text:
 16.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/32
 Προσφυγή-αγωγή της 25ης Ιουλίου 2017 — TO κατά ΕΟΠ
 (Υπόθεση T-462/17)
 (2017/C 347/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: TO (εκπρόσωπος: N. Lhoëst, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενος: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος (ΕΟΠ)
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος (ΕΟΠ) της 22ας Σεπτεμβρίου 2016 περί καταγγελίας της συμβάσεως προσλήψεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας ως συμβασιούχου υπαλλήλου·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του ΕΟΠ της 20ής Απριλίου 2017 περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας της 21ης Δεκεμβρίου 2016·
 —
 να καταδικάσει τον ΕΟΠ να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα αποζημίωση υπολογιζόμενη βάσει της απώλειας μισθού 4 ετών, αφαιρουμένου του επιδόματος ανεργίας το οποίο θα έχει λάβει κατά την περίοδο αυτή·
 —
 να καταδικάσει τον ΕΟΠ να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσό ύψους 3 500,00 ευρώ ως αποζημίωση για τις επιβαρύνσεις λόγω πρόωρης λήξης της συμβάσεως μισθώσεώς της στην Κοπεγχάγη, με την επιφύλαξη της αυξήσεως του ποσού αυτού, εφόσον παρίσταται ανάγκη·
 —
 να ακυρώσει το εκκαθαριστικό σημείωμα μισθοδοσίας της προσφεύγουσας-ενάγουσας του Σεπτεμβρίου 2016, ιδίως καθόσον δεν περιλαμβάνει τον μισθό για τις 22 Σεπτεμβρίου 2016·
 —
 να καταδικάσει τον ΕΟΠ να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσό ύψους 50 000,00 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που της προκάλεσε η απόφαση περί απολύσεως της 22ας Σεπτεμβρίου 2016·
 —
 να καταδικάσει τον ΕΟΠ να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσό ύψους 5 000,00 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που της προκάλεσε η παράβαση από τον ΕΟΠ του άρθρου 26 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
 —
 να καταδικάσει τον ΕΟΠ να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσό ύψους 10 000,00 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που της προκάλεσε η ψυχολογική πίεση που άσκησε σε αυτή ο ΕΟΠ κατά τη διάρκεια της ανικανότητάς της προς εργασία·
 —
 όλως επικουρικώς, να καταδικάσει τον ΕΟΠ να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσό που αντιστοιχεί σε ένα μήνα προειδοποιήσεως και αποζημίωση ίση με το ένα τρίτο του βασικού μισθού για κάθε μήνα της περιόδου δοκιμασίας που συμπλήρωσε σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 84 του ΚΛΠ·
 —
 να καταδικάσει τον ΕΟΠ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει οκτώ λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από το ανεφάρμοστο του άρθρου 48, στοιχείο β', του ΚΛΠ.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 48, στοιχείο β', και 16, παράγραφος 2, του ΚΛΠ.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από ένσταση ελλείψεως νομιμότητας λόγω διακρίσεως όσον αφορά το άρθρο 48, στοιχείο β', του ΚΛΠ.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 26 του ΚΥΚ και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από παράβαση του κανονισμού (ΕΚ) 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ 2001, L 8, σ. 1) και του άρθρου 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 6.
 Ο έκτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 84 του ΚΛΠ, του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του καθήκοντος μέριμνας.
 7.
 Ο έβδομος λόγος αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
 8.
 Ο όγδοος λόγος αντλείται από κατάχρηση εξουσίας.


text:
 19.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Upper Tribunal (Tax & Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 12 Ιανουαρίου 2011 — The Commissioners For Her Majesty's Revenue & Customs κατά Philips Electronics UK Ltd
 (Υπόθεση C-18/11)
 2011/C 89/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Upper Tribunal (Tax & Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείοντες: The Commissioners For Her Majesty's Revenue & Customs
 Εφεσίβλητη: Philips Electronics UK Ltd.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος (όπως το Ηνωμένο Βασίλειο) περιλαμβάνει στη βάση επιβολής του φόρου τα κέρδη και τις ζημίες εταιρίας που έχει συσταθεί και έχει τη φορολογική έδρα της σε άλλο κράτος μέλος (όπως οι Κάτω Χώρες), εφόσον τα κέρδη έχουν πραγματοποιηθεί χάρη στην επιχειρηματική δραστηριότητα που ασκεί στο Ηνωμένο Βασίλειο η ολλανδική εταιρία μέσω μόνιμης επιχειρηματικής εγκατάστασής της στο Ηνωμένο Βασίλειο, συνιστά περιορισμό της ελευθερίας εγκατάστασης στο Ηνωμένο Βασίλειο των υπηκόων των κρατών μελών, κατά το άρθρο 49 ΣΛΕΕ (πρώην άρθρο 43 ΕΚ) το γεγονός ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν επιτρέπει την παραίτηση της μόνιμης εγκατάστασης στο Ηνωμένο Βασίλειο μιας αλλοδαπής εταιρίας από τη δυνατότητα επίκλησης των ζημιών της, με σκοπό να ληφθούν υπόψη οι ζημίες αυτές υπέρ μιας εταιρίας του Ηνωμένου Βασιλείου στο πλαίσιο φoρoλογικής ελάφρυνσης υπέρ ομίλου, εφόσον οποιοδήποτε μέρος των ζημιών αυτών ή κάποιο άλλο ποσό που συνυπολογίζεται για τον υπολογισμό των ζημιών αυτών «αντιστοιχεί ή συνιστά ποσό που μπορεί (σε οποιαδήποτε περίοδο) να εκπέσει καθ’ οιονδήποτε τρόπο, στο πλαίσιο της επιβολής αλλοδαπού φόρου, από αλλοδαπά κέρδη της εταιρίας ή οποιουδήποτε προσώπου»;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο παραπάνω ερώτημα, μπορεί ως δικαιολογητικός λόγος για τον περιορισμό αυτό να προβληθεί:
 α)
 μόνο η ανάγκη πρόληψης της διπλής έκπτωσης των ζημιών ή
 β)
 μόνο η ανάγκη διατήρησης της ισόρροπης κατανομής των φορολογικών εξουσιών μεταξύ των κρατών μελών ή
 γ)
 η ανάγκη διατήρησης της ισόρροπης κατανομής των φορολογικών εξουσιών μεταξύ των κρατών μελών, σε συνδυασμό με την ανάγκη πρόληψης της διπλής έκπτωσης των ζημιών;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο παραπάνω ερώτημα, τελεί ο περιορισμός σε αναλογία προς τον δικαιολογητικό αυτό ή τους δικαιολογητικούς αυτούς λόγους;
 4)
 Αν ο περιορισμός των δικαιωμάτων της ολλανδικής εταιρίας δεν είναι δικαιολογημένος ή δεν τελεί σε αναλογία προς κανένα δικαιολογητικό λόγο, έχει το Ηνωμένο Βασίλειο, κατά το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την υποχρέωση να παράσχει στη βρετανική εταιρία κάποιο μέσο έννομης προστασίας, π.χ. την αξίωση φoρoλογικής ελάφρυνσης υπέρ ομίλου για τα κέρδη της;

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 12.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 220/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 16ης Ιουλίου 2009 [αίτηση του Hof van Cassatie van België (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Distillerie Smeets Hasselt NV κατά Belgische Staat, Louis De Vos, Bollen, Mathay & Co BVBA, liquidateur de Transterminal Logistics NV, Daniel Van den Langenbergh, Firma De Vos NV και Belgische Staat κατά Bollen, Mathay & Co BVBA, liquidateur de Transterminal Logistics NV και Louis De Vos κατά Belgische Staat
 (Υπόθεση C-126/08) (1)
 (Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 - Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας - Εκ των υστέρων είσπραξη εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών - Βεβαίωση του ποσού των δασμών - Εγγραφή στα λογιστικά βιβλία ή σε οποιοδήποτε άλλο υπόθεμα επέχει θέση τέτοιων βιβλίων - Ισχύουσα ως βεβαίωση εγγραφή σε έκθεση - Παράδοση αντιγράφου της εκθέσεως ισχύουσα ως γνωστοποίηση του ποσού των νομίμως οφειλομένων δασμών)
 2009/C 220/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van Cassatie van België
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Distillerie Smeets Hasselt NV, Belgische Staat, Louis De Vos
 κατά
 Belgische Staat, Louis De Vos, Bollen, Mathay & Co BVBA, liquidateur de Transterminal Logistics NV, Daniel Van den Langenbergh, Firma De Vos NV
 Αντικείμενο
 Ερμηνεία των άρθρων 217, παράγραφος 1, και 221, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1) — Εκ των υστέρων είσπραξη εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών — Απαίτηση βεβαιώσεως του ποσού των δασμών πριν από τη γνωστοποίησή του στον οφειλέτη — Έννοια της «εγγραφής στα λογιστικά βιβλία ή σε οποιοδήποτε άλλο υπόθεμα επέχει θέση βιβλίων»
 Διατακτικό
 Το άρθρο 217 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι τα κράτη μέλη δύνανται να ορίσουν ότι η βεβαίωση του ποσού των δασμών που απορρέει από τελωνειακή οφειλή γίνεται με την εγγραφή του εν λόγω ποσού στην έκθεση που συντάσσεται από τις αρμόδιες τελωνειακές αρχές με την οποία διαπιστώνεται μια παράβαση της εφαρμοστέας τελωνειακής νομοθεσίας.
 (1) ΕΕ C 142 της 7.6.2008.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/46
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 27ης Σεπτεμβρίου 2006 — Κοντούλη κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-416/04) (1)
 (Υπάλληλοι - Σύνταξη αναπηρίας - Διορθωτικός συντελεστής - Προσδιορισμός του τόπου κατοικίας - Ανάκληση διοικητικής πράξεως - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη)
 (2006/C 294/96)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Άννα Κοντούλη (εκπρόσωποι: αρχικά Β. Ακριτίδης και Μ. Τραγαλού, στη συνέχεια Β. Ακριτίδης, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Sims και Δ. Ζαχαρίου)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, προσφυγή περί ακυρώσεως της αποφάσεως του Συμβουλίου της 5ης Δεκεμβρίου 2003, περί ανακλήσεως του δικαιώματος εφαρμογής, όσον αφορά τη σύνταξη αναπηρίας της προσφεύγουσας-ενάγουσας, του διορθωτικού συντελεστή για το Ηνωμένο Βασίλειο και, αφετέρου, αγωγή αποζημιώσεως.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση του Συμβουλίου της 5ης Δεκεμβρίου 2003, περί ανακλήσεως της εφαρμογής, όσον αφορά τη σύνταξη αναπηρίας της προσφεύγουσας-ενάγουσας, του διορθωτικού συντελεστή για το Ηνωμένο Βασίλειο καθόσον της αφαιρεί το σχετικό δικαίωμα, αναδρομικά για το διάστημα από 1ης Μαΐου 2003 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2003.
 2.
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 3.
 Καταδικάζει το Συμβούλιο στα δικά του δικαστικά έξοδα και στο ένα τρίτο των εξόδων της προσφεύγουσας-ενάγουσας.
 (1) EE C 31 της 5.2.2005.


text:
 24.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/5
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Supremo Tribunal de Justiça (Πορτογαλία) στις 9 Φεβρουαρίου 2017 — David Vicente Fernandes κατά Gabinete Português de Carta Verde
 (Υπόθεση C-71/17)
 (2017/C 129/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Supremo Tribunal de Justiça
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων και αναιρεσείων: David Vicente Fernandes
 Εναγόμενο και αναιρεσίβλητο: Gabinete Português de Carta Verde
 Προδικαστικά ερωτήματα
 α)
 Παράγει η συναφθείσα στο Λουξεμβούργο ασφαλιστική σύμβαση έννομα αποτελέσματα στην Πορτογαλία κατά τον ίδιο τρόπο ως εάν το αντίστοιχο ασφαλιστήριο είχε εκδοθεί στην Πορτογαλία;
 β)
 Είναι το Gabinete Português de Carta Verde ο οργανισμός αποζημιώσεως στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 24, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/103/ΕΚ (1) και ευθύνεται αυτό, ως οργανισμός υπεύθυνος για την καταβολή αποζημιώσεως στους ζημιωθέντες στις περιπτώσεις του άρθρου 20, παράγραφος 1, της οδηγίας, κατά τον τρόπο κατά τον οποίο θα ευθυνόταν η λουξεμβουργιανή ασφαλιστική εταιρία;
 γ)
 Αρκεί, εν προκειμένω, η εναγωγή του οργανισμού αποζημιώσεως ή πρέπει να εναχθεί και η ασφαλιστική εταιρία; Στην τελευταία αυτή περίπτωση, μπορεί η εν λόγω ασφαλιστική εταιρία να εναχθεί στην έδρα της στο Λουξεμβούργο ή πρέπει να εναχθεί ο αντιπρόσωπός της στην Πορτογαλία;
 δ)
 Στην περίπτωση κατά την οποία η ασφαλιστική εταιρία δεν διαθέτει αντιπρόσωπο στην Πορτογαλία, ποιος πρέπει να εναχθεί για τους σκοπούς της επιδικάσεως πλήρους αποζημιώσεως, όταν υφίσταται ασφαλιστήριο συμβόλαιο περί απεριόριστης καλύψεως της αστικής ευθύνης;
 (1) Οδηγία 2009/103/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής (ΕΕ 2009, L 263, σ. 11).


text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/31
 Απόφαση του Γενικού Δικασηρίου της 12ης Ιουλίου 2011 — Fuji Εlectric κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-132/07) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά των σχεδίων σχετικά με τους εξοπλισμούς μεταγωγής με μόνωση αερίου - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Κατανομή της αγοράς - Απόδειξη της παραβάσεως - Καταλογισμός της παραβατικής συμπεριφοράς - Διάρκεια της παραβάσεως - Πρόστιμα - Ελαφρυντικές περιστάσεις - Συνεργασία)
 2011/C 252/72
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fuji Electric Co. Ltd (πρώην Fuji Electric Holdings Co. Ltd και δικαιοδόχος της Fuji Electric Systems Co. Ltd) (Καβασάκι, Ιαπωνία) (εκπρόσωποι: P. Chappatte και P. Walter, solicitors)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς F. Arbault, κατόπιν X. Lewis, J. Bourke και Ronkes Agerbeek, και τελικώς N. Khan και F. Ronkes Agerbeek, επικουρούμενοι από τον J. Holmes, barrister)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2006) 6762 τελικό της Επιτροπής, της 24ης Ιανουαρίου 2007, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/F/38.899 — Εξοπλισμός μεταγωγής με μόνωση αερίου), και αίτημα περί μειώσεως του επιβληθέντος στη Fuji Electric Holdings και στη Fuji Electric Systems προστίμου.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει το άρθρο 1, στοιχείο θ', και το άρθρο 2, στοιχείο δ', της αποφάσεως C(2006) 6762 τελικό της Επιτροπής, της 24ης Ιανουαρίου 2007, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/F/38.899 — Εξοπλισμός μεταγωγής με μόνωση αερίου), καθόσον διαπιστώνουν ή βασίζονται στη διαπίστωση ότι η Fuji Electric Systems Co. Ltd, δικαιοδόχος της οποίας είναι η Fuji Electric Co. Ltd, δύναται να θεωρηθεί ως προσωπικώς υπεύθυνη για την παράβαση κατά τη διάρκεια της περιόδου από τον Σεπτέμβριο του 2000 έως τις 30 Ιουνίου 2001.
 2)
 Καθορίζει σε 2 200 000 ευρώ το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στη Fuji Electric, πρώην Fuji Electric Holdings Co. Ltd και δικαιοδόχου της Fuji Electric Systems, στο άρθρο 2, στοιχείο δ', της αποφάσεως C(2006) 6762 τελικό.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει το ένα τέταρτο των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Fuji Electric καθώς και το ένα τέταρτο των δικαστικών της εξόδων.
 4)
 Η Fuji Electric φέρει τα τρία τέταρτα των δικαστικών της εξόδων καθώς και τα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) ΕΕ C 140 της 23.6.2007.


text:
 21.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 377/21
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 5ης Νοεμβρίου 2013 — Hanschmann κατά Ευρωπόλ
 (Υπόθεση F-104/12) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της Ευρωπόλ - Μη ανανέωση συμβάσεως - Άρνηση συνάψεως συμβάσεως αορίστου χρόνου - Ακύρωση από το Γενικό Δικαστήριο - Εκτέλεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου)
 2013/C 377/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ingo Hanschmann (Leipzig, Γερμανία) (εκπρόσωποι: W. J. Dammingh και N. D. Dane, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (εκπρόσωποι: D. Neumann, D. El Khoury και B. Wägenbaur, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπόλ, η οποία εκδόθηκε σε εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 29ης Ιουνίου 2010 στην υπόθεση F-27/09, Hanschmann κατά Ευρωπόλ, με την οποία η Ευρωπόλ χορήγησε στον προσφεύγοντα κατ’ αποκοπή ποσό για την αποκατάσταση των ζημιών που προκλήθηκαν από την απόφασή της η οποία ακυρώθηκε από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της 28ης Νοεμβρίου 2011 με την οποία η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία χορήγησε στoν I. Hanschmann το ποσό των 13 000 ευρώ σε εκτέλεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Ιουνίου 2010, F-27/09, Hanschmann κατά Ευρωπόλ.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία στα δικαστικά της έξοδα και στα δικαστικά έξοδα του I. Hanschmann.
 (1) ΕΕ C 26 της 26.1.2013, σ. 70.


text:
12 . 7 . 97 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 212/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 3 , η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρει τα
 (της 13ης Μαΐου 1997 δικαστικά της έξοδα.
 στην υπόθεση C-233/94: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της
 Γερμανίας κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβου (') ΕΕ αριθ. C 275 της 1 . 10. 1994.
 λίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως υποστηριζόμενων από την (2) ΕΕ αριθ. L 135 της 31 . 5 . 1994, σ. 5 .
 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Οδηγία περί των συστημάτων εγγυήσεως των καταθέσεων
 — Νομική βάση — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Αρχή της
 επικουρικότητας — Αναλογικότητα — Προστασία του
 καταναλωτή — Έλεγχος εκ μέρους του κράτους μέλους
 καταγωγής)
 (97/C 212/01 ) ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 της 29ης Μαΐου 1997
 στην υπόθεση C-69/94: Γαλλική Δημοκρατία κατά Επιτρο
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 (Γάλα — Καθεστώς συμπληρωματικής εισφοράς — Λεπτο
 μέρειες εφαρμογής — Απόφαση 93/673/ΕΚ — Αρμοδιότητα
 Στην υπόθεση C-233/94, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της της Επιτροπής)
 Γερμανίας ( εκπρόσωποι: Bernd Kloke και Hans-Jôrg Nie
 meyer) κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ( εκπρόσωπος: (97/C 212/02 )
 Johann Schoo ) και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (εκπρόσωποι: Jill Aussant, Klaus Borchers και Jan-Peter Hix), (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 υποστηριζόμενων από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοι
 νοτήτιον (εκπρόσωποι: Δημήριος Γκουλούσης και Ulrich
 Wölker), με αντικείμενο την ακύρωση της οδηγίας 94/ 19/ΕΚ (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου , της σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 30ής Μαΐου 1994, περί των συστημάτων εγγυήσεως των
 καταθέσεων (2), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C.
 Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Στην υπόθεση C-69/94, Γαλλική Δημοκρατία ( εκπρόσωποι:
 Almeida, J. L. Murray και L. Sevόn, προέδρους τμήματος, Edwige Belliard και Jean-Louis Falconi) κατά Επιτροπής των
 K. N. Κακούρη, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, D. A. 0. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Gérard Rozet), με
 Edward, J. -P. Puissochet, G. Hirsch , P. Jann ( εισηγητή ), H. αντικείμενο προσφυγή με την οποία ζητήθηκε η ακύρωση της
 Ragnemalm , M. Wathelet και R. Schintgen , δικαστές, γενικός αποφάσεως 93/673/ΕΚ της Επιτροπής, της 10ης Δεκεμβρίου
 εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: H. A. Rühl , κύριος 1993 , περί καθορισμού της κατ' αποκοπήν μειώσεως των
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 13 Μαΐου 1997 απόφαση προκαταβολών κατά τον υπολογισμό των γεωργικών δαπα
 με το ακόλουθο διατακτικό : νών σε περίπτωση μη τηρήσεως των διατάξεων των σχετικών
 με το ετήσιο ερωτηματολόγιο που αφορά την εφαρμογή του
 καθεστώτος συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα του
 1 , απορρίπτει την προσφυγή γάλακτος και των γαλακτομικών προϊόντων, που θεσπίστηκε
 με τον κανονισμού (ΕΟΚ) 3950/92 του Συμβουλίου (2), το
 2, καταδικάζει την Ομοσπονδική Δημοκρατία της Γερμανί Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. L. Murray,
 ας στα δικαστικά έξοδα· πρόεδρο του τετάρτου τμήματος, προεδρεύοντα του έκτου
 ---pagebreak--- Αριθ. C 212/2 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 7 . 97
 τμήματος, K. N. Κακούρη , P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch δικαίωματων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθε
 (εισηγητή ) και R. Ragnemalm, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: ριών, στην περίπτωση που η εν λόγω κανονιστική ρύθμιση
 G. Tesauro, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέ αφορά κατάσταση η οποία, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμο
 ας , εξέδωσε στις 29 Μαΐου 1997 απόφαση με το ακόλουθο γής του κοινοτικού δικαίου.
 διατακτικό :
 (') ΕΕ αριθ . C 299 της 11 . 11 . 1995 .
 1 . απορρίπτει την προσφυγή·
 2 , καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα.
 (>) ΕΕ αριθ . C 103 της 11 . 4. 1994 .
 (-) ΕΕ αριθ . L 310 της 14. 12 . 1993 , σ. 44 . ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 29ης Μαΐου 1997
 στην υπόθεση C-300/95: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου Μεγάλης Βρετανίας και
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Βόρειας Ιρλανδίας (')
 (Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρο 7 στοιχείο ε) της
 (πέμπτο τμήμα) οδηγίας 85/374/ΕΟΚ — Μη ορθή μεταφορά στο εσωτερικό
 της 29ης Μαΐου 1997 δίκαιο — Απαλλαγή από την ευθύνη για τα ελαττωματικά
 στην υπόθεση C-299/95 (αίτηση του Oberster Gerichtshof για προϊόντα — Επίπεδο των επιστημονικών και τεχνικών
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Friedrich Kremzow γνώσεων)
 κατά Republik Osterreich, παρισταμένου του Wilfried (97/C 212/04)
 Weh (')
 (Άρθρο 164 της συνθήκης ΕΚ — Ευρωπαϊκή σύμβαση για (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου — Στέρηση
 ελευθερίας — Δικαίωμα του δικάζεσθαι αψόγως — Συνέ
 πειες αποφάσεως του ευρωπαϊκού δικαστηρίου ανθρωπίνων (Προσωρινή μεταφραση - η οριστική μεταφραση θα δημο
 δικαιωμάτων) σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 (97/C 212/03 )
 Στην υπόθεση C-300/95 , Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) τήτων (εκπρόσωπος: Peter Oliver, επικουρούμενος από τον
 Mark Mildred, solicitor) κατά Ηνωμένου Βασιλείου Μεγάλης
 Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: John E.
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο Collins, επικουρούμενος από τον K. Paul E. Lasok , QC), με
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Ηνωμένο Βασίλειο, μη
 λαμβάνοντας όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να εφαρ
 Στην υπόθεση C-299/95 , με αντικείμενο αίτηση του Oberster μόσει την οδηγία 85/374/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 25ης Ιου
 Gerichtshof (Αυστρία) προς το Δικαστήριο, κατ ' εφαρμογήν λίου 1985 , για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστι
 του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, κών και διοικητικών διατάξεων (2) των κρατών μελών σε
 στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού θέματα ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων, ειδικότερα
 δικαστηρίου μεταξύ Friedrich Kremzow και Republik Oster δε του άρθρου 7 στοιχείο ε ) αυτής, παρέβη τις υποχρεώσεις
 reich , παρισταμένου του Wilfried Weh , η έκδοση προδικα που υπέχει από την εν λόγω οδηγία και τη συνθήκη ΕΚ , το
 στικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 164 της Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) συγκείμενο από τους J. C.
 συνθήκης ΕΚ και πολλών διατάξεων της συμβάσεως για την Moitinho de Almeida , πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann,
 προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των Οεμε D. A. O. Edward, J. -P. Puissochet και M. Wathelet (εισηγητή),
 λιωδών ελευθεριών, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) συγκεί δικαστές, γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro, γραμματέας:
 μενο από τους J. C. Moitinho de Almeida ( εισηγητή), πρόεδρο H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 τμήματος, C. Gulmann , D. A. O. Edward , J. -P. Puissochet και 29 Μαΐου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 P. Jann , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. La Pergola,
 γραμματέας: H. A. Rühl , κύριος υπάλληλος διοικήσεως,
 εξέδωσε, στις 29 Μαΐου 1997, απόφαση με το ακόλουθο I , απορρίπτει την προσφυγή·
 διατακτικό :
 2, καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο προδικαστικώς, δεν μπορεί
 να παράσχει τα αναγκαία στοιχεία ερμηνείας για την εκτίμη (') ΕΕ αριθ . C 286 της 28 . 10. 1995 .
 ση, εκ μέρους του εθνικού δικαστηρίου, της συμφωνίας μιας (2 ) ΕΕ αριθ . L 210 της 7 . 8 . 1985 , σ. 29 .
 εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως με τα θεμελιώδη δικαιώμα
 τα τον σεβασμό των οποίων διασφαλίζει, όπως αυτά απορ
 ρέουν ειδικότερα από τη σύμβαση για την προάσπιση των


text:
 19.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/25
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Σεπτεμβρίου 2015 — Pérez Gutiérrez κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-168/14) (1)
 ((Εξωσυμβατική ευθύνη - Δημόσια υγεία - Οδηγία 2001/37/ΕΚ - Παραγωγή, παρουσίαση και πώληση των προϊόντων καπνού - Έγχρωμες φωτογραφίες οι οποίες προτάθηκαν από την Επιτροπή ως προειδοποιήσεις για την υγεία στις συσκευασίες προϊόντων καπνού - Απόφαση 2003/641/ΕΚ - Χρήση άνευ συγκαταθέσεως της εικόνας θανόντος προσώπου - Προσωπική ζημία της χήρας του θανόντος))
 (2015/C 346/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Ana Pérez Gutiérrez (Mataró, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. Soler Puebla, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Baquero Cruz και C. Cattabriga)
 Αντικείμενο
 Αγωγή αποζημιώσεως με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας που φέρεται ότι υπέστη η ενάγουσα κατόπιν της χρήσεως άνευ της συγκαταθέσεώς της εικόνας του θανόντος συζύγου της μεταξύ των φωτογραφιών που πρότεινε η Επιτροπή για τις προειδοποιήσεις για την υγεία που πρέπει να περιέχουν τα προϊόντα καπνού, κατά το άρθρο 5, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2001/37 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2001 (ΕΕ L 194, σ. 26) και της αποφάσεως 2003/641/ΕΚ της Επιτροπής, της 5ης Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με τη χρήση έγχρωμων φωτογραφιών ή άλλων εικονογραφήσεων ως προειδοποιήσεων για την υγεία στις συσκευασίες προϊόντων καπνού (EE L 226, σ. 24), και, αφετέρου, την απόσυρση της εικόνας του θανόντος συζύγου της και την απαγόρευση της χρήσεώς της στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ana Pérez στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 135 της 5.5.2014.


text:
 7.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 11ης Δεκεμβρίου 2008 [αιτήσεις του Tribunal d'instance du VIIèeme arrondissement de Paris (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Kip Europe SA, Kip (UK) Ltd, Caretrex Logistiek BV, Utax GmbH (C-362/07), Hewlett Packard International SARL (C-363/07) κατά Administration des douanes — Direction Générale des douanes et droits indirects
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-362/07 και C-363/07) (1)
 (Κοινό Δασμολόγιο - Συνδυασμένη Ονοματολογία - Δασμολογική κατάταξη - Πολυλειτουργικές συσκευές - Συσκευές που αποτελούνται από τον συνδυασμό εκτυπωτή λέιζερ και ψηφιακού σαρωτή με επιπλέον δυνατότητα φωτοαντιγραφής - Κλάση 8471 - Κλάση 9009)
 (2009/C 32/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal d'instance du VIIèeme arrondissement de Paris
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Kip Europe SA, Kip (UK) Ltd, Caretrex Logistiek BV, Utax GmbH (C-362/07), Hewlett Packard International SARL (C-363/07)
 κατά
 Administration des douanes — Direction Générale des douaneset droits indirects
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal d'instance [Μονομελές Πρωτοδικείο] του 7ου Διαμερίσματος του Παρισιού (Γαλλία) — Ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη Δασμολογική και Στατιστική Ονοματολογία και το Κοινό Δασμολόγιο (ΕΕ L 256, σ. 1), όπως εφαρμόζεται στα πραγματικά περιστατικά της κύριας διαφοράς, και κύρος του κανονισμού (ΕΚ) 400/2006, της 8ης Μαρτίου 2006, για την κατάταξη εμπορευμάτων στη Συνδυασμένη Ονοματολογία (ΣΟ) (ΕΕ L 70, σ. 9) — Πολυμηχάνημα που αποτελείται από τον συνδυασμό εκτυπωτή λέιζερ, σαρωτή και ηλεκτρονικού υπολογιστή — Κατάταξη στη δασμολογική διάκριση 8471 60 40 (Αυτόματα μηχανήματα επεξεργασίας πληροφοριών) βάσει του γενικού κανόνα 3β ερμηνείας της ΣΟ (λειτουργία εκτύπωσης που προσδίδει στο μηχάνημα τον «ουσιώδη χαρακτήρα» του) ή στη διάκριση 9009 12 00 (Φωτοτυπικά μηχανήματα) κατ' εφαρμογή της σημείωσης 5 Ε του κεφαλαίου 84 της ΣΟ (μηχάνημα που επιτελεί αυτόνομα ιδιαίτερη λειτουργία –φωτοαντιγραφή– διαφορετική από την επεξεργασία πληροφοριών);
 Διατακτικό
 1)
 Η σημείωση 5 Ε του κεφαλαίου 84 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας που αποτελεί το παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το Κοινό Δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 1719/2005 της Επιτροπής, της 27ης Οκτωβρίου 2005, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι «ειδική λειτουργία διαφορετική από την επεξεργασία πληροφοριών» επιτελούν μόνον οι συσκευές που φέρουν ενσωματωμένη ή λειτουργούν σε συνδυασμό με αυτόματη μηχανή επεξεργασίας πληροφοριών και των οποίων η λειτουργία δεν εμπίπτει στην επεξεργασία πληροφοριών.
 2)
 Αν η λειτουργία φωτοαντιγραφής των επίμαχων στην κύρια δίκη συσκευών είναι δευτερεύουσα σε σχέση με τις λειτουργίες εκτύπωσης και ψηφιακής ηλεκτρονικής σάρωσης, οι συσκευές αυτές πρέπει να θεωρηθούν ως μονάδες αυτόματων μηχανών επεξεργασίας πληροφοριών κατά την έννοια της σημείωσης 5 Β του κεφαλαίου 84 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας που αποτελεί το παράρτημα Ι του κανονισμού 2658/87, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό 1719/2005, μονάδες οι οποίες, αν ληφθούν υπόψη αυτοτελώς, εμπίπτουν στην κλάση 8471 της ονοματολογίας αυτής, δυνάμει της σημειώσεως 5 Γ του εν λόγω κεφαλαίου. Σε παρόμοια περίπτωση, η οικεία διάκριση καθορίζεται δυνάμει της σημειώσεως 3 του τμήματος XVI της εν λόγω ονοματολογίας. Αντιθέτως, αν η λειτουργία φωτοαντιγραφής είναι ισοδύναμη προς τις λοιπές δύο λειτουργίες, οι συσκευές αυτές πρέπει να καταταγούν, δυνάμει του σημείο 3, στοιχείο β', των γενικών κανόνων για την ερμηνεία της ίδιας ονοματολογίας, στη διάκριση που αντιστοιχεί στη λειτουργία που προσδίδει στις εν λόγω συσκευές τον ουσιώδη χαρακτήρα τους. Αν είναι αδύνατος ο καθορισμός αυτός, οι συσκευές αυτές πρέπει να καταταγούν στην κλάση 9009 δυνάμει του σημείου 3, στοιχείο γ', των εν λόγω γενικών κανόνων.
 3)
 Η εξέταση των πέμπτων ερωτημάτων δεν κατέληξε στον εντοπισμό στοιχείων δυνάμενων να επηρεάσουν το κύρος του σημείου 4 του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΚ) 400/2006 της Επιτροπής, της 8ης Μαρτίου 2006, για την κατάταξη εμπορευμάτων στη Συνδυασμένη Ονοματολογία.
 (1) ΕΕ C 269 της 10.11.2007.


text:
Αριθ. C 31 / 10 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων 31 . 1 . 97
 III
 (Πληροφορίες)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΓΕΝΙΚΩΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΩΝ
 (97/C 31 /06)
 Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων m® τεύχος C 31 A της 31ης Ιανουαρίου 1997 τους ακόλουθους γενικούς διαγω
 νισμούς :
 Έκδοση στη φινλανδική γλώσσα
 CJ/LA/21 (γλωσσομαθείς νομικοί φινλανδικής γλώσσας)
 Έκδοση στη σουηδική γλώσσα
 CJ/LA/22 (γλωσσομαθείς νομικοί σουηδικής γλώσσας)
 Για να προμηθευτείτε αυτή την Επίσημη Εφημερίδα, απευθυνθείτε στο τμήμα προσωπικού του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, L-2925 Λουξεμβούργο.
 Ως τελευταία ημερομηνία υποβολής αιτήσεων συμμετοχής ορίζεται η 3η Μαρτίου 1997.


text:
 4.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/30
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2009 — Πορτογαλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-33/09)
 (2009/C 82/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes και J. A. de Oliveira)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 Κυρίως, να ακυρώσει την απόφαση C(2008) 7419, της 25ης Νοεμβρίου 2008, με την οποία η Επιτροπή απαίτησε από την Πορτογαλική Δημοκρατία να καταβάλει τη χρηματική ποινή που της επέβαλε η απόφαση του Δικαστηρίου, στην υπόθεση C-70/06, αρχομένη από τις 10 Ιανουαρίου 2008·
 —
 Επικουρικώς, να ακυρώσει την εν λόγω απόφαση κατά το μέρος που τα αποτελέσματά της εκτείνονται πέραν της 29ης Ιανουαρίου 2008·
 —
 Να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο σύνολο των δικαστικών εξόδων ή, σε περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο περιοριζόταν στο να μειώσει το ύψος της χρηματικής ποινής, να υποχρεώσει κάθε διάδικο να φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως, κατά το άρθρο 230 ΕΚ, λόγω παραβάσεως της Συνθήκης ΕΚ ή κανόνων δικαίου εκδοθέντων για την εφαρμογή της Συνθήκης από την Επιτροπή.
 Πράγματι, η Επιτροπή, απαιτώντας από την προσφεύγουσα να καταβάλει την ημερήσια χρηματική ποινή που της είχε επιβάλει το Δικαστήριο στην υπόθεση C-70/06, για την χρονική περίοδο μεταξύ 10 Ιανουαρίου και 17 Ιουλίου 2008, όταν η προσφεύγουσα είχε ήδη συμμορφωθεί πλήρως προς την οδηγία 89/665 (1), παρέβη τη Συνθήκη ΕΚ ή κανόνες δικαίου εκδοθέντες προς εφαρμογή αυτής.
 Όταν το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του της 10ης Ιανουαρίου 2008, στην υπόθεση C-70/06, με την οποία υποχρεώνει την προσφεύγουσα να καταβάλει χρηματική ποινή ανά ημέρα καθυστερήσεως στη λήψη των αναγκαίων μέτρων για τη συμμόρφωση με την απόφαση του Δικαστηρίου της 14ης Οκτωβρίου 2004, C-275/03, Επιτροπή κατά Πορτογαλίας, από της δημοσιεύσεως της παρούσας απόφασης μέχρις εκτελέσεως της εν λόγω αποφάσεως, μέτρων που συνίσταντο στην ανάκληση του νομοδιατάγματος 48051, της 21ης Νοεμβρίου 1967, το οποίο εξαρτά την ικανοποίηση των ζημιωθέντων λόγω παραβάσεως του κοινοτικού δικαίου περί συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων ή των εκδοθέντων προς εφαρμογή του εθνικών διατάξεων από την απόδειξη της συνδρομής αμελείας ή δόλου, η Πορτογαλική Δημοκρατία είχε ήδη κυρώσει το νόμο 67/2007, με τον οποίο ανακαλεί το προαναφερθέν νομοδιάταγμα και θεσπίζει νέο καθεστώς εξωσυμβατικής αστικής ευθύνης του Δημοσίου και των λοιπών δημοσίων φορέων, και τον είχε δημοσιεύσει στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, σειρά 1η, τεύχος 251, στις 31 Δεκεμβρίου 2007. Ο νόμος αυτός ετέθη σε ισχύ 30 ημέρες από τη δημοσίευσή του, ήτοι στις 30 Ιανουαρίου 2008.
 Στις 4 Ιανουαρίου 2008, η προσφεύγουσα ενημέρωσε περί αυτού το Δικαστήριο και ζήτησε να συναφθεί αντίγραφο του εν λόγω νόμου στη δικογραφία της υποθέσεως C-70/06. Λόγω όμως του προχωρημένου σταδίου της δίκης, το Δικαστήριο δεν μπόρεσε να λάβει υπόψη του το γεγονός αυτό και εξέδωσε την απόφασή του, στις 10 Ιανουαρίου 2008.
 Κατά συνέπεια, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι το αίτημα πληρωμής χρηματικής ποινής μπορεί να καταλάβει μόνο την περίοδο μέχρι τις 9 Ιανουαρίου 2008 ή, στην χειρότερη περίπτωση, επειδή ο χρόνος ενάρξεως ισχύος του νόμου 67/2007 δεν συμπίπτει με τον χρόνο δημοσιεύσεώς του, μέχρι τις 29 Ιανουαρίου 2008. Επομένως, το αίτημα της Επιτροπής είναι όλως αβάσιμο κατά το μέτρο που αφορά τον μετά την ημερομηνία αυτή χρόνο.
 (1) Οδηγία 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων (ΕΕ 1989, L 395, σ. 33).


