text:
Αριθ. C 318/24 [_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26. 10 . 96
 — o προσφεύγων διατείνεται ότι η διευκρίνιση «μέτρια εως Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 καλή γνώση» της γαλλικής γλώσσας έχει απλώς
 κατευθυντήριο χαρακτήρα και δεν συμπληρώνει τους Έξι γαλλικές επιχειρήσεις που παράγουν ένα είδος αλμυρού
 όρους αποδοχής των υποψηφιοτήτων του διαγωνισμού . τυριού αποκλειστκά με βάση πρόβειο γάλα και το διαθέτουν
 Συγκεκριμένα, στο σημείο 8.3 της προκηρύξεως του νομοτύπως στο εμπόριο με την επωνυμία «féta», που είναι
 διαγωνισμού αναφέρεται ότι η τρίτη γραπτή δοκιμασία
 εξάλλου και σήμα κατατεθέν, και ένα επαγγελματικό σωμα
 «συνίσταται στην ευθεία υποβολή ερωτήσεων προς δια τείο των παραγωγών πρόβειου γάλακτος, καθώς και των
 πίστωση της ικανότητας κατανοήσεως ενός κειμένου βιομηχάνων που μεταποιούν το γάλα σε φέτα, προσβάλλουν
 συντεταγμένου στη δεύτερη γλώσσα του υποψηφίου»
 τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ . 1107/96 της Επιτροπής σχετικά με
 (στη συγκεκριμένη περίπτωση στην αγγλική ), ενώ στο
 την καταχώρηση των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονο
 σημείο ΙΧ/2Α προσδιορίζεται ότι «μόνον» στα πλαίσια της μασιών προέλευσης σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέ
 προφορικής δοκιμασίας θα ληφθεί υπόψη η γνώση της πεται στο άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 του
 γαλλικής γλώσσας. Συμβουλίου , που ορίζεται ότι η επωνυμία «féta» αποτελεί
 Εξυπακούεται ότι η συμπλήρωση του τετραγωνιδίου που προστατευόμενη ονομασία προελεύσεως και χρησιμοποιείται
 αποκλειστικά από την Ελλάδα.
 αντιστοιχεί στα «καλώς» και «μετρίως», δεν ανάγεται σε
 ουσιώδη προϋπόθεση αποδοχής της συμμετοχής στον διαγω
 νισμό αλλ' απλώς σε κατευθυντήριο κριτήριο, ληπτέο υπόψη Οι προσφεύγουσες φρονούν ότι η Επιτροπή δεν έπρεπε να
 για την αξιολόγηση των γνώσεων, κατά την προφορική δεχθεί να εφαρμόσει, όπως το έπραξε, τη διαδικασία εξαιρέ
 διαδικασία, στη γαλλική γλώσσα. Επομένως, με την προ σεως που προβλέπει το άρθρο 17 του προαναφερθέντος
 κήρυξη δεν απαιτείται κανένα δικαιολογητικό έγγραφο ως κανονισμού , διότι το ελληνικό αίτημα δεν ανταποκρινόταν
 προς τις απαιτούμενες γλωσσικές γνώσεις, ενώ, αντίθετα, στις προϋποθέσεις που απαιτεί η διάταξη αυτή , καθόσον
 υποτίθεται ότι οι γνώσεις αυτές μπορούν να ελεγχθούν μόνο στηριζόταν σε μια όψιμη προστασία σε εθνικό επίπεδο,
 κατά τη διάρκεια των εξετάσεων. μεταγενέστερη της ημερομηνίας θέσεως σε ισχύ του κανονι
 σμού του Συμβουλίου .
 Οι προσφεύγουσες προσθέτουν συναφώς οτι, με βαση τα
 στοιχεία που διαθέτουν, το τυρί φέτα δεν ανταποκρίνεται στα
 απαιτούμενα κριτήρια ώστε να προστατεύεται με προστατε
 Προσφυγή της εταιρείας Société des Caves et des Product υομένη ονομασία. Συγκεκριμένα:
 eurs Réunis de Roquefort κ.λπ. κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 10 Σεπτεμ
 βρίου 1996 — η ονομασία φέτα δεν προσδιορίζει ένα προϊόν κάποιας
 (Υπόθεση Τ-140/96) περιοχής ή κάποιου συγκεκριμένου τόπου ,
 (96/C 318/42
 — η παραγωγή , η μεταποίηση και η παρασκευή της φέτας
 δεν διενεργούνται εντός συγκεκριμένης γεωγραφικής
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) περιοχής,
 Οι Société des Caves et des Producteurs Réunis de Roquefort
 κ.λπ., με έδρα το Roquefort-sur-Soulzon (Γαλλία), η Société — η ποιότητα ή τα χαρακτηριστικά της φέτας δεν οφείλονται
 Fromagère Corse , με έδρα τη Bastia (Γαλλία), η Société pour κυρίως ή αποκλειστικά στο γεωγραφικό περιβάλλον, που
 la Valorisation du lait de Brebis du Grand Sud-Ouest, με έδρα περιλαμβάνει τον φυσικό και τον ανθρώπινο παράγο
 ντα ,
 το La Canourgue (Γαλλία), η Compagnie des Fromages, με
 έδρα το Vire (Γαλλία), η Fromgager du Causse , με έδρα το
 Roquefort (Γαλλία), η Alliance Agro Alimentaire, με έδρα — η ονομασία φέτα έχει καταστεί πλέον γενική ονομασία και
 την Τουλούζη (Γαλλία) και η Confédération Générale des ως εκ τούτου δεν επιδέχεται προστασία.
 Producteurs de Lait de Brebis et des Industriels de Roquefort,
 με έδρα το Millau (Γαλλία), εκπροσωπούμενες από τον
 Frédéric Ancel, δικηγόρο Παρισιού , με αντίκλητο στο Λου Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν εξάλλου ότι, δεχθείσα το
 ξεμβούργο τον Pierrot Schütz, 4 rue Beatrix de Bourbon, ελληνικό αίτημα, η Επιτροπή αγνόησε τους κυρίους στόχους
 άσκησαν στις 10 Σεπτεμβρίου 1996 ενώπιον του Πρωτοδικεί που της έταξε το Συμβούλιο, δηλαδή την καλύτερη ανάπτυξη
 ου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επι της κοινής αγροτικής πολιτικής προς το κοινό συμφέρον των
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. παραγωγών και των καταναλωτών. Αφενός, η Γαλλία, η
 Γερμανία, η Δανία και οι Κάτω Χώρες παράγουν και
 εμπορεύονται τυρί με την επίδικη επωνυμία ενώ η Ελλάδα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο: αντιπροσωπεύει μόνο το ήμισυ της κοινοτικής παραγωγής.
 Αφετέρου οι καταναλωτές δεν προστατεύονται καλύτερα
 — να ακυρώσει το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ . 1107/ διότι η ονομασία «φέτα» περιλαμβάνει το τυρί που παρα
 96 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 1996, καθότι καταχω σκευάζεται από γάλα πρόβειο , κατσικίσιο ή αγελάδας και
 ρεί την επωνυμία «féta» ως προστατευόμενη ονομασία μάλιστα από μείγμα και των τριών.
 προελεύσεως,
 — να καταδικασει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών
 εξόδων.


