text:
C 55/24 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.98
 1. Ajtqxämei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy sxm Peqiueqeixäm, 3. èjarsoy sxm diadiäjxm ueäqei sa dijó sot dijarsijó
 sgy 20gäy Repselbqiä ot 1995, jasó so leäsqo pot le atsgä eänoda.
 dem dioqiärsgje o pqoruetäcxm re liä a apoä siy jemeäy
 heäreiy pot lmglometäomsai rsgm pqojgäqtng erxseqijotä (1) EE C 94 sgy 22.3.1997.
 diacxmirlotä A/02/95.
 2. Ajtqxämei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy sxm Peqiueqeixäm,
 sgy 20gäy Repselbqiä ot 1995, jasó so leäsqo pot le atsgä
 dioqiärsgjam re oqirleämey jemeäy heäreiy, lmglometoälemey
 rsgm pqojgäqtng erxseqijotä diacxmirlotä A/02/95, epist-
 voämsey oi opoiäoi eävotm jasasaceiä tärseqa apoä som pqo- APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 ruetäcomsa rsom piämaja epistvoämsxm. sgy 18gy Dejelbqiäot 1997
 rsiy rtmejdijafoälemey tpoheäreiy T-159/94 jai T-160/94,
 3. Jasadijófei sgm Episqopgä sxm Peqiueqeixäm rsa dija- Ajinomoto Co., Inc. jai The NutraSweet Company jasó
 rsijó eänoda. Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy (1)
 (Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Msólpimcj Ç Arpaqsólg Ç
 (1) EE C 294 sgy 5.10.1996.
 Dijaixälasa óltmay Ç Jamomijgä aniäa Ç Vxäqa amauoqóy
 Ç Diäpkxla etqerisevmiäay Ç Fgliäa)
 (98/C 55/50)
 (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 17gy Dejelbqiäot 1997 Rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy S-159/94, Ajinomoto Co.,
 rsgm tpoäherg T-208/96, Eberhard Eiselt jasó Episqopgäy Inc., le eädqa so Soäjio, ejpqorxpotälemg apoä soty Mario
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) Siragusa, dijgcoäqo Qxälgy, jai Till Müller-Ibold, dijgcoäqo
 Uqamjuotäqsgy epiä sot Lóim, le amsiäjkgso rso Kotnel-
 (Lahgälasa epacceklasijgäy epiloquxärexy Ç Òqmgrg botäqco som dijgcoäqo Marc Loesch, 11, rue Goethe, jai
 rtllesovgäy Ç Paqóbarg sot óqhqot 24 sot JTJ jai sgy S-160/94, The NutraSweet Company, le eädqa so Deerfield,
 aqvgäy sgy iärgy lesaveiqiärexy Ç Aiäsgrg apojasarsórexy Ikimoäi (Gmxleämey Pokiseiäey sgy Aleqijgäy), ejqorxpotälemg
 sgy epemevheiäray fgliäay) aqvijxäy apoä soty Otto Grolig, Peter Bogaert jai Koen Van-
 (98/C 55/49) haerents, jasoäpim apoä soty Grolig, Jean-FrancËois Bellis jai
 Fabrizio Di Gianni, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le amsiäjkgso rso
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä) Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Jacques Loesch, 11, rue Goethe,
 jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy (ejpqoärxpoi:
 Erik Stein, Guus Houttuin, Hans-Jürgen Rabe jai Georg M.
 Rsgm tpoäherg S-208/96, Eberhard Eiselt, tpókkgkoy sgy Epi- Berrisch), tporsgqifoleämot apoä sgm Episqopgä sxm Etqx-
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy Ispra (Isa- paøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Eric L. White, Nicholas
 kiäa), ejpqorxpotälemoy apoä som Giuseppe Marchesini, dijg- Khan, epijotqotälemoi aqvijxäy apoä som Mark Cran, jasoäpim
 coäqo Vicenza, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo apoä som Fergus Randolph), le amsijeiälemo aiäsgrg ajtqxä-
 Ernest Arendt, 8-10, rue Mathias Hardt, jasó Episqopgäy sxm rexy sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1391/91 sot Rtlbotkiäot,
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Gianluigi Valsesia), sgy 27gy Laðot 1991, cia sgm epibokgä oqirsijotä darlotä
 le amsijeiälemo aiäsgla le so opoiäo fgseiäsai, auemoäy, g amsimsólpimcj rsiy eiracxceäy arpaqsólgy, jasacxcgäy Iapx-
 ajtäqxrg sgy apouórexy sgy Episqopgäy le sgm opoiäa dem miäay jai Gmxleämxm Pokiseixäm sgy Aleqijgäy (EE L 134 sgy
 eäcime dejsgä g aiäsgrg sot pqoruetäcomsoy cia epacceklasijgä 29.5.1991, r. 1), so Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 epiloäquxrg jai, aueseäqot, g ajtäqxrg sgy apouórexy le mosgäsxm (peälpso pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä som R.
 sgm opoiäa g Episqopgä sot ameähere jahgäjomsa lg amsirsoi- García-Valdecasas, Pqoäedqo, sgm V. Tiili, soty J. Azizi, R. M.
 votämsa otäse rsa stpijó sot pqoroämsa otäse rsgm epaccekla- Moura Ramos jai M. Jaeger, dijarseäy, cqallaseäay: A. Mair,
 sijgä sot peiäqa otäse rsa jahgäjomsa cia sa opoiäa eiäve tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 18 Dejelbqiäot 1997
 aqvijxäy pqorkguheiä, so Pqxsodijeiäo (seäsaqso slgäla), apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 rtcjeiälemo apoä sgm P. Lindh, Pqoäedqo, jai soty K. Lenaerts
 jai J. D. Cooke, dijarseäy, cqallaseäay: A. Mair, eneädxre
 rsiy 17 Dejelbqiäot 1997, apoäuarg le so ajoäkotho diasa- 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä.
 jsijoä:
 2. Oi pqoruetäcotrey ha ueäqotm sa dijarsijó soty eänoda,
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg jasó so jahxäy jai sa eänoda sot Rtlbotkiäot.
 leäsqo pot le atsgä fgseiä sai ma jgqtvheiä paqómolg g
 amóherg rsom pqoruetäcomsa jahgjoämsxm xy pqoy sa
 opoiäa dem eiämai pqoesoilarleämoy jai cia sa opoiäa dem 3. G Episqopgä ha ueäqei sa dijarsijó sgy eänoda.
 eiäve aqvijxäy pqorkgheiä, euoärom g amóherg atsgä dem ha
 gäsam rtäluxmg pqoy so rtlueäqom sot oqcómot. (1) EE C 291 sgy 8.11.1991.
 2. Apoqqiäpsei jasó sa koipó sgm pqorutcgä.


text:
 22.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/39
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Σεπτεμβρίου 2011 — Chalk κατά ΓΕΕΑ — Reformed Spirits Company Holdings (CRAIC)
 (Υπόθεση T-83/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Λεκτικό κοινοτικό σήμα CRAIC - Μεταβιβάσεις - Καταχώριση της μεταβίβασης του σήματος - Ανάκληση - Άρθρα 16, 17, 23 και 77α του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρα 16, 17, 23 και 80 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] και κανόνας 31 του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95)
 2011/C 311/70
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: David Chalk (Canterbury, Kent, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: W. James, M. Gilbert, C. Balme, solicitors, και S. Malynicz, barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Botis)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Reformed Spirits Company Holdings Ltd (Saint Helier, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: C. Morcom, QC)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της απόφασης του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 13ης Νοεμβρίου 2008 (υπόθεση R 1888/2007-2), η οποία αφορούσε αίτηση καταχώρισης της μεταβίβασης ενός κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον David Chalk στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των αναγκαίων εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Reformed Spirits Company Holdings Ltd στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 (1) EE C 90 της 18.4.2009.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 16.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/2
 Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 6ης Μαρτίου 2014 [αίτηση του Hof van Beroep te Gent — Βέλγιο για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Bloomsbury NV κατά Belgische Staat
 (Υπόθεση C-510/12) (1)
 ((Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας - Τέταρτη οδηγία 78/660/ΕΟΚ - Άρθρο 2, παράγραφος 3 - Αρχή της πιστής εικόνας - Άρθρο 2, παράγραφος 4 - Υποχρέωση ενημερώσεως - Άρθρο 2, παράγραφος 5 - Υποχρέωση παρεκκλίσεως - Άρθρο 32 - Μέθοδος υπολογισμού βάσει του ιστορικού κόστους - Απόκτηση από εταιρία στοιχείου του ενεργητικού εκ χαριστικής αιτίας))
 2014/C 184/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van Beroep te Gent
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Bloomsbury NV
 κατά
 Belgische Staat
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Hof van Beroep te Gent — Βέλγιο — Ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφοι 3, 4 και 5, της τέταρτης οδηγίας 78/660/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1978, που βασίζεται στο άρθρο 54, παράγραφος 3, στοιχείο ζ', της Συνθήκης ΕΟΚ και η οποία αφορά τους ετήσιους λογαριασμούς εταιριών ορισμένων μορφών (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/002, σ. 17) — Αρχή της πιστής εικόνας — Απόκτηση από εταιρία, εκ χαριστικής αιτίας, σημαντικού στοιχείου του ενεργητικού — Αδυναμία καταχωρίσεως της αξίας κτήσεώς του στους λογαριασμούς της, με αποτέλεσμα να δίνεται στρεβλή εικόνα της περιουσίας, της χρηματοοικονομικής καταστάσεως και των αποτελεσμάτων της εταιρίας.
 Διατακτικό
 Το άρθρο 2, παράγραφοι 3 έως 5, της τέταρτης οδηγίας 78/660/EOK του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1978, που βασίζεται στο άρθρο [44, παράγραφος 2, στοιχείο ζ', ΕΚ] και η οποία αφορά τους ετήσιους λογαριασμούς εταιριών ορισμένων μορφών, έχει την έννοια ότι δεν επιβάλλει σε εταιρία που αποκτά στοιχείο ενεργητικού από χαριστική αιτία την υποχρέωση καταχωρίσεως του στοιχείου αυτού στους ετήσιους λογαριασμούς της με την πραγματική του αξία.
 (1) ΕΕ C 46 της 16.2.2013.


