text:
C 233/8 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28.9.2002
 κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του δικαστηρίου
 αυτού μεταξύ, αφενός, Flightline Ltd και, αφετέρου, Secretário (πέμπτο τμήμα)
 de Estado dos Transportes e Comunicações και Transportes
 Aéreos Portugueses SA (TAP), η έκδοση προδικαστικής αποφά-
 σεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 3, παράγραφος 2, και 4, της 11ης Ιουλίου 2002
 παράγραφος 1, στοιχεία α' και δ', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2408/
 92 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1992, για την πρόσβαση στην υπόθεση C-210/00 (αίτηση του Bundesfinanzhof για
 των κοινοτικών αερομεταφορέων σε δρομολόγια ενδοκοινοτικών την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Käserei
 αεροπορικών γραμμών (ΕΕ L 240, σ. 8), και του άρθρου 1, Champignon Hofmeister GmbH & Co. KG κατά
 στοιχείο ε', της αποφάσεως 94/698/ΕΚ της Επιτροπής, της Ηauptzollamt Hamburg-Jonas (1)
 6ης Ιουλίου 1994, σχετικά με την αύξηση κεφαλαίου, τις
 εγγυήσεις έναντι δανείων και τις υφιστάμενες φορολογικές απαλλα- [«Γεωργία — Επιστροφές κατά την εξαγωγή — Ανακριβής
 γές υπέρ της TAP (ΕΕ L 279, σ. 29), το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), δήλωση — Κύρωση — Κύρος του άρθρου 11, παράγρα-
 συγκείμενο από τους F. Macken (εισηγήτρια), πρόεδρο τμήματος, φος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ)
 C. Gulmann, R. Schintgen, Β. Σκουρή και J. N. Cunha Rodríguez, 3665/87, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ)
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας: H. A. Rühl, 2945/94 — 'Εννοια της “ανωτέρας βίας”»]
 κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 9 Ιουλίου 2002
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: (2002/C 233/12)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 1) Η εκ μέρους κράτους μέλους άσκηση των εξουσιών και
 ευχερειών τις οποίες προβλέπει το άρθρο 4 του κανονισμού
 (ΕΟΚ) 2408/92 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1992, (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 για την πρόσβαση των κοινοτικών αερομεταφορέων σε στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 δρομολόγια ενδοκοινοτικών αεροπορικών γραμμών, δεν
 προϋποθέτει ή δεν σημαίνει κατ' ανάγκη και παραίτηση
 από την ευχέρεια την οποία παρέχει στο κράτος μέλος Στην υπόθεση C-210/00, με αντικείμενο αίτηση του
 αυτό το άρθρο 3, παράγραφος 2, του λόγω κανονισμού να Bundesfinanzhof (Γερμανία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν
 περιορίζει, μέχρι την 1 Απριλίου 1997, τον ανταγωνισμό του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της
 στις υπηρεσίες ενδομεταφορών μέσα στην επικράτειά του. διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ
 Käserei Champignon Hofmeister GmbH & Co. KG και
 2) Σε δημόσιο διαγωνισμό τον οποίο προκήρυξε το 1995 Ηauptzollamt Hamburg-Jonas, η έκδοση προδικαστικής αποφά-
 κράτος μέλος για την ανάθεση τακτικών αεροπορικών σεως ως προς το κύρος του άρθρου 11, παράγραφος 1, πρώτο
 γραμμών σε ορισμένο δρομολόγιο σύμφωνα με τις υποχρεώ- εδάφιο, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτρο-
 σεις παροχής δημοσίων υπηρεσιών που επιβάλλονται για πής, της 27ης Νοεμβρίου 1987, για κοινές λεπτομέρειες εφαρμο-
 το δρομολόγιο αυτό κατά το άρθρο 4 του κανονισμού γής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα
 2408/92, μπορεί να απαιτηθεί από υποψήφιους αερομετα- γεωργικά προϊόντα (ΕΕ L 351, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον
 φορείς που κατέχουν άδεια εκμεταλλεύσεως χορηγηθείσα κανονισμό (ΕΚ) 2945/94 της Επιτροπής, της 2ας ∆εκεμβρίου
 από άλλο κράτος μέλος η τήρηση των προϋποθέσεων του 1994 (ΕΕ L 310, σ. 57), και ως προς την ερμηνεία της έννοιας
 άρθρου 3, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού, υπό «ανωτέρα βία» του άρθρου 11, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο,
 την επιφύλαξη ότι τα αποτελέσματα αυτού του διαγωνισμού πρώτη περίπτωση, του ίδιου αυτού κανονισμού, το ∆ικαστήριο
 δεν εκτείνονται πέραν της 1ης Απριλίου 1997. (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους D. A. O. Edward, προε-
 δρεύοντα του πέμπτου τμήματος, A. La Pergola και
 C. W. A. Timmermans (εισηγητή), δικαστές, γενική εισαγγελέας:
 3) Το άρθρο 1, στοιχείο ε', της οδηγίας 94/698 της Επιτροπής, C. Stix-Hackl, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος
 της 6ης Ιουλίου 1994, σχετικά με την αύξηση κεφαλαίου, τις διοικήσεως, εξέδωσε στις 11 Ιουλίου 2002 απόφαση με το
 εγγυήσεις έναντι δανείων και τις υφιστάμενες φορολογικές ακόλουθο διατακτικό:
 απαλλαγές υπέρ της TAP, που εξαρτά την έγκριση της
 ενισχύσεως την οποία προβλέπει από την προϋπόθεση ότι
 η Πορτογαλία θα τηρήσει τη δέσμευσή της να εφαρμόσει 1) Από την εξέταση του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος
 δεν προέκυψαν στοιχεία ικανά να θίξουν το κύρος του
 το άρθρο 4 του κανονισμού 2408/92 στις αυτόνομες
 περιοχές της Μαδέρας και των Αζορών το αργότερο την άρθρου 11, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', του
 1η Ιανουαρίου 1996 και να δημοσιεύσει τις υποχρεώσεις κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμ-
 βρίου 1987, για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του
 παροχής δημοσίων υπηρεσιών για τα εν λόγω δρομολόγια,
 δεν εμποδίζει αυτό το κράτος μέλος να ασκήσει την ευχέρεια καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα
 την οποία παρέχει το άρθρο 3, παράγραφος 2, του εν λόγω γεωργικά προϊόντα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό
 κανονισμού. (ΕΚ) 2945/94 της Επιτροπής, της 2ας ∆εκεμβρίου 1994 ,
 καθόσον προβλέπει την επιβολή κυρώσεως ακόμη και στην
 περίπτωση κατά την οποία ο εξαγωγέας έχει ζητήσει χωρίς
 υπαιτιότητά του μεγαλύτερη επιστροφή κατά την εξαγωγή
 ( 1) ΕΕ C 192 της 8.7.2000. από την οφειλόμενη.
 2) Το άρθρο 11, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, πρώτη περί-
 πτωση, του κανονισμού 3665/87 πρέπει να ερμηνευθεί
 ---pagebreak--- 28.9.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 233/9
 υπό την έννοια ότι δεν αποτελεί περίπτωση ανωτέρας 92/51/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά με
 βίας η περίπτωση κατά την οποία ο εξαγωγέας υποβάλλει ένα δεύτερο γενικό σύστημα αναγνώρισης της επαγγελματικής
 καλοπίστως, βασιζόμενος σε ψευδή στοιχεία του παραγω- εκπαίδευσης, το οποίο συμπληρώνει την οδηγία 89/48/ΕΟΚ (EE
 γού των εξαγόμενων εμπορευμάτων, αίτηση χορηγήσεως L 209, σ. 25), το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από
 επιστροφών κατά την εξαγωγή, εφόσον ο εξαγωγέας δεν τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward και Α. La
 μπορούσε να διαπιστώσει ότι τα στοιχεία αυτά ήσαν ψευδή Pergola (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Mischo,
 ή μπορούσε να το διαπιστώσει μόνον κατόπιν ελέγχων στο γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε
 εργοστάσιο παραγωγής. Το πταίσμα ή το σφάλμα του στις 11 Ιουλίου 2002 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 αντισυμβαλλομένου εντάσσεται στον συνήθη εμπορικό κίν-
 δυνο και δεν μπορεί να θεωρηθεί απρόβλεπτο στο πλαίσιο
 εμπορικών συναλλαγών, ο δε εξαγωγέας διαθέτει διάφορα
 μέσα προκειμένου να προστατευθεί από τέτοια πταίσματα 1) Το κοινοτικό δίκαιο, ως έχει επί του παρόντος, δεν περιέχει
 ή σφάλματα. διάταξη που να απαγορεύει σε κράτος μέλος να επιφυλάσσει
 την άσκηση δραστηριότητας όπως εκείνη του Ηeilpraktiker
 υπό την έννοια της γερμανικής νομοθεσίας στους διπλωμα-
 ( 1) ΕΕ C 233 της 12.8.2000. τούχους ιατρούς.
 2) ∆εν αντίκειται στα άρθρα 52 και 59 της Συνθήκης
 — η απαγόρευση, εκ μέρους κράτους μέλους που απαγο-
 ρεύει εντός αυτού την άσκηση της ασκήσεως της
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ δραστηριότητας του Ηeilpraktiker υπό την έννοια της
 γερμανικής νομοθεσίας από μη διπλωματούχους
 ιατρούς, της παροχής εντός αυτού εκπαιδεύσεως για
 (πέμπτο τμήμα)
 την άσκηση αυτής της δραστηριότητας από οργα-
 νισμούς που δεν έχουν συνάψει σχετικές συμβάσεις,
 της 11ης Ιουνίου 2002 υπό τον όρον ότι αυτή η απαγόρευση εφαρμόζεται
 κατά τρόπο που αφορά μόνον την πρακτική οργάνωση
 αυτής της εκπαιδεύσεως τη δυνάμενη να δημιουργήσει
 στην υπόθεση C-294/00 (αίτηση του Oberster Gerichtshof σύγχυση στο κοινό ως προς το εάν το επάγγελμα του
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Deutsche Ηeilpraktiker μπορεί νομίμως να ασκηθεί εντός του
 Paracelsus Schulen für Naturheilverfahren GmbH κατά κράτους μέλους όπου παρέχεται η εκπαίδευση·
 Kurt Gräbner (1)
 («Ελευθερία εγκαταστάσεως — Ελεύθερη παροχή υπηρε- — η απαγόρευση, εκ μέρους κράτους μέλους που απαγο-
 σιών — Πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ — ρεύει εντός αυτού την άσκηση της δραστηριότητας
 Εθνική νομοθετική ρύθμιση που επιφυλάσσει την άσκηση του Ηeilpraktiker από μη διπλωματούχους ιατρούς,
 ιατρικών δραστηριοτήτων, περιλαμβανομένης της καθώς και την παροχή εκπαιδεύσεως για την άσκηση
 δραστηριότητας του Ηeilpraktiker, στη Γερμανία, στους της δραστηριότητας του Ηeilpraktiker, επίσης της δια-
 διπλωματούχους ιατρούς — Εθνική νομοθετική ρύθμιση φημίσεως της εντός αυτού παρεχομένης εκπαιδεύσεως
 που επιφυλάσσει την εκπαίδευση για την άσκηση ιατρικών αν η διαφήμιση αφορά την οργάνωση της εκπαιδεύ-
 δραστηριοτήτων σε ορισμένους οργανισμούς και απαγο- σεως που απαγορεύεται σε αυτό το κράτος μέλος
 ρεύει τη διαφήμιση της εκπαιδεύσεως αυτού του είδους») κατά τρόπο σύμφωνο με τη Συνθήκη.
 (2002/C 233/13) Ωστόσο, αντίκειται στο άρθρο 59 της Συνθήκης η απαγό-
 ρευση, εκ μέρους κράτους μέλους που απαγορεύει εντός
 αυτού την άσκηση του επαγγέλματος του Ηeilpraktiker,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) καθώς και την παροχή εκπαιδεύσεως για την άσκηση της
 δραστηριότητας του Ηeilpraktiker, επίσης της διαφημίσεως
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί της παρεχομένης σε άλλο κράτος μέλος εκπαιδεύσεως αυτού
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») του είδους, όταν η διαφήμιση διευκρινίζει τον τόπο παροχής
 της εκπαιδεύσεως και επισημαίνει ότι το επάγγελμα του
 Ηeilpraktiker δεν μπορεί να ασκηθεί στο πρώτο κράτος
 μέλος.
 Στην υπόθεση C-294/00, με αντικείμενο αίτηση του Oberster
 Gerichtshof (Αυστρία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς
 που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Deutsche (1 ) ΕΕ C 258 της 7.10.2000.
 Paracelsus Schulen für Naturheilverfahren GmbH και Kurt
 Gräbner, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την
 ερμηνεία των άρθρων 52 και 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν
 τροποποιήσεως, άρθρων 43 ΕΚ και 49 ΕΚ) καθώς και της οδηγίας


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/21
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Düsseldorf (Γερμανία) στις 22 Μαΐου 2017 — EUflight.de GmbH κατά TUIfly GmbH
 (Υπόθεση C-292/17)
 (2017/C 249/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Düsseldorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: EUflight.de GmbH
 Εναγομένη: TUIfly GmbH
 Προδικαστικό ερώτημα
 Οφείλεται η ματαίωση πτήσεως σε έκτακτη περίσταση, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 (1), ακόμη και όταν οι περιστάσεις (εν προκειμένω: «αδέσποτη απεργία» ή «κύμα ασθενειών») αφορούν έμμεσα και μόνον την οικεία πτήση, επειδή οι περιστάσεις αυτές αποτέλεσαν αφορμή για τον αερομεταφορέα να αναδιοργανώσει το συνολικό πρόγραμμα των πτήσεών του και η αναδιοργάνωση αυτή περιλαμβάνει προγραμματισμένη ματαίωση της συγκεκριμένης πτήσεως; Μπορεί ο αερομεταφορέας να απαλλαγεί, σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 4, του κανονισμού (EΚ) 261/04, και όταν η επίμαχη πτήση θα μπορούσε να διεξαχθεί χωρίς την αναδιοργάνωση, επειδή το πλήρωμα που αντιστοιχούσε στην πτήση αυτή θα ήταν διαθέσιμο, εάν δεν είχε ορισθεί για άλλες πτήσεις λόγω της αναδιοργανώσεως;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (EE 2004, L 46, σ. 1).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
14.7.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 200/29
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (τρι ́το τμη ́μα) (τρι ́το τμη ́μα)
 της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 2000 της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση C-90/98 (αι ́τηση του Consiglio di Stato για στην υπο ́θεση C-91/98 (αι ́τηση του Consiglio di Stato για
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Questore di Milano την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Questore di Imperia
 κατα ́ Chiara Picerno (1) κατα ́ Gianluca Barrese και Andrea De Sanctis(1)
 («'Αρθρο 104, παρα ́ γραφος 3, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας («'Αρθρο 104, παρα ́ γραφος 3, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας
 — Ερω ́ τημα ταυτο ́σημο με ερω ́ τημα επι ́ του οποι ́ου το — Ερω ́ τημα ταυτο ́σημο με ερω ́ τημα επι ́ του οποι ́ου το
 ∆ικαστη ́ριο ́εχει η
 ́δη αποφανθει ́») ∆ικαστη ́ριο ́εχει η
 ́δη αποφανθει ́»)
 (2001/C 200/51) (2001/C 200/52)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-90/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Consiglio di Στην υπο ́θεση C-91/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Consiglio di
 Stato (Ιταλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του Stato (Ιταλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α
 ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του
 εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Questore di Milano κατα ́ Chiara εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Questore di Imperia κατα ́ Gianluca
 Picerno, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμη- Barrese και Andrea De Sanctis, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 νει ́α των διατα ́ξεων της Συνθη ́κης ΕΚ που αφορου ́ν την ελευ ́θερη σεως ως προς την ερμηνει ́α των διατα ́ξεων της Συνθη ́κης ΕΚ που
 παροχη ́ υπηρεσιω ́ν, το ∆ικαστη ́ριο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ αφορου ́ν την ελευ ́θερη παροχη ́ υπηρεσιω ́ν, το ∆ικαστη ́ριο (τρι ́το
 τους C. Gulmann, προ ́εδρο τμη ́ματος, J.-Ρ. Puissochet (εισηγητη ́) τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους C. Gulmann, προ ́εδρο τμη ́ματος,
 και F. Macken, δικαστε ́ς, γενικη ́ εισαγγελε ́ας: C. Stix-Hackl, J.-P. Puissochet (εισηγητη ́) και F. Macken, δικαστε ́ς, γενικη ́
 γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 15 ∆εκεμβρι ́ου 2000 δια ́ταξη εισαγγελε ́ας: C. Stix-Hackl, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 15 ∆εκεμβρι ́ου 2000 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Οι διατα ́ξεις της Συνθη ́κης ΕΚ σχετικα ́ με την ελευ ́θερη παροχη ́ Οι διατα ́ξεις της Συνθη ́κης ΕΚ σχετικα ́ με την ελευ ́θερη παροχη ́
 υπηρεσιω ́ ν δεν απαγορευ ́ουν εθνικη ́ νομοθεσι ́α επιφυλα ́σσουσα υπηρεσιω ́ ν δεν απαγορευ ́ουν εθνικη ́ νομοθεσι ́α επιφυλα ́σσουσα
 σε ορισμε ́νους οργανισμου ́ς το δικαι ́ωμα της συλλογη ́ς των σε ορισμε ́νους οργανισμου ́ς το δικαι ́ωμα της συλλογη ́ς των
 στοιχημα ́των επι ́ αθλητικω ́ ν γεγονο ́των, ́οπως ει ́ναι η ιταλικη ́ στοιχημα ́των επι ́ αθλητικω ́ ν γεγονο ́των, ́οπως ει ́ναι η ιταλικη ́
 νομοθεσι ́α, εφο ́σον η οικει ́α νομοθεσι ́α δικαιολογει ́ται ́οντως απο ́ νομοθεσι ́α, εφο ́σον η οικει ́α νομοθεσι ́α δικαιολογει ́ται ́οντως απο ́
 στο ́χους κοινωνικη ́ς πολιτικη ́ς προς περιορισμο ́ των επιβλαβω ́ν στο ́χους κοινωνικη ́ς πολιτικη ́ς προς περιορισμο ́ των επιβλαβω ́ν
 συνεπειω ́ ν παρομοι ́ων δραστηριοτη ́των και εφο ́σον οι περιορισμοι ́ συνεπειω ́ ν παρομοι ́ων δραστηριοτη ́των και εφο ́σον οι περιορισμοι ́
 που επιβα ́λλει δεν ει ́ναι δυσανα ́λογοι ενο ́ψει των στο ́χων αυτω ́ ν. που επιβα ́λλει δεν ει ́ναι δυσανα ́λογοι ενο ́ψει των στο ́χων αυτω ́ ν.
 (1) ΕΕ C 209 της 4.7.1998. (1) ΕΕ C 209 της 4.7.1998.


text:
 3.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/16
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Οκτωβρίου 2011 — Alfastar Benelux κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-57/09) (1)
 (Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Διαδικασία πρόσκλησης υποβολής προσφορών - Παροχή υπηρεσιών σχετικά με την τεχνική συντήρηση και την παροχή υπηρεσιών βοήθειας προς τον χρήστη και επιτόπιας παρεμβάσεως για τους προσωπικούς υπολογιστές, τους εκτυπωτές και τις περιφερειακές μονάδες Η/Υ της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου - Απόρριψη της προσφοράς διαγωνιζομένου - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)
 2011/C 355/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-Ενάγουσα: Alfastar Benelux (Ixelles, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: N. Κεραμιδάς, δικηγόρος)
 Καθού-Εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Μπαλτά, M. Βιντσεντζάτος και M. Robert)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως του Συμβουλίου της 1ης Δεκεμβρίου 2008 με την οποία απορρίφθηκε η προσφορά που υπέβαλε η κοινοπραξία Alfastar-Siemens, αποτελούμενη από τις Alfastar Benelux και Siemens IT Solutions and Services SA, στο πλαίσιο της προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών UCA-218-07 με αντικείμενο την τεχνική συντήρηση και την παροχή υπηρεσιών βοήθειας προς τον χρήστη και επιτόπιας παρεμβάσεως για τους προσωπικούς υπολογιστές, τους εκτυπωτές και τις περιφερειακές μονάδες Η/Υ της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου (ΕΕ 2008/S 91-122796), καθώς και της αποφάσεως για την ανάθεση της συμβάσεως σε άλλον διαγωνιζόμενο και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του Συμβουλίου της 1ης Δεκεμβρίου 2008, να απορρίψει την προσφορά που η κοινοπραξία Alfastar-Siemens, αποτελούμενη από τις Alfastar Benelux και Siemens IT Solutions and Services SA, υπέβαλε στο πλαίσιο της προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών UCA-218-07 με αντικείμενο την τεχνική συντήρηση και την παροχή υπηρεσιών βοήθειας προς τον χρήστη και επιτόπιας παρεμβάσεως για τους προσωπικούς υπολογιστές, τους εκτυπωτές και τις περιφερειακές μονάδες Η/Υ της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου και να ανατεθεί η σύμβαση σε άλλον υποψήφιο.
 2)
 Απορρίπτει το αίτημα περί επιδικάσεως αποζημιώσεως.
 3)
 Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 102 της 1.5.2009.


text:
 Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου
 |
 E2000P0002
 Αίτηση προς το Δικαστήριο ΕΖΕΣ για έκδοση συμβουλευτικής γνώμης εκ μέρους του Oslo byrett (δικαστήριο του Όσλο) με απόφασή του της 22ας Φεβρουαρίου 2000 στην υπόθεση Allied Colloids, and others κατά της κυβέρνησης της Νορβηγίας, εκπροσωπούμενης από το Υπουργείο τοπικής κυβέρνησης και περιφερειακής ανάπτυξης (Υπόθεση Ε-2/00)
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 130 της 11/05/2000 σ. 0012 - 0012
 Αίτηση προς το Δικαστήριο ΕΖΕΣ για έκδοση συμβουλευτικής γνώμης εκ μέρους του Oslo byrett (δικαστήριο του Όσλο) με απόφασή του της 22ας Φεβρουαρίου 2000 στην υπόθεση Allied Colloids, and others κατά της κυβέρνησης της Νορβηγίας, εκπροσωπούμενης από το Υπουργείο τοπικής κυβέρνησης και περιφερειακής ανάπτυξης(Υπόθεση Ε-2/00)(2000/C 130/12)Το Oslo byrett (δικαστήριο του Όσλο) υπέβαλε αίτηση στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ, η οποία παρελήφθη από την γραμματεία του εν λόγω Δικαστηρίου στις 25 Φεβρουαρίου 2000 για έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση Allied Colloids, and others κατά της κυβέρνησης της Νορβηγίας, εκπροσωπούμενης από το υπουργείο τοπικής κυβέρνησης και περιφερειακής ανάπτυξης και του ζήτησε να γνωμοδοτήσει επί του ακολούθου:Η κοινή δήλωση που εκδόθηκε στη συνάντηση της Μικτής Επιτροπής ΕΟΧ της 22ας Ιουνίου 1995 σχετικά με το παράρτημα II κεφάλαιο XV, παράρτημα II και μεταγενέστερες τροποποιήσεις της συμφωνίας ΕΟΧ εξουσιοδοτεί τη Νορβηγία να εισαγάγει αξίωση επισήμανσης για πολυακρυλαμίδιο που περιέχει ποσοστό συγκέντρωσης ακρυλαμιδίου χαμηλότερο του 0,1 %; Βλέπε οδηγία 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1967, με μεταγενέστερες τροποποιήσεις και οδηγία 88/379/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 7ης Ιουνίου 1988, με μεταγενέστερες τροποποιήσεις.


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 22ας Δεκεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας
 (Υπόθεση C-161/07) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρο 43 ΕΚ - Εθνική ρύθμιση που καθορίζει τις προϋποθέσεις εγγραφής στο μητρώο εταιριών κατόπιν αιτήσεως υπηκόων των νέων κρατών μελών - Διαδικασία πιστοποίησης της κατοχής της ιδιότητας του μη μισθωτού)
 (2009/C 44/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. Traversa και G. Braun)
 Καθής: Δημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωποι: C. Pesendorfer και M. Winkler)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της προσφεύγουσας: Δημοκρατία της Λιθουανίας (εκπρόσωπος: D. Kriaučiūnas)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 43 ΕΚ — Εθνική κανονιστική ρύθμιση καθορίζουσα τις προϋποθέσεις εγγραφής στα μητρώα επιχειρήσεων που ανήκουν σε υπηκόους τρίτων χωρών, εφαρμοζόμενη επίσης στους Τσέχους, Εσθονούς, Λετονούς, Λιθουανούς, Ούγγρους, Πολωνούς, Σλοβένους και Σλοβάκους υπηκόους — Υποχρέωση όλων των εταίρων προσωπικών εταιριών και των μειοψηφούντων εταίρων εταιριών περιορισμένης ευθύνης που προσφέρουν υπηρεσίες κατά κανόνα παρεχόμενες στο πλαίσιο σχέσεως εργασίας να ακολουθούν ειδική διαδικασία σκοπούσα στη διαπίστωση της ιδιότητας του μη μισθωτού του αιτούντος, στο πλαίσιο της οποίας αυτός οφείλει να αποδείξει ότι ασκεί επιρροή στη διαδικασία λήψεως των αποφάσεων που αφορούν την επιχείρηση της οποίας ζητεί την εγγραφή στα σχετικά μητρώα του κράτους μέλους
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Δημοκρατία της Αυστρίας, καθόσον απαιτεί, για την εγγραφή εταιριών στο εμπορικό μητρώο κατόπιν αιτήσεως υπηκόων των κρατών μελών που προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η Μαΐου 2004 πλην της Δημοκρατίας της Μάλτας και της Κυπριακής Δημοκρατίας οι οποίοι είναι εταίροι προσωπικής εταιρίας ή μειοψηφούντες εταίροι εταιρίας περιορισμένης ευθύνης, τη διαπίστωση εκ μέρους της Arbeitsmarktservice ότι οι υπήκοοι αυτοί έχουν την ιδιότητα του μη μισθωτού ή την προσκόμιση πιστοποιητικού απαλλαγής από την υποχρέωση κατοχής άδειας εργασίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 43 ΕΚ.
 2)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 140 της 23.6.2007.


text:
 3.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/33
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαΐου 2010 — PC-Ware Information Technologies κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-121/08) (1)
 (Δημόσιες συμβάσεις προμηθειών - Κοινοτική διαδικασία προσκλήσεως υποβολής προσφορών - Αγορά προϊόντων λογισμικού και αδειών εκμεταλλεύσεως - Απόρριψη προσφοράς προσφέροντος - Ασυνήθιστα χαμηλή προσφορά - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)
 2010/C 179/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: PC Ware Information Technologies BV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: L. Devillé και B. Maerevoet, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: E. Manhaeve, επικουρούμενος από τον P. Wytinck, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της από 11 Ιανουαρίου 2008 αποφάσεως της Επιτροπής, με την οποία απορρίφθηκε η προσφορά που υπέβαλε η προσφεύγουσα-ενάγουσα στο πλαίσιο της διαδικασίας προσκλήσεως υποβολής προσφορών DIGIT/R2/PO/2007/022 και, επικουρικώς, αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας την οποία υποστηρίζει η προσφεύγουσα ότι υπέστη εξαιτίας της συμπεριφοράς της Επιτροπής
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την PC-Ware Information Technologies BV στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 116 της 9.5.2008.


text:
 4.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 146/10
 Διάταξη του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 3ης Φεβρουαρίου 2015 [αίτηση του Tribunale Ordinario di Aosta (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Equitalia Nord SpA κατά CLR di Camelliti Serafino & C. Snc
 (Υπόθεση C-68/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρα 106 ΣΛΕΕ και 107 ΣΛΕΕ - Ανταγωνισμός - Έννοια της «κρατικής ενισχύσεως» - Εθνική νομοθεσία - Χρήση κτιρίων προς εξυπηρέτηση κρατικών λειτουργιών - Μείωση ενοικίου - Πραγματικό και νομικό πλαίσιο της διαφοράς της κύριας δίκης - Έλλειψη επαρκών διευκρινίσεων - Ανάγκη να δοθεί απάντηση στα προδικαστικά ερωτήματα - Έλλειψη διευκρινίσεων - Προδήλως απαράδεκτο))
 (2015/C 146/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale ordinario di Aosta
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Equitalia Nord SpA
 κατά
 CLR di Camelliti Serafino & C. Snc
 Διατακτικό
 Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Tribunale di Aosta (Ιταλία), με απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 2013, είναι προδήλως απαράδεκτη.
 (1) ΕΕ C 102 της 7.4.2014.


text:
 16.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/12
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 31 Ιουλίου 2017 — SGI κατά Ministre de l’Action et des Comptes Publics
 (Υπόθεση C-459/17)
 (2017/C 347/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: SGI
 Αναιρεσίβλητο: Ministère de l’Action et des Comptes Publics
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχουν οι διατάξεις του άρθρου 17 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ της 17ης Μαΐου 1977 (1), του οποίου οι διατάξεις επαναλήφθηκαν κατ’ ουσία στο άρθρο 168 της οδηγίας της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (2), την έννοια ότι, για να απορριφθεί αίτημα υποκειμένου στον φόρο να εκπέσει, από τον φόρο προστιθεμένης αξίας που αυτός οφείλει κατ’ αναλογία των δικών του πράξεων, τον φόρο που αναγράφεται σε τιμολόγια τα οποία αντιστοιχούν σε αγαθά ή παροχές υπηρεσιών τα οποία ή οι οποίες η φορολογική αρχή αποδεικνύει ότι δεν του παρασχέθηκαν πράγματι, πρέπει να ερευνάται, σε όλες τις περιπτώσεις, αν αποδείχθηκε ότι αυτός εγνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι η πράξη αυτή ενέχει απάτη περί τον φόρο προστιθεμένης αξίας, ανεξαρτήτως του αν η απάτη αυτή διαπράχθηκε με πρωτοβουλία του εκδότη του τιμολογίου, του αποδέκτη του ή τρίτου;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).
 (2) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ 2006, L 347, σ. 1).


text:
 24.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/42
 Προσφυγή της 2ας Ιουνίου 2015 — Ελληνική Δημοκρατία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-327/15)
 (2015/C 279/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Γ. Κανελλόπουλος, 'Ο. Τσιρκινίδου και Α. Ε. Βασιλοπούλου)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρωθεί η εκτελεστική απόφαση της Επιτροπής της 25ης Μαρτίου 2015«για την εφαρμογή δημοσιονομικής διόρθωσης στο σκέλος του ΕΓΤΠΕ — τμήματος Προσανατολισμού του επιχειρησιακού προγράμματος με αριθ. CCI 2000GR061ΡΟ021 (ΕΛΛΑΔΑ — Στόχος 1 — Ανασυγκρότηση της Υπαίθρου)», κατά το ποσό 7 2 1 05 592,41 ευρώ, που κοινοποιήθηκε υπό τον αριθμό C(2015) 1936 final.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νόμιμης βάσης, διότι το άρθρο 39 του κανονισμού (ΕΚ) 1260/1999 (1), στο οποίο ερείδεται έχει καταργηθεί, στο μέτρο κατά το οποίο αφορά το ΕΓΤΠΕ-Τμήμα Προσανατολισμού (Α' σκέλος πρώτου λόγου), σε κάθε, δε, περίπτωση, δεν συντρέχουν εκ προοιμίου οι νόμιμες προϋποθέσεις για την επίκληση του άρθρου 39 του κανονισμού (ΕΚ) 1260/1999 (Β' σκέλος πρώτου λόγου).
 2.
 Με το δεύτερο λόγο ακυρώσεως, προβάλλεται επικουρικώς ως προς τον πρώτο λόγο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει εκδοθεί καθ’ υπέρβαση της κατά χρόνο αρμοδιότητας της Επιτροπής (Α' σκέλος δεύτερου λόγου), άλλως, ότι αυτή έχει εκδοθεί εκπροθέσμως και κατά παράβαση ουσιωδών τύπων της διαδικασίας και παραβιάζει τα δικαιώματα ακρόασης και άμυνας της Ελληνικής Δημοκρατίας (Β' σκέλος δεύτερου λόγου).
 3.
 Με τον τρίτο λόγο, προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας του δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του κράτους μέλους.
 4.
 Τέλος με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση έχει παραβιασθεί η αρχή ne bis in idem διότι έχει επιβληθεί πολλαπλή διόρθωση, σε κάθε δε περίπτωση προβάλλεται ότι η επιβληθείσα δημοσιονομική διόρθωση είναι απολύτως δυσανάλογη και πρέπει να ακυρωθεί
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1260/1999 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 1999, περί γενικών διατάξεων για τα διαρθρωτικά Ταμεία (ΕΕ L 161, 26.6.1999, σ. 1)


text:
 30.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 202/20
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Μαΐου 2014 — Γερμανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-198/12) (1)
 ((Προσέγγιση των νομοθεσιών - Οδηγία 2009/48/ΕΚ - Ασφάλεια των παιχνιδιών - Οριακές τιμές για τις νιτροζαμίνες, τις νιτροζώσιμες ουσίες, τον μόλυβδο, το βάριο, το αρσενικό, το αντιμόνιο και τον υδράργυρο που περιέχονται στα παιχνίδια - Απόφαση της Επιτροπής περί μη εξ ολοκλήρου εγκρίσεως των εθνικών διατάξεων που παρεκκλίνουν από τις οριακές αυτές τιμές - Έγκριση για περιορισμένο χρονικό διάστημα - Απόδειξη του υψηλότερου επιπέδου προστασίας της ανθρώπινης υγείας που προφέρουν οι εθνικές διατάξεις))
 2014/C 202/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και A. Wiedmann)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Μ. Πατακιά και G. Wilms)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 2012/160/ΕΕ της Επιτροπής, της 1ης Μαρτίου 2012, περί των εθνικών διατάξεων που κοινοποίησε η γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση για τη διατήρηση των οριακών τιμών για τον μόλυβδο, το βάριο, το αρσενικό, το αντιμόνιο, τον υδράργυρο και τις νιτροζαμίνες, καθώς και για τις νιτροζώσιμες ουσίες σε παιχνίδια μετά την έναρξη εφαρμογής της οδηγίας 2009/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ασφάλεια των παιχνιδιών (ΕΕ L 80, σ. 19).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη ως προς το ζήτημα της νομιμότητας της αποφάσεως 2012/160/ΕΕ της Επιτροπής, της 1ης Μαρτίου 2012, περί των εθνικών διατάξεων που κοινοποίησε η γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση για τη διατήρηση των οριακών τιμών για τον μόλυβδο, το βάριο, το αρσενικό, το αντιμόνιο, τον υδράργυρο και τις νιτροζαμίνες, καθώς και για τις νιτροζώσιμες ουσίες σε παιχνίδια μετά την έναρξη εφαρμογής της οδηγίας 2009/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ασφάλεια των παιχνιδιών, όσον αφορά το βάριο.
 2)
 Ακυρώνει το άρθρο 1, δεύτερο εδάφιο, της αποφάσεως 2012/160, κατά το μέτρο που περιόρισε έως τις 21 Ιουλίου 2013 την έγκριση των εθνικών διατάξεων περί καθορισμού των οριακών τιμών για τον μόλυβδο.
 3)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 4)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
 (1) EE C 200 της 7.7.2012.


text:
 8.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/49
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Δεκεμβρίου 2015 — Shoe Branding Europe κατά ΓΕΕΑ (Παράλληλες ρίγες επί παντελονιού)
 (Υπόθεση T-64/15) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος που συνίσταται σε δυο παράλληλες ρίγες επί παντελονιού - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Απουσία περιγραφικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 048/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Shoe Branding Europe BVBA (Oudenaarde, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: J. Løje, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς, Π. Γερουλάκος, στη συνέχεια, D. Gája)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 3ης Δεκεμβρίου 2014 (υπόθεση R 2563/2013-5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως ως κοινοτικού σήματος ενός σημείου που συνίσταται σε δυο παράλληλες ρίγες επί παντελονιού.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Shoe Branding Europe BVBA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 107 της 30.3.2015.


text:
Αριθ . C 142/16 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 10. 5 . 97
 Αιτήσεις προς το Δικαστήριο που υπεβαλε, με αποφασεις σεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία της Ισπανίας, 4-6,
 της 26ης Φεβρουαρίου 1997, το tribunal de grande instance de boulevard E. Servais , άσκησε, στις 27 Μαρτίου 1997, ενώπιον
 Dijon, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στα του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή
 πλαίσια των εκκρεμών ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 υποθέσεων Procureur de la République και Syndicat de
 défense de l'Epoisses κ.λπ. κατά, αντιστοίχως, Yvon Chiciak Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο :
 και Jean-Pierre Fol
 (Υπόθεση C-129/97 και C-130/97) — να ακυρώσει το σχετικό με την αντζούγια σημείο, που
 (97/C 142/32 περιλαμβάνεται στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ)
 390/97 (') του Συμβουλίου , της 20ής Δεκεμβρίου 1996, περί
 Με αποφάσεις της 26ης Φεβρουαρίου 1997 , οι οποίες περιή καθορισμού , για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες
 λθαν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών αποθεμάτων ιχθύων, των συνολικών επιτρεπομένων
 Κοινοτήτων την 1η Απριλίου 1997 , το Tribunal de grande αλιευμάτων για το 1997 καθώς και ορισμένων όρων υπό
 instance de Dijon υπέβαλε προς το Δικαστήριο αιτήσεις για τους οποίους είναι δυνατό να αλιεύονται, και
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στα πλαίσια των
 εκκρεμών ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου υποθέσεων — να καταδικάσει το καθού κοινοτικό όργανο στα δικαστι
 Procureur de la République και Syndicat de défense de κά έξοδα.
 l'Epoisses , Institut national des appellations d'origine contrô
 lées (INAO), Association nationale d'appellation d'origine Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 laitière française ( ANAOF) κατά Yvon Chiciak και Froma
 gerie Chiciak (υπόθεση C-129/97), και Procureur de la Οι ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα είναι ανάλογα προς
 République και Syndicat de défense de l'Epoisses, Institut αυτά της υποθέσεως C-179/95 (2).
 national des appellations d'origine contrôlées ( INAO), Asso
 ciation nationale d'appellation d'origine laitière française (!) ΕΕ αριθ. L 66 της 6. 3 . 1997, σ. 1 .
 (ANAOF), SARL Laiterie de la Côte , SA Fromagerie Henri 2) ΕΕ αριθ. C 208 της 12. 8. 1995 , σ. 10.
 Germain και SA Fromagerie Berthaut κατά Jean-Pierre Fol
 (υπόθεση C-130/97 ). To tribunal de grande instance de Dijon
 ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί επί των εξής ερωτη
 μάτων:
 — αποκλείει o κανονισμος 2081 /92 , της 14ης Ιουλίου 1 992 ('), Διαγραφή της υποθεσεως C-23/96 (')
 από της ενάρξεως ισχύος του , κάθε εναπομένουσα αρμο (97/0 142/34
 διότητα των κρατών μελών όσον αφορά την τροποποίηση
 προϋφισταμένης ονομασίας προελεύσεως;
 Με διαταξη της 6ης Μαρτίου 1997 o Πρόεδρος του έκτου
 — αποτελούν οι ενδείξεις που παρατίθενται υπό μορφή τμήματος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 παραπομπών στο κάτω μέρος της σελίδας του παραρτή αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως 0-23/96: Επιτροπή
 ματος του κανονισμού 1107/96, της 12ης Ιουνίου 1996 (2). των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατί
 περιοριστική απαρίθμηση των τμημάτων των αποτελου ας .
 μένων από πολλές λέξεις ονομασιών, οι οποίες αποκλεί
 ονται της προστασίας; η ΕΕ αριθ . C 95 της 30. 3 . 1996.
 ( · ) ΕΕ αριθ . L 208 της 24. 7 . 1992 , σ. 1 .
 (2) ΕΕ αριθ . L 148, της 21 . 6. 1996, σ. 1 .
 Διαγραφή της υποθεσεως C-46/95 (')
 Προσφυγή του Βασίλειου της Ισπανίας κατα του Συμβου (97/0 142/35)
 λίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που ασκήθηκε στις 27 Μαρ
 τίου 1997
 Με διαταξη της 11ης Μαρτίου 1997 o Πρόεδρος του Δικα
 (Υπόθεση C-132/97) στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 (97/0 142/33) γραφή της υποθέσεως C-46/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούρ
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, εκπροσωπούμενο απο την Rosario γου .
 Solva de Lapuerta, Abogado del Estado της ισπανικής νομικής
 υπηρεσίας εντός του Δικαστηρίου των ΕΚ, με τόπο επιδό ( 1 ) ΕΕ αριθ. C 87 της 8. 4. 1995 .


text:
 C 352/34 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.12.1999
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 7ης Οκτωβρι ́ου 1999
 της 14ης Οκτωβρι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση T-42/98, Maria Paola Sabbatucci κατα ́
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (1)
 στην υπο ́θεση Τ-309/97, The Bavarian Lager Company Ltd
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) (Υπα ́ λληλοι — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως κατα ́ των αποφα ́-
 σεων της εφορευτικη ́ς επιτροπη ́ς — Ερμηνει ́α του εκλογι-
 κου ́ κανονισμου ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου —
 [∆ιαφα ́ νεια — Προ ́σβαση στην πληροφο ́ρηση — Απο ́φαση Αποκλεισμο ́ς της προσφευ ́γουσας απο ́ τους εκλεγε ́ντες
 94/90/ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατο ́μ της Επιτροπη ́ς, σχετικα ́ με την στην επιτροπη ́ προσωπικου ́)
 προ ́σβαση του κοινου ́ στα ́εγγραφα της Επιτροπη ́ς —
 Περιεχο ́μενο της εξαιρε ́σεως σχετικα ́ με την προστασι ́α (1999/C 352/61)
 του δημοσι ́ου συμφε ́ροντος — Σχε ́διο αιτιολογημε ́νης γνω ́-
 μης στο πλαι ́σιο του α ́ρθρου 169 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 ́ρθρου 226 ΕΚ)]
 α ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 Στην υπο ́θεση T-42/98, Maria Paola Sabbatucci, υπα ́λληλος του
 (1999/C 352/60) Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Λουξεμβου ́ργου, εκπροσω-
 που ́μενη απο ́ τους Alberto Dal Ferro και Andrea Cevese,
 δικηγο ́ρους Βιτσε ́ντζας, Morresi Law Office, 67, avenue des
 Nerviens, Βρυξε ́λλες, κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (εκπρο ́σω-
 ποι: Antonio Caiola και Evelyn Waldherr), με αντικει ́μενο
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω αι ́τημα ακυρω ́σεως των αποφα ́σεων της εφορευτικη ́ς επιτροπη ́ς της
 27ης Ιανουαρι ́ου και της 17ης Φεβρουαρι ́ου 1998, καθο ́σον
 ́εχουν ως αποτε ́λεσμα να αποκλει ́σουν την προσφευ ́γουσα απο ́
 Στην υπο ́θεση Τ-309/97, The Bavarian Lager Company Ltd, με τους εκλεγε ́ντες στην επιτροπη ́ προσωπικου ́, το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το
 ́εδρα το Lancashire (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους K. Lenaerts, προεδρευ ́οντα, τη
 τον stephen Hornsby, solicitor, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο V. Tiili και τον J. Azizi, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: A. Mair, υπα ́λλη-
 τον δικηγο ́ρο André Marc, 56-58, rue Charles Martel, κατα ́ λος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 7 Οκτωβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Carmel ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 O’Reilly και Ulrich Wölker, καθω ́ς και, κατα ́ την προφορικη ́
 διαδικασι ́α, Xavier Lewis), υποστηριζομε ́νης απο ́ το Ηνωμε ́νο 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́σω-
 ποι: John Collins, καθω ́ς και, κατα ́ την προφορικη ́ διαδικασι ́α, 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 Jessica Simor), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως αποφα ́σεως της
 Επιτροπη ́ς, της 18ης Σεπτεμβρι ́ου 1997, με την οποι ́α δεν
 (1) EE C 137 της 2.5.98.
 επετρα ́πη στην προσφευ ́γουσα η προ ́σβαση σε σχε ́διο αιτιολογημε ́-
 νης γνω ́μης που κατα ́ρτισε η Επιτροπη ́ στο πλαι ́σιο του α ́ρθρου
 169 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 226 ΕΚ), το Πρωτοδικει ́ο
 (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. M. Moura Ramos,
 Προ ́εδρο, V. Tiili και P. Mengozzi, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας:
 B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 14 Οκτωβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. της 7ης Οκτωβρι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση Τ-119/98, André Hecq κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 2) Η προσφευ ́γουσα θα φε ́ρει, πλε ́ον των εξο ́δων της, τα ́εξοδα Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 της καθη ́ς.
 (Υπα ́ λληλοι — 'Εξοδα αποστολη ́ς — Υπολογισμο ́ς των
 ημερησι ́ων αποζημιω ́ σεων — ∆ια ́ρκεια της αποστολη ́ς —
 3) Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας Ταξι ́δι με ιδιωτικο ́ αυτοκι ́νητο)
 Ιρλανδι ́ας θα φε ́ρει τα δικα ́ του ́εξοδα.
 (1999/C 352/62)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (1) EE C 55 της 20.2.98.
 Στην υπο ́θεση Τ-119/98, André Hecq, υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Bonlez (Βε ́λγιο), εκπροσω-
 που ́μενος απο ́ τον Lucas Vogel, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με το ́πο
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγο ́ρο γραφει ́ο του Christian
 Kremer, 6, rue Heinrich Heine, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν


text:
 24.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/5
 Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 7ης Φεβρουαρίου 2017 — Kohrener Landmolkerei GmbH, DHG Deutsche Heumilchgesellschaft mbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-446/16) (1)
 ([Αίτηση αναιρέσεως - Κανονισμός (ΕΕ) 1151/2012 - Συστήματα ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και τροφίμων - Εγγυημένα παραδοσιακά ιδιότυπα προϊόντα - Εκπρόθεσμη υποβολή ενστάσεως από τις αρμόδιες εθνικές αρχές - Άρθρο 181 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Αναίρεση προδήλως αβάσιμη])
 (2017/C 129/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Kohrener Landmolkerei GmbH, DHG Deutsche Heumilchgesellschaft mbH (εκπρόσωπος: A. Wagner, Rechtanwalt)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. von Rintelen και A. Lewis)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Kohrener Landmolkerei GmbH και την DHG Deutsche Heumilchgesellschaft mbH στα δικαστικά έξοδά τους καθώς και σε εκείνα στα οποία υπεβλήθη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) ΕΕ C 410 της 7.11.2016.


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/53
 Αίτηση αναιρέσεως που άσκησε στις 23 Σεπτεμβρίου 2009 ο Roberto Sevenier κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 8 Ιουλίου 2009 στην υπόθεση F-62/08, Sevenier κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-368/09 P)
 2009/C 282/101
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Roberto Sevenier (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: E. Boigelot και L. Defalque, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη που εξέδωσε το τρίτο τμήμα του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις 8 Ιουλίου 2009, στην υπόθεση F-62/08, Sevenier κατά Επιτροπής και που κοινοποιήθηκε στον αναιρεσείοντα στις 13 Ιουλίου 2009·
 —
 να δεχθεί τα αιτήματα που ο αναιρεσείων είχε προβάλει ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
 —
 να καταδικάσει τον αντίδικο στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, ο αναιρεσείων ζητεί την αναίρεση της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (ΔΔΔ) στις 8 Ιουλίου 2009, στην υπόθεση F-62/08, Sevenier κατά Επιτροπής, με την οποία το ΔΔΔ απέρριψε ως προδήλως απαράδεκτη την προσφυγή του περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 24ης Σεπτεμβρίου 2007, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του, αφενός, να μη ληφθεί υπόψη η παραίτησή του με ημερομηνία 19 Οκτωβρίου 1983 και, αφετέρου, να συγκληθεί η επιτροπή αναπηρίας.
 Προς στήριξη της αιτήσεώς του αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει, κυρίως, ένα μοναδικό λόγο αντλούμενο από πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το ΔΔΔ κατά την ερμηνεία της έννοιας της αμιγώς επιβεβαιωτικής πράξεως, στο μέτρο που χαρακτήρισε ως αμιγώς επιβεβαιωτική πράξη τη ρητή απόφαση που εκδόθηκε μετά τη σιωπηρή απόρριψη της αιτήσεως του νυν αναιρεσείοντος, παρά το γεγονός ότι με τη ρητή απόφαση έγινε εν μέρει δεκτή η αίτηση του νυν αναιρεσείοντος.
 Επικουρικώς, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι το ΔΔΔ παραμόρφωσε και αγνόησε τα στοιχεία τη δικογραφίας και ότι παρέβη την υποχρέωσή του αιτιολογήσεως, καθόσον έκρινε ότι καμία ιδιαίτερη περίσταση στην προκειμένη περίπτωση δεν δικαιολογούσε την εκ μέρους του ΔΔΔ μη εφαρμογή της πάγιας νομολογίας στον τομέα των αμιγώς επιβεβαιωτικών πράξεων.


text:
24.6.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 176/3
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Αι ́τηση ακυρω ́ σεως της Unión de Pequeños Agricultores,
 ασκηθει ́σα στις 16 Φεβρουαρι ́ου 2000, κατα ́ της διατα ́ξεως
 που εξε ́δωσε στις 23 Νοεμβρι ́ου 1999 το τρι ́το τμη ́μα του
 (ε ́κτο τμη ́μα) Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση
 Τ-173/98, Unión de Pequeños Agricultores κατα ́ Συμβου-
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως
 της 13ης Απριλι ́ου 2000
 (Υπο ́θεση C-50/00 P)
 στην υπο ́θεση C-274/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας (1) (2000/C 176/05)
 Η Unión de Pequeños Agricultores ('Ενωση Μικροκαλλιεργητω ́ν),
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 91/676/ΕΟΚ») εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους Javier Ledesma Bartret
 και José Ma Jiménez Laiglesia Oñate, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 βου ́ργο την Concepción Llaser Moyano, 22, rue Wenkelhiel,
 (2000/C 176/04) L-5680 Dalheim, α ́σκησε στις 16 Φεβρουαρι ́ου 2000 ενω ́πιον
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αναι ́ρεση κατα ́ της
 διατα ́ξεως που εξε ́δωσε στις 23 Νοεμβρι ́ου 1999 το τρι ́το τμη ́μα
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́) Τ-173/98, Unión de Pequeños Agricultores κατα ́ Συμβουλι ́ου
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 1. Να ακυρω ́σει τη δια ́ταξη του Πρωτοδικει ́ου της
 23ης Νοεμβρι ́ου 1999 στην υπο ́θεση Τ-173/98
 Στην υπο ́θεση C-274/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωποι: E. Gippini Fournier και F. de Sousa Fialho) κατα ́ 2. Να κηρυ ́ξει παραδεκτη ́, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 55 του
 Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας (εκπρο ́σωπος: M. López-Monı́s Gallego), Οργανισμου ́ του ∆ικαστηρι ́ου, την πρωτοδι ́κως ασκηθει ́σα στις
 με αντικει ́μενο να διαπιστωθει ́ ο ́τι το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας, μη 20 Οκτωβρι ́ου 1998 προσφυγη ́ και να αναπε ́μψει την υπο ́θεση
 καταρτι ́ζοντας τα προγρα ́μματα δρα ́σεως που προβλε ́πονται στο προς εκδι ́καση ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου.
 α ́ρθρο 5 της οδηγι ́ας 91/676/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 12ης ∆εκεμβρι ́ου 1991, για την προστασι ́α των υδα ́των απο ́ τη
 νιτρορρυ ́πανση γεωργικη ́ς προελευ ́σεως (EE L 375, σ. 1, διορθω-
 τικο ́ στην ισπανικη ́ γλω ́σσα στην EE 1993, L 92, σ. 51), παρε ́βη Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ, το ∆ικαστη ́ριο
 (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους J. C. Moitinho de Almeida,
 προ ́εδρο τμη ́ματος, R. Schintgen, G. Hirsch, Β. Σκουρη ́ και ∆ιαδικαστικε ́ς πλημμε ́λειες και παραβι ́αση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου:
 F. Macken (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: Γ. Κοσμα ́ς,
 γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 13 Απριλι ́ου 2000 απο ́φαση
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: — Με τη δια ́ταξη ́ του, το Πρωτοδικει ́ο συγχε ́ει και ερμηνευ ́ει
 εσφαλμε ́να τα επιχειρη ́ματα που ει ́χε προβα ́λει η προσφευ ́γου-
 σα/αναιρεσει ́ουσα επι ́ του θεμελιω ́δους δικαιω ́ματος αποτε-
 1) Το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας, μη καταρτι ́ζοντας τα προγρα ́μματα λεσματικη ́ς δικαστικη ́ς προστασι ́ας. Η παραβι ́αση του θεμελιω ́-
 δρα ́σεως που προβλε ́πονται στο ́αρθρο 5 της οδηγι ́ας δους δικαιω ́ματος της προσφευ ́γουσας/αναιρεσει ́ουσας για
 91/676/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 12ης ∆εκεμβρι ́ου 1991, αποτελεσματικη ́ δικαστικη ́ προστασι ́α, απο ́ρροια του απαρα-
 για την προστασι ́α των υδα ́των απο ́ τη νιτρορρυ ́πανση δε ́κτου της προσφυγη ́ς της, δεν ́εγκειται στην «ανυπαρξι ́α»
 γεωργικη ́ς προελευ ́σεως, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει εσωτερικου ́ ενδι ́κου με ́σου αλλα ́ στο ο ́τι στη συγκεκριμε ́νη
 απο ́ την εν λο ́γω οδηγι ́α. περι ́πτωση δεν τηρη ́θηκε, με την κη ́ρυξη της προσφυγη ́ς ως
 απαρα ́δεκτης, η προϋπο ́θεση της «αποτελεσματικο ́τητας» που
 εμπεριε ́χει το φερο ́μενο θεμελιω ́δες δικαι ́ωμα.
 2) Καταδικα ́ζει το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — Το σκεπτικο ́ της διατα ́ξεως ει ́ναι ανεπαρκε ́ς ο ́σον αφορα ́ τους
 λο ́γους που α ́ντλησε η προσφευ ́γουσα/αναιρεσει ́ουσα απο ́
 το θεμελιω ́δες δικαι ́ωμα ́ της για αποτελεσματικη ́ δικαστικη ́
 (1) EE C 278 της 5.9.1998. προστασι ́α και συγχε ́εται εκ νε ́ου η προβληθει ́σα επιχειρηματο-
 λογι ́α της.
 — Η δια ́ταξη περιλαμβα ́νει αντιφατικε ́ς σκε ́ψεις ο ́σον αφορα ́ την
 εξε ́ταση της αρχη ́ς περι ́ προσβα ́σεως στη δικαιοσυ ́νη.
 ---pagebreak--- C 176/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.6.2000
 — Με τη δια ́ταξη ́ του, το Πρωτοδικει ́ο προσβα ́λλει ο ́χι μο ́νο το Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 δικαι ́ωμα της προσφευ ́γουσας/αναιρεσει ́ουσας για αποτε-
 λεσματικη ́ δικαστικη ́ προστασι ́α, ́εκφραση της γενικη ́ς αρχη ́ς
 του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, αλλα ́ και το συ ́στημα των ενδι ́κων Παρα ́βαση του κανονισμου ́ (ΕΚ) 3760/92 (2) του Συμβουλι ́ου:
 με ́σων που εγκαθιδρυ ́ει η Συνθη ́κη. Η προσφευ ́γουσα/αναιρε-
 σει ́ουσα δεν αμφισβητει ́ το ως α ́νω συ ́στημα ενδι ́κων με ́σων
 που εγκαθι ́δρυσε η Συνθη ́κη αλλα ́ το γεγονο ́ς ο ́τι, με τη — Το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας θεωρει ́ο ́τι η προσβαλλο ́μενη δια ́ταξη
 δια ́ταξη ́ του, το Πρωτοδικει ́ο ουδο ́λως ανε ́λυσε το ζη ́τημα παραβια ́ζει την αρχη ́ της σχετικη ́ς σταθερο ́τητας και ο ́τι
 της αποτελεσματικο ́τητας του προβαλλομε ́νου θεμελιω ́δους το ζη ́τημα αυτο ́ δεν ́εχει επιλυθει ́ με την απο ́φαση της
 δικαιω ́ματος στα πλαι ́σια της ασκηθει ́σας προσφυγη ́ς. Το 5ης Οκτωβρι ́ου 1999, εκδοθει ́σα στην υπο ́θεση C-179/95,
 γεγονο ́ς ο ́τι δεν ελη ́φθη υπο ́ψη το σημει ́ο αυτο ́ και η επιλογη ́ Ισπανι ́α κατα ́ Συμβουλι ́ου.
 που υιοθετη ́θηκε απο ́ το Πρωτοδικει ́ο, η ́τοι ο ́τι η διαφυ ́λαξη
 της αποτελεσματικο ́τητας του δικαιω ́ματος για δικαστικη ́ — Το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας θεωρει ́ ο ́τι το α ́ρθρο 9 του
 προστασι ́α επιφυλα ́σσεται στα δικαστικα ́ συστη ́ματα των κρα- κανονισμου ́ 3760/92 δεν επιτρε ́πει με ́τρο ο ́πως το προσβαλλο ́-
 τω ́ν μελω ́ν, παραβια ́ζουν επι ́σης το συ ́στημα των ενδι ́κων με ́σων μενο, αυτο ́ δε για τους εξη ́ς λο ́γους:
 που προβλε ́πει το α ́ρθρο 173 της Συνθη ́κης. Συγκεκριμε ́να, η
 δια ́ταξη του Πρωτοδικει ́ου, εφαρμο ́ζοντας εσφαλμε ́να την
 αρχη ́ περι ́ ́εντιμης συνεργασι ́ας μεταξυ ́ των κρατω ́ν μελω ́ν, 1. Η ανταλλαγη ́ ποσοστω ́σεων, που επιτρε ́πει το α ́ρθρο 9 του
 μεταθε ́τει στα τελευται ́α την ευθυ ́νη της εφαρμογη ́ς ενο ́ς κανονισμου ́ 3760/92, πρε ́πει να γι ́νεται με σεβασμο ́ των
 θεμελιω ́δους δικαιω ́ματος στα πλαι ́σια του α ́ρθρου 173 της αρχω ́ν της κοινη ́ς αλιευτικη ́ς πολιτικη ́ς και της κοινοτικη ́ς
 Συνθη ́κης, αγνοει ́ το γεγονο ́ς ο ́τι, με το δικο ́γραφο της νομοθεσι ́ας, περιλαμβανομε ́νης της αρχη ́ς της σχετικη ́ς
 πρωτοδι ́κως ασκηθει ́σας προσφυγη ́ς της, η προσφευ ́γουσα/ σταθερο ́τητας.
 αναιρεσει ́ουσα προε ́βαλε την παραβι ́αση θεμελιωδω ́ν δικαιωμα ́-
 των με την εκδοθει ́σα πρα ́ξη, δεν λαμβα ́νει υπο ́ψη το γεγονο ́ς
 ο ́τι τα λοιπα ́ προβαλλο ́μενα απο ́ την προσφευ ́γουσα/αναιρε- 2. Συ ́μφωνα με το αναφερθε ́ν α ́ρθρο 9, η ανταλλαγη ́ αλιευτι-
 σει ́ουσα δικαιω ́ματα μπορου ́ν να αποτελε ́σουν αντικει ́μενο κω ́ν αποθεμα ́των ει ́ναι αρμοδιο ́τητα των κρατω ́ν μελω ́ν
 προστασι ́ας μο ́νον ενω ́πιον των κοινοτικω ́ν δικαιοδοτικω ́ν που πρε ́πει μο ́νο να κοινοποιου ́νται στην Επιτροπη ́, ενω ́
 οργα ́νων και ο ́τι, σε τελευται ́α ανα ́λυση, απο ́κειται στα κοινο- στην παρου ́σα περι ́πτωση το Συμβου ́λιο αποφα ́σισε ο ́τι η
 τικα ́ δικαιοδοτικα ́ ο ́ργανα να εγγυω ́ νται τη νομιμο ́τητα των Πορτογαλι ́α μπορει ́ να αλιευ ́ει 3 000 το ́νους στα υ ́δατα
 κοινοτικω ́ν πρα ́ξεων συ ́μφωνα με τα θεμελιω ́ δη δικαιω ́ματα. του Βισκαϊκου ́ Κο ́λπου και, ακολου ́θως, να μεταβιβα ́ζει
 την ποσο ́τητα αυτη ́ στη Γαλλι ́α.
 3. Μολονο ́τι ει ́ναι βε ́βαιο ο ́τι ο κανονισμο ́ς 685/95 του
 Συμβουλι ́ου, για τη διαχει ́ριση της αλιευτικη ́ς προσπα ́θειας
 ο ́σον αφορα ́ ορισμε ́νες αλιευτικε ́ς ζω ́νες και αλιευτικου ́ς
 Προσφυγη ́ του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας κατα ́ του Συμβουλι ́ου πο ́ρους της Κοινο ́τητας, ́εχει ως νομικη ́ βα ́ση το α ́ρθρο 43
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως που ασκη ́θηκε στις 7 Μαρτι ́ου της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 37 ΕΚ), οπωσδη ́ποτε αυτο ́
 2000 δεν σημαι ́νει ο ́τι με αυτο ́ν τον κανονισμο ́ το Συμβου ́λιο
 μπορει ́ να παραγνωρι ́ζει τα οριζο ́μενα στον βασικο ́ κανο-
 (Υπο ́θεση C-81/00) νισμο ́ στον τομε ́α της αλιει ́ας, δηλαδη ́ τον κανονισμο ́
 3760/92, συγκεκριμε ́να δε την αρχη ́ της σχετικη ́ς στα-
 (2000/C 176/06) θερο ́τητας.
 Το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας, εκπροσωπου ́μενο απο ́ τη Rosario Silva — Με την προσβαλλο ́μενη δια ́ταξη και χωρι ́ς καμια ́ επιστημονικη ́
 de Lapuerta, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο την Ισπανικη ́ βα ́ση, τροποποιου ́νται στην πρα ́ξη τα συνολικα ́ επιτρεπο ́μενα
 Πρεσβει ́α, 4-6 Bvd. E. Servais, α ́σκησε στις 5 Φεβρουαρι ́ου 1999 αλιευ ́ματα (TAC) που ́εχουν ορισθει ́ για το 2000, ο ́σον
 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ αφορα ́ τον γαυ ́ρο, σε 16 000 το ́νους στην ζω ́νη VIII CIEM,
 κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως. ανερχο ́μενα σε 19 000 το ́νους στην εν λο ́γω ζω ́νη. Κατ' αυτο ́ν
 τον τρο ́πο παραβια ́ζεται ο κανονισμο ́ς 3760/92, αφου ́ δεν
 Το προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: τηρει ́ται ο στο ́χος της ορθολογικη ́ς και υπευ ́θυνης εκμεταλλευ ́-
 σεως των πο ́ρων αλλα ́, αντιθε ́τως, γι ́νεται υπερεκμετα ́λλευση
 — Να ακυρω ́σει το σχετικο ́ με τον γαυ ́ρο σημει ́ο, που περιλαμβα ́- ενο ́ς ει ́δους ο ́πως ο γαυ ́ρος στη ζω ́νη VIII CIEM.
 νεται στην υποσημει ́ωση 2, του αποθε ́ματος «Γαυ ́ρος, Ζω ́νη
 ΙΧ, Χ, COPACE 34.1.1», του παραρτη ́ματος Ι ∆ του κανο-
 νισμου ́ (ΕΚ) 2742/1999 (1) του Συμβουλι ́ου της
 17ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, περι ́ καθορισμου ́, για το 2000, για
 ορισμε ́να αποθε ́ματα ιχθυ ́ων και ομα ́δες αποθεμα ́των ιχθυ ́ων, (1) EE L 341, της 31.12.1999, σ. 1.
 των αλιευτικω ́ν δυνατοτη ́των και συναφω ́ν ο ́ρων στα κοινοτικα ́ (2) για τη θε ́σπιση κοινοτικου ́ συστη ́ματος για την αλιει ́α και την
 υ ́δατα και, για τα κοινοτικα ́ σκα ́φη, σε α ́λλα υ ́δατα ο ́που υδατοκαλλιε ́ργεια, EE L 389, της 31.12.1992, σ. 1.
 απαιτου ́νται περιορισμοι ́ αλιευμα ́των, και περι ́ τροποποιη ́σεως
 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 66/98·
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ κοινοτικο ́ ο ́ργανο στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.


text:
 7.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/8
 Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 10ης Οκτωβρίου 2013 [αίτηση του Szombathelyi Törvényszék (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ferenc Tibor Kovács κατά Vas Megyei Rendőr-főkapitányság
 (Υπόθεση C-5/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 45 ΣΛΕΕ - Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει, επ’ απειλή προστίμου, την υποχρέωση οδηγού, ο οποίος χρησιμοποιεί όχημα που φέρει αλλοδαπές πινακίδες κυκλοφορίας, να αποδείξει κατά τον επιτόπιο αστυνομικό έλεγχο ότι το χρησιμοποιεί νομίμως))
 2014/C 102/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Szombathelyi Törvényszék
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Ferenc Tibor Kovács
 Καθής: Vas Megyei Rendőr-főkapitányság
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Szombathelyi Törvényszék — Ερμηνεία των αρχών της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων και της απαγορεύσεως των διακρίσεων καθώς και της αρχής του δικαιώματος στη δίκαιη δίκη — Εθνική ρύθμιση περί οδικής κυκλοφορίας, η οποία προβλέπει ότι στο εθνικό οδικό δίκτυο επιτρέπεται να κυκλοφορούν τα οχήματα που διαθέτουν άδεια και πινακίδες κυκλοφορίας της ημεδαπής, η δε συνδρομή των προϋποθέσεων παρεκκλίσεως από τον εν λόγω κανόνα μπορεί να αποδεικνύεται μόνον κατά τη διάρκεια ελέγχου — Υποχρέωση κατοίκου κράτους μέλους Α, ο οποίος εργάζεται σε κράτος μέλος Β και έχει στη διάθεσή του για να μεταβαίνει στον τόπο εργασίας του όχημα που ανήκει στον εργοδότη του και φέρει πινακίδες κυκλοφορίας του κράτους μέλους Β, να αποδείξει κατά τον αστυνομικό έλεγχο ότι χρησιμοποιεί νομίμως το όχημα εντός του κράτους μέλους Α — Ο οδηγός δεν έχει τη δυνατότητα να προσκομίσει τα αποδεικτικά στοιχεία της νόμιμης χρήσεως σε μεταγενέστερο στάδιο της διοικητικής διαδικασίας
 Διατακτικό
 Το άρθρο 45 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε ρύθμιση κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία προβλέπει ότι, κατ’ αρχήν, στο οδικό δίκτυο του εν λόγω κράτους μέλους επιτρέπεται να κυκλοφορούν μόνον τα οχήματα που διαθέτουν διοικητική άδεια και πινακίδες κυκλοφορίας χορηγηθείσες από το συγκεκριμένο κράτος μέλος, και ότι ο κάτοικος αυτού του κράτους μέλους που επικαλείται παρέκκλιση από τον εν λόγω κανόνα, βασιζόμενος στο γεγονός ότι χρησιμοποιεί όχημα που έθεσε στη διάθεσή του ο εργοδότης του, ο οποίος είναι εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος, πρέπει να είναι σε θέση να αποδείξει κατά τον επιτόπιο αστυνομικό έλεγχο, ότι πληροί τις προβλεπόμενες στην επίμαχη εθνική ρύθμιση προϋποθέσεις εφαρμογής της παρεκκλίσεως αυτής, άλλως θα του επιβληθεί άμεσα και χωρίς δυνατότητα απαλλαγής πρόστιμο ισοδύναμο με το πρόστιμο που ισχύει σε περίπτωση παραβάσεως της υποχρεώσεως ταξινομήσεως.
 (1) ΕΕ C 114 της 20.4.2013.


text:
 23.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/18
 Προσφυγή της 17ης Απριλίου 2012 — Syrian Lebanese Commercial Bank κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-174/12)
 2012/C 184/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Syrian Lebanese Commercial Bank S.A. L. (Βηρυτός, Λίβανος) (εκπρόσωποι: P. Vanderveeren, L. Defalque και T. Bontinck, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 55/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Ιανουαρίου 2012 και το σημείο 27 του παραρτήματος αυτού του κανονισμού στο μέτρο που η προσφεύγουσα έχει προστεθεί στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΕ) 36/2012 του Συμβουλίου, της 18ης Ιανουαρίου 2012,
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1 της εκτελεστικής αποφάσεως 2012/37/ΚΕΠΠΑ και το σημείο 27 του παραρτήματος αυτής της αποφάσεως στο μέτρο που η προσφεύγουσα έχει προστεθεί στο παράρτημα II της αποφάσεως 2011/273,
 —
 να ακυρώσει, καθόσον παρίσταται ανάγκη, την απόφαση που περιέχεται στο από 24 Ιανουαρίου 2012 έγγραφο του Συμβουλίου,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως όσον αφορά τη συμμετοχή της προσφεύγουσας στη χρηματοδότηση του συριακού καθεστώτος, καθόσον το Συμβούλιο δεν προσκόμισε, είτε πριν είτε μετά την έκδοση των προσβαλλόμενων πράξεων, αποδεικτικά στοιχεία για τη συμμετοχή της προσφεύγουσας στη χρηματοδότηση του εν λόγω καθεστώτος.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, του δικαιώματος για δίκαιη δίκη και για ουσιαστική έννομη προστασία λόγω απουσίας της εκατέρωθεν ακροάσεως κατά τη διαδικασία εκδόσεως των προσβαλλόμενων πράξεων και λόγω της σιωπηρής αρνήσεως του Συμβουλίου να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία που να δικαιολογούν τη φύση και την έκταση της κυρώσεως.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από έλλειψη επαρκούς και ακριβούς αιτιολογίας, καθόσον το Συμβούλιο περιορίστηκε στην παράθεση ασαφών και γενικών εκτιμήσεων χωρίς να εκθέσει τους ειδικούς και συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους εκτιμά ότι στην προσφεύγουσα πρέπει να επιβληθούν περιοριστικά μέτρα.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από ελλείψεις αφορώσες την έκδοση των προσβαλλόμενων πράξεων, στο μέτρο που το Συμβούλιο παρέλειψε να αναφερθεί στα θεμελιώδη δικαιώματα και αρχές που το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναγνωρίζει για τους αποδέκτες των εν λόγω πράξεων και στο μέτρο που οι οικείες πράξεις εκδόθηκαν βάσει του άρθρου 215 ΣΛΕΕ το οποίο η προσφεύγουσα θεωρεί ότι στερείται οποιασδήποτε δημοκρατικής εγγυήσεως.


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/35
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (Πολωνία) στις 11 Σεπτεμβρίου 2007 — Magoora Sp. z o.o. κατά Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie
 (Υπόθεση C-414/07)
 (2007/C 269/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Magoora Sp. z o.o.
 Καθού: Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστά παράβαση του άρθρου 17, παράγραφοι 2 και 6, της έκτης οδηγίας (1), αφενός, το γεγονός ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας κατάργησε πλήρως, από την 1η Μαΐου 2004, τις έως τότε ισχύουσες εθνικές νομοθετικές διατάξεις περί του περιορισμού του δικαιώματος εκπτώσεως του φόρου που πλήττει την αγορά καυσίμων για οχήματα που χρησιμοποιούνται για φορολογούμενη δραστηριότητα και εισήγαγε στη θέση τους ομοίως περιορισμούς της εκπτώσεως του φόρου που πλήττει την αγορά καυσίμων για οχήματα που χρησιμοποιούνται για φορολογούμενη δραστηριότητα, οι οποίοι όμως καθορίζονται από το εθνικό δίκαιο με τη βοήθεια άλλων κριτηρίων από αυτά που ίσχυαν πριν από την 1η Μαΐου 2004, καθώς και, αφετέρου, το γεγονός ότι αυτή τροποποίησε εκ νέου τα εν λόγω κριτήρια με αποτέλεσμα από τις 22 Αυγούστου 2005;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Συνιστά παράβαση του άρθρου 17, παράγραφος 6, της έκτης οδηγίας το γεγονός ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας τροποποίησε τα προαναφερθέντα κριτήρια κατά τρόπο ώστε να περιοριστεί de facto το πεδίο εφαρμογής της εκπτώσεως του φόρου επί των εισροών σε σύγκριση προς τις ισχύουσες στις 30 Απριλίου 2004 εθνικές νομοθετικές διατάξεις ή προς τις εθνικές διατάξεις που ίσχυαν πριν από την πραγματοποιηθείσα τροποποίηση με αποτέλεσμα από τις 22 Αυγούστου 2005; Σε περίπτωση που η Δημοκρατία της Πολωνίας παρέβη με τον τρόπο αυτό το άρθρο 17, παράγραφος 6, της έκτης οδηγίας, δικαιούται μεν ο φορολογούμενος να προβεί σε έκπτωση αλλά μόνον καθόσον με τις τροποποιήσεις των εθνικών διατάξεων διευρύνθηκαν οι περιορισμοί της εκπτώσεως του φόρου εισροής, τους οποίους προέβλεπαν οι εθνικές διατάξεις που ίσχυαν στις 30 Απριλίου 2004 και είχαν καταργηθεί κατά την κρίσιμη ημερομηνία;
 3)
 Συνιστά παράβαση του άρθρου 17, παράγραφος 6, της έκτης οδηγίας το γεγονός ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας, επικαλούμενη την προβλεπόμενη από το άρθρο αυτό εξουσία των κρατών μελών να περιορίζουν την έκπτωση του φόρου για δαπάνες που δεν έχουν αυστηρά επαγγελματικό χαρακτήρα, όπως οι δαπάνες πολυτελείας, ψυχαγωγίας ή κοινωνικής παραστάσεως, περιόρισε την έκπτωση του φόρου επί των εισροών σε σύγκριση με την κατάσταση του ισχύοντος στις 30 Απριλίου 2004 δικαίου κατά τέτοιο τρόπο ώστε αυτή απέκλεισε την έκπτωση του φόρου που πλήττει την αγορά καυσίμων για επιβατηγά αυτοκίνητα ή άλλα οχήματα με μέγιστη επιτρεπόμενη συνολική μάζα 3,5 τόνων, με εξαίρεση των οχημάτων κατά την έννοια του άρθρου 86, παράγραφος 4, του νόμου της 11ης Μαρτίου 2004 περί του φόρου επί των αγαθών και των υπηρεσιών, όπως ισχύει από τις 22 Αυγούστου 2005;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/45
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Δεκεμβρίου 2015 — Compagnie des fromages & Richesmonts κατά ΓΕΕΑ — Grupo Lactalis Iberia (Απεικόνιση ερυθρόλευκης σκακιέρας)
 (Υπόθεση T-327/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία αναγνωρίσεως της ακυρότητας - Εικονιστικό κοινοτικό σήμα που απεικονίζει ερυθρόλευκη σκακιέρα - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 027/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Compagnie des fromages & Richesmonts (Puteaux, Γαλλία) (εκπρόσωποι: T. Mollet-Vieville και T. Cuche, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς V. Melgar, στη συνέχεια J. Crespo Carillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Grupo Lactalis Iberia SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: D. Masson, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 3ης Μαρτίου 2014 (υπόθεση R 1295/2012-4), σχετικά με διαδικασία αναγνωρίσεως της ακυρότητας μεταξύ Grupo Lactalis Iberia SA και Compagnie des fromages & Richesmonts.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Compagnie des fromages & Richesmonts στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 235 της 21.7.2014.


text:
 23.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/15
 Αναίρεση που άσκησε στις 5 Δεκεμβρίου 2012 ο Moises Bermejo Garde κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 25 Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση F-51/10, Bermejo Garde κατά ΕΟΚΕ
 (Υπόθεση T-529/12 P)
 2013/C 55/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Moises Bermejo Garde (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (ΕΟΚΕ)
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημοσίας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 25ης Σεπτεμβρίου 2012, στην υπόθεση F-51/10 στο μέτρο που (i) απορρίπτει ως απαράδεκτο το αίτημα περί ακυρώσεως κάθε αποφάσεως εκδοθείσας βάσει της υπ’ αριθ. 43/09 προκηρύξεως κενής θέσεως της ΕΟΚΕ, (ii) δεν αποφαίνεται επί του αιτήματος περί καταδίκης της αντιδίκου σε καταβολή αποζημιώσεως ποσού 1 000 ευρώ και (iii) δεν αποφαίνεται επί των ουσιαστικών λόγων που προβλήθηκαν προς στήριξη του πρώτου αιτήματος περί ακυρώσεως της υπ’ αριθ. 43/09 προκηρύξεως κενής θέσεως της ΕΟΚΕ·
 —
 κατά συνέπεια,
 —
 να κάνει δεκτά το δεύτερο και το τρίτο αίτημα που προβλήθηκαν πρωτοδίκως από τον αναιρεσείοντα και, ως εκ τούτου,
 —
 να ακυρώσει όλες τις αποφάσεις που εκδόθηκαν βάσει της υπ’ αριθμ. αριθ. 43/09 προκηρύξεως κενής θέσεως της ΕΟΚΕ·
 —
 να υποχρεώσει την αντίδικο να καταβάλει ως αποζημίωση το ποσό των 1 000 ευρώ·
 —
 να κάνει δεκτό το πρώτο πρωτοδικώς προβληθέν αίτημα του αναιρεσείοντος βάσει επίσης των ουσιαστικών λόγων που προέβαλε και, ως εκ τούτου, να ακυρώσει την υπ’ αριθ. αριθ. 43/09 προκήρυξη κενής θέσεως της ΕΟΚΕ βάσει επίσης των ουσιαστικών αυτών λόγων·
 —
 να καταδικάσει την ΕΟΚΕ στα δικαστικά έξοδα αμφότερων των βαθμών.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεως ο αναιρεσείων προβάλλει τρεις λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από παράβαση της προϋποθέσεως τήρησης της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας και από παράβαση του άρθρου 90, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο μέτρο που το ΔΔΔ απέρριψε ως απαράδεκτο το αίτημα του αναιρεσείοντος περί ακυρώσεως κάθε αποφάσεως εκδοθείσας βάσει της υπ’ αριθ. 43/09 προκηρύξεως κενής θέσεως της ΕΟΚΕ.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως αντλείται από αρνησιδικία, από παραβίαση του θεμελιώδους δικαιώματος προσφυγής στη δικαιοσύνη και από αθέτηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθότι το ΔΔΔ δεν απεφάνθη επί του αιτήματος του αναιρεσείοντος για επιδίκαση αποζημιώσεως.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από αθέτηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και από παραβίαση της αρχής της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, καθότι το ΔΔΔ δεν απεφάνθη επί του ουσιαστικού λόγου που προβλήθηκε πρωτοδίκως προς στήριξη του αιτήματος του αναιρεσείοντος περί ακυρώσεως της υπ’ αριθ. 43/09 προκηρύξεως κενής θέσεως της ΕΟΚΕ.


text:
 7.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/46
 Προσφυγή-αγωγή της 16ης Μαΐου 2014 — ΖΖ κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-44/14)
 2014/C 212/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: ΖΖ (εκπρόσωπος: M. Velardo, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αφενός, κύρωση της αποφάσεως του Συμβουλίου περί μη προαγωγής της προσφεύγουσας-ενάγουσας στον βαθμό AD13 και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που ισχυρίζεται ότι υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση περί μη προαγωγής της στον βαθμό AD13 όπως αυτό προκύπτει από τον πίνακα που δημοσιεύθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2013 καθώς και της απαντήσεως της ΑΔΑ στην από 7 Φεβρουαρίου 2014 διοικητική ένσταση·
 —
 να επιδικάσει αποζημίωση 10 000 ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας-ενάγουσας.


text:
Αριθ. C 31/8 PËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 3 . 2. 96
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Ltd κατα Commissioners of Customs and Excise . Το VAT and
 δεύτερο τμήμα Duties Tribunal , με διάταξή του της 1ης Νοεμβρίου 1995 η
 οποία περιήλθε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 9 Νο
 της 23ης Νοέμβριου 1995 εμβρίου 1995 , υπέβαλε τα ακόλουθα δύο συμπληρωματικά
 στην υπόθεση C-10/95 P: Asociacion Española de Empresas ερωτήματα:
 de la Carne κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώ
 σεως (')
 (Γεωργία — Χρηματοδότηση των υγειονομικών επιθεωρή 2. Αν στο ερώτημα 1 δοθεί η απάντηση ότι η βάση επιβολής
 σεων και ελέγχων των νωπών κρεάτων και πουλερικών — τον φόρου στον οποίο υπόκειται o προμηθεντής είναι η
 Προσφυγή ακυρώσεως οδηγίας — Φυσικά ή νομικά πρό τιμή που ορίζει η συμφωνία προμηθείας, αποτελεί τότε,
 σωπα — Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά — κατ ' ορθή ερμηνεία τον άρθρον 2 παράγραφος 1, το
 Αίτηση αναιρέσεως προδήλως αβάσιμη) ανωτέρω ποσό που καταβάλλει o προμηθεντής στον
 έμπορο αντιπαροχή για την οποία γίνεται κάθε παροχή
 (961C 31/15) αγαθών ή υπηρεσιών;
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) 3. Αν στο ερώτημα 2 δοθεί καταφατική απάντηση, παρέχο
 νται τότε, κατ ' ορθή ερμηνεία τον άρθρον 17 παράγρα
 φος 2 στοιχείο a), τέτοια αγαθά ή υπηρεσίες από τον
 (Προσωρινή μετάφραση η οριστική μετάφραση θα δημο έμπορο στον προμηθευτή ή σε κάποιο άλλο πρόσωπο;
 σιενθεί στη «Σνλλογή της Νομολογίας»)
 (') ΕΕ αριθ . C 119 της 13 . 5 . 1995 , σ. 4.
 Στην υπόθεση C-10/95 , Asociacion Española de Empresas de
 la Carne (Asocarne), ένωση ισπανικού δικαίου , με έδρα τη
 Μαδρίτη , εκπροσωπούμενη από την Paloma Llaneza Gonza
 lez, δικηγόρο Μαδρίτης, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ
 βούργο το δικηγορικό γραφείο των Loesch και Wolter, 11 , rue
 Goethe , αναίρεσείουσα, που είχε ως αντικείμενο αίτηση
 αναιρέσεως η οποία ασκήθηκε κατά της διατάξεως που
 εξέδωσε στις 20 Οκτωβρίου 1994 το Πρωτοδικείο των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα) στην υπόθεση Αίτηση αναιρέσεως που άσκησε στις 17 Νοεμβρίου 1995 η
 Asocarne κατά Συμβουλίου (Τ-99/94, Συλλογή 1994, σ. II εταιρεία Tiercé Ladbroke SA κατά της αποφάσεως του
 871 ), και με την οποία ζητείται η αναίρεση της διατάξεως Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο πεντα
 αυτής, όπου o έτερος διάδικος είναι το Συμβούλιο της μελές τμήμα) της 18ης Σεπτεμβρίου 1995 στην υπόθεση
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: Ramôn Torrent και Τ-471/93 ('), Tiercé Ladbroke SA κατά Επιτροπής των
 Ignacio Díez Parra), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκεί Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηριζόμενης από τη Γαλλι
 μενο από τους G. Hirsch, πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini κή Δημοκρατία
 (εισηγητή) και F. A. Schokweiler, δικαστές, γενικός εισαγγε (Υπόθεση C-353/95 P)
 λέας: N. Fennelly, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις
 23 Νοεμβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: (96/C 31/17)
 1 . Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. H εταιρεία Tiercé Ladbroke SA, εκπροσωπούμενη από τους
 Jeremy Lever, QC και Christopher Vajda, δικηγόρους Αγγλί
 ας και Ουαλίας, και Stephen Kon, Solicitor, με τόπο επιδό
 2. Καταδικάζει την αιτούσα στα δικαστικά έξοδα. σεων στο Λουξεμβούργο το γραφείο Winandy & Err, 60,
 avenue Gaston Diderich, άσκησε στις 17 Νοεμβρίου 1995,
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 (') ΕΕ αριθ . C 54 της 4. 3 . 1995 . αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο πενταμελές τμήμα) της
 18ης Σεπτεμβρίου 1995 στην υπόθεση Τ-471/93, Tiercé Lad
 broke SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 υποστηριζόμενης από τη Γαλλική Δημοκρατία.
 H αναίρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Ανακοίνωση
 1 , να κάνει δεκτή την αίτηση αναιρέσεως και να εξαφανίσει
 (96/C 31 /16) την απόφαση του Πρωτοδικείου στην υπόθεση Τ-471 /
 93·
 Στην υπόθεση C-40/95 ('), το VAT and Duties Tribunal, με
 απόφαση του της 1ης Φεβρουαρίου 1995 , υπέβαλε στο 2, να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση που περιέχε
 Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αίτηση για την ται στο από 18 Ιανουαρίου 1993 έγγραφο της Επιτροπής
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στην υπόθεση Conoco και


text:
 5.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 135/59
 Προσφυγή της 28ης Φεβρουαρίου 2014 – Canadian Solar Emea κ.λπ. κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-163/14)
 2014/C 135/78
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Canadian Solar Emea GmbH (Μόναχο, Γερμανία)· Canadian Solar Manufacturing (Changshu), Inc. (Changshu, Κίνα)· Canadian Solar Manufacturing (Luoyang), Inc. (Luoyang, Κίνα)· Csi Cells Co. Ltd (Suzhou, Κίνα), και Csi Solar Power (Κίνα), Inc. (Suzhou) (εκπρόσωποι: A. Willems, S. De Knop και J. Charles, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή·
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1239/2013 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2013, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών τους στοιχείων (π.χ. κυψελών), καταγωγής ή προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ 2013 L 325, σ. 66), στο μέτρο που ο ως άνω κανονισμός εφαρμόζεται στις προσφεύγουσες·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι τα θεσμικά όργανα παρέβησαν το άρθρο 10, παράγραφος 12 και το άρθρο 10, παράγραφος 13, του κανονισμού (ΕΚ) 597/2009 του Συμβουλίου (1), επιβάλλοντας αντισταθμιστικά μέτρα στις φωτοβολταϊκές συστοιχίες κρυσταλλικού πυριτίου και στα βασικά συστατικά τους στοιχεία προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, καίτοι η ανακοίνωση για την κίνηση της διαδικασίας αναφερόταν αποκλειστικά στις φωτοβολταϊκές συστοιχίες κρυσταλλικού πυριτίου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι τα θεσμικά όργανα παρέβησαν τα άρθρα 1 και 27, του κανονισμού (ΕΚ) 597/2009 του Συμβουλίου, επιβάλλοντας αντισταθμιστικά μέτρα σε φωτοβολταϊκές συστοιχίες κρυσταλλικού πυριτίου και σε βασικά συστατικά τους στοιχεία τα οποία δεν αποτελούσαν αντικείμενο της έρευνας κατά των επιδοτήσεων.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι τα θεσμικά όργανα παρέβησαν το άρθρο 2, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 597/2009 του Συμβουλίου, διεξάγοντας μία ενιαία έρευνα η οποία όμως αφορούσε δύο διακριτά μεταξύ τους προϊόντα (ήτοι τις φωτοβολταϊκές συστοιχίες κρυσταλλικού πυριτίου και τις κυψέλες).
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 597/2009 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουνίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 2009 L 188, σ. 93)


text:
C 246/8 EL ̄ðßóçìç ̄öçìåæßäÆ ôøí ̄ıæøðÆœŒþí ̊ïØíïôÞôøí 4.9.2001
 ̃É ̊`ÓÔ ̇ÑÉˇ
 —Ñˇ ̊ ̇ÑÕ ̨ ̇ ˆ ̄ ̋É ̊ˇÕ ̃É`ˆÙ ̋ÉÓÌˇÕ
 (2001/C 246/05)
 Ôï ̃ØŒÆóôÞæØï ôøí ̄ıæøðÆœŒþí ̊ïØíïôÞôøí äçìïóØåýåØ óôçí ̄ðßóçìç ̄öçìåæßäÆ ôøí ̄ıæøðÆœŒþí ̊ïØíïôÞôøí
 C 246 ` ôçò 4çò Óåðôåìâæßïı 2001 ôçí ÆŒüoïıŁç ðæïŒÞæıîç aåíØŒïý äØÆaøíØóìïý:
 ‚Œäïóç óôçí ØóðÆíØŒÞ aoþóóÆ
 CJ/LA/10 (äØåæìçíåßò ØóðÆíØŒÞò aoþóóÆò)
 Ôçí ̄ðßóçìç ÆıôÞ ̄öçìåæßäÆ ìðïæåßôå íÆ ðæïìçŁåıôåßôå ÆðåıŁıíüìåíïØ óôï ÔìÞìÆ —æïóøðØŒïý ôïı ̃ØŒÆóôçæßïı
 ôøí ̄ıæøðÆœŒþí ̊ïØíïôÞôøí, L-2925 Luxembourg.
 ̇ ðæïŁåóìßÆ aØÆ ôçí ŒÆôÜŁåóç ôøí ıðïłçöØïôÞôøí oÞaåØ óôØò 9 ˇŒôøâæßïı 2001.


text:
Αριθ. C 228/8 1 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26. 7 . 97
 βανομένης υπόψη της συστάσεως του ΤΣΠ (quod Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 non), οι διατάξεις περί συνδρομής κατ' αίτηση και υπέβαλε το Landessozialgericht Niedersachsen (Γερμανία) με
 αυτεπάγγελτης συνδρομής έπρεπε να στηριχθούν στο διάταξη της 22ας Μαίου 1997 στην υπόθεση Paula Gomez
 άρθρο 100 A. Όμως στην υπόθεση C-300/89 το Δικα Rivero κατά Bundesanstalt fur Arbeit (παρεμβαίνον: το
 στήριο απέκλεισε τη δυνατότητα στηρίξεως μιας πρά Γερμανικό Δημόσιο)
 ξεως σε διττή νομική βάση οσάκις η μία επιβάλλει τη (Υπόθεση C-211/97)
 διαδικασία της συνεργασίας (άρθρο 189 B της συνθή
 κης ΕΚ) και η άλλη της ομοφωνίας, δεδομένου ότι κατ ' (97/C 228/16
 αυτόν τον τρόπο θίγεται αυτό τούτο το αντικείμενο της Με διάταξη της 22ας Μάιου 1997 , η οποία περιήλθε στη
 διαδικασίας συνεργασίας, η οποία και καθίσταται Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κενή περιεχομένου , στις 4 Ιουνίου 1997, το Landessozialgericht Niedersachsen
 — o κανονισμός οργανώνει την αναγκαία συνεργασία (Γερμανία), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Paula Gomez
 των τελωνειακών αρχών των κρατών μελών μεταξύ Rivero και Bundesanstalt für Arbeit (παρεμβαίνον: το Γερ
 τους και με την Επιτροπή , ενόψει της λειτουργίας της μανικό Δημόσιο), που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το
 εσωτερικής αγοράς , Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 εξής ερωτημάτων:
 — δεν υπάρχει στη συνθήκη καμιά άλλη ειδική βάση ,
 πράγμα που επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι το α) Έχει η απόφαση ενός μέλους του προσωπικού μιας
 Συμβούλιο χρησιμοποίησε το άρθρο 235 της συνθήκης προξενικής υπηρεσίας να επιλέξει, κατά το άρθρο 16
 ΕΚ . ' παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ. 1408/71 ( ! ), την εφαρμογή της νομοθεσίας του
 (') ΕΕ αριθ . L 82 της 22 . 3 . 1997 , σ. 1 . διαπιστεύοντος ή αποστέλλοντος κράτους μέλους, του
 οποίου o ενδιαφερόμενος έχει την ιθαγένεια, αποτελέ
 σματα συγχρόνως και για τον/την σύζυγο που δεν
 υπηρετεί στην προξενική υπηρεσία, αλλ' είναι επίσης
 υπήκοος του εν λόγω κράτους μέλους,
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε με απόφαση της 6ης Μαΐου 1997 το Verwaltungs η
 gericht Köln προς το Δικαστήριο στα πλαίσια της εκκρεμούς η νομοθεσία του εν λόγω κράτους μέλους εχει εφαρμογή
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου διαφοράς μεταξύ στον σύζυγο μόνον εφόσον επιλέξει και o ίδιος την
 Haydar Akman κατά Oberkreisdirektor des Rheinisch εφαρμογή της;
 Bergischen-Kreises, μετέχοντος του Vertreter des öffenlichen
 Interesses beim Verwaltungsgericht Köln β) Σε περίπτωση κατά την οποία η επιλογή του υπηκόου
 (Υπόθεση C-210/97) ενός κράτους μέλους o οποίος υπηρετεί στην προξενική
 υπηρεσία του κράτους αυτού παράγει συγχρόνως αποτε
 (97/C 228/15 ) λέσματα για τον/την σύζυγο του : Αποτελεί προϋπόθεση
 του κύρους της επιλογής περί εφαρμογής της νομοθεσίας
 Με διάταξη της 6ης Μάιου 1997, η οποία περιήλθε στη του κράτους μέλους που διαπιστεύει ή αποστέλλει το
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσωπικό της προξενικής υπηρεσίας η συναίνεση ή η
 στις 2 Ιουνίου 1997 , το Verwaltungsgericht Koln υπέβαλε καθ ' οιονδήποτε άλλον τρόπο συμμετοχή του/της συζύ
 αίτηση προς το Δικαστήριο, στα πλαίσια της εκκρεμούς γου στην επιλογή αυτή ;
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου διαφοράς μεταξύ
 Haydar Akman κατά Oberkreisdirektor des Rheinisch (') ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 , σ. 73.
 Bergischen-Kreises , μετέχοντος του Vertreter des offentli
 chen Interesses για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 επί του ακόλουθου ερωτήματος:
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 Προϋποθέτει, μετά την απόφαση του Δικαστηρίου των υπέβαλε το Højesteret με απόφαση της 3ης Ιουνίου 1997,
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 3ης Οκτωβρίου 1994 στην στην υπόθεση Centros Limited κατά Erhvervs- og Selskabs
 υπόθεση C-355/93, Eroglu ('), η απορρέουσα από το άρθρο 7 styrelsen
 δεύτερο εδάφιο της αποφάσεως αριθ . 1 /80 του συμβουλίου
 συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας, σχετικά με την προώθηση της (Υπόθεση C-212/97)
 συνδέσεως, αξίωση τέκνου τούρκου εργαζομένου για παρά 97/C 228/17)
 ταση της αδείας διαμονής του να εξακολουθεί να διαμένει
 στην ομοσπονδιακή επικράτεια ή να διατηρεί τη σχέση Με απόφαση της 3ης Ιουνίου 1997 , η οποία περιήλθε στη
 μισθωτής εργασίας o εργαζόμενος, ως μισθωτός, γονέας κατά Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 το χρόνο κατά τον οποίο το τέκνο του έχει ολοκληρώσει την στις 5 Ιουνίου 1997 , το H0jesteret στο πλαίσιο της διαφοράς
 επαγγελματική του κατάρτιση και επιθυμεί να αποδεχθεί μεταξύ της Centros Limited και Erhvervs- og Selskabsstyrel
 προσφορά εργασίας ή αρκεί για την πλήρωση των προϋπο sen , που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την
 θέσεων της διατάξεως αυτής το ότι o τούρκος γονέας είχε έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήμα
 προηγουνμένως νόμιμη απασχόληση κανονικά επί τρία του τος :
 λάχιστον έτη :
 Συνάδει προς το άρθρο 52 (σε συνάρτηση με τα άρθρα 58 και
 (1) Συλλογή 1994, σ. 1-5113 . 56) της συνθήκης ΕΚ το γεγονός ότι δεν γίνεται δεκτή η
 καταχώριση υποκαταστήματος εταιρείας, με έδρα σε άλλο
 κράτος μέλος, η οποία έχει ιδρυθεί νομίμως με εταιρικό


text:
 1.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/3
 Αναίρεση που άσκησε την 4η Μαρτίου 2015 το Ταμείο Προνοίας Προσωπικού Τραπέζης Κύπρου κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου (Πρώτο τμήμα) που εκδόθηκε την 16η Οκτωβρίου 2014 στην υπόθεση T-328/13, Ταμείο Προνοίας Προσωπικού Τραπέζης Κύπρου κατά Επιτροπής και Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
 (Υπόθεση C-106/15 P)
 (2015/C 178/03)
 Γλωσσα διαδικασίας ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Ταμείο Προνοίας Προσωπικού Τραπέζης Κύπρου (εκπρόσωποι: E. Ευσταθίου, K. Λιασίδου, K. Ευσταθίου, δικηγόροι)
 Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή,
 Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
 Αιτήματα
 Οι αναιρεσείοντες αιτούνται από το Δικαστήριο:
 —
 Αναίρεση της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης
 —
 Αναίρεση του ευρήματος του Δικαστηρίου περί επιτυχίας της Ενστάσεως απαραδέκτου και ειδικότερα του ευρήματος ότι «οι δηλώσεις της Ευρωομάδας δεν δύνανται να θεωρηθούν πράξεις που προορίζονται να παραγάγουν έννομα αποτελέσματα έναντι τρίτων» και κατά συνέπεια έναντι των αναιρεσειόντων και ότι με την προσβαλλόμενη Δήλωση η Ευρωομάδα «εξέθεσε σε πολύ γενικές γραμμές ορισμένα μέτρα που συμφωνήθηκαν σε πολιτικό επίπεδο με την Κυπριακή Δημοκρατία»
 —
 Αναίρεση της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης η οποία καταλόγισε την απομείωση των καταθέσεων στην Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς να καταλογίζει οποιαδήποτε συμπεριφορά ή πράξη ή απόφαση είτε στην Ευρωομάδα είτε στους αναιρεσιβλήτους είτε στους τελευταίους μέσω της Ευρωομάδας
 —
 Αναίρεση της καταδίκης των αναιρεσειόντων στα έξοδα της υπόθεσης.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι αναιρεσείοντες προβάλλουν τέσσερις λόγους προς στήριξη της Αιτήσεως Αναιρέσεως. Συγκεκριμένα:
 1.
 Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πάσχει από πλημμελή αιτιολογία και έχει εκδοθεί κατά νομική και πραγματική παρερμηνεία εν σχέση προς το αληθές και πραγματικό Όργανο το οποίο εξέδωσε την απόφαση περί απομείωσης των καταθέσεων «bail in»
 2.
 Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση έχει εκδοθεί κατά παράβαση των Γενικών Αρχών Δικαίου καθ’ ότι Γενικό Δικαστήριο παρερμήνευσε το γεγονός ότι, ανεξαρτήτως του τύπου ή της μορφής την οποία έλαβε η προσβαλλόμενη απόφαση της Ευρωομάδας, αυτή ήταν στην προκειμένη περίπτωση πράξη προσβλητή δυνάμει Αιτήσεως Ακυρώσεως
 3.
 Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση είναι εσφαλμένη καθότι το Γενικό Δικαστήριο κατά την έκδοση της απόφασης δεν είχε εξετάσει τον νομικό και πραγματικό δεσμό μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωομάδας ούτε και είχε εξετάσει ότι με βάση την Αρχή του Legal Causation και το κριτήριο του Αληθούς Υπαιτίου οι πράξεις της Ευρωομάδας αποτελούσαν πράξεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι οποίες και θα έπρεπε να είχαν ενεργήσει κατά τρόπο σύμφωνο προς τη Συνθήκη και τα Πρωτόκολλα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως και με βάση το Δευτερογενές και παράγωγο δίκαιο.
 Κατά συνέπεια τούτου, το Γενικό Δικαστήριο δεν εξέτασε στην ουσία τους ισχυρισμούς και την υπόθεση των αναιρεσειόντων, απορρίπτοντας τοιουτοτρόπως εσφαλμένως την Αίτηση Ακυρώσεως.
 4.
 Αφ’ ης στιγμής γίνει δεκτή η παρούσα Αίτηση Αναιρέσεως, οι αναιρεσείοντες δεν θα πρέπει να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδα της παρούσης αλλά και πρωτοδίκως.


text:
 12.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 220/32
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 8ης Ιουλίου 2009 — Mologen κατά ΓΕΕΑ (dSLIM)
 (Υπόθεση T-504/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Μερική απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος - Απόσυρση της αιτήσεως - Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως)
 2009/C 220/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mologen AG (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Klages, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 17ης Σεπτεμβρίου 2008 (υπόθεση R 1077/2007-4) σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος «dSLIM» ως κοινοτικού σήματος
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2.
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 44 της 21.2.2009.


text:
Αριθ. C 77/2 | EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 3 . 96
 (Γαλλία) και του tribunal de grande instance de Paris προς το να θεωρείται φαρμακευτικό προϊόν υπαγόμενο σ' αυτή τη
 Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης δασμολογική διάκριση.
 ΕΚ, με τις οποίες ζητείται, στο πλαίσιο των ποινικών δικών
 που εκκρεμούν ενώπιον των αιτούντων δικαστηρίων κατά (!) ΕΕ αριθ . C 132 της 14 . 5 . 1994.
 Patrick Colin, εκπροσώπου της Distrithera Sàrl (C-106/94) και ΕΕ αριθ . C 188 της 9 . 7 . 1994.
 Daniel Dupré , εκπροσώπου των Laboratoires Valda SA
 ( C-139/94), η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς
 ερμηνεία, στην υπόθεση C-1 06/94, του κοινού δασμολογίου
 όσον αφορά τη δασμολογική κατάταξη τονωτικών ποτών και
 τροχίσκων για τον λαιμό και, στην υπόθεση C-139/94, του
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 717/85 της Επιτροπής, της 19ης
 Μαρτίου 1985 , σχετικά με την κατάταξη εμπορευμάτων στη ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 διάκριση 17.04 Δ I του κοινού δασμολογίου (ΕΕ 1985 L 78,
 σ. 13), και του κεφαλαίου 30 του κοινού δασμολογίου και της (πέμπτο τμήμα)
 συνδυασμένης ονοματολογίας όσον αφορά τη δασμολογική της 14 Δεκεμβρίου 1995
 κατατάξη τροχίσκων για τον λαιμό, το Δικαστήριο (τέταρτο στην υπόθεση C-162/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τμήμα), συγκείμενο από τους K. N. Κακούρη , πρόεδρο τήτων κατά Ιρλανδίας (')
 τμήματος, P. J. G. Kapteyn και J. L. Murray (εισηγητή ),
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. B. Elmer, γραμματέας: D. («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 89/662/ΕΟΚ —
 Louterman-Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε Κτηνιατρικοί έλεγχοι — Μη μεταφορά οδηγίας στο εσωτε
 στις 14 Δεκεμβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατα ρικό δίκαιο»)
 κτικό : (96/C 77/03)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 1 . Ενόψει της συνθέσεως, της μορφής και της λειτουργίας
 τους, παστίλιες όπως οι κόκκινες παστίλιες Pulmoll υπά
 γονται στην κλάση 17.04 του κοινού δασμολογίου . (Προσωρινή μετάφραση η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 2. Ενόψει της συνθέσεως, της μορφής και της λειτουργίας Στην υπόθεση C-162/94, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τους, παστίλιες όπως οι πράσινες παστίλιες Pulmoll τήτων (εκπρόσωποι: José Luis Iglesias Buhigues και James
 υπάγονται στην κλάση 17.04 του κοινού δασμολογίου . Macdonald Flett), κατά Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: Michael A.
 Buckley), που είχε ως αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι η
 Ιρλανδία, μη θέτοντας σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές,
 3. Ενόψει της συνθέσεως, της μορφής και της λειτουργίας κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να
 τους, ποτά όπως το ελιξήριο Sangart υπάγονται στην συμμορφωθεί προς την οδηγία 89/662/ΕΟΚ του Συμβουλίου ,
 κλάση 22.09 του κοινού δασμολογίου . της 11ης Δεκεμβρίου 1989, σχετικά με τους κτηνιατρικούς
 ελέγχους που εφαρμόζονται στο ενδοκοινοτικό εμπόριο με
 προοπτική την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ 1989
 L 395 , σ. 13), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την
 4. Ενόψει της συνθέσεως, της μορφής και της λειτουργίας οδηγία αυτή , ιδίως από το άρθρο της 22 , και από τη συνθήκη
 τους, ποτά όπως η Quintonine υπάγονται στην κλάση περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το Δικαστήριο
 22.09 του κοινού δασμολογίου . (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους D. A. O. Edward
 (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, J. C. Moitinho de Almeida, C.
 Gulmann, L. Sevón και M. Wathelet, δικαστές, γενικός
 5 . O κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 717/85 της Επιτροπής, της εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις
 19ης Μαρτίου 1985, σχετικά με την κατάταξη των εμπο 14 Δεκεμβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 ρευμάτων στη διάκριση 17.04 Δ I του κοινού δασμολο
 γίου , δεν μπορεί να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι αφορά
 τα εμπορεύματα των οποίων η σύνθεση (εκατοστιαίο 1 . H Ιρλανδία, μη θέτοντας σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετι
 ποσοστό κατά βάρος) είναι διαφορετική από εκείνη που κές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου
 περιγράφει το άρθρο 1 του κανονισμού αυτού . να συμμορφωθεί προς την οδηγία 89/662/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 1989, σχετικά με τους
 κτηνιατρικούς ελέγχους που εφαρμόζονται στο ενδοκοι
 νοτικό εμπόριο με προοπτική την υλοποίηση της εσωτε
 6. H κλάση 30.03 του κοινού δασμολογίου, η οποία αφορά ρικής αγοράς, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το
 τα φαρμακευτικά προϊόντα, πρέπει να ερμηνεύεται υπό άρθρο 22 της εν λόγω οδηγίας.
 την έννοια ότι περιλαμβάνει προϊόν αποτελούμενο από
 ζάχαρη, αλλά κυρίως ενεργά αρωματικά πρόσθετα με
 ιαματικές ιδιότητες σε αναλογία τέτοια ώστε να χρησιμο 2. Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 ποιείται μόνο για θεραπευτικούς και προφυλακτικούς
 σκοπούς. Εντούτοις, αν η αναλογία των αρωματικών (!) ΕΕ αριθ. C 202 της 23 . 7. 1994.
 ουσιών που περιέχει κάθε προϊόν δεν επιπρέπει να
 χρησιμοποιείται το προϊόν αυτό μόνο για θεραπευτικούς
 ή προφυλακτικούς σκοπούς, το προϊόν αυτό δεν μπορεί