text:
 21.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 152/10
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 22 Φεβρουαρίου 2011 — Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED) κατά Federación de Asociaciones Sindicales (FASGA) κ.λπ.
 (Υπόθεση C-78/11)
 2011/C 152/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo (Ισπανία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED)
 Αναιρεσίβλητοι: Federación de Asociaciones Sindicales (FASGA), Federación de Trabajadores Independientes de Comercio (FETICO), Federación Estatal de Trabajadores del Comercio, Hostelería-Turismo y Juego de UGT και Federación del Comercio, Hostelería y Turismo de CC.OO
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντιβαίνει στο άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, ερμηνεία της εθνικής ρυθμίσεως υπό την έννοια ότι δεν δύναται να διακοπεί η περίοδος άδειας ώστε να ληφθεί μεταγενέστερα η πλήρης — ή η υπόλοιπη — άδεια, αν οι συνέπειες της προσωρινής ανικανότητας προς εργασία επήλθαν αιφνίδια όταν ο εργαζόμενος βρισκόταν σε άδεια;
 (1) ΕΕ L 299, σ. 9.


text:
C 47/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 19.2.2000
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gο ́mez de la Cruz, Centre
 Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 23 Νοεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον
 1. να αναιρε ́σει την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 2. να ακυρω ́σει την απο ́ 24 Οκτωβρι ́ου 1997 απο ́φαση της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Επιτροπη ́ς, που αφορα ́ περι ́πτωση υπερβολικη ́ς χαλεπο ́τητας
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 3. να καταδικα ́σει την αναιρεσι ́βλητη στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας τις
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις
 για τη συμμο ́ρφωση ́ της προς την οδηγι ́α 96/34/ΕΚ του
 Η αι ́τηση αναιρε ́σεως στρε ́φεται κατα ́ της αποφα ́σεως της 28ης Συμβουλι ́ου, της 3ης Ιουνι ́ου 1996, σχετικα ́ με τη συμφωνι ́α-
 Σεπτεμβρι ́ου 1999, με την οποι ́α το Πρωτοδικει ́ο απε ́ρριψε την πλαι ́σιο για τη γονικη ́ α ́δεια (1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που
 αι ́τηση ακυρω ́σεως αποφα ́σεως περι ́ απορρι ́ψεως αιτη ́σεως για υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ,
 χορη ́γηση συμπληρωματικω ́ν πιστοποιητικω ́ν ωριμα ́νσεως ως μετα-
 βατικο ́ με ́τρο για την αντιστα ́θμιση μιας καταστα ́σεως υπερβολικη ́ς — να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 χαλεπο ́τητας για την οποι ́α η αναιρεσει ́ουσα δεν ́εφερε υπαιτιο ́τητα,
 συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 30 της κοινη ́ς οργανω ́σεως της αγορα ́ς στον
 τομε ́α της μπανα ́νας (κανονισμο ́ς 404/93 του Συμβουλι ́ου (1)). Η Iσχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 αναιρεσει ́ουσα προβα ́λλει παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου και,
 ειδικο ́τερα: Το α ́ρθρο 249 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 189 της Συνθη ́κης ΕΚ), κατα ́ το
 οποι ́ο η οδηγι ́α δεσμευ ́ει τα κρα ́τη με ́λη στα οποι ́α απευθυ ́νεται,
 — του α ́ρθρου 30 του κανονισμου ́ 404/93: το Πρωτοδικει ́ο ο ́αον αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται την υπο-
 παραγνω ́ρισε το γεγονο ́ς ο ́τι, ο ́πως δε ́χθηκε το ∆ικαστη ́ριο χρε ́ωση των κρατω ́ν μελω ́ν να τηρου ́ν τις προθεσμι ́ες που προβλε ́-
 στην υπο ́θεση C-68/95 (T. Port), η υπερβολικη ́ χαλεπο ́τητα πουν οι οδηγι ́ες για τη μεταφορα ́ τους στα εσωτερικα ́ δι ́καια. Η
 ει ́ναι μι ́α μο ́νον απο ́ τις περιπτω ́σεις στις οποι ́ες ́εχει εφαρμογη ́ προβλεπο ́μενη απο ́ την οδηγι ́α προθεσμι ́α ́εληξε στις 3 Ιουνι ́ου
 το α ́ρθρο 30 και ο ́τι οι προϋποθε ́σεις που ́εχει θε ́σει το 1998, χωρι ́ς η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α να ́εχει θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες
 ∆ικαστη ́ριο ο ́σον αφορα ́ την υποχρε ́ωση της αναιρεσι ́βλητης διατα ́ξεις για τη συμμο ́ρφωση ́ της προς την οδηγι ́α την οποι ́α
 να προβαι ́νει στην αντιστα ́θμιση μιας καταστα ́σεως χαλεπο ́- αφορα ́ το αι ́τημα της Επιτροπη ́ς.
 τητας δεν ισχυ ́ουν ανεπιφυ ́λακτα. Στην υπο ́ κρι ́ση περι ́πτωση,
 οι μεταβατικε ́ς δυσχε ́ρειες δεν οφει ́λονταν στην συμπεριφορα ́
 της αναιρεσει ́ουσας, αλλα ́ επρο ́κειτο για διαρθρωτικε ́ς δυσχε ́- (1) EE 1996, L 145, σ. 4.
 ρειες, οι οποι ́ες ει ́χαν προκυ ́ψει για νε ́ες επιχειρη ́σεις, ο ́πως η
 αναιρεσει ́ουσα, και οι οποι ́ες επιδεινω ́θηκαν συνεπει ́α της
 εγκαθιδρυ ́σεως της κοινη ́ς οργανω ́σεως αγορα ́ς στον τομε ́α
 της μπανα ́νας. Το διαρθρωτικο ́ μειονε ́κτημα της αναιρεσει ́ου-
 σας, ως νε ́ας επιχειρη ́σεως των νε ́ων ομοσπονδιακω ́ν κρατω ́ν
 — ο ́πως και ο ́λων των α ́λλων νε ́ων επιχειρη ́σεων — συνι ́στατο
 στο ο ́τι, κατα ́ τα ́ετη 1989 και 1990, που ορι ́ζονταν απο ́ τον Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 κανονισμο ́ 404/93 ως ́ετη αναφορα ́ς, δεν ει ́χε πραγματοποιη ́- της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας που ασκη ́θηκε στις
 σει κυ ́κλο εργασιω ́ν βα ́σει των εργασιω ́ν ωριμα ́νσεως. 23 Νοεμβρι ́ου 1999
 — της αρχη ́ς της ́σης ι μεταχειρι ́σεως: 'Οπως η ́ταν φυσικο ́, τα
 προαναφερθε ́ντα ́ετη αναφορα ́ς ουδο ́λως ελη ́φθησαν υπο ́ψη (Υπο ́θεση C-446/99)
 για τις νε ́ες επιχειρη ́σεις στην επικρα ́τεια της πρω ́ην Λ∆Γ —
 που συνιστου ́ν ιδιαι ́τερη κατηγορι ́α εντο ́ς της Κοινο ́τητας. (2000/C 47/25)
 Βα ́σει της αρχη ́ς της ́σηςι μεταχειρι ́σεως, η ασυνη ́θιστη αυτη ́
 κατα ́σταση θα ́επρεπε να ληφθει ́ υπο ́ψη απο ́ τα ο ́ργανα της Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 Κοινο ́τητας, των οποι ́ων η συμπεριφορα ́ ει ́χε ως συνε ́πεια να τον Josef Christian Schieferer, με ́λος της Νομικη ́ς της Υπηρεσι ́ας,
 τυ ́χουν διαφορετικε ́ς περιπτω ́σεις της ιδι ́ας μεταχειρι ́σεως. με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gο ́mez de la Cruz,
 με ́λος της ́διας
 ι υπηρεσι ́ας, Centre Wagner C 254, Kirchberg,
 (1) EE L 47, της 25.2.1993, σ. 1. α ́σκησε στις 23 Νοεμβρι ́ου 1999 ενω ́ πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της ∆ημοκρατι ́ας της
 Αυστρι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 23 Νοεμβρι ́ου 1. Να αναγνωρι ́σει ο ́τι η ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας παρε ́βη τις
 1999 υποχρεω ́σεις της απο ́ την οδηγι ́α 97/13/EK (1) του Ευρωπαϊ-
 κου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου της 10ης Απριλι ́ου
 (Υπο ́θεση C-445/99) 1997 σχετικα ́ με το κοινο ́ πλαι ́σιο γενικω ́ν και ειδικω ́ν αδειω ́ν
 στον τομε ́α των τηλεπικοινωνιακω ́ ν υπηρεσιω ́ν, καθο ́σον δεν
 (2000/C 47/24) θε ́σπισε τις απαραι ́τητες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικη-
 τικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να διασφαλι ́σει την τη ́ρηση του
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ α ́ρθρου 9, παρα ́γραφοι 2, 4 και 6 της οδηγι ́ας αυτη ́ς και δεν
 τον Paolo Stancanelli, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο ενημε ́ρωσε την Επιτροπη ́.
 ---pagebreak--- 19.2.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 47/17
 2. Να καταδικα ́σει τη ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας στα δικαστικα ́ Inntrepreneur Estates (CPC) plc, 3) Courage Group Ltd, που
 ́εξοδα. εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 1. Πρε ́πει το α ́ρθρο 81 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 85) να ερμηνευθει ́ υπο ́
 την ́εννοια ο ́τι ο συμβαλλο ́μενος σε απαγορευμε ́νη συ ́μβαση
 Κα ́θε κρα ́τος με ́λος υποχρεου ́ται να μεταφε ́ρει εμπροθε ́σμως την περι ́αποκλειστικη ́ς προμηθει ́ας καταστη ́ματος μπορει ́να επικα-
 οδηγι ́α στο εσωτερικο ́ του δι ́καιο. Η ταχθει ́σα με το α ́ρθρο 25 της λεστει ́ το α ́ρθρο αυτο ́ προκειμε ́νου να ζητη ́σει ́ενδικη προστα-
 οδηγι ́ας προθεσμι ́α παρη ́λθε απο ́ τις 31 ∆εκεμβρι ́ου 1997 χωρι ́ς σι ́α ́εναντι του αντισυμβαλλομε ́νου του;
 η Αυστρι ́α
 1. Αν η απα ́ντηση στο πρω ́το ερω ́τημα ει ́ναι καταφατικη ́, δικαιου ́-
 — να περιορι ́σει σε 4 κατ' ανω ́τατον ο ́ριον μη ́νες την προβλεπο ́- ται ο συμβαλλο ́μενος που προσε ́φυγε δικαστικω ́ς να ζητη ́σει
 μενη στο α ́ρθρο 9, παρα ́γραφος 2 της οδηγι ́ας προθεσμι ́α για αποζημι ́ωση για τις ζημιε ́ς που ισχυρι ́ζεται ο ́τι προε ́κυφαν
 τη χορη ́γηση ειδικω ́ ν αδειω ́ν, σε περι ́πτωση που συντρε ́χουν συνεπει ́α της εκ με ́ρους του συνομολογη ́σεως στη συ ́μβαση
 ειδικε ́ς περιστα ́σεις· της απαγορευμε ́νης βα ́σει του α ́ρθρου 81 ρη ́τρας;
 — να μεταφε ́ρει στο εσωτερικο ́ της δι ́καιο την προβλεπο ́μενη στο 2. Mπορει ́ να γι ́νει δεκτη ́ ως συ ́μφωνη με το κοινοτικο ́ δι ́καιο
 α ́ρθρο 9, παρα ́γραφος 4 της οδηγι ́ας δι ́μηνη κατ' ανω ́τατον δια ́ταξη του εθνικου ́ δικαι ́ου που ορι ́ζει ο ́τι τα δικαστη ́ρια δεν
 ο ́ριον προθεσμι ́α για την ́εκδοση αποφα ́σεως σε περι ́πτωση πρε ́πει να επιτρε ́πουν στον ενα ́γοντα να προβα ́λλει και/η ́
 αφαιρε ́σεως, τροποποιη ́σεως η ́ προσωρινη ́ς αναστολη ́ς της να στηρι ́ζεται στις ́διες
 ι του τις παρα ́νομες ενε ́ργειες ως
 α ́δειας. προαπαιτου ́μενο για την εκδι ́καση αποζημιω ́σεως;
 — να προβλε ́ψει, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 9, παρα ́γραφοι 4 και 6, 3. Αν η απα ́ντηση στο τρι ́τα ερω ́τημα ει ́ναι ο ́τι υπο ́ ορισμε ́νες
 ́ενα κατα ́λληλο ́ενδικο βοη ́θημα: Το Verfassungsgerichtshof περιστα ́σεις μια τε ́τοια δια ́ταξη ει ́ναι δυνατο ́ να αντι ́κειται
 αναγνω ́ρισε (2) την ́ελλειψη μεταφορα ́ς στο εσωτερικο ́ δι ́καιο στο κοινοτικο ́ δικαιο, ποιε ́ς περιστα ́σεις πρε ́πει το εθνικο ́
 και απορρι ́πτει εφεξη ́ς κατα ́ κανο ́να (3) τις ενω ́πιο ́ν του δικαστη ́ριο να λαμβα ́νει υπο ́ψη του;
 προσφυγε ́ς κατα ́ αποφα ́σεων της επιτροπη ́ς Telecom-Control
 παραπε ́μποντας στην — κατα ́ την α ́ποψη ́ του απευθει ́ας
 αντλου ́μενη απο ́ το κοινοτικο ́ δι ́καιο — δυνατο ́τητα προσφυ-
 γη ́ς στο Verwaltungsgerichtshof. Εντου ́τοις, δεν υπα ́ρχει
 ακο ́μη απο ́φαση του Verwaltungsgerichtshof στην οποι ́α
 να επιβεβαιω ́νεται αυτη ́ η αρμοδιο ́τητα ́ του. Επιπλε ́ον, δεν
 μπορου ́σε, κατα ́ την α ́ποψη της Επιτροπη ́ς, να θεωρηθει ́ Αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε στις 30 Νοεμβρι ́ου 1999
 επαρκη ́ς για λο ́γους ασφα ́λειας δικαι ́ου η δυνατο ́τητα προσφυ- απο ́ την J κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 28 Σεπτεμ-
 γη ́ς στο Verwaltungsgerichtshof, contra legem, επι ́ τη βα ́σει βρι ́ου 1999 το τρι ́το τμη ́μα του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ-
 και μο ́νο της νομολογι ́ας του Verfassungsgerichtshof. κω ́ ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση Τ-28/98, J κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 (1) EE 1997, L 117, σ. 15.
 (2) στην απο ́φαση ́ του Β 1625/98 της 24.2.1999 που αφορου ́σε (Υπο ́θεση C-456/99 P)
 συγκρι ́σιμη δια ́ταξη οδηγι ́ας.
 (3) Αποφα ́σεις της 11.3.1999 στις υποθε ́σεις Β 1637/98, Β 2175/98, (2000/C 47/27)
 Β. Β 1768/98 και Β 1884/98.
 Η J, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Georges Vandersanden και
 Laure Lévi, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο τη Société de gestion fiduciaire, 24, rue Beck,
 α ́σκησε στις 30 Νοεμβρι ́ου 1999, ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, αναι ́ρεση κατα ́ της αποφα ́σεως που
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαοτικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- εξε ́δωσε στις 28 Σεπτεμβρι ́ου 1999 το τρι ́το τμη ́μα του Πρωτοδι-
 βαλε το Court of Appel (England and Wales) (Civil κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση Τ-28/98, J κατα ́
 Division) με δια ́ταξη της 4ης Αυγου ́στου 1999, στο πλαι ́σιο Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 της υποθε ́σεως Courage Ltd κατα ́ Bernard Crehan κατα ́ 1)
 Courage Ltd, 2) Inntrepreneur Estates (CPC) plc, 3) Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Courage Group Ltd
 — να αναιρε ́σει την απο ́φαση που εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των
 (Yπο ́θεση C-453/99) Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 28 Σεπτεμβρι ́ου 1999 στην
 υπο ́θεση Τ-28/98,
 (2000/C 47/26) — κατα ́ συνε ́πεια, να δεχθει ́ τα αιτη ́ματα που προε ́βαλε πρωτοδι ́-
 κως η αναιρεσει ́ουσα και συνεπω ́ς να ακυρω ́σει την απο ́φαση
 Mε δια ́ταξη της 4ης Αυγου ́στου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη της Επιτροπη ́ς της 6ης Ιανουαρι ́ου 1997, με την οποι ́α
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 30 καθορι ́στηκε ο το ́πος προσλη ́ψεως της αναιρεσει ́ουσας στις
 Νοεμβρι ́ου 1999, το Court of Appeal (England and Wales) Βρυξε ́λλες,
 (Civil Division), στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Courage Ltd κατα ́
 Βernard Crehan και Bernard Crehan κατα ́ 1) Courage Ltd, 2) — να καταδικα ́σει την αναιρεσι ́βλητη στα δικαστικα ́ ́εξοδα.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 3.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 388/4
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado Mercantil no 9 de Barcelona (Ισπανία) στις 12 Αυγούστου 2014 — Youssouf Drame Ba κατά Catalunya Caixa SA
 (Υπόθεση C-385/14)
 2014/C 388/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado Mercantil no 9 de Barcelona
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Youssouf Drame Ba
 Εναγομένη: Catalunya Caixa SA
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Δεδομένου ότι η ισπανική έννομη τάξη προβλέπει στο άρθρο 43 του LEC (1) το ανασταλτικό ή προδικαστικό αποτέλεσμα της ατομικής αγωγής που ασκείται από τον καταναλωτή παράλληλα με τη συλλογική αγωγή, μέχρις ότου εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της τελευταίας, με αποτέλεσμα ο καταναλωτής να δεσμεύεται από την απόφαση αυτήν έχοντας στερηθεί τη δυνατότητα να προβάλει ισχυρισμούς προς όφελός του ή να προτείνει αποδεικτικά μέσα, κάνοντας χρήση όλων των δικονομικών όπλων:
 1)
 Μπορεί να θεωρηθεί [ότι η ισπανική έννομη τάξη προβλέπει] κατάλληλο και αποτελεσματικό μέσο, σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΚ (2);
 2)
 Σε ποιον βαθμό συνιστά το ως άνω ανασταλτικό αποτέλεσμα εμπόδιο για τον καταναλωτή κατά την καταγγελία των καταχρηστικών ρητρών στη σύμβασή του, και, ως εκ τούτου, παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, της ως άνω οδηγίας;
 3)
 Συνιστά παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 3, της οδηγίας 93/13 το γεγονός ότι ο καταναλωτής δεν μπορεί να αποδεσμευθεί από τη συλλογική αγωγή;
 4)
 Ή, αντιθέτως, το ανασταλτικό αποτέλεσμα του άρθρου 43 του LEC είναι σύμφωνο με το άρθρο 7 της οδηγίας 93/13, αν θεωρηθεί ότι τα δικαιώματα του καταναλωτή προστατεύονται πλήρως από τη συλλογική αγωγή, λαμβανομένου υπόψη ότι η ισπανική έννομη τάξη προβλέπει άλλους δικονομικούς μηχανισμούς εξίσου αποτελεσματικούς για την προστασία των δικαιωμάτων του, καθώς και χάριν της αρχής της ασφάλειας δικαίου;
 (1) Ley de Enjuiciamiento Civil
 (2) Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ L 95, σ. 29)


