text:
C 247/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 26.8.2000
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 βαλε το Immigration Appeal Tribunal με δια ́ταξη της της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 28 Ιουνι ́ου
 28ης Απριλι ́ου 2000 στην υπο ́θεση Nani Givane κ.λπ. κατα ́ 2000
 Secretary of State for the Home Department
 (Υπο ́θεση C-257/00) (Υπο ́θεση C-258/00)
 (2000/C 247/35)
 (2000/C 247/36)
 Με δια ́ταξη της 28ης Απριλι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 26 Ιουνι ́ου 2000, το Immigration Appeal Tribunal στο πλαι ́σιο τον Michel Nolin, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο
 της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Nani Givane κ.λπ. και Secretary of State στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της
 for the Home Department που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ ι
 ́διας Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε ενω ́πιον του
 το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 28 Ιουνι ́ου 2000
 ερωτημα ́των: προσφυγη ́ κατα ́ της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 1) Απαιτει ́ το α ́ρθρο 3, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́
 1251/70 (1) ο ́τι η διετη ́ς περι ́οδος συνεχου ́ς παραμονη ́ς
 πρε ́πει να λαμβα ́νει χω ́ρα αμε ́σως πριν απο ́ τον θα ́νατο του Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 εργαζομε ́νου η ́ μπορει ́ να αποδεικνυ ́εται με τη συνεχη ́
 παραμονη ́ που ́εχει πραγματοποιηθει ́ νωρι ́τερα στη ζωη ́ του
 εργαζομε ́νου; — να διαπιστω ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη προβαι ́νοντας
 προσηκο ́ντως στον προσδιορισμο ́ των υδα ́των που ́εχουν
 2) Εα ́ν η προβαλλομε ́νη διετη ́ς περι ́οδος δεν απαιτει ́ται να υποστει ́ ρυ ́πανση και, κατα ́ συνε ́πεια, στον χαρακτηρισμο ́ των
 λαμβα ́νει χω ́ρα αμε ́σως πριν απο ́ τον θα ́νατο του εργαζομε ́- συναφω ́ν ευπρο ́σβλητων ζωνω ́ν, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 3
 νου, το ́τε, εφο ́σον αυτη ́ η διετη ́ς περι ́οδος παραμονη ́ς ́εχει καθω ́ς και το παρα ́ρτημα Ι της οδηγι ́ας 91/676/ΕΟΚ (1),
 διανυθει ́ απο ́ τον εργαζο ́μενο, μπορει ́ το ευεργε ́τημα των παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την εν λο ́γω οδηγι ́α·
 σωρευτικω ́ν δικαιωμα ́των που απορρε ́ουν απο ́ την περι ́οδο
 αυτη ́ να διατηρει ́ται μετα ́ τις περιο ́δους απουσι ́ας απο ́ το
 κοινοτικο ́ κρα ́τος υποδοχη ́ς που υπερβαι ́νουν τους τρεις — να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 μη ́νες, οι οποι ́ες καθορι ́ζονται στο α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 1
 (που ́εχουν ως αποτε ́λεσμα να διακο ́πτεται η περι ́οδος
 συνεχου ́ς παραμονη ́ς στο εν λο ́γω κρα ́τος υποδοχη ́ς);
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 3) Αν η απα ́ντηση στο δευ ́τερο ερω ́τημα ει ́ναι καταφατικη ́,
 υπο ́κειται σε περιορισμου ́ς το συνακο ́λουθο δικαι ́ωμα διατη-
 ρη ́σεως του ευεργετη ́ματος των προηγουμε ́νων περιο ́δων
 Μη πλη ́ρης προσδιορισμο ́ς των υδα ́των που υφι ́στανται ρυ ́πανση
 συνεχου ́ς παραμονη ́ς, παρα ́ τις μεταγενε ́στερες διακοπε ́ς
 η ́ ενδε ́χεται να την υποστου ́ν, που ́εχει συνεπιφε ́ρει μη πλη ́ρη
 παραμονη ́ς;
 χαρακτηρισμο ́ των ευπρο ́σβλητων ζωνω ́ν.
 4) Αν η απα ́ντηση στο τρι ́το ερω ́τημα ει ́ναι καταφατικη ́, ποιοι ́
 ει ́ναι αυτοι ́ οι περιορισμοι ́; Και ποιοι ́ παρα ́γοντες πρε ́πει να — Ο ευτροφισμο ́ς δεν ́εχει ληφθει ́υπο ́ψη επακριβω ́ ς. Προσδιορι ́-
 ληφθου ́ν υπο ́ψη απο ́ το εθνικο ́ δικαστη ́ριο για να κριθει ́ αν η ζοντας ως υ ́δατα που ́εχουν υποστει ́ ευτροφισμο ́ βα ́σει της
 διακοπη ́ της συνε ́χειας της παραμονη ́ς διε ́κοψε το δικαι ́ωμα οδηγι ́ας 91/676/ΕΟΚ μο ́νον τα υ ́δατα στα οποι ́α το α ́ζωτο,
 επικλη ́σεως των προηγουμε ́νων περιο ́δων παραμονη ́ς; που προκαλει ́ τη ρυ ́πανση απο ́ νιτρικα ́ ιο ́ντα, συνιστα ́ τον
 «αποφασιστικο ́ παρα ́γοντα» του ευτροφισμου ́, δηλαδη ́ τον
 5) Μπορου ́ν τα με ́λη της οικογενει ́ας του αποβιω ́σαντος εργα- παρα ́γοντα η ́ελλειψη του οποι ́ου θα εμφανιστει ́ κατα ́ πρω ́τον
 ζομε ́νου να επικαλεστου ́ν το ευεργε ́τημα του α ́ρθρου 3, (σε σχε ́ση με τον φω ́σφορο), και επομε ́νως συγκεκριμε ́να τα
 παρα ́γραφος 2, σε περι ́πτωση που η δεκα ́μηνη περι ́οδος παρα ́κτια υ ́δατα και τα αβαθη ́ υφα ́λμυρα υ ́δατα, και αντιθε ́τως
 απουσι ́ας του εργαζομε ́νου αποτελει ́ λιγο ́τερο απο ́ το ́ενα αποκλει ́οντας απο ́ τον προσδιορισμο ́ αυτο ́ τα υ ́δατα ο ́που
 τρι ́το της περιο ́δου συνεχου ́ς παραμονη ́ς πριν απο ́ την τον ρο ́λο αυτο ́ ́εχει ο φω ́σφορος και ο ́χι το α ́ζωτο, η εγκυ ́κλιος
 απουσι ́α και λιγο ́τερο απο ́ ́ενα πε ́μπτο του συνολικου ́ χρο ́νου του Υπουργου ́ Περιβα ́λλοντος, της 5ης Νοεμβρι ́ου 1992,
 που ο εργαζο ́μενος διη ́λθε στο κρα ́τος υποδοχη ́ς πριν απο ́ σχετικα ́ με τον πρω ́το χαρακτηρισμο ́ των ευπρο ́σβλητων
 τον θα ́νατο ́ του; ζωνω ́ν, απευθυ ́νει στις αρμο ́διες αρχε ́ς οδηγι ́ες που δεν
 ανταποκρι ́νονται σε ορθη ́ εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 3 και του
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 1251/70 της Επιτροπη ́ς, της 29ης Ιουνι ́ου 1970,
 παραρτη ́ματος Ι της οδηγι ́ας. Μολονο ́τι οι γαλλικε ́ς αρχε ́ς,
 περι ́ του δικαιω ́ματος των εργαζομε ́νων να παραμε ́νουν στην επικρα ́- κατο ́πιν της αποφα ́σεως του ∆ικαστηρι ́ου στην υπο ́θεση
 τεια κρα ́τους με ́λους μετα ́ την α ́σκηση σ' αυτο ́ ορισμε ́νης εργασι ́ας C-293/97 (2), αναγνω ́ρισαν ρητω ́ς το βα ́σιμο της υποστηριχ-
 (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/001, σ. 64). θει ́σας απο ́ την Επιτροπη ́ ερμηνει ́ας, η εν λο ́γω εγκυ ́κλιος ου ́τε
 τροποποιη ́θηκε, ου ́τε ακυρω ́θηκε. Η Επιτροπη ́ διαπιστω ́νει ο ́τι
 αν η οδηγι ́α ει ́χε εφαρμοστει ́ ορθα ́, ο κο ́λπος του Σηκουα ́να
 ́επρεπε να ́εχει προσδιοριστει ́ ως ́εχων υποστει ́ ευτροφισμο ́.
 ---pagebreak--- 26.8.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 247/25
 — Η Επιτροπη ́ επιβεβαιω ́νει τη διαπι ́στωση στην οποι ́α προε ́βη της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Gründerzentrum — Betriebs — GmbH
 με την αιτιολογημε ́νη γνω ́μη ο ́τι τα υπο ́γεια υ ́δατα του και Land Baden-Württemberg, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́
 διοικητικου ́ διαμερι ́σματος του Oise πρε ́πει να ει ́χαν προσδιο- απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του
 ριστει ́ ως υ ́δατα ́εχοντα υποστει ́ ρυ ́πανση υπο ́ την ́εννοια του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας.
 Εμπι ́πτουν τα τε ́λη για ́εγγραφες πιστοποιη ́σεις και θεωρη ́σεις των
 συμβολαιογρα ́φων που απασχολου ́νται στην υπηρεσι ́α του Land
 ( 1) EE L 375, της 31.12.1991, σ. 1.
 Baden-Württemberg στην περιφε ́ρεια του εφετει ́ου Καρλσρου ́ης,
 (2) Συλλογη ́ 1999, σ. Ι-2603.
 στην περι ́πτωση των πρα ́ξεων που αναφε ́ρει το α ́ρθρο 4, παρα ́γρα-
 φος 3, της οδηγι ́ας 69/335/ΕΟΚ (1), στην απαγο ́ρευση του α ́ρθρου
 10 της εν λο ́γω οδηγι ́ας, υπο ́ την ́εννοια ο ́τι τα τε ́λη επιτρε ́πεται
 να επιβα ́λλονται μο ́νον κατ' αναλογι ́α προς τις συγκεκριμε ́νες
 δαπα ́νες των συμβολαιογρα ́φων για την εκα ́στοτε παροχη ́ υπηρε-
 σι ́ας.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Finanzgericht München με δια ́ταξη της (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 20.
 19ης Απριλι ́ου 2000 στην υπο ́θεση Biochem Zusatzstoffe
 Handels- κατα ́ Produktions GmbH κατα ́ Oberfinanzdirek-
 tion Nürnberg, Außenstelle München
 (Υπο ́θεση C-259/00)
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Benelux-Gerechtshof με απο ́φαση της 26ης Ιουνι ́ου
 (2000/C 247/37)
 2000, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς Campina Melkunie B.V.
 κατα ́ Benelux-Merkenbureau
 Με δια ́ταξη της 19ης Απριλι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις (Υπο ́θεση C-265/00)
 28 Ιουνι ́ου 2000, το Finanzgericht München στο πλαι ́σιο της
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Biochem Zusatzstoffe Handels- και (2000/C 247/39)
 Produktions GmbH κατα ́ Oberfinanzdirektion Nürnberg,
 Außenstelle München, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το Με απο ́φαση της 26ης Ιουνι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 29 Ιουνι ́ου 2000, το Benelux-
 ερωτη ́ματος: Gerechtshof, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Campina
 Melkunie B.V. και Benelux-Merkenbureau που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν
 'Εχει η Συνδυασμε ́νη Ονοματολογι ́α, ο ́πως ́εχει στο παρα ́ρτημα Ι του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2086/97 της Επιτροπη ́ς (1), της σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 4ης Νοεμβρι ́ου 1997, περι ́ τροποποιη ́σεως του παραρτη ́ματος 1
 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλι ́ου (2) για τη Α. 'Εχουν τα α ́ρθρα 2 και 3, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας
 δασμολογικη ́ και στατιστικη ́ ονοματολογι ́α και το κοινο ́ δασμολο ́- 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988
 γιο, την ́εννοια ο ́τι συμπυκνωμε ́νες ανοσολογικε ́ς σφαιρι ́νες που για την προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν περι ́
 προε ́ρχονται απο ́ αποξηραμε ́νο, αποβουτυρωμε ́νο και α ́νευ καζει ̈́- σημα ́των (1) την ́εννοια ο ́τι, για να κριθει ́ αν ́ενα ση ́μα που
 νης πρωτο ́γαλα, το οποι ́ο ́εχει σταθεροποιηθει ́ με τη χρη ́ση συνι ́σταται σε λε ́ξη απαρτιζο ́μενη απο ́ δια ́φορα στοιχει ́α ́εχει
 λακτο ́ζης, πρε ́πει να καταταγει ́ ως φαρμακευτικο ́ προϊο ́ν στο διακριτικο ́ χαρακτη ́ρα επαρκη ́ για να λειτουργη ́σει ως ση ́μα
 κεφα ́λαιο 30. για τα οικει ́α προϊο ́ντα, πρε ́πει να θεωρηθει ́ κατ' αρχη ́ν ο ́τι
 για την εκτι ́μηση του ζητη ́ματος αν ́ενα σημει ́ο που αποτελει ́-
 ται απο ́ μια νε ́α λε ́ξη συνιστα ́μενη σε διαφορετικα ́ σημει ́α ́εχει
 (1) EE L 312 της 14.11.1997, σ. 1. επαρκη ́ διακριτικο ́ χαρακτη ́ρα ω ́στε να χρησιμευ ́σει ως ση ́μα
 (2) EE L 256 της 7.9.1987, σ. 1. για τα οικει ́α προϊο ́ντα, πρε ́πει να θεωρηθει ́ ο ́τι στο ερω ́τημα
 αυτο ́ αρμο ́ζει κατ' αρχη ́ν καταφατικη ́ απα ́ντηση ακο ́μα και αν
 ́εκαστο των στοιχει ́ων αυτω ́ν στερει ́ται καθεαυτο ́ διακριτικου ́
 χαρακτη ́ρα για τα εν λο ́γω προϊο ́ντα εκτο ́ς αν συντρε ́χουν και
 α ́λλες περιστα ́σεις, λ.χ. αν η νε ́α λε ́ξη αποτελει ́ την προφανη ́
 και καταληπτη ́ απο ́ ο ́λους ́εκφραση ενο ́ς συνδυασμου ́ ιδιοτη ́-
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- των που θεωρει ́ται ουσιω ́δης απο ́ εμπορικη ́ς σκοπια ́ς και δεν
 βαλε το Amtsgericht Müllheim/Baden με δια ́ταξη της μπορει ́ να προσδιοριστει ́ διαφορετικα ́ παρα ́ μο ́νο με τη νε ́α
 20η ́ς Ιουνι ́ου 2000 στην υπο ́θεση Gründerzentrum — λε ́ξη;
 Betriebs — GmbH κατα ́ Land Baden-Württemberg Β. Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα VI, πρε ́πει
 να θεωρηθει ́ ο ́τι το ση ́μα που αποτελει ́ται απο ́ μια νε ́α λε ́ξη
 (Υπο ́θεση C-264/00) απαρτιζο ́μενη απο ́ δια ́φορα στοιχει ́α, ́εκαστο των οποι ́ων
 στερει ́ται διακριτικου ́ χαρακτη ́ρα για τα οικει ́α προϊο ́ντα,
 (2000/C 247/38) στερει ́ται και αυτο ́ εξ ολοκλη ́ρου διακριτικου ́ χαρακτη ́ρα,
 εκτο ́ς αν συντρε ́χουν και α ́λλες περιστα ́σεις λο ́γω των οποι ́ων
 Με δια ́ταξη της 20η ́ς Ιουνι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη ο συνδυασμο ́ς των στοιχει ́ων ει ́ναι κα ́τι περισσο ́τερο απο ́ το
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις α ́θροισμα των μερω ́ν, λ.χ. αν η νε ́α λε ́ξη μαρτυρει ́ κα ́ποια
 29 Ιουνι ́ου 2000, το Amtsgericht Müllheim/Baden, στο πλαι ́σιο δημιουργικο ́τητα;


