text:
 25.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/51
 Προσφυγή της 26ης Ιουνίου 2014 — Espacio Activos Financieros κατά Επιτροπή
 (Υπόθεση T-489/14)
 2014/C 282/66
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Espacio Activos Financieros (εκπρόσωπος: A. De Zunzunegui Ruano, abogado)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση καθόσον χαρακτηρίζει το σύνολο των μέτρων που κατ’ αυτήν αποτελούν το ισπανικό σύστημα χρηματοδοτικής μισθώσεως νέα και ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά κρατική ενίσχυση,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 1 και 4 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, κατά τα οποία οι επενδυτές των ομίλων οικονομικού σκοπού είναι δικαιούχοι των φερόμενων ενισχύσεων και μοναδικοί δικαιούχοι της διαταγής ανακτήσεως,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 4 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθόσον διατάσσει την ανάκτηση των φερόμενων ενισχύσεων, κατά καταφανή παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι τα ίδια με αυτά που προβλήθηκαν στην υπόθεση T-700/13, Bankia κατά Επιτροπής.
 Ειδικότερα, προβάλλεται ότι εσφαλμένως χαρακτηρίσθηκε το επονομαζόμενο ισπανικό σύστημα χρηματοδοτικής μισθώσεως (SEAF) στο σύνολό του, καθώς και των εξατομικευμένων μέτρων, ως κρατική ενίσχυση, εσφαλμένος προσδιορισμός του δικαιούχου των μέτρων και παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου.


text:
C 289/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.10.2001
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 27ης Ιουνι ́ου 2001 της 7ης Ιουνι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση Τ-328/00, Mario Costacurta κατα ́ Επιτροπη ́ς
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-164/99, Τ-37/00 και των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 Τ-38/00, Alain Leroy κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊ-
 κη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 (Υπα ́ λληλοι — Τοποθε ́τηση του προσφευ ́γοντος σε τρι ́τη
 χω ́ ρα το 1993 — Επανε ́νταξη του ενδιαφερομε ́νου στο
 (Απο ́φαση 1999/307/ΕΚ — Ενσωμα ́ τωση της Γραμματει ́ας Γραφει ́ο επιση ́μων εκδο ́σεων το 1996 — Απω ́ λεια της
 Σε ́νγκεν στη Γενικη ́ Γραμματει ́α του Συμβουλι ́ου — δυνατο ́τητας εφαρμογη ́ς υπε ́ρ αυτου ́ των διατα ́ξεων του
 Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως) παραρτη ́ματος Χ του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́-
 σεως — Αι ́τηση επανατοποθετη ́σεως σε τρι ́το κρα ́τος
 υποβληθει ́σα το 2000 βα ́σει του παραρτη ́ματος Χ —
 (2001/C 289/59)
 Απαρα ́ δεκτο της προσφυγη ́ς που στρεφο ́ταν κατα ́ των
 σιωπηρω ́ ν απορριπτικω ́ ν απαντη ́σεων της Επιτροπη ́ς)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (2001/C 289/60)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-164/99, Τ-37/00 και
 Τ-38/00, Alain Leroy, πρω ́ην υπα ́λληλος της Οικονομικη ́ς ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Ενω ́σεως Βελγι ́ου, Κα ́τω Χωρω ́ν και Λουξεμβου ́ργου (Μπενελου ́ξ),
 αποσπασμε ́νος στη Γραμματει ́α Σε ́νγκεν, κα ́τοικος Grimbergen Στην υπο ́θεση Τ-328/00, Mario Costacurta, υπα ́λληλος της
 (Βε ́λγιο), Yannick Chevalier-Delanoue, υπα ́λληλος του Συμβου- Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Λουξεμβου ́ρ-
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν (Βε ́λγιο), γου, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Μ. Petit, δικηγο ́ρο, με το ́πο
 Virginia Joaquim Matos, κα ́τοικο Montijo (Πορτογαλι ́α), εκπρο- επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 σωπου ́μενοι απο ́ τους G. Vandersanden και L. Levi, δικηγο ́ρους Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: J. Currall), με αντικει ́μενο προσφυγη ́
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, υποστηριζο ́μενοι απο ́ την ακυρω ́σεως, αφενο ́ς, της προβαλλο ́μενης σιωπηρη ́ς απορριπτικη ́ς
 Union syndicale-Bruxelles, με ́εδρα τις Βρυξε ́λλες, εκπροσωπου ́- αποφα ́σεως σχετικα ́ με την απο ́ 6 Ιουνι ́ου 2000 αι ́τηση ́ του να
 μενη απο ́ τον S. Parmesan, δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο επανατοποθετηθει ́ σε τρι ́το κρα ́τος και, αφετε ́ρου, της προβαλλο ́-
 Λουξεμβου ́ργο, παρεμβαι ́νουσα στην υπο ́θεση Τ-164/99, κατα ́ μενης σιωπηρη ́ς απορριπτικη ́ς αποφα ́σεως σχετικα ́ με την ́ενσταση
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: M. Bauer, του προσφευ ́γοντος της 24ης Οκτωβρι ́ου 2000, το Πρωτοδικει ́ο
 F. Anton και Α. Bentley), με αντικει ́μενο, στην υπο ́θεση Τ-164/99, (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο,
 αι ́τημα περι ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως 1999/307/ΕΚ του Συμ- και Α. Potocki και J. Pirrung, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung,
 βουλι ́ου, της 1ης Μαι ̈́ου 1999, περι ́ καθορισμου ́ των λεπτομερω ́ν εξε ́δωσε στις 7 Ιουνι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 διατα ́ξεων για την ενσωμα ́τωση της Γραμματει ́ας Σε ́νγκεν στη
 Γενικη ́ Γραμματει ́α του Συμβουλι ́ου (ΕΕ L 119, σ. 49), και, 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 στις υποθε ́σεις Τ-37/00 και Τ-38/00, αφενο ́ς, αιτη ́ματα περι ́
 ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως 1999/307, αρκετω ́ν αποφα ́σεων του 2) Ο προσφευ ́γων θα φε ́ρει το συ ́νολο των δικαστικω ́ ν εξο ́δων,
 Συμβουλι ́ου περι ́ διορισμου ́ α ́λλων ατο ́μων σε θε ́σεις στο εσωτε- περιλαμβανομε ́νων εκει ́νων της διαδικασι ́ας ασφαλιστικω ́ν
 ρικο ́ του οργα ́νου αυτου ́ καθω ́ς και σιωπηρω ́ν αποφα ́σεων του με ́τρων.
 Συμβουλι ́ου να μη διορι ́σει τους προσφευ ́γοντες σε μια απο ́ τις
 θε ́σεις αυτε ́ς και, αφετε ́ρου, αγωγε ́ς αποζημιω ́σεως, το Πρωτοδικει ́ο
 (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, (1) EE C 372 της 23.12.00.
 A. Potocki και J. Pirrung, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen,
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 27 Ιουνι ́ου 2001 απο ́φαση
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς.
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Εntorn, Sociedad Limitada
 2) Στην υπο ́θεση Τ-164/99, o προσφευ ́γων φε ́ρει τα δικαστικα ́ Enginyeria i Serveis κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 του ́εξοδα καθω ́ ς και τα ́εξοδα του Συμβουλι ́ου. Η παρεμ- τη ́των, που ασκη ́θηκε στις 20 Ιουνι ́ου 2001
 βαι ́νουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα.
 (Υπο ́θεση Τ-141/01)
 3) Στις υποθε ́σεις Τ-37/00 και Τ-38/00, κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει
 τα δικαστικα ́ του ́εξοδα. (2001/C 289/61)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (1) ΕΕ C 281 της 2.10.99.
 Η εταιρι ́α Εntorn, Sociedad Limitada Enginyeria i Serveis, με
 ́εδρα τη Βαρκελω ́νη, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τη Marı́a do Carmo

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/67
 Προσφυγή της 17ης Νοεμβρίου 2006 — Whirlpool Europe κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-314/06)
 (2006/C 326/141)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Whirlpool Europe Srl (Comerio, Ιταλία) (εκπρόσωποι: M. Bronckers και F. Louis, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τον οριστικό κανονισμό στο μέτρο που ο ορισμός του σχετικού/ομοειδούς προϊόντος δεν περιλαμβάνει όλους τους μεγάλους ψυγειοκαταψύκτες με δύο εξωτερικές πόρτες (side-by-side)·
 —
 να καταδικάσει τo Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προσφεύγουσα, που είναι παραγωγός οικιακών συσκευών στην Ευρώπη, μεταξύ άλλων, ψυγείων, ζητεί τη μερική ακύρωση του κανονισμού ΕΚ 1289/2006 του Συμβουλίου, της 25ης Αυγούστου 2006 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων ψυγείων με εξωτερικές πόρτες (side-by-side), καταγωγής Δημοκρατίας της Κορέας (1).
 Στο πλαίσιο της προσφυγής της η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα κοινοτικά όργανα παρέβησαν το άρθρο 253 ΕΚ καθόσον παρέθεσαν ελλιπή και ανεπαρκή αιτιολογία σχετικά με τον αποκλεισμό των τρίπορτων ψυγείων (side-by-side) από το πεδίο κάλυψης του προϊόντος ιδίως υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει περαιτέρω ότι τα κοινοτικά όργανα παραβίασαν το δικαίωμα της προσφεύγουσας να διατυπώσει την άποψή της σχετικά με τον αποκλεισμό την τελευταία στιγμή των τρίπορτων ψυγείων side-by-side από το πεδίο καλύψεως του προϊόντος.
 Eπιπλέον η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα κοινοτικά όργανα παρέβησαν το άρθρο 15, παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού (2) διότι παρέλειψαν να ζητήσουν εγκαίρως τη γνώμη της συμβουλευτικής επιτροπής σχετικά μες τον αποκλεισμό των τρίπορτων ψυγείων side-by-side από το πεδίο καλύψεως του προϊόντος.
 Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα κοινοτικά όργανα παρέβησαν τον βασικό κανονισμό όσον αφορά τη συλλογιστική για τον ορισμό του πεδίου καλύψεως του προϊόντος βάσει των φυσικών χαρακτηριστικών χωρίς να λάβουν υπόψη την αντίληψη του καταναλωτή.
 (1) ΕΕ 2006 L 236, σ. 11.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 1996 L 56, σ. 1).


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/43
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 19ης Ιουνίου 2013 — Goetz κατά Επιτροπής των Περιφερειών
 (Υπόθεση F-89/11) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Εξωσυμβατική ευθύνη - Αγωγή αποζημιώσεως - Παραδεκτό - Έναρξη προθεσμίας για την κίνηση διαδικασίας - Έρευνα της OLAF - Διοικητική έρευνα - Πειθαρχική διαδικασία ενώπιον του πειθαρχικού συμβουλίου - Υποχρέωση της διοικήσεως να ενεργεί επιμελώς - Διάρκεια πειθαρχικής διαδικασίας - Ευθύνη λόγω της κινήσεως πειθαρχικής διαδικασίας η οποία περατώθηκε χωρίς την επιβολή κυρώσεων)
 2013/C 252/73
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Goetz (Linkebeek, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: N. Lhoëst και A.-A. Minet, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Επιτροπή των Περιφερειών (εκπρόσωποι: J. C. Cañoto Argüelles, επικουρούμενος από τον B. Cambier, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής των Περιφερειών με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση του προσφεύγοντος-ενάγοντος, βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 1, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως, με αντικείμενο την καταβολή αποζημιώσεως για την αποκατάσταση της υλικής ζημίας και την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που αυτός υποστηρίζει ότι υπέστη στο πλαίσιο διοικητικής και πειθαρχικής διαδικασίας
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Ο Goetz φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή των Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) EE C 347 της 26.11.2011, σ. 45.


