text:
 6.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/13
 Αναίρεση κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο στις 25 Ιανουαρίου 2006 στην υπόθεση T-33/04, Weißenfels κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που ασκήθηκε στις 10 Μαρτίου 2006
 (Υπόθεση C-135/06 P)
 (2006/C 108/21)
 Γλώσσα διαδικασίας:η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Roderich Weißenfels [εκπρόσωπος: ο δικηγόρος G. Maximini]
 Έτερος διάδικος: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 1.
 Η αναίρεση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα), της 25ης Ιανουαρίου 2006, στην υπόθεση T-33/04 (Weißenfels κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου) (1), επιδοθείσα στις 31 Ιανουαρίου 2006·
 2.
 ακύρωση της αποφάσεως του καθού της πρωτόδικης δίκης, της 26ης Ιουνίου 2003, περί μειώσεως του διπλασιασθέντος επιδόματος συντηρούμενου τέκνου που εισέπραττε ο προσφεύγων δυνάμει του άρθρου 67, παράγραφος 3, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως, ως ειδική ενίσχυση αναπήρων, καταβαλλόμενη, εξάλλου, στον υιό του Frederik·
 3.
 ακύρωση της σιωπηρής αποφάσεως περί απορρίψεως της αιτήσεως που είχε υποβάλει στις 4 Ιουνίου 2003 ο προσφεύγων της πρωτόδικης δίκης, με την οποία ζητούσε επιστροφή του διπλασιασθέντος επιδόματος συντηρούμενου τέκνου που παρανόμως είχε παρακρατηθεί στο παρελθόν·
 4.
 ακύρωση της αποφάσεως του καθού της πρωτόδικης δίκης, της 28ης Απριλίου 2004, που χαρακτήρισε την ειδική ενίσχυση για αναπήρους, την χορηγούμενη, εξάλλου, στον υιό του Frederik, ως «επίδομα της αυτής φύσεως», κατά την έννοια του άρθρου 67, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως, με το διπλασιασθέν επίδομα συντηρούμενου τέκνου, το χορηγούμενο στον προσφεύγοντα της πρωτόδικης δίκης·
 5.
 να υποχρεώσει το καθού της πρωτόδικης δίκης να αποκαταστήσει την ζημία την οποία υπέστη ο προσφεύγων της πρωτόδικης δίκης (επικουρικώς: μέχρι του ύψους των τόκων με το νόμιμο επιτόκιο), λόγω της παράνομης παρακρατήσεως μέρους αυτών των αμοιβών, συγκεκριμένα του διπλασιασθέντος επιδόματος συντηρούμενου τέκνου·
 6.
 να καταδικάσει το καθού της πρωτόδικης δίκης στα δικαστικά έξοδα των δύο δικών, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων της πρωτόδικης δίκης.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε δικονομικά σφάλματα, διότι, στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, δεν εκτίμησε ορθώς τα αιτήματα του αναιρεσείοντος, περιορίζοντας, παρανόμως, τα αιτήματά του. Η διαπίστωση του Πρωτοδικείου ότι αίτημα αποζημιώσεως διατυπώθηκε για πρώτη φορά στο υπόμνημα απαντήσεως, είναι νομικώς πεπλανημένη, δεδομένου ότι το σχετικό αίτημα, το οποίο αρχικώς περιεχόταν στο δικόγραφο της προσφυγής πρέπει, λόγω του περιεχομένου του, να θεωρηθεί ως αίτημα αποζημιώσεως.
 Από τυπικής απόψεως, το Πρωτοδικείο δεν εξέτασε την φύση των εις είδος επιδομάτων –προϋπόθεση εφαρμογής του άρθρου 67, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως– και από ουσιαστικής απόψεως την αγνόησε. Από τυπικής απόψεως, δεν πρόκειται για «της αυτής φύσεως επίδομα», καθόσον το λουξεμβουργιανό ειδικό επίδομα ουδόλως συνδέεται με την άσκηση μισθωτής δραστηριότητας. Από ουσιαστικής απόψεως, πρέπει να ληφθεί υπόψη η διαφορά σκοπού των δύο επιδομάτων: ενώ μόνο ο ίδιος ο αναιρεσείων έχει δικαίωμα για το επίδομα του άρθρου 67, παράγραφος 3, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως, προς ελάφρυνσή του από τις υποχρεώσεις του –ανεξαρτήτως του τόπου κατοικίας– μόνο ο δικαιούχος –δηλαδή ο υιός του αναιρεσείοντος– λαμβάνει αυτοτελές λουξεμβουργιανό επίδομα, προς κάλυψη των αναγκών του κατά το διάστημα της παραμονής του στο Λουξεμβούργο.
 Συνεπώς, δεν χωρεί εφαρμογή του άρθρου 67, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως, δεδομένου ότι ούτε από τυπικής ούτε από ουσιαστικής απόψεως πρόκειται για επίδομα της αυτής φύσεως, καταβαλλόμενο δυνάμει του εφαρμοστέου κοινοτικού δικαίου. Συνεπώς, το αντίθετο σκεπτικό του Πρωτοδικείου αντιβαίνει προς το κοινοτικό δίκαιο.
 (1) ΕΕ C 74, σ. 18.


