text:
 29.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/20
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 16ης Απριλίου 2015 [αίτηση του Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 2 de Marchena (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Caixabank SA κατά Francisco Javier Brenes Jiménez, Andrea Jiménez Jiménez
 (Υπόθεση C-548/13) (1)
 (2015/C 213/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 24 της 25.1.2014.


text:
 3.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/38
 Προσφυγή της 8ης Μαΐου 2017 — Swemac Innovation κατά EUIPO — Swemac Medical Appliances (SWEMAC)
 (Υπόθεση T-287/17)
 (2017/C 213/52)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Swemac Innovation AB (Linköping, Σουηδία) (εκπρόσωπος: G. Nygren, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Swemac Medical Appliances AB (Linköping, Σουηδία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «SWEMAC» — Υπ’ αριθ. 6 326 177 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 24ης Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση R 3000/2014-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να επαναφέρει ως πλήρως έγκυρο το υπ’ αριθ. 006326177 σήμα της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των προϊόντων και υπηρεσιών στις κλάσεις 10: «Όργανα και συσκευές ιατροχειρουργικής» και 42 «Υπηρεσίες έρευνας και ανάπτυξης σχετικά με όργανα και συσκευές ιατροχειρουργικής»·
 —
 να καταδικάσει τον αντίδικο στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας ενώπιον του EUIPO και του τμήματος προσφυγών, ανερχόμενα σε 1 000 ευρώ· και
 —
 να καταδικάσει το EUIPO και τον αντίδικο στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 53, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 8 του κανονισμού 207/2009.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 5.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 15ης Οκτωβρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών
 (Υπόθεση C-232/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Κανονισμός (ΕΚ) 850/1998 - Άρθρο 29, παράγραφος 2 - Περιορισμοί σχετικά με την αλιεία χωματίδας - Ανώτατη επιτρεπόμενη ισχύς των κινητήρων των αλιευτικών σκαφών - Κανονισμός (ΕΟΚ) 2847/93 - Άρθρο 2, παράγραφος 1 - Κανονισμός (ΕΚ) 2371/2002 - Άρθρο 23 - Σύστημα ελέγχου και εφαρμογής των κανόνων)
 2009/C 297/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: T. van Rijn και K. Banks)
 Καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: M. de Grave και C. Wissels)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 29, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 850/98 του Συμβουλίου, της 30ής Μαρτίου 1998, για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων προστασίας των νεαρών θαλάσσιων οργανισμών, 23 του κανονισμού (ΕΚ) 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, και 2, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2847/93 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1993, για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής — Αλιεία χωματίδας — Επιθεώρηση και έλεγχοι των αλιευτικών σκαφών και των δραστηριοτήτων τους — Ευθύνη των κρατών μελών
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, επιτρέποντας στα αλιευτικά σκάφη να έχουν κινητήρες υψηλότερης ισχύος από τους επιτρεπόμενους δυνάμει του άρθρου 29, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 850/98, του Συμβουλίου, της 30ής Μαρτίου 1998, για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων προστασίας των νεαρών θαλάσσιων οργανισμών, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2166/2005 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2005, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΚ) 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, και από το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2847/93 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1993, για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΕΚ) 768/2005 του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 2005.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 209 της 15.8.2008.


text:
 26.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/24
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 8ης Σεπτεμβρίου 2005 — Lorte κ.λπ. κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-287/04) (1)
 («Προσφυγή ακυρώσεως - Κανονισμοί (ΕΚ) 864/2004 και 865/2004 - Καθεστώς στήριξης στον τομέα του ελαιόλαδου - Φυσικά και νομικά πρόσωπα - Ανυπαρξία ατομικού επηρεασμού - Απαράδεκτο»)
 (2005/C 296/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Lorte, SL, με έδρα τη Σεβίλλη (Ισπανία), Oleo Unión, Federación empresarial de organizaciones de productores de aceite de oliva, με έδρα τη Σεβίλλη, Unión de organizaciones de productores de aceite de oliva (Unaproliva), με έδρα τη Jaén (Ισπανία), (εκπροσωπούμενες από τον δικηγόρο R. Illescas Ortiz)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, (εκπροσωπούμενο από την M. Balta και τον F. Florindo Gijón)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 αίτημα μερικής ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 864/2004 του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς, και για την προσαρμογή του λόγω της προσχώρησης της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λεττονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της Σλοβακίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ L 161, σ. 48), καθώς και του κανονισμού (ΕΚ) 865/2004 του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την κοινή οργάνωση της αγοράς ελαιόλαδου και επιτραπέζιων ελιών και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 827/68 (ΕΕ L 161, σ. 97)
 Διατακτικό της διατάξεως
 1)
 Απορρίπτεται η προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Οι προσφεύγουσες φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα, καθώς και αυτά του Συμβουλίου.
 3)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της αιτήσεως παρεμβάσεως της Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 284 της 20. 11. 2004


text:
 6.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 101/26
 Προσφυγή της 8ης Φεβρουαρίου 2013 — Boehringer Ingelheim Pharma κατά ΓΕΕΑ — Nepentes (Momarid)
 (Υπόθεση T-75/13)
 2013/C 101/55
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Boehringer Ingelheim Pharma (Ingelheim, Γερμανία) (εκπρόσωπος: V. von Bomhard και D. Slopek, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Nepentes S.A. (Βαρσοβία, Πολωνία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 6 Σεπτεμβρίου 2012 απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, στην υπόθεση R 1216/2011-4, καθόσον με αυτή καταχωρίσθηκε το σήμα MOMARID, όσον αφορά τα φαρμακευτικά και κτηνιατρικά παρασκευάσματα· προϊόντα υγιεινής για ιατρική χρήση· διαιτητικές ουσίες για ιατρικές χρήσεις, παιδικές τροφές· έμπλαστρα, υλικό επιδέσμων· υλικά σφραγίσεως δοντιών και οδοντιατρικό κερί· απολυμαντικά· παρασκευάσματα προς καταπολέμηση ζιζανίων και επιβλαβών ζώων· μυκητοκτόνα· φαρμακευτικά και ιατρικά παρασκευάσματα, ουσίες και προϊόντα για την προστασία, διατήρηση, θεραπεία ή φροντίδα του δέρματος, του σώματος, του προσώπου, των χειλιών, του στόματος, των μαλλιών, των ματιών, των χεριών και των νυχιών· παρασκευάσματα και ουσίες φαρμακευτικά και ιατρικά για την περιποίηση και την εμφάνιση του δέρματος, του σώματος, του προσώπου, του στόματος, των χειλιών, των ματιών, των μαλλιών, των χεριών και των νυχιών· φαρμακευτικά και ιατρικά προϊόντα και παρασκευάσματα αδυνατίσματος· φαρμακευτικά προϊόντα· φαρμακευτικά προϊόντα· φαρμακευτικά και ιατρικά παρασκευάσματα και ουσίες· δερματολογικά φαρμακευτικά προϊόντα, παρασκευάσματα και ουσίες· δερματολογικά παρασκευάσματα για την πρόληψη και θεραπεία διαταραχών του δέρματος· δερματολογικά παρασκευάσματα (φαρμακευτικά)· φαρμακευτικά παρασκευάσματα για την αντιμετώπιση δερματολογικών διαταραχών· φαρμακευτικά παρασκευάσματα για την τοπική θεραπεία δερματολογικών διαταραχών· δερματολογικά φαρμακευτικά προϊόντα· κτηνιατρικά φαρμακευτικά παρασκευάσματα για δερματολογική χρήση· κτηνιατρικά φαρμακευτικά προϊόντα για την αντιμετώπιση ορμονικών διαταραχών· ορμόνες για ιατρική χρήση· ορμονικά παρασκευάσματα για κτηνιατρική χρήση· ορμόνες· στεροειδή προϊόντα, ορμονικά παρασκευάσματα για φαρμακευτική και ιατρική χρήση· προϊόντα και παρασκευάσματα υγιεινής για ιατρική χρήση· φαρμακευτικές συνθέσεις τοπικής χρήσης· χημικά παρασκευάσματα για ιατρικούς σκοπούς· χημικά προϊόντα για φαρμακευτική χρήση (τα «επίμαχα προϊόντα»),
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «Momarid», για προϊόντα και υπηρεσίες της κλάσεως 5 — Υπ.αρ. 9 164 328 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: υπ.αρ. 2 396 448 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος «LONARID» για προϊόντα της κλάσεως 5
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: εν μέρει αποδοχή της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου σε συνδυασμό με τον κανόνα 50, παράγραφος 2, στοιχείο η', του κανονισμού 2868/95 του Συμβουλίου και του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου


text:
 3.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 363/14
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 9ης Σεπτεμβρίου 2015 [αίτηση του Varas Cíveis de Lisboa (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — João Filipe Ferreira da Silva e Brito κ.λπ. κατά Estado português
 (Υπόθεση C-160/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Προσέγγιση των νομοθεσιών - Διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεως επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων - Έννοια της μεταβιβάσεως εγκαταστάσεως - Υποχρέωση υποβολής προδικαστικού ερωτήματος δυνάμει του άρθρου 267, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ - Φερόμενη παραβίαση του δικαίου της Ένωσης καταλογιζόμενη σε εθνικό δικαστήριο οι αποφάσεις του οποίου δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα του εσωτερικού δικαίου - Εθνική νομοθεσία που εξαρτά τη χορήγηση αποζημιώσεως για ζημία προκληθείσα από τέτοιου είδους παραβίαση από την προηγούμενη ακύρωση της δικαστικής αποφάσεως η οποία προκάλεσε τη συγκεκριμένη ζημία))
 (2015/C 363/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Varas Cíveis de Lisboa
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 João Filipe Ferreira da Silva e Brito κ.λπ.
 κατά
 Estado português
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων, έχει την έννοια ότι ο όρος «μεταβίβαση εγκαταστάσεως» καλύπτει περίπτωση κατά την οποία επιχείρηση δραστηριοποιούμενη στην αγορά των ναυλωμένων πτήσεων λύεται με απόφαση του πλειοψηφούντος μετόχου της, ο οποίος είναι επίσης επιχείρηση δραστηριοποιούμενη στον τομέα της αεροπορίας, και στην οποία, στο πλαίσιο της εκκαθαρίσεως, η δεύτερη εταιρία υπεισέρχεται στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της λυθείσας εταιρίας στις συμβάσεις μισθώσεως αεροσκαφών και στις τρέχουσες συμβάσεις ναυλωμένων πτήσεων που συνήφθησαν με διοργανωτές ταξιδίων, ασκεί τη δραστηριότητα που προηγουμένως ασκούσε η λυθείσα εταιρία, επαναπροσλαμβάνει ορισμένους από τους εργαζομένους που απασχολούνταν έως τότε στην εταιρία αυτή και τους αναθέτει όμοια καθήκοντα, και λαμβάνει στοιχεία ελαφρού εξοπλισμού από την εν λόγω εταιρία.
 2)
 Το άρθρο 267, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι δικαστήριο του οποίου οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα του εθνικού δικαίου οφείλει να υποβάλει προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την ερμηνεία της έννοιας της μεταβιβάσεως εγκαταστάσεως, κατά το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/23, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, οι οποίες χαρακτηρίζονται τόσο από την ύπαρξη αντιφατικών νομολογιακών τάσεων σε εθνικό επίπεδο όσον αφορά την έννοια αυτή όσο και από τα επαναλαμβανόμενα ερμηνευτικά προβλήματα που δημιουργεί η έννοια στα διάφορα κράτη μέλη.
 3)
 Το δίκαιο της Ένωσης και, ιδίως, οι αρχές που ανέπτυξε το Δικαστήριο όσον αφορά την ευθύνη του Δημοσίου για τις ζημίες που προκαλούνται σε ιδιώτες εξαιτίας της παραβιάσεως του δικαίου της Ένωσης από εθνικό δικαστήριο οι αποφάσεις του οποίου δεν υπόκεινται στα ένδικα μέσα του εσωτερικού δικαίου αντιτίθενται σε εθνική νομοθεσία η οποία επιβάλλει ως προαπαιτούμενο την προηγούμενη ακύρωση της βλαπτικής αποφάσεως που εξέδωσε το εν λόγω δικαστήριο, ενώ τέτοιου είδους ακύρωση αποκλείεται στην πράξη.
 (1) ΕΕ C 175 της 10.6.2014.