text:
C 169/40 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.7.2002
 Verhaeghe, Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο), α ́σκησε στις 26 Απριλι ́ου 2002 Προσφυγη ́ της ανω ́ νυμης εταιρι ́ας «Ιδιωτικο ́ Ινστιτου ́το Επαγ-
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ γελματικη ́ς Κατα ́ρτισης Ν. Αυγερινο ́πουλου — Αναγνω-
 κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως. ρισμε ́νες Τεχνικε ́ς Ιδιωτικε ́ς Επαγγελματικε ́ς Σχολε ́ς», της
 Πανελλη ́νιας 'Ενωσης Ιδιωτικω ́ ν Ινστιτου ́των Επαγγελματικη ́ς
 Κατα ́ρτισης και της Πανελλη ́νιας 'Ενωσης Ιδιωτικη ́ς Τεχνικη ́ς
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Επαγγελματικη ́ς Εκπαι ́δευσης και Κατα ́ρτισης κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 — να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 1 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 215/2002 29 Απριλι ́ου 2002
 του Συμβουλι ́ου, της 28ης Ιανουαρι ́ου 2002, καθο ́σον
 επιβα ́λλει δασμο ́ αντιντα ́μπινγκ στη Νanjing Metalink (Υπο ́θεση Τ-139/02)
 International Co. Ltd·
 — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο στα δικαστικα ́ ́εξοδα. (2002/C 169/71)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η ανω ́νυμη εταιρι ́α «Ιδιωτικο ́ Ινστιτου ́το Επαγγελματικη ́ς Κατα ́ρτι-
 Η προσφευ ́γουσα ει ́ναι εταιρι ́α εδρευ ́ουσα στη Λαϊκη ́ ∆ημοκρατι ́α σης Ν. Αυγερινο ́πουλου — Αναγνωρισμε ́νες Τεχνικε ́ς Ιδιωτικε ́ς
 της Κι ́νας η οποι ́α παρα ́γει σιδηρομολυβδαι ́νιο. Με την προσβαλλο ́- Επαγγελματικε ́ς Σχολε ́ς», με ́εδρα την Αθη ́να, η Πανελλη ́νια 'Ενωση
 μενη πρα ́ξη (1), το Συμβου ́λιο επε ́βαλε οριστικο ́ δασμο ́ Ιδιωτικω ́ν Ινστιτου ́των Επαγγελματικη ́ς Κατα ́ρτισης, με ́εδρα την
 αντιντα ́μπινγκ στις εισαγωγε ́ς σιδηρομολυβδαινι ́ου καταγωγη ́ς Αθη ́να, και η Πανελλη ́νια 'Ενωση Ιδιωτικη ́ς Τεχνικη ́ς Επαγγελμα-
 Κι ́νας. τικη ́ς Εκπαι ́δευσης και Κατα ́ρτισης, με ́εδρα την Αθη ́να, εκπροσω-
 που ́μενες απο ́ τη Θ. Αντωνι ́ου και Χ. Τσιλιω ́τη, δικηγο ́ρους
 Αθηνω ́ν, α ́σκησαν στις 29 Απριλι ́ου 2002 ενω ́πιον του Πρωτοδι-
 Η προσφευ ́γουσα αναφε ́ρει ο ́τι με τον κανονισμο ́ περι ́ επιβολη ́ς κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 προσωρινου ́ δασμου ́ (2), της αναγνωρι ́στηκε καθεστω ́ς οικονομι ́ας των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 της αγορα ́ς, το οποι ́ο οδη ́γησε στην επιβολη ́ μειωμε ́νου δασμου ́
 αντιντα ́μπινγκ στην προσφευ ́γουσα. Η αναγνω ́ριση αυτη ́ ανακλη ́-
 θηκε με την προσβαλλο ́μενη πρα ́ξη. Η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 ο ́τι το Συμβου ́λιο, ανακαλω ́ντας το καθεστω ́ς οικονομι ́ας της
 αγορα ́ς, το οποι ́ο της ει ́χε αναγνωριστει ́ βα ́σει της ́διαςι ́ερευνας, — να γι ́νει δεκτη ́ η παρου ́σα προσφυγη ́·
 παρε ́βη το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 7, στοιχει ́ο γ', του Κανονισμου ́
 (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλι ́ου (3). Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, το — να ακυρωθει ́ η προσβαλλο ́μενη απο ́ 27.2.2002 απο ́φαση της
 Συμβου ́λιο δεν ακολου ́θησε τις διαδικασι ́ες που προβλε ́πει ο Γενικη ́ς ∆ιευ ́θυνσης Απασχο ́λησης και Κοινωνικω ́ν Υποθε ́σεων
 κανονισμο ́ς 384/96 για την ανα ́κληση του καθεστω ́τος οικονομι ́ας της Επιτροπη ́ς της Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης με σκοπο ́ να ακυρω-
 της αγορα ́ς. Αντιθε ́τως, το καθορισθε ́ν καθεστω ́ς ́επρεπε να θει ́ η παρα ́νομη α ́ρνηση της Επιτροπη ́ς της Ευρωπαϊκη ́ς
 παραμει ́νει σε ισχυ ́ ́εως ο ́του διενεργηθει ́ νε ́α ́ερευνα. Κοινο ́τητας — για τους λο ́γους που αναφε ́ρθηκαν στο
 σκεπτικο ́ της παρου ́σας — να απαλει ́ψει την παρα ́νομη
 δια ́κριση μεταξυ ́ ιδιωτικω ́ν και δημοσι ́ων φορε ́ων επαγγελμα-
 ∆ευ ́τερον, η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι το Συμβου ́λιο, ανακα- τικη ́ς κατα ́ρτισης αναφορικα ́ με την αποκλειστικη ́ χρηματο-
 λω ́ντας το καθεστω ́ ς οικονομι ́ας της αγορα ́ς, υπερε ́βη τις εξουσι ́ες δο ́τηση των δευ ́τερων απο ́ το Γ' Κοινοτικο ́ Πλαι ́σιο Στη ́ριξης
 που διαθε ́τει βα ́σει του κανονισμου ́ (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλι ́ου. και ειδικο ́τερα απο ́ το Επιχειρησιακο ́ Προ ́γραμμα Εκπαι ́δευ-
 Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, το Συμβου ́λιο δεν ́εχει την εξουσι ́α να σης και Αρχικη ́ Επαγγελματικη ́ Κατα ́ρτιση (ΕΠΕΑΕΚ) II.
 ανακαλε ́σει το καθεστω ́ς οικονομι ́ας της αγορα ́ς χωρι ́ς να προβει ́
 σε νε ́α ́ερευνα.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 215/2002 του Συμβουλι ́ου, της 28ης Ιανουαρι ́ου
 2002, για την επιβολη ́ οριστικου ́ δασμου ́ αντιντα ́μπινγκ στις εισα-
 γωγε ́ς σιδηρομολυβδαινι ́ου καταγωγη ́ς Λαϊκη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Κι ́νας — Παρα ́βαση διατα ́ξεων του Κανονισμου ́ 1260/1999 του
 (ΕΕ L 35 της 6.2.2002, σ. 1). Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης
 (2) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1612/2001 της Επιτροπη ́ς, της 3ης Αυγου ́στου
 2001, για την επιβολη ́ προσωρινου ́ δασμου ́ αντιντα ́μπινγκ στις — Παρα ́βαση διατα ́ξεων του πρωτογενου ́ς Κοινοτικου ́ ∆ικαι ́ου
 εισαγωγε ́ς σιδηρομολυβδαινι ́ου καταγωγη ́ς Λαϊκη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της
 Κι ́νας (ΕΕ L 214 της 8.8.2001, σ. 3).
 (3) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλι ́ου, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της ισο ́τητας του α ́ρθρου 12 (πρω ́ην
 1995, για την α ́μυνα κατα ́ των εισαγωγω ́ν που αποτελου ́ν αντικει ́μενο α ́ρθρου 6) της Συνθη ́κης ΕΚ
 ντα ́μπινγκ εκ με ́ρους χωρω ́ν μη μελω ́ν της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας (ΕΕ
 L 56 της 6.3.1996, σ. 1). — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της επικουρικο ́τητας

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/30
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 4 Μαρτίου 2004
 (Υπόθεση C-118/04)
 (2004/C 106/53)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Luca Visaggio, άσκησε στις 4 Μαρτίου 2004, ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη έχοντας θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση με την οδηγία 2001/88/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2001, για τροποποίηση της οδηγίας 91/630/ΕΟΚ (2) σχετικά με τους στοιχειώδεις κανόνες για την προστασία των χοίρων, ή εν πάση περιπτώσει μη έχοντας κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2, πρώτη παράγραφος, της οδηγίας αυτής·
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξoδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε την 1η Ιανουαρίου 2003.
 (1) ΕΕ L 316 της 1/12/2001, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 340 της 11/12/1991, σ. 33.