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/29
 Προσφυγή της 30ής Απριλίου 2014 — Flachglas Torgau κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-276/14)
 2014/C 223/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Flachglas Torgau GmbH (Torgau, Γερμανία), Saint-Gobain Isover G+H AG (Ludwigshafen am Rhein, Γερμανία) και Saint-Gobain Oberland AG (Bad Wurzach, Γερμανία) (εκπρόσωποι: S. Altenschmidt και H. Janssen, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 2013, στην υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) — Στήριξη για την ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και μειωμένη επιβάρυνση κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 —
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αντίθετη προς το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, διότι η επιβάρυνση που προβλέπεται με τον Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) και το προβλεπόμενο ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως δεν συνιστούν χορήγηση κρατικών πόρων ή πόρων ελεγχόμενων από το κράτος. Τα κρίσιμα για τον χαρακτηρισμό των επίμαχων μέτρων πραγματικά περιστατικά διαπιστώθηκαν στο σύνολό τους από την Επιτροπή και την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά το προκαταρκτικό στάδιο της διαδικασίας. Δεν μπορούν πλέον να υφίστανται αμφισβητήσιμα στοιχεία τα οποία θα όφειλε να διαπιστώσει η Επιτροπή στο πλαίσιο διαδικασίας κατά τα άρθρα 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, και 4, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (1).
 2.
 Δεύτερος λόγος: Παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου
 —
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν στο πλαίσιο αυτό ότι η Επιτροπή δεν τήρησε το άρθρο 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και την αρχή της ασφάλειας δικαίου, καθόσον εφάρμοσε τη διαδικασία για τις νέες ενισχύσεις κατά το άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού 659/1999 αντί της διαδικασίας για τις υφιστάμενες ενισχύσεις κατά τα άρθρα 17 επ. του κανονισμού 659/1999, προκειμένου να επαληθεύσει την προσωρινή εκτίμησή της κατά την οποία ο EEG συνιστά ενίσχυση. Ειδικότερα, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν συναφώς ότι η Επιτροπή, με απόφαση της 22ας Μαΐου 2002, έκρινε ότι ο EEG 2000 δεν συνιστούσε ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, διότι δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη μεταφοράς κρατικών πόρων. Οι διαφορές μεταξύ του EEG 2000 και του EEG 2012 δεν είναι ουσιώδεις σε σύγκριση με όσα κρίθηκαν με την απόφαση της Επιτροπής της 22ας Μαΐου 2002. Επομένως, η Επιτροπή θα μπορούσε να επικαλεστεί τυχόν μεταβολή της νομικής της απόψεως στο πλαίσιο διαδικασίας κατά το άρθρο 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, χωρίς αυτό να θίγει τις προσφεύγουσες.
 3.
 Τρίτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και προσβολή του δικαιώματος προηγούμενης ακροάσεως
 —
 Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η καθής εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση χωρίς προηγουμένως να παράσχει στις προσφεύγουσες τη δυνατότητα να διατυπώσουν την άποψή τους.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
26.4.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 101/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- του κανονισμού (ΕΟΚ) 3760/92 (2), τα άρθρα 1 και 11
 βαλε το Bundesgerichtshof με διάταξη της 17ης ∆εκεμβρίου παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2241/87 (3) και
 2002 στην υπόθεση που αφορά τη Pharmacia & Upjohn τα άρθρα 2, 21, παράγραφοι 1 και 2, και 31 του κανονισμού
 S.p.A. (ΕΟΚ) 2847/93 ( 4), διότι:
 (Υπόθεση C-31/03) — δεν καθόρισε τους κατάλληλους τρόπους χρησιμοποιή-
 σεως των ποσοστώσεων αλιείας που της παραχωρήθη-
 καν κατά τις αλιευτικές περιόδους 1990, 1991, 1992,
 (2003/C 101/28)
 1993, 1994, 1995, 1996 και 1997,
 — δεν μερίμνησε για την εφαρμογή της κοινοτικής κανο-
 Με διάταξη της 17ης ∆εκεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη νιστικής ρυθμίσεως για τη διατήρηση, μέσω επαρκούς
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις ελέγχου των αλιευτικών δραστηριοτήτων και κατάλλη-
 27 Ιανουαρίου 2003, το Bundesgerichtshof, στο πλαίσιο της λων επιθεωρήσεων του αλιευτικού στόλου, των εκφορ-
 διαφοράς που αφορά τη Pharmacia & Upjohn S.p.A. και που τώσεων και της καταγραφής των αλιευμάτων κατά τις
 εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση αλιευτικές περιόδους 1990, 1991, 1992, 1993,
 προδικαστικής αποφάσεως επί του ακολούθου ερωτήματος σχετικά 1994, 1995, 1996 και 1997,
 με την ερμηνεία του άρθρου 19, παράγραφος 1, του κανονισμού
 (ΕΟΚ) 1768/92 του Συμβουλίου της 18ης Ιουνίου 1992 σχετικά — δεν απαγόρευσε προσωρινώς την αλιεία στα αλιευτικά
 με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας σκάφη που φέρουν ισπανική σημαία ή είναι νηολο-
 για τα φάρμακα (ΕΕ 1992, L 182, σ. 1, της 2ας Ιουλίου 1992, γημένα στην ισπανική επικράτεια, όταν εξαντλήθηκαν οι
 στο εξής: κανονισμός 1768/92): ποσοστώσεις που της είχαν παραχωρηθεί κατά τις
 αλιευτικές περιόδους 1990, 1991, 1992, 1993,
 «Απαγορεύεται η χορήγηση συμπληρωματικού πιστοποιητικού 1994, 1995, 1996 και 1997, και την απαγόρευσε
 προστασίας από κράτος μέλος της Κοινότητας σε ένα φάρμακο τελικά όταν είχε ήδη σημειωθεί υπέρβαση των
 προοριζόμενο για ανθρώπους στο οποίο έχει χορηγηθεί άδεια ποσοστώσεων αυτών,
 κυκλοφορίας στην αγορά αυτού του κράτους μέλους εφόσον πριν
 από την κατά το άρθρο 19, παράγραφος 1, του κανονισμού — παρέλειψε να προβεί σε διώξεις ποινικής ή διοικητικής
 1768/92 οριζόμενη ημερομηνία χορηγήθηκε σε άλλο κράτος φύσεως κατά των πλοιάρχων ή οιουδήποτε άλλου
 μέλος της Κοινότητας άδεια κυκλοφορίας του προϊόντος αυτού υπευθύνου για τις υπερβάσεις στην αλίευση κατά τις
 ως κτηνιατρικού φαρμάκου, ή κρίσιμη είναι μόνον η ημερομηνία αλιευτικές περιόδους 1991, 1992, 1993, 1994 1995,
 κατά την οποία το προϊόν έλαβε άδεια κυκλοφορίας στην αγορά 1996 και 1997·
 της Κοινότητας ως φάρμακο προοριζόμενο για ανθρώπους;»
 — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 έξοδα.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 4 Φεβρουα-
 ρίου 2003 — Παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού
 (ΕΟΚ) 170/83, του άρθρου 9, παράγραφος 2, του κανο-
 (Υπόθεση C-42/03) νισμού (ΕΟΚ) 3760/92: οι ως άνω διατάξεις επέβαλλαν στα
 κράτη μέλη μία γενική υποχρέωση καθορισμού, σύμφωνα με
 τις εφαρμοστέες κοινοτικές διατάξεις, των τρόπων χρησιμο-
 (2003/C 101/29) ποιήσεως των ποσοστώσεων που τους παραχωρούνται. Τα
 στοιχεία για υπερβάσεις στην αλίευση, τα οποία περιλαμβά-
 νονται στις αιτιολογημένες γνώμες που εστάλησαν στην
 Ισπανία, καταδεικνύουν την επανάληψη στο χρόνο και την
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 σοβαρότητα των διαπιστωθεισών υπερβάσεων ( 5). Από αυτά
 τον Thomas van Rijn, νομικό σύμβουλο, και την Sara Pardo
 αποδεικνύεται η παράβαση εκ μέρους του Βασιλείου της
 Quintillán, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, με τόπο επιδόσεων
 Ισπανίας της υποχρεώσεως να θεσπίσει, σύμφωνα με την
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 4 Φεβρουαρίου 2003 ενώπιον
 εφαρμοστέα κοινοτική νομοθεσία, επαρκώς προσαρμοσμένα
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του
 και αποτελεσματικά μέτρα για τη χρησιμοποίηση των
 Βασιλείου της Ισπανίας.
 ποσοστώσεων αλιείας που της είχαν παραχωρηθεί για τις
 αλιευτικές περιόδους 1990 έως 1997.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — Παράβαση του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις (ΕΟΚ) 2241/87 και του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5, παράγραφος 2, του 2847/93: η σωστή διαχείριση των ποσοστώσεων αλιείας
 κανονισμού (ΕΟΚ) 170/83 (1), το άρθρο 9, παράγραφος 2, προϋποθέτει επίσης αντίστοιχες δραστηριότητες εποπτείας
 ---pagebreak--- C 101/18 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 26.4.2003
 και ελέγχου, ικανές να διασφαλίσουν την πραγματική τήρηση Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 των περιορισμών στις δυνατότητες αλιείας. Τα στοιχεία για τις βαλε η Επιτροπή Ανταγωνισμού, με απόφαση της 22ας Ια-
 υπερβάσεις στην αλίευση, που αναφέρθηκαν προηγουμένως, νουαρίου 2003, στην υπόθεση Συνεταιρισμός Φαρμακοποιών
 καταδεικνύουν ότι οι ισπανικές αρχές δεν έθεσαν αποτελεσμα- Αιτωλίας & Ακαρνανίας ΣΥΦΑΙΤ κ.λπ. κατά GLAXO-
 τικά σε εφαρμογή τα αναγκαία μέτρα ελέγχου για την SMITHKLINE ΑΕΒΕ (πρώην GLAXOWELLCOME ΑΕΒΕ)
 πρόληψη των υπερβάσεων, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις αλι-
 εύσεως χωρίς ποσόστωση, και συγκεκριμένα την κατάλληλη
 επιθεώρηση των εκφορτώσεων και της καταγραφής των
 αλιευμάτων και εκφορτώσεων. (Υπόθεση C-53/03)
 — Παράβαση του άρθρου 11, παράγραφος 2, του κανονισμού (2003/C 101/30)
 (ΕΟΚ) 2241/87 και του άρθρου 21, παράγραφος 2, του
 κανονισμού 2847/93: η Ισπανία δεν ενήργησε με επαρκή
 επιμέλεια σύμφωνα με τα στοιχεία που έλαβε σχετικά με τα
 αλιεύματα και την εξέλιξή τους, με συνέπεια η αλίευση των
 πληθυσμών, που αναφέρονται στις σχετικές αιτιολογημένες
 γνώμες για τις περιόδους 1990 και 1997, να απαγορευτεί Mε απόφαση της 2ας Ιανουαρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 πολύ αργά, όταν είχε ήδη σημειωθεί υπέρβαση των αντίστοι- Γραμματεία του ∆ικαστηρίου στις 5 Φεβρουαρίου 2003, η
 χων ποσοστώσεων. Επιτροπή Ανταγωνισμού ζητεί από το ∆ικαστήριο, στο πλαίσιο
 της διαφοράς μεταξύ Συνεταιρισμού Φαρμακοποιών Αιτωλίας &
 Ακαρνανίας ΣΥΦΑΙΤ κ.λπ. κατά GLAXOSMITHKLINE ΑΕΒΕ
 Η τήρηση των ποσοστώσεων αποτελεί αυτοτελή υποχρέωση,
 (πρώην GLAXOWELLCOME ΑΕΒΕ), που εκκρεμεί ενώπιόν του,
 η παράβαση της οποίας δεν εξαρτάται από την απόδειξη της
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 πρόκλησης ζημίας σε άλλα κράτη μέλη ή της διακυβεύσεως
 του επιδιωκόμενου σκοπού διατηρήσεως, λόγω διακινδυνεύ-
 σεως του αντίστοιχου πληθυσμού ιχθύων.
 1. H άρνηση μιας επιχείρησης με δεσπόζουσα θέση να ικανο-
 ποιήσει πλήρως τις παραγγελίες που της απευθύνουν οι
 χονδρέμποροι φαρμάκων, η οποία οφείλεται στην πρόθεσή
 — Παράβαση του άρθρου 1, παράγραφος 2, του κανονισμού της να περιορίσει την εξαγωγική τους δραστηριότητα και
 (ΕΟΚ) 2241/87 και του άρθρου 31 του κανονισμού (ΕΟΚ) μαζί με αυτή τη ζημιά που της προκαλεί το παράλληλο
 2847/93: οι ισπανικές αρχές δεν παρέθεσαν χρήσιμα και εμπόριο, είναι καθεαυτή καταχρηστική υπό την έννοια του
 αξιόπιστα στοιχεία για τις διώξεις κατά των υπευθύνων για άρθρου 82 ΕΚ; Επηρεάζεται η απάντηση στο ανωτέρω
 τις υπερβάσεις των ποσοστώσεων στην αλίευση ή για τα ερώτημα από το γεγονός ότι το παράλληλο εμπόριο καθίστα-
 αλιεύματα σε περιόδους που δεν υπήρχε ποσόστωση στα είδη ται ιδιαιτέρως επικερδές για τους χονδρεμπόρους εξαιτίας
 γάδος και σκουμπρί το 1991, γάδος το 1992, γάδος το των διαμορφουμένων με κρατική παρέμβαση διαφορετικών
 1993, γάδος το 1994, ιππόγλωσσα της Γροιλανδίας και τιμών στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλ. από το
 κοκκινόψαρο το 1995 και σε «άλλα είδη» το 1996. γεγονός ότι στην αγορά φαρμάκων δεν επικρατούν αμιγώς
 συνθήκες ανταγωνισμού αλλά ένα καθεστώς που διέπεται σε
 μεγάλο βαθμό από κρατικό παρεμβατισμό; Είναι εν τέλει
 καθήκον μιας Εθνικής Αρχής Ανταγωνισμού να εφαρμόζει
 τους κοινοτικούς κανόνες ανταγωνισμού με τον ίδιο τρόπο
 ( 1) Του Συμβουλίου, της 25ης Ιανουαρίου 1983, περί θεσπίσεως
 σε αγορές, οι οποίες λειτουργούν ανταγωνιστικά, και σε
 κοινοτικού καθεστώτος διατηρήσεως και διαχειρίσεως των αλιευτικών
 πόρων (ΕΕ L 24 της 27.01.1983, σ. 1).
 εκείνες, στις οποίες ο ανταγωνισμός στρεβλώνεται από
 ( 2) Του Συμβουλίου, της 20ής ∆εκεμβρίου 1992, για τη θέσπιση κρατικές παρεμβάσεις;
 κοινοτικού συστήματος για την αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια (ΕΕ
 L 389 της 31.12.1992, σ. 1).
 ( 3) Του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη θέσπιση ορισμένων 2. Εφόσον το ∆ικαστήριο θεωρήσει ότι ο περιορισμός του
 μέτρων ελέγχου για τις αλιευτικές δραστηριότητες (ΕΕ L 207 της παραλλήλου εμπορίου, για τους προεκτεθέντες λόγους, δεν
 29.7.1987, σ. 1). αποτελεί σε κάθε περίπτωση καταχρηστική πρακτική, όταν
 ( 4) Του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1993, για τη θέσπιση ασκείται από επιχείρηση με δεσπόζουσα θέση, πως θα
 συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΕΕ L 61 της αποτιμηθεί η τυχόν καταχρηστικότης; Ειδικότερα:
 20.10.1993, σ. 1).
 ( 5) Βάσει των επίσημων στοιχείων που απέστειλε η Ισπανία: το 1990,
 σύνολο υπερβάσεων 1 186,6 τόνοι· το 1991, σύνολο υπερβάσεων
 1 728 τόνοι· το 1992, σύνολο υπερβάσεων 2 196 τόνο· το 1993, 2.1. Είναι πρόσφορα το κριτήριο του ποσοστού υπέρβασης
 σύνολο υπερβάσεων 179 τόνοι· το 1994, σύνολο υπερβάσεων της κανονικής εγχώριας κατανάλωσης ή/και της ζημίας
 378 τόνοι· το 1995, σύνολο υπερβάσεων 3 209 τόνοι και 528 τόνοι που υφίσταται επιχείρηση με δεσπόζουσα θέση σε σχέση
 χωρίς ποσόστωση· το 1996, σύνολο υπερβάσεων 39 τόνοι και με τον όλο κύκλο εργασιών της και την όλη κερδοφορία
 23 τόνοι χωρίς ποσόστωση· το 1997, σύνολο υπερβάσεων 72 τόνοι. της; Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης πως προσδι-
 ορίζεται το ύψος του ως άνω ποσοστού υπέρβασης και
 το ύψος της ως άνω ζημίας, το τελευταίο ως ποσοστό
 στον κύκλο εργασιών και στο σύνολο των κερδών,
 πέραν του οποίου καθίσταται καταχρηστική ή μη η εν
 λόγω συμπεριφορά;


text:
 27.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Σεπτεμβρίου 2012 — Γερμανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-265/08) (1)
 (ΕΤΠΑ - Μείωση της χρηματοδοτικής συνδρομής - Λειτουργικό πρόγραμμα στην περιοχή του στόχου 1 (1994-1999) του ομόσπονδου κράτους της Θουριγγίας (Γερμανία))
 (2012/C 331/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: M. Lumma, T. Henze, C. Blaschke και K. Petersen, επικουρούμενοι από τον U. Karpenstein, δικηγόρο)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Steiblytė και B. Conte)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της προσφεύγουσας: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς J. M. Rodríguez Cárcamo, στη συνέχεια N. Díaz Abad και J. M. Rodríguez Cárcamo, και στο τέλος A. Rubio González, abogados del Estado· Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και N. Rouam)· και Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels, Y. de Vries, B. Koopman, M. Bulterman και J. Langer)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως C(2008) 1690 τελικό της Επιτροπής, της 30ής Απριλίου 2008, σχετικά με τη μείωση του ύψους της συνδρομής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) για λειτουργικό πρόγραμμα στην περιοχή του στόχου 1 του ομόσπονδου κράτους της Θουριγγίας (Γερμανία) (1994-1999), σύμφωνα με την απόφαση C (94) 1939/5 της Επιτροπής, της 5ης Αυγούστου 1994.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδά της καθώς και στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 3)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία και το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 223 της 30.8.2008.


