text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/49
 Προσφυγή της 22ας Νοεμβρίου 2010 — ΑΔΕΔΥ κ.α. κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση T-541/10)
 ()
 2011/C 30/88
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Ανώτατη Διοίκηση Ενώσεων Δημοσίων Υπαλλήλων (ΑΔΕΔΥ) (Αθήνα, Ελλάδα), Σπ. Παπασπύρος (Αθήνα, Ελλάδα) και Ηλ. Ηλιόπουλος (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Μ. Τσίπρα, Δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από της 7ης Σεπτεμβρίου 2010 απόφαση του Συμβουλίου «για τροποποίηση της απόφασης 2010/320/ΕΕ απευθυνόμενη στην Ελλάδα με σκοπό την ενίσχυση και εμβάθυνση της δημοσιονομικής εποπτείας διά της οποίας ειδοποιείται η Ελλάδα να λάβει τα μέτρα μείωσης του ελλείμματος, που κρίνονται αναγκαία για την αντιμετώπιση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος», δημοσιευθείσα στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο L 241/12/14.9.2010 (ΕΕ L 241, σ. 12) με αριθμό 2010/486/ΕΕ,
 —
 να ακυρώσει την από της 8ης Ιουνίου 2010 απόφαση του Συμβουλίου «απευθυνόμενη προς την Ελλάδα να λάβει τα μέτρα μείωσης του ελλείμματος που κρίνονται αναγκαία για την αντιμετώπιση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος», δημοσιευθείσα στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο L 145/6/11.6.2010 (ΕΕ L 145, σ. 6) με αριθμό 2010/320/ΕΕ,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή, οι προσφεύγοντες ζητούν την ακύρωση της απόφασης του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 7ης Σεπτεμβρίου 2010«για τροποποίηση της απόφασης 2010/320/ΕΕ απευθυνόμενη στην Ελλάδα με σκοπό την ενίσχυση και εμβάθυνση της δημοσιονομικής εποπτείας δια της οποίας ειδοποιείται η Ελλάδα να λάβει τα μέτρα μείωσης του ελλείμματος, που κρίνονται αναγκαία για την αντιμετώπιση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος», δημοσιευθείσα στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο L 241/12/14.9.2010 (ΕΕ L 241, σ. 12) με αριθμό 2010/486/ΕΕ και την ακύρωση της απόφασης του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 8ης Ιουνίου 2010«απευθυνόμενη προς την Ελλάδα να λάβει τα μέτρα μείωσης του ελλείμματος που κρίνονται αναγκαία για την αντιμετώπιση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος», δημοσιευθείσα στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο L 145/6/11.6.2010 (ΕΕ L 145, σ. 6) με αριθμό 2010/320/ΕΕ.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν τους εξής λόγους:
 Πρώτον, οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις εξεδόθησαν καθ' υπέρβαση των εκ της Συνθήκης αναγνωριζόμενων από τις Συνθήκες αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Συμβουλίου. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα άρθρα 4 και 5 των Συνθηκών, εισάγεται η αρχή της επικουρικότητας και της αναλογικότητας. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 2, των Συνθηκών, ρητώς προβλέπεται, ότι οποιαδήποτε αρμοδιότητα δεν απονέμεται από τα κράτη μέλη στην Ένωση, ανήκει στα κράτη. Σύμφωνα με τα άρθρα 126 επ. των Συνθηκών, τα μέτρα, που μπορούν να αποφασιστούν από το Συμβούλιο κατά τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος και να συμπεριληφθούν σε αποφάσεις αυτού, δεν μπορεί να είναι συγκεκριμένα, ρητά και απαρέγκλιτα προβλεπόμενα καθώς δεν παρέχεται από τις Συνθήκες στο Συμβούλιο αυτή η εξουσία.
 Δεύτερον, οι προσφεύγοντες τονίζουν ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις εκδόθηκαν καθ' υπέρβαση των αρμοδιοτήτων, που χορηγούνται από τις Συνθήκες στο Συμβούλιο και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και είναι κατά περιεχόμενο αντίθετες με αυτές. Συγκεκριμένα, οι προσβαλλόμενες αποφάσεις επικαλούνται ως νομικό έρεισμα για την έκδοσή τους τα άρθρα 126, παράγραφος 9, και 136 της Συνθήκης. Ωστόσο, οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν πέραν των παρεχόμενων από τα άρθρα αυτά αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Συμβουλίου, απλά ως ένα μέτρο εκτέλεσης μιας διμερής συμβάσεως μεταξύ των 15 κρατών μελών της Ευρωζώνης, που αποφάσισαν τη χορήγηση των διμερών δανείων, και της Ελλάδος. Τέτοια όμως αρμοδιότητα για έκδοση πράξεως από πλευράς του Συμβουλίου ούτε αναγνωρίζεται ούτε προβλέπεται από τις Συνθήκες.
 Τρίτον, οι προσφεύγοντες υπογραμμίζουν ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις εισάγοντας περικοπές μισθών και συντάξεων θίγουν περιουσιακά κατοχυρωμένα δικαιώματα των προσφευγόντων και κατά τούτο έχουν εκδοθεί κατά παράβαση του άρθρου 1 του 1ου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.


text:
C 304/2 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 13.12.2003
 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη
 των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας,
 όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/ της 23ης Οκτωβρίου 2003
 97 του Συμβουλίου, της 2ας ∆εκεμβρίου 1996 (ΕΕ 1997, L 28,
 σ. 1), καθώς και ως προς την ερμηνεία των άρθρων 49 ΕΚ και
 50 ΕΚ, το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους στην υπόθεση C-191/01 P: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαί-
 C. W. A. Timmermans, πρόεδρο του τετάρτου τμήματος, σιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδεί-
 προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, A. La Pergola (εισηγητή), γματα) κατά Wm. Wrigley Jr. Company (1)
 P. Jann, S. von Bahr και Α. Rosas, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια
 («Αναίρεση — Κοινοτικό σήμα — Κανονισμός (ΕΚ) 40/94
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 23 Οκτωβρίου 2003,
 — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου της καταχωρίσεως —
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 ∆ιακριτικός χαρακτήρας — Σήματα συγκείμενα
 αποκλειστικώς από περιγραφικά σημεία ή περιγραφικές
 ενδείξεις — Σύνθετη λέξη Doublemint»)
 1) Από την εξέταση του πρώτου σκέλους του υποβληθέντος
 ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει
 το κύρος του άρθρου 22, παράγραφος 1, στοιχείο γ', (2003/C 304/03)
 σημείο i, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου,
 της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων
 κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μι- (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 σθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινού-
 νται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και ενημε- (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 ρώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 της 2ας ∆εκεμβρίου 1996.
 2) Το άρθρο 22, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανο-
 νισμού 1408/71, όπως έχει τροποποιηθεί και ενημερωθεί Στην υπόθεση C-191/01 P, Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο
 με τον κανονισμό 118/97, έχει την έννοια ότι η αίτηση της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 χορηγήσεως της εγκρίσεως στην οποία αναφέρεται η διά- (εκπρόσωποι: V. Melgar και S. Laitinen), με τόπο επιδόσεων
 ταξη αυτή δεν μπορεί να απορριφθεί όταν, αφενός, η στο Λουξεμβούργο, υποστηριζόμενο από την Ομοσπονδιακή
 θεραπεία για την οποία πρόκειται περιλαμβάνεται μεταξύ ∆ημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: A. Dittrich και
 των παροχών που προβλέπονται από τη νομοθεσία του B. Muttelsee-Schön), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, και
 κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου κατοικεί ο ενδιαφε- το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας
 ρόμενος και, αφετέρου, η ίδια ή εξίσου αποτελεσματική Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: J. E. Collins, επικουρούμενο από τον
 θεραπευτική αγωγή δεν μπορεί να παρασχεθεί εγκαίρως D. Alexander), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικεί-
 εντός του εν λόγω κράτους μέλους. μενο αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε
 στις 31ης Ιανουαρίου 2001 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) επί της υποθέσεως T-193/99,
 3) Τα άρθρα 49 ΕΚ και 50 ΕΚ έχουν την έννοια ότι δεν Wrigley κατά ΓΕΕΑ (DOUBLEMINT) (Συλλογή 2001, σ. II-417),
 απαγορεύουν εθνικές νομοθεσίες όπως η επίδικη της κύριας με την οποία ζητείται η εξαφάνιση της εν λόγω αποφάσεως του
 δίκης, οι οποίες, αφενός, εξαρτούν την απόδοση των Πρωτοδικείου να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος
 δαπανών νοσοκομειακής περιθάλψεως παρασχεθείσας εντός προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερι-
 κράτους μέλους άλλου από το κράτος όπου είναι εγκατεστη- κής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 16ης Ιουνίου
 μένο το ταμείο ασθενείας στο οποίο υπάγεται ο ασφαλισμέ- 1999 (υπόθεση R 216/1998-1) περί απορρίψεως της προσφυγής
 νος από τη χορήγηση εγκρίσεως εκ μέρους του ταμείου που άσκησε η Wm. Wrigley Jr. Company κατά της αρνήσεως
 αυτού και, αφετέρου, εξαρτούν τη χορήγηση αυτής της καταχωρίσεως της σύνθετης λέξεως Doublemint ως κοινοτικού
 εγκρίσεως από την προϋπόθεση της αποδείξεως του ότι ο σήματος, όπου ο έτερος διάδικος ήταν η Wm. Wrigley Jr.
 ασφαλισμένος δεν μπορούσε να τύχει εντός του τελευταίου Company, με έδρα το Σικάγο, Illinois (Ηνωμένες Πολιτείες της
 αυτού κράτους της κατάλληλης για την κατάστασή του Αμερικής), εκπροσωπούμενη από τον M. Kinkeldey,
 περιθάλψεως. Ωστόσο, άρνηση χορηγήσεως της εγκρίσεως Rechtsanwalt, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, το ∆ικαστή-
 για τον λόγο αυτόν είναι δυνατή μόνον εφόσον υπάρχει η ριο, συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann,
 δυνατότητα να παρασχεθεί η ίδια ή εξίσου αποτελεσματική C. W. A. Timmermans, C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues και
 για τον ασθενή θεραπευτική αγωγή εγκαίρως εντός του Α. Rosas, προέδρους τμήματος, D. A. O. Edward, A. La
 κράτους μέλους στο οποίο κατοικεί ο ασθενής. Pergola, J.-P. Puissochet (εισηγητή), R. Schintgen, F. Macken
 και Ν. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs,
 γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις
 23 Οκτωβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 (1) ΕΕ C 95 της 24.3.2001.
 1) Αναιρεί την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων της 31ης Ιανουαρίου 2001, Τ-193/99, Wrigley
 κατά ΓΕΕΑ (DOUBLEMINT).
 ---pagebreak--- 13.12.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 304/3
 2) Αναπέμπει στο Πρωτοδικείο την υπόθεση. 2) Οι δεσμοί που πρέπει να συνδέουν τις ταινίες, προκειμένου
 να μπορούν να υπαχθούν στην εξαίρεση του άρθρου 11,
 3) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. παράγραφος 3, της εν λόγω οδηγίας για τις «σειρές», πρέπει
 να αφορούν το περιεχόμενο των οικείων ταινιών, όπως,
 (1) ΕΕ C 200 της 14.7.2001. για παράδειγμα, την εξέλιξη του ίδιου σεναρίου ή την
 επανεμφάνιση ενός ή περισσοτέρων από τα πρόσωπα στα
 διάφορα επεισόδια.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (1) ΕΕ C 289 της 13.10.2001.
 (πέμπτο τμήμα)
 της 23ης Οκτωβρίου 2003
 στην υπόθεση C-245/01 (αίτηση του Νiedersächsisches
 Oberverwaltungsgericht για την έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως): RTL Television GmbH κατά Νiedersächsische ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Landesmedienanstalt für privaten Rundfunk (1)
 («Οδηγία 89/552/ΕΟΚ — Άρθρο 11, παράγραφος 3 — της 21ης Οκτωβρίου 2003
 Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση — Τηλεοπτική διαφήμιση —
 ∆ιαφημιστικά διαλείμματα στα οπτικοακουστικά έργα — στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-261/01 και C-262/01
 Έννοια των σήριαλ») (αίτηση του Ηοf van Beroep te Antwerpen για την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως): Belgische Staat κατά νan
 (2003/C 304/04) Calster, Cleeren και Openbaar Slachthuis NV (1)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 («Επιβαρύνσεις υπέρ τρίτων — Υποχρεωτικές εισφορές
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί υπέρ του Ταμείου για την υγεία και την παραγωγή των
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») ζώων — Εισφορά που επιβάλλεται αναδρομικώς — Κύρος
 απόφασης της Επιτροπής στον τομέα των κρατικών
 ενισχύσεων — Αρμοδιότητα της Επιτροπής»)
 Στην υπόθεση C-245/01, με αντικείμενο αίτηση του
 Νiedersächsisches Oberverwaltungsgericht (Γερμανία) προς το
 ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία (2003/C 304/05)
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον
 του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ RTL Television GmbH και (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 Νiedersächsische Landesmedienanstalt für privaten Rundfunk,
 η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του
 άρθρου 11, παράγραφος 3, της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για τον συντονισμό στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων
 των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριο-
 τήτων (ΕΕ L 298, σ. 23), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία
 97/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-261/01 και C-262/01, με
 της 30ής Ιουνίου 1997 (ΕΕ L 202, σ. 60), το ∆ικαστήριο (πέμπτο αντικείμενο αιτήσεις του Ηοf van Beroep te Antwerpen (Βέλγιο)
 τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans (εισηγητή), προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με τις
 πρόεδρο του τετάρτου τμήματος, προεδρεύοντα του πέμπτου οποίες ζητήθηκε, στο πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν
 τμήματος, D. A. O. Edward και P. Jann, δικαστές, γενικός ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Belgische Staat και
 εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια Εugene van Calster, Felix Cleeren (C-261/01), και μεταξύ
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 23 Οκτωβρίου 2003, Belgische Staat και Openbaar Slachthuis NV (C-262/01), η
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του
 κοινοτικού δικαίου, και συγκεκριμένα των άρθρων 93 της Συνθή-
 1) Οι ταινίες που έχουν γυριστεί για την τηλεόραση και που κης ΕΚ (νυν άρθρου 88 ΕΚ) και 173 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν
 προβλέπουν, κατά την παραγωγή τους, διαλείμματα για τροποποιήσεως, άρθρου 230 ΕΚ) καθώς και της αποφάσεως της
 την παρεμβολή διαφημιστικών μηνυμάτων εμπίπτουν στην Επιτροπής, της 9ης Αυγούστου 1996, σχετικά με το μέτρο
 έννοια «έργα που έχουν γυριστεί για την τηλεόραση» του ενίσχυσης Ν 366/96, το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους
 άρθρου 11, παράγραφος 3, της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A. Timmermans (εισηγητή),
 Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για τον συντονισμό C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues και Α. Rosas, προέδρους
 ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών δια- τμήματος, D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P. Puissochet,
 τάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτι- R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric και S. von Bahr, δικαστές,
 κών δραστηριοτήτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: H. von Holstein,
 97/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβου- βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 21 Οκτωβρίου 2003, απόφαση
 λίου, της 30ής Ιουνίου 1997. με το ακόλουθο διατακτικό:

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 3.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 254/16
 Προσφυγή της 22ας Μαΐου 2015 — Iberdrola κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-260/15)
 (2015/C 254/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Iberdrola, SA (Bilbao, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. Ruiz Calzado και J. Domínguez Pérez, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1 της αποφάσεως·
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 4, παράγραφος 1, της αποφάσεως, στο μέτρο που ζητεί από το Βασίλειο της Ισπανίας να θέσει τέρμα στο διαλαμβανόμενο στο άρθρο 1 της αποφάσεως καθεστώς ενισχύσεων·
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 4, παράγραφοι 2, 3, 4 και 5, της αποφάσεως, στο μέτρο που διατάσσει την ανάκτηση της διαπιστωθείσας από την Επιτροπή κρατικής ενισχύσεως·
 —
 επικουρικώς, να περιορίσει την υποχρέωση ανακτήσεως την οποία επιβάλλει στο Βασίλειο της Ισπανίας το άρθρο 4, παράγραφος 2, της αποφάσεως υπό όρους ίδιους με αυτούς που καθορίζονται στην πρώτη και στη δεύτερη απόφαση και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η απόφαση την οποία αφορά η παρούσα διαδικασία είναι η ίδια με την προσβαλλόμενη απόφαση στις υποθέσεις T-12/15, Banco de Santander και Santusa κατά Επιτροπής και T-252/15, Ferrovial SA κ.λπ. κατά Επιτροπής.
 Οι προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα είναι παρεμφερή προς τα όσα προβλήθηκαν στις υποθέσεις αυτές.


text:
Αριθ. C 336/20 PËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9. 11 . 96
 άρθρο 93 παράγραφος 3 τρίτο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ, πλαίσιο της υποθέσεως Société Javico Internationale και
 και από την απόφαση της Επιτροπής, της 26ης Ιουνίου Société Javico AG κατά Société Yves Saint Laurent Parfums,
 1996, τη σχετική με ενίσχυση της Γερμανίας προς τον όμιλο που εκκρεμεί ενώπιον του, ζητεί από το Δικαστήριο την
 Volkswagen για τις εγκαταστάσεις στο Mosel και στο έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερω
 Chemnitz, επειδή το ομόσπονδο ελεύθερο κράτος της τημάτων:
 Σαξονίας χορήγησε στη Volkswagen Sachsen GmbH και
 τη Volkswagen Sachsen Immobilienverwaltung GmbH 1 . Σε περίπτωση όπου μια επιχείρηση (o προμηθευτής),
 επενδυτική ενίσχυση , υπό μορφή άμεσων επιχορηγήσεων εγκατεστημένη σε κράτος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως,
 επενδύσεων ύψους 90,7 εκατομμυρίων γερμανικών μάρ αναθέτει διά συμβάσεως σε άλλη επιχείρηση (το διανο
 κων , μέα) εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος, τη διανομή
 των προϊόντος της επί εδάφους εκτός Κοινότητας, πρέπει
 — να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της το άρθρο 85 παράγραφος 1 της συνθήκης περί ιδρύσεως
 Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα. της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας να ερμηνευθεί
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα υπό την έννοια ότι απαγορεύει την ύπαρξη , στην εν λόγω
 σύμβαση , διατάξεων με τις οποίες απαγορεύεται στο
 Παραβίαση του κοινοτικού δικαίου , ειδικότερα του άρ διανομέα να προβαίνει σε οποιαδήποτε πώληση επί
 θρου 93 παράγραφος 3 τρίτο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ: o εδάφους άλλου εκτός του συμβατικώς ορισθέντος και,
 έλεγχος της νομιμότητας της αποφάσεως της Επιτροπής επομένως, σε οποιαδήποτε πώληση εντός της Ενώσεως,
 απόκειται στο Πρωτοδικείο, ενώπιον του οποίου το ομό τόσο δι ́ απευθείας διαθέσεως όσο και δι' επαναποστολής
 σπονδο ελεύθερο κράτος της Σαξονίας έχει ασκήσει προ από το συμβατικώς ορισθέν έδαφος;
 σφυγή ακυρώσεως, βάσει του άρθρου 173 της συνθήκης ΕΚ
 (Τ-132/96). Εφόσον δεν έχει ακόμη εκδοθεί τελεσίδικη από 2. Σε περίπτωση που το προμνημονευθέν άρθρο 85 παρά
 φαση επί της υποθέσεως αυτής, η Γερμανία και, συνεπώς, το γραφος 1 απαγορεύει την ύπαρξη τέτοιων συμβατικών
 ομόσπονδο ελεύθερο κράτος της Σαξονίας υποχρεούνται να διατάξεων, πρέπει το εν λόγω άρθρο να ερμηνευθεί ως μη
 τηρήσουν πλήρως την απόφαση αυτή της Επιτροπής. δυνάμενο να εφαρμοστεί όταν o προμηθευτής διανέμει
 κατ' άλλον τρόπο τα προϊόντα του στο έδαφος της
 Ενώσεως μέσω δικτύου επιλεκτικής διανομής, έχοντος
 αποτελέσει το αντικείμενο αποφάσεως περί εξαιρέσεως
 Αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale délia Li κατ' εφαρμογήν της παραγράφου 3 του ίδιου άρθρου ;
 guria για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, υποβλη
 θείσα με διάταξη που εκδόθηκε στις 4 Ιουλίου 1996 στην
 υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 μεταξύ, αφενός, HERA SpA και, αφετέρου, 1) Unità Sanita
 ria Locale n. 3 (Γένοβα), 2) Impresa Romagnoli SpA
 (Υπόθεση C-304/96) Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το High Court of Justice, Queen's Bench Division, με
 (96/C 336/37) διάταξη της 16ης Νοεμβρίου 1995 στην υπόθεση The
 Με διάταξη της 4ης Ιουλίου 1996, η οποία περιήλθε στη Commissioners of Customs and Excise κατά T. P. Madgett και
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, R. M. Baldwin, εταίρων της εταιρείας The Howden Court
 Hôtel
 στις 19 Σεπτεμβρίου 1996, το Tribunale Amministrativo
 Regionale délia Liguria, στο πλαίσιο της διαφοράς που (Υπόθεση C-308/96)
 εκκρεμεί ενώπιον του μεταξύ , αφενός, της εταιρείας HERA (96/C 336/39 )
 SpA και, αφετέρου , 1 ) Unità Sanitaria Locale n. 3 (Γένοβα), 2)
 Impresa Romagnoli SpA, ζητεί από το Δικαστήριο την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως . Με διάταξη της 16ης Νοέμβριου 1995, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Το Tribunale Amministrativo Regionale délia Liguria ζητεί στις 23 Σεπτεμβρίου 1996, το High Court of Justice , Queen's
 από το Δικαστήριο να αποφανθεί επί του ακόλουθου προδι Bench Division, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ The
 καστικού ερωτήματος: Commissioners of Customs and Excise και T. P. Madgett και
 R. M. Baldwin , εταίρων της εταιρείας The Howden Court
 Ερωτάται αν οι κοινοτικές κανονιστικές ρυθμίσεις παρέχουν Hôtel, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο
 ή όχι τη δυνατότητα σε κράτος μέλος, και αν ναι, σε ποιες την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτη
 περιπτώσεις να καθιερώνει προσωρινές παρεκκλίσεις από μάτων:
 την έναρξη ισχύος των οδηγιών όταν αυτές ορίζουν ήδη
 ειδική προθεσμία; 1 . Ποια είναι τα κριτήρια για να καθοριστεί αν οι πράξεις
 προσώπου υποκειμένου στον ΦΠΑ αποτελούν πράξεις
 «πρακτορείου ταξιδιών» ή «οργανωτή περιηγήσεων» στις
 οποίες έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του άρθρου 26 της
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 17ης Μαΐου
 υπέβαλε το Cour d'appel de Versailles με απόφαση της 8ης 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών
 Σεπτεμβρίου 1995 στην υπόθεση Société Javico Internatio μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών (')
 nale και Société Javico AG κατά Société Yves Saint Laurent
 Parfums
 (της έκτης οδηγίας περί φόρου προστιθεμένης αξίας);
 Ειδικότερα, έχουν οι εν λόγω διατάξεις εφαρμογή στις
 (Υπόθεση C-306/96) πράξεις προσώπου τσ οποίο, μολονότι δεν είναι «πρα
 (96/C 336/38) κτορείο ταξιδιών» ή «οργανωτής περιηγήσεων» με την
 κοινή έννοια που έχουν οι εκφράσεις αυτές στην αγγλική
 Με απόφαση της 8ης Σεπτεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη γλώσσα, παρέχει προς όφελος ταξιδιωτών υπηρεσίες του
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είδους που συνήθως παρέχονται από πρακτορεία ταξι
 στις 23 Σεπτεμβρίου 1996, το Cour d'appel de Versailles , στο διών ή οργανωτές περιηγήσεων;


text:
 20.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 284/15
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 21ης Σεπτεμβρίου 2004
 στην υπόθεση T-104/02, Société française de transports Gondrand Frères SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Διαγραφή εισαγωγικών δασμών - Άρθρο 1, παράγραφος 3, του κανονισμού (EΚ) αριθ. 3319/94 - Έννοια της «ειδικής καταστάσεως» κατά το άρθρο 905 του κανονισμού (EΟΚ) αριθ. 2454/93 - Δασμός αντιντάμπινγκ επί των εισαγωγών μείγματος ουρίας και νιτρικού αμμωνίου σε υδατικά ή αμμωνιακά διαλύματα προελεύσεως Πολωνίας - Απ' ευθείας τιμολόγηση προς τον εισαγωγέα)
 (2004/C 284/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση T-104/02, Société française de transports Gondrand Frères SA, με έδρα το Παρίσι (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον Μ. Famchon, avocat, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τη C. Durand και τους B. Stromsky και X. Lewis, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως C(2002) 24 τελικό της Επιτροπής, της 14ης Ιανουαρίου 2002, με την οποία διαπιστώθηκε ότι σε μια συγκεκριμένη περίπτωση δεν δικαιολογείται η διαγραφή εισαγωγικών δασμών, το Πρωτοδικείο (πέμπτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους P. Lindh, πρόεδρο, R. García-Valdecasas, J. D. Cooke, P. Mengozzi και M. E. Martins Ribeiro, δικαστές· γραμματέας: I. Nάτσινας, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε, στις 21 Σεπτεμβρίου 2004, απόφαση με το εξής διατακτικό:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 156 της 29.6.2002.


text:
 16.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 336/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 19ης Σεπτεμβρίου 2013 — Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials Co. Ltd κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-15/12 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Ντάμπινγκ - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 826/2009 - Εισαγωγή ορισμένων τούβλων μαγνησίας καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 384/96 - Άρθρο 2, παράγραφος 10, στοιχείο β' - Δίκαιη σύγκριση - Άρθρο 11, παράγραφος 9 - Μερική ενδιάμεση επανεξέταση - Υποχρέωση εφαρμογής της ίδιας μεθόδου που εφαρμόστηκε κατά την έρευνα η οποία οδήγησε στην επιβολή του δασμού - Μεταβολή συνθηκών)
 2013/C 336/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Dashiqiao Sanqiang Refractory Μaterials Co. Ltd (εκπρόσωποι: J.-F. Bellis και R. Luff, avocats)
 Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J.-P. Hix, επικουρούμενος από τους G. Berrisch, Rechtsanwalt, και N. Chesaites, barrister), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Gippini Fournier και H. Van Vliet)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 16 Δεκεμβρίου 2011, στην υπόθεση T-423/09, Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials κατά Συμβουλίου, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 826/2009 2009 του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1659/2005 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων τούβλων μαγνησίας, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ L 240, σ. 7) — Σύγκριση μεταξύ της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής — Συνεκτίμηση του φόρου προστιθεμένης αξίας της χώρας καταγωγής — Εφαρμογή μεθόδου διαφορετικής από την χρησιμοποιηθείσα κατά την αρχική έρευνα — Νομική πλάνη
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials Co. Ltd στα έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 89 της 24.3.2012.


text:
 30.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 398/71
 Προσφυγή της 1ης Οκτωβρίου 2015 — Syndial κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-581/15)
 (2015/C 398/85)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Syndial SpA — Attività Diversificate (San Donato Milanese, Ιταλία) (εκπρόσωποι: L. Acquarone και S. Grassi, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να ακυρώσει και/ή να μεταρρυθμίσει το υπηρεσιακό σημείωμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής — Γενική Γραμματεία Ares (20015)3238796 της 3ης Αυγούστου 2015, με τίτλο «Απόφαση της Γενικής Γραμματείας εξ ονόματος της Επιτροπής κατ» εφαρμογή του άρθρου 4 των διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001», με αντικείμενο «Επιβεβαιωτική αίτηση για πρόσβαση σε έγγραφα βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 — GESTDEM 2015/2796», μέσω της οποίας επιβεβαιώθηκε η άρνηση της Γενικής Διευθύνσεως Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με το υπηρεσιακό σημείωμα ENV.D.2/MC/vf/ARES(2015) της 16ης Ιουνίου 2015, όσον αφορά την αίτηση παροχής προσβάσεως σε έγγραφα που υπέβαλε η Syndial S.p.A. με το σημείωμα INAMB-10/15 της 6ης Μαΐου 2015, που διαβιβάστηκε μέσω πιστοποιημένου ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (PEC) στις 8 Μαΐου 2015, και, κατά συνέπεια, να αναγνωρίσει το δικαίωμα της Syndial να λάβει γνώση των εγγράφων σχετικά με τη διαδικασία λόγω παραβάσεως αριθ. 2009/4426 και, συνακόλουθα να διατάξει να προσκομισθούν, εν όλω οι εν μέρει, οι πράξεις και τα έγγραφα που αφορά η αίτηση προσβάσεως του ως άνω σημειώματος INAMB-10/15 της 6ης Μαΐου 2015, που διαβιβάστηκε μέσω πιστοποιημένου ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (PEC) στις 8 Μαΐου 2015, και, συγκεκριμένα, να αναγνωρίσει το δικαίωμα της Syndial σε επίσημη ακρόαση από την Επιτροπή προς αποσαφήνιση και επιβεβαίωση των διαθέσιμων στοιχείων στο πλαίσιο της επίμαχης διαδικασίας λόγω παραβάσεως.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Επί του πρώτου λόγου, που αντλείται από παράβαση και/ή εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001.
 —
 Υποστηρίζεται ότι στην επίδικη περίπτωση δεν εκτιμήθηκε προσηκόντως ο περιορισμός της εξαιρέσεως που αντέταξε η Επιτροπή ως προς την πρόσβαση στα σχετικά με τη διαδικασία λόγω παραβάσεως αριθ. 2009/4426 έγγραφα, ο οποίος αφορά την περίπτωση κατά την οποία «για τη γνωστοποίηση του εγγράφου υπάρχει υπέρτερο δημόσιο συμφέρον», κατά το άρθρο 4, παράγραφος 2, τελευταία περίοδος, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001.
 —
 Το πρόγραμμα αξιοποιήσεως που εγκρίθηκε και ήδη ολοκληρώθηκε, εφαρμοζόμενο απευθείας από τη Syndial (κύρια της εκτάσεως), στη θέση Cengio, συμμορφώνεται πλήρως με τις κοινοτικές αρχές για την εξυγίανση και την αποκατάσταση περιοχών στις οποίες έχει διαπιστωθεί ρύπανση στο παρελθόν.
 —
 Η άποψη που υποστήριξε η Ιταλική Δημοκρατία στο πλαίσιο της διαδικασίας αριθ. 2009/4426 φαίνεται να θυσιάζει απροσδόκητα το δημόσιο συμφέρον που επιδιώκεται σε εθνικό επίπεδο, με την άκριτη προσήλωση στις αιτιάσεις της Επιτροπής, μη λαμβάνοντας υπόψη ότι η διαδικασία που κατέληξε στην έγκριση του προγράμματος αξιοποιήσεως της εκτάσεως έχει ακολουθήσει τις διαδικασίες αδειοδοτήσεως που προβλέπονται σε εθνικό επίπεδο από το ίδιο ακριβώς υπουργείο που σήμερα αμφισβητεί το κύρος τους. Ως εκ τούτου, συνιστά υπέρτερο δημόσιο συμφέρον, κατά το άρθρο 4, παράγραφος 2, να επιτραπεί στη Syndial να διακριβώσει εάν όντως εξακολουθεί να ελέγχεται συγκεκριμένα η συμμόρφωση προς τις κοινοτικές αρχές.
 —
 Τα αιτήματα της Syndial δεν απορρέουν από ιδιωτικό συμφέρον —μολονότι κάτι τέτοιο θα ήταν θεμιτό— αλλά αφορούν το, σημαντικότερο, δημόσιο συμφέρον, το οποίο αποσκοπεί στην αποτελεσματική προστασία του συμφέροντος που αφορά τη νομιμότητα και την εύρυθμη διεξαγωγή της οικείας κοινοτικής διαδικασίας και της δράσεως της εθνικής διοικήσεως (που προστατεύονται ρητά, η πρώτη βάσει του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η δεύτερη βάσει του άρθρου 97 του Συντάγματος της Ιταλικής Δημοκρατίας) και το οποίο σχετίζεται όχι μόνο με τα δικαιώματα άμυνας των ιδιωτών (που ενδιαφέρονται άμεσα για τις συνέπειες των αποφάσεων που λαμβάνονται στο πλαίσιο διαδικασίας λόγω παραβάσεως), αλλά, ιδίως, με το θεμελιώδες δικαίωμα στην περιβαλλοντική πληροφόρηση που κατοχυρώνεται με τις αρχές του δικαίου της Ένωσης (άρθρο 191, παράγραφος 2 και παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, σε συνδυασμό με την αρχή του άρθρου 11 ΣΛΕΕ, που κατοχυρώνεται, μεταξύ άλλων, με την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Σύμβαση του Aarhus της 27ης Ιουνίου 1998).
 2.
 Επί του δεύτερου λόγου, που αντλείται από παράβαση και/ή εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 4, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001. Παράνομη άρνηση μερικής προσβάσεως.
 —
 Το γενικό τεκμήριο μη γνωστοποιήσεως του άρθρου 4, παράγραφος 2, τρίτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, «δεν αποκλείει το δικαίωμα των ενδιαφερομένων να αποδείξουν ότι για συγκεκριμένο έγγραφο, του οποίου ζητείται η γνωστοποίηση, δεν ισχύει το εν λόγω τεκμήριο ή ότι υπάρχει δημόσιο συμφέρον που υπερισχύει της γνωστοποιήσεώς του, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001» (βλ. απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Μαρτίου 2015, Sea Handling κατά Επιτροπής, T-456/13, EU:T:2015:185, σκέψη 64).
 —
 Η υπό κρίση περίπτωση αφορά αιτήματα προσβάσεως σε έγγραφα των οποίων η γνωστοποίηση δεν αντιβαίνει σε κανένα δημόσιο συμφέρον, αλλά αντιθέτως συμβάλλει στην προάσπισή του, δεδομένου ότι μόνο με τη γνωστοποίησή τους μπορεί να συναχθούν χρήσιμα στοιχεία όχι μόνο για την αντίκρουση από τεχνικής και νομικής απόψεως των αιτιάσεων που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της διαδικασίας λόγω παραβάσεως, αλλά και για να αποδειχθεί η εγκυρότητα της διαδικασίας που ακολουθήθηκε, σε πλήρη συμφωνία με τους αρμόδιους φορείς, για τον προσδιορισμό του καταλληλότερου προγράμματος αποκαταστάσεως της περιοχής των πρώην εγκαταστάσεων της ACNA στο Cengio, σύμφωνα με τις κοινοτικές αρχές της αποκαταστάσεως των εκτάσεων στις οποίες διαπιστώθηκε ρύπανση στο παρελθόν και της βιωσιμότητας των περιβαλλοντικών παρεμβάσεων, καθώς και για την υλοποίησή του.
 —
 Η πρόσβαση θα μπορούσε να περιοριστεί στην υπόδειξη των εγγράφων που προσκομίστηκαν από την Ιταλική Δημοκρατία και περιελήφθησαν στον φάκελο της υποθέσεως, με τη διαγραφή εκείνων που ήδη περιλαμβάνονταν στον εν λόγω φάκελο.


text:
 11.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/5
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τμήμα μείζονος συνθέσεως)
 της 26ης Απριλίου 2005
 στην υπόθεση C-494/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Διαχείριση αποβλήτων - Οδηγία 75/442/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΚ - Άρθρα 4, 5, 8, 9, 10, 12, 13 και 14)
 (2005/C 143/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση C-494/01, με αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, ασκηθείσα στις 20 Δεκεμβρίου 2001, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. Wainwright και X. Lewis) κατά Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: D. O'Hagan, επικουρούμενος από τους P. Charleton, SC, και A. Collins, BL), το Δικαστήριο (τμήμα μείζoνoς συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann (εισηγητή), C. W. A. Timmermans και A. Rosas, προέδρους τμήματος, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues, M. Ilešič, J. Malenkovský, U. Lõhmus και E. Levits, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 26 Απριλίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Η Ιρλανδία, παραλείποντας να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσει την ορθή εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 4, 5, 8, 9, 10, 12, 13 και 14 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις ανωτέρω διατάξεις.
 2)
 Η Ιρλανδία, παραλείποντας να απαντήσει στην από 20 Σεπτεμβρίου 1999 αίτηση παροχής πληροφοριών όσον αφορά σχετικές με απόβλητα εργασίες στο Fermoy της Κομητείας Cork, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 10 ΕΚ
 3)
 Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 56 της 2.3.2002.


text:
24.8.96 ΕΕ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 247/7
 2 . Έχει σημασία, για την απαντηση στο ερώτημα 1 , αν η H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το
 εντολοδόχος επιχείρηση , εκτός της δραστηριοποιήσεως Δικαστήριο:
 στους χώρους του εντολέα, χρησιμοποιεί ακόμη στοιχεία
 της επιχειρήσεως τα οποία της διαθέτει o εντολέας; 1 , να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου , παραλείπο
 ντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις
 3 . Έχει σημασία, ενδεχομένως, τι είδους είναι τα στοιχεία της νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που
 επιχειρήσεως που διαθέτει o εντολέας; Μπορεί, επομένως, είναι αναγκαίες προκειμένου νυ συμμορφιοθεί προς την
 να έχει αποφασιστική σημασία αν διατίθενται πλήρως οδηγία 92/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 21ης Μαΐου
 εξοπλισμένες μονάδες (για παράδειγμα, μια δυναμένη να 1992 ('), σχετικά με τις απαιτήσεις απόδοσης για τους
 λειτουργήσει κουζίνα) ή δευτερεύοντα στοιχεία της επι νέους λέβητες ζεστού νερού που τροφοδοτούνται με υγρά
 χειρήσεως (για παράδειγμα , αναλώσιμα είδη ); ή αέρια καύσιμα , παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από
 τη συνθήκη '
 4. Απαιτείται, για την ανάληψη τμήματος εγκαταστάσεως, o
 εντολοδόχος να δημιουργεί προς εκπλήρωση της εντολής 2, να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά
 έξοδα .
 ίδια επιχειρηματική οργάνωση ;
 5 . Έχει σημασία, ενδεχομένως, αν o εντολέας επηρεάζει την Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 οργάνωση του εντολοδόχου , ιδίως δε τον αριθμό και την
 επιλογή των απασχολουμένων για την εκπλήρωση της Το άρθρο 189 τρίτο εδάφιο της συνθήκης υποχρεώνει τα
 εντολής εργαζομένων; κράτη μέλη να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή
 των οδηγιών που απευθύνονται σ' αυτά, πριν από την
 6. Παύει, ενδεχομένως, η ύπαρξη του τμήματος εγκαταστά παρέλευση της σχετικής προθεσμίας . Εν προκειμένου , η
 σεως με την ανάθεση της παροχής υπηρεσιών, επειδή o προθεσμία παρήλθε την 1η Ιανουαρίου 1993 και το Βασίλειο
 μέχρι τότε εντολοδόχος δεν έχει πλέον, από επιχειρηματι του Βελγίου δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα.
 κής απόψεως, τίποτε να διεκπεραιώσει;
 (') ΕΕ αριθ . L 167 της 22. 6. 1992, σ. 17.
 7 . Μεταβιβάζεται συμβατικώς επιχείρηση , εγκατάσταση ή
 τμήμα εγκαταστάσεως , κατά την έννοια της οδηγίας,
 οσάκις o φορέας νοσοκομείου καταγγέλλει τη σύμβαση
 παροχής υπηρεσιών που είχε συνάψει με επιχείρηση
 εργασιών καθαριότητας και, κατόπιν νέας προκηρύξεως
 διαγωνισμού , συνάπτει νέα σύμβαση παροχής υπηρεσιών Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 με άλλη επιχείρηση εργασιών καθαριότητας για τη διεκ κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 19 Ιου
 περαίωση των εργασιών καθαριότητας στο νοσοκομείο ; νίου 1996
 Μπορεί στην περίπτωση αυτή να υφίσταται συμβατική
 μεταβίβαση επίσης οσάκις δεν μεταβιβάζονται ούτε ενσώ (Υπόθεση C-207/96)
 ματα ούτε άυλα στοιχεία της εγκαταστάσειος; ( 96/C 247/ 13 )
 8. Έχει σημασία αν o νέος διαγωνισμός προκηρύχθηκε διότι H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτιον, εκπροσωπούμε
 o μέχρι τότε εντολοδόχος δεν διεκπεραίοονε με τους νη από τη Marie Wolfcarius , μέλος της Νομικής Υπηρεσίας,
 εργαζομένους του τις εργασίες κατά τα προβλεπόμενα και από τον Enrico Altieri , μέλος του Corte di Cassazione
 (κακή εκπλήρωση ) ή αν σκοπός της νέας προκηρύξεως αποσπασμένο στη Νομική Υπηρεσία , με αντίκλητο στο
 ήταν η μείωση των εξόδων; Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, Centre Wagner,
 Kirchberg, άσκησε , στις 19 Ιουνίου 1996. ενώπιον του Δικα
 στηρίου τον Ευρίΰπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Ιταλικής Δημοκρατίας.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων 1 , να αναγνιορίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείπο
 κατά του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις 18 Ιου ντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις
 νίου 1996 αναγκαίες νομοθετικές , κανονιστικές και διοικητικές δια
 (Υπόθεση C-205/96) τάξεις προκειμένου να συμμορφιοθεί προς την οδηγία
 96^ 247/12 ) 76/2Θ7/ΕΟΚ ( 1 ) του Συμβουλίου , της 9ης Φεβρουαρίου
 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρί
 σεως ανδρών και γυναικών όσον αφορά τις συνθήκες
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε εργασίας , και διατηρώντας σε ισχύ στη νομοθεσία της
 νη από τους R. Wainwright και J. -F. Pasquier, με αντίκλητο διατάξεις που προβλέπουν την απαγόρευση της νυκτερι
 στο Λουξεμβούργο τον C. Gômez de la Cruz, μέλος της νής εργασίας των γυναικών , παρέβη τις υποχρεώσεις που
 Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο υπέχει από το κοινοτικό δίκαιο·
 τήτων, Centre Wagner, Kirschberg, άσκησε , στις 18 Ιουνίου
 1996, ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή 2 , να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 των προσφυγή κατά του Βασιλείου του Βελγίου . έξοδα .
 ---pagebreak--- Αριθ. C 247/8 |_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 24 . 8 . 96
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε με διάταξη της 8ης Φεβρουαρίου 1996 το Bundes
 Σύμφωνα με το άρθρο 189 της συνθήκης, οι οδηγίες δεσμεύ verwaltungsgericht στα πλαίσια της εκκρεμούς ενώπιον του
 ουν τα κράτη μέλη στα οποία απευθύνονται όσον αφορά το διοικητικής διαφοράς μεταξύ Gut Springenheide GmbH και
 επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Κατά πάγια νομολογία, η διάταξη Rudolf Tusky αφενός και Oberkreisdirektor des Kreises
 αυτή συνεπάγεται υποχρέωση των κρατών μελών να προσαρ Steinfurt — Amt fur Lebensmittelüberwachung αφετέρου
 μόζουν τη νομοθεσία τους στις οδηγίες εντός των προθεσμιών (στη δίκη μετέχει και o Oberbundesanwalt beim Bundes
 που τάσσουν οι ίδιες οι οδηγίες. verwaltungsgericht)
 H Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της (Υπόθεση C-210/96)
 ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστι (96/0 247/ 15 )
 κές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί Με διάταξη της 8ης Φεβρουάριου 1996. η οποία περιήλθε στη
 προς την αναφερόμενη στα αιτήματα της Επιτροπής οδηγία, Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών στις 20 Ιουνίου 1996, το Bundesverwaltungsgericht (τρίτο
 και γυναικών όσον αφορά τις συνθήκες εργασίας , και τμήμα) ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 διατηρώντας σε ισχύ στη νομοθεσία της διατάξεις που των, στα πλαίσια της εκκρεμούς ενώπιον του διοικητικής
 προβλέπουν την απαγόρευση της νυκτερινής εργασίας των διαφοράς μεταξύ Gut Springenheide GmbH και Rudolf
 γυναικών, κατά παράβαση του άρθρου 5 της εν λόγω Tusky αφενός και Oberkreisdirektor des Kreises Steinfurt —
 οδηγίας , παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το κοινο Amt fur Lebensmittelüberwachung ( διευθυντή της υπηρεσίας
 τικό δίκαιο .
 ελέγχου τροφίμου της περιοχής του Steinfurt ) αφετέρου [στη
 δίκη μετέχει και o Oberbundesanwalt beim Bundesve
 (') ΕΕ ειδ . έκδ. 05/002, σ. 70. raltungsgericht (εισαγγελέας στο Bundesverwaltungsgeri
 cht )]. την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των ακό
 λουθων ερωτημάτων:
 1 . Προκειμένου να κριθεί, κατά το άρθρο 10 παράγραφος 2
 στοιχείο ε ) του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 1907/90 (' ), αν οι
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων ενδείξεις που αποβλέπουν στην προώθηση των πωλήσεων
 κατά του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις 19 Ιου δημιουργούν κίνδυνο παραπλανήσεοχ του αγοραστή,
 νίου 1996 πρέπει να εξακριβώνονται οι προσδοκίες που έχει πράγ
 (Υπόθεση C-208/96) ματι o ενδιαφερόμενος καταναλωτής ή πρέπει να θείορη
 θεί ότι η ανωτέρω ρύθμιση στηρίζεται σε μια αντικειμενική
 (96/0 247/14) έννοια του αγοραστή , η οποία επιδέχεται νομική μόνο
 ερμηνεία:
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε 2. Σε περίπτωση που το κριτήριο αποτελούν οι προσδοκίες
 νη από τον Hubert van Vliet, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, που έχει πράγματι o καταναλοπής, ανακύπτουν τα ακό
 με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον C. Gômez de la Cruz, λουθα ερωτήματα:
 Νομική Υπηρεσία της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε , στις 19 Ιουνίου 1996, α ) Πρέπει το κριτήριο να είναι η αντίληψη του ενημερω
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων μένου , μέσου καταναλωτή ή του περιστασιακού κατα
 προσφυγή κατά του Βασιλείου του Βελγίου . ναλωτή :
 β) Μπορεί να προσδιοριστεί το επί τοις εκατό ποσοστό
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: των καταναλωτών που απαιτείται για να θεωρηθεί ότι
 οι προσδοκίες των καταναλιατών αυτών αποτελούν το
 1 , να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου , μη θεσπί αποφασιστικό κριτήριο :
 ζοντας εμπροθέσμως τις νομοθετικές, κανονιστικές και Σε περίπτωση κατά την οποία το κριτήριο συνίσταται σε μια
 διοικητικές διατάξεις που είναι απαραίτητες για τη αντικειμενική έννοια του αγοραστή , η οποία επιδέχεται
 συμμόρφωσή του προς τις διατάξεις της οδηγίας νομική μόνο ερμηνεία, ανακύπτει το ερώτημα πώς πρέπει να
 92/ 1 1 9/ΕΟΚ του Συμβουλίου ('), της 17ης Δεκεμβρίου οριστεί η έννοια αυτή .
 1992 , για τη θέσπιση γενικών κοινοτικών μέτριων καταπο
 ( 1 ) ΕΕ αριθ . L 173 τη ; 6 . 7 . 990, σ. 5 .
 λέμησης ορισμένων ασθενειών των ζώων καθώς και
 ειδικών μέτρων για τη φυσαλιδώδη νόσο των χοίρων,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη· Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Uudenmaan Lääninoikeus, με απόφαση της 30ής
 2, να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά Μαΐου 1996, στην υπόθεση που αφορά την Outokumpu
 έξοδα. Οy
 (Υπόθεση C-213/96)
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια
 προς τα προβαλλόμενα στην υπόθεση C-205/96 (2)· η προθε (96/0 247/ 16)
 σμία μεταφοράς της οδηγίας στα εθνικά δίκαια έληξε την 1η Με απόφαση της 30ής Μαίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Οκτωβρίου 1993 . Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 25 Ιουνίου 1996, το Uudenmaan Lääninoikeus ( Φινλαν
 (') ΕΕ αριθ . L 62 της 15 . 3 . 1993 , σ. 69. δία), στο πλαίσιο της διαφοράς που αφορά την εταιρεία
 (2) Βλέπε σελίδα 7 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας. Outokumpu Oy, η οποία εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 ακόλουθων ερωτημάτων:


text:
 7.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/23
 Προσφυγή της 9ης Δεκεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Σουηδίας
 (Υπόθεση C-547/08)
 (2009/C 32/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Dejmek και M. Sundén)
 Καθού: Βασίλειο της Σουηδίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Σουηδίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2006/70/ΕΚ της Επιτροπής, της 1ης Αυγούστου 2006 (1), για τη θέσπιση μέτρων εφαρμογής της οδηγίας 2005/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τον ορισμό του πολιτικώς εκτεθειμένου προσώπου και τα τεχνικά κριτήρια για την εφαρμογή της απλουστευμένης δέουσας επιμέλειας ως προς τον πελάτη και την εφαρμογή της εξαίρεσης σε περιπτώσεις άσκησης χρηματοπιστωτικής δραστηριότητας σε περιστασιακή ή πολύ περιορισμένη βάση, ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 15 Δεκεμβρίου 2007.
 (1) ΕΕ L 214, σ. 29.


text:
25.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 19/31
 τμήματος προσφυγών του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος τμήματος προσφυγών του
 εσωτερικής αγοράς (σήματα, σχέδια, υποδείγματα) ήταν η ΕLS Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς
 Educational Services, Inc., με έδρα το Culver City, Καλιφόρνια (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 31ης Οκτωβρίου
 (Ηνωμένες Πολιτείες), με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφά- 2000 (συνεξετασθείσες υποθέσεις R 728/1999-2 και R 792/
 σεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου εναρμονίσεως 1999-2), αφορώσας διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Ηukla
 στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγ- Germany SA και της Matratzen Concord GmbH, το Πρωτοδικείο
 ματα), της 18ης Οκτωβρίου 2000 (υπόθεση R 074/2000-3), το (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τον M. Βηλαρά, Πρόεδρο, τη
 Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα) συγκείμενο από τους Μ. Βηλαρά, V. Tiili και τον P. Mengozzi, δικαστές, γραμματέας:
 Πρόεδρο, V. Tiili και P. Mengozzi, δικαστές, γραμματέας: D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 23 Οκτωβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 23 Οκτωβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 1) Ακυρώνει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών
 του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής
 αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 18ης Οκτωβρίου 2000 (υπόθεση R 074/2000-3) καθόσον
 αφορά την εξέταση του κινδύνου συγχύσεως μεταξύ των
 συγκρουομένων σημάτων. (1 ) ΕΕ C 108 της 7.4.2001.
 2) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3) Το καθού θα φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα καθώς
 και τα δύο τρίτα των εξόδων της προσφεύγουσας. Η
 τελευταία θα φέρει το ένα τρίτο των δικών της εξόδων.
 ( 1) ΕΕ C 79 της 10.3.2001. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 20ής Νοεμβρίου 2002
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-79/01 και T-86/01:
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Robert Bosch GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο
 πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδεί-
 της 23ης Οκτωβρίου 2002 γματα) (ΓΕΕΑ) ( 1)
 στην υπόθεση T-6/01: Matratzen Concord GmbH κατά («Κοινοτικό σήμα — Λεκτικά συμπλέγματα Kit Pro και
 Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς Kit Super Pro — Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου — Άρθρο 7,
 (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1) παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94»)
 («Κοινοτικό σήμα — Ανακοπή — Σχετικοί λόγοι απαρα-
 δέκτου — Ομοιότητα μεταξύ δύο σημάτων — Κίνδυνος (2003/C 19/58)
 συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του
 κανονισμού (ΕΚ) 40/94 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτι- (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 κού εικονιστικού σήματος που περιέχει τη λέξη
 “Matratzen” — Προγενέστερο λεκτικό σήμα
 MATRATZEN»)
 (2003/C 19/57) Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-79/01 και T-86/01, Robert
 Bosch GmbH, με έδρα τη Στουτγκάρδη (Γερμανία), εκπροσωπού-
 μενη από τον S. Völker, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) Λουξεμβούργο, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της
 Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 (εκπρόσωπος: G. Schneider), με αντικείμενο προσφυγές κατά δύο
 Στην υπόθεση T-6/01, Matratzen Concord GmbH, πρώην αποφάσεων του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου
 Matratzen Concord AG, με έδρα την Κολονία (Γερμανία), εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (σήματα, σχέδια
 εκπροσωπούμενη από τον W.-W. Wodrich, δικηγόρο, κατά και υποδείγματα), της 31ης Ιανουαρίου 2001 (υποθέσεις R 124/
 Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς 2000-1 και R 123/2000-1), οι οποίες αφορούσαν την καταχώριση
 (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: A. von των λεκτικών συμπλεγμάτων Kit Pro και Kit Super Pro, αντιστοί-
 Mühlendahl, G. Schneider και Ε. Joly), έτερος διάδικος κατά τη χως, ως κοινοτικών σημάτων, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα),
 διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του Γραφείου συγκείμενο από τους Μ. Βηλαρά, Πρόεδρο, V. Tiili και
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά P. Mengozzi, δικαστές, γραμματέας: D. Christensen, υπάλληλος
 σήματα, σχέδια και υποδείγματα): Hukla Germany SA, με έδρα διοικήσεως, εξέδωσε στις 20 Νοεμβρίου 2002, απόφαση με το
 το Castellbispal (Ισπανία), με αντικείμενο προσφυγή κατά της ακόλουθο διατακτικό:


text:
 C 387/6 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων 20. 12. 97
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον
 (πρώτο τμήμα) Carlos Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας,
 Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε, στις 21 Οκτωβρίου 1997,
 της 6ης Νοέμβριου 1997 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προ
 στην υπόθεση C-261/96 (αίτηση του Corte d'appello di Vene σφυγή κατά της Ιρλανδίας.
 zia για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Conserchi
 mica Sri κατά Amministrazione delle Finanze dello Stato (') H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 (Τελωνειακό δίκαιο — Εκ των υστέρων είσπραξη εισαγω
 γικών δασμών — Χρόνος παραγραφής) 1 , να διαπιστώσει ότι η Ιρλανδία, μη υποβάλλοντας στο
 φόρο προστιθεμένης αξίας τα διόδια των υφισταμένων
 (97/C 387/10) στην Ιρλανδία αυτοκινητοδρόμων και γεφυρών, σε αντί
 θεση με τις διατάξεις των άρθρων 2 και 4, παράγραφοι 1 ,
 (Γλωσσά διαδικασίας: η ιταλική) 2 και 5 της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ (') και, συνεπεία
 της παραβάσεως αυτής, μη θέτοντας στη διάθεση της
 Επιτροπής τα ποσά των ιδίων πόρων της Κοινότητας
 (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο πλέον τόκων υπερημερίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ,
 Στην υπόθεση C-261/96, με αντικείμενο αίτηση του Corte 2, να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 d'appello di Venezia (Ιταλία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρ
 μογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον
 του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Conserchimica Sri και Φόρος προστιθεμένης αξίας
 Amministrazione delle Finanze dello Stato, η έκδοση προδι
 καστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 2 Πράξεις που υπόκεινται στο φόρο
 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1697/79 του Συμβουλίου, της
 24ης Ιουλίου 1979, περί της εκ των υστέρων εισπράξεως
 εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών που δεν κατέστησαν H παρούσα υπόθεση αφορά στην ουσία το ζήτημα αν ορι
 σμένες πράξεις υπόκεινται στο ΦΠΑ. Ως εκ τούτου, είναι
 απαιτητοί από τον φορολογούμενο, για εμπορεύματα που αναγκαίο να προσδιοριστεί με ακρίβεια η βάση επιβολής του
 διασαφήθηκαν σε τελωνειακό καθεστώς συνεπαγόμενο την φόρου . Το άρθρο 2 παράγραφος 1 της έκτης οδηγίας περί
 υποχρέωση καταβολής τέτοιων δασμών (2), το Δικαστήριο
 (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους D. A. O. Edward ΦΠΑ ορίζει ότι στο φόρο προστιθεμένης αξίας υπόκεινται
 (εισηγητή), προεδρεύοντα, P. Jann και L. Sevôn, δικαστές, «οι παραδόσεις αγαθών και οι παροχές υπηρεσιών, που
 γενικός εισαγγελέας: M. B. Elmer, γραμματέας: R. Grass, πραγματοποιούνται εξ επαχθούς αιτίας στο εσωτερικό της
 εξέδωσε στις 6 Νοεμβρίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο χώρας υπό υποκειμένου στο φόρο, που ενεργεί υπό την
 διατακτικό: ιδιότητά του αυτή».
 Το άρθρο 4 της ίδιας οδηγίας παρέχει μερικούς ορισμούς:
 Το άρθρο 2 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού
 (ΕΟΚ) αριθ. 1697/79 του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1979, « 1 . Θεωρείται ως «υποκείμενος στο φόρο» οποιοσδήποτε
 περί της εκ των υστέρων εισπράξεως εισαγωγικών ή εξαγω ασκεί, κατά τρόπο ανεξάρτητο και σε οποιονδήποτε
 γικών δασμών που δεν κατέστησαν απαιτητοί από τον φορο τόπο, μια από τις οικονομικές δραστηριότητες που
 λογούμενο, για εμπορεύματα που διασαφήθηκαν σε τελω αναφέρονται στην παράγραφο 2, ανεξαρτήτως του επι
 νειακό καθεστώς συνεπαγόμενο την υποχρέωση καταβολής
 διωκομένου σκοπού ή των αποτελεσμάτων της δραστη
 τέτοιων δασμών, δεν έχει εφαρμογή στην περίπτωση μη ριότητος αυτής.
 εισπραχθέντων δασμών για εμπόρευμα που διασαφήθηκε
 στο πλαίσιο ορισμένου τελωνειακού καθεστώτος, οσάκις η
 υποχρέωση καταβολής των δασμών γεννήθηκε σε ημερομη 2. Οικονομικές δραστηριότητες, κατά την έννοια της
 νία προγενέστερη της θέσεως του κανονισμού σε ισχύ. παραγράφου 1 , είναι όλες οι δραστηριότητες του
 παραγωγού, του εμπόρου ή του παρέχοντος υπηρεσίες
 (. . .). Ως οικονομική δραστηριότητα θεωρείται επίσης η
 (■) ΕΕ C 269 της 14. 9. 1996.
 2 ΕΕ ειδ. έκδ. 02/007 , σ. 254. εκμετάλλευση ενσωμάτου ή αϋλου αγαθού, προς τον
 σκοπό αντλήσεως εσόδων διαρκούς χαρακτήρος» (η
 υπογράμμιση δεν είναι του πρωτοτύπου).
 H Επιτροπή ισχυρίζεται ότι ένα παράδειγμα «εκμεταλλεύ
 σεως ενσωμάτου ή αΰλου αγαθού προς το σκοπό αντλήσεως
 εσόδων διαρκούς χαρακτήρος» αποτελεί η θέση αυτοκινη
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τοδρόμου στη διάθεση των αυτοκινητιστών και η είσπραξη
 κατά της Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1997 διοδίων για τη χρήση του . Ως εκ τούτου , οι πράξεις αυτές
 (Υπόθεση C-358/97) αποτελούν οικονομική δραστηριότητα και, επομένως, το
 (97/C 387/11 ) πρόσωπο που προβαίνει σ' αυτές υπόκειται στο φόρο βάσει
 της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη H Επιτροπή προβάλλει ότι η πράξη που εμπίπτει στο πεδίο
 από την Hélène Michard και τον Barry Doherty, μέλη της εφαρμογής της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ υπόκειται στο ΦΠΑ


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/61
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Ιουνίου 2013 — Spar Österreichische Warenhandels κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-405/08) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Αγορές του εμπορίου προϊόντων τρέχουσας κατανάλωσης - Απόφαση κηρύσσουσα τη συγκέντρωση συμβατή προς την εσωτερική αγορά - Δεσμεύσεις - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Δικαίωμα ακροάσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)
 2013/C 225/135
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Spar Österreichische Warenhandels AG (Σάλζμπουργκ, Αυστρία) (εκπρόσωποι: αρχικά A. H. Bischke, S. Brack και D. Bräunlich, στη συνέχεια A. H. Bischke και D. Bräunlich, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικά S. Noë, N. von Lingen και O. Weber, στη συνέχεια S. Noë και N. von Lingen, επικουρούμενοι από τον M. Buntscheck, δικηγόρο)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Billa AG (Wiener Neudorf, Αυστρία) (εκπρόσωποι: H. Wollmann, G. Drauz και F. Urlesberger, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 23ης Ιουνίου 2008, με την οποία κηρύχθηκε η πράξη συγκεντρώσεως με την οποία η Billa AG απέκτησε τον αποκλειστικό έλεγχο της Adeg österreich Handels AG συμβατή προς την κοινή αγορά (υπόθεση COMP/M.5047 — REWE/ADEG), υπό την επιφύλαξη της τηρήσεως των δεσμεύσεων που προτάθηκαν, δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 139/2004 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (ΕΕ L 24, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Spar Österreichische Warenhandels AG στα δικαστικά της έξοδα καθώς και σε αυτά στα οποία υποβλήθηκαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Billa AG.
 (1) EE C 6 της 10.1.2009.


text:
 29.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 168/27
 Αναίρεση που άσκησε την 5η Απριλίου 2017 η ANKO A.E. Αντιπροσωπειών, Εμπορίου και Βιομηχανίας κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) που εκδόθηκε την 25η Ιανουαρίου 2017 στην υπόθεση T-768/14, ΑΝΚΟ κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-172/17 P)
 (2017/C 168/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: ANKO A.E. Αντιπροσωπειών, Εμπορίου και Βιομηχανίας (Σταυρούλα Παλιού, δικηγόρος)
 Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα έχει την τιμή να ζητήσει από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης:
 —
 Να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Ιανουαρίου 2017 στην υπόθεση Τ-768/14 και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για να την κρίνει επί της ουσίας.
 —
 Να καταδικάσει την Επιτροπή στη δικαστική δαπάνη.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση Τ-768/14 του Γενικού Δικαστηρίου, της 25ης Ιανουαρίου 2017, περιλαμβάνει νομικές κρίσεις, οι οποίες παραβιάζουν κανόνες δικαίου της Ένωσης και τις προσβάλλει με αίτηση αναιρέσεως.
 Κατά την αναιρεσείουσα, η αναιρεσιβαλλομένη πρέπει να αναιρεθεί:
 i.
 Πρώτον
 , λόγω παραμόρφωσης των πραγματικών στοιχείων, σε σχέση με την αξιοπιστία του συστήματος καταγραφής του χρόνου απασχόλησης.
 ii.
 Δεύτερον
 , λόγω πλάνης περί το δίκαιο, σε σχέση με τους κανόνες που διέπουν, ως προς την αγωγή, το αντικείμενο και το βάρος της απόδειξης.
 iii.
 Τρίτον
 , λόγω πλάνης περί το δίκαιο, σε σχέση με τους κανόνες που διέπουν ως προς την ανταγωγή, την κατανομή του βάρους αποδείξεως.
 iv.
 Τέταρτον
 , λόγω ουσιώδους διαδικαστικής πλημμέλειας και, συγκεκριμένα, λόγω έλλειψης αιτιολογίας σε σχέση με το βέβαιο, εκκαθαρισμένο και απαιτητό της αξίωσης της Επιτροπής.


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/63
 Αγωγή της 3ης Σεπτεμβρίου 2010 — Coedo Suárez κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-73/10)
 ()
 2010/C 301/101
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγων: Ángel Coedo Suárez (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues, A. Blot και C. Bernard Glanz, δικηγόροι)
 Εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως του εναγομένου με την οποία απερρίφθη το αίτημα αποζημιώσεως του ενάγοντος και το αίτημα αποκαταστάσεως της υλικής ζημίας και της ηθικής βλάβης που υπέστη.
 Αιτήματα του ενάγοντος
 Ο ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ με την οποία απερρίφθη η αίτηση αποζημιώσεως του ενάγοντος και επικουρικώς την απόφαση της ΑΔΑ με την οποία απερρίφθη η διοικητική ένσταση·
 —
 όσον αφορά την αποκατάσταση της υλικής ζημίας, να υποχρεώσει το εναγόμενο να του καταβάλει ποσό καθοριζόμενο προσωρινά και ex aequo et bono σε 450 000 ευρώ συν τόκους υπερημερίας προς το νόμιμο επιτόκιο από την ημερομηνία της εκδοθεισομένης αποφάσεως·
 —
 όσον αφορά την ηθική βλάβη να υποχρεώσει το εναγόμενο κυρίως να αποκαταστήσει τον ενάγοντα νομοτύπως και να του καταβάλει το συμβολικό ποσό του ενός ευρώ ή, επικουρικώς να του καταβάλει ποσό καθοριζόμενο προσωρινώς και ex aequo et bono σε 300 000 ευρώ, συν τόκους υπερημερίας προς το νόμιμο επιτόκιο από την ημερομηνία της εκδοθεισομένης·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/24
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Gerechtshof te 's-Hertogenbosch (Κάτω Χώρες) στις 31 Οκτωβρίου 2012 — Χ κατά Heffingsambtenaar van de gemeente Z
 (Υπόθεση C-486/12)
 2013/C 26/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Gerechtshof te 's-Hertogenbosch
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Χ
 Εφεσίβλητος: Heffingsambtenaar van de gemeente Z
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστά γνωστοποίηση των υπό επεξεργασία δεδομένων κατά την έννοια του άρθρου 12, αρχή και στοιχείο α', δεύτερη περίπτωση, της οδηγίας (1) η παροχή πρόσβασης σε αυτά (όπως νοείται στο άρθρο 79, παράγραφος 2, του νόμου GBA [νόμου για τις δημοτικές βάσεις προσωπικών δεδομένων]);
 2)
 Απαγορεύει το άρθρο 12, αρχή και στοιχείο α', της οδηγίας την επιβολή παραβόλου για τη γνωστοποίηση υπό επεξεργασία προσωπικών δεδομένων μέσω χορήγησης αποσπάσματος από τη δημοτική βάση δεδομένων;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο ερώτημα 2): συνιστά η επιβολή του επίμαχου παράβολου υπερβολική δαπάνη κατά την έννοια του άρθρου 12, αρχή και στοιχείο α', της οδηγίας;
 (1) Οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281, σ. 31).


text:
Αριθ. C 133/22 [__EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4 . 5 . 96
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ las Khan), που εχει ως αντικείμενο την ακύρωση της ανακοι
 της 28ης Μαρτίου 1996 νώσεως για την έναρξη διαδικασίας αντιντάμπινγκ όσον
 αφορά τις εισαγωγές ορισμένων μαγνητικών δίσκων (μικρο
 στην υπόθεση Τ-40/95: V κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών δίσκων 3,5") καταγωγής Καναδά, Ινδονησίας, Μακάο και
 Κοινοτήτων ( ] ) Ταϊλάνδης (2), το Πρωτοδικείο (τρίτο πενταμελές τμήμα),
 (Υπάλληλοι — Πειθαρχικό καθεστώς — Παύση — Αιτιολο συγκείμενο από τους C. P. Briët, Πρόεδρο, B. Vesterdorf, P.
 γία — Επιβαρυντικές περιστάσεις) Lindh, A. Potocki και J. D. Cooke, δικαστές, γραμματέας: H.
 (96/C 133/50) Jung, εξέδωσε στις 14 Μαρτίου 1996 διάταξη με το ακόλουθο
 διατακτικό :
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 Στην υπόθεση Τ-40/95 , V, πρώην υπάλληλος της Επιτροπής 2. Καταδικάζει τις ενάγουσες στα δικαστικά έξοδα.
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Arlon (Βέλγιο),
 εκπροσωπούμενος από τους Jean-Noël Luis, Thierry Dema 0) ΕΕ αριθ. C 229 της 2. 9. 1995 .
 seure και Ariane Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο (2) ΕΕ αριθ. C 84 της 6. 4. 1995 , σ. 4.
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της Fiduciaire
 Myson SARL, 1 , rue Glesener, κατά Επιτροπής των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Ana Maria Alves Vieira),
 που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της
 Επιτροπής, της 18ης Ιανουαρίου 1995 , περί παύσεως του
 προσφεύγοντος χωρίς μείωση ή κατάργηση του δικαιώματος
 του συνταξιοδοτήσεως, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 συγκείμενο από τους R. Schintgen, πρόεδρο τμήματος, R.
 Garcia-Valdecasas και J. Azizi, δικαστές, γραμματέας: L. της 11ης Μαρτίου 1996
 Kintzelé-Prussen, εισηγήτρια σε γραφείο δικαστή , εξέδωσε στην υπόθεση Τ-195/95: Guérin automobiles κατά Επιτροπής
 στις 28 Μαρτίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτι των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (J )
 κό : (Ανταγωνισμός — Προσφυγή επί παραλείψει και αγωγή
 αποζημιώσεως — Ένσταση απαραδέκτου)
 1 . Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής, της 18ης Ιανουα (96/C 133/52)
 ρίου 1995, περί παύσεως του προσφεύγοντος.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 2. H Επιτροπή φέρει το σύνολο των δικαστικών εξόδων
 συμπεριλαμβανομένων και αυτών της διαδικασίας ασφα
 λιστικών μέτρων. Στην υπόθεση Τ-195/95 , Guérin automobiles, εταιρία γαλλι
 κού δικαίου υπό εκκαθάριση , με έδρα το Alençon (Γαλλία),
 1 EE αριθ . C 87 της 8. 4. 1995 . εκπροσωπούμενη από τον Jean-Claude Fourgoux, δικηγόρο
 Παρισιού και Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο
 τον δικηγόρο Pierrot Schiltz, 4, rue Béatrix de Bourbon, κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι:
 Francisco Enrique Gonzalez Diaz και Guy Charrier), που είχε
 ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Επιτροπή παρέλειψε να
 κοινοποιήσει τις αιτιάσεις κατά της Nissan France SA και,
 επικουρικώς, να επιδικαστεί αποζημίωση , το Πρωτοδικείο
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (δεύτερο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους H. Kirsc
 της 14ης Μαρτίου 1996 hner, Πρόεδρο, B. Vesterdorf, C. W. Bellamy, A. Καλογερό
 πουλο και A. Potocki, δικαστές, γραμματέας: H. Jung,
 στην υπόθεση Τ-134/95: Dysan Magnetics Ltd και Review εξέδωσε στις 11 Μαρτίου 1996 διάταξη με το ακόλουθο
 Magnetics (Macao) Ltd κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών διατακτικό:
 Κοινοτήτων ( J )
 (Προσφυγή ακυρώσεως — Ανακοίνωση ενάρξεως διαδικα 1 . Απορρίπτει ως απαράδεκτη την προσφυγή με την οποία
 σίας αντιντάμπινγκ — Απαράδεκτο) ζητείται να διαπιστωθεί παράλειψη της Επιτροπής.
 (96/C 133/51 )
 2. Όσον αφορά την αγωγή αποζημιώσεως, η ένσταση απα
 ραδέκτου της εναγομένης θα συνεξεταστεί με την ουσία
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) της αγωγής.
 Στην υπόθεση Τ-134/95 , Dyson Magnetics Ltd, με έδρα το 3. Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Reading (Ηνωμένο Βασίλειο), και Review Magnetics (Macao)
 Ltd, με έδρα το Μακάο, εκπροσωπούμενες από τους Mark 1 EE αριθ . C 333 της 9. 12. 1995 .
 Clough και Mark Brealey, barristers, ενεργούντες κατ' εντολή
 του δικηγορικού γραφείου Rosenblatt solicitors, κατά Επι
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Nicho


text:
 8.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 39/10
 Αναίρεση που άσκησε στις 29 Νοεμβρίου 2013 η Villeroy & Boch AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 16 Σεπτεμβρίου 2013 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-373/10, T-374/10, T-382/10 και T-402/10, Villeroy & Boch AG κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-625/13 P)
 2014/C 39/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Villeroy & Boch AG (εκπρόσωποι: M. Klussmann, δικηγόρος, και S. Thomas)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα, διατηρώντας τα πρωτοδίκως διατυπωθέντα αιτήματά της, ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει στο σύνολό της την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 16ης Σεπτεμβρίου 2013 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-373/10, T-374/10, T-382/10 και T-402/10, καθόσον αυτή απορρίπτει την προσφυγή και αφορά την αναιρεσείουσα·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει μερικώς το άρθρο 1 της αποφάσεως C(2010) 4185 τελικό της καθής, της 23ης Ιουλίου 2010, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, καθόσον αφορά την αναιρεσείουσα·
 —
 επικουρικώς, να μειώσει ευλόγως το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα με το άρθρο 2 της αποφάσεως της 23ης Ιουλίου 2010·
 —
 επίσης επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για να αποφανθεί εκ νέου·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με τους έξι πρώτους λόγους αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι υπέπεσε πλείονες φορές σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων. Υπό την έννοια αυτή, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι μπορούσε να καταδικάσει την αναιρεσείουσα βάσει αποδεικτικών στοιχείων που αφορούν την προβαλλομένη ως διαπραχθείσα στη Γαλλία παράβαση, ενώ εξετίμησε τα στοιχεία αυτά κατά διαμετρικά αντίθετο τρόπο στο πλαίσιο παράλληλων υποθέσεων (1). Η αναιρεσείουσα θεωρεί ότι αυτή η προσέγγιση παραβιάζει την αρχή του ευεργετήματος της αμφιβολίας και τους κανόνες της λογικής, δεδομένου ότι η αυτή εκτίμηση δεν μπορεί να έχει διαφορετικό αποτέλεσμα το οποίο αποβαίνει σε βάρος της.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο της καταλόγισε, ως κατασκευάστριας κεραμικών ειδών υγιεινής, τις παραβάσεις που διαπράχθηκαν στην Ιταλία από μη ανταγωνίστριες επιχειρήσεις (δηλαδή κατασκευαστές ειδών κρουνοποιΐας), ενώ αυτή δεν συμμετέσχε ούτε μία φορά στις συνεδριάσεις τους που φέρονται να είναι αντίθετες προς το δίκαιο του ανταγωνισμού. Ταυτόχρονα, ως προς το σημείο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, σχετικά με ανταγωνιστές της αναιρεσείουσας στο πλαίσιο παράλληλων υποθέσεων (2), ότι δεν υφίσταται παραβατική συμπεριφορά μη ανταγωνιστριών επιχειρήσεων ακόμη και αν αυτές ήσαν παρούσες στις προβαλλόμενες παραβάσεις των κατασκευαστών ειδών κρουνοποιΐας. Και ως προς το σημείο αυτό, εκτός μιας άνισης μεταχειρίσεως που εισάγει κατάφωρη διάκριση σε βάρος της αναιρεσείουσας, υφίσταται παραβίαση της αρχής του ευεργετήματος της αμφιβολίας και των κανόνων της λογικής. Πράγματι, αν το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι είναι δυνατές δύο διαφορετικές εκτιμήσεις για ένα και το αυτό γεγονός, πρέπει να γίνει δεκτή η λιγότερο δραστική για τον αποδέκτη της κυρώσεως εκτίμηση και όχι, όπως εν προκειμένω, η δυσμενής εκτίμηση.
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται η έλλειψη νομιμότητας αναγνωριστικής αποφάσεως που στηρίζεται σε παραγραφέντα πραγματικά περιστατικά και που αφορά το σύνολο των παραβάσεων στις Κάτω Χώρες, καθώς επίσης η έλλειψη συμφωνίας μεταξύ των διαπιστώσεων του Γενικού Δικαστηρίου στο σκεπτικό της αποφάσεώς του και του διατακτικού αυτής. Συγκεκριμένα, το διατακτικό έχει διατυπωθεί ευρύτερα απ’ ότι οι πραγματικές διαπιστώσεις που περιλαμβάνονται στο σκεπτικό της αποφάσεως, πράγμα το οποίο συνιστά σοβαρή έλλειψη αιτιολογίας της αποφάσεως, της οποίας το διατακτικό δεν στηρίζεται συναφώς στις σκέψεις της αποφάσεως. Αυτό συνιστά παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 81 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.
 Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι, όσον αφορά το Βέλγιο, το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη πλείονα λυσιτελή πραγματικά στοιχεία τα οποία, εντούτοις, το ίδιο το Γενικό Δικαστήριο είχε τονίσει κατά την προφορική διαδικασία.
 Με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως αμφισβητούνται οι διαπιστώσεις σχετικά με παράβαση που διαπράχθηκε στη Γερμανία. Η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι παρανόησε ή παραποίησε τους συναφείς ισχυρισμούς της. Υποστηρίζει, επιπλέον, ότι πλείονες διαπιστώσεις σχετικά με ανταλλαγή πληροφοριών, προβαλλομένη ως παράνομη έναντι του άρθρου 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, είναι νομικά αβάσιμες.
 Ο έκτος λόγος αναιρέσεως αφορά πλάνη περί το δίκαιο του Γενικού Δικαστηρίου όσον αφορά τις εκτιμήσεις του σχετικά με την Αυστρία.
 Με τον έβδομο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι το γεγονός ότι καταλογίστηκαν στην αναιρεσείουσα παραβάσεις που διέπραξαν νομικώς ανεξάρτητες επιχειρήσεις παραβιάζει την αρχή «nulla poena sine culpa».
 Με τον όγδοο λόγο αναιρέσεως βάλλεται ο νομικός χαρακτηρισμός μίας τόσο από πραγματικής όσο και από νομικής απόψεως ανεξάρτητης συμπεριφοράς ως δήθεν ενιαίας, σύνθετης και διαρκούς παραβάσεως (single complex and continuous infringement), ο οποίος, κατά την αναιρεσείουσα, δεν έπρεπε να γίνει ήδη λόγω της ελλείψεως συμπληρωματικότητας μεταξύ των συμπεριφορών που εξετάστηκαν μαζί. Με την εν προκειμένω προσέγγιση του Γενικού Δικαστηρίου, η νομική έννοια της ενιαίας, σύνθετης και διαρκούς παραβάσεως παραβιάζει, κατά την αναιρεσείουσα, την αρχή της δίκαιης δίκης.
 Με τον ένατο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η έλλειψη δικαιώματος επιβολής προστίμου εις ολόκληρον, σε επίπεδο ομίλου, ελλείψει άμεσης συμμετοχής στην παράβαση, παραβιάζει την αρχή της νομιμότητας και την αρχή της προσωπικής ευθύνης.
 Με τον δέκατο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα αιτιάται τον νομικώς εσφαλμένο «light review» του Γενικού Δικαστηρίου, το οποίο δεν επετέλεσε ορθώς το ελεγκτικό του έργο και, συνεπώς, δεν διασφάλισε την τήρηση της κατά το δίκαιο της Ένωσης αρχής της έννομης προστασίας.
 Τέλος, με τον ενδέκατο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το επιβεβαιωθέν από το Γενικό Δικαστήριο πρόστιμο είναι εν πάση περιπτώσει δυσανάλογο. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι ορισμένα επιβαρυντικά στοιχεία ακυρώθηκαν από το Γενικό Δικαστήριο και ότι και άλλα στοιχεία πρέπει επίσης να ακυρωθούν λόγω εσφαλμένης αιτιολογίας, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ανάλογη ούτε νόμιμη η διατήρηση της ανώτατης εκ του νόμου κυρώσεως που επέβαλε το Γενικό Δικαστήριο (ήτοι 10 % του κύκλου εργασιών του ομίλου). Αν τα πραγματικά στοιχεία που προβλήθηκαν για να αποδειχθεί η παράβαση είναι σε μεγάλο βαθμό ανυπόστατα, δεν είναι δυνατόν να θεωρηθεί, λαμβανομένης υπόψη της κατάφωρης απουσίας αποδείξεων και αιτιώδους συνάφειας καθώς και του μη καταλογιστέου των πρακτικών, ότι έχει διαπραχθεί, ενιαία, σύνθετη και διαρκής παράβαση επί δέκα έτη όσον αφορά τρεις ομάδες προϊόντων εντός έξι διαφορετικών χωρών, αλλά είναι δυνατόν, το πολύ πολύ, να θεωρηθεί ότι έχουν διαπραχθεί συγκεκριμένες παραβάσεις σε τοπικό επίπεδο, οι οποίες δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να δικαιολογήσουν το επίπεδο της επιβληθείσας κυρώσεως. Η υπό εξέταση υπόθεση πολύ απέχει από το να αποτελεί σοβαρή ή πολύ σοβαρή περίπτωση, πράγμα το οποίο το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να λάβει υπόψη, παρανοώντας κατά τρόπο ασυγχώρητο τα κριτήρια εκτιμήσεως που έπρεπε να ερμηνεύσει.
 (1) Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2013, T-379/10 και T-381/10, Keramag Keramische Werke κ.λπ. κατά Επιτροπής (που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή).
 (2) Αποφάσεις του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2013, T-379/10 και T-381/10, Keramag Keramische Werke κ.λπ. κατά Επιτροπής (που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή), και T-380/10, Wabco Europe κ.λπ. κατά Επιτροπής (που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή).


text:
 9.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/45
 Προσφυγή της 31ης Οκτωβρίου 2016 — Crédit Agricole κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-758/16)
 (2017/C 006/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Crédit Agricole SA (Montrouge, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Champsaur και A. Delors, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει βάσει των άρθρων 256 και 263 ΣΛΕΕ την απόφαση ECB/SSM/2016 — 969500TJ5KRTCJQWXH05/165 που εκδόθηκε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις 24 Αυγούστου 2016·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Ο πρώτος λόγος στηρίζεται σε πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) κατά την ερμηνεία των διατάξεων του κανονισμού (ΕΕ) 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 648/2012 (ΕΕ 2013, L 176, σ. 1· στο εξής: κανονισμός 575/2013).
 Η προσφεύγουσα προσάπτει, ιδίως, στην απόφαση της ΕΚΤ της 24ης Αυγούστου 2016, περί απορρίψεως του αιτήματος που υπέβαλε να λάβει την άδεια να εξαιρέσει από τον υπολογισμό του δείκτη μοχλεύσεως τα ανοίγματα από τον δημόσιο τομέα (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση):
 —
 ότι είναι αντίθετη προς την πρόθεση του ευρωπαίου νομοθέτη και προς τους σκοπούς του κανονισμού 575/2013·
 —
 ότι στερεί το άρθρο 429, παράγραφος 14 του κανονισμού αυτού από κάθε πρακτική αποτελεσματικότητα·
 —
 ότι αποτελεί σφετερισμό εκ μέρους της ΕΚΤ των εξουσιών του ευρωπαίου νομοθέτη.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος στηρίζεται σε πρόδηλη πλάνη της προσβαλλόμενης αποφάσεως ως προς την εκτίμηση του προληπτικού κίνδυνου που συνδέεται με τις διοικητικά ρυθμισμένες καταθέσεις, καθόσον η ΕΚΤ δεν έλαβε υπόψη το νομικό πλαίσιο και τα εμπειρικά δεδομένα σχετικά με τις καταθέσεις αυτές καθώς και τις σχετικές εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών και υπέπεσε σε μια τέτοια πλάνη εκτιμήσεως τόσο ως προς τον κίνδυνο μοχλεύσεως όσο και ως προς τους λοιπούς σχετικούς προληπτικούς κινδύνους.
 3.
 Ο τρίτος λόγος στηρίζεται σε παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας στην προσβαλλόμενη απόφαση, στο μέτρο που, αφενός, παραβιάζει τη γενική αρχή αναλογικότητας που θεσπίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και, αφετέρου, δεν τηρεί τις ειδικές απαιτήσεις που συνδέονται με την αρχή της αναλογικότητας στον τομέα της προληπτικής εποπτείας, οι οποίες επιβάλλουν οι απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας να προσαρμόζονται στο επιχειρηματικό μοντέλο της τράπεζας και τους κινδύνους που συνδέονται με αυτό για τον χρηματοπιστωτικό τομέα και για την οικονομία.


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/7
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 12ης Ιανουαρίου 2006
 στην υπόθεση C-311/04 (αίτηση του Gerechtshof te Amsterdam για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Algemene Scheeps Agentuur Dordrecht BV κατά Inspecteur der Belastingdienst — Douanedistrict Rotterdam (1)
 (Κοινό Δασμολόγιο - Δασμολογικές διακρίσεις - Κατάταξη παρτίδων ρυζιού - Συμπληρωματική σημείωση 1, στοιχείο στ', του κεφαλαίου 10 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας - Κύρος - Εκ των υστέρων είσπραξη τελωνειακών δασμών - Άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο β', του Κοινοτικού Τελωνειακού Κώδικα - Ερμηνεία - Καλή πίστη του οφειλέτη)
 (2006/C 60/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Στην υπόθεση C-311/04, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Gerechtshof te Amsterdam (Κάτω Χώρες) με απόφαση της 28ης Ιουνίου 2004, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 22 Ιουλίου 2004, στο πλαίσιο της δίκης Algemene Scheeps Agentuur Dordrecht BV κατά Inspecteur der Belastingdienst — Douanedistrict Rotterdam, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο τμήματος, J. Malenovský (εισηγητή), J. P. Puissochet, S. von Bahr και U. Lõhmus, δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 12 Ιανουαρίου 2006 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Από την εξέταση του πρώτου ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος της συμπληρωματικής σημειώσεως 1, στοιχείο στ', του κεφαλαίου 10 του παραρτήματος I του κανονισμού (EΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EΚ) 2388/2000 της Επιτροπής, της 13ης Οκτωβρίου 2000.
 (1) EE C 239 της 25.9.2004.


text:
 13.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 28ης Ιανουαρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-333/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ - Ποσοτικός περιορισμός επί των εισαγωγών - Μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος - Σύστημα προηγούμενης αδείας - Βοηθητικά μέσα επεξεργασίας και τρόφιμα στην παρασκευή των οποίων χρησιμοποιούνται βοηθητικά μέσα επεξεργασίας προερχόμενα από άλλα κράτη μέλη, όπου παράγονται και/ή διατίθενται στο εμπόριο νομίμως - Διαδικασία παρέχουσα στους επιχειρηματίες τη δυνατότητα να επιτύχουν την εγγραφή τέτοιων ουσιών σε «θετικό κατάλογο» - Ρήτρα αμοιβαίας αναγνωρίσεως - Εθνικό κανονιστικό πλαίσιο το οποίο δημιουργεί ανασφάλεια δικαίου για τους επιχειρηματίες)
 2010/C 63/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: B. Stromsky)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και R. Loosli-Surrans)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 28 ΕΚ — Σύστημα που προβλέπει τη χορήγηση προηγούμενης αδείας για τα βοηθητικά μέσα επεξεργασίας και τα τρόφιμα στην παρασκευή των οποίων χρησιμοποιούνται βοηθητικά μέσα επεξεργασίας προερχόμενα από άλλα κράτη μέλη, όπου παράγονται και/ή διατίθενται στο εμπόριο νομίμως — Έλλειψη δικαιολογητικού λόγου και/ή μη τήρηση της αρχής της αναλογικότητας
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Γαλλική Δημοκρατία, θεσπίζοντας σε σχέση με τα βοηθητικά μέσα επεξεργασίας και τα τρόφιμα στην παρασκευή των οποίων χρησιμοποιούνται βοηθητικά μέσα επεξεργασίας προερχόμενα από άλλα κράτη μέλη, όπου παράγονται και/ή διατίθενται στο εμπόριο νομίμως, ένα σύστημα το οποίο προβλέπει τη χορήγηση προηγούμενης αδείας και αντιβαίνει προς την αρχή της αναλογικότητας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 28 ΕΚ.
 2)
 Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 285 της 8.11.2008.


text:
 3.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/29
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Hof van beroep te Antwerpen, με διάταξη της 30ής Ιουνίου 2005 στην υπόθεση Εισαγγελική Αρχή κατά 1. ..., 2. ..., 3. Werner Constant Maria Bouwens
 (Υπόθεση C-272/05)
 (2005/C 217/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Με διάταξη της 30ής Ιουνίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 5 Ιουλίου 2005, το Hof van beroep te Antwerpen, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Εισαγγελικής Αρχής και 1. ..., 2. ..., 3. Werner Constant Maria Bouwens που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 1.
 Έχει το άρθρο 54 (1) της συναφθείσας στις 19 Ιουνίου 1999 Συμβάσεως εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν, σε συνδυασμό με το άρθρο 71 της Συμβάσεως αυτής, την έννοια ότι θεωρούνται «ίδια πραγματικά περιστατικά» κατά το προπαρατεθέν άρθρο 54 οι αξιόποινες πράξεις της κατοχής προς εξαγωγή και εισαγωγή, οι οποίες αφορούν τα ίδια ναρκωτικά και τις ίδιες ψυχοτρόπες ουσίες και για τις οποίες έχει ασκηθεί, για εξαγωγή και εισαγωγή αντιστοίχως, ποινική δίωξη σε διάφορες χώρες που έχουν υπογράψει τη Σύμβαση εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν;
 (1) Σύμβαση εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν της 14ης Ιουνίου 1985 μεταξύ των κυβερνήσεων των κρατών της Οικονομικής Ένωσης Μπενελούξ, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Γαλλικής Δημοκρατίας, σχετικά με τη σταδιακή κατάργηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα (ΕΕ L 239 της 22.9.2000, σ. 19).


text:
 23.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/13
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Δεκεμβρίου 2012 — Ουγγαρία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-320/11) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Έναρξη - Εκπρόθεσμο - Απαράδεκτο)
 2013/C 55/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ουγγαρία (εκπρόσωποι: M. Fehér, K. Szíjjártó και K. Veres)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. von Rintelen και A. Sipos)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως 2011/192/ΕΕ της Επιτροπής, της 28ης Μαρτίου 2011, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από την Ουγγαρία βάσει του προγράμματος στήριξης για τα προενταξιακά μέτρα που αφορούν τη γεωργία και την αγροτική ανάπτυξη (Sapard) το 2004 (ΕΕ L 81, σ. 14)
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ουγγαρία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 252 της 27.8.2011.


text:
C 323/42 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 21.12.2002
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-149/01 ( 1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-150/01 ( 1)
 (2002/C 323/69)
 (2002/C 323/70)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Με διάταξη της 30ής Σεπτεμβρίου 2002, o πρόεδρος του
 τετάρτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-149/01, Bruno
 Heim και Franz Andersson κατά Γραφείου εναρμονίσεως στο
 πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) Με διάταξη της 27ης Σεπτεμβρίου 2002, o πρόεδρος του
 (ΓΕΕΑ), παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου η Levi Strauss τετάρτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 & Co. τήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-150/01,
 Cristiano Sebastiani κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ( 1) ΕΕ C 245 της 1.9.2001.
 (1 ) ΕΕ C 245 της 1.9.2001.


text:
 10.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/42
 Προσφυγή-αγωγή της 6ης Φεβρουαρίου 2017 — Schoonjans κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-79/17)
 (2017/C 112/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Alain Schoonjans (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi και T. Martin, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της επιτροπής αξιολογήσεως της 11ης Απριλίου 2016 με την οποία απορρίφθηκε η υποψηφιότητά του στον εσωτερικό διαγωνισμό COM/02/AST/16·
 —
 να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να του καταβάλει ποσό 5 000 ευρώ λόγω ηθικής βλάβης·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει ένσταση ελλείψεως νομιμότητας της προκηρύξεως του διαγωνισμού στηριζόμενη σε δύο λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 82, παράγραφος 7, του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΚΛΠ), καθόσον η Επιτροπή περιόρισε την πρόσβαση στον εσωτερικό διαγωνισμό που οργανώθηκε για τον βαθμό AST2 αποκλειστικώς στους συμβασιούχους υπαλλήλους που έχουν καταταχθεί στην ομάδα καθηκόντων ΙΙΙ.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 27, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον αυτή η προϋπόθεση συμμετοχής δεν δικαιολογείται, εν πάση περιπτώσει, από το συμφέρον της υπηρεσίας ή τη φύση των προς πλήρωση θέσεων.


text:
C 20/16 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 23.1.1999
 Aiäsgrg ejdoärexy pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeäbake Ç sgm apoä 21 Dejelbqiäot 1994 apoäuarg sgy Episqo-
 so Court of Appeal (England and Wales), le diósang sgy pgäy le sgm opoiäa epesqópg g acoqó sgy Central and
 31gy Iotkiäot 1998 rsgm tpoäherg H. J. Banks & Company Northern Mining Limited apoä sgm RJB Mining plv.,
 Ltd jasó 1) The Coal Authority jai 2) The Secretary of State
 for Trade and Industry
 Ç sa apoä 4 Laðot jai 13 Iotkiäot 1995 eäccqaua pot
 (Tpoäherg C-390/98)
 apeärseike g CD XVII sgy Episqopgäy rsg NALOO;
 (1999/C 20/25)
 4. Apacoqetäesai, jasó so joimosijoä diäjaio, rsgm Banks ma
 Le diósang sgy 31gy Iotkiäot 1998, pot peqigäkhe rsg Cqal- pqobókkei siy ueqoälemey paqabóreiy sot óqhqot 4,
 laseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsiy rsoiveiäo b), gä sot óqhqot 4, rsoiveiäo c), sgy Rtmhgäjgy
 3 Moelbqiäot 1998, so Court of Appeal (England and Wales), EJAV gä sgy apouórexy aqih. 3632/93/EJAV sgy Epi-
 rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä H. J. Banks & Company sqopgäy rso pkaiärio diadijariäay emxäpiom sxm ehmijxäm
 Ltd, auemoäy, jai The Coal Authority jai Secretary of State dijarsgqiäxm, koäcx sot oäsi g Banks gä g NALOO:
 for Trade and Industry, aueseäqot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio
 sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm ajokotähxm
 eqxsglósxm: a) dem pqoreäbake, bórei sot óqhqot 33 sgy rtmhgäjgy
 EJAV, sgm apoäuarg 94/995/EJAV sgy Episqopgäy gä
 sgm apoä 21 Dejelbqiäot 1994 apoäuarg sgy Episqo-
 pgäy le sgm opoiäa epesqópg g acoqó sgy Central and
 1. Lpoqeiä g diauoqesijgä lesaveiäqirg rsgm opoiäa amaueäqe-
 Northern Mining Limited apoä sgm RJB Mining plc gä
 sai g apoäuarg sot Court of Appeal ma rtmirsó:
 sa apoä 4 Laðot jai 14 Iotkiäot 1995 eäccqaua pot
 apeärseike g CD XVII sgy Episqopgäy rsg NALOO
 Ç Ûdiójqirg lesantä paqacxcxämë, tpoä sgm eämmoia sot
 óqhqot 4, rsoiveiäo b) sgy Rtmhgäjgy EJAV,
 b) gä/jai dem epijakeärsgje sg diadijariäa sot óqhqot 35
 sgy Rtmhgäjgy EJAV pqojeileämot ma apaisgärei apoä
 Ç Ûeidijgä epibóqtmrgë, tpoä sgm eämmoia sot óqhqot 4, sgm Episqopgä ma amsilesxpiärei sa fgsgälasa sa
 rsoiveiäo c) sgy iädiay Rtmhgäjgy, gä/jai opoiäa pqobókkotm sxäqa rsgm emxäpiom sot ehmijotä
 dijarsgqiäot diadijariäa;
 Ç Ûemiärvtrgë tpoä sgm eämmoia sot óqhqot 4, rsoiveiäo c)
 sgy iädiay Rtmhgäjgy gä tpoä sgm eämmoia sot óqhqot 1 (1) Apoäuarg aqih. 3632/93/EJAV sgy Episqopgäy, sgy 28gy Dejel-
 sgy apouórexy aqih. 3632/93/EJAV sgy Episqo- bqiäot 1993, cia so joimosijoä jahersxäy paqelbórexm sxm jqasxäm
 pgäy (1). lekxäm tpeäq sgy biolgvamiäay ómhqaja (EE L 329 sgy 30.12.1993,
 r. 12).
 (2) Apoäuarg 94/995/EJAV sgy Episqopgäy, sgy 3gy Moelbqiäot 1994,
 le sgm opoiäa apouaiämesai cia sa kguheämsa apoä so Gmxleämo
 2. Paqócotm oi diasóneiy sot óqhqot 4, rsoiveiäó b) gä c) Bariäkeio vqglasodosijó leäsqa oärom auoqó sg biolgvamiäa
 sgy Rtmhgäjgy EJAV gä oi diasóneiy sot óqhqot 9, ómhqaja jasó sa eäsg 1994/95 jai 1995/96 (EE L 379 sgy
 paqócqauoi 1 gä 4, sgy apouórexy aqih. 3632/93/EJAV 31.12.1994, r. 6).
 sgy Episqopgäy ólera aposekeärlasa jai paqeävotm rsiy
 idixsijeäy epiveiqgäreiy so dtmólemo ma pqobkgheiä emxä-
 piom sxm ehmijxäm dijarsgqiäxm dijaiäxla ma apojqotäotm
 sgm pqobakkoälemg apoä dgloärio oqcamirloä aniäxrg peqiä
 jasabokgäy dijaixlósxm cia enoäqtng ómhqaja jai ma
 fgsotäm sgm epirsqougä sxm jasabkgheämsxm rsom oqcami-
 rloä atsoä dijaixlósxm, kalbamoleämxm eidijoäseqa tpoäwg
 oäsi dem tuiärsasai apoäuarg sgy Episqopgäy bórei sot Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 óqhqot 67 gä sot óqhqot 88 sgy Rtmhgäjgy EJAV gä sgy bake so Tribunale di Cagliari, le diósang sgy 23gy Laqsiäot
 apouórexy aqih. 3632/93/EJAV sgy Episqopgäy gä bórg 1998, rsgm tpoäherg Azienda Agricola Monte Arcosu s.r.l.
 ókkgy diasónexy apoä sgm opoiäa ma pqojtäpsei oäsi sa jasó sxm Regione Autonoma della Sardegna, Organismo
 pqobakkoälema fgsgälasa rtmirsotäm Ûdiójqirgë, Ûeidijgä Comprensoriale n. 24 della Sardegna jai E.R.S.A.T.-Ente
 epibóqtmrgë gä Ûemiärvtrgë; Regionale per l'Assistenza Tecnica in Agricoltura
 (Tpoäherg C-403/98)
 3. Re peqiäpsxrg jasauasijgäy apamsgärexy, lpoqeiä eäma (1999/C 20/26)
 ehmijoä dijarsgäqio ma jqiämei oäsi tuiärsasai Ûdiójqirgë
 tpoä sgm eämmoia sot óqhqot 4, rsoiveiäo b) sgy rtmhgäjgy
 EJAV gä Ûeidijgä epibóqtmrgë, tpoä sgm eämmoia sot
 óqhqot 4, rsoiveiäo c) gä Ûemiärvtrgë, tpoä sgm eämmoia sot Le diósang sgy 23gy Laqsiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 óqhqot 4, rsoiveiäo c) gä sot óqhqot 1 sgy apouórexy Cqallaseiäa sot Dijarsgäqiot rsiy 13 Moelbqiäot 1998, so Tri-
 aqih. 3632/93/EJAV sgy Episqopgäy, paqó: bunale di Cagliari, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä
 emxäpioäm sot lesantä, auemoäy, Azienda Agricola Monte Arcosu
 s.r.l., jai, aueseäqot, Regione Autonoma della Sardegna,
 Ç sgm apoäuarg 94/995/EJAV sgy Episqopgäy (2), Organismo Comprensoriale n. 24 della Sardegna jai


text:
 28.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 245/10
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Ιουνίου 2014 — Grupo Flexi de León κατά ΓΕΕΑ OHMI (FLEXI)
 (Υπόθεση T-352/12) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος FLEXI - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009»])
 2014/C 245/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Grupo Flexi de León, SA de CV (León, Μεξικό) (εκπρόσωπος: M. Zarobe, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 4ης Μαΐου 2012 (υπόθεση R 1335/2011-2), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος FLEXI ως κοινοτικού σήματος,
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει την Grupo Flexi de León, SA de CV στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 331 της 27.10.2012.


text:
 18.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/8
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Hamburg (Γερμανία) στις 18 Μαρτίου 2011 — Jürgen Blödel-Pawlik κατά HanseMerkur Reiserversicherung AG
 (Υπόθεση C-134/11)
 2011/C 179/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Hamburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλών: Jürgen Blödel-Pawlik
 Εφεσίβλητη: HanseMerkur Reiserversicherung AG
 Προδικαστικό ερώτημα
 Εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 7 της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ (1) της 13ης Ιουνίου 1990, για τα οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις (ΕΕ L 158 σ. 59) και η περίπτωση κατά την οποία διοργανωτής ταξιδιών κατέστη αφερέγγυος, επειδή διέθεσε με πρόθεση απάτης ευθύς εξαρχής το σύνολο του συμφωνηθέντος με τους πελάτες του ποσού σε αλλότριους σκοπούς και ουδέποτε ασχολήθηκε με τη διεξαγωγή του ταξιδιού;
 (1) Οδηγία 90/314/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13 Ιουνίου 1990, για τα οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις (ΕΕ L 158, σ. 59).


text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Sozialgericht Stuttgart (Γερμανία) στις 2 Μαΐου 2007 — Krystyna Zablocka-Weyhermüller κατά Land Baden-Württemberg
 (Υπόθεση C-221/07)
 (2007/C 183/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sozialgericht Stuttgart
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Krystyna Zablocka-Weyhermüller
 Καθού: Land Baden-Württemberg
 Προδικαστικό ερώτημα
 Οι προβλεπόμενοι στο γερμανικό δίκαιο της κοινωνικής ασφαλίσεως περιορισμοί παροχών, υπό την έννοια του άρθρου 64e του Bundesversorgungsgesetz (BVG) (ομοσπονδιακού νόμου για την αρωγή στα θύματα πολέμου), για τους δικαιούχους συντάξεως που έχουν την κατοικία τους ή τη συνήθη διαμονή τους στην Πολωνία ως νέο κράτος μέλος της ΕΕ, συνάδουν προς το υπέρτερης τυπικής ισχύος κοινοτικό δίκαιο, ιδίως υπό το πρίσμα της ελεύθερης κυκλοφορίας;