text:
8. 4 . 95 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 87/5
 στις 8 Φεβρουάριου 1995, το rechtbank van eerste aanleg te 2, να κάνει δεκτά τα πρωτοδίκως υποβληθέντα αιτήματα,
 Antwerpen, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ 1 . E. Pastoors, όπως αυτά διατυπώνονται στο εισαγωγικό έγγραφο της
 2. Trans-Cap GmbH και Βελγικού Δημοσίου που εκκρεμεί δίκης που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου
 ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα στις 27 Ιουνίου 1994 και συμπληρώθηκαν με υπόμνημα
 στικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημάτων: της 8ης Σεπτεμβρίου 1994, τα οποία επαναλαμβάνονται εξ
 ολοκλήρου και στην παρούσα δίκη ,
 «Έχει την έννοια η απαγόρευση των διακρίσεων που περιέ
 χεται στο άρθρο 6 της συνθήκης ΕΚ ή η γενική αρχή της 3, να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξο
 ισότητας που ενυπάρχει στο κοινοτικό δίκαιο ότι αντιτίθενται δα .
 στο να προβλέπονται σε εθνική ρύθμιση κράτους μέλους,
 θεσπισθείσα κατ' εφαρμογήν των κανονισμών (ΕΟΚ) Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 αριθ . 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ . 3821 /85 του Συμβουλίου ,
 κυρώσεις στο πλαίσιο των οποίων αφήνεται στα φυσικά ή
 νομικά πρόσωπα, στα οποία προσάπτονται παραβάσεις της — Τυχόν διαδικαστική πλημμέλεια υπόκειται σε αντικειμε
 ρυθμίσεως αυτής, η επιλογή μεταξύ : νικό έλεγχο νομιμότητας, ενδέχεται δε να έχει επιπτώσεις
 και έναντι άλλων υποψηφίων που βρίσκονται στην ίδια
 α) της άμεσης καταβολής ενός ποσού , εν προκειμένω 10 000 νομική κατάσταση . H διαδικαστική πλημμέλεια ενδέχεται
 βελγικών φράγκων, για κάθε παράβαση , οπότε κατά να επεκτείνεται και έναντι του αναιρεσείοντος σε σχέση με
 κανόνα παύει η ποινική δίωξη ή την εκ νέου έναρξη προθεσμίας. Το βάσιμο της υποθέσεως
 αυτής μπορεί αναμφίβολα να επιβεβαιωθεί μόνο με την
 β) της συνεχίσεως της συνήθους ποινικής διαδικασίας κατ' εξέταση της ουσίας, o αποκλεισμός της οποίας, λόγω της
 αυτών υπό την προϋπόθεση πάντως ότι, όταν o παραβά αμφισβητουμένης προβληθείσας ενστάσεως απαραδέ
 της επιλέγει τη δεύτερη λύση , μόνον αυτός o οποίος δεν κτου , ισοδυναμεί απλούστατα με αρνησιδικία, βλάπτο
 έχει κατοικία ή μόνιμη διαμονή στο Βέλγιο, έστω και αν ντας σοβαρά τη νομική κατάσταση του αναιρεσείοντος
 είναι υπήκοος άλλου κράτους μέλους, υποχρεούται να όσον αφορά τα δικαιώματα άμυνάς του .
 παράσχει ως εγγύηση ένα ποσό — εν προκειμένω 15 000
 βελγικά φράγκα — για κάθε παράβαση προς κάλυψη — Λόγοι και κύρια επιχειρήματα: εκείνα που προβλήθηκαν
 ενδεχομένων προστίμων και δικαστικών εξόδων, το δε στην υπόθεση Τ-242/94 ί 1 ).
 όχημα το οποίο οδηγούσε o παραβάτης ακινητοποιείται
 μέχρις ότου παρασχεθεί η εγγύηση.» (!) ΕΕ αριθ. C 275 της 1 . 10. 1994, σ. 26.
 Αίτηση αναιρέσεως που άσκησε στις 9 Φεβρουαρίου 1995 o
 Sergio Del Plato κατά της από 7 Δεκεμβρίου 1994 διατάξεως Αίτηση αναιρέσεως της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοι
 περί απαραδέκτου του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών νοτήτων που ασκήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1995 κατά της
 Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα) στην υπόθεση Τ-242/94, μεταξύ αποφάσεως της 6ης Δεκεμβρίου 1994, την οποία εξέδωσε το
 Sergio Del Plato και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα)
 των στην υπόθεση Τ-450/93, Lisrestal — Organizaçâo e Gestão de
 (Υπόθεση C-31/95 P) Restaurantes Colectivos, Lda., GTI — Gabinete Técnico de
 Informática, Lda., Lisnico — Serviço Maritimo Internacional,
 (95/C 87/09) Lda., Rebocalis — Rebocagem e Assistência Maritima, Lda.,
 και Gaslimpo — Sociedade de Desgasfïcaçao de Navios, SA,
 O Sergio Del Plato, εκπροσωπούμενος απο τον δικηγόρο κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Luigi Bonomi, με τόπο επιδόσεων το δικηγορικό γραφείο του (Υπόθεση C-32/95 P)
 τελευταίου στο Varese , via Orrigoni, 6, άσκησε ενώπιον του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 9 Φεβρουα (95/C 87/10)
 ρίου 1995 αναίρεση κατά της διατάξεως που εξέδωσε στις
 7 Δεκεμβρίου 1994 το πρώτο τμήμα του Πρωτοδικείου των H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Τ-242/94 μεταξύ του νη από την Ana Maria Alves Vieira και τον Nicholas Khan,
 Sergio Del Plato και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο νομική υπηρεσία, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον
 τήτων. Γεώργιο Κρεμλή , Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον
 του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 10 Φε
 O αναιρεσεíων ζητεί απο το Δικαστήριο: βρουαρίου 1995 αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως της
 6ης Δεκεμβρίου 1994, την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των
 1 , να ακυρώσει την απο 7 Δεκεμβρίου 1994 διάταξη του Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα) στην υπόθεση
 Πρωτοδικείου στην υπόθεση Τ-242/94, η οποία κοινοποι Τ-450/93 , Lisrestal — Organizaçao e Gestão de Restaurantes
 ήθηκε στον προσφεύγοντα-αναιρεσείοντα στις 12 Δεκεμ Colectivos, Lda., GTI — Gabinete Técnico de Informática,
 βρίου 1994 και η οποία απέρριψε ως απαράδεκτη την Lda., Lisnico — Serviço Maritimo International, Lda., Rebo
 κατατεθείσα στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις calis — Rebocagem e Assistência Maritima, Lda., και Gas
 27 Ιουνίου 1994 προσφυγή , προβαίνοντας σε κατ' ουσίαν limpo — Sociedade de Desgasficação de Navios, SA, κατά
 έλεγχο- Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ---pagebreak--- Αριθ. C 87/6 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8 . 4 . 95
 H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο: σμού (ΕΟΚ) αριθ . 3821/85 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμ
 βρίου 1985 σχετικά με τη συσκευή ελέγχου στον τομέα των
 1 , Να αναιρέσει τα σημεία 1 και 2 του διατακτικού της οδικών μεταφορών (2) τα οχήματα ιδιωτικών εταιρειών
 αποφάσεως του Πρωτοδικείου (')· περισυλλογής και επεξεργασίας απορριμμάτων που μεταφέ
 ρουν κάδους απορριμμάτων ή βιομηχανικά απόβλητα και
 2, να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο, προκειμέ όταν οι μεταφορές αυτές πραγματοποιούνται σε μεγάλες
 νου αυτό να αποφανθεί επί του τετάρτου λόγου της αποστάσεις;
 προσφυγής των προσφευγουσών στην υπόθεση Τ-450/
 93·
 (!) ΕΕ αριθ. L 370 της 31 . 12. 1985 , σ. 1 .
 (2) ΕΕ αριθ. L 370 της 31 . 12. 1985 , σ. 8.
 3 , να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Παράβαση του κοινοτικού δικαίου Προσφυγή που άσκησε στις 17 Φεβρουάριου 1995 το
 Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως κατά του Ευρωπαϊ
 — H προϋπόθεση , την οποία το Πρωτοδικείο έθεσε στην κού Κοινοβουλίου
 προσβαλλομένη απόφαση , ότι η Επιτροπή έπρεπε να έχει (Υπόθεση C-41/95)
 προηγουμένως διαβουλευθεί τις προσφεύγουσες στο
 (95/C 87/12 )
 πλαίσιο της παρούσας υποθέσεως, μεταβάλλει το σύστη
 μα που ισχύει για τη διοίκηση του Ευρωπαϊκού Κοινωνι Στις 17 Φεβρουάριου 1995 , το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής
 κού Ταμείου (ΕΚΤ), όπως αυτό προβλέπεται στον κανο Ενώσεως, εκπροσωπούμενο από τους Jean-Paul Jacqué , Félix
 νισμό (ΕΟΚ) αριθ . 2950/83 του Συμβουλίου (2). O μόνος Van Craeyenest και Yves Crétien , με αντίκλητο στο Λουξεμ
 συνομιλητής του ΕΚΤ είναι το κράτος μέλος. Οι άμεσες βούργο τον Bruno Eynard, Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσε
 σχέσεις των προσφευγουσών υφίστανται ως προς το ων, 100, boulevard Konrad Adenauer, άσκησε ενώπιον του
 οικείο κράτος μέλος. Επομένως, σύμφωνα με τις διατάξεις Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 του κανονισμού , η Επιτροπή υποχρεούται μόνο να δια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου .
 βουλευθεί το κράτος μέλος πριν από την έκδοση της
 οριστικής αποφάσεως σχετικά με τη μείωση της επιχορη Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο :
 γήσεως. H τεθείσα από το Πρωτοδικείο προϋπόθεση
 είναι, επίσης, ασυμβίβαστη προς την αρχή της επικουρι 1 , να ακυρώσει την πράξη του Προέδρου του Ευρωπαϊκού
 κότητας. Κοινοβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 1994 με την οποία
 διαπίστωσε την οριστική έγκριση του προϋπολογισμού
 — Όσον αφορά τη διαπίστωση ανεπαρκούς αιτιολογίας, το για το οικονομικό έτος 1995 ( ] ) -
 Πρωτοδικείο δεν έλαβε υπόψη ότι οι προσφεύγουσες
 εγνώριζαν από την αρχή τις βάσιμες αμφιβολίες και 2, κατά συνέπεια, να κηρύξει άκυρο τον προϋπολογισμό
 υποψίες της Επιτροπής σχετικά με το ότι αυτές δεν αυτό όπως εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 πληρούσαν τις προϋποθέσεις για την έκδοση της προ την ίδια ημέρα-
 σβαλλομένης αποφάσεως. 3, να αποφανθεί ότι οι διενεργηθείσες μέχρι την ημέρα
 εκδόσεως της αποφάσεως πράξεις εκτελέσεως του προϋ
 (') Απόφαση της 6ης Δεκεμβρίου 1994 στην υπόθεση Τ-450/93. πολογισμού παραμένουν καθόλα έγκυρες·
 (2) ΕΕ αριθ . L 289 της 22. 10. 1983 , σ. 1 .
 4, να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστι
 κά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που — Παράβαση του άρθρου 203 της συνθήκης ΕΚ: το Κοινο
 υπέβαλε το tribunal de police de la Rochelle με απόφαση της βούλιο ενέκρινε «τροπολογίες» που αφορούν κονδύλια
 31ης Ιανουαρίου 1995 στην υπόθεση Ministère public κατά του προϋπολογισμού που υπάγονται στις υποχρεωτικές
 Pierre Goupil δαπάνες, ήτοι ορισμένες δαπάνες του τμήματος εγγυήσε
 (Υπόθεση C-39/95) ων του γεωργικού ταμείου . Κατ ' αυτόν τον τρόπο, έθεσε
 (95/C 87/11 ) υπό αμφισβήτηση την κατανομή των αρμοδιοτήτων
 μεταξύ των δύο σκελών της αρμόδιας για τον προϋπολο
 γισμό αρχής, όπως αυτή προκύπτει από τις παραγράφο
 Με απόφαση της 31ης Ιανουαρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη υς 4, 5 και 6 του άρθρου 203 της συνθήκης ΕΚ.
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 17 Φεβρουαρίου 1995 , το
 tribunal de police de La Rochelle , στο πλαίσιο της διαφοράς — Παράβαση των υποχρεώσεων που απεδέχθη το Ευρωπαϊ
 μεταξύ του Ministère Public και του Pierre Goupil, ζητεί από κό Κοινοβούλιο στο πλαίσιο της κοινής δηλώσεως της
 το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως. Το 30ής Ιουνίου 1982 όσον αφορά διάφορα μέτρα προκειμέ
 tribunal de police de La Rochelle ζητεί από το Δικαστήριο να νου να διασφαλιστεί καλύτερη λειτουργία της διαδικασί
 αποφανθεί επί του ακόλουθου ερωτήματος: ας του προϋπολογισμού (2) και της διοργανικής συμφω
 νίας της 29ης Οκτωβρίου 1993 για τη δημοσιονομική
 Αποκλείει το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 3820/85 πειθαρχία και τη βελτίωση της διαδικασίας του προϋπο
 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 1985 για την εναρμό λογισμού (3), και επομένως του καθήκοντος καλόπιστης
 νιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των συνεργασίας μεταξύ των οργάνων: προβαίνοντας σε
 οδικών μεταφορών (] ) από το πεδίο εφαρμογής του κανόνι κατάταξη των ήδη υπαρχόντων κονδυλίων του προϋπο


