text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/40
 Προσφυγή της 6ης Μαΐου 2013 — Orthogen κατά ΓΕΕΑ — Arthrex Medizinische Instrumente (IRAP)
 (Υπόθεση T-253/13)
 2013/C 207/67
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Orthogen ΑG (Ντίσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Finger και S. Krüger, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Arthrex Medizinische Instrumente GmbH (Karlsfeld, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 21ης Φεβρουαρίου 2013, στην υπόθεση R 382/2012-1,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων και των εξόδων της διαδικασίας προσφυγής
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: λεκτικό σήμα «IRAP» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 1, 5, 10, 42 και 44 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 3 609 121
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: η Arthrex Medizinische Instrumente GmbH
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: απόλυτος λόγος ακυρότητας· το «IRAP» αποτελεί συνήθη συντομογραφία για συγκεκριμένη πρωτεΐνη η οποία διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο σε ορισμένες ιατρικές και κτηνιατρικές θεραπείες
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: αποδοχή της αιτήσεως για κήρυξη της ακυρότητας
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009
 —
 παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
 19.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 270/9
 Αίτηση για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης που υπέβαλε η Héraðsdómur Reykjavíkur στις 16 Απριλίου 2013 προς το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ στην υπόθεση Creditinfo Lánstraust hf. κατά του Registers Iceland και του Ισλανδικού κράτους
 (Υπόθεση E-7/13)
 2013/C 270/07
 Με επιστολή της 16ης Απριλίου 2013, το Héraðsdómur Reykjavíkur (Πρωτοδικείο του Reykjavík) υπέβαλε αίτηση στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ, η οποία ελήφθη από τη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 29 Απριλίου 2013, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση Creditinfo Lánstraust hf. κατά του Registers Iceland και του Ισλανδικού κράτους, σχετικά με το ακόλουθο ερώτημα:
 1)
 Είναι συμβατό με τη νομοθεσία του ΕΟΧ, και ιδίως με το άρθρο 6 της οδηγίας 2003/98/ΕΚ του Συμβουλίου για την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα [βλ. απόφαση της Μικτής Επιτροπής του ΕΟΧ αριθ. 105/2005, για τροποποίηση του παραρτήματος ΧΙ (Υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών) της συμφωνίας ΕΟΧ], να χρεώνονται τέλη για κάθε μηχανική έρευνα όσον αφορά πληροφορίες από το μητρώο εάν δεν υπάρχει υπολογισμός για το «συνολικό έσοδο» και το «κόστος», κατά την έννοια του άρθρου 6 της οδηγίας, κατά τη στιγμή καθορισμού του τέλους;
 2)
 Όταν καθορίζεται το «κόστος» δυνάμει του άρθρου 6 της οδηγίας, είναι συμβατό με το άρθρο 6 της οδηγίας το να μη λαμβάνονται υπόψη τα εξής:
 α)
 το έσοδο που περιέρχεται στο κράτος όταν συλλέγονται τα έγγραφα, υπό μορφή τελών που καταβάλλουν ιδιώτες και επιχειρήσεις για την καταγραφή συμβάσεων στα μητρώα καταχώρισης νομικών πράξεων, και
 β)
 το έσοδο που περιέρχεται στο κράτος όταν συλλέγονται τα έγγραφα, υπό μορφή φόρων που επιβάλλονται ως τέλη χαρτοσήμου σε καταχωρημένες νομικές πράξεις τη στιγμή κατά την οποία ιδιώτες και επιχειρήσεις υποβάλλουν αίτηση για την καταχώρισή τους στα μητρώα νομικών πράξεων;
 3)
 Όταν καθορίζεται το «κόστος» δυνάμει του άρθρου 6 της οδηγίας, είναι συμβατό με το άρθρο 6 της οδηγίας, να λαμβάνεται υπόψη το κόστος που προκύπτει για φορέα του δημόσιου τομέα σε σχέση με τη συλλογή εγγράφων τα οποία δεσμεύεται νομικά να συλλέγει, ανεξάρτητα από το εάν ιδιώτες ή επιχειρήσεις ζητούν ή όχι την περαιτέρω χρήση τους;
 4)
 Όταν καθορίζεται το «κόστος» δυνάμει του άρθρου 6 της οδηγίας, είναι συμβατό με το άρθρο 6 της οδηγίας το να καθορίζει ο νομοθέτης το ποσό του τέλους χωρίς να έχει εξεταστεί ουσιαστικά κάποιο συγκεκριμένο ποσό;
 5)
 Όταν καθορίζεται το «κόστος» δυνάμει του άρθρου 6 της οδηγίας, θα ήταν συμβατό με το άρθρο 6 της οδηγίας, το να λαμβάνεται δεόντως υπόψη η γενική απαίτηση εθνικής νομοθεσίας σχετικά με την ανάγκη αυτοχρηματοδότησης των φορέων του δημόσιου τομέα;
 6)
 Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στην ερώτηση 5, τί προϋποθέτει λεπτομερώς αυτό και ποιά στοιχεία κόστους των πράξεων του δημόσιου τομέα μπορούν να λαμβάνονται υπόψη σ’ αυτό το πλαίσιο;

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
Αριθ. C 299/4 [_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11 . 11 . 95
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 19ης Σεπτεμβρίου 1995 της 19ης Σεπτεμβρίου 1995
 στην υπόθεση C-364/93 (αίτηση του Corte suprema di στην υπόθεση C-48/94 (αίτηση για την έκδοση προδικαστι
 cassazione για την έκδοση προδικαστική αποφάσεως): Anto κής αποφάσεως του Se- og Handelsretten, Kobenhavn):
 nio Marinari κατά Lloyd's Bank pis και Zubaidi Trading Ledernes Hovedorganisation, ενεργούσας για λογαριασμό
 Company (') του Ole Rygaard κατά Dansk Arbejdsgiverforening, ενεργού
 («Σύμβαση των Βρυξελλών — Άρθρο 5 σημείο 3 — Τόπος σας για λογαριασμό της Strø Molle Akustik A/S (')
 όπου συνέβη το ζημιογόνο γεγονός») («Ερμηνεία του άρθρου 1 παράγραφος 1 της οδηγίας
 (95/C 299/04) 77/187/ΕΟΚ — Μεταβίβαση επιχειρήσεως — Σύμβαση
 μεταξύ δύο επιχειρηματιών για την αποπεράτωση του
 έργου, με τη συμφωνία του κυρίου του έργου»)
 ( 95 1C 299/05 )
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η δανική)
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μεταφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας» του Δικαστηρίου και (Προσωρινή μεταφραση · η οριστική μεταφραση θα δημο
 του Πρωτοδικείου) σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-364/93 , που είχε ως αντικείμενο αίτηση του Στην υπόθεση C-48/94, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 Corte suprema di cassazione προς το Δικαστήριο, δυνάμει του S0- og Handelsretten , K0benhavn , προς το Δικαστήριο , κατ '
 Πρωτοκόλλου της 3ης Ιουνίου 1971 για την ερμηνεία από το εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της Συμβάσεως ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 της 27ης Σεπτεμβρίου 1968, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Ledernes Hovedorganisation ,
 εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, με ενεργούσας για λογαριασμό του Ole Rygaard , και Dask
 την οποία ζητήθηκε η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως Arbejdsgiverforening, ενεργούσας για λογαριασμό της Str0
 προς την ερμηνεία του άρθρου 5 σημείο 3 της Συμβάσεως της M0lle Akustik A/S , η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως
 27ης Σεπτεμβρίου 1968, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την προς την ερμηνεία του άρθρου 1 παράγραφος 1 της οδηγίας
 εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις 77/ 187/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Φεβρουαρίου 1977
 (ΕΕ 1982 , L 388 , σ. 7), όπως τροποποιήθηκε με τη Σύμβαση περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών,
 της 9ης Οκτωβρίου 1978 , σχετικά με την προσχώρηση του σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομέ
 Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου νων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστά
 Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας σεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων (ΕΕ ειδ . έκδ . 05/002 ,
 (ΕΕ 1982 , L 388, σ. 24), και με τη Σύμβαση της 25ης σ. 171 ), το Δικαστήριο , συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez
 Οκτωβρίου 1982 , σχετικά με την προσχώρηση της Ελληνικής Iglesias, Πρόεδρο , F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn και P.
 Δημοκρατίας (ΕΕ 1982, L 388, σ. 1 ), το Δικαστήριο, συγκεί Jann, προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, K. N. Κακούρη,
 μενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias , Πρόεδρο, F. A. J. C. Moitinho de Almeida (εισηγητή ), J. L. Murray G. Hirsch ,
 Schockweiler, P. J. G. Kapteyn και P. Jann , προέδρους H. Ragnemalm και L. Sevón, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 τμήματος , G. F. Mancini , K. N. Κακούρη , J. C. Moitinho de Γ. Κοσμάς, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοι
 Almeida (εισηγητή), J.-P. Puissochet, G. Hirsch. H. Ragne κήσεως, εξέδωσε στις 19 Σεπτεμβρίου 1995 απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό :
 malm και L. Sevón , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger,
 γραμματέας: D. Louterman-Hubeau, εξέδωσε στις 19 Σεπτεμ
 βρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: Το γεγονός ότι, κατόπιν αδείας του κυρίου έργου, δύο
 μαθητευόμενοι και ένας υπάλληλος μιας επιχειρήσεως που
 έχει αρχίσει την κατασκευή ενός οικοδομικού έργου συνεχί
 O όρος « τόπος όπου συνέβη το ζημιογόνο γεγονος», o οποίος ζουν πλέον να εργάζονται, προς τον σκοπό αποπερατώσεως
 χρησιμοποιείται στο άρθρο 5 σημείο 3 της συμβάσεως της του έργον, σε άλλη επιχείρηση, η οποία επίσης παραλαμβάνει
 27ης Σεπτεμβρίου 1968, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την από την πρώτη τα σχετικά με το έργο υλικά, δεν αποτελεί
 εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, μεταβίβαση επιχειρήσεως, εγκαταστάσεως ή τμήματος εγκα
 έχει την έννοια ότι δεν καλύπτει τον τόπο στον οποίο o ταστάσεως, κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 1 της
 ζημιωθείς ισχυρίζεται ότι υπέστη περιουσιακή ζημία που οδηγίας 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Φεβρουαρίου
 αποτελεί τη συνέπεια της αρχικώς επελθούσας ζημίας που 1977 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών,
 υπέστη εντός άλλου συμβαλλομένου κράτους. σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομέ
 νων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστά
 σεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων.
 ( · ) ΕΕ αριθ. C 238 της 2. 9. 1993.
 (') ΕΕ αριθ . C 90 της 26. 3 . 1994 .