text:
21.10.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 302/29
 Προσφυγη ́ της Beemsterboer Coldstore Services B.V. κατα ́ Προσφυγη ́ της CCBB Vervoer- en Distributiecentrum BV
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́-
 την 1η Αυγου ́στου 2000 θηκε στις 31 Ιουλι ́ου 2000
 (Υπο ́θεση Τ-203/00) (Υπο ́θεση Τ-204/00)
 (2000/C 302/69) (2000/C 302/70)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́) ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 Η εταιρι ́α Beemsterboer Coldstore Services B.V., με ́εδρα το
 Ηarderwijk (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον K.H.L. van Η εταιρι ́α CCBB Vervoer- en Distributiecentrum BV, με ́εδρα το
 Waasbergen του εδρευ ́οντος στο Ηellevoetsluis (Κα ́τω Χω ́ρες) Ρο ́ττερνταμ, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον R. G. Snouckaert van
 δικηγορικου ́ γραφει ́ου Den Hollander Advocaten, με αντι ́κλητο Schauburg, δικηγο ́ρο 'Αμστερνταμ, α ́σκησε στις 31 Ιουλι ́ου 2000
 στο Λουξεμβου ́ργο τον J.-J. Soisson της εταιρι ́ας Εrnst & Young ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 SA, rue Richard Coudenhove Kalergi, Kirchberg, α ́σκησε την κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Η προσφευ ́-
 1η Αυγου ́στου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των. Κυρι ́ως:
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: — να ακυρω ́σει την απο ́φαση C(98) 241 της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, της 4ης Φεβρουαρι ́ου 1998, με την
 — να ακυρω ́σει την απευθυνθει ́σα στο Βασι ́λειο των Κα ́τω οποι ́α απορρι ́φθηκε αι ́τηση των Κα ́τω Χωρω ́ν να παραιτηθου ́ν
 Χωρω ́ν απο ́φαση REM 34/99 της Επιτροπη ́ς, της υπε ́ρ της προσφευ ́γουσας απο ́ την εκ των υστε ́ρων ει ́σπραξη
 11ης Απριλι ́ου 2000, σχετικα ́ με αι ́τηση διαγραφη ́ς εισα- εισαγωγικω ́ν δασμω ́ν η ́ να διαγρα ́ψουν τους δασμου ́ς αυτου ́ς
 γωγικω ́ν δασμω ́ν· για την εισαγωγη ́ συσκευω ́ν τηλεορα ́σεως απο ́ την Τουρκι ́α
 τον Νοε ́μβριο του 1993·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Επικουρικω ́ς, στην περι ́πτωση που δεν ακυρωθει ́ η απο ́φαση:
 Η προσφυγη ́ αφορα ́ διασα ́φηση εισαγωγη ́ς παρασκευασμε ́νου κατα ́ — τουλα ́χιστον, να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́
 το ιουδαϊκο ́ τυπικο ́ κρε ́ατος γα ́λων που σφα ́χθηκαν κατα ́ το ́εξοδα (το ́σο στα δικα ́ της ο ́σο και στα ́εξοδα της προσφευ ́γου-
 ιουδαϊκο ́ τυπικο ́. Το κρε ́ας αυτο ́ δηλω ́θηκε απο ́ την προσφευ ́γουσα σας).
 κατα ́ την εισαγωγη ́ ως υπαγο ́μενο στον κωδικο ́ ΣΟ 1602 3111,
 ενω ́ κατα ́ τις τελωνειακε ́ς αρχε ́ς ́επρεπε να δηλωθει ́ ως υπαγο ́μενο
 Επικουρικο ́τερα,
 στον κωδικο ́ ΣΟ 0207 2710. 'Ομως, οι τελωνειακε ́ς αρχε ́ς
 ανε ́μειναν πα ́νω απο ́ ́ενα ́ετος πριν ειδοποιη ́σουν την προσφευ ́γουσα
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικα ́ της δικαστικα ́ ́εξοδα.
 σχετικα ́ και της επιβα ́λουν εκ των υστε ́ρων εισαγωγικου ́ς δασμου ́ς.
 Με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση απορρι ́φθηκε η αι ́τηση της
 Beemsterboer για διαγραφη ́ των εισαγωγικω ́ν δασμω ́ν.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς της η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει δυ ́ο
 λο ́γους ακυρω ́σεως: Το 1993, η προσφευ ́γουσα υπε ́βαλε στο τελωνει ́ο του Ρο ́ττερνταμ
 διασα ́φηση εισαγωγη ́ς 640 εγχρω ́ μων τηλεορα ́σεων προς δια ́θεση
 — Παρα ́βαση η ́ εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 239 του στην κατανα ́λωση. ∆εδομε ́νου ο ́τι, με τη διασα ́φηση κατατε ́θηκε
 Κοινοτικου ́ Τελωνειακου ́ Κω ́δικα: Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, για τις τηλεορα ́σεις αυτε ́ς πιστοποιητικο ́ Α.ΤR.1 που ει ́χε εκδοθει ́
 η Επιτροπη ́, χρησιμοποιω ́ντας εσφαλμε ́να κριτη ́ρια και χωρι ́ς απο ́ τις τουρκικε ́ς αρχε ́ς ο ́πως προβλε ́πει η απο ́φαση 5/72
 να εξηγη ́σει το γεγονο ́ς ο ́τι παρη ́λθε σχεδο ́ν μισο ́ ́ετος μεταξυ ́ του συμβουλι ́ου συνδε ́σεως ΕΟΚ-Τουρκι ́ας, δεν επιβλη ́θηκαν
 του χρονικου ́ σημει ́ου που ανακαλυ ́φθηκαν οι κατα ́ τις εισαγωγικοι ́ δασμοι ́.
 τελωνειακε ́ς αρχε ́ς εσφαλμε ́νοι κωδικοι ́ ΣΟ και του χρονικου ́
 σημει ́ου που κινη ́θηκε διεξοδικη ́ ́ερευνα για το ζη ́τημα αυτο ́, Το 1995 το τελωνει ́ο του Ρο ́ττερνταμ γνωστοποι ́ησε στην
 συνη ́γαγε ο ́τι δεν προ ́κειται περι ́ «ειδικη ́ς καταστα ́σεως» υπο ́ προσφευ ́γουσα ο ́τι μετα ́ απο ́ ́ερευνα της Ευρωπαϊκη ́ς Επιτροπη ́ς
 την ́εννοια του α ́ρθρου 239 του Κοινοτικου ́ Τελωνειακου ́ προε ́κυψε ο ́τι οι τουρκικε ́ς αρχε ́ς κακω ́ς εξε ́δωσαν το πιστοποιητικο ́
 Κω ́δικα. Α.TR.1 που ει ́χε το ́τε καταθε ́σει η προσφευ ́γουσα. Κατο ́πιν αυτου ́,
 εισπρα ́χθηκαν εκ των υστε ́ρων εισαγωγικοι ́ δασμοι ́.
 — Παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως: Η α ́ποψη της
 Επιτροπη ́ς δεν ει ́ναι αιτιολογημε ́νη η ́ στηρι ́ζεται σε αιτιολογι ́α
 Η υπο ́θεση ́εφθασε απο ́ το τελωνει ́ο στην Ευρωπαϊκη ́ Επιτροπη ́, η
 που βασι ́ζεται σε ανακριβη ́ πραγματικα ́ περιστατικα ́ και
 οποι ́α ́ελαβε στις 4 Φεβρουαρι ́ου 1998 την απο ́φαση ο ́τι δεν
 νομικε ́ς ανακρι ́βειες, οπο ́τε δεν μπορει ́ να δικαιολογηθει ́.
 δικαιολογει ́ται επιστροφη ́ των εισαγωγικω ́ν δασμω ́ν που εισπρα ́-
 χθηκαν εκ των υστε ́ρων. Η παρου ́σα προσφυγη ́ στρε ́φεται κατα ́ της
 αποφα ́σεως αυτη ́ς.


text:
 1.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Απριλίου 2013 — ΑΕΠΙ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-392/08) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Δικαιώματα του δημιουργού σχετικά με τη δημόσια εκτέλεση μουσικών έργων μέσω διαδικτύου, δορυφόρου ή καλωδιακής αναμεταδόσεως - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Κατανομή της γεωγραφικής αγοράς - Διμερείς συμβάσεις μεταξύ εθνικών εταιριών συλλογικής διαχείρισης - Εναρμονισμένη πρακτική που αποκλείει τη δυνατότητα χορηγήσεως αδειών πολλαπλής εδαφικής ισχύος και πολλαπλών ρεπερτορίων - Απόδειξη - Τεκμήριο αθωότητας)
 2013/C 156/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ΑΕΠΙ Ελληνική Εταιρία προς Προστασίαν της Πνευματικής Ιδιοκτησίας AE (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: αρχικώς Π. Ξανθόπουλος και Θ. Ασπρογέρακας-Γρίβας, στη συνέχεια, Θ. Ασπρογέρακας-Γρίβας, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Θ. Χριστοφόρου και F. Castillo de la Torre, επικουρούμενοι αρχικώς από τη Μ. Μουστακαλή, στη συνέχεια από τον Σ. Δεμπεγιώτη, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή με αίτημα τη μερική ακύρωση της αποφάσεως C(2008) 3435 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC).
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 3 της αποφάσεως C(2008) 3435 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC), ακυρώνεται στο μέτρο που αφορά την ΑΕΠΙ Ελληνική Εταιρία προς Προστασίαν της Πνευματικής Ιδιοκτησίας AE.
 2)
 Το άρθρο 4 της αποφάσεως C(2008) 3435 τελικό ακυρώνεται, στο μέτρο που παραπέμπει στο άρθρο 3 της αποφάσεως αυτής, και καθόσον αφορά την ΑΕΠΙ.
 3)
 Η προσφυγή απορρίπτεται κατά τα λοιπά.
 4)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η ΑΕΠΙ.
 5)
 Η ΑΕΠΙ φέρει το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της.
 6)
 Οι διάδικοι φέρουν τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν στο πλαίσιο της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) ΕΕ C 301 της 22.11.2008.


text:
 18.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/35
 Προσφυγή-αγωγή της 22ας Ιανουαρίου 2017 — Selimovic κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-61/17)
 (2017/C 121/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Jasenko Selimovic (Hägersten, Σουηδία) (εκπρόσωπος: B. Leidhammar, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις του Προέδρου της 22ας Νοεμβρίου 2016, D 203109 και D 203110 (στο εξής: αποφάσεις του Προέδρου)·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Προεδρείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 2016, PE 595.204/BUR/DEC (στο εξής: απόφαση του Προεδρείου)·
 —
 να εκδώσει απόφαση επί της υποθέσεως με ταχεία διαδικασία·
 —
 να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα αποζημίωση ποσού το οποίο θα προσδιορισθεί σε μεταγενέστερη ημερομηνία.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) προβάλλει έξι λόγους.
 1.
 Πρώτος λόγος: ο προσφεύγων διατείνεται ότι δεν διέπραξε τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται, ήτοι ηθική παρενόχληση κατά το άρθρο 12 στοιχείο α’, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (στο εξής: ΚΥΚ).
 2.
 Δεύτερος λόγος: ο προσφεύγων προβάλλει ότι οι αποφάσεις ελήφθησαν με διαδικασία αντίθετη προς τις γενικές αρχές της ασφάλειας δικαίου και του δικαιώματος για δίκαιη δίκη όπως κατοχυρώνονται στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, λόγω, μεταξύ άλλων, των εξής: η διεξαγωγή της έρευνας, η εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων και η λήψη αποφάσεως έγιναν από τον ίδιο φορέα (δηλαδή, στο πλαίσιο ανακριτικού συστήματος). Οι αποφάσεις ελήφθησαν χωρίς να βασισθούν σε αναλυτική περιγραφή των αδικημάτων. Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι δεν είχε τη δυνατότητα να λάβει γνώση των συγκεκριμένων κατηγοριών που τού αποδόθηκαν και δεν του δόθηκε η ευκαιρία να αντιταχθεί επί της ουσίας στις κατηγορίες. Δεν επετράπη στον προσφεύγοντα, είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω εκπροσώπου, να θέσει ερωτήσεις σε αυτούς που τον κατηγόρησαν ή στους μάρτυρες που παρουσιάσθηκαν, των οποίων τα στοιχεία είναι απόρρητα. Δεν είχε επαρκή χρόνο προετοιμασίας. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έλαβε θέση επί των επιχειρημάτων που προέβαλε ο προσφεύγων και επί των αποδεικτικών στοιχείων που προσκόμισε ο προσφεύγων και δεν απέδειξε ουδεμία παραβίαση του ΚΥΚ.
 3.
 Τρίτος λόγος: ο προσφεύγων διατείνεται ότι η απόφαση του Προεδρείου περί απορρίψεως του αιτήματός του για την επί της ουσίας εξέταση των αποφάσεων του Προέδρου, στερείται παντελώς νομικής βάσεως.
 4.
 Τέταρτος λόγος: ο προσφεύγων διατείνεται ότι απόρρητες διαδικασίες στο πλαίσιο ανακριτικής διαδικασίας κατά τις οποίες μέλος του Κοινοβουλίου δεν δύναται να ενημερωθεί ή, τουλάχιστον, να αντιταχθεί σε γενικευμένους ισχυρισμούς παρενοχλήσεως, αποτελούν απειλή για τη δημοκρατία. Ειδικότερα, με γνώμονα τη βλάβη την οποία προκαλεί καταδικαστική απόφαση στην ικανότητα ασκήσεως πολιτικής επιρροής ενός βουλευτή.
 5.
 Πέμπτος λόγος: ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι το ζήτημα πρέπει να επιλυθεί με ταχεία έκδοση αποφάσεως, καθόσον ο προσφεύγων αντιμετωπίζει συγκεκριμένες πρακτικές δυσκολίες στη διεξαγωγή του πολιτικού του έργου και στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης στη Σουηδία στους τομείς που του έχει ανατεθεί δράση στο Κοινοβούλιο. Η ταχεία επίλυση του ζητήματος θα άλλαζε ριζικά την κατάσταση αυτή και θα έδινε στον προσφεύγοντα τον χρόνο και την ευκαιρία συνεχίσεως του πολιτικού του έργου και ενάρξεως της εκλογικής εκστρατείας για την επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο.
 6.
 Έκτος λόγος: ο προσφεύγων διατείνεται ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έδρασε εκ προθέσεως ή, σε κάθε περίπτωση, αμελώς, διότι δεν σταμάτησε τη διαδικασία όταν η συμβουλευτική επιτροπή δεν μπόρεσε να εντοπίσει ούτε μία επαρκώς συγκεκριμένη κατηγορία (πού, πότε, πώς) ως βάση για την αποδοχή/απόρριψη ή τη δυνατότητα προβολής αποδείξεων ή αντεπιχειρημάτων και, επιπλέον, εξέδωσε καταδικαστική απόφαση έχοντας πλήρη επίγνωση ότι βασίζεται σε ασαφή νομική βάση. Τα προαναφερθέντα ζημίωσαν τον προσφεύγοντα. Η ζημία την οποία υπέστη έγκειται σε οικονομικό κόστος, ταλαιπωρία και στη δύσκολη θέση στην οποία έχει περιέλθει όσον αφορά το πολιτικό του μέλλον, ως αποτέλεσμα της επίμαχης αποφάσεως. Ο προσφεύγων θα προσδιορίσει εύλογο ποσό αποζημιώσεως σε μεταγενέστερη ημερομηνία.


text:
C 19/44 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25.1.2003
 ∆ιαγραφή των συνεκδικαζομένων υποθέσεων T-160/01 και σισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-331/01, Huntstown Air Park
 T-264/01 ( 1) Limited and Omega Aviation Services Limited κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (2003/C 19/81)
 (1 ) EE C 109 της 4.5.02.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Με διάταξη της 5ης Νοεμβρίου 2002, o πρόεδρος του τρίτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφά-
 σισε τη διαγραφή των συνεκδικαζομένων υποθέσεων T-160/01 ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-172/02 ( 1)
 και T-264/01, Léon Rappe κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων. (2003/C 19/84)
 ( 1) ΕΕ C 289 της 13.10.01 και C 369 της 22.12.01. (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-294/01 ( 1) Με διάταξη της 4ης Νοεμβρίου 2002, o πρόεδρος του τετάρτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφά-
 (2003/C 19/82) σισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-172/02, Laurent Druet κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 (1 ) ΕΕ C 180 της 27.7.02.
 Με διάταξη της 24ης Οκτωβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 τρίτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-294/01, Lucía Aparicio
 Chofré κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-199/02 ( 1)
 ( 1) ΕΕ C 44 της 16.2.02.
 (2003/C 19/85)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-331/01 ( 1) (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (2003/C 19/83)
 Με διάταξη της 22ας Οκτωβρίου 2002, o πρόεδρος του τετάρτου
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφά-
 σισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-199/02, Michel van Beek
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Με διάταξη της 14ης Νοεμβρίου 2002, o Πρόεδρος του πρώτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφά- (1 ) ΕΕ C 202 της 24.8.02.


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/40
 Προσφυγή της 15ης Σεπτεμβρίου 2006 — Αρκτούρος κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-260/06)
 (2006/C 281/71)
 Γλώσσα της προσφυγής: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Εταιρία Προστασίας και Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος και Άγριας Ζωής Αρκτούρος (Θεσσαλονίκη, Ελλάδα) (Εκπρόσωποι: Ν. Κορογιαννάκης, δικηγόρος, Ν. Κεραμίδας, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής, της 7ης Ιουλίου 2006, υπ'αριθμόν C (2006)3181 τελικό, η οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα τη 10η Ιουλίου 2006, για τον τερματισμό του προγράμματος «Conservation actions in the Northern Pindos National Park» — Ellas — LIFE03 NAT/GR/000089 και σχετικά με την επιστροφή ενίσχυσης ύψους 264.684,00 ευρώ συν τόκους υπερημερίας ύψους 4.659,53 ευρώ,
 —
 να εξαιρεθεί ποσό ύψους 55.658,28 ευρώ από το προς επιστροφή ποσό για καταβληθείσες επιλέξιμες δαπάνες στο πλαίσιο του προγράμματος,
 —
 να καταδικαστεί η Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα προβάλλει ως κύριο ισχυρισμό, πρώτον, ότι η παραβίαση από την Επιτροπή διάταξης περιεχόμενης στις Βασικές Διατάξεις LIFE συνιστά παράβαση κανόνα δικαίου κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 230 ΣυνθΕΚ, συνεπαγόμενη την ακυρότητα της εν λόγω απόφασης της Επιτροπής E(2006)3181 τελικό.
 Κατά δεύτερον, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η Επιτροπή διέπραξε ουσιαστικό σφάλμα κρίσης επί της ικανότητας της προσφεύγουσας να ολοκληρώσει το πρόγραμμα παρά την αποχώρηση δύο μελών της, το οποίο δικαιολογεί την ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής για τον τερματισμό της σύμβασης και την ανάκτηση της χορηγηθείσας ενίσχυσης.
 Επικουρικώς, η προσφεύγουσα ζητά την εξαίρεση του ποσού ύψους 55.658,28 ευρώ από το προς επιστροφή ποσό για καταβληθείσες επιλέξιμες δαπάνες στο πλαίσιο του προγράμματος.


text:
 3.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 4ης Μαΐου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-274/15) (1)
 ((Παράβαση κράτους μέλους - Φορολογία - Φόρος προστιθέμενης αξίας - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο στ' - Απαλλαγή από τον ΦΠΑ των υπηρεσιών που παρέχονται από ανεξάρτητες ενώσεις προσώπων στα μέλη τους - Άρθρο 168, στοιχείο α', και άρθρο 178, στοιχείο α' - Δικαίωμα εκπτώσεως για τα μέλη της ενώσεως - Άρθρο 14, παράγραφος 2, στοιχείο γ', και άρθρο 28 - Ενέργειες ενός μέλους επ’ ονόματί του και για λογαριασμό της ενώσεως))
 (2017/C 213/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Dintilhac και C. Soulay)
 Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (εκπρόσωποι: D. Holderer, επικουρούμενος από τους F. Kremer και P. E. Partsch, avocats, καθώς και από τον B. Gasparotti, εμπειρογνώμονα)
 Διατακτικό
 1)
 Προβλέποντας το σύστημα του φόρου προστιθέμενης αξίας που ισχύει στις ανεξάρτητες ενώσεις προσώπων, όπως αυτό καθορίζεται, πρώτον, στο άρθρο 44, παράγραφος 1, στοιχείο y, του κωδικοποιημένου κειμένου του νόμου της 12ης Φεβρουαρίου 1979, περί του φόρου προστιθέμενης αξίας, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, στοιχείο α', και το άρθρο 3 του διατάγματος του Μεγάλου Δούκα της 21ης Ιανουαρίου 2004, σχετικά με την απαλλαγή από τον ΦΠΑ των υπηρεσιών που παρέχουν ανεξάρτητες ενώσεις προσώπων προς τα μέλη τους, δεύτερον, στο άρθρο 4 του ιδίου αυτού διατάγματος, σε συνδυασμό με τη διοικητική εγκύκλιο αριθ. 707, της 29ης Ιανουαρίου 2004, στο μέτρο που σχολιάζει το εν λόγω άρθρο 4, και, τρίτον, στο έγγραφο της 18ης Δεκεμβρίου 2008 που καταρτίστηκε από την ομάδα εργασίας που δραστηριοποιείται στην επιτροπή παρατηρήσεως των αγορών (COBMA) σε συνεργασία με την Administration de l’Enregistrement et des Domaines [φορολογική αρχή του Λουξεμβούργου], το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γ', το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο στ', το άρθρο 168, στοιχείο α', το άρθρο 178, στοιχείο α', το άρθρο 14, παράγραφος 2, στοιχείο γ', και το άρθρο 28 της οδηγίας 2006/112/EΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2010/45/ΕΕ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2010.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 3)
 Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 270 της 17.8.2015.


text:
 2.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/35
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαρτίου 2016 — The Body Shop International κατά ΓΕΕΑ — Spa Monopole (SPA WISDOM)
 (Υπόθεση T-201/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος SPA WISDOM - Προγενέστερο λεκτικό σήμα Μπενελούξ SPA - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή από τη φήμη του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 156/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: The Body Shop International plc (Littlehampton, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: I. Vernimme, H. Viaene, S. Vandewynckel και D. Gillet, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV (Spa, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: E. Cornu et E. De Gryse, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 16ης Ιανουαρίου 2014 (υπόθεση R 1516/2012-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των The Body Shop International plc και Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την The Body Shop International plc στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 235 της 21.7.2014.


text:
C 378/24 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 5.12.98
 G pqoruetäcotra deävesai oäsi g lg täpaqng kileämxm rso qirlxäm peqiä jasabokgäy sxm emirvtärexm koäcx aporsó-
 eädauoy emoäy jqósoty leäkoty lpoqeiä ma jasarsgärei ama- nexy cia sgm alpekotqcijgä peqiäodo 1982/83,
 cjaiäa sg vqglasodoäsgrg sxm lesauoqijxäm enoädxm lesantä
 sot soäpot rsom opoiäo bqiärjomsai sa risgqó, amsijeiälemo sot Ç ma tpovqexärei sgm Etqxpaøjgä Episqopgä, emdevoleämxy
 diacxmirlotä, jai sot soäpot pqaclasijgäy enoädot. ìlxy, dem bórei epiärgy sxm diasónexm peqiä adijaiokoäcgsot pko-
 eiämai dedoleämo oäsi atsoä ha rtlbeiä atsoälasa, akkó loämo re tsirlotä gä/jai sxm diasónexm peqiä jasabokgäy apofglixä-
 oqirleämey enaiqesijeäy peqipsxäreiy. Xy ej sotäsot, uaiämesai rexy jasó so óqhqo 178 sgy Rtmhgäjgy, ma jasabókei
 póqa poktä epiuameiajgä g aisiokociäa pot peqikalbómesai rsoty emócomsey oimopoigsijotäy rtmesaiqirlotäy oqi-
 rsgm pqoseketsaiäa aisiokocijgä rjeäwg sot jamomirlotä (EJ) rleäma poró,
 aqih. 1666/98 le sgm opoiäa aisiokoceiäsai g rjopiloäsgsa apo- Ç ma jasadijórei sgm jahgäy-emacoleämg rsa dijarsijó
 doärexy atsxäm sxm enoädxm Ûkalbamoleämgy tpoäwg sgy cex- eänoda.
 cqauijgäy heärgy sgy Atrsqiäayë. Cia so Kotnelbotäqco pqóc-
 lasi, pot eiämai g loämg ókkg vxäqa sgy Joimoäsgsay pot dem Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 diaheäsei dijoä sgy hakórrio kilómi, g amócjg ma pqobkeuheiä
 lia paqoäloia enaiäqerg dem enesórhgje poseä pqaclasijó. Oi pqoruetäcomsey-emócomsey oimopoigsijoiä rtmesaiqirloiä
 Enókkot, g ideäa oäsi, rsa jqósg leäkg pot dem diaheäsotm (rso engäy: pqoruetäcomsey) pqorbókkotm sgm apoäuarg le
 hakórria kilómia, oi pqoruoqeäy sxm diacxmifoleämxm epi- sgm opoiäa g jahgäy amsisóvhgje rsgm jasabokgä oqirleämot
 baqtämomsai apoä twgkoäseqa lesauoqijó eänoda bariäfesai re porotä pot oi pqoruetäcomsey hexqotäm oäsi dijaiotämsai xy
 amsiäkgwg g opoiäa rtmdeäesai ajoälg le siy ehmijeäy acoqeäy. joimosijgä emiärvtrg cia sgm alpekotqcijgä peqiäodo 1982/83
 Jasó sgm pqoruetäcotra, g jahgäy uaiämesai ma nevmó oäsi g dtmólei sgy qthliärexy pot irvtäei cia sgm pqokgpsijgä apoär-
 Atrsqiäa eävei sot koipotä emsavheiä re eäma emiaiäo sekxmeiajoä sang rsom alpekooimijoä soleäa. Rtmauxäy dietjqimiäfesai oäsi g
 jai elpoqijoä eädauoy. pqoamaueqheiära emiärvtrg dem eirpqóvhgje koäcx paqakeiä-
 wexy sgy ecjasarsórexy aporsónexy rsgm opoiäa eiäve paqa-
 Seäkoy, pqobókkei oäsi le sgm amókgwg oäkxm sxm lesauoqijxäm doheiä o oiämoy jai oäsi epirsqóugje pkgäqxy rsgm Episqopgä
 enoädxm ej leäqoty sgy Joimoäsgsay, amenóqsgsa apoä so kilómi jasoäpim sgy apodoärexy apoä som oqcamirloä paqelbórexy
 rso opoiäo sa elpoqetälasa ha uoqsxhotäm pqoy enacxcgä, (AILA) sot porotä sgy ecctgärexy.
 dgliotqceiäsai ejsqopgä elpoqiäot pqoy sa kilómia sgy
 Oi pqoruetäcomsey apoqqiäpsotm jasÂ aqvóy so epiveiäqgla
 Boäqeiay Etqxäpgy, eiy bóqoy ejeiämxm sgy Leroceiäot,
 sgy jahgäy oäsi sgm emiärvtrg pot pqobkeäpei o jamomirloäy
 dgliotqcxämsay eäsri moähetrg sot amsacxmirlotä jai lesantä
 2499/82 sgy Episqopgäy dijaiotäsai o pqobaiämxm rsgm apoä-
 sxm diauoäqxm kileämxm jai sxm paqevoämsxm tpgqeriäey oi
 rsang jai oävi oi paqacxcoiä, dedoleämot oäsi Ûoi emirvtäreiy
 opoiäoi arjotäm dqarsgqioäsgsey re jóhe eäma apoä sa kilómia
 pqobkeäpomsai pqxsiärsxy tpeäq oärxm pqobaiämotm re apoä-
 atsó.
 rsang, pqoy som rjopoä amsirsahliärexy sgy twgkgäy silgäy
 pot jasabókkotm cia som oiämoë. Jasó sgm ópowg sxm pqo-
 (1) EE L 191 sgy 31gy Iotkiäot 1993, r. 76. ruetcoämsxm, am o em koäcx jamomirloäy eqlgmetheiä pqore-
 (2) EE L 211 sgy 19gy Iotkiäot 1998, r. 12.
 jsijó jai euaqlorsotäm epiärgy oi cemijeäy aqveäy pot dieäpotm
 siy emirvtäreiy rsom alpekooimijoä soleäa, pqojtäpsei rauxäy
 oäsi g joimosijgä rtmdqolgä pqooqiäfesai cia soty paqacxcotäy
 pot paqadiädotm som oiämo. Apoä sgm ópowg atsgä, eiämai raueäy
 Pqorutcgä-acxcgä sxm Cantina Sociale di Dolianova j.kp. oäsi o rjopoäy sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 2499/82, re
 jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pot rtmdtarloä le so óqhqo 11 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 337/
 arjgähgje rsiy 12 Ojsxbqiäot 1998 79, eiämai g entpgqeäsgrg sot cemijotä rtlueäqomsoy sgy joimgäy
 acoqóy so opoiäo rtmiärsasai rsgm enókeiwg sgy paqacxcgäy
 (Tpoäherg T-166/98) oiämot valgkgäy poioäsgsay emsoäy sgy Joimoäsgsay jai rsgm
 (98/C 378/43) paqovgä jimgäsqxm pqoy soty paqacxcotäy oiämot valgkgäy
 poioäsgsay, pqojeileämot ma paqadiädotm som oiämo atsoä rsgm
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä) pqokgpsijgä apoärsang eämamsi sgy jasabokgäy emirvtärexy, g
 opoiäa soty diädei sg dtmasoäsgsa ma som pxkotäm rsgm silgä
 Oi oimopoigsijoiä rtmesaiqirloiä Cantina Sociale di Dolianova, pot epijqaseiä rsgm acoqó.
 Cantina Sociale della Texenta, Cantina Sociale della Marmilla
 U.V.A., Cantina Sociale di Santa Maria La Palma (pqxägm Em pórg peqipsxärei, g etveäqeia sxm jqasxäm lekxäm ma epikeä-
 Cantina Sociale della Riforma agraria di Alghero) jai Can- cotm lesantä sxm lehoädxm pot pqobkeäpomsai rsa óqhqa 9
 tina Sociale del Vermentino di Monti, ejpqorxpotälemoi apoä jai 10 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 2499/82 dem lpoqeiä ma
 soty Carlo Dore jai Giovanni Dore, dijgcoäqoty Jókiaqi, le eävei xy rtmeäpeia ma diajtbetäesai o rjopoäy sot jamomirlotä
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Franco Colussi, atsotä, o opoiäoy ejseähgje amxseäqx. Jasó soty pqoruetäco-
 36, rue de Wiltz, órjgram emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm msey, dem lpoqeiä dgkadgä ma tporsgqivheiä oäsi g paqóstpg
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsiy 12 Ojsxbqiäot 1998 pqo- rtlpeqiuoqó sgy Distilleria Agricola Industriale, g opoiäa
 rutcgä-acxcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi- rtmiärsaso apkxäy rso oäsi dem pqorjoliärsgje rsom AIMA g
 mosgäsxm. apoädeing peqiä jasabokgäy sot silgälasoy rsoty paqacxcotäy
 (jahoärom g jasabokgä atsgä, sotkóvirsom em leäqei, dem eiäve
 Oi pqoruetäcomsey-emócomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo: pqaclasopoigheiä), lpoqeiä jahÂ oiomdgäpose sqoäpo ma eävei xy
 aposeäkerla sgm apxäkeia sot dijaixälasoy sxm paqacxcxäm
 Ç ma jgqtänei paqómolg sgm apoäuarg sgy Etqxpaøjgäy ma kóbotm sgm emiärvtrg. Jasó soty pqoruetäcomsey,
 Episqopgäy tpÂ aqih. VI B-I-3 M 4/97 PVP, sgy opoiadgäpose amsiähesg eqlgmeiäa ha irodtmalotäre, re sekijgä
 31gy Iotkiäot 1998, g opoiäa soty peqigäkhe savtdqolijxäy amóktrg, le paqabiäarg sgy aqvgäy sgy iärgy lesaveiqiärexy.
 rsiy 14 Atcotärsot 1998 jai le sgm opoiäa apoqqiäuhgje g
 aiäsgrg sxm pqoruetcoämsxm oimopoigsijxäm rtmesai-


