text:
Αριθ . C 133/4 [ EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4. 5 . 96
 H εφαρμογή εθνικής νομοθεσίας διατηρούσας στο 1,20 % τον έννοια ότι δεν επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση
 συντελεστή τον φόρου καταχωρίσεως επί των εισφορών χορηγήσεως ειδικής ποσότητας αναφοράς στους κατό
 κινητών που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο μιας συγχω χους σχεδίου αναπτύξεως της γαλακτοκομικής παραγω
 νεύσεως αντίκειται προς το άρθρο 7 παράγραφος 1 της γής βάσει της οδηγίας 72/159/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, 17ης Απριλίου 1972, σχετικά με τον εκσυγχρονισμό των
 περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκε γεωργικών εκμεταλλεύσεων.
 ντρώσεων κεφαλαίων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία
 73/80/ΈΟK τον Συμβουλίου, της 9ης Απριλίου 1973, περί 2. Οι επιταγές που απορρέουν από την προστασία των
 ορισμού των κοινών συντελεστών του φόρου εισφοράς, γενικών αρχών του δικαίου, όπως είναι η προστασία της
 ισχύουσα από 1ης Ιανοναρίον 1976, και με την οδηγία δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, η απαγόρευση των δια
 85/3Θ3/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, ισχύου κρίσεων, οι αρχές της αναλογικότητας και της ασφαλείας
 σα από 1ης Ιανουαρίου 1986. δικαίου, καθώς και τα Θεμελιώδη δικαιώματα, όπως το
 δικαίωμα της ιδιοκτησίας και το δικαίωμα ελεύθερης
 (') ΕΕ αριθ . C 233 της 20. 8. 1994, ασκήσεως των επαγγελματικών δραστηριοτήτων, δεν
 ΕΕ αριθ . C 304 της 29. 10. 1994. επιβάλλουν στις αρμόδιες εθνικές αρχές καμιά υποχρέω
 ση, στο πλαίσιο τον άρθρου 3 σημείο 1 πρώτη περίπτωση
 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84, χορηγήσεως ειδικών
 ποσοτήτων αναφοράς στους κατόχους σχεδίων ανα
 πτύξεως, ακόμη και όταν τα σχέδια αυτά είχαν εγκριθεί
 από τις αρμόδιες αρχές.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα) 3. Από την εξέταση των γενικών αρχών και των θεμελιωδών
 δικαιωμάτων που αναγνωρίζονται στο κοινοτικό δίκαιο
 της 15ÎIÇ ^εβρουαρίου 1996 δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του
 στην υπόθεση C-63/93: Fintan Duff x./Jt. κατά Minister for άρθρου 3 στοιχείο 1 πρώτη περίπτωση του κανονισμού
 Agriculture and Food, Attorney General (') (ΕΟΚ) αριθ. 857/84.
 (Συμπληρωματική εισφορά επι τον γάλακτος — Ειδικές
 (1) EE αριθ . C 112 της 22 . 4. 1993 .
 ποσότητες αναφοράς λόγω υπάρξεως σχεδίου αναπτύξεως
 — Υποχρέωση ή ευχέρεια)
 (96/C 133/06)
 (Γλώσσα διαδικασίας: ri αγγλική)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Προσωρινή μεταφραση - η οριστική μεταφραση θα δημο (έκτο τμήμα)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») της 15tiç «Φεβρουαρίου 1996
 στην υπόθεση C-209/94 P: Buralux SA, Satrod SA και Ourry
 Στην υπόθεση C-63/93 , που είχε ως αντικείμενο αίτηση του SA κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (*)
 Supreme Court, Ireland, προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν (Αίτηση αναιρέσεως — Μεταφορές αποβλήτων)
 του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητήθηκε,
 στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτού (96/C 133/07
 ντος δικαστηρίου μεταξύ Fintan Duff κ.λπ. και Minister for
 Agriculture and Food , Attorney General, η έκδοση προδικα (διαδικασίας: η γαλλική)
 στικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία και το κύρος του
 άρθρου 3 σημείο 1 πρώτη περίπτωση του κανονισμού (ΕΟΚ) (Προσωρινή μεταφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 αριθ. 857/84 του Συμβουλίου , της 31ης Μαρτίου 1984, περί σιενθεί στη «Σνλλογή της Νομολογίας»)
 γενικών κανόνων για την εφαρμογή της εισφοράς που
 αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68 στον Στην υπόθεση C-209/04 P, Buralux SA, Satrod SA και Ourry
 τομέα- του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων SA (εκπρόσωποι: Pierrot Schiltz, Jean Claude Fourgoux και
 (ΕΕ L 90, σ. 13), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από Christian Huglo), που είχε ως αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως
 τους K. N. Κακούρη , πρόεδρο τμήματος, G. Hirsch (εισηγη που ασκήθηκε κατά της διατάξεως που εξέδωσε στις 17 Μαΐ
 τή), G. F. Mancini, F. A. Schockweiler και P. J. G. Kapteyn, ου 1994 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, γραμματέας: L. υπόθεση Τ-475/93 , Buralux, Satrod και Ourry κατά Συμβου
 Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 15 Φεβρουα λίου (δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή), και με την οποία
 ρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: ζητήθηκε η αναίρεση της διατάξεως αυτής, όπου o έτερος
 διάδικος ήταν το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 1 . Το άρθρο 3 σημείο 1 πρώτη περίπτωση του κανονισμού (εκπρόσωποι: Arthur Alan Dashwood και Bjarne Hoff-
 (ΕΟΚ) αριθ. 857/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου Nielsen), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 1984, περί γενικών κανόνων για την εφαρμογή της K. N. Κακούρη , πρόεδρο τμήματος, G. Hirsch, G. F. Mancini,
 εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ τον κανονισμού F. A. Schockweiler και P. J. G. Kapteyn (εισηγητή), δικαστές,
 (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 στον τομέα τον γάλακτος και των γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: R. Grass,
 γαλακτοκομικών προϊόντων, υπό το πρίσμα της τρίτης εξέδωσε στις 15 Φεβρουαρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο
 αιτιολογικής του σκέψεως, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την διατακτικό :
 ---pagebreak--- 4. 5 . 96 EL j Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 133/5
 1 . Απορρίπτει την αίτηση αναιρεσεως. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 2. Καταδικάζει τις αναιρεσείονσες στα δικαστικά έξοδα.
 της 15 ÏIÇ <Φεβρουαρίου 1996
 (•) EE αριθ . C 254 της 10. 9. 1994. στην υπόθεση C-309/94 (αίτηση του tribunal de commerce de
 Lyon για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Nissan
 France SA κ.λπ. κατά Jean-Luc Dupasquier του Garage Sport
 Auto κ.λπ. (')
 [Ανταγωνισμός — Διανομή αυτοκινήτων — Κανονισμός
 (ΕΟΚ) αριθ. 123/85 — Αντιτάξιμο έναντι των τρίτων —
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Παράλληλη εισαγωγή — Σώρευση των δραστηριοτήτων του
 (δεύτερο τμήμα) εντολοδόχου και του ανεξάρτητου μεταπωλητή]
 (96/C 133/09)
 της 15tiç Φεβρουαρίου' 1996
 στην υπόθεση C-226/94 (αίτηση του tribunal de commerce
 d'Albi για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Grand (διαδικασίας: t] γαλλική})
 garage albigeois SA κ.λπ. κατά Garage Massol SARL ( 1 )
 [Ανταγωνισμός — Διανομή αυτοκινήτων — Κανονισμός (Προσωρινή μεταφραση - η οριστική μεταφραση θα δημο
 (ΕΟΚ) αριθ. 123/85 — Αντιτάξιμο έναντι των τρίτων — σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Ανεξάρτητος μεταπωλητής]
 (96/C 133/08) Στην υπόθεση C-309/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 tribunal de commerce de Lyon (Γαλλία) προς το Δικαστήριο,
 (διαδικασίας: ri γαλλική) κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την
 οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Nissan France
 (Προσωρινή μεταφραση - η οριστική μεταφραση θα δημο SA, Serda SA, Lyon Vaise Auto sàrl, Garage Gambetta SA,
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») Lyon Automobiles SA και Jean Luc Dupasquier του Garage
 Sport Auto, Star'Terre sàrl, Aqueducs Automobiles sàrl, η
 Στην υπόθεση C-226/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του
 tribunal de commerce d'Albi (Γαλλία) προς το Δικαστήριο, κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 123/85 της Επιτροπής, της 12ης
 κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την Δεκεμβρίου 1984, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85
 οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ σε ορισμένες κατηγορίες
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Grand garage συμφωνιών διανομής και εξυπηρέτησης των πελατών πριν
 albigeois SA κ.λπ. και Garage Massol SARL, η έκδοση και μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων (ΕΕ 1985 , L 15 ,
 προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του κανο σ. 16), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους
 νισμού (ΕΟΚ) αριθ. 123/85 της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμ G. Hirsch, πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini και F. A.
 βρίου 1984, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85 παρά Schockweiler (εισηγητή ), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D.
 γραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ, σε ορισμένες κατηγορίες Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος
 συμφωνιών διανομής και εξυπηρέτησης των πελατών πριν διοικήσεως, εξέδωσε στις 15 Φεβρουαρίου 1996 απόφαση με
 και μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων (ΕΕ 1985 , L 15 , το ακόλουθο διατακτικό :
 σ. 16), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους
 G. Hirsch, πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini και F. A.
 Schockweiler (εισηγητή ), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. O κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 123/85 της Επιτροπής, της 12ης
 Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: L. Hewlett, εξέδωσε στις Δεκεμβρίου 1984, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85
 15 Φεβρουαρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτι παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ σε ορισμένες κατηγορίες
 κό : συμφωνιών διανομής και εξυπηρέτησης των πελατών πριν
 και μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων, πρέπει να
 ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι δεν απαγορεύει σε επιχειρη
 O κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 123/85 της Επιτροπής, της 12ης ματία, o οποίος δεν είναι ούτε μεταπωλητής εξουσιοδοτημέ
 Δεκεμβρίου 1984, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρον 85, νος από το δίκτυο διανομής του κατασκευαστή ορισμένης
 παράγραφος 3, της συνθήκης ΕΟΚ, σε ορισμένες κατηγορίες μάρκας αυτοκινήτων ούτε εντεταλμένος μεσάζων κατά την
 συμφωνιών διανομής και εξυπηρέτησης των πελατών πριν έννοια του άρθρον 3 σημείο 11 του κανονισμού αυτού, να
 και μετά την πώληση αντοκινήτων οχημάτων, πρέπει να ασκεί δραστηριότητα παράλληλης εισαγωγής και ανεξάρη
 ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι δεν απαγορεύει σε επιχειρη της μεταπωλήσεως καινουργών αντοκινήτων της μάρκας
 ματία, o οποίος δεν είναι ούτε εξουσιοδοτημένος μεταπωλη αυτής. O κανονισμός αυτός ομοίως δεν απαγορεύει σε έναν
 τής του δικτύου διανομής του κατασκευαστή αντοκινήτων ανεξάρτητο επιχειρηματία να ασκεί σωρευτικώς τις δραστη
 ορισμένης μάρκας ούτε εντεταλμένος μεσάζων κατά την ριότητες του εντεταλμένου μεσάζοντος και τις δραστηριότη
 έννοια τον άρθρον 3 σημείο 11 τον κανονισμού αυτού, να τες του μη εξουσιοδοτημένου μεταπωλητή αυτοκινήτων
 ασκεί ανεξάρτητη δραστηριότητα μεταπωλήσεως καινουρ προερχομένων από παράλληλες εισαγωγές.
 γών αυτοκινήτων της μάρκας αυτής.
 (') EE αριθ . C 380 της 31 . 12 . 1994.
 (') EE αριθ . C 275 της 1 . 10. 1994.


