text:
 12.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 337/27
 Προσφυγή της 28ης Ιουλίου 2015 — Cofely Solelec κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-419/15)
 (2015/C 337/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Cofely Solelec (Esch-sur-Alzette, Λουξεμβούργο), Mannelli & Associés SA (Bertrange, Λουξεμβούργο) και Cofely Fabricom (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: S. Marx, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει:
 —
 την απόφαση αριθ. D(2015)24297 της Γενικής Διευθύνσεως Υποδομών και Υλικοτεχνικής Υποστηρίξεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 29ης Μαΐου 2015, περί ματαιώσεως του διαγωνισμού με στοιχεία αναφοράς INLO-D-UPIL-T-14-AO4, σχετικά με το σχέδιο επεκτάσεως και ανακαινίσεως του κτηρίου Konrad Adenauer στο Λουξεμβούργο, όσον αφορά την παρτίδα 75 «ηλεκτρισμός — ρεύμα υψηλής ισχύος»·
 —
 την απόφαση αριθ. D(2015)28116 της Γενικής Διευθύνσεως Υποδομών και Υλικοτεχνικής Υποστηρίξεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 11ης Ιουνίου 2015, περί ματαιώσεως του διαγωνισμού με στοιχεία αναφοράς INLO-D-UPIL-T-14-AO4, σχετικά με το σχέδιο επεκτάσεως και ανακαινίσεως του κτηρίου Konrad Adenauer στο Λουξεμβούργο, όσον αφορά την παρτίδα 75 «ηλεκτρισμός — ρεύμα υψηλής ισχύος»·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν δύο λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πλημμελή αιτιολογία, καθόσον το καθού απλώς δικαιολόγησε τις αποφάσεις περί ματαιώσεως, της 29ης Μαΐου 2015 και της 11ης Ιουνίου 2015, διατεινόμενο ότι οι λοιπές υποβληθείσες προσφορές, μεταξύ των οποίων και εκείνη των προσφευγουσών, υπερέβαιναν ουσιωδώς την προϋπολογισθείσα εκ μέρους της αναθέτουσας αρχής αξία του αντικειμένου του διαγωνισμού, χωρίς να διευκρινίσει την αξία αυτή στις εν λόγω αποφάσεις. Συγκεκριμένα, το καθού μνημόνευσε για πρώτη φορά αυτό το προϋπολογισθέν ποσό σε μεταγενέστερη επιστολή, της 18ης Ιουνίου 2015.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως, ο οποίος προβάλλεται επικουρικώς, αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως. Οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι η εκ μέρους του καθού εκτίμηση της αξίας του αντικειμένου του διαγωνισμού δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα της αγοράς και ενέχει καταφανή υποτίμηση της εν λόγω αξίας.


text:
 4.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Δεκεμβρίου 2011 — Mövenpick-Holding κατά ΓΕΕΑ (PASSIONATELY SWISS)
 (Υπόθεση T-377/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος PASSIONATELY SWISS - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Ένδειξη γεωγραφικής προελεύσεως - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα)
 2012/C 32/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mövenpick — Holding AG (Cham, Ελβετία) (εκπρόσωπος: M. Taxhet, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 23ης Ιουλίου 2009 (υπόθεση R 1457/2008-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου PASSIONATELY SWISS ως κοινοτικού σήματος
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Mövenpick Holding στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 282 της 21.11.2009.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
4. 5 . 96 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων AoiØ . C 133/19
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, που
 κατά του Βασιλείου της Ισπανίας που ασκήθηκε στις υπέβαλε το Supremo Tribunal Administrativo (2a Secçâo —
 22 Μαρτίου 1996 Contencioso Tributârio) με απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου
 (Υπόθεση C-92/96) 1996, στην υπόθεση ICT — Industrie e Comércio Têxtil, SA,
 κατά Fazenda Publica
 (96/C 133/41 )
 (Υπόθεση C-93/96)
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε (96/C 133/42)
 νη από τον Richard Wainwright, κύριο νομικό σύμβουλο, και
 τον Fernando Castillo de la Torre , μέλος της Νομικής Με απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 1996, η οποία περιήλθε
 Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 Gômez de la Gruz, Centre Wagner, άσκησε ενώπιον του τήτων στις 25 Μαρτίου 1996, το Supremo Tribunal Adminis
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 22 Μαρτίου trativo (2a Secçâo — Contencioso Tributârio), στο πλαίσιο της
 1996, προσφυγή κατά του Βασιλείου της Ισπανίας. διαφοράς μεταξύ ICT — Indûstria e Comércio Têxtil, SA, και
 Fazenda Pùblica, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 εξής ερωτημάτων:
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπί 1 . Επιβαρύνει η προσαύξηση (κατά 1 % για κάθε μήνα που
 ζοντας τα μέτρα που ήταν αναγκαία ώστε η ποιότητα των συμπληρώνεται μετά την 30ή ημέρα από την άφιξη των
 εσωτερικών υδάτων κολυμβήσεως να προσαρμοστεί προς εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας
 τις ελάχιστες τιμές που έχουν καθοριστεί με το άρθρο 3 της
 οδηγίας 76/160/ΕΟΚ ('), παρέβη τις υποχρεώσεις που
 χωρίς να έχει πραγματοποιηθεί η πληρωμή) η προβλεπό
 μενη στην παράγραφο 3 του άρθρου 1 του κανονισμού
 υπέχει από το άρθρο 4 της οδηγίας 76/160/ΕΟΚ του (ΕΟΚ) αριθ . 738/92 του Συμβουλίου , της 23ης Μαρτίου
 Συμβουλίου , της 8ης Δεκεμβρίου 1975 , και από τα άρθρα 5 1992, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ
 και 180 της συνθήκης ΕΚ- στις εισαγωγές νημάτων από βαμβάκι, καταγωγής Βραζι
 λίας και Τουρκίας (! ), την τιμή «ελεύθερο στα σύνορα της
 — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά Κοινότητας» σε κάθε περίπτωση όπου αυτή ορίζεται ως
 έξοδα. πληρωτέα μετά την εν λόγω 30ή ημέρα;
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα 2. Αν η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα δεν μπορεί να
 είναι ανεπιφύλακτα καταφατική , αλλά κρίνεται αναγκαίο
 Στην πράξη προσχωρήσεως της Ισπανίας δεν διαπιστώνεται να γίνει κάποια διάκριση, επιβάλλεται η εν λόγω προσαύ
 η ύπαρξη κάποιας διατάξεως που να επιτρέπει την αναβολή ξηση σε περίπτωση, όπως η υπό κρίση (βλ. αποδεδειγμένα
 εφαρμογής της οδηγίας 76/160/ΕΟΚ, και γι' αυτόν ακριβώς πραγματικά περιστατικά), όπου το τίμημα του εισαγομέ
 τον λόγο, σύμφωνα με το άρθρο 395 της προμνημονευθείσας νου εμπορεύματος, πληρωτέο εντός προθεσμίας 90 ημε
 πράξεως προσχωρήσεως καθώς και με το άρθρο 4 παράγρα ρών, υπερέβαινε κατά 2,3 % (στη μία περίπτωση) και κατά
 φος 1 της οδηγίας 76/16Θ/ΕΟΚ, η ποιότητα των υδάτων 2,5% περίπου (στην άλλη περίπτωση) το τίμημα που
 κολυμβήσεως θα έπρεπε να είχε προσαρμοσθεί προς τις αντιστοιχούσε στην πληρωμή CAD ;
 καθορισθείσες με την οδηγία ελάχιστες τιμές ήδη από την 1η
 Ιανουαρίου 1986, και τούτο εφόσον οι κοινοτικοί κανόνες 3. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμε
 είναι υποχρεωτικοί ήδη από τον χρόνο της προσχωρήσεως. νο ερώτημα, πρέπει η προσαύξηση αυτή να επιβαρύνει το
 Συναφώς, πρέπει να υπογραμμισθεί το γεγονός ότι η Επιτρο τίμημα που αντιστοιχεί στην πληρωμή CAD ή εκείνο που
 πή παρέσχε, εν πάση περιπτώσει, σημαντική προθεσμία για είναι πληρωτέο εντός της προθεσμίας 90 ημερών;
 την εκπλήρωση των απορρεουσών από την οδηγία υποχρε
 ώσεων. (!) EE ccQiØ. L 82 XT|Ç 27. 3. 1992, o. 1 .
 Ουδέποτε η ισπανική κυβέρνηση επικαλέστηκε τις εξαιρέσεις
 που προβλέπονται από το άρθρο 4 παράγραφος 3 , από το
 άρθρο 5 παράγραφος 2, και από το άρθρο 8 της οδηγίας
 76/16Θ/ΕΟΚ. Συνεπώς, η μη συμμόρφωση προς τις καθορι
 σθείσες από το άρθρο 3 της οδηγίας 76/160/EÔK τιμές
 συνεπάγεται τη μη εκπλήρωση της υποχρεώσεως που Διαγραφή της υποθεσεως C-110/92 ( 1 )
 προκύπτει από το άρθρο 4 της εν λόγω οδηγίας. Εν πάση (96/C 133/43)
 περιπτώσει, πρέπει να υπομνησθεί ότι η λύση του προβλήμα
 τος της μη συμφωνίας προς τις παραμέτρους της οδηγίας Με διαταξη της 23ης Ιανουαρίου 1996, o Πρόεδρος του
 76/160/ΕΟΚ μπορεί επίσης να επιτευχθεί με την κήρυξη ως Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 ζωνών μη καταλλήλων για κολύμβηση εκείνων των ζωνών διαγραφή της υποθέσεως C-1 10/92: Ομοσπονδιακή Δημο
 κολυμβήσεως όπου έχει διαπιστωθεί η μη συμφωνία προς τις κρατία της Γερμανίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 παραμέτρους της οδηγίας. Κοινοτήτων.
 0 ) EE, EIÔ . éxô . 15/01 , o. 108. (M EE apiØ . C 124 TTK 16. 5 . 1992.


text:
 5.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/22
 Προσφυγή της 25ης Σεπτεμβρίου 2009 — RWE Transgas κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-381/09)
 2009/C 297/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: RWE Transgas (Πράγα, Δημοκρατία της Τσεχίας) (εκπρόσωποι: Rechtsanwälte W. Deselaers, D. Seeliger und S. Einhaus, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τη σκέψη 89, στοιχείο α', εδάφιο 3, της αποφάσεως της Επιτροπής C(2009) 4694, της 12ης Ιουνίου 2009, καθόσον αυτή ορίζει ότι οι λογιστικές εγγραφές της προσφεύγουσας και της Gazprom πρέπει να λαμβάνονται υπόψη συγκεντρωτικά και να μην υπερβαίνουν συλλήβδην το 50 %, για όσο διάστημα υφίστανται μεταξύ τους μακροπρόθεσμες και ουσιαστικές συμφωνίες προμήθειας φυσικού αερίου,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση στο σύνολό της, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως/Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα, εισαγωγέας φυσικού αερίου στη Δημοκρατία της Τσεχίας, προσβάλλει την επιστολή που απηύθυνε η Επιτροπή, στις 12 Ιουνίου 2009, στη γερμανική Ρυθμιστική Αρχή για την Ενέργεια, Bundesnetzagentur, με την οποία της ζήτησε να τροποποιήσει ορισμένες πτυχές της απαλλαγής που χορηγήθηκε για τον αγωγό αερίου Ostseepipeline-Anbindungsleitung (στο εξής «OPAL») δυνάμει του άρθρου 22 της οδηγίας 2003/55/ΕΚ (1). Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι μία από τις υποχρεώσεις που έθεσε η Επιτροπή θα έχει ως αποτέλεσμα τον περιορισμό ή ακόμα και την παρακώλυση της πρόσβασής της στις ικανότητες μεταφοράς και εξόδου του OPAL στη Δημοκρατία της Τσεχίας.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, καταρχάς, ότι η καθής προσέβαλε το δικαίωμα ακροάσεώς της, καθότι δεν της παρείχε καμία δυνατότητα να υποβάλει τις παρατηρήσεις της επί της επιβαρυντικής για αυτήν υποχρεώσεως, πριν την ανακοίνωσή της.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής προσέβαλε το δικαίωμα πρόσβασής της στον φάκελο της υπόθεσης, καθότι δεν της παρείχε τη δυνατότητα να τον συμβουλευθεί.
 Τέλος, η προσφεύγουσα προσάπτει στην καθής ότι εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 22, παράγραφος 4, της οδηγίας 2003/55/ΕΚ, καθώς και ότι παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, της αρχή της ισότητας και την υποχρέωση αιτιολόγησης (άρθρο 253 ΕΚ).
 (1) Οδηγία 2003/55/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 2003 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 98/30/ΕΚ (ΕΕ L 176, σ. 57).