text:
 17.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/33
 Προσφυγή της 14ης Σεπτεμβρίου 2012 — Ubee Interactive κατά ΓΕΕΑ — Augere Holdings (Netherlands) (ubee)
 (Υπόθεση T-408/12)
 2012/C 355/70
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ubee Interactive Corp. (Jhubei City, Ταϊβάν) (εκπρόσωπος: M. Nentwig, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Augere Holdings (Netherlands) BV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 11 Ιουλίου 2012 απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στην υπόθεση R 1848/2011-2, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: το εικονιστικό σήμα «ubee», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9 και 38 — Υπ.αριθ. 7 467 111 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: υπ.αριθ. 7 130 248 αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού λεκτικού σήματος «QUBEE», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 37, 38 και 42, υπ.αριθ. 7 224 603 αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού εικονιστικού σήματος «QUBEE», για προϊόντα και υπηρεσίες των 9, 37, 38 και 42
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: αποδοχή της προσφυγής στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του Κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 27.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/30
 Προσφυγή της 3ης Μαΐου 2016 – Sun Media κατά EUIPO – Meta4 Spain (METABOX)
 (Υπόθεση T-204/16)
 (2016/C 232/38)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sun Media Ltd (Central Hong Kong, Ειδική Διοικητική Περιοχή Χονγκ Κονγκ της Κίνας) (εκπρόσωπος: A. Schnider, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Meta4 Spain, SA (Las Rozas, Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «METABOX» – Υπ’ αριθ. 11 819 125 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 8ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση R 307/2015-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να διατάξει το EUIPO και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO –εάν παρέμβει– να φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και τα έξοδα της προσφεύγουσας στη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση των άρθρων 75 επ. του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση εκ μέρους του EUIPO του καθήκοντός του να ασκεί τις εξουσίες του σύμφωνα με τις γενικές αρχές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


text:
21.10.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 302/13
 α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ο ́τι το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, ανακοινω ́νοντας στην Επιτροπη ́
 ζητει ́ται, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του προ ́γραμμα θε ́σεως σε εφαρμογη ́ της οδηγι ́ας 91/271/ΕΟΚ του
 αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Viktor Movrin και Συμβουλι ́ου, της 21ης Μαι ̈́ου 1991, για την επεξεργασι ́α των
 Landesversicherungsanstalt Westfalen, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αστικω ́ν λυμα ́των (EE L 135, σ. 40), το οποι ́ο δεν συνα ́δει προς
 αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α της Συνθη ́κης ΕΚ και του την εν λο ́γω οδηγι ́α ο ́σον αφορα ́ την Περιφε ́ρεια των Βρυξελλω ́ν,
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́ και,
 1971, περι ́ εφαρμογη ́ς των συστημα ́των κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως συγκεκριμε ́να, απο ́ το α ́ρθρο της 17, το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο
 στους μισθωτου ́ς, στους μη μισθωτου ́ς και στα με ́λη των οικογε- τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους J. C. Moitinho de Almeida, προ ́εδρο
 νειω ́ν τους που διακινου ́νται εντο ́ς της Κοινο ́τητας, ο ́πως τροπο- τμη ́ματος, R. Schintgen, J.-P. Puissochet, G. Hirsch και την
 ποιη ́θηκε και ενημερω ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 118/97 του F. Macken (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs,
 Συμβουλι ́ου, της 2ας ∆εκεμβρι ́ου 1996 (EE 1997, L 28, σ. 1), το γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοι-
 ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους J. C. Moitinho de κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 6 Ιουλι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 Almeida (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, R. Schintgen, διατακτικο ́:
 C. Gulmann, J.-P. Puissochet και Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: H. von Holstein, βοηθο ́ς 1) Το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, ανακοινω ́ νοντας στην Επιτροπη ́
 γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 6 Ιουλι ́ου 2000 απο ́φαση με το προ ́γραμμα θε ́σεως σε εφαρμογη ́ της οδηγι ́ας 91/271/ΕΟΚ
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: του Συμβουλι ́ου, της 21ης Μαι ̈́ου 1991, για την επεξεργα-
 σι ́α των αστικω ́ ν λυμα ́των, το οποι ́ο δεν συνα ́δει προς την
 Τα ́αρθρα 1, στοιχει ́ο κ', και 10, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ οικει ́α οδηγι ́α ́οσον αφορα ́ την Περιφε ́ρεια των Βρυξελλω ́ ν,
 (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1971, περι ́ παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ το ́αρθρο 17 της
 εφαρμογη ́ς των συστημα ́των κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους μισ- οδηγι ́ας.
 θωτου ́ς, στους μη μισθωτου ́ς και στα με ́λη των οικογενειω ́ ν τους
 που διακινου ́νται εντο ́ς της Κοινο ́τητας, ́οπως τροποποιη ́θηκε και 2) Το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου καταδικα ́ζεται στα δικαστικα ́
 ενημερω ́ θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλι ́ου, ́εξοδα.
 της 2ας ∆εκεμβρι ́ου 1996, ́εχουν την ́εννοια ́οτι το επι ́δομα
 που προβλε ́πεται απο ́ τη νομοθεσι ́α ενο ́ς κρα ́τους με ́λους και
 προορι ́ζεται για τη μερικη ́ κα ́λυψη των εισφορω ́ ν ασφαλι ́σεως (1) EE C 246 της 28.8.1999.
 ασθενει ́ας, ́οπως το επι ́δικο στην κυ ́ρια δι ́κη, αποτελει ́ εις χρη ́μα
 παροχη ́ γη ́ρατος κατα ́ την ́εννοια των διατα ́ξεων αυτω ́ ν, την οποι ́α
 μπορει ́ να αξιω ́ σει ο δικαιου ́χος συντα ́ξεως γη ́ρατος οφειλομε ́νης
 βα ́σει της εν λο ́γω νομοθεσι ́ας, ακο ́μη και αν κατοικει ́ σε ́αλλο
 κρα ́τος με ́λος, στο οποι ́ο υπα ́γεται σε υποχρεωτικη ́ ασφα ́λιση
 ασθενει ́ας.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (1) EE C 136 της 15.5.1999.
 της 21ης Ιουνι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση C-514/99: Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α κατα ́ Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 («Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Προδη ́λως απαρα ́δεκτο»)
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 της 6ης Ιουλι ́ου 2000 (2000/C 302/24)
 στην υπο ́θεση C-236/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου (1) ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Παρα ́λειψη μεταφορα ́ς
 της οδηγι ́ας 91/271/ΕΟΚ στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ ξη») (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (2000/C 302/23)
 Στην υπο ́θεση C-514/99, Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι:
 R. Abraham, K. Rispal-Bellanger και R. Loosli-Surrans) κατα ́
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: D. Booß και
 G. Berscheid), με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως με την
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ οποι ́α η Επιτροπη ́ αρνη ́θηκε να τροποποιη ́σει η ́ να καταργη ́σει την
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») απο ́φαση ́ της 1999/514/ΕΚ, της 23ης Ιουλι ́ου 1999, για τον
 καθορισμο ́ της ημερομηνι ́ας κατα ́ την οποι ́α μπορει ́ να αρχι ́σει η
 Στην υπο ́θεση C-236/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποστολη ́ απο ́ το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο προϊο ́ντων που προε ́ρχονται
 (εκπρο ́σωποι: G. Valero Jordana και O. Couvert-Castéra) κατα ́ απο ́ βοοειδη ́ συ ́μφωνα με το βασιζο ́μενο στην ημερομηνι ́α
 Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου (εκπρο ́σωποι: A. Snoecx, επικουρου ́μενη καθεστω ́ς εξαγωγη ́ς δυνα ́μει του α ́ρθρου 6, παρα ́γραφος 5, της
 απο ́ τους F. P. Louis και Α. Vallery) με αντικει ́μενο να διαπιστωθει ́ αποφα ́σεως 98/256/ΕΚ του Συμβουλι ́ου (EE L 195, σ. 42), το
 ---pagebreak--- C 302/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 21.10.2000
 ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́ε- Προσφυγη ́ της Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας κατα ́ της Επιτρο-
 δρο, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward, L. Sevón πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 (εισηγητη ́) και R. Schintgen, προε ́δρους τμη ́ματος, 27 ∆εκεμβρι ́ου 1999
 P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, A. La Pergola, J.-P. Puissochet,
 G. Hirsch, P. Jann, H. Ragnemalm, M. Wathelet, Β. Σκουρη ́ και (Υπο ́θεση C-509/99)
 την F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμμα-
 τε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 21 Ιουνι ́ου 2000 δια ́ταξη με το
 (2000/C 302/26)
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. Η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Luı́s
 Fernandes, ∆ιευθυντη ́ της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Γενικη ́ς
 2) Καταδικα ́ζει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. ∆ιευθυ ́νσεως Κοινοτικω ́ν Υποθε ́σεων του Υπουργει ́ου Εξωτερικω ́ν,
 την Maria Luı́sa Duarte, καθηγη ́τρια της Νομικη ́ς Σχολη ́ς του
 Πανεπιστημι ́ου Λισσαβω ́νας, τους Miguel Galvão Teles και Mário
 (1) EE C 63 της 4.3.2000. Marques Mendes, δικηγο ́ρους Λισσαβω ́νας, με το ́πο επιδο ́σεων
 στο Λουξεμβου ́ργο την Πρεσβει ́α της Πορτογαλι ́ας, 24, rue
 Guillaume Schneider, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 27 ∆εκεμβρι ́ου 1999 προσφυγη ́
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Προσφυγη ́ της Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας κατα ́ της Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 1. να δεχθει ́ την υπο ́ κρι ́ση προσφυγη ́ και, συνεπω ́ς,
 13 Οκτωβρι ́ου 1999
 α) κυρι ́ως, να αναγνωρι ́σει το νομικω ́ ς ανυπο ́στατον της
 (Υπο ́θεση C-391/99) αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της 20η ́ς Ιουλι ́ου 1999
 [C(1999) 3370 τελικο ́], σχετικα ́ με διαδικασι ́α βα ́σει
 (2000/C 302/25) του α ́ρθρου 21 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 4064/89 (1) του
 Συμβουλι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1989, για τον
 ́ελεγχο των συγκεντρω ́σεων μεταξυ ́ επιχειρη ́σεων (υπο ́θ.
 Η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Luı́s
 IV/M. 1616 — A. Champalimaud κατα ́ BSCH)·
 Fernandes, ∆ιευθυντη ́ της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Γενικη ́ς
 ∆ιευθυ ́νσεως Κοινοτικω ́ν Υποθε ́σεων του Υπουργει ́ου Εξωτερικω ́ν, β) επικουρικω ́ς, να κηρυ ́ξει την εν λο ́γω απο ́φαση α ́κυρη·
 την Maria Luı́sa Duarte, καθηγη ́τρια της Νομικη ́ς Σχολη ́ς του
 Πανεπιστημι ́ου Λισσαβω ́νας, τους Miguel Galvão Teles και Mário 2. να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Marques Mendes, δικηγο ́ρους Λισσαβω ́νας, με το ́πο επιδο ́σεων
 στο Λουξεμβου ́ργο την Πρεσβει ́α της Πορτογαλι ́ας, 24, rue
 Guillaume Schneider, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Με δια ́ταξη της 14ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 13 Οκτωβρι ́ου 1999 προσφυγη ́ ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των διε ́ταξε τη διαγραφη ́
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. της παρου ́σας υποθε ́σεως απο ́ το πρωτο ́κολλο του ∆ικαστηρι ́ου.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: (1) EE L 395 της 30.12.1989, σ. 1.
 1. να δεχθει ́ την υπο ́ κρι ́ση προσφυγη ́ και, συνεπω ́ς,
 α) κυρι ́ως, να αναγνωρι ́σει το νομικω ́ ς ανυπο ́στατον της
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της 20η ́ς Ιουλι ́ου 1999
 [C(1999) 2406 τελικο ́], σχετικα ́ με διαδικασι ́α βα ́σει
 του α ́ρθρου 21 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 4064/89 (1) του
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 Συμβουλι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1989, για τον
 βαλε το Bundesverwaltungsgericht, με δια ́ταξη της
 ́ελεγχο των συγκεντρω ́σεων μεταξυ ́ επιχειρη ́σεων (υπο ́θ. 27ης Απριλι ́ου 2000, στην υπο ́θεση Stratmann GmbH und
 IV/M. 1616 — A. Champalimaud κατα ́ BSCH)·
 Co. KG κατα ́ Landrätin des Kreises Wesel
 β) επικουρικω ́ς, να κηρυ ́ξει την εν λο ́γω απο ́φαση α ́κυρη·
 (Υπο ́θεση C-284/00)
 2. να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (2000/C 302/27)
 Με δια ́ταξη της 13ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των διε ́ταξε τη διαγραφη ́ Με δια ́ταξη της 27ης Απριλι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 της παρου ́σας υποθε ́σεως απο ́ το πρωτο ́κολλο του ∆ικαστηρι ́ου. Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 19 Ιουλι ́ου 2000, το
 Bundesverwaltungsgericht, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́
 (1) EE L 395 της 30.12.1989, σ. 1.
 Stratmann GmbH und Co. KG και Landrätin des Kreises
 Wesel, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 επι ́ του ακο ́λουθου ερωτη ́ματος:


text:
 13.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/39
 Προσφυγή/αγωγή της 28ης Ιανουαρίου 2013 — ZZ κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-8/13)
 2013/C 108/92
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων/ενάγων: ZZ (εκπρόσωποι: L. Levi και A. Tymen, δικηγόροι)
 Καθού/εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως περί μη διατηρήσεως του προσφεύγοντος/ενάγοντος στη θέση του προϊσταμένου τμήματος και περί μεταθέσεώς του στη Γενική Διεύθυνση εσωτερικής πολιτικής.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος/ενάγοντος
 Ο προσφεύγων/ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 23ης Μαρτίου 2012 περί μη διατηρήσεως του προσφεύγοντος/ενάγοντος στη θέση του προϊσταμένου τμήματος και περί μεταθέσεώς του στη Γενική Διεύθυνση εσωτερικής πολιτικής·
 —
 εφόσον συντρέχει λόγος, να ακυρώσει την απόφαση του Προέδρου του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, περί απορρίψεως της από 22 Ιουνίου 2012 διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος/ενάγοντος·
 —
 να διατάξει την αποκατάσταση της υλικής ζημίας και της ηθικής βλάβης που υπέστη ο προσφεύγων/ενάγων λόγω των αποφάσεων αυτών·
 —
 να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.


