text:
4.5.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 109/45
 V. Tiili και τον R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: Προ ́εδρο, K. Lenaerts και J. Azizi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 J. Plingers, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 7 Φεβρουαρι ́ου J. Plingers, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 23 Ιανουαρι ́ου
 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση του Συμβουλι ́ου της 5ης Ιουνι ́ου 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της 18ης Ιουλι ́ου 2000 του Γενικου ́
 2000, με την οποι ́α το Συμβου ́λιο αρνη ́θηκε στον Γραμματε ́α του Κοινοβουλι ́ου περι ́ τερματισμου ́ της προς
 προσφευ ́γοντα την προ ́σβαση σε ορισμε ́νες εκθε ́σεις που το συμφε ́ρον της υπηρεσι ́ας αποσπα ́σεως του προσφευ ́γοντος
 ́εχει καταρτι ́σει το Κε ́ντρο Ενημερω ́ σεως, Μελετω ́ ν και στην πολιτικη ́ ομα ́δα Ε∆∆ και επανε ́νταξη ́ του στη Γενικη ́
 Ανταλλαγω ́ ν σε θε ́ματα ασυ ́λου και σε ορισμε ́νες εκθε ́σεις ∆ιευ ́θυνση Πληροφοριω ́ ν και ∆ημοσι ́ων Σχε ́σεων απο ́
 κοινω ́ ν αποστολω ́ ν ́η αποστολω ́ ν που πραγματοποιη ́θηκαν 15ης Ιουλι ́ου 2000.
 απο ́ κρα ́τη με ́λη και διαβιβα ́στηκαν στο Κε ́ντρο αυτο ́, καθω ́ς
 και στις πληροφορι ́ες που περιλαμβα ́νονται στον κατα ́λογο 2) Καταδικα ́ζει το Κοινοβου ́λιο να καταβα ́λει στον
 των ατο ́μων συνδε ́σμων τα οποι ́α ασχολου ́νται, εντο ́ς των προσφευ ́γοντα ποσο ́ ́σο ι με τη διαφορα ́ μεταξυ ́ των αποδο-
 κρατω ́ ν μελω ́ ν, με αιτη ́σεις χορηγη ́σεως ασυ ́λου, η χω ́ ν που θα ́επρεπε ο προσφευ ́γων να λα ́βει ως αποσπασμε ́-
 προ ́σβαση στις οποι ́ες επιτρε ́πεται εντο ́ς ορισμε ́νων κρατω ́ν νος υπα ́λληλος με βαθμο ́ Α 2, κλιμα ́κιο 1, και εκει ́νων που
 μελω ́ ν, με εξαι ́ρεση τους αριθμου ́ς τηλεφω ́ νου και τηλεο- ́ελαβε κατο ́πιν της επανεντα ́ξεω ́ ς του στον βαθμο ́ LA 5,
 μοιοτυ ́που των ατο ́μων αυτω ́ ν. κλιμα ́κιο 3, για την περι ́οδο απο ́ 15 Ιουλι ́ου 2000 ́εως
 30 Νοεμβρι ́ου 2000, επιπροσθε ́τως των το ́κων υπερημερι ́ας
 2) Το Συμβου ́λιο φε ́ρει, εκτο ́ς των δικω ́ ν του δικαστικω ́ν με επιτο ́κιο 5,25 % απο ́ της ημερομηνι ́ας απο ́ της οποι ́ας
 εξο ́δων, και τα ́εξοδα του προσφευ ́γοντος. ́επρεπε να καταβληθου ́ν τα ποσα ́ που συνιστου ́ν το αναφε-
 ρο ́μενο στη σκε ́ψη 149 ποσο ́ με ́χρι της ημερομηνι ́ας πραγμα-
 τικη ́ς καταβολη ́ς.
 (1) EE C 316 της 4.11.00.
 3) Η αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως ει ́ναι απαρα ́δεκτη καθο ́σον αφορα ́
 την αποκατα ́σταση της ζημι ́ας που προκλη ́θηκε απο ́ μη
 ́εχουσα τον χαρακτη ́ρα αποφα ́σεως συμπεριφορα ́ της ομα ́δας
 Ε∆∆ και ορισμε ́νων εκ των μελω ́ ν της.
 4) Καταδικα ́ζει το Κοινοβου ́λιο να καταβα ́λει στον
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ προσφευ ́γοντα συμβολικω ́ ς το ποσο ́ του 1 ευρω ́ προς
 αποκατα ́σταση της ηθικη ́ς ζημι ́ας που υπε ́στη εκ της εκδο ́-
 σεως της προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως.
 της 23ης Ιανουαρι ́ου 2002
 5) Το Κοινοβου ́λιο φε ́ρει το συ ́νολο των δικαστικω ́ ν εξο ́δων
 στην υπο ́θεση T-237/00, Patrick Reynolds κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ των σχετικω ́ ν με την κυ ́ρια δι ́κη.
 Κοινοβουλι ́ου (1)
 6) Οι δια ́δικοι φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα τα σχετικα ́
 με τη διαδικασι ́α των ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 (Υπα ́ λληλοι — Απο ́σπαση προς το συμφε ́ρον της υπηρεσι ́ας
 — 'Αρθρο 38 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́ σεως
 — Πολιτικη ́ ομα ́δα — Προ ́ωρος τερματισμο ́ς της αποσπα ́- (1) ΕΕ C 302 της 21.10.00.
 σεως — ∆ικαιω ́ ματα α ́μυνας — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη
 της Κοινο ́τητας)
 (2002/C 109/90)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 της 11ης ∆εκεμβρι ́ου 2001
 Στην υπο ́θεση T-237/00, Patrick Reynolds, υπα ́λληλος του στην υπο ́θεση T-99/97, Willem Stols κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν (Βε ́λγιο), εκπρο- Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 σωπου ́μενος απο ́ τους δικηγο ́ρους P. Legros και S. Rodrigues, με
 το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβου- (Υπα ́ λληλοι — Αι ́τηση ανακατατα ́ξεως σε βαθμο ́ —
 λι ́ου (εκπρο ́σωποι: H. von Hertzen και D. Moore), με αντικει ́μενο, 'Ενσταση απαραδε ́κτου — Νε ́ο και ουσιω ́ δες γεγονο ́ς —
 αφενο ́ς, αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της 18ης Ιουλι ́ου Απαρα ́ δεκτο)
 2000 του Γενικου ́ Γραμματε ́α του Κοινοβουλι ́ου με την οποι ́α
 τερματι ́στηκε η απο ́σπαση προς το συμφε ́ρον της υπηρεσι ́ας του
 (2002/C 109/91)
 προσφευ ́γοντος στην πολιτικη ́ ομα ́δα «Ευρω ́πη των ∆ημοκρατιω ́ν
 και των ∆ιαφορω ́ ν» και επανεντα ́χθηκε του στη Γενικη ́ ∆ιευ ́θυνση
 Πληροφοριω ́ν και ∆ημοσι ́ων Σχε ́σεων, και, αφετε ́ρου, αι ́τηση (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 αποκαταστα ́σεως της ζημι ́ας που υπε ́στη ο προσφευ ́γων-ενα ́γων
 λο ́γω εκδο ́σεως της ως α ́νω αποφα ́σεως του καθου ́-εναγομε ́νου και
 ορισμε ́νων ενεργειω ́ν της πολιτικη ́ς ομα ́δας και ορισμε ́νων μελω ́ν Στην υπο ́θεση T-99/97, Willem Stols, υπα ́λληλος του Συμβου-
 της, το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους M. Jaeger, λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, κα ́τοικος SE Halsteren (Κα ́τω
 ---pagebreak--- C 109/46 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.5.2002
 Χω ́ρες), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον δικηγο ́ρο Ν. Lhoëst, με το ́πο απορρι ́ψεως της ενστα ́σεως των προσφευγο ́ντων και, αφετε ́ρου, να
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς αναγνωρι ́σει ο ́τι η ΕΚΤ υπεχρεου ́το να συμβουλευθει ́ την επιτροπη ́
 Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: T. Blanchet και G. Ramos Ruano), που προσωπικου ́ προτου ́ εκδω ́σει τη διοικητικη ́ εγκυ ́κλιο 01/2000 και
 ει ́χε ως αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως του ο ́τι δεν ει ́χε το δικαι ́ωμα να εισαγα ́γει μονομερω ́ς στις συμβα ́σεις
 Συμβουλι ́ου της 13ης Αυγου ́στου 1996 με την οποι ́α απορρι ́φ- μεταξυ ́ προσφευγο ́ντων και της ιδι ́ας τις τροποποιη ́σεις των ο ́ρων
 θηκε η αι ́τηση του προσφευ ́γοντος σχετικα ́ με αναθεω ́ρηση της απασχολη ́σεως η ́ του Κανονισμου ́ περι ́ του Προσωπικου ́ ου ́τε να
 κατατα ́ξεω ́ς του σε βαθμο ́, το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα), τις εκτελε ́σει, το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 συγκει ́μενο απο ́ τον B. Vesterdorf, Προ ́εδρο, και τους τους M. Jaeger, Προ ́εδρο, K. Lenaerts και J. Azizi, δικαστε ́ς,
 Ν. J. Forwood και Η. Legal, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 11 ∆εκεμβρι ́ου 2001 δια ́ταξη
 εξε ́δωσε, στις 11 ∆εκεμβρι ́ου 2001, δια ́ταξη με το ακο ́λουθο με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη. 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 2) 'Εκαστος των διαδι ́κων φε ́ρει τα δικα ́ του δικαστικα ́ ́εξοδα.
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 181 της 14.6.97.
 (1) ΕΕ C 108 της 7.4.01.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 11ης ∆εκεμβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση T-20/01, Maria Concetta Cerafogli και λοιποι ́
 κατα ́ Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας (1) Προσφυγη ́ της Ηuntstown Air Park Limited και της Omega
 Aviation Services Limited κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 18 ∆εκεμβρι ́ου 2001
 κω
 (Τροποποι ́ηση των ́ορων απασχολη ́σεως που εφαρμο ́ζονται
 στο προσωπικο ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́ πεζας —
 Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Απαρα ́ δεκτο) (Υπο ́θεση Τ-331/01)
 (2002/C 109/92)
 (2002/C 109/93)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 Στην υπο ́θεση T-20/01, Maria Concetta Cerafogli, κα ́τοικος
 Φανκρου ́ρτης επι ́ του Μα ́ιν, (Γερμανι ́α), Monika Esch-Leonhardt,
 κα ́τοικος Φανκρου ́ρτης επι ́ του Μα ́ιν, (Γερμανι ́α), Marco Luigi Η Ηuntstown Air Park Limited και η Omega Aviation Services
 Fassetta, κα ́τοικος Wiesbaden (Γερμανι ́α), Tillmann Frommhold, Limited, εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους James O’Reilly, SC και
 κα ́τοικος Karben (Γερμανι ́α), Johannes Priesemann, κα ́τοικος Charles A. Kelly, Solicitor του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Douglas
 Φανκρου ́ρτης επι ́ του Μα ́ιν, και Marc van de Velde, κα ́τοικος Kelly & Son, Swinford (Ιρλανδι ́α), α ́σκησαν ενω ́πιον του Πρωτοδι-
 Usingen (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους Ν. Pflüger, κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 18 ∆εκεμβρι ́ου 2001
 R. Steiner και S. Mittländer, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 στο Λουξεμβου ́ργο, υποστηριζο ́μενοι απο ́ τον Organisation des
 salariés auprès des institutions européennes et internationales
 en république fédérale d’Allemagne (IPSO), εκπροσωπου ́μενο
 απο ́ τους B. Karthaus, M. Roth και C. Roth, δικηγο ́ρους, με Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς
 Τρα ́πεζας (εκπρο ́σωποι: C. Zilioli, M. López Torres και
 M. B. Wägenbaur), με αντικει ́μενο αι ́τημα με το οποι ́ο ζητει ́ται — να ακυρω ́σει τη δευ ́τερη παρα ́γραφο του τμη ́ματος 6 της
 απο ́ το Πρωτοδικει ́ο, αφενο ́ς, να ακυρω ́σει και/η ́ να κηρυ ́ξει αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς C(2001) 2967 της
 ανι ́σχυρα τα α ́ρθρα 7.2.0 και 8.1.0 του Κανονισμου ́ περι ́ του 5ης Οκτωβρι ́ου 2001 σχετικα ́ με την κρατικη ́ ενι ́σχυση ΝΝ
 Προσωπικου ́, τη διοικητικη ́ εγκυ ́κλιο 01/2000 σχετικα ́ με τα 86/2001 — AER RIANTA — IRELAND και
 ́εξοδα ταξιδι ́ου, τη ρη ́τρα περι ́ αυτο ́ματης αναπροσαρμογη ́ς που
 τε ́θηκε στις συμβα ́σεις προσλη ́ψεως των προσφευγο ́ντων και την
 απο ́ 27 Νοεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση του Προε ́δρου της ΕΚΤ περι ́ — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.