text:
C 247/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 26.8.2000
 ασκη ́θηκε κατα ́ της διατα ́ξεως που εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των Hjertonsson) κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (εκπροσωπου ́μενη απο ́
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τρι ́το τμη ́μα) στις 16 Ιουλι ́ου 1998 στην τον καθηγητη ́ U. Leanza, επικουρου ́μενο απο ́ τον D. del Gaizo),
 υπο ́θεση T-274/97, Ca’ Pasta κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 1998, με αντικει ́μενο να διαπιστωθει ́ ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α,
 σ. ΙΙ-2925), και με την οποι ́α ζητη ́θηκε η ακυ ́ρωση της ως — απαιτω ́ντας απο ́ τα με ́λη των οικογενειω ́ν-δικαιου ́χων της
 α ́νω διατα ́ξεως, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος η ́ταν η Επιτροπη ́ς των
 οδηγι ́ας 90/364/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 28ης Ιουνι ́ου
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: H. van Vliet, επικουρου ́με- 1990, σχετικα ́ με το δικαι ́ωμα διαμονη ́ς (EE L 180, σ. 26),
 νος απο ́ τον A. Dal Ferro), το ∆ικαστη ́ριο (δευ ́τερο τμη ́μα), να διαθε ́τουν πο ́ρους κατα ́ ́ενα τρι ́το υψηλο ́τερους απο ́ το
 συγκει ́μενο απο ́ τους R. Schintgen, προ ́εδρο τμη ́ματος, G. Hirsch
 ελα ́χιστο ποσο ́ που απαιτει ́ται απο ́ τα με ́λη των οικογενειω ́ν-
 και Β. Σκουρη ́ (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: δικαιου ́χων της οδηγι ́ας 90/365/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 25 Μαι ̈́ου 2000
 28ης Ιουνι ́ου 1990, σχετικα ́ με το δικαι ́ωμα διαμονη ́ς των
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 μισθωτω ́ν και μη μισθωτω ́ν εργαζομε ́νων που ́εχουν παυ ́σει
 την επαγγελματικη ́ τους δραστηριο ́τητα (EE L 180, σ. 28),
 1) Ακυρω ́ νει τη δια ́ταξη του Πρωτοδικει ́ου της 16ης Ιουλι ́ου — περιορι ́ζοντας τα δικαιολογητικα ́ που πρε ́πει να προσκομι ́-
 1998 στην υπο ́θεση T-274/97, Ca’ Pasta κατα ́ Επιτροπη ́ς. ζονται και ορι ́ζοντας ειδικο ́τερα ο ́τι συγκεκριμε ́να ́εγγραφα
 πρε ́πει να εκδι ́δονται η ́ να θεωρου ́νται απο ́ τις αρχε ́ς α ́λλου
 2) Ακυρω ́ νει τη σιωπηρη ́ απο ́φαση περι ́ αναστολη ́ς της κοινο- κρα ́τους με ́λους,
 τικη ́ς συνδρομη ́ς που εμπεριει ́χε το απο ́ 4 Αυγου ́στου 1997 — απαιτω ́ντας απο ́ τους σπουδαστε ́ς, υπηκο ́ους α ́λλων κρατω ́ν
 ́εγγραφο που απηυ ́θυνε η Επιτροπη ́ στην Ca’ Pasta. μελω ́ν, οι οποι ́οι ζητου ́ν την αναγνω ́ριση του δικαιω ́ματο ́ς
 τους διαμονη ́ς στην Ιταλι ́α, δυνα ́μει της οδηγι ́ας 93/96/ΕΟΚ
 3) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των του Συμβουλι ́ου, της 29ης Οκτωβρι ́ου 1993, σχετικα ́ με το
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα αμφοτε ́ρων των βαθμω ́ ν. δικαι ́ωμα διαμονη ́ς των σπουδαστω ́ν (EE L 317, σ. 59), καθω ́ς
 και απο ́ τα με ́λη της οικογενει ́ας τους, να διαβεβαιω ́νουν τις
 ιταλικε ́ς αρχε ́ς ο ́τι διαθε ́τουν πο ́ρους συγκεκριμε ́νου υ ́ψους
 και, ο ́σον αφορα ́ το με ́σο που επικαλου ́νται προς του ́το, μη
 (1) EE C 378 της 5.12.1998. αφη ́νοντας ρητω ́ς στον σπουδαστη ́ την επιλογη ́ μεταξυ ́ της
 δηλω ́σεως και οποιουδη ́ποτε ισοδυνα ́μου τουλα ́χιστον με ́σου
 και, τε ́λος, μη επιτρε ́ποντας τη χρη ́ση της δηλω ́σεως ο ́ταν ο
 σπουδαστη ́ς συνοδευ ́εται απο ́ με ́λη της οικογενει ́ας του,
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τις οδηγι ́ες αυτε ́ς,
 το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 D. A. O. Edward (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, L. Sevón,
 P. J. G. Kapteyn, P. Jann και H. Ragnemalm, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: R. Grass,
 εξε ́δωσε στις 25 Μαι ̈́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο δια-
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ τακτικο ́:
 1) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α,
 (πε ́μπτο τμη ́μα) — περιορι ́ζοντας τα δικαιολογητικα ́ που πρε ́πει να
 προσκομι ́ζονται και ορι ́ζοντας ειδικο ́τερα ́οτι
 της 25ης Μαι ̈́ου 2000 συγκεκριμε ́να ́εγγραφα πρε ́πει να εκδι ́δονται ́η να
 θεωρου ́νται απο ́ τις αρχε ́ς ́αλλου κρα ́τους με ́λους,
 — απαιτω ́ ντας απο ́ τους σπουδαστε ́ς, υπηκο ́ους ́αλλων
 στην υπο ́θεση C-424/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- κρατω ́ ν μελω ́ ν, οι οποι ́οι ζητου ́ν την αναγνω ́ ριση του
 τη ́των κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1) δικαιω ́ ματο ́ς τους διαμονη ́ς στην Ιταλι ́α καθω ́ ς και
 απο ́ τα με ́λη της οικογενει ́ας τους, δυνα ́μει της οδηγι ́ας
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — ∆ικαι ́ωμα διαμονη ́ς — 93/96/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 29ης Οκτωβρι ́ου
 Οδηγι ́ες 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ — 1993, σχετικα ́ με το δικαι ́ωμα διαμονη ́ς των σπου-
 Προϋποθε ́σεις διαθε ́σεως πο ́ρων») δαστω ́ ν, να διαβεβαιω ́ νουν κατ' αρχα ́ς τις ιταλικε ́ς
 αρχε ́ς ́οτι διαθε ́τουν πο ́ρους συγκεκριμε ́νου ́υψους
 και, ́οσον αφορα ́ το με ́σο που επικαλου ́νται προς του ́το,
 (2000/C 247/06) μη αφη ́νοντας ρητω ́ ς στον σπουδαστη ́ την επιλογη ́
 μεταξυ ́ της δηλω ́ σεως και οποιουδη ́ποτε ισοδυνα ́μου
 τουλα ́χιστον με ́σου και, τε ́λος, μη επιτρε ́ποντας τη
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) χρη ́ση της δηλω ́ σεως ́οταν ο σπουδαστη ́ς συνοδευ ́εται
 απο ́ με ́λη της οικογενει ́ας του,
 παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ τις οδηγι ́ες
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ 90/364/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 28ης Ιουνι ́ου 1990,
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου») σχετικα ́ με το δικαι ́ωμα διαμονη ́ς, 90/365/ΕΟΚ του Συμ-
 βουλι ́ου, της 28ης Ιουνι ́ου 1990, σχετικα ́ με το δικαι ́ωμα
 διαμονη ́ς των μισθωτω ́ ν και μη μισθωτω ́ ν εργαζομε ́νων
 Στην υπο ́θεση C-424/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των που ́εχουν παυ ́σει την επαγγελματικη ́ τους δραστηριο ́τητα,
 (εκπρο ́σωποι: αρχικω ́ς A. Aresu, και ακολου ́θως K. Oldfelt και 93/96.
 ---pagebreak--- 26.8.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 247/5
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́. ∆εν ́εχει σημασι ́α συναφω ́ ς εα ́ν ο φορολογου ́μενος που ζητει ́ να
 του παρασχεθει ́ τε ́τοιου ει ́δους απαλλαγη ́ ει ́ναι συνη ́θης με ́τοχος
 3) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α και η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν ́η μισθωτο ́ς που κατε ́χει τις μετοχε ́ς, για τις οποι ́ες διανεμη ́θηκαν
 Κοινοτη ́των φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα. μερι ́σματα, στο πλαι ́σιο ενο ́ς προγρα ́μματος αποταμιευ ́σεως εργα-
 ζομε ́νων.
 (1) EE C 48 της 20.2.1999.
 (1) EE C 137 της 2.5.1998.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 6ης Ιουνι ́ου 2000
 της 6ης Ιουνι ́ου 2000 στην υπο ́θεση C-281/98: (αι ́τηση του Pretore di Bolzano για
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Roman Angonese
 στην υπο ́θεση C-35/98: (αι ́τηση του Hoge Raad der κατα ́ Cassa di Risparmio di Bolzano SpA (1)
 Nederlanden για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 Staatssecretaris van Financiën κατα ́ B. G. M. Verkooijen (1) («Ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των προσω ́ πων — Προ ́σβαση
 στην απασχο ́ληση — Πιστοποιητικο ́ διγλωσσι ́ας που
 χορηγει ́ται απο ́ τοπικη ́ διοικητικη ́ αρχη ́ — 'Αρθρο 48 της
 («Ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των κεφαλαι ́ων — 'Αμεση φορολο- Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ ρθρο 39 ΕΚ)
 γι ́α των μερισμα ́των — Απαλλαγη ́ — Ισχυ ́ει μο ́νο για τα — Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 1612/68»)
 μερι ́σματα απο ́ μετοχε ́ς εταιριω ́ ν που ́εχουν την ́εδρα τους
 εντο ́ς της ημεδαπη ́ς») (2000/C 247/08)
 (2000/C 247/07) ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́) (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-281/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Pretore
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 di Bolzano (Ιταλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου»)
 α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α
 ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του
 Στην υπο ́θεση C-35/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Hoge Raad αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Roman Angonese και Cassa di
 der Nederlanden (Κα ́τω Χω ́ρες) προς το ∆ικαστη ́ριο, Risparmio di Bolzano SpA, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 48 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν,
 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρου 39 ΕΚ) και των α ́ρθρων 3,
 εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ παρα ́γραφος 1, και 7, παρα ́γραφοι 1 και 4, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 Staatssecretaris van Financiën και B. G. M. Verkooijen, η ́εκδοση 1612/68 του Συμβουλι ́ου, της 15ης Οκτωβρι ́ου 1968, περι ́ της
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α της οδηγι ́ας ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των εργαζομε ́νων στο εσωτερικο ́ της
 88/361/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 24ης Ιουνι ́ου 1988, για τη Κοινο ́τητας (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/001, σ. 33), το ∆ικαστη ́ριο,
 θε ́ση σε εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 67 της Συνθη ́κης (EE L 178, σ. 5), συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο,
 καθω ́ς και των α ́ρθρων 6 και 52 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν D. A. O. Edward, L. Sevón και R. Schintgen, προε ́δρους τμη ́μα-
 τροποποιη ́σεως, α ́ρθρων 12 ΕΚ και 43 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο τος, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch,
 συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, P. Jann, H. Ragnemalm (εισηγητη ́) και M. Wathelet, δικαστε ́ς,
 J. C. Moitinho de Almeida, L. Sevón και R. Schintgen, προ- γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: N. Fennelly, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λ-
 ́εδρους τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, ληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 6 Ιουνι ́ου 2000 απο ́φαση με το
 P. Jann, H. Ragnemalm, M. Wathelet (εισηγητη ́) και F. Macken, ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. La Pergola, γραμματε ́ας:
 D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε Το ́αρθρο 48 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως,
 στις 6 Ιουνι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: ́αρθρο 39 ΕΚ) απαγορευ ́ει στους εργοδο ́τες να υποχρεω ́ νουν
 τους υποψηφι ́ους διαγωνισμου ́ που διεξα ́γεται με σκοπο ́ την
 Το ́αρθρο 1, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 88/361/ΕΟΚ του προ ́σληψη προσωπικου ́ να αποδεικνυ ́ουν τις γλωσσικε ́ς γνω ́ σεις
 Συμβουλι ́ου, της 24ης Ιουνι ́ου 1988, για την εφαρμογη ́ του τους με την προσκο ́μιση αποκλειστικα ́ και μο ́νον ενο ́ς συγκεκριμε ́-
 ́αρθρου 67 της Συνθη ́κης, απαγορευ ́ει νομοθετικη ́ δια ́ταξη κρα ́- νου διπλω ́ ματος, το οποι ́ο χορηγει ́ται σε μι ́α μο ́νον επαρχι ́α
 τους με ́λους που, ́οπως η επι ́δικη στην κυ ́ρια δι ́κη, εξαρτα ́ την κρα ́τους με ́λους.
 απαλλαγη ́ απο ́ τον φο ́ρο εισοδη ́ματος, στον οποι ́ο υπο ́κεινται τα
 μερι ́σματα που διανε ́μονται σε μετο ́χους φυσικα ́ προ ́σωπα, απο ́ (1) EE C 278 της 5.9.1998.
 την προϋπο ́θεση ́οτι τα εν λο ́γω μερι ́σματα διανε ́μονται απο ́
 εταιρι ́ες που ́εχουν την ́εδρα τους στο εν λο ́γω κρα ́τος με ́λος.


text:
C 387/2 MEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων 20. 12 . 97
 Catherine de Salins και Jean-Marc Belorgey) και την Ιρλαν Ιρλανδία (εκπρόσωπος: Michael A. Buckley, επικουρούμενος
 δία (εκπρόσωπος: Michael A. Buckley, επικουρούμενος από από τον John D. Cooke και την Jennifer Payne), με αντικεί
 τον John D. Cooke και την Jennifer Payne), με αντικείμενο μενο να αναγνωριστεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, θεσπίζο
 αίτημα να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, θεσπίζο ντας αποκλειστικά δικαιώματα εισαγωγής και εξαγωγής για
 ντας και διατηρώντας, έναντι των άλλων κρατών μελών, στο το φυσικό αέριο και το ηλεκτρικό ρεύμα, παρέβη τις υπο
 πλαίσιο εθνικού μονοπωλίου εμπορικού χαρακτήρα, απο χρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 30, 34 και 37 της
 κλειστικά δικαιώματα εισαγωγής και εξαγωγής στον τομέα συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C.
 του ηλεκτρικού ρεύματος, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέ Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, C. Gulmann, H. Ragnemalm
 χει από τα άρθρα 30, 34 και 37 της συνθήκης ΕΚ, το και M. Wathelet, προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, J. C.
 Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O.
 Πρόεδρο, C. Gulmann, H. Ragnemalm και M. Wathelet, Edward (εισηγητή), J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann και L.
 προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Sevón, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, γραμμα
 Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward τείς: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, D. Loutermann
 (εισηγητή), J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann και L. Sevón, Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, γραμματείς: H. 23 Οκτωβρίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 von Holstein, βοηθός γραμματέας, D. Louterman-Hubeau,
 κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 23 Οκτωβρίου
 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: 1 . Απορρίπτει την προσφυγή.
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή. 2. Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοι
 νοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 2. Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοι
 νοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 3 . Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και
 Βόρειας Ιρλανδίας καθώς και η Ιρλανδία που παρενέ
 βησαν φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα.
 3. Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και
 Βόρειας Ιρλανδίας, η Γαλλική Δημοκρατία και η Ιρλαν (') ΕΕ C 202 της 23. 7. 1994.
 δία, που άσκησαν παρέμβαση, φέρουν τα δικαστικά τους
 έξοδα.
 (') ΕΕ C 202 της 23 . 7 . 1994 .
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 23ης Οκτωβρίου 1997
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ στην υπόθεση C-150/95: Πορτογαλική Δημοκρατία κατά
 της 23ης Οκτωβρίου 1997 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 στην υπόθεση C-159/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοι [Κοινή γεωργική πολιτική — Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 307/95
 νοτήτων, υποστηριζόμενη από το Ηνωμένο Βασίλειο της — Ελαιούχοι σπόροι — Τελικά ποσά αναφοράς — Απο
 Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, κατά Γαλλικής κλεισμός των πορτογάλων παραγωγών από την αντιστάθμιση
 Δημοκρατίας, υποστηριζόμενης από την Ιρλανδία (') των υπερβάσεων με γαίες που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί στο
 σύνολο της Κοινότητας — Προσφυγή ακυρώσεως]
 (Παράβαση κράτους μέλους — Αποκλειστικά δικαιώματα
 εισαγωγής και εξαγωγής φυσικού αερίου και ηλεκτρικού (97/C 387/04)
 ρεύματος)
 (97/C 387/03) (Γλωσσά διαδικασίας: η πορτογαλική)
 (Γλωσσά διαδικασίας: η γαλλική) (Προσωρινή μετάΦραση - η οριστική μετάΦραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 (Προσωρινή μετάΦραση· η οριστική μετάΦραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») Στην υπόθεση C-150/95, Πορτογαλική Δημοκρατία (δικηγό
 ρος: καθηγητής Joâo Mota de Campos, εκπρόσωπος: Luis
 Fernandes) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Στην υπόθεση C-159/94, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοι (εκπρόσωποι: Antonio Caeiro και Gérard Rozet), υποστηρι
 νοτήτων (εκπρόσωποι: Richard B. Wainwright και Hendrik ζόμενης από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκ
 van Lier), υποστηριζόμενη από το Ηνωμένο Βασίλειο της πρόσωποι: Jan-Peter Hix και Paulo Borges), με αντικείμενο
 Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 307/95 της Επι
 Lindsey Nicoll επικουρούμενη από τον David Anderson) τροπής, της 14ης Φεβρουαρίου 1995 , για τον καθορισμό των
 κατά Γαλλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωποι: Catherine de τελικών διορθωμένων περιφερειακών ποσών αναφοράς για
 Salins και Jean-Marc Belorgey) υποστηριζόμενης από την τους παραγωγούς σπόρων σόγιας, κραμβόσπορων, γογγυλό