text:
 30.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 202/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 8ης Μαΐου 2014 [αίτηση του Supreme Court (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — H.N. κατά Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ireland, Attorney General
 (Υπόθεση C-604/12) (1)
 ((Οδηγία 2004/83/ΕΚ - Ελάχιστες απαιτήσεις σχετικά με τις προϋποθέσεις για την αναγνώριση της ιδιότητας του πρόσφυγα ή για την υπαγωγή στο καθεστώς επικουρικής προστασίας - Οδηγία 2005/85/ΕΚ - Ελάχιστες προδιαγραφές σχετικά με τη διαδικασία αναγνωρίσεως της ιδιότητας του πρόσφυγα και ανακλήσεως της σχετικής αποφάσεως εντός των κρατών μελών - Εθνικός κανόνας διαδικασίας βάσει του οποίου η εξέταση αιτήσεως παροχής επικουρικής προστασίας προϋποθέτει την προηγούμενη απόρριψη αιτήσεως υπαγωγής στο καθεστώς του πρόσφυγα - Επιτρεπτό - Διαδικαστική αυτονομία των κρατών μελών - Αρχή της αποτελεσματικότητας - Δικαίωμα χρηστής διοικήσεως - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 41 - Αμεροληψία και ταχύτητα της διαδικασίας))
 2014/C 202/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Supreme Court
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 H.N.
 κατά
 Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ireland, Attorney General
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Supreme Court — Ερμηνεία της οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους (ΕΕ L 304, σ. 12) — Αίτηση παροχής επικουρικής προστασίας άνευ προηγούμενης υποβολής αιτήσεως υπαγωγής στο καθεστώς του πρόσφυγα
 Διατακτικό
 Δεν αντιβαίνει στην οδηγία 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, περί θεσπίσεως ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους, στην αρχή της αποτελεσματικότητας και στο δικαίωμα χρηστής διοικήσεως εθνικός κανόνας περί διαδικασίας, όπως ο επίμαχος στην υπόθεση της κύριας δίκης, ο οποίος εξαρτά την εξέταση αιτήσεως παροχής επικουρικής προστασίας από την προηγούμενη απόρριψη αιτήσεως υπαγωγής στο καθεστώς του πρόσφυγα, υπό την προϋπόθεση αφενός μεν η αίτηση υπαγωγής στο καθεστώς του πρόσφυγα και η αίτηση παροχής επικουρικής προστασίας να μπορούν να υποβληθούν ταυτόχρονα, αφετέρου δε αυτός ο εθνικός κανόνας περί διαδικασίας να μη συνεπάγεται ότι η αίτηση παροχής επικουρικής προστασίας δεν θα εξετάζεται εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος, στοιχείο του οποίου η διακρίβωση απόκειται στο αιτούν δικαστήριο.
 (1) ΕΕ C 86 της 23.3.2013.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/24
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το VAT and Duties Tribunal, London (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 11 Σεπτεμβρίου 2006 — Asda Stores Ltd κατά Commissioners of HM Revenue and Customs
 (Υπόθεση C-372/06)
 (2006/C 294/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 VAT and Duties Tribunal, London
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Asda Stores Ltd.
 Καθού: Commissioners of HM Revenue and Customs
 Προδικαστικά ερωτήματα
 (1)
 Είναι οι κανόνες καθορισμού της μη προτιμησιακής καταγωγής του άρθρου 11 του κανονισμού ΕΟΚ 2454/93 (1) της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993 για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 (2) του Συμβουλίου περί θεσπίσεως του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (εκτελεστικός κανονισμός) ανίσχυροι για τις έγχρωμες τηλεοράσεις (ΔΕΤ) που παράγονται στην Τουρκία και εμπίπτουν στην κλάση 8528 της συνδυασμένης ονοματολογίας όπως διατυπώνονται στη στήλη 3 του πίνακα της κλάσης αυτής ως ασυμβίβαστοι με τις διατάξεις του άρθρου 24 του κανονισμού ΕΟΚ 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (κοινοτικός τελωνειακός κώδικας);
 Ερμηνεία του παραρτήματος 11
 (2)
 Αν είναι έγκυρος ο ειδικός κανόνας καταγωγής για ΔΕΤ που υπάγονται στην κλάση 8528 της συνδυασμένης ονοματολογίας όπως διατυπώνεται στη στήλη 3 του πίνακα της κλάσης αυτής που περιλαμβάνεται στο παράρτημα 11 του εκτελεστικού κανονισμού, πρέπει να προσδιοριστεί χωριστά η μη προτιμησιακή καταγωγή ενός εξαρτήματος όπως το πλαίσιο που ενσωματώνεται στον τελικό ΔΕΤ· σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως προσδιορίζεται αυτή η μη προτιμησιακή καταγωγή βάσει:
 (α)
 της υλικής επεξεργασίας του προϊόντος προκειμένου να εξεταστεί αν το εν λόγω προϊόν έχει υποστεί την τελική ουσιώδη και οικονομικώς δικαιολογημένη επεξεργασία (και αν υποτεθεί ότι πληρούνται οι λοιπές απαιτήσεις του άρθρου 24 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα)· ή
 (β)
 ειδικών και γενικών κανόνων που έχουν συμφωνηθεί μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των κρατών μελών στο πλαίσιο της διαπραγματευτικής θέσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στον παγκόσμιο οργανισμό εμπορίου και στο πλαίσιο της εναρμόνισης των μη προτιμησιακών κανόνων καταγωγής, ενώ ο ειδικός κανόνας υπό τις παρούσες περιστάσεις είναι το κριτήριο της προστιθέμενης αξίας 45 % και ο γενικός κανόνας είναι ότι η χώρα καταγωγής του προϊόντος είναι η χώρα από την οποία κατάγεται η μεγαλύτερη αναλογία μη καταγομένων υλικών όπως ορίζεται σε κάθε κεφάλαιο, με την επιφύλαξη πάντως ότι αν τα καταγόμενα υλικά αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον 50 % όλων των χρησιμοποιηθέντων υλικών, χώρα καταγωγής του προϊόντος είναι η χώρα καταγωγής αυτών των υλικών, ή
 (γ)
 επί άλλης βάσεως;
 (3)
 Αν ένα εξάρτημα ΔΕΤ όπως το πλαίσιο αποκτήσει τοπική καταγωγή βάσει του άρθρου 24 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα λόγω υλικής επεξεργασίας πρέπει περαιτέρω να προσδιοριστεί μια αξία για το εξάρτημα αυτό προκειμένου να εφαρμοστεί στο ΔΕΤ ο ειδικός κανόνας καταγωγής για ΔΕΤ του παραρτήματος 11 του εκτελεστικού κανονισμού;
 (4)
 Αν έχουν εφαρμογή οι κανόνες που έχουν συμφωνηθεί για τη διαπραγματευτική θέση ΕΚ ενώπιον του ΠΟΕ στο πλαίσιο της εφαρμογής του παραρτήματος 11 πρέπει το εξάρτημα του ΔΕΤ όπως το πλαίσιο να έχει τη δική του εργοστασιακή τιμή ή μπορεί να του αποδοθεί αξία ισοδύναμη με την εργοστασιακή τιμή;
 5)
 Αν η απάντηση στα ερωτήματα (3) ή (4) είναι ότι πρέπει να εξεταστεί μια ισοδύναμη με την εργοστασιακή τιμή αξία, πως θα προσδιοριστεί η αξία αυτή; Ειδικότερα:
 (α)
 Πρέπει να εφαρμοστούν: i) τα άρθρα 29 ή 30 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα· ii) το άρθρο 141 ή το άρθρο 153 του εκτελεστικού κανονισμού· και iii) κάποια από τις ερμηνευτικές σημειώσεις περί δασμολογητέας αξίας του παραρτήματος 23 του εκτελεστικού κανονισμού;
 (β)
 Ποια μορφή αποδείξεως χρειάζεται για την αξία ή το κόστος;
 (γ)
 Σε ποιες περιστάσεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί υπολογιζόμενο ή κατασκευασμένο κόστος για ένα εξάρτημα ΔΕΤ στο πλαίσιο του προσδιορισμού της μη προτιμησιακής καταγωγής του;
 (δ)
 Ποια είδη εξόδων μπορούν να ληφθούν υπόψη για το υπολογιζόμενο ή κατασκευασμένο κόστος ενός εξαρτήματος;
 (ε)
 Μπορούν να εφαρμοστούν μέσες αξίες μέσα σε κάποια χρονική περίοδο για να προσδιοριστεί αν ένα συγκεκριμένο προϊόν υπόκειται σε δασμό σε συγκεκριμένο χρονικό σημείο;
 (στ)
 Μπορούν να χρησιμοποιηθούν διαφορετικές μεθοδολογίες για τον υπολογισμό εξόδων ή αξιών στο πλαίσιο της συγκρίσεως του κόστους ή της αξίας ενός εξαρτήματος με το κόστος ή την αξία ενός τελικού, εξαγομένου προϊόντος;
 Ερωτήματα που αφορούν τα άρθρα 44 έως 47 της απόφασης 1/95 και το άρθρο 47 του προσθέτου πρωτοκόλλου στη συμφωνία της Άγκυρας
 6)
 Απαιτούν οι διατάξεις του άρθρου 44, παράγραφος 2 της απόφασης 1/95 του Συμβουλίου συνδέσεως ΕΚ-Τουρκίας της 22ας Δεκεμβρίου 1995 για την εφαρμογή της οριστικής φάσης της τελωνειακής ένωσης σε συνδυασμό με το άρθρο 47 του προσθέτου πρωτοκόλλου της συμφωνίας της Άγκυρας να έχει ζητήσει η Κοινότητα την έκδοση συστάσεως από το Συμβούλιο συνδέσεως ΕΚ-Τουρκίας και να έχει προβεί σε κοινοποίηση στο Συμβούλιο συνδέσεως ΕΚ-Τουρκίας πριν εφαρμόσει τους δασμούς αντιντάμπινγκ που επέβαλε ο κανονισμός 2584/98 (3) του Συμβουλίου και σε προϊόντα εισαχθέντα από την Τουρκία που τελούσαν σε καθεστώς ελεύθερης κυκλοφορίας;
 7)
 Απαιτεί το άρθρο 46 της απόφασης 1/95 όπως η Κοινότητα, αφού τροποποίησε με τον κανονισμό 2584/98 του Συμβουλίου, το πεδίο εφαρμογής και το ύψος των δασμών που είχαν επιβάλει τρεις προγενέστεροι κανονισμοί του Συμβουλίου επί των εισαγωγών ορισμένων ΔΕΤ καταγωγής Κίνας και Κορέας, ενημερώσει την μικτή επιτροπή για την τελωνειακή ένωση ότι προτίθεται να εφαρμόσει τα μέτρα αυτά και στις εισαγωγές από την Τουρκία πριν υποβάλλει τις εισαγωγές από την Τουρκία ΔΕΤ καταγωγής Κίνας ή Κορέας που τελούν σε ελεύθερη κυκλοφορία στην εφαρμογή των νέων δασμών αντιντάμπινγκ που επέβαλε ο κανονισμός 2584/98 του Συμβουλίου;
 8)
 Απαιτούν τα άρθρα 44 έως 47 της απόφασης 1/95 να γνωστοποιούνται στους εμπόρους οι πληροφορίες που δίνονται σύμφωνα με το άρθρο 46 της απόφασης 1/95 ή η κοινοποίηση που γίνεται σύμφωνα με το άρθρο 47, παράγραφος 2 του προσθέτου πρωτοκόλλου της συμφωνίας της Άγκυρας;
 9)
 Αν απαιτείται αίτηση, κοινοποίηση ή ενημέρωση:
 (α)
 Ποια μορφή πρέπει να λάβει η αίτηση ή η κοινοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 44 της απόφασης 1/95 σε συνδυασμό με το άρθρο 47 του προσθέτου πρωτοκόλλου της συμφωνίας της Άγκυρας;
 (β)
 Ποια μορφή πρέπει να λάβει η γνωστοποίηση που γίνεται σύμφωνα με το άρθρο 46 της απόφασης 1/95;
 (γ)
 Πληρούν αρκούντως οι ενέργειες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εν προκειμένω τον απαιτούμενο τύπο της αίτησης, κοινοποίησης ή ενημέρωσης;
 (δ)
 Ποια είναι η συνέπεια της μη συμμόρφωσης;
 10)
 Είναι τα άρθρα 44, 46 και 47 της απόφασης 1/95 και το άρθρο 47 του προσθέτου πρωτοκόλλου της συμφωνίας της Άγκυρας απευθείας εφαρμοστέα και έχουν άμεσο αποτέλεσμα ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων ώστε να παρέχουν στους εμπόρους δικαίωμα που μπορούν να επικαλεστούν για να αρνηθούν την πληρωμή δασμών αντιντάμπινγκ που θα όφειλαν διαφορετικά;
 (1) EE L 11, σ. 88
 (2) ΕΕ L 3, σ. 23
 (3) ΕΕ L 324, σ. 1.