text:
10. 5 . 97 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 142/11
 στις 10 Μαρτίου 1997, το Amt der Tiroler Landesregierung έγκυρες νομοθετικές πράξεις: η άποψη αυτή προβλήθηκε
 (Landesvergabeamt), στο πλαίσιο της διαδικασίας προ ήδη με την αγωγή με τον χαρακτηρισμό «Sonderopfer».
 σφυγής των Josef Köllensperger Gesellschaft mbH & Co KG Πάντως, τα όσα εκτίθενται στο υπόμνημα απαντήσεως
 και Atzwanger AG κατά Gemeindeverband Bezirkskranken δεν συνιστούν νέο λόγο, αλλά εν πάση περιπτώσει νέο
 haus Schwaz, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το επιχείρημα. H ευθύνη από έγκυρη νομοθετική πράξη
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των στηρίζεται στο ίδιο θεμέλιο με την ευθύνη από παράνομη
 εξής ερωτημάτων: νομοθετική πράξη , ήτοι το άρθρο 215 παράγραφος 2 της
 συνθήκης. Επίσης, o νόμιμος σκοπός της προστασίας της
 α) Έχει το άρθρο 2 της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του Συμβου ενάγουσας — επιδίκαση αποζημιώσεως λόγω νομοθετι
 λίου , της 21ης Δεκεμβρίου 1989 ('), την έννοια ότι το κής πράξεως της Κοινότητας — είναι ίδιος και απαράλ
 Landesvergabeamt (υπηρεσία αναθέσεως δημοσίων έρ λακτος. Tέλος, εξακολουθεί να είναι ίδια η νομική βάση . H
 γων) του Τυρόλου , το οποίο ιδρύθηκε με τον νόμο του ratio της ευθύνης από έγκυρη νομοθετική πράξη είναι
 ομοσπόνδου κράτους του Τυρόλου της 6ης Ιουνίου 1994 κατά βάση η ίδια με τη ratio της ευθύνης από παράνομη
 περί της διαδικασίας συνάψεως δημοσίων συμβάσεων νομοθετική πράξη («Sonderopfer», «égalité devant les
 (Tiroler Vergabegesetz, στο εξής: TVerG), Landesgesetz charges publiques»),
 blatt für Tirol 87/1994, συνιστά υπεύθυνη για τη διαδικα
 σία προσφυγής αρχή , υπό την έννοια του άρθρου 2 — Παράβαση του κοινοτικού δικαίου με την απόρριψη των
 παράγραφος 8 της οδηγίας, και λόγων που στηρίζονται στην παραβίαση των δικαιωμά
 των άμυνας, της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσε
 β) εξασφαλίζεται, με τον νόμο της 6ης Ιουλίου 1994 περί της ων, της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης
 συνάψεως δημοσίων συμβάσεων (Tiroler Vergabege εμπιστοσύνης, της αρχής της ελεύθερης ασκήσεως επαγ
 setz), LGB1 87/1994, η μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο γελματικής δραστηριότητας και της απαγορεύσεως μετα
 της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 21ης βιβάσεως νομοθετικών εξουσιών. Ιδίως το Πρωτοδικείο,
 Δεκεμβρίου 1989, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κατά την εφαρμογή της αρχής της απαγορεύσεως των
 κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων και της εφαρ δυσμενών διακρίσεων καθώς και σε σχέση με την ελευθε
 μογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της ρία ασκήσεως επαγγελματικής δραστηριότητας, αρνήθη
 σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημο κε να λάβει υπόψη του τα προς τούτο προβληθέντα
 σίων έργων, όσον αφορά τις αναφερόμενες στο άρθρο 1 πραγματικά περιστατικά, δηλαδή αρνήθηκε να εκτιμήσει
 διαδικασίες προσφυγής: τις συγκεκριμένες μεμονωμένες συνέπειες του κανονισμού
 στη συγκεκριμένη ατομική περίπτωση της ενάγουσας. Αν
 (') ΕΕ αριθ . L 395 της 30. 12 . 1989, σ. 33 . η εκτίμηση αυτή ήταν ορθή , τότε ουδέποτε θα γινόταν εκ
 των προτέρων συγκεκριμένη ατομική εξέταση των θεμε
 λιωδών δικαιωμάτων (συμπεριλαμβανομένης της απαγο
 ρεύσεως των δυσμενών διακρίσεων), την οποία πάντοτε
 ζητούσε η ενάγουσα, οπότε πάντοτε και εκ των προτέρων
 Αίτηση αναιρέσεως της Atlanta AG κατά της αποφασεως θα αποκλειόταν η εξέταση του αν η εφαρμογή της
 του τετάρτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών επίδικης ρυθμίσεως (εν προκειμένω : τίτλος IV του κανο
 Κοινοτήτων, της 11ης Δεκεμβρίου 1996, στην υπόθεση νισμού ) στη συγκεκριμένη ατομική περίπτωση , στην
 T-521/93, Atlanta AG κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, οποία εμπλέκεται ιδιώτης, συνιστά προσβολή των θεμε
 υποστηριζόμενων από τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, λιωδών δικαιωμάτων. Επομένως, θα ήταν νοητό ότι
 που ασκήθηκε στις 10 Μαρτίου 1997 προσβάλλονται συγκεκριμένα ατομικά θεμελιώδη δικαι
 ώματα της ενάγουσας με την εφαρμογή ρυθμίσεως της
 (Υπόθεση C-104/97 Ρ) Κοινότητας, ενώ δεν υπάρχει καμία διαδικασία στα
 (97/0 142/23) πλαίσια της οποίας μπορεί να προβληθεί αυτή η προσβο
 λή .
 H Atlanta AG, εκπροσωπούμενη απο τους Dr. Erik A.
 Undritz και Dr. Gerrit Schohe, του δικηγορικού γραφείου του (') ΕΕ αριθ. C 40 της 8. 2. 1997, σ. 15 .
 Αμβούργου Feddersen Laule Scherzberg & Ohle Hansen
 Ewerwahn, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο
 Marc Baden, 34 B , rue Phillippe , L-2340, άσκησε στις 10 Μαρ
 τίου 1997 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 τήτων αναίρεση κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 11ης υπέβαλε η Pretura di Trento — Sezione per le controversie di
 Δεκεμβρίου 1996, στην υπόθεση Τ-521/93 , Atlanta AG κ.λπ. lavoro — με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 στην υπόθεση
 Leonardo Gulli κατά Ente Poste Italiane
 κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, υποστηριζομένων από τη
 Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο . (Υπόθεση C-105/97)
 (97/0 142/24)
 H αναιρεσείουσα ζητεί την εξαφάνιση της αποφάσεως του
 Πρωτοδικείου ('). Με διαταξη της 7ης Μαρτίου 1997, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα στις 13 Μαρτίου 1997 , η Pretura di Trento — Sezione per le
 controversie di lavoro, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ
 — Δικονομικώς εσφαλμένη (σύμφωνα με τα άρθρα 42 Leonardo Gulli και Ente Poste Italiane, που εκκρεμεί ενώπιον
 παράγραφος 2 και 48 παράγραφος 2 του κανονισμού της, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 διαδικασίας) απόρριψη της απόψεως περί ευθύνης από αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/63
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Μαΐου 2013 — Ισπανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-384/10) (1)
 (Ταμείο συνοχής - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1164/94 - Σχέδια σχετικά με την υδροδότηση πληθυσμών της υδρολογικής λεκάνης του ποταμού Guadiana στην περιφέρεια Andévalo, με αποχετευτικά έργα και με τον καθαρισμό στην υδρολογική λεκάνη του ποταμού Γουαδαλκιβίρ και με την υδροδότηση στα διαδημοτικά συστήματα των επαρχιών της Γρανάδας και της Μάλαγας - Μερική κατάργηση της χρηματοδοτικής συνδρομής - Δημόσιες συμβάσεις έργων και υπηρεσιών - Έννοια του έργου - Κατάτμηση συμβάσεων - Καθορισμός των δημοσιονομικών διορθώσεων - Άρθρο H, παράγραφος 2, του παραρτήματος II του κανονισμού αριθ. 1164/94 - Αναλογικότητα)
 2013/C 225/141
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς J. M. Rodríguez Cárcamo, στη συνέχεια A. Rubio González, abogados del Estado)
 Καθής: Ευρωπαϊκής Επιτροπής (εκπρόσωποι: A. Steiblytė, D. Kukovec και B. Conte, επικουρούμενοι αρχικώς από τους J. Rivas Andrés, X. García García, δικηγόρους, και M. Vilarasau Slade, στη συνέχεια από τους J. Rivas Andrés και X. García García)
 Αντικείμενο
 Αίτημα αποφάσεως C(2010) 4147 της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2010, περί μειώσεως της χρηματοδοτικής συνδρομής του Ταμείου Συνοχής στις ακόλουθες ομάδες σχεδίων: «Υδροδότηση πληθυσμών της υδρολογικής λεκάνης του ποταμού Guadiana: περιφέρεια Andévalo» (2000.ES.16.C.PE.133), «Αποχετευτικά έργα και καθαρισμός στην υδρολογική λεκάνη του ποταμού Γουαδαλκιβίρ: Guadaira, Aljarafe και EE NN PP επί του Γουαδαλκιβίρ» (2000.ES.16.C.PE.066) και «Υδροδότηση στα διαδημοτικά συστήματα των επαρχιών της Γρανάδας και της Μάλαγας» (2002.ES.16.C.PE.061).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 288 της 23.10.2010.


text:
 30.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 237/9
 Προσφυγή της 26ης Ιουλίου 2006 — IBERDROLA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση T-200/06)
 (2006/C 237/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: IBERDROLA S.A. (Μπιλμπάο, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. Alfaro Aguila-Real, P. Liñán Hernández, S. Martínez Lage, H. Brokelmann και J. Ruiz Calzado, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των διαδίκων
 —
 να ακυρωθεί η προσβαλλομένη απόφαση·
 —
 να καταδικαστεί η Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 25ης Απριλίου 2006 (υπόθεση COMP/M.4110 — E.ON/ENDESA), με την οποία κηρύχθηκε συμβατή με την κοινή αγορά η συγκέντρωση με την οποία η E.ON AG προτίθεται να αποκτήσει τον έλεγχο του συνόλου των μετοχών της ENDESA SA.
 Η προσφεύγουσα διευκρινίζει συναφώς ότι, κατά την άποψή της, η προσβαλλομένη απόφαση παραβλέπει τους σοβαρούς κινδύνους που υπάρχουν και που προκαλούν παρεπόμενα αποτελέσματα στις σχέσεις ανταγωνισμού μεταξύ των κύριων επιχειρηματικών φορέων με πανευρωπαϊκή παρουσία, τα οποία δεν μπορούν να αγνοηθούν στην περίπτωση μιας συγκεντρώσεως τέτοιου μεγέθους και χαρακτηριστικών, που θίγει τις επιχειρήσεις με κυρίαρχη θέση σε δύο από τις κύριες εθνικές αγορές ενέργειας.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών της, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η καθής:
 —
 παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως, πραγματοποιώντας επιφανειακή και ανεπαρκή έρευνα της λειτουργίας των θιγόμενων αγορών και των επιπτώσεων της συγκεντρώσεως σε αυτές·
 —
 υπέπεσε σε νομική πλάνη, καθόσον στήριξε την εξέταση της συγκεντρώσεως σε μια στατική εικόνα των αγορών, η οποία είναι αντίθετη προς τον κανονισμό περί συγκεντρώσεων και την κοινοτική νομολογία·
 —
 παρέβλεψε την υποχρέωσή της να διασφαλίσει την συνεπή εφαρμογή των κανόνων περί ελέγχου των συγκεντρώσεων και καταχρήσεως της δεσπόζουσας θέσεως κατά την εξέταση της κοινοποιηθείσας συγκεντρώσεως, επιτρέποντάς την χωρίς να εξετάσει την προέλευση των πόρων που προορίζει η E.ON για την εξαγορά της ENDESA, προκειμένου να διερευνηθεί αν η συγκέντρωση αυτή θα μπορούσε να είναι το αποτέλεσμα καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσεως·
 —
 υπέπεσε σε σειρά πρόδηλων σφαλμάτων εκτιμήσεως και αγνόησε αποφασιστικής σημασίας στοιχεία, κρίνοντας ότι η συμβατότητα της συγκεντρώσεως με την κοινή αγορά δεν δημιουργεί σοβαρές αμφιβολίες και αποφασίζοντας να την επιτρέψει σε πρώτη φάση. Υπογραμμίζεται συναφώς ότι, καίτοι εκδόθηκε βάσει του νέου κανονισμού περί συγκεντρώσεων που επιβάλλει λεπτομερέστερη και πιο απαιτητική εξέταση, η προσβαλλομένη απόφαση:
 —
 παραβλέπει εντελώς τις αρνητικές συνέπειες που θα έχει η συγκέντρωση στη διαδικασία των εθνικών αγορών χονδρικής, η οποία θα ολοκληρωθεί με την υλοποίηση της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς φυσικού αερίου και ηλεκτρισμού,
 —
 δεν αξιολόγησε επαρκώς τις αρνητικές συνέπειες της προγραμματισμένης συγκεντρώσεως στην αναδυόμενη πανευρωπαϊκή αγορά παροχής ηλεκτρικού ρεύματος σε πολυεθνικές εταιρίες,
 —
 θεωρεί ότι, παρά τον πανευρωπαϊκό προσανατολισμό και την οικονομική ισχύ της, η E.ON δεν αποτελούσε σημαντικό εν δυνάμει ανταγωνιστή της ENDESA στις ισπανικές αγορές παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος και προμήθειας φυσικού αερίου,
 —
 συνάγει το συμπέρασμα ότι με τη συγκέντρωση δεν ενισχύεται μία δεσπόζουσα στη γερμανική αγορά εταιρία και ότι η εξαφάνιση μιας νεοεισελθούσας στην αγορά αυτή εταιρίας, της ENDESA, δεν μεταβάλλει τις συνθήκες ανταγωνισμού.
 Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.


text:
 6.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/6
 Προσφυγή της 23ης Φεβρουαρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-109/06)
 (2006/C 108/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: W. Mölls)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά της οδηγίας 2003/96/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας, στο εσωτερικό δίκαιο ή μη ανακοινώνοντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 —
 να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 2003.
 (1) ΕΕ L 283, σ. 51.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/47
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal de grande instance de Nanterre στις 21Νοεμβρίου 2006 — Société Roquette Frères SA κατά Direction générale des douanes et des droits indirects και Recette principale de Gennevilliers de la Direction générale des douanes et des droits indirects
 (Υπόθεση C-466/06)
 (2006/C 326/96)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal de grande instance de Nanterre.
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Société Roquette Frères SA.
 Καθής: Direction générale des douanes et des droits indirects και Recette principale de Gennevilliers de la Direction générale des douanes et des droits indirects.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι έγκυρα το σημείο 2 του άρθρου 24 του κανονισμού 1785/8 (1), το σημείο 3 του άρθρου 27 του κανονισμού 2038/1999 (2), το άρθρο 1 του κανονισμού 2073/2000 (3), το σημείο 2 του άρθρου [1] του κανονισμού 1745/2002 (4) και το άρθρο 1 του κανονισμού 1739/2003 (5), καθόσον ορίζουν τα ανώτατα όρια βασικών ποσοτήτων παραγωγής ισογλυκόζης για την μητροπολιτική Γαλλία χωρίς να λαμβάνουν υπόψη την παραχθείσα σ' αυτό το κράτος μέλος μεταξύ 1ης Νοεμβρίου 1978 και 30ής Απριλίου 1979 ποσότητα ισογλυκόζης που χρησιμοποιήθηκε, ως ενδιάμεσο προϊόν, για την παραγωγή άλλων προϊόντων προς πώληση;
 2)
 Επικουρικώς και σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 «Είναι ανίσχυροι οι κανονισμοί 1443/82 (6) και 314/2002 (7) της Επιτροπής με βάση, αντιστοίχως, το άρθρο 33 του κανονισμού 2038/1999 και το άρθρο 15 του κανονισμού 1260/2001 του Συμβουλίου, περί κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα της ζάχαρης (8) και με βάση τις αρχές της αναλογικότητας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, καθόσον δεν προβλέπουν, για τον υπολογισμό της εισφοράς στην παραγωγή, την εξαίρεση από την ανάγκη χρηματοδοτήσεως εκείνων των ποσοτήτων ζάχαρης που περιέχονται σε εξαγόμενα μεταποιημένα προϊόντα χωρίς καταβολή επιστροφής [λόγω εξαγωγής];»
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1785/81 του Συμβουλίου της 30ής Ιουνίου 1981, περί κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα της ζάχαρης (EE L 177, σ. 4).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 2038/1999 του Συμβουλίου, της 13ης Σεπτεμβρίου 1999, για την κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα της ζάχαρης (EE L 252, σ. 1).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 2073/2000 της Επιτροπής, της 29ης Σεπτεμβρίου 2000, για τη μείωση στον τομέα της ζάχαρης της εγγυημένης ποσότητας στο πλαίσιο του καθεστώτος των ποσοστώσεων παραγωγής και των αναμενόμενων μεγίστων αναγκών εφοδιασμού των επιχειρήσεων ραφιναρίσματος στο πλαίσιο των προτιμησιακών καθεστώτων εισαγωγής, για την περίοδο εμπορίας 2000/2001 (ΕΕ L 246, σ. 38).
 (4) Κανονισμός (ΕΚ) 1745/2002 της Επιτροπής, της 30ής Σεπτεμβρίου 2002, για τη μείωση, στον τομέα της ζάχαρης, της εγγυημένης ποσότητας στο πλαίσιο του καθεστώτος των ποσοστώσεων παραγωγής και των αναμενόμενων μέγιστων αναγκών εφοδιασμού των επιχειρήσεων ραφιναρίσματος στο πλαίσιο των προτιμησιακών καθεστώτων εισαγωγής, για την περίοδο εμπορίας 2002/03 (EE L 263, σ. 31).
 (5) Κανονισμός (ΕΚ) 1739/2003 της Επιτροπής, της 30ής Σεπτεμβρίου 2003, για τη μείωση, στον τομέα της ζάχαρης, της εγγυημένης ποσότητας στο πλαίσιο του καθεστώτος των ποσοστώσεων παραγωγής και των αναμενόμενων μεγίστων αναγκών εφοδιασμού των επιχειρήσεων ραφιναρίσματος στο πλαίσιο των προτιμησιακών καθεστώτων εισαγωγής, για την περίοδο εμπορίας 2003/04 (EE L 249, σ. 38).
 (6) Κανονισμός (EOK) 1443/82 της Επιτροπής της 8ης Ιουνίου 1982 για τη θέσπιση των λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος ποσοστώσεων στον τομέα της ζάχαρης (EE L 158, σ. 17).
 (7) Κανονισμός (ΕΚ) 314/2002 της Επιτροπής, της 20ής Φεβρουαρίου 2002, για τη θέσπιση των λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος των ποσοστώσεων στον τομέα της ζάχαρης (EE L 50, σ. 40).
 (8) Κανονισμός (ΕΚ) 1260/2001 του Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου 2001, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης (EE L 178, σ. 1).