text:
 23.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/36
 Προσφυγή της 28ης Νοεμβρίου 2014 — Ρουμανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-784/14)
 (2015/C 065/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ρουμανία (εκπρόσωποι: R. Radu, R. Haţieganu και A. Buzoianu)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής που περιέχεται στο έγγραφο BUDG/B3/MV D(2014) 3079038 της 19ης Σεπτεμβρίου 2014 και με την οποία η Επιτροπή ζητεί από τη Ρουμανία να καταβάλει στον προϋπολογισμό της Ένωσης το μικτό ποσό των 14 883,79 ευρώ, ποσό το οποίο αντιστοιχεί στην απώλεια παραδοσιακών ίδιων πόρων,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από αναρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση
 —
 Η νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν περιέχει καμία διάταξη η οποία να παρέχει στην Επιτροπή την αρμοδιότητα να επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση καταβολής χρηματικού ποσού αντιστοιχούντος σε απώλεια ιδίων πόρων της ΕΕ οφειλόμενη σε διαγραφή δασμών αποφασισθείσα από άλλο κράτος μέλος το οποίο ήταν υπεύθυνο για τον υπολογισμό, την είσπραξη και απόδοση των εν λόγω δασμών ως παραδοσιακών ίδιων πόρων στον προϋπολογισμό της ΕΕ.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από ανεπαρκή και μη προσήκουσα αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως
 —
 Η αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι ανεπαρκής και μη προσήκουσα, κατά παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ. Αφενός, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν περιέχει τη νομική βάση επί της οποίας στηρίχθηκε, η βάση δε αυτή δεν μπορεί να προσδιοριστεί ούτε σε σχέση με άλλα στοιχεία του εγγράφου της Επιτροπής. Αφετέρου, η Επιτροπή δεν εξέθεσε με την προσβαλλόμενη απόφαση τον νομικό συλλογισμό που την οδήγησε να επιβάλει στη Ρουμανία την υποχρέωση να καταβάλει αποζημίωση για την απώλεια παραδοσιακών ίδιων πόρων της ΕΕ λόγω διαγραφής τελωνειακής οφειλής κοινοποιηθείσας από άλλο κράτος μέλος.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται, σε περίπτωση που το Δικαστήριο δεχτεί ότι η Επιτροπή ενήργησε εντός των ορίων της αρμοδιότητας που της παρέχουν οι Συνθήκες, από την εκ μέρους του θεσμικού αυτού οργάνου παράβαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως και από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της Ρουμανίας
 —
 Η Επιτροπή παραβίασε το καθήκον επιμέλειας και την αρχή της χρηστής διοικήσεως καθόσον δεν εξέτασε ενδελεχώς όλες τις κρίσιμες πληροφορίες που είχε στη διάθεσή της ούτε αναζήτησε άλλες αναγκαίες πληροφορίες πριν εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση. Η Επιτροπή δεν απέδειξε άμεσο αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ των πραγματικών περιστατικών που προσάπτονται στη Ρουμανία και της απώλειας των ίδιων πόρων της ΕΕ. Επιπλέον, η Επιτροπή δεν δικαιολόγησε το ζητούμενο ποσό σε σχέση με το ποσό των δασμών που αντιστοιχούν στην αξία της επίμαχης διαμετακόμισης, αρκούμενη να στηριχθεί στην αξία που διεγράφη από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.
 —
 Οι ενέργειες της Επιτροπής ήταν απρόβλεπτες και κατέστησαν ανέφικτη την εκ μέρους της Ρουμανίας άσκηση των δικαιωμάτων της άμυνας.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
 —
 Οι κανόνες δικαίου δυνάμει των οποίων η Επιτροπή επέβαλε με την προσβαλλόμενη απόφαση την υποχρέωση καταβολής αποζημιώσεως δεν προσδιορίζονται ούτε διευκρινίζονται με την απόφαση αυτή, οπότε δεν κατέστη δυνατό στη Ρουμανία να προβλέψει την εφαρμογή τους. Το Ρουμανικό Δημόσιο δεν ήταν σε θέση, πριν λάβει το έγγραφο της Επιτροπής, να προβλέψει ή να πληροφορηθεί την υποχρέωση καταβολής του ζητούμενου ποσού λόγω απώλειας ίδιων πόρων της ΕΕ. Ομοίως, με την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως και την επιβολή στη Ρουμανία της υποχρεώσεως αποζημιώσεως, τέσσερα έτη μετά τα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά και παρά τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε η Επιτροπή στο πλαίσιο του διαλόγου που διεξήγαγε κατά την περίοδο αυτή με τις ρουμανικές αρχές, το θεσμικό αυτό όργανο παραβίασε την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης της Ρουμανίας όσον αφορά τη μη ύπαρξη οικονομικής υποχρεώσεως ως προς την καταβολή της επίμαχης τελωνειακής οφειλής και, ως εκ τούτου, οποιασδήποτε υποχρεώσεως έναντι του προϋπολογισμού της ΕΕ.


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/27
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Rechtbank Breda (Κάτω Χώρες) στις 27 Ιουνίου 2011 — A.T.G.M. Van de Ven και M.A.H.T. Van de Ven-Janssen κατά Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV
 (Υπόθεση C-315/11)
 2011/C 269/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank Breda
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες:
 A.T.G.M. Van de Ven
 M.A.H.T. Van de Ven-Janssen
 Εναγόμενη: Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι ένα δικαίωμα αποζημιώσεως, όπως περιγράφεται στο άρθρο 7 του κανονισμού 261/2004 (1) σε περίπτωση καθυστερήσεως, συμβατό με την τελευταία περίοδο του άρθρου 29 της Συμβάσεως του Μόντρεαλ (2), λαμβανομένου υπόψη ότι, κατά την πρώτη περίοδο του άρθρου 29 της Συμβάσεως του Μόντρεαλ, αγωγές αποζημιώσεως λόγω συμβάσεως, αδικοπραξίας ή κάθε άλλης αιτίας δύνανται να ασκηθούν μόνον υπό τις προϋποθέσεις και εντός των ορίων αποζημιώσεως που προβλέπονται από τη Σύμβαση του Μόντρεαλ;
 2)
 Αν ένα δικαίωμα αποζημιώσεως, όπως περιγράφεται στο άρθρο 7 του κανονισμού 261/2004 σε περίπτωση καθυστερήσεως, δεν είναι συμβατό με το άρθρο 29 της Συμβάσεως του Μόντρεαλ, τίθενται περιορισμοί σχετικά με τον χρόνο ενάρξεως της ισχύος της αποφάσεως του Δικαστηρίου όσον αφορά την παρούσα υπόθεση και/ή γενικά;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημιώσεως των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση αρνήσεως επιβιβάσεως και ματαιώσεως ή μεγάλης καθυστερήσεως της πτήσεως και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ). 295/91 (ΕΕ L 194,σ. 38).
 (2) Βλ. απόφαση 2001/539/ΕΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2001, για τη σύναψη από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα της Συμβάσεως για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων στις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές (Συμβάσεως του Μόντρεαλ) (ΕΕ L 194, σ. 38).


text:
 8.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 298/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 28ης Ιουλίου 2011 [αίτηση του Supremo Tribunal Administrativo (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Lidl & Companhia κατά Fazenda Pública
 (Υπόθεση C-106/10) (1)
 (Φορολογία - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - ΦΠΑ - Βάση επιβολής του φόρου - Τέλος που οφείλεται για την κατασκευή, τη συναρμολόγηση, την εισέλευση ή την εισαγωγή αυτοκινήτων)
 2011/C 298/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Supremo Tribunal Administrativo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Lidl & Companhia
 κατά
 Fazenda Pública
 παρισταμένου του
 Ministério Público
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Supremo Tribunal Administrativo — Ερμηνεία των άρθρων 73 και 78, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 79, πρώτο εδάφιο, στοιχείο γ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Συνυπολογισμός, στη βάση επιβολής του ΦΠΑ, του πορτογαλικού «imposto sobre veículos» — Τέλος επί των καινούριων οχημάτων, το οποίο οφείλεται για την κατασκευή, τη συναρμολόγηση, την εισέλευση ή την εισαγωγή τους — Τέλος που καταβάλλεται άπαξ από τον επιχειρηματία/πωλητή του οχήματος κατά τη θέση του σε κυκλοφορία για πρώτη φορά στην πορτογαλική αγορά
 Διατακτικό
 Εθνικό τέλος όπως το επίμαχο στην υπόθεση της κύριας δίκης τέλος επί των μηχανοκίνητων οχημάτων (imposto sobre veículos), του οποίου η γενεσιουργός αιτία συνδέεται άμεσα με την παράδοση οχήματος εμπίπτοντος στο πεδίο εφαρμογής του τέλους αυτού και το οποίο καταβάλλεται από τον προμηθευτή του οικείου οχήματος, περιλαμβάνεται στα «τέλη, δικαιώματα, εισφορές και φόρ[ους]» κατά την έννοια του άρθρου 78, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, και πρέπει, κατ’ εφαρμογήν της εν λόγω διατάξεως, να συνυπολογίζεται στη βάση επιβολής του φόρου προστιθέμενης αξίας της παραδόσεως του οχήματος αυτού.
 (1) ΕΕ C 113 της 1.5.2010.


text:
 7.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/23
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Μαΐου 2014 — Toshiba κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-515/09) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά των μετασχηματιστών ισχύος - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ - Συμφωνία για την κατανομή της αγοράς - Απόδειξη της αποστασιοποιήσεως της συμπράξεως - Περιορισμός του ανταγωνισμού - Επηρεασμός του εμπορίου - Φραγμοί εισόδου - Πρόστιμα - Βασικό ποσό - Έτος αναφοράς - Σημείο 18 των κατευθυντηρίων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων - Χρησιμοποίηση μεριδίου επί πλασματικής αγοράς αντί επί της αγοράς ΕΟΧ))
 2014/C 212/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Toshiba Corp. (Τόκυο, Ιαπωνία) (εκπρόσωποι: J. F. MacLennan, solicitor, A. Schulz, J. Jourdan και P. Berghe, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς, J. Bourke και K. Mojzesowicz, στη συνέχεια, K. Mojzesowicz και F. Ronkes Agerbeek)
 Αντικείμενο
 Κυρίως, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 7ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/39.129 — μετασχηματιστές ισχύος) και, επικουρικώς, αίτημα μειώσεως του επιβληθέντος στην προσφεύγουσα, με την απόφαση αυτή, προστίμου
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Toshiba Corp. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 51 της 27.2.2010.


