text:
 Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου
 |
 E2000P0009
 Προσφυγή κατατεθείσα από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ στις 21 Δεκεμβρίου 2000 κατά του Βασιλείου της Νορβηγίας (Υπόθεση E-9/00)
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 049 της 15/02/2001 σ. 0010 - 0011
 Προσφυγή κατατεθείσα από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ στις 21 Δεκεμβρίου 2000 κατά του Βασιλείου της Νορβηγίας(Υπόθεση E-9/00)(2001/C 49/15)Στις 21 Δεκεμβρίου 2000, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ προσφυγή κατά του Βασιλείου της Νορβηγίας, μέσω του εκπροσώπου της, Peter Dyrberg, 74, Rue de Trves, B-1040 Βρυξέλλες.Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφανθεί ότι το Βασίλειο της Νορβηγίας απέτυχε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του που απορρέουν από τις ακόλουθες διατάξεις της συμφωνίας για τον ΕΟΧ:- άρθρο 16: εφαρμόζει δύο είδη λιανικών πωλήσεων ως προς τη μπύρα περιεκτικότητας σε οινόπνευμα μεταξύ 2,5 % και 4,75 % κατ' όγκο, κατά κύριο λόγο εγχώριας παραγωγής, η οποία μπορεί να πωλείται και εκτός των σημείων πώλησης του υπό κρατικόν έλεγχο μονοπωλίου οίνων και οινοπνευμάτων ("Vinmonopolet"), ενώ άλλα οινοπνευματώδη ποτά με την ίδια περιεκτικότητα σε οινόπνευμα, κυρίως εισαγόμενα από τις άλλες χώρες της ΕΖΕΣ, μπορούν να πωλούνται μόνο μέσω του ως άνω μονοπωλίου, και- άρθρο 11: εφαρμόζει περισσότερο περιοριστικά μέτρα ως προς τις άδειες σερβιρίσματος οινοπνευματωδών ποτών με περιεκτικότητα σε οινόπνευμα μεταξύ 2,5 % και 4,75 % κατ' όγκο, κυρίως εισαγόμενων από τις άλλες χώρες της ΕΖΕΣ, σε σύγκριση με τη μπύρα ίδιας περιεκτικότητας σε οινόπνευμα, κατά κύριο λόγο εγχώριας παραγωγής, τα δε μέτρα αυτά δεν είναι αναγκαία και ανάλογα προς τον στόχο της διαφύλαξης της δημόσιας υγείας που προβλέπεται στο άρθρο 13 της συμφωνίας για τον ΕΟΧΝομικό και πραγματολογικό υπόβαθρο, καθώς και νομική επιχειρηματολογία της υπεράσπισης- Το άρθρο 16 προβλέπει ότι τα κρατικά μονοπώλια εμπορικού χαρακτήρα προσαρμόζονται έτσι ώστε να αποκλείεται οποιαδήποτε διάκριση ως προς τους όρους εφοδιασμού και διάθεσης των εμπορευμάτων μεταξύ των υπηκόων των κρατών μελών της ΕΚ και των κρατών της ΕΖΕΣ.- Απαιτώντας να γίνονται οι λιανικές πωλήσεις των λοιπών, εκτός της μπύρας, οινοπνευματωδών ποτών με περιεκτικότητα σε οινόπνευμα μεταξύ 2,5 % και 4,75 % μόνο μέσω του μονοπωλίου Vinmonopolet, ενώ παράλληλα επιτρέπει την πώληση μπύρας σε παντοπωλεία βάσει δημοτικής άδειας, η Νορβηγία, κατά τον προσφεύγοντα, δεν συνεμορφώθη με το άρθρο 16 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.- Η μπύρα παράγεται κατά ιδιαίτερα μεγάλο ποσοστό εγχωρίως, ενώ τα άλλα οινοπνευματώδη ποτά με την ίδια περιεκτικότητα σε οινόπνευμα κατά το μεγαλύτερο μέρος εισάγονται. Ακόμη, κατά τον προσφεύγοντα, μεταξύ των ως άνω προϊόντων υφίσταται ανταγωνιστική σχέση.- Το άρθρο 11 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ απαγορεύει τους ποσοτικούς περιορισμούς των εισαγωγών καθώς και όλα τα μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος. Ένα τέτοιο μέτρο είναι δυνατόν να επιτραπεί μόνο εφόσον δικαιολογείται βάσει του άρθρου 13 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.- Μη επιτρέποντας οι άδειες των εστιατορίων και άλλων καταστημάτων να σερβίρουν μπύρα να καλύπτουν και τα λοιπά οινοπνευματώδη ποτά με την ίδια περιεκτικότητα σε οινόπνευμα, συμπεριλαμβανόμενων των ποτών με βασικό συστατικό τα οινοπνευματώδη, η Νορβηγία, κατά τον προσφεύγοντα, δεν συνεμορφώθη με το άρθρο 11 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.- Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η απαγόρευση αυτή δεν μπορεί να δικαιολογηθεί βάσει του άρθρου 13 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, με επίκληση της δημόσιας υγείας, δεδομένου ότι το εφαρμοσθέν μέτρο είναι μη αναγκαίο και δυσανάλογο.


text:
 5.1.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 3/27
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 2001 της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση Τ-118/00, Procter & Gamble Company κατα ́ στην υπο ́θεση Τ-119/00, Procter & Gamble Company κατα ́
 Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς
 (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (1) (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 (Κοινοτικο ́ ση ́μα — Μορφη ́ απορρυπαντικου ́ προϊο ́ντος για (Κοινοτικο ́ ση ́μα — Μορφη ́ απορρυπαντικου ́ προϊο ́ντος για
 πλυντη ́ρια ρου ́χων η ́ πλυντη ́ρια πια ́ των — Τρισδια ́ στατο πλυντη ́ρια ρου ́χων η ́ πλυντη ́ρια πια ́ των — Τρισδια ́ στατο
 ση ́μα — Απο ́λυτος λο ́γος απαραδε ́κτου της καταχωρη ́σεως ση ́μα — Απο ́λυτος λο ́γος απαραδε ́κτου της καταχωρη ́σεως
 — 'Αρθρο 7, παρα ́ γραφος 1, στοιχει ́ο β', του κανονισμου ́ — 'Αρθρο 7, παρα ́ γραφος 1, στοιχει ́ο β', του κανονισμου ́
 (ΕΚ) 40/94) (ΕΚ) 40/94)
 (2002/C 3/45) (2002/C 3/46)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Στην υπο ́θεση T-118/00, Procter & Gamble Company, με Στην υπο ́θεση Τ-119/00, Procter & Gamble Company, με
 ́εδρα το Cincinnati, Ohio (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες της Αμερικη ́ς), ́εδρα το Cincinnati, Ohio (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες της Αμερικη ́ς),
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους C. van Nispen και G. Kuipers, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους C. J. J. C. van Nispen και G. Kuipers,
 δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Γρα- δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Γρα-
 φει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́ φει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (ση ́ματα,
 ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρο ́σωποι: A. von σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρο ́σωποι: A. von Mühlendahl,
 Mühlendahl, D. Schennen και C. Røhl Søberg), με αντικει ́μενο D. Schennen και C. Røhl Søberg), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ κατα ́
 προσφυγη ́ κατα ́ της αποφα ́σεως του πρω ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν της αποφα ́σεως του πρω ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν του Γραφει ́ου
 του Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια
 (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της 3ης Μαρτι ́ου 2000 (υπο ́- και υποδει ́γματα) της 29ης Φεβρουαρι ́ου 2000 (υπο ́θεση R-
 θεση R 516/1999-1), που κοινοποιη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα 519/1999-1), που κοινοποιη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα στις
 στις 7 Μαρτι ́ου 2000, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), 3 Μαρτι ́ου 2000, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 συγκει ́μενο απο ́ τους Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, A. Potocki και απο ́ τους Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, A. Potocki και J. Pirrung,
 J. Pirrung, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος διοικη ́σεως,
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το εξε ́δωσε στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα. 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 (1) EE C 192 της 8.7.00. (1) EE C 192 της 8.7.2000.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 26.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 159/25
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Μαρτίου 2014 — PAN Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-192/12) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Περιβάλλον - Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1143/2011 για την έγκριση της δραστικής ουσίας prochloraz - Αίτηση εσωτερικής επανεξετάσεως - Άρνηση - Προϋποθέσεις οι οποίες πρέπει να πληρούνται ώστε ένας οργανισμός να νομιμοποιείται να υποβάλει αίτηση εσωτερικής επανεξετάσεως - Προσφυγή εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως νόμω αβάσιμη))
 2014/C 159/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: J. Rutteman, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς P. Oliver και P. Ondrůšek, ακολούθως P. Ondrůšek, J. Tomkin και L. Pignataro-Nolin)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 9ης Μαρτίου 2012, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η εκ μέρους της προσφεύγουσας υποβληθείσα αίτηση εσωτερικής επανεξετάσεως του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1143/2011 της Επιτροπής, της 10ης Νοεμβρίου 2011, για την έγκριση της δραστικής ουσίας prochloraz, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά, και την τροποποίηση του παραρτήματος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 540/2011 της Επιτροπής καθώς της απόφασης 2008/934/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 293, σ. 26)
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Η Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) EE C 194 της 30.6.2012.


text:
 22.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 305/18
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Oberster Gerichtshof (Αυστρία) στις 16 Ιουνίου 2016 — Landeskrankenanstalten-Betriebsgesellschaft — KABEG κατά Mutuelles du Mans Assurances IARD SA (MMA IARD)
 (Υπόθεση C-340/16)
 (2016/C 305/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Landeskrankenanstalten-Betriebsgesellschaft — KABEG
 Αναιρεσίβλητη: Mutuelles du Mans assurances IARD SA (MMA IARD)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστά «υπόθεση ασφαλίσεως», κατά την έννοια του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 (1), η αγωγή που ασκεί ημεδαπός εργοδότης ζητώντας αποζημίωση για ζημία την οποία υπέστη λόγω της εξακολουθήσεως καταβολής αμοιβής σε εργαζόμενό του που κατοικεί στην ημεδαπή, όταν
 α)
 ο εργαζόμενος έχει τραυματισθεί σε τροχαίο ατύχημα που συνέβη σε ένα κράτος μέλος (Ιταλία),
 β)
 η αγωγή στρέφεται κατά του ασφαλιστή αστικής ευθύνης του οχήματος του ζημιώσαντος που είναι εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος (Γαλλία) και
 γ)
 ο εργοδότης είναι οργανισμός δημοσίου δικαίου με ίδια νομική προσωπικότητα;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Έχει το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, σε συνδυασμό με το άρθρο 11, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 την έννοια ότι ο εργοδότης που εξακολουθεί να καταβάλλει αμοιβή δύναται να ασκήσει αγωγή ως «ζημιωθείς» κατά του ασφαλιστή αστικής ευθύνης του οχήματος του ζημιώσαντος ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου έχει την έδρα του ο εργοδότης, εφόσον επιτρέπεται τέτοια ευθεία αγωγή;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (EE L 12, σ. 1).