text:
10.11.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 317/17
 — Παραβι ́αση των αρχω ́ ν της χρηστη ́ς διοικη ́σεως: Με τον σχετικα ́ με τη μει ́ωση της περιεκτικο ́τητας ορισμε ́νων υγρω ́ν
 καταλογισμο ́ «που εκτει ́νεται και σε α ́λλα ομο ́σπονδα κρα ́τη», καυσι ́μων σε θει ́ο και για την τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας
 η Επιτροπη ́ απε ́στη απο ́ μακρο ́χρονη διοικητικη ́ πρακτικη ́, και 93/12/ΕΟΚ, η ́, εν πα ́ση περιπτω ́σει, παραλει ́ποντας να τις
 δη α ́νευ αιτιολογι ́ας. Ενο ́ψει της νομικη ́ς ισχυ ́ος αυτη ́ς της κοινοποιη ́σει στην Επιτροπη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που
 νε ́ας τακτικη ́ς, θα επιβαλλο ́ταν, απο ́ απο ́ψεως χρηστη ́ς υπε ́χει απο ́ την ανωτε ́ρω οδηγι ́α·
 διοικη ́σεως, προβλεψιμο ́τητας και διαφα ́νειας, η Επιτροπη ́ να
 ́εχει προαναγγει ́λει την «αλλαγη ́ στην πολιτικη ́ της» με μι ́α
 — να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ανακοι ́νωση προς τα κρα ́τη με ́λη και να την ́εχει εκθε ́σει
 τουλα ́χιστον σε γενικε ́ς γραμμε ́ς. Κατα ́ μει ́ζονα λο ́γο που το
 ζη ́τημα του καταλογισμου ́ «που εκτει ́νεται και σε α ́λλα
 ομο ́σπονδα κρα ́τη» παρουσια ́ζει μεγα ́λη πολιτικη ́ και νομικη ́
 σημασι ́α και για α ́λλα κρα ́τη με ́λη, ιδι ́ως για τα ́εχοντα Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ομοσπονδιακη ́ η ́ οιονει ́ομοσπονδιακη ́ αποκεντρωμε ́νη διοικη-
 τικη ́ οργα ́νωση, ο ́πως λ.χ. την Αυστρι ́α και την Ισπανι ́α.
 Επιπλε ́ον, το ζη ́τημα υπο ́ ποιες προϋποθε ́σεις τα αποτε- Το α ́ρθρο 249 ΕΚ, συ ́μφωνα με το οποι ́ο η οδηγι ́α δεσμευ ́ει κα ́θε
 λε ́σματα ορισμε ́νων ελε ́γχων μπορου ́ν να καταλη ́ξουν στη κρα ́τος με ́λος στο οποι ́ο απευθυ ́νεται, ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο
 διαπι ́στωση πται ́σματος ολο ́κληρου του κρα ́τους με ́λους αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται την υποχρε ́ωση των κρατω ́ν μελω ́ν να
 ει ́ναι ο ́μως βασικη ́ς σημασι ́ας και για ο ́λα τα υπο ́λοιπα κρα ́τη τηρου ́ν τις προθεσμι ́ες που προβλε ́πουν οι οδηγι ́ες για τη μεταφορα ́
 με ́λη. τους στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη. Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε την
 1η Ιουλι ́ου 2000 χωρι ́ς η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α να ́εχει θεσπι ́σει τις
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 10 ΕΚ: Η υποχρε ́ωση καλο ́πιστης αναγκαι ́ες διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την
 συνεργασι ́ας των κοινοτικω ́ν οργα ́νων περιλαμβα ́νει το ανωτε ́ρω οδηγι ́α.
 καθη ́κον σεβασμου ́ της βασικη ́ς συνταγματικη ́ς τα ́ξεως στα
 κρα ́τη με ́λη. Ο σεβασμο ́ς της δομη ́ς της διαρθρωμε ́νης σε
 αυτοτελη ́ ομο ́σπονδα κρα ́τη Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας
 της Γερμανι ́ας απαιτει ́ τη διενε ́ργει ́α δημοσιονομικω ́ν διορθω ́- (1) ΕΕ L 121 της 11.5.1999, σ. 13.
 σεων ́εναντι των ομο ́σπονδων αυτω ́ν κρατω ́ν μο ́νον ο ́ταν το
 ΕΓΤΠΕ ́εχει το ́διο
 ι διαπιστω ́σει σε αυτα ́ τα ομο ́σπονδα κρα ́τη
 παραβα ́σεις του κοινοτικου ́ δικαι ́ου εις βα ́ρος του κοινοτικου ́
 προϋπολογισμου ́.
 (1) Απο ́φαση της Επιτροπη ́ς 2001/557/ΕΚ (ΕΕ L 200 της 25.7.2001,
 σ. 28).
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, ασκηθει ́σα στις 18 Σεπτεμβρι ́ου
 2001
 (Υπο ́θεση C-351/01)
 (2001/C 317/32)
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 17 Σεπτεμ-
 βρι ́ου 2001 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τη Μ. Πατακια ́, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις
 18 Σεπτεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 (Υπο ́θεση C-350/01)
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (2001/C 317/31)
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τους Gregorio Valero Jordana και Roberto Amorosi, α ́σκησε στις 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας
 17 Σεπτεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α
 98/5/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβου-
 λι ́ου, της 16ης Φεβρουαρι ́ου 1998, για τη διευκο ́λυνση της
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: μο ́νιμης ασκη ́σεως του δικηγορικου ́ επαγγε ́λματος σε κρα ́τος
 με ́λος δια ́φορο εκει ́νου στο οποι ́ο αποκτη ́θηκε ο επαγγελματι-
 κο ́ς τι ́τλος, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την εν
 — να διαπιστω ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας
 λο ́γω οδηγι ́α·
 τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς
 διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α
 1999/32/ΕΚ του Συμβουλι ́ου (1), της 26ης Απριλι ́ου 1999, 2. να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ---pagebreak--- C 317/18 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.11.2001
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Αι ́τηση αναιρε ́σεως της Olli Mattila κατα ́ της αποφα ́σεως της
 12ης Ιουλι ́ου 2001 του πε ́μπτου τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση T-204/99 (1), Olli
 Οι ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα εκει ́νων Mattila κατα Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω
 ́ ́ σεως και
 που προεβλη ́θησαν επι ́ της υποθε ́σεως C-323/01 (2). Η σχετικη ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 προθεσμι ́α ́εληξε τις 14 Μαρτι ́ου 2000. 19 Σεπτεμβρι ́ου 2001
 (1) ΕΕ L 77 της 14.3.1998, σ. 36.
 (Υπο ́θεση C-353/01)
 (2) Βλ. σ. 12 της παρου ́σας Επι ́σημης Εφημερι ́δας.
 (2001/C 317/34)
 Η Olli Mattila, κα ́τοικος Ηyvinkää (Φινλανδι ́α), εκπροσωπου ́μενη
 απο ́ τους δικηγο ́ρους Z. Sundström και M. R. Kauppi, με το ́πο
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2001 αναι ́ρεση
 κατα ́ της αποφα ́σεως της 12ης Ιουλι ́ου 2001 του πε ́μπτου
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην
 του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας που ασκη ́θηκε στις 19 Σεπτεμ-
 υπο ́θεση Τ-204/99, Olli Mattila κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊ-
 βρι ́ου 2001
 κη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (Υπο ́θεση C-352/01)
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (2001/C 317/33)
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 12ης Ιουλι ́ου 2001·
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκρποσωπου ́μενη απο ́
 τον G. Valero Jordana, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του Συμβουλι ́ου και της Επιτροπη ́ς
 L. Escobar Guerrero, στο Centre Wagner C 254, α ́σκησε στις που αποτελει ́ το αντικει ́μενο της υπο ́ κρι ́ση αιτη ́σεως
 19 Σεπτεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν αναιρε ́σεως·
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας.
 — να καλε ́σει το Συμβου ́λιο και την Επιτροπη ́ να αναθεωρη ́σουν
 τη θε ́ση τους και να επιτρε ́ψουν στην αναιρεσει ́ουσα την
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: προ ́σβαση στα ζητου ́μενα ́εγγραφα·
 1) να αναγνωρι ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας, παραλει ́ποντας — να παρα ́σχει προ ́σβαση, ́εστω και μερικη ́, στα ́εγγραφα αυτα ́
 να θεσπι ́σει τις απαραι ́τητες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και αφου ́ διαγρα ́ψει η ́ διασκευα ́σει τα με ́ρη που ει ́ναι δυνατο ́ν
 διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για τη συμμο ́ρφωση ́ του με την οδηγι ́α δικαιολογημε ́να να χαρακτηριστου ́ν ως δυνα ́μενα να βλα ́ψουν
 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβου- τις διεθνει ́ς σχε ́σεις της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας·
 λι ́ου, της 16ης Φεβρουαρι ́ου 1998, για τη δια ́θεση βιοκτο ́-
 νων στην αγορα ́ (1), η ́, εν πα ́ση περιπτω ́σει, παραλει ́ποντας να — να αποφανθει ́ο ́τι το Συμβου ́λιο και η Επιτροπη ́ υποχρεου ́νται
 κοινοποιη ́σει αυτε ́ς τις διατα ́ξεις στην Επιτροπη ́, παρε ́βη τις αλληλεγγυ ́ως να καταβα ́λουν τα δικαστικα ́ ́εξοδα στα οποι ́α
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την εν λο ́γω οδηγι ́α, υποβλη ́θηκε η αναιρεσει ́ουσα στην παρου ́σα διαδικασι ́α.
 2) Να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Η αναιρεσει ́ουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι το Πρωτοδικει ́ο κακω ́ς εφη ́ρμοσε
 το κοινοτικο ́ δι ́καιο, συγκεκριμε ́να την απο ́φαση 93/731/EOK (2)
 του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1993, σχετικα ́ με την
 Οι λο ́γοι της προσφυγη ́ς και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρεμ- προ ́σβαση του κοινου ́ στα ́εγγραφα του Συμβουλι ́ου, και την
 φερει ́ς με αυτου ́ς που προβλη ́θηκαν στην υπο ́θεση C-323/01 (2)· απο ́φαση 94/90/ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατο ́μ (3) της Επιτροπη ́ς, της
 η προθεσμι ́α για τη μεταφορα ́ της οδηγι ́ας στο εσωτερικο ́ δι ́καιο 8ης Φεβρουαρι ́ου 1994, σχετικα ́ με την προ ́σβαση του κοινου ́ στα
 στις 13 Μαι ̈́ου 2000. ́εγγραφα της Επιτροπη ́ς.
 (1) EE L 123 της 24.4.1998, σ. 63. Οι λο ́γοι επι ́ των οποι ́ων στηρι ́ζεται η αναι ́ρεση αυτη ́ ει ́ναι οι εξη ́ς:
 (2) Βλ. σ. 12 της παρου ́σας Επι ́σημης Εφημερι ́δας.
 α) προ ́δηλη πλα ́νη εκτιμη ́σεως κατα ́ την ερμηνει ́α της εξαιρε ́σεως
 αναφορικα ́ με την προστασι ́α των διεθνω ́ν σχε ́σεων·

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 10.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 395/24
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 7 Αυγούστου 2014 — Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Sachsen κατά Tomislaw Trapkowski
 (Υπόθεση C-378/14)
 (2014/C 395/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων και αναιρεσίβλητος: Tomislaw Trapkowski
 Καθής και αναιρεσείουσα: Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Sachsen
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει, σε περίπτωση κατά την οποία πρόσωπο που κατοικεί σε ένα κράτος μέλος (ημεδαπή) και δικαιούται επίδομα τέκνων για τέκνα που κατοικούν σε άλλο κράτος μέλος (αλλοδαπή) με τον διαζευγμένο σύζυγο του εν λόγω προσώπου, να έχει εφαρμογή το άρθρο 60, παράγραφος 1, εδάφιο 2, του κανονισμού 987/2009 (1), με συνέπεια το πλάσμα δικαίου κατά το οποίο, κατά την εφαρμογή των άρθρων 67 και 68 του κανονισμού 883/2004 (2), —ιδίως όσον αφορά το δικαίωμα ενός προσώπου να απαιτεί τη χορήγηση μιας παροχής— πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η κατάσταση ολόκληρης της οικογένειας ως εάν όλα τα εμπλεκόμενα άτομα υπάγονταν στη νομοθεσία του οικείου κράτους μέλους και κατοικούσαν εκεί, να οδηγεί στο ότι το δικαίωμα για επίδομα τέκνων ανήκει αποκλειστικώς στον γονέα που κατοικεί στο άλλο κράτος μέλος (αλλοδαπή), διότι το εθνικό δίκαιο του πρώτου κράτους μέλους (ημεδαπή) προβλέπει ότι επί πλειόνων δικαιούχων επιδόματος τέκνων δικαιούχος της αξιώσεως είναι ο γονέας που έχει αναλάβει το τέκνο στο νοικοκυριό του;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Όταν συντρέχουν οι υπό 1) εκτεθείσες περιστάσεις, πρέπει το άρθρο 60, παράγραφος 1, εδάφιο 3, του κανονισμού 987/2009 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο γονέας που κατοικεί σε ένα κράτος μέλος (ημεδαπή) έχει δικαίωμα σε επίδομα τέκνων κατά το εθνικό δίκαιο, επειδή ο έτερος γονέας που κατοικεί στο άλλο κράτος μέλος (αλλοδαπή) δεν έχει υποβάλει αίτηση για επίδομα τέκνων;
 3)
 Αν στο δεύτερο ερώτημα, όταν συντρέχουν οι υπό 1) εκτεθείσες περιστάσεις, πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι η παράλειψη υποβολής αιτήσεως από τον γονέα που κατοικεί σε άλλο κράτος μέλος οδηγεί στη μεταβίβαση του δικαιώματος για επίδομα τέκνων στον γονέα που κατοικεί στην ημεδαπή:
 Ποιο είναι το χρονικό διάστημα μετά την παρέλευση του οποίου πρέπει να θεωρηθεί ότι ένας γονέας που κατοικεί σε άλλο κράτος μέλος δεν «ασκεί» το δικαίωμα για επίδομα τέκνων κατά την έννοια του άρθρου 60, παράγραφος 1, εδάφιο 3, του κανονισμού 987/2009, με συνέπεια το δικαίωμα αυτό να περιέρχεται στον γονέα που κατοικεί στην ημεδαπή;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για καθορισμό της διαδικασίας εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (EE L 284, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 883/2008 της Επιτροπής, της 11ης Σεπτεμβρίου 2008, σχετικά με τον καθορισμό των κατ’ αποκοπή τιμών κατά την εισαγωγή για τον προσδιορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών (EE L 166, σ. 1).


text:
 13.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 78/27
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Φεβρουαρίου 2017 — Marcas Costa Brava κατά EUIPO — Excellent Brands JMI (Cremcaffé by Julius Meinl)
 (Υπόθεση T-687/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου Cremcaffé by Julius Meinl ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης café crem - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη ουσιαστικής χρήσεως του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 42, παράγραφος 2, του κανονισμού (EK) 207/2009])
 (2017/C 078/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Marcas Costa Brava, SL (Sils, Ισπανία) (εκπρόσωποι: E. Manresa Medina και J. Manresa Medina, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), (εκπρόσωπος: M. Fischer)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Excellent Brands JMI Ltd (Baar, Ελβετία) (εκπρόσωπος: D. Majer, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 29ης Σεπτεμβρίου 2015 (υπόθεση R 2757/2014-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Marcas Costa Brava και της Excellent Brands JMI.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Marcas Costa Brava, SL, στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 48 της 8.2.2016.