text:
 31.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/38
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Ιουνίου 2010 — Muñoz Arraiza κατά ΓΕΕΑ — Consejo Regulador de la Denominación de Origen Calificada Rioja (RIOJAVINA)
 (Υπόθεση T-138/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος RIOJAVINA - Προγενέστερο συλλογικό εικονιστικό κοινοτικό σήμα RIOJA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009))
 2010/C 209/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Félix Muñoz Arraiza (Logroño, Ισπανία), (εκπρόσωποι: J. Grimau Muñoz και J. Villamor Muguerza, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: J. F. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνον ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Consejo Regulador de la Denominación de Origen Calificada Rioja (Logroño) (εκπρόσωπος: J. I. Martínez De Torre, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 29ης Ιανουαρίου 2009 (υπόθεση R 721/2008-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ του Consejo Regulador de la Denominación de Origen Calificada Rioja και του Félix Muñoz Arraiza.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Ο Félix Muñoz Arraiza καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα
 (1) EE C 153 της 4.7.2009.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 9.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 27ης Οκτωβρίου 2016 [αίτηση του Centrale Raad van Beroep (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank κατά F. Wieland, H. Rothwangl
 (Υπόθεση C-465/14) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Άρθρα 18 και 45 ΣΛΕΕ - Κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζομένων - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 - Άρθρα 3 και 94 - Κανονισμός (ΕΚ) 859/2003 - Άρθρο 2, παράγραφοι 1 και 2 - Ασφάλιση γήρατος και ασφάλιση θανάτου - Πρώην ναυτικοί υπήκοοι τρίτης χώρας η οποία έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 1995 - Αποκλεισμός του δικαιώματος σε παροχές ασφαλίσεως γήρατος])
 (2017/C 006/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Centrale Raad van Beroep
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank
 κατά
 F. Wieland, H. Rothwangl
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 94, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και επικαιροποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) 647/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Απριλίου 2005, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε ρύθμιση κράτους μέλους η οποία δεν συνυπολογίζει για τον καθορισμό των δικαιωμάτων σε παροχές γήρατος περίοδο ασφαλίσεως φερόμενη ως πραγματοποιηθείσα υπό τη δική της νομοθεσία από αλλοδαπό εργαζόμενο, όταν το κράτος του οποίου είναι υπήκοος ο εν λόγω εργαζόμενος προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση μετά την πραγματοποίηση της περιόδου αυτής.
 2)
 Τα άρθρα 18 και 45 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε νομοθεσία κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, δυνάμει της οποίας ναυτικός ο οποίος ήταν για ορισμένη περίοδο μέλος του πληρώματος πλοίου με λιμένα εκκινήσεως και τερματισμού στην επικράτεια του κράτους μέλους αυτού και είχε ως κατοικία του το πλοίο αυτό αποκλείεται από την ασφαλιστική κάλυψη για παροχές γήρατος για την περίοδο αυτή λόγω του ότι δεν ήταν υπήκοος κράτους μέλους κατά την εν λόγω περίοδο.
 3)
 Το άρθρο 2, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 859/2003 του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2003, για την επέκταση των διατάξεων του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 και του κανονισμού (ΕΟΚ) 547/72 στους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι δεν καλύπτονται ήδη από τις διατάξεις αυτές μόνον λόγω της ιθαγένειάς τους, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε ρύθμιση κράτους μέλους κατά την οποία περίοδος ασφαλίσεως πραγματοποιηθείσα υπό τη νομοθεσία του κράτους μέλους αυτού από μισθωτό ο οποίος, όπως στην υπόθεση της κύριας δίκης που αφορά τον F. Wieland, δεν ήταν υπήκοος ενός κράτους μέλους κατά την εν λόγω περίοδο, αλλά, κατά τη στιγμή που ζητεί την καταβολή συντάξεως γήρατος, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 1 του κανονισμού αυτού, δεν λαμβάνεται υπόψη από το κράτος μέλος αυτό για τον προσδιορισμό των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του εν λόγω μισθωτού.
 (1) ΕΕ C 448 της 15.12.2014.


text:
16.2.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 44/29
 — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει τον διαγωνισμο ́ και να διατα ́ξει ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-102/99 (1)
 την επανα ́ληψη ́ του
 (2002/C 44/50)
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Με δια ́ταξη της 9ης Νοεμβρι ́ου 2001, ο προ ́εδρος του τετα ́ρτου
 Ο προσφευ ́γων βα ́λλει κατα ́ της αποφα ́σεως της εξεταστικη ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 επιτροπη ́ς του γενικου ́ διαγωνισμου ́ COM/B/1/01 που διοργα ́νωσε σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-102/99, L κατα ́ Επιτροπη ́ς
 η Επιτροπη ́, προκειμε ́νου να καταρτι ́σει εφεδρικο ́ πι ́νακα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 προσλη ́ψεως αναπληρωτω ́ν βοηθω ́ν διοικη ́σεως στον τελωνειακο ́
 τομε ́α (1), ως εκ του ο ́τι δεν ́ελαβε χω ́ρα διο ́ρθωση των δοκιμασιω ́ν
 που υπε ́στη ο προσφευ ́γων στις 6 Ιουλι ́ου 2001 και κρι ́θηκε ο ́τι (1) ΕΕ C 188 της 3.7.1999.
 δεν πληρου ́σε τις αφορω ́σες την επαγγελματικη ́ πει ́ρα προϋπο-
 θε ́σεις του σημει ́ου III.Β.2 της προκηρυ ́ξεως του διαγωνισμου ́.
 Ο προσφευ ́γων εμμε ́νει στο ο ́τι ο ́διος
 ι διαθε ́τει την απαιτου ́μενη,
 βα ́σει της προκηρυ ́ξεως, επαγγελματικη ́ πει ́ρα, ο ́πως επιβεβαιω ́νεται
 απο ́ την υποβληθει ́σα υποψηφιο ́τητα ́ του, η δε προσβαλλο ́μενη ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-68/01 (1)
 απο ́φαση στερει ́ται της αναγκαι ́ας αιτιολογι ́ας και αντι ́κειται προς
 την αρχη ́ της ́σηςι μεταχειρι ́σεως. Ο προσφευ ́γων ισχυρι ́ζεται (2002/C 44/51)
 περαιτε ́ρω ο ́τι το γεγονο ́ς της προσκλη ́σεως των υποψηφι ́ων
 να συμμετα ́σχουν στις δοκιμασι ́ες και του μεταγενε ́στερου της (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 διεξαγωγη ́ς τους ελε ́γχου ως προς το αν πληρου ́νται οι προϋπο-
 θε ́σεις του διαγωνισμου ́ συνιστα ́ απρο ́σφορη διαδικασι ́α παραβια ́-
 ζουσα τις αρχε ́ς της χρηστη ́ς διοικη ́σεως και της ασφαλει ́ας
 δικαι ́ου και περια ́γουσα τους απορριφθε ́ντες υποψηφι ́ους σε Με δια ́ταξη της 5ης Νοεμβρι ́ου 2001, ο προ ́εδρος του δευτε ́ρου
 κατα ́σταση αδυναμι ́ας να αμυνθου ́ν. τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-68/01, Huber+Suhner MRS
 GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) ΕΕ C 24 Α της 25.1.2001, σ. 22.
 (1) ΕΕ C 212 της 28.7.2001.


text:
 26.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/47
 Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2014 — ZZ και λοιποί κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-112/14)
 (2015/C 026/62)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: ZZ κ.λπ. (εκπρόσωπος: S. Orlandi, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση των αποφάσεων της ΑΔΑ να κατατάξει τους προσφεύγοντες, σύμφωνα με τους νέους κανόνες περί εξελίξεως της σταδιοδρομίας και περί προαγωγών που ισχύουν μετά τη μεταρρύθμιση του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της 1ης Ιανουαρίου 2014, στον τύπο θέσεως του «κύριου υπαλλήλου διοικήσεως υπό μεταβατικό καθεστώς» και να τους στερήσει, κατ’ αυτούς, από τη δυνατότητα προαγωγής τους στον βαθμό AD 14, στη συνέχεια δε να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 30 § 3 του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ.
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις περί κατατάξεως των προσφευγόντων στον τύπο θέσεως του «κύριου υπαλλήλου διοικήσεως υπό μεταβατικό καθεστώς»·
 —
 να κηρύξει παράνομο το άρθρο 30 § 3 του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 17.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 229/20
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΏΝ ΚΟΙΝΟΤΉΤΩΝ
 της 8ης Ιουνίου 2005
 στην υπόθεση T-298/03, Lavorazione Cuoio e Pelli Bieffe Srl κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Πρόσβαση σε έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Μη αποκάλυψη εγγράφου προερχομένου από κράτος μέλος χωρίς την προηγούμενη σύμφωνη γνώμη αυτού του κράτους)
 (2005/C 229/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση T-298/03, Lavorazione Cuoio e Pelli Bieffe Srl, με έδρα το San Miniato (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τον M. Calabrese, δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και P. Aalto, επικουρούμενοι από τον A. Abate, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο αίτηση περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, με την οποία αρνήθηκε στον προσφεύγοντα πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα σχετικά με καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που κρίθηκε συμβατό με την κοινή αγορά με απόφαση της Επιτροπής της 12ης Ιουλίου 2000 [SG (2000) D/105754 — Κρατική ενίσχυση αριθ. 715/99], το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους. Μ. Βηλαρά, πρόεδρο, F. Dehousse και D. Šváby, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 8 Ιουνίου 2005 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 264 du 1.11.2003


text:
 6.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 101/20
 Προσφυγή της 24ης Ιανουαρίου 2013 — Pedro Group κατά ΓΕΕΑ — Cortefiel (PEDRO)
 (Υπόθεση T-38/13)
 2013/C 101/44
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Pedro Group Pte Ltd (Σιγκαπούρη, Σιγκαπούρη) (εκπρόσωπος: B. Brandreth, lawyer)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Cortefiel, SA (Μαδρίτη, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών της 26ης Νοεμβρίου 2012 (υπόθεση R 0271/2011-4): Ακύρωση του μέρους αυτού της αποφάσεως το οποίο ακύρωσε μέρος της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών της 17ης Δεκεμβρίου 2010 και απέρριψε την αίτηση της προσφεύγουσας για την καταχώριση κοινοτικού σήματος για ορισμένα προϊόντα της κλάσεως 25·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών και ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα PEDRO, για προϊόντα και υπηρεσίες τω κλάσεων 18, 25 και 35 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 7 541 857
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το καταχωρισθέν υπό τον αριθμό 1 252 899 εικονιστικό κοινοτικό σήμα σε λευκό και μαύρο Pedro del Hierro, για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 9, 14, 18, 25, 35 και 42, και το καταχωρισθέν υπό τον αριθμό 864 740 διεθνές εικονιστικό σήμα σε λευκό και μαύρο Pedro del Hierro, του οποίου η καταχώριση, όπως προβάλλεται, παράγει αποτελέσματα στη Βουλγαρία, στην Ισπανία και στη Ρουμανία, για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3,14, 25 και 35
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απορρίπτει την ανακοπή στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακυρώνει την προσβαλλομένη απόφαση καθόσον απέρριψε την ανακοπή για προϊόντα της κλάσεως 25, απορρίπτει την αίτηση για τα προϊόντα αυτά και απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', 15 και 42, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