text:
 16.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 11/41
 Προσφυγή-αγωγή της 30ής Οκτωβρίου 2009 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-91/09)
 2010/C 11/79
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του προσφεύγοντος-ενάγοντος περί αποκαταστάσεως της ζημίας που αυτός υπέστη εξαιτίας ενός εγγράφου με το οποίο η Επιτροπή ζήτησε από έναν ιατρό να προβεί σε ιατρική επίσκεψη ελέγχου, προκειμένου να εκτιμηθεί αν ο προσφεύγων-ενάγων ήταν πράγματι ικανός προς εργασία.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να αναγνωρίσει ότι είναι ανυπόστατη, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, ή, επικουρικώς, ότι είναι ακυρωτέα η απόφαση, η οποία κατ’ ουσίαν διατυπώθηκε σιωπηρώς και με την οποία απορρίφθηκε, εκ μέρους της Επιτροπής, το αίτημα το οποίο υποβλήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2008·
 —
 εφόσον παρίσταται ανάγκη, να κρίνει ανυπόστατη, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, ή, επικουρικώς, να ακυρώσει την πράξη, υπό οποιαδήποτε μορφή αυτή έχει διατυπωθεί, περί απορρίψεως, εκ μέρους της Επιτροπής, της διοικητικής ενστάσεως κατά της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε το υποβληθέν στις 9 Σεπτεμβρίου 2008 αίτημα, διοικητικής ενστάσεως η οποία υποβλήθηκε στις 16 Μαρτίου 2009·
 —
 εφόσον παρίσταται ανάγκη, να κρίνει ανυπόστατο, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, ή, επικουρικώς, να ακυρώσει το υπηρεσιακό σημείωμα αριθ. ADMINB2/MB/ks/D(09) 16 349 της 30ής Ιουνίου 2009·
 —
 εφόσον παρίσταται ανάγκη, να αναγνωρίσει ότι είναι υποστατό το περιστατικό ότι ένας υπάλληλος της Επιτροπής: α) απέστειλε ή ενήργησε ώστε να αποσταλεί το υπηρεσιακό σημείωμα της 9ης Δεκεμβρίου 2003 με αντικείμενο «Επίσκεψη ιατρικού ελέγχου στο Tricase (Le)» στον διευθυντή της A.S.L. Le2 — Maglie (υγειονομικής υπηρεσίας)· β) ζήτησε από αυτόν τον διευθυντή να υποβάλει τον προσφεύγοντα-ενάγοντα σε επίσκεψη ιατρικού ελέγχου· γ) τον ενημέρωσε ότι, λόγω παρατεταμένης ασθένειας (άνω των 365 ημερών), στις 14 Φεβρουαρίου 2003 κινήθηκε διαδικασία εις βάρος του προσφεύγοντος-ενάγοντος (επιτροπή αναπηρίας) προκειμένου να εκτιμηθεί αν ο προσφεύγων-ενάγων ήταν ικανός προς εργασία ή όχι ·δ) του γνωστοποίησε τις απολύτως αβάσιμες απόψεις του ότι ο προσφεύγων-ενάγων «έθεσε σε λειτουργία πολυάριθμες εκδηλώσεις παρελκυστικής τακτικής προκειμένου να καθυστερήσει τη σύγκληση της επιτροπής αναπηρίας οι οποίες, στο σύνολό τους, αποδοκιμάστηκαν από την αρμόδια υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καθόσον ήσαν αβάσιμες»· ε) τον ενημέρωσε σχετικά με το γεγονός ότι ο προσφεύγων-ενάγων «κλήθηκε να παρουσιαστεί για ιατρική εξέταση στις Βρυξέλλες, η οποία επρόκειτο να διεξαχθεί τη Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2003»· στ) του γνωστοποίησε το όνομα του προσώπου που ορίσθηκε για να εκπροσωπήσει το θεσμικό όργανο στο πλαίσιο της επιτροπής αναπηρίας· ζ) τον ενημέρωσε ότι, έως τις 9 Δεκεμβρίου 2003, «κανένα ιατρικό πιστοποιητικό δεν απεστάλη, με τηλεομοιοτυπία, στην ιατρική υπηρεσία της Επιτροπής»· η) του γνωστοποίησε την απολύτως αβάσιμη άποψή του ότι ο προσφεύγων-ενάγων όφειλε να αποστείλει, με τηλεομοιοτυπία, ιατρικό πιστοποιητικό στην ιατρική υπηρεσία της Επιτροπής προκειμένου να δικαιολογήσει την απουσία του από τον ιατρικό έλεγχο που έπρεπε να είχε πραγματοποιηθεί στις Βρυξέλλες στις 8 Δεκεμβρίου 2003· ι) επισύναψε στο υπηρεσιακό σημείωμα της 9ης Δεκεμβρίου 2003 δύο έγγραφα, εκ των οποίων το πρώτο ήταν σχετικό με την προβαλλομένη παραπομπή της αφορώσας τον προσφεύγοντα-ενάγοντα υποθέσεως στην επιτροπή αναπηρίας και το δεύτερο αφορούσε πρόσκληση προς τον προσφεύγοντα-ενάγοντα για τον ιατρικό έλεγχο·
 —
 εφόσον παρίσταται ανάγκη, να εξακριβώσει και να αναγνωρίσει τον παράνομο χαρακτήρα καθενός από τα γενεσιουργά της επίμαχης ζημίας περιστατικά και, κατά μείζονα λόγο, τον παράνομο χαρακτήρα αυτών στο σύνολό τους·
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα, προς αποκατάσταση της επίμαχης ζημίας, το ποσό των 300 000 ευρώ ή οποιοδήποτε μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό ορίσει το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης κατά δίκαιη κρίση·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα, από την ημέρα που έπεται εκείνης κατά την οποία το αίτημα της 9ης Σεπτεμβρίου 2008 περιήλθε στην Επιτροπή και μέχρι της οριστικής καταβολής του ποσού των 300 000 ευρώ, τόκους επί του τελευταίου αυτού ποσού, με επιτόκιο 10 % ετησίως και με ετήσια κεφαλαιοποίηση·
 —
 να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στο σύνολο των σχετικών με την υπό κρίση προσφυγή-αγωγή δικαστικών εξόδων.


text:
 30.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 398/68
 Προσφυγή της 24ης Σεπτεμβρίου 2015 — Morgese κ.λπ. κατά ΓΕΕΑ — All Star
 (Υπόθεση T-568/15)
 (2015/C 398/82)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Giuseppe Morgese (Barletta, Ιταλία), Pasquale Morgese (Barletta, Ιταλία), Felice D’Onofrio (Barletta, Ιταλία) (εκπρόσωπος: D. Russo, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: All Star CV (Hilversum, Κάτω Χώρες)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούντες: Οι προσφεύγοντες
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «2 STAR 2S» — Υπ’ αριθ. 10 161 065 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 1ης Ιουλίου 2015 στην υπόθεση R 1906/2014-5
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση και τη διάταξη του τμήματος·
 —
 να τους επιδικαστούν τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας και της διαδικασίας ενώπιον του πέμπτου τμήματος προσφυγών, καθώς και κάθε άλλη αποκατάσταση ή διάταξη κριθεί κατάλληλη από το Γενικό Δικαστήριο.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Η προσβαλλόμενη απόφαση κατέληξε σε εσφαλμένο συμπέρασμα ως προς τη φύση των σημάτων και τα στοιχεία τους τα οποία θα μπορούσαν να επηρεάσουν σημαντικά το ενδιαφερόμενο κοινό.


text:
 14.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 21ης Ιανουαρίου 2016 [αίτηση του Markkinaoikeus (Φινλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Viiniverla Oy κατά Sosiaali- ja terveysalan lupa- ja valvontavirasto
 (Υπόθεση C-75/15) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Προστασία γεωγραφικών ενδείξεων οινοπνευματωδών ποτών - Κανονισμός (EK) 110/2008 - Άρθρο 16, στοιχείο β' - Υπαινιγμός - Απόσταγμα μηλίτη που παράγεται στη Φινλανδία και διατίθεται στο εμπόριο υπό την ονομασία «Verlados» - Προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη «Calvados»])
 (2016/C 098/20)
 Langue de procédure: le finnois
 Αιτούν δικαστήριο
 Markkinaoikeus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Viiniverla Oy
 κατά
 Sosiaali- ja terveysalan lupa- ja valvontavirasto
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 16, στοιχείο β', του κανονισμού (EK) 110/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008 σχετικά με τον ορισμό, την περιγραφή, την παρουσίαση, την επισήμανση και την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων των αλκοολούχων ποτών και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1576/89 του Συμβουλίου, έχει την έννοια ότι, προκειμένου να προσδιοριστεί αν υφίσταται «υπαινιγμός» υπό την έννοια της διατάξεως αυτής, εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να λάβει ως βάση αναφοράς την αντίληψη του μέσου καταναλωτή που έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος, η δε τελευταία αυτή έννοια πρέπει να νοείται ως αφορώσα τον Ευρωπαίο καταναλωτή και όχι μόνον τον καταναλωτή του κράτους μέλους εντός του οποίου παρασκευάζεται το προϊόν που φέρεται ότι προκαλεί υπαινιγμό της προστατευόμενης γεωγραφικής ενδείξεως.
 2)
 Το άρθρο 16, στοιχείο β', του κανονισμού 110/2008 έχει την έννοια ότι, προς εκτίμηση του αν η ονομασία «Verlados» συνιστά «υπαινιγμό», υπό την έννοια της διατάξεως αυτής, της προστατευόμενης γεωγραφικής ενδείξεως «Calvados», για παρεμφερή προϊόντα, το αιτούν δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη τη φωνητική και οπτική ομοιότητα μεταξύ των ονομασιών αυτών, καθώς και ενδεχόμενα στοιχεία συνηγορούντα υπέρ του ότι η ομοιότητα αυτή δεν είναι τυχαία, ώστε να εξακριβώσει αν ο μέσος Ευρωπαίος καταναλωτής, που έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος, έχοντας προ οφθαλμών την ονομασία του προϊόντος, ανακαλεί στη μνήμη του, ως εικόνα αναφοράς, το εμπόρευμα το οποίο νομίμως φέρει την προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη.
 3)
 Το άρθρο 16, στοιχείο β', του κανονισμού 110/2008 έχει την έννοια ότι η χαρακτηριζόμενη ως «υπαινιγμός», υπό την έννοια της διατάξεως αυτής, χρησιμοποίηση γεωγραφικής ενδείξεως περί της οποίας γίνεται λόγος στο παράρτημα III του κανονισμού αυτού δεν μπορεί να επιτρέπεται ακόμα και αν δεν υφίσταται κανένας κίνδυνος συγχύσεως.
 (1) ΕΕ C 138 της 27.4.2015.


