text:
C 112/14 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.5.2003
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά δελτίου ταυτότητας το πρόστιμο είναι 50 πεσέτες για κάθε μήνα
 του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 7 Μαρτίου καθυστερήσεως. Προβαίνει επίσης σε μια σύντομη ανασκόπηση
 2003 μερικών από τις καταγγελίες που οδήγησαν στην αιτιολογημένη
 γνώμη και την παρούσα προσφυγή και, κατά την άποψή της,
 αποδεικνύει σαφώς τη διαφορά στην κλίμακα των ποινών και το
 (Υπόθεση C-108/03)
 δυσανάλογο χαρακτήρα τους.
 (2003/C 112/23)
 (1 ) ΕΕ L 257 της 19.10.1968, σ. 13· Ελληνική ειδ. έκδ.: Κεφάλαιο 5
 τόμος 1 σ. 43.
 (2 ) ΕΕ L 172 της 28.6.1973 σ. 14· Ελληνική ειδ. έκδ.: Κεφάλαιο 6
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τόμος 1 σ. 144.
 τους Carmel O’ Reilly, νομικό σύμβουλο, και Luis Escobar
 Guerrero, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, με τόπο επιδόσεων
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρω-
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, επιφυλάσσοντας
 στους υπηκόους άλλων κρατών μελών που διαμένουν στη
 χώρα αυτή μεταχείριση δυασανάλογα διαφορετική, όσον
 αφορά τη σοβαρότητα των παραβάσεων και το ύψος των Προσφυγή του Βασιλείου του Βελγίου κατά της Επιτροπής
 προστίμων για παράβαση των διατάξεων σχετικά με τις άδειες των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 10 Μαρτίου
 διαμονής, από αυτή των Ισπανών υπηκόων, όταν αυτοί 2003
 διαπράττουν ανάλογες παραβάσεις σχετικά με τις υποχρεώ-
 σεις αποκτήσεως ή ανανεώσεως των εθνικών δελτίων ταυτό-
 τητας, παρέβη τις υποχρέωσεις που υπέχει από τα άρθρα 39, (Υπόθεση C-110/03)
 43 και 49 της Συνθήκης ΕΚ, το άρθρο 4 της οδηγίας
 68/360/ΕΟΚ ( 1) του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου
 1968, περί καταργήσεως των περιορισμών στη διακίνηση και (2003/C 112/24)
 στη διαμονή των εργαζομένων των κρατών μελών και των
 οικογενειών τους στο εσωτερικό της Κοινότητας, και του
 άρθρου 4 της οδηγίας 73/148/ΕΟΚ ( 2) του Συμβουλίου, της
 21ης Μαΐου 1973, περί καταργήσεως των περιορισμών στη
 διακίνηση και στη διαμονή των υπηκόων των κρατών μελών Το Βασίλειο του Βελγίου, εκπροσωπούμενο από την Α. Snoecx,
 στο εσωτερικό της Κοινότητας στον τομέα της εγκαταστά-
 επικουρούμενη από τους δικηγόρους D. Waelbroeck και
 σεως και της παροχής υπηρεσιών, D. Brinckman, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, στις 10 Μαρτίου 2003, προσφυγή κατά της Επιτρο-
 — να καταδικάσει το Βασίλιεο της ισπανίας στα δικαστικά πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 έξοδα.
 Το Βασίλειο του Βελγίου ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 — να κηρύξει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη·
 Η παράβαση των διατάξεων σχετικά με τις άδειες παραμονής -
 παράλειψη προσκομίσεως των απαιτούμενων εγγράφων, παρά-
 λειψη αιτήσεως χορηγήσεως ή ανανεώσεως των αδειών- μπορεί να — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 2204/2002 της Επιτροπής,
 αποτελεί αντικείμενο κυρώσεων, υπό την προϋπόθεση ότι το της 12ης ∆εκεμβρίου 2002, σχετικά με την εφαρμογή των
 επιβαλλόμενο πρόστιμο δεν είναι δυασανάλογο προς τη σοβαρό- άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ στις κρατικές ενισχύσεις
 τητα της παραβάσεως. Η Επιτροπή κατανοεί ότι το καθεστώς του για την απασχόληση (1)·
 αλλοδαπού, όσον αφορά την άδεια παραμονής, δεν είναι ίδιο με
 αυτό του ημεδαπού, όσον αφορά το δελτίο ταυτότητας, ωστόσο — στο μέτρο που παρίσταται ανάγκη, να κηρύξει ανεφάρμοστο,
 αυτό δεν αναιρεί, κατά τη γνώμη της, το γεγονός ότι το ∆ικαστήριο δυνάμει του άρθρου 241 της Συνθήκης ΕΚ, τον κανονισμό
 έχει κρίνει τα δύο αυτά καθεστώτα για να φθάσει στην έννοια (ΕΚ) 994/98 του Συμβουλίου, της 7ης Μαΐου 1998, για την
 της αναλογικότητας των κυρώσεων (βλ. την υπόθεση C-24/97, εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης για την
 Επιτροπή κατά Γερμανίας, απόφαση της 30ής Απριλίου 1998). Η ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σε ορισμένες κατηγορίες
 Επιτροπή εκφράζει τη δυσαρέσκειά της για το γεγονός ότι, για οριζόντιων κρατικών ενισχύσεων ( 2), ως νομική βάση του
 καθυστέρηση μέχρι τριών μηνών για την υποβολή αιτήσεως για επίδικου κανονισμού·
 χορήγηση αδείας παραμονής, στον αλλοδαπό μπορεί να επιβληθεί
 ανώτατο πρόστιμο 50 000 πεσετών, ενώ στην περίπτωση ενός
 ημεδαπού που δεν υπέβαλε εγκαίρως αίτηση για τη χορήγηση — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 ---pagebreak--- 10.5.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 112/15
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Τέλος, το Βασίλειο του Βελγίου διερωτάται σχετικά με το αν ο
 επίδικος κανονισμός πρέπει να ακυρωθεί λόγω παράβασεως της
 Συνθήκης, εφόσον στηρίζεται σε εσφαλμένη νομική βάση. Πράγ-
 ματι, η Συνθήκη προβλέπει ειδική νομική βάση για τη δράση της
 Κοινότητας στον τομέα της απασχολήσεως. Στο μέτρο που ο
 εξουσιοδοτικός κανονισμός του Συμβουλίου παρείχε την εξουσία
 — Παράβαση του κανονισμού (ΕΚ) 994/98 του Συμβουλίου,
 αναθέσεως στην Επιτροπή της αρμοδιότητας αναλήψεως δράσεων
 στο εξής: «εξουσιοδοτικός κανονισμός». Πράγματι, o κανο-
 στον τομέα της απασχολήσεως, o κανονισμός αυτός θα έπρεπε
 νισμός (ΕΚ) 2204/2002 της Επιτροπής, στο εξής: «επίδικος
 επίσης να κηρυχθεί παράνομος, καθώς έρχεται σε αντίθεση με τις
 κανονισμός», δεν τηρεί τις διατάξεις του εξουσιοδοτικού
 διατάξεις της Συνθήκης του Άμστερνταμ που δεν επιτρέπουν
 κανονισμού, εφόσον ουδόλως επιτυγχάνει τους επιδιωκόμε-
 τέτοια, μέσω κανονισμού του Συμβουλίου, εκχώρηση αρμοδιοτή-
 νους υπ' αυτού στόχους της διαφάνειας και της νομικής
 των.
 ασφάλειας. Πρώτον, o επίδικος κανονισμός δεν είναι σαφής
 ως προς τις καταστάσεις επί των οποίων εφαρμόζεται, και
 τούτο ενόψει της παραλλήλου υπάρξεως κατευθυντηρίων
 γραμμών και πλαισίων που η Επιτροπή μπορεί ταυτοχρόνως (1 ) ΕΕ L 337 της 13.12.2002, σ. 3.
 να εφαρμόζει επί των ενισχύσεων για την απασχόληση. (2 ) ΕΕ L 142 της 14.5.1998, σ. 1.
 ∆εύτερον, o επίδικος κανονισμός δεν είναι ούτε σαφής ως
 προς τους ίδιους τους κανόνες που περιλαμβάνει. Τέλος, η
 έλλειψη σαφηνείας αφορά τα ίδια τα μέτρα που έπρεπε να
 εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 87, παράγρα-
 φος 1, της Συνθήκης ΕΚ και ως προς τα οποία η εφαρμογή
 του κανονισμού καθίσταται αναγκαία. Όντως, όπως προκύ-
 πτει, o επίδικος κανονισμός εφαρμόζεται και επί γενικών
 μέτρων, συγκεκριμένα των θεσπισμένων σε περιφερειακό
 επίπεδο γενικών μέτρων, και τούτο ενώ τέτοια μέτρα θα
 έπρεπε να αποκλείονται αυτεπαγγέλτως από το πεδίο εφαρμο-
 γής του άρθρου 87, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του Βασιλείου της Σουηδίας, που ασκήθηκε στις 12 Μαρτίου
 2003
 — Παραβίαση της αρχής της επικουρικότητας, εφόσον δεν
 λαμβάνεται υπόψη η συνταγματική οργάνωση του Βελγίου
 και θεωρείται έτσι κάθε πράξη περιφερειακής αρχής, που (Υπόθεση C-111/03)
 είναι αποκλειστικώς υπεύθυνη στον τομέα της απασχολήσεως,
 ως ειδική και, επομένως, εμπίπτουσα στο πεδίο εφαρμογής
 του επίδικου κανονισμού. (2003/C 112/25)
 — Παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων,
 καθόσον ναι μεν διατηρούνται τα προηγουμένως εγκριθέντα
 συστήματα ενισχύσεως πλην όμως θεσπίζεται ένα σαφώς H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 αυστηρότερο σύστημα όσον αφορά τις νέες ενισχύσεις, την L. Ström και τον Α. Borders, με τόπο επιδόσεων στο
 επιτρέποντας έτσι να υφίστανται παραλλήλως δύο διαμετρι- Λουξεμβούργο, άσκησε στις 12 Μαρτίου 2003, ενώπιον του
 κώς διάφορα συστήματα, ανάλογα με την ημερομηνία κατά ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά του
 την οποία υλοποιήθηκε η ενίσχυση. Ο επίμαχος κανονισμός Βασιλείου της Σουηδίας.
 συνεπάγεται επίσης παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως
 των διακρίσεων, η οποία αποτελεί γενική αρχή δικαίου που
 πρέπει να τηρείται κατά την εφαρμογή της κοινοτικής
 διοικητικής πολιτικής, γενικώς, και της πολιτικής στον τομέα Η Επιτροπή ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 του ανταγωνισμού και των ενισχύσεων, ειδικότερα. Έτσι,
 αφήνοντας άθικτα τα προηγουμένως εγκριθέντα συστήματα
 ενισχύσεων, o επίδικος κανονισμός εισάγει διακρίσεις μεταξύ 1. να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Σουηδίας, διατηρώντας
 των επιχειρήσεων που θα τύχουν των χορηγουμένων, βάσει ένα σύστημα προηγούμενης δηλώσεως και υγειονομικού
 των προγενεστέρων συστημάτων, ενισχύσεων και αυτών που ελέγχου όσον αφορά τους εισαγωγείς ορισμένων ζωϊκών
 απλώς θα λάβουν τις μεταγενέστερες, βάσει του νέου προϊόντων διατροφής από άλλα κράτη μέλη, παρέβη τις
 συστήματος, ενισχύσεις. υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5 της οδηγίας
 89/662/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 11ης ∆εκεμβρίου 1989,
 σχετικά με τους κτηνιατρικούς ελέγχους που εφαρμόζονται
 στο ενδοκοινοτικό εμπόριο με προοπτική την υλοποίηση της
 — Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, καθώς παρέχει εσωτερικής αγοράς ( 1),
 μέσω αυτής της ελλείψεως διαφάνειας, σαφήνειας και συνε-
 πείας του κειμένου του, τη δυνατότητα για τα κράτη μέλη να
 επιδιώξουν μια όντως δυσχερή, ή μάλλον αδύνατη, πραγμα- 2. να καταδικάσει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά
 τική πολιτική απασχολήσεως. έξοδα.