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/68
 Προσφυγή/αγωγή της 3ης Ιανουαρίου 2008 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-3/08)
 (2008/C 64/112)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων/ενάγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής/εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Προσφυγή/αγωγή ασκηθείσα αναφορικά με την απόφαση της καθής/εναγομένης (στο εξής: καθής) περί απορρίψεως του αιτήματος του προσφεύγοντος/ενάγοντος (στο εξής: προσφεύγων) να λάβει τη μετάφραση στην ιταλική γλώσσα ενός υπηρεσιακού σημειώματος απευθυνόμενου στον ίδιο, το οποίο είχε συνταχθεί στην αγγλική γλώσσα.
 Αιτήματα της προσφεύγοντος/ενάγοντος
 Ο προσφεύγων/ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει το υπηρεσιακό σημείωμα της 15ης Φεβρουαρίου 2007, που έχει αριθμό πρωτοκόλλου RELEX.K7/PL/dg D(2007)502497·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση, όπως και αν αυτή διατυπώθηκε, περί απορρίψεως, εκ μέρους της καθής, της αιτήσεως που υπέβαλε στις 27 Ιανουαρίου 2007 ο προσφεύγων προς την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή·
 —
 να ακυρώσει, καθόσον καθίσταται αναγκαίο, την απόφαση, όπως και αν αυτή διατυπώθηκε, με την οποία απορρίφθηκε η διοικητική ένσταση που υπέβαλε στις 26 Μαΐου 2007 ο προσφεύγων προς την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στον προσφεύγοντα, προς αποκατάσταση της ζημίας που απορρέει από τις πράξεις των οποίων ζητείται η ακύρωση, ποσό ύψους 1 000 ευρώ ή οποιοδήποτε μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό κρίνει ενδεδειγμένο το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.


text:
C 213/36 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 6.9.2003
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ 3) να υποχρεώσει την Ευρωπόλ να καταβάλει αποζημίωση στην
 προσφεύγουσα και, εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την
 της 25ης Ιουνίου 2003 Ευρωπόλ στα δικαστικά έξοδα.
 στην υπόθεση T-175/03 R, Norbert Schmitt κατά Ευρωπαϊ-
 κού Oργανισμού Ανασυγκρότησης Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Ασφαλιστικά μέτρα — Παραδεκτό)
 Η προσφεύγουσα εργάζεται από την 1η Ιουλίου 1999 για την
 καθής-εναγομένη (στο εξής: καθής). Την 1η Ιουλίου 2003 έληξε
 (2003/C 213/71) η σύμβασή της εργασίας. Ωστόσο, η αίτηση της προσφεύγουσας
 να παραταθεί η σύμβασή της απορρίφθηκε από την καθής. Η
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) απόφαση αυτή προσβλήθηκε από την προσφεύγουσα.
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα
 Στην υπόθεση T-175/03 R, Norbert Schmitt, κάτοικος προβάλλει πρώτα παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
 Koellerbach (Γερμανία), εκπροσωπούμενος από τον L. Polanz,
 δικηγόρο, κατά Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ανασυγκρότησης
 (εκπρόσωπος: Κ. Μανωλόπουλος), με αντικείμενο την αναστολή Στη συνέχεια, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής υπερέβη
 εκτελέσεως της αποφάσεως του Ευρωπαϊκού Οργανισμού τα όρια της ελευθερίας της να χαράζει την πολιτική της. Η καθής
 Ανασυγκρότησης περί λύσεως της συμβάσεως εργασίας του έχει δημοσιοποιήσει ορισμένα σημεία αφετηρίας, κανόνες πολιτικής
 προσφεύγοντος, o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις και ένα σταδιακό πρόγραμμα για να εξασφαλίσει το να παρατεί-
 25 Ιουνίου 2003 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: νονται οι συμβάσεις με ξεκάθαρο και διαφανή τρόπο. Κατά την
 προσφεύγουσα, η καθής υπερέβη τη διακριτική εξουσία που έχει
 1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. για την εφαρμογή των κανόνων αυτών.
 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση του καθήκοντος
 προνοίας και παραβίαση της αρχής της ισότητας.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής ενήργησε κατά
 κατάχρηση εξουσίας. Η προσφεύγουσα δηλώνει ότι ο Ολλανδός
 Υπουργός Εσωτερικών διέταξε, κατόπιν αιτήσεως της καθής,
 Προσφυγή-αγωγή της Εlisabeth Saskia Smit κατά της έλεγχο ασφαλείας σχετικά με την προσφεύγουσα. Από τον έλεγχο
 Ευρωπόλ, που ασκήθηκε στις 29 Απριλίου 2003 αυτόν δεν προέκυψε το παραμικρό επιβαρυντικό στοιχείο για την
 προσφεύγουσα. Ωστόσο, κατά την προσφεύγουσα, το γεγονός
 (Υπόθεση Τ-143/03) ότι απλώς και μόνον διενεργήθηκε έλεγχος ασφαλείας είναι ο
 πραγματικός λόγος που δεν παρατάθηκε η σύμβασή της.
 (2003/C 213/72)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 Η Εlisabeth Saskia Smit, εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Προσφυγή του Jose Maria Sison κατά του Συμβουλίου της
 P. de Casparis και M. F. Baltussen, άσκησε στις 29 Απριλίου Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις 30 Απριλίου 2003
 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προσφυγή-αγωγή κατά της Ευρωπόλ.
 (Υπόθεση Τ-150/03)
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από
 (2003/C 213/73)
 το Πρωτοδικείο:
 1) να ακυρώσει την από την Ευρωπόλ απόρριψη στις (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 25 Φεβρουαρίου 2003 της διοικητικής ενστάσεως της
 προσφεύγουσας κατά της αποφάσεως της 30ής Σεπτεμβρίου
 2002 και συγχρόνως να ακυρώσει την απόφαση της
 30ής Σεπτεμβρίου 2002· Ο Jose Maria Sison κάτοικος Ουτρέχτης, Κάτω Χώρες, εκπροσω-
 πούμενος από τους J. Fermon, A. Comte, E. Schultz και
 2) να υποχρεώσει την Ευρωπόλ να παρατείνει μέχρι την D. Gurses, δικηγόρους, άσκησε στις 30 Απριλίου 2003 ενώπιον
 1η Ιουλίου 2007, ή μέχρι την ημερομηνία που θα ορίσει το του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 Πρωτοδικείο, τη σύμβαση εργασίας της προσφεύγουσας· του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


text:
 22.9.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/9
 Προσφυγή της 3ης Αυγούστου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-370/07)
 (2007/C 223/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Valero Jordana και C. Zadra, Agents)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου, της 24ης Μαΐου 2007, για τον καθορισμό της θέσης που πρόκειται να υποστηριχθεί, εξ ονόματος της Κοινότητας, επί ορισμένων προτάσεων που έχουν υποβληθεί προς συζήτηση στη 14η συνεδρίαση της Διάσκεψης των συμβαλλομένων μερών (COP 14) στη Σύμβαση για το διεθνές εμπόριο των ειδών άγριας πανίδας και χλωρίδας που απειλούνται με εξαφάνιση (CITES), η οποία θα πραγματοποιηθεί στη Χάγη, Κάτω Χώρες, μεταξύ 3 και 15 Ιουνίου 2007·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η παράλειψη αναφοράς στην προσβαλλόμενη απόφαση του Συμβουλίου των συγκεκριμένων διατάξεων της Συνθήκης ΕΚ που αποτελούν τη νομική βάση εκδόσεώς της, συνιστά παράβαση ουσιώδους τύπου και, ιδίως, της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως την οποία επιβάλει το άρθρο 253.


text:
C 94/26 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 28.3.98
 O emócxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa pot pqobókkotm oi
 emócomsey eiämai oäloia le sa pqobakkoälema rsgm tpoäherg
 Ç ma tpovqexärei so Rtlbotäkio gä/jai sgm Episqopgä ma sot S-304/97 Hilsdon jasó Rtlbotkiäot jai Episqopgäy.
 jasabókotm apofgliäxrg jasó sa ejsiheälema rso
 rtmglleämo 1 sot dijocqóuot sgy acxcgäy,
 Ç ma jasadijórei so Rtlbotäkio gä/jai Episqopgä rsa dija-
 rsijó eänoda.
 Acxcgä sxm B- G- S- Rowlands jai E. H. S. Rowlands jasó
 Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy jai Episqopgäy sxm
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 8 Dejelbqiäot
 1997
 O emócxm dialaqstäqesai cia siy fgliocoämey rtmeäpeiey pot (Tpoäherg T-307/97)
 tpeärsg koäcx sot oäsi, amsiähesa le sgm peqiäpsxrg sxm caka-
 jsopaqacxcxäm SLOM I jai II, o iädioy, xy cakajsopaqacx- (98/C 94/68)
 coäy SLOM III, dem eäkabe apofgliäxrg cia so oäsi dem sot eiäve
 voqgcgheiä poroärsxrg pqim apoä sg heärpirg sxm pororsxä- (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 rexm SLOM.
 Oi B. G. S. Rowlands jai E. H. S. Rowlands, ejpqorxpotäle-
 Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa pot pqobókkei o moi apoä som Rory Hutchings, Solicitor sot cqaueiäot Dawson
 emócxm eiämai oäloia le sa pqobakkoälema rsgm tpoäherg & Co., 2 New Square, Lincoln's Inn, London WC2A 3RZ,
 S-304/97 Hilsdon jasó Rtlbotkiäot jai Episqopgäy. órjgram rsiy 8 Dejelbqiäot 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, acxcgä jasó Rtlbotkiäot sgy
 Etqxpaøjgäy èmxrgy jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm.
 Oi emócomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo:
 Acxcgä sxm M C. Lewis, M. A. Lewis jai D. C. Lewis jasó
 Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy jai Episqopgäy sxm Ç ma tpovqexärei so Rtlbotäkio gä/jai sgm Episqopgä ma soty
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 8 Dejelbqiäot jasabókotm apofgliäxrg jasó sa ejsiheälema rso
 1997 rtmglleämo 1 sot dijocqóuot sgy acxcgäy,
 (Tpoäherg T-306/97)
 Ç ma jasadijórei so Rtlbotäkio gä/jai sgm Episqopgä rsa
 (98/C 94/67) dijarsijó eänoda.
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä) Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Oi M. C. Lewis, M. A. Lewis jai D. C. Lewis, ejpqorxpo- Oi emócomsey dialaqstäqomsai cia siy fgliocoämey rtmeäpeiey
 tälemoi apoä som Rory Hutchings, Solicitor sot cqaueiäot Daw- pot tpeärsgram koäcx sot oäsi, amsiähesa le sgm peqiäpsxrg
 son & Co., 2 New Square, Lincoln's Inn, London WC2A sxm cakajsopaqacxcxäm SLOM I jai II, oi iädioi, xy caka-
 3RZ, órjgram rsiy 8 Dejelbqiäot 1997, emxäpiom sot Pqxso- jsopaqacxcoiä SLOM III, dem eäkabam apofgliäxrg cia so oäsi
 dijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, acxcgä jasó Rtlbot- dem soty eiäve voqgcgheiä poroärsxrg pqim apoä sg heärpirg sxm
 kiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy jai Episqopgäy sxm Etqx- pororsxärexm SLOM.
 paøjxäm Joimosgäsxm.
 Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa pot pqobókkotm oi
 Oi emócomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo: emócomsey eiämai oäloia le sa pqobakkoälema rsgm tpoäherg
 S-304/97 Hilsdon jasó Rtlbotkiäot jai Episqopgäy.
 Ç ma tpovqexärei so Rtlbotäkio gä/jai sgm Episqopgä ma soty
 jasabókotm apofgliäxrg jasó sa ejsiheälema rso
 rtmglleämo 1 sot dijocqóuot sgy acxcgäy,
 Ç ma jasadijórei so Rtlbotäkio gä/jai sgm Episqopgä rsa
 Acxcgä sxm J. Ward, B. Ward jai M. Lewis jasó Rtlbotkiäot
 dijarsijó eänoda.
 sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 8 Dejelbqiäot 1997
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 (Tpoäherg T-308/97)
 (98/C 94/69)
 Oi emócomsey dialaqstäqomsai cia siy fgliocoämey rtmeäpeiey
 pot tpeärsgram koäcx sot oäsi, amsiähesa le sgm peqiäpsxrg
 sxm cakajsopaqacxcxäm SLOM I jai II, oi iädioi, xy caka- (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 jsopaqacxcoiä SLOM III, dem eäkabam apofgliäxrg cia so oäsi
 dem soty eiäve voqgcgheiä poroärsxrg pqim apoä sg heärpirg sxm Oi J. Ward, B. Ward jai g M. Lewis, ejpqorxpotälemoi apoä
 pororsxärexm SLOM. som Rory Hutchings, Solicitor sot cqaueiäot Dawson & Co.,


text:
12 . 8 . 95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 208/37
 Διαγραφή των συνεκδικασθεισών υποθέσεων Τ-107/93 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-197/93 (')
 κ.λπ. (') (95/C 208/80
 (95/C 208/77)
 (Γλώσσα διαδικσιας: η γερμανική)
 (Γλώσσα όιαδικσιας: η γερμανική)
 Με διάταξη της 29ης Ιουνίου 1995, o Προεδρος του πρώτου
 Με διαταξη της 29ης Ιουνίου 1995 , o Πρόεδρος του πρώτου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ
 Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή των συνεκδικασθεισών 197/93 , Friedrich Bethke κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 αποφάσεων Τ-107/93 , Christian Hansen, Τ-109/93 , Liesa Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Thomsen, Τ-136/93, Herbert Sonnenberg, T-153/93 , F. Steen
 sen-Feddersen, T-178/93 , H.-P. Fock, T-180/93 , E. Ebsen,
 Ο ) ΕΕ αριθ. C 270 της 19. 10. 1992.
 T-182/93, R.-D . Tetens, T-192/93 , M. Hansen, T-193/93, H.
 Ketelsen , T-194/93 , Ch. Jessen, T-212/93 , H. Thomsen, T
 219/93 , H. Johannsen, T-226/93 , J. Nielsen, T-227/93 , T.
 Petersen, T-228/93 , J. H. Sell, T-229/93 , K. Friedrichsen ,
 T-230/93 , K. Ingwersen, T-232/93 , J. Johannsen, T-236/93 , P.
 Cartensen , T-239/93 , P. A. Petersen, e T-240/93 , U. Dethlefsen
 κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής Διαγραφή των συνεκδικασθεισών υποθεσεων Τ-198/93,
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Τ-199/93, Τ-200/93 και Τ-204/93 Q )
 (95/C 208/81 )
 (') ΕΕ αριθ . C 222 της 6 . 9. 1990* ΕΕ αριθ . C 34 της 9. 2.1991· ΕΕ αριθ .
 C 109 της 29. 4.1992 και ΕΕ αριθ . C 270 της 19. 10. 1992 .
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Με διάταξη της 29ης Ιουνίου 1995, o Πρόεδρος του πρώτου
 πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή των συνεκδικασθεισών
 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-122/93 (') υποθέσεων Τ-198/93 , Τ-199/93, Τ-200/93 και Τ-204/93 , Detlef
 (95/C 208/78) Maack κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 ί 1 ) ΕΕ αριθ. C 270 της 19. 10. 1992.
 Με διάταξη της 29ης Ιουνίου 1995 , o Πρόεδρος του πρώτου
 πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ
 122/93 , Franz-Joseph Kliemann κατά Συμβουλίου της Ευρω
 παϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των . Διαγραφή της υποθεσεως Τ-17/94 (')
 (95/C 208/82)
 (') ΕΕ αριθ . C 34 της 9. 2 . 1991 .
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Με διάταξη της 29ης Ιουνίου 1995 , o Πρόεδρος του τετάρτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Διαγραφή των συνεκδικασθεισών υποθέσεων Τ-144/93 και αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-17/94, Δημήτριος
 T-145/93 i1 ) Μπενέκος κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (95/C 208/79)
 i 1 ΕΕ αριθ . C 76 της 12 . 3 . 1994 .
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Με διάταξη της 29ης Ιουνίου 1995 , o Πρόεδρος του πρώτου
 πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή των συνεκδικασθεισών
 υποθέσεων Τ-144/93 και Τ-145/93 , Ernst Theis και Karl Διαγραφή της υποθεσεως Τ-228/94 (')
 Leonhäuser κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και (95/C 208/83)
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (') ΕΕ αριθ. C 50 της 26. 2. 1991 και ΕΕ αριθ. C 146 της 5. 6. (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 1991 .
 Με διάταξη της 29ης Ιουνίου 1995 , o Πρόεδρος του πρώτου
 πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών


text:
14.7.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 200/21
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 2) Η απο ́δειξη αυτη ́ προσκομι ́ζεται συ ́μφωνα με τους κανο ́νες
 της εσωτερικη ́ς ́εννομης τα ́ξης του ενδιαφερο ́μενου κρα ́τους
 (ε ́κτο τμη ́μα) με ́λους, υπο ́ την προϋπο ́θεση ́οτι οι κανο ́νες αυτοι ́ δεν ει ́ναι
 λιγο ́τερο ευνοϊκοι ́ απο ́ εκει ́νους που αφορου ́ν παρο ́μοιες
 της 17ης Μαι ̈́ου 2001 προσφυγε ́ς ́η αγωγε ́ς της εσωτερικη ́ς ́εννομης τα ́ξης και δεν
 καθιστου ́ν αδυ ́νατη ́η υπερβολικα ́ δυσχερη ́ την ́ασκηση
 των δικαιωμα ́των που παρε ́χει η κοινοτικη ́ ́εννομη τα ́ξη.
 στην υπο ́θεση C-340/99 (αι ́τηση του Tribunale civile di
 Genova για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): ΤΝΤ
 Traco SpA κατα ́ Poste Italiane SpA (1) (1) ΕΕ C 352 της 4.12.1999.
 («'Αρθρα 86 και 90 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ ρθρα 82
 ΕΚ και 86 ΕΚ) — Ταχυδρομικε ́ς υπηρεσι ́ες — Εθνικη ́
 νομοθεσι ́α που προβλε ́πει ́οτι η παροχη ́ υπηρεσιω ́ ν ταχει ́ας
 επιδο ́σεως αλληλογραφι ́ας απο ́ φορει ́ς που δεν ́εχουν τη
 διαχει ́ριση των καθολικω ́ ν υπηρεσιω ́ ν υπο ́κειται στην
 καταβολη ́ του συνη ́θους ταχυδρομικου ́ τε ́λους που ισχυ ́ει
 για τις καθολικε ́ς υπηρεσι ́ες — Χορη ́γηση των εσο ́δων
 απο ́ την καταβολη ́ του εν λο ́γω τε ́λους στον φορε ́α στον ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 οποι ́ο ́εχει ανατεθει ́ κατ' αποκλειστικο ́τητα η διαχει ́ριση
 των καθολικω ́ ν υπηρεσιω ́ ν»)
 της 31ης Μαι ̈́ου 2001
 (2001/C 200/36)
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-122/99 Ρ και C-125/99 Ρ:
 D και Βασι ́λειο της Σουηδι ́ας κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊ-
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) κη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Υπα ́λληλος — Επι ́δομα στε ́γης
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») — 'Εγγαμος υπα ́λληλος — Ληξιαρχικω ́ ς καταχωρισμε ́νη
 σχε ́ση κατα ́ το σουηδικο ́ δι ́καιο»)
 Στην υπο ́θεση C-340/999 με αντικει ́μενο αι ́τηση του Tribunale
 civile di Genova (Ιταλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν
 του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της (2001/C 200/37)
 διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́
 ΤΝΤ Traco SpA και Poste Italiane SpA, πρω ́ην Εnte Poste
 Italiane, κ.λπ., η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η σουηδικη ́)
 ερμηνει ́α των α ́ρθρων 86 και 90 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρων 82
 ΕΚ και 86 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 C. Gulmann, προ ́εδρο τμη ́ματος, J-P. Puissochet, R. Schintgen (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (εισηγητη ́), F. Macken και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστε ́ς, στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 17 Μαι ̈́ου 2001 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-122/99 Ρ και C-125/99 Ρ, D,
 υπα ́λληλος του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, κα ́τοικος
 1) Εφο ́σον υπα ́ρχει ο κι ́νδυνος να επηρεαστει ́ αρνητικα ́ το Αrvika (Σουηδι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους J.-Ν. Louis,
 εμπο ́ριο μεταξυ ́ κρατω ́ ν μελω ́ ν, αντιβαι ́νει στις συνδυασμε ́- G.-F. Parmentier και V. Peere, avocats, και Βασι ́λειο της Σουηδι ́ας
 νες διατα ́ξεις των ́αρθρων 86 και 90 της Συνθη ́κης ΕΚ (εκπρο ́σωπος: L. Nordling), υποστηριζο ́μενοι απο ́ το Βασι ́λειο της
 (νυν ́αρθρων 82 ΕΚ και 86 ΕΚ) η νομοθεσι ́α κρα ́τους ∆ανι ́ας (εκπρο ́σωπος: J. Molde) και το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν
 με ́λους η οποι ́α παρε ́χει σε επιχει ́ρηση ιδιωτικου ́ δικαι ́ου (εκπρο ́σωποι: Μ. Α. Fierstra και J. van Bakel), με αντικει ́μενο δυ ́ο
 την κατ' αποκλειστικο ́τητα διαχει ́ριση της καθολικη ́ς αιτη ́σεις αναιρε ́σεως, οι οποι ́ες υποβλη ́θηκαν κατα ́ της αποφα ́σεως
 ταχυδρομικη ́ς υπηρεσι ́ας και εξαρτα ́ το δικαι ́ωμα των ́αλλων που εξε ́δωσε στις 28 Ιανουαρι ́ου 1999 το Πρωτοδικει ́ο των
 επιχειρη ́σεων να παρε ́χουν υπηρεσι ́α ταχει ́ας επιδο ́σεως Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (δευ ́τερο τμη ́μα) στην υπο ́θεση
 αλληλογραφι ́ας που δεν περιλαμβα ́νεται στην καθολικη ́ Τ-264/97, D κατα ́ Συμβουλι ́ου (Συλλογη ́ Υπ.Υπ. 1999, σ. Ι-Α-1
 υπηρεσι ́α απο ́ την προϋπο ́θεση καταβολη ́ς στην επιχει ́ρηση και ΙΙ-1), και με τις οποι ́ες ζητει ́ται η εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως
 στην οποι ́α ́εχει ανατεθει ́ η καθολικη ́ υπηρεσι ́α ταχυδρομι- αυτη ́ς, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς
 κου ́ τε ́λους ́σου
 ι με το συνη ́θως οφειλο ́μενο τε ́λος γραμμα- Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: Μ. Bauer και Ε. Karlsson), το ∆ικαστη ́ριο,
 τοσημα ́νσεως, εκτο ́ς αν αποδεικνυ ́εται ́οτι τα ́εσοδα απο ́ συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο,
 την καταβολη ́ αυτη ́ ει ́ναι αναγκαι ́α για να μπορει ́ η εν C. Gulmann, Α. La Pergola, Μ. Wathelet και Β. Σκουρη ́,
 λο ́γω επιχει ́ρηση να παρε ́χει την καθολικη ́ ταχυδρομικη ́ προε ́δρους τμη ́ματος, D. Α. O. Edward, J.-P. Puissochet (ειση-
 υπηρεσι ́α υπο ́ οικονομικω ́ ς αποδεκτου ́ς ́ορους και, επιπλε ́ον, γητη ́), Ρ. Jann, L. Sevón, R. Schintgen, τις F. Macken και
 ́οτι η επιχει ́ρηση αυτη ́ ει ́ναι υποχρεωμε ́νη να καταβα ́λλει το Ν. Colneric, τους S. von Bahr, J. Ν. Cunha Rodrigues και
 ι τε ́λος, ́οταν παρε ́χει η ́δια
 ́διο ι υπηρεσι ́α ταχει ́ας επιδο ́σεως C. W. Α. Timmermans, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo,
 αλληλογραφι ́ας που δεν περιλαμβα ́νεται στην εν λο ́γω γραμματε ́ας: Η. von Ηοlstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις
 καθολικη ́ υπηρεσι ́α. 31 Μαι ̈́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 8.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 273/2
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Nejvyšší správní soud (Τσεχική Δημοκρατία) στις 24 Μαΐου 2012 — JS κατά Česká správa sociálního zabezpečení
 (Υπόθεση C-253/12)
 2012/C 273/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Nejvyšší správní soud
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: JS
 Καθού πρωτοδίκως: Česká správa sociálního zabezpečení
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εξαιρείται από το rationae personae πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971 (1), περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας [νυν κανονισμός (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (2)] υπήκοος της Τσεχικής Δημοκρατίας ο οποίος, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υπό κρίση υποθέσεως, ήταν πριν την 1.1.1993 υποκείμενος στη νομοθεσία περί συντάξεων ενός πρώην κράτους (της Τσεχικής και Σλοβακικής ομοσπονδιακής δημοκρατίας, στο εξής: CSFR), οι δε αντίστοιχες ασφαλιστικές περίοδοι μπορούν, κατά το άρθρο 20 της Συμβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως η οποία συνάφθηκε στις 29.10.1992 μεταξύ της Τσεχικής Δημοκρατίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και περιλαμβάνεται στο παράρτημα III του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου [παράρτημα II του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου], να θεωρούνται ως ασφαλιστικές περίοδοι διανυθείσες στη Σλοβακική Δημοκρατία και ταυτόχρονα, βάσει των κανόνων που απορρέουν από τη νομολογία του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Τσεχικής Δημοκρατίας, ως ασφαλιστικές περίοδοι διανυθείσες στην Τσεχική Δημοκρατία;
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως το πρώτο ερώτημα:
 2)
 Απαγορεύει το άρθρο 18 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνδυασμό με το άρθρο 4, παράγραφος 2, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου (νυν άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου), υπό περιστάσεις όπως αυτές της υπό κρίση υποθέσεως, στις αρχές της Τσεχικής Δημοκρατίας να επιφυλάσσουν ευνοϊκότερη μεταχείριση [χορηγώντας συμπληρωματικό ποσό επί της συντάξεως γήρατος, εφόσον η σύνταξη που χορηγείται δυνάμει του άρθρου 20 της Συμβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως που συνάφθηκε στις 29.10.1992 μεταξύ της Τσεχικής Δημοκρατίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και δυνάμει του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου (κανονισμός 883/2004) είναι χαμηλότερη από τη σύνταξη που θα καταβαλλόταν αν ο υπολογισμός γινόταν βάσει της νομοθεσίας της Τσεχικής Δημοκρατίας] μόνο στους υπηκόους της Τσεχικής Δημοκρατίας, δεδομένου ότι η μεταχείριση αυτή, αφενός, στηρίζεται στο θεμελιώδες δικαίωμα της προστασίας των ηλικιωμένων, το οποίο απορρέει από τη νομολογία του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Τσεχικής Δημοκρατίας ειδικά σε σχέση με περιόδους κοινωνικής ασφαλίσεως που έχουν διανυθεί στην πρώην CSFR, και, αφετέρου, θεωρείται μέρος της εθνικής ταυτότητας, χωρίς, όμως, η μεταχείριση αυτή να προσβάλει το θεμελιώδες στην Ευρωπαϊκή Ένωση δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων, ακόμη και αν η παρόμοια μεταχείριση άλλων πολιτών κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι έχουν επίσης διανύσει περιόδους ασφαλίσεως γήρατος στην πρώην CSFR, θα απειλούσε την οικονομική σταθερότητα του συστήματος ασφαλίσεως γήρατος της Τσεχικής Δημοκρατίας;
 Αν η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα είναι καταφατική:
 3)
 Απαγορεύει το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε εθνικό δικαστήριο, το οποίο είναι το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο του κράτους μέλους και του οποίου οι αποφάσεις είναι αμετάκλητες, να δεσμεύεται, βάσει της εθνικής νομοθεσίας, από τη νομολογία του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Τσεχικής Δημοκρατίας, σε περίπτωση που η νομολογία δεν είναι συμβατή με τη νομοθεσία της Ένωσης, όπως ερμηνεύεται από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73.
 (2) ΕΕ L 166, σ. 1.


