text:
9.9.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 259/19
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (Ελλα ́δα), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους J.-N. Louis, F. Parmentier
 και V. Peere, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 της 14ης Ιουλι ́ου 2000 βου ́ργο την εταιρι ́α Société de Gestion Fiduciaire SARL, 2-4
 Rue Beck, κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κε ́ντρου για την Ανα ́πτυξη της
 στην υπο ́θεση Τ-82/99, Michael Cwik κατα ́ Επιτροπη ́ς των Επαγγελματικη ́ς Κατα ́ρτισης (Cedefop) (εκπρο ́σωπος: B. Wägen-
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) baur), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως του
 Ευρωπαϊκου ́ Κε ́ντρου για την Ανα ́πτυξη της Επαγγελματικη ́ς
 (Υπα ́ λληλοι — 'Αδεια δημοσιευ ́σεως — 'Αρθρο 17, δευ ́τερο Κατα ́ρτισης, της 3ης Ιουνι ́ου 1998, να απορρι ́ψει τις αιτη ́σεις του
 εδα ́ φιο του ΚΥΚ — Συμφε ́ροντα των Κοινοτη ́των — Προ- προσφευ ́γοντος για διορισμο ́ σε θε ́σεις υπευθυ ́νου της γενικη ́ς
 φανη ́ς πλα ́νη περι ́ την εκτι ́μηση) με ́ριμνας (διοι ́κηση) βαθμου ́ Α7/Α5 και προϊσταμε ́νου διοικη ́σεως
 βαθμου ́ Α5/Α4, και να μην ανανεω ́σει τη συ ́μβαση εκτα ́κτου
 (2000/C 259/31) υπαλλη ́λου του προσφευ ́γοντος πε ́ραν της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1998, το
 Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. Garcı́a-
 Valdecasas, Προ ́εδρο και P. Lindh και J. D. Cooke, δικαστε ́ς,
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 στις 13 Ιουλι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Στην υπο ́θεση Τ-82/99, Michael Cwik, υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Tervuren (Βε ́λγιο), εκπρο- 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη κατα ́ το με ́ρος
 σωπου ́μενος απο ́ τον N. Lhöest, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με που στρε ́φεται κατα ́ της αποφα ́σεως περι ́ μη ανανεω ́ σεως
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο την εταιρι ́α Fiduciaire Becker & της συμβα ́σεως του προσφευ ́γοντος πε ́ραν της 30η ́ς Ιουνι ́ου
 Cahen, 3, rue des Foyers, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν 1998.
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: J. Currall), με αντικει ́μενο προσφυγη ́
 ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της 10ης Ιουλι ́ου 1998 2) Ακυρω ́ νει την προσβαλλομε ́νη απο ́φαση κατα ́ το με ́ρος που
 με την οποι ́α απορρι ́φθηκε η αι ́τηση του προσφευ ́γοντος περι ́ αφορα ́ την απο ́ρριψη της αιτη ́σεως του προσφευ ́γοντος περι ́
 δημοσιευ ́σεως του κειμε ́νου της διαλε ́ξεως που ́εδωσε στις διορισμου ́ στη θε ́ση προϊσταμε ́νου διοικη ́σεως.
 30 Οκτωβρι ́ου 1997, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τη V. Tiili, Προ ́εδρο, και τους R. M. Moura 3) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 Ramos και P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λ-
 ληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 14 Ιουλι ́ου 2000 απο ́φαση με το 4) Το Cedefop φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα καθω ́ ς και το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: ́ημισυ των εξο ́δων του προσφευ ́γοντος. Ο προσφευ ́γων
 φε ́ρει το ́ημισυ των δικαστικω ́ ν εξο ́δων του.
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 10ης Ιουλι ́ου
 1998, με την οποι ́α απορρι ́φθηκε η αι ́τηση του (1) EE C 174 της 19.6.99.
 προσφευ ́γοντος περι ́ αδει ́ας δημοσιευ ́σεως του κειμε ́νου της
 διαλε ́ξεως που ́εδωσε στις 30 Οκτωβρι ́ου 1997.
 2) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν
 εξο ́δων.
 (1) EE C 174 της 19.6.99. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 11ης Ιουλι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση Τ-134/99, Anna Skrzypeck, κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 («Υπα ́ λληλοι — Οικογενειακα ́ επιδο ́ματα — Συ ́νταξη
 της 13ης Ιουλι ́ου 2000 ορφανου ́ — Προϋποθε ́σεις χορηγη ́σεως — Πραγματικη ́
 συντη ́ρηση του παιδιου ́»)
 στην υπο ́θεση Τ-87/99, Michel Hendrickx κατα ́ Ευρωπαϊκου ́
 Κε ́ντρου για την Ανα ́πτυξη της Επαγγελματικη ́ς Κατα ́ρτισης (2000/C 259/33)
 (Cedefop) (1)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Υπα ́ λληλοι — Μη ανανε ́ωση της συμβα ́ σεως — Απο ́ρριψη
 δυ ́ο αιτη ́σεων διορισμου ́ — Παραδεκτο ́ — Αρμοδιο ́τητα
 — Νομιμο ́τητα των ανακοινω ́ σεων κενη ́ς θε ́σεως — ∆ιαδι- Στην υπο ́θεση Τ-134/99, Anna Skrzypeck, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν,
 κασι ́α προσλη ́ψεως) εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον E. Causin και την I. Jiménez Rojas,
 δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον
 (2000/C 259/32) D. Phong, 222 A, avenue Gaston Diderich, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: F. Clotuche-Duvieusart),
 με αντικει ́μενο κυρι ́ως την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς,
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω της 9ης Μαρτι ́ου 1999 με την οποι ́α απορρι ́φθηκε το αι ́τημα της
 προσφευ ́γουσας περι ́ χορηγη ́σεως αυτοδικαι ́ως μεν οικογενειακω ́ν
 Στην υπο ́θεση Τ-87/99, Michel Hendrickx, υπα ́λληλος του επιδομα ́των και για λογαριασμο ́ της θυγατε ́ρας της συ ́νταξη
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, κα ́τοικος Αμπελοκη ́πων ορφανου ́, το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 ---pagebreak--- C 259/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 9.9.2000
 B. Vesterdorf, Προ ́εδρο, και τους Μ. Βηλαρα ́ και N. Forwood, κατοικι ́α του προσφευ ́γοντος, 10, Am Gronn, Sandweiler, κατα ́
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: N. Lierow
 εξε ́δωσε στις 11 Ιουλι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο δια- και C. Pinto Correia), που ́εχει ως αντικει ́μενο προσφυγη ́ με την
 τακτικο ́: οποι ́α ζητει ́ται η ακυ ́ρωση αφενο ́ς της αποφα ́σεως της εξεταστικη ́ς
 επιτροπη ́ς του διαγωνισμου ́ CJ 41/98, της 15ης Μαρτι ́ου 1999
 1) Καταργει ́ται η δι ́κη ως προς το αι ́τημα της προσφευ ́γουσας να μην εγγρα ́ψει τον προσφευ ́γοντα στον πι ́νακα επιτυχο ́ντων και,
 περι ́ αναγνωρι ́σεως του δικαιω ́ ματος οικογενειακω ́ ν επιδο- αφετε ́ρου, ο ́λων των μεταγενεστε ́ρων πρα ́ξεων στο πλαι ́σιο του εν
 μα ́των απο ́ τον Ιου ́λιο 1998. λο ́γω διαγωνισμου ́, καθω ́ς και του διορισμου ́ του επιλεγε ́ντος
 υποψηφι ́ου στη θε ́ση νομικου ́ συμβου ́λου για τις διοικητικε ́ς
 2) Απορρι ́πτει το αι ́τημα περι ́ αναγνωρι ́σεως του δικαιω ́ ματος
 υποθε ́σεις, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 της προσφευ ́γουσας και του τε ́κνου της Mira Posnantek για
 V. Tiili, Προ ́εδρο και τους J. D. Cooke και P. Mengozzi, δικαστε ́ς,
 τα οικογενειακα ́ επιδο ́ματα που θα ́επρεπε να λα ́βει ο Roger
 γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως εξε ́δωσε στις
 Posnantek, προσαυξημε ́να με το ́κους υπερημερι ́ας, βα ́σει
 14 Ιουλι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 του ́αρθρου 67 του ΚΥΚ, ως απαρα ́δεκτο.
 3) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 9ης Μαρτι ́ου 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 1999 κατα ́ το με ́τρο που δεν αναγνωρι ́ζει αφενο ́ς το
 δικαι ́ωμα της προσφευ ́γουσας για το επι ́δομα αρχηγου ́ 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 οικογενει ́ας και το επι ́δομα συντηρουμε ́νου τε ́κνου για
 την περι ́οδο απο ́ του θανα ́του του Roger Posnantek με ́χρι (1) EE C 226 της 7.8.1999.
 συμπληρω ́ σεως του τρι ́του μη ́να μετα ́ τον μη ́να του θανα ́του
 και, αφετε ́ρου, το δικαι ́ωμα του τε ́κνου Mira Posnantek για
 συ ́νταξη ορφανου ́ απο ́ τον Ιου ́λιο του 1998.
 4) Υποχρεω ́ νει την Επιτροπη ́ να καταβα ́λει στην προσφευ ́γο-
 υσα το ποσο ́ των επιδομα ́των και της συντα ́ξεως που
 μνημονευ ́ονται στην παρα ́γραφο 3 του διατακτικου ́ της
 παρου ́σας, προσαυξημε ́νο με το ́κους υπερημερι ́ας προς ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 6,25 % ετησι ́ως και κατο ́πιν αφαιρε ́σεως των παροχω ́ ν ́διας
 ι
 φυ ́σεως που η προσφευ ́γουσα ́ελαβε ενδεχομε ́νως απο ́ ́αλλη
 πηγη ́. της 13ης Ιουλι ́ου 2000
 5) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́. στην υπο ́θεση Τ-157/99, Helga Griesel κατα ́ Συμβουλι ́ου
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 6) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ς
 και στα δυ ́ο τρι ́τα των εξο ́δων της προσφευ ́γουσας. Η
 προσφευ ́γουσα φε ́ρει το ́ενα τρι ́το των δικαστικω ́ ν εξο ́δων (Υπα ́ λληλοι — 'Αρνηση προαγωγη ́ς — Αιτιολογι ́α —
 της. Συγκριτικη ́ εξε ́ταση των προσο ́ντων των υποψηφι ́ων)
 (1) EE C 246 της 28.8.99. (2000/C 259/35)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Στην υπο ́θεση Τ-157/99, Helga Griesel, υπα ́λληλος του Συμβου-
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́-
 μενη απο ́ τους J. Sambon και P.-P. van Gehuchten, δικηγο ́ρους
 της 14ης Ιουλι ́ου 2000 Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον L. Schiltz, 2,
 rue du Fort Rheinsheim, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 στην υπο ́θεση T-146/99, Rui Teixeira Neves κατα ́ ∆ικαστη- Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: F. Anton και C. Robertson), με αντικει ́μενο
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) προσφυγη ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως του Συμβουλι ́ου να μην
 προαγα ́γει την προσφευ ́γουσα απο ́ τον βαθμο ́ C 5 στον βαθμο ́
 (Υπα ́ λληλοι — Εσωτερικο ́ς διαγωνισμο ́ς — Προκη ́ρυξη C 4, στο πλαι ́σιο των προαγωγω ́ν του ́ετους 1998, το Πρωτοδικει ́ο
 διαγωνισμου ́ — ∆ιορισμο ́ς σε θε ́ση νομικου ́ συμβου ́λου (μονομελε ́ς τμη ́μα: A. Potocki), γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λλη-
 — Υποχρεωτικη ́ προϋπο ́θεση — Κριτη ́ριο προτιμη ́σεως λος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 13 Ιουλι ́ου 2000 απο ́φαση με το
 — Αιτιολογι ́α — Κατα ́ χρηση εξουσι ́ας) ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (2000/C 259/34) 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-146/99, Rui Teixeira Neves, υπα ́λληλος του (1) EE C 281 της 2.10.99.
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Sandweiler
 (Λουξεμβου ́ργο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον A. Encarnação,
 δικηγο ́ρο Porto, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο την