text:
 15.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 78/7
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Φεβρουαρίου 2014 — Elf Aquitaine κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-40/10) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ευρωπαϊκές αγορές των σταθεροποιητών θερμότητας κασσιτέρου και των σταθεροποιητών θερμότητας ESBO/esters - Απόφαση διαπιστώνουσα δύο παραβάσεις του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ - Πρόστιμα - Αίτημα ακυρώσεως - Δικαιώματα άμυνας - Καθυστερημένη ενημέρωση σχετικά με την έρευνα της Επιτροπής - Διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας - Ευθύνη της μητρικής εταιρίας για τις παραβάσεις των κανόνων ανταγωνισμού που διεπράχθησαν από τις θυγατρικές της - Τεκμήριο ασκήσεως αποφασιστικής επιρροής - Διάρκεια των παραβάσεων - Παραγραφή - Έννομο συμφέρον προς διαπίστωση παρελθούσας παραβάσεως - Επιβληθέντα στη μητρική εταιρία πρόστιμα διαφορετικού ύψους σε σχέση με τα επιβληθέντα στη θυγατρική - Εξουσίες πλήρους δικαιοδοσίας)
 2014/C 78/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Elf Aquitaine SA (Courbevoie, Γαλλία) (εκπρόσωποι: É. Morgan de Rivery, S. Thibault-Liger, A. Noël-Baron, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Van Nuffel, J. Bourke και A. Biolan)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2009) 8682 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/38.589 — Σταθεροποιητές θερμότητας), άλλως, επικουρικώς, αίτημα για τη μείωση του ύψους των επιβληθέντων προστίμων
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Elf Aquitaine SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 100 της 17.4.2010.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/67
 Προσφυγή-αγωγή της 3ης Νοεμβρίου 2015 — Transtec κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-616/15)
 (2016/C 027/85)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Transtec (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις περί συμψηφισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής οι οποίες περιέχονται στα από 25 Αυγούστου, 27 Αυγούστου, 7 Σεπτεμβρίου, 16 Σεπτεμβρίου και 23 Σεπτεμβρίου 2015 έγγραφά της και αφορούν την καταβολή του ποσού των 624 388,73 ευρώ·
 —
 να υποχρεωθεί η καθής-εναγόμενη να καταβάλει το ποσό των 624 388,73 ευρώ μετά των αντιστοίχων τόκων υπερημερίας με το επιτόκιο αναφοράς της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας προσαυξημένο κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες·
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγόμενη να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη η οποία αποτιμάται στο συμβολικό ποσό του ενός ευρώ·
 —
 να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου, καθότι οι προσβαλλόμενες πράξεις στερούνται έγκυρης νομικής βάσεως.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής του αδικαιολόγητου πλουτισμού, καθότι ποσό 607 096,08 ευρώ, μετά τόκων, αφαιρέθηκε από τα περιουσιακά στοιχεία της προσφεύγουσας και προσετέθη στα περιουσιακά στοιχεία της Επιτροπής δίχως να υφίσταται οιαδήποτε νομική βάση για τον εν λόγω πλουτισμό.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 42, 44, 45 και 47 του δημοσιονομικού κανονισμού της 27ης Μαρτίου 2003, ο οποίος εφαρμόζεται στο ένατο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης, καθότι η Επιτροπή δεν άσκησε τη διακριτική ευχέρεια που έχει βάσει των διατάξεων αυτών, καθώς και από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, καθότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 41 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στην οποία υπέπεσε η Επιτροπή.


text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/32
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 19ης Ιουνίου 2007 — Asturias Cuerno κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-473/04) (1)
 («Υπάλληλοι - Αποδοχές - Επίδομα αποδημίας - Άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', του παραρτήματος VII του ΚΥΚ - Υπηρεσίες παρασχεθείσες υπέρ διεθνούς οργανισμού - Αποζημίωση εγκαταστάσεως - Ημερήσια αποζημίωση»)
 (2007/C 183/62)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cristina Asturias Cuerno (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: R. García-Gallardo Gil-Fournier και A. Sayagués Torres, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: J. Currall, επικουρούμενος από τους J. Rivas Andrés, J. Gutiérrez Gisbert και M. Canal Fontcuberta, δικηγόρους)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 25ης Αυγούστου 2004, με την οποία απορρίφθηκε η διοικητική ένσταση που άσκησε η προσφεύγουσα στις 27 Απριλίου 2004 και το αίτημά της περί χορηγήσεως του προβλεπόμενου από το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ευεργετήματος του επιδόματος αποδημίας και των συναφών με αυτό αποζημιώσεων.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει τις αποφάσεις της Επιτροπής της 28ης Ιανουαρίου και της 25ης Αυγούστου 2004.
 2)
 Η προσφεύγουσα δικαιούται τόσο το επίδομα αποδημίας που προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων όσο και την αποζημίωση εγκαταστάσεως του άρθρου 5 του παραρτήματος αυτού.
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 4)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 45 της 19.2.2005


text:
 8.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 273/10
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Ιουλίου 2012 — Woodman Labs κατά ΓΕΕΑ — 2 Mas 2 Publicidad Integral (HERO)
 (Υπόθεση T-606/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Ανακοπή - Παραίτηση από την ανακοπή - Κατάργηση της δίκης)
 2012/C 273/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Woodman Labs, Inc. (Sausalito, États-Unis) (εκπρόσωπος: M. Graf, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: Π. Γερουλάκος)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: 2 Mas 2 Publicidad Integral, SL (Vitoria-Gasteiz, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 29ης Σεπτεμβρίου 2011 (υπόθεση R 876/2010-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των 2 Mas 2 Publicidad Integral, SL και Woodman Labs, Inc.
 Διατακτικό
 To Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 32 της 4.2.2012.


text:
Αριθ . C 354/8 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23 . 11 . 96
 των εξοικονομηθέντων τόκων, στην περίπτωση εταιρείας κού για τον χειρισμό του, εφοσον οι υπηρεσίες που
 που λαμβάνει άτοκο δάνειο. παρέχει o εν λόγω επιχειρηματίας αποτελούν την ανα
 γκαία προϋπόθεση για την υλοποίηση της κύριας καλλι
 2) Το άρθρο 10 της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ δεν εμποδίζει την τεχνικής ή ψυχαγωγικής υπηρεσίας.
 επιβολή φόρου εισοδήματος, βάσει τον καθορισθέντος εκ
 των υστέρων επιτοκίου, σε μητρική εταιρία η οποία 2) Το γεγονός ότι o επιχειρηματίας έχει επιπροσθέτως
 χορήγησε άτοκο δάνειο σε μία από τις θυγατρικές της. αναλάβει το συντονισμό των ηχητικών αποτελεσμάτων
 που πρόκειται να παραγάγει με ορισμένα οπτικά αποτε
 (>) ΕΕ αριθ . C 351 της 10. 12. 1994. λέσματα, παραγόμενα από άλλους επιχειρηματίες, δεν
 (2) ΕΕ αριθ . L 249 της 3 . 10. 1969, σ. 25 - ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 , μπορεί να επηρεάσει την απάντηση που δόθηκε στο
 σ . 20 .
 πρώτο ερώτημα.
 (') ΕΕ αριθ. C 392 της 31 . 12. 1994.
 (2) ΕΕ αριθ. L 145 της 13 . 6. 1977, σ. 1· ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 , σ. 49.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 26ης Σεπτεμβρίου 1996
 στην υπόθεση C-327/94 (αίτηση του Finanzgericht Köln για ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Jürgen Dudda κατά (έκτο τμήμα)
 Finanzamt Bergisch Gladbach (')
 (Εκτη οδηγία ΦΠΑ — Ερμηνεία τον άρθρον 9 παράγρα της 26ης Σεπτεμβρίου 1996
 φος 2 στοιχείο γ) — Ηχητική-τεχνική επιμέλεια καλλιτεχνι στην υπόθεση C-43/95 (αίτηση του Hôgsta Domstol για την
 κών ή ψυχαγωγικών εκδηλώσεων — Τόπος παροχής των έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Data Delecta Aktiebo
 υπηρεσιών) lag, Ronny Forsberg κατά MSL Dynamics Ltd (')
 (96/C 354/14) (Ίση μεταχείριση — Δυσμενής διάκριση λόγω ιθαγενείας —
 Υποχρέωση εγγυοδοσίας για τα δικαστικά έξοδα (Cautio
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) judicatum solvi)
 (96/C 354/15)
 (Προσωρινή μετάφραση - η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») (Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική)
 Στην υπόθεση C-327/94, με αντικείμενο αίτηση του Finanzg
 ericht Köln (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ ' εφαρμογήν (Προσωρινή μετάφραση■ η οριστική μετάφραση θα δημο
 του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε , σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας) τον Δικαστηρίου »
 στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτού
 ντος δικαστηρίου μεταξύ Jürgen Dudda και Finanzamt Στην υπόθεση C-43/95 , που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 Bergisch Gladbach, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως Hogsta Domstol, Στοκχόλμη , προς το Δικαστήριο, κατ'
 προς την ερμηνεία του άρθρου 9 παράγραφος 2 στοιχείο γ) εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 17ης ζητήθηκε , στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον
 Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Data Delecta Aktiebolag,
 μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Ronny Forsberg και MSL Dynamics Ltd , η έκδοση προδικα
 Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη στικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 6 της
 φορολογική βάση (2), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμε συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από
 νο από τους K. N. Κακούρη (εισγητή ), πρόεδρο τμήματος, τους K. N. Κακούρη, πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini και
 P. J. G. Kapteyn και J. L. Murray, δικαστές , γενικός εισαγγε P. J. G. Kapteyn (εισητητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A.
 λέας: N. Fennelly , γραμματέας: H. von Holstein , βοηθός La Pergola, γραμματέας: R. Grass , εξέδωσε στις 26 Σεπτεμ
 γραμματέας, εξέδωσε στις 26 Σεπτεμβρίου 1996 απόφαση με βρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 το ακόλουθο διατακτικό :
 Το άρθρο 6 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ έχει την έννοια
 1 ) Το άρθρο 9 παράγραφος 2 στοιχείο γ) πρώτη περίπτωση ότι απαγορεύει την εκ μέρους κράτους μέλους επιβολή
 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης εγγυοδοσίας για τα δικαστικά έξοδα σε εγκατεστημένο εντός
 Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των άλλου κράτους μέλους νομικό πρόσωπο, το οποίο έχει
 κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου ασκήσει, ενώπιον δικαστηρίου του κράτους αυτού, αγωγή
 εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: κατά υπηκόων τον ή εταιρείας που έχει την έδρα της στο εν
 ομοιόμορφη φορολογική βάση, πρέπει να ερμηνευθεί υπό λόγω κράτος, εφόσον τέτοια υποχρέωση δεν μπορεί να
 την έννοια ότι στη διάταξη αυτή εμπίπτει η δραστηριότη επιβληθεί στα νομικά πρόσωπα του κράτους αυτού, στην
 τα ενός επιχειρηματία o οποίος εξασφαλίζει την ηχητική περίπτωση όπου η αγωγή είναι συναφής προς την άσκηση
 τεχνική επιμέλεια καλλιτεχνικών ή ψυχαγωγικών εκδη των θεμελιωδών ελευθεριών που εγγυάται το κοινοτικό
 λώσεων, καθόσον προβαίνει στην επιλογή και τον χειρι δίκαιο.
 σμό του χρησιμοποιούμενου εξοπλισμού με προσαρμογή
 του προς τις εκάστοτε ακουστικές συνθήκες και τα (') ΕΕ αριθ . C 119 της 13 . 5 . 1995 .
 επιδιωκόμενα ηχητικά αποτελέσματα, καθώς και στη
 διάθεση του απαραίτητου εξοπλισμού και του προσωπι


text:
 1.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 292/54
 Προσφυγή της 1ης Ιουλίου 2014 — Seven for all mankind κατά ΓΕΕΑ — Seven (SEVEN FOR ALL MANKIND)
 (Υπόθεση T-505/14)
 2014/C 292/66
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Seven for all mankind LLC (Vernon, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: A. Gautier-Sauvagnac, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Seven SpA (Leinì, Ιταλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 9ης Απριλίου 2014, στην υπόθεση R 1277/2013-1,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «SEVEN FOR ALL MANKIND» για προϊόντα των κλάσεων 14 και 18 — αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 4 4 43 222
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: τα κοινοτικά εικονιστικά σήματα που περιέχουν το λεκτικό στοιχείο «Seven»
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: μερική απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: μερική αποδοχή της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.


