text:
 15.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 78/14
 Προσφυγή της 20ής Ιανουαρίου 2014 — Sales & Solutions κατά ΓΕΕΑ — Wattline (WATTLINE)
 (Υπόθεση T-46/14)
 2014/C 78/29
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sales & Solutions GmbH (Φρανκφούρτη επί του Μάιν, Γερμανία) (εκπρόσωπος: K. Gründig-Schnelle, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Wattline GmbH (Ruderting, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να μεταρρυθμίσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς της 18ης Νοεμβρίου 2013, στην υπόθεση R 1668/2012-4, ούτως ώστε να διατηρηθεί πλήρως η απόφαση του τμήματος ανακοπών και να απορριφθεί η αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος,
 —
 να καταδικάσει την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η Wattline GmbH
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «WATTLINE» για υπηρεσίες των κλάσεων 35, 36 και 42 – Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 8 908 345
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: το γερμανικό λεκτικό και εικονιστικό σήμα «Watt» για υπηρεσίες των κλάσεων 35, 39 και 42
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: η ανακοπή έγινε μερικώς δεκτή.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως και απόρριψη της ανακοπής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφοι 1, στοιχείο β', και 4 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 και παράβαση του κανόνα 20, παράγραφος 7, στοιχείο γ', και του κανόνα 50 του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής.


text:
C 101/54 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 26.4.2003
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-244/02 ( 1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-345/02 ( 1)
 (2003/C 101/95)
 (2003/C 101/96)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Με διάταξη της 27ης Ιανουαρίου 2003, o πρόεδρος του δευτέρου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφά-
 σισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-244/02, G.D. Searle LLC Με διάταξη της 23ης Ιανουαρίου 2003, o πρόεδρος του δευτέρου
 κατά του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφά-
 αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ). σισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-345/02, European Dynamics
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ( 1) EE C 247 της 12.10.02.
 (1 ) ΕΕ C 19 της 25.1.03.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 2.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/47
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαρτίου 2016 — Amrita κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-439/15) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Γεωργία - Προστασία κατά των επιβλαβών για τα φυτά οργανισμών - Μέτρα για την πρόληψη της εισαγωγής και της εξάπλωσης στην Ένωση του βακτηρίου Xylella fastidiosa - Κανονιστική πράξη για την εφαρμογή της οποίας απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα - Πράξη που δεν αφορά ατομικά τον προσφεύγοντα - Απαράδεκτο))
 (2016/C 156/63)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Soc. coop. Amrita arl (Scorrano, Ιταλία) και οι 28 λοιποί προσφεύγοντες των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα της διατάξεως (εκπρόσωποι: L. Paccione και V. Stamerra, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Bianchi και I. Galindo Martín)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της εκτελεστικής αποφάσεως (ΕΕ) 2015/789 της Επιτροπής, της 18ης Μαΐου 2015, σχετικά με μέτρα για την πρόληψη της εισαγωγής και της εξάπλωσης στην Ένωση του οργανισμού Xylella fastidiosa (Wells et al.) (EE L 125, σ. 36), αφού κριθεί, εφόσον είναι αναγκαίο, ανεφάρμοστη η οδηγία 2000/29/ΕΚ του Συμβουλίου, της 8ης Μαΐου 2000, περί μέτρων κατά της εισαγωγής στην Κοινότητα οργανισμών επιβλαβών για τα φυτά ή τα φυτικά προϊόντα και κατά της εξάπλωσής τους στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ L 169, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Soc. coop. Amrita arl και τους 28 λοιπούς προσφεύγοντες των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα της διατάξεως στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 328 της 5.10.2015.


text:
 24.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/56
 Προσφυγή της 26ης Μαΐου 2017 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi κατά EUIPO — M. J. Dairies (BBQLOUMI)
 (Υπόθεση T-328/17)
 (2017/C 239/69)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Λευκωσία, Κύπρος) (εκπρόσωποι: S. Malynicz, QC, και V. Marsland, Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: M. J. Dairies EOOD (Σόφια, Βουλγαρία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «BBQLOUMI» — Υπ’ αριθ. 13 069 034 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 16ης Μαρτίου 2017 στην υπόθεση R 497/2016-4
 Αιτήματα
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 24.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 25ης Ιουνίου 2015 [αίτηση του Hof van beroep te Brussel (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Loutfi Management Propriété Intellectuelle SARL κατά AMJ Meatproducts NV, Halalsupply NV
 (Υπόθεση C-147/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 - Άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Αποτελέσματα - Δικαίωμα που παρέχει το κοινοτικό σήμα - Πανομοιότυπα ή παρόμοια σήματα - Απαγόρευση χρήσεως - Κίνδυνος συγχύσεως - Εκτίμηση - Συνεκτίμηση της χρήσεως γλώσσας η οποία δεν περιλαμβάνεται στις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης))
 (2015/C 279/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van beroep te Brussel
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Loutfi Management Propriété Intellectuelle SARL
 κατά
 AMJ Meatproducts NV, Halalsupply NV
 Διατακτικό
 Το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα, έχει την έννοια ότι, για να εκτιμηθεί ο κίνδυνος συγχύσεως ο οποίος ενδεχομένως υφίσταται μεταξύ κοινοτικού σήματος και σημείου, τα οποία αφορούν πανομοιότυπα ή παρόμοια προϊόντα και περιλαμβάνουν αμφότερα κυρίαρχη αραβική λέξη σε λατινική και αραβική γραφή, οι δε επίμαχες λέξεις είναι οπτικώς παρόμοιες, υπό περιστάσεις όπου το ενδιαφερόμενο κοινό του κοινοτικού σήματος και του επίμαχου σημείου έχει βασική γνώση της γραπτής αραβικής γλώσσας, πρέπει να ληφθούν υπόψη η σημασία και η προφορά των λέξεων αυτών.
 (1) ΕΕ C 194 της 24.6.2014.


text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 21ης Ιουνίου 2007 [αίτηση του College van Beroep voor het bedrijfsleven (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Stichting ROM-projecten κατά Staatssecretaris van Economische Zaken
 (Υπόθεση C-158/06) (1)
 (Διαρθρωτικά ταμεία - Επιστροφή κοινοτικής ενισχύσεως σε περίπτωση παρατυπίας - Μη δημοσίευση και μη γνωστοποίηση των όρων χορηγήσεως της ενισχύσεως - Άγνοια του δικαιούχου - Καλή πίστη - Ασφάλεια δικαίου - Αποτελεσματικότητα - Άρθρο 10 ΕΚ)
 (2007/C 183/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 College van Beroep voor het bedrijfsleven
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Stichting ROM-projecten
 κατά
 Staatssecretaris van Economische Zaken
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Ερμηνεία του άρθρου 6 της αποφάσεως C(95) 1753 της Επιτροπής, της 16ης Οκτωβρίου 1995, περί χορηγήσεως συνδρομής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Αναπτύξεως (ΕΤΠΑ) και του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ΕΚΤ) σε ένα επιχειρησιακό πρόγραμμα στο πλαίσιο της κοινοτικής πρωτοβουλίας ΜΜΕ, υπέρ περιοχών που είναι επιλέξιμες για τους σκοπούς 1 και 2 στις Κάτω Χώρες — Διάταξη ανεπιφύλακτη και ακριβής, παράγουσα άμεσα αποτελέσματα, δυνάμενη να προβληθεί εις βάρος του τελικού δικαιούχου της συνδρομής — Ερμηνεία του άρθρου 38, παράγραφος 1, στοιχείο η', του κανονισμού (ΕΚ) 1260/1999 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 1999, περί γενικών διατάξεων για τα διαρθρωτικά ταμεία (ΕΕ L 161, σ. 1) — Μη ανάκτηση, συνεπεία παρατυπίας, έναντι δικαιούχου που δεν γνώριζε την απόφαση της Επιτροπής
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Οσάκις οι όροι χορηγήσεως χρηματοδοτικής συνδρομής απονεμόμενης από την Κοινότητα σε κράτος μέλος προβλέπονται στην απόφαση περί χορηγήσεως συνδρομής, αλλά το κράτος μέλος δεν τις δημοσίευσε ούτε τις γνωστοποίησε στον τελικό δικαιούχο της συνδρομής, το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει την εφαρμογή της αρχής της ασφαλείας δικαίου, προκειμένου να αποκλειστεί η επιστροφή από τον εν λόγω δικαιούχο των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, υπό την προϋπόθεση ότι αποδεικνύεται η καλή πίστη του δικαιούχου αυτού. Στην περίπτωση αυτή, το οικείο κράτος μέλος μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνο από χρηματοοικονομικής απόψεως για τα μη ανακτηθέντα ποσά, προκειμένου να έχει πρακτική αποτελεσματικότητα το δικαίωμα της Κοινότητας να επιτύχει την επιστροφή του ποσού της συνδρομής.
 (1) ΕΕ C 60 της 11.3.2006.


text:
28.9.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 233/23
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: N. Niejahr, Αγωγή της Malagutti-Vezinhet SA κατά της Επιτροπής των
 K. Fitch και B. Wägenbaur), που είχε ως αντικείμενο τη μερική Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 10 Ιουνίου 2002
 ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 937/2001 της Επιτροπής, της
 11ης Μαι ̈́ου 2001, περί της έγκρισης νέων χρήσεων πρόσθετων
 υλών, νέου παρασκευάσματος πρόσθετων υλών, της παράτασης (Υπόθεση Τ-177/02)
 των προσωρινών εγκρίσεων και της δεκαετούς έγκρισης μιας
 πρόσθετης ύλης στις ζωοτροφές (EE L 130, σ. 25), το Πρωτοδικείο
 (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Βηλαρά, Πρόεδρο, και (2002/C 233/44)
 τους V. Tiili και M. P. Mengozzi, δικαστές, γραμματέας: H. Jung,
 εξέδωσε στις 14 Ιουνίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο δια-
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 τακτικό:
 1) Καταργείται η δίκη επί της παρούσας προσφυγής.
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα. Η Société Malagutti-Vezinhet SA με έδρα το Cavaillon (Γαλλία)
 εκπροσωπούμενη από την δικηγόρο Béatrice Favarel-Veidig με
 τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδι-
 ( 1) ΕΕ C 289 της 13.10.2001.
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 10 Ιουνίου 2002, αγωγή
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 — να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να της καταβάλει τα
 ακόλουθα ποσά:
 της 19ης Ιουνίου 2002
 στην υπόθεση Τ-197/01, Groupement d’intérêt de produits — το ποσό των 222 540,00 γαλλικών φράγκων (FF), ήτοι
 agricoles de la Martinique (GIPAM) κατά Επιτροπής των 33 926,00 ευρώ, έναντι της ζημίας που έχει υποστεί·
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 — το ποσό των 1 943 413,56 FF, ήτοι 296 271,48 ευρώ
 (Προσφυγή ακυρώσεως — Κανονισμός (ΕΚ) 896/2001 για διαφυγόν κέρδος στην βρετανική αγορά σε περί-
 — Προθεσμία προς άσκηση προσφυγής — Προδήλως πτωση που το Πρωτοδικείο κρίνει ως μη αποδεδειγμένο
 απαράδεκτη προσφυγή) το διαφυγόν κέρδος, σ' αυτό εναπόκειται να επιδικάσει
 το εν λόγω ποσό έναντι της απωλείας ευκαιρίας να
 (2002/C 233/43) εκσυγχρονίσει τον τρόπο διεξαγωγής των εμπορικών
 δραστηριοτήτων της που είχε προγενεστέρως
 καθιερώσει·
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 — το ποσό των 2 013 455,16 FF ήτοι 306 949,26 ευρώ
 έναντι της προσβολής της εικόνας της ως εταιρίας,
 Στην υπόθεση Τ-197/01, Groupement d’intérêt de produits όσον αφορά τη διανομή των προϊόντων της στην
 agricoles de la Martinique (GIPAM), με έδρα το Ducos (Γαλλία), Ευρώπη και ειδικότερα, στη βρεταννική αγορά.
 εκπροσωπούμενη από τους Α. Lorang, P. Leroyer Gravet και
 Η. Mazingue, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι:
 A. Bordes και L. Visaggio), που είχε ως αντικείμενο προσφυγή
 περί ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 896/2001 της Επιτροπής, Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 της 7ης Μαι ̈́ου 2001, περί των λεπτομερειών εφαρμογής του
 κανονισμού (ΕΟΚ) 404/93 του Συμβουλίου σχετικά με το
 καθεστώς εισαγωγής μπανανών στην Κοινότητα (EE L 126 της Η ενάγουσα εξάγει φρούτα και λαχανικά προς, μεταξύ άλλων,
 8.5.2001, σ. 6), το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από την αγγλική αγορά. Τον Σεπτέμβριο του 2001, η ισλανδικές
 τους J. D. Cooke, Πρόεδρο, και V. Tiili και P. Lindh, δικαστές, υγειονομικές αρχές ενημέρωσαν την Επιτροπή σχετικά με κατά-
 γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 19 Ιουνίου 2002 διάταξη με λοιπα φυτοφαρμάκων υπερβαίνοντα το ανώτατο καθορισθέν όριο.
 το ακόλουθο διατακτικό: Κατόπιν της ενημερώσεως αυτής, η Επιτροπή απέστειλε σήμα
 άμεσου συναγερμού σχετικά με το κατάλοιπο dicofol σε μήλα που
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη. είχαν εισαχθεί στη Γαλλία από τις Κάτω Χώρες. Σε ένα δεύτερο
 σήμα, καθώς και στα επακολουθήσαντα σήματα, ρητώς μνημονεύ-
 2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα. εται ως εξαγωγέας το όνομα της ενάγουσας.
 ( 1) ΕΕ C 303 της 27.10.2001.
 Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή, ενεργώντας κατ' αυτόν
 τον τρόπο, διέπραξε επιζήμιο γι' αυτήν λάθος.