text:
 20.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 284/20
 Προσφυγή της SEBIRÁN, S.L. κατά του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 6 Αυγούστου 2004
 (Υπόθεση Τ-332/04)
 (2004/C 284/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Η SEBIRÁN, S.L., εκπροσωπούμενη από τον José Antonio Calderón Chavero, δικηγόρο, άσκησε στις 6 Αυγούστου 2004 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ).
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 15ης Ιουνίου 2004, επί της υποθέσεως R-550/2003-2,
 —
 να επικυρώσει την απόφαση 1472/2003 επί της διαδικασίας ανακοπής Β348708, που απέρριψε στο σύνολό της την ανακοπή της ανακόπτουσας και να δεχθεί την αίτηση καταχωρίσεως του προσβαλλομένου σήματος για όλες τις κλάσεις για τις οποίες ζητήθηκε η καταχώριση και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και τους ενδεχόμενους υπέρ αυτού παρεμβαίνοντες στα δικαστικά έξοδα της παρούσας δίκης, σε περίπτωση αντιδικίας εκ μέρους τους και απορρίψεως των ισχυρισμών τους.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος:
 Η προσφεύγουσα.
 Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση:
 Εικονιστικό σήμα «COTO D'ARCIS» — Αίτηση 1 558 113 για προϊόντα των κλάσεων 32 και 33 (οινοπνευματώδη και μη οινοπνευματώδη ποτά και παρασκευάσματα για ποτοποιΐα) και υπηρεσίες της κλάσεως 39 (μεταφορά, συσκευασία και αποθήκευση εμπορευμάτων).
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου:
 El Coto de Rioja, S.A.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου:
 Λεκτικά κοινοτικά σήματα «COTO DE IMAZ» (339 333) και «EL COTO» (339 408) για προϊόντα των κλάσεων 29, 32 και 33, διεθνές σήμα 442 377 και ισπανικά σήματα 877 219, 907 966, 907 967, 907 985, 907 989, 907 993, 907 994, 907 995, 983 888, 1 290 986, 1 614 514, 1 758 975 και 2 172 691).
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών:
 Απορρίπτει την ανακοπή.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Δέχεται μερικώς την προσφυγή και απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως για τα προϊόντα των κλάσεων 32 και 33.
 Λόγοι ακυρώσεως προβαλλόμενοι με την παρούσα προσφυγή:
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94.


text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/34
 Προσφυγή της 7ης Ιουλίου 2006 — Fränkischer Weinbauverband κατά ΓΓΕΑ (τρισδιάστατο σήμα «Bocksbeutel»)
 (Υπόθεση T-180/06)
 (2006/C 212/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fränkischer Weinbauverband κ.λπ. (Würzburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: δικηγόροι N. Hetzelt και A. Weigand)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 25ης Απριλίου 2006 (υπόθεση R 0479/2004-1)·
 —
 να υποχρεώσει το καθού να προβεί στη δημοσίευση του κοινοτικού σήματος υπ' αριθ. 002323301, σύμφωνα με το άρθρο 40 του κανονισμού περί κοινοτικού σήματος, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το τρισδιάστατο συλλογικό σήμα «Bocksbeutel», για εμπορεύματα και υπηρεσίες των κλάσεων 32, 33 και 42 (αίτηση υπ' αριθ. 2 323 301).
 Απόφαση του εξεταστή: Μερική απόρριψη της αιτήσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Το προς καταχώριση σήμα είναι άξιο προστασίας, διότι έχει διακριτική ισχύ κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το άρθρο 64, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1). Επίσης η προσβαλλόμενη απόφαση έρχεται σε αντίθεση με την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
Aριθ. C 197/12 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 7 . 96
 O αναιρεσειων ξητεί απο to Δικαστήριο: 1 . Εμπίπτει η καθιέρωση , από ένα κράτος μέλος, ενός
 ελαστικού συνταξιοδοτικού συστήματος, σύμφωνα με τη
 1 . Να κηρύξει την αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή και βάσι σύσταση 82/857/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 10ης Δεκεμ
 μη . βρίου 1982 (! ), (σύσταση σχετικά με τις αρχές μιας κοινο
 τικής πολιτικής όσον αφορά την ηλικία συνταξιοδοτήσε
 2 . Κατά συνέπεια: ως), στη δυνατότητα αποκλεισμού που προβλέπει το
 άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο a) της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ
 a) να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου - του Συμβουλίου , της 19ης Δεκεμβρίου 1978 (2), περί της
 προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσε
 β) να εκδικάσει την υπόθεση κατ' ουσίαν και, δεχόμενο ως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής
 την προσφυγή-αγωγή του αναιρεσείοντος: ασφαλίσεως, υπό την έννοια ότι o καθορισμός ελαστικής
 ηλικίας συνταξιοδοτήσεως για τους άνδρες και τις γυναί
 — να ακυρώσει την απόφαση, της 18ης Ιανουαρίου κες, π.χ. μεταξύ του 60ού και του 65ου έτους της ηλικίας,
 1984, με την οποία η αναιρεσίβλητη αποφάσισε να δεν μπορεί να εξομοιωθεί άνευ ετέρου με τον καθορισμό
 επιστρέψει στον αναιρεσείοντα το ποσό των 4 412 πανομοιότυπης για όλους ηλικίας εκκινήσεως και, παρά
 βελγικών φράγκων στο πλαίσιο της συμπληρωμα το ότι συνδυάζεται με τη διατήρηση διαφορετικού υπο
 τικής ασφαλίσεως ασθενείας, λογισμού της συντάξεως για τους άνδρες και τις γυναίκες,
 δεν είναι κατ' ανάγκη αντίθετος προς την κατ1 άρθρο 4
 — εφόσον χρειασθεί, να ακυρώσει την απόφαση της παράγραφος 1 της ίδιας οδηγίας 79/7/ΕΟΚ αρχή της ίσης
 αναιρεσίβλητης, της 15ης Ιουλίου 1994, περί απο μεταχειρίσεως των ανδρών και των γυναικών, δεδομένου
 ρίψεως της διοικητικής ενστάσεως του αναιρεσεί ότι κάθε μελλοντικός συνταξιούχος έχει, υπό το σύστημα
 οντος, της 18ης Απριλίου 1994 , αυτό, την ευχέρεια να καθορίσει ελεύθερα την έναρξη
 καταβολής της συντάξεώς του αναλόγως της σταδιοδρο
 — να υποχρεώσει την αναιρεσίβλητη να καταβάλει μίας του και μάλιστα αν το ανωτέρω σύστημα ανταπο
 ολόκληρη τη διαφορά μεταξύ των πράγματι κρίνεται σε έναν αναγκαίο σκοπό της κοινωνικής πολιτι
 καταβληθέντων εξόδων και των παροχών του κής του κράτους και δικαιολογείται από λόγους ξένους
 κοινού συστήματος ασφαλίσεως ασθενείας, δηλα προς μια διάκριση λόγω φύλου ;
 δή το ποσό των 4 950 βελγικών φράγκων,
 — να κρίνει παράνομες και, κατά συνέπεια, να 2. Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης, υποχρεώνει τα κρά
 ακυρώσει τις γενικές εκτελεστικές διατάξεις του τη μέλη η από κοινού υλοποίηση των καθορισμένων από
 άρθρου 24, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, του παραρ την οδηγία 79/7/ΕΟΚ και τη σύσταση 82/857/ΕΟΚ στό
 τήματος X του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατά χων, δηλαδή της καθιερώσεως ελαστικής ηλικίας συντα
 στασης των Υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινο ξιοδοτήσεως για όλους και της ισότητας ανδρών και
 τήτων- γυναικών στον τομέα της κοινωνικής ασφαλίσεως, και η
 συνεκτίμηση τόσο της τυπικής ισότητας όσο και των
 γ) να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στο σύνολο των πραγματικών διακρίσεων, που υφίστανται μεταξύ
 δικαστικών εξόδων των δικών ενώπιον του Πρωτοδι ανδρών και γυναικών στον τομέα των εκ του νόμου
 κείου και του Δικαστηρίου . συντάξεων, να εξισώσουν κατά μηχανικό τρόπο και προς
 τα κάτω τις προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως , εξασφαλί
 ζοντας στους άνδρες και στις γυναίκες το δικαίωμα να
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλονται λάβουν σύνταξη κατ' επιλογήν του ενδιαφερομένου από
 με την αίτηση αναιρέσεως είναι αυτά που προβλήθηκαν με τη χαμηλότερη ηλικία και με τον τρόπο υπολογισμού που
 την προσφυγή-αγωγή . εφαρμοζόταν μέχρι τότε στην κατηγορία που μπορούσε
 να συνταξιοδοτηθεί από την ηλικία αυτή - και τούτο,
 (>) EE αριθ . C 380 της 31 . 12 . 1994, σ. 24 . οποιεσδήποτε και αν είναι οι εντεύθεν συνέπειες για τη
 χρηματοοικονομική ισορροπία συνταξιοδοτικών συστη
 μάτων που έχουν συσταθεί βάσει των αρχών αυτών;
 3 . Πάντοτε σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο
 ερώτημα, πρέπει, βάσει του ευρωπαϊκού δικαίου , να
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που εφαρμοστεί η ευνοϊκότερη για τον ενδιαφερόμενο λύση
 υπέβαλε το tribunal du travail των Βρυξελλών (ενδέκατο στο σύνολο της σταδιοδρομίας του ενδιαφερομένου ή
 τμήμα) με απόφαση, της 22ας Απριλίου 1996, στην υπόθεση μόνο στα έτη σταδιοδρομίας που είναι μεταγενέστερα, είτε
 Louis Wolfs κατά Office national des pensions της ενάρξεως ισχύος του νόμου περί καθιερώσεως ελα
 (Υπόθεση C-154/96) στικής ηλικίας συνταξιοδοτήσεως είτε της δημοσιεύσεως
 (96/C 197/22) της αποφάσεως του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοι
 νοτήτων, της 1ης Ιουλίου 1993 , στην υπόθεση Remi VAN
 CANT κατά Office national des pensions (3);
 Με απόφαση της 22ας Απριλίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 7 Μαΐου 1996, το tribunal du travail των Βρυξελλών (') EE αριθ . L 357 της 18. 12. 1982 , σ. 27 .
 (2) EE ειδ . έκδ . 05/003 , o. 160.
 (ενδέκατο τμήμα), στο πλαίσιο της υποθέσεως Louis Wolfs (3) EE αριθ. C 204 της 28. 7. 1993 , σ. 7.
 κατά Office national des pensions, ζητεί από το Δικαστήριο
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων
 ερωτημάτων:


text:
 28.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 27ης Ιουνίου 2017 [αίτηση του Juzgado Contencioso-Administrativo no 4 de Madrid (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Congregación de Escuelas Pías Provincia Betania κατά Ayuntamiento de Getafe
 (Υπόθεση C-74/16) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κρατικές ενισχύσεις - Άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ - Έννοια της «κρατικής ενισχύσεως» - Έννοιες της «επιχειρήσεως» και της «οικονομικής δραστηριότητας» - Λοιπές προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ - Άρθρο 108, παράγραφοι 1 και 3, ΣΛΕΕ - Έννοιες των «υφισταμένων ενισχύσεων» και των «νέων ενισχύσεων» - Συμφωνία της 3ης Ιανουαρίου 1979 συναφθείσα μεταξύ του Βασιλείου της Ισπανίας και της Αγίας Έδρας - Φόρος επί κατασκευών, εγκαταστάσεων και έργων - Απαλλαγή υπέρ των ακινήτων της Καθολικής Εκκλησίας))
 (2017/C 283/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado Contencioso-Administrativo no 4 de Madrid
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Congregación de Escuelas Pías Provincia Betania
 κατά
 Ayuntamiento de Getafe
 Διατακτικό
 Φορολογική απαλλαγή, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, της οποίας απολαύει αδελφότητα ανήκουσα στην Καθολική Εκκλησία για έργα που πραγματοποιούνται σε ακίνητο προοριζόμενο για την άσκηση δραστηριοτήτων που δεν επιδιώκουν αυστηρώς θρησκευτικό σκοπό, δύναται να εμπίπτει στην απαγόρευση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ εάν και στο μέτρο που οι δραστηριότητες αυτές είναι οικονομικές δραστηριότητες, πράγμα που εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.
 (1) ΕΕ C 145 της 25.4.2016.


text:
 7.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Ιουνίου 2017 — Jiménez Gasalla κατά EUIPO (B2B SOLUTIONS)
 (Υπόθεση T-685/16) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης B2B SOLUTIONS - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Απόκτηση διακριτικού χαρακτήρα διά της χρήσεως - Άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2017/C 256/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Carlos Javier Jiménez Gasalla (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: E. Estella Garbayo, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 22ας Ιουλίου 2016 (υπόθεση R 244/2016-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου B2B SOLUTIONS ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Carlos Javier Jiménez Gasalla στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 410 της 7.11.2016.


text:
 14.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 109/14
 Προσφυγή της 27ης Δεκεμβρίου 2011 — Budziewska κατά ΓΕΕΑ — Puma AG Rudolf Dassler Sport (αναπαράσταση πούμα)
 (Υπόθεση T-666/11)
 2012/C 109/32
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Danuta Budziewska (Łódź, Πολωνία) (εκπρόσωπος: J. Masłowski, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Puma AG Rudolf Dassler Sport (Herzogenaurach, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 23ης Σεπτεμβρίου 2011 στην υπόθεση R 1137/2010-3, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή της προσφεύγουσας κατά της αποφάσεως να κηρυχθεί άκυρο το σχέδιο ή υπόδειγμα·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: σχέδιο ή υπόδειγμα αρ. 697016-0001, την καταχώριση του οποίου πέτυχε η προσφεύγουσα και το οποίο δημοσιεύτηκε στο Δελτίο κοινοτικών σημάτων της 2ας Μαΐου 2007 (αναπαράσταση πούμα)
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Η καταχώριση του σχεδίου ή υποδείγματος δεν πληροί ούτε τον ορισμό του σχεδίου ή υποδείγματος, κατά την έννοια του άρθρου 3, στοιχείο α', ούτε τις προϋποθέσεις των άρθρων 4 έως 9 του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002, του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (ΕΕ L 3 της 5.1.2002, σ. 1)· περαιτέρω λόγοι κηρύξεως της ακυρότητας απορρέουν από το άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχεία γ', δ', ε', στ' και ζ' του ίδιου κανονισμού
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Κήρυξη της ακυρότητας του σχεδίου
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου καθόσον το τμήμα προσφυγών 6/2002 αρνήθηκε ότι το καταχωρισθέν από την προσφεύγουσα σχέδιο ή υπόδειγμα έχει ατομικό χαρακτήρα.


text:
 22.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/22
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 10ης Νοεμβρίου 2004
 στην υπόθεση T-396/02, August Storck KG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Τρισδιάστατο σήμα - Σχήμα ζαχαρωτού - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (EΚ) 40/94 - Διακριτικός χαρακτήρας που αποκτήθηκε λόγω της χρήσεως - Άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2005/C 19/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση T-396/02, August Storck KG, με έδρα το Βερολίνο (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους H. Wrage-Molkenthin, T. Reher, A. Heise και I. Rohr, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: B. Müller και G. Schneider), με αντικείμενο προσφυγή περί ακυρώσεως της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 14ης Οκτωβρίου 2002 (υπόθεση R 187/2001-4), με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου σήματος αποτελούμενου από το σχήμα ζαχαρωτού χρώματος ανοικτού καφέ, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, πρόεδρο, V. Tiili και Μ. Βηλαρά, δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε, στις 10 Νοεμβρίου 2004, απόφαση με το εξής διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 55 της 8.3.2003.


text:
 30.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/16
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Hannover (Γερμανία) στις 5 Οκτωβρίου 2016 — Ralf-Achim Vetter, Susanne Glang-Vetter, Anna Louisa Vetter, Carolin Marie Vetter κατά Germanwings GmbH
 (Υπόθεση C-521/16)
 (2017/C 030/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Hannover
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες: Ralf-Achim Vetter, Susanne Glang-Vetter, Anna Louisa Vetter, Carolin Marie Vetter
 Εναγόμενη: Germanwings GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 (1) την έννοια ότι η δυνατότητα αποφυγής αφορά μόνον την επέλευση των έκτακτων περιστάσεων ή αφορά επιπλέον και τις συνέπειες των έκτακτων περιστάσεων, ήτοι την ακύρωση ή τη μακρά καθυστέρηση;
 2)
 Σε περίπτωση που το Δικαστήριο αποφανθεί επί του πρώτου ερωτήματος ότι η δυνατότητα αποφυγής αφορά την καθυστέρηση: Εάν αεροσκάφος που εκτελεί την προγενέστερη πτήση επηρεάζεται από τις έκτακτες περιστάσεις, πρέπει ο πραγματικός αερομεταφορέας ήδη μετά την επέλευση των έκτακτων περιστάσεων στην προγενέστερη πτήση να αναζητήσει αεροσκάφος αντικαταστάσεως ή μπορεί να αναμείνει έως ότου καταστεί βέβαιο ότι οι έκτακτες περιστάσεις οδηγούν σε σοβαρές καθυστερήσεις στην επόμενη πτήση;
 3)
 Σε περίπτωση που το Δικαστήριο αποφανθεί επί του πρώτου ερωτήματος ότι η δυνατότητα αποφυγής αφορά την καθυστέρηση: Αποτελεί η κράτηση αεροσκάφους μέσω υπομισθώσεως υπέρβαση των ορίων του ανεκτού, όταν το σχετικό κόστος είναι τριπλάσιο του κόστους της κανονικής πτήσεως;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 295/91 (ΕΕ L 46, σ. 1.)


text:
 13.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/36
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία) στις 5 Ιανουαρίου 2010 — Bureau National Interprofessionnel du Cognac
 (Υπόθεση C-4/10)
 2010/C 63/56
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Korkein hallinto-oikeus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγον: Bureau National Interprofessionnel du Cognac
 Λοιποί διάδικοι: Oy Gust. Ranin, Patentti- ja rekisterihallituksen valituslautakunta
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει εφαρμογή ο κανονισμός (ΕΚ) 110/2008 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με τον ορισμό, την περιγραφή, την παρουσίαση, την επισήμανση και την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων των αλκοολούχων ποτών και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1576/89 του Συμβουλίου (στο εξής: κανονισμός 110/2008), προκειμένου να εκτιμηθεί αν πληρούνται οι προϋποθέσεις κύρους της –ζητηθείσας στις 19 Δεκεμβρίου 2001 και πραγματοποιηθείσας στις 31 Ιανουαρίου 2003– καταχωρίσεως σήματος το οποίο περιλαμβάνει μια προστατευόμενη από τον κανονισμό ένδειξη γεωγραφικής προελεύσεως;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, αποκλείεται ως αντίθετη προς τα άρθρα 16 και 23 του κανονισμού 110/2008 η καταχώριση σήματος περιλαμβάνοντος, μεταξύ άλλων, μια προστατευόμενη από τον κανονισμό αυτό ένδειξη γεωγραφικής προελεύσεως, ή τη γενική ονομασία της ενδείξεως αυτής και τη μετάφρασή της, προκειμένου περί οινοπνευματωδών ποτών τα οποία δεν πληρούν τις προϋποθέσεις χρησιμοποιήσεως της εν λόγω γεωγραφικής ενδείξεως όσον αφορά ιδίως τη μέθοδο παραγωγής και την περιεκτικότητα σε οινόπνευμα;
 3)
 Ανεξάρτητα από την απάντηση στο δεύτερο ερώτημα, μπορεί να θεωρείται ένα σήμα όπως το περιγραφόμενο στο δεύτερο ερώτημα ικανό να παραπλανήσει το κοινό, για παράδειγμα ως προς τη φύση, την ποιότητα ή τη γεωγραφική προέλευση του προϊόντος υπό την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', της οδηγίας 89/104/ΕΟΚ (2) του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, που έχει αντικατασταθεί σήμερα από την οδηγία 2008/95/ΕΚ (3) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (στο εξής: οδηγία 89/104/ΕΟΚ);
 4)
 Ανεξάρτητα από την απάντηση στο πρώτο ερώτημα, όταν η νομοθεσία κράτους μέλους προβλέπει, βάσει του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 89/104/ΕΟΚ, ότι δεν γίνεται δεκτό προς καταχώριση ή, αν έχει καταχωριστεί, μπορεί να κηρυχθεί άκυρο ένα σήμα, εφόσον και στο μέτρο που η χρήση του μπορεί να απαγορευθεί δυνάμει της εκτός του δικαίου των σημάτων νομοθεσίας του συγκεκριμένου κράτους μέλους ή της Κοινότητας, πρέπει να γίνει δεκτό ότι δεν επιτρέπεται η καταχώριση σήματος που περιλαμβάνει στοιχεία αντίθετα προς τον κανονισμό 110/2008, βάσει των οποίων είναι δυνατή η απαγόρευση της χρήσεώς του;
 (1) ΕΕ L 39, σ. 16.
 (2) ΕΕ L 40, σ. 1.
 (3) ΕΕ L 299, σ. 25.