text:
25.7.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 234/15
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot
 Dijarsgäqio: tpeäbake so Corte dei Conti Ð Sezione del controllo sugli atti
 del Governo e delle amministrazioni dello Stato, le diósang
 sgy 20gäy Laqsiäot / 7gy Apqikiäot 1998 rso pkaiärio sgy ej-
 1. ma diapirsxärei oäsi so Lecóko Dotjóso sot Kotnel-
 jqelotäy emxäpioäm sot diauoqóy lesantä Ministero dei lavori
 botäqcot, lg herpiäfomsay jai lg heäsomsay re irvtä, gä, epi-
 pubblici jai Ministero del tesoro, del bilancio e della pro-
 jotqijxäy, lg amajoimxämomsay, emsoäy sgy savheiäray pqo-
 grammazione economica, auemoäy, jai A.N.A.S. Ð Azienda
 herliäay, siy amacjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai
 nazionale autonoma delle strade (mtm Ente nazionale per le
 dioijgsijeäy diasóneiy pqojeileämot ma rtlloquxheiä
 strade), aueseäqot
 pqoy sgm odgciäa 92/101/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy
 23gy Moelbqiäot 1992 (1), cia sgm sqopopoiägrg sgy odg- (Tpoäherg C-192/98)
 ciäay 77/91/EOJ (2) oärom auoqó sg rtärsarg sgy amxä- (98/C 234/29)
 mtlgy esaiqeiäay jai sg diasgäqgrg jai siy lesabokeäy sot
 jeuakaiäot sgy, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä Le diósang sgy 20gäy Laqsiäot/7gy Apqikiäot 1998, g opoiäa
 sa óqhqa 5 jai 189 sgy Rtmhgäjgy peqiä idqtärexy sgy peqigäkhe rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm
 Etqxpaøjgäy Joimoäsgsayç Joimosgäsxm rsiy 19 Laðot 1998, so Corte dei Conti Ð
 Sezione del controllo sugli atti del Governo e delle ammini-
 2. ma jasadijórei so jahotä rsa dijarsijó eänoda. strazioni dello Stato tpeäbake rso Dijarsgäqio sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm, rso pkaiärio sgy ejjqelotäy emxäpioäm sot
 diäjgy lesantä Ministero dei lavori pubblici jai Ministero del
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa tesoro, del bilancio e della programmazione economica, aue-
 moäy, jai A.N.A.S. Ð Azienda nazionale autonoma delle
 O derletsijoäy vaqajsgäqay sot óqhqot 189 sqiäso edóuio jai strade (mtm Ente nazionale per le strade), aueseäqot, sa ajoä-
 sot óqhqot 5 pqxäso edóuio sgy Rtmhgäjgy EJ epibókkei rsa kotha pqodijarsijó eqxsgälasa:
 jqósg leäkg ma kalbómotm sa amacjaiäa leäsqa cia sg heärg re 1. èvei g idiaiseqoäsgsa sgy odgciäay 92/50/EOJ (1) sot
 euaqlocgä sxm odgcixäm sxm opoiäxm eiämai oi apodeäjsey pqim Rtlbotkiäot, cia som rtmsomirloä sxm diadijarixäm
 apoä sg kgäng sgy pqoherliäay pot eävei savheiä rÂ atsó pqoy rtämawgy dgloärixm rtlbórexm tpgqerixäm Ç g opoiäa,
 som rjopoä atsoä. G pqoherliäa cia sgm opoiäa pqoäjeisai eäkgne oäpxy eiämai cmxrsoä, pqobkeäpei lia lesabasijgä peqiäodo
 sgm 1g Iamotaqiäot 1994 vxqiäy so Lecóko Dotjóso sot Kot- cia sgm pkgäqg euaqlocgä sgy (aisiokocijgä rjeäwg 21), sgm
 nelbotäqcot ma eävei herpiärei siy amacjaiäey diasóneiy. euaqlocgä dtäo diauoqesijxäm olódxm diasónexm, amó-
 koca le so am pqoäjeisai cia tpgqeriäey pot apaqihlotäm-
 (1) EE L 347 sgy 28.11.1992, r. 64. sai rso paqóqsgla IA gä rso paqóqsgla IB (óqhqa 8
 (2) EE eid. eäjd. 06/001, r. 230. jai 9), jahxäy jai lia diadijariäa epamenesórexy (lesó
 sgm póqodo sqiesiäay) sxm episetvheämsxm aposekerlósxm,
 pqojeileämot ma tpóqnei Ûg dtmasoäsgsa pkgäqoty euaq-
 locgäy sgy odgciäay re etqtäseqo uórla rtlbórexm
 tpgqerixämë (aisiokocijgä rjeäwg 27 jai óqhqo 43) Ç sg
 rtmeäpeia oäsi dem eiämai dtmasgä gä jahiärsasai kicoäseqo
 etveqgäy g ólerg euaqlocgä sgy odgciäay emsoäy sgy erxse-
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy
 qijgäy eämmolgy sóngy (apoä sgm 1g Iotkiäot 1993), euoärom
 pot tpeäbake so Oberlandesgericht Linz le diósang sgy
 so jqósoy leäkoy dem eävei herpiärei pqóng peqiä qgsgäy
 15gy Apqikiäot 1998 rsgm tpoäherg Volker Graf jasó
 lesauoqóy sgy odgciäay rsgm erxseqijgä moloheriäa sot;
 Filzmoser Maschinenbau GmbH
 (Tpoäherg C-190/98) 2. Re peqiäpsxrg aqmgsijgäy apamsgärexy rso pqxäso eqxä-
 sgla: eävei g qtählirg sgy amxseäqx odgciäay (xy pqoy siy
 (98/C 234/28) tpgqeriäey pot auoqó so óqhqo 8) euaqlocgä epiä sgy
 Azienda nazionale autonoma delle strade Ð ANAS, oärom
 auoqó sgm pkgäqxrg sxm pqoùpoheärexm pot heäsei so
 Le diósang sgy 15gy Apqikiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg joimosijoä diäjaio cia som vaqajsgqirloä sgy ANAS xy
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm Ûamaheäsotray aqvgäyë, tpoä sgm eämmoia sot óqhqot 1
 rsiy 19 Laðot 1998, so Oberlandesgericht Linz, rso pkaiärio rsoiveiäo b) sgy iädiay atsgäy odgciäay;
 sgy diauoqóy lesantä Volker Graf jai Filzmoser Maschinen-
 bau GmbH, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so 3. Re peqiäpsxrg jasauasijgäy apamsgärexy rso pqog-
 Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sot cotälemo eqxäsgla: pqeäepei ma ciämei dejsoä oäsi g pqoa-
 engäy eqxsgälasoy: maueqheiära odgciäa 92/50/EOJ Ç cia sgm opoiäa dem
 tuiärsamsai aluibokiäey oäsi euaqloäfesai rsg rtälbarg
 dameiäot pot rtmgäuhg le olóda isakijxäm sqapefxäm cia
 Apacoqetäei so óqhqo 48 sgy Rtmhgäjgy EJ sg heärpirg
 sgm jasabokgä sgy seäsaqsgy jai seketsaiäay doärgy sot
 ehmijgäy diasónexy jasó sgm opoiäa eämay eqcafoälemay, o
 dameiäot sxm 8 direjas. LIT pot eiäve episqapeiä le som
 opoiäoy eävei sgm tpgjooäsgsa emoäy jqósoty leäkoty, dem eävei,
 isakijoä moälo 405/90 Ç euaqloäfesai jai epiä sgy rtlbó-
 jasó sg kgäng sgy rveärexy eqcariäay, jaliäa aniäxrg apo-
 rexy pot rtmgäuhg lesantä sgy ANAS jai sgy NOMURA
 fglixärexy, cia som koäco jai loämom oäsi eäktre o iädioy sgm
 International Plc cia sgm enetäqerg porotä 2 000 direjas.
 em koäcx rveärg eqcariäay dia jasaccekiäay, pqojeileämot ma
 LIT (sgy 3gy doärgy sot dameiäot) leärx rtmówexy oloko-
 arjgärei re ókko jqósoy leäkoy lirhxsgä dqarsgqioäsgsa;
 ciajotä dameiäot le sgm eäjdorg olokocixäm Eurobond re
 dokóqia GPA, le jtlaimoälemo episoäjio, am kguheiä
 tpoäwg oäsi g aisiokocijgä rjeäwg 13 jai so óqhqo 2
 ---pagebreak--- C 234/16 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 25.7.98
 paqócqauoy 1 rsoiveiäo a) rgleiäo VIII, sgy iädiay atsgäy tpoäwg g lesantä soty apoärsarg jai amanaqsgäsxy sot am
 odgciäay pqobkeäpotm oäsi enaiqotämsai apoä siy sqapefijeäy eämay ónomay sot ovgälasoy vqgrilopoieiäsai gä eiämai amtwxleä-
 tpgqeriäey (dgkadgä apoä sgm jasgcoqiäa 6 sot paqaqsgä- moy jasó sgm rtcjejqileämg diadqolgä gä, amsiheäsxy, oi diädtloi
 lasoy IA) oi rtlbóreiy vqglasopirsxsijxäm tpgqerixäm gä amtwotälemoi ónomey dem kalbómomsai tpoäwg jasó som
 pot auoqotäm sgm eäjdorg, sgm acoqó, sgm pxäkgrg jai sg tpokocirloä sxm sekxäm vqgärexy;
 lesabiäbarg siäskxm gä ókkxm vqglasopirsxsijxäm leärxm;
 (1) Xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 8 paqócqauoy 1 sgy Rtlux-
 (1) EE L 209 sgy 24.7.1992, r. 1. miäay peqiä eirpqónexy sekxäm cia sg vqgärg oqirleämxm odxäm apoä
 baqió ovgälasa epacceklasijgäy vqgärexy, sgy 9gy Uebqotaqiäot
 1994 (Bundesgesetzblatt, Leäqoy II, r. 1768).
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake le diósang sgy 8gy Laðot 1998 so Oberlandesgericht
 Köln rso pkaiärio sgy tpoheärexy peqiä epibokgäy dioijgsijotä Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 pqorsiälot re bóqoy sot Alois Pfennigmann bake so Oberster Gerichtshof le diósang sgy 30gäy Apqikiäot
 1998 rsgm tpoäherg Österreichischer Gewerkschaftsbund,
 (Tpoäherg C-193/98)
 rxlaseiäo dgloriäot dijaiäot, jasó Republik Österreich
 (98/C 234/30) (Atrsqiajotä Dgloriäot)
 (Tpoäherg C-195/98)
 Le diósang sgy 8gy Laðot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg Cqal-
 laseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy 20 Laðot 1998, so Oberlandes- (98/C 234/32)
 gericht Köln tpeäbake rso Dijarsgäqio sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm, rso pkaiärio sgy tpoheärexy peqiä epibokgäy dioijgsi- Le diósang sgy 30gäy Apqikiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 jotä pqorsiälot re bóqoy sot Alois Pfennigmann, so Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 ajoäkotho pqodijarsijoä eqxäsgla (1): rsiy 20 Laðot 1998, so Oberster Gerichtshof, rso pkaiärio sgy
 diauoqóy lesantä Österreichischer Gewerkschaftsbund, rxla-
 ìrom auoqó so fgäsgla am eäma oävgla gä eämay rtmdtarloäy seiäot dgloriäot dijaiäot, jai Republik Österreich (Atrsqia-
 rtfetcleämxm ovglósxm, tpoä sgm eämmoia sot óqhqot 2 jotä Dgloriäot), pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so
 paqócqauoy 1 sgy Rtluxmiäay peqiä eirpqónexy sekxäm cia sg Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm
 vqgärg oqirleämxm odxäm apoä baqió ovgälasa epacceklasijgäy engäy eqxsglósxm:
 vqgärexy, re rtmdtarloä le so óqhqo 2 seäsaqsg peqiäpsxrg
 sgy odgciäay 93/89/EOJ sot Rtlbotkiäot (2), pqooqiäfesai 1. Lpoqeiä ma tpobkgheiä rso Dijarsgäqio sxm Etqxpaøjxäm
 apojkeirsijó ma vqgrilopoieiäsai cia sgm odijgä lesauoqó Joimosgäsxm aiäsgrg ejdoärexy pqodijarsijgäy apouó-
 elpoqetlósxm, eävei rglariäa o vqoämoy jai o sqoäpoy sgy rexy, jasÂ euaqlocgäm sot óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy
 ejórsose vqgärexäy sot gä so am pqooqiäfesai em ceämei ma vqgri- EJ, oäsam pqoäjeisai cia diäjg rsgm opoiäa so Oberster
 lopoieiäsai cia sgm odijgä lesauoqó elpoqetlósxm, ame- Gerichtshof, kalbómomsay tpoäwg sa pqaclasijó peqi-
 nóqsgsa apoä som rjopoä cia som opoiäo vqgrilopoieiäsai rsg rsasijó pot ejheäsei o eämay diódijoy jai sa opoiäa pqeäpei
 rtcjejqileämg peqiäpsxrg; ma hexqghotäm apodedeicleäma jai dem rtmaqsxämsai pqoy
 omolarsijxäy jahoqifoälema pqoärxpa, apouaiämesai re
 (1) Xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 2 paqócqauoy 1 sgy Rtlux- pqxäso jai seketsaiäo bahloä epiä sot aisgälasoy sot diadiä-
 miäay peqiä eirpqónexy sekxäm cia sg vqgärg oqirleämxm odxäm apoä jot atsotä ma amacmxqirseiä g täpaqng gä so amtpoärsaso
 baqió ovgälasa epacceklasijgäy vqgärexy, sgy 9gy Uebqotaqiäot dijaixlósxm gä emmoälxm rveärexm eqcasijotä dijaiäot pot
 1994 (Bundesgesetzblatt, Leäqoy II, r. 1768). eävotm rglariäa, rtäluxma le soty irvtqirlotäy sot diadiä-
 (2) EE L 279 sgy 12.11.1993, r. 32. jot atsotä pot pqeäpei ma hexqghotäm bóriloi, cia sqeiy
 sotkóvirsom eqcodoäsey gä eqcafoälemoty;
 Re peqiäpsxrg jasauasijgäy apamsgärexy rso pqxäso
 eqxäsgla:
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake le diósang sgy 8gy Laðot 1998 so Oberlandesgericht 2. Apacoqetäei so óqhqo 48 sgy Rtmhgäjgy EJ gä jópoia
 Köln rso pkaiärio sgy tpoheärexy peqiä epibokgäy dioijgsijotä ókkg diósang sot joimosijotä dijaiäot, jai rtcjejqileäma
 pqorsiälot re bóqoy sot Eckard Pörschke so óqhqo 7 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1612/68 sot
 (Tpoäherg C-194/98) Rtlbotkiäot (1), som diauoqesijoä jahoqirloä sgy gleqolg-
 miäay amauoqóy cia sgm pqoacxcgä, g opoiäa eiämai jqiärilg
 (98/C 234/31) cia sgm eämsang rso lirhokoäcio sxm didarjókxm/
 jahgcgsxäm jai boghxäm pot eqcófomsai rso jahotä le
 Le diósang sgy 8gy Laðot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg Cqal- rtälbarg idixsijotä dijaiäot, jai rtcjejqileäma oäsam o
 laseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy 20 Laðot 1998, so Oberlandes- diauoqesijoäy atsoäy jahoqirloäy rtmiärsasai rso oäsi kal-
 gericht Köln tpeäbake rso Dijarsgäqio sxm Etqxpaøjxäm Joi- bómomsai pkgäqxy tpoäwg oi peqiäodoi eqcariäay pot eävotm
 mosgäsxm, rso pkaiärio sgy tpoheärexy peqiä epibokgäy dioijgsi- rtlpkgqxheiä pqim apoä sgm gleqolgmiäa sot dioqirlotä,
 jotä pqorsiälot re bóqoy sot Eckard Pörschke, so ajoäkotho bórei sot lirotä sotkóvirsom xqaqiäot eämamsi atsotä pot
 pqodijarsijoä eqxäsgla (1): pqobkeäpesai cia soty pkgäqxy aparvokotleämoty, rso
 Cia som tpokocirloä sot porotä sxm sekxäm vqgärexy pot oueiä- pkaiärio tpgqeriajgäy rveärexy pqoy gledapoä oqcamirloä
 komsai rtäluxma le so óqhqo 8 paqócqauoy 1 sgy Rtlux- sopijgäy atsodioijgärexy gä jasó sgm órjgrg sot epacceä-
 miäay peqiä eirpqónexy sekxäm cia sg vqgärg oqirleämxm odxäm klasoy sot didarjókot/jahgcgsgä re gledapoä dgloärio
 apoä baqió ovgälasa epacceklasijgäy vqgärexy, eävei rglariäa rvokeiäo, pamepirsgälio, amxäseqo ejpaidetsijoä iädqtla gä
 loämom o aqihloäy sxm anoämxm pot diaheäsei so oävgla gä o rsgm Ajadgliäa Jakxäm Sevmxäm gä re gleqdapoä idixsijoä
 rtmdtarloäy rtfetcleämxm ovglósxm, vxqiäy ma kalbómesai rvokeiäo pot dieäpesai apoä so dgloärio diäjaio, emxä oi