text:
 8.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 439/17
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) στις 8 Σεπτεμβρίου 2014 — WebMindLicences Kft. κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Kiemelt Adó- és Vám Főigazgatóság
 (Υπόθεση C-419/14)
 (2014/C 439/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: WebMindLicences Kft.
 Καθής: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Kiemelt Adó- és Vám Főigazgatóság
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Στο πλαίσιο εφαρμογής του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του άρθρου 24, παράγραφος 1, και του άρθρου 43, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (στο εξής: οδηγία για τον ΦΠΑ), στο πλαίσιο του προσδιορισμού για σκοπούς ΦΠΑ του προσώπου που παρέχει την υπηρεσία, όταν εξετάζεται κατά πόσον η πράξη έχει αμιγώς εικονικό χαρακτήρα, στερείται πραγματικού οικονομικού και εμπορικού περιεχομένου και στοχεύει αποκλειστικά στην εξασφάλιση φορολογικής ελαφρύνσεως, έχει σημασία, όσον αφορά την ερμηνεία, το γεγονός ότι, στην υπόθεση της κύριας δίκης, ο διαχειριστής και κύριος του 100 % της δικαιοπαρόχου εμπορικής εταιρείας είναι το φυσικό πρόσωπο που δημιούργησε την τεχνογνωσία, η οποία εξάλλου παραχωρείται μέσω της εν λόγω συμβάσεως παραχωρήσεως άδειας;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, έχει σημασία στο πλαίσιο εφαρμογής του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του άρθρου 24, παράγραφος 1, και του άρθρου 43 της οδηγίας για τον ΦΠΑ και της διαπιστώσεως καταχρηστικής πρακτικής, έχει σημασία το γεγονός ότι το εν λόγω φυσικό πρόσωπο ασκεί ή μπορεί να ασκεί άτυπα επιρροή στον τρόπο εκμεταλλεύσεως της δικαιοδόχου εμπορικής εταιρείας και στις αποφάσεις της εν λόγω επιχειρήσεως; Για την εν λόγω ερμηνεία, είναι λυσιτελές το γεγονός ότι ο δημιουργός της τεχνογνωσίας συμμετέχει ή μπορεί να συμμετέχει άμεσα ή έμμεσα, ασκώντας δραστηριότητα συμβούλου ή παρέχοντας συμβουλές σχετικά με την ανάπτυξη και την εκμετάλλευση της τεχνογνωσίας, στη λήψη επιχειρηματικών αποφάσεων οι οποίες αφορούν την παροχή της υπηρεσίας που βασίζεται στην εν λόγω τεχνογνωσία;
 3)
 Στην υπόθεση της κύριας δίκης και λαμβάνοντας υπόψη το δεύτερο ερώτημα, όσον αφορά τον προσδιορισμό για σκοπούς ΦΠΑ του προσώπου που παρέχει την υπηρεσία, εκτός από την εξέταση της υποκείμενης συμβατικής πράξεως, είναι λυσιτελές το γεγονός ότι ο δημιουργός της τεχνογνωσίας, ως φυσικό πρόσωπο, ασκεί επιρροή, και συγκεκριμένα καθοριστική επιρροή, ή παρέχει οδηγίες σχετικά με τον τρόπο παροχής της υπηρεσίας που βασίζεται στην εν λόγω τεχνογνωσία;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα, ποια είναι κατά τον καθορισμό της εκτάσεως της εν λόγω επιρροής και των εν λόγω οδηγιών, τα στοιχεία ή τα κριτήρια που μπορούν να ληφθούν υπόψη για να διαπιστωθεί ότι [ο δημιουργός της τεχνογνωσίας] ασκεί καθοριστική επιρροή στην παροχή της υπηρεσίας, το δε πραγματικό οικονομικό περιεχόμενο της υποκείμενης πράξεως ήταν υπέρ της δικαιοπαρόχου επιχειρήσεως;
 5)
 Στην υπόθεση της κύριας δίκης, όταν εξετάζεται η εξασφάλιση της φορολογικής ελαφρύνσεως, έχει σημασία κατά την ανάλυση των σχέσεων των οικονομικών φορέων και των προσώπων τα οποία αφορά η πράξη το γεγονός ότι οι υποκείμενοι στον φόρο οι οποίοι έλαβαν μέρος στην επίμαχη πράξη, με σκοπό τη φοροαποφυγή, ήσαν νομικά πρόσωπα, όταν η φορολογική αρχή κράτους μέλους θεωρεί ότι φυσικό πρόσωπο λαμβάνει τις στρατηγικές και επιχειρησιακές αποφάσεις εκμεταλλεύσεως [της τεχνογνωσίας]; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, πρέπει να ληφθεί υπόψη το κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου το φυσικό πρόσωπο έλαβε τις εν λόγω αποφάσεις; Υπό συνθήκες, όπως οι υπό κρίση, εάν διαπιστωθεί ότι δεν είναι καθοριστικής σημασίας η συμβατική θέση των μερών, έχει σημασία για την ερμηνεία το γεγονός ότι η διαχείριση των τεχνικών μέσων, των ανθρώπινων πόρων και των χρηματοοικονομικών πράξεων που απαιτούνται για την παροχή της επίμαχης υπηρεσίας που βασίζεται στο Διαδίκτυο αποτελεί ευθύνη των υπεργολάβων;
 6)
 Εάν διαπιστωθεί ότι οι ρήτρες της συμβάσεως παραχωρήσεως άδειας δεν έχουν πραγματικό οικονομικό περιεχόμενο, συνεπάγεται ο εκ νέου χαρακτηρισμός των συμβατικών ρητρών και η επαναφορά της καταστάσεως η οποία θα υπήρχε απουσία της πράξης, στην οποία συνίσταται η καταχρηστική πρακτική, ότι η φορολογική αρχή του κράτους μέλους μπορεί επομένως να καθορίσει διαφορετικά το κράτος μέλος παροχής της υπηρεσίας και, ως εκ τούτου, τον τόπο στον οποίο ο φόρος είναι απαιτητός, ακόμη και όταν η δικαιοδόχος επιχείρηση εκπλήρωσε τις φορολογικές υποχρεώσεις της στο κράτος μέλος εγκαταστάσεώς της σύμφωνα με τις κατά νόμο απαιτήσεις του εν λόγω κράτους μέλους;
 7)
 Έχουν το άρθρο 49 ΣΛΕΕ και το άρθρο 56 ΣΛΕΕ την έννοια ότι αντίκειται σε αυτά και ενδέχεται να συνιστά κατάχρηση της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών συμβατική διευθέτηση, όπως αυτή της κύριας δίκης, σύμφωνα με την οποία επιχείρηση, υποκείμενη στον φόρο σε ένα κράτος μέλος, μεταβιβάζει μέσω συμβάσεως παραχωρήσεως άδειας σε άλλη επιχείρηση, υποκείμενη στον φόρο σε άλλο κράτος μέλος, την τεχνογνωσία για την παροχή υπηρεσιών με περιεχόμενο για ενηλίκους μέσω τεχνολογίας διαδραστικής επικοινωνίας βασισμένης στο Διαδίκτυο και το δικαίωμα χρήσεώς της, υπό συνθήκες στις οποίες ο ΦΠΑ της ούτως μεταβιβασθείσας υπηρεσίας είναι ευνοϊκότερος στο κράτος μέλος στο οποίο η δικαιοδόχος επιχείρηση έχει την έδρα της;
 8)
 Υπό συνθήκες, όπως οι υπό κρίση, ποια σημασία πρέπει να αποδοθεί, πέραν της φορολογικής ελαφρύνσεως που μπορεί τυχόν να επιτευχθεί, στις εμπορικές παραμέτρους τις οποίες έλαβε υπόψη της η δικαιοπάροχος επιχείρηση; Στο πλαίσιο αυτό, ειδικότερα, έχει σημασία για την ερμηνεία το γεγονός ότι ο κύριος του 100 % και διαχειριστής της δικαιοπαρόχου εμπορικής εταιρείας είναι το φυσικό πρόσωπο που δημιούργησε αρχικώς την τεχνογνωσία;
 9)
 Κατά την εξέταση της καταχρηστικής συμπεριφοράς, μπορούν να ληφθούν υπόψη περιστάσεις παρόμοιες με αυτές της διαφοράς της κύριας δίκης, όπως τα τεχνικά στοιχεία και τα σχετικά με την υποδομή στοιχεία τα οποία απαιτούνται για την αρχική προώθηση και την εκτέλεση της υπηρεσίας που αποτελεί αντικείμενο της επίμαχης πράξεως καθώς και οι υποδομές και οι ανθρώπινοι πόροι που διαθέτει η δικαιοπάροχος επιχείρηση για την παροχή της επίμαχης υπηρεσίας και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποια είναι η σημασία τους;
 10)
 Βάσει των πραγματικών περιστατικών της παρούσας υποθέσεως, έχουν το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γ', το άρθρο 24, παράγραφος 1, το άρθρο 43 και το άρθρο 273, της οδηγίας για τον ΦΠΑ, σε συνδυασμό με το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ και το άρθρο 325 ΣΛΕΕ, την έννοια ότι, για την πραγματική εκτέλεση της υποχρεώσεως των κρατών μελών της Ένωσης να εισπράττουν πραγματικά και εμπρόθεσμα το συνολικό ποσό του ΦΠΑ και για την αποφυγή της απώλειας των δημοσιονομικών εσόδων που συνεπάγονται η φοροδιαφυγή και η φοροαποφυγή μεταξύ των συνόρων των κρατών μελών, σε περίπτωση συμβάσεως παροχής υπηρεσιών και με σκοπό τον προσδιορισμό του προσώπου που παρέχει την υπηρεσία, η φορολογική αρχή του κράτους μέλους νομιμοποιείται, κατά την αποδεικτική φάση της φορολογικής διοικητικής διαδικασίας και με σκοπό την αποσαφήνιση των πραγματικών περιστατικών, να δεχθεί στοιχεία, πληροφορίες και αποδεικτικά μέσα, και, επομένως, αρχεία παρακολουθήσεως, τα οποία αποκτήθηκαν εν αγνοία του υποκειμένου στον φόρο από το ανακριτικό όργανο της φορολογικής αρχής στο πλαίσιο διαδικασίας ποινικού χαρακτήρα, να τα χρησιμοποιήσει και να θεμελιώσει σε αυτά την εκτίμησή της όσον αφορά τις φορολογικές συνέπειες, και ότι, από την πλευρά του, το διοικητικό δικαστήριο, το οποίο επιλαμβάνεται της προσφυγής κατά της αποφάσεως της φορολογικής αρχής του κράτους μέλους, μπορεί να εκτιμήσει τα εν λόγω στοιχεία στο πλαίσιο των αποδείξεων, κατά την εξέταση της νομιμότητάς της;
 11)
 Βάσει των πραγματικών περιστατικών της παρούσας υποθέσεως, έχουν το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γ', το άρθρο 24, παράγραφος 1, το άρθρο 43 και το άρθρο 273, της οδηγίας για τον ΦΠΑ, σε συνδυασμό με το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ και το άρθρο 325 ΣΛΕΕ, την έννοια ότι, για την πραγματική εκπλήρωση της υποχρεώσεως των κρατών μελών της Ένωσης να εισπράττουν πραγματικά και εμπρόθεσμα το συνολικό ποσό του ΦΠΑ, δηλαδή για την υποχρέωση των κρατών μελών να διασφαλίζουν την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που επιβάλλονται στον υποκείμενο στον φόρο, το περιθώριο που αναγνωρίζεται για τη χρήση των μέσων που διαθέτει η φορολογική αρχή του κράτους μέλους περιλαμβάνει τη δυνατότητα της εν λόγω αρχής να χρησιμοποιεί τα αποδεικτικά μέσα τα οποία συλλέχθηκαν αρχικώς για ποινική διαδικασία με σκοπό την καταστολή συμπεριφορών φοροαποφυγής, ακόμη και όταν το εθνικό δίκαιο δεν επιτρέπει τη συλλογή πληροφοριών εν αγνοία του ενδιαφερομένου στο πλαίσιο διοικητικής διαδικασίας για την καταστολή συμπεριφορών φοροαποφυγής, ή την εξαρτά στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας από εγγυήσεις οι οποίες δεν προβλέπονται στη φορολογική διοικητική διαδικασία, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα στη διοικητική αρχή τη δυνατότητα να ενεργεί σύμφωνα με την αρχή της ελεύθερης εκτιμήσεως των αποδείξεων;
 12)
 Απαγορεύει το άρθρο 8, παράγραφος 2, της ΕΣΔΑ, σε συνδυασμό με το άρθρο 52, παράγραφος 2, του Χάρτη, την αναγνώριση στη φορολογική αρχή του κράτους μέλους της αρμοδιότητας που αναφέρεται στο δέκατο και στο ενδέκατο ερώτημα ανωτέρω ή, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υποθέσεως, μπορεί να θεωρηθεί δικαιολογημένη, για την καταπολέμηση της φοροαποφυγής, η χρήση στο πλαίσιο φορολογικής διοικητικής διαδικασίας των συμπερασμάτων που συνάγονται από τα στοιχεία που συλλέχθηκαν εν αγνοία του ενδιαφερομένου, με σκοπό την πραγματική είσπραξη του φόρου για την «οικονομική ευημερία της χώρας»;
 13)
 Στο μέτρο που από την απάντηση στο δέκατο και στο δωδέκατο ερώτημα συνάγεται ότι η φορολογική αρχή του κράτους μέλους μπορεί να χρησιμοποιήσει τέτοια αποδεικτικά μέσα στη διοικητική διαδικασία, υπέχει η φορολογική αρχή του κράτους μέλους, για τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος χρηστής διοικήσεως και του δικαιώματος υπερασπίσεως σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 7, 8, 41 και 48 του Χάρτη, σε συνδυασμό με το άρθρο 51, παράγραφος 1, του Χάρτη, απόλυτη υποχρέωση ακροάσεως του υποκειμένου στον φόρο κατά τη διοικητική διαδικασία, παροχής προσβάσεως στα συμπεράσματα που συνάγονται από τα στοιχεία που συλλέχθηκαν εν αγνοία του και σεβασμού του σκοπού συλλογής των στοιχείων που προέκυψαν από τα εν λόγω αποδεικτικά μέσα, ή, στην τελευταία αυτή περίπτωση, το γεγονός ότι τα στοιχεία που συλλέχθηκαν εν αγνοία του ενδιαφερομένου προορίζονται αποκλειστικά για έρευνα ποινικού χαρακτήρα απαγορεύει ευθύς εξαρχής τη χρήση των εν λόγω αποδεικτικών μέσων;
 14)
 Εάν συλλεγούν και χρησιμοποιηθούν αποδεικτικά στοιχεία κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 7, 8, 41 και 48 του Χάρτη, σε συνδυασμό με το άρθρο 47 του Χάρτη, συνάδει με το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής εθνική ρύθμιση κατά την οποία ένδικη προσφυγή κατά της διαδικαστικής νομιμότητας αποφάσεων εκδοθεισών σε φορολογικές υποθέσεις μπορεί να ευδοκιμήσει και να οδηγήσει στην ακύρωση της αποφάσεως μόνον εάν, ανάλογα με τις περιστάσεις της υποθέσεως, υφίσταται συγκεκριμένη πιθανότητα η προσβαλλόμενη απόφαση να ήταν διαφορετική απουσία της δικονομικής παραβάσεως και εάν, επιπλέον, η εν λόγω παράβαση επηρέασε την ουσιαστική νομική θέση της προσφεύγουσας, ή οι τελεσθείσες δικονομικές παραβάσεις πρέπει να ληφθούν υπόψη σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, ανεξάρτητα από την επιρροή που ασκεί στην έκβαση της διαδικασίας η δικονομική παράβαση που αντίκειται στις διατάξεις του Χάρτη;
 15)
 Επιβάλλει η αποτελεσματική εφαρμογή του άρθρου 47 του Χάρτη, σε διαδικαστική κατάσταση όπως η υπό κρίση, να μπορεί το διοικητικό δικαστήριο που επιλαμβάνεται της προσφυγής κατά της διοικητικής αποφάσεως της φορολογικής αρχής του κράτους μέλους να ελέγχει τη νομιμότητα της αποκτήσεως των αποδεικτικών στοιχείων που συλλέχθηκαν για ποινικό σκοπό και εν αγνοία του ενδιαφερομένου στο πλαίσιο διαδικασίας ποινικού χαρακτήρα, ιδίως όταν ο υποκείμενος στον φόρο κατά του οποίου κινήθηκε παράλληλα η διοικητική διαδικασία δεν γνωρίζει τα εν λόγω στοιχεία ούτε μπόρεσε να αμφισβητήσει δικαστικά τη νομιμότητά τους;
 16)
 Λαμβάνοντας επίσης υπόψη το έκτο ερώτημα, έχει ο κανονισμός (ΕΕ) 904/2010 (2) του Συμβουλίου, για τη διοικητική συνεργασία και την καταπολέμηση της απάτης στον τομέα του φόρου προστιθέμενης αξίας, ιδίως υπό το πρίσμα της έβδομης αιτιολογικής σκέψεως, κατά την οποία, προκειμένου για την είσπραξη του οφειλόμενου φόρου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεργάζονται προκειμένου να διασφαλιστεί ότι ο ΦΠΑ υπολογίζεται ορθά και, συνεπώς, κάθε κράτος μέλος πρέπει να ελέγχει όχι μόνο την ορθή εφαρμογή του φόρου που οφείλεται στη δική του επικράτεια, αλλά θα πρέπει επίσης και να συνεργάζεται με τα άλλα κράτη μέλη, ώστε να διασφαλίζεται η ορθή εφαρμογή του φόρου που μολονότι σχετίζεται μεν με δραστηριότητα ασκηθείσα στην επικράτειά του, αλλά είναι πληρωτέος σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος, την έννοια ότι, σε πραγματική κατάσταση όπως η υπό κρίση, η φορολογική αρχή του κράτους μέλους που εντοπίζει τη φορολογική οφειλή οφείλει να απευθύνει αίτηση στη φορολογική αρχή του κράτους μέλους στο οποίο ο υποκείμενος στον φόρο υποβλήθηκε σε φορολογικό έλεγχο και εκπλήρωσε την υποχρέωσή του περί πληρωμής του φόρου;
 17)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δέκατο έκτο ερώτημα, εάν ασκηθεί ένδικη προσφυγή και διαπιστωθεί η έλλειψη διαδικαστικής νομιμότητας των αποφάσεων της φορολογικής αρχής του κράτους μέλους εκ του λόγου τούτου, δηλαδή λόγω μη συλλογής πληροφοριών και μη υποβολής αιτήσεως ενώπιον των αρμόδιων αρχών άλλου κράτους μέλους, ποιο μέτρο πρέπει να επιβάλει το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της προσφυγής κατά των αποφάσεων της φορολογικής αρχής του κράτους μέλους, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τα όσα αναφέρονται στο δέκατο τέταρτο ερώτημα;
 (1) ΕΕ L 347, σ. 1.
 (2) EE L 268, σ. 1.