text:
 25.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 199/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 5ης Ιουλίου 2007 [αιτήσεις Commissione tributaria di secondo grado di Trento (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Fendt Italiana Srl κατά Agenzia Dogane Ufficio Dogane di Trento
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-145/06 και C-146/06) (1)
 (Οδηγία 2003/96/ΕΚ - Κοινοτικό πλαίσιο φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας - Πεδίο εφαρμογής της οδηγίας - Ορυκτέλαια - Λιπαντικά έλαια για άλλες χρήσεις εκτός από θέρμανση ή κίνηση κινητήρων - Δεν εμπίπτουν - Κατάργηση της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ - Εθνικό καθεστώς φορολογίας)
 (2007/C 199/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Commissione tributaria di secondo grado di Trento
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Fendt Italiana Srl
 κατά
 Agenzia Dogane Ufficio Dogane di Trento
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Commissione tributaria di secondo grado di Trento — Ερμηνεία της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας (ΕΕ L 283, σ. 51) — Συμβατόν εθνικού νόμου που προβλέπει την είσπραξη φόρου κατανάλωσης επί των λιπαντικών ελαίων εάν προορίζονται να χρησιμοποιηθούν, προσφέρονται προς πώληση ή χρησιμοποιούνται για άλλο σκοπό εκτός από καύσιμα κινητήρων ή καύσιμα θέρμανσης
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Η οδηγία 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2004/75/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει εθνική νομοθεσία, όπως η επίδικη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία προβλέπει την είσπραξη φόρου κατανάλωσης επί των λιπαντικών ελαίων εάν προορίζονται να χρησιμοποιηθούν, προσφέρονται προς πώληση ή χρησιμοποιούνται για άλλο σκοπό εκτός από καύσιμα κινητήρων ή καύσιμα θέρμανσης.
 (1) ΕΕ C 143 της 17.6.2006.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 8.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 144/26
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesarbeitsgericht (Γερμανία) στις 9 Φεβρουαρίου 2017 — IR κατά JQ
 (Υπόθεση C-68/17)
 (2017/C 144/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesarbeitsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εναγομένη, εκκαλούσα και αναιρεσείουσα: IR
 Ενάγων, εφεσίβλητος και αναιρεσίβλητος: JQ
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (στο εξής: οδηγία 2000/78/ΕΚ), την έννοια ότι η Εκκλησία μπορεί να ορίζει δεσμευτικά για οργάνωση όπως η εναγόμενη της υπό κρίση ένδικης διαφοράς ότι, όσον αφορά την απαιτούμενη από εργαζομένους με διευθυντικά καθήκοντα τήρηση στάσεως καλής πίστεως και συμμορφώσεως, πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ όσων ανήκουν στην Εκκλησία και όσων ανήκουν σε άλλη Εκκλησία ή δεν ανήκουν σε καμία Εκκλησία;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 α)
 Πρέπει να μην εφαρμοστεί στην υπό κρίση διαφορά διάταξη της εθνικής νομοθεσίας, όπως εν προκειμένω η διάταξη του άρθρου 9, παράγραφος 2, του Allgemeines Gleichbehandlungsgesetz [γενικού νόμου για την ίση μεταχείριση], βάσει της οποίας τέτοια άνιση μεταχείριση λόγω του θρησκεύματος των εργαζομένων είναι δικαιολογημένη, συμφώνως προς τον εκάστοτε αυτοπροσδιορισμό της Εκκλησίας;
 β)
 Ποιες απαιτήσεις απορρέουν από το άρθρο 4, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ όσον αφορά την υποχρέωση προς τήρηση στάσεως καλής πίστεως και συμμορφώσεως προς την δεοντολογία της οργανώσεως, η οποία επιβάλλεται στους εργαζομένους μιας Εκκλησίας ή άλλης κατονομαζόμενης στη διάταξη αυτή οργανώσεως;
 (1) Οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (EE L 303, σ. 16).


text:
23.9.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 273/7
 2. Επιτρε ́πει η λε ́ξη «μο ́νο» που χρησιμοποιει ́ται στην σημει ́ωση απο ́φαση ως «δικαιου ́χοι». Οι επιχειρη ́σεις αυτε ́ς δεν μπορου ́-
 1 β του κεφαλαι ́ου 90 ΣΟ καθω ́ς και στις σημειω ́σεις των σαν, επομε ́νως, να συναγα ́γουν απο ́ την απο ́φαση της
 κεφαλαι ́ων 61 και 62 ΣΟ να θεωρηθει ́ η ελαστικο ́τητα του 5ης Αυγου ́στου 1997 περι ́ ενα ́ρξεως της κυρι ́ας διαδικασι ́ας
 υφα ́σματος ως το μο ́νο κρι ́σιμο στοιχει ́ο, ακο ́μη και ο ́ταν η ελε ́γχου ο ́τι μι ́α μεταγενε ́στερη απο ́φαση της Επιτροπη ́ς θα
 υποστηρικτικη ́ λειτουργι ́α ενισχυ ́εται και απο ́ α ́λλα στοιχει ́α τις αντιμετω ́πιζε ως «δικαιου ́χους» ενισχυ ́σεων, οι οποι ́ες
 (εδω ́ τη γα ́ζα); βεβαι ́ως ουδε ́ποτε τους χορηγη ́θηκαν αμε ́σως.
 3. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα β:
 Μπορει ́ να γι ́νει κατ' αντιδιαστολη ́ επι ́κληση στη γενικη ́
 δια ́ταξη 3 β σχετικα ́ με το ερω ́τημα, πο ́τε υπερισχυ ́ει η Ε π ́ι τ η ς σ υ μ φ ω ν ́α ι ς μ ε τ η ν Κ ο ι ν η ́ Α γ ο ρ α ́ τ ω ν
 υποστηρικτικη ́ λειτουργι ́α των α ́λλων υλικω ́ν, που δεν αποτε- ε ν ι σ χ υ ́ σ ε ω ν π ο υ χ ο ρ η γ η ́ θ η κ α ν σ τ ι ς S y s t e m
 λου ́νται απο ́ ελαστικο ́ υ ́φασμα, η ́ ποια κριτη ́ρια ει ́ναι εν Microelectronic Innovation GmbH i.GV
 προκειμε ́νω εφαρμοστε ́α; (SMI) και Silicium Microelectronic Inte-
 gration GmbH (SiMI)
 — Παραβι ́αση ουσιω ́δους τυ ́που (πλημμελη ́ς διαπι ́στωση των
 πραγματικω ́ν περιστατικω ́ν, ́ελλειψη αιτιολογι ́ας): Στην
 προσβαλλο ́μενη απο ́φαση ελλει ́πει παντελω ́ς η διαπι ́στωση
 Προσφυγη ́ της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας ο ́τι η Synergy Semiconductor Corporation (Synergy)
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́- επρο ́κειτο να αναλα ́βει και ο ́ντως ανε ́λαβε την διοι ́κηση και
 θηκε στις 11 Ιουλι ́ου 2000 τον ́ελεγχο της επιχειρη ́σεως Halbreiterelektronik
 Frankfurt/Oder GmbH (HEG), η οποι ́α μετονομα ́σθηκε
 (Υπο ́θεση C-277/00) αργο ́τερα σε SMI, διο ́τι η Επιτροπη ́ πεπλανημε ́νως ́εκρινε ο ́τι
 η απο ́κτηση του 49 % των μεριδι ́ων αποκλει ́ει την απο ́κτηση
 (2000/C 273/11) ελε ́γχου.
 Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, εκπροσωπου ́μενη
 απο ́ τον Wolf-Dieter Plessing, Ministerialrat στο Ομοσπονδιακο ́ Η Επιτροπη ́ παρε ́λειψε να διαπιστω ́σει ο ́τι το δα ́νειο που
 Υπουργει ́ο Οικονομικω ́ν, Graurheindorfer Straße 108, D-53117 χορηγη ́θηκε απο ́ το ομο ́σπονδο κρα ́τος του Βρανδεμβου ́ργου
 Βο ́ννη, και τον Dr Michael Schütte, δικηγο ́ρο στο δικηγορικο ́ προς την SMI στηρι ́ζεται στη συ ́μβαση ιδιωτικοποιη ́σεως και
 γραφει ́ο Bruckhaus Westrick Heller Löber, rue de la Loi 99- πρε ́πει να εκληφθει ́ ως ουσιω ́δες στοιχει ́ο των παροχω ́ν του
 101, B-1040 Βρυξε ́λλες, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των δημοσι ́ου τομε ́α επ' ευκαιρι ́α της ιδιωτικοποιη ́σεως.
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 11 Ιουλι ́ου 2000, προσφυγη ́ κατα ́
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η απο ́φαση δεν ει ́ναι επι ́σης επαρκω ́ς αιτιολογημε ́νη. ∆εν
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: αιτιολογει ́ται ιδι ́ως καθο ́λου το γιατι ́η Επιτροπη ́ δεν λαμβα ́νει
 υπο ́ψη τη νο ́μιμη εξαι ́ρεση του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 2,
 1) να ακυρω ́σει την απο ́ 11 Απριλι ́ου 2000 απο ́φαση της στοιχει ́ο γ', ΕΚ. ∆εν περιε ́χεται καμι ́α διαπι ́στωση ο ́σον αφορα ́
 Επιτροπη ́ς Κ(2000) 1063 endg., περι ́ ενισχυ ́σεως υπε ́ρ της τις επιπτω ́σεις των πιθανω ́ν ενισχυ ́σεων στη σχετικη ́ αγορα ́.
 System Microelectronic Innovation GmbH, Frank- Εσφαλμε ́νως θεωρει ́ η Επιτροπη ́ ο ́τι υφι ́σταται μι ́α μο ́νον
 furt/Oder. «αγορα ́ ημιαγωγω ́ν». Η SMI κα ́λυπτε πολυ ́ περιορισμε ́νο
 τμη ́μα της αγορα ́ς κυκλωμα ́των για συγκεκριμε ́νους πελα ́τες
 2) να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. και συγκεκριμε ́νες χρη ́σεις.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 1 ΕΚ: Με την
 απο ́φαση παραβια ́ζεται ουσιαστικο ́ δι ́καιο, καθ' ο ́σον θεω-
 ∆ ι α δ ι κ α σ τ ι κ η ́ π λ η μ μ ́ε λ ε ι α ρου ́νται ασυμβι ́βαστα με την Κοινη ́ Αγορα ́ τα χρηματοοικονο-
 μικα ́ με ́τρα της Treuhandastalt και διαδο ́χου της BvS.
 — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της κατα ́ νο ́μον ακροα ́σεως και της Αστο ́χως θεω ́ρησε η Επιτροπη ́, διο ́τι αξιολογει ́ την ιδιωτι-
 διαδικασι ́ας που προβλε ́πει το α ́ρθρο 88, παρα ́γραφος 2 ΕΚ, κοποι ́ηση με προδη ́λως εσφαλμε ́νο τρο ́πο, ο ́τι η εφαρμογη ́
 καθ' ο ́σον επιβλη ́θηκε στην Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της του καθεστω ́τος της Treuhand, δηλαδη ́ της υφισταμε ́νης
 Γερμανι ́ας η υποχρε ́ωση να αναζητη ́σει ενισχυ ́σεις ρυθμι ́σεως των ενισχυ ́σεων, δεν ει ́ναι δυνατη ́ επι ́ των επιδο-
 υ ́ψους 140,1 εκ. γερμανικω ́ν μα ́ρκων (στο εξη ́ς: DEM) το ́σο τη ́σεων της Treuhandastalt υ ́ψους 64,8 εκ. DEM. Πρα ́γματι,
 απο ́ την Silicium Microelectronic Integration GmbH (SiMI) η Synergy, με την απο ́κτηση του επι ́ της SMI μεριδι ́ου
 και την Microelectronic Design and Development GmbH της, ανε ́λαβε τη διοι ́κηση της επιχειρη ́σεως και απε ́κτησε
 (MD&D), ο ́σο και απο ́ α ́λλες μη κατονομαζο ́μενες εταιρι ́ες: εκτεταμε ́να δικαιω ́ματα ελε ́γχου επι ́ της εταιρι ́ας. Εξα ́λλου, οι
 Ουδε ́ποτε πραγματοποιη ́θηκε κυ ́ρια διαδικασι ́α ελε ́γχου ως συμβα ́σεις περιλαμβα ́νουν ο ́λα τα υπο ́λοιπα στοιχει ́α των
 προς τις ενισχυ ́σεις υπε ́ρ αυτω ́ν των επιχειρη ́σεων. Η κυ ́ρια τυπικω ́ν συμβα ́σεων ιδιωτικοποιη ́σεως, ο ́πως διασφα ́λιση
 διαδικασι ́α ελε ́γχου που προηγη ́θηκε της προσβαλλομε ́νης θε ́σεων εργασι ́ας, μετα ́δοση τεχνογνωσι ́ας, καταβολη ́ πλεονα-
 αποφα ́σεως ουδε ́ποτε επεκτα ́θηκε απο ́ την Επιτροπη ́ στις ζο ́ντων κερδω ́ν, α ́ντληση των κερδω ́ν και ρη ́τρα σχετικη ́ με
 α ́λλες επιχειρη ́σεις που κατονομα ́ζονται στην προσβαλλο ́μενη την επιβα ́ρυνση του περιβα ́λλοντος.
 ---pagebreak--- C 273/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 23.9.2000
 Το δα ́νειο που χορη ́γησε το ομο ́σπονδο κρα ́τους του Βραν- — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της ασφαλει ́ας δικαι ́ου: Η απο ́φαση
 δεμβου ́ργου, υ ́ψους 70,3 εκ. DEM, δεν πρε ́πει να τυ ́χει δεν ει ́ναι επαρκω ́ς σαφη ́ς, καθ' ο ́σον δι' αυτη ́ς αναζητου ́νται
 διαφορετικη ́ς αντιμετωπι ́σεως απο ́ αντι ́στοιχες παροχε ́ς της ενισχυ ́σεις απο ́ κα ́θε επιχει ́ρηση, «στην οποι ́α μεταβιβα ́σθηκαν
 Treuhandastalt. Η υπο ́σχεση χρηματοδοτη ́σεως υ ́ψους η ́ προ ́κειται να μεταβιβασθου ́ν, με οποιαδη ́ποτε μορφη ́, τα
 35 εκ. DEM απο ́ το ομο ́σπονδο κρα ́τος του Βρανδεμβου ́ργου περιουσιακα ́ στοιχει ́α της ... (SMI), ... (SiMI), η ́ ... (MD&D)
 αποτελου ́σε συστατικο ́ στοιχει ́ο της συμβα ́σεως ιδιωτικοποιη ́- προκειμε ́νου να παρακαμφθου ́ν οι συνε ́πειες της αποφα ́σεως».
 σεως. Το με ́τρο αυτο ́ στο πλαι ́σιο της ιδιωτικοποιη ́σεως
 δικαιολογει ́ται συ ́μφωνα με το καθεστω ́ ς της Treuhand, διο ́τι
 η υπο ́σχεση συνιστου ́σε συστατικο ́ στοιχει ́ο και προϋπο ́θεση Παραβι ́αση της αρχη ́ς της αναλογικο ́τητας.
 της συμβα ́σεως ιδιωτικοποιη ́σεως και διο ́τι δεν ́εχει σημασι ́α
 ποια κρατικη ́ πηγη ́ χορη ́γησε, στην πρα ́ξη, ποσα ́ επιτρεπο ́μενα
 απο ́ το καθεστω ́ς της Treuhand. Μετα ́ την ανα ́ληψη των
 μεριδι ́ων απο ́ την Treuhandanstalt, το ομο ́σπονδο κρα ́τος
 του Βρανδεμβου ́ργου χορη ́γησε επιπλε ́ον 35,3 εκ. DEM ως
 δα ́νειο. Η πρα ́ξη αυτη ́ αποτελου ́σε με ́τρο το οποι ́ο ελη ́φθη
 στο πλαι ́σιο εφαρμογη ́ς της συμβα ́σεως εκ με ́ρους του
 ομοσπο ́νδου κρα ́τους του Βρανδεμβου ́ργου, με ́τρο το οποι ́ο,
 συ ́μφωνα με το καθεστω ́ ς της Treuhand, και επιτρεπτο ́ η ́ταν,
 και πα ́ντως επιλε ́ξιμο. Η Επιτροπη ́ ο ́μως δεν προχω ́ρησε σε
 εξε ́ταση του συμβιβαστου ́ του δανει ́ου απο ́ αυτη ́ την α ́ποψη.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Bundesverwaltungsgericht με δια ́ταξη της
 Ε π ́ι τ η ς α ν α ζ η τ η ́ σ ε ω ς τ ω ν ε ν ι σ χ υ ́ σ ε ω ν 6ης Απριλι ́ου 2000 στην υπο ́θεση επιχει ́ρηση Altmark Trans
 GmbH κατα ́ Προεδρι ́ας της Κυβερνη ́σεως του Μαγδε-
 — Αναρμοδιο ́τητα της Επιτροπη ́ς και υπε ́ρβαση εξουσι ́ας: Η βου ́ργου και επιχειρη ́σεως Nahverkehrsgesellschaft
 εντολη ́ για αναζη ́τηση των ενισχυ ́σεων απο ́ τρι ́τους, στους Altmark GmbH, παρεμβαι ́νων: ο ανω ́ τερος Ομοσπονδιακο ́ς
 οποι ́ους δεν χορηγη ́θηκαν οι ενισχυ ́σεις και οι οποι ́οι δεν Επι ́τροπος στο Bundesverwaltungsgericht
 ει ́χαν καμι ́α δυνατο ́τητα συμμετοχη ́ς στη διαδικασι ́α, συνιστα ́
 υπε ́ρβαση της αρμοδιο ́τητας της Επιτροπη ́ς. Η Επιτροπη ́ ει ́ναι
 αναρμο ́δια να δω ́σει τε ́τοια εντολη ́ (αναρμοδιο ́τητα της (Υπο ́θεση C-280/00)
 Επιτροπη ́ς, α ́ρθρο 230, παρα ́γραφος 2 ΕΚ). Εφο ́σον την
 αρμοδιο ́τητα εφαρμογη ́ς της περι ́ αναζητη ́σεως αποφα ́σεως
 ́εχει κατα ́ το α ́ρθρο 88 ΕΚ αποκλειστικα ́ το οικει ́ο κρα ́τος (2000/C 273/12)
 με ́λος, δεν θεμελιω ́νεται, κατα ́ το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 2,
 ΕΚ, αρμοδιο ́τητα της Επιτροπη ́ς.
 Με δια ́ταξη της 6ης Απριλι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 ∆ια ́ της προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως η Επιτροπη ́ επεμβαι ́νει 14 Ιουλι ́ου 2000, το Bundesverwaltungsgericht, στο πλαι ́σιο
 με ανεπι ́τρεπτο τρο ́πο στην ́εννομη τα ́ξη του κρα ́τους με ́λους, της διαφορα ́ς μεταξυ ́ επιχειρη ́σεως Altmark Trans GmbH και
 διο ́τι η εντολη ́ της αναζητη ́σεως των ενισχυ ́σεων απο ́ τρι ́τους Προεδρι ́ας της Κυβερνη ́σεως του Μαγδεβου ́ργου καθω ́ς και
 καθιστα ́ ανι ́σχυρες τις διατα ́ξεις της υπο ́ δικαστικο ́ ́ελεγχο επιχειρη ́σεως Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH, παρεμ-
 πτωχευ ́σεως. βαι ́νων: ο ανω ́τερος Ομοσπονδιακο ́ς Επι ́τροπος στο
 Bundesverwaltungsgericht που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́
 Η απο ́φαση ει ́ναι επι ́σης παρα ́νομη, επειδη ́ η Επιτροπη ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς
 δεν διαπιστω ́νει ποια συγκεκριμε ́νη συμπεριφορα ́ η ́ ποια ερωτη ́ματος:
 συγκεκριμε ́να με ́τρα θα συνιστου ́σαν καταστρατη ́γηση της
 αναζητη ́σεως, περιοριζο ́μενη ως επι ́το πλει ́στον σε διατυ ́πωση
 αβασι ́μων εικασιω ́ν, υποθε ́σεων και ενδοιασμω ́ν. Η Επιτροπη ́ Απαγορευ ́ουν τα α ́ρθρα 73 και 87 ΕΚ, σε συνδυασμο ́ με τον
 παραγνωρι ́ζει εξα ́λλου κατ' αυτο ́ν τον τρο ́πο των χαρακτη ́ρα κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 1191/69 (1), ο ́πως αυτο ́ς τροποποιη ́θηκε με τον
 της γερμανικη ́ς διαδικασι ́ας πτωχευ ́σεως, η οποι ́α, εξαιτι ́ας κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 1893/91 (2), την εφαρμογη ́ εθνικη ́ς νομοθετικη ́ς
 του δικαστικου ́ ελε ́γχου στον οποι ́ο υπο ́κειται, επισυ ́ρει διατα ́ξεως, η οποι ́α επιτρε ́πει, χωρι ́ς να λαμβα ́νει υπο ́ψη τα
 ποινε ́ς σε εθνικο ́ επι ́πεδο για κα ́θε παρα ́νομη ενε ́ργεια. Στην κεφα ́λαια ΙΙ, ΙΙΙ και ΙV του εν λο ́γω κανονισμου ́, τη χορη ́γηση
 προκει ́μενη περι ́πτωση ει ́ναι αβα ́σιμος ο ισχυρισμο ́ς ο ́τι ο αδειω ́ν εκμεταλλευ ́σεως συγκοινωνιακω ́ν γραμμω ́ν μεταφορα ́ς προ-
 συ ́νδικος της πτωχευ ́σεως προε ́βη στις μεταβιβα ́σεις περιου- σω ́πων σε μικρε ́ς αποστα ́σεις για δρομολο ́για, για τα οποι ́α ει ́ναι
 σιακω ́ν στοιχει ́ων που του καταλογι ́ζει η Επιτροπη ́ (υπε ́χοντας αναγκαι ́α η χορη ́γηση κρατικω ́ν επιδοτη ́σεων;
 εξ αυτου ́ ο ́χι μο ́νο προσωπικη ́ ευθυ ́νη, α ́λλα ενδεχομε ́νως και
 ποινικη ́).
 — Παρα ́νομη διευ ́ρυνση της ιδιο ́τητας του δικαιου ́χου
 (1) EE ειδ. ́εκδ. 07/001, σ. 100.
 ενισχυ ́σεως λο ́γω προβαλλομε ́νης καταστρατηγη ́σεως της (2) EE L 169 της 29.6.1991, σ. 1.
 αναζητη ́σεως της ενισχυ ́σεως. Η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση
 αντιβαι ́νει επι ́σης στο α ́ρθρο 87, παρα ́γραφος 1, ΕΚ, διο ́τι
 δεν υπη ́ρξε ευνοϊκη ́ μεταχει ́ριση των επιχειρη ́σεων που δεν
 μετει ́χαν στη διαδικασι ́α, ου ́τε πλαγι ́ως, δια ́ ενδεχομε ́νης
 εκτροπη ́ς των ενισχυ ́σεων.