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/43
 Αναίρεση που άσκησε την 1η Δεκεμβρίου 2011 ο Luigi Marcuccio κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 14 Σεπτεμβρίου 2011 στην υπόθεση T-236/02, Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-617/11 P)
 (2012/C 25/81)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Luigi Marcuccio (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τα χωρία της αποφάσεως της 14ης Σεπτεμβρίου 2011 που εξέδωσε στην υπόθεση T-236/02, στο μέτρο που με τα χωρία αυτά απορρίπτονται τα αιτήματα αποζημιώσεως που υπέβαλε ο αναιρεσείων στο πλαίσιο της έγγραφης διαδικασίας της υποθέσεως της κύριας δίκης·
 —
 κυρίως, να καταδικάσει την καθού της κύριας δίκης στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, και επιπλέον να δεχθεί εξ ολοκλήρου και άνευ εξαιρέσεως τα αιτήματα αποζημιώσεως·
 —
 ή, επικουρικώς, να αναπέμψει εν μέρει την υπόθεση της κύριας δίκης ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αυτό να αποφανθεί εκ νέου επί των αιτημάτων αποζημιώσεως.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 —
 διαδικαστικά σφάλματα τόσο σοβαρά ώστε θίγουν ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα του αναιρεσείοντος·
 —
 απολύτως πλημμελής αιτιολογία, ειδικότερα λόγω αδικαιολόγητων, επαναλαμβανόμενων, παράλογων και μη συνεκτικών επιχειρημάτων· εσφαλμένη, ανακριβής, αβάσιμη και αδικαιολόγητη ερμηνεία και εφαρμογή του παραρτήματος X της Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κανόνων σχετικά με την ερμηνεία των ρυθμίσεων και των προϋποθέσεων που ισχύουν στις περιπτώσεις που η Ευρωπαϊκή Ένωση υποχρεούται να αποκαταστήσει προκληθείσα ζημία·
 —
 ασάφεια και αυθαιρεσία, παραμόρφωση του περιεχομένου των πραγματικών περιστατικών·
 —
 παραμόρφωση του περιεχομένου των πραγματικών περιστατικών· ανακριβής, εσφαλμένη, αβάσιμη και αδικαιολόγητη ερμηνεία και εφαρμογή των κανόνων στον τομέα του παραδεκτού των ενδίκων αιτημάτων.


text:
 22.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Απριλίου 2017 — HB κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-361/14) (1)
 ([Θεσμικό δίκαιο - Ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών - Προστασία των άστεγων και αδέσποτων ζώων - Ψυχολογικές επιπτώσεις στους ενήλικες και στα παιδία - Άρνηση καταχώρισης - Πρόδηλη έλλειψη αρμοδιότητας της Επιτροπής - Άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο β', και παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΕ) 211/2011])
 (2017/C 161/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγoντες: HB (Linz, Αυστρία) και οι 6 λοιποί προσφεύγοντες τα ονόματα των οποίων παρατίθενται στο παράρτημα της αποφάσεως (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Kolar, στη συνέχεια F. Moyse, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. Krämer και J. Vondung)
 Αντικείμενο
 Αίτημα δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ περί ακυρώσεως της αποφάσεως C(2014) 2119 τελικό της Επιτροπής, της 26ης Μαρτίου 2014, περί απορρίψεως της αιτήσεως καταχωρίσεως της πρωτοβουλίας πολιτών με τον τίτλο «Ethics for Animals and Kids».
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει στα δικαστικά έξοδα την HB και τους λοιπούς προσφεύγοντες τα ονόματα των οποίων παρατίθενται στο παράρτημα.
 (1) EE C 409 της 17.11.2014.


text:
 22.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 305/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 16ης Ιουνίου 2016 — Evonik Degussa GmbH, AlzChem AG, πρώην AlzChem Trosberg GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-155/14 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Άρθρο 81 ΕΚ - Συμπράξεις - Αγορές της σκόνης και των κόκκων ανθρακασβεστίου, καθώς και των κόκκων μαγνησίου, σε σημαντικό τμήμα του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου - Καθορισμός τιμών, κατανομή των αγορών και ανταλλαγή πληροφοριών - Ευθύνη μητρικής εταιρίας λόγω παραβάσεων των κανόνων του ανταγωνισμού τις οποίες διέπραξαν οι θυγατρικές της - Άσκηση καθοριστικής επιρροής εκ μέρους της μητρικής εταιρίας - Μαχητό τεκμήριο σε περίπτωση κατά την οποία η μητρική κατέχει το σύνολο του εταιρικού κεφαλαίου της θυγατρικής - Προϋπόθεση για την ανατροπή του τεκμηρίου αυτού - Παράβαση ρητής οδηγίας))
 (2016/C 305/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Evonik Degussa GmbH, AlzChem AG, πρώην AlzChem Trosberg GmbH (εκπρόσωποι: C. Steinle και I. Bodenstein, Rechtsanwälte)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Meessen και R. Sauer, επικουρούμενοι από τον A. Böhlke, Rechtsanwalt)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Η Evonik Degussa GmbH και η AlzChem AG φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους, καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) ΕΕ C 184 της 16.6.2014.


text:
 4.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 293/12
 Αναίρεση που άσκησε στις 3 Μαΐου 2017 η Vatseva κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 7 Απριλίου 2017 στην υπόθεση T-920/16, Vatseva κατά Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου
 (Υπόθεση C-231/17 P)
 (2017/C 293/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Vatseva (εκπρόσωπος: K. Mladenova, advokat)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου
 Με διάταξη της 6ης Ιουλίου 2017 το Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη.


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/33
 Προσφυγή της 29ης Αυγούστου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών
 (Υπόθεση C-401/07)
 (2007/C 269/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: H. van Vliet)
 Καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, παραλείποντας να εκτελέσει, έναντι της επιχείρησης Fleuren Compost BV, την απόφαση 2001/521/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 2000, όσον αφορά την ενίσχυση που το Βασίλειο των Κάτω Χωρών χορήγησε υπέρ έξι επιχειρήσεων επεξεργασίας κοπριάς (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 249, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ και από τα άρθρα 2 και 3 της αποφάσεως αυτής.
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την απόφαση 2001/521/ΕΚ, η Επιτροπή υποχρέωσε το Βασίλειο των Κάτω Χωρών να ανακτήσει την ενίσχυση που είχε παρανόμως χορηγήσει στη Fleuren Compost BV (στο εξής: Fleuren), ύψους 487 328,13 ευρώ, πλέον τόκων. Μέχρι την ημέρα ασκήσεως της προσφυγής στην υπόθεση αυτή, το ποσό αυτό δεν είχε ακόμη επιστραφεί. Έως σήμερα, η Fleuren είχε απλώς συστήσει ισόποση τραπεζική εγγύηση. Η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 14, παράγραφος 3, του κανονισμού 659/1999 του Συμβουλίου της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (2), το οποίο επιτάσσει την άμεση και πραγματική εκτέλεση των αποφάσεων της Επιτροπής. Επιπλέον, το Πρωτοδικείο, με απόφαση της 14ης Ιανουαρίου 2004 (T-109/01), απέρριψε την προσφυγή της Fleuren κατά της αποφάσεως της Επιτροπής, χωρίς η Fleuren να ασκήσει αναίρεση.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει, μεταξύ άλλων, ότι η εφαρμοστέα εν προκειμένω νομοθεσία των Κάτω Χωρών, όπως ερμηνεύεται από τη νομολογία του Raad van State των Κάτω Χωρών, καθιστά δυσχερή και μακρά τη διαδικασία εκτελέσεως. Σύμφωνα με την ερμηνεία αυτή, για την ανάκτηση του κύριου ποσού ακολουθείται διαδικασία διοικητικής φύσεως, ενώ για την ανάκτηση των παρεπόμενων ποσών ακολουθείται διαδικασίας αστικής φύσεως. Η προσφεύγουσα προβάλλει, επίσης, ότι η σύσταση τραπεζικής εγγυήσεως δεν συνιστά πραγματική ανάκτηση του ποσού της ενισχύσεως. Η τραπεζική εγγύηση δεν αναιρεί το χρηματοοικονομικό πλεονέκτημα που διέθετε η Fleuren επί σειρά ετών λόγω της ενισχύσεως που της είχε χορηγήσει το καθού κατά παράβαση του άρθρου 88, παράγραφος 3, ΕΚ, χωρίς έγκριση της Επιτροπής.
 (1) ΕΕ 2001, L 189, σ. 13.
 (2) ΕΕ L 83, σ. 1


text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/15
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 16 Ιουνίου 2006
 (Υπόθεση C-265/06)
 (2006/C 212/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: A. Caeiros
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, απαγορεύοντας, στο άρθρο 2, παράγραφος 1, του νομοδιατάγματος 40/2003, της 11ης Μαρτίου 2003, την εφαρμογή εγχρώμων ταινιών στα τζάμια αυτοκινήτων οχημάτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 28 και 30 ΕΚ και τα άρθρα 11 και 13 της Συμφωνίας ΕΟΧ, δεδομένου ότι η απαγόρευση αυτή εμποδίζει την εμπορία στην Πορτογαλία εγχρώμων ταινιών που νομίμως κατασκευάζονται ή/και διατίθενται στο εμπόριο άλλων κρατών μελών ή κρατών που έχουν υπογράψει τη Συμφωνία ΕΟΧ·
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η απαγόρευση που περιέχεται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, του νομοδιατάγματος 40/2003, της 11ης Μαρτίου 2003, συνιστά μέτρο αποτελέσματος ισοδυνάμου προς ποσοτικό περιορισμό των εισαγωγών, σε αντίθεση προς το άρθρο 28 ΕΚ και το άρθρο 11 της Συμφωνίας ΕΟΧ, δεδομένου ότι η απαγόρευση αυτή εμποδίζει στην πράξη την εμπορία στην Πορτογαλία εγχρώμων ταινιών που νομίμως κατασκευάζονται ή/και διατίθενται στο εμπόριο άλλων κρατών μελών ή κρατών που έχουν υπογράψει τη Συμφωνία ΕΟΧ. Επί πλέον, η απαγόρευση αυτή δεν δικαιολογείται υπό το πρίσμα των άρθρων 30 ΕΚ και 13 της Συμφωνίας ΕΟΧ.


text:
 1.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/17
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) στις 21 Ιανουαρίου 2013 — Dél-Zempléni Nektár Leader Nonprofit kft. κατά Vidékfejlesztési Miniszter
 (Υπόθεση C-24/13)
 2013/C 156/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Dél-Zempléni Nektár Leader Nonprofit kft.
 Καθού: Vidékfejlesztési Miniszter
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν ο κανονισμός (ΕΚ) 1698/2005 του Συμβουλίου (1) και ο κανονισμός (ΕΚ) 1974/2006 της Επιτροπής (2) την έννοια ότι οι ομάδες τοπικής δράσης που δημιουργήθηκαν σε σχέση με τις γεωργικές ενισχύσεις μπορούν να έχουν σε ένα κράτος μέλος μόνον την προβλεπόμενη από τον νόμο νομική μορφή;
 2)
 Επιτρέπεται, βάσει των ως άνω κανονισμών, διάκριση, σύμφωνα με την οποία ο εθνικός νομοθέτης να αναγνωρίζει μόνον τις ομάδες τοπικής δράσης που έχουν συγκεκριμένη νομική μορφή και να θεσπίζει προϋποθέσεις διαφορετικές ή αυστηρότερες από τις προβλεπόμενες στο άρθρο 62, παράγραφος 1, του κανονισμού 1698/2005;
 3)
 Αρκεί, σύμφωνα με τους ως άνω κανονισμούς, οι ομάδες τοπικής δράσης να πληρούν σε ένα κράτος μέλος μόνον τις προϋποθέσεις του άρθρου 62, παράγραφος 1, του κανονισμού 1698/2005; Μπορεί το κράτος μέλος να περιορίσει περαιτέρω την εν λόγω διάταξη, επιβάλλοντας επιπλέον τυπικές ή νομικές υποχρεώσεις στους φορείς που πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 62, παράγραφος 1, του κανονισμού 1698/2005;
 4)
 Έχουν οι ως άνω κανονισμοί την έννοια ότι εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια ενός κράτους μέλους η απόφασή του να παύει ομάδες τοπικής δράσης που πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 62, παράγραφος 1, του κανονισμού 1698/2005 και που, καθ’ όλη τη διάρκεια της δράσης τους, συμμορφώνονταν προς όλες τις σχετικές εθνικές και κοινοτικές διατάξεις, και να επιτρέπει αποκλειστικά τη λειτουργία των ομάδων τοπικής δράσης που αποκτούν τη νέα, προβλεπόμενη νομική μορφή;
 5)
 Έχουν οι ως άνω κανονισμοί την έννοια ότι ένα κράτος μέλος έχει ενδεχομένως τη δυνατότητα να μεταβάλλει το νομικό πλαίσιο της λειτουργίας των ομάδων τοπικής δράσης, ακόμη και όταν τα σχετικά προγράμματα στηρίξεως βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη ή στο στάδιο του προγραμματισμού;
 6)
 Πώς πρέπει να ερμηνευθούν οι ως κανονισμοί στην περίπτωση παύσεως ομάδων τοπικής δράσης που ασκούσαν μέχρι εκείνη τη στιγμή τη δραστηριότητά τους κατά τρόπο αποτελεσματικό και σύννομο; Ποια είναι στην περίπτωση αυτή η τύχη των υποχρεώσεων που είχαν αναλάβει και των δικαιωμάτων που είχαν αποκτήσει οι εν λόγω ομάδες τοπικής δράσης, ιδίως λαμβανομένου υπόψη του συνολικού αριθμού των φορέων που θίγει η εν λόγω παύση;
 7)
 Έχει το άρθρο 62, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1698/2005 του Συμβουλίου, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), την έννοια ότι είναι αποδεκτή και σύννομη διάταξη με την οποία ένα κράτος μέλος απαιτεί από τις ομάδες τοπικής δράσης Leader που λειτουργούν υπό μορφή εμπορικής εταιρίας μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα να μετατραπούν σε αστικές εταιρίες εντός προθεσμίας ενός έτους, με την αιτιολογία ότι μόνον η εταιρική δομή της αστικής εταιρίας μπορεί να εγγυηθεί δεόντως τη δημιουργία ενός δικτύου μεταξύ των τοπικών εταίρων, δεδομένου ότι, αφενός, σύμφωνα με το ισχύον ουγγρικό δίκαιο, ο θεμελιώδης σκοπός της εμπορικής εταιρίας είναι η απόκτηση κέρδους και, αφετέρου, η παρουσία οικονομικών συμφερόντων αποκλείει τη δημόσια αναζήτηση και την προσχώρηση νέων εταίρων;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1698/2005 του Συμβουλίου, της 20ής Σεπτεμβρίου 2005, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ L 277, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1974/2006 της Επιτροπής, της 15ης Δεκεμβρίου 2006, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1698/2005 του Συμβουλίου για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ L 368, σ. 15).


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/49
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 19ης Σεπτεμβρίου 2006 — Rodenbröker κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-117/05) (1)
 («Προσφυγή ακυρώσεως - Οδηγία 92/43/ΕΟΚ - Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας - Απόφαση 2004/813/ΕΚ - Κατάλογος των τόπων κοινοτικής σημασίας για την ατλαντική βιογεωγραφική περιοχή - Πρόσωπα τα οποία η απόφαση αφορά άμεσα και ατομικά - Απαράδεκτο»)
 (2006/C 294/103)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Andreas Rodenbrôker (Hövelhof, Γερμανία) και 81 άλλοι προσφεύγοντες των οποίων τα ονόματα μνημονεύονται σε παράρτημα της διατάξεως (εκπρόσωπος: H. Glatzel, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. van Beek και B. Schima)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2004/813/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου 2004, με την οποία θεσπίζεται ο κατάλογος των τόπων κοινοτικής σημασίας για την ατλαντική βιογεωγραφική περιοχή, κατ' εφαρμογή της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 387, σ. 1).
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Οι προσφεύγοντες φέρουν, πέραν των δικαστικών τους εξόδων, και τα έξοδα της Επιτροπής, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 143 της 11.6.2005.


text:
 7.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/24
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 14ης Ιανουαρίου 2009 — Επιτροπή κατά Rednap
 (Υπόθεση T-352/07) (1)
 (Ρήτρα διαιτησίας - Συμβάσεις συναφθείσες στο πλαίσιο του τετάρτου προγράμματος-πλαισίου για τις δράσεις έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης - Σχέδια Rise και Healthline - Μη συμφωνία μέρους των δηλωθεισών δαπανών με τους συμβατικούς όρους - Επιστροφή μέρους των καταβληθεισών προκαταβολών - Ερημοδικία)
 (2009/C 55/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Δ. Τριανταφύλλου και J. Enegren)
 Εναγομένη: Rednap AB (Malmö, Σουηδία)
 Αντικείμενο
 Αγωγή ασκηθείσα από την Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 238 ΕΚ με αίτημα την επιστροφή μέρους των προκαταβολών που κατέβαλε η Κοινότητα στο πλαίσιο των συμβάσεων DE 3010 (DE) Rise και HC 4007 (HC) Healthline, καθώς επίσης και την καταβολή τόκων υπερημερίας.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Υποχρεώνει την Rednap AB να επιστρέψει στην Επιτροπή το ποσό των 334 375,49 ευρώ.
 2)
 Υποχρεώνει την Rednap να καταβάλει στην Επιτροπή τόκους υπερημερίας επί του ποσού των 219 125,22 ευρώ από 1ης Ιουνίου 2002 με το νόμιμο επιτόκιο που προβλέπεται από το ελληνικό δίκαιο και μέχρι την αποπληρωμή της οφειλής, του επιτοκίου αυτού μη δυναμένου να υπερβεί, από την 1η Αυγούστου 2007 και μετά, το 11,75 % ετησίως.
 3)
 Υποχρεώνει την Rednap να καταβάλει στην Επιτροπή τόκους υπερημερίας επί του ποσού των 115 250,27 ευρώ από 31ης Μαΐου 2002 με το νόμιμο επιτόκιο που προβλέπεται από το ελληνικό δίκαιο και μέχρι την αποπληρωμή της οφειλής, του επιτοκίου αυτού μη δυναμένου να υπερβεί, από την 1η Αυγούστου 2007 και μετά, το 11,75 % ετησίως.
 3)
 Καταδικάζει την Rednap στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 269 της 10.11.2007.


text:
 28.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 7ης Σεπτεμβρίου 2006 (αίτηση του Verwaltungsgericht Sigmaringen –Γερμανία– για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Alexander Jehle, Weinhaus Kiderlen κατά Land Baden-Württemberg
 (Υπόθεση C-489/04) (1)
 (Κανονισμός (ΕΚ) 1019/2002 - Άρθρο 2, πρώτο εδάφιο - Ελαιόλαδο και πυρηνέλαιο - Προδιαγραφές εμπορίας - Λιανικό εμπόριο - Παρουσίαση στον τελικό καταναλωτή - Μέθοδος που είναι γνωστή ως «bag in the box»)
 (2006/C 261/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgericht Sigmaringen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Alexander Jehle, Weinhaus Kiderlen
 κατά
 Land Baden-Württemberg
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Verwaltungsgericht Sigmaringen — Ερμηνεία του άρθρου 2, πρώτη φράση, του κανονισμού (ΕΚ) 1019/2002 της Επιτροπής, της 13ης Ιουνίου 2002, για τις προδιαγραφές εμπορίας του ελαιολάδου (ΕΕ L 155, σ. 27) — Παρουσίαση στον τελικό καταναλωτή προσυσκευασμένων ελαιολάδων και πυρηνελαίων σε συσκευασίες μέγιστης χωρητικότητας πέντε λίτρων — Δυνατότητα πωλήσεως, σε συσκευασία «Bag in Box» των πέντε λίτρων, ελαιολάδου το οποίο μεταγγίζεται, σε μικρότερες ποσότητες, από τον καταναλωτή εντός του καταστήματος.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Ο κανονισμός (ΕΚ) 1019/2002 της Επιτροπής, της 13ης Ιουνίου 2002, για τις προδιαγραφές εμπορίας του ελαιολάδου, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 1176/2003 της Επιτροπής, της 1ης Ιουλίου 2003, και, ιδίως, το άρθρο του 2, πρώτο εδάφιο, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι τα ελαιόλαδα και τα πυρηνέλαια πρέπει να παρουσιάζονται στον τελικό καταναλωτή μόνον προσυσκευασμένα σύμφωνα με τις επιταγές της διατάξεως αυτής.
 2)
 Το άρθρο 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1019/2002, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 1176/2003, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει ένα τρόπο εμπορίας, όπως τον χρησιμοποιούμενο από τον προσφεύγοντα της κύριας δίκης, που δεν πληροί τις προϋποθέσεις αυτής της διατάξεως.
 (1) ΕΕ C 45 της 19.2.2005.


text:
 19.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 16/23
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 21ης Οκτωβρίου 2014 [αίτηση του Juzgado de Primera Instancia no 34 de Madrid (Ισπανία) — για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Rafael Villafáñez Gallego, María Pérez Anguio κατά Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA
 (Υπόθεση C-54/14) (1)
 (2015/C 016/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 135 της 5.5.2014.


text:
14.7.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 200/1
 Ι
 ́ σεις)
 (Ανακοινω
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49), ο ́πως τροποποιη ́-
 θηκε με την οδηγι ́α 92/77/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 19ης Οκτωβρι ́ου 1992, για τη συμπλη ́ρωση του κοινου ́ συστη ́μα-
 (ε ́κτο τμη ́μα) τος του φο ́ρου προστιθε ́μενης αξι ́ας και την τροποποι ́ηση της
 οδηγι ́ας 77/388 (προσε ́γγιση των συντελεστω ́ν ΦΠΑ) (ΕΕ L 316,
 σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Β. Σκουρη ́,
 της 8ης Μαρτι ́ου 2001 προ ́εδρο του δευτε ́ρου τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα του ́εκτου τμη ́μα-
 τος, J.-Ρ. Puissochet, R. Schintgen, F. Macken και Ν. Colneric
 (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμμα-
 στην υπο ́θεση C-276/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- τε ́ας: Η. Α. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 τη ́των κατα ́ Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1) 8 Μαρτι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (Παρα ́ βαση κρα ́τους με ́λους — 'Εκτη οδηγι ́α ΦΠΑ — 1) Η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, διατηρω ́ ντας σε ισχυ ́ μειωμε ́νο
 'Αρθρα 12 και 28, παρα ́ γραφος 2 — Μειωμε ́νος συντε- συντελεστη ́ του φο ́ρου προστιθε ́μενης αξι ́ας ́υψους 5 %, ο
 λεστη ́ς) οποι ́ος εφαρμο ́ζεται στις πρα ́ξεις που αφορου ́ν τα αγαθα ́
 που απαριθμου ́νται στα σημει ́α 1.8, 2.11 και 3.8 του
 καταλο ́γου Ι, ο οποι ́ος παρατι ́θεται ως παρα ́ρτημα του
 (2001/C 200/01) πορτογαλικου ́ κω ́ δικα περι ́ του φο ́ρου προστιθε ́μενης αξι ́ας
 και περιλαμβα ́νει αντι ́στοιχα τους οι ́νους, τις μηχανε ́ς και
 τους εξοπλισμου ́ς που προορι ́ζονται για την ́ερευνα εναλ-
 λακτικω ́ ν μορφω ́ ν ενε ́ργειας, καθω ́ ς και τα γεωργικα ́
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 (Γλω συ ́νεργα και εξοπλισμου ́ς, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που
 υπε ́χει απο ́ τα ́αρθρα 12 και 28, παρα ́γραφος 2, της ́εκτης
 οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου
 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ ν των κρατω ́ν
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ θα δημοσιευθει ́ στη «Συλ- μελω ́ ν, των σχετικω ́ ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν —
 λογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου») Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθε ́μενης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη
 φορολογικη ́ βα ́ση, ́οπως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α
 92/77/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 19ης Οκτωβρι ́ου 1992,
 Στην υπο ́θεση C-276/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των για τη συμπλη ́ρωση του κοινου ́ συστη ́ματος του φο ́ρου
 (εκπρο ́σωποι: Τ. Figueira και Ε. Traversa) κατα ́ Πορτογαλικη ́ς προστιθε ́μενης αξι ́ας και την τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας
 ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: L. Fernandes, Â. Seiça Neves και 77/388 (προσε ́γγιση των συντελεστω ́ ν ΦΠΑ).
 Τ. Lemos), με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι, διατηρω ́ντας σε
 ισχυ ́ η ́ θεσπι ́ζοντας νομοθετικε ́ς διατα ́ξεις, συ ́μφωνα με τις οποι ́ες 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 εφαρμο ́ζεται μειωμε ́νος συντελεστη ́ς του φο ́ρου προστιθε ́μενης
 αξι ́ας υ ́ψους 5 % επι ́ των εισαγωγω ́ν και παραδο ́σεων ορισμε ́νων 3) Καταδικα ́ζει την Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 αγαθω ́ν και παρεχομε ́νων υπηρεσιω ́ν, απαριθμουμε ́νων στον κατα ́- ́εξοδα.
 λογο Ι που παρατι ́θεται ως παρα ́ρτημα του πορτογαλικου ́ κω ́δικα
 περι ́ του φο ́ρου προστιθε ́μενης αξι ́ας, η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 12 και 28, (1) ΕΕ C 278 της 5.9.1998.
 παρα ́γραφος 2, της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των
 κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν —
 Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθε ́μενης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη


text:
 16.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/16
 Προσφυγή της 13ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-223/11)
 2011/C 211/30
 Γλώσσα διαδικασίας: πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Guerra e Andrade και I. Χατζηγιάννης)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία:
 —
 μη δημοσιεύοντας τα εθνικά και διεθνή σχέδια διαχείρισης λεκάνης απορροής ποταμού, παρέβη την παράγραφο 6, σε συνδυασμό προς τις παραγράφους 1 και 2, του άρθρου 13 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ (1)·
 —
 μη δημοσιεύοντας και μη θέτοντας στη διάθεση του κοινού, συμπεριλαμβανομένων των χρηστών, για τη διατύπωση παρατηρήσεων, τα εκπονηθέντα σχέδια διαχείρισης λεκάνης απορροής ποταμού, παρέβη την παράγραφο 1, στοιχείο γ', του άρθρου 14 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ·
 —
 μη διαβιβάζοντας στην Επιτροπή αντίγραφο των σχεδίων διαχείρισης λεκάνης απορροής ποταμού, παρέβη την παράγραφο 1 του άρθρου 15 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ·
 2)
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Άρθρο 13 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ
 Η παράγραφος 6, σε συνδυασμό προς τις παραγράφους 1 και 2, του άρθρου 13 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ ορίζει ότι τα σχέδια διαχείρισης λεκάνης απορροής ποταμού, για κάθε περιοχή λεκάνης απορροής ποταμού που ευρίσκεται εξ ολοκλήρου είτε εντός κράτους μέλους είτε εντός της Ένωσης, πρέπει να δημοσιευθούν, το αργότερο, στις 22 Δεκεμβρίου 2009.
 Η Επιτροπή ούτε ειδοποιήθηκε ούτε πληροφορήθηκε περί τυχόν δημοσιεύσεως τέτοιων σχεδίων όσον αφορά την Πορτογαλία.
 Άρθρο 14 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ
 Όπως προκύπτει από την οδηγία, η συμμετοχή του κοινού θεωρείται ουσιώδης για την επιδίωξη των σκοπών της οδηγίας.
 Η Επιτροπή ούτε ειδοποιήθηκε ούτε πληροφορήθηκε περί τυχόν δημοσιεύσεως και διαθέσεως στο κοινό, συμπεριλαμβανομένων των χρηστών, για τη διατύπωση παρατηρήσεων, εκπονηθέντων σχεδίων διαχείρισης λεκάνης απορροής ποταμού.
 Άρθρο 15 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ
 Η Επιτροπή δεν έλαβε, από την Πορτογαλική Δημοκρατία, αντίγραφο των σχεδίων διαχείρισης λεκάνης απορροής ποταμού, ούτε των εντός της επικρατείας ούτε των διεθνών περιοχών λεκάνης απορροής ποταμού.
 (1) Οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (ΕΕ L 327, σ. 1).