text:
7.10.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 285/7
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 21ης Ιουνι ́ου 2000 της 10ης Μαι ̈́ου 2000
 στην υπο ́θεση Τ-177/97, Odette Simon κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 στην υπο ́θεση T-429/93, Κληρονο ́μοι του Εdmond Ropars Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 (Υπα ́ λληλοι — Αι ́τημα αναγνωρι ́σεως της ιδιο ́τητας του
 («Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη — Γα ́ λα εκτα ́ κτου υπαλλη ́λου)
 — Συμπληρωματικη ́ εισφορα ́ — Ποσο ́τητα αναφορα ́ς —
 Παραγωγο ́ς που ανε ́λαβε δε ́σμευση περι ́ μετατροπη ́ς — (2000/C 285/13)
 Εκχω ́ ρηση της εκμεταλλευ ́σεως»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (2000/C 285/12)
 Στην υπο ́θεση Τ-177/97, Odette Simon, κα ́τοικος Λουξεμβου ́ρ-
 γου, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους J.-N. Louis, T. Demaseure και
 F. Parmentier, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω Λουξεμβου ́ργο τα γραφει ́α της εταιρι ́ας Société de gestion
 fiduciaire, 2-4, rue Beck, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Στην υπο ́θεση T-429/93, Madeleine Amélie Le Goff, κα ́τοικος Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: G. Valsesia και J. Curall), που ει ́χε ως
 Plounevezel (Γαλλι ́α), Liliane Ropars, κα ́τοικος Rouziers de αντικει ́μενο προσφυγη ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς
 Touraine (Γαλλι ́α), Jacqueline Ropars, κα ́τοικος Gleize (Γαλλι ́α), περι ́ απορρι ́ψεως του αιτη ́ματος της προσφευ ́γουσας για την
 Marie-Christine Ropars, κα ́τοικος Guerlesquin (Γαλλι ́α), Gisèle τακτοποι ́ηση της διοικητικη ́ς της καταστα ́σεως, καθω ́ς και αγωγη ́
 Ropars, κα ́τοικος Morlaix (Γαλλι ́α), Madeleine Ropars, κα ́τοικος αποζημιω ́σεως προς ικανοποι ́ηση της προκληθει ́σας στην
 Glomel (Γαλλι ́α), Louise Ropars, κα ́τοικος Saint-Laurent-du- προσφευ ́γουσα-ενα ́γουσα ηθικη ́ς βλα ́βης, στο πλαι ́σιο της οποι ́ας
 Maroni (Γαλλικη ́ Γουϊα ́να), Joseph Ropars, κα ́τοικος Laniscat ζητει ́το η καταβολη ́ συμβολικου ́ ποσου ́ ενο ́ς ευρω ́, το Πρωτοδι-
 (Γαλλι ́α), ως κληρονο ́μοι του Εdmond Ropars, εκπροσωπου ́μενοι κει ́ο, δικα ́ζον ως μονομελε ́ς και συγκει ́μενο απο ́ τον Μ. Βηλαρα ́,
 απο ́ τους C. Larzul και F. Buffet, κατο ́πιν δε απο ́ τον A. Delanoé, γραμματε ́ας: J. Palacio, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 δικηγο ́ρους Rennes, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον 10 Μαι ̈́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 δικηγο ́ρο A. May, 398, route d’Esch, κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωπος: A. M. Colaert), με αντικει ́μενο 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 αι ́τημα καταβολη ́ς αποζημιω ́σεως, κατ' εφαρμογη ́ν των α ́ρθρων
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ ́εξοδα ́ του.
 178 και 215, δευ ́τερο εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρων 235
 ΕΚ και 288, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ), για τις ζημι ́ες που υπε ́στη ο
 Εdmond Ropars λο ́γω του ο ́τι εμποδι ́στηκε να εμπορευθει ́ γα ́λα, (1) ΕΕ C 252 της 16.8.97.
 κατ' εφαρμογη ́ν του κανονισμου ́ (EOK) 857/84 του Συμβουλι ́ου,
 της 31ης Μαρτι ́ου 1984, περι ́ γενικω ́ν κανο ́νων για την εφαρμογη ́
 της εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 804/68 στον τομε ́α του γα ́λακτος και των γαλακτοκομικω ́ν
 προϊο ́ντων (ΕΕ L 90, σ. 13), ο ́πως συμπληρω ́θηκε με τον κανονισμο ́
 (ΕΟΚ) 1371/84 της Επιτροπη ́ς, της 16ης Μαι ̈́ου 1984, για τον ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 καθορισμο ́ των λεπτομερειω ́ν εφαρμογη ́ς της συμπληρωματικη ́ς
 εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) της 20η ́ς Ιουνι ́ου 2000
 804/68 (ΕΕ L 132, σ. 11), το Πρωτοδικει ́ο (μονομελε ́ς), δικαστη ́ς:
 R. M. Moura Ramos, γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λλη- στην υπο ́θεση T-597/97, Euromin SA κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 λος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 21 Ιουνι ́ου 2000 απο ́φαση με το Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 («Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Ντα ́ μπινγκ — Απαρα ́δεκτο»)
 1) Απορρι ́πτει το αι ́τημα αναστολη ́ς της διαδικασι ́ας.
 (2000/C 285/14)
 2) Απορρι ́πτει την αγωγη ́.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 3) Καταδικα ́ζει τους ενα ́γοντες στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Στην υπο ́θεση T-597/97, Euromin SA, με ́εδρα τη Γενευ ́η
 (Ελβετι ́α), εκπροσωπου ́μενη αρχικω ́ς απο ́ τους D. Horovitz,
 (1) ΕΕ C 217 της 20.8.91. J. Bäverbrant, G. Vandersanden, N. Stockwell, δικηγο ́ρους
 Βρυξελλω ́ν, και απο ́ τον N. Robson, solicitor, στη συνε ́χεια δε
 απο ́ τους Horovitz, Vandersanden, Stockwell, M. E. Pitt και την
 S. Sheppard, solicitors, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τα
 ---pagebreak--- 7.10.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 285/5
 Giolito, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ- οποι ́α καθορι ́ζει ελευ ́θερα ο παρασκευαστη ́ς και η οποι ́α,
 βου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της ́διας ι υπηρεσι ́ας, κατα ́ το κρα ́τος, θα ει ́χε επιβλαβει ́ς συνε ́πειες στη λειτουργι ́α
 Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 7 Αυγου ́στου 2000 ενο ́ς υγιου ́ς ανταγωνισμου ́ στην αγορα ́ των τσιγα ́ρων και
 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ στην πολιτικη ́ δημο ́σιας υγει ́ας που συνι ́σταται στην καταπο-
 κατα ́ της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. λε ́μηση του καπνι ́σματος.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: ( ∆ ι α φ ο ρ ε τ ι κ η ́ φ ο ρ ο λ ο ́ γ η σ η τ ω ν τ σ ι γ α ́ ρ ω ν ξ α ν -
 θ ω ́ ν κ α π ν ω ́ ν κ α ι τ ω ν τ σ ι γ α ́ ρ ω ν σ κ ο υ ́ ρ ω ν
 — να διαπιστω ́σει ο ́τι: κ α π ν ω ́ ν )
 η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, διατηρω ́ντας σε ισχυ ́ ́ενα συ ́στημα το — Παρα ́βαση των α ́ρθρων 8, παρα ́γραφος 2, και 16, παρα ́γρα-
 οποι ́ο επιβα ́λλει κατω ́τατη τιμη ́ αναφορα ́ς για ο ́λα τα τσιγα ́ρα, φος 5, της οδηγι ́ας 95/59/ΕΟΚ:
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 9,
 παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 95/59/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της Το α ́ρθρο 575 Α του (γαλλικου ́) γενικου ́ κω ́δικα φορολογι ́ας
 27ης Νοεμβρι ́ου 1995, περι ́ των φο ́ρων, πλην των φο ́ρων προβλε ́πει τε ́λος καταναλω ́σεως επι ́ των τσιγα ́ρων, το οποι ́ο
 κυ ́κλου εργασιω ́ν, οι οποι ́οι επιβαρυ ́νουν την κατανα ́λωση καθορι ́ζεται, για τις 1 000 μονα ́δες, σε 500 γαλλικα ́ φρα ́γκα
 των επεξεργασιω ́ν καπνω ́ν (1), (FRF) το 1999 και σε 530 FRF το 2000 ως προς τα τσιγα ́ρα
 ξανθω ́ν καπνω ́ν και σε 400 FRF το 1999 και σε 470 FRF το
 και ο ́τι: 2000 ως προς τα τσιγα ́ρα σκου ́ρων καπνω ́ν. Η Επιτροπη ́
 εκφρα ́ζει την ευαρε ́σκεια ́ της διο ́τι οι γαλλικε ́ς αρχε ́ς αναγνω-
 ρι ́ζουν ο ́τι η κοινοτικη ́ νομοθεσι ́α επιτρε ́πει ́εναν μο ́νον
 η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, διατηρω ́ντας σε ισχυ ́ ́ενα συ ́στημα το κατω ́τατο ειδικο ́ φο ́ρο καταναλω ́σεως για ο ́λες τις κατηγορι ́ες
 οποι ́ο φορολογει ́ διαφορετικα ́ τα τσιγα ́ρα σκου ́ρων καπνω ́ν και τα ει ́δη τσιγα ́ρων. Εντου ́τοις, ο ́σο δεν τροποποιει ́ται το
 και τα τσιγα ́ρα ξανθω ́ν καπνω ́ ν, εις βα ́ρος των τσιγα ́ρων α ́ρθρο 575 Α του (γαλλικου ́) γενικου ́ κω ́δικα φορολογι ́ας
 ξανθω ́ν καπνω ́ν, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει το ́σο εξακολουθει ́να συντρε ́χει παραβι ́αση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου.
 απο ́ το α ́ρθρο 8, παρα ́γραφος 2, απο ́ το α ́ρθρο 16, παρα ́γρα-
 φος 5, της οδηγι ́ας 95/59/ΕΚ και απο ́ το α ́ρθρο 2 της
 οδηγι ́ας 92/79/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 19ης Οκτωβρι ́ου — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 90 ΕΚ:
 1992, για την προσε ́γγιση των φο ́ρων στα τσιγα ́ρα (2), ο ́σο
 και απο ́ το α ́ρθρο 90 ΕΚ, πρω ́το εδα ́φιο, και, επικουρικω ́ς, Η διαφορετικη ́ φορολο ́γηση των τσιγα ́ρων ξανθω ́ν και σκου ́-
 απο ́ το α ́ρθρο 90 ΕΚ, δευ ́τερο εδα ́φιο, ρων καπνω ́ν αποτελει ́ φορολογικη ́ πρακτικη ́ εισα ́γουσα
 δυσμενη ́ δια ́κριση και προστατευ ́ουσα τα ημεδαπα ́ προϊο ́ντα,
 δεδομε ́νου ο ́τι τα τσιγα ́ρα σκου ́ρων καπνω ́ν που διανε ́μονται
 — να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. στη Γαλλι ́α ει ́ναι κατα ́ 99 % ημεδαπη ́ς παρασκευη ́ς.
 Προ ́κειται για προϊο ́ντα «ομοειδη ́», υπο ́ την ́εννοια του
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα των οποι ́ων ́εγινε επι ́κληση α ́ρθρου 90 ΕΚ, πρω ́το εδα ́φιο, τα οποι ́α υπο ́κεινται στην
 ́δια
 ι φορολογικη ́ κατα ́ταξη (δεδομε ́νου ο ́τι το α ́ρθρο 2,
 παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 95/59/ΕΚ ουδο ́λως εισα ́γει
 ( Κ α τ ω ́ τ α τ η τ ι μ η ́ α ν α φ ο ρ α ́ ς ) δια ́κριση συναφω ́ς) και στην ́δια ι δασμολογικη ́ κατα ́ταξη. Το
 γεγονο ́ς ο ́τι, κατα ́ τις γαλλικε ́ς αρχε ́ς, τα σκου ́ρα καπνα ́
 πωλου ́νται στις χαμηλο ́τερες τιμε ́ς, ο ́τι η αγορα ́ αυτη ́ δεν
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 9, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας προσελκυ ́ει επιπλε ́ον πελατει ́α και ο ́τι η κατανα ́λωση των
 95/59/ΕΚ του Συμβουλι ́ου: προϊο ́ντων αυτω ́ν εξακολουθει ́ να μειω ́νεται εξηγει ́ ́σωςι γιατι ́
 θεσπι ́στηκαν τα γαλλικα ́ με ́τρα, αλλα ́ δεν μπορει ́ να τα
 Το α ́ρθρο 572 του (γαλλικου ́) γενικου ́ κω ́δικα φορολογι ́ας δικαιολογη ́σει, δεδομε ́νου ο ́τι συνιστου ́ν φορολο ́γηση εισα ́-
 ορι ́ζει ο ́τι η τιμη ́ των 1 000 μονα ́δων προϊο ́ντων μιας γουσα δυσμενη ́ δια ́κριση και αντιβαι ́νουσα στο α ́ρθρο 90 ΕΚ,
 κατηγορι ́ας που φε ́ρουν το ́διο ι ση ́μα δεν μπορει ́ να ει ́ναι πρω ́το εδα ́φιο.
 χαμηλο ́τερη, ανεξαρτη ́τως του τρο ́που η ́ της μονα ́δας
 συσκευασι ́ας που χρησιμοποιη ́θηκε, προς την ισχυ ́ουσα για Ωστο ́σο, ακο ́μη και αν γι ́νει δεκτο ́ (πρα ́γμα το οποι ́ο δεν
 το προϊο ́ν του ση ́ματος αυτου ́ με τις περισσο ́τερες πωλη ́σεις, ισχυ ́ει) ο ́τι τα τσιγα ́ρα ξανθω ́ν και σκου ́ρων καπνω ́ν δεν ει ́ναι
 πρα ́γμα το οποι ́ο ισοδυναμει ́ με την επιβολη ́ κατω ́τατης τιμη ́ς ομοειδη ́ προϊο ́ντα, υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 90 ΕΚ, και
 αναφορα ́ς. Η επιβολη ́ αυτη ́ς της κατω ́ τατης τιμη ́ς αναφορα ́ς ο ́τι, συνεπω ́ς, υπα ́ρχει αυτοτελη ́ς αγορα ́ για τα τσιγα ́ρα
 εμποδι ́ζει τη διαφοροποι ́ηση των τιμω ́ν των τσιγα ́ρων του σκου ́ρων καπνω ́ν, τα τσιγα ́ρα αυτα ́, προφανε ́στατα, ανταγωνι ́-
 ιδι ́ου ση ́ματος αναλο ́γως του αριθμου ́ (10, 20, 30 κ.λπ.) η ́ ζονται τα τσιγα ́ρα ξανθω ́ν καπνω ́ν.
 του μεγε ́θους των τσιγα ́ρων (κανονικο ́ με ́γεθος, «king size»,
 «super long»). Εξα ́λλου, περιορι ́ζει το δικαι ́ωμα του
 παρασκευαστη ́ να διαφοροποιει ́ τις τιμε ́ς των προϊο ́ντων του
 (1) EE L 291, σ. 40.
 ιδι ́ου ση ́ματος αναλο ́γως της ποιο ́τητας η ́ των εγγενω ́ν
 (2) EE L 316, σ. 8.
 χαρακτηριστικω ́ν, ο ́πως τα τσιγα ́ρα με η ́ χωρι ́ς φι ́λτρο, με ́τρια,
 ελαφρα ́, μεντο ́λ κ.λπ. Κακω ́ς η Γαλλικη ́ Κυβε ́ρνηση θεωρει ́,
 ο ́πως φαι ́νεται, ο ́τι το προαναφερθε ́ν α ́ρθρο 9 επιτρε ́πει στα
 κρα ́τη με ́λη να παρεμβαι ́νουν σε κα ́θε μει ́ωση της τιμη ́ς την