text:
 19.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/35
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Λιθουανία) στις 12 Ιουλίου 2016 — Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos κατά Nidera B.V.
 (Υπόθεση C-387/16)
 (2016/C 343/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos
 Αναιρεσίβλητη: Nidera B.V.
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει το άρθρο 183 της οδηγίας 2006/112/EΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, υπό το πρίσμα της αρχής της ουδετερότητας του φόρου, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται σε μείωση των τόκων που κανονικά θα οφείλονταν, βάσει της εθνικής νομοθεσίας, επί του επιπλέον καταβληθέντος ΦΠΑ (πιστωτικού υπολοίπου) ο οποίος δεν επιστράφηκε (συμψηφίστηκε) εγκαίρως, για την οποία μείωση λαμβάνονται υπόψη περιστάσεις που δεν οφείλονται στον ίδιο τον υποκείμενο στον φόρο, όπως είναι η σχέση μεταξύ των τόκων και του ποσού του επιπλέον καταβληθέντος φόρου που δεν επιστράφηκε εγκαίρως, η χρονική περίοδος κατά τη διάρκεια της οποίας ο επιπλέον καταβληθείς φόρος δεν επιστράφηκε και οι σχετικοί λόγοι, καθώς και η ζημία την οποία πραγματικά υπέστη ο υποκείμενος στον φόρο;


text:
 28.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/51
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Ιουλίου 2017 — No Limits International Investments SA κατά EUIPO
 (Υπόθεση T-43/17) (1)
 ((Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης NO LIMITS - Ανάκληση της προσβαλλόμενης αποφάσεως - Εξαφάνιση του αντικειμένου της διαφοράς - Κατάργηση της δίκης))
 (2017/C 283/79)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: No Limits International Investments SA (Bissone, Ελβετία) (εκπρόσωπος: F. Canu, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: S. Scardocchia και A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Morellato SpA (Fratte di Santa Giustina in Colle, Ιταλία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO, της 21ης Νοεμβρίου 2016 (υπόθεση R 2007/2015-5), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ της Morellato και της No Limits Investments.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργείται η δίκη.
 2)
 Το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) φέρει τα δικαστικά του έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της No Limits International Investments SA.
 (1) EE C 95 της 27.3.2017.


text:
 28.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 132/25
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 17ης Μαρτίου 2005
 στην υπόθεση T-160/03, AFCon Management Consultants κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Πρόγραμμα Tacis - Πρόσκληση προς υποβολή προσφορών - Παρατυπίες της διαδικασίας μειοδοτικού διαγωνισμού - Αγωγή αποζημιώσεως»)
 (2005/C 132/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση T-160/03, AFCon Management Consultants, με έδρα το Bray (Ιρλανδία), Patrick Mc Mullin, κάτοικος Bray, Seamus O'Grady, κάτοικος Bray, εκπροσωπούμενοι από τον B. O'Connor, solicitor, και τον I. Carreño, δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Enegren και F. Hoffmeister, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο αίτηση αποκαταστάσεως της ζημίας που ισχυρίζονται ότι υπέστησαν οι ενάγοντες λόγω παρατυπιών της διαδικασίας υποβολής προσφορών για ένα σχέδιο που χρηματοδοτείται μέσω του προγράμματος Tacis («Σχέδιο FDRUS 9902 — Agricultural extension services in South Russia»), το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από την P. Lindh, Πρόεδρο, και τους R. García-Valdecasas και J. D. Cooke, δικαστές, γραμματέας: D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 17 Μαρτίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει στην AFCon το ποσό των 48 605 ευρώ, προσαυξημένο με τόκους υπολογιζομένους από της εκδόσεως της παρούσας αποφάσεως μέχρι πλήρους αποπληρωμής. Το εφαρμοστέο επιτόκιο υπολογίζεται βάσει του επιτοκίου που καθορίζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες δραστηριότητες αναχρηματοδοτήσεως, όπως ίσχυε κατά την κρίσιμη περίοδο, προσαυξημένου κατά δύο μονάδες. Το ποσό των τόκων υπολογίζεται κατόπιν ανατοκισμού.
 2)
 Απορρίπτει την αγωγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 200 της 23.8.2003


text:
4.10.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 239/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 βαλε το Ηigh Court of Justice, Chancery Division, με του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 24 Ιουλίου
 διάταξη της 6ης Ιουνίου 2003 στην υπόθεση Dyson Ltd 2003
 κατά Registrar of Trade Marks
 (Υπόθεση C-323/03)
 (Υπόθεση C-321/03)
 (2003/C 239/01) (2003/C 239/02)
 Με διάταξη της 6ης Ιουνίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 24 Ιουλίου 2003, το Ηigh Court of Justice, Chancery Division, τους Ι. Martínez del Peral και K. Simonsson, με τόπο επιδόσεων
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Dyson Ltd και Registrar of στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 24 Ιουλίου 2003 προσφυγή
 Trade Marks που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί εξής ερωτημάτων: Βασιλείου της Ισπανίας.
 1. Σε περίπτωση κατά την οποία ο αιτών αφενός χρησιμοποιεί
 ένα σημείο (το οποίο δεν είναι σχήμα) αποτελούμενο από ένα Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 χαρακτηριστικό γνώρισμα που λειτουργεί ως και συνιστά
 μέρος της μορφής ενός νέου είδους προϊόντος και αφετέρου,
 μέχρι την ημερομηνία της αιτήσεως, έχει de facto μονοπώλιο 1. να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, διατηρώντας σε
 για τα προϊόντα αυτά, αρκεί, προκειμένου το σημείο να ισχύ κανονιστική ρύθμιση, η οποία:
 έχει αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα κατά την έννοια του
 άρθρου 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 89/104/ΕΚ ( 1), το
 γεγονός ότι ένα σημαντικό ποσοστό του οικείου κοινού έχει, — επιτρέπει την ανάθεση των υπηρεσιών θαλασσίων μετα-
 κατά την ημερομηνία της αιτήσεως καταχωρίσεως, καταλήξει φορών στον ποταμόκολπο του Vigo σε έναν και μόνο
 να συνδέει τα προϊόντα που φέρουν το σημείο αυτό με τον επιχειρηματία για περίοδο 20 ετών και περιλαμβάνει ως
 αιτούντα και όχι με άλλον κατασκευαστή; κριτήριο αναθέσεως την πείρα στις μεταφορές στον
 ποταμόκολπο του Vigo, γεγονός που ευνοεί τον νυν
 2. Εάν αυτό δεν αρκεί, τι άλλο απαιτείται προκειμένου το σημείο μεταφορέα·
 να έχει αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα και, ειδικότερα,
 απαιτείται το πρόσωπο που χρησιμοποιεί το σημείο να το
 έχει προωθήσει ως εμπορικό σήμα; — επιτρέπει να υποβάλλονται σε υποχρεώσεις δημόσιας
 υπηρεσίας οι εποχικές υπηρεσίες μεταφορών προς τα
 νησιά ή τα τακτικά δρομολόγια μεταφορών μεταξύ
 λιμένων της ηπειρωτικής χώρας·
 ( 1) Πρώτη οδηγία 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης ∆εκεμβρίου
 1988 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί
 σημάτων (ΕΕ L 040 της 11.02.1989 σ. 1). — επιτρέπει την καθιέρωση ενός συστήματος περιοριστι-
 κότερου από αυτό που ίσχυε κατά την ημερομηνία
 ενάρξεως ισχύος του κανονισμού (Ιανουάριος 1993),
 ήτοι, από την απόφαση της 11ης Ιουνίου 1984·
 ---pagebreak--- C 239/2 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 4.10.2003
 — πριν από την έγκρισή της δεν αποτέλεσε αντικείμενο Ο αναιρεσείων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 διαβουλεύσεων με την Επιτροπή,
 παρέβη τα άρθρα 1, 4, 7 και 9 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3577/ 1. να ακυρώσει τη ∆ιάταξη που εξέδωσε στις 28 Απριλίου 2003
 92 ( 1) και τις υποχρεώσεις που υπέχει από τον ως άνω το δεύτερο τμήμα του Πρωτοδικείου στην υπόθεση Τ-15/
 κανονισμό και τη Συνθήκη ΕΚ. 03, δεδομένου ότι ο αναιρεσείων επέδειξε κάθε δυνατή
 επιμέλεια και πρόνοια στο πλαίσιο της αποστολής ανακοι-
 2. να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά νώσεως στο Πρωτοδικείο.
 έξοδα.
 2. Κατά συνέπεια, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του
 Πρωτοδικείου ώστε η προσφυγή ακυρώσεως στην υπόθεση
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Τ-15/01 να κηρυχθεί παραδεκτή και να συνεχισθεί η διαδικα-
 σία ενώπιον του Πρωτοδικείου βάσει των ισχυρισμών που
 προβλήθηκαν με το δικόγραφο της προσφυγής κατά της
 Ο ποταμόκολπος του Vigo περιλαμβάνεται στο πεδίο εδαφικής αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ
 εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 3577/92. Ο κανονισμός αυτός της 24ης Οκτωβρίου 2002 στην υπόθεση R 918/2001-2,
 δεν έχει ως αντικείμενο τη ρύθμιση του ανταγωνισμού σε ορισμένη σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ του José Luis
 αγορά. Το γεγονός ότι οι θαλάσσιες μεταφορές μεταξύ των Zuazaga Meabe και της Banco Bilbao Vizcaya Argentaria
 λιμένων του ποταμόκολπου του Vigo είναι τοπικές δεν αποκλείει SA.
 την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.
 ( 1) Κανονισμός του Συμβουλίου της 7ης ∆εκεμβρίου 1992 για την
 εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών στις
 θαλάσσιες μεταφορές στο εσωτερικό των κρατών μελών (θαλάσσιες
 ενδομεταφορές — καμποτάζ) (ΕΕ L 364 της 12.12.1992, σ. 7).
 Λόγοι αναιρέσεως και κύριοι ισχυρισμοί
 — Παράβαση του άρθρου 45 του Οργανισμού ΕΚ του ∆ικαστη-
 ρίου: o αναιρεσείων προβάλλει δυσάρεστες και ανεξάρτητες
 της θελήσεώς του περιστάσεις, απρόβλεπτεις και αναπό-
 τρεπτες, οι οποίες αποδεικνύουν την ύπαρξη τυχηρού ή
 Αίτηση αναιρέσεως του José Luis Zuazaga Meabe κατά της ανωτέρας βίας. Συγκεκριμένα, η με συστημένη επιστολή που
 ∆ιατάξεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατατέθηκε στο ισπανικό ταχυδρομείο στις 7 Ιανουαρίου
 (δεύτερο τμήμα) της 28ης Απριλίου 2003 στην υπόθεση 2003 επιβεβαίωση της προσφυγής που ασκήθηκε ενώπιον
 Τ-15/03, José Luis Zuazaga Meabe κατά Γραφείου εναρμονί- του Πρωτοδικείου με το από 3 Ιανουαρίου 2003 φαξ δεν
 σεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (σήματα, σχέδια επετεύχθη για λόγους ανεξάρτητους της θελήσεως του
 και υποδείγματα), όπου ο έτερος διάδικος ενώπιον του αναιρεσείοντος. Η αρχή της αναλογικότητας απαιτεί,
 τμήματος προσφυγών ήταν η Banco Bilbao Vizcaya συνεπώς, ευέλικτη μεταχείριση από πλευράς του Πρωτοδι-
 Argentaria SA, που ασκήθηκε στις 25 Ιουλίου 2003 (φαξ κείου.
 της 21ης Ιουλίου 2003)
 (Υπόθεση C-325/03 P) — Παράβαση του άρθρου 102 του Κανονισμού ∆ιαδικασίας
 του Πρωτοδικείου και του άρθρου 81, παράγραφος 2, του
 Κανονισμού ∆ιαδικασίας του ∆ικαστηρίου: o αναιρεσείων
 (2003/C 239/03) υποστηρίζει ότι η συνήθης προθεσμία που παρεκτείνεται
 κατά δέκα ημέρες λόγω αποστάσεως μπορεί να παρεκταθεί
 κατά δέκα επιπλέον ημέρες για την επιβεβαίωση της προσφυ-
 γής που ασκήθηκε με φαξ.
 Ο José Luis Zuazaga Meabe, εκπροσωπούμενος από τους José
 Antonio Calderón Chavero και Νatalia Moya Fernández, άσκησε
 στις 25 Ιουλίου 2003 (φαξ της 21ης Ιουλίου 2003) ενώπιον του — Παράβαση του άρθρου 103 του Κανονισμού ∆ιαδικασίας
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναίρεση κατά της του Πρωτοδικείου και του άρθρου 82 του Κανονισμού
 ∆ιατάξεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύ- ∆ιαδικασίας του ∆ικαστηρίου: o αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι
 τερο τμήμα) της 28ης Απριλίου 2003 στην υπόθεση Τ-15/03, η αρχή της αναλογικότητας μπορεί και πρέπει να εφαρμοσθεί
 José Luis Zuazaga Meabe κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο ορίζοντας την ημερομηνία παρελεύσεως της προθεσμίας κατά
 πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) τρόπον ευέλικτο, όταν, όπως εν προκειμένω, o αναιρεσείων
 (ΓΕΕΑ), όπου ο έτερος διάδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών έχει ήδη αποστείλει το δικόγραφο της προσφυγής του με
 ήταν η Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA. φαξ.


