text:
C 135/10 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 7.6.2003
 Το προσφεύγον ζητεί από το ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινο- καθιερώθηκε με το σύστημα κατανομής του 1983, μπορεί να
 τήτων: μεταβληθεί λόγω της εξέλιξης των διαφόρων στοιχείων.
 Επομένως, η λήξη της μεταβατικής περιόδου της Πράξεως
 — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 2341/2002 ( 1) του Συμβου- Προσχωρήσεως της Ισπανίας και, κατά συνέπεια, η πλήρης
 λίου, της 20ής ∆εκεμβρίου 2002, περί καθορισμού, για ένταξη της χώρας στην κοινή αλιευτική πολιτική απαιτεί την
 το 2003, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες τροποποίηση του συστήματος κατανομής, όσον αφορά τα
 αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων και των αλιεύματα στα κοινοτικά ύδατα της Βόρειας Θάλασσας, και
 συναφών όρων στα κοινοτικά ύδατα και, για τα κοινοτικά την παραχώρηση στα ισπανικά σκάφη ενός μέρους των
 σκάφη, σε άλλα ύδατα όπου απαιτούνται περιορισμοί αλι- ποσοστώσεων που κατανεμήθηκαν πριν από την ένταξη της
 ευμάτων, στο μέτρο που δεν παραχωρεί στην Ισπανία Ισπανίας με βάση τα κριτήρια του συστήματος κατανομής του
 ποσοστώσεις επί των αλιευτικών δυνατοτήτων που κατανε- 1983, δηλαδή, τις πραγματικές αλιευτικές δραστηριότητες,
 μήθηκαν προ της εντάξεώς της, στα ύδατα της Βόρειας δεδομένου ότι ο ισπανικός στόλος είχε αναπτύξει στα ύδατα
 Θάλασσας αυτά μια σημαντική αλιευτική δραστηριότητα, η οποία
 διεκόπη από τη μεταβατική περίοδο πρόσβασης που περιέ-
 χεται στην Πράξη Προσχωρήσεως, την απώλεια της δυνατό-
 — να καταδικάσει το καθού όργανο στα δικαστικά έξοδα. τητας αλίευσης σε ύδατα τρίτων χωρών και τις ειδικές
 δραστηριότητες σε ζώνες που εξαρτώνται ιδιαιτέρως από την
 αλιεία και τις συναφείς δραστηριότητες.
 Σχετικά με το τελευταίο αυτό κριτήριο του συστήματος
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 κατανομής, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι, σύμφωνα με τις
 σκέψεις 16, 17 και 18 της εισηγητικής εκθέσεως του
 — Παραβίαση της αρχής περί απαγορεύσεως των διακρίσεων: κανονισμού 2371/2002 ( 2), η σχετική σταθερότητα πρέπει
 Μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου στις 31 ∆εκεμβρίου να νοηθεί αφού ληφθούν υπόψη, μεταξύ άλλων, «η εξάρτηση
 2002, το καθεστώς των Ισπανών αλιέων εξομοιώθηκε με ορισμένων παράκτιων κοινοτήτων από την αλιεία» και «οι
 αυτό των αλιέων των υπολοίπων κρατών μελών, γεγονός που ιδιαίτερες ανάγκες περιοχών όπου ο πληθυσμός εξαρτάται
 συνεπάγεται ίση πρόσβαση στα ύδατα και τους πόρους. Πριν σημαντικά από την αλιεία και τις συναφείς δραστηριότητες,
 από το 2003 η Ισπανία δεν μπορούσε να επικαλεστεί τις όπως αποφάσισε το Συμβούλιο στο ψήφισμα της 3ης Νοεμ-
 αλιευτικές δραστηριότητες που ανέπτυσσαν τα ισπανικά βρίου 1976», το οποίο σημαίνει ότι, σύμφωνα με την αρχή
 σκάφη σε ύδατα της Βόρειας Θάλασσας κατά την κρίσιμη της σχετικής σταθερότητας, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη
 περίοδο 1973-1978, δεδομένου ότι ίσχυε το προβλεπόμενο μόνον οι περιοχές των οποίων ο πληθυσμός εξαρτάται σε
 από την Πράξη Προσχωρήσεως ιδιαίτερο καθεστώς, τώρα, μεγάλο βαθμό από την αλιεία και τις συναφείς δραστηριότη-
 όμως, αυτές πρέπει να ληφθούν υπόψη για την τροποποίηση τες κατά το χρόνο κατανομής των ποσοστώσεων, και όχι οι
 του συστήματος κατανομής, διότι μόνον έτσι θα είναι περιοχές εκείνες που είχαν κάποτε τα χαρακτηριστικά αυτά,
 συμβατό το σύστημα προς την αρχή περί απαγορεύσεως των αλλά στις οποίες, λόγω της εξελίξεως της κοινωνικοοικονομι-
 διακρίσεων. Έτσι, θα έπρεπε να επιβληθούν στους αλιείες κής καταστάσεως των κρατών μελών, η εξάρτηση αυτή έχει
 κάθε κράτους μέλους περιορισμοί ανάλογοι με τις ποσότητες πλέον εκλείψει.
 που αλίευαν πριν από την έναρξη ισχύος του κοινοτικού
 καθεστώτος διατήρησης των πόρων.
 (1 ) ΕΕ L 356 της 31.12.2002, σ. 12.
 — Παραβίαση της Πράξεως Προσχωρήσεως της Ισπανίας: Μετά (2 ) του Συμβουλίου, της 20ής ∆εκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και
 βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της κοινής
 τη λήξη της μεταβατικής περιόδου, η Ισπανία εντάχθηκε
 αλιευτικής πολιτικής, ΕΕ L 358 της 31.12.2002, σ. 59.
 πλήρως στην κοινή αλιευτική πολιτική, γεγονός που απαιτεί
 ένα νέο σύστημα κατανομής για τους πόρους της Βόρειας
 Θάλασσας με βάση τα κριτήρια που χρησιμοποιήθηκαν το
 1983: τα πραγματικά αλιεύματα, την απώλεια δυνατοτήτων
 αλίευσης σε αλιευτικές ζώνες τρίτων χωρών και την έννοια
 των εξαρτώμενων από την αλιεία περιοχών. Με τη μη
 παραχώρηση από τον προσβαλλόμενο κανονισμό στην Ισπα-
 νία μέρους των ποσοστώσεων που υπήρξαν αντικείμενο
 κατανομής, μετά την ισπανική ένταξη, στα κοινοτικά ύδατα Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Βόρειας Θάλασσας, η μεταβατική περίοδος παρατείνεται του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 19 Μαρτίου
 πέραν του προβλεφθέντος από την Πράξη χρόνου και, κατά 2003
 συνέπεια, παραβιάζονται οι διατάξεις αυτής.
 — Παραβίαση της αρχής της σχετικής σταθερότητας: Η αρχή (Υπόθεση C-121/03)
 της σχετικής σταθερότητας είναι έννοια διαφορετική από
 αυτήν του συστήματος κατανομής, που καθιερώθηκε το
 (2003/C 135/15)
 1983 από το Συμβούλιο για την εφαρμογή αυτής της αρχής.
 Η αρχή της σχετικής σταθερότητας έχει γενική ισχύ και
 εφαρμόζεται στην κατανομή των εθνικών ποσοστώσεων όλων
 των δυνατοτήτων αλίευσης που διαθέτει η Κοινότητα για
 είδη που υπόκεινται σε TAC (ετήσιο καθορισμό συνολικών Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 επιτρεπόμενων αλιευμάτων), ενώ η ποσότητα ισορροπίας, που τους Gregorio Valero Jordana, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας,
 ---pagebreak--- 7.6.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 135/11
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 19 Μαρτίου και των υγρών λιπασμάτων) διέπεται από την οδηγία αυτή,
 2003 προσφυγή ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών δεδομένου ότι δεν υπάρχει ειδική κοινοτική νομοθεσία που
 Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας. να καλύπτει όλες τις σχετικές πτυχές της διαχειρίσεως των
 λυμάτων αυτών.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Η μόλυνση των υδάτων στη ζώνη του υδροφόρου ορίζοντα
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας,
 του Baix Ter, η οποία προκαλείται από τον αυξανόμενο όγκο
 λιπασμάτων που προέρχονται από τα χοιροτροφεία της
 α) παραλείποντας να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να
 περιοχής, συνιστά αποτέλεσμα αντίθετο προς το άρθρο 4 της
 διασφαλίσει την τήρηση των υποχρεώσεων που υπέχει οδηγίας 75/442/ΕΟΚ και, επομένως, σαφή παράβαση της
 από τα άρθρα 4, 9 και 13 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ (1), διατάξεως αυτής. Η μόλυνση αυτή έχει αναγνωριστεί από τις
 όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/156/ΕΟΚ (2),
 ίδιες τις ισπανικές αρχές στα έγγραφά τους και προκύπτει
 παραλείποντας να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να επίσης από τις αναλύσεις που απέστειλαν οι ισπανικές αρχές
 διασφαλίσει τη διάθεση και αξιοποίηση των αποβλήτων στην Επιτροπή.
 των χοιροτροφικών εγκαταστάσεων στην περιοχή Baix
 Ter, επαρχία της Gerona, χωρίς να κινδυνεύσει η
 ανθρώπινη υγεία και χωρίς να επιβαρυνθεί το περιβάλ-
 λον, και μη μεριμνώντας ώστε οι ως άνω εγκαταστάσεις Στις 26 Σεπτεμβρίου 2001, ημερομηνία λήξεως της ταχθεί-
 να έχουν την απαιτούμενη από την οδηγία άδεια και να σας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας για τη συμμόρ-
 πραγματοποιούνται σε αυτές οι αναγκαίοι περιοδικοί φωση του Βασιλείου της Ισπανίας, μεγάλο μέρος των εν
 έλεγχοι, λειτουργία χοιροτροφικών εκμεταλλεύσεων στην περιοχή του
 Baix Ter δεν είχαν ακόμη λάβει την απαιτούμενη, κατά το
 β) παραλείποντας να απαιτήσει την πραγματοποίηση εκτι- άρθρο 9 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, άδεια.
 μήσεως των επιπτώσεων πριν από την κατασκευή ή την
 τροποποίηση των σχεδίων των ως άνω χοιροτροφικών
 εγκαταστάσεων, κατά παράβαση των επιτασσομένων Οι ισπανικές αρχές απέτυχαν να αποδείξουν την πραγματο-
 από τα άρθρα 2 και 4, παράγραφος 2, της οδηγίας ποίηση των κατάλληλων περιοδικών ελέγχων σε όλα (πλέον
 85/337/ΕΟΚ (3), όπως αυτή είχε αρχικά ή όπως τρο- των 220, όπως προκύπτει από την απογραφή των χοιροτρο-
 ποποιήθηκε από την οδηγία 97/11/ΕΚ (4), φικών εκμεταλλεύσεων που διαβιβάστηκε στην Επιτροπή με
 έγγραφο της 3ης ∆εκεμβρίου 2001) ή σε μεγάλο μέρος των
 γ) παραλείποντας να καταρτίσει τις αναγκαίες μελέτες των υφιστάμενων εγκαταστάσεων, όπως προβλέπεται από το
 υδρογεωλογικών συνθηκών στην πληττόμενη από τη άρθρο 13 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ. Σχετικά με τις χοιρο-
 ρύπανση ζώνη, σε σχέση με τα χοιροτροφεία που τροφικές εκμεταλλεύσεις που αποτελούν το αντικείμενο της
 αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής, παρούσας προσφυγής, η Ισπανία δεν τήρησε τις υποχρεώσεις
 κατά παράβαση των επιτασσομένων από τα άρθρα 3, που της επιβάλλουν τα άρθρα 2 και 4, παράγραφος 2, της
 στοιχείο β, 5, παράγραφοι 1 και 7, της οδηγίας οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, όπως αυτή ίσχυε αρχικά ή όπως
 80/68/ΕΟΚ (5), τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/11/ΕΚ. Μάλιστα, οι
 ισπανικές αρχές αναγνωρίζουν, κυρίως με την απάντησή τους
 δ) υπερβαίνοντας, σε διάφορα δημόσια δίκτυα παροχής στην αιτιολογημένη γνώμη, ότι δεν εκτιμήθηκαν οι επιπτώσεις
 ύδατος στην περιοχή του Baix Ter, τη μέγιστη επιτρεπό- στο περιβάλλον των χοιροτροφικών εκμεταλλεύσεων που
 μενη συγκέντρωση της παραμέτρου «νιτρικά» που προ- αποτελούν ανεικείμενο της παρούσας προσφυγής πριν από
 βλέπεται στον αριθμό 20 της παραγράφου Γ του την κατασκευή ή την επέκτασή τους.
 Παραρτήματος I της οδηγίας 80/778/ΕΟΚ ( 6), κατά
 παράβαση των επιτασσομένων από το άρθρο 7, παρά-
 γραφος 6, της ανωτέρω οδηγίας,
 Το επιχείρημα των ισπανικών αρχών, σύμφωνα με το οποίο
 δεν υπήρξε παράβαση της οδηγίας 80/68/ΕΟΚ «δεδομένου
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις προπαρατεθείσες ότι όλες οι χοιροτροφικές εγκαταστάσεις υπόκεινται σε
 οδηγίες,
 διαδικασία διοικητικής εποπτείας, η οποία σκοπό έχει, μεταξύ
 άλλων, τη διασφάλιση της σωστής διαχειρίσεως από τις
 — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά εγκαταστάσεις αυτές των λυμάτων που παράγουν, χωρίς να
 έξοδα. επιβαρύνονται τα υπόγεια ύδατα», δεν αποδεικνύει ότι έχουν
 διαξαχθεί οι αναγκαίες μελέτες των υδρογεωλογικών συνθη-
 κών. Επιπλέον, κατά την ημερομηνία λήξεως της ταχθείσας
 με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας για τη συμμόρφωση
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα της Ισπανίας, μεγάλο μέρος των χοιροτροφικών εκμεταλλεύ-
 σεων στην περιοχή του Baix Ter δεν είχαν υποβληθεί ακόμη
 — Οι παραβάσεις α) έως γ) συνδέονται με την κατασκευή, στην προαναφερθείσα διαδικασία διοικητικής παρεμβάσεως.
 επέκταση και λειτουργία μεγάλου αριθμού μονάδων εντα-
 τικής εκτροφής χοίρων στην περιοχή του Baix Ter, της
 επαρχίας της Gerona. Καίτοι οι ισπανικές αρχές ισχυρίζονται
 ότι τα απόβλητα δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της
 οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, η διαχείριση των αποβλήτων των — Από τα στοιχεία που προσκόμισε ο καταγγέλλων, καθώς και
 χοιροτροφικών εκμεταλλεύσεων (ιδίως των πτωμάτων ζώων από τις απαντήσεις και τις εκθέσεις που διαβιβάστηκαν από
 ---pagebreak--- C 135/12 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 7.6.2003
 τις ισπανικές αρχές στην Επιτροπή, προκύπτει ότι σε πολλούς Αίτηση του Tribunale Ordinario di Torino — Sezione del
 δήμους της περιοχής του Baix Ter παραβιάστηκαν επανειλημ- Giudice per le indagini preliminari — υποβληθείσα με
 μένως τα ανώτατα όρια των παραμέτρων «νιτρικά» που έχουν διάταξη της 25ης Φεβρουαρίου 2003 που εκδόθηκε στην
 τεθεί από την οδηγία 80/778/ΕΟΚ, με συγκεντρώσεις, σε ποινική διαδικασία που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος
 ορισμένες περιπτώσεις, εξαιρετικά υψηλές. δικαστηρίου κατά των Αlessandro Nizza και Giacomo Pizzi
 ( 1) του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλή- (Υπόθεση C-133/03)
 των (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86).
 ( 2) του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, για την τροποποίηση της
 (2003/C 135/17)
 οδηγίας 75/442/ΕΟΚ περί των στερεών αποβλήτων (ΕΕ L 078 της
 26.3.1991, σ. 32).
 ( 3) του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1985 για την εκτίμηση των
 επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο
 περιβάλλον (ΕΕ L 175 της 5.7.1985, σ. 40). Με διάταξη της 25ης Φεβρουαρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 ( 4) του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 1997, περί τροποποιήσεως της Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 οδηγίας 85/337/ΕΟΚ (ΕΕ L 73 της 14.3.1997, σ. 5). 25 Μαρτίου 2003, το Tribunale Ordinario di Torino — Sezione
 ( 5) του Συμβουλίου, της 17ης ∆εκεμβρίου 1979, περί προστασίας των del Giudice per le indagini preliminari — ζητεί από το
 υπογείων υδάτων από τη ρύπανση που προέρχεται από ορισμένες ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί επί των
 επικίνδυνες ουσίες (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 240). εξής προδικαστικών ερωτημάτων:
 ( 6) του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1980, περί της ποιότητας του
 πόσιμου νερού (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 255).
 1) Έχει το άρθρο 6 της (πρώτης) οδηγίας 68/151/ΕΟΚ (1) την
 έννοια ότι υποχρεώνει τα κράτη μέλη να θεσπίζουν πρόσφο-
 ρες ποινές, όχι μόνο για την έλλειψη δημοσιότητας του
 ισολογισμού και των λογαριασμών χρήσεως των εμπορικών
 εταιριών, αλλά και για την ανακριβή δημοσίευσή, καθώς
 και για την έκδοση ψευδών ανακοινώσεων της εταιρίας
 απευθυνομένων στους εταίρους και στο κοινό ή την παροχή
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- οποιασδήποτε ψευδούς πληροφορίας επί της οικονομικής,
 βαλε το Consiglio di Stato (τέταρτο τμήμα) με διάταξη της περιουσιακής ή χρηματοοικονομικής καταστάσεως, την οποία
 28ης Ιανουαρίου 2003 στην υπόθεση Ministero della salute υποχρεούται να παρέχει η εταιρία όσον αφορά την ίδια ή τον
 (ιταλικό Υπουργείο Υγείας) κατά Codacons, όμιλο στον οποίο ανήκει.
 Federconsumatori και Lega delle Cooperative, η οποία δεν
 παρέστη 2) Όσον αφορά την υποχρέωση των κρατών μελών να προβλέ-
 ψουν «κατάλληλες κυρώσεις» για τις παραβάσεις που προβλέ-
 (Υπόθεση C-132/03) πουν η πρώτη και η τέταρτη οδηγία (68/151 και 78/660 ( 2)),
 πρέπει οι οδηγίες αυτές, και ειδικότερα το άρθρο 44,
 παράγραφος 3, στοιχείο ζ', της Συνθήκης για την ίδρυση των
 (2003/C 135/16) Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σε συνδυασμό με το άρθρο 2,
 παράγραφος 1, στοιχείο στ', και το άρθρο 6 της λεγόμενης
 πρώτης οδηγίας 68/151, καθώς και το άρθρο 2, παράγρα-
 φοι 2, 3 και 4, της λεγόμενης τέταρτης οδηγίας (78/
 Με διάταξη της 28ης Ιανουαρίου 2003, η οποία περιήλθε στη 660, όπως συμπληρώθηκε από τις οδηγίες 83/349 ( 3) και
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 90/605 ( 4), να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι οι διατάξεις
 25 Μαρτίου 2003, το Consiglio di Stato (τέταρτο τμήμα) στο αυτές απαγορεύουν τη θέσπιση ή διατήρηση σε ισχύ νόμου
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Ministero della salute (ιταλικού κράτους μέλους ο οποίος προβλέπει, όσον αφορά την
 Υπουργείου Υγείας) και Codacons, Federconsumatori και Lega παράβαση των υποχρεώσεων που επιβάλλονται προς προστα-
 delle Cooperative, η οποία δεν παρέστη, που εκκρεμεί ενώπιόν του, σία της αρχής περί δημοσιότητας και πιστής απεικονίσεως
 ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί της καταστάσεως των εταιριών, ένα σύστημα κυρώσεων που
 του εξής ερωτήματος: δεν διαπνέεται συγκεκριμένα από κριτήρια αποτελεσματικό-
 τητας, αναλογικότητας και αποτρεπτικότητας των κυρώσεων
 Πρέπει η διάταξη του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο β', του που προβλέπονται για τη διασφάλιση της προστασίας αυτής;
 κανονισμού (ΕΚ) 1139/98 (1), όπως αντικαταστάθηκε από το
 άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) 49/2000 (2), να εφαρμόζεται και 3) Πρέπει οι ανωτέρω οδηγίες, και ειδικότερα τα άρθρα 44,
 στα τρόφιμα για βρέφη και παιδιά έως τριών ετών και, ειδικότερα, παράγραφος 3, στοιχείο ζ', της Συνθήκης για την ίδρυση των
 είναι υποχρεωτική ή όχι η αναγραφή στην επισήμανση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, 2, παράγραφος 1, στοιχείο στ',
 προϊόντων αυτών της τυχαίας προσμείξεως με υλικό προερχόμενο και 6 της λεγόμενης πρώτης οδηγίας 68/151, καθώς και το
 από γενετικώς τροποποιημένους οργανισμούς σε ποσοστό που δεν άρθρο 2, παράγραφοι 2, 3 και 4, της λεγόμενης τέταρτης
 υπερβαίνει το 1%; οδηγίας 78/660, όπως συμπληρώθηκε από τις οδηγίες
 83/349 και 90/605, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι οι
 διατάξεις αυτές απαγορεύουν τη θέσπιση ή διατήρηση σε
 ( 1) ΕΕ L 159 της 3.06.1998, σ. 4. ισχύ νόμου κράτους μέλους που, σε περίπτωση παραβάσεως
 ( 2) ΕΕ L 6 της 11.1.2000, σ. 13. των υποχρεώσεων των εταιριών περί δημοσιότητας και πιστής
 απεικονίσεως της καταστάσεώς τους, οι οποίες επιβάλλονται
 προς διασφάλιση της προστασίας των «συμφερόντων των