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/39
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 26ης Μαΐου 2004
 στην υπόθεση Τ-165/02, Enrique José Lloris Maeso κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Αδράνεια του προσφεύγοντος - Κατάργηση δίκης)
 (2004/C 228/88)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Στην υπόθεση Τ-165/02, Enrique José Lloris Maeso, κάτοικος Βαλένθιας (Ισπανία), εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο Julián Bosch Abaraca, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Julian Curall, επικουρούμενος από τους δικηγόρους José Rivas Andrés και Juan José Gutiérrez Gisber), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού COM/A/10/01 να βαθμολογήσει τον προσφεύγοντα στο στάδιο προεπιλογής με λιγότερες μονάδες από όσες απαιτούνταν για να γίνει δεκτός στις δοκιμασίες του διαγωνισμού αυτού, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τον J. Pirrung (Πρόεδρο), και τους A. W. H. Meij και N. J. Forwood, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 26 Μαΐου 2004 διάταξη διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Καταργείται η δίκη επί της παρούσας προσφυγής.
 2.
 Καταδικάζει τον προσφεύγοντα στα δικά του δικαστικά έξοδα, καθώς και σ' εκείνα της Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 261 της 26.10.2002.


text:
 18.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 49/25
 Αναίρεση που άσκησε στις 24 Νοεμβρίου 2011 ο A κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 14 Σεπτεμβρίου 2011 στην υπόθεση F-12/09, A κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-595/11 P)
 2012/C 49/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: A (Port-Vendres, Γαλλία) (εκπρόσωποι: B. Cambier, A. Paternostre και L. Levi, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 14ης Σεπτεμβρίου 2011 στην υπόθεση F-12/09·
 —
 κατά συνέπεια, να δεχθεί τα αιτήματα που ο αναιρεσείων προέβαλε πρωτοδίκως και, ως εκ τούτου,
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περί αρνήσεως καταβολής στον αναιρεσείοντα της αποζημιώσεως που οφείλεται βάσει του άρθρου 73 του ΚΥΚ και να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, να καταβάλει άμεσα στον αναιρεσείοντα την αποζημίωση αυτή, καθώς και πρόσθετη αποζημίωση βάσει του κοινού δικαίου για τη διαφορά μεταξύ του ποσού της πράγματι προκληθείσας ζημίας και του τμήματος της ζημίας αυτής για την οποία καταβλήθηκε αποζημίωση βάσει του άρθρου 73 του ΚΥΚ,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον αναιρεσείοντα τόκους υπερημερίας υπολογιζόμενους από τον Δεκέμβριο 2004, ημερομηνία κατά την οποία έπρεπε να είχαν αναγνωρισθεί η επαγγελματική αιτία της ασθενείας του, το ύψος της προκληθείσας ζημίας και η σταθεροποίηση της καταστάσεως της υγείας του,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον αναιρεσείοντα το ποσόν το οποίο το Γενικό Δικαστήριο θα θεωρήσει προσήκον, λόγω της ηθικής βλάβης που αυτός υπέστη συνεπεία των διαφόρων πταισμάτων και παρανομιών που διέπραξαν οι υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά τη διεξαγωγή των διαφόρων ιατρικών διαδικασιών που τον αφορούν,
 —
 να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της πρωτόδικης και της κατ' αναίρεση διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει τρεις λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από προσβολή του δικαιώματος επί της τηρήσεως του ευλόγου χρόνου, από παραβίαση της αρχής της αρωγής και της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς και από παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφων της δικογραφίας.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από προσβολή του δικαιώματος επί ολοσχερούς αποκαταστάσεως της προκληθείσας ζημίας.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται, αφενός, από παράβαση των άρθρων 73 και 90 του Κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από παραβίαση των αρχών της χρηστής διοικήσεως, της οικονομίας της διαδικασίας, της μη αναδρομικότητας, της ιεραρχίας των κανόνων δικαίου και της εννοίας της σταθεροποιήσεως και, αφετέρου, από παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών και της επιχειρηματολογίας του αναιρεσείοντος.