text:
22.1.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 20/29
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-201/98 (1) τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-98/99, UPS
 Europe NV/SA κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (2000/C 20/64)
 (1) EE C 174 της 19.6.99.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Με δια ́ταξη της 8ης Νοεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-201/98, Rumpstad ATM B.V.
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-107/99 (1)
 ( 1) EE C 71 της 13.3.99.
 (2000/C 20/67)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-76/99 (1)
 Με δια ́ταξη της 8ης Νοεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του δευτε ́ρου
 (2000/C 20/65) τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-107/99, Maria Soledad
 Garcı́a Retortillo κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 Με δια ́ταξη της 18ης Νοεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του (1) EE C 226 της 7.8.99.
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-76/99, Jütro Konservenfabrik
 GmbH & Co KG κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 174 της 19.6.99.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-117/99 (1)
 (2000/C 20/68)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-98/99 (1) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (2000/C 20/66) Με δια ́ταξη της 8ης Νοεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-117/99, Natalia Martinez
 Paramo κ. λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Με δια ́ταξη της 29ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 τετραμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- (1) EE C 204 της 17.7.99.


text:
 13.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/43
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Απριλίου 2016 — Pappalardo κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-316/13) (1)
 ((Εξωσυμβατική ευθύνη - Αλιεία - Διατήρηση των αλιευτικών πόρων - Αποκατάσταση των αποθεμάτων τόννου - Επείγοντα μέτρα για την απαγόρευση της αλιείας με σκάφη γρι-γρι - Κατάφωρη παράβαση κανόνα δικαίου που απονέμει δικαιώματα σε ιδιώτες))
 (2016/C 211/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Ενάγοντες: Salvatore Aniello Pappalardo (Cetara, Ιταλία), Pescatori La Tonnara Soc. coop. (Cetara), Fedemar Srl (Cetara), Testa Giuseppe E C. Snc (Κατάνια, Ιταλία), Pescatori San Pietro Apostolo Srl (Cetara), Camplone Arnaldo & C. Snc di Camplone Arnaldo EC (Πεσκάρα, Ιταλία), και Valentino Pesca Sas di Camplone Arnaldo & C. (Πεσκάρα) (εκπρόσωποι: V. Cannizzaro και L. Caroli, δικηγόροι)
 Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Bouquet και D. Nardi)
 Αντικείμενο
 Αγωγή αποζημιώσεως με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζονται ότι υπέστησαν οι ενάγοντες εξαιτίας της εκδόσεως του κανονισμού (ΕK) 530/2008 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 2008, για τη θέσπιση επειγόντων μέτρων όσον αφορά τα σκάφη γρι-γρι που αλιεύουν τόνο στον Ατλαντικό Ωκεανό, ανατολικά του γεωγραφικού μήκους 45 oΔ, και στη Μεσόγειο (ΕΕ L 155, σ. 9).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει τους Salvatore Aniello Pappalardo, Pescatori La Tonnara Soc. coop., Fedemar Srl, Testa Giuseppe E C. Snc, Pescatori San Pietro Apostolo Srl, Camplone Arnaldo & C. Snc di Camplone Arnaldo EC και Valentino Pesca Sas di Camplone Arnaldo & C. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 226 της 3.8.2013.


text:
 17.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/28
 Προσφυγή της 21ης Αυγούστου 2012 — Electric Bike World κατά ΓΕΕΑ — Brunswick (LIFECYCLE)
 (Υπόθεση T-379/12)
 2012/C 355/61
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Electric Bike World Ltd (Σαουθάμπτον, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: S. Malynicz, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Brunswick Corp. (Lake Forest, ΗΠΑ)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 16ης Μαΐου 2012 στην υπόθεση R 2308/2011-1 και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και τον αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά τους έξοδα και στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «LIFECYCLE» για προϊόντα των κλάσεων 12, 18 και 25 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος 8546401
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 1271758 του λεκτικού σήματος «LIFECYCLE» για προϊόντα της κλάσεως 28
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: ακύρωση της προσβαλλόμενης αποφάσεως κατά το μέρος που απορρίπτει την ανακοπή για τα προϊόντα της κλάσεως 12· απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος για τα προϊόντα αυτά και απόρριψη της προσφυγής για τα υπόλοιπα προϊόντα της κλάσεως 12
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 75 του Κανονισμού 207/2009, του Συμβουλίου


text:
 4.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/7
 Αίτηση αναιρέσεως που άσκησαν στις 26 Φεβρουαρίου 2013 οι Cooperativa tra i lavoratori della piccola pesca di Pellestrina Soc. coop. rl κ.λπ. κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 12ης Δεκεμβρίου 2012, T-260/00, Cooperativa San Marco fra lavoratori della piccola pesca — Burano Soc. coop. rl κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-94/13 P)
 2013/C 129/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Cooperativa tra i lavoratori della piccola pesca di Pellestrina Soc. coop. rl κ.λπ. (εκπρόσωποι: A. Vianello, A. Bortoluzzi και A.Veronese, avocats)
 Έτεροι διάδικοι: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ιταλική Δημοκρατία, Cooperativa pescatori di San Pietro in Volta Soc. coop. rl κ.λπ.
 Αιτήματα των αναιρεσειόντων
 Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει ή/και να μεταρρυθμίσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεώς τους, οι αναιρεσείοντες προβάλλουν πλάνες περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή των αρχών που το Δικαστήριο διατύπωσε στην απόφασή του «Comitato Venezia vuole vivere», αφενός, όσον αφορά την υποχρέωση αιτιολογήσεως των αποφάσεων της Επιτροπής στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων και, αφετέρου, όσον αφορά την κατανομή του βάρους αποδείξεως σχετικά με τις προϋποθέσεις του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 Με την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη, το Γενικό Δικαστήριο δεν συμμορφώθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου «Comitato Venezia vuole vivere» της 9ης Ιουνίου 2011, στην οποία το Δικαστήριο έκρινε ότι η απόφαση της Επιτροπής «πρέπει να περιέχει, αυτή καθεαυτήν, όλα τα αναγκαία για την εκτέλεσή της [από τις εθνικές αρχές] στοιχεία». Ωστόσο, μολονότι η απόφαση δεν περιείχε τα αναγκαία στοιχεία για την εκτέλεσή της από τις εθνικές αρχές, το Γενικό Δικαστήριο δεν διαπίστωσε καμία παράλειψη όσον αφορά τη μέθοδο που χρησιμοποίησε η Επιτροπή στην προσβαλλόμενη απόφαση, οπότε υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο.
 Βάσει των αρχών που διατύπωσε το Δικαστήριο στην απόφασή του «Comitato Venezia vuole vivere», στο πλαίσιο της ανακτήσεως, εναπόκειται στο κράτος μέλος — και συνεπώς όχι στον αποδέκτη — να αποδείξει κατά περίπτωση ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Εν προκειμένω, ωστόσο, η Επιτροπή, στην προσβαλλόμενη απόφαση, παρέλειψε να διευκρινίσει τον «τρόπο» της ως άνω εξακριβώσεως· κατά συνέπεια, μη διαθέτοντας τα αναγκαία στοιχεία για να αποδείξει, στο πλαίσιο της ανακτήσεως, ότι τα χορηγηθέντα πλεονεκτήματα συνιστούν, για τους αποδέκτες, κρατικές ενισχύσεις, η Ιταλική Δημοκρατία — με τον νόμο 228 της 24ης Δεκεμβρίου 2012 (άρθρο 1, παράγραφοι 351 επ.) — αποφάσισε να αντιστρέψει το βάρος της αποδείξεως, αντίθετα προς τα όσα έχουν κριθεί με την κοινοτική νομολογία. Κατά τον Ιταλό νομοθέτη, ειδικότερα, δεν εναπόκειται στο κράτος, αλλά στην εκάστοτε επιχείρηση που είναι αποδέκτης των χορηγηθεισών ενισχύσεων, υπό τη μορφή απαλλαγής από επιβαρύνσεις, να αποδείξει ότι τα εν λόγω πλεονεκτήματα δεν νοθεύουν τον ανταγωνισμό ούτε επηρεάζουν το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών· ελλείψει τέτοιας αποδείξεως, τεκμαίρεται ότι το χορηγηθέν πλεονέκτημα νοθεύει τον ανταγωνισμό και επηρεάζει το ενδοκοινοτικό εμπόριο. Τούτο είναι προδήλως αντίθετο προς τις αρχές που το Δικαστήριο διατύπωσε στην απόφαση «Comitato Venezia vuole vivere».


text:
 3.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 363/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 10ης Σεπτεμβρίου 2015 — Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-363/14) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις - Ευρωπόλ - Κατάλογος τρίτων κρατών και οργανισμών με τα οποία η Ευρωπόλ συνάπτει συμφωνίες - Καθορισμός της νομικής βάσεως - Εφαρμοστέο νομικό πλαίσιο μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισσαβώνας - Μεταβατικές διατάξεις - Νομική βάση που έχει καθοριστεί από το παράγωγο δίκαιο - Διάκριση μεταξύ νομοθετικών πράξεων και εκτελεστικών μέτρων - Διαβουλεύσεις με το Κοινοβούλιο - Πρωτοβουλία κράτους μέλους ή της Επιτροπής))
 (2015/C 363/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: F. Drexler, A. Caiola και M. Pencheva)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: E. Sitbon, K. Pleśniak και K. Michoel)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ της καθής: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek, J. Vláčil και J. Škeřík), Ουγγαρία (εκπρόσωποι: M. Z. Fehér, G. Szima και M. Bóra)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Τσεχική Δημοκρατία και η Ουγγαρία φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 329 της 22.9.2014.