text:
 10.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/40
 Προσφυγή της 26ης Ιανουαρίου 2017 — France.com κατά EUIPO — Γαλλία (FRANCE.com)
 (Υπόθεση T-71/17)
 (2017/C 112/56)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: France.com, Inc. (Coral Gables, Φλόριντα, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: A. Bertrand, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Γαλλική Δημοκρατία
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «FRANCE.com» — Υπ’ αριθ. 13 158 597 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 20ής Οκτωβρίου 2016 στην υπόθεση R 2452/2015-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να υποβάλει τα εξής προδικαστικά ερωτήματα στο Δικαστήριο: (i) Υπό το πρίσμα των άρθρων 8, παράγραφος 2, και 41, παράγραφος 1, του κανονισμού για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κανόνων 15, παράγραφος 2, στοιχείο β', και 17 του κανονισμού περί της εφαρμογής του κανονισμού για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δικαιούται η προσφεύγουσα, ως καθής σε διαδικασία ανακοπής, να επικαλεστεί στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής προγενέστερα δικαιώματα, τα οποία θα μπορούσαν να αποτελούν προγενέστερα δικαιώματα σε σχέση με το προγενέστερο σήμα επί του οποίου βασίζεται η ανακοπή; (ii) Έχει το Γαλλικό Δημόσιο προγενέστερο δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας επί της λέξεως «France» η οποία δεν είναι η επίσημη ονομασία του Γαλλικού κράτους και υποδεικνύει απλώς μια γεωγραφική περιοχή; (iii) Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα (ii), πρέπει να γίνει δεκτό ότι είναι ελεύθερη η χρήση της ονομασίας «France» και ότι δεν είναι δυνατή η κατοχύρωση δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας επί αυτής; (iv) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα (ii), το γεγονός ότι έως σήμερα το Γαλλικό Δημόσιο έχει προβάλει δικαίωμα επί της λέξεως «France» μόνο έναντι της France.com μπορεί να θεωρηθεί ως διάκριση εις βάρος της προσφεύγουσας;
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να απορρίψει την ανακοπή του Γαλλικού Δημοσίου κατά της ζητηθείσας από τη France.com Inc καταχωρίσεως του ημι-εικονιστικού σημείου «France.com» ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
 —
 να απορρίψει την προσφυγή κατά τα λοιπά·
 —
 να υποχρεώσει το EUIPO να φέρει τα δικαστικά έξοδά του και να το καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα της France.com Inc.·
 —
 να υποχρεώσει το EUIPO και το Γαλλικό Δημόσιο να φέρουν έκαστο εξ ημισείας τα αναγκαία έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η France.com Inc. στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 1, 8, παράγραφος 2, και 41, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση των κανόνων 15, παράγραφος 2, στοιχείο β', και 17 του κανονισμού 2868/95.


text:
 9.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/59
 Προσφυγή της 12ης Δεκεμβρίου 2014 — Ιταλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-809/14)
 (2015/C 046/77)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: P. Gentili, avvocato dello Stato, και G. Palmieri)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει το από 2 Οκτωβρίου 2014 υπηρεσιακό σημείωμα που φέρει τη μνεία HR.A2 του γενικού διευθυντή ανθρωπίνων πόρων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προς τον γενικό διευθυντή θεμάτων Ευρωπαϊκής Ένωσης του Υπουργείου Εξωτερικών της Ιταλικής Δημοκρατίας·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η υπό κρίση προσφυγή στρέφεται κατά του προμνημονευθέντος υπηρεσιακού σημειώματος, το οποίο εκδόθηκε κατόπιν της προκηρύξεως κενής θέσεως όσον αφορά τη θέση διευθυντή του Μεταφραστικού Κέντρου των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Λουξεμβούργο) (COM/2014/10356), κατά της οποίας έχει ασκηθεί προσφυγή στο πλαίσιο της υποθέσεως T-636/14, και με το οποίο ο ως άνω γενικός διευθυντής της Επιτροπής αποφαίνεται επί του ζητήματος της προβαλλόμενης διαφοράς μεταξύ της προκηρύξεως αυτής και του ηλεκτρονικού τυποποιημένου εγγράφου του ιστοτόπου όπου μπορούν να υποβληθούν οι αιτήσεις υποψηφιότητας, εγγράφου το οποίο είναι διαθέσιμο μόνο στη γαλλική, την αγγλική και τη γερμανική γλώσσα.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση των άρθρων 18 και 24, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ, του άρθρου 22 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των άρθρων 1 και 2 του κανονισμού 1 περί καθορισμού του γλωσσικού καθεστώτος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και του άρθρου 1δ, παράγραφοι 1 και 6, του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον, κατά την προκήρυξη, λόγω της παραπομπής στον ιστότοπο της Επιτροπής που προβαίνει στη δεσμευτική διευκρίνιση αυτή, οι υποψήφιοι πρέπει υποχρεωτικά να υποβάλουν βιογραφικό σημείωμα και επιστολή εκδήλωσης ενδιαφέροντος στην αγγλική, τη γαλλική ή τη γερμανική γλώσσα και όχι σε οποιαδήποτε από τις γλώσσες της Ένωσης. Προκειμένου να αρθεί η παρατυπία αυτή, η προσφεύγουσα φρονεί ότι η Επιτροπή οφείλει να τροποποιήσει τον ιστότοπο και να παρατείνει την προθεσμία υποβολής υποψηφιοτήτων.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παραβίαση των αρχών της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της καλόπιστης συνεργασίας (άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ), καθόσον, μολονότι, κατά τη διαδικασία εκδόσεως της προκηρύξεως θέσεως, η Επιτροπή διαβεβαίωσε επανειλημμένα την Ιταλική Κυβέρνηση ότι θα αρθεί η ως άνω γλωσσική διάκριση, υιοθέτησε εντούτοις αντίθετη συμπεριφορά κατά την κατάρτιση της προκηρύξεως και την προπαρασκευή των κανόνων λειτουργίας του ιστοτόπου στον οποίο παραπέμπει η προκήρυξη για την υποβολή αιτήσεως υποψηφιότητας.
 3.
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από την έλλειψη, εν προκειμένω, αιτιολογήσεως του επίμαχου μέτρου, διότι αυτό θα έπρεπε να ληφθεί από τον πρόεδρο της Επιτροπής ή από τον αρμόδιο επίτροπο και όχι από τον γενικό διευθυντή ανθρωπίνων πόρων.


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/35
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 4 Ιουνίου 2013 — Haeger & Schmidt GmbH κατά Mutuelles du Mans assurances Iard SA (MMA Iard), Jacques Lorio, Dominique Miquel, en qualité de liquidateur de Safram intercontinental SARL, Ace Insurance SA NV, Va Tech JST SA, Axa Corporate Solutions SA
 (Υπόθεση C-305/13)
 2013/C 207/58
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Haeger & Schmidt GmbH
 Αναιρεσίβλητοι: Mutuelles du Mans assurances Iard SA (MMA Iard), Jacques Lorio, Dominique Miquel, en qualité de liquidateur de Safram intercontinental SARL, Ace Insurance SA NV, Va Tech JST SA, Axa Corporate Solutions SA
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μπορεί και υπό ποιες προϋποθέσεις η σύμβαση παραγγελίας μεταφοράς, με την οποία παραγγελέας αναθέτει σε παραγγελιοδόχο, που ενεργεί στο όνομά του και υπ’ ευθύνη του, την οργάνωση μεταφοράς εμπορευμάτων που θα εκτελεσθεί από έναν ή πλείονες μεταφορείς για λογαριασμό του παραγγελέα, να έχει ως κύριο αντικείμενο τη μεταφορά εμπορευμάτων κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 4, τελευταία περίοδος της Συμβάσεως της Ρώμης της 19ης Ιουνίου 1980 για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (1);
 2)
 Σε περίπτωση κατά την οποία η σύμβαση παραγγελίας μεταφοράς μπορεί να χαρακτηρισθεί ως σύμβαση μεταφοράς εμπορευμάτων κατά την έννοια του προμνημονευθέντος άρθρου 4, παράγραφος 4, πλην όμως δεν έχει εφαρμογή το ειδικό τεκμήριο περί καθορισμού του εφαρμοστέου δικαίου, ελλείψει της συμπτώσεως συνδέσμων που απαιτεί η διάταξη αυτή, έχει η πρώτη περίοδος της εν λόγω διατάξεως, κατά την οποία η σύμβαση μεταφοράς εμπορευμάτων δεν υπάγεται στο τεκμήριο της παραγράφου 2, την έννοια ότι το δικαστήριο καλείται πλέον να αναζητήσει το εφαρμοστέο δίκαιο όχι βάσει του τεκμηρίου αυτού, του οποίου η εφαρμογή έχει οριστικώς αποκλεισθεί, αλλά κατ’ εφαρμογήν της γενικής αρχής καθορισμού που θέτει το άρθρο 4, παράγραφος 1, δηλαδή προσδιορίζοντας τη χώρα με την οποία συνδέεται στενότερα η σύμβαση, χωρίς να λάβει ειδικώς υπόψη αυτήν της εγκαταστάσεως του συμβαλλομένου που οφείλει να εκπληρώσει τη χαρακτηριστική παροχή της συμβάσεως;
 3)
 Εάν υποτεθεί ότι η σύμβαση παραγγελίας μεταφοράς υπάγεται στο γενικό τεκμήριο του άρθρου 4, παράγραφος 2, μπορεί να γίνει δεκτό, σε περίπτωση κατά την οποία ο αρχικός παραγγελέας συνεβλήθη με πρώτο παραγγελιοδόχο, ο οποίος εν συνεχεία σύναψε σύμβαση με δεύτερο, ότι το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές σχέσεις μεταξύ του παραγγελέα και του δεύτερου αυτού παραγγελιοδόχου καθορίζεται βάσει του τόπου εγκαταστάσεως του πρώτου παραγγελιοδόχου, καθόσον το δίκαιο της κατ’ αυτόν τον τρόπο προσδιοριζομένης χώρας θεωρείται γενικώς εφαρμοστέο στο σύνολο της πράξεως παραγγελίας μεταφοράς;
 (1) Σύμβαση για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980 (ΕΕ 1988, C 27, σ. 34).