text:
 11.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 246/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 29ης Ιουλίου 2010 [αίτηση του Augstākās tiesas Senāts Administratīvo lietu departaments (Λετονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Pakora Pluss SIA κατά Valsts ieņēmumu dienests
 (Υπόθεση C-248/09) (1)
 (Πράξη Προσχωρήσεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Τελωνειακή ένωση - Μεταβατικά μέτρα - Θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία με απαλλαγή από δασμούς - Εμπορεύματα ευρισκόμενα, κατά την ημερομηνία προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Λετονίας, στο στάδιο της μεταφοράς εντός της διευρυμένης Κοινότητας - Διατυπώσεις εξαγωγής - Εισαγωγικοί δασμοί - ΦΠΑ)
 2010/C 246/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η λετονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākās tiesas Senāts Administratīvo lietu departaments
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Pakora Pluss SIA
 κατά
 Valsts ieņēmumu dienests
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Augstākās tiesas Senāts — Ερμηνεία του άρθρου 4, σημείο 10, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1), του άρθρου 448 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 253, σ. 1), καθώς και της Πράξεως Προσχωρήσεως 2003, παράρτημα IV, κεφάλαιο 5, σημείο 1 — Εισαγωγή αυτοκινήτου διά θαλάσσης — Θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία κατ’ απαλλαγή από δασμούς και άλλα τελωνειακά μέτρα εφαρμοζόμενα στα εμπορεύματα τα οποία, κατά την ημερομηνία προσχωρήσεως, μεταφέρονταν εντός της διευρυμένης Κοινότητας, αφού είχαν υποβληθεί στις διατυπώσεις εξαγωγής
 Διατακτικό
 1)
 Το κεφάλαιο 5, σημείο 1, του παραρτήματος IV της Πράξεως περί των όρων προσχωρήσεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει την έννοια ότι, προκειμένου να ελεγχθεί εάν τηρήθηκαν οι οριζόμενες σε αυτό διατυπώσεις εξαγωγής, είναι αδιάφορο εάν πραγματοποιήθηκαν οι ενέργειες που προβλέπονται στο άρθρο 448 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως αυτός τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2787/2000 της Επιτροπής, της 15 Δεκεμβρίου 2000, ακόμη και στην περίπτωση που έχει συνταχθεί δηλωτικό για τη μεταφορά.
 2)
 Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως αυτός τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 82/97 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1996, και ο κανονισμός 2454/93, όπως αυτός τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2787/2000, έχουν εφαρμογή στα νέα κράτη μέλη από 1ης Μαΐου 2004, το καθεστώς όμως του κεφαλαίου 5, σημείο 1, του παραρτήματος IV της Πράξεως Προσχωρήσεως δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής στην περίπτωση που δεν τηρήθηκαν οι οριζόμενες στο εν λόγω κεφάλαιο διατυπώσεις εξαγωγής για εμπορεύματα ευρισκόμενα στο στάδιο της μεταφοράς εντός της διευρυμένης Κοινότητας κατά την ημερομηνία προσχωρήσεως των εν λόγω κρατών μελών στην Ένωση.
 3)
 Το άρθρο 4, σημείο 10, του κανονισμού 2913/92, όπως αυτός τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 82/97, έχει την έννοια ότι στους εισαγωγικούς δασμούς δεν περιλαμβάνεται ο ΦΠΑ που εισπράττεται για εισαγωγές αγαθών.
 4)
 Σε περίπτωση εισαγωγής εμπορεύματος, η υποχρέωση καταβολής του φόρου προστιθέμενης αξίας βαρύνει το πρόσωπο ή τα πρόσωπα τα οποία ορίζονται ή αναγνωρίζονται από το κράτος μέλος εισαγωγής.
 (1) ΕΕ C 220 της 12.9.2009


text:
 29.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/17
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Φεβρουαρίου 2014 [αίτηση του Tribunale civile di Roma (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Mediaset SpA κατά Ministero dello Sviluppo Economico
 (Υπόθεση C-69/13) (1)
 (Προδικαστική παραπομπή - Κρατικές ενισχύσεις - Επιδότηση για την αγορά ή τη μίσθωση ψηφιακών αποκωδικοποιητών - Απόφαση της Επιτροπής με την οποία καθεστώς ενισχύσεων κηρύσσεται παράνομο και ασύμβατο προς την εσωτερική αγορά - Ανάκτηση - Προσδιορισμός του προς ανάκτηση ποσού - Αποστολή του εθνικού δικαστηρίου - Συνεκτίμηση από το εθνικό δικαστήριο των θέσεων που έλαβε η Επιτροπή στο πλαίσιο της εκτελέσεως της αποφάσεώς της - Αρχή της καλόπιστης συνεργασίας)
 2014/C 93/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale civile di Roma
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Mediaset SpA
 κατά
 Ministero dello Sviluppo Economico
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale civile di Roma — Ανάκτηση παράνομων κρατικών ενισχύσεων — Προσδιορισμός του προς ανάκτηση ποσού — Απόφαση της Επιτροπής, προβλέπουσα τα κριτήρια υπολογισμού του ποσού αυτού — Απόφαση του Δικαστηρίου αναγνωρίζουσα στο εθνικό δικαστήριο την ευχέρεια να εκτιμά την καταλληλότητα των ορισθέντων από την Επιτροπή κριτηρίων — Έκταση του περιθωρίου εκτιμήσεως του εθνικού δικαστηρίου
 Διατακτικό
 1)
 Καίτοι, προς εκτέλεση μιας αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την οποία καθεστώς ενισχύσεων κηρύσσεται παράνομο και ασύμβατο προς την εσωτερική αγορά και διατάσσεται η ανάκτηση των επιμάχων ενισχύσεων, αλλά δεν προσδιορίζονται οι κατ’ ιδίαν λήπτες των ενισχύσεων αυτών και τα ακριβή ποσά που πρέπει να επιστραφούν, το εθνικό δικαστήριο δεσμεύεται από την απόφαση αυτή, δεν δεσμεύεται, αντιθέτως, από τις θέσεις που λαμβάνει το εν λόγω θεσμικό όργανο στο πλαίσιο της εκτελέσεως της ανωτέρω αποφάσεως. Πάντως, το εθνικό δικαστήριο οφείλει, βάσει της αρχής της καλόπιστης συνεργασίας την οποία προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, να λάβει υπόψη τις θέσεις αυτές ως στοιχείο εκτιμήσεως στο πλαίσιο της ένδικης διαφοράς της οποίας έχει επιληφθεί.
 2)
 Το εθνικό δικαστήριο δύναται, κατά τον προσδιορισμό των ακριβών ποσών των προς ανάκτηση ενισχύσεων και όταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην απόφασή της περί κηρύξεως ενός καθεστώτος ενισχύσεως ως παράνομου και ασύμβατου προς την εσωτερική αγορά, δεν έχει προσδιορίσει τους κατ’ ιδίαν λήπτες των επιμάχων ενισχύσεων ούτε τα ακριβή ποσά που πρέπει να επιστραφούν, να καταλήξει, χωρίς να αμφισβητεί το κύρος της αποφάσεως της Επιτροπής ούτε την υποχρέωση επιστροφής των ενισχύσεων, ότι το ποσό της επιστρεπτέας ενισχύσεως είναι μηδενικό, εφόσον τούτο προκύπτει από υπολογισμούς που έγιναν βάσει όλων των κρίσιμων στοιχείων των οποίων έχει λάβει γνώση.
 (1) EE C 147 της 25.5.2013.


text:
 6.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/4
 Διάταξη του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 23ης Φεβρουαρίου 2016 [αίτηση του Audiencia Provincial de les Illes Balears (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Francisca Garzón Ramos, José Javier Ramos Martín κατά Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria SA, Intercotrans SL
 (Υπόθεση C-380/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας - Διαδικασία εκτελέσεως ενυπόθηκης απαιτήσεως - Αρμοδιότητες του εθνικού δικαστή της ουσίας - Μη εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης - Άρθρο 53, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου))
 (2016/C 200/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Audiencia Provincial de les Illes Balears
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Francisca Garzón Ramos, José Javier Ramos Martín
 κατά
 Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria SA, Intercotrans SL
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι προδήλως αναρμόδιο να απαντήσει στα ερωτήματα που υπέβαλε το Audiencia Provincial de les Illes Balears (περιφερειακό δικαστήριο των Βαλεαρίδων Νήσων, Ισπανία), με απόφαση της 1ης Ιουλίου 2015.
 (1) ΕΕ C 354 της 26.10.2015.


text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/18
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 3 Σεπτεμβρίου 2015 — Jean-Michel Adrien, Frédéric Baron, Catherine Blanchin, Marc Bouillaguet, Anne-Sophie Chalhoub, Denis d’Ersu, Laurent Gravière, Vincent Cador, Roland Moustache, Jean Richard de la Tour, Anne Schneider, Bernard Stamm, Eléonore von Bardeleben κατά Premier ministre, Ministre des finances et des comptes publics, Ministre de la décentralisation et de la fonction publique
 (Υπόθεση C-466/15)
 (2015/C 381/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Jean-Michel Adrien, Frédéric Baron, Catherine Blanchin, Marc Bouillaguet, Anne-Sophie Chalhoub, Denis d’Ersu, Laurent Gravière, Vincent Cador, Roland Moustache, Jean Richard de la Tour, Anne Schneider, Bernard Stamm, Eléonore von Bardeleben
 Καθών: Premier ministre [Πρωθυπουργός], Ministre des finances et des comptes publics [Υπουργός Οικονομικών και Δημοσίων Λογαριασμών], Ministre de la décentralisation et de la fonction publique [Υπουργός Αποκεντρώσεως και Δημοσίας Διοικήσεως]
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντιβαίνει στις υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρθρο 45 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ερμηνευόμενο σε συνδυασμό με το άρθρο 48 της ίδιας Συνθήκης και με την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας κατά το άρθρο 4 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, εθνική ρύθμιση που δίδει σε υπάλληλο αποσπασμένο σε θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης τη δυνατότητα να επιλέξει, κατά τη διάρκεια της αποσπάσεώς του, είτε την αναστολή της καταβολής εισφορών κατά το συνταξιοδοτικό σύστημα του κράτους προελεύσεώς του, οπότε η σύνταξή του κατά το εν λόγω σύστημα σωρεύεται καθ’ ολοκληρία με τα συνταξιοδοτικά πλεονεκτήματα που συνδέονται με τη θέση αποσπάσεως, είτε τη συνέχιση της εν λόγω καταβολής, οπότε η σύνταξή του κατά το εν λόγω σύστημα περιορίζεται στο ποσό που απαιτείται ώστε το σύνολο των συντάξεων, περιλαμβανομένης της συντάξεως που αποκτήθηκε κατά το σύστημα στο οποίο υπάγεται η θέση αποσπάσεως, να ανέρχεται στο ποσό της συντάξεως που θα είχε αποκτήσει εάν δεν είχε αποσπαστεί;


text:
 7.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 13ης Μαΐου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-184/11) (1)
 ((Παράβαση κράτους μέλους - Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία διαπιστώνεται παράβαση - Μη εκτέλεση - Άρθρο 260 ΣΛΕΕ - Κρατικές ενισχύσεις - Ανάκτηση - Καθεστώς ενισχύσεων παράνομο και ασύμβατο προς την εσωτερική αγορά - Μεμονωμένες ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στο πλαίσιο του καθεστώτος αυτού - Χρηματική κύρωση))
 2014/C 212/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Urraca Caviedes και B. Stromsky)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρο 260 ΣΛΕΕ — Μη εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 14ης Δεκεμβρίου 2006 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-485/03 έως C-490/03, Επιτροπή κατά Ισπανίας (Συλλογή 2006, σ. I-11887) — Αίτηση προσδιορισμού χρηματικής ποινής
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη έχοντας λάβει κατά την ημερομηνία λήξεως της προθεσμίας που ετάχθη με την αιτιολογημένη γνώμη την οποία εξέδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 26 Ιουνίου 2008 όλα τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως Επιτροπή κατά Ισπανίας (C-485/03 έως C-490/03, EU:C:2006:777), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 260, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 2)
 Υποχρεώνει το Βασίλειο της Ισπανίας να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στον λογαριασμό «Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης», κατ’ αποκοπήν ποσό ύψους 30 εκατομμυρίων ευρώ.
 3)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 186, της 25.6.2011.


