text:
 3.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 104/58
 Προσφυγή της 3ης Φεβρουαρίου 2017 — Constantin Film Produktion κατά EUIPO (Fack Ju Göhte)
 (Υπόθεση T-69/17)
 (2017/C 104/81)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Constantin Film Produktion GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: E. Saarmann και P. Baronikians, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Fack Ju Göhte» — Υπ’ αριθ. 13 971 163 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 1ης Δεκεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 2205/2015-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να ακυρώσει την από 25.9.2015 και υπ’ αριθ. 013971163 απόφαση του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 15.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/19
 Αναίρεση που άσκησε στις 27 Νοεμβρίου 2013 η Zucchetti Rubinetteria SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 16 Σεπτεμβρίου 2013, στην υπόθεση T-396/10, Zucchetti Rubinetteria κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-618/13 P)
 2014/C 45/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Zucchetti Rubinetteria SpA (εκπρόσωποι: M. Condinanzi, P. Ziotti και N. Vasile, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, δεδομένου ότι το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή στο πλαίσιο της υποθέσεως T-396/10 καθόσον η νυν αναιρεσείουσα ζητούσε την ακύρωση ή τη μείωση του προστίμου που επιβλήθηκε βάσει του άρθρου 2 της προσβαλλομένης αποφάσεως C(2010) 4185 τελικό, της 23ης Ιουνίου 2010, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ, στην υπόθεση COMP/39.092 — Είδη υγιεινής από κεραμικά υλικά και είδη κρουνοποιίας,
 —
 και, αποφαινόμενο οριστικώς επί της διαφοράς, κατά το άρθρο 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να ακυρώσει ή, τουλάχιστον, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε με την εν λόγω απόφαση της Επιτροπής.
 —
 Εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Παράβαση του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τον υπολογισμό των προστίμων και την εκτίμηση της σοβαρότητας της παραβάσεως, αντιφάσεις στο σκεπτικό της αποφάσεως και έλλειψη αιτιολογίας, καθώς και ατελής άσκηση της εξουσίας δικαστικού ελέγχου. Ειδικότερα, παράβαση του άρθρου 23, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1) και παραβίαση των αρχών της προσωπικής ευθύνης, της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως κατά την εφαρμογή των κυρώσεων στον τομέα της καταπολεμήσεως των συμπράξεων.
 Στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενείχε αντιφάσεις και αντέβαινε στην ισχύουσα νομοθεσία, καθόσον με αυτήν γίνεται δεκτό ότι η Zucchetti Rubinetteria S.p.A. υπέπεσε σε λιγότερο σοβαρή παράβαση απ’ ό,τι οι πολυεθνικές επιχειρήσεις που μετείχαν στη σύμπραξη, δεδομένου ότι δεν ήταν μέλος της και δεν είχε λάβει γνώση της επεκτάσεως της συμπράξεως και σε άλλες αγορές πέραν της ιταλικής, χωρίς όμως να συναχθούν από τη διαπίστωση αυτή τα επιβεβλημένα συμπεράσματα για τον καθορισμό του ύψους του προστίμου. Η εφαρμογή των ιδίων συντελεστών προσαυξήσεως και το ότι δεν έγινε δεκτό ότι συνέτρεχαν ελαφρυντικές περιστάσεις, γεγονός που είχε ως συνέπεια την απόρριψη της προσφυγής και ως προς το αίτημα ακυρώσεως ή μειώσεως του επιβληθέντος προστίμου, συνιστά ως εκ τούτου παραβίαση των γενικών αρχών που μνημονεύθηκαν ανωτέρω και παράβαση των διατάξεων που διαλαμβάνονται στα σημεία 25 και 29 των κατευθυντηρίων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων, καθώς και του άρθρου 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/17
 Αναίρεση που άσκησε στις 3 Σεπτεμβρίου 2010 ο Volker Mauerhofer κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 29 Ιουνίου 2010 στην υπόθεση T-515/08, Volker Mauerhofer κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-433/10 P)
 ()
 2010/C 301/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Volker Mauerhofer (εκπρόσωπος: J. Schartmüller, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη·
 —
 να εκδικάσει την υπόθεση επί της ουσίας και να ακυρώσει το προσβαλλόμενο μέτρο ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για νέα εκδίκαση·
 —
 να ασκήσει την πλήρη δικαιοδοσία του, επιδικάζοντάς του αποζημίωση ύψους 5 500 ευρώ για την αποκατάσταση της οικονομικής βλάβης που προκλήθηκε από την παράνομη συμπεριφορά κατά τη λήψη του προσβαλλόμενου μέτρου και από την απουσία επαρκών οδηγιών προς τον συντονιστή (εμπειρογνώμονας 1)·
 —
 να διατάξει την ομάδα υποστήριξης της συμβάσεως-πλαισίου να προσκομίσει το υποβληθέν τεύχος αξιολογήσεως αναδόχου σε σχέση με το σχέδιο που αποτελεί αντικείμενο της διαφοράς·
 —
 να καταδικάσει την καθής-εναγόμενη στα έξοδα της πρωτόδικης διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο αναιρεσείων προβάλλει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη πρέπει να αναιρεθεί για τους ακόλουθους λόγους:
 —
 παραποίηση των πραγματικών περιστατικών σχετικά με τον γλωσσικό έλεγχο της συμβολής του αναιρεσείοντος·
 —
 ανεπαρκής εξέταση στο σκεπτικό της αναιρεσιβαλλόμενης διατάξεως σχετικά με τον γλωσσικό έλεγχο·
 —
 ανεπαρκής εξέταση του ζητήματος σχετικά με την εκτέλεση από την καθής-εναγόμενη·
 —
 πεπλανημένη εκτίμηση ότι το προσβαλλόμενο μέτρο δεν προκάλεσε ειδικώς μεταβολή στην έννομη κατάσταση του αναιρεσείοντος·
 —
 πεπλανημένη εκτίμηση ότι το προσβαλλόμενο μέτρο δεν λήφθηκε από την καθής-εναγομένη υπό την ιδιότητά της ως δημόσια αρχή·
 —
 πεπλανημένη εκτίμηση ότι η διαδικασία λήψεως του προσβαλλόμενου μέτρου ολοκληρώθηκε εγκαίρως και νομοτύπως·
 —
 παράνομη προσβολή των συμφερόντων του αναιρεσείοντος λόγω μη τηρήσεως των εφαρμοστέων διαδικασιών·
 —
 παραβίαση της κατά το κοινοτικό δίκαιο γενικής αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων του αναιρεσείοντος·
 —
 πεπλανημένη εκτίμηση περί «μη ουσιώδους τροποποιήσεως του καταμερισμού των ημερών στους συμβούλους»·
 —
 προσβολή του κατά το κοινοτικό δίκαιο δικαιώματος για δίκαιη δίκη.


text:
9 . 12 . 95 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 333/ 1 1
 κ.λπ. (υπόθεση C-332/95 ) και Miranda Viola (υπόθεση C άρθρο 115 παράγραφος 2 σημείο 1 του κανονισμού
 342/95 ), υπέβαλε στο Δικαστήριο αιτήσεις εκδόσεως προδι λειτουργίας των Finanzgericht ;
 καστικής αποφάσεως επί ερωτημάτων που συμπίπτουν με τα
 ερωτήματα που έχουν υποβληθεί στην υπόθεση C- 1 87/ (') ΕΕ ειδ . έκδ . 03/003 . o . 82 .
 95 ( 1)· (2) ΕΕ αριθ . L 41 της 18. 2 . 1992 . α. 9.
 (3) ΕΕ αριθ . L 302 της 19. 10. 1992 . σ. 1 .
 (') ΕΕ αριθ . C 208 της 12 . 8 . 1995 , σ. 14 .
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 12ης Σεπτεμ
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που βρίου 1995 στην υπόθεση Wiener S. I. GmbH κατά Hauptzoll
 υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg με διάταξη της 21ης amt Emmerich
 Σεπτεμβρίου 1995 στην υπόθεση Firma Krüger GmbH & Co.
 KG., κατα Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Υπόθεση C-338/95)
 (Υπόθεση C-334/95) ( 95/C 333/22 )
 95/C 333/21 ) Με διάταξη της 12ης Σεπτεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Με διάταξη της 21ης Σεπτεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη στις 26 Οκτωβρίου 1995 , το Bundesfinanzhof (έβδομο τμήμα ),
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκερεμεί ενώπιον του , μεταξύ
 στις 23 Οκτωβρίου 1995 , το Finanzgericht Hamburg, στο Wiener S. 1 . GmbH και Hauptzollamt Emmerich , ζητεί από το
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Firma Krüger GmbH & Co . Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του
 KG . και Hauptzollamt Hamburg-Jonas, που εκκρεμεί ενώπιον εξής ερωτήματος:
 του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: «Έχει o όρος "νυχτικά" της κλάσεως 60.04 του Κοινού
 1 . Αντιβαίνει o κανονισμός ( ΕΟΚ ) αριθ . 804/68 ('), σε Δασμολογίου του 1985 , και συγκεκριμένα της διακρίσεως
 συνδυασμό με το παράρτημά του , όπως αυτό τροποποι
 60.04 B IVβ 2 ββ , την έννοια ότι καλύπτει αποκλειστικά τα
 ήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 374/92 ( 2), προς το
 " άλλα" εσωτερικά ενδύματα , τα οποία λόγιο των κατασκευ
 αστικών χαρακτηριστικών τους προορίζονται σαφώς να
 άρθρο 40 παράγραφος 3 εδάφιο 2 της συνθήκης ΕΚ,
 καθιστάμενος επομένως ανίσχυρος, καθόσον δεν προβλέ φοριούνται μόνον ως ενδύματα νυκτός ή καλύπτει επίσης τα
 πει τη χορήγηση επιστροφής κατά την εξαγωγή γάλακτος/ προϊόνται τα οποία λόγω της εξωτερικής τους εμφανίσειος
 γαλακτοκομικών προϊόντων περιεχομένων σε παρασκευ προορίζονται κυρίως, αλλ' όχι αποκλειστικά, να φοριούνται
 στο κρεβάτι;»
 άσματα διατροφής της διακρίσεως 2101 10 της Συνδυα
 σμένης Ονοματολογίας, τα οποία παρασκευάζονται με
 βάση εκχυλίσματα, αποστάγματα και συμπυκνώματα
 καφέ ;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 2 . Εμποδίζει η παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας υπέβαλε το Hof van Beroep te Antwerpen με απόφαση της
 την αναζήτηση καταβληθεισών επιστροφών κατά την 25ης Οκτωβρίου 1995 στην υπόθεση Peter Schepens κατά
 εξαγωγή γάλακτος/γαλακτοκομικών προϊόντων, περιεχο Βελγικού Δημοσίου
 μένου/ων σε παρασκευάσματα διατροφής της διακρίσεως (Υπόθεση C-340/95)
 2101 10 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας και παραγομέ
 νων με βάση εκχυλίσματα καφέ ; 95/C 333/23 )
 3 . Εφαρμόζεται το άρθρο 244 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. Με απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 2913/92 (3) (τελωνειακός κώδικας) επί της αναστολής Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 εκτελέσεως αποφάσεων με τις οποίες ζητείται η επιστρο στις 30 Οκτωβρίου 1995 , το Hof van Beroep te Antwerpen στο
 φή καταβληθεισών επιστροφών κατά την εξαγωγή ; πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Peter Schepens και Βελγικού
 Δημοσίου που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστή
 4. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτη ριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 μα : όταν υπάρχουν αμφιβολίες ως προς το κύρος της ερωτημάτων:
 διατάξεως του κοινοτικού δικαίου επί της οποίας στηρί
 ζεται η απόφαση , κρίνεται το αίτημα αναστολής εκτελέ 1 . Έχουν τα άρθρα 18 παράγραφος 4 και 27 της έκτης
 σεως κατά το άρθρο 244 του τελωνειακού κώδικα, ή οδηγίας του Συμβουλίου της 17ης Μαίου 1977 περί
 σύμφωνα με ποιες άλλες προϋποθέσεις ; εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των
 σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών (ΦΠΑ —
 5 . Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα: οδηγία 77/388/ΕΟΚ ) ( 1 ) άμεσο αποτέλεσμα την εσωτερική
 σύμφωνα με ποιες προϋποθέσεις κρίνεται το αίτημα έννομη τάξη των κρατών μελών, εν προκειμένω στην
 αναστολής εκτελέσεως σε περιπτώσεις στις οποίες υπάρ εσωτερική τάξη του Βελγίου ;
 χουν αμφιβολίες ως προς το κύρος της κοινοτικής διατά
 ξεως επί της οποίας στηρίζεται η απόφαση ; 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως , απαγορεύει το
 άρθρο 18 παράγραφος 4 της οδηγίας σε κράτος μέλος τη
 6. Έχει το άρθρο 177 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ την μη επιστροφή στον υποκείμενο στον ΦΠΑ πιστωθέντος
 έννοια ότι δεν παρέχει στο Finanzgericht τη δυνατότητα ΦΠΑ , όσον αφορά ορισμένη περίοδο ή περιόδους κατά
 να επιτρέψει την άσκηση ενδίκου μέσου κατά το άρ τις οποίες προέκυψε το σχετικό ποσό , μηδέ τη μεταφορά
 θρο 128 παράγραφος 3 εδάφιο 2 , σε συνδυασμό με το σε επόμενη περίοδο δηλώσεως , o οποίος εντούτοις