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/55
 Προσφυγή της 4ης Ιανουαρίου 2008 — Nestlé κατά ΓΕΕΑ — Master Beverage Industries (Golden Eagle)
 (Υπόθεση T-5/08)
 (2008/C 64/88)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Société des Produits Nestlé SA (Vevey, Ελβετία) (εκπρόσωπος: A. von Mühlendahl, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Master Beverage Industries Pte Ltd (Σιγκαπούρη, Σιγκαπούρη)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 1ης Οκτωβρίου 2007, στην υπόθεση R 563/2006-2 (αίτηση υπ' αριθ. 3 157 005),
 —
 να αποφανθεί την απόρριψη της προσβαλλόμενης αιτήσεως καταχώρισης κοινοτικού σήματος υπ' αριθ. 3 157 005, το οποίο συνίσταται σε μια κόκκινη κούπα με τη λεκτική ένδειξη «Golden Eagle» και την απεικόνιση ενός αετού,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας, καθώς και στα έξοδα που υπέστη η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών,
 —
 να καταδικάσει την Master Beverage, αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών, στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας, καθώς και στα έξοδα που υπέστη η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών, σε περίπτωση παρεμβάσεώς της στην παρούσα υπόθεση.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Master Beverage Industries Pte Ltd.
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «Golden Eagle» για προϊόντα της κλάσεως 30 — αίτηση υπ' αριθ. 3 157 005.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Τα εθνικά, κοινοτικά και διεθνή εικονιστικά και λεκτικά σήματα«Red Cup», «Gold Blend» και απεικονίσεις, μεταξύ άλλων, ενός φλυτζανιού καφέ.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, καθόσον υπάρχει μεγάλος βαθμός οπτικής ομοιότητας μεταξύ των συγκρουόμενων σημάτων λόγω της πανομοιότυπης διάταξης εννέα εγγενώς διακριτικών στοιχείων, τα οποία υφίστανται τόσο στο σήμα το οποίο αφορά η αίτηση όσο και στα περισσότερα από τα προγενέστερα σήματα.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
C 44/26 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.2.2003
 εκπροσωπούμενος από τους J. Sambon και P.-P. Van Gehuchten, (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: S. Laitinen), παρεμβαίνων ενώπιον του
 δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτρο- Πρωτοδικείου: Richard John Harrison, κάτοικος Doncaster,
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser South Yorkshire (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενος από τους
 και M. D. Waelbroeck), με αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση της M. Edenborough, barrister, και S. Pilling, solicitor, παρεμβαίνων,
 αποφάσεως της Επιτροπής να μη διορίσει τον προσφεύγοντα στη με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου
 θέση προϊσταμένου της μονάδας 3 «Εμπόριο και λοιπές υπηρεσίες» τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο
 της διευθύνσεως ∆ «Υπηρεσίες» στη Γενική ∆ιεύθυνση «Αντα- της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγ-
 γωνισμός» (COM/001/00), καθώς και της αποφάσεως να διορίσει ματα) της 4ης ∆εκεμβρίου 2000 (υπόθεση R 116/2000-1), το
 άλλον υποψήφιο στην εν λόγω θέση και, αφετέρου, αίτημα Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Βηλαρά,
 αποζημιώσεως, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από Πρόεδρο, V. Tiili και P. Mengozzi, δικαστές, γραμματέας:
 τους M. Jaeger, πρόεδρο, και τους K. Lenaerts και J. Azizi, J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 12 ∆εκεμβρίου
 δικαστές, γραμματέας: J. Palacio González, κύριο υπάλληλο 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 12 ∆εκεμβρίου 2002 απόφαση με το
 εξής διατακτικό: 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 1) Ακυρώνει τις από 4 Μαρτίου 2000 αποφάσεις της Επιτρο- 2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 πής περί διορισμού της κυρίας Ενans στη θέση του προϊστα-
 μένου της μονάδας 3 «Εμπόριο και λοιπές υπηρεσίες» της
 διευθύνσεως ∆ «Υπηρεσίες» στη γενική διεύθυνση «Αντα- (1 ) ΕΕ C 150 της 19.5.2001.
 γωνισμός» και περί απορρίψεως της υποψηφιότητας του
 προσφεύγοντος για την εν λόγω θέση.
 2) Υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα
 2 500 ευρώ.
 3) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 4) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. της 28ης Νοεμβρίου 2002
 ( 1) ΕΕ C 45 της 10.2.2001. στην υπόθεση T-40/01: Scan Office Design SA κατά Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («∆ημόσιες συμβάσεις — Προμήθεια επίπλων γραφείου
 — Αγωγή αποζημιώσεως»)
 (2003/C 44/49)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 της 12ης ∆εκεμβρίου 2002
 στην υπόθεση T-39/01: Kabushiki Kaisha Fernandes κατά
 Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς Στην υπόθεση T-40/01, Scan Office Design SA, με έδρα τις
 (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1) Βρυξέλλες (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους B. Mertens και
 C. Steyaert, δικηγόρους, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων (εκπρόσωποι: L. Parpala και D. Martin), με αντικείμενο
 («Κοινοτικό σήμα — ∆ιαδικασία ανακοπής — Προγε- αγωγή αποζημιώσεως για την αποκατάσταση της ζημίας που
 νέστερο λεκτικό σήμα ΗΙWATT — Αίτηση καταχωρίσεως υπέστη η ενάγουσα κατόπιν της αποφάσεως της Επιτροπής να
 του λεκτικού κοινοτικού σήματος ΗΙWATT — Απόδειξη αναθέσει σε τρίτον τη σύμβαση που αποτέλεσε αντικείμενο της
 περί της ουσιαστικής χρήσεως του προγενεστέρου σήμα- υπ' αριθ. 96/31/IX.C1 προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών
 τος — Άρθρο 43, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού για την προμήθεια επίπλων γραφείου, το Πρωτοδικείο (τρίτο
 (ΕΚ) 40/94 και κανόνας 22 του κανονισμού (ΕΚ) 2868/ τμήμα), συγκείμενο από τους M. Jaeger, Πρόεδρο, K. Lenaerts και
 95») J. Azizi, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio González, υπάλληλος
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 28 Νοεμβρίου 2002, απόφαση με το
 (2003/C 44/48) ακόλουθο διατακτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) 1) Απορρίπτει την αγωγή.
 2) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Στην υπόθεση T-39/01, Kabushiki Kaisha Fernandes, με έδρα το
 Τόκιο (Ιαπωνία), εκπροσωπούμενη από τους R. Hacon, N. Phillips (1 ) ΕΕ C 150 της 19.5.2001.
 και Ι. Wood, δικηγόρους, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο
 πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα)