text:
C 331/34 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.11.2001
 Κατα ́ τη δια ́ρκεια ελε ́γχου στο προσφευ ́γον σχετικα ́ με τις Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 χορηγηθει ́σες επιδοτη ́σεις, η μονα ́δα εσωτερικου ́ λογιστικου ́ ελε ́γ-
 χου του Εurοstat διαπι ́στωσε ο ́τι υπη ́ρχαν επιδοτη ́σεις που ει ́χαν Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του ο προσφευ ́γων επικαλει ́ται
 καταβληθει ́ αλλα ́ δεν ει ́χαν χρησιμοποιηθει ́, καθω ́ ς και μη επιλε ́ξι- παρα ́βαση των ο ́ρων της προκηρυ ́ξεως, πλα ́νη εκτιμη ́σεως και
 μες δαπα ́νες. Στη συνε ́χεια, η Επιτροπη ́ ζη ́τησε να της επιστραφει ́ παραβι ́αση της αρχη ́ς της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης.
 το σχετικο ́ ποσο ́. Επιπλε ́ον, ο προσφευ ́γων προβα ́λλει παραβι ́αση της αρχη ́ς της ́σης
 ι
 μεταχειρι ́σεως μεταξυ ́ των υποψηφι ́ων εντο ́ς του οργα ́νου και των
 Το προσφευ ́γον ισχυρι ́ζεται ο ́τι με τον διενεργηθε ́ντα απο ́ την υποψηφι ́ων εκτο ́ς αυτου ́, στον βαθμο ́ που οι πρω ́τοι ωφελη ́θηκαν
 Επιτροπη ́ ́ελεγχο δεν εκτιμη ́θηκαν ορθω ́ς ορισμε ́να γεγονο ́τα και απ' το ο ́τι τους γνω ́ριζε η αρμο ́δια για τους διορισμου ́ς αρχη ́.
 στοιχει ́α ου ́τε εφαρμο ́στηκαν οι αρχε ́ς που ισχυ ́ουν στον τομε ́α των
 εσωτερικω ́ν λογιστικω ́ν ελε ́γχων της Επιτροπη ́ς. Εξα ́λλου, το
 προσφευ ́γον διατει ́νεται ο ́τι ο ́ελεγχος ει ́ναι μονομερη ́ς και διενερ-
 γει ́ται απο ́ υπηρεσι ́α εξαρτω ́μενη απο ́ τα συμβαλλο ́μενα με ́ρη.
 Τε ́λος, το προσφευ ́γον υποστηρι ́ζει ο ́τι κατα ́ τη δια ́ρκεια του
 σχετικου ́ ελε ́γχου, δεν ελη ́φθησαν υπο ́ψη ο ́λα τα ́εγγραφα που ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-53/01 (1)
 ει ́χαν τεθει ́ στη δια ́θεση του διενεργου ́ντος τον ́ελεγχο.
 (2001/C 331/57)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Προσφυγη ́ του Jean-Louis Cougnon κατα ́ του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις Με δια ́ταξη της 11ης Σεπτεμβρι ́ου 2001, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 2 Οκτωβρι ́ου 2001 πενταμελου ́ς τμη ́ματας του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-53/01, Pοste
 (Υπο ́θεση T-240/01) Italiane S.p.A. κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (2001/C 331/56) (1) ΕΕ C 134 της 5.5.2001.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Ο Jean-Louis Cougnon, κα ́τοικος Capellen (Λουξεμβου ́ργο),
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τη Joëlle Choucroun, δικηγο ́ρο, με το ́πο ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-98/01 (1)
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 2 Οκτωβρι ́ου 2001 προσφυγη ́ (2001/C 331/58)
 κατα ́ του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει τη διαδικασι ́α πληρω ́σεως της θε ́σεως του Με δια ́ταξη της 30η ́ς Ιουλι ́ου 2001, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 ∆ιευθυντη ́ Προσωπικου ́ και Οικονομικω ́ν — σταδιοδρο- τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 μι ́α Α2 — στην οποι ́α αναφερο ́ταν η ανακοι ́νωση κενη ́ς σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-98/01, Φι ́λιππος Πιε ́ρρος κατα ́
 θε ́σεως CJ 78/00 που κοινοποιη ́θηκε στις 17 Οκτωβρι ́ου Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 2000·
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. (1) ΕΕ C 186 της 30.6.01


text:
Αριθ. C 9/6 I EL [ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11 . 1 . 97
 στοιχείο ε) της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων (έκτο τμήμα)
 ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο
 περιβάλλον, έχει την έννοια ότι καλύπτει και ορισμένα της 24ης Οκτωβρίου 1996
 είδη εργασιών επί προχωμάτων κατά μήκος πλωτών στην υπόθεση C-73/95 P: Viho Europe BV κατα Επιτροπής
 οδών. των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηριζόμενης από την
 Parker Pen Ltd ( 1 )
 2. H έκφραση «έργα διευθέτησης (canalisation) και ρύθμι (Ανταγωνισμός — Ομιλοι επιχειρήσεων — Άρθρο 85
 σης της ροής υδάτων» του παραρτήματος II σημείο 10 παράγραφος 1 της συνθήκης)
 στοιχείο ε) της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ έχει την έννοια ότι κα (97/C 9/10)
 λύπτει όχι μόνο την κατασκευή νέου προχώματος, αλλά
 και την τροποποίηση προϋπάρχοντος προχώματος διά
 της μετατοπίσεως, ενισχύσεως ή διαπλατύνσεώς του, την (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 αντικατάσταση προχώματος με την κατασκευή νέου
 προχώματος στην ίδια θέση, ανεξαρτήτως του αν το νέο (Προσωρινή μετάφραση η οριστική μετάφραση θα δημο
 πρόχωμα είναι στερεότερο ή πλατύτερο από το προηγού σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας τον Δικαστηρίου »)
 μενο, ή ακόμα τον συνδυασμό πλειόνων από τις ως άνω
 περιπτώσεις. Στην υπόθεση C-73/95 P, Viho Europe BV (εκπρόσωπος:
 Werner Kleinmann, δικηγόρος) με αντικείμενο αίτηση αναι
 3 . — Το άρθρο 4 παράγραφος 2 της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ ρέσεως που υποβλήθηκε κατά της αποφάσεως που εξέδωσε
 και το παράρτημα II σημείο 10 στοιχείο ε) της εν λόγω στις 12 Ιανουαρίου 1995 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών
 οδηγίας έχουν την έννοια ότι, όταν ένα κράτος μέλος Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα) στην υπόθεση T- 1 02/92, Viho
 καθορίζει τα κριτήρια ή/και τα κατώτατα όρια καθο κατά Επιτροπής (Συλλογή 1995 , σ. 11-17), και με την οποία
 ρισμού των σχεδίων προχωμάτων σε τέτοιο επίπεδο ζητήθηκε η εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου o έτερος
 ώστε, στην πράξη, το σύνολο των σχεδίων προχωμά διάδικος είναι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 των να εξαιρείται εκ προοιμίου από την υποχρέωση (εκπρόσωπος: Bernd Langeheine ), υποστηριζόμενη από την
 εκτιμήσεως των επιπτώσεων, το κράτος αυτό υπερβαί Parker Pen Ltd, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από
 νει το περιθώριο εκτιμήσεως που διαθέτει δυνάμει των τους G. F. Mancini, πρόεδρο τμήματος, K. N. Κακούρη και
 διατάξεων του άρθρου 2 παράγραφος 1 και του H. Ragnemalm (εισηγητή ), δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 άρθρου 4 παράγραφος 2 της οδηγίας, εκτός εάν το C. O. Lenz, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 24 Οκτω
 σύνολο των εξαιρουμένων σχεδίων μπορούσε να θεω βρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 ρηθεί, βάσει συνολικής εκτιμήσεως, ότι δεν είναι ικανό
 να έχει σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον. I. Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 — Εφόσον, δυνάμει του εθνικού δικαίου, ένα δικαστήριο
 έχει την υποχρέωση ή την ευχέρεια να εξετάζει αυτε 2 . Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα.
 παγγέλτως τους αντλούμενους από εσωτερικό κανόνα
 αναγκαστικού δικαίου νομικούς ισχυρισμούς οι οποί (!) ΕΕ αριθ. C 137 της 3. 6. 1995 , σ. 10.
 οι δεν έχουν προβληθεί από τους διαδίκους, οφείλει να
 εξετάζει αυτεπαγγέλτως, στο πλαίσιο της αρμοδιότη
 τάς του, κατά πόσον οι νομοθετικές ή διοικητικές
 αρχές του κράτους μέλους παρέμειναν εντός των
 ορίων του περιθωρίου εκτιμήσεως που καθορίζουν το
 άρθρο 2 παράγραφος 1 και το άρθρο 4 παράγραφος 2 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της οδηγίας και να λαμβάνει το σχετικό πόρισμα
 υπόψη του στο πλαίσιο της εξετάσεως της προσφυγής (έκτο τμήμα)
 ακυρώσεως. της 24ης Οκτωβρίου 1996
 — Στην περίπτωση κατά την οποία υπάρχει υπέρβαση στην υπόθεση C-76/95: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 του εν λόγω περιθωρίου εκτιμήσεως και, ως εκ τούτου, τήτων κατά Royale belge SA (')
 δεν μπορούν να τύχουν εφαρμογής οι σχετικές εθνικές (Υπάλληλοι — Ασφάλιση επαγγελματικών ατυχημάτων και
 διατάξεις, εναπόκειται στις αρχές του κράτους μέλους νόσων)
 να λάβουν, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, κάθε (97/C 9/11 )
 αναγκαίο γενικό ή ειδικό μέτρο ώστε τα σχέδια να
 υποβάλλονται σε εξέταση προκειμένου να διαπιστω
 θεί κατά πόσον είναι δυνατόν να έχουν σημαντικές (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 επιπτώσεις στο περιβάλλον και, αν όντως συντρέχει
 τέτοια περίπτωση, να πραγματοποιείται μελέτη όσον (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 αφορά τις επιπτώσεις αυτές. σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 (!) ΕΕ αριθ . C 119 της 13 . 5 . 1995 , σ. 8. Στην υπόθεση C-76/95 , Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 2 ) ΕΕ αριθ . L 175 της 5 . 7 . 1985 , σ. 40. των (εκπρόσωπος: Julian Currall, επικουρούμενος από τον
 Jean-Luc Fagnart), κατά Royale belge SA (δικηγόρος: Fran
 çois van der Mensbrugghe ) που έχει ως αντικείμενο την υπό