text:
 10.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/22
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Μαΐου 2017 — adp Gauselmann κατά EUIPO (MULTI FRUITS)
 (Υπόθεση T-355/16) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης MULTI FRUITS - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2017/C 221/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: adp Gauselmann GmbH (Espelkamp, Γερμανία) (εκπρόσωπος: P. Koch Moreno, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: A. Schifko)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 29ης Απριλίου 2016 (υπόθεση R 1043/2015-5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου MULTI FRUITS ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την adp Gauselmann GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 296 της 16.8.2016.


text:
 1.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/14
 Διάταξη του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 6ης Οκτωβρίου 2015 [αίτηση του Tribunale ordinario di Torino (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ford Motor Company κατά Wheeltrims srl
 (Υπόθεση C-500/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Σχέδια ή υποδείγματα - Οδηγία 98/71/ΕΚ - Άρθρο 14 - Κανονισμός (ΕΚ) 6/2002 - Άρθρο 110 - Λεγόμενη ρήτρα «περί επισκευής» - Χρήση σήματος από τρίτον, χωρίς τη συναίνεση του δικαιούχου, για ανταλλακτικά ή εξαρτήματα οχημάτων αυτοκινήτων ταυτόσημα με τα προϊόντα για τα οποία έχει καταχωρισθεί το σήμα))
 (2016/C 038/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale ordinario di Torino
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ford Motor Company
 κατά
 Wheeltrims srl
 Διατακτικό
 Το άρθρο 14 της οδηγίας 98/71/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 1998, για τη νομική προστασία σχεδίων και υποδειγμάτων, και το άρθρο 110 του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα, έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν, κατά παρέκκλιση από τις διατάξεις της οδηγίας 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, και του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα, στους κατασκευαστές ανταλλακτικών και εξαρτημάτων αυτοκινήτων, όπως τα τάσια, να επιθέτουν επί των προϊόντων τους σημείο ταυτόσημο με σήμα που έχει καταχωρίσει, μεταξύ άλλων για τέτοια προϊόντα, κατασκευαστής αυτοκινήτων οχημάτων, χωρίς τη συναίνεση του τελευταίου, για τον λόγο ότι η κατά τον τρόπο αυτό χρήση του εν λόγω σήματος συνιστά το μοναδικό μέσο επισκευής του οικείου οχήματος αποκαθιστώντας την αρχική του εμφάνιση ως σύνθετου προϊόντος.
 (1) ΕΕ C 46 της 9.9.2015.


text:
 27.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/30
 Προσφυγή-αγωγή της 28ης Αυγούστου 2012 — Alfastar Benelux κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-394/12)
 (2012/C 331/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Alfastar Benelux ΑΕ (Ixelles, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: Ν. Κεραμιδάς και Ν. Κορογιαννάκης, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του καθού περί απορρίψεως της προσφοράς που υπέβαλε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο του ανοικτού διαγωνισμού UCA-218-07, με αντικείμενο την «Παροχή υπηρεσιών σχετικά με την τεχνική συντήρηση και την παροχή υπηρεσιών βοήθειας προς τον χρήστη και επιτόπιας παρεμβάσεως για τους προσωπικούς υπολογιστές, τους εκτυπωτές και τις περιφερειακές μονάδες Η/Υ της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου» (ΕΕ 2008/S 91-122796), η οποία κοινοποιήθηκε εκ νέου στην προσφεύγουσα με συστημένη επιστολή της 18ης Ιουνίου 2012, μετά την ακύρωση της προγενέστερης απόφασης περί αναθέσεως της 1ης Δεκεμβρίου 2008 με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-57/09, Alfastar Benelux κατά Συμβουλίου,
 —
 να υποχρεώσει το καθού να καταβάλει στην προσφεύγουσα αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη λόγω της διαδικασίας του εν λόγω διαγωνισμού,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από το ότι η επίδικη απόφαση δεν έλαβε υπόψη τις προδιαγραφές που ορίζονται στην προκήρυξη του διαγωνισμού, δεδομένου ότι η χρήση μεταφορέων για την εκτέλεση καθηκόντων τεχνικής βοήθειας, όπως προτάθηκε στην προσφορά που έγινε δεκτή, προσκρούει στις προδιαγραφές αυτές.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από το ότι η επίδικη απόφαση ενέχει πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως ιδίως όσον αφορά την πιστοποίηση της τεχνικής ικανότητας του αναδόχου, τα προσόντα του προσωπικού του ανάδοχου σε σχέση με εκείνα της προσφεύγουσας-ενάγουσας, τη βαθμολόγηση της μεταφοράς τεχνογνωσίας και την αξιολόγηση του αριθμού των μελών του προσωπικού που πρότειναν εκείνοι που υπέβαλαν προσφορά.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από το ότι η επιτροπή αξιολογήσεως δεν διέκρινε τα κριτήρια επιλογής και αναθέσεως του αντικειμένου της συμβάσεως από τα στάδια της διαδικασίας.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από το ότι η προκήρυξη του διαγωνισμού περιείχε διάφορες ανακολουθίες και ανακριβείς πληροφορίες.
 5)
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από το ότι το καθού δεν συμμορφώθηκε με το άρθρο 100, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού (1), ιδίως όσον αφορά την επαλήθευση των κριτηρίων επιλογής.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 1605/2002 του Συμβουλίου (ΕΚ, Ευρατόμ), της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002 L 248,σ.1)


text:
C 109/40 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.5.2002
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-234/00 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-31/01 (1)
 (2002/C 109/72) (2002/C 109/75)
 Με δια ́ταξη της 22ας Ιανουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη- Με δια ́ταξη της 15ης Ιανουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-234/00: [αι ́τηση του Ηigh Court of Justice υποθε ́σεως C-31/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 (England & Wales), Queens’s Bench Division (Crown Office)]: Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλαν-
 The Queen κατα ́ Minister of Agriculture, Fisheries and Food ex δι ́ας.
 parte: F. Machin & Sons Ltd.
 (1) EE C 79 της 10.3.2001.
 (1) ΕΕ C 247 της 26.8.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-41/01 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-239/00 P (1)
 (2002/C 109/76)
 (2002/C 109/73)
 Με δια ́ταξη της 23ης Νοεμβρι ́ου 2001 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 Με δια ́ταξη της 7ης Φεβρουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ υποθε ́σεως C-41/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της υποθε ́σεως C-239/00 P: Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας
 κατα ́ Αldo Kuijer.
 (1) ΕΕ C 79 της 10.3.2001.
 (1) ΕΕ C 247 της 26.8.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-85/01 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-449/00 (1)
 (2002/C 109/77)
 (2002/C 109/74)
 Με δια ́ταξη της 5ης Φεβρουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του
 Με δια ́ταξη της 7ης ∆εκεμβρι ́ου 2001 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη- ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της της υποθε ́σεως C-85/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 υποθε ́σεως C-449/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας
 κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. Ιρλανδι ́ας.
 (1) ΕΕ C 45 της 10.2.2001. (1) EE C 134 της 5.5.2001.


text:
C 45/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.2.2001
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 22 ∆εκεμ- βαλε το γαλλικο ́ Cour de cassation, εμπορικο ́ τμη ́μα, με
 βρι ́ου 2000 απο ́φαση της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 2000 στην υπο ́θεση εταιρι ́α
 Ravil κατα ́ εταιρι ́ας Bellon Import και εταιρι ́ας SPA Biraghi
 (Υπο ́θεση C-468/00) (Υπο ́θεση C-469/00)
 (2001/C 45/31)
 (2001/C 45/30)
 Με απο ́φαση της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 27 ∆εκεμβρι ́ου 2000, το γαλλικο ́ Cour de cassation, εμπορικο ́
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τμη ́μα, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ εταιρι ́ας Ravil κατα ́
 τον Bernard Mongin, νομικο ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο στο εταιρι ́ας Bellon Import και εταιρι ́ας SPA Biraghi που εκκρεμει ́
 Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 Kirchberg, α ́σκησε στις 22 ∆εκεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. 'Εχει την ́εννοια το α ́ρθρο 29 (πρω ́ην α ́ρθρο 34) της Συνθη ́κης
 περι ́ ιδρυ ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας ο ́τι απαγορευ ́ει εθνικη ́
 νομοθεσι ́α που επιφυλα ́σσει την ονομασι ́α προελευ ́σεως «grana
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: padano» στο τριμμε ́νο τυρι ́ στην περιοχη ́ παραγωγη ́ς, καθο ́σον η
 υποχρε ́ωση αυτη ́ δεν ει ́ναι αναγκαι ́α για τη διατη ́ρηση των
 κεκτημε ́νων ειδικω ́ν χαρακτηριστικω ́ν γνωρισμα ́των του προϊο ́ντος;
 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας
 τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς
 διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α
 96/50/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 23ης Ιουλι ́ου 1996, σχετικα ́
 με την εναρμο ́νιση των προϋποθε ́σεων απο ́κτησης εθνικου ́
 πιστοποιητικου ́ κυβερνη ́τη σκα ́φους εσωτερικη ́ς ναυσιπλοι ̈́ας
 για τη μεταφορα ́ εμπορευμα ́των και προσω ́ πων στην Κοινο ́-
 τητα (1), η ́ τουλα ́χιστον μη κοινοποιω ́ντας τις διατα ́ξεις αυτε ́ς ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-502/99 (1)
 στην Επιτροπη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την
 εν λο ́γω οδηγι ́α· (2001/C 45/32)
 Με δια ́ταξη της 6ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 2. να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-502/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (1) EE C 234 της 25.7.1998.
 Το α ́ρθρο 249 ΕΚ (παλαιο ́ α ́ρθρο 189 της Συνθη ́κης ΕΚ), συ ́μφωνα
 με το οποι ́ο η οδηγι ́α δεσμευ ́ει κα ́θε κρα ́τος με ́λος στο οποι ́ο
 απευθυ ́νεται ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γε-
 ται υποχρε ́ωση των κρατω ́ ν μελω ́ν να τηρου ́ν τις προθεσμι ́ες
 μεταφορα ́ς στο εσωτερικο ́ δι ́καιο τις οποι ́ες τα ́σσουν οι οδηγι ́ες. Η ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-318/99 (1)
 προθεσμι ́α αυτη ́ ́εχει λη ́ξει απο ́ τις 7 Απριλι ́ου 1998 χωρι ́ς η
 Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α να ́εχει θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις
 προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α που αναφε ́ρεται (2001/C 45/33)
 στα αιτη ́ματα της Επιτροπη ́ς.
 Με δια ́ταξη της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 της υποθε ́σεως C-318/99, Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α κατα ́ Επιτροπη ́ς
 (1) EE L 235, της 17ης Σεπτεμβρι ́ου 1996, σ. 31. των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 314 της 30.10.1999.


text:
 11.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/10
 Αναίρεση που άσκησε στις 14 Απριλίου 2017 ο Georgios Pandalis κατά της απόφασης που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 14 Φεβρουαρίου 2017, στην υπόθεση T-15/16, Georgios Pandalis κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-194/17 P)
 (2017/C 300/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Georgios Pandalis (εκπρόσωπος: A. Franke, Rechtsanwältin)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), LR Health & Beauty Systems GmbH
 Αιτήματα
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 I.
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση T-15/16, σχετικά με διαδικασία έκπτωσης από το δικαίωμα επί του υπ’ αριθ. 001273119 σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Cystus»·
 II.
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO, της 30ής Οκτωβρίου 2015, στην υπόθεση R 2839/2014-1, σχετικά με διαδικασία έκπτωσης από το δικαίωμα επί του υπ’ αριθ. 001273119 σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Cystus»·
 III.
 να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος ακυρώσεων, της 12ης Σεπτεμβρίου 2014, στη διαδικασία 8374 C για την κήρυξη ακυρότητας, στο μέτρο που κρίθηκε ότι ο δικαιούχος του υπ’ αριθ. 001273119 σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Cystus» εκπίπτει από το δικαίωμά του επί αυτού όσον αφορά τα προϊόντα «συμπληρώματα διατροφής για μη ιατρική χρήση» της κλάσης 30·
 IV.
 να απορρίψει το αίτημα το οποίο προέβαλε η LR Health & Beauty Systems GmbH ενώπιον τόσο του τμήματος ακυρώσεων όσο και του τμήματος προσφυγών για κήρυξη της ακυρότητας του υπ’ αριθ. 001273119 σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Cystus», στο μέτρο που το αίτημα αφορούσε τα προϊόντα «συμπληρώματα διατροφής για μη ιατρική χρήση» της κλάσης 30·
 V.
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναίρεσης και κύρια επιχειρήματα
 Ο αναιρεσείων προβάλλει τα εξής νομικά σφάλματα σε σχέση με την ερμηνεία και την εφαρμογή του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', παράγραφος 2, του κανονισμού για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΚΣΕΕ) (1):
 —
 Πρώτον, ότι δεν διευκρινίστηκε επακριβώς στο σκεπτικό της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης ποιες από τις απαιτήσεις της διάταξης αυτής πρέπει να εξετάζονται ατομικά και μεμονωμένα (χρήση ως σήμα, ύπαρξη ουσιαστικής χρήσης ή χρήση σε σχέση με τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που προστατεύονται δυνάμει της καταχώρισης).
 —
 Δεύτερον, ότι δεν εξετάστηκε αν τα προϊόντα «Cystus» καλύπτονται από τον ορισμό τον οποίο δίνει για τα συμπληρώματα διατροφής το άρθρο 2, στοιχείο α, της σχετικής οδηγίας.
 —
 Τρίτον, ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν χαρακτήρισε, ως όφειλε, τα προϊόντα «Cystus» σε σχέση με τα οποία έχει χρησιμοποιηθεί το επίμαχο σήμα.
 —
 Τέταρτον, ότι παραμορφώθηκαν τα πραγματικά περιστατικά στο πλαίσιο της εκτίμησης του ζητήματος αν τα προϊόντα «Cystus» αποτελούν συμπληρώματα διατροφής για μη ιατρική χρήση και ότι εσφαλμένως κρίθηκε, κατόπιν της εκτίμησης αυτής, ότι το σήμα δεν έχει χρησιμοποιηθεί σε σχέση με συμπληρώματα διατροφής για μη ιατρική χρήση.
 —
 Πέμπτον, ότι δεν ελέγχθηκε χωριστά το ζήτημα κατά πόσον οι «παστίλιες» οι οποίες κυκλοφορούσαν στο εμπόριο υπό το σήμα αποτελούν συμπληρώματα διατροφής (για μη ιατρική χρήση).
 Περαιτέρω, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι δεν αιτιολογήθηκε επαρκώς η διαπίστωση ότι δεν έχει γίνει ουσιαστική χρήση του σήματος «Cystus» σε σχέση με συμπληρώματα διατροφής για μη ιατρική χρήση, όπως απαιτεί το άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', και παράγραφος 2, του ΚΣΕΕ:
 —
 Πρώτον, από το σκεπτικό της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης δεν προκύπτει, κατά την άποψή του, για ποιον λόγο τα πραγματικά περιστατικά και τα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία αυτός επικαλέστηκε δεν έπεισαν το Γενικό Δικαστήριο ότι το σήμα είχε χρησιμοποιηθεί σε σχέση με συμπληρώματα διατροφής για μη ιατρική χρήση.
 —
 Δεύτερον, δεν αρκεί, κατά την άποψή του, προς αιτιολόγηση της κρίσης ότι το σήμα δεν έχει χρησιμοποιηθεί σε σχέση με συμπληρώματα διατροφής για μη ιατρική χρήση, η διαπίστωση ότι ορισμένες ενδείξεις δεν συνηγορούσαν υπέρ αυτού του χαρακτηρισμού χωρίς να αποσαφηνιστεί σε σχέση με ποια ακριβώς προϊόντα το σήμα χρησιμοποιήθηκε με άλλον τρόπο.
 —
 Τρίτον, δεν ελέγχθηκε χωριστά το ζήτημα κατά πόσον οι «παστίλιες» οι οποίες κυκλοφορούσαν στο εμπόριο υπό το σήμα αποτελούν συμπληρώματα διατροφής (για μη ιατρική χρήση), ούτε αιτιολογήθηκε η απουσία τέτοιου ελέγχου.
 Επίσης, ο αναιρεσείων προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι υπέπεσε στα εξής νομικά σφάλματα κατά την ερμηνεία και την εφαρμογή του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', και παράγραφος 2, του ΚΣΕΕ:
 —
 Πρώτον, ότι δεν ερμήνευσε ορθώς το άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', και παράγραφος 2, του ΚΣΕΕ, αφού δεν ήλεγξε αν το σήμα, είτε υπό τη μορφή που είχε καταχωριστεί είτε υπό άλλη μορφή χωρίς όμως αποφασιστική επιρροή επί του διακριτικού χαρακτήρα [άρθρο 15, παράγραφος 1, στοιχείο α', του ΚΣΕΕ], είχε χρησιμοποιηθεί σε σχέση με συμπληρώματα διατροφής για μη ιατρική χρήση.
 —
 Δεύτερον, ότι κακώς χαρακτήρισε το σήμα ως περιγραφική ένδειξη υπό την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του ΚΣΕΕ, με το σκεπτικό ότι ο αναιρεσείων στερείται de facto κάθε δυνατότητας να χρησιμοποιήσει το σημείο με μη περιγραφικό τρόπο ως σήμα για τα προϊόντα του «Cystus», τα οποία έχουν ως βάση το φυτό Cistus Incanus, μολονότι στο πλαίσιο της εξέτασης δυνάμει του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', και παράγραφος 2, του ΚΣΕΕ, το ίδιο το Γενικό Δικαστήριο έπρεπε να έχει λάβει κατ’ ανάγκην ως δεδομένο ότι το σήμα είχε τουλάχιστον μετρίου βαθμού διακριτικό χαρακτήρα.
 Επιπλέον, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι είναι αντιφατική και ανεπαρκής η αιτιολογία της διαπίστωσης ότι δεν έχει γίνει ουσιαστική χρήση του υπ’ αριθ. 001273119 σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Cystus» σε σχέση με συμπληρώματα διατροφής για μη ιατρική χρήση, όπως απαιτεί το άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', και παράγραφος 2, του ΚΣΕΕ:
 —
 Πρώτον, υπάρχει αντίφαση στον βαθμό που, αφενός, διαπιστώθηκε ότι η χρήση του γράμματος «y»αντί για το γράμμα «i» δεν αρκεί για να αποδειχθεί ότι έγινε ουσιαστική χρήση του επίμαχου σήματος ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, αφετέρου, κρίθηκε ότι, εξ αυτού του λόγου, δεν συνέτρεχε απόλυτος λόγος απαραδέκτου κατά το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του ΚΣΕΕ.
 —
 Δεύτερον, η αιτιολογία είναι ανεπαρκής, στο μέτρο που το Γενικό Δικαστήριο δεν εξηγεί για ποιον λόγο η συγκεκριμένη μορφή υπό την οποία χρησιμοποιήθηκε το σήμα δεν πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', και παράγραφος 2, του ΚΣΕΕ.
 Τέλος, ο αναιρεσείων διατείνεται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα κατά την ερμηνεία και την εφαρμογή του άρθρου 75, δεύτερη περίοδος, του ΚΣΕΕ: ειδικότερα, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο πλάνη περί το δίκαιο διότι κακώς έγινε δεκτό ότι το τμήμα προσφυγών δεν εξέτασε καθόλου το ζήτημα της ενδεχόμενης υπάρξεως απόλυτου λόγου απαραδέκτου κατά το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ, του ΚΣΕΕ.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).


text:
 9.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/22
 Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 22ας Νοεμβρίου 2007 — V κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-345/05 R ΙΙΙ)
 («Ασφαλιστικά μέτρα - Άρση της ασυλίας μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Έλλειψη fumus boni juris»)
 (2008/C 37/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αιτών: V (εκπρόσωποι: J. Lofthouse, C. Hayes, barristers, και M. Monan, solicitor)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: H. Krück, D. Moore και M. Windisch)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση επανεξετάσεως της πρώτης και δεύτερης αιτήσεως λήψεως ασφαλιστικών μέτρων, οι οποίες απορρίφθηκαν με τις διατάξεις του Πρωτοδικείου της 16ης Μαρτίου και 27ης Ιουνίου 2007, T-345/05 R και T-345/05 R ΙΙ αντιστοίχως, V κατά Κοινοβουλίου, μη δημοσιευθείσες στη Συλλογή.
 Διατακτικό της διατάξεως
 Ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.
 2.
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
12.8.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 233/11
 1) Τα ́αρθρα 2 της πρω ́ της οδηγι ́ας 67/227/ΕΟΚ του Κολωνι ́ας, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́
 Συμβουλι ́ου, της 11ης Απριλι ́ου 1967, περι ́ της γραφει ́ο των Loesch Wolter, 11, rue Goethe, με αντικει ́μενο
 εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ ν των κρατω ́ ν μελω ́ ν, των αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις
 σχετικω ́ ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ ν, και 17, 16 Σεπτεμβρι ́ου 1998 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν
 παρα ́γραφοι 2, 3 και 5, της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ Κοινοτη ́των (τρι ́το πενταμελε ́ς τμη ́μα) στις υποθε ́σεις Τ-133/95
 του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́εναρμονι ́σεως και Τ-204/95, IECC κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 1998, σ. ΙΙ-3645),
 των νομοθεσιω ́ ν των κρατω ́ ν μελω ́ ν, των σχετικω ́ ν με με την οποι ́α ζητη ́θηκε η εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως αυτη ́ς,
 τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου ο ́που οι ́ετεροι δια ́δικοι ει ́ναι οι: International Express Carriers
 προστιθεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση, ́εχουν Conference (IECC), με ́εδρα τη Γενευ ́η (Ελβετι ́α), εκπροσωπου ́μενη
 την ́εννοια ́οτι κατ' αρχη ́ν, ει ́ναι απαραι ́τητη η ́υπαρξη απο ́ τον E. Morgan de Rivery, δικηγο ́ρο Παρισιου ́, και τους
 ́αμεσης σχε ́σης μεταξυ ́ μιας συγκεκριμε ́νης εισροη ́ς και μιας J. Derenne και M. Cunningham, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με
 ́η περισσοτε ́ρων εκροω ́ ν που παρε ́χουν δικαι ́ωμα εκπτω ́ σεως αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο A. Schmitt, 7, Val
 ́ στε να αναγνωρι ́ζεται στον υποκει ́μενο του φο ́ρου
 ω Sainte-Croix, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 δικαι ́ωμα εκπτω ́ σεως του φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας επι ́ (εκπρο ́σωπος: K. Wiedner, επικουρου ́μενος απο ́ τον N. Forwood),
 των εισροω ́ ν και να καθορι ́ζεται η ́εκταση του δικαιω ́ ματος La Poste, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον H. Lehman, δικηγο ́ρο
 2) αυτου ́. Παρισιου ́, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο A. May,
 Στο εθνικο ́ δικαστη ́ριο εναπο ́κειται να εφαρμο ́ζει το κριτη ́ριο 398, route d’Esch, Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και
 της ́αμεσης σχε ́σης σε κα ́θε υπο ́θεση της οποι ́ας Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας και The Post Office, το ∆ικαστη ́ριο (τε ́ταρτο
 επιλαμβα ́νεται. Υποκει ́μενος στον φο ́ρο που πραγματοποιει ́ τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους D. A. O. Edward, προ ́εδρο
 συγχρο ́νως πρα ́ξεις που παρε ́χουν δικαι ́ωμα εκπτω ́ σεως και τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn (εισηγητη ́) και A. La Pergola, δικαστε ́ς,
 πρα ́ξεις που δεν παρε ́χουν τε ́τοιο δικαι ́ωμα μπορει ́ να γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας:
 δικαιου ́ται εκπτω ́ σεως του φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας που R. Grass, εξε ́δωσε στις 11 Μαι ̈́ου 2000 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο
 επιβα ́ρυνε τα αγαθα ́ που του παραδο ́θηκαν ́η τις υπηρεσι ́ες
 που του παρασχε ́θηκαν, εφο ́σον αυτα ́ τα αγαθα ́ και οι διατακτικο ́:
 1)
 υπηρεσι ́ες ́εχουν ́αμεση σχε ́ση με τις εκροε ́ς που παρε ́χουν
 δικαι ́ωμα εκπτω ́ σεως, χωρι ́ς να χρεια ́ζεται να γι ́νεται 2) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 δια ́κριση αναλο ́γως του αν εφαρμο ́ζονται οι παρα ́γραφοι 2, 3
 ́η 5 του ́αρθρου 17 της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388. Πα ́ντως, ́ενας 3) Καταδικα ́ζει την Deutsche Post AG στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 τε ́τοιος υποκει ́μενος στον φο ́ρο δεν μπορει ́ να δικαιου ́ται Η International Express Carriers Conference και η La Poste θα
 εκπτω ́ σεως ́ολου του φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας που φε ́ρουν τα ́εξοδα ́ τους.
 επιβα ́ρυνε υπηρεσι ́ες που παρασχε ́θηκαν ως εισροε ́ς, αν οι
 υπηρεσι ́ες αυτε ́ς δεν χρησιμοποιη ́θηκαν για την
 πραγματοποι ́ηση πρα ́ξεως που παρε ́χει δικαι ́ωμα εκπτω ́ σεως,
 αλλα ́ στο πλαι ́σιο δραστηριοτη ́των που ει ́ναι απλω ́ ς συνε ́πεια
 της πρα ́ξεως αυτη ́ς, εκτο ́ς εα ́ν αυτο ́ς ο υποκει ́μενος στον φο ́ρο (1) EE C 48 της 20.2.1999.
 αποδεικνυ ́ει, με αντικειμενικα ́ στοιχει ́α, ́οτι οι συνδεο ́μενες με
 την παροχη ́ των υπηρεσιω ́ ν αυτω ́ ν δαπα ́νες αποτελου ́ν με ́ρος
 τιμη
 του ́ κοτης εκροη ́των
 ́στους ς. διαφο ́ρων στοιχει ́ων που συνθε ́τουν την
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 (1) EE C 166 της 30.5.1998.
 Κοινοτη ́των που υποβλη ́θηκε στις 14 Απριλι ́ου 2000 κατα ́
 της αποφα ́σεως της 10ης Φεβρουαρι ́ου 2000 την οποι ́α
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (τρι ́το
 τμη ́μα) στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-32/98 και Τ-
 (τε ́ταρτο τμη ́μα) ́ ν Αντιλλω ́ ν κατα ́
 41/98, Κυβε ́ρνηση των Ολλανδικω
 της 11ης Μαι ̈́ου 2000 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, υποστηριζομε ́νης
 απο ́ το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας
 στην υπο ́θεση C-428/98 Ρ: Deutsche Post AG κατα ́ Interna-
 tional Express Carriers Conference (IECC), Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, La Poste, Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου (Υπο ́θεση C-142/00 Ρ)
 Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας και The Post
 Office (1) (2000/C 233/22)
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Ανταγωνισμο ́ς — Καταχρηστικη ́
 εκμετα ́ λλευση δεσπο ́ζουσας θε ́σης — Ταχυδρομικε ́ς Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 υπηρεσι ́ες — Αναταχυδρο ́μηση») τον Th. van Rijn, νομικο ́ συ ́μβουλο της Επιτροπη ́ς, με αντι ́κλητο
 (2000/C 233/21) στο Λουξεμβου ́ργο τον C. Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς
 Υπηρεσι ́ας, υπε ́βαλε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) Κοινοτη ́των στις 14 Απριλι ́ου 2000 αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της
 αποφα ́σεως της 10ης Φεβρουαρι ́ου 2000, την οποι ́α εξε ́δωσε το
 Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τρι ́το τμη ́μα) στις
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 10 Φεβρουαρι ́ου 2000 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-32/98
 στη Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας)
 και Τ-41/98, Κυβε ́ρνηση των Ολλανδικω ́ν Αντιλλω ́ν κατα ́
 Στην υπο ́θεση C-428/98 Ρ, Deutsche Post AG, με ́εδρα τη Βο ́ννη Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, υποστηριζομε ́νης απο ́ το
 (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον D. Schroeder, δικηγο ́ρο Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας.