text:
 29.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 168/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 5ης Απριλίου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Βουλγαρίας
 (Υπόθεση C-488/15) (1)
 ((Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Οδηγία 2008/50/ΕΚ - Ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα - Άρθρο 13, παράγραφος 1 - Παράρτημα XI - Ημερήσιες και ετήσιες οριακές τιμές για τις συγκεντρώσεις ΑΣ10 - Συστηματική και διαρκής υπέρβαση των οριακών τιμών - Άρθρο 22 - Μετάθεση της ημερομηνίας λήξεως των προθεσμιών που έχουν ταχθεί για την επίτευξη ορισμένων οριακών τιμών - Όροι εφαρμογής - Άρθρο 23, παράγραφος 1 - Σχέδια για την ποιότητα του αέρα - Περίοδος υπερβάσεως «όσο το δυνατόν συντομότερη» - Κατάλληλα μέτρα - Στοιχεία εκτιμήσεως))
 (2017/C 168/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Kružíková, S. Petrova, P. Mihaylova και E. Manhaeve)
 Καθής: Δημοκρατία της Βουλγαρίας (εκπρόσωποι: E. Petranova και M. Georgieva)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: A. Gawłowska, B. Majczyna και D. Krawczyk)
 Διατακτικό
 1)
 Η Δημοκρατία της Βουλγαρίας:
 —
 λόγω της συστηματικής και διαρκούς, από το 2007 μέχρι και το 2014, μη τηρήσεως των ημερήσιων και ετήσιων οριακών τιμών που ισχύουν για τις συγκεντρώσεις AΣ10 στις ζώνες και στους οικισμούς BG0001 Σόφια, BG0002 Πλόβντιφ, BG0004 βόρεια Βουλγαρία, BG0005 νοτιοδυτική Βουλγαρία και BG0006 νοτιοανατολική Βουλγαρία·
 —
 λόγω της συστηματικής και διαρκούς, από το 2007 μέχρι και το 2014, μη τηρήσεως της ημερήσιας οριακής τιμής που ισχύει για τις συγκεντρώσεις AΣ10 στη ζώνη BG0003 Βάρνα και της ετήσιας οριακής τιμής κατά τα έτη 2007, 2008 και 2010 έως και 2014, στην ίδια ζώνη BG0003 Βάρνα,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 13, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το παράρτημα XI της οδηγίας 2008/50/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και καθαρότερο αέρα για την Ευρώπη, και
 —
 λόγω του ότι οι υπερβάσεις των ημερήσιων και ετήσιων οριακών τιμών για τις συγκεντρώσεις AΣ10 εξακολούθησαν σε όλες τις ως άνω ζώνες και οικισμούς, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 23, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας αυτής, και ειδικότερα την υποχρέωση να μεριμνά ώστε η περίοδος υπερβάσεως να είναι όσο το δυνατόν συντομότερη, όσον αφορά την περίοδο από τις 11 Ιουνίου 2010 έως και το 2014.
 2)
 Η Δημοκρατία της Βουλγαρίας φέρει τα δικαστικά της έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Η Δημοκρατία της Πολωνίας φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 389 της 23.11.2015.


text:
 12.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 9/33
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (Chancery Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 5 Νοεμβρίου 2012 — Eli Lilly and Company Ltd. κατά Human Genome Sciences Inc.
 (Υπόθεση C-493/12)
 2013/C 9/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (Chancery Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Eli Lilly and Company
 Καθής: Human Genome Sciences Inc.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 α)
 Ποια είναι τα κριτήρια βάσει των οποίων κρίνεται αν «το προϊόν προστατεύεται με ισχύον κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας», κατά το άρθρο 3, στοιχείο α', του κανονισμού 469/2009/ΕΚ (1) (στο εξής: κανονισμός);
 β)
 Ισχύουν διαφορετικά κριτήρια σε περίπτωση που το προϊόν δεν αποτελεί συνδυασμό ουσιών και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποια είναι τα κριτήρια αυτά;
 γ)
 Σε περίπτωση που ζητείται η κατοχύρωση ενός αντισώματος ή μιας κατηγορίας αντισωμάτων, αρκεί το γεγονός ότι το αντίσωμα ή τα αντισώματα ορίζονται βάσει της ιδιότητάς τους να προσδένονται σε ορισμένη πρωτεΐνη στόχο ή είναι αναγκαίο, και σε ποιον βαθμό, να παρέχεται περιγραφή της δομής του αντισώματος ή των αντισωμάτων;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 469/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (Κωδικοποιημένη έκδοση) (ΕΕ L 152, σ. 1)


text:
9. 11 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 336/21
 2. Λαμβάνοντας υπόψη την απάντηση στο ερώτημα 1 , έχουν Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 οι εν λόγω διατάξεις εφαρμογή σε πράξεις όπως αυτές για υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg με διάταξη της 12ης
 τις οποίες πρόκειται στην υπό κρίση υπόθεση , όπου οι Αυγούστου 1996 στην υπόθεση Firma Lopex Export GmbH
 κύριοι ξενοδοχείου στη Νότια Αγγλία προσφέρουν στους κατά Hauptzollamt-Hamburg-Jonas
 πελάτες, ως μέρος της επιχειρηματικής δραστηριότητάς (Υπόθεση C-315/96)
 τους ως ξενοδόχων και σε ενιαία συνολική τιμή , διαμονή
 μιας εβδομάδας στο ξενοδοχείο, μεταφορά με τουριστικό (96/C 336/41
 λεωφορείο μεταξύ του ξενοδοχείου και διαφόρων σημεί
 ων στη Βόρεια Αγγλία, καθώς και περιήγηση στα τοπικά Με διάταξη της 12ης Αυγούστου 1996, η οποία περιήλθε στη
 αξιοθέατα με τουριστικό λεωφορείο κατά τη διάρκεια της Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 διαμονής τους στο ξενοδοχείο (τις δε υπηρεσίες μεταφο στις 26 Σεπτεμβρίου 1996, το κοινό Τμήμα του Finanzgericht
 ράς τις αγοράζουν οι κύριοι του ξενοδοχείου από εταιρία Hamburg για τα ομόσπονδα κράτη της Ελεύθερης και
 εκμισθώσεως τουριστικών λεωφορείων); Χανζεατικής πόλεως του Αμβούργου , της Κάτω Σαξονίας
 και του Schleswig-Holstein — IV τμήμα — στο πλαίσιο της
 (') ΕΕ αριθ. L 145 της 13 . 6. 1977, σ. 1· ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 . σ. 49. διαφοράς μεταξύ Firma Lopex Export GmbH και Hauptzoll
 amt Hamburg-Jonas . που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 ακόλουθων ερωτημάτων:
 1 . Συμβιβάζεται με το κοινοτικό δίκαιο, υπό το πρίσμα των
 Αίτηση της Pretura Circondariale di Roma — Sezîone αρχών της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύ
 distaccata di Tivoli — υποβληθείσα με διάταξη που εκδόθηκε νης και της ασφάλειας δικαίου , το άρθρο 13 πρώτο εδάφιο
 στις 9 Σεπτεμβρίου 1996 στην υπόθεση που εκκρεμεί ενώ πρώτη περίπτωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1715/90
 πιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ, αφενός, Daniele του Συμβουλίου ('), καθόσον προβλέπει ότι μια δεσμευτι
 Annibaldi και, αφετέρου, Comune di Guidonia και Prési κή δασμολογική πληροφορία παύει αμέσως να ισχύει
 dente Regione Lazio κατόπιν της εκδόσεως κανονισμού τροποποιητικού της
 (Υπόθεση C-309/96) τελωνειακής ονοματολογίας άνευ μεταβατικής ρυθμίσεως
 για ορισμένο χρόνο;
 (96/C 336/40)
 2. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, ποια αποτελέσμα
 Με διάταξη της 9ης Σεπτεμβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη τα προκύπτουν, ιδίως στην περίπτωση κατά την οποία
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων χορηγήθηκε δεσμευτική δασμολογική πληροφορία απο
 στις 23 Σεπτεμβρίου 1996, η Pretura Circondariale di Roma — κλίνουσα από την τροποποιηθείσα ονοματολογία ή/καϊ
 Sezione distaccata di Tivoli — στο πλαίσιο της διαφοράς που υφίσταται άδεια εξαγωγής διάρκειας ισχύος έξι ακόμη
 εκκρεμεί ενώπιον της μεταξύ , αφενός, Daniele Annibaldi και, μηνών με πιστοποιητικό προκαθορισμού ;
 αφετέρου , Comune di Guidonia και Présidente Regione
 Lazio, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής Πρέπει η απόφαση περί παρατάσεως για ορισμένο χρόνο
 αποφάσεως. της ισχύος μιας δεσμευτικής δασμολογικής πληροφορίας
 να συγκαταλέγεται στις προϋποθέσεις που έχουν εν γένει
 H Pretura Circondariale di Roma — Sezione distaccata di αναπτυχθεί ως προς την προστασία της δικαιολογημένης
 Tivoli — ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί επί των εμπιστοσύνης και προϋποθέτει αυτή , ιδίως, μια υπό την
 ακόλουθων προδικαστικών ερωτημάτων: έννοια αυτή , έναντι του κοινοτικού συμφέροντος , άξια
 προστασίας εμπιστοσύνη του εξαγωγέα; Ισχύει αυτό και
 1 . Ερωτάται αν διάταξη εθνικού δικαίου , επιβάλλουσα στις όσον αφορά το άρθρο 14 παράγραφος 4 τρίτη περίπτωση
 εκμεταλλεύσεις που περιλαμβάνονται φυσικού-αρχαιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1715/90, σύμφωνα με το
 λογικού πάρκου να απέχουν από κάθε δραστηριότητα οποίο το πιστοποιητικό προκαθορισμού πρέπει να χορη
 οποιασδήποτε φύσεως επί των οικείων εκτάσεων — γείται βάσει της εν λόγο} πληροφορίας;
 πράγμα που καταλήγει σε ουσιαστική απαλλοτρίωση των
 εκμεταλλεύσεων που περιλαμβάνονται εντός του πάρκου (') ΕΕ αριθ . L 160 της 26. 6 . 1990. σ. 1 .
 αυτού χωρίς καμιά προηγούμενη αποζημίωση των ιδιο
 κτητών — παραβιάζει τα θεμελιώδη δικαιώματα που
 συνδέονται με την ιδιοκτησία, με την επιχείρηση και με την
 εκ μέρους των εθνικών αρχών ίση μεταχείριση ;
 2. Ερωτάται, ανεξάρτητα από την απάντηση που το Δικα Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στήριο θα δώσει στο πρώτο ερώτημα, αν τα μέτρα που κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 26 Σε
 προβλέπονται στο άρθρο 7 του υπό εξέταση νόμου της πτεμβρίου 1996
 περιφερειακής διοικήσεως (που εξομοιώνεται, για τους (Υπόθεση C-316/96)
 σκοπούς της δίκης ενώπιον του κοινοτικού Δικαστηρίου ,
 με οποιαδήποτε άλλη εθνική διάταξη ) παραβιάζουν την (96/C 336/42)
 αρχή της ισότητας και τη συναφή απαγόρευση των
 δυσμενών διακρίσεων που προβλέπει το άρθρο 40 παρά (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 γραφος 3 δεύτερο εδάφιο της Συνθήκης της Ρώμης;
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τον Paolo Ziotti , μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με


text:
 19.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 41/32
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2009 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά της Ισλανδίας
 (Υπόθεση E-2/09)
 (2009/C 41/10)
 Στις 6 Φεβρουαρίου 2009, ασκήθηκε προσφυγή κατά της Ισλανδίας ενώπιον του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τους Bjørnar Alterskjær και Ólafur Jóhannes Einarsson, υπαλλήλους της Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ, 35 Rue Belliard, B-1040 Βρυξέλλες.
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ζητά από το Δικαστήριο ΕΖΕΣ:
 1)
 να δηλώσει ότι η Δημοκρατία της Ισλανδίας, μη έχοντας θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα για να εντάξει στην εσωτερική έννομη τάξη της, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 66ιθ του κεφαλαίου VI του παραρτήματος XIII της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο [Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 593/2007 της Επιτροπής, της 31ης Μαΐου 2007, για τα τέλη και τα δικαιώματα που εισπράττει ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Ασφάλειας της Αεροπορίας], όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία ΕΟΧ μέσω του πρωτοκόλλου 1 της συμφωνίας αυτής, δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις της σύμφωνα με το άρθρο 7 της συμφωνίας ΕΟΧ·
 και
 2)
 να διατάξει τη Δημοκρατία της Ισλανδίας να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 η παρούσα υπόθεση αφορά κανονισμό της ΕΚ για τα τέλη και τα δικαιώματα που εισπράττει ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Ασφάλειας της Αεροπορίας,
 —
 το άρθρο 7 της συμφωνίας ΕΟΧ ορίζει ότι:
 «Οι πράξεις που αναφέρονται ή που περιέχονται στα παραρτήματα της παρούσας συμφωνίας ή στις αποφάσεις της Μικτής Επιτροπής του ΕΟΧ είναι δεσμευτικές για τα συμβαλλόμενα μέρη και αποτελούν ή θα αποτελέσουν τμήμα της εσωτερικής τους έννομης τάξης ως εξής:
 α)
 μία πράξη που αντιστοιχεί σε κανονισμό ΕΟΚ, εντάσσεται ως έχει στην εσωτερική έννομη τάξη των συμβαλλομένων μερών·
 β)
 μία πράξη που αντιστοιχεί σε οδηγία ΕΟΚ παρέχει τη δυνατότητα στις αρχές των συμβαλλομένων μερών να επιλέγουν τον τύπο και τα μέσα εφαρμογής.»,
 —
 η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ισχυρίζεται ότι η κυβέρνηση της Ισλανδίας δεν ενέταξε τον κανονισμό στην εσωτερική έννομη τάξη της εντός της ταχθείσας προθεσμίας.