text:
 19.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 16ης Δεκεμβρίου 2010 [αίτηση του Landgericht Berlin (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Seydaland Vereinigte Agrarbetriebe GmbH & Co. KG κατά BVVG Bodenverwertungs- und -verwaltungs GmbH
 (Υπόθεση C-239/09) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Χορήγηση ενισχύσεων από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας για την απόκτηση εκτάσεων - Πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεως εκτάσεων και αναδιαρθρώσεως της γεωργίας στα νέα γερμανικά ομόσπονδα κράτη)
 2011/C 55/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Berlin
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Seydaland Vereinigte Agrarbetriebe GmbH & Co. KG
 κατά
 BVVG Bodenverwertungs- und -verwaltungs GmbH
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Landgericht Berlin — Ερμηνεία του άρθρου 87 ΕΚ — Κρατικές ενισχύσεις — Ιδιωτικοποίηση εκτάσεων στα νέα γερμανικά ομόσπονδα κράτη — Αγορά αυτών των εκτάσεων σε τιμή, καθοριζόμενη βάσει διατάξεως της εθνικής νομοθεσίας προβλέπουσας την εκτίμηση της εμπορικής αξίας των εκτάσεων βάσει περιφερειακών κριτηρίων, χαμηλότερη της πραγματικής τους αξίας — Συμβατότητα της εθνικής αυτής διατάξεως με το άρθρο 87 ΕΚ
 Διατακτικό
 Το άρθρο 87 ΕΚ πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν απαγορεύει εθνική ρύθμιση προβλέπουσα μεθόδους υπολογισμού για τον καθορισμό της αξίας γεωργικών και δασικών εκτάσεων τις οποίες πωλούν οι δημόσιες αρχές στο πλαίσιο σχεδίου ιδιωτικοποιήσεως, όπως οι καθοριζόμενες στο άρθρο 5, παράγραφος 1, της υπουργικής αποφάσεως περί της κτήσεως εκτάσεων (Flächenerwerbsverordnung), της 20ής Δεκεμβρίου 1995, καθόσον οι εν λόγω μέθοδοι προβλέπουν την επικαιροποίηση των τιμών σε περίπτωση σημαντικής αυξήσεώς τους, ούτως ώστε η πράγματι καταβαλλόμενη από τον αγοραστή τιμή να προσεγγίζει κατά το δυνατόν την εμπορική αξία των εκτάσεων αυτών.
 (1) ΕΕ C 220 της 12.9.2009.


text:
 30.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 352/2
 Αναίρεση που άσκησε στις 8 Αυγούστου 2013 η Ιταλική Δημοκρατία κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 30 Μαΐου 2013, στην υπόθεση T-454/10, Ιταλική Δημοκρατία κατά Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav)
 (Υπόθεση C-460/13 P)
 2013/C 352/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. Palmieri, S. Varone, Avvocato dello Stato)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav),
 Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon),
 Ευρωπαϊκή Επιτροπή,
 Associazione Italiana Industrie Prodotti Alimentari (AIIPA),
 Confederazione Cooperative Italiane
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση,
 —
 να καταδικάσει τις αντιδίκους κατ’ αναίρεση στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η διαφορά έχει ως αντικείμενο την αμφισβήτηση της αποφάσεως που εκδόθηκε επί της υποθέσεως T-454/10 και με την οποία ακυρώθηκαν:
 α)
 το άρθρο 52, παράγραφος 2α, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1580/2007 (1) της Επιτροπής, και το άρθρο 50, παράγραφος 3, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 543/2011 (2) της Επιτροπής «στο μέτρο που προβλέπει ότι η αξία “μη πραγματικών δραστηριοτήτων μεταποίησης” περιλαμβάνεται στην αξία της διατιθέμενης στο εμπόριο παραγωγής οπωροκηπευτικών προοριζόμενων για μεταποίηση».
 β)
 στο σύνολό του, το άρθρο 60, παράγραφος 7, του εκτελεστικού κανονισμού 543/2011, που προβλέπει τη χρηματοδότηση των επενδύσεων και δράσεων που σχετίζονται με τη μεταποίηση οπωροκηπευτικών.
 Κατά την Ιταλική Δημοκρατία, οι προμνημονευθείσες στο σημείο α) διατάξεις δεν αντιβαίνουν στον κανονισμό (ΕΚ) 1234/2007, προβλέποντας τη στήριξη δραστηριοτήτων που δεν προβλέπει ο κανονισμός, αλλά απλώς καθορίζουν, χάρη περαιτέρω απλουστεύσεως, τον τρόπο υπολογισμού αξίας που απαιτείται για την κοινοτική ενίσχυση.
 Η εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου ερμηνεία έχει ως αποτέλεσμα αδικαιολόγητη άνιση μεταχείριση των οργανώσεων παραγωγών οπωροκηπευτικών, καθόσον η δραστηριότητα διαθέσεως στο εμπόριο του ιδίου προϊόντος θα επιδοτείται κατά διαφορετικό τρόπο αναλόγως του αν η οργάνωση παραγωγών είναι επιφορτισμένη με το ουσιαστικό στάδιο της καθαυτό μεταποιήσεως.
 Όσον αφορά το σημείο β), περί ακυρώσεως του άρθρου 60, παράγραφος 7, του εκτελεστικού κανονισμού 543/2011, επισημαίνεται η πλάνη στην οποία υπέπεσε το Γενικό Δικαστήριο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, καθόσον δέχεται την ύπαρξη διακρίσεως σε βάρος των επιχειρήσεων μεταποιήσεως που δεν ανήκουν σε οργανισμούς παραγωγών έναντι εκείνων οι οποίες έχουν κατά πλειονότητα τη μορφή συνεταιρισμού και είναι μέλη τέτοιων οργανώσεων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1580/2007 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2007, για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής των κανονισμών (ΕΚ) 2200/96, (ΕΚ) 2201/96 και (ΕΚ) 1182/2007 του Συμβουλίου στον τομέα των οπωροκηπευτικών (ΕΕ L 350, σ. 1).
 (2) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 543/2011 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2011, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών (ΕΕ L 157, σ. 1).


text:
C 317/32 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.11.2001
 Προς στη ́ριξη των ισχυρισμω ́ν της, η προσφευ ́γουσα διατει ́νεται: βα ́ση της προσβαλλομε ́νης πρα ́ξεως, συνιστου ́ν παραβι ́αση της
 αρχη ́ς της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως και της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των
 — Αυθαιρεσι ́α και ́ελλειψη αιτιολογι ́ας στο με ́τρο που, αφενο ́ς, η εργαζομε ́νων. Η μετατροπη ́ των συνταξιοδοτικω ́ν δικαιωμα ́των που
 διοι ́κηση μετε ́βαλε γνω ́μη ως προς τη δυνατο ́τητα επιστροφη ́ς η προσφευ ́γουσα ει ́χε αποκτη ́σει στην Αυστρι ́α πριν απο ́ την
 δαπανω ́ν για ορισμε ́να φα ́ρμακα και που, αφετε ́ρου, παραβια ́- προ ́σληψη ́ της στο κοινοτικο ́ συνταξιοδοτικο ́ συ ́στημα συνιστα ́,
 στηκε εν προκειμε ́νω η αρχη ́ της ελευ ́θερης επιλογη ́ς του κατα ́ την α ́ποψη ́ της, δυσμενη ́ δια ́κριση λο ́γω βαθμου ́, φυ ́λου,
 φαρμα ́κου απο ́ τον θερα ́ποντα ιατρο ́· ηλικι ́ας και ιθαγε ́νειας.
 — Προσβολη ́ της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης και παρα ́βαση
 της υποχρεω ́σεως με ́ριμνας.
 Προσφυγη ́ του Αndré Ronsse κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 6 Σεπτεμβρι ́ου
 2001
 Προσφυγη ́ της Maria-Luise Lindorfer κατα ́ του Συμβουλι ́ου
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως, που ασκη ́θηκε στις 5 Σεπτεμβρι ́ου (Υπο ́θεση Τ-205/01)
 2001
 (2001/C 317/64)
 (Υπο ́θεση T-204/01)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 (2001/C 317/63)
 Ο André Ronsse, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον
 δικηγο ́ρο Εric Boigelot, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 στις 6 Σεπτεμβρι ́ου 2001, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Η Maria-Luise Lindorfer, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενη Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 απο ́ τον Georges Vandersanden, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμ-
 βου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Κοινοτη ́των στις 5 Σεπτεμβρι ́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ του
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως. — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της 9ης Νοεμβρι ́ου 2000 της
 Αρμο ́διας για τους ∆ιορισμου ́ς Αρχη ́ς, απο ́φαση που ει ́χε ως
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: αντικει ́μενο την επιστροφη ́ του επιδο ́ματος στε ́γης που, α ́νευ
 νομι ́μου αιτι ́ας κατα ́ την Α∆Α, ο προσφευ ́γων εισε ́πραττε
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του καθου ́, της 3ης Νοεμβρι ́ου μετα ́ την 1.1.1994·
 2000, να ορι ́σει σε 5 ́ετη, 5 μη ́νες και 8 ημε ́ρες τα συντα ́ξιμα
 χρο ́νια που ́επρεπε να ληφθου ́ν υπο ́ψη για την κοινοτικη ́ — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της 23ης Νοεμβρι ́ου της Α∆Α,
 συ ́νταξη ́ της κατο ́πιν της μεταφορα ́ς των συνταξιοδοτικω ́ν σχετικα ́ με την ανα ́κτηση του επιδο ́ματος στε ́γης που α ́νευ
 δικαιωμα ́των που ει ́χε αποκτη ́σει στην Αυστρι ́α πριν απο ́ την νομι ́μου αιτι ́ας καταβαλλο ́ταν απο ́ την 1η Ιανουαρι ́ου 1994
 προ ́σληψη ́ της στις Ευρωπαϊκε ́ς Κοινο ́τητες και, εφο ́σον (22 433,07 ευρω ́) επι ́ της μηνιαι ́ας συντα ́ξεως, με ρυθμο ́
 χρεια ́ζεται, να ακυρω ́σει την απο ́φαση του Συμβουλι ́ου, της 30 μηνιαι ́ων καταβολω ́ν 770 ευρω ́ απο ́ τον ∆εκε ́μβριο 2000
 31ης Μαι ̈́ου 2001, να απορρι ́ψει την ́ενσταση που η με ́χρι τον Μα ́ιο 2003 συμπεριλαμβανομε ́νου, καθω ́ς και μια
 προσφευ ́γουσα κατε ́θεσε στις 2 Φεβρουαρι ́ου 2001, μηνιαι ́α καταβολη ́ 15,89 ευρω ́ τον Ιου ́νιο 2003·
 — εν πα ́ση περιπτω ́σει, ανεξαρτη ́τως της αποφα ́σεως που θα
 — να υποχρεω ́σει το καθου ́ να προβει ́, στηριζο ́μενο σε διορθω-
 ληφθει ́ επι ́ της αποφα ́σεως που θα ληφθει ́ επι ́ της ουσι ́ας της
 με ́νη νομικη ́ βα ́ση, σε νε ́ο και νο ́μιμο πλε ́ον καθορισμο ́ των
 διαφορα ́ς, να του παρασχεθει ́ η δυνατο ́τητα μιας πλε ́ον
 συντα ́ξιμων χρο ́νων που πρε ́πει να ληφθου ́ν υπο ́ψη για
 επιεικου ́ς διαδικασι ́ας επιστροφη ́ς απο ́ αυτη ́ν που του ́εχει
 την κοινοτικη ́ συ ́νταξη ́ της κατο ́πιν της μεταφορα ́ς των
 τω ́ρα επιβληθει ́ δηλαδη ́ με ́σω μηνιαι ́ων καταβολω ́ν υ ́ψους
 συνταξιοδοτικω ́ν δικαιωμα ́των που ει ́χε αποκτη ́σει στην
 κατ' ανω ́τατο ο ́ριο 385 ευρω ́·
 Αυστρι ́α,
 — να καταδικα ́σει, εν πα ́ση περιπτω ́σει, την καθη ́ς στα δικαστικα ́
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν εξο ́δων. ́εξοδα.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς της η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει Ο προσφευ ́γων στη υπο ́ κρι ́ση υπο ́θεση, συνταξιου ́χος μο ́νιμος
 ́ενσταση ελλει ́ψεως νομιμο ́τητας του α ́ρθρου 11, παρα ́γραφος 2, υπα ́λληλος, εκθε ́τει ο ́τι, συ ́μφωνα με την Α∆Α, ελα ́μβανε, απο ́ την
 του παραρτη ́ματος VIII, του ΚΥΚ και των α ́ρθρων 10.3 και 10.4 1η Ιανουαρι ́ου 1994 ́εως τις 31 Οκτωβρι ́ου 2000, επι ́δομα
 της αποφα ́σεως του Συμβουλι ́ου για τη θε ́σπιση γενικω ́ν διατα ́ξεων στε ́γης α ́νευ νομι ́μου αιτι ́ας και ο ́τι, βα ́σει του α ́ρθρου 85 του
 εφαρμογη ́ς του προαναφερθε ́ντος α ́ρθρου. Συ ́μφωνα με την ΚΥΚ, το εν λο ́γω κοινοτικο ́ ο ́ργανο ζητει ́ την επιστροφη ́ του
 προσφευ ́γουσα, τα εν λο ́γω α ́ρθρα, τα οποι ́α αποτελου ́ν τη νομικη ́ επιπλε ́ον καταβληθε ́ντος ποσου ́.