text:
 12.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/28
 Προσφυγή της 19ης Ιανουαρίου 2011 — Universal κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-42/11)
 2011/C 80/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Universal Corp. (Richmond, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: C.R.A. Swaak, lawyer)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση που περιέχεται σε έγγραφα της 12ης και 30ής Νοεμβρίου 2010· και/ή
 —
 να ορίσει ότι δεν μπορεί να θεωρείται ότι η προσφεύγουσα ευθύνεται για την καταβολή μέρους ή όλου του επιβληθέντος εν προκειμένω προστίμου μέχρι την έκδοση οριστικής αποφάσεως στην υπόθεση T-12/06, Deltafina κατά Επιτροπής, ή σε οποιαδήποτε δίκη επί ενδίκου μέσου κατά της αποφάσεως αυτής· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα ζητεί, κατά το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής που περιέχεται στο από 12 Νοεμβρίου 2010 έγγραφο της Επιτροπής προς τη Universal Corporation και που επιβεβαιώθηκε με έγγραφο της 30ής Νοεμβρίου 2010, με την οποία απόφαση η Universal Corporation κλήθηκε να καταβάλει το πρόστιμο για την πληρωμή του οποίου ευθύνεται αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με τη Deltafina SpA βάσει της αποφάσεως της 20ής Οκτωβρίου 2005 στην υπόθεση COMP/C.38.281/B.2 — Ακατέργαστα καπνά — Ιταλία, μετά την παραίτηση από την προσφυγή στην υπόθεση T-34/06, Universal Corp. κατά Επιτροπής αλλά πριν εκδοθεί οριστική απόφαση στην υπόθεση T-12/06, Deltafina SpA κατά Επιτροπής, και σε οποιαδήποτε δίκη επί ενδίκου μέσου κατά της τελευταίας αποφάσεως.
 Η προσφεύγουσα διατυπώνει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο διατείνεται ότι στην προσβαλλόμενη απόφαση υπάρχει πλημμέλεια:
 —
 Στην προσβαλλόμενη απόφαση υπάρχει πλημμέλεια επειδή το πρόστιμο καλύπτεται εξ ολοκλήρου από εγγύηση που συνέστησε η Deltafina, θυγατρική της προσφεύγουσας. Απλώς και μόνον ως η κατά 100 % μητρική εταιρία, η προσφεύγουσα ευθύνεται αλληλεγγύως και εις ολόκληρον για την καταβολή του προστίμου που η Επιτροπή επέβαλε στη Deltafina για την άμεση συμμετοχή της στην παράβαση. Κατά συνέπεια, η παραίτηση από την προσφυγή ακυρώσεως που είχε ασκηθεί από την προσφεύγουσα δεν έχει σημασία για το ζήτημα πότε πρέπει να καταβληθεί το πρόστιμο.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλει παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης:
 —
 Η προσβαλλόμενη απόφαση συνιστά παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης όσον αφορά την ισχύ της τραπεζικής εγγυήσεως μέχρι το πέρας της δικαστικής διαδικασίας που κίνησε η Deltafina. Εφόσον δέχθηκε τραπεζική εγγύηση σχετικά με την προσφυγή ακυρώσεως που ασκήθηκε από τη Deltafina, η Επιτροπή δημιούργησε δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ως προς το ότι δεν θα αξιώσει να καταβληθεί το πρόστιμο πριν από την έκδοση οριστικής αποφάσεως στην υπόθεση T-12/06. Περαιτέρω, η Επιτροπή διέψευσε τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη της προσφεύγουσας ως προς το ότι, όσον αφορά την ευθύνη και την αναγκαστική εκτέλεση, η Επιτροπή θα μεταχειριστεί ως ενιαία επιχείρηση την προσφεύγουσα και τη Deltafina.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλει παράβαση της απορρέουσας από το άρθρο 266 ΣΛΕΕ υποχρεώσεως χρηστής διοικήσεως:
 —
 Η προσβαλλόμενη απόφαση συνιστά παράβαση της απορρέουσας από το άρθρο 266 ΣΛΕΕ υποχρεώσεως χρηστής διοικήσεως επειδή αξιώνει πρόωρη καταβολή του κοινού προστίμου ενώ εκκρεμεί η κινηθείσα από τη Deltafina δίκη, με το αποτέλεσμα της οποίας θα πρέπει να συμμορφωθεί η Επιτροπή. Στην περίπτωση που η Deltafina νικήσει εν όλω ή εν μέρει, η Επιτροπή θα είναι υποχρεωμένη να μειώσει ή εξαλείψει το πρόστιμο για την καταβολή του οποίου η Universal θεωρείται υπεύθυνη αλληλεγγύως και εις ολόκληρον.


text:
 14.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 419/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Σεπτεμβρίου 2016 [αίτηση του Bayerischer Verwaltungsgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Breitsamer und Ulrich GmbH & Co. KG κατά Landeshauptstadt München
 (Υπόθεση C-113/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 2000/13/ΕΚ - Επισήμανση και παρουσίαση των τροφίμων - Άρθρο 1, παράγραφος 3, στοιχείο β' - Έννοια «προσυσκευασμένο τρόφιμο» - Άρθρο 2 - Πληροφόρηση και προστασία των καταναλωτών - Άρθρο 3, παράγραφος 1, σημείο 8 - Τόπος καταγωγής ή προελεύσεως του τροφίμου - Άρθρο 13, παράγραφος 1 - Επισήμανση των προσυσκευασμένων τροφίμων - Άρθρο 13, παράγραφος 4 - Συσκευασίες ή δοχεία των οποίων η μέγιστη πλευρά έχει επιφάνεια μικρότερη από 10 cm2 - Οδηγία 2001/110/ΕΚ - Άρθρο 2, σημείο 4 - Αναγραφή της χώρας ή των χωρών καταγωγής του μελιού - Ατομικές μερίδες μελιού συσκευασμένες σε χαρτοκιβώτια εντός των οποίων παραδίδονται σε μονάδες ομαδικής εστιάσεως - Ατομικές μερίδες που είτε πωλούνται μεμονωμένα είτε διατίθενται στον τελικό καταναλωτή ως μέρος έτοιμου γεύματος για το οποίο καταβάλλεται συνολικό τίμημα - Αναγραφή της χώρας ή των χωρών καταγωγής του μελιού))
 (2016/C 419/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bayerischer Verwaltungsgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Breitsamer und Ulrich GmbH & Co. KG
 κατά
 Landeshauptstadt München
 παρισταμένης της: Landesanwaltschaft Bayern
 Διατακτικό
 Το άρθρο 1, παράγραφος 3, στοιχείο β', της οδηγίας 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων, έχει την έννοια ότι ατομικές μερίδες μελιού σφραγισμένες με κάλυμμα αλουμινίου και τοποθετημένες σε ενιαία χαρτοκιβώτια που παραδίδονται σε μονάδες ομαδικής εστιάσεως συνιστούν «προσυσκευασμένο τρόφιμο», με συνέπεια να ισχύει η υποχρέωση αναγραφής της χώρας καταγωγής του μελιού πάνω σε καθεμία από αυτές, στις περιπτώσεις όπου οι μονάδες ομαδικής εστιάσεως είτε τις πωλούν χωριστά είτε τις προσφέρουν στον τελικό καταναλωτή ως μέρος έτοιμου γεύματος για το οποίο καταβάλλεται συνολικό τίμημα.
 (1) ΕΕ C 198 της 15.6.2015.


text:
 1.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/18
 Αναίρεση που άσκησε στις 19 Μαΐου 2016 το Βασίλειο της Ισπανίας κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 3 Μαρτίου 2016 στην υπόθεση T-675/14, Ισπανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-279/16 P)
 (2016/C 279/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: M. J. García-Valdecasas Dorrego)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Δημοκρατία της Λεττονίας
 Αιτήματα
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να κάνει δεκτή την παρούσα αίτηση αναιρέσεως και να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου.
 —
 Να εκδώσει νέα απόφαση με την οποία να κηρύσσεται άκυρη η εκτελεστική απόφαση 2014/458/ΕΕ της Επιτροπής, της 9ης Ιουλίου 2014 (1), για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), σε ό,τι αφορά τις δαπάνες ύψους 2 713 208,07 ευρώ στις οποίες προέβη το Βασίλειο της Ισπανίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Πλάνη περί το δίκαιο, λόγω ελλιπούς αιτιολογήσεως της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, κατά το μέτρο που το Γενικό Δικαστήριο υποχρεούτο να αποφανθεί σχετικά με την έλλειψη αιτιολογίας της αποφάσεως της Επιτροπής κατά το μέτρο που o σχετικός ισχυρισμός διατυπώθηκε κατά τρόπο αρκούντως σαφή και συγκεκριμένο ώστε να καταστεί δυνατό στο Γενικό Δικαστήριο να λάβει θέση επ’ αυτού.
 2.
 Πλάνη περί το δίκαιο σε ό,τι αφορά την έκταση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως. Το σκεπτικό στο οποίο στηρίζεται το Γενικό Δικαστήριο δεν συμβιβάζεται με την ανάγκη να εμφανίζει η αιτιολογία αποφάσεως της Επιτροπής σαφή και μη διφορούμενο χαρακτήρα ώστε να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 296 ΣΛΕΕ. H αιτιολόγηση της πράξεως ήταν ασαφής και διφορούμενη, με αποτέλεσμα την προσβολή του δικαιώματος άμυνας του θιγόμενου κράτους μέλους.
 3.
 Πρόδηλη παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών κατά το μέτρο που το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε προδήλως τα πραγματικά περιστατικά, καθόσον έκρινε στη σκέψη 55 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως ότι «το Βασίλειο της Ισπανίας δεν απέδειξε ότι ορισμένες εκμεταλλεύσεις δεν υπόκειντο σε καμία εκ των υποχρεώσεων ως προς τις οποίες διαπιστώθηκαν πλημμέλειες». Καταρχάς, η κρίση αυτή αντίκειται στην φύση του συστήματος πολλαπλής συμμορφώσεως, δεδομένου ότι στο πλαίσιο αυτό θα μπορούσαν να συνιστούν κίνδυνο μόνο οι συγκεκριμένες εκμεταλλεύσεις που υπόκεινται στις ειδικές υποχρεώσεις ως προς τις οποίες εντοπίστηκαν πλημμέλειες. Δεύτερον, το Βασίλειο της Ισπανίας παρέσχε στην Επιτροπή συγκεκριμένα στοιχεία από τα οποία αποδεικνύεται ότι ορισμένες εκμεταλλεύσεις δεν υπόκειντο στις ειδικές υποχρεώσεις.
 4.
 Πλάνη περί το δίκαιο ως προς την ερμηνεία του άρθρου 31, παράγραφος 2, του κανονισμού και όσον αφορά την αρχή της αναλογικότητας, σε σχέση με την εφαρμογή της κατ’ αποκοπής διορθώσεως του ποσού και την απόρριψη της διορθώσεως που προτάθηκε από το Βασίλειο της Ισπανίας.
 4.1
 Πλάνη περί το δίκαιο ως προς την ερμηνεία του άρθρου 31, παράγραφος 2, κατά το μέτρο που η εν λόγω διάταξη ορίζει ως βασικό στοιχείο την εκτίμηση της οικονομικής ζημίας την οποία υπέστη η Ένωση. Εφόσον αυτή προσδιορίσθηκε με ακριβή τρόπο από το Βασίλειο της Ισπανίας, παρείλκε η εφαρμογή της κατ’ αποκοπήν δημοσιονομικής διορθώσεως, η οποία συνιστά διαθέσιμο μέσο χρησιμοποιούμενο αποκλειστικά στην περίπτωση που δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί άλλη πιο κατάλληλη μέθοδος.
 4.2
 Πλάνη περί το δίκαιο σε ό,τι αφορά τον δικαστικό έλεγχο της αρχής της αναλογικότητας, κατά το μέτρο που με την μέθοδο που χρησιμοποίησε η Επιτροπή υπολογίσθηκε κατ’ αποκοπήν διόρθωση υψηλότερη κατά 530 % σε σχέση με τον σχετικό υπολογισμό του Βασιλείου της Ισπανίας, στον οποίο συνεκτιμήθηκαν πραγματικά δεδομένα περί κυρώσεων που επιβλήθηκαν κατά τα μεταγενέστερα έτη, όταν οι πλημμέλειες ως προς την πολλαπλή συμμόρφωση είχαν ήδη διορθωθεί. Το ποσό που προκύπτει από την εφαρμογή της κατ’ αποκοπήν διορθώσεως είναι απολύτως δυσανάλογο και οι οργανισμοί πληρωμών δεν υποχρεούνται να αναλαμβάνουν την πληρωμή υπερεκτιμημένων διορθώσεων.
 5.
 Πλάνη περί το δίκαιο ως προς την ερμηνεία του άρθρου 31, παράγραφος 2, του κανονισμού 1290/2005, και της αρχής της αναλογικότητας, αφενός κατά το μέτρο που έκρινε δυνατή την σώρευση της κατ’ αποκοπήν δημοσιονομικής διορθώσεως και της εξατομικευμένης διορθώσεως για την ίδια γραμμή προϋπολογισμού του έτους 2008, ενώ σύμφωνα με το έγγραφο AGRI-2005-64043-ES οι διορθώσεις δεν πρέπει να εφαρμόζονται σε ποσά που ήδη έχουν αποτελέσει αντικείμενο διορθώσεως για τον ίδιο λόγο, διότι, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, η σώρευσή τους επιτρέπεται μόνον όταν ο κίνδυνος για το Ταμείο δεν μπορεί να καλυφθεί αποκλειστικά με αναλυτικές διορθώσεις· αφετέρου, διότι παράγεται ένα αποτέλεσμα δυσανάλογο και αδικαιολόγητο, εφόσον μόνον με την εφαρμογή της κατ’ αποκοπήν δημοσιονομικής διορθώσεως το προς αποκλεισμό ποσό θα ήταν μικρότερο σε σχέση με το ποσό που προέκυψε από την πρόσθεση αμφοτέρων των δημοσιονομικών διορθώσεων.
 (1) ΕΕ L 2015, σ. 62.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/83
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 14ης Νοεμβρίου 2006 — Χατζηιωαννίδου κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-100/05) (1)
 (Υπάλληλοι - Συντάξεις - Συνταξιοδοτικό δικαίωμα κτηθέν πριν από την πρόσληψη στην υπηρεσία των Κοινοτήτων - Μεταφορά στο κοινοτικό σύστημα - Υπολογισμός των συνταξίμων ετών - Άρθρο 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ - Μη εφαρμογή, λόγω της εισαγωγής του ευρώ, των διατάξεων περί νομισματικής μετατροπής του μεταφερομένου ποσού)
 (2006/C 326/167)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ελένη Χατζηιωαννίδου (Auderghem, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: Σ. Α. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: D. Martin και K. Herrmann)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής σχετικά με τη μεταφορά στο κοινοτικό σύστημα συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων κτηθέντων στην Ελλάδα.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει τις αποφάσεις της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 30ής Νοεμβρίου 2004 και της 20ής Φεβρουαρίου 2005 περί υπολογισμού των συνταξίμων ετών της προσφεύγουσας κατόπιν της μεταφοράς στο κοινοτικό σύστημα του ασφαλιστικού στατιστικού ισοδυνάμου των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που απέκτησε στην Ελλάδα.
 2.
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 10 της 14.01.2006, σ. 25 (υπόθεση που είχε αρχικώς πρωτοκολληθεί στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με αριθμό T-387/05 και μεταφέρθηκε στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με διάταξη της 15.12.2005).


text:
 22.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 134/41
 Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2010 — Γερμανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-116/10)
 2010/C 134/70
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: J. Möller και U. Karpenstein, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2009) 10675 της Επιτροπής της 23ης Δεκεμβρίου 2009 για τη μείωση της συνδρομής που χορήγησε, σύμφωνα με την απόφαση C(97) 1120 της Επιτροπής, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) για τον στόχο 2-πρόγραμμα Nordrhein-Westfalen (1997-1999) στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή μείωσε τη συνδρομή που χορήγησε το ΕΤΠΑ για τον στόχο 2-πρόγραμμα Nordrhein-Westfalen (1997-1999) στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως για να στηρίξει την προσφυγή της.
 Ως πρώτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή εκτίμησε εσφαλμένα τα πραγματικά περιστατικά. Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, η Επιτροπή συμπεριέλαβε εσφαλμένα ποσά στον υπολογισμό του ποσοστού σφάλματος που έλαβε ως βάση.
 Στο πλαίσιο του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, υποστηρίζεται ότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του άρθρου 24, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 4253/88 (1) για διόρθωση της χρηματοδοτήσεως. Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, η διάταξη αυτή δεν παρέχει στην Επιτροπή το δικαίωμα διενέργειας διορθώσεων της χρηματοδοτήσεως λόγω διοικητικών σφαλμάτων ή φερομένων ως ανεπαρκών διοικητικών και ελεγκτικών συστημάτων. Περαιτέρω, υποστηρίζεται ότι και για άλλους λόγους δεν μπορεί να γίνει λόγος για διόρθωση της χρηματοδοτήσεως στην έκταση αυτής στην οποία προέβη η Επιτροπή. Αφενός, οι «αντικανονικότητες», που αποτελούν εν προκειμένω αντικείμενο των αιτιάσεων της Επιτροπής, μπορούν να δικαιολογήσουν διορθώσεις της χρηματοδοτήσεως μόνον εφόσον επηρεάζουν ή έχουν επηρεάσει αρνητικά τον προϋπολογισμό της Ένωσης. Αυτό δεν συμβαίνει, κατά την άποψη της προσφεύγουσας, στην περίπτωση των συμπεριφορών που αποτελούν το αντικείμενο των αιτιάσεων της Επιτροπής. Αφετέρου, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, όσον αφορά πολλά από τα προγράμματα που αποτελούν το αντικείμενο των αιτιάσεων, δεν υφίσταται ούτε στην ουσία παραβίαση του κοινοτικού δικαίου.
 Ως τρίτος λόγος ακυρώσεως υποστηρίζεται ότι η Επιτροπή δεν είχε, σύμφωνα με τον κανονισμό 4253/88, το δικαίωμα να προβεί σε κατ’ αποκοπή και κατ’ εκτίμηση διορθώσεις της χρηματοδοτήσεως. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, συναφώς, ότι η σαφής διατύπωση του άρθρου 24 του εν λόγω κανονισμού αναφέρεται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και ποσά δυνάμενα να υπολογισθούν αριθμητικά.
 Στο πλαίσιο του τελευταίου λόγου ακυρώσεως η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, ακόμη και αν γινόταν δεκτό το παραδεκτό των κατ’ αποκοπή και κατ’ εκτίμηση διορθώσεων της χρηματοδοτήσεως, αυτές in concreto δεν είναι νόμιμες. Υποστηρίζεται, συναφώς, ότι η Επιτροπή δεν εξέθεσε ότι οι συμπεριφορές που αποτελούν το αντικείμενο των αιτιάσεών της είναι «εγγενείς στο σύστημα», ούτε ανταποκρίνονται οι κατ’ αποκοπή διορθώσεις της χρηματοδοτήσεως στην αρχή της αναλογικότητας.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 4253/88 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1988, για τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88 όσον αφορά τον συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπών υφιστάμενων χρηματοδοτικών οργάνων (ΕΕ L 374, σ. 1).


text:
C 144/64 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 15.6.2002
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-75/01 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-185/01 (1)
 (2002/C 144/125) (2002/C 144/126)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Με δια ́ταξη της 21ης Ιανουαρι ́ου 2002, o προ ́εδρος του τετα ́ρτου
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́- Με δια ́ταξη της 28ης Ιανουαρι ́ου 2002, o προ ́εδρος του πρω ́του
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-75/01, Systems-Europe S.A. τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-185/01, Dominique
 Ramaekers κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 161 της 2.6.01.
 (1) EE C 317 της 10.11.01.


text:
8.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 55/19
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-489/99 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-492/99 (1)
 (2003/C 55/40) (2003/C 55/43)
 Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη- Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 υποθέσεως C-489/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την υποθέσεως C-492/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Immobiliare Flavia Srl, υπό έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Colleoni Giacomo e Figli Srl
 εκκαθάριση, κατά Ministero delle Finanze. κατά Ministero delle Finanze.
 ( 1) EE C 79 της 18.3.2000. (1 ) EE C 79 της 18.3.2000.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-490/99 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-134/00 (1)
 (2003/C 55/41) (2003/C 55/44)
 Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 Με διάταξη της 11ης ∆εκεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 υποθέσεως C-490/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την
 υποθέσεως C-134/00 (αίτηση του Tribunale di Trento για την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Azzini SpA κατά Ministero
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ministero delle Finanze κατά
 delle Finanze.
 Merkur Chemical srl.
 ( 1) ΕΕ C 79 της 18.3.2000.
 (1 ) ΕΕ C 176 της 24.6.2000.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-491/99 (1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-88/01 ( 1)
 (2003/C 55/42)
 (2003/C 55/45)
 Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της Με διάταξη της 15ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 υποθέσεως C-491/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Falegnameria Carminati di υποθέσεως C-88/01 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την
 Franco e Domenico Carminati Snc κατά Ministero delle έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Agricola Torriani Sas κατά
 Finanze. Ministero delle Finanze.
 ( 1) ΕΕ C 79 της 18.3.2000. (1 ) ΕΕ C 118 της 21.4.2001.


text:
 6.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 351/11
 Aγωγή της 15ης Ιουλίου 2014 — Σωτηροπούλου κ.λπ. κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-531/14)
 2014/C 351/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Ενάγοντες: Λεϊμονιά Σωτηροπούλου (Πάτρα, Ελλάδα), και άλλοι 63 ενάγοντες (εκπρόσωπος: Κ. Χρυσόγονος, δικηγόρος)
 Εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα των εναγόντων
 —
 να υποχρεωθεί το εναγόμενο, εις ολόκληρον, να αποκαταστήσει την περιουσιακή ζημία που υπέστησαν οι ενάγοντες από την 01/01/2013 έως και την 31/05/2014 από την παράνομη μείωση των κύριων συντάξεών τους με τις παραπάνω αποφάσεις τού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συνολικού ύψους 8 70 504,11 ευρώ·
 —
 να υποχρεωθεί το εναγόμενο, εις ολόκληρον, να καταβάλει σε κάθε έναν από τους ενάγοντες το ποσό των 3 000,00 ευρώ ως αποζημίωση για την ηθική βλάβη που υπέστησαν από την παράνομη μείωση των κύριων συντάξεών τους με τις παραπάνω αποφάσεις τού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης· και
 —
 να καταδικαστεί το εναγόμενο, εις ολόκληρον, στα δικαστικά έξοδα των εναγόντων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η αγωγή αφορά αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας, σύμφωνα με το άρθρο 268 ΣΛΕΕ, που προκλήθηκε στους ενάγοντες από τη δραστική μείωση των κύριων συντάξεων τους κατ’ εκτέλεση των προβλεπόμενων στις παράνομες αποφάσεις 2010/320/ΕΕ, της 8ης Ιουνίου 2010 (1), 2010/486/ΕΕ, της 7ης Σεπτεμβρίου 2010 (2), 2011/57/ΕΕ, της 20ής Δεκεμβρίου 2010 (3), 2011/257/ΕΕ, της 7ης Μαρτίου 2011 (4), 2011/734/ΕΕ, της 12ης Ιουλίου 2011 (5), 2011/791/ΕΕ, της 8ης Νοεμβρίου 2011 (6), 2012/211/ΕΕ, της 13ης Μαρτίου 2012 (7), και 2013/6/ΕΕ, της 4ης Δεκεμβρίου 2012 (8),του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέτρων και παρεμβάσεων στο συνταξιοδοτικό σύστημα της Ελλάδας.
 Προς στήριξη της αγωγής οι ενάγοντες προβάλλουν δύο λόγους:
 1.
 Πρώτος λόγος αντλούμενος από την παράβαση των αρχών της δοτής αρμοδιότητας και της επικουρικότητας
 —
 Οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι οι επίμαχες αποφάσεις του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αφορούν μεταξύ άλλων και στη θέσπιση λεπτομερειακών μέτρων, πολιτικών και παρεμβάσεων στο κοινωνικοασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό σύστημα εκδόθηκαν καθ’ υπέρβαση των εκ της Συνθήκης αναγνωριζόμενων αρμοδιοτήτων του Συμβουλίου και κατά παράβαση των αρχών της δοτής αρμοδιότητας και της επικουρικότητας, όπως αυτές καθορίζονται στα άρθρα 4 και 5 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε συνδυασμό με τα άρθρα 2 έως 6 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης θεσπίζοντας αποφάσεις κατ’ άρθρα 126, § 9, και 136 ΣΛΕΕ απευθυνόμενες στην Ελλάδα, δεν μπορεί να θεσμοθετεί με λεπτομερή τρόπο την πολιτική που πρέπει να ακολουθηθεί από την Ελλάδα στους παραπάνω τομείς που ανήκουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της ως κράτος μέλος της Ε.Ε. και για το λόγο αυτό οι παραπάνω αποφάσεις με το περιεχόμενό τους αυτό είναι παράνομες και γεννούν εξωσυμβατική ευθύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αποκαταστήσει τη ζημία των εναγόντων που προκλήθηκε από τη μείωση των συντάξεών τους με τις παράνομες αυτές αποφάσεις του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 2.
 Δεύτερος λόγος αντλούμενος από προσβολή θεμελιωδών δικαιωμάτων των άρθρων 1, 25 και 34 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 —
 Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι παραπάνω αποφάσεις του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επέβαλαν τη λήψη μέτρων που αφορούν στο συνταξιοδοτικό σύστημα, με τα οποία κλονίστηκε ριζικά η οικονομική κατάσταση των εναγόντων και οδήγησαν στην ανατροπή καταστάσεων, στις οποίες είχαν καλόπιστα αποβλέψει. Οι δραστικές περικοπές και μειώσεις των συντάξεων που επιβλήθηκαν κατ’ εφαρμογή των μέτρων που προσδιορίστηκαν στις παραπάνω αποφάσεις του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης οδήγησαν σε βίαιη εξίσωση προς τα κάτω της ασφαλιστικής προστασίας και ραγδαία επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου των συνταξιούχων, μεταξύ των οποίων και των εναγόντων, οι οποίοι λόγω των μειώσεων των συντάξεών τους στερήθηκαν το μεγαλύτερο μέρος του προηγουμένως διαθεσίμου εισοδήματός τους. Η θέσπιση και εφαρμογή των επίμαχων μειώσεων οδήγησε σε ευθεία προσβολή του δικαιώματος των εναγόντων στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, του δικαιώματός τους ως ηλικιωμένων προσώπων να διάγουν αξιοπρεπή και ανεξάρτητη ζωή και του δικαιώματός τους για πρόσβαση στις παροχές κοινωνικής ασφάλισης και στις κοινωνικές υπηρεσίες που εξασφαλίζουν προστασία σε περιπτώσεις όπως το γήρας, δικαιώματα που κατοχυρώνονται ευθέως στα άρθρα 1, 25 και 34 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γεγονός που καθιστά τις επίμαχες αποφάσεις καθ’εαυτές παράνομες και γεννά εξωσυμβατική ευθύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αποκαταστήσει τη ζημία των εναγόντων που προκλήθηκε από τη μείωση των συντάξεών τους με τις παράνομες αυτές αποφάσεις του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) Απόφαση 2010/320/ΕΕ του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2010, απευθυνόμενη προς την Ελλάδα με σκοπό την ενίσχυση και εμβάθυνση της δημοσιονομικής εποπτείας, διά της οποίας ειδοποιείται η Ελλάδα να λάβει τα μέτρα μείωσης του ελλείμματος που κρίνονται αναγκαία για την αντιμετώπιση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος (ΕΕ L 145 της 11.6.2010, σ. 6)
 (2) Απόφαση 2010/486/ΕΕ του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2010, για τροποποίηση της απόφασης 2010/320/ΕΕ, απευθυνόμενης προς την Ελλάδα με σκοπό την ενίσχυση και εμβάθυνση της δημοσιονομικής εποπτείας διά της οποίας ειδοποιείται η Ελλάδα να λάβει τα μέτρα μείωσης του ελλείμματος που κρίνονται αναγκαία για την αντιμετώπιση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος (ΕΕ L 241 της 14.9.2010, σ. 12)
 (3) Απόφαση 2011/57/ΕΕ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2010, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/320/ΕΕ, η οποία απευθύνεται προς την Ελλάδα με σκοπό την ενίσχυση και εμβάθυνση της δημοσιονομικής εποπτείας και διά της οποίας ειδοποιείται η Ελλάδα να λάβει τα μέτρα μείωσης του ελλείμματος που κρίνονται αναγκαία για την αντιμετώπιση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος (ΕΕ L 26 της 29.1.2011, σ. 15)
 (4) Απόφαση 2011/257/ΕΕ του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2011, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/320/ΕΕ η οποία απευθύνεται προς την Ελλάδα με σκοπό την ενίσχυση και εμβάθυνση της δημοσιονομικής εποπτείας, και διά της οποίας ειδοποιείται η Ελλάδα να λάβει τα μέτρα μείωσης του ελλείμματος που κρίνονται αναγκαία για την αντιμετώπιση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος (ΕΕ L 110 της 29.4.2011, σ. 26)
 (5) Απόφαση 2011/734/ΕΕ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2011, η οποία απευθύνεται προς την Ελλάδα με σκοπό την ενίσχυση και εμβάθυνση της δημοσιονομικής εποπτείας, και διά της οποίας ειδοποιείται η Ελλάδα να λάβει τα μέτρα μείωσης του ελλείμματος που κρίνονται αναγκαία για την αντιμετώπιση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος (ΕΕ L 296 της 15.11.2011, σ. 38)
 (6) Απόφαση 2011/791/ΕΕ του Συμβουλίου, της 8ης Νοεμβρίου 2011, για τροποποίηση της απόφασης 2011/734/ΕΕ η οποία απευθύνεται προς την Ελλάδα με σκοπό την ενίσχυση και εμβάθυνση της δημοσιονομικής εποπτείας, και διά της οποίας ειδοποιείται η Ελλάδα να λάβει τα μέτρα μείωσης του ελλείμματος που κρίνονται αναγκαία για την αντιμετώπιση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος (ΕΕ L 320 της 3.12.2011, σ. 28)
 (7) Απόφαση 2012/211/ΕΕ του Συμβουλίου, της 13ης Μαρτίου 2012, για την τροποποίηση της απόφασης 2011/734/ΕΕ η οποία απευθύνεται προς την Ελλάδα με σκοπό την ενίσχυση και την εμβάθυνση της δημοσιονομικής εποπτείας, και με την οποία ειδοποιείται η Ελλάδα να λάβει τα μέτρα μείωσης του ελλείμματος που κρίνονται αναγκαία για την αντιμετώπιση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος (ΕΕ L 113 της 25.4.2012, σ. 8)
 (8) Απόφαση 2013/6/ΕΕ του Συμβουλίου, της 4ης Δεκεμβρίου 2012, για τροποποίηση της απόφασης 2011/734/ΕΕ η οποία απευθύνεται προς την Ελλάδα με σκοπό την ενίσχυση και εμβάθυνση της δημοσιονομικής εποπτείας, και διά της οποίας ειδοποιείται η Ελλάδα να λάβει τα μέτρα μείωσης του ελλείμματος που κρίνονται αναγκαία για την αντιμετώπιση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος (ΕΕ L 4 της 9.1.2013, σ. 40)


text:
 C 246/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 28.8.1999
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 29ης Ιουνι ́ου 1999 (ε ́κτο τμη ́μα)
 στην υπο ́θεση C-158/98 (αι ́τηση του Hoge Raad der της 29ης Ιουνι ́ου 1999
 Nederlanden (Κα ́τω Χω ́ ρες) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως): Staatssecretaris van Financiën κατα ́
 Coffeeshop «Siberië» vof (1) στην υπο ́θεση C-172/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου (1)
 («Φορολογικε ́ς διατα ́ξεις — Εναρμο ́νιση των νομοθεσιω ́ν
 — Φο ́ροι κυ ́κλου εργασιω ́ ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου (Παρα ́ βαση κρα ́τους με ́λους — 'Αρθρο 6 της Συνθη ́κης ΕΚ
 προστιθεμε ́νης αξι ́ας — 'Εκτη οδηγι ́α — Πεδι ́ο εφαρμογη ́ς (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρο 12 ΕΚ) — Ελευθερι ́α
 — ∆ια ́θεση τραπεζιου ́ για την πω ́ ληση παραισθησιογο ́νων εγκαταστα ́ σεως — Προϋπο ́θεση της αναγνωρι ́σεως της
 ουσιω ́ ν») νομικη ́ς προσωπικο ́τητας μιας ενω ́ σεως η παρουσι ́α μελω ́ν
 βελγικη ́ς ιθαγε ́νειας)
 (1999/C 246/10)
 (1999/C 246/11)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη«Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη«Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-158/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Hoge
 Raad der Nederlanden (Κα ́τω Χω ́ρες) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' Στην υπο ́θεση C-172/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ (παλαιου ́ α ́ρθρου 177), με την (εκπρο ́σωπος: Μαρι ́α Πατακια ́) κατα ́ Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου (εκπρο ́-
 οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον σωπος: Jan Devadder), με αντικει ́μενο να αναγνωρισθει ́ ο ́τι το
 του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Staatssecretaris van Financiën Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, απαιτω ́ντας, για την αναγνω ́ριση της
 και Coffeeshop«Siberië»vof, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως νομικη ́ς προσωπικο ́τητας μιας ενω ́σεως, την παρουσι ́α ενο ́ς με ́λους
 ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 2 της ́εκτης οδηγι ́ας βελγικη ́ς ιθαγε ́νειας στο διοικητικο ́ συμβου ́λιο ́ της η ́ ́εναν ελα ́χιστο
 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ αριθμο ́ μελω ́ν βελγικη ́ς ιθαγε ́νειας, που να αποτελου ́ν μα ́λιστα την
 εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν πλειοψηφι ́α των μελω ́ν, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το
 με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου α ́ρθρο 6 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρο 12
 προστιθεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. J.
 ́εκδ. 09/001, σ. 49), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους G. G. Kapteyn, προ ́εδρο τμη ́ματος, J. L. Murray και H. Ragnemalm
 C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, P. J. G. Kapteyn, (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: Γ. Κοσμα ́ς, γραμματε ́ας:
 J.-P. Puissochet, G. Hirsch, και P. Jann (εισηγητη ́), προε ́δρους R. Grass, εξε ́δωσε στις 29 Ιουνι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 τμη ́ματος, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward, διατακτικο ́:
 H. Ragnemalm και R. Schintgen, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 N. Fennelly, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 29 Ιουνι ́ου 1999
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 1) Το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, απαιτω ́ ντας, για την αναγνω ́ ριση
 της νομικη ́ς προσωπικο ́τητας μιας ενω ́ σεως, την παρουσι ́α
 ενο ́ς με ́λους βελγικη ́ς ιθαγε ́νειας στο διοικητικο ́ συμβου ́λιο ́
 Το ́αρθρο 2 της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της ́η ́εναν ελα ́χιστο αριθμο ́ μελω ́ ν βελγικη ́ς ιθαγε ́νειας, που
 της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ ν των να αποτελου ́ν μα ́λιστα την πλειοψηφι ́α των μελω ́ ν, παρε ́βη
 κρατω ́ ν μελω
 ́ ν, των σχετικω ́ ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ το ́αρθρο 6 της Συνθη ́κης
 — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρο 12 ΕΚ).
 φορολογικη ́ βα ́ση, πρε ́πει να ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια ́οτι η
 εκμι ́σθωση χω ́ ρου ο οποι ́ος χρησιμοποιει ́ται για την πω ́ ληση
 παραισθησιογο ́νων ουσιω ́ ν υπο ́ συνθη ́κες ́οπως οι επι ́μαχες στην 2) Καταδικα ́ζει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 κυ ́ρια δι ́κη εμπι ́πτει στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς της οδηγι ́ας αυτη ́ς.
 (1) EE C 234 της 25.7.1998.
 (1) EE C 209 της 4.7.1998.


text:
 15.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/34
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 6ης Μαΐου 2009 — Sergio κ.λπ.κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-137/07) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Δικαιώματα και υποχρεώσεις - Συνδικαλιστική ελευθερία - Πρωτόκολλο συμφωνίας Επιτροπής-συνδικαλιστικών και επαγγελματικών οργανώσεων - Ατομικές αποφάσεις απόσπασης/απαλλαγής από τα υπηρεσιακά καθήκοντα βάσει του πρωτοκόλλου - Βλαπτική πράξη - Ενεργητική νομιμοποίηση - Υπάλληλος ενεργών ιδίω ονόματι και όχι για λογαριασμό συνδικαλιστικής οργάνωσης - Απαράδεκτο - Κοινοποίηση της απόρριψης της διοικητικής ένστασης στον δικηγόρο των προσφευγόντων - Χρονικό σημείο έναρξης της προθεσμίας άσκησης προσφυγής)
 2009/C 193/56
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Giovanni Sergio (Βρυξέλλες, Βέλγιο) και λοιποί (εκπρόσωπος: M. Lucas, δικηγόρο)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. J. Currall και B. Eggers)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακύρωσης του «Πρωτοκόλλου συμφωνίας μεταξύ των συνδικαλιστικών και επαγγελματικών οργανώσεων (ΣΕΠ) και της Γενικής Διεύθυνσης Προσωπικού και Διοίκησης (DG ADMIN)», καθώς και των αποφάσεων της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) που επιβεβαιώθηκαν με το Πρωτόκολλο της 19ης Δεκεμβρίου 2006 και της απόφασης της 14ης Νοεμβρίου 2006 και, αφετέρου, αίτημα συμβολικής αποζημίωσης ύψους ενός ευρώ.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τους Sergio, Blanchard, Marquez-Garcia, Scheuer και Wurzler στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 79 της 29.3.2008, σ.37.


text:
7.6.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 135/33
 91/482. Ωστόσο, το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', του της αποφάσεως ΥΧΕ. Η Επιτροπή κακώς απέρριψε την αίτηση για
 παραρτήματος III της τωρινής αποφάσεως ΥΧΕ ορίζει ότι ο την έγκριση παρεκκλίσεως καθόσον τόσο για τη ζάχαρη από χώρα
 χρωματισμός της ζάχαρης ή η κατασκευή κύβων ζάχαρης αποτε- ΑΚΕ όσο και για τη ζάχαρη όχι από χώρα ΑΚΕ η προστιθέμενη
 λούν ανεπαρκή επεξεργασία για την απόκτηση καταγωγής ΥΧΕ. αξία μετά την επεξεργασία από την προσφεύγουσα υπερβαίνει το
 Έτσι, τα πιο πάνω προϊόντα της προσφεύγουσας δεν αποκτούν 45 %. Κατά την προσφεύγουσα, το άρθρο 37, παράγραφος 7, του
 πλέον καταγωγή ΥΧΕ. παραρτήματος III της αποφάσεως ΥΧΕ δεν προβλέπει τέτοια
 σύγκριση και επομένως ούτε τέτοιον λόγο απορρίψεως της
 αιτήσεως για την έγκριση παρεκκλίσεως.
 Εν προκειμένω, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών ζήτησε να εγκριθεί
 παρέκκλιση υπέρ της προσφεύγουσας. Με την προσβαλλόμενη
 απόφαση η αίτηση αυτή απορρίφθηκε. (1 ) Απόφαση του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη
 σύνδεση των υπερποντίων χωρών και εδαφών με την Ευρωπαϊκή
 Οικονομική Κοινότητα (ΕΕ L 263, σ. 1).
 (2 ) Προσάρτημα 2 του παραρτήματος III της αποφάσεως 2001/822/ΕΚ
 Η προσφεύγουσα προβάλλει πρώτον ένσταση ελλείψεως νομιμό- του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2001, για τη σύνδεση των
 τητας του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', του παραρτήμα- υπερποντίων χωρών και εδαφών με την Ευρωπαϊκή Οικονομική
 τος III της αποφάσεως ΥΧΕ. Κατά την προσφεύγουσα, ο χρωμα- Κοινότητα (ΕΕ L 324, σ. 1).
 τισμός της ζάχαρης ή η κατασκευή κύβων ζάχαρης κακώς (3 ) Απόφαση του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2001, για τη
 χαρακτηρίζονται ως ανεπαρκής επεξεργασία για την απόκτηση σύνδεση των υπερποντίων χωρών και εδαφών με την Ευρωπαϊκή
 καταγωγής ΥΧΕ. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η διάταξη αυτή Οικονομική Κοινότητα (απόφαση ΥΧΕ) (ΕΕ L 314, σ. 1).
 παραβιάζει την αρχή της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων,
 είναι αυθαίρετη και αντίκειται στην αρχή της δικαιολογημένης
 εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου.
 Η προσφεύγουσα διατείνεται περαιτέρω ότι η Επιτροπή ήταν
 αναρμόδια, δεδομένου ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ελήφθη
 μετά την παρέλευση της κατά το άρθρο 37, παράγραφος 8, Αγωγή της εταιρίας Αrran Aromatics Limited, του Ιain
 στοιχείο α', του παραρτήματος III της αποφάσεως ΥΧΕ προθεσμίας Russel και του Αllastair Rennick κατά της Επιτροπής των
 75 εργασίμων ημερών για τη λήψη αποφάσεως. Επομένως, κατά Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 28 Μαρτίου
 την προσφεύγουσα έπρεπε να θεωρηθεί ότι η αίτηση για την 2003
 έγκριση παρεκκλίσεως έγινε δεκτή σύμφωνα με το άρθρο 37,
 παράγραφος 8 στοιχείο β', του παραρτήματος III της αποφάσεως
 ΥΧΕ. (Υπόθεση Τ-109/03)
 Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 37 του (2003/C 135/54)
 παραρτήματος III της αποφάσεως ΥΧΕ και προδήλως εσφαλμένη
 εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών. Κατά την προσφεύγουσα, (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 η Επιτροπή συγχέει τις προϋποθέσεις του άρθρου 37 του παραρτή-
 ματος III της αποφάσεως ΥΧΕ.
 Η εταιρία Αrran Aromatics Limited, με έδρα την Ιsle of Arran
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η σώρευση καταγωγών δεν
 (Σκωτία), ο Ιain Russel, κάτοικος Ιsle of Arran (Σκωτία), και ο
 αποτελεί για αυτήν εναλλακτική λύση. Η εισαγωγή ζάχαρης ΑΚΕ
 Αllastair Rennick, κάτοικος Ιsle of Arran (Σκωτία), εκπροσωπού-
 δεν ήταν λογική λαμβανομένης υπόψη της υψηλής τιμής. Επιπλέον,
 μενοι από τους C. Pouncey, Solicitor, και L. Van Den Hende,
 η ζάχαρη αυτή είναι ποιοτικώς ακατάλληλη. Συνεπώς, κατά την δικηγόρο, άσκησαν στις 28 Μαρτίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδι-
 προσφεύγουσα πληρούται η προβλεπόμενη από το άρθρο 37,
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αγωγή κατά της Επιτροπής των
 παράγραφος 4, του παραρτήματος III της αποφάσεως ΥΧΕ
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 προϋπόθεση για την έγκριση παρεκκλίσεως.
 Οι ενάγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 Περαιτέρω, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι, σύμφωνα με το
 άρθρο 37, παράγραφος 3, στοιχείο β', του παραρτήματος III της
 αποφάσεως ΥΧΕ, η εφαρμογή των ισχυόντων κανόνων καταγωγής — να υποχρεώσει την εναγόμενη να τους καταβάλει αποζημίωση
 σαφώς περιορίζει την ικανότητα της προσφεύγουσας να συνεχίσει σύμφωνα με το άρθρο 288 ΕΚ για τις ζημίες που υπέστησαν
 τις εξαγωγές της στην ΕΚ. Κατά την προσφεύγουσα, κακώς από τις παραβάσεις του κοινοτικού δικαίου που αναφέρουν
 η Επιτροπή θέτει ως αναγκαία προϋπόθεση για την έγκριση στην προσφυγή τους, πλέον αντισταθμιστικών τόκων προς
 παρεκκλίσεως το ότι με την εφαρμογή των ισχυόντων κανόνων 8 % από της ημερομηνίας κατά την οποία επήλθε η ζημία·
 καταγωγής θα παύσουν οι δραστηριότητες.
 — να υποχρεώσει την εναγόμενη να καταβάλει νόμιμο τόκο
 προς 8 % επί των ποσών που θα κριθεί ότι οφείλονται·
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η Επιτροπή εφάρμοσε
 εσφαλμένως το άρθρο 37, παράγραφος 7, του παραρτήματος III — να καταδικάσει την εναγόμενη στα δικαστικά έξοδα.
 ---pagebreak--- C 135/34 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 7.6.2003
 Ισχυρισμοί και κυριότερα επιχειρήματα 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της
 εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα).
 Το 1999, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου [στο εξής: ΠΟΕ]
 έκρινε ότι το κοινοτικό καθεστώς για την εισαγωγή μπανανών,
 όπως είχε τροποποιηθεί από τον κανονισμό του Συμβουλίου
 1637/98 (1) και τον κανονισμό της Επιτροπής 2362/98 ( 2) αντέβα- Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών ήταν η εταιρία
 ινε προς τους κανόνες του ΠΟΕ. Κατόπιν της αποφάσεως αυτής, Revlon (Suisse) S.A.
 οι Ηνωμένες Πολιτείες, με άδεια του ΠΟΕ, θέσπισαν ορισμένα
 αντισταθμιστικά μέτρα κατά προϊόντων της ΕΚ. Τα εν λόγω μέτρα
 περιελάμβαναν δασμό σε ποσοστό 100 % επί παρασκευασμάτων Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 για το λουτρό που εξάγονταν από την ΕΚ προς τις ΗΠΑ. Η πρώτη
 ενάγουσα είναι Σκωτσέζικη εταιρία, η οποία παράγει, μεταξύ — να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυ-
 άλλων, προϊόντα για το λουτρό, μεγάλο ποσοστό των οποίων γών του ΓΕΕΑ, της 15ης Ιανουαρίου 2003, που εκδόθηκε
 εξήγε προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι άλλοι δύο ενάγοντες είναι σχετικά με την προσφυγή R0396/2001-4 στο πλαίσιο της
 υπάλληλοι της εν λόγω εταιρίας. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι, διαδικασίας ανακοπής B 215048 (αίτηση
 συνεπεία των αντισταθμιστικών μέτρων, οι πωλήσεις της ενάγουσας υπ' αριθ. 1011576)·
 μειώθηκαν σημαντικά προκαλώντας, συνεπώς, στην εταιρία μεγά-
 λες υλικές ζημίες και προκαλώντας στους ιδίους αγωνία και
 ανησυχία, ήτοι μη υλικές ζημίες. Οι ενάγοντες ζητούν αποζημίωση — να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της προσφυγής
 βάσει των άρθρων 235 και 288 ΕΚ. Για να στηρίξουν την αγωγή και της ανακοπής.
 τους, ισχυρίζονται ότι η εναγόμενη, θεσπίζοντας των κανονισμό
 2361/98, παρέβη τη θεμελιώδη πολιτική της Κοινότητας να
 καταστήσει το «καθεστώς για τις μπανάνες» συμβατό προς τους
 κανόνες του ΠΟΕ καθώς και τη σαφή εντολή του Συμβουλίου για
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 τον σκοπό αυτό. Επιπλέον, ο κανονισμός 2362/98 παραβιάζει
 την ελευθερία ασκήσεως εργασίας ή εμπορίας, την αρχή της
 αναλογικότητας, την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων και Αιτούσα την καταχώριση L’Oréal S.A.
 τέλος την αρχή της καλής πίστεως στο διεθνές δίκαιο και τη κοινοτικού σήματος:
 δικαιολογημένη εμπιστοσύνη που οι επιχειρηματίες μπορούν να
 συνάγουν απ' αυτήν. Κατά τους ενάγοντες, η παράβαση του
 δικαίου είναι πρόδηλη και σοβαρή και οι παραβιασθέντες κανόνες Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «FLEXI AIR» για
 δικαίου αποτελούν κανόνες για την προστασία του ατόμου. ορισμένα προϊόντα της κατηγο-
 Επιπλέον, υφίσταται αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της ελλείψεως ρίας 3 (Σαμπουάν· ζελέ, αφροί και
 νομιμότητας του κανονισμού 2362/98 και της ζημίας που βάλσαμα· αιθέρια έλαια ...) (αίτηση
 υπέστησαν οι ενάγοντες, γεγονός που θεμελιώνει το δικαίωμά τους υπ' αριθ. 1011576)
 αποζημιώσεως.
 ∆ικαιούχος του κατά τη Η Revlon (Suisse) S.A.
 διαδικασία ανακοπής αντι-
 ( 1) ΕΕ L 210 της 28.7.1998, σ. 28. ταχθέντος σήματος ή δια-
 ( 2) EE L 293 της 31.10.1998, σ. 32. κριτικού γνωρίσματος:
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί Ορισμένα εθνικά λεκτικά σήματα
 σήματος ή διακριτικού «FLEX» για ορισμένα προϊόντα των
 γνωρίσματος: κατηγοριών 3 και 34 (σαπούνια,
 αιθέρια έλαια, σαμπουάν, ...)
 Προσφυγή της L’Oréal S.A. κατά του Γραφείου εναρμονίσεως Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της αιτήσεως καταχω-
 στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέ- ανακοπών: ρίσεως κοινοτικού σήματος
 δια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 27 Μαρτίου
 2003
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής που
 προσφυγών: άσκησε η L’Oréal S.A.
 (Υπόθεση T-112/03)
 Λόγοι ακυρώσεως: — Παράβαση του άρθρου 43,
 (2003/C 135/55) παράγραφος 2, του κανο-
 νισμού (ΕΚ) 40/94 (1) του
 (Η γλώσσα διαδικασίας θα καθορισθεί βάσει του άρθρου 131, Συμβουλίου και του
 παράγραφος 2, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας. Γλώσσα στην οποία κανόνα 22, παράγραφος 1,
 έχει συνταχθεί η προσφυγή: η αγγλική) του κανονισμού 2868/95 (2)
 της Επιτροπής, στον βαθμό
 που, κατά την προσφεύγουσα,
 δεν ετάχθη προθεσμία προκει-
 Η L’Oréal S.A., Παρίσι (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον μένου να αποδειχθεί η χρήση
 δικηγόρο X. Buffet Delmas d’Autane, άσκησε στις 27 Μαρτίου του προϊόντος·


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/40
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 30ής Σεπτεμβρίου 2009 — Πορτογαλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-183/06) (1)
 (ΕΓΤΠΕ - Τμήμα Εγγυήσεων - Δαπάνες αποκλειόμενες από την κοινοτική χρηματοδότηση - Κλωστικό λινάρι - Αποτελεσματικότητα των ελέγχων)
 2009/C 282/74
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes επικουρούμενος από τους C. Botelho Moniz και E. Maia Cadete, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Afonso, L. Parpala και F. Jimeno Fernández)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακύρωσης της απόφασης 2006/334/ΕΚ της Επιτροπής, της 28ης Απριλίου 2006, για την απόρριψη του αιτήματος κοινοτικής χρηματοδότησης ορισμένων δαπανών τις οποίες πραγματοποίησαν τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων (ΕΕ L 124, σ. 21).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση 2006/334/ΕΚ της Επιτροπής, της 28ης Απριλίου 2006, για την απόρριψη του αιτήματος κοινοτικής χρηματοδότησης ορισμένων δαπανών τις οποίες πραγματοποίησαν τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο μέτρο που αποκλείει το σύνολο των δαπανών που πραγματοποίησε η Πορτογαλική Δημοκρατία στον τομέα του λιναριού.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 212 της 2.9.2006.


text:
 24.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 24ης Ιουνίου 2015 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-263/13 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Αναπτύξεως (ΕΤΠΑ) - Μείωση της χρηματοδοτικής συνδρομής - Μέθοδος κατά προβολήν υπολογισμού - Διαδικασία εκδόσεως της αποφάσεως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Μη τήρηση της ταχθείσας προθεσμίας - Συνέπειες))
 (2015/C 279/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείoν: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: A. Rubio González)
 Αναιρεσίβλητη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Baquero Cruz και A. Steiblytė)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ισπανία κατά Επιτροπής (T-65/10, T-113/10 και T-138/10, EU:T:2013:93).
 2)
 Ακυρώνει τις αποφάσεις της Επιτροπής C(2009) 9270, της 30ής Νοεμβρίου 2009, C(2009) 10678, της 23ης Δεκεμβρίου 2009, και C(2010) 337, της 28ης Ιανουαρίου 2010, περί μειώσεως της συνδρομής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Αναπτύξεως (ΕΤΠΑ) που χορηγήθηκε στο πλαίσιο, αντιστοίχως, του επιχειρησιακού προγράμματος «Ανδαλουσία» του στόχου 1 (1994-1999) κατ’ εφαρμογήν της αποφάσεως C(94) 3456 της Επιτροπής της 9ης Δεκεμβρίου 1994, του επιχειρησιακού προγράμματος «Χώρα των Βάσκων» του στόχου 2 (1997-1999) κατ’ εφαρμογήν της αποφάσεως C(1998) 121 της Επιτροπής της 5ης Φεβρουαρίου 1998, και του επιχειρησιακού προγράμματος «Κοινότητα της Βαλένθια» του στόχου 1 (1994-1999) κατ’ εφαρμογήν της αποφάσεως C(1994) 3043/6 της Επιτροπής της 25ης Νοεμβρίου 1994.
 3)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα του Βασιλείου της Ισπανίας και στα δικαστικά της έξοδα, τόσο στην ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία όσο και στο πλαίσιο της αναιρετικής δίκης.
 (1) ΕΕ C 207 της 20.7.2013.


text:
 7.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 406/34
 Προσφυγή της 11ης Σεπτεμβρίου 2015 — Coveris Rigid (Auneau) France κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-531/15)
 (2015/C 406/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Coveris Rigid (Auneau) France (Auneau, Γαλλία) (εκπρόσωποι: H. Meyer-Lindemann, C. Graf York von Wartenburg και L. Titze, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 5, της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 24ης Ιουνίου 2015, C(2015) 4336 τελικό, στην υπόθεση AT.39563 — Συσκευασία τροφίμων για λιανική πώληση, στο μέτρο που διαπιστώνει ότι η προσφεύγουσα παρέβη το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, συμμετέχοντας, κατά την περίοδο που επισημαίνεται στο άρθρο 1, παράγραφος 5, στοιχείο δ', της αποφάσεως της Επιτροπής, σε ενιαία και διαρκή παράβαση, αποτελούμενη από πολλές χωριστές παραβάσεις, στον τομέα των δίσκων από αφρώδες πολυστυρένιο για συσκευασία τροφίμων για λιανική πώληση, στην επικράτεια της Γαλλίας·
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 2, παράγραφος 5, της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 24ης Ιουνίου 2015, C(2015) 4336 τελικό, στην υπόθεση AT.39563 — Συσκευασία τροφίμων για λιανική πώληση, στο μέτρο που επιβάλλει στην προσφεύγουσα πρόστιμο 4 7 56 000 ευρώ, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένα την αρχή της προσωπικής ευθύνης θεωρώντας υπεύθυνη την Coveris για συμμετοχή σε ενιαία και διαρκή παράβαση στον τομέα των δίσκων από αφρώδες πολυστυρένιο για συσκευασία τροφίμων για λιανική πώληση στη Γαλλία. Οι εξαιρετικές περιστάσεις της υποθέσεως δικαιολογούν την εφαρμογή μιας ολιστικής προσεγγίσεως σε σχέση με τα δύο μέρη της υπό των μισθωτών αναλήψεως («management buy-out») της ONO Packaging ή, εναλλακτικά, την εφαρμογή της αρχής της οικονομικής συνέχειας σε σχέση με το μέρος της συναλλαγής που αφορά την αγορά περιουσιακών στοιχείων της εκμεταλλεύσεως («asset deal»). Σε αυτή τη βάση, η Coveris δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνη για τη φερόμενη παράβαση.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, με τη διάκριση μεταξύ του μέρους της υπό των μισθωτών αναλήψεως της ONO Packaging που αφορά την αγορά περιουσιακών στοιχείων της εκμεταλλεύσεως και του μέρους της υπό των μισθωτών αναλήψεως της ONO Packaging που αφορά την αγορά συμμετοχής στην εταιρία στην οποία ανήκει η εκμετάλλευση («share deal»), και κατά συνέπεια με τον διαχωρισμό της ευθύνης μεταξύ των νομικών οντοτήτων (ήτοι της Coveris και της ONO Packaging Portugal SA) που ανήκουν σε διαφορετικές επιχειρήσεις, κατά την κατανομή της ευθύνης για φερόμενες παραβάσεις που διαπράττονται από την ίδια επιχείρηση, η οποία παρέμεινε ακέραιη μετά την υπό των μισθωτών ανάληψη της διοικήσεως.


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 11ης Ιουλίου 2006 (αίτηση του Juzgado de lo Social de Madrid — Ισπανία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Sonia Chacón Navas κατά Eurest Colectividades SA
 (Υπόθεση C-13/05) (1)
 (Οδηγία 2000/78/ΕΚ - Ίση μεταχείριση στον τομέα της απασχολήσεως και της εργασίας - Έννοια της ειδικής ανάγκης)
 (2006/C 224/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de lo Social de Madrid
 Διάδικοι στη διαδικασία της κύριας δίκης
 Sonia Chacón Navas
 κατά
 Eurest Colectividades SA
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Juzgado de lo Social de Madrid — Ερμηνεία της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16) — Πεδίο εφαρμογής — Απόλυση λόγω ασθενείας — Ασθένεια και ειδικές ανάγκες
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Άτομο το οποίο απολύθηκε από τον εργοδότη του αποκλειστικώς λόγω ασθενείας δεν εμπίπτει στο γενικό πλαίσιο που έχει καθοριστεί προς περιστολή των περιπτώσεων δυσμενούς διακρίσεως λόγω ειδικών αναγκών με την οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία.
 2)
 Η απαγόρευση, στον τομέα της απολύσεως, δυσμενούς διακρίσεως λόγω ειδικών αναγκών, την οποία επιβάλλουν τα άρθρα 2, παράγραφος 1, και 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2000/78, αποκλείει απόλυση λόγω ειδικής ανάγκης η οποία, ακριβώς λόγω της υποχρεώσεως των ευλόγων διαρρυθμίσεων για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, δεν οφείλεται στο γεγονός ότι το οικείο άτομο δεν είναι κατάλληλο, ικανό και πρόθυμο να εκτελεί τα βασικά καθήκοντα της θέσεώς του.
 3)
 Η ασθένεια, αυτή καθεαυτή, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως λόγος πρόσθετος εκείνων για τους οποίους η οδηγία 2000/78 απαγορεύει οποιαδήποτε δυσμενή διάκριση.
 (1) ΕΕ C 69 της 19.03.2005


text:
 18.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 309/27
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 21 Ιουνίου 2017 — Finanzamt B κατά A-Brauerei
 (Υπόθεση C-374/17)
 (2017/C 309/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Καθής και αναιρεσείουσα: Finanzamt B
 Προσφεύγουσα και αναιρεσίβλητη: A-Brauerei
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι υφίσταται απαγορευόμενη ενίσχυση κατά τη διάταξη αυτή όταν, σύμφωνα με καθεστώς που ισχύει σε κράτος μέλος, δεν επιβάλλεται φόρος μεταβιβάσεως ακινήτων για φορολογητέα απόκτηση λόγω μετατροπής (συγχωνεύσεως), εάν στην πράξη μετατροπής συμμετέχουν συγκεκριμένα υποκείμενα δικαίου (ελέγχουσα επιχείρηση και ελεγχόμενη επιχείρηση) και η συμμετοχή της ελέγχουσας επιχειρήσεως στην ελεγχόμενη επιχείρηση ανέρχεται σε ποσοστό 100 % επί πέντε έτη πριν και επί πέντε έτη μετά από τη σχετική νομική πράξη;


text:
 30.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, που υπέβαλε το House of Lords με διάταξη της 3ης Νοεμβρίου 2004, στην υπόθεση United Utilities plc κατά Commissioners of Customs and Excise
 (Υπόθεση C-89/05)
 (2005/C 106/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Με διάταξη της 3ης Νοεμβρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 18 Φεβρουαρίου 2005 το House of Lords, στο πλαίσιο της διαφοράς United Utilities plc και Commissioners of Customs and Excise, η οποία εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 1.
 Ισχύει η απαλλαγή που προβλέπει το άρθρο 13, στοιχείο Β, περίπτωση στ), της έκτης οδηγίας του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977 (οδηγία 77/388/ΕΟΚ) (1) για τα στοιχήματα, στην περίπτωση που ένα πρόσωπο («ο αντιπρόσωπος») παρέχει υπηρεσίες για λογαριασμό άλλου προσώπου («ο αντιπροσωπευόμενος») συνιστάμενες στην αποδοχή στοιχημάτων πελατών και στην ανακοίνωση στους πελάτες της αποδοχής τους από τον αντιπροσωπευόμενο, στην περίπτωση που: — (α) οι ενέργειες του αντιπροσώπου συνιστούν ένα αναγκαίο βήμα για τη δημιουργία της έννομης σχέσεως της συμβάσεως στοιχήματος μεταξύ του αντιπροσωπευομένου και του πελάτη του και, με τον τρόπο αυτό, ολοκληρώνεται η σύναψη της συμβάσεως του στοιχήματος, αλλά (β) ο αντιπρόσωπος δεν λαμβάνει αποφάσεις όσον αφορά την εκτίμηση των πιθανοτήτων, στην οποία προβαίνει ο αντιπροσωπευόμενος ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, τρίτοι, σύμφωνα με τους κανόνες του αθλήματος για το οποίο πρόκειται και (γ) ο αντιπρόσωπος αποφασίζει αν θα δεχθεί ή όχι στοιχήματα για λογαριασμό του αντιπροσωπευομένου, σύμφωνα με κριτήρια που καθορίζει ο αντιπροσωπευόμενος, οπότε ο αντιπρόσωπος δεν έχει διακριτική ευχέρεια;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (EE L 145, 13.06.1977, σ. 1).


text:
 Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου
 |
 E2000J0224(01)
 Σύνθεση του Δδικαστηρίου της ΕΖΕΣ
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 052 της 24/02/2000 σ. 0029 - 0029
 ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΕΖΕΣ(2000/C 52/11)1. Σύνθεση του ΔικαστηρίουΣε δημόσια συνεδρίαση του Δικαστηρίου που πραγματοποιήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2000, μετά από υπόδειξη της νορβηγικής κυβέρνησης και απόφαση των εκπροσώπων των συμβαλλομένων μερών, ο κ. Per Tresselt διορίστηκε Δικαστής στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ για το χρονικό διάστημα από την 1η Ιανουαρίου 2000 μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2005, διαδεχόμενος τον κ. Bjørn Haug. Ο κ. Tresselt ορκίστηκε σε δημόσια συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2000, σύμφωνα με το πρωτόκολλο 5, άρθρο 2 της συμφωνίας μεταξύ των χωρών ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου (η συμφωνία ΕΟΧ/Δικαστηρίου).2. Εκλογή του Προέδρου του ΔικαστηρίουΣτις 11 Ιανουαρίου 2000, μετά από την ανάδειξη του νέου δικαστή του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ, εξελέγη ο κ. Thór Vilhálmsson ως Πρόεδρος του Δικαστήριο ΕΖΕΣ, σύμφωνα με το άρθρο 30 της συμφωνίας ΕΟΧ/Δικαστηρίου για το χρονικό διάστημα από τις 11 Ιανουαρίου 2000 μέχρι της 31ης Δεκεμβρίου 2002.


text:
 10.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/13
 Προσφυγή της 12ης Σεπτεμβρίου 2005 — Vandaele κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-355/05)
 (2005/C 315/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Karen Vandaele (Bertem, Βέλγιο) [εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 να ακυρωθεί η απόφαση περί διορισμού της προσφεύγουσας ως εκτάκτου υπαλλήλου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στο μέτρο που καθορίζει τον βαθμό προσλήψεώς της κατ' εφαρμογήν του άρθρου 2 της αποφάσεως της 28ης Απριλίου 2004 περί διορισμού των εκτάκτων υπαλλήλων·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα μετέσχε στη διαδικασία επιλογής ΟLAF/T/B/02 που κίνησε η Επιτροπή για την κάλυψη θέσεων εκτάκτων υπαλλήλων της κατηγορίας B στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολεμήσεως της Απάτης (OLAF). Με έγγραφο της 28ης Οκτωβρίου 2002, της γνωστοποιήθηκε ότι το όνομά της είχε περιληφθεί στον πίνακα των επιτυχόντων. Ωστόσο, η προσφεύγουσα προσελήφθη στην Επιτροπή και συγκεκριμένα στην OLAF μόλις την 1η Σεπτεμβρίου 2004, μολονότι η διαδικασία προσλήψεώς της είχε αρχίσει στο τέλος του 2003. Η σύμβασή της, που υπογράφηκε στις 3 Νοεμβρίου 2004, την κατέταξε στον βαθμό B*4, κατ' εφαρμογήν της αποφάσεως της Επιτροπής της 28ης Απριλίου 2004 περί της προσλήψεως εκτάκτων υπαλλήλων, σύμφωνα με την οποία το έκτακτο προσωπικό προσλαμβάνεται στον βαθμό A*8 ή B*4.
 Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως περί κατατάξεώς της στον συγκεκριμένο βαθμό. Υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, με την από 28 Απριλίου 2004 απόφασή της, τροποποίησε την προκήρυξη του διαγωνισμού για την κατηγορία B, της οποίας ο ελάχιστος βαθμός, κατά τον χρόνο δημοσιεύσεως της εν λόγω προκηρύξεως, ήταν ο βαθμός B5 (νυν Β*5 κατά τον νέο κανονισμό υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων). Η τροποποίηση αυτή, που πραγματοποιήθηκε μετά την κατάρτιση του πίνακα των επιτυχόντων, δεν λαμβάνει υπόψη το άρθρο 29, παράγραφος 1, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων και το άρθρο 10, τρίτο εδάφιο, του Καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καθώς και την προσδοκία της προσφεύγουσας να προσληφθεί σε μία από τις κενές θέσεις εργασίας που επρόκειτο να καλυφθούν από τους επιτυχόντες στη διαδικασία επιλογής στην οποία είχε γίνει δεκτή.
 Επίσης, η προσφεύγουσα επικαλείται παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, στον βαθμό που οι επιτυχόντες της ίδιας διαδικασίας επιλογής που προσελήφθησαν πριν από την 1η Μαΐου 2004, των οποίων η κατάταξη ορίστηκε κατ' εφαρμογή προγενέστερων κανόνων, κατατάχθηκαν σε ανώτερο βαθμό, οπότε η σταδιοδρομία τους μπορεί να εξελιχθεί υπό ευνοϊκότερους όρους.
 Τέλος, η προσφεύγουσα επικαλείται παράβαση της δικαιολογημένης προσδοκίας της να προσληφθεί σε βαθμό B2 ή B3 χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση.