text:
23.1.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 20/11
 sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä Ecotrade Srl jai Altiforni e som Fergus Randolph) jasó Industrial Refuse & Coal Energy
 Ferriere di Servola SpA (AFS), g eäjdorg pqodijarsijgäy apo- Ltd, esaiqeiäay acckijotä dijaiäot le eädqa so Oxted (Gmxleämo
 uórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 92 sgy Rtmhgäjgy Bariäkeio), ejpqorxpotleämgy, aqvijxäy, apoä soty Kanaar &
 EJ, so Dijarsgäqio (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty Co., solicitors, le amsijeiälemo auemoäy, sgm epirsqougä sot
 J.-P. Puissochet, pqoäedqo slgälasoy, J. C. Moitinho de Almei- vqglasijotä porotä pot pqojasabkgähgje apoä sgm Episqopgä
 da, C. Gulmann, D. A. O. Edward jai M. Wathelet (eirgcg- rsgm emacoleämg, rso pkaiärio rvediäot epideiänexy rjopotämsoy
 sgä), dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: N. Fennelly, cqallaseäay: rsg lesasqopgä tuirsaleämot rsahlotä lesauoqsxärexy apoq-
 L. Hewlett, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre sgm 1 Dejelbqiäot qillósxm re lomóda paqacxcgäy gkejsqijgäy emeäqceiay apoä
 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: sgm epeneqcariäa ajaseäqcarsxm arsijxäm apobkgäsxm, jai,
 aueseäqot, amsacxcgä le sgm opoiäa fgseiäsai g jasabokgä sot
 tpokoiäpot sot pqobkepoleämot apoä sg rtälbarg rtmokijotä
 G euaqlocgä re epiveiäqgrg tpoä sgm eämmoia sot óqhqot 80 porotä emirvtärexy jahxäy jai g epidiäjarg apofglixärexy, so
 sgy Rtmhgäjgy EJAV emoäy psxvetsijotä jahersxäsoy, oäpxy Dijarsgäqio (pqxäso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty P. Jann (ei-
 atsoä pot pqobkeäpesai apoä som isakijoä moälo 95/79, sgy 3gy rgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy, D. A. O. Edward jai M. Wathe-
 Apqikiä ot 1979, jai apojkiä mei apoä soty jamoämey sot joimotä let, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: A. Saggio, cqallaseäay:
 psxvetsijotä dijaiäot, pqeäpei ma hexqgheiä xy emeävotra voqgä- R. Grass, eneädxre rsiy 3 Dejelbqiäot 1998 apoäuarg le so
 cgrg jqasijgäy emirvtärexy, g opoiäa apacoqetäesai apoä so ajoäkotho diasajsijoä:
 óqhqo 4, rsoiveiäo c), sgy Rtmhgäjgy EJAV, euoärom apodei-
 jmtäesai oäsi rsgm epiveiä qgrg atsgä
 1. Tpovqexämei sgm Industrial Refuse & Coal Energy Ltd ma
 epirsqeäwei rsgm Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 Ç episqópgje ma rtmeviärei siy oijomolijeäy dqarsgqioäsgseäy so poroä sxm 191 438 Ecu, pqoratngleämo le so poroä sxm
 sgy tpoä peqirsóreiy tpoä siy opoiäey ha apojkeioäsam g 50 796 Ecu, pot amsirsoiveiä re soäjoty cia sgm peqiäodo
 dtmasoäsgsa atsgä, am euaqloäfomsam oi jamoämey sot joi- apoä siy 18 Atcotärsot 1987 leävqi siy 23 Moelbqiäot 1990,
 motä psxvetsijotä dijaiä ot gä jahxäy jai ma jasabókei epiä sot porotä sxm 191 483 Ecu
 soäjoty pqoy 8,15 % esgriäxy apoä siy 20 Ojsxbqiäot 1993.
 Ç paqarveähgjam eäma gä peqirroäseqa pkeomejsgälasa, p.v. 2. Apoqqiäpsei sgm amsacxcgä sgy Industrial Refuse & Coal
 tpoä loqugä jqasijgäy ecctgärexy, tpoä loqugä leixleämot Energy Ltd.
 uoqokocijotä rtmsekersgä, tpoä loqugä apakkacgäy apoä
 sgm tpovqeäxrg jasabokgäy pqorsiälxm jai ókkxm vqgla-
 sijxäm poimxäm gä tpoä loqugä okijgäy gä leqijgäy aueärexy 3. Jasadijófei sgm Industrial Refuse & Coal Energy Ltd rsa
 vqeäoty ej leäqoty sot Dgloriä ot gä dgloriäot oqcamirlotä, dijarsijó eänoda.
 sxm opoiäxm sgm paqovgä dem ha lpoqotäre ma anixärei
 jaliäa ókkg aueqeäccta epiveiäqgrg jasÂ euaqlocgä sxm (1) EE C 388 sgy 21.12.1996.
 jamoämxm sot joimotä psxvetsijotä dijaiäot.
 (1) EE C 228 sgy 26.7.1997.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (peälpso slgäla)
 sgy 3gy Dejelbqiäot 1998
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 rsgm tpoäherg C-368/96 [aiäsgrg sot High Court of Justice
 (pqxäso slgäla)
 (England and Wales), Queen's Bench Division, cia sgm
 sgy 3gy Dejelbqiäot 1998 eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy]: The Queen jasó The
 Licensing Authority established by the Medicines Act 1968
 rsgm tpoäherg C-337/96: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimo- (ejpqorxpotleämgy apoä so The Medicines Control
 sgäsxm jasó Industrial Refuse & Coal Energy Ltd (1) Agency) (1)
 (Qgäsqa diaisgriäay Ç Lg ejseäkerg rtlbórexy) (Uóqlaja Ç Òdeia jtjkouoqiäay Ç Rtmsoletleämg diadi-
 (1999/C 20/17) jariäa Ç Otriarsijxäy paqelueqgä pqoøoämsa)
 (1999/C 20/18)
 (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 Rsgm tpoäherg C-337/96, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimo- Rsgm tpoäherg C-368/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot High
 sgäsxm (ejpqoärxpoy: Thomas F. Cusack, epijotqotälemoy apoä Court of Justice (England and Wales), Queen's Bench
 ---pagebreak--- C 20/12 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 23.1.1999
 Division (Gmxleämo Bariäkeio), pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ deäja sotkóvirsom vqoämia rsgm Joimoäsgsa jai eävei seheiä
 euaqlocgäm sot óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa rso elpoäqio emsoäy sot jqósoty leäkoty so opoiäo auoqó g
 fgsgähgje, rso pkaiärio sxm diauoqxäm pot ejjqelotäm emxä- aiäsgrg lpoqeiä ma ecjqiheiä le sg rtmsoletleämg diadija-
 piom sot aisotämsoy dijarsgqiäot lesantä The Queen jai The riäa sot sqopopoigleämot óqhqot 4, rgleiäo 8, detäseqo
 Licensing Authority established by the Medicines Act 1968 edóuio, rsoiveiäo a), peqiäpsxrg iii), sgy odgciäay
 (ejpqorxpotleämgy apoä so The Medicines Control Agency), 65/65/EOJ cia oäkey siy peqiejsijoäsgsey, doäreiy gä poro-
 ex parte: Generics (UK) Ltd, paqelbaiämotra: E. R. Squibb kociäey pot eävotm gädg ecjqiheiä cia so em koäcx pqoøoäm.
 & Sons Ltd, lesantä The Queen jai The Licensing Authority
 established by the Medicines Act 1968 (ejpqorxpotleämgy
 apoä so The Medicines Control Agency), ex parte: The 4. So cecomoäy oäsi oi aqvijeäy gä peqikgpsijeäy aisgäreiy voqg-
 Wellcome Foundation Ltd, jai lesantä The Queen jai The cgärexy ódeiay jtjkouoqiäay tpobkgähgjam pqim apoä sgm
 Licensing Authority established by the Medicines Act 1968 gleqolgmiäa emóqnexy irvtäoy sot jamomirlotä (EJ)
 (ejpqorxpotleämgy apoä so The Medicines Control Agency), aqih. 541/95 sgy Episqopgäy, sgy 10gy Laqsiäot 1995, rve-
 ex parte: Glaxo Operations UK Ltd j.kp., paqelbaiämotra: sijó le sgm eneäsarg sxm sqopopoigärexm sxm oäqxm voqg-
 Generics (UK) Ltd, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy cgärexy adeiäay jtjkouoqiäay uaqlajetsijotä pqoøoämsoy
 pqoy sgm eqlgmeiäa jai so jtäqoy sot óqhqot 4, rgleiäo 8, detä- ej leäqoty sgy aqloädiay aqvgäy jqósoty leäkoty, dem eävei
 seqo edóuio, rsoiveiäo a), peqiäpsxrg iii), sgy odgciäay rglariäa cia siy apamsgäreiy pot pqeäpei ma dohotäm rso
 65/65/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 26gy Iamotaqiäot 1965, peqiä detäseqo jai rso sqiäso pqodijarsijoä eqxäsgla.
 sgy pqorecciärexy sxm molohesijxäm, jamomirsijxäm jai dioi-
 jgsijxäm diasónexm rvesijó le sa uaqlajetsijó idiorjetó- 5. Apoä sgm eneäsarg sot peälpsot eqxsgälasoy dem pqoeäjtwe
 rlasa (EE eid. eäjd. 13/001, r. 25), oäpxy eävei dialoquxheiä jameäma rsoiveiäo ijamoä ma epgqeórei so jtäqoy sot sqopo-
 lesó sgm eäjdorg sgy odgciäay 87/21/EOJ sot Rtlbotkiäot, poigleämot óqhqot 4, rgleiä o 8, detäseqo edóuio,
 sgy 22ay Dejelbqiäot 1986 (EE L 15 sgy 17.1.1987, r. 36), so rsoiveiäo a), peqiäpsxrg iii), sgy odgciäay 65/65/EOJ.
 Dijarsgäqio (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty J.-P. Puis-
 sochet, pqoäedqo slgälasoy, J. C. Moitinho de Almeida, C.
 Gulmann (eirgcgsgä), L. Sevón jai M. Wathelet, dijarseäy, (1) EE C 40 sgy 8.2.1997.
 cemijoäy eiraccekeäay: D. Ruiz-Jarabo Colomer, cqallaseäay:
 H. von Holstein, boghoäy cqallaseäay, eneädxre rsiy
 3 Dejelbqiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 1. So óqhqo 4, rgleiäo 8, detäseqo edóuio, rsoiveiäo a),
 peqiä psxrg iii), sgy odgciäay 65/65/EOJ sot Rtlbotkiä ot, APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 sgy 26gy Iamotaqiäot 1965, peqiä sgy pqorecciärexy sxm (peälpso slgäla)
 molohesijxäm, jamomirsijxäm jai dioijgsijxäm diasónexm
 rvesijó le sa uaqlajetsijó idiorjetórlasa, oäpxy eävei sgy 3gy Dejelbqiäot 1998
 dialoquxheiä lesó sgm eäjdorg sgy odgciäay 87/21/EOJ
 sot Rtlbotkiäot, sgy 22ay Dejelbqiäot 1986, pqeäpei ma rsgm tpoäherg C-67/97 (aiäsgrg sot Kriminalret i Frederiks-
 eqlgmetheiä tpoä sgm eämmoia oäsi eäma uaqlajetsijoä idio- havn cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): poimijgä
 rjetäarla eiä mai otriarsijó paqelueqeäy le so aqvijoä diäjg jasó Ditlev Bluhme (1)
 idiorjetäarla oäsam pkgqoiä sa jqisgäqia sgy iä diay poi- (Eketäheqg jtjkouoqiäa sxm elpoqetlósxm Ç Apacoäqetrg
 osijgäy jai porosijgäy rtmheärexy oärom auoqó sa dqa- sxm porosijxäm peqioqirlxäm jai sxm leäsqxm irodtmólot
 rsijó rtrsasijó, sgy iä diay uaqlajetsijgäy loqugäy jai aposekeärlasoy lesantä jqasxäm lekxäm Ç Paqejjkiäreiy Ç
 sgy bioørodtmaliäay, tpoä sgm pqoùpoäherg oäsi dem paqot- Pqorsariäa sgy tceiäay jai sgy fxgäy sxm fxäxm Ç Leäkirrey
 riófei, enesafoälemo le cmxäloma siy epirsglomijeäy cmxä- sgy utkgäy Apis mellifera mellifera (jauesió leäkirra sot
 reiy, rglamsijeäy diauoqeäy re rveärg le so aqvijoä idio- Lñsù))
 rjetäarla oärom auoqó sgm aruókeia gä sgm aposekerla-
 sijoäsgsa. G aqloädia aqvgä jqósoty leäkoty dem lpoqeiä (1999/C 20/19)
 ma lg kóbei tpoäwg sa sqiäa pqoamaueqheämsa jqisgäqia,
 oäsam jakeiäsai ma enajqibxärei am oqirleämo uaqlajetsijoä (Ckxärra diadijariäay: g damijgä)
 idiorjetäarla eiämai otriarsijó paqelueqeäy le so aqvijoä
 idiorjetäarla.
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 2. èma uaqlajetsijoä idiorjetäarla pot eiämai otriarsijó rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 paqelueqeäy le pqoøoäm pot ecjqiä hgje pqim apoä eäni gä
 deäja sotkóvirsom vqoämia rsgm Joimoäsgsa jai eävei seheiä
 rso elpoäqio emsoäy sot jqósoty leäkoty so opoiäo auoqó g Rsgm tpoäherg C-67/97, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Kriminalret
 aiä sgrg lpoqeiä ma ecjqiheiä le sg rtmsoletleämg diadija- i Frederikshavn (Damiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgäm
 riä a sot sqopopoigleämot óqhqot 4, rgleiä o 8, detäseqo sot óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje,
 edóuio, rsoiveiäo a), peqiä psxrg iii), sgy odgciäay rso pkaiärio sgy poimijgäy diäjgy pot ejjqeleiä emxäpiom sot
 65/65/EOJ cia oäkey siy heqapetsijeäy emdeiäneiy pot eävotm aisotämsoy dijarsgqiäot jasó Ditlev Bluhme, g eäjdorg pqodi-
 gädg ecjqiheiä cia so em koäcx pqoøoäm. jarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 30
 sgy Rtmhgäjgy EJ jai sot óqhqot 2 sgy odgciäay 91/174/EOJ
 sot Rtlbotkiäot, sgy 25gy Laqsiäot 1991, rvesijó le soty
 3. èma uaqlajetsijoä idiorjetäarla pot eiämai otriarsijó fxosevmijotäy jai cemeakocijotäy oäqoty pot dieäpotm sgm
 paqelueqeäy le pqoøoäm pot ecjqiä hgje pqim apoä eäni gä elpoqiäa fxäxm utkgäy (qósray) jai rvesijó le sgm sqopopoiä-


text:
 Avis juridique important
 |
 E1995P0003
 Αίτηση συμβουλευτικής γνώμης υποβληθείσα από το Stavanger byrett δυνάμει της από 5ης Οκτωβρίου 1995 απόφασης του Δικαστηρίου αυτού στην υπόθεση Torgeir Langeland κατά Norske Fabricom A/S (Υπόθεση Ε-3/95)
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 149 της 23/05/1996 σ. 0011 - 0011
 Αίτηση συμβουλευτικής γνώμης υποβληθείσα από το Stavanger byrett δυνάμει της από 5ης Οκτωβρίου 1995 απόφασης του Δικαστηρίου αυτού στην υπόθεση Torgeir Langeland κατά Norske Fabricom A/S (Υπόθεση Ε-3/95) (96/C 149/09)Με απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 1995, που περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 4 Δεκεμβρίου 1995, το Stavanger byrett υπέβαλε στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ αίτηση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση Torgeir Langeland κατά Norske Fabricom A/S, όσον αφορά τα ακόλουθα ερωτήματα:1. Η ρήτρα της εξαίρεσης που περιέχεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου καλύπτει το δικαίωμα του εργαζομένου για κάλυψη ασφαλίστρων σε συμπληρωματικά συνταξιοδοτικά συστήματα, μη καθοριζόμενα διά νόμου ή η εξαίρεση εφαρμόζεται μόνο στο δικαίωμα για πληρωμές ασφάλισης συντάξεων βάσει των συστημάτων αυτών;2. Είναι το άρθρο 3 παράγραφος 1 της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ υποχρεωτικό, υπό την έννοια ότι ο εργαζόμενος δεν μπορεί να δεχθεί νόμιμα τροποποποίηση προς τα χείρω της σύμβασης εργασίας του όταν ο λόγος της τροποποίησης οφείλεται στη μεταβίβαση της επιχείρησης;

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 21.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 428/12
 Αναίρεση που άσκησε στις 11 Σεπτεμβρίου 2016 η Telefónica S.A. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 28 Ιουνίου 2016 στην υπόθεση T-216/13, Telefónica κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-487/16 P)
 (2016/C 428/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Telefónica S.A. (εκπρόσωποι: J. Folguera Crespo και P. Vidal Martínez, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρεθεί η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, και κατ’ επέκταση η απόφαση της Επιτροπής (1), για τους λόγους που παρατίθενται στον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, και να αναγνωρισθεί ότι η δράση της Telefónica δεν συνιστά ως εκ του αντικειμένου περιορισμό του ανταγωνισμού·
 —
 επικουρικώς, να αναιρεθεί η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση για τους λόγους που παρατίθενται στον πρώτο λόγο αναιρέσεως, και να αναπεμφθεί η υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για να διατάξει την απορριφθείσα εμμάρτυρη απόδειξη και να εκδώσει απόφαση επί της ουσίας της αιτήσεως ακυρώσεως της Telefónica ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, συνεκτιμώντας το αποτέλεσμα της διενεργηθείσας αποδείξεως·
 —
 δευτερευόντως επικουρικώς και για τους λόγους που παρατίθενται στον τρίτο λόγο αναιρέσεως,
 —
 να αναιρεθεί η παράγραφος 1 του διατακτικού της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως·
 —
 να αναγνωρισθεί η περιορισμένη σοβαρότητα της παράβασης της Telefónica και η συνδρομή των ελαφρυντικών που απαριθμώνται στον τρίτο λόγο αναιρέσεως του παρόντος δικογράφου· και
 —
 να καθοριστεί το ποσοστό μειώσεως του ποσού του προστίμου που αναλογεί συνεκτιμώμενης της περιορισμένης αυτής σοβαρότητας και των αναφερθέντων ελαφρυντικών, σύμφωνα με τα λεχθέντα στον ως άνω λόγο αναιρέσεως·
 —
 να καταδικαστεί η Επιτροπή στην καταβολή της δαπάνης που προκλήθηκε στην Telefónica τόσο κατά τη διαδικασία σε πρώτο βαθμό όσο και κατά την παρούσα διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου.
 —
 να γίνει δεκτή η έκταση του παρόντος δικογράφου, καίτοι υπερβαίνουσα ελαφρώς την συνιστώμενη από τις πρακτικές οδηγίες του Δικαστηρίου, λαμβανομένων υπόψη των οικονομικών επιπτώσεων της υποθέσεως στην αναιρεσείουσα, καθώς και της περιπλοκότητας των προβαλλομένων ισχυρισμών.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Παράβαση των άρθρων 47 και 48, παράγραφος 2, του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 68 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου συνεπεία της απορρίψεως αιτήματος περί εξετάσεως μαρτύρων. — Η απόρριψη αιτήματος περί εξετάσεως μαρτύρων από το Γενικό Δικαστήριο οδήγησε την Telefónica σε αδυναμία υπερασπίσεώς της, λόγω της απορρίψεως αποδεικτικού μέσου ουσιώδους και καθοριστικού για την ορθή εκδίκαση της υποθέσεως. Κατά της κρίσης του Γενικού Δικαστηρίου χρήζει να προβληθούν τέσσερις θεμελιώδεις ενστάσεις: (i) η ένσταση τελεολογικής αντιφάσεως· (ii) η ένσταση άνισης μεταχειρίσεως κατά την εφαρμογή των κανόνων περί βάρους αποδείξεως· (iii) η ένσταση προεξοφλήσεως του αποτελέσματος της εμμάρτυρης αποδείξεως· και (iv) η ένσταση μεροληπτικής εκτιμήσεως.
 2.
 Παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ απορρέουσα από εσφαλμένη εφαρμογή της νομολογίας σχετικά με τους ως εκ του αντικειμένου περιορισμούς του ανταγωνισμού και των αρχών της αιτιολογήσεως και του τεκμηρίου αθωότητας.
 Επικουρικώς:
 3.
 Πλάνη εκτιμήσεως ως προς τη βαρύτητα της παραβάσεως και τη συνδρομή ελαφρυντικών στη δράση της Telefónica. — Η Telefónica φρονεί ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν συνεκτίμησε συμπληρωματικούς παράγοντες που υποδηλώνουν παράβαση περιορισμένης σοβαρότητας και οι οποίοι θα είχαν οδηγήσει σε μείωση του προστίμου που επεβλήθη επιπροσθέτως του επιβληθέντος από την Επιτροπή.
 (1) Απόφαση C(2013) 306 τελικό της Επιτροπής, της 23ης Ιανουαρίου 2013, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ (υπόθεση COMP/39.839 — Telefónica/Portugal Telecom).


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/22
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 7ης Οκτωβρίου 2004
 στην υπόθεση C-341/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη της οδηγίας 98/49/ΕΚ)
 (2004/C 300/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Στην υπόθεση C-341/03, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα την 1η Αυγούστου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. Michard και D. Martin) κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (εκπρόσωπος: Ν. Δαφνίου), το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, A. Borg Barthet, F. Macken, S. von Bahr και J. Malenovský, δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 7 Οκτωβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 98/49/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998, σχετικά με την προστασία των δικαιωμάτων συμπληρωματικής συνταξιοδότησης των μισθωτών και των μη μισθωτών που μετακινούνται εντός της Κοινότητας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει αυτής της οδηγίας.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 226 της 20.9.2003.


text:
 24.8.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 202/35
 Προβαλλο ́μενα επιχειρη ́- Εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του α ́ρθρου Ση ́μα η ́ σημει ́ο που αντι- ∆ιεθνε ́ς ση ́μα αριθ. 516269
 ματα: 8, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β–, του τα ́χθηκε στο πλαι ́σιο της «Roberto» για ορισμε ́να προϊο ́ντα
 κανονισμου ́ 40/94: Υφι ́σταται πιθα- διαδικασι ́ας ανακοπη ́ς: των κλα ́σεων 29 και 30 και η
 νο ́τητα συγχυ ́σεως λο ́γω της αναμ- εμπορικη ́ επωνυμι ́α της ασκη ́σασας
 φισβη ́τητης ταυτο ́τητας η ́, τουλα ́- την ανακοπη ́ «ROBERTO»
 χιστον, ομοιο ́τητας μεταξυ ́ των σχε-
 τικω ́ν αγαθω ́ν, η οπτικη ́ και Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της ανακοπη ́ς
 φωνητικη ́ ομοιο ́τητα των σημα ́των ανακοπω ́ν:
 καθω ́ς και η συμφυη ́ς χαρακτηριστι-
 κο ́τητα του μνημονευομε ́νου στην Απο ́φαση του τμη ́ματος Εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως του τμη ́-
 ακακοπη ́ ση ́ματος. προσφυγω ́ν: ματος ανακοπω ́ν και απο ́ρριψη της
 αιτη ́σεως καταχωρι ́σεως του ση ́μα-
 τος
 Προβαλλο ́μενοι λο ́γοι — Παρα ́βαση του κανο ́να 16 του
 ακυρω ́σεως: κανονισμου ́ (ΕΚ) 2868/95 (1);
 — Παρα ́βαση των συνδυασμε ́νων
 Προσφυγη ́ της Freiberger Lebensmittel GmbH & Co. διατα ́ξεων των α ́ρθρων 42,
 Produktions- und Vertriebs KG κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμο- παρα ́γραφος 1, και 8
 νι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (ση ́ματα, σχη ́ματα παρα ́γραφοι 2 και 4 του κανο-
 και υποδει ́γματα) που ασκη ́θηκε στις 17 Ιουνι ́ου 2002 νισμου ́ (ΕΚ) 40/94 (2).
 (Υπο ́θεση Τ-188/02)
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπη ́ς, της 13.12.1995 περι ́ της
 (2002/C 202/57) εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλι ́ου για το
 κοινοτικο ́ ση ́μα (ΕΕ 1995, L 303, σ. 1).
 (2) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλι ́ου, της 20.12.1993, για το
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: θα προσδιοριστει ́ συ ́μφωνα με το κοινοτικο ́ ση ́μα (ΕΕ L 11, σ. 1) .
 ́αρθρο 31, παρα ́γραφος 2, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας —
 ∆ικο ́γραφο προσφυγη ́ς συντεταγμε ́νο στη γερμανικη ́ γλω ́ σσα)
 Η Freiberger Lebensmittel GmbH & Co. Produktions- und
 Vertriebs KG, Βερολι ́νο (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον
 δικηγο ́ρο K.-D. Rathke α ́σκησε στις 17 Ιουνι ́ου 2002 ενω ́πιον
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ Προσφυγη ́ της Αnita Jannice Österholm κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 17 Ιουνι ́ου
 (ση ́ματα, σχη ́ματα και υποδει ́γματα). Η Roberto S.A., Chevilly 2002
 (Γαλλι ́α) η ́ταν ́ετερος δια ́δικος στη διαδικασι ́α ενω ́πιον του τμη ́μα-
 τος προσφυγω ́ν.
 (Υπο ́θεση Τ-190/02)
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: (2002/C 202/58)
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του πρω ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν,
 της 28.2.2002, στην υπο ́θεση R 1155/2000-4· (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 — να καταδικα ́σει την ασκη ́σασα την ανακοπη ́ στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.
 Η Αnita Jannice Österholm, κα ́τοικος Στοκχο ́λμης, εκπροσωπου ́-
 μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Juan Ramon Iturriagagoitia Bassas,
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 στις 17 Ιουνι ́ου 2002, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Αιτου ́σα την καταχω ́ρηση Η προσφευ ́γουσα
 κοινοτικου ́ ση ́ματος: Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Κοινοτικο ́ ση ́μα προς Το λεκτικο ́ ση ́μα «Alberto» για
 καταχω ́ριση: ορισμε ́να προϊο ́ντα των κλα ́σεων 29 — να ακυρω ́σει, κατα ́ κυ ́ριο λο ́γο, την απο ́φαση της Α∆Α, της
 και 30 – αι ́τηση καταχωρι ́σεως αριθ. 11ης Μαρτι ́ου 2002, που εμπεριε ́χει την απα ́ντηση στη
 26211 διοικητικη ́ ́ενσταση ́ της αριθ. 389/01·
 ∆ικαιου ́χος του ση ́ματος Roberto S.A. — να ακυρω ́σει μερικω ́ς την απο ́φαση της Γενικη ́ς ∆ιευθυ ́νσεως
 η ́ του σημει ́ου που αντι- Προσωπικου ́ και ∆ιοικη ́σεως της Επιτροπη ́ς, της 2ας Ιουλι ́ου
 τα ́χθηκαν στο πλαι ́σιο της 2001, σχετικα ́ με τον υπολογισμο ́ των ημερω ́ν αδει ́ας μεταξυ ́
 διαδικασι ́ας ανακοπη ́ς: 8ης και 31ης ουλι ́ου 2000·


text:
 28.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 284/4
 Αναίρεση που άσκησε στις 25 Ιουλίου 2013 ο Luigi Marcuccio κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 14 Μαΐου 2013 στην υπόθεση F-4/12, Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-385/13 P)
 2013/C 284/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει στο σύνολό της και άνευ ουδεμίας εξαιρέσεως την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη,
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι αναιρέσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι αυτοί που προβλήθηκαν ήδη στο πλαίσιο της υποθέσεως T-203/13 P, Marcuccio κατά Επιτροπής.


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/36
 Αναίρεση που άσκησε στις 10 Αυγούστου 2009 η ArchiMEDES κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα) στις 10 Ιουνίου 2009 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-396/05 και Τ-397/05, ArchiMEDES κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-317/09 P)
 2009/C 267/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Architecture, Microclimat, Énergies Douces Europe et Sud, sarl (ArchiMEDES) (εκπρόσωπος: P.-P. Van Gehuchten, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η ArchiMEDES ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε στις 10 Ιουνίου 2009 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-396/05 και T-397/05 και να δεχθεί τα αρχικά αιτήματα της αναιρεσείουσας, ήτοι:
 —
 να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής η οποία περιέχεται στο από 5 Οκτωβρίου 2005 έγγραφο που κοινοποιήθηκε στην αναιρεσείουσα στις 10 Οκτωβρίου 2005, περί αντιτάξεως στην αναιρεσείουσα συμψηφισμού των εκατέρωθεν απαιτήσεων, καθώς και
 —
 να ακυρωθεί η απόφαση περί αναζητήσεως που περιέχεται στα από 30 Αυγούστου 2005 έγγραφα, καθώς και του χρεωστικού σημειώματος αριθ. 3240705638 της 23ης Αυγούστου 2005, που κοινοποιήθηκαν στην αναιρεσείουσα στις 2 Σεπτεμβρίου 2005,
 —
 να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής περί καταγγελίας της συμβάσεως στις 30 Αυγούστου 2005,
 —
 να υποχρεωθεί η Επιτροπή να καταβάλει ποσό 125 906 ευρώ, προσαυξημένο κατά τους νόμιμους τόκους υπερημερίας από τις 12 Φεβρουαρίου 2002,
 —
 επικουρικώς, να υποχρεωθεί η Επιτροπή να καταβάλει ποσό 103 551,90 ευρώ, προσαυξημένο κατά τους νόμιμους τόκους υπερημερίας από τις 12 Φεβρουαρίου 2002,
 και να καταδικαστεί η Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η ArchiMEDES προβάλλει τέσσερις λόγους αναιρέσεως.
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, σχετικά με το αίτημά της για την ακύρωση της αποφάσεως περί συμψηφισμού των απαιτήσεων που περιέχεται στο από 5 Οκτωβρίου 2005 έγγραφο της Επιτροπής, η αναιρεσείουσα προβάλλει παράβαση, εκ μέρους του Πρωτοδικείου, του άρθρου 230 ΕΚ, του άρθρου 1291 του γαλλικού Αστικού Κώδικα και εσφαλμένη αιτιολόγηση ή έλλειψη αιτιολογήσεως της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως. Κατ’ αυτήν, η απόφαση περί συμψηφισμού αποτελεί πράξη δεκτική προσφυγής υπό την έννοια του άρθρου 230 ΕΚ και η απόφαση που έλαβε εν προκειμένω η Επιτροπή ελήφθη κατά παράβαση των προϋποθέσεων τις οποίες προβλέπει το άρθρο 1291 του γαλλικού Αστικού Κώδικα που διέπει τη συναφθείσα μεταξύ της ArchiMEDES και της Επιτροπής σύμβαση, κατά την οποία, σε περίπτωση αμφισβητήσεως οφειλής, αυτή δεν καθίσταται βέβαιη παρά μόνον κατόπιν αποφάσεως η οποία υποχρεώνει τον οφειλέτη να εξοφλήσει στον δανειστή τη σχετική οφειλή. Επομένως, το Πρωτοδικείο παρέβη τις προαναφερθείσες διατάξεις κρίνοντας ότι η αναιρεσείουσα δεν είχε πλέον έννομο συμφέρον να ζητήσει την ακύρωση της αποφάσεως της 5ης Οκτωβρίου 2005, διότι η απόφαση αυτή αποτελεί παράτυπη μονομερή πράξη.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, του άρθρου 64 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, παραβίαση της γενικής αρχής της litis denuntiatio, προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος για δίκαιη δίκη, καθόσον το Πρωτοδικείο, χωρίς αιτιολογία, απέρριψε το αίτημά της να κληθούν να παραστούν οι λοιποί συμβαλλόμενοι και το αίτημα η απόφαση να είναι κοινή για το σύνολο των συμβαλλομένων. Η άρνηση αυτή αναιρεί de facto την ισότητα των όπλων μεταξύ των συναπτόντων σύμβαση με την Επιτροπή όταν οι αντισυμβαλλόμενοι της τελευταίας είναι περισσότεροι του ενός, διότι η Επιτροπή μπορεί ενδεχομένως να στραφεί με την αγωγή της κατά του συνόλου των αντισυμβαλλομένων της, ενώ η δυνατότητα αυτή δεν υφίσταται σε περίπτωση που η αγωγή ασκείται εκ μέρους ενός των αντισυμβαλλομένων.
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, ο οποίος περιλαμβάνει δύο σκέλη, η αναιρεσείουσα προβάλλει παράβαση, εκ μέρους του Πρωτοδικείου, των άρθρων 1134 και 1165 του Αστικού Κώδικα, παραβίαση του τεκμηρίου νομιμότητας των επισήμων εγγράφων, παράβαση των άρθρων 1.1 και 10 της συμβάσεως BU/209/95, των άρθρων 2.1, 2.2, 21.1 και 21.4 του παραρτήματος II της ίδιας συμβάσεως καθώς και ελλιπή ή εσφαλμένη αιτιολογία της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως. Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο παρέβη τις προαναφερθείσες διατάξεις, αφενός αποσυνδέοντας μεταξύ τους τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των διαφόρων συμβαλλομένων ενώ αυτοί υπέχουν υποχρέωση από κοινού και αλληλεγγύως προς εκτέλεση της συμβάσεως BU/209/95 και, αφετέρου, κρίνοντας ότι η αναιρεσείουσα είχε την ιδιότητα του τρίτου έναντι της συμβάσεως επειδή ενεργούσε ως υπεργολάβος, ενώ είχε όντως την ιδιότητα του αντισυμβαλλομένου.
 Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα προβάλλει παράβαση, εκ μέρους του Πρωτοδικείου, των άρθρων 1134 και 1184 του Αστικού Κώδικα, παραβίαση της αρχής του τεκμηρίου νομιμότητας των επισήμων εγγράφων, παράβαση του άρθρου 5 του παραρτήματος II της συμβάσεως BU/209/95 καθώς και έλλειψη αιτιολογίας και αντίφαση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, καθόσον με την απόφαση αυτή αναγνωρίστηκε στην Επιτροπή το δικαίωμα μονομερούς καταγγελίας της εν λόγω συμβάσεως στις 30 Αυγούστου 2005, ενώ έγινε δεκτό ότι η Επιτροπή είχε εγκρίνει σιωπηρώς την τελική έκθεση τρία έτη προηγουμένως


text:
C 289/24 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23.11.2002
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 12ης Ιουλίου 2002 της 10ης Σεπτεμβρίου 2002
 στην υπόθεση Τ-223/01, Japan Tobacco Inc. και JT
 στην υπόθεση Τ-302/00, Anthony Goldstein κατά Επιτρο- International SA κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμ-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) βουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ( 1)
 (Εισαγωγικό δικόγραφο — Τυπικές προϋποθέσεις — Αντα- (Προσφυγή ακυρώσεως — Άρθρο 7 της οδηγίας
 γωνισμός — Απόρριψη καταγγελίας — Προδήλως απαρά- 2001/37/ΕΚ — Παραδεκτό — ∆ικαίωμα ασκήσεως
 δεκτη ή προδήλως αβάσιμη προσφυγή) προσφυγής και άμεσο συμφέρον)
 (2002/C 289/46) (2002/C 289/47)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Στην υπόθεση T-223/01, Japan Tobacco Inc., με έδρα το
 Τόκιο, και JT International SA, με έδρα τη Γενεύη (Ελβετία),
 Στην υπόθεση Τ-302/00, Anthony Goldstein, κάτοικος Ηarrow,
 εκπροσωπούμενες από τους δικηγόρους O. Brouwer, avocat, και
 Middlesex (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενος από τον P. Lomas, solicitor, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 R. St. John Murphy, solicitor, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (εκπρόσωποι: C. Pennera και
 Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: P. Oliver), με αντικείμενο αίτημα
 M. Moore), και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσω-
 ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 7ης Ιουλίου 2000 πος: E. Karlsson), με αντικείμενο αίτηση περί ακυρώσεως του
 με την οποία απορρίφθηκε η καταγγελία του προσφεύγοντος
 άρθρου 7 της οδηγίας 2001/37/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβου-
 σχετικά με παράβαση των άρθρων 81 ΕΚ και 82 ΕΚ από το λίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2001, για την
 General Medical Council, τους οργανισμούς επαγγελματικής προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατά-
 εκπαιδεύσεως και τις ασφαλιστικές εταιρίες, το Πρωτοδικείο
 ξεων των κρατών μελών σχετικά με την παραγωγή, την παρουσίαση
 (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους Μ. Βηλαρά, Πρόεδρο, και την πώληση των προϊόντων καπνού (EE L 194, σ. 26), το
 V. Tiili και P. Mengozzi, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. D. Cooke,
 στις 12 Ιουλίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Πρόεδρο, R. García-Valdecasas και P. Lindh, δικαστές, γραμμα-
 τέας: H. Jung, εξέδωσε στις 10 Σεπτεμβρίου 2002 διάταξη με το
 ακόλουθο διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2) Ο αιτών φέρει τα δικαστικά του έξοδα για την παρούσα
 διαδικασία, καθώς και για τις διαδικασίες ασφαλιστικών
 μέτρων Τ-302/00 R και Τ-302/00 Ρ ΙΙ, καθώς και τα 2) Καταδικάζει τις προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα.
 δικαστικά έξοδα της Επιτροπής για την παρούσα διαδικασία
 και για τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων Τ-302/00 R.
 3) Παρέλκει η απόφαση επί των αιτήσεων παρεμβάσεως.
 ( 1) ΕΕ C 355 της 9.12.2000.
 (1 ) ΕΕ C 3 της 5.1.2002.


