text:
 Avis juridique important
 |
 31994Y0430(01)
 Υποδείξεις προς τους δικηγόρους και τους εκπροσώπους των διαδίκων σχετικά με την έγγραφη διαδικασία ενώπιον του Πρωτοδικείου, τις οποίες συνέταξε ο Γραμματέας δυνάμει του άρθρου 18 παράγραφος 2 των οδηγιών προς τον Γραμματέα της 3ης Μαρτίου 1994
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 120 της 30/04/1994 σ. 0016 - 0018
 Υποδείξεις προς τους δικηγόρους και τους εκπροσώπους των διαδίκων σχετικά με την έγγραφη διαδικασία ενώπιον του Πρωτοδικείου, τις οποίες συνέταξε ο Γραμματέας δυνάμει του άρθρου 18 παράγραφος 2 των οδηγιών προς τον Γραμματέα της 3ης Μαρτίου 1994(94/C 120/36)Ι. Αντικείμενο της έγγραφης διαδικασίαςΗ ενώπιον του Πρωτοδικείου έγγραφη διαδικασία αποβλέπει στην οριοθέτηση της διαφοράς και στην παράθεση του συνόλου των αξιώσεων των διαδίκων, ώστε οι δικαστές να ενημερώνονται για τα συναφή πραγματικά περιστατικά, τα αιτήματα, καθώς και τους ισχυρισμούς και τα επιχειρήματα των διαδίκων, προκειμένου να αποφανθούν επί της διαφοράς. ΙΙ. Υποβολή και σύνταξη των υπομνημάτων1. Καλό θα είναι τα υπομνήματα να είναι διαρθρωμένα με σαφήνεια, να περιέχουν τίτλους των διαφόρων κεφαλαίων και να φέρουν αδιάλειπτη αρίθμηση των εδαφίων. Όταν πρόκειται για ογκώδη υπομνήματα, είναι προτιμότερο κάθε κεφαλαίου να προηγείται σύνοψη του περιεχομένου του, το δε υπόμνημα να συνοδεύεται από πίνακα περιεχομένων. 2. Επειδή ο αριθμός των υπομνημάτων που έχει τη δυνατότητα να υποβάλει κάθε διάδικος είναι περιορισμένος (παράβαλε άρθρο 47 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου), η δε προβολή νέων ισχυρισμών κατά τη διάρκεια της δίκης επιτρέπεται μόνο υπό ορισμένες περιστάσεις (παράβαλε άρθρο 48 του κανονισμού διαδικασίας), συνιστάται όπως το σύνολο της επιχειρηματολογίας παρατίθεται ήδη με το πρώτο υπόμνημα (προσφυγή και υπόμνημα αντικρούσεως αντιστοίχως) κατά τον πληρέστερο δυνατό τρόπο. 3. Επειδή συχνά οι δικαστές λαμβάνουν γνώση των υπομνημάτων μέσω μεταφράσεων σε άλλη γλώσσα, συνιστάται η σύνταξη των υπομνημάτων σε απλό, άμεσο και περιεκτικό ύφος, ώστε να καθίσταται ευχερής η μετάφραση, περιορίζοντας τον αριθμό των σελίδων στο αυστηρώς αναγκαίο. 4. Κατά τη σύνταξη των υπομνημάτων, τα έγγραφα στα οποία παραπέμπουν τα υπομνήματα πρέπει να προσδιορίζονται με ακρίβεια, ενώ πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα ώστε τα σημαντικά έγγραφα να υπάρχουν στη δικογραφία. Η εξατομίκευση των εγγράφων επιτυγχάνεται αναφέροντας, οσάκις γίνεται σχετική παραπομπή, το υπόμνημα στο οποίο επισυνάπτεται το έγγραφο με μνεία του αριθμού του παραρτήματος, όπως αυτό παρατίθεται στον πίνακα παραρτημάτων του ιδίου υπομνήματος. Συνιστάται όπως το ίδιο έγγραφο χαρακτηρίζεται πάντοτε με τον ίδιο τρόπο κατά τη διάρκεια τόσο της έγγραφης όσο και της προφορικής διαδικασίας. Η παρεμβολή στο υπόμνημα εγγράφων που έχουν επισυναφθεί ήδη στη δικογραφία ως παράρτημα αυξάνει αδικαιολόγητα τον όγκο του φακέλου και συνιστά ενδεχομένως αιτία συγχύσεως. 5. Οσάκις ο διάδικος λαμβάνει θέση επί των επιχειρημάτων του αντιδίκου του, συνιστάται να παραπέμπει στις επίμαχες σελίδες του υπομνήματος του αντιδίκου. ΙΙΙ. Η διάρθρωση του δικογράφου της προσφυγής1. Το δικόγραφο της προσφυγής πρέπει να είναι διαρθρωμένο κατά τρόπον ώστε να τηρείται το άρθρο 44 του Κανονισμού Διαδικασίας, ήτοι να περιέχει: 1. Μνεία των διαδίκωνΠαράβαλε άρθρο 44 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β), και παράγραφος 2 του κανονισμού διαδικασίας. 2. Διευκρινίσεις ως προς τη φύση της διαφοράςΒλέπε ενδεικτικώς: «προσφυγή ακυρώσεως, ασκούμενη δυνάμει του αρθρου 173 της συνθήκης ΕΟΚ, κατ' αποφάσεως του [οργάνου] με αντικείμενο . . .». 3. Σύνοψη των συναφών πραγματικών περιστατικώνΜε παράθεση των στηριζόντων την προσφυγή εγγράφων και αποδεικτικών μέσων. 4. Ενδεχομένως παρατηρήσεις σχετικά με το παραδεκτό της προσφυγής5. Σύνοψη του συνόλου των ισχυρισμών που θεμελιώνουν την προσφυγή6. Παράθεση της επιχειρηματολογίας που αναπτύσσεται προς στήριξη κάθε ισχυρισμούενδεχομένως με παραπομπές στη σχετική νομολογία του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου. 7. ΑιτήματαΤα αιτήματα πρέπει να συντάσσονται όπως το διατακτικό της αποφάσεως που καλείται να εκδώσει το Πρωτοδικείο (ενδεικτικώς: «1. να ακυρώσει την απόφαση του καθού της . . . 7 2. να καταδικάσει τον/την καθού/καθής στα δικαστικά έξοδα»). Κατά τη διατύπωση των αιτημάτων, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι διατάξεις του άρθρου 176 της συνθήκης ΕΟΚ, ενώ περιττεύει η επανάληψη με τα αιτήματα των ισχυρισμών και επιχειρημάτων (επί παραδείγματι πρέπει να αποφεύγονται εκφράσεις όπως «. . . να αποφανθεί ότι η προσφυγή είναι παραδεκτή και βάσιμη 7 να αποφανθεί ότι η επίδικη απόφαση στερείται αιτιολογίας και αντίκειται προς τις διατάξεις της συνθήκης και την αρχή της αναλογικότητας . . .»). Όσον αφορά τα ενδεχόμενα αιτήματα περί των δικαστικών εξόδων, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το άρθρο 87 του κανονισμού διαδικασίας. 2. Για να καθίσταται ευχερής η σύνταξη της προβλεπομένης στο άρθρο 24 παράγραφος 6 του κανονισμού διαδικασίας ανακοίνωση και προς διασφάλιση του ακριβούς προσδιορισμού του αντικειμένου της διαφοράς και των ισχυρισμών και των κυρίων επιχειρημάτων της προσφυγής, συνιστάται να επισυνάπτεται στο δικόγραφο της προσφυγής σύνοψη των ισχυρισμών και κυρίων επιχειρημάτων, καθώς και πίνακας περιεχομένων. IV. Τα παραρτήματα1. Τα υπομνήματα και άλλα διαδικαστικά έγγραφα μπορούν να συνοδεύονται από στοιχεία και έγγραφα που επισυνάπτονται προς απόδειξη ή επεξήγηση του περιεχομένου τους. Πάντως, η απλή αναπομπή σε παράρτημα δεν αρκεί αφεαυτής για την αναπλήρωση της παραθέσεως των πραγματικών περιστατικών, ισχυρισμών και επιχειρημάτων με το υπόμνημα ή άλλη διαδικαστική πράξη. Γίνονται δεκτά μόνο τα παραρτήματα που μνημονεύονται στα υπομνήματα. 2. Εφιστάται η προσοχή επί της ανάγκης παραθέσεως πίνακα παραρτημάτων, όπως προβλέπει το άρθρο 43 παράγραφος 4 του κανονισμού διαδικασίας και το άρθρο 6 παράγραφος 3 των οδηγιών προς τον Γραμματέα. Στον ανωτέρω πίνακα συνιστάται να αναφέρονται ο αριθμός του παραρτήματος, η ημερομηνία και η φύση του επισυναπτομένου εγγράφου καθώς και η σελίδα του υπομνήματος που καθιστά επιβεβλημένη την υποβολή του παραρτήματος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η επιμέρους αρίθμηση διευκολύνει την εξατομίκευση του στοιχείου του φακέλου. 3. Πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα ώστε η προσκόμιση υπερβολικά μεγάλου αριθμού παραρτημάτων να μη επιβαρύνει αδικαιολόγητα τον φάκελο, εν πάση δε περιπτώσει να παρατίθενται στο υπόμνημα τα χωρία και στοιχεία εκείνα των εν λόγω παραρτημάτων που έχουν όντως σημασία.


text:
 18.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 49/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 21ης Δεκεμβρίου 2011 — A2A SpA, πρώην ASM Brescia SpA, κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-318/09 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Σύστημα ενισχύσεων που χορηγήθηκαν σε επιχειρήσεις δημοσίων υπηρεσιών - Φορολογικές απαλλαγές - Απόφαση με την οποία το σύστημα ενισχύσεων κηρύχθηκε ασύμβατο με την κοινή αγορά - Προσφυγή ακυρώσεως - Παραδεκτό - Ενεργητική νομιμοποίηση - Έννομο συμφέρον - Άρθρο 87 ΕΚ - Έννοια της «ενισχύσεως» - Άρθρο 88 ΕΚ - Έννοια της «νέας ενισχύσεως» - Άρθρο 10 ΕΚ - Υποχρέωση ειλικρινούς συνεργασίας - Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 - Άρθρα 1 και 14 - Νομιμότητα εντολής ανακτήσεως - Αρχή της ασφάλειας δικαίου - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)
 2012/C 49/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: A2A SpA, πρώην ASM Brescia SpA (εκπρόσωποι: A. Santa Maria, A Giardina, C. Croff και G. Pizzonia, δικηγόροι)
 Αναιρεσίβλητη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Righini, V. Di Bucci και D. Grespan)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (όγδοο πενταμελές τμήμα) της 11ης Ιουνίου 2009, T-189/03, ASM Brescia SpA κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε αίτημα ακυρώσεως των άρθρων 2 και 3 της αποφάσεως 2003/193/ΕΚ της Επιτροπής, της 5ης Ιουνίου 2002, με αντικείμενο κρατική ενίσχυση σχετικά με φορολογικές απαλλαγές και προνομιακά δάνεια υπέρ επιχειρήσεων κοινής ωφελείας με πλειοψηφική συμμετοχή δημόσιου φορέα (EE L 77, σ. 21).
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως και την αντίθετη αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την A2A SpA στα δικαστικά έξοδα όσον αφορά την αίτηση αναιρέσεως.
 3)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα όσον αφορά την αντίθετη αίτηση αναιρέσεως.
 (1) ΕΕ C 267 της 7.11.2009.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 16.6.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 173/21
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 της 15ης Μαρτι ́ου 2001
 της 15ης Μαρτι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-108/00 (αι ́τηση του Conseil d’État για την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Syndicat des
 producteurs indépendants (SPI) κατα ́ Ministère de
 1’Économie, des Finances et de 1’Industrie (1) στην υπο ́θεση C-147/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 («Φορολογικε ́ς διατα ́ξεις — Εναρμο ́νιση των νομοθεσιω ́ν
 — Φο ́ροι κυ ́κλου εργασιω ́ ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Ποιο ́τητα των υδα ́των
 προστιθεμε ́νης αξι ́ας — 'Αρθρο 9, παρα ́ γραφος 2, στοι-
 κολυμβη ́σεως — Μη προση ́κουσα εφαρμογη ́ της οδηγι ́ας
 χει ́ο ε', δευ ́τερη περι ́πτωση, της ́εκτης οδηγι ́ας περι ́ ΦΠΑ
 76/160/ΕΟΚ»)
 — Προσδιορισμο ́ς του το ́που φορολογη ́σεως — Παροχη ́
 διαφημιστικω ́ ν υπηρεσιω ́ ν — Περιλαμβα ́ νονται οι υπηρε-
 σι ́ες που παρεσχε ́θησαν με ́σω τρι ́του»)
 (2001/C 173/36)
 (2001/C 173/35)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-108/00, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Conseil
 d’État (Γαλλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς Στην υπο ́θεση C-147/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του δικαστηρι ́ου αυτου ́ μεταξυ ́ Syndicat (εκπρο ́σωποι: J.-F. Pasquier και G. Valero Jordana) κατα ́ Γαλλικη ́ς
 des producteurs indépendants (SPI) και Ministère de ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: Κ. Rispal-Bellanger και D. Colas), με
 1’Économie, des Finances et de 1’Industrie, η ́εκδοση προδικαστι- αντικει ́μενο να αναγνωρισθει ́ ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α,
 κη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 9, παρα ́γρα-
 φος 2, στοιχει ́ο ε', της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του Συμβου-
 λι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν — μη λαμβα ́νοντας ο ́λα τα αναγκαι ́α με ́τρα για να εξασφαλι ́σει,
 των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν εντο ́ς προθεσμι ́ας δε ́κα ετω ́ν μετα ́ την κοινοποι ́ηση της
 — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη οδηγι ́ας 76/160/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 8ης ∆εκεμβρι ́ου
 φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49), το ∆ικαστη ́ριο 1975, περι ́ της ποιο ́τητος των υδα ́των κολυ ́μβη ́σεως (ΕΕ ειδ.
 (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. La Pergola, προ ́εδρο ́εκδ. 15/001, σ. 108), το συμβατο ́ της ποιο ́τητας των υδα ́των
 τμη ́ματος, Μ. Wathelet, D. Α. Ο. Edward, Ρ. Jann (εισηγητη ́) και κολυμβη ́σεως με τις απαιτη ́σεις της εν λο ́γω οδηγι ́ας,
 L. Sevón, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: αντι ́θετα προς το α ́ρθρο της 4, παρα ́γραφος 1,
 D. Louterman-Hubeau, προϊσταμε ́νη τμη ́ματος, εξε ́δωσε στις
 15 Μαρτι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 — μη διενεργω ́ντας δειγματοληψι ́ες με την ελα ́χιστη συχνο ́τητα
 που καθορι ́ζεται στο παρα ́ρτημα της οδηγι ́ας 76/160 για
 Το ́αρθρο 9, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο ε', δευ ́τερη περι ́πτωση, ο ́λες τις παραμε ́τρους και ο ́λα τα υ ́δατα κολυμβη ́σεως,
 της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου αντι ́θετα προς το α ́ρθρο της 6, παρα ́γραφος 1, και
 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ ν των κρατω ́ ν μελω ́ ν,
 των σχετικω ́ ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ ν — Κοινο ́ συ ́στημα
 φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση, ́εχει — μη διενεργω ́ντας δειγματοληψι ́ες για την παρα ́μετρο «ολικα ́
 την ́εννοια ́οτι βρι ́σκει εφαρμογη ́ ́οχι μο ́νο στις διαφημιστικε ́ς κολοβακτηρι ́δια»,
 υπηρεσι ́ες που παρε ́χονται απευθει ́ας και χρεω ́ νονται απο ́ τον
 παρε ́χοντα τις υπηρεσι ́ες σε διαφημιζο ́μενο υποκει ́μενο στον
 φο ́ρο, αλλα ́ και στις υπηρεσι ́ες που παρε ́χονται εμμε ́σως στον δεν ́ελαβε ο ́λα τα με ́τρα για την τη ́ρηση των υποχρεω ́σεων τις
 διαφημιζο ́μενο και χρεω ́ νονται σε τρι ́το, ο οποι ́ος τις χρεω ́ νει εκ οποι ́ες υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α 76/160 και παρε ́βη τις διατα ́ξεις
 νε ́ου στον διαφημιζο ́μενο. που απορρε ́ουν απο ́ τα α ́ρθρα 3, 4, 5 και 6 της εν λο ́γω οδηγι ́ας,
 το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους C. Gulmann,
 (1) ΕΕ C 149 της 27.5.2000. προ ́εδρο τμη ́ματος, J.-P. Puissochet, F. Macken, Ν. Colneric και
 J. Ν. Cunha Rodrigues (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις
 15 Μαρτι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ---pagebreak--- C 173/22 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 16.6.2001
 1) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, Bene Nahrungsmittel κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 1998,
 σ. ΙΙ-3533), με την οποι ́α ζητει ́ται η εξαφα ́νιση της διατα ́ξεως
 — μη λαμβα ́νοντας ́ολα τα αναγκαι ́α με ́τρα για να εξα- αυτη ́ς, ο ́που οι λοιποι ́ δια ́δικοι ει ́ναι η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 σφαλιστει ́, εντο ́ς προθεσμι ́ας δε ́κα ετω ́ ν απο ́ της κοινο- Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: J. L. Iglesias Buhigues και U. Wölker,
 ποιη ́σεως της οδηγι ́ας 76/160/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, επικουρου ́μενοι απο ́ τον Β. Wägenbaur), υποστηριζο ́μενη απο ́
 της 8ης ∆εκεμβρι ́ου 1975, περι ́ της ποιο ́τητος των τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι: Κ. Rispal-Bellanger και
 υδα ́των κολυμβη ́σεως, ́οτι η ποιο ́τητα των υδα ́των C. Vasak), το Freistaat Thüringen, εκπροσωπου ́μενο απο ́ τον
 κολυμβη ́σεως ανταποκρι ́νεται προς τις επιτακτικε ́ς G. Μ. Berrisch, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 οριακε ́ς τιμε ́ς που καθορι ́ζονται στην οδηγι ́α, αντι ́θετα Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο G. Harles, 8-10, rue
 προς το ́αρθρο της 4, παρα ́γραφος 1, Mathias Hardt, και η Molkerei und Weichkäserei
 Κ.-Η. Zimmermann GmbH, με ́εδρα το Falkenhain (Γερμανι ́α),
 — μη διενεργω ́ ντας δειγματοληψι ́ες με την ελα ́χιστη εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Ρ. Lotze και S. Lehr, δικηγο ́ρους
 συχνο ́τητα που καθορι ́ζεται στο παρα ́ρτημα της Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́
 οδηγι ́ας 76/160 για τα εσωτερικα ́ ́υδατα κολυμ- γραφει ́ο R. Faltz, 6, rue Heinrich Heine, το ∆ικαστη ́ριο (δευ ́τερο
 βη ́σεως, αντι ́θετα προς το ́αρθρο της 6, παρα ́γραφος 1, τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον Β. Σκουρη ́, προ ́εδρο τμη ́ματος, τον
 και R. Schintgen (εισηγητη ́) και την Ν. Colneric, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 εισαγγελε ́ας: Ρ. Léger, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις
 — μη διενεργω ́ ντας δειγματοληψι ́ες για την παρα ́μετρο
 26 Οκτωβρι ́ου 2000 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 «ολικα ́ κολοβακτηρι ́δια»,
 παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ τα ́αρθρα 3, 4, 5 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 και 6 της οδηγι ́ας 76/160.
 2) Καταδικα ́ζει τη Molkerei Großbraunshain GmbH και τη Bene
 2) Καταδικα ́ζει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Nahrungsmittel GmbH στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 176 της 24.6.2000.
 3) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α και το Freistaat Thüringen θα φε ́ρουν
 τα ́εξοδα ́ τους.
 (1) ΕΕ C 33 της 6.2.1999.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (δευ ́τερο τμη ́μα)
 της 26ης Οκτωβρι ́ου 2000
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπο ́θεση C-447/98 Ρ: Molkerei Großbraunshain
 GmbH και Bene Nahrungsmittel GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς (τρι ́το τμη ́μα)
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 2000
 («Κοινοτικη ́ προστασι ́α των ονομασιω ́ ν προελευ ́σεως —
 Κανονισμο ́ς της Επιτροπη ́ς για την καταχω ́ ριση της ονομα-
 σι ́ας “Altenburger Ziegenkäse” — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως στην υπο ́θεση C-86/98: (αι ́τηση του Consiglio di Stato
 — Απαρα ́ δεκτο — Προδη ́λως αβα ́ σιμη αναι ́ρεση») για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Questore di
 Macerata κατα ́ Claudio Peroni (1)
 (2001/C 173/37)
 («'Αρθρο 104, παρα ́ γραφος 3, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας
 — Ερω ́ τημα ταυτο ́σημο με ερω ́ τημα επι ́ του οποι ́ου το
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 ∆ικαστη ́ριο ́εχει η ́δη αποφανθει ́»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ (2001/C 173/38)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-447/98 Ρ, Molkerei Großbraunshain GmbH, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 με ́εδρα το Αltenburg (Γερμανι ́α), και Bene Nahrungsmittel
 GmbH, με ́εδρα το Αltenburg (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́
 τους Μ. Loschelder και Τ. Klingbeil, δικηγο ́ρους Κολωνι ́ας,
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Μ. Loesch, 4, rue Carlo Hemmer, με αντικει ́μενο αι ́τηση
 αναιρε ́σεως κατα ́ της διατα ́ξεως που εξε ́δωσε στις 15 Σεπτεμβρι ́ου
 1998 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (δευ ́τερο Στην υπο ́θεση C-86/98, που ́εχει ως αντικει ́μενο αι ́τηση του
 τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-109/97, Molkerei Großbraunshain και Consiglio di Stato (Ιταλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν


text:
 22.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 462/30
 Προσφυγή-αγωγή της 3ης Νοεμβρίου 2014 — Meta Group κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-744/14)
 (2014/C 462/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Meta Group Srl (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Bartolini και A. Formica, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει ότι η Επιτροπή δεν εκπλήρωσε τις συνιστάμενες σε χρηματική οφειλή υποχρεώσεις της από τις κάτωθι μνημονευόμενες συμβάσεις επιδοτήσεως, οι οποίες ανέρχονται στο ποσό των 5 66 377,63 ευρώ, όσον αφορά οφειλόμενες και μη καταβληθείσες χρηματοδοτικές συνδρομές, και να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα των συμψηφισμών στους οποίους προέβη η καθής-εναγόμενη σε σχέση με τις αξιώσεις της προσφεύγουσας-ενάγουσας·
 —
 συνακόλουθα, να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα το προμνημονευθέν ποσό των 5 66 377,63 ευρώ, προσαυξημένο με τόκους υπερημερίας, λαμβανομένων υπόψη των μεταβολών της νομισματικής αξίας·
 —
 επιπροσθέτως, να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα, η οποία αποτιμάται συνολικά στο ποσό των 8 15 000,00 ευρώ, το οποίο δύναται να αυξηθεί εφόσον το κρίνει προσήκον το Γενικό Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της υπό κρίση υποθέσεως, και να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη λόγω του παράνομου χαρακτήρα των προμνημονευθέντων συμψηφισμών.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αντικείμενο της υπό κρίση προσφυγής-αγωγής είναι η εκ μέρους της Επιτροπής παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων που υπέχει από τις συμβάσεις των προγραμμάτων take-it-up (αριθ. 245637), BCreative (αριθ. 255599) και Ecolink+ (αριθ. 256224), οι οποίες συνάφθηκαν στο πλαίσιο του «πέμπτου και έκτου προγράμματος πλαισίου για την έρευνα και τεχνολογική ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει δέκα λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από μη συμμόρφωση της Επιτροπής προς τους όρους των συμβάσεων όσον αφορά τον καθορισμό της ωριαίας δαπάνης για την αμοιβή των παρεχόντων υπηρεσίες συμβαλλομένων (παράβαση του άρθρου II.19, § 1, στοιχείο d, του παραρτήματος II των συμβάσεων περί επιδοτήσεων).
 —
 Κατά τον καθορισμό της ωριαίας δαπάνης για την αμοιβή των παρεχόντων υπηρεσίες συμβαλλομένων, η Επιτροπή ενήργησε κατά παράβαση του άρθρου II.19, § 1, στοιχείο d, του παραρτήματος II, καθόσον αυτό προβλέπει ότι ο καθορισμός των δαπανών για την αμοιβή των παρεχόντων υπηρεσίες συμβαλλομένων, ως επαγγελματιών που παρέχουν τις υπηρεσίες τους για την υλοποίηση του επιδοτούμενου προγράμματος, κατά την έννοια των συμβάσεων που συνάφθηκαν inter partes, πρέπει να διενεργείται σύμφωνα με τα όσα προβλέπει το δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο ασκεί τις δραστηριότητές του ο δικαιούχος.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από μη συμμόρφωση της Επιτροπής προς τους όρους των συμβάσεων όσον αφορά τον καθορισμό της ωριαίας δαπάνης για την αμοιβή των παρεχόντων υπηρεσίες συμβαλλομένων (παράβαση του άρθρου II.19, § 1, στοιχείο b, του παραρτήματος II των συμβάσεων περί επιδοτήσεων).
 —
 Κατά τον καθορισμό της ωριαίας δαπάνης για την αμοιβή των παρεχόντων υπηρεσίες συμβαλλομένων, η Επιτροπή ενήργησε κατά παράβαση του άρθρου II.19, § 1, στοιχείο b, του παραρτήματος II των συμβάσεων περί επιδοτήσεων, κατά το οποίο οι επιλέξιμες δαπάνες πρέπει να καθορίζονται βάσει των γενικών αρχών που ίσχυαν κατά τον χρόνο συνάψεως της συμβάσεως. Ειδικότερα, η εκ μέρους της Επιτροπής παραπομπή στις προβλεπόμενες παραμέτρους για τα προγράμματα «Marie Curie» είναι εντελώς ακατάλληλη και αυθαίρετη, δεδομένου ότι οι παράμετροι αυτοί αφορούν κανόνες που τέθηκαν σε ισχύ μόλις το 2011 και οι οποίοι, επιπλέον, έχουν εφαρμογή αποκλειστικώς στην περίπτωση του προγράμματος FP7 [δηλαδή του εβδόμου] και, ως εκ τούτου, δεν ίσχυαν κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της υπό κρίση ένδικης διαφοράς.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από προβαλλόμενη μη συμμόρφωση της Επιτροπής προς το άρθρο I.11 («Other Special conditions» [«Λοιποί ειδικοί όροι»]) της συμβάσεως περί επιδοτήσεων του προγράμματος Take it up.
 —
 Ειδικώς όσον αφορά τις συμβάσεις του προγράμματος CIP και, ιδιαιτέρως, της σχετικής με το πρόγραμμα Take it up συμβάσεως, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο I.11, δεδομένου ότι επανειλημμένα παρέλειψε να λάβει οποιαδήποτε ρητή ή σιωπηρή απόφαση με την οποία να απορρίπτει τη μεθοδολογία που πρότεινε η META για την εφαρμογή της προβλέψεως της συμβάσεως.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από μη συμμόρφωση της Επιτροπής προς το άρθρο II.19, § 1, στοιχείο b, του παραρτήματος II των συμβάσεων περί επιδοτήσεων, καθόσον χαρακτήρισε ως υπεργολαβία τη σχέση εργασίας των εμπειρογνωμόνων που συνεργάσθηκαν με την προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 —
 Η Επιτροπή παρέβη επίσης τις διατάξεις του άρθρου II.19, § 1, στοιχείο b, καθόσον δεν εφήρμοσε στην περίπτωση των εμπειρογνωμόνων που προσέλαβε η META για την υλοποίηση των επιδοτούμενων προγραμμάτων τα κριτήρια και τις αρχές αναφοράς περί «intra muros consultants» [«εσωτερικών συμβούλων»], κατά τον ορισμό που έχει δώσει η ίδια η Επιτροπή, στις δημοσιονομικές κατευθυντήριες γραμμές του πέμπτου και του έκτου προγράμματος πλαισίου.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από μη συμμόρφωση της Επιτροπής προς το άρθρο II. 19, § 1, στοιχείο b, του παραρτήματος II των συμβάσεων περί επιδοτήσεων, όσον αφορά την αναγνώριση των έμμεσων δαπανών για τους «in house consultants».
 —
 Η Επιτροπή παρέβη και τις διατάξεις του άρθρου II. 19, § 1, στοιχείο b, του παραρτήματος II, όσον αφορά ειδικότερα την εφαρμογή των μνημονευομένων στο άρθρο αυτό γενικών αρχών περί δηλώσεων, καθόσον δεν τήρησε τις γενικές αρχές που έχουν εφαρμογή στον χαρακτηρισμό των έμμεσων δαπανών για τους «in house consultants».
 6.
 Ο έκτος λόγος αντλείται από το ότι η Επιτροπή παρέβη τους κανόνες και παραβίασε τις αρχές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της νομολογίας του Δικαστηρίου, ιδίως δε τις αρχές της καλής πίστης, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου.
 —
 Η αδράνεια της Επιτροπής προκάλεσε τη δικαιολογημένη πεποίθηση της προσφεύγουσας-ενάγουσας ότι η μεθοδολογία που είχε προτείνει ήταν ορθή, οπότε πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι μεταγενέστερες ενέργειες επιστροφής και παρακρατήσεως οφειλομένων χρηματοδοτικών συνδρομών συνιστούν παραβίαση της αρχής της καλής πίστης κατά την εκτέλεση της συμβάσεως.
 7.
 Ο έβδομος λόγος αντλείται από την εκ μέρους της Επιτροπής παράβαση των κανόνων του κώδικα χρηστής διοικήσεως, ιδίως δε των κανόνων περί αναλογικότητας, δικαιώματος ενημερώσεως, δικαιώματος ακροάσεως και υποχρεώσεως αιτιολογήσεως των αποφάσεων.
 —
 Η Επιτροπή παρέλειψε να παράσχει στη META τα στοιχεία που εκείνη είχε ζητήσει ή προσήκουσα εξήγηση για τις αποφάσεις που ελήφθησαν και, εν πάση περιπτώσει, εξέδωσε απόφαση που στερείται αναλογικού χαρακτήρα, δεδομένου ότι όλοι οι στόχοι του προγράμματος επιτεύχθηκαν εμπροθέσμως από την προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 8.
 Ο όγδοος λόγος αντλείται από μη εκπλήρωση της υποχρεώσεως της Επιτροπής να καταβάλει στη META τις χρηματοδοτικές συνδρομές που προέβλεπαν οι συμβάσεις περί επιδοτήσεων για την υλοποίηση των χρηματοδοτούμενων προγραμμάτων.
 —
 Η Επιτροπή, επομένως, παρέβη τη συμβατική υποχρέωση καταβολής των οφειλόμενων βάσει των συμβάσεων περί επιδοτήσεων χρηματοδοτικών συνδρομών, όσον αφορά την καταγεγραμμένη δραστηριότητα της META για την επίτευξη των στόχων που είχαν τεθεί με τα προγράμματα. Οι μη καταβληθείσες χρηματοδοτικές συνδρομές αυτές ανέρχονται στο ποσό των 5 66 377,63 ευρώ.
 9.
 Ο ένατος λόγος αντλείται από προβαλλόμενη παράβαση εκ μέρους της Επιτροπής του άρθρου 80 του κανονισμού (ΕΕ) 966/2012, όσον αφορά τον συμψηφισμό με τις αξιώσεις της META.
 —
 Η Επιτροπή παρέβη τον κανόνα του άρθρου 80 του κανονισμού 966/2012, ο οποίος επιτρέπει τον συμψηφισμό οφειλών προς τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα με τις αξιώσεις έναντι των θεσμικών οργάνων αυτών μόνον εφόσον οι οφειλές και αξιώσεις αυτές είναι εκκαθαρισμένες, βέβαιες και απαιτητές. Καθόσον οι αξιώσεις που συμψηφίσθηκαν από την Επιτροπή είναι αμφισβητούμενες, στερούνται του απαιτούμενου «βέβαιου» χαρακτήρα.
 10.
 Ο δέκατος λόγος αφορά την αποκατάσταση της οικονομικής ζημίας που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 —
 Η εκ μέρους της Επιτροπής παράβαση συμβατικών υποχρεώσεων είχε, επιπροσθέτως, ως αποτέλεσμα ιδιαιτέρως σοβαρή και άδικη ζημία της META, υπολογιζόμενη, βάσει της επισυναπτόμενης στο δικόγραφο της προσφυγής-αγωγής εκθέσεως, σε 8 15 000,00 ευρώ, πέραν της βλάβης λόγω του συμψηφισμού στον οποίο παρανόμως προέβη η Επιτροπή.


text:
C 111/8 EL ̄ðßóçìç ̄öçìåæßäÆ ôøí ̄ıæøðÆœŒþí ̊ïØíïôÞôøí 18.4.2000
 ̃É ̊`ÓÔ ̇ÑÉˇ
 —Ñˇ ̊ ̇ÑÕ ̨ ̇ ˆ ̄ ̋É ̊ˇÕ ̃É`ˆÙ ̋ÉÓÌˇÕ
 (2000/C 111/07)
 Ôï ̃ØŒÆóôÞæØï ôøí ̄ıæøðÆœŒþí ̊ïØíïôÞôøí äçìïóØåýåØ óôçí ̄ðßóçìç ̄öçìåæßäÆ ôøí ̄ıæøðÆœŒþí ̊ïØíïôÞôøí
 ÆæØŁ. C 111 ` ôçò 18.4.2000 ôçí ÆŒüoïıŁç ðæïŒÞæıîç aåíØŒïý äØÆaøíØóìïý:
 ‚Œäïóç óôçí ØóðÆíØŒÞ aoþóóÆ:
 CJ/LA/3 (ıðÜooçoïØ äØïØŒÞóåøò ØóðÆíØŒÞò íïìØŒÞò ðÆØäåßÆò)
 Ôçí ̄ðßóçìç ÆıôÞ ̄öçìåæßäÆ ìðïæåßôå íÆ ðæïìçŁåıôåßôå ÆðåıŁıíüìåíïØ óôï ÔìÞìÆ —æïóøðØŒïý ôïı ̃ØŒÆóôçæßïı
 ôøí ̄ıæøðÆœŒþí ̊ïØíïôÞôøí, L-2925 Luxembourg.
 ̇ ðæïŁåóìßÆ aØÆ ôçí ŒÆôÜŁåóç ôøí ıðïłçöØïôÞôøí oÞaåØ óôØò 31.5.2000.


text:
 5.12.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 454/29
 Αναίρεση που άσκησε στις 3 Οκτωβρίου 2016 ο WQ (*1) κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 21 Ιουλίου 2016 στην υπόθεση F-1/16, WQ (*1) κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-705/16 P)
 (2016/C 454/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: WQ (*1) (εκπρόσωποι: S. Orlandi και T. Martin, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-1/16, WQ (*1) κατά Κοινοβουλίου·
 —
 να ακυρώσει την από 27 Μαρτίου 2015 απόφαση της ΑΔΑ να μην περιλάβει το όνομα του νυν αναιρεσείοντος στον κατάλογο των υπαλλήλων που επελέγησαν να μετάσχουν στο πρόγραμμα καταρτίσεως της περιόδου πιστοποιήσεως 2014·
 —
 να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεώς του αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει τρεις λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο, στην οποία υπέπεσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (ΔΔΔ) κατά την εξέταση του πρωτοδίκως προβληθέντος λόγου ακυρώσεως ο οποίος αντλείται από παραβίαση της γενικής αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, καθόσον έκρινε ότι η πραγματική κατάσταση του νυν αναιρεσείοντος διέφερε εκείνης υποψηφίου που διέθετε δίπλωμα του ίδιου επιπέδου και είχε παρακολουθήσει πρόγραμμα καταρτίσεως διάρκειας τουλάχιστον ενός έτους.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο, η οποία έγκειται στη διαπίστωση του ΔΔΔ ότι η επίμαχη απόφαση, συγκεκριμένα, δε, η απόφαση να μην περιληφθεί το όνομα του νυν αναιρεσείοντος στον κατάλογο των υπαλλήλων που επελέγησαν να μετάσχουν στο πρόγραμμα καταρτίσεως της περιόδου πιστοποιήσεως 2014, δεν αντέβαινε στο άρθρο 165 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών στον τομέα της εκπαιδεύσεως.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το ΔΔΔ, καθόσον απέρριψε την ένσταση περί ελλείψεως νομιμότητας, την οποία προέβαλε πρωτοδίκως ο νυν αναιρεσείων, με την αιτιολογία ότι το κριτήριο της παρακολουθήσεως προγράμματος καταρτίσεως διάρκειας τουλάχιστον ενός έτους ήταν δικαιολογημένο και σύμφωνο προς την αρχή της αναλογικότητας, λαμβανομένης υπόψη της φύσεως της διαδικασίας πιστοποιήσεως. Στο πλαίσιο αυτό, ο αναιρεσείων φρονεί ότι το ΔΔΔ προέβη, επιπλέον, σε παραμόρφωση του περιεχομένου των επιχειρημάτων του, καθόσον έκρινε ότι ο αναιρεσείων δεν αμφισβήτησε τη διαπίστωση βάσει της οποίας, εάν λαμβανόταν υπόψη ο επίμαχος τίτλος, το αποτέλεσμα θα ήταν να εκτιμηθεί εις διπλούν η αποκτηθείσα εντός των θεσμικών οργάνων επαγγελματική πείρα του.
 (*1) Πληροφορίες που διεγράφησαν στο πλαίσιο της προστασίας των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.


text:
 30.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/18
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαΐου 2012 — Sviluppo Globale κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-6/10) (1)
 (Δημόσιες συμβάσεις παροχής υπηρεσιών - Διαδικασία προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών - Στήριξη των τελωνειακών και φορολογικών υπηρεσιών του Κοσσυφοπεδίου - Απόρριψη της προσφοράς ενός διαγωνιζομένου - Πράξη μη υπoκείμενη σε πρoσφυγή - Πράξη επιβεβαιωτική - Απαράδεκτο - Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Έγγραφα που έχουν σχέση με τη διαδικασία προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών - Μερική άρνηση της προσβάσεως - Εξαίρεση απτόμενη της προστασίας των εμπορικών συμφερόντων τρίτου - Ανεπαρκής αιτιολογία)
 2012/C 194/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sviluppo Globale GEIE (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: F. Sciaudone, R. Sciaudone και A. Neri, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Costa de Oliveira και F. Erlbacher, επικουρούμενοι από τον P. Manzini, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 10ης Νοεμβρίου 2009, με την οποία απορρίφθηκε η προσφορά της κοινοπραξίας στην οποία μετέχει η προσφεύγουσα, στο πλαίσιο της διαδικασίας προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών EuropAid/127843/D/SER/KOS, σχετικά με την παροχή υπηρεσιών στηρίξεως στις τελωνειακές και φορολογικές υπηρεσίες του Κοσσυφοπεδίου (ΕΕ 2009/S 4003683) και, αφετέρου, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 26ης Νοεμβρίου 2009, με την οποία δεν επιτράπηκε στην κοινοπραξία η πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα σχετικά με την εν λόγω διαδικασία προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη στο μέτρο που βάλλει κατά της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 10ης Νοεμβρίου 2009, με την οποία απορρίφθηκε η προσφορά της κοινοπραξίας στην οποία μετέχει η προσφεύγουσα, στο πλαίσιο του διαγωνισμού EuropAid/127843/D/SER/KOS σχετικά με την παροχή υπηρεσιών στηρίξεως στις τελωνειακές και φορολογικές υπηρεσίες του Κοσσυφοπεδίου.
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 26ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με την πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα που αφορούσαν αυτή τη διαδικασία προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών, στο μέτρο που με την απόφαση αυτή δεν επιτράπηκε η πρόσβαση, στο δημοσιοποιηθέν κείμενο της εκθέσεως αξιολογήσεως, στους βαθμούς που απένειμε η επιτροπή αξιολογήσεως όπως αυτοί περιλαμβάνονται στις σελίδες 3 έως 5 της εν λόγω εκθέσεως.
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 4)
 Απορρίπτει το αίτημα της προσφεύγουσας για διεξαγωγή αποδείξεων.
 5)
 Η Sviluppo Globale GEIE φέρει τα έξοδά της που αφορούν τη διαδικασία της κύριας δίκης καθώς και τα τρία τέταρτα των εξόδων της Επιτροπής που αφορούν τη διαδικασία αυτή. Η Επιτροπή φέρει το ένα τέταρτο των δικών της εξόδων που αφορούν τη διαδικασία της κύριας δίκης.
 6)
 Καταδικάζει τη Sviluppo Globale στο σύνολο των δικαστικών εξόδων που αφορούν τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων στην υπόθεση T-6/10 R.
 (1) ΕΕ C 51 της 27.2.2010.


text:
C 331/18 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.11.2001
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ σε κα ́θε επιχειρηματι ́α των κατηγοριω ́ν Α και Β αντι ́στοιχα για τη
 δασμολογικη ́ ποσο ́στωση του 1998 (EE L 215, σ. 62), και,
 της 12ης Ιουλι ́ου 2001 αφετε ́ρου, την επιδι ́καση αποζημιω ́σεως για τη ζημι ́α που προκα ́-
 λεσε στις προσφευ ́γουσες-ενα ́γουσες η ́εκδοση του κανονισμου ́
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις T-198/95, T-171/96, αυτου ́, — στην υπο ́θεση Τ-225/99, αφενο ́ς, την ακυ ́ρωση του
 T-230/97, T-174/98 και T-225/99, Comafrica SpA και κανονισμου ́ (ΕΚ) 1586/99 της Επιτροπη ́ς, της 20η ́ς Ιουλι ́ου
 Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. κατα ́ Επιτροπη ́ς των 1999, για τροποποι ́ηση του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2632/98 για τον
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) καθορισμο ́ του ενιαι ́ου συντελεστη ́ προσαρμογη ́ς που πρε ́πει να
 εφαρμο ́ζεται στην προσωρινη ́ ποσο ́τητα αναφορα ́ς κα ́θε παραδοσι-
 (Κοινη ́ οργα ́ νωση των αγορω ́ ν — Μπανα ́ νες — Προσφυγη ́ ακου ́ εμπορικου ́ φορε ́α στο πλαι ́σιο των δασμολογικω ́ν
 ακυρω ́ σεως — Παραδεκτο ́ — Νομιμο ́τητα των συντε- ποσοστω ́σεων και των παραδοσιακω ́ν μπανανω ́ν ΑΚΕ για το 1999
 λεστω ́ ν μειω ́ σεως και προσαρμογη ́ς — Αγωγη ́ αποζη- (ΕΕ L 188, σ. 19), και, αφετε ́ρου, την επιδι ́καση αποζημιω ́σεως για
 μιω ́ σεως) τη ζημι ́α που προκα ́λεσε στις προσφευ ́γουσες-ενα ́γουσες η ́εκδοση
 του κανονισμου ́ 1586/99, το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ την P. Lindh, Προ ́εδρο, τους R. Garcı́a-
 (2001/C 331/28) Valdecasas και J. D. Cooke, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Palacio
 González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 12 Ιουλι ́ου 2001
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς ως απαρα ́δεκτες.
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις T-198/95, T-171/96,
 T-230/97, T-174/98 και T-225/99, Comafrica SpA, με ́εδρα τη 2) Απορρι ́πτει τις αγωγε ́ς αποζημιω ́ σεως ως αβα ́σιμες.
 Γε ́νοβα (Ιταλι ́α), Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co., με ́εδρα το
 Αμβου ́ργο (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους B. O’Connor, 3) Οι προσφευ ́γουσες φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα και,
 solicitor, και B. Garcı́a Porras, avocat, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ- αλληλεγγυ ́ως, τα ́εξοδα της Επιτροπη ́ς.
 βου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σω-
 ποι: X. Lewis, K. Fitch, H. van Vliet, T. van Rijn, C. Van der 4) Οι παρεμβαι ́νοντες φε ́ρουν τα δικα ́ τους ́εξοδα.
 Hauwaert, E. de March, J. Flett και J. Handoll), υποστηριζομε ́νης
 απο ́ τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι: C. Vasak, C. de Salins (1) EE C 351 της 30.12.95, C 9 της 11.1.97, C 318 της 18.10.97,
 και K. Rispal-Bellanger και F. Pascal) στις υποθε ́σεις T-198/95, C 160 της 5.6.99 και C 6 της 8.1.00.
 T-171/96 και T-230/97, και απο ́ το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας
 (εκπρο ́σωπος: R. Silva de Lapuerta) στις υποθε ́σεις T-230/97 και
 T-225/99, με αντικει ́μενο: — στην υπο ́θεση Τ-198/95, αφενο ́ς,
 την ακυ ́ρωση του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1869/95 της Επιτροπη ́ς, της
 26ης Ιουλι ́ου 1995, για τροποποι ́ηση του κανονισμου ́ (ΕΚ)
 2947/94, περι ́ ορισμου ́ του ομοιο ́μορφου συντελεστη ́ μειω ́σεως
 για τον καθορισμο ́ της ποσο ́τητας μπανανω ́ν που πρε ́πει να ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 κατανε ́μεται σε κα ́θε επιχειρηματι ́α των κατηγοριω ́ν Α και Β στο
 πλαι ́σιο της δασμολογικη ́ς ποσο ́στωσης για το 1995 (EE L 179, της 12ης Ιουλι ́ου 2001
 σ. 38), και, αφετε ́ρου, την επιδι ́καση αποζημιω ́σεως για τη ζημι ́α
 που προκα ́λεσε στις προσφευ ́γουσες-ενα ́γουσες η ́εκδοση του στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-12/99 και Τ-63/99, UK
 κανονισμου ́ 1869/95, — στην υπο ́θεση Τ-171/96, αφενο ́ς, την Coal plc κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 ακυ ́ρωση του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1561/96 της Επιτροπη ́ς, της
 30η ́ς Ιουλι ́ου 1996, για καθορισμο ́ του ενιαι ́ου συντελεστη ́ («Συνθη ́κη ΕΚΑΧ — Απο ́φαση 3632/93/ΕΚΑΧ —
 μειω ́σεως για τον καθορισμο ́ της ποσο ́τητας των μπανανω ́ν που θα Ενισχυ ́σεις στην λειτουργι ́α και τον περιορισμο ́
 κατενεμηθου ́ν σε κα ́θε επιχειρηματι ́α των κατηγοριω ́ν Α και Β για δραστηριοτη ́των — Αναδρομικη ́ ́εγκριση η ́δη χορηγηθει ́-
 τη δασμολογικη ́ ποσο ́στωση του 1996 (ΕΕ L 193, σ. 15), σας ενισχυ ́σεως — Βελτι ́ωση της βιωσιμο ́τητας των ωφελο-
 και, αφετε ́ρου, την επιδι ́καση αποζημιω ́σεως για τη ζημι ́α που υμε ́νων επιχειρη ́σεων — Φθι ́νουσα κλι ́μακα των
 προκα ́λεσε στις προσφευ ́γουσες-ενα ́γουσες η ́εκδοση του κανο- ενισχυ ́σεων — Πριμοδο ́τηση στους ανθρακωρυ ́χους
 νισμου ́ αυτου ́, — στην υπο ́θεση Τ-230/97, αφενο ́ς, την ακυ ́ρωση (Bergmannsprämie) — Τροποποι ́ηση ενο ́ς σχεδι ́ου εκσυγ-
 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1155/97 της Επιτροπη ́ς, της 25ης Ιουνι ́ου χρονισμου ́, ορθολογισμου ́ και αναδιαρθρω ́ σεως — Λη ́ψη
 1997, για τον καθορισμο ́ του ενιαι ́ου συντελεστη ́ μειω ́σεως για υπο ́ψη συγκεντρω ́ σεως επιχειρη ́σεων — Αιτιολο ́γηση»)
 τον καθορισμο ́ της ποσο ́τητας των μπανανω ́ν που θα κατανεμηθου ́ν
 σε κα ́θε επιχειρηματι ́α των κατηγοριω ́ν Α και Β αντι ́στοιχα για τη
 (2001/C 331/29)
 δασμολογικη ́ ποσο ́στωση του 1997 (ΕΕ L 168, σ. 67), και
 αφετε ́ρου, την επιδι ́καση αποζημιω ́σεως για τη ζημι ́α που προκα ́-
 λεσε στις προσφευ ́γουσες-ενα ́γουσες η ́εκδοση του κανονισμου ́ (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 αυτου ́, — στην υπο ́θεση Τ-174/98, αφενο ́ς, την ακυ ́ρωση του
 κανονισμου ́ (ΕΚ) 1721/98 της Επιτροπη ́ς, της 31ης Ιουλι ́ου
 1998, για τον καθορισμο ́ του ενιαι ́ου συντελεστη ́ μειω ́σεως για Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-12/99 και T-63/99, UK Coal
 τον καθορισμο ́ της ποσο ́τητας των μπανανω ́ν που θα κατανεμηθου ́ν plc, πρω ́ην RJB Mining plc, με ́εδρα το Ηarworth (Ηνωμε ́νο
 ---pagebreak--- 24.11.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 331/19
 Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους M. Brealey, barrister, και τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Mengοzzi, Προ ́εδρο, R. Garcı́a-
 J. Lawrence, solicitor, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, Valdecasas, V. Tiili, R. M. Mοura Ramοs και J. D. Cοοke,
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε, στις 12 Ιουλι ́ου 2001,
 V. Kreuschitz, K.-D. Borchardt, και Ν. Khan), υποστηριζο ́μενης απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 απο ́ την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας (εκπρο ́σωποι:
 W.-D. Plessing, T. Jürgensen και M. Maier) και απο ́ τη RAG 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 Aktiengesellschaft, με ́εδρα το Εssen (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη
 απο ́ τους M. Hansen και S. Völcker, δικηγο ́ρους, με το ́πο 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικα ́ της δικαστικα ́ ́εξοδα, καθω
 ́ς
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, με αντικει ́μενο αιτη ́σεις ακυρω ́σεως και τα ́εξοδα του καθου ́.
 των αποφα ́σεων 1999/270/ΕΚΑΧ και 1999/299/ΕΚΑΧ της
 Επιτροπη ́ς, της 2ας και 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1998, σχετικα ́ με 3) Κα ́θε παρεμβα ́ς δια ́δικος φε ́ρει τα δικα ́ του δικαστικα ́
 ενισχυ ́σεις της Γερμανι ́ας υπε ́ρ της βιομηχανι ́ας α ́νθρακα κατα ́ το ́εξοδα.
 1998 και 1999 (ΕΕ 1999, L 109, σ. 14, και L 117, σ. 44), το
 Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους (1) ΕΕ C 246 της 28.8.1999.
 Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, K. Lenaerts, A. Potocki, M. Jaeger και
 J. Pirrung, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε, στις 12 Ιουλι ́ου 2001, απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ς
 και τα ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε η Επιτροπη ́ και η της 27ης Ιουνι ́ου 2001
 παρεμβαι ́νουσα RAG Aktiengesellschaft.
 στην υπο ́θεση Τ-166/99 Luis Fernandο Αndres de Diοs
 3) Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας φε ́ρει τα κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 δικαστικα ́ της ́εξοδα.
 («Απο ́φαση 1999/307/ΕΚ — Ενσωμα ́ τωση της Γραμμα-
 (1) ΕΕ C 86 της 27.3.1999 και C 160 της 5.6.1999. τει ́ας Σε ́νγκεν στη Γενικη ́ Γραμματει ́α του Συμβουλι ́ου
 — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Παραδεκτο ́»)
 (2001/C 331/31)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 της 12ης Ιουλι ́ου 2001
 Στην υπο ́θεση T-166/99, Luis Fernandο Αndres de Diοs,
 στην υπο ́θεση Τ-120/99, Christina Kik κατα ́ Γραφει ́ου Εναρ-
 κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν (Βε ́λγιο), Maria Sοledad Garcı́a Retοrtillο,
 μονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́
 κα ́τοικος Càceres (Ισπανι ́α), Suzanne Kitlas, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν,
 ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (1)
 Jacques Verraes, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους
 («'Αρθρο 115 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94 — Γλωσσικο ́ J.-N. Lοuis, G. Parmentier και V. Peere, δικηγο ́ρους, με το ́πο
 καθεστω ́ ς ενω ́ πιον του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́- επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, υποστηριζο ́μενοι απο ́ την Uniοn
 σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια syndicale-Bruxelles, με ́εδρα τις Βρυξε ́λλες, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 και υποδει ́γματα) — 'Ενσταση ελλει ́ψεως νομιμο ́τητας — τον S. Parmesan, δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμ-
 Αρχη ́ της απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων») βου ́ργο, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπροσωποι:
 M. Bauer, F. Antοn και Α. Bentley), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ για
 (2001/C 331/30) την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως 1999/307/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της
 1ης Μαι ̈́ου 1999, περι ́ καθορισμου ́ των λεπτομερω ́ν διατα ́ξεων για
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω την ενσωμα ́τωση της Γραμματει ́ας Σε ́νγκεν στη Γενικη ́ Γραμματει ́α
 του Συμβουλι ́ου (ΕΕ L 119, σ. 49), το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, A. Pοtοcki
 Στην υπο ́θεση Τ-120/99, Christina Kik, κα ́τοικος Χα ́γης (Κα ́τω και J. Pirrung, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος
 Χω ́ρες), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον G. L. Kοοy, δικηγο ́ρο, με το ́πο διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 27 Ιουνι ́ου 2001 απο ́φαση με το
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, υποστηριζο ́μενη απο ́ την Ελληνικη ́ ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι: Κ. Σαμω ́νη-Ρα ́ντου και Σ. Βω ́δινα), κατα ́
 Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (εκπρο ́σωποι:
 Ο. Mοntaltο, J. Miranda de Sοusa και J. Bοurgeοis), υποστηριζο- 2) Οι προσφευ ́γοντες φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα καθω ́ς
 με ́νου απο ́ το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας (εκπρο ́σωπος: S. Οrtiz και τα ́εξοδα του Συμβουλι ́ου εις ολο ́κληρον.
 Vaamοnde) και το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σω-
 ποι: G. Ηοuttuin και Α. Lο Mοnacο), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ 3) Η παρεμβαι ́νουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα.
 κατα ́ της αποφα ́σεως του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν του
 Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (1) ΕΕ C 281 της 2.10.1999.
 (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της 19ης Μαρτι ́ου
 1999 (υπο ́θεση R 65/98-3), το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο πενταμελε ́ς


text:
 5.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/40
 Προσφυγή της 28ης Απριλίου 2008 — Paroc κατά ΓΕΕΑ — (INSULATE FOR LIFE)
 (Υπόθεση T-157/08)
 (2008/C 171/76)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Paroc Oy/AB (Vantaa, Φινλανδία) (εκπρόσωπος: J. Palm, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 21ης Φεβρουαρίου 2008, η οποία εκδόθηκε στην υπόθεση R 0054/2008-2, και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «INSULATE FOR LIFE» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 6, 17, 19 και 37 — αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 593 2827
 Απόφαση του εξεταστή: απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως για το σύνολο των προϊόντων και υπηρεσιών
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον το σήμα απέκτησε τον ελάχιστο απαιτούμενο διακριτικό χαρακτήρα προκειμένου να καταχωρισθεί.


text:
 7.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/19
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Varhoven administrativen Sad (Βουλγαρία) στις 6 Ιανουαρίου 2009 — Peter Dimitrov Kalinchev κατά Regionalna Mitnicheska Direktsia — Plovdiv
 (Υπόθεση C-2/09)
 (2009/C 55/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Varhoven administrativen Sad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Peter Dimitrov Kalinchev
 Καθής: Regionalna Mitnicheska Direktsia — Plovdiv
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Επιτρέπει στα κράτη μέλη το άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης (1), να θεσπίζουν ρύθμιση για την επιβολή ειδικού φόρου κατανάλωσης κατά την εισαγωγή μεταχειρισμένων οχημάτων στο έδαφος του οικείου κράτους μέλους, αν ο φόρος αυτός δεν καταβάλλεται άμεσα κατά τη δεύτερη πώληση τέτοιων οχημάτων που βρίσκονται ήδη στην ημεδαπή και για τα οποία καταβλήθηκε ειδικός φόρος κατανάλωσης κατά την πρώτη εισαγωγή τους στο έδαφος του κράτους μέλους;
 2)
 Ποια είναι η έννοια της φράσης «ομοειδή [εγχώρια] προϊόντα» του άρθρου 90, παράγραφος 1, ΕΚ:
 α)
 Πρόκειται για τα προϊόντα προέλευσης από το κράτος μέλος που επιβάλλει ορισμένους εσωτερικούς φόρους ή
 β)
 πρόκειται για τα προϊόντα που βρίσκονται ήδη, ανεξάρτητα από την προέλευσή τους, εντός του εδάφους του κράτους μέλους αυτού;
 3)
 Με βάση τις απαντήσεις στα δύο παραπάνω ερωτήματα: Πρέπει τα άρθρα 25 ΕΚ και 90, παράγραφος 1, ΕΚ να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν τη ρύθμιση της επιβολής διαφοροποιημένου ειδικού φόρου κατανάλωσης στα οχήματα, την οποία έχει θεσπίσει η Δημοκρατία της Βουλγαρίας με τα άρθρα 30 και 40 του ZADS (νόμου για τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης και τις φορολογικές αποθήκες) και η οποία στηρίζεται στα κριτήρια του έτους κατασκευής του οχήματος και του αριθμού των χιλιομέτρων που έχει ήδη διανύσει;
 (1) ΕΕ L 76, σ. 1.


text:
 4.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/32
 Προσφυγή της 30ής Νοεμβρίου 2011 — Beifa Group κατά ΓΕΕΑ — Schwan-Stabilo Schwanhäußer (γραφικά είδη)
 (Υπόθεση T-608/11)
 2012/C 32/67
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Beifa Group (Zhejiang, Κίνα) (εκπρόσωπος: R. Davis, Barrister, και N. Cordell, Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Schwan-Stabilo Schwanhäußer GmbH & Co. KG (Heroldsberg, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στα πλαίσια της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 9ης Αυγούστου 2011 στην υπόθεση R 1838/2010-3 και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικά του έξοδα καθώς και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: σχέδιο για το προϊόν «γραφικά είδη» — αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 352315-0007
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 30045470.8 γερμανικό εικονιστικό σήμα που αναπαριστά γραφικά είδη για προϊόντα της κλάσεως 16, καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 936051 εικονιστικό σήμα που αναπαριστά γραφικά είδη για προϊόντα της κλάσεως 16, καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 2911311 γερμανικό τρισδιάστατο σήμα που αναπαριστά γραφικά είδη για προϊόντα της κλάσεως 16, καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 936051 διεθνές εικονιστικό σήμα που αναπαριστά γραφικά είδη για προϊόντα της κλάσεως 16
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: κηρύσσεται άκυρο το επίμαχο καταχωρισθέν κοινοτικό σχέδιο
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απορρίπτεται η προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση του άρθρου 61, παράγραφος 6, του κανονισμού 6/2002 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών προέβη σε ανεπίτρεπτη επανεξέταση της υποθέσεως. Παράβαση του άρθρου 62 του κανονισμού 6/2002 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών (i) παρέβη τις θεμελιώδεις αρχές του εν λόγω άρθρου κατά την εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων για την εκτέλεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου και (ii) εσφαλμένως εφάρμοσε το ίδιο κριτήριο σε αμφότερα τα άρθρα 25, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 25, παράγραφος 1, στοιχείο ε', του κανονισμού. Παράβαση του άρθρου 25, παράγραφος 1, στοιχείο ε', του κανονισμού 6/2002, του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών: (i) εφάρμοσε εσφαλμένα κριτήρια για να εξακριβώσει αν το καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο «χρησιμοποιήθηκε», όπως απαιτεί η διάταξη αυτή να χρησιμοποιείται το σήμα, (ii) δεν εξέτασε αν η χρήση των σημάτων από τον αντίδικο πληρούσε τις απαιτήσεις του άρθρου 25, παράγραφος 1, στοιχείο ε', του κανονισμού 6/2002 και του εθνικού γερμανικού δικαίου και (iii) εφάρμοσε εσφαλμένα κριτήρια προκειμένου να εξακριβώσει αν υπάρχει δικαίωμα απαγορεύσεως της χρήσεως. Παράβαση του άρθρου 25, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 6/2002 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών αποτίμησε κατά εσφαλμένο τρόπο τα χαρακτηριστικά του ενημερωμένου χρήστη όπως και τον προσήκοντα τρόπο και την προσήκουσα μέθοδο εκτιμήσεως της συνολικής εντυπώσεως.


text:
 14.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/55
 Προσφυγή της 17ης Φεβρουαρίου 2014 — Unitec Bio κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-111/14)
 2014/C 112/71
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Unitec Bio SA (Buenos Aires, Αργεντινή) (εκπρόσωποι: J.-F. Bellis και R. Luff, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1194/2013 του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 2013, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές βιοντίζελ, καταγωγής Αργεντινής και Ινδονησίας (ΕΕ L 315, σ. 2), καθόσον αφορά την προσφεύγουσα και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα θεσμικά όργανα υπέπεσαν σε πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, καθόσον κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι υπήρχε στρέβλωση των τιμών των σπόρων σόγιας και του σογιέλαιου, η οποία δικαιολογούσε την εφαρμογή της δεύτερης παραγράφου του άρθρου 2, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ (1).
 2.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η δεύτερη παράγραφος του άρθρου 2, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, όπως ερμηνεύθηκε από τα θεσμικά όργανα στην υπό κρίση υπόθεση, δεν μπορεί να εφαρμοσθεί σε εισαγωγές από μέλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), καθώς δεν συμβιβάζεται με τη συμφωνία αντιντάμπινγκ του ΠΟΕ.
 3.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι κατά τον προσδιορισμό της ζημίας δεν ελήφθησαν υπόψη παράγοντες οι οποίοι διαρρηγνύουν τον αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της προβαλλόμενης ζημίας και των υποτιθέμενων εισαγωγών ντάμπινγκ, κατά παράβαση του άρθρου 3, παράγραφος 7 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 343, σ. 51).


text:
 21.6.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 158/12
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de Cataluña στις 14 Απριλίου 2008 — N.N. Renta, S.A. κατά Generalitat de Catalunya
 (Υπόθεση C-151/08)
 (2008/C 158/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Superior de Justicia de Cataluña
 Διάδικοι της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: N.N. Renta, S.A.
 Καθού: Generalitat de Catalunya
 Προδικαστικό ερώτημα
 Συμβαδίζει με το άρθρο 33 της Έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, η διατήρηση του αναλογικού τμήματος του φόρου επί δικαιοπραξιών συναπτομένων διά δημοσίου εγγράφου, που εφαρμόζεται επί της συντάξεως συμβολαιογραφικής πράξεως αγοραπωλησίας, συναπτομένης από επιχειρηματία έχοντα ως δραστηριότητα την αγοραπωλησία ακινήτων ή την αγορά τους με σκοπό τη μετασκευή ή την εκμίσθωσή τους, όταν η γενεσιουργός αιτία, η βάση επιβολής και ο υποκείμενος στον φόρο αυτόν και στον απαιτούμενο ταυτοχρόνως για την ίδια συναλλαγή φόρο προστιθεμένης αξίας συμπίπτουν;
 (1) Περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).


text:
 30.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 107/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 22ας Ιανουαρίου 2015 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Art & Allposters International BV κατά Stichting Pictoright
 (Υπόθεση C-419/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Πνευματική ιδιοκτησία - Δικαίωμα του δημιουργού και συγγενικά δικαιώματα - Οδηγία 2001/29/ΕΚ - Άρθρο 4 - Δικαίωμα διανομής - Κανόνας περί αναλώσεως - Έννοια του «αντικειμένου» - Μεταφορά της εικόνας ενός προστατευομένου έργου από χάρτινη αφίσα σε καμβά ζωγραφικής - Αντικατάσταση του υλικού φορέα - Συνέπεια ως προς την ανάλωση))
 (2015/C 107/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Art & Allposters International BV
 κατά
 Stichting Pictoright
 Διατακτικό
 Το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας έχει την έννοια ότι ο κανόνας περί αναλώσεως του δικαιώματος διανομής δεν εφαρμόζεται σε περίπτωση κατά την οποία η αναπαραγωγή προστατευόμενου έργου, μετά τη διάθεσή του στο εμπόριο στην Ένωση με τη συγκατάθεση του κατόχου του δικαιώματος του δημιουργού, υποβλήθηκε σε διαδικασία αντικαταστάσεως του υλικού του φορέα, όπως η μεταφορά σε καμβά της επί χάρτινης αφίσας αναπαραγωγής, και διατέθηκε εκ νέου στην αγορά με τη νέα του μορφή.
 (1) ΕΕ C 325 της 9.11.2013.


text:
C 289/22 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 29.11.2003
 3) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 4) Το Κοινοβούλιο φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και το της 17ης Σεπτεμβρίου 2003
 ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.
 στην υπόθεση T-233/02: Χάρης Αλεξανδράτος και Μαρία
 5) Η προσφεύγουσα φέρει το ήμιση των δικαστικών της Παναγιώτου κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1)
 εξόδων.
 (Υπάλληλοι — Προσφυγή ακυρώσεως — Γενικός διαγω-
 νισμός — Απόφαση της εξεταστικής επιτροπής περί
 (1) ΕΕ C 219 της 14.9.2002. αποκλεισμού από τις προφορικές δοκιμασίες — Περιεχό-
 μενο της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως — Περιεχόμενο του
 δικαστικού ελέγχου — Τήρηση των κανόνων που διέπουν
 τις εργασίες της εξεταστικής επιτροπής)
 (2003/C 289/47)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Στην υπόθεση T-233/02, Χάρης Αλεξανδράτος και Μαρία Πανα-
 της 18ης Σεπτεμβρίου 2003 γιώτου, κάτοικοι Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενοι από τον
 Χ. Ταγαρά, δικηγόρο, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 στην υπόθεση T-221/02, Giorgio Lebedef k.lp. κατά Επιτρο- (εκπρόσωποι: F. Anton και ∆. Ζαχαρίου), με αντικείμενο αίτημα
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1) ακυρώσεως της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του γενικού
 διαγωνισμού Συμβούλιο/A/393 (2000/C98 A/02) με την οποία
 οι προσφεύγοντες αποκλείστηκαν από τις προφορικές δοκιμασίες
 (Υπάλληλοι — Αποδοχές — Έξοδα ταξιδίου — Μέθοδος του εν λόγω διαγωνισμού, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα),
 υπολογισμού) συγκείμενο από τη V. Tiili, πρόεδρο, και τους P. Mengozzi
 και Μ. Βηλαρά, δικαστές, γραμματέας: I. Νάτσινας, υπάλληλος
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 17 Σεπτεμβρίου 2003, απόφαση με το
 (2003/C 289/46) ακόλουθο διατακτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 2) Έκαστος διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 Στην υπόθεση T-221/02, Giorgio Lebedef, υπάλληλος της (1) ΕΕ C 233 της 28.9.2002.
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Senningenberg
 (Λουξεμβούργο), και 63 άλλοι υπάλληλοι, εκπροσωπούμενοι από
 τους G. Bouneou και F. Frabetti, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων
 στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: J. Currall και V. Joris), με αντικείμενο την ακύρωση
 της αποφάσεως της Επιτροπής περί τροποποιήσεως, από τα ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 έτη 1996 ή 1997, της μεθόδου που χρησιμοποιείται για τον
 υπολογισμό των ετήσιων εξόδων ταξιδίου με προορισμό την
 της 30ής Σεπτεμβρίου 2003
 Ελλάδα όσον αφορά το δρομολόγιο μέσω Brindisi καθώς και την
 ακύρωση των εκκαθαριστικών σημειωμάτων μισθοδοσίας των
 προσφευγόντων με τα οποία εφαρμόζεται η απόφαση αυτή, το στην υπόθεση T-302/02, Michael Kenny κατά ∆ικαστηρίου
 Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 πρόεδρο, και τους J. Azizi και M. Jaeger, δικαστές, γραμματέας:
 J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 18 Σεπτεμβρίου (Υπάλληλοι — ∆ιορισμός — Εξουσία εκτιμήσεως της Α∆Α
 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: — Συμφέρον της υπηρεσίας)
 (2003/C 289/48)
 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 247 της 12.10.2002.
 Στην υπόθεση T-302/02, Michael Kenny, υπάλληλος του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Roodt-sur-
 Syre (Λουξεμβούργο), εκπροσωπούμενος από τους
 G. Vandersanden και L. Levi, δικηγόρους, κατά ∆ικαστηρίου
 ---pagebreak--- 29.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 289/23
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: M. Schauss), με ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 αντικείμενο την ακύρωση της από 11 Μαρτίου 2002 αποφάσεως
 της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, περί απορρίψεως της
 της 1ης Αυγούστου 2003
 υποψηφιότητας του προσφεύγοντος για τη θέση του διοικητικού
 υπαλλήλου που προβλέπεται με την ανακοίνωση κενής θέσεως CJ
 62/01, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από την στην υπόθεση T-198/01 R [II]: Technische Glaswerke
 V. Tiili, πρόεδρο, τους P. Mengozzi και M. Βηλαρά, δικαστές, Ilmenau GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 γραμματέας: D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις τήτων
 30 Σεπτεμβρίου 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 («∆ιαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Κρατική ενίσχυση
 1) Απορρίπτει την προσφυγή. — Υποχρέωση ανακτήσεως — Fumus boni juris — Επείγων
 χαρακτήρας — Στάθμιση των συμφερόντων — Εξαιρετι-
 2) Οι διάδικοι φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα. κές περιστάσεις — Προσωρινή αναστολή»)
 (1) ΕΕ C 305 της 7.12.2002. (2003/C 289/50)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Στην υπόθεση T-198/01 R [II], Technische Glaswerke Ilmenau
 GmbH, με έδρα το Ιlmenau (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από
 της 3ης Ιουλίου 2003 τους G. Schohe και C. Arhold, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων
 στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στην υπόθεση T-10/01: Lichtwer Pharma AG κατά Γραφείου (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και V. Kreuschitz), υποστηριζόμενης
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, από την Schott Glas, με έδρα το Mainz (Γερμανία), εκπροσωπού-
 σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1) μενη από τον U. Soltész, δικηγόρο, με αντικείμενο αίτηση
 παρατάσεως της αναστολής εκτελέσεως, την οποία διέταξε στην
 («Κοινοτικό σήμα — Ανακοπή — Παραίτηση από την παρούσα υπόθεση ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου με διάταξη της
 ανακοπή — Κατάργηση της δίκης») 4ης Απριλίου 2002, του άρθρου 2 της αποφάσεως 2002/185/ΕΚ
 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 2001, σχετικά με κρατική
 (2003/C 289/49) ενίσχυση που χορηγήθηκε από τη Γερμανία υπέρ της Technische
 Glaswerke Ilmenau GmbH (ΕΕ 2002, L 62, σ. 30), o Πρόεδρος
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) του Πρωτοδικείου εξέδωσε την 1η Αυγούστου 2003 διάταξη με
 το ακόλουθο διατακτικό:
 Στην υπόθεση T-10/01, Lichtwer Pharma AG, με έδρα το 1) Αναστέλλει, μέχρι τις 17 Φεβρουαρίου 2004, την εκτέλεση
 Βερολίνο (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους Η. P. Kunz- του άρθρου 2 της αποφάσεως 2002/185/ΕΚ της Επιτροπής,
 Hallstein και R. Kunz-Hallstein, δικηγόρους, κατά Γραφείου της 12ης Ιουνίου 2001, σχετικά με την κρατική ενίσχυση
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, που χορηγήθηκε από τη Γερμανία υπέρ της Technische
 σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: O. Walbroeck και Glaswerke Ilmenau GmbH.
 G. Schneider), παρεμβαίνουσα πρωτοδίκως Biofarma, πρώην
 Orsem SARL, με έδρα το Νeuilly-sur-Seine (Γαλλία), εκπροσω- 2) Η εν λόγω αναστολή εκτελέσεως συνοδεύεται από τις
 πούμενη από τους V. Gil Vega και Α. Ruiz Lopez, δικηγόρους, ακόλουθες προϋποθέσεις: πρώτον, να τηρήσει η αιτούσα
 με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τους τέσσερις όρους που θέτει το σημείο 2 του διατακτικού
 τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της διατάξεως που εκδόθηκε σήμερα επί της υποθέσεως
 της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδεί- Τ 378/02 R, ειδικότερα, όσον αφορά τις προθεσμίες που
 γματα) της 8ης Νοεμβρίου 2000 (υπόθεση R 586/1999-2), τάσσονται· δεύτερον, να αποδώσει η αιτούσα στο
 αφορώσας διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Lichtwer Pharma AG Bundesanstalt für vereinigungsbedingte Sonderaufgaben, το
 και της Biofarma, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο αργότερο πριν από τις 31 ∆εκεμβρίου 2003, ένα πρόσθετο
 από τους Ν. J. Forwood, Πρόεδρο, J. Pirrung και Α. W. H. Meij, τμήμα της επίμαχης ενισχύσεως, ύψους 256 000 ευρώ, και
 δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 3 Ιουλίου 2003, να καταθέσει στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου και στην
 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: Επιτροπή δικαιολογητικό της εν λόγω αποδόσεως, εντός
 προθεσμίας μιας εβδομάδας από της καταβολής και το
 1) Καταργείται η δίκη. αργότερο στις 7 Ιανουαρίου 2004· τρίτον, να καταθέσει
 στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου και στην Επιτροπή, το
 2) Η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα φέρουν τα δικά αργότερο στις 6 Φεβρουαρίου 2004, αναλυτική έκθεση
 τους δικαστικά έξοδα, καθώς και το ήμισυ των εξόδων λογιστή εμπειρογνώμονα σχετικά με τη χρηματοδοτική της
 του καθού έκαστη. κατάσταση την 31η ∆εκεμβρίου 2003, και, κυρίως, σχετικά
 με το πρόσθετο ποσό που θα είναι σε θέση να αποδώσει
 (1) ΕΕ C 161 της 2.6.2001. το αργότερο πριν από τις 30 Ιουνίου 2004, στην περίπτωση
 που η απόφαση επί της κύριας υποθέσεως δεν θα έχει
 εκδοθεί κατά την ημερομηνία εκείνη.


text:
 16.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 10ης Μαρτίου 2009 [αίτηση του Unabhängiger Verwaltungssenat im Land Niederösterreich (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Gottfried Heinrich
 (Υπόθεση C-345/06) (1)
 (Άρθρο 254, παράγραφος 2, ΕΚ - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Άρθρο 2, παράγραφος 3 - Κανονισμός (ΕΚ) 622/2003 - Ασφάλεια των αερομεταφορών - Παράρτημα - Κατάλογος αντικειμένων που απαγορεύονται εντός των αεροσκαφών - Μη δημοσίευση - Δεσμευτική ισχύς)
 2009/C 113/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Unabhängiger Verwaltungssenat im Land Niederösterreich
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Gottfried Heinrich
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Unabhängiger Verwaltungssenat im Land Niederösterreich — Ερμηνεία του άρθρου 254, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ, καθώς και του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43) — Κύρος του κανονισμού (ΕΚ) 622/2003 της Επιτροπής, της 4ης Απριλίου 2003, για καθορισμό μέτρων για την εφαρμογή των κοινών βασικών προτύπων ασφάλειας των αερομεταφορών (ΕΕ L 89, σ. 9) — Μη δημοσίευση του παραρτήματος του κανονισμού, το οποίο θεσπίζει λεπτομερείς κανόνες για την ασφάλεια της αεροπλοΐας, και συγκεκριμένα περιλαμβάνει κατάλογο των αντικειμένων των οποίων απαγορεύεται η εισαγωγή στο αεροσκάφος
 Διατακτικό
 Το παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) 622/2003 της Επιτροπής, της 4ης Απριλίου 2003, σχετικά με τον καθορισμό μέτρων για την εφαρμογή κοινών βασικών προτύπων ασφάλειας των αερομεταφορών, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) 68/2004 της Επιτροπής, της 15ης Ιανουαρίου 2004, που δεν έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν έχει δεσμευτική ισχύ στον βαθμό που σκοπεί στην επιβολή υποχρεώσεων σε ιδιώτες.
 (1) ΕΕ C 281 της 18.11.2006.


text:
 C 281/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 2.10.1999
 — μη εκπλη ́ρωση του καθη ́κοντος αρωγη ́ς και — να ακυρω ́σει την προκη ́ρυξη του διαγωνισμου ́ και την
 προ ́σκληση προς υποβολη ́ προσφορω ́ν και, συνεπω ́ς, ολο ́κληρη
 — ζημι ́α προκληθει ́σα στον προσφευ ́γοντα λο ́γω της αποσπα ́σεω ́ς της διαδικασι ́α επιλογη ́ς η ́, εν πα ́ση περιπτω ́σει, να ακυρω ́σει
 του στην Εκπροσω ́ πηση του Προσωπικου ́, του ́το δε κατα ́ τη διαδικασι ́α αυτη ́,
 παρα ́βαση του α ́ρθρου 1 του παραρτη ́ματος ΙΙ του ΚΥΚ.
 Η Επιτροπη ́, λαμβα ́νοντας απο ́φαση περι ́ επανατοποθετη ́σεως με επιπλε ́ον, επικουρικα ́:
 αναδρομικη ́ ισχυ ́, ενω ́ τι ́ποτε δεν δικαιολογου ́σε ου ́τε απαιτου ́σε — να διαπιστω ́σει και να αναγνωρι ́σει την ευθυ ́νη της Επιτροπη ́ς
 μια τε ́τοια αναδρομικο ́τητα και ενω ́ η αναδρομικο ́τητα αυτη ́ για τις επιβαρυ ́νσεις και τη ζημι ́α που προκλη ́θηκε στο
 δεν αντιστοιχου ́σε στην πραγματικο ́τητα, και συνοδευ ́οντας την προσφευ ́γον λο ́γω η ́ εκ της συμμετοχη ́ς του στη διαδικασι ́α.
 απο ́φαση αυτη ́ με μια επι ́πλαστη ημερομηνι ́α ενα ́ρξεως της ισχυ ́ος
 της, προηγου ́μενη κατα ́ 4 ημε ́ρες της καθοριστικη ́ς ημερομηνι ́ας,
 η Επιτροπη ́ προκα ́λεσε βε ́βαιη ζημι ́α στον προσφευ ́γοντα.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Για την περι ́οδο προαγωγω ́ν 1998, ο προσφευ ́γων δεν ανη ́κε
 συνεπω ́ς πλε ́ον στην Εκπροσω ́πηση του Προσωπικου ́, ενω ́, αν η Την παρου ́σα προσφυγη ́ ́εχει ασκη ́σει το Centro di Ricerca που
 επι ́σημη ́εναρξη ισχυ ́ος της επανατοποθετη ́σεως η ́ταν μετα ́ την 5η ει ́ναι ο συντα ́κτης του σχεδι ́ου «PROSCAP»: Sostegno alla
 Μαι ̈́ου 1997, θα ει ́χε εξασφαλι ́σει, για την περι ́οδο προαγωγω ́ν cittadinanza attiva nell’area pisana, το οποι ́ο υποβλη ́θηκε με
 1998, αν ο ́χι την προαγωγη ́ του απο ́ τη Γ∆ ΙΧ, τουλα ́χιστον την αριθμο ́ 15 στο πλαι ́σιο του προ ́τυπου προγρα ́μματος «Τοπικα ́
 απο ́κτηση βαθμω ́ν προτεραιο ́τητας τους οποι ́ους η Γ∆ IV θα κεφα ́λαια εξυπηρετου ́ντα κοινωνικου ́ς σκοπου ́ς» της Ευρωπαϊκη ́ς
 ́επρεπε να λα ́βει υπο ́ψη το επο ́μενο ́ετος. Επομε ́νως, η Επιτροπη ́ Επιτροπη ́ς. Με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση η Επιτροπη ́ απε ́ρριψε
 παρε ́βη ́ετσι το καθη ́κον αρωγη ́ς και ενη ́ργησε κατα ́ προ ́δηλη το σχε ́διο, ισχυριζο ́μενη ο ́τι ει ́χε διαπιστω ́σει ο ́τι οι λειτουργικε ́ς
 κατα ́χρηση εξουσι ́ας. δαπα ́νες στην «αρχικη ́ προσφορα ́» θα υπε ́ρβαιναν, κατα ́ παρα ́βαση
 των εφαρμοστε ́ων διατα ́ξεων, το 20 % του συνολικου ́ προϋπολο-
 Η Επιτροπη ́, μη αιτιολογω ́ντας τις σιωπηρε ́ς απορριπτικε ́ς αποφα ́- γισμου ́.
 σεις που ́ελαβε σε απα ́ντηση στην αι ́τηση και στη διοικητικη ́
 ́ενσταση του προσφευ ́γοντος, παρε ́βη το α ́ρθρο 25 του ΚΥΚ.
 Προς στη ́ριξη των αξιω ́σεω ́ν του, το προσφευ ́γον ισχυρι ́ζεται
 καταρχα ́ς ο ́τι οι λειτουργικε ́ς δαπα ́νες δεν υπερβαι ́νουν, κατα ́
 το σχε ́διο, το 18 % του συνολικου ́ υ ́ψους του απαιτου ́μενου
 προϋπολογισμου ́. Το προσφευ ́γον υποστηρι ́ζει συναφω ́ς ο ́τι η
 Επιτροπη ́ εξε ́δωσε την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση κατο ́πιν αξιολο-
 γη ́σεως οικονομικω ́ν στοιχει ́ων που δεν ασκου ́ν καμι ́α επιρροη ́ και
 τους οποι ́ους ανευ ́ρε στον φα ́κελο της προσφορα ́ς, κατα ́ παρα ́βαση
 των προκαθορισμε ́νων κανο ́νων και διαδικασιω ́ν του διαγωνισμου ́.
 Προσφυγη ́-αγωγη ́ του Centro di Ricerca e Documentazione
 Η καθη ́ς απε ́κλεισε δηλαδη ́ το προσφευ ́γον, επειδη ́ ́ελαβε εσφαλ-
 Febbraio 74 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 με ́να ως βα ́ση της αξιολογη ́σεως του τελικου ́ οικονομικου ́ στοι-
 τη ́των που ασκη ́θηκε στις 9 Αυγου ́στου 1999
 χει ́ου τον φα ́κελο της προσφορα ́ς της 15ης Οκτωβρι ́ου 1999 και
 ο ́χι το σχε ́διο που ει ́χε καταρτιστει ́ στις 5 Μαρτι ́ου 1999,
 (Υπο ́θεση Τ-181/99) μολονο ́τι ο φα ́κελος αυτο ́ς ει ́χε διαφορετικο ́ σκοπο ́ και διαφορετικο ́
 αντικει ́μενο, και συγκεκριμε ́να να παρα ́σχει στην Επιτροπη ́ τα
 (1999/C 281/56) στοιχει ́α σχετικα ́ με την επαγγελματικη ́ και δημοσιονομικη ́ καταλ-
 ληλο ́τητα του αιτου ́ντος οργανισμου ́, το κοινωνικοοικονομικο ́
 πλαι ́σιο στο οποι ́ο θα εντασσο ́ταν το σχε ́διο και την ποιο ́τητα των
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) προτεινο ́μενων με ́τρων επιλογη ́ς, ελε ́γχου και διαχειρι ́σεως των
 διαφο ́ρων πιστω ́ σεων.
 Το Centro di Ricerca e Documentazione Febbraio 74, εκπροσω-
 που ́μενο απο ́ τον Ugo Mastelloni, δικηγο ́ρο Ρω ́μης, με αντι ́κλητο Με βα ́ση τα ανωτε ́ρω το προσφευ ́γον υποστηρι ́ζει ο ́τι η προσβαλλο ́-
 στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Yves Prussen, 2 Place Winston μενη απο ́φαση πρε ́πει να θεωρηθει ́ πλημμελη ́ς και παρα ́νομη λο ́γω
 Churchill, α ́σκησε στις 9 Αυγου ́στου 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδι- παραβα ́σεως ουσιω ́δους τυ ́που και παραβια ́σεως της υποχρεω ́σεως
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ της επιμε ́λειας που πρε ́πει να επιδεικνυ ́εται κατα ́ τις διοικητικε ́ς
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. διαδικασι ́ες και να κριθει ́ εσφαλμε ́νη, παρα ́λογη και αντιφατικη ́ σε
 σχε ́ση με τις προηγου ́μενες πρα ́ξεις και αποφα ́σεις της ́διας ι της
 Επιτροπη ́ς.
 Το προσφευ ́γον-ενα ́γον (στο εξη ́ς: προσφευ ́γον) ζητει ́ απο ́ το
 Πρωτοδικει ́ο:
 Το προσφευ ́γον ισχυρι ́ζεται επι ́σης ο ́τι η προκη ́ρυξη του διαγω-
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Ευρωπαϊκη ́ς Επιτροπη ́ς — Γ∆V νισμου ́ και η προ ́σκληση υποβολη ́ς προσφορω ́ν στο πλαι ́σιο
 — Τμη ́μα στρατηγικη ́ς για την απασχο ́ληση και ΕΚΤ — του προ ́τυπου προγρα ́μματος «Τοπικα ́ κεφα ́λαια εξυπηρετου ́ντα
 Πολιτικη ́ ανα ́πτυξη και συντονισμο ́ς υπο ́ την ́εννοια του κοινωνικου ́ς σκοπου ́ς» δεν προε ́βλεπαν σε καμι ́α περι ́πτωση ο ́τι
 α ́ρθρου 6 ΕΚΤ, η οποι ́α της κοινοποιη ́θηκε με ́εγγραφο οι ενδεχο ́μενες πλημμε ́λειες του φακε ́λου της προσφορα ́ς θα
 υπ’ αριθ. πρωτοκο ́λλου 8096, της 21ης Ιουνι ́ου 1999, και με μπορου ́σαν να αποτελου ́ν λο ́γο αποκλεισμου ́ ενο ́ς απο ́ τους
 την οποι ́α το προσφευ ́γον αποκλει ́στηκε απο ́ τη διαδικασι ́α μετε ́χοντες στο διαγωνισμο ́.
 του διαγωνισμου ́ για το προ ́τυπο ́εργο «Τοπικα ́ κεφα ́λαια
 εξυπηρετου ́ντα κοινωνικου ́ς σκοπου ́ς», καθω ́ς και να ακυρω ́σει
 κα ́θε α ́λλη συναφη ́ πρα ́ξη που παραβλα ́πτει τα συμφε ́ροντα
 του προσφευ ́γοντος,


text:
 19.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/4
 Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 25ης Νοεμβρίου 2010 — Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Applus Servicios Tecnológicos, SL
 (Υπόθεση C-216/10 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Άρθρα 8, παράγραφοι 1, στοιχείο β', και 5, 73, 74 καθώς και 79 - Εικονιστικό σήμα A+ - Ανακοπή του δικαιούχου του κοινοτικού λεκτικού σήματος AirPlus International - Απόρριψη της ανακοπής)
 2011/C 89/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH (εκπρόσωπος: R. Kunze, Rechtsanwält)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)· (εκπρόσωπος: D. Botis), Applus Servicios Tecnológicos, SL
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 3ης Μαρτίου 2010, T-321/07, Lufthansa AirPlus Servicekarten κατά ΓΕΕΑ και Applus Servicios Tecnológicos, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή ακυρώσεως που άσκησε ο δικαιούχος του κοινοτικού λεκτικού σήματος «AirPlus International», για προϊόντα των κλάσεων 9, 35, 36 και 42, κατά της αποφάσεως R 310/2006-2 του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 7ης Ιουνίου 2007, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή κατά της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών περί απορρίψεως της ανακοπής που είχε ασκήσει η αναιρεσείουσα κατά της αιτήσεως καταχωρίσεως του εικονιστικού σήματος «A+», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 35, 36, 37, 40, 41 και 42
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 179 της 3.7.2010.


text:
 29.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 111/20
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Φεβρουαρίου 2016 — Calberson GE κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-164/14) (1)
 ((Ρήτρα διαιτησίας - Πρόγραμμα εφοδιασμού της Ρωσίας με γεωργικά προϊόντα - Προμήθεια βοείου κρέατος - Μη εκτέλεση της συμβάσεως από τον οργανισμό παρεμβάσεως - Εφαρμοστέο δίκαιο - Παραγραφή - Καθυστερημένη αποδέσμευση ορισμένων εγγυήσεων προμήθειας - Μερική πληρωμή τιμολογίου μεταφοράς - Ανεπαρκής πληρωμή ορισμένων τιμολογίων σε αλλοδαπά νομίσματα - Τόκοι υπερημερίας))
 (2016/C 111/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Calberson GE (Villeneuve-Garenne, Γαλλία) (εκπρόσωποι: T. Gallois και E. Dereviankine, δικηγόροι)
 Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Bianchi και I. Galindo Martín)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της εναγομένης: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: D. Colas και C. Candat)
 Αντικείμενο
 Αγωγή, δυνάμει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ, με αίτημα να υποχρεωθεί η Επιτροπή να αποκαταστήσει τη ζημία την οποία η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη εξ αιτίας πταισμάτων του οργανισμού παρεμβάσεως στο πλαίσιο της εκτελέσεως συμβάσεως μεταφοράς βοείου κρέατος με προορισμό τη Ρωσία σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 111/1999 της Επιτροπής, της 18ης Ιανουαρίου 1999, για τη θέσπιση των γενικών λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 2802/98 του Συμβουλίου σχετικά με πρόγραμμα εφοδιασμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας σε γεωργικά προϊόντα (ΕΕ L 14, σ. 13), και τον κανονισμό (ΕΚ) 1799/1999 της Επιτροπής, της 16ης Αυγούστου 1999, σχετικά με την προμήθεια βοείου κρέατος στη Ρωσία (ΕΕ L 217, σ. 20).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει την Calberson GE στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Γαλλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 184 της 16.6.2014.


text:
 9.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 251/3
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε, με διάταξη της 30ής Ιουνίου 2004, το Ufficio del giudice di pace di Bitonto, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ Antonio Cannito και Fondiaria Sai SPA
 (Υπόθεση C-296/04)
 (2004/C 251/06)
 Με διάταξη της 30ής Ιουνίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 13 Ιουλίου 2004, ο giudice di pace di Bitonto, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ Antonio Cannito και Fondiaria Sai SPA, υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
 1.
 Πρέπει το άρθρο 81 της συνθήκης να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι είναι άκυρη συμφωνία ή εναρμονισμένη πρακτική μεταξύ ασφαλιστικών εταιριών συνιστάμενη σε αμοιβαία ανταλλαγή πληροφοριών η οποία τους παρέχει τη δυνατότητα αυξήσεως των ασφαλίστρων για τη σύναψη ασφαλιστήριων συμβάσεων RC auto, την οποία δεν δικαιολογούν οι συνθήκες της αγοράς, λαμβανομένης, ιδίως, υπόψη της συμμετοχής στη συμφωνία ή την εναρμονισμένη πρακτική επιχειρήσεων από άλλα κράτη μέλη; που δεν δικαιολογείται από τις συνθήκες της αγοράς, λαμβανομένης υπόψη της συμμετοχής στη συμφωνία ή στην εναρμονισμένη πρακτική επιχειρήσεων διαφορετικών κρατών μελών;
 2.
 Πρέπει το άρθρο 81 της συνθήκης να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι παρέχει τη δυνατότητα σε τρίτους έχοντες βάσιμο έννομο συμφέρον να προβάλουν την ακυρότητα μιας απαγορευμένης από την εν λόγω κοινοτική διάταξη συμφωνίας ή πρακτικής και να ζητήσουν την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστησαν, εφόσον υφίσταται αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της συμφωνίας ή της εναρμονισμένης πρακτικής και της ζημίας;
 3.
 Πρέπει το άρθρο 81 της συνθήκης να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η παραγραφή της βασιζόμενης στο άρθρο αυτό αξιώσεως αποζημιώσεως άρχεται από της ημερομηνίας εφαρμογής της συμπράξεως ή της εναρμονισμένης πρακτικής της ή από της ημερομηνίας παύσεως της συμφωνίας ή της εναρμονισμένης πρακτικής;
 4.
 Πρέπει το άρθρο 81 της συνθήκης να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το εθνικό δικαστήριο, εφόσον διαπιστώνει ότι η αποζημίωση που δύναται να επιδικαστεί βάσει της εθνικής νομοθεσίας υπολείπεται, εν πάση περιπτώσει, από το οικονομικό πλεονέκτημα που αποκόμισε η υπαίτια για τη ζημία επιχείρηση που μετέχει σε απαγορευμένη συμφωνία ή εναρμονισμένη πρακτική, οφείλει, επίσης, να επιδικάσει στον ζημιωθέντα τρίτο αποζημίωση έχουσα χαρακτήρα κυρώσεως, αναγκαία προκειμένου η προς αποκατάσταση ζημία να υπερβεί το όφελος που αποκόμισε η εταιρία, ώστε να αποθαρρύνεται η εφαρμογή απαγορευμένων από το άρθρο 81 ΕΚ συμφωνιών ή εναρμονισμένων πρακτικών;


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Νοεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-227/07) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ηλεκτρονικές επικοινωνίες - Δίκτυα και υπηρεσίες - Οδηγία 2002/19/ΕΚ (οδηγία για την πρόσβαση) - Άρθρα 4, παράγραφος 1, και 5, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο - Πλημμελής μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο)
 (2009/C 6/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Shotter και K. Mojzesowicz)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: E. Ośniecka-Tamecka, T. Nowakowski και M. Dowgielewicz)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Μη ορθή μεταφορά των άρθρων 4, παράγραφος 1, και 5, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (οδηγία για την πρόσβαση) (ΕΕ L 108, σ. 7) — Εθνική κανονιστική ρύθμιση για τις τηλεπικοινωνίες που υποχρεώνει, με γενική νομοθετική ρύθμιση, τους φορείς εκμετάλλευσης δημοσίων δικτύων επικοινωνιών να διαπραγματεύονται με καλή πίστη τις συμβάσεις πρόσβασης και η οποία προβλέπει ότι η εθνική κανονιστική αρχή μπορεί, αν τα μέρη δεν καταλήγουν σε συμφωνία και κατόπιν αιτήσεως ενός των μερών, να εκδώσει απόφαση η οποία αντικαθιστά τη σύμβαση
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Μη μεταφέροντας ορθώς στο εσωτερικό της δίκαιο το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (οδηγία για την πρόσβαση), η Δημοκρατία της Πολωνίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 3)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και η Δημοκρατία της Πολωνίας φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 199 της 25.8.2007.


text:
 20.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/44
 Προσφυγή της 23ης Μαρτίου 2009 — Zhejiang Xinshiji Foods και Hubei Xinshiji Foods κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-122/09)
 2009/C 141/95
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Zhejiang Xinshiji Foods Co. Ltd, Hubei Xinshiji Foods Co. Ltd (εκπρόσωποι: F. Carlin, barrister, A. MacGregor, solicitor, N. Niejahr και Q. Azau, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει τον κανονισμό, καθόσον επιβάλλει δασμό αντιντάμπινγκ επί των προϊόντων που κατασκευάζουν και εξάγουν οι προσφεύγουσες,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή τους, οι προσφεύγουσες ζητούν, δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ, την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) no 1355/2008 του Συμβουλίου, της 18 Δεκεμβρίου 2008, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων παρασκευασμένων ή διατηρημένων εσπεριδοειδών (συγκεκριμένα μανταρινιών κ.λπ.) καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (1) (στο εξής: οριστικός κανονισμός), στον βαθμό που τις αφορά.
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι ο οριστικός κανονισμός πρέπει να ακυρωθεί, στον βαθμό που τις αφορά, καθόσον προσβάλλει τα δικαιώματά τους άμυνας, παραβαίνει την υποχρέωση αιτιολογήσεως και παραβιάζει την αρχή της χρηστής διοικήσεως.
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι έχουν προσβληθεί τα δικαιώματά τους άμυνας,
 (i)
 λόγω της παραλείψεως εμπρόθεσμης γνωστοποιήσεως των ουσιωδών πραγματικών περιστατικών, σύμφωνα με το άρθρο 20, παράγραφος 4, του κανονισμού no 384/96 (2), καθώς και παροχής των προσηκουσών εξηγήσεων όσον αφορά τις ανακολουθίες στις των στοιχείων για τις ποσότητες πωλήσεων της κοινοτικής βιομηχανίας, πράγμα που εμπόδισε τις προσφεύγουσες να γνωστοποιήσουν αποτελεσματικά την άποψή τους ή να υπερασπιστούν επωφελώς τα συμφέροντά τους,
 (ii)
 στο πλαίσιο του προσδιορισμού της ζημίας, λόγω της παράλειψης της Επιτροπής:
 (α)
 να απαντήσει εμπρόθεσμα στις ερωτήσεις των προσφευγουσών, όσον αφορά τις ανακολουθίες των στοιχείων για τις ποσότητες πωλήσεων της κοινοτικής βιομηχανίας, προκειμένου αυτές να μπορέσουν να γνωστοποιήσουν την άποψή τους, προτού το Συμβούλιο εκδώσει τον οριστικό κανονισμό,
 (β)
 να παράσχει στις προσφεύγουσες τις αιτηθείσες εξηγήσεις όσον αφορά την άρνηση της δέουσας συνεκτιμήσεως των τιμών των πρώτων υλών,
 (γ)
 να εξηγήσει πώς η Επιτροπή είχε υπολογίσει την προσαύξηση κατά 2 % του κόστους εισαγωγής και των περιθωρίων κέρδους των εισαγωγέων και
 (iii)
 λόγων πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως στην οποία το Συμβούλιο υπέπεσε, παραλείποντας να λάβει υπόψη σημαντικές ανακολουθίες των στοιχείων για τις ποσότητες πωλήσεων της κοινοτικής βιομηχανίας στο πλαίσιο του προσδιορισμού της ζημίας.
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι ο οριστικός κανονισμός συνιστά επίσης παράβαση του άρθρου 253 ΕΚ, καθόσον παραλείπει να αιτιολογήσει ένα ουσιώδες σημείο, ήτοι την προσαύξηση κατά 2 % του κόστους εισαγωγής και των περιθωρίων κέρδους των εισαγωγέων, που είναι καθοριστική για τις διαπιστώσεις που περιέχονται στον κανονισμό αυτό και οι οποίες οδήγησαν στην επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ που εφαρμόζεται στις προσφεύγουσες.
 Τέλος, οι προσφεύγουσες, εν όψει των παρατηρήσεων που διατύπωσαν κατά τη διαδικασία, επισημαίνοντας τις διάφορες παραλείψεις της Επιτροπής, η οποία δεν εξήγησε ορθώς τα πραγματικά στοιχεία στα οποία στηρίχθηκε για να προτείνει τη λήψη οριστικών μέτρων αντιντάμπινγκ και η οποία δεν προστάτευσε ως όφειλε τα δικαιώματα άμυνας των προσφευγουσών, ισχυρίζονται ότι το Συμβούλιο παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως εκδίδοντας τον οριστικό κανονισμό όπως πρότεινε η Επιτροπή.
 (1) ΕΕ L 350, σ. 35.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) no 384/96 του Συμβουλίου, της 22 Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 56, σ. 1).


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/23
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2013 [αίτηση Augstākās tiesas Senāts (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Nadežda Riežniece κατά Latvijas Republikas Zemkopības ministrija, Lauku atbalsta dienests
 (Υπόθεση C-7/12) (1)
 (Κοινωνική πολιτική - Οδηγία 76/207/ΕΟΚ - Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών εργαζομένων - Οδηγία 96/34/ΕΚ - Συμφωνία πλαίσιο για τη γονική άδεια - Κατάργηση θέσεων υπαλλήλων λόγω εθνικών οικονομικών δυσχερειών - Αξιολόγηση εργαζομένης η οποία είχε λάβει γονική άδεια σε σχέση με εργαζομένους οι οποίοι ασκούσαν κανονικά τα καθήκοντά τους - Απόλυση κατά τη λήξη της γονικής άδειας - Έμμεση δυσμενής διάκριση)
 2013/C 225/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākās tiesas Senāts
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Nadežda Riežniece
 κατά
 Latvijas Republikas Zemkopības ministrija, Lauku atbalsta dienests
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Augstākās tiesas Senāts — Ερμηνεία της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών όσον αφορά την πρόσβαση στην απασχόληση, στην επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας (ΕΕ L 39, σ. 40) και της οδηγίας 96/34/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 1996, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για τη γονική άδεια, που συνήφθη από την UNICE, τη CEEP και τη CES (ΕΕ L 145, σ. 4) — Απόλυση υπαλλήλου ευρισκόμενης σε γονική άδεια κατά την επάνοδό της στην προηγούμενη εργασία της — Μέτρα που λαμβάνονται προς εξορθολογισμό του αριθμού των υπαλλήλων λόγω εθνικών οικονομικών δυσχερειών — Αξιολόγηση των προσόντων υπαλλήλου ευρισκόμενης σε γονική άδεια, στο πλαίσιο της οποίας λαμβάνεται υπόψη η τελευταία ετήσια αξιολόγηση της εργασίας της πριν τη γονική άδεια, συγκρινόμενη προς την αξιολόγηση άλλων υπαλλήλων, οι οποίοι συνέχισαν να ασκούν τα καθήκοντά τους
 Διατακτικό
 Η οδηγία 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 2002/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμβρίου 2002, σε περίπτωση που ο αριθμός των γυναικών που κάνει χρήση του δικαιώματος γονικής άδειας είναι υψηλότερος από αυτόν των ανδρών, πράγμα που απόκειται στο εθνικό δικαστήριο να διαπιστώσει, και η συμφωνία πλαίσιο για τη γονική άδεια, η οποία συνήφθη στις 14 Δεκεμβρίου 1995 και περιέχεται στο παράρτημα της οδηγίας 96/34/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 1996, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο που συνήφθη από την UNICE, τη CEEP και τη CES (ΕΕ L 145, σ. 4), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/75/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, έχουν την έννοια ότι:
 —
 κατά την αξιολόγηση των υπαλλήλων ενόψει της καταργήσεως θέσεων εργασίας, λόγω εθνικών οικονομικών δυσχερειών, δεν επιτρέπεται ο εργαζόμενος που βρίσκεται σε γονική άδεια να αξιολογείται κατά την απουσία του βάσει αρχών και κριτηρίων λόγω των οποίων περιέρχεται σε δυσμενέστερη θέση σε σχέση με τους εργαζομένους που δεν πήραν τέτοια άδεια· προκειμένου να διαπιστώσει αν ο εργαζόμενος όντως περιέρχεται σε δυσμενέστερη θέση, το εθνικό δικαστήριο οφείλει να εξετάσει αν η αξιολόγηση αφορά όλους τους εργαζομένους, αν η αξιολόγηση στηρίζεται σε κριτήρια απολύτως όμοια με αυτά που εφαρμόζονται για τους εργαζομένους που ασκούν κανονικά τα καθήκοντά τους και αν η εκπλήρωση των κριτηρίων αυτών προϋποθέτει φυσική παρουσία των εργαζομένων, προϋπόθεση την οποία ο εργαζόμενος που βρίσκεται σε γονική άδεια δεν είναι δυνατόν να πληροί, και
 —
 δεν επιτρέπεται να απολυθεί εργαζομένη λόγω καταργήσεως της νέας θέσεως εργασίας στην οποία τοποθετήθηκε μετά τη λήξη της γονικής άδειάς της και κατόπιν αξιολογήσεως, εφόσον ο εργοδότης ήταν σε θέση να την επαναφέρει στην αρχική θέση εργασίας της ή εφόσον η εργασία που της ανατέθηκε δεν ήταν ισοδύναμη ή ανάλογη σύμφωνα με τη σύμβασή της ή την εργασιακή της σχέση, ιδίως επειδή ο εργοδότης γνώριζε, όταν τη μετέθεσε, ότι η νέα θέση εργασίας πρόκειται να καταργηθεί, πράγμα που απόκειται στο εθνικό δικαστήριο να διαπιστώσει.
 (1) ΕΕ C 65 της 3.3.2012.


text:
C 191/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.8.2002
 ε) επιδοκιμα ́ζοντας την εκ με ́ρους της Επιτροπη ́ς χρη ́ση της α) θεσπι ́ζει για μι ́α υπα ́ρχουσα οργα ́νωση η ́ ́ενωση κτη-
 μεθο ́δου της σχε ́σεως μι ́σθωμα/κυ ́κλος εργασιω ́ν κατα ́ τον νοτρο ́φων, στο πλαι ́σιο διαδικασι ́ας αναγνωρι ́σεως μι ́ας
 υπολογισμο ́ της επιδοτη ́σεως μισθω ́ματος· α ́λλης οργανω ́σεως (ενω ́σεως) εκ με ́ρους της αρμο ́διας
 αρχη ́ς, απλω ́ς δικαι ́ωμα ακροα ́σεως, αλλα ́ ο ́χι αξι ́ωση
 στ) καταλη ́γοντας στο συμπε ́ρασμα ο ́τι οφε ́λη που δεν στη- αρνη ́σεως της αναγνωρι ́σεως της α ́λλης οργανω ́σεως
 ρι ́ζονται σε συμβατικη ́ υποχρε ́ωση, τα οποι ́α φε ́ρεται ο ́τι (ενω ́σεως) λο ́γω διακυβευ ́σεως της διατηρη ́σεως της
 παρε ́χονται απο ́ την Bass plc, μπορου ́ν να αντισταθμιστου ́ν φυλη ́ς η ́ προκλη ́σεως διαταραχω ́ν στη λειτουργι ́α του
 με την υ ́παρξη διαφορα ́ς τιμω ́ν. προγρα ́μματος βελτιω ́σεως της φυλη ́ς η ́ διαλογη ́ς μι ́ας
 υπα ́ρχουσας οργανω ́σεως η ́ ενω ́σεως και
 (1) ΕΕ C 6 της 8.1.2000, σ. 29. β) δεν θεσπι ́ζει για μι ́α υπα ́ρχουσα οργα ́νωση η ́ ́ενωση
 (2) Κανονισμο ́ς 1984/83 της Επιτροπη ́ς, της 22ας Ιουνι ́ου 1983, σχετικα ́ δικαι ́ωμα να προσβα ́λει ενω ́πιον δικαστηρι ́ου (του
 με την εφαρμογη ́ του α ́ρθρου [81], παρα ́γραφος 3, της Συνθη ́κης σε Verwaltungsgerichtshof) την, παρα ́ την αρνητικη ́
 κατηγορι ́ες συμφωνιω ́ν αποκλειστικη ́ς προμη ́θειας (EE L 173, της γνωμοδο ́τηση, επελθου ́σα αναγνω ́ριση απο ́ τη διοικη-
 30.6.1983, σ. 5). τικη ́ αρχη ́;
 (1) EE L 192, σ. 63.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Verwaltungsgerichtshof με δια ́ταξη της
 23ης Μαι ̈́ου 2002 στην υπο ́θεση Österreichischer
 Zuchtverband für Ponys, Kleinpferde und Spezialrassen Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 συμμετε ́χων στη διαδικασι ́α: Österreichischer Shetland- βαλε το Conseil d’État (Βε ́λγιο), section d’administration,
 ponyzuchtverband με απο ́φαση της 28ης Μαι ̈́ου 2002, στην υπο ́θεση Michel
 Tillieut, Association des habitants de Louvain-La-Neuve,
 Willy Grégoire και Αssociation L’Épine Blanche κατα ́
 (Υπο ́θεση C-216/02) Région Wallone — Παρεμβαι ́νουσα: Propreté Assai-
 nissement, Gestion de l’Environnement SA, κατα ́
 συ ́ντμηση «PAGE»
 (2002/C 191/32)
 (Υπο ́θεση C-217/02)
 Με δια ́ταξη της 23ης Μαι ̈́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη (2002/C 191/33)
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 12 Ιουνι ́ου 2002, το Verwaltungsgerichtshof στην υπο ́θεση
 Österreichischer Zuchtverband für Ponys, Kleinpferde und
 Spezialrassen, συμμετε ́χων στη διαδικασι ́α: Österreichischer Με απο ́φαση της 28ης Μαι ̈́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Shetlandponyzuchtverband που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς 13 Ιουνι ́ου 2002, το Conseil d’État (Βε ́λγιο), section
 ερωτημα ́των: d’administration, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́, αφενο ́ς,
 Michel Tillieut, Association des habitants de Louvain-La-
 1) Θεσπι ́ζει το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο α', της Neuve, Willy Grégoire και Αssociation L’Épine Blanche και,
 αποφα ́σεως 92/353/ΕΟΚ (1) της Επιτροπη ́ς, της 11ης Ιουνι ́ου αφετε ́ρου, Région Wallone — Παρεμβαι ́νουσα: Propreté
 1992, για τον καθορισμο ́ των κριτηρι ́ων η ́ αναγνω ́ρισης Assainissement, Gestion de l’Environnement SA, κατα ́
 των οργανω ́σεων και ενω ́σεων που τηρου ́ν η ́ συντα ́σσουν συ ́ντμηση «PAGE», που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζη ́τησε απο ́ το
 γενεαλογικα ́ βιβλι ́α για τα καταχωρημε ́να ιπποειδη ́ (EE L 192, ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς
 σ. 63 ́εως 65), δικαι ́ωμα για υπα ́ρχουσα οργα ́νωση (ε ́νωση) ερωτημα ́των:
 κτηνοτρο ́φων να αξιω ́σει την α ́ρνηση της αναγνωρι ́σεως μι ́ας
 α ́λλης οργανω ́σεως (ενω ́σεως) κτηνοτρο ́φων απο ́ την αρμο ́δια 1. 'Εχει η υποχρε ́ωση που επιβα ́λλει στα κρα ́τη με ́λη το α ́ρθρο 7
 αρχη ́, ο ́ταν η αναγνω ́ριση της α ́λλης οργανω ́σεως (ενω ́σεως) της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ, της 15ης Ιουλι ́ου 1975, περι ́ των
 διακυβευ ́ει τη διατη ́ρηση της φυλη ́ς η ́ τη βελτι ́ωση ́ της η ́ στερεω ́ν αποβλη ́των (1), ο ́πως ́εχει τροποποιηθει ́με την οδηγι ́α
 προκαλει ́ διαταραχε ́ς στη λειτουργι ́α του προγρα ́μματος 91/156/ΕΟΚ, της 18ης Μαρτι ́ου 1991 (2), περι ́ καταρτι ́σεως
 διαλογη ́ς μι ́ας υπα ́ρχουσας οργανω ́ σεως η ́ ενω ́σεως; ενο ́ς η ́ περισσοτε ́ρων σχεδι ́ων διαχειρι ́σεως των αποβλη ́των
 που αφορου ́ν ιδι ́ως «τις κατα ́λληλες για τη δια ́θεση των
 2) Αντι ́κειται στο α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο α', της αποβλη ́των τοποθεσι ́ες και εγκαταστα ́σεις» την ́εννοια ο ́τι τα
 παρατεθει ́σας στο πρω ́το ερω ́ τημα αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς κρα ́τη με ́λη — αποδε ́κτες της οδηγι ́ας υποχρεου ́νται να
 η εφαρμογη ́ εθνικη ́ς νομοθετικη ́ς ρυθμι ́σεως, η οποι ́α σημειω ́νουν σε γεωγραφικο ́ χα ́ρτη τις ακριβει ́ς τοποθεσι ́ες


text:
 5.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 31/1
 Πίνακες χρησιμεύοντες για τον προσδιορισμό της συνθέσεως των δικαστικών σχηματισμών του τετάρτου, του πέμπτου και του έκτου τμήματος από τις 12 Οκτωβρίου 2004
 (2005/C 31/02)
 Κατά τη συνεδρίασή του της 12ης Οκτωβρίου το Δικαστήριο κατάρτισε τους πίνακες περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 11γ, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας για τον προσδιορισμό της συνθέσεως των τριμελών τμημάτων ως ακολούθως:
 Τέταρτο τμήμα
 N. Colneric
 J. N. Cunha Rodrigues
 K. Schiemann
 E. Juhász
 M. Ilešič
 E. Levits
 Πέμπτο τμήμα
 C. Gulmann
 R. Schintgen
 J. Makarczyk
 P. Kūris
 Γ. Αρέστης
 J. Klučka
 Έκτο τμήμα
 A. La Pergola
 J.-P. Puissochet
 F. Macken
 S. von Bahr
 J. Malenovský
 U. Lõhmus