text:
 21.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 170/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 5ης Ιουνίου 2007 [αίτηση του Högsta domstolen (Σουηδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Klas Rosengren, Bengt Morelli, Hans Särman, Mats Åkerström, Åke Kempe, Anders Kempe, Mats Kempe, Björn Rosengren, Martin Lindberg, Jon Pierre, Tony Staf κατά Riksåklagaren
 (Υπόθεση C-170/04) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Άρθρα 28 ΕΚ, 30 ΕΚ και 31 ΕΚ - Εθνική ρύθμιση που απαγορεύει στους ιδιώτες την εισαγωγή οινοπνευματωδών ποτών - Κανόνας σχετικός με την ύπαρξη και τη λειτουργία του σουηδικού μονοπωλίου εμπορίας οινοπνευματωδών ποτών - Αξιολόγηση - Μέτρο αντίθετο προς το άρθρο 28 ΕΚ - Δικαιολόγηση λόγω προστασίας της υγείας και της ζωής των ανθρώπων - Έλεγχος της αναλογικότητας)
 (2007/C 170/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Högsta domstolen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Klas Rosengren, Bengt Morelli, Hans Särman, Mats Åkerström, Åke Kempe, Anders Kempe, Mats Kempe, Björn Rosengren, Martin Lindberg, Jon Pierre, Tony Staf
 κατά
 Riksåklagaren
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Högsta Domstolen — Ερμηνεία των άρθρων 28, 30 και 31 ΕΚ — Eθνικές διατάξεις περί εθνικού μονοπωλίου λιανικής πωλήσεως οινοπνευματωδών ποτών οι οποίες αποκλείουν την απ' ευθείας εισαγωγή τέτοιων ποτών από τους ιδιώτες
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Εθνική διάταξη που απαγορεύει στους ιδιώτες την εισαγωγή οινοπνευματωδών ποτών, όπως η απορρέουσα από το κεφάλαιο 4, άρθρο 2, πρώτη παράγραφος, του νόμου περί οινοπνευματωδών ποτών (alkohollagen) της 16ης Δεκεμβρίου 1994, πρέπει να αξιολογείται υπό το πρίσμα του άρθρου 28 ΕΚ και όχι του άρθρου 31 ΕΚ.
 2)
 Μέτρο που απαγορεύει στους ιδιώτες την εισαγωγή οινοπνευματωδών ποτών, όπως το απορρέον από το κεφάλαιο 4, άρθρο 2, πρώτη παράγραφος, του νόμου περί οινοπνευματωδών ποτών, συνιστά ποσοτικό περιορισμό των εισαγωγών κατά την έννοια του άρθρου 28 ΕΚ, μολονότι ο εν λόγω νόμος αναθέτει στον δικαιούχο του μονοπωλίου λιανικής πωλήσεως την προμήθεια και, ως εκ τούτου, ενδεχομένως την εισαγωγή των οικείων ποτών.
 3)
 Δεδομένου ότι ένα μέτρο που απαγορεύει στους ιδιώτες την εισαγωγή οινοπνευματωδών ποτών, όπως το απορρέον από το κεφάλαιο 4, άρθρο 2, πρώτη παράγραφος, του νόμου περί οινοπνευματωδών ποτών,
 —
 δεν είναι πρόσφορο για την υλοποίηση του σκοπού γενικού περιορισμού της καταναλώσεως οινοπνεύματος και
 —
 είναι δυσανάλογο προς την υλοποίηση του σκοπού της προστασίας των νέων από τις βλαπτικές συνέπειες της εν λόγω καταναλώσεως,
 δεν μπορεί αυτό να θεωρηθεί ότι δικαιολογείται, δυνάμει του άρθρου 30 ΕΚ, από λόγους προστασίας της υγείας και της ζωής των ανθρώπων.
 (1) ΕΕ C 156 της 12.6.2004.


text:
 7.6.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/1
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (2008/C 142/01)
 EE C 128 της 24.5.2008
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 EE C 116 της 9.5.2008
 EE C 107 της 26.4.2008
 EE C 92 της 12.4.2008
 EE C 79 της 29.3.2008
 EE C 64 της 8.3.2008
 EE C 51 της 23.2.2008
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/67
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Μαΐου 2013 — Voss of Norway κατά ΓΕΕΑ (Κυλινδρική φιάλη)
 (Υπόθεση T-178/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση περί κηρύξεως ακυρότητας - Τρισδιάστατο κοινοτικό σήμα που αναπαριστά κυλινδρική φιάλη - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου)
 2013/C 225/149
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Voss of Norway ASA (Όσλο, Νορβηγία) (εκπρόσωποι: F. Jacobacci και B. La Tella, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: A. Folliard-Monguiral και V. Melgar,)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Nordic Spirit AB (publ) (Στοκχόλμη, Σουηδία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 12ης Ιανουαρίου 2011 (υπόθεση R 785/2010-1), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως αναγνωρίσεως της ακυρότητας σήματος μεταξύ Nordic Spirit AB (publ) και Voss of Norway ASA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Voss of Norway ASA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 145 της 14.5.2011.


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/17
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 12ης Δεκεμβρίου 2013 [αίτηση του Tribunal Administrativo e Fiscal do Porto (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Portgás — Sociedade de Produção e Distribuição de Gás, SA κατά Ministério da Agricultura, do Mar, do Ambiente e do Ordenamento do Território
 (Υπόθεση C-425/12) (1)
 (Διαδικασίες συνάψεως συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών - Οδηγία 93/38/ΕΟΚ - Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη - Δυνατότητα κράτους μέλους να επικαλεσθεί την εν λόγω οδηγία έναντι οργανισμού παραχωρησιούχου δημόσιας υπηρεσίας ελλείψει μεταφοράς της εν λόγω οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο)
 2014/C 52/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Administrativo e Fiscal do Porto
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Portgás — Sociedade de Produção e Distribuição de Gás, SA
 κατά
 Ministério da Agricultura, do Mar, do Ambiente e do Ordenamento do Território
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal Administrativo e Fiscal do Porto (Πορτογαλία) — Ερμηνεία των άρθρων 2, παράγραφος 1, στοιχείο β', 4, παράγραφος 1, και 14, παράγραφος 1, στοιχείο γ', i), της οδηγίας 93/38/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών (ΕΕ 1993, L 199, σ. 84), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998 (ΕΕ 1998, L 101, σ. 1) — Άμεσο αποτέλεσμα — Δυνατότητα του κράτους να επικαλεστεί αυτή την οδηγία έναντι παραχωρησιούχου δημόσιας υπηρεσίας όταν η οδηγία δεν έχει μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 4, παράγραφος 1, 14, παράγραφος 1, στοιχείο γ', περίπτωση i, και 15 της οδηγίας 93/38/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, έχουν την έννοια ότι δεν μπορούν να αντιτάσσονται έναντι επιχειρήσεως του ιδιωτικού τομέα, εκ μόνου του λόγου ότι αυτή έχει την ιδιότητα αποκλειστικού παραχωρησιούχου δημόσιας υπηρεσίας εμπίπτοντος στο υποκειμενικό πεδίο εφαρμογής της προαναφερθείσας οδηγίας, έστω και αν η συγκεκριμένη οδηγία δεν μεταφέρθηκε ακόμη στην εσωτερική έννομη τάξη του εν λόγω κράτους μέλους.
 Επιχείρηση του ιδιωτικού τομέα η οποία είναι επιφορτισμένη δυνάμει πράξεως κρατικής αρχής να παρέχει, υπό την εποπτεία της αρχής αυτής, υπηρεσία δημοσίου συμφέροντος και διαθέτει, προς τούτο, εξαιρετικές εξουσίες σε σχέση με τους εφαρμοστέους στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών κανόνες υποχρεούται να τηρεί τις διατάξεις της οδηγίας 93/38, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/4, και, ως εκ τούτου, οι αρχές κράτους μέλους μπορούν να της αντιτάσσουν τις εν λόγω διατάξεις.
 (1) ΕΕ C 389 της 15.12.2012.


text:
 7.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Consiglio Nazionale dei Geologi κατά Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato και Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato κατά Consiglio Nazionale dei Geologi
 (Υπόθεση C-136/12) (1)
 (Άρθρο 267, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ - Έκταση της υποχρεώσεως υποβολής προδικαστικού ερωτήματος εκ μέρους των δικαστηρίων τελευταίου βαθμού δικαιοδοσίας - Άρθρο 101 ΣΛΕΕ - Κώδικας δεοντολογίας επαγγελματικού συλλόγου ο οποίος απαγορεύει την εφαρμογή αμοιβών που δεν αντιστοιχούν στην αξιοπρέπεια του επαγγέλματος)
 2013/C 260/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Consiglio Nazionale dei Geologi, Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato
 κατά
 Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato, Consiglio Nazionale dei Geologi
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Consiglio di Stato — Ερμηνεία του άρθρου 267, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ — Έκταση της υποχρεώσεως υποβολής προδικαστικού ερωτήματος εκ μέρους των δικαστηρίων τελευταίου βαθμού δικαιοδοσίας — Έννοια του όρου «σοβαρή και πρόδηλη παραβίαση του δικαίου της Ένωσης» — Δικονομικοί κανόνες και αρχές κράτους μέλους που απαγορεύουν σε εθνικό δικαστήριο, αφενός, να υποβάλει στο Δικαστήριο ερωτήματα προδήλως απαράδεκτα τα οποία διατυπώνονται από διάδικο και, αφετέρου, να αναδιατυπώσει αυτεπαγγέλτως τα εν λόγω ερωτήματα — Ερμηνεία του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2137/85 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1985, σχετικά με την ίδρυση Ευρωπαϊκού Ομίλου Οικονομικού Σκοπού (ΕΟΟΣ) (ΕΕ L 199, σ. 1), της οδηγίας 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (ΕΕ L 255, σ. 22) καθώς και της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά (ΕΕ L 376, σ. 36) — Κώδικας δεοντολογίας επαγγελματικού συλλόγου ο οποίος απαγορεύει την εφαρμογή τιμών που δεν αντιστοιχούν στην αξιοπρέπεια του επαγγέλματος («decoro e dignità professionale») καθώς και στην ποσότητα και ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών — Δυνατότητα εφαρμογής εθνικών κανόνων περί ανταγωνισμού αυστηρότερων από τους κανόνες της Ένωσης
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 267, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι απόκειται αποκλειστικώς στο αιτούν δικαστήριο να καθορίσει και να διατυπώσει τα προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης τα οποία κρίνει ότι είναι αναγκαία για την επίλυση της διαφοράς της κύριας δίκης. Εθνικοί κανόνες που ενδεχομένως θίγουν αυτήν την αρμοδιότητα θα πρέπει να παραμένουν ανεφάρμοστοι.
 2)
 Κανόνες όπως οι προβλεπόμενοι από τον κώδικα δεοντολογίας για την άσκηση του επαγγέλματος του γεωλόγου στην Ιταλία, ο οποίος εγκρίθηκε από το Consiglio nazionale dei geologi στις 19 Δεκεμβρίου 2006 και τροποποιήθηκε τελευταία στις 24 Μαρτίου 2010, οι οποίοι προβλέπουν ως κριτήριο καθορισμού των αμοιβών των γεωλόγων, εκτός από την ποιότητα και το μέγεθος της παρεχόμενης υπηρεσίας, την αξιοπρέπεια του επαγγέλματος συνιστούν απόφαση ενώσεως επιχειρήσεων υπό την έννοια του άρθρου 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ η οποία είναι δυνατό να περιορίσει τον ανταγωνισμό εντός της εσωτερικής αγοράς. Απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει, λαμβανομένου υπόψη του γενικού πλαισίου εντός του οποίου ο κώδικας αυτός αναπτύσσει τα αποτελέσματά του, συμπεριλαμβανομένων του όλου νομικού πλαισίου καθώς και της εφαρμογής στην πράξη του εν λόγω κώδικα από τον εθνικό σύλλογο γεωλόγων, αν επέρχεται τέτοιο αποτέλεσμα εν προκειμένω. Το εν λόγω δικαστήριο πρέπει επίσης να εξετάσει αν, υπό το πρίσμα όλων των κρίσιμων στοιχείων που έχει στη διάθεσή του, οι κανόνες του ιδίου κώδικα, και δη εκείνοι που προβλέπουν το σχετικό με την αξιοπρέπεια του επαγγέλματος κριτήριο, μπορούν να θεωρηθούν αναγκαίοι για την επιδίωξη του εν λόγω θεμιτού σκοπού ο οποίος συνδέεται με τις εγγυήσεις τις παρεχόμενες στους τελικούς αποδέκτες των υπηρεσιών των γεωλόγων.
 (1) ΕΕ C 151 της 26.5.2012