text:
 4.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 124/17
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 της 19ης Δεκεμβρίου 2008
 Συνεκδικασθείσες υποθέσεις Ε-11/07 και Ε-1/08 Olga Rindal (πόθεση E-11/07), Therese Slinning, εκπροσωπούμενη από τον νόμιμο κηδεμόνα Olav Slinning (πόθεση E-1/08) και Το Νορβηγικό κράτος εκπροσωπούμενο από την Αρχή Απαλλαγών και Προσφυγών σε Θέματα Ιατρικής Θεραπείας στην Αλλοδαπή
 (Κοινωνική ασφάλιση — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Εθνικά ασφαλιστικά συστήματα υγείας — Δαπάνες νοσοκομειακής περίθαλψης που πραγματοποιήθηκαν σε άλλο κράτος ΕΟΧ — Πειραματική ή δοκιμαστική θεραπεία)
 2009/C 124/07
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις E-11/07 και E-1/08, μεταξύ αφενός της Olga Rindal (Υπόθεση E-11/07) και της Therese Slinning (Υπόθεση E-1/08) και αφετέρου του Νορβηγικού κράτους εκπροσωπούμενου από την Αρχή Απαλλαγών και Προσφυγών σε Θέματα Ιατρικής Θεραπείας στην Αλλοδαπή – ΑΙΤΗΣΗ προς το Δικαστήριο από το Borgarting lagmannsrett (Εφετείο του Borgarting) και το Oslo tingrett (Πρωτοδικείο του Όσλο), σχετικά με την ερμηνεία των κανόνων για την ελεύθερη κυκλοφορία υπηρεσιών εντός του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, ιδίως την ερμηνεία των άρθρων 36 και 37 της συμφωνίας ΕΟΧ και του άρθρου 22 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως προσαρμόστηκαν στη συμφωνία για τον ΕΟΧ με το πρωτόκολλο 1 αυτής, το Δικαστήριο, απαρτιζόμενο από τους Carl Baudenbacher, Πρόεδρο και εισηγητή δικαστή, Henrik Bull και Thorgeir Örlygsson, Δικαστές, εξέδωσε στις 19 Δεκεμβρίου 2008 απόφαση, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:
 1.
 Συμβιβάζεται ενδεχομένως με τα άρθρα 36 και 37 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ η άρνηση κάλυψης των δαπανών θεραπείας στην αλλοδαπή η οποία θεωρείται διεθνώς από τον ιατρικό κόσμο ως πειραματική ή δοκιμαστική, όταν δεν αναγνωρίζεται δικαίωμα κάλυψης των εξόδων για τέτοια θεραπεία στο κράτος καταγωγής. Αυτό ισχύει, πρώτον, εάν το καθεστώς για την κάλυψη των δαπανών θεραπείας στην αλλοδαπή δεν επιβαρύνει περισσότερο τα άτομα στα οποία παρέχεται θεραπεία στην αλλοδαπή απ’ ό,τι εκείνα στα οποία παρέχεται θεραπεία σε νοσοκομεία που υπάγονται στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης του κράτους καταγωγής· δεύτερον, εάν οιαδήποτε τέτοια υψηλότερα βάρη οφείλονται σε αναγκαία και εύλογα μέτρα χρησιμοποιούμενα για την επίτευξη στόχων οι οποίοι συνεπάγονται νόμιμους περιορισμούς στην ελεύθερη κυκλοφορία νοσοκομειακών υπηρεσιών.
 2.
 Δεν έχει σημασία το γεγονός ότι η ίδια η μέθοδος θεραπείας είναι διεθνώς αναγνωρισμένη και τεκμηριωμένη για άλλες ιατρικές ενδείξεις αντί εκείνων που ισχύουν για τη συγκεκριμένη ασθενή.
 Δεν έχει σημασία για την απάντηση που θα δοθεί στην ερώτηση αριθ. 1 το γεγονός ότι η εν λόγω μέθοδος θεραπείας πρέπει να εκτιμάται ότι εφαρμόζεται σε κράτος καταγωγής το οποίο την παρέχει μόνο στο πλαίσιο ερευνητικών σχεδίων, ή κατ’ εξαίρεση, κατά περίπτωση. Επίσης δεν έχει σημασία το γεγονός ότι το κράτος καταγωγής εξετάζει την εφαρμογή της στο μέλλον.
 3.
 Συμβιβάζεται ενδεχομένως με τα άρθρα 36 και 37 της συμφωνίας ΕΟΧ η άρνηση κάλυψης των δαπανών νοσοκομειακής περίθαλψης στην αλλοδαπή, εάν ο ασθενής μπορεί στο κράτος καταγωγής να λάβει προσφορά ενδεδειγμένης ιατρικής θεραπείας, αξιολογούμενης σύμφωνα με διεθνώς αναγνωρισμένες μεθόδους, εντός δικαιολογημένης από ιατρική άποψη προθεσμίας.
 Δεν έχει σημασία για την απάντηση που θα δοθεί στην ερώτηση αριθ. 3 το ότι ο ασθενής ο οποίος αποφάσισε να επιλέξει τη θεραπεία στην αλλοδαπή έναντι κατάλληλης θεραπείας στο κράτος καταγωγής, δεν καλύπτεται για τα έξοδα της θεραπείας στην αλλοδαπή στον ίδιο βαθμό με την κάλυψη που παρέχεται με την προσφερόμενη στο κράτος καταγωγής θεραπεία.
 4.
 Δεν έχει σημασία για τις απαντήσεις στις ερωτήσεις αριθ. 1 και 3 πρώτη παράγραφος το γεγονός ότι:
 —
 το κράτος καταγωγής δεν προσφέρει πράγματι τη θεραπεία που προσφέρεται στην αλλοδαπή,
 —
 ο ασθενής δεν έλαβε πράγματι προσφορά της εν λόγω θεραπείας στο κράτος καταγωγής διότι δεν αποτέλεσε ποτέ αντικείμενο εξέτασης για την εν λόγω θεραπεία παρά το γεγονός ότι η τελευταία προσφέρεται στο εν λόγω κράτος,
 —
 ο ασθενής αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης στο κράτος καταγωγής, αλλά δεν του προτάθηκε συμπληρωματική χειρουργική θεραπεία επειδή το όφελος της θεραπείας αυτής δεν ήταν αποδεδειγμένο στην περίπτωσή του,
 —
 η εφαρμοζόμενη θεραπεία στην αλλοδαπή συνέβαλε πράγματι στη βελτίωση της κατάστασης της υγείας του ασθενούς.
 Ωστόσο, έχει ενδεχομένως σημασία για την πρώτη παράγραφο της τρίτης ερώτησης το γεγονός ότι ο εν λόγω ασθενής δεν έλαβε πράγματι στο κράτος καταγωγής προσφορά ενδεδειγμένης ιατρικής θεραπείας εντός δικαιολογημένης από ιατρική άποψη προθεσμίας. Τούτο ισχύει όταν το κράτος καταγωγής αρνείται να καλύψει θεραπεία στην αλλοδαπή σε περίπτωση κατά την οποία δεν ήταν σε θέση, εντός δικαιολογημένης από ιατρικής άποψης προθεσμίας, να εκπληρώσει υποχρέωσή του προβλεπόμενη από τη νομοθεσία του για την κοινωνική ασφάλιση σχετικά με την παροχή θεραπείας σε ασθενή σε ένα από τα νοσοκομεία του.


text:
 6.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/25
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΏΝ ΚΟΙΝΟΤΉΤΩΝ
 της 31ης Μαΐου 2005
 στην υπόθεση T-294/03, Jean-Louis Gibault κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Γενικός διαγωνισμός - Μη εγγραφή στον πίνακα επιτυχόντων - Έλλειψη αιτιολογίας - Δυσμενής διάκριση λόγω ιθαγενείας)
 (2005/C 193/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση T-294/03, Jean-Louis Gibault, κάτοικος Wattrelos (Γαλλία), εκπροσωπούμενος από τον F. Tuytschaever, avocat, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: J. Currall, με τόπο επιδόσεων το Λουξεμβούργο), με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του γενικού διαγωνισμού COM/A/6/01 να μην εγγράψει τον προσφεύγοντα στο πίνακα επιτυχόντων, το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τον J.D. Cooke, πρόεδρο, τις I. Labucka και V. Trstenjak, δικαστές, γραμματέας: Ι. Νάτσινας, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 31 Μαΐου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως αβάσιμη.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 251 της 18.10.2003.


text:
 3.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Augstākās tiesas Senāts (Λετονία) στις 4 Ιανουαρίου 2012 — Nadežda Riežniece κατά Latvijas Republikas Zemkopības ministrija, Lauku atbalsta dienests
 (Υπόθεση C-7/12)
 2012/C 65/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η λετονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākās tiesas Senāts
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Nadežda Riežnece
 Αναιρεσίβλητοι: Latvijas Republikas Zemkopības ministrija, Lauku atbalsta dienests.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν οι διατάξεις της οδηγίας 2002/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμβρίου 2002, για την τροποποίηση της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών όσον αφορά την πρόσβαση στην απασχόληση, στην επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας και οι διατάξεις της συμφωνίας πλαισίου που είναι συνημμένη στην οδηγία 96/34/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 1996, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για τη γονική άδεια, που συνήφθη από την UNICE, τη CEEP και τη CES, την έννοια ότι ο εργοδότης δεν επιτρέπεται να λαμβάνει μέτρα (ιδίως να προβαίνει σε αξιολόγηση του εργαζομένου κατά την απουσία του), τα οποία ενδέχεται να έχουν ως συνέπεια μια ευρισκόμενη σε γονική άδεια εργαζόμενη να απωλέσει τη θέση της όταν επανέλθει στην εργασία της;
 2)
 Διαφέρει η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα αν ο εργοδότης προβάλει ως δικαιολογητικό λόγο για τη λήψη του μέτρου τη μείωση του αριθμού των υπαλλήλων και την κατάργηση θέσεων εργασίας σε όλες τις κρατικές υπηρεσίες, λόγω εθνικών οικονομικών δυσχερειών;
 3)
 Μπορεί να χαρακτηριστεί ως έμμεση δυσμενής διάκριση η αξιολόγηση της εργασίας και των προσόντων της αναιρεσείουσας, με βάση την τελευταία πριν τη γονική άδεια ετήσια αξιολόγηση της εργασίας της και των αποτελεσμάτων της, σε σύγκριση με την αντίστοιχη αξιολόγηση άλλων υπαλλήλων οι οποίοι εξακολούθησαν να ασκούν τα καθήκοντά τους (με συνέπεια να έχουν, μεταξύ άλλων, τη δυνατότητα να αυξήσουν τα προσόντα τους), και με την εφαρμογή νέων κριτηρίων αξιολογήσεως;


text:
 26.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Δεκεμβρίου 2010 [αίτηση του Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg (Λουξεμβούργο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — État du Grand-duché de Luxembourg, Administration de l'enregistrement et des domaines κατά Pierre Feltgen (συνδίκου πτωχεύσεως της ανώνυμης εταιρίας Bacino Charter Company SA), Bacino Charter Company SA
 (Υπόθεση C-116/10) (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Απαλλαγές - Άρθρο 15, σκέψεις 4, στοιχείο α', και 5 - Απαλλαγή των υπηρεσιών εκμισθώσεως σκαφών - Περιεχόμενο)
 2011/C 63/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 État du Grand-duché de Luxembourg, Administration de l'enregistrement et des domaines
 κατά
 Pierre Feltgen (συνδίκου πτωχεύσεως της ανώνυμης εταιρίας Bacino Charter Company SA), Bacino Charter Company SA
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg — Ερμηνεία των άρθρων 15, παράγραφος 4, στοιχείο α', και 5 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Απαλλαγή των υπηρεσιών εκμισθώσεως σκαφών — Απαλλαγή χορηγούμενη υπό την προϋπόθεση ότι τα σκάφη αυτά χρησιμοποιούνται στη ναυσιπλοΐα ανοικτής θαλάσσης για την έναντι αμοιβής μεταφορά επιβατών ή την άσκηση εμπορικής, βιομηχανικής ή αλιευτικής δραστηριότητας
 Διατακτικό
 Το άρθρο 15, σημείο 5, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/680/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1991, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η προβλεπόμενη στη διάταξη αυτή απαλλαγή από τον ΦΠΑ δεν εφαρμόζεται σε παροχή υπηρεσιών οι οποίες συνίστανται στη διάθεση σκάφους με πλήρωμα, έναντι αμοιβής, σε φυσικά πρόσωπα για πλόες αναψυχής στην ανοικτή θάλασσα.
 (1) ΕΕ C 113 της 1.5.2010.