text:
21.12.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 323/17
 2) Το άρθρο 73 του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιή- σύμφωνα με το σαφέστατο κριτήριο που καθορίζει το
 θηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό 118/97, ερμηνεύε- άρθρο 10 της οδηγίας αυτής.
 ται υπό την έννοια ότι, αν η χορήγηση παροχής όπως το
 επίμαχο στην κύρια δίκη επίδομα κατ' οίκον φυλάξεως 2) Όταν πρόκειται για τη σύναψη συμβάσεως που έχει ενιαίο
 τέκνου εξαρτάται από την πραγματική κατοικία του τέκνου σκοπό αλλά απαρτίζεται από πλείονες υπηρεσίες, η κατά-
 στο έδαφος του αρμόδιου κράτους μέλους, η προϋπόθεση ταξη των υπηρεσιών αυτών στα παραρτήματα IΑ και ΙΒ
 αυτή πρέπει να θεωρείται ότι πληρούται όταν το τέκνο της οδηγίας 92/50 δεν αφαιρεί από την οδηγία την πρακτική
 κατοικεί στο έδαφος άλλου κράτους μέλους. αποτελεσματικότητά της, αλλά ανταποκρίνεται στο
 σύστημα που προβλέπει αυτή. Οσάκις, μετά την κατάταξη
 αυτή βάσει της κοινής ονοματολογίας κατατάξεως των
 ( 1) ΕΕ C 335 της 25.11.2000. προϊόντων των Ηνωμένων Εθνών, η αξία των υπηρεσιών
 που εμπίπτουν στο παράρτημα IΒ υπερβαίνει την αξία των
 υπηρεσιών του παραρτήματος IΑ, η αναθέτουσα αρχή δεν
 έχει την υποχρέωση να αποσπάσει από τη συγκεκριμένη
 σύμβαση τις υπηρεσίες που εμπίπτουν στο παράρτημα ΙΒ
 και να συνάψει για αυτές χωριστές συμβάσεις.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 3) Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να προσδιορίσει το
 σύστημα που έχει εφαρμογή στην επίδικη στην κύρια
 (πέμπτο τμήμα)
 υπόθεση σύμβαση βάσει του άρθρου 10 της οδηγίας 92/50
 εξετάζοντας ιδίως την αντιστοιχία μεταξύ των υπηρεσιών
 της 14ης Νοεμβρίου 2002
 που απαρτίζουν τη σύμβαση αυτή και των αριθμών αναφο-
 ράς της κοινής ονοματολογίας κατατάξεως των προϊόντων
 στην υπόθεση C-411/00 (αίτηση του Bundesvergabeamt των Ηνωμένων Εθνών. Εν πάση περιπτώσει, η κατηγορία 20
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Felix Swoboda του παραρτήματος IΒ της οδηγίας αυτής δεν μπορεί να
 GmbH κατά Österreichische Nationalbank (1) ερμηνευθεί κατά την έννοια ότι περιλαμβάνει και τις υπηρε-
 σίες χερσαίας μεταφοράς καθεαυτές οι οποίες καλύπτονται
 («∆ημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών — Οδηγία 92/50/ΕΟΚ ρητά από την κατηγορία 2 του παραρτήματος IΑ της
 — Πεδίο εφαρμογής — Μετακόμιση κεντρικής τράπεζας οδηγίας αυτής.
 — Σύμβαση που έχει ως αντικείμενο υπηρεσίες του παραρ-
 τήματος ΙΑ της οδηγίας 92/50 και υπηρεσίες του παραρτή-
 ματος ΙΒ αυτής — Υπεροχή των υπηρεσιών του παραρτή- (1 ) ΕΕ C 28 της 27.1.2001.
 ματος ΙΒ, από πλευράς αξίας»)
 (2002/C 323/20)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») (έκτο τμήμα)
 της 14ης Νοεμβρίου 2002
 Στην υπόθεση C-411/00, με αντικείμενο αίτηση του
 Bundesvergabeamt (Αυστρία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρ- στην υπόθεση C-435/00 (αίτηση του ∆ιοικητικού Πρωτοδι-
 μογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο κείου Ρόδου για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου ΓΕΧΑ Ναυτιλιακή ΕΠΕ, Total Scope NE, Σταύρου Γεωργίου,
 μεταξύ Felix Swoboda GmbH και Österreichische Nationalbank, Αφών Χαραλάμπη ΟΕ, Αναστασίου Χαραλάμπη, Νικολάου
 η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της Σαρλή, ∆ημητρίου Καττιδενιού, Αντωνίου Χαραλάμπη, Βασι-
 οδηγίας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για λείου ∆ημητρακόπουλου κατά ΝΠ∆∆ Λιμενικού Ταμείου
 τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων ∆ωδεκανήσου, Ελληνικού ∆ημοσίου (1)
 υπηρεσιών (ΕΕ L 209, σ. 1), το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα),
 συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, («Μεταφορές — Θαλάσσιες μεταφορές — Ελεύθερη
 C. W. A. Timmermans (εισηγητή), D. A. O. Edward, P. Jann και παροχή υπηρεσιών — Περιορισμός — Εθνική ρύθμιση
 S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Mischo, γραμμα- ισχύουσα για όλους τους φορείς παροχής υπηρεσιών
 τέας: M.-F. Contet, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 14 Νοεμ- ανεξαρτήτως της ιθαγενείας τους, η οποία διακρίνει
 βρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: μεταξύ των εσωτερικών ή ενδοκοινοτικών μεταφορών και
 των μεταφορών προς τρίτες χώρες»)
 1) Ο προσδιορισμός του συστήματος που διέπει τις δημόσιες
 συμβάσεις παροχής υπηρεσιών οι οποίες απαρτίζονται εν (2002/C 323/21)
 μέρει από υπηρεσίες εμπίπτουσες στο παράρτημα I Α της
 οδηγίας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημο-
 σίων συμβάσεων υπηρεσιών, και εν μέρει από υπηρεσίες
 του παραρτήματος I Β της οδηγίας αυτής δεν εξαρτάται Στην υπόθεση C-435/00, με αντικείμενο αίτηση του ∆ιοικητικού
 από το κύριο αντικείμενο των συμβάσεων αλλά γίνεται Πρωτοδικείου Ρόδου (Ελλάς) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/21
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Σεπτεμβρίου 2005 — Citicorp κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-320/03) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Λεκτικό σήμα LIVE RICHLY - Απόλυτοι λόγοι αρνήσεως καταχωρίσεως - Διακριτικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 - Δικαίωμα ακροάσεως - Άρθρο 73 του κανονισμού 40/94»)
 (2005/C 281/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Citicorp (Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: V. von Bomhard, A. Renck και A. Pohlmann, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: S. Laitinen, P. Bullock και A. von Mühlendahl)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 25ης Ιουνίου 2003 (υπόθεση R 85/2002-3), η οποία αφορά αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος LIVE RICHLY ως κοινοτικού σήματος
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η προσφεύγουσα φέρει, πλην των δικών της δικαστικών εξόδων, το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του καθού.
 3)
 Το καθού φέρει το ήμισυ των δικαστικών του εξόδων.
 (1) ΕΕ C 275 της 15.11.2003.


text:
 22.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 305/32
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιουλίου 2016 — Thun 1794 κατά EUIPO — Adekor (διακοσμητικά γραφικά σύμβολα)
 (Υπόθεση T-420/15) (1)
 ([Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα που απεικονίζει διακοσμητικά γραφικά σύμβολα - Προγενέστερο σχέδιο ή υπόδειγμα - Λόγος ακυρότητας - Διάθεση στο κοινό προγενέστερου σχεδίου ή υποδείγματος - Έλλειψη νεωτερισμού - Άρθρα 5, 7 και άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002])
 (2016/C 305/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Thun 1794 a.s. (Nová Role, Τσεχική Δημοκρατία) (εκπρόσωπος: F. Steidl, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: D. Gája)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Adekor s.r.o. (Loket, Τσεχική Δημοκρατία) (εκπρόσωπος: V. Dohnalová, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 29ης Απριλίου 2015 (υπόθεση R 1465/2014-3), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας μεταξύ της Thun 1794 και της Adekor.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Thun 1794 a.s. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 337 της 12.10.2015.


text:
 10.7.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/9
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 27 Μαΐου 2004
 (Υπόθεση C-221/04)
 (2004/C 179/19)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους M. Van Beek και G. Valero Jordana, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 27 Μαΐου 2004 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, επιτρέποντας στις αρχές της Καστίλλης-Λεόν την εγκατάσταση βρόχων ελεγχόμενης περισφίξεως σε διάφορες περιοχές ιδιωτικής θήρας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 12 παράγραφος 1 και από το παράρτημα VI της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1), της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων, καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας,
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η έγκριση της θήρας αλεπούς με βρόχο που χορηγήθηκε από τις αρχές της Καστίλλης-Λεόν αντιβαίνουν στο άρθρο 12 παράγραφος 1 και στο παράρτημα VI της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για δύο λόγους.
 Αφενός, η χρήση βρόχου ελεγχόμενης περισφίξεως εγκρίθηκε για τις περιοχές της Aldeanueva de la Sierra και Mediana de Voltoya, γεγονός που σημαίνει τη θήρα ή την σκόπιμη ενόχληση ενός είδους ζώου, της lutra lutra (ενυδρίδας), που περιλαμβάνεται στο παράρτημα IV της οδηγίας και αποτελεί είδος κοινοτικού ενδιαφέροντος, το οποίο χρήζει ειδικής προστασίας. Οι ίδιες οι ισπανικές αρχές έχουν αναγνωρίσει την παρουσία της ενυδρίδας στις ως άνω περιοχές.
 Αφετέρου, ο βρόχος ελεγχόμενης περισφίξεως αποτελεί μη επιλεκτική μέθοδο θήρας, δεδομένου ότι οποιοδήποτε ζώο, πέραν αυτού του οποίου επιδιώκεται η παγίδευση (στην προκειμένη περίπτωση, της αλεπούς), μπορεί να παγιδευθεί σε αυτόν. Το επιχείρημα των ισπανικών αρχών ότι στην εν λόγω έγκριση υπάρχει ρήτρα που επιβάλλει να ελευθερώνονται τα λοιπά είδη δεν σημαίνει ότι οι παγίδες αποτελούν επιλεκτική μέθοδο θήρας, δεδομένου ότι τα παγιδευμένα ζώα συνήθως τραυματίζονται και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ακρωτηριάζονται στην προσπάθειά τους να ελευθερωθούν από τους βρόχους.
 (1) ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σ. 7.


text:
 13.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/66
 Προσφυγή-αγωγή της 23ης Μαρτίου 2016 — ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-141/15)
 (2016/C 211/81)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ZZ (εκπρόσωποι: J.-N. Louis και N. de Montigny, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία απερρίφθη το αίτημα του προσφεύγοντος-ενάγοντος περί επιστροφής των ποσών που παρακρατήθηκαν από τον μισθό του δυνάμει του άρθρου 24, παράγραφος 4, του παραρτήματος IX του ΚΥΚ.
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 13ης Μαρτίου 2015, με την οποία απερρίφθη το αίτημα του προσφεύγοντος-ενάγοντος περί επιστροφής των ποσών τα οποία παρακρατήθηκαν από τον μισθό του κατ’ εφαρμογήν της αποφάσεως της 14ης Δεκεμβρίου 2006·
 —
 Να υποχρεώσει την Επιτροπή να επιστρέψει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα τα ως άνω παρακρατηθέντα ποσά, πλέον τόκων, υπολογιζομένων βάσει του προβλεπομένου στο άρθρο 12 του παραρτήματος XII του ΚΥΚ επιτοκίου·
 —
 Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
C 109/40 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.5.2002
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-234/00 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-31/01 (1)
 (2002/C 109/72) (2002/C 109/75)
 Με δια ́ταξη της 22ας Ιανουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη- Με δια ́ταξη της 15ης Ιανουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-234/00: [αι ́τηση του Ηigh Court of Justice υποθε ́σεως C-31/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 (England & Wales), Queens’s Bench Division (Crown Office)]: Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλαν-
 The Queen κατα ́ Minister of Agriculture, Fisheries and Food ex δι ́ας.
 parte: F. Machin & Sons Ltd.
 (1) EE C 79 της 10.3.2001.
 (1) ΕΕ C 247 της 26.8.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-41/01 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-239/00 P (1)
 (2002/C 109/76)
 (2002/C 109/73)
 Με δια ́ταξη της 23ης Νοεμβρι ́ου 2001 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 Με δια ́ταξη της 7ης Φεβρουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ υποθε ́σεως C-41/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της υποθε ́σεως C-239/00 P: Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας
 κατα ́ Αldo Kuijer.
 (1) ΕΕ C 79 της 10.3.2001.
 (1) ΕΕ C 247 της 26.8.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-85/01 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-449/00 (1)
 (2002/C 109/77)
 (2002/C 109/74)
 Με δια ́ταξη της 5ης Φεβρουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του
 Με δια ́ταξη της 7ης ∆εκεμβρι ́ου 2001 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη- ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της της υποθε ́σεως C-85/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 υποθε ́σεως C-449/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας
 κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. Ιρλανδι ́ας.
 (1) ΕΕ C 45 της 10.2.2001. (1) EE C 134 της 5.5.2001.


text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Ιταλία) στις 21 Αυγούστου 2008 — ERG Raffinerie Mediterranee SpA κ.λπ. κατά Ministero dello Sviluppo Economico κ.λπ.
 (Υπόθεση C-378/08)
 (2008/C 301/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσες: ERG Raffinerie Mediterranee SpA κ.λπ.
 Καθών: Ministero dello Sviluppo Economico κ.λπ.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Προσκρούει στην αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» (άρθρο 174, πρώην άρθρο 130Ρ, παράγραφος 2, της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας) και στις διατάξεις της οδηγίας 2004/35/ΕΚ της 21ης Απριλίου 2004 (1) που αναφέρονται στο σκεπτικό, εθνική ρύθμιση που επιτρέπει στη διοίκηση να επιβάλλει σε ιδιωτικές επιχειρήσεις —εκ του λόγου και μόνον ότι τυχαίνει σήμερα να ασκούν δραστηριότητα σε μια επί μακρό χρόνο μολυσμένη ή όμορη με επί μακρό χρόνο μολυσμένη περιοχή— την εκτέλεση εργασιών αποκαταστάσεως χωρίς να διεξάγει κάποια έρευνα προκειμένου να προσδιορίσει τον υπεύθυνο για τη ρύπανση;
 2)
 Προσκρούει στην αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» (άρθρο 174, πρώην άρθρο 130Ρ, παράγραφος 2, της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας) και στις διατάξεις της οδηγίας 2004/35/ΕΚ της 21ης Απριλίου 2004 που αναφέρονται στο σκεπτικό, εθνική ρύθμιση που επιτρέπει στη διοίκηση να επιρρίπτει την ευθύνη για την αποκατάσταση της ζημίας του περιβάλλοντος με συγκεκριμένο τρόπο στο πρόσωπο που έχει εμπράγματα δικαιώματα ή/και ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα στη μολυσμένη περιοχή, χωρίς να χρειάζεται να διαπιστώσει προηγουμένως την ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της συμπεριφοράς του προσώπου και της μολύνσεως, αποκλειστικά και μόνο λόγω της «θέσεως» στην οποία βρίσκεται το πρόσωπο (δηλαδή διότι είναι επιχείρηση που δραστηριοποιείται στο εσωτερικό της περιοχής);
 3)
 Προσκρούει στις κοινοτικές ρυθμίσεις του άρθρου 174, πρώην άρθρο 130Ρ, παράγραφος 2, της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας) και των διατάξεων της οδηγίας 2004/35/ΕΚ της 21ης Απριλίου 2004 που αναφέρονται στο σκεπτικό, εθνική ρύθμιση η οποία, υπερβαίνοντας την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» επιτρέπει στη διοίκηση να επιρρίπτει την ευθύνη για την αποκατάσταση της ζημίας του περιβάλλοντος με συγκεκριμένο τρόπο στο πρόσωπο που έχει εμπράγματα δικαιώματα ή/και επιχείρηση στη μολυσμένη περιοχή, χωρίς να χρειάζεται να διαπιστώσει προηγουμένως, εκτός της υπάρξεως αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της συμπεριφοράς του προσώπου και της μολύνσεως, και την πλήρωση των υποκειμενικών προϋποθέσεων του δόλου ή του πταίσματος;
 4)
 Προσκρούει στις κοινοτικές αρχές περί προστασίας του ανταγωνισμού, τις οποίες προβλέπει η Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και οι προαναφερθείσες οδηγίες 2004/18/ΕΚ (2), 93/97/ΕΟΚ (3), 89/655/ΕΟΚ (4) εθνική ρύθμιση που επιτρέπει στη διοίκηση να προβαίνει σε άμεση ανάθεση σε ιδιώτες (εταιρείες Sviluppo S.p.A. και Sviluppo Italia Aree Produttive S.p.A.) δραστηριοτήτων χαρακτηρισμού, σχεδιασμού και εκτελέσεως παρεμβάσεων εξυγιάνσεως —με άλλα λόγια, εκτελέσεως δημοσίων έργων— σε δημόσιες εκτάσεις χωρίς να κινεί προηγουμένως την απαραίτητη διαδικασία δημόσιου διαγωνισμού;
 (1) EE L 143, σ. 56.
 (2) EE L 134, σ. 114.
 (3) EE L 290, σ. 1.
 (4) EE L 395, σ. 33.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Audiencia Provincial de Barcelona (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Joan Cuadrench Moré κατά Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV
 (Υπόθεση C-139/11) (1)
 (Αεροπορικές μεταφορές - Αποζημίωση των επιβατών και παροχή βοήθειας προς αυτούς - Άρνηση επιβιβάσεως, ματαίωση ή σημαντική καθυστέρηση πτήσεως - Προθεσμία ασκήσεως αγωγής)
 2013/C 26/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Audiencia Provincial de Barcelona
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Joan Cuadrench Moré
 κατά
 Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Audiencia Provincial de Barcelona — Ερμηνεία των άρθρων 5 και 6 του κανονισμού 261/2004 (ΕΚ) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημιώσεως των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοηθείας σε αυτούς σε περίπτωση αρνήσεως επιβιβάσεως και ματαιώσεως ή μεγάλης καθυστερήσεως της πτήσεως και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (ΕΕ L 46, σ. 1) — Μη πρόβλεψη προθεσμίας ασκήσεως αγωγής — Άρθρο 35 της Συμβάσεως για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων στις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές (Σύμβαση του Μόντρεαλ), η οποία εγκρίθηκε με απόφαση του Συμβουλίου της 5ης Απριλίου 2001 (ΕΕ L 194, σ. 38) — Εφαρμοστέο δίκαιο
 Διατακτικό
 Ο κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημιώσεως των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση αρνήσεως επιβιβάσεως και ματαιώσεως ή μεγάλης καθυστερήσεως της πτήσεως και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να ασκούνται οι αγωγές με αντικείμενο την προβλεπόμενη στα άρθρα 5 και 7 του ανωτέρω κανονισμού αξίωση περί καταβολής αποζημιώσεως καθορίζεται σύμφωνα με τους κανόνες κάθε κράτους μέλους επί θεμάτων παραγραφής των αξιώσεων.
 (1) ΕΕ C 179 σ. 18.6.2011.


text:
 28.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 320/25
 Διάταξη του Προέδρου του τρίτου τμήματος του Δικαστηρίου της 17ης Ιουνίου 2015 [αίτηση του Krajský súd v Prešove (Σλοβακία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — CD Consulting s.r.o. κατά Anna Pančurová, Róbert Demeter, Kristína Pužová, Katarína Harakľová, Roman Novák, Marcela Grundzová, Milan Pulko, Peter Chomča, Jarmila Lešková, Katarína Malarová, Jana Belajová, Tatiana Kučkovská, Marián Demeter, Helena Chomčová, Marcela Troščáková, Nataša Virágová, Kvetuša Hudáková, Peter Grundza, Dávid Renner, Zdenko Ričalka, Jarmila Kurejová, Mária Maxinová
 (Υπόθεση C-328/14) (1)
 (2015/C 320/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική
 Ο Πρόεδρος του τρίτου τμήματος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 351 της 6.10.2014.


text:
 3.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 388/22
 Προσφυγή της 11ης Σεπτεμβρίου 2014 — Peri κατά ΓΕΕΑ (αναπαράσταση σφιγκτήρα ξυλοτύπου)
 (Υπόθεση T-656/14)
 2014/C 388/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Peri GmbH (Weißenhorn, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Bognár και M. Eck, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 26ης Ιουνίου 2014, στην υπόθεση R 1178/2013-1,
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: το τρισδιάστατο σήμα με μορφή σφιγκτήρα ξυλοτύπου για προϊόντα των κλάσεων 6 και 19 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 1 0 8 26 766
 Απόφαση του εξεταστή: απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', του κανονισμού 207/2009,
 —
 παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
22.2.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 44/23
 1) Ακυρώνει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για 3) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 την Αξιολόγηση των Φαρμακευτικών Προϊόντων, της
 1ης Μαρτίου 2000, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση
 περί τροποποιήσεως ορισμένων όρων της αδείας κυκλοφο- (1 ) ΕΕ C 211 της 22.7.00.
 ρίας του φαρμακευτικού προϊόντος με την ονομασία
 «Daquiran».
 2) Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα
 δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας και της παρεμβαίνου-
 σας ΕFPIA.
 3) Το Συμβούλιο φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 ( 1) ΕΕ C 192 της 8.7.2000. της 12ης ∆εκεμβρίου 2002
 στην υπόθεση T-136/00, Carmelo Morello κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 (Υπάλληλοι — ∆ιαδικασία πληρώσεως κενών θέσεων —
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Αιτιολογία — Συγκριτική εξέταση των υποψηφιοτήτων
 και ίση μεταχείριση των υπαλλήλων — Προσφυγή ακυρώ-
 σεως — Αγωγή αποζημιώσεως)
 της 12ης ∆εκεμβρίου 2002
 (2003/C 44/42)
 στην υπόθεση T-135/00, Carmelo Morello κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Υπάλληλοι — ∆ιαδικασία πληρώσεως κενών θέσεων —
 Αιτιολογία — Συγκριτική εξέταση των υποψηφιοτήτων
 και ίση μεταχείριση των υπαλλήλων — Προσφυγή ακυρώ-
 σεως — Αγωγή αποζημιώσεως) Στην υπόθεση T-136/00, Carmelo Morello, υπάλληλος της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών,
 εκπροσωπούμενος από τους J. Sambon και P.-P. Van Gehuchten,
 (2003/C 44/41) δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) και M. D. Waelbroeck), με αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση της
 αποφάσεως της Επιτροπής να μη διορίσει τον προσφεύγοντα στη
 θέση προϊσταμένου της μονάδας 2 «Αυτοκίνητα, λοιποί τρόποι
 μεταφοράς και συναφείς μηχανικές κατασκευές» της διευθύνσεως
 Στην υπόθεση T-135/00, Carmelo Morello, υπάλληλος της ΣΤ «Βιομηχανίες κεφαλαιουχικών και καταναλωτικών αγαθών», στη
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών, Γενική ∆ιεύθυνση «Ανταγωνισμός» (COM/070/99), καθώς και της
 εκπροσωπούμενος από τους J. Sambon και P.-P. Van Gehuchten, αποφάσεως να διορίσει άλλο υποψήφιο στην εν λόγω θέση και,
 δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτρο- αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα),
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser συγκείμενο από τους M. Jaeger, πρόεδρο, και τους K. Lenaerts
 και M. D. Waelbroeck), με αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση της και J. Azizi, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio González, κύριο
 αποφάσεως της Επιτροπής να μη διορίσει τον προσφεύγοντα υπάλληλο διοικήσεως, εξέδωσε στις 12 ∆εκεμβρίου 2002
 στη θέση προϊσταμένου της μονάδας 1 «Τηλεπικοινωνίες και απόφαση με το εξής διατακτικό:
 Ταχυδρομεία, συντονισμός της κοινωνίας των πληροφοριών» της
 διευθύνσεως Γ «Πληροφόρηση, επικοινωνία, πολυμέσα» στη Γενική 1) Υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα
 ∆ιεύθυνση «Ανταγωνισμός» (COM/069/99), καθώς και της αποφά- το ποσό των 5 000 ευρώ.
 σεως να διορίσει άλλο υποψήφιο στην εν λόγω θέση και, αφετέρου,
 αίτημα αποζημιώσεως, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο
 από τους M. Jaeger, πρόεδρο, K. Lenaerts και J. Azizi, δικαστές, 2) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 γραμματέας: J. Palacio González, κύριο υπάλληλο διοικήσεως,
 εξέδωσε στις 12 ∆εκεμβρίου 2002 απόφαση με το εξής διατακτικό: 3) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 1) Υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα
 (1 ) ΕΕ C 211 της 22.7.00.
 το ποσό των 5 000 ευρώ.
 2) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.