text:
10.4.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 100/11
 Aiäsgrg amaiqeärexy sxm Sadam Zuccherifici Divisione della Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot
 Seci, Sadam Castiglionese SpA, Sadam Abruzzo SpA, Zucche- tpeäbake so Supremo Tribunal Administrativo, 2a SeccËaÄo, le
 rificio del Molise SpA jai SocietaÁ Fondiaria Industriale apoäuarg sgy 13gy Iamotaqiäot 1999 rsgm tpoäherg FaÂbrica
 Romagnola SpA, pot arjgähgje rsiy 12 Uebqotaqiäot 1999 de Queijo Eru Portuguesa, Lda, jasó Tribunal TeÂcnico Adua-
 jasó sgy diasónexy sgm opoiäa eneädxre rsiy 8 Dejelbqiäot neiro de 2a InstaÄncia
 1998 so Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (seäsaqso (Tpoäherg C-42/99)
 pemsalekeäy slgäla) rsgm tpoäherg S-39/98, Sadam Zuccheri-
 fici Divisione della Seci, Sadam Castiglionese SpA, Sadam (1999/C 100/19)
 Abruzzo SpA, Zuccherificio del Molise SpA jai SocietaÁ
 Fondiaria Industriale Romagnola SpA jasó Rtlbotkiäot sgy Le apoäuarg sgy 13gy Iamotaqiäot 1999, g opoiäa peqigäkhe
 Etqxpaøjgäy Emxärexy rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 (Tpoäherg C-41/99 Q) mosgäsxm rsiy 12 Uebqotaqiäot 1999, so Supremo Tribunal
 Administrativo, 2a SeccËaÄo, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä
 (1999/C 100/18) FaÂbrica de Queijo Eru Portuguesa, Lda, jai Tribunal TeÂcnico
 Aduaneiro de 2a InstaÃncia, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä
 apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy
 Oi esaiqeiäey Sadam Zuccherifici Divisione della Seci, Sadam epiä sxm engäy eqxsglósxm:
 Castiglionese SpA, Sadam Abruzzo SpA, Zuccherificio del
 Molise SpA jai SocietaÁ Fondiaria Industriale Romagnola 1. Oi Epengcglasijeäy Rgleixäreiy sgy Rtmdtarleämgy Omo-
 SpA, ejpqorxpotälemey apoä soty Vincenzo Cerulli Irelli, lasokociäay sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1), pot oqiä-
 Gualtiero Pittalis jai Giancarlo Fanzini, dijgcoäqoty Lpokxä- fotm oäsi oi jafeðmey pot eävotm jasó bóqoy peqiejsi-
 miay, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo ArseÁne joäsgsa re meqoä ómx sot 15 % tpócomsai rsgm jkórg
 Kronshagen, 22, rue Marie-Adelaïde, órjgram rsiy 12 Ue- 0406 (Stqió jai pgcleämo cóka cia stqiä), amsibaiämotm
 bqotaqiäot 1999 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm rsom jamomirloä (EOJ) aqih. 3174/88 (2) sgy Episqopgäy,
 Joimosgäsxm amaiäqerg jasó sgy diasónexy sgm opoiäa apoä som opoiäo pqojtäpsei (jeuókaio 4) oäsi jasasórro-
 eneädxre rsiy 8 Dejelbqiäot 1998 so Pqxsodijeiäo sxm Etqx- msai rsgm jkórg 0406, xy stqió, ópan:
 paøjxäm Joimosgäsxm (seäsaqso pemsalekeäy slgäla) rsgm tpoä-
 herg S-39/98, Sadam Zuccherifici Divisione della Seci, Sadam a) eävotm peqiejsijoäsgsa re kipaqeäy otriäey iärg gä leca-
 Castiglionese SpA, Sadam Abruzzo SpA, Zuccherificio del ktäseqg sot 5 %ç
 Molise SpA jai SocietaÁ Fondiaria Industriale Romagnola
 SpA jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy. b) eävotm peqiejsijoäsgsa re ngqoä ejvtäkirla iärg gä
 lecaktäseqg sot 70 %, akkÂ oävi ómx sot 85 %ç
 Oi amaiqereiäotrey fgsotäm apoä so Dijarsgäqio: c) eävotm oqirleämo rvgäla gä lpoqotäm ma póqotm oqi-
 rleämo rvgäla;
 ma amaiqeärei sg diósang sot Pqxsodijeiäot sgy 8gy Dejel-
 bqiäot 1998 rsgm tpoäherg S-39/98, jqiämomsay paqadejsgä sgm 2. Em oäwei sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 3174/88 sgy Epi-
 pqorutcgä jai amapeälpomsay sgm tpoäherg rso Pqxsodijeiäo sqopgäy, pqeäpei so eiracoälemo elpoäqetla (pot eävei sgm
 pqojeileämot atsoä ma apouamheiä epiä sgy otriäay. ajoäkothg rtämherg: 54 % meqoä, 0,9 % kiäpoy, 5,7 %
 uxäruoqo, 2 % ókay jai jafeðmg) ma jasasaceiä rsg da-
 rlokocijgä jkórg 3501 10 90 00 00 00, xy jafeðmey Ç
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa ókkey Ç gä rsg darlokocijgä jkórg 0406 90 11 01 00 00,
 xy ókka stqió;
 O pqorbakkoälemoy jamomirloäy (1) paqócei ólera jai oävi (1) EE C 342 sgy 5.12.1994, r. 1.
 eällera bkapsijó aposekeärlasa cia siy seärreqiy ecjasarsó- (2) EE L 298 sgy 31.10.1998, r. 1.
 reiy sxm amaiqereiotrxäm epiveiqgärexm paqacxcgäy fóvaqgy
 rsom moäso sgy Isakiäay.
 Oi seärreqiy atseäy ecjasarsóreiy bqiärjomsai re pqaclasijgä
 jasórsarg g opoiäa siy jahirsó lomadijotäy apodeäjsey sot
 óqhqot 2 sot jamomirlotä (EJ) aqih. 2613/97, so opoiäo siy Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bkópsei asolijó. bake so Conseil supeÂrieur des assurances sociales sot Lecó-
 kot Dotjósot sot Kotnelbotäqcot le apoäuarg sgy 10gy
 Uebqotaqiäot 1999 pot eneädxre rsgm tpoäherg Ghislain
 Rtmepxäy, g pqorutcgä pqeäpei ma jqiheiä paqadejsgä. Leclere jai Alina Deaconescu jasó Caisse nationale des
 prestations familiales
 (1) Òqhqo 2 sot jamomirlotä (EJ) aqih. 2613/97 sot Rtlbotkiäot, (Tpoäherg C-43/99)
 sgy 15gy Dejelbqiäot 1997, pot episqeäpei rsgm Poqsocakiäa ma
 (1999/C 100/20)
 voqgcgärei emirvtäreiy rsoty paqacxcotäy favaqoäsetskxm jai
 jasaqceiä jóhe ehmijgä emiärvtrg apoä sgm peqiäodo elpoqiäay 2001/
 2002 (EE L 353 sgy 24.12.1997, r. 3). Le apoäuarg sgy 10gy Uebqotaqiäot 1990, g opoiäa peqigäkhe
 rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm rsiy 16 Uebqotaqiäot 1999, so Conseil supeÂrieur des


text:
 31.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/38
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Ιουνίου 2010 — Hoelzer κατά ΓΕΕΑ (SAFELOAD)
 (Υπόθεση T-315/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος SAFELOAD - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2010/C 209/58
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Oliver Hoelzer (Remscheid, Γερμανία) (εκπρόσωποι: G. Rother, J. Vogtmeier, P. Mes, C. Graf von der Groeben, J. Bühling, A. Verhauwen, J. M. Künzel, D. Jestaedt και M. Bergermann, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: S. Schäffner)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 3ης Ιουνίου 2009 (υπόθεση R 1157/2008-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου SAFELOAD ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Oliver Hoelzer στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 267 της 7.11.2009


text:
 22.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 134/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 18ης Μαρτίου 2010 [αίτηση του Hof van beroep te Brussel (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SGS Belgium NV, Firme Derwa NV, Centraal Beheer Achmea NV κατά Belgisch Interventie- en Restitutiebureau, Firme Derwa NV, Centraal Beheer Achmea NV, SGS Belgium NV, Belgisch Interventie- en Restitutiebureau
 (Υπόθεση C-218/09) (1)
 (Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως - Κανονισμός (ΕΟΚ) 3665/87 - Επιστροφές λόγω εξαγωγής - Άρθρο 5, παράγραφος 3 - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Εξαίρεση - Έννοια «ανωτέρας βίας» - Προϊόντα που χάθηκαν κατά τη μεταφορά)
 2010/C 134/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van beroep te Brussel
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 SGS Belgium NV, Firme Derwa NV, Centraal Beheer Achmea NV
 κατά
 Belgisch Interventie- en Restitutiebureau, Firme Derwa NV, Centraal Beheer Achmea NV, SGS Belgium NV, Belgisch Interventie- en Restitutiebureau
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Hof van beroep te Brussel — Ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1987, για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα (EE L 351, σ. 1) — Προϋποθέσεις για τη χορήγηση επιστροφών λόγω εξαγωγής — Εξαίρεση — Προϊόν που χάθηκε κατά τη μεταφορά λόγω ανωτέρας βίας
 Διατακτικό
 Το άρθρο 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1987, για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 1384/95 της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 1995, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αλλοίωση που υπέστη φορτίο βοείου κρέατος, υπό τις συνθήκες που περιγράφει το αιτούν δικαστήριο, δεν συνιστά ανωτέρα βία κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως.
 (1) ΕΕ C 220 της 12.9.2009.


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/32
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 10ης Οκτωβρίου 2013 [αίτηση του Landgericht Saarbrücken (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Spedition Welter GmbH κατά Avanssur SA
 (Υπόθεση C-306/12) (1)
 (Ασφάλιση αστικής ευθύνης προκύπτουσας από την κυκλοφορία αυτοκίνητων οχημάτων και έλεγχος της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής - Οδηγία 2009/103/ΕΚ - Άρθρο 21, παράγραφος 5 - Αντιπρόσωπος για τον διακανονισμό των ζημιών - Εξουσία αντικλήτου - Εθνική νομοθετική ρύθμιση η οποία εξαρτά την εγκυρότητα της κοινοποιήσεως από την ύπαρξη ρητού διορισμού αντικλήτου - Σύμφωνη ερμηνεία)
 2013/C 344/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Saarbrücken
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Spedition Welter GmbH
 κατά
 Avanssur SA
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Landgericht Saarbrücken — Ερμηνεία του άρθρου 21, παράγραφος 5, της οδηγίας 2009/103/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής (ΕΕ L 263, σ. 11) — Αντιπρόσωπος για τον διακανονισμό των ζημιών — Επίδοση προς αυτόν της αγωγής που έχει ασκήσει ο παθών κατά της ασφαλιστικής επιχειρήσεως — Εθνική νομοθεσία που εξαρτά το κύρος της επιδόσεως από την ύπαρξη ρητού διορισμού αντικλήτου — Άμεσο αποτέλεσμα της προαναφερθείσας διατάξεως της οδηγίας
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 21, παράγραφος 5, της οδηγίας 2009/103/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής, έχει την έννοια ότι στις επαρκείς εξουσίες που πρέπει να διαθέτει ο αντιπρόσωπος για τον διακανονισμό των ζημιών περιλαμβάνεται και η εξουσία αντικλήτου στο πλαίσιο διαδικασίας διακανονισμού ζημίας ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου.
 2)
 Υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, όπου η εθνική νομοθεσία επανέλαβε κατά γράμμα τις διατάξεις του άρθρου 21, παράγραφος 5, της οδηγίας 2009/103, το αιτούν δικαστήριο οφείλει, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο του εσωτερικού δικαίου και εφαρμόζοντας τις μεθόδους ερμηνείας που αυτό αναγνωρίζει, να ερμηνεύσει το εθνικό δίκαιο κατά τρόπο σύμφωνο με την ερμηνεία της οδηγίας εκ μέρους του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) ΕΕ C 287 της 22.9.2012.


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/21
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Φινλανδίας, που ασκήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2005
 (Υπόθεση C-99/05)
 (2005/C 93/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους D. Martin και I. Koskinen, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 24 Φεβρουαρίου 2005 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Φινλανδίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Φινλανδίας, μη θεσπίζοντας, όσον αφορά την περιφέρεια Ahvenanmaa (νήσων Åland), τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2000/78/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία ή μη ανακοινώνοντας στην Επιτροπή τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 2)
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Φινλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εθνική έννομη τάξη έληξε στις 2 Δεκεμβρίου 2003.
 (1) ΕΕ L 303, 2.12.2000, σ. 16.