text:
 29.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 168/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 6ης Απριλίου 2017 [αίτηση του Nejvyšší správní sou (Τσεχική Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Eko-Tabak s.r.o. κατά Generální ředitelství cel
 (Υπόθεση C-638/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 2011/64/ΕΕ - Άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ - Άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ - Έννοιες «καπνός καπνίσματος», «κομμένος ή κατ’ άλλον τρόπο τεμαχισμένος καπνός» και «μεταγενέστερη [βιομηχανική] μεταποίηση»))
 (2017/C 168/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Nejvyšší správní sou
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Eko-Tabak s.r.o.
 κατά
 Generální ředitelství cel
 Διατακτικό
 Το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, και το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2011/64/ΕΕ του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2011, για τη διάρθρωση και τους συντελεστές του ειδικού φόρου κατανάλωσης που εφαρμόζονται στα βιομηχανοποιημένα καπνά, έχουν την έννοια ότι ο όρος «καπνός καπνίσματος», όπως χρησιμοποιείται στις διατάξεις αυτές, καλύπτει αποξηραμένα, επίπεδα, ακανόνιστα ως προς το σχήμα, μερικώς απομισχωμένα φύλλα καπνού, τα οποία έχουν υποστεί πρωτογενή αποξήρανση και, εν συνεχεία, ελεγχόμενη ύγρανση, περιέχουν γλυκερίνη και μπορούν να καπνιστούν κατόπιν στοιχειώδους μεταποίησης, όπως θρυμματισμού ή κοπής με το χέρι.
 (1) ΕΕ C 98 της 14.3.2016.


text:
AoiØ. C 180/32 |_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22 . 6. 96
 Προσφυγή του Syndicat départemental de defense du droit Προσφυγή της Acme Industry Co., Ltd κατα του Συμβουλίου
 des agriculteurs (SDDDA) κατά της Επιτροπής των Ευρω της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ασκήθηκε στις 29 Μαρτίου
 παϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 28 Μαρτίου 1996 1996
 (Y.TO Ø EOTI T-47/96) (YjioØeøn T-48/96)
 (96/C 180/81 ) (96/C 180/82)
 (TXœooa ÔLaôixaoïaç: rj ayyXixrj)
 (TXœooa ôiaôixaoïaç: rj yaXXixri)
 H Acme Industry Co., Ltd, εκπροσωπούμενη απο τον Jacques
 To Syndicat départemental de défense du droit des agri H. J. Bourgeois, δικηγόρο Βρυξελλών, του δικηγορικού
 culteurs (SDDDA), με έδρα την Beaucaire (Γαλλία), εκπρο γραφείου Baker & McKenzie, με τόπο επιδόσεων στο Λου
 σωπούμενο από τον Olivier Girard, δικηγόρο Nîmes (Γαλ ξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο Loesch & Wolter, 11 , rue
 λία), άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Goethe, άσκησε στις 29 Μαρτίου 1996 ενώπιον του Πρωτο
 Κοινοτήτων, στις 28 Μαρτίου 1996, προσφυγή κατά της δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Το προσφεύγον ζητεί από το Πρωτοδικείο: — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ . 5/96 στο μέτρο
 που αφορά την Acme Industry Co. Ltd,
 — να διαπιστώσει την παράλειψη της Επιτροπής των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων να δώσει συγκεκριμένη λύση στο — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 πρόβλημα της δυνατότητας εφαρμογής των οδηγιών Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 92/49/ΕΟΚ και 92/96/ΕΟΚ, και τούτο ενόψει του μονοπω
 λιακού χαρακτήρα του υπό του νόμου θεσπισμένου H προσφεύγουσα, ιδιωτική εταιρεία η οποία, κατά 65% ,
 συστήματος της γαλλικής κοινωνικής ασφαλίσεως στους ανήκει στην ιαπωνική εταιρεία holding Nisshin Industry Co.,
 τομείς της «πρωτασφαλίσεως εκτός της ασφάλειας ζωής» Ltd και της οποίας η μοναδική δραστηριότητα συνίσταται
 και της «ασφάλειας ζωής», στην παραγωγή φούρνων μικροκυμάτων, βάλλει κατά του
 κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 5/96 του Συμβουλίου , της 22ας
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. Δεκεμβρίου 1995 , για την επιβολή οριστικών δασμών αντι
 ντάμπινγκ στις εισαγωγές φούρνων μικροκυμάτων καταγω
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα γής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, Δημοκρατίας της Κορέ
 ας, Μαλαισίας και Ταϊλάνδης, και για την οριστική είσπραξη
 του επιβληθέντος προσωρινού δασμού .
 Το προσφεύγον προσάπτει στην Επιτροπή ότι δεν έδωσε
 συνέχεια στην καταγγελία που είχε υποβάλει κατά του H προσφυγή στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους ακυρώ
 γαλλικού δημοσίου για παράβαση των διατάξεων των οδη σεως:
 γιών 92/49/ΕΟΚ και 92/96/ΕΟΚ. Οι δύο αυτές οδηγίες
 καθιερώνουν την αρχή της καταργήσεως κάθε μονοπωλίου — παράβαση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2423/88, για την
 στον τομέα της πρωτασφαλίσεως εκτός της ασφάλειας ζωής άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο
 και της ασφάλεια ζωής και επιτρέπουν σε κάθε εγκατεστη ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της
 μένο εντός της Κοινότητας ασφαλιστή να καλύπτει οποιοδή ΕΚ («βασικός κανονισμός»), συνιστάμενη στην άρνηση
 ποτε κίνδυνο . του Συμβουλίου και της Επιτροπής να υπολογίσουν την
 κατασκευασμένη αξία σε συνάρτηση με τις πωλήσεις που
 πραγματοποίησε o εξαγωγέας, στον ίδιο τομέα του εμπο
 Το προσφεύγον ισχυρίζεται ότι οι γαλλικές αρχές αρνούνται ρίου , εντός της χώρας εξαγωγής (Ιαπωνία),
 συστηματικώς να εφαρμόσουν τις δύο αυτές οδηγίες και ότι,
 προκειμένου να διατηρηθεί o μονοπωλιακός χαρακτήρας του — παραβίαση της γενικής αρχής απαγορεύσεως των διακρί
 σχετικού υπό του νομού θεσπισμένου συστήματος, οι γαλλι σεων, συνιστάμενη στον υπολογισμό της κατασκευασμέ
 κές δημόσιες αρχές θέσπισαν το νόμο 95/116, της 4ης νης κανονικής αξίας των προϊόντων της Acme βάσει των
 Φεβρουαρίου 1995 , περί διαφόρων διατάξεων ασφαλιστικής εξόδων ΠΓΔ και των κερδών της κορεατικής εξαγωγικής
 φύσεως, του οποίου το άρθρο 43 προβλέπει ποινή φυλακί εταιρείας, η οποία έχει ουσιωδώς διαφορετική εμπορική
 σεως, καθώς και επιβολή προστίμου , για οποιονδήποτε δομή,
 «παρακινεί έναν υποκείμενο στον φόρο να αρνηθεί (. . .) την
 υπαγωγή του σε οργανισμό κοινωνικής ασφαλίσεως». Εξ — το Συμβούλιο όφειλε να εφαρμόσει τον περιορισμό που
 αυτού το προσφεύγον συνάγει ότι η Γαλλία θέλει να διατη προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 6 του κανονισμού
 ρήσει άθικτο το μονοπωλιακό της σύστημα. (ΕΚ) αριθ. 3283/94 προς καθορισμό του ύψους των
 κερδών που έπρεπε να ληφθούν υπόψη κατά τον υπολο
 γισμό της κατασκευασμένης κανονικής αξίας. Καίτοι o
 Σύμφωνα με το προσφεύγον, η Επιτροπή απλώς ισχυρίστηκε, κανονισμός αυτός, κατά το ίδιο το γράμμα του , δεν είχε
 απαντώντας στην καταγγελία του , ότι οι επίμαχες οδηγίες δεν τεθεί σε εφαρμογή, η γενική αρχή της επιείκειας επέβαλλε
 αφορούν τα υπό του νόμου θεσπισμένα συστήματα κοινωνι την εφαρμογή μιας διατάξεως η οποία, καίτοι μη ισχύου
 κής ασφαλίσεως και χρησιμοποίησε ως πρόσχημα ένα προ σα ακόμα, ήταν τεχνικώς λιγότερο επαχθής για τον
 δικαστικό ερώτημα, η επί του οποίου απόφαση δεν έχει εισέτι ενδιαφερόμενο ιδιώτη από την προγενέστερη διάταξη.
 εκδοθεί από το Δικαστήριο (υπόθεση C-238/94), προκειμένου Επικουρικώς, το Συμβούλιο όφειλε να ερμηνεύσει τον
 να απαλλαγεί από την υποχρέωση της αιτιολογήσεως. κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 2423/88 υπό το φως του άρ
 θρου 2.2.2 του κώδικα αντιντάμπινγκ που θεσπίστηκε
 κατά το Γύρο της Ουρουγουάης,


text:
 21.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 377/13
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Νοεμβρίου 2013 — Gamesa Eólica κατά ΓΕΕΑ — Enercon (Οριζόντιος συνδυασμός πράσινων χρωμάτων)
 (Υπόθεση T-245/12) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία αναγνωρίσεως ακυρότητας - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος συνιστάμενου σε συνδυασμό πράσινων χρωμάτων - Διακριτικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Κακή πίστη - Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 - Άρθρο 62 του κανονισμού 207/2009)
 2013/C 377/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Gamesa Eólica, SL (Sarriguren, Ισπανία) (εκπρόσωποι: E. Armijo Chávarri και A. Sanz Cerralbo, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Enercon GmbH (Aurich, Γερμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 1ης Μαρτίου 2012 (υπόθεση R 260/2011-1), σχετικά με διαδικασία ακυρότητας μεταξύ της Gamesa Eólica SL και της Enercon GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 1ης Μαρτίου 2012 (υπόθεση R 260/2011-1).
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει, εκτός των δικών του δικαστικών εξόδων, τα δικαστικά έξοδα της Gamesa Eólica, SL.
 (1) ΕΕ C 243 της 11.8.2012.