text:
 24.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/17
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 31ης Ιανουαρίου 2007 — C κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-166/04) (1)
 («Υπάλληλοι - Εκτέλεση αποφάσεως του Πρωτοδικείου - Προσφυγή ακυρώσεως - Κατάργηση της δίκης - Αγωγή αποζημιώσεως - Υπηρεσιακό πταίσμα - Απώλεια δυνατότητας»)
 (2007/C 69/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων/Ενάγων: C (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: J. Sambon, P.-P. Van Gehuchten και P. Reyniers, δικηγόροι)
 Καθής/Εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και L. Lozano Palacios)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως της σιωπηρής αποφάσεως περί απορρίψεως της αιτήσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος, η οποία αφορούσε την εκτέλεση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της [ ] (2) στην υπόθεση [απόρρητο στοιχείο], καθώς και, καθόσον είναι αναγκαίο, της αποφάσεως της 12ης Φεβρουαρίου 2004 περί απορρίψεως της διοικητικής του ενστάσεως και, αφετέρου, αίτημα αποκαταστάσεως της υλικής ζημίας και της ηθικής βλάβης που φέρεται ότι υπέστη.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί των αιτημάτων ακυρώσεως.
 2)
 Υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα το ποσό των 15 000 ευρώ.
 3)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 179 της 10.7.2004.
 (2) Απόρρητο στοιχείο παραλείπεται.


text:
 29.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 295/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 19ης Ιουλίου 2012 [αίτηση του Sozialgericht Würzburg (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Doris Reichel-Albert κατά Deutsche Rentenversicherung Nordbayern
 (Υπόθεση C-522/10) (1)
 (Κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζομένων - Κανονισμός (ΕΚ) 987/2009 - Άρθρο 44, παράγραφος 2 - Κρίση περί του δικαιώματος συντάξεως γήρατος - Συνυπολογισμός περιόδων ανατροφής τέκνων που συμπληρώθηκαν σε άλλο κράτος μέλος - Δυνατότητα εφαρμογής - Άρθρο 21 ΣΛΕΕ - Ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών)
 2012/C 295/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sozialgericht Würzburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Doris Reichel-Albert
 κατά
 Deutsche Rentenversicherung Nordbayern
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Sozialgericht Würzburg — Ερμηνεία του άρθρου 44, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για καθορισμό της διαδικασίας εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (ΕΕ L 284, σ. 1) — Προϋποθέσεις συνυπολογισμού περιόδων ανατροφής τέκνων που συμπληρώθηκαν σε άλλο κράτος μέλος στο πλαίσιο της κρίσεως περί του δικαιώματος συντάξεως γήρατος — Εθνική κανονιστική ρύθμιση που εξαρτά τον συνυπολογισμό τέτοιων περιόδων από την προϋπόθεση να έχει ασκήσει ο ενδιαφερόμενος, κατά την ανατροφή ή ευθύς πριν από τη γέννηση του τέκνου, μισθωτή ή μη μισθωτή δραστηριότητα υπαγόμενη σε υποχρεωτική ασφάλιση, προϋπόθεση η οποία ενδέχεται να έχει ως αποτέλεσμα τον μη συνυπολογισμό ορισμένης περιόδου ανατροφής τέκνων ούτε στο κράτος μέλος κατοικίας κατά την ανατροφή του τέκνου, ούτε στο αρμόδιο κράτος μέλος
 Διατακτικό
 Σε κατάσταση όπως αυτή της κύριας δίκης, το άρθρο 21 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι υποχρεώνει τον αρμόδιο φορέα ενός κράτους μέλους να συνυπολογίζει, για τη χορήγηση συντάξεως γήρατος, τις περιόδους που αφιερώθηκαν στην ανατροφή τέκνου οι οποίες συμπληρώθηκαν σε άλλο κράτος μέλος, ως εάν οι περίοδοι αυτές να είχαν συμπληρωθεί στο έδαφός του από πρόσωπο το οποίο έχει ασκήσει επαγγελματική δραστηριότητα στο πρώτο κράτος μέλος και το όποιο, κατά τη γέννηση των τέκνων του, είχε παύσει προσωρινά να εργάζεται και είχε εγκατασταθεί, για λόγους αυστηρά οικογενειακούς, στο έδαφος του δεύτερου κράτους μέλους.
 (1) ΕΕ C 30 της 29.1.2011.


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/50
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Δεκεμβρίου 2011 — HTTS κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-562/10) (1)
 (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν προκειμένου να εμποδιστεί η διάδοση πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Προσφυγή ακυρώσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Διαδικασία εκδόσεως ερήμην αποφάσεως - Αίτηση παρεμβάσεως - Κατάργηση της δίκης)
 (2012/C 25/96)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J. Kienzle και M. Schlingmann, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bishop και Z. Kupčová)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (ΕΕ L 281, σ. 1), καθόσον αφορά την προσφεύγουσα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Παρέλκει η λήψη αποφάσεως επί των αιτήσεων παρεμβάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
 2)
 Ακυρώνει τον κανονισμό (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007, καθόσον αφορά την HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH.
 3)
 Τα αποτελέσματα του κανονισμού 961/2010, καθόσον αφορά την HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping, διατηρούνται κατά τη διάρκεια περιόδου μη υπερβαίνουσας τους δύο μήνες από της ημερομηνίας δημοσιεύσεως της παρούσας αποφάσεως.
 4)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει, πέραν των δικαστικών του εξόδων, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping.
 (1) ΕΕ C 46 της 12.2.2011.


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/34
 Προσφυγή της 3ης Σεπτεμβρίου 2010 — Μπλουφίν Τούνα Ελλάς Ναυτική Εταιρεία κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-367/10)
 ()
 2010/C 301/58
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Μπλουφίν Τούνα Ελλάς Ναυτική Εταιρεία (Αθήνα, Ελλάδα) Chrisderic (St Cyprien, Γαλλία), André Sébastien Fortassier (Grau D’Agde, Γαλλία) (εκπρόσωποι: Β. Ακριτίδης και Ε. Πετρίτση, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 498/2010 της Επιτροπής, της 9ης Ιουνίου 2010, περί απαγόρευσης των αλιευτικών δραστηριοτήτων από σκάφη γρι-γρι που φέρουν σημαία Γαλλίας ή Ελλάδας, ή είναι νηολογημένα στη Γαλλία ή στην Ελλάδα και τα οποία αλιεύουν ερυθρό τόνο στον Ατλαντικό Ωκεανό, ανατολικά του γεωγραφικού μήκους 45° Δ και στη Μεσόγειο Θάλασσα (1)·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγοντες στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν τρεις λόγους ακυρώσεως.
 Πρώτον, ισχυρίζονται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός εκδόθηκε κατά παράβαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, κατά το άρθρο 18 ΣΛΕΕ, το οποίο απαγορεύει τις διακρίσεις λόγω ιθαγενείας, και κατά το άρθρο 40, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, το οποίο απαγορεύει τις διακρίσεις μεταξύ παραγωγών ή καταναλωτών στον τομέα της γεωργίας, καθώς και κατά παράβαση της γενικής αρχής του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, όπως διατυπώνεται με το άρθρο 21, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 Συναφώς, οι προσφεύγοντες διατείνονται ότι η Επιτροπή εισήγαγε δυσμενή διάκριση για δύο λόγους. Πρώτον, απαγόρευσε τις περαιτέρω αλιευτικές δραστηριότητες της Ελλάδας, της Γαλλίας και της Ισπανίας (2) πριν τη λήξη της αλιευτικής περιόδου και μολονότι η Ελλάδα απείχε κατά πολύ από το να εξαντλήσει την ποσόστωσή της, αντιθέτως προς την Ισπανία. Δεύτερον, μολονότι η Επιτροπή γνωστοποίησε και στα τρία κράτη μέλη της ΕΕ την παύση των αλιευτικών δραστηριοτήτων, εξέδωσε προς τούτο δύο διαφορετικούς κανονισμούς, έναν για τη Γαλλία και την Ελλάδα και ένα δεύτερο για την Ισπανία, επιτρέποντας ουσιαστικά στον ισπανικό στόλο να συνεχίσει την αλιευτική δραστηριότητα μέχρι τη λήξη της αλιευτικής περιόδου. Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι, καθόσον γνωρίζουν, δεν υφίστατο αντικειμενικός λόγος που να δικαιολογεί τέτοια διαφορετική μεταχείριση.
 Δεύτερον, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή παραβίασε τη γενική αρχή της αναλογικότητας, κατά το άρθρο 5, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ και το Πρωτόκολλο αριθ. 2 της Συνθήκης, αρχή η οποία κατά πάγια νομολογία αποτελεί υπέρτερης αξίας κανόνα δικαίου που σκοπεί στην προστασία του ατόμου. Κατά τους προσφεύγοντες, η Επιτροπή μπορούσε να λάβει αναλογικότερο μέτρο για να διασφαλίσει τη συμμόρφωση των κρατών μελών της ΕΕ προς το καθεστώς του κανονισμού (ΕΚ) 1224/2009 (3), απαγορεύοντας την αλιεία του ζωντανού ερυθρού τόνου όταν οι εθνικές ποσοστώσεις θα είχαν χρησιμοποιηθεί ήδη σε ποσοστό που θα προσέγγιζε το 100 %. Θα μπορούσε επίσης να απαγορεύσει τη δραστηριότητα αυτή κατά τον ίδιο χρόνο σε όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη της ΕΕ.
 Τρίτον, οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός εκδόθηκε κατά παράβαση της γενικής αρχής της χρηστής διοικήσεως και/ή του καθήκοντος επιμέλειας, όπως ορίζονται βάσει πάγιας νομολογίας και συνάγονται από το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 (1) ΕΕ 2010 L 142, σ. 1
 (2) Κανονισμός (ΕΕ) 508/2010 της Επιτροπής, της 14ης Ιουνίου 2010, περί απαγορεύσεως αλιευτικών δραστηριοτήτων για σκάφη γρι-γρι που φέρουν σημαία ή είναι νηολογημένα στην Ισπανία και τα οποία αλιεύουν τόνο στον Ατλαντικό ωκεανό, ανατολικά του γεωγραφικού μήκους 45° Δ, και στη Μεσόγειο Θάλασσα (ΕΕ 2010 L 149, σ. 7).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 1224/2009 του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2009, περί θεσπίσεως κοινοτικού συστήματος ελέγχου της τήρησης των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής, τροποποιήσεως των κανονισμών (ΕΚ) 847/96, (ΕΚ) 2371/2002, (ΕΚ) 811/2004, (ΕΚ) 768/2005, (ΕΚ) 2115/2005, (ΕΚ) 2166/2005, (ΕΚ) 388/2006, (ΕΚ) 509/2007, (ΕΚ) 676/2007, (ΕΚ) 1098/2007, (ΕΚ) 1300/2008, (ΕΚ) 1342/2008 και καταργήσεως των κανονισμών (ΕΟΚ) 2847/93, (ΕΚ) 1627/94 και (ΕΚ) 1966/2006, ΕΕ 2009 L 343, σ. 1