text:
 4.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/13
 Προσφυγή της 1ης Φεβρουαρίου 2016 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-58/16)
 (2016/C 118/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: W. Mölls και L. Nicolae)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις της από τα άρθρα 2, παράγραφος 3, 6, 7 και 9 της οδηγίας 2005/65/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2005, σχετικά με την ενίσχυση της ασφαλείας των λιμένων, καθόσον δεν εξασφάλισε ως προς όλους τους λιμένες της Βόρειας Ρηνανίας–Βεστφαλίας τον προσδιορισμό των ορίων του λιμένα, την έγκριση αξιολογήσεων ασφαλείας και σχεδίων ασφαλείας λιμένα, καθώς και υπευθύνου ασφαλείας λιμένα.
 —
 να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κατά το άρθρο 6 της οδηγίας 2005/65/ΕΚ, τα κράτη μέλη οφείλουν να μεριμνούν για την πραγματοποίηση και την εκ μέρους τους έγκριση αξιολογήσεων ασφαλείας για τον κάθε λιμένα ο οποίος εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας. Οι ως άνω αξιολογήσεις ασφαλείας πρέπει, κατά το παράρτημα I της οδηγίας, να περιλαμβάνουν τον προσδιορισμό όλων των περιοχών οι οποίες έχουν σχέση με την ασφάλεια του λιμένα, και μεταξύ άλλων τα όρια του λιμένα.
 Κατά το άρθρο 2, παράγραφος 3, τα κράτη μέλη προσδιορίζουν για κάθε λιμένα τα όριά του, λαμβανόμενων δεόντως υπόψη των στοιχείων που προκύπτουν από την αξιολόγηση ασφαλείας του λιμένα. Η παράγραφος 4 αφορά την περίπτωση στην οποία τα όρια λιμενικής εγκαταστάσεως κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΚ) 725/2004 (2) καλύπτουν όντως τον λιμένα.
 Από την πραγματοποιηθείσα το 2013 επιθεώρηση προέκυψε ότι δεν υφίστανται αξιολογήσεις ασφαλείας για τουλάχιστον ένδεκα από τους εμπίπτοντες στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2005/65/ΕΚ λιμένες της Βόρειας Ρηνανίας–Βεστφαλίας. Από τις περαιτέρω ανταλλαγείσες επιστολές προκύπτει ότι η κατάσταση αυτή δεν έχει μεταβληθεί μέχρι στιγμής.
 Τουλάχιστον στον ίδιο βαθμό δεν έχει χωρήσει προσδιορισμός των ορίων των λιμένων, καθόσον ο προσδιορισμός των ορίων αυτών, όπως εκτέθηκε ανωτέρω, βασίζεται στην αξιολόγηση ασφαλείας.
 Είναι κατά συνέπεια βέβαιο ότι η Γερμανία δεν έχει εφαρμόσει ορθώς τα άρθρα 2, παράγραφος 3, και 6 της οδηγίας 2005/65/ΕΚ.
 Κατά το άρθρο 7 της οδηγίας 2005/65/ΕΚ, τα κράτη μέλη οφείλουν να διασφαλίζουν την κατάρτιση σχεδίου ασφαλείας για κάθε λιμένα ο οποίος εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας και την έγκριση του σχεδίου αυτού από το αντίστοιχο κράτος μέλος.
 Στο από 21 Αυγούστου 2013 έγγραφό τους, οι γερμανικές αρχές δέχθηκαν ότι δεν υφίσταντο σχέδια ασφαλείας για ένδεκα από τους εμπίπτοντες στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2005/65/ΕΚ λιμένες της Βόρειας Ρηνανίας–Βεστφαλίας. Από τις περαιτέρω ανταλλαγείσες επιστολές προκύπτει ότι η κατάσταση αυτή δεν έχει μεταβληθεί μέχρι στιγμής.
 Συνάγεται επομένως με βεβαιότητα ότι η Γερμανία δεν έχει εφαρμόσει ορθώς το άρθρο 7 της οδηγίας 2005/65/ΕΚ.
 Κατά το άρθρο 9 της οδηγίας 2005/65/ΕΚ, για τον κάθε εμπίπτοντα στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας λιμένα πρέπει να εγκρίνεται υπεύθυνος ασφαλείας λιμένα.
 Στο από 21 Αυγούστου 2013 έγγραφό τους, οι γερμανικές αρχές δέχθηκαν ότι για διάφορους εμπίπτοντες στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας λιμένες της Βόρειας Ρηνανίας–Βεστφαλίας δεν είχαν εγκριθεί τέτοιοι υπεύθυνοι ασφαλείας. Από τις περαιτέρω ανταλλαγείσες επιστολές προκύπτει ότι η κατάσταση αυτή δεν έχει μεταβληθεί μέχρι στιγμής.
 Συνάγεται επομένως με βεβαιότητα ότι η Γερμανία δεν έχει εφαρμόσει ορθώς το άρθρο 9 της οδηγίας 2005/65/ΕΚ.
 (1) ΕΕ L 310, σ. 28.
 (2) EE L 129, σ. 6.


text:
 2.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/10
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Rüsselsheim (Γερμανία) στις 14 Νοεμβρίου 2014 — Marianne Parigger κατά Condor Flugdienst GmbH
 (Υπόθεση C-510/14)
 (2015/C 073/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Rüsselsheim
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Marianne Parigger
 Εναγόμενη: Condor Flugdienst GmbH
 Η υπόθεση διαγράφηκε από το πρωτόκολλο του Δικαστηρίου με διάταξη του Δικαστηρίου της 9ης Δεκεμβρίου 2014.


text:
 13.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/24
 Προσφυγή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2009
 (Υπόθεση C-510/09)
 2010/C 37/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Πατακιά και Γ. Ζαββός)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να κοινοποιήσει στο στάδιο του σχεδίου την υπουργική απόφαση της 13ης Μαρτίου 2006 σχετικά με τη χρήση των μειγμάτων που συνθέτουν οι γεωργοί από προϊόντα, για τα οποία γίνεται λόγος στο άρθρο L.253-1 του αγροτικού κώδικα στο πλαίσιο της διαδικασίας που θεσπίστηκε με την οδηγία 98/34/ΕΚ, της 22ας Ιουνίου 1998, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/48/ΕΚ, της 20ής Ιουλίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και κανόνες σχετικούς με τις υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφόρησης (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής·
 —
 να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσάπτει στην καθής ότι δεν της κοινοποίησε, πριν από τη θέσπισή της, την επίδικη υπουργική απόφαση, σχετικά με τη χρήση ορισμένων μειγμάτων που συνθέτουν οι γεωργοί από φυτοπροστατευτικά προϊόντα γεωπονικού ενδιαφέροντος, ενώ η απόφαση αυτή συνιστά αναμφισβήτητα τεχνικό κανόνα κατά την έννοια της οδηγίας 98/34 και όφειλε, ως εκ τούτου, να της κοινοποιηθεί στο στάδιο σχεδίου εφόσον δεν εμπίπτει στην παρέκκλιση του άρθρου 10 της ίδιας οδηγίας.
 Κατά την Επιτροπή, η καθής δέχθηκε το υποστατό της παραβάσεως εφόσον, κατόπιν της παραλαβής της αιτιολογημένης γνώμης, οι γαλλικές αρχές κοινοποίησαν στην Επιτροπή σχέδιο αποφάσεως περί καταργήσεως της προσβαλλομένης υπουργικής αποφάσεως, της οποίας επαναλαμβάνει το περιεχόμενο. Ωστόσο, κατά την ημερομηνία ασκήσεως της υπό κρίση προσφυγής, το εν λόγω σχέδιο αποφάσεως δεν είχε ακόμα θεσπιστεί από τις γαλλικές αρχές ή, εν πάση περιπτώσει, η Επιτροπή δεν είχε ακόμα ενημερωθεί συναφώς.
 (1) Οδηγία 98/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για την τροποποίηση της οδηγίας 98/34/ΕΚ για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών (ΕΕ L 217, σ. 18).


text:
 17.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 409/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 11ης Σεπτεμβρίου 2014 — MasterCard Inc., MasterCard International Inc., MasterCard Europe SPRL κατά Επιτροπής, Banco Santander SA, Royal Bank of Scotland plc, HSBC Bank plc, Bank of Scotland plc, Lloyds TSB Bank plc, MBNA Europe Bank Ltd, British Retail Consortium, EuroCommerce AISBL, Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-382/12 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Ανταναιρέσεις - Παραδεκτό - Άρθρο 81 ΕΚ - Ανοικτό σύστημα πληρωμών με χρεωστικές, προθεσμιακές και πιστωτικές κάρτες - Εναλλακτικές πολυμερείς διατραπεζικές προμήθειες - Ένωση επιχειρήσεων - Περιορισμοί του ανταγωνισμού εκ του αποτελέσματος - Κριτήριο δικαστικού ελέγχου - Έννοια του «παρεπόμενου περιορισμού» - Αντικειμενικά απαραίτητος και ανάλογος χαρακτήρας - Ενδεδειγμένα «αντιπαραδείγματα» - Διττά συστήματα - Εξέταση των παραρτημάτων της προσφυγής))
 2014/C 409/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: MasterCard Inc., MasterCard International Inc., MasterCard Europe SPRL (εκπρόσωποι: E. Barbier de la Serre, V. Brophy και B. Amory, δικηγόροι, και T. Sharpe, QC)
 Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Bottka και N. Khan), Banco Santander SA, Royal Bank of Scotland plc (εκπρόσωποι: D. Liddell, solicitor, και M. Hoskins, barrister), HSBC Bank plc (εκπρόσωπος: R. Thompson, QC), Bank of Scotland plc, Lloyds TSB Bank plc (εκπρόσωποι: K. Φουντουκάκος-Κυριακάκος και S. Wisking, solicitors, και J. Flynn, QC), MBNA Europe Bank Ltd (εκπρόσωπος: A. Davis, solicitor), British Retail Consortium (εκπρόσωποι: R. Marchini, advocate, και A. Robertson, barrister), EuroCommerce AISBL (εκπρόσωπος: J. Stuyck, advocaat), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: M. Holt και C. Murrell, επικουρούμενοι από τους J. Turner, QC, και de J. Holmes, barrister)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αναίρεση και τις ανταναιρέσεις.
 2)
 Καταδικάζει τη MasterCard Inc., τη MasterCard International Incorporated και τη MasterCard Europe SPRL, πέραν τον δικαστικών τους εξόδων στο πλαίσιο της αναιρέσεως και των ανταναιρέσεων, στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που σχετίζονται με την αναίρεση.
 3)
 Καταδικάζει τη Royal Bank of Scotland plc, την Bank of Scotland plc και τη Lloyds TSB Bank plc, πέραν των δικαστικών τους εξόδων, στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που αφορούν τις αντίστοιχες ανταναιρέσεις τους.
 4)
 Η HSBC Bank plc, η MBNA Europe Bank Ltd, το British Retail Consortium, η EuroCommerce AISBL και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 319 της 20.10.2012.