text:
 3.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 131/43
 Προσφυγή της εταιρίας Mülhens κατά ΓΕΕΑ που ασκήθηκε στις 23 Μαρτίου 2006
 (Υπόθεση T-93/06)
 (2006/C 131/80)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mülhens GmbH & Co. KG (Κολωνία, Γερμανία) (Εκπρόσωπος: T. Schulte-Beckhausen, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: S.A. Spa Monopole, Compagnie fermière de Spa (Spa, Βέλγιο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 11ης Ιανουαρίου 2006 του δευτέρου τμήματος προσφυγών του καθού (υπόθεση 2746/2004)·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Mülhens GmbH & Co. KG
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «MINERAL SPA» για τα εμπορεύματα της κλάσης 3 (σαπούνια, είδη αρωματοποιίας, αιθέρια έλαια, παρασκευάσματα για την περιποίηση του σώματος και για καλλωπισμό, παρασκευάσματα για τα μαλλιά, οδοντόκρεμες)
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: S.A. Spa Monopole, Compagnie fermière de SPA
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: διάφορα εμπορικά σήματα που περιλαμβάνουν τη λέξη «SPA» και, ειδικότερα, το λεκτικό εμπορικό σήμα του Μπενελούξ «SPA» για τα εμπορεύματα της κλάσης 32
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: απόρριψη της αιτήσεως για καταχώριση του σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94


text:
 7.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Ιουνίου 2017 — Tillotts Pharma κατά EUIPO — Ferring (OCTASA)
 (Υπόθεση T-632/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου OCTASA ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Προγενέστερο λεκτικό σήμα PENTASA, καταχωρισμένο στη Γερμανία και στη Μπενελούξ - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2017/C 256/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tillotts Pharma AG (Rheinfelden, Ελβετία) (εκπρόσωπος: M. Douglas, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: D. Gája)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Ferring BV (Hoofddorp, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: D. Slopek, δικηγόρος, και I. Fowler, solicitor)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 7ης Σεπτεμβρίου 2015 (υπόθεση R 2386/2014-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Ferring και της Tillotts Pharma.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Tillotts Pharma AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 27 της 25.1.2016.


text:
C 327/22 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 24.10.98
 2. Jasadijófei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda. APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 15gy Repselbqiäot 1998
 3. So Gmxleämo Bariäkeio sgy Lecókgy Bqesamiäay jai rsgm tpoäherg T-94/96, Martin Hagleitner jasó Episqopgäy
 Boäqeiay Iqkamdiä ay, ueäqei sa dijarsijó sot eänoda. sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 (Tpókkgkoi Ç Cemijoäy diacxmirloäy Ç Enesarsijgä epi-
 (1) EE C 180 sgy 22.6.1996. sqopgä Ç Póqedqa leäkg Ç Dioäqhxrg cqapsxäm jai pqouo-
 qijxäm dojilarixäm)
 (98/C 327/39)
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 Rsgm tpoäherg S-94/96, Martin Hagleitner, jósoijoy Bieämmgy,
 sgy 15gy Repselbqiäot 1998 ejpqorxpotälemoy apoä som Harald Svoboda, dijgcoäqo
 rsgm tpoäherg T-54/96, Oleifici Italiani SpA jasó Fratelli Bieämmgy, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Alex
 Rubino Industrie Olearie SpA jasó Episqopgäy sxm Etqx- Schmitt, 62, Avenue Guillaume, jasó Episqopgäy sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm (1) paøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Julian Currall jai Bertrant
 Wägenbaur), le amsijeiälemo sgm ajtäqxrg sxm leäsqxm pot
 (Cexqciäa Ç Vqglasodoäsgrg sxm leäsqxm paqelbórexy Ç eiävam kguheiä apoä sgm Episqopgä rso pkaiärio sot diacxmirlotä
 Amarsokgä sgy jasabokgäy sxm porxäm pot oueiäkomsai cia COM/A/904 gä, sotkóvirsom, sgy apouórexy sgy enesarsijgäy
 sgm apohelasopoiägrg paqsiäday ekaiokódot em amalomgä episqopgäy sot diacxmirlotä atsotä ma lgm episqeäwei rsom
 sot ekeäcvot sxm vaqajsgqirsijxäm sot Ç Pqorutcgä ajtqxä- pqoruetäcomsa ma rtllesórvei rsiy pqouoqijeäy dojilariäey,
 rexy jai acxcgä apofglixärexy) so Pqxsodijeiäo (detäseqo slgäla), rtcjeiälemo apoä soty A.
 Jakoceqoäpotko, Pqoäedqo, C. W. Bellamy jai J. Pirrung,
 (98/C 327/38) dijarseäyç cqallaseäay: J. Palacio GonzaÂlez, tpókkgkoy dioi-
 jgärexy, eneädxre, rsiy 15 Repselbqiäot 1998, apoäuarg le so
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä) ajoäkotho diasajsijoä:
 1. Ajtqxämei sgm peqikalbamoälemg rso eäccqauo sot j. Lii-
 Rsgm tpoäherg S-54/96, Oleifici Italiani SpA, le eädqa sgm Ost- kanen, sgy 18gy Repselbqiäot 1995, apoäuarg sgy Epi-
 uni (Isakiäa), jai Fratelli Rubino Industrie Olearie SpA, le sqopgäy le sgm opoiäa apoqqiä uhgje g aiäsgrg sgy 7gy
 eädqa so Bari (Isakiäa), ejpqorxpotälemey apoä soty Antonio Atcotärsot 1995 sot pqoruetäcomsoy le sgm opoiäa atsoäy
 Tizzano, Gian Michele Roberti jai Francesco Sciaudone, fgäsgre sg diemeäqceia ekeäcvot jai eäqetmay oärom auoqó
 dijgcoäqoty Meapoäkexy, 36, place du Grand Sablon, Bqtneäk- sgm olakgä dienacxcgä sgy diadijariä ay ejsilgärexy jai sa
 key, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ej- aposekeärlasa sot diacxmirlotä COM/A/904.
 pqoärxpoi: Eugenio de March jai Alberto Dal Ferro), le
 amsijeiälemo, auemoäy, sgm ajtäqxrg sot apoä 7 Uebqotaqiäot
 1996 eccqóuot sgy Episqopgäy, so opoiäo atsgä apgtähtme, 2. Apoqqiäpsei, jasó sa koipó, sgm pqorutcgä.
 lesantä ókkxm, rsiy isakijeäy aqveäy jai rsom Azienda di Stato
 per gli Interventi nel Mercato agricolo, isakijoä oqcamirloä 3. Jasadijófei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda.
 paqelbórexy, jai le so opoiäo epeäbake, jasó soty irvtqi-
 rlotäy sxm pqoruetcotrxäm-emacotrxäm, sg deärletrg oäkxm (1) EE C 247 sgy 24.8.1996.
 sxm jasabkgseäxm porxäm koäcx apohelasopoigärexy sxm
 ekaiokódxm cia siy peqioädoty elpoqiäay 1991/1992 jai 1992/
 1993, em amalomgä sot ekeäcvot sgy peqiejsijoäsgsóy soty re
 jgqotäy, jai, aueseäqot, sgm apofgliäxrg cia sg fgliäa pot oi
 pqoruetäcotrey-emócotrey irvtqiäfomsai oäsi tpeärsgram koäcx
 sgy rtlpeqiuoqóy sgy Episqopgäy, so Pqxsodijeiäo (detäseqo
 slgäla), rtcjeiälemo apoä soty A. Jakoceqoäpotko, Pqoeädqo, APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 C. W. Bellamy jai J. Pirrung, dijarseäy, cqallaseäay: J. Pala- sgy 17gy Iotkiäot 1998
 cio GonzaÂlez, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 15 Re-
 pselbqiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: rsgm tpoäherg T-118/96, Thai Bicycle Industry Co. Ltd jasó
 Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy (1)
 (Msólpimcj Ç Jamomijgä aniäa Ç Jasarjetarleämg aniäa Ç
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä. Joärsoy paqacxcgäy Ç ènoda pxkgärexm, dioijgsijeäy dapó-
 mey jai koipó cemijó eänoda Ç Peqihxäqio jeäqdoty Ç Pqo-
 2. Oi pqoruetäcotrey ueäqotm akkgkecctäxy sa dijarsijó raqlocgä OEL)
 soty eänoda jahxäy jai sa eänoda rsa opoiäa tpobkgähgje g (98/C 327/40)
 Episqopgä.
 (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 (1) EE C 180 sgy 22.6.1996.
 Rsgm tpoäherg S-118/96, Thai Bicycle Industry Co. Ltd, le
 eädqa so Samutprakarn (Saøkómdg), ejpqorxpotälemg apoä
 ---pagebreak--- 24.10.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 327/23
 soty Jean-FrancËois Bellis jai Richard Luff, dijgcoäqoty 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä.
 Bqtnekkxäm, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo
 Freddy Brausch, 11, rue Goethe, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqx-
 paøjgäy Emxärexy (ejpqoärxpoi: Antonio Tanca, Hans-Jürgen 2. Jasadijófei sgm pqoruetäcotra rsa dijarsijó eänoda.
 Rabe jai Georg M. Berrisch), le amsijeiälemo aiäsgrg ajtqxä-
 rexy sot jamomirlotä (EJ) 648/96 sot Rtlbotkiäot, sgy 28gy (1) EE C 199 sgy 28.6.1997.
 Laqsiäot 1996, cia sgm epibokgä oqirsijotä darlotä amsimsól-
 pimcj rsiy eiracxceäy podgkósxm, jasacxcgäy Imdomgriäay,
 Lakairiäay jai Saøkómdgy, jai sgm oqirsijgä eiärpqang sxm
 epibkgheämsxm pqorxqimxäm darlxäm (EE L 91 sgy 12.4.1996,
 r. 1), so Pqxsodijeiäo (seäsaqso pemsalekeäy slgäla), rtcjeiä-
 lemo apoä sgm P. Lindh, Pqoäedqo, jai soty R. García-Valdeca-
 sas, K. Lenaerts, J. D. Cooke jai M. Jaeger, dijarseäy, cqal- APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 laseäay: B. Pastor, jtäqia tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy sgy 16gy Repselbqiäot 1998
 17 Iotkiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 rsgm tpoäherg T-215/97
 Sari Kristiina Jouhki jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm (1)
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä.
 (Tpókkgkoi Ç Pqojgäqtng diacxmirlotä Ç Lg apodovgä
 tpowguiäot re diacxmirloä)
 2. G pqoruetäcotra ha ueäqei so rtämoko sxm dijarsijxäm (98/C 327/42)
 enoädxm.
 (Ckxärra diadijariäay: g uimkamdijgä)
 (1) EE C 318 sgy 26.10.1996.
 Rsgm tpoäherg S-215/97, Sari Kristiina Jouhki, morojoäla,
 jósoijoy Pyhäjärvi (Uimkamdiäa), ejqporxpotälemg apoä som
 Harri Ojala, dijgcoäqo rsgm poäkg Oulu, jasó Episqopgäy sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Esa Paasivirta), le
 amsijeiälemo aiäsgla ajtqxärexy sgy apouórexy sgy enesa-
 rsijgäy episqopgäy, sot diacxmirlotä COM/B/973, peqiä lg
 apodovgäy sgy pqoruetäcotray rsom diacxmirloä, so Pqxsodi-
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 jeiäo (seäsaqso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty P. Lindh,
 sgy 15gy Repselbqiäot 1998 pqoäedqo, jai K. Lenaerts jai J. D. Cooke, dijarseäy, cqalla-
 seäay: A. Mair, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 16 Re-
 rsgm tpoäherg T-142/97, EugeÂnio Branco Ld.a jasó Episqopgäy pselbqiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 (Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Etqxpaøjoä Joimxmijoä Saleiäo Ç 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä.
 Leiäxrg vqglasodosijgäy rtmdqolgäy Ç Pirsopoiägrg apoä
 so jqósoy leäkoy Ç Pkómg peqiä sgm ejsiälgrg sxm pqacla-
 sijxäm peqirsasijxäm Ç Dijaiokocgleämg elpirsortämg Ç 2. Jóhe diódijoy ueäqei sa dijó sot dijarsijó eänoda.
 Aruókeia dijaiäot Ç Amakocijoäsgsa)
 (1) EE C 357 sgy 22.11.1997.
 (98/C 327/41)
 (Ckxärra diadijariäay: g poqsocakijgä)
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 Rsgm tpoäherg S-142/97, EugeÂnio Branco Ld.a, le eädqa sg sgy 20gäy Iotkiäot 1998
 Kiraboäma, ejpqorxpotälemg apoä som Bolota Belchior, dijg-
 coäqo rsg Vila Nova de Gaia, le amsiäjkgso rso Kotnel- rsgm tpoäherg T-61/96, JoseÂ Francisco Meoro AvileÂs jasó
 botäqco som Jacques Schroeder, 6, rue Heine, jasó Episqopgäy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Maria Teresa (Pqojgäqtng diacxmirlotä Ç èkkeiwg tpowguioäsgsay Ç
 Figueira jai Knut Simonsson), le amsijeiälemo aiäsgrg ajtqxä- Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Apaqódejso)
 rexy sgy apouórexy C(96) 3170 sgy Episqopgäy, sgy 16gy
 Dejelbqiäot 1996, peqiä leixärexy vqglasodosijgäy rtmdqolgäy (98/C 327/43)
 voqgcgheiäray rsgm pqoruetäcotra apoä so Etqxpaøjoä
 Joimxmijoä Saleiäo, so Pqxsodijeiäo (sqiäso slgäla), rtcjeiälemo (Ckxärra diadijariäay: g irpamijgä)
 apoä sg V. Tiili, Pqoäedqo, jai soty C. P. BrieÈt jai A. Potocki,
 dijarseäy, cqallaseäay: B. Pastor, jtäqia tpókkgkoy dioi-
 jgärexy, eneädxre rsiy 15 Repselbqiäot 1998 apoäuarg le so Rsgm tpoäherg S-61/96, JoseÂ Francisco Meoro AvileÂs, tpolg-
 ajoäkotho diasajsijoä: vamijoäy biolgvamiäay, jósoijoy Alcantarilla (Irpamiäa), ej-