text:
1.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 131/3
 «Αντι ́κειται δια ́ταξη εθνικου ́ δικαι ́ου, συγκεκριμε ́να το α ́ρθρο 60, Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 παρα ́γραφοι 1 και 2, σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 10a MSchG, που της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας που ασκη ́-
 επιτρε ́πει την ερμηνει ́α ο ́τι η απλη ́ μεταφορα ́ εμπορευμα ́των τα θηκε στις 13 Μαρτι ́ου 2002
 οποι ́α ́εχουν κατασκευαστει ́/κυκλοφορη ́σει στο εμπο ́ριο κατα ́
 παρα ́βαση των διατα ́ξεων του δικαι ́ου περι ́ σημα ́των, στο α ́ρθρο 2
 (Υπο ́θεση C-86/02)
 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 3295/94 (1) του Συμβουλι ́ου, της
 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1994, περι ́ με ́τρων απαγο ́ρευσης της ελευ ́θερης
 κυκλοφορι ́ας της εξαγωγη ́ς, της επανεξαγωγη ́ς και της υπαγωγη ́ς (2002/C 131/07)
 υπο ́ καθεστω ́ς αναστολη ́ς των εμπορευμα ́των παραποι ́ησης/απο-
 μι ́μησης και των αναπαραχθε ́ντων χωρι ́ς α ́δεια (πειρατικω ́ν), καθω ́ς
 επι ́σης στην απαγο ́ρευση της εξαγωγη ́ς και επανεξαγωγη ́ς τους
 υπο ́ την ́εννοια του κανονισμου ́ (ΕΚ) 241/1999 (2) του Συμβου- Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 λι ́ου, της 25ης Ιανουαρι ́ου 1999 (PPV);» τον Josef Christian Schieferer, νομικο ́ συ ́μβουλο της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο
 τον Luis Escobar Guerrero, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της
 (1) ΕΕ L 341, σ. 8. Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, Centre Wagner C 254,
 (2) ΕΕ L 27, σ. 1. Kirchberg, α ́σκησε στις 13 Μαρτι ́ου 2002 ενω ́πιον του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ομοσπονδι-
 ακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- 1. Να διαπιστω ́σει ο ́τι η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμα-
 βαλε το Hof van Cassatie van België με απο ́φαση της νι ́ας, με τη ψη ́φιση του α ́ρθρου 1, παρα ́γραφος 6 και του
 28ης Φεβρουαρι ́ου 2002 στο πλαι ́σιο των υποθε ́σεων Agence α ́ρθρου 1.44 του SprengÄndG 1997 της 23ης Ιουνι ́ου
 Maritime Lalemant κατα ́ 1) Malzfabrik Tivoli GmbH, 1998, παρε ́λειψε να συμμορφωθει ́ προς τις υποχρεω ́σεις που
 2) Malteurop G.I.E. και 3) Belgisch Interventie- en υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 10, παρα ́γραφος 1 και απο ́ το
 Restitutiebureau και Malzfabrik Tivoli GmbH κατα ́ α ́ρθρο 249, παρα ́γραφος 3, ΕΚ καθω ́ς και απο ́ την οδηγι ́α
 Belgisch Interventie- en Restitutiebureau 93/15/ΕΟΚ (1) παραβαι ́νοντας με τον τρο ́πο αυτο ́ τις υποχ-
 ρεω ́σεις της απο ́ το α ́ρθρο 226, παρα ́γραφος 1, ΕΚ.
 (Yπο ́θεση C-82/02) 2. Να καταδικα ́σει την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμα-
 νι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (2002/C 131/06)
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Mε απο ́φαση της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 12 Μαρτι ́ου 2002, το Ηοf van Cassatie van België, στο Η Επιτροπη ́ βα ́λλει κατα ́ της διατα ́ξεως συ ́μφωνα με την οποι ́α
 πλαι ́σιο των διαφορω ́ν που εκκρεμου ́ν ενω ́πιο ́ν του μεταξυ ́ Αgence επιτρε ́πεται να χρησιμοποιηθου ́ν η ́ να μεταβιβασθου ́ν σε τρι ́τους
 Maritime Lalemant και 1) Malzfabrik Tivoli GmbH, μο ́νον οι εκρηκτικε ́ς υ ́λες, εκτο ́ς και αν προ ́κειται να εξαχθου ́ν η ́
 2) Malteurop G.I.E. και 3) Belgisch Interventie- en να διατεθου ́ν στην αγορα ́ ενο ́ς α ́λλου κρα ́τους με ́λους, οι οποι ́ες
 Restitutiebureau και μεταξυ ́ Malzfabrik Tivoli GmbH και ́εχουν λα ́βει απο ́ το Bundesanstalt für Materialforschung und
 Belgisch Interventie- en Restitutiebureau, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́- -prüfung (BAM) μια ́ενδειξη αναγνωρι ́σεως. Το γεγονο ́ς ο ́τι λο ́γω
 ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́μα- των προσωρινω ́ν με ́τρων που ́ελαβε το BAM δεν υφι ́σταται πλε ́ον
 τος: αυτο ́ το εμπο ́διο στις εμπορικε ́ς συναλλαγε ́ς, δεν αρκει ́ προς α ́ρση
 της παραβα ́σεως του κοινοτικου ́ δικαι ́ου.
 Πρε ́πει το α ́ρθρο 9, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2730/
 79 (1) της Επιτροπη ́ς, της 29ης Νοεμβρι ́ου 1979, περι ́ των κοινω ́ν Η μεταβατικη ́ δια ́ταξη του α ́ρθρου 1.44 του γερμανικου ́ νο ́μου
 λεπτομερειω ́ν εφαρμογη ́ς του καθεστω ́τος των επιστροφω ́ν λο ́γω ενδε ́χεται να ́εχει ως συνε ́πεια σοβαρε ́ς στρεβλω ́σεις της εσωτερικη ́ς
 εξαγωγη ́ς για τα γεωργικα ́ προϊο ́ντα, να ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια αγορα ́ς, δεδομε ́νου ο ́τι δεν επιτρε ́πεται στη γερμανικη ́ αγορα ́ η
 ο ́τι τα εμπορευ ́ματα, τα οποι ́α εξα ́γονται σε τρι ́τες χω ́ρες και για τα εμπορι ́α εκρηκτικω ́ν υλω ́ν οι οποι ́ες συ ́μφωνα με τις διατα ́ξεις της
 οποι ́α ́εχουν ολοκληρωθει ́ οι τελωνειακε ́ς διατυπω ́σεις εξαγωγη ́ς, οδηγι ́ας μπορου ́ν να κυκλοφορου ́ν ελευ ́θερα εντο ́ς της Κοινο ́τητας,
 εγκατε ́λειψαν το γεωγραφικο ́ ́εδαφος της Κοινο ́τητας ο ́ταν στην ενω ́ αντιθε ́τως ει ́ναι δυνατο ́ν να επιτρε ́πεται στη Γερμανι ́α η εμπορι ́α
 πραγματικο ́τητα εγκατε ́λειψαν το ́εδαφος αυτο ́ η ́ ο ́ταν τε ́θηκαν εκρηκτικω ́ν υλω ́ν οι οποι ́ες βα ́σει της μεταβατικη ́ς περιο ́δου δεν
 υπο ́ τελωνειακη ́ αποθη ́κευση; θα ́επρεπε πλε ́ον να κυκλοφορου ́ν στην αγορα ́.
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 03/027, σ. 70. (1) ΕΕ L 121 της 15.5.1993, σ. 20 ́εως 35.