text:
 25.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 270/45
 Προσφυγή της 18ης Απριλίου 2016 — Grizzly Tools κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-168/16)
 (2016/C 270/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Grizzly Tools GmbH & Co. KG (Großostheim, Γερμανία) (εκπρόσωπος: H. Fischer, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2016/175 της Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 2016, σχετικά με μέτρο που έλαβε η Ισπανία σύμφωνα με την οδηγία 2006/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για την απαγόρευση της διάθεσης στην αγορά ενός τύπου πλυντικού μηχανήματος υψηλής πίεσης (EE 2016, L 33, σ. 12),
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Πρώτος λόγος: παράβαση ουσιώδους τύπου
 Η προσφεύγουσα, υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την υποχρέωση αιτιολογήσεως του άρθρου 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, δεδομένου ότι οι αιτιολογικές σκέψεις της είναι αντιφατικές και ασαφείς.
 Περαιτέρω, η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στην αρχή δυνάμει της οποίας η Επιτροπή υποχρεούται να προβαίνει σε ορθές διαπιστώσεις σε σχέση με τα πραγματικά περιστατικά. Η Επιτροπή πεπλανημένως υποστηρίζει με την αιτιολογική σκέψη 4 ότι η προσφεύγουσα έκανε αναφορά με τη δήλωσή της συμμορφώσεως ΕΚ στο πρότυπο EN 60335-2-67:2009, πράγμα που δεν ευσταθεί.
 2.
 Δεύτερος λόγος: παράβαση του άρθρου 11 της οδηγίας 2006/42/ΕΚ (1)
 Στη συνάφεια αυτή προβάλλεται ότι η Επιτροπή κακώς έκρινε δικαιολογημένο το ληφθέν από την Ισπανία μέτρο της απαγορεύσεως διαθέσεως στην αγορά.
 Συγκεκριμένα, οι ισπανικές αρχές και η Επιτροπή θα έπρεπε να χαρακτηρίσουν το πλυντικό μηχάνημα υψηλής πιέσεως ως συσκευή διπλής χρήσεως που μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο ως φορητή συσκευή, αλλά και ως συσκευή χειρός. Επομένως, θα έπρεπε να θεωρήσουν ότι απαιτείται υψηλότερο επίπεδο προστασίας, μολονότι το πλυντικό μηχάνημα υψηλής πιέσεως εκ του προορισμού του δεν αποτελεί συσκευή χειρός, η δε χρήση του πλυντικού μηχανήματος υψηλής πιέσεως ως συσκευής χειρός δεν αποτελεί ευλόγως προβλέψιμη κακή χρήση κατά την έννοια του άρθρου 11, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/42/ΕΚ.
 (1) Οδηγία 2006/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2006, σχετικά με τα μηχανήματα και την τροποποίηση της οδηγίας 95/16/EK (ΕΕ 2006, L 57, σ. 24).


text:
 16.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 310/8
 Προσφυγή της 13ης Οκτωβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-419/06)
 (2006/C 310/14)
 Γλώσσα διαδικασίας ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Μ. Κωνσταντινίδης και E. Righini)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 —
 να αποφανθεί ότι, μη έχοντας λάβει εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών όλα τα απαραίτητα μέτρα
 —
 για να καταργήσει τις ενισχύσεις που κηρύχθηκαν παράνομες και ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά από την απόφαση C(2005)2706 της Επιτροπής της 14ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν από την Ελλάδα υπέρ της Ολυμπιακής Αεροπορίας και των Ολυμπιακών Αερογραμμών (που κοινοποιήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2005 με έγγραφο SG Greffe (2005) D/205062), και
 —
 για να ανακτήσει αυτές τις ενισχύσεις από τους αποδέκτες
 και, σε κάθε περίπτωση, μη έχοντας ενημερώσει την Επιτροπή σχετικά με τα συγκεκριμένα μέτρα, η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 2, 3 και 4 της εν λόγω απόφασης και της συνθήκης ΕΚ.
 —
 να καταδικάσει Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η απόφαση της Επιτροπής υποχρεώνει την Ελλάδα να ανακτήσει την αναφερόμενη στο άρθρο 1 ενίσχυση από τους αποδέκτές της και να αναστείλει αμελλητί κάθε πληρωμή ενίσχυσης στην Ολυμπιακή Αεροπορία και στις Ολυμπιακές Αερογραμμές. Η Ελλάδα όφειλε εξάλλου να ενημερώσει την Επιτροπή, εντός δύο μηνών από την ημερομηνία της απόφασης, σχετικά με τα μέτρα που έλαβε για να συμμορφωθεί.
 Η εν λόγω προθεσμία προς συμμόρφωση εξέπνευσε στις 15 Νοεμβρίου 2005.
 Κατά πάγια voμoλoγία, o μόvoς δικαιoλoγητικός λόγoς πoυ μπoρεί vα πρoβληθεί από κράτoς μέλoς στo πλαίσιo της διαδικασίας τoυ άρθρoυ 88, παράγραφoς 2, ΕΚ είvαι η απόλυτη αδυvαμία oρθής εκτελέσεως της απoφάσεως. Η Επιτροπή υπενθυμίζει, εξάλλου, ότι σύμφωνα με την προαναφερθείσα νομολογία, οι ελληνικές αρχές δεν θα μπορούσαν να επικαλεσθούν απόλυτη αδυναμία, χωρίς να έχουν επιχειρήσει να ανακτήσουν το προς επιστροφή ποσό, γεγονός το οποίο δεν συνέβη.
 Οι ελληνικές αρχές δεν επικαλέσθηκαν καν έκτακτες και απρόβλεπτες δυσχέρειες που να συνιστούν αδύνατη την εκτέλεση της απόφασης. Επιπλέον δεν πρότειναν εναλλακτικούς τρόπους εφαρμογής της απόφασης που θα επέτρεπαν την υπέρβαση των δυσχερειών. Οι ελληνικές αρχές περιορίσθηκαν στην αμφισβήτηση του βάσιμου της απόφασης και του ποσοτικού υπολογισμού της ενίσχυσης από την Επιτροπή, γεγονός που αποδεικνύει ότι δεν έχουν εφαρμόσει το παραμικρό μέτρο αναστολής και αναζήτησης.


text:
 3.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 104/33
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Cluj (Ρουμανία) στις 10 Ιανουαρίου 2017 — Maria Dicu κατά Ministerul Justiției, Consiliul Superior al Magistraturii, Curtea de Apel Suceava, Tribunalul Botoșani
 (Υπόθεση C-12/17)
 (2017/C 104/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel Cluj
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Maria Dicu
 Καθών: Ministerul Justiției, Consiliul Superior al Magistraturii, Curtea de Apel Suceava, Tribunalul Botoșani
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 7 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ (1) την έννοια ότι αντιτίθεται σε διάταξη εθνικής νομοθεσίας η οποία, κατά τον καθορισμό της διάρκειας της άδειας εργαζομένου, δεν υπολογίζει ως χρόνο υπηρεσίας τη διάρκεια της γονικής άδειας για παιδί έως δύο ετών;
 (1) Οδηγία 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (ΕΕ 2003 L 299, σ. 9).


text:
 6.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 70/21
 Προσφυγή-αγωγή της 22ας Δεκεμβρίου 2016 — MS κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-435/16)
 (2017/C 070/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: MS (Castries, Γαλλία) (εκπρόσωποι: L. Levi και M. Vandenbussche, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 να κρίνει την παρούσα προσφυγή-αγωγή παραδεκτή και βάσιμη·
 συνακολούθως,
 —
 να ακυρώσει τη ληφθείσα στις 16 Ιουνίου 2016 απόφαση της Επιτροπής περί αρνήσεως γνωστοποιήσεως στον προσφεύγοντα-ενάγοντα των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που τον αφορούν·
 —
 να διατάξει την ικανοποίηση της απορρέουσας από την υπαίτια συμπεριφορά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ηθικής βλάβης του, που αποτιμάται κατά δίκαιη και εύλογη κρίση σε 20 000 ευρώ·
 —
 να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει έναν μόνο λόγο, που αντλείται από παράβαση του κανονισμού (ΕΚ) 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ 2001, L 8, σ. 1) και, ιδίως, των άρθρων 8, 13 και 20 του εν λόγω κανονισμού. Ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει, επίσης, προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος προσβάσεως του ενδιαφερομένου στα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που τον αφορούν και του δικαιώματος σεβασμού της ιδιωτικής ζωής, καθώς και παραβίαση της αρχής της προστασίας των δικαιωμάτων άμυνας, της αρχής της ισότητας των όπλων και προσβολή του δικαιώματος σε χρηστή διοίκηση. Εξάλλου, κατά την άποψη του προσφεύγοντος-ενάγοντος, η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει λόγω πλημμελούς και αβάσιμης αιτιολογίας. Ο προσφεύγων-ενάγων υποστηρίζει ότι όλες αυτές οι παράνομες ενέργειες αποτελούν ισάριθμα πταίσματα που του έχουν προξενήσει πραγματική και βέβαιη ζημία.


text:
 1.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 431/23
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Σεπτεμβρίου 2014 — Shire Pharmaceutical Contracts κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-583/13) (1)
 ([Προσφυγή ακυρώσεως - Παιδιατρικά φάρμακα - Κανονισμός (ΕΚ) 1901/2006 - Άρθρο 37 - Παράταση της διάρκειας της εμπορικής αποκλειστικότητας μη κατοχυρωμένων με διπλώματα ευρεσιτεχνίας ορφανών φαρμάκων - Πράξη μη δυνάμενη να προσβληθεί - Απαράδεκτο])
 (2014/C 431/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Shire Pharmaceutical Contracts Ltd (Hampshire, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: K. Bacon, barrister, M. Utges Manley και M. Vickers, solicitors)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Sipos και V. Walsh)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως αποφάσεως η οποία φέρεται ότι περιέχεται στο έγγραφο το οποίο απηύθυνε η Επιτροπή στην προσφεύγουσα στις 2 Σεπτεμβρίου 2013, όπως η απόφαση αυτή επιβεβαιώθηκε μεταγενεστέρως με το από 18 Οκτωβρίου 2013 έγγραφο, όσον αφορά το αν το φάρμακο Xagrid δικαιούται της βάσει του άρθρου 37 του κανονισμού (ΕΚ) 1901/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, για τα παιδιατρικά φάρμακα και για την τροποποίηση του κανονισμού (EΟΚ) 1768/92, της οδηγίας 2001/20/EΚ, της οδηγίας 2001/83/EΚ και του κανονισμού (EΚ) 726/2004 (ΕΕ L 378, σ. 1), ανταμοιβής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τη Shire Pharmaceutical Contracts Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 377 της 21.12.2013.