text:
 5.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 135/55
 Προσφυγή της 25ης Φεβρουαρίου 2014 — I Castellani κατά ΓΕΕΑ — Chomarat (Λογότυπο αποτελούμενο από κύκλο)
 (Υπόθεση T-137/14)
 2014/C 135/72
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: I Castellani Srl (Meldola, Ιταλία) (εκπρόσωποι: M. Caramelli, F. Boscariol de Roberto, I. Gatto και D. Martucci, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Compagnie Chomarat (Παρίσι, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 13ης Δεκεμβρίου 2013 στην υπόθεση R 1001/2012-2·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα ως προς το οποίο ζητείται η έκπτωση του δικαιούχου εκ των δικαιωμάτων του: Το εικονιστικό σήμα που απεικονίζει λογότυπο αποτελούμενο από κύκλο για προϊόντα της κλάσεως 19 — Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 2 844 033 κοινοτικό σήμα.
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτών την έκπτωση του δικαιούχου του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Κηρύσσει την έκπτωση του δικαιούχου του κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 2 844 033
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 2, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.


text:
 8.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/31
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2004
 (Υπόθεση C-472/04)
 (2005/C 6/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Knut Simonsson και Claudio Loggi, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 4 Νοεμβρίου 2004, προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη έχοντας λάβει (όλα) τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2001/96/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Δεκεμβρίου 2001, σχετικά με τον καθορισμό εναρμονισμένων απαιτήσεων και διαδικασιών για την ασφαλή φόρτωση και εκφόρτωση των φορτηγών πλοίων μεταφοράς φορτίου χύδην, ή εν πάση περιπτώσει μη έχοντας ανακοινώσει στην Επιτροπή τα μέτρα αυτά, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 17 της εν λόγω οδηγίας,
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 5 Αυγούστου 2003.
 (1) ΕΕ L 13 της 16.01.2002, σ. 9.


text:
 5.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 31/15
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden με διάταξη της 10ης Δεκεμβρίου 2004 στην υπόθεση Magpar VI B.V. κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-509/04)
 (2005/C 31/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Με διάταξη της 10ης Δεκεμβρίου 2004, η oπoία περιήλθε στη Γραμματεία τoυ Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 13 Δεκεμβρίου 2004, τo Hoge Raad der Nederlanden, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Magpar VI B.V. και Staatssecretaris van Financiën, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από τo Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί επί των εξής προδικαστικών ερωτημάτων:
 1.
 Πρέπει το άρθρο 7, παράγραφος 1, περίπτωση ββ, της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ (1), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 73/79/ΕΟΚ (2), να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, αν μια εταιρία εντός πέντε ετών από την απόκτηση εταιρικών μεριδίων στο πλαίσιο ανταλλαγής εταιρικών μεριδίων, η οποία απαλλάσσεται του φόρου εισφοράς κεφαλαίου, έπαυσε να κατέχει τα μερίδια αυτά καθόσον συγχωνεύθηκε η εταιρία της οποίας κατείχε τα μερίδια, οι προϋποθέσεις που θέτει η προαναφερθείσα διάταξη της οδηγίας ισχύουν για τα εταιρικά μερίδια της εταιρίας που προέκυψε από τη συγχώνευση;
 2.
 Έχει για το κατά το σημείο 4.1 ερώτημα σημασία το αν η εταιρία της οποίας κατέχονταν τα εταιρικά μερίδια έπαυσε να υφίσταται συνεπεία νομικής συγχωνεύσεως με άλλη εταιρία (άρθρο 311, παράγραφος 1, του δεύτερου βιβλίου του Αστικού Κώδικα), οπότε δεν μπορεί να γίνει λόγος για κατά κυριολεξία εκποίηση εταιρικών μεριδίων;
 (1) Οδηγία του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 20).
 (2) Οδηγία του Συμβουλίου, της 9ης Απριλίου 1973, περί τροποποιήσεως του πεδίου εφαρμογής του μειωμένου συντελεστού του φόρου εισφοράς, του προβλεπομένου υπέρ ορισμένων πράξεων αναδιαρθρώσεως εταιρειών στο άρθρο 7, παράγραφος 1, περίπτωση β', της οδηγίας περί εμμέσων φόρων, των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 38).


text:
C 219/2 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14.9.2002
 Θα πρέπει ένας δίσκος CD-ROM, o οποίος είναι εξοπλισμένος με ∆εύτερο ερώτημα:
 είσοδο για ακουστικά και ένα κουμπί ρυθμίσεως ήχου και ένα
 κουμπί για την εισαγωγή και την έξοδο του CD, o οποίος όμως
 δεν αναπαράγει αυτοτελώς γραφιστικά στοιχεία, ήχο, πληροφορίες Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 και κείμενο, να καταταγεί για το χρονικό διάστημα από την 1η
 Ιανουαρίου 1995 έως τις 21 Νοεμβρίου 1995 στην κλάση 'Εχει η προαναφερθείσα διάταξη της οδηγίας την έννοια ότι
 8521 90 00 σύμφωνα με την πρακτική δασμολογικής κατατάξεως, κάποιος που υπέβαλε προσφορά, λόγω παραβάσεως που προβάλλει
 όπως έχει καθοριστεί με τον κανονισμό (ΕΚ) 2564/95 (1) της — εν προκειμένω της αποφάσεως της αναθέτουσας αρχής να
 Επιτροπής, ή στην κλάση 8471 93 51 σύμφωνα με την πρακτική εκτιμήσει ως καλύτερη την προσφορά άλλου —, υπέστη ή
 δασμολογικής κατατάξεως, όπως έχει καθοριστεί με τον κανονισμό ενδέχεται να υποστεί ζημία και πρέπει επομένως να έχει τη
 (ΕΚ) 2491/96 (2) της Επιτροπής και την απόφαση που έλαβε στις δυνατότητα ασκήσεως προσφυγής, ακόμη και στην περίπτωση που
 27 Νοεμβρίου 1996 η The Harmonized System Committee η αναθέτουσα αρχή δεν απέκλεισε την προσφορά του, αλλά η
 under World Customs Organization (Doc. 40.260 E και Doc. αρμόδια για την εξέταση της προσφυγής αρχή διαπίστωσε κατά
 40.600 E); την εξέταση της προσφυγής ότι η προσφορά έπρεπε κατ' ανάγκη
 να είχε αποκλεισθεί;
 ( 1) Κανονισμός της Επιτροπής, της 27ης Οκτωβρίου 1995, για κατάταξη
 εμπορευμάτων στη συνδυασμένη ονοματολογία (ΕΕ L 262 της
 1.11.1995, σ. 25). (1 ) EE 1989, L 395, σ. 33.
 ( 2) Κανονισμός της Επιτροπής, της 23ης—∆εκεμβρίου 1996, o οποίος
 άρχισε να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1997, για τροποποίηση του
 κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 για τη δασμολογική και στατιστική
 ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 338 της 28.12.1996,
 σ. 14).
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Bundesvergabeamt (Αυστρία) με διάταξη της
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που 14ης Μαι ̈́ου 2002 στο πλαίσιο της υποθέσεως
 υπέβαλε το Bundesvergabeamt (Αυστρία) με διάταξη της GROSSMANN Air Service και Bedarfsluftfahrt-
 14ης Μαι ̈́ου 2002 στο πλαίσιο της υποθέσεως 1) Κοινοπραξία unternehmen GmbH & Co KG κατά ∆ημοκρατίας της
 debis/AC, 2) ARGE Telekom & Partner, 3) Κοινοπραξία: Αυστρίας
 SIEMENS AUSTRIA CARD κατά Hauptverband der öste-
 rreichischen Sozialversicherungsträger
 (Υπόθεση C-230/02)
 (Υπόθεση C-229/02)
 (2002/C 219/04)
 (2002/C 219/03)
 Με διάταξη της 14ης Μαι ̈́ου 2002, η οποία περιήλθε στη Με διάταξη της 14ης Μαι ̈́ου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 20 Ιουνίου 2002, το Bundesvergabeamt (Αυστρία) ζητεί από το 20 Ιουνίου 2002, το Bundesvergabeamt (Αυστρία) ζητεί από το
 ∆ικαστήριο, στο πλαίσιο της υποθέσεως 1) Κοινοπραξία debis/ ∆ικαστήριο, στο πλαίσιο της υποθέσεως GROSSMANN Air
 AC, 2) ARGE Telekom & Partner, 3) Κοινοπραξία: SIEMENS Service και Bedarfsluftfahrtunternehmen GmbH & Co KG κατά
 AUSTRIA CARD κατά Hauptverband der österreichischen ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, που εκκρεμεί ενώπιόν του, την έκδοση
 Sozialversicherungsträger, που εκκρεμεί ενώπιόν του, την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Πρώτο ερώτημα: Πρώτο ερώτημα:
 'Εχει το άρθρο 1, παράγραφος 3, της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του 'Εχει το άρθρο 1, παράγραφος 3, της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1989, για το συντονισμό των Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1989, για το συντονισμό των
 νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της
 εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης
 συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων (1), την συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων ( 1), την
 έννοια ότι νομιμοποιείται να κινήσει τη διαδικασία προσφυγής έννοια ότι νομιμοποιείται να κινήσει τη διαδικασία προσφυγής
 όποιος επιδιώκει να αναλάβει την εκτέλεση δημοσίου έργου ή όποιος υπέβαλε προσφορά για σύναψη δημοσίας συμβάσεως ή
 δημόσιας προμήθειας; ζήτησε να μετάσχει σε διαδικασία συνάψεως δημοσίας συμβάσεως;