text:
24.3.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 95/19
 Προσφυγη ́ της Αscatigno Battistella Cristina κατα ́ της Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 22 Ιανουαρι ́ου 2001 — να ακυρω ́σει την απο ́ 28 Σεπτεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με
 την οποι ́α η Επιτροπη ́ απε ́ρριψε τη διοικητικη ́ ́ενσταση
 αριθ. 168/2000 που υπε ́βαλε ο προσφευ ́γων στις 28 Μαρ-
 (Υπο ́θεση T-12/01)
 τι ́ου 2000.
 (2001/C 95/36) — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ταυτι ́ζονται με τα
 Η Αscatigno Battistella Cristina, εκπροσωπου ́μενη απο ́ του ́ς προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση T-11/01, Mascetti κατα ́ Επιτρο-
 δικηγο ́ρους Bruno Naschimbene και Massimo Condinanzi, με πη ́ς (1).
 το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 22 Ιανουαρι ́ου
 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. (1) Μη δημοσιευθει ́σα ακο ́μη στην ΕΕΕΚ.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 28 Σεπτεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με
 την οποι ́α η Επιτροπη ́ απε ́ρριψε τη διοικητικη ́ ́ενσταση
 αριθ. 170/2000 που υπε ́βαλε η προσφευ ́γουσα στις 28 Μαρ-
 τι ́ου 2000. Προσφυγη ́ του Rizzello Fiorenzo κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 22 Ιανουαρι ́ου
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. 2001
 (Υπο ́θεση T-14/01)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (2001/C 95/38)
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ταυτι ́ζονται με τα
 προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση T-11/01, Mascetti κατα ́ Επιτρο-
 πη ́ς (1). ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 Ο Rizzello Fiorenzo, εκπροσωπου ́μενος απο ́ του ́ς δικηγο ́ρους
 (1) Μη δημοσιευθει ́σα ακο ́μη στην ΕΕΕΚ.
 Bruno Naschimbene και Massimo Condinanzi, με το ́πο επιδο ́-
 σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 22 Ιανουαρι ́ου 2001
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 28 Σεπτεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με
 Προσφυγη ́ του Riva Daniele κατα ́ της Επιτροπη ́ς των την οποι ́α η Επιτροπη ́ απε ́ρριψε τη διοικητικη ́ ́ενσταση
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 22 Ιανουαρι ́ου αριθ. 167/2000 που υπε ́βαλε ο προσφευ ́γων στις 28 Μαρ-
 2001 τι ́ου 2000.
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Υπο ́θεση T-13/01)
 (2001/C 95/37) Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ταυτι ́ζονται με τα
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση T-11/01, Mascetti κατα ́ Επιτρο-
 πη ́ς (1).
 Ο Riva Daniele, εκπροσωπου ́μενος απο ́ του ́ς δικηγο ́ρους Bruno
 Naschimbene και Massimo Condinanzi, με το ́πο επιδο ́σεων στο (1) Μη δημοσιευθει ́σα ακο ́μη στην ΕΕΕΚ.
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 22 Ιανουαρι ́ου 2001 ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 5.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 72/8
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 9 Δεκεμβρίου 2010 — Staatssecretaris van Financiën κατά G. Frank
 (Υπόθεση C-580/10)
 2011/C 72/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Staatssecretaris van Financiën
 Αναιρεσίβλητη: G. Frank
 Προδικαστικό ερώτημα
 Δύναται, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 18 ΕΚ (νυν άρθρου 21 ΣΛΕΕ), να γίνει λόγος για κατάσταση που διέπεται από το κοινοτικό δίκαιο όταν ένα κράτος μέλος υποβάλλει σε φόρο την έναρξη της χρήσεως του οδικού δικτύου της ημεδαπής με αυτοκίνητο, στην περίπτωση που το αυτοκίνητο αυτό είναι ταξινομημένο σε άλλο κράτος μέλος, το έχει δανείσει κάτοικος αυτού του άλλου κράτους μέλους και χρησιμοποιείται για ιδιωτικούς σκοπούς στο έδαφος του πρώτου κράτους μέλους από πρόσωπο που είναι κάτοικος αυτού του κράτους μέλους αλλά έχει την ιθαγένεια του άλλου κράτους μέλους;


text:
 11.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/17
 Προσφυγή της 18ης Αυγούστου 2008 — Chokoladefabriken Lindt & Sprüngli κατά ΓΕΕΑ (Μορφή σοκολατένιου πασχαλινού λαγού)
 (Υπόθεση T-336/08)
 (2008/C 260/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Chokoladefabriken Lindt & Sprüngli AG (Kilchberg, Ελβετία) (εκπρόσωποι: R. Lange, E. Schalast και G. Hild, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 11ης Ιουνίου 2008 (υπόθεση R 1332/2005 4),
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: τρισδιάστατο σήμα που παριστάνει σοκολατένιο πασχαλινό λαγό για προϊόντα της κλάσεως 30 (αίτηση 3 844 446)
 Απόφαση του εξεταστή: απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ' του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), καθόσον το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση έχει τον απαιτούμενο διακριτικό χαρακτήρα και δεν υφίσταται ως προς αυτό καμία υποχρέωση να παραμείνει ελεύθερο προς χρήση. Επιπροσθέτως, έχει αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα από την χρήση που του έχει γίνει, κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 1993 για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11 της 14.1.1994, σ. 1).


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/35
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 12ης Μαρτίου 2007 — Confcooperative, Unione regionale della Cooperazione Friuli-Venezia Giulia Federagricole κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση T-418/04) (1)
 («Προσφυγή ακυρώσεως - Κανονισμός (ΕΚ) 1429/2004 - Γεωργία - Κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς - Καθεστώς χρήσεως ονομασιών ποικιλιών αμπέλων ή συνωνύμων τους - Χρονικός περιορισμός χρήσεως - Νομικά πρόσωπα - Πρόσωπα που θίγονται ατομικά - Απαράδεκτο»)
 (2007/C 96/73)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Confcooperative, Unione regionale della Cooperazione Friuli-Venezia Giulia Federagricole (Udine, Ιταλία)· Friulvini Soc. coop. rl (Zoppola, Ιταλία)· Cantina Produttori di Ramuscello e San Vito Soc coop. rl (Sesto Al Reghena, Ιταλία)· Cantina Produttori Cormons — Vini del Collio e dell'Isonzo Soc. Coop. Rl (Cormons, Ιταλία) και Luigi Soini (Cormons) (Εκπρόσωπος: F. Capelli, avocat)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Εκπρόσωποι: L. Visaggio και E. Righini)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Δημοκρατία της Ουγγαρίας (Εκπρόσωπος: P. Gottfried)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της διάταξης που περιορίζει ως την 31η Μαρτίου 2007 το δικαίωμα χρήσεως της ονομασίας «Tocai friulano »που εμφανίζεται ως επεξηγηματική σημείωση στο σημείο 103 του Παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΚ) 1429/2004 της Επιτροπής, της 9ης Αυγούστου 2004, με τον οποίο τροποποιείται ο κανονισμός (ΕΚ) 753/2002, για τη θέσπιση ορισμένων λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1493/1999 του Συμβουλίου, όσον αφορά την περιγραφή, την ονομασία, την παρουσίαση και την προστασία ορισμένων αμπελοοινικών προϊόντων (ΕΕ L263, σ. 11).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Η προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη.
 2.
 Οι προσφεύγοντες καταδικάζονται στα δικαστικά τους έξοδα και στα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής.
 3.
 Η Δημοκρατία της Ουγγαρίας καταδικάζεται στα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 300 της 4.12.2004.


text:
 22.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 68/27
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Δεκεμβρίου 2015 — Murnauer Markenvertrieb κατά ΓΕΕΑ — Bach Flower Remedies (MURNAUERS Bachblüten)
 (Υπόθεση T-534/14) (1)
 ((Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Παραίτηση από την ανακοπή - Κατάργηση της δίκης))
 (2016/C 068/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Murnauer Markenvertrieb GmbH (Egelsbach, Γερμανία) (εκπρόσωποι: F. Traub και D. Horst, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Walicka)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Bach Flower Remedies Ltd (Wimbledon, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: A. Renck και M. Petersen, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 5ης Μαΐου 2014 (υπόθεση R 2041/2012-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Murnauer Markenvertieb GmbH και της Bach Flower Remedies Ltd
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη.
 2)
 Η Murnauer Markenvertrieb GmbH και η Bach Flower Remedies Ltd φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα, καθώς και, εξ ημισείας, τα δικαστικά έξοδα του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 (1) EE C 351 της 6.10.2014.


text:
 7.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 139/20
 Προσφυγή της 24ης Ιανουαρίου 2011 — Aecops κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-52/11)
 2011/C 139/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: AECOPS — Associação de Empresas de Construção, Obras Públicas e Serviços (Λισσαβώνα, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: J. da Cruz Vilaça και L. Pinto Monteiro, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, σύμφωνα με το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, την απόφαση της Επιτροπής επί της υποθέσεως 89 0979 P3 της 27ης Οκτωβρίου 2010 με την οποία μειώνει σε 426 070 PTE το ποσό της συνδρομής που είχε εγκριθεί με την απόφαση C(89) 0570 της Επιτροπής, της 22ας Μαρτίου 1989 και, ταυτόχρονα, απαιτεί την επιστροφή ποσού 14 430,02 ευρώ·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικά της δικαστικά έξοδα και τα της προσφεύγουσας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται δύο λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Πρώτος λόγος: πάροδος της εύλογης προθεσμίας για τη λήψη αποφάσεως, η οποία συνεπάγεται:
 —
 Παραγραφή της διαδικασίας: η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε μετά την πάροδο της τετραετούς προθεσμίας παραγραφής της διαδικασίας, που ορίζεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Παρομοίως, ακόμη και αν είχε μεσολαβήσει διακοπή της προθεσμίας παραγραφής της διαδικασίας, επήλθε υπέρβαση του διπλασίου της προθεσμίας παραγραφής χωρίς να έχει ληφθεί σχετική απόφαση, όπως επιτρέπει το τέταρτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 3 του εν λόγω κανονισμού. Επειδή δε η δυνατότητα άσκησης της σχετικής εξουσίας παρεγράφη, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να θεωρηθεί παράνομη και ανεπίδεκτη εκτελέσεως.
 —
 παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου: κατά την προσφεύγουσα, το γεγονός ότι η Επιτροπή άφησε να παρέλθουν 20 και πλέον έτη μεταξύ των φερομένων πλημμελειών και της εκδόσεως της τελικής αποφάσεως συνιστά προσβολή της αρχής της ασφάλειας δικαίου. Η θεμελιώδης αυτή αρχή της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνεπάγεται ότι οι πάντες έχουν δικαίωμα να διεκπεραιώνονται οι υποθέσεις τους από τα όργανα της Ένωσης εντός εύλογης προθεσμίας.
 —
 παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως: η προσφεύγουσα θεωρεί ότι παραβιάστηκε το δικαίωμά της ως αμυνομένης, καθ’ όσον, δεδομένου ότι παρήλθαν 20 και πλέον έτη μεταξύ των φερομένων πλημμελειών και της εκδόσεως της τελικής αποφάσεως, η προσφεύγουσα στερήθηκε της δυνατότητας να υποβάλει εγκαίρως τις παρατηρήσεις της, όταν δηλαδή είχε ακόμη στην κατοχή της τα έγγραφα που θα της επέτρεπαν να αιτιολογήσει τις δαπάνες τις οποίες η Επιτροπή έκρινε μη επιλέξιμες.
 2)
 Δεύτερος λόγος: παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως: η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν πληροί τις επιταγές αιτιολογήσεως τις οποίες επιβάλλει το άρθρο 296 ΣΛΕΕ. Ειδικότερα, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν εκθέτει, ούτε καν συνοπτικώς, τους λόγους που οδήγησαν στη μείωση της παραχωρηθείσας από το ΕΚΤ οικονομικής συνδρομής. Ούτε η επιστολή του IGFSE, με την οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα η προσβαλλόμενη απόφαση, εκθέτει, κατά τρόπο στοιχειωδώς καταληπτό, τους λόγους που ώθησαν στη μείωση της εν λόγω συνδρομής και ποιες δαπάνες είναι επιλέξιμες και ποιες μη επιλέξιμες. Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, το Γενικό Δικαστήριο πρέπει να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και λόγω του ελαττώματος της ελλείψεως αιτιολογήσεως.