text:
 19.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/15
 Προσφυγή της 22ας Μαΐου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-219/08)
 (2008/C 183/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. Traversa και J.-P. Keppene)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, απαιτώντας, σε περίπτωση αποσπάσεως εργαζομένων υπηκόων τρίτων χωρών εκ μέρους κοινοτικών επιχειρήσεων, στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών:
 α)
 να υφίσταται προηγούμενη άδεια ασκήσεως της οικείας οικονομικής δραστηριότητας,
 β)
 η άδεια παραμονής που χορηγείται εντός του κράτους εγκαταστάσεως του εργοδότη να πρέπει να ισχύει μέχρι το πέρας της περιόδου παροχής υπηρεσιών και τρεις επιπλέον μήνες,
 γ)
 οι εργαζόμενοι να απασχολούνται στην υπηρεσία του ίδιου παρέχοντος τις οικείες υπηρεσίες εργοδότη τουλάχιστον από εξαμήνου,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 49 ΕΚ.
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή υποστηρίζει, κατ' ουσίαν, ότι οι προϋποθέσεις που επιβάλλει το καθού σε περίπτωση αποσπάσεως εργαζομένων υπηκόων τρίτων χωρών από επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένες σε κράτος μέλος διαφορετικό από το Βέλγιο περιορίζουν την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, ενώ παράλληλα εισάγουν δυσμενείς διακρίσεις σε βάρος των επιχειρήσεων αυτών σε σχέση με τους ανταγωνιστές τους που είναι εγκατεστημένοι στη βελγική επικράτεια.
 Με την πρώτη της αιτίαση η Επιτροπή διατείνεται ότι το σύστημα που απαιτεί άδεια για την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας αποτελεί αντίθετο προς την αρχή της αναλογικότητας εμπόδιο στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών. Το εν λόγω εμπόδιο δεν μπορεί εξάλλου να δικαιολογηθεί ούτε από κάποιο λόγο γενικού συμφέροντος, ούτε με επίκληση των κανόνων του κεκτημένου του Σένγκεν.
 Με τη δεύτερη αιτίασή της η προσφεύγουσα επικαλείται προσβολή της αρχής της αναλογικότητας όσον αφορά την προϋπόθεση κατά την οποία η άδεια παραμονής που χορηγείται από το κράτος εγκαταστάσεως του εργοδότη πρέπει να ισχύει για όλη την περίοδο παροχής υπηρεσιών και για τρεις επιπλέον μήνες.
 Με την τρίτη της αιτίαση η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι, παρά τις θετικές νομοθετικές τροποποίησεις στις οποίες προέβη το καθού, η προϋπόθεση κατά την οποία ο εργαζόμενος πρέπει να βρίσκεται στην υπηρεσία του ίδιου παρέχοντος υπηρεσίες εργοδότη από εξαμήνου τουλάχιστον αποτελεί αδικαιολόγητο περιορισμό στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών.


text:
Αριθ. C 354/32 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23 . 11 . %
 την πρόσληψη του στη διοικητική μονάδα συντονισμού της 2 Σεπτεμβρίου 1996 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω
 πατάξεως της απάτης (UCLAF). παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Προς στήριξη των αξιώσεών του ισχυρίζεται ότι διαθέτει
 εξαιρετικές και απολύτως εξειδικευμένες γνώσεις στους
 τομείς των καθηκόντων του . Την επαγγελματική αυτή πείρα Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 απέκτησε στο πλαίσιο της ιρλανδικής διοικήσεως τελωνείων
 και ως έκτακτος υπάλληλος στην UCLAF της Επιτροπής. — να αναγνωρίσει, σύμφωνα με το άρθρο 184 της συνθήκης
 ΕΚ , ότι η οδηγία 96/22/ΕΚ, καθόσον απαγορεύει την
 O προσφεύγουν διατείνεται, καταρχάς, ότι δεν ελήφθη υπόψη εμπορία κτηνιατρικών προϊόντων που περιέχουν β-αντα
 η αρχή που απορρέει από την απόφαση του Πρωτοδικείου γωνιστικές ουσίες και χρησιμοποιούνται για θεραπευτι
 της 5ης Οκτωβρίου 1995 , επί της υποθέσεως T- 1 7/95 , Αλεξο κούς σκοπούς σε ζώα εκμεταλλεύσεις, είναι παράνομη
 πούλου . O προσφεύγων φρονεί, πράγματι, ότι πληροί την και, επομένως , δεν μπορεί να χρησιμεύσει ως δικαιολογη
 προϋπόθεση ιδιαιτέρων και εξαιρετικών προσόντων που τική βάση για τους περιορισμούς που περιέχονται στον
 καθιερώνει η απόφαση αυτή . Κατά τον προσφεύγοντα, από κανονισμό ( ΕΚ ) αριθ . 1312/96,
 την εν λόγιο απόφαση προκύπτει ότι η αρμόδια για τους
 διορισμούς αρχή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, — να ακυρώσει τον κανονισμό ( ΕΚ ) αριθ . 1312/96 , καθόσον
 εφόσον δεν εφάρμοσε στην περίπτωσή του την εξαίρεση που περιορίζει την ισχύ των ανωτάτων ορίων καταλοίπων
 προβλέπεται στο άρθρο 31 παράγραφος 2 του κανονισμού ( ΑΟΚ) που ορίστηκαν για την κλενβουτερόλη που χρη
 υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων τον Ευρωπαϊ σιμοποιείται για ορισμένους ειδικούς θεραπευτικούς σκο
 κών Κοινοτήτων ( στο εξής: ΚΥΚ). πούς, και
 Κατά τον προσφεύγοντα, η Επιτροπή , με την προσβαλλομένη — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της
 απόφαση , περιορίστηκε να επικαλεστεί επιχειρήματα γενικού παρούσας διαδικασίας .
 χαρακτήρα , ήτοι την πρακτική της , που συνίσταται στην
 πρόσληψη υπαλλήλων στον εισαγωγικό βαθμό ακόμη και Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 στους εξειδικευμένους τομείς, και το άρθρο 27 του ΚΥΚ, το
 οποίο της επιβάλλει πολύ υψηλά επίπεδα προσλήψεως, χωρίς Με την προσφυγή ζητείται η ακύρωση του κανονισμού ( ΕΚ )
 να αντικρούει κανένα από τα συγκεκριμένα και ακριβή
 αριθ . 1312/96 της Επιτροπής, της 8ης Ιουλίου 1996 ('), καθό
 επιχειρήματα που o προσφεύγων είχε προβάλει με την σον περιορίζει την ισχύ των ανωτάτων ορίων καταλοίπων
 ένστασή του .
 ( ΑΟΚ ) που ορίζει για την υδροχλωρική κλενβουτερόλη για
 Τέλος , o προσφεύγων επικαλείται παραβίαση της αρχής της ορισμένες θεραπευτικές ενδείξεις σε βοοειδή και ιπποειδή .
 αρωγής, καθόσον η καθής του επιφύλαξε άδικη μεταχείριση
 σε σχέση με ορισμένους συναδέλφους του , οι οποίοι, αφού Οι προσφεύγουσες αναφέρουν ότι η Επιτροπή έχει δικαιο
 εργάστηκαν ως έκτακτοι υπάλληλοι, διατήρησαν το βαθμό λογήσει τον περιορισμό αυτό αποκλειστικά με το ότι η οδηγία
 τους μετά την επιτυχή συμμετοχή τους σε διαγωνισμούς 96/22/ΕΚ του Συμβουλίου , της 29ης Απριλίου 1 996 (2 ) απα
 μονιμοποιήσεως . H κατάσταση αυτή προκλήθηκε από το γορεύει τη χρησιμοποίηση κλενβουτερόλης σε ζώα εκμεταλ
 γεγονός ότι o προσφεύγων κατέβαλε ιδιαίτερες προσπάθειες λεύσεως, εκτός αν πρόκειται για ορισμένους ειδικούς θερα
 για να διατηρήσει τη θέση του και μετέσχε σε γενικό πευτικούς σκοπούς σε ιπποειδή και αγελάδες. Υποστηρίζουν
 διαγωνισμό ήδη το 1991 . ενώ προκηρύχθηκαν λιγότερο όμως ότι οι διατάξεις της οδηγίας αυτής αντίκεινται προς το
 δύσκολοι διαγωνισμοί μονιμοποιήσεως, κατά το τέλος του κοινοτικό δίκαιο, όπως ήδη προκύπτει από την υπόθεση
 1992/αρχές του 1993 , προς όφελος άλλων συναδέλφων, οι T- 1 25/96 ( 3 ). Ως εκ τούτου , υποστηρίζουν ότι οι διατάξεις
 οποίοι κατά τον προσφεύγοντα , δεν είχαν επιδείξει τον ίδιο αυτές πρέπει να κηρυχθούν ανεφάρμοστες στην παρούσα
 ζήλο . υπόθεση .
 Επομένως. οι προσφεύγουσες φρονούν ότι οι προσβαλλόμε
 νες διατάξεις δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένες και, κατά
 συνέπεια , o προσβαλλόμενος κανονισμός δεν είναι σύμφωνος
 με τις επιταγές του άρθρου 190 της συνθήκης ΕΚ .
 Προσφυγή των Boehringer Ingelheim Vetmedica GmbH και
 C. H. Boehringer Sohn Limited Partnership κατά της Επι Υποστηρίζουν, περαιτέρω, ότι οι διατάξεις του προσβαλλο
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις μένου κανονισμού αφαιρούν από αυτές, χωρίς έγκυρη αιτιο
 2 Σεπτεμβρίου 1996 λόγηση , το δικαίωμα να παρασκευάζουν και να διαθέτουν
 ( Υπόθεση Τ-152/96 ) στην αγορά τα περισσότερα από τα κτηνιατρικά προϊόντα
 ( 96/C 354/63 ) που περιέχουν κλενβουτερόλη , μολονότι , σύμφωνα με τις
 επιταγές των σχετικών κοινοτικών κανονισμών, διαθέτουν
 ( Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) άδειες εκμεταλλεύσεως για την εμπορία των προϊόντων
 τους .
 Οι Boehringer Ingelheim Vetmedica GmbH και C. H. Boeh
 ringer Sohn Limited Partnership. εκπροσωπούμενες από τους (') ΕΕ αριθ . L 170 τη ; 9 . 7 . 19% , σ . 8 .
 Denis Waelbroeck και Denis Fosselard . του δικηγορικού ( : ) ΕΕ αριθ . L 125 τη ; 23 . 5 . 1996 . σ . 3 .
 ( 3 ) ΕΕ αριθ . C //3Ρ της //3Π 1996 . α . //3Π .
 γραφείου Liedekerke Wolters Waelbroeck & Kirkpatrick , με
 τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο
 Arendt & Medernach , Rue Mathias Hardt 8- 1 θ, άσκησαν στις