text:
 25.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/10
 Αναίρεση που άσκησε στις 20 Νοεμβρίου 2013 η Telefónica S.A. κατά της διάταξης που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση T-430/11, Telefónica κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-588/13 P)
 2014/C 24/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Telefónica S.A. (εκπρόσωποι: J. Ruiz Calzado, M. Núñez Müller και J. Domínguez Pérez, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να εξαφανίσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη,
 —
 να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή ακύρωσης που είχε ασκηθεί στην υπόθεση T-430/11 και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για να την κρίνει επί της ουσίας,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων των διαδικασιών ως προς το παραδεκτό σε αμφότερους βαθμούς δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Η ερμηνεία που προσέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στο άρθρο 263 ΣΛΕΕ, τέταρτο εδάφιο, είναι νομικά εσφαλμένη, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο δέχτηκε ότι οι αποφάσεις στον τομέα των ρυθμίσεων για τις κρατικές ενισχύσεις, όπως είναι η προσβαλλόμενη εν προκειμένω απόφαση, απαιτούν «εκτελεστικά μέτρα», κατά την έννοια της νέας διάταξης της Συνθήκης.
 2)
 Το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε το δίκαιο της Ένωσης, καθόσον ερμήνευσε τη νομολογία τη σχετική με την έννοια του πραγματικού αποδέκτη της ενίσχυσης ενόψει της εξέτασης του παραδεκτού προσφυγών κατά αποφάσεων με τις οποίες ένα καθεστώς ενισχύσεων κρίνεται παράνομο και ασύμβατο. Ειδικότερα:
 —
 Το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία της νομολογίας σχετικά με τον πραγματικό αποδέκτη και διαστρέβλωσε τα πραγματικά περιστατικά, καθόσον εφάρμοσε τη νομολογία αυτή στις πράξεις που πραγματοποίησε η αναιρεσείουσα μετά από τις 21 Δεκεμβρίου 2007.
 —
 Το Γενικό Δικαστήριο, όσον αφορά τις προγενέστερες της 21ης Δεκεμβρίου 2007 πράξεις, προέβη επίσης σε νομικά εσφαλμένη ερμηνεία της έννοιας που έχει προσδοθεί νομολογιακά στον πραγματικό αποδέκτη.
 3)
 Η διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου είναι νομικά εσφαλμένη και προσβάλλει το δικαίωμα για αποτελεσματική ένδικη προστασία. Με την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη γίνεται δεκτή μια τελείως θεωρητική έννοια του δικαιώματος αυτού, πράγμα που εμποδίζει την πρόσβαση της αναιρεσείουσας στην προδικαστική διαδικασία στην οποία θα μπορούσε να τεθεί ζήτημα κύρους της προσβαλλόμενης απόφασης της Επιτροπής υπό τις προσήκουσες συνθήκες και χωρίς να προσβάλλεται το δίκαιο.


text:
 9.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/9
 Αναίρεση που άσκησε στις 8 Ιουλίου 2010 η Freixenet, SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 27 Απριλίου 2010, στην υπόθεση T-110/08, Freixenet κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση C-345/10 P)
 ()
 2010/C 274/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Freixenet, SA (εκπρόσωποι: F. de Visscher, E. Cornu και D. Moreau, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, της 27ης Απριλίου 2010, και να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 20ής Νοεμβρίου 2007, καθώς και να αποφασίσει ότι η αριθ. 32 540 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος πληροί τις προϋποθέσεις δημοσιεύσεως κατά το άρθρο 40 του κανονισμού 40/94 [νυν άρθρο 39 του κανονισμού 207/2009]·
 —
 επικουρικώς, να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, της 27ης Απριλίου 2010·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα προβάλλει τρεις λόγους αναιρέσεως προς στήριξη της αιτήσεώς της.
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, επικαλείται κατ’ ουσίαν παραβίαση των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη, παράβαση του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, των άρθρων 73 (δεύτερη περίοδος) και 38 (παράγραφος 3) του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (1) [νυν άρθρων 75 (δεύτερη περίοδος) και 37 (παράγραφος 3) του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (2)].
 Το πρώτο σκέλος αυτού του λόγου αναιρέσεως αφορά τη μη τήρηση του κανόνα περί κατ’ αντιπαράθεση διαδικασίας. Κατά την αναιρεσείουσα, αντιθέτως προς ό,τι έκρινε το Γενικό Δικαστήριο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ, με την προσβαλλόμενη απόφαση, προέβη σε νέα εκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση από τη νυν αναιρεσείουσα χωρίς να της επιτρέψει να υποβάλει παρατηρήσεις επί της νέας αυτής εκτιμήσεως. Συναφώς, η εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου δικαιολόγηση της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών είναι ανακριβής και ανεπαρκής από απόψεως της αρχής της δικονομικής εντιμότητας και του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας. Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει επίσης στην αρχή των δικαιωμάτων άμυνας και στην αρχή της δικονομικής εντιμότητας, καθόσον με αυτήν κρίθηκε ότι το ΓΕΕΑ μπορεί να κοινοποιήσει στη νυν αναιρεσείουσα σειρά πραγματικών στοιχείων, επισημαίνοντας ότι προτίθεται να στηρίξει την απορριπτική απόφασή του στα στοιχεία αυτά και, εν συνεχεία, κατόπιν της λήψεως των γραπτών παρατηρήσεων της αναιρεσείουσας, να αποφασίσει να τα απορρίψει τουλάχιστον εν μέρει και να στηρίξει την απόφασή του σε διαφορετική εκτίμηση, από απόψεως πραγματικών στοιχείων και από εννοιολογικής απόψεως, χωρίς να παράσχει στην αναιρεσείουσα τη δυνατότητα να υποβάλει οποιαδήποτε παρατήρηση.
 Με το δεύτερο σκέλος του λόγου αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται κυρίως ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως, καθόσον η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν ήταν δυνατόν να κρίνει ως επαρκώς αιτιολογημένη την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών ως προς την εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', η οποία δεν διευκρινίζει καθόλου ποιά ήταν τα στοιχεία στα οποία στηρίχθηκε, ούτε να κρίνει ότι η παραπομπή σε αποδεικτικά στοιχεία θα ήταν περιττή διότι το πρώτο τμήμα προσφυγών φέρεται να στηρίχθηκε σε «συμπεράσματα τα οποία συνάγονται από την εμπειρία στην πράξη». Επιπλέον, η αβεβαιότητα ως προς τα πραγματικά περιστατικά και τα στοιχεία στα οποία στηρίχθηκαν το ΓΕΕΑ και το Γενικό Δικαστήριο θίγουν τόσο τα δικαιώματα άμυνας όσο και την απαίτηση περί αιτιολογήσεως κατά το άρθρο 73 του προπαρατεθέντος κανονισμού 40/94.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει παράβαση, εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου, του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του εν λόγω κανονισμού 40/94. Μολονότι η αναιρεσείουσα απέδειξε βάσει στοιχείων ότι το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση αποτελείται από συνδυασμό ιδιαιτέρως χαρακτηριστικών στοιχείων, τα οποίο το διακρίνουν ουσιωδώς από άλλα εντός της αγοράς, το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε μόνον τις αόριστες και γενικές αντιρρήσεις του ΓΕΕΑ, προκειμένου να μη δεχθεί ότι το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση διαθέτει διακριτικό χαρακτήρα. Το Γενικό Δικαστήριο εφήρμοσε αυστηρότερα κριτήρια ως προς την εκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα του σήματος απ’ ό,τι στην περίπτωση άλλων παραδοσιακότερων σημάτων. Ως εκ τούτου, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στον κανόνα της συγκεκριμένης εκτιμήσεως του διακριτικού χαρακτήρα σήματος. Αφετέρου, κρίνοντας ότι στη μεγάλη πλειονότητά τους οι καταναλωτές δεν εκλαμβάνουν την πρωτότυπη όψη του σήματος ως χρήσιμο στοιχείο για τον καθορισμό της προελεύσεως του οικείου αφρώδους οίνου, αλλά προτιμούν να συμβουλεύονται την ετικέτα, το Γενικό Δικαστήριο αποκλείει την προστασία της μορφής παρουσιάσεως της συσκευασίας προϊόντος, μολονότι η δυνατότητα αυτή προβλέπεται ρητώς από το άρθρο 4 του προπαρατεθέντος κανονισμού.
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα εταιρία προβάλλει την εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94 καθόσον η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση θέτει την απαίτηση το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση να έχει αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα δια της χρήσεως εντός εκάστου των κρατών μελών της Ενώσεως. Συγκεκριμένα, το Γενικό Δικαστήριο, αρνούμενο να αναγνωρίσει την εδραίωση διακριτικού χαρακτήρα λόγω χρήσεως σε σημαντικό ποσοστό του ενδιαφερομένου κοινού, μολονότι ταυτόχρονα δέχεται ότι το σήμα της αναιρεσείουσας έχει αποκτήσει τον χαρακτήρα αυτό τουλάχιστον στην ισπανική επικράτεια, θέτει υπερβολικά αυστηρό και ανακριβή κανόνα από απόψεως του προπαρατεθέντος κανονισμού.
 (1) ΕΕ 1994, L 11, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 78, σ. 1.


text:
 5.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/40
 Προσφυγή της 2ας Μαΐου 2008 — Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ — Bayer (LIVENSA)
 (Υπόθεση T-159/08)
 (2008/C 171/77)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: The Procter & Gamble Company (Cincinnati, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: K. Sandberg, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Bayer AG (Leverkusen, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 11ης Φεβρουαρίου 2008 στην υπόθεση R 960/2007-2·
 —
 να απορρίψει την ανακοπή υπ' αριθ. B 873 978 της 3ης Μαΐου 2007·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, και
 —
 να καταδικάσει τον αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα ενώπιον του ΓΕΕΑ.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «LIVENSA» για προϊόντα της κλάσεως 5 — αίτηση υπ' αριθ. 004 062 725
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Το κοινοτικό σήμα «LYVELSA» για προϊόντα της κλάσεως 5
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της αιτήσεως για καταχώριση κοινοτικού σήματος στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου εφόσον δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως από την ομοιότητα των δύο σημάτων.


text:
 26.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/46
 Προσφυγή-αγωγή της 28ης Σεπτεμβρίου 2011 — ZZ κατά Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων
 (Υπόθεση F-95/11)
 2011/C 347/88
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: ZZ (εκπρόσωπος: N. Thieltgen, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της σιωπηρής αποφάσεως της ΕΤΕπ περί τροποποιήσεως των όρων ασκήσεως και της φύσεως των καθηκόντων της προσφεύγουσας-ενάγουσας, καθώς και αίτημα αποζημιώσεως.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 Να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση της ΕΤΕπ περί τροποποιήσεως των όρων ασκήσεως και της φύσεως των καθηκόντων της προσφεύγουσας-ενάγουσας·
 —
 να υποχρεώσει την ΕΤΕπ να τοποθετήσει εκ νέου την προσφεύγουσα-ενάγουσα σε θέση εργασίας που να συνάδει προς τον βαθμό της και τα καθήκοντα που ασκούσε προηγουμένως·
 —
 να διαπιστώσει την ύπαρξη υπηρεσιακών πταισμάτων καταλογιστέων στην ΕΤΕπ·
 —
 να αναγνωρίσει ότι στοιχειοθετείται ευθύνη της ΕΤΕπ έναντι της προσφεύγουσας-ενάγουσας όσον αφορά τον παράνομο χαρακτήρα της αποφάσεως και τα καταλογιστέα στην ΕΤΕπ υπηρεσιακά πταίσματα·
 —
 να υποχρεώσει την ΕΤΕπ να καταβάλει αποζημίωση σε αποκατάσταση της υλικής ζημίας και χρηματικό ποσό σε ικανοποίηση της ηθικής βλάβης τις οποίες υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα λόγω του παράνομου χαρακτήρα της αποφάσεως και των καταλογιστέων στην ΕΤΕπ υπηρεσιακών πταισμάτων, πλέον τόκων υπερημερίας·
 —
 όσον αφορά τον παράνομο χαρακτήρα της αποφάσεως:
 —
 για ικανοποίηση της ηθικής βλάβης ζητείται η επιδίκαση ποσού ύψους 20 000 ευρώ·
 —
 ως αποζημίωση της υλικής ζημίας λόγω απώλειας αποδοχών ζητείται ποσό ύψους 113 100 ευρώ·
 —
 όσον αφορά τα καταλογιστέα στην ΕΤΕπ υπηρεσιακά πταίσματα:
 —
 για την εκ μέρους της ΕΤΕπ παράβαση των καθηκόντων της αρωγής και προστασίας ζητείται ποσό ύψους 119 100 ευρώ·
 —
 για την παράβαση του άρθρου 42 του ΚΥΚ ζητείται ποσό ύψους 10 000 ευρώ·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων στα δικαστικά έξοδα.