text:
 8.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 144/57
 Προσφυγή της 17ης Μαρτίου 2017 — M & K κατά EUIPO — Genfoot (KIMIKA)
 (Υπόθεση T-171/17)
 (2017/C 144/77)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: M & K Srl (Prato, Ιταλία) (εκπρόσωπος: F. Caricato, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Genfoot, Inc. (Μόντρεαλ, Κεμπέκ, Καναδάς)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «KIMIKA» — Υπ’ αριθ. 13 233 391 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 12ης Ιανουαρίου 2017 στην υπόθεση R 1206/2016-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η προσφυγή είναι βάσιμη και να την κηρύξει παραδεκτή· και
 —
 να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο EUIPO για να μεταρρυθμίσει την απόφαση και να διατάξει την οριστική καταχώριση του υπ’ αριθ. 13 233 391 σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ακόμη και για τις κλάσεις που αμφισβητήθηκαν·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα και των τριών διαδικασιών.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 15 του κανονισμού 207/2009·
 —
 Το τμήμα προσφυγών προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως μεταξύ των σημάτων.


text:
 8.9.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/17
 Προσφυγή της 13ης Ιουνίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-286/07)
 (2007/C 211/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: B. Stromsky)
 Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, απαιτώντας για την ταξινόμηση οχημάτων που έχουν προηγουμένως ταξινομηθεί σε άλλα κράτη μέλη την προσκόμιση πιστοποιητικού εγγραφής του πωλητή στο εμπορικό μητρώο, ενώ τέτοιο πιστοποιητικό δεν απαιτείται για τα οχήματα που έχουν προηγουμένως ταξινομηθεί στο Λουξεμβούργο, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 28 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας·
 —
 να καταδικάσει Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή, με την προσφυγή της, βάλλει κατά των όρων που έχει θέσει το καθού για την ταξινόμηση των μεταχειρισμένων οχημάτων που έχουν προηγουμένως ταξινομηθεί σε άλλο κράτος μέλος.
 Το καθού, απαιτώντας για την ταξινόμηση των οχημάτων αυτών στο Λουξεμβούργου πρόσθετες διατυπώσεις και, ιδίως, την προσκόμιση ενός επίσημου πιστοποιητικού εγγραφής του πωλητή του οχήματος στο εμπορικό μητρώο, καθιστά εν τοις πράγμασι λιγότερο συμφέρουσα την εισαγωγή οχημάτων που έχουν προηγουμένως ταξινομηθεί σε άλλα κράτη μέλη και περιορίζει, ως εκ τούτου, την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων αυτών.
 Ο απαγορευμένος από το άρθρο 28 ΕΚ περιορισμός αυτός είναι ακόμη πιο σοβαρός αφού πλήττει κυρίως τα εισαγόμενα οχήματα, καθόσον τα ταξινομημένα στο Λουξεμβούργο μεταχειρισμένα οχήματα δεν υποβάλλονται στις ίδιες διατυπώσεις.
 Εξάλλου, η δικαιολογία του περιορισμού αυτού που προβάλλεται από το καθού δεν είναι καθόλου πειστική, καθόσον, ιδίως, το καθού έχει στη διάθεσή του άλλα αποτελεσματικά μέσα ελέγχου που του επιτρέπουν να εξακριβώσει αν τα επίμαχα οχήματα προέρχονται από λαθρεμπόριο, εν πάση δε περιπτώσει, μπορεί να προσφύγει σε μέτρα λιγότερο ριζικά από την άρνηση ταξινόμησης λόγω μη προσκομίσεως του αντιγράφου του εμπορικού μητρώου κατά τα επί του παρόντος ισχύοντα, όπως, παραδείγματος χάριν, στην αναστολή της διαδικασίας ταξινόμησης κατά τη διάρκεια του χρόνου που απαιτείται για την εν λόγω εξακρίβωση εκ μέρους των διοικητικών αρχών.


text:
 23.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 389/30
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Σεπτεμβρίου 2015 — Petro Suisse Intertrade κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-156/13 και 373/14) (1)
 ((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν με σκοπό την πρόληψη της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων –Δέσμευση κεφαλαίων - Προσφυγή ακυρώσεως - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Δημόσιος φορέας μη ανήκων στον πυρήνα της κρατικής δομής - Ενεργητική νομιμοποίηση - Παραδεκτό - Δικαίωμα ακροάσεως - Υποχρέωση κοινοποιήσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δικαιώματα άμυνας - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Δικαίωμα ιδιοκτησίας))
 (2015/C 389/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Petro Suisse Intertrade Co. SA (Pully, Ελβετία) (εκπρόσωποι: J. Grayston, solicitor, P. Gjørtler, G. Pandey, D. Rovetta, N. Pilkington και D. Sellers)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bishop και I. Ρόδιος)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως, αφενός, της αποφάσεως 2012/829/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2012, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 356, σ. 71), καθώς και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1264/2012 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2012, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 356, σ. 55) και, αφετέρου, της αποφάσεως του Συμβουλίου η οποία περιέχεται στο από 14 Μαρτίου 2014 έγγραφο περί διατηρήσεως των περιοριστικών μέτρων κατά της προσφεύγουσας.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Petro Suisse Intertrade Co. SA φέρει, πέραν των δικών της δικαστικών εξόδων, και τα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) EE C 147 της 25.5.2013.


text:
 25.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 270/41
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιουνίου 2016 — Loops κατά EUIPO (Σχήμα οδοντόβουρτσας)
 (Υπόθεση T-385/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διεθνής καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Τρισδιάστατο σήμα - Σχήμα οδοντόβουρτσας - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 270/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Loops, LLC (Dover, Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: T. Schmidpeter, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: W. Schramek και A. Schifko)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 30ής Απριλίου 2015 (υπόθεση R 1917/2014-2), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου σημείου συνιστάμενου στο σχήμα οδοντόβουρτσας ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Loops, LLC στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 302 της 14.9.2015.


text:
 3.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 131/44
 Προσφυγή που κατατέθηκε στις 28 Μαρτίου 2006 — Fédération nationale du Crédit agricole κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-98/06)
 (2006/C 131/83)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fédération nationale du Crédit agricole (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: N. Lenoir, δικηγόρος, P.-A. Jeanneney, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε η Επιτροπή στις 21 Δεκεμβρίου 2005 στην υπόθεση Ν 531/2005 Γαλλία — Μέτρα συνδεόμενα με την ίδρυση και τη λειτουργία της Banque Postale·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή σε όλα τα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Στις 26 Ιανουαρίου 2005, οι γαλλικές αρχές ενημέρωσαν την Επιτροπή για την απόφασή τους όπως οι τραπεζικές και ασφαλιστικές δραστηριότητες του La Poste ανατεθούν σε θυγατρική εταιρία (την Banque Postale), το 100 % της οποίας κατείχε αρχικά το La Poste. Στις 21 Ιουλίου 2005, η ασκήσασα την παρούσα προσφυγή απηύθυνε επίσημη καταγγελία στην Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 20, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 695/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 (νυν άρθρου 88) της Συνθήκης ΕΚ (1), επικαλουμένη τον ασύμβατο προς την κοινή αγορά χαρακτήρα των κρατικών ενισχύσεων που εγκρίθηκαν για την Banque Postale και αιτουμένη από την Επιτροπή να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας.
 Με απόφαση της 21ης Δεκεμβρίου 2005, η Επιτροπή έκρινε ότι η ανάθεση σε θυγατρική εταιρία των οικονομικών υπηρεσιών του La Poste δεν παρέχει οικονομικό πλεονέκτημα στην Banque Postale και ότι τα συνδεόμενα με την ίδρυση και τη λειτουργία της μέτρα δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις υπό την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ. Πρόκειται για την προσβαλλομένη απόφαση.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους, εκ των οποίων ο πρώτος αντλείται από την παράβαση της εξωτερικής νομιμότητας, ήτοι της παραβάσεως του κανονισμού 695/1999, καθόσον η Επιτροπή αποφάσισε να παραπεμφθούν σε μεταγενέστερη έρευνα ορισμένα μέτρα, και από την παράβαση του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ, καθόσον αρνήθηκε να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας.
 Με τον δεύτερο λόγο της προσφυγής της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή, αποφασίζοντας ότι τα συνδεόμενα με την ίδρυση και τη λειτουργία της Banque Postale μέτρα δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις, υπέπεσε σε πολλά σφάλματα εκτιμήσεως που αφορούν, μεταξύ άλλων, τα οικονομικά πλεονεκτήματα που διατυπώθηκαν με την καταγγελία και ότι, συνεπώς, παρέβη τα άρθρα 87 και 88 ΕΚ.
 Με τον τρίτο λόγο της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή ότι η προσβαλλομένη απόφαση πάσχει από παράβαση ουσιώδους τύπου λόγω, αφενός, του αναιτιολόγητου της αρνήσεως εξετάσεως των ουσιωδών αιτιάσεων που διατύπωσε η προσφεύγουσα με την καταγγελία της, και, αφετέρου, των αντιφατικών λόγων και της ανεπαρκούς αιτιολογίας όσον αφορά ορισμένα ειδικά σημεία που εξετάστηκαν με την απόφαση.
 Με τον τέταρτο λόγο της προσφυγής της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παρέβη τα άρθρα 43, 82 και 86 ΕΚ, καθόσον παρέλειψε να εκτιμήσει με την απόφασή της την προσβολή της ελευθερίας εγκαταστάσεως και του ελεύθερου ανταγωνισμού που απορρέει από τα μέτρα που συνδέονται με το αντικείμενο της κρατικής ενισχύσεως που προκύπτει από το βιβλιάριο καταθέσεων Α (livret A).
 (1) ΕΕ L 83, σ. 1.