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/9
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 12ης Ιανουαρίου 2006
 στην υπόθεση C-69/05: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 - Κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας - Υποβολή των ετήσιων εκθέσεων για τα έτη 2000 και 2001 - Κατευθυντήριες γραμμές για την εξέταση των κρατικών ενισχύσεων)
 (2006/C 60/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-69/05, με αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, ασκηθείσα στις 11 Φεβρουαρίου 2005, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: F. Clotuche-Duvieusart και A. Stobiecka-Kuik) κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (εκπρόσωπος: S. Schreiner), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από την R. Silva de Lapuerta, προεδρεύουσα του πέμπτου τμήματος, τον Γ. Αρέστη (εισηγητή), και τον J. Klučka, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 12 Ιανουαρίου 2006 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να κοινοποιήσει πριν την 1η Ιουλίου 2001 και το αργότερο πριν την 30ή Ιουνίου 2002 τις ετήσιες εκθέσεις για όλα τα καθεστώτα κρατικών ενισχύσεων που ίσχυαν στον τομέα της γεωργίας κατά τα έτη 2000 και 2001, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 88, παράγραφος 1, ΕΚ και 21 του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου [88 ΕΚ], όπως τέθηκε Συμβούλιο εφαρμογή με την ανακοίνωση της Επιτροπής που φέρει τον τίτλο «Κοινοτικές κατευθυντήρες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας», η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 1ης Φεβρουαρίου 2000.
 2.
 Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 106 της 30.4.2005.


text:
 18.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 49/33
 Προσφυγή της 5ης Ιανουαρίου 2012 — Godrej Industries και VVF κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-6/12)
 2012/C 49/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Godrej Industries Ltd (Βομβάη, Ινδία) και VVF Ltd (Βομβάη) (εκπρόσωπος: ο δικηγόρος B. Servais)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1138/2011 του Συμβουλίου, της 8ης Νοεμβρίου 2011, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Μαλαισίας (ΕΕ L 293, σ. 1), καθόσον αφορά τις προσφεύγουσες,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους ακύρωσης.
 1)
 Πρώτος λόγος: Το Συμβούλιο παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 10 (και ειδικότερα το στοιχείο ι' της παραγράφου αυτής) του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1), ερμηνευόμενο σύμφωνα με τα άρθρα 2.4 και 2.4.1 της Συμφωνίας του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου περί εφαρμογής του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου του 1994,
 —
 καθόσον δεν ενέκρινε την προσαρμογή που ζήτησαν οι προσφεύγουσες, λόγω της μεταβολής των νομισματικών ισοτιμιών, για τις πωλήσεις σε ευρώ που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ Ιανουαρίου και Ιουνίου 2010, με δεδομένη τη συνεχή ανατίμηση της ινδικής ρουπίας έναντι του ευρώ για μεγάλο μέρος της περιόδου που κάλυψε η έρευνα.
 2)
 Δεύτερος λόγος: Το Συμβούλιο παρέβη το άρθρο 3 (και ειδικότερα τις παραγράφους 2, 6 και 7 του άρθρου αυτού) του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, και το άρθρο 9, παράγραφος 4, του κανονισμού αυτού,
 —
 καθόσον δεν εξαίρεσε τις πωλήσεις του οικείου προϊόντος στον κλάδο παραγωγής της Ένωσης, όταν υπολόγισε τα περιθώρια ζημίας και ανέλυσε τη ζημία και την αιτιώδη συνάφεια.
 3)
 Τρίτος λόγος: Το Συμβούλιο παρέβη τα άρθρα 1, παράγραφος 1, και 2, παράγραφος 10, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, ερμηνευόμενα σύμφωνα με τις εφαρμοστέες διατάξεις της Συμφωνίας του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου περί εφαρμογής του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου του 1994, και ειδικότερα το άρθρο 9, παράγραφος 1, της συμφωνίας αυτής, και παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας και τις αρχές της λογικής,
 —
 καθόσον δεν εξαίρεσε τις πωλήσεις του οικείου προϊόντος στον κλάδο παραγωγής της Ένωσης, όταν υπολόγισε τα περιθώρια ντάμπινγκ.
 (1) ΕΕ L 343, σ. 51.


text:
 21.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/26
 Προσφυγή της 22ας Μαΐου 2012 — Micrus Endovascular κατά ΓΕΕΑ — Laboratorios Delta (DELTA)
 (Υπόθεση T-218/12)
 2012/C 217/55
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Micrus Endovascular LLC (Wilmington, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: B. Brandreth, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Laboratorios Delta Lda (Queluz, Πορτογαλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 6ης Μαρτίου 2012 στην υπόθεση R 244/2011-2· και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών και ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «DELTA», για προϊόντα της κλάσεως 10 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 6655906
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο υπ’ αριθμ. 131374 διεθνές εικονιστικό σήμα «DELTA PORTUGAL», για προϊόντα της κλάσεως 5· καταχωρισμένο υπ. αριθμ. 140578 πορτογαλικό εικονιστικό σήμα «DELTA PORTUGAL», για προϊόντα της κλάσεως 5· καταχωρισμένη εμπορική επωνυμία υπ’ αριθμ. 23113 «LABORATORIOS DELTA»
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/69
 Προσφυγή της 24ης Αυγούστου 2009 — Fédération Internationale des Logis κατά ΓΕΕΑ (Κυρτό τετράγωνο καστανού χρώματος)
 (Υπόθεση T-329/09)
 2009/C 267/126
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fédération Internationale des Logis (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: C. Champagner Katz, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Ιουνίου 2009 στην υπόθεση R 0202/2009-1 και να επιτρέψει την καταχώριση του ζητουμένου σήματος·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Σήμα που απεικονίζει κυρτό τετράγωνο καστανού χρώματος για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 18, 24, 43 και 44 (αίτηση αριθ. 6468722)
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β′, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009, καθόσον η απεικόνιση τετραγώνου με κυρτές πλευρές σε ιδιαίτερο και ειδικό καστανό χρώμα έχει διακριτική λειτουργία σε σχέση με τα προϊόντα και τις υπηρεσίες για τις οποίες ζητείται η καταχώριση, στο μέτρο που τα στοιχεία αυτά προσδίδουν ιδιαίτερη όψη στο σήμα για τα εν λόγω προϊόντα και υπηρεσίες.


text:
 11.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Ιουλίου 2017 [αίτηση του Audiencia Provincial de Alicante (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ornua Co-operative Limited, πρώην The Irish Dairy Board Co-operative Limited κατά Tindale & Stanton Ltd España, SL
 (Υπόθεση C-93/16) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Διανοητική ιδιοκτησία - Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Ενιαίος χαρακτήρας - Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 - Άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ' - Ομοιόμορφη προστασία του δικαιώματος που παρέχει το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τους κινδύνους σύγχυσης και από προσβολές της φήμης - Ειρηνική συνύπαρξη του σήματος αυτού με εθνικό σήμα χρησιμοποιούμενο από τρίτον σε τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Απουσία ειρηνικής συνύπαρξης αλλού στην Ένωση - Αντίληψη του μέσου καταναλωτή - Διαφορετικές αντιλήψεις που ενδέχεται να επικρατούν σε διαφορετικά τμήματα της Ένωσης])
 (2017/C 300/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Audiencia Provincial de Alicante
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ornua Co-operative Limited, πρώην The Irish Dairy Board Co-operative Limited
 κατά
 Tindale & Stanton Ltd España, SL
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το σήμα της [Ευρωπαϊκής Ένωσης], έχει την έννοια ότι από το γεγονός ότι ένα σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ένα εθνικό σήμα συνυπάρχουν ειρηνικά σε τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν δύναται να συναχθεί ότι σε άλλο τμήμα της Ένωσης, όπου δεν παρατηρείται τέτοια ειρηνική συνύπαρξη του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του πανομοιότυπου προς το εν λόγω εθνικό σήμα σημείου, δεν υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης μεταξύ του εν λόγω σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του σημείου αυτού.
 2)
 Το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 έχει την έννοια ότι τα στοιχεία τα οποία είναι κρίσιμα, κατά τη γνώμη του δικαστηρίου σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επιλαμβάνεται αγωγής για παραποίηση/απομίμηση σήματος, για την εκτίμηση του ζητήματος αν ο δικαιούχος σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει εξουσία να απαγορεύσει τη χρήση σημείου σε τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο δεν αφορά η εν λόγω αγωγή μπορούν να ληφθούν υπόψη από το δικαστήριο αυτό προς εκτίμηση του αν ο δικαιούχος έχει εξουσία να απαγορεύσει τη χρήση του εν λόγω σημείου στο τμήμα της Ένωσης το οποίο αφορά η ως άνω αγωγή, υπό τον όρο ότι οι συνθήκες της αγοράς και οι κοινωνικοπολιτιστικές περιστάσεις δεν διαφέρουν σημαντικά από το ένα εκ των εν λόγω τμημάτων της Ένωσης στο άλλο.
 3)
 Το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009 έχει την έννοια ότι από το γεγονός ότι ένα σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο χαίρει φήμης και ένα σημείο συνυπάρχουν ειρηνικά σε τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν δύναται να συναχθεί ότι σε άλλο τμήμα της Ένωσης, όπου δεν παρατηρείται τέτοια ειρηνική συνύπαρξη, υπάρχει εύλογη αιτία που καθιστά θεμιτή τη χρήση του εν λόγω σημείου.
 (1) ΕΕ C 156 της 02.05.2016.


text:
 19.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/31
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Ιταλία) στις 2 Απριλίου 2010 — Sandra Castronovo κατά Ministero dell’Interno
 (Υπόθεση C-169/10)
 (2010/C 161/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Sandra Castronovo
 Καθού: Ministero dell’Interno
 Προδικαστικό ερώτημα
 Υποβάλλεται ερώτημα επί του σύμφωνου ή μη χαρακτήρα με τα άρθρα 43 και 49 ΕΚ της εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως, η οποία εισήχθη εν μέρει με το διάταγμα Bersani (νομοθετικό διάταγμα 223 της 4.7.2006, εν συνεχεία του νόμου 248 της 4.8.2006) και εγκαθιδρύει «εθνικό σύστημα το οποίο [...] μεταξύ άλλων:
 α)
 σκοπεί εν γένει στην προστασία των αναδόχων συμβάσεων παραχωρήσεως των οποίων η ανάθεση έλαβε χώρα σε προγενέστερο χρόνο, κατόπιν διαδικασίας από την οποία είχε παρανόμως αποκλεισθεί μέρος των επιχειρηματιών·
 β)
 περιλαμβάνει διατάξεις που εγγυώνται εκ των πραγμάτων τη διατήρηση κεκτημένων δικαιωμάτων εμπορικής φύσεως (όπως η επιβαλλόμενη στους νέους παραχωρησιούχους υποχρέωση να εγκαταστήσουν τα σημεία παροχής των υπηρεσιών τους πέραν ελάχιστης οριζόμενης αποστάσεως από τα ήδη λειτουργούντα πρακτορεία)·
 γ)
 προβλέπει την έκπτωση του παραχωρησιούχου στην περίπτωση κατά την οποία ο αυτός επιδίδεται, άμεσα ή έμμεσα, σε διασυνοριακές δραστηριότητες σχετικές με παίγνια εξομοιούμενα με εκείνα που αποτελούν αντικείμενο της παραχωρήσεως».