text:
 2.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/25
 Προσφυγή του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2005
 (Υπόθεση C-77/05)
 (2005/C 82/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, εκπροσωπούμενο από την Elizabeth O'Neill, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 17 Φεβρουαρίου 2005 προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 2007/2004 του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2004, σχετικά με τη σύσταση ευρωπαϊκού οργανισμού για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1)·
 2.
 να ορίσει, σύμφωνα με το άρθρο 233 ΕΚ, ότι, κατόπιν της ακυρώσεως του κανονισμού περί του οργανισμού συνόρων, και ενόσω εκκρεμεί η θέσπιση νέας νομοθεσίας στον τομέα αυτό, οι διατάξεις του κανονισμού περί του οργανισμού συνόρων εξακολουθούν να ισχύουν, εκτός καθόσον οι εν λόγω διατάξεις έχουν ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό του Ηνωμένου Βασιλείου από τη συμμετοχή του στην εφαρμογή του κανονισμού περί του οργανισμού συνόρων·
 3.
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Το δικαίωμα του Ηνωμένου Βασιλείου να συμμετάσχει στη θέσπιση του κανονισμού (ΕΚ) 2007/2004 του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2004, σχετικά με τη σύσταση ευρωπαϊκού οργανισμού για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (
 στο εξής: κανονισμός περί του οργανισμού συνόρων
 ) δεν αναγνωρίστηκε, παρά το γεγονός ότι το Ηνωμένο Βασίλειο γνωστοποίησε ότι επιθυμούσε να συμμετάσχει στη θέσπιση του εν λόγω κανονισμού, σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 1, του Πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (
 στο εξής: Πρωτόκολλο Σένγκεν
 ) και το άρθρο 3, παράγραφος 1, του Πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας. Η ακύρωση του κανονισμού περί του οργανισμού συνόρων ζητήθηκε για τον λόγο ότι ο αποκλεισμός του Ηνωμένου Βασιλείου από τη θέσπιση του εν λόγω κανονισμού συνιστά παράβαση ουσιώδους τύπου ή/και παράβαση της Συνθήκης, κατά την έννοια του άρθρου 230, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ.
 Το Ηνωμένο Βασίλειο ισχυρίζεται, κυρίως, ότι το Συμβούλιο, αποκλείοντας το Ηνωμένο Βασίλειο από τη θέσπιση του κανονισμού περί του οργανισμού συνόρων, ενήργησε βάσει εσφαλμένης ερμηνείας της σχέσεως μεταξύ του άρθρου 5 και του άρθρου 4 του Πρωτοκόλλου Σένγκεν. Ειδικότερα, το Ηνωμένο Βασίλειο προβάλλει ότι:
 α)
 Η εκ μέρους του Συμβουλίου ερμηνεία, σύμφωνα με την οποία το δικαίωμα συμμετοχής που απονέμει το άρθρο 5 του Πρωτοκόλλου Σένγκεν ισχύει μόνο για τα μέτρα που σχετίζονται με διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες συμμετέχει το Ηνωμένο Βασίλειο σύμφωνα με απόφαση του Συμβουλίου εκδοθείσα βάσει του άρθρου 4, είναι αντίθετη προς τη διάρθρωση και τη διατύπωση των ως άνω άρθρων, την ίδια τη φύση του μηχανισμού του άρθρου 5 και τη Δήλωση σχετικά με το άρθρο 5 η οποία προσαρτάται στην Τελική Πράξη της Συνθήκης του Άμστερνταμ.
 β)
 Δεν απαιτείται η εκ μέρους του Συμβουλίου ερμηνεία του Πρωτοκόλλου Σένγκεν προκειμένου να καταστεί δυνατό να έχει πρακτική αποτελεσματικότητα ο «υπό την επιφύλαξη [...]» κανόνας του άρθρου 7 του Πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας. Η ως άνω ερμηνεία δεν απαιτείται ούτε προκειμένου να διατηρηθεί στο ακέραιο το κεκτημένο του Σένγκεν. Συγκεκριμένα, οι αρνητικές συνέπειες ενός τέτοιου μέτρου, ως μέσου διαφυλάξεως του κεκτημένου, επί του Ηνωμένου Βασιλείου θα ήσαν εξαιρετικά δυσανάλογες.
 γ)
 Λαμβανομένης υπόψη της ευρείας έννοιας των μέτρων που σχετίζονται με το κεκτημένο του Σένγκεν την οποία χρησιμοποιεί το Συμβούλιο στην πρακτική του, ο μηχανισμός του άρθρου 5 του Πρωτοκόλλου Σένγκεν, όπως ερμηνεύεται από το Συμβούλιο, θα μπορούσε να λειτουργήσει κατά τρόπον ώστε να παραβιάζεται η αρχή της ασφαλείας δικαίου και οι θεμελιώδεις αρχές που διέπουν τη στενότερη συνεργασία.
 Το Ηνωμένο Βασίλειο ισχυρίζεται, επικουρικώς, ότι, αν η εκ μέρους του Συμβουλίου ερμηνεία της σχέσεως μεταξύ του άρθρου 5 και του άρθρου 4 του Πρωτοκόλλου Σένγκεν ήταν ορθή, τούτο θα είχε, κατ' ανάγκην, ως συνέπεια την υιοθέτηση μιας στενής ερμηνείας της έννοιας του μέτρου που σχετίζεται με το κεκτημένο του Σένγκεν κατά το πνεύμα του άρθρου 5, ως μέτρου το οποίο συνδέεται αναπόσπαστα με το κεκτημένο· και ο κανονισμός περί του οργανισμού συνόρων δεν είναι τέτοιο μέτρο.
 (1) ΕΕ L 349, σ. 1.


text:
Αριθ. C 269/22 [_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14. 9 . 96
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-5/96 (') Διαγραφή της υποθέσεως C-413/93 (')
 (96/0 269/46) (96/0 269/50)
 Με διάταξη της 23ης Μαίου 1996, o Πρόεδρος του Δικαστη Με διάταξη της 19ης Ιουνίου 1996 o Προεδρος του Δικαστη
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-5/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή της υποθέσεως 0-413/93 (αίτηση της Pretura circondariale di
 των κατά Βασιλείου της Ισπανίας. Trapani για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική
 δίκη κατά Matteo Peralta.
 (') ΕΕ αριθ . C 77 της 16. 3 . 1996.
 (') ΕΕ αριθ . C 300 της 6. 11 . 1993 .
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-387/95 (')
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-121794 ( ! )
 (96/0 269/47
 (96/0 269/51
 Με διάταξη της 3ης Μάιου 1996 o Πρόεδρος του Δικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της Με διάταξη της 28ης Ιουνίου 1996 o Πρόεδρος του Δικαστη
 υποθέσεως 0-387/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 των κατά Ιρλανδίας. της υποθέσεως 0-121/94 (αίτηση του Bundessozialgericht για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Domingo González-
 (1) ΕΕ αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996. Rodríguez κατά Bundesanstalt fur Arbeit.
 (>) ΕΕ αριθ . C 174 της 25 . 6. 1994.
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-394/95 (')
 (96/0 269/48) Διαγραφή της υποθέσεως 0-385/95 ( 1 )
 Με διάταξη της 3ης Ιουνίου 1996, o Πρόεδρος του Δικαστη (96/0 269/52)
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως 0-394/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο Με διάταξη της 28ης Ιουνίου 1996 o Πρόεδρος του Δικαστη
 τήτων κατά Ιρλανδίας. ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως 0-385/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 (' ΕΕ αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996 . τήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας.
 (') ΕΕ αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-4θ/96 (')
 (96/0 269/49) Διαγραφή της υποθέσεως 0-393/95 ( 1 )
 Με διάταξη της 5ης Ιουνίου 1996 o Προεδρος του Δικαστη (96/0 269/53 )
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-40/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο Με διάταξη της 9ης Ιουλίου 1996 o Προεδρος του Δικαστη
 τήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας. ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως 0-393/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 (') ΕΕ αριθ . C 95 της 30. 3 . 1996 . τήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου .
 (') ΕΕ αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996.


text:
 13.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 78/11
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Nejvyšší soud České republiky (Τσεχική Δημοκρατία) στις 19 Δεκεμβρίου 2016 — Jitka Svobodová κατά Česká republika — Okresní soud v Náchodě
 (Υπόθεση C-653/16)
 (2017/C 078/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Nejvyšší soud České republiky
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Jitka Svobodová
 Αναιρεσίβλητο: Česká republika — Okresní soud v Náchodě
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστά η τσεχική ρύθμιση βάσει της οποίας οι δικαστές δεν δικαιούνται αμοιβή επιφυλακής, ενώ άλλοι εργαζόμενοι (του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα) δικαιούνται την αμοιβή αυτή βάσει του εργατικού κώδικα ή άλλων ρυθμίσεων, άνιση μεταχείριση στον τομέα των αποδοχών, απαγορευόμενη από την οδηγία 2000/78/ΕΚ (1) του Συμβουλίου;
 2)
 Συνιστά η τσεχική ρύθμιση βάσει της οποίας όλοι οι δικαστές (ανάλογα με τον αριθμό των ετών της περιόδου η οποία λαμβάνεται υπόψη) δικαιούνται τις ίδιες αποδοχές, ενώ κάθε ένας από αυτούς έχει διαφορετικό αριθμό ωρών επιφυλακής, άνιση μεταχείριση στον τομέα των αποδοχών, απαγορευόμενη από την οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου;
 (1) EE L 303, σ. 16.


text:
 26.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/34
 Προσφυγή-αγωγή της 15ης Νοεμβρίου 2010 — Ψαρράς κατά ENISA
 (Υπόθεση F-118/10)
 2011/C 63/61
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Αριστείδης Ψαρράς (Ηράκλειο, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: E. Boigelot και S. Woog, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενος: Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Ασφάλεια Δικτύων και Πληροφοριών (ENISA)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί παύσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος από τα καθήκοντα του λογιστή του ENISA και περί διορισμού άλλου προσώπου στην ίδια θέση. Αφετέρου, αίτημα καταβολής στον προσφεύγοντα-ενάγοντα ενός ποσού προς ικανοποίηση της βλάβης την οποία υπέστη λόγω των προσβαλλομένων πράξεων και της ηθικής παρενοχλήσεως της οποίας ισχυρίζεται ότι υπήρξε θύμα.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ENISA της 7ης Φεβρουαρίου 2010 περί παύσεως, με άμεση ισχύ, του προσφεύγοντος-ενάγοντος από τα καθήκοντα του λογιστή του ENISA και περί διορισμού άλλου προσώπου στη θέση λογιστή για αόριστη διάρκεια·
 —
 να ακυρώσει, ως προπαρασκευαστική πράξη, το παράρτημα 1 της ως άνω αποφάσεως της 7ης Φεβρουαρίου 2010· το παράρτημα αυτό αποτελεί την πρόταση του Εκτελεστικού Διευθυντή στο Διοικητικό Συμβούλιο για μόνιμη ανάθεση των καθηκόντων του λογιστή σε άλλο πρόσωπο και παύση του προσφεύγοντος-ενάγοντος από τα καθήκοντα του λογιστή·
 —
 εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει τη συνακόλουθη απόφαση του Εκτελεστικού Διευθυντή της 1ης Μαρτίου 2010 να τοποθετήσει τον προσφεύγοντα-ενάγοντα σε άλλη θέση σύμφωνα με το άρθρο 7 του ΚΥΚ·
 —
 συνεπεία των ακυρώσεων αυτών, να επανατοποθετήσει τον προσφεύγοντα-ενάγοντα στη θέση του λογιστή του ENISΑ·
 —
 να καταδικάσει τον ENISA να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα το ποσό των 10 000 ευρώ, αφενός, προς αποκατάσταση της ζημίας την οποία υπέστη λόγω των προσβαλλομένων πράξεων και, αφετέρου, προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης λόγω της ψυχολογικής παρενοχλήσεως της οποίας υπήρξε θύμα, υπό την επιφύλαξη της αυξήσεως του ποσού αυτού κατά τη διάρκεια της δίκης·
 —
 να καταδικάσει τον ENISA στα δικαστικά έξοδα.