text:
 9.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 325/13
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 2 Αυγούστου 2013 — Unitrading Ltd κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-437/13)
 2013/C 325/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Unitrading Ltd
 Αναιρεσίβλητος: Staatssecretaris van Financiën
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνεπάγονται τα δικαιώματα που διατυπώνονται στο άρθρο 47 του Χάρτη (1) ότι, αν οι τελωνειακές αρχές, στο πλαίσιο της αποδείξεως της καταγωγής εισαχθέντων εμπορευμάτων, θέλουν να στηριχθούν στα αποτελέσματα έρευνας τρίτου για τα οποία ο εν λόγω τρίτος δεν παρέχει συμπληρωματικές πληροφορίες ούτε στις τελωνειακές αρχές ούτε στον διασαφιστή και ως εκ τούτου καθίσταται δύσκολο ή αδύνατον να εξακριβωθεί ή να διαψευσθεί η ορθότητα του χρησιμοποιηθέντος συμπεράσματος και δυσχεραίνεται ο δικαστής στην άσκηση του καθήκοντός του να αξιολογήσει τα πορίσματα των αναλύσεων, τα αποτελέσματα της εν λόγω έρευνας δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από τον δικαστή; Έχει σημασία για την απάντηση στο ερώτημα αυτό το ότι ο εν λόγω τρίτος στερεί τις τελωνειακές αρχές και τον ενδιαφερόμενο από τις σχετικές πληροφορίες για τον μη περαιτέρω διευκρινιζόμενο λόγο ότι πρόκειται για ευαίσθητες πληροφορίες όσον αφορά την εφαρμογή των νόμων («law enforcement sensitive information»);
 2)
 Συνεπάγονται τα δικαιώματα που διατυπώνονται στο άρθρο 47 του Χάρτη ότι όταν οι τελωνειακές αρχές δεν μπορούν να παράσχουν συμπληρωματικές πληροφορίες σχετικά με τη διεξαχθείσα έρευνα στην οποία στηρίζεται η άποψή τους ότι τα εμπορεύματα έχουν συγκεκριμένη καταγωγή –και τα αποτελέσματά της αμφισβητούνται αιτιολογημένα– οι τελωνειακές αρχές, στο μέτρο που εύλογα μπορεί να απαιτηθεί να το πράξουν, πρέπει να συνεργαστούν στο πλαίσιο της αιτήσεως του ενδιαφερόμενου να γίνουν με δικά του έξοδα αναλύσεις ή/και δειγματοληψίες στη χώρα την οποία ο ενδιαφερόμενος δήλωσε ως χώρα καταγωγής;
 3)
 Έχει σημασία για την απάντηση στο πρώτο και στο δεύτερο ερώτημα το ότι μετά τη γνωστοποίηση των οφειλόμενων τελωνειακών δασμών εξακολουθούσαν να είναι διαθέσιμα για περιορισμένο χρονικό διάστημα μέρη των δειγμάτων των εμπορευμάτων, τα οποία μπορούσαν να τεθούν στη διάθεσή του ενδιαφερόμενου με σκοπό να γίνει έρευνα από άλλο εργαστήριο, έστω και αν το αποτέλεσμα μιας τέτοιας έρευνας δεν αναιρεί το ότι τα αποτελέσματα του εργαστηρίου στο οποίο απευθύνθηκαν οι τελωνειακές αρχές δεν μπορούν να ελεγχθούν, οπότε θα είναι αδύνατον για τον δικαστή –αν το άλλο εργαστήριο καταλήξει στο συμπέρασμα ότι είναι αληθής η καταγωγή που δηλώθηκε από τον ενδιαφερόμενο– να συγκρίνει την αξιοπιστία των πορισμάτων των δύο εργαστηρίων; Αν ναι, πρέπει οι τελωνειακές αρχές να γνωστοποιήσουν στον ενδιαφερόμενο το ότι είναι ακόμη διαθέσιμα μέρη των δειγμάτων των εμπορευμάτων και ότι δύναται να ζητήσει τα δείγματα αυτά για μια τέτοια έρευνα;
 (1) ΕΕ 2000, C 364, σ. 1.


text:
C 48/4 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.1999
 pqaclasijgä epamókgwg sxm paqadoärexm cókajsoy pqim APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 apoä siy 29 Laqsiäot 1990.
 (peälpso slgäla)
 (1) EE C 9 sgy 11.1.1997. sgy 17gy Dejelbqiäot 1998
 rsgm tpoäherg C-353/96: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimo-
 sgäsxm jasó Iqkamdiäay (1)
 (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Rtlbóreiy jqasijxäm pqolg-
 heixäm Ç Diadijariäey emdiäjxm leärxm Ç èmmoia sgy amaheä-
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT sotray aqvgäy)
 (eäjso slgäla)
 (1999/C 48/08)
 sgy 17gy Dejelbqiäot 1998
 rsgm tpoäherg C-186/96 (aiäsgrg sot Bundesfinanzhof cia
 sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Stefan Demand (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 jasó Hauptzollamt Trier (1)
 (Cóka Ç Jahersxäy rtlpkgqxlasijgäy eiruoqóy Ç Rtlpkg-
 qxlasijgä poroäsgsa amauoqóy Ç Pqorxqimgä amarsokgä Ç
 Lesasqopgä re oqirsijgä leiäxrg Ç Apxäkeia apofglixärexy (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 Ç Cemijeäy aqveäy sot dijaiäot jai helekixädg dijaixälasa) rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 (1999/C 48/07)
 Rsgm tpoäherg C-353/96, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimo-
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä) sgäsxm (ejpqoärxpoy: Richard Wainwright) jasó Iqkamdiäay
 (ejpqoärxpoy: Michael A. Buckley, epijotqotälemoy apoä soty
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- Eoghan Fitzsimons jai Feargal Ó Dubhghaill), le amsijeiälemo
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë) ma amacmxqirseiä oäsi g Iqkamdiäa, lg rtlloquotälemg pqoy siy
 diasóneiy sgy odgciäay 77/62/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy
 Rsgm tpoäherg C-186/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Bundes- 21gy Dejelbqiäot 1976, peqiä rtmsomirlotä sxm diadijarixäm
 finanzhof (Ceqlamiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgäm rtmówexy rtlbórexm jqasijxäm pqolgheixäm (EE eid. eäjd.
 sot óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, 17/001, r. 24), oäpxy sqopopoigähgje apoä sgm odgciäa
 rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot ehmijotä 88/295/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 22ay Laqsiäot 1988 (EE
 dijarsgqiäot lesantä Stefan Demand jai Hauptzollamt Trier, L 127 sgy 20.5.1988, r. 1), jai, eidijoäseqa, paqakeiäpomsay ma
 g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy so jtäqoy sxm dglorietärei sgm pqoärjkgrg sgy tpobokgäy pqoruoqxäm cia
 óqhqxm 3, paqócqauoy 1, jai 4, paqócqauoy 1, sot ja- sgm pqolgäheia kiparlósxm cia kocaqiarloä sot Irish
 momirlotä (EOJ) aqih. 3950/92 sot Rtlbotkiäot, sgy Forestry Board (Coillte Teoranta) rsgm Epiärglg Eugleqiäda
 28gy Dejelbqiäot 1992, cia sg heärpirg rtlpkgqxlasijgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot
 eiruoqóy rsom soleäa sot cókajsoy jai sxm cakajsojolijxäm tpeävei apoä sg Rtmhgäjg EJ, so Dijarsgäqio (peälpso slgäla),
 pqoøoämsxm (EE L 405 sgy 31.12.1992, r. 1), so Dijarsgäqio rtcjeiälemo apoä soty J.-P. Puissochet, pqoäedqo slgälasoy, P.
 (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty G. Hirsch (eirgcgsgä), Jann (eirgcgsgä), J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann jai
 pqoäedqo sot detseäqot slgälasoy, pqoedqetäomsa sot eäjsot M. Wathelet, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: S. Alber, cqal-
 slgälasoy, G. F. Mancini, H. Ragnemalm, R. Schintgen jai laseäay: D. Louterman-Hubeau, jtäqia tpókkgkoy dioijgärexy,
 J. L. Ixómmot, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: D. Ruiz-Ja- eneädxre rsiy 17 Dejelbqiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho
 rabo Colomer, cqallaseäay: H. A. Rühl, jtäqioy tpókkgkoy diasajsijoä:
 dioijgärexy, eneädxre rsiy 17 Dejelbqiäot 1998 apoäuarg le so
 ajoäkotho diasajsijoä:
 1. Epeidgä g Coillte Teoranta dem dgloriäetre pqoärjkgrg
 Apoä sgm eneäsarg sxm cemijxäm aqvxäm sot joimosijotä dijaiäot, pqoy tpobokgä pqoruoqxäm cia sgm pqolgäheia kiparló-
 jai idiäxy apoä sgm aqvgä sgy pqorsariäay sgy dijaiokocgleämgy sxm rsgm Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimo-
 elpirsortämgy, jahxäy jai apoä sgm eneäsarg sot helekixädoty sgäsxm, g Iqkamdiä a paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei
 dijaixälasoy sgy idiojsgriäay, dem pqoeäjtwam rsoiveiäa ijamó apoä sgm odgciäa 77/62/EOJ sot Rtlbotkiä ot, sgy
 ma hiä notm so jtäqoy sxm diasónexm sot óqhqot 3, paqó- 21gy Dejelbqiäot 1976, peqiä rtmsomirlotä sxm diadija-
 cqauoy 1, jai sot óqhqot 4, paqócqauoy 1, sot jamomirlotä rixäm rtmówexy rtlbórexm jqasijxäm pqolgheixäm, oäpxy
 (EOJ) aqih. 3950/92 sot Rtlbotkiä ot, sgy 28gy Dejelbqiäot sqopopoigähgje le sgm odgciäa 88/295/EOJ sot Rtlbotkiä-
 1992, cia sg heärpirg rtlpkgqxlasijgäy eiruoqóy rsom soleäa ot, sgy 22ay Laqsiäot 1988.
 sot cókajsoy jai sxm cakajsojolijxäm pqoøoämsxm, rso
 leäsqo pot, le siy diasóneiy atseäy, g pqorxqimgä amarsokgä
 pororsotä sgy rtlpkgqxlasijgäy poroäsgsay amauoqóy pot 2. Jasadijófei sgm Iqkamdiä a rsa dijarsijó eänoda.
 voqgcgähgje eämamsi pkgqxlgäy lesasqópgje re oqirsijgä leiä -
 xrg vxqiäy ma pqobkeuheiä g jasabokgä apofglixärexy.
 (1) EE C 388 sgy 21.12.1996.
 ( ) EE C 210 sgy 20.7.1996.
 1


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 11ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Fővárosi Törvényszék (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Gábor Csonka, Tibor Isztli, Dávid Juhász, János Kiss, Csaba Szontág κατά Magyar Állam
 (Υπόθεση C-409/11) (1)
 (Κυκλοφορία αυτοκίνητων οχημάτων - Ασφάλιση αστικής ευθύνης - Οδηγία 72/166/ΕΟΚ - Άρθρο 3, παράγραφος 1 - Οδηγία 84/5/ΕΟΚ - Άρθρο 1, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο - Αφερεγγυότητα του ασφαλιστή - Απουσία παρεμβάσεως του οργανισμού αποζημιώσεως)
 2013/C 252/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Fővárosi Törvényszék
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Gábor Csonka, Tibor Isztli, Dávid Juhász, János Kiss, Csaba Szontág
 κατά
 Magyar Állam
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Fővárosi Bíróság — Ερμηνεία της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 1972, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και με τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ. 136) — Υποχρέωση των κρατών μελών να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα έτσι ώστε όλα τα συμβόλαια υποχρεωτικής ασφάλισης αστικής ευθύνης να καλύπτουν όλο το έδαφος της Κοινότητας — Ανάκληση της άδειας λειτουργίας ασφαλιστικής εταιρίας αυτοκινήτων, συνεπαγόμενη την υποχρέωση των ιδιωτών που είχαν συνάψει συμβάσεις με την εν λόγω ασφαλιστική εταιρία να καλύπτουν οι ίδιοι, με την προσωπική τους περιουσία, τις ζημίες που προξένησαν σε άλλους — Ευθύνη του κράτους σε περιπτώσεις πλημμελούς μεταφοράς μιας οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη
 Διατακτικό
 Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 1972, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και με τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 2005/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα του άρθρου 1, παράγραφος 4, της δεύτερης οδηγίας 84/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Δεκεμβρίου 1983, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 2005/14, έχει την έννοια ότι στις υποχρεώσεις που η διάταξη αυτή επιβάλλει στα κράτη μέλη δεν περιλαμβάνεται η ίδρυση οργανισμού αρμόδιου για την αποζημίωση των θυμάτων τροχαίων ατυχημάτων σε περίπτωση που, ενώ ο υπαίτιος του ατυχήματος έχει ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία οχημάτων, ο ασφαλιστής έχει καταστεί αφερέγγυος.
 (1) ΕΕ C 347 της 26.11.2011.