text:
 C 233/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 12.8.2000
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν με ́εδρα το Chesterfield (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́μενη
 α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της απο ́ τους K. P. E. Lasok, QC, και P. Harris, barrister, ενεργου ́ντες
 διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ κατ' εντολη ́ν του A. Mott, solicitor, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Gascogne Limousin viandes SA και Office national interprofes- Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο των Zeyen, Beghin, Feider,
 sionnel des viandes de l’élevage et de l’aviculture (Ofival), η Loeff, Claeys και Verbeke, 56-58, rue Charles Martel, με
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς το κυ ́ρος, απο ́ την αντικει ́μενο, αφενο ́ς, αγωγη ́ ασκηθει ́σα απο ́ την Επιτροπη ́ των
 α ́ποψη του α ́ρθρου 40, παρα ́γραφος 3, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των δυνα ́μει του α ́ρθρου 42 της Συνθη ́κης
 κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρου 34, παρα ́γραφος 2, ΕΚ), του ΕΚΑΧ με αι ́τημα να της επιστραφει ́ το ποσο ́ των 252 558 Ecu,
 α ́ρθρου 4θ, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 805/68 του που αντιστοιχει ́ σε επιδο ́τηση επιτοκι ́ου που χορη ́γησε στην Coal
 Συμβουλι ́ου, της 27ης Ιουνι ́ου 1968, περι ́ κοινη ́ς οργανω ́σεως Products Ltd στο πλαι ́σιο συμβα ́σεως αποσκοπου ́σας στην παροχη ́
 αγορα ́ς στον τομε ́α του βοει ́ου κρε ́ατος (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 03/003, ενισχυ ́σεως στην Coal Products Ltd για να καταναλω ́σει α ́νθρακα
 σ. 72), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 2222/96 του παραγο ́μενο εντο ́ς της Κοινο ́τητας, πλε ́ον το ́κων προς 8 % απο ́
 Συμβουλι ́ου, της 18ης Νοεμβρι ́ου 1996 (EE L 296, σ. 50), και 1ης Νοεμβρι ́ου 1995, και, αφετε ́ρου, ανταγωγη ́ που α ́σκησε η
 του α ́ρθρου 50, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 3886/92 εναγομε ́νη με αι ́τημα την καταβολη ́ του ποσου ́ των 46 010 Ecu,
 της Επιτροπη ́ς, της 23ης ∆εκεμβρι ́ου 1992, για τον καθορισμο ́ πλε ́ον το ́κων απο ́ 3 Φεβρουαρι ́ου 1995, το ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το
 των λεπτομερειω ́ν εφαρμογη ́ς ο ́σον αφορα ́ τα καθεστω ́τα τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους L. Sevón, προ ́εδρο τμη ́ματος,
 επιδοτη ́σεων που προβλε ́πονται στον κανονισμο ́ 805/68 και την D. A. O. Edward (εισηγητη ́) και P. Jann, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 κατα ́ργηση των κανονισμω ́ν (ΕΟΚ) 1244/82 και (ΕΟΚ) 714/89 εισαγγελε ́ας: N. Fennelly, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος
 (ΕΕ L 391, σ. 20), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 16 Μαι ̈́ου 2000 απο ́φαση με το
 2311/96 της Επιτροπη ́ς, της 2ας ∆εκεμβρι ́ου 1996 (EE L 313, ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 σ. 9), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους J. C. Mo-
 itinho de Almeida, προ ́εδρο τμη ́ματος, R. Schintgen (εισηγητη ́), 1) Απορρι ́πτει την αγωγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 C. Gulmann, J.-P. Puissochet και F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς Κοινοτη ́των και την ανταγωγη ́ της Coal Products Ltd.
 εισαγγελε ́ας: Γ. Κοσμα ́ς, γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 11 Μαι ̈́ου 2000 απο ́φαση με 2) Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των και η Coal Pro-
 το ακο ́λουθο διατακτικο ́: ducts Ltd θα φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα.
 Απο ́ την εξε ́ταση του υποβληθε ́ντος ερωτη ́ματος δεν προε ́κυψε (1) EE C 271 της 6.9.1997.
 κανε ́να στοιχει ́ο ικανο ́ να επηρεα ́σει το κυ ́ρος του ́αρθρου 4θ,
 παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 805/68 του Συμβουλι ́ου,
 της 27ης Ιουνι ́ου 1968, περι ́ κοινη ́ς οργανω ́ σεως αγορα ́ς στον
 τομε ́α του βοει ́ου κρε ́ατος, ́οπως τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́
 (ΕΚ) 2222/96 του Συμβουλι ́ου, της 18ης Νοεμβρι ́ου 1996, και
 του ́αρθρου 50, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 3886/92
 της Επιτροπη ́ς, της 23ης ∆εκεμβρι ́ου 1992, για τον καθορισμο ́ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 των λεπτομερειω ́ ν εφαρμογη ́ς ́οσον αφορα ́ τα καθεστω ́ τα
 επιδοτη ́σεων που προβλε ́πονται στον κανονισμο ́ 805/68 και την της 16ης Μαι ̈́ου 2000
 κατα ́ργηση των κανονισμω ́ ν (ΕΟΚ) 1244/82 και (ΕΟΚ) 714/89,
 ́οπως τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 2311/96 της στην υπο ́θεση C-78/98 (αι ́τηση του House of Lords για την
 Επιτροπη ́ς, της 2ας ∆εκεμβρι ́ου 1996. ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Shirley Preston κ.λπ.
 κατα ́ Wolverhampton Healthcare NHS Trust κ.λπ. και
 (1) EE C 100 της 10.4.1999.
 Dorothy Fletcher κ.λπ. κατα ́ Midland Bank plc (1)
 («Κοινωνικη ́ πολιτικη ́ — 'Ανδρες και γυναι ́κες εργαζο ́μενοι
 — Ισο ́τητα αμοιβω ́ ν — Υπαγωγη ́ σε επαγγελματικο ́
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ συνταξιοδοτικο ́ συ ́στημα — Εργαζο ́μενοι που
 απασχολου ́νται με μειωμε ́νο ωρα ́ριο — Αποκλεισμο ́ς απο ́
 (πρω ́ το τμη ́μα) το συ ́στημα — Εθνικοι ́ δικονομικοι ́ κανο ́νες — Αρχη ́ της
 αποτελεσματικο ́τητας — Αρχη ́ της ισοδυναμι ́ας»)
 της 16ης Μαι ̈́ου 2000
 (2000/C 233/05)
 στην υπο ́θεση C-274/97: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των κατα ́ Coal Products Ltd (1)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 ́τρα διαιτησι ́ας — Επιδο ́τηση επιτοκι ́ου»)
 («Ρη
 (2000/C 233/04) (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Στην υπο ́θεση C-78/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του House of
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ Lords (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν
 στη Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας) του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την
 οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον
 Στην υπο ́θεση C-274/97, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Shirley Preston κ.λπ. και Wol-
 (εκπρο ́σωποι: P. Oliver και B. Doherty) κατα ́ Coal Products Ltd, verhampton Healthcare NHS Trust κ.λπ. και μεταξυ ́ Dorothy


text:
 25.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 258/20
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2012 — Hand Held Products κατά ΓΕΕΑ — Orange Brand Services (DOLPHIN)
 (Υπόθεση T-361/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση λεκτικού κοινοτικού σήματος DOLPHIN - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα DOLPHIN - Μερική απόρριψη της ανακοπής - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2012/C 258/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Hand Held Products, Inc. (Wilmington, Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: J. Güell Serra και M. Curell Aguilà, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς P. Bullock et R. Pethke, μετέπειτα P. Bullock και G. Schneider)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Orange Brand Services Ltd (Bristol, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της από 6 Απριλίου 2011 αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ (R 1443/2010-1), σχετικά με τη διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Hand Held Products, Inc. και Orange Brand Services Ltd.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την από 6 Απριλίου 2011 απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (R 1443/2010-1), καθ’ ο μέρος απέρριψε την ανακοπή για ηλεκτρικά ή ηλεκτρονικά εξαρτήματα.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Hand Held Products, Inc. και το ΓΕΕΑ φέρουν έκαστος τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 269 της 10.9.2011.


text:
 20.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 114/24
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg (Γερμανία) στις 15 Ιανουαρίου 2013 — Simon, Evers & Co GmbH κατά Hauptzollamt Hamburg-Hafen
 (Υπόθεση C-21/13)
 2013/C 114/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Hamburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Simon, Evers & Co GmbH
 Καθού: Hauptzollamt Hamburg-Hafen
 Προδικαστικό ερώτημα
 Είναι άκυρος ο κανονισμός (ΕΚ) 499/2009 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουνίου 2009, για την επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1174/2005 στις εισαγωγές τροχοφόρων φορείων και των βασικών μερών τους, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, στις εισαγωγές του ίδιου προϊόντος που προέρχονται από την Ταϊλάνδη, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Ταϊλάνδης είτε όχι για τον λόγο ότι η Επιτροπή, μη λαμβάνοντας υπόψη τις προκύπτουσες από το άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1995 για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1) προϋποθέσεις για τη διαπίστωση της καταστρατηγήσεως μέτρων σχετικά με δασμούς αντιντάμπινγκ, έκανε δεκτή την ύπαρξη καταστρατηγήσεως εξαιτίας και μόνον του γεγονότος ότι μετά τη θέσπιση των μέτρων αυξήθηκε σημαντικά ο όγκος των σχετικών εξαγωγών από την Ταϊλάνδη, παρότι η Επιτροπή δεν προέβη σε περαιτέρω συγκεκριμένες διαπιστώσεις, προβάλλοντας έλλειψη συνεργασίας εκ μέρους των ταϊλανδών εξαγωγέων;
 (1) ΕΕ L 151, σ. 1.


text:
 10.7.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/11
 Προσφυγή της εταιρείας ALENIA MARCONI SYSTEMS SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 23 Απριλίου 2004
 (Υπόθεση T-155/04)
 (2004/C 179/23)
 Γλώσσα της διαδικασίας: η ιταλική
 Η εταιρεία ALENIA MARCONI SYSTEMS SpA εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Francesco Sciaudone, άσκησε στις 23 Απριλίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να διατάξει την Επιτροπή να διαβιβάσει στο Πρωτοδικείο όλα τα έγγραφα που διαθέτουν οι υπηρεσίες της σχετικά με την καταγγελία που υπέβαλε η προσφεύγουσα,
 —
 να ακυρώσει ή/και τροποποιήσει την προσβαλλόμενη απόφαση,
 —
 να διατάξει οποιοδήποτε άλλο μέτρο που το Πρωτοδικείο θα θεωρήσει σκόπιμο προκειμένου η Επιτροπή να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της βάσει του άρθρου 233 ΕΚ και, ειδικότερα, να προβεί σε νέα εξέταση της καταγγελίας που υποβλήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 1997,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Με την προσβαλλόμενη απόφαση απορρίφθηκε η καταγγελία που υποβλήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 1987, βάσει του άρθρου 3 του κανονισμού αριθ. 17/62, της τότε Alenia Difesa, κλάδο της επιχειρήσεως FINMECCANICA SpA, λόγω της φερομένης ελλείψεως των προϋποθέσεων για την εφαρμογή στον EUROCONTROL των κοινοτικών διατάξεων στον τομέα του ανταγωνισμού καθώς και επαρκών στοιχείων προς απόδειξη των υποτιθέμενων καταχρήσεων που ήσαν αντικείμενο της καταγγελίας. Ειδικότερα, η προσφεύγουσα είχε καταγγείλει την καταχρηστική εκμετάλλευση της δεσπόζουσας θέσεως που εφάρμοσε ο EUROCONTROL και τα αποτελέσματα στρεβλώσεως του ανταγωνισμού στον τρόπο διαχειρίσεως των συμβάσεων για την ανάπτυξη πρωτοτύπων, των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας (IPR's), σε σχέση με τις συμβάσεις προμήθειας εξοπλισμών στην Air Traffic Management, καθώς και στην ανάπτυξη της συνδρομής προς τις εθνικές διοικήσεις.
 Η απόφαση προσβάλλεται προ πάντων λόγω παραβάσεως του άρθρου 82 της συνθήκης ΕΚ. Και τούτο, ειδικότερα, στο μέτρο που, παρά το ότι αναγνωρίζεται κατ' αρχήν η εφαρμογή του άρθρου 82 ως προς τον EUROCONTROL, όσον αφορά τη συγκεκριμένη περίπτωση αποκλείεται ο συσχετισμός καθόσον δεν αναγνωρίζεται ο οικονομικός χαρακτήρας των δραστηριοτήτων τυποποιήσεως και συνδρομής προς τις εθνικές διοικήσεις που αναπτύσσει ο ίδιος οργανισμός.
 Εκτός της προαναφερόμενης παραβάσεως, η απόφαση είναι πλημμελής καθόσον η Επιτροπή:
 α)
 δεν εξέτασε επί της ουσίας τον χαρακτήρα καταχρηστικής εκμεταλλεύσεως των καταγγελλομένων συμπεριφορών σχετικά με τη δραστηριότητα τυποποιήσεως, ρυθμίσεως και κυρώσεως καθώς και τη δραστηριότητα συνδρομής προς τις εθνικές διοικήσεις·
 β)
 εξετάζοντας επί της ουσίας, έστω και συνοπτικά, τη συμπεριφορά του EUROCONTROL σχετικά με τη δραστηριότητα αποκτήσεως πρωτοτύπων και τη διαχείριση των σχετικών δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, απέκλεισε τον χαρακτήρα καταχρηστικής εκμεταλλεύσεως της συμπεριφοράς αυτής κατά την έννοια του άρθρου 82 της συνθήκης ΕΚ.
 Η προσβαλλόμενη απόφαση, τέλος, φαίνεται πλημμελής διότι στερείται πλήρως πρόσφορης αιτιολογίας που να αποδεικνύει τη μη οικονομική φύση αυτών των δραστηριοτήτων του EUROCONTROL και την ανυπαρξία συμπεριφορών εκ μέρους του EUROCONTROL που να χαρακτηρίζονται ως καταχρηστική εκμετάλλευση κατά την έννοια του άρθρου 82 της συνθήκης ΕΚ.