text:
 18.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 136/20
 Αναίρεση που άσκησε στις 19 Φεβρουαρίου 2016 η Δημοκρατία της Πολωνίας κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 3 Δεκεμβρίου 2015 στην υπόθεση T-367/13, Πολωνία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-105/16 P)
 (2016/C 136/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωπος: B. Majczyna)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Δεκεμβρίου 2015 στην υπόθεση T-367/13, Πολωνία κατά Επιτροπής, στο μέτρο που με την απόφαση αυτή απορρίφθηκε η πρώτη αιτίαση η οποία προβλήθηκε στο πλαίσιο του πρώτου λόγου της προσφυγής ακυρώσεως κατά της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/214/ΕΕ της Επιτροπής, της 2ας Μαΐου 2013 [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2013) 2436], για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (1), και η οποία αφορούσε την απαίτηση να χρησιμοποιηθεί τουλάχιστον το 50 % της χρηματοδοτικής ενίσχυσης για τη λήψη μέτρων αναδιάρθρωσης,
 —
 να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση 2013/214/ΕΕ της Επιτροπής, της 2ας Μαΐου 2013 [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2013) 2436], για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), στο μέτρο που η απόφαση αυτή επιβάλλει διόρθωση με τη μέθοδο της παρέκτασης, ανερχόμενη στο 11 % των δαπανών που δήλωσε η Δημοκρατία της Πολωνίας προς στήριξη εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης, ύψους 4 583 950,92 ευρώ και 39 583 726,30 ευρώ,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η Δημοκρατία της Πολωνίας ζητεί, πρώτον, να αναιρεθεί η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Δεκεμβρίου 2015 στην υπόθεση T-367/13, Πολωνία κατά Επιτροπής στο μέτρο που με την απόφαση αυτή απορρίφθηκε η πρώτη αιτίαση η οποία προβλήθηκε στο πλαίσιο του πρώτου λόγου της προσφυγής ακυρώσεως κατά της εκτελεστικής αποφάσεως της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/214/ΕΕ της Επιτροπής, της 2ας Μαΐου 2013 [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2013) 2436], για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ L 123, σ. 11), και η οποία αφορούσε την απαίτηση να χρησιμοποιηθεί τουλάχιστον το 50 % της χρηματοδοτικής ενίσχυσης για τη λήψη μέτρων αναδιάρθρωσης, δεύτερον, να ακυρωθεί η εν λόγω εκτελεστική απόφαση, στο μέτρο που με αυτήν αυτή επιβάλλεται διόρθωση με τη μέθοδο της παρέκτασης, ανερχόμενη στο 11 % των δαπανών που δήλωσε η Δημοκρατία της Πολωνίας προς στήριξη εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης, ύψους 4 583 950,92 ευρώ και 39 583 726,30 ευρώ, και τέλος, τρίτον, να καταδικαστεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα αμφότερων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή που άσκησε η Δημοκρατία της Πολωνίας με αίτημα την ακύρωση της απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία προβλέπει την εφαρμογή δημοσιονομικής διόρθωσης ύψους 8 292 783,94 ευρώ και 71 610 559,39 ευρώ όσον αφορά τις δαπάνες που δήλωσε η Δημοκρατία της Πολωνίας προς στήριξη εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης.
 Η Επιτροπή προσήψε στη Δημοκρατία της Πολωνίας πέντε αιτιάσεις σχετικά με τη διάθεση οικονομικών πόρων προς στήριξη γεωργικών εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης, μεταξύ των οποίων παράβαση του άρθρου 33β του κανονισμού 1257/1999 (2), το οποίο επιβάλλει στους γεωργούς την υποχρέωση να χρησιμοποιούν τουλάχιστον το 50 % της χρηματοδοτικής ενίσχυσης για τη λήψη μέτρων αναδιάρθρωσης. Η παράβαση αυτή αποτέλεσε τη βάση επί της οποίας η Επιτροπή επέβαλε διόρθωση με τη μέθοδο της παρέκτασης, ανερχόμενη στο 11 % των δαπανών που δήλωσε η Δημοκρατία της Πολωνίας προς στήριξη εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης, διόρθωση ανταποκρινόμενη στο ποσοστό των αιτήσεων οι οποίες, κατόπιν δειγματοληπτικού ελέγχου 100 φακέλων αιτήσεων στον οποίο προέβη η Επιτροπή, δεν πληρούσαν την απαίτηση χρήσης του 50 % της χρηματοδοτικής ενίσχυσης για τη λήψη μέτρων αναδιάρθρωσης.
 Στο πλαίσιο αυτό, η Δημοκρατία της Πολωνίας προβάλλει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 33β του κανονισμού 1257/1999, ερμηνεία συνιστάμενη στη διαπίστωση ότι προϋπόθεση για τη στήριξη των εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης είναι να χρησιμοποιηθεί τουλάχιστον το 50 % της χρηματοδοτικής ενίσχυσης για τη λήψη μέτρων αναδιάρθρωσης, μολονότι τέτοια απαίτηση δεν βρίσκει έρεισμα στις διατάξεις του δικαίου της Ένωσης.
 Η εσφαλμένη ερμηνεία της ανωτέρω διάταξης οδήγησε το Γενικό Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση ορθώς εκτίμησε η Επιτροπή ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας μπορούσε να εγκρίνει μόνον τις αρχικές αιτήσεις για τη χορήγηση ενίσχυσης με τις οποίες οι αιτούντες την ενίσχυση γεωργοί αναλάμβαναν την υποχρέωση να χρησιμοποιήσουν τουλάχιστον το 50 % της εν λόγω ενίσχυσης για τη λήψη μέτρων αναδιάρθρωσης.
 Η αιτίαση, η οποία συνίσταται στην παράβαση της υποχρέωσης των γεωργών να χρησιμοποιήσουν τουλάχιστον το 50 % της χρηματοδοτικής ενίσχυσης για τη λήψη μέτρων αναδιάρθρωσης, αποτελεί τη βάση στην οποία στηρίχθηκε η Επιτροπή προκειμένου να επιβάλει διόρθωση με τη μέθοδο της παρέκτασης, ανερχόμενη στο 11 % των δηλωθεισών δαπανών προς στήριξη εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης.
 Κατά την άποψη της δημοκρατίας της Πολωνίας, η υποχρέωση των γεωργών να χρησιμοποιούν τουλάχιστον το 50 % της χρηματοδοτικής ενίσχυσης για τη λήψη μέτρων αναδιάρθρωσης δεν προκύπτει από το δίκαιο της Ένωσης. Καμία από τις διατάξεις του δικαίου της Ένωσης που περιγράφουν λεπτομερώς τις προϋποθέσεις για τη στήριξη εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης δεν προβλέπει προϋπόθεση χρήσης τουλάχιστον του 50 % της χρηματοδοτικής ενίσχυσης για τη λήψη μέτρων αναδιάρθρωσης. Τέτοια προϋπόθεση δεν προβλέπεται από το άρθρο 33β του κανονισμού 1257/1999. Η απαίτηση αυτή δεν θεσπίστηκε ούτε και με τον κανονισμό 141/2004 (3) σχετικά με τους κανόνες εφαρμογής ειδικών μέτρων στήριξης της αγροτικής ανάπτυξης, οι οποίοι προβλέπονται στο κεφάλαιο IXa του κανονισμού 1257/1999.
 Επομένως, οι πολωνικές αρχές δεν παρέβησαν τις υποχρεώσεις ελέγχου σε σχέση με τις ανωτέρω περιγραφόμενες προϋποθέσεις παροχής στήριξης στο πλαίσιο του μέτρου «Στήριξη εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης». Κατ’ αυτή την έννοια, η επιβολή δημοσιονομικής διόρθωσης λόγω της παράβασης αυτής είναι αβάσιμη. Ως εκ τούτου, δεν δικαιολογείται η εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου απόρριψη της προσφυγής ακύρωσης κατά της εκτελεστικής απόφασης 2013/214/ΕΕ, στο μέτρο που η απόφαση αυτή επιβάλλει διόρθωση με τη μέθοδο της παρέκτασης, ανερχόμενη στο 11 % των δαπανών που δήλωσε η Δημοκρατία της Πολωνίας προς στήριξη εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης.
 (1) ΕΕ L 123, σ. 11.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1257/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) και για την τροποποίηση και κατάργηση ορισμένων κανονισμών (EE L 160, σ. 80).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 141/2004 της Επιτροπής, της 28ης Ιανουαρίου 2004, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1257/1999 του Συμβουλίου όσον αφορά τα μεταβατικά μέτρα στήριξης της αγροτικής ανάπτυξης που εφαρμόζονται στην Τσεχική Δημοκρατία, στην Εσθονία, στην Κύπρο, στη Λεττονία, στη Λιθουανία, στην Ουγγαρία, στη Μάλτα, στην Πολωνία, στη Σλοβενία και στη Σλοβακία (EE L 24, σ. 25).


text:
C 94/36 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 28.3.98
 Pqxsodijeiäot, dem lpoqotäm le jameäma sqoäpo ma baqtämotm Jasó sgy apouórexy peqiä apoqqiäwexy sgy tpowguioäsgsóy
 som tpókkgko pot eiämai sopohesgleämoy re sqiäsg vxäqa. Apo- sot o pqoruetäcxm epijakeiäsai jasaqvóy paqóbarg sot
 seäkerla sxm pqorbakoälemxm apouórexm eiämai o adijaio- óqhqot 25 paqócqauoy 2 sot jamomirlotä tpgqeriajgäy
 koäcgsoy pkotsirloäy sot jahotä joimosijotä oqcómot, emxä g jasarsórexy sxm tpakkgäkxm, diaseimoälemoy oäsi g jahgäy dem
 pqoruetäcotra pqóclasi epibaqtämhgje le sa eänoda rsecó- sot paqeärve sa rsoiveiäa pot ha sot paqeiävam sg dtma-
 rexy sa opoiäa sgy jasabkgähgjam. So cecomoäy oäsi apeäjsgre soäsgsa ma ejsilgärei so bórilo sgy pqorbakkoälemgy apouó-
 sgm jtqioäsgsa sgy jasoijiäay oäpot dialeämei dem eävei jaliäa rexy.
 epiäpsxrg epiä sot tporsasotä sxm enoädxm rsecórexy rsa
 opoiäa tpobkgähgje, O pqoruetäcxm epijakeiäsai epiärgy paqóbarg sot óqhqot 12
 sot jahersxäsoy pot irvtäei cia soty koipotäy tpakkgäkoty jai
 Epipkeäom, jaliäa diósang sot JTJ gä sot paqaqsgälasoy X so paqómolo sgy amajoimxärexy jemgäy heärexy, jahoärom so
 sot JTJ dem paqeävei sg dtmasoäsgsa re joimosijoä oäqcamo jqisgäqio apojkeirlotä pot pqobókkei g ARRA cia ma dijaio-
 ma aqmeiäsai sgm epirsqougä enoädxm rsecórexy tpakkgäkot kocgärei sgm apoäqqiwg sgy tpowguioäsgsóy sot, pot enókkot
 sopohesgleämot re sqiäsg vxäqa oäsam eiämai jtäqioy sgy jasoi- dem peqikalbómesai qgsó rsgm amajoiämxrg jemgäy heärexy,
 jiäay oäpot dialeämei rsom soäpo rsom opoiäo som eävei sopohe- dem aposekeiä pqoäruoqo leäro pqoy epiäsetng sot epidixjoäle-
 sgärei apojkeirsijó pqoy so rtlueäqom sgy tpgqeriäay so joi- mot apoä sgm pqoamaueqheiära diósang rjopotä, gäsoi ma ena-
 mosijoä oäqcamo pot som aparvokeiä. ruakirseiä g rtllesovgä rsom diacxmirloä pot dioqcamxämei so
 joimosijoä oäqcamo asoälxm le sa peqirroäseqa pqoroämsa oärom
 Seäkoy, oi pqorbakkoälemey apouóreiy pqorbókkotm sg cemijgä
 auoqó sgm ijamoäsgsa, sgm apoädorg jai sgm ajeqaioäsgsa.
 aqvgä sgy iärgy lesaveiqiärexy lesantä sxm tpakkgäkxm, jahoä-
 rom rsgqiäfomsai re erxseqijeäy odgciäey oi opoiäey dem kalbó- Seäkoy, o pqoruetäcxm tporsgqiäfei oäsi g ARRA tpeäpere re
 motm tpoäwg som paqócomsa sgy rsecórexy cia som jaho- pqoädgko ruókla ejsilgärexy hexqxämsay oäsi g tpowguioäsgsó
 qirloä sot dioqhxsijotä rtmsekersgä oäsam o tpókkgkoy jahiä- sot dem lpoqotäre ma kguheiä tpoäwg cia sg heärg cia sgm
 rsasai jtäqioy sot dialeqiärlasoy gä sgy oijiäay oäpot dialeämei. opoiäa enedgäkxre so emdiaueäqom sot, emxä tuiärsasai apoäktsg
 amsirsoiviäa lesantä, auemoäy, sxm pqoroämsxm sot, sgy ejpai-
 detärexäy sot jai sgy peiäqay sot jai, aueseäqot, oärxm apai-
 sotämsai cia sg heärg atsgä.
 Pqorutcgä sot Carlos Alberto Leite Mateus jasó Episqopgäy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 19 Iamot-
 aqiäot 1998
 (Tpoäherg T-21/98) Pqorutcgä sgy Scottish Soft Fruit Growers Limited jasó
 (98/C 94/84) Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje
 rsiy 21 Iamotaqiäot 1998
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) (Tpoäherg T-22/98)
 O Carlos Alberto Leite Mateus, jósoijoy Zaventem (Beäkcio) (98/C 94/85)
 ejpqorxpotälemoy apoä soty Jean-NoeÈl Louis, Ariane Tornel
 jai FrancËoise Parmentier, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le soäpo (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy esaiqeiäay
 Fiduciaire Myson SaÁrl, 30, rue de Cessange, órjgre rsiy G Scottish Soft Fruit Growers Limited, ejpqorxpotälemg apoä
 19 Iamotaqiäot 1998, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx- som Fergus Randolph, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco
 paøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqx- so dijgcoqijoä cqaueiäo sxm Arendt jai Medernach, rue Matt-
 paøjxäm Joimosgäsxm. hias Hard 8-10, órjgre emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rsiy 21 Iamotaqiäot 1998, pqo-
 O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: rutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy sgy 11gy Laq-
 siäot 1997, peqiä apoqqiäwexy sgy tpowguioäsgsóy sot rsg G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 heärg NPPR/2002/96, Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy pot joimo-
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda. poigähgje rsgm pqoruetäcotra rsiy 12 Moelbqiäot 1997
 jai le sgm opoiäa so em koäcx joimosijoä oäqcamo aqmgähgje
 Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa ma ijamopoigärei so aiäsgla sgy Scottish Office amauoqijó
 le sgm epibkgheiära rÂ atsgäm tpovqeäxrg epirsqougäy
 O pqoruetäcxm, tpókkgkoy jasgcoqiäay B sgy Episqopgäy leäqoty sot porotä pot sgy eiäve pqojasabokijó voqgcg-
 apoä so 1988, ejheäsei oäsi tpeäbake sgm tpowguioäsgsó sot rso heiä jai
 pkaiärio amajoimxärexy pqoy ejdgäkxrg emdiaueäqomsoy dglo-
 rietheiäray rsiy 14 Ojsxbqiäot 1996 cia sgm pqoärkgwg Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda.
 ejsójsxm tpakkgäkxm re heäreiy sot pqoùpokocirlotä cia sgm
 eäqetma. Le rgleiäxla sgy 11gy Laqsiäot 1997 Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 pkgqouoqgähgje peqiä sgy apoqqiäwexy sgy tpowguioäsgsóy
 sot. Jasoäpim sgy emrsórexy pot tpeäbake jasó sgy apouó- G pqoruetäcotra dietjqimiäfei oäsi rtrsóhgje so 1992 pqojei-
 rexy atsgäy, g aqloädia pqoy rtämawg sxm rtlbórexm aqvgä leämot ma arjgärei dqarsgqioäsgsey xy oqcómxrg sxm
 (ARRA)ç dgäkxre oäsi g apoäqqiwg sgy tpowguioäsgsay sot paqacxcxäm rleäotqxm emsoäy sot Gmxleämot Barikeiäot. Xy
 pqoruetäcomsoy barifoäsam rso cecomoäy oäsi, epeidgä atsoäy seäsoiot eiädoty esaiqeiäa, g pqoruetäcotra dijaiotämsam, bórei
 gäsam gädg tpókkgkoy, dem lpoqotäre ma lesórvei re diadija- sot óqhqot 2 paqócqauoy 2 sot jamomirlotä (EOJ)
 riäa epikocgäy ejsójsxm tpakkgäkxm. aqih. 1991/92, sot Rtlbotkiäot, cia sg heärpirg eidijxäm