text:
Αριθ . C 208/28 \ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 8 . 95
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: προξένησαν άμεση και σοβαροτατη ζημία, οπως αποδεικνύε
 ται και από το γεγονός ότι κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα
 — να δικάσει την παρούσα προσφυγή χωριστά από κάθε της αναπτύξεως των εν λόγω δραστηριοτήτων σημειώθηκε
 άλλη συναφή προσφυγή κατά της ιδίας αποφάσεως της σημαντική πτώση του όγκου των εξαγωγών της. Γι' αυτούς
 Επιτροπής, τους λόγους η προσφεύγουσα όχι μόνο δεν τήρησε την αρχή
 — να ακυρώσει την απόφαση 94/815/ΕΚ της Επιτροπής της του σεβασμού των εγχωρίων αγορών, αλλ' αντίθετα, αντέ
 30ής Νοεμβρίου 1994 σχετικά με μια διαδικασία εφαρμο δρασε εμπράκτως στην εφαρμογή της.
 γής του άρθρου 85 της συνθήκης ΕΚ (υποθέσεις IV/33.126
 και 33.322 — Τσιμέντο) ('), καθόσον αφορά την προσφεύ Όσον αφορά τις παράνομες ή αντικοινοτικές ανταλλαγές
 πληροφοριών για τις οποίες κατηγορείται, η προσφεύγουσα
 γουσα ,
 ισχυρίζεται ότι τα ανταλλασσόμενα πληροφοριακά στοιχεία
 — επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε που αφορούν οι αιτιάσεις της Επιτροπής είχαν καθαρά
 στην προσφεύγουσα με την προαναφερθείσα απόφαση , στατιστικό ενδιαφέρον και πολύ γενικό χαρακτήρα, ενώ η
 συλλογή τους μέσω του Cembureau και άλλων παρόμοιων
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα της οργάνων, αντί άλλων επισήμων πηγών, είχε προκριθεί απο
 προσφεύγουσας, συμπεριλαμβανομένης της αμοιβής του κλειστικά ως ευχερέστερη και οικονομικότερη .
 πληρεξουσίου δικηγόρου της.
 Εξάλλου , η προσφεύγουσα αρνείται οποιαδήποτε ανάμειξή
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα της σε εναρμονισμένες πρακτικές με στόχο την κατανομή των
 αγορών και την αντίστοιχη διοχέτευση των εξαγωγών και
 Με την προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή διαπίστωσε ότι τονίζει ότι δεν μπορεί να ενοχοποιηθεί για δραστηριότητες
 η προσφεύγουσα εταιρεία Τσιμέντα Χαλκίδας ΑΕ (ΕΤΧ) άλλων εταιρειών για το λόγο και μόνο ότι συμμετείχε στην
 παρέβη , από κοινού με άλλες επιχειρήσεις παραγωγής τσι EPC και στην ECEC.
 μέντου και ενώσεις τσιμεντοβιομηχανιών, τις διατάξεις του
 άρθρου 85 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. H εν λόγω Για τους προαναφερθέντες λόγους η προσφεύγουσα φρονεί
 παράβαση συνίσταται στην συμμετοχή της: α) σε συμφωνία ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί λόγω
 που έχει ως αντικείμενο το σεβασμό των εγχώριων αγορών παραβάσεως ουσιώδους τύπου άλλα και ελλείψεως ειδικής
 και τη ρύθμιση των μεταφορών τσιμέντου από τη μία χώρα και επαρκούς αιτιολογίας. Περαιτέρω υποστηρίζεται ότι η
 στην άλλη και β) σε διαρκή εναρμονισμένη πρακτική, στο Επιτροπή ενήργησε κατά κατάχρηση εξουσίας, δεδομένου
 πλαίσιο της EPC (European Policy Committee), όσον αφορά ότι χρησιμοποίησε τις εξουσίες που διαθέτει για την επιβολή
 την ανάλυση της καταστάσεως τόσο των κοινοτικών αγορών κυρώσεων κατά των «καρτέλ» επιχειρήσεων για να συμπερι
 όσο και των αγορών τρίτων χωρών και την ανταλλαγή λάβει σε αυτές και εταιρεία για την οποία αναγνωρίζει ότι δεν
 εξατομικευμένων στοιχείων σχετικά με τις διαθέσιμες ποσό συμμετείχε στο υποτιθέμενο «καρτέλ».
 τητες για εξαγωγή και τις πραγματοποιούμενες εξαγωγές
 προς τρίτες χώρες, με σκοπό την αποτροπή της διεισδύσεως Όσον αφορά το πρόστιμο που της επιβλήθηκε , η προσφεύ
 ανταγωνιστικών επιχειρήσεων της Κοινότητας στις εγχώριες γουσα θεωρεί την κύρωση αυτή εντελώς αδικαιολόγητη ,
 αγορές της Κοινότητας. Για τις παραβάσεις αυτές, η Επιτρο δεδομένου ότι δεν στηρίζεται ούτε στα ιστορούμενα ή
 πή επέβαλε στην προσφεύγουσα πρόστιμο ύψους 1 856 000 αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά ούτε στις νομικές
 Ecu .
 εκτιμήσεις που παραθέτει η Επιτροπή στην απόφασή της.
 H προσφεύγουσα παρατηρεί καταρχάς ότι στις αιτιάσεις της Τέλος, κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή παραβιάζει τις
 η Επιτροπή δεν αναφέρει ούτε αποδεικνύει οποιαδήποτε αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως, καθό
 συγκεκριμένη ενέργεια της ΕΤΧ συνιστώσα παράβαση των σον το ύψος του προστίμου είναι δυσανάλογο προς τη
 κανόνων του ανταγωνισμού , αλλά προβαίνει σε μια κατ ' σοβαρότητα των παραβάσεων που της προσάπτει και τη θέτει
 αναλογία εφαρμογή των επιλήψιμων πράξεων τις οποίες σε ίση μοίρα με άλλες ελληνικές εταιρείες, οι οποίες κατηγο
 καταλογίζει στις άλλες εμπλεκόμενες εταιρείες. Προς στήριξη ρούνται για συγκεκριμένες και ιδιάζουσας βαρύτητας παρα
 μάλιστα αυτού του ισχυρισμού της, η προσφεύγουσα επιση βάσεις.
 μαίνει ότι στο προσχέδιο της προσβαλλομένης αποφάσεως
 δεν είχε περιληφθεί μεταξύ των εταιρειών στις οποίες επρό (') ΕΕ αριθ. L 343 της 30. 12. 1994, σ. 1 .
 κειτο να επιβληθεί πρόστιμο και ότι συμπεριελήφθη την
 τελευταία στιγμή μολονότι δεν στοιχειοθετείται κατ' αυτής
 παράβαση βάσει των πραγματικών περιστατικών ή της
 νομικής εκτιμήσεως.
 Ειδικότερα, όσον αφορά την προσαπτόμενη συμμετοχή της Προσφυγή του Benjamin Laurence Lay κατα του Συμβου
 στη συμφωνία Cembureau για το σεβασμό των εγχωρίων λίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των
 αγορών, η προσφεύγουσα θεωρεί παράλογη τη συλλογιστική Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 25 Απριλίου
 κατά την οποία η Επιτροπή της καταλογίζει ευθύνες για 1995
 ενέργειες και συμφωνίες για τις οποίες ενοχοποιεί συλλήβδην (Υπόθεση Τ-107/95)
 τους «έλληνες παραγωγούς» ή τους «ευρωπαίους παραγω
 (95/C 208/61 )
 γούς τσιμέντου », χωρίς να αναφέρει καμία συγκεκριμένη
 ανάμειξη της ΕΤΧ στις εν λόγω ενέργειες και συμφωνίες. H
 προσφεύγουσα τονίζει ότι οι προσαπτόμενες δραστηριότητες (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 του Cembureau και των λοιπών οργανισμών (European Task
 Force , European Cernent Export Committee κ.λπ.) όχι μόνο O Benjamin Laurence Lay, εκπροσωπούμενος απο τον
 δεν εξυπηρετούσαν τα συμφέροντά της, αλλά αντιθέτως της Richard Gordon, QC, και την Joanne Keddie, solicitor,
 ---pagebreak--- 12 . 8 . 95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 208/29
 Dawson & Co, 2 New Square, Lincoln's Inn, London WC2A solicitor, Dawson & Co, 2 New Square , Lincoln's Inn, London
 3RZ, Ηνωμένο Βασίλειο, άσκησε προσφυγή ενώπιον του WC2A 3RZ, Ηνωμένο Βασίλειο, άσκησαν ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 25 Απρι Πρωτοδικείου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής
 λίου 1995 κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 — να κηρύξει άκυρη και άνευ νομίμου αποτελέσματος την — να κηρύξει άκυρη και άνευ νομίμου αποτελέσματος την
 απόφαση του Συμβουλίου ή/και της Επιτροπής της 13ης απόφαση του Συμβουλίου ή/και της Επιτροπής της 13ης
 Φεβρουαρίου 1995 , με την οποία τα όργανα αυτά αρνή Φεβρουαρίου 1995, με την οποία τα όργανα αυτά αρνή
 θηκαν να δεχθούν την εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινό θηκαν να δεχθούν την εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινό
 τητας όσον αφορά αίτημα του προσφεύγοντος προς λήψη τητας όσον αφορά αίτημα των προσφευγόντων προς
 μέτρων με σκοπό να παρασχεθεί αποζημίωση στον ίδιο λήψη μέτρων με σκοπό να παρασχεθεί αντιστάθμιση
 και στην ομάδα των λεγόμενων «παραγωγών SLOM στους ίδιους και στην ομάδα των λεγόμενων «παραγωγών
 3 », SLOM 3 »,
 — να δεχθεί ότι το Συμβούλιο ή/και η Επιτροπή παρέλειψαν
 να εκδώσουν κανονισμό ή να λάβουν άλλα κατάλληλα — να δεχθεί ότι το Συμβούλιο ή/και η Επιτροπή παρέλειψαν
 μέτρα για την πρόβλεψη αποκαταστάσεως των ζημιών να εκδώσουν κανονισμό ή να λάβουν άλλα κατάλληλα
 που υπέστη o προσφεύγων και η υπόλοιπη ομάδα των μέτρα για την πρόβλεψη αποκαταστάσεως των ζημιών
 «παραγωγών SLOM 3 », που υπέστησαν οι προσφεύγοντες και η υπόλοιπη ομάδα
 των «παραγωγών SLOM 3».
 — να καταδικάσει τα καθών κοινοτικά όργανα στα δικαστι
 κά έξοδα. — να καταδικάσει τα καθών κοινοτικά όργανα στα δικαστι
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα κά έξοδα.
 O προσφεύγων , παραγωγός γαλακτοκομικών προϊόντων που
 έχει την ιδιότητα του «παραγωγού SLOM 3 », διατείνεται ότι Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 τα κοινοτικά όργανα δεν έλαβαν κανένα μέτρο για την
 αποκατάσταση των ζημιών που υπέστη η ως άνω κατηγορία Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται με όσα
 παραγωγών γαλακτοκομικών προϊόντων, όπως εκείνα τα προβάλλονται στην υπόθεση Τ-107/95 .
 οποία ελήφθησαν για τους παραγωγούς «SLOM 1 » και
 « SLOM 2» με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 2187/93 του
 Συμβουλίου (').
 Κατά τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 2187/93 , οι παραγωγοί που
 έλαβαν ειδική ποσότητα αναφοράς βάσει του άρθρου 3α,
 δυνάμει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2055/93 του Συμβου Αγωγή αποζημιώσεως του Peter Dethlefs και 38 άλλων κατα
 λίου (2), δεν μπορούν να ζητούν αποκατάσταση των ζημιών του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτρο
 τους όσον αφορά τη χορήγηση της ποσόστωσης SLOM 3 . πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 8 Μαΐου 1995
 O προσφεύγων διατείνεται ότι η εξαίρεση της ομάδας των
 (Υπόθεση Τ-112/95)
 «παραγωγών SLOM 3» συνιστά σοβαρή παράβαση της αρχής
 της δικαιολογημένης προσδοκίας των παραγωγών ότι θα (95/C 208/63)
 λάβουν σχετική αποζημίωση για το διάστημα από το τέλος
 της περιόδου του συστήματος μη εμπορίας μέχρι την ημερο (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 μηνία την οποία τους χορηγήθηκε ποσόστωση SLOM 3. Αυτή
 η παράλειψη χορηγήσεως αποζημιώσεως είναι αντίθετη προς
 O Peter Dethlefs και 38 άλλοι, κάτοικοι Groven (Ομοσπον
 τις ισχύουσες κατά το κοινοτικό δίκαιο αρχές της προστασίας
 της ιδιοκτησίας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων διακή Δημοκρατία της Γερμανίας), εκπροσωπούμενοι από
 τους Bernd Meisterernst, Mechtild Düsing, Dietrich Manstet
 μεταξύ παραγωγών που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση .
 ten, Dr. Frank Schultze και Dr. Winfried Haneklaus, δικηγό
 (') ΕΕ αριθ . L 196 της 5 . 8. 1993, σ. 6. ρους Munster (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας),
 (2) ΕΕ αριθ . L 187 της 29. 7. 1993, σ. 8. με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γρα
 φείο Dupong & Associés, 14a, rue des Bains, άσκησαν στις
 8 Μαΐου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων αγωγή αποζημιώσεως κατά του Συμβουλίου της
 Προσφυγή του Donald George Gage και του David John
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Gage κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Κοινοτήτων.
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθη
 κε στις 25 Απριλίου 1995
 (Υπόθεση Τ-108/95) Οι ενάγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 (95/C 208/62) — να υποχρεώσει τα εναγόμενα όργανα, ως εις ολόκληρον
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) ευθυνόμενα, να καταβάλουν στους ενάγοντες, για το
 χρονικό διάστημα μεταξύ της παρελεύσεως της δίμηνης
 Οι Donald George Gage και David John Gage, εκπροσωπού προθεσμίας για την αποδοχή της προσφοράς, η οποία
 μενοι από τον Richard Gordon, QC, και την Joanne Keddie, τάσσεται με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΟΚ)