text:
 1.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/16
 Αίτηση αναιρέσεως της Portela — Comércio de artigos ortopédicos e hospitalares, Lda, που ασκήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2009, κατά της διατάξεως της 17ης Δεκεμβρίου 2008, την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (όγδοο τμήμα) στην υπόθεση T-137/07, Portela — Comércio de artigos ortopédicos e hospitalares, Lda, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-85/09 P)
 2009/C 102/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Portela — Comércio de artigos ortopédicos e hospitalares, Lda (εκπρόσωπος: C. Mourato, δικηγόρος)
 Έτερος διάδικος: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να αναιρέσει μερικώς την αναιρεσιβαλλομένη διάταξη κατά το μέτρο που έκρινε μη αποδειχθείσα την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της παραλείψεως της Επιτροπής και της προβληθείσας από την αναιρεσείουσα ζημίας (σκέψεις 96, 97, 99, 100 και 101 της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως).
 Κρίνοντας δε την ουσία της αναιρέσεως,
 —
 Κυρίως, να αναγνωρίσει ότι, στην υπό κρίση διαφορά, συντρέχουν οι προϋποθέσεις της εξωσυμβατικής ευθύνης της Επιτροπής· να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει αποζημίωση για την προβαλλόμενη ζημία· και να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων αμφοτέρων των διαδικασιών, περιλαμβανομένων και των της αναιρεσείουσας.
 —
 Επικουρικώς, να παραπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο, για να ερευνήσει αυτό την πλήρωση των προϋποθέσεων της εξωσυμβατικής ευθύνης· να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει αποζημίωση για την προβαλλόμενη ζημία· και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα –περιλαμβανομένων και των της αναιρεσείουσας– της παρούσας αναιρέσεως και της ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 —
 Ανεπαρκής αιτιολογία της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως, καθ’ όσον το Πρωτοδικείο δεν απάντησε στα επιχειρήματα τα οποία προέβαλε η αναιρεσείουσα στα σημεία 92 και 93 του εισαγωγικού της δίκης εγγράφου της, ότι η έλλειψη εντολοδόχου του κατασκευαστή για τον κοινοτικό χώρο –η ύπαρξη του οποίου είναι υποχρεωτική σύμφωνα με την οδηγία– καθιστούσε αδύνατη την πραγματοποιηθείσα από τον κοινοποιημένο οργανισμό διαδικασία αξιολόγησης της συμμόρφωσης· τέλος, στον ισχυρισμό της Επιτροπής ότι δεν είχε κληθεί να παρέμβει στη διαδικασία διασφαλίσεως, διότι η πορτογαλική αρχή, Infarmed, δεν είχε ενεργήσει σύμφωνα με το άρθρο 14β της οδηγίας 93/42/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί των ιατροτεχνολογικών προϊόντων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/79/ΕΚ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 1998, για τα ιατροτεχνολογικά βοηθήματα που χρησιμοποιούνται στη διάγνωση in vitro·
 —
 Εσφαλμένη εκτίμηση της αιτιώδους συναφείας που υφίσταται μεταξύ της συμπεριφοράς της Επιτροπής και της ζημίας που υπέστη η αναιρεσείουσα και εσφαλμένη ερμηνεία των άρθρων 8 και 14β της οδηγίας, εκ μέρους του Πρωτοδικείου·
 —
 Προσβολή των δικαιωμάτων του αμυνομένου λόγω μη διεξαγωγής των αιτηθέντων από την αναιρεσείουσα αποδείξεων.
 (1) ΕΕ 1993, L 169, σ. 1
 (2) ΕΕ 1998, L 331, σ. 1


text:
 23.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 389/55
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Οκτωβρίου 2015 — Société européenne des chaux et liants κατά ECHA
 (Υπόθεση T-540/13) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - REACH - Επιβολή διοικητικής επιβαρύνσεως λόγω σφάλματος στη σχετική με το μέγεθος της επιχειρήσεως δήλωση - Γλωσσικό καθεστώς - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Απαράδεκτο))
 (2015/C 389/62)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Société européenne des chaux et liants (Bourgoin-Jallieu, Γαλλία) (εκπρόσωπος: J. Dezarnaud, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA) (εκπρόσωποι: M. Heikkilä, A. Iber και C. Schultheiss)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως SME(2013) 1665 του ECHA, της 21ης Μαΐου 2013, καθόσον επιβάλλει στην προσφεύγουσα διοικητική επιβάρυνση.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Société européenne des chaux et liants φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA).
 (1) ΕΕ C 31 της 1.2.2014.


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/59
 Προσφυγή της 13ης Οκτωβρίου 2008 — Κετσελίδου κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-81/08)
 (2008/C 313/108)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ζωή Κετσελίδου (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (Εκπρόσωπος: Σ. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως περί απορρίψεως της αιτήσεως που υπέβαλε η προσφεύγουσα για την αναθεώρηση του υπολογισμού των αναγνωριζομένων συνταξίμων ετών κατά τη μεταφορά των αποκτηθέντων στην Ελλάδα συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων προς το κοινοτικό σύστημα.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση με ημερομηνία 10 Ιανουαρίου 2008 με την οποία η ΑΔΑ απέρριψε την αίτηση της προσφεύγουσας για την αναθεώρηση του υπολογισμού των συνταξίμων ετών που αναγνωρίστηκαν σε αυτή στο συνταξιοδοτικό σύστημα των θεσμικών οργάνων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κατόπιν της μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων της από τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.


text:
 2.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/43
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαρτίου 2016 — International Gaming Projects Ltd κατά ΓΕΕΑ — Sky (Sky BONUS)
 (Υπόθεση T-840/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος Sky BONUS - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα SKY - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Περιορισμός των προϊόντων για τα οποία είχε ζητηθεί η καταχώριση σήματος - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Απαράδεκτο])
 (2016/C 156/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: International Gaming Projects Ltd (Βαλέττα, Μάλτα) (εκπρόσωπος: M. Garayalde Niño)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Walicka)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Sky plc, πρώην British Sky Broadcasting Group plc (Isleworth, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: J. Barry, solicitor)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 23ης Οκτωβρίου 2014 (υπόθεση R 2040/2013-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της British Sky Broadcasting Group plc και της International Gaming Projects Ltd.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει την International Gaming Projects Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 65 της 23.2.2015.


text:
 4.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 8ης Δεκεμβρίου 2011 — KME Germany AG, πρώην KM Europa Metal AG, KME France SAS, πρώην Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, πρώην Europa Metalli SpA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-389/10 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά των χαλκοσωλήνων υδραυλικών εγκαταστάσεων - Πρόστιμα - Συνεκτιμώμενα στοιχεία, όπως το μέγεθος της αγοράς, η διάρκεια της παραβάσεως και η συνεργασία - Αποτελεσματική ένδικη προσφυγή)
 2012/C 32/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: KME Germany AG, πρώην KM Europa Metal AG, KME France SAS, πρώην Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, πρώην Europa Metalli SpA (εκπρόσωποι: M. Siragusa, avvocato, A. Winckler, δικηγόρος, G. Rizza, avvocato, T. Graf, advokat, M. Piergiovanni, avvocato)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Gippini Fournier και S. Noë, C. Thomas, solicitor)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 19ης Μαΐου 2010, T-25/05, KME Germany κ.λπ. κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε προσφυγή με την οποία ζητήθηκε η μείωση του προστίμου που επιβλήθηκε στις αναιρεσείουσες με την απόφαση της Επιτροπής 2006/485/ΕΚ, της 3ης Σεπτεμβρίου 2004, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση C.38.069 — Χαλκοσωλήνες υδραυλικών εγκαταστάσεων) [κοινοποιηθείσα με αριθμό Ε(2004) 2826], όσον αφορά σύστημα κατανομής όγκων παραγωγής και μεριδίων αγοράς, καθώς και καθορισμού στόχων και αυξήσεως των τιμών στην ευρωπαϊκή αγορά των χαλκοσωλήνων υδραυλικών εγκαταστάσεων
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τις KME Germany AG, KME France SAS και KME Italy SpA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 274 της 9.10.2010.


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/35
 Αίτηση αναιρέσεως που άσκησε στις 17 Δεκεμβρίου 2008 η Le Carbone Lorraine κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα) στις 8 Οκτωβρίου 2008 στην υπόθεση T-73/04, Carbone Lorraine κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-554/08 P)
 (2009/C 44/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Le Carbone Lorraine (εκπρόσωποι: A. Winckler και H. Kanellopoulos, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει εν μέρει, σύμφωνα με το άρθρο 225, παράγραφος 1, ΕΚ και το άρθρο 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, την απόφαση που εξέδωσε το Πρωτοδικείο, στις 8 Οκτωβρίου 2008, στην υπόθεση T-73/04, Carbone Lorraine κατά Επιτροπής,
 —
 να δεχθεί τα αιτήματα που είχε υποβάλει η Le Carbone Lorraine πρωτοδίκως και, κατ' ακολουθία, να μειώσει, σύμφωνα με το άρθρο 229 ΕΚ, το άρθρο 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου και το άρθρο 17 του κανονισμού του Συμβουλίου 17/62 (1), νυν άρθρο 31, του κανονισμού του Συμβουλίου 1/2003 (2), το πρόστιμο που επέβαλε στην Carbone Lorraine η Επιτροπή με την απόφαση της 3ης Δεκεμβρίου 2003 στην υπόθεση C.38.359 — Ηλεκτρολογικές και μηχανολογικές εφαρμογές προϊόντων γραφίτη και άνθρακα (3),
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα προβάλλει τέσσερις λόγους προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως.
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο παραβίασε την αρχή του προσωποπαγούς των ποινών, καθόσον έκρινε ότι η Επιτροπή δεν είχε υποχρέωση να προβεί σε χωριστή ανάλυση των διαφόρων στοιχείων που συνιστούν την παράβαση δεδομένου ότι υφίστατο ενιαία παράβαση και συνολική στρατηγική την οποία ακολουθούσαν όλα τα μέλη της συμπράξεως. Μια τέτοια συνολική θεώρηση της παραβάσεως, ελλείψει οριοθέτησης των επίμαχων σχετικών αγορών προϊόντων ή των επίμαχων κατηγοριών προϊόντων, καταλήγει σε καθορισμό του ύψους του προστίμου χωρίς σχέση με την πραγματική παράβαση που διέπραξε ειδικότερα κάθε ένα από τα μέλη της συμπράξεως.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα εταιρία υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο της αποφάσεως της Επιτροπής, καθόσον έκρινε ότι η Επιτροπή έλαβε όντως υπόψη τον συγκεκριμένο αντίκτυπο της συμπράξεως στην επίμαχη αγορά για τον καθορισμό του ύψους του προστίμου, ενώ η Επιτροπή είχε θεωρήσει τόσο με την απόφαση της 3ης Δεκεμβρίου 2003 όσο και κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση ενώπιον του Πρωτοδικείου ότι ο αντίκτυπος αυτός δεν ήταν δυνατόν να εκτιμηθεί με ακρίβεια. Συγκεκριμένα, η παράβαση χαρακτηρίστηκε ως «πολύ σοβαρή» απλώς και μόνο λόγω της φύσεώς της και της γεωγραφικής εκτάσεώς της.
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα επικαλείται ότι το Πρωτοδικείο παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, καθόσον επικύρωσε την άρνηση της Επιτροπής να προβεί σε πρόσθετη μείωση του προστίμου της αναιρεσείουσας βάσει της ανακοινώσεως περί των μέτρων επιείκειας, ενώ, εξάλλου, προέβη στη μείωση αυτή όσον αφορά δύο άλλες ανταγωνίστριες της αναιρεσείουσας εταιρίες. Συνεπώς, η στενή και διαρκής συνεργασία της αναιρεσείουσας κατά τη διάρκεια της σχετικής διαδικασίας δεν ελήφθη επαρκώς υπόψη και δεν ανταμείφθηκε από το Πρωτοδικείο.
 Τέλος, με τον τέταρτο και τελευταίο λόγο αναιρέσεως, η Carbone Lorraine προσάπτει στο Πρωτοδικείο παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως, καθόσον έκρινε ότι δεν ήταν δυνατή η μείωση του προστίμου της αναιρεσείουσας λόγω των σοβαρών οικονομικών δυσχερειών που αυτή αντιμετώπιζε, ενώ αντίθετα έκρινε το ίδιο αυτό στοιχείο επαρκές για τη μείωση του επιβληθέντος σε άλλη ανταγωνίστρια εταιρία προστίμου.
 (1) Κανονισμός 17/62 του Συμβουλίου, της 6ης Φεβρουαρίου 1962, Πρώτος κανονισμός εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης (ΕΕ 13, σ. 204).
 (2) Κανονισμός (EΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ 2003, L 1, σ. 1).
 (3) ΕΕ 2004, L 125, σ. 45.