text:
 19.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/38
 Προσφυγή της 8ης Ιουλίου 2016 — Portigon κατά ΕΤΕ
 (Υπόθεση T-365/16)
 (2016/C 343/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Portigon AG (Ντύσσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: D. Bliesener και V. Jungkind, δικηγόροι)
 Καθού: Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης (ΕΤΕ)
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις του καθού, επί των οποίων ερείδονται οι πράξεις καταλογισμού, με τις οποίες ο γερμανικός ομοσπονδιακός οργανισμός της Γερμανίας για τη σταθεροποίηση της χρηματοπιστωτικής αγοράς επέβαλε στις 22 Απριλίου 2016 (με αύξοντα αριθμό 2208101-2016-JB) καθώς και στις 10 Ιουνίου 2016 (με αύξοντα αριθμό 2208102-2016-JB2) στην προσφεύγουσα ετήσια συνεισφορά προς το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης για το 2016,
 —
 να υποχρεώσει το καθού να προκομίσει τις αναφερόμενες στο σημείο 1 αποφάσεις,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει επτά λόγους.
 1.
 Πρώτος λόγος: παράβαση του άρθρου 70, παράγραφος 2, εδάφια 1 έως 3, του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 (1) σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο α', του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/81 (2) σε συνδυασμό με το άρθρο 103 , παράγραφος 7, της οδηγίας 2014/59/EΕ (3)
 —
 Το καθού κακώς υπέλαβε ότι η προσφεύγουσα υπέχει υποχρέωση καταβολής συνεισφοράς στο ταμείο, διότι το ίδρυμα δεν είναι εκτεθειμένο σε κινδύνους, καθώς ενδεχόμενη εξυγίανση του ιδρύματος βάσει των κανόνων του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 αποκλείεται, το δε ίδρυμα δεν έχει σημασία για τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
 —
 Η προσφεύγουσα έχει παύσει να δραστηριοποιείται στην αγορά. Δεν αναλαμβάνει πλέον από τις αρχές του 2012 καμία νέα επιχειρηματική δραστηριότητα και τελεί, κατόπιν αποφάσεως της Επιτροπής σχετικά με ενισχύσεις, υπό εκκαθάριση. Διακρατεί το μεγαλύτερο τμήμα των λοιπών υποχρεώσεών της καταπιστευματικώς υπέρ ενός άλλου φορέα ο οποίος έχει αναλάβει τις ευκαιρίες και τους κινδύνους από αυτήν την συναλλαγή.
 —
 Ο δε κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/63 (4), ο οποίος δεν προβλέπει καμία εξαίρεση για ιδρύματα όπως είναι η προσφεύγουσα, αντιβαίνει στο άρθρο 103, παράγραφος 7, της οδηγίας 2014/59/EΕ.
 2.
 Δεύτερος λόγος: παράβαση του άρθρου 16 και του άρθρου 20 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης)
 Λόγω της ιδιαίτερης καταστάσεως της προσφεύγουσας εν συγκρίσει προς τα λοιπά πιστωτικά ιδρύματα που υπέχουν υποχρέωση καταβολής συνεισφοράς οι πράξεις καταλογισμού αντιβαίνουν στην γενική αρχή της ισότητας. Περαιτέρω, συνιστούν υπέρμετρα μεγάλη παρέμβαση στην επιχειρηματική ελευθερία της προσφεύγουσας.
 3.
 Τρίτον, επικουρικώς προβληθείς λόγος: παράβαση του άρθρου 70, παράγραφος 2, εδάφια 1 έως 3, του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο α', του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/81 σε συνδυασμό με το άρθρο 103, παράγραφος 7, της οδηγίας 2014/59/ΕΕ
 Κατά τον υπολογισμό του ύψους της συνεισφοράς κακώς το καθού παρέλειψε να εξαιρέσει από τις κρίσιμες για την επιβολή συνεισφοράς υποχρεώσεις το άνευ κινδύνων και αναγνωρισμένο στον ισολογισμό καταπίστευμα της προσφεύγουσας.
 4.
 Τέταρτον, επικουρικώς προβληθείς λόγος: παράβαση του άρθρου 70, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 σε συνδυασμό με το άρθρο 5, παράγραφοι 3 και 4, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63
 Κατά τον υπολογισμό της συνεισφοράς, κακώς το καθού δεν προέβη σε σχέση με τις συμβάσεις παραγώγων της προσφεύγουσας σε μια ανάλογη προς τους τυχόν κινδύνους προσέγγιση βάσει των καθαρών ποσών, αλλά επέλεξε μια προσέγγιση βάσει των ακαθάριστων ποσών.
 5.
 Πέμπτον, επικουρικώς προβληθείς λόγος: παράβαση του άρθρου 70, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 σε συνδυασμό με το άρθρο 6, παράγραφος 8, στοιχείο α', του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63
 Κατά τον υπολογισμό του ύψους των εισφορών, κακώς το καθού θεώρησε την προσφεύγουσα ως ίδρυμα υπό εξυγίανση. Ο δείκτης κινδύνου δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 5, στοιχείο γ', του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63 θα έπρεπε να λάβει την ελάχιστη τιμή.
 6.
 Έκτος λόγος: παράβαση του άρθρου 41, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο α', του Χάρτη, δεδομένου ότι το καθού θα έπρεπε να ακούσει την προσφεύγουσα πριν από την έκδοση των αποφάσεών του
 7.
 Έβδομος λόγος: παράβαση του άρθρου 41, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο γ', του Χάρτη, δεδομένου ότι το καθού δεν αιτιολόγησε επαρκώς τις αποφάσεις του.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2014, περί θεσπίσεως ενιαίων κανόνων και διαδικασίας για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης και ενός Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης και τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΕ) 1093/2010 (ΕΕ 2014, L 225, σ. 1).
 (2) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2015/81 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2014, περί ενιαίων όρων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων εισφορές στο Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης (ΕΕ 2015, L 15, σ. 1).
 (3) Οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, καθώς και των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) 1093/2010 και (ΕΕ) 648/2012 (ΕΕ 2014, L 173, σ. 190).
 (4) Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/63 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων συνεισφορές σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης (ΕΕ 2015, L 11, σ. 44).


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/25
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Højesteret (Δανία) στις 21 Φεβρουαρίου 2007 — Nordania Finans A/S και BG Factoring A/S κατά Skatteministeriet
 (Υπόθεση C-98/07)
 (2007/C 95/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Højesteret
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσες: Nordania Finans A/S και BG Factoring A/S
 Αναιρεσίβλητο: Skatteministeriet
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει η έκφραση «αγαθά επενδύσεως, χρησιμοποιούμενα από τον υποκείμενο στον φόρο στην επιχείρησή του »του άρθρου 19, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (1), την έννοια ότι καλύπτει τα αγαθά τα οποία μια επιχείρηση χρηματοδοτικής μισθώσεως αγοράζει με σκοπό τόσο την εκμίσθωση όσο και τη μεταπώληση κατά τη λήξη των συμβάσεων χρηματοδοτικής μισθώσεως;
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.


text:
 23.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 182/2
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τμήμα μείζονος συνθέσεως)
 της 31ης Μαΐου 2005
 στην υπόθεση C-438/02 (αίτηση του Stockholms tingsrätt για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): ποινική δίκη κατά Krister Hanner (1)
 (Άρθρα 28 EΚ, 31 EΚ, 43 EΚ και 86, παράγραφος 2, ΕΚ - Διάθεση φαρμάκων στο εμπόριο - Εγκατάσταση των επιχειρήσεων λιανικού εμπορίου - Κρατικό μονοπώλιο λιανικής πωλήσεως φαρμάκων - Επιχείρηση επιφορτισμένη με τη διαχείριση υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος)
 (2005/C 182/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Στην υπόθεση C-438/02, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, υποβληθείσα από το Stockholms tingsrätt (Σουηδία) με απόφαση της 29ης Νοεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 4 Δεκεμβρίου 2002, στο πλαίσιο ποινικής δίκης κατά του Krister Hanner, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann (εισηγητή), C. W. A. Timmermans και A. Rosas, προέδρους τμήματος, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, N. Colneric, S. von Bahr και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 31 Μαΐου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το άρθρο 31, παράγραφος 1, ΕΚ απαγορεύει ένα σύστημα το οποίο προβλέπει αποκλειστικό δικαίωμα λιανικής πωλήσεως ρυθμιζόμενο κατά τρόπον αντίστοιχο προς αυτό του επίδικου στην κύρια δίκη συστήματος.
 (1) ΕΕ C 31 της 8.02.2003.