text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/43
 Προσφυγή της 2ας Σεπτεμβρίου 2008 — Federcoopesca κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-366/08)
 (2008/C 301/73)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Federazione Nazionale delle Cooperative della Pesca (Federcoopesca) (Ρώμη, Ιταλία)· Pappalardo (Cetara, Ιταλία)· Pescatori La Tonnara (Cetara, Ιταλία)· Fedemar (Cetara, Ιταλία)· I Ciclopi di Tudisco Matteo (Κατάνη, Ιταλία)· Testa (Κατάνη, Ιταλία)· Pescatori San Pietro Apostolo, Camplone (Πεσκάρα, Ιταλία) και Pesca (Πεσκάρα, Ιταλία) (εκπρόσωποι: P. Cavatola, V. Cannizzaro, G. Micucci, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 530/2008 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 2008, για τη θέσπιση επειγόντων μέτρων όσον αφορά τα σκάφη γρι-γρι που αλιεύουν τόνο στον Ατλαντικό Ωκεανό, ανατολικά του γεωγραφικού μήκους 45° Δ, και στη Μεσόγειο,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια με αυτά που προβλήθηκαν στις υποθέσεις T-305/08, Ιταλία κατά Επιτροπής, και T-313/08, Veromar di Tudisco Alfio & Salvatore S.n.c. κατά Επιτροπής.


text:
 26.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 20ής Νοεμβρίου 2014 [αίτηση του Finanzgericht Düsseldorf (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Rohm Semiconductor GmbH κατά Hauptzollamt Krefeld
 (Υπόθεση C-666/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Τελωνειακή ένωση - Δασμολογική κατάταξη - Κοινό δασμολόγιο - Συνδυασμένη Ονοματολογία - Κλάσεις 8541 και 8543 - Μονάδες για τη μετάδοση και λήψη δεδομένων σε μικρή απόσταση - Διακρίσεις 8543 89 95 και 8543 90 80 - Έννοια των μερών μηχανών και ηλεκτρικών συσκευών))
 (2015/C 026/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Düsseldorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Rohm Semiconductor GmbH
 κατά
 Hauptzollamt Krefeld
 Διατακτικό
 1)
 Η Συνδυασμένη Ονοματολογία που περιλαμβάνεται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) 1832/2002 της Επιτροπής, της 1ης Αυγούστου 2002, έχει την έννοια ότι μονάδες που αποτελούνται η καθεμία από τη διασύνδεση μίας διόδου εκπομπής φωτός, μίας φωτοδιόδου και πολλών άλλων διατάξεων με ημιαγωγό οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εκπομπή/λήψη μέσω υπέρυθρων ακτίνων όταν τροφοδοτούνται ηλεκτρικά από τις συσκευές στις οποίες είναι ενσωματωμένες, υπάγονται στην κλάση 8543 της Ονοματολογίας αυτής.
 2)
 Η Συνδυασμένη Ονοματολογία που περιλαμβάνεται στο παράρτημα I του κανονισμού 2658/87, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό 1832/2002, έχει την έννοια ότι μονάδες, όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη, ενσωματωμένες σε συσκευές για τη μηχανική ή ηλεκτρική λειτουργία των οποίων δεν είναι απαραίτητες δεν αποτελούν μέρη κατά την έννοια της διακρίσεως 8543 90 80 της Ονοματολογίας αυτής, αλλά υπάγονται στη διάκριση 8543 89 95 της εν λόγω Ονοματολογίας η οποία αφορά τις λοιπές μηχανές και ηλεκτρικές συσκευές που έχουν δική τους λειτουργία, οι οποίες δεν κατονομάζονται ούτε περιλαμβάνονται αλλού στο κεφάλαιο 85 της ίδιας Ονοματολογίας.
 (1) ΕΕ C 85 της 22.3.2014.


text:
 24.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/56
 Προσφυγή-αγωγή της 18ης Μαΐου 2015 — ZZ κ.λπ. κατά ΕΤΕπ
 (Υπόθεση F-78/15)
 (2015/C 279/72)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες-ενάγοντες: ZZ κ.λπ. (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως των αποφάσεων που περιλαμβάνονται στα εκκαθαριστικά σημειώματα μισθοδοσίας Φεβρουαρίου 2015 των προσφευγόντων-εναγόντων, με τις οποίες περιορίζεται η ετήσια αναπροσαρμογή των μισθών στο 1,2 % για το 2015, των μεταγενέστερων εκκαθαριστικών σημειωμάτων μισθοδοσίας, καθώς και, εφόσον απαιτείται, των ενημερωτικών σημειωμάτων που απηύθυνε στις 6 και 10 Φεβρουαρίου 2015 η καθής-εναγομένη στους προσφεύγοντες-ενάγοντες. Αφετέρου, αίτημα να υποχρεωθεί η ΕΤΕπ να αποκαταστήσει τη ζημία και την ηθική βλάβη που υποστηρίζουν ότι υπέστησαν οι προσφεύγοντες-ενάγοντες.
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να κρίνει την προσφυγή-αγωγή παραδεκτή και βάσιμη, συμπεριλαμβανομένου του προβαλλόμενου ισχυρισμού περί ελλείψεως νομιμότητας·
 —
 κατά συνέπεια:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις που περιλαμβάνονται στα εκκαθαριστικά σημειώματα μισθοδοσίας Φεβρουαρίου 2015 των προσφευγόντων-εναγόντων, με τις οποίες περιορίζεται η ετήσια αναπροσαρμογή των μισθών στο 1,2 % για το 2015 και, κατά συνέπεια, τις παρόμοιες αποφάσεις που περιλαμβάνονται στα μεταγενέστερα εκκαθαριστικά σημειώματα μισθοδοσίας, καθώς και, εφόσον απαιτείται, τα δύο ενημερωτικά σημειώματα που απηύθυνε στις 6 Φεβρουαρίου 2015 και στις 10 Φεβρουαρίου 2015 η καθής-εναγομένη στους προσφεύγοντες-ενάγοντες·
 —
 ως εκ τούτου, να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη:
 —
 να καταβάλει σε καθέναν προσφεύγοντα-ενάγοντα ως αποκατάσταση της υλικής ζημίας (i) τις διαφορές αποδοχών που προκύπτουν από την εφαρμογή της ετήσιας αναπροσαρμογής για το 2015, ήτοι αυξήσεως 0,4 %, για το χρονικό διάστημα από την 1η Ιανουαρίου 2015 έως την 31η Δεκεμβρίου 2015· (ii) τις διαφορές αποδοχών που προκύπτουν ως συνέπεια της εφαρμογής ετήσιας αναπροσαρμογής κατά 1,2 % για το 2015 επί του ποσού των μισθών που θα καταβληθούν από τον Ιανουάριο του 2016· (iii) τόκους υπερημερίας επί των οφειλόμενων διαφορών αποδοχών έως της πλήρους εξοφλήσεως των οφειλόμενων ποσών, με εφαρμογή για τον υπολογισμό των τόκων υπερημερίας τού, ισχύοντος κατά την κρίσιμη περίοδο, επιτοκίου που καθορίζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως, προσαυξημένου κατά τρεις μονάδες και (iv) αποζημίωση για την απώλεια αγοραστικής δύναμης, το σύνολο της υλικής ζημίας εκτιμωμένου προσωρινά στο ποσό των 30 000 ευρώ για καθέναν από τους προσφεύγοντες-ενάγοντες·
 —
 να καταβάλει σε καθέναν από τους προσφεύγοντες-ενάγοντες το ποσό των 1 000 ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής τους βλάβης·
 —
 να καταδικάσει την ΕΤΕπ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.


text:
 25.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 199/48
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2007 — Tesoka κατά FEACVT
 (Υπόθεση F-51/06) (1)
 (Υπαλληλική - Έκτακτοι υπάλληλοι - Ευρωπαϊκό Ίδρυμα για τη Βελτίωση των Συνθηκών Διαβίωσης και Εργασίας - Παραίτηση - Προσφυγή ακύρωσης και αγωγή αποζημίωσης - Μη ύπαρξη βλαπτικής πράξης - Προδήλως απαράδεκτο)
 (2007/C 199/94)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Sabrina Tesoka (Overijse, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: J.-L. Fagnart, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Ίδρυμα για τη Βελτίωση των Συνθηκών Διαβίωσης και Εργασίας (FEACVT) (εκπρόσωπος: C. Callanan, δικηγόρος)
 Αντικείμενο της υπόθεσης
 Αφενός, ακύρωση της απόφασης του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος για τη Βελτίωση των Συνθηκών Διαβίωσης και Εργασίας με την οποία απορρίφθηκαν οι αιτήσεις της προσφεύγουσας-ενάγουσας για καταβολή των αποζημιώσεων τις οποίες ισχυρίζεται ότι δικαιούται κατόπιν της παραίτησής της, σύμφωνα με τον κανονισμό 1111/2005, και, αφετέρου, αγωγή αποζημίωσης (υπόθεση Τ-398/05 παραπεμφθείσα από το Πρωτοδικείο).
 Διατακτικό της διάταξης
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 10 της 14.1.2006, σ. 28.


text:
 15.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/32
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Δεκεμβρίου 2013 — von Storch κ.λπ. κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-492/12) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Αποφάσεις της ΕΚΤ - Τεχνικά χαρακτηριστικά των προθεσμιακών συναλλαγών του Ευρωσυστήματος - Μέτρα για τη διατήρηση της διαθεσιμότητας εξασφαλίσεων - Προσωρινά μέτρα όσον αφορά τις πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης του Ευρωσυστήματος και την καταλληλότητα των ασφαλειών - Δεν υφίσταται άμεσος επηρεασμός - Απαράδεκτο)
 2014/C 45/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Sven A. von Storch (Βερολίνο, Γερμανία) και 5 216 λοιποί προσφεύγοντες των οποίων τα ονόματα αναφέρονται στο παράρτημα της διατάξεως (εκπρόσωποι: M. Kerber και B. von Storch, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) (εκπρόσωποι: C. Kroppenstedt και G. Gruber, επικουρούμενοι από τον H.-G. Kamann, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως, αφενός, της αποφάσεως της ΕΚΤ της 6ης Σεπτεμβρίου 2012 αναφορικά με τεχνικά χαρακτηριστικά σχετικά με προθεσμιακές συναλλαγές του Ευρωσυστήματος στις δευτερογενείς αγορές κρατικών χρεογράφων και, αφετέρου, της αποφάσεως της ΕΚΤ, της 6ης Σεπτεμβρίου 2012, για τη λήψη συμπληρωματικών μέτρων για τη διατήρηση της διαθεσιμότητας εξασφαλίσεων για τους αντισυμβαλλόμενους προκειμένου να διασφαλισθεί η πρόσβασή τους σε πράξεις παροχής ρευστότητας του Ευρωσυστήματος και, επικουρικώς, της κατευθυντήριας γραμμής ΕΕ/2012/641 της ΕΚΤ, της 10ης Οκτωβρίου 2012, η οποία τροποποίησε την κατευθυντήρια γραμμή ΕΚΤ/2012/18 σχετικά με συμπληρωματικά προσωρινά μέτρα όσον αφορά τις πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης του Ευρωσυστήματος και την καταλληλότητα των ασφαλειών (ΕΚΤ/2012/23) (ΕΕ L 284, σ. 14).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Ο A. Sven von Storch και οι 5 216 λοιποί προσφεύγοντες των οποίων τα ονόματα αναφέρονται στο παράρτημα της παρούσας διατάξεως φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα καθώς και τα έξοδα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).
 (1) ΕΕ C 32 της 2.2.2013.


text:
AoiØ . C 158/6 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1 . 6. 96
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 3
 O αναγκαστικός χαρακτήρας του άρθρου 189 τέταρτο εδά Απριλίου 1996
 φιο, καθώς και του άρθρου 5 πρώτο εδάφιο, της συνθήκης (Υπόθεση C-109/96)
 ΕΚ υποχρεώνει τα κράτη μέλη να θεσπίζουν τα μέτρα που
 είναι αναγκαία για τη συμμόρφωσή τους προς τις οδηγίες των (96/C 158/12 )
 οποίων είναι αποδεκτές πριν από την εκπνοή της προς τούτο
 οριζομένης προθεσμίας. H σχετική προθεσμία εξέπνευσε την H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 1η Απριλίου 1993 χωρίς η Ισπανία να έχει θέσει σε εφαρμογή νη από τον Δημήτριο Γκουλούση , νομικό σύμβουλο της
 τις αναγκαίες διατάξεις. Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 Gomez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, κτίριο
 (') ΕΕ αριθ . L 78 της 26. 3 . 1991 , σ. 32 . Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των
 2 ) ΕΕ ειδ . έκδ . 15/01 . σ. 86 . Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 3 Απριλίου 1996 προσφυγή
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφασεως που υπεβαλε υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ, γιατί
 το tribunal de première instance de Bruxelles με απόφαση της παρέλειψε να θεσπίσει και επικουρικώς να κοινοποιήσει
 27ης Μαρτίου 1996 στην υπόθεση Εισαγγελική Αρχή, στην Επιτροπή εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές,
 πολιτική αγωγή: Union professionnelle belge des médecins κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφω
 spécialistes en ophtalmologie et chirurgie oculaire κατά θεί πλήρως προς την οδηγία 91 /371/ΕΟΚ του Συμβουλίου ,
 Dennis Mac Queen κ.λπ., αστικώς υπεύθυνη: SA Vision της 20ής Ιουνίου 1991 , σχετικά με την εφαρμογή της
 Express Belgium συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινό
 τητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με την
 (Υπόθεση C-108/96) πρωτασφάλιση εκτός από την ασφάλιση ζωής ('),
 96/C 158/11
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά
 Με απόφαση της 27ης Μαρτίου 1996 που περιήλθε στη έξοδα.
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 την 3η Απριλίου του ίδιου έτους, το tribunal de première Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 instance de Bruxelles, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Κατά το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο της συνθήκης, για την
 Εισαγγελικής Αρχής, πολιτική αγωγή : Union professionnelle ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οδηγίες δεσμεύουν
 belge des médecins spécialistes en ophtalmologie et chirurgie κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται. Μέχρι στιγμής η
 oculaire κατά Dennis Mac Queen κ.λπ., αστικώς υπεύθυνη : Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει λάβει τα κατάλληλα μέτρα για
 SA Vision Express Belgium , που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί την πλήρη ενσιομάτωση της επίδικης οδηγίας στην ελληνική
 από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως έννομη τάξη ούτε βεβαίως έχει κοινοποιήσει τέτοια μέτρα
 επί των ακολούθων ερωτημάτων: στην Επιτροπή .
 1 . Συμβιβάζεται με τα άρθρα 5 , 52 και 59 της συνθήκης ΕΚ (!) ΕΕ αριθ. L 205 της 27. 7. 1991 . σ. 48.
 μια απαγόρευση , προκύπτουσα από την ερμηνεία ή την
 εφαρμογή μιας διατάξεως εθνικού δικαίου , στους οπτι
 κούς εντός άλλων κρατών μελών να παρέχουν, εντός
 κράτους μέλους, στο πλαίσιο της διορθώσεως αποκλει
 στικώς ελαττωμάτων της οράσεως, υπηρεσίες συνιστάμε Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 νες στην αντικειμενική εξέταση της οράσεως, δηλαδή , με κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 3
 άλλα λόγια, βάσει μεθόδου κατά την οποία μόνος του o Απριλίου 1996
 ασθενής προσδιορίζει τις οφθαλμικές αδυναμίες από τις (Υπόθεση C-1 10/96)
 οποίες πάσχει και κανονίζει μόνος του τη διόρθωση που (96/C 158/13 )
 πρέπει να γίνει;
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εκπροσωπούμενη
 2. Συμβιβάζεται με το άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ η απαγό από τον Δημήτριο Γκουλούση , νομικό σύμβουλο της Επιτρο
 ρευση από μια εθνική νομοθεσία στους οπτικούς που είναι πής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gomez de la
 εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη να παρέχουν, εντός Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, κτίριο Wagner, Kirch
 του οικείου κράτους μέλους, υπηρεσίες συνιστάμενες berg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 στην αντικειμενική, δηλαδή όχι υποκειμενική , εξέταση της Κοινοτήτων στις 3 Απριλίου 1996, προσφυγή κατά της
 οράσεως, τούτο όμως, στο πλαίσιο της διορθώσεως αποκ Ελληνικής Δημοκρατίας.
 λειστικώς ελαττωμάτων της οράσεως, πράγμα που συνε
 πάγεται εμπόδια στη διάθεση στο εμπόριο, εντός του εν H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 λόγω κράτους μέλους, συσκευών επιτρεπουσών την αντι
 κειμενική εξέταση της οράσεως με σκοπό τη διόρθωση — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, παρέβη τις
 αποκλειστικώς ελαττωμάτων της οράσεως, όπως, π.χ., o υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ, γιατί
 αυτοδιαθλαστής; παρέλειψε να θεσπίσει και επικουρικώς να κοινοποιήσει
 στην Επιτροπή εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές,
 κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφω


text:
27.7.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 180/23
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των (εκπρο ́σωποι: J. Curall, C. Berardis-Kayser και F. Clotuche-
 της 29ης Απριλι ́ου 2002 Duvieusart), που ει ́χε ως αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως
 της Επιτροπη ́ς της 8ης Ιανουαρι ́ου 1998, με την οποι ́α απορρι ́φ-
 θηκε το αι ́τημα του προσφευ ́γοντος περι ́ αναθεωρη ́σεως της
 στην υπο ́θεση Τ-68/98, Stefan Jung κατα ́ Επιτροπη ́ς των κατατα ́ξεω ́ς του σε βαθμο ́, το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα),
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) συγκει ́μενο απο ́ τους B. Vesterdorf, Προ ́εδρο, και Ν. J. Forwood
 και Η. Legal, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις
 (Υπα ́ λληλοι — Αι ́τηση αναθεωρη ́σεως της κατατα ́ ξεως σε 29 Απριλι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 βαθμο ́ — Προσφυγη ́ — Νε ́ο γεγονο ́ς — Ευ ́λογη προθεσμι ́α
 — Απαρα ́δεκτο)
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 (2002/C 180/38) 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικα ́ του δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 (1) ΕΕ C 209 της 4.7.98.
 Στην υπο ́θεση Τ-68/98, Stefan Jung, υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Trierweiler (Γερμανι ́α),
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Ν. Lhoëst, δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́-
 σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των (εκπρο ́σωποι: J. Curall, C. Berardis-Kayser και F. Clotuche-
 Duvieusart), που ει ́χε ως αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της Επιτροπη ́ς της 17ης ∆εκεμβρι ́ου 1997, με την οποι ́α απορρι ́φ-
 θηκε το αι ́τημα του προσφευ ́γοντος περι ́ αναθεωρη ́σεως της
 κατατα ́ξεω ́ς του σε βαθμο ́, το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα), της 12ης Απριλι ́ου 2002
 συγκει ́μενο απο ́ τους B. Vesterdorf, Προ ́εδρο, και Ν. J. Forwood
 και Η. Legal, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις
 29 Απριλι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: στην υπο ́θεση Τ-7/00, Hyper Srl κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Εισαγωγη ́ τηλεορα ́σεων προε-
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικα ́ του δικαστικα ́ ́εξοδα. λευ ́σεως Τουρκι ́ας — Κατα ́ ργηση δι ́κης )
 (1) ΕΕ C 209 της 4.7.98. (2002/C 180/40)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-7/00, Hyper Srl, με ́εδρα τη Limena (Ιταλι ́α),
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Dietrich Ehle και Dirk Ehle, δικηγο ́-
 ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 της 29ης Απριλι ́ου 2002 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: G. zur Hausen), που ει ́χε
 ως αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως της απο ́ 30 Σεπτεμβρι ́ου 1999
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς (REM 2/98), με την οποι ́α η τελευται ́α
 στην υπο ́θεση Τ-70/98, Wolfgang Hilden κατα ́ Επιτροπη ́ς
 διαπι ́στωσε ο ́τι ́επρεπε να αρνηθει ́ τη διαγραφη ́ δασμω ́ν ο ́σον
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 αφορα ́ την ειsαγωγη ́ τηλεορα ́σεων προελευ ́σεως Τουρκι ́ας, το
 Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους M. Jaeger,
 (Υπα ́ λληλοι — Αι ́τηση αναθεωρη ́σεως της κατατα ́ ξεως σε Προ ́εδρο, και K. Lenaerts και J. Azizi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 βαθμο ́ — Προσφυγη ́ — Νε ́ο γεγονο ́ς — Ευ ́λογη προθεσμι ́α H. Jung, εξε ́δωσε στις 12 Απριλι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο
 — Απαρα ́δεκτο) διατακτικο ́:
 (2002/C 180/39) 1) Καταργει ́ται η δι ́κη επι ́ της παρου ́σας προσφυγη ́ς.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω 2) Η Επιτροπη ́ θα φε ́ρει το συ ́νολο των δικαστικω ́ ν εξο ́δων.
 (1) ΕΕ C 149 της 27.5.00.
 Στην υπο ́θεση Τ-70/98, Wolfgang Hilden, υπα ́λληλος της Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Trierweiler (Γερμανι ́α),
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Ν. Lhoëst, δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́-


text:
 21.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 152/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Sąd Apelacyjny w Warszawie (Πολωνία) στις 2 Μαρτίου 2011 — Format Urządzenia i Montaże Przemysłowe κατά Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Warszawie
 (Υπόθεση C-115/11)
 2011/C 152/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sąd Apelacyjny w Warszawie
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Format Urządzenia i Montaże Przemysłowe
 Καθού: Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Warszawie
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Σημαίνει το γεγονός ότι το υποκειμενικό πεδίο εφαρμογής του άρθρου 14, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (1), εκτείνεται σε ένα «πρόσωπο που ασκεί κανονικά μισθωτή δραστηριότητα στο έδαφος δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών» –για το οποίο διευκρινίζεται στο στοιχείο β' της εν λόγω διατάξεως ότι πρόκειται για πρόσωπο το οποίο δεν εμπίπτει στο στοιχείο α'– ότι o εργαζόμενος ο οποίος βάσει της εργασιακής σχέσεως απασχολείται από έναν (και μόνον) εργοδότη
 α)
 εξομοιώνεται προς ένα τέτοιο πρόσωπο, εάν λόγω του χαρακτήρα της απασχολήσεως παρέχει εργασία κατά τον ίδιον χρόνο (ταυτόχρονα), πράγμα το οποίο περιλαμβάνει και σχετικά σύντομα χρονικά διαστήματα, σε διαφορετικά κράτη μέλη, και συχνά στο πλαίσιο της δραστηριότητάς του αυτής διασχίζει τα σύνορα των κρατών,
 και
 β)
 εξομοιώνεται προς ένα τέτοιο πρόσωπο, εάν υποχρεούται, στο πλαίσιο μιας (και της αυτής) εργασιακής σχέσεως, να παράσχει εργασία σε μόνιμη βάση (κανονικά) σε διάφορα κράτη μέλη, μεταξύ άλλων στην χώρα που κατοικεί, ή σε πλείονα άλλα κράτη μέλη διαφορετικά από αυτό στο οποίο κατοικεί, –ανεξαρτήτως της διάρκειας των αλληλοδιαδοχικών χρονικών περιόδων, κατά τις οποίες εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του στα διάφορα κράτη μέλη, και των ενδιάμεσων διακοπών– ή με κάποιο χρονικό περιορισμό;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως του Δικαστηρίου στην εκτιθέμενη υπό β' ερμηνεία, ερωτάται εάν το άρθρο 14, παράγραφος 2, στοιχείο β', σημείο ii, του κανονισμού 1408/71 μπορεί να εφαρμοστεί σε μια κατάσταση στο πλαίσιο της οποίας, βάσει της απορρέουσας από την εργασιακή σχέση μεταξύ του εργαζομένου και ενός (και του ιδίου) εργοδότη υποχρεώσεως που συνίσταται στην παροχή εργασίας σε μόνιμη βάση σε πλείονα κράτη μέλη, τίθεται ζήτημα εκπληρώσεως των υποχρεώσεων στο κράτος μέλος στο οποίο ο εργαζόμενος κατοικεί, ακόμη και στην περίπτωση που μια τέτοια κατάσταση –παροχή εργασίας στη χώρα κατοικίας– φαίνεται να αποκλείεται κατά τον χρόνο της υπογραφής της συμβάσεως εργασίας, μπορεί δε, σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, να έχει εφαρμογή το άρθρο 14, παράγραφος 2, στοιχείο β', στοιχείο i, του κανονισμού 1408/71;
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73)


text:
 25.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 272/18
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 9ης Σεπτεμβρίου 2008 — MyTravel κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-403/05) (1)
 (Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Άρνηση προσβάσεως - Εξαίρεση για λόγους προστασίας της διαδικασίας λήψεως αποφάσεων - Εξαίρεση για λόγους προστασίας της έρευνας και του οικονομικού ελέγχου - Εξαίρεση για λόγους προστασίας της παροχής νομικών συμβουλών - Έγγραφα σχετικά με τις αποφάσεις της Επιτροπής σε θέματα συγκεντρώσεως)
 (2008/C 272/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: MyTravel Group plc (Rochdale, Lancashire, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: D. Pannick, QC, A. Lewis, barrister, M. Nicholson, S. Cardell και B. McKenna, solicitors)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς, P. Hellström και P. Costa de Oliveira, στη συνέχεια, X. Lewis και P. Costa de Oliveira)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως των αποφάσεων της Επιτροπής της 5ης Σεπτεμβρίου [D(2005) 8461] και της 12ης Οκτωβρίου 2005 [D(2005) 9763], με τις οποίες απορρίφθηκε αίτηση της προσφεύγουσας για πρόσβαση σε ορισμένα προπαρασκευαστικά έγγραφα της αποφάσεως 2000/276/ΕΚ της Επιτροπής, της 22ας Σεπτεμβρίου 1999, με την οποία μια συγκέντρωση κηρύσσεται ως ασύμβατη με την κοινή αγορά και με τη συμφωνία ΕΟΧ (Υπόθεση IV/M.1524 — Airtours/First Choice) (ΕΕ 2000, L 93, σ. 1), καθώς και σε έγγραφα που συντάχθηκαν από τις υπηρεσίες της Επιτροπής μετά την ακύρωση της αποφάσεως αυτής με την απόφαση T 342/99 του Πρωτοδικείου, της 6ης Ιουνίου 2002, Airtours κατά Επιτροπής (Συλλογή 2002, σ. II 2585).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής, της 5ης Σεπτεμβρίου 2005 [D(2005) 8461], κατά το μέρος που αρνείται την πρόσβαση στο έγγραφο εργασίας με τίτλο «Πρακτικά της συζητήσεως με μέλος της ομάδας της υποθέσεως στην υπόθεση M.1524, Airtours/First Choice επί της υποθέσεως Airtours, η οποία διεξήχθη στις 24 Ιουνίου 2002».
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 3)
 Η MyTravel Group plc φέρει τα εννέα δέκατα των δικών της εξόδων και τα εννέα δέκατα των δικαστικών εξόδων της Επιτροπής.
 4)
 Η Επιτροπή φέρει το ένα δέκατο των δικών της εξόδων και το ένα δέκατο των δικαστικών εξόδων της MyTravel Group.
 (1) EE C 10 της 14.1.2006.