text:
 18.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 366/13
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ εισπραττο ́μενος για την κατα ́ρτιση συμβολαιογραφικη ́ς πρα ́-
 ξεως με την οποι ́α διαπιστω ́ νεται η αυ ́ξηση του κεφαλαι ́ου
 (ε ́κτο τμη ́μα) καθω ́ ς και η αλλαγη ́ της εταιρικη ́ς επωνυμι ́ας και της ́εδρας
 της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999 μιας κεφαλαιουχικη ́ς εταιρι ́ας, ́οπως η αμοιβη ́ για την οποι ́α
 προ ́κειται στην κυ ́ρια δι ́κη, το ποσο ́ του οποι ́ου αυξα ́νει
 στην υπο ́θεση C-56/98 (αι ́τηση του Supremo Tribunal ́αμεσα και ́ανευ ορι ́ων κατ' αναλογι ́α του κατατεθειμε ́νου
 Administrativo για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): εταιρικου ́ κεφαλαι ́ου.
 Modelo SGPS SA κατα ́ Director-Geral dos Registos e
 Notariado (1) 4) Το ́αρθρο 10 της οδηγι ́ας 69/335, ́οπως τροποποιη ́θηκε με
 την οδηγι ́α 85/303, παρε ́χει δικαιω ́ ματα τα οποι ́α οι ιδιω
 ́ τες
 («Οδηγι ́α 69/335/ΕΟΚ — 'Εμμεσοι φο ́ροι πλη ́ττοντες τις μπορου ́ν να επικαλου ́νται ενω ́ πιον των εθνικω ́ ν δικαστηρι ́ων.
 συγκεντρω ́ σεις κεφαλαι ́ων — Αμοιβη ́ απαιτου ́μενη για την
 κατα ́ρτιση συμβολαιογραφικη ́ξεως διαπιστω
 ́ς πρα ́ νουσας
 αυ ́ξηση του εταιρικου ́ κεφαλαι ́ου και τροποποι ́ηση της (1) EE C 113 της 11.4.1998.
 εταιρικη ́ς επωνυμι ́ας και της ́εδρας μιας κεφαλαιουχικη ́ς
 εταιρι ́ας»)
 (1999/C 366/20)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (ε ́κτο τμη ́μα)
 Στην υπο ́θεση C-56/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Supremo της 5ης Οκτωβρι ́ου 1999
 Tribunal Administrativo (Πορτογαλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου στην υπο ́θεση C-179/95: Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας κατα ́ Συμ-
 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που βουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Modelo
 SGPS SA και Director-Geral dos Registos e Notariado, παριστα- («Αλιει ́α — Κανονισμοι ́ για τον περιορισμο ́ και την κατα-
 με ́νου του Ministério Público, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́- νομη ́ των δυνατοτη ́των αλιει ́ας μεταξυ ́ κρατω ́ ν μελω
 ́ν —
 σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 4, παρα ́γραφος 3, 10 και Ανταλλαγη ́ ποσοστω ́ σεων αλιει ́ας — Ακυ ́ρωση»)
 12, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο ε', της οδηγι ́ας 69/335/ΕΟΚ του
 Συμβουλι ́ου, της 17ης Ιουλι ́ου 1969, περι ́ των εμμε ́σων φο ́ρων (1999/C 366/21)
 των επιβαλλομε ́νων επι ́ των συγκεντρω ́σεων κεφαλαι ́ων (ΕΕ ειδ.
 ́εκδ. 09/001, σ. 20), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α
 85/303/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 10ης Ιουνι ́ου 1985 (EE (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 L 156, σ. 23), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 P. J. G. Kapteyn, προ ́εδρο τμη ́ματος, J. L. Murray και (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 H. Ragnemalm (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Γ. Κοσμα ́ς, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́-
 δωσε στις 29 Σεπτεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο Στην υπο ́θεση C-179/95, Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας (εκπρο ́σωποι:
 διατακτικο ́: A. Navarro González και R. Silva de Lapuerta) κατα ́ Συμβουλι ́ου
 1) Η οδηγι ́α 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Ιουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: J. Carbery και
 1969, περι ́ των εμμε ́σων φο ́ρων των επιβαλλομε ́νων επι ́ των G.-L. Ramos Ruano), υποστηριζομε ́νου απο ́ την Επιτροπη ́ των
 συγκεντρω ́ σεων κεφαλαι ́ων, ́οπως τροποποιη ́θηκε με την Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Τ. van Rijn και B. Vilá
 οδηγι ́α 85/303/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 10ης Ιουνι ́ου Costa), με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση του σημει ́ου 1, 1.1, δευ ́τερο
 1985, ́εχει την ́εννοια ́οτι η αμοιβη ́ που εισπρα ́ττεται κατα ́ εδα ́φιο, σημει ́ο i, τελευται ́α φρα ́ση, του παραρτη ́ματος IV του
 την κατα ́ρτιση συμβολαιογραφικου ́ εγγρα ́φου διαπιστω ́- κανονισμου ́ (ΕΚ) 685/95 του Συμβουλι ́ου, της 27ης Μαρτι ́ου
 νοντος πρα ́ξη εμπι ́πτουσα στην οδηγι ́α, στο πλαι ́σιο ενο ́ς 1995, για την διαχει ́ριση της αλιευτικη ́ς προσπα ́θειας ο ́σον αφορα ́
 συστη ́ματος του οποι ́ου χαρακτηριστικο ́ αποτελει ́ ́οτι οι ορισμε ́νες αλιευτικε ́ς ζω ́νες και αλιευτικου ́ς πο ́ρους της Κοινο ́τητας
 συμβολαιογρα ́φοι ει ́ναι κρατικοι ́ υπα ́λληλοι, οι δε αμοιβε ́ς (EE L 71, σ. 5), καθω ́ς και της αφορω ́σας των γαυ ́ρο πε ́μπτης
 τους καταβα ́λλονται μερικω ́ ς στο ∆ημο ́σιο προς χρηματο- στη ́λης του παραρτη ́ματος Ι του κανονισμου ́ (ΕΚ) 746/95 του
 δο ́τηση των αποστολω ́ ν του, συνιστου ́ν φο ́ρο κατα ́ την ́εννοια Συμβουλι ́ου, της 31ης Μαρτι ́ου 1995, για τροποποι ́ηση του
 της οδηγι ́ας. κανονισμου ́ (ΕΚ) 3362/94 για καθορισμο ́, ο ́σον αφορα ́ ορισμε ́να
 2) Η αμοιβη ́ που εισπρα ́ττεται κατα ́ την κατα ́ρτιση συμβολαιο- αποθε ́ματα ιχθυ ́ων η ́ ομα ́δες αποθεμα ́των ιχθυ ́ων, των συνολικω ́ν
 γραφικη ́ς πρα ́ξεως με την οποι ́α διαπιστω ́ νεται η αυ ́ξηση επιτρεπομε ́νων αλιευμα ́των για το 1995, καθω ́ς και ορισμε ́νων
 του κεφαλαι ́ου καθω ́ ς και η τροποποι ́ηση της εταιρικη ́ς ο ́ρων υπο ́ τους οποι ́ους ει ́ναι δυνατο ́ν να αλιευ ́ονται (ΕΕ L 74,
 επωνυμι ́ας και της ́εδρας μιας κεφαλαιουχικη ́ς εταιρι ́ας, ́οταν σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους G. Hirsch,
 συνιστα ́ φο ́ρο κατα ́ την ́εννοια της οδηγι ́ας 69/335, ́οπως προε ́δρο του δευτε ́ρου τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα του ́εκτου τμη ́μα-
 αυτη ́ τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 85/303, απαγορευ ́εται, τος (εισηγητη ́), J. L. Murray και H. Ragnemalm, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 κατ' αρχη ́ν, δυνα ́μει του ́αρθρου 10, στοιχει ́ο γ', της οδηγι ́ας. εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau,
 κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 5 Οκτωβρι ́ου 1999
 3) ∆εν ́εχει ανταποδοτικο ́ χαρακτη ́ρα κατα ́ την ́εννοια του απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ́αρθρου 12, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο ε', της οδηγι ́ας 69/335,
 ́οπως αυτη ́ τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 85/303, φο ́ρος 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 ---pagebreak--- C 366/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.12.1999
 2) Καταδικα ́ζει το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα. αντιρρη ́σεις για την οικονομικη ́ συμμετοχη ́ στην αναδια ́ρ-
 θρωση των επιχειρη ́σεων αυτω ́ν επικαλου ́μενη λο ́γους στηριζο ́-
 3) Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των θα φε ́ρει τα δικα ́ μενους στο δι ́καιο των ενισχυ ́σεων. Πα ́ντως, αποκλει ́εται η
 της ́εξοδα. ανα ́κληση των η ́δη χορηγηθεισω ́ν ενισχυ ́σεων με ́χρι το τε ́λος
 του 1995, διο ́τι με ́χρι την ́εναρξη της προβλεπο ́μενης για τις
 (1) ΕΕ C 208 της 12.8.1995. ενισχυ ́σεις διαδικασι ́ας τον Αυ ́γουστο του 1997 η Επιτροπη ́
 α ́φησε να παρε ́λθουν πλε ́ον των τριω ́ν ετω ́ν κατα ́ τη δια ́ρκεια
 των οποι ́ων ουδε ́ποτε ισχυρι ́στηκε ο ́τι δεν επαρκου ́σαν τα
 στοιχει ́α που της ει ́χαν υποβληθει ́. Επι ́σης ο ́σον αφορα ́ τα
 κοινοποιηθε ́ντα σχε ́δια χορηγη ́σεως ενισχυ ́σεων, ουδε ́ποτε η
 Επιτροπη ́ επικαλε ́στηκε, με ́χρι τον Αυ ́γουστο του 1997, το
 ανασταλτικο ́ αποτε ́λεσμα των α ́ρθρων 93, παρα ́γραφος 3, της
 Προσφυγη ́ της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας Συνθη ́κης ΕΚ (ο ́πως αυτο ́ ́σχυε ι το ́τε) σε συνδυασμο ́ με τα
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́- α ́ρθρα 6, παρα ́γραφος 4, τε ́ταρτο εδα ́φιο, του πε ́μπτου κω ́δικα
 θηκε στις 9 Σεπτεμβρι ́ου 1999 ενισχυ ́σεων και 6, παρα ́γραφος 4, πρω ́το εδα ́φιο, του ́εκτου
 κω ́δικα ενισχυ ́σεων.
 (Υπο ́θεση C-334/99) — Παραβι ́αση της υποχρεω ́ σεως αιτιολογη ́σεως.
 (1999/C 366/22) — Εσφαλμε ́νη επε ́κταση εφαρμογη ́ς της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ επι ́ της
 εκτιμη ́σεως απο ́ απο ́ψεως ανταγωνισμου ́ της μη εμπι ́πτουσας
 Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, εκπροσωπου ́μενη στη Συνθη ́κη ΕΚΑΧ παραγωγη ́ς: Η Επιτροπη ́ στηρι ́ζει την
 απο ́ τον Claus-Dieter Quassowski, του ομοσπονδιακου ́ Υπου- απο ́φαση ́ της επι ́ της αποδοχη ́ς του κινδυ ́νου υπα ́ρξεως Spill-
 ργει ́ου Οικονομικω ́ν, Βο ́ννη, και τον Jochim Sedemund, Over συνεπειω ́ν και ο ́χι επι ́ της πραγματικη ́ς διαπιστω ́σεως της
 Rechtsanwalt, Βερολι ́νο, με αντι ́κλητο τον Wolf-Dieter Plessing, δυσανα ́λογης εφαρμογη ́ς των ισχυο ́ντων περι ́ των διαθεσι ́μων
 Ministerialrat στο ομοσπονδιακο ́ Υπουργει ́ο Οικονομικω ́ν, πο ́ρων μιας επιχειρη ́σεως στον τομε ́α εφαρμογη ́ς της Συνθη ́κης
 Graurheindorfer Straße 108, D-53117 Bonn, α ́σκησε ενω ́πιον ΕΚΑΧ· η Επιτροπη ́ δεν ́ελαβε δεο ́ντως υπο ́ψη της ́εκθεση
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 9 Σεπτεμβρι ́ου λογιστω ́ν ελεγκτω ́ν αποδεικνυ ́ουσα το αντι ́θετο.
 1999 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. — Εσφαλμε ́νη εκτι ́μηση των επενδυτικω ́ν ενισχυ ́σεων κατα ́ τον
 πε ́μπτο κω ́δικα ενισχυ ́σεων στον τομε ́α της βιομηχανι ́ας
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο σιδη ́ρου και χα ́λυβα: Η Επιτροπη ́ αντιφα ́σκει ο ́ταν ισχυρι ́ζεται
 ο ́τι δεν κοινοποιη ́θηκαν εμπροθε ́σμως οι σχετικε ́ς ενισχυ ́σεις
 1. να ακυρω ́σει τα α ́ρθρα 4 ́εως 7 της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, και ́τοι η ́δια
 ι ζη ́τησε απο ́ την ομοσπονδιακη ́ κυβε ́ρνηση την
 της 8ης Ιουλι ́ου 1999 (Κ[1999]2264 τελικο ́) περι ́ «κρατικη ́ς ανα ́κληση της εγκαι ́ρως γενομε ́νης κοινοποιη ́σεως. Εξα ́λλου,
 ενισχυ ́σεως την οποι ́α χορη ́γησε η Γερμανι ́α υπε ́ρ της η παραβι ́αση απλω ́ς της υποχρεω ́σεως κοινοποιη ́σεως δεν
 Gröditzer Stahlwerke GmbH και της θυγατρικη ́ς της δικαιολογει ́ την απαι ́τηση για οριστικη ́ ανα ́κληση της
 Walzwerk Burg GmbH»· ενισχυ ́σεως, ο ́ταν ιδι ́ως δεν ́εχει εξεταστει ́ η ουσιαστικη ́
 νομιμο ́τητα της ενισχυ ́σεως.
 2. να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́, κατα ́ το α ́ρθρο 23 του Οργα-
 νισμου ́ ΕΚΑΧ του ∆ικαστηρι ́ου, να προσκομι ́σει στο ∆ικαστη ́- — Εσφαλμε ́νη εκτι ́μηση των επενδυτικω ́ν ενισχυ ́σεων για τον μη
 ριο το συ ́νολο των φακε ́λων που αφορου ́ν την ενι ́σχυση αυτη ́ εμπι ́πτοντα στη Συνθη ́κη ΕΚΑΧ τομε ́α: Και ́τοι η ́δια
 ι η Επιτροπη ́
 απο ́ του ́ετους 1994 και να επιτρε ́ψει την προ ́σβαση της δε ́χεται με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση ο ́τι προε ́βη σε σαφη ́
 προσφευ ́γουσας στο περιεχο ́μενο αυτω ́ν των φακε ́λων· διαχωρισμο ́ των επενδυτικω ́ν ενισχυ ́σεων σ' αυτε ́ς που
 εμπι ́πτουν στη Συνθη ́κη ΕΚ και σ' αυτε ́ς που εμπιπτουν στη
 3. να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Συνθη ́κη ΕΚΑΧ, η αναφορα ́ της στα κριτη ́ρια εγκρι ́σεως που
 προβλε ́πει η Συνθη ́κη ΕΚΑΧ και στον πε ́μπτο κω ́δικα ενισχυ ́σεων
 για τον τομε ́α της βιομηχανι ́ας σιδη ́ρου και χα ́λυβα ει ́ναι αντι ́-
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα θετη προς τις ισχυ ́ουσες διατα ́ξεις. Εξα ́λλου, οι δραστηριο ́τητες
 του τομε ́α ΕΚ της Gröditzer Stahlwerke δεν συνιστου ́ν «ευαι ́-
 — Αντικανονικη ́ συ ́νθεση της Επιτροπη ́ς: Κατα ́ τον χρο ́νο εκδο ́- σθητο τομε ́α», κατα ́ την ́εννοια της νομοθεσι ́ας περι ́ Treuhand
 σεως της αποφα ́σεως ́ενα με ́λος της Επιτροπη ́ς τελου ́σε «εν και των οδηγιω ́ ν περι ́ αναδιαρθρω ́σεως των επιχειρη ́σεων που
 αδει ́α», περι ́ της οποι ́ας ουδε ́ν προβλε ́πεται στις Συνθη ́κες, η επικαλε ́στηκε η Επιτροπη ́. Η «πλαισι ́ωση ορισμε ́νων κλα ́δων
 δε μεταβι ́βαση των αρμοδιοτη ́των του σε α ́λλο με ́λος της κατασκευη ́ς προϊο ́ντων σιδη ́ρου και χα ́λυβα εκτο ́ς ΕΚΑΧ» (1),
 Επιτροπη ́ς ει ́χε ως αποτε ́λεσμα ο ́τι δεν μπορου ́σε πλε ́ον να την οποι ́α επικαλε ́στηκε στην αιτιολογι ́α η Επιτροπη ́ δεν περιε ́χει
 ασκη ́σει τα καθη ́κοντα ́ του· συνεπω ́ς, στην πρα ́ξη περιορι ́στηκε ουσιαστικα ́ κριτη ́ρια ελε ́γχου για τις ενισχυ ́σεις που χορηγου ́-
 ο αριθμο ́ς των εχο ́ντων δυνατο ́τητα λη ́ψεως αποφα ́σεων νται στους τομει ́ς παραγωγη ́ς χα ́λυβα που περιγρα ́φονται και
 επιτρο ́πων σε δε ́κα εννε ́α. ατομικω ́ς καθορι ́ζονται στο εν λο ́γω ́εγγραφο.
 — Παραβι ́αση της υποχρεω ́σεως ενεργει ́ας εντο ́ς ευλο ́γου χρο ́νου Στηρι ́ζοντας την κρι ́ση της αποκλειστικα ́ στο α ́ρθρο 87, παρα ́-
 και των αρχω ́ν της χρηστη ́ς διοικη ́σεως και της ασφαλει ́ας γραφος 3, της Συνθη ́κης ΕΚ, η Επιτροπη ́ ο ́φειλε να εφαρμο ́σει,
 δικαι ́ου: Η Επιτροπη ́, και ́τοι ενημερω ́θηκε με επιστολε ́ς που στο πλαι ́σιο του περιθωρι ́ου εκτιμη ́σεως που διαθε ́τει, εκει ́να τα
 εστα ́λησαν το 1994 και το 1995 για τα η ́δη εφαρμοζο ́μενα κριτη ́ρια εγκρι ́σεως της ενισχυ ́σεως που εφα ́ρμοσε και σε πολλε ́ς
 και σχεδιαζο ́μενα οικονομικη ́ς φυ ́σεως με ́τρα, εντου ́τοις α ́φησε α ́λλες περιπτω ́σεις λη ́ψεως με ́τρων αναδιαρθρω ́σεως, ιδι ́ως σε
 να δημιουργηθει ́ στην ομοσπονδιακη ́ κυβε ́ρνηση και τις πολλε ́ς παρο ́μοιες περιπτω ́σεις που αφορου ́σαν την
 ενδιαφερο ́μενες επιχειρη ́σεις η δικαιολογημε ́νη εμπιστοσυ ́νη, Treuhandanstalt, αλλα ́ και στις περιπτω ́σεις της Société
 επι ́ περι ́οδο υπερβαι ́νουσα την τριετι ́α, ο ́τι δεν θα προβα ́λει Marseillaise de Crédit (2), και της Ολυμπιακη ́ς Αεροπορι ́ας (3).