text:
 11.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 243/26
 Αγωγή της 13ης Ιουνίου 2012 — Διαδικασία Σύμβουλοι Επιχειρήσεων κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-261/12)
 2012/C 243/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Διαδικασία Σύμβουλοι Επιχειρήσεων ΑΕ (Χαλάνδρι, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Α. Κρυσταλλίδης, δικηγόρος)
 Εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη λόγω της από 23 Μαρτίου 2012 παράνομης αποφάσεως της αντιπροσωπείας της Ένωσης στη Σερβία να ανακαλέσει την ανάθεση της συμβάσεως «Ενίσχυση της θεσμικής ικανότητας της επιτροπής προστασίας του ανταγωνισμού (CPC) στην Δημοκρατία της Σερβίας» (ΕΕ 2012 S 147) στην ενάγουσα, ως επικεφαλής της κοινοπραξίας για το ανωτέρω έργο·
 —
 να καταδικάσει την εναγόμενη στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αγωγής η ενάγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από το ότι παρανόμως η εναγόμενη προσήψε στην ενάγουσα ότι είχε αθέμιτο πλεονέκτημα σε σχέση με τους άλλους διαγωνιζόμενους, επειδή η σύγκρουση συμφερόντων για την οποία κατηγορείται η ενάγουσα αφορά εντελώς ανεξάρτητη τρίτη εταιρία, δηλαδή την European profiles SA, και όχι την ενάγουσα.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από το ότι η εναγόμενη παρέβη την υποχρέωση της να εκδώσει σαφή και αιτιολογημένη απόφαση περί ανακλήσεως της αναθέσεως, κατά παράβαση του άρθρου 18 του ευρωπαϊκού κώδικα ορθής διοικητικής συμπεριφοράς, επειδή δεν προσδιόρισε τον λόγο για τον οποίο η ενάγουσα είχε αθέμιτο πλεονέκτημα σε σχέση με τους άλλους διαγωνιζόμενους.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από το ότι η εναγόμενη προσέβαλε το δικαίωμα ακροάσεως της ενάγουσας επειδή δεν την κάλεσε να διατυπώσει την άποψή της επί του ζητήματος της υπάρξεως συγκρούσεως συμφερόντων, κατά παράβαση του άρθρου 16 του ευρωπαϊκού κώδικα ορθής διοικητικής συμπεριφοράς.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από το ότι η εναγόμενη παρέβη την υποχρέωση της να παράσχει στην ενάγουσα πρόσβαση στα έγγραφα από τα οποία αποδεικνύεται η προβαλλόμενη παράνομη σχέση και το αθέμιτο πλεονέκτημα υπέρ της κοινοπραξίας DIADIKASIA, την οποία υπέχει δυνάμει του άρθρου 42 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης.
 5)
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από το ότι οι ενέργειες αυτές της εναγόμενης αποτελούν σοβαρές παραβιάσεις της αρχής της ασφάλειας δικαίου και πλάνη περί το δίκαιο καθώς και παράβαση του άρθρου 4 του ευρωπαϊκού κώδικα ορθής διοικητικής συμπεριφοράς, δεδομένου ότι ανακάλεσε απροειδοποίητα την απόφαση της περί αναθέσεως του επίμαχου έργου στην κοινοπραξία της ενάγουσας προβάλλοντας λόγους «συγκρούσεως συμφερόντων».


text:
 9.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/3
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 12ης Μαΐου 2005
 στην υπόθεση C-42/04 (αίτηση του College van Beroep voor het bedrijfsleven για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Maatschap J. B. en R. A. M. Elshof κατά Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (1)
 (Αφθώδης πυρετός - Κανονισμός (ΕΚ) 1046/2001 - Χορήγηση ενισχύσεως επ' ευκαιρία της παραδόσεως ζώων για αξιοποίηση των υποπροϊόντων τους - Ανώτατο όριο της ενισχύσεως καθοριζόμενο αναλόγως του μέσου βάρους των ζώων ανά παρτίδα)
 (2005/C 171/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Στην υπόθεση C-42/04, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ που υπέβαλε το College van Beroep voor het bedrijfsleven (Κάτω Χώρες) με απόφαση της 23ης Ιανουαρίου 2004, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 3 Φεβρουαρίου 2004, στο πλαίσιο της δίκης Maatschap J. B. en R. A. M. Elshof κατά Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, N. Colneric και E. Levits, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 12 Μαΐου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Η έννοια της «παρτίδας» κατά το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1046/2001 της Επιτροπής, της 30ής Μαΐου 2001, για τη θέσπιση έκτακτων μέτρων στηρίξεως της αγοράς στον τομέα του χοιρείου και του βοείου κρέατος στις Κάτω Χώρες, αφορά το σύνολο των μόσχων που παραδόθηκαν, για αξιοποίηση των υποπροϊόντων τους, από ένα παραγωγό μόνο την ίδια ημέρα στο πλαίσιο μόνο της ίδιας πωλήσεως.
 (1) ΕΕ C 85 της 3.4.2004.


text:
 31.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/15
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 18 Ιανουαρίου 2012 — X BV κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-24/12)
 2012/C 98/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: X BV
 Αναιρεσίβλητος: Staatssecretaris van Financiën
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Δύναται για την εφαρμογή του άρθρου 56 ΕΚ (νυν άρθρου 63 ΣΛΕΕ), όσον αφορά ένα κράτος μέλος, η δική του ΥΧΕ να θεωρηθεί τρίτη χώρα, έτσι ώστε σχετικά με την κίνηση κεφαλαίων μεταξύ του κράτους αυτού και της δικής του ΥΧΕ να μπορεί να γίνει επίκληση του άρθρου 56 ΕΚ;
 2)
 α)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, πρέπει εν προκειμένω, όπου από 1ης Ιανουαρίου 2002 αυξήθηκε σε σχέση με το 1993 από 7,5 ή 5 % σε 8,3 % η φορολόγηση στην πηγή των μερισμάτων από συμμετοχές σε θυγατρικές εταιρίες τα οποία θυγατρική εταιρία εγκατεστημένη στις Κάτω Χώρες διανέμει στην εγκατεστημένη στις Ολλανδικές Αντίλλες μητρική της εταιρία, για την απάντηση στο ερώτημα αν για την εφαρμογή του άρθρου 57, παράγραφος 1, ΕΚ (νυν άρθρου 64, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ) υφίσταται αύξηση, να ληφθεί υπόψη μόνον η αύξηση του ολλανδικού φόρου στην πηγή, ή πρέπει να ληφθεί υπόψη επίσης το γεγονός ότι –σε συνδυασμό με την αύξηση του ολλανδικού φόρου στην πηγή– από 1ης Ιανουαρίου 2002 οι αρχές των Ολλανδικών Αντιλλών χορηγούν απαλλαγή για τα μερίσματα από συμμετοχές σε θυγατρικές εταιρίες τα οποία διανέμονται από θυγατρική εταιρία εγκατεστημένη στις Κάτω Χώρες, ενώ προηγουμένως τα μερίσματα αυτά αποτελούσαν μέρος των κερδών που φορολογούνταν με συντελεστή 2,4-3 % ή 5 %;
 β)
 Μήπως, αν πρέπει να ληφθεί υπόψη επίσης η με την εισαγωγή της προαναφερθείσας στο ερώτημα 2α απαλλαγής των συμμετοχών μείωση του φόρου στις Ολλανδικές Αντίλλες, πρέπει περαιτέρω να ληφθούν υπόψη εφαρμοστέες ρυθμίσεις των Ολλανδικών Αντιλλών –εν προκειμένω το ruling των Ολλανδικών Αντιλλών– οι οποίες ενδεχομένως είχαν ως αποτέλεσμα ότι πριν από την 1η Ιανουαρίου 2002 –και μάλιστα ήδη το 1993– ο πραγματικά οφειλόμενος φόρος επί των μερισμάτων που διανέμονταν από θυγατρική εταιρία εγκατεστημένη στις Κάτω Χώρες ήταν σημαντικά μικρότερος του 8,3 %;


text:
14. 9. 96 1 ΕΙ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 269/5
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων δέκατη έβδομη φορά, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του
 κατά του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις Συμβουλίου (2), σχετικά με την προσέγγιση των νομοθετι
 26 Ιουνίου 1996 κών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σε ό,τι
 (Υπόθεση C-219/96) αφορά την ταξινόμηση , τη συσκευασία και την επισήμαν
 ση των επικινδύνων ουσιών, παρέβη τις υποχρεώσεις που
 (96/0 269/11 ) υπέχει από την οδηγία 92/69/ΕΟΚ,
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε — να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά
 νη από τον Gôtz zur Hausen , επικουρούμενο από τον J. -J. έξοδα.
 Evrard , δικηγόρο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον C.
 Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Wagner, Kirchberg, άσκησε , στις 26 Ιουνίου 1996, ενώπιον
 του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι ανάλογα με
 κατά του Βασιλείου του Βελγίου . αυτά της υποθέσεως C-196/96 (3)· η προθεσμία που έταξε η
 οδηγία εξέπνευσε στις 30 Οκτωβρίου 1993 .
 H Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο :
 (<) ΕΕ αριθ . L 383 της 29. 12. 1992, σ. 113 .
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου , μη θεσπί (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 13/001 , σ. 34.
 ζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοι H ΕΕ αριθ. C 247 της 24. 8. 1996, σ. 4.
 κητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την
 οδηγία 93/86/ΕΟΚ ( 1 ) της Επιτροπής, της 4ης Οκτωβρίου
 1 993 , περί προσαρμογής στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας
 91/157/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2), για τις ηλεκτρικές στήλες
 και τους συσσωρευτές που περιέχουν ορισμένες επι
 κίνδυνες ουσίες, ή μη ανακοινώνοντας τα μέτρα αυτά, Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία κατά του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις
 93/86/ΕΟΚ , 26 Ιουνίου 1996
 (Υπόθεση C-221/96)
 — να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά
 έξοδα. (96/0 269/13 )
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τον Gôtz zur Hausen , επικουρούμενο από τον J.-J .
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι ανάλογα με Evrard , δικηγόρο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον C.
 αυτά της υποθέσεως C-205/96 (3)* η προθεσμία που έταξε η Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας , Centre
 οδηγία εξέπνευσε στις 31 Δεκεμβρίου 1993 . Wagner, Kirchberg, άσκησε, στις 26 Ιουνίου 1996, ενώπιον
 του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 (') ΕΕ αριθ . L 264 της 23 . 10. 1993 , σ. 51 κατά του Βασιλείου του Βελγίου .
 (2) ΕΕ αριθ . L 78 της 26. 3 . 1991 , σ. 38.
 (3) ΕΕ αριθ . C 247 της 24. 8. 1996, σ. 7. H Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου , μη θεσπί
 ζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοι
 κητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων οδηγία 93/67/ΕΟΚ (') της Επιτροπής, της 20ής Ιουλίου
 κατά του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις 1993 , για τον καθορισμό των αρχών εκτιμήσεως των
 26 Ιουνίου 1996 κινδύνων που διατρέχει o άνθρωπος και το περιβάλλον
 (Υπόθεση C-220/96)
 από τις ουσίες που γνωστοποιούνται σύμφωνα με την
 οδηγία 67/548/ΕΟΚ (2) του Συμβουλίου , ή μη ανακοινώ
 96/0 269/12) νοντας τα μέτρα αυτά, παρέβη τις υποχρεώσεις που
 υπέχει από την οδηγία 93/67/ΕΟΚ,
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τον Gôtz zur Hausen , επικουρούμενο από τον J. -J. — να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά
 Evrard, δικηγόρο , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον C. έξοδα.
 Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας , Centre
 Wagner, Kirchberg, άσκησε, στις 26 Ιουνίου 1996, ενώπιον Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσς υγή
 κατά του Βασίλειου του Βελγίου . Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι ανάλογα με
 αυτά της υποθέσεως C-205/96 (3)· η προθεσμία που έταξε η
 H Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο: οδηγία εξέπνευσε στις 31 Οκτωβρίου 1993 .
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου , μη θεσπί (') ΕΕ αριθ . L 227 της 8. 9 . 1993 , σ. 9 .
 ζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοι (2) ΕΕ ειδ . εκδ . 13/001 , σ. 34.
 κητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την (3) ΕΕ αριθ. C 247 της 24. 8. 1996, σ. 7.
 οδηγία 92/69/ΕΟΚ (') της Επιτροπής, της 31ης Ιουλίου
 1992, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο , για


text:
 20.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 127/9
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht München I (Γερμανία) στις 19 Ιανουαρίου 2015 — Verband Sozialer Wettbewerb e.V. κατά Innova Vital GmbH
 (Υπόθεση C-19/15)
 (2015/C 127/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht München
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγον: Verband Sozialer Wettbewerb e.V.
 Εναγομένη: Innova Vital GmbH
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει να ερμηνευθεί το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006 (1) υπό την έννοια ότι οι διατάξεις του εν λόγω κανονισμού ισχύουν επίσης και επί ισχυρισμών διατροφής και υγείας που διατυπώνονται στις εμπορικές ανακοινώσεις στο πλαίσιο διαφημίσεως τροφίμων που διατίθενται ως έχουν στον τελικό καταναλωτή, στην περίπτωση που η εμπορική ανακοίνωση ή διαφήμιση απευθύνεται αποκλειστικώς σε κύκλους ειδικών;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1924/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς διατροφής και υγείας που διατυπώνονται στα τρόφιμα (ΕΕ L 404, σ. 9).


