text:
27.7.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 180/11
 — να καταδικα ́σει την Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 ́εξοδα.
 1. να κα ́νει δεκτη ́ την αι ́τηση αναιρε ́σεως και, κατα ́ συνε ́πεια,
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 2. να εξαφανι ́σει την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου της 6ης Μαρ-
 τι ́ου 2002,
 Η Επιτροπη ́ θεωρει ́ ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α δεν της ́εχει
 κοινοποιη ́σει ακο ́μη τα σχε ́δια και τις γενικε ́ς κατευθυ ́νσεις που
 προβλε ́πονται στο α ́ρθρο 11 της οδηγι ́ας 96/59/ΕΚ. Συγκεκριμε ́να, 3. να κρι ́νει το ́διο
 ι επι ́ της διαφορα ́ς βα ́σει των επιχειρημα ́των
 το «Εθνικο ́ Σχε ́διο απολυμα ́νσεως η ́/και διαθε ́σεως των απαριθμου- που διατυ ́πωσε η αναιρεσει ́ουσα κατα ́ την ενω ́πιον του
 με ́νων συσκευω ́ν και των περιεχομε ́νων σ' αυτε ́ς PCB», το οποι ́ο Πρωτοδικει ́ου δι ́κη και, ιδι ́ως, να ακυρω ́σει την απο ́φαση της
 διαβι ́βασε η Πορτογαλικη ́ Κυβε ́ρνηση, δεδομε ́νου ο ́τι δεν ́εχει Επιτροπη ́ς της 24ης Φεβρουαρι ́ου 1999, καθο ́σον η ́εκπτωση
 εγκριθει ́ απο ́ την Κυβε ́ρνηση ου ́τε δημοσιευθει ́ στην πορτογαλικη ́ φο ́ρου αντιστοιχου ́σα στο 45 % του κο ́στους της επενδυ ́σεως,
 Εφημερι ́δα της Κυβερνη ́σεως, φαι ́νεται να μην ́εχει δεσμευτικο ́ την οποι ́α προβλε ́πει η Νοrma Foral de Alava 22/1994 δεν
 χαρακτη ́ρα. Πε ́ραν του ́του, αφη ́νει δια ́φορα ζητη ́ματα ανοικτα ́, ενω ́ συνιστα ́ κρατικη ́ ενι ́σχυση κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου
 ως προς α ́λλα ζητη ́ματα περιορι ́ζεται σε διακηρυ ́ξεις προθε ́σεων. 87 ΕΚ, η ́, σε περι ́πτωση που συνιστα ́ ενι ́σχυση, αποτελει ́
 Τε ́λος, δεν περιε ́χει καμμι ́α χρονικη ́ αναφορα ́ (χρονοδια ́γραμμα) υφιστα ́μενη ενι ́σχυση, κατα ́ το α ́ρθρο 88 ΕΚ και το α ́ρθρο 1
 σχετικα ́ με τα με ́τρα που προτι ́θενται να θεσπι ́σουν οι πορτογαλικε ́ς του κανονισμου ́ περι ́ της διαδικασι ́ας των κρατικω ́ν
 αρχε ́ς. ενισχυ ́σεων,
 Οι πορτογαλικε ́ς αρχε ́ς δεν διαθε ́τουν ακο ́μη κατα ́λογο των 4. επικουρικω ́ς, σε περι ́πτωση που δεν αποφασι ́σει να κρι ́νει το
 συσκευω ́ν που περιε ́χουν ο ́γκο PCB μεγαλυ ́τερο των 5 dm3 κατα ́ ́διο
 ι επι ́ της διαφορα ́ς, να αναπε ́μψει την υπο ́θεση στο
 την ́εννοια του α ́ρθρου 4, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 96/59/ΕΚ. Πρωτοδικει ́ο,
 Γι' αυτο ́, η «περι ́ληψη», την οποι ́α η Πορτογαλικη ́ Κυβε ́ρνηση
 θεωρει ́ ο ́τι διαβι ́βασε στην Επιτροπη ́, δεν μπορει ́ να θεωρηθει ́ ως
 περι ́ληψη κατα ́ την ́εννοια του προαναφερθε ́ντος α ́ρθρου 4. 5. να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα στα οποι ́α
 υποβλη ́θηκε η αναιρεσει ́ουσα σε αμφο ́τερες της δι ́κες.
 (1) ΕΕ L 243 της 24.9.1996, σ. 31
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Οι λο ́γοι αναιρε ́σεως ει ́ναι ανα ́λογοι των δυ ́ο πρω ́των λο ́γων
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε στις 21 Μαι ̈́ου 2002 κατα ́ αναιρε ́σεως στην υπο ́θεση C-183/02 P (1) και ακολουθου ́νται απο ́
 της αποφα ́σεως την οποι ́α εξε ́δωσε στις 6 Μαρτι ́ου 2002 το ́εναν τρι ́το λο ́γο αναιρε ́σεως:
 Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (τρι ́το πενταμελε ́ς
 τμη ́μα) στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-127/99, Τ-129/99
 και Τ-148/99, Τerritorio Histórico de Álava — Diputación — παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου στο με ́τρο που δεν
 Foral de Álava κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- αναγνωρι ́ζεται η υπε ́ρβαση εξουσι ́ας εκ με ́ρους της Επιτροπη ́ς
 τη ́των και η ́ελλειψη αιτιολογι ́ας ως προς το εξη ́ς ζη ́τημα: ει ́ναι
 κοινω ́ς γνωστα ́ τα προβλη ́ματα που υφι ́στανται σε κοινοτικο ́
 επι ́πεδο για την επι ́τευξη φορολογικη ́ς εναρμονι ́σεως, η οποι ́α
 (Υπο ́θεση C-187/02 P)
 θα επιτρε ́ψει στις επιχειρη ́σεις και τους πολι ́τες να δρουν υπο ́
 περισσο ́τερο ́σους
 ι ο ́ρους. Η στα ́ση υπεκφυγη ́ς που τηρου ́ν
 (2002/C 180/19) δια ́φορα κρα ́τη με ́λη ́εχει ως αποτε ́λεσμα να μην επιτυγχα ́νε-
 ται η απαραι ́τητη συμφωνι ́α στο πλαι ́σιο του Συμβουλι ́ου.
 ∆ια της εμμε ́σου οδου ́ της διαδικασι ́ας των κρατικω ́ν
 ενισχυ ́σεων, στο πλαι ́σιο της οποι ́ας η Επιτροπη ́ ́εχει ευρει ́α
 Η Τerritorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava, διακριτικη ́ ευχε ́ρεια, το ο ́ργανο αυτο ́ ́εχει κατορθω ́σει να
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Αntónio Creus Carreras και τη Begoña εξαλει ́ψει τα «αμφισβητου ́μενα» φορολογικα ́ με ́τρα.
 Uriarte Valiente, Abogados, calle Velázquez 63, Μαδρι ́τη,
 α ́σκησε στις 21 Μαι ̈́ου 2002 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αναι ́ρεση κατα ́ της αποφα ́σεως που
 εξε ́δωσε στις 6 Μαρτι ́ου 2002 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν (1) Βλ. σελι ́δα 9 του παρο ́ντος τευ ́χους της Επι ́σημης Εφημερι ́δας.
 Κοινοτη ́των (τρι ́το πενταμελε ́ς τμη ́μα) στις συνεκδικασθει ́σες υπο-
 θε ́σεις Τ-127/99, Τ-129/99 και Τ-148/99, Τerritorio Histórico
 de Álava — Diputación Foral de Álava κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/36
 Προσφυγή της 25ης Ιουνίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-273/08)
 (2008/C 209/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Rozet και A. Alcover San Pedro)
 Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να της κοινοποιήσει τα προγράμματά του για τη μείωση των εθνικών εκπομπών σε διοξείδιο του θείου (SO2), οξείδια του αζώτου (NOx), πτητικές οργανικές ενώσεις (ΠΟΕ) και αμμωνία (NH3), τις εθνικές απογραφές εκπομπών για τους ως άνω ρύπους και τις αντίστοιχες προβλέψεις εκπομπών για το 2010, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 6, παράγραφοι 1, 2 και 3, 7, παράγραφοι 1 και 2, και 8, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2001/81/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2001, σχετικά με εθνικά ανώτατα όρια εκπομπών για ορισμένους ατμοσφαιρικούς ρύπους (1), και
 —
 να καταδικάσει Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου δεν της κοινοποίησε εντός των προθεσμιών που τάσσει η οδηγία 2001/81/ΕΚ τριών ειδών έγγραφα, σχετικά με τον καθορισμό εθνικών ανωτάτων ορίων εκπομπών διοξειδίου του θείου (SO2), οξειδίων του αζώτου (NOx), πτητικών οργανικών ενώσεων (ΠΟΕ) και αμμωνίας (NH3).
 Πρώτον, το καθού παρέβη την υποχρέωση που υπέχει από το άρθρο 6, παράγραφοι 1, 2 και 3, της οδηγίας, να καταρτίσει προγράμματα για την προοδευτική μείωση των εθνικών εκπομπών, όσον αφορά τους ως άνω ρύπους.
 Δεύτερον και τρίτον, το καθού δεν τήρησε, ως προς αυτούς τους ρύπους, τις διατάξεις του άρθρου 7, παράγραφοι 1 και 2, οι οποίες προβλέπουν την κατάρτιση και την ετήσια επικαιροποίηση εθνικών απογραφών εκπομπών και προβλέψεων εκπομπών για το 2010.
 Τέλος, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι το καθού αθέτησε την υποχρέωσή του να της κοινοποιήσει αυτά τα τρία είδη εγγράφων εντός των προθεσμιών που τάσσει σχετικώς το άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας.
 (1) ΕΕ L 309, σ. 22.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 22.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 8ης Σεπτεμβρίου 2011 [αιτήσεις του Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Q-Beef NV (C-89/10) και Frans Bosschaert (C-96/10) κατά Belgische Staat (C-89/10), Belgische Staat, Vleesgroothandel Georges Goossens en Zonen NV και Slachthuizen Goossens NV (C-96/10)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-89/10 και C-96/10) (1)
 (Εθνικές φορολογικές επιβαρύνσεις ασύμβατες με το δίκαιο της Ένωσης - Φορολογικές επιβαρύνσεις που είχαν καταβληθεί βάσει συστήματος ενισχύσεων και εισφορών τα οποίο κηρύχθηκε αντίθετο με το δίκαιο της Ένωσης - Σύστημα που αντικαταστάθηκε με νέο σύστημα το οποίο κρίθηκε συμβατό - Επιστροφή των φορολογικών επιβαρύνσεων που είχαν καταβληθεί αχρεωστήτως - Αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας - Διάρκεια της προθεσμίας παραγραφής - Dies a quo - Απαιτήσεις κατά του Δημοσίου και κατά ιδιωτών - Διαφορετικές προθεσμίες)
 2011/C 311/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank van eerste aanleg te Brussel
 Διάδικοι στις υποθέσεις των κύριων δικών
 Q-Beef NV (C-89/10) και Frans Bosschaert (C 96/10)
 κατά
 Belgische Staat (C 89/10), Belgische Staat, Vleesgroothandel Georges Goossens en Zonen NV και Slachthuizen Goossens NV (C-96/10)
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — Ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου σχετικά με τις αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας — Εθνικές φορολογικές επιβαρύνσεις ασύμβατες με το κοινοτικό δίκαιο — Φορολογικές επιβαρύνσεις που είχαν καταβληθεί βάσει συστήματος ενισχύσεων και εισφορών το οποίο κηρύχθηκε αντίθετο με το κοινοτικό δίκαιο — Σύστημα που αντικαταστάθηκε με νέο σύστημα το οποίο κηρύχθηκε συμβατό — Επιστροφή των φορολογικών επιβαρύνσεων που είχαν καταβληθεί αχρεωστήτως — Προθεσμία παραγραφής
 Διατακτικό
 1)
 Το δίκαιο της Ένωσης δεν αποκλείει, σε περιστάσεις όπως αυτές των κύριων δικών, την εφαρμογή πενταετούς προθεσμίας παραγραφής, που προβλέπεται στην εσωτερική έννομη τάξη για τις απαιτήσεις κατά του Δημοσίου, όσον αφορά την αναζήτηση φορολογικών επιβαρύνσεων που καταβλήθηκαν κατά παραβίαση του δικαίου της Ένωσης βάσει ενός «μικτού συστήματος ενισχύσεων και φορολογικών επιβαρύνσεων».
 2)
 Το δίκαιο της Ένωσης δεν αποκλείει εθνική ρύθμιση η οποία, σε περιστάσεις όπως αυτές της κύριας δίκης, παρέχει σε ιδιώτη μακρότερη προθεσμία για να αναζητήσει φορολογικές επιβαρύνσεις από άλλον ιδιώτη που είχε παρέμβει ως ενδιάμεσος, στον οποίο τις κατέβαλε αχρεωστήτως και ο οποίος τις εξόφλησε για λογαριασμό του πρώτου υπέρ του Δημοσίου, ενώ, αν τις είχε καταβάλει ευθέως στο Δημόσιο, η απαίτηση του ιδιώτη αυτού θα υπέκειτο σε βραχύτερη προθεσμία αναζητήσεως, αποκλίνουσα από το κατά το κοινό δίκαιο καθεστώς της αναζητήσεως των αχρεωστήτως καταβληθέντων, όταν οι ιδιώτες που ενήργησαν ως ενδιάμεσοι όντως δύνανται να αξιώσουν από το Δημόσιο τα ποσά που ενδεχομένως κατέβαλαν υπέρ άλλων ιδιωτών.
 3)
 Σε περιστάσεις όπως αυτές των κύριων δικών, η από το Δικαστήριο διαπίστωση, με προδικαστική απόφαση, της ασυμβατότητας του αναδρομικού χαρακτήρα της επίμαχης εθνικής ρυθμίσεως με το δίκαιο της Ένωσης δεν ασκεί επιρροή όσον αφορά το χρονικό σημείο ενάρξεως της προθεσμίας παραγραφής που προβλέπεται στην εσωτερική έννομη τάξη για τις απαιτήσεις κατά του Δημοσίου.
 (1) ΕΕ C 113 της 1ης Μαΐου 2010.


text:
 1.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 292/16
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Bacău (Ρουμανία) στις 30 Μαΐου 2014 — Județul Bacău κατά Ministerul Dezvoltării Regionale și Administrației Publice
 (Υπόθεση C-261/14)
 2014/C 292/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel Bacău
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Județul Bacău
 Καθού: Ministerul Dezvoltării Regionale și Administrației Publice
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 98, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού (ΕΚ) 1083/2006 (1) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι οι δημοσιονομικές διορθώσεις από τα κράτη μέλη, σε περίπτωση που αυτές εφαρμόζονται σε δαπάνες που συγχρηματοδοτούνται από τα διαρθρωτικά ταμεία λόγω μη συμμορφώσεως με τους κανόνες περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων, αποτελούν διοικητικά μέτρα κατά το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) 2988/1995 (2) ή αποτελούν διοικητικές κυρώσεις κατά το άρθρο 5, στοιχείο γ', του ίδιου κανονισμού;;
 2)
 Σε περίπτωση που η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι ότι οι δημοσιονομικές διορθώσεις από τα κράτη μέλη αποτελούν διοικητικές κυρώσεις, είναι εφαρμοστέα η κατά το άρθρο 2, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού (ΕΚ) 2988/1995 αρχή της αναδρομικής εφαρμογής της λιγότερο δυσμενούς κυρώσεως;
 3)
 Σε περίπτωση που η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι ότι οι δημοσιονομικές διορθώσεις από τα κράτη μέλη αποτελούν διοικητικές κυρώσεις, μήπως, όταν λόγω μη τηρήσεως των κανόνων περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων οι δημοσιονομικές διορθώσεις εφαρμόζονται σε δαπάνες που συγχρηματοδοτούνται από τα διαρθρωτικά ταμεία, το άρθρο 2, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2988/1995 σε συνδυασμό με το άρθρο 98, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού (ΕΚ) 1083/2006, λαμβανομένων υπόψη επίσης των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, αντιτίθεται στο να εφαρμόσει κράτος μέλος δημοσιονομικές διορθώσεις διεπόμενες από εσωτερική ρύθμιση η οποία τέθηκε σε ισχύ σε χρόνο μεταγενέστερο εκείνου κατά τον οποίο έλαβε χώρα η προβαλλόμενη παράβαση των κανόνων περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1083/2006 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2006, περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 1260/1999 (ΕΕ L 210, σ. 25).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 312, σ. 1).


text:
 23.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/18
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Φεβρουαρίου 2015 — IOIP Holdings κατά ΓΕΕΑ (GLISTEN)
 (Υπόθεση T-648/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος GLISTEN - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 096/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: IOIP Holdings LLC (Fort Wayne, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: H. Dhondt και S. Kinart, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Walicka)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Σεπτεμβρίου 2013 (υπόθεση R 1028/2013-2), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου GLISTEN ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την IOIP Holdings LLC στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 61της 1.3.2014.


text:
16. 8. 97 1 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 252/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ οίνος αντος συνοδεύεται από νομότυπα πιστοποιητικά
 (δεύτερο τμήμα) αναλύσεων που χορηγήθηκαν από εργαστήρια τα οποία
 έχουν λάβει την εκ του νόμου προβλεπόμενη έγκριση στο
 της 5ης Ιουνίου 1997 κράτος μέλος καταγωγής, εφόσον, αφενός μεν, οι έλεγχοι
 στην υπόθεση C-105/94 (αίτηση του Tribunale civile e penale αυτοί εφαρμόζονται κατά τρόπο μη ενέχοντα δυσμενείς
 di Ravenna για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): διακρίσεις και τηρούν την αρχή της αναλογικότητας,
 Ditta Angelo Celestini κατά Saar-Sektkellerei Faber GmbH & αφετέρου δε, οι έλεγχοι που έχουν ήδη διενεργηθεί στο
 Co. KG O κράτος μέλος καταγωγής λαμβάνονται ειδικότερα υπό
 ψη.
 (Κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς — Έλεγχος
 των οίνων προελεύσεως άλλον κράτους μέλους — Μέθοδος
 ανιχνεύσεως των ισοτόπων οξυγόνου στο ύδωρ μέσω της 2. Στο' εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να καθορίσει, στο
 φασματομετρίας μαζών αναλογίας ισοτόπων) πλαίσιο των διαδικαστικών κανόνων που ισχύουν στο εν
 λόγω κράτος μέλος, αν η μέθοδος αναλύσεως των οίνων
 (97/C 252/01 ) που καλείται «καθορισμός της ισοτοπικής αναλογίας
 0 18/016 του ύδατος των οίνων» συνάδει προς τα κριτήρια
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) της ακρίβειας, της επαναληπτικότητας και της αναπαρα
 γωγιμότητας που διατυπώνονται στο άρθρο 74 παράγρα
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο φος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 822/87 του
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») Συμβουλίου, της 16ης Μαρτίου 1987, για την κοινή
 οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς.
 Στην υπόθεση C-105/94, με αντικείμενο αίτηση του του 0 ) ΕΕ αριθ. C 132 της 14. 5.1994.
 Tribunale civile e penale di Ravenna (Ιταλία) προς το (2) ΕΕ αριθ. L 84 της 27. 3. 1987, σ. 1 .
 Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης (3) ΕΕ αριθ. L 272 της 3. 10. 1990, σ. 1 .
 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που
 εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Ditta
 Angelo Celestini και Saar-Sektkellerei Faber GmbH & Co.
 KG, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την
 ερμηνεία των άρθρων 30 και 36 της συνθήκης ΕΚ και του ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 άρθρου 74 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ. 822/87 του Συμβουλίου , της 16ης Μαρτίου 1987, για την (πέμπτο τμήμα)
 κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς (2), σε συνδυα της 5ης Ιουνίου 1997
 σμό με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2676/90 της
 Επιτροπής, της 17ης Σεπτεμβρίου 1990, περί καθορισμού στην υπόθεση C-2/95 (αίτηση του 0stre Landsret για την
 κοινοτικών μεθόδων ανάλυσης που εφαρμόζονται στον έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Sparekassernes Data
 οινικό τομέα (3), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο center (SDC) κατά Skatteministeriet (')
 από τους G. F. Mancini, πρόεδρο τμήματος, G. Hirsch («Έκτη οδηγία περί ΦΠΑ — Άρθρο 13 μέρος B στοιχείο δ)
 (εισηγητή) και H. Ragnemalm, δικαστές, γενικός εισαγγελέ σημεία 3 έως 5 — Απαλλασσόμενες πράξεις»)
 ας: N. Fennelly, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοική (97/C 252/02)
 σεως, εξέδωσε στις 5 Ιουνίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό : (Γλώσσα διαδικασίας: η δανική)
 1 . Τα άρθρα 30 και 36 της συνθήκης ΕΚ έχουν την έννοια ότι (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 δεν απαγορεύουν σε κράτος μέλος να υποβάλλει τον οίνο σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 που παράγεται σε άλλο κράτος μέλος σε κατάλληλο
 έλεγχο προκειμένου να εξετασθεί αν συνάδει προς τις Στην υπόθεση C-2/95 , με αντικείμενο αίτηση του 0stre
 προδιαγραφές των κοινοτικών κανόνων, έστω και αν o Landsret (Δανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του
 ---pagebreak--- Αριθ. C 252/2 PËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 8. 97
 άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ. Στο εθνικό δικαστήριο ενα
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού πόκειται να εκτιμήσει αν, πριν από την 1η Ιανουαρίου
 δικαστηρίου μεταξύ Sparekassernes Datacenter (SDC) και 1991, οι πράξεις αυτές ήσαν διακεκριμένες και αν ήσαν
 Skatteministeriet, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως ιδιάζουσες και ουσιώδεις για τις υπηρεσίες αυτές.
 προς την ερμηνεία του άρθρου 13 μέρος B στοιχείο δ)
 σημεία 3 έως 5 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβου
 λίου , της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθε 6. Απλώς και μόνον το γεγονός ότι ορισμένη υπηρεσία
 σιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου τιμολογείται από τρίτον δεν αποκλείει το ότι η πράξη την
 εργασιών — κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: οποία αφορά μπορεί να απαλλάσσεται από το φόρο
 ομοιόμορφη φορολογική βάση (2), το Δικαστήριο (πέμπτο δυνάμει του άρθρου 13 μέρος B στοιχείο δ) σημεία 3 και 5
 τμήμα), συγκείμενο από τους J. C. Moitinho de Almeida, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ.
 πρόεδρο τμήματος, L. Sevôn (εισηγητή), D. A. O. Edward, P.
 Jann και M. Wathelet, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D.
 Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός Ο ΕΕ αριθ. C 74 της 25. 3. 1995 .
 (2) ΕΕ ειδ. εκδ. 09/001 , σ. 49.
 γραμματέας, εξέδωσε στις 5 Ιουνίου 1997 απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό:
 1 . Το άρθρο 13 μέρος B στοιχείο δ) σημεία 3 και 5 της έκτης
 οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαίου
 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών
 μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών —
 κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 φορολογική βάση, έχει την έννοια ότι η απαλλαγή από το
 φόρο δεν εξαρτάται από την προϋπόθεση της διενέργειας (έκτο τμήμα)
 των πράξεων από συγκεκριμένο είδος επιχειρήσεως, από της 5ης Ιουνίου 1997
 συγκεκριμένο είδος νομικού προσώπου ή, εν όλω ή εν
 μέρει, κατά συγκεκριμένο τρόπο, ηλεκτρονικώς ή με το στην υπόθεση C-398/95 (αίτηση του Συμβουλίου της Επι
 χέρι. κρατείας για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 Σύνδεσμος των εν Ελλάδι τουριστικών και ταξιδιωτικών
 γραφείων κατά υπουργού εργασίας
 2. H απαλλαγή από το φόρο που προβλέπει το άρθρο 13 («Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών»)
 μέρος B στοιχείο δ) σημεία 3 και 5 της έκτης οδηγίας (97/C 252/03)
 77/388/ΕΟΚ δεν εξαρτάται από την προϋπόθεση της
 παροχής της υπηρεσίας από επιχείρηση η οποία έχει
 έννομη σχέση με τον τελικό πελάτη της τράπεζας. Το (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 γεγονός ότι ορισμένη πράξη, την οποία αοφρούν οι εν
 λόγω διατάξεις, διενεργείται από τρίτον, αλλά εμφανίζε
 ται στον τελικό πελάτη της τράπεζας ως υπηρεσία παρε Στην υπόθεση C-398/95 , με αντικείμενο αίτηση του Συμβου
 χόμενη από την τράπεζα, δεν εμποδίζει την απαλλαγή της λίου της Επικρατείας προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του
 πράξεως αυτής από το φόρο. άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού
 3. Το άρθρο 13 μέρος B στοιχείο δ) σημείο 3 της έκτης δικαστηρίου μεταξύ συνδέσμου των εν Ελλάδι τουριστικών
 οδηγίας 77/388/ΕΟΚ έχει την έννοια ότι οι εργασίες οι και ταξιδιωτικών γραφείων και υπουργού εργασίας, υποστη
 οποίες αφορούν τις μεταφορές, τα εμβάσματα και τις ριζομένου από το Σωματείο Διπλωματούχων Ξεναγών και
 πληρωμές και οι εργασίες οι οποίες αφορούν μετοχές, την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξεναγών, η έκδοση προδικα
 μερίδια εταιρειών ή ενώσεων, ομολογίες και λοιπούς στικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 59 και
 τίτλους περιλαμβάνουν τις πράξεις, που διενεργεί κέντρο 60 της συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο
 πληροφορικής αν οι πράξεις αυτές είναι διακεκριμένες από τους G. F. Mancini , πρόεδρο τμήματος, J. L. Murray,
 και αν είναι ιδιάζουσες και ουσιώδεις για τις απαλλασσό P. J. G. Kapteyn (εισηγητή), H. Ragnemalm και R. Schintgen,
 μενες πράξεις. δικαστές, γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: D.
 Louterman-Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε
 στις 5 Ιουνίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 4. Οι υπηρεσίες που συνίστανται στη θέση χρηματοοικονο
 μικών πληροφοριών στη διάθεση των τραπεζών και των
 άλλων χρηστών δεν εμπίπτουν στο άρθρο 13 μέρος B 1 . Συνιστά περιορισμό υπό την έννοια του άρθρου 59 της
 στοιχείο δ) σημεία 3 και 5 της έκτης οδηγίας 77/388/ συνθήκης ΕΚ ρύθμιση κράτους μέλους η οποία, καθι
 ΕΟΚ. στώντας υποχρεωτική μεταξύ των μερών τη νομική μορφή
 της συμβάσεως εργασίας, εμποδίζει τα τουριστικά και
 ταξιδιωτικά γραφεία, ασχέτως του τόπου εγκαταστάσεώς
 5 . Απλώς και μόνον το γεγονός ότι οι πράξεις που αφορούν τους, να συνάπτουν, στο πλαίσιο της εκτελέσεως τουρι
 τη διαχείριση κατατεθειμένων αξιών και συμβάσεων στικών προγραμμάτων που τα ίδια οργανώνουν εντός
 αγοράς ή παροχής πιστώσεων διενεργούνται από κέντρο αυτού του κράτους μέλους, σύμβαση παροχής υπηρεσιών
 πληροφορικής δεν αποκλείει το να αποτελούν υπηρεσίες με ξεναγό από άλλο κράτος μέλος και κάτοχο αδείας
 εμπίπτουσες στο παράρτημα ΣΤ σημεία 13 και 15 της εξασκήσεως του επαγγέλματος του ξεναγού.


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/25
 Αναίρεση που άσκησε στις 13 Σεπτεμβρίου 2006 ο Thomas Faherty κατά της απόφασης που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα) στις 13 Ιουνίου 2006 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-218/03 έως T-240/03, Cathal Boyle κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-373/06 P)
 (2006/C 281/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Thomas Faherty (εκπρόσωποι: P. Gallagher SC, A. Collins SC, D. Barry, Solicitor)
 Αντίδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ιρλανδία, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 13ης Ιουνίου 2006, καθόσον απέρριψε την προσφυγή στην υπόθεση T-224/03, Thomas Faherty κατά Επιτροπής, αντικείμενο της οποίας ήταν η ακύρωση της απόφασης 2003/245/ΕΚ της Επιτροπής, της 4ης Απριλίου 2003, για τις αιτήσεις που λήφθηκαν από την Επιτροπή για την αύξηση των στόχων των ΠΠΠ IV προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι βελτιώσεις στον τομέα της ασφάλειας, της θαλάσσιας ναυσιπλοΐας, της υγιεινής, της ποιότητας των προϊόντων και των συνθηκών εργασίας για σκάφη ολικού μήκους άνω των 12 μέτρων (1), καθόσον η απόφαση αυτή είχε εφαρμογή στην αίτηση σχετικά με την αύξηση ικανότητας του νέου σκάφους που επρόκειτο να αντικαταστήσει το αλιευτικό σκάφος Westward Isle,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2003/245/ΕΚ της Επιτροπής, της 4ης Απριλίου 2003, για τις αιτήσεις που λήφθηκαν από την Επιτροπή για την αύξηση των στόχων των ΠΠΠ IV προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι βελτιώσεις στον τομέα της ασφάλειας, της θαλάσσιας ναυσιπλοΐας, της υγιεινής, της ποιότητας των προϊόντων και των συνθηκών εργασίας για σκάφη ολικού μήκους άνω των 12 μέτρων, καθόσον η απόφαση αυτή είχε εφαρμογή στην αίτηση σχετικά με την αύξηση ικανότητας του νέου σκάφους που επρόκειτο να αντικαταστήσει το αλιευτικό σκάφος Westward Isle,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι η απόφαση του Πρωτοδικείου πρέπει να αναιρεθεί για τους παρακάτω λόγους:
 Το Πρωτοδικείο, δεχόμενο ότι το έννομο συμφέρον του αναιρεσείοντος για την άσκηση προσφυγής έπρεπε να συσχετιστεί με την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης 2003/245 και όχι με την ημερομηνία άσκησης της προσφυγής, εφάρμοσε εσφαλμένο νομικό κριτήριο.
 Το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε ουσιαστικό σφάλμα, συναγόμενο από τα έγγραφα που του έχουν υποβληθεί, και συγκεκριμένα σχετικά με την ύπαρξη κυριότητας του αναιρεσείοντος επί του σκάφους Westward Isle καθ' όλη τη διάρκεια του κρίσιμου χρόνου.
 Η διαπίστωση ότι η απόφαση 2003/245 δεν αφορούσε ατομικά τον αναιρεσείοντα «εφόσον τα εν λόγω σκάφη είναι πλασματικά», δεν έχει νομικό έρεισμα και, επιπλέον, είναι αντίθετη με το σκεπτικό που παραθέτει το Πρωτοδικείο στην απόφασή του.
 Ο αναιρεσείων έχει και είχε καθ' όλο τον κρίσιμο χρόνο, την κυριότητα του Westward Isle. Δεν μπορεί επομένως να γίνει δεκτό ότι έχει χάσει το έννομο συμφέρον που είχε αναμφισβήτητα όταν άσκησε την προσφυγή ακύρωσης της απόφασης 2003/245, καθόσον η απόφαση αυτή είχε συνέπειες επί της αίτησής του για χωρητικότητα ασφάλειας του προτεινόμενου σκάφους Westward Isle.
 Είναι εσφαλμένη η διαπίστωση του Πρωτοδικείου ότι ο αναιρεσείων δεν νομιμοποιούνταν να ζητήσει την ακύρωση της απόφασης 2003/245 λόγω των μέτρων που έλαβε για τον περιορισμό των ζημιών που του είχε προξενήσει η εν λόγω απόφαση.
 (1) ΕΕ L 90, σ.48.


text:
21.2.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 47/7
 αναγνωρισθεί ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη λαμβάνοντας τις για τη νομική προστασία των υπηρεσιών που βασίζονται ή
 αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις συνίστανται στην παροχή πρόσβασης υπό όρους (EE L 320, σ. 54),
 προκειμένου να συμμορφωθεί προς το άρθρο 4γ της οδηγίας ή, εν πάση περιπτώσει, μη έχοντας γνωστοποιήσει τις εν λόγω
 90/388/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 1990, σχετικά με διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από
 τον ανταγωνισμό στις αγορές των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών την εν λόγω οδηγία· το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο
 (ΕΕ L 192, σ. 10), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 96/19/ΕΚ από τους P. Jann, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος,
 της Επιτροπής, της 13ης Μαρτίου 1996 (ΕΕ L 74, σ. 13), παρέβη D. A. O. Edward (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές, γενικός
 τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές και τη Συνθήκη εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις
 ΕΚ, το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, 7 Ιανουαρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, D. A. O. Edward (εισηγητή)
 και Α. La Pergola, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, 1) Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη έχοντας θεσπίσει τις νομοθετι-
 γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 7 Ιανουαρίου 2004 απόφαση κές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι
 με το ακόλουθο διατακτικό: αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία
 98/84/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβου-
 1) Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες λίου, της 20ής Νοεμβρίου 1998, για τη νομική προστασία
 νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκει- των υπηρεσιών που βασίζονται ή συνίστανται στην παροχή
 μένου να συμμορφωθεί προς το άρθρο 4γ της οδηγίας πρόσβασης υπό όρους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 90/388/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 1990, σχε- από την οδηγία αυτή.
 τικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές των τηλεπικοινωνια-
 κών υπηρεσιών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2) Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 96/19/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Μαρτίου 1996, παρέβη
 τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή. (1) ΕΕ C 109 της 4.5.2002.
 2) Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 56 της 2.3.2002.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 7ης Ιανουαρίου 2004
 (πέμπτο τμήμα)
 στην υπόθεση C-60/02 (αίτηση του Landesgericht
 της 7ης Ιανουαρίου 2004 Eisenstadt για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): X (1)
 στην υπόθεση C-58/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο- («Εμπορεύματα παραποίησης/απομίμησης — Απουσία ποι-
 τήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας (1) νικής κυρώσεως για τη διακίνηση των εμπορευμάτων
 παραποίησης/απομίμησης — Συμφωνία με τον κανονισμό
 («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 98/84/ΕΚ — (ΕΚ) 3295/94»)
 Κοινωνία των πληροφοριών — Ραδιοφωνική μετάδοση —
 Υπηρεσίες που βασίζονται στην παροχή πρόσβασης υπό (2004/C 47/12)
 όρους — Υπηρεσίες που συνίστανται στην παροχή
 πρόσβασης υπό όρους — Προστατευόμενες υπηρεσίες (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 — Νομική προστασία — Συσκευές που παρέχουν τη
 δυνατότητα μη επιτρεπόμενης προσβάσεως») (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (2004/C 47/11)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) Στην υπόθεση C-60/02, με αντικείμενο αίτηση του Landesgericht
 Eisenstadt (Αυστρία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της ποινικής
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») δίκης που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά X, η
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του
 κανονισμού (ΕΚ) 3295/94 του Συμβουλίου, της 22ας ∆εκεμβρίου
 Στην υπόθεση C-58/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1994, περί μέτρων απαγόρευσης της ελεύθερης κυκλοφορίας της
 (εκπρόσωποι: G. Valero Jordana και M. Shotter), με τόπο εξαγωγής, της επανεξαγωγής και της υπαγωγής υπό καθεστώς
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Βασιλείου της Ισπανίας αναστολής των εμπορευμάτων παραποίησης/απομίμησης και των
 (εκπρόσωπος: S. Ortiz Vaamonde), με αντικείμενο να διαπιστωθεί αναπαραχθέντων χωρίς άδεια (πειρατικών) (ΕΕ L 341, σ. 8),
 ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη έχοντας θεσπίσει τις νομοθετικές, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 241/1999 του
 κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για Συμβουλίου, της 25ης Ιανουαρίου 1999 (ΕΕ L 27, σ. 1),
 τη συμμόρφωση προς την οδηγία 98/84/ΕΚ του Ευρωπαϊκού το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann,
 Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 1998, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, D. A. O. Edward (εισηγητή)


text:
 25.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 18ης Φεβρουαρίου 2016 [αίτηση του Juzgado de Primera Instancia de Cartagena (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Finanmadrid EFC SA κατά Jesús Vicente Albán Zambrano, María Josefa García Zapata, Jorge Luis Albán Zambrano, Miriam Elisabeth Caicedo Merino
 (Υπόθεση C-49/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 93/13/EOK - Καταχρηστικές ρήτρες - Διαδικασία εκδόσεως διαταγής πληρωμής - Διαδικασία αναγκαστικής εκτελέσεως - Αρμοδιότητα του εθνικού δικαστηρίου της εκτελέσεως να λαμβάνει υπόψη αυτεπαγγέλτως την ακυρότητα της καταχρηστικής ρήτρας - Αρχή του δεδικασμένου - Αρχή της αποτελεσματικότητας - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Ένδικη προστασία))
 (2016/C 145/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de Primera Instancia de Cartagena
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Finanmadrid EFC SA
 κατά
 Jesús Vicente Albán Zambrano, María Josefa García Zapata, Jorge Luis Albán Zambrano, Miriam Elisabeth Caicedo Merino
 Διατακτικό
 Η οδηγία 93/13/EOK του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στη διαφορά της κύριας δίκης, που δεν επιτρέπει στον δικαστή ο οποίος έχει επιληφθεί κατά το στάδιο της εκτελέσεως μιας διαταγής πληρωμής να εκτιμήσει αυτεπαγγέλτως την ύπαρξη καταχρηστικού χαρακτήρα μιας ρήτρας η οποία περιέχεται σε σύμβαση συναφθείσα μεταξύ επαγγελματία και καταναλωτή, όταν η αρχή που αποφάνθηκε επί της αιτήσεως εκδόσεως διαταγής πληρωμής δεν είναι αρμόδια να προβεί σε μια τέτοια εκτίμηση.
 (1) ΕΕ C 135 της 5.5.2014.


text:
 2.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/23
 Προσφυγή της 3ης Δεκεμβρίου 2012 — Recaro κατά ΓΕΕΑ — Certino Mode (RECARO)
 (Υπόθεση T-524/12)
 2013/C 32/37
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Recaro Beteiligungs-GmbH (Kaiserslautern, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. Weiser, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Certino Mode, SL (Elche, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να μεταρρυθμίσει την επίμαχη απόφαση απορρίπτοντας την προσφυγή που άσκησε η παρεμβαίνουσα και να κηρύξει την έκπτωση του δικαιούχου του καταχωρισμένου κοινοτικού σήματος με αριθ. 734343 «RECARO»·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 6ης Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση R 1761/2011-1· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και, αναλόγως της περιπτώσεως, την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας και της διαδικασίας προσφυγής ενώπιον του ΓΕΕΑ.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα ως προς το οποίο ζητείται η έκπτωση του δικαιούχου εκ των δικαιωμάτων του: Το λεκτικό σήμα «RECARO», για προϊόντα των κλάσεων 10 και 25 — Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 734343 κοινοτικό σήμα
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αιτών την έκπτωση του δικαιούχου του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Δέχεται την έκπτωση του δικαιούχου του καταχωρισμένου κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακυρώνει εν μέρει την προσβαλλόμενη απόφαση
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α’, σε συνδυασμό με το άρθρο 15 του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου·
 —
 Παράβαση του άρθρου 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου σε συνδυασμό με τον κανόνα 50, παράγραφος 1, του κανονισμού 2868/95 της Επιτροπής· και
 —
 Παράβαση του άρθρου 75, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


text:
 7.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 201/15
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το tribunal des affaires de sécurité sociale de Saint-Etienne, με απόφαση της 5ης Απριλίου 2004, στην υπόθεση SAS Bricorama France κατά Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales — Caisse ORGANIC
 (Υπόθεση C-276/04)
 (2004/C 201/31)
 Με απόφαση της 5ης Απριλίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 29 Ιουνίου 2004, το tribunal des affaires de sécurité sociale de Saint-Etienne, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ SAS Bricorama France και Caisse Nationale de l'Organisation Autonome d'Assurance Vieillesse des Travailleurs Non-Salariés des Professions Industrielles et Commerciales — Caisse ORGANIC, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Το tribunal des affaires de sécurité sociale de Saint-Etienne ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί επί του ερωτήματος αν το άρθρο 87 της Συνθήκης ΕΚ έχει την έννοια ότι συνιστούν συστήματα κρατικών ενισχύσεων οι συνδρομές που καταβάλλει το δημόσιο στη Γαλλία, στο πλαίσιο του C.P.D.C. (Comité Professionnel de la Distribution des Carburants), του F.I.S.A.C. (Fonds d'Intervention pour la Sauvegarde de l'Artisanat et du Commerce), της ενίσχυσης λόγω αποχωρήσεως των βιοτεχνών και εμπόρων και της χρηματοδοτήσεως των συστημάτων ασφαλίσεως γήρατος των μη μισθωτών εργαζομένων της βιομηχανίας του εμπορίου και της βιοτεχνίας.


text:
 12.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/12
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal de première instance de Namur (Βέλγιο) στις 22 Δεκεμβρίου 2010 — Rémi Paquot κατά État belge — SPF Finances
 (Υπόθεση C-622/10)
 2011/C 80/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal de première instance de Namur
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Rémi Paquot
 Καθού: État belge — SPF Finances
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αποκλείουν, αφενός μεν, το άρθρο 6 του τίτλου Ι «Κοινές διατάξεις» της Συνθήκης της Λισσαβώνας, της 13ης Δεκεμβρίου 2007, με την οποία τροποποιήθηκε η υπογραφείσα στο Μάαστριχτ στις 7 Φεβρουαρίου 1992 Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τεθείσα σε ισχύ την 1η Δεκεμβρίου 2009 (άρθρο το οποίο σε μεγάλο βαθμό επαναλαμβάνει τις διατάξεις του άρθρου 6 του τίτλου I της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως τροποποιήθηκε με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ της 7ης Φεβρουαρίου 1992, τεθείσα σε ισχύ από 1ης Νοεμβρίου 1993), καθώς και το άρθρο 234 (πρώην 177), της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (Συνθήκη ΕΚ) της 25ης Μαρτίου 1957, αφετέρου δε, και/ή το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 7ης Δεκεμβρίου 2000, εθνικές νομικές διατάξεις, όπως αυτές της 12ης Ιουλίου 2009, περί τροποποιήσεως του άρθρου 9, παράγραφος 2, του ειδικού νόμου της 6ης Ιανουαρίου 1989 περί Cour d’arbitrage (νυν Cour constitutionnelle), με τις οποίες καθίσταται δεσμευτική για τους εθνικούς δικαστές η νομολογία που προκύπτει από αποφάσεις που εκδίδει ανώτατο εθνικό δικαστήριο (εν προκειμένω το ως άνω Cour constitutionnelle) επί προσφυγών ακυρώσεως κατά διατάξεων του εθνικού δικαίου των οποίων επιλαμβάνεται, όταν οι προσφυγές αυτές βασίζονται σε παράβαση διατάξεων του απευθείας και κατά προτεραιότητα εφαρμοστέου στην εθνική έννομη τάξη δικαίου της Ένωσης;
 2)
 Αποκλείουν, αφενός μεν, το άρθρο 6 του τίτλου Ι «Κοινές διατάξεις» της Συνθήκης της Λισσαβώνας, της 13ης Δεκεμβρίου 2007, με την οποία τροποποιήθηκε η υπογραφείσα στο Μάαστριχτ στις 7 Φεβρουαρίου 1992 Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τεθείσα σε ισχύ την 1η Δεκεμβρίου 2009 (άρθρο το οποίο σε μεγάλο βαθμό επαναλαμβάνει τις διατάξεις του άρθρου 6 του τίτλου I της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως τροποποιήθηκε με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ της 7ης Φεβρουαρίου 1992, τεθείσα σε ισχύ από 1ης Νοεμβρίου 1993), καθώς και το άρθρο 234 (πρώην 177), της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (Συνθήκη ΕΚ) της 25ης Μαρτίου 1957, αφετέρου δε, και/ή το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 7ης Δεκεμβρίου 2000, εθνικές διατάξεις, όπως εν προκειμένω του άρθρου 26, παράγραφος 4, του βελγικού νόμου της 6ης Ιανουαρίου 1989 περί Cour d’arbitrage (νυν Cour constitutionnelle), όπως τροποποιήθηκε από τον νόμο της 12ης Ιουλίου 2009, ερμηνευόμενες αυτοτελώς ή σε συνδυασμό με αυτές του άρθρου 9, παράγραφος 2, του εν λόγω ειδικού νόμου της 6ης Ιανουαρίου 1989, οι οποίες επιβάλλουν στους εθνικούς δικαστές την υποχρέωση να υποβάλλουν σε ανώτατο εθνικό δικαστήριο (εν προκειμένω το ως άνω Cour constitutionnelle), όλα τα προδικαστικά ερωτήματα που σχετίζονται με την ερμηνεία διατάξεων του απευθείας και κατά προτεραιότητα εφαρμοστέου στην εσωτερική έννομη τάξη δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν οι διατάξεις αυτές περιέχονται και στο εθνικό σύνταγμα, και εφόσον οι εν λόγω δικαστές τεκμαίρουν ότι οι συγκεκριμένες διατάξεις παραβιάζονται στο πλαίσιο ενδίκων διαφορών των οποίων έχουν επιληφθεί, με αποτέλεσμα να αδυνατούν να εφαρμόσουν απευθείας το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τουλάχιστον στην περίπτωση που το εν λόγω ανώτατο δικαστήριο έχει ήδη αποφανθεί επί ταυτόσημου ζητήματος;


text:
9.11.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 274/37
 Απόφαση του τμήματος Ακύρωση της αποφάσεως της εξε- Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 προσφυγών: τάστριας, κατά το μέρος που απέρ-
 ριψε την αίτηση για καταχώρηση
 όσον αφορά τις υπηρεσίες της
 κατηγορίας 35. Απόρριψη της Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως E(2002) 2315 της
 προσφυγής κατά τα λοιπά. Επιτροπής, της 26ης Ιουνίου 2002.
 Λόγοι ακυρώσεως: — Παράβαση του άρθρου 7,
 παράγραφος 1, στοιχείο γ',
 του κανονισμού (ΕΚ) 40/ Η προσφεύγουσα δραστηριοποιείται στον τομέα των δομικών
 94 (2)· υλικών. Το 1999, η προσφεύγουσα και η Franz Haniel & Cie
 GmbH αγόρασαν από την Ruhrkohle AG τις συμμετοχές της σε
 — Παράβαση του άρθρου 7, ορισμένα εργοστάσια τα οποία ήσαν μέλη της «Coöperatieve
 παράγραφος 1, στοιχείο β', verkoop en produktievereniging van kalkzandsteen-
 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 producenten» (CVK), μια συνεταιριστική οργάνωση των Ολλαν-
 δών παραγωγών πυριτικού ασβεστίου. Σύμφωνα με την προσβαλ-
 λόμενη απόφαση, η προσφεύγουσα και η Franz Haniel απέκτησαν
 μέσω της ανωτέρω αγοράς τον από κοινού έλεγχο της CVK. Στην
 ( 1) ∆ιαδικασία R 239/2002-3.
 ( 2) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου της 20.12.1993 για το
 απόφαση αναφέρεται περαιτέρω ότι η δεύτερη ομάδα δεσμεύσεων
 κοινοτικό σήμα (EE L 11, σ. 1). τις οποίες προσεφέρθηκαν να αναλάβουν η προσφεύγουσα και η
 Franz Haniel είναι επαρκείς για να διασφαλιστεί ότι η συγκέντρωση
 θα είναι συμβατή με την κοινή αγορά.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα υποστηρίζει
 ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 4064/89 του Συμβουλίου (1). Κατά την προσφεύγουσα, η
 Επιτροπή πλανήθηκε διαπιστώνοντας ότι η προσφεύγουσα και η
 Franz Haniel έχουν από κοινού τον έλεγχο της CVK. Η
 Προσφυγή της Cementbouw Handel & Industrie B.V. κατά
 προσφεύγουσα υποστηρίζει περαιτέρω ότι η Επιτροπή δεν προσκό-
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε μισε επαρκείς αποδείξεις για το συμπέρασμα αυτό και παρέλειψε
 στις 11 Σεπτεμβρίου 2002
 να το αιτιολογήσει, κατά παράβαση του άρθρου 253 της Συνθήκης
 ΕΚ.
 (Υπόθεση T-282/02)
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επίσης ότι η Επιτροπή παρέβη το
 (2002/C 274/64) άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4064/89. Κατά την προσφεύ-
 γουσα, η Επιτροπή πλανήθηκε συμπεραίνοντας ότι η πράξη βάσει
 της οποίας η προσφεύγουσα και η Franz Haniel αγόρασαν τις
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) συμμετοχές της Ruhrkohle AG οδήγησε σε δεσπόζουσα θέση της
 CVK στην αγορά των δομικών υλικών για φέροντες τοίχους στις
 Κάτω Χώρες. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επίσης ότι η Επιτροπή
 δεν προσκόμισε επαρκείς αποδείξεις για να στηρίξει το συμπέρασμα
 αυτό και δεν διατύπωσε συναφώς αιτιολογία, κατά παράβαση του
 Η Cementbouw Handel & Industrie B.V., Άμστερνταμ, Κάτω άρθρου 253 της Συνθήκης ΕΚ.
 Χώρες, εκπροσωπούμενη από τους W. Knibbeler, Advocaat και
 O. W. Brouwer, Advocaat, άσκησε, στις 11 Σεπτεμβρίου 2002,
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται τέλος ότι τα άρθρα 3 και 8,
 παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 4064/89 εφαρμόστηκαν
 εσφαλμένα και η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της αναλογικό-
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: τητας παραλείποντας να δεχθεί την πρώτη ομάδα των δεσμεύσεων
 που υπέβαλε η προσφεύγουσα και η Franz Haniel.
 — να ακυρώσει το άρθρο 1 της προσβαλλομένης αποφάσεως,
 (1 ) Κανονισμός (ΕΟΚ) 4064/89, της 21ης ∆εκεμβρίου 1989, για τον
 — να ακυρώσει το άρθρο 2 της προσβαλλομένης αποφάσεως, έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (ΕΕ L 395, σ. 1)
 (αναδημοσιευθείς στην ΕΕ 1990, L 257, σ. 13).
 — να ακυρώσει το άρθρο 3 της προσβαλλομένης αποφάσεως,
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 10.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/25
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 11ης Ιανουαρίου 2012 [αίτηση του High Court of Justice (Chancery Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Union of European Football Associations (UEFA), British Sky Broadcasting Ltd κατά Euroview Sport Ltd
 (Υπόθεση C-228/10) (1)
 2012/C 73/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 209 της 31.7.2010.


text:
9 . 12 . 95 EL I Επίσημη Εφημερίδα TOJV Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 333/ 17
 Προσφυγή της «P» κατα της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών δικαιολογημένης εμπιστοσύνης που διαρκώς της δημιουρ
 Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1995 γούσε.
 (Υπόθεση Τ-181/95)
 ( 95/C 333/32)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Προσφυγή-αγωγή του Giuseppe Carraro κατα της Επιτρο
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις
 H « P», εκπροσωπούμενη απο τη Marie Vicelli και τον
 4 Οκτωβρίου 1995
 Jean-Pierre Spitzer, δικηγόρους Παρισιού , με αντίκλητο στο (Υπόθεση Τ-183/95)
 Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Aloyse May, 30, Grand-rue , ( 95/C 333/33 )
 άσκησε στις 4 Οκτωβρίου 1995 , ενώπιον του Πρωτοδικείου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτρο (Γλώσσα όαδικασιας: η ιταλική)
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 O Giuseppe Carraro, υπάλληλος της Επιτροπής που υπηρετεί
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: στο Κοινό Κέντρο Ερευνών στην Ispra και κάτοικος Varese ,
 εκπροσωπούμενος από τον Giuseppe Marchesini , δικηγόρο
 — να ακυρώσει την απόφαση του Γραφείου Εκκαθαρίσεως παρά τω Corte di Cassazione της Ιταλικής Δημοκρατίας , με
 της 10ης Φεβρουαρίου 1995 , τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το γραφείο του δικηγό
 ρου Ernest Arent , 8-10, rue Matthias Hardt , άσκησε στις
 — να ακυρώσει την απόφαση του Γραφείου Εκκαθαρίσεως 4 Οκτωβρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ
 της 5ης Ιανουαρίου 1995 , όπως διευκρινίστηκε και κών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των
 συμπληρώθηκε με το από 30 Ιουνίου 1995 έγγραφο, Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 — να αναγνωρίσει ότι η προσφεύγουσα έχει δικαίωμα στην O προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο :
 επιστροφή του 100 % των ιατρικών εξόδων της, τα οποία
 περιλαμβάνουν τα έξοδα της ψυχιατρικής νοσηλείας της — Να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση περί μη αρωγής,
 και των επισκέψεων για τη μετανοσηλευτική παρακολού απόφαση που ελήφθη κατά παράβαση του άρθρου 24
 θηση της μέχρις τις 31 Δεκεμβρίου 1999, πρώτο εδάφιο του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστά
 σεως των Υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει αναδρομικώς εξής : ΚΥΚ), διατάξεως της οποίας πληρούνται εν προκει
 το σύνολο των ποσών με τα οποία εβαρύνθη η προσφεύ μένω όλες οι προϋποθέσεις.
 γουσα ,
 — Να καταδικάσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προ
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών σφεύγοντα-ενάγοντα, αφενός, ποσό 1 0 000 Ecu ως χρημα
 εξόδων. τική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη
 από τη διάδοση δυσφημιστικοί) κειμένου το οποίο ουδέ
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα ποτε η διοίκηση διέψευσε ρητώς και, αφετέρου , ποσό
 3 000 Ecu ως αποζημίωση για τα δικαστικά έξοδα στα
 H προσφεύγουσα, χήρα υπαλλήλου των Ευρωπαϊκών Κοινο οποία o προσφεύγων-ενάγων θα υποβληθεί προκειμένου
 τήτων και νοσηλευόμενη από το 1984 λόγω σοβαρής ψυχικής να παραστεί ενώπιον εθνικών δικαστηρίων ως πολιτικώς
 ασθένειας, προσβάλλει δύο αποφάσεις με τις οποίες αντι ενάγων.
 στοίχως μειώθηκε η διάρκεια και περιορίστηκε το ποσοστό
 της επιστροφής των εξόδων της οποίας έτυχε μέχρι τότε στο
 — Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της
 παρούσας δίκης.
 πλαίσιο της ψυχιατρικής νοσηλείας της.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 H προσφεύγουσα (φρονεί, πρώτον, ότι η διοικητική διαδικα
 σία που οδήγησε στην έκδοση των επίδικων αποφάσεων O προσφεύγων-ενάγων, υπάλληλος της Επιτροπής που υπη
 παρουσιάζει σοβαρές παρατυπίες. Τονίζει, συγκεκριμένα, ότι ρετεί στη Διεύθυνση Υποδομής των Εγκαταστάσεων του
 η καθής δεν μερίμνησε να λάβει προηγουμένως τη γνωμάτευ Κοινού Κέντρου Ερευνών στην Ispra , ασκεί τα καθήκοντα
 ση του συμβούλου ιατρού του οργάνου σχετικά με την σχεδιαστή έργων αναδιαρΟρώσειος, συντηρήσεως και μετα
 κατάσταση της υγείας της και παρέλειψε προδήλως να της τροπής των κτιρίων του Κέντρου καθώς και εποπτείας των
 παράσχει τη δυνατότητα να υποβάλει λυσιτελώς τις απόψεις έργων που εκτελούν εργολάβοι. Στο πλαίσιο των ανωτέρω
 της. H εν λόγιο συμπεριφορά της καθής συνιστά παράβαση καθηκόντων, o προσφεύγων-ενάγων επιφορτίστηκε με τον
 ουσιωδών τύπων και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της έλεγχο της εκτελέσεως των εργασιών και της σκοπιμότητας
 προσφεύγουσας . των δαπανών που αφορούν σύμβαση αναδιαρθρώσεως της
 δυτικής πτέρυγας του κτιρίου Α/20 που συνήψε η Επιτροπή
 H προσφεύγουσα επικαλείται επίσης την παράβαση της με τρίτη τοπική επιχείρηση .
 ισχύουσας κανονιστικής ρυθμίσεως, ισχυριζόμενη ότι το
 γεγονός ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις στηρίχθηκαν στην Κατά την περάτωση των εργασιών, o προσφεύγων-ενάγων,
 παράγραφο 3 του σημείου XV του παραρτήματος I των αφού έλεγξε αν το έργο εκτελέσθηκε σύμφωνα με τους
 κανονιστικών διατάξεων για την κάλυψη έναντι των κινδύ κανόνες της τέχνης, αν πραγματοποιήθηκαν όλες οι εργασίες,
 νων ασθενείας των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτή καθώς και ποιες καταβολές έγιναν διαρκούσης της εκτελέ
 των συνεπάγεται εσφαλμένη ερμηνεία της εν λόγω διατάξεως. σεως του έργου , γνωστοποίησε στη διοίκηση ότι, λαμβανομέ
 H προσφεύγουσα υποστηρίζει, επιπλέον, ότι η συμπεριφορά νου υπόψη ότι ορισμένες εργασίες δεν είχαν εκτελεστεί
 της διοικήσεως έναντι αυτής συνιστά καταχρηστική ρήξη της καθόλου ή είχαν εκτελεστεί εν μέρει, έπρεπε να θεωρηθεί ότι


text:
 9.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/18
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Απριλίου 2012 — Manufacturing Support & Procurement Kala Naft κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-509/10) (1)
 (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν με σκοπό την παρεμπόδιση της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Προσφυγή ακυρώσεως - Παραδεκτό - Αρμοδιότητα του Συμβουλίου - Κατάχρηση εξουσίας - Έναρξη της ισχύος - Μη αναδρομικότητα - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δικαιώματα άμυνας - Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας - Νομική πλάνη - Έννοια της στηρίξεως της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων - Σφάλμα εκτιμήσεως)
 2012/C 165/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωποι: F. Esclatine και S. Perrotet, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bischop και R. Liudvinaviciute-Cordeiro)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Μ. Κωνσταντινίδης και É. Cujo)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσεως 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 668/2010 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για την εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 195, σ. 25), καθώς και της αποφάσεως 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413 (ΕΕ L 281, σ. 81), και του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (ΕΕ L 281, σ. 1), στο μέτρο που οι πράξεις αυτές αφορούν την προσφεύγουσα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Γενικό Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να αποφανθεί επί του δεύτερου σκέλους του πρώτου λόγου ακυρώσεως.
 2)
 Ακυρώνει, ως προς τη Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran:
 —
 την απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσεως 2007/140/ΚΕΠΠΑ,
 —
 τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 668/2010 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για την εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007, σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν,
 —
 την απόφαση 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413,
 —
 τον κανονισμό (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007.
 3)
 Τα αποτελέσματα της αποφάσεως 2010/413, όπως έχει τροποποιηθεί με την απόφαση 2010/644, διατηρούνται ως προς την προσφεύγουσα από την έναρξη ισχύος της αποφάσεως, δηλαδή την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έως ότου αρχίσει να παράγει αποτελέσματα η ακύρωση του κανονισμού 961/2010.
 4)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει, εκτός των δικαστικών εξόδων του, τα δικαστικά έξοδα της Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran.
 5)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 346 της 18.12.2010.


text:
 1.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 31/4
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia no 2 de Santander (Ισπανία) στις 25 Νοεμβρίου 2013 — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A. κατά Fernando Quintano Ujeta και María Isabel Sánchez García
 (Υπόθεση C-602/13)
 2014/C 31/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de Primera Instancia no 2 de Santander
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Επισπεύδουσα την αναγκαστική εκτέλεση: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.
 Καθ’ ών η εκτέλεση: Fernando Quintano Ujeta και María Isabel Sánchez García
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Οφείλει το εθνικό δικαστήριο, βάσει της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, και ιδίως βάσει των άρθρων της 6, παράγραφος 1, και 7, παράγραφος 1, προς διασφάλιση της προστασίας των καταναλωτών και των χρηστών βάσει των αρχών της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας, όταν εκτιμά ότι υφίσταται καταχρηστική συμβατική ρήτρα ως προς τους τόκους υπερημερίας, να διαπιστώσει την ακυρότητα οποιουδήποτε επιτοκίου υπερημερίας, συμπεριλαμβανομένου και του επιτοκίου που μπορεί να προκύψει από την επικουρική εφαρμογή διατάξεως του εθνικού δικαίου όπως παραδείγματος χάριν του άρθρου 1108 του Αστικού Κώδικα, της δεύτερης μεταβατικής διατάξεως του νόμου 1/2013 σε συνδυασμό με το άρθρο 114 του νόμου περί υποθηκών, ή του άρθρου 4 του RDL 6/2012, χωρίς να δεσμεύεται από τον επανυπολογισμό που έχει ενδεχομένως πραγματοποιηθεί από τον επαγγελματία βάσει της δεύτερης μεταβατικής διατάξεως του νόμου 1/13;
 2)
 Έχει η δεύτερη μεταβατική διάταξη του νόμου 1/2013 την έννοια ότι δεν μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στην προστασία των συμφερόντων των καταναλωτών;
 3)
 Οφείλει το εθνικό δικαστήριο, βάσει της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, και ιδίως βάσει των άρθρων της 6, παράγραφος 1, και 7, παράγραφος 1, προς διασφάλιση της προστασίας των καταναλωτών και των χρηστών βάσει των αρχών της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας, όταν εκτιμά ότι υφίσταται καταχρηστική ρήτρα που αφορά την πρόωρη λήξη με καταγγελία, να θεωρήσει τη ρήτρα αυτή ως μη τεθείσα με όλες τις προκύπτουσες εξ αυτού συνέπειες, ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία ο επαγγελματίας ανέμεινε επί ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα που προβλέπεται στη διάταξη του εθνικού δικαίου;
 (1) ΕΕ L 95, σ. 29.


text:
2.6.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 161/3
 ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την
 (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον
 διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Kofisa Italia Srl και Ministero
 Westdeutsche Landesbank Girozentrale και Friedrich Stefan, delle Finanze, Servizio della Riscossione dei Tributi —
 παρισταμε ́νης της Republik Österreich, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς Concessione Provincia di Genova — San Ρaοlο Riscossioni
 αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 73 Β της Συνθη ́κης Genova SpA, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την
 ΕΚ (νυν α ́ρθρου 56 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο ερμηνει ́α των α ́ρθρων 243 και 244 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2913/92
 απο ́ τους Α. La Pergola, προ ́εδρο τμη ́ματος, Μ. Wathelet του Συμβουλι ́ου, της 12ης Οκτωβρι ́ου 1992, περι ́θεσπι ́σεως κοινο-
 (εισηγητη ́), D. Α. 0. Edward, Ρ. Jann και L. Sevón, δικαστε ́ς, τικου ́ τελωνειακου ́ κω ́δικα (ΕΕ L 302, σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: Ρ. Léger, γραμματε ́ας: Η. νοn Holstein, τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. La Pergola, προ ́εδρο τμη ́ματος,
 βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 11 Ιανουαρι ́ου 2001 απο ́φαση Μ. Wathelet, D. Α. O. Edward, Ρ. Jann (εισηγητη ́) και L. Sevón,
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμμα-
 τε ́ας: Η. Α. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 1) Το ́αρθρο 73 Β της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρο 56 ΕΚ) 11 Ιανουαρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 πρε ́πει να ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια ́οτι απαγορευ ́ει εθνικη ́
 ρυ ́θμιση, ́οπως η επι ́μαχη στην κυ ́ρια δι ́κη, η οποι ́α επιβα ́λλει 1) Το ́αρθρο 243 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβου-
 την εγγραφη ́ σε εθνικο ́ νο ́μισμα υποθη ́κης συσταθει ́σας προς λι ́ου, της 12ης Οκτωβρι ́ου 1992, περι ́θεσπι ́σεως κοινοτικου ́
 εξασφα ́λιση απαιτη ́σεως εξοφλητε ́ας στο νο ́μισμα ́αλλου τελωνειακου ́ κω ́ δικα, πρε ́πει να ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια
 κρα ́τους με ́λους. ́οτι το ζη ́τημα αν οι επιχειρηματι ́ες ει ́ναι υποχρεωμε ́νοι, σε
 πρω ́ το στα ́διο, να ασκου ́ν προσφυγη ́ ενω ́ πιον της τελωνειακη ́ς
 2) Το ́αρθρο 73 Β της Συνθη ́κης πρε ́πει να ερμηνευθει ́ υπο ́ αρχη ́ς ́η μπορου ́ν να την ασκου ́ν απευθει ́ας ενω ́ πιον της
 την ́εννοια ́οτι του ́το δεν ει ́χε εφαρμογη ́ στην Αυστρι ́α δικαστικη ́ς αρχη ́ς επιλυ ́εται βα ́σει του εθνικου ́ δικαι ́ου.
 προ της ημερομηνι ́ας προσχωρη ́σεως της ∆ημοκρατι ́ας της
 Αυστρι ́ας στην Ευρωπαϊκη ́ 'Ενωση. 2) Το ́αρθρο 244 του κανονισμου ́ 2913/92 πρε ́πει να ερμηνευ-
 θει ́ υπο ́ την ́εννοια ́οτι παρε ́χει την εξουσι ́α αναστολη ́ς εκτε-
 3) Το ́αρθρο 73 Β της Συνθη ́κης πρε ́πει να ερμηνευθει ́ υπο ́ λε ́σεως της προσβαλλο ́μενης αποφα ́σεως μο ́νο στις τελωνεια-
 την ́εννοια ́οτι δεν ει ́ναι ικανο ́ να καταστη ́σει ́εγκυρη, μετα ́ κε ́ς αρχε ́ς. Εντου ́τοις, η δια ́ταξη αυτη ́ δεν περιορι ́ζει την
 τη θε ́ση σε ισχυ ́ της Συνθη ́κης ΕΚ στην Αυστρι ́α, εγγραφη ́ εξουσι ́α των δικαστικω ́ ν αρχω ́ ν, ενω
 ́ πιον των οποι ́ων ́εχει
 υποθη ́κης, που συστη ́θηκε στο πλαι ́σιο του εν λο ́γω εθνικου ́ ασκηθει ́ προσφυγη ́ δυνα ́μει του ́αρθρου 243 του εν λο ́γω
 νομικου ́ συστη ́ματος, η οποι ́α πα ́σχει απο ́λυτη και χωρι ́ς κανονισμου ́, να διατα ́σσουν την αναστολη ́ αυτη ́, προς εκπλη ́-
 δυνατο ́τητα ια ́σεως ακυρο ́τητα, ισχυ ́ουσα ex tunc και ικανη ́ ρωση της υποχρεω ́ σεω ́ ς τους να διασφαλι ́ζουν την πλη ́ρη
 να καταστη ́σει ανυ ́παρκτη την εν λο ́γω εγγραφη ́. αποτελεσματικο ́τητα του κοινοτικου ́ δικαι ́ου.
 (1) ΕΕ C 71 της 13.3.1999. (1) EE C 71 της 13.3.1999.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 11ης Ιανουαρι ́ου 2001
 της 11ης Ιανουαρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-1/99 (αι ́τηση του Tribunale civile e penale
 di Genova για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): στην υπο ́θεση C-226/99 (αι ́τηση του Tribunale civile e
 Kofisa Italia Srl κατα ́ Ministero delle Finanze, Servizio penale di Genova για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 della Riscossione dei Tributi — Concessione Provincia di σεως): Siples Srl, υπο ́ εκκαθα ́ριση, κατα ́ Ministero delle
 Genova — San Ρaοlο Riscossioni Genova SpA (1) Finanze, Servizio della Riscossione dei Tributi —
 Concessione Provincia di Genova — San Ρaolo
 («Αι ́τηση εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως — Αρμο- Riscossioni Genova SpA (1)
 διο ́τητα του ∆ικαστηρι ́ου — Εθνικη ́ νομοθεσι ́α που ενσω-
 ματω ́ νει κοινοτικε ́ς διατα ́ξεις — Κοινοτικο ́ς τελωνειακο ́ς («Κοινοτικο ́ς τελωνειακο ́ς κω ́ δικας — Προσφυγη ́ —
 κω ́ δικας — Προσφυγη ́ — Υποχρεωτικο ́ς χαρακτη ́ρας των Αναστολη ́ εκτελε ́σεως αποφα ́σεως των τελωνειακω ́ν
 δυ ́ο φα ́σεων της προσφυγη ́ς — Αναστολη ́ εκτελε ́σεως αρχω ́ ν»)
 αποφα ́σεως των τελωνειακω ́ ν αρχω ́ ν»)
 (2001/C 161/06)
 (2001/C 161/05)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-226/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Tribunale
 Στην υπο ́θεση C-1/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Tribunale civile civile e penale di Genova (Ιταλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρ-
 e penale di Genova (Ιταλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν μογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 6ης Οκτωβρίου 2009 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Intercontainer Interfrigo SC (ICF) κατά Balkenende Oosthuizen BV, MIC Operations BV
 (Υπόθεση C-133/08) (1)
 (Σύμβαση της Ρώμης για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές - Εφαρμοστέο δίκαιο ελλείψει επιλογής - Σύμβαση ναυλώσεως - Σύνδεσμοι - Δυνατότητα διαχωρισμού τμήματος της συμβάσεως)
 2009/C 282/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Intercontainer Interfrigo SC (ICF)
 κατά
 Balkenende Oosthuizen BV, MIC Operations BV
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Hoge Raad der Nederlanden — Ερμηνεία του άρθρου 4 της Συμβάσεως σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε για υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980 — Έννοια της συμβάσεως μεταφοράς εμπορευμάτων — Στοιχεία — Ναύλωση ανά ταξίδι — Εφαρμοστέο δίκαιο ελλείψει επιλογής — Κριτήρια συνδέσεως
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 4, παράγραφος 4, τελευταία περίοδος, της Συμβάσεως για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980, έχει την έννοια ότι ο σύνδεσμος που προβλέπει το εν λόγω άρθρο 4, παράγραφος 4, δεύτερη περίοδος, εφαρμόζεται σε σύμβαση ναυλώσεως, πέραν την ναυλώσεως για ένα μόνο ταξίδι, μόνον εφόσον το κύριο αντικείμενο της συμβάσεως δεν είναι απλώς η παροχή μεταφορικού μέσου, αλλά αυτή καθαυτή η μεταφορά των εμπορευμάτων.
 2)
 Το άρθρο 4, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, της Συμβάσεως αυτής έχει την έννοια ότι ένα τμήμα της συμβάσεως μπορεί να διέπεται από διαφορετικό δίκαιο απ’ ό,τι το εφαρμοστέο στην υπόλοιπη σύμβαση μόνον εφόσον το αντικείμενό του είναι αυτοτελές.
 3)
 Εφόσον σε σύμβαση ναυλώσεως εφαρμόζεται ο σύνδεσμος που προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 4, της Συμβάσεως της Ρώμης, ο σύνδεσμος αυτός πρέπει να εφαρμοσθεί στο σύνολο της συμβάσεως, εκτός και αν το σχετικό με τη μεταφορά τμήμα της συμβάσεως είναι αυτοτελές σε σχέση με την υπόλοιπη σύμβαση.
 4)
 Το άρθρο 4, παράγραφος 5, της ιδίας Συμβάσεως έχει την έννοια ότι, οσάκις προκύπτει σαφώς από το σύνολο των περιστάσεων ότι η σύμβαση συνδέεται στενότερα με διαφορετική χώρα από αυτήν της οποίας το δίκαιο καθορίζεται ως εφαρμοστέο βάσει ενός από τους συνδέσμους που προβλέπει το εν λόγω άρθρο 4, παράγραφοι 2 έως 4, εναπόκειται στο δικαστήριο να μην εφαρμόσει τους συνδέσμους αυτούς και να καθορίσει ως εφαρμοστέο το δίκαιο της χώρας με την οποία η σύμβαση αυτή συνδέεται στενότερα.
 (1) ΕΕ C 158 της 21.6.2008.


text:
 29.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/1
 (2008/C 79/01)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 EE C 64 της 8.3.2008
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 EE C 51 της 23.2.2008
 EE C 37 της 9.2.2008
 EE C 22 της 26.1.2008
 EE C 8 της 12.1.2008
 EE C 315 της 22.12.2007
 EE C 297 της 8.12.2007
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/58
 Προσφυγή-αγωγή της 5ης Μαρτίου 2007 — Kerelov κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-19/07)
 (2007/C 95/117)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων): Georgi Kerelov (Pazardzhik, Βουλγαρία) (εκπρόσωπος: Angel Kerelov, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη (στο εξής: καθής): Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κονοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρωθεί η απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού EPSO/AD/43/06-CJ, της 6ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τη μη εγγραφή του στον πίνακα επιτυχόντων για μελλοντικές προσλήψεις του διαγωνισμού αυτού·
 —
 να αναγνωριστεί ως ανυπόστατη και, ενδεχομένως, να ακυρωθεί ως παράνομη η απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού EPSO/AD/43/06-CJ της 2ας Φεβρουαρίου 2007, σχετικά με τον αποκλεισμό του από τον διαγωνισμό αυτόν·
 —
 να υποχρεωθεί η καθής να του καταβάλει κατ' αποκοπήν αποζημίωση εκτιμωμένη ex aequo et bono σε 120 491,28 ευρώ (δύο έτη μισθών), μετά των νομίμων τόκων, υπολογιζομένων από την ημερομηνία καταθέσεως της αγωγής για τις υλικές ζημίες και την ηθική βλάβη που ο προσφεύγων υπέστη κατόπιν των παρανόμων αποφάσεων της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού·
 —
 να καταδικασθεί η καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Όσον αφορά την πρώτη από τις προσβαλλόμενες αποφάσεις, ο προσφεύγων προβάλλει δέκα λόγους:
 1)
 τα τακτικά μέλη της εξεταστικής επιτροπής δεν μπόρεσαν να κρίνουν ελευθέρως τους υποψηφίους, στο μέτρο που ο πρόεδρος αυτής και ο αναπληρωτής του ήσαν ιεραρχικώς προϊστάμενοί τους·
 2)
 τα μέλη της εξεταστικής επιτροπής δεν γνώριζαν την κύρια γλώσσα του διαγωνισμού (βουλγαρική), και τούτο αντίθετο προς απορρέουσες από πάγια νομολογία επιταγές·
 3)
 οι υποψήφιοι ήσαν υποχρεωμένοι να μεταφράσουν μη συγκρίσιμα, ως προς την έκταση και τις δυσχέρειες, και ανάλογα με τις επιλεγείσες προς μετάφραση γλώσσες, κείμενα·
 4)
 η βαθμολογία των γραπτών δοκιμασιών υπήρξε αυθαίρετη, δεδομένου ότι η εξεταστική επιτροπή δεν είχε γνώση της βουλγαρικής γλώσσας·
 5)
 η διάρκεια της προφορικής δοκιμασίας διέφερε ανάλογα με τον υποψήφιο·
 6), 7) και 8)
 αφενός, τα κριτήρια που η εξεταστική επιτροπή εφάρμοσε για την αξιολόγηση των προφορικών δοκιμασιών δεν αντιστοιχούν στον σκοπό αυτών των δοκιμασιών και, αφετέρου, η δοθείσα βαθμολογία είναι αυθαίρετη όσον αφορά ορισμένους υποψηφίους·
 9)
 οι υποψήφιοι στερήθηκαν του δικαιώματός τους ουσιαστικής επανεξετάσεως, στο μέτρο που ο πίνακας επιτυχόντων για μελλοντικές προσλήψεις καταρτίστηκε κατά τρόπο οριστικό και κυκλοφόρησε πριν από την εκπνοή της προθεσμίας των είκοσι ημερών που, σύμφωνα με την προκήρυξη του διαγωνισμού, προβλεπόταν για την άσκηση του δικαιώματος αυτού·
 10)
 η εξεταστική επιτροπή αξιολόγησε τις δοκιμασίες του προσφεύγοντος, ειδικότερα την προφορική δοκιμασία του, κατά τρόπο παράτυπο, δικαιολογώντας τη βαθμολογία της κατά τρόπο ακατανόητο, ασυνάρτητο και αλυσιτελή.
 Όσον αφορά τη δεύτερη προσβαλλομένη απόφαση, ο προσφεύγων προβάλλει τρεις λόγους.
 1)
 αμφισβητεί το υποστατό των γεγονότων επί των οποίων στηρίχθηκε η εξεταστική επιτροπή προκειμένου να λάβει την απόφαση αυτή, συγκεκριμένα το ότι αυτός προσπάθησε να έρθει σε επαφή με τα μέλη της εξεταστικής επιτροπής·
 2)
 αμφισβητεί την εξουσία της εξεταστικής επιτροπής να αποκλείσει υποψήφιο διαγωνισμού για τέτοιους λόγους, δοθέντος ότι η εξουσία αυτή ανήκει, κατά τη γνώμη του, στην EPSO (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Επιλογής Προσωπικού)·
 3)
 υποστηρίζει ότι, έστω και αν υποτεθεί ότι η εξεταστική επιτροπή διαθέτει τέτοια εξουσία, δεν μπορεί να την ασκήσει ύστερα από την κατάρτιση του πίνακα για μελλοντικές προσλήψεις.


text:
 22.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/25
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hof van beroep te Brussel (Βέλγιο) στις 24 Σεπτεμβρίου 2007 — Belgische Staat κατά KBC-bank NV
 (Υπόθεση C-439/07)
 (2007/C 315/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van beroep te Brussel
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείον: Belgische Staat (Βελγικό Δημόσιο)
 Εφεσίβλητη: KBC-bank NV
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει η οδηγία 90/435/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών, και ειδικότερα το άρθρο 4, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση, της οδηγίας αυτής, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται στο γεγονός ότι ένα κράτος μέλος, εξαιρουμένων των κερδών που διανέμονται λόγω εκκαθαρίσεως μιας θυγατρικής εταιρίας, απαλλάσσει τα κέρδη που διανέμονται στη μητρική εταιρία αυτού του κράτους από την εδρεύουσα σε άλλο κράτος μέλος θυγατρική της εταιρία, υπάγοντας πρώτα το σύνολο των διανεμηθέντων κερδών στη φορολογητέα βάση και μετά επιτρέποντας την έκπτωση μέχρι του 95 % των κερδών αυτών από τη φορολογητέα βάση, αλλά περιορίζοντας την έκπτωση αυτή στο ποσό των κερδών που πραγματοποιήθηκαν κατά το οικονομικό έτος εντός του οποίου διανεμήθηκαν (μετά την αφαίρεση ορισμένων ποσών που προβλέπει ο νόμος) (άρθρο 205, παράγραφος 2, του κώδικα φόρου εισοδήματος σε συνδυασμό με το άρθρο 77 του εκτελεστικού διατάγματος του κώδικα αυτού), καθόσον ένας τέτοιος περιορισμός της εκπτώσεως των διανεμηθέντων κερδών έχει ως αποτέλεσμα ότι, όταν η μητρική εταιρία δεν έχει φορολογητέα κέρδη ή δεν έχει επαρκή φορολογητέα κέρδη κατά το οικονομικό έτος εντός του οποίου διανεμήθηκαν τα κέρδη, θα φορολογηθεί σε μεταγενέστερο οικονομικό έτος για τα διανεμηθέντα κέρδη, εκτός αν οι ζημιές αυτού του οικονομικού έτους συμψηφίστηκαν με τα διανεμηθέντα κέρδη τα οποία κατά το άρθρο 4, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση, σε συνδυασμό με το άρθρο 4, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας μένουν αφορολόγητα μέχρι το 95 %, και ότι κατά συνέπεια οι ζημιές αυτές δεν μπορούν πλέον να μεταφερθούν σε επόμενο οικονομικό έτος μέχρι το ποσό των διανεμηθέντων κερδών;
 2)
 Αν η πιο πάνω οδηγία 90/435/ΕΟΚ πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι όσον αφορά τα κέρδη που διανέμονται στη βελγική μητρική εταιρία από εδρεύουσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση θυγατρική εταιρία η βελγική ρύθμιση αντίκειται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση, της οδηγίας αυτής, πρέπει τότε να γίνει δεκτό ότι η πιο πάνω διάταξη της οδηγίας αντιτίθεται και στην εφαρμογή της βελγικής ρυθμίσεως περί των κερδών που διανέμονται στη βελγική μητρική εταιρία από μια βελγική θυγατρική εταιρία όταν, όπως εν προκειμένω, κατά τη μεταφορά της οδηγίας στο βελγικό δίκαιο ο Βέλγος νομοθέτης αποφάσισε να επιφυλάσσεται σε αμιγώς εσωτερικές καταστάσεις η ίδια μεταχείριση που επιφυλάσσεται στις καταστάσεις που διέπονται από την οδηγία, οπότε ευθυγράμμισε τη βελγική νομοθεσία με την οδηγία και όσον αφορά αμιγώς εσωτερικές καταστάσεις;
 3)
 Αν η πιο πάνω οδηγία 90/435/ΕΟΚ πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, όσον αφορά τα κέρδη που διανέμονται στη βελγική μητρική εταιρία από εδρεύουσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση θυγατρική εταιρία και κατ' επέκταση, υπό την απόφαση του Δικαστηρίου της 17ης Ιουλίου 1997, C-28/95, Leur-Bloem, όσον αφορά κέρδη που διανέμονται από εδρεύουσα στο Βέλγιο θυγατρική εταιρία, η βελγική ρύθμιση αντίκειται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση, της οδηγίας αυτής, αντίκειται τότε στο άρθρο 56, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ το γεγονός ότι η επίμαχη νομοθεσία συνεχίζει να εφαρμόζεται ως έχει επί των μερισμάτων που προέρχονται από εδρεύουσες σε τρίτες χώρες θυγατρικές εταιρίες, καθόσον έτσι στα τελευταία μερίσματα επιφυλάσσεται λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση απ' ό,τι επιφυλάσσεται στα εσωτερικά μερίσματα και στα μερίσματα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως;
 4)
 Αντιτίθεται το άρθρο 43 της Συνθήκης ΕΚ σε νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους κατά την οποία, όσον αφορά τις βεβαιώσεις φόρου εταιριών, η απαλλαγή των κερδών που εντός ενός οικονομικού έτους διανεμήθηκαν σε μια εταιρία από την εδρεύουσα σε άλλο κράτος μέλος θυγατρική της εταιρία περιορίζεται εντός του πρώτου κράτους μέλους στο ποσό των κερδών του οικονομικού έτους εντός του οποίου έγινε η διανομή κερδών (μετά την αφαίρεση ορισμένων ποσών που προβλέπει ο νόμος), ενώ πλήρης απαλλαγή των διανεμηθέντων κερδών θα ήταν δυνατή αν η εταιρία αυτή είχε μόνιμη εγκατάσταση στο άλλο κράτος μέλος;
 (1) EE L 225, σ. 6.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/44
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Δεκεμβρίου 2012 — Fomanu κατά ΓΕΕΑ (Qualität hat Zukunft)
 (Υπόθεση T-22/12) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος Qualität hat Zukunft - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2013/C 26/84
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fomanu AG (Neustadt an der Waldnaab, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Raible, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: K. Klüpfel)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 27 Οκτωβρίου 2011 (υπόθεση R 1518/2011-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου Qualität hat Zukunft ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Fomanu AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 80 της 17.3.2012.


text:
 12.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 220/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 16ης Ιουλίου 2009 (αίτηση του Tallinna Halduskohus, Εσθονία, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Pärlitigu OÜ κατά Maksu- ja Tolliameti Põhja maksu- ja tollikeskus
 (Υπόθεση C-56/08) (1)
 (Κοινό Δασμολόγιο - Συνδυασμένη Ονοματολογία - Δασμολογική κατάταξη - Διάκριση ΣΟ 05119110 - Διάκριση ΣΟ 03032200 - Κατεψυγμένη ραχοκοκαλιά σολομού εκτροφής Ατλαντικού - Κανονισμός (ΕΚ) 85/2006 - Δασμοί αντιντάμπινγκ)
 2009/C 220/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η εσθονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tallinna Halduskohus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Pärlitigu OÜ
 κατά
 Maksu- ja Tolliameti Põhja maksu- ja tollikeskus
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tallinna Halduskohus — Ερμηνεία του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 256, σ. 1), όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της κύριας δίκης, — Κύρος του άρθρου 1, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 85/2006 του Συμβουλίου, της 17ης Ιανουαρίου 2006, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη των προσωρινών δασμών αντιντάμπινγκ που επιβάλλονται στις εισαγωγές σολομού εκτροφής καταγωγής Νορβηγίας (ΕΕ L 15, σ. 1) — Κατάταξη στη διάκριση 0303220015 (κατεψυγμένος σολομός εκτροφείου, άλλα) ή 0511911000 (κατάλοιπα ψαριών), όσον αφορά την επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ — Κατεψυγμένη ραχοκοκαλιά σολομού εκτροφείου Ατλαντικού, που λαμβάνεται μετά τον τεμαχισμό του ψαριού σε φιλέτα
 Διατακτικό
 Η Συνδυασμένη Ονοματολογία για το κοινό δασμολόγιο του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1719/2005 της Επιτροπής, της 27ης Οκτωβρίου 2005, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η κατεψυγμένη ραχοκοκαλιά σολομού εκτροφής Ατλαντικού (Salmo salar), που λαμβάνεται μετά τον τεμαχισμό του ψαριού σε φιλέτα, πρέπει να κατατάσσεται στον κωδικό ΣΟ 0303 22 00, υπό την προϋπόθεση ότι το εμπόρευμα είναι κατάλληλο προς βρώση κατά τον εκτελωνισμό του, πράγμα που εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.
 (1) ΕΕ C 92 της 12.4.2008.


text:
Αριθ . C 212/22 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 7 . 97
 Πέραν τούτου , οι περιπτώσεις για τις οποίες η Ομοσπον Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 διακή Δημοκρατία της Γερμανίας έχει ρητά παραδεχθεί Gômez de la Cruz, μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτρο
 ότι έχει άπαξ υπερβεί τις οριακές τιμές δεν θα θεωρηθούν πής, κτίριο Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του Δικα
 πλέον ως άνευ σημασίας, σε περίπτωση που γίνει δεκτή στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 26 Μαΐου 1997,
 από το Συμβούλιο η πρόταση περί τροποποιήσεως, για προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 όσο χρόνο η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 πραγματοποιεί κατά κανόνα μόνο οκτώ έως δέκα δειγμα H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 τοληψίες κάθε κολυμβητική περίοδο,
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, παραλείπο
 — παράβαση του άρθρου 6 παράγραφος 1 της οδηγίας: από ντας να ανακοινώσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και
 την κοινοτική έκθεση της Επιτροπής για το 1995 προκύ διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προς συμμόρ
 πτει ότι το 6,5 % των υδάτων κολυμβήσεως στις γερμανι φωση με την οδηγία 93/76/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 13ης
 κές ακτές και το 42,5% των γερμανικών εσωτερικών Σεπτεμβρίου 1993 , περί του περιορισμού των εκπομπών
 υδάτων δεν ελέγχθηκαν επαρκώς το έτος 1995 . του διοξειδίου του άνθρακος με τη βελτίωση της ενεργει
 ακής απόδοσης (SAVE) (') ή μη έχοντας λάβει τα ανα
 (') ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001 , σ. 108. γκαία μέτρα προς συμμόρφωση με αυτή , δεν εξεπλήρωσε
 τις υποχρεώσει που υπέχει δυνάμει της εν λόγω οδηγί
 ας ,
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που έξοδα.
 υπέβαλε το Royal Court of Jersey, με διάταξη της 28ης
 Απριλίου 1997, στην υπόθεση Emidio Marco Rios κατά His Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Excellency the Lieutenant Governor of Jersey
 Κατά το άρθρο 10 της οδηγίας 93/76/ΕΟΚ τα κράτη μέλη
 (Υπόθεση C-199/97) έπρεπε να είχαν λάβει τα αναγκαία μέτρα για συμμόρφωση
 (97/C 212/40) προς τις διατάξεις της μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1994 και να
 έχουν ενημερώσει σχετικώς την Επιτροπή .
 Με διάταξη της 28ης Απριλίου 1997 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων H Επιτροπή διαπιστώνει ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει
 στις 23 Μαΐου 1997, το Royal Court of Jersey, στο πλαίσιο της ακόμα προσαρμόσει τη νομοθεσία της προς τις διατάξεις της
 διαφοράς μεταξύ Emidio Marco Rios και His Excellency the οδηγίας παραβαίνοντας έτσι τις υποχρεώσεις που υπέχει από
 Lieutenant Governor of Jersey που εκκρεμεί ενώπιον του , το άρθρο 189 της συνθήκης ΕΚ και από το άρθρο 10 της
 ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά οδηγίας αυτής.
 σεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1 ΕΕ αριθ . L 237 της 22 . 9 . 1993 , σ. 28.
 1 , υπό την προϋπόθεση ότι οι Βρετανοί πολίτες δεν υπόκει
 νται στον έλεγχο εισόδου μεταναστών στη νήσο Jersey ή
 δεν απελαύνονται από τη νήσο αυτή , συνεπάγεται το
 άρθρο 4 του πρωτοκόλλου αριθ. 3 (') της πράξεως προ Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 σχωρήσεως του Ηνωμένου Βασιλείου στις Ευρωπαϊκές υπέβαλε, με διάταξη της 22ας Μαΐου 1997, το Arrondisse
 Κοινότητες ότι ούτε οι υπήκοοι άλλου κράτους μέλους nientsrechtbank te Amsterdam, στην υπόθεση Fitzwilliam
 μπορούν να απελαύνονται από τη νήσο Jersey; Executive Search Limited, ενεργούσα υπό την επωνυμία
 Fitzwilliam Technical Services (FTS), κατά της διοικήσεως
 2. Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι αρνητική , του Landelijk instituut sociale verzekeringen η οποία διαδέ
 εμποδίζει το εν λόγω άρθρο 4 τις αρμόδιες αρχές της χθηκε τη διοίκηση του Nieuwe Algemene Bedrijfsver
 νήσου Jersey να απελάσουν υπήκοο άλλου κράτους eniging
 μέλους, εκτός αν τέτοια απέλαση δικαιολογείται από
 λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας ή δημοσίας (Υπόθεση C-202/97)
 υγείας; (97/C 212/42)
 ( · ) ΕΕ αγγλική ειδική έκδοση της 27. 3 . 1972, σ. 164. Με διάταξη της 22ας Μαΐου 1997 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 27 Μαΐου 1997, το Arron
 dissementsrechtbank te Amsterdam στο πλαίσιο της διαφο
 ράς που εκκρεμεί ενώπιον του μεταξύ Fitzwilliam Executive
 Search Limited, ενεργούσα υπό την επωνυμία Fitzwilliam
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Technical Services (FTS ) και της διοικήσεως του Landelijk
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις instituut sociale verzekeringen η οποία διαδέχθηκε τη διοίκη
 26 Μαίου 1997 ση του Nieuwe Algemene Bedrijfsvereniging, ζητεί από το
 Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προ
 (Υπόθεση C-201/97) δικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 (97/C 212/41 )
 1 , α) μπορεί η αναφερόμενη στο άρθρο 14 παράγραφος 1
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1408/71
 νη από τον Hendrik Van Lier, νομικό σύμβουλο και τον έννοια «επιχείρηση στην οποία κανονικά υπάγεται»
 Δημήτρη Τριανταφύλλου , μέλος της νομικής υπηρεσίας της να συμπληρωθεί μέσω συγκεκριμένων προϋποθέσεων


text:
2.8.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 184/39
 Προσφυγή του Στέφανου Αλεξίου κ.λπ. κατά του Ευρωπαϊκού τους λόγους και επιχειρήματα που προέβαλαν οι προσφεύγοντες
 Κοινοβουλίου, που ασκήθηκε στις 12 Μαΐου 2003 στις υποθέσεις Τ-221/02 (1) και Τ-44/03 (2).
 (Υπόθεση Τ-166/03) (1) Ανακοίνωση στην ΕΕ C 247 της 12.10.2002, σ. 17.
 (2) Ανακοίνωση στην ΕΕ C 101 της 26.4.2003, σ. 40.
 (2003/C 184/87)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Ο Στέφανος Αλεξίου, κάτοικος Λουξεμβούργου, και 7 άλλοι
 υπάλληλοι, εκπροσωπούμενοι από τον δικηγόρο Gilles Bounéou, Προσφυγή της Αγγελικής Μπεάζογλου-Βαρβαγιάννη κ.λπ.
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησαν ενώπιον του κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που ασκήθηκε στις
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 12 Μαΐου 2003, 13 Μαΐου 2003
 προσφυγή κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 (Υπόθεση Τ-167/03)
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 (2003/C 184/88)
 — να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας υπηρεσίας σχετικά
 με τροποποίηση (κατά τη διάρκεια των ετών 1993, 1996, (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 1997 ή άλλου έτους και για την περίοδο κατά την οποία οι
 προσφεύγοντες ήσαν υπάλληλοι του Ευρωπαϊκού Κοινοβου-
 λίου) της διαδικασίας επί της οποίας βασίστηκε ο υπολο-
 γισμός των εξόδων ετήσιου ταξιδιού με προορισμό την Η Αγγελική Μπεάζογλου-Βαρβαγιάννη, κάτοικος Uebersyren
 Ελλάδα, καθόσον αφορά τη διαδρομή μέσω Brindisi, που (Λουξεμβούργο), και 3 άλλοι υπάλληλοι, εκπροσωπούμενοι από
 χρησιμοποιείται προς τα ελληνικά νησιά με υποχρεωτική τον δικηγόρο Gilles Bounéou, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ-
 διέλευση μέσω Αθήνας και Πειραιά· βούργο, άσκησαν ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, στις 13 Μαΐου 2003, προσφυγή κατά του Ευρω-
 ή επικουρικώς: παϊκού Κοινοβουλίου.
 — να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας υπηρεσίας να Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 επιστρέψει τα έξοδα (κατά τη διάρκεια των ετών 1993,
 1996 και 1997 ή άλλου έτους και για την περίοδο κατά
 την οποία οι προσφεύγοντες ήσαν υπάλληλοι του Ευρω- — να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας υπηρεσίας σχετικά
 παϊκού Κοινοβουλίου), σχετικά με το θαλάσσιο πέρασμα από με τροποποίηση (κατά τη διάρκεια των ετών 1993, 1996,
 το Brindisi προς τα διάφορα ελληνικά συνοριακά σημεία 1997 ή άλλου έτους και για την περίοδο κατά την οποία οι
 (Κέρκυρα, Ηγουμενίτσα, Πάτρα) βάσει τιμής εισιτηρίου αντι- προσφεύγοντες ήσαν υπάλληλοι του Ευρωπαϊκού Κοινοβου-
 στοιχούντος σε «πολυθρόνα τύπου αεροπλάνου» (aircraft λίου) της διαδικασίας επί της οποίας βασίστηκε ο υπολο-
 type seats)· γισμός των εξόδων ετήσιου ταξιδιού με προορισμό την
 Ελλάδα, καθόσον αφορά τη διαδρομή μέσω Brindisi, που
 — να ακυρώσει όλα τα εκκαθαριστικά σημειώματα των χρησιμοποιείται προς τη μείζονα περιφέρεια Αθηνών·
 αποδοχών των προσφευγόντων με τα οποία εφαρμόστηκαν οι
 αποφάσεις των οποίων ζητείται η ακύρωση· ή επικουρικώς:
 — να αποδοθούν στους προσφεύγοντες ολόκληρα τα ποσά που — να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας υπηρεσίας να
 δεν καταβλήθηκαν κατόπιν της θέσεως σε εφαρμογή των επιστρέψει τα έξοδα (κατά τη διάρκεια των ετών 1993,
 αποφάσεων των οποίων ζητείται η ακύρωση· αυτά δε τα 1996 και 1997 ή άλλου έτους και για την περίοδο κατά
 ποσά πρέπει να καταβληθούν προσαυξημένα νομιμοτόκως· την οποία οι προσφεύγοντες ήσαν υπάλληλοι του Ευρω-
 παϊκού Κοινοβουλίου), σχετικά με το θαλάσσιο πέρασμα από
 — να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά το Brindisi προς τα διάφορα ελληνικά συνοριακά σημεία
 έξοδα. (Κέρκυρα, Ηγουμενίτσα, Πάτρα) βάσει τιμής εισιτηρίου αντι-
 στοιχούντος σε «πολυθρόνα τύπου αεροπλάνου» (aircraft
 type seats)·
 — να ακυρώσει όλα τα εκκαθαριστικά σημειώματα των
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα αποδοχών των προσφευγόντων με τα οποία εφαρμόστηκαν οι
 αποφάσεις των οποίων ζητείται η ακύρωση·
 Στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως, οι προσφεύγοντες ζητούν — να αποδοθούν στους προσφεύγοντες ολόκληρα τα ποσά που
 την ακύρωση της αποφάσεως του Κοινοβουλίου σχετικά με τροπο- δεν καταβλήθηκαν κατόπιν της θέσεως σε εφαρμογή των
 ποίηση της μεθόδου που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό των αποφάσεων των οποίων ζητείται η ακύρωση· αυτά δε τα
 εξόδων ετήσιου ταξιδιού με προορισμό την Ελλάδα. ποσά πρέπει να καταβληθούν προσαυξημένα νομιμοτόκως·
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα επιχειρήματα που προέβαλαν οι — να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά
 προσφεύγοντες προς στήριξη της προσφυγής τους ταυτίζονται με έξοδα.
 ---pagebreak--- C 184/40 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2.8.2003
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα αποφάσεων των οποίων ζητείται η ακύρωση· αυτά δε τα
 ποσά πρέπει να καταβληθούν προσαυξημένα νομιμοτόκως·
 Στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως, οι προσφεύγοντες ζητούν — να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά
 την ακύρωση της αποφάσεως του Κοινοβουλίου σχετικά με τροπο- έξοδα.
 ποίηση της μεθόδου που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό των
 εξόδων ετήσιου ταξιδιού με προορισμό την Ελλάδα.
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα επιχειρήματα που προέβαλαν οι Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 προσφεύγοντες προς στήριξη της προσφυγής τους ταυτίζονται με
 τους λόγους και επιχειρήματα που προέβαλαν οι προσφεύγοντες Στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως, οι προσφεύγοντες ζητούν
 στις υποθέσεις Τ-221/02 (1) και Τ-44/03 (2). την ακύρωση της αποφάσεως του Κοινοβουλίου σχετικά με τροπο-
 ποίηση της μεθόδου που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό των
 εξόδων ετήσιου ταξιδιού με προορισμό την Ελλάδα.
 (1) Ανακοίνωση στην ΕΕ C 247 της 12.10.2002, σ. 17.
 (2) Ανακοίνωση στην ΕΕ C 101 της 26.4.2003, σ. 40.
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα επιχειρήματα που προέβαλαν οι
 προσφεύγοντες προς στήριξη της προσφυγής τους ταυτίζονται με
 τους λόγους και επιχειρήματα που προέβαλαν οι προσφεύγοντες
 στις υποθέσεις Τ-221/02 (1) και Τ-44/03 (2).
 (1) Ανακοίνωση στην ΕΕ C 247 της 12.10.2002, σ. 17.
 Προσφυγή του Γρηγορίου Γιαννούτσου κ.λπ. κατά του Ευρω- (2) Ανακοίνωση στην ΕΕ C 101 της 26.4.2003, σ. 40.
 παϊκού Κοινοβουλίου, που ασκήθηκε στις 13 Μαΐου 2003
 (Υπόθεση Τ-168/03)
 (2003/C 184/89)
 Προσφυγή της Νicole Heurtaux κατά της Επιτροπής των
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 12 Μαΐου 2003
 (Υπόθεση Τ-172/03)
 Ο Γρηγόριος Γιαννούτσος, κάτοικος Λουξεμβούργου, και 4 άλλοι
 υπάλληλοι, εκπροσωπούμενοι από τον δικηγόρο Gilles Bounéou, (2003/C 184/90)
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησαν ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 13 Μαΐου 2003, (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 προσφυγή κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο: Η Νicole Heurtaux, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη από
 τους δικηγόρους Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël
 — να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας υπηρεσίας σχετικά Louis και Étienne Marchal, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ-
 με τροποποίηση (κατά τη διάρκεια των ετών 1993, 1996, βούργο, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 1997 ή άλλου έτους και για την περίοδο κατά την οποία οι Κοινοτήτων, στις 12 Μαΐου 2003, προσφυγή κατά της Επιτροπής
 προσφεύγοντες ήσαν υπάλληλοι του Ευρωπαϊκού Κοινοβου- των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 λίου) της διαδικασίας επί της οποίας βασίστηκε ο υπολο-
 γισμός των εξόδων ετήσιου ταξιδιού με προορισμό την Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Ελλάδα, καθόσον αφορά τη διαδρομή μέσω Brindisi, που
 χρησιμοποιείται προς την Πελοπόννησο· — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής περί μη εγγραφής
 του ονόματος της προσφεύγουσας στον πίνακα των
 ή επικουρικώς: προαχθέντων στον βαθμό Β2 μονίμων υπαλλήλων για την
 περίοδο προαγωγών 2002· απόφαση που προκύπτει από τη
 — να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας υπηρεσίας να δημοσίευση των διοικητικών πληροφοριών υπ' αριθ. 69-2002
 επιστρέψει τα έξοδα (κατά τη διάρκεια των ετών 1993, της 14ης Αυγούστου 2002·
 1996 και 1997 ή άλλου έτους και για την περίοδο κατά
 την οποία οι προσφεύγοντες ήσαν υπάλληλοι του Ευρω- — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 παϊκού Κοινοβουλίου), σχετικά με το θαλάσσιο πέρασμα από
 το Brindisi προς τα διάφορα ελληνικά συνοριακά σημεία
 (Κέρκυρα, Ηγουμενίτσα, Πάτρα) βάσει τιμής εισιτηρίου αντι-
 στοιχούντος σε «πολυθρόνα τύπου αεροπλάνου» (aircraft Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 type seats)·
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τη
 — να ακυρώσει όλα τα εκκαθαριστικά σημειώματα των μη τήρηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως καθώς και την παρά-
 αποδοχών των προσφευγόντων με τα οποία εφαρμόστηκαν οι βαση του άρθρου 45 του ΚΥΚ, την προσβολή της αρχής της ίσης
 αποφάσεις των οποίων ζητείται η ακύρωση· μεταχειρίσεως, της αναμενόμενης εξελίξεως της σταδιοδρομίας, της
 χρηστής διοικήσεως και διαχειρίσεως.
 — να αποδοθούν στους προσφεύγοντες ολόκληρα τα ποσά που
 δεν καταβλήθηκαν κατόπιν της θέσεως σε εφαρμογή των


text:
 10.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 395/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 4ης Σεπτεμβρίου 2014 [αίτηση του Najvyšší súd Slovenskej republiky (Σλοβακία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Michal Zeman κατά Krajské riaditeľstvo Policajného zboru v Žiline
 (Υπόθεση C-543/12) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 91/477/ΕΟΚ - Χορήγηση ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου - Εθνική ρύθμιση κατά την οποία ένα τέτοιο δελτίο χορηγείται μόνο στους κατόχους πυροβόλων όπλων για χρήση που αφορά το κυνήγι ή τη σκοποβολή))
 (2014/C 395/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική
 Αιτούν δικαστήριο
 Najvyšší súd Slovenskej republiky
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Michal Zeman
 κατά
 Krajské riaditeľstvo Policajného zboru v Žiline
 Διατακτικό
 Η οδηγία 91/477/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1991, σχετικά με τον έλεγχο της απόκτησης και της κατοχής όπλων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2008/51/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία επιτρέπει τη χορήγηση ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου μόνο στους κατόχους όπλου για χρήση που αφορά το κυνήγι ή τη σκοποβολή.
 (1) ΕΕ C 63 της 2.3.2013.


text:
 3.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/30
 Προσφυγή-αγωγή της 22ας Ιουλίου 2011 — ZZ κατά Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση F-71/11)
 2011/C 355/52
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: ZZ (εκπρόσωπος: J.–M. Bauler, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της εκθέσεως βαθμολογίας της προσφεύγουσας-ενάγουσας για το διάστημα από 1ης Ιανουαρίου 2007 έως 31 Δεκεμβρίου 2007 και η επιβολή υποχρεώσεως στο καθού να καταβάλει ορισμένο ποσό ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την έκθεση βαθμολογίας για το διάστημα από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2007· επικουρικώς, να ακυρώσει το σημείωμα της 9ης Σεπτεμβρίου 2009 το οποίο συντάχθηκε μετά την ακύρωση της προηγούμενης εκθέσεως βαθμολογίας που αφορούσε το ίδιο χρονικό διάστημα·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 14ης Απριλίου 2011 που απορρίπτει τη διοικητική ένσταση·
 —
 να υποχρεώσει το καθού να καταβάλει το ποσό των 50 000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης·
 —
 να καταδικάσει το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.