text:
 29.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 314/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιουλίου 2016 — Parker Hannifin Manufacturing και Parker-Hannifin κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-146/09 RENV) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ευρωπαϊκή αγορά των θαλάσσιων σωλήνων - Συμφωνίες περί καθορισμού των τιμών, κατανομή των αγορών και ανταλλαγές ευαίσθητων εμπορικώς πληροφοριών - Καταλογισμός της συνιστώσας παράβαση συμπεριφοράς - Αρχή της οικονομικής συνέχειας - Αρχή της προσωπικής ευθύνης - Πρόστιμα - Επιβαρυντικές περιστάσεις - Ηγετικός ρόλος - Ανώτατο όριο του 10 % - Πλήρης δικαιοδοσία))
 (2016/C 314/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Parker Hannifin Manufacturing Srl, πρώην Parker ITR Srl (Corsico, Ιταλία), και Parker-Hannifin Corp. (Mayfield Heights, Οχάιο, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: B. Amory, F. Marchini Camia και É. Barbier de La Serre, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Bottka, S. Noë και R. Sauer)
 Αντικείμενο
 Κυρίως, αίτημα βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση της αποφάσεως C(2009) 428 τελικό της Επιτροπής, της 28ης Ιανουαρίου 2009, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/39406 — Θαλάσσιοι σωλήνες), κατά το μέρος που η απόφαση αυτή αφορά τις προσφεύγουσες, και, επικουρικώς, αίτημα βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση ή την ουσιαστική μείωση του ποσού του προστίμου που τους επιβλήθηκε με την εν λόγω απόφαση.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει το άρθρο 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο ε', της αποφάσεως C(2009) 428 τελικό της Επιτροπής, της 28ης Ιανουαρίου 2009, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/39406 — Θαλάσσιοι σωλήνες), καθόσον εφαρμόστηκε προσαύξηση 30 % επί του ποσού του προστίμου που έπρεπε να καταβάλει αλληλεγγύως η Parker-Hannifin Corp., λόγω της επιβαρυντικής περιστάσεως του ηγετικού ρόλου της ITR SpA μεταξύ 11ης Ιουνίου 1999 και 30ής Σεπτεμβρίου 2001 και καθόσον η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν υπολόγισε, βάσει μόνον του κύκλου εργασιών της Parker ITR Srl, το ανώτατο όριο του 10 % του κύκλου εργασιών που προβλέπει το άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 [ΕΚ] και 82 [ΕΚ], όσον αφορά το μέρος του προστίμου για το οποίο η Parker ITR θεωρήθηκε αποκλειστικώς υπεύθυνη για το προ της 1ης Ιανουαρίου 2002 χρονικό διάστημα.
 2)
 Καθορίζει το ποσό του επιβληθέντος στην Parker Hannifin Manufacturing Srl, πρώην Parker ITR, προστίμου σε 19 945 728 ευρώ, από το δε ποσό αυτό η Parker-Hannifin είναι αλληλεγγύως υπεύθυνη για 6 400 000 ευρώ.
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 4)
 Οι Parker Hannifin Manufacturing, Parker-Hannifin και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 141 της 20.6.2009.


text:
 C 97/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 20.4.2002
 Προσφυγη ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας κατα ́ της Επιτροπη ́ς Η Ιταλικη ́ Κυβε ́ρνηση οφει ́λει να προσβα ́λει την απο ́φαση της
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των ασκηθει ́σα στις 14 Φεβρουα- Επιτροπη ́ς προκειμε ́νου να αποτρε ́ψει το ενδεχο ́μενο ο οριστικο ́ς
 ρι ́ου 2002 χαρακτη ́ρας της να αποτελε ́σει εμπο ́διο στην ανα ́πτυξη των
 αποτελεσμα ́των που θα συνεπαχθει ́ η εκδοθησο ́μενη στα πλαι ́σια
 της υποθε ́σεως C-231/00 απο ́φαση.
 (Υπο ́θεση C-54/02)
 Πε ́ραν του ο ́τι αμφισβητει ́ τη μει ́ωση των προκαταβολω ́ν και,
 (2002/C 97/12) συνεπω ́ς, τον οριστικο ́ χαρακτη ́ρα της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς,
 η Ιταλικη ́ Κυβε ́ρνηση ζητει ́ την ακυ ́ρωση της προσβαλλομε ́νης
 αποφα ́σεως λο ́γω παραβα ́σεως των α ́ρθρων 3, 5 και 8 του
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 729/70 (1) ακο ́μη και καθο ́ με ́ρος (ο ́σον αφορα ́
 Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Umberto την περι ́οδο 1995/1996) αφορα ́ τις πραγματοποιηθει ́σες μειω ́σεις
 Leanza, επικουρου ́μενο απο ́ τον Gianni De Bellis, avvocato προκαταβολω ́ν σε ευρυ ́τερη κλι ́μακα ́εναντι των εισφορω ́ν που
 dello Stato, α ́σκησε στις 14 Φεβρουαρι ́ου 2002 ενω ́ πιον του ́επρεπε να της καταβληθου ́ν.
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Περι ́οδοι 1995/1996 και 1996/1997: αξι ́ωση καταβολη ́ς το ́κων
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: υπερημερι ́ας
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση 2001/889/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της Η Επιτροπη ́, υπολογι ́ζοντας το ποσο ́ των οφειλομε ́νων επι ́ της
 12ης ∆εκεμβρι ́ου 2001, καθο ́ με ́ρος: συμπληρωματικη ́ς εισφορα ́ς το ́κων, μηνιαι ́ως για την περι ́οδο που
 ακολου ́θησε την προβλεπο ́μενη ημερομηνι ́α (1η Σεπτεμβρι ́ου
 α) προβλε ́πει τη μει ́ωση των προκαταβολω ́ν επι ́των γεωργι- αντιστοι ́χως των ετω ́ ν 1996 και 1997), απε ́κλεισε ορθω ́ς απο ́ το
 κω ́ν δαπανω ́ν υπολογι ́ζοντας τους σχετικου ́ς το ́κους ποσο ́ του κεφαλαι ́ου απο ́ τους οφειλο ́μενους απο ́ 1ης Σεπτεμβρι ́ου
 1996 (και 1997) ́εως τον ∆εκε ́μβριο του 2001 στο ΕΓΤΠΕ το ́κους,
 παρε ́λειψε, ο ́μως, να λα ́βει υπο ́ψη τις μειω ́σεις των προκαταβολω ́ν
 β) επικουρικω ́ς, προβλε ́πει, οριστικω ́ς και ο ́χι προσωρινω ́ς,
 που πραγματοποιη ́θηκαν κατα ́ την δια ́ρκεια του 1997.
 τη μει ́ωση των προκαταβολω ́ν επι ́ των γεωργικω ́ν
 δαπανω ́ν υπολογι ́ζοντας τους σχετικου ́ς το ́κους
 'Οσον αφορα ́ την περι ́οδο 1995/1996, η Επιτροπη ́, προβαι ́νοντας
 γ) δεν χωρει ́ στην επιστροφη ́ στην Ιταλι ́α του στις μειω ́σεις των προκαταβολω ́ν προς την Ιταλι ́α για τις γεωργικε ́ς
 ποσου ́ των 45 145 363 199 ιταλικω ́ν λιρω ́ν (LIT) δαπα ́νες, επανε ́φερε η ́δη στα περιουσιακα ́ στοιχει ́α του Ταμει ́ου το
 (23 315 634,29 EUR) που ει ́χε παρακρατηθει ́ αδικαιο- συ ́νολο του ποσου ́ των συμπληρωματικω ́ν εισφορω ́ν (μολονο ́τι η
 λογη ́τως μει ́ωση της προκαταβολη ́ς υπη ́ρξε μεγαλυ ́τερη).
 δ) υπολογι ́ζει εσφαλμε ́νως το ποσο ́ των το ́κων που Αλλα ́ και η μει ́ωση των προκαταβολω ́ν για την περι ́οδο
 οφει ́λονται ενδεχομε ́νως στο Ταμει ́ο, χωρι ́ς να 1996/1997, μολονο ́τι δεν επαρκει ́ για την κα ́λυψη ολο ́κληρου
 λαμβα ́νονται υπο ́ψη οι μειω ́σεις των πραγ- του ποσου ́ των συμπληρωματικω ́ν εισφορω ́ν, δεν ελη ́φθη υπο ́ψη
 ματοποιηθεισω ́ν προκαταβολω ́ν κατα ́ τον υπολογισμο ́ των το ́κων.
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 03/005, σ. 93.
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Περι ́οδος 1996/1997: μει ́ωση των προκαταβολω ́ν και α ́ρνηση Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις
 χρηματοδοτη ́σεως 22 Φεβρουαρι ́ου 2002
 Το Tribunale amministrativo regionale per il Lazio ζη ́τησε την (Υπο ́θεση C-55/02)
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως βα ́σει του α ́ρθρου 234 ΕΚ στα
 πλαι ́σια της υποθε ́σεως C-231/00 (Lattepiù), προκειμε ́νου να (2002/C 97/13)
 δοθει ́ η ορθη ́ ερμηνει ́α της συναφου ́ς κοινοτικη ́ς κανονιστικη ́ς
 ρυθμι ́σεως, ω ́στε να μην εφαρμοστει ́ ενδεχομε ́νως η εθνικη ́ κανο-
 νιστικη ́ ρυ ́θμιση. Ενο ́ψει της καταστα ́σεως αυτη ́ς, η απο ́φαση της
 Επιτροπη ́ς να αποκλει ́σει απο ́ την κοινοτικη ́ χρηματοδο ́τηση Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 ορισμε ́νες πραγματοποιηθει ́σες απο ́ την Ιταλι ́α δαπα ́νες δεν μπορει ́ τους Jörn Sack και Miguel França, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 να γι ́νει δεκτη ́ λο ́γω του οριστικου ́ χαρακτη ́ρα της, λο ́γω του ο ́τι Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 αγνοει ́ται προφανω ́ς το εκκρεμε ́ς, στα πλαι ́σια της προαναφερθει ́- Κοινοτη ́των στις 22 Φεβρουαρι ́ου 2002 προσφυγη ́ κατα ́ της
 σας υποθε ́σεως C-231/00, προδικαστικο ́ ερω ́τημα. Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.


text:
 13.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 238/18
 Προσφυγή της 2ας Μαΐου 2011 — Fraas κατά ΓΕΕΑ (σχέδιο καρό σκούρου και ανοικτού γκρι, γαλάζιου, μπλε, ώχρας και μπεζ χρώματος)
 (Υπόθεση T-231/11)
 2011/C 238/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Γερμανία) (εκπρόσωποι: R. Kunze και G. Würtenberger, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 4 Μαρτίου 2011 απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών στην υπόθεση R 2041/2010-4 σχετικά με την υπ. αριθ. 008 423 626 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος (εικονιστικό σήμα)·
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: εικονιστικό σήμα που απεικονίζει σχέδιο καρό σκούρου και ανοικτού γκρι, γαλάζιου, μπλε, ώχρας και μπεζ χρώματος, για προϊόντα των κλάσεων 18, 24 και 25-υπ. αριθ. 8 423 626 αίτηση καταχωρίσεως
 Απόφαση του εξεταστή: Μερική απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009, καθώς το επίμαχο κοινοτικό σήμα έχει διακριτικό χαρακτήρα, καθώς και παράβαση των άρθρων 75 και 76 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009, δεδομένου ότι το τμήμα προσφυγών δεν εξέτασε τους εκτενείς πραγματικούς και νομικούς ισχυρισμούς της προσφεύγουσας


text:
 4.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 253/56
 Προσφυγή της 12ης Ιουνίου 2014 — Distribuidores y Transportistas de Productos Petrolíferos κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-426/14)
 2014/C 253/74
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Distribuidores y Transportistas de Productos Petrolíferos, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. García Muñoz, J. Jiménez-Blanco και J. Corral García, abogados)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα είναι ανάλογα των προβληθέντων στην υπόθεση T–392/14, Gutser κατά Επιτροπής.