text:
 22.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 134/1
 2010/C 134/01
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 EE C 113 της 1.5.2010
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 EE C 100 της 17.4.2010
 EE C 80 της 27.3.2010
 EE C 63 της 13.3.2010
 EE C 51 της 27.2.2010
 EE C 37 της 13.2.2010
 EE C 24 της 30.1.2010
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


text:
 9.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/2
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Landesgericht Innsbruck (Αυστρία) στις 14 Ιουνίου 2010 — Gebhard Stark κατά D.A.S. Österreichische Allgemeine Rechtsschutzversicherung AG
 (Υπόθεση C-293/10)
 ()
 2010/C 274/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landesgericht Innsbruck
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Gebhard Stark
 Καθού: D.A.S. Österreichische Allgemeine Rechtsschutzversicherung AG
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 87/344/ΕΟΚ (1) την έννοια ότι αντίκειται προς αυτό ρύθμιση όπως αυτή του άρθρου 158k, παράγραφος 2, του αυστριακού νόμου περί ασφαλιστικών συμβάσεων (VersVG), καθώς και η βασιζόμενη σε αυτό ρήτρα που περιέχεται στους γενικούς όρους ασφάλισης νομικής προστασίας του ασφαλιστή, κατά την οποία μπορεί να συμφωνηθεί στην ασφαλιστική σύμβαση ότι ο ασφαλισμένος δύναται να επιλέγει για την εκπροσώπησή του σε δικαστική ή διοικητική διαδικασία μόνον πρόσωπα έχοντα δικαίωμα να εκπροσωπούν κατ’ επάγγελμα διαδίκους τα οποία έχουν την έδρα τους στον τόπο όπου εδρεύει το δικαστήριο ή η διοικητική αρχή που είναι αρμόδια για τη διεξαγωγή της διαδικασίας στον πρώτο βαθμό;
 (1) Οδηγία 87/344/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1987, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την ασφάλιση νομικής προστασίας (EE L 185, σ. 77).


text:
 25.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 258/16
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2012 — Winzer Pharma κατά ΓΕΕΑ — Alcon (BAÑOFTAL)
 (Υπόθεση T-346/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος BAÑOFTAL - Προγενέστερα εθνικά λεκτικά σήματα KAN-OPHTAL και PAN-OPHTAL - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2012/C 258/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Dr. Robert Winzer Pharma GmbH (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Schneller, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Alcon Inc. (Hünenberg, Ελβετία) (εκπρόσωπος: M. Vidal-Quadras Trias de Bes, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 28ης Μαΐου 2009 (υπόθεση R 795/2008-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Dr. Robert Winzer Pharma GmbH και Alcon Inc.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), της 28ης Μαΐου 2009 (υπόθεση R 795/2008-1)
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά του έξοδα, καθώς και εκείνα της Dr. Robert Winzer Pharma GmbH.
 3)
 Η Alcon Inc. φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 256 της 24.10.2009.


text:
 19.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 304/22
 Προσφυγή της 21ης Αυγούστου 2013 — Bora Creations κατά ΓΕΕΑ — Beauté Prestige International (essence)
 (Υπόθεση T-448/13)
 2013/C 304/38
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bora Creations, SL (Ceuta, Ισπανία) (εκπρόσωποι: R. Lange, G. Hild και C. Pape, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Beauté Prestige International SA (Παρίσι, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 6ης Ιουνίου 2013 στην υπόθεση R 1085/2012-5,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το λεκτικό σήμα «essence» για προϊόντα των κλάσεων 3, 4, 8, 14, 16, 21, 25 και 26 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 6 816 144
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Λόγοι για τους οποίους ζητείται η κήρυξη της ακυρότητας: Ένας εκ των απολύτων λόγων του άρθρου 52, παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα, ήτοι ότι το κοινοτικό σήμα καταχωρίσθηκε κατά παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απέρριψε την αίτηση κηρύξεως ακυρότητας
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Έκανε δεκτή την προσφυγή και κήρυξε το κοινοτικό σήμα μερικώς άκυρο
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.


text:
 3.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 20ής Μαΐου 2010 [αίτηση του Oberlandesgericht Oldenburg (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Arnold und Johann Harms als Gesellschaft bürgerlichen Rechts κατά Freerk Heidinga
 (Υπόθεση C-434/08) (1)
 (Κοινή γεωργική πολιτική - Ολοκληρωμένο σύστημα διαχειρίσεως και ελέγχου ορισμένων καθεστώτων ενισχύσεων - Κανονισμός (ΕΚ) 1782/2003 - Καθεστώς ενιαίας ενισχύσεως - Μεταβίβαση δικαιωμάτων ενισχύσεως - Οριστική μεταβίβαση)
 2010/C 179/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberlandesgericht Oldenburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Arnold und Johann Harms als Gesellschaft bürgerlichen Rechts
 κατά
 Freerk Heidinga
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Oberlandesgericht Oldenburg — Ερμηνεία του άρθρου 46, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στηρίξεως στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στηρίξεως για τους γεωργούς και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) 2019/93, (ΕΚ) 1452/2001, (ΕΚ) 1453/2001, (ΕΚ) 1454/2001, (ΕΚ) 1868/94, (ΕΚ) 1251/1999, (ΕΚ) 1254/1999, (ΕΚ) 1673/2000, (ΕΟΚ) 2358/71 και (ΕΚ) 2529/2001 (ΕΕ L 270, σ. 1) — Συμβατική ρήτρα που έχει περιληφθεί σε συμφωνία έχουσα ως αντικείμενο τη φαινομενική πραγματοποίηση πλήρους και οριστικής μεταβιβάσεως των δικαιωμάτων ενισχύσεως, σύμφωνα με την οποία ο εκδοχέας, ως τυπικός δικαιούχος των δικαιωμάτων ενισχύσεως, οφείλει να ενεργοποιήσει τα εν λόγω δικαιώματα καλλιεργώντας τις αντίστοιχες εκτάσεις, αλλά υποχρεούται να καταβάλει στον εκχωρητή μέρος των χορηγούμενων ενισχύσεων
 Διατακτικό
 Ο κανονισμός (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στηρίξεως στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στηρίξεως για τους γεωργούς και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) 2019/93, (ΕΚ) 1452/2001, (ΕΚ) 1453/2001, (ΕΚ) 1454/2001, (ΕΚ) 1868/94, (ΕΚ) 1251/1999, (ΕΚ) 1254/1999, (ΕΚ) 1673/2000, (ΕΟΚ) 2358/71 και (ΕΚ) 2529/2001, έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει συμφωνία, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, με αντικείμενο την οριστική μεταβίβαση δικαιωμάτων ενισχύσεως, δυνάμει της οποίας ο αποκτών, με την ιδιότητα του δικαιούχου των δικαιωμάτων ενισχύσεως, υποχρεούται να ενεργοποιήσει τα εν λόγω δικαιώματα και να καταβάλει στον μεταβιβάζοντα, χωρίς κανένα χρονικό περιορισμό, το σύνολο ή μέρος των ποσών που θα εισπράξει ως τυπικός δικαιούχος της ενισχύσεως, υπό την προϋπόθεση ότι σκοπός της συμφωνίας αυτής δεν είναι να επιτραπεί στον μεταβιβάζοντα η διατήρηση μέρους των δικαιωμάτων ενισχύσεως που μεταβίβασε τυπικώς, αλλά να καθορισθεί, βάσει της αξίας του συγκεκριμένου μέρους, το συμφωνηθέν τίμημα για τη μεταβίβαση του συνόλου των δικαιωμάτων ενισχύσεως.
 (1) ΕΕ C 44 της 21.2.2009.


text:
 26.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 202/12
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 7 Απριλίου 2017 — X, Y κατά Staatsscretaris van Veiligheid en Justitie
 (Υπόθεση C-180/17)
 (2017/C 202/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούντες: X, Y
 Εφεσίβλητος: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 13 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (ΕΕ 2008, L 348, σ. 98· οδηγία για την επιστροφή), σε συνδυασμό με τα άρθρα 4, 18, 19, παράγραφος 2, και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το δίκαιο της Ένωσης επιβάλλει όπως το ένδικο μέσο της εφέσεως, αν το εθνικό δίκαιο προβλέπει διαδικασίες κατά αποφάσεως η οποία περιέχει απόφαση επιστροφής κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 4, της οδηγίας 2008/115/ΕΚ, έχει αυτομάτως ανασταλτικό αποτέλεσμα όταν ο υπήκοος τρίτης χώρας υποστηρίζει ότι η εκτέλεση της αποφάσεως επιστροφής συνεπάγεται σοβαρό κίνδυνο παραβιάσεως της αρχής της μη επαναπροωθήσεως; Με άλλα λόγια, πρέπει σε μια τέτοια περίπτωση ο ενδιαφερόμενος υπήκοος τρίτης χώρας να μην απελαθεί έως ότου παρέλθει η προθεσμία ασκήσεως εφέσεως ή, αν ασκήθηκε έφεση, έως ότου εκδοθεί απόφαση επί της εφέσεως αυτής, χωρίς ο ενδιαφερόμενος υπήκοος τρίτης χώρας να πρέπει να υποβάλει χωριστή αίτηση προς τούτο;
 2)
 Πρέπει το άρθρο 46 της οδηγίας 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας (αναδιατύπωση) (ΕΕ 2013, L 180, σ. 60), σε συνδυασμό με τα άρθρα 4, 18, 19, παράγραφος 2, και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το δίκαιο της Ένωσης επιβάλλει όπως το ένδικο μέσο της εφέσεως, αν το εθνικό δίκαιο προβλέπει διαδικασίες σχετικά με την απόρριψη αιτήσεως διεθνούς προστασίας, έχει αυτομάτως ανασταλτικό αποτέλεσμα; Με άλλα λόγια, πρέπει σε μια τέτοια περίπτωση ο αιτών να μην απελαθεί έως ότου παρέλθει η προθεσμία ασκήσεως εφέσεως ή, αν ασκήθηκε έφεση, έως ότου εκδοθεί απόφαση επί της εφέσεως αυτής, χωρίς ο αιτών να πρέπει να υποβάλει χωριστή αίτηση προς τούτο;
 3)
 Ασκεί επιρροή για την κατά τα ανωτέρω ύπαρξη αυτόματου ανασταλτικού αποτελέσματος επίσης το αν η αίτηση διεθνούς προστασίας, σχετικά με την οποία κινήθηκαν οι διαδικασίες προσφυγής και, στη συνέχεια, εφέσεως, απορρίφθηκε για έναν εκ των λόγων του άρθρου 46, παράγραφος 6, της οδηγίας 2013/32/EΕ; Ή η απαίτηση ισχύει για όλες τις κατηγορίες αποφάσεων ασύλου, κατά την έννοια της οδηγίας αυτής;