text:
 20.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 372/13
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Σεπτεμβρίου 2014 — MasterCard κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-516/11) (1)
 ([Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Έγγραφα σχετικά με μελέτη αφορώσα το κόστος και το όφελος που έχουν οι έμποροι από την αποδοχή διαφόρων μέσων πληρωμής - Έγγραφα προερχόμενα από τρίτο - Άρνηση παροχής προσβάσεως - Εξαίρεση για λόγους προστασίας της διαδικασίας λήψεως αποφάσεων - Εξαίρεση για λόγους προστασίας των εμπορικών συμφερόντων τρίτου])
 2014/C 372/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: MasterCard, Inc. (Wilmington, Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες)· MasterCard International, Inc. (Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες)· και MasterCard Europe (Βατερλώ, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικώς B. Amory, V. Brophy και S. McInnes, εν συνεχεία B. Amory και V. Brophy, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Clotuche-Duvieusart και V. Bottka)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 12ης Ιουλίου 2011 με την οποία δεν παρέχεται στις προσφεύγουσες πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα συνταχθέντα από τρίτο, σχετικά με μελέτη αφορώσα το κόστος και το όφελος που έχουν οι έμποροι από την αποδοχή διαφόρων μέσων πληρωμής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 12ης Ιουλίου 2011 με την οποία δεν παρέχεται στις MasterCard, Inc., MasterCard International, Inc. και MasterCard Europe πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα συνταχθέντα από τρίτο, σχετικά με μελέτη αφορώσα το κόστος και το όφελος που έχουν οι έμποροι από την αποδοχή διαφόρων μέσων πληρωμής, στο μέτρο που αρνείται την πρόσβαση στα έγγραφα τα οποία αφορούν:
 —
 το κόστος και το όφελος που έχουν οι έμποροι από την αποδοχή διαφόρων μέσων πληρωμής (αρχική έκθεση της 2ας Ιουνίου 2009)·
 —
 το κόστος και το όφελος που έχουν οι έμποροι από την αποδοχή διαφόρων μέσων πληρωμής — μέρος 1 της αφορώσας τη μεθοδολογία εκθέσεως της 28ης Σεπτεμβρίου 2009 [αναθεωρημένο κείμενο που περιλαμβάνει τις παρατηρήσεις των ενδιαφερομένων και της Γενικής Διευθύνσεως (ΓΔ) Ανταγωνισμού της Επιτροπής]·
 —
 τa πορίσματα των διεξοδικών συζητήσεων σχετικά με το κόστος των πληρωμών: αναλύσεις των διεξαχθεισών στην Ουγγαρία, στις Κάτω Χώρες και στο Ηνωμένο Βασίλειο διεξοδικών συζητήσεων της 15ης Ιανουαρίου 2010 (κείμενο που προσκομίσθηκε στις 9 Μαρτίου 2010)·
 —
 το σχέδιο διαδικτυακού ερωτηματολογίου της 8ης Μαρτίου 2010·
 —
 τα αποτελέσματα και συμπεράσματα της διαδικτυακής δοκιμής σκοπιμότητας: σχέδιο εκθέσεως της 24ης Μαΐου 2010.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 347 της 26.11.11.


text:
 16.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/35
 Προσφυγή της 19ης Ιανουαρίου 2015 — NICO κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-24/15)
 (2015/C 089/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl (Pully, Ελβετία) (εκπρόσωποι: J. Grayston, Solicitor, P. Gjørtler, G. Pandey και D. Rovetta, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση 2014/776/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλιου, της 7ης Νοεμβρίου 2014, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (1), και τον Εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1202/2014 του Συμβουλίου, της 7ης Νοεμβρίου 2014, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (2), στο μέτρο που οι πράξεις αυτές περιλαμβάνουν τον προσφεύγοντα στην κατηγορία των προσώπων και των οντοτήτων που αποτελούν το αντικείμενο των περιοριστικών μέτρων,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της παρούσας δίκης.
 Λόγοι ακυρώσεως
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους οι οποίοι αφορούν: προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως, ανεπαρκή αιτιολογία, προσβολή του δικαιώματος άμυνας, πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος ιδιοκτησίας.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το Συμβούλιο δεν της επέτρεψε να προβάλει τις απόψεις της ενώ δεν υπήρχαν αντίθετες ενδείξεις που να το δικαιολογούν, ειδικά όσον αφορά την επιβολή των μέτρων στις τρέχουσες συμβατικές δεσμεύσεις. Περαιτέρω, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το Συμβούλιο παρέλειψε να παραθέσει επαρκή αιτιολογία. Με τις παραλείψεις αυτές το Συμβούλιο προσέβαλε το δικαίωμά της υπεράσπισης και το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας. Αντίθετα προς τους ισχυρισμούς του Συμβουλίου, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι δεν είναι θυγατρική της NICO Ltd, όπως την κατονόμασε το Συμβούλιο, εφόσον η εταιρεία αυτή δεν υφίσταται πλέον στο Jersey ούτε στο Ιράν, και, εν πάση περιπτώσει, το Συμβούλιο δεν απέδειξε τον τρόπο με τον οποίο, ακόμη και αν ήταν θυγατρική της, θα προέκυπτε από το γεγονός αυτό οικονομικό όφελος για το ιρανικό κράτος αντίθετο προς τον σκοπό των προσβαλλόμενων πράξεων. Τέλος, με την επιβολή μέτρων επί των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας και των τρεχουσών συμβατικών δεσμεύσεων που διαχειρίζεται η προσφεύγουσα, το Συμβούλιο προσέβαλε το θεμελιώδες δικαίωμα ιδιοκτησίας της με τη λήψη μέτρων των οποίων αμφισβητείται η αναλογικότητα.
 (1) ΕΕ L 325, σ. 19.
 (2) ΕΕ L 325, σ. 3.


text:
 1.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 154/21
 Προσφυγή της 12ης Μαΐου 2006 — International Music και TTV 2000 κατά ΓΕΕΑ — Past Perfect (PAST PERFECT)
 (Υπόθεση T-133/06)
 (2006/C 154/52)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: The International Music Company AG (Αμβούργο, Γερμανία) και TTV 2000 GmbH Tonträger Vertrieb (Αμβούργο, Γερμανία) [εκπρόσωπος: ο δικηγόρος G. Kukuk)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Past Perfect Limited
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 3ης Φεβρουαρίου 2006, στην υπόθ. R 150/2005-1 και να διατάξει τη διαγραφή του καταχωρισθέντος κοινοτικού σήματος Past Perfect (αριθ. σήματος: 1 984 269),
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η ακύρωση: Το λεκτικό σήμα PAST PERFECT για προϊόντα της κλάσης 9 (αριθ. κοινοτικού σήματος: 1 984 269)
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Past Perfect Limited
 Αιτών την ακύρωση του κοινοτικού σήματος: Οι προσφεύγουσες
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απόρριψη της αίτησης
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως:
 —
 Το καταχωρισθέν σήμα στερείται συγκεκριμένου διακριτικού χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1).
 —
 Η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94, διότι αρκεί να υφίσταται λόγος απαραδέκτου σε τμήμα μόνο της Κοινότητας.
 —
 Επιπλέον, η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94, διότι το καταχωρισθέν σήμα δεν είναι προφανές ότι αποτελεί σήμα και οι συναλλασσόμενοι το θεωρούν ως περιγραφή προϊόντος.
 —
 Τέλος, παραβιάζεται το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο δ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94, διότι το καταχωρισθέν σήμα συνίσταται αποκλειστικά από ενδείξεις που έχουν καταστεί συνήθεις στην καθημερινή γλώσσα ή στη θεμιτή και πάγια πρακτική του εμπορίου.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 3.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/14
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 6ης Μαΐου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-311/09) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Φορολογία - ΦΠΑ - Διεθνής μεταφορά προσώπων - Κατ’ αποκοπή φορολογία των εγκατεστημένων στην αλλοδαπή μεταφορέων)
 2010/C 179/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Δ. Τριανταφύλλου και K. Herrmann)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: M. Dowgielewicz και M. Szpunar)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 73, 168 και 273 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Διεθνής οδική μεταφορά προσώπων — Εθνική ρύθμιση επιβάλλουσα στους μεταφορείς που είναι εγκατεστημένοι στην αλλοδαπή να καταβάλουν τον ΦΠΑ σύμφωνα με κατ’ αποκοπή σύστημα βασιζόμενο στον αριθμό των μεταφερομένων επί του εθνικού εδάφους προσώπων και βάσει της οποίας δεν επιτρέπεται η έκπτωση του προκαταβληθέντος φόρου
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Δημοκρατία της Πολωνίας, επιβάλλοντας τον φόρο προστιθεμένης αξίας, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κεφαλαίου 13, παράγραφος 35, σημεία 1, 3, 4 και 5, της αποφάσεως του Υπουργού Οικονομικών της 27ης Απριλίου 2004, σχετικά με την εκτέλεση ορισμένων διατάξεων του νόμου περί του φόρου επί των προϊόντων και υπηρεσιών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 73, 168 και 273 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας.
 2)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 256 της 24.10.2009.


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/53
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου — Οικονομίδης κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-122/05)
 (2006/C 60/98)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ιωάννης Οικονομίδης (Woluwé-St-Etienne, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: οι δικηγόροι S. Orlandi, A. Coolen, J-N Louis και E. Marchal)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 —
 ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής σχετικά με τον διορισμό του. S. Hogan στη θέση του προϊσταμένου της μονάδας «RTD.F.5 — Βιοτεχνολογία και εφαρμοσμένη γονιδιοματική»·
 —
 ακύρωση της αποφάσεως περί απορρίψεως της υποψηφιότητας του προσφεύγοντος για τη θέση αυτή·
 —
 καταδίκη της καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων, μόνιμος υπάλληλος της Επιτροπής, βάλλει κατά της απορρίψεως από την ΑΔΑ της υποψηφιότητάς του για τη θέση προϊσταμένου της μονάδας «RTD.F.5 — Βιοτεχνολογία και εφαρμοσμένη γονιδιοματική» (προκήρυξη κενής θέσης COM/R/7012/04).
 Προς στήριξη των αιτημάτων του, ο προσφεύγων προβάλλει τον παράνομο χαρακτήρα της διαδικασίας προσλήψεως, παράβαση των άρθρων 29, παράγραφος 1, και 31 του ΚΥΚ, παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως καθώς και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
 Συγκεκριμένα, ο προσφεύγων διατείνεται ότι:
 —
 ελλείψει καθορισμού του βαθμού στον οποίο θα πληρούνταν η σχετική θέση, η ΑΔΑ δεν ενημέρωσε τους υποψηφίους, όσον το δυνατόν ακριβέστερα, σχετικά με τη φύση των προϋποθέσεων που απαιτούνταν για την κάλυψη της κενής θέσεως, και τούτο προκειμένου να μπορούν αυτοί να εκτιμήσουν εάν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για να μπορέσουν να υποβάλουν υποψηφιότητα
 —
 η παρασχεθείσα από την Επιτροπή αιτιολογία δεν είναι η κατάλληλη, εφόσον δεν επιτρέπει ούτε στον προσφεύγοντα να εξετάσει το βάσιμο της σχετικής αποφάσεως ούτε στον κοινοτικό δικαστή να ασκήσει τον δικαστικό έλεγχό του·
 —
 οι προσβαλλόμενες αποφάσεις πάσχουν από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, στο μέτρο που ο επιλεγείς υποψήφιος δεν διέθετε όλα τα απαιτούμενα γενικά προσόντα, και τούτο σε αντίθεση με τον προσφεύγοντα του οποίου η επαγγελματική εμπειρία καταδείκνυε την ύπαρξη εξαιρετικών προσόντων, ιδίως όσον αφορά την τεχνική διοικήσεως και οργανώσεως.