text:
 C 289/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.10.2001
 Η ανα ́μιξη μιας εταιρι ́ας χαρτοφυλακι ́ου στη διαχει ́ριση των Αι ́τηση αναιρε ́σεως της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 θυγατρικω ́ ν της συνιστα ́ οικονομικη ́ δραστηριο ́τητα, κατα ́ την τη ́των κατα ́ της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ-
 ́εννοια του ́αρθρου 4, παρα ́γραφος 2, της ́εκτης οδηγι ́ας κω ́ ν Κοινοτη ́των (τρι ́το τμη ́μα) της 6ης Μαρτι ́ου 2001 στην
 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ υπο ́θεση Τ-331/94, IPK-München GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς
 εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ ν των κρατω ́ ν μελω ́ ν, των σχετικω ́ν των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 14 Μαι ̈́ου
 με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ ν — κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου 2001
 προστιθεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση, μο ́νο εφο ́σον
 συνεπα ́γεται τη διενε ́ργεια πρα ́ξεων που υπο ́κεινται σε φο ́ρο
 προστιθε ́μενης αξι ́ας δυνα ́μει του ́αρθρου 2 της οδηγι ́ας αυτη ́ς. (Υπο ́θεση C-200/01 P)
 (2001/C 289/15)
 ( 1) ΕΕ C 163 της 10.6.2000.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τους Dr. Jürgen Grunwald, νομικο ́ συ ́μβουλο της Νομικη ́ς
 Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο
 το γραφει ́ο του Gérald Berscheid, νομικου ́ συμβου ́λου της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, Centre Wagner,
 Kirchberg, α ́σκησε στις 6 Μαρτι ́ου 2001, ενω ́πιον του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τρι ́το
 βαλε το Tribunal Tributário de 1.a Instância do Porto, τμη ́μα) της 6ης Μαρτι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Τ-331/94 (1), IPK-
 2.o Juı́zo — 1.a Secção, με απο ́φαση της 7ης Νοεμβρι ́ου München GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 2000 στην υπο ́θεση Caves Costa Verde, L.da κατα ́ Fazenda
 Pública
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Υπο ́θεση C-154/01)
 1. Να ακυρω ́σει την απο ́ 6 Μαρτι ́ου 2001 απο ́φαση του
 Πρωτοδικει ́ου (Τ-331/94) και να απορρι ́ψει την προσφυγη ́.
 (2001/C 289/14)
 2. επικουρικω ́ς,
 Με απο ́φαση της 7ης Νοεμβρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις να ακυρω ́σει την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου που αναγρα ́φε-
 9 Απριλι ́ου 2001, το Tribunal Tributário de 1.a Instância do ται υπο ́ 1 και να αναπε ́μψει την υπο ́θεση στο Πρωτοδικει ́ο,
 Porto, 2.o Juı́zo — 1.a Secção, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́
 Caves Costa Verde, L.da και Fazenda Pública, που εκκρεμει ́ 3. να καταδικα ́σει την αναιρεσι ́βλητη στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 Συνα ́δουν προς την ́εκτη κοινοτικη ́ οδηγι ́α (1) τα τε ́λη που Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 εκκαθαρι ́στηκαν δυνα ́μει των [Decretos-leis 26317, της
 30η ́ς Ιανουαρι ́ου 1936, 40037, της 18ης Ιανουαρι ́ου 1955, και
 — Ανεπαρκη ́ς νομικη ́ εκτι ́μηση του σκεπτικου ́ της αναιρεσιβαλ-
 321-A/86 της 25ης Σεπτεμβρι ́ου 1986], λαμβα ́νοντας υπο ́ψη
 λομε ́νης αποφα ́σεως. Παρα ́βαση της αρχη ́ς της απαγο-
 ο ́τι, κατα ́ μεν την α ́ποψη της ανακο ́πτουσας, τα εκκαθαρισθε ́ντα
 ρευ ́σεως του αδικαιολο ́γητου πλουτισμου ́.
 τε ́λη υπολογι ́ζονται βα ́σει του κυ ́κλου εργασιω ́ν, κατα ́ δε την
 α ́ποψη του Ιnstituto da Vinha e do Vinho, αποτελου ́ν τε ́λη
 εμπορι ́ας, επι ́ των πωλη ́σεων οι ́νου χυ ́μα; — Πλημμελη ́ς νομικη ́ εκτι ́μηση της αθε ́μιτης συμπαιγνι ́ας
 μεταξυ ́ του κ. Tzoanos, της ελληνικη ́ς εταιρι ́ας 01 Πληροφο-
 ρικη ́, και της προσφευ ́γουσας.
 Ελλει ́ψει επαρκω ́ν στοιχει ́ων στη δια ́ταξη παραπομπη ́ς, το ∆ικαστη ́-
 ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), με δια ́ταξη της 11ης Ιουλι ́ου 2001, ́εκρινε
 την αι ́τηση εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως προδη ́λως απαρα ́- — Πλημμελη ́ς νομικη ́ εκτι ́μηση της προτα ́σεως της Επιτροπη ́ς
 δεκτη. να συμπεριληφθει ́η Studienkreis στην εκτε ́λεση του σχεδι ́ου.
 — Παρα ́λειψη της εξετα ́σεως των νομικω ́ν συνεπειω ́ν της παρα-
 (1) 'Εκτη οδηγι ́α 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977,
 βια ́σεως της αρχη ́ς της καλη ́ς πι ́στεως: συνεπει ́α της αξιολο-
 περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν γη ́σεω ́ς του, το ∆ικαστη ́ριο δεν ́επρεπε να ακυρω ́σει την
 με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθε- προσβαλλο ́μενη απο ́φαση εν ο ́λω, αλλα ́ μο ́νον καθο ́σον η
 με ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, Επιτροπη ́ αρνει ́ται, στηριζο ́μενη σε αυτη ́ την απο ́φαση, την
 σ. 49). οικονομικη ́ συμμετοχη ́ στις δαπα ́νες στις οποι ́ες νομι ́μως
 προε ́βη η προσφευ ́γουσα ενο ́ψει του ́εκτου και του ́εβδομου
 σταδι ́ου του σχεδι ́ου, τα οποι ́α ωστο ́σο δεν μπο ́ρεσαν να
 ολοκληρωθου ́ν για λο ́γους ελλει ́ψεως χρο ́νου.


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 17ης Σεπτεμβρίου 2014 [αίτηση του förvaltningsrätten i Stockholm (Σουηδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Skandia America Corporation (USA), filial Sverige κατά Skatteverket
 (Υπόθεση C-7/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας - Οδηγία 2006/112/EΚ - Όμιλος ΦΠΑ - Εσωτερική τιμολόγηση για τις υπηρεσίες που παρέχονται από εδρεύουσα σε τρίτη χώρα κύρια εταιρία προς υποκατάστημά της το οποίο ανήκει σε όμιλο ΦΠΑ εντός κράτους μέλους - Φορολογητέος ή μη χαρακτήρας των παρεχομένων υπηρεσιών))
 2014/C 421/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Förvaltningsrätten i Stockholm
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Skandia America Corporation (USA), filial Sverige
 κατά
 Skatteverket
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 2, παράγραφος 1, 9 και 11 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχουν την έννοια ότι οι παροχές υπηρεσιών στις οποίες προβαίνει η ευρισκόμενη σε τρίτη χώρα κύρια εγκατάσταση εταιρίας προς το εγκατεστημένο σε κράτος μέλος υποκατάστημά της αποτελούν φορολογητέες πράξεις όταν το υποκατάστημα είναι μέλος ομίλου προσώπων που μπορούν να θεωρηθούν ως ενιαίος υποκείμενος στον φόρο προστιθέμενης αξίας.
 2)
 Τα άρθρα 56, 193 και 196 της οδηγίας 2006/112 έχουν την έννοια ότι σε περίπτωση όπως αυτή της υποθέσεως στην κύρια δίκη, κατά την οποία η ευρισκόμενη σε τρίτη χώρα κύρια εγκατάσταση παρέχει υπηρεσίες εξ επαχθούς αιτίας προς το εγκατεστημένο σε κράτος μέλος υποκατάστημά της και το εν λόγω υποκατάστημα είναι μέλος ομίλου προσώπων που μπορούν να θεωρηθούν ως ενιαίος υποκείμενος στον φόρο προστιθέμενης αξίας στο συγκεκριμένο κράτος μέλος, ο εν λόγω όμιλος υποχρεούται, ως λήπτης των υπηρεσιών αυτών, να καταβάλλει τον οφειλόμενο φόρο προστιθέμενης αξίας.
 (1) ΕΕ C 55 της 23.2.2013.