text:
 22.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 134/15
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale di Trani (Ιταλία) στις 13 Ιανουαρίου 2010 — Vino Cosimo Damiano κατά Poste Italiane SpA
 (Υπόθεση C-20/10)
 2010/C 134/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Trani
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Vino Cosimo Damiano
 Εναγόμενη: Poste Italiane SpA
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιβαίνει στη ρήτρα 8, σημείο 3, της συμφωνίας-πλαισίου, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή με την οδηγία 1999/70/ΕΚ (1), η εθνική ρύθμιση (όπως η ρύθμιση του άρθρου 2, παράγραφος 1 bis, του ν.δ. 368/2001), η οποία, κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από την CES, την UNICE και το CEEP, πρόσθεσε στην εθνική νομοθεσία μια περίπτωση «αναιτιολόγητης» πρόσληψης υπαλλήλων της SpA Poste Italiane με σύμβαση ορισμένου χρόνου;
 2)
 Αρκεί, ως δικαιολογητικός λόγος για τη reformatio in pejus (μεταβολή επί τα χείρω) της προϊσχύουσας νομοθεσίας για τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου και ως λόγος μη εφαρμογής της απαγόρευσης που προβλέπει η ρήτρα 8, σημείο 3, της συμφωνίας-πλαισίου, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή με την οδηγία 1999/70/ΕΚ, η –εκ μέρους του εθνικού νομοθέτη– επιδίωξη οποιουδήποτε σκοπού, εφόσον ο σκοπός αυτός δεν συνίσταται στην εφαρμογή της προαναφερθείσας οδηγίας, ή πρέπει ο σκοπός αυτός όχι μόνο να είναι άξιος τουλάχιστον ισοδύναμης προστασίας με τον διακυβευόμενο σκοπό, αλλά και να έχει «εκφραστεί» ρητά;
 3)
 Αντιβαίνει στη ρήτρα 3, σημείο 1, της συμφωνίας-πλαισίου, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή με την οδηγία 1999/70/ΕΚ, η εθνική ρύθμιση (όπως η ρύθμιση του άρθρου 2, παράγραφος 1 bis, του ν.δ. 368/2001), η οποία, κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από την CES, την UNICE και το CEEP, πρόσθεσε στην εθνική νομοθεσία μια περίπτωση «αναιτιολόγητης» πρόσληψης υπαλλήλων της SpA Poste Italiane με σύμβαση ορισμένου χρόνου;
 4)
 Αντιβαίνει στην κοινοτική γενική αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων και της ισότητας η εθνική ρύθμιση (όπως η ρύθμιση του άρθρου 2, παράγραφος 1 bis, του ν.δ. 368/2001), η οποία, κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από την CES, την UNICE και το CEEP, πρόσθεσε στην εθνική νομοθεσία μια περίπτωση «αναιτιολόγητης» πρόσληψης που αποβαίνει σε βάρος των υπαλλήλων της SpA Poste Italiane, καθώς και άλλων επιχειρήσεων του ίδιου ή άλλου τομέα έναντι της εν λόγω εταιρίας;
 5)
 Αντιβαίνει στα άρθρα 82, πρώτο εδάφιο, [ΕΚ] και 86, παράγραφοι 1 και 2, [ΕΚ] η εθνική ρύθμιση (όπως η ρύθμιση του άρθρου 2, παράγραφος 1 bis, του ν.δ. 368/2001), η οποία, κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από την CES, την UNICE και το CEEP, πρόσθεσε στην εθνική νομοθεσία μια περίπτωση «αναιτιολόγητης» πρόσληψης υπέρ μόνο της SpA Poste Italiane (επιχείρησης της οποίας το κεφάλαιο ανήκει εξ ολοκλήρου στο Δημόσιο), πράγμα που συνιστά περίπτωση καταχρηστικής εκμετάλλευσης δεσπόζουσας θέσης;
 6)
 Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στα παραπάνω ερωτήματα: Υποχρεούνται τα εθνικά δικαστήρια να μην εφαρμόζουν την αντίθετη προς το κοινοτικό δίκαιο εθνική ρύθμιση;
 (1) ΕΕ L 175, σ. 3.


text:
 C 226/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 7.8.1999
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 (τρι ́το τμη ́μα)
 της 8ης Ιουνι ́ου 1999
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-338/97, C-344/97 και της 10ης Ιουνι ́ου 1999
 C-390/97 (αι ́τηση του Verwaltungsgerichtshof για την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Erna Pelzl κ.λπ. κατα ́
 Steiermärkische Landesregierung (C-338/97), Wiener
 Städtische Allgemeine Versicherungs AG κ. λπ. κατα ́ στην υπο ́θεση C-172/97: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 Tiroler Landesregierung (C-344/97) και STUAG Bau- τη ́των κατα ́ SIVU du plan d’eau de la Vallée du Lot, που
 Aktiengesellschaft κατα ́ Kärntner Landesregierung φε ́ρει επι ́σης την επωνυμι ́α SIVU du pays d’accueil de la
 (C-390/97) (1) Vallée du Lot, και Hydro-Réalisations SARL (1)
 («'Αρθρο 33 της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ — Φο ́ρος
 κυ ́κλου εργασιω ́ ν — Εισφορε ́ς υπε ́ρ τουριστικω ́ ν ενω ́ σεων («Ρη ́τρα διαιτησι ́ας — Μη εκτε ́λεση συμβα ́ σεως»)
 και υπε ́ρ ταμει ́ου τουριστικη ́ς αναπτυ ́ξεως»)
 (1999/C 226/02) (1999/C 226/03)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-338/97, C-344/97 και
 C-390/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Verwaltungsgerichtshof (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 ΕΚ (παλαιου ́ α ́ρθρου 177), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο
 της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου
 μεταξυ ́ Erna Pelzl κ.λπ. και Steiermärkische Landesregierung Στην υπο ́θεση C-172/97, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 (C-338/97), Wiener Städtische Allgemeine Versicherungs AG (εκπρο ́σωποι: αρχικα ́ Richard B. Wainwright και Jean-Francis
 κ.λπ. και Tiroler Landesregierung (C-344/97) και STUAG Pasquier, επικουρου ́μενοι απο ́ τις Nicole Coutrelis και Stéphanie
 Bau-Aktiengesellschaft και Kärntner Landesregierung Ponsot, και στη συνε ́χεια Richard B. Wainwright και Olivier
 (C-390/97), η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την Couvert-Castéra, επικουρου ́μενοι απο ́ τη Nicole Coutrelis) κατα ́
 ερμηνει ́α του α ́ρθρου 33 της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του SIVU du plan d’eau de la Vallée du Lot, που φε ́ρει επι ́σης την
 Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των επωνυμι ́α SIVU du pays d’accueil de la Vallée du Lot, δημο ́σιας
 νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν με τους φο ́ρους επιχει ́ρησης με ́εδρα στη La Canourgue (Γαλλι ́α), και Hydro-
 κυ ́κλου εργασιω ́ν — κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας: Réalisations SARL, με ́εδρα στη Rodez (Γαλλι ́α), με αντικει ́μενο
 ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49), το αγωγη ́ που ́ασκησε η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους J.-P. Puissochet δυνα ́μει του ́αρθρου 238 ΕΚ (παλαιου ́ ́αρθρου 181) για να
 (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, P. Jann, C. Gulmann, D. A. επιτυ ́χει την απο ́δοση προκαταβολη ́ς 83 928 Ecu που κατε ́βαλε
 O. Edward και L. Sevón, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, η Επιτροπη ́ για την πραγματοποι ́ηση σχεδι ́ου με τι ́τλο «Υδα ́τινο
 γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στρω ́ μα επι ́ του ποταμου ́ Lot. Κατασκευη ́ υδατοφρα ́κτη με μικρη ́
 στις 8 Ιουνι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: υδροηλεκτρικη ́ μονα ́δα χαμηλη ́ς πτω ́ σης», πλε ́ον δικαιοπρακτικω ́ν
 το ́κων με το επιτο ́κιο που εφαρμο ́ζει το Ευρωπαϊκο ́ Ταμει ́ο
 Νομισματικη ́ς Συνεργασι ́ας για τις πρα ́ξεις του σε Ecu και που
 Η ́εκτη οδηγι ́α 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου δημοσιευ ́εται την πρω ́ τη εργα ́σιμη ημε ́ρα κα ́θε μη ́να, απο ́ τις
 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ ν των κρατω ́ ν μελω
 ́ ν, 17 Ιανουαρι ́ου 1991, και πλε ́ον νομι ́μων το ́κων με το επιτο ́κιο
 των σχετικω ́ ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ ν — κοινο ́ συ ́στημα που καθορι ́ζει κατ' ́ετος δια ́ταγμα δημοσιευο ́μενο στην Επι ́σημη
 φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση, και Εφημερι ́δα της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, απο ́ τις 28 Φεβρουαρι ́ου
 ειδικο ́τερα το ́αρθρο 33 αυτη ́ς, δεν απαγορευ ́ει εισφορα ́ ́οπως 1993, το ∆ικαστη ́ριο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 αυτη ́ που επε ́βαλαν ο Steiermärkische Tourismusgesetz, o Tiroler J. –P. Puissochet (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, J. C. Moitinho de
 Tourismusgesetz και o Kärntner Fremdenverkehrsabgabegesetz, την Almeida και C. Gulmann, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber,
 οποι ́α οφει ́λουν να καταβα ́λλουν οι επιχειρη ́σεις ενο ́ς ομο ́σπονδου γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 10 Ιουνι ́ου 1999 απο ́φαση
 κρα ́τους οι οποι ́ες αποκομι ́ζουν οικονομικο ́ ́οφελος απο ́ τον του- με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ρισμο ́, υπολογιζο ́μενη, κατ' αρχη ́ν, βα ́σει του ετη ́σιου κυ ́κλου
 εργασιω ́ ν, και απο ́ την οποι ́α δεν εκπι ́πτουν τα ποσα ́ της εισφορα ́ς
 που ́εχουν καταβληθει ́ σε προηγου ́μενο στα ́διο. 1) Υποχρεω ́ νει τη SIVU du plan d’eau de la Vallée du Lot, που
 φε ́ρει επι ́σης την επωνυμι ́α SIVU du pays d’accueil de la Vallée
 (1) EE C 357 της 22.11.1997; EE C 7 της 10.1.1998. du Lot, και την Hydro-Réalisations SARL να καταβα ́λουν
 αλληλεγγυ ́ως στην Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 το ποσο ́ των 83 928 ευρω ́ , πλε ́ον δικαιοπρακτικω ́ ν το ́κων
 απο ́ τις 31 Μαι ̈́ου 1991, με ́χρις εξοφλη ́σεως.


text:
 29.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 14ης Φεβρουαρίου 2008 [αίτηση του Tribunal du travail των Βρυξελλών (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Sophiane Gysen κατά Groupe S-Caisse d'Assurances sociales pour indépendants
 (Υπόθεση C-449/06) (1)
 (Υπάλληλοι - Αμοιβή - ΚΥΚ - Οικογενειακά επιδόματα - Καθορισμός του ποσού των εθνικών οικογενειακών επιδομάτων - Καθορισμός της τάξεως των τέκνων - Τέκνο για το οποίο χορηγούνται κοινοτικά οικογενειακά επιδόματα)
 (2008/C 79/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal du travail των Βρυξελλών
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Sophiane Gysen
 κατά
 Groupe S-Caisse d'Assurances sociales pour indépendants
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal du travail των Βρυξελλών — Ερμηνεία [του άρθρου 67] του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) 259/68 του Συμβουλίου, της 29ης Φεβρουαρίου 1968, περί καθορισμού του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων και του καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ ειδ. έκδ. 01/001, σ. 108) — Οικογενειακά επιδόματα — Επιτρεπτό εθνικού συστήματος οικογενειακών επιδομάτων το οποίο αποκλείει, κατά τον προσδιορισμό της κατατάξεως των δικαιούχων τέκνων, τα τέκνα για τα οποία θεμελιώνεται δικαίωμα λήψεως οικογενειακών επιδομάτων βάσει του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως — Νομικός χαρακτηρισμός του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων από το εθνικό δίκαιο
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Ο κανονισμός (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) 259/68 του Συμβουλίου, της 29ης Φεβρουαρίου 1968, περί καθορισμού του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων και του καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και περί θεσπίσεως ειδικών μέτρων προσωρινώς εφαρμοστέων στους υπαλλήλους της Επιτροπής, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) 2074/83 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουλίου 1983, έχει γενική ισχύ, είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Λαμβανομένης υπόψη της άμεσης εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού στην έννομη τάξη των κρατών μελών, το τέκνο για το οποίο χορηγούνται οικογενειακά επιδόματα δυνάμει του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πρέπει να εξομοιωθεί με το τέκνο για το οποίο χορηγούνται οικογενειακά επιδόματα δυνάμει της εσωτερικής νομοθεσίας ή δυνάμει διεθνούς συμβάσεως κοινωνικής ασφαλίσεως που ισχύει στο οικείο κράτος μέλος.
 (1) ΕΕ C 326 της 30.12.2006.


text:
 10.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/13
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2005 — Frankin κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-359/05)
 (2005/C 315/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Jacques Frankin (Sorée, Βέλγιο) και άλλοι (εκπρόσωποι: οι δικηγόροι G. Bounéou και F. Frabetti)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 —
 να ακυρωθεί η σιωπηρή απόφαση περί αρνήσεως αρωγής, σύμφωνα με το άρθρο 24 του ΚΥΚ·
 —
 να υποχρεωθεί η Επιτροπή να αποκαταστήσει τη ζημία που οι προσφεύγοντες υπέστησαν εκ του γεγονότος αυτού··
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα·
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγοντες, όλοι τους μόνιμοι ή μη μόνιμοι υπάλληλοι της Επιτροπής, είχαν ζητήσει τη μεταφορά των κτηθέντων στο Βέλγιο συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων τους στο σύστημα της Κοινότητας, σύμφωνα με τις διατάξεις βελγικού νόμου θεσπισθέντος το 1991. Το 2003 το Βέλγιο θέσπισε νέο νόμο ο οποίος, σύμφωνα με τους προσφεύγοντες, προβλέπει ευνοϊκότερες προϋποθέσεις για αυτόν τον τύπο νέων μεταφορών. Ωστόσο, οι προσφεύγοντες, δεδομένου ότι είχαν ήδη προβεί στη μεταφορά των δικαιωμάτων τους, δεν μπορούσαν να επωφεληθούν από τις διατάξεις του νόμου 2003.
 Κατόπιν ενημερωτικής συναντήσεως που έλαβε χώρα στις 9 Δεκεμβρίου 2004, οι προσφεύγοντες πληροφορήθηκαν ότι η Επιτροπή δεν επροτίθετο να βοηθήσει τους μόνιμους και έκτακτους υπαλλήλους της στο να επιτύχουν την πλέον ικανοποιητική για αυτούς μεταφορά.
 Με την προσφυγή τους, οι ενδιαφερόμενοι βάλλουν κατά της αποφάσεως της Επιτροπής, την οποία χαρακτηρίζουν ως άρνηση αρωγής, κατά παράβαση του άρθρου 24 του ΚΥΚ. Πριν το τελευταίο αυτό άρθρο, οι προσφεύγοντες επικαλούνται επίσης, προς στήριξη της προσφυγής τους, παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων, της απαγορεύσεως αυθαιρέτων ενεργειών, της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, του κανόνα «patere legem quam ipse fecisti» καθώς και κατάχρηση εξουσίας.