text:
C 289/6 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 29.11.2003
 Το κεφάλαιο Ι, σημείο 2, στοιχείο α', του παραρτήματος Α της το εθνικό εμπόριο εις βάρος του εμπορίου άλλου κράτους μέλους,
 οδηγίας 85/73/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιανουαρίου 1985, εφόσον η ρύθμιση αυτή δεν δικαιολογείται βάση του άρθρου 30
 για τη χρηματοδότηση των επιθεωρήσεων και των υγειονομικών ΕΚ. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να διαπιστώσει αν αυτό
 ελέγχων που προβλέπουν οι οδηγίες 89/662/ΕΟΚ, 90/425/ΕΟΚ, συμβαίνει στην υπόθεση που αποτελεί αντικείμενο της κύριας
 90/675/ΕΟΚ και 91/496/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε και κωδικο- δίκης.
 ποιήθηκε με την οδηγία 96/43/ΕΚ του Συμβουλίου, της
 26ης Ιουνίου 1996, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το
 (1) ΕΕ C 84 της 6.4.2002.
 κατ' αποκοπή συμπληρωματικό των τελών ποσό που προβλέπει
 αυτή η διάταξη προκειμένου να καλυφθούν τα έξοδα των ελέγχων
 και επιθεωρήσεων που συνδέονται με τις εργασίες τεμαχισμού
 πρέπει να καταβάλλεται για το σύνολο του κρέατος που εισάγεται
 στο εργαστήριο τεμαχισμού, ανεξαρτήτως του αν το κρέας όντως
 τεμαχίζεται σε αυτό το εργαστήριο τεμαχισμού.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (1) ΕΕ C 68 της 16.3.2002.
 (δεύτερο τμήμα)
 της 16ης Οκτωβρίου 2003
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ στην υπόθεση C-32/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων κατά Ιταλικής ∆ημοκρατίας (1)
 (πρώτο τμήμα)
 της 2ας Οκτωβρίου 2003 («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 98/59/ΕΚ —
 Έννοια του εργοδότη — Εθνικός νόμος που αποκλείει από
 στην υπόθεση C-12/02 (αίτηση του Bayerisches Oberstes το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας τις μη κερδοσκοπικές
 Landesgericht για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): δραστηριότητες — Ατελής μεταφορά στην εσωτερική
 Ποινική δίκη κατά Marco Grilli (1) έννομη τάξη»)
 («Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων — Μέτρα (2003/C 289/11)
 ισοδυνάμου αποτελέσματος — Οδική μεταφορά προς κρά-
 τος μέλος οχήματος με κινητήρα το οποίο αγοράστηκε σε (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 άλλο κράτος μέλος — Προσωρινές πινακίδες κυκλοφορίας
 — Επιβολή ποινικών κυρώσεων για την κυκλοφορία (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 οχήματος το οποίο δεν έχει ταξινομηθεί νομίμως») στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (2003/C 289/10)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) Στην υπόθεση C-32/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωπος: A. Aresu) κατά Ιταλικής ∆ημοκρατίας (εκπρόσωπος:
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί I. M. Braguglia, επικουρούμενος από τον M. Mari), με αντικείμενο
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») να αναγνωρισθεί ότι η Ιταλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να λάβει
 τις αναγκαίες διατάξεις σχετικά με τους εργοδότες που ασκούν μη
 κερδοσκοπικές δραστηριότητες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 Στην υπόθεση C-12/02, με αντικείμενο αίτηση του Bayerisches από την οδηγία 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου
 Oberstes Landesgericht (Γερμανία) προς το ∆ικαστήριο,
 1998, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που
 κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο
 αφορούν τις ομαδικές απολύσεις (ΕΕ L 225, σ. 16), το ∆ικαστήριο
 πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους R. Schintgen, πρόεδρο
 δικαστηρίου κατά Marco Grilli, η έκδοση προδικαστικής αποφά- τμήματος, Β. Σκουρή και Ν. Colneric (εισηγήτρια), δικαστές, γενι-
 σεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 29 ΕΚ, το ∆ικαστήριο
 κός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις
 (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet (εισηγητή),
 16 Οκτωβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 πρόεδρο τμήματος, P. Jann και Α. Rosas, δικαστές, γενικός
 εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις
 2 Οκτωβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: 1) Η Ιταλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις
 αναγκαίες διατάξεις σχετικά με τους εργοδότες οι οποίοι
 Αντιβαίνει στο άρθρο 29 ΕΚ ρύθμιση κράτους μέλους η οποία ασκούν μη κερδοσκοπική δραστηριότητα, παρέβη τις υπο-
 απαγορεύει σε υπήκοο άλλου κράτους μέλους, επ' απειλή ποινι- χρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 98/59/ΕΚ του Συμβου-
 κών κυρώσεων όπως είναι η φυλάκιση ή η επιβολή χρηματικής λίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για την προσέγγιση των νομο-
 ποινής, να μεταβεί στο άλλο αυτό κράτος με όχημα το οποίο θεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύ-
 αγόρασε στο πρώτο κράτος μέλος και επί του οποίου έχει σεις.
 τοποθετήσει προσωρινές πινακίδες κυκλοφορίας τις οποίες
 χορήγησαν, ενόψει της εξαγωγής του οχήματος σε αυτό το άλλο 2) Καταδικάζει την Ιταλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 κράτος μέλος, οι αρμόδιες αρχές του τελευταίου, αν η ρύθμιση
 αυτή ενδέχεται να περιορίζει το ρεύμα των εξαγωγών, αν (1) ΕΕ C 84 της 6.4.2002.
 προβλέπει διαφορετική μεταχείριση μεταξύ του εγχωρίου εμπο-
 ρίου ενός κράτους και του εξωτερικού εμπορίου του, αν ευνοεί


text:
 8.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/34
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Δεκεμβρίου 2015 — Latam Airlines Group και Lan Cargo κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-40/11) (1)
 ([Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ευρωπαϊκή αγορά αεροπορικών μεταφορών φορτίου - Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές σχετικές με διάφορα στοιχεία της τιμής των υπηρεσιών αεροπορικών μεταφορών φορτίου (πρόβλεψη επίναυλου καυσίμου και πρόσθετων τελών ασφαλείας, άρνηση καταβολής προμήθειας επί των πρόσθετων τελών) - Άρθρο 101 ΣΛΕΕ, άρθρο 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ και άρθρο 8 της Συμφωνίας αεροπορικών μεταφορών μεταξύ της Κοινότητας και της Ελβετίας - Υποχρέωση αιτιολογήσεως])
 (2016/C 048/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Latam Airlines Group SA, πρώην Lan Airlines SA (Σαντιάγκο, Χιλή); και Lan Cargo SA (Σαντιάγκο) (εκπρόσωποι: B. Hartnett, barrister, και O. Geiss, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Noë, N. von Lingen και G. Koleva, στη συνέχεια G. Koleva και A. Dawes, επικουρούμενοι από G. Peretz, barrister)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: F. Florindo Gijón και M. Simm)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2010) 7694 τελικό της Επιτροπής, της 9ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ και του άρθρου 8 της Συμφωνίας αεροπορικών μεταφορών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας (Υπόθεση COMP/39258 — αεροπορικές μεταφορές φορτίου), στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες, και, επικουρικώς, αίτημα μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε στις τελευταίες.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση C(2010) 7694 τελικό της Επιτροπής, της 9ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ και του άρθρου 8 της Συμφωνίας αεροπορικών μεταφορών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας (Υπόθεση COMP/39258 — αεροπορικές μεταφορές φορτίου), στο μέτρο που αφορά τη Latam Airlines Group SA, πρώην Lan Airlines SA, και τη Lan Cargo SA.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα και καταδικάζεται στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι Latam Airlines Group και Lan Cargo.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 80 της 12.3.2011.


text:
 14.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 419/24
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 14ης Σεπτεμβρίου 2016 — Trafilerie Meridionali SpA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-519/15 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ευρωπαϊκή αγορά του προεντεταμένου χάλυβα - Πρόστιμα - Υπολογισμός του ύψους των προστίμων - Κατευθυντήριες γραμμές του 2006 για τον υπολογισμό του ύψους των προστίμων - Σημείο 35 - Πλήρης δικαιοδοσία - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 47 - Δικαίωμα για αποτελεσματική ένδικη προσφυγή εντός ευλόγου χρόνου))
 (2016/C 419/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Trafilerie Meridionali SpA (εκπρόσωποι: P. Ferrari και G. Lamicela, avvocati)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Bottka, G. Conte και P. Rossi)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Trafilerie Meridionali SpA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 406 της 7.12.2015.


text:
10.4.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 100/17
 1996, amsidqarsgqiäxm, vxqiäy ma ciämesai diójqirg amó- Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 koca le so leäcehoy sot jimdtämot pot g stvoäm eäkkeiwg bake so tribunal administratif de Paris le apoäuarg sgy 9gy
 aruókeióy soty ha lpoqotäre ma rtmepócesai cia sg Dejelbqiäot 1999 rsgm tpoäherg Gascogne Limousin viandes
 dgloäria tceiäa, liay diadijariäay jasavxqiärexy pot jasó Office national interprofessionnel des viandes de l'eÂle-
 rtmepócesai sgm jasóqsirg emoäy lecókot uajeäkot apoä vage et de l'aviculture (OFIVAL)
 som paqarjetarsgä, som eiracxceäa gä som diamoleäa, jai
 jahtrseqeiä sg dióherg rsgm acoqó sot amsidqarsgqiäot, (Tpoäherg C-56/99)
 rtmirsó leäsqo irodtmólot aposekeärlasoy pqoy poro-
 (1999/C 100/32)
 sijoä peqioqirloä rsgm eiracxcgä o opoiäoy, em oäwei sot
 dtramókocot vaqajsgäqa sot, dem dijaiokoceiäsai apoä
 koäcoty rvesijotäy le sgm dtmólei sot óqhqot 36 sgy
 Rtmhgäjgy EJ pqorsariäa sgy tceiäay jai sgy fxgäy sxm Le apoäuarg sgy 9gy Dejelbqiäot 1999, g opoiäa peqigäkhe rsg
 pqorxäpxm. Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 rsiy 19 Uebqotaqiäot 1999, so tribunal administratif de Paris,
 rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Gascogne Limousin vian-
 2. Dtmólei sot óqhqot 5 sot amxseäqx diasóclasoy, oi odg- des jai Office national interprofessionnel des viandes de l'eÂle-
 ciäey vqgärexy, g aqvijgä rtrjetariäa jai g enxseqijgä vage et de l'aviculture (OFIVAL) pot ejjqeleiä emxäpioäm sot,
 rtrjetariäa jóhe amsidqarsgqiäot pqeäpei ma lmglo- fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó-
 metäotm sgm jasavxäqirg sot uaqlójot rsg rvesijgä rexy epiä sot engäy eqxsgälasoy:
 tpgqeriäa. G Episqopgä hexqeiä oäsi g apaiäsgrg atsgä
 rtmirsó adijaiokoäcgso, jasó sgm eämmoia sot óqhqot 30
 sgy Rtmhgäjgy EJ, elpoädio rso emdojoimosijoä elpoäqio ÛElpodiäfotm oi diasóneiy sot óqhqot 40 sgy Rtmhgäjgy sgy
 elpoqetlósxm. 25gy Laqsiäot 1957 sg heärpirg leäsqxm emirvtärexy sxm
 opoiäxm stcvómotm pqoøoämsa diauoqopoiotälema le bórg
 (1) JORF sgy 26.4.1996, r. 6386. jqisgäqia jahoqifoälema re ehmijoä epiäpedo, emxä sa pqoøoämsa
 atsó lpoqotäm ma diasehotäm rso elpoäqio emsoäy sot rtmoäkot
 sxm jqasxäm lekxäm sgy Joimoäsgsay;ë
 PQXSODIJEIO
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT apoä som Gerrit Schohe, dijgcoäqo Albotäqcot, le amsiäjkgso
 rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Marc Baden, 34B Rue Phi-
 sgy 11gy Uebqotaqiäot 1999 lippe II, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ej-
 rsgm tpoäherg T-86/96, Arbeitsgemeinschaft Deutscher Luft- pqoärxpoi: Anders Jessen, Paul Nemitz, Hans-Jürgen Rabe
 fahrt-Unternehmen jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm jai Georg M. Berrisch), le amsijeiälemo aiäsgrg ajtqxärexy
 Joimosgäsxm (1) sgy apouórexy 96/369/EJ sgy Episqopgäy, sgy 13gy Laqsiäot
 1996, oärom auoqó sg voqgäcgrg uoqokocijxäm emirvtärexm
 (Jqasijeäy emirvtäreiy Ç Aeqopoqijeäy lesauoqeäy Ç Uoqo- tpoä loqugä aporbeärexm tpeäq ceqlamijxäm aeqopoqijxäm esai-
 kocijoä leäsqo Ç Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Apaqódejso) qeixäm (EE L 146 sgy 20.6.1996, r. 42), so Pqxsodijeiäo
 (peälpso pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty J. D.
 (1999/C 100/33)
 Cooke, Pqoäedqo, R. García-Valdecasas, P. Lindh, J. Pirrung
 jai L. Bgkaqó, dijarseäy, cqallaseäay: J. Palacio GonzaÂlez,
 eneädxre rsiy 11 Uebqotaqiäot 1999 apoäuarg le so ajoäkotho
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 diasajsijoä:
 Rsgm tpoäherg S-86/96, Arbeitsgemeinschaft Deutscher Luft- 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg.
 fahrt-Unternehmen, le eädqa sg Boämmg, aposekotleämg apoä sa
 ajoäkotha leäkg: Aero Lloyd Flugreisen GmbH & Co. Luft-
 verkehrs-KG, le eädqa so Oberursel (Ceqlamiäa), Air Berlin 2. Jasadijófei siy pqoruetäcotrey ma ueäqotm akkgkecctäxy
 GmbH & Co. Luftverkehrs KG, le eädqa so Beqokiämo, Condor sa dijarsijó eänoda.
 Flugdienst GmbH, le eädqa so Kelsterbach (Ceqlamiäa), Ger-
 mania Fluggesellschaft mbH, le eädqa so Beqokiämo, Hapag-
 Lloyd Fluggesellschaft mbH, le eädqa so Langenhagen (Ceq- (1) EE C 233 sgy 10.8.1996.
 lamiäa), LTU Lufttransport Unternehmen GmbH & Co. KG,
 le eädqa so Düsseldorf (Ceqlamiäa), jai Hapag-Lloyd Flugge-
 sellschaft mbH, le eädqa so Langenhagen, ejpqorxpotälemey