text:
 24.2.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 42/28
 Προσφυγή της 14ης Δεκεμβρίου 2006 — Comap κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-377/06)
 (2007/C 42/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Comap SA (Λυών, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Wachsmann και C. Pommiès, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση [C(2006) 4180 τελική της Επιτροπής της 20ής Σεπτεμβρίου 2006 στην υπόθεση COMP/F-1/38.121 — Σύνδεσμοι] καθώς και την υποκείμενη του διατακτικού της εν λόγω αποφάσεως δικαιολόγηση, στο μέτρο που η απόφαση αυτή είναι καταδικαστική για την Comap όσον αφορά άλλες περιόδους εκτός αυτής μεταξύ Δεκεμβρίου 1997 και Μαρτίου 2001 για την οποία η Comap δεν αμφισβητεί τα εκτιθέμενα από την Επιτροπή γεγονότα·
 —
 να μεταρρυθμίσει τα άρθρα 1 και 2 καθώς και την υποκείμενη σ' αυτά δικαιολόγηση μειώνοντας το ποσόν του επιβληθέντος στην Comap προστίμου 18,56 εκατομμυρίων ευρώ·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητεί τη μερική ακύρωση της αποφάσεως C(2006) 4180 τελική της Επιτροπής, της 20ής Σεπτεμβρίου 2006, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ (COMP/F-1/38.121 — Σύνδεσμοι), όσον αφορά ένα σύνολο συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών στην αγορά συνδέσμων από χαλκό και κραμάτων χαλκού με αντικείμενο τον καθορισμό τιμών, την κατάρτιση καταλόγων τιμών και ποσών εκπτώσεων και επιστροφών, την θέσπιση μηχανισμών συντονισμού των αυξήσεων τιμών, την κατανομή των εγχωρίων αγορών και των πελατών καθώς και την ανταλλαγή άλλων εμπορικών πληροφοριών, στο μέτρο που η απόφαση αυτή είναι καταδικαστική για την Comap για άλλες περιόδους εκτός αυτής μεταξύ Δεκεμβρίου 1997 και Μαρτίου 2001, για την οποία η Comap δεν αμφισβητεί τα εκτιθέμενα από την Επιτροπή γεγονότα. Επικουρικώς, η προσφεύγουσα ζητεί τη μείωση του επιβληθέντος με την προσβαλλομένη απόφαση προστίμου.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους.
 Καταρχάς, ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή έχει παραβεί το άρθρο 81 ΕΚ και υποπέσει σε νομικές πλάνες, πραγματικές πλάνες και πρόδηλες πλάνες εκτιμήσεως, θεωρώντας ότι η προβαλλομένη συμφωνία συνεχίστηκε, και ύστερα από τις επιτόπιες έρευνες της Επιτροπής τον Μάρτιο του 2001, μέχρι τον Απρίλιο του 2004.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή έχει παραβεί το άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ καθώς και το άρθρο 25 του κανονισμού 1/2003 (1), στο μέτρο που δεν αναγνώρισε ότι, καθώς δεν ήταν σε θέση να αποδείξει τις θίγουσες τον ανταγωνισμό πρακτικές, η προβαλλόμενη παράβαση διεκόπη για διάστημα 27 μηνών, μεταξύ Σεπτεμβρίου 1992 και Δεκεμβρίου 1994, κατά τέτοιο τρόπο ώστε τα προγενέστερα του Δεκεμβρίου του 1994 γεγονότα παρεγράφησαν, σύμφωνα με την προσφεύγουσα, κατά το χρονικό σημείο της κινήσεως της έρευνας της Επιτροπής, τον Ιανουάριο του 2001.
 Επικουρικώς, η προσφεύγουσα προβάλλει λόγο αντλούμενο από την παράβαση του άρθρου 81, παράγραφος 1, ΕΚ και του άρθρου 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003 καθώς και των κατευθυντήριων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων (2) και της ανακοινώσεως σχετικά με την επιείκεια (3), στο μέτρο που η Επιτροπή δεν τήρησε τους κανόνες υπολογισμού των προστίμων. Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η Επιτροπή έχει παραβιάσει την αρχή της αναλογικότητας και την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, στο μέτρο που το ποσό εκκινήσεως για τον υπολογισμό του αποφασισθέντος κατά της Comap προστίμου είναι, σύμφωνα με την τελευταία, λίαν υψηλό σε σχέση με τα ποσά εκκινήσεως που αποφασίστηκαν για άλλες επικριθείσες με την προσβαλλομένη απόφαση επιχειρήσεις, και τούτο παρά την παρόμοια από άποψη ανταγωνισμού θέση τους με την θέση που κατέχει στην αγορά η προσφεύγουσα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 2002 για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης, ΕΕ L 1, σ. 1.
 (2) Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων που επιβάλλονται δυνάμει του άρθρου 15, παράγραφος 2 του κανονισμού 17 και του άρθρου 65 παράγραφος 5 της Συνθήκης ΕΚΑΧ, ΕΕ 1998 C 9, σ. 3.
 (3) Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη μη επιβολή και τη μείωση των προστίμων σε περιπτώσεις συμπράξεων, ΕΕ 2002, C 45, σ. 3.


text:
 30.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 398/40
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Οκτωβρίου 2015 — Bilbaina de Alquitranes κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-689/13) (1)
 ([«Περιβάλλον και προστασία της υγείας των ανθρώπων - Ταξινόμηση της πίσσας από λιθανθρακόπισσα υψηλής θερμοκρασίας στις κατηγορίες οξείας τοξικότητας για το υδάτινο περιβάλλον και χρόνιας τοξικότητας για το υδάτινο περιβάλλον - Κανονισμοί (ΕΚ) 1907/2006 και 1272/2008 - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Ταξινόμηση ουσίας βάσει των συστατικών της»])
 (2015/C 398/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Bilbaína de Alquitranes, SA (Luchana-Baracaldo, Ισπανία)· Deza, a.s. (Valašské Meziříčí, Τσεχική Δημοκρατία)· Industrial Química del Nalón, SA (Oviedo, Ισπανία)· Koppers Denmark A/S (Nyborg, Δανία)· Koppers UK Ltd (Scunthorpe, Ηνωμένο Βασίλειο)· Koppers Netherlands BV (Uithoorn, Κάτω Χώρες)· Rütgers basic aromatics GmbH (Castrop-Rauxel, Γερμανία)· Rütgers Belgium NV (Zelzate, Βέλγιο)· Rütgers Poland Sp. z o.o.(Kędzierzyn-Koźle, Πολωνία)· Bawtry Carbon International Ltd (Doncaster, Ηνωμένο Βασίλειο)· Grupo Ferroatlántica, SA (Μαδριτη, Ισπανία)· SGL Carbon GmbH (Meitingen, Γερμανία)· SGL Carbon GmbH (Bad Goisern am Hallstättersee, Αυστρία)· SGL Carbon (Passy, Γαλλία)· SGL Carbon, SA (La Coruña, Ισπανία)· SGL Carbon Polska S.A. (Racibórz, Πολωνία)· ThyssenKrupp Steel Europe AG (Duisburg, Γερμανία) και Tokai erftcarbon GmbH (Grevenbroich, Γερμανία) (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem, C. Mereu, P. Sellar και M. Grunchard, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P.-J. Loewenthal και K. Talabér-Ritz)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ των προσφευγουσών: GrafTech Iberica, SL (Navarra, Ισπανία) (εκπρόσωποι: C. Mereu, K. Van Maldegem, P. Sellar και M. Grunchard, δικηγόροι)
 Παρεμβαίνων υπέρ της καθής: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA) (εκπρόσωποι: M. Heikkilä, W. Broere και C. Jacquet)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΕ) 944/2013 της Επιτροπής, της 2ας Οκτωβρίου 2013, σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1272/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την ταξινόμηση, την επισήμανση και τη συσκευασία των ουσιών και των μειγμάτων, με σκοπό την προσαρμογή του στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο (ΕΕ L 261, σ. 5), στο μέτρο που ταξινομεί την πίσσα από λιθανθρακόπισσα υψηλής θερμοκρασίας (αριθ. Ε.Κ. 266-028-2) στις κατηγορίες οξείας τοξικότητας για το υδάτινο περιβάλλον 1 (H400) και χρόνιας τοξικότητας για το υδάτινο περιβάλλον 1 (H410).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει τον κανονισμό (ΕΕ) 944/2013 της Επιτροπής, της 2ας Οκτωβρίου 2013, σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1272/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την ταξινόμηση, την επισήμανση και τη συσκευασία των ουσιών και των μειγμάτων, με σκοπό την προσαρμογή του στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο (ΕΕ L 261, σ. 5), στο μέτρο που ταξινομεί την πίσσα από λιθανθρακόπισσα υψηλής θερμοκρασίας (αριθ. Ε.Κ. 266-028-2) στις κατηγορίες οξείας τοξικότητας για το υδάτινο περιβάλλον 1 (H400) και χρόνιας τοξικότητας για το υδάτινο περιβάλλον 1 (H410).
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα των Bilbaína de Alquitranes, SA, Deza, a.s., Industrial Química del Nalón, SA, Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd, Koppers Netherlands BV, Rütgers basic aromatics GmbH, Rütgers Belgium NV, Rütgers Poland Sp. z o.o., Bawtry Carbon International Ltd, Grupo Ferroatlántica, SA, SGL Carbon GmbH (Γερμανία), SGL Carbon GmbH (Αυστρία), SGL Carbon, SGL Carbon, SA, SGL Carbon Polska S.A., ThyssenKrupp Steel Europe AG, Tokai erftcarbon GmbH και GrafTech Iberica, SL.
 3)
 Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA) φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 85 της 22.3.2014.


text:
 6.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 235/16
 Προσφυγή της 24ης Ιουλίου 2007 — Torres κατά ΓΕΕΑ και Torres de Anguix (TORRES de ANGUIX)
 (Υπόθεση T-286/07)
 (2007/C 235/30)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Miguel Torres S.A. (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: E. Armijo Chávarri, M. Baz de San Ceferino και A. Castán Pérez-Gómez, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Torres de Anguix S.L.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 2ας Μαΐου 2007, στην υπόθεση R 707/2006-2 και
 —
 να καταδικάσει ρητώς το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: TORRES DE ANGUIX S.L.
 Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα «TORRES de ANGUIX» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 33, 35 και 39 (αίτηση υπ' αριθ. 3.283.652).
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματοςή σημείου: Λεκτικό σήμα «TORRES» (κοινοτικό σήμα υπ' αριθ. 1.752.526) για προϊόντα της κλάσεως 33, καθώς και για διάφορα άλλα κοινοτικά, εθνικά και διεθνή σήματα που περιέχουν την επωνυμία «TORRES» αποκλειστικά ή σε συνδυασμό με άλλες λέξεις ή γραφικές παραστάσεις.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται την ανακοπή και απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως του αιτουμένου σήματος.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Δέχεται την προσφυγή και ακυρώνει την προσβαλλομένη απόφαση περί απορρίψεως της καταχωρίσεως του εν λόγω σήματος.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), καθόσον υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντικρουομένων σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 21.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 377/14
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Νοεμβρίου 2013 — IBSolution κατά ΓΓΕΑ — IBS (IBSolution)
 (Υπόθεση T-533/12) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος IBSolution - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα IBS - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2013/C 377/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: IBSolution GmbH (Neckarsulm, Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. Ekey, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: L. Rampini)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: IBS AB (Solna, Σουηδία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 21ης Σεπτεμβρίου 2012 (υπόθεση R 771/2011-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των IBS AB και IBSolution GmbH
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την IBSolution GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 46 της 16.2.2013.