text:
 28.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 320/8
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 11ης Ιουνίου 2015 — Faci SpA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-291/14 P) (1)
 ((Αναίρεση - Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Άρθρο 181 - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ευρωπαϊκές αγορές σταθεροποιητών θερμότητας και εποξυδωμένου σογιέλαιου και των εστέρων - Πρόστιμα - Βαρύτητα της παραβάσεως - Αρχή της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας - Αίτηση αναιρέσεως απαράδεκτη ή προδήλως αβάσιμη))
 (2015/C 320/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Faci SpA (εκπρόσωποι: S. Piccardo, Avvocato, και S. Crosby, Advocaat)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castilla Contreras, J. Norris — Usher και F. Ronkes Agerbeek)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται.
 2)
 Καταδικάζει την Faci SpA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 303 της 08/09/2014.


text:
 8.9.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 18ης Ιουλίου 2007 (αίτηση του Bundessozialgericht, Γερμανία, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Gertraud Hartmann κατά Freistaat Bayern
 (Υπόθεση C-212/05) (1)
 (Μεθοριακός εργαζόμενος - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1612/68 - Μεταφορά της κατοικίας σε άλλο κράτος μέλος - Σύζυγος που δεν εργάζεται - Επίδομα ανατροφής τέκνων - Άρνηση χορήγησής του στον σύζυγο του δικαιούχου - Κοινωνικό πλεονέκτημα - Προϋπόθεση κατοικίας ή διαμονής)
 (2007/C 211/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundessozialgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Gertraud Hartmann
 κατά
 Freistaat Bayern
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Bundessozialgericht — Ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968 περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ L 257, σ. 2) — Έννοια του εργαζομένου — Γερμανός δημόσιος υπάλληλος που μετέφερε την κατοικία του στην Αυστρία και συνέχισε να εργάζεται στη Γερμανία — Άρνηση χορηγήσεως του επιδόματος ανατροφής τέκνου (Erziehungssgeld) στην αυστριακής ιθαγενείας σύζυγό του, η οποία δεν ασκεί επαγγελματική δραστηριότητα στη Γερμανία — Κοινωνικό πλεονέκτημα
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ο υπήκοος κράτους μέλους που, ενώ διατηρεί την εργασία του στο κράτος αυτό, έχει μεταφέρει την κατοικία του σε άλλο κράτος μέλος και ασκεί έκτοτε την επαγγελματική του δραστηριότητα ως μεθοριακός εργαζόμενος μπορεί να αξιώσει να αναγνωριστεί ως «διακινούμενος εργαζόμενος», κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας.
 2)
 Υπό περιστάσεις όπως αυτές της υπόθεσης της κύριας δίκης, η μη χορήγηση ενός κοινωνικού πλεονεκτήματος που έχει τα χαρακτηριστικά του γερμανικού επιδόματος ανατροφής τέκνων στον σύζυγο του διακινούμενου εργαζομένου που ασκεί επαγγελματική δραστηριότητα σε ένα κράτος μέλος, σύζυγο ο οποίος δεν εργάζεται και κατοικεί σε άλλο κράτος μέλος, με το αιτιολογικό ότι ο σύζυγος αυτός ούτε κατοικεί ούτε έχει τη συνήθη διαμονή του στο πρώτο κράτος μέλος, αντιβαίνει στο άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 1612/68.
 (1) ΕΕ C 193 της 6.8.2005.


text:
C 7/18 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.1.2004
 Η οδηγία 78/687/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου Το ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι προδήλως
 1978, περί του συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών αναρμόδιο να απαντήσει στα ερωτήματα τα οποία έθεσε η
 και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις δραστηριότητες του Commission de conciliation et d’expertise douanière με την απόφασή
 οδοντιάτρου, όπως τροποποιήθηκε με την Πράξη περί των όρων της της 18ης Μαρτίου 2003.
 προσχωρήσεως της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, της ∆ημοκρατίας
 της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας και των προσαρ-
 μογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ένωση, πρέπει (1) ΕΕ C 135 της 7.6.2003.
 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει εθνική νομοθετική
 ρύθμιση η οποία επιτρέπει γενικώς στους ιατρούς οι οποίοι δεν
 έχουν την κατάρτιση που απαιτεί το άρθρο 1 της οδηγίας αυτής
 να ασκούν τις δραστηριότητες του οδοντιάτρου, ανεξαρτήτως
 του τίτλου με τον οποίο ασκούνται οι δραστηριότητες αυτές.
 (1) ΕΕ C 109 της 4.5.2002.
 Αίτηση αναιρέσεως της P&O European Ferries (Vizcaya)
 SA, που ασκήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2003 κατά της
 αποφάσεως της 5ης Αυγούστου 2003, την οποία εξέδωσε
 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο πεντα-
 μελές τμήμα) στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-116/01,
 P&O European Ferries (Vizcaya) SA, υποστηριζόμενη από
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ την Diputación Foral de Vizcaya, κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και T-118/01, Diputación Foral
 της 11ης Ιουλίου 2003 de Vizcaya, υποστηριζόμενη από την P&O European Ferries
 (Vizcaya) SA, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στην υπόθεση C-161/03 (αίτηση της Commission de
 consiliation et d’expertise douanière για την έκδοση προδι-
 καστικής αποφάσεως): Administration des douanes κατά (Υπόθεση C-442/03 P)
 Centrale d’achat française pour l’outre-mer SA (CAFOM),
 Samsung Electronics France (1) (2004/C 7/31)
 («Προδικαστική παραπομπή — Αναρμοδιότητα του
 ∆ικαστηρίου»)
 Η P&O European Ferries (Vizcaya) SA, με έδρα το Bilbao
 (2004/C 7/30) (Ισπανία), εκπροσωπούμενη από τους Sir Jeremy Lever QC και
 M. Pickford, Barristers, και J. Ellison, Solicitor, άσκησε ενώπιον
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 20 Οκτωβρίου
 2003 αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως της 5ης Αυγούστου
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί 2003, την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») Κοινοτήτων (πρώτο πενταμελές τμήμα) στις συνεκδικασθείσες
 υποθέσεις T-116/01 (1), P&O European Ferries (Vizcaya) SA,
 υποστηριζόμενη από την Diputación Foral de Vizcaya, κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και T-118/01 (2),
 Στην υπόθεση C-161/03, με αντικείμενο αίτηση της Commission Diputación Foral de Vizcaya, υποστηριζόμενη από την P&O
 de conciliation et d’expertise douanière (Γαλλία) προς το European Ferries (Vizcaya) SA, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία Κοινοτήτων.
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Αdministration des douanes και
 Centrale d’achat française pour l’outre-mer SA (CAFOM), Η αναιρεσείουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Samsung Electronics France, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 ως προς την ερμηνεία του άρθρου 27 του πρωτοκόλλου αριθ. 4, 1. να εξαφανίσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 5ης Αυ-
 που έχει επισυναφθεί στην ευρωπαϊκή συμφωνία συνδέσεως των γούστου 2003, και να αναπέμψει τα εκτιθέμενα στην
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και παράγραφο 13 του δικογράφου αναιρέσεως ζητήματα για να
 της ∆ημοκρατίας της Ουγγαρίας, αφετέρου, όπως εγκρίθηκε από κριθούν από το Πρωτοδικείο·
 την Κοινότητα με την απόφαση 93/742/Ευρατόμ, ΕΚΑΧ, ΕΚ, του
 Συμβουλίου και της Επιτροπής, της 13ης ∆εκεμβρίου 1993 (ΕΕ L
 347, σ. 1), το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodríguez 2. να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της
 Iglesias, πρόεδρο, J.-P. Puissochet, M. Wathelet, R. Schintgen, παρούσας αναιρέσεως· και
 και C. W. A. Timmermans, προέδρους τμήματος, C. Gulmann
 (εισηγητή), D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann, Β. Σκουρή, 3. να εξαφανίσει την παράγραφο του διατακτικού με την οποία
 F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues η απόφαση του Πρωτοδικείου της 5ης Αυγούστου 2003
 και Α. Rosas, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της
 γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 11 Ιουλίου 2003 διάταξη με Επιτροπής και να αναπέμψει την κρίση επί των δικαστικών
 το ακόλουθο διατακτικό: εξόδων στο Πρωτοδικείο.
 ---pagebreak--- 10.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 7/19
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα δημιουργήσουν έννομες υποχρεώσεις δεσμευτικές για τους ιδιώτες·
 εν πάση δε περιπτώσει, γ) στη συγκεκριμένη περίπτωση, η Επιτροπή
 εμποδίστηκε να αρνηθεί ότι η ανακοίνωση ήταν νόμιμη λόγω
 κάποιου τυπικού ελαττώματος, το δε Πρωτοδικείο, υπέπεσε σε
 πλάνη περί το δίκαιον μη αναγνωρίζοντας το στοιχείο αυτό.
 Η προσφυγή της αναιρεσείουσας στο Πρωτοδικείο απορρίφθηκε
 με την αιτιολογία ότι η χορηγηθείσα στην αναιρεσείουσα το 1995
 ενίσχυση αποτελούσε συνέχεια της ενισχύσεως που της είχε
 προηγουμένως χορηγηθεί παρανόμως το 1992 (χωρίς προηγού- Το Πρωτοδικείο εσφαλμένα επικαλέστηκε α) την αναφορά («NN»)
 μενη κοινοποίηση στην Επιτροπή)· ότι το παράνομον της προγε- την οποία χρησιμοποίησε η Επιτροπή σε σχέση με την ενίσχυση
 νεστέρας αδείας έπληττε και τη νομιμότητα της ενισχύσεως του του 1995 και β) το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν απέρριψε την
 1995· και ότι το παράνομον δεν θεραπεύτηκε από το γεγονός ότι επιστολή της 27ης Μαρτίου 1995 (πράγμα το οποίο, μέσω
 το 1995 δόθηκαν οι πληροφορίες για τη συμφωνία του 1995. Η κυκλικού συλλογισμού, το Πρωτοδικείο είπε ότι θα είχε πράξει, αν
 αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι η απόφαση του Πρωτοδικείου να είχε αντιληφθεί την επιστολή ως κοινοποίηση) ως απόδειξη του ότι
 απορρίψει την προσφυγή της έπασχε πλάνη περί το δίκαιον, για η ενίσχυση του 1995 δεν είχε προσηκόντως κοινοποιηθεί στην
 τους ακόλουθους λόγους: Επιτροπή. Κανένα από τα δύο αυτά στοιχεία δεν ήταν ικανό κατά
 νόμον να στερήσει την από 27 Μαρτίου 1995 επιστολή του
 χαρακτήρα της ως κοινοποιήσεως του σχεδίου χορηγήσεως της
 ενισχύσεως του 1995.
 Το Πρωτοδικείο παρερμήνευσε το άρθρο 88, παράγραφος 3, ΕΚ,
 μη εφαρμόζοντας την αρχή ότι η υποχρέωση ενημερώσεως της (1) ΕΕ C 212 της 28.7.2001, σ. 26.
 Επιτροπής περί σχεδίων μεταβολής της ενισχύσεως αποτελεί (2) ΕΕ C 227 της 11.8.2001, σ. 29.
 αυθύπαρκτη υποχρέωση, όπως και η υποχρέωση ενημερώσεως της
 Επιτροπής περί σχεδίων χορηγήσεως (νέας) ενισχύσεως. Ακόμη και
 αν η ενίσχυση χορηγήθηκε αρχικά παρανόμως, η μεταβληθείσα
 ενίσχυση που χορηγείται βάσει αποφάσεως που αντικαθιστά την
 αρχική χορηγείται νομίμως αν η Επιτροπή ενημερωθεί για τα
 σχέδια χορηγήσεως της μεταβληθείσας ενισχύσεως και λάβει
 σχετικώς ευνοϊκή απόφαση πριν χορηγηθεί η μεταβληθείσα
 ενίσχυση.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ιταλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 22 Οκτωβρίου
 2003
 Το Πρωτοδικείο εσφαλμένα στήριξε το συμπέρασμά του που
 συνοψίζεται στην ανωτέρω πρώτη παράγραφο, διαπιστώνοντας ότι
 η ουσία της ενισχύσεως δεν διέφερε μεταξύ των αποφάσεων του (Υπόθεση C-447/03)
 1992 και του 1995 και ότι, συνεπώς, το παράνομον της
 ενισχύσεως του 1992 έπληττε και την ενίσχυση του 1995.
 (2004/C 7/32)
 Το Πρωτοδικείο δεν αναγνώρισε ότι η από 27 Μαρτίου 1995
 επιστολή, που παρείχε στην Επιτροπή πληροφορίες επί της συμφω- Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 νίας του 1995, ήταν ικανή να παραγάγει και παρήγαγε όντως τους Μηνά Κωνσταντινίδη και Roberto Amorosi, άσκησε ενώπιον
 διττό έννομο αποτέλεσμα: έθετε τέρμα στη συμφωνία του 1992 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 22 Οκτωβρίου
 και ενημέρωνε την Επιτροπή περί του τελικού σχεδίου χορηγήσεως 2003 προσφυγή κατά της Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 νέας ενισχύσεως μέσω αντικαταστάσεως της ενισχύσεως του 1992·
 το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιον υπολαμβάνοντας
 ότι η πρώτη πλευρά της επιστολής απέκλειε τη δεύτερη. Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική ∆ημοκρατία, μη θεσπίζοντας τα
 αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει ότι τα στερεά απόβλητα,
 Το Πρωτοδικείο επικαλέστηκε φερόμενες διαδικαστικές πλημμέ- που ευρίσκοντο αποθηκευμένα ή αποτεθειμένα σε χωματερή
 λειες κατά την παροχή πληροφοριών μέσω της επιστολής της στις εγκαταστάσεις της πρώην ΕΝΙCHEM στη Manfredonia
 27ης Μαρτίου 1995. Επλανήθη σχετικώς, διότι: α) αντιθέτως προς (επαρχία Foggia) και στη χωματερή Pariti I (στη ζώνη
 ό,τι έκρινε το Πρωτοδικείο, ούτε το άρθρο 88, παράγραφος 3, ΕΚ, Manfredonia), θα διετίθεντο ή θα αξιοποιούντο χωρίς να
 ούτε καμμία άλλη νομική διάταξη ισχύουσα κατά τον χρόνο της τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του ανθρώπου και χωρίς να
 κοινοποιήσεως, επιβάλλει στο οικείο κράτος μέλος να παράσχει τη χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή μέθοδοι που ενδέχεται να
 σχετική πληροφορία· β) το Πρωτοδικείο επικαλέστηκε το γεγονός βλάψουν το περιβάλλον, και μη θεσπίζοντας τα αναγκαία
 ότι η μορφή και το περιεχόμενο της κοινοποιήσεως δεν πληρούσε μέτρα ώστε ο κάτοχος των στερεών αποβλήτων που
 τα τυπικά κριτήρια τα οποία ορίζει η Επιτροπή στις ανακοινώσεις ευρίσκοντο αποθηκευμένα ή αποτεθειμένα σε χωματερή
 της προς τα κράτη μέλη, παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι στις εγκαταστάσεις της ΕΝΙCHEM στη Manfredonia και ο
 ανακοινώσεις της Επιτροπής προς τα κράτη μέλη δεν δύνανται να κάτοχος των αποβλήτων που ευρίσκοντο στις χωματερές