text:
 Αριθ. C 252/34 | EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 8. 97
 Προσφυγή του Alan Hick κατα Οικονομικής και Κοινωνι ενος άλλου προσώπου , με μοναδικό στοχο την απόσπαση
 κής Επιτροπής, που ασκήθηκε στις 11 Ιουνίου 1997 του , στο νέο του βαθμό, στο γραφείο του Προέδρου κατά τη
 (Υπόθεση Τ-176/97) διάρκεια της θητείας του. Όντως, o επιλεγείς υποψήφιος
 ουδέποτε εργάστηκε στη θέση του προϊσταμένου του οικείου
 (97/C 252/74) τμήματος, ενώ o προσφεύγων έχει πράγματι ασκήσει τα
 καθήκοντα αυτά ως αναπληρωτής και, στη συνέχεια, προσω
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) ρινώς.
 Στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως, o προσφεύγων
 A Alan Hick, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από αναφέρεται στη νομολογία που απορρέει από την απόφαση
 τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure και Ariane Tornel, του Πρωτοδικείου , της 19ης Νοεμβρίου 1996, στην υπόθεση
 δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ Τ-272/94 Brullant (').
 βούργο τα γραφεία της Fiduciaire Myson Sàrl, 30 rue de
 Cesssange, άσκησε στις 11 Ιουνίου 1997, ενώπιον του Πρω
 τοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά (') Συλλογή υπ.υπ. σ. 11-1397.
 Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής.
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση περί προαγωγής του Wolfgang
 Junck στον βαθμό A 3 και διορισμού του ως προϊσταμέ Προσφυγή της Odette Simon κατα Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 νου του τμήματος «κοινωνικά, οικογενειακά, εκπαιδευτι κών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Ιουνίου 1997
 κά και πολιτιστικά θέματα» της B Διευθύνσεως Συμβου (Υπόθεση Τ-177/97)
 λευτικών Εργασιών της ΟΚΕ; (97/C 252/75)
 — να ακυρώσει την απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η
 υποψηφιότητά του για τη θέση αυτή, (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. H Odette Simon, κάτοικος Λουξεμβούργου, εκπροσωπούμε
 νη από τους Ariane Tornel , Thierry Demaseure και Françoise
 Parmentier, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Λουξεμβούργο τα γραφεία της Fiduciaire Myson Sàrl, 30, rue
 de Cessange, άσκησε στις 11 Ιουνίου 1997, ενώπιον του
 O προσφεύγων, υπάλληλος με βαθμό A 4 της Οικονομικής Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή
 και Κοινωνικής Επιτροπής προσβάλλει την άρνηση της ΑΔΑ κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 να τον διορίσει στη θέση του προϊσταμένου ενός εκ των
 τμημάτων της.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 O προσφεύγων υπενθυμίζει ότι ασκεί τα εν λόγω καθήκοντα — να ακυρώσει την απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η
 του προϊσταμένου τμήματος από τον Απρίλιο του 1996,
 ύστερα από το θάνατο του παλαιού προϊσταμένου, και ότι, αίτησή της για τακτοποίηση της διοικητικής καταστάσεώς
 της από τον Μαΐο του 1966,
 στις 18 Ιουνίου 1996, η καθής δημοσίευσε την επίμαχη
 προκύρηξη κενής θέσεως. Με την προσβαλλόμενη απόφαση ,
 η ΑΔΑ διόρισε στην εν λόγω θέση ένα άλλο πρόσωπο το — να υποχρεώσει την καθής να της καταβάλει ένα συμβολι
 οποίο ουδέποτε είχε υπηρετήσει στη θέση αυτή. Πράγματι, το κό Ecu προς αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που έχει
 υποστεί,
 πρόσωπο αυτό είχε, διαδοχικώς, τεθεί στη διάθεση της
 Γενικής Διευθύνσεως Συμβουλευτικών Εργασιών, Ειδική
 υπηρεσία «Αντιπροσωπείες» και ήταν αποσπασμένο, προς το — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 συμφέρον της υπηρεσίας, στη θέση του προϊσταμένου γρα
 φείου στη γραμματεία του Προέδρου της Οικονομικής και Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Κοινωνικής Επιτροπής. Τέλος, o προσφεύγων εκλήθη , με
 απόφαση της 23ης Δεκεμβρίου 1996, να ασκήσει, προσωρι H προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι εισήλθε στην υπηρεσία της
 νώς, τα συμφυή με τα αποτελούντα το αντικείμενο της Επιτροπής το Μαΐο του 1966 και εργάστηκε εκεί αδιακόπως
 επίμαχης στην υπό κρίση υπόθεση θέσεως καθήκοντα. έως τις 25 Οκτωβρίου 1995. Υπογραμμίζει ότι, μολονότι οι
 περισσότερες από τις συμβάσεις της συνήφθησαν μέσω
 Προς στήριξη των ισχυρισμών του , o προσφεύγων προβάλλει εταιρειών-προπέτασμα και ελεγχομένων από τα κοινοτικά
 την παράβαση του άρθρου 4 παράγραφος 1 και του άρ όργανα φορέων, εργάστηκε πάντοτε για την Επιτροπή και
 θρου 27 του ΚΥΚ, καθώς και την ύπαρξη καταχρήσεως υπό άμεση εποπτεία των υπαλλήλων της κατά τον καθορι
 εξουσίας. Συναφώς, φρονεί κυρίως, ότι η προσβαλλόμενη σμένο υπ' αυτής τρόπο. H εργασία της συντελούσε στην
 απόφαση δεν αποσκοπεί ούτε στην κάλυψη της κενής θέσεως πραγματοποίηση των στόχων που είχαν από τη συνθήκη
 ούτε στην εξασφάλιση χάριν του καθού οργάνου της συνδρο ΕΚΑΧ ανατεθεί στην Επιτροπή και αντιστοιχούσε σε θέση
 μής υπαλλήλου διαθέτοντος τα καλύτερα προσόντα ως προς του προϋπολογισμού . Τα ανατεθέντα στην προσφεύγουσα
 την ικανότητα, απόδοση και ακεραιότητα, Πράγματι, η καθήκοντα ήσαν καθορισμένα, διαρκούς χαρακτήρα, καθή
 απόφαση αυτή αποσκοπεί στην προώθηση στο βαθμό A 3 κοντα δημόσιας κοινοτικής υπηρεσίας.


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 18ης Σεπτεμβρίου 2014 [αίτηση του Varhoven administrativen sad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — «Valimar» OOD κατά Nachalnik na Mitnitsa Varna
 (Υπόθεση C-374/12) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Ντάμπινγκ - Συρματόσχοινα και καλώδια από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Ρωσίας - Κανονισμός (EK) 384/96 - Άρθρα 2, παράγραφοι 8 και 9, και 11, παράγραφοι 2, 3, 9 και 10 - Ενδιάμεση επανεξέταση - Επανεξέταση λόγω της λήξης της ισχύος των μέτρων αντιντάμπινγκ - Κύρος του κανονισμού (EK) 1279/2007 - Καθορισμός της τιμής εξαγωγής βάσει των πωλήσεων προς τρίτες χώρες - Αξιοπιστία των τιμών εξαγωγής - Συνεκτίμηση της ανάληψης δεσμεύσεων ως προς τις τιμές - Μεταβολή των συνθηκών - Εφαρμογή διαφορετικής μεθόδου από τη χρησιμοποιηθείσα κατά την αρχική έρευνα])
 2014/C 421/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Varhoven administrativen sad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 «Valimar» OOD
 κατά
 Nachalnik na Mitnitsa Varna
 Διατακτικό
 Από την εξέταση των προδικαστικών ερωτημάτων δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του κανονισμού (EK) 1279/2007 του Συμβουλίου, της 30ής Οκτωβρίου 2007, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ σε ορισμένους τύπους συρματόσχοινων και καλωδίων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Ρωσικής Ομοσπονδίας και την κατάργηση των μέτρων αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων τύπων συρματόσχοινων και καλωδίων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Ταϊλάνδης και Τουρκίας.
 (1) ΕΕ C 311 της 13.10.2012.


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/69
 Προσφυγή της Orsay GmbH κατά του Γραφείου εναρμονίσεωςστο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς(εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)που ασκήθηκε στις 5 Φεβρουάριου 2004
 (Υπόθεση Τ-39/04)
 (2004/C 106/140)
 Η γλώσσα διαδικασίας θα καθορισθεί βάσει του άρθρου 131, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας Γλώσσα στην οποία έχει συνταχθεί η προσφυγή: η γερμανική
 Η Orsay GmbH, Willstätt(Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο D. von Schultz, άσκησε στις 5 Φεβρουάριου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου εναρμονίσεωςστο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς(εμπορικά σήματα σχέδια και υποδείγματα).
 Έτερος διάδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών ήταν η εταιρία José Jiménez Arellano S.A.,Μαδρίτη.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς της 3ης Νοεμβρίου που εκδόθηκε στο πλαίσιο της διαδικασίας R 394/2002-4 καθώς και την απόφαση 405/2002 του τμήματος ανακοπών του Γραφείου εναρμονίσεωςστο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς καθ' ό μέτρο απορρίφθηκε, κατόπιν ασκήσεως της υπ' αριθ. Β 242 059 ανακοπής, η υπ' αριθ. 1 042 613 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος για τα προϊόντα είδη ρουχισμού, μπότες, υποδήματα και παντόφλες, είδη πιλοποιίας,
 —
 να διαπιστώσει ότι το Γραφείο εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς υποχρεούται να δεχτεί την υπ' αριθ.1 042 613 αίτηση καταχωρίσεως του σημείου «Ο οrsay» ως κοινοτικού σήματος για τα προϊόντα είδη ρουχισμού, μπότες, υποδήματα και παντόφλες καθώς και είδη πιλοποιίας και να το καταχωρίσει στην κατηγορία 25,
 —
 να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της προσφεύγουσας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος:
 Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση:
 Το εικονιστικό σήμα «Ο οrsay» για προϊόντα των κατηγοριών 23, 24 και 25( υφαντουργικά νήματα και κλωστές, υφάσματα, κλινοσκεπάσματα και τραπεζομάντιλα, ενδύματα, μπότες, υποδήματα και παντόφλες, είδη πιλοποιίας)-Αριθμός αιτήσεως καταχωρίσεως 1 042 613
 Δικαιούχος τού κατά τη διαδικασία της ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος:
 José Jiménez Arellano S.A.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος:
 Το ισπανικό και πορτογαλικό εικονιστικό σήμα «D’ORSAY» για προϊόντα της κατηγορίας 25
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών:
 Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος για τα προϊόντα «είδη ρουχισμού, μπότες, υποδήματα και παντόφλες, είδη πιλοποιίας».Κατά τα λοιπά απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφύγων:
 Απόρριψη της προσφυγής της προσφεύγουσας.
 Λόγοι ακυρώσεως:
 —
 Η απόφαση του Γραφείου παραβιάζει το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94.
 —
 Από την σύγκριση των σημείων «Ο οrsay» και «D’ORSAY» δεν προκύπτει κίνδυνος ηχητικής συγχύσεως.
 —
 Αποκλείεται ο κίνδυνος συγχύσεως λόγω συνειρμού ή λόγω της γραφικής παραστάσεως.


text:
Αριθ. C 199/20 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28. 6. 97
 Διαγραφή της υποθέσεως C-6/96 ( 1 ) Διαγραφή της υποθέσεως C-34/96 (')
 (97/C 199/47) (97/C 199/51 )
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997, o Προεδρος του Δικα Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997, o Πρόεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-6/96: (αίτηση του Pretura circon γραφή της υποθέσεως C-34/96: (αίτηση του Pretura circonda
 dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση riale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Sandro προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Maria Pao
 Gallotti . lantoni.
 (') ΕΕ αριθ . C 64 της 2 . 3 . 1996. (') ΕΕ αριθ . C 95 της 30. 3 . 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-7/96 (') Διαγραφή των συνεκδικαζομενων υποθέσεων C-165/96,
 C-166/96, C-167/96, C-168/96 και C-169/96 ( )
 (97/C 199/48)
 97/C 199/52
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια Με διάταξη της 13ης Μαρτίου 1997 , o πρόεδρος του πέμπτου
 γραφή της υποθέσεως C-7/96: (αίτηση του Pretura circon τμήματος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση αποφάσισε τη διαγραφή των συνεκδικαζομένων υποθέσεων
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Francesco C-165/96, C-166/96, C-167/96, C-168/96 και C-169/96: Επιτρο
 Palermo . πή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής
 Δημοκρατίας.
 (!) ΕΕ αριθ . C 64 της 2. 3 . 1996.
 (!) ΕΕ αριθ. C 210 της 20. 7. 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-24/96 (1 )
 Διαγραφή της υποθέσεως C-189/96 ( 1 )
 (97/C 199/49)
 (97/C 199/53)
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Πρόεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-24/96: (αίτηση του Pretura circonda γραφή της υποθέσεως C-1 89/96: (αίτηση του Pretura circon
 riale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση
 dariale di Roma , sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Vittorio
 Iannilli . προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Rosalinda
 Marchionne .
 (1) ΕΕ αριθ . C 77 της 16. 3 . 1996.
 (') ΕΕ αριθ . C 210 της 2. 7. 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-25/96 (') Διαγραφή της υποθέσεως C-190/96 ( 1 )
 (97/C 199/50) (97/C 199/54)
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Πρόεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-25/96: (αίτηση του Pretura circonda γραφή της υποθέσεως C-190/96: (αίτηση του Pretura circon
 riale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Francesco προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Amerigo
 Cannizzaro . Alari .
 Ο ) ΕΕ αριθ . C 77 της 16 . 3 . 1996. (') ΕΕ αριθ . C 210 της 20 . 7 . 1996 .


text:
 25.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 258/21
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2012 — Compagnia Generale delle Acque κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-264/00) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Μειώσεις των κοινωνικών εισφορών υπέρ των επιχειρήσεων που είναι εγκατεστημένες στην περιφέρεια της Βενετίας και της Chioggia - Απόφαση της Επιτροπής κηρύσσουσα το καθεστώς ενισχύσεων ασυμβίβαστο με την κοινή αγορά και επιβάλλουσα την ανάκτηση των καταβληθεισών ενισχύσεων - Προσφυγή εν μέρει απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος)
 2012/C 258/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Compagnia Generale delle Acque SpA (Βενετία, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Biagini, P. Pettinelli και A. Bortoluzzi, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci, επικουρούμενος από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της προσφεύγουσας: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικώς U. Leanza, στη συνέχεια I. Braguglia, στη συνέχεια R. Adam και τέλος I. Bruni, επικουρούμενοι από τους G. Aiello και P. Gentili, avvocati dello Stato)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2000/394/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Νοεμβρίου 1999, σχετικά με τα μέτρα ενίσχυσης σε επιχειρήσεις της Βενετίας και της Chioggia που προβλέπονται από το νόμο αριθ. 30/1997 και το νόμο αριθ. 206/1995, περί απαλλαγών ή μειώσεων των κοινωνικών εισφορών (ΕΕ 2000, L 150, σ. 50).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Εξετάζει την ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε η Επιτροπή μαζί με την ουσία της υποθέσεως.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή εν μέρει ως προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει ως προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος.
 3)
 Η Compagnia Generale delle Acque SpA φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής.
 4)
 Η Ιταλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 355 της 9.12.2000.