text:
18.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 366/23
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-116/99 (1)
 της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας, που ασκη ́θηκε στις
 28 Οκτωβρι ́ου 1999
 (1999/C 366/40)
 (Υπο ́θεση C-411/99)
 Με δια ́ταξη της 21ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του
 (1999/C 366/38) ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 της υποθε ́σεως C-116/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Josef Christian Schieferer, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz,
 με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner C 254, Kirchberg, (1) EE C 188 της 3.7.1999.
 α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στις 28 Οκτωβρι ́ου 1999 προσφυγη ́ κατα ́ της ∆ημοκρατι ́ας της
 Αυστρι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας, μη θεσπι ́-
 ζοντας και μη ανακοινω ́νοντας στην Επιτροπη ́ τις αναγκαι ́ες
 νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́-
 νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α 95/47/ΕΚ (1) του ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-349/98 (1)
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της
 24ης Οκτωβρι ́ου 1996, σχετικα ́ με τη χρη ́ση προτυ ́πων για τη
 μετα ́δοση τηλεοπτικου ́ ση ́ματος, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που (1999/C 366/41)
 υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́,
 2. να καταδικα ́σει την ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας στα δικαστικα ́ Με δια ́ταξη της 22ας Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του
 ́εξοδα. ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 της υποθε ́σεως C-349/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοια με τα κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση C-386/99 (2). Η προθεσμι ́α που
 προβλε ́πεται το α ́ρθρο 8 της οδηγι ́ας ́εχει λη ́ξε απο ́ τις 23
 Αυγου ́στου 1996. (1) ΕΕ C 340 της 7.11.1998.
 (1) ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σ. 51.
 (2) Βλε ́πε σελι ́δα 20 της παρου ́σας Εφημερι ́δας.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-12/99 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-474/98 (1)
 (1999/C 366/42)
 (1999/C 366/39)
 Με δια ́ταξη της 20η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του Με δια ́ταξη της 23ας Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 της υποθε ́σεως C-474/98 (αι ́τηση του tribunal administratif de της υποθε ́σεως C-12/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 Lille για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως), Clinique κατα ́ Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Grégoire SA κατα ́ Direction régionale des impôts du Nord-Pas-
 de-Calais.
 (1) ΕΕ C 71 της 13.3.1999.
 (1) EE C 71 της 13.3.1999.


text:
 5.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 133/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 22ας Μαρτίου 2012 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Génesis Seguros Generales Sociedad Anónima de Seguros y Reaseguros (GENESIS) κατά Boys Toys SA, Administración del Estado
 (Υπόθεση C-190/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Ορισμός και κτήση - Δικαίωμα προτεραιότητας - Τρόποι καταθέσεως - Ηλεκτρονική κατάθεση - Μέσο που επιτρέπει τον επακριβή προσδιορισμό της ημερομηνίας, της ώρας και του λεπτού της αιτήσεως υποβολής)
 2012/C 133/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Génesis Seguros Generales Sociedad Anónima de Seguros y Reaseguros (GENESIS)
 κατά
 Boys Toys SA, Administración del Estado
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal Supremo — Ερμηνεία του άρθρου 27 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1) — Ορισμός και κτήση του κοινοτικού σήματος — Δικαίωμα προτεραιότητας — Διαδικασία καταθέσεως — Μέσο (ηλεκτρονικό ταχυδρομείο) που επιτρέπει να προσδιοριστεί με ακρίβεια η ημερομηνία, η ώρα και το πρώτο λεπτό της αιτήσεως καταχωρίσεως
 Διατακτικό
 Το άρθρο 27 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 1992/2003, της 27ης Οκτωβρίου 2003, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει να λαμβάνεται υπόψη όχι μόνον η ημέρα, αλλά και η ώρα και το λεπτό της καταθέσεως της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος στο Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), προκειμένου να καθορισθεί η προτεραιότητα κοινοτικού σήματος έναντι εθνικού που κατατέθηκε την ίδια ημέρα, οσάκις κατά την εθνική νομοθεσία που διέπει την καταχώριση του δεύτερου σήματος η ώρα και το λεπτό της υποβολής της αιτήσεως είναι, συναφώς, κρίσιμα στοιχεία.
 (1) ΕΕ C 195 της 17.7.2010.


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/20
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 22ας Δεκεμβρίου 2008 [αίτηση του Handelsgericht Wien (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Friederike Wallentin-Hermann κατά Alitalia — Linee Aeree Italiane SpA
 (Υπόθεση C-549/07) (1)
 (Αεροπορικές μεταφορές - Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 - Άρθρο 5 - Αποζημίωση και παροχή βοήθειας στους επιβάτες σε περίπτωση ματαιώσεως πτήσεως - Απαλλαγή από την υποχρέωση αποζημιώσεως - Ματαίωση οφειλόμενη σε έκτακτες περιστάσεις που δεν θα μπορούσαν να αποφευχθούν έστω και αν είχαν ληφθεί όλα τα εύλογα μέτρα)
 (2009/C 44/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Handelsgericht Wien
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Friederike Wallentin-Hermann
 κατά
 Alitalia — Linee Aeree Italiane SpA
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Handelsgericht Wien — Ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (EE L 46, σ. 1) — Έννοιες των «έκτακτων περιστάσεων» και των «εύλογων μέτρων» — Ματαίωση της πτήσεως λόγω βλάβης του κινητήρα — Ποσοστό ματαιώσεων λόγω τεχνικών προβλημάτων πολύ υψηλότερο από το αντίστοιχο άλλων αεροπορικών εταιριών
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91, έχει την έννοια ότι τεχνικό πρόβλημα που παρουσιάστηκε σε αεροσκάφος και είχε ως αποτέλεσμα τη ματαίωση πτήσεως δεν εμπίπτει στο περιεχόμενο της κατά τη διάταξη αυτή έννοιας των «εκτάκτων περιστάσεων», εκτός αν το πρόβλημα αυτό οφείλεται σε γεγονότα τα οποία, ως εκ της φύσεως και των αιτίων τους, δεν συνδέονται αναπόσπαστα με την κανονική άσκηση της δραστηριότητας του οικείου αερομεταφορέα και διαφεύγουν του αποτελεσματικού ελέγχου του. Η Σύμβαση για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων στις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές που συνήφθη στο Μόντρεαλ στις 28 Μαΐου 1999 δεν προσδιορίζει την ερμηνεία των αιτίων απαλλαγής που προβλέπει το άρθρο 5, παράγραφος 3, του κανονισμού 261/2004.
 2)
 Η παρατηρούμενη σε αερομεταφορέα συχνότητα τεχνικών προβλημάτων δεν αποτελεί, αφεαυτής, στοιχείο ικανό να αποκλείσει ή όχι την ύπαρξη «εκτάκτων περιστάσεων» κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού 261/2004.
 3)
 Το γεγονός ότι αερομεταφορέας έχει τηρήσει τους κανόνες περί κατωτάτων ορίων συντηρήσεως αεροσκάφους δεν αρκεί, από μόνο του, να αποδείξει ότι ο αερομεταφορέας αυτός έλαβε «όλα τα εύλογα μέτρα» κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού 261/2004 και, κατά συνέπεια, να απαλλαγεί ο εν λόγω μεταφορέας από την υποχρέωση αποζημιώσεως που προβλέπουν τα άρθρα 5, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και 7, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού.
 (1) ΕΕ C 64 της 8.3.2008.


text:
 20.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/8
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Σεπτεμβρίου 2012 — Duscholux Ibérica κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-295/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Επέκταση της προστασίας διεθνούς καταχωρίσεως στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος duschy - Προγενέστερο κοινοτικό εικονιστικό σήμα DUSCHO Harmony - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Δεν συντρέχει κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρα 75 και 76 του κανονισμού 207/2009)
 2012/C 319/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Duscholux Ibérica, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία) (eκπρόσωπος: J. Carbonell Callicó, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Duschprodukter i Skandinavien AB (Hisings Backa, Σουηδία) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Jonson και, στη συνέχεια, A. Kyhlhammar, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 21ης Μαρτίου 2011 (υπόθεση R 662/2010-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Duscholux Ibérica, SA και της Duschprodukter i Skandinavien AB.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή
 2)
 Καταδικάζει την Duscholux Ibérica, SA στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων εκείνων στα οποία υποβλήθηκε η Duschprodukter i Skandinavien AB κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 (1) EE C 238 της 13.8.2011.


text:
 1.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 180/34
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 8 Ιουνίου 2009 — Volvo Car Germany GmbH κατά Autohof Weidensdorf GmbH
 (Υπόθεση C-203/09)
 2009/C 180/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εναγόμενη και αναιρεσείουσα: Volvo Car Germany GmbH
 Ενάγουσα και αναιρεσίβλητη: Autohof Weidensdorf GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Πρέπει το άρθρο 18, στοιχείο α', της οδηγίας 86/653/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1986, για τον συντονισμό των δικαίων των κρατών μελών όσον αφορά τους εμπορικούς αντιπροσώπους (1), να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτό εθνική ρύθμιση βάσει της οποίας ο εμπορικός αντιπρόσωπος δεν έχει αξίωση καταβολής κατ’ αποκοπήν αποζημιώσεως και στην περίπτωση κανονικής καταγγελίας από τον εντολέα, όταν υπήρχε μεν αποχρών λόγος για την καταγγελία της συμβάσεως κατά πάντα χρόνο λόγω πταίσματος του εμπορικού αντιπροσώπου κατά τον χρόνο της κανονικής καταγγελίας, πλην όμως ο λόγος αυτός δεν ήταν η αιτία της καταγγελίας;
 2.
 Σε περίπτωση που μια τέτοια εθνική ρύθμιση δεν αντιβαίνει στην οδηγία:
 Αντιβαίνει στο άρθρο 18, στοιχείο α', της οδηγίας η αναλογική εφαρμογή της εθνικής ρυθμίσεως σχετικά με τον αποκλεισμό της αξιώσεως κατ’ αποκοπήν αποζημιώσεως στην περίπτωση που ανέκυψε αποχρών λόγος, για την καταγγελία της συμβάσεως κατά πάντα χρόνο λόγω πταίσματος του εμπορικού αντιπροσώπου, το πρώτον μετά την κανονική καταγγελία, περιήλθε δε σε γνώση του εντολέα το πρώτον μετά τη λήξη της συμβάσεως με αποτέλεσμα αυτός να μην μπορεί πλέον να προβεί στην καταγγελία της συμβάσεως κατά πάντα χρόνο επικαλούμενος το πταίσμα του εμπορικού αντιπροσώπου;
 (1) EE L 382, σ. 17.


text:
 9.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 81/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Ιανουαρίου 2015 — Novomatic κατά ΓΕΕΑ — Simba Toys (AFRICAN SIMBA)
 (Υπόθεση T-172/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος AFRICAN SIMBA - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα Simba - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Πραγματική χρήση του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009 - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009])
 (2015/C 081/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Novomatic AG (Gumpoldskirchen, Αυστρία) (εκπρόσωπος: W. Mosing, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Schifko)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Simba Toys GmbH & Co. KG (Fürth, Γερμανία) (εκπρόσωποι: O. Ruhl και C. Sachs, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 15ης Ιανουαρίου 2013 (υπόθεση R 157/2012-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Simba Toys GmbH & Co. και της Novomatic AG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Novomatic AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 141 της 18.5.2013.


text:
18 . 10. 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων C 318/23
 Προσφυγή της Agnès Hubert κατά Επιτροπής των Ευρω Προσφυγή-αγωγή των Eurocoton κ.λπ. κατά Συμβουλίου
 παϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 16 Ιουλίου 1997 Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις 18 Ιουλίου 1997
 (Υπόθεση Τ-212/97) (Υπόθεση Τ-213/97)
 (97/C 318/45) (97/C 318/46)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλωσσά διαδικασίας: η αγγλική)
 H Agnès Hubert, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη
 από τον Marc-Albert Lucas, δικηγόρο Βρυξελλών, με Το Eurocoton, βελγικό association de fait (σωματείο εν τοις
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τη δικηγόρο Evelyn Korn, 21 , πράγμασι) εκπροσωπούν τους κοινοτικούς παραγωγούς
 rue de Nassau, άσκησε, στις 16 Ιουλίου 1997, ενώπιον του αλευκάστων βαμβακερών υφασμάτων, και 13 κοινοτικοί
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά παραγωγοί τέτοιων υφασμάτων, εκπροσωπούμενοι από τον
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Clive Stanbrook, Q. C. , και τον καθηγητή Alan Dashwood,
 Barristers of the Inner Temple, Λονδίνο, με αντίκλητο στο
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Arsène Kronshagen, 12, Bd de
 la Foire, άσκησαν, στις 18 Ιουλίου 1997, προσφυγή-αγωγή
 — να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Διευθυντή της κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 ΓΔ V, περί οριστικής καταρτίσεως της βαθμολογίας της
 προσφεύγουσας για το χρονικό διάστημα 1993-1995, η
 οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα στις 16 Απρι O προσφεύγοντες-ενάγοντες (στο εξής: προσφεύγοντες)
 λίου 1997, ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. — να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου περί απορρί
 ψεως της υποβληθείσας από την Επιτροπή προτάσεως
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα κανονισμού που προβλέπει, πρώτον, την επιβολή ορι
 στικών δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές αλευ
 H προσφεύγουσα, προς στήριξη της προσφυγής της, ισχυρί κάστων βαμβακερών υφασμάτων από την Ινδία, την
 ζεται, κυρίως, ότι η προσβαλλομένη έκθεση βαθμολογίας Ινδονησία, το Πακιστάν, την Τουρκία, την Κίνα και την
 πάσχει, κατ' αυτήν, τυπικές και διαδικαστικές πλημμέλειες, Αίγυπτο και, δεύτερον, την είσπραξη των προσωρινών
 ειδικότερα δε τις εξής: δασμών που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ)
 αριθ. 2208/96 της Επιτροπής ('),
 — παραβίαση των αρχών της χρηστής διοικήσεως και της
 ασφαλείας δικαίου , καθόσον η έκθεση καταρτίστηκε
 στην πραγματικότητα σε ημερομηνία μεταγενέστερη — να υποχρεώσει το Συμβούλιο να αποκαταστήσει κάθε
 αυτής η οποία αναγράφεται στο έγγραφο, ζημία που υπέστησαν οι προσφεύγοντες λόγω της παρά
 νομης απορρίψεως της προτάσεως της Επιτροπής και
 — παράλειψη έγκαιρης διαβουλεύσεως με τον προηγούμενο
 ιεραρχικώς προϊστάμενο της, σύμφωνα με την προβλεπό — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 μενη διαδικασία,
 — παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως της επί τα Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 χείρω μεταβολής των αναλυτικών κρίσεων, την οποία
 επιβάλλει το άρθρο 5 παράγραφος 2 των Γενικών Εκτε Το Συμβούλιο δεν είχε την εξουσία να απορρίψει σε τελευ
 λεστικών Διατάξεων του άρθρου 43 του Κανονισμού ταία ανάλυση την πρόταση της Επιτροπής και, επομένως,
 Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων των Ευρω ενεργώντας με τον τρόπο αυτό, παρέβη το άρθρο 6
 παϊκών Κοινοτήτων, της 27ης Ιουλίου 1979 (στο εξής: παράγραφος 9 και το άρθρο 9 παράγραφος 4 του κανονι
 ΓΕΔ), σμού (ΕΟΚ) αριθ. 384/96 του Συμβουλίου (2). Από της θεσπί
 σεως επιτακτικών προθεσμιών για την περάτωση των
 — παραβίαση της επιβαλλομένης από το άρθρο 5 παρά ερευνών αντιντάμπινγκ, το Συμβούλιο υποχρεούται να υιο
 γραφος 1 των ΓΕΔ υποχρεώσεως, κατά την οποία η θετήσει πρόταση της Επιτροπής πριν από την πάροδο της
 βαθμολογία πρέπει να αφορά αποκλειστικώς και μόνον προθεσμίας των 15 μηνών. Το μόνο που μπορούσε να πράξει
 την περίοδο αναφοράς. το Συμβούλιο ήταν να ζητήσει την τροποποίηση των λεπτομε
 ρειών της προτάσεως, πάντοτε όμως εντός των ορίων των
 Επικουρικώς, η προσφεύγουσα επικαλείται τις εξής παρατυ διαπιστώσεων της Επιτροπής ως προς τα πραγματικά περι
 πίες ως προς το περιεχόμενο της εκθέσεως βαθμολογίας: στατικά .
 — παραβίαση της υποχρεώσεως καταρτίσεως των ανα
 λυτικών κρίσεων ανεξαρτήτως της γενικής εκτιμήσεως Επικουρικώς, και αν ακόμη (πράγμα το οποίο δεν δέχονται
 και βάσει των εφαρμοστέων ρυθμίσεων περί βαθμολο οι προσφεύγοντες) το Συμβούλω είχε πράγματι την εξουσία
 γίας, να απορρίψει πλήρως την πρόταση της Επιτροπής, το έπραξε
 εν προκειμένω, αγνοώντας εσκεμμένως τα πραγματικά περι
 — πρόδηλη πλάνη περί τα πραγματικά στοιχεία, στατικά που διαπίστωσε η Επιτροπή, ή υποπίπτοντας σε
 πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση των περιστατικών αυτών.
 — κατάχρηση εξουσίας. Επιπλέον, η απόρριψη της προτάσεως της Επιτροπής ισο
 δυναμούσε με προσβολή των διαδικαστικών δικαιωμάτων
 και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης των προσφευγόντων.


text:
C 219/24 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14.9.2002
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από
 το Πρωτοδικείο:
 Η προσφεύγουσα υπέβαλε προσφορά για την παράδοση σημαντή-
 ρων σε λιμένες του Καζακστάν, Αζερμπα'τζάν και Τουρκμενιστάν, — να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του
 ύστερα από πρόσκληση για την υποβολή προσφορών που εξέδωσε διαγωνισμού PE/90/A, της 3ης Απριλίου 2002, με την οποία
 η Επιτροπή. Την πρόσκληση ακολούθησε διορθωτικό, μετά την δεν της επετράπη να μετάσχει στα επόμενα στάδια της
 έκδοση του οποίου η προσφεύγουσα είχε τη δυνατότητα να διαδικασίας του διαγωνισμού, λόγω της ανεπαρκούς βαθμο-
 τροποποιήσει την προσφορά της. ∆εδομένου ότι το διορθωτικό λογίας που συγκέντρωσε σε μία από τις γραπτές δοκιμασίες
 δεν κατέστησε αναγκαία την τροποποίηση της προσφοράς της, η (δοκιμασία c), καθώς και την απόφαση της εξεταστικής
 προσφεύγουσα υπέβαλε εκ νέου στην Επιτροπή την ίδια προσφορά. επιτροπής του διαγωνισμού PE/90/A, της 31ης Μαι ̈́ου 2002,
 Κατόπιν τούτου, η προσφεύγουσα ενημερώθηκε ότι η προσφορά με την οποία η επιτροπή επιβεβαίωσε την από 3 Απριλίου
 της είχε απορριφθεί, διότι δεν πληρούσε την προϋπόθεση τη 2002 απόφασή της και απέρριψε την αίτηση της προσφεύγο-
 σχετική με την περίοδο ισχύος [της προσφοράς], δηλαδή, τις υσας περί προσβάσεώς της σε ορισμένα έγγραφα·
 90 μέρες από την ημερομηνία υποβολής της.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η απόφαση αυτή πάσχει πλάνη — να ακυρώσει το σύνολο των εργασιών του διαγωνισμού·
 περί τα πράγματα. Η τελική ημερομηνία ισχύος της προσφοράς,
 ήτοι η 28η Ιουλίου 2002, υπολογίσθηκε από την ημερομηνία της
 αρχικής προθεσμίας της 29ης Απριλίου 2002. Η δεύτερη υποβολή — τουλάχιστον, να ακυρώσει το σύνολο των εργασιών και των
 της προσφοράς, κατόπιν του διορθωτικού που εξέδωσε η Επιτροπή, πράξεων του διαγωνισμού που έπονται των παράνομων
 δεν άλλαξε την εν λόγω ημερομηνία, δεδομένου ότι η προσφεύ- ατομικών αποφάσεων της 3ης Απριλίου 2002 και της 31ης
 γουσα υπέβαλε εκ νέου την ίδια προσφορά. Η προσφεύγουσα Μαι ̈́ου 2002 και, μεταξύ άλλων, τον πίνακα των επιτυχόντων
 ισχυρίζεται, εντούτοις, ότι από τις εν γένει περιστάσεις και τις και τις αποφάσεις διορισμού που ελήφθησαν βάσει του
 άλλες ενδείξεις τις προκύπτουσες από το έγγραφο της προσφοράς πίνακα αυτού·
 προέκυπτε σαφώς ότι αυτή ίσχυε για 90 ημέρες από τη νέα
 ημερομηνία της 11ης Ιουνίου 2002.
 — εν πάση περιπτώσει, να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο (στο
 εξής: καθού) να λάβει όλα τα μέτρα που επιβάλλονται
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παρέβη την προκειμένου να αποκαταστήσει τα δικαιώματα της
 παράγραφο 19.5 των Οδηγιών προς τους Προσφέροντες, το προσφεύγουσας ως υποψηφίας που πέτυχε στις δοκιμα-
 καθήκον επιμελείας και την αρχή της αναλογικότητας. Κατά την σίες a), b) και c) του εν λόγω διαγωνισμού·
 παράγραφο 19.5 των εν λόγω Οδηγιών, η Επιτροπή δύναται να
 ζητήσει από τους Προσφέροντες διευκρινίσεις επί της προσφοράς
 εντός 24 ωρών. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι ορισμένα στοιχεία — επικουρικώς, να υποχρεώσει το καθού στην καταβολή αποζη-
 του εγγράφου της προσφοράς και οι εν γένει περιστάσεις έπρεπε μιώσεως υπολογιζομένης κατά την ημέρα ασκήσεως της
 να είχαν δημιουργήσει αμφιβολίες που καθιστούσαν αναγκαίες προσφυγής, σε 10 389,46 ευρώ, υπό την επιφύλαξη
 διευκρινίσεις ως προς τη διάρκεια ισχύος της προσφοράς. Η αυξήσεως·
 Επιτροπή, εντόυτοις, δεν έκανε χρήση της δυνατότητας αυτής.
 — να υποχρεώσει το καθού να προσκομίσει το διορθωμένο
 γραπτό της γραπτής δοκιμασίας c), τα γενικά και αντικειμε-
 νικά κριτήρια αξιολογήσεως και διορθώσεως, καθώς και την
 αιτιολογημένη γνώμη της εξεταστικής επιτροπής, και να
 προσδιορίσει τα προσβάσιμα στο κοινό έγγραφα στα οποία
 Προσφυγή-αγωγή της María-Angeles Martínez Valls κατά στηρίχθηκε η εξεταστική επιτροπή για να αξιολογήσει τη
 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που ασκήθηκε στις γραπτή δοκιμασία c)·
 15 Ιουλίου 2002
 — να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (Υπόθεση T-214/02)
 (2002/C 219/56)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Η María-Angeles Martínez Valls, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσω-
 πούμενη από τους Georges Vandersanden και Laure Levi,
 δικηγόρους, άσκησε στις 15 Ιουλίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδι- Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά του προβάλλει παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, της
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. γενικής αρχής της διαφάνειας, της αρχής «patere legem quem
 ---pagebreak--- 14.9.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 219/25
 ipse fecisti» και της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων. ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-124/00 ( 1)
 Κατά την προσφεύγουσα, το Κοινοβούλιο όφειλε να της επιτρέψει
 την πρόσβαση στο διορθωμένο γραπτό της και στα κριτήρια (2002/C 219/57)
 αξιολογήσεως στα οποία στηρίχθηκε η εξεταστική επιτροπή.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση της προκηρύξεως Με διάταξη της 21ης Ιουνίου 2002, ο Πρόεδρος του δευτέρου
 του διαγωνισμού και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως. Κατά την άποψή πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 της, η εξεταστική επιτροπή χρησιμοποίησε πολύ αυστηρά κριτήρια τήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-124/00,
 για την αξιολόγηση της δοκιμασίας. Federazione Associazioni Imprese Distribuzione κ.λπ. κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (1 ) EE C 192 της 8.7.2000.


text:
C 397/32 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 19.12.98
 Ç ma ajtqxärei, euoärom vqeiófesai, sg rixpgqgä apoäqqiwg G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 sgy aisgärexy sot pqoruetäcomsoy, pot pqxsojokkgähgje
 rsiy 27 Laðot 1998, peqiä jasasónexäy sot rsom bahloä A4
 Ç ma jqiämei paqómolg sgm ajokothotälemg diadijariäa re
 le amacmxäqirg aqvaioäsgsay re jkilójio rtäluxma le som
 peqiäpsxrg apotriäay koäcx arheämeiay pot irvtäei rso
 JTJ,
 Rtlbotäkio apoä 18 Repselbqiäot 1997,
 Ç em pórg peqipsxärei, ma jasadijórei sgm jahgäy rsa Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sot Rtlbotkiäot le sgm opoiäa
 dijarsijó eänoda. jqiähgje paqóstpg g apotriäa sgy pqoruetäcotray jasó
 sgm peqiäodo apoä 9 eäxy 22 Uebqotaqiäot 1998 jai auai-
 qeähgjam oi gleäqey apotriäay apoä sgm esgäria ódeió sgy,
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Ç ma jasadijórei so jahotä rsa dijarsijó eänoda.
 O pqoruetäcxm tporsgqiäfei oäsi g ADA, dioqiäfomsóy som
 rsom bahloä A5, jkilójio 5, amsiä sot bahlotä A4 le amacmx- Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 qirleämg aqvaioäsgsa rso jkilójio, dem eäkabe tpoäwg otäse sgm
 epacceklasijgä sot peiäqa otäse sgm eidijoäsgsó sot, paqakeiä-
 pomsay jóhe rtcjejqileämg eneäsarg sgy jasarsórexy sot G pqoruetäcotra paqasgqeiä, pqxäsom, oäsi so jahotä dem
 pqoruetäcomsoy jai paqabiófomsay jasÂ atsoä som sqoäpo so sgäqgre em pqojeileämx Ûsg diadijariäa pot ajokotheiäsai re
 óqhqo 5, paqócqauoy 1, detäseqo edóuio, so óqhqo 5, peqiäpsxrg apotriäay koäcx arheämeiay gä astvgälasoyë pot
 paqócqauoy 3, so óqhqo 25, detäseqo edóuio, jai sa heärpire so iädio jai cmxrsopoiägre rso pqorxpijoä le sgm tpÂ
 óqhqa 31 jai 32 sot JTJ, jahxäy jai so paqóqsgla I. aqih. 117/97 amajoiämxrg, sgy 18gy Repselbqiäot 1997.
 G pqoruetäcotra aluirbgseiä enókko sg moliloäsgsa sgy ejse-
 Epipkeäom, g pqorbakkoleämg apoäuarg paqabiófei sgm kersijgäy atsgäy diasónexy, jahoärom pqobkeäpei, re peqiäpsxrg
 apoäuarg euaqlocgäy sot 1983 rvesijó le sa jqisgäqia pot aluirbgsgärexy sxm poqirlósxm sgy iasqijgäy enesórexy
 irvtäotm cia som dioqirloä re bahloä jai jasósang re jkilójio ekeäcvot, lia Ûdiadijariäa diaisgriäayë pot dem kalbómei
 jasó sgm pqoärkgwg, oäpxy sqopopoigähgje rsiy 7 Uebotaqiäot tpoäwg sa dijaixälasa óltmay sot emdiaueqoleämot, jahoäsi
 1986. dem sot episqeäpei ma oqiärei iasqoä sgy epikocgäy sot pqojeileä-
 mot ma pqorsasetärei, le sgm paqotriäa atsotä, sa dijaixälasa
 jai sa rtlueäqomsó sot.
 Oi cemijeäy aqveäy sot dijaiäot epibókkotm peqaiseäqx rsgm
 ADA sgm sgäqgrg sgy aqvgäy sgy iärgy lesaveiqiärexy sxm
 tpakkgäkxm jai sg kgäwg dioijgsijxäm apouórexm rsgqifo- G pqoruetäcotra uqomeiä oäsi oäsam g dioiäjgrg amsilesxpiäfei
 leämxm re moäliloty koäcoty, dgkadgä ma lgm pórvotm apoä seäsoia aluirbgäsgrg, oueiäkei ma tpobókei sgm tpoäherg re
 pqoädgkg molijgä gä pqaclasijgä pkómg. episqopgä amapgqiäay, rtäluxma le so óqhqo 59,
 paqócqauoy 3 sot Jamomirlotä Tpgqeriajgäy Jasarsórexy.
 Seäkoy, o pqoruetäcxm epijakeiäsai sgm pqorbokgä sgy aqvgäy
 G pqoruetäcotra tporsgqiäfei seäkoy oäsi oi pqorbakkoälemey
 sgy dijaiokocgleämgy elpirsortämgy jahxäy jai tpeäqbarg
 apouóreiy rseqotämsai pamsekxäy aisiokociäay.
 enotriäay.
 Pqorutcgä sxm Zino Davidoff SA jai Davidoff & Cie SA
 Pqorutcgä sgy Maria Adelina Biasutto jasó sot Rtlbotkiäot jasó sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot jai sot Rtlbotkiäot
 sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, pot arjgähgje rsiy 15 Ojsx- sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, pot arjgähgje rsiy 26 Ojsx-
 bqiäot 1998 bqiäot 1998
 (Tpoäherg T-171/98) (Tpoäherg T-177/98)
 (98/C 397/63) (98/C 397/64)
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 G Zino Davidoff SA jai g Davidoff & Cie SA, Fribourg jai
 G Maria Adelina Biasutto, jósoijoy Bqtnekkxäm, ejpqorxpo- Cemetäg (Ekbesiäa), ejpqorxpotälemey apoä som jahgcgsgä Dr.
 tälemg apoä soty Jean-NoeÈl Louis jai FrancËoise Parmentier, Rolf Wägenbaur, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm
 dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco sgm rso Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo sxm Arendt &
 esaiqeiäa fiduciaire Myson SARL, 30, rue de Cessange, órj- Medernach, 8-10, rue Matthias Hardt, órjgram rsiy
 gre rsiy 15 Ojsxbqiäot 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm 26 Ojsxbqiäot 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx-
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sot Rtlbotäkiot paøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sot Etqxpaøjotä Joimo-
 sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy. botkiäot jai sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy.


text:
21.4.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 118/27
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-56/00 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-270/00 (1)
 (2001/C 118/64) (2001/C 118/67)
 Με δια ́ταξη της 27ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του Με δια ́ταξη της 9ης Νοεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 της υποθε ́σεως C-56/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των υποθε ́σεως C-270/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. κατα ́ ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας.
 (1) EE C 211 της 22.7.2000. (1) EE C 247 της 26.8.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-155/00 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-484/99 (1)
 (2001/C 118/65)
 (2001/C 118/68)
 Με δια ́ταξη της 27ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ Με δια ́ταξη της 10ης Νοεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 της υποθε ́σεως C-155/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. υποθε ́σεως C-484/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 176 της 24.6.2000.
 (1) EE C 47 της 19.2.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-186/00 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-320/96 P (1)
 (2001/C 118/66)
 (2001/C 118/69)
 Με δια ́ταξη της 9ης Νοεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της Με δια ́ταξη της 14ης Νοεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 υποθε ́σεως C-186/00 [αι ́τηση του Court of Appeal (England & ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 Wales) (Civil Division) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́- υποθε ́σεως C-320/96 P, Union européenne de radio-télévision
 σεως]: Boston Scientific Ltd κ.λπ. κατα ́ Cordis Corporation και (UER) κατα ́ Métropole télévision SA κ.λπ.
 Cordis (UK) Ltd.
 (1) EE C 233 της 12.8.2000. (1) EE C 354 της 23.11.1996.


text:
29.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 289/19
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-194/02 (1)
 1. να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας
 να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και (2003/C 289/39)
 διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή του προς την
 οδηγία 98/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
 Συμβουλίου, της 6ης Ιουλίου 1998, για την έννομη προστα-
 σία των βιοτεχνολογικών εφευρέσεων (1), ή, εν πάση περιπτώ- Με διάταξη της 30ής Ιουνίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 σει, παραλείποντας να ανακοινώσει τις διατάξεις αυτές στην των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το σεως C-194/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 άρθρο 15 της ως άνω οδηγίας, ∆ημοκρατίας της Αυστρίας.
 2. να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 169 της 13.7.2002.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η ταχθείσα για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο προθεσμία
 εξέπνευσε στις 30 Ιουλίου 2000.
 (1) ΕΕ L 213 της 30.7.1998, σ. 13.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-226/02 (1)
 (2003/C 289/40)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-33/02 (1)
 (2003/C 289/38)
 Με διάταξη της 8ης Μαΐου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου των
 Με διάταξη της 19ης Ιουνίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ- C-226/02 (αίτηση του Østre Landsret για την έκδοση προδικαστι-
 σεως C-33/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά κής αποφάσεως): Remedan af 1985 κατά Skatteministeriet.
 ∆ημοκρατίας της Αυστρίας.
 (1) ΕΕ C 84 της 6.4.2002.
 (1) ΕΕ C 219 της 14.9.2002.


text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/66
 Προσφυγή της Asa Sundholm κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε την 1η Μαρτίου 2004
 (Υπόθεση Τ-86/04)
 (2004/C 94/163)
 Γλώσσα της διαδικασίας: η γαλλική
 Η Asa Sundholm, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη από τους Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël Louis και Etienne Marchal, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε την 1η Μαρτίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 10ης Απριλίου 2003 με την οποία καταρτίστηκε η έκθεση εξελίξεως της καριέρας της προσφεύγουσας για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου 2002·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η βαλλόμενη έκθεση κάνει μνεία των δικαιολογημένων απουσιών της, καθώς και της καταστάσεως της υγείας της, κατά παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 2, των γενικών εκτελεστικών διατάξεων του άρθρου 43 του ΚΥΚ. Επικαλείται επίσης προφανές σφάλμα εκτιμήσεως που αντλείται από τη φερόμενη έλλειψη συνοχής μεταξύ των σχολίων και των βαθμών που της δόθηκαν στην έκθεση αυτή. Η προσφεύγουσα προβάλλει, τέλος, ότι η εν λόγω έκθεση δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη, πολλώ μάλλον που παρεκκλίνει από τις συστάσεις της επιτροπής ίσης εκπροσωπήσεως για την αξιολόγηση και πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 7, των γενικών εκτελεστικών διατάξεων του άρθρου 43 του ΚΥΚ, να συνοδεύεται από κατάλληλη αιτιολογία.


text:
 29.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 314/14
 Προσφυγή της 8ης Ιουλίου 2016 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-380/16)
 (2016/C 314/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Owsiany-Hornung και M. Wasmeier)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη, βάσει του άρθρου 258, παράγραφος 1, της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 73 καθώς και από τα άρθρα 306 έως 310 της οδηγίας περί ΦΠΑ (οδηγία 2006/112/ΕΚ), εξαιρώντας από το ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων τις ταξιδιωτικές υπηρεσίες προς υποκείμενους στον φόρο, οι οποίοι τις χρησιμοποιούν για την επιχείρησή τους, και επιτρέποντας στα πρακτορεία ταξιδίων, στο μέτρο που διέπονται από το εν λόγω ειδικό καθεστώς, να καθορίζουν τη βάση επιβολής του φόρου συνολικά για κατηγορίες υπηρεσιών και για κάθε φορολογική περίοδο.
 —
 Να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προβλεπόμενη στη Γερμανία ρύθμιση για τον υπολογισμό του φόρου προστιθέμενης αξίας επί ταξιδιωτικών υπηρεσιών αντιβαίνει στην οδηγία 2006/112/ΕΚ, του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1). Η οδηγία αυτή προβλέπει στα άρθρα 306 έως 310 ειδικό καθεστώς, σύμφωνα με το οποίο οι ταξιδιωτικές υπηρεσίες που προσφέρονται από πρακτορείο ταξιδίων προς τους πελάτες του θεωρούνται ενιαία παροχή υπηρεσιών. Κατά την προσφεύγουσα, το γερμανικό δίκαιο παρεκκλίνει από τη ρύθμιση αυτή κατά τρόπο απαράδεκτο.
 Πρώτον, σύμφωνα με την προσφεύγουσα, δεν επιτρέπεται η εξαίρεση των υποκείμενων στον φόρο που χρησιμοποιούν ταξιδιωτικές υπηρεσίες για την επιχείρησή τους από την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος. Ήδη με την απόφασή του της 26ης Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση C-189/11 (2), Επιτροπή κατά Ισπανίας, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι το ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων δεν εφαρμόζεται μόνον επί υπηρεσιών προς ιδιώτες τελικούς καταναλωτές αλλά και επί υπηρεσιών προς επιχειρήσεις υποκείμενες στον φόρο. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη δεν είναι ελεύθερα να περιορίζουν την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος μόνον στην πρώτη κατηγορία.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η μέθοδος υπολογισμού που προβλέπεται στο γερμανικό δίκαιο περί φόρου κύκλου εργασιών δεν συνάδει προς τις διατάξεις της οδηγίας 2006/112/ΕΚ. Σύμφωνα με τα άρθρα 73 και 306 έως 310 αυτής, η βάση υπολογισμού του φόρου θα έπρεπε να καθορίζεται χωριστά για κάθε ταξίδι. Αντίθετα, το γερμανικό δίκαιο επιτρέπει τον συνολικό υπολογισμό του περιθωρίου κέρδους για «κατηγορίες παροχών» και επομένως για το σύνολο των ταξιδίων εντός ορισμένου χρονικού διαστήματος. Στην ανωτέρω αναφερόμενη απόφαση το Δικαστήριο διαπίστωσε περαιτέρω ότι ο συνολικός αυτός υπολογισμός δεν συνάδει με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας.
 (1) ΕΕ L 347, σ. 1
 (2) ECLI:EU:C:2013:587