text:
C 79/22 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.3.2000
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ 3) Οι προσφευ ́γοντες φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα, καθω ́ς
 και τα ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε η καθη ́ς, εξαιρουμε ́νων
 ́οσων προκα ́λεσε στην Επιτροπη ́ η παρε ́μβαση της Ομοσπονδι-
 της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 ακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας. Η Ομοσπονδιακη ́
 ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας φε ́ρει τα δικα ́ της δικαστικα ́
 ́εξοδα, καθω ́ ς και εκει ́να στα οποι ́α υποβλη ́θηκε λο ́γω της
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-132/96 και Τ-143/96,
 παρεμβα ́σεω ́ ς της η Επιτροπη ́. Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο φε ́ρει
 Freistaat Sachsen κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 τα δικα ́ του δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Κοινοτη ́των (1)
 (1) EE C 336 της 9.11.96.
 (Κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις — Αντιστα ́θμιση οικονομικω ́ ν μειο-
 νεκτημα ́ των προκληθε ́ντων απο ́ τη διαι ́ρεση της Γερμανι ́ας
 — Σοβαρη ́ διατα ́ ραξη της οικονομι ́ας κρα ́τους με ́λους —
 Περιφερειακη ́ οικονομικη ́ ανα ́πτυξη — Κοινοτικο ́ πλαι ́σιο
 για τις κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις στον τομε ́α της αυτοκινητοβιο-
 μηχανι ́ας)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (2000/C 79/48) της 27ης Ιανουαρι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση Τ-256/97, Bureau européen des unions de
 consommateurs (BEUC) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Κοινοτη ́των (1)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-132/96 και Τ-143/96, (∆ιαδικασι ́α αντιντα ́μπινγκ — 'Ενωση καταναλωτω ́ν —
 Freistaat Sachsen, εκπροσωπου ́μενο απο ́ τους Karl Pfeiffer και 'Αρνηση αναγνωρι ́σεως της ιδιο ́τητας του ενδιαφερομε ́νου
 Jochim Sedemund, δικηγο ́ρους Βερολι ́νου, με αντι ́κλητο στο με ́ρους — Συμφωνι ́α για τη θε ́ση σε εφαρμογη ́ του α ́ρθρου
 Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Aloyse May, 31, Grand-rue, και VI της ΓΣ∆Ε του 1994 — 'Αρθρα 6, παρα ́ γραφος 7, και
 Volkswagen AG και Volkswagen Sachsen GmbH, με ́εδρα το 21 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 384/96)
 Wolfsburg και το Mosel, αντιστοι ́χως, (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́με-
 νες απο ́ τους Michael Schütte, δικηγο ́ρο Βερολι ́νου, και Martina (2000/C 79/49)
 Maier, δικηγο ́ρο Düsseldorf, με αντικλη ́τους στο Λουξεμβου ́ργο
 τους δικηγο ́ρους Bonn και Schmitt, 62, avenue Guillaume,
 υποστηριζο ́μενοι απο ́ την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμα- (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 νι ́ας (εκπρο ́σωποι: αρχικω ́ς Ernst Röder και στη συνε ́χεια
 Wolf-Dieter Plessing και Thomas Oppermann), κατα ́ Επιτροπη ́ς Στην υπο ́θεση Τ-256/97, Bureau européen des unions de
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: αρχικω ́ς Paul Nemitz consommateurs (BEUC), με ́εδρα τις Βρυξε ́λλες, εκπροσωπου ́μενο
 και Anders Jessen, και στη συνε ́χεια P. Nemitz, Hans-Jürgen απο ́ τον Bernard O’Connor, solicitor, επικουρου ́μενο απο ́ τον
 Rabe, Georg Berrisch και Marco Nuñez Müller), υποστηριζο- Bonifacio Garcı́a Porras, δικηγο ́ρο Σαλαμα ́νκας, με το ́πο επιδο ́-
 με ́νης απο ́ το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και σεων στο Λουξεμβου ́ργο το γραφει ́ο του δικηγο ́ρου Arsène
 Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́σωποι: John Collins και Sarah Moore), Kronshagen, 22, avenue Marie-Adélaïde, υποστηριζο ́μενο απο ́ το
 που ́εχει ως αντικει ́μενο αι ́τηση μερικη ́ς ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας
 96/666/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 26ης Ιουνι ́ου 1996, σχετικα ́ με (εκπρο ́σωποι: Michelle Ewing και David Anderson), κατα ́ Επιτρο-
 ενι ́σχυση που χορη ́γησε η Γερμανι ́α προς τον ο ́μιλο Volkswagen πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Viktor Kreuschitz
 για τα εργοστα ́σια στις περιοχε ́ς Mosel και Chemnitz (EE 1996, και Nicholas Khan), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της
 L 308, σ. 46), το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο πενταμελε ́ς τμη ́μα), αποφα ́σεως της 18ης Ιουλι ́ου 1997, με την οποι ́α η Επιτροπη ́, στο
 συγκει ́μενο απο ́ τους A. Potocki, Προ ́εδρο, K. Lenaerts, πλαι ́σιο της διαδικασι ́ας που κατε ́ληξε στην ́εκδοση του κανο-
 C. W. Bellamy, J. Azizi και A. W. H. Meij, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: νισμου ́ (ΕΚ) 773/98, της 7ης Απριλι ́ου 1998, για την επιβολη ́
 A. Mair, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 15 ∆εκεμβρι ́ου προσωρινου ́ δασμου ́ αντιντα ́μπινγκ στις εισαγωγε ́ς αλευ ́καστων
 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: βαμβακερω ́ν υφασμα ́των καταγωγη ́ς Λαϊκη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της
 Κι ́νας, Αιγυ ́πτου, Ινδι ́ας, Ινδονησι ́ας, Πακιστα ́ν και Τουρκι ́ας
 (EE L 111, σ. 19), αρνη ́θηκε να θεωρη ́σει το προσφευ ́γον ως
 1) Σημειω ́ νει ́οτι οι προσφευ ́γοντες στην υπο ́θεση Τ-143/96 ενδιαφερο ́μενο με ́ρος, υπο ́ την ́εννοια του κανονισμου ́ (ΕΚ) 384/96
 παραιτου ́νται απο ́ το δικο ́γραφο της προσφυγη ́ς, καθ' ́οσον του Συμβουλι ́ου, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1995, για την α ́μυνα κατα ́
 επιδιω ́ κει την ακυ ́ρωση του ́αρθρου 2, πρω ́ τη περι ́πτωση, των εισαγωγω ́ν που αποτελου ́ν αντικει ́μενο ντα ́μπινγκ εκ με ́ρους
 της αποφα ́σεως 96/666/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 26ης Ιουνι ́ου χωρω ́ν μη μελω ́ν της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας (EE 1996, L 56,
 1996, σχετικα ́ με ενι ́σχυση που χορη ́γησε η Γερμανι ́α προς σ. 1), το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο
 τον ́ομιλο Volkswagen για τα εργοστα ́σια στις περιοχε ́ς Mosel απο ́ τους J. D. Cooke, Προ ́εδρο, R. Garcı́a-Valdecasas, P. Lindh,
 και Chemnitz. J. Pirrung και Μ. Βηλαρα ́, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: A. Mair, υπα ́λλη-
 λος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 27 Ιανουαρι ́ου 2000 απο ́φαση με
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́. το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 1.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 61/13
 Προσφυγή της 18ης Δεκεμβρίου 2013 — Gugler France κατά ΓΕΕΑ — Gugler (GUGLER)
 (Υπόθεση T-674/13)
 2014/C 61/23
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Gugler France SA (Besançon, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A. Grolée, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Alexander Gugler (Maxdorf, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 16ης Οκτωβρίου 2013, στην υπόθεση R 356/2012-4,
 —
 να ακυρώσει το επίμαχο σήμα,
 —
 να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα το ΓΕΕΑ και τον αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών, εφόσον αυτός παρέμβει στη δίκη.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: το εικονιστικό σήμα «GUGLER» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 6, 17, 19, 22, 37, 39 και 42 — κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 3 324 902
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: άρθρα 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 53, παράγραφος 1, στοιχείο γ', σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 4, του ΚΚΣ.
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: κήρυξη της ακυρότητας του επίμαχου κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: ακύρωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και απέρριψε την αίτηση για κήρυξη της ακυρότητας
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση των άρθρων 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 53, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του ΚΚΣ


text:
 25.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 272/20
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 10ης Σεπτεμβρίου 2008 — Τσακίρης Μαλλάς κατά ΓΕΕΑ — Late Editions (exē)
 (Υπόθεση T-96/06) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού εικονιστικού σήματος exē - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα EXE - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των προϊόντων και των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2008/C 272/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Τσακίρης Μαλλάς ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Χ. Σαμαράς, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: Δ. Μπότης)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Late Editions Ltd (Leighton Buzzard, Bedfordshire, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Ιανουαρίου 2006 (υπόθεση R 1127/2004-2), που αφορά διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Late Editions Ltd και της Τσακίρης-Μαλλάς ΕΠΕ (νυν Τσακίρης-Μαλλάς AE)
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει την Τσακίρης-Μαλλάς AE στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 108 της 6.5.2006.