text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/18
 Αναίρεση που άσκησε στις 15 Σεπτεμβρίου 2008 (τηλεομοιοτυπία της 12ης Σεπτεμβρίου 2008) η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τρίτο πενταμελές τμήμα) την 1η Ιουλίου 2008 στην υπόθεση T-266/02, Deutsche Post AG, υποστηριζόμενη από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηριζόμενης από τον Bundesverband Internationaler Express- und Kurierdienste e.V. (BIEK) και από την UPS Europe NV/SA
 (Υπόθεση C-399/08 P)
 (2008/C 301/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Kreuschitz, J. Flett, B. Martenczuk)
 Έτεροι διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Bundesverband Internationaler Express- und Kurierdienste eV, UPS Europe NV/SA, Deutsche Post AG, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να εξαφανίσει εξ ολοκλήρου την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να διαπιστώσει, σύμφωνα με το άρθρο 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, ότι η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι η απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ, και να απορρίψει συνεπώς την προσφυγή. Επικουρικώς, η Επιτροπή ζητεί την αναπομπή της διαφοράς στο Πρωτοδικείο.
 —
 να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσίβλητη είναι η Deutsche Post AG (DPAG), μεγάλη επιχείρηση με διεθνή δραστηριότητα στον τομέα των ταχυδρομικών υπηρεσιών, η οποία έχει λάβει σημαντικές αντισταθμιστικές πληρωμές από κρατικούς πόρους. Με χωριστή απόφαση βάσει του άρθρου 82 ΕΚ, χρονολογούμενη από το 2002, η οποία δεν προσεβλήθη, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η DPAG εκμεταλλεύθηκε καταχρηστικά τη δεσπόζουσα θέση της στην αγορά, με τιμές κάτω του κόστους στην αγορά της μεταφοράς δεμάτων. Δεδομένου ότι η DPAG εμφάνισε ζημίες σε όλους τους τομείς κατά το εν λόγω χρονικό διάστημα, η επιθετική αυτή πολιτική τιμών ήταν δυνατόν να χρηματοδοτηθεί μόνο με τα κεφάλαια που έλαβε η επιχείρηση ως χρηματοοικονομική αντιστάθμιση.
 Η αναίρεση αφορά κατά κύριο λόγο το ζήτημα, ποια μέθοδο ανάλυσης μπορούσε να χρησιμοποιήσει η Επιτροπή υπό τις ιδιαίτερες συνθήκες της υπό κρίση υποθέσεως, προκειμένου να διαπιστώσει την ύπαρξη παρανόμου ενισχύσεως προς την DPAG.
 Σύμφωνα με τη μέθοδο που προέκρινε το Πρωτοδικείο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, όλες οι δαπάνες και έσοδα της επιχειρήσεως κατά την περίοδο αναφοράς που συνδέονται με τις υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος πρέπει να εξεταστούν ως προς το κατά πόσον η επιχείρηση έλαβε από το κράτος υπέρμετρη χρηματοοικονομική αντιστάθμιση. Εφόσον υπάρχει τέτοια υπεραντιστάθμιση, μπορεί να συναχθεί ότι τα κεφάλαια αυτά χρησιμοποιήθηκαν και για να χρηματοδοτήσουν την αθέμιτη πολιτική τιμών στην παραπλήσια αγορά της μεταφοράς δεμάτων από πόρτα σε πόρτα.
 Σύμφωνα με τη μέθοδο που εφαρμόστηκε στην απόφαση, εξακριβώνονται τα ελλείμματα που προκάλεσε η αθέμιτη πολιτική τιμών στην παραπλήσια αγορά και διαπιστώνεται αν τα ελλείμματα αυτά καλύφθηκαν ή όχι από κρατικούς πόρους. Εφόσον διαπιστώνεται μια τέτοια αντιστάθμιση και δεν υπάρχει άλλη πηγή χρηματοδότησης (υπό τη μορφή ιδίων πόρων της επιχειρήσεως), θα πρέπει να συναχθεί ότι χρησιμοποιήθηκαν κρατικοί πόροι για τη χρηματοδότηση της αθέμιτης πολιτικής τιμών στην παραπλήσια αγορά της μεταφοράς δεμάτων από πόρτα σε πόρτα.
 Η Επιτροπή θεωρεί ορθή τη μέθοδο που χρησιμοποίησε στην απόφαση. Με τη βοήθεια της μεθόδου αυτής είναι δυνατόν να συναχθεί η ύπαρξη παράτυπης κρατικής ενίσχυσης βάσει μιας λογικής αλυσίδας επιχειρημάτων, στην οποία περιλαμβάνεται και η παραδοχή ότι τα χρήματα θα πρέπει εν τέλει να προέρχονται από κάπου. Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν αμφισβητείται ούτε η αλυσίδα επιχειρημάτων, ούτε τα πραγματικά περιστατικά που την υποστηρίζουν. Εντούτοις, στην ως άνω απόφαση το Πρωτοδικείο θεωρεί δεδομένο, χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις, ότι μόνον η πρώτη μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί.
 Η Επιτροπή προβάλλει τους ακόλουθους λόγους αναιρέσεως: Στοιχειοθετείται παράβαση των άρθρων 87, παράγραφος 1, και 86, παράγραφος 2, ΕΚ στο μέτρο κατά το οποίο οι διατάξεις αυτές έχουν ερμηνευτεί εσφαλμένως με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, υπό την έννοια ότι αποκλείουν μια μέθοδο η οποία κατά τ' άλλα δεν επικρίνεται στην ως άνω απόφαση και η οποία επιτρέπει να συναχθεί, βάσει λογικής και βάσιμης επιχειρηματολογίας, η ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης ασυμβίβαστης με την κοινή αγορά. Επιπλέον, η Επιτροπή επικαλείται αναρμοδιότητα του Πρωτοδικείου και παράβαση του άρθρου 230 ΕΚ, καθόσον το Πρωτοδικείο υπερέβη την αρμοδιότητά του και την κατά το άρθρο 230 ΕΚ εξουσία ελέγχου, καθώς και παράβαση του άρθρου 36 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, καθόσον το Πρωτοδικείο παρέλειψε να θεμελιώσει τον παράνομο χαρακτήρα της μεθόδου που χρησιμοποιήθηκε στην απόφαση.


text:
 12.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 335/32
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Naczelny Sąd Administracyjny (Πολωνία) στις 30 Μαΐου 2016 — Kozuba Premium Selection sp. z o.o. κατά Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
 (Υπόθεση C-308/16)
 (2016/C 335/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Naczelny Sąd Administracyjny
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα και αναιρεσείουσα: Kozuba Premium Selection sp. z o.o. με έδρα τη Βαρσοβία
 Καθού και αναιρεσίβλητος: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie (προϊστάμενος της φορολογικής αρχής της Βαρσοβίας)
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο ι', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1), την έννοια ότι αντίκειται σε εθνική ρύθμιση (άρθρο 43, παράγραφος 1, σημείο 10, του Ustawa o podatku od towarów i usług [νόμου περί του φόρου επί αγαθών και υπηρεσιών] της 11ης Μαρτίου 2004 [Dz. U αριθ. 54, κεφάλαιο 535, όπως έχει τροποποιηθεί, στο εξής: νόμος περί ΦΠΑ]), σύμφωνα με την οποία η παράδοση κτιρίων, οικοδομικών έργων ή τμημάτων αυτών απαλλάσσεται από τον ΦΠΑ εκτός εάν:
 α)
 η παράδοση πραγματοποιείται στο πλαίσιο της πρώτης εγκαταστάσεως ή πριν από αυτήν,
 β)
 μεταξύ της πρώτης εγκαταστάσεως και της παραδόσεως του κτιρίου, οικοδομικού έργου ή τμημάτων αυτών έχει μεσολαβήσει διάστημα βραχύτερο των 2 ετών,
 στον βαθμό που το άρθρο 2, σημείο 14, του νόμου περί ΦΠΑ ορίζει ως πρώτη εγκατάσταση την παράδοση προς χρήση –στο πλαίσιο φορολογητέων πράξεων– κτιρίων, οικοδομικών έργων ή τμημάτων αυτών στον αρχικό αγοραστή ή χρήστη, αφού προηγουμένως τα εν λόγω κτίρια, οικοδομικά έργα ή μέρη αυτών:
 α)
 έχουν οικοδομηθεί
 β)
 έχουν υποστεί βελτιώσεις και τα απαιτηθέντα για τη βελτίωση έξοδα κατά την έννοια των διατάξεων περί φορολογίας εισοδήματος ανήλθαν τουλάχιστον στο 30 % της αρχικής τους αξίας;
 (1) ΕΕ 2006, L 347, σ. 1.


text:
 25.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/54
 Προσφυγή της 2ας Ιουλίου 2014 – Torrevisa κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-502/14)
 2014/C 282/71
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Torrevisa, SA (Torrevieja, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. De Juan Casadevall, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση,
 —
 επικουρικώς, και σε περίπτωση που θεωρηθεί το SEAF παράνομη κρατική ενίσχυση, να διαταχθεί η ανάκτηση μόνο έως την ημερομηνία δημοσιεύσεως στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης της αποφάσεως περί κινήσεως της επίσημης διαδικασίας, ήτοι έως την 21η Σεπτεμβρίου 2011, και
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι τα ίδια με αυτά που προβλήθηκαν στις υποθέσεις T-500/14, Derivados del Flúor κατά Επιτροπής.


text:
 2.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 3ης Μαρτίου 2016 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-26/15 P) (1)
 ([Αίτηση αναιρέσεως - Κανονισμός (ΕΚ) 1234/2007 - Κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών - Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 543/2011 - Παράρτημα I, μέρος B 2, σημείο VI, D, πέμπτη περίπτωση - Τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών - Εσπεριδοειδή - Κανόνες εμπορίας - Διατάξεις σχετικά με την επισήμανση - Αναφορά των συντηρητικών ή των άλλων χημικών ουσιών που έχουν χρησιμοποιηθεί κατά την επεξεργασία μετά τη συγκομιδή])
 (2016/C 156/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: A. Rubio González)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Schima, I. Galindo Martín και K. Skelly)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 89 της 16.3.2015.


text:
 27.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 15ης Δεκεμβρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Δανίας
 (Υπόθεση C-461/05) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Αδασμολόγητη εισαγωγή στρατιωτικού εξοπλισμού)
 2010/C 51/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Cattabriga, G. Wilms, Δ. Τριανταφύλλου και H. Støvlbæk)
 Καθού: Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: J. Molde, J. Bering Liisberg και B. Weis Fogh)
 Παρεμβαίνουσες προς στήριξη των αιτημάτων του καθού: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: E.-Μ. Μαμούνα, Α. Σαμώνη-Ράντου και K. Μπόσκοβιτς), Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: C. Guerra Santos, L. Inez Fernandes και J. Gomes), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: E. Bygglin και A. Guimaraes-Purokoski)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 2, 9, 10 και 11 του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1552/89 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1989, για την εφαρμογή της απόφασης 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων (ΕΕ 1989, L 155, σ. 1) και, για το μετά τις 31 Μαΐου 2000, διάστημα, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2000, για την εφαρμογή της απόφασης 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων (ΕΕ 2000, L 130, σ. 1) — Ατελής εισαγωγή πολεμικού υλικού
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο της Δανίας, αρνούμενο να υπολογίσει και να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 1998 έως 31 Δεκεμβρίου 2002, μη εισπραχθέντες ιδίους πόρους από την εισαγωγή στρατιωτικού εξοπλισμού με δασμολογική ατέλεια, καθώς και αρνούμενο να καταβάλει τόκους υπερημερίας για τη μη απόδοση των εν λόγω ιδίων πόρων στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπείχε, αντιστοίχως, από τα άρθρα 2 και 9 έως 11 του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1552/89 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1989, για την εφαρμογή της απόφασης 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό (Ευρατόμ, ΕΚ) 1355/96 του Συμβουλίου, της 8ης Ιουλίου 1996, μέχρι τις 31 Μαΐου 2000, καθώς και, από την ίδια αυτή ημερομηνία, τις υποχρεώσεις από τα ίδια ως άνω άρθρα του κανονισμού 1150/2000 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2000, για την εφαρμογή της απόφασης 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Δανίας στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Πορτογαλίας και η Δημοκρατία της Φινλανδίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 48 της 25.2.2006.


text:
 16.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/16
 Αναίρεση που άσκησε στις 6 Δεκεμβρίου 2012 η El Corte Inglés, SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 27 Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-39/10, El Corte Inglés, SA κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-578/12 P)
 2013/C 46/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: El Corte Inglés, SA (εκπρόσωποι: E. Seijo Veiguela, δικηγόρος, J.L. Rivas Zurdo, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση Τ-39/10 στο σύνολό της,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η El Corte Inglés, SA
 —
 να καταδικάσει την Emilio Pucci International BV στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η El Corte Inglés, SA.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι υφίσταται πιθανότητα συγχύσεως (άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του Κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1)) μεταξύ των προγενέστερων σημάτων «EMIDIO TUCCI» and «E. TUCCI» και την επίμαχη αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος «PUCCI», όσον αφορά όλα τα προϊόντα των κλάσεων 3, 9, 14, 18, 25 και 28, καθώς απέδειξε ότι έχει κάνει ουσιαστική χρήση όλων των ισπανικών της σημάτων και υπάρχει ένα σήμα (υπ.αρ. 3679528 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος) που δεν υπόκειται στην υποχρέωση αυτή και τα αντικρουόμενα σημεία είναι παρόμοια σε βαθμό που να προκαλούν σύγχυση. Επιπροσθέτως, οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 5, του Κανονισμού για το κοινοτικό σήμα του 2009 συντρέχουν και στην υπό κρίση υπόθεση, καθώς οι προγενέστερες καταχωρίσεις απολαύουν φήμης στην Ισπανία όσον αφορά προϊόντα σχετικά με τη μόδα και η χρήση παρεμφερούς σήματος από τρίτον θα ήταν επιζήμια για την εν λόγω φήμη και θα αντλούσε αθέμιτο όφελος από αυτήν.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009 για το κοινοτικό σήμα, ΕΕ L 78, σ. 1


text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/11
 Διάταξη του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 16ης Μαΐου 2011 — X Technology Swiss GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-429/10 P) (1)
 (Αναίρεση - Κοινοτικό σήμα - Σημείο που συνίσταται στον μερικό χρωματισμό ενός προϊόντος - Πορτοκαλί χρωματισμός της μύτης μιας κάλτσας - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β')
 2011/C 252/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: X Technology Swiss GmbH (εκπρόσωποι: A. Herbertz και R. Jung, Rechtsanwälte)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 15ης Ιουνίου 2010, T-547/08, X Technology Swiss κατά ΓΕΕΑ, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 6ης Οκτωβρίου 2008, με την οποία αυτό απέρριψε την προσφυγή κατά της αποφάσεως του εξεταστή περί μη καταχωρίσεως ως κοινοτικού σήματος του σημείου που συνίσταται στον πορτοκαλί χρωματισμό της μύτης μιας κάλτσας, για προϊόντα της κλάσεως 25 — Διακριτικός χαρακτήρας σημείου που συνίσταται στον μερικό χρωματισμό ενός προϊόντος
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την X Technology Swiss GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 301 της 6.11.2010.


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 17ης Ιουλίου 2008 (αίτηση του Verwaltungsgericht Köln, Γερμανία, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — cp-Pharma Handels GmbH κατά Bundesrepublik Deutschland
 (Υπόθεση C-448/06) (1)
 (Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως - Κύρος του κανονισμού (ΕΚ) 1873/2003 - Κτηνιατρικά φάρμακα - Κανονισμός (ΕΟΚ) 2377/90 - Ανώτατα όρια καταλοίπων κτηνιατρικών φαρμάκων στα τρόφιμα ζωικής προελεύσεως - Προγεστερόνη - Περιορισμός της χρήσεως - Οδηγία 96/22/ΕΚ)
 (2008/C 223/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgericht Köln
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 cp-Pharma Handels GmbH
 κατά
 Bundesrepublik Deutschland
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Verwaltungsgericht Köln — Κύρος του κανονισμού (ΕΚ) 1873/2003 της Επιτροπής, της 24ης Οκτωβρίου 2003, για την τροποποίηση του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΟΚ) 2377/90 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση κοινοτικής διαδικασίας για τον καθορισμό ανώτατων ορίων καταλοίπων κτηνιατρικών φαρμάκων στα τρόφιμα ζωικής προέλευσης (EE L 275, σ. 9), καθόσον περιορίζει τις προϋποθέσεις χρήσεως της προγεστερόνης, ως δραστικής ουσίας κτηνιατρικών φαρμάκων, ορίζοντας ότι μπορεί να χορηγηθεί μόνον ενδοκολπικώς, αποκλείει τη δυνατότητα χορηγήσεως αυτής της ουσίας με ένεση — Ύπαρξη ή μη αρμοδιότητας της Επιτροπής να επιβάλει αυτόν τον περιορισμό, λαμβανομένου υπόψη των άρθρων 1, στοιχείο α', και 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2377/90 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1990, για τη θέσπιση κοινοτικής διαδικασίας για τον καθορισμό ανώτατων ορίων καταλοίπων κτηνιατρικών φαρμάκων στα τρόφιμα ζωικής προέλευσης (ΕΕ L 224, σ. 1), σε συνδυασμό με το άρθρο 4, σημείο 1, της οδηγίας 96/22/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 1996, για την απαγόρευση της χρησιμοποίησης ορισμένων ουσιών με ορμονική ή θυρεοστατική δράση και των β-ανταγωνιστικών ουσιών στη ζωική παραγωγή για κερδοσκοπικούς λόγους και κατάργησης των οδηγιών 81/602/ΕΟΚ, 88/146/ΕΟΚ και 88/299/ΕΟΚ (ΕΕ L 125, σ. 3)
 Διατακτικό
 Από την εξέταση του προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του κανονισμού (EK) 1873/2003 της Επιτροπής, της 24ης Οκτωβρίου 2003, για την τροποποίηση του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΟΚ) 2377/90 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση κοινοτικής διαδικασίας για τον καθορισμό ανώτατων ορίων καταλοίπων κτηνιατρικών φαρμάκων στα τρόφιμα ζωικής προέλευσης.
 (1) ΕΕ C 326 της 30.12.2006.


text:
 11.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/40
 Προσφυγή της 6ης Ιουνίου 2014 — FCC Aqualia κατά ΓΕΕΑ — Sociedad General de Aguas de Barcelona (AQUALOGY)
 (Υπόθεση T-402/14)
 2014/C 261/66
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: FCC Aqualia, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. de Oliveira Vaz Miranda de Sousa και N. González-Alberto Rodríguez, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Sociedad General de Aguas de Barcelona, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει μερικώς την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια, υποδείγματα) της 13ης Μαρτίου 2014 στην υπόθεση R 1209/2013-1, και να απορρίψει την καταχώριση του υπ’ αριθ. 1 0 1 22 976 κοινοτικού σήματος «AQUALOGY» για υπηρεσίες των κλάσεων 5, 37, 39, 40 και 42 βάσει του σχετικού λόγου απαραδέκτου του άρθρου 8, παράγραφος 1, σημείο β', του κανονισμού 207/2009,
 —
 επικουρικώς, στην περίπτωση που δεν γίνει πλήρως δεκτό το προηγούμενο αίτημα, να ακυρώσει μερικώς, βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009, την προσβαλλόμενη απόφαση καθόσον επιβεβαιώνει την απόρριψης την ανακοπής κατά του υπ’ αριθ. 1 0 1 22 976 κοινοτικού σήματος «AQUALOGY» για υπηρεσίες των κλάσεων 35, 37, 39, 40 και 42, και να αναπέμψει την υπόθεση στο τμήμα προσφυγών προκειμένου να επανεξετασθεί συνολικώς η προσφυγή υπό το πρίσμα της περιεχόμενης στο προμνησθέν άρθρο απαγορεύσεως,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η Sociedad General de Aguas de Barcelona, SA
 Σήμα προς καταχώριση: το εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «AQUALOGY» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 1, 4, 5, 6, 7, 9, 11, 12, 17, 19, 27, 32, 33, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44 και 45 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 1 0 1 22 976
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: το λεκτικό σήμα «AQUALIA» και το εθνικό εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «AQUALIA» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 7, 9, 32, 35, 36, 37, 39, 40 και 42
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009.


text:
 1.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 292/21
 Προσφυγή της 7ης Ιουλίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Φινλανδίας
 (Υπόθεση C-329/14)
 2014/C 292/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Hetsch, K. Herrmann και I. Koskinen)
 Καθής: Δημοκρατία της Φινλανδίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Φινλανδίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη, όσον αφορά την ηπειρωτική Φινλανδία, των άρθρων 2, παράγραφος 2, και 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων (1), ή παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, και παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά των ως άνω άρθρων στην εσωτερική έννομη τάξη όσον αφορά την περιφέρεια Ahvenanmaa (νήσων Åland), ή παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 28, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής·
 —
 να επιβάλει στη Δημοκρατία της Φινλανδίας δυνάμει του άρθρου 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ ημερήσια χρηματική ποινή ύψους 19 178,25 ευρώ από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου, καταβλητέα στον λογαριασμό ιδίων πόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω αθετήσεως της υποχρεώσεως περί κοινοποιήσεως των εθνικών μέτρων μεταφοράς της οδηγίας στην εθνική νομοθεσία·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Φινλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 9 Ιουλίου 2012.
 (1) ΕΕ L 153, σ. 13.


text:
28.8.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 246/21
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 1. Κατα ́ την εξε ́ταση του ζητη ́ματος αν ο προσφευ ́γων, ως πολι ́της
 βρετανικω ́ν υπερποντι ́ων εδαφω ́ν που δεν δικαιου ́ται (βα ́σει
 Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου (α ́ρθρο 175 της Συνθη ́κης ΕΚ) της νομοθεσι ́ας του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου) να εισε ́λθει η ́ να
 λο ́γω εσφαλμε ́νης, μη συ ́μφωνης προς την κοινωνικη ́ πραγματικο ́- παραμει ́νει στο Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο ει ́ναι «προ ́σωπο που ́εχει την
 τητα της εποχη ́ς, ερμηνει ́ας και προσβολη ́ των θεμελιωδω ́ν υπηκοο ́τητα ενο ́ς κρα ́τους με ́λους» και συνεπω ́ς «πολι ́της της
 δικαιωμα ́των του ατο ́μου που ́εχουν αναγνωριστει ́ με το α ́ρθρο ΣΤ, 'Ενωσης» κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 8 της Συνθη ́κης ΕΚ:
 παρα ́γραφος 2, της Συνθη ́κης για την Ευρωπαϊκη ́ 'Ενωση καθω ́ς
 και παραβι ́αση των γενικω ́ν αρχω ́ν του δικαι ́ου: 1) Ποιο ει ́ναι το (ενδεχο ́μενο) αποτε ́λεσμα κατα ́ το κοινοτικο ́
 δι ́καιο
 — προσβολη ́ του δικαιω ́ματος για πραγματικη ́ δικαστικη ́ προστα-
 σι ́α, και του ́το λο ́γω μιας λι ́αν τυπολατρικη ́ς ερμηνει ́ας των α) της ∆ηλω ́σεως του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου του 1972
 διοικητικω ́ν προϋποθε ́σεων που προηγου ́νται της ασκη ́σεως «περι ́ της εννοι ́ας του ο ́ρου “υπη ́κοοι”» που ́εγινε
 προσφυγη ́ς κατα ́ παραλει ́ψεως: η ο ́λως τυπολατρικη ́ ερμηνει ́α κατα ́ τον χρο ́νο της προσχωρη ́σεως στις Ευρωπαϊκε ́ς
 που ́εδωσε το Πρωτοδικει ́ο στο α ́ρθρο 175 της Συνθη ́κης ΕΟΚ Κοινο ́τητες και προσαρτη ́θηκε στην Τελικη ́ Πρα ́ξη της
 δεν ει ́ναι, ενο ́ψει των συμπερασμα ́των που αυτο ́ αντλει ́ εξ Συνδια ́σκεψης για την Προσχω ́ρηση και
 αυτη ́ς, ορθη ́. Η Επιτροπη ́ γνω ́ριζε ο ́τι υφι ́σταται σκα ́φος του
 οποι ́ου το πλη ́ρωμα ει ́χε συλληφθει ́ με βα ́ση ψευδη ́ κατηγορι ́α· β) της ∆ηλω ́σεως του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου του 1982
 η Επιτροπη ́ διε ́θετε επαρκει ́ς υπο ́ την ́εννοια αυτη ́ αποδει ́ξεις, «περι ́ της εννοι ́ας του ο ́ρου υπη ́κοοι ΗΒ», και
 αυτε ́ς δε οι αποδει ́ξεις ει ́χαν, εξα ́λλου, συλλεγει ́ απο ́ τους
 δικου ́ς της εμπειρογνω ́ μονες· γνω ́ριζε την αδικι ́α αυτη ́ς της γ) της ∆ηλω ́σεως αριθ. 2 στο πλαι ́σιο της Συνθη ́κης για
 συλλη ́ψεως και, παρ' ο ́λ' αυτα ́, ουδε ́ν ́επραξε. ∆εν μπορει ́ να την Ευρωπαϊκη ́ 'Ενωση που υπεγρα ́φη στις 7 Φεβρουα-
 υποστηρι ́ζεται σε τε ́τοιο βαθμο ́ μια τυπολατρικη ́ θεωρι ́α ω ́στε ρι ́ου 1992, ο ́τι δηλαδη ́ το θε ́μα της ιθαγε ́νειας
 να θεωρει ́ται ο ́τι δεν μπορει ́ να εξομοιωθει ́ προς προϋπο ́θεση ρυθμι ́ζεται αποκλειστικα ́ και μο ́νο απο ́ τη νομοθεσι ́α
 για ενε ́ργεια αυτη ́ καθαυτη ́ η υ ́παρξη, πρα ́γμα που η του ενδιαφερομε ́νου κρα ́τους με ́λους, τα δε κρα ́τη
 προσφευ ́γουσα κρι ́νει ως αυτονο ́ητο, του ενδιαφε ́ροντος της με ́λη μπορου ́ν να δηλω ́νουν, πληροφοριακα ́, ποια
 Επιτροπη ́ς για την τη ́ρηση της Συνθη ́κης και την απελευθε ́ρωση α ́τομα πρε ́πει να θεωρου ́νται ως υπη ́κοοι ́ τους για
 των αδι ́κως κρατουμε ́νων ατο ́μων· τους σκοπου ́ς της Κοινο ́τητας;
 — εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του δικαιω ́ματος ́σης ι μεταχειρι ́σεως 2) Αν και εφο ́σον το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο δεν δικαιου ́ται, κατα ́
 δεδομε ́νου ο ́τι ανο ́μοιες καταστα ́σεις ́ετυχαν της ́διας ι το κοινοτικο ́ δι ́καιο, να επικαλεστει ́ τις δηλω ́σεις της
 μεταχειρι ́σεως· παραγρα ́φου 1) ανωτε ́ρω, ποια ει ́ναι τα κριτη ́ρια βα ́σει των
 οποι ́ων προσδιορι ́ζεται αν ́ενα προ ́σωπο ́εχει την ιθαγε ́νεια
 — προσβολη ́ της αρχη ́ς της ασφα ́λειας του δικαι ́ου, αρχη ́ που ενο ́ς κρα ́τους με ́λους κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 8,
 πρε ́πει να ενσωματωθει ́ στην κοινοτικη ́ ́εννομη τα ́ξη και να οσα ́κις το εσωτερικο ́ δι ́καιο προβλε ́πει δια ́φορες κατηγο-
 διε ́πει τις ενε ́ργειες των κοινοτικω ́ν οργα ́νων· ρι ́ες ιθαγε ́νειας, απο ́ τις οποι ́ες μο ́νο μερικε ́ς παρε ́χουν
 δικαι ́ωμα εισο ́δου και διαμονη ́ς σ'αυτο ́ το κρα ́τος με ́λος;
 — παραβι ́αση του δικαιω ́ματος για την ελευθερι ́α και την ασφα ́-
 λεια καθω ́ς και για την τιμη ́ και την ηθικη ́ ακεραιο ́τητα του 3) Σ'αυτο ́ το πλαι ́σιο, ποιο ει ́ναι το αποτε ́λεσμα της αρχη ́ς
 πληρω ́ματος του Albor Uno, ιδιοκτησι ́α της προσφευ ́γουσας, του σεβασμου ́ των θεμελιωδω ́ν ανθρωπι ́νων δικαιωμα ́των
 Pescados Congelados Jogamar S. L. κατα ́ το κοινοτικο ́ δι ́καιο, τα οποι ́α επικαλει ́ται η
 προσφευ ́γουσα, η οποι ́α ειδικο ́τερα επικαλει ́ται το
 α ́ρθρο 3, παρα ́γραφος 2, του Τετα ́ρτου Πρωτοκο ́λλου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Συμβα ́σεως περι ́ των Ανθρωπι ́νων ∆ικαιωμα ́-
 των, ο ́τι δηλαδη ́ ουδει ́ς στερει ́ται του δικαιω ́ματος εισο ́δου
 στο ́εδαφος του κρα ́τους του οποι ́ου ει ́ναι υπη ́κοος, που
 δεν ́εχει ακο ́μη επικυρωθει ́ απο ́ το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο;
 2. Υπο ́ τις περιστα ́σεις της παρου ́σας υποθε ́σεως, παρε ́χει το
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 α ́ρθρο 8 Α, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ:
 βαλε το High Court of Justice (England and Wales),
 Queen’s Bench Division, Crown Office, με δια ́ταξη της
 α) δικαι ́ωμα στους πολι ́τες της Ενω ́σεως να εισε ́ρχονται και
 14ης Απριλι ́ου 1999 στην υπο ́θεση The Queen κατα ́
 να παραμε ́νουν στο κρα ́τος με ́λος της ιθαγε ́νεια ́ς τους
 Secretary of State for the Home Department, Ex parte:
 ακο ́μη και στην περι ́πτωση που το εθνικο ́ δι ́καιο δεν τους
 Cheung Chiu Hung
 παρε ́χει τε ́τοια δικαιω ́ματα·
 (Υπο ́θεση C-256/99) β) δικαιω ́ματα επιπλε ́ον των υφισταμε ́νων κατα ́ τη Συνθη ́κη
 ΕΚ πριν απο ́ την τροποποι ́ηση ́ της με τη Συνθη ́κη για την
 (1999/C 246/42) Ευρωπαϊκη ́ 'Ενωση·
 γ) ιδρυ ́ει αμε ́σου αποτελε ́σματος δικαιω ́ματα που οι πολι ́τες
 Με δια ́ταξη της 14ης Απριλι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη της Ενω ́σεως μπορου ́ν να επικαλου ́νται ενω ́πιον των
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις εθνικω ́ν δικαστηρι ́ων·
 9 Ιουλι ́ου 1999, το High Court of Justice (England and
 Wales), Queen’s Bench Division, Crown Office, στο πλαι ́σιο της δ) ́εχει εφαρμογη ́ σε καταστα ́σεις που ει ́ναι εξ ολοκλη ́ρου
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ The Queen και Secretary of State for the Home εσωτερικε ́ς ενο ́ς μο ́νο κρα ́τους με ́λους;
 Department, Ex parte: Cheung Chiu Hung που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν
 του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:


text:
 29.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/26
 Προσφυγή της 5ης Σεπτεμβρίου 2011 — Agrucon κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-482/11)
 2011/C 319/54
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon) (Μαδρίτη, Ισπανία), Associazione Italiana Industrie Prodotti Alimentari (AIIPA) (Μιλάνο, Ιταλία), Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav) (Νάπολη, Ιταλία), Campil-Agro-Industrial do Campo do Tejo, Lda (Cartaxo, Πορτογαλία), Ευρωπαϊκά Τρόφιμα AE (Λάρισα, Ελλάδα), FIT — Fomento da Indústria do Tomate, SA (Águas de Moura, Πορτογαλία), Κονσερβοποιία Οπωροκηπευτικών ΦΙΛΙΠΠΟΣ AE (Βέροια, Ελλάδα), Πανελλήνια Ένωση Κονσερβοποιών (Αθήνα, Ελλάδα), Ελληνική Εταιρία Κονσερβών AE («ΚΥΚΝΟΣ») (Ναύπλιο, Ελλάδα), Ανώνυμος Βιομηχανική Εταιρία Κονσερβών Δ. ΝΟΜΙΚΟΣ (Μαρούσι, Ελλάδα), Italagro — Indústria de Transformação de Produtos Alimentares, SA (Castanheira do Ribatejo, Πορτογαλία), ΚΩΠΑΪΣ Ανώνυμη Βιομηχανική και Εμπορική Εταιρία Τροφίμων και Ποτών (ΚΩΠΑΪΣ ABEE) (Μαρούσι, Ελλάδα), Σερραϊκή Κονσερβοποιία Οπωροκηπευτικών ΣΕΡΚΟ AE (Σέρρες, Ελλάδα), Sociedade de Industrialização de Produtos Agrícolas — Sopragol, SA (Mora, Πορτογαλία), Sugalidal — Indústrias de Alimentação, SA (Benavente, Πορτογαλία), Sutol — Indústrias Alimentares, Lda (Alcácer do Sal, Πορτογαλία), ΖΑΝΑΕ Ζύμαι Αρτοποιίας Νίκογλου AE Βιομηχανία Εμπόριο Τροφίμων (Θεσσαλονίκη, Ελλάδα) (εκρπόσωποι: J. da Cruz Vilaça, S. Estima Martins και S. Carvalho de Sousa, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τις διατάξεις του άρθρου 50, παράγραφος 3, και του άρθρου 60, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΕ) 543/2011 (1) της Επιτροπής,
 —
 να διατάξει τη συνεκδίκαση της παρούσας υποθέσεως και της υποθέσεως Τ-454/10, προς διευκόλυνση της προφορικής διαδικασίας και προς έκδοση κοινής αποφάσεως, ή, επικουρικώς, προς διευκόλυνση της προφορικής διαδικασίας, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγοντες προβάλλουν τρεις λόγους.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι ο κανονισμός 543/2011 της Επιτροπής παραβιάζει τον κανονισμό (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (ΕΕ L 299, σ. 1) καθόσον:
 —
 κακώς προβλέπει ότι οι επενδύσεις και οι δράσεις που σχετίζονται με τη μετατροπή οπωροκηπευτικών σε μεταποιημένα οπωροκηπευτικά μπορεί να είναι επιλέξιμες για στήριξη, και
 —
 κακώς περιλαμβάνει τις αποκαλούμενες μη «πραγματικές δραστηριότητες μεταποίησης» (στις οποίες προφανώς καταλέγεται η προπαρασκευή και η δραστηριότητα που έπεται της πραγματικής μεταποίησης) στην αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο όσον αφορά προϊόντα τα οποία προορίζονται για μεταποίηση, δεδομένου ότι ο Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ προβλέπει ότι οι διατάξεις που αφορούν τις οργανώσεις παραγωγών, δηλαδή οι σχετικές με τη χορήγηση ενισχύσεων, εφαρμόζονται αποκλειστικά και μόνο στα προϊόντα που εμπίπτουν στην κοινή οργάνωση αγοράς για τα οπωροκηπευτικά.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι ο κανονισμός 543/2011 της Επιτροπής, στο μέτρο που χορηγεί σε οργανώσεις παραγωγών ενισχύσεις που καλύπτουν τις βιομηχανικές δραστηριότητες επί οπωροκηπευτικών προοριζόμενων για μεταποίηση, οι οποίες πραγματοποιούνται και από ιδιωτικές επιχειρήσεις, παραβιάζει την αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων, κατά την οποία δεν επιτρέπεται διαφορετική μεταχείριση παρόμοιων καταστάσεων, εκτός αν τούτο δικαιολογείται αντικειμενικώς.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι ο κανονισμός 543/2011 της Επιτροπής, στο μέτρο που χορηγεί σε οργανώσεις παραγωγών ενισχύσεις που καλύπτουν τις βιομηχανικές δραστηριότητες επί οπωροκηπευτικών προοριζόμενων για μεταποίηση, οι οποίες πραγματοποιούνται και από ιδιωτικές επιχειρήσεις, παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας διότι υπερβαίνει το μέτρο που είναι αναγκαίο για την επίτευξη ενός σκοπού που φέρεται ότι επιδιώκει η Κοινή Γεωργική Πολιτική και ο οποίος αφορά την κάθετη ενσωμάτωση των οργανώσεων παραγωγών.
 (1) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 543/2011 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2011, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου, όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών (ΕΕ 2011 L 157, σ. 1)


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/48
 Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 18ης Απριλίου 2013 [αίτηση του cour administrative d'appel de Nantes (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Adiamix κατά Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών
 (Υπόθεση C-368/12) (1)
 (Άρθρο 53, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας - Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Απόφαση της Επιτροπής με την οποία καθεστώς ενισχύσεων κρίνεται μη συμβατό με την κοινή αγορά - Ανάκτηση των ενισχύσεων - Εκτίμηση του κύρους πράξεως της Ένωσης - Έλλειψη διευκρινίσεων ως προς τους λόγους που δικαιολογούν την ανάγκη απαντήσεως στα προδικαστικά ερωτήματα - Αίτηση προδήλως απαράδεκτη)
 2013/C 225/84
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour administrative d'appel de Nantes
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Adiamix
 Εφεσίβλητος: Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Cour administrative d'appel de Nantes — Κύρος της αποφάσεως 2004/343/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων που εφάρμοσε η Γαλλία για την ανάληψη των δραστηριοτήτων προβληματικών επιχειρήσεων (ΕΕ L 108, σ. 38)
 Διατακτικό
 Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το cour administrative d’appel de Nantes (Γαλλία) με απόφαση της 26ης Ιουλίου 2012 είναι προδήλως απαράδεκτη.
 (1) ΕΕ C 295 της 29.9.2012.