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/32
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 3ης Ιουλίου 2014 [αίτηση του Sozialgericht Duisburg (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ana-Maria Talasca, Angelina Marita Talasca κατά Stadt Kevelaer
 (Υπόθεση C-19/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρα 53, παράγραφος 2, και 94 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Μη παροχή επαρκών διευκρινίσεων σχετικά με το πραγματικό και το κανονιστικό πλαίσιο της διαφοράς της κύριας δίκης και σχετικά με τους λόγους για τους οποίους είναι αναγκαία η απάντηση επί του προδικαστικού ερωτήματος - Προδήλως απαράδεκτο))
 2014/C 315/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sozialgericht Duisburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ana-Maria Talasca, Angelina Marita Talasca
 κατά
 Stadt Kevelaer
 Διατακτικό
 Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Sozialgericht Duisburg (Γερμανία), με απόφαση της 17ης Δεκεμβρίου 2013, είναι προδήλως απαράδεκτη.
 (1) ΕΕ C 142 της 12.5.2014.


text:
 25.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 147/16
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Απριλίου 2013 — CBp Carbon Industries κατά ΓΕΕΑ (CARBON GREEN)
 (Υπόθεση T-294/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διεθνής καταχώριση περιλαμβάνουσα την Ευρωπαϊκή Κοινότητα - Λεκτικό κοινοτικό σήμα CARBON GREEN - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)
 2013/C 147/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: CBp Carbon Industries, Inc. (Tortola, Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: S. Malynicz, barrister, και J. Fish, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: J. Crespo Carrillo)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 21ης Απριλίου 2010 (υπόθεση R 1361/2009-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου CARBON GREEN ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την CBp Carbon Industries, Inc στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 260 της 25.9.2010.


text:
 29.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/22
 Διάταξη του δικαστή των ασφαλιστικών μέτρων της 8ης Σεπτεμβρίου 2011 — Fulmen κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-439/10 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν με σκοπό την αποτροπή της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων και οικονομικών πόρων - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Έλλειψη επείγοντος)
 2011/C 319/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Fulmen (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωπος: A. Kronshagen, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bishop και R. Liudvinaviciute-Cordeiro)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Κωνσταντινίδης, T. Scharf και E. Cujo)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναστολής εκτελέσεως των ακόλουθων προσβαλλόμενων πράξεων καθόσον αφορούν την αιτούσα:
 —
 της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39)·
 —
 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 668/2010 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για την εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 423/2007 σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 195, σ. 25)·
 —
 της αποφάσεως 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413 (ΕΕ L 281, σ. 81)·
 —
 του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (ΕΕ L 281, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 24.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 366/34
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Οκτωβρίου 2012 — Cervelli κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-622/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Επίδομα αποδημίας - Αίτηση επανεξετάσεως - Νέα πραγματικά περιστατικά - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως αβάσιμη)
 2012/C 366/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Francesca Cervelli (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: J. García-Gallardo Gil-Fournier, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και V. Joris)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) της 12ης Σεπτεμβρίου 2011 στην υπόθεση F-98/10, Cervelli κατά Επιτροπής (η οποία δεν έχει δημοσιευθεί ακόμα στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Η Francesca Cervelli φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 (1) ΕΕ C 32 της 4.2.2012.


text:
 28.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 126/6
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Alba Iulia (Ρουμανία)στις 14 Φεβρουαρίου 2012 — SC Mora IPR SRL κατά Direcția Generală a Finanțelor Publice Sibiu και Direcția Județeană pentru Accize și Operațiuni Vamale Sibiu
 (Υπόθεση C-79/12)
 2012/C 126/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel Alba Iulia
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείουσα: SC Mora IPR SRL
 Εφεσίβλητες: Direcția Generală a Finanțelor Publice Sibiu και Direcția Județeană pentru Accize și Operațiuni Vamale Sibiu
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 211 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) την έννοια ότι προσκρούει στη διάταξη αυτή η θέσπιση συμπληρωματικής προϋποθέσεως (όπως η λήψη, εντός συγκεκριμένης χρονικής περιόδου, πιστοποιητικού αναστολής της πληρωμής, υπό τις οριζόμενες με πράξη του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών προϋποθέσεις), πέραν της αφορώσας τις διευκρινίσεις τις οποίες καλείται να περιλάβει στην εκκαθάριση του ΦΠΑ ο υποκείμενος στον φόρο ο οποίος έλαβε την έγκριση να μην καταβάλει στις τελωνειακές αρχές τον οφειλόμενο κατά την εισαγωγή ΦΠΑ;
 2)
 Έχουν τα άρθρα 26, παράγραφος 2, 28, 30 κα 107, παράγραφος 1, της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης την έννοια ότι προσκρούουν στις ανωτέρω διατάξεις επανειλημμένες νομοθετικές παρεμβάσεις, όπως αυτές των σημείων 1 και 2 του επείγοντος διατάγματος αριθ. 22 της 28ης Μαρτίου 2007, καθώς και του σημείου 69 του επείγοντος διατάγματος αριθ. 106 της 4ης Οκτωβρίου 2007, με το οποίο τροποποιήθηκαν οι διατάξεις του άρθρου 157, παράγραφος 4, του ρουμανικού φορολογικού κώδικα κατά τρόπον ώστε μόνον ορισμένοι υποκείμενοι στον ΦΠΑ (οι οποίοι προέβησαν ή εικάζεται ότι προέβησαν στην εισαγωγή μετά τις 15 Απριλίου 2007 και έλαβαν πιστοποιητικό αναστολής της καταβολής) μεταξύ όσων τελούν σε πανομοιότυπες καταστάσεις (καθόσον διαθέτουν αγαθά υπό καθεστώς προσωρινής εισαγωγής από τον προ της προσχωρήσεως χρόνο) επιτρέπεται να μη καταβάλουν ΦΠΑ στο τελωνείο;
 (1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1).


text:
 29.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 15ης Σεπτεμβρίου 2011 [αίτηση του Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Land Hessen κατά Franz Mücksch OHG
 (Υπόθεση C-53/10) (1)
 (Περιβάλλον - Οδηγία 96/82/ΕΚ - Αντιμετώπιση των κινδύνων από μεγάλα ατυχήματα σχετιζόμενα με επικίνδυνες ουσίες - Πρόληψη - Κατάλληλες αποστάσεις μεταξύ των εγκαταστάσεων όπου υπάρχουν μεγάλες ποσότητες επικίνδυνων ουσιών και των ζωνών δημόσιας χρήσης)
 2011/C 319/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Land Hessen
 κατά
 Franz Mücksch OHG
 παρισταμένης της:
 Merck KGaA
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Bundesverwaltungsgericht — Ερμηνεία του άρθρου 12, παράγραφος 1, της οδηγίας 96/82/ΕΚ του Συμβουλίου, της 9ης Δεκεμβρίου 1996, για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες (ΕΕ 1997, L 10, σ. 13), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1137/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για την προσαρμογή στην απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, ορισμένων πράξεων που υπόκεινται στη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης, όσον αφορά την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο (ΕΕ L 311, σ. 1) — Πρόληψη μεγάλων ατυχημάτων — Περιεχόμενο της υποχρεώσεως που υπέχουν τα κράτη μέλη να μεριμνούν όπως η πολιτική τους σχετικά με τις χρήσεις γης λαμβάνει υπόψη την ανάγκη να διατηρούνται, σε μακροπρόθεσμη βάση, οι κατάλληλες αποστάσεις μεταξύ των ζωνών δημοσίας χρήσεως και των εγκαταστάσεων στις οποίες υπάρχουν μεγάλες ποσότητες επικίνδυνων ουσιών — Ανέγερση κέντρου πωλήσεως εξοπλισμού και ειδών κηπουρικής πλησίον τέτοιας εγκαταστάσεως — Ύπαρξη πολλών άλλων καταστημάτων στην ίδια επικίνδυνη ζώνη
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 12, παράγραφος 1, της οδηγίας 96/82/ΕΚ του Συμβουλίου, της 9ης Δεκεμβρίου 1996, για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/105/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2003, έχει την έννοια ότι η υποχρέωση των κρατών μελών να λαμβάνουν υπόψη την ανάγκη να διατηρηθούν, μακροπρόθεσμα, κατάλληλες αποστάσεις μεταξύ, αφενός, των μονάδων που καλύπτονται από την εν λόγω οδηγία και, αφετέρου, των κτιρίων δημόσιας χρήσεως βαρύνει και τις δημόσιες αρχές, όπως τον δήμο Darmstadt, στις οποίες έχει ανατεθεί η έκδοση των πολεοδομικών αδειών και τούτο παρά το γεγονός ότι οι οικείες αρχές ασκούν την εξουσία αυτή δυνάμει δέσμιας αρμοδιότητας.
 2)
 Η υποχρέωση, την οποία επιβάλλει το άρθρο 12, παράγραφος 1, της οδηγίας 96/82, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2003/105, συνεκτιμήσεως της ανάγκης να διατηρηθούν, μακροπρόθεσμα, κατάλληλες αποστάσεις μεταξύ, αφενός, των μονάδων που καλύπτονται από την εν λόγω οδηγία, και, αφετέρου, των κτιρίων δημόσιας χρήσεως δεν επιβάλλει στις αρμόδιες εθνικές αρχές να απαγορεύουν την εγκατάσταση κτιρίου δημόσιας χρήσεως υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης. Αντιθέτως, η υποχρέωση αυτή αντίκειται σε εθνική νομοθετική ρύθμιση η οποία προβλέπει την επιτακτική υποχρέωση χορηγήσεως αδείας για την εγκατάσταση ενός κτιρίου, χωρίς οι κίνδυνοι που σχετίζονται με την εγκατάσταση του κτιρίου εντός των ορίων των κατάλληλων αποστάσεων να έχουν δεόντως αξιολογηθεί στο στάδιο του σχεδιασμού ή στο στάδιο της εκδόσεως της ατομικής πράξεως.
 (1) ΕΕ C 113 της 1.5.2010.


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/24
 Αναίρεση που άσκησε στις 23 Αυγούστου 2010 η Herhof-Verwaltungsgesellschaft mbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 7 Ιουλίου 2010 στην υπόθεση Τ-60/09, Herhof-Verwaltungsgesellschaft mbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Stabilator sp. z o.o.
 (Υπόθεση C-418/10 P)
 ()
 (2010/C 288/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Herhof-Verwaltungsgesellschaft mbH (εκπρόσωποι: A. Zinnecker και S. Müller, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Ιουλίου 2010 στην υπόθεση T-60/09,
 2)
 να αποφανθεί οριστικά επί της διαφοράς και να κάνει δεκτά τα αιτήματα που προέβαλε η αναρεσείουσα πρωτοδίκως,
 3)
 επικουρικώς, να αναιρέσει την παρατιθέμενη στο σημείο 1 απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου,
 4)
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Πρώτον, η αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι αντιφατική. Αφενός, το Γενικό Δικαστήριο αναγνωρίζει ότι το τμήμα προσφυγών περιορίσθηκε στο να εξετάσει ποια είδη επιχειρήσεων προσφέρουν ενδεχομένως τα συγκρουόμενα προϊόντα και υπηρεσίες και, επομένως, υπέπεσε σε πλάνη κατά την εκτίμηση του κύκλου των επιχειρήσεων αυτών, εξαιτίας μίας στενής ερμηνείας του καταλόγου των προγενέστερων σημάτων, που οφείλετο σε μία συνολική εξέταση των προϊόντων και υπηρεσιών. Αφετέρου, το ερώτημα κατά πόσον το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως μπορεί να απαντηθεί μόνον κατόπιν εξετάσεως «των επιμέρους εκτιμήσεων εκ μέρους του τμήματος προσφυγών για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που καλύπτει η αίτηση καταχωρίσεως», ενώ το Γενικό Δικαστήριο προβαίνει πλέον το ίδιο στην επιμέρους αυτή εξέταση — η οποία δεν πραγματοποιήθηκε από το ίδιο το ΓΕΕΑ — για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το τμήμα προσφυγών δεν υπέπεσε προφανώς σε πλάνη εκτιμήσεως. Η ασυνέπεια αυτή συνεπάγεται αρνητικές επιπτώσεις για την αναιρεσείουσα, διότι, στο πλαίσιο των επιμέρους συγκρίσεων στις οποίες προβαίνει το Γενικό Δικαστήριο, γίνεται διαρκώς επίκληση της «συνολικής σύγκρισης» που πραγματοποίησε το τμήμα προσφυγών βάσει των τομέων, με αποτέλεσμα να εφαρμόζεται εξίσου σχετικώς η στενή ερμηνεία του καταλόγου των προϊόντων και υπηρεσιών που καλύπτουν προγενέστερα σήματα.
 2)
 Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009, καθότι, στο πλαίσιο κάθε επιμέρους συγκρίσεως που επιχειρεί, ερμηνεύει αυστηρώς τους καταλόγους των προϊόντων και υπηρεσιών των συγκρουόμενων σημάτων, υπό το φως της συνολικής συγκρίσεως με βάση τους τομείς, στην οποία προβαίνει το τμήμα προσφυγών, και, ως εκ τούτου στρεβλώνει τόσο το περιεχόμενο των καταλόγων αυτών, όσο και τα προκύπτοντα στοιχεία, όπως το είδος, η χρήση, ο σκοπός και οι αποδέκτες των σχετικών προϊόντων και υπηρεσιών.
 3)
 Τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 65 του κανονισμού 207/2009 καθώς και τον ίδιο του τον Κανονισμό Διαδικασίας, ειδικότερα την κατοχυρούμενη σε αυτόν κοινοτική αρχή του δικαιώματος δικαστικής ακροάσεως, καθότι δεν έκανε δεκτά συγκεκριμένα έγγραφα, παρότι η αναιρεσείουσα δεν ήταν σε θέση να προσκομίσει τα έγγραφα αυτά ήδη ενώπιον του ΓΕΕΑ, διότι δεν μπορούσε να προβλέψει ότι το ΓΕΕΑ δεν θα συνέκρινε τα επιμέρους προϊόντα και τις υπηρεσίες των καταλόγων μέσω μίας μεταξύ τους αντιπαραθέσεως, αλλά θα τα εκτιμούσε στο πλαίσιο απλώς μίας συνολικής εξετάσεως.