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/57
 Προσφυγή της 11ης Ιουλίου 2008 — Ιταλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-274/08)
 (2008/C 223/100)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: S. Fiorentino, avvocato dello Stato)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής αριθ. C(2008) 1711, της 30ής Απριλίου 2008, σχετικά με την εκκαθάριση των λογαριασμών των οργανισμών πληρωμών των κρατών μελών για τις δαπάνες του οικονομικού έτους 2007, που χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η απόφαση που αποτελεί αντικείμενο της παρούσας υποθέσεως προσβάλλεται στο μέτρο που καταλογίζει τους τόκους επί των ποσών που βαρύνουν τον προϋπολογισμό του ιταλικού Δημοσίου κατά την έννοια του άρθρου 32, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 1290/05 και ειδικότερα στο μέτρο που καταλογίζει τους τόκους, από την ημερομηνία πληρωμής του αχρεωστήτου, επί των ποσών των οποίων η επιστροφή δεν είχε γίνει εντός της προθεσμίας των οκτώ ετών από της πρώτης διοικητικής ή δικαστικής διαταγής και εκκρεμεί δίκη ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων, ποσά που πρέπει να καταλογιστούν κατά 50 % εις βάρος του κράτους μέλους και κατά 50 % εις βάρος του κοινοτικού προϋπολογισμού.
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα επικαλείται την παράβαση του άρθρου 32, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 1290/05. Η διάταξη αυτή δεν επιτρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι πρέπει να καταλογιστούν οι τόκοι, στην περίπτωση κατά την οποία η επιστροφή προσβάλλεται δικαστικώς, είτε διότι το γράμμα της παραγράφου 5 δεν προβλέπει τούτο (διαφορετικά από ό,τι προβλέπεται στην παράγραφο 1), είτε διότι η ημέρα ενάρξεως καταβολής των τόκων μπορεί να προσδιοριστεί μόνο με τη δικαστική κρίση.


text:
 22.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/10
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Μαΐου 2013 — Unister κατά ΓΕΕΑ (fluege.de)
 (Υπόθεση T-244/12) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος fluege.de - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Κτήση διακριτικού χαρακτήρα διά της χρήσεως - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)
 2013/C 178/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Unister GmbH (Λειψία, Γερμανία) (εκπρόσωποι: H. Hug και A. Kessler-Jensch)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Walicka)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 14ης Μαρτίου 2012 (υπόθεση R 2149/2011-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου fluege.de ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Unister GmbH φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 (1) EE C 217 της 21.7.2012.


text:
 7.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/14
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 13 Ιανουαρίου 2014 — Staatssecretaris van Financiën κατά D.G. Kieback
 (Υπόθεση C-9/14)
 2014/C 102/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Staatssecretaris van Financiën
 Αναιρεσίβλητος: D.G. Kieback
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 39 ΕΚ την έννοια ότι το κράτος μέλος, εντός του οποίου ένας υποκείμενος σε φόρο ασκεί μισθωτές δραστηριότητες, πρέπει κατά τη βεβαίωση του φόρου εισοδήματος να λάβει υπόψη την προσωπική και οικογενειακή κατάσταση του συγκεκριμένου προσώπου στην περίπτωση κατά την οποία i) αυτός ο υποκείμενος σε φόρο εργάστηκε μόνο κατά τη διάρκεια μέρους του φορολογικού έτους στο εν λόγω κράτος μέλος ενώ τότε κατοικούσε σε άλλο κράτος μέλος, ii) κατά το χρονικό αυτό διάστημα απέκτησε ολόκληρο ή σχεδόν ολόκληρο το εισόδημά του σε αυτό το κράτος απασχολήσεως, iii) κατά τη διάρκεια του φορολογικού αυτού έτους ήλθε να κατοικήσει και εργαστεί σε άλλο κράτος και iv) θεωρεί ότι κατά τη διάρκεια ολόκληρου του φορολογικού έτους δεν απέκτησε ολόκληρο ή σχεδόν ολόκληρο το εισόδημά του στο πρώτο κράτος απασχολήσεως;
 2)
 Έχει για την απάντηση στο πρώτο ερώτημα σημασία το αν το κράτος στο οποίο κατά τη διάρκεια του φορολογικού έτους ο εργαζόμενος ήλθε να κατοικήσει και εργαστεί είναι ή όχι κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης;


text:
 27.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 380/8
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Σεπτεμβρίου 2014 — Galileo International Technology κατά ΓΕΕΑ — ESA και Επιτροπής (GALILEO)
 (Υπόθεση T-450/11) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος GALILEO - Προγενέστερα λεκτικά κοινοτικά σήματα GALILEO - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Απουσία κινδύνου συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Έλλειψη ομοιότητας μεταξύ των οικείων προϊόντων και υπηρεσιών])
 2014/C 380/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Galileo International Technology LLC (Bridgetown, Barbados) (εκπρόσωποι: S. Malynicz, barrister, M. Blair και K. Gilbert, solicitors)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: Π. Γερουλάκος)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνοντες ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Samnada και F. Wilman), Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: M. Buydens)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 14ης Απριλίου 2011, στην υπόθεση R 1423/2005-1, σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Galileo International Technology LLC και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Galileo International Technology LLC φέρει, πέραν των δικαστικών της εξόδων, τα δικαστικά έξοδα του ΓΕΕΑ.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) EE C 298 της 8.10.2011.


text:
 3.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 104/29
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea Constituțională a României (Ρουμανία) στις 30 Δεκεμβρίου 2016 — Relu Adrian Coman, Robert Clabourn Hamilton και Asociația Accept κατά Inspectoratul General pentru Imigrări, Ministerul Afacerilor Interne και Consiliul Naţional pentru Combaterea Discrimin
 (Υπόθεση C-673/16)
 (2017/C 104/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea Constituțională a României (Ρουμανία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες: Relu Adrian Coman, Robert Clabourn Hamilton και Asociația Accept
 Εναγόμενοι: Inspectoratul General pentru Imigrări, Ministerul Afacerilor Interne και Consiliul Naţional pentru Combaterea Discrimin
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Περιλαμβάνει ο όρος «σύζυγος», κατά το άρθρο 2, σημείο 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2004/38/[ΕΚ] (1), σε συνδυασμό με τα άρθρα 7, 9, 21 και 45 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τον έχοντα το ίδιο φύλο σύζυγο, υπήκοο κράτους μη μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενός πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον οποίο ο πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης νομίμως συνήψε γάμο βάσει της νομοθεσίας κράτους μέλους άλλου από το κράτος υποδοχής;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, υποχρεώνουν το άρθρο 3, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/38/[ΕΚ], σε συνδυασμό με τα άρθρα 7, 9, 21 και 45 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το κράτος μέλος υποδοχής να χορηγήσει δικαίωμα διαμονής στην επικράτειά του για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τριών μηνών στον έχοντα το ίδιο φύλο σύζυγο ενός πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, δύναται ο έχων το ίδιο φύλο σύζυγος, υπήκοος κράτους μη μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον οποίο ο πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης νομίμως συνήψε γάμο βάσει της νομοθεσίας κράτους μέλους άλλου από το κράτος υποδοχής, να εμπίπτει στον όρο «κάθε άλλο μέλος της οικογένειας», κατά το άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2004/38/[ΕΚ], ή στον όρο «σύντροφος με τον/την οποίο/α ο πολίτης της Ένωσης έχει σταθερή σχέση, δεόντως αποδεδειγμένη», κατά το άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2004/38/[ΕΚ], με συνακόλουθη υποχρέωση του κράτους υποδοχής να διευκολύνει την είσοδο και τη διαμονή του, ακόμη και αν το κράτος υποδοχής δεν αναγνωρίζει τον γάμο μεταξύ προσώπων του ίδιου φύλου ούτε προβλέπει οποιονδήποτε άλλον εναλλακτικό τρόπο νομικής αναγνωρίσεως, όπως η καταχωρημένη συμβίωση;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα, υποχρεώνουν το άρθρο 3, παράγραφος 2, και το άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/38/[ΕΚ], σε συνδυασμό με τα άρθρα 7, 9, 21 και 45 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το κράτος μέλος υποδοχής να χορηγήσει δικαίωμα διαμονής στην επικράτειά του για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τριών μηνών στον έχοντα το ίδιο φύλο σύζυγο ενός πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
 (1) Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ 2004, L 158, σ. 77).


text:
 3.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/59
 Προσφυγή της Black & Decker Corporation κατά του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 20 Ιουλίου 2005
 (Υπόθεση Τ-278/05)
 (2005/C 217/118)
 Γλώσσα στην οποία έχει συνταχθεί η προσφυγή: η αγγλική
 Η Black & Decker Corporation, με έδρα το Τοwson, Maryland (ΗΠΑ), εκπροσωπούμενη από τον P. Harris, Solicitor, άσκησε στις 20 Ιουλίου 2005 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 Η Atlas Copco Aktiebolag, με έδρα τη Στοκχόλμη (Σουηδία), μετείχε επίσης στην ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασία.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την από 3 Μαΐου 2005 απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου (υπόθεση R 792/2004-1)·
 —
 να κρίνει απαράδεκτη τη διαδικασία ανακοπής Β623 688·
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα κατά την παρούσα διαδικασία και κατά την ενώπιον του Γραφείου προσφυγή της.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος:
 Η προσφεύγουσα
 Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση:
 To έγχρωμο σήμα σε μαύρο και κίτρινο χρώμα για τα προϊόντα της κλάσης 7 (χειροκίνητα φορητά ηλεκτρικά εργαλεία κ.λπ. ).
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος:
 Atlas Copco Aktiebolag
 Aντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος:
 Μη καταχωρισθέντα σήματα και διακριτικά γνωρίσματα, που χρησιμοποιούνται στις συναλλαγές σε όλα τα κράτη μέλη για τα ηλεκτρικά εργαλεία.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών:
 Απόρριψη της ανακοπής ως απαράδεκτης.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Εξαφάνιση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών και αναπομπή της υποθέσεως στο τμήμα ανακοπών για εκ νέου εκδίκαση.
 Λόγοι ακυρώσεως προβαλλόμενοι με την παρούσα προσφυγή:
 O προσφεύγων προβάλλει ότι η ανακοπή έπρεπε να κριθεί απαράδεκτη καθόσον δεν προσδιορίζει με επαρκή σαφήνεια τα προηγούμενα σήματα και διακριτικά γνωρίσματα επί των οποίων βασίζεται, κατά παράβαση του κανόνα 18, παράγραφος 1, του κανονισμού 2868/1995 (1).
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 303, της 15/12/1995, σ. 1).


text:
 2.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/55
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 18ης Μαρτίου 2016 — Kerstens κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-23/15) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Υποχρεώσεις - Πράξεις αντίθετες προς το κύρος της δημόσιας διοικήσεως - Διάδοση υβριστικών σχολίων σχετικά με άλλον υπάλληλο - Άρθρο 12 του ΚΥΚ - Πειθαρχική διαδικασία - Έρευνα υπό τη μορφή επισκοπήσεως των πραγματικών περιστατικών - Επίπληξη - Άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο β', του παραρτήματος IX του ΚΥΚ - Γενικές εκτελεστικές διατάξεις - Διαδικαστική παρατυπία - Συνέπειες της παρατυπίας))
 (2016/C 156/77)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Petrus Kerstens (Overijse, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: C. Mourato, avocat)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Τ. S. Bohr και C. Ehrbar)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως με την οποία επιβάλλεται στον προσφεύγοντα η πειθαρχική ποινή της επιπλήξεως.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Ο Petrus Kerstens φέρει τα δικαστικά του έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) EE C 127 της 20.4.2015, σ. 42.