text:
 17.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 195/25
 Προσφυγή της 10ης Μαΐου 2010 — Monster Cable Products κατά ΓΕΕΑ — Live Nation (Music) UK Ltd (MONSTER ROCK)
 (Υπόθεση T-216/10)
 2010/C 195/39
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Monster Cable Products, Inc. (Brisbane, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής) (εκπρόσωποι: O. Günzel και W. von der Osten-Sacken, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Live Nation (Music) UK Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 24ης Φεβρουαρίου 2010 στην υπόθεση R 216/2009-1, καθόσον με την εν λόγω απόφαση απορρίφθηκε η ασκηθείσα ενώπιον του ως άνω τμήματος προσφυγή·
 —
 να απορρίψει εν όλω την ανακοπή αριθ. B 754335, η οποία είχε ασκηθεί κατά της αιτήσεως καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος αριθ. 3333804 «MONSTER ROCK», και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «MONSTER ROCK», για προϊόντα της κλάσης 9
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Η ισχύουσα στο Ηνωμένο Βασίλειο καταχώριση αριθ. 1313176 του λεκτικού σήματος «MONSTERS OF ROCK», για προϊόντα της κλάσης 16· η ισχύουσα στο Ηνωμένο Βασίλειο καταχώριση αριθ. 1313177 του λεκτικού σήματος «MONSTERS OF ROCK», για προϊόντα της κλάσης 25· η ισχύουσα στο Ηνωμένο Βασίλειο καταχώριση αριθ. 1313178 του λεκτικού σήματος «MONSTERS OF ROCK», για προϊόντα της κλάσης 26· η ισχύουσα στο Ηνωμένο Βασίλειο καταχώριση αριθ. 2299141 του λεκτικού σήματος «MONSTERS OF ROCK», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16, 25, 41 και 43· το σήμα «MONSTERS OF ROCK», το οποίο είναι παγκοίνως γνωστό (κατά την έννοια του άρθρου 6α της Συμβάσεως των Παρισίων) στα 15 παλαιά κράτη μέλη· το μη καταχωρισμένο σήμα «MONSTERS OF ROCK», το οποίο χρησιμοποιείται κατά τη διεξαγωγή των εμπορικών συναλλαγών εντός των 15 παλαιών κρατών μελών· η εμπορική επωνυμία «MONSTERS OF ROCK», η οποία χρησιμοποιείται κατά τη διεξαγωγή των εμπορικών συναλλαγών εντός των 15 παλαιών κρατών μελών
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή έγινε δεκτή για όλα τα προϊόντα, τα οποία αποτέλεσαν αντικείμενο αντιπαραθέσεως, και η αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος απορρίφθηκε στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Η ασκηθείσα ενώπιον του τμήματος προσφυγή απορρίφθηκε
 Λόγοι ακυρώσεως:
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών: i) προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση ως προς την ταυτοσημία/ομοιότητα των προϊόντων, ii) δεν έλαβε υπόψη τις διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των σημάτων, και ιδίως τις εννοιολογικές διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των σημάτων αυτών, και iii) παρέλειψε να προσδιορίσει το πεδίο της προστασίας του προγενεστέρου σημείου.


text:
26. 7 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 228/25
 χρηματοδοτούνται απο το ΕΓΤΠΕ μονον οι επενδύσεις που Προσφυγή του Jean-Claude Baiwir κατα Επιτροπής των
 αφορούν «μικρές μονάδες». H προσβαλλόμενη απόφαση δεν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 6 Ιουνίου
 εγκρίνει το μέτρο στήριξης, εκκινούσα από το σκεπτικό ότι η 1997
 προσφεύγουσα εταιρεία, έχοντας ετήσια παραγωγή υπερβαί (Υπόθεση Τ-174/97)
 νουσα τις 20 000 τόνους, δεν εμπίπτει στην κατηγορία
 αυτή . (97/C 228/59)
 H προσφεύγουσα επικαλείται πρωτίστως την παράβαση του (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 άρθρου 8 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 866/90
 και της αρχής της ασφαλείας δικαίου . Κατά την άποψή της, η O Jean-Claude Baiwir, κάτοικος Court St Etienne (Βέλγιο),
 Επιτροπή , επιφυλάσσοντας τη χρηματοδότηση υπέρ σχεδίων εκπροσωπούμενος από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο
 που υποβάλλουν «μικρές μονάδες», δεν διευκρίνισε τι ακρι Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γρα
 βώς εννοεί με τον όρο αυτό. Αντίθετα, είναι θεμιτό να φεία της εταιρείας Fiduciaire Myson Sàrl, 30, rue de Cessange,
 λαμβάνονται υπόψη , όπως έπραξε τόσο η προσφεύγουσα άσκησε στις 6 Ιουνίου 1997, ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 όσο και η εθνική αρχή , για τους σκοπούς της εξατομικεύσεως Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά Επιτροπής των
 των μικρών μονάδων, τα συνήθη κριτήρια που ανάγονται Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 στον αριθμό των απασχολουμένων και στον κύκλο εργασιών.
 Αν η καθής είχε την πρόθεση να ορίσει κριτήρια εξατομικεύ
 σεως των μικρών μονάδων διαφορετικά από τα συνήθη , O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 δίδοντας έμφαση στον όγκο παραγωγής, θα έπρεπε να
 τηρήσει τη διαδικασία του άρθρου 29 του κανονισμού (ΕΟΚ) — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 31ης
 αριθ . 4253/88 (3), όπως προβλέπει το άρθρο 8 παράγραφος 3 Ιουλίου 1996, περί απορρίψεως της αιτήσεως του προ
 του προαναφερθέντος κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 866/90. σφεύγοντος να εκτιμήσει το ενδεχόμενο εφαρμογής του
 Επιπλέον, τα εν λόγω κριτήρια έπρεπε να γνωστοποιηθούν άρθρου 31 παράγραφος 2 του κανονισμού υπηρεσιακής
 προληπτικώς όχι μόνο στα κράτη μέλη αλλά και στους καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 ενδιαφερομένους με τη δημοσίευσή τους στην Επίσημη των ,
 Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. H προσφεύγουσα
 παραπέμπει επί του σημείου αυτού στις σκέψεις 37 και επ. της — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 18ης Μαΐου 1995, στην εξόδων.
 υπόθεση Τ-478/93 , Wafer Zoo κατά Επιτροπής (4), η οποία
 αφορούσε διαφορά ανάλογη προς την παρούσα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα υπογραμμίζει την αντίφαση της
 αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφάσεως. Συγκεκριμένα, Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα προσομοι
 ενώ, αφενός, βεβαιώνεται ότι το σχέδιο της προσφεύγουσας άζουν με τα της υποθέσεως Τ-1 6197 ( ] ).
 απορρίφθηκε επειδή προήρχετο από επιχείρηση , η παραγωγή
 της οποίας υπερβαίνει τους 20 000 τόνους, αφετέρου , με την 1 ΕΕ αριθ . C 74 της 8 . 3 . 1997 , σ. 27.
 ίδια ανακοίνωση διευκρινίζεται ότι και άλλο σχέδιο, υποβλη
 θέν από επιχείρηση , η παραγωγή της οποίας ήταν κατώτερη
 του ορίου αυτού , δεν μπορούσε να γίνει δεκτή επειδή «όσον
 αφορά τα αφυδατωμένα ιατρικά βότανα, λαμβανομένης
 υπόψη της υφισταμένης υπερπροσφοράς και των δυσχερειών
 της αγοράς , είναι ανέφικτη η χρηματοδότηση οποιουδήποτε
 σχεδίου στον τομέα των αποξηραμένων φυτών». Προσφυγή των Ολλανδικών Αντιλλών κατα Συμβουλίου της
 Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις 11 Ιουνίου 1997
 (') Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 866/90 του Συμβουλίου , της 29ης (Υπόθεση Τ-179/97)
 Μαρτίου 1990, για τη βελτίωση των όρων μεταποιήσεως και
 εμπορίας των γεωργικών προϊόντων (ΕΕ αριθ . L 91 της 6. 4. 1990,
 (97/C 228/60)
 σ. 1 ).
 (2) Απόφαση 90/342/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 1990, (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 σχετικά με τη θέσπιση των κριτηρίων επιλογής που πρέπει να
 λαμβάνονται υπόψη για τις επενδύσεις που αφορούν τη βελτίωση
 τιον συνθηκών μεταποιήσεως και εμπορίας των αγροτικών προϊ Οι Ολλανδικές Αντίλλες, εκπροσωπούμενες απο τους PVF
 όντων και προϊόντων δασοκομίας (ΕΕ αριθ. L 163 της 29. 6. 1990, Bos και MM. Slotboom, δικηγόρους Ρότερνταμ, με τόπο
 σ. 71 ). επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το γραφείο των δικηγόρων
 (3) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 4253/88 του Συμβουλίου , της 19ης Loesch και Wolter, 11 , rue Goethe, άσκησαν ενώπιον του
 Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με τις διατάξεις εφαρμογής του
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2052/88, όσον αφορά το συντονισμό των Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 11 Ιουνίου
 παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ 1997, προσφυγή κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένω
 τους. καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας σης .
 Επενδύσεων και των λοιπών υφισταμένων χρηματοδοτικών
 οργάνοτν (ΕΕ αριθ. L 374 της 31 . 12. 1988, σ. 1 ).
 (4) Συλλογή 1995 . σ. 11-1482. Το προσφεύγον ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1036/97 του
 Συμβουλίου , της 2ας Ιουνίου 1997, για τη θέσπιση μέτρων


text:
 5.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 135/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 12ης Μαρτίου 2014 [αίτηση του Raad van State (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — S κατά Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel, και Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel κατά G
 (Υπόθεση C-457/12) (1)
 ((Άρθρα 20 ΣΛΕΕ, 21, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και 45 ΣΛΕΕ - Οδηγία 2004/38/ΕΚ - Δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής στο έδαφος των κρατών μελών - Δικαιούχοι - Δικαίωμα διαμονής υπηκόου τρίτου κράτους, μέλους της οικογένειας πολίτη της Ένωσης, στο κράτος μέλος του οποίου την ιθαγένεια έχει ο πολίτης αυτός - Πολίτης της Ένωσης κάτοικος και υπήκοος του ίδιου κράτους μέλους - Επαγγελματικές δραστηριότητες - Τακτική μετακίνηση προς άλλο κράτος μέλος))
 2014/C 135/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 S, και Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel
 κατά
 Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel, και G
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Raad van State — Κάτω Χώρες — Ερμηνεία των άρθρων 20, 21, 45 και 56 ΣΛΕΕ και των άρθρων 3, παράγραφος 1, 6 και 7, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ L 158, σ. 77) — Πρόσωπα απολαύοντα του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας και ελεύθερης διαμονής στο έδαφος των κρατών μελών — Υπήκοος τρίτης χώρας, μέλος της οικογένειας πολίτη της Ένωσης κατοικούντος στο κράτος μέλος καταγωγής του και εργαζομένου σε άλλο κράτος μέλος για εργοδότη εγκατεστημένο εκεί — Υπήκοος τρίτης χώρας, μέλος της οικογένειας πολίτη της Ένωσης κατοικούντος και εργαζομένου στο κράτος μέλος καταγωγής του, αλλά συχνά μεταβαίνοντος, στο πλαίσιο της εργασίας του, σε άλλο κράτος μέλος
 Διατακτικό
 1)
 Οι διατάξεις της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ, δεν αντιτίθενται στην από κράτος μέλος άρνηση δικαιώματος διαμονής σε υπήκοο τρίτου κράτους, μέλος της οικογένειας πολίτη της Ένωσης, όταν ο εν λόγω πολίτης έχει την ιθαγένεια του εν λόγω κράτους μέλους και είναι κάτοικος του ίδιου κράτους, αλλά μεταβαίνει τακτικά σε άλλο κράτος μέλος στο πλαίσιο των επαγγελματικών του δραστηριοτήτων.
 2)
 Το άρθρο 45 ΣΛΕΕ παρέχει σε μέλος της οικογένειας πολίτη της Ένωσης, υπήκοο τρίτου κράτους, παράγωγο δικαίωμα διαμονής στο κράτος μέλος του οποίου την ιθαγένεια έχει ο πολίτης αυτός, όταν ο εν λόγω πολίτης είναι κάτοικος του τελευταίου κράτους, αλλά μεταβαίνει τακτικά σε άλλο κράτος μέλος ως εργαζόμενος υπό την έννοια της εν λόγω διατάξεως, εφόσον η άρνηση παροχής τέτοιου δικαιώματος διαμονής έχει αποτρεπτικές συνέπειες όσον αφορά την αποτελεσματική άσκηση των δικαιωμάτων που ο συγκεκριμένος εργαζόμενος αντλεί από το άρθρο 45 ΣΛΕΕ, πράγμα που στο εθνικό δικαστήριο απόκειται να εξακριβώσει.
 (1) ΕΕ C 26 της 26.1.2013.