text:
9.9.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 259/15
 γ) οι λοιπε ́ς υποθε ́σεις που μνημονευ ́ονται στο σημει ́ο 1.β) ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 ανατι ́θενται στο πρω ́το, το δευ ́τερο, το τρι ́το, το τε ́ταρτο
 και το πε ́μπτο τμη ́μα. Η ανα ́θεση, γι ́νεται, εκ περιτροπη ́ς,
 κατα ́ χρονικη ́ σειρα ́ της πρωτοκολλη ́σεως των υποθε ́- της 21ης Ιουνι ́ου 2000
 σεων στη Γραμματει ́α, για κα ́θε μια απο ́ τις ακο ́λουθες
 τρεις κατηγορι ́ες χωριστα ́:
 στην υπο ́θεση Τ-537/93, Hervé Tromeur κατα ́ Συμβουλι ́ου
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 — για τις υποθε ́σεις του α ́ρθρου 179 της Συνθη ́κης Κοινοτη ́των (1)
 ΕΚ και του α ́ρθρου 152 της Συνθη ́κης ΕΚΑΕ,
 («Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Εξωσυμβατικη ́νη — Γα
 ́ ευθυ ́ λα
 — για τις υποθε ́σεις που αφορου ́ν την εφαρμογη ́ των — Συμπληρωματικη ́ εισφορα ́ — Ποσο ́τητα αναφορα ́ς —
 ισχυο ́ντων επι ́ επιχειρη ́σεων κανο ́νων ανταγω- Παραγωγο ́ς που ανε ́λαβε δε ́σμευση περι ́ μετατροπη ́ς —
 νισμου ́, Μη επανε ́ναρξη της παραγωγη ́ς μετα ́ τη λη ́ξη της
 δεσμευ ́σεως»)
 — για τις λοιπε ́ς υποθε ́σεις του σημει ́ου 1.β).
 (2000/C 259/24)
 Στο πλαι ́σιο της πρω ́της απο ́ τις ανωτε ́ρω κατηγορι ́ες, η εκ
 περιτροπη ́ς ανα ́θεση υποθε ́σεων πνευματικη ́ς ιδιοκτησι ́ας στο
 δευ ́τερο και στο τε ́ταρτο τμη ́μα κατα ́ το σημει ́ο β) ανωτε ́ρω, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 αντισταθμι ́ζεται με την ανα ́λογη ανα ́θεση υποθε ́σεων στο πρω ́το,
 το τρι ́το και το πε ́μπτο τμη ́μα.
 Στην υπο ́θεση Τ-537/93, Hervé Tromeur, κα ́τοικος Fuzunec
 (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους C. Larzul και F. Buffet, και
 στη συνε ́χεια απο ́ τον A. Delanoé, δικηγο ́ρους Rennes, με το ́πο
 Κατα ́ την τη ́ρηση της σειρα ́ς που εκτι ́θεται στα σημει ́α 2.α) και
 2.γ) ανωτε ́ρω, το πρω ́το και το πρω ́το πενταμελε ́ς τμη ́μα, των επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο του A. May,
 οποι ́ων προεδρευ ́ει ο Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου, θα παραλει ́- 398, route d’Esch, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως
 (εκπρο ́σωποι: A. M. Colaert και Núñez Müller), και Επιτροπη ́ς των
 πονται κα ́θε τρι ́τη φορα ́ που ́ερχεται η σειρα ́ τους.
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: G. Berscheid και M. Núñez
 Müller), με αντικει ́μενο αγωγη ́ αποζημιω ́σεως, κατ' εφαρμογη ́ν των
 α ́ρθρων 178 και 215, δευ ́τερο εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 Ο Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου μπορει ́ να παρεκκλι ́νει απο ́ τα α ́ρθρων 235 ΕΚ και 288, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ), για τις ζημι ́ες που
 οριζο ́μενα ανωτε ́ρω σχετικα ́ με τη σειρα ́ καταθε ́σεως, προκειμε ́νου ́εχει υποστει ́ ο ενα ́γων λο ́γω του ο ́τι εμποδι ́στηκε να εμπορευθει ́
 να λα ́βει υπο ́ψη τη συνα ́φεια των υποθε ́σεων η ́ να εξισορροπη ́σει γα ́λα, κατ' εφαρμογη ́ν του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 857/84 του Συμ-
 την κατανομη ́ του φο ́ρτου εργασι ́ας. βουλι ́ου, της 31ης Μαρτι ́ου 1984, περι ́ γενικω ́ν κανο ́νων για την
 εφαρμογη ́ της εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 804/68 στον τομε ́α του γα ́λακτος και των
 γαλακτοκομικω ́ν προϊο ́ντων (EE L 90, σ. 13), ο ́πως συμπληρω ́θηκε
 Ολομε ́λεια με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 1371/84 της Επιτροπη ́ς, της 16ης Μαι ̈́ου
 1984, για τον καθορισμο ́ των λεπτομερειω ́ν εφαρμογη ́ς της
 συμπληρωματικη ́ εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 804/68 (EE L 132, σ. 1), το Πρωτοδικει ́ο
 Το Πρωτοδικει ́ο, κατα ́ την εν ολομελει ́α συ ́σκεψη ́ του της (μονομελε ́ς), δικαστη ́ς: R. M. Moura Ramos, γραμματε ́ας:
 4ης Ιουλι ́ου 2000, αποφα ́σισε, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 32, J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 παρα ́γραφος 1, δευ ́τερο εδα ́φιο, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας του 21 Ιουνι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Πρωτοδικει ́ου, ο ́τι, αν λο ́γω ορισμου ́ γενικου ́ εισαγγελε ́ως δυνα ́μει
 του α ́ρθρου 17 του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας προκυ ́πτει α ́ρτιος
 αριθμο ́ς δικαστω ́ν στη συ ́νθεση της ολομελει ́ας του Πρωτοδικει ́ου, 1) Απορρι ́πτει την αγωγη ́.
 η προκαθορισμε ́νη σειρα ́ κατα ́ την οποι ́α ο Προ ́εδρος του
 Πρωτοδικει ́ου ορι ́ζει τον δικαστη ́ που θα απο ́σχει της διασκε ́ψεως
 ει ́ναι αντι ́στροφη της σειρα ́ς αρχαιο ́τητος την οποι ́α κατε ́χουν οι 2) Καταδικα ́ζει τον ενα ́γοντα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 δικαστε ́ς συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 6 του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας,
 εκτο ́ς εα ́ν ο οριζο ́μενος κατ' αυτο ́ν τον τρο ́πο δικαστη ́ς ει ́ναι ο
 εισηγητη ́ς δικαστη ́ς. Στην τελευται ́α αυτη ́ περι ́πτωση, απε ́χει ο
 αμε ́σως προηγου ́μενος κατα ́ σειρα ́ν αρχαιο ́τητος δικαστη ́ς. (1) EE C 314 της 20.11.93.