text:
 7.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Administrativen sad Plovdiv (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — AES-3C MARITZA EAST 1 EOOD κατά Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
 (Υπόθεση C-124/12) (1)
 (Φόρος προστιθέμενης αξίας - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρα 168, στοιχείο α', και 176 - Δικαίωμα έκπτωσης - Δαπάνες για την απόκτηση αγαθών και παροχών υπηρεσιών που προορίζονται για το προσωπικό - Προσωπικό το οποίο έχει τεθεί στη διάθεση του υποκειμένου στον φόρο που επικαλείται το δικαίωμα έκπτωσης, του οποίου όμως εργοδότης είναι άλλο υποκείμενο στον φόρο πρόσωπο)
 2013/C 260/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Plovdiv
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 AES-3C MARITZA EAST 1 EOOD
 κατά
 Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής απόφασης — Administrativen sad Plovdiv — Ερμηνεία των άρθρων 168, στοιχείο α', και 176 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Πεδία εφαρμογής — Περιορισμός του δικαιώματος έκπτωσης του φόρου εισροών — Εταιρία που δεν έχει δικό της προσωπικό, αλλά μισθώνει εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης βάσει σύμβασης την οποία συνάπτει με άλλη εταιρία, η οποία θέτει στη διάθεσή της ορισμένα μέλη του προσωπικού της — Μη αναγνώριση του δικαιώματος της εταιρίας να εκπέσει τον ΦΠΑ για τις υπηρεσίες μεταφοράς που της έχουν παρασχεθεί, για τα ρούχα εργασίας και τον ατομικό εξοπλισμό ασφάλειας που έχει αγοράσει για τους εργαζόμενους και για τις δαπάνες στις οποίες έχει υποβληθεί για τα επαγγελματικά ταξίδια τους, επειδή τα αγαθά αυτά και οι υπηρεσίες αυτές τέθηκαν δωρεάν στη διάθεση φυσικών προσώπων που εργάζονται μεν για την εταιρία, χωρίς όμως η εταιρία αυτή να είναι ο εργοδότης τους
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 168, στοιχείο α', και 176, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχουν την έννοια ότι αντιβαίνει στα άρθρα αυτά η εθνική νομοθετική ρύθμιση κατά την οποία το υποκείμενο στον φόρο πρόσωπο που υποβάλλεται σε δαπάνες για υπηρεσίες μεταφοράς, για ρούχα εργασίας και για ατομικό εξοπλισμό ασφάλειας των προσώπων που εργάζονται για λογαριασμό του, καθώς και για τα επαγγελματικά ταξίδια τους, δεν έχει δικαίωμα να εκπέσει τον φόρο προστιθέμενης αξίας για τις δαπάνες αυτές, επειδή τα πρόσωπα αυτά τίθενται στη διάθεσή του από άλλο φορέα και συνεπώς δεν μπορούν να θεωρηθούν, σύμφωνα με τη ρύθμιση αυτή, ως μέλη του προσωπικού του εν λόγω φορολογικού υποχρέου, μολονότι μπορεί να γίνει δεκτό ότι οι δαπάνες αυτές έχουν ευθεία και άμεση σχέση με τα γενικά έξοδα που συναρτώνται προς το σύνολο των οικονομικών δραστηριοτήτων του εν λόγω υποχρέου.
 2)
 Το άρθρο 176, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2006/112 έχει την έννοια ότι αντιβαίνει στο άρθρο αυτό η θέσπιση από ένα κράτος μέλος, κατά τον χρόνο της προσχώρησής του στην Ένωση, ενός περιορισμού του δικαιώματος έκπτωσης κατ’ εφαρμογή νομοθετικής διάταξης του εθνικού δικαίου που αποκλείει το δικαίωμα έκπτωσης ως προς τα αγαθά ή τις υπηρεσίες που προορίζονται για την πραγματοποίηση παραδόσεων ή παροχών εκ χαριστικής αιτίας ή για την άσκηση δραστηριοτήτων ξένων προς την οικονομική δραστηριότητα του υποκείμενου στον φόρο προσώπου, με δεδομένο ότι η εθνική νομοθεσία που ίσχυε μέχρι την ημερομηνία της προσχώρησης αυτής δεν απέκλειε το δικαίωμα αυτό.
 Το εθνικό δικαστήριο οφείλει να ερμηνεύει, στο μέτρο του δυνατού, τις επίμαχες στην κύρια δίκη εθνικές διατάξεις σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης. Εφόσον αποδεικνύεται ότι η ερμηνεία αυτή είναι αδύνατη, το εθνικό δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να μην εφαρμόζει τις διατάξεις αυτές ως ασυμβίβαστες με το άρθρο 176, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2006/112.
 (1) ΕΕ C 151 της 26.5.2012.


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/17
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Δεκεμβρίου 2007 [αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Hans-Dieter Jundt, Hedwig Jundt κατά Finanzamt Offenburg
 (Υπόθεση C-281/06) (1)
 (Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Εκπαιδευτική δραστηριότητα ασκούμενη ως παρεπόμενη επαγγελματική απασχόληση - Έννοια της «αμοιβής» - Αποζημιώσεις προς κάλυψη επαγγελματικών δαπανών - Νομοθεσία περί φορολογικής απαλλαγής - Προϋποθέσεις - Αμοιβή καταβαλλόμενη από δημόσιο πανεπιστήμιο)
 (2008/C 51/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Hans-Dieter Jundt, Hedwig Jundt
 κατά
 Finanzamt Offenburg
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bundesfinanzhof — Ερμηνεία των άρθρων 49 και 149 ΕΚ — Παρεπόμενη επαγγελματική απασχόληση υπό την ιδιότητα διδάσκοντος σε νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (πανεπιστήμιο), έναντι αμοιβής δυνάμενης να θεωρηθεί ως αποζημίωση έναντι δαπανών — Εθνική κανονιστική ρύθμιση περιορίζουσα την φορολογική απαλλαγή που προβλέπεται για τέτοιου είδους αμοιβές σε εκείνες μόνο που καταβάλλονται από νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου εγκατεστημένα στο οικείο κράτος μέλος
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Η εκπαιδευτική δραστηριότητα υποκειμένου στον φόρο κράτους μέλους, η οποία ασκείται στην υπηρεσία νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, εγκατεστημένου σε άλλο κράτος μέλος, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 49 ΕΚ, ακόμη κι αν ασκείται ως παρεπόμενη επαγγελματική δραστηριότητα και έχει σχεδόν τιμητικό χαρακτήρα.
 2)
 Ο περιορισμός της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών από εθνική κανονιστική ρύθμιση που χορηγεί απαλλαγή από τον φόρο εισοδήματος μόνο για τις αμοιβές που καταβάλλονται, ως αντιπαροχή παρεπόμενης εκπαιδευτικής δραστηριότητας, από πανεπιστήμια τα οποία είναι νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, εγκατεστημένα στην ημεδαπή, και δεν τη χορηγεί όταν οι αμοιβές αυτές καταβάλλονται από πανεπιστήμιο εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος, δεν δικαιολογείται από επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος.
 3)
 Το γεγονός ότι τα κράτη μέλη είναι αρμόδια για τη λήψη αποφάσεων περί της οργανώσεως του εκπαιδευτικού τους συστήματος δεν καθιστά συμβατή προς το κοινοτικό δίκαιο εθνική κανονιστική ρύθμιση που χορηγεί φοροαπαλλαγή μόνο στους υποκειμένους στον φόρο οι οποίοι ασκούν δραστηριότητες στην υπηρεσία ή για λογαριασμό των ημεδαπών δημοσίων πανεπιστημίων.
 (1) ΕΕ C 224 της 16.9.2006.


text:
 28.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 245/28
 Προσφυγή της 4ης Ιουνίου 2014 — Gutser κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-392/14)
 2014/C 245/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Gutser, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. C. García Muñoz, J. I. Jiménez-Blanco Carrillo de Albornoz και J. Corral García, abogados)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και
 —
 να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας απόφαση ταυτίζεται με την προσβαλλόμενη απόφαση στο πλαίσιο της υποθέσεως T-515/13, Επιτροπή κατά Ισπανίας, σχετικά με το φορολογικό καθεστώς το οποίο διέπει ορισμένες συμφωνίες χρηματοδοτικής μίσθωσης, γνωστό και ως «ισπανικό φορολογικό καθεστώς χρηματοδοτικής μίσθωσης».
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από το γεγονός ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση ουσιώδους τύπου και κατά παράβαση των άρθρων 20, 21 και 41, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον εκδόθηκε κατόπιν διαδικασίας έρευνας κατά την οποία σημειώθηκαν ουσιώδεις παρατυπίες.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 107 και 108 ΣΛΕΕ, καθόσον η Επιτροπή έκρινε ότι τα επίμαχα μέτρα συνιστούν κρατική ενίσχυση, καίτοι δεν αποδείχθηκε ο επιλεκτικός χαρακτήρας τους.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 107 και 108 ΣΛΕΕ, καθόσον η Επιτροπή έκρινε ότι τα επίμαχα μέτρα συνιστούν κρατική ενίσχυση, καίτοι δεν αποδείχθηκαν οι επιπτώσεις τους στο ενδοκοινοτικό εμπόριο.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε η Επιτροπή λόγω παραβάσεως του άρθρου 107 της Συνθήκης, καθόσον έκρινε ότι οι επενδυτές είναι αποδέκτες ενδεχόμενης ενισχύσεως. Επίσης, η απόφαση πάσχει έλλειψη αιτιολογίας.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο καθόσον διατάσσει την ανάκτηση της ενισχύσεως, κατά παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ίσης μεταχειρίσεως, καθώς και κατά παράβαση του άρθρου 14 του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999.


text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/25
 Προσφυγή της 15ης Φεβρουαρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Μάλτας
 (Υπόθεση C-87/07)
 (2007/C 82/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η μαλτέζικη
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Κοντού-Durande και K. Xuereb)
 Καθής: Δημοκρατία της Μάλτας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Μάλτας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης (1) ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Μάλτας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 3 Δεκεμβρίου 2005.
 (1) ΕΕ L 251, σ. 12.


text:
 6.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 101/9
 Αναίρεση ασκηθείσα στις 18 Ιανουαρίου 2013 από τις Gabi Thesing και Bloomberg Finance LP κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα), στις 29 Νοεμβρίου 2012, στην υπόθεση T-590/10, Gabi Thesing, Bloomberg Finance LP κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
 (Υπόθεση C-28/13 P)
 2013/C 101/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Gabi Thesing, Bloomberg Finance LP (εκπρόσωποι: M. Stephens, R. Lands, Solicitors)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
 Αιτήματα των αναιρεσειουσών
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 29 Νοεμβρίου 2012, στην υπόθεση T-590/10, για τον λόγο ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο στην απόφασή του.
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (στο εξής: ΕΚΤ), κοινοποιηθείσα με τα από 17 Σεπτεμβρίου 2010 και 21 Οκτωβρίου 2010, με την οποία η ΕΚΤ αρνήθηκε την πρόσβαση στα έγγραφα που ζήτησαν οι αναιρεσείουσες σύμφωνα με την απόφαση (2004/258/ΕΚ) της ΕΚΤ, της 4ης Μαρτίου 2004, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της ΕΚΤ (1). Το Γενικό Δικαστήριο πρέπει να ακυρώσει την απόφαση αυτή διότι:
 i)
 η ΕΚΤ υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και/ή υπερέβη των εξουσιών της εκδίδοντας την απόφαση αυτή·
 ii)
 η μόνη θεμιτή απόφαση την οποία μπορούσε να λάβει η ΕΚΤ ήταν να επιτρέψει την πρόσβαση στα εν λόγω έγγραφα, όπως είχε ζητηθεί.
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου καθόσον καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η ΕΚΤ, για τον λόγο ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε συναφώς σε πλάνη περί το δίκαιο·
 —
 επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου ούτως ώστε το Γενικό Δικαστήριο να αποφανθεί σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου επί των νομικών ζητημάτων που προβλήθηκαν με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι αναιρεσείουσες διατείνονται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο:
 —
 ερμηνεύοντας εσφαλμένως το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', της αποφάσεως (2004/258/CE) της ΕΚΤ, της 4ης Μαρτίου 2004, το οποίο προβλέπει εξαίρεση από το γενικό δικαίωμα προσβάσεως που κατοχυρώνεται στο άρθρο 2 της αποφάσεως αυτής·
 —
 κρίνοντας ότι η ΕΚΤ ορθώς μπορούσε να αποφασίσει ότι η γνωστοποίηση των ζητηθέντων από τις αναιρεσείουσες εγγράφων θα έθιγε την οικονομική πολιτική της ΕΕ και της Ελλάδας·
 —
 ερμηνεύοντας εσφαλμένως το άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου·
 —
 μη εξετάζοντας τα επιχειρήματα των αναιρεσειουσών όσον αφορά το άρθρο 4, παράγραφος 2, και το άρθρο 4, παράγραφος 3, της αποφάσεως της ΕΚΤ·
 —
 οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται επίσης ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη όσον αφορά τα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ L 80, σ. 42


text:
 17.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2012 — Total Nederland κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-348/06) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ολλανδική αγορά της πίσσας οδοποιίας - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Διαρκής παράβαση - Καταλογισμός της παραβάσεως - Πρόστιμα - Σοβαρότητα και διάρκεια της παραβάσεως)
 2012/C 355/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Total Nederland NV (Voorburg, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: A. Vandencasteele, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Bouquet και F. Castillo de la Torre)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2006) 4090 τελικό της Επιτροπής, της 13ης Σεπτεμβρίου 2006, σχετικά με τη διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 (ΕΚ) [Υπόθεση COMP/F/38.456 — Πίσσα (Κάτω Χώρες)], και, επικουρικώς, αίτημα περί μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με την εν λόγω απόφαση.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Total Nederland NV στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 20 της 27.1.2007.