text:
16. 8. 97 I EL j Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 252/41
 Λογοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα — να καταδικασει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των στα δικαστικά έξοδα.
 H προσφεύγουσα βάλλει κατά της ανωτέρω αποφάσεως, με
 την οποία η Επιτροπή αποφάσισε να μη δώσει συνέχεια στην Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 αίτηση που υπέβαλε η προσφεύγουσα, βάσει του άρθρου 3
 του κανονισμού αριθ. 17, με αντικείμενο να διαπιστωθούν
 παραβάσεις των κοινοτικών κανόνων ανταγωνισμού που Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι πανο
 περιέχονται στη συνθήκη ΕΚ και τη συμφωνία για τον ΕΟΧ, μοιότυπα με τα προβληθέντα στο πλαίσιο της υποθέσεως
 Τ-197/97 (').
 όσον αφορά ένα σύστημα εξυγιάνσεως και μια εισφορά για τη
 χρηματοδότηση του συστήματος αυτού . H εισφορά επιβλή
 θηκε με κανονισμούς του Productschap Vee en Vlees (PVV), (') Βλεπε σ. 40 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
 το δε σύστημα θεσπίστηκε από το Stichting Saneringsfonds
 Runderslachterijen (SSR) και τελεί υπό τη διαχείριση του
 φορέα αυτού .
 Κατά την προσφεύγουσα, τα μέτρα εξυγιάνσεως αποτελούν
 αποφάσεις ενώσεων επιχειρήσεων ή συμφωνίες μεταξύ επι
 χειρήσεων, οι οποίες περιορίζουν τον ανταγωνισμό και Προσφυγή του Manuel Francisco Caballero Montoya κατα
 επηρεάζουν (ή δύνανται να επηρεάσουν) το εμπόριο μεταξύ Επιτροιπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 των κρατών μελών. Τα μέτρα αυτά, και προ πάντων η στις 4 Ιουλίου 1997
 χρηματοδότηση , κατέστησαν δυνατά χάρη στη στάση των (Υπόθεση Τ-201/97)
 διοικητικών αρχών, οι οποίες στη συνέχεια τα διασφάλι
 σαν . (97/C 252/86)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 O Manuel Francisco Caballero Montoya, κάτοικος Βρυξελ
 λών, εκπροσωπούμενος από τον Juan Ramôn Iturriagoitia
 Bassas, δικηγόρο Μαδρίτης, με τόπο επιδόσεων στις Βρυξέλ
 Προσφυγή των Exportslagenj Chris Hogeslag BV και Gro λες το δικηγορικό γραφείο του τελευταίου , 93 , rue de la
 ninger Vleeshandel BY κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Corrège , άσκησε στις 4 Ιουλίου 1997, ενώπιον του Πρωτοδι
 Κοινοτήτων, που ασκήθηκε την 1η Ιουλίου 1997 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων π,ροσφυγή , κατά Επι
 (Υπόθεση Τ-198/97) τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (97/C 252/85 )
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 — να ακυρώσει, λόγω ελλείψεως νομιμότητας, τις από
 10 Σεπτεμβρίου 1996 και 15 Οκτωβρίου 1996 αποφάσεις
 Οι Exportslagerij Chris Hogeslag BV, με εδρα το Holten , και της Επιτροπής, στο βαθμό που δεν αναγνωρίζεται υπέρ
 Groninger Vleeshandel BV, με έδρα το Groningen, εκπροσω του προσφεύγοντος το επίδομα για πρόσωπο εξομοιού
 πούμενες από τον A. P. J. M. de Bruyn, δικηγόρο Zutphen, με μενο προς συντηρούμενο τέκνο για τις μεταγενέστερες της
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο L. Frieden, 6, 30ής Νοεμβρίου 1993 περιόδους,
 Avenue Guilllaume , άσκησαν την 1η Ιουλίου 1997 , ενώπιον
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή — να αναγνωρίσει ότι η ακύρωση διοικητικής πράξεως
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 συνεπάγεται την ακυρότητα οποιασδήποτε μεταγενέστε
 ρης πράξεως, επακόλουθης της ακυρωθείσας και
 Οι προσφεύγουσες ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, κατ'
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊ εφαρμογή του άρθρου 87 παράγραφος 2 ή , στη συγκε
 κών Κοινοτήτων που περιέχεται στην από 23 Απριλίου κριμένη περίπτωση , του άρθρου 88 του κανονισμού
 1997 επιστολή της Επιτροπής προς τις προσφεύγουσες διαδικασίας του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 στο πλαίσιο της υποθέσεως IV/35.634/F-3 Hogeslag-Gro τήτων, καθώς και στην απόδοση των εξόδων στα οποία
 ninger/PVV+SSR, υποβλήθηκε o προσφεύγων λόγω της δίκης, όπως τα
 έξοδα μετακινήσεως, διαμονής στο Λουξεμβούργο και
 αμοιβής του δικηγόρου , όπως ορίζει η διάταξη του
 — να διαπιστώσει ότι οι ρυθμίσεις και συμφωνίες για την άρθρου 91 του εν λόγω κανονισμού .
 εξυγίανση του ολλανδικού τομέα σφαγής βοοειδών συνι
 στούν παράβαση του άρθρου 85 παράγραφος 1 της
 συνθήκης ΕΚ, Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 — να διατάξει όλα τα περαιτέρω μέτρα που κρίνονται O προσφεύγων είχε ασκήσει και την προσφυγή στην υπόθεση
 αναγκαία, Τ-573/93 , η οποία τερματίστηκε με την έκδοση της αποφά
 ---pagebreak--- Αριθ. C 252/42 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16 . 8. 97
 σεως της 19ης Ιουνίου 1996 (1), σύμφωνα με την οποία Διαγραφή της υποθεσεως T-17/97R ( 1 )
 αναγνωρίστηκε ότι ήταν παράνομη η απόρριψη της διοικη (97/C 252/87)
 τικής ενστάσεως που είχε υποβάλει o προσφεύγων κατά
 αποφάσεως αναγνωρίζουσας το δικαίωμά του να λάβει (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 επίδομα για πρόσωπο εξομοιούμενο προς συντηρούμενο
 τέκνο για τον πρώτο υιό του αλλ'όχι και για τον δεύτερο. Με διαταξη της 30ής Ιουνίου 1997, o Πρόεδρος του Πρωτο
 Μετά την κοινοποίηση της εν λόγω αποφάσεως του Πρωτο δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγρα
 δικείου , o προσφεύγων, απευθυνόμενος στον αρμόδιο γενικό φή της υποθέσεως Τ-17/97 R, Viglienzone Adriatica SpA
 διευθυντή, αξίωσε την βάσει του διατακτικού της εν λόγω κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 αποφάσεως εφαρμογή της και στα έτη 1993 , 1994 και 1995 . Με
 την απάντησή της, της 10ης Σεπτεμβρίου 1996, η αρμόδια ( · ) ΕΕ αριθ. C 108 της 5 . 4. 1997.
 διοικητική αρχή (ΑΔΑ) έκανε δεκτό το αίτημα, όσον αφορά
 αποκλειστικώς την περίοδο μεταξύ 1ης Δεκεμβρίου 1992 και
 30ής Νοεμβρίου 1993, με το αιτιολογικό ότι ουδόλως συνά
 γεται από την απόφαση της 19ης Ιουνίου η υποχρέωση
 χορηγήσεως δευτέρου επιδόματος για περιόδους άλλες πλην
 εκείνων που κάλυπτε η ακυρωθείσα απόφαση. Με απόφαση Διαγραφή της υποθεσεως Τ-39/97 Ri1 )
 της 15ης Οκτωβρίου 1996, η ΑΔΑ απέρριψε και μεταγενέ (97/C 252/88)
 στερο αίτημα του προσφεύγοντος περί αναθεωρήσεως της
 αποφάσεώς της. (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Ενώ , λοιπόν, o προσφεύγων ζητεί την βάσει της αποφάσεως Με διαταξη της 13ης Ιουνίου 1997, o Πρόεδρος του Πρωτο
 του Πρωτοδικείου έκδοση νέας αποφάσεως περιλαμβάνου δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγρα
 σας όλες τις περιόδους που , κατά την άποψή του , αντιστοι φή της υποθέσεως Τ-39/97 R, T. Port GmbH & Co . κατά
 χούν στο δικαίωμά του για τη λήψη του επιδόματος για Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 πρόσωπο εξομοιούμενο προς συντηρούμενο τέκνο για αμφο
 τέρους τους υιούς του, η Επιτροπή περιορίζεται στην ανα 0 ) ΕΕ αριθ. C 131 της 26. 4. 1997.
 γνώριση του δικαιώματος αυτού μόνον για το χρονικό εκείνο
 διάστημα που αναφέρεται ρητώς στην ακυρωτική απόφαση
 του Πρωτοδικείου . Κατά τον προσφεύγοντα, η Επιτροπή ,
 επωφελούμενη της ασαφείας της εν λόγω αποφάσεως, σχε
 τικά με τις μεταγενέστερες της 30ής Νοεμβρίου 1993 χρονικές
 περιόδους, δεν αναγνωρίζει νόμιμο δικαίωμά του . H Διαγραφή της νποθεσεως Τ-71/97 (1 )
 συμπεριφορά αυτή της ΑΔΑ ισοδυναμεί με «υπέρβαση (97/C 252/89)
 εξουσίας».
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 O προσφεύγων θεωρεί ότι η απόφαση της 19ης Ιουνίου
 παράγει ex tune αποτελέσματα, οπότε η Επιτροπή οφείλει να
 χωρίσει στην επανεξέταση της υποθέσεως όχι μόνο για την Με διαταξη της 2ας Ιουνίου 1997, o πρόεδρος του τρίτου
 περίοδο που αντιστοιχεί στην ακυρωθείσα απόφαση αλλά τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 και για τις μεταγενέστερες περιόδους. αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-71/97 , Monsanto
 Europe SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 C) Συλλογή υπ. υπ. 1996, σ. 909.
 ') ΕΕ αριθ. C 181 της 14. 6. 1997.


text:
 29.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/34
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαΐου 2015 — Swatch κατά ΓΕΕΑ — Panavision Europe (SWATCHBALL)
 (Υπόθεση T-71/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος SWATCHBALL - Eικονιστικά και λεκτικά κοινοτικά σήματα και εικονιστικά και λεκτικά διεθνή σήματα SWATCH και swatch - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Προσβολή της φήμης - Άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 213/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Swatch AG (Biel, Ελβετία) (εκπρόσωπος: P. González-Bueno Catalán de Ocón, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Panavision Europe Ltd (Greenford, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11 Νοεμβρίου 2013 (υπόθεση R 470/2012-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Swatch AG και Panavision Europe Ltd.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Swatch AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 129 της 28.4.2014.


text:
 8.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 298/24
 Προσφυγή της 8ης Αυγούστου 2011 — Gold East Paper (Jiangsu) και Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση T-444/11)
 2011/C 298/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Gold East Paper (Jiangsu) Co. Ltd (Jiangsu, Κίνα) και Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) Co. Ltd (Jiangsu) (εκπρόσωποι: Β. Ακριτίδης, Y. Melin και F. Crespo, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 452/2011 του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2011, για την επιβολή οριστικού δασμού κατά των επιδοτήσεων στις εισαγωγές επιχρισμένου χαρτιού υψηλής ποιότητας καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ 2011, L 128, σ. 18), καθόσον αφορά τις προσφεύγουσες, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν δέκα λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από το ότι το ποσό του επιβληθέντος αντισταθμιστικού δασμού υπερβαίνει το ποσό των αντισταθμίσιμων επιδοτήσεων κατά παράβαση του άρθρου 15, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ (1), καθόσον κατ’ αρχάς ο ad valorem επιβληθείς δασμός δεν αντιστοιχούσε σε ποσοστό της τιμής CIF, αλλά σε ποσοστό του κύκλου εργασιών.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από το ότι το αποκομισθέν από την κυβερνητική κανονιστική ρύθμιση των δικαιωμάτων χρήσεως γης όφελος το οποίο ήταν χαμηλότερο από την προσήκουσα αντιπαροχή δεν υπολογίστηκε προσηκόντως, κατά παράβαση των άρθρων 4, 6, στοιχείο δ', και 28 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 4 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, καθόσον το πρόγραμμα απαλλαγής των μερισμάτων μεταξύ επιχειρήσεων εγκατεστημένων στη χώρα δεν είναι συγκεκριμένο και, ως αποτέλεσμα, ο επιβληθείς προς αντιστάθμιση του προγράμματος αυτού δασμός παραβαίνει την προπαρατεθείσα νομική διάταξη.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, καθόσον η χορήγηση του ποσού των επιδοτήσεων για την απαλλαγή ΦΠΑ και δασμών στον εισαγόμενο εξοπλισμό και οι μειώσεις του ΦΠΑ επί του εγχωρίως παραγόμενου εξοπλισμού πραγματοποιήθηκε για περίοδο μικρότερη από τη συνήθη περίοδο αποσβέσεως στην οικεία βιομηχανία.
 5)
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 6, στοιχείο β', του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, καθόσον για την προτιμησιακή δανειοδότηση στη βιομηχανία επιχρισμένου χαρτιού τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα δεν ερεύνησαν την τιμή που θα πετύχαιναν στην αγορά οι προσφεύγουσες.
 6)
 Ο έκτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 14, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, καθόσον δεν απαιτείται η επιβολή αντισταθμιστικών δασμών ενόψει της συνακόλουθης επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ.
 7)
 Ο έβδομος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και έλλειψη αιτιολογίας, καθόσον τα οικεία ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα διεξήγαγαν την έρευνά τους κατά τρόπον ώστε το πιθανότερο αποτέλεσμα της διαδικασίας διαπιστώσεως ή εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών θα ήταν να καταλήξουν στο ότι ζημιώνεται η βιομηχανία της ΕΕ.
 8)
 Ο όγδοος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 2, στοιχείο δ', και 15 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, καθόσον ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 451/2011 του Συμβουλίου καθόρισε περιθώριο κέρδους το οποίο ουδέποτε επιτεύχθηκε από τη βιομηχανία της ΕΕ στο παρελθόν.
 9)
 Ο ένατος λόγος αντλείται από το ότι η απόφαση να αποκλεισθούν τα ρολά για πιεστήρια από τα οικεία προϊόντα και το ομοειδές προϊόν βασίσθηκε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως, και προέκυψε από παράβαση του άρθρου 8 (ζημία), του άρθρου 9, παράγραφος 1 (βιομηχανία της Ένωσης) και του άρθρου 10, παράγραφος 6 (επίπεδο) του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ.
 10)
 Ο δέκατος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 6, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, καθόσον ο προσβαλλόμενος κανονισμός δεν περιλαμβάνει εκτίμηση του κατά πόσον ο επιβληθείς δασμός βαίνει πέραν αυτού που είναι αναγκαίο για να εξουδετερώσει τη ζημία που προκλήθηκε από τις εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 597/2009 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουνίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 2009, L 188, σ. 93).