text:
 22.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/3
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Köln με διάταξη της 26ης Ιανουαρίου 2006 στην υπόθεση Arcor AG & Co. KG κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, παρεμβαίνουσα: Deutsche Telekom AG
 (Υπόθεση C-55/06)
 (2006/C 96/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Με διάταξη της 26ης Ιανουαρίου 2006, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 2 Φεβρουαρίου 2006, το Verwaltungsgericht Köln (Γερμανία), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Arcor AG & Co. KG και Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, παρεμβαίνουσα: Deutsche Telekom AG, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1.
 Έχει την έννοια το άρθρο 1, παράγραφος 4, του κανονισμού ΕΚ 2887/2000 (1) ότι η προϋπόθεση της –κατά το άρθρο 3, παράγραφος 3, του κανονισμού ΕΚ 2887/2000– χρεώσεως με βάση το κόστος αποτελεί ελάχιστη απαίτηση, υπό την έννοια ότι το εθνικό δίκαιο των κρατών μελών δεν μπορεί να αποκλίνει από το επίπεδο αυτό επί ζημία των δικαιούχων;
 2.
 Περιλαμβάνει η απαίτηση για χρέωση με βάση το κόστος, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 3, του κανονισμού ΕΚ 2887/2000, επίσης, κοστολογικούς τόκους και κοστολογικές αποσβέσεις;
 3.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 2:
 a)
 Αποτελεί βάση υπολογισμού για τους εν λόγω τόκους και τις εν λόγω αποσβέσεις η αξία αντικατάστασης των πάγιων περιουσιακών στοιχείων μετά την αφαίρεση των αποσβέσεων που πραγματοποιήθηκαν πριν από την ημερομηνία της εκτιμήσεως ή αποτελεί βάση υπολογισμού αποκλειστικά η τρέχουσα αξία αντικατάστασης, διατυπούμενη με τις τρέχουσες τιμές κατά τον χρόνο της εκτιμήσεως;
 b)
 Πρέπει σε κάθε περίπτωση να αποδεικνύεται με πλήρη στοιχεία, που επιτρέπουν την εκτενή εξέταση των εξόδων του κοινοποιημένου φορέα εκμετάλλευσης, το κόστος που προβάλλεται ως βάση υπολογισμού των κοστολογικών τόκων και αποσβέσεων, ειδικότερα εκείνο το κόστος που δεν μπορεί να καταλογιστεί άμεσα στην παροχή (γενικά έξοδα);
 c)
 Σε περίπτωση εξ ολοκλήρου ή εν μέρει αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα b):
 Μπορεί το κόστος να αποδειχθεί, αντί με τον τρόπο αυτό, με εκτίμηση βασιζόμενη σε ένα αναλυτικό υπόδειγμα εξόδων;
 Ποιες προϋποθέσεις από απόψεως μεθόδου και ποιες άλλες προϋποθέσεις από απόψεως περιεχομένου πρέπει να πληροί η εν λόγω εναλλακτική εκτίμηση;
 d)
 Κατά τον έλεγχο της χρεώσεως με βάση το κόστος, διαθέτουν οι εθνικές κανονιστικές αρχές, στο πλαίσιο των εξουσιών τους σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφοι 1 έως 3, του κανονισμού ΕΚ 2887/2000, περιθώρια εκτιμήσεως τα οποία υπόκεινται μόνο σε περιορισμένο δικαστικό έλεγχο;
 e)
 Σε περίπτωση καταφατικής ερωτήσεως στο ερώτημα d):
 Αφορούν επίσης τα περιθώρια αυτά, ειδικότερα, τη μέθοδο υπολογισμού του κόστους καθώς και ζητήματα καθορισμού ευλόγων κοστολογικών τόκων (για ξένο κεφάλαιο και/ή ίδιο κεφάλαιο) και περιόδων αποσβέσεως;
 Που βρίσκονται τα όρια των περιθωρίων αυτών;
 f)
 Εξυπηρετεί η απαίτηση της χρεώσεως με βάση το κόστος τουλάχιστον την προστασία των δικαιωμάτων των ανταγωνιστών ως δικαιούχων, και μάλιστα με αποτέλεσμα οι εν λόγω ανταγωνιστές να μπορούν να αμφισβητήσουν δικαστικώς τιμές προσβάσεως που δεν βασίζονται στο κόστος;
 g)
 Φέρει ο κοινοποιημένος φορέας εκμετάλλευσης το μειονέκτημα του μη αποδείξιμου του κόστους (βάρος αποδείξεως), αν το κόστος δεν μπορεί να αποδειχθεί, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, στο πλαίσιο της διαδικασίας εποπτείας του άρθρου 4, του κανονισμού 2887/2000 ή στο πλαίσιο επακολουθούσας ένδικης διαδικασίας;
 h)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα ερωτήματα f) και g):
 Φέρει ο κοινοποιημένος φορέας εκμετάλλευσης το βάρος αποδείξεως για τη χρέωση με βάση το κόστος και στην περίπτωση που ένας ανταγωνιστής, ως δικαιούχος, ασκεί προσφυγή κατά της έγκρισης τιμών δοθείσας σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο από την εθνική κανονιστική αρχή, με την αιτιολογία ότι οι εγκριθείσες τιμές προσβάσεως είναι υπερβολικά υψηλές λόγω του ότι δεν καθορίστηκαν με βάση το κόστος;
 (1) ΕΕ L 336, σ. 4.


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/30
 Προσφυγή της 30ής Απριλίου 2014 — Sabic Polyolefine κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-279/14)
 2014/C 223/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sabic Polyolefine GmbH (Gelsenkirchen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: C. Arhold, N. Wimmer, F. Wesche, L. Petersen και T. Woltering, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 2013, περί κινήσεως της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως στην υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) (πρώην 2013/ΝΝ) — Στήριξη για την ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και μειωμένη επιβάρυνση κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Παράβαση των άρθρων 107, παράγραφος 1, και 108 ΣΛΕΕ λόγω εσφαλμένου χαρακτηρισμού του ειδικού καθεστώτος αντισταθμίσεως
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας είναι αντίθετη προς τα άρθρα 107, παράγραφος 1, και 108 ΣΛΕΕ καθώς και προς το άρθρο 13, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (1), καθόσον η επιβάρυνση που προβλέπεται με τον Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) δεν συνιστά χορήγηση κρατικών πόρων και ο περιορισμός της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως για τους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας δεν συνιστά μη είσπραξη κρατικών πόρων.
 —
 Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα εκθέτει ότι η Επιτροπή, κατά την εξέτασή της, εφάρμοσε νέα κριτήρια καθορισμού τα οποία δεν είναι συμβατά με τις αρχές που έχει διαπλάσει η μέχρι τούδε νομολογία. Ειδικότερα, η Επιτροπή δεν έλαβε καθόλου υπόψη το κριτήριο της σαφώς προβλεπόμενης εξουσίας των κρατικών αρχών προς διάθεση των πόρων, το οποίο πρέπει, κατά πάγια νομολογία, να πληρούται οπωσδήποτε για τον χαρακτηρισμό των πόρων ως κρατικών, και έκρινε ότι για τον εν λόγω χαρακτηρισμό αρκεί το γεγονός, αφενός, ότι ο εθνικός νομοθέτης παρεμβαίνει σε χρηματοοικονομικές σχέσεις μεταξύ ιδιωτών και, αφετέρου, ότι η τήρηση των σχετικών νομοθετικών διατάξεων από τους ιδιώτες ελέγχεται από ρυθμιστικές αρχές.
 —
 Περαιτέρω, η Επιτροπή, δεδομένου ότι δεσμεύεται από την απόφασή της με την οποία έκρινε ότι ο EEG 2000 δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, ελλείψει αποδεδειγμένης μεταφοράς κρατικών πόρων, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο χαρακτηρίζοντας τον EEG 2012 ως παρανόμως θεσπισθείσα νέα ρύθμιση που προβλέπει κρατική ενίσχυση.
 —
 Επιπλέον, η Επιτροπή δεν εξέτασε επαρκώς και, επομένως, δεν διαπίστωσε κατά πόσον οι κατά παρέκκλιση ισχύουσες ρυθμίσεις για τους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας δικαιολογούνται με βάση τον σκοπό, τη φύση και την εσωτερική δομή του EEG 2012 και, άρα, δεν συνιστούν επιλεκτικό πλεονέκτημα.
 2.
 Δεύτερος λόγος: Παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και των άρθρων 18 και 19 του κανονισμού 659/1999 λόγω της παραλείψεως να προταθούν κατάλληλα μέτρα
 —
 Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, κατά την εξέταση του EEG 2012, όφειλε να εφαρμόσει τη διαδικασία για τις υφιστάμενες ενισχύσεις κατά τα άρθρα 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και 17 έως 19 του κανονισμού 659/1999 προτείνοντας στη Γερμανία κατάλληλα μέτρα πριν την κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως και ότι, αντ’ αυτού, προκάλεσε στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις σημαντικούς οικονομικούς κινδύνους λόγω του χαρακτηρισμού του EEG 2012 ως νέας ενισχύσεως που δεν κοινοποιήθηκε.
 3.
 Τρίτος λόγος: Προσβολή του δικαιώματος προηγούμενης ακροάσεως
 —
 Εξάλλου, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι σε κάθε περίπτωση η Επιτροπή όφειλε πριν από την έκδοση αποφάσεως με τόσο σοβαρές έννομες συνέπειες να την καλέσει προς ακρόαση.
 4.
 Τέταρτος λόγος: Ανεπαρκής αιτιολογία
 —
 Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα βασικά σημεία της αποφάσεως περί κινήσεως της διαδικασίας δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).


text:
5.9.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 278/29
 pqoy so Dijarsgäqio sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm ojsxä ais- Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 gäreiy cia ejdoäreiy pqodijarsijxäm apouórexm rso pkaiärio jasó sot Barikeiäot sgy Irpamiäay, pot arjgähgje rsiy 17 Iot-
 sxm ejjqelotrxäm emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot tpoheä- kiäot 1998
 rexm lesantä Salvat Editores SA jai J. Calbuig (C-265/98), ä
 (Tpoherg C-274/98)
 Salvat Editores SA jai G. Caminati (C-266/98), OceÂano
 Grupo Editorial SA jai Bogas CardenÄosa (C-267/98), OceÂano (98/C 278/54)
 Grupo Editorial SA jai M. Casas MingueÂlez (C-268/98), Pla-
 neta CreÂdito SA jai A. Villar Castelao (C-269/98), Artel SA G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 jai P. López Aznar (C-270/98), Salvat Editores SA jai J. A. apoä soty Eric Gippini Fournier jai Francisco de Sousa
 Serrano Garrido (C-271/98) jai Artel SA jai F. Arencom Fialho, leäkg sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le amsiäjkgso rso Kot-
 Salazar (C-272/98). nelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz, leäkoy sgy Molijgäy
 Tpgqeriäay, Centre Wagner, Kirchberg, órjgre rsiy 17 Iotkiäot
 1998 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 Oi aisgäreiy cia ejdoäreiy pqodijarsijxäm apouórexm sot Juz- pqorutcgä jasó sot Barikeiäot sgy Ipramiäay.
 gado de Primera Instancia n.o 35 de Barcelona eiämai satsoä-
 rgley pqoy atseäy sxm tpoheärexm C-240/98 eäxy C-244/98 (1).
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 (1) Bkeäpe rekiäda 21 sgy paqotäray Epiärglgy Eugleqiäday. Ç ma amacmxqiärei oäsi so Bariäkeio sgy Irpamiäay, paqakeiä-
 pomsay ma ejpomgärei pqocqóllasa dqórexy oäpxy pqo-
 bkeäpesai apoä so óqhqo 5 sgy odgciäay 91/676/EOJ sot
 Rtlbotkiäot, sgy 12gy Dejelbqiäot 1991, cia sgm pqorsa-
 riäa sxm tdósxm apoä sg misqoqqtäpamrg cexqcijgäy pqoeä-
 ketrgy (1), paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg
 rtmhgäjg EJ,
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake so Bundesfinanzhof le diósang sgy 14gy Laðot 1998 Ç ma jasadijórei so jahotä rsa dijarsijó eänoda.
 rsgm tpoäherg Hans-Josef Schlebusch jasó Hauptzollamt
 Trier
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 (Tpoäherg C-273/98)
 (98/C 278/53) O derletsijoäy vaqajsgäqay pot sqiäsot edauiäot sot
 óqhqot 189 jai sot pqxäsot edauiäot sot óqhqot 5 sgy
 rtmhgäjgy EJ epibókkotm rsa jqósg leäkg rsa opoiäa apethtä-
 mesai lia odgciäa ma herpiäfotm sa amacjaiäa leäsqa euaq-
 Le diósang sgy 14gy Laðot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg locgäy sgy emsoäy sgy sarroleämgy pqoy sotäso pqoherliäay.
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy 20 Iotkiäot 1998, so Bun- Dedoleämot oäsi o aqvijoäy vaqajsgqirloäy sxm etpqoärbkgsxm
 desfinanzhof (eäbdolo slgäla), rso pkaiärio sgy diauoqóy peqiovxäm eäpqepe ma peqasxheiä emsoäy diesiäay apoä sgy joimo-
 lesantä Hans-Josef Schlebusch jasó Hauptzollamt Trier pot poigärexy sgy odgciäay (paqócqauoy 2 sot óqhqot 3), g pqo-
 ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg herliäa cia sgm ejpoämgrg sxm pqocqallósxm dqórexy pot
 pqodijarsijgäy apouórexy epiä sot ajoäkothot eqxsgälasoy: pqobkeäpomsai rso óqhqo 5 eäkgne som Dejeälbqio sot 1995.
 (1) EE L 375 sgy 31.12.1991, r. 1ç dioqhxsijoä rsgm EE L 92 sgy
 èvei so óqhqo 3 paqócqauoy 3 pqxäso edóuio sot jamomi- 16.4.1993, r. 51.
 rlotä (EOJ) aqih. 857/84 sot Rtlbotkiäot (1) oäpxy atsoäy
 sqopopoigähgje apoä som jamomirloä (EOJ) aqih. 1639/91 (2),
 sgm eämmoia oäsi pqeäpei epiärgy ma voqgcgheiä oqirsijgä eidijgä
 poroäsgsa amauoqóy re paqacxcoä ajoäla jai oäsam atsoäy
 dem vqgrilopoiägre, jasó sg vqomijgä peqiäodo pot pqobkeäpei
 g diósang atsgä, sgm pqorxqimxäy voqgcgheiära eidijgä
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot
 poroäsgsa amauoqóy pqoy amsiärsoivg atäng sgy cakajsojo-
 tpeäbake so Klagenñvnet for Udbud le diósang sgy 15gy
 lijgäy sot paqacxcgäy, akkó paqavxäqgre pqorxqimxäy re
 Iotkiäot 1998 rsgm tpoäherg Unitron Scandinavia A/S jai 3-S
 ókkg cexqcijgä ejlesókketrg so dijaiäxla vqgärexy sot
 A/S, Danske Svineproducenters Serviceselskab jasó Ministe-
 leäqoty ejeiämot sgy cakajsojolijgäy sot pororsxärexy pot
 riet for Fùdevarer, Landbrug og Fiskeri
 amsirsoiveiä rsgm aqvijgä poroäsgsa amauoqóy pot dieähese g
 ejlesókketrgä sot, peäqam sgy pqorxqimxäy voqgcgheiäray (Tpoäherg C-275/98)
 eidijgäy poroäsgsay amauoqóy; (98/C 278/55)
 (1) Jamomirloäy (EOJ) aqih. 857/94 sot Rtlbotkiäot, sgy 31gy Laq- Le diósang sgy 15gy Iotkiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 siäot 1984, peqiä cemijxäm jamoämxm cia sgm euaqlocgä sgy eiruoqóy
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 pot amaueäqesai rso óqhqo 5c sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 804/
 68 rsom soleäa sot cókajsoy jai sxm cakajsojolijxäm pqoøoämsxm rsiy 20 Iotkiäot 1998, so Klagenñvnet for Udbud, rso pkaiärio
 (EE L 90 sgy 1.4.1984, r. 13). sgy diauoqóy lesantä Unitron Scandinavia A/S jai 3-S A/S,
 (2) EE L 150 sgy 15.6.1991, r. 35. Danske Svineproducenters Serviceselskab, auemoäy, jai Mini-
 steriet for Fùdevarer, Landbrug og Fiskeri, aueseäqot, pot
 ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg
 pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm ajoäkothxm eqxsglósxm:


text:
 19.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/45
 Προσφυγή της 13ης Απριλίου 2010 — Niki Luftfahrt κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-162/10)
 (2010/C 161/72)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Niki Luftfahrt (Βιέννη, Αυστρία) (εκπρόσωπος: H. Asenbauer, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, σύμφωνα με το άρθρο 264, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ (άρθρο 264, πρώτο εδάφιο, ΕΚ), την προσβαλλόμενη απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής COMP/M.5440 — Lufthansa/Austrian Airlines, της 28ης Αυγούστου 2009,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, στα δικαστικά έξοδα στα οποία θα υποβληθεί η προσφεύγουσα λόγω της διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα προσβάλλει την απόφαση της Επιτροπής C(2009) 6690 τελικό, της 28ης Αυγούστου 2009, με την οποία κρίθηκε συμβατή με την κοινή αγορά και τη Συμφωνία ΕΟΧ μια πράξη συγκέντρωσης επιχειρήσεων (υπόθεση COMP/M.5440 — Lufthansa/Austrian Airlines). Με την απόφαση αυτή η Επιτροπή εκφράζει την άποψη ότι η απόκτηση από την Deutsche Lufthansa AG του αποκλειστικού ελέγχου της επιχείρησης Austrian Airlines (υπό την προϋπόθεση ότι η Deutsche Lufthansa AG θα τηρήσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε) είναι συμβατή με την κοινή αγορά και με τη Συμφωνία ΕΟΧ.
 Η προσφεύγουσα, η οποία εκμεταλλεύεται μια ιδιωτική επιχείρηση αερομεταφορών, προβάλλει ως πρώτο λόγο ακύρωσης τον ισχυρισμό ότι η Επιτροπή παρέβη τη Συνθήκη ΕΚ (ή τη ΣΛΕΕ) και τις διατάξεις που έχουν εκδοθεί για την εφαρμογή της. Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή βάσισε την απόφασή της σε έναν ορισμό της αγοράς, ο οποίος καθιστά αδύνατη την εκτίμηση όλων των αρνητικών επιπτώσεων που έχει για τον ανταγωνισμό η επίμαχη συγκέντρωση. Επιπλέον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή εκτίμησε εσφαλμένα τα αποτελέσματα της συγκέντρωσης, ιδιαίτερα όσον αφορά τα αεροπορικά δρομολόγια προς την Ανατολική Ευρώπη, πράγμα που σημαίνει ότι η απόφαση ενέχει, τουλάχιστον όσον αφορά τα δρομολόγια αυτά, σοβαρό και πρόδηλο σφάλμα εκτίμησης. Εξάλλου, η Επιτροπή δεν συμμορφώθηκε με τις κατευθυντήριες γραμμές για την αξιολόγηση των οριζόντιων συγκεντρώσεων σύμφωνα με τον κανονισμό του Συμβουλίου για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (1). Ειδικότερα, η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη της, κατά την προσφεύγουσα, ότι η επίμαχη συγκέντρωση επηρεάζει αρνητικά τον ανταγωνισμό εντός της κοινής αγοράς, διότι περιορίζει την ανταγωνιστικότητα των εναπομενόντων ανταγωνιστών στις σχετικές αγορές, διότι στις εν λόγω αγορές υπάρχει έλλειψη παρόχων υπηρεσιών και διότι η πρόσβαση των επιχειρηματιών στις εν λόγω αγορές δεν είναι αρκετά εύκολη. Επιπλέον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι οι δεσμεύσεις που πρότεινε να αναλάβει η Deutsche Lufthansa AG και τις οποίες αποδέχθηκε η Επιτροπή δεν είναι ενδεδειγμένες για την αποτροπή της σοβαρής παρακώλυσης του αποτελεσματικού ανταγωνισμού.
 Ως δεύτερο λόγο ακύρωσης η προσφεύγουσα προβάλλει την παράβαση του άρθρου 253 ΕΚ (άρθρου 296 ΣΛΕΕ), διότι η Επιτροπή δεν αιτιολόγησε προσηκόντως την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον δεν ανέφερε σε ποια συγκεκριμένα επιχειρήματα βάσισε το συμπέρασμά της ότι αποκλείεται να υπάρξουν εμπόδια στον ανταγωνισμό στα αεροπορικά δρομολόγια προς την Ανατολική Ευρώπη. Επιπλέον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν εξακρίβωσε επαρκώς τα πραγματικά στοιχεία.
 Ως τρίτο λόγο ακύρωσης η προσφεύγουσα προβάλλει την εκ μέρους της Επιτροπής κατάχρηση εξουσίας.
 (1) ΕΕ 2004, C 31, σ. 5.


text:
 27.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Σεπτεμβρίου 2012 — Fraas κατά ΓΕΕΑ (καρό σχέδιο σε σκούρο και ανοικτό γκρι, μαύρο, μπεζ, σκούρο και ανοικτό κόκκινο χρώμα)
 (Υπόθεση T-50/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος που αναπαριστά καρό σχέδιο σε σκούρο και ανοικτό γκρι, μαύρο, μπεζ, σκούρο και ανοικτό κόκκινο χρώμα - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', άρθρο 75 και άρθρο 76, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 (2012/C 331/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Γερμανία) (εκπρόσωποι: R. Kunze και G. Würtenberger, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικά, B. Schmidt, στη συνέχεια, D. Walicka)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 15ης Νοεμβρίου 2010 (υπόθεση R 1316/2010-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως, ως κοινοτικού σήματος, του εικονιστικού σημείου που αναπαριστά καρό σχέδιο σε σκούρο και ανοικτό γκρι, μαύρο, μπεζ, σκούρο και ανοικτό κόκκινο χρώμα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την V. Fraas GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 89 της 19.3.2011.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/41
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 22ας Νοεμβρίου 2006 — Sánchez Ferriz κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-436/04) (1)
 (Υπάλληλοι - Προαγωγή - Έτος προαγωγών 2003 - Άρνηση προαγωγής - Χορήγηση μονάδων προαγωγής - Προσφυγή ακυρώσεως - Έννομο συμφέρον - Προδήλως απαράδεκτο)
 (2006/C 331/91)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Carlos Sanchez Ferriz (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικά, G. Bounéou και F. Frabetti, δικηγόροι, και, στη συνέχεια, F. Frabetti)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Berscheid και H Krämer)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως του πίνακα των προαχθέντων σε ανώτερο βαθμό υπαλλήλων, όσον αφορά το έτος προαγωγών 2003, στο μέτρο που στον πίνακα αυτό δεν περιλαμβάνεται το όνομα του προσφεύγοντα, καθώς και, παρεμπιπτόντως, των προπαρασκευαστικών της αποφάσεως αυτής πράξεων και, επικουρικώς, αίτημα ακυρώσεως της χορηγήσεως μονάδων προαγωγής κατά το έτος προαγωγών 2003, καθόσον αφορά τον προσφεύγοντα.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 6 της 8.1.2005.