text:
26. 4 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 131/3
 1 . Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 2. Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα.
 της 5ης Φεβρουάριου 1997
 (!) ΕΕ αριθ. C 16 της 20. 1 . 1996, σ. 6. στην υπόθεση C-51/95 P: Unifruit Hellas ΕΠΕ κατά Επιτρο
 (2) Συλλογή 1995 , σ. 11-2459. πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (>)
 (Αίτηση αναιρέσεως — Εξωσυμβατική ευθύνη — Ειδικά
 μέτρα επιτηρήσεως κατά την εισαγωγή μήλων — Εξισωτική
 εισφορά — Σώρευση — Προϊόντα υπό διαμετακόμιση προς
 την Κοινότητα — Αρχή της προστασίας της δικαιολογημέ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 νης εμπιστοσύνης)
 (97/C 131 /06
 (δεύτερο τμήμα)
 της 13ης Μαρτίου 1997 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 στην υπόθεση C-109/95 (αίτηση του Πολυμελούς Πρωτοδι
 κείου Αθηνών για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 Αστήρ ΑΕ κατά Ελληνικού Δημοσίου (') σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 (Επιστροφές λόγω εξαγωγής γεωργικών προϊόντων —
 Απώλεια των εμπορευμάτων κατά τη μεταφορά προς τρίτη Στην υπόθεση C-19/95 P, Unifruit Hellas ΕΠΕ, εταιρεία
 χώρα συνεπεία ανωτέρας βίας — Διαφοροποιημένη επι ελληνικού δικαίου , εκπροσωπούμενη από, τον Ηλία Σουφλε
 στροφή) ρό, δικηγόρο Αθηνών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το
 (97/C 131/05) δικηγόρο Aloyse May, 31 , Grand-rue, με αντικείμενο αίτηση
 αναιρέσεως που υποβλήθηκε κατά της αποφάσεως που
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική) εξέδωσε στις 15 Δεκεμβρίου 1994 το Πρωτοδικείο των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα) στην υπόθεση T- .
 489/93 , Unifruit Hellas κατά Επιτροπής (2), και με την οποία
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο ζητήθηκε η αναίρεση της αποφάσεως αυτής, όπου o έτερος
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») διάδικος ήταν η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: Ξενοφών Γιαταγάνας και Θεοφάνης Χριστο
 Στην υπόθεση C-109/95, με αντικείμενο αίτηση του Πολυμε φόρου) το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους
 λούς Πρωτοδικείου Αθηνών προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρ G. F. Mancini, πρόεδρο τμήματος, G. Hirsch (εισηγητή) και R.
 μογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία Schintgen, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. La Pergola,
 ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 5 Φεβρουαρίου 1997
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Αστήρ ΑΕ και Ελληνικού απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Δημοσίου , η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την
 ερμηνεία του άρθρου 10 παράγραφος 4 του άρθρου 20 και 1 . Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 του άρθρου 21 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2730/79 της
 Επιτροπής, της . 29ης Νοεμβρίου 1979, περί των κοινών 2. Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα.
 λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών
 κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα (2), το Δικαστή
 ριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους G. F. Mancini, (!) ΕΕ αριθ. C 119 της 13. 5. 1995 , σ. 5.
 πρόεδρο τμήματος, J. L. Murray και G. Hirsch (εισηγητή), (2) Συλλογή 1994, σ. 11-1201 .
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. B. Elmer, γραμματέας: D.
 Louterman-Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε
 στις 13 Μαρτίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτι
 κό :
 Αγωγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατα
 Το άρθρο 10 παράγραφος 4, το άρθρο 20 και το άρθρο 21 του Cascina Laura sas di Arch. Aldo Delbò e C. και κατά
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2730/79 της Επιτροπής, της 29ης Gariboldi Engineering Company Sri, που ασκήθηκε στις
 Νοεμβρίου 1979, περί των κοινών λεπτομερειών εφαρμογής 14 Φεβρουαρίου 1997
 του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα
 γεωργικά προϊόντα, έχουν την έννοια ότι o επιχειρηματίας (Υπόθεση C-65/97)
 δεν δικαιούται επιστροφής λόγω εξαγωγής, όταν το σχετικό (97/C 131 /07)
 προϊόν απωλέσθηκε κατά τη διάρκεια μεταφοράς, αφού είχε
 εγκαταλείψει το γεωγραφικό έδαφος της Κοινότητας, συνε H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 πεία ανωτέρας βίας, και είχε καθοριστεί ίδιο ποσό επιστρο νη από τον Paolo Stancanelli, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας,
 φής για όλες τις τρίτες χώρες με εξαίρεση μία μόνο χώρα για και τον Jean-Francis Pasquier, υπάλληλο υπηρετούντα στη
 την οποία δεν είχε καθοριστεί καμία επιστροφή. Νομική Υπηρεσία στο πλαίσιο του συστήματος ανταλλαγής
 με τους εθνικούς υπαλλήλους, επικουρούμενους από τον
 (') ΕΕ αριθ . C 137 της 3 . 6. 1995 , σ. 14 . Alberto Dal Ferro, δικηγόρο Vicenza, με αντίκλητο στο
 2 ΕΕ ειδ . έκδ . 03/027 , σ. 70. Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, Centre Wagner,
 Kirchberg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων στις 14 Φεβρουαρίου 1997 αγωγή κατά της


text:
20.9.2003 EL Eπίσημη Eφημερίδα της Eνρωπαϊκής Ένωσης C 226/3
 Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία το άρθρο 17, παράγραφοι 2 και 5, και το άρθρο 19 της
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του έκτης οδηγίας του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Daniel Fernando Messejana (77/388/ΕΟΚ) (1), όπως τροποποιήθηκε, περί εναρμονίσεως
 Viegas και Companhia de Seguros Zurich SA, Mitsubishi των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους
 Motors de Portugal SA, παρισταμένων των: CGU International φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου
 Insurance plc — Agência Geral em Portugal Instituto de προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση,
 Solidariedade e Segurança Social (ISSS), η έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της δεύτερης οδηγίας 84/5/ΕΟΚ 2. να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 του Συμβουλίου, της 30ής Δεκεμβρίου 1983, για την προσέγγιση
 των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία
 αυτοκινήτων οχημάτων (ΕΕ 1984, L 8, σ. 17), το Δικαστήριο Η Επιτροπή προσάπτει στο Βασίλειο της Ισπανίας παράβαση
 (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο ορισμένων διατάξεων της έκτης οδηγίας για δύο λόγους:
 τμήματος, P. Jann (εισηγητή) και Α. Rosas, δικαστές, γενικός
 εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας: R. Grass, δεδομένου ότι το
 1) Εφαρμογή της αναλογίας εκπτώσεως στους υποκειμένους
 αιτούν δικαστήριο ενημερώθηκε ότι το Δικαστήριο προτίθεται να
 στον φόρο που διενεργούν αποκλειστικά πράξεις οι οποίες
 αποφανθεί μέσω αιτιολογημένης διατάξεως σύμφωνα με το
 συνεπάγονται δικαίωμα εκπτώσεως (άρθρο 102, παρ. 1, του
 άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού του Διαδικασίας,
 ισπανικού νόμου περί ΦΠΑ).
 δεδομένου ότι οι μνημονευόμενοι στο άρθρο 23 του Οργανισμού
 του Δικαστηρίου ενδιαφερόμενοι προσεκλήθησαν να υποβάλουν τις
 τυχόν σχετικές παρατηρήσεις τους, εξέδωσε στις 24 Ιουλίου 2003, Σύμφωνα με την Επιτροπή, η ισπανική κανονιστική διάταξη
 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: διευρύνει παράνομα το πεδίο εφαρμογής της αναλογίας
 εκπτώσεως, δεδομένου ότι αυτή εφαρμόζεται όχι μόνο στους
 υποκειμένους στον φόρο που διενεργούν πράξεις δικαιολο-
 Αντίκειται προς το άρθρο 1, παράγραφος 2, της δεύτερης οδηγίας
 γούσες δικαίωμα εκπτώσεως και πράξεις που δεν δικαιολο-
 84/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Δεκεμβρίου 1983, για την
 γούν τέτοιο δικαίωμα (μικτώς υποκειμένους στον φόρο), αλλά
 προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με
 και όσους διενεργούν αποκλειστικά πράξεις που συνεπάγονται
 την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την
 το δικαίωμα εκπτώσεως (πλήρως υποκειμένους στον φόρο),
 κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων μια εθνική νομοθεσία η
 για τον απλό λόγο ότι δέχτηκαν επιδοτήσεις που δεν
 οποία, δοθέντος ότι έχει θεσπίσει διάφορα συστήματα αστικής
 αποτελούν μέρος της φορολογητέας βάσεως των
 ευθύνης δυνάμενα να εφαρμόζονται στα ατυχήματα που
 φορολογούμενων πράξεών τους. Σύμφωνα με το άρθρο 17,
 προκύπτουν από την κυκλοφορία των αυτοκινήτων οχημάτων,
 παράγραφος 5, της έκτης οδηγίας, o μηχανισμός της
 προβλέπει, όσον αφορά ένα από τα συστήματα αυτά, ανώτατα
 αναλογίας εκπτώσεως μπορεί να εφαρμοστεί μόνο στην
 ποσά εγγυήσεως κατώτερα των ελαχίστων ποσών εγγυήσεως που
 περίπτωση που οι υποκείμενοι στον φόρο διενεργούν
 έχουν καθοριστεί από το εν λόγω άρθρο.
 αδιακρίτως πράξεις φορολογούμενες κατ' αρχήν, αλλά
 απαλλασσόμενες, και φορολογούμενες πράξεις.
 (1) ΕΕ C 156 της 29.6.2002. Η Επιτροπή προσθέτει ότι η δυνατότητα να περιλαμβάνονται
 οι επιδοτήσεις στην αναλογία εκπτώσεως των μικτώς
 υποκειμένων στον φόρο είναι δυνατότητα που έχει παρασχεθεί
 στα κράτη μέλη ως εξαίρεση από τη γενική αρχή της
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά εκπτώσεως των ήδη βεβαρυμένων με ΦΠΑ ποσών λόγω
 του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 14 Μαΐου 2003 διενέργειας πράξεων υποκειμένων στον φόρο και μη
 απαλλασσομένων από αυτόν. Επομένως, δεν μπορεί να γίνει
 (Υπόθεση C-204/03) χρήση της δυνατότητας αυτής κατά τρόπον ώστε να
 τυγχάνουν δυσμενούς μεταχειρίσεως καταστάσεις διάφορες
 (2003/C 226/04) αυτών που προβλέπονται στην οδηγία, αντιθέτως προς τα
 επιτασσόμενα από τον κοινοτικό νομοθέτη. Οι πιθανές
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από συνέπειες επί της ουδετερότητας του φόρου από το γεγονός
 τον Εnrico Traversa, νομικό της σύμβουλο, και τη Lidia Lozano ότι τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν τη δυνατότητα που
 Palacios, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας, με τόπο επιδόσεων προβλέπεται στο άρθρο 19 της έκτης οδηγίας δεν μπορούν
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 14 Μαΐου 2003 προσφυγή να δικαιολογήσουν την επιδίωξη των ισπανικών αρχών να
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του επεκτείνουν τον περιορισμό της εκπτώσεως στους πλήρως
 Βασιλείου της Ισπανίας. υποκειμένους στον φόρο, δεδομένου ότι δεν υπάρχει η
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: απαραίτητη προς τούτο νομική βάση και θα επρόκειτο για
 μέτρο αντίθετο προς τα προβλεπόμενα από την οδηγία.
 1. να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, διατηρώντας σε
 ισχύ τις διατάξεις οι οποίες προβλέπουν την εφαρμογή Η εν λόγω ισπανική διάταξη έχει ως αποτέλεσμα τη διπλή
 αναλογίας εκπτώσεως για τους υποκείμενους στον φόρο που φορολόγηση, δεδομένου ότι ο υποκείμενος στον φόρο, o
 διενεργούν αποκλειστικά φορολογούμενες πράξεις, και οι οποίος λαμβάνει την επιδότηση, τη χρησιμοποιεί για να
 οποίες εισάγουν ειδικό κανόνα που περιορίζει το δικαίωμα καλύψει μέρος του τιμήματος που πληρώνει για την αγορά
 στην έκπτωση από τον αναλογούντα στην αγορά αγαθών ή αγαθών ή υπηρεσιών. Οι αγορές αυτές φορολογούνται
 υπηρεσιών ΦΠΑ λόγω του γεγονότος και μόνον ότι σύμφωνα με τους κανόνες της έκτης οδηγίας, λόγος για τον
 χρηματοδοτήθηκαν με επιδοτήσεις, παρέβη τις υποχρεώσεις οποίο το ποσό της επιδοτήσεως βαρύνεται ήδη με τον
 που υπέχει από το κοινοτικό δίκαιο και συγκεκριμένα από αναλογούντα ΦΠΑ. Αν επιπλέον το ποσόν αυτό περιληφθεί
 ---pagebreak--- C 226/4 EL Eπίσημη Eφημερίδα της Eνρωπαϊκής Ένωσης 20.9.2003
 στον παρονομαστή της αναλογίας εκπτώσεως, αυτό έχει ως κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν τις λεπτομέρειές του,
 συνέπεια τον περιορισμό του δικαιώματος της αναλογίας πάντοτε στα πλαίσια του σεβασμού του συνόλου των
 εκπτώσεως του υποκειμένου στον φόρο που λαμβάνει την κανόνων και βασικών αρχών της έκτης οδηγίας.
 επιδότηση, αυτή θα βαρύνεται με ΦΠΑ δύο φορές. Παρ' ότι
 το άρθρο 19 προβλέπει ρητώς τη δυνατότητα των κρατών Η ισπανική κανονιστική ρύθμιση αποτελεί παραβίαση της
 μελών να περιλαμβάνουν στην αναλογία εκπτώσεως προς βασικής αρχής του δικαίου περί εκπτώσεως του ΦΠΑ,
 τους μικτώς υποκειμένους στον φόρο τις επιδοτήσεις που αναγνωρισμένης από πάγια νομολογία του Δικαστηρίου,
 δεν αποτελούν μέρος της φορολογητέας βάσεως, η εξαίρεση δεδομένου ότι είναι ειδικός κανόνας που δεν έχει νομικό
 αυτή στη μέθοδο του «κανονικού» υπολογισμού είναι έρεισμα στην οδηγία, εφαρμόζεται σε όλους τους υποκειμέ-
 εργαλείο που διαθέτει ο εθνικός νομοθέτης για την αποφυγή νους στον φόρο που λαμβάνουν επιδοτήσεις, συμπεριλαμβα-
 του φαινομένου να επιτυγχάνουν επιστροφή του ΦΠΑ νομένων των πλήρως υποκείμενων στον φόρο, και, ακόμη και
 «καθ' έξιν» επιδοτούμενες επιχειρήσεις, ασκώντας συμβολικά αν εφαρμοστεί στους μικτώς υποκειμένους στον φόρο, μπορεί
 μία δραστηριότητα προκειμένου να αποκτήσουν την ιδιότητα να αποδειχθεί σε ορισμένες περιπτώσεις λιγότερο ευνοϊκή απ'
 του υποκειμένου στον φόρο. Η διάταξη, όμως, αυτή πρέπει ό,τι η δυνατότητα που προβλέπεται στο άρθρο 19 της
 να ερμηνεύεται στενά. Εξάλλου, είναι προφανές ότι, οδηγίας.
 συμπεριλαμβάνοντας τις επιδοτήσεις στην αναλογία, περιο-
 ρίζεται το δικαίωμα εκπτώσεως των μικτώς υποκειμένων στον
 φόρο, ενώ δεν μπορεί να γίνει το ίδιο σε σχέση με τους
 πλήρως υποκειμένους στον φόρο. Πρόκειται για κανόνα
 (1) ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1 (ειδ. έκδ.: 09/001, σ. 49).
 θεσπιζόμενο κατά διακριτική ευχέρεια και τα κράτη μέλη
 μπορούν να καθορίζουν τις λεπτομέρειές του, πάντοτε στα
 πλαίσια του σεβασμού του συνόλου των κανόνων και
 βασικών αρχών της έκτης οδηγίας, η οποία περιλαμβάνει
 άλλες διατάξεις προς αποφυγή των εκπτώσεων που
 θεωρούνται καταχρηστικές. Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la
 Lombardia — Sezione staccata di Brescia — με διάταξη
 της 8ης Οκτωβρίου 2002, της 17ης Δεκεμβρίου 2002 και της
 14ης Φεβρουαρίου 2003, στην υπόθεση Consorzio Aziende
 2) Θέσπιση ειδικού κανόνα που περιορίζει το δικαίωμα Metano — CO.NA.ME. κατά Comune di Gingia de' Botti,
 εκπτώσεως του ΦΠΑ που αναλογεί στην αγορά αγαθών ή προσεπικαλουμένης της Padania Acque SpA.
 υπηρεσιών, χρηματοδοτούμενων εν όλω ή εν μέρει από
 επιδοτήσεις (άρθρο 104, παρ. 2, δεύτερη περίοδος, του (Υπόθεση C-231/03)
 ισπανικού νόμου περί ΦΠΑ).
 (2003/C 226/05)
 Με διάταξη της 8ης Οκτωβρίου 2002, της 17ης Δεκεμβρίου 2002
 Ο ειδικός αυτός κανόνας, σύμφωνα με τον οποίο οι και της 14ης Φεβρουαρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 χορηγηθείσες επιδοτήσεις για τη χρηματοδότηση της Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 αγοράς ορισμένων αγαθών ή υπηρεσιών δεν επιφέρουν 28 Μαΐου 2003, το Tribunale Amministrativo Regionale per
 εφαρμογή της αναλογίας και δεν περιλαμβάνονται στον la Lombardia — Sezione staccata di Brescia —, στο πλαίσιο της
 παρονομαστή αυτής, αλλά περιορίζουν το δικαίωμα διαφοράς μεταξύ Consorzio Aziende Metano — CO.NA.ME. και
 εκπτώσεως του καταβληθέντος ΦΠΑ κατά το μέρος που Comune di Gingia de' Botti, προσεπικαλουμένης της Padania
 αναλογεί στο μέρος του τιμήματος του αγαθού ή της Acque SpA, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο
 υπηρεσίας που χρηματοδοτήθηκε από την επιδότηση, είναι την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 ασύμβατος με την έκτη οδηγία. Πράγματι, η ισπανική
 διάταξη δημιουργεί περιορισμό του δικαιώματος εκπτώσεως Εμποδίζουν τα άρθρα 43 ΕΚ, 49 ΕΚ και 81 ΕΚ —καθ' όσον
 για τους πλήρως υποκειμένους στον φόρο που δεν απαγορεύουν τους περιορισμούς της ελευθερίας εγκαταστάσεως
 προβλέπεται από τις αρχές της οδηγίας. Όσον αφορά δε των υπηκόων ενός κράτους μέλους στην επικράτεια άλλου κράτους
 τους μικτώς υποκειμένους στον φόρο, o μόνος δυνατός μέλους και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στο εσωτερικό της
 περιορισμός, σύμφωνα με την οδηγία, είναι να συμπε- Κοινότητας όσον αφορά τους υπηκόους των κρατών μελών, καθώς
 ριλαμβάνονται οι επιδοτήσεις στον παρονομαστή της και κάθε εμπορική ή εταιρική πρακτική άγουσα στην παρεμπόδιση,
 αναλογίας εκπτώσεως. Ο ΦΠΑ που έχει καταβάλει ένας τον περιορισμό ή τη νόθευση του ανταγωνισμού εντός της
 υποκείμενος στον φόρο για ορισμένο αγαθό ή υπηρεσία Ευρωπαϊκής Ενώσεως— την απ' ευθείας, ήτοι χωρίς δημοσίευση
 εκπίπτει πάντοτε, σύμφωνα με τους κανόνες δικαίου περί διαγωνισμού, ανάθεση της διαχειρίσεως της δημοσίας υπηρεσίας
 εκπτώσεως που προβλέπονται στην οδηγία, και, για τον διανομής φωταερίου σε εταιρίες, στο κεφάλαιο των οποίων
 σκοπό αυτόν, η πηγή της χρηματοδοτήσεως ενός αγαθού ή συμμετέχουν Δήμοι, όταν η συμμετοχή τους αυτή ουδόλως αρκεί
 μιας υπηρεσίας δεν ασκεί καμιά επιρροή. Τα κράτη μέλη για να τους εξασφαλίσει άμεσο έλεγχο επί της εν λόγω
 διαθέτουν μόνο μία δυνατότητα να λαμβάνουν υπόψη τις διαχειρίσεως; Πρέπει, συνεπώς, να γίνει δεκτό ότι, σε μια
 επιδοτήσεις που δεν περιλαμβάνονται στην τιμή των περίπτωση, όπως η επίδικη, όπου η συμμετοχή του Δήμου
 δραστηριοτήτων, με το να τις συμπεριλαμβάνουν ή όχι ανέρχεται σε 0,97 %, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις της
 στην αναλογία εκπτώσεως, αποκλειστικά και μόνον εάν ο αυτεπιστασίας;
 υποκείμενος στον φόρο διενεργεί συγχρόνως πράξεις
 φορολογούμενες και πράξεις απαλλασσόμενες. Πρόκειται
 για κανόνα θεσπιζόμενο κατά διακριτική ευχέρεια και τα


