text:
C 318/28 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18. 10. 97
 2. να αναγνωρίσει ίο δικαίωμα της προσφεύγουσας στην Οι προσφεύγοντες ζητούν απο το Πρωτοδικείο:
 αναθεώρηση της αρχικής κατατάξεώς της σύμφωνα με
 τη γραπτή αίτησή της της 21ης Ιουνίου 1996·
 — να αναγνωρίσει την παράλειψη της Επιτροπής,
 3, να υποχρεώσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοι — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 νοτήτων να καταβάλει:
 — τις διαφορές του μισθού της προσφεύγουσας από την Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 ημερομηνία κατά την οποία άρχισε να παράγει απο
 τελέσματα η απόφαση που τροποποίησε τα κριτήρια Οι προσφεύγοντες προσάπτουν στην καθής ότι δεν εκτέλεσε
 κατατάξεως, ήτοι από τις 5 Οκτωβρίου 1995 , καθώς τις αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 29ης Ιουνίου 1993 (')
 και τους αναλογούντες τόκους· και της 18ης Σεπτεμβρίου 1996 (2). Οι δύο αυτές αποφάσεις
 εκδόθηκαν κατόπιν καταγγελίας κατά ορισμένων επιχει
 — ποσό 1 000 ECU προς ικανοποίηση της ηθικής ρήσεων στις οποίες προσαπτόταν ότι είχαν συμπράξει προ
 βλάβης που υπέστη η προσφεύγουσα και κειμένου να εξασφαλίσουν την αποκλειστικότητα στην αγορά
 των ιαπωνικών αυτοκινήτων στη Γαλλία, αποκλείοντας τις
 μάρκες που εισήγαν οι προσφεύγοντες, και είχαν οργανώσει
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. τη μεταξύ τους κατανομή των ποσοστώσεων στο πλαίσιο
 ενός συστήματος αυτοπεριορισμού, εξαλείφοντας κάθε
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα ανταγωνισμό.
 Κατά τους προσφεύγοντες, μετά την ακύρωση, με την
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα συμπίπτουν προμνησθείσα απόφαση του Πρωτοδικείου της 29ης Ιουνίου
 με τους λόγους και τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν στην 1993, της αποφάσεως περί απορρίψεως των καταγγελιών, η
 υπόθεση Τ-16/97 ('). Επιτροπή ενέμεινε στη θέση της με το έγγραφο της 9ης Μαρ
 τίου 1994, κατά του οποίου ασκήθηκε νέα προσφυγή ακυρώ
 H προσφεύγουσα υποστηρίζει, ειδικότερα, ότι η τροποποίηση σεως που οδήγησε στην έκδοση της επίσης προμνησθείσας
 εσωτερικής αποφάσεως της Επιτροπής, συνεπεία της ακυρώ αποφάσεως της 18ης Σεπτεμβρίου 1996, με την οποία
 σεως της προηγουμένης ρυθμίσεως από το δικαστήριο, όταν ακυρώθηκε η απόφαση περί απορρίψεως των καταγγελιών.
 η ρύθμιση αυτή έχει αποτελέσει τη βάση μιας εσφαλμένης
 κατατάξεως, συνιστά νέο περιστατικό από το χρόνο του Υπό τις συνθήκες αυτές, με επιστολή της 11ης Απριλίου 1997,
 οποίου αρχίζει νέα προθεσμία προς υποβολή διοικητικής η εταιρεία Asia Motor France, o J.-M. Cesbron,oi εταιρείες
 ενστάσεως. EAS και Monin Automobiles και οι σύνδικοι τους κάλεσαν
 την καθής να απευθύνει στους εισαγωγείς, στη Γαλλία,
 (' ΕΕ C 74 της 8. 3. 1997, σ. 27 . οχημάτων των σημάτων Honda, Mazda, Mitsubishi, Toyota
 και Nissan ανακοίνωση αιτιάσεων, ούτως ώστε, τουλάχιστον,
 η καταγγελθείσα σύμπραξη να διαπιστωθεί και να επιβλη
 θούν τελικά οι σχετικές κυρώσεις.
 Μετά την πάροδο διμήνου, οι προσφεύγοντες άσκησαν την
 παρούσα προσφυγή.
 Προσφυγή των Asia Motor France και λοιπών κατα
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 στις 30 Ιουλίου 1997 (') Υπόθεση Τ-7/92 (Συλλογή 1993, σ. ΙΙ-669).
 (2) Υπόθεση Τ-387/94 (Συλλογή 1996, σ. ΙΙ-961 ).
 (Υπόθεση Τ-225/97)
 (97/C 318/55
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Προσφυγή της εταιρείας Guérin Automobiles κατά Επι
 Οι Asia Motor France, με εδρα το Livange (Λουξεμβούργο), τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 Jean-Michel Cesbron, έμπορος, εμπορευόμενος υπό την 30 Ιουλίου 1997
 επωνυμία JMC Automobiles, κάτοικος Livange (Λουξεμ (Υπόθεση Τ-226/97)
 βούργο), Monin Automobiles, με έδρα το Bourg-de-Péage
 (Γαλλία), και Europe Auto Service (EAS), με έδρα το (97/C 318/56
 Livange (Λουξεμβούργο), εκπροσωπούμενοι από τον Jean
 Claude Fourgoux, δικηγόρο Παρισιού , με αντίκλητο στο Λου (Γλωσσά διαδικασίας: η γαλλική)
 ξεμβούργο τον δικηγόρο Pierrot Schiltz, 4, rue Béatrix de
 Bourbon, άσκησαν, στις 30 Ιουλίου 1997, ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά H εταιρεία Guérin Automobiles, με εδρα την Alençon (Γαλ
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. λία), εκπροσωπούμενη από τον Jean Claude Fourgoux, δικη
 ---pagebreak--- 18. 10. 97 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων C 318/29
 γορο Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικη Προσφυγή της Rish Sugar pic. κατά Επιτροπής των Ευρω
 γόρο Pierrot Schiltz, 4, rue Béatrix de Bourbon, άσκησε ενώ παϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 4 Αυγούστου 1997
 πιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις (Υπόθεση Τ-228/97)
 30 Ιουλίου 1997, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων. (97/C 318/57)
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: (Γλωσσά διαδικασίας: η αγγλική)
 — να διαπιστώσει την παράλειψη της Επιτροπής, H Irish Sugar pic., εκπροσωπούμενη από τον Alexander
 Bôhlke, Rechtsanwalt, και τον Scott Crosby, Solicitor, με
 τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. Elvinger & Dessoy, 31 , rue d' Eich, άσκησε, στις 4 Αυγούστου
 1997, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοι
 νοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Κοινοτήτων.
 H προσφεύγουσα αναφέρει ότι στις 3 Αυγούστου 1992 υπέ H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 βαλε στην Επιτροπή καταγγελία αμφισβητούσα το συμβατό
 της συμβάσεως αποκλειστικής διανομής της Volvo με τους — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C (97) 1315
 κανόνες της συνθήκης ΕΚ σχετικά με τον ανταγωνισμό και, τελικό,
 ειδικότερα, με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 123/85 της Επι
 τροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 1984, σχετικά με την εφαρμογή
 του άρθρου 85 παράγραφος 3 της συνθήκης σε ορισμένες — επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε με
 κατηγορίες συμφωνιών διανομής και εξυπηρέτησης των το άρθρο 2 και να ακυρώσει το άρθρο 3 παράγραφοι 3
 πελατών πριν και μετά την πώληση αυτοκινήτων οχη και 4, στο μέτρο που βαίνουν πέραν του αναγκαίου για
 μάτων ('). Στις 5 Μαΐου 1994 η προσφεύγουσα, μη έχοντας την εξάλειψη των παραβάσεων που διαπιστώνονται στο
 λάβει απάντηση της Επιτροπής σχετικά με τη συνέχεια που άρθρο 1 σημεία 5 και 6,
 αυτή προετίθετο να δώσει στην καταγγελία της, άσκησε προ
 σφυγή κατά παραλείψεως ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (2). Κατά τη διάρκεια της διαδικα — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 σίας, η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση βάσει του άρθρου 6
 του κανονισμού αριθ. 99/63, με την οποία διευκρίνισε στην Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 προσφεύγουσα τους λόγους για τους οποίους δεν προετίθετο
 να προβεί σε ξεχωριστή εξέταση της καταγγελίας της, κυρίως
 διότι, μεταξύ άλλων, είχαν κινηθεί άλλες παρόμοιες διαδικα Στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρεται ότι η προσφεύγου
 σίες που έπρεπε να περατωθούν. Εκτιμώντας ότι η ανα σα παρέβη το άρθρο 86 της συνθήκης ΕΚ, μεταχειριζόμενη
 κοίνωση αυτή αποτελούσε λήψη θέσεως υπό την έννοια του μεθόδους διαφορετικές από τις απαιτούμενες στα πλαίσια
 άρθρου 175 της συνθήκης ΕΚ, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι του θεμιτού ανταγωνισμού για προϊόντα και υπηρεσίες που
 παρήλκε πλέον η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής στηρίζονται στις δυνατότητες του επιχειρηματία, με αποτέ
 κατά παραλείψεως. Στο πλαίσιο της αναιρέσεως που λεσμα να παρεμποδίζεται η διατήρηση του ήδη υφισταμένου
 ασκήθηκε κατά της αποφάσεως αυτής (3), το Δικαστήριο ανταγωνισμού και η περαιτέρω ανάπτυξή του . Για τις
 αναγνώρισε ότι η βάσει του άρθρου 6 ανακοίνωση δεν απο παραβάσεις αυτές, οι οποίες επίσης αναφέρονται στην
 τελεί προσβλητέα πράξη, ενώ ταυτόχρονα διασαφήνισε ότι η απόφαση, επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα πρόστιμο ύψους
 καταγγέλουσα μπορεί πάντοτε να οχλήσει, στη συνέχεια, την 8 800 000 Ecu .
 Επιτροπή ζητώντας τη λήψη οριστικής αποφάσεως.
 H προσφεύγουσα επικαλείται εσφαλμένη εφαρμογή του
 Υπ' αυτές ακριβώς τις συνθήκες, στις 2 και 11 Απριλίου άρθρου 86 της συνθήκης ΕΚ. Απορρίπτει την άποψη της
 1997, η προσφεύγουσα όχλησε την Επιτροπή ζητώντας να Επιτροπής ότι κατέχει από κοινού ή μόνη της δεσπόζουσα
 της γνωστοποιήσει τις αιτιάσεις στη Volvo. θέση στην αγορά της βιομηχανικής ζάχαρης, καθώς και τις
 αιτιάσεις της Επιτροπής περί καταχρηστικής συμπεριφοράς
 στις αγορές της βιομηχανικής παραγωγής και της εμπορίας
 H προσφεύγουσα εκτιμά ότι δύο και πλέον μήνες αργότερα ζάχαρης.
 και πέντε έτη ύστερα από την υποβολή της πρώτης καταγγε
 λίας, η παρούσα προσφυγή κατά παραλείψεως είναι και Επιπλέον, η προσφεύγουσα επικαλείται εσφαλμένη εφαρ
 παραδεκτή και βάσιμη.
 μογή του άρθρου 15 παράγραφος 2 του κανονισμού αριθ. 17.
 Το πρόστιμο είναι υπερβολικά υψηλό και δεν ευθυγραμμίζε
 0) ΕΕ L 15 της 18. 1 . 1985, σ. 16. ται με την προηγούμενη πρακτική. Δεν λαμβάνει υπόψη τους
 (2) Απόφαση της 27ης Ιουνίου 1995 , Τ-186/94, Guerin Automobiles περιορισμούς που επιβάλλονται από το ισχύον καθεστώς ΕΚ
 κατά Επιτροπής (Συλλογή 1995, σ. ΙΙ-1756). για τη ζάχαρη , επιφυλάσσοντας στην προσφεύγουσα δυσμε
 (3) Απόφαση της 18ης Μαρτίου 1997, C-282/95 P, Guérin Auto
 mobiles κατά Επιτροπής (Συλλογή 1997, σ. 1-1531 ). νέστερη μεταχείριση από των λοιπών παραγωγών βιομηχα
 νικών προϊόντων. H Επιτροπή όχι μόνον δεν έλαβε υπόψη,
 όπως είχε καθήκον, το κανονιστικό και οικονομικό πλαίσιο
 των επιμάχων πρακτικών αλλά επιβάλλει κυρώσεις, εν μέρει,


text:
 3.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 363/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 9ης Σεπτεμβρίου 2015 [αίτηση του Landesgericht Korneuburg (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Eleonore Prüller-Frey κατά Norbert Brodnig, Axa Versicherung AG
 (Υπόθεση C-240/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Ευθύνη αερομεταφορέα σε περίπτωση ατυχήματος - Αγωγή αποζημιώσεως - Σύμβαση του Μόντρεαλ - Κανονισμός (ΕΚ) 2027/97 - Πτήση πραγματοποιηθείσα δωρεάν από τον ιδιοκτήτη ακινήτου με σκοπό την κατόπτευση του ακινήτου αυτού από πιθανό αγοραστή - Κανονισμός (ΕΚ) 864/2007 - Ευθεία αγωγή που προβλέπεται από το εθνικό δίκαιο κατά του ασφαλιστή αστικής ευθύνης))
 (2015/C 363/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landesgericht Korneuburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Eleonore Prüller-Frey
 κατά
 Norbert Brodnig, Axa Versicherung AG
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχεία α' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 2027/97 του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 1997, για την ευθύνη των αερομεταφορέων όσον αφορά την αεροπορική μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 889/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Μαΐου 2002, και το άρθρο 1, παράγραφος 1, της Συμβάσεως για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων στις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές, συναφθείσα στο Μόντρεαλ στις 28 Μαΐου 1999 και εγκριθείσα εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την απόφαση 2001/539/ΕΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2001, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται στο να εξεταστεί βάσει του άρθρου 17 της Συμβάσεως αυτής η αγωγή αποζημιώσεως που ασκήθηκε από πρόσωπο το οποίο, ενώ ήταν επιβάτης αεροσκάφους που είχε τον ίδιο τόπο απογειώσεως και προσγειώσεως εντός κράτους μέλους και μεταφέρθηκε δωρεάν με σκοπό την κατόπτευση ακινήτου στο πλαίσιο σχεδιαζόμενης δικαιοπραξίας επί του ακινήτου αυτού με τον κυβερνήτη του εν λόγω αεροσκάφους, υπέστη σωματική βλάβη εξαιτίας της πτώσεως του αεροσκάφους αυτού.
 2)
 Το άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΚ) 864/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2007, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις εξωσυμβατικές ενοχές («Ρώμη II»), έχει την έννοια ότι, υπό τις συνθήκες της υποθέσεως της κύριας δίκης, η άσκηση ευθείας αγωγής από τον ζημιωθέντα κατά του ασφαλιστή του υπόχρεου σε καταβολή αποζημιώσεως είναι δυνατή όταν η αγωγή αυτή προβλέπεται από το δίκαιο που εφαρμόζεται στην εξωσυμβατική ενοχή, ανεξαρτήτως του τι προβλέπει το δίκαιο που διέπει τη σύμβαση ασφαλίσεως που επέλεξαν οι συμβαλλόμενοι στην εν λόγω σύμβαση.
 (1) ΕΕ C 261 της 11.8.2014.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
20.3.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 71/35
 Προσφυγή της Αlto de Casablanca, S.A. κατά του Γραφείου Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), προσφυγών:
 που ασκήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2004
 Προβαλλόμενοι λόγοι Η προσφεύγουσα εκπροσωπείται
 ακυρώσεως: από δικηγόρο διπλωμάτων ευρεσι-
 (Υπόθεση Τ-14/04) τεχνίας και σημάτων, ο οποίος έχει
 άδεια να εξασκεί το επάγγελμα στο
 (2004/C 71/62) Ηνωμένο Βασίλειο και σε ευρωπαϊκό
 επίπεδο. Η προσφεύγουσα ισχυρίζε-
 ται, ότι για τους λόγους αυτούς, ο
 (Η γλώσσα διαδικασίας θα καθοριστεί βάσει του άρθρου 131, εκπρόσωπός της έχει επίσης άδεια
 παράγραφος 2, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας — Γλώσσα στην να την εκπροσωπεί και ενώπιον του
 οποία έχει συνταχθεί η προσφυγή: η αγγλική) Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων. Προς στήριξη του
 ουσιαστικού μέρους της προσφυγής
 της, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι
 Η Αlto de Casablanca, S.A., με έδρα το Casablance (Χιλή), το επίδικο σήμα δεν παραβαίνει το
 εκπροσωπούμενη από τον Α. W. Pluckrose, Chartered Patent άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β',
 Attorney, άσκησε στις 14 Ιανουαρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδι- του κανονισμού 40/94 (1) και το
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Γραφείο έσφαλε αρνούμενο την
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ). Η καταχώρισή του.
 Bodegas Julián Chivite, S.L ήταν επίσης διάδικος στη διαδικασία
 ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 (1) Κανονισμός του Συμβουλίου ΕΚ 40/94, της 20ής ∆εκεμβρίου 1993,
 περί κοινοτικού σήματος (ΕΕ 11, σ. 1).
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — Να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυ-
 γών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής
 Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 4ης Νοεμβρίου 2003.
 — Να διατάξει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Προσφυγή της Sandoz GmbH κατά της Επιτροπής των
 Εσωτερικής Αγοράς να προβεί στην καταχώριση της αιτήσεως Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 14 Ιανουαρίου
 κοινοτικού σήματος με αριθ. 568337. 2004
 — Να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. (Υπόθεση Τ-15/04)
 (2004/C 71/63)
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Αιτούμενος την καταχώ- ALTO DE CASABLANCA S.A.
 ριση του κοινοτικού
 Η Sandoz GmbH, Kundl, (Αυστρία), εκπροσωπούμενη από τους
 σήματος:
 C. Thomas και Ν. Dagg, Solicitors, και τον B. Oosting,
 δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησαν στις
 Κοινοτικό σήμα του λεκτικό σήμα «VERAMONTE» για 14 Ιανουαρίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 οποίου ζητείται η καταχώ- προϊόντα της κλάσεως 33 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 ριση: (Οινοπνευματώδη ποτά) Κοινοτήτων
 ∆ικαιούχος του κατά τη BODEGAS JULIAN CHIVITE S.L
 διαδικασία ανακοπής αντι- Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 ταχθέντος σήματος ή
 σημείου: — Να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, που κοινοποιήθηκε
 στην προσφεύγουσα με έγγραφο της 14ης Νοεμβρίου 2003,
 Αντιταχθέν σήμα ή Εθνικά σήματα «BEAMONTE» και περί μη εκδόσεως αποφάσεως για άδεια κυκλοφορίας του
 σημείο: «BODEGAS BEAMONTE» για Omnitrop, σύμφωνα με το άρθρο 10, παράγραφος 1,
 προϊόντα της κλάσεως 33 στοιχείο α, περίπτωση ii, της οδηγίας 2001/83, και περί
 (Οινοπνευματώδη ποτά) και υπηρε- επιστροφής στον ΕΟΑΦΠ (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Αξιολό-
 σιών της κλάσεως 39 (Μεταφορές γησης των Φαρμακευτικών Προϊόντων) της γνωμοδοτήσεως
 εμπορευμάτων) της ΕΦΙ (επιτροπή φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων) της
 26ης Ιουνίου 2003.
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της αιτήσεως καταχω-
 ανακοπών: ρίσεως — Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 ---pagebreak--- C 71/36 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 20.3.2004
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα — Η επιστημονική αυστηρή τήρηση των συγκριτικών δοκιμα-
 σιών είναι σαφής στο καθοδηγητικό σημείωμα 2001 του
 ΕΟΑΦΠ και της επιθεώρησης του ΕΟΑΦΠ για το
 OMNITROP.
 Το πλαίσιο της προσβαλλόμενης αποφάσεως αφορά αίτηση προς
 τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Αξιολόγηση των Φαρμακευτι- — Η χρήση επομένως των συγκριτικών μελετών είναι απολύτως
 κών Προϊόντων για άδεια κυκλοφορίας, το 2001, σε συνδυασμό σύμφωνη με τον στόχο περί προστασίας της δημόσιας
 με επιστημονική συμβουλή από την επιτροπή φαρμακευτικών υγείας και οπωσδήποτε δεν συνιστά χαλάρωση των κανόνων
 ιδιοσκευασμάτων (ΕΦΙ), η οποία εξέδωσε ευνοϊκή γνωμοδότηση προστασίας της υγείας.
 τον Ιούνιο 2003. Εντούτοις, η Επιτροπή αποφάσισε να μην
 προβεί σε έκδοση αποφάσεως χορηγήσεως αδείας για το επίδικο — Η ΕΦΙ αντιτίθεται στη χρήση της οδού των ουσιαστικά
 φαρμακευτικό προϊόν, OMNITROP, σύμφωνα με το άρθρο 10, παρεμφερών προϊόντων.
 παράγραφος 1, στοιχείο α, περίπτωση ii, της οδηγίας 2001/83
 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 6ης Νοεμβρίου 2001, περί Κοινοτικού Κώδικα για τα φάρμακα (1) ΕΕ L 311 της 28ης Νοεμβρίου 2001, σ. 67.
 που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (1), για το λόγο ότι η (2) Υπόθεση C-440/93, Συλλογή 1995, I-2851.
 πραγματοποίηση των «συγκριτικών μελετών» υποδήλωνε ότι δεν
 συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέσεις για την εφαρμογή της
 διαδικασίας. Επομένως, η διαφορά μεταξύ της προσφεύγουσας
 και της Επιτροπής συνίσταται στην ερμηνεία του άρθρου 10,
 παράγραφος 1, στοιχείο α, περίπτωση ii, και παράρτημα 1 της
 οδηγίας αυτής, το οποίο διέπει τις «βιβλιογραφικές εφαρμογές»
 που βασίζονται στην καθιερωμένη φαρμακευτική χρήση του
 επίδικου προϊόντος.
 Προσφυγή-αγωγή της Αrcelor S.A. κατά του Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως,
 που ασκήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2004
 Η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η θέση της καθής έρχεται σε αντίθεση
 με την κείμενη νομοθεσία. Έρχεται επίσης σε αντίθεση με την
 επιστημονική θέση του οργάνου που θεσπίστηκε για να παρέχει (Υπόθεση Τ-16/04)
 στην Κοινότητα επιστημονική γνώση για τα θέματα αυτά, την ΕΦΙ.
 (2004/C 71/64)
 Επομένως, η προσφεύγουσα επικαλείται, ως μοναδικό λόγο ακυρώ- (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 σεως, την παράβαση του άρθρου 10, παράγραφος 1, στοιχείο α,
 περίπτωση ii, και παράρτημα I, ιδίως το εδάφιο δ' του άρθρου 1
 των μερών 3 και 4, για τους παρακάτω λόγους:
 Η Αrcelor S.A., εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Dr
 — Το παράρτημα 1 της οδηγίας 2001/83 απαιτεί ρητά W. Deselaers, Dr Bernd Meyring και Dr B. Schmitt-Rady,
 απόφαση της ΕΦΙ για το εάν δύο προϊόντα είναι παρεμφερή άσκησε στις 15 Ιανουαρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 και ως εκ τούτου απαιτείται κατ' ανάγκη ο αιτών να παράσχει Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά του Ευρωπαϊκού
 εξηγήσεις με συγκριτικές μελέτες. Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 — Οι κανόνες που θεσπίστηκαν με την απόφαση Scotia (2), όπως Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 υπενθυμίζεται στην απόφαση της Επιτροπής, έχουν ανατραπεί
 από τη νομοθεσία της Επιτροπής.
 — να κηρύξει ανίσχυρα τα άρθρα 4, 12, παράγραφος 3, και 6,
 παράγραφος 2, στοιχείο ε', 9, 16, παράγραφοι 2, 3 και 4, σε
 συνδυασμό με το άρθρο 2, το παράρτημα Ι και το παράρ-
 — Η Επιτροπή απέρριψε δημοσίως την «εξαιρετικά αυστηρή» τημα ΙΙΙ, Νο 1, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού
 προσέγγιση της αποφάσεως Scotia και πρότεινε μια «ευέ- Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου
 λικτη» προσέγγιση του άρθρου 10, παράγραφος 1, στοι- 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμά-
 χείο α, περίπτωση ii, και παράρτημα I της οδηγίας 2001/83. των εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και
 την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου,
 καθόσον οι διατάξεις αυτές έχουν εφαρμογή στις εγκαταστά-
 — Οι αρχές που διέπουν τις δοκιμασίες συγκρίσεως θεσπίστηκαν σεις παραγωγής χυτοσίδηρου ή χάλυβα (πρωτογενούς ή
 από το κέντρο έρευνας βιοτεχνολογικών προϊόντων της δευτερογενούς), συμπεριλαμβανομένων των χυτηρίων συνε-
 Κοινότητας (τον ΕΟΑΦΠ) και οι δοκιμασίες θα διεξάγονται χούς χύτευσης, με δυναμικότητα άνω των 2,5 τόνων ανά
 πάντοτε υπό τον έλεγχο του ΕΟΑΦΠ. ώρα·


text:
 8.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/33
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 16ης Σεπτεμβρίου 2013 — CN κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-84/12) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Άρθρο 78 του ΚΥΚ - Επιτροπή αναπηρίας - Ιατρική έκθεση - Ιατρικά δεδομένα ψυχιατρικού ή ψυχολογικού χαρακτήρα - Ιατρικό απόρρητο - Πρόσβαση - Προσφυγή ακυρώσεως - Αγωγή αποζημιώσεως)
 (2014/C 71/64)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: CN (Brumath, Γαλλία) (εκπρόσωπος: M. Velardo, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J. Herrmann και M. Bauer)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί μη παροχής στον προσφεύγοντα-ενάγοντα άμεσης προσβάσεως στην τελική έκθεση συμπερασμάτων της επιτροπής αναπηρίας και περί μη παροχής προσβάσεως στη διάγνωση στην οποία προέβη ο τρίτος ιατρός της επιτροπής αυτής.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Ο CN φέρει τα έξοδά του και καταδικάζεται στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) EE C 295 της 29.9.2012, σ. 35.


text:
 21.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 377/16
 Προσφυγή της 7ης Οκτωβρίου 2013 — Microsoft κατά ΓΕΕΑ — Softkinetic Software (KINECT)
 (Υπόθεση T-536/13)
 2013/C 377/39
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Microsoft Corp. (Redmond, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: A. Meijboom, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Softkinetic Software SA (Βρυξέλλες, Βέλγιο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 25ης Ιουλίου 2013 στην υπόθεση R 2373/2011-1·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, και
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών, αν παρέμβει στη δίκη, στα έξοδα της ενώπιον του ΓΕΕΑ διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «KINECT» για προϊόντα της κλάσεως 9 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 9 058 141
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το λεκτικό σήμα «SOFTKINETIC» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 28, 38, 41 και 42 — Διεθνής καταχώριση αριθ. 1 025 034 ισχύουσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση· το λεκτικό σήμα «SOFTKINETIC» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 28, 38, 41 και 42 — Καταχωρισμένο στο Benelux σήμα αριθ. 850 946
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απορρίπτει την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Δέχεται την προσφυγή και ακυρώνει την προσβαλλόμενη απόφαση
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 5, και 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμός για το κοινοτικό σήμα.


text:
Αριθ. C 31/2 | EL [ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 3 . 2 . 96
 θρων 67 και 71 της συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο, συγκείμενο παροχές, σύμφωνα με την αρχή της κεφaλaιoπoιήσεως,
 από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, D. A. O. Edward αποτελεί επιχείρηση υπό την έννοια των άρθρων 85 και επ.
 και G. Hirsch , προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, F. A. της συνθήκης ΕΚ.
 Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida ( εισηγητή), C.
 Gulmann, J. L. Murray, P. Jann, H. Ragnemalm και L. Sevón, (J ) ΕΕ αριθ. C 304 της 29. 10. 1994.
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. B. Elmer, γραμματέας:
 Louterman-Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε
 στις 14 Νοεμβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτι
 κό :
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Τα άρθρα 59 και 67 της συνθήκης ΕΚ δεν επιτρέπουν σε της 22ας Νοέμβριου 1995
 κράτος μέλος να εξαρτά τη χορήγηση κοινωνικής ενισχύσεως
 υπέρ της κατοικίας ιδίως την επιδότηση επιτοκίου, από τον στην υπόθεση C-443/93 (αίτηση για την έκδοση προδικα
 όρο ότι τα δάνεια για την επιδοτούμενη χρηματοδότηση της στικής αποφάσεως του Ελεγκτικού Συνεδρίου): Ιωάννης
 κατασκευής, κτήσεως ή βελτιώσεως κατοικίας πρέπει να Βουγιούκας κατά Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων
 έχουν συναφθεί με πιστωτικό ίδρυμα εγκεκριμένο στο εν (ΙΚΑ) (')
 λόγω κράτος μέλος, όρο που προϋποθέτει την εγκατάσταση [Ερμηνεία και κύρος τον άρθρον 4 παράγραφος 4 τον
 του πιστωτικού ιδρύματος στο εν λόγω κράτος. κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και ερμηνεία των άρ
 θρων 48 και 51 της συνθήκης ΕΚ — Ειδικά συστήματα
 (') ΕΕ αριθ . C 43 της 12. 2. 1994. ασφαλίσεως των δημοσίων υπαλλήλων — Δραστηριότητα
 ασκηθείσα από έλληνα ιατρό σε γερμανικό νοσοκομείο]
 (96/C 31/04)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 της 16ης Νοέμβριου 1995
 στην υπόθεση C-244/94 (αίτηση του γαλλικού Conseil d'Etat Στην υπόθεση C-443/93, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Fédération Ελεγκτικού Συνεδρίου (Ελλάδα) προς το Δικαστήριο , κατ1
 française des sociétés d'assurance κ.λπ. κατά Ministère de εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 l'Agriculture et de la Pêche ( : ) ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Ιωάννη Βουγιούκα και
 (Άρθρα 85 και επ. της συνθήκης ΕΚ — Έννοια της επιχει Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ), η έκδοση προ
 ρήσεως — Οργανισμός επιφορτισμένος με τη διαχείριση δικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία και το κύρος
 προαιρετικού επικουρικού συστήματος κοινωνικής ασφαλί του άρθρου 4 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 σεως) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971 περί
 (96/C 31 /03) εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους
 μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενει
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) ών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως
 (Προσωρινή μετάφραση - η οριστική μετάφραση θα δημο τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») αριθ. 2001/83 του Συμβουλίου της 2ας Ιουνίου 1983 (ΕΕ αριθ.
 L 230, σ. 6), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C.
 Στην υπόθεση C-244/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, K. N. Κακούρη , D. A. O.
 γαλλικού Conseil d'État προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν Edward και G. Hirsch, προέδρους τμήματος, F. A. Schock
 του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, weiler, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn , C.
 στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτού Gulmann (εισηγητή), P. Jann, H. Ragnemalm και L. Sevón,
 ντος δικαστηρίου μεταξύ Fédération française des sociétés δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer,
 d'assurance , Société Paternelle-Vie, Union des assurances de γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 Paris-Vie , Caisse d'assurance et de prévoyance mutuelle des 22 Νοεμβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 agriculteurs και Ministère de l'Agriculture et de la Pêche , η
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των 1 . O όρος «δημόσιοι υπάλληλοι» του άρθρου 4 παράγρα
 άρθρων 85 και επ. της συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο, συγκεί φος 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβου
 μενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, K. N. λίου της 14ης Ιουνίου 1 97l· περί εφαρμογής των συστημά
 Κακούρη και D. A. O. Edward, προέδρους τμήματος, G. F. των κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη
 Mancini, J. C. Moitinho de Almeida (εισηγητή), P. J. G. μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που
 Kapteyn, C. Gulmann, J. L. Murray, P. Jann, H. Ragnemalm διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε
 και L. Sevón, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro, και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2001/83
 γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, του Συμβουλίου της 2ας Ιουνίου 1983, δεν αναφέρεται
 εξέδωσε στις 16 Νοεμβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο μόνον στους δημοσίους υπαλλήλους στους οποίους έχει
 διατακτικό: εφαρμογή η εξαίρεση του άρθρου 48 παράγραφος 4 της
 συνθήκης ΕΚ, όπως αυτό έχει ερμηνευθεί από το Δικα
 Ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός, o οποίος διαχειρίζεται στήριο, αλλά σε όλους τους υπαλλήλους που απασχολού
 σύστημα ασφαλίσεως γήρατος που συμπληρώνει το υποχρε νται στη δημόσια διοίκηση και στους εξομοιουμένους
 ωτικό βασικό σύστημα και το οποίο έχει θεσπιστείμε νόμο ως προς αυτούς.
 προαιρετικό και λειτουργεί, τηρουμένων των κανόνων που
 καθορίζουν οι διοικητικές αρχές, ιδίως όσον αφορά τους 2. Προκειμένου το υπό εξέταση σύστημα κοινωνικής ασφα
 όρους υπαγωγής στο σύστημα αυτό, τις εισφορές και τις λίσεως να χαρακτηρισθεί ως «ειδικό» κατά την έννοια του


text:
C 4/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 6.1.2001
 Αγωγη ́ του Αnthony Goldstein κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Sarah Tex Textil Groß- und
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 7 Νοεμβρι ́ου Einzelhandel GmbH κατα ́ της Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 2000 Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 7 Νοεμβρι ́ου 2000
 (Υπο ́θεση Τ-335/00) (Υπο ́θεση Τ-337/00)
 (2001/C 4/13)
 (2001/C 4/12)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Η εταιρι ́α Sarah Tex Textil Groß- und Einzelhandel GmbH, που
 εδρευ ́ει στο Εssen (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο
 Ο Anthony Goldstein, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Raymond St Dietrich Ehle, του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Εhle & Schiller, Κολωνι ́α
 John Murphy, Solicitor, Merriman White, Λονδι ́νο (ΗΒ), α ́σκησε (Γερμανι ́α), α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 στις 7 Νοεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ- Κοινοτη ́των στις 7 Νοεμβρι ́ου 2000 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 κω ́ν Κοινοτη ́των αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Ο ενα ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 29.6.2000
 — να υποχρεω ́σει την εναγομε ́νη να του καταβα ́λει αποζημι ́ωση (REM 32/99)·
 υ ́ψους 1 000 000 ευρω ́·
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — να επιδικα ́σει επιπλε ́ον το ́κους υπερημερι ́ας επι ́ του ποσου ́
 της αποζημιω ́σεως προς 4,5 % ετησι ́ως, απο ́ την ημερομηνι ́α Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 εκδο ́σεως της αποφα ́σεως με ́χρις εξοφλη ́σεως·
 Αντικει ́μενο της προσφυγη ́ς ει ́ναι η απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της
 — να καταδικα ́σει την εναγομε ́νη στα δικαστικα ́ ́εξοδα του 29.6.2000 με την οποι ́α η Επιτροπη ́ απε ́ρριψε την αι ́τηση της
 ενα ́γοντος. Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας περι ́ διαγραφη ́ς των
 εισαγωγικω ́ν δασμω ́ν υ ́ψους 1 213 442 γερμανικω ́ν μα ́ρκων
 (DEM) που κατε ́βαλε η προσφευ ́γουσα για την εισαγωγη ́ κλωστοϋ-
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα φαντουργικω ́ν προϊο ́ντων απο ́ το Μπαγκλαντε ́ς. Η απαι ́τηση για
 την καταβολη ́ των δασμω ́ν προβλη ́θηκε εκ των υστε ́ρων ́εναντι της
 προσφευ ́γουσας λο ́γω της ανακλη ́σεως των δικαιολογητικω ́ν περι ́
 Ο ενα ́γων εν προκειμε ́νω σπου ́δασε νομικα ́ και το 1999 ολοκλη ́-
 προτιμησιακη ́ς μεταχειρι ́σεως που ει ́χαν χορηγη ́σει οι αρμο ́διες
 ρωσε τον κυ ́κλο μαθημα ́των Bar Vocational Course που ει ́ναι αρχε ́ς στο Μπαγκλαντε ́ς.
 προϋπο ́θεση για την εγγραφη ́ του στον δικηγορικο ́ συ ́λλογο
 Αγγλι ́ας και Ουαλι ́ας και την α ́σκηση του επαγγε ́λματος του
 Η προσφευ ́γουσα προσα ́πτει στην Επιτροπη ́ ο ́τι προσε ́βαλε το
 δικηγο ́ρου (barrister).
 δικαι ́ωμα ́ της ακροα ́σεως, διο ́τι κατα ́ την ́ερευνα του φακε ́λου δεν
 της επεδει ́χθησαν ο ́λα τα ουσιω ́δη ́εγγραφα. Επιπλε ́ον, δεν μπορει ́
 Υπε ́βαλε καταγγελι ́α βα ́σει του α ́ρθρου 3 του κανονισμου ́ 17, να καταλογιστει ́ στην προσφευ ́γουσα προ ́δηλη αμε ́λεια κατα ́ την
 σχετικα ́ με την απαι ́τηση που προβα ́λλεται σε ορισμε ́νες ́εννοια του α ́ρθρου 239 του Τελωνειακου ́ Κω ́δικα. Η προσφευ ́γο-
 περιπτω ́σεις ο ́τι ο barrister πρε ́πει να παρε ́χει νομικε ́ς υπηρεσι ́ες υσα υποστηρι ́ζει ο ́τι συνη ́ψε με τους παραγωγου ́ς και τους
 μο ́νον κατ' εντολη ́ επαγγελματι ́α πελα ́τη. Ο κανο ́νας αυτο ́ς συνιστα ́ εξαγωγει ́ς στο Μπαγκλαντε ́ς συνη ́θεις εμπορικε ́ς δικαιοπραξι ́ες,
 περιορισμο ́ του ανταγωνισμου ́ που αντιβαι ́νει στο α ́ρθρο 85 (νυν κατα ́ την εκτε ́λεση των οποι ́ων δεν η ́ταν δυνατο ́ν να γι ́νει αντιληπτο ́
 α ́ρθρο 81) της Συνθη ́κης ΕΚ καθω ́ς οι καταναλωτε ́ς νομικω ́ν ο ́τι το εμπο ́ρευμα εν με ́ρει δεν προερχο ́ταν απο ́ το Μπαγκλαντε ́ς.
 υπηρεσιω ́ν δεν ́εχουν προ ́σβαση στην αγορα ́ νομικω ́ν υπηρεσιω ́ν. Συνεπω ́ς, η προσφευ ́γουσα ενη ́ργησε καλοπι ́στως κατα ́ την εισα-
 γωγη ́.
 Ο ενα ́γων υποστηρι ́ζει ο ́τι, απο ́ γενικη ́ς σκοπια ́ς, η εναγομε ́νη
 υπε ́χει εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη λο ́γω υπερβα ́σεως εξουσι ́ας, καθο ́σον Κατα ́ τα λοιπα ́, κακω ́ς η Επιτροπη ́ δεν ́ελαβε υπο ́ψη της την
 παρε ́λειψε να λα ́βει πα ́ραυτα ο ́λα τα αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου καταλογιστε ́α στις υπηρεσι ́ες του Μπαγκλαντε ́ς αμε ́λεια κατα ́ την
 να αποφευχθει ́ η ανακριβη ́ς εικο ́να της νομικη ́ς καταστα ́σεως των ́εκδοση των πιστοποιητικω ́ ν καταγωγη ́ς και κατα ́ τον ́ελεγχο των
 barristers που δι ́νει το Bar Council, για να στεγανοποιηθει ́ η προϋποθε ́σεων καταγωγη ́ς. Και η ́δια ι η Επιτροπη ́ ενη ́ργησε
 αγορα ́ νομικω ́ν υπηρεσιω ́ν προς ο ́φελος των νομικω ́ν που ́εχουν πλημμελω ́ς, στο με ́τρο που επιτη ́ρησε ανεπαρκω ́ς την εφαρμογη ́
 την α ́δεια να ασκου ́ν το επα ́γγελμα ως barristers, αποκρυ ́πτοντας των κανο ́νων καταγωγη ́ς και παρε ́λειψε να ειδοποιη ́σει εγκαι ́ρως
 την κοινοτικη ́ φυ ́ση και τα αποτελε ́σματα του επαγγελματικου ́ τους εισαγωγει ́ς.
 χαρακτηρισμου ́ και του επαγγελματικου ́ τι ́τλου που απονε ́μουν
 οι νομικε ́ς σχολε ́ς στο Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο με τη συμπλη ́ρωση Εξα ́λλου, κατα ́ την α ́ποψη της προσφευ ́γουσας, οι αρχε ́ς της
 θεωρητικω ́ν και πρακτικω ́ν σπουδω ́ν ενο ́ψει ασκη ́σεως του επαγγε ́λ- προστασι ́ας της καλη ́ς πι ́στης, της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως, της αναλογι-
 ματος του barrister. κο ́τητας και της προσωπικη ́ς επιει ́κειας επιβα ́λλουν τη διαγραφη ́
 των εκ των υστε ́ρων επιβληθε ́ντων δασμω ́ν.


text:
 21.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/37
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Ιουλίου 2015 — Solvay Solutions España S.L. κατά Administración del Estado
 (Υπόθεση C-370/15)
 (2015/C 311/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα: Solvay Solutions España S.L.
 Καθής: Administración del Estado
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι η απόφαση 2013/448/ΕΕ (1) αντίθετη στο άρθρο 296 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων (2), στον βαθμό που καθόρισε διορθωτικό συντελεστή βάσει μηχανισμού ο οποίος, κατά παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, δεν παρέχει στους οικείους φορείς εκμεταλλεύσεως εγκαταστάσεων τη δυνατότητα να λάβουν γνώση των δεδομένων, υπολογισμών και κριτηρίων που λήφθηκαν υπόψη για τον καθορισμό του;
 2)
 Αντιβαίνει η απόφαση 2013/448/ΕΕ στα άρθρα 10α, παράγραφος 1 και 23, παράγραφος 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ (3), λόγω του τρόπου κατά τον οποίον προσδιορίζει και καθορίζει το ανώτατο όριο εκπομπών από τη βιομηχανία και τον διατομεακό διορθωτικό συντελεστή που προβλέπονται στο άρθρο 10α, παράγραφος 5, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ και στο άρθρο 15 της αποφάσεως 2011/278/ΕΕ (4), καθόσον δεν εκδόθηκε συμφώνως προς την προβλεπόμενη από την απόφαση 1999/468/ΕΚ (5) διαδικασία κανονιστικής επιτροπής με έλεγχο;
 3)
 Λαμβανομένου υπόψη ότι μεταξύ της αποφάσεως 2013/448/ΕΕ και/ή του άρθρου 15 της αποφάσεως 2011/278/ΕΕ υπάρχει ανακολουθία μεταξύ:
 —
 αφενός, της προβλεπόμενης από το άρθρο 10α, παράγραφος 5, στοιχεία α' και β', της [οδηγίας 2003/87/EΚ] [...] βάσεως υπολογισμού, καθόσον στις βάσεις αυτές δεν συμπεριλήφθηκαν οι εκπομπές από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας δια της καύσεως απαερίων και από τη συμπαραγωγή θερμότητας στις διαλαμβανόμενες από το παράρτημα Ι της εν λόγω οδηγίας εγκαταστάσεις,
 —
 αφετέρου, των κριτηρίων που προβλέπει το άρθρο 10α, παράγραφοι 1 και 4 της εν λόγω οδηγίας για τη δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων εκπομπής, το οποίο πράγματι περιλαμβάνει αυτού του είδους τις εκπομπές:
 α)
 Αντιβαίνουν η απόφαση 2013/448/ΕΕ και/ή το άρθρο 15 της αποφάσεως 2011/278/ΕΕ στο άρθρο 10α, παράγραφος 5, σε συνδυασμό με το άρθρο 3, στοιχείο κα' και το εν λόγω άρθρο 10α, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο in fine, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, καθόσον προβλέπουν ότι οι εκπομπές από καύση απαερίων ή την παραγωγή θερμότητας σε εγκαταστάσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας τις οποίες διαλαμβάνει το παράρτημα Ι της εν λόγω οδηγίας αποτελούν εν πάση περιπτώσει εκπομπές από «παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας» προς τον σκοπό καθορισμού του ανώτατου ορίου εκπομπών για τη βιομηχανία, και ότι πρέπει, ως εκ τούτου, να αποκλείονται από τον υπολογισμό αυτό;
 β)
 Ακόμη και σε περίπτωση που η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα είναι αρνητική, αντιβαίνει η απόφαση 2013/448/ΕΕ και/ή το άρθρο 15 της αποφάσεως 2011/278/ΕΕ στο άρθρο 10α, παράγραφος 5, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ και/ή τους σκοπούς της οδηγίας αυτής, καθόσον αποκλείουν από τη βάση υπολογισμού του ανώτατου ορίου βιομηχανικών εκπομπών, η οποία διέπεται από τον κανόνα αυτόν, τις εκπομπές από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας δια της καύσεως απαερίων και από τη συμπαραγωγή θερμότητας στις διαλαμβανόμενες από το παράρτημα Ι της εν λόγω οδηγίας εγκαταστάσεις, στις οποίες μπορούν, ωστόσο, να κατανεμηθούν δωρεάν δικαιώματα εκπομπής συμφώνως προς το άρθρο 10α, παράγραφοι 1 έως 4, της ίδιας οδηγίας;
 4)
 Αντιβαίνει η απόφαση 2013/448/ΕΕ της Επιτροπής, και ενδεχομένως, η απόφαση 2011/278/ΕΕ που εκδόθηκε σε εκτέλεση της πρώτης, στο άρθρο 10α, παράγραφος 12, της οδηγίας, καθόσον επεκτείνουν τον διατομεακό διορθωτικό συντελεστή σε τομείς που κατά την απόφαση 2010/2/ΕΕ (6) (νυν απόφαση 2014/746/ΕΕ (7)) της Επιτροπής εκτίθενται σε σημαντικό κίνδυνο διαρροής άνθρακα, με τη συνακόλουθη μείωση των δωρεάν κατανεμόμενων δικαιωμάτων εκπομπής;
 5)
 Αντιβαίνει η απόφαση 2013/448/ΕΕ στο άρθρο 10α, παράγραφος 5, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, καθόσον η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κατά τον καθορισμό των ελεγμένων εκπομπών που πραγματοποιήθηκαν την περίοδο 2005-2007, μνεία των οποίων γίνεται στα στοιχεία α' και β' της εν λόγω παραγράφου:
 α)
 δεν έλαβε υπόψη τις μη αναγραφόμενες στο ανεξάρτητο σύστημα καταγραφής συναλλαγών της Κοινότητας εκπομπές, έστω και αν επρόκειτο για εκπομπές των οποίων η καταγραφή δεν ήταν υποχρεωτική κατά την εξεταζόμενη περίοδο,
 β)
 πραγματοποίησε αναγωγή, στον βαθμό που τούτο ήταν εφικτό, των στοιχείων από ελεγμένες εκπομπές σε μεταγενέστερα του 2008 έτη, εφαρμόζοντας αντίστροφα τον συντελεστή 1,74 %,
 γ)
 απέκλεισε όλες τις εκπομπές που προέρχονταν από εγκαταστάσεις που είχαν κλείσει πριν τις 30 Ιουνίου 2011;
 (1) Απόφαση 2013/448/ΕΕ της Επιτροπής, της 5ης Σεπτεμβρίου 2013, σχετικά με τα εθνικά μέτρα εφαρμογής για τη μεταβατική δωρεάν κατανομή των δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 240, σ. 27).
 (2) ΕΕ 2000, C 364, σ. 1.
 (3) Οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 275, σ. 32).
 (4) Απόφαση 2011/278/ΕΕ της Επιτροπής, της 27ης Απριλίου 2011, σχετικά με τον καθορισμό ενωσιακών μεταβατικών κανόνων για την εναρμονισμένη δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων εκπομπής κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 10α της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 130, σ. 1).
 (5) Απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (ΕΕ L 184, σ. 23).
 (6) Απόφαση 2010/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 24ης Δεκεμβρίου 2009, που προσδιορίζει, σύμφωνα με την οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, κατάλογο τομέων και κλάδων οι οποίοι θεωρείται ότι εκτίθενται σε σημαντικό κίνδυνο διαρροής άνθρακα (ΕΕ L 1, σ. 10).
 (7) ΕΕ L 308, σ. 114.


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/52
 Προσφυγή της 3ης Σεπτεμβρίου 2007 — Caisse Fédérale du Crédit Mutuel Centre Est Europe κατά ΓΕΕΑ (SURFCARD)
 (Υπόθεση T-325/07)
 (2007/C 269/94)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Caisse Fédérale du Crédit Mutuel Centre Est Europe (Στρασβούργο, Γαλλία) (Εκπρόσωποι: P. Greffe και J. Schouman, avocats)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 14ης Ιουνίου 2007, υπόθεση R 1130/2006-1, κατά το μέρος που απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος «SURFCARD», αίτηση αριθ. 3 837 564, για προϊόντα και υπηρεσίες των διακρίσεων 9, 36 και 38·
 —
 να δεχθεί την αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος «SURFCARD» αριθ. 3 837 564 για το σύνολο των επίμαχων προϊόντων και υπηρεσιών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «SURFCARD» για προϊόντα και υπηρεσίες των διακρίσεων 9, 36 και 38 (αίτηση αριθ. 3 837 564)
 Απόφαση του εξεταστή: Μερική απόρριψη της αίτησης καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου (1), κατά το μέρος που, κατά την προσφεύγουσα και αντιθέτως προς τις αιτιολογικές σκέψεις της προσβαλλόμενης απόφασης, ο όρος «SURFCARD» είναι αυθαίρετος και διακριτικός των επίμαχων προϊόντων και υπηρεσιών.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/36
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαρτίου 2010 — Bundesverband deutscher Banken κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-163/05) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Μεταβίβαση δημόσιων περιουσιακών στοιχείων στη Landesbank Hessen-Thüringen Girozentrale - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση εν μέρει ασύμβατη προς την κοινή αγορά και διατάσσουσα την ανάκτησή της - Κριτήριο του ιδιώτη επενδυτή - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)
 2010/C 100/54
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bundesverband deutscher Banken eV (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: H.-J. Niemeyer, K.-S. Scholz και J.-O. Lenschow, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: N. Khan και T. Scharf)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ της καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: M. Lumma και C. Schulze-Bahr, επικουρούμενοι από τον J. Witting, δικηγόρο)· Land Hessen (Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς H.-J. Freund και M. Holzhäuser, εν συνεχεία H. J. Freund και S. Lehr, δικηγόροι) και Landesbank Hessen-Thüringen Girozentrale (Φρανκφούρτη επί του Μάιν, Γερμανία) (εκπρόσωπος: H.-J. Freund, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2006/742/ΕΚ της Επιτροπής, της 20ής Οκτωβρίου 2004, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Γερμανία προς την τράπεζα Landesbank Hessen-Thüringen Girozentrale (ΕΕ 2006, L 307, σ. 159).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Τα έγγραφα τα οποία προσκόμισε η Bundesverband deutscher Banken eV στα παραρτήματα 9 και 10 του υπομνήματος απαντήσεως αποσύρονται από τη δικογραφία.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 3)
 Η Bundesverband deutscher Banken φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Land Hessen και της Landesbank Hessen-Thüringen Girozentrale.
 4)
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 155 της 25.6.2005.


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/9
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 21ης Οκτωβρίου 2004
 στην υπόθεση C-288/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (1)
 (Θαλάσσιες μεταφορές - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Θαλάσσιες ενδομεταφορές)
 (2004/C 300/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Στην υπόθεση C-288/02, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 9 Αυγούστου 2002,Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: K. Simonsson και Μ. Πατακιά) κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (εκπρόσωπος: Ε.-Μ. Μαμούνα), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα),συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann και R. Schintgen, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε την 21η Οκτωβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, θεωρώντας την Πελοπόννησο νησί και εφαρμόζοντας, ως κράτος υποδοχής, στα κοινοτικά κρουαζιερόπλοια άνω των 650 GT που πραγματοποιούν θαλάσσιες ενδομεταφορές στα νησιά τους εθνικούς της κανόνες σχετικά με τους όρους επάνδρωσης, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 1, 3 και 6 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3577/92 του Συμβουλίου, της 7ης Δεκεμβρίου 1992, για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών στις θαλάσσιες μεταφορές στο εσωτερικό των κρατών μελών (θαλάσσιες ενδομεταφορές-καμποτάζ).
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 247 της 12.10.2002.


text:
 9.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Sąd Rejonowy w Zakopanem (Πολωνία) στις 23 Ιανουαρίου 2012 — Ποινική διαδικασία κατά Wojciech Ziemski, Andrzej Kozak
 (Υπόθεση C-31/12)
 2012/C 165/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sąd Rejonowy w Zakopanem
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Wojciech Ziemski, Andrzej Kozak
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 11, της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών (1) την έννοια ότι η νομοθετική διάταξη που περιλαμβάνει τους ορισμούς και επιβάλλει τις κατά νόμο απαγορεύσεις που προβλέπονται στο άρθρο 29 του νόμου της 19ης Νοεμβρίου 2009 για τα τυχηρά παίγνια (ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, Dz. U. no 201, position 1540, telle que modifiée) συνιστά τεχνικό κανόνα του οποίου το σχέδιο πρέπει να γνωστοποιηθεί στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 1, της προαναφερθείσας οδηγίας;
 (1) ΕΕ L 204, σ. 37.


text:
 23.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/23
 Προσφυγή/αγωγή της 13ης Μαρτίου 2012 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-34/12)
 2012/C 184/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα/ενάγουσα: ΖΖ (εκπρόσωπος: A. Salerno, δικηγόρος)
 Καθής/εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως να μη γίνει δεκτή η συμμετοχή της προσφεύγουσας-ενάγουσας στις δοκιμασίες αξιολογήσεως στο πλαίσιο του διαγωνισμού EPSO/AD/207/11.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας/ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα/ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την από 3 Δεκεμβρίου 2011 σιωπηρή απόφαση της επιτροπής του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/207/11 να απορριφθεί η αίτηση επανεξετάσεως που είχε υποβάλει η προσφεύγουσα/ενάγουσα στις 3 Αυγούστου 2011, κατά της προγενέστερης αποφάσεως της εν λόγω επιτροπής να μην καλέσει την προσφεύγουσα/ενάγουσα στη φάση του κέντρου αξιολογήσεως, η οποία της κοινοποιήθηκε με το από 26 Ιουλίου 2011 έγγραφο της EPSΟ·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσό 10 000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που της προκάλεσε η προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 10.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 16ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Σλοβενία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — C. K., H. F., A. S. κατά Republika Slovenija
 (Υπόθεση C-578/16 PPU) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης - Σύνορα, άσυλο και μετανάστευση - Σύστημα του Δουβλίνου - Κανονισμός (ΕΕ) 604/2013 - Άρθρο 4 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση - Μεταφορά βαριά άρρωστου αιτούντος άσυλο προς το κράτος που είναι υπεύθυνο για την εξέταση της αίτησής του - Μη συνδρομή βάσιμων λόγων που να οδηγούν στο συμπέρασμα ότι στο εν λόγω κράτος μέλος υπάρχουν αποδεδειγμένες συστημικές ελλείψεις - Υποχρεώσεις επιβαλλόμενες στο κράτος μέλος που πρέπει να πραγματοποιήσει τη μεταφορά])
 (2017/C 112/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβενική
 Αιτούν δικαστήριο
 Vrhovno sodišče Republike Slovenije
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 C. K., H. F., A. S.
 κατά
 Republika Slovenija
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 17, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας ή από απάτριδα, έχει την έννοια ότι το ζήτημα της εκ μέρους κράτους μέλους εφαρμογής της «ρήτρας διακριτικής ευχέρειας» την οποία προβλέπει η διάταξη αυτή δεν εμπίπτει μόνο στο εθνικό δίκαιο και στην ερμηνεία που του αποδίδει το συνταγματικό δικαστήριο του εν λόγω κράτους μέλους, αλλά συνιστά ζήτημα ερμηνείας του δικαίου της Ένωσης, κατά την έννοια του άρθρου 267 ΣΛΕΕ.
 2)
 Το άρθρο 4 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει την έννοια ότι:
 —
 ακόμα και στην περίπτωση κατά την οποία δεν συντρέχουν βάσιμοι λόγοι που να οδηγούν στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν συστημικές ελλείψεις στο κράτος μέλος το οποίο είναι υπεύθυνο για την εξέταση της αίτησης ασύλου, η μεταφορά αιτούντος άσυλο στο πλαίσιο του κανονισμού 604/2013 μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνον υπό συνθήκες που αποκλείουν το ενδεχόμενο η εν λόγω μεταφορά να συνεπάγεται πραγματικό και αποδεδειγμένο κίνδυνο ο ενδιαφερόμενος να υποστεί απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση, κατά την έννοια του άρθρου αυτού,
 —
 υπό περιστάσεις κατά τις οποίες η μεταφορά αιτούντος άσυλο, ο οποίος πάσχει από ιδιαιτέρως σοβαρή ψυχική ή σωματική πάθηση, συνεπάγεται πραγματικό και αποδεδειγμένο κίνδυνο σημαντικής και μη αναστρέψιμης επιδείνωσης της κατάστασης της υγείας του, η μεταφορά αυτή συνιστά απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση κατά την έννοια του άρθρου αυτού,
 —
 στις αρχές του κράτους μέλους που πρέπει να εκτελέσει τη μεταφορά και, εφόσον παραστεί ανάγκη, στα δικαστήριά του, απόκειται να άρουν κάθε σοβαρή αμφιβολία ως προς τις επιπτώσεις της μεταφοράς στην κατάσταση της υγείας του ενδιαφερομένου, λαμβάνοντας τα αναγκαία προληπτικά μέτρα ώστε η μεταφορά του να πραγματοποιηθεί υπό συνθήκες που καθιστούν δυνατό να διαφυλαχθεί καταλλήλως και επαρκώς η κατάσταση της υγείας του προσώπου αυτού. Σε περίπτωση κατά την οποία, λαμβανομένης υπόψη της ιδιαίτερης σοβαρότητας της πάθησης του οικείου αιτούντος άσυλο, η λήψη των εν λόγω προληπτικών μέτρων δεν αρκεί για να εξασφαλιστεί ότι η μεταφορά του δεν συνεπάγεται πραγματικό κίνδυνο σημαντικής και μη αναστρέψιμης επιδείνωσης της κατάστασης της υγείας του, οι αρχές του εν λόγω κράτους μέλους οφείλουν να αναστείλουν την εκτέλεση της μεταφοράς του προσώπου αυτού, τούτο δε για όσο διάστημα η κατάστασή του δεν επιτρέπει μια τέτοια μεταφορά, και
 —
 εφόσον παραστεί ανάγκη, αν διαπιστωθεί ότι η κατάσταση της υγείας του ενδιαφερομένου αιτούντος άσυλο δεν αναμένεται να βελτιωθεί στο εγγύς μέλλον, ή ότι υπάρχει κίνδυνος η μακροχρόνια αναβολή της διαδικασίας να επιβαρύνει την κατάστασή του, το κράτος μέλος που υπέβαλε το αίτημα έχει τη δυνατότητα να επιλέξει να εξετάσει το ίδιο την αίτηση του προσώπου αυτού κάνοντας χρήση της «ρήτρας διακριτικής ευχέρειας» του άρθρου 17, παράγραφος 1, του κανονισμού 604/2013.
 Το άρθρο 17, παράγραφος 1, του κανονισμού 604/2013, εξεταζόμενο υπό το πρίσμα του άρθρου 4 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, υπό περιστάσεις όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη, υποχρεώνει το εν λόγω κράτος μέλος να εφαρμόσει την ως άνω ρήτρα.
 (1) ΕΕ C 22 της 23.1.2017.


text:
 11.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/41
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 23ης Μαρτίου 2015 — Borghans κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-6/14) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Αμοιβή - Σύνταξη επιζώντων - Άρθρο 27, πρώτο εδάφιο, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ - Διαζευγμένος σύζυγος αποθανόντος υπαλλήλου - Ύπαρξη διατροφής κατά τον χρόνο θανάτου του υπαλλήλου - Άρθρο 42 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ - Προθεσμία υποβολής αιτήσεως για την εκκαθάριση των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων))
 (2015/C 155/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Julia Borghans (Auderghem, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: F. Van der Schueren και C. Lefèvre, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και A.-C. Simon)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί μη χορηγήσεως στην προσφεύγουσα συντάξεως επιζώντων κατόπιν του θανάτου του πρώην συζύγου της.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την από 3 Ιουνίου 2013 απόφαση με την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αρνήθηκε να χορηγήσει σύνταξη επιζώντων στην J. Borghans.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της J. Borghans.
 (1) EE C 85 της 22.3.2014, σ. 28.


text:
 11.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 36/30
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 30ής Νοεμβρίου 2005 — Vanlangendonck κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-361/03) (1)
 («Υπάλληλοι - Γενικός διαγωνισμός - Μη εγγραφή στον πίνακα επιτυχόντων - Παράβαση της προκηρύξεως του διαγωνισμού - Ίση μεταχείριση»)
 (2006/C 36/64)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Philippe Vanlangendonck (Overijse, Βέλγιο) [εκπρόσωπος: B. Laurent, δικηγόρος]
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωπος: J. Currall]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού COM/A/10/01 να μην περιλάβει τον προσφεύγοντα-ενάγοντα στον πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού αυτού και, αφετέρου, αγωγή αποζημιώσεως
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Απορίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 7 της 10.1.2004


text:
 13.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2016 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Johannes Evert Antonius Massar κατά DAS Nederlandse Rechtsbijstand Verzekeringsmaatschappij NV
 (Υπόθεση C-460/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Ασφάλιση νομικής προστασίας - Οδηγία 87/344/ΕΟΚ - Άρθρο 4, παράγραφος 1 - Ελεύθερη επιλογή του δικηγόρου από τον ασφαλισμένο - Δικαστική ή διοικητική διαδικασία - Έννοια - Άδεια που χορηγείται από δημόσιο φορέα σε εργοδότη ενόψει της καταγγελίας συμβάσεως εργασίας))
 (2016/C 211/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο renvoi
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Johannes Evert Antonius Massar
 κατά
 DAS Nederlandse Rechtsbijstand Verzekeringsmaatschappij NV
 Διατακτικό
 Το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 87/344/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1987, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την ασφάλιση νομικής προστασίας, έχει την έννοια ότι εμπίπτει στον περιεχόμενο στη διάταξη αυτή όρο «διοικητική διαδικασία» μια διαδικασία κατόπιν της οποίας δημόσιος φορέας παρέχει σε εργοδότη την άδεια να προβεί στην απόλυση του έχοντος ασφάλιση νομικής προστασίας μισθωτού.
 (1) ΕΕ C 448 της 15.12.2014.


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/31
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Σεπτεμβρίου 2010 — Tomra Systems κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-155/06) (1)
 (Ανταγωνισμός - Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως - Αγορά μηχανημάτων συλλογής χρησιμοποιημένων συσκευασιών ποτών - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 82 ΕΚ και του άρθρου 54 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Συμφωνίες αποκλειστικότητας, περί αναλήψεως υποχρεώσεων ως προς τις αγοραζόμενες ποσότητες και περί εκπτώσεων για πιστούς πελάτες που αποτελούν μέρος μιας στρατηγικής αποκλεισμού των ανταγωνιστών από την αγορά - Πρόστιμο - Αναλογικότητα)
 (2010/C 288/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Tomra Systems ASA (Asker, Νορβηγία)· Tomra Europe AS (Asker)· Tomra Systems GmbH (Hilden, Γερμανία)· Tomra Systems BV (Apeldoorn, Κάτω Χώρες)· Tomra Leergutsysteme GmbH (Βιέννη, Αυστρία)· Tomra Systems AB (Sollentuna, Σουηδία)· και Tomra Butikksystemer AS (Asker) (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Ryan, solicitor, και J. Midthjell, δικηγόρος, στη συνέχεια A. Ryan και N. Frey, solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: É. Gippini Fournier)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2006) 734, τελικό, της Επιτροπής, της 29ης Μαρτίου 2006, σχετικά με μια διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 82 [ΕΚ] και του άρθρου 54 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/E.-1/38-113/Prokent-Tomra).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τις Tomra Systems ASA, Tomra Europe AS, Tomra Systems GmbH, Tomra Systems BV, Tomra Leergutsysteme GmbH, Tomra Systems AB και Tomra Butikksystemer AS στα δικά τους δικαστικά έξοδα, καθώς και σε εκείνα της Ευρωπαϊκή Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 190 της 12.8.2006.


text:
 2.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/48
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Μαρτίου 2016 — Eurofast κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-87/16 R)
 ((Ασφαλιστικά μέτρα - Επιδοτήσεις - Έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Κοινότητας για δράσεις έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης (2007-2013) - Επιστολές με τις οποίες ζητείται η επιστροφή μέρους των χορηγηθεισών επιδοτήσεων - Χρεωστικό σημείωμα - Πράξη συμψηφισμού - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Έλλειψη επείγοντος))
 (2016/C 156/65)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Eurofast SARL (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: Σ. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Delaude, J. Estrada de Solà και L. Cappelletti)
 Αντικείμενο
 Αίτηση με την οποία ζητείται, κατ’ ουσίαν, η αναστολή εκτελέσεως της αποφάσεως περί συμψηφισμού η οποία περιέχεται στην από 17 Δεκεμβρίου 2015 επιστολή της Επιτροπής προς την αιτούσα και η οποία αποβλέπει στην ανάκτηση ποσού 69 923,68 ευρώ που οφείλεται δυνάμει συμβάσεως επιδοτήσεως.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 6.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/46
 Προσφυγή της 7ης Δεκεμβρίου 2016 — Damm κατά EUIPO — Schlossbrauerei Au-Hallertau Willibald Beck Freiherr von Peccoz (EISKELLER)
 (Υπόθεση T-859/16)
 (2017/C 038/60)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sociedad Anónima Damm (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: P. González-Bueno Catalán de Ocón, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Schlossbrauerei Au-Hallertau Willibald Beck Freiherr von Peccoz GmbH & Co. KG (Au-Hallertau, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «EISKELLER» –Υπ’ αριθ. 12 204 426 αίτηση καταχωρίσεως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 5ης Σεπτεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 2428/2015-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO και την Schlossbrauerei Au-Hallertau Willibald Beck Freiherr von Peccoz GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 28.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/9
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 8ης Ιουλίου 2004
 στην υπόθεση C-389/03 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Μη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη της οδηγίας 1999/74/ΕΚ)
 (2004/C 217/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-389/03, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: A. Bordes) κατά Βασιλείου του Βελγίου (εκπρόσωπος: E. Dominikovits), με αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 1999/74/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Iουλίου 1999, περί των στοιχειωδών απαιτήσεων για την προστασία των ωοπαραγωγών ορνίθων (EE L 203, σ. 53), ή, εν πάση περιπτώσει, μη ανακοινώνοντας στην Επιτροπή τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. N. Cunha Rοdrigues, πρόεδρο τμήματος, F. Macken (εισηγήτρια) και K. Lenaerts, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 8 Ιουλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Tο Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 1999/74/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Iουλίου 1999, περί των στοιχειωδών απαιτήσεων για την προστασία των ωοπαραγωγών ορνίθων, ή, εν πάση περιπτώσει, μη ανακοινώνοντας στην Επιτροπή τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 2.
 Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 251 της 18.10.2003.


text:
 3.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 131/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 16ης Φεβρουαρίου 2006 [αίτηση του Juzgado de lo Social de Madrid (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Carmen Sarkatzis Herrero κατά Instituto Madrileño de la Salud (Imsalud)
 (Υπόθεση C-294/04) (1)
 (Οδηγία 76/207/EΟΚ - Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών - Άδεια μητρότητας - Πρόσβαση σε θέσεις δημοσίων υπαλλήλων - Έκτακτη υπάλληλος ευρισκόμενη σε άδεια μητρότητας η οποία διορίζεται σε μόνιμη θέση κατόπιν επιτυχίας σε διαγωνισμό - Υπολογισμός της αρχαιότητας)
 (2006/C 131/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de lo Social de Madrid (Ισπανία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Carmen Sarkatzis Herrero
 κατά
 Instituto Madrileño de la Salud (Imsalud)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Juzgado de lo Social de Madrid — Εθνική κανονιστική ρύθμιση περί άδειας μητρότητας και περί ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση — Δικαίωμα των γυναικών κατά τη διάρκεια της άδειας μητρότητας — Διορισμός σε θέση μονίμου υπαλλήλου και απόκτηση των αντίστοιχων δικαιωμάτων — Έκτακτη υπάλληλος ευρισκόμενη σε άδεια μητρότητας κατά τον διορισμό της σε μόνιμη θέση
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Η οδηγία 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας, απαγορεύει εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία δεν αναγνωρίζει σε εργαζόμενη που βρίσκεται σε άδεια μητρότητας τα δικαιώματα που αναγνωρίζει στους λοιπούς επιτυχόντες του ιδίου διαγωνισμού προσλήψεως όσον αφορά τους όρους ανελίξεως στην ιεραρχική κλίμακα των μονίμων υπαλλήλων, καθώς λαμβάνει ως αφετηρία της εκ μέρους της αναλήψεως υπηρεσίας το χρονικό σημείο λήξεως της άδειας αυτής, χωρίς να προσμετρά τη διάρκεια της εν λόγω άδειας κατά τον υπολογισμό της αρχαιότητάς της.
 (1) ΕΕ C 106 της 30.04.2004.


text:
 28.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 126/9
 Προσφυγή της 7ης Μαρτίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-127/12)
 2012/C 126/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: W. Roels και F. Jimeno Fernández)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, επιφυλάσσοντας διαφορετική φορολογική μεταχείριση στις δωρεές και κληρονομιές, αναλόγως του αν ο δωρεοδόχος και ο δωρητής διαμένουν στην Ισπανία ή στην αλλοδαπή, αν ο δικαιοπάροχος διαμένει στην Ισπανία ή στην αλλοδαπή και αν τα ακίνητα που αποτελούν αντικείμενο δωρεάς ή άλλης ανάλογης πράξεως διαθέσεως βρίσκονται στην Ισπανία ή στην αλλοδαπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 21 και 63 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) και από τα άρθρα 28 και 40 της Συμφωνίας για τον Ενιαίο Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ).
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Στην Ισπανία ο φόρος κληρονομιών και δωρεών αποτελεί εθνικό φόρο ο οποίος διέπεται από τους βασικούς κανόνες που περιλαμβάνονται στον νόμο 29/87, της 18ης Δεκεμβρίου 1987, καθώς και στην κανονιστική απόφαση που εγκρίθηκε με το βασιλικό διάταγμα 1629/1991 της 8ης Νοεμβρίου 1991. Μολονότι η αρμοδιότητα για την είσπραξη και διαχείριση των εσόδων του φόρου αυτού ανατέθηκε στις Αυτόνομες Κοινότητες, εντούτοις, η εθνική κανονιστική ρύθμιση έχει εφαρμογή στις περιπτώσεις που η ίδια προβλέπει, κυρίως δε στις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν υφίσταται προσωπικός ή πραγματικός δεσμός με συγκεκριμένη Αυτόνομη Κοινότητα.
 2)
 Σε όλες τις Αυτόνομες Κοινότητες που άσκησαν την κανονιστική τους αρμοδιότητα όσον αφορά τον φόρο κληρονομιών και δωρεών, το φορολογικό βάρος που φέρει ο υποκείμενος στον φόρο είναι αισθητά ελαφρύτερο από εκείνο που επιβάλλει η εθνική κανονιστική ρύθμιση, πράγμα το οποίο συνεπάγεται διαφορές στη φορολογική μεταχείριση που επιφυλάσσεται στις δωρεές και στις κληρονομιές αναλόγως του αν ο δωρεοδόχος και ο δωρητής διαμένουν στην Ισπανία ή στην αλλοδαπή, αν ο δικαιοπάροχος διαμένει στην Ισπανία ή στην αλλοδαπή και αν τα ακίνητα που αποτελούν αντικείμενο δωρεάς ή άλλης ανάλογης πράξεως διαθέσεως βρίσκονται στην Ισπανία ή στην αλλοδαπή.
 3)
 Η προαναφερθείσα εθνική κανονιστική ρύθμιση αντιβαίνει προς τα άρθρα 21 και 63 ΣΛΕΕ καθώς και προς τα άρθρα 28 και 40 της Συμφωνίας ΕΟΧ.


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/68
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (ολομέλεια) της 24ης Ιουνίου 2008 — Cerafogli και Paolo Poloni κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση F-116/05) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΚΤ - Αποδοχές - Μέθοδος υπολογισμού της ετήσιας αναπροσαρμογής των αποδοχών - Εκτέλεση αποφάσεως του κοινοτικού δικαστή - Επιβεβαιωτική πράξη - Απαράδεκτο)
 (2008/C 209/123)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες-ενάγοντες: Maria Concetta Cerafogli και Paolo Poloni (Φρανκφούρτη επί του Μάιν, Γερμανία) (εκπρόσωποι: G. Vandersanden και L. Levi, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εκπρόσωποι: F. Malfrère και K. Sugar, επικουρούμενοι από τον H.-G. Kamann, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως των εκκαθαριστικών σημειωμάτων αποδοχών των προσφευγόντων-εναγόντων για τον Ιούλιο του 2001, τα οποία εξέδωσε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τον Μάιο του 2005 σε εκτέλεση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 20ής Νοεμβρίου 2003, Τ-63/02, Cerafogli και Poloni κατά ΕΚΤ, και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 48 της 25.5.2005 (υπόθεση που πρωτοκολλήθηκε, αρχικώς, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με τον αριθμό Τ-431/05 και μεταφέρθηκε, ακολούθως, στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με διάταξη της 15.12.2005).


text:
 14.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 302/43
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Ιουλίου 2015 — AGC Glass Europe κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-465/12) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Διοικητική διαδικασία - Ευρωπαϊκή αγορά υαλοπινάκων αυτοκινήτου - Δημοσίευση αποφάσεως με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Απόρριψη αιτήσεως περί εμπιστευτικής μεταχειρίσεως πληροφοριών τις οποίες σκοπεύει να δημοσιεύσει η Επιτροπή - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Εμπιστευτικός χαρακτήρας - Επαγγελματικό απόρρητο - Πρόγραμμα επιείκειας - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Ίση μεταχείριση))
 (2015/C 302/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: AGC Glass Europe (Βρυξέλλες, Βέλγιο)· AGC Automotive Europe SA (Fleurus, Βέλγιο)· AGC France SAS (Boussois, Γαλλία)· AGC Flat Glass Italia Srl (Cuneo, Ιταλία)· AGC Glass UK Ltd (Northampton, Ηνωμένο Βασίλειο)· AGC Glass Germany GmbH (Wegberg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: L. Garzaniti, J. Blockx, P. Niggemann, A. Burckett St Laurent, δικηγόροι, και S. Ryan, solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Kellerbauer, G. Meessen και P. Van Nuffel)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2012) 5719 τελικό της Επιτροπής, της 6ης Αυγούστου 2012, περί απορρίψεως αιτήσεως εμπιστευτικής μεταχειρίσεως υποβληθείσας από τις AGC Glass Europe SA, AGC Automotive Europe SA, AGC France SAS, AGC Flat Glass Italia Srl, AGC Glass UK Ltd και AGC Glass Germany GmbH, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 8 της αποφάσεως 2011/695/ΕΕ του προέδρου της Επιτροπής, της 13ης Οκτωβρίου 2011, σχετικά με τις αρμοδιότητες και τα καθήκοντα του συμβούλου ακροάσεων σε ορισμένες διαδικασίες ανταγωνισμού (υπόθεση COMP/39.125 — Υαλοπίνακες αυτοκινήτου).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τις AGC Glass Europe SA, AGC Automotive Europe SA, AGC France SAS, AGC Flat Glass Italia Srl, AGC Glass UK Ltd και AGC Glass Germany GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 379 της 8.12.2012.


text:
 20.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/20
 Προσφυγή της 7ης Σεπτεμβρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-412/07)
 (2007/C 247/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. Vidal Puig, M. Petite)
 Καθής: Ιρλανδία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2004/36/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με την ασφάλεια των αεροσκαφών τρίτων χωρών τα οποία χρησιμοποιούν κοινοτικούς αερολιμένες, ή ότι, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να τις γνωστοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο έληξε στις 30 Απριλίου 2006.
 (1) ΕΕ L 143, σ. 76.


text:
21.6.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 146/45
 Προσφυγή της Festival Crociere S.p.A. κατά της Επιτροπής — δεύτερον, η Επιτροπή δεν εκτίμησε ορθώς ορισμένες ειδικές
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 23 Απρι- οικονομικές συνθήκες που μνημονεύονται στην
 λίου 2003 παράγραφο 11 της αποφάσεως και ιδίως: αν εξακολουθούν
 να υφίστανται ανταγωνιστές, αν υπάρχουν προοπτικές μεγε-
 θύνσεως της αγοράς, αν η είσοδος στην αγορά συναντά
 (Υπόθεση T-145/03) σημαντικούς φραγμούς και αν υπάρχουν πραγματικές προο-
 πτικές ανταγωνισμού προς τη δεσπόζουσα στην αγορά θέση
 της Carnival-P&O. Συναφώς, η Επιτροπή όχι μόνον δεν
 (2003/C 146/80) στήριξε τα συμπεράσματά της σε συγκροτημένη και αντικειμε-
 νική δικαιολόγηση, αλλά και παρέλειψε ν' αξιολογήσει
 την επίδραση που ασκούσε η νέα οικονομική δομή της
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) συγκεντρώσεως με γνώμονα τους κύριους παράγοντες αντα-
 γωνισμού, που είναι ουσιώδεις προς εκτίμηση της υπό κρίση
 περιπτώσεως. Αν η Επιτροπή είχε αναλύσει ορθώς την
 επίδραση αυτή, δεν θα έπρεπε να παραπέμψει απλώς άκριτα
 στην πρώτη απόφαση, αλλά να επανεξετάσει τις εκτιμήσεις
 που είχε διατυπώσει τότε και, επομένως, να κινήσει, τουλά-
 Η Festival Crociere S.p.A., εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο χιστον, εμπεριστατωμένη εξέταση.
 καθηγητή Gian Michele Roberti, τον δικηγόρο Guido Bellitti και
 τη δικηγόρο Ιsabella Perego, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 23 Απριλίου 2003 προσφυγή
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση Προσφυγή της Νuova Agricast S.r.l. κατά της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 6 Μαΐου
 2003
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 (Υπόθεση T-151/03)
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα (2003/C 146/81)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 Με την παρούσα προσφυγή, η προσφεύγουσα εταιρία βάλλει κατά
 της αποφάσεως της Επιτροπής της 10ης Φεβρουαρίου 2003, περί
 εγκρίσεως, κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο β', του
 κανονισμού (ΕΟΚ) 4064/89, της συγκεντρώσεως Carnival
 Cruises/P&O Princess II. Η Νuova Agricast S.r.l., εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο
 Michele Arcangelo Calabrese, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 6 Μαΐου 2003 προσφυγή κατά
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται:
 — πρώτον, ότι η Επιτροπή δεν εκτίμησε ορθώς το νέο εταιρικό Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 σχήμα που προκύπτει από τη συγκέντρωση και τις συνέπειές
 του στην οικονομία. Υπ' αυτό το πρίσμα, η Επιτροπή όφειλε — να ακυρώσει τις προσβαλλόμενες πράξεις·
 να παρατηρήσει ότι αυτή καθ' αυτή η δομή της DLC ήταν
 ικανή να προσδώσει στην Carnival πλεονεκτική ανταγωνι-
 στική θέση, και από άποψη οικονομικής ισχύος, άκρως — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 σημαντική και δυνάμενη να της παράσχει δεσπόζουσα θέση
 στην αγορά, απαράμιλλη πλέον για τους άλλους αντα-
 γωνιστές. Υπ' αυτό το πρίσμα, η απόφαση πάσχει όχι
 μόνο έλλειψη αιτιολογήσεως, αλλά και πρόδηλη πλάνη
 εκτιμήσεως, καθ' όσον η Επιτροπή παρέβλεψε ένα στοιχείο Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 ουσιώδες για την ορθή αξιολόγηση της συγκεντρώσεως:
 στοιχείο που, αν είχε εξετασθεί προσηκόντως, θα αποτελούσε
 επαρκή λόγο για να απαγορεύσει η Επιτροπή τη συγκέντρωση Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια με εκείνα που
 ή, τουλάχιστον, να κινήσει εμπεριστατωμένη εξέταση κατά το προβάλλονται στην υπόθεση T-139/03, Nuova Agricast S.r.l.
 άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού· κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1).
 ---pagebreak--- C 146/46 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.6.2003
 Προβάλλεται ειδικότερα ότι η άρνηση πλήττει τα δικαιώματα ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-336/01 ( 1)
 άμυνας τα οποία η προσφεύγουσα θα μπορούσε να ασκήσει αφενός
 μεν έναντι της Ιταλικής Κυβερνήσεως (προσβάλλοντας το έγγραφο (2003/C 146/82)
 στο οποίο ζητεί πρόσβαση ενώπιον του αρμοδίου εθνικού δικαστη-
 ρίου), αφετέρου δε έναντι της Επιτροπής, εφόσον, μη γνωρίζοντας (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 την πράξη στην οποία ζητεί πρόσβαση, δεν της είναι δυνατόν να
 επικαλεστεί ενδεχόμενα σφάλματα εκτιμήσεως διαπραχθέντα από
 την Επιτροπή, όταν αυτή έκρινε ότι καλώς προέβαλε την άρνηση. Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 2003, o πρόεδρος του τετάρτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφά-
 σισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-336/01, Eurocommerce
 ( 1) Βλέπε σελίδα 43 της παρούσας Εφημερίδας. A.I.S.B.L. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (1 ) ΕΕ C 84 της 6.4.02.


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/17
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 29ης Απριλίου 2004
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-482/01 και C-493/01 (αιτήσεις του Verwaltungsgericht Stuttgart για την έκδοση προδικαστικών αποφάσεων): Γιώργος Ορφανόπουλος κ.λπ. κατά Land Baden-Württemberg και Raffaele Oliveri κατά Land Baden-Württemberg (1)
 («Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Δημόσια τάξη - Οδηγία 64/221/ΕΟΚ - Απόφαση περί απελάσεως λόγω παραβάσεων της ποινικής νομοθεσίας - Συνεκτίμηση της διάρκειας της διαμονής και της προσωπικής καταστάσεως - Θεμελιώδη δικαιώματα - Προστασία της οικογενειακής ζωής - Συνεκτίμηση των περιστάσεων που προέκυψαν κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της τελευταίας διοικητικής αποφάσεως και της εκτιμήσεως της νομιμότητας της αποφάσεως αυτής από διοικητικό δικαστήριο - Δικαίωμα του ενδιαφερομένου να προβάλει ισχυρισμούς σκοπιμότητας ενώπιον γνωμοδοτικής αρχής»)
 (2004/C 118/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C 482/01 και C 493/01, με αντικείμενο αιτήσεις του Verwaltungsgericht Stuttgart (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με τις οποίες ζητήθηκε, στο πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Γιώργου Ορφανόπουλου, Νατάσας Ορφανοπούλου, Μελίνας Ορφανοπούλου, Σοφίας Ορφανοπούλου, και Land Baden-Württemberg (C-482/01), και μεταξύ Raffaele Oliveri και Land Baden-Württemberg (C-493/01), η έκδοση προδικαστικών αποφάσεων ως προς την ερμηνεία των άρθρων 39, παράγραφος 3, ΕΚ και 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 64/221/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1964, περί του συντονισμού των ειδικών μέτρων για τη διακίνηση και τη διαμονή αλλοδαπών, τα οποία δικαιολογούνται για λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας ή δημοσίας υγείας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 16) (C-482/01), και των άρθρων 39 ΕΚ και 3 της εν λόγω οδηγίας (C-493/01), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas (εισηγητή), προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, A. La Pergola και S. von Bahr, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να κρίνει σε ποιες διατάξεις του κοινοτικού δικαίου, πέραν του άρθρου 18, παράγραφος 1, ΕΚ, μπορεί ενδεχομένως να στηριχθεί ένας υπήκοος κράτους μέλους όπως ο R. Oliveri στο πλαίσιο της διαφοράς που κατέληξε στην υπόθεση C 493/01. Συναφώς, στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται ειδικότερα να κρίνει αν ο ενδιαφερόμενος υπάγεται στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 39 ΕΚ, είτε ως εργαζόμενος είτε ως πρόσωπο που απολαύει του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας δυνάμει διατάξεων του παραγώγου δικαίου που θεσπίζονται για την εφαρμογή του εν λόγω άρθρου, ή αν μπορεί να στηριχθεί σε άλλες διατάξεις του κοινοτικού δικαίου, όπως η οδηγία 90/364/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1990, σχετικά με το δικαίωμα διαμονής, ή το άρθρο 49 ΕΚ το οποίο εφαρμόζεται μεταξύ άλλων στους αποδέκτες υπηρεσιών.
 2.
 Το άρθρο 3 της οδηγίας 64/221/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1964, περί του συντονισμού των ειδικών μέτρων για τη διακίνηση και τη διαμονή αλλοδαπών, τα οποία δικαιολογούνται για λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας ή δημοσίας υγείας, απαγορεύει εθνική ρύθμιση η οποία υποχρεώνει τις εθνικές αρχές να απελαύνουν υπηκόους άλλων κρατών μελών που καταδικάστηκαν, λόγω εκ προθέσεως παραβάσεως του νόμου περί ναρκωτικών ουσιών, σε σωφρονιστική ποινή ανηλίκων διαρκείας τουλάχιστον δύο ετών χωρίς αναστολή ή σε στερητική της ελευθερίας ποινή χωρίς αναστολή.
 3.
 Το άρθρο 3 της οδηγίας 64/221/ΕΟΚ αντίκειται σε εθνική πρακτική σύμφωνα με την οποία τα εθνικά δικαστήρια δεν λαμβάνουν υπόψη, κατά την εξέταση της νομιμότητας της απελάσεως υπηκόου άλλου κράτους μέλους, τα πραγματικά περιστατικά τα οποία προέκυψαν μετά την τελευταία απόφαση των αρμόδιων αρχών και τα οποία συνεπάγονται ενδεχομένως ότι έχει εξαλειφθεί ή περιορισθεί σημαντικά η απειλή που συνιστά για τη δημόσια τάξη η συμπεριφορά του οικείου προσώπου. Τέτοια περίπτωση συντρέχει ιδίως εφόσον παρήλθε μακρό χρονικό διάστημα μεταξύ, αφενός, της εκδόσεως της αποφάσεως περί απελάσεως του ενδιαφερομένου και, αφετέρου, της εκτιμήσεως της αποφάσεως αυτής από το αρμόδιο δικαστήριο.
 4.
 Τα άρθρα 39 ΕΚ και 3 της οδηγίας 64/221/ΕΟΚ απαγορεύουν εθνική νομοθεσία ή πρακτική σύμφωνα με την οποία η απέλαση από την εθνική επικράτεια υπηκόου άλλου κράτος μέλους λόγω καταδίκης σε ορισμένη ποινή για συγκεκριμένα εγκλήματα διατάσσεται, παρά τη συνεκτίμηση περιστάσεων οικογενειακής φύσεως, βάσει του τεκμηρίου ότι αυτός πρέπει να απελαθεί, χωρίς να λαμβάνονται δεόντως υπόψη ούτε η προσωπική του συμπεριφορά ούτε ο κίνδυνος που συνιστά για τη δημόσια τάξη.
 5.
 Το άρθρο 39 ΕΚ και η οδηγία 64/221/ΕΟΚ δεν απαγορεύουν την απέλαση από την εθνική επικράτεια υπηκόου άλλου κράτος μέλους λόγω καταδίκης σε ορισμένη ποινή για συγκεκριμένα εγκλήματα, ο οποίος, αφενός, συνιστά ενεστώσα απειλή για τη δημόσια τάξη και, αφετέρου, διέμεινε για πολλά χρόνια στο κράτος μέλος υποδοχής και μπορεί να επικαλεσθεί περιστάσεις οικογενειακής φύσεως κατά της απελάσεως, εφόσον η κατά περίπτωση εκτίμηση από τις εθνικές αρχές της δίκαιης ισορροπίας μεταξύ των υφιστάμενων νομίμων συμφερόντων γίνεται τηρουμένων των γενικών αρχών του κοινοτικού δικαίου και, ιδίως, λαμβανομένης δεόντως υπόψη της τηρήσεως των θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως της προστασίας της οικογενειακής ζωής.
 6.
 Το άρθρο 9 παράγραφος 1, της οδηγίας 64/221/ΕΟΚ απαγορεύει εθνική ρύθμιση, η οποία δεν προβλέπει ούτε διαδικασία ενστάσεως ούτε προσφυγής, κατά την οποία διενεργείται επίσης εξέταση της σκοπιμότητας, κατά αποφάσεως διοικητικής αρχής περί απελάσεως υπηκόου άλλου κράτους μέλους, όταν δεν έχει ιδρυθεί αρχή ανεξάρτητη από την εν λόγω διοικητική αρχή. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να κρίνει αν δικαστήρια όπως τα Verwaltungsgerichte είναι σε θέση να εξετάζουν τη σκοπιμότητα των μέτρων απελάσεως.
 (1) ΕΕ C 56 της 2.3.2002.


text:
23.11.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 289/21
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ τους J. Azizi, Πρόεδρο, K. Lenaerts και M. Jaeger, δικαστές,
 γραμματέας: F. Erlbacher, εισηγητής σε γραφείο δικαστή, εξέδωσε
 στις 11 Σεπτεμβρίου 2002 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 της 11ης Σεπτεμβρίου 2002
 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 στην υπόθεση T-13/99, Pfizer Animal Health SA και λοιποί 2) Η Pfizer Animal Health SA φέρει τα δικαστικά της έξοδα,
 κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ( 1) καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο,
 περιλαμβανομένων εκείνων που αφορούν τη διαδικασία
 ασφαλιστικών μέτρων.
 (Μεταβίβαση της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά από τα
 ζώα στον άνθρωπο — Οδηγία 70/524/ΕΟΚ — Κανονισμός 3) Η Αsociación nacional de productores de ganado porcino, η
 για την ανάκληση αδείας χρήσεως πρόσθετης ύλης στις Αsociación española de criadores de vacuno de carne, η
 ζωοτροφές — Παραδεκτό — Άρθρο 11 της οδηγίας Fédération européenne de la santé animale και η Fédération
 70/524/ΕΟΚ — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως — Αρχή της européenne des fabricants d’adjuvants pour la nutrition animale
 προφυλάξεως — Αξιολόγηση και διαχείριση των κινδύνων φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και εκείνα του
 — ∆ιαβούλευση με επιστημονική επιτροπή — Αρχή της Συμβουλίου που αφορούν τις παρεμβάσεις τους στην κύρια
 αναλογικότητας — ∆ικαιολογημένη εμπιστοσύνη — Υπο- δίκη και στη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.
 χρέωση αιτιολογήσεως — ∆ικαίωμα ιδιοκτησίας —
 Κατάχρηση εξουσίας) 4) Η Αsociación española de productores de huevos και η Pig
 Veterinary Society φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα, καθώς
 και εκείνα του Συμβουλίου που αφορούν τις αιτήσεις τους
 (2002/C 289/40) παρεμβάσεως.
 5) Η Επιτροπή, το Βασίλειο της ∆ανίας, το Βασίλειο της
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) Σουηδίας, η ∆ημοκρατία της Φινλανδίας και το Ηνωμένο
 Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας
 φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα, τόσο στην κύρια δίκη
 όσο και στη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.
 Στην υπόθεση T-13/99, Pfizer Animal Health SA, με έδρα
 τη Louvain-la-Neuve (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τον Ι. S. (1 ) ΕΕ C 86 της 27.3.1999.
 Forrester, QC, τον M. Powell, solicitor, την Ε. Wright, barrister,
 και τον W. van Lembergen, δικηγόρο, κατ' εντολήν του S. J.
 Gale-Batten, solicitor, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 υποστηριζόμενη από τις Αsociación nacional de productores
 de ganado porcino (Anprogapor), με έδρα τη Μαδρίτη, και
 Αsociación española de criadores de vacuno de carne (Asovac), ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 με έδρα τη Βαρκελώνη (Ισπανία), εκπροσωπούμενες από τους
 J. Folguera Crespo, A. Gutiérrez Hernández, J. Massaguer της 11ης Σεπτεμβρίου 2002
 Fuentes και Ε. Navarro Varona, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων
 στο Λουξεμβούργο, και Fédération européenne de la santé στην υπόθεση T-70/99, Alpharma Inc. κατά Συμβουλίου
 animale (Fedesa), με έδρα τις Βρυξέλλες, και Fédération της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1)
 européenne des fabricants d’adjuvants pour la nutrition
 animale (Fefana), με έδρα τις Βρυξέλλες, εκπροσωπούμενες από (Μεταβίβαση της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά από τα
 τους D. Waelbroeck και D. Brinckman, δικηγόρους, με τόπο ζώα στον άνθρωπο — Οδηγία 70/524/ΕΟΚ — Κανονισμός
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής για την ανάκληση αδείας χρήσεως πρόσθετης ύλης στις
 Ενώσεως (εκπρόσωποι: J. Carbery, M. Sims και F. P. Ruggeri ζωοτροφές — Παραδεκτό — Παράβαση ουσιώδους τύπου
 Laderchi), υποστηριζομένου από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως — Αρχή της προφυλάξεως
 Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Oliver, T. Χριστοφόρου και K. Fitch), — Αξιολόγηση και διαχείριση των κινδύνων — ∆ιαβού-
 το Βασίλειο της ∆ανίας (εκπρόσωποι: J. Molde, Holst-Christensen λευση με επιστημονική επιτροπή — Αρχή της αναλογικό-
 και τον S. Ryom), το Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: τητας — ∆ικαιολογημένη εμπιστοσύνη — Υποχρέωση
 A. Kruse και L. Nordling), τη ∆ημοκρατία της Φινλανδίας αιτιολογήσεως — ∆ικαιώματα άμυνας)
 (εκπρόσωποι: H. Rotkirch και T. Pynnä και Ε. Bygglin), και το
 Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας (2002/C 289/41)
 (εκπρόσωπος: R. Magrill), με αντικείμενο την ακύρωση του
 κανονισμού (ΕΚ) 2821/98 του Συμβουλίου, της 17ης ∆εκεμβρίου (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 1998, για την τροποποίηση της οδηγίας 70/524/ΕΟΚ περί των
 προσθέτων υλών στη διατροφή των ζώων όσον αφορά την
 ανάκληση αδείας χρησιμοποίησης ορισμένων αντιβιοτικών (ΕΕ Στην υπόθεση T-70/99, Alpharma Inc., με έδρα το Fort Lee,
 L 351, σ. 4), το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από New Jersey (Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής), εκπροσωπούμενη


text:
5 . 4. 97 ι EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 108/13
 3, την οδηγία 93/114/ΕΚ του Συμβουλίου , της 14ης Δε υποχρέωση των κρατών μελών να τηρούν τις προθεσμίες που
 κεμβρίου 1993 (3), για την τροποποίηση της οδηγίας ορίζουν οι οδηγίες για τη μεταφορά τους στο εσωτερικό
 7Θ/524/ΕΟΚ (4) περί των προσθέτων υλών στη διατρο δίκαιο. H συγκεκριμένη προθεσμία έληξε στις 13 Σεπτεμβρίου
 φή των ζώων, 1994, χωρίς την έκδοση εκ μέρους της Ιταλικής Δημοκρατίας
 των διατάξεων που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της
 ή/και παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, με την προμνησθείσα στο αιτητικό της Επιτροπής οδηγίας.
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 20 της
 οδηγίας 93/53/ΕΟΚ, από το άρθρο 8 της οδηγίας 93/ Ι 1 ) ΕΕ αριθ. L 247 της 5 . 10. 1993, σ. 19.
 113/ΕΚ, από το άρθρο 2 της οδηγίας 93/ 114/ΕΚ και από
 τη συνθήκη ΕΚ·
 β) να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα.
 Αίτηση αναιρεσεως του L. B. Rasmussen κατά της αποφά
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα σεως που εξέδωσε στις 12 Δεκεμβρίου 1996 το τρίτο τμήμα
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με υπόθεση Τ-130/95, όπου διάδικοι ήταν, αφενός, o L. B.
 εκείνα που προβλήθηκαν στην υπόθεση C-56/97 (5)· οι τα Rasmussen και, αφετέρου, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 χθείσες προθεσμίες έληξαν, αντιστοίχως, την 1η Ιανουαρίου Κοινοτήτων, που υποβλήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1997
 1994 (οδηγία 93/53/ΕΟΚ), την 1η Οκτωβρίου 1994 (οδηγία
 93/113/ΕΚ και οδηγία 93/114/ΕΚ) και την 1η Ιανουαρίου 1995 (Υπόθεση C-60/97 Ρ)
 ( άρθρο 7 της οδηγίας 93/113/ΕΚ. (97/0 108/24)
 (') ΕΕ αριθ . L 175 της 19. 7 . 1993 , σ. 23 . O B. Rasmussen, εκπροσωπούμενος απο τον Carlo Revoldini,
 (2) ΕΕ αριθ . L 334 της 31 . 12. 1993 , σ. 17. δικηγόρο Λουξεμβούργου , με αντίκλητο τον ίδιο δικηγόρο,
 (3) ΕΕ αριθ . L 334 της 31 . 12. 1993 , σ. 24 . 180, Route de Longwy, υπέβαλε ενώπιον Δικαστηρίου των
 (4) ΕΕ ειδ. έκδ. 03/006. σ. 60. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 11 Φεβρουαρίου 1997 αίτηση
 (5 ) Βλεπε σελίδα 12 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας .
 αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 12 Δε
 κεμβρίου 1996 το τρίτο τμήμα του Πρωτοδικείου των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Τ-130/95 , όπου διάδικοι
 ήταν, αφενός, o L. B. Rasmussen και, αφετέρου , η Επιτροπή
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις
 7 Φεβρουαρίου 1997 Ο αναιρεσειων ζητεί από το Δικαστήριο:
 (Υπόθεση C-58/97) — να αναιρεσει την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση στο σύνο
 (97/0 108/23) λο της, εξαιρουμένου του τμήματος που αφορά τη δικα
 στική δαπάνη
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τον Frank Benyon, νομικό σύμβουλο, και την Laura και, προβαίνοντας στην κρίση στην οποία όφειλε να προβεί το
 Pignataro, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο:
 Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, Centre Wagner,
 Kirchberg, άσκησε στις 7 Φεβρουαρίου 1997 ενώπιον του — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής περί μη προα
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά γωγής του αναιρεσείοντος στον βαθμό A 4 για την
 της Ιταλικής Δημοκρατίας. περίοδο προαγωγών 1994,
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής περί προαγω
 γής στον βαθμό A 4 των εγγεγραμμένων υπαλλήλων στον
 1 , να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζο πίνακα που δημοσιεύθηκε στις διοικητικές πληροφορίες
 ντας ή/και μη κοινοποιώντας τις νομοθετικές, κανονιστι αριθ . 859 της 8ης Σεπτεμβρίου 1994,
 κές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη
 συμμόρφωσή της προς την οδηγία 93/75/ΕΟΚ του — να υποχρεώσει τήν Επιτροπή να αποκαταστήσει τις
 Συμβουλίου , της 13ης Σεπτεμβρίου 1993 ('), για τις ελάχι υλικές ζημίες και να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη που
 στες προδιαγραφές που απαιτούνται για τα πλοία τα υπέστη o αναιρεσείων,
 οποία κατευθύνονται σε ή αποπλέουν από κοινοτικούς
 λιμένες μεταφέροντας επικίνδυνα ή ρυπογόνα εμπορεύ — να καταδικάσει εν πάση περιπτώσει την αναιρεσίβλητη
 στα δικαστικά έξοδα.
 ματα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω
 οδηγία και τη συνθήκη ΕΚ,
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 2, να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα. Πλημμελής και ανεπαρκής αιτιολογία της αναιρεσιβαλλομέ
 νης αποφάσεως, με την οποία δεν δόθηκε απάντηση στα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα επιχειρήματα και τα αιτήματα του αναιρεσείοντος ( 1 ).
 Το άρθρο 189 της συνθήκης ΕΚ, σύμφωνα με το οποίο η (' ΕΕ αριθ . C 208 της 17 . 8. 1995 , σ. 35 .
 οδηγία δεσμεύει το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται,
 όσον αφορά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, συνεπάγεται την


text:
 29.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 295/33
 Προσφυγή-αγωγή της 28ης Μαΐου 2012 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-58/12)
 2012/C 295/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της σιωπηρής αποφάσεως περί απορρίψεως του αιτήματος του προσφεύγοντος-ενάγοντος σχετικά με την εκτέλεση, εκ μέρους της καθής, της αποφάσεως την οποία εξέδωσε στις 4 Νοεμβρίου 2008 το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-41/06, Marcuccio κατά Επιτροπής, και αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας την οποία ο προσφεύγων-ενάγων ισχυρίζεται ότι υπέστη.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που προέρχεται από την Επιτροπή, ή τουλάχιστον μπορεί να αποδοθεί σε αυτή, και με την οποία απορρίφθηκαν, ανεξαρτήτως της μορφής της απορρίψεως αυτής και ανεξαρτήτως του αν η απόρριψη είναι μερική ή ολική, τα αιτήματα που διατύπωσε ο προσφεύγων-ενάγων με την από 25 Μαρτίου 2011 αίτησή του·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που προέρχεται από την Επιτροπή, ή τουλάχιστον μπορεί να αποδοθεί σε αυτή, και με την οποία απορρίφθηκαν, ανεξαρτήτως της μορφής της απορρίψεως αυτής και ανεξαρτήτως του αν η απόρριψη είναι μερική ή ολική, τα αιτήματα που διατύπωσε ο προσφεύγων-ενάγων με την από 17 Οκτωβρίου 2011 διοικητική ένστασή του·
 —
 εφόσον παρίσταται ανάγκη, να αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή ενήργησε παρανόμως παραλείποντας, τουλάχιστον εν μέρει, να λάβει εντός εύλογης προθεσμίας τα μέτρα προς εκτέλεση της αποφάσεως την οποία εξέδωσε στις 4 Νοεμβρίου 2008 το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-41/06, Marcuccio κατά Επιτροπής·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα το ποσό των 70 000 ευρώ προς αποκατάσταση της ζημίας την οποία αυτός αδίκως υπέστη εξ αιτίας της παράνομης παραλείψεως της Επιτροπής να λάβει όλα τα μέτρα προς εκτέλεση της αποφάσεως της 4ης Νοεμβρίου 2008·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.