text:
15.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 275/31
 οδηγήσεως οχημάτων κατηγορίας ∆ με άδεια οδηγήσεως της βρίου 2003), κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
 κατηγορίας Γ αντιβαίνει σαφώς προς το γράμμα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ενώπιον του ∆ικαστηρίου
 άρθρου 3, παράγραφος 1, πέμπτη περίπτωση, της οδηγίας. των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Εκπροσωπείται από τους Wolf-
 Dieter Plessing, Ministerialrat, Moritz Lumma,
 — Κατώτατη ηλικία για την πρόσβαση στις κατηγορίες Γ1 και Regierungsdirektor, Ομοσπονδιακό Υπουργείο Οικονομικών (Γερ-
 Γ1Ε μανία), καθώς και από τον Joachim Sedemund, Rechtsanwalt, με
 Το άρθρο 10, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του FeV τόπο επιδόσεων στο Ομοσπονδιακό Υπουργείο Οικονομικών,
 διευκολύνει την πρόσβαση στις κατηγορίες Γ1 και Γ1Ε στην Βερολίνο (Γερμανία).
 ηλικία των 17 ετών, εφόσον πρόκειται για άτομα που
 παρακολουθούν κατάρτιση για να γίνουν επαγγελματίες
 οδηγοί. Η εν λόγω ρύθμιση αντιβαίνει προς τις διατάξεις του Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο β', τρίτη περίπτωση, της
 οδηγίας, σε συνδυασμό — όσον αφορά την πρόσβαση σε
 οχήματα των κατηγοριών Γ1 και Γ1Ε άνω των 7,5 τόνων — 1) να ακυρώσει τα άρθρα 3 και 4 της οδηγίας 2003/33/ΕΚ
 με το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο β', δεύτερη περί- του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 πτωση, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3820/85. 26ης Μαΐου 2003, για την προσέγγιση των νομοθετικών,
 κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών
 — Καταχώριση των αδειών οδηγήσεως που έχουν εκδοθεί σε όσον αφορά τη διαφήμιση και τη χορηγία υπέρ των προϊόντων
 άλλα κράτη μέλη καπνού (1)·
 Η συστηματική καταχώριση των αδειών οδηγήσεως κατά
 το άρθρο 29, παράγραφος 1, του FeV, καθώς και οι 2) να καταδικάσει τα καθών στα δικαστικά έξοδα.
 προβλεπόμενες με το άρθρο 75, αριθμός 11, του FeV,
 ποινές, παραβιάζουν κατ' αρχήν την αρχή της αμοιβαίας
 αναγνωρίσεως, την οποία προβλέπει το άρθρο 1, παράγρα-
 φος 2, της οδηγίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 — Αντικατάσταση των αδειών οδηγήσεως που έχουν εκδοθεί σε
 άλλα κράτη μέλη
 Η προβλεπόμενη, κατά το άρθρο 29, παράγραφος 3, του FeV, Με την προσφυγή της, η Κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής ∆ημοκρα-
 αντικατάσταση της άδειας οδηγήσεως λόγω καταχωρίσεως με τίας της Γερμανίας προσάπτει στο Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο
 ενδεχομένως βραχύτερη διάρκεια ισχύος στο κράτος μέλος ότι, εκδίδοντας τις προσβαλλόμενες διατάξεις της οδηγίας, υπερέ-
 αντίκειται προς το ισχύον κοινοτικό δίκαιο. Όσον αφορά την βησαν τα όρια της αρμοδιότητας του κοινοτικού νομοθέτη, όπως
 προβλεπόμενη, κατά το άρθρο 47, παράγραφος 2, του FeV, αυτή ορίστηκε από το ∆ικαστήριο με την απόφασή του της
 αντικατάσταση της άδειας οδηγήσεως, σε περίπτωση που, 5ης Οκτωβρίου 2000, C-376/98, Γερμανία κατά Κοινοβουλίου
 λόγω της καταστάσεως της άδειας οδηγήσεως, δεν είναι και Συμβουλίου (Συλλογή 2000, σ. I-8419) και δεν έλαβαν
 δυνατή η καταχώριση των περιορισμών ή όρων, επιτρέπεται υπόψη τις τεθείσες από το ∆ικαστήριο πραγματικές προϋποθέσεις
 βεβαίως αντικατάσταση για τους λόγους που απαριθμούνται της κοινοτικής αρμοδιότητας. Οι προσβαλλόμενες διατάξεις ρυθμί-
 με το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας (το οποίο ζουν σχεδόν αποκλειστικώς καταστάσεις χωρίς διασυνοριακά
 περιλαμβάνει επίσης την καταχώριση ιατρικής φύσεων περιο- αποτελέσματα. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχουν ούτε εν τοις πράγμασι
 ρισμών). Ωστόσο, η καταχώριση άλλων διοικητικών στοιχείων εμπόδια στο εμπόριο, ούτε αισθητές στρεβλώσεις του ανταγωνι-
 (επί παραδείγματι, της εφαρμογής των διατάξεων περί άδειας σμού, των οποίων η εξάλειψη συνιστά, σύμφωνα με την απόφαση
 οδηγήσεως υπό δοκιμή) δεν καλύπτεται από το άρθρο 8, του ∆ικαστηρίου επί της υποθέσεως C-376/98, αναγκαία πραγμα-
 παράγραφος 2, της οδηγίας, οπότε, επομένως, ούτε οι τική προϋπόθεση της κοινοτικής αρμοδιότητας κατά το
 σχετικές καταχωρίσεις ούτε η αντικατάσταση της άδειας άρθρο 95 ΕΚ. Το άρθρο 95 ΕΚ δεν θεμελιώνει, εξ αυτών των
 συνάδουν προς το κοινοτικό δίκαιο. λόγων, αρμοδιότητα του κοινοτικού νομοθέτη για την έκδοση των
 προσβαλλομένων διατάξεων. ∆εδομένου ότι, με τις προσβαλλόμε-
 (1) ΕΕ 1991, L 237, σ. 1. νες διατάξεις, ελλείψει εμποδίων στο εμπόριο και αισθητών
 στρεβλώσεων του ανταγωνισμού, δεν επιδιώκεται πράγματι ο
 σκοπός της βελτιώσεως της εσωτερικής αγοράς, αλλά σκοποί
 προστασίας της δημόσιας υγείας, παραβιάζεται επίσης η απαγό-
 ρευση εναρμονίσεως κατά το άρθρο 152, παράγραφος 4, στοι-
 χείο γ', ΕΚ.
 Προσφυγή της Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας
 κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
 της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου
 2003 (τηλεομοιοτυπία της 9ης Σεπτεμβρίου 2003) Κατά τα λοιπά, η Γερμανική Κυβέρνηση προβάλλει επικουρικώς
 έλλειψη αιτιολογίας. Ο κοινοτικός νομοθέτης δεν αιτιολόγησε
 (Υπόθεση C-380/03) επαρκώς τη συνδρομή των πραγματικών προϋποθέσεων του
 άρθρου 95 ΕΚ, οι οποίες θεμελιώνουν την αρμοδιότητά του, ιδίως
 (2003/C 275/46) δε την ύπαρξη εμποδίων στο εμπόριο ούτε ανέφερε, με τις
 αιτιολογικές σκέψεις, την παρουσία στρεβλώσεων του ανταγωνι-
 σμού στον τομέα του Τύπου και των ραδιοτηλεοπτικών προγραμ-
 Η Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας άσκησε προσφυγή, μάτων, με αποτέλεσμα η οδηγία να παραβιάζει, εν πάση περιπτώσει,
 στις 10 Σεπτεμβρίου 2003 (τηλεομοιοτυπία της 9ης Σεπτεμ- την υποχρέωση αιτιολογήσεως κατά το άρθρο 253 ΕΚ.
 ---pagebreak--- C 275/32 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 15.11.2003
 Περαιτέρω, οι τροποποιήσεις του κειμένου της οδηγίας, τις Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 οποίες επέφερε το Συμβούλιο μετά τη λήψη αποφάσεως από το βαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 30ής Ιουλίου
 Κοινοβούλιο, παρέχουν βάση στην αιτίαση ότι προσβλήθηκε το 2003 στην υπόθεση Ηauptzollamt Hamburg-Jonas κατά
 κατά το άρθρο 251 ΕΚ δικαίωμα συναποφάσεως του Κοινοβου- Käserei Champignon Hofmeister GmbH & Co KG
 λίου.
 (Υπόθεση C-385/03)
 Τέλος, η Γερμανική Κυβέρνηση προβάλλει επικουρικώς παραβίαση
 της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον η επιβαλλόμενη με τα
 άρθρα 3 και 4 γενική απαγόρευση της διαφημίσεως στον Τύπο και (2003/C 275/48)
 σε όλα τα έντυπα μέσα, καθώς και στη ραδιοφωνία και στο
 διαδίκτυο, εν επιγνώσει και εσκεμμένως αφορά σχεδόν κατ'
 αποκλειστικότητα πραγματικές καταστάσεις τοπικού ή περιφερεια-
 κού χαρακτήρα, οι οποίες δεν παράγουν αποτελέσματα πέραν των
 συνόρων, με συνέπεια οι ευρείες απαγορεύσεις να μην είναι Με διάταξη της 30ής Ιουλίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 απαραίτητες, κατά την έννοια του άρθρου 14, παράγραφος 1, ΕΚ, Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 για τη βελτίωση της εσωτερικής αγοράς και, ως εκ τούτου, να είναι 12 Σεπτεμβρίου 2003, το Bundesfinanzhof, στο πλαίσιο της
 δυσανάλογες. Η παραβίαση αυτή της αρχής της αναλογικότητας διαφοράς μεταξύ Ηauptzollamt Hamburg-Jonas και Käserei
 επιβαρύνεται περαιτέρω από το γεγονός ότι οι εν λόγω απαγο- Champignon Hofmeister GmbH & Co KG, που εκκρεμεί
 ρεύσεις, λόγω του ευρύτατου και ασαφούς ορισμού των εννοιών ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 «διαφήμιση» στο άρθρο 2, στοιχείο β', και «Τύπος και άλλα έντυπα αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 μέσα» στα άρθρα 1, στοιχείο α', και 3 της οδηγίας, προσβάλλουν,
 συγχρόνως, ουσιωδώς τα θεμελιώδη δικαιώματα της ελευθερίας
 εκφράσεως και της ελευθερίας του Τύπου. «Έχει το άρθρο 11, παράγραφος 1, πρώτο και δεύτερο εδάφιο,
 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 (1), όπως τροποποιήθηκε με τον
 (1) EE L 152, σ. 16. κανονισμό (ΕΟΚ) 2945/94 (2), —λαμβανομένης υπόψη της αρχής
 της αναλογικότητας— την έννοια ότι μόνη η υποβολή ψευδών
 στοιχείων που αφορούν μεμονωμένες κλάσεις εμπορευμάτων στη
 διασάφηση εξαγωγής, που μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη
 επιστροφή κατά την εξαγωγή από αυτή που δικαιούται ο εξαγω-
 γέας, οδηγεί σε μείωση της επιστροφής κατά το ποσό της κυρώσεως
 που ορίζεται στο άρθρο αυτό, μολονότι στην ειδική αίτηση
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 πληρωμής, που απαιτείται κατά το εθνικό δίκαιο, διευκρινίζεται
 βαλε το Supreme Court (Ιρλανδία) με διάταξη της 2ας Απρι-
 ρητώς ότι για τις οικείες κλάσεις εμπορευμάτων της διασάφησης
 λίου 2003 στην υπόθεση Ryanair Ltd κατά Αer Rianta
 δεν ζητείται πληρωμή της επιστροφής;»
 (Υπόθεση C-382/03)
 (1) ΕΕ L 351 της 14.12.1987, σ. 1.
 (2003/C 275/47) (2) ΕΕ L 310 της 3.12.1994, σ. 57.
 Με διάταξη της 2ας Απριλίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 10 Σεπτεμβρίου 2003, το Supreme Court (Ιρλανδία), στο πλαίσιο
 της διαφοράς μεταξύ Ryanair Ltd και Αer Rianta που εκκρεμεί
 ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Α. Εμπίπτουν στην έννοια των «εγκαταστάσεων του αερολιμένα» Προσφυγή του Βασιλείου των Κάτω Χωρών κατά της Επιτρο-
 κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 3, της οδηγίας πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 τα γραφεία ελέγχου εισιτηρίων (check-in desks) (1); 5 Σεπτεμβρίου 2003
 Β. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα Α,
 συνιστά το μίσθωμα που απαιτείται για την εξασφάλιση του (Υπόθεση C-388/03)
 δικαιώματος αποκλειστικής χρήσεως συγκεκριμένου γρα-
 φείου ελέγχου εισιτηρίων για περίοδο ενός έτους ή μεγαλύ- (2003/C 275/49)
 τερη αντίτιμο για την πρόσβαση σε εγκαταστάσεις του
 αερολιμένα, κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 3,
 της οδηγίας;
 (1) Οδηγία 96/67/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1996, Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, εκπροσωπούμενο από την Η.
 σχετικά με την πρόσβαση στην αγορά υπηρεσιών εδάφους στους G. Sevenster, προϊσταμένη του τμήματος Ευρωπαϊκού ∆ικαίου
 αερολιμένες της Κοινότητας (ΕΕ L 272 της 25.10.1996, σ. 36). του Υπουργείου Εξωτερικών, άσκησε στις 5 Σεπτεμβρίου 2003
 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
C 219/12 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14.9.2002
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-144/01 (1) σεως C-279/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Βασιλείου της Σουηδίας.
 (2002/C 219/23)
 (1 ) EE C 245 της 1.9.2001.
 Με διάταξη της 4ης Ιουνίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-144/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Βασιλείου της Ισπανίας.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-365/01 (1)
 ( 1) EE C 161 της 2.6.2001.
 (2002/C 219/27)
 Με διάταξη της 5ης Ιουνίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-247/01 (1) σεως C-365/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Ιρλανδίας.
 (2002/C 219/24)
 (1 ) EE C 317 της 10.11.2001.
 Με διάταξη της 20ής Ιουνίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-247/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Βασιλείου της Σουηδίας.
 ( 1) EE C 227 της 11.8.2001. ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-391/01 (1)
 (2002/C 219/28)
 Με διάταξη της 27ης Ιουνίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-258/01 (1) των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-391/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας.
 (2002/C 219/25)
 (1 ) EE C 348 της 8.12.2001.
 Με διάταξη της 14ης Μαι ̈́ου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-258/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) EE C 245 της 1.9.2001. ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-412/01 (1)
 (2002/C 219/29)
 Με διάταξη της 7ης Ιουνίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-279/01 (1) των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-412/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 (2002/C 219/26) Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 (1 ) EE C 348 της 8.12.2001.
 Με διάταξη της 20ής Ιουνίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-


text:
5.4.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 83/29
 III
 (Πληροφορίες)
 (2003/C 83/62)
 Τελευταία δημοσίευση του ∆ικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 ΕΕ C 70 της 22.3.2003
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 55 της 8.3.2003
 ΕΕ C 44 της 22.2.2003
 ΕΕ C 31 της 8.2.2003
 ΕΕ C 19 της 25.1.2003
 ΕΕ C 7 της 11.1.2003
 ΕΕ C 323 της 21.12.2002
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
 CELEX: http://europa.eu.int/celex


text:
 4.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/15
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Fővárosi Bíróság (Ουγγαρία) στις 26 Ιανουαρίου 2009 — Nawras Bolbol κατά Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal
 (Υπόθεση C-31/09)
 (2009/C 82/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Fővárosi Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Nawras Bolbol
 Καθής: Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Για την εφαρμογή του άρθρου 12, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου (1):
 1)
 Πρέπει να θεωρηθεί ότι ένα πρόσωπο απολαύει της προστασίας και της συνδρομής οργάνου των Ηνωμένων Εθνών αποκλειστικά και μόνον επειδή το πρόσωπο αυτό έχει δικαίωμα στην εν λόγω συνδρομή ή προστασία ή είναι αναγκαίο να κάνει πράγματι χρήση της εν λόγω προστασίας ή συνδρομής;
 2)
 Υποδηλώνει η παύση της προστασίας ή της συνδρομής του οργάνου τη διαμονή εκτός της περιοχής επιχειρήσεων του οργάνου, την παύση των δραστηριοτήτων του οργάνου, τη λήξη της δυνατότητας του οργάνου αυτού να παρέχει προστασία ή συνδρομή ή, ενδεχομένως, αντικειμενικό κώλυμα εξαιτίας του οποίου το πρόσωπο που έχει δικαίωμα στην προστασία ή στη συνδρομή δεν μπορεί να κάνει χρήση αυτών;
 3)
 Έχει η δυνατότητα επικλήσεως της οδηγίας την έννοια της αναγνωρίσεως του καθεστώτος πρόσφυγα ή, ανάλογα με την επιλογή του κράτους μέλους, της χορηγήσεως μιας εκ των δύο μορφών προστασίας που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας (το καθεστώς πρόσφυγα και η χορήγηση της επικουρικής προστασίας) ή, ενδεχομένως, καμίας από αυτές κατά αυτόματο τρόπο, αλλά απλώς και μόνον της εντάξεως στο προσωπικό πεδίο εφαρμογής της οδηγίας;
 (1) Οδηγία 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους (EE L 304, σ. 2).


text:
 15.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 448/14
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale di Bergamo (Ιταλία) στις 13 Οκτωβρίου 2014 — Ποινική διαδικασία κατά της Baldo Chiara
 (Υπόθεση C-467/14)
 (2014/C 448/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Bergamo.
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Baldo Chiara.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν τα άρθρα 49 επ. και 56 επ. ΣΛΕΕ, ερμηνευόμενα με γνώμονα τις αρχές που διατύπωσε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην απόφαση της 16ης Φεβρουαρίου 2012 [επί των συνεκδικασθεισών υποθέσεων C-72/10 και C-77/10], την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά η διενέργεια διαγωνισμού για την παραχώρηση αδειών με διάρκεια ισχύος μικρότερη από εκείνη των αδειών που είχαν παραχωρηθεί στο παρελθόν;
 2)
 Έχουν τα άρθρα 49 επ. και 56 επ. ΣΛΕΕ, ερμηνευόμενα με γνώμονα τις αρχές που διατύπωσε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην απόφαση της 16ης Φεβρουαρίου 2012 [επί των συνεκδικασθεισών υποθέσεων C-72/10 και C-77/10], την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά το ενδεχόμενο η απαίτηση περί συμπτώσεως του χρόνου λήξεως της διάρκειας ισχύος των παραχωρηθεισών αδειών να δικαιολογεί προσηκόντως τη μικρότερη διάρκεια ισχύος των αδειών που παραχωρούνται κατόπιν του διαγωνισμού σε σχέση με τη διάρκεια ισχύος των αδειών που είχαν παραχωρηθεί στο παρελθόν;
 3)
 Έχουν τα άρθρα 49 επ. και 56 επ. ΣΛΕΕ, ερμηνευόμενα με γνώμονα τις αρχές που διατύπωσε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην απόφαση της 16ης Φεβρουαρίου 2012 [επί των συνεκδικασθεισών υποθέσεων C-72/10 και C-77/10], την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά η πρόβλεψη υποχρεώσεως περί δωρεάν μεταβιβάσεως της χρήσεως των ιδιόκτητων υλικών και άυλων αγαθών που αποτελούν το δίκτυο διαχειρίσεως της συλλογής στοιχημάτων σε περίπτωση παύσεως της δραστηριότητας αυτής λόγω λήξεως της διάρκειας ισχύος της αδείας παραχωρήσεως ή λόγω εκπτώσεως από την εν λόγω άδεια ή ανακλήσεώς της;


text:
 16.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/21
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 7ης Απριλίου 2011 [αίτηση του Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Martin Wohl και Ildiko Veres κατά Magistrat der Stadt Salzburg, παρισταμένης της: Finanzamt Salzburg-Stadt
 (Υπόθεση C-471/10) (1)
 2011/C 211/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 328 της 4.12.2010.


text:
 12.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 220/17
 Διάταξη του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 3ης Ιουνίου 2009 — Zipcar, Inc κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-394/08 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 - Λεκτικό σήμα ZIPCAR - Ανακοπή από τον δικαιούχο του εθνικού λεκτικού σήματος CICAR)
 2009/C 220/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Zipcar, Inc. (εκπρόσωπος: M. Elmslie, Solicitor)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Botis)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (όγδοο τμήμα) της 25ης Ιουνίου 2008, T-36/07, Zipcar, Inc. κατά ΓΕΕΑ, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή ακυρώσεως που άσκησε ο αιτών την καταχώριση του λεκτικού σήματος «ZIPCAR» για προϊόντα των κλάσεων 9, 39 και 42 κατά της αποφάσεως R 122/2006-2 του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 30ής Νοεμβρίου 2006, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή κατά της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών περί μερικής απορρίψεως της αιτήσεως καταχωρίσεως του εν λόγω σήματος κατόπιν ανακοπής την οποία άσκησε ο δικαιούχος του εθνικού λεκτικού σήματος «CICAR» για υπηρεσίες της κλάσεως 39
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αναίρεση.
 2)
 Καταδικάζει τη Zipcar Inc. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 285 της 8.11.2008.