text:
 7.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Νοεμβρίου 2011 — Nolin κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-58/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπαλληλοι - Προαγωγή - Διαγραφή των μορίων προαγωγής και προτεραιότητας κατόπιν προαγωγής βάσει του άρθρου 29 ΚΥΚ - Νομική βάση - Αρμοδιότητα του προσώπου που εξέδωσε την πράξη - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων)
 2012/C 6/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Michel Nolin (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J. N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Baquero Cruz, επικουρούμενος από τον D. Waelbroeck, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) της 1ης Δεκεμβρίου 2010, F-82/09, Nolin κατά Επιτροπής (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Michel Nolin φέρει τόσο τα δικαστικά του έξοδα όσο και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 (1) EE C 89 της 19.3.2011.


text:
 25.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 318/20
 Προσφυγή-αγωγή της 31ης Ιουλίου 2017 — Fleig κατά ΕΥΕΔ
 (Υπόθεση T-492/17)
 (2017/C 318/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Stephan Fleig (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: H. Tettenborn, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ)
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τη ληφθείσα στις 19 Σεπτεμβρίου 2016 από τον διευθυντή της Διευθύνσεως Προσωπικού της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ), υπό την ιδιότητα της αρμόδιας υπηρεσίας για τη σύναψη συμβάσεων προσλήψεως, απόφαση περί καταγγελίας της αορίστου χρόνου συμβάσεως εργασίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος, με έναρξη αποτελεσμάτων της εν λόγω καταγγελίας στις 19 Ιουνίου 2017 (όπως η εν λόγω απόφαση περί καταγγελίας τροποποιήθηκε εσχάτως με την από 19 Απριλίου 2017 απόφαση απορρίψεως της ενστάσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος)·
 —
 να υποχρεώσει την ΕΥΕΔ να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα, προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη, ένα εύλογο ποσό, ο προσδιορισμός του ύψους του οποίου καταλείπεται στη διακριτική ευχέρεια του Γενικού Δικαστηρίου· καθώς και
 —
 να καταδικάσει την ΕΥΕΔ στα δικαστικά της έξοδα, καθώς και στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος-ενάγοντος.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει τρεις λόγους.
 1.
 Πρώτος λόγος: Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στην οποία υπέπεσε η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ).
 2.
 Δεύτερος λόγος: Παράβαση από την ΕΥΕΔ του καθήκοντος επιμέλειας, παραβίαση των αρχών της χρηστής διοικήσεως (άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης) και της αναλογικότητας, καθώς και προσβολή του δικαιώματος προστασίας έναντι κάθε αδικαιολόγητης απολύσεως (άρθρο 30 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης).
 3.
 Τρίτος λόγος: Προσβολή του δικαιώματος προηγούμενης ακροάσεως κατ’ άρθρον 41, παράγραφος 1 και παράγραφος 2, στοιχείο α', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/6
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) στις 12 Απριλίου 2013 — Anonima Petroli Italiana SpA (API) κατά Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dello Sviluppo Economico
 (Υπόθεση C-184/13)
 2013/C 207/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Anonima Petroli Italiana SpA (API)
 Καθών: Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dello Sviluppo Economico
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Ερωτάται:
 1)
 Αν η προστασία της ελευθερίας ανταγωνισμού, της ελεύθερης κυκλοφορίας των επιχειρήσεων, της ελευθερίας εγκαταστάσεως και παροχής υπηρεσιών (όπως προβλέπονται από τα άρθρα 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, 101 ΣΛΕΕ, 49, 56 και 96 ΣΛΕΕ) συνάδει, και αν ναι σε ποιο βαθμό, με εθνικές διατάξεις των κρατών μελών της Ένωσης που ορίζουν κατώτατο κόστος ασκήσεως επιχειρήσεως οδικών μεταφορών, πράγμα που συνεπάγεται ετερόνομο καθορισμό ενός συστατικού στοιχείου του ανταλλάγματος για την παροχή της υπηρεσίας, και συνεπώς του συμβατικού τιμήματος.
 2)
 Αν, και υπό ποιες προϋποθέσεις, δικαιολογούνται περιορισμοί των προαναφερθεισών αρχών για λόγους προστασίας του δημοσίου συμφέροντος ασφάλειας της οδικής κυκλοφορίας και αν μπορεί να ενταχθεί στην εν λόγω λειτουργική προοπτική ο καθορισμός κατώτατου κόστους ασκήσεως επιχειρήσεως οδικών μεταφορών, όπως προβλέπει η ρύθμιση του άρθρου 83 bis του ν.δ. 112/2008, όπως αυτή τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε.
 3)
 Αν ο καθορισμός του κατώτατου κόστους παροχής της υπηρεσίας, υπό την προαναφερθείσα έννοια, μπορεί να επαφίεται σε προαιρετικές συμφωνίες μεταξύ των κατηγοριών ενδιαφερομένων επιχειρηματιών και, επικουρικώς, σε οργανισμούς των οποίων η σύνθεση χαρακτηρίζεται από ισχυρή παρουσία εκπροσώπων των ιδιωτών επιχειρηματιών του κλάδου, χωρίς προκαθορισμένα σε νομοθετικό επίπεδο κριτήρια.


text:
 25.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/24
 Προσφυγή της 29ης Οκτωβρίου 2013 — Sharp κατά ΓΕΕΑ — (BIG PAD)
 (Υπόθεση T-567/13)
 2014/C 24/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sharp KK (Οσάκα, Ιαπωνία) (εκπρόσωποι: G. Macias Bonilla, G. Marín Raigal, P. López Ronda και E. Armero, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 5ης Αυγούστου 2013, στην υπόθεση R 2131/2012-2,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: το εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «BIG PAD» για προϊόντα και υπηρεσίες της κλάσεως 9 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 10 887 231.
 Απόφαση του εξεταστή: απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση των άρθρων 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του ΚΚΣ.


text:
 1.9.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 245/5
 3) 'Εχει το α ́ρθρο 8, παρα ́γραφος 3, τρι ́το εδα ́φιο, της οδηγι ́ας Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 73/239/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, ο ́πως τροποποιη ́θηκε με το της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 19 Ιουνι ́ου
 α ́ρθρο 6 της οδηγι ́ας 92/49/ΕΟΚ, την ́εννοια ο ́τι αντιτι ́θεται 2001
 σε μια εθνικη ́ ρυ ́θμιση που, χα ́ριν ελε ́γχου του πληθωρισμου ́,
 επε ́βαλε περαιτε ́ρω στις ασφαλιστικε ́ς επιχειρη ́σεις την υπο- (Υπο ́θεση C-235/01)
 χρε ́ωση να συνομολογου ́ν, εφο ́σον το ζητει ́ ο αντισυμβαλλο ́-
 μενος, ασφαλιστη ́ρια τυ ́που bonus-malus με ρη ́τρα απαλλα- (2001/C 245/10)
 γη ́ς του ασφαλιστη ́ απο ́ την ευθυ ́νη για ορισμε ́νο ποσο ́ εντο ́ς
 του κατωτα ́του και του ανωτα ́του ορι ́ου του νο ́μου;
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 4) 'Εχει το α ́ρθρο 8, παρα ́γραφος 3, τρι ́το εδα ́φιο, της οδηγι ́ας τους Bernard Mongin και Roberto Amorosi, α ́σκησε ενω ́πιον
 73/239/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, ο ́πως τροποποιη ́θηκε με το του ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 19 Ιουνι ́ου
 α ́ρθρο 6 της οδηγι ́ας 92/49/ΕΟΚ, την ́εννοια ο ́τι αντιτι ́θεται 2001 προσφυγη ́ κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 σε μια εθνικη ́ ρυ ́θμιση που, χα ́ριν ελε ́γχου του πληθωρισμου ́,
 παραχωρει ́ περαιτε ́ρω στον ασφαλισμε ́νο, κατα ́ τη λη ́ξη Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 του χρο ́νου απαγορευ ́σεως ανατιμη ́σεως του ασφαλι ́στρου,
 δικαι ́ωμα καταγγελι ́ας της συμβα ́σεως, αν η αυ ́ξηση του — να διαπιστω ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας
 ασφαλι ́στρου, που δεν προσδιορι ́ζεται απο ́ τον μηχανισμο ́ να θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και
 εξατομικευ ́σεως, την οποι ́α ζητει ́ ο ασφαλιστη ́ς κατα ́ τον διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την
 χρο ́νο της ετη ́σιας ανανεω ́σεως του ασφαλιστηρι ́ου, υπερβαι ́- οδηγι ́α 98/35/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 25ης Μαι ̈́ου 1998,
 νει τον προγραμματισθε ́ντα συντελεστη ́ πληθωρισμου ́ τον για την τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 94/58/ΕΚ σχετικα ́ με το
 οποι ́ο ́εχει αποφασι ́σει η Κυβε ́ρνηση; ελα ́χιστο επι ́πεδο εκπαι ́δευσης των ναυτικω ́ν (1) και, εν πα ́ση
 περιπτω ́σει, παραλει ́ποντας να τις κοινοποιη ́σει στην
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 06/001, σ. 157. Επιτροπη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α
 (2) ΕΕ L 228 της 11.8.1992, σ. 1. αυτη ́.
 — να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Finanzgericht Berlin με δια ́ταξη της 28ης Μαι ̈́ου Το α ́ρθρο 249 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 189 της Συνθη ́κης ΕΚ), συ ́μφωνα
 2001 στην υπο ́θεση Αrnoud Gerritse κατα ́ Finanzamt με το οποι ́ο η οδηγι ́α δεσμευ ́ει κα ́θε κρα ́τος με ́λος στο οποι ́ο
 Neukölln-Nord απευθυ ́νεται ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γε-
 ται την υποχρε ́ωση των κρατω ́ν μελω ́ν να τηρου ́ν τις προθεσμι ́ες
 (Υπο ́θεση C-234/01) στον προβλε ́πουν οι οδηγι ́ες για τη μεταφορα ́ τους στο εσωτερικο ́
 δι ́καιο. Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε την 1η Ιουλι ́ου 1999 χωρι ́ς η
 (2001/C 245/09) Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α να ́εχει εκδω ́σει τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις
 προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ με την οδηγι ́α που μνημονευ ́εται
 στα αιτη ́ματα της Επιτροπη ́ς.
 Με δια ́ταξη της 28ης Μαι ̈́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 19 Ιουνι ́ου 2001, το Finanzgericht Berlin, στο πλαι ́σιο της (1) ΕΕ L 172 της 17.6.1998, σ. 1.
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Αrnoud Gerritse και Finanzamt Neukölln-
 Nord που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 Αντι ́κειται στο α ́ρθρο 52 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 43 ΕΚ) το
 γεγονο ́ς ο ́τι, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 50α, παρα ́γραφος 4, πρω ́το Προσφυγη ́ της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας
 εδα ́φιο, περι ́πτωση 1, καθω ́ς και δευ ́τερο εδα ́φιο, του κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́-
 Εinkommensteuergesetz (νο ́μου περι ́ φορολογι ́ας εισοδη ́ματος), θηκε στις 21 Ιουνι ́ου 2001
 κατα ́ τη διατυ ́πωση του 1996, ́ενας Ολλανδο ́ς υπη ́κοος, ο οποι ́ος
 αποκομι ́ζει απο ́ αυτοτελη ́ απασχο ́ληση κατα ́ το ημερολογιακο ́ ́ετος (Υπο ́θεση C-239/01)
 στην Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας φορολογητε ́α
 καθαρα ́ ́εσοδα υ ́ψους περι ́που 5 000 DEM, υπο ́κειται σε φορολο- (2001/C 245/11)
 γικε ́ς κρατη ́σεις με συντελεστη ́ 25 % επι ́ των ακαθαρι ́στων εσο ́δων
 τον, ποσου ́ 6 000 περι ́που DEM, και επιπροσθε ́τως στην καταβολη ́
 εισφορα ́ς αλληλεγγυ ́ης, που εισπρα ́ττονται στην πηγη ́ με ́σω του Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, εκπροσωπου ́μενη
 υποχρε ́ου προς καταβολη ́ της αμοιβη ́ς του, στερει ́ται δε οποιασδη ́- απο ́ τους Wolf-Dieter Plessing, Ministerialrat, Bundes-
 ποτε δυνατο ́τητας να ανακτη ́σει τα καταβληθε ́ντα ποσα ́ με ́σω ministerium der Finanzen, Graurheindorfer Str. 108, D-53117
 αιτη ́σεως επιστροφη ́ς η ́ αιτη ́σεως επακριβου ́ς υπολογισμου ́ του Βο ́ννη και Jochim Sedemund, Potsdamer Platz 1, D-10785
 φο ́ρου βα ́σει της συγκεκριμε ́νης φοροδοτικη ́ς τον ικανο ́τητας; Βερολι ́νο, α ́σκησε στις 21 Ιουνι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.