text:
21.10.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 302/1
 Ι
 ́ σεις)
 (Ανακοινω
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 2) Καταδικα ́ζει το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ ν στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.
 (πε ́μπτο τμη ́μα) 3) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α και το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς
 'Ενωσης φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα.
 της 22ας Ιουνι ́ου 2000
 (1) EE C 197 της 6.7.1996.
 στην υπο ́θεση C-147/96: Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ ν κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 («Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — 'Αρνηση της Επιτροπη ́ς να
 περιλα ́ βει μια υπερπο ́ντια χω ́ ρα στον προσωρινο ́ κατα ́λογο
 των τρι ́των χωρω ́ ν που προβλε ́πεται στο α ́ρθρο 23 της ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 οδηγι ́ας 92/46/ΕΟΚ — Επιδεκτικη ́ προσφυγη ́ς πρα ́ξη»)
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 (2000/C 302/01) της 22ας Ιουνι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση C-65/98 (αι ́τηση του Verwaltungsgerichtshof
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Safet Eyüp κατα ́
 Landesgeschäftsstelle des Arbeitsmarktservice Vor-
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ arlberg (1)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 («Συμφωνι ́α Συνδε ́σεως ΕΟΚ-Τουρκι ́ας — Ελευ ́θερη
 κυκλοφορι ́α των εργαζομε ́νων — 'Αρθρο 7, πρω ́ το εδα
 ́φιο,
 Στην υπο ́θεση C-147/96, Βασι ́λειο των Κα ́των Χωρω ́ν (εκπρο ́σω- της αποφα ́σεως 1/80 του Συμβουλι ́ου Συνδε ́σεως — Με ́λος
 ποι: M. A. Fierstra και J. S. van den Oosterkamp) κατα ́ Επιτροπη ́ς της οικογε ́νειας Του ́ρκου εργαζομε ́νου — 'Εννοια της
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: P. J. Kuijper και T. van νο ́μιμης διαμονη ́ς — Περι ́οδοι κατα ́ τις οποι ́ες το προ ́σωπο
 Rijn), υποστηριζο ́μενης απο ́ τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι: στο οποι ́ο επιτρα ́πηκε να ́ελθει να συμβιω ́ σει με τον
 Catherine de Salins και G. Mignot) και το Συμβου ́λιο της εργαζο ́μενο συμβι ́ωσε με τον εργαζο ́μενο αυτο ́ σε οιονει ́
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: R. Torrent, J. Huber και γα ́μου κοινωνι ́α — ∆ικαι ́ωμα παροχη ́ς εργασι ́ας — Αι ́τηση
 G. Houttuin), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ ακυρω ́σεως κατα ́ της λη ́ψεως ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων»)
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, που ανακοινω ́ θηκε με ́εγγραφο της
 26ης Φεβρουαρι ́ου 1996 στον Πρωθυπουργο ́ των Ολλανδικω ́ν (2000/C 302/02)
 Αντιλλω ́ν, που δεν επε ́τρεψε την εγγραφη ́ των τελευται ́ων στον
 προσωρινο ́ κατα ́λογο των τρι ́των χωρω ́ν την οποι ́α προβλε ́πει το
 α ́ρθρο 23, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο α', της οδηγι ́ας 92/46/ΕΟΚ (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 του Συμβουλι ́ου, της 16ης Ιουνι ́ου 1992, για τη θε ́σπιση των
 υγειονομικω ́ν κανο ́νων για την παραγωγη ́ και την εμπορι ́α νωπου ́ (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 γα ́λακτος, θερμικα ́ επεξεργασμε ́νου γα ́λακτος και προϊο ́ντων με στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 βα ́ση το γα ́λα (EE L 268, σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους D. A. O. Edward, προ ́εδρο τμη ́ματος, Στην υπο ́θεση C-65/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του
 L. Sevón (εισηγητη ́), P. J. G. Kapteyn, P. Jann και Η. Ragnemalm, Verwaltungsgerichtshof (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. La Pergola, γραμματε ́ας: H. von κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου
 Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 22 Ιουνι ́ου 2000 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Safet Eyüp
 κατα ́ Landesgeschäftsstelle des Arbeitsmarktservice Vorarlberg,
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη. η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του


text:
 20.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/39
 Προσφυγή της 3ης Σεπτεμβρίου 2007 — UPS Europe NV/SA (Βρυξέλλες, Βέλγιο) και UPS Deutschland Inc. & Co. OHG (Neuss, Γερμανία) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση T-329/07)
 (2007/C 247/65)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: UPS Europe NV/SA (Βρυξέλλες, Βέλγιο) και UPS Deutschland Inc. & Co. OHG (Neuss, Γερμανία) (εκπρόσωποι: Τ. Ottervanger και E. Henny, lawyers)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αναγνωρίσει, βάσει του άρθρου 232 ΕΚ, ότι η Επιτροπή παρέλειψε να εκδώσει πράξη με την οποία να λαμβάνει θέση σχετικά με καταγγελία των προσφευγουσών που υποβλήθηκε στην Επιτροπή στις 11 Μαΐου 2004·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή, αν και κλήθηκε προηγουμένως να ενεργήσει, παρέλειψε να εκδώσει πράξη με την οποία να λαμβάνει θέση, βάσει του άρθρου 232 ΕΚ, επί καταγγελίας τους που υποβλήθηκε στην Επιτροπή στις 11 Μαΐου 2004 σχετικά με παράνομη κρατική ενίσχυση που φέρεται να παρέσχε η Γερμανία υπέρ της Deutsche Post υπό μορφήν, μεταξύ άλλων κρατικών εγγυήσεων, εισφορών στο ταμείο συντάξεων της Deutsche Post και απαλλαγής από διάφορες καταστατικές υποχρεώσεις.
 Οι προσφεύγουσες, προς στήριξη της προσφυγής τους, ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή υποχρεούται να προβαίνει σε ταχεία και αμερόληπτη εξέταση της υποβληθείσας καταγγελίας ιδίως υπό το φως της αποκλειστικής αρμοδιότητάς της να εκτιμά τη συμβατότητα των ενισχύσεων με την κοινή αγορά.
 Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι το άρθρο 232 ΕΚ πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι οι ιδιώτες ή οι επιχειρήσεις δύνανται να ασκούν προσφυγή κατά παραλείψεως οργάνου να εκδώσει πράξη που τους αφορά άμεσα και ατομικά ακόμη κι αν δεν είναι οι ενδεχόμενοι αποδέκτες της πράξης αυτής.
 Τέλος, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η πράξη που η Επιτροπή παρέλειψε να εκδώσει μπορεί να θεωρηθεί ότι τις αφορά άμεσα και ατομικά ως ανταγωνιστικές επιχειρήσεις της Deutsche Post.