text:
C 146/12 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.6.2003
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 1) Η οδηγία 73/23/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Φεβρουα-
 ρίου 1973, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών
 (έκτο τμήμα) μελών των αναφερομένων στο ηλεκτρολογικό υλικό που
 προορίζεται να χρησιμοποιηθεί εντός ορισμένων ορίων
 τάσεως, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 93/68/ΕΟΚ
 της 8ης Μαΐου 2003 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 1993, για την τροπο-
 ποίηση των οδηγιών 87/404/ΕΟΚ (απλά δοχεία πίεσης),
 στην υπόθεση C-14/02 (αίτηση του Conseil d’État για την 88/378/ΕΟΚ (ασφάλεια των παιχνιδιών), 89/106/ΕΟΚ
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): ATRAL SA και État (προϊόντα του τομέα των δομικών κατασκευών), 89/336/
 belge ( 1) ΕΟΚ (ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα), 89/392/ΕΟΚ
 (μηχανές), 89/686/ΕΟΚ (μέσα ατομικής προστασίας), 90/
 384/ΕΟΚ (όργανα ζύγισης μη αυτόματης λειτουργίας), 90/
 («Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων — Κεντρικά 385/ΕΟΚ (ενεργά εμφυτεύσιμα ιατρικά βοηθήματα), 90/
 συστήματα συναγερμού — Ερμηνεία των άρθρων 28 396/ΕΟΚ (συσκευές αερίου), 91/263/ΕΟΚ (τερματικός
 ΕΚ και 30 ΕΚ — Ερμηνεία των οδηγιών 73/23/ΕΟΚ, εξοπλισμός τηλεπικοινωνιών), 92/42/ΕΟΚ (νέοι λέβητες
 89/336/ΕΟK και 1999/5/ΕΚ — Συμβιβαστό εθνικής νομο- ζεστού νερού που τροφοδοτούνται με υγρά ή αέρια καύ-
 θεσίας που εξαρτά την εμπορία από διαδικασία προηγου- σιμα) και 73/23/ΕΟΚ (ηλεκτρολογικό υλικό που προορί-
 μένης εγκρίσεως») ζεται να χρησιμοποιηθεί εντός ορισμένων ορίων τάσεως),
 η οδηγία 89/336/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου
 (2003/C 146/20) 1989, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών
 μελών σχετικά με την ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 93/68, και η οδηγία
 1999/5/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβου-
 λίου, της 9ης Μαρτίου 1999, σχετικά με τον ραδιοε-
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί ξοπλισμό και τον τηλεπικοινωνιακό τερματικό εξοπλισμό και
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») την αμοιβαία αναγνώριση της πιστότητας των εξοπλισμών
 αυτών, έχουν εφαρμογή επί των συστημάτων και κεντρικών
 εγκαταστάσεων συναγερμού, ιδίως δε επί εκείνων που
 χρησιμοποιούν ραδιοηλεκτρικούς συνδέσμους. Στους
 Στην υπόθεση C-14/02, με αντικείμενο αίτηση του Conseil d’État καλυπτόμενους από τις εν λόγω οδηγίες τομείς, οι διατάξεις
 (Βέλγιο) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 της εθνικής νομοθεσίας που ρυθμίζουν τον ίδιο τομέα
 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί οφείλουν αναγκαστικώς να είναι σύμφωνες προς τις εν λόγω
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ ΑTRAL SA και État οδηγίες.
 belge, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία
 των άρθρων 28 ΕΚ και 30 ΕΚ, της οδηγίας 73/23/ΕΟΚ του 2) Το άρθρο 3 της τροποποιημένης οδηγίας 73/23, το άρθρο 5
 Συμβουλίου, της 19ης Φεβρουαρίου 1973, περί προσεγγίσεως της τροποποιημένης οδηγίας 89/336 και τα άρθρα 6 και 8
 των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στο της οδηγίας 1999/5 αποκλείουν διατάξεις της εθνικής
 ηλεκτρολογικό υλικό που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί εντός νομοθεσίας, όπως αυτές για τις οποίες πρόκειται στην κύρια
 ορισμένων ορίων τάσεως (ΕΕ ειδ. έκδ. 13/002, σ. 58), όπως δίκη, οι οποίες εξαρτούν από διαδικασία προηγουμένης
 τροποποιήθηκε με την οδηγία 93/68/ΕΟΚ του Συμβουλίου, εγκρίσεως την εμπορία συστημάτων και κεντρικών εγκα-
 της 22ας Ιουλίου 1993, για την τροποποίηση των οδηγιών ταστάσεων συναγερμού σύμφωνων προς τις διατάξεις των
 87/404/ΕΟΚ (απλά δοχεία πίεσης), 88/378/ΕΟΚ (ασφάλεια των εν λόγω οδηγιών και φερουσών το κατάλληλο σήμα «CE».
 παιχνιδιών), 89/106/ΕΟΚ (προϊόντα του τομέα των δομικών 3) Τα άρθρα 28 ΕΚ έως και 30 ΕΚ έχουν την έννοια ότι,
 κατασκευών), 89/336/ΕΟΚ (ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα), 89/ έστω και ελλείψει κοινοτικών μέτρων εναρμονίσεως, τα
 392/ΕΟΚ (μηχανές), 89/686/ΕΟΚ (μέσα ατομικής προστασίας), προϊόντα που έχουν νομίμως παραχθεί και διατεθεί στο
 90/384/ΕΟΚ (όργανα ζύγισης μη αυτόματης λειτουργίας), 90/ εμπόριο σε κράτος μέλος πρέπει να μπορούν να διατεθούν
 385/ΕΟΚ (ενεργά εμφυτεύσιμα ιατρικά βοηθήματα), 90/396/ στο εμπόριο και σε άλλο κράτος μέλος χωρίς να υπόκεινται
 ΕΟΚ (συσκευές αερίου), 91/263/ΕΟΚ (τερματικός εξοπλισμός σε συμπληρωματικούς ελέγχους. Εθνική κανονιστική ρύθ-
 τηλεπικοινωνιών), 92/42/ΕΟΚ (νέοι λέβητες ζεστού νερού που μιση προβλέπουσα τέτοιου είδους ελέγχους μπορεί να
 τροφοδοτούνται με υγρά ή αέρια καύσιμα) και 73/23/ΕΟΚ δικαιολογηθεί μόνον αν εμπίπτει σε μία από τις εξαιρέσεις
 (ηλεκτρολογικό υλικό που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί εντός που προβλέπει το άρθρο 30 ΕΚ ή αν ανταποκρίνεται σε
 ορισμένων ορίων τάσεως) (ΕΕ L 220, σ. 1), της οδηγίας μία από τις επιτακτικές απαιτήσεις που έχει δεχθεί η
 89/336/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου 1989, για την νομολογία του ∆ικαστηρίου, σε αμφότερες δε τις
 προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την περιπτώσεις αν μπορεί να διασφαλίσει την επίτευξη του
 ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα (EE L 139, σ. 19), όπως τροπο- επιδιωκομένου σκοπού και αν δεν βαίνει πέραν εκείνου
 ποιήθηκε με την οδηγία 93/68, και της οδηγίας 1999/5/ΕΚ του που είναι αναγκαίο για την επίτευξη αυτού του σκοπού.
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 4) Το κράτος μέλος που επικαλείται δικαιολογητικό λόγο για
 1999, σχετικά με τον ραδιοεξοπλισμό και τον τηλεπικοινωνιακό τον περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμά-
 τερματικό εξοπλισμό και την αμοιβαία αναγνώριση της πιστότητας των οφείλει να αποδείξει in concreto την ύπαρξη λόγου
 των εξοπλισμών αυτών (ΕΕ L 91, σ. 10), το ∆ικαστήριο (έκτο γενικού συμφέροντος, την αναγκαιότητα του συγκεκριμένου
 τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος,
 περιορισμού και τον αναλογικό χαρακτήρα του σε σχέση
 R. Schintgen, Β. Σκουρή, F. Macken και J. N. Cunha Rodrigues με τον επιδιωκόμενο σκοπό.
 (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμ-
 ματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις (1 ) ΕΕ C 68 της 16.3.2002.
 8 Μαΐου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:


text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/32
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2015 — Bionorica κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-619/14) (1)
 ([Προσφυγή κατά παραλείψεως - Προστασία των καταναλωτών - Ισχυρισμοί περί υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα - Κανονισμός (ΕΚ) 1924/2006 - Φυτικές ουσίες - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Έλλειψη έννομου συμφέροντος - Πράξη μη δεκτική προσφυγής - Απαράδεκτη])
 (2015/C 381/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bionorica SE (Neumark, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Weidner, T. Guttau και N. Hußmann, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Wilderspin και S. Grünheid)
 Αντικείμενο
 Αίτημα να διαπιστωθεί παράλειψη της Επιτροπής, καθόσον αυτή παρανόμως παρέλειψε να αναθέσει στην Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) την αξιολόγηση των ισχυρισμών περί υγείας που αφορούν φυτικές ουσίες ως προϋπόθεση για την έκδοση οριστικού καταλόγου επιτρεπομένων ισχυρισμών περί υγείας σύμφωνα με το άρθρο 13, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς επί θεμάτων διατροφής και υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα (ΕΕ L 404, σ. 9).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει την Bionorica SE στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 409 της 17.11.2014.


text:
 6.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/23
 Προσφυγή της 28ης Φεβρουαρίου 2006 — Cassegrain κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-73/06)
 (2006/C 108/43)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Jean Cassegrain (Παρίσι, Γαλλία) [εκπρόσωποι: Y. Coursin και T. van Innis, δικηγόροι]
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 κυρίως, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα,
 —
 επικουρικώς, να διορίσει πραγματογνώμονα ή ομάδα πραγματογνωμόνων που θα διασαφηνίσει το ζήτημα αν και υπό ποιες προϋποθέσεις το σχήμα ενός βιομηχανικού προϊόντος ή η απεικόνιση του περιγράμματός του μπορεί να επηρεάσει όσο και η λέξη που το συνοδεύει τη μνήμη του κοινού ως ένδειξη της εμπορικής του προέλευσης, καθώς και να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα που αναπαριστά μια τσάντα για προϊόντα της κλάσης 18 (αίτηση αριθ. 003598571)
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αίτησης καταχώρισης
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση των άρθρων 4 και 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου. Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το σήμα έχει επαρκώς διακριτικό χαρακτήρα, ώστε να διαφοροποιεί και να εξατομικεύει μια τσάντα ή μια σειρά από τσάντες μιας επιχείρησης από τις τσάντες των άλλων επιχειρήσεων.


text:
 18.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 250/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 21ης Ιουνίου 2012 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED) κατά Federación de Asociaciones Sindicales (FASGA), Federaciόn de Trabajadores Independientes de Comercio (Fetico), Federaciόn Estatal de Trabajadores de Comercio, Hostelería, Turismo y Juego de UGT, Federaciόn de Comercio, Hostelería y Turismo de CC.OO.
 (Υπόθεση C-78/11) (1)
 (Οδηγία 2003/88/ΕΚ - Οργάνωση του χρόνου εργασίας - Δικαίωμα ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών - Αναρρωτική άδεια - Ετήσια άδεια συμπίπτουσα με αναρρωτική άδεια - Δικαίωμα λήψεως της ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών σε άλλη περίοδο)
 2012/C 250/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED)
 κατά
 Federación de Asociaciones Sindicales (FASGA), Federaciόn de Trabajadores Independientes de Comercio (Fetico), Federaciόn Estatal de Trabajadores de Comercio, Hostelería, Turismo y Juego de UGT, Federaciόn de Comercio, Hostelería y Turismo de CC.OO.
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal Supremo — Ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (ΕΕ L 299, σ. 9) — Προσωρινή ανικανότητα προς εργασία επελθούσα αιφνίδια κατά τη διάρκεια της άδειας — Εθνική ρύθμιση μη επιτρέπουσα τη διακοπή της ετήσιας άδειας και τη μεταγενέστερη λήψη της πλήρους ή της υπόλοιπης άδειας
 Διατακτικό
 Το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, έχει την έννοια ότι απαγορεύει εθνικές διατάξεις προβλέπουσες ότι εργαζόμενος, τελών σε κατάσταση ανικανότητας προς εργασία η οποία επήλθε κατά τη διάρκεια της περιόδου της ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών, δεν δικαιούται να λάβει μεταγενέστερα την ετήσια άδεια η οποία συμπίπτει με την περίοδο της ανικανότητας προς εργασία.
 (1) ΕΕ C 152 της 21.5.2011.


text:
 8.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/32
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 22ας Απριλίου 2015 — ED κατά ENISA
 (Υπόθεση F-105/14) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτος υπάλληλος - Διαδικασία επιλογής - Απόφαση περί απορρίψεως, κατά το στάδιο της προεπιλογής, της υποψηφιότητας κατόπιν εξετάσεως από επιτροπή επιλογής - Μη υποβολή ενστάσεως εντός της προβλεπόμενης από τον ΚΥΚ προθεσμίας κατά της αποφάσεως περί απορρίψεως της υποψηφιότητας - Αίτηση παροχής πληροφοριών - Απάντηση της ΑΑΣΣ χωρίς επανεξέταση της αποφάσεως περί απορρίψεως της υποψηφιότητας - Ένσταση κατά της εν λόγω απαντήσεως - Μη τήρηση της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας - Προδήλως απαράδεκτο - Άρθρο 81 του Κανονισμού Διαδικασίας))
 (2015/C 190/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ED (εκπρόσωπος: Σ. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Ασφάλεια Δικτύων και Πληροφοριών (εκπρόσωποι: A. Ryan, καθώς και D. Waelbroeck και A. Duron, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως με την οποία δεν έγινε δεκτή η υποψηφιότητα του προσφεύγοντος για τη θέση νομικού υπαλλήλου («legal officer») σε συνέχεια της ανακοίνωσης κενής θέσεως ENISA-TA-AD-2013-05.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2.
 Ο ED φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια Δικτύων και Πληροφοριών.
 (1) ΕΕ C 7 της 12/01/2015, σ. 53.