text:
3 . 6 . 95 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 137/11
 Δεδομενου οτι και η προθεσμία αυτή παρήλθε χωρίς η παρούσα προσφυγή , δυνάμει του άρθρου 189 της συνθή
 ελληνική κυβέρνηση να ανακοινώσει τη λήψη των απαιτου κης.
 μένων μέτρων, η Επιτροπή αποφάσισε να ασκήσει την
 παρούσα προσφυγή , δυνάμει του άρθρου 189 στης συνθή (') ΕΕ αριθ . L 110 της 28. 4. 1992, σ. 52.
 κης .
 (') ΕΕ αριθ . L 166 της 28. 6. 1991 .
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Supreme Court του Δουβλίνου, με διάταξη της
 12ης Φεβρουαρίου 1995, στο πλαίσιο της υποθέσεως Bosh
 porus Hava Yollari Turizm ve Ticaret AS κατά Minister for
 Transport, Energy and Communications Ιρλανδίας και Attor
 nev General
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις (Υπόθεση C-84/95)
 20 Μαρτίου 1995 (95/C 137/21 )
 (Υπόθεση C-83/95)
 Με Διαταξη της 12ης Φεβρουαρίου 1995 , η οποία περιήλθε
 (95/C 137/20) στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων στις 20 Μαρτίου 1995 , το Supreme Court του Δουβλί
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε νου ζητεί, στο πλαίσιο της υποθέσεως Hava Yollari Turizm ve
 νη από τον Δημήτριο Γκουλούση , Νομικό Σύμβουλο της Ticaret AS κατά Minister for Transport , Energy and
 Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Communications Ιρλανδίας και Attorney General , από το
 Κρεμλή, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, κτίριο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προ
 Wagner, άσκησε , ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών δικαστικής αποφάσεως επί του ακόλουθου ερωτήματος:
 Κοινοτήτων στις 20 Μαρτίου 1995 προσφυγή κατά της
 Ελληνικής Δημοκρατίας. «Πρέπει το άρθρο 8 του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 990/93 του
 Συμβουλίου της 26ης Απριλίου 1993 για τις συναλλαγές
 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ομοσπονδιακής
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας (Σερβία και Μαυροβού
 νιο) (') να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι τούτο τυγχάνει
 1 . Να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις εφαρμογής επί αεροσκάφους το οποίο ανήκει σε επιχείρηση
 υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της συνθήκης ΕΚ γιατί της οποίας η πλειοψηφία των μετοχών ή o έλεγχος ανήκει σε
 παρέλειψε να Θεσπίσει και επικουρικώς να κοινοποιήσει επιχείρηση εγκατεστημένη στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία
 στην Επιτροπή , μέσα στην προθεσμία π;ου είχε ταχθεί τις της Γιουγκοσλαβίας (Σερβία και Μαυροβούνιο) σε περίπτω
 αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές δια ση που το αεροσκάφος αυτό έχει ναυλωθεί από τον ιδιοκτήτη
 τάξεις για να συμμορφωθεί πλήρως προς την οδηγία του , για περίοδο τεσσάρων ετών αρχόμενη από την 22α
 92/3Θ/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 6ης Απριλίου 1992 σχετι Απριλίου 1992 , σε επιχείρηση της οποίας η πλειοψηφία των
 κά με την εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων σε ενοποι μετοχών ή o έλεγχος δεν ανήκει σε πρόσωπο ή επιχείρηση που
 ημένη βάση (') είναι εγκατεστημένη ή λειτουργεί στην Ομοσπονδιακή
 Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας (Σερβία και Μαυροβού
 2. Να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στη δικαστική νιο);
 δαπάνη .
 ( · ) ΕΕ αριθ . L 102 της 28 . 4. 1993 . σ. 14.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Το άρθρο 9 της οδηγίας 92/3Θ/ΕΟΚ προβλέπει ότι τα κράτη
 μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την υπέβαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 12ης Οκτωβρίου
 οδηγία πριν από την 1 η Ιανουαρίου 1 993 και"ότι ενημερώνουν 1994 στη υπόθεση John Reisdorf κατά Finanzamt Koln
 αμέσως την Επιτροπή . West
 (Υπόθεση C-85/95)
 H Επιτροπή , μη έχοντας λάβει εκ μέρους της ελληνικής (95/C 137/22 )
 κυβερνήσεως καμία κοινοποίηση μέτρων για την ενσωμάτω
 ση της ανωτέρω οδηγίας στην ελληνική έννομη τάξη, Με διαταξη της 12ης Οκτωβρίου 1994, η οποία περιήλθε στη
 απηύθυνε, στις 12 Μαρτίου 1993, προειδοποιητική επιστολή Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στην εν λόγω κυβέρνηση. Επειδή η ελληνική κυβέρνηση δεν στις 20 Μαρτίου 1995 , το Bundesfinanzhof, στο πλαίσιο της
 απάντησε στην επιστολή αυτή, η Επιτροπή απηύθυνε στις υποθέσεως John Reisdorf κατά Finanzamt Koln-West , η
 4 Ιουλίου 1994 αιτιολογημένη γνώμη , τάσσοντας στην ελλη οποία εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την
 νική κυβέρνηση προθεσμία δύο μηνών προκειμένου να έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερω
 συμμορφωθεί προς την οδηγία. τημάτων:
 Δεδομένου ότι και η προθεσμία αυτή παρήλθε χωρίς η 1 . Αποτελεί τιμολόγιο, κατά την έννοια του άρθρου 18
 ελληνική κυβέρνηση να ανακοινώσει τη λήψη των απαιτου παράγραφος 1 στοιχείο α) της έκτης οδηγίας 77/388/
 μένων μέτρων, η Επιτροπή αποφάσισε να ασκήσει την ΕΟΚ ('), μόνο το πρωτότυπο, δηλαδή η το πρώτον


text:
 25.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/25
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουνίου 2014 — Nike International κατά ΓΕΕΑ — Muñoz Molina (R 10)
 (Υπόθεση T-137/09 RENV) (1)
 ((Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος R 10 - Μη καταχωρισμένο προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα R 10 - Εκχώρηση εθνικού σήματος - Απόδειξη της κυριότητας του προγενέστερου σήματος))
 2014/C 282/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nike International Ltd (Beaverton, Όρεγκον, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: M. de Justo Bailey, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Aurelio Muñoz Molina (Petrer, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 21ης Ιανουαρίου 2009 (υπόθεση R 551/2008-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της DL Sports & Marketing Ltda και του Aurelio Muñoz Molina
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει τη Nike International Ltd στα δικαστικά έξοδά της καθώς και στα δικαστικά έξοδα του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) ενώπιον του Δικαστηρίου και του Γενικού Δικαστηρίου.
 (1) EE C 129 της 6.6.2009.


text:
 19.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 21ης Ιουλίου 2016 [αιτήσεις του Raad van State (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Hilde Orleans, Rudi Van Buel, Marina Apers (C-387/15) και Denis Malcorps, Myriam Rijssens, Guido Van De Walle (C-388/15) κατά Vlaams Gewest
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-387/15 και C-388/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Περιβάλλον - Οδηγία 92/43/ΕΟΚ - Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων - Ειδικές ζώνες διατηρήσεως - Περιοχή του δικτύου Natura 2000 «Εκβολές των Escaut και Durme από τα ολλανδικά σύνορα έως τη Γάνδη» - Ανάπτυξη λιμενικής ζώνης - Εκτίμηση των επιπτώσεων ενός σχεδίου ή προγραμματιζόμενου έργου σε προστατευόμενο τόπο - Επέλευση αρνητικών επιπτώσεων - Προηγηθείσα αλλά μη εισέτι ολοκληρωθείσα ανάπτυξη περιοχής ισοδύναμου τύπου προς το καταστραφέν τμήμα - Ολοκλήρωση μεταγενέστερη της εκτιμήσεως - Άρθρο 6, παράγραφοι 3 και 4))
 (2016/C 343/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Hilde Orleans, Rudi Van Buel, Marina Apers (C-387/15) και Denis Malcorps, Myriam Rijssens, Guido Van De Walle (C-388/15)
 κατά
 Vlaams Gewest
 παρισταμένου του: Gemeentelijk Havenbedrijf Antwerpen
 Διατακτικό
 Το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, έχει την έννοια ότι μέτρα προβλεπόμενα στο πλαίσιο σχεδίου ή προγραμματιζόμενου έργου μη άμεσα συνδεόμενου με τη διαχείριση τόπου κοινοτικής σημασίας ή μη αναγκαίου για τη διαχείριση του τόπου αυτού, το οποίο προβλέπει, πριν την επέλευση αρνητικών επιπτώσεων επί ενός τύπου φυσικού οικοτόπου ευρισκόμενου στον τόπο κοινοτικής σημασίας, τη μελλοντική ανάπτυξη εκτάσεως του τύπου αυτού που όμως θα ολοκληρωθεί μετά την εκτίμηση του σημαντικού χαρακτήρα της ενδεχόμενης προσβολής της ακεραιότητας του εν λόγω τόπου, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη κατά την εν λόγω εκτίμηση. Τέτοιου είδους μέτρα μπορούν, ενδεχομένως, να χαρακτηριστούν ως «αντισταθμιστικά μέτρα», κατά την έννοια της παραγράφου 4 του εν λόγω άρθρου, μόνον εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που ορίζονται στην ως άνω παράγραφο.
 (1) EE C 354 της 26.10.2015.