text:
 22.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/10
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 1ης Οκτωβρίου 2004
 στην υπόθεση C-379/03 P: Rafael Pérez Escolar κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Προσφυγή επί παραλείψει - Ενεργητική νομιμοποίηση - Απαράδεκτο)
 (2005/C 19/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Στην υπόθεση C-379/03 Ρ, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως δυνάμει του άρθρου 56 του Οργανισμού ΕΚ του Δικαστηρίου, που ασκήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2003, Rafael Pérez Escolar (εκπρόσωπος: F. Moreno Pardo) όπου έτερος διάδικος είναι: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: J. L. Buendía Sierra), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. Gulmann (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen και J. Klucka, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε την 1η Οκτωβρίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τον Pérez Escolar στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 251 της 18.10.2003.


text:
 5.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 72/25
 Προσφυγή της 6ης Ιανουαρίου 2011 — Air Canada κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-9/11)
 2011/C 72/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Air Canada (Saint Laurent, Καναδάς) (εκπρόσωποι: J. Pheasant και T. Capel, Solicitors)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση, συμπεριλαμβανομένων των άρθρων 2 και 3, ή, επικουρικώς, να ακυρώσει μέρος της απόφασης βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ,
 —
 να ακυρώσει το πρόστιμο ή, επικουρικώς, να μειώσει το ύψος του προστίμου ή να το εξαλείψει βάσει του άρθρου 261 ΣΛΕΕ
 —
 να υποχρεωθεί η Επιτροπή να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου βάσει του άρθρου 266 ΣΛΕΕ, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Air Canada για την παρούσα προσφυγή και στα έξοδα όλων των επόμενων σταδίων της διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους:
 1)
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας, δεδομένου ότι η Επιτροπή τροποποίησε ουσιωδώς την υπόθεση μεταξύ της ανακοινώσεως των αιτιάσεων και της αποφάσεως και, επομένως, στήριξε την απόφασή της σε μια νέα πραγματική και νομική εκτίμηση επί της οποίας η προσφεύγουσα δεν είχε τη δυνατότητα να παρουσιάσει την άποψή της.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως, έχει ως εξής:
 —
 η απόφαση στηρίζεται σε απαράδεκτα αποδεικτικά στοιχεία, εφόσον τα αποδεικτικά στοιχεία επί των οποίων στηρίζεται η Επιτροπή στην απόφαση κατά της προσφεύγουσας είναι απαράδεκτα,
 —
 η Επιτροπή, δεχόμενη ορισμένες αποδείξεις σε βάρος της προσφεύγουσας, ενώ θεώρησε τα ίδια ή ουσιωδώς παρόμοια αποδεικτικά στοιχεία ανεπαρκή για την απόδειξη της ύπαρξης παραβάσεως ορισμένων άλλων αποδεκτών της ανακοινώσεως αιτιάσεων και παραλείποντας να λάβει υπόψη τις διορθώσεις και διευκρινίσεις της προσφεύγουσας, παρέβη την αρχή της ίσης μεταχείρισης και δεν εφάρμοσε το ορθό πρότυπο αποδείξεως βάσει του δικαίου της ΕΕ.
 3)
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το γεγονός ότι η προσφεύγουσα δεν προέβη σε καμία παράβαση, εφόσον:
 —
 δεν διαπιστώνεται στα άρθρα 2 και 3 του διατακτικού της αποφάσεως, ότι η προσφεύγουσα συμμετέσχε στην ενιαία και διαρκή παράβαση που περιγράφεται στο αιτιολογικό,
 —
 η Επιτροπή δεν τήρησε τις σχετικές νόμιμες προϋποθέσεις σύμφωνα με το άρθρο 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και την ισχύουσα νομολογία κατά την απόδοση ευθυνών στην προσφεύγουσα για ενιαία και διαρκή παράβαση,
 —
 η απόφαση δεν αποδεικνύει καμία παράβαση της προσφεύγουσας βάσει των αποδεικτικών στοιχείων τα οποία, υπό το πρίσμα του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, η Επιτροπή έχει νομικά το δικαίωμα να δεχθεί για τους σκοπούς της εκ νέου εκτίμησης των αιτιάσεων κατά της προσφεύγουσας,
 4)
 Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το γεγονός ότι δεν ορίσθηκε ή, επικουρικώς, δεν ορίσθηκε ορθώς η κρίσιμη αγορά, κατά παράβαση της εφαρμοστέας νομικής υποχρέωσης βάσει της νομολογίας της ΕΕ και, ιδίως, κατά παράβαση των αρχών της ασφάλειας του δικαίου και της αναλογικότητας.
 5)
 Κατά τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως, το πρόστιμο πρέπει να ακυρωθεί στο σύνολό του ή, επικουρικώς, πρέπει να μειωθεί σημαντικά (ή να εξαλειφθεί) βάσει των λοιπών λόγων ακυρώσεως και λόγω της μη εφαρμογής από την Επιτροπή της αρχής της ίσης μεταχείρισης κατά την αξιολόγηση του ύψους του προστίμου.
 6)
 Ο έκτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από την έλλειψη αιτιολογίας κατά παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογίας σύμφωνα με το άρθρο 296 της ΣΛΕΕ.


text:
 26.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 354/35
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Σεπτεμβρίου 2015 — Laverana κατά ΓΕΕΑ (BIO MIT PFLANZENFLUID AUS EIGENER HERSTELLUNG)
 (Υπόθεση T-570/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος BIO MIT PFLANZENFLUID AUS EIGENER HERSTELLUNG - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 354/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Laverana GmbH & Co. KG (Wennigsen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J. Wachinger, M. Zöbisch και D. Chatterjee, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Schifko)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 27ης Μαΐου 2014 (υπόθεση R 124/2014-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου BIO MIT PFLANZENFLUID AUS EIGENER HERSTELLUNG ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Laverana GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 361 της 13.10.2014.


text:
6.3.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 59/3
 1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. 3) Πρέπει το άρθρο 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως
 94/381/ΕΚ, συνδυαζόμενο εν ανάγκη με το άρθρο 17
 2) Καταδικάζει τον J.-C. Martinez στα δικαστικά έξοδα της της οδηγίας 90/425/ΕΟΚ και το άρθρο 17 της οδηγίας
 παρούσας δίκης. 89/662/ΕΟΚ, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι εντεύθεν
 απορρέει υποχρέωση για την Επιτροπή ή για το Συμβούλιο
 3) Ο J.-C. Martinez φέρει και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε να δώσουν μια άδεια όπως η επίμαχη στην παρούσα υπόθεση,
 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο πλαίσιο της διαδικασίας αν το σύστημα που το αιτούν κράτος μέλος εφαρμόζει/θέλει
 ασφαλιστικών μέτρων στην υπόθεση C-488/01 P-R. να εφαρμόσει έχει όντως ως προορισμό να διακρίνει τις
 πρωτεΐνες των μηρυκαστικών από εκείνες των μη μηρυκαστι-
 κών;
 (1) EE C 84 της 6.4.2002.
 4) Σε ποιο μέτρο η απάντηση στο τρίτο ερώτημα συνεπάγεται
 περιορισμό του δικαιώματος ή της κατά το πρώτο ερώτημα
 υποχρεώσεως του ∆ημοσίου να εναντιωθεί βάσει του
 άρθρου 175 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 232 ΕΚ) στην
 παράλειψη χορηγήσεως άδειας όπως η επίμαχη στην παρούσα
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- υπόθεση ή να εναντιωθεί βάσει του άρθρου 173 της
 βαλε το Ηοge Raad der Nederlanden με απόφαση της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 230 ΕΚ) στην άρνηση χορηγήσεως
 5ης ∆εκεμβρίου 2003, στην υπόθεση de Staat der τέτοιας άδειας;
 Nederlanden (Ολλανδικό ∆ημόσιο), Υπουργείο Γεωργίας, (Το τρίτο ερώτημα έχει σημασία τόσο αν στο πρώτο ερώτημα
 Περιβάλλοντος και Αλιείας, κατά 1. Ten Kate Holding πρέπει να δοθεί απάντηση βάσει του ολλανδικού δικαίου όσο
 Musselkanaal B.V., 2. Ten Kate Europrodukten B.V., 3. Ten και αν τούτο πρέπει να γίνει βάσει του κοινοτικού δικαίου,
 Kate Produktie Maatschappij B.V. εκτός αν η απάντηση στο στοιχείο α' του δευτέρου ερωτήμα-
 τος είναι αρνητική. Το τέταρτο ερώτημα έχει σημασία μόνον
 (Υπόθεση C-511/03) ως προέκταση του στοιχείου β' του δευτέρου ερωτήματος).
 (2004/C 59/04)
 Με απόφαση της 5ης ∆εκεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις βαλε το Finanzgericht Hamburg με διάταξη της 12ης Νοεμ-
 8 ∆εκεμβρίου 2003, το Ηοge Raad der Nederlanden, στο πλαίσιο βρίου 2003 στη διαφορά μεταξύ της εταιρίας Εichsfelder
 της διαφοράς μεταξύ de Staat der Nederlanden (Ολλανδικό Schlachtbetrieb GmbH κατά Ηauptzollamt Hamburg-
 ∆ημόσιο), Υπουργείο Γεωργίας, Περιβάλλοντος και Αλιείας, και Jonas
 1. Ten Kate Holding Musselkanaal B.V., 2. Ten Kate
 Europrodukten B.V., 3. Ten Kate Produktie Maatschappij B.V.,
 (Υπόθεση C-515/03)
 που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 (2004/C 59/05)
 1) Στο ερώτημα αν το ∆ημόσιο σε μια περίπτωση όπως η
 παρούσα είναι υποχρεωμένο έναντι ενός έχοντος συμφέρον
 πολίτη, όπως η Ten Kate, να χρησιμοποιήσει τις δυνατότητές Με διάταξη της 12ης Νοεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 του για την άσκηση προσφυγής βάσει του άρθρου 175 της Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 232 ΕΚ) ή του άρθρου 173 της 9 ∆εκεμβρίου 2003, το Finanzgericht Hamburg, στο πλαίσιο
 Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 230 ΕΚ) και, επί μη τηρήσεως της της διαφοράς μεταξύ Εichsfelder Schlachtbetrieb GmbH και
 υποχρεώσεως αυτής, να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστη Ηauptzollamt Hamburg-Jonas, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί
 εντεύθεν ο πιο πάνω πολίτης πρέπει να δοθεί απάντηση βάσει από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του
 κανόνων του ολλανδικού δικαίου ή βάσει κανόνων του εξής ερωτήματος:
 κοινοτικού δικαίου;
 Έχει το άρθρο 17, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/
 2) Αν στο πρώτο ερώτημα πρέπει να δοθεί απάντηση εν όλω ή 87 (1), όπως έχει τροποποιηθεί με τον κανονισμό (ΕΚ) 1384/95 (2),
 εν μέρει βάσει κανόνων του κοινοτικού δικαίου: την έννοια ότι το προϊόν θεωρείται εισαχθέν, αν μετά τη θέση του
 σε ελεύθερη κυκλοφορία σε τρίτη χώρα υφίσταται ουσιαστική
 α) Υπάρχουν περιστάσεις όπου το κοινοτικό δίκαιο συνε-
 μεταποίηση ή επεξεργασία, υπό την έννοια του άρθρου 24 του
 πάγεται υποχρέωση και ευθύνη όπως αυτές τις οποίες
 κανονισμού (ΕΚ) 2913/92 (3), και στη συνέχεια επανέρχεται στην
 αφορά το ερώτημα εκείνο;
 Κοινότητα κατόπιν επιστροφής των δασμών και καταβολής των
 συνήθων εισαγωγικών φόρων ή τελών;
 β) Αν η απάντηση στο στοιχείο α' του δευτέρου ερωτήμα-
 τος είναι καταφατική:
 (1) ΕΕ L 351, σ. 1.
 ποιοι κανόνες του κοινοτικού δικαίου πρέπει σε μια (2) ΕΕ L 134, σ. 14.
 συγκεκριμένη περίπτωση όπως η παρούσα να χρησιμο- (3) ΕΕ L 302, σ. 1.
 ποιηθούν ως κριτήριο κατά την απάντηση στο πρώτο
 ερώτημα;