text:
C 109/48 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.5.2002
 Προσφυγη ́ της Zapf Creation AG κατα ́ του Γραφει ́ου εναρ- Λο ́γοι της προσφυγη ́ς: Παρα ́βαση του α ́ρθρου 43, παρα ́-
 μονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς που ασκη ́θηκε γραφος 2, του κανονισμου ́
 στις 14 Ιανουαρι ́ου 2002 40/94 (1)καθο ́τι δεν αποδει ́χθηκε
 επαρκω ́ς η ουσιαστικη ́ χρη ́ση του
 αντιταχθε ́ντος ση ́ματος και παρα ́-
 (Υπο ́θεση Τ-8/02) βαση του α ́ρθρου 8, παρα ́γραφος 1,
 στοιχει ́ο β), του κανονισμου ́ 40/94
 δεδομε ́νου ο ́τι δεν υπα ́ρχει κι ́νδυνος
 (2002/C 109/95) συγχυ ́σεως
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου
 1993, για το κοινοτικο ́ ση ́μα (EE L 11, σ. 1).
 Η Zapf Creation AG, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Αxel Kockläuner
 της δικηγορικη ́ς εταιρι ́ας Meissner Bolte & Partner, Μο ́ναχο
 (Γερμανι ́α), α ́σκησε στις 14 Ιανουαρι ́ου 2002 ενω ́πιον του Πρωτο-
 δικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου
 εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς.
 Προσφυγη ́ των Αgrofair Benelux BV, Volta River Estates
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Limited, SH Pratt & Co (Bananas) Ltd και M&W Mack
 Limited κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 που ασκη ́θηκε στις 30 Ιανουαρι ́ου 2002
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του πρω ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 της 29ης Οκτωβρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση R 418/2001-1
 σχετικα ́ με την υπ' αριθ. Β 97230 διαδικασι ́α ανακοπη ́ς και (Υπο ́θεση Τ-14/02)
 την υπ' αριθ. 50229 αι ́τηση καταχωρι ́σεως κοινοτικου ́
 ση ́ματος «Colette Zapf Creation Kombi Collection».
 (2002/C 109/96)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Αιτου ́σα την καταχω ́ριση Zapf Creation AG Οι Αgrofair Benelux BV, Volta River Estates Limited, SH Pratt
 κοινοτικου ́ ση ́ματος: & Co (Bananas) Ltd και M&W Mack Limited, εκπροσωπου ́μενες
 απο ́ τους Philippe Vlaemminck και Pieter De Wael του δικηγο-
 Καταχωρισθε ́ν κοινοτικο ́ Το εικονιστικο ́ ση ́μα «Colette Zapf ρικου ́ γραφει ́ου Vlaemminck & Partners, Γα ́νδη (Βε ́λγιο), α ́σκησαν
 ση ́μα: Creation Kombi Collection» για ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 ορισμε ́να προϊο ́ντα της κατηγο- 30 Ιανουαρι ́ου 2002 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 ρι ́ας 28 κω ́ν Κοινοτη ́των.
 ∆ικαιου ́χος του αντιταχ- Jesmar SA
 θε ́ντος στο πλαι ́σιο της Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 διαδικασι ́ας ανακοπη ́ς
 ση ́ματος η ́ διακριτικου ́ — να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 1, τρι ́τη περι ́πτωση, και το α ́ρθρο 2,
 γνωρι ́σματος: παρα ́γραφος 4, του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2294/2001 της Επιτρο-
 πη ́ς, της 26ης Νοεμβρι ́ου 2001, για τον καθορισμο ́ ορισμε ́-
 Αντιταχθε ́ν δικαι ́ωμα επι ́ Το ισπανικο ́ λεκτικο ́ ση ́μα «Colette» νων ενδεικτικω ́ν ποσοτη ́των και ατομικω ́ν ανωτα ́των ορι ́ων
 ση ́ματος η ́ διακριτικου ́ για ορισμε ́να προϊο ́ντα της κατηγο- για την ́εκδοση πιστοποιητικω ́ν κατα ́ την εισαγωγη ́ μπανα ́νας
 γνωρι ́σματος στο πλαι ́σιο ρι ́ας 28 στην Κοινο ́τητα για το πρω ́το τρι ́μηνο του ́ετους 2002, στο
 της διαδικασι ́ας ανακο- πλαι ́σιο των δασμολογικω ́ν ποσοστω ́ σεων, στο με ́τρο που οι
 πη ́ς: προσφευ ́γουσες ́εχουν τη δυνατο ́τητα να εισα ́γουν κατα ́ το
 πρω ́το τρι ́μηνο του 2002 κατ' ανω ́τατο ο ́ριο μο ́νον 8 % του
 Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της ανακοπη ́ς της Jesmar μεριδι ́ου της ποσοστω ́σεως που τους ́εχει χορηγηθει ́ και
 ανακοπω ́ν: SA
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα των
 Απο ́φαση του τμη ́ματος ∆ε ́χθηκε την προσφυγη ́ που α ́σκησε προσφευγουσω ́ν εταιριω ́ν το ́σο για την παρου ́σα διαδικασι ́α
 προσφυγω ́ν: η Jesmar SA ο ́σο και για τη διαδικασι ́α των ασφαλιστικω ́ν με ́τρων.
 ---pagebreak--- 4.5.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 109/49
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας BASF AG κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε την 31η Ιανουαρι ́ου
 2002
 Οι προσφευ ́γουσες εισα ́γουν ατελω ́ς βιολογικε ́ς και συμβατικα ́
 καλλιεργημε ́νες μπανα ́νες στην Ευρωπαϊκη ́ 'Ενωση. 'Ολες οι (Υπο ́θεση Τ-15/02)
 προσφευ ́γουσες εταιρι ́ες ει ́ναι μη παραδοσιακοι ́ εισαγωγει ́ς μπανα ́-
 νας που ζη ́τησαν και ́ελαβαν ποσο ́στωση C για το 2002. Βα ́σει
 του κανονισμου ́ 2294/2001 της Επιτροπη ́ς, οι προσφευ ́γουσες (2002/C 109/97)
 μπορου ́ν να εισα ́γουν κατα ́ το πρω ́το τρι ́μηνο του 2002 μο ́νον
 8 % της ποσοστω ́σεω ́ς τους, ενω ́ οι παραδοσιακοι ́ εισαγωγει ́ς C (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 μπορου ́ν να εισα ́γουν 26 % της ποσοστω ́σεω ́ς τους, οι δε
 παραδοσιακοι ́ και μη παραδοσιακοι ́ εισαγωγει ́ς Α και B 27 %.
 Η εταιρι ́α BASF AG, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Νicholas Levy,
 Κατα ́ τις προσφευ ́γουσες, η Επιτροπη ́ ενη ́ργησε κατα ́ κατα ́χρηση Dr John Temple Lang, Robert O’Donoghue και Dr Christoph
 εξουσι ́ας διο ́τι ο προσβαλλο ́μενος κανονισμο ́ς ευνοει ́τους παραδο- Feddersen των δικηγορικω ́ν γραφει ́ων Cleary, Gottlieb, Steen &
 σιακου ́ς εισαγωγει ́ς C. Βα ́σει της συμφωνι ́ας που επιτευ ́χθηκε Hamilton, Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο), α ́σκησε την 31η Ιανουαρι ́ου 2002
 μεταξυ ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και των Ηνωμε ́νων Πολιτειω ́ν και ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 της συμφωνι ́ας με το Εκουαδο ́ρ για την επι ́λυση των αντι ́στοιχων κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 διαφορω ́ν σχετικα ́ με τις μπανα ́νες, το καθεστω ́ς μπανα ́νας στην
 Ευρωπαϊκη ́ 'Ενωση θα μεταρρυθμιστει ́ σε δυ ́ο στα ́δια. Το δευ ́τερο
 στα ́διο περιλαμβα ́νει μει ́ωση της ποσοστω ́σεως C κατα ́ Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 100 000 το ́νους. Λο ́γω του προσβαλλομε ́νου κανονισμου ́, το
 βα ́ρος της μειω ́σεως της ποσοστω ́σεως C θα το φε ́ρουν, συ ́μφωνα — να ακυρω ́σει η ́ να μειω ́σει σημαντικα ́ το προ ́στιμο που
 με τις προσφευ ́γουσες, αποκλειστικα ́ οι μη παραδοσιακοι ́ εισα- επιβλη ́θηκε στην BASF AG βα ́σει του α ́ρθρου 3, στοιχει ́ο β)
 γωγει ́ς. Οι προσφευ ́γουσες υποστηρι ́ζουν ο ́τι εα ́ν ο περιορισμο ́ς της αποφα ́σεως·
 αυτο ́ς του 8 % ισχυ ́σει καθ' ο ́λο το ́ετος, αυτο ́ θα ́εχει ως
 αποτε ́λεσμα μει ́ωση κατα ́ περι ́που 100 000 το ́νους των εισαγωγω ́ν
 που πραγματοποιου ́νται βα ́σει της ποσοστω ́ σεως C. — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ να καταβα ́λει στην BASF AG
 τα δικαστικα ́ και α ́λλα ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε στην
 υπο ́θεση αυτη ́.
 Περαιτε ́ρω, o προσβαλλο ́μενος κανονισμο ́ς παραβια ́ζει τις αρχε ́ς
 της αναλογικο ́τητας και της απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων. Οι μη
 παραδοσιακοι ́ εισαγωγει ́ς C ει ́ναι οι μο ́νοι εισαγωγει ́ς που μπορου ́ν Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 να εισα ́γουν μο ́νον 8 % της ποσοστω ́σεω ́ς τους κατα ́ το πρω ́το
 τρι ́μηνο. Συγκεκριμε ́να, o περιορισμο ́ς αυτο ́ς εισα ́γει, κατα ́ τις
 προσφευ ́γουσες, δυσμενη ́ δια ́κριση μεταξυ ́ των παραδοσιακω ́ν και
 Η παρου ́σα προσφυγη ́ αφορα ́ απο ́φαση την οποι ́α η Επιτροπη ́
 των μη παραδοσιακω ́ν εισαγωγε ́ων βα ́σει της ποσοστω ́σεως C. Το
 εξε ́δωσε την 21η Νοεμβρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση COMP/
 προσβαλλο ́μενο με ́τρο αντιβαι ́νει στην αρχη ́ της αναλογικο ́τητας
 E-1/37.512-Vitamins. Κατα ́ την απο ́φαση αυτη ́, ορισμε ́νες εται-
 και για τον λο ́γο ο ́τι η Επιτροπη ́ επιρρι ́πτει το βα ́ρος της μειω ́σεως
 ρι ́ες παρε ́βησαν το α ́ρθρο 81 ΕΚ και το α ́ρθρο 53 ΕΟΧ με τη
 της ποσοστω ́σεως C αποκλειστικα ́ στους μη παραδοσιακου ́ς
 συμμετοχη ́ τους στη συ ́μπραξη που ́εθιγε τις συνολικε ́ς αγορε ́ς για
 εισαγωγει ́ς C. Αντ' αυτου ́, η Επιτροπη ́ θα μπορου ́σε να επιμερι ́σει το
 τις βιταμι ́νες Α, E, B2, B5, C, D3 και Bη ́τα-καροτι ́νη και
 βα ́ρος αυτο ́ μεταξυ ́ των παραδοσιακω ́ν και των μη παραδοσιακω ́ν
 καροτινοειδη ́. Τα προ ́στιμα που επιβλη ́θηκαν στις εμπλεκο ́μενες
 εισαγωγε ́ων C. Κατα ́ τις προσφευ ́γουσες, ει ́ναι επι ́σης απι ́θανο να
 επιχειρη ́σεις η ́σαν τα υψηλο ́τερα που επιβλη ́θηκαν ποτε ́ σε υποθε ́-
 κατανει ́μει η Επιτροπη ́ το υπολειπο ́μενο 92 % της ποσοστω ́σεως
 σεις δικαι ́ου του ανταγωνισμου ́.
 κατα ́ το υπο ́λοιπο ́ετος.
 Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των της, η προσφευ ́γουσα επικαλει ́ται
 Τε ́λος, οι προσφευ ́γουσες υποστηρι ́ζουν ο ́τι παραβια ́στηκε η αρχη ́ και προβα ́λλει τους ακο ́λουθους λο ́γους και τα εξη ́ς κυ ́ρια
 της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης και της ασφα ́λειας δικαι ́ου. επιχειρη ́ματα:
 Κατα ́ τις προσφευ ́γουσες, το 8 % που χορηγη ́θηκε επι ́ του
 παρο ́ντος ως μερι ́διο ποσοστω ́σεως συνιστα ́ α ́ρδην μεταβολη ́ των — Ενω ́ οι ανακοινω ́σεις των αιτια ́σεων ανε ́φεραν ο ́τι υπη ́ρξε μια
 παλαιο ́τερων πρακτικω ́ν της Επιτροπη ́ς βα ́σει των οποι ́ων στους μη μο ́νο συ ́μπραξη, περιλαμβα ́νουσα συμπαιγνιακε ́ς διευθε-
 παραδοσιακου ́ς εισαγωγει ́ς C εχορηγει ́το κατα ́ το πρω ́το τρι ́μηνο τη ́σεις σε σχε ́ση με δια ́φορες βιταμι ́νες, η προσβαλλο ́μενη
 του ́ετους ποσο ́στωση 26 ́εως 28 %. Οι προσφευ ́γουσες υποστη- απο ́φαση, αντιθε ́τως, για πρω ́τη φορα ́ αναφε ́ρει ο ́τι οι
 ρι ́ζουν επι ́σης ο ́τι δικαιολογημε ́να μπορου ́σαν να βασι ́ζονται στο διευθετη ́σεις σε σχε ́ση με κα ́θε βιταμι ́νη συνιστου ́ν «διαφο-
 γεγονο ́ς ο ́τι η μει ́ωση της ποσοστω ́σεως C θα επιμεριζο ́ταν μεταξυ ́ ρετικε ́ς» παραβα ́σεις του κοινοτικου ́ δικαι ́ου του ανταγωνι-
 των διαφο ́ρων παραδοσιακω ́ν και μη παραδοσιακω ́ν εισαγωγε ́ων σμου ́. Κατ' αυτο ́ν τον τρο ́πο, η Επιτροπη ́ παραβι ́ασε την αρχη ́
 κατα ́ τρο ́πο που δεν θα η ́ταν δυσανα ́λογος. συ ́μφωνα με την οποι ́α η απο ́φαση δεν μπορει ́ να στηρι ́ζεται
 σε νομικε ́ς η ́ πραγματικε ́ς αιτια ́σεις οι οποι ́ες ουσιωδω ́ς
 διαφε ́ρουν απο ́ τις περιλαμβανο ́μενες στην ανακοι ́νωση των
 αιτια ́σεων.


text:
 22.9.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/16
 Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2007 — cApStAn κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-287/07)
 (2007/C 223/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: cApStAn Sprl (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: J. Bublot, avocat)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απορριπτική απόφαση της Επιτροπής.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 22ας Μαΐου 2007, καθόσον απορρίπτει την προσφορά που υπέβαλε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της διαδικασίας υποβολής προσφορών «Υπηρεσίες τελικής επεξεργασίας PER 2007» (1) λόγω μη αποδείξεως της σχετικής εμπειρίας στον εν λόγω τομέα.
 Προς στήριξη του αιτήματός της για ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη κατά την εξέταση της υποψηφιότητάς της, διότι η πρόσκληση υποβολής προσφορών αφορούσε ακριβώς τον τομέα δραστηριότητάς της, πράγμα το οποίο η προσφεύγουσα διατείνεται ότι ρητά ανέφερε στην προσφορά της. Η προσφεύγουσα αναφέρει, επίσης, ότι της είχε ήδη ανατεθεί σχετική δημόσια σύμβαση από την Επιτροπή και ότι οι παρασχεθείσες επ' ευκαιρία αυτής της συμβάσεως υπηρεσίες της ουδέποτε αμφισβητήθηκαν.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται σε λόγους προφανώς εσφαλμένους και ότι το εν λόγω σφάλμα ισοδυναμεί με έλλειψη αιτιολογίας.
 (1) ΕΕ 2007/S 21-023949.


text:
 6.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/14
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Μαΐου 2015 — Wine in Black κατά ΓΕΕΑ — Quinta do Noval-Vinhos (Wine in Black)
 (Υπόθεση T-420/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του σήματος Wine in Black ως κοινοτικού λεκτικού σήματος - Προγενέστερο κοινοτικό λεκτικό σήμα NOVAL BLACK - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Μη ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 221/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Wine in Black GmbH (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Bauer και V. Ahmann, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: M. Vuijst και A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Quinta do Noval-Vinhos, SA (Pinhão, Πορτογαλία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 6ης Μαρτίου 2014 (υπόθεση R 1601/2013-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Quinta do Noval-Vinhos, SA και της Wine in Black GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 6ης Μαρτίου 2014 (υπόθεση R 1601/2013-1).
 2)
 Καταδικάζει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 303 της 8.9.2014.