text:
 5.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/16
 Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2015 — Schräder κατά ΚΓΦΠ — Hansson (Seimora)
 (Υπόθεση T-425/15)
 (2015/C 328/16)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ralf Schräder (Lüdinghausen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Leidereiter, δικηγόρος)
 Καθού: Κοινοτικό Γραφείο Φυτικών Ποικιλιών (ΚΓΦΠ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Jørn Hansson (Søndersø, Δανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΚΓΦΠ
 Κάτοχος κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας: Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Φυτική ποικιλία για την οποία ζητήθηκε η χορήγηση δικαιώματος: Φυτική ποικιλία EU 8536 «SEIMORA»
 Διαδικασία ενώπιον του ΚΓΦΠ: Διαδικασία ακυρώσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τμήματος προσφυγών του ΚΓΦΠ της 24ης Φεβρουαρίου 2015 στην υπόθεση R Α003/2010
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να κηρύξει ανίσχυρο το κοινοτικό δικαίωμα επί της φυτικής ποικιλίας 8536 «SEIMORA» από τις 4 Οκτωβρίου 2005·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΚΓΦΠ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 48, παράβαση 4, του κανονισμού 2100/94·
 —
 Παράβαση του άρθρου 21, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 65 του κανονισμού 2100/94.


text:
 9.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/12
 Αναίρεση που άσκησε στις 10 Ιανουαρίου 2013 οι Gérard Buono, Jean-Luc Buono, Roger Del Ponte, Serge Antoine Di Rocco, Jean Gérald Lubrano, Jean Lubrano, Jean Lucien Lubrano, Fabrice Marin, Robert Marin κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 7 Νοεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-574/08, Syndicat des thoniers méditerranéens κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-12/13 P)
 2013/C 71/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Gérard Buono, Jean-Luc Buono, Roger Del Ponte, Serge Antoine Di Rocco, Jean Gérald Lubrano, Jean Lubrano, Jean Lucien Lubrano, Fabrice Marin, Robert Marin (εκπρόσωποι: A. Arnaud και P.-O. Koubi-Flotte, δικηγόροι)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Syndicat des thoniers méditerranéens, Marc Carreno, Jean Louis Donnarel, Jean-François Flores, Gérald Jean Lubrano, Hervé Marin, Nicolas Marin, Sébastien Marin, Serge Antoine José Perez
 Αιτήματα των αναιρεσειόντων
 Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση της 7ης Νοεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-574/08.
 —
 να υποχρεώσει την Ένωση να τους καταβάλει τα ακόλουθα ποσά:
 —
 για τον Gérard Buono (αναιρεσείων υπό 1) και για τον Jean Luc Buono (αναιρεσείων υπό 2) οι οποίοι ενεργούν από κοινού όσον αφορά τα αλιευτικά GERARD LUC III και IV, το ποσό του 1 523 588,94 ευρώ·
 —
 για τον M. Roger Del Ponte (αναιρεσείων υπό 3) όσον αφορά το αλιευτικό ROGER CHRISTIAN IV, το ποσό του 1 068 600 ευρώ·
 —
 για τον Serge Antoine Di Rocco (αναιρεσείων υπό 4) όσον αφορά το αλιευτικό ANNE ANTOINE II, το ποσό του 1 094 800 ευρώ·
 —
 για τον Jean Gérald Lubrano (αναιρεσείων υπό 5) όσον αφορά το αλιευτικό VILLE D'ARZEW II, το ποσό των 855 628,20 ευρώ·
 —
 για τον Jean Lubrano (αναιρεσείων υπό 6) και για τον Jean Lucien Lubrano (αναιρεσείων υπό 7) οι οποίοι ενεργούν από κοινού όσον αφορά τα αλιευτικά GERALD JEAN III και IV, το ποσό του 1 523 588,94 ευρώ·
 —
 για τον Fabrice Marin (αναιρεσείων υπό 8) και για τον Robert Marin (αναιρεσείων υπό 9) οι οποίοι ενεργούν από κοινού όσον αφορά το αλιευτικό ERIC MARIN, το ποσό των 865 784,59 ευρώ·
 —
 επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αποφανθεί εκ νέου στηριζόμενο σε όσα διαπιστώσει το Δικαστήριο.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι αναιρεσείοντες προβάλλουν τρεις λόγους προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως που άσκησαν.
 Πρώτον, οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν ότι κακώς το Γενικό Δικαστήριο, στο πλαίσιο της εξετάσεως του ισχυρισμού περί εξωσυμβατικής ευθύνης λόγω παράνομης πράξεως, προέβη σε εσφαλμένο χαρακτηρισμό της ζημίας την οποία υπέστησαν.
 Δεύτερον, οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο, καθόσον δεν προέβη σε ορθή εκτίμηση της ζημίας που υπέστη ατομικά καθένας από τους νυν αναιρεσείοντες, προσέβαλε τα θεμελιώδη δικαιώματα που κατοχυρώνονται με το δίκαιο της Ένωσης.
 Τρίτον, και επικουρικώς, οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν ότι κακώς το Γενικό Δικαστήριο δεν δέχθηκε, κατ’ εφαρμογή των γενικών αρχών που είναι κοινές στα δίκαια των κρατών μελών, την ύπαρξη εξωσυμβατικής ευθύνης για νόμιμη πράξη.


text:
 6.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 101/16
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Φεβρουαρίου 2013 — Νικολάου κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου
 (Υπόθεση T-241/09) (1)
 (Εξωσυμβατική ευθύνη - Ελεγκτικό Συνέδριο - Διεξαγωγή εσωτερικών ερευνών - Δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα - Παρανομία - Αιτιώδης συνάφεια - Παραγραφή)
 2013/C 101/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Καλλιόπη Νικολάου (Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Β. Χριστιανός και Γ. Δούκα, δικηγόροι)
 Εναγόμενο: Ελεγκτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: T. Kennedy και J.-M. Stenier, επικουρούμενοι από τον Π. Τριδήμα)
 Αντικείμενο
 Αγωγή αποζημίωσης για την αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζεται ότι υπέστη η ενάγουσα λόγω παράνομων ενεργειών του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο πλαίσιο εσωτερικής έρευνας και παραβιάσεων του δικαίου της Ένωσης από το θεσμικό αυτό όργανο στο πλαίσιο της εν λόγω έρευνας.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει την Καλλιόπη Νικολάου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 205 της 29.8.2009.


text:
8.4.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 102/3
 7) Καταδικα ́ζει το Συμβου ́λιο και την Επιτροπη ́ στα Ο κανο ́νας περι ́ αποκλειστικη ́ς διεθνου ́ς δικαιοδοσι ́ας που προ-
 δικαστικα ́ τους ́εξοδα και, αλληλεγγυ ́ως, στο 90 % των βλε ́πει ́οσον αφορα ́ υποθε ́σεις μισθω ́ σεως ακινη ́των το ́αρθρο
 εξο ́δων των εναγο ́ντων, εξαιρε ́σει των εξο ́δων της πραγ- 16, σημει ́ο 1, στοιχει ́ο α', της Συμβα ́σεως της 27ης Σεπτεμβρι ́ου
 ματογνωμοσυ ́νης που διε ́ταξε το ∆ικαστη ́ριο. Το 90 % 1968, για τη διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α και την εκτε ́λεση αποφα ́σεων
 των τελευται ́ων αυτω ́ ν εξο ́δων φε ́ρουν αλληλεγγυ ́ως το σε αστικε ́ς και εμπορικε ́ς υποθε ́σεις, ́οπως τροποποιη ́θηκε με τη
 Συμβου ́λιο και η Επιτροπη ́. Το εναπομε ́νον 10 % των εν Συ ́μβαση της 9ης Οκτωβρι ́ου 1978, για την προσχω ́ ρηση του
 λο ́γω εξο ́δων βαρυ ́νει το συ ́νολο των ενα ́γο ́ντων στις Βασιλει ́ου της ∆ανι ́ας, της Ιρλανδι ́ας και του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου
 δυ ́ο υποθε ́σεις, απο ́ τους οποι ́ους οι ενα ́γοντες στην της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας, με τη Συ ́μβαση
 υπο ́θεση C-104/89 φε ́ρουν ο καθε ́νας το 22 % ο δε της 25ης Οκτωβρι ́ου 1982, για την προσχω ́ ρηση της Ελληνικη ́ς
 O. Heinemann το 12 %. ∆ημοκρατι ́ας, και με τη Συ ́μβαση της 26ης Μαι ̈́ου 1989, για την
 προσχω ́ ρηση του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας και της Πορτογαλικη ́ς
 (1) EE C 109 της 29.4.1989. EE C 71 της 21.3.1990.
 ∆ημοκρατι ́ας, ́εχει εφαρμογη ́ σε αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως λο ́γω
 κακη ́ς συντηρη ́σεως και ζημιω ́ ν που προκλη ́θηκαν σε κατοικι ́α
 την οποι ́α ει ́χε μισθω ́ σει ιδιω
 ́ της για να περα ́σει εκει ́ μερικε ́ς
 εβδομα ́δες διακοπω ́ ν, ακο ́μη κι αν δεν προ ́κειται για ευθει ́α
 αγωγη ́ ασκηθει ́σα απο ́ τον ιδιοκτη ́τη του ακινη ́του, αλλα ́ για
 αγωγη ́ ασκηθει ́σα απο ́ το πρακτορει ́ο ταξιδι ́ων απο ́ το οποι ́ο ο
 ενδιαφερο ́μενος ει ́χε μισθω ́ σει την κατοικι ́α και το οποι ́ο κινει ́
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ́ενδικη διαδικασι ́α κατο ́πιν υποκαταστα ́σεω ́ ς του στα δικαιω
 ́ ματα
 του ιδιοκτη ́τη του ακινη ́του.
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 Οι παρακολουθηματικου ́ χαρακτη ́ρα ρη ́τρες περι ́ ασφα ́λειας
 της 27ης Ιανουαρι ́ου 2000 σε περι ́πτωση υπαναχωρη ́σεως και εγγυη ́σεως επιστροφη ́ς του
 καταβληθε ́ντος απο ́ τον πελα ́τη τιμη ́ματος, τις οποι ́ες περιε ́χουν
 στην υπο ́θεση C-8/98 (αι ́τηση του Landgericht Heilbronn οι γενικοι ́ ́οροι της συμβα ́σεως που συνα ́φθηκε μεταξυ ́ του
 για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Dansommer πρακτορει ́ου αυτου ́ και του μισθωτη ́ και οι οποι ́ες δεν αποτελου ́ν
 A/S κατα ́ Andreas Götz (1) το αντικει ́μενο της διαφορα ́ς της κυ ́ριας δι ́κης, δεν επηρεα ́ζουν
 τη φυ ́ση της συμβα ́σεως ως μισθω ́ σεως ακινη ́του υπο ́ την ́εννοια
 («Συ ́μβαση των Βρυξελλω ́ ν — 'Αρθρο 16, σημει ́ο 1 — της εν λο ́γω διατα ́ξεως της Συμβα ́σεως.
 Αποκλειστικη ́ διεθνη ́ς δικαιοδοσι ́α σε υποθε ́σεις μισ-
 θω ́ σεων ακινη ́των — Πεδι ́ο εφαρμογη ́ς») (1) EE C 72 της 7.3.1998.
 (2000/C 102/03)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 της 27ης Ιανουαρι ́ου 2000
 Στην υπο ́θεση C-8/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Landgericht
 Heilbronn (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του στην υπο ́θεση C-190/98 (αι ́τηση του Oberlandesgericht
 Πρωτοκο ́λλου της 3ης Ιουνι ́ου 1971, για την ερμηνει ́α απο ́ το Linz για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Volker
 ∆ικαστη ́ριο της Συμβα ́σεως της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968 για τη Graf κατα ́ Filzmoser Maschinenbau GmbH (1)
 διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α και την εκτε ́λεση αποφα ́σεων σε αστικε ́ς και
 εμπορικε ́ς υποθε ́σεις, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της («Ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των εργαζομε ́νων — Αποζημι ́ωση
 διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ λο ́γω απολυ ́σεως — 'Αρνηση σε περι ́πτωση καταγγελι ́ας
 Dansommer A/S και Andreas Götz, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς της συμβα ́σεως εργασι ́ας απο ́ τον εργαζο ́μενο ενο ́ψει
 αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 16, σημει ́ο 1, ασκη ́σεως μισθωτη ́ς δραστηριο ́τητας εντο ́ς α ́λλου κρα ́τους
 στοιχει ́ο α', της προαναφερθει ́σας Συμβα ́σεως της 27ης Σεπτεμ- με ́λους»)
 βρι ́ου 1968 (EE 1982, L 388, σ. 7), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τη
 Συ ́μβαση της 9ης Οκτωβρι ́ου 1978, για την προσχω ́ρηση του (2000/C 102/04)
 Βασιλει ́ου της ∆ανι ́ας, της Ιρλανδι ́ας και του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου
 της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας (EE 1982, L 388, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 σ. 24), με τη Συ ́μβαση της 25ης Οκτωβρι ́ου 1982, για την
 προσχω ́ρηση της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (EE L 388, σ. 1), και με
 τη Συ ́μβαση της 26ης Μαι ̈́ου 1989, για την προσχω ́ρηση του (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας και της Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (EE στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 L 285, σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 R. Schintgen (εισηγητη ́), προ ́εδρο του δευτε ́ρου τμη ́ματος, προε- Στην υπο ́θεση C-190/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του
 δρευ ́οντα του ́εκτου τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn και G. Hirsch, Oberlandesgericht Linz (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. La Pergola, γραμματε ́ας: κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου
 H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που
 27 Ιανουαρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Volker Graf


text:
21.10.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 302/33
 — Ο τομε ́ας της αλιει ́ας δεν μπορει ́ να αποκλει ́εται, χωρι ́ς να Προσφυγη ́ του Gruppo Ormeggiatori del Porto di Venezia
 παραβια ́ζεται η κοινοτικη ́ αρχη ́ της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως μεταξυ ́ scrl κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των,
 των διαφο ́ρων τομε ́ων, απο ́ τον de minimis κανο ́να που ασκηθει ́σα στις 30 Αυγου ́στου 2000
 τυγχα ́νει εφαρμογη ́ς σε θε ́ματα κρατικω ́ν ενισχυ ́σεων, ακο ́μη
 δε λιγο ́τερο ο ́ταν προ ́κειται, ο ́πως στην προκειμε ́νη περι ́-
 πτωση, για ενι ́σχυση αφορω ́σα κοινωνικε ́ς εισφορε ́ς επιβαλλο ́- (Υπο ́θεση Τ-228/00)
 μενες απο ́ το ∆ημο ́σιο σε σχε ́ση με την οικει ́α δραστηριο ́τητα
 και ο ́χι για δαπα ́νες επενδυ ́σεως αναληφθει ́σες ελευθε ́ρως (2000/C 302/77)
 απο ́ τον επιχειρηματι ́α.
 — Οι αμελητε ́ες διαστα ́σεις των προσφευγουσω ́ν επιχειρη ́σεων,
 o τοπικο ́ς χαρακτη ́ρας τους και οι ζημι ́ες που θα μπορου ́σαν (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 να προκαλε ́σουν απο ́ την ανα ́κτηση των εισφορω ́ν καθιστου ́ν
 απορριπτε ́α επιχειρηματολογι ́α, συ ́μφωνα με την οποι ́α οι Ο Gruppo Ormeggiatori del Porto di Venezia scrl, εκπροσωπου ́-
 εισφορε ́ς ́εχουν επι ́πτωση στις συναλλαγε ́ς μεταξυ ́ κρατω ́ν μενος απο ́ τον Francesco Munari, δικηγο ́ρο Γε ́νουας, α ́σκησε στις
 μελω ́ν. 30 Αυγου ́στου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 3, περι ́πτωση δ', της Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Συνθη ́κης, στον βαθμο ́ που η Chioggia και η Laguna Κοινοτη ́των.
 χαρακτηρι ́ζονται απο ́ πολιτιστικε ́ς ιδιομορφι ́ες συνδεο ́μενες
 με την αλιει ́α, μη δυνα ́μενες να αγνοηθου ́ν. Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (1) ΕΕ L 150 της 23.6.2000, σ. 50. — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 (2) ΕΕ L 83 της 27.3.1999, σ. 1. Κοινοτη ́των, της 25ης Νοεμβρι ́ου 1999, σχετικα ́ με τα με ́τρα
 ενισχυ ́σεως υπε ́ρ των επιχειρη ́σεων της Βενετι ́ας και της
 Chioggia που προβλε ́πουν οι νο ́μοι 30/1997 και 206/1995
 σχετικα ́ με τις κοινωνικε ́ς εισφορε ́ς, στον βαθμο ́ που αποκλει ́ει
 απο ́ το α ́ρθρο 4 της αποφα ́σεως επιχειρη ́σεις ο ́πως ει ́ναι
 ο προσφευ ́γων, οι οποι ́ες βρι ́σκονται σε πανομοιο ́τυπες
 καταστα ́σεις με εκει ́νες των μνημονευομε ́νων στο ως α ́νω
 Προσφυγη ́ της Αndrea Gaul κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπα-
 α ́ρθρο επιχειρη ́σεων, οπο ́τε η Επιτροπη ́ υπε ́χει την υποχρε ́ωση
 ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 28 Αυγου ́στου 2000
 ϊκω
 να εκδω ́σει ο ́λες τις αναγκαι ́ες και προ ́σφορες πρα ́ξεις για τη
 συμμο ́ρφωση ́ της προς την εκδοθησο ́μενη απο ́φαση του
 (Υπο ́θεση Τ-225/00) Πρωτοδικει ́ου,
 (2000/C 302/76)
 — να αποφανθει ́ κατα ́ την κρι ́ση του, στον βαθμο ́ που ει ́ναι
 αναγκαι ́ο, προκειμε ́νου να διασφαλιστει ́ η πρακτικη ́ αποτε-
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) λεσματικο ́τητα της αποφα ́σεω ́ς του, καθω ́ς και να καταδι-
 καστει ́ η καθη ́ς στην καταβολη ́ στον προσφευ ́γοντα των
 Η Αndrea Gaul, κα ́τοικος Olching (Ο∆Γ), εκπροσωπου ́μενη απο ́ εξο ́δων της δι ́κης.
 τον Christian Boetzkes, δικηγο ́ρο Αμβου ́ργου (Ο∆Γ), α ́σκησε
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις
 28 Αυγου ́στου 2000, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρω- Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 παϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́απο ́ το Πρωτοδικει ́ο να ακυρω ́σει, συ ́μφωνα Η προσβαλλο ́μενη στα πλαι ́σια της παρου ́σας δι ́κης απο ́φαση ει ́ναι
 με το α ́ρθρο 231 ΕΚ, την απο ́ 29 Μαι ̈́ου 2000 απο ́φαση της η ́δια
 ι με εκει ́νη των υποθε ́σεων Τ-218/000, Cooperativa Mare
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των περι ́ μη εγγραφη ́ς της Azzurro κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς, και Τ-221/00, Casino Municipale
 προσφευ ́γουσας στον εφεδρικο ́ πι ́νακα για μελλοντικε ́ς προσλη ́ψεις di Venezia κατα ́ Επιτροπη ́ς (1).
 μετα ́ το πε ́ρας του γενικου ́ διαγωνισμου ́ COM/A/12/98, τομε ́ας
 01 (δι ́καιο). Προς στη ́ριξη των λο ́γων του, o προσφευ ́γων, εταιρι ́α επιφορ-
 τισμε ́νη απο ́ τις δημο ́σιες αρχε ́ς με το ́εργο του ελλιμενισμου ́ στον
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα λιμε ́να της Βενετι ́ας, προβα ́λλει τους ακο ́λουθους λο ́γους:
 Η προσφευ ́γουσα ́ελαβε με ́ρος στον γενικο ́ διαγωνισμο ́ — παρα ́βαση των α ́ρθρων 87 και 88 ΕΚ και του α ́ρθρου 7,
 COM/A/12/98 της Ευρωπαϊκη ́ς Επιτροπη ́ς στον τομε ́α του δικαι ́ου παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 659/1999 του
 και δεν πε ́τυχε το αναγκαι ́ο για την εγγραφη ́ της στον εφεδρικο ́ Συμβουλι ́ου, της 22ας Μαρτι ́ου 1999, για τις λεπτομε ́ρειες
 πι ́νακα για μελλοντικε ́ς προσλη ́ψεις αποτε ́λεσμα. Με την προσφυγη ́ εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 93 της Συνθη ́κης ΕΚ (2)
 της ισχυρι ́ζεται ο ́τι το αποτε ́λεσμα αυτο ́ δεν ει ́ναι κατανοητο ́.
 Αντιθε ́τως, θεωρει ́ ο ́τι κατα ́ τις εξετα ́σεις απε ́δειξε επαρκω ́ς ο ́τι — υπε ́ρβαση εξουσι ́ας λο ́γω προφανου ́ς πλα ́νης και αδικαιολο ́-
 διαθε ́τει τις απαιτου ́μενες γνω ́σεις και ικανο ́τητες. γητης α ́νισης μεταχειρι ́σεως
 — ́ελλειψη αιτιολογη ́σεως.


text:
 24.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/24
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε η Audiencia Provincial de Alicante (Ισπανία) στις 25 Ιουνίου 2015 — Banco Popular Español, S.A. κατά Emilio Irles López και Teresa Torres Andreu
 (Υπόθεση C-308/15)
 (2015/C 279/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Audiencia Provincial de Alicante
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Banco Popular Español, S.A.
 Εφεσίβλητοι: Emilio Irles López y Teresa Torres Andreu
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνάδει προς την αρχή του μη δεσμευτικού χαρακτήρα [των καταχρηστικών ρητρών], η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, η μη αναδρομική ισχύς των αποτελεσμάτων επιστροφής που προκύπτουν από την αναγνώριση της ακυρότητας ρήτρας κατώτατου ορίου επιτοκίου, ως καταχρηστικής, περιληφθείσας σε σύμβαση δανείου όχι από την ημερομηνία συνάψεως της συμβάσεως, αλλά από μεταγενέστερη ημερομηνία;
 2)
 Αποτελεί το κριτήριο της καλής πίστεως των ενδιαφερομένων, στο οποίο θεμελιώνεται ο περιορισμός της αναδρομικής ισχύος [της κηρύξεως της ακυρότητας] καταχρηστικής ρήτρας, αυτοτελή έννοια του δικαίου της Ένωσης, η οποία πρέπει να τυγχάνει ομοιόμορφης ερμηνείας από το σύνολο των κρατών μελών;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποιες προϋποθέσεις πρέπει να πληρούνται προκειμένου να θεωρηθεί ότι υπάρχει καλή πίστη των ενδιαφερομένων;
 4)
 Εν πάση περιπτώσει, συνάδει προς την καλή πίστη των ενδιαφερόμενων κύκλων η συμπεριφορά που επέδειξε ο επαγγελματίας κατά τη σύνταξη της συμβάσεως, συμπεριφορά στην οποία ανάγεται η έλλειψη διαφάνειας που καθόρισε την καταχρηστικότητα της ρήτρας;
 5)
 Αποτελεί ο κίνδυνος σημαντικών διαταραχών, στον οποίο θεμελιώνεται ο περιορισμός της αναδρομικής ισχύος [της κηρύξεως της ακυρότητας] καταχρηστικής ρήτρας, αυτοτελή έννοια του δικαίου της Ένωσης, η οποία πρέπει να τυγχάνει ομοιόμορφης ερμηνείας από το σύνολο των κρατών μελών;
 6)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποια κριτήρια πρέπει να ληφθούν υπόψη;
 7)
 Πρέπει να εκτιμάται ο κίνδυνος σημαντικών διαταραχών λαμβανομένου υπόψη μόνον του κινδύνου που μπορεί να ανακύψει για τον επαγγελματία ή πρέπει να λαμβάνεται επίσης υπόψη η ζημία που υφίστανται οι καταναλωτές λόγω της μη πλήρους επιστροφής των ποσών που έχουν καταβάλει δυνάμει της εν λόγω ρήτρας κατώτατου ορίου επιτοκίου;
 8)
 Συνάδει προς την αναγνωριζόμενη από το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13 αρχή περί μη δεσμεύσεως των καταναλωτών από καταχρηστικές ρήτρες και το αναγνωριζόμενο από το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2) δικαίωμα αποτελεσματικής ένδικης προστασίας, η αυτόματη επέκταση του περιορισμού των αποκαταστατικών αποτελεσμάτων που απορρέουν από την κηρυχθείσα στο πλαίσιο ένδικης διαδικασίας κινηθείσας από ένωση καταναλωτών κατά [τριών] πιστωτικών ιδρυμάτων ακυρότητα ρήτρας «κατώτατου ορίου επιτοκίου» σε ατομικές αγωγές περί κηρύξεως της ακυρότητας ρήτρας «κατώτατου ορίου επιτοκίου» ως καταχρηστικής που ασκήθηκαν από καταναλωτές οι οποίοι είχαν συνάψει σύμβαση ενυπόθηκου δανείου με διαφορετικά πιστωτικά ιδρύματα;
 (1) EE L 95, σ. 29.
 (2) EE 2000, C 364, σ. 1.