text:
 14.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 115/31
 Προσφυγή της Ιταλικής Δημοκρατίας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 4 Μαρτίου 2005
 (Υπόθεση T-110/05)
 (2005/C 115/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Η Ιταλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον Avvocato dello Stato Giacomo Aiello, άσκησε στις 4 Μαρτίου 2005, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1.
 να ακυρώσει τον προσβαλλόμενο κανονισμό, στο μέτρο που δεν προβλέπει κανένα έκτακτο μέτρο στήριξης της αγοράς των πουλερικών, κατά την έννοια του άρθρου 14 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2777/75, σε σχέση με τους νεοσσούς μιας ημέρας που θανατώνονται λόγω αδυναμίας προσαρμογής στην εκτροφή, στις περιοχές που έχουν πληγεί από τη γρίπη των πτηνών και υπόκεινται σε κτηνιατρικά περιοριστικά της κυκλοφορίας μέτρα·
 2.
 να καταδικαστεί η καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Κυβέρνηση της Ιταλικής Δημοκρατίας προσέβαλε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τον κανονισμό (ΕΚ) 2102/2004 της Επιτροπής, της 9ης Δεκεμβρίου 2004, όσον αφορά έκτακτα μέτρα στήριξης της αγοράς στον τομέα των αυγών στην Ιταλία (1), στο μέτρο που δεν προβλέπει κανένα έκτακτο μέτρο στήριξης της αγοράς των πουλερικών, κατά την έννοια του άρθρου 14 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2777/75 (2), σε σχέση με τους νεοσσούς μιας ημέρας που θανατώνονται λόγω αδυναμίας προσαρμογής στην εκτροφή, στις περιοχές που έχουν πληγεί από τη γρίπη των πτηνών και υπόκεινται σε κτηνιατρικά περιοριστικά της κυκλοφορίας μέτρα.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η Ιταλική Κυβέρνηση προέβαλε τα εξής:
 1)
 παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ κοινοτικών πτηνοτρόφων, την οποία καθιερώνει το άρθρο 34, παράγραφος 2, εδάφιο 2, ΕΚ, στο μέτρο που, στην Ιταλία, μολονότι χορηγήθηκαν έκτακτα μέτρα στήριξης μόνον της αγοράς των αυγών, δεν επετράπη η χορήγηση έκτακτων μέτρων στήριξης της αγοράς των πουλερικών, οπότε υπήρξε διάκριση μεταξύ των Ιταλών πτηνοτρόφων σε σχέση με τους Ολλανδούς πτηνοτρόφους και, ως εκ τούτου, παράβαση του άρθρου 34, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ·
 2)
 υπέρβαση εξουσίας και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως της Επιτροπής, η οποία, αρνούμενη να χορηγήσει έκτακτα μέτρα στήριξης της αγοράς για τους νεοσσούς μιας ημέρας που θανατώνονται λόγω αδυναμίας προσαρμογής στην εκτροφή, υπερέβη τις εξουσίες που της αναθέτει ο βασικός κανονισμός της κοινής οργάνωσης των αγορών στον τομέα των πουλερικών και υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως ως προς την κατάσταση της ιταλική αγοράς πουλερικών, καθώς και ως προς τα στοιχεία που διέθετε σχετικά με τη δομή της παραγωγής·
 3)
 παράβαση και εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 14 του κανονισμού 2777/75, στο μέτρο που η αδικαιολόγητη άρνηση της Επιτροπής να χορηγήσει έκτακτα μέτρα στήριξης της αγοράς των νεοσσών μιας ημέρας που θανατώνονται λόγω αδυναμίας προσαρμογής στην εκτροφή προκύπτει από εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 14 του κανονισμού 2777/75.
 Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως των κοινοτικών πράξεων.
 (1) ΕΕ L 365 της 10.12.2004, σ. 10.
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 03/014, σ. 71.


text:
C 171/6 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 19.7.2003
 πρόσθετες απαιτήσεις, και τούτο μολονότι τα εν λόγω μέσα είναι του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της
 σύμφωνα προς τις προδιαγραφές της οδηγίας 89/686/ΕΟΚ του διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
 Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1989, για τη προσέγγιση των Consorzio del Prosciutto di Parma, Salumificio S. Rita SpA και
 νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα μέσα ατομικής Αsda Stores Ltd, Hygrade Foods Ltd, η έκδοση προδικαστικής
 προστασίας (ΕΕ L 399, σ. 18), και φέρουν σήμανση ΕΚ, παρέβη αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των κανονισμών (ΕΟΚ) 2081/
 τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 1 και 4 της εν λόγω 92 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου 1992, για την προστασία
 οδηγίας, το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των
 M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward, A. La Pergola, γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων (ΕΕ L 208, σ. 1), όπως
 P. Jann (εισηγητή) και Α. Rosas, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: τροποποιήθηκε με την Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της
 D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: H.-A. Rühl, κύριος υπάλ- ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, της ∆ημοκρατίας της Φινλανδίας και
 ληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 22 Μαΐου 2003, απόφαση με το του Βασιλείου της Σουηδίας και των προσαρμογών των Συνθηκών
 ακόλουθο διατακτικό: επί των οποίων βασίζεται η Ένωση (ΕΕ 1994, C 241, σ. 21, και
 ΕΕ 1995, L 1, σ. 1), και (ΕΚ) 1107/96 της Επιτροπής, της
 1) Η Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας, επιβάλλοντας, 12ης Ιουνίου 1996, σχετικά με την καταχώρηση των γεωγραφικών
 μέσω της νομοθεσίας ορισμένων ομόσπονδων κρατών, όσον ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης σύμφωνα με τη διαδικα-
 αφορά τα μέσα ατομικής προστασίας για πυροσβέστες, σία που προβλέπεται στο άρθρο 17 του κανονισμού 2081/92 (ΕΕ
 πρόσθετες απαιτήσεις, μολονότι τα εν λόγω μέσα είναι L 148, σ. 1), το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodríguez
 σύμφωνα προς τις προδιαγραφές της οδηγίας 89/686/ΕΟΚ Iglesias, Πρόεδρο, J.-P. Puissochet, M. Wathelet, R. Schintgen
 του Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1989, για τη προ- και C. W. A. Timmermans, προέδρους τμήματος, C. Gulmann
 σέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με (εισηγητή), D. A. O. Edward, P. Jann, Β. Σκουρή, F. Macken,
 τα μέσα ατομικής προστασίας, και τα οποία φέρουν σήμανση N. Colneric, S. von Bahr και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές,
 ΕΚ, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 1 γενικός εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια
 και 4 της εν λόγω οδηγίας. υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 20 Μαΐου 2003, απόφαση
 με το ακόλουθο διατακτικό:
 2) Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας
 στα δικαστικά έξοδα.
 3) Η Γαλλική ∆ημοκρατία φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα. 1) Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 2081/92 του Συμβουλίου, της
 14ης Ιουλίου 1992, για την προστασία των γεωγραφικών
 ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών
 ( 1) ΕΕ C 118 της 21.4.2001. προϊόντων και των τροφίμων, όπως τροποποιήθηκε με την
 Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της ∆ημοκρατίας
 της Αυστρίας, της ∆ημοκρατίας της Φινλανδίας και του
 Βασιλείου της Σουηδίας και των προσαρμογών των Συνθη-
 κών επί των οποίων βασίζεται η Ένωση, έχει την έννοια
 ότι δεν απαγορεύει, όσον αφορά τη χρήση μιας προστατευό-
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ μενης ονομασίας προέλευσης, την επιβολή της προϋπόθεσης
 περί πραγματοποιήσεως ορισμένων εργασιών, όπως είναι
 της 20ής Μαΐου 2003 ο τεμαχισμός και η συσκευασία του προϊόντος, εντός της
 περιοχής παραγωγής, εφόσον η προϋπόθεση αυτή προβλέ-
 στην υπόθεση C-108/01 (αίτηση του Ηοuse of Lords για πεται από τις προδιαγραφές.
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Consorzio del
 Prosciutto di Parma, Salumificio S. Rita SpA κατά Αsda
 2) Η επιβολή της προϋπόθεσης ότι, για τη χρήση της προστατε-
 Stores Ltd, Hygrade Foods Ltd (1) υόμενης ονομασίας προέλευσης «Prosciutto di Parma» για το
 ζαμπόν που διατίθεται στο εμπόριο σε φέτες, πρέπει ο
 («Προστατευόμενες ονομασίες προελεύσεως — Κανο- τεμαχισμός και η συσκευασία να έχουν πραγματοποιηθεί
 νισμός (EOK) 2081/92 — Κανονισμός (EK) 1107/96 — εντός της περιοχής παραγωγής συνιστά μέτρο αποτελέσμα-
 “Prosciutto di Parma” — Προδιαγραφές — Προϋπόθεση τος ισοδύναμου με ποσοτικό περιορισμό των εξαγωγών,
 τεμαχισμού και συσκευασίας του ζαμπόν στην περιοχή υπό την έννοια του άρθρου 29 ΕΚ, αλλά μπορεί να θεωρηθεί
 παραγωγής — Άρθρα 29 ΕΚ και 30 ΕΚ — ∆ικαιολογητικός δικαιολογημένη και, συνεπώς, συμβατή με την τελευταία
 λόγος — Ζήτημα αν η προϋπόθεση αυτή μπορεί να αντι- αυτή διάταξη.
 ταχθεί στους τρίτους — Ασφάλεια δικαίου — ∆ημοσιό-
 τητα»)
 3) Εντούτοις, η επίμαχη προϋπόθεση δεν μπορεί να αντιταχθεί
 (2003/C 171/07) στους επιχειρηματίες, διότι δεν περιήλθε σε γνώση τους
 μέσω της κατάλληλης δημοσιοποίησής της με την κοινοτική
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) ρύθμιση.
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (1 ) ΕΕ C 134 της 5.5.2001.
 Στην υπόθεση C-108/01, με αντικείμενο αίτηση του Ηοuse of
 Lords (Ηνωμένο Βασίλειο) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 20ής Σεπτεμβρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών
 (Υπόθεση C-297/05) (1)
 (Αναγνώριση και υποχρεωτικός τεχνικός έλεγχος προ της ταξινομήσεως οχημάτων εντός κράτους μέλους - Άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ - Οδηγίες 96/96/ΕΚ και 1999/37/ΕΚ - Αναγνώριση των αδειών κυκλοφορίας που εκδίδονται και των τεχνικών ελέγχων που διενεργούνται εντός άλλων κρατών μελών)
 (2007/C 269/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. van Beek και D. Zijlstra)
 Καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: H.G. Sevenster και D.J.M. de Grave)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: E. Bygglin)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 28 και 30 ΕΚ — Τεχνικοί έλεγχοι επιβαλλόμενοι, πριν από την ταξινόμηση στις Κάτω Χώρες, επί των ήδη ταξινομηθέντων εντός άλλου κράτους μέλους αυτοκινήτων
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, διενεργώντας επί των άνω των τριών ετών παλαιότητας οχημάτων που έχουν ταξινομηθεί προηγουμένως σε άλλα κράτη μέλη έλεγχο της καταστάσεώς τους πριν από την ταξινόμησή τους στις Κάτω Χώρες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 3)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών και η Δημοκρατία της Φινλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 296 της 26.11.2005.