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/49
 Προσφυγή της 25ης Ιουνίου 2010 — Unilever España και Unilever κατά ΓΕΕΑ — Med Trans Γ. Πούλιας — Σ. Μπρακατσέλος (MED FRIGO S.A.)
 (Υπόθεση T-287/10)
 ()
 2010/C 234/88
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Unilever España S.A. και Unilever N.V. (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: C. Prat, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών:«Med Trans» Γ. Πούλιας-Σ. Μπρακατσέλος A.E. (Πάτρα, Ελλάδα)
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 20ής Απριλίου 2010 στην υπόθεση R 1025/2009-2,
 —
 να διατάξει το τμήμα ανακοπών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) να συνεχίσει την εξέταση των αποδεικτικών στοιχείων, αξιολογώντας τη δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του άρθρου 8, παράγραφος 4 και του άρθρου 8, παράγραφος 5 του Κανονισμού για το κοινοτικό σήμα,
 —
 επικουρικώς, να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να αποφανθεί επί της ουσίας της υποθέσεως,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «MED FRIGO S.A.» για προϊόντα και υπηρεσίες της κλάσεως 39.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Οι προσφεύγουσες.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Η υπ’ αριθ. 112534 καταχώριση στην Ισπανία του λεκτικού σήματος «FRIGO», για προϊόντα της κλάσεως 30, η υπ’ αριθ. 123204 καταχώριση στην Ισπανία του εικονιστικού σήματος «Frigo», για προϊόντα της κλάσεως 30, η υπ’ αριθ. 434378 καταχώριση στην Ισπανία του εικονιστικού σήματος «Frigo», για προϊόντα της κλάσεως 30, η υπ’ αριθ. 767539 καταχώριση στην Ισπανία του εικονιστικού σήματος «Frigo», για προϊόντα της κλάσεως 30, η υπ’ αριθ. 2148274 καταχώριση στην Ισπανία του εικονιστικού σήματος «Frigo», για προϊόντα της κλάσεως 30, η υπ’ αριθ. 60893 καταχώριση στην Ισπανία του λεκτικού σήματος «FRIGO S.A.», για «εμπορική επωνυμία για την παρασκευή και την παραγωγή παγωτών και γαλακτοκομικών προϊόντων».
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 19, παράγραφος 2, στοιχείο α', σημείο ii, του Κανονισμού της Επιτροπής (ΕΚ) 2868/95, καθότι το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι οι προσφεύγουσες δεν προσκόμισαν τα απαραίτητα αποδεικτικά μέσα προς απόδειξη της ύπαρξης, της ισχύος και της έκτασης της προστασίας του προγενέστερου σήματός τους, στο οποίο βασιζόταν η ανακοπή. Παράβαση του άρθρου 19, παράγραφος 3, σε συνδυασμό με το άρθρο 98, παράγραφος 1, του Κανονισμού της Επιτροπής (ΕΚ) 2868/95, καθότι το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι οι μεταφράσεις που προσκόμισαν οι προσφεύγουσες δεν ήταν αρκούντως σαφείς και καλά διαρθρωμένες.


text:
 21.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 170/1
 (2007/C 170/01)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 ΕΕ C 155 της 7.7.2007
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 140 της 9.6.2007
 ΕΕ C 129 της 9.6.2007
 ΕΕ C 117 της 26.5.2007
 ΕΕ C 96 της 28.4.2007
 ΕΕ C 95 της 28.4.2007
 ΕΕ C 82 της 14.4.2007
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


text:
1 , 6 . 96 1 I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων A QL Ø . C 158/7
 θεί πλήρως προς την οδηγία 91/674/ΕΟΚ (') του Συμβου Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 λίου , της 19ης Δεκεμβρίου 1991 , για τους ετήσιους και κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 3
 τους ενοποιημένους λογαριασμούς των ασφαλιστικών Απριλίου 1996
 επιχειρήσεων, (Υπόθεση C-112/96)
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά (96/C 158/15 )
 έξοδα.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα νη από τον Δημήτριο Γκουλούση , νομικό σύμβουλο της
 Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 Κατά το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο της συνθήκης , για την Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, κτίριο
 ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οδηγίες δεσμεύουν Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των
 κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται. Μέχρι στιγμής η Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 3 Απριλίου 1996 προσφυγή
 Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει λάβει τα κατάλληλα μέτρα για κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 την πλήρη ενσοψάτωση της επίδικης οδηγίας στην ελληνική
 έννομη τάξη ούτε βεβαίως έχει κοινοποιήσει τέτοια μέτρα H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 στην Επιτροπή .
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις
 (') ΕΕ αριθ . L 374 της 31 . 12. 1991 . σ. 7 . υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ , γιατί
 παρέλειψε να θεσπίσει και επικουρικώς να κοινοποιήσει
 στην Επιτροπή εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές,
 κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφω
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων θεί πλήρως προς την οδηγία 92/96/ΕΟΚ (') του Συμβου
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 3 λίου , της 10ης Νοεμβρίου 1992, για το συντονισμό των
 Απριλίου 1996 νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων
 (Υπόθεση C-111/96) που αφορούν την πρωτασφάλιση ζωής και για την
 τροποποίηση των οδηγιών 79/267/ΕΟΚ (2) και 90/619/
 (96/C 158/14 ΕΟΚ (3) (τρίτη οδηγία σχετικά με την ασφάλεια ζωής),
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εκπροσωπούμενη — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά
 από τον Δημήτριο Γκουλούση , νομικό σύμβουλο της Επιτρο έξοδα.
 πής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la
 Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, κτίριο Wagner, Kirch Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 berg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κατά το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο της συνθήκης, για την
 Κοινοτήτων στις 3 Απριλίου 1996, προσφυγή κατά της ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οδηγίες δεσμεύουν
 Ελληνικής Δημοκρατίας . κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται. Μέχρι στιγμής η
 Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει λάβει τα κατάλληλα μέτρα για
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο : την πλήρη ενσωμάτωση της επίδικης οδηγίας στην ελληνική
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, παρέβη τις έννομη τάξη ούτε βεβαίως έχει κοινοποιήσει τέτοια μέτρα
 υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ , γιατί στην Επιτροπή .
 παρέλειψε να θεσπίσει και επικουρικώς να κοινοποιήσει
 .στην Επιτροπή εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, (!) EE αριθ . L 360 ni q 9. 12 . 1992 .
 ( 2 ) EE αριθ . L 63 ri]; 13 . 3 . 1979 .
 κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφω (-1 ) EE αριθ . L 330 της 29 . 11 . 1990.
 θεί πλήρως προς την οδηγία 92/49/ΕΟΚ ( 1 ) του Συμβου
 λίου , της 18ης Ιουνίου 1992, για το συντονισμό των
 νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων
 που αφορούν την πρωτασφάλιση , εκτός της ασφάλειας Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 ζωής, και για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ υπέβαλε στο Δικαστήριο με απόφαση της 8ης Φεβρουαρίου
 ΕΟΚ (2) και 88/357/ΕΟΚ (3) (τρίτη οδηγία για την πρω 1996 το Bundessozialgericht στα πλαίσια της διαφοράς που
 τασφάλιση , εκτός της ασφάλειας ζωής), εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
 1. Manuela Cornez Rodriguez, 2. Gregorio Gomez Rodriguez
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά κατά Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz
 έξοδα.
 (Υπόθεση C-113/96)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα ( 96/C 158/ 16)
 Κατά το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο της συνθήκης, για την Με απόφαση της 8ης Φεβρουάριου 1996, η οποία περιήλθε
 ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οδηγίες δεσμεύουν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται. Μέχρι στιγμής η τήτων στις 5 Απριλίου 1996, το 13° τμήμα του Bundessozial
 Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει λάβει τα κατάλληλα μέτρα για gericht υπέβαλε στο Δικαστήριο στα πλαίσια της διαφοράς
 την πλήρη ενσωμάτωση της επίδικης οδηγίας στην ελληνική που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
 έννομη τάξη ούτε βεβαίως έχει κοινοποιήσει τέτοια μέτρα 1 . Manuela Gomez Rodriguez, 2. Gregorio Gomez Rodriguez
 στην Επιτροπή . xaxa Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz, ta εξής προ
 ( 1 ) EE αριθ . L 228 της 11 . 8 . 1992 .
 δικαστικά ερωτήματα:
 ( 2 ) EE αριθ . L 228 της 16. 8. 1973 . 1 . Έχει το άρθρο 78 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονι
 O EE αριθ . L 172 της 7 . 7 . 1988 . σμού (ΕΟΚ ) αριθ . 1408/71 (') την έννοια ότι o κατά τη
 διάταξη αυτή καθορισμός της εφαρμοστέας νομοθεσίας


text:
26.4.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 101/3
 4) Οσάκις προκύπτει ότι κακώς ο φορέας του τόπου διαμονής ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 αρνήθηκε να χορηγήσει τις παροχές σε είδος που προβλέπει αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Santex SpA και Unità Socio
 το άρθρο 31 του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιή- Sanitaria Locale n. 42 di Pavia, παρισταμένων των: Sca Mölnlycke
 θηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό 2001/83 και SpA, Artsana SpA και Fater SpA, η έκδοση προδικαστικής
 όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 3036/95, και ότι αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 22 της οδηγίας
 ο φορέας του τόπου κατοικίας, αφού ενημερώθηκε για την 93/36/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί
 άρνηση αυτή, δεν συνέβαλε, όπως όφειλε, στη διευκόλυνση συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων
 της ορθής εφαρμογής της διατάξεως αυτής, στον τελευταίο προμηθειών (ΕΕ L 199, σ. 1), και του άρθρου 6, παράγραφος 2, ΕΕ,
 αυτόν φορέα εναπόκειται, με την επιφύλαξη τυχόν ευθύνης το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet,
 του φορέα του τόπου διαμονής, να αποδώσει απευθείας πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen, Β. Σκουρή (εισηγητή),
 στον ασφαλισμένο τις δαπάνες περιθάλψεως στις οποίες F. Macken και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγε-
 υποβλήθηκε, ώστε να εξασφαλιστεί στον ασφαλισμένο λέας: S. Alber, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος
 αυτόν ανάληψη δαπανών σε επίπεδο ισοδύναμο εκείνου διοικήσεως, εξέδωσε στις 27 Φεβρουαρίου 2003, απόφαση με το
 στο οποίο θα είχαν αναληφθεί οι δαπάνες αν οι διατάξεις ακόλουθο διατακτικό:
 του εν λόγω άρθρου είχαν τηρηθεί.
 Η οδηγία 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου
 5) Στην τελευταία αυτή περίπτωση, τα άρθρα 31 και 36 του 1989, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και
 κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιήθηκε και ενημε- διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής των διαδικασιών
 ρώθηκε με τον κανονισμό 2001/83 και όπως τροποποιήθηκε προσφυγής στον τομέα της σύναψης συμβάσεων κρατικών προ-
 με τον κανονισμό 3036/95, και 31 και 93 του κανονισμού μηθειών και δημοσίων έργων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία
 574/72, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον
 κανονισμό 2001/83 και όπως τροποποιήθηκε με τον κανο- συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων
 νισμό 3096/95, δεν επιτρέπουν εθνική ρύθμιση η οποία υπηρεσιών, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, εφόσον
 εξαρτά την απόδοση αυτή από την εκ των υστέρων έγκριση, έχει αποδειχθεί ότι μια αναθέτουσα αρχή, με τη συμπεριφορά
 χορηγούμενη μόνον εφόσον αποδεικνύεται ότι η πάθηση που της, κατέστησε αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερή την άσκηση των
 κατέστησε αναγκαία την παροχή της εν λόγω περιθάλψεως δικαιωμάτων τα οποία χορηγούνται από την κοινοτική έννομη
 εκδηλώθηκε κατά τρόπο αιφνίδιο κατά τη διάρκεια της τάξη σε υπήκοο της Ενώσεως που θίγεται από απόφαση της
 προσωρινής διαμονής, καθιστώντας άμεση την ανάγκη ως άνω αναθέτουσας αρχής, επιβάλλει στα αρμόδια εθνικά
 παροχής της περιθάλψεως. δικαστήρια την υποχρέωση να θεωρούν παραδεκτούς τους νομι-
 κούς ισχυρισμούς που αντλούνται από το ασύμβατο της προκηρύ-
 ξεως διαγωνισμού με το κοινοτικό δίκαιο, οι οποίοι προβάλλονται
 ( 1) ΕΕ C 335 της 25.11.2000. προς στήριξη προσφυγής κατά της εν λόγω αποφάσεως, χρησιμο-
 ποιώντας, ενδεχομένως, την προβλεπόμενη από το εθνικό δίκαιο
 δυνατότητα να μην εφαρμόσουν τους εθνικούς κανόνες περί
 αποσβεστικής προθεσμίας σύμφωνα με τους οποίους, μετά την
 παρέλευση της προθεσμίας για άσκηση προσφυγής κατά της
 προκηρύξεως διαγωνισμού, δεν είναι πλέον δυνατή η επίκληση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ του ασύμβατου της εν λόγω προκηρύξεως με το κοινοτικό δίκαιο.
 (έκτο τμήμα) (1 ) ΕΕ C 36 της 4.11.2000.
 της 27ης Φεβρουαρίου 2003
 στην υπόθεση C-327/00 (αίτηση του Tribunale ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 amministrativo regionale per la Lombardia για την έκδοση
 (πέμπτο τμήμα)
 προδικαστικής αποφάσεως): Santex SpA κατά Unità Socio
 Sanitaria Locale n. 42 di Pavia (1) της 27ης Φεβρουαρίου 2003
 («Οδηγία 93/36/ΕΟΚ — Συμβάσεις δημοσίων προμηθειών στην υπόθεση C-373/00 (αίτηση του Vergabekontrollsenat
 — Οδηγία 89/665/ΕΟΚ — ∆ιαδικασίες προσφυγής στον des LandesWien για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 τομέα των δημοσίων συμβάσεων — Αποσβεστική προ- Adolf Truley GmbH κατά Bestattung Wien GmbH ( 1)
 θεσμία — Αρχή της αποτελεσματικότητας») («Οδηγία 93/36/ΕΟΚ — Συμβάσεις δημοσίων προμηθειών
 — Έννοια της “αναθέτουσας αρχής” — Οργανισμός δημο-
 (2003/C 101/05) σίου δικαίου — Γραφεία τελετών»)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) (2003/C 101/06)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-327/00, με αντικείμενο αίτηση του Tribunale Στην υπόθεση C-373/00, με αντικείμενο αίτηση του
 amministrativo regionale per la Lombardia (Ιταλία) προς το Vergabekontrollsenat des Landes Wien (Αυστρία) προς το
 ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την


text:
 9.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/20
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2016 από την DB Schenker κατά της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ
 (Υπόθεση E-14/11 COSTS)
 (2017/C 73/10)
 Στις 17 Νοεμβρίου 2016 ασκήθηκε προσφυγή κατά της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ ενώπιον του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ από τις Schenker North AB, Schenker Privpak AB και Schenker Privpak AS (εφεξής συλλογικά «DB Schenker»), εκπροσωπούμενες από τον Jon Midthjell, Advokatfirmaet Midthjell AS, Grev Wedels plass 5, NO-0151 Όσλο, Νορβηγία.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο να εκδώσει την ακόλουθη απόφαση:
 1.
 Το συνολικό ποσό των λοιπών δαπανών που θα καταβληθούν από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ στις Schenker North AB, Schenker Privpak AB και Schenker Privpak AS καθορίζεται σε 183 951 ευρώ.
 2.
 Το ποσό αυτό προσαυξάνεται με τόκους υπερημερίας από την ημερομηνία κατά την οποία η παρούσα απόφαση επιδίδεται στους διαδίκους μέχρι την πραγματική ημερομηνία πληρωμής. Το επιτόκιο που θα εφαρμοστεί υπολογίζεται βάσει του επιτοκίου που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησης που ισχύουν την πρώτη ημερολογιακή ημέρα του μηνός λήξης της προθεσμίας, προσαυξημένο κατά τρεισήμισι ποσοστιαίες μονάδες.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 Οι προσφεύγουσες, καλούμενες συλλογικά «DB Schenker», ασκούν δραστηριότητες χερσαίων, θαλάσσιων και σιδηροδρομικών μεταφορών στη Νορβηγία, Σουηδία και Δανία. Η DB Schenker ήταν η προσφεύγουσα στην υπόθεση E-14/11 κατά της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ ενώπιον του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ.
 —
 Το άρθρο 70 παράγραφος 1 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ αναφέρει:
 «Αν γεννηθεί αμφισβήτηση σχετικά με τα έξοδα που μπορούν να αναζητηθούν, το Δικαστήριο αποφαίνεται με διάταξη κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου διαδίκου και αφού ο αντίδικος υποβάλει τις παρατηρήσεις του.».
 —
 Με την απόφασή του στην υπόθεση E-14/11, το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ διέταξε την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ να καταβάλει τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.


text:
2.5.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 137/7
 isakijotä dijaiäot pot rtmgäuhg lesantä sxm leqxäm koäcx lg Verwaltungsgerichtshof (Bieämmg) tpeäbake rso Dijarsgäqio
 ejpkgqxärexy sxm tpovqexärexm sgy jahgäy. sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rso pkaiärio sxm tpoheärexm
 Johann Seemeier jai Jörg Schreiber jasó Unabhängiger Ver-
 waltungssenat des Landes Salzburg jahxäy jai Jörg Schreiber
 jasó Unabhängiger Verwaltungssenat für Kärnten (paqirsa-
 leämot sot olorpomdiajotä tpotqcotä Epirsglxäm jai
 Lesauoqxäm) pot ejjqelotäm emxäpiom sot aisotämsoy dijarsg-
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm qiäot, so ajoäkotho pqodijarsijoä eqxäsgla:
 jasó sgy TVR-Tecnologie SpA, pot arjgähgje rsiy
 18 Uebqotaqiäot 1998
 (Tpoäherg C-41/98) èvotm sa óqhqa 30 eäxy 36 sgy rtmhgäjgy EJ (diasóneiy peqiä
 sgy eketäheqgy jtjkouoqiäay sxm elpoqetlósxm) jai oi koi-
 (98/C 137/14) peäy diasóneiy sot em irvtäi joimosijotä dijaiäot sgm eämmoia oäsi
 apacoqetäotm re eäma jqósoy leäkoy ma epibókkei peqioqi-
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg rlotäy rsg lesauoqó sxm fxäxm pot pqooqiäfomsai cia ruacgä
 apoä som Eugenio de March, molijoä rtälbotko, epijotqotälemo jai, rtcjejqileäma, ma episqeäpei siy lesauoqeäy atseäy loämom
 apoä som Alberto Dal Ferro, dijgcoäqo Vincenza, le amsiäjkgso euoärom soäpoy pqooqirlotä eiämai so pkgrieärseqo jasókkgko
 rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz, Centre ecvxäqio ruaceiäo jai, em pórg peqipsxärei, loämom euoärom,
 Wagner, Kirchberg, órjgre rsiy 18 Uebqotaqiäot 1998, emxä- sgqotleämxm sxm molohesijxäm jai jamomirsijxäm diasónexm
 piom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqo- peqiä odijgäy jtjkouoqiäay, g rtmokijgä dióqjeia sgy lesauo-
 rutcgä jasó sgy esaiqeiäay TVR-Tecnologie Vetroresina SpA, qóy dem tpeqbaiämei siy eäni xäqey jai g apoärsarg sgy dia-
 le eädqa sg Qxälg, Isakiäa. dqolgäy dem tpeqbaiämei sa 130 vikioälesqa, emxä, cia som tpo-
 kocirloä sgy aporsórexy, kalbómesai tpoäwg loämom so gälirt
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio: sot aqihlotä sxm vikioleäsqxm pot eävotm pqóclasi diamtheiä
 rsom atsojimgsoädqolo;
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsgm apoädorg porotä täwoty
 77 558,80 Ecu, emsoäjxy apoä 1gy Uebqotaqiäot 1990 jai
 leävqi sgm jasabokgä sot porotä, pqoy 24,97 Ecu gleq-
 griäxy,
 Ç ma epidijórei rsgm Episqopgä poroä täwoty 7 700 Ecu gä
 opoiodgäpose ókko poroä jahoqirseiä jasó dijaiäa jqiärg Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 xy apofgliäxrg, bake so Bundespatentgericht le apoäuarg sgy 29gy Iamota-
 qiäot 1998 rsgm tpoäherg BASF Aktiengesellschaft jasó
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda. Präsident des Deutschen Patentamts
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa (Tpoäherg C-44/98)
 (98/C 137/16)
 G pqorutcgä, arjgheiära dtmólei qgäsqay diaisgriäay, eävei xy
 amsijeiälemo sgm apoädorg vqglasijxäm porxäm pot pqoja-
 sebkgähgram rsa pkaiäria sgy rtlbórexy BREU-0114-I(A)
 Le apoäuarg sgy 29gy Iamotaqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe
 cia som rvediarloä jasarjetxäm apo rtämhesa tkijó le sg
 rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 vqgärg sgy sevmijgäy lehoädot CAD-CAM jai sgm jasarjetgä
 mosgäsxm rsiy 20 Uebqotaqiäot 1998, so Bundespatentgericht
 oäkxy atsolasopoigleämot tpodeiäclasoy cia sgm paqacxcgä
 Ð 4. Senat (Juristischer Beschwerdesenat und Nichtigkeitsse-
 leärx sgy lehoädot ÛFilamento Windingë. G Episqopgä
 nat), rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä BASF Aktiengesell-
 apouórire ma jasacceiäkei sg rtälbarg isakijotä dijaiäot pot
 schaft jai Präsident des Deutschen Patentamts pot ejjqeleiä
 rtmgäuhg lesantä sxm leqxäm koäcx lg ejpkgqxärexy sxm
 emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodija-
 tpovqexärexm sgy jahgäy.
 rsijgäy apouórexy epiä sot engäy eqxsgälasoy:
 Rtlbibófesai le siy aqveäy sgy eketäheqgy jtjkouoqiäay sxm
 elpoqetlósxm (óqhqa 30, 36 sgy rtmhgäjgy EJ) so oäsi dem
 epeäqvomsai enaqvgäy oi eämmoley rtmeäpeiey voqgcgheämsoy apoä
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- so Etqxpaøjoä Cqaueiäo Dipkxlósxm Etqerisevmiäay jai irvtä-
 bake le diósang sgy 21gy Iamotaqiäot 1998 so Verwaltungs- omsoy re eäma jqósoy leäkoy dipkxälasoy etqerisevmiäay, so
 gerichtshof (Bieämmg) rso pkaiärio sxm ejjqelxäm emxäpioäm sot opoiäo eävei rtmsavheiä re ckxärra diauoqesijgä apoä sgm
 tpoheärexm Johann Seemeier jai Jörg Schreiber jasó Unab- epiärglg ckxärra atsotä sot jqósoty leäkoty, oäsam o jósovoy
 hängiger Verwaltungssenat des Landes Salzburg jahxäy jai sot dipkxälasoy etqerisevmiäay dem pqorjoliäfei rso Cqaueiäo
 Jörg Schreiber jasó Unabhängiger Verwaltungssenat für Dipkxlósxm Etqerisevmiäay sot jqósoty leäkoty emsoäy sqixäm
 Kärnten (paqirsaleämot sot olorpomdiajotä tpotqcotä lgmxäm apoä sgy dglorietärexy sgy amajoimxärexy peqiä voqg-
 Epirsglxäm jai Lesauoqxäm) cgärexy sot Etqxpaøjotä Dipkxälasoy Etqerisevmiäay rsgm
 (Tpoäherg C-42/98) Etqxpaøjgä Eugleqiäda Dipkxlósxm Etqerisevmiäay lesó-
 (98/C 137/15) uqarg sgy peqicqaugäy sot dipkxälasoy etqerisevmiäay rsgm
 epiärglg ckxärra sot jqósoty leäkoty;
 Le diósang sgy 21gy Iamotaqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy 19 Uebqotaqiäot 1998, so


text:
 9.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/40
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Δεκεμβρίου 2014 — Repsol Lubricantes y Especialidades κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-562/08) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά των κηρών παραφίνης - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Καθορισμός των τιμών και κατανομή των αγορών - Απόδειξη της υπάρξεως της συμπράξεως - Διάρκεια της παραβάσεως - Κατευθυντήριες γραμμές του 2006 για τον υπολογισμό των προστίμων - Ίση μεταχείριση - Τεκμήριο αθωότητας - Δυνατότητα καταλογισμού της παραβατικής συμπεριφοράς - Ευθύνη της μητρικής εταιρίας για παραβάσεις των κανόνων ανταγωνισμού που διέπραξαν οι θυγατρικές της - Άσκηση καθοριστικής επιρροής από τη μητρική εταιρία - Τεκμήριο σε περίπτωση συμμετοχής κατά 100 %))
 (2015/C 046/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Repsol Lubricantes y Especialidades, SA, πρώην Repsol Lubricantes YPF y Especialidades, SA (Μαδρίτη, Ισπανία)· Repsol Petróleo, SA (Μαδρίτη)· και Repsol, SA, πρώην Repsol YPF, SA (Μαδρίτη) (εκπρόσωποι: J. M. Jiménez-Laiglesia Oñate, J. Jiménez-Laiglesia Oñate και S. Rivero Mena, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre, F. Castilla Contreras και C. Urraca Caviedes)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2008) 5476 τελικό της Επιτροπής, της 1ης Οκτωβρίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/39.181 — Κηροί κηροποιίας), καθώς και αίτημα μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Repsol Lubricantes y Especialidades, SA, η Repsol Petróleo, SA και η Repsol, SA φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) EE C 44 της 21.2.2009.


text:
 18.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 16/40
 Προσφυγή της 11ης Σεπτεμβρίου 2015 — Silver Plastics και Johannes Reifenhäuser κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-582/15)
 (2016/C 016/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Silver Plastics GmbH & Co. KG (Troisdorf, Γερμανία) και Johannes Reifenhäuser Holding GmbH & Co. KG (Troisdorf) (εκπρόσωποι: M. Wirtz, S. Möller και W. Carstensen, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση AT.39563 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 24ης Ιουνίου 2015, στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες·
 —
 επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στις προσφεύγουσες, έτσι ώστε, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι οι προσφεύγουσες δεν συνιστούν ενιαία οικονομική οντότητα, το ποσό του προστίμου να μην υπερβαίνει το 10 % του κύκλου εργασιών που πραγματοποίησε η πρώτη προσφεύγουσα κατά την τελευταία εταιρική χρήση προ της εκδόσεως της αποφάσεως επιβολής προστίμου·
 —
 επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στις προσφεύγουσες, έτσι ώστε, λαμβάνοντας υπόψη την πραγματοποιηθείσα διάσπαση της [Reifenhäuser GmbH & Co KG] Maschinenfabrik, το ποσό του προστίμου να μην υπερβαίνει το 10 % του κύκλου εργασιών της πρώτης ή της δεύτερης προσφεύγουσας·
 —
 επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στις προσφεύγουσες για τη ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης, καθορίζοντας το βασικό ποσό του προστίμου αποκλειστικώς βάσει των κύκλων εργασιών που αφορούν τους δίσκους διογκωμένου πολυστυρενίου·
 —
 επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στις προσφεύγουσες για τη ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης, καθορίζοντας χωριστά πρόστιμα για τις κατηγορίες προϊόντων «δίσκοι διογκωμένου πολυστυρενίου» και «δίσκοι πολυπροπυλενίου», αφού ληφθούν υπόψη οι διαφορετικές χρονικές περίοδοι της παραβάσεως·
 —
 επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στις προσφεύγουσες, μειώνοντας το ποσοστό του κύκλου εργασιών βάσει του οποίου καθορίστηκε το βασικό ποσό του προστίμου σε επίπεδο που να αντικατοπτρίζει προσηκόντως το γεγονός ότι οι συμπεριφορές της πρώτης προσφεύγουσας στη ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης και στη Γαλλία ή, επικουρικώς, μόνο στη ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης πρέπει να χαρακτηριστούν ως απλή ανταλλαγή πληροφοριών και όχι ως σοβαρής μορφής συμφωνίες καθορισμού των τιμών, καθώς και μη επιβάλλοντας αυξημένο πρόστιμο λόγω σοβαρότητας της παραβάσεως για τη ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης ή/και τη Γαλλία·
 —
 επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στις προσφεύγουσες, υπολογίζοντας το πρόστιμο όσον αφορά τη ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης αποκλειστικώς βάσει των κύκλων εργασιών που πραγματοποιήθηκαν στη Γερμανία·
 —
 επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στις προσφεύγουσες για τη ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης, μη επιβάλλοντας αυξημένο πρόστιμο λόγω σοβαρότητας της παραβάσεως ή, επικουρικώς, μειώνοντας την επιβληθείσα λόγω της σοβαρότητας της παραβάσεως προσαύξηση, αφού λάβει υπόψη το γεγονός ότι οι τελεσθείσες στη ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης παραβάσεις ήταν σαφώς λιγότερο βλαπτικές για τον ανταγωνισμό σε σχέση με εκείνες που τελέσθηκαν σε άλλες γεωγραφικές ζώνες·
 —
 επικουρικώς, να προβεί σε εύλογη μείωση του ποσού του προστίμου που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στις προσφεύγουσες για τη ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης και τη Γαλλία·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν την εν μέρει ακύρωση της αποφάσεως C(2015) 4336 τελικό της Επιτροπής, της 24ης Ιουνίου 2015, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση AT.39563 — Συσκευασίες τροφίμων για λιανική πώληση).
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν επτά λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, και του άρθρου 23, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1) σε συνδυασμό με το άρθρο 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ·
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή κακώς χαρακτήρισε τις συμπεριφορές της πρώτης προσφεύγουσας στη γεωγραφική ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης ως σοβαρής μορφής συμφωνίες καθορισμού των τιμών υπό τη μορφή μίας ενιαίας, κατ’ εξακολούθηση τελεσθείσας παραβάσεως στον τομέα της παραγωγής και διακινήσεως συνθετικών δίσκων πολυστυρενίου και πολυπροπυλενίου προοριζόμενων για τη βιομηχανία τροφίμων.
 2.
 Δεύτερος λόγος: Παράβαση του άρθρου 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 σε συνδυασμό με την αρχή της αυτεπάγγελτης εξετάσεως των πραγματικών περιστατικών
 Συναφώς, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή δεν ανταποκρίθηκε επαρκώς στο βάρος αποδείξεως το οποίο φέρει και στην υποχρέωσή της αιτιολογήσεως.
 3.
 Τρίτος λόγος: Παραβίαση των συνταγματικά κατοχυρωμένων διαδικαστικών δικαιωμάτων των άρθρων 6, παράγραφοι 1, 2 και 3, στοιχείο δ', της ΕΣΔΑ, καθώς και των άρθρων 47, παράγραφος 2, 48 και 52 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Οι προσφεύγουσες προβάλλουν παράβαση των δικαιωμάτων τους ισότητας των όπλων και δίκαιης δίκης, καθόσον, παρά τα επανειλημμένα σχετικά αιτήματά τους, δεν κλήθηκαν προς εξέταση οι προταθέντες από αυτές μάρτυρες υπερασπίσεως ούτε έλαβε χώρα κατ’ αντιπαράσταση εξέταση ενός μάρτυρα κατηγορίας.
 4.
 Τέταρτος λόγος: Παράβαση των σημείων 24, 25 και 26 της ανακοινώσεως περί επιεικούς μεταχειρίσεως (2)
 Περαιτέρω οι προσφεύγουσες επικρίνουν το γεγονός ότι δεν τους χορηγήθηκε μείωση του προστίμου για τις αποδείξεις που προσκόμισαν σχετικά με τις προσαπτόμενες παραβάσεις στη γεωγραφική ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης, καίτοι πληρούνταν οι σχετικές προϋποθέσεις.
 5.
 Πέμπτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 23, παράγραφος 2, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 σε συνδυασμό με το άρθρο 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 Η Επιτροπή κακώς δέχθηκε ότι οι προσφεύγουσες συνιστούν ενιαία οικονομική οντότητα και, συνεπώς, μία επιχείρηση κατά την έννοια των ανωτέρω παρατιθέμενων διατάξεων.
 6.
 Έκτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 23, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή, μη λαμβάνοντας υπόψη τον τερματισμό της συμμετοχής της δεύτερης προσφεύγουσας στη Reifenhäuser GmbH & Co. KG Maschinenfabrik, οι έννομες συνέπειες του οποίου είχαν επέλθει κατά τον χρόνο εκδόσεως της αποφάσεως επιβολής του προστίμου, και συμπεριλαμβάνοντας τους κύκλους εργασιών της εν λόγω αποσπασθείσας επιχειρήσεως στον υπολογισμό του προστίμου, υπερέβη το κατά νόμο προβλεπόμενο ανώτατο όριο του προστίμου που ανέρχεται σε ποσοστό 10 % του κύκλου εργασιών της εμπλεκόμενης επιχειρήσεως.
 7.
 Έβδομος λόγος: Παράβαση του άρθρου 23, παράγραφοι 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 σε συνδυασμό με τα σημεία 19, 20 και 25 των κατευθυντήριων γραμμών για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων (3) και την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως
 Συναφώς, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι για όλες τις συμπράξεις τις οποίες αφορά η απόφαση επιβολής του προστίμου και για όλες τις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις το βασικό ποσό υπολογίστηκε βάσει ενός ενιαίου ποσοστού 16 % του κύκλου εργασιών και η προσαύξηση λόγω σοβαρότητας της παραβάσεως σε ενιαίο ποσοστό 16 %, καίτοι οι δομές των επιμέρους συμπράξεων και η εξατομικευμένη συμμετοχή των επιχειρήσεων διαφοροποιούνταν σημαντικά μεταξύ τους, πράγμα που λειτούργησε δυσμενώς για τις προσφεύγουσες.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).
 (2) Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη μη επιβολή και τη μείωση των προστίμων σε περιπτώσεις συμπράξεων (καρτέλ) (ΕΕ 2002, C 45, σ. 3).
 (3) Κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων που επιβάλλονται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (ΕΕ 2006, C 210, σ. 2).


text:
 1.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/60
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Δεκεμβρίου 2015 — Lidl Stiftung κατά ΓΕΕΑ — toom Baumarkt (Super-Samstag)
 (Υπόθεση T-213/15) (1)
 ((Κοινοτικό σήμα - Αίτηση κηρύξεως ακυρότητας - Απόσυρση της αιτήσεως κηρύξεως ακυρότητας - Κατάργηση της δίκης))
 (2016/C 038/81)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Wolter και A.C. Berger, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: H.P. Kunz)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: toom Baumarkt GmbH (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Kinkeldey, S. Brandstätter και J. Rosenhäger, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 16ης Φεβρουαρίου 2015 (υπόθεση R 657/2014-5), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ toom Baumarkt GmbH και Lidl Stiftung & Co. KG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη.
 2)
 Καταδικάζει τη Lidl Stiftung & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 205 της 22.6.2015.


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/46
 Προσφυγή της 30ής Δεκεμβρίου 2013 — Asociación Española de Banca κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-701/13)
 2014/C 52/88
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Asociación Española de Banca (Μαδρίτη, ΙσπανίαΕ) (εκπρόσωποι: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero και A. Lamadrid de Pablo, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση καθόσον χαρακτηρίζει το σύνολο των μέτρων που κατ’ αυτήν αποτελούν το ισπανικό σύστημα χρηματοδοτικής μισθώσεως νέα και ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά κρατική ενίσχυση,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 1 και 4 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, κατά τα οποία οι επενδυτές των ομίλων οικονομικού σκοπού είναι δικαιούχοι των φερόμενων ενισχύσεων και μοναδικοί δικαιούχοι της διαταγής ανακτήσεως,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 4 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθόσον διατάσσει την ανάκτηση των φερόμενων ενισχύσεων κατά παραβίαση των γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης,
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 4 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθόσον αποφαίνεται ως προς τη νομιμότητα των συμβάσεων του ιδιωτικού δικαίου που συνήφθησαν μεταξύ των επενδυτών και άλλων φορέων, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Οι κύριοι ισχυρισμοί και επιχειρήματα έχουν ήδη προβληθεί στο πλαίσιο της υποθέσεως T-700/13, Βankia κατά Επιτροπής.


text:
 12.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 337/16
 Αναίρεση που άσκησε στις 9 Ιουλίου 2015 η Viara Todorova Androva κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2015 το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-78/12, Todorova Androva κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-366/15 P)
 (2015/C 337/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Viara Todorova Androva (Sint-Genesius-Rode, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: M. Velardo, δικηγόρος)
 Έτεροι διάδικοι: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Ελεγκτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση της 29ης Απριλίου 2015 στην υπόθεση F-78/12 και να εκδικάσει το ίδιο την υπόθεση·
 —
 επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεώς της, η αναιρεσείουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (στο εξής: ΔΔΔ) υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, επειδή έκρινε ότι το άρθρο 45 του ΚΥΚ των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν επιτρέπει να συνυπολογίζεται το χρονικό διάστημα που διανύθηκε με την ιδιότητα εκτάκτου υπαλλήλου στην προϋπηρεσία που απαιτείται για την εγγραφή στον κατάλογο των προαγώγιμων υπαλλήλων.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι το ΔΔΔ υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, επειδή έκρινε ότι δεν είναι κρίσιμη για τη συγκεκριμένη υπόθεση η απόφαση του Δικαστηρίου της 8ης Σεπτεμβρίου 2011, Rosado Santana (C-177/10, Συλλογή, EU:C:2011:557), αλλά η διάταξή του της 7ης Μαρτίου 2013, Rivas Montes (C-178/12, EU:C:2013:150).
 3.
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι το ΔΔΔ υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, κρίνοντας ως απαράδεκτο τον λόγο ακυρώσεως που αφορά παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, επειδή στο πλαίσιό του δεν γινόταν συγκεκριμένη μνεία των ονομάτων των υποψηφίων που προήχθησαν αντί της νυν αναιρεσείουσας.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι το ΔΔΔ υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, επειδή έκρινε ότι ο λόγος ακυρώσεως που αφορά παράβαση του καθήκοντος μέριμνας ήταν απαράδεκτος λόγω μη τηρήσεως του κανόνα της αντιστοιχίας μεταξύ προσφυγής και διοικητικής ενστάσεως.