text:
14.10.95 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 268/15
 ακυρώσεως του άρθρου 115 του κανονισμού (ΕΚ) στηριου στις 14 Αυγούστου 1995 , υπέβαλε στο Δικαστήριο
 αριθ . 40/94 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα πλαίσια της διαφοράς που
 να αποφανθεί ότι παραδεκτώς έχει ασκηθεί, έναντι του εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Ludwig
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και του Βασιλείου Wiinsche & Co. κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas —
 της Ισπανίας, η προσφυγή της ακυρώσεως του εν λόγω Ausfuhrerstattung — αίτηση για την έκδοση προδικαστικής
 άρθρου 115 , αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της 1 . Γίνεται η δασμολογική κατάταξη εστεροποιημένου αμύ
 αναιρέσεως. λου γεωμήλων στη κλάση 39.06 B I του κοινού δασμολο
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα: γίου ( ΚΔ) του 1987 ή στην 11.08 A IV του ΚΔ του 1987
 σύμφωνα με την περιεκτικότητά του σε ακετύλιο και
 Κακώς έκρινε το Πρωτοδικείο ότι η προσφεύγουσα θίγεται επομένως σύμφωνα με τον βαθμό της εστεροποιήσεώς
 μόνον υπό την αντικειμενική ιδιότητά της ως πληρεξουσίου του ;
 στον τομέα των σημάτων, όπως και κάθε άλλος πληρεξούσιος
 στον τομέα των σημάτων που βρίσκεται, όσον αφορά την 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποια έπρεπε να
 χρήση της ολλανδικής γλώσσας, σε μια παρόμοια κατάσταση . ήταν από τον Απρίλιο μέχρι τον Αύγουστο του 1987 η
 Το Πρωτοδικείο παραβλέπει εντούτοις ότι, όταν προκύπτει μέγιστη περιεκτικότητα σε ακετύλιο του εξαχθέντος εστε
 μια κατηγορία ατόμων πρέπει ασφαλώς να πρόκειτα για μια ροποιημένου αμύλου γεωμήλων, προκειμένου να μην
 πραγματική κατηγορία. Εν προκειμένω, το Πρωτοδικείο εμποδίζεται η κατάταξή του στη κλάση 1 1 .08 A IV του ΚΔ
 του 1987 ;
 δημιουργεί μια κατηγορία που δεν μπορεί να υφίσταται,
 επειδή κατά τον κανονισμό 1 του Συμβουλίου για τη ρύθμιση
 του γλωσσικού καθεστώτος στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα
 κάθε κάτοικος χώρας της ΕΚ μπορεί να χρησιμοποιεί τη δική Αίτηση που υπεβαλε με απόφαση της 20ής Ιουνίου 1995 το
 του γλώσσα. Bundesfinanzhof προς το Δικαστήριο για την έκδοση προ
 δικαστικής αποφάσεως στα πλαίσια της διαφοράς που
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
 Αίτηση που υπεβαλε με απόφαση της 20ής Ιουνίου 1995 το Ludwig Wiinsche & Co. κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas
 Bundesfinanzhof προς το Δικαστήριο για την έκδοση προ — Ausfuhrerstattung
 δικαστικής αποφάσεως στα πλαίσια της διαφοράς που (Υπόθεση C-276/95)
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ 95/C 268/33)
 Ludwig Wiinsche & Co. κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas
 — Ausfuhrerstattung — Το Bundesfinanzhof — VII . Sénat — με απόφαση της 20ής
 (Υπόθεση C-274/95) Ιουνίου 1995 , η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικα
 στηρίου στις 14 Αυγούστου 1995 , υπέβαλε στο Δικαστήριο
 (95/0 268/31 ) των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα πλαίσια της διαφοράς που
 Το Bundesfinanzhof — VII . Sénat — με απόφαση της 20ής εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Ludwig
 Ιουνίου 1995 , η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικα Wiinsche & Co. κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas —
 στηρίου στις 14 Αυγούστου 1995 , υπέβαλε στο Δικαστήριο Ausfuhrerstattung — αίτηση για την έκδοση προδικαστικής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα πλαίσια της διαφοράς που αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Ludwig 1 . Γίνεται η δασμολογική κατάταξη εστεροποιημένου αμύλ
 Wiinsche & Co. κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas — ου γεωμήλων στη κλάση 39.06 B I του κοινού δασμολογίου
 Ausfuhrerstattung — αίτηση για την έκδοση προδικαστικής (ΚΔ) του 1987 ή στην 11.08 A IV του ΚΔ του 1987
 αποφάσεως επί των εζής ερωτημάτων: σύμφωνα με την περιεκτικότητά του σε ακετύλιο και
 1 . Γίνεται η δασμολογική κατάταξη εστεροποιημένου αμύ επομένως σύμφωνα με τον βαθμό της εστεροποιήσεώς
 λου γεωμήλων στον κωδικό ΣΟ 3505 10 50, σύμφωνα με του ;
 την περιεκτικότητά του σε ακετύλιο και επομένως σύμφω 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποια έπρεπε να
 να με τον βαθμό της εστεροποιήσεώς του ; ήταν από τον Μάρτιο μέχρι τον Δεκέμβριο του 1987 η
 2 . Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποια έπρεπε να μέγιστη περιεκτικότητα σε ακετύλιο του εξαχθέντος εστε
 ήταν τον Φεβρουάριο του 1988 η μέγιστη περιεκτικότητα ροποιημένου αμύλου γεωμήλων, προκειμένου να μην
 σε ακετύλιο του εξαχθέντος εστεροποιημένου αμύλου εμποδίζεται η κατάταξή του στη κλάση 1 1 .08 A IV του ΚΔ
 γεωμήλων, προκειμένου να μην εμποδίζεται η κατάταξή του 1987 ;
 του στον κωδικό ΣΟ 1 108 13 00;
 Αίτηση αναιρεσεως των Erika Lenz και Volker Lenz που
 Αίτηση που υπέβαλε με απόφαση της 20ής Ιουνίου 1995 το ασκήθηκε στις 14 Αυγούστου 1995 κατά την διατάξεως της
 Bundesfinanzhof προς το Δικαστήριο για την έκδοση προ 14ης Ιουνίου 1995, την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των
 δικαστικής αποφάσεως στα πλαίσια της διαφοράς που Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα) στις συνεκδι
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ καζόμενες υποθέσεις Τ-462/93, Τ-464/93 και Τ-470/93, Erika
 Ludwig Wiinsche & Co. κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas Lenz και Volker Lenz κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 — Ausfuhrerstattung — Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-275/95) (Υπόθεση C-277/95 P)
 (95/C 268/32 (95/0 268/34)
 Το Bundesfinanzhof — VII. Sénat — με απόφαση της 20ής Οι Erika Lenz και Volker Lenz, εκπροσωπούμενοι απο τον
 Ιουνίου 1995 , η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικα δικηγόρο δρα Jiirgen Schacht, SchluterstraBe 22 III , D-20146


text:
 13.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/16
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 29 Ιανουαρίου 2013 — Martin Grund κατά Landesamt für Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein
 (Υπόθεση C-47/13)
 2013/C 108/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Martin Grund
 Καθής: Landesamt für Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein
 Παρεμβαίνων: Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αποτελεί μία γεωργική έκταση μόνιμο βοσκότοπο κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 2, του κανονισμού (1), όταν χρησιμοποιείται ήδη από πενταετίας για την ανάπτυξη αγρωστωδών ή άλλων ποωδών κτηνοτροφικών φυτών, όμως κατά το εν λόγω διάστημα η έκταση οργώνεται και στη θέση του προϋπάρχοντος ποώδους κτηνοτροφικού φυτού (στην προκείμενη περίπτωση: τριφύλλι) καλλιεργείται άλλο ποώδες κτηνοτροφικό φυτό (στην προκείμενη περίπτωση: αγριάδα), ή πρόκειται στις περιπτώσεις αυτές για εναλλαγή καλλιέργειας, η οποία αποκλείει την ανάπτυξη μόνιμου βοσκότοπου;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 796/2004 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή της πολλαπλής συμμόρφωσης, της διαφοροποίησης και του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς (ΕΕ L 141, σ. 18).


text:
 27.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 380/14
 Προσφυγή της 23ης Ιουνίου 2014 — Ertico — Its Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-499/14)
 2014/C 380/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: European Road Transport Telematics Implementation Coordination Organisation — Intelligent Transport Systems & Services Europe (Ertico — Its Europe) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: M. Wellinger και K. T’Syen, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της επιτροπής επικυρώσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 15ης Απριλίου 2014, με την οποία κρίθηκε ότι η προσφεύγουσα δεν εμπίπτει στην κατηγορία των πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, υπό την έννοια της Συστάσεως της Επιτροπής 2003/361/EΚ, της 6ης Μαΐου 2003, σχετικά με τον ορισμό των πολύ μικρών, των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων (L 124, σ. 36)· και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος, σύμφωνα με τον οποίο η απόφαση της επιτροπής επικυρώσεως ότι η προσφεύγουσα δεν εμπίπτει στην κατηγορία των πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων στηρίζεται σε προδήλως εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 4, του παραρτήματος της Συστάσεως της Επιτροπής 2003/361/EΚ.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος, σύμφωνα με τον οποίο η επιτροπή επικυρώσεως, κρίνοντας ότι η προσφεύγουσα δεν εμπίπτει στην κατηγορία των πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και αφήνοντας ανοιχτό για την Επιτροπή το ενδεχόμενο να ζητήσει τις χορηγηθείσες στην προσφεύγουσα κατά το παρελθόν επιχορηγήσεις του 7ου προγράμματος-πλαισίου, παραβίασε τις θεμελιώδεις αρχές του ευρωπαϊκού δικαίου (i) της χρηστής διοικήσεως· (ii) της ασφάλειας δικαίου και (iii) της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης της προσφεύγουσας.
 3.
 Ο τρίτος λόγος, σύμφωνα με τον οποίο η επιτροπή επικυρώσεως προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας και παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως καθόσον δεν παρείχε στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να προβάλει επωφελώς την άποψή της.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος, σύμφωνα με τον οποίο ότι η επιτροπή επικυρώσεως δεν τήρησε την υποχρέωσή της αιτιολογήσεως.