text:
4.11.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 316/3
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 11ης Ιουλι ́ου 2000
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 στην υπο ́θεση C-473/98 (αι ́τηση του Kammarrätten i
 Stockholm για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): της 13ης Ιουλι ́ου 2000
 Kemikalieinspektionen κατα ́ Toolex Alpha AB (1)
 («Ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των εμπορευμα ́ των — Εθνικη ́ στην υπο ́θεση C-46/97: Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α κατα ́ Επιτρο-
 κατ' αρχη ́ν απαγο ́ρευση χρησιμοποιη ́σεως τριχλωροαιθυ- πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 λενι ́ου — 'Αρθρο 36 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν
 τροποποιη ́σεως, α ́ ρθρο 30 ΕΚ)»)
 («Εκκαθα ́ριση λογαριασμω ́ ν του ΕΓΤΠΕ — Οικονομικο ́
 ́ετος 1992»)
 (2000/C 316/04)
 (2000/C 316/05)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η σουηδικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-46/97, Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι:
 Στην υπο ́θεση C-473/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Π. Μυλωνο ́πουλος και Ι. Χαλκια ́ς) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 Kammarrätten i Stockholm (Σουηδι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: Μ. Κοντου ́-Durande), με αντικει ́-
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου μενο τη μερικη ́ ακυ ́ρωση, κατα ́ το με ́ρος που αφορα ́ την Ελληνικη ́
 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητει ́ται, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που ∆ημοκρατι ́α, της αποφα ́σεως 96/701/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της
 εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ 20η ́ς Νοεμβρι ́ου 1996, για τροποποι ́ηση της αποφα ́σεως
 Kemikalieinspektionen και Toolex Alpha AB, η ́εκδοση προδι- 96/311/ΕΚ σχετικα ́ με την εκκαθα ́ριση των λογαριασμω ́ν των
 καστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 30 και 36 κρατω ́ν μελω ́ν στο πλαι ́σιο των δαπανω ́ν που χρηματοδοτου ́νται
 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρων 28 ΕΚ και απο ́ το Ευρωπαϊκο ́ Γεωργικο ́ Ταμει ́ο Προσανατολισμου ́ και Εγγυη ́-
 30 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez σεων (ΕΓΤΠΕ), τμη ́μα Εγγυη ́σεων, για το οικονομικο ́ ́ετος 1992
 Iglesias, Προ ́εδρο, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward, καθω ́ς και για ορισμε ́νες δαπα ́νες για το οικονομικο ́ ́ετος 1993
 L. Sevón και R. Schintgen, προε ́δρους τμη ́ματος, J.-P. Puissochet, (EE L 323, σ. 26), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 G. Hirsch, P. Jann, H. Ragnemalm, M. Wathelet (εισηγητη ́) και απο ́ τους R. Schintgen, προ ́εδρο του δευτε ́ρου τμη ́ματος και
 F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας: προεδρευ ́οντα του ́εκτου τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch
 L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 11 Ιουλι ́ου 2000 (εισηγητη ́), H. Ragnemalm και Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: εισαγγελε ́ας: P. Léger, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοι-
 κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 13 Ιουλι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 διατακτικο ́:
 Μια εθνικη ́ ρυ ́θμιση που προβλε ́πει, αφενο ́ς, καταρχη ́ν απαγο ́-
 ρευση της χρη ́σεως του τριχλωραιθυλενι ́ου για επαγγελματικου ́ς
 σκοπου ́ς και, αφετε ́ρου, συ ́στημα ατομικω ́ ν και υπο ́ ́ορους εξαι- 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 ρε ́σεων ει ́ναι δικαιολογημε ́νη βα ́σει του ́αρθρου 36 της Συνθη ́κης
 ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρου 30 ΕΚ) για λο ́γους
 προστασι ́ας της υγει ́ας των ανθρω ́ πων. 2) Καταδικα ́ζει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.
 (1) EE C 71 της 13.3.1999. (1) EE C 142 της 10.5.1997.


text:
 25.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/21
 Προσφυγή της 27ης Σεπτεμβρίου 2013 — Izsák και Dabis κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-529/13)
 2014/C 24/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Balázs-Árpád Izsák (Marosvásárhely, Ρουμανία) και Attila Dabis (Βουδαπέστη, Ουγγαρία) (εκπρόσωπος: Judit Tordáné dr. Petneházy, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 25ης Ιουλίου 2013, C(2013) 4975 τελικό, περί απορρίψεως της αιτήσεως καταχωρίσεως ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας πολιτών με τίτλο «Πολιτική συνοχής για την ισότητα των περιφερειών και τη διατήρηση των περιφερειακών πολιτιστικών ιδιαιτεροτήτων»·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταχωρίσει την προαναφερθείσα πρωτοβουλία και να λάβει όλα τα κατά νόμο απαιτούμενα μέτρα·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν τους εξής λόγους:
 1)
 Πρώτος λόγος, αντλούμενος από παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 211/2011 (1)
 Στο πλαίσιο του πρώτου λόγου ακυρώσεως, οι προσφεύγοντες διατείνονται ότι η πρωτοβουλία πολιτών πληροί όλες τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την καταχώριση. Επιπλέον, κατά τους προσφεύγοντες, είναι αβάσιμος ο ισχυρισμός της Επιτροπής ότι η προταθείσα πρωτοβουλία πολιτών δεν εμπίπτει προδήλως στις αρμοδιότητες της Επιτροπής δυνάμει των οποίων μπορεί να υποβάλει πρόταση νομικής πράξεως της Ένωσης για την εφαρμογή των Συνθηκών. Κατά τους προσφεύγοντες, η πρωτοβουλία διατύπωσε πρόταση εμπίπτουσα στον τομέα αρμοδιοτήτων που καθορίζεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ (οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή).
 2)
 Δεύτερος λόγος, αντλούμενος από παράβαση του άρθρου 174, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ
 Στο πλαίσιο του λόγου αυτού, οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι τα διάφορα μειονεκτήματα που απαριθμούνται στο άρθρο 174, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, λόγω των οποίων μια περιοχή πρέπει οπωσδήποτε να αποτελεί το αντικείμενο ιδιαίτερης προσοχής, δεν αναφέρονται εξαντλητικώς, αντιθέτως προς όσα διατείνεται η Επιτροπής, αλλά ενδεικτικώς.
 3)
 Τρίτος λόγος, αντλούμενος από παράβαση του άρθρου 174 ΣΛΕΕ και του κανονισμού (ΕΚ) 1059/2003 (2)
 Περαιτέρω, οι προσφεύγοντες θεωρούν ότι οι περιοχές που έχουν εθνικά, γλωσσικά και πολιτιστικά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ανήκουν, εν πάση περιπτώσει, στην κατηγορία των «εν λόγω περιοχών», για τις οποίες γίνεται λόγος στο άρθρο 174 ΣΛΕΕ, στις οποίες εφαρμόζεται η πολιτική συνοχής της Ένωσης διότι τα πολιτιστικά στοιχεία είναι, δυνάμει του παράγωγου δικαίου της Ένωσης, σημαντικός παράγων της οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής. Κατά την άποψή τους, τούτο επιρρωννύεται από το άρθρο 3, παράγραφος 5, και την αιτιολογική σκέψη 10 του κανονισμού 1059/2003.
 4)
 Τέταρτος λόγος, αντλούμενος από παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 211/2011, καθώς και του άρθρου 167 ΣΛΕΕ
 Οι προσφεύγοντες διατείνονται ότι οι εμπνευστές της πρωτοβουλίας, αντιθέτως προς όσα ισχυρίζεται η Επιτροπή, δεν υποχρεούνται να αναφέρουν τη νομική βάση για την πρόταση νομικής πράξεως, αλλά, δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 211/2011, τις διατάξεις των Συνθηκών τις οποίες κρίνουν λυσιτελείς για την προτεινόμενη δράση. Εξάλλου, κατά το γράμμα του άρθρου 167 ΣΛΕΕ, η Ένωση συμβάλλει στην ανάπτυξη των πολιτισμών των κρατών μελών και σέβεται την εθνική και περιφερειακή πολυμορφία τους.
 5)
 Πέμπτος λόγος, αντλούμενος από παράβαση του άρθρου 19, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 Κατά τους προσφεύγοντες, η Επιτροπή αβασίμως ισχυρίζεται στην προσβαλλομένη απόφαση ότι, μολονότι τα θεσμικά όργανα της Ένωσης υποχρεούνται να σέβονται την πολιτιστική και γλωσσική πολυμορφία της και να μη δημιουργούν δυσμενείς διακρίσεις σε βάρος των μειονοτήτων, οι διατάξεις αυτές δεν συνιστούν ωστόσο νομική βάση για οποιαδήποτε δράση εκ μέρους των λόγω θεσμικών οργάνων. Ειδικότερα, οι προσφεύγοντες αντιτάσσουν ότι ο ισχυρισμός της Επιτροπής προσκρούει, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 19, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 6)
 Έκτος λόγος, αντλούμενος από παράβαση του άρθρου 174, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ
 Κατά τους προσφεύγοντες, η Επιτροπή ερμηνεύει εσφαλμένως την πρωτοβουλία ισχυριζόμενη ότι η βελτίωση της καταστάσεως των μειονοτήτων δεν μπορεί να θεωρηθεί ως συμβάλλουσα στη μείωση της διαφοράς μεταξύ των επιπέδων αναπτύξεως των διαφόρων περιοχών και της καθυστερήσεως ορισμένων περιοχών, κατά το άρθρο 174, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ. Οι προσφεύγοντες διατείνονται ότι οι εμπνευστές της πρωτοβουλίας δεν πρότειναν τη βελτίωση της καταστάσεως των εθνικών μειονοτήτων, αλλά να μη χρησιμοποιείται η πολιτική συνοχής της Ένωσης για την εξάλειψη ή αποδυνάμωση των εθνικών, γλωσσικών και πολιτιστικών χαρακτηριστικών των περιοχών αυτών, και να μην μετατρέπονται τα οικονομικά μέτρα και οι σκοποί της Ένωσης, έστω και έμμεσα, σε πολιτικές κατά των μειονοτήτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 211/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, σχετικά με την πρωτοβουλία πολιτών (ΕΕ L 65, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1059/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, για τη θέσπιση μιας κοινής ονοματολογίας των εδαφικών στατιστικών μονάδων (NUTS) (ΕΕ L 154, σ. 1).


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 12ης Σεπτεμβρίου 2006 — R.J. Reynolds Tobacco Holdings, Inc., RJR Acquisition Corp., R.J. Reynolds Tobacco Company, R.J. Reynolds Tobacco International, Inc., Japan Tobacco, Inc. κατά Philip Morris International Inc., Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Βασιλείου της Ισπανίας, Γαλλικής Δημοκρατίας, Ιταλικής Δημοκρατίας, Πορτογαλικής Δημοκρατίας, Δημοκρατίας της Φινλανδίας, Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Ελληνικής Δημοκρατίας, Βασιλείου των Κάτω Χωρών
 (Υπόθεση C-131/03 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Απόφαση της Επιτροπής να ασκήσει προσφυγή ενώπιον δικαστηρίου τρίτου κράτους - Προσφυγή ακυρώσεως - Απαράδεκτη)
 (2006/C 294/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: R J. Reynolds Tobacco Holdings, Inc., RJR Acquisition Corp., R.J. Reynolds Tobacco Company, R.J. Reynolds Tobacco International, Inc., Japan Tobacco, Inc. (εκπρόσωποι: P. Lomas, solicitor και O.W. Brouwer, avocat)
 Αντίδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Philip Morris International Inc., Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Docksey, X. Lewis και C. Ladenburger), Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: H. Duintjer Tebbens και A. Baas), Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: G. De Bergues), Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: I. Braguglia και M. Fiorilli, δικηγόρος), Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Fernandes και A. Seiça Neves), Δημοκρατία της Φινλανδίας (T. Pynnä και A. Guimaraes-Purokoski), Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: M. Lumma και W.-D. Plessing), Ελληνική Δημοκρατία, Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποις: J.G.M. van Bakel)
 Παρεμβαίνον υπέρ της Επιτροπής: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bishop και T. Blanchet)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο πενταμελές τμήμα) της 15ης Ιανουαρίου 2003, συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-377/00, T-379/00, T-380/00, T-260/01 και T-272/01, Philip Morris Internation κ.λπ. κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο κήρυξε απαράδεκτες τις προσφυγές περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής να κινήσει κατά των αναιρεσειουσών αγωγή ενώπιον δικαστηρίου των ΗΠΑ, κατόπιν της φερόμενης εμπλοκής τους σε λαθρεμπόριο τσιγάρων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προκειμένου να αποκατασταθεί η οικονομική ζημία που υπέστη η Ευρωπαϊκή Ένωση και να εκδοθεί δικαστική απόφαση επιβάλλουσα την παύση του λαθρεμπορίου — Ερμηνεία του άρθρου 230 ΕΚ καθώς και της νομολογίας του Δικαστηρίου — Έννομα αποτελέσματα της αποφάσεως της Επιτροπής να ασκήσει αγωγή ενώπιον δικαστηρίου τρίτης χώρας.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τις R.J. Reynolds Tobacco Holdings, Inc., RJR Acquisition Corp., R.J. Reynolds Tobacco Company, R.J. Reynolds Tobacco International, Inc., και Japan Tobacco, Inc. στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Ιταλική Δημοκρατία, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Πορτογαλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους
 (1) ΕΕ C 146 της 21.6.2003.