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 17ης Ιανουαρίου 2008 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Paul Chevassus-Marche κατά Groupe Danone, Société Kro beer brands SA (BKSA), Société Evian eaux minérales d'Evian SA (SAEME)
 (Υπόθεση C-19/07) (1)
 (Προσέγγιση των νομοθεσιών - Οδηγία 86/653/ΕΟΚ - Εμπορικοί αντιπρόσωποι (ανεξάρτητοι επαγγελματίες) - Δικαίωμα εμπορικού αντιπροσώπου, στον οποίο έχει ανατεθεί κάποιος γεωγραφικός τομέας, να λάβει προμήθεια - Δικαιοπραξίες συναπτόμενες χωρίς παρέμβαση του αντιπροσωπευομένου)
 (2008/C 64/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Paul Chevassus-Marche
 κατά
 Groupe Danone, Société Kro beer brands SA (BKSA), Société Evian eaux minérales d'Evian SA (SAEME)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Cour de cassation — Ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 86/853/ΕΟΚ, του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1986, για το συντονισμό των δικαίων των κρατών μελών όσον αφορά τους εμπορικούς αντιπροσώπους (ανεξάρτητους επαγγελματίες) (EE L 382, σ. 17) — Λύση της συμβάσεως αντιπροσωπείας — Προμήθεια οφειλόμενη στον εμπορικό αντιπρόσωπο που είναι αρμόδιος για έναν καθορισμένο γεωγραφικό τομέα ή για μια καθορισμένη ομάδα προσώπων — Ύπαρξη δικαιώματος για την προμήθεια αυτή ελλείψει ελέγχου, άμεσου ή έμμεσου, που ασκεί ο εντολοδόχος επί των εμπορικών πράξεων που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ τρίτου και πελάτη που ανήκει στον γεωγραφικό τομέα για τον οποίο αρμόδιος είναι ο εμπορικός αντιπρόσωπος
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το άρθρο 7, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, της οδηγίας 86/653/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1986, για τον συντονισμό των δικαίων των κρατών μελών όσον αφορά τους εμπορικούς αντιπροσώπους (ανεξάρτητους επαγγελματίες), έχει την έννοια ότι ο εμπορικός αντιπρόσωπος στον οποίο έχει ανατεθεί ένας συγκεκριμένος γεωγραφικός τομέας δεν δικαιούται να λάβει προμήθεια για δικαιοπραξίες που συνάπτουν πελάτες ανήκοντες στον τομέα αυτό με τρίτον όταν δεν υφίσταται καμία παρέμβαση, άμεση ή έμμεση, του αντιπροσωπευομένου.
 (1) ΕΕ C 69 της 24.3.2007.


text:
 27.5.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 149/25
 να τυγχα ́νει εφαρμογη ́ς και στις περιπτω ́ σεις κατα ́ τις οποι ́ες Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 εμπορευ ́ματα ο ́πως τα περιγραφο ́μενα λεπτομερε ́στερα στον εν της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 15 Μαρτι ́ου
 λο ́γω κανονισμο ́, τα οποι ́α, κατα ́ τη διαμετακο ́μιση (transit) απο ́ 2000
 ́ενα κρα ́τος το οποι ́ο δεν ανη ́κει στην Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα σε
 α ́λλο κρα ́τος το οποι ́ο δεν ανη ́κει στην Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα,
 δεσμευ ́ονται προσωρινω ́ς απο ́ τις τελωνειακε ́ς αρχε ́ς εντο ́ς κρα ́τους (Υπο ́θεση C-98/00)
 με ́λους, βα ́σει του προαναφερθε ́ντος κανονισμου ́, κατο ́πιν αιτη ́σεως
 του δικαιου ́χου ση ́ματος καταχωρισθε ́ντος εντο ́ς κρα ́τους με ́λους
 της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας, ο οποι ́ος επικαλει ́ται προσβολη ́ των (2000/C 149/46)
 δικαιωμα ́των του και του οποι ́ου η επιχει ́ρηση ́εχει την ́εδρα της
 εντο ́ς τρι ́του κρα ́τους;
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον κ. Richard Wainwright, κυ ́ριο Νομικο ́ Συ ́μβουλο στη Νομικη ́
 (1) EE 1999, L 27, σ. 1. Υπηρεσι ́α της Επιτροπη ́ς, και Παναγιω ́τη Παναγιωτο ́πουλο,
 εμπειρογνω ́μονα της εθνικη ́ς διοι ́κησης, αποσπασμε ́νο στη Νομικη ́
 Υπηρεσι ́α, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de
 la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, Centre
 Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 15 Μαρτι ́ου 2000 ενω ́πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Oberster Gerichtshof με δια ́ταξη της
 15ης Φεβρουαρι ́ου 2000 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Rudolf Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Gabriel
 — Να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη ́εχοντας
 (Υπο ́θεση C-96/00)
 θεσπι ́σει και επικουρικω ́ς να κοινοποιη ́σει στην Επιτροπη ́,
 στην οριζο ́μενη προθεσμι ́α τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και
 (2000/C 149/45) διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που απαιτου ́νται για να συμμορφωθει ́
 πλη ́ρως με την οδηγι ́α 92/13/ΕΟΚ (1) του Συμβουλι ́ου της
 Με δια ́ταξη της 15ης Φεβρουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη 25ης Φεβρουαρι ́ου 1992, για το συντονισμο ́ των νομοθε-
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις τικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων σχετικα ́ με την
 13 Μαρτι ́ου 2000, το Oberster Gerichtshof ζητει ́ απο ́ το εφαρμογη ́ των κοινοτικω ́ν κανο ́νων στις διαδικασι ́ες συ ́ναψης
 ∆ικαστη ́ριο, στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Rudolf Gabriel, που συμβα ́σεων φορε ́ων οι οποι ́οι λειτουργου ́ν στους τομει ́ς του
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ υ ́δατος, της ενε ́ργειας, των μεταφορω ́ν και των τηλεπικοι-
 των εξη ́ς ερωτημα ́των: νωνιω ́ν, παρε ́λειψε να εκπληρω ́σει τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει
 δυνα ́μει της Συνθη ́κης και της οδηγι ́ας αυτη ́ς.
 Αποτελει ́ η αξι ́ωση που παρε ́χει στους καταναλωτε ́ς το α ́ρθρο 5j
 του αυστριακου ́ Konsumentenschutzgesetz (νο ́μου περι ́ προστα-
 — Να καταδικα ́σει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 σι ́ας των καταναλωτω ́ν, στο εξη ́ς: KSchG), BGBl 1979, σ. 140,
 ́εξοδα.
 ο ́πως τροποποιη ́θηκε με το α ́ρθρο I Z 2 του αυστριακου ́
 Fernabsatz-Gesetz (νο ́μου περι ́ των εξ αποστα ́σεως πωλη ́σεων)
 BGBl I 1999 σ. 185, να μπορου ́ν δηλαδη ́ να απαιτου ́ν δικαστικω ́ς
 απο ́ τους επιχειρηματι ́ες το βραβει ́ο που φαινομενικα ́ κε ́ρδισαν,
 οσα ́κις οι τελευται ́οι αποστε ́λλουν (απε ́στειλαν) «υποσχε ́σεις» περι ́ Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 κε ́ρδους η ́ α ́λλες παρο ́μοιες ανακοινω ́σεις σε συγκεκριμε ́νους
 καταναλωτε ́ς και δημιουργου ́ν (δημιου ́ργησαν) την εντυ ́πωση, με
 τη μορφη ́ αυτω ́ν των αποστολω ́ν, ο ́τι ο καταναλωτη ́ς κε ́ρδισε Ο δεσμευτικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων του τρι ́του εδαφι ́ου των
 ορισμε ́νο βραβει ́ο, α ́ρθρων 249 και 10 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρα 189 και 5 της Συνθη ́κης
 ΕΚ) επιβα ́λλει στα κρα ́τη με ́λη την υποχρε ́ωση να λαμβα ́νουν τα
 1) συμβατικη ́ αξι ́ωση κατα ́ το α ́ρθρο 13, σημει ́ο 3, αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου να μεταφε ́ρουν τις οδηγι ́ες στην
 εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη πριν απο ́ την εκπνοη ́ της ταχθει ́σας για το
 η ́ σκοπο ́ αυτο ́ προθεσμι ́ας και να ανακοινω ́ νουν αμε ́σως τα με ́τρα
 αυτα ́ στην Επιτροπη ́. Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε 1η Ιανουαρι ́ου
 2) συμβατικη ́ αξι ́ωση κατα ́ το α ́ρθρο 5, σημει ́ο 1, 1998 χωρι ́ς η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α να ́εχει ανακοινω ́σει στην
 Επιτροπη ́ τις διατα ́ξεις μεταφορα ́ς της εν λο ́γω οδηγι ́ας στο
 η ́ εσωτερικο ́ δι ́καιο.
 3) αξι ́ωση εξ αδικοπραξι ́ας κατα ́ το α ́ρθρο 5, σημει ́ο 3,
 της Συμβα ́σεως των Βρυξελλω ́ν για τη διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α και την (1) EE L 76 της 23.3.1992, σ. 14.
 εκτε ́λεση αποφα ́σεων σε αστικε ́ς και εμπορικε ́ς υποθε ́σεις, της
 27.9.1968;


text:
 C 31/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 2.2.2002
 — το γεγονο ́ς ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν ́ελαβε υπο ́ψη της το γεγονο ́ς — να υποχρεω ́σει το Γραφει ́ο να επιτρε ́ψει την καταχω ́ρηση του
 ο ́τι η προσφευ ́γουσα εκπλη ́ρωσε τις υποχρεω ́σεις της εκ της λεκτικου ́ ση ́ματος «Nicole» για τα προϊο ́ντα της κατηγο-
 συμβα ́σεως, το δε α ́ρθρο 2, c, των γενικω ́ν ο ́ρων της ρι ́ας 3, συμπεριλαμβανομε ́νων των αιθερι ́ων ελαι ́ων, καλ-
 συμβα ́σεως προβλε ́πει ο ́τι δεν θεωρει ́ται ο ́τι φε ́ρει ευθυ ́νη ο λυντικω ́ν, λοσιο ́ν για τα μαλλια ́ και βερνικιω ́ν για νυ ́χια.
 contractor, ο ́σον αφορα ́ τον παραβα ́τη contractor, εφο ́σον
 ει ́ναι σε θε ́ση να αποδει ́ξει ο ́τι δεν ει ́χε συμμετοχη ́ στην
 παρα ́βαση. Υπο ́ το πρι ́σμα αυτο ́, η καθη ́ς υπερεκτι ́μησε τις Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει ο συντονιστη ́ς του σχεδι ́ου.
 Αιτω ́ν την καταχω ́ρηση OPI Products Inc.
 — Το γεγονο ́ς ο ́τι η καθη ́ς δεν τη ́ρησε εν προκειμε ́νω τα του κοινοτικου ́ ση ́ματος:
 καθη ́κοντα που προβλε ́πει το α ́ρθρο 1375 του ιταλικου ́
 Αστικου ́ Κω ́δικα, ο ́σον αφορα ́ την αρχη ́ της καλη ́ς πι ́στεως Οικει ́ο κοινοτικο ́ ση ́μα: Το λεκτικο ́ ση ́μα «Nicole» για προϊ-
 και της προστασι ́ας της εμπιστοσυ ́νης. ο ́ντα της κατηγορι ́ας 3
 Φορε ́ας του δικαιω ́ματος Εταιρι ́α Maxim Marken-Produkte
 Σε γενικε ́ς γραμμε ́ς η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι η συ ́μβαση στο λεκτικο ́ σημει ́ο η ́ ση ́μα GbmH & Co. KG
 που αποτελει ́ αντικει ́μενο της υποθε ́σεως δεν αφορα ́ την παροχη ́ που διεκδικει ́ται με
 ενο ́ς μηχανη ́ματος η ́ μιας απλη ́ς μηχανη ́ς οικιακη ́ς χρη ́σεως, αλλα ́ α ́σκηση ανακοπη ́ς:
 ́εναν θερμοηλεκτρικο ́ σταθμο ́ ο οποι ́ος απο ́ τεχνολογικη ́ς απο ́ψεως
 ́επρεπε να αντιπροσωπευ ́ει κα ́τι το νε ́ο και το πραγματικα ́ καινο- Λεκτικο ́ σημει ́ο η ́ ση ́μα Εθνικο ́ λεκτικο ́ ση ́μα «Nicole» για
 το ́μο. Κατα ́ συνε ́πεια, πρε ́πει να θεωρηθει ́ ο ́τι κατα ́ την εκτε ́λεση που διεκδικει ́ται με προϊο ́ντα της κατηγορι ́ας 3
 της συμβα ́σεως η Κοινο ́τητα ́επρεπε να ́εχει μια πολυ ́ διαφορετικη ́ α ́σκηση ανακοπη ́ς:
 στα ́ση απο ́ αυτη ́ν που ει ́χε στην πραγματικο ́τητα η καθη ́ς, ο ́χι να
 αποτελει ́ απλω ́ς τον αντισυμβαλλο ́μενο σε μια αμφοτεροβαρη ́ Απο ́φαση του τμη ́ματος Μερικη ́ απο ́ρριψη της ανακοπη ́ς
 συ ́μβαση, αλλ' ́εναν partner απο ́ ο ́λες τις απο ́ψεις, ́εναν συνεργα ́τη ανακοπω ́ν:
 των Contractors προς το κυρι ́αρχο συμφε ́ρον της τεχνολογικη ́ς
 Απο ́φαση του τμη ́ματος Ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως του τμη ́-
 αναπτυ ́ξεως στο εσωτερικο ́ των κρατω ́ν μελω ́ν.
 προσφυγω ́ν: ματος ανακοπω ́ν για τα προϊο ́ντα
 «οδοντο ́κρεμες» της κατηγορι ́ας 3
 και απο ́ρριψη της προσφυγη ́ς της
 εταιρι ́ας OPI Products κατα ́ τα
 λοιπα ́.
 Βα ́ση προσφυγη ́ς: Παρα ́βαση του α ́ρθρου 43, παρα ́-
 Προσφυγη ́ της OPI Products Inc. κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμο-
 γραφος 2, του κανονισμου ́ 40/94
 νι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́
 του Συμβουλι ́ου, καθο ́σον δεν απε-
 ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) που ασκη ́θηκε στις
 δει ́χθει επαρκω ́ς απο ́ τον αντιταχ-
 23 Νοεμβρι ́ου 2001
 θε ́ντα κατ' ανακοπη ́ η χρη ́ση του
 ση ́ματος. Η προσφευ ́γουσα προ-
 (Υπο ́θεση Τ-288/01) σα ́πτει κατα ́ τα λοιπα ́ στο τμη ́μα
 προσφυγω ́ν ο ́τι παρε ́βη το α ́ρθρο 8,
 (2002/C 31/30) παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́
 40/94 του Συμβουλι ́ου καθο ́σον
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω δεν υφι ́σταται κι ́νδυνος συγχυ ́σεως
 η ́ ομοιο ́τητα των προϊο ́ντων.
 Η OPI Products Inc., εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Ε. Cornu και
 Ε. de Gryse, avocats, Braun & Bigwood, Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο),
 α ́σκησε στις 23 Νοεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́- ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-108/00 (1)
 σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα,
 σχε ́δια και υποδει ́γματα).
 (2002/C 31/31)
 Ο αντι ́δικος ενω ́πιον του τμη ́ματος προσφυγω ́ν η ́ταν η εταιρι ́α (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Maxim Marken-Produkte GmbH & Co. KG.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Με δια ́ταξη της 12ης Σεπτεμβρι ́ου 2001, ο προ ́εδρος του
 τρι ́του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-108/00, Santiagο
 καθο ́σον απε ́ρριψε την επι ́δικη αι ́τηση υπ. αριθ. 737 510 Gómez-Reinο κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 καταχωρη ́σεως ση ́ματος με αντικει ́μενο το λεκτικο ́ ση ́μα
 «Nicole» που αφορα ́ «αιθε ́ρια ́ελαια, καλλυντικα ́, λοσιο ́ν για (1) EE C 176 της 24.6.2000.
 τα μαλλια ́, συμπεριλαμβανομε ́νων βερνικιω ́ν για νυ ́χια» της
 κατηγορι ́ας 3·