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/32
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2004
 (Υπόθεση C-425/04)
 (2004/C 300/60)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Wouter Wils και Claudio Loggi, άσκησε στις 4 Οκτωβρίου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήταν αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2001/16/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαρτίου 2001, για τη διαλειτουργικότητα του συμβατικού διευρωπαϊκού σιδηροδρομικού συστήματος, ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει την Επιτροπή για τη θέσπιση τέτοιων διατάξεων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 27 της εν λόγω οδηγίας·
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο έληξε στις 20 Απριλίου 2003.
 (1) EE L 110 της 20.4.2001, σ. 1.


text:
 Αριθ. C 31/10 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 3 . 2 . 96
 H αναιρεσείουσα ζητεί απο το Δικαστήριο: Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηριζόμενης
 από τη Γαλλική Δημοκρατία.
 1 , να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 13ης
 Σεπτεμβρίου 1995 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 244/93 και T-486/93 ('), TWD Textilwerke Deggendorf
 GmbH κατά Επιτροπής,
 — να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου (πρώτο
 2, να ακυρώσει το άρθρο 2 της αποφάσεως 91/391/ΕΟΚ της πενταμελές τμήμα) της 18ης Σεπτεμβρίου 1995 στην
 Επιτροπής της 26ης Μαρτίου 1991 σχετικά με ενισχύσεις υπόθεση Τ-548/93 , Ladbroke Ltd κατά Επιτροπής των
 της γερμανικής κυβερνήσεως προς την εταιρεία TWD Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καθόσον με την απόφαση αυτή
 Textilwerke Deggendorf GmbH (ΕΕ αριθ . C 215 , σ. 16), ακυρώθηκε η περιεχόμενη στο από 29 Ιουλίου 1993
 καθώς και το άρθρο 2 της αποφάσεως 92/33Θ/ΕΟΚ της έγγραφο απόφαση της Επιτροπής περί απορρίψεως της
 Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 1991 σχετικά με ενίσχυση καταγγελίας που είχε υποβάλει η Ladbroke Ltd στις
 της Γερμανίας υπέρ της ιδίας επιχειρήσεως (ΕΕ αριθ. 24 Νοεμβρίου 1989 (IV/33.374V
 L 183 του 1992 , σ. 36),
 — να ακυρώσει ως αβασιμη την κατά το άρθρο 173 της
 3 , να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. συνθήκης ΕΚ ασκηθείσα προσφυγή·
 — να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα σε αμφοτέρους τους βαθμούς.
 Παράβαση του κοινοτικού δικαίου : η αναιρεσείουσα εμμένει
 στα όσα εξέθεσε στον πρώτο βαθμό (2), και κατά τα λοιπά Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα:
 προσάπτει ότι το Πρωτοδικείο κατά τρόπο ανεπίτρεπτο
 παρερμήνευσε τις επίδικες αποφάσεις ως προς το ότι η H Επιτροπή υποστηρίζει ότι η απόφαση του Πρωτοδικείου
 Επιτροπή κήρυξε ασυμβίβαστες προς την κοινή αγορά τις εμφανίζει περιπτώσεις νομικής πλάνης και πρέπει να εξαφα
 νέες ενισχύσεις, ενόσω δεν είχαν επιστραφεί οι παλιές ενι νιστεί. Πρώτον, η απόφαση περιέχει νομική πλάνη , καθότι
 σχύσεις. Στο σημείο αυτό το Πρωτοδικείο έπρεπε να προσέξει διατύπωσε τη γενική αρχή ότι η Επιτροπή οφείλει να εξετάσει
 το κείμενο και τη συστηματική των αποφάσεων της Επιτρο αν συμβιβάζεται προς τη συνθήκη μια νομοθεσία που
 πής και να στηριχθεί αποκλειστικώς στις αιτιολογικές σκέψεις επιβάλλει υποχρεώσεις οι οποίες προβλέπονταν προηγουμέ
 της Επιτροπής- αυτές υπόκεινται ωστόσο στο διατακτικό νως από ιδιωτικές συμφωνίες, πριν εξετάσει το ζήτημα αν
 μιας αποφάσεως. Κατά τα λοιπά, η παρερμηνεία του άρ έχουν εφαρμογή τα άρθρα 85 και 86 στις συμφωνίες αυτές.
 θρου 1 των αποφάσεων είναι επιπλέον ανεπίτρεπτη , διότι Δεύτερον, η απόφαση αντιπαρέρχεται το στοιχείο ότι η
 μόνον το άρθρο 2 προσβλήθηκε. Επιτροπή έκρινε ότι δεν υπήρξε παράβαση των άρθρων 85
 και 86 της συνθήκης. H Επιτροπή είχε δηλαδή επαρκείς
 o ΕΕ αριθ. C 286 της 28. 10. 1995, σ. 8. λόγους να απορρίψει την καταγγελία του προσφεύγοντος
 (2) ΕΕ αριθ. C 212 της 14. 8. 1991 , σ. 10 για την προκύψασα από την περί παραβάσεως των άρθρων 85 και 86 της συνθήκης από
 υπόθεση C-161 /91 υπόθεση T-244/93 και ΕΕ αριθ. C 167 της 4. 7. ορισμένες επιχειρήσεις, χωρίς να χρειάζεται να εξετάσει αν η
 1 992, σ. 8 για την προκύψασα από την υπόθεση C 220/92 υπόθεση γαλλική νομοθεσία συμβιβάζεται ή όχι με τη συνθήκη. Τρίτον,
 Τ-486/93 . η απόφαση δεν αιτιολογείται επαρκώς.
 (*) ΕΕ αριθ. C 286 της 28. 10. 1995, σ. 12.
 Αίτηση αναιρεσεως που άσκησε στις 22 Νοέμβριου 1995 η
 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της αποφά
 σεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (πρώτο πενταμελές τμήμα) της 18ης Σεπτεμβρίου 1995 στην Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπόθεση Τ-548/93 (*), Ladbroke Ltd κατά Επιτροπής των υπέβαλε το Tribunale di Salerno, με διάταξη της 12ης
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηριζόμενης από τη Γαλλι Οκτωβρίου 1995, στην υπόθεση Somalfruit Spa και Camar
 κή Δημοκρατία Spa, αφενός, και Ministero delle Finanze και Ministero de!
 (Υπόθεση C-359/95 P) Commercio con l'Estero, αφετέρου
 (96/C 31 /19) (Υπόθεση C-369/95)
 (96/C 31/20)
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τους Francisco Enrique Gonzâlez-Diaz και Richard Με διαταξη της 12ης Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Lyal, μέλη της νομικής υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμ γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 βούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, centre Wagner, στις 28 Νοεμβρίου 1995 , το Tribunale di Salerno, στο πλαίσιο
 Kirchberg, άσκησε στις 22 Νοεμβρίου 1995, ενώπιον του της διαφοράς μεταξύ Somalfruit Sps και Camar SpA, αφενός,
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αίτηση αναιρέ κατά Ministero delle Finanze και Ministero del Commercio
 σεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ con l'Estero, αφετέρου , που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από
 κών Κοινοτήτων (πρώτο πενταμελές τμήμα) της 18ης Σεπτεμ το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί
 βρίου 1995 στην υπόθεση Τ-548/93 , Ladbroke Ltd κατά της των εξής ερωτημάτων:


text:
14.9.96 Ει Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 269/21
 εταιρεία B ούτε η εταιρεία Γ επικαλείται δικαιώματα στα κράτη μελη να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για την
 βάσει του κοινοτικού δικαίου και έστω και αν η ερμηνεία εφαρμογή των οδηγιών οι οποίες τους απευθύνονται πριν
 του εθνικού δικαίου που θα ήταν σύμφωνη προς το από την πάροδο των τασσομένων προθεσμιών η εν λόγω
 κοινοτικό δίκαιο έχει ως αποτέλεσμα τη φορολογική προθεσμία παρήλθε στις 30 Ιουνίου 1994, χωρίς το Βασίλειο
 ελάφρυνση σε περιπτώσεις που δραστηριότητες της εται του Βελγίου να έχει λάβει τα αναγκαία μέτρα.
 ρείας Γ είναι κυρίως η διαχείριση μετοχών θυγατρικών
 εταιρειών που είναι εγκατεστημένες εκτός ΕΚ/ΕΟΧ ; Ή ( · ) ΕΕ αριθ . L 250 της 7. 10. 1993 , σ. 33 .
 έχει το άρθρο 5 ως αποτέλεσμα μόνον ότι η εθνική (2) ΕΕ αριθ. L 157 της 10. 6. 1992, σ. 10.
 νομοθεσία, παρά την ερμηνεία της, εφαρμόζεται υπό την (3 ΕΕ αριθ . L 256 της 14. 10. 1993 , σ. 25 .
 επιφύλαξη των επιταγών του κοινοτικού δικαίου οσάκις
 ανακύπτει σχετικό ζήτημα;
 Προσφυγή της Γαλλικής Δημοκρατίας κατα του Ευρωπαϊ
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων κού Κοινοβουλίου, που ασκήθηκε στις 5 Αυγούστου 1996
 κατά του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις 31 Ιου (Υπόθεση C-267/96)
 λίου 1996
 (96/C 269/44)
 (Υπόθεση C-265/96)
 (9610 269/43) H Γαλλική Δημοκρατία, εκπροσωπουμένη απο τον M. Pierrin
 de Brichambaut, διευθυντή νομικών υποθέσεων του Υπουρ
 Στις 31 Ιουλίου 1996, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή γείου Εξωτερικών, και τον D. Wybaux, γραμματέα εξωτερι
 των, εκπροσωπούμενη από τον A. X. Lewis, με αντίκλητο στο κών υποθέσεων του ίδιου υπουργείου , με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο τον C. Gômez de la Cruz, Centre Wagner, Λουξεμβούργο την πρεσβεία της Γαλλίας, 9, boulevard Prince
 Kirschberg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊ Henri , άσκησε , στις 5 Αυγούστου 1996, ενώπιον του Δικα
 κών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Βασιλείου του Βελ στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του
 γίου . Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου .
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: H Γαλλική Δημοκρατία ζητεί από το Δικαστήριο:
 1 , να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου , μη θεσπί
 ζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοι — να κηρύξει άκυρο και άνευ νομίμου αποτελέσματος το
 κητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς: ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 17ης Ιου
 λίου 1996,
 α) την οδηγία 93/64/ΕΟΚ ( 1 ) της Επιτροπής, της 5ης
 Ιουλίου 1993 , για τον καθορισμό των μέτρων εφαρμο — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 γής σχετικά με την επιτήρηση και την εμπορία των
 προμηθευτών και των επιχειρήσεων στο πλαίσιο της Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 οδηγίας 92/34/ΕΟΚ (2) του Συμβουλίου , για την εμπο
 ρία του πολλαπλασιαστικού υλικού οπωροφόρων Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλονται
 φυτών και των οπωροφόρων δένδρων που προορί είναι ανάλογα προς εκείνα της υποθέσεως C-345/95 της 6ης
 ζονται για την παραγωγή φρούτων ή/και μη ανακοι Νοεμβρίου 1995 (').
 νώνοντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή
 (') ΕΕ αριθ. C 351 της 30. 12. 1995 , σ. 7 .
 β) την οδηγία 93/79/ΕΟΚ (3) της Επιτροπής , της 21ης
 Σεπτεμβρίου 1993 , για τον καθορισμό συμπληρωματι
 κών μέτρων εφαρμογής σχετικά με τους καταλόγους
 των ποικιλιών πολλαπλασιαστικού υλικού οπωροφό
 ρων φύτων και των ποικιλιών οπωροφόρων δένδρων
 που τηρούν οι προμηθευτές στο πλαίσιο της οδηγίας
 92/34/ΕΟΚ·
 Διαγραφή της υποθεσεως C-327/95 ( 1 )
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 6 της (96/0 269/45 )
 οδηγίας 93/64/ΕΟΚ και το άρθρο 3 της οδηγίας 93/
 79/ΕΟΚ, καθώς και από τη συνθήκη ΕΚ , Με διάταξη της 3ης Μαΐου 1996 o Πρόεδρος του Δικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 2, να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά υποθέσεως C-327/95: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 έξοδα. των κατά Ιταλικής Δημοκρατίας .
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα (') ΕΕ αριθ . C 333 της 9. 12. 1995 .
 O υποχρεωτικός χαρακτήρας του άρθρου 189 παράγραφος 3
 και του άρθρου 5 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ επιβάλλει


text:
 17.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 229/32
 Προσφυγή-αγωγή του Paulo Sequeira Wandschneider κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 12 Ιουλίου 2005
 (Υπόθεση T-282/05)
 (2005/C 229/69)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Paulo Sequeira Wandschneider, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τους Georges Vandersanden και Chiara Ronzi, δικηγόρους, άσκησε στις 12 Ιουλίου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1.
 να ακυρώσει τη σχετική με την εξέλιξη της σταδιοδρομίας του έκθεση για την περίοδο αναφοράς από 1ης Ιανουαρίου 2003 έως 31 Δεκεμβρίου 2003,
 2.
 εφόσον κρίνεται αναγκαίο, να ακυρώσει την απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως που υπέβαλε ο προσφεύγων στις 2 Δεκεμβρίου 2004,
 3.
 να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη (στο εξής: καθής) να του καταβάλει αποζημίωση προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη, η οποία, κατά δίκαιη κρίση και υπό την επιφύλαξη αναζητήσεως μεγαλύτερου ποσού, εκτιμάται σε 2 500 ευρώ,
 4.
 να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλει ο προσφεύγων είναι πανομοιότυπα με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση T-110/04, Sequeira Wandschneider κατά Επιτροπής (1).
 (1) ΕΕ C 106 της 30.4.2004, σ. 86.


text:
 9.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/22
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΈΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 27 Απριλίου 2005
 στην υπόθεση Τ-34/05 R, Makhteshim-Agan Holding BV κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Διαδικασία λήψεως ασφαλιστικών μέτρων - Προσωρινά μέτρα - Προσφυγή κατά παραλείψεως - Παραδεκτό - Οδηγία 91/414/ΕΟΚ)
 (2005/C 171/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση Τ-34/05 R, Makhteshim-Agan Holding BV, με έδρα το Άμστερνταμ (Κάτω Χώρες) κ.λπ., εκπροσωπούμενοι από τους C. Mereu και K. Van Maldegen, δικηγόρους, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: B. Doherty, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), που έχει ως αντικείμενο αίτηση λήψεως ορισμένων προσωρινών μέτρων σχετικών με την αξιολόγηση του εντοσουλφάν ενόψει της ενδεχόμενης αναγραφής του στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/EΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (ΕΕ L 230, σ. 1), ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις 27 Απριλίου 2005 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 4.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/28
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Οκτωβρίου 2010 — Asenbaum κατά ΓΕΕΑ (WIENER WERKSTÄTTE)
 (Υποθέσεις T-230/08 και T-231/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αιτήσεις καταχωρίσεως του κοινοτικού λεκτικού σήματος WIENER WERKSTÄTTE - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ’, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ’, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2010/C 328/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Paul Asenbaum (Βιέννη, Αυστρία) (εκπρόσωποι: P. Vögel και E. Ploil, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: S. Schäffner)
 Αντικείμενο
 Προσφυγές κατά δύο αποφάσεων του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 10ης Απριλίου 2008 (υποθέσεις R 1573/2006-4 και R 1571/2006-4), που αφορούν δύο αιτήσεις καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου WIENER WERKSTÄTTE ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Οι υποθέσεις T-230/08 και T-231/08 ενώνονται προς έκδοση κοινής αποφάσεως.
 2)
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 3)
 Καταδικάζει τον Paul Asenbaum στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 223 της 30.8.2008.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 3ης Οκτωβρίου 2006 [αίτηση της Commissione tributaria provinciale di Cremona (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Banca popolare di Cremona soc. coop. arl κατά Agenzia Entrate Ufficio Cremona
 (Υπόθεση C-475/03) (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρο 33, παράγραφος 1 - Απαγόρευση εισπράξεως άλλων εθνικών φόρων εχόντων τον χαρακτήρα φόρου κύκλου εργασιών - Έννοια «φόρου κύκλου εργασιών» - Περιφερειακός ιταλικός φόρος επί των παραγωγικών δραστηριοτήτων)
 (2006/C 294/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Commissione tributaria provinciale di Cremona
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Banca popolare di Cremona soc. coop. arl
 κατά
 Agenzia Entrate Ufficio Cremona
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Commissione tributaria provinciale di Cremona — Ερμηνεία του άρθρου 33 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ: έκτη οδηγία του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/680/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1991 (ΕΕ L 376, σ. 1) — Συμβατόν εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως περί επιβολής περιφερειακού φόρου επί των παραγωγικών δραστηριοτήτων
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το άρθρο 33 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/680/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1991, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν εμποδίζει τη διατήρηση μιας φορολογικής επιβαρύνσεως που εμφανίζει χαρακτηριστικά σαν του επίδικου στην κύρια δίκη φόρου.
 (1) ΕΕ C 21 της 24.1.2004.


text:
 12.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/24
 Προσφυγή της 24ης Ιανουαρίου 2011 — Canon Europa κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-34/11)
 2011/C 80/48
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Canon Europa NV (Amstelveen, Κάτω Χώρες), (εκπρόσωποι: P. De Baere και P. Muñiz, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή·
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 861/2010, της 5ης Οκτωβρίου 2010, περί τροποποίησης του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ 2010, L 284, σ. 1) και ειδικότερα τις υποδιακρίσεις στη διάκριση 8443 31 του εναρμονισμένου συστήματος («ΕΣ») και τους αντίστοιχους δασμούς, και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα ζητεί, σύμφωνα με το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, την ακύρωση του κανονισμού (ΕΕ) 861/2010, της 5ης Οκτωβρίου 2010, περί τροποποίησης του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ 2010, L 284, σ. 1), και ειδικότερα τις υποδιακρίσεις στη διάκριση 8443 31 του ΕΣ και τους αντίστοιχους δασμούς.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ακυρώσεως:
 Πρώτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσφυγή ακυρώσεως είναι παραδεκτή βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, καθόσον το προσβαλλόμενο μέτρο είναι κανονιστική πράξη που αφορά άμεσα την προσφεύγουσα και το οποίο δεν συνεπάγεται περαιτέρω μέτρα εφαρμογής.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη πράξη είναι άκυρη διότι περιορίζει το περιεχόμενο της διάκρισης 8443 31 του ΕΣ 2007, αποκλείοντας από το πεδίο εφαρμογής της τις πολυλειτουργικές συσκευές (MFM), οι οποίες προηγουμένως κατατάσσονταν στη διάκριση 8471 60 του ΕΣ 2002, ενώ η καθής δεν έχει δικαίωμα να τροποποιήσει το περιεχόμενο των διακρίσεων του ΕΣ σύμφωνα με το άρθρο 3 της σύμβασης για το ΕΣ (1), και με το άρθρο 1.2, στοιχείο α’, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου (2).
 Περαιτέρω, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη πράξη είναι άκυρη, διότι τροποποιεί το ύψος των δασμών που εφαρμόζονται σε ορισμένες MFM οι οποίες υπάγονταν προηγουμένως στις διακρίσεις 8471 60 και 8517 21 του ΕΣ 2002, και συνιστά, επομένως, παράβαση του άρθρου 9.2 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου.
 Τέλος, η προσβαλλόμενη πράξη συνιστά παράβαση του άρθρου ΙΙ της GATT του 1994 (3) και των υποχρεώσεων που ανέλαβε η ΕΕ στον πίνακά της παραχωρήσεων, διότι επιβάλλει δασμούς σε ορισμένες MFM για τις οποίες η ΕΕ είχε δεσμευθεί να καταργήσει όλους τους δασμούς.
 (1) Διεθνής σύμβαση για το εναρμονισμένο σύστημα περιγραφής και κωδικοποίησης των εμπορευμάτων της 14ης Ιουνίου 1983.
 (2) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ 1987, L 256, σ. 1).
 (3) Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου του 1994.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/78
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 25ης Νοεμβρίου 2009 — Soerensen Ferraresi κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-5/09) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Αγωγή αποζημιώσεως - Παραδεκτό - Διοικητική ένσταση - Βλαπτική πράξη)
 2010/C 24/148
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Soerensen Ferraresi (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωπος: C. Di Vuolo, δικηγόρος)
 Εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και J. Baquero Cruz)
 Αντικείμενο
 Υπαλληλική υπόθεση — Αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας που υπέστη η ενάγουσα από την απόφαση της 1ης Φεβρουαρίου 2003, με την οποία συνταξιοδοτήθηκε λόγω αναπηρίας.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει την Soerensen Ferraresi στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 113 της 16.05.2009, σ. 45.