text:
 4.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 146/36
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Μαρτίου 2015 — RFA International κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-466/12) (1)
 ([Ντάμπινγκ - Εισαγωγή σιδηροπυριτίου ρωσικής προελεύσεως - Απόρριψη των αιτήσεων επιστροφής καταβληθέντων δασμών αντιντάμπινγκ - Προσδιορισμός της τιμής εξαγωγής - Ενιαία οικονομική οντότητα - Προσδιορισμός του περιθωρίου ντάμπινγκ - Εφαρμογή διαφορετικής μεθόδου από εκείνη που χρησιμοποιήθηκε κατά την αρχική έρευνα - Μεταβολή των συνθηκών - Άρθρο 2, παράγραφος 9, και άρθρο 11, παράγραφος 9, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009])
 (2015/C 146/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: RFA International, LP (Calgary, Καναδάς) (εκπρόσωπος: B. Evtimov, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Němečková και A. Stobiecka-Kuik)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως των αποφάσεων C(2012) 5577 τελικό, C(2012) 5585 τελικό, C(2012) 5588 τελικό, C(2012) 5595 τελικό, C(2012) 5596 τελικό, C(2012) 5598 τελικό και C(2012) 5611 τελικό της Επιτροπής, της 10ης Αυγούστου 2012, περί των αιτήσεων επιστροφής των δικαιωμάτων αντιντάμπινγκ που κατεβλήθησαν επί των εισαγωγών σιδηροπυριτίου ρωσικής προελεύσεως, καθόσον με τις αποφάσεις αυτές δεν γίνεται δεκτή η επιστροφή των δασμών αντιντάμπινγκ, πλην των ποσών ως προς τα οποία οι αιτήσεις κρίθηκαν απαράδεκτες ως εκπροθέσμως υποβληθείσες.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την RFA International, LP στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 389 της 15.12.2012.


text:
 15.10.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 257/14
 Προσφυγή των S Shanghai Excell M&E Enterprise και Shanghai Adeptech Precision κατά του Συμβουλίου που ασκήθηκε στις 26 Ιουλίου 2005
 (Υπόθεση T-299/05)
 (2005/C 257/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Shanghai Excell M&E Enterprise Co Ltd και Shanghai Adeptech Precision Company Limited (Shanghai, Κίνα) [εκπροσωπούμενες από τον: R. MacLean, solicitor]
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 —
 να ακυρωθεί ο κανονισμός (ΕΚ) 692/2005 του Συμβουλίου (1) της 28ης Απριλίου 2005, στο μέτρο που αφορά τους προσφεύγοντες·
 —
 να καταδικασθεί το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με τον προσβαλλόμενο κανονισμό επιβάλλεται δασμός αντιντάμπινγκ στις εκ μέρους των προσφευγουσών εξαγωγές ηλεκτρονικών ζυγών που ισχύει επίσης, αναδρομικώς, για τις εισαγωγές αυτών των προϊόντων που έχουν καταχωρισθεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1408/2004 της Επιτροπής (2). Επίσης, δόθηκε εντολή στις τελωνειακές αρχές της Ευρωπαϊκής Ενώσεως να σταματήσουν την καταχώριση των εισαγωγών προϊόντων προερχομένων από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας για λογαριασμό των προσφευγουσών.
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Δικαστήριο την ακύρωση του κανονισμού αυτού. Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο ε', δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 384/1996 του Συμβουλίου, για τον λόγο ότι η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση επί του ζητήματος του καταστατικού εταιρίας ενεργούσας στο πλαίσιο της οικονομίας της αγοράς, όσον αφορά τις προσφεύγουσες, μετά την εκπνοή της προβλεπομένης από το άρθρο αυτό προθεσμίας των τριών μηνών. Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες επικαλούνται πρόδηλες πλάνες εκτιμήσεως σχετικά με το ζήτημα εάν αυτές ασκούσαν δραστηριότητες σύμφωνα με τους όρους της οικονομίας της αγοράς. Οι προσφεύγουσες θεωρούν αυτές τις προβαλλόμενες πλάνες ως παραβάσεις του άρθρου 2, τμήμα Α, παράγραφος 7, στοιχείο γ', πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 384/1996.
 Ο αμφισβητούμενος κανονισμός θεσπίστηκε ύστερα από έρευνα για «νεοεισερχόμενο», σε σχέση με τις προσφεύγουσες. Οι τελευταίες διατείνονται ότι κατά την έρευνα αυτή τα κοινοτικά όργανα δεν υιοθέτησαν την ίδια μεθοδολογία με αυτή που είχαν εφαρμόσει κατά την αρχική έρευνα, η οποία οδήγησε στην επιβολή του δασμού, και ότι, ως εκ τούτου, έχει επίσης παραβιασθεί το άρθρο 11, παράγραφος 9, του κανονισμού (ΕΚ) 384/1996.
 Επίσης, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι τα κοινοτικά όργανα παρέλειψαν να εφαρμόσουν τα κατάλληλα κριτήρια σχετικά με την εκτίμηση της κανονικής αξίας, της τιμής εξαγωγής και του περιθωρίου κέρδους και ότι, επομένως, παραβιάστηκαν τα άρθρα 2, τμήμα Α, παράγραφος 7, στοιχείο α', και 2, τμήμα Γ, παράγραφος 10 του κανονισμού (ΕΚ) 384/1996.
 Τέλος, οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι ο αμφισβητούμενος κανονισμός δεν τις εξατομικεύει ορθώς, στο μέτρο που αναφέρει εσφαλμένες διευθύνσεις και για τις δυο, πράγμα που αυτές θεωρούν ως ουσιώδη πραγματική πλάνη.
 (1) EE L 112, 3/5/2005, σ. 42
 (2) EE L 256, 03/08/2004, σ. 8


text:
 6.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/21
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Φινλανδικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 15 Ιουνίου 2005
 (Υπόθεση C-249/05)
 (2005/C 193/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Δ. Τριανταφύλλου και I. Koskinen, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε προσφυγή στις 15 Ιουνίου 2005 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Φινλανδικής Δημοκρατίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναγνωρίσει ότι η Φινλανδική Δημοκρατία, επιβάλλοντας την υποχρέωση ορισμού αντικλήτου στους φορολογουμένους κατοίκους αλλοδαπής οι οποίοι ασκούν στη Φινλανδία υποκείμενη σε φόρο εμπορική δραστηριότητα και οι οποίοι κατοικούν σε άλλο κράτος μέλος ή σε τρίτη χώρα με την οποία υφίσταται συμφωνία περί αμοιβαίας συνδρομής, έχουσα πεδίο εφαρμογής αντίστοιχο προς εκείνο της οδηγίας 76/308/EOK (1) του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 1976, για την αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικών με ορισμένες εισφορές, δασμούς, φόρους και άλλα μέτρα, και εκείνο του κανονισμού (ΕΚ) 1798/2003 (2) του Συμβουλίου, της 7ης Οκτωβρίου 2003, για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα του φόρου προστιθεμένης αξίας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 218/92, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 21 και 22 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ (3) του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί φόρου προστιθεμένης αξίας, και από τα άρθρα 28 και 49 της Συνθήκης ΕΚ·
 2)
 να καταδικάσει τη Φινλανδική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Σύμφωνα με το άρθρο 21, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επιβάλλουν υποχρέωση ορισμού αντικλήτου στους κατοίκους αλλοδαπής οι οποίοι ασκούν οικονομική δραστηριότητα, όταν αυτοί κατοικούν σε άλλο κράτος μέλος. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο ορισμός αντικλήτου είναι πάντα εκούσιος όσον αφορά τους εν λόγω φορολογουμένους.
 Η σχετική φινλανδική ρύθμιση προβλέπει επ' αυτού τα ακόλουθα: α) όταν ο ασκών οικονομική δραστηριότητα φορολογούμενος είναι κάτοικος αλλοδαπής, υπόχρεος για την καταβολή του φόρου προστιθεμένης αξίας (ΦΠΑ) είναι ο αποδέκτης («αντίστροφη φορολογική υποχρέωση»)· β) όταν ο ασκών οικονομική δραστηριότητα κάτοικος αλλοδαπής έχει τη δυνατότητα να εγγραφεί στα οικεία μητρώα των υποχρέων προς καταβολή ΦΠΑ, τότε αυτός υποχρεούται να ορίσει αντίκλητο στη Φινλανδία.
 Η φινλανδική ρύθμιση αντίκειται στο κοινοτικό δίκαιο όσον αφορά τον ως άνω ορισμό αντικλήτου. Η δεσμευτική υποχρέωση για τον ορισμό αυτό αντιβαίνει προς το άρθρο 21, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας.
 Η φινλανδική ρύθμιση μπορεί να παρέχει τη δυνατότητα στον κάτοικο αλλοδαπής ασκούντα οικονομική δραστηριότητα να ζητήσει την καταχώρισή του στα οικεία μητρώα ως υποχρέου στην καταβολή του φόρου, η Φινλανδία όμως δεν δικαιούται να εξαρτά την επιλογή της δυνατότητας αυτής από μια δεσμευτική υποχρέωση ορισμού αντικλήτου, πράγμα το οποίο είναι αντίθετο προς την έκτη οδηγία και αντιβαίνει ευθέως προς τον σκοπό της οδηγίας 2000/65/ΕΚ (4), καθώς και προς τις αναγνωριζόμενες από τη Συνθήκη ΕΚ αρχές της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων και των υπηρεσιών.
 (1) Οδηγία 76/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου, για την αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικών με ορισμένες εισφορές, δασμούς, φόρους και άλλα μέτρα (ΕΕ ειδ. έκδ. 02/002, σ. 126).
 (2) EE L 264, σ. 1.
 (3) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).
 (4) Οδηγία 2000/65/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Οκτωβρίου 2000, για την τροποποίηση της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ όσον αφορά τον προσδιορισμό του υπόχρεου του φόρου προστιθέμενης αξίας