text:
 20.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 114/46
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 21ης Φεβρουαρίου 2013 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-113/11) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Άρθρο 34, παράγραφοι 1 και 6, του Κανονισμού Διαδικασίας - Δικόγραφο προσφυγής κατατεθέν με τηλεομοιοτυπία εντός της προθεσμίας ασκήσεως της προσφυγής - Ιδιόχειρη υπογραφή του δικηγόρου διαφορετική από εκείνη την οποία φέρει το πρωτότυπο του δικογράφου της προσφυγής που εστάλη ταχυδρομικώς - Εκπρόθεσμη άσκηση της προσφυγής - Προδήλως απαράδεκτο)
 2013/C 114/70
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και J. Baquero Cruz, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Υπαλληλική υπόθεση — Αίτημα ακυρώσεως της σιωπηρής αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση του προσφεύγοντος να του καταβληθούν οι καθυστερούμενες αποδοχές του Αυγούστου 2010
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Ο L. Marcuccio φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 25 της 28.1.12, σ. 69.


text:
 30.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/45
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Δεκεμβρίου 2016 — Guiral Broto κατά EUIPO — Gastro & Soul (Café del Sol)
 (Υπόθεση T-548/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Café del Sol - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα Café del Sol - Παράλειψη προσκομίσεως αποδεικτικών στοιχείων στη γλώσσα διαδικασίας της ανακοπής - Άρθρα 75 και 76 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Κανόνες 19 και 20 του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 - Δικαιώματα άμυνας])
 (2017/C 030/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ramón Guiral Broto (Marbella, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. L. de Castro Hermida, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: H. O’Neill)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Gastro & Soul GmbH (Hildesheim, Γερμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 16ης Ιουλίου 2015 (υπόθεση R 2755/2014-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Guiral Broto και Gastro & Soul.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 16ης Ιουλίου 2015 (υπόθεση R 2755/2014-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Ramón Guiral Broto και Gastro & Soul GmbH.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Το EUIPO και ο Guiral Broto φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) EE C 398 της 30.11.2015.


text:
23.11.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 289/19
 Σύμφωνα με το άρθρο 10 πρώτο εδάφιο της Συνθήκης, τα κράτη ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-335/01 (1)
 μέλη λαμβάνουν κάθε γενικό ή ειδικό μέτρο κατάλληλο να
 εξασφαλίσει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από
 τη συγκεκριμένη Συνθήκη ή προκύπτουν από πράξεις των οργάνων (2002/C 289/35)
 της Κοινότητας.
 ∆εν αμφισβητείται από την Ελληνική ∆ημοκρατία ότι οφείλει να
 λάβει μέτρα για να συμμορφωθεί με την προαναφερόμενη οδηγία. Με διάταξη της 23ης Σεπτεμβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-335/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι μέχρι στιγμής, η Ελληνική ∆ημοκρατία κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας.
 δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα για την πλήρη ενσωμάτωση της
 επιδίκου οδηγίας στην ελληνική έννομο τάξη.
 (1 ) ΕΕ C 317 της 10.11.2001.
 ( 1) EE L 127 της 9.5.2001, σ. 42.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-43/02 ( 1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-141/01 P (1)
 (2002/C 289/36)
 (2002/C 289/33)
 Με διάταξη της 24ης Ιουλίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου Με διάταξη της 29ης Αυγούστου 2002, o Πρόεδρος του
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ- ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 σεως C-141/01 P: Confederazione generale dell’industria της υποθέσεως C-43/02 (αίτηση του Landgericht Stuttgart
 italiana (Confindustria) κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Landesbausparkasse
 Κοινοτήτων. Baden-Württemberg κατά Εlisabeth Huttenlocher.
 ( 1) EE C 186 της 30.6.2001. (1 ) EE C 109 της 4.5.2002.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-295/01 (1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-59/02 ( 1)
 (2002/C 289/34)
 (2002/C 289/37)
 Με διάταξη της 24ης Ιουλίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-295/01 (αίτηση του Giudice di Pace di Casale Με διάταξη της 12ης Ιουλίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 Monferrato για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 Fontaneto Industria Alimenare Srl κατά ΑSL 21 — σεως C-59/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Dipartimento di Prevenzione Servizio Igiene Alimenti e Ελληνικής ∆ημοκρατίας.
 Nutrizione.
 (1 ) ΕΕ C 97 της 20.4.2002.
 ( 1) ΕΕ C 289 της 13.10.2001.


text:
 15.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/19
 Προσφυγή ασκηθείσα στις 11 Μαΐου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-216/06)
 (2006/C 165/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: S. Pardo Quintillán και F. Simonetti)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προς εφαρμογή της οδηγίας 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, σχετικά με τη συμμετοχή του κοινού στην κατάρτιση ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων που αφορούν το περιβάλλον και με την τροποποίηση όσον αφορά τη συμμετοχή του κοινού και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, των οδηγιών 85/337/ΕΟΚ και 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (1), ή, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή,
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η ορισθείσα προθεσμία για την προσαρμογή του εσωτερικού δικαίου προς την οδηγία 2003/35/ΕΚ έληξε στις 25 Ιουνίου 2005.
 (1) ΕΕ L 156, σ. 17.


text:
 15.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 198/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 16ης Απριλίου 2015 [αίτηση του Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Eintragungsausschuss bei der Bayerischen Architektenkammer κατά Hans Angerer
 (Υπόθεση C-477/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 2005/36/ΕΚ - Άρθρο 10 - Αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων - Πρόσβαση στο επάγγελμα του αρχιτέκτονα - Τίτλοι που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα V, σημείο 5.7.1 - Έννοια της φράσεως «συγκεκριμένοι και εξαιρετικοί λόγοι» και του όρου «αρχιτέκτονας»))
 (2015/C 198/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Eintragungsausschuss bei der Bayerischen Architektenkammer
 κατά
 Hans Angerer
 παρισταμένων των:
 Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht, Landesanwaltschaft Bayern als Vertreter des öffentlichen Interesses
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 10, στοιχείο γ', της οδηγίας 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 279/2009 της Επιτροπής, της 6ης Απριλίου 2009, έχει την έννοια ότι ο αιτών, ο οποίος επιθυμεί να υπαχθεί στο καθεστώς του γενικού συστήματος αναγνωρίσεως τίτλων εκπαιδεύσεως που προβλέπεται στο κεφάλαιο I του τίτλου III της οδηγίας αυτής, πρέπει, εκτός από το να κατέχει τίτλο εκπαιδεύσεως που δεν περιλαμβάνεται στο παράρτημα V, σημείο 5.7.1, της εν λόγω οδηγίας, να αποδεικνύει και ότι συντρέχουν «συγκεκριμένοι και εξαιρετικοί λόγοι».
 2)
 Το άρθρο 10, στοιχείο γ', της οδηγίας 2005/36, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 279/2009, έχει την έννοια ότι η φράση «συγκεκριμένοι και εξαιρετικοί λόγοι», κατά τη διάταξη αυτή, παραπέμπει στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ο αιτών δεν κατέχει τίτλο που περιλαμβάνεται στο παράρτημα V, σημείο 5.7.1, της οδηγίας αυτής, δεδομένου ότι ο εν λόγω αιτών δεν μπορεί να επικαλεσθεί ότι διαθέτει τα επαγγελματικά προσόντα βάσει των οποίων του παρέχεται, στο κράτος μέλος καταγωγής, πρόσβαση σε επάγγελμα διαφορετικό εκείνου που επιθυμεί να ασκήσει στο κράτος μέλος υποδοχής.
 3)
 Το άρθρο 10, στοιχείο γ', της οδηγίας 2005/36, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 279/2009, έχει την έννοια ότι το σημασιολογικό περιεχόμενο του όρου «αρχιτέκτονας», που διαλαμβάνεται στη διάταξη αυτή, πρέπει να καθορίζεται βάσει της νομοθεσίας του κράτους μέλους υποδοχής και, εν συνεχεία, ότι δεν επιβάλλει κατ’ ανάγκην να έχει τύχει ο αιτών εκπαιδεύσεως και να διαθέτει πείρα που δεν περιλαμβάνει μόνον τις τεχνικές δραστηριότητες σχεδιασμού, επιβλέψεως οικοδομικών έργων και υλοποιήσεως, αλλά και δραστηριότητες που εμπίπτουν στον τομέα του καλλιτεχνικού και οικονομικού σχεδιασμού κτιρίων, πολεοδομικές δραστηριότητες, ενδεχομένως δε και δραστηριότητες συντηρήσεως μνημείων.
 (1) ΕΕ C 344 της 23.11.2013.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 13ης Ιουνίου 2013 — Versalis SpA, πρώην Polimeri Europa SpA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-511/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Συμπράξεις - Αγορά του καουτσούκ από βουταδιένιο και του καουτσούκ από στυρόλιο και βουταδιένιο που παράγεται με πολυμερισμό γαλακτώματος - Καθορισμός τιμών-στόχων, κατανομή πελατών διά συμφωνιών περί αποφυγής του επιθετικού ανταγωνισμού και ανταλλαγή πληροφοριακών στοιχείων - Απόδειξη - Καταλογισμός της παραβάσεως - Πρόστιμο - Σοβαρότητα και διάρκεια της παραβάσεως - Επιβαρυντική περίσταση - Υποτροπή)
 2013/C 225/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Versalis SpA, πρώην Polimeri Europa SpA (εκπρόσωποι: M. Siragusa, F. Moretti και L. Nascimbene, avvocati)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci, L. Malferrari και G. Conte)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2011, T-59/07, Polimeri Europa κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε εν μέρει το αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως C(2006) 5700 τελικό της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/F/38.638 — Καουτσούκ από βουταδιένιο και καουτσούκ από στυρόλιο και βουταδιένιο που παράγεται με πολυμερισμό γαλακτώματος), ή, επικουρικώς, περί ακυρώσεως ή μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε στην Polimeri Europa SpA — Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας — Καταλογισμός της παραβατικής συμπεριφοράς — Πλημμελής αιτιολογία
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αναίρεση και την ανταναίρεση.
 2)
 Καταδικάζει τη Versalis στα δικαστικά έξοδα της αναιρέσεως.
 3)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της ανταναιρέσεως.
 (1) ΕΕ C 340 της 19.11.2011.