text:
 14.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/46
 Αναίρεση που άσκησε στις 21 Μαΐου 2010 η Y κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 7 Οκτωβρίου 2009 στην υπόθεση F-29/08, Y κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-493/09 P)
 ()
 2010/C 221/77
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Y (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: J. Van Rossum, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης που εκδόθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2009 (υπόθεση F-29/08, Y κατά Επιτροπής) με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή/αγωγή του,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 24 Μαΐου 2007 περί απολύσεώς του,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να του καταβάλει την αμοιβή που θα εξακολουθούσε να λαμβάνει αν δεν είχε λυθεί πρόωρα η σύμβασή του, καθώς και όλα τα επιδόματα που είχε δικαίωμα να λαμβάνει,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να του καταβάλει ως αποζημίωση το ποσό των 500 000 ευρώ προς αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό εξέταση αίτηση αναιρέσεως, ο αναιρεσείων ζητεί την εξαφάνιση της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (ΔΔΔ) της 7ης Οκτωβρίου 2009, που εκδόθηκε στην υπόθεση Y κατά Επιτροπής, F-29/08, με την οποία απορρίφθηκε προσφυγή/αγωγή του με αντικείμενο, αφενός την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής περί απολύσεώς του και, αφετέρου, την καταβολή αποζημιώσεως.
 Προς στήριξη της αιτήσεώς του αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει ότι το ΔΔΔ υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο:
 —
 εκτιμώντας ότι η Επιτροπή δεν ήταν υποχρεωμένη να ζητήσει τη γνώμη της επιτροπής εκθέσεων, ενώ η απόφαση της Επιτροπής της 7ης Απριλίου 2004, περί καθορισμού των γενικών διατάξεων εφαρμογής σχετικά με τις διαδικασίες προσλήψεως και απασχολήσεως των συμβασιούχων υπαλλήλων απαιτεί την εν λόγω γνωμοδότηση,
 —
 θεωρώντας ότι ο αναιρεσείων είχε νομίμως απολυθεί ενώ δεν του δόθηκε η δυνατότητα να υποβάλει τις παρατηρήσεις του επί της γνώμης της επιτροπής εκθέσεων η οποία δεν του κοινοποιήθηκε,
 —
 κρινοντας ότι η μη κοινοποίηση προς αυτόν της γνώμης της επιτροπής εκθέσεων δεν προσβάλλει τα δικαιώματά του άμυνας,
 —
 θεωρώντας ότι η απόφαση περί απολύσεως δεν στηρίχθηλε στη γνώμη της επιτροπής εκθέσεων, ενώ η γνώμη αυτή ρητώς μνημονεύεται στο σκεπτικό της περί απολύσεως αποφάσεως,
 —
 εκτιμώντας ότι το θεσμικό όργανο στηρίχθηκε αποκλειστικά σε αιτιάσεις και γεγονότα που αναφέρονται στην έκθεση κρίσεως του αναιρεσείοντος, ενώ από την απόφαση προκύπτει ότι αυτή στηρίχθηκε σε θέματα που σχετίζονται με ισχυρισμούς περί δωροδοκίας,
 —
 εκτιμώντας ότι η εν λόγω απόφαση περί απολύσεως ήταν βάσιμη, ενώ στηρίχθηκε σε αιτιάσεις και γεγονότα που συνέβησαν πριν από την είσοδο στην υπηρεσία του αναιρεσείοντος ως συμβασιούχου υπαλλήλου και
 —
 εκτιμώντας ότι η απόφαση περί απολύσεως δεν ήταν πειθαρχική ποινή, ενώ οι παραβάσεις για τις οποίες κατηγορείται ο αναιρεσείων οδήγησαν στην κίνηση πειθαρχικής διαδικασίας εναντίον του που αφορά τα ίδια πραγματικά περιστατικά και την ίδια συμπεριφορά επί των οποίων βασίστηκε η αιτιολογία της αποφάσεως περί απολύσεως.


text:
 3.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Οκτωβρίου 2011 — COR Sitzmöbel Helmut Lübke κατά ΓΕΕΑ — El Corte Inglés (COR)
 (Υπόθεση T-214/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση γεωγραφικής επεκτάσεως της προστασίας διεθνούς καταχωρίσεως - Λεκτικό σήμα COR - Προγενέστερο κοινοτικό λεκτικό σήμα CADENACOR - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] - Ομοιότητα των σημείων - Ομοιότητα των προϊόντων)
 2011/C 355/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: COR Sitzmöbel Helmut Lübke GmbH & Co. KG (Rheda-Wiedenbrück, Γερμανία) (εκπρόσωποι: Y. G. von Amsberg και A. S. Loesenbeck, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: A. Folliard-Monguiral και G. Schneider)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: El Corte Inglés, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J.L. Rivas Zurdo, M. E. López Camba και E. Seijo Veiguela, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 4ης Μαρτίου 2009 (υπόθεση R 376/2008-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των El Corte Inglés, SA και Cor Sitzmöbel Helmut Lübke GmbH & Co. KG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την COR Sitzmöbel Helmut Lübke GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 180 της 1.8.2009


text:
 27.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/31
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 19ης Ιανουαρίου 2010 — De Fays κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-355/08 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Αίτηση ανταναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Άδειες - Αναρρωτική άδεια - Αδικαιολόγητη απουσία διαπιστωθείσα κατόπιν ιατρικού ελέγχου - Καταλογισμός στη διάρκεια της ετήσιας άδειας - Στέρηση του δικαιώματος επί των αποδοχών)
 2010/C 51/60
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Chantal De Fays (Bereldange, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: F. Moyse και A. Salerno, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Martin και Κ. Herrmann)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως υποβληθείσα κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώτο τμήμα) της 17ης Ιουνίου 2008, F-97/07, De Fays κατά Επιτροπής (που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή), με αίτημα την αναίρεση της αποφάσεως αυτής.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την κύρια αίτηση αναιρέσεως και την αίτηση ανταναιρέσεως.
 2)
 Η Chantal De Fays φέρει τα δικαστικά έξοδα της κύριας αιτήσεως αναιρέσεως.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδα της αιτήσεως ανταναιρέσεως.
 (1) EE C 285 της 8.11.2008.


text:
 22.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/16
 Προσφυγή της 7ης Μαΐου 2013 — Ιταλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-255/13)
 2013/C 178/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Salvatorelli, avvocato dello Stato, και G. Palmieri)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση C (2013) 981, της Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2013, περί αποκλεισμού από τη χρηματοδότηση εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), καθόσον αφορά τις κατ’ αποκοπή δημοσιονομικές διορθώσεις που επιβλήθηκαν κατόπιν των ερευνών αριθ. AC/2005/44, XC/2007/0107 και XC/2007/03 (κατ’ αποκοπή δημοσιονομική διόρθωση στο πλαίσιο πολλαπλής συμμορφώσεως για τα έτη 2005-2006-2007 ύψους 48 095 235,86 ευρώ), των ερευνών αριθ. FV/2007/315 και FV/2007/355 (κατ’ αποκοπή δημοσιονομική διόρθωση όσον αφορά τη μεταποίηση εσπεριδοειδών για τα οικονομικά έτη 2005-2006 και 2007, ύψους 17 913 976,32 ευρώ) και των ερευνών αριθ. FA/2008/64, FA/2008/103, FA/2009/064 και FA/2009/104 (κατ’ αποκοπή δημοσιονομική διόρθωση όσον αφορά τα κριτήρια εγκρίσεως για τα οικονομικά έτη 2007-2008-2009, ύψους 6 354 112,39 ευρώ).
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα βάλλει κατά της νομιμότητας της αποφάσεως όσον αφορά πλείονα ζητήματα.
 1)
 Καθόσον η Επιτροπή επέβαλε δημοσιονομική διόρθωση λόγω παραλείψεως μεταφοράς ή πλημμελούς μεταφοράς των οδηγιών στην εσωτερική έννομη τάξη, μολονότι οι αιτιάσεις αυτές ενδέχεται να έχουν ως αποτέλεσμα την κίνηση διαδικασίας λόγω παραβάσεως·
 2)
 καθόσον η Επιτροπή αγνόησε αδικαιολόγητα τη στάση που είχαν υιοθετήσει οι ιταλικές αρχές, μη λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη σταδιακής προσεγγίσεως όσον αφορά σύστημα που διακρίνεται από ιδιαιτέρως περίπλοκο χαρακτήρα, τη σημασία της εκ μέρους της νομοθεσίας της ΕΕ παραπομπής στις επιλογές που καταλείπονται στη διακριτική ευχέρεια εκάστου κράτους μέλους, τη σχετική αβεβαιότητα ως προς την ερμηνεία της νομοθεσίας της Ένωσης, στοιχεία που είχαν ως συνέπεια την παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου, της νομιμότητας, της αναλογικότητας, της καλής πίστης και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης·
 3)
 καθόσον η Επιτροπή αγνόησε παντελώς την αντικειμενικώς διαπιστωμένη ύπαρξη διαφορετικών μηχανισμών ελέγχου μεταξύ των οργανισμών πληρωμών·
 4)
 καθόσον η Επιτροπή εφήρμοσε υπερβολικά υψηλή δημοσιονομική διόρθωση, συγκεκριμένα δε ύψους 10 %, το οποίο, αντιθέτως, τυγχάνει εφαρμογής μόνο σε περίπτωση ανεπαρκών ή σποραδικών ελέγχων·
 5)
 καθόσον η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως.
 6)
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα αμφισβητεί την προσβαλλόμενη απόφαση βάλλοντας κατά των επιμέρους αιτιάσεων που προέβαλε η Επιτροπή, μέσω ενδελεχούς ελέγχου πραγματικών περιστατικών όσον αφορά τα στοιχεία που εξέτασε η δεύτερη.
 7)
 Όσον αφορά τις δημοσιονομικές διορθώσεις σχετικά με την μεταποίηση εσπεριδοειδών για τα έτη 2005, 2006 και 2007, η απόφαση ενέχει πρόβλημα νομιμότητας και προσβάλλεται καθόσον αποδίδει την ευθύνη για τις πράξεις που διαπιστώθηκε ότι ενέχουν απάτη στον τομέα αυτόν στην παράλειψη διενέργειας των κατάλληλων ελέγχων εκ μέρους του κράτους μέλους. Μεταξύ άλλων, η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι καμία παράλειψη ή αδράνεια δεν μπορεί να καταλογισθεί στο ιταλικό Δημόσιο, δεδομένου ότι η ενέχουσα απάτη δραστηριότητα οφειλόταν ακριβώς και στους δημοσίους υπαλλήλους που όφειλαν να διαπιστώσουν, μέσω των ελέγχων στους οποίους έπρεπε να προβούν, το νομότυπο της οικείας δραστηριότητας και την ύπαρξη δικαιώματος συνεισφοράς· ως εκ τούτου, οι έλεγχοι δεν ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθούν κατά διαφορετικό τρόπο, προκειμένου να αποτραπεί η απάτη, μέχρι να ανακαλυφθούν οι ποινικώς κολάσιμες προαναφερθείσες συμπεριφορές.
 8)
 Όσον αφορά τις δημοσιονομικές διορθώσεις σχετικά με το αν πληρούνταν τα κριτήρια εγκρίσεως (ARBEA) για τα οικονομικά έτη 2006, 2007 και 2008, οι οποίες δικαιολογούνται από προβαλλόμενες οργανωτικές πλημμέλειες καταλογιστέες στο ιταλικό Δημόσιο, αμφισβητούνται διότι, εν προκειμένω, εφαρμόσθηκε νομοθεσία που δεν είχε ακόμη τεθεί σε ισχύ κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών κι επειδή αγνοήθηκε το γεγονός ότι το ιταλικό Δημόσιο έλαβε ταχέως τα αναγκαία διορθωτικά μέτρα.