text:
 7.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 410/12
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Σεπτεμβρίου 2016 — Ηνωμένο Βασίλειο κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-437/14) (1)
 ([ΕΓΤΠΕ, Τμήμα Εγγυήσεων - ΕΓΤΕ και ΕΓΤΑΑ - Δαπάνες αποκλειόμενες από τη χρηματοδότηση - Ολοκληρωμένο σύστημα διαχειρίσεως και ελέγχου - Μειώσεις και αποκλεισμός από τη χρηματοδότηση σε περίπτωση μη τηρήσεως των κανόνων περί πολλαπλής συμμορφώσεως - Κατ’ αποκοπήν δημοσιονομική διόρθωση την οποία αποφάσισε η Επιτροπή σύμφωνα με εσωτερικού χαρακτήρα κατευθυντήριες οδηγίες που έχουν υιοθετηθεί στον οικείο τομέα - Βάρος αποδείξεως - Ερμηνεία του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΚ) 73/2009])
 (2016/C 410/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: M. Holt και J. Kraehling, επικουρούμενοι από την V. Wakefield, barrister)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Skelly και Δ. Τριανταφύλλου)
 Παρεμβαίνον υπέρ του προσφεύγοντος: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: M. Bulterman και B. Koopman)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως, στηριζόμενο στο άρθρο 263 ΣΛΕΕ, εννέα γραμμών του παραρτήματος της εκτελεστικής αποφάσεως 2014/191/ΕΕ της Επιτροπής, της 4ης Απριλίου 2014, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ 2014, L 104, σ. 43), καθόσον αφορά την περιλαμβανόμενη στο παράρτημα της αποφάσεως θέση περί δημοσιονομικών διορθώσεων εφαρμοζομένων επί των δαπανών που πραγματοποίησε το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στη Σκωτία κατά τα οικονομικά έτη 2008, 2009 και 2010, ύψους 5 606 459,48 ευρώ, λόγω του ότι δεν ήταν σύμφωνες με τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 3)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 282 της 25.8.2014.


text:
 8.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 439/15
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Köln (Γερμανία) στις 31 Ιουλίου 2014 — Sommer Antriebs- und Funktechnik GmbH κατά Rademacher Geräte-Elektronik GmbH & Co. KG
 (Υπόθεση C-369/14)
 (2014/C 439/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Köln
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Sommer Antriebs- und Funktechnik GmbH
 Εναγομένη: Rademacher Geräte-Elektronik GmbH & Co. KG
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν τα άρθρα 2, παράγραφος 1, 3, στοιχείο α', καθώς και τα παραρτήματα IA και IB, της οδηγίας 2002/96/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2003, σχετικά με τα απόβλητα ειδών ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού, και/ή τα άρθρα 2, παράγραφος 1, στοιχείο α', 3, παράγραφος 1, στοιχείο α', καθώς και τα παραρτήματα I και II της οδηγίας 2002/19/ΕΚ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2012, σχετικά με τα απόβλητα ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού, την έννοια ότι ενεργοποιητές θυρών (γκαράζ) που λειτουργούν μέσω ηλεκτρικών τάσεων από περίπου 220 V έως 240 V, οι οποίοι προορίζονται για εγκατάσταση μαζί με τη θύρα (γκαράζ) στην τεχνική υποδομή κτιρίου, εμπίπτουν στην έννοια του ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού, ιδίως δε στην έννοια των ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών εργαλείων;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Έχουν το παράρτημα IA, σημείο 6, και το παράρτημα IB, σημείο 6, της οδηγίας 2002/96/ΕΚ και/ή το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο β', το παράρτημα I, σημείο 6, το παράρτημα II, σημείο 6, της οδηγίας 2012/19/ΕΕ την έννοια ότι ενεργοποιητές (θυρών γκαράζ), κατά το πρώτο ερώτημα, πρέπει να θεωρούνται ως τμήματα σταθερών βιομηχανικών εργαλείων μεγάλης κλίμακας κατά την έννοια αυτών των διατάξεων;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα και αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα:
 Πρέπει το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/96/ΕΚ και/ή το άρθρο 2, παράγραφος 3, στοιχείο β', της οδηγίας 2012/19/ΕΕ να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι ενεργοποιητές (θυρών γκαράζ), κατά το πρώτο ερώτημα, πρέπει να θεωρούνται ως τμήμα άλλου τύπου εξοπλισμού ο οποίος δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της σχετικής οδηγίας;
 (1) Οδηγία 2002/96/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2003, σχετικά με τα απόβλητα ειδών ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού (ΑΗΗΕ) — Κοινή δήλωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής όσον αφορά το άρθρο 9 (ΕΕ L 37, σ. 24).
 (2) ΕΕ L 197, σ. 38.