text:
 24.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 245/8
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Ιουλίου 2013 — Λητώ Μαιευτικό Γυναικολογικό και Χειρουργικό Κέντρο κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-552/11) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Σύμβαση περί χρηματοδοτικής συνδρομής της Ένωσης υπέρ προγράμματος στον τομέα της ιατρικής συνεργασίας - Χρεωστικό σημείωμα - Συμβατική φύση της διαφοράς - Πράξη μη υποκείμενη σε προσφυγή - Απαράδεκτο - Ανταγωγή με αίτημα καταβολής χρηματικού ποσού)
 2013/C 245/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Λητώ Μαιευτικό Γυναικολογικό και Χειρουργικό Κέντρο AE (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: E. Τζαννίνη)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Μ. Κοντού-Durande και S. Leujeune, επικουρούμενες από Ε. Πετρίτση, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως χρεωστικού σημειώματος εκδοθέντος από την Επιτροπή στις 9 Σεπτεμβρίου 2011 για την ανάκτηση του ποσού των 83 001,09 ευρώ το οποίο καταβλήθηκε στην προσφεύγουσα στο πλαίσιο χρηματοδοτικής συνδρομής προγράμματος και, αφετέρου, ανταγωγή με την οποία ζητείται να υποχρεωθεί η προσφεύγουσα στην καταβολή του εν λόγω ποσού πλέον τόκων.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ακυρώσεως ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τη Λητώ Μαιευτικό Γυναικολογικό και Χειρουργικό Κέντρο AE να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή το ποσό των 83 001,09 ευρώ ως κεφάλαιο και 11,37 ευρώ ημερησίως ως τόκους υπερημερίας απαιτητούς από 25ης Οκτωβρίου 2011 έως την ολοσχερή εξόφληση της κύριας οφειλής.
 3)
 Καταδικάζει τη Λητώ Μαιευτικό Γυναικολογικό και Χειρουργικό Κέντρο AE στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων και των εξόδων της διαδικασίας λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 6 της 7.1.2012.


text:
C 44/10 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.2.2003
 Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1308/70 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2) Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 1970, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του λίνου
 και της καννάβεως, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ)
 2826/2000 του Συμβουλίου, της 19ης ∆εκεμβρίου 2000, για (1 ) ΕΕ C 68 της 16.3.2002.
 ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης των γεωργικών προϊόντων
 στην εσωτερική αγορά, και ο κανονισμός (ΕΟΚ) 619/71 του
 Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1971, περί καθορισμού των
 γενικών κανόνων χορηγήσεως της ενισχύσεως για τον λίνο και
 την κάνναβη, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1420/
 98 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1998, πρέπει να ερμηνευ-
 θούν υπό την έννοια ότι αντιβαίνει σ' αυτούς εθνική νομοθεσία
 που απαγορεύει την καλλιέργεια και την κατοχή της βιομηχανικής ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 καννάβεως την οποία αφορούν οι εν λόγω κανονισμοί.
 (πρώτο τμήμα)
 ( 1) ΕΕ C 84 της 6.4.2002.
 της 16ης Ιανουαρίου 2003
 στην υπόθεση C-63/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας
 και Βορείου Ιρλανδίας (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 («Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς
 (πρώτο τμήμα) της οδηγίας 98/83/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο»)
 της 16ης Ιανουαρίου 2003 (2003/C 44/19)
 στην υπόθεση C-29/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας ( 1) (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 («Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 της οδηγίας 98/83/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο») στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (2003/C 44/18)
 Στην υπόθεση C-63/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 (εκπρόσωπος: M. Shotter) κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης
 Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: P. Ormond,
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί επικουρούμενη από την Μ. ∆ημητρίου, barrister), με αντικείμενο
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») να αναγνωριστεί ότι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας
 και Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να θεσπίσει, όσον αφορά τη
 Βόρεια Ιρλανδία και την Ουαλία, όλες τις αναγκαίες νομοθετικές,
 Στην υπόθεση C-29/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφω-
 (εκπρόσωπος: G. Valero Jordana) κατά Βασιλείου της Ισπανίας θεί με την οδηγία 98/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Νοεμβρίου
 (εκπρόσωπος: L. Fraguas Gadea), με αντικείμενο να αναγνωριστεί 1998, σχετικά με την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλω-
 ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να θεσπίσει ή, εν σης (EE L 330, σ. 32), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να
 πάση περιπτώσει, να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις αναγκαίες κοινοποιήσει τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις
 νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 17, παράγραφοι 1 και 2,
 να συμμορφωθεί με την οδηγία 98/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της της εν λόγω οδηγίας, το ∆ικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο
 3ης Νοεμβρίου 1998, σχετικά με την ποιότητα του νερού από τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, P. Jann και Α. Rosas
 ανθρώπινης κατανάλωσης (EE L 330, σ. 32), παρέβη τις υποχρεώ- (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας:
 σεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία, το ∆ικαστήριο (πρώτο R. Grass, εξέδωσε στις 16 Ιανουαρίου 2003, απόφαση με το
 τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, ακόλουθο διατακτικό:
 P. Jann και Α. Rosas (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 S. Alber, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 16 Ιανουαρίου 1) Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας
 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: Ιρλανδίας, παραλείποντας να θεσπίσει, όσον αφορά τη
 Βόρεια Ιρλανδία και την Ουαλία, όλες τις αναγκαίες νομοθε-
 1) Το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις τικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου
 αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατά- να συμμορφωθεί με την οδηγία 98/83/ΕΚ του Συμβουλίου,
 ξεις για να συμμορφωθεί με την οδηγία 98/83/ΕΚ του της 3ης Νοεμβρίου 1998, σχετικά με την ποιότητα του
 Συμβουλίου, της 3ης Νοεμβρίου 1998, σχετικά με την νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, παρέβη τις υποχρεώσεις
 ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, παρέβη τις που υπέχει από το άρθρο 17, παράγραφος 1, της εν λόγω
 υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία. οδηγίας.


text:
C 233/20 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28.9.2002
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-289/00 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-210/01 (1)
 (2002/C 233/32) (2002/C 233/35)
 Με διάταξη της 3ης Ιουλίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου Με διάταξη της 15ης Ιουλίου 2002 o Πρόεδρος του πρώτου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ- τμήματος του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφά-
 σεως C-289/00 (αίτηση του Corte d’appello di Genova για την σισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-210/01: Επιτροπή των
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Cantieri Navali Italiani SpA Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 (Fincantieri), Finmeccanica SpA κατά Federico Bianchi κ.λπ.
 (1 ) EE C 212 της 28.7.2001.
 ( 1) ΕΕ C 285 της 7.10.2000.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-458/01 (1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-352/00 (1)
 (2002/C 233/36)
 (2002/C 233/33)
 Με διάταξη της 19ης Ιουνίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 Με διάταξη της 2ας Ιουλίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-458/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 σεως C-352/00: Ιταλική ∆ημοκρατία κατά Συμβουλίου της
 Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 (1 ) ΕΕ C 84 της 6.4.2002.
 ( 1) EE C 355 της 9.12.2000.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-86/01 ( 1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-50/02 ( 1)
 (2002/C 233/34) (2002/C 233/37)
 Με διάταξη της 2ας Ιουλίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου Με διάταξη της 11ης Ιουλίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ- των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-86/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά σεως C-50/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 ∆ημοκρατίας της Αυστρίας. Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) ΕΕ C 118 της 21.4.2001. (1 ) ΕΕ C 84 της 6.4.2002.


text:
 26.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 233/6
 Προσφυγή της 8ης Ιουλίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Ουγγαρίας
 (Υπόθεση C-253/09)
 2009/C 233/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. Lyal και K. Ritzné Talabér)
 Καθής: Δημοκρατία της Ουγγαρίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Ουγγαρίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 18 ΕΚ, 39 ΕΚ και 43 ΕΚ, καθώς και από τα άρθρα 28 και 31 της Συμφωνίας ΕΟΧ, καθόσον επιφυλάσσει λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση σε περίπτωση αγοράς κατοικίας κείμενης στην Ουγγαρία σε αντικατάσταση κατοικίας κείμενης εντός άλλου κράτους μέλους σε σχέση με την αγορά κατοικίας κείμενης στην Ουγγαρία σε αντικατάσταση κατοικίας κείμενης στο ίδιο κράτος μέλος
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Ουγγαρίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αντικείμενο της παρούσας προσφυγής είναι ο ουγγρικός φορολογικός κανόνας δυνάμει του οποίου, προκειμένου να προσδιοριστεί η βάση επιβολής του φόρου που οφείλεται κατά τον χρόνο κτήσεως της κυριότητας κατοικίας κείμενης εντός της χώρας, επιτρέπεται η έκπτωση από την αξία της κατοικίας που κτήθηκε της τιμής της πωληθείσας κατοικίας εφόσον αυτή κείται εντός της χώρας.
 Η εν λόγω κανονιστική ρύθμιση αντίκειται προς την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων και προς την ελευθερία εγκαταστάσεως, σύμφωνα με τα άρθρα 18 ΕΚ, 39 ΕΚ και 43 ΕΚ, καθώς και με τα άρθρα 28 και 31 της Συμφωνίας ΕΟΧ.
 Αντικείμενο των προπαρατεθεισών διατάξεων του κοινοτικού δικαίου είναι η διευκόλυνση των πολιτών των κρατών μελών κατά την άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας οποιασδήποτε μορφής σε οποιοδήποτε μέρος της Κοινότητας και ταυτόχρονα η απαγόρευση οποιουδήποτε μέτρου το οποίο έχει ως συνέπεια οι πολίτες οποιουδήποτε κράτους μέλους της Κοινότητας, ποιούμενοι χρήση του δικαιώματός τους περί ελεύθερης κυκλοφορίας και προτιθέμενοι να ασκήσουν οικονομική δραστηριότητα στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, περιέρχονται ενδεχομένως σε δυσμενή κατάσταση. Κατά πάγια νομολογία, οι ανωτέρω διατάξεις, οι οποίες απαγορεύουν ή αποτρέπουν υπήκοο κράτους μέλους να εγκαταλείπει τη χώρα καταγωγής του προκειμένου να ασκήσει το δικαίωμά του περί ελεύθερης κυκλοφορίας, συνιστούν εμπόδια στην ανωτέρω ελευθερία έστω και αν εφαρμόζονται ανεξάρτητα από την ιθαγένεια των θιγομένων. Η αποτελούσα, πάντως, αντικείμενο της παρούσας προσφυγής ουγγρική φορολογική κανονιστική ρύθμιση συνιστά διάταξη φέρουσα τα εν λόγω χαρακτηριστικά γνωρίσματα.
 Πράγματι, λόγω του αποκλεισμού τους εκ του προπαρατεθέντος φορολογικού πλεονεκτήματος, οι αλλοδαποί ή οι Ούγγροι πολίτες, οι οποίοι, ποιούμενοι χρήση του δικαιώματός τους περί ελεύθερης κυκλοφορίας, διαμένουν επί ορισμένο χρόνο σε άλλο κράτος μέλος και αποκτούν εκεί κατοικία, διαθέτουν λιγότερα κίνητρα προκειμένου να αποκτήσουν κατοικία στην Ουγγαρία έναντι εκείνων που διαμένουν στην Ουγγαρία και έχουν αποκτήσει νέα κατοικία σε αντικατάσταση εκείνης που διέθεταν εντός της χώρας. Με τον τρόπο αυτόν, η ουγγρική κανονιστική ρύθμιση ενδέχεται να έχει προδήλως ως αποτέλεσμα την αποτροπή των πολιτών άλλων κρατών μελών από την εγκατάστασή τους στην Ουγγαρία. Η Επιτροπή εκτιμά ότι τα ανωτέρω πρόσωπα, τα οποία είχαν καταβάλει ενδεχομένως φόρους παρεμφερούς ύψους στο κράτος της προηγούμενης κατοικίας τους όταν είχαν προβεί στην αγορά της κατοικίας, τελούν στην ίδια κατάσταση με εκείνους που είχαν αποκτήσει την προηγούμενη κατοικία τους στην Ουγγαρία. Κατά συνέπεια, στα ανωτέρω πρόσωπα πρέπει να επιφυλάσσεται η αυτή μεταχείριση. Πάντως, δοθέντος ότι η ουγγρική κανονιστική ρύθμιση περιάγει σε περισσότερο επιζήμια κατάσταση εκείνους που αποκτούν στην Ουγγαρία κατοικία σε αντικατάσταση της κείμενης σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος κατοικίας, σε σύγκριση με εκείνους οι οποίοι επίσης είχαν αποκτήσει κατοικία και διέθεταν ήδη κατοικία εντός της χώρας, αντιμετωπίζει αντικειμενικώς πανομοιότυπες καταστάσεις κατ’ άνισο τρόπο και ως εκ τούτου συνιστά κανονιστική ρύθμιση εισάγουσα δυσμενή διάκριση.
 Το μοναδικό επιχείρημα που επικαλέστηκε η Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας δεν μπορεί να δικαιολογεί παρόμοια προσβολή του δικαίου.
 Πρώτον, όσον αφορά την ένσταση σχετικά με την ανάγκη διασφαλίσεως της συνοχής του φορολογικού συστήματος, επιβάλλεται η επισήμανση ότι, στην παρούσα υπόθεση, ουδεμία διαπιστώνεται άμεση σχέση μεταξύ του φορολογικού πλεονεκτήματος περί του οποίου πρόκειται και της αντισταθμίσεως του πλεονεκτήματος αυτού μέσω συγκεκριμένης βάσεως επιβολής του φόρου, γεγονός το οποίο συνιστά, αντιθέτως, προαπαιτούμενο ώστε η προβαλλόμενη ανάγκη διασφαλίσεως της συνοχής του φορολογικού συστήματος να δύναται να αποτελεί δικαιολογημένο περιορισμό της ασκήσεως των θεμελιωδών ελευθεριών. Από οικονομικής απόψεως ουδεμία υφίσταται άμεση σχέση μεταξύ της αγοράς άλλης κατοικίας και της υποχρεώσεως καταβολής του φόρου, αλλά και της πωλήσεως της πρώτης κατοικίας και των καταβληθέντων κατά τον χρόνο αυτόν φόρο, στοιχείων που μόνον ο Ούγγρος νομοθέτης συνδέει μεταξύ τους.
 Τέλος, όσον αφορά το επιχείρημα που διατύπωσε η Ουγγρική Κυβέρνηση ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι σοβαρές διοικητικής φύσεως δυσχέρειες που θα συνεπάγονταν τα πωληθέντα σε άλλο κράτος μέλος ακίνητα και οι καταβληθέντες κατά τον χρόνο εκείνο φόροι για την αγορά τους, καθώς και η πρόληψη των τυχόν καταχρήσεων που συνδέονται με τις εν λόγω πράξεις, η Επιτροπή διευκρινίζει ότι οι τυχόν διοικητικές δυσχέρειες δεν μπορούν να δικαιολογούν σε καμία περίπτωση την παραβίαση των διασφαλιζομένων από το κοινοτικό δίκαιο θεμελιωδών ελευθεριών. Ασφαλώς, η Δημοκρατία της Ουγγαρίας έχει τη δυνατότητα να επιβάλει συγκεκριμένες προϋποθέσεις προκειμένου να έχει πρόσβαση στις αναγκαίες πληροφορίες, πλην όμως οι προϋποθέσεις αυτές δεν μπορούν να είναι δυσανάλογες σε σχέση με τον επιδιωκόμενο στόχο.