text:
 4.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/12
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-20/09)
 (2009/C 82/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. Lyal και A. Caeiros)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, προβλέποντας, στο πλαίσιο της τακτοποίησης δυνάμει του νόμου 39-A/2005, προτιμησιακή φορολογική μεταχείριση αποκλειστικά για τα εκδιδόμενα από το Πορτογαλικό Δημόσιο χρεώγραφα δημοσίου χρέους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 56 της Συνθήκης ΕΚ και το άρθρο 40 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ)·
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Τον Σεπτέμβριο 2005, η Επιτροπή έλαβε καταγγελία που αφορούσε το ασύμβατο ορισμένων διατάξεων του «Εξαιρετικού Καθεστώτος Φορολογικής Τακτοποιήσεως περιουσιακών στοιχείων που δεν ευρίσκονται σε πορτογαλικό έδαφος στις 31 Δεκεμβρίου 2004» με την κοινοτική νομοθεσία και τη Συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ), το οποίο κυρώθηκε με τον νόμο 39-A/2005 της 29ης Ιουλίου 2005.
 Από το Εξαιρετικό Καθεστώς Φορολογικής Τακτοποιήσεως προκύπτει ότι οι υπόχρεοι όφειλαν, στο πλαίσιο της φορολογικής τακτοποιήσεως, να καταβάλουν ποσό ίσο προς το 5 % της αξίας των περιουσιακών στοιχείων που περιγράφονται στη δήλωση φορολογικής τακτοποιήσεως και ότι, αν όλα ή ορισμένα από τα δηλούμενα περιουσιακά στοιχεία ήσαν χρεώγραφα του Πορτογαλικού Δημοσίου, ο αντιστοιχών σ' αυτά συντελεστής θα εμειούτο κατά το ήμισυ· περαιτέρω, η μείωση αυτή ίσχυε και επί άλλων περιουσιακών στοιχείων, αν η αξία τους επενδυόταν σε χρεώγραφα του Πορτογαλικού Δημοσίου μέχρι την ημέρα υποβολής της δηλώσεως φορολογικής τακτοποιήσεως.
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι το Εξαιρετικό Καθεστώς Φορολογικής Τακτοποιήσεως παραχωρεί πλεονέκτημα υπέρ του επαναπατρισμού των περιουσιακών στοιχείων και της επενδύσεως σε χρεώγραφα του Πορτογαλικού Δημοσίου· το πλεόνέκτημα αυτό έγκειται στην εφαρμογή μειωμένου συντελεστή επί των περιουσιακών στοιχείων που είναι χρεώγραφα του Πορτογαλικού Δημοσίου ή επί της αξίας των περιουσιακών στοιχείων που, κατόπιν εκποιήσεως, επενδύθηκαν σε χρεώγραφα του Πορτογαλικού Δημοσίου. Πράγματι, όσοι κάνουν χρήση του καθεστώτος αυτού αποτρέπονται από του τακτοποιήσουν τα περιουσιακά της στοιχεία διατηρώντας τα υπό άλλη μορφή πλην χρεωγράφων του Πορτογαλικού Δημοσίου.
 Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχει κρίνει ότι μια εθνική φορολογική διάταξη που αποτρέπει τους υποχρέους καταβολής φόρου από του να επενδύουν σε άλλα κράτη μέλη συνιστά περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων, κατά την έννοια του άρθρου 56 της Συνθήκης ΕΚ.
 Στην επίδικη περίπτωση, η Επιτροπή, χωρίς να αμφισβητεί το ότι τα χρεώγραφα δημοσίου χρέους πρέπει να τυγχάνουν ευνοϊκότερης μεταχειρίσεως, θεωρεί ότι η εφαρμογή χαμηλότερου φορολογικού συντελεστή αποκλειστικά στα τακτοποιούμενα περιουσιακά στοιχεία που είναι χρεώγραφα του Πορτογαλικού Δημοσίου αποτελεί περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων, η οποία απαγορεύεται από το άρθρο 56 της Συνθήκης ΕΚ και δεν δικαιολογείται βάσει της παραγράφου 1 του άρθρου 58, εισάγοντας έτσι δυσμενή διάκριση.
 Οι κανόνες της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο περί κυκλοφορίας των κεφαλαίων είναι ουσιαστικά ταυτόσημοι με τους κανόνες της Συνθήκης ΕΚ. Κατά συνέπεια, το γεγονός ότι οι δυνάμενοι να χρησιμοποιήσουν το Εξαιρετικό Καθεστώς Φορολογικής Τακτοποιήσεως απετράπησαν από του να διατηρήσουν, τακτοποιώντας τα, τα περιουσιακά τους στοιχεία στη Νορβηγία, το Λιχτενστάιν ή την Ισλανδία επίσης συνιστά περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων, την οποία απαγορεύει το άρθρο 40 της Συμφωνίας ΕΟΧ.


text:
 22.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 305/13
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Mercantil no 8 de Barcelona (Ισπανία) στις 23 Μαΐου 2016 — Schweppes S.A. κατά Exclusivas Ramírez S.L. κ.λπ.
 (Υπόθεση C-291/16)
 (2016/C 305/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de lo Mercantil no 8 de Barcelona
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Schweppes S.A.
 Εναγόμενες: Exclusivas Ramírez S.L., Red Paralela S.L., Carboniques Montaner S.L., Orangina Schweppes Holding BV y Schweppes International Ltd
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνάδει με το άρθρο 36 Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1), με το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/95/ΕΚ (2) και το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας (ΕΕ) 2015/2436 (3) η εκ μέρους δικαιούχου σήματος καταχωρισμένου σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη παρεμπόδιση της παράλληλης εισαγωγής ή εμπορίας προϊόντων με σήμα πανομοιότυπο ή σχεδόν πανομοιότυπο, του οποίου δικαιούχος είναι τρίτος, προερχομένων από άλλο κράτος μέλος, όταν ο εν λόγω δικαιούχος προώθησε συνολική δημόσια εικόνα του σήματος συνδεδεμένη με το κράτος μέλος προελεύσεως των προϊόντων τα οποία επιδιώκει να απαγορεύσει;
 2)
 Συνάδει με το άρθρο 36 Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/95/ΕΚ και το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας (ΕΕ) 2015/2436 η πώληση προϊόντος με σήμα που έχει καταστεί παγκοίνως γνωστό εντός της ΕΕ, όταν οι καταχωρισμένοι δικαιούχοι διατηρούν συνολική δημόσια εικόνα του σήματος σε ολόκληρο τον ΕΟΧ η οποία προκαλεί σύγχυση στον μέσο καταναλωτή σχετικά με την εμπορική προέλευση του προϊόντος;
 3)
 Συνάδει με το άρθρο 36 Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/95/ΕΚ και το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας (ΕΕ) 2015/2436 η εκ μέρους του δικαιούχου πανομοιότυπων ή παρόμοιων εθνικών σημάτων καταχωρισμένων σε διαφορετικά κράτη μέλη αντίθεση στην εισαγωγή σε κράτος μέλος στο οποίο είναι δικαιούχος του σήματος προϊόντων, τα οποία φέρουν σήμα πανομοιότυπο ή παρόμοιο με το δικό του, προερχομένων από κράτος μέλος στο οποίο δεν είναι δικαιούχος του σήματος, ενώ τουλάχιστον σε ένα άλλο κράτος μέλος στο οποίο είναι δικαιούχος του σήματος έχει επιτρέψει, ρητώς ή σιωπηρώς, την εισαγωγή των ίδιων προϊόντων;
 4)
 Συνάδει με το άρθρο 36 Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/95/ΕΚ και το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας (ΕΕ) 2015/2436 η εκ μέρους του δικαιούχου Α σήματος Χ καταχωρισμένου σε ένα κράτος μέλος αντίθεση στην εισαγωγή προϊόντων που φέρουν το εν λόγω σήμα, εάν τα εν λόγω προϊόντα προέρχονται από άλλο κράτος μέλος όπου είναι καταχωρισμένο σήμα Υ, πανομοιότυπο με το Χ, από άλλον δικαιούχο Β ο οποίος το εμπορεύεται και:
 —
 αμφότεροι οι δικαιούχοι Α και Β έχουν στενές εμπορικές και οικονομικές σχέσεις, καίτοι δεν πρόκειται για σχέσεις αλληλεξαρτήσεως για την από κοινού εκμετάλλευση του σήματος Χ·
 —
 αμφότεροι οι δικαιούχοι Α και Β έχουν συντονισμένη στρατηγική όσον αφορά το σήμα προωθώντας σκόπιμα στο οικείο κοινό ενιαία ή συνολική εμφάνιση ή εικόνα σήματος· ή
 —
 αμφότεροι οι δικαιούχοι Α και Β έχουν στενές εμπορικές και οικονομικές σχέσεις, καίτοι δεν πρόκειται για σχέσεις αλληλεξαρτήσεως για την από κοινού εκμετάλλευση του σήματος Χ, και έχουν επιπλέον συντονισμένη στρατηγική όσον αφορά το σήμα προωθώντας σκόπιμα στο οικείο κοινό ενιαία ή συνολική εμφάνιση ή εικόνα σήματος;
 (1) EE C 202 της 7.6.2002.
 (2) Οδηγία 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ L 299, της 8.11.2008, σ. 25).
 (3) Οδηγία (ΕΕ) 2015/2436 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ L 336, της 23.12.2015, σ. 1).


text:
 11.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/9
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 12ης Ιουνίου 2014 — Delphi Technologies, Inc. κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 (Υπόθεση C-448/13 P) (1)
 ([Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Λεκτικό σήμα INNOVATION FOR THE REAL WORLD - Διαφημιστικό σύνθημα - Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα])
 2014/C 261/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Delphi Technologies, Inc. (εκπρόσωποι: C. Albrecht και J. Heumann, Rechtsanwälte)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Delphi Technologies Inc. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 313 της 26.10.2013.


text:
 28.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/26
 Προσφυγή της 8ης Σεπτεμβρίου 2006 — Redcats κατά ΓΕΕΑ — Revert & Cía (REVERIE)
 (Υπόθεση T-246/06)
 (2006/C 261/50)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Redcats SA (Roubaix, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A. Bertrand, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Έτερο μέρος της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Manuel Revert y Cía SA (Onteniente, Ισπανία)
 Αίτημα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την επίμαχη απόφαση του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Εκείνος που ζήτησε την καταχώριση κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «REVERIE» για προϊόντα των κλάσεων 16, 20 και 24 — αίτηση αριθ. 2 146 447
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Manuel Revert y Cía SA
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: το κοινοτικό εικονιστικό σήμα «REVERT» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 24, 25 και 39
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: η ανακοπή έγινε δεκτή σχετικά με τα προϊόντα της κλάσεως 24
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: για τους ισπανόφωνους, τους γαλλόφωνους ή τους αγγλόφωνους καταναλωτές, τα συγκρουόμενα σήματα δεν έχουν ομοιότητες από οπτικής, φωνητικής και εννοιολογικής απόψεως. Επομένως, το γεγονός ότι το προγενέστερο σήμα και το σήμα το οποίου ζητήθηκε η καταχώριση καλύπτουν τα ίδια προϊόντα δεν δημιουργεί κίνδυνο συγχύσεως για το κοινό.


text:
10.10.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 312/9
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-12/96 (1) sgy tpoheärexy C-30/98 (aiäsgrg sot Landgericht Berlin cia
 (98/C 312/19) sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): VR-Leasing GmbH
 jasó Margit Bertram.
 Le diósang sgy 26gy Iotmiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä (1) EE C 94 sgy 28.3.1998.
 sgy tpoheärexy C-12/96: Poqsocakijgä Dglojqasiäa jasó
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 (1) EE C 95 sgy 30.3.1996.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-351/97 (1)
 (98/C 312/23)
 Le diósang sgy 10gy Iotkiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-39/98 (1) qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä
 (98/C 312/20) sgy tpoheärexy C-351/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm jasó Lecókot Dotjósot sot Kotnelbotäqcot.
 Le diósang sgy 2ay Iotkiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä (1) EE C 357 sgy 22.11.1997.
 sgy tpoheärexy C-39/98: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm jasó Silena SpA.
 (1) EE C 137 sgy 2.5.1998.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-250/96 (1)
 (98/C 312/24)
 Le diósang sgy 13gy Iotkiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-327/96 (1) qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä
 (98/C 312/21) sgy tpoheärexy C-250/96 (aiäsgrg sgy Pretura circondariale di
 Brescia cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Poimijgä
 Le diósang sgy 9gy Iotkiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg- diäjg jasó Riccardo Piccaluga.
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä
 sgy tpoheärexy C-327/96 (aiäsgrg sot Tribunale di Genova cia (1) EE C 294 sgy 5.10.1996.
 sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Ente Autonomo
 Fiera Internazionale di Genova jasó Ministero delle Finanze.
 (1) EE C 370 sgy 7.12.1996.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-297/97 (1)
 (98/C 312/25)
 Le diósang sgy 17gy Iotkiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-30/98 (1) qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä
 (98/C 312/22) sgy tpoheärexy C-297/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm jasó Isakijgäy Dglojqasiäay.
 Le diósang sgy 9gy Iotkiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä (1) EE C 318 sgy 18.10.1997.