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 26ης Ιουνίου 2008 [αίτηση του Verwaltungsgericht Chemnitz (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Matthias Zerche (C-334/06), Manfred Seuke (C-336/06) κατά Landkreis Mittweida και Steffen Schubert (C-335/06) κατά Landkreis Mittlerer Erzgebirgskreis
 (Υπoθέσεις C-334/06 έως C-336/06) (1)
 (Οδηγία 91/439/ΕΟΚ - Αμοιβαία αναγνώριση των αδειών οδηγήσεως - Αφαίρεση άδειας σε κράτος μέλος λόγω χρήσεως ναρκωτικών ή οινοπνεύματος - Νέα άδεια χορηγηθείσα από άλλο κράτος μέλος - Άρνηση αναγνωρίσεως του δικαιώματος οδηγήσεως στο πρώτο κράτος μέλος - Διαμονή μη σύμφωνη προς την οδηγία 91/439/ΕΟΚ)
 (2008/C 209/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgericht Chemnitz
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Matthias Zerche (C-334/06), Manfred Seuke (C-336/06), Steffen Schubert (C-335/06)
 κατά
 Landkreis Mittweida, Landkreis Mittlerer Erzgebirgskreis
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Verwaltungsgericht Chemnitz — Ερμηνεία των άρθρων 1, παράγραφος 2, και 8, παράγραφοι 2 και 4, της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την άδεια οδήγησης (ΕΕ L 237, σ. 1) — Άρνηση αναγνωρίσεως του κύρους άδειας οδηγήσεως που έχει εκδοθεί από άλλο κράτος μέλος μετά τη συμπλήρωση του χρόνου αναμονής, η οποία αντιτάσσεται στον κάτοχό της, εις βάρος του οποίου έχει ληφθεί μέτρο αφαιρέσεως της εθνικής άδειας οδηγήσεως λόγω οδηγήσεως υπό την επίδραση οινοπνεύματος, εφόσον ο ενδιαφερόμενος δεν ήταν σε θέση να προσκομίσει την αναγκαία για την απόκτηση νέας άδειας οδηγήσεως στο κράτος κατοικίας του ιατρική-ψυχολογική γνωμάτευση — Κατάχρηση δικαιώματος
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 1, παράγραφος 2, 7, παράγραφος 1, και 8 της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την άδεια οδήγησης, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 1882/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν σε κράτος μέλος, υπό συνθήκες όπως αυτές των υποθέσεων στις κύριες δίκες, να αρνείται να αναγνωρίσει στο έδαφός του το δικαίωμα οδηγήσεως το οποίο απορρέει από άδεια οδηγήσεως που εκδόθηκε μεταγενέστερα από άλλο κράτος μέλος, σε χρόνο κατά τον οποίον δεν απαγορευόταν στον ενδιαφερόμενο να ζητήσει νέα άδεια, και, ως εκ τούτου, την ισχύ της άδειας αυτής, ενόσω ο κάτοχός της δεν έχει υποβληθεί στις προϋποθέσεις που απαιτούνται στο πρώτο αυτό κράτος μέλος για τη χορήγηση νέας άδειας μετά την αφαίρεση προηγούμενης, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου της ικανότητας οδηγήσεως, προκειμένου να πιστοποιηθεί ότι εξέλιπαν οι λόγοι που δικαιολόγησαν την εν λόγω αφαίρεση.
 Υπό τις ίδιες περιστάσεις, οι εν λόγω διατάξεις δεν απαγορεύουν σε κράτος μέλος να αρνηθεί να αναγνωρίσει στο έδαφός του το δικαίωμα οδηγήσεως το οποίο απορρέει από άδεια οδηγήσεως που εκδόθηκε μεταγενέστερα από άλλο κράτος μέλος, αν αποδεικνύεται βάσει στοιχείων που αναγράφονται στην ίδια την άδεια οδηγήσεως ή άλλων αδιαμφισβήτητων στοιχείων προερχόμενων από το κράτος μέλος εκδόσεως ότι, όταν εκδόθηκε η άδεια αυτή, ο κάτοχός της, στον οποίον είχε επιβληθεί μέτρο αφαιρέσεως προηγούμενης άδειας, δεν είχε την κανονική διαμονή του στο έδαφος του κράτους μέλους εκδόσεως.
 (1) ΕΕ C 261 της 28.10.2006.


text:
 Αριθ . C 247/12 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 24. 8 . 96
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή. έδρα το Hemau, εκπροσωπούμενοι απο τον Hartwig Schnei
 der, δικηγόρο Μονάχου , PacellistraBe 8, κατά Επιτροπής των
 2. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Ulrich Wölker και
 Claudia Schmidt), που είχε ως αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως
 ') ΕΕ αριθ . C 275 της 1 . 10 . 1994 .
 του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 525/93 της Επιτροπής, της 8ης
 Μαρτίου 1993 , περί της αξίας των τελικών περιφερειακών
 ποσών αναφοράς για τους παραγωγούς σπόρων σόγιας,
 κραμβόσπορων, γογγυλόσπορων και ηλιανθόσπορων για την
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ περίοδο εμπορίας 1992/93 (ΕΕ L 56, σ . 18), το Πρωτοδικείο
 της 6ης Ιουνίου 1996 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο πενταμελές τμήμα),
 συγκείμενο από τους H. Kirschner, Πρόεδρο , B. Vesterdorf,
 στην υπόθεση Τ-391/94, Jean Baiwir κατα Επιτροπής των C. W. Bellamy , A. Καλογερόπουλο και A. Potocki , δικαστές ,
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 10 Ιουλίου 1996 απόφαση
 (Υπάλληλοι — Βλαπτική πράξη — Προθεσμίες που τάσσει o με το ακόλουθο διατακτικό:
 κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως — Απαράδεκτο —
 Αίτημα αποζημιώσεως) 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 ( 96/0 247/24 ) 2. Καταδικάζει τους προσφεύγοντες αλληλεγγύως στα
 δικαστικά έξοδα.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (') ΕΕ αριθ . C 177 της 29. 6 . 1993 .
 Στην υπόθεση Τ-391 /94, Jean Baiwir. υπάλληλος της Επιτρο
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , κάτοικος Court-Saint
 Etienne (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον Georges Van
 dersanden , δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο
 "Λουξεμβούργο τα γραφεία της Fiduciaire Myson Sari, 1 , rue ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 Glesener, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: διαδοχικώς Joseph Griesmar και Julian της 11ης Ιουλίου 1996
 Currall , επικουρούμενοι από το δικηγόρο Denis Waelbr στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-528/93, Τ-542/93,
 œck ), που είχε ως αντικείμενο αφενός την ακύρωση του από Τ-543/93 και Τ-546/93, Métropole télévision SA κ.λπ. κατά
 τις 12 Φεβρουαρίου 1993 υπηρεσιακού σημειώματος του Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (>)
 προϊσταμένου της διοικητικής μονάδας ΙΧ.Α.6 της Επιτρο (Ανταγωνισμός — Αποφάσεις ενώσεων επιχειρήσεων —
 πής, με το οποίο o προσφεύγων χαρακτηρίζεται ως υπάλλη Συμφωνίες μεταξύ επιχειρήσεων — Απόφαση περί εξαιρέ
 λος «πλειόνων κατηγορίων» ενόψει των προαγωγών 1993 σεως)
 εντός της σταδιοδρομίας, και αφετέρου την αποκατάσταση
 του προσφεύγοντος στη σταδιοδρομία του υπαλλήλου B 4, 96/0 247/26)
 κλιμάκιο 2 , αναδρομικώς από 1ης Ιανουαρίου 1993 , και την
 επανόρθωση της ηθικής βλάβης που υπέστη , το Πρωτοδικείο (Γλώσσες διαδικασίας: η ισπανική, η γαλλική και
 (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts , Πρόεδρο, η ιταλική)
 P. Lindh και J. D. Cooke , δικαστές, γραμματέας: B. Pastor,
 κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 6 Ιουνίου 1996 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-528/93, Τ-542/93 , Τ-543/
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: 93 και Τ-546/93 , Métropole télévision SA , με έδρα το Παρίσι,
 εκπροσιοπούμενη από τους Pierre Deprez, Philippe Dian ,
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. δικηγόρους Παρισιού , κατά δε την προφορική διαδικασία
 2. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 και από τον Didier Théophile , δικηγόρο Παρισιού , με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο του
 (!) ΕΕ αριθ . C 392 της 31 . 12 . 1994 . Aloyse May, 31 , Grand-rue , Reti Televisive Italiane SpA , με
 έδρα τη Ρώμη , εκπροσωπούμενη από τους Carlo Mezzanotte
 και Giovanni Motzo , δικηγόρους Ρώμης, Aurelio Pappalardo ,
 δικηγόρο στο Trapani , κατά δε την προφορική διαδικασία
 και από τον Massimo Merola, δικηγόρο στο Trapani, με τόπο
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο του
 της 10ης Ιουλίου 1996 Alain Lorang, 51 , rue Albert 1 er, υποστηριζόμενη από τη
 Sociedade Independente de Comunicação SA ( SIC), με έδρα
 στην υπόθεση Τ-482/93, Martin Weber κ.λπ. κατα Επιτροπής το Linda-a-Velha ( Πορτογαλία ), εκπροσιυπούμενη από τον
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') Carlos Botelho Moniz, δικηγόρο Λισαβώνας , με τόπο επιδό
 (Κοινή γεωργική πολιτική — Σύστημα στηρίξεως που σεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο της Carole
 αφορά τους ελαιούχους σπόρους — Κανονισμός (ΕΟΚ) Kerschen , 31 , Grand-rue , Gestevisión Telecinco SA , με έδρα
 αριθ. 3766/91 και (ΕΟΚ) αριθ. 525/93 — Προσφυγή ακυρώ τη Μαδρίτη , εκπροσωπούμενη από τον Santiago Muñoz
 σεως — Απαράδεκτο) Machado, δικηγόρο Μαδρίτης, με τόπο επιδόσεων στο Λου
 ( 96/0 247/25 ) ξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο του Carlos Amo Quinones,
 2 , rue Grabiel Lippmann, και Antena 3 de Telvisión , με έδρα
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) τη Μαδρίτη , εκπροσωπούμενη από τους Fernando Pombo
 Garcia . Ricardo Garcia Vicente . Emiliano Garayar-Gutierrez
 Στην υπόθεση Τ-482/93 . Martin Weber και Maria Weber, και τη Maria Luisa Tierno Centella , δικηγόρους Μαδρίτης, με
 κάτοικοι Hemau (Γερμανία ), και Martin Weber GdbR. με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο


text:
24.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 21/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- 6. Υφίσταται κατά κανόνα η σημαντική κατ' αυτή την έννοια
 βαλε το Verwaltungsgericht Freiburg με διάταξη της λύση μιας οικογενειακής κοινότητας βίου στις περιπτώσεις
 12ης Μαρτίου 2003 στη διοικητική διαφορά Ceyhun κατά τις οποίες το ενήλικο τέκνο του Τούρκου εργαζομένου
 Aydinil κατά Ομόσπονδου Κράτους Baden-Würtemberg, εγκαταλείπει μονίμως την κατοικία του και ούτε αυτό ούτε ο
 εκπροσωπούμενου από το Regierungspraesidium Freiburg Τούρκος εργαζόμενος χρειάζονται πλέον ιδιαίτερη ανθρώπινη
 παρουσία και φροντίδα;
 (Υπόθεση C-373/03)
 7. Πρέπει η σχετική με τη νομική κατάσταση του μέλους
 οικογενείας Τούρκου εργαζομένου κατά το άρθρο 7, πρώτη
 (2004/C 21/15) φράση, δεύτερη περίπτωση, αποχώρηση από την αγορά
 εργασίας να προσδιορίζεται βάσει των ίδιων κριτηρίων
 όπως σε συνάρτηση με την απώλεια των δικαιωμάτων που
 απορρέουν από το άρθρο 6, παράγραφος 1, περίπτωση 3;
 Με διάταξη της 12ης Μαρτίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 8. Χάνει το τέκνο Τούρκου εργαζομένου, το οποίο έχει ολοκλη-
 5 Σεπτεμβρίου 2003, το Verwaltungsgericht Freiburg, στο ρώσει κύκλο επαγγελματικής εκπαιδεύσεως στη χώρα υποδο-
 πλαίσιο της διοικητικής διαφοράς μεταξύ Ceyhun Aydinil και χής, το κατά το άρθρο 7, παράγραφος 2, της αποφάσεως
 Ομόσπονδου Κράτους Baden-Würtemberg, εκπροσωπούμενου 1/80 δικαίωμά του να αποδέχεται οποιαδήποτε προσφορά
 από το Regierungspraesidium Freiburg, που εκκρεμεί ενώπιόν εργασίας στο συγκεκριμένο κράτος μέλος, όταν ήδη, μέσω
 του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά- διαρκούς αναλήψεως απασχολήσεως, έχει εισέλθει στην εκεί
 σεως επί των εξής ερωτημάτων: αγορά εργασίας;
 1. Μπορεί η αποδεικνυόμενη λόγω της εκτελέσεως μιας μη 9. Χάνεται το απορρέον από το άρθρο 7, δεύτερη φράση,
 ισόβιας στερητικής της ελευθερίας ποινής απουσία Τούρκου της αποφάσεως 1/80 δικαίωμα, όταν ο δικαιούχος έχει
 εργαζομένου από τη νόμιμη αγορά εργασίας να έχει ως αποχωρήσει από τη νόμιμη αγοράς εργασίας αυτού του
 συνέπεια ότι ο εν λόγω εργαζόμενος αποχωρεί από αυτή και κράτους κατά τρόπο που θα επέφερε απώλεια της νομικής
 χάνει ως εκ τούτου τα δικαιώματα που έχει αποκτήσει μέσω καταστάσεως του Τούρκου εργαζομένου κατά το άρθρο 6,
 της πολυετούς απασχολήσεως στο κράτος μέλος κατά το παράγραφος 1, τρίτη περίπτωση;
 άρθρο 6, παράγραφος 1, περίπτωση 3, της αποφάσεως 1/80
 του Συμβουλίου Συνδέσεως, της 19.09.1980, σχετικά με
 την προώθηση της συνδέσεως (στο εξής: απόφαση 1/80);
 2. Πως καθορίζεται ενδεχομένως το χρονικό διάστημα της
 επιφέρουσας εκμηδένιση δικαιωμάτων απουσίας από την
 αγορά εργασίας λόγω της εκτελέσεως της στερητικής της Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 ελευθερίας ποινής; βαλε η Commissione Tributaria Provinciale di Massa e
 Carrara — τρίτο τμήμα — με διάταξη της 21ης Ιουλίου
 3. Μπορεί κατά τον καθορισμό του χρονικού αυτού διαστήμα- 2003, στην υπόθεση GE.M.E.G. Srl κατά ∆ήμου Carrara και
 τος να ληφθεί επίσης υπόψη ο χρόνος της απουσίας του Εταιρίας CERIT S.p.a.
 Τούρκου εργαζομένου, η οποία προκλήθηκε από την εντολή
 προφυλακίσως που προηγήθηκε άμεσα της εκτελέσεως της
 στερητικής της ελευθερίας ποινής; (Υπόθεση C-426/03)
 4. Μπορεί επίσης κατά τον καθορισμό του χρονικού αυτού (2004/C 21/16)
 διαστήματος να ληφθεί υπόψη ότι ο προσφεύγων, κατά το
 χρονικό σημείο της αποφάσεως απελάσεως, όπως προβλέπε-
 ται, θα παραμείνει επί αρκετό χρόνο ακόμη μακρά της αγοράς
 εργασίας, διότι άνευ της αποφάσεως απελάσεως μπορεί, όπως Με διάταξη της 21ης Ιουλίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 μεγάλως πιθανολογείται, να αρχίσει-κατόπιν αναστολής της Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 εκτελέσεως της στερητικής της ελευθερίας ποινής — θερα- 7 Οκτωβρίου 2003, η Commissione Tributaria Provinciale di
 πεία μακροχρονίως τοξικομανών που θα βοηθήσει την κοινω- Massa e Carrara — τρίτο τμήμα —, στο πλαίσιο της διαφοράς
 νική και επαγγελματική του αποκατάσταση και υφίστανται μεταξύ GE.M.E.G. Srl και ∆ήμου Carrara και Εταιρίας CERIT
 συναφώς αρκετές προοπτικές επιτυχίας; S.p.a. που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 5. Είναι αναγκαία για τη λήξη της νομικής καταστάσεως μέλους
 οικογενείας Τούρκου εργαζομένου κατά το άρθρο 7, πρώτη Α) Ερωτάται αν τέλος εισπραττόμενο από δήμο κράτους μέλους
 φράση, δεύτερη περίπτωση, της αποφάσεως 1/80 τόσο επί των εξαγομένων σε άλλο κράτος μέλος εμπορευμάτων με
 η λύση μιας οικογενειακής κοινότητας βίου του μέλους την αιτιολογία της εξόδου τους από δήμο του πρώτου
 οικογενείας με τον Τούρκο εργαζόμενο, από τον οποίο είχε κράτους μέλους συνιστά φόρο ισοδυνάμου με τους εισαγωγι-
 αποκτήσει παραγώγως το δικαίωμά του παραμονής, όσο και κούς δασμούς αποτελέσματος ως εκ του ότι η εν λόγω
 η οριστική αποχώρηση αυτού του μέλους οικογενείας από φορολογική επιβάρυνση πλήττει σαφώς τα εμπορεύματα που
 τη νόμιμη αγορά εργασίας του κράτους μέλους στο οποίο αποστέλλονται από τον ως άνω δήμο προς άλλο τμήμα του
 αμφότεροι ζουν; κράτους μέλους.


text:
 23.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/51
 Προσφυγή της 22ας Δεκεμβρίου 2014 — GRE κατά ΓΕΕΑ (Mark1)
 (Υπόθεση T-844/14)
 (2015/C 065/69)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH (Kloster Lehnin, Γερμανία) (εκπρόσωποι: I. Memmler και S. Schulz, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «Mark1» — Υπ’ αριθ. 1 2 0 52 461 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Οκτωβρίου 2014 στην υπόθεση R 648/2014-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 5.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 366/10
 Αίτηση για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης που υποβλήθηκε στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ από το Héraðsdómur Reykjavíkur στις 13 Απριλίου 2015 στην υπόθεση Financial Services Compensation Scheme Limited κατά του Ταμείου Εγγυήσεων Καταθετών και Επενδυτών (TIF)
 (Υπόθεση E-8/15)
 (2015/C 366/07