text:
 20.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 327/9
 Προσφυγή της 17ης Σεπτεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας
 (Υπόθεση C-401/08)
 (2008/C 327/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: B. Schima και A. Sipos)
 Καθής: Δημοκρατία της Αυστρίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 11, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 96/82/ΕΚ του Συμβουλίου, της 9ης Δεκεμβρίου 1996, για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες (1), επειδή οι αρμόδιες αυστριακές αρχές δεν έχουν καταρτίσει εξωτερικά σχέδια έκτακτης ανάγκης για όλες τις μονάδες που εμπίπτουν στο άρθρο 9 της εν λόγω οδηγίας,
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το άρθρο 11, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 96/82/ΕΚ απαιτεί από τα κράτη μέλη να μεριμνούν ώστε, για όλες τις μονάδες οι οποίες εμπίπτουν στο άρθρο 9 της οδηγίας αυτής, οι αρχές που έχουν οριστεί για τον σκοπό αυτό να καταρτίζουν εξωτερικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης που να προβλέπει τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται στον εκτός της μονάδας χώρο. Τα εξωτερικά αυτά σχέδια έκτακτης ανάγκης πρέπει να περιέχουν όχι μόνο στοιχεία για τις επιτόπου ανασχετικές δράσεις και τις εξωτερικές ανασχετικές δράσεις, αλλά και για τη γνωστοποίηση των ατυχημάτων στο κοινό και για τις ορθές ενέργειες που πρέπει να γίνουν. Εξάλλου, στα εξωτερικά σχέδια έκτακτης ανάγκης πρέπει επίσης να περιέχονται π.χ. στοιχεία για τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης άλλων κρατών μελών, σε περίπτωση μεγάλου ατυχήματος με ενδεχόμενες διασυνοριακές συνέπειες.
 Με την προσφυγή ζητείται να αναγνωριστεί ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, μη καταρτίζοντας εξωτερικά σχέδια έκτακτης ανάγκης για όλες τις μονάδες που εμπίπτουν στο άρθρο 9 της οδηγίας 96/82/ΕΚ, παρέβη το άρθρο 11, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της εν λόγω οδηγίας.
 (1) ΕΕ L 10, σ. 13.


text:
 23.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/2
 Διάταξη του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 13ης Δεκεμβρίου 2012 [αίτηση της Commissione Tributaria Provinciale di Parma. (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Danilo Debiasi κατά Agenzia delle Entrate Ufficio di Parma
 (Υπόθεση C-560/11) (1)
 (Άρθρα 53, παράγραφος 2, και 94 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Προδήλως απαράδεκτο - Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας - Απάντηση ως προς την οποία δεν υπάρχει εύλογη αμφιβολία - Φορολογία - ΦΠΑ - Άρθρο 17, παράγραφος 2, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας ΦΠΑ - Έκπτωση του φόρου επί των εισροών - Δημόσιοι ή ιδιωτικοί υγειονομικοί φορείς που ασκούν δραστηριότητα απαλλασσόμενη του φόρου - Εθνική νομοθεσία αποκλείουσα την έκπτωση του φόρου για την αγορά αγαθών ή υπηρεσιών που χρησιμοποιούνται στις απαλλασσόμενες του φόρου δραστηριότητες - Έκπτωση pro rata)
 2013/C 55/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Commissione Tributaria Provinciale di Parma
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Danilo Debiasi
 Καθής: Agenzia delle Entrate Ufficio di Parma
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Commissione tributaria provinciale di Parma — Ερμηνεία του άρθρου 17, παράγραφος 2, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Έκπτωση φόρου επί των εισροών — Δημόσιοι ή ιδιωτικοί υγειονομικοί φορείς που ασκούν δραστηριότητα απαλλασσόμενη του φόρου — Εθνική νομοθεσία αποκλείουσα την έκπτωση του φόρου για την αγορά αγαθών ή υπηρεσιών που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο των εν λόγω απαλλασσομένων του φόρου δραστηριοτήτων
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 17, παράγραφοι 2 και 5, καθώς και 19 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχουν την έννοια ότι δεν αντιβαίνει σ’ αυτά εθνική νομοθετική ρύθμιση όπως η επίδικη στην κύρια δίκη, η οποία δεν επιτρέπει την έκπτωση του φόρου προστιθεμένης αξίας που έχει καταβληθεί σε προηγούμενο στάδιο για την απόκτηση αγαθών και υπηρεσιών που χρησιμοποιούνται για τις ανάγκες απαλλασσομένων του φόρου δραστηριοτήτων και η οποία προβλέπει, κατά συνέπεια, ότι το δικαίωμα ενός μικτού υποκειμένου στον φόρο για έκπτωση του φόρου υπολογίζεται βάσει μιας αναλογίας αντιστοιχούσας στη σχέση μεταξύ του ύψους των πράξεων που παρέχουν δικαίωμα εκπτώσεως και του συνολικού ύψους των πράξεων που πραγματοποιήθηκαν εντός του έτους, συμπεριλαμβανομένων των απαλλασσομένων του φόρου ιατροϋγειονομικών παροχών.
 (1) ΕΕ C 25 της 28.1.2012.


text:
 19.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 340/42
 Προσφυγή του ΖΖ κατά της Επιτροπής των Περιφερειών που ασκήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2011
 (Υπόθεση F-86/11)
 2011/C 340/89
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Περιφερειών
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως περί μη αναγνωρίσεως της επαγγελματικής αιτίας της αναπηρίας του προσφεύγοντος, κατά την έννοια του άρθρου 78, παράγραφος 5, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων (ΚΥΚ).
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την από 10 Σεπτεμβρίου 2010 απόφαση του Γραφείου της Επιτροπής των Περιφερειών καθόσον η απόφαση αυτή, επιβεβαιώνοντας τα πορίσματα της επιτροπής αναπηρίας, δεν αναγνωρίζει την επαγγελματική αιτία της αναπηρίας του προσφεύγοντος, κατά την έννοια του άρθρου 78, παράγραφος 5, του ΚΥΚ·
 —
 καθόσον απαιτείται, να ακυρώσει την από 20 Μαΐου 2011 απόφαση της Επιτροπής των Περιφερειών, κοινοποιηθείσα την 1η Ιουνίου 2011, περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή των Περιφερειών στην καταβολή αποζημιώσεως 10 000 ευρώ για ικανοποίηση της ηθικής βλάβης·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή των Περιφερειών στην επιστροφή όλων των εξόδων του προσφεύγοντος, τα οποία αφορούν τη διαδικασία αναγνωρίσεως της αναπηρίας από την κίνηση της διαδικασίας αυτής περιλαμβανομένων των σχετικών με τη διοικητική ένσταση εξόδων·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Περιφερειών στα δικαστικά έξοδα.


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/19
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 20ής Οκτωβρίου 2005 στο πλαίσιο της υποθέσεως Werner Haderer κατά Finanzamt Wilmersdorf
 (Υπόθεση C-445/05)
 (2006/C 60/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Με διάταξη της 20ής Οκτωβρίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 14 Δεκεμβρίου 2005, το Bundesfinanzhof, στο πλαίσιο της υποθέσεως Werner Haderer κατά Finanzamt Wilmersdorf, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Πρέπει να απαλλάσσονται του φόρου τα ιδιαίτερα μαθήματα που παραδίδονται από εκπαιδευτικό και τα οποία ανάγονται στη σχολική ή πανεπιστημιακή εκπαίδευση σύμφωνα με το άρθρο 13, Α, παράγραφος 1, στοιχείο ι', της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ (1) μόνον όταν ο εκπαιδευτικός παρέχει την υπηρεσία του διδασκαλίας απευθείας στους μαθητές/φοιτητές πανεπιστημίου ως αποδέκτες της υπηρεσίας –επομένως, πληρώνεται από αυτούς– ή αρκεί το ότι ο εκπαιδευτικός παρέχει την υπηρεσία του διδασκαλίας σε σχολείο ή πανεπιστήμιο ως αποδέκτη της υπηρεσίας;
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.


text:
 26.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/27
 Προσφυγή της 2ας Μαρτίου 2015 — Ελληνική Δημοκρατία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-112/15)
 (2015/C 171/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Ι.-Κ. Χαλκιάς, Γ. Κανελλόπουλος, Ε. Λευθεριώτου και Α.-Ε. Βασιλοπούλου)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρωθεί η εκτελεστική απόφαση της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 2014, για τον αποκλεισμό ορισμένων δαπανών από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2014) 10135] (ΕΕ L 369, σ. 71), κατά το κεφάλαιό της με το οποίο αποκλείονται από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν στον τομέα των στρεμματικών ενισχύσεων κατά το έτος αιτήσεων 2008 και αντιστοιχούν σε: α) 10 % του συνολικού ποσού των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν για ενισχύσεις σε βοσκότοπους, β) 5 % του συνολικού ποσού των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν για τις συμπληρωματικές συνδεδεμένες ενισχύσεις και γ) 5 % του συνολικού ποσού των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν στον τομέα της αγροτικής ανάπτυξης.
 Λόγοι ακυρώσεως
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τους εξής λόγους ακυρώσεως:
 1.
 Ως προς την επιβληθείσα διόρθωση 10 % για τις εκτάσεις βοσκοτόπων:
 —
 με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 2 του Κανονισμού (ΕΚ), αριθ. 796/2004 (1), της Επιτροπής της 21ης Απριλίου 2004, περί του ορισμού του βοσκοτόπου, ανεπαρκής αιτιολογία και παράβαση της αρχής της αναλογικότητας.
 2.
 Ως προς τις επιβληθείσες διορθώσεις 5 % για τις συνδεδεμένες συμπληρωματικές στρεμματικές ενισχύσεις και για τα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης:
 —
 με το δεύτερο λόγο ακυρώσεως, προβάλλεται ότι η δημοσιονομική διόρθωση σε ποσοστό 5 % για τις συμπληρωματικές συνδεδεμένες στρεμματικές ενισχύσεις έχει επιβληθεί κατά πλάνη περί τα πράγματα, με ανεπαρκή αιτιολογία και κατά παράβαση της αρχής της αναλογικότητας·
 —
 με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η επιβαλλόμενη δημοσιονομική διόρθωση σε ποσοστό 5 % για τις ενισχύσεις του δεύτερου πυλώνα επιβάλλεται αναιτιολόγητα και ότι σε κάθε περίπτωση η σχετική εκτίμηση της Επιτροπής εκφέρεται κατά πλάνη περί τα πράγματα και είναι προφανώς δυσανάλογη του κινδύνου που συνεπάγονται οι διαπιστώσεις της για τα μέτρα του δεύτερου πυλώνα. Ειδικά, όσον αφορά στο Μέτρο 214 του προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης, προβάλλεται ότι η διόρθωση που έχει επιβληθεί είναι εν μέρει η δεύτερη κατά σειρά για την ίδια αιτία και για το λόγο αυτό είναι μη νόμιμη και ακυρωτέα.
 (1) Κανονισμος (ΕΚ) αριθ. 796/2004 της Eπιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή της πολλαπλής συμμόρφωσης, της διαφοροποίησης και του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς (ΕΕ L 141, σ. 18).