text:
 10.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 371/3
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Κάτω Χώρες) στις 11 Ιουλίου 2016 — Vion Livestock B.V. κατά Staatssecretaris van Economische Zaken
 (Υπόθεση C-383/16)
 (2016/C 371/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 College van Beroep voor het Bedrijfsleven
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Vion Livestock B.V.
 Καθού: Staatssecretaris van Economische Zaken
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει τα άρθρα 5, παράγραφος 4, και 8, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2005 (1) του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2004, για την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά και συναφείς δραστηριότητες [...], σε συνδυασμό με τις διατάξεις του παραρτήματος II του εν λόγω κανονισμού, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι προβλέπουν για τον διοργανωτή της μεταφοράς και/ή τον φύλακα των ζώων την υποχρέωση τηρήσεως κατά τη μεταφορά ζώων προς τρίτη χώρα ημερολογίου ταξιδίου μέχρι τον τόπο προορισμού στην εν λόγω τρίτη χώρα;
 2)
 Πρέπει τα άρθρα 5 και 7 του κανονισμού (ΕΕ) 817/2010 (2) της Επιτροπής, της 16ης Σεπτεμβρίου 2010, για καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής με βάση τον κανονισμό (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου, όσον αφορά τις απαιτήσεις για τη χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή σε σχέση με την καλή μεταχείριση των ζωντανών βοοειδών κατά τη μεταφορά [...], σε συνδυασμό με το άρθρο 4 του εν λόγω κανονισμού, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι οι επιστροφές λόγω εξαγωγής πρέπει να ανακτηθούν αν το ημερολόγιο ταξιδίου δεν τηρήθηκε μέχρι τον τόπο προορισμού στην τρίτη χώρα, επειδή ο μεταφορέας τήρησε την προβλεπόμενη στο παράρτημα ΙΙ, σημείο 7, του κανονισμού 1/2005 υποχρέωση διαβιβάσεως του ημερολογίου ταξιδίου στον επίσημο κτηνίατρο στο σημείο εξόδου;
 3)
 Πρέπει τα άρθρα 5 και 7 του κανονισμού 817/2010, σε συνδυασμό με το άρθρο 4 του κανονισμού αυτού, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι οι επιστροφές λόγω εξαγωγής πρέπει να ανακτηθούν αν ο εξαγωγέας δεν δύναται να αποδείξει ότι τηρήθηκαν οι προδιαγραφές του κανονισμού 1/2005, στην κατάσταση όπου ο κτηνίατρος στο πλαίσιο των ελέγχων που πρέπει να διεξαχθούν από αυτόν βάσει του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 817/2010 στην τρίτη χώρα δεν δύναται να εξετάσει αν τα στοιχεία που αναγράφονται στο σχέδιο δρομολογίου (ημερολόγιο ταξιδίου) είναι ικανοποιητικά, δηλαδή είναι σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κανονισμού 1/2005 (και επομένως δεν δύναται ούτε να βεβαιώσει ότι το αποτέλεσμα των ελέγχων αυτών είναι ικανοποιητικό), επειδή ο μεταφορέας διαβίβασε το ημερολόγιο ταξιδίου στον επίσημο κτηνίατρο στο σημείο εξόδου;
 (1) ΕΕ 2005, L 3, σ. 1.
 (2) ΕΕ 2010, L 245, σ. 16.


text:
 13.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/31
 Προσφυγή της 7ης Φεβρουαρίου 2013 — Red Bull κατά ΓΕΕΑ — Sun Mark (BULLDOG)
 (Υπόθεση T-78/13)
 2013/C 108/79
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Red Bull GmbH (Fuschl am See, Αυστρία) (εκπρόσωποι: A. Renck και I. Fowler, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Sun Mark Ltd (Middlesex, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 16ης Νοεμβρίου 2012 στην υπόθεση R 107/2012-2· και
 —
 να καταδικάσει το καθού και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών, εάν αυτή παρέμβει υπέρ του καθού, στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «BULLDOG», για προϊόντα των κλάσεων 32 και 33 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 9 215 567
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Εθνική και διεθνής καταχώριση του λεκτικού σήματος «BULL» και «RED BULL», για προϊόντα των κλάσεων 32 και 33
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακυρώνει την προσβαλλομένη απόφαση
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφοι 1, στοιχείο β', και 5, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου


text:
 22.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 462/29
 Προσφυγή της 3ης Νοεμβρίου 2014 — Alpha Calcit κατά ΓΕΕΑ — Materis Paints Italia (CALCILITE)
 (Υπόθεση T-742/14)
 (2014/C 462/42)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Alpha Calcit Füllstoffgesellschaft mbH (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. Hauck, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Materis Paints Italia SpA (Novate Milanese, Ιταλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα «CALCILITE» — υπ’ αριθ. 5 0 74 745 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία κήρυξης της ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 4ης Σεπτεμβρίου 2014 στην υπόθεση R 753/2013-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση όσον αφορά τα ακόλουθα προϊόντα: χρώματα, βερνίκια, λάκες, μέσα προφυλάξεως από την οξείδωση και μέσα συντηρήσεως του ξύλου, χρωστικές ουσίες· αντιδιαβρωτικές ουσίες· ακατέργαστες φυσικές ρητίνες (κλάση 2)· γύψος (κλάση 19)·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση των άρθρων 53, παράγραφος 1, στοιχείο α’, και 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, του κανονισμού 207/2009.


text:
 30.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/7
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2012 — Ιταλική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-200/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Άρθρο 119 του Κανονισμού Διαδικασίας - Κρατικές ενισχύσεις - Ασυμβίβαστο με την κοινή αγορά - Απόφαση της Επιτροπής - Προσφυγή ακυρώσεως - Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 - Άρθρο 1, στοιχείο γ' - Μεταβολή υφιστάμενης ενισχύσεως - Κανονισμός (ΕΚ) 794/2004 - Άρθρο 4, παράγραφος 1 - Προσωρινός αμυντικός μηχανισμός της ναυπηγικής βιομηχανίας)
 2012/C 194/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. Palmieri, P. Gentili, avvocato dello Stato)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και C. Urraca Caviedes)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα), της 3ης Φεβρουαρίου 2011, στην υπόθεση T-3/09, Ιταλία κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2010/38/ΕΚ της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2008, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 20/08 (πρώην N 62/08) την οποία η Ιταλία προτίθεται να θέσει σε εφαρμογή κατά τροποποίηση του καθεστώτος ενισχύσεων N 59/04 σχετικά με προσωρινό αμυντικό μηχανισμό της ναυπηγικής βιομηχανίας (ΕΕ 2010, L 17, σ. 50).
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 204 της 9.7.2011.


text:
 8.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/48
 Προσφυγή της 5ης Ιανουαρίου 2006 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-2/06)
 (2006/C 86/87)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) [Εκπρόσωπος: I. Cazzato, avvocato]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση να τεθεί στο αρχείο η διαδικασία αναγνωρίσεως στον προσφεύγοντα των θεσμικών εγγυήσεων που προβλέπει, μεταξύ άλλων, το άρθρο 73 του ΚΥΚ, λόγω του ατυχήματος που υπέστη στις 10 Σεπτεμβρίου,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων υποστηρίζει κυρίως ότι η επίδικη απόφαση είναι προδήλως παράνομη και παντελώς αναιτιολόγητη. Συγκεκριμένα, μολονότι ο προσφεύγων επισήμανε επανειλημμένως, αφενός, ότι όντως επιθυμούσε τη συνέχιση της διαδικασίας αναγνωρίσεως υπέρ του των παροχών που προβλέπει το άρθρο 73 του ΚΥΚ και, αφετέρου, ότι βρισκόταν στη διάθεση του ιατρού που είχε υποδείξει η καθής, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο προσφεύγων δεν επιθυμούσε τη συνέχιση της εν λόγω διαδικασίας και, ως εκ τούτου, διέταξε να τεθεί η υπόθεση στο αρχείο.
 Κατά τον προσφεύγοντα, ακολούθως, η Επιτροπή ενήργησε κατά παράβαση της εφαρμοστέας νομοθεσίας, δεδομένου ότι κανένας κανόνας δεν επιβάλλει στον υπάλληλο που υπήρξε θύμα ατυχήματος την υποχρέωση να έλθει αμέσως σε επαφή με τον ιατρό που έχει υποδείξει το όργανο, προκειμένου να καθορίσει ημερομηνία επισκέψεως.
 Τέλος, ο προσφεύγων προσάπτει στην καθής ότι παρέβη το καθήκον αλληλεγγύης που προβλέπει το άρθρο 24 του ΚΥΚ, υποστηρίζοντας ότι η Επιτροπή παρέλειψε να λάβει δεόντως υπόψη τα συμφέροντα του προσφεύγοντος και συμπεριφέρθηκε κατά τρόπο αντίθετο προς τις υποχρεώσεις που η ίδια υπέχει από τον ΚΥΚ.


text:
20150731042616992015/C 270/443072015TC27020150817EL01ELINFO_JUDICIAL20150605353621Υπόθεση T-307/15: Προσφυγή της 5ης Ιουνίου 2015 — 1&1 Telecom κατά Επιτροπής
 ---documentbreak--- C2702015EL3510120150605EL0044351362Προσφυγή της 5ης Ιουνίου 2015 — 1&1 Telecom κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-307/15)2015/C 270/44Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: 1&1 Telecom GmbH (Montabaur, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J. Murach, J. Schmidt και R. Klotz, δικηγόροι, και Π. Αλεξιάδης, Solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2014) 4443 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 2014, στην υπόθεση COMP/M.7018 — Telefónica Deutschland/E-Plus (στο εξής: απόφαση), με την οποία η συγκέντρωση μεταξύ της Telefónica Deutschland Holding AG και της EPlus Mobilfunk GmbH & Co. KG κρίνεται συμβατή με την κοινή αγορά και τη λειτουργία της Συμφωνίας ΕΟΧ, υπό την επιφύλαξη της τηρήσεως, εκ μέρους της Telefónica, των δεσμεύσεων που αναφέρονται στα παραρτήματα της αποφάσεως· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά της έξοδα, καθώς και στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή, κατά την εκτίμηση του κατά πόσον η συγκέντρωση προκαλεί σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού, παρέβη ουσιώδεις τύπους της διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένου του καθήκοντός της αρωγής, καθόσον δεν προέβη σε αιτιολόγηση, και υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη κατά την εφαρμογή των κανόνων της Ένωσης περί ελέγχου των συγκεντρώσεων, καθόσον:
 —
 παρέλειψε να προβεί σε ανάλυση των κάθετων συνεπειών της συγκεντρώσεως·
 —
 προέβαλε ανεπαρκή επιχειρηματολογία προς στήριξη του συμπεράσματος ότι δεν χρειάζεται να εξετασθεί κατά πόσο η συγκέντρωση προκαλεί σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού στη χονδρική αγορά πρόσβασης και εκκίνησης κλήσεων στη Γερμανία· και
 —
 ανέπτυξε ανεπαρκή επιχειρηματολογία όσον αφορά τα συμπεράσματα σχετικά με οριζόντιες συντονισμένες συνέπειες στη χονδρική αγορά πρόσβασης και εκκίνησης κλήσεων και στη λιανική αγορά κινητής τηλεφωνίας στη Γερμανία.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε σοβαρή πλάνη περί το δίκαιο και σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, εφόσον:
 —
 δέχτηκε τις τελικές δεσμεύσεις που πρότεινε η Telefónica·
 —
 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι τελικές αυτές δεσμεύσεις αντιμετωπίζουν πλήρως τη σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού· και
 —
 ενέκρινε τις συγκεντρώσεις με την επιφύλαξη ότι η Telefónica θα συμμορφωνόταν προς τις τελικές δεσμεύσεις.
 3.
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή, με την έκδοση της αποφάσεώς της αυτής, καταχράστηκε την εξουσία της καθόσον έλαβε υπόψη πολιτικής φύσεως εκτιμήσεις που ήταν άσχετες με τον ανταγωνισμό αντί να επιδιώκει την επίτευξη των σχετιζόμενων με τον ανταγωνισμό σκοπών των Συνθηκών και του κανονισμού συγκεντρώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (
 1
 ).
 (
 1
 ) Κανονισμός (ΕΚ) 139/2004 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων («Κοινοτικός κανονισμός συγκεντρώσεων») (ΕΕ L 24, σ. 1).