text:
 26.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 202/16
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Μαΐου 2017 — Schräder κατά ΚΓΦΠ — Hansson (SEIMORA)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-425/15, T-426/15 και T-428/15) (1)
 ((Φυτικές ποικιλίες - Aίτημα περί εκπτώσεως από το κοινοτικό δικαίωμα επί φυτικής ποικιλίας που είχε χορηγηθεί για την ποικιλία SEIMORA - Αίτημα ανακλήσεως του κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας που είχε χορηγηθεί για την ποικιλία SEIMORA - Αίτημα περί χορηγήσεως κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας για την ποικιλία SUMOST 02 - Σύνθεση του τμήματος προσφυγών του ΚΓΦΠ - Αρχή της αμεροληψίας))
 (2017/C 202/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ralf Schräder (Lüdinghausen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Leidereiter, δικηγόρος)
 Καθού: Κοινοτικό Γραφείο Φυτικών Ποικιλιών (ΚΓΦΠ) (εκπρόσωποι: M. Ekvad και F. Mattina, επικουρούμενοι από τους A. von Mühlendahl και H. Hartwig, δικηγόρους)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΚΓΦΠ, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Jørn Hansson (Søndersø, Δανία) (εκπρόσωποι: G. Würtenberger και R. Kunze, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Στην υπόθεση T-425/15, προσφυγή κατά της αποφάσεως του τμήματος προσφυγών του ΚΓΦΠ της 24ης Φεβρουαρίου 2015 (υπόθεση A 003/2010), αφορώσας αίτημα εκπτώσεως από το χορηγηθέν για την ποικιλία SEIMORA κοινοτικό δικαίωμα επί φυτικής ποικιλίας· στην υπόθεση T-426/15, προσφυγή κατά της αποφάσεως του τμήματος προσφυγών του ΚΓΦΠ της 24ης Φεβρουαρίου 2015 (υπόθεση A 002/2014), αφορώσας αίτημα ανακλήσεως του χορηγηθέντος για την ποικιλία SEIMORA κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας· και στην υπόθεση T-428/15, προσφυγή κατά της αποφάσεως του τμήματος προσφυγών του ΚΓΦΠ της 24ης Φεβρουαρίου 2015 (υπόθεση A 007/2009), αφορώσας αίτημα περί χορηγήσεως κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας για την ποικιλία SUMOST 02.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 2)
 Καταδικάζει τον Ralf Schräder στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 328 της 5.10.2015.


text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/18
 Αναίρεση που άσκησε στις 14 Μαΐου 2007 η Derya Beyatli κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα) στις 5 Μαρτίου 2007 στην υπόθεση T-455/04: Derya Beyatli και Armagan Candan κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-238/07 P)
 (2007/C 183/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Derya Beyatli (εκπρόσωπος: Α. Δημητριάδης, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της αναιρεσίβλητης της 5ης Μαΐου 2004·
 —
 να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη πρέπει να αναιρεθεί για τους ακόλουθους λόγους:
 Το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη ως εκ του ότι παρέλειψε να αναζητήσει αποδείξεις μέσω μέτρων ανάκρισης ή έρευνας για το άνοιγμα των αρχείων όχι μόνον του EPSO (Ευρωπαϊκού Γραφείου Επιλογής Προσωπικού), αλλά και τις Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στην Κύπρο και/ή της Επιτροπής γενικώς.
 Λόγω της παραλείψεως του Πρωτοδικείου, η αναιρεσίβλητη δεν αποκάλυψε το σύνολο της σχετικής αλληλογραφίας μεταξύ της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στην Κύπρο και/ή της Επιτροπής και/ή του EPSO. Επομένως, κατά τη διάρκεια της ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασίας, προσεβλήθησαν τα δικαιώματα δίκαιης ακροάσεως της αναιρεσείουσας.