text:
 19.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/15
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, η οποία ασκήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2004
 (Υπόθεση C-503/04)
 (2005/C 45/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Bernhard Schima, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε προσφυγή, στις 7 Δεκεμβρίου 2004, κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 Να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις της εκ του άρθρου 228, παράγραφος 1, της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καθόσον δεν έλαβε τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 10ης Απριλίου 2003 επί των συνεκδικασθεισών υποθέσεων C-20/01 και C-28/01, Επιτροπή κατά Γερμανίας (1), ως προς την εκ μέρους της κοινότητας Bockhorn σύναψη συμβάσεως αποχετεύσεως των λυμάτων και την εκ μέρους του δήμου του Braunschweig σύναψη συμβάσεως διαθέσεως των απορριμμάτων.
 2)
 Να υποχρεώσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας να καταβάλει στην Επιτροπή, στον λογαριασμό «ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Κοινότητας»,
 χρηματική ποινή ύψους 31 680 ευρώ ανά ημέρα καθυστερήσεως στη θέσπιση των μέτρων που συνεπάγεται η εκτέλεση της ως άνω αποφάσεως του Δικαστηρίου όσον αφορά την εκ μέρους της κοινότητας Bockhorn σύναψη συμβάσεως αποχετεύσεως των λυμάτων, καθώς και
 χρηματική ποινή ύψους 126 720 ευρώ ανά ημέρα καθυστερήσεως στη θέσπιση των μέτρων που συνεπάγεται η εκτέλεση της ως άνω αποφάσεως του Δικαστηρίου όσον αφορά την εκ μέρους του δήμου Braunschweig σύναψη συμβάσεως για τη διάθεση των απορριμμάτων,
 και μάλιστα, στη μία και στην άλλη περίπτωση, από της δημοσιεύσεως της προκειμένης αποφάσεως μέχρι της θέσεως σε εφαρμογή των μέτρων.
 3)
 Να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι με την προσφυγή λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Με την απόφασή του της 10ης Απριλίου 2003 το Δικαστήριο αποφάνθηκε:
 —
 Δεδομένου ότι η κοινότητα του Bοckhοrn (Γερμανία) παρέλειψε να δημοσιεύσει πρόσκληση προς υποβολή προσφορών σχετικά με τη σύναψη συμβάσεως για την αποχέτευση των λυμάτων της και να δημοσιεύσει το αποτέλεσμα της διαδικασίας συνάψεως της σχετικής συμβάσεως στο συμπλήρωμα της Επίσημης Εφημερίδας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη, λόγω της συνάψεως της ως άνω δημόσιας συμβάσεως παροχής υπηρεσιών, τις υποχρεώσεις της από το άρθρο 8 της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών, σε συνδυασμό με τα άρθρα 15, παράγραφος 2, και 16, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής.
 —
 Δεδομένου ότι ο δήμος του Braunschweig (Γερμανία) συνήψε σύμβαση για τη διάθεση των απορριμμάτων του κατόπιν διαδικασίας με διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη δημοσίευση σχετικής προκηρύξεως, μολονότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του άρθρου 11, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/50 για τη σύναψη συμβάσεως με απευθείας ανάθεση χωρίς πρόσκληση προς υποβολή προσφορών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη, λόγω της συνάψεως της εν λόγω δημόσιας συμβάσεως παροχής υπηρεσιών, τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 8 και 11, παράγραφος 3, στοιχείο β', της οδηγίας αυτής.
 Η Επιτροπή διατείνεται ότι η εκ μέρους της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις, οι οποίες απορρέουν από την απόφαση αυτή του Δικαστηρίου και από το άρθρο 228 ΕΚ, συνεπάγεται την καταγγελία των συμβάσεων που συνήφθησαν κατά παράβαση της νομοθεσίας περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων.
 Αντιθέτως, τα γνωστοποιηθέντα μέχρι τούδε μέτρα εκ μέρους της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας δεν φαίνονται να είναι επαρκή, ώστε να αρθεί η διαπιστωθείσα από το Δικαστήριο παραβίαση της Συνθήκης.
 Σε περίπτωση που η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν έχει λάβει, προ της εκδόσεως αποφάσεως επί της παρούσας προσφυγής, τα μέτρα που απαιτούνται προς άρση της διαπιστωθείσας παραβιάσεως της Συνθήκης, η Επιτροπή ζητεί την επιβολή χρηματικής ποινής ανά ημέρα και προτείνει να υπολογισθεί η εν λόγω ποινή σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές που εφαρμόσθηκαν μέχρι τώρα.
 (1) Συλλογή 2003, σ. Ι-3609.


text:
C 47/4 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.2.2004
 Το κοινοτικό δίκαιο στον τομέα της ελεύθερης παροχής υπηρε- συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του έκτου τμήμα-
 σιών αντιτίθεται στο να τεθεί σε επιχειρηματία υποχρέωση τος, J.-P. Puissochet και R. Schintgen και τις F. Macken
 εγγραφής σε μητρώο βιοτεχνών η οποία καθυστερεί, περιπλέκει και Ν. Colneric (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 ή καθιστά επαχθέστερη την παροχή των υπηρεσιών του εντός L. A. Geelhoed, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως,
 του κράτους μέλους υποδοχής όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις εξέδωσε στις 15 Ιανουαρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο
 που θέτει η εφαρμοστέα για την άσκηση της δραστηριότητας διατακτικό:
 αυτής στο πιο πάνω κράτος μέλος οδηγία περί αναγνωρίσεως
 των επαγγελματικών προσόντων. Τα άρθρα 1 και 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3950/92 του Συμβου-
 λίου, της 28ης ∆εκεμβρίου 1992, για τη θέσπιση συμπληρωμα-
 Απλώς και μόνον το γεγονός ότι ένας επιχειρηματίας εγκατεστη- τικής εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών
 μένος σε κράτος μέλος παρέχει κατ' επανάληψη ή κατά το προϊόντων, δεν επιτρέπουν στον αρμόδιο οργανισμό να στραφεί
 μάλλον ή ήττον τακτικά πανομοιότυπες ή όμοιες υπηρεσίες εντός ευθέως, σε περίπτωση διαφορετική αυτής των απευθείας
 άλλου κράτους μέλους χωρίς να διαθέτει εκεί υποδομή που του πωλήσεων, κατά παραγωγού προς είσπραξη του ποσού της
 δίνει τη δυνατότητα να ασκεί κατά τρόπο σταθερό και συνεχή πρόσθετης εισφοράς επί του γάλακτος που αυτός οφείλει.
 μια επαγγελματική δραστηριότητα σε αυτό το κράτος μέλος και Πάντως, η απορρέουσα από το άρθρο 10 ΕΚ υποχρέωση των
 να απευθύνεται, από την υποδομή αυτή, και στους υπηκόους κρατών μελών να λαμβάνουν μέτρα προς διασφάλιση της εισπρά-
 αυτού του κράτους μέλους δεν αρκεί για να θεωρηθεί ότι ο ξεως της εισφοράς, σε περίπτωση που ο μηχανισμός του άρθρου 2,
 επιχειρηματίας αυτός είναι εγκατεστημένος σε αυτό το κράτος παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού πρόκειται να αποτύχει,
 μέλος. περιλαμβάνει τη δυνατότητα ασκήσεως ευθείας αγωγής κατά
 του παραγωγού προς είσπραξη του οφειλομένου ποσού, οσάκις
 αποδεικνύεται ότι ο παραγωγός δεν το κατέβαλε στον αγοραστή
 (1) EE C 212 της 28.7.2001.
 και ότι ο αγοραστής δεν επιμελείται να το εισπράξει από τον
 παραγωγό. Αντιθέτως, η μη τήρηση των προϋποθέσεων του
 άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) 536/93 της Επιτροπής, της
 9ης Μαρτίου 1993, περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής της
 συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ γαλακτοκομικών προϊόντων, και ιδίως η μη αναγνώριση της
 ιδιότητας του αγοραστή δεν ασκεί επιρροή αφ' εαυτής.
 (έκτο τμήμα)
 της 15ης Ιανουαρίου 2004 (1) ΕΕ C 352 της 4.12.1999.
 στην υπόθεση C-230/01 [αίτηση του Court of Appeal
 (England and Wales) (Civil Division) για την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως]: Intervention Board for
 Agricultural Produce κατά Penycoed Farming ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Partnership (1)
 της 13ης Ιανουαρίου 2004
 («Κανονισμός (ΕΟΚ) 3950/92 — Πρόσθετη εισφορά στον στην υπόθεση C-256/01 [αίτηση για την έκδοση προδικαστι-
 τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων κής αποφάσεως του Court of Appeal (England & Wales)
 — Παραδόσεις από τον παραγωγό προς τον αγοραστή — (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο)]: Debra Allonby κατά
 Καταβολή της εισφοράς — Αξίωση καταβολής από τον Αccrington & Rossendale College, Education Lecturing
 παραγωγό») Services, trading as Protocol Professional, πρώην
 (2004/C 47/06) Εducation Lecturing Services (1)
 («Αρχή της ισότητας των αμοιβών μεταξύ ανδρών και
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 γυναικών εργαζομένων — Άμεσο αποτέλεσμα — Έννοια
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί του εργαζομένου — Μη μισθωτή εκπαιδευτικός παρέ-
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») χουσα εργασία που θεωρείται ίσης αξίας προς την εργασία
 που παρέχουν, στο ίδιο Κολλέγιο, άρρενες μισθωτοί εκπαι-
 δευτικοί, δυνάμει όμως συμβάσεως με τρίτη εταιρία —
 Στην υπόθεση C-230/01, με αντικείμενο αίτηση του Court of Αποκλεισμός των μη μισθωτών εργαζομένων από το
 Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) δικαίωμα υπαγωγής σε επαγγελματικό συνταξιοδοτικό
 προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την καθεστώς»)
 οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον
 του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Ιntervention Board for (2004/C 47/07)
 Agricultural Produce και Penycoed Farming Partnership, η
 (Γλώσσα της διαδικασίας: η αγγλική)
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των
 κανονισμών (ΕΟΚ) 3950/92 του Συμβουλίου, της 28ης ∆εκεμ- (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 βρίου 1992, για τη θέσπιση συμπληρωματικής εισφοράς στον στη «Συλλογή της Νομολογίας του ∆ικαστηρίου»)
 τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ
 L 405, σ. 1), και του 536/93 της Επιτροπής, της 9ης Μαρτίου
 1993, περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής της συμπληρωματικής Στην υπόθεση C-256/01, με αντικείμενο αίτηση του Court of
 εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο)
 προϊόντων (ΕΕ L 57, σ. 12), το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της