text:
10. 1. 98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 7/9
 leäsqa cia sgm pkgäqg emrxlósxrg sgy epidiäjot odgciäay rsgm óqhqot 17 paqócqauoy 1 rgleiäo 2 rsoiveiäo b) jai rgleiäo 5
 ekkgmijgä eämmolg sóng. Fgseiä, koipoäm, ma amacmxqirseiä g sot moälot peqiä eidxäm diasqougäy jai eidxäm pqxäsgy amócjgy
 paqóbargä sgy. (Lebensmittel- und Bedarfsgegenständegesetz) re rtmdtarloä
 le som aqihloä peqihxqiäot 2.19/2.3411 ep. sxm jasethtmsg-
 (1) EE L 340 sgy 31. 12. 1993, r. 35. qiäxm cqallxäm cia so jqeäay jai sa pqoøoämsa sot jqeäasoy sot
 (2) EE L 303 sgy 31. 10. 1990, r. 6. ceqlamijotä jxädija sqouiälxm, rsgm pqojeileämg peqiäpsxrg,
 paqóbarg sxm óqhqxm 30 ep. sgy rtmhgäjgy EOJ, gäsoi
 paqabiäarg sgy diastpxheiäray rsa óqhqa atsó apaco-
 qetärexy dtrlemxäm diajqiärexm;
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake, le diósang sgy 22ay Ojsxbqiäot 1997, so atrsqiajoä
 Verwaltungsgerichtshof rsgm tpoäherg Dr. Gerhard Köbler
 jasó Bundesminister für Wissenschaft, Forschung und Kunst
 (Tpoäherg C-382/97) Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 (98/C 7/19) jasó Ekkgmijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy 12 Moel-
 bqiäot 1997
 Le diósang sgy 22ay Ojsxbqiäot 1997, g opoiäa peqigäkhe (Tpoäherg C-386/97)
 rsgm Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy 7 Moelbqiäot 1997, so
 atrsqiajoä Verwaltungsgerichtshof, rso pkaiärio sgy diauoqóy (98/C 7/21)
 lesantä sot sajsijotä jahgcgsgä Pamepirsgliäot Dr. Gerhard
 Köbler jai sot Bundesminister für Wissenschaft, Forschung
 und Kunst (olorpomdiajotä tpotqcotä Epirsgälgy, èqetmay G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 jai Sevmxäm sgy Atrsqiäay), pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä sg Laqiäa Jomsotä-Durande, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqe-
 apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy riäay sgy, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez
 epiä sot engäy eqxsgälasoy: de la Cruz, epiärgy leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay sgy, jsiäqio
 Wagner, Kirchberg, órjgre, rsiy 12 Moelbqiäot 1997, emxäpiom
 Pqeäpei ma hexqgheiä oäsi apoä so óqhqo 48 sgy rtmhgäjgy EJ sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä
 jai sa óqhqa 1 eäxy 3 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1612/ jasó sgy Ekkgmijgäy Dglojqasiäay.
 68 (1), sa opoiäa auoqotäm pqxsiärsxy so dijaiäxla eketäheqgy
 jtjkouoqiäay sxm eqcafoleämxm jai so dijaiäxló soty ma
 eävotm pqoärbarg rsgm acoqó eqcariäay emsoäy sgy Joimoäsgsay, G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 pqojtäpsei epiärgy, rso pkaiärio lirhokociäot jasó so opoiäo oi
 apodoveäy enaqsxämsai, lesantä ókkxm, apoä sgm pqoùpgqeriäa,
 so dijaiäxló soty ma kalbómomsai tpoäwg, jasó som iädio 1. ma amacmxqiärei oäsi g Ekkgmijgä Dglojqasiäa, lg eävomsay
 ajqibxäy sqoäpo pot kalbómomsai tpoäwg oi epacceklasijeäy herpiärei elpqoheärlxy siy molohesijeäy, jamomirsijeäy jai
 dqarsgqioäsgsey pot eävotm arjgärei pqogcotleämxy oi dioijgsijeäy diasóneiy pot eiämai amacjaiäey cia sg rtl-
 emdiaueqoälemoi emsoäy sgy gledapgäy, jai oi apoä ópowg loäquxrgä sgy le sgm odgciäa 95/23/EJ sot Rtlbotkiäot,
 peqievoleämot irodtämaley dqarsgqioäsgsey pot eävotm arjgärei sgy 22ay Iotmiäot 1995, cia sgm sqopopoiägrg sgy odgciäay
 re ókko jqósoy leäkoy; 64/433/EOJ peqiä jahoqirlotä sxm oäqxm paqacxcgäy jai
 elpoqiäay mxpotä jqeäasoy (1), paqeäkeiwe ma ejpkgqxärei
 (1) EE eid. eäjd. 05/001, r. 33. siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg rtmhgäjg jai sgm odg-
 ciäa atsgä,
 2. ma jasadijórei sgm Ekkgmijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 eänoda.
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake so Amtsgericht Nordhorn, le apoäuarg sgy 30gäy
 Ojsxbqiäot 1997, rsgm tpoäherg epibokgäy pqorsiälot jasó Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 sot Arnoldus Theodorus Maria van der Laan
 (Tpoäherg C-383/97) Jasó so óqhqo 189 sqiäso edóuio sgy rtmhgäjgy cia sgm
 (98/C 7/20) iädqtrg sgy Etqxpaøjgäy Joimoäsgsay, oi odgciäey derletäotm
 jóhe jqósoy leäkoy rso opoiäo apethtämomsai, oärom auoqó so
 Le apoäuarg sgy 30gäy Ojsxbqiäot 1997, g opoiäa peqigäkhe epidixjoälemo aposeäkerla. G pqoherliäa lesauoqóy sgy epiä-
 rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi- dijgy odgciäay rsa ehmijó diäjaia eäkgne sgm 1g Iotkiäot 1995,
 mosgäsxm rsiy 10 Moelbqiäot 1997, so Amtsgericht Nordhorn, vxqiäy g Ekkgmijgä Dglojqasiäa ma eävei kóbei sa jasókkgka
 rso pkaiärio sgy tpoheärexy epibokgäy pqorsiälot jasó sot leäsqa cia sgm pkgäqg emrxlósxrg sgy em koäcx odgciäay rsgm
 Arnoldus Theodorus Maria van der Laan, pot ejjqeleiä emxä- ekkgmijgä eämmolg sóng.
 pioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 apouórexy epiä sot engäy eqxsgälasoy: (1) EE L 243 sgy 11. 10.1995, r. 7.
 Rtmirsó g ej leäqoty sgy dioijgsijgäy peqiueäqeiay Grafschaft
 Bentheim jai sgy eiraccekiäay sot Osnabrück euaqlocgä sot


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/25
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Συμβούλιο της Επικρατείας (Ελλάδα) την 1η Φεβρουαρίου 2010 — Ελεύθερη Τηλεόραση Α.Ε. «ALTER CHANNEL» και Κωνσταντίνος Γιαννίκος κατά Υπουργού Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης
 (Υπόθεση C-52/10)
 2010/C 100/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Συμβούλιο της Επικρατείας
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούντες: Ελεύθερη τηλεόραση A.E «ALTER CHANNEL» και Κωνσταντίνος Γιαννίκος
 Καθών: Υπουργού Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης
 Προδικαστικόó ερώτημα
 «Η διάταξη της παραγράφου δ του άρθρου 1 της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 202), περί του συντονισμού ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών, σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, όπως αυτή τροποποιήθηκε με τη διάταξη του εδαφίου γ του άρθρου 1 της οδηγίας 97/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 202) έχει την έννοια ότι, απαραίτητο εννοιολογικό στοιχείο του διαφημιστικού σκοπού, στο πλαίσιο της «συγκεκαλυμμένης διαφημίσεως», αποτελεί η παροχή αμοιβής ή άλλου είδους πληρωμής ή ανταλλάγματος;».


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/24
 Προσφυγή του Βασιλείου της Σουηδίας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2004
 (Υπόθεση C-102/04)
 (2004/C 106/43)
 Το Βασίλειο της Σουηδίας, εκπροσωπούμενο από τον A. Kruse, με τόπο επιδόσεων στη Σουηδία, άσκησε στις 27 Φεβρουαρίου 2004, ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Το Βασίλειο της Σουηδίας ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την οδηγία 2003/112/ΕΚ (1) της Επιτροπής, της 1ης Δεκεμβρίου 2003, για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ (2) του Συμβουλίου, ώστε να καταχωριστεί το paraquat ως δραστική ουσία,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Την 1η Δεκεμβρίου 2003, η Επιτροπή εξέδωσε την οδηγία 2003/112/ΕΚ. Η οδηγία αυτή εισήγαγε το paraquat ως δραστική ουσία στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλιου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων.
 Η Επιτροπή, με την έκδοση της οδηγίας, παρέβη τα άρθρα 6 ΕΚ και 174 ΕΚ, το άρθρο 5 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ και το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3600/92 της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 1992, σχετικά με τον καθορισμό των λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του πρώτου σταδίου του προγράμματος εργασίας που αναφέρεται στο άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της σχετικής με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά.
 Η Επιτροπή, εκδίδοντας την οδηγία υπερέβη προδήλως τα όρια της εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτει, καθόσον παρέλειψε να εφαρμόσει την αρχή της προλήψεως στο πλαίσιο της εκτιμήσεως και της διαχειρίσεως των κινδύνων που παρουσιάζει το paraquat για την υγεία των ανθρώπων και των ζώων. Η ως άνω παραβίαση της αρχής της προλήψεως οδήγησε σε αδυναμία επιτεύξεως του υψηλού επιπέδου προστασίας που ορίζει η Συνθήκη ΕΚ και η οδηγία 91/414. Η Επιτροπή, καθόσον δεν έλαβε υπόψη την αρχή περί υψηλού επιπέδου προστασίας, ομοίως δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έλαβε υπόψη τις σχετικές με την προστασία του περιβάλλοντος απαιτήσεις και την αρχή της αφομοιώσεως που καθιερώνει η Συνθήκη ΕΚ. Επομένως, η Επιτροπή παρέβη τα άρθρα 6 και 174, παράγραφος 2, ΕΚ, καθώς και το άρθρο 5 της οδηγίας 91/414. Περαιτέρω, η Επιτροπή, μη λαμβάνοντας υπόψη δημόσια διαθέσιμα στοιχεία σχετικά με το paraquat ούτε τους κινδύνους που παρουσιάζει η ουσία αυτή, χειρίστηκε το θέμα κατά τρόπο εσφαλμένο. Επί του σημείου αυτού, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 174, παράγραφος 3, ΕΚ και το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγία 91/414, καθώς και το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3600/92.
 (1) ΕΕ L 321, σ. 32.
 (2) ΕΕ 1991 L 230, σ. 1.


text:
 9.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα επανεξετάσεως) της 11ης Δεκεμβρίου 2012 περί επανεξετάσεως της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (αναιρετικό τμήμα) που εκδόθηκε στις 8ης Νοεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-268/11 P, Επιτροπή κατά Strack
 (Υπόθεση C-579/12 RX)
 (2013/C 71/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι στην υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Guido Strack
 Ζητήματα προς επανεξέταση
 Η επανεξέταση θα χωρήσει επί των ζητημάτων αν, υπό το φως της νομολογίας του Δικαστηρίου επί του δικαιώματος λήψεως ετήσιας αδείας μετ’ αποδοχών, ως αρχής του κοινωνικού δικαίου της Ένωσης, η οποία κατοχυρώνεται ρητώς και στο άρθρο 31, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην οποία αναφέρεται ιδίως η οδηγία 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργανώσεως του χρόνου εργασίας (ΕΕ L 299, σ. 9), η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 8ης Νοεμβρίου 2012 στην υπόθεση Τ-268/11 P, Επιτροπή κατά Strack, θίγει την ενότητα και τη συνοχή του δικαίου της Ένωσης, καθόσον το δικάσαν ως αναιρετικό δικαιοδοτικό όργανο Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε:
 —
 ότι το άρθρο 1ε, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν διέπει τις περιπτώσεις παραγραφής, όσον αφορά την οργάνωση του χρόνου εργασίας, οι οποίες αποτελούν αντικείμενο της οδηγίας 2003/88 και, ειδικότερα, την ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών, και
 —
 ότι, συνακόλουθα, το άρθρο 4 του παραρτήματος V του εν λόγω κανονισμού σημαίνει ότι το δικαίωμα μεταφοράς της ετήσιας αδείας πέραν του τιθέμενου με την ανωτέρω διάταξη ορίου μπορεί να χορηγηθεί μόνον σε περίπτωση κωλύματος συνδεόμενου με τη δραστηριότητα του μονίμου υπαλλήλου ως εκ της ασκήσεως των καθηκόντων του.
 Οι κατά το άρθρο 23 του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενδιαφερόμενοι, αλλά και οι ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης διάδικοι, καλούνται να καταθέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις γραπτές παρατηρήσεις τους επί των ανωτέρω ζητημάτων εντός προθεσμίας ενός μήνα από την κοινοποίηση της παρούσας αποφάσεως.


text:
 19.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 16/33
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Νοεμβρίου 2014 — Brouwerij Van Honsebrouck κατά ΓΕΕΑ — Beverage Trademark (KASTEEL)
 (Υπόθεση T-375/12) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Επέκταση της προστασίας διεθνούς καταχωρίσεως στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα - Λεκτικό σήμα KASTEEL - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα CASTEL BEER - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος antérieure - Άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 - Άρθρο 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009»)
 (2015/C 016/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Brouwerij Van Honsebrouck (Ingelmunster, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: P. Maeyaert, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard–Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Beverage Trademark Co. Ltd BTM (Tortola, Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: R. Dequiré–Portier, δικηγόρος)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 8ης Ιουνίου 2012 (υπόθεση R 652/2011–2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Beverage Trademark Co. Ltd BTM και της Brouwerij Van Honsebrouck.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Brouwerij Van Honsebrouck φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) και της Beverage Trademark Co. Ltd BTM.
 (1) ΕΕ C 343 της 10.11.2012.