text:
Αριθ. C 77/12 Γ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16 . 3 . 96
 Λογοι ακυρώσεως και κυριότερα επιχειρήματα — την αρχή της ακροάσεως του διοικημένου ,
 — την υποχρέωση αιτιολογήσεως.
 H προσφεύγουσα εταιρεία έχει στην κυριότητά της μια «ζώνη
 υδατοκαλλιέργειας», η οποία βρίσκεται στην κοινότητα της β ) Παράβαση κανόνων δικαίου που αφορούν την εφαρμο
 Rosolina , στην επαρχία του Rovigo, κατά μήκος της ακτής της γή της συνθήκης, και ειδικότερα των άρθρων 44 του
 Βόρειας Αδριατικής θάλασσας. Το 1990 καταβλήθηκε στην κανονισμού ( ΕΟΚ ) αριθ . 4028/86 και 7 του κανονισμού
 προσφεύγουσα από την Επιτροπή , κατ' εφαρμογή του κανο ( ΕΟΚ ) αριθ . 1116/88: η προσβαλλόμενη πράξη αποτελεί
 νισμού (ΕΟΚ) αριθ . 4028/86, ενίσχυση ύψους 1 103 646 181 απόφαση αθέμιτης μειώσεως της εγκριθείσας προηγου
 ιταλικών λιρών για την πραγματοποίηση έργων εκσυχρονι μένης ενισχύσεως, χωρίς εντούτοις να έχει κινηθεί προ
 σμού και συστηματοποιήσεις των εγκαταστάσεων της προ σηκόντως η διαδικασία αναστολής, μειώσεως ή καταργή
 σφεύγουσας που προορίζονται για ιχθυοκαλλιέργεια. Μια σεως του άρθρου 44 του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ. 4028/86
 άλλη αναλογική ενίσχυση , ύψους 827 734 635 ιταλικών λιρών, και χωρίς να τηρηθούν ταυτόχρονα και προληπτικά οι
 επρόκειτο να καταβληθεί από το ιταλικό Δημόσιο. υποχρεώσεις που επιβάλλει στην Επιτροπή το άρθρο 7
 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 116/88 .
 Μετά την αποπεράτωση των έργων , στις 23 Δεκεμβρίου 1993
 η προσφεύγουσα εταιρεία υπέβαλε στο αρμόδιο ιταλικό γ) Κατάχρηση εξουσίας: η Επιτροπή άσκησε μια — κατά τα
 υπουργείο και στην Επιτροπή αίτηση εξακριβώσεως της φαινόμενα — συμβουλευτική εξουσία, προκειμένου να
 εκτελέσεως του σχεδίου . Στις 8 Φεβρουαρίου 1994 το ιταλικό επιτύχει στην πραγματικότητα ένα τελείως διαφορετικό
 υπουργείο διέταξε τη διενέργεια κατ ' αρχάς επιτόπιας τεχνι αποτέλεσμα, και συγκεκριμένα την πραγματική μείωση
 κής επιθεωρήσεως εκ μέρους του Ufficio del Genio Civile , η της ενισχύσεως.
 οποία είναι υποχρεωτική κατά την εθνική νομοθεσία. Κατό Αφού ακυρωθεί η προσβαλλόμενη πράξη σύμφωνα με το
 πιν της επιθεωρήσεως αυτής το Ufficio απέστειλε στην προβαλλόμενο αίτημα, θα είναι εύκολο να διαπιστωθεί ότι το
 προσφεύγουσα και στο υπουργείο έκθεση , στην οποία επε κοινοτικό όργανο που την εξέδωσε προξένησε στην προ
 σήμαινε ότι υπήρχαν ορισμένες αλλαγές σε σχέση με το σφεύγουσα εταιρία, τη δικαιούχο της ενισχύσεως , ζημία
 σχέδιο. Την 1η Φεβρουαρίου 1995 οι επιθεωρητές του συνιστάμενη στη σημαντική μείωση της χορηγηθείσας ενι
 υπουργείου διενήργησαν, εντός των ορίων των αρμοδιοτή σχύσεως , αφενός ως προς το ποσοστό που βαρύνει την
 των τους, τον έλεγχο της αποπερατώσεως των έργων και Ευρωπαϊκή Ένωση και αφετέρου ως προς το ποσοστό που
 συνέταξαν τη σχετική έκθεση στις 25 Μαίου 1995 . Στην βαρύνει το ιταλικό δημόσιο, και ότι για τη ζημία αυτή πρέπει
 έκθεση αυτή οι επιθεωρητές επισημαίνουν, ειδικότερα, όχι να καταβληθεί αποζημίωση κατ 1 εφαρμογή των άρθρων 178
 μόνο τις αλλαγές που είχαν διαπιστωθεί από το Ufficio, αλλά και 215 της συνθήκης. H αποζημίωση αυτή δεν πρέπει να
 και άλλες παρεκκλίσεις σε σχέση με το σχέδιο. Τούτο είχε ως
 υπολείπεται των τόκων που είναι αναγκαίοι για την κάλυψη
 συνέπεια, κατά το υπουργείο, ότι το σύνολο των δαπανών του διαφυγόντος κέρδους ή των τόκων υπερημερίας επί του
 που έπρεπε να ληφθεί υπόψη για τον υπολογισμό της επίμαχου ποσού : για την αποζημίωση αυτή δηλαδή πρέπει να
 ενισχύσεως δεν ισούνταν πλέον με 2 697 729 000 ιταλικές ληφθούν υπόψη οι σημαντικές οικονομικές επιβαρύνσεις που
 λίρες, όπως προβλεπόταν στην απόφαση της Επιτροπής, αναγκάστηκε να υποστεί η προσφεύγουσα .
 αλλά με 1 907 350 101 ιταλικές λίρες , δηλαδή μειωνόταν κατά
 720 378 899 ιταλικές λίρες. Σε σχέση με την έκθεση των
 επιθεωρητών του υπουργείου η προσφεύγουσα διατύπωσε
 μια σειρά εγγράφων παρατηρήσεων, με τις οποίες ισχυριζό
 ταν ότι η έκθεση αυτή ήταν αβάσιμη και ζητούσε τη Προσφυγή των Marie-Thérèse Danielsson, Pierre Largenteau
 διενέργεια νέου ελέγχου . Στις 14 Νοεμβρίου 1995 το υπουρ και Edwin Haoa κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 γείο ανακοίνωσε στην προσφεύγουσα ότι είχε απορριφθεί η Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1995
 αίτησή της για νέο έλεγχο. Αυτό που έχει τη μεγαλύτερη (Υπόθεση Τ-219/95)
 σημασία εν προκειμένω είναι ότι στην υπουργική απόφαση (96/C 77/30
 αναφέρεται ρητά ότι η απόφαση αυτή συνιστά πλήρη
 συμμόρφωση προς τη γνώμη που διατύπωσε η Ευρωπαϊκή (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Επιτροπή με έγγραφο της 27ης Οκτωβρίου 1995 . H παρούσα
 προσφυγή ασκείται κατά της πράξεως αυτής της Επιτροπής , Οι Marie-Thérèse Danielsson, Pierre Largenteau και Edwin
 η οποία, μολονότι εκδόθηκε υπό τη μορφή άλλης πράξεως, Haoa, κάτοικοι Ταϊτής (Γαλλική Πολυνησία), εκπροσωπού
 αποτελεί στην πραγματικότητα απόφαση που βλάπτει άμεσα μενοι από τον Phon van den Biesen, του δικηγορικού
 τα συμφέροντα της προσφεύγουσας και έχει ως διττό αποτέ γραφείου Van den Biesen Prakken Böhler, Άμστερνταμ, και
 λεσμα τη μείωση αφενός της κοινοτικής ενισχύσεως και τον Denis Waelbroek, του δικηγορικού γραφείου Liedekerke
 αφετέρου της ενισχύσεως του κράτους μέλους . Wolters Waelbroeck & Kilpatrick , Βρυξέλλες, επικουρούμε
 νος από τους Dr Gerrit Betlem , του Nederlands Instituut voor
 H προσφυγή στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: Sociaal en Economisch Recht, Ουτρέχτη , και Sven Deimann,
 του Johan W. Goethe Universität , Frankfurt am Main, με
 α) Παράβαση ουσιώδους τύπου : H προσβαλλόμενη πράξη αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Déi Gréng, 31 Grand'Rue ,
 δεν ανταποκρίνεται και δεν τηρεί ορισμένους ουσιώδεις άσκησαν στις 2 Δεκμβρίου 1995 , ενώπιον του Πρωτοδικείου
 τύπους που προβλέπει το κοινοτικό δίκαιο προς διασφά των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτρο
 λιση των θεμελιωδών συμφερόντων των δικαιουμένων, πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ιδίως δε:
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο :
 — την αρχή της συλλογικής δράσεως της Επιτροπής,
 — να ακυρώσει την αφορώσα τις γαλλικές πυρηνικές δοκι
 — την κοινοτική αρχή της ασφάλειας δικαίου , μές απόφαση της Επιτροπής της 23ης Οκτωβρίου 1995 ,
 ---pagebreak--- 16 . 3 . 96 1 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 77/13
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. Προσφυγή της Φωτεινής Χίου κατα της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις
 13 Δεκεμβρίου 1995
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση Τ-225/95)
 Οι τρεις προσφεύγοντες, υπήκοοι και κάτοικοι της Ταϊτής (96/C 77/31 )
 (Γαλλική Πολυνησία), βάλλουν κατά της αποφάσεως της
 Επιτροπής της 23ης Οκτωβρίου 1995 , με την οποία η
 Επιτροπή παρέσχε τη σύμφωνη γνώμη της, βάσει του άρ (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 θρου 34, παράγραφος 2 , της συνθήκης ΕΚΑΕ , στις γαλλικές
 πυρηνικές δοκιμές επί της κειμένης στον Ειρηνικό ωκεανό
 ατόλλης Μουρουρόα. Επικουρικώς, η παρούσα προσφυγή H Φωτεινή Χίου , κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη
 πρέπει να θεωρηθεί ότι στρέφεται κατά της αποφάσεως με από τον Lucas Vogel, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο
 την οποία η Επιτροπή αρνήθηκε να θεωρήσει ότι το άρθρο 34 Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Christian Kremer, 8-10 rue
 έχει εφαρμογή στις γαλλικές πυρηνικές δοκιμές . Mathias Hardt, άσκησε στις 13 Δεκεμβρίου 1995 ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 Οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι το καθού θεσμικό κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 όργανο παρέβη , με την απόφαση αυτή και με τον τρόπο κατά
 τον οποίο αυτή ελήφθη , τις υποχρεώσεις που υπέχει από το
 κοινοτικό δίκαιο, ειδικότερα από τη συνθήκη Ευρατόμ και H προσφεύγουσα ζητεί απο το Πρωτοδικείο:
 την οδηγία 88/835/Ευρατόμ του Συμβουλίου . Επί του σημείου
 αυτού τονίζουν ότι η Επιτροπή θα έπρεπε να δώσει τελολο
 γική ερμηνεία στην έννοια « πειράματα ιδιαιτέρως επι — να ακυρώσει την απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η
 κίνδυνα» (άρθρο 34), η οποία τουλάχιστον, ενόψει του διοικητική ένστασή της κατά της αποφάσεως της Επιτρο
 προοιμίου της συνθήκης , θα έπρεπε να τονίζει την πρόληψη πής της 18ης Νοεμβρίου 1994,
 των κινδύνων για την υγεία και την ασφάλεια, αντί να δώσει
 μια ερμηνεία η οποία αναφέρεται απλώς στον «αισθητό
 — εφόσον υφίσταται ανάγκη , να ακυρώσει την απόφαση της
 κίνδυνο σημαντικής εκθέσεως του πληθυσμού και των Επιτροπής της 1 8ης Νοεμβρίου περί μη εγγραφής της στον
 εργαζομένων στις ιοντίζουσες ακτινοβολίες». Βάσει αυτής πίνακα επιτυχόντων του εσωτερικού διαγωνισμού για τη
 της τελολογικής ερμηνείας, η Επιτροπή θα έπρεπε να είχε
 διενεργήσει μια πολύ ευρύτερη και ενδελεχή έρευνα, όσον
 μετάβαση από την κατηγορία C στην κατηγορία B ,
 αφορά τους πιθανούς κινδύνους για την υγεία και την
 ασφάλεια. — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Επιπλέον, κατά την εφαρμογή του άρθρου 34 της συνθήκης
 ΕΚΑΕ, η Επιτροπή πρέπει να λαμβάνει υπόψη και τις τρεις Λογοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 βασικές αρχές που περιέχονται στο άρθρο 6 της οδηγίας, ήτοι
 ότι κάθε δραστηριότητα που συνεπάγεται έκθεση σε ιοντί
 ζουσα ακτινοβολία πρέπει να δικαιολογείται από τα πλεο Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλ
 νεκτήματα που παρέχει, την αρχή [ακτινοβολία] «χαμηλότε λει ισχυρισμούς και επιχειρήματα παρόμοια με εκείνα που
 ρη όσο είναι ευλόγως δυνατό» και την ανάγκη καθορισμού προβάλλονται στην υπόθεση Τ-159/95 .
 ειδικών ανωτάτων δόσεων. Ωστόσο, η Επιτροπή περιορίστη
 κε αναιτιολόγητα στην εφαρμογή της τρίτης μόνον αρχής .
 Επικαλείται επίσης πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, υπογραμ
 μίζοντας, αφενός, ότι είναι κάτοχος διαφόρων πανεπιστημια
 H Επιτροπή αγνόησε επίσης κρίσιμους κανόνες του διεθνούς κών τίτλων και ότι είναι επιφορτισμένη , από το 1992, με
 δικαίου , συμπεριλαμβανομένης της συμβάσεως των Ηνωμέ καθήκοντα υπερβαίνοντα κατά πολύ τα καθήκοντα της
 νων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας, του 1982 , τη κατηγορίας C και, αφετέρου , ότι η επίδοσή της στην προφο
 συμφωνία του ASEAN (συνδέσμου των κρατών της νοτιοα ρική δοκιμασία έπρεπε να βαθμολογηθεί με βαθμό ανώτερο
 νατολικής Ασίας) για τη διατήρηση της φύσης και των των ελαχίστων απαιτουμένων μονάδων. H προσφεύγουσα
 φυσικών πόρων του 1985 , και τη σύμβαση για τη βιολογική υποστηρίζει, εξάλλου , ότι το πρόσοδο που προήδρευε της
 ποικιλομορφία, του 1992 . εξεταστικής επιτροπής δεν διέθετε την απαραίτητη ανεξαρ
 τησία για να αξιολογήσει τα προσόντα της, δεδομένου ότι είχε
 Τέλος, υποστηρίζεται περαιτέρω ότι η Επιτροπή προσέβαλε επίσης υπάρξει πρόεδρος της εξεταστικής επιτροπής προη
 θεμελιώδη δικαιώματα των προσφευγόντων, μερικά από τα γουμένου διαγωνισμού , τα αποτελέσματα του οποίου αποτε
 οποία είναι το δικαίωμα στη ζωή , όπως διασφαλίζεται με το λούν αντικείμενο προσφυγής η οποία έχει ασκηθεί από την
 άρθρο 2 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως περί των Ανθρωπίνων προσφεύγουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου . H προσφεύγου
 Δικαιωμάτων και το άρθρο 6 του Συμφώνου των Ηνωμένων σα επικαλείται, συναφώς, παράβαση του άρθρου 14 του
 Εθνών περί των Ατομικών και Πολιτικών δικαιωμάτων, Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων
 καθώς και το δικαίωμα στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή , καθώς και των κανόνων που διέπουν τις εργασίες της
 όπως διασφαλίζεται με το άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Συμβά εξεταστικής επιτροπής.
 σεως περί των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Baden-Württemberg στις 22 Σεπτεμβρίου 2008 — Swiss Caps AG κατά Hauptzollamt Singen
 (Υπόθεση C-410/08)
 (2008/C 313/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Baden-Württemberg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Swiss Caps AG
 Καθού: Hauptzollamt Singen
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει η κλάση 1517 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας [παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987 — Συνδυασμένη Ονοματολογία (ΣΟ)] (1) την έννοια ότι πρέπει να κατατάσσονται σ' αυτήν παρασκευάσματα αποτελούμενα από ένα μόνο —συμπυκνωμένο— λάδι ή λίπος, στο οποίο έχει προστεθεί μόνο βιταμίνη Ε χωρίς άλλη επεξεργασία;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Έχει η κλάση 1517 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας την έννοια ότι η προσθήκη συμπυκνωμένης βιταμίνης Ε (συμπυκνωμένη δ-άλφα- τοκοφερόλη), σε αναλογία 22,8 mg ανά 600 mg συμπυκνωμένου ιχθυελαίου (Incromega EPA SR 500 TG) αποκλείει την κατάταξη του εμπορεύματος σ' αυτή τη δασμολογική κλάση;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα και αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα:
 Έχει το σημείο 5 των γενικών κανόνων για την ερμηνεία της Συνδυασμένης Ονοματολογίας την έννοια ότι περικάλυμμα κάψουλας το οποίο αποτελείται από 212,8 mg ζελατίνης, 77,7 mg γλυκερίνης και 159,6 mg καθαρού νερού και περικλείει ουσία αποτελούσα τροφικό συμπλήρωμα πρέπει να θεωρείται συσκευασία;
 4)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα:
 Έχει το σημείο 5 των γενικών κανόνων για την ερμηνεία της Συνδυασμένης Ονοματολογίας την έννοια ότι περικάλυμμα κάψουλας το οποίο αποτελείται από 212,8 mg ζελατίνης, 77,7 mg γλυκερίνης και 159,6 mg καθαρού νερού και περικλείει ουσία αποτελούσα τροφικό συμπλήρωμα πρέπει να θεωρείται συσκευασία; Έχει η κλάση 1517 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας την έννοια ότι περικάλυμμα κάψουλας το οποίο αποτελείται από 212,8 mg ζελατίνης, 77,7 mg γλυκερίνης και 159,6 mg καθαρού νερού αποκλείει την κατάταξή της στη δασμολογική αυτή κλάση;
 (1) ΕΕ L 256, σ. 1.