text:
 24.2.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 42/32
 Προσφυγή της 14ης Δεκεμβρίου 2006 — Ιταλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-395/06)
 (2007/C 42/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: P. Gentili, Avvocato dello Stato)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει το σημείωμα 9433 της 4ης Οκτωβρίου 2006 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής — Προγράμματα και σχέδια στις χώρες Κύπρο, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιταλία, Μάλτα και Κάτω Χώρες, με αντικείμενο την εκ μέρους της Επιτροπής καταβολή ποσού άλλου από το ζητηθέν. Στοιχεία αναφοράς: πρόγραμμα DOCUP [Ενιαίο Έγγραφο Προγραμματισμού] Piémonte (αριθ. CCI 2000 IT 162 DO 007)·
 —
 να ακυρώσει το σημείωμα 10841 της 14ης Νοεμβρίου 2006 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής — Προγράμματα και σχέδια στις χώρες Κύπρο, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιταλία, Μάλτα και Κάτω Χώρες, με αντικείμενο πιστοποίηση και δήλωση ενδιαμέσων δαπανών, καθώς και αίτηση πληρωμής. DOCUP Venetο Ob.2 2000-2006 (αριθ. CCI 2000 IT 162 DO 005)·
 —
 να ακυρώσει το σημείωμα 10853 της 14ης Νοεμβρίου 2006 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής — Προγράμματα και σχέδια στις χώρες Κύπρο, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιταλία, Μάλτα και Κάτω Χώρες, με αντικείμενο την εκ μέρους της Επιτροπής καταβολή ποσού άλλου από το ζητηθέν. Στοιχεία αναφοράς: Πρόγραμμα POR [Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα] Πούλιας (αριθ. CCI 1999 IT 161 PO 009)·
 —
 να ακυρώσει το σημείωμα 10929 της 15ης Νοεμβρίου 2006 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής — Προγράμματα και σχέδια στις χώρες Κύπρο, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιταλία, Μάλτα και Κάτω Χώρες, με αντικείμενο την εκ μέρους της Επιτροπής καταβολή ποσού άλλου από το ζητηθέν. Στοιχεία αναφοράς: Πρόγραμμα DOCUP Τοσκάνης Ob.2 (αριθ. CCI 2000 IT 162 DO 001)·
 —
 να ακυρώσει το σημείωμα 10930 της 15ης Νοεμβρίου 2006 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής — Προγράμματα και σχέδια στις χώρες Κύπρο, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιταλία, Μάλτα και Κάτω Χώρες, με αντικείμενο την εκ μέρους της Επιτροπής καταβολή ποσού άλλου από το ζητηθέν. Στοιχεία αναφοράς: POR Καμπανίας 2000-2006 (αριθ. CCI 1999 IT 161 PO 007)·
 —
 να ακυρώσει το σημείωμα 11019 της 17ης Νοεμβρίου 2006 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής — Προγράμματα και σχέδια στις χώρες Κύπρο, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιταλία, Μάλτα και Κάτω Χώρες, με αντικείμενο την εκ μέρους της Επιτροπής καταβολή ποσού άλλου από το ζητηθέν. Στοιχεία αναφοράς: Πρόγραμμα POR Σαρδηνίας 2000-2006 (αριθ. CCI 1999 IT 161 PO 010)·
 —
 να ακυρώσει όλες τις συναφείς πράξεις, καθώς και τις πράξεις που προηγήθηκαν, και, συνακόλουθα, να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρεμφερείς με τους λόγους και τα επιχειρήματα της υποθέσεως T-345/04, Ιταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής (1).
 (1) ΕΕ C 262 της 23.10.04, σ. 55.


text:
 7.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/49
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 11ης Δεκεμβρίου 2008 — Schell κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-83/06) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Μόρια προτεραιότητας - ΓΕΔ του άρθρου 45 του ΚΥΚ)
 (2009/C 32/95)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Arno Schell (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: F. Frabetti, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Berscheid και M. Velardo)
 Αντικείμενο
 Υπαλληλική υπόθεση — Ακύρωση των πινάκων των υπαλλήλων που προήχθησαν κατά τις περιόδους προαγωγών του 2004 και του 2005 καθόσον δεν περιλαμβάνουν τον προσφεύγοντα και, επικουρικώς, ακύρωση των αποφάσεων περί απονομής μορίων προαγωγής κατά τις ως άνω περιόδους προαγωγών καθόσον αφορούν τον προσφεύγοντα
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 237 της 30.9.2006, σ. 18.


text:
7.12.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 305/23
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: F. Clotuche-
 Duvieusart και Η. Tserepa-Lacombe), με αντικείμενο αίτηση περί
 της 24ης Σεπτεμβρίου 2002 ακυρώσεως της περιλαμβανόμενης σε έγγραφο της 14ης Ιουλίου
 2000 αποφάσεως της επιτροπής επιλογής να μην εγγράψει την
 στην υπόθεση Τ-113/01, Veronica Sabbag κατά Επιτροπής προσφεύγουσα στον πίνακα προσλήψεων εκτάκτων υπαλλήλων
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) που προέκυψε από τη διαδικασία επιλογής COM/R/A/01/1999,
 το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 (Υπάλληλοι — Πρόσληψη — Επιλογή εκτάκτων υπαλλή- B. Vesterdorf, πρόεδρο, N. J. Forwood, και Η. Legal, δικαστές,
 λων — Άρνηση εγγραφής στον πίνακα προσλήψεων — γραμματέας: J. Palacio Gonzalez, υπάλληλος δικοικήσεως, εξέ-
 Γλωσσικές γνώσεις των μελών της επιτροπής επιλογής — δωσε στις 24 Σεπτεμβρίου 2002 απόφαση με το ακόλουθο
 Ίση μεταχείριση) διατακτικό:
 (2002/C 305/49) 1) Ακυρώνει την απόφαση της επιτροπής επιλογής να μην
 εγγράψει την προσφεύγουσα στον πίνακα προσλήψεων
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) εκτάκτων υπαλλήλων που προέκυψε από τη διαδικασία
 επιλογής COM/R/A/01/1999, η οποία περιλαμβάνεται σε
 απαυθυνόμενο στην προσφεύγουσα έγγραφο της
 Στην υπόθεση Τ-113/01, Veronica Sabbag, κάτοικος Βρυξελλών, 14ης Ιουλίου 2000.
 εκπροσωπούμενη από τους J.-N. Louis και V. Peere, δικηγόρους,
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: 2) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 F. Clotuche-Duvieusart και Η. Tserepa-Lacombe), με αντικείμενο
 αίτηση περί ακυρώσεως της περιλαμβανόμενης σε έγγραφο της
 14ης Ιουλίου 2000 αποφάσεως της επιτροπής επιλογής να μην (1 ) ΕΕ C 317 της 10.11.2001.
 εγγράψει την προσφεύγουσα στον πίνακα προσλήψεων εκτάκτων
 υπαλλήλων που προέκυψε από τη διαδικασία επιλογής COM/R/
 A/01/1999, το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 B. Vesterdorf, πρόεδρο, N. J. Forwood, και Η. Legal, δικαστές,
 γραμματέας: J. Palacio Gonzalez, υπάλληλος δικοικήσεως, εξέ-
 δωσε στις 24 Σεπτεμβρίου 2002 απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό: ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 1) Ακυρώνει την περιλαμβανόμενη σε έγγραφο της
 της 9ης Σεπτεμβρίου 2002
 14ης Ιουλίου 2000 απόφαση της επιτροπής επιλογής να
 μην εγγράψει την προσφεύγουσα στον πίνακα προσλήψεων
 εκτάκτων υπαλλήλων που προέκυψε από τη διαδικασία στην υπόθεση Τ-182/00 DEP, Marco Pannella κατά Ευρωπαϊ-
 επιλογής COM/R/A/01/1999. κού Κοινοβουλίου ( 1)
 2) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. (Καθορισμός δικαστικών εξόδων)
 ( 1) ΕΕ C 227 της 11.8.2001. (2002/C 305/51)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Στην υπόθεση Τ-182/00 DEP, Parco Pannella, μέλος του Ευρω-
 της 24ης Σεπτεμβρίου 2002 παϊκού Κοινοβουλίου, κάτοικος Ρώμης, εκπροσωπούμενος από τον
 P. A. M. Ferrari, δικηγόρο, κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 στην υπόθεση Τ-182/01, Sophie Bachotet κατά Επιτροπής (εκπρόσωποι: H. Krück και Α. Caiola), με αντικείμενο αίτημα
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) καθορισμού δικαστικών εξόδων κατόπιν της διατάξεως του πρωτο-
 δικείου της 5ης Ιουλίου 2001, Pannella κατά Επτιροπής (Τ-182/
 (Υπάλληλοι — Πρόσληψη — Επιλογή εκτάκτων υπαλλή- 00, μη δημοσιευθείσα), το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα),
 λων — Άρνηση εγγραφής στον πίνακα προσλήψεων — συγκείμενο από τους R. M. Moura Ramos, Πρόεδρο, J. Pirrung
 Γλωσσικές γνώσεις των μελών της επιτροπής επιλογής — και Α. W. H. Meij, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις
 Ίση μεταχείριση) 9 Σεπτεμβρίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 (2002/C 305/50) Καθορίζει σε 8 000 ευρώ το συνολικό ποσό των δικαστικών
 εξόδων που πρέπει να αποδοθούν για αμοιβές από το καθού
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) στον προσφεύγοντα.
 Στην υπόθεση Τ-182/01, Sophie Bachotet, επικουρική υπάλλη- (1 ) ΕΕ C 285 της 7.10.2000.
 λος στην Επιτροπή Περιφερειών, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπο-
 ύμενη από τους J.-N. Louis και V. Peere, δικηγόρους, κατά


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Σεπτεμβρίου 2013 [αίτηση του Vestre Landsret (Δανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — HK Danmark, που ενεργεί για λογαριασμό της Glennie Kristensen, κατά Experian A/S
 (Υπόθεση C-476/11) (1)
 (Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ηλικίας - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 21, παράγραφος 1 - Οδηγία 2000/78/ΕΚ - Άρθρο 6, παράγραφοι 1 και 2 - Επαγγελματικό συνταξιοδοτικό πρόγραμμα - Κλιμάκωση του ύψους των εισφορών ανάλογα με την ηλικία)
 2013/C 344/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Vestre Landsret
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 HK Danmark, που ενεργεί για λογαριασμό της Glennie Kristensen
 κατά
 Experian A/S
 παρισταμένου του: Beskæftigelsesministeriet
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Vestre Landsret — Ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφος 2, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16) — Δικαιολόγηση διαφορετικής μεταχειρίσεως λόγω ηλικίας — Καθορισμός, όσον αφορά τα επαγγελματικά συστήματα κοινωνικής ασφαλίσεως, ορίων ηλικίας για την ένταξη ή αποδοχή σε παροχές συντάξεως ή αναπηρίας — Γενική εξαίρεση όλων των επαγγελματικών συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως, υπό την προϋπόθεση ότι δεν εισάγονται διακρίσεις λόγω ηλικίας, ή εξαίρεση που αφορά μόνον την υπαγωγή στα συστήματα κοινωνικής ασφαλίσεως — Εθνικό νομικό καθεστώς βάσει του οποίου ο εργοδότης μπορεί να καταβάλλει, ως στοιχείο των αποδοχών, συνταξιοδοτικές εισφορές οι οποίες κλιμακώνονται ανάλογα με την ηλικία του εργαζόμενου
 Διατακτικό
 Η αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ηλικίας, την οποία κατοχυρώνει το άρθρο 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συγκεκριμενοποιεί η οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, και, ειδικότερα, τα άρθρα 2 και 6, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε επαγγελματικό συνταξιοδοτικό πρόγραμμα βάσει του οποίου ο εργοδότης καταβάλλει, ως τμήμα των αποδοχών, συνταξιοδοτικές εισφορές οι οποίες κλιμακώνονται ανάλογα με την ηλικία, υπό τον όρο ότι η διαφορετική μεταχείριση που προκύπτει από το πρόγραμμα αυτό είναι πρόσφορη και αναγκαία για την επίτευξη θεμιτού σκοπού, πράγμα που εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εξακριβώσει.
 (1) ΕΕ C 340 της 19.11.2011.


text:
 9.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 338/14
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Αυγούστου 2017 –Sigma Orionis κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-48/16 R)
 ([Ασφαλιστικά μέτρα - Ρήτρα διαιτησίας - Έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (2007-2013) και πρόγραμμα-πλαίσιο Ορίζων 2020 για την έρευνα και την καινοτομία - Απόφαση περί αναστολής καταβολής των πληρωμών και καταγγελίας των συμβάσεων επιχορηγήσεως κατόπιν οικονομικού ελέγχου - Ποσά τα οποία υποστηρίζεται ότι οφείλει ο ΕΟΕ στο πλαίσιο της εκτελέσεως των συμβάσεων επιχορηγήσεως - Αίτημα αποζημιώσεως - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Δεν υφίσταται επείγον - Στάθμιση συμφερόντων])
 (2017/C 338/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Sigma Orionis SA (Valbonne, Γαλλία) (εκπρόσωποι: S. Orlandi και T. Martin, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Lewis και M. Siekierzyńska)
 Αντικείμενο
 Αίτημα, βάσει των άρθρων 278 και 279 ΣΛΕΕ, για την εκ μέρους της Επιτροπής άμεση καταβολή διαφόρων χρηματικών ποσών οφειλομένων βάσει πλειόνων συμβάσεων επιχορηγήσεως και την αναστολή εκτελέσεως της αποφάσεως περί καταγγελίας των συμβάσεων αυτών.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.