text:
C 45/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.2.2001
 1) Υποχρεου ́νται, κατα ́ την οδηγι ́α 94/45/EK του Συμβου- 2. Να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 λι ́ου (1), για τη θε ́σπιση μιας ευρωπαϊκη ́ς επιτροπη ́ς επιχει-
 ρη ́σεως η ́ μιας διαδικασι ́ας σε επιχειρη ́σεις και ομι ́λους Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 επιχειρη ́σεων κοινοτικη ́ς κλι ́μακας με σκοπο ́ να ενημε-
 ρω ́νονται οι εργαζο ́μενοι και να ζητει ́ται η γνω ́μη τους, και Ο δεσμευτικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων του α ́ρθρου 249, τρι ́το
 ιδι ́ως κατα ́ τα α ́ρθρα 4 και 11 της οδηγι ́ας, οι επιχειρη ́σεις οι εδα ́φιο, ΕΚ και του α ́ρθρου 10, πρω ́το εδα ́φιο, ΕΚ επιβα ́λλει στα
 ανη ́κουσες σε ομι ́λους των οποι ́ων η ελε ́γχουσα επιχει ́ρηση κρα ́τη με ́λη να μεταφε ́ρουν στο εσωτερικο ́ δι ́καιο τις διατα ́ξεις των
 ́εχει ́εδρα εκτο ́ς της Κοινο ́τητας να πληροφορου ́ν την οδηγιω ́ν κατα ́ τρο ́πον ω ́στε, με την εκπνοη ́ της προθεσμι ́ας
 επιχει ́ρηση η οποι ́α κατα ́ το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, δευ ́τερο μεταφορα ́ς, αυτε ́ς να αναπτυ ́σσουν τα πλη ́ρη αποτελε ́σματα ́ τους.
 εδα ́φιο, και παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας θεωρει ́ται ως η Η ταχθει ́σα με το α ́ρθρο 32 της οδηγι ́ας 95/46/ΕΚ προθεσμι ́α ́εχει
 κεντρικη ́ διευ ́θυνση περι ́ του με ́σου συνολικου ́ αριθμου ́ των εκπνευ ́σει απο ́ τις 24 Οκτωβρι ́ου 1998, χωρι ́ς η Γερμανι ́α να ́εχει
 εργαζομε ́νων, της κατανομη ́ς τους μεταξυ ́ των κρατω ́ν λα ́βει με ́χρι τω ́ρα με ́τρα στον τομε ́α που ρυθμι ́ζει η οδηγι ́α.
 μελω ́ν, περι ́ των εγκαταστα ́σεων της επιχειρη ́σεως και των
 επιχειρη ́σεων που εξαρτω ́νται απο ́ αυτη ́, καθω ́ς και περι ́ της
 δομη ́ς της επιχειρη ́σεως και των επιχειρη ́σεων που εξαρτω ́νται (1) EE 1995, L 281, σ. 31.
 απο ́ αυτη ́ν;
 2) Στην περι ́πτωση που το ∆ικαστη ́ριο απαντη ́σει καταφατικα ́
 στο πρω ́το ερω ́τημα:
 Περιλαμβα ́νει η υποχρε ́ωση παροχη ́ς πληροφοριω ́ν τα ονο ́- Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 ματα και τις διευθυ ́νσεις των εκπροσω ́πων των εργαζομε ́νων βαλε το Ηigh Court of Justice (England & Wales), Queen’s
 οι οποι ́οι συμμετε ́χουν εξ ονο ́ματος των εργαζομε ́νων της Bench Division, Administrative Court, με δια ́ταξη της 9ης
 επιχειρη ́σεως η ́ των επιχειρη ́σεων που εξαρτω ́νται απο ́ αυτη ́ν Νοεμβρι ́ου 2000, στην υπο ́θεση The Queen επι ́ της αιτη ́σεως
 στη συγκρο ́τηση ειδικη ́ς διαπραγματευτικη ́ς ομα ́δας, κατα ́ το ακυρω ́ σεως της Mayer Parry Recycling Limited κατα ́ 1.
 α ́ρθρο 5 της οδηγι ́ας, η ́ στη συ ́σταση μιας ευρωπαϊκη ́ς Environment Agency και 2. Secretary of State for
 επιτροπη ́ς επιχειρη ́σεως; Environment, Transport and the Regions, παρεμβαι ́νοντες:
 1. Corus (UK) Limited και 2. Allied Steel and Wire Limited
 (1) EE L 254, της 30η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 1994, σ. 64. (Υπο ́θεση C-444/00)
 (2001/C 45/18)
 Με δια ́ταξη της 9ης Νοεμβρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 30 Νοεμβρι ́ου 2000, το Ηigh Court of Justice (England &
 Wales), Queen’s Bench Division, Administrative Court, στο
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ The Queen επι ́ της αιτη ́σεως
 της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας, που ασκη ́- ακυρω ́σεως της Mayer Parry Recycling Limited και 1.
 θηκε την 1η ∆εκεμβρι ́ου 2000 Environment Agency και 2. Secretary of State for Environment,
 Transport and the Regions, παρεμβαι ́νοντες: 1. Corus (UK)
 (Υπο ́θεση C-443/00) Limited και 2. Allied Steel and Wire Limited που εκκρεμει ́
 ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 (2001/C 45/17)
 Στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α μι ́α επιχει ́ρηση ασχολει ́ται με
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ υλικα ́ συσκευασι ́ας που περιλαμβα ́νουν σιδηρου ́χα με ́ταλλα, τα
 τους Ulrich Wölker, νομικο ́ συ ́μβουλο, και Xavier Lewis, με ́λος οποι ́α (ο ́ταν παραλαμβα ́νονται απο ́ την επιχει ́ρηση αυτη ́) συνιστου ́ν
 της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον «απο ́βλητα» υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 1, στοιχει ́ο α', της οδηγι ́ας
 Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της ́διας ι υπηρεσι ́ας, Centre 75/442/ΕΟΚ (1) του Συμβουλι ́ου περι ́ στερεω ́ν αποβλη ́των, ο ́πως
 Wagner C 254, Kirchberg, α ́σκησε, την 1η ∆εκεμβρι ́ου 2000, τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ (2) του Συμβουλι ́ου
 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ και με την απο ́φαση 96/350/ΕΚ (3) της Επιτροπη ́ς, προβαι ́νοντας
 κατα ́ της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας. σε διαλογη ́, καθαρισμο ́, κο ́ψιμο, θρυμματισμο ́, διαχωρισμο ́ και/η ́
 δεματοποι ́ηση ω ́στε να καταστου ́ν αυτα ́ κατα ́λληλα να χρησιμο-
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: ποιηθου ́ν ως τροφοδοτικη ́ υ ́λη σε κλι ́βανο προκειμε ́νου να παρα-
 χθου ́ν πλινθω ́ματα, λαμαρι ́νες η ́ ρο ́λοι χα ́λυβα:
 1. Να διαπιστω ́σει ο ́τι η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμα-
 νι ́ας παρε ́βη τις υποχρε ́ωσεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 32 1. 'Εχουν τα υλικα ́ αυτα ́ ανακυκλωθει ́ και παυ ́ουν να αποτελου ́ν
 της οδηγι ́ας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και απο ́βλητα υπο ́ την ́εννοια της οδηγι ́ας 75/442 του Συμβου-
 του Συμβουλι ́ου, της 24ης Οκτωβρι ́ου 1995, για την λι ́ου ο ́ταν ́εχουν:
 προστασι ́α των φυσικω ́ν προσω ́πων ́εναντι της επεξεργασι ́ας α. καταστει ́ κατα ́λληλα να χρησιμοποιηθου ́ν ως τροφοδο-
 δεδομε ́νων προσωπικου ́ χαρακτη ́ρα και για την ελευ ́θερη τικη ́ υ ́λη, η ́
 κυκλοφορι ́α των δεδομε ́νων αυτω ́ν (1), καθο ́σον δεν θε ́σπισε
 εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας τα με ́τρα που απαιτου ́νται β. χρησιμοποιηθει ́ απο ́ παραγωγο ́ χα ́λυβα για την
 για τη συμμο ́ρφωση προς την οδηγι ́α αυτη ́. παραγωγη ́ πλινθωμα ́των, λαμαρινω ́ν η ́ ρο ́λων χα ́λυβα;


text:
Αριθ. C 40/14 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8. 2. 97
 του νόμου προβλεπομένων δικαιωμάτων προσδοκίας) ή μονο Διαγραφή της υποθεσεως C-290/95 ( 1 )
 την υποκατάσταση αυτή καθ' εαυτή; (97/C 40/30)
 (!) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 , σ. 73. Με διάταξη της 2ας Οκτωβρίου 1996, o Προεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 διαγραφή της υποθέσεως C-290/95: Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 (') ΕΕ αριθ. C 286 της 28. 10. 1995 .
 υπέβαλα το Cour du travail de Bruxelles (τέταρτο τμήμα), με
 απόφαση της 11ης Δεκεμβρίου 1996, στην υπόθεση Euro
 pièces SA κατά Wilfried Sanders και Automotive Industries
 Holding Company SA
 (Υπόθεση C-399/96)
 Διαγραφή της υποθεσεως C-319/95 ( 1 )
 (97/C 40/28
 (97/C 40/31 )
 Με απόφαση της 11ης Δεκεμβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Με διάταξη της 23ης Σεπτεμβρίου 1996, o Προεδρος του
 στις 17 Δεκεμβρίου 1996, το Cour du travail de Bruxelles Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 (τέταρτο τμήμα), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Euro διαγραφή της υποθέσεως C-319/95: Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 pièces SA και Wilfried Sanders και Automotive Industries κών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας.
 Holding Company SA, που εκκρεμεί ενώπιον του, ζητεί από
 το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί C ) ΕΕ αριθ. C 333 της 9. 12. 1995.
 του εξής ερωτήματος:
 Έχει η οδηγία 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 14ης Φε
 βρουαρίου 1977, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των
 κρατών μελών, σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων
 των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, Διαγραφή της υποθεσεως C-410/95 ( 1 )
 εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων (') εφαρμογή (97/C 40/32)
 στην περίπτωση κατά την οποία μια υπό εκκαθάριση εταιρεία
 μεταβιβάζει το σύνολο ή μέρος του ενεργητικού της σε άλλη Με διαταξη της 27ης Σεπτεμβρίου 1996, o Προεδρος του
 εταιρεία, η οποία, στη συνέχεια, κοινοποιεί στον εργαζόμενο Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 εντολές, οι οποίες, κατά την υπό εκκαθάριση εταιρεία, πρέπει διαγραφή της υποθέσεως C-410/95 (αίτηση του tribunal de
 να εκτελεστούν; commerce de Nice για την έκδοση προδικαστικής αποφά
 σεως): SA Société des Grands Garages Méditerranéens,
 (') EE ειδ. έκδ. 05/002, σ. 171 . Société Nissan France κατά Société Nice Ouest Automobi
 les .
 (') EE αριθ. C 46 της 17. 2. 1996.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 υπέβαλε, με απόφαση της 21ης Οκτωβρίου 1996, το tribunal
 correctionnel de Charleroi στην υπόθεση Ministère public
 κατά Jean Harpegnies
 (Υπόθεση C-400/96) Διαγραφή της υποθεσεως C-18/96 ( ' )
 (97/C 40/29) (97/C 40/33)
 Με απόφαση της 21ης Οκτωβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη Με διάταξη της 8ης Οκτωβρίου 1996, o Προεδρος του
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 στις 17 Δεκεμβρίου 1996, το tribunal correctionnel de Char διαγραφή της υποθέσεως C-18/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 leroi , στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Ministère public και κών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου .
 Jean Harpegnies, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του (') ΕΕ αριθ. C 77 της 16. 3 . 1996.
 εξής ερωτήματος:
 Συνιστά το μέτρο του Βελγίου , καθόσον απαιτεί ακόμη την
 έγκριση από τις αρχές της χώρας αυτής των φυτοφαρμακευ
 τικών προϊόντων που έχουν διατεθεί στο εμπόριο εντός άλλου Διαγραφή της υποθεσεως C-134/96 ( 1 )
 κράτους μέλους, παράβαση των κανόνων περί της ελεύθερης
 κυκλοφορίας των εμπορευμάτων εντός της Κοινότητας όπως (97/C 40/34)
 αυτή ορίζεται στο άρθρο 30 της συνθήκης ΕΟΚ;
 Με διάταξη της 3ης Οκτωβρίου 1996, o Προεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη


text:
 12.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Σεπτεμβρίου 2011 — adidas κατά ΓΕΕΑ — Patrick Holding (Απεικόνιση υποδήματος με δύο ρίγες)
 (Υπόθεση T-479/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος απεικονίζοντος υπόδημα με δύο ρίγες στο πλαϊνό μέρος - Προγενέστερο εθνικό σήμα απεικονίζον υπόδημα με τρεις ρίγες στο πλαϊνό μέρος - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Μη δικαιολόγηση του προγενέστερου δικαιώματος - Ανυπαρξία μεταφράσεως ουσιωδών στοιχείων δικαιολογούντων την καταχώριση του προγενέστερου σήματος - Κανόνας 16, παράγραφος 3, κανόνας 17, παράγραφος 2, και κανόνας 20, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95)
 2011/C 331/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: adidas (Herzogenaurach, Γερμανία) (εκπρόσωποι: V. von Bomhard, A. Renck, δικηγόροι, και I. Fowler, solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Botis)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Patrick Holding ApS (Fredensborg, Δανία) (εκπρόσωποι: J. Løje και T. Meedom, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 27ης Αυγούστου 2008 (υπόθεση R 849/2007-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των adidas AG και Patrick Holding ApS.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την adidas AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 6 της 10.1.2009.