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 4ης Φεβρουαρίου 2010 [αίτηση του Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Hava Genc κατά Land Berlin
 (Υπόθεση C-14/09) (1)
 (Συμφωνία συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας - Απόφαση 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως - Άρθρο 6, παράγραφος 1 - Έννοια του όρου «εργαζόμενος» - Άσκηση ολιγόωρης μισθωτής δραστηριότητας - Προϋπόθεση της απώλειας των κεκτημένων δικαιωμάτων)
 2010/C 80/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgericht Berlin
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Hava Genc
 κατά
 Land Berlin
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Verwaltungsgericht Berlin — Ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας — Δικαίωμα παραμονής στο κράτος μέλος υποδοχής Τούρκου υπηκόου, του οποίου η είσοδος στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους δικαιολογήθηκε με λόγο που εν τω μεταξύ έπαυσε να υπάρχει και ο οποίος ασκεί απλώς επουσιώδη επαγγελματική δραστηριότητα, χαρακτηριζόμενη από εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας 5,5 ωρών — Απαιτούμενα ελάχιστα χαρακτηριστικά σχέσεως εργασίας για να μπορεί να θεωρηθεί «κανονική απασχόληση» κατά την έννοια της αποφάσεως 1/80
 Διατακτικό
 1)
 Πρόσωπο που βρίσκεται σε κατάσταση όμοια με αυτήν της προσφεύγουσας της κύριας δίκης είναι εργαζόμενος υπό την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, σχετικά με την ανάπτυξη της Συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας, που εκδόθηκε από το Συμβούλιο Συνδέσεως το οποίο συστάθηκε με τη Συμφωνία συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας, μόνον αν η οικεία μισθωτή δραστηριότητα έχει πραγματικό και ουσιαστικό χαρακτήρα. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να προβεί στις αναγκαίες εξακριβώσεις επί των πραγματικών περιστατικών, προκειμένου να εκτιμήσει αν συντρέχει η προϋπόθεση αυτή στην υπόθεση της οποίας έχει επιληφθεί.
 2)
 Τούρκος εργαζόμενος, υπό την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80, μπορεί να επικαλείται το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας που αντλεί από τη Συμφωνία συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας, ακόμη και αν ο σκοπός για τον οποίον εισήλθε στο κράτος μέλος υποδοχής δεν υφίσταται πλέον. Εφόσον αυτός ο εργαζόμενος πληροί τις προϋποθέσεις που διατυπώνονται στο εν λόγω άρθρο 6, παράγραφος 1, το δικαίωμά του διαμονής στο κράτος μέλος υποδοχής δεν μπορεί να εξαρτηθεί από πρόσθετες προϋποθέσεις σχετικά με την ύπαρξη συμφερόντων δυναμένων να δικαιολογήσουν τη διαμονή ή σχετικά με τη φύση της απασχολήσεως.
 (1) ΕΕ C 102 της 1.5.2009.


text:
 25.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/16
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 30ής Ιουνίου 2004
 στην υπόθεση T-317/01, M+M Gesellschaft für Unternehmensberatung und Informationssysteme mbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος M+M EUROdATA - Προγενέστερο λεκτικό σήμα EURODATA TV - Σχετικός λόγος αρνήσεως - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94»)
 (2004/C 239/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση Τ-317/01, M+M Gesellschaft für Unternehmensberatung und Informationssysteme mbH, με έδρα τη Φρανκφούρτη επί του Μαίην (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Μ. Treis, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: S. Laitinen και U. Pfleghar), όπου ο έτερος διάδικος στην ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ ήταν η Mediametric SA, με έδρα το Παρίσι (Γαλλία), εκπροσωπούμενη, αρχικώς, από τον δικηγόρο D. Dupuis-Latour και, στη συνέχεια, από τον δικηγόρο S. Szilvasi, με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Οκτωβρίου 2001 στην υπόθεση R 698/2000-1, σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Mediametrie SA και της M+M Gesellschaft für Unternehmensberatung und Informationssysteme mbH, το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Pirrung, πρόεδρο, A. W. H. Meij και Ν. J. Forwood, δικαστές, γραμματέας: D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε, στις 30 Ιουνίου 2004, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 2ας Οκτωβρίου 2001 στην υπόθεση R 698/2000-1, με εξαίρεση το σημείο όπου η υπόθεση αναπέμπεται ενώπιον του τμήματος ανακοπών προκειμένου να δοθεί συνέχεια στην αίτηση καταχωρίσεως σήματος όσον αφορά τα μνημονευόμενα σ' αυτήν προϊόντα και υπηρεσίες που υπάγονται στις κλάσεις 9, 16 και 42.
 2.
 Καταδικάζει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 3.
 Η παρεμβαίνουσα φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 56 της 2.3.2002.


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/44
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 26ης Ιουνίου 2013 — BU κατά EMA
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις F-135/11, F-51/12, F-110/12) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτος υπάλληλος - Μη ανανέωση συμβάσεως ορισμένου χρόνου - Βλαπτική πράξη - Αίτηση κατά την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 1, του ΚΥΚ - Αίτηση αναχαρακτηρισμού της συμβάσεως - Εύλογη προθεσμία - Διοικητική ένσταση κατά απορρίψεως διοικητικής ενστάσεως - Άρθρο 8 του ΚΛΠ - Καθήκον μέριμνας)
 2013/C 252/75
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: BU (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, J.-N. Louis και D. Abreu Caldas, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενος: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) (εκπρόσωποι: στην υπόθεση F-135/11, αρχικώς S. Vincenzo, στη συνέχεια T. Jablonski και Γ. Γαβριλίδου, επικουρούμενοι από τους D. Waelbroeck και A. Duron, δικηγόρους· στην υπόθεση F-51/12, T. Jablonski και Γ. Γαβριλίδου, επικουρούμενοι από τους D. Waelbroeck και A. Duron, δικηγόρους, και στην υπόθεση F-110/12, T. Jablonski και Rampal Olmedo)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου του προσφεύγοντος-ενάγοντος.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως του BU, η οποία κοινοποιήθηκε με επιστολή της 30ής Μαΐου 2011.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή F-135/11 κατά τα λοιπά.
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή F-51/12 και την προσφυγή F-110/12.
 4)
 Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του BU στις υποθέσεις F-135/11 και F-51/12.
 5)
 Ο BU φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων στην υπόθεση F-110/12.
 (1) EE C 65 της 3.3.2012, σ. 24· EE C 209 της 14.7.2012, σ. 14· EE C 379 της 8.12.2012, σ. 34.


text:
 1.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/13
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche (Ιταλία) στις 28 Απριλίου 2016 — Nerea SpA κατά Regione Marche
 (Υπόθεση C-245/16)
 (2016/C 279/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amministrativo Regionale per le Marche
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Nerea SpA
 Καθής η προσφυγή: Regione Marche
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Καταρχάς, αφορά το άρθρο 1, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 800/2008 (1) μόνον τις διαδικασίες που μπορούν να κινηθούν αυτεπαγγέλτως από τις διοικητικές και δικαστικές αρχές των κρατών μελών (στην Ιταλία, επί παραδείγματι, η πτώχευση) ή και εκείνες που μπορούν να κινηθούν με αίτηση και μόνον του ενδιαφερόμενου επιχειρηματία (όπως είναι στο εθνικό δίκαιο ο πτωχευτικός συμβιβασμός); Τούτο δε διότι η διάταξη κάνει λόγο για «υπαγωγή τους» σε συλλογική πτωχευτική διαδικασία.
 2)
 Σε περίπτωση που κριθεί ότι ο κανονισμός 800/2008 αφορά όλες τις πτωχευτικές διαδικασίες, πρέπει, με ειδική αναφορά στον κατά το άρθρο 186-bis του βασιλικού διατάγματος 267/1942 θεσμό του πτωχευτικού συμβιβασμού με συνεχιζόμενη δραστηριότητα, το άρθρο 1, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 800/2008 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η απλή συνδρομή των προϋποθέσεων για την έναρξη πτωχευτικής διαδικασίας σε βάρος επιχειρηματία που ζητεί ενίσχυση από τα διαρθρωτικά ταμεία απαγορεύει τη χορήγηση της χρηματοδοτήσεως ή υποχρεώνει την εθνική διαχειριστική αρχή να ανακαλέσει τη χρηματοδότηση που έχει ήδη χορηγηθεί ή, αντιθέτως, πρέπει να επαληθεύεται η κατάσταση δυσχέρειας στην συγκεκριμένη περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη, επί παραδείγματι, τον χρόνο ενάρξεως της διαδικασίας, την τήρηση από τον επιχειρηματία των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει και κάθε άλλη σχετική περίσταση;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 800/2008 της Επιτροπής, της 6ης Αυγούστου 2008, για την κήρυξη ορισμένων κατηγοριών ενισχύσεων ως συμβατών με την κοινή αγορά κατ' εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης (Γενικός κανονισμός απαλλαγής κατά κατηγορία) (ΕΕ L 214, σ. 3).


text:
 9.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 19ης Απριλίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών
 (Υπόθεση C-141/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρα 39 ΕΚ έως 42 ΕΚ - Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 - Κοινωνική ασφάλιση των μισθωτών migrants - Άρνηση καταβολής ορισμένων παροχών - Εργαζόμενοι οι οποίοι απασχολούνται σε δεξαμενές αντλήσεως πετρελαίου στις Κάτω Χώρες - Παραδεκτό της προσφυγής)
 2012/C 165/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Kreuschitz και M. van Beek)
 Καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωπος: C.M. Wissels)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της προσφεύγουσας: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes και E. Silveira)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 3, παράγραφος 1, και 13, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73), και των άρθρων 45 έως 48 ΣΛΕΕ — Άρνηση καταβολής ορισμένων παροχών σε εργαζόμενους υπηκόους κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως οι οποίοι απασχολούνται σε δεξαμενές αντλήσεως πετρελαίου στις Κάτω Χώρες
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Πορτογαλική Δημοκρατία φέρει τα έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 161 σ. 19.6.2010.


text:
 23.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 18ης Δεκεμβρίου 2014 [αίτηση του Cour constitutionnelle (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Mohamed M’Bodj κατά Βελγικού Δημοσίου
 (Υπόθεση C-542/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 19, παράγραφος 2 - Οδηγία 2004/83/EΚ - Ελάχιστες απαιτήσεις για την αναγνώριση του καθεστώτος του πρόσφυγα ή του καθεστώτος επικουρικής προστασίας - Πρόσωπο που δικαιούται επικουρική προστασία - Άρθρο 15, στοιχείο β' - Βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία του αιτούντος στη χώρα καταγωγής του - Άρθρο 3 - Ευνοϊκότερες διατάξεις - Αιτών που πάσχει από σοβαρή ασθένεια - Έλλειψη κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής στη χώρα καταγωγής - Άρθρο 28 - Κοινωνική προστασία - Άρθρο 29 - Ιατρική περίθαλψη))
 (2015/C 065/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour constitutionnelle
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Mohamed M’Bodj
 κατά
 Βελγικού Δημοσίου
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 28 και 29 της οδηγίας 2004/83/EΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τη θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους, ερμηνευόμενα σε συνδυασμό με τα άρθρα 2, στοιχείο ε', 3, 15 και 18 αυτής, έχουν την έννοια ότι ένα κράτος μέλος δεν υποχρεούται να χορηγήσει την κοινωνική αρωγή και την ιατρική περίθαλψη που προβλέπουν τα συγκεκριμένα άρθρα σε υπήκοο τρίτης χώρας στον οποίο έχει χορηγηθεί άδεια διαμονής στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους δυνάμει εθνικής νομοθεσίας όπως η επίμαχη και ο οποίος πάσχει από ασθένεια που ενέχει σοβαρούς κινδύνους για τη ζωή του ή τη φυσική του ακεραιότητα ή κίνδυνο απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχειρίσεως, σε περίπτωση που δεν υπάρχει κατάλληλη θεραπευτική αγωγή στη χώρα καταγωγής του ή στη χώρα στην οποία διέμενε προηγουμένως, εκτός αν συντρέχει περίπτωση εκ προθέσεως αρνήσεως χορηγήσεως ιατρικής περιθάλψεως στον εν λόγω αλλοδαπό στη συγκεκριμένη χώρα.
 (1) ΕΕ C 367 της 14.12.2013.