text:
8. 2. 97 I EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 40/15
 διαγραφή της υποθέσεως C-134/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊ κών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμ
 κών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας. βούργου .
 (') ΕΕ αριθ. C 180 της 22. 6. 1996. C ) ΕΕ αριθ. C 247 της 24. 8. 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-243/96 (')
 Διαγραφή της υποθέσεως C-152/96 ( 1 ) (97/C 40/37)
 (97/C 40/35)
 Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 1996, o Πρόεδρος του
 Με διάταξη της 12ης Σεπτεμβρίου 1996, o Πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-243/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 διαγραφή της υποθέσεως C-152/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊ κών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου.
 κών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμ
 βούργου . (') ΕΕ αριθ. C 269 της 14. 9. 1996.
 (') ΕΕ αριθ. C 233 της 10. 8. 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-265/96 (')
 (97/C 40/38)
 Διαγραφή της υποθέσεως C-179/96 (')
 Με διάταξη της 18ης Νοεμβρίου 1996, o Πρόεδρος του
 (97/C 40/36) Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 διαγραφή της υποθέσεως C-265/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 Με διάταξη της 18ης Νοέμβριου 1996, o Προεδρος του κών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου .
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 διαγραφή της υποθέσεως C-1 79/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊ ( 1 ) ΕΕ αριθ. C 269 της 14. 9. 1996.
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Marc Baden , 24, rue Marie-
 της 11ης Δεκεμβρίου 1996 Adélaïde , κατά Ευρωπαϊκής Κοινότητας, εκπροσωπουμένης
 από: 1 , το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσω
 στην υπόθεση T-521V93: Atlanta AG κ.λπ. κατα Συμβουλίου ποι: Jean-Paul Jacqué, Arthur Brautigam, Jürgen Huber και
 της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Anna Lo Monaco) και 2, την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων (') Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Peter Gilsdorf και Ulrich Wölker),
 (Κοινή οργάνωση αγοράς — Μπανάνες — Καθεστώς εισα υποστηριζόμενα από τη Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι:
 γωγής — Αγωγή αποζημιώσεως) Edwige Belliard και Gautier Mignot ) και το Ηνωμένο Βασί
 (97/C 40/39) λειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Lucinda Hudson, κατόπιν Lindsay
 Nicoll ), που είχε ως αντικείμενο αγωγή με την οποία ζητήθηκε
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) να υποχρεωθεί η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, εκπροσωπούμενη
 από το Συμβούλιο και την Επιτροπή, στην καταβολή αποζη
 μιώσεως για την αποκατάσταση της ζημίας που προκάλεσε η
 Στην υπόθεση Τ-521 /93 , Atlanta AG , με έδρα τη Βρέμη έκδοση του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ. 404/93 του Συμβουλίου ,
 (Γερμανία), Atlanta Handelsgesellschaft Harder & Co. της 13ης Φεβρουαρίου 1993, για την κοινή οργάνωση της
 GmbH, με έδρα τη Βρέμη , Afrikanische Frucht-Compagnie αγοράς στον τομέα της μπανάνας (: ), το Πρωτοδικείο (τέταρ
 GmbH, με έδρα το Αμβούργο (Γερμανία), Cobana Bananen το πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts,
 einkaufsgesellschaft mbH & Co. KG , με έδρα το Αμβούργο, Πρόεδρο , R. García-Valdecasas, την P. Lindh και τους J. Azizi
 Edeka Fruchtkontor GmbH , με έδρα το Αμβούργο, Interna και J. D. Cooke , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: H. Jung,
 tionale Fruchtimport Gesellschaft Weichert & Co., με έδρα το εξέδωσε στις 11 Δεκεμβρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο
 Αμβούργο, και Pacific Fruchtimport GmbH, με έδρα το διατακτικό :
 Αμβούργο, εκπροσωπούμενες από τους Erik A. Undritz και
 Gerrit Schohe , δικηγόρους Αμβούργου, με αντίκλητο στο 1 . Απορρίπτει την αγωγή.


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/33
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 25ης Σεπτεμβρίου 2008 — Regione Siciliana κατά Επιτροπής
 (Συνεκδικαζόμενες υποθέσεις T-392/03, T-408/03, T-414/03 και T-435/03) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - ΕΤΠΑ - Κατάργηση χρηματοδότησης - Επιστροφή καταβληθέντων - Αιτήματα περί καταβολής τόκων υπερημερίας - Συμψηφισμός - Περιφερειακός ή τοπικός οργανισμός - Μη απευθείας χρηματοδότηση - Απαράδεκτο)
 (2008/C 313/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Regione Siciliana (Ιταλία) (εκπρόσωποι: G. Aiello και A. Cingolo, avocati dello Stato)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. de March, L. Flynn και G. Wilms, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, avocat)
 Αντικείμενο
 Πρώτον, στην υπόθεση T-392/03, αίτημα περί ακυρώσεως του εγγράφου της Επιτροπής, της 6ης Οκτωβρίου 2003, καθό μέτρο αφορά τη διαδικασία επιστροφής των ποσών που κατέβαλε το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) για το έργο υποδομής με την επωνυμία «φράγμα Gibbesi», καθώς και των προπαρασκευαστικών και παράγωγων πράξεων του εγγράφου αυτού, δεύτερον, στην υπόθεση T-408/03, αίτημα περί ακυρώσεως του εγγράφου της 6ης Οκτωβρίου 2003, καθό μέτρο αφορά τη διαδικασία επιστροφής των ποσών που κατέβαλε το ΕΤΠΑ για τα έργα υποδομής με την επωνυμία «Aragona Favara» και «πεδιάδα Κατάνης», καθώς και των προπαρασκευαστικών και παράγωγων πράξεων του εγγράφου αυτού, ιδίως δε των εγγράφων της Επιτροπής, της 13ης Αυγούστου 2003 και της 14ης Αυγούστου 2003, τρίτον, στην υπόθεση T-414/03, αίτημα περί ακυρώσεως του εγγράφου της 6ης Οκτωβρίου 2003, καθό μέτρο αφορά τη διαδικασία επιστροφής των ποσών που κατέβαλε το ΕΤΠΑ για το έργο υποδομής με την επωνυμία «αυτοκινητόδρομος Μεσσήνη-Παλέρμο», καθώς και των προπαρασκευαστικών και παράγωγων πράξεων του εγγράφου αυτού, ιδίως δε του χρεωστικού υπ' αριθ. 3240406591 της Επιτροπής, της 25ης Σεπτεμβρίου 2002, και, τέταρτον, στην υπόθεση T-435/03, αίτημα περί ακυρώσεως του εγγράφου της Επιτροπής, της 24ης Οκτωβρίου 2003, περί του συμψηφισμού απαιτήσεων και χρεών της Επιτροπής όσον αφορά τις χρηματοδοτήσεις του ΕΤΠΑ με τις επωνυμίες «Πόρτο Εμπεδοκλής», «φράγμα Gibbesi», «αυτοκινητόδρομος Μεσσήνη-Παλέρμο», «Aragona Favara» και «πεδιάδα Κατάνης», καθώς και των προπαρασκευαστικών και παράγωγων πράξεων του εγγράφου αυτού
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει τις προσφυγές ως απαράδεκτες.
 2.
 Καταδικάζει τη Regione Siciliana στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 35 της 7.2.2004.


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Oberster Gerichtshof (Αυστρία) στις 14 Δεκεμβρίου 2007 — LSG-Gesellschaft zur Wahrnehmung von Leistungsschutzerechten GmbH κατά Tele2 Telecommunication GmbH
 (Υπόθεση C-557/07)
 (2008/C 64/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: LSG-Gesellschaft zur Wahrnehmung von Leistungsschutzrechten GmbH
 Εναγομένη: Tele2 Telecommunication GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Πρέπει ο όρος «διαμεσολαβητής» των άρθρων 5, παράγραφος 1, στοιχείο α', και 8, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (1) να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι καλύπτει και τον φορέα παροχής προσβάσεως στο Διαδίκτυο, ο οποίος παρέχει στον χρήστη μόνον τη δυνατότητα προσβάσεως στο δίκτυο δια της χορηγήσεως μιας δυναμικής διευθύνσεως IP, στον ίδιο τον χρήστη πλην όμως δεν παρέχει καμία υπηρεσία (services), όπως είναι π.χ. το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, η μεταφορά αρχείων μέσω FTP ή η υπηρεσία ανταλλαγής αρχείων (File-Sharing) ούτε ασκεί κάποιου είδους νομικό ή πραγματικό έλεγχο επί της υπηρεσίας που χρησιμοποιεί ο χρήστης;
 2.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Πρέπει το άρθρο 8, παράγραφος 3, της οδηγίας 2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας (2), υπό την επιφύλαξη των άρθρων 6 και 15 της οδηγίας 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, να ερμηνεύεται (συσταλτικά) υπό την έννοια ότι απαγορεύει τη διάθεση προσωπικών δεδομένων κινήσεως σε τρίτους ιδιώτες προκειμένου να προβάλουν αστικές αξιώσεις για βεβαιωθείσες προσβολές των αποκλειστικών δικαιωμάτων του δημιουργού (δικαιώματα εκμεταλλεύσεως από τους ίδιους τους δημιουργούς και δικαιώματα παραχωρήσεως της εκμεταλλεύσεως τους σε τρίτους);
 (1) EE L 167, σ. 10.
 (2) EE L 157, σ. 45.


text:
 4.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 146/30
 Προσφυγή της 6ης Μαρτίου 2015 — Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-116/15)
 (2015/C 146/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: F. Drexler, A. Caiola, M. Pencheva)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να συνεκδικάσει την παρούσα υπόθεση με την υπόθεση που πρωτοκολλήθηκε υπό τον αριθμό C-14/15 προς διευκόλυνση της έγγραφης και της προφορικής διαδικασίας και προς έκδοση κοινής αποφάσεως·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου 2014/911/ΕΕ, της 4ης Δεκεμβρίου 2014, για την έναρξη της αυτοματοποιημένης ανταλλαγής δακτυλοσκοπικών δεδομένων στη Λετονία (1)·
 —
 να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προβάλλει δύο λόγους προς στήριξη της προσφυγής του που στηρίζεται στο άρθρο 263 ΣΛΕΕ.
 Με τον πρώτο λόγο, το Κοινοβούλιο εκτιμά ότι το Συμβούλιο χρησιμοποίησε ακατάλληλη νομική βάση για την έκδοση της αποφάσεως 2014/911/ΕΕ. Στο πλαίσιο του πρώτου αυτού λόγου, το Κοινοβούλιο διατυπώνει μια συλλογιστική σε δύο σκέλη. Το Κοινοβούλιο υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι το Συμβούλιο θα έπρεπε να αναζητήσει μια νομική βάση για την προσβαλλόμενη απόφαση μεταξύ των διατάξεων της ΣΛΕΕ και ότι, εν πάση περιπτώσει, το Συμβούλιο στηρίχθηκε σε μια παράνομη διάταξη για την έκδοση της αποφάσεως 2014/911/ΕΕ. Συγκεκριμένα, χρησιμοποίησε μια παράγωγη νομική βάση, η οποία, αυτή καθαυτή, είναι παράνομη, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου. Βάσει του λόγου αυτού, το Κοινοβούλιο προβάλλει ένσταση ελλείψεως νομιμότητας όσον αφορά το άρθρο 25, παράγραφος 2, της αποφάσεως 2008/615/ΔΕΥ (2).
 Με τον δεύτερο λόγο, το Κοινοβούλιο προσάπτει στο Συμβούλιο ότι χρησιμοποίησε εσφαλμένη διαδικασία λήψεως αποφάσεως για την έκδοση της εν λόγω αποφάσεως. Το Κοινοβούλιο συνάγει εξ αυτού ότι υπήρξε παραβίαση των Συνθηκών και παράβαση ουσιώδους τύπου.
 (1) ΕΕ L 360, σ. 28.
 (2) ΕΕ L 210, σ. 1.


text:
 3.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/19
 Προσφυγή της 10ης Ιανουαρίου 2012 — Kazino Parnithas κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-14/12)
 2012/C 65/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Elliniko Kazino Parnithas AE (Μαρούσι, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: F. Carlin, Barrister, N. Niejahr, Q. Azau, Φ. Σπυρόπουλος, Ι. Δρυλλεράκης και K. Σπυρόπουλος, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2011/716/ΕΕ της Επιτροπής, της 24ης Μαΐου 2011, σχετικά με κρατική ενίσχυση σε ορισμένα ελληνικά καζίνα C 16/10 (πρώην NN 22/10, πρώην CP 318/09) την οποία έθεσε σε εφαρμογή η Ελληνική Δημοκρατία·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέτρο που έχει εφαρμογή στην προσφεύγουσα·
 —
 όλως επικουρικώς, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέτρο που διατάσσει την ανάκτηση ποσών από την προσφεύγουσα· και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η καθής, κρίνοντας ότι το επίμαχο μέτρο συνιστούσε κρατική ενίσχυση, παρέβη το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον:
 —
 θεώρησε ότι η προσφεύγουσα απολάμβανε οικονομικού πλεονεκτήματος υπό τη μορφή «φορολογικής διακρίσεως», ύψους 7,20 ευρώ ανά εισιτήριο εισόδου·
 —
 διαπίστωσε ότι το επίμαχο μέτρο συνεπαγόταν απώλεια κρατικών πόρων·
 —
 έκρινε ότι το μέτρο ήταν επιλεκτικό υπέρ της προσφεύγουσας· και
 —
 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το μέτρο νόθευε τον ανταγωνισμό και επηρέαζε το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η καθής παρέβη το άρθρο 296 ΣΛΕΕ, καθόσον δεν αιτιολόγησε επαρκώς την απόφασή της κατά τρόπον ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στη μεν προσφεύγουσα να κατανοήσει το περιεχόμενό της, στο δε Δικαστήριο να ελέγξει τους λόγους για τους οποίους η Επιτροπή έκρινε ότι η προσφεύγουσα έτυχε επιλεκτικού πλεονεκτήματος, ότι το πλεονέκτημα αυτό συνεπαγόταν απώλεια κρατικών πόρων και ότι ήταν ικανό να νοθεύσει τον ανταγωνισμό και να επηρεάσει το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον απαιτεί από την προσφεύγουσα την επιστροφή των ενισχύσεων, αντιβαίνει:
 —
 στο άρθρο 14, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 (1) του Συμβουλίου, κατά το οποίο η ανάκτηση πρέπει να αφορά την εισπραχθείσα από τον δικαιούχο ενίσχυση, καθόσον η καθής δεν εκτίμησε ορθά, με την προσβαλλόμενη απόφαση, το ποσό της ενισχύσεως το οποίο η προσφεύγουσα είχε ενδεχομένως λάβει·
 —
 στο άρθρο 14, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, καθόσον εν προκειμένω η ανάκτηση αντίκειται σε γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης, ήτοι στην αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, την αρχή της ασφάλειας δικαίου και την αρχή της αναλογικότητας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).


text:
 15.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Jyske Bank Gibraltar Ltd κατά Administración del Estado
 (Υπόθεση C-212/11) (1)
 (Πρόληψη της χρησιμοποιήσεως του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας - Οδηγία 2005/60/ΕΚ - Άρθρο 22, παράγραφος 2 - Απόφαση 2000/642/ΔΕΥ - Υποχρέωση των πιστωτικών ιδρυμάτων να αναφέρουν τις ύποπτες χρηματοοικονομικές συναλλαγές - Ίδρυμα που δραστηριοποιείται υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών - Προσδιορισμός της υπεύθυνης για τη συλλογή των πληροφοριακών στοιχείων εθνικής μονάδας χρηματοοικονομικών πληροφοριών - Άρθρο 56 ΣΛΕΕ - Εμπόδιο στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος - Αναλογικότητα)
 2013/C 171/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Jyske Bank Gibraltar Ltd
 κατά
 Administración del Estado
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal Supremo — Ερμηνεία του άρθρου 22, παράγραφος 2, της οδηγίας 2005/60/ΕΚ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2005, σχετικά με την πρόληψη της χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας (ΕΕ L 309, σ. 15) — Εθνική ρύθμιση που επιβάλλει, επιτακτικώς και ευθέως, στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που ασκούν τις δραστηριότητές τους στην ημεδαπή χωρίς να διαθέτουν εκεί μόνιμη έδρα να παρέχουν στις αρμόδιες εθνικές αρχές τις πληροφορίες που τους ζητούνται
 Διατακτικό
 Το άρθρο 22, παράγραφος 2, της οδηγίας 2005/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2005, σχετικά με την πρόληψη της χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας, έχει την έννοια ότι δεν αντιβαίνει σ’ αυτό ρύθμιση κράτους μέλους η οποία επιβάλλει στα πιστωτικά ιδρύματα να γνωστοποιούν τις πληροφορίες που ζητούνται στο πλαίσιο της καταπολεμήσεως της νομιμοποιήσεως εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και της χρηματοδοτήσεως της τρομοκρατίας απευθείας στη ΜΧΠ του κράτους αυτού όταν τα ιδρύματα αυτά ασκούν τις δραστηριότητές τους επί του εθνικού εδάφους υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, υπό την προϋπόθεση ότι με τη ρύθμιση αυτή δεν διακυβεύεται η πρακτική αποτελεσματικότητα της εν λόγω οδηγίας καθώς και της αποφάσεως 2000/642/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 17ης Οκτωβρίου 2000, σχετικά με τη θέσπιση ρυθμίσεων για τη συνεργασία μεταξύ των μονάδων χρηματοοικονομικών πληροφοριών των κρατών μελών όσον αφορά την ανταλλαγή πληροφοριών.
 Το άρθρο 56 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι δεν αντιβαίνει σ’ αυτό μια τέτοια ρύθμιση αν δικαιολογείται από επιτακτικό λόγο γενικού συμφέροντος, αν είναι πρόσφορη προς διασφάλιση της επιτεύξεως του σκοπού τον οποίο επιδιώκει, αν δεν βαίνει πέραν του αναγκαίου για την επίτευξη του σκοπού αυτού μέτρου και αν εφαρμόζεται κατά τρόπο μη εισάγοντα διακρίσεις, πράγμα το οποίο εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εξακριβώσει, λαμβάνοντας υπόψη τα ακόλουθα:
 —
 μια τέτοια ρύθμιση είναι πρόσφορη προς επίτευξη του σκοπού της προλήψεως της νομιμοποιήσεως εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και της χρηματοδοτήσεως της τρομοκρατίας αν επιτρέπει στο οικείο κράτος μέλος να εποπτεύει και να αναστέλλει πράγματι τις ύποπτες χρηματοοικονομικές συναλλαγές οι οποίες πραγματοποιούνται από τα πιστωτικά ιδρύματα που παρέχουν τις υπηρεσίες τους επί του εθνικού εδάφους και, εν ανάγκη, να διώκει και να τιμωρεί τους υπευθύνους·
 —
 η υποχρέωση που επιβάλλει η ρύθμιση αυτή στα πιστωτικά ιδρύματα που ασκούν τις δραστηριότητές τους υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών μπορεί να αποτελεί μέτρο μη δυσανάλογο σε σχέση προς την επίτευξη του σκοπού αυτού, εφόσον, κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς της κύριας δίκης, δεν υφίστατο αποτελεσματικός μηχανισμός που να διασφαλίζει πλήρη και ολοκληρωμένη συνεργασία των μονάδων χρηματοοικονομικών πληροφοριών.
 (1) ΕΕ C 226 της 30.7.2011.


text:
 7.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 201/6
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 10ης Ιουνίου 2004
 στην υπόθεση C-302/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 1999/22/ΕΚ - Διατήρηση άγριων ζώων στους ζωολογικούς κήπους - Μη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας)
 (2004/C 201/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση C-302/03, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. van Beek και R. Amorosi) κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωπος: I. M. Braguglia, επικουρούμενος από τον G. de Bellis), με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη έχοντας θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 1999/22/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαρτίου 1999, για τη διατήρηση άγριων ζώων στους ζωολογικούς κήπους (ΕΕ L 94, σ. 24), ή, εν πάση περιπτώσει, μη έχοντας κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet και K. Lenaerts, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 10 Ιουνίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 1999/22/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαρτίου 1999, για τη διατήρηση άγριων ζώων στους ζωολογικούς κήπους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2.
 Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 213 της 6.9.2003.


text:
 12.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 92/34
 Προσφυγή της 1ης Φεβρουαρίου 2008 — Vakakis κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-41/08)
 (2008/C 92/70)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Vakakis International — Συμβουλή για Αγροτική Ανάπτυξη ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: B. O' Connor, Solicitor)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να κηρύξει παραδεκτή την προσφυγή·
 —
 να ακυρώσει τη μη αιτιολογημένη απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 6ης Δεκεμβρίου 2007 [αριθ. A3 TF TCC(2007)106233], να μην κληθεί ο όμιλος εταιριών του οποίου ηγείται η Vakakis International SA σε συνέντευξη, στο πλαίσιο της διαδικασίας υποβολής προσφορών για την παροχή υπηρεσιών «τεχνικής υποστηρίξεως υπέρ της πολιτικής αγροτικής αναπτύξεως» με αριθ. EuropeAid/125241/C/SER/CY·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2007 [αριθ. A3 TF TCC(2007)106667], με την οποία απορρίφθηκε η προσφορά που υπέβαλε η Vakakis International SA, για τον λόγο ότι δεν πληρούσε τους τεχνικούς όρους·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 65, στοιχείο β', του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, να προσκομίσει ορισμένα έγγραφα σχετικά με τις δραστηριότητες της επιτροπής αξιολογήσεως, η οποία ήταν επιφορτισμένη να εξετάσει τις προσφορές που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο του διαγωνισμού EuropeAid/125241/C/SER/CY και να καταρτίσει τον κατάλογο των υποψηφίων που επελέγησαν για το τελικό στάδιο του διαγωνισμού·
 —
 να διατάξει κάθε άλλο αναγκαίο μέτρο·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το έγγραφο της 6ης Δεκεμβρίου 2007, με το οποίο η Επιτροπή την ενημέρωσε ότι δεν επρόκειτο να κληθεί σε συνέντευξη συνιστά απόφαση που αντιβαίνει στο άρθρο 253 ΕΚ, καθόσον δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη. Επιπροσθέτως, η προσφεύγουσα φρονεί ότι η συνέντευξη αυτή αποτελεί ουσιώδες στοιχείο της διαδικασίας υποβολής προσφορών και ότι όλοι οι υποψήφιοι, ακόμη και αυτοί που δεν πληρούν τους τεχνικούς όρους, πρέπει να καλούνται προκειμένου να διασφαλίζεται η ύπαρξη ανταγωνισμού. Στη συνέχεια, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση αυτή ενέχει νομικό σφάλμα, καθόσον στηρίζεται στο ότι δεν πληρούνται κριτήρια διοικητικού χαρακτήρα και όχι οι τεχνικοί όροι της προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών. Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή άσκησε την αρμοδιότητα που διαθέτει στο πλαίσιο της διαδικασίας αξιολογήσεως των προσφορών κατά τρόπο που συνιστά κατάχρηση εξουσίας.
 Όσον αφορά τόσο την απόφαση της 6ης Δεκεμβρίου 2007 όσο και την απόφαση της 21ης Δεκεμβρίου 2007, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι αντιβαίνουν στον Πρακτικό Οδηγό των διαδικασιών συνάψεως συμβάσεων για τις εξωτερικές δράσεις της ΕΚ. Τέλος, διατείνεται ότι η απόφαση της Επιτροπής της 21ης Δεκεμβρίου 2007 σκοπεί στην αιτιολόγηση προγενέστερης μη αιτιολογημένης αποφάσεως, περί αποκλεισμού της προσφεύγουσας από τον διαγωνισμό, και ως εκ τούτου ενέχει νομικό σφάλμα.