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/53
 Προσφυγή της 6ης Ιουλίου 2011 — Bial — Portela & Ca κατά ΓΕΕΑ — Isdin (ZEBEXIR)
 (Υπόθεση T-366/11)
 2011/C 269/118
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bial — Portela & Ca, SA (São Mamede do Coronado, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: B. Braga da Cruz και J. M. Pimenta, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Isdin, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 6ης Απριλίου 2011 στην υπόθεση R 1212/2009-1·
 —
 να υποχρεώσει το καθού να απορρίψει την αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος αριθ. 6809008 «ZEBEXIR»· και
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα·
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «ZEBEXIR», για προϊόντα των κλάσεων 3 και 5 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αρ. 6809008
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το καταχωρισμένο υπ’ αρ. 3424223 κοινοτικό λεκτικό σήμα «ZEBINIX», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 5 και 42
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009, του Συμβουλίου καθόσον το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι τα επίμαχα σήματα δεν ήταν παρόμοια σε βαθμό που να προκαλείται σύγχυση


text:
C 355/28 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 9.12.2000
 Προσφυγη ́ της επιχειρη ́σεως Ηοtel Cipriani κατα ́ της Επιτρο- Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 16 Σεπτεμβρι ́ου 2000 προσφυγη ́
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 16 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (Υπο ́θεση Τ-254/00)
 — να ακυρω ́σει τα α ́ρθρα 1 και 2 της αποφα ́σεως 2000/394/ΕΚ
 (2000/C 355/61) της Επιτροπη ́ς, της 25ης Νοεμβρι ́ου 1999
 — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 5 της ́διας
 ι αποφα ́σεως
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Η επιχει ́ρηση Ηοtel Cipriani, εκπροσωπου ́μενη απο ́ την Marina
 Marinoni, δικηγο ́ρο Βενετι ́ας, και τους Gian Michele Roberti και Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Francesco Sciaudone, δικηγο ́ρους Νεαπο ́λεως, α ́σκησε ενω ́πιον
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 16 Σεπτεμ-
 βρι ́ου 2000 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοια με
 Κοινοτη ́των. εκει ́να που προβλη ́θηκαν στις υποθε ́σεις T-234/00, Fondazione
 Opera S. Maria della Carità κατα ́ Επιτροπη ́ς και T-235/00,
 Codess Sociale κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς (1).
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση 2000/394/ΕΚ της Επιτροπη ́ς· (1) Που δεν ́εχουν ακο ́μη δημοσιευθει ́.
 — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 5 της εν λο ́γω
 αποφα ́σεως·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Προσφυγη ́ της Compagnia Generale delle Acque κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 14 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοιοι με
 τους προβαλλο ́μενους στα πλαι ́σια των υποθε ́σεων Τ-234/00,
 Fondazione Opera S. Maria della Carità κατα ́ Επιτροπη ́ς, και (Υπο ́θεση T-264/00)
 Τ-235/00, Codess Sociale κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς (1).
 (2000/C 355/63)
 Προβα ́λλεται συγκεκριμε ́να η παρα ́βαση του α ́ρθρου 87, παρα ́γρα-
 φοι 1 και 3, στοιχει ́α γ' και δ', ΕΚ, καθω ́ς και η παραβι ́αση των
 αρχω ́ν της αναλογικο ́τητας και της ́σης ι μεταχειρι ́σεως απο ́ την (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 απο ́φαση περι ́ επιστροφη ́ς της εν λο ́γω ενισχυ ́σεως.
 Η Compagnia Generale delle Acque, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τους Αlfredo Biagini, Andrea Bortoluzzi και Paolo Pettinelli,
 (1) Μη ακο ́μη δημοσιευθει ́σες στην Επι ́σημη Εφημερι ́δα. δικηγο ́ρους Βενετι ́ας, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 14 Σεπτεμβρι ́ου 2000 προσφυγη ́
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση 2000/394/ΕΚ της Επιτροπη ́ς
 Προσφυγη ́ των Cooperativa San Marco fra lavoratori della
 piccola pesca — Burano s.c.r.l. κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 16 Σεπτεμβρι ́ου
 2000
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Υποθε ́σεις T-260/00, T-261/00, T-262/00 και T-263/00)
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοια με
 (2000/C 355/62) εκει ́να που προβα ́λλονται στις υποθε ́σεις T-234/00, Fondazione
 Opera S. Maria della Carità κατα ́ Επιτροπη ́ς και T-235/00,
 Codess Sociale κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς (1).
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 (1) Που δεν ́εχουν ακο ́μη δημοσιευθει ́.
 Οι Cooperativa San Marco fra lavoratori della piccola pesca —
 Burano s.c.r.l. κ.λπ., εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον Αlessio Vianello,
 δικηγο ́ρο Βενετι ́ας, α ́σκησαν ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των


text:
 13.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 238/29
 Προσφυγή της 14ης Ιουνίου 2011 — Leopardi Dittajuti κατά ΓΕΕΑ — Llopart Vilarós (CONTE LEOPARDI DITTAJUTI)
 (Υπόθεση T-303/11)
 2011/C 238/50
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Piervittorio Francesco Leopardi Dittajuti (Numana, Ιταλία) (εκπρόσωποι: D. De Simone, D. Demarinis, και G. Orsoni, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Pedro Llopart Vilarós (Sant Sadurní D'Anoia, Ισπανία)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 6ης Απριλίου 2011 στην υπόθεση R 1437/2010-2, και να υποχρεώσει το ΓΕΕΑ να λάβει τα αναγκαία μέτρα για την εκτέλεση της απόφασης· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα όλων των διαδικασιών.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Ο προσφεύγων
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «CONTE LEOPARDI DITTAJUTI», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 33, 35, 40, και 43 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 6428338
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: το καταχωρισθέν με αριθ. 2073540 ισπανικό εικονιστικό σήμα «Leopardi», για προϊόντα της κλάσεως 33
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχθηκε την ανακοπή ως προς ορισμένα από τα επίμαχα προϊόντα και υπηρεσίες
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής ως απαράδεκτης
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 60 του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, των κανόνων 49, παράγραφος 1, 20, παράγραφος 7, στοιχείο γ’, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, που έχει εφαρμογή στη διαδικασία προσφυγής κατά τον κανόνα 50, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, καθόσον το τμήμα προσφυγών: (i) έκρινε εσφαλμένως ότι δεν πρέπει να ανασταλεί η διαδικασία και να μετατεθεί η προθεσμία όπως από κοινού ζήτησαν οι διάδικοι· (ii) έλαβε υπόψη του εσφαλμένως το κοινό αίτημα των διαδίκων μόνο μετά την παρέλευση της προθεσμίας υποβολής των λόγων προσφυγής, εμποδίζοντας έτσι στην πράξη τον οικείο διάδικο να υποβάλει τα σχετικά δικόγραφα εμπροθέσμως με συνέπεια τη λήξη της προθεσμίας· και (iii) δεν έλαβε υπόψη τους λόγους της προσφυγής, αν και είχαν υποβληθεί εμπροθέσμως, κατά παράβαση των διαδικαστικών απαιτήσεων και κατά παράβαση της γενικής αρχής της οικονομίας της διαδικασίας και της διατήρησης της ισχύος των στοιχείων της δικογραφίας.


text:
1.11.97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων C 331/11
 7. Προκύπτει απο το άρθρο 222 της συνθήκης ΕΚ ή απο ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων
 την κατ' αναλογία εφαρμογή του άρθρου 174 της αναίρεση κατά της διατάξεως που εξέδωσε στις 9 Ιουλίου
 συνθήκης ΕΚ ότι το δικαίωμα που μπορεί να θεμελιωθεί 1997 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην
 εν προκειμένω, εν πάση περιπτώσει, στο άρθρο 119 της υπόθεση Τ-63/96 ('), Augusto Fichtner κατά Επιτροπής των
 συνθήκης ΕΚ ή στην οδηγία 75/117/ΕΟΚ, για αμοιβή Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 σύμφωνα με τις ρυθμίσεις άλλης συλλογικής συμβάσεως
 (εφόσον ταυτίζονται τα μέρη της συλλογικής συμβάσεως)
 γεννάται μόνον αφ' ής στιγμής διαπιστωθεί από το ΔΕΚ; O αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο να ακυρώσει τη διά
 ταξη του Πρωτοδικείου (τέταρτο τμήμα) της 9ης Ιουλίου
 C ) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 42. 1997 στην υπόθεση Τ-63/96, η οποία κοινοποιήθηκε στον
 αναιρεσείοντα στις 11 Ιουλίου 1997 και με την οποία απορ
 ρίπτεται η προσφυγή, και να αναπέμψει αυτούσια την υπό
 θεση στο Πρωτοδικείο προς εκδίκαση.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπε
 βαλε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Πειραιά (όγδοο τμήμα),
 με απόφαση της 30ής Ιουνίου 1997, στην υπόθεση Royal Το εισαγωγικό της σε πρώτο βαθμό δίκης δικόγραφο κατα
 Bank of Scotland Pic κατά Ελληνικού Δημοσίου τέθηκε εγκαίρως και νομοτύπως στις 10 Μαΐου 1996 και
 στρέφεται κατά της αποφάσεως της 5ης Φεβρουαρίου 1996,
 (Υπόθεση C-311/97) η οποία κοινοποιήθηκε ιεραρχικώς στον Fichtner στις 20 Φε
 (97/C 331/18) βρουαρίου 1996.
 Με απόφαση της 30ής Ιουνίου 1997, η οποία περιήλθε στη Αυτή είναι αναμφισβήτητα η πράξη που πρέπει να θεωρηθεί
 γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ως περατώνουσα τη διαδικασία της διοικητικής ενστάσεως.
 στις 8 Σεπτεμβρίου 1997, το Διοικητικό Πρωτοδικείο Πειραιά Το περιεχόμενο της ανακοινώσεως του γενικού διευθυντή της
 (όγδοο τμήμα), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Royal Διευθύνσεως «Δικαιώματα και Υποχρεώσεις» της ΓΔ IX είναι
 Bank of Scotland Pic και Ελληνικού Δημοσίου, που εκκρεμεί σαφές επ' αυτού, οπότε δεν πρόκειται, όπως υποστηρίζει η
 ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα Επιτροπή, για απλή διευκρινιστική απάντηση ούτε για επιβε
 στικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος: βαιωτική πράξη.
 Αν η προαναφερόμενη διατάξη του άρθρου 109 παρά Πάντως, επικουρικώς, στην απίθανη περίπτωση που το
 γραφος 1 στοιχείο α) του κώδικα φορολογίας εισοδήματος Δικαστήριο απορρίψει τις νομικές αιτιάσεις του αναιρεσείο
 του νόμου αριθ. 2238/1994 (ΦΕΚ 151 A), η οποία επιβάλλει ντος, καλείται να αναγνωρίσει τη συγγνωστή πλάνη του τελευ
 διαφορετική φορολογική επιβάρυνση σε βάρος των αλλο ταίου. Πράγματι, όπως ορθά τονίζεται στο σκεπτικό της
 δαπών εταιρειών, διά της εφαρμογής του εκ ποσοστού 40% προσβαλλομένης διατάξεως, κατά πάγια νομολογία του
 φορολογικού συντελεστή επί των φορολογητέων εισοδη Πρωτοδικείου, η μη τήρηση των προθεσμιών που τάσσει το
 μάτων τους, έναντι των ημεδαπών εταιρειών, στις οποίες άρθρο 91 παράγραφος 3 του κανονισμού υπηρεσιακής
 εφαρμόζεται φορολογικός συντελεστής εκ ποσοστού 35% , καταστάσεως των υπαλλήλων δεν αποτελεί εμπόδιο για
 είναι επιτρεπτή και ανεκτή από το κοινοτικό δίκαιο, και ειδι το παραδεκτό προσφυγής αν o προσφεύγων υπέπεσε σε
 κότερα αν είναι σύμφωνη με τις διατάξεις των άρθρων 7 και συγγνωστή πλάνη .
 52 της συνθήκης, δηλαδή αν η Ελληνική Πολιτεία δικαιούται
 να επιβάλει την ανωτέρω διαφορετική φορολογική μεταχεί (' ΕΕ C 233 της 10. 8 . 1996, σ. 9.
 ριση σε βάρος των αλλοδαπών εταιρειών.
 Αίτηση αναιρεσεως του Augusto Fichtner, υπαλλήλου της Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κατοίκου Besozzo κατά Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 10 Σεπτεμ
 (Varese Ιταλίας), ασκηθείσα στις 8 Σεπτεμβρίου 1997, κατά βρίου 1997
 της διατάξεως που εξέδωσε στις 9 Ιουλίου 1997 το Πρωτοδι (Υπόθεση C-313/97)
 κείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Τ-63/96,
 Augusto Fichtner κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών (97/C 331/20)
 Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-312/97 P)
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη
 (97/C 331/19) από την Laura Pignataro, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας,
 με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la
 Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του
 O Augusto Fichtner, εκπροσωπούμενος απο τον δικηγορο Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 10 Σεπτεμ
 Παβίας Vincenzo Salvatore, άσκησε στις 8 Σεπτεμβρίου 1997 βρίου 1997 προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.