text:
23 . 11 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 354/27
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ François Brouxel , 6, rue Zithe , κατα Επιτροπής των Ευρω
 της 4ης Οκτωβρίου 1996 παϊκών Κοινοτήτων ( εκπρόσωποι: Maria Teresa Figueira και
 Knut Simonsson ), με αντικείμενο αίτηση αναστολής εκτελέ
 στην υπόθεση Τ-5/96, Sveriges Betodlares Centralförening σεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου
 και Sven Ake Henrikson κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών 1995 , με την οποία διατάχτηκε η επιστροφή ποσού 4 267 218
 Κοινοτήτων (') Esc το οποίο καταβλήθηκε ως συνδρομή του Ευρωπαϊκού
 [Κοινή γεωργική πολιτική — Ζαχαρότευτλα — Κανονισμός Κοινωνικού Ταμείου σε ενέργεια επαγγελματικής καταρτί
 (ΕΚ) αριθ. 1734/95 — Ειδική γεωργική ισοτιμία — Έλλειψη σεως, o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις 8 Οκτωβ
 ισοτιμίας για τη Σουηδία — Προσφυγή ακυρώσεως — ρίου 1996 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Απαράδεκτο]
 (96/C 354/54 1 . Απορρίπτει την αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 2 . Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Στην υπόθεση Τ-5/96, Sveriges Betodlares Centralförening, με
 έδρα το Malmö (Σουηδία), και Sven Ake Henrikson, κάτοι
 κος Lund (Σουηδία), εκπροσωπούμενοι από τους Otfried
 Lieberknecht και Wolfgang Kirchhoff, δικηγόρους Düssel
 dorf. και Michael Schütte , δικηγόρο Βερολίνου , με αντίκλητο
 στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Alex Bonn , 62 , avenue
 Guillaume , κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Προσφυγή των εταιρειών Assicurazioni Generali SpA και
 ( εκπρόσωποι: Eugenio de March και James Macdonald Flett), Unicredito SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής των, που ασκήθηκε στις 5 Ιουνίου 1996
 που περιλαμβάνεται στο έγγραφο της 27ης Οκτωβρίου 1995 (Υπόθεση Τ-87/96)
 [παραπομπή D(95 ) VI/ 1242/95] περί αρνήσεως καθορισμού (96/C 354/56)
 για τη Σουηδία της ειδικής γεωργικής ισοτιμίας των ελαχί
 στων τιμών των ζαχαροτεύτλων για την περίοδο από 1ης
 Ιανουαρίου 1995 μέχρι και τις 30 Ιουνίου 1995 , το Πρωτοδι (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 κείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Saggio, Πρόεδ
 ρο , τη V. Tiili κι τον R. M. Moura Ramos, δικαστές , Οι εταιρείες Assicurazioni Generali SpA, με έδρα την Τερ
 γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 4 Οκτωβρίου 1996 γέστη ( Ιταλία), και Unicredito SpA, με έδρα το Treviso
 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: (Ιταλία), εκπροσωπούμενες από τους Aurelio Pappalardo,
 δικηγόρο Trapani, και Claudio Tesauro, δικηγόρο Νεαπόλε
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. ως, με αντίλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Alain
 Lorang, 51 , rue Albert 1 er, άσκησαν ενώπιον του Πρωτοδι
 2 . Οι προσφεύγοντες φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 5 Ιουνίου 1996
 καθώς και, από κοινού και αλληλεγγύως, τα έξοδα στα προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκό') v Κοινοτή
 οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή. των .
 (') ΕΕ αριθ . C 133 της 4 . 5 . 19% . Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο :
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 25ης
 Μαρτίου 1996, Generali/Unicredito, στην υπόθεση
 IV/M.71 1 ,
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα .
 της 8ης Οκτωβρίου 1996
 στην υπόθεση Τ-84/96 R, Cipeke — Comércio e Industrie de
 Papel, Ld.a κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (Κοινωνική πολιτική — Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο —
 Απόφαση διατάσσουσα τη μερική επιστροφή συνδρομής σε Οι προσφεύγουσες, εταιρείες δρώσες στον τομέα των ασφα
 ενέργεια επαγγελματικής καταρτίσεως — Διαδικασία λίσεων, που είχαν κοινοποιήσει, κατά τον κανονισμό (ΕΟΚ)
 ασφαλιστικών μέτρων — Αίτηση αναστολής εκτελέσεως — αριθ . 4064/89 του Συμβουλίου , την από κοινού σύσταση
 Επείγον — Δεν υπάρχει) επιχειρήσεως, υπό την επωνυμία Casse e Generali Vita SpA
 (CG Vita ), προοριζόμενη να λειτουργήσει στην αγορά της
 (96/C 354/55 ) ασφάλειας ζωής, επικαλούμενες τον συγκεντρωτικό της
 χαρακτήρα, βάλλουν κατά της αρνήσεως της Επιτροπής να
 (Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική) θεωρήσει ότι i] κοινοποιηθείσα πράξη καλύπτεται από το
 πεδίο εφαρμογής του προμνησθέντος κανονισμού .
 Στην υπόθεση Τ-84/96 R, Cipeke — Comércio e Indûstria de
 Papel , Ld.a , με έδρα τη Λισσαβώνα , εκπροσωπούμενη από Κατά τις προσφεύγουσες, η προσβαλλόμενη απόφαση στηρί
 τον Miguel Ferrão Castelo Branco , δικηγόρο Λισσαβώνας, με ζεται στην άποψη ότι η CG Vita στερείται λειτουργικής
 τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο αυτοτέλειας , διότι:


text:
 12.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 335/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Ιουλίου 2016 [αίτηση του Tribunal Central Administrativo Sul (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ambisig — Ambiente e Sistemas de Informação Geográfica SA κατά AICP — Associação de Industriais do Concelho de Pombal
 (Υπόθεση C-46/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Δημόσιες συμβάσεις - Οδηγία 2004/18/ΕΚ - Άρθρο 48, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, σημείο ii, δεύτερη περίπτωση - Τεχνικές ικανότητες των οικονομικών φορέων - Άμεσο αποτέλεσμα - Αποδεικτικά μέσα - Σχέση προτεραιότητας μεταξύ της βεβαιώσεως ιδιώτη αγοραστή και προσωπικής δηλώσεως του διαγωνιζόμενου - Αρχή της αναλογικότητας - Απαγόρευση ουσιωδών τροποποιήσεων των σχετικών με τα προβλεπόμενα αποδεικτικά μέσα απαιτήσεων))
 (2016/C 335/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Central Administrativo Sul
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ambisig — Ambiente e Sistemas de Informação Geográfica SA
 κατά
 AICP — Associação de Industriais do Concelho de Pombal
 παρισταμένης της: Índice — ICT & Management Lda
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 48, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, σημείο ii, δεύτερη περίπτωση, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, έχει την έννοια ότι πληροί τις προϋποθέσεις ώστε να παρέχει στους ιδιώτες, ελλείψει μεταφοράς του στο εσωτερικό δίκαιο, δικαιώματα που δύνανται αυτοί να προβάλουν ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων κατά αναθέτουσας αρχής, εφόσον η τελευταία είναι δημόσιος φορέας ή οργανισμός που είναι επιφορτισμένος, δυνάμει πράξεως της δημοσίας αρχής, με την παροχή υπηρεσίας δημόσιου συμφέροντος υπό τον έλεγχο της αρχής αυτής και διαθέτει, προς τούτο, εξαιρετικές εξουσίες σε σχέση με τους κανόνες που εφαρμόζονται στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών.
 2)
 Το άρθρο 48, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, σημείο ii, δεύτερη περίπτωση, της οδηγίας 2004/18 έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται στην εφαρμογή όρων που έχει προβλέψει η αναθέτουσα αρχή, όπως είναι οι επίμαχοι στην υπόθεση της κύριας δίκης, κατά τους οποίους οι οικονομικοί φορείς δεν επιτρέπεται να αποδείξουν τις τεχνικές τους ικανότητες με δική τους δήλωση, εκτός αν αποδείξουν ότι βρίσκονται στην αδυναμία ή σε σοβαρή δυσχέρεια να αποκτήσουν βεβαίωση από ιδιώτη αγοραστή.
 3)
 Το άρθρο 48, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, σημείο ii, δεύτερη περίπτωση, της οδηγίας 2004/18 έχει την έννοια ότι αντιτίθεται στην εφαρμογή όρου, όπως ο επίμαχος στην υπόθεση της κύριας δίκης, τον οποίο έχει προβλέψει η αναθέτουσα αρχή και κατά τον οποίο η βεβαίωση του ιδιώτη αγοραστή πρέπει, επί ποινή αποκλεισμού της υποψηφιότητας του μετέχοντος στον διαγωνισμό, να φέρει βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής από συμβολαιογράφο, δικηγόρο ή άλλη αρμόδια αρχή.
 (1) ΕΕ C 146 της 4.5.2015.


text:
 29.10.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 271/18
 Διαγραφή της υποθέσεως C-108/04 (1)
 (2005/C 271/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Με διάταξη της 3ης Μαΐου 2005 ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C- 108/04 (αίτηση του Tribunal Superior de Justicia για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Divina Cortiñas Yáñez κατά Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS).
 (1) EE C 94 της 17.4.2004.


text:
 10.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 362/22
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 14ης Σεπτεμβρίου 2011 — Α κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-12/09) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Επαγγελματική νόσος - Σχέσεις μεταξύ των διαδικασιών των άρθρων 73 και 78 του ΚΥΚ - Προσωρινή αποζημίωση - Επιστροφή ιατρικών δαπανών - Πρόσβαση στον ατομικό φάκελο)
 2011/C 362/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-Ενάγων: Α (P., Γαλλία) (εκπρόσωποι: B. Cambier και A. Paternostre, δικηγόροι)
 Καθής-Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και J. Baquero Cruz)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα αναγνωρίσεως ότι η Επιτροπή υπέχει ευθύνη για ορισμένα πταίσματα που διέπραξε κατά του προσφεύγοντος, στο πλαίσιο της διαδικασίας που κινήθηκε βάσει του άρθρου 73 του ΚΥΚ, καθώς και αίτημα ακυρώσεως διαφόρων αποφάσεων περί αρνήσεως εφαρμογής στον προσφεύγοντα των διατάξεων του άρθρου 73, παράγραφος 2, στοιχείο β', του ΚΥΚ, κοινοποιήσεως σε αυτόν μιας σειράς εγγράφων του ιατρικού του φακέλου και επιστροφής σε αυτόν ορισμένων ιατρικών εξόδων — Αφετέρου, αγωγή με την οποία ζητείται η αποκατάσταση της ζημίας την οποία φέρεται ότι υπέστη ο προσφεύγων
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει τον προσφεύγοντα-ενάγοντα στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) EE C 113 της 16.5.2009, σ. 45.


text:
 11.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/31
 Προσφυγή της 26ης Φεβρουαρίου 2015 — Sfera Joven κατά ΓΕΕΑ — Las banderas del Mediterráneo (NOOSFERA)
 (Υπόθεση T-99/15)
 (2015/C 155/36)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sfera Joven, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. L. Rivas Zurdo, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Las banderas del Mediterráneo, SL (Cox, Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα του επίδικου σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «NOOSFERA» — Υπ’ αριθ. 11 233 681 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 12ης Δεκεμβρίου 2014 στην υπόθεση R 158/2014-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 2014 του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ στην υπόθεση R 158/2014-4 καθόσον, απορρίπτοντας την προσφυγή της ανακόπτουσας, επιβεβαιώνει την απόφαση του τμήματος ανακοπών περί απορρίψεως της ανακοπής B 2 160 557 και πλήρους αποδοχής του κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 11 233 681 «NOOSFERA» (λεκτικού σήματος)·
 —
 να καταδικάσει τον ή τους αντιδίκους στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
 21.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 277/52
 Προσφυγή της 29ης Ιουνίου 2017 — Karl Storz κατά EUIPO (3D)
 (Υπόθεση T-413/17)
 (2017/C 277/75)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Karl Storz GmbH & Co. KG (Tuttlingen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Gruber, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Διεθνής καταχώριση, με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση, του εικονιστικού σήματος το οποίο περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «3D» — Υπ’ αριθ. 1 272 627 διεθνής καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 11ης Απριλίου 2017 στην υπόθεση R 1502/2016-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 11ης Απριλίου 2017 στην υπόθεση R 1502/2016-2 και να προβεί σε καταχώριση του σήματος «3D», το οποίο έχει IR [διεθνή καταχώριση υπ’ αριθ.] 1 272 627, με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση για όλα τα προϊόντα τα οποία αφορά η αίτηση καταχωρίσεως, συμπεριλαμβανομένων των προϊόντων τα οποία εξακολουθούν να πλήττονται από την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009.


text:
 1.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/11
 Προσφυγή της 2ας Φεβρουαρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-49/09)
 2009/C 102/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Δ. Τριανταφύλλου και K. Hermann)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας, επιβάλλοντας μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ 7 % στην παράδοση, την εισαγωγή και το ενδοκοινοτικό εμπόριο ενδυμάτων και ενδυματολογικών μικροαντικειμένων (αξεσουάρ) για βρέφη και παιδικών υποδημάτων βάσει του άρθρου 41, παράγραφος 2, του νόμου περί φόρου αγαθών και υπηρεσιών («ustawa o podatku od towarów i usług») της 11ης Μαρτίου 2004, σε συνδυασμό με τις θέσεις 45 και 47 του παραρτήματος III του νόμου αυτού, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 98 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1), σε συνδυασμό με το παράρτημα III της οδηγίας αυτής·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κατά την άποψη της Επιτροπής, είναι αντίθετη προς το άρθρο 98 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ η επιβολή μειωμένου συντελεστή ΦΠΑ 7 % στην παράδοση, την εισαγωγή και το ενδοκοινοτικό εμπόριο ενδυμάτων και ενδυματολογικών μικροαντικειμένων (αξεσουάρ) για βρέφη και παιδικών υποδημάτων βάσει του άρθρου 41, παράγραφος 2, του νόμου περί φόρου αγαθών και υπηρεσιών της 11ης Μαρτίου 2004, σε συνδυασμό με τις θέσεις 45 και 47 του παραρτήματος III του νόμου αυτού. Η επιβολή του ως άνω μειωμένου συντελεστή στα εν λόγω αγαθά δεν καλύπτεται από καμία από τις εξαιρέσεις που προβλέπουν για τη Δημοκρατία της Πολωνίας το παράρτημα XII, κεφάλαιο 9 («Φόροι»), σημείο 1, στοιχεία α' και β, της πράξεως περί των όρων προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το άρθρο 128 της οδηγίας 2006/112.
 (1) ΕΕ L 347, της 11.12.2006, σ. 1.


text:
 C 191/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.8.2002
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα) της 18ης Ιουνι ́ου 2002
 της 18ης Ιουνι ́ου 2002 στην υπο ́θεση C-60/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 στην υπο ́θεση C-398/00: Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας κατα ́ Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́ες 89/369/ΕΟΚ και
 89/429/ΕΟΚ — Ατμοσφαιρικη ́ ρυ ́πανση — Εγκαταστα ́ σεις
 («Κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις — Κοινοποιηθε ́ντα σχε ́δια — Μη καυ ́σεως αστικω ́ ν απορριμμα ́των — Χω ́ ρος εγκαταστα ́-
 ́εκδοση αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς εντο ́ς της δι ́μηνης προ- σεων καυ ́σεως στη Γαλλι ́α»)
 θεσμι ́ας — Προθεσμι ́α δεκαπε ́ντε εργασι ́μων ημερω ́ ν για
 την κι ́νηση επι ́σημης διαδικασι ́ας εξετα ́σεως — Τρο ́ποι
 υπολογισμου ́ της προθεσμι ́ας — Προϋποθε ́σεις κοινοποιη ́- (2002/C 191/13)
 σεως της προηγουμε ́νης ειδοποιη ́σεως του κρα ́τους με ́λους
 και της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς — Μετα ́δοση με ́σω (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 τηλεομοιοτυπι ́ας»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (2002/C 191/12)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ Στην υπο ́θεση C-60/01, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (εκπρο ́σωποι: H. Støvlbaek και J. Adda) κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρα-
 τι ́ας (εκπρο ́σωποι: αρχικω ́ς G. de Bergues και D. Colas και στη
 συνε ́χεια R. Abraham και D. Colas), με αντικει ́μενο να αναγνω-
 ριστει ́ ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας να λα ́βει ο ́λα τα
 Στην υπο ́θεση C-398/00, Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας (εκπρο ́σωπος: S. αναγκαι ́α και κατα ́λληλα με ́τρα για να διασφαλι ́σει ει ́τε τη
 Ortiz Vaamonde) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των λειτουργι ́α του συνο ́λου των εν λειτουργι ́α χω ́ρων καυ ́σεως
 (εκπρο ́σωποι: G. Rozet και R. Vidal), με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση απορριμμα ́των στη Γαλλι ́α συ ́μφωνα με τις συνθη ́κες καυ ́σεως
 της απο ́ 17 Αυγου ́στου 2000 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, η οποι ́α που επιβα ́λλουν οι οδηγι ́ες 89/369/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 κοινοποιη ́θηκε στο βασι ́λειο της Ισπανι ́ας με το ́εγγραφο SG 8ης Ιουνι ́ου 1989, σχετικα ́ με την προ ́ληψη της ατμοσφαιρικη ́ς
 (2000) D/106322, της 22ας Αυγου ́στου 2000, και δημοσιευ ́θηκε ρυ ́πανσης που προκαλει ́ται απο ́ τις νε ́ες εγκαταστα ́σεις καυ ́σης
 στην Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των της αστικω ́ν απορριμμα ́των (EE L 163, σ. 32), και 89/429/ΕΟΚ του
 18ης Νοεμβρι ́ου 2000 (ΕΕ C 328, σ. 19), περι ́ κινη ́σεως Συμβουλι ́ου, της 21ης Ιουνι ́ου 1989, σχετικα ́ με τη μει ́ωση της
 της επι ́σημης διαδικασι ́ας εξετα ́σεως του αν οι ενισχυ ́σεις που ατμοσφαιρικη ́ς ρυ ́πανσης που προκαλει ́ται απο ́ τις [υπα ́ρχουσες]
 χορηγη ́θηκαν στην επιχει ́ρηση Santana Motor SA συμβιβα ́ζονται εγκαταστα ́σεις καυ ́σης αστικω ́ν απορριμμα ́των (EE L 203, σ. 50),
 με τη Συνθη ́κη ΕΚ, ο ́σον αφορα ́ το συ ́νολο των προβλεπομε ́νων ει ́τε την ́εγκαιρη παυ ́ση της λειτουργι ́ας τους, και δη απο ́
 με ́τρων με εξαι ́ρεση την εγγυ ́ηση που χορηγη ́θηκε τον Ιου ́νιο του 1ης ∆εκεμβρι ́ου 1990 για τις νε ́ες εγκαταστα ́σεις και απο ́
 ́ετους 1998, το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους 1ης ∆εκεμβρι ́ου 1996 για τις υπα ́ρχουσες εγκαταστα ́σεις, παρε ́βη
 F. Macken, προ ́εδρο τμη ́ματος, J.-P. Puissochet, (εισηγητη ́) και τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει βα ́σει του α ́ρθρου 4, παρα ́γραφος 1,
 Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: της οδηγι ́ας 89/369 και των α ́ρθρων 2, πρω ́το εδα ́φιο, στοιχει ́ο α',
 R. Grass, εξε ́δωσε στις 18 Ιουνι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο και 4 της οδηγι ́ας 89/429 καθω ́ ς και του α ́ρθρου 249, τρι ́το
 διατακτικο ́: εδα ́φιο, ΕΚ, το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez
 Iglesias, Προ ́εδρο, P. Jann, F. Macken και Ν. Colneric και S. von
 Bahr, προε ́δρους τμη ́ματος, A. La Pergola, J.-P. Puissochet,
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́ 17 Αυγου ́στου 2000 αποφα ́ση της
 M. Wathelet, Β. Σκουρη ́, J. N. Cunha Rodrigues,
 Επιτροπη ́ς, η οποι ́α κοινοποιη ́θηκε στο Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας
 C. W. A. Timmermans (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 με το ́εγγραφο SG (2000) D/106322, της 22ας Αυγου ́στου
 S. Alber, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 18 Ιουνι ́ου 2002
 2000, περι ́ κινη ́σεως της επι ́σημης διαδικασι ́ας εξετα ́σεως
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 του αν οι ενισχυ ́σεις που χορηγη ́θηκαν στην επιχει ́ρηση
 Santana Motor SA συμβιβα ́ζονται με τη Συνθη ́κη ΕΚ ́οσον
 αφορα ́ το συ ́νολο των προβλεπομε ́νων με ́τρων, με εξαι ́ρεση 1) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας να λα ́βει ́ολα τα
 την εγγυ ́ηση που χορηγη ́θηκε τον Ιου ́νιο του ́ετους 1998. αναγκαι ́α και κατα ́λληλα με ́τρα για να διασφαλι ́σει ει ́τε
 τη λειτουργι ́α του συνο ́λου των χω ́ ρων καυ ́σεως απορριμμα ́-
 2) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των των στη Γαλλι ́α συ ́μφωνα με τις συνθη ́κες καυ ́σεως που
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα. επιβα ́λλουν οι οδηγι ́ες 89/369/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 8ης Ιουνι ́ου 1989, σχετικα ́ με την προ ́ληψη της ατμοσφαιρι-
 κη ́ς ρυ ́πανσης που προκαλει ́ται απο ́ τις νε ́ες εγκαταστα ́σεις
 (1) ΕΕ C 28 της 27.1.2001. καυ ́σης αστικω ́ ν απορριμμα ́των, και 89/429/ΕΟΚ του Συμ-
 βουλι ́ου, της 21ης Ιουνι ́ου 1989, σχετικα ́ με τη μει ́ωση
 της ατμοσφαιρικη ́ς ρυ ́πανσης που προκαλει ́ται απο ́ τις


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/28
 Αναίρεση που άσκησε στις 14 Μαΐου 2013 το Βασίλειο της Ισπανίας κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερος σχηματισμός) στις 26ης Φεβρουαρίου 2013 στην υπόθεση Τ-65/10, Τ-113/10 και T-138/10, Ισπανία κατά Επιτροπή
 (Υπόθεση C-263/13 Ρ)
 2013/C 207/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: A. Rubio González, agente)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να κάνει δεκτή την υπό κρίση αναίρεση και να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Φεβρουαρίου 2013, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-65/10, T-113/10 και T-138/10, Ισπανία κατά Επιτροπής.
 —
 Να ακυρώσει τις αποφάσεις της Επιτροπής C(2009) 9270, της 30ής Νοεμβρίου 2009, C(2009) 10678, της 23ης Δεκεμβρίου 2009, και C(2010) 337, της 28ης Ιανουαρίου 2010, με την οποία μειώθηκε η συνδρομή του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) που είχε χορηγηθεί, αντίστοιχα, για το επιχειρησιακό πρόγραμμα Ανδαλουσία του Στόχου 1 (1994-1999), κατ’ εφαρμογή της απόφασης C(94) 3456 της Επιτροπής, της 9ης Δεκεμβρίου 1994, του επιχειρησιακού προγράμματος «Χώρα των Βάσκων» του στόχου 2 (1997-1999) κατ’ εφαρμογή της αποφάσεως C(1998) 121 της Επιτροπής, της 5ης Φεβρουαρίου 1998, και του επιχειρησιακού προγράμματος «Κοινότητα της Βαλένθια» του στόχου 1 (1994-1999) κατ’ εφαρμογή της αποφάσεως C(1994) 3043 της Επιτροπής, της 25ης Νοεμβρίου 1994.
 —
 Να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα την αναιρεσίβλητη.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 —
 Πλάνη περί το δίκαιο καθόσον το άρθρο 24, παράγραφος 2, του Κανονισμού 4253/88
 (1)
 χρησιμοποιήθηκε ως νομική βάση για την εφαρμογή των δημοσιονομικών διορθώσεων κατά παρέκταση.
 Η διάταξη αυτή δεν συνιστά νομική βάση για την εφαρμογή δημοσιονομικών διορθώσεων κατά παρέκταση σε περίπτωση συστημικών παρατυπιών, δεδομένου ότι η ευχέρεια αυτή δεν περιλαμβάνεται στις αρμοδιότητες της Επιτροπής.
 —
 Πλάνη περί το δίκαιο σχετικά με τον έλεγχο της αξιοπιστίας, της συνοχής, της λυσιτέλειας και της καταλληλότητας της παρεκτάσεως που εφάρμοσε η Επιτροπή.
 Ο έλεγχος από το Γενικό Δικαστήριο της αντιπροσωπευτικότητας του δείγματος που χρησιμοποιήθηκε για την εφαρμογή της δημοσιονομικής διορθώσεως κατά παρέκταση δεν ασκήθηκε κατά τρόπο σύμφωνο με τη νομολογία Tetra Laval (2).
 (1) Κανονισμός 4253/88 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1988, για τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.2052/88 όσον αφορά το συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπών υφισταμένων χρηματοδοτικών οργάνων (ΕΕ L 374, σ. 1).
 (2) Απόφαση της 15ης Φεβρουαρίου 2005, C-12/03 P, Επιτροπή κατά Tetra Laval (Συλλογή 2005, σ. I-987), σκέψη 39


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/33
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Σεπτεμβρίου 2010 — Now Pharm κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-74/08) (1)
 (Φάρμακα για ανθρώπινη χρήση - Διαδικασία χαρακτηρισμού φαρμάκων ως ορφανών φαρμάκων - Αίτηση χαρακτηρισμού του φαρμάκου «Ειδικό απόσταγμα ρίζας χελιδονίου» («Ukrain») ως ορφανού φαρμάκου - Απόφαση της Επιτροπής με την οποία δεν γίνεται δεκτός ο χαρακτηρισμός ενός φαρμάκου ως ορφανού φαρμάκου)
 (2010/C 288/63)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Now Pharm AG (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Kaletta και I.-J. Tegebauer, εν συνεχεία C. Kaletta, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Schima και M. Šimerdová)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής C(2007) 6132, της 4ης Δεκεμβρίου 2007, με την οποία το φάρμακο «Ειδικό απόσταγμα ρίζας χελιδονίου» δεν χαρακτηρίστηκε ως ορφανό φάρμακο, βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 141/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1999, για τα ορφανά φάρμακα (ΕΕ 2000, L 18, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Now Pharm AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 92 της 12.4.2008.