text:
 19.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 22ας Απριλίου 2010 [αίτηση του Landesgericht Innsbruck (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Zentralbetriebsrat der Landeskrankenhäuser Tirols κατά Land Tirol
 (Υπόθεση C-486/08) (1)
 (Κοινωνική πολιτική - Συμφωνίες-πλαίσια για την εργασία μερικής απασχόλησης και για την εργασία ορισμένου χρόνου - Δυσμενείς διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας που ισχύουν για τους συμβασιούχους εργαζόμενους που εργάζονται με μειωμένο ωράριο, περιστασιακά ή με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου - Αρχή της ίσης μεταχείρισης)
 (2010/C 161/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landesgericht Innsbruck
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Zentralbetriebsrat der Landeskrankenhäuser Tirols
 κατά
 Land Tirol
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Landesgericht Innsbruck — Ερμηνεία της ρήτρας 4, σημεία 1 και 2, του παραρτήματος της οδηγίας 97/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και την CES (ΕΕ L 14, σ. 9), της ρήτρας 4 του παραρτήματος της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (ΕΕ L 175, σ. 43), καθώς και του άρθρου 14, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης (ΕΕ L 204, σ. 23) — Εθνική νομοθεσία σχετικά με τους συμβασιούχους υπαλλήλους, η οποία εξαιρεί από το πεδίο εφαρμογής της ορισμένες κατηγορίες εργαζομένων που απασχολούνται με μειωμένο ωράριο, περιστασιακά ή με σύμβαση ορισμένου χρόνου — Διατάξεις που έχουν δυσμενείς επιπτώσεις επί του δικαιώματος ετήσιας άδειας των εργαζομένων πλήρους απασχόλησης που καθίστανται εργαζόμενοι μερικής απασχόλησης και των εργαζομένων που έχουν λάβει γονική άδεια δύο ετών — Αρχές της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών εργαζομένων, εργαζομένων μερικής απασχόλησης και εργαζομένων πλήρους απασχόλησης καθώς και εργαζομένων με σύμβαση ορισμένου χρόνου και εργαζομένων με σύμβαση αόριστου χρόνου
 Διατακτικό
 1)
 Το εφαρμοστέο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και συγκεκριμένα η ρήτρα 4, σημείο 2, της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία μερικής απασχόλησης, η οποία συνήφθη στις 6 Ιουνίου 1997 και περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 97/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και την CES, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 7ης Απριλίου 1998, έχει την έννοια ότι αντιβαίνει στο δίκαιο αυτό η εθνική διάταξη που, όπως το άρθρο 55, παράγραφος 5, του νόμου του ομόσπονδου κράτους του Τιρόλου για τους συμβασιούχους υπαλλήλους (Tiroler Landes-Vertragsbedienstetengesetz), της 8ης Νοεμβρίου 2000, όπως ίσχυε μέχρι την 1η Φεβρουαρίου 2009, προβλέπει ότι, σε περίπτωση μεταβολής του αριθμού των ωρών εργασίας ενός εργαζόμενου, το μη χρησιμοποιηθέν υπόλοιπο της άδειας προσαρμόζεται κατά τρόπο ώστε ο εργαζόμενος πλήρους απασχόλησης που καθίσταται εργαζόμενος μερικής απασχόλησης είτε να υφίσταται μείωση των δικαιωμάτων ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών τα οποία απέκτησε, αλλά δεν μπόρεσε να ασκήσει, κατά τη διάρκεια της πλήρους απασχόλησής του είτε να μπορεί να χρησιμοποιήσει την άδεια αυτή διαθέτοντας μικρότερο πλέον επίδομα άδειας.
 2)
 H ρήτρα 4 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1999 και περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP, έχει την έννοια ότι αντιβαίνει στη ρήτρα αυτή η εθνική διάταξη που, όπως το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο m, του νόμου του ομόσπονδου κράτους του Τιρόλου για τους συμβασιούχους υπαλλήλους, της 8ης Νοεμβρίου 2000, όπως ίσχυε μέχρι την 1η Φεβρουαρίου 2009, αποκλείει από το πεδίο εφαρμογής του νόμου τους εργαζόμενους που απασχολούνται είτε με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου, διάρκειας μέχρι 6 μηνών, είτε μόνο περιστασιακά.
 3)
 Η ρήτρα 2, σημείο 6, της συμφωνίας-πλαισίου για τη γονική άδεια, η οποία συνήφθη στις 14 Δεκεμβρίου 1995 και περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 96/34/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 1996, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για τη γονική άδεια, που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και την CES, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/75/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, έχει την έννοια ότι αντιβαίνει στη ρήτρα αυτή η εθνική διάταξη που, όπως το άρθρο 60, τελευταίο εδάφιο, του νόμου του ομόσπονδου κράτους του Τιρόλου για τους συμβασιούχους υπαλλήλους, της 8ης Νοεμβρίου 2000, όπως ίσχυε μέχρι την 1η Φεβρουαρίου 2009, προβλέπει ότι οι εργαζόμενοι που έχουν ασκήσει το δικαίωμά τους να λάβουν τη διετή γονική άδεια χάνουν, κατά τη λήξη της άδειας αυτής, τα δικαιώματα ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών που είχαν αποκτήσει κατά το έτος πριν από τη γέννηση του τέκνου τους.
 (1) ΕΕ C 44 της 21.2.2009


text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/45
 Προσφυγή της Reemark Gesellschaft für Markenkooperation mbH κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2004
 (Υπόθεση Τ-22/04)
 (2004/C 94/127)
 Η γλώσσα διαδικασίας θα καθοριστεί βάσει του άρθρου 131, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας Γλώσσα στην οποία έχει συνταχθεί η προσφυγή: η αγγλική
 Η Reemark Gesellschaft für Markenkooperation mbH με έδρα το Αμβούργο, Γερμανία, εκπροσωπούμενη από τον P. Koch, δικηγόρο, άσκησε στις 21 Ιανουαρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 Η Bluenet Limited ήταν επίσης διάδικος στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να κηρύξει μη συμβατή με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου την απόφαση της 17ης Νοεμβρίου 2003 που εκδόθηκε από το δεύτερο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ, με την οποία έγινε δεκτή η προσφυγή που ασκήθηκε από την Bluenet Limited κατά της αποφάσεως 106/2002, της 25ης Ιανουαρίου 2002, και την κατ' ακολουθία απόρριψη της ανακοπής B 279 358 που ασκήθηκε κατά της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος με αριθμό 1 169 085, Westlife, για τις κλάσεις 9, 16, 25 και 41.
 —
 Να αποφανθεί ότι υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος με αριθμό 1169085, Westlife, για τις κλάσεις 9, 16, 25 και 41 με το γερμανικό σήμα με αριθμό 39743603, West, με το οποίο προστατεύονται πανομοιότυπα προϊόντα και υπηρεσίες των ιδίων κλάσεων 9, 16, 25 και 41.
 —
 Να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Αιτούμενος την καταχώριση του
 Η Bluenet Ltd.
 Κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση:
 Λεκτικό σήμα «Westlife» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16, 25 και 41 (μέσα αποθήκευσης ήχου, εικόνας και δεδομένων, Έντυπο υλικό, Ενδύματα, Ψυχαγωγία με ορχήστρα μουσικής, ...) Αίτηση με αριθμό 1169085
 Δικαιούχος του σήματοςή σημείου στη δίκη
 Reemark Gesellschaft für Markenkooperation mbH
 Σήμα ή σημείο στη δίκηανακοπής:
 Το διεθνές και εθνικό λεκτικό σήμα «West» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 1 έως 13, 15 έως 31 και 35 έως 41 (συσκευές εγγραφής, έντυπο υλικό, ενδύματα, εκπαίδευση και ψυχαγωγία ...)
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών:
 Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος «West» για τα επίδικα προϊόντα και υπηρεσίες
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Ακύρωση της προσβαλλόμενης αποφάσεως στο μέτρο που δέχθηκε την ανακοπή της Reemark Gesellschaft für Markenkooperation mbH
 Προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως:
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου (1).
 (1) Regolamento (CE) del Consiglio 20 dicembre 1993, n. 40/94, sul marchio comunitario (GU L 11, pag. 1).


text:
 12.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 92/28
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 31ης Ιανουαρίου 2008 — Aluminium Silicon Mill Products κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-151/06) (1)
 (Ντάμπινγκ - Επιστροφή δασμών αντιντάμπινγκ - Ακύρωση του κανονισμού περί επιβολής οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ - Κατάργηση της δίκης - Κανονισμός των δικαστικών εξόδων)
 (2008/C 92/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Aluminium Silicon Mill Products GmbH (Zug, Ελβετία) (εκπρόσωποι: L. Ruessmann και A. Willems, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Stancanelli και T. Scharf)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως C(2006) 1183 τελικό της Επιτροπής, της 3ης Απριλίου 2006, με την οποία απορρίπτονται εν μέρει οι αιτήσεις για την επιστροφή των δασμών αντιντάμπινγκ που εισπράχθηκαν για εισαγωγές πυριτίου καταγωγής Ρωσίας
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει πλέον η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 178 της 29.7.2006.


text:
 12.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 335/36
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Βέλγιο) στις 27 Ιουνίου 2016 — Ποινική διαδικασία κατά Wamo BVBA και Luc Cecile Jozef Van Mol
 (Υπόθεση C-356/16)
 (2016/C 335/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg te Brussel
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Wamo BVBA και Luc Cecile Jozef Van Mol
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει η οδηγία 2005/29/EK (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνικό νόμο ο οποίος απαγορεύει σε κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο τη διάδοση διαφημίσεως για πράξεις αισθητικής χειρουργικής ή μη χειρουργικής αισθητικής ιατρικής, όπως προβλέπεται στο άρθρο 20/1 του νόμου της 23ης Μαΐου 2013 περί καθορισμού των απαιτούμενων προϋποθέσεων για την τέλεση πράξεων μη χειρουργικής αισθητικής ιατρικής και αισθητικής χειρουργικής και περί ρυθμίσεως της διαφημίσεως και της πληροφορήσεως σχετικά με τις πράξεις αυτές (B.S., 2 Ιουλίου 2013), το οποίο παρεμβλήθηκε με τον νόμο της 10ης Φεβρουαρίου 2014 σχετικά με διάφορες διατάξεις για την υγεία (B.S., 30 Απριλίου 2014);
 (1) Οδηγία 2005/29/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («Οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές») (ΕΕ 2005, L 149, σ. 22).


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/62
 Προσφυγή της 28ης Νοεμβρίου 2011 — Al-Chihabi κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-593/11)
 (2012/C 25/119)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Fares Al-Chihabi (Χαλέπι, Συρία) (εκπρόσωποι: οι δικηγόροι L. Ruessmann και W. Berg)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (EE) 878/2011 του Συμβουλίου, της 2ας Σεπτεμβρίου 2011 (1), τον κανονισμό (ΕΕ) 1011/2011 του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2011 (2), την απόφαση 2011/522/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 2ας Σεπτεμβρίου 2011 (3), και την απόφαση 2011/684/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2011 (4), καθώς και κάθε άλλο μεταγενέστερο νομοθέτημα που διατηρεί σε ισχύ ή αντικαθιστά τα περιοριστικά μέτρα, καθόσον τα μέτρα αυτά αφορούν τον προσφεύγοντα, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους ακύρωσης.
 1)
 Πρώτος λόγος: προσβολή του δικαιώματος για την ύπαρξη χρηστής διοίκησης, όσον αφορά ειδικότερα την υποχρέωση παράθεσης αιτιολογιών, δικαιώματος που κατοχυρώνεται με το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με το άρθρο 216 ΣΛΕΕ και με το άρθρο 14, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 442/2011 του Συμβουλίου (5).
 2)
 Δεύτερος λόγος: προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας του προσφεύγοντος, και ειδικότερα του δικαιώματος ακρόασης και του δικαιώματος για αποτελεσματική δικαστική προστασία των δικαιωμάτων του αυτών.
 3)
 Τρίτος λόγος: αδικαιολόγητη και δυσανάλογη προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος, και ειδικότερα του δικαιώματος ιδιοκτησίας, του δικαιώματός του για προστασία της φήμης και της υπόληψής του, του δικαιώματος επιχειρηματικής ελευθερίας και του δικαιώματος που αφορά την εφαρμογή του τεκμηρίου αθωότητας.
 4)
 Τέταρτος λόγος: προσβολή του δικαιώματος του προσφεύγοντος για σεβασμό της ιδιωτικής του ζωής, καθόσον τα μέτρα δέσμευσης των κεφαλαίων και περιορισμού της ελευθερίας κυκλοφορίας συνιστούν επίσης δυσανάλογη παρέμβαση στο θεμελιώδες δικαίωμα του προσφεύγοντος για σεβασμό της ιδιωτικής του ζωής, καθώς και παραβίαση της γενικής αρχής της αναλογικότητας.
 (1) Κανονισμός (EE) 878/2011 του Συμβουλίου, της 2ας Σεπτεμβρίου 2011, για τροποποίηση του κανονισμού (EE) 442/2011 του Συμβουλίου σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία (ΕΕ L 228, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΕ) 1011/2011 του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού (EE) 442/2011 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία (ΕΕ L 269, σ. 18).
 (3) Απόφαση 2011/522/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 2ας Σεπτεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της απόφασης 2011/273/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ L 228, σ. 16).
 (4) Απόφαση 2011/684/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2011, για την τροποποίηση της απόφασης 2011/273/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ L 269, σ. 33).
 (5) Κανονισμός (ΕΕ) 442/2011 του Συμβουλίου, της 9ης Μαΐου 2011, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία (ΕΕ L 121, σ. 1).