text:
 15.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/19
 Προσφυγή της 12ης Μαΐου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-219/06)
 (2006/C 165/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: N. Yerrell)
 Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη έχοντας λάβει τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της συναφούς αποφάσεως του Δικαστηρίου της 30ής Σεπτεμβρίου 2004 στην υπόθεση C-481/03 (1), σχετικά με τη μη κοινοποίηση των μέτρων για την εφαρμογή των οδηγιών 2001/12/ΕΚ (2) και 2001/13/ΕΚ (3), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές και από το άρθρο 228, παράγραφος 1, ΕΚ ·
 —
 Να υποχρεώσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου να καταβάλει στην Επιτροπή πρόστιμο 4.800 ευρώ για κάθε ημέρα καθυστέρησης της εκτελέσεως της αποφάσεως που εκδόθηκε στην υπόθεση C-481/03 όσον αφορά την οδηγία 2001/12/ΕΚ καθώς και πρόστιμο 4.800 ευρώ για κάθε ημέρα καθυστέρησης της εκτελέσεως της αποφάσεως που εκδόθηκε στην υπόθεση C-481/03 όσον αφορά την οδηγία 2001/13/ΕΚ, από την ημέρα εκδόσεως της αποφάσεως στην υπόθεση C-481/03 μέχρι την ημερομηνία εκτελέσεως·
 —
 να υποχρεώσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου να καταβάλει στην Επιτροπή κατ' αποκοπή ποσό, το ύψος του οποίου θα αποτελείται από ημερήσια αποζημίωση 1.000 ευρώ επί το άθροισμα των ημερών που θα διαρκέσει η παράβαση υπολογιζόμενο, όσον αφορά την οδηγία 2001/12/ΕΚ, από την ημέρα εκδόσεως της αποφάσεως στην υπόθεση C-481/03 μέχρι την ημέρα εκδόσεως της αποφάσεως στην υπό κρίση υπόθεση, το ίδιο δε ποσό όσον αφορά την οδηγία 2001/13/ΕΚ· και
 —
 να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου δεν κοινοποίησε στην Επιτροπή τη λήψη κάποιου μέτρου κατόπιν της αποφάσεως του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-481/03.
 (1) Μη δημοσιευθείσα
 (2) Οδηγία 2001/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2001, για τροποποίηση της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την ανάπτυξη των κοινοτικών σιδηροδρόμων (ΕΕ L 75, σ. 1).
 (3) Οδηγία 2001/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2001, για τροποποίηση της οδηγίας 95/18/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με την παροχή αδειών σε σιδηροδρομικές επιχειρήσεις (ΕΕ L 75, σ. 26).


text:
20150731058617092015/C 270/493442015TC27020150817EL01ELINFO_JUDICIAL20150701394021Υπόθεση T-344/15: Προσφυγή της 1ης Ιουλίου 2015 — Γαλλία κατά Επιτροπής
 ---documentbreak--- C2702015EL3910120150701EL0049391402Προσφυγή της 1ης Ιουλίου 2015 — Γαλλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-344/15)2015/C 270/49Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: F. Alabrune, G. de Bergues, D. Colas και F. Fize)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής GESTDEM 2014/6046 της 21ης Απριλίου 2015 σχετικά με επιβεβαιωτική αίτηση για πρόσβαση σε έγγραφα δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 (
 1
 ), το οποίο προβλέπει ότι κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει από θεσμικό όργανο να μην δημοσιοποιήσει έγγραφο προερχόμενο από αυτό χωρίς την προηγούμενη συμφωνία του.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος, ο οποίος προβάλλεται επικουρικώς, αντλείται από παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως όσον αφορά τη μη εφαρμογή της εξαιρέσεως που προβλέπεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, τρίτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001.
 3.
 Ο τρίτος λόγος, ο οποίος επίσης προβάλλεται επικουρικώς, αντλείται από παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, δεύτερη και τρίτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή θα μπορούσε να είχε αρνηθεί την πρόσβαση στα έγγραφα που της διαβιβάστηκαν από τις γαλλικές αρχές στο πλαίσιο της προβλεπόμενης από την οδηγία 98/34/ΕΚ (
 2
 ) διαδικασίας, καθόσον η ως άνω διαδικασία αποτελούσε δραστηριότητα έρευνας κατά την έννοια του προπαρατεθέντος άρθρου.
 (
 1
 ) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43).
 (
 2
 ) Οδηγία 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών (ΕΕ L 204, σ. 37).


text:
 27.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 245/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουνίου 2015 — Plantavis και NEM κατά Επιτροπής και EFSA
 (Υπόθεση T-334/12) (1)
 ([Προστασία των καταναλωτών - Ισχυρισμοί υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα - Κανονισμός (EE) 432/2012 - Προσφυγή ακυρώσεως - Κανονιστική πράξη η οποία δεν συνεπάγεται εκτελεστικά μέτρα - Πράξη που επηρεάζει άμεσα τον ενδιαφερόμενο - Παραδεκτό - Κανονισμός (EK) 1924/2006 - Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας - Μητρώο ισχυρισμών υγείας])
 (2015/C 245/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Plantavis GmbH (Βερολίνο, Γερμανία)· και NEM, Verband mittelständischer europäischer Hersteller und Distributoren von Nahrungsergänzungsmitteln & Gesundheitsprodukten eV (Laudert, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Büttner, δικηγόρος)
 Καθών: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Pignataro-Nolin και S. Grünheid)· και Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) (εκπρόσωποι: D. Detken, επικουρούμενος από τον R. Van der Hout και την A. Köhler, δικηγόρους)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής Επιτροπής: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: J. Rodrigues και P. Schonard)
 Παρεμβαίνον υπέρ των καθών Επιτροπής και EFSA: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Simm και I. Šulce)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως, αφενός, του κανονισμού (EK) 1924/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς επί θεμάτων διατροφής και υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα (EE L 404, σ. 9), και, αφετέρου, του κανονισμού (EE) 432/2012 της Επιτροπής, της 16ης Μαΐου 2012, σχετικά με τη θέσπιση καταλόγου επιτρεπόμενων ισχυρισμών υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα, εξαιρουμένων όσων αφορούν τη μείωση του κινδύνου εκδήλωσης ασθένειας και την ανάπτυξη και υγεία των παιδιών (EE L 136, σ. 1), καθώς και του μητρώου ισχυρισμών επί θεμάτων διατροφής και υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα, το οποίο έχει δημοσιευθεί στον δικτυακό τόπο της Επιτροπής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Οι Plantavis GmbH και NEM, Verband mittelständischer europäischer Hersteller und Distributoren von Nahrungsergänzungsmitteln & Gesundheitsprodukten eV, φέρουν, πέραν των δικαστικών εξόδων τους, τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA).
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) EE C 311 της 13.10.2012.


text:
 7.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/26
 Προσφυγή της 24ης Οκτωβρίου 2011 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-109/11)
 2012/C 6/48
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: F. Frabetti, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση του τμήματος της εκθέσεως βαθμολογίας του προσφεύγοντος που αφορά το διάστημα από την 1η Ιανουαρίου έως την 31η Δεκεμβρίου 2009
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την έκθεση βαθμολογίας του προσφεύγοντος για το διάστημα από 1.1.2009-31.12.2009· πιο συγκεκριμένα, το τμήμα της εκθέσεως που κατήρτισε η EUROSTAT για το ίδιο διάστημα·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 20.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 284/6
 Αίτηση αναιρέσεως του Antonio Andolfi, της 17ης Αυγούστου 2004, κατά της διατάξεως που εξέδωσε στις 27 Μαΐου 2004 το τέταρτο τμήμα του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση T-379/02, Antonio Andolfi κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-357/04 P)
 (2004/C 284/13)
 Ο Antonio Andolfi, εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο Salvatore Amato, άσκησε στις 17 Αυγούστου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναίρεση κατά της διατάξεως που εξέδωσε στις 27 Μαΐου 2004 το τέταρτο τμήμα του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση T-379/02, Antonio Andolfi κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 να κάνει δεκτή την αίτηση και να αναιρέσει τη διάταξη του Πρωτοδικείου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι, εν αντιθέσει προς την κρίση που διατυπώνεται με την απόφαση του Πρωτοδικείου, η ασκηθείσα στις 18 Δεκεμβρίου 2002 προσφυγή του δεν ήταν εκπρόθεσμη.


text:
 10.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 175/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 10ης Απριλίου 2014 — Areva κατά Alstom SA, T&D Holding, πρώην Areva T&D Holding SA, Alstom Grid SAS, πρώην Areva T&D SA, Alstom Grid AG, πρώην Areva T&D AG, Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-247/11 P και C-253/11 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Σύμπραξη - Αγορά έργων στον τομέα του εξοπλισμού μεταγωγής με μόνωση αερίου - Δυνατότητα καταλογισμού της συνιστώσας παράβαση συμπεριφοράς θυγατρικών στις μητρικές εταιρίες τους - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Αλληλέγγυα και εις ολόκληρον ευθύνη για την καταβολή του προστίμου - Έννοια της επιχειρήσεως - «Εν τοις πράγμασι» αλληλέγγυα και εις ολόκληρον ευθύνη - Αρχές της ασφάλειας δικαίου και της εξατομικεύσεως των ποινών και κυρώσεων - Αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως))
 2014/C 175/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Areva (εκπρόσωποι: A. Schild, C. Simphal και E. Estellon, avocats) (C-247/11 P), Alstom SA, T&D Holding SA, Alstom Grid SAS, Alstom Grid AG (C-253/11 P) (εκπρόσωποι: J. Derenne, A. Müller-Rappard και M. Lagrue, avocats)
 Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Alstom SA, T&D Holding, πρώην Areva T&D Holding SA, Alstom Grid SAS, πρώην Areva T&D SA, Alstom Grid AG, πρώην Areva T&D AG (εκπρόσωποι: J. Derenne, A. Müller-Rappard και M. Lagrue, avocats), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Bottka και N. Von Lingen), Areva (εκπρόσωποι: A. Schild, C. Simphal και E. Estellon, avocats)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 3ης Μαρτίου 2011, Areva κ.λπ. κατά Επιτροπής (συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-117/07 και T-121/07), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε εν μέρει την προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως C (2006) 6762 τελικό της Επιτροπής, της 24ης Ιανουαρίου 2007, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/F/38.899) — Εξοπλισμός μεταγωγής με μόνωση αερίου — Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας — Μη τήρηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως — Αλληλέγγυα και εις ολόκληρον ευθύνη για την καταβολή του προστίμου — Καταλογισμός της συνιστώσας παράβαση συμπεριφοράς
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί το σημείο 3, δεύτερη περίπτωση, του διατακτικού της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 3 Μαρτίου 2011, επί των υποθέσεων T-117/07 και T-121/07, Areva κ.λπ. κατά Επιτροπής.
 2)
 Ακυρώνει το άρθρο 2, στοιχείο γ', της αποφάσεως C(2006) 6762 τελικό της Επιτροπής, της 24ης Ιανουαρίου 2007, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου [81 ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/F/38.899 — Εξοπλισμός μεταγωγής με μόνωση αερίου).
 3)
 Για τις παραβάσεις που διαπιστώθηκαν με το άρθρο 1, στοιχεία β' έως στ', της αποφάσεως C(2006) 6762 τελικό, επιβάλλει πρόστιμο ύψους 27 795 000 ευρώ στην Alstom SA, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με την Alstom Grid SAS, και πρόστιμο ύψους 20 400 000 ευρώ στις Areva SA, T&D Holding SA και Alstom Grid AG, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με την Alstom Grid SAS.
 4)
 Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως κατά τα λοιπά.
 5)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει, πέραν των εξόδων της όσον αφορά αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας, και το ένα πέμπτο των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι Areva SA, Alstom SA, T&D Holding SA, Alstom Grid SAS και Alstom Grid AG σε αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας.
 6)
 Οι Areva SA, Alstom SA, T&D Holding SA, Alstom Grid SAS και Alstom Grid AG φέρουν τα τέσσερα πέμπτα των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν σε αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας.
 (1) ΕΕ C 211 της 16.7.2011.