text:
20.4.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 97/15
 Προς στη ́ριξη των ισχυρισμω ́ν της, η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει πλαι ́σιο της ενιαι ́ας διαδικασι ́ας ιδιωτικοποιη ́σεως του
 τους ακο ́λουθους λο ́γους ακυρω ́σεως και τα εξη ́ς επιχειρη ́ματα: ιταλικου ́ τραπεζικου ́ συστη ́ματος, η οποι ́α ξεκι ́νησε με τον
 πρω ́το απο ́ τους δυ ́ο νο ́μους. Συναφω ́ς υποστηρι ́ζεται ο ́τι η
 καθη ́ς ει ́χε αξιολογη ́σει ρητα ́ τον νο ́μο Αmato σε δια ́φορες
 περιπτω ́σεις, ο ́σον αφορα ́ τις τρα ́πεζες της Σικελι ́ας και την
 — Τα φορολογικα ́ με ́τρα προς ο ́φελος των συγχωνευ ́σεων
 Banco di Napoli. Σε σχε ́ση με το τελευται ́ο αυτο ́ σημει ́ο
 τραπεζω ́ν δεν ει ́ναι επιλεκτικα ́ και δεν συνιστου ́ν ad hoc
 η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει παραβι ́αση των αρχω ́ν της
 ενι ́σχυση. Συναφω ́ ς θεωρει ́ται ο ́τι η εισαγωγη ́ φορολογικω ́ν
 προστασι ́ας της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης, της
 κινη ́τρων, απο ́ το 1990, στην ιταλικη ́ νομοθεσι ́α για τις
 αναλογικο ́τητας και της ασφα ́λειας δικαι ́ου.
 πρα ́ξεις της προβλεπο ́μενης συγχωνευ ́σεως τραπεζω ́ν, με
 κυ ́ρια λειτουργι ́α τη διευκο ́λυνση της ιδιωτικοποιη ́σεως του
 τομε ́α, ́εχει ως μοναδικο ́ σκοπο ́ να καταστη ́σει
 λειτουργικο ́τερο το φορολογικο ́ συ ́στημα και να το
 προσαρμο ́σει στη συγκεκριμε ́νη εξε ́λιξη του ιταλικου ́
 τραπεζικου ́ συστη ́ματος.
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Groupe Danone κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 — Τα προβλεπο ́μενα ευνοϊκα ́ φορολογικα ́ με ́τρα για τις πρα ́ξεις των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 επαναμεταβιβα ́σεως υλικου ́ εξοπλισμου ́ προς τα πιστωτικα ́ 22 Φεβρουαρι ́ου 2002
 ιδρυ ́ματα δεν συνιστου ́ν ενισχυ ́σεις, στον βαθμο ́ που δεν
 ισοδυναμου ́ν στην πρα ́ξη με παραι ́τηση του κρα ́τους απο ́ (Υπο ́θεση Τ-38/02)
 φορολογικα ́ ́εσοδα.
 (2002/C 97/29)
 — Κανε ́να απο ́ τα ανωτε ́ρω δυ ́ο φορολογικα ́ με ́τρα δεν νοθευ ́ει
 η ́ απειλει ́ να νοθευ ́σει τον ανταγωνισμο ́. Ως προς το σημει ́ο ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 αυτο ́ η Επιτροπη ́ δεν ́εχει προβει ́ σε καμι ́α ́ερευνα. Συναφω ́ς
 υπογραμμι ́ζεται ο ́τι οι ιταλικε ́ς τρα ́πεζες βρι ́σκονται σε
 μειονεκτικη ́ θε ́ση σε σχε ́ση με τους λοιπου ́ς κοινοτικου ́ς τους
 ανταγωνιστε ́ς, λο ́γω της υψηλη ́ς φορολογι ́ας που σπανι ́ως Η εταιρι ́α Groupe Danone, με ́εδρα το Παρι ́σι, εκπροσωπου ́μενη
 απαντα ́ σε α ́λλα κρα ́τη με ́λη. απο ́ τους Αntoine Winckler και Marc Waha, δικηγο ́ρους, α ́σκησε
 στις 22 Φεβρουαρι ́ου 2002 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 — Τα φορολογικα ́ με ́τρα που προβλε ́φθηκαν για τις
 συγχωνευ ́σεις τραπεζω ́ν δεν επηρεα ́ζουν το ενδοκοινοτικο ́
 εμπο ́ριο. Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει, βα ́σει του α ́ρθρου 230 της Συνθη ́κης ΕΚ, την
 — 'Ελλειψη αποδει ́ξεων και αιτιολογι ́ας ως προς το απο ́φαση·
 προβαλλο ́μενο αβα ́σιμο του ισχυρισμου ́ που αφορα ́ τις
 ενισχυ ́σεις de minimis. — επικουρικω ́ς, να μειω ́σει το προ ́στιμο που επιβλη ́θηκε στην
 προσφευ ́γουσα με την απο ́φαση, βα ́σει του α ́ρθρου 229 της
 Συνθη ́κης ΕΚ·
 — Η α ́ρνηση της καθη ́ς να προβει ́ σε συγκεκριμε ́νη αξιολο ́γηση
 της επι ́δικης ιταλικη ́ς κανονιστικη ́ς ρυθμι ́σεως της στε ́ρησε — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 τη δυνατο ́τητα να κατανοη ́σει καλυ ́τερα την ́εκταση και το
 περιεχο ́μενο ́ της· στην περι ́πτωση αυτη ́ θα ει ́χε τη δυνατο ́τητα
 να βεβαιωθει ́ ως προς την ορθο ́τητα της ρυθμι ́σεως απο ́ την
 α ́ποψη του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφοι 1 και 3, ΕΚ, καθω ́ ς και Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 να αξιολογη ́σει ορθα ́ τη νομιμο ́τητα του σκοπου ́ της.
 Συγκεκριμε ́να, η Επιτροπη ́ δεν κατανο ́ησε ου ́τε το
 Η προσβαλλο ́μενη στην παρου ́σα υπο ́θεση απο ́φαση αφορα ́ δυ ́ο
 περιεχο ́μενο ου ́τε την ́εκταση της επι ́δικης ιταλικη ́ς
 συμπρα ́ξεις στην βελγικη ́ αγορα ́ μπυ ́ρας. Η πρω ́τη συ ́μπραξη
 ρυθμι ́σεως.
 συνη ́φθη μεταξυ ́ των εταιριω ́ν Ιnterbrew NV και Brouwerijen
 Alken-Maes NV. Περιελα ́μβανε, ιδι ́ως, γενικο ́ συ ́μφωνο μη
 επιθε ́σεως, συμφωνι ́α σχετικα ́ με τις τιμε ́ς στο λιανικο ́ εμπο ́ριο
 — Με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, η Επιτροπη ́, κατα ́ την και κατανομη ́ της αγορα ́ς «Ξενοδοχει ́α Εστιατο ́ρια Καφετε ́ριες»
 αξιολο ́γηση της ενδεχο ́μενης μη συμβατο ́τητας ορισμε ́νων («horeca»). Η Επιτροπη ́ δεν καταδι ́κασε την Αlken-Maes για τη
 κανο ́νων του επι ́δικου νο ́μου με το α ́ρθρο 87, παρα ́γραφος 1, συμμετοχη ́ της στη συ ́μπραξη αυτη ́, αλλα ́ μο ́νο τη με ́τοχο που
 ΕΚ, η Επιτροπη ́ δεν ́ελαβε υπο ́ψη το στοιχει ́ο της ενιαι ́ας εκει ́νο το χρονικο ́ δια ́στημα ει ́χε την πλειοψηφι ́α των μετοχω ́ν, η ́τοι
 εφαρμογη ́ς και της συνε ́χειας των νο ́μων Αmato (νο ́μος υπ. την προσφευ ́γουσα, λο ́γω της συμμετοχη ́ς της στη συ ́μπραξη και
 αριθ. 218, της 30η ́ς Ιουλι ́ου 1990) και Ciampi, το οποι ́ο του γεγονο ́τος ο ́τι αποτελου ́σε με την Αlken-Maes οικονομικη ́
 ει ́χε η ́δη ευρε ́ως συζητηθει ́ ενω ́πιον της Επιτροπη ́ς στο ενο ́τητα.
 ---pagebreak--- C 97/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 20.4.2002
 Η καθη ́ς διαπιστω ́νει επι ́σης την υ ́παρξη μιας δευ ́τερης συμπρα ́ξεως Προσφυγη ́ της Jungbunzlauer AG κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 για τις πωλου ́μενες υπο ́ το ση ́μα των διανομε ́ων μπυ ́ρες, που Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 συνη ́φθη μεταξυ ́ της Ιnterbrew, της Αlken-Maes, της Ηaacht και 25 Φεβρουαρι ́ου 2002
 της Martens, σχετικα ́ με την κατανομη ́ της αγορα ́ς και την
 εναρμο ́νιση των τιμω ́ν. Για τη δευ ́τερη αυτη ́ συ ́μπραξη, η απο ́φαση
 δεν καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα για τις ενε ́ργειες της παλαια ́ς (Υπο ́θεση T-43/02)
 θυγατρικη ́ς της, διο ́τι δεν ει ́χε εμπλακει ́ σ' αυτε ́ς.
 (2002/C 97/30)
 Η προσφευ ́γουσα δεν βα ́λλει κατα ́ των διαπιστω ́σεων που
 αποτελου ́ν τη βα ́ση της προσβαλλο ́μενης αποφα ́σεως. Προς (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 στη ́ριξη των αιτημα ́των της, προβα ́λλει τους ακο ́λουθους λο ́γους
 και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα:
 — Η Επιτροπη ́ παραβι ́ασε τις αρχε ́ς της αναλογικο ́τητας και της Η Jungbunzlauer AG, με ́εδρα τη Βασιλει ́α (Ελβετι ́α),
 ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως καθορι ́ζοντας ως «βασικο ́ ποσο ́» του εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους R. Bechtold, M. Karl και
 προστι ́μου τα 25 εκατομμυ ́ρια ΕUR. U. Soltész, α ́σκησε στις 25 Φεβρουαρι ́ου 2002 ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 — Η απο ́φαση δεν στηρι ́ζεται στα πραγματικα ́ περιστατικα ́, διο ́τι Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 διαπιστω ́νει ο ́τι η παρα ́βαση διη ́ρκεσε απο ́ τις 28 Ιανουαρι ́ου
 1993 ́εως τις 28 Ιανουαρι ́ου 1998. Με τον τρο ́πο αυτο ́,
 η Επιτροπη ́ εφα ́ρμοσε ́ενα υπερβολικο ́ πολλαπλασιαστικο ́ Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 παρα ́γοντα στο υ ́ψος του προστι ́μου.
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 5ης ∆εκεμβρι ́ου
 — Η απο ́φαση δεν στηρι ́ζεται στα πραγματικα ́ περιστατικα ́, ο ́ταν 2001 (υπο ́θεση COMP/E-1/36.604 — κιτρικο ́ οξυ ́),
 διαπιστω ́νει ο ́τι η προσφευ ́γουσα α ́σκησε πι ́εση προκειμε ́νου
 να υποχρεω ́σει την Ιnterbrew να συμμετα ́σχει στη συ ́μπραξη.
 — επικουρικω ́ς, να μειω ́σει το προ ́στιμο που της επιβλη ́θηκε με
 το α ́ρθρο 3 της αποφα ́σεως,
 — Η απο ́φαση δεν μπορου ́σε με βα ́ση τον νο ́μο η ́ τα πραγματικα ́
 περιστατικα ́ να αυξη ́σει το προ ́στιμο για τον λο ́γο ο ́τι η
 προσφευ ́γουσα ει ́χε η ́δη καταδικαστει ́ δυ ́ο φορε ́ς. Συναφω ́ς, — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 η Επιτροπη ́ παραβι ́ασε τις αρχε ́ς nulla poena sine lege, non
 bis i idem και της ασφα ́λειας δικαι ́ου.
 — Η απο ́φαση δεν στηρι ́ζεται στον νο ́μο ου ́τε στα πραγματικα ́ Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 περιστατικα ́ στο με ́τρο που περιορι ́ζει το προ ́στιμο μο ́νο κατα ́
 10 % λο ́γω ελαφρυντικω ́ν περιστα ́σεων. Συγκεκριμε ́να, η
 απο ́φαση αρνη ́θηκε να λα ́βει υπο ́ψη την επι ́δραση του
 καθεστω ́τος ελε ́γχου των τιμω ́ν και την παρα ́δοση Αντικει ́μενο της διαφορα ́ς αποτελει ́ η απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της
 εναρμονι ́σεως στον τομε ́α της μπυ ́ρας, την ́ελλεψψη 5ης ∆εκεμβρι ́ου 2001 (υπο ́θεση COMP/E-1/36.604 — κιτρικο ́
 επιδρα ́σεως της συμφωνι ́ας στην αγορα ́, την εξα ́ρτηση της οξυ ́), με την οποι ́α η Επιτροπη ́ διαπι ́στωσε ο ́τι η προσφευ ́γουσα
 Αlken-Maes ́εναντι της δεσπο ́ζουσας θε ́σης της Ιnterbrew, και τε ́σσερις α ́λλες επιχειρη ́σεις παρε ́βησαν το α ́ρθρο 81,
 τις οικονομικε ́ς δυσχε ́ρειες της Αlken-Maes και τις συνθη ́κες παρα ́γραφος 1, ΕΚ και το α ́ρθρο 53, παρα ́γραφος 1, της
 κρι ́σεως κατα ́ τη δια ́ρκεια της χρονικη ́ς αυτη ́ς περιο ́δου. Συμφωνι ́ας ΕΟΧ, διο ́τι μετε ́σχον σε ισχυ ́ουσα ακο ́μη συμφωνι ́α
 και/η ́ εναρμονισμε ́νη πρακτικη ́ στον τομε ́α του κιτρικου ́ οξε ́ος.
 Στην προσφευ ́γουσα επιβλη ́θηκε προ ́στιμο υ ́ψους
 — Η απο ́φαση δεν στηρι ́ζεται στον νο ́μο ου ́τε στα πραγματικα ́ 17,64 εκατομμυρι ́ων ΕUR.
 περιστατικα ́ στο με ́τρο που καταλη ́γει ο ́τι η προσφευ ́γουσα
 αμφισβη ́τησε τα πραγματικα ́ περιστατικα ́ των οποι ́ων ́εγινε
 επι ́κληση κατ' αυτη ́ς. Για τον λο ́γο αυτο ́, ́επρεπε να μειωθει ́
 Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται κατ' αρχα ́ς ο ́τι κακω ́ς θεωρη ́θηκε
 σημαντικα ́ το ποσο ́ του προστι ́μου που επιβλη ́θηκε στην
 αποδε ́κτης της αποφα ́σεως· η απο ́φαση ́επρεπε να απευθυνθει ́ στην
 προσφευ ́γουσα.
 Jungbunzlauer GesmbH, εταιρι ́α ανη ́κουσα στον ́διο ι ο ́μιλο με
 την προσφευ ́γουσα.
 Η προσφευ ́γουσα εταιρι ́α επικαλει ́ται επι ́σης παρα ́βαση των
 δικαιωμα ́των της α ́μυνας, καθω ́ς και της υποχρεω ́σεως Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν απε ́δειξε επαρκω ́ς
 αιτιολογη ́σεως που υπε ́χει η Επιτροπη ́. τις πραγματικε ́ς συνε ́πειες εντο ́ς της αγορα ́ς και ο ́τι αρνη ́θηκε
 να λα ́βει υπο ́ψη υπε ́ρ της προσφευ ́γουσας το γεγονο ́ς ο ́τι η
 Jungbunzlauer GesmbH διαδραμα ́τισε ιδιαι ́τερο ρο ́λο εντο ́ς της
 συμπρα ́ξεως.