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/26
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale di Tivoli (Ιταλία) στις 7 Νοεμβρίου 2012 — Antonella Pedone κατά Maria Adele Corrao
 (Υπόθεση C-498/12)
 2013/C 26/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Tivoli
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Antonella Pedone
 Εναγόμενη: Maria Adele Corrao
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι σύμφωνο το άρθρο 130 του προεδρικού διατάγματος 115, της 30ής Μαΐου 2002, περί ευεργετήματος πενίας κατά το ιταλικό δίκαιο, καθόσον ορίζει ότι τα ποσά που καταβάλλονται στον δικηγόρο, τον επικουρούντα το δικαστήριο εμπειρογνώμονα και τον τεχνικό σύμβουλο μειώνονται κατά το ήμισυ, προς το άρθρο 47, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο προβλέπει ότι το ευεργέτημα πενίας πρέπει να παρέχεται σε όσους δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους, εφόσον τούτο είναι αναγκαίο για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική πρόσβαση στη δικαιοσύνη;
 2)
 Είναι σύμφωνο το άρθρο 130 του προεδρικού διατάγματος 115, της 30ής Μαΐου 2002, περί ευεργετήματος πενίας κατά το ιταλικό δίκαιο, καθόσον ορίζει ότι τα ποσά που καταβάλλονται στον δικηγόρο, τον επικουρούντα το δικαστήριο εμπειρογνώμονα και τον τεχνικό σύμβουλο μειώνονται κατά το ήμισυ, προς το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όπως έχει μεταφερθεί στο κοινοτικό δίκαιο με το άρθρο 52, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 6 [ΣΛΕΕ];


text:
 5.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 31/5
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Gerechtshof Arnhem με απόφαση της 27ης Οκτωβρίου 2004 στην υπόθεση N κατά Inspecteur van de Belastingdienst Oost/kantoor Almelo
 (Υπόθεση C-470/04)
 (2005/C 31/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Με απόφαση της 27ης Οκτωβρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 2 Νοεμβρίου 2004, το Gerechtshof Arnhem, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ N και Inspecteur van de Belastingdienst Oost/kantoor Almelo που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1.1.1.
 Μπορεί ο κάτοικος κράτους μέλους, ο οποίος εγκαταλείπει αυτό για να εγκατασταθεί σε άλλο κράτος μέλος, να επικαλεσθεί, στο πλαίσιο ένδικης διαδικασίας, έναντι του κράτους αναχωρήσεως την εφαρμογή του άρθρου 18 ΕΚ αποκλειστικώς λόγω του ότι η βεβαίωση φόρου που συνδέεται με την αναχώρησή του συνιστά ή μπορεί να συνιστά εμπόδιο γι αυτή την αναχώρηση;
 1.1.2.
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 1.1.1., μπορεί ο κάτοικος κράτους μέλους, ο οποίος εγκαταλείπει αυτό για να εγκατασταθεί σε άλλο κράτος μέλος, να επικαλεσθεί, στο πλαίσιο ένδικης διαδικασίας έναντι του κράτους αναχωρήσεως την εφαρμογή του άρθρου 43 ΕΚ στην περίπτωση κατά την οποία δεν είναι προδήλως βέβαιο ή πιθανό ότι μεταβαίνει σ' αυτό το άλλο κράτος μέλος προς άσκηση οικονομικής δραστηριότητας κατά την έννοια αυτού του άρθρου; Έχει σημασία για την απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα το ότι η δραστηριότητα αυτή θα ασκηθεί εντός ορατού χρονικού διαστήματος; Αν ναι, ποιας διάρκειας μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι αυτό το χρονικό διάστημα;
 1.1.3.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1.1.1. ή 1.1.2.: εμποδίζουν τα άρθρα 18 ΕΚ ή 43 ΕΚ την επίμαχη ολλανδική ρύθμιση, δυνάμει της οποίας βεβαιώνεται φόρος εισοδήματος/εισφορές στη λαϊκή ασφάλιση σε σχέση με πλασματική πραγματοποίηση κέρδους από κεφάλαιο βασικού μετόχου αποκλειστικώς λόγω του ότι ο κάτοικος των Κάτω Χωρών, που παύει να έχει την ιδιότητα του ημεδαπού υποκειμένου στον φόρο, διότι αλλάζει τόπο κατοικίας μεταβαίνων σε άλλο κράτος μέλος, θεωρείται ότι εκποίησε τις μετοχές του που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο βασικού μετόχου;
 1.1.4.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 6.1.3. λόγω του γεγονότος ότι για την παροχή αναβολής πληρωμής βεβαιωθέντος φόρου πρέπει να συνιστώνται ασφάλειες: μπορεί το υφιστάμενο εμπόδιο να αίρεται αναδρομικώς συνεπεία της ελευθερώσεως των παρασχεθεισών ασφαλειών; Έχει ακόμη σημασία για την απάντηση σ' αυτό το ερώτημα αν η ελευθέρωση των ασφαλειών πραγματοποιείται βάσει νομοθετικής ρυθμίσεως ή ακολουθούμενης πρακτικής εμπίπτουσας ή όχι στη σφαίρα της εκτελεστικής δράσεως; Έχει ακόμη σημασία για το ερώτημα αυτό αν προτείνεται συμψηφισμός για τη ζημία που ενδεχομένως προέκυψε συνεπεία της παροχής ασφαλειών;
 1.1.5.
 Αν στο ερώτημα 1.1.3. δοθεί καταφατική απάντηση και στο πρώτο ερώτημα που τίθεται στο σημείο 1.1.4. αρνητική απάντηση: μπορεί τότε να δικαιολογηθεί το υφιστάμενο εμπόδιο;


text:
 30.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 226/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 9ης Ιουνίου 2011 [αίτηση του Supremo Tribunal de Justiça (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — José Maria Ambrósio Lavrador, Maria Cândida Olival Ferreira Bonifácio κατά Companhia de Seguros Fidelidade-Mundial SA
 (Υπόθεση C-409/09) (1)
 (Ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων - Οδηγίες 72/166/ΕΟΚ, 84/5/ΕΟΚ και 90/232/ΕΟΚ - Δικαίωμα αποζημιώσεως από την υποχρεωτική ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων - Προϋποθέσεις περιορισμού - Συμβολή του θύματος στη ζημία την οποία υπέστη - Ευθύνη εκ διακινδυνεύσεως - Διατάξεις εφαρμοστέες επί ανηλίκου τρίτου που είναι θύμα ατυχήματος)
 2011/C 226/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Supremo Tribunal de Justiça
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 José Maria Ambrósio Lavrador, Maria Cândida Olival Ferreira Bonifácio
 κατά
 Companhia de Seguros Fidelidade-Mundial SA
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Supremo Tribunal de Justiça — Ερμηνεία του άρθρου 1 της τρίτης οδηγίας 90/232/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 1990, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων (ΕΕ 1990, L 129, σ. 33) — Έκταση της καλύψεως από την υποχρεωτική ασφάλιση υπέρ τρίτων — Διατάξεις εφαρμοστέες σε ανηλίκους τρίτους που είναι θύματα ατυχήματος
 Διατακτικό
 Η οδηγία 72/166/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 1972, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και με τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής, η δεύτερη οδηγία 84/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Δεκεμβρίου 1983, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων, και η τρίτη οδηγία 90/232/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 1990, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων, έχουν την έννοια ότι δεν απαγορεύουν εθνικές διατάξεις στον τομέα της αστικής ευθύνης οι οποίες επιτρέπουν τον αποκλεισμό ή τον περιορισμό του δικαιώματος του θύματος αυτοκινητιστικού ατυχήματος προς αποζημίωση βάσει της ασφαλίσεως της αστικής ευθύνης του οδηγού του οχήματος που ενεπλάκη στο ατύχημα, κατόπιν εκτιμήσεως, επί της συγκεκριμένης περιπτώσεως, της αποκλειστικής υπαιτιότητας ή της συμβολής του θύματος στην ίδια του τη ζημία.
 (1) ΕΕ C 11 της 16.1.2010.


text:
 9.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 325/40
 Αναίρεση που άσκησε στις 20 Αυγούστου 2013 ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 26 Ιουνίου 2013 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις F-135/11, F-51/12 και F-110/12, BU κατά EMA
 (Υπόθεση T-444/13 P)
 2013/C 325/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) (εκπρόσωποι: T. Jabłoński και N. Rampal Olmedo, επικουρούμενοι από τους D. Waelbroeck και A. Duron, δικηγόρους)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: BU (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης στις υποθέσεις F-135/11, F-51/12 και F-110/12 στο μέτρο που ακυρώνει την απόφαση του EMA περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως του αναιρεσιβλήτου και καταδικάζει τον EMA στα δικαστικά έξοδα του BU στις υποθέσεις F-135/11 και F-51/12,
 —
 να δεχτεί τα πρωτοδίκως υποβληθέντα αιτήματα του αναιρεσείοντος, δηλαδή να απορρίψει την προσφυγή ως αβάσιμη στο σύνολό της,
 —
 να καταδικάσει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της κατ’ αναίρεση δίκης και στα δικαστικά έξοδα της δίκης ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (στο εξής: ΔΔΔ).
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από την εκ μέρους του ΔΔΔ παράβαση της απαγορεύσεως εκδόσεως αποφάσεως ultra vires, στο μέτρο που έκρινε ότι ήταν αρμόδιο να διακριβώσει, εάν οι λόγοι, τους οποίους προέβαλε η διοίκηση για να αρνηθεί την ανανέωση συμβάσεως, μπορούν να θέσουν υπό αμφισβήτηση τα κριτήρια και τις βασικές προϋποθέσεις που προβλέπει ο νομοθέτης στον Κανονισμό Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιδιώκοντας να διασφαλίσει υπέρ των συμβασιούχων τη δυνατότητα να τυγχάνουν, με την πάροδο του χρόνου, συνεχούς απασχολήσεως (σχετικά με τις σκέψεις 57 έως 62 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως). Ο EMA υποστηρίζει ότι η αρμοδιότητα που επικαλείται το ΔΔΔ στερείται κάθε νομικής βάσεως.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από την εκ μέρους του ΔΔΔ πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία του άρθρου 8, πρώτο εδάφιο, του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον το ΔΔΔ έκρινε ότι η αρμόδια αρχή όφειλε να εξετάσει εάν υπάρχει, για τον έκτακτο υπάλληλο του οποίου η σύμβαση εργασίας λήγει, θέση εργασίας στην οποία μπορεί να προσληφθεί ή να συνεχίσει να προσφέρει χρήσιμες υπηρεσίες.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον το ΔΔΔ παραμόρφωσε την έννοια του συμφέροντος της υπηρεσίας, στο μέτρο που από την ερμηνεία του εν λόγω δικαστηρίου συνάγεται το τεκμήριο ότι ο ενδιαφερόμενος διατηρεί τη θέση του, εκτός εάν η αρμόδια αρχή μπορεί να αποδείξει ότι δεν υπάρχει, για τον έκτακτο υπάλληλο του οποίου η σύμβαση εργασίας λήγει, καμία άλλη θέση εργασίας στην οποία μπορεί να προσληφθεί ή να συνεχίσει να προσφέρει χρήσιμες υπηρεσίες.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο σχετικά με την καταδίκη του EMA στα δικαστικά έξοδα στην υπόθεση F-51/12, η οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη.


text:
 8.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/19
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 27ης Σεπτεμβρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-66/07) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2004/27/ΕΚ - Φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση - Παράλειψη εμπρόθεσμης μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο)
 (2007/C 297/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: B. Stromsky και D. Lawunmi)
 Καθής: Ιρλανδία (εκπρόσωπος: D. O'Hagan)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Μη εμπρόθεσμη θέσπιση των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2004/27/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, για την τροποποίηση της οδηγίας 2001/83/ΕΚ περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (EE L 136, σ. 34)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2004/27/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, για την τροποποίηση της οδηγίας 2001/83/ΕΚ περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα
 (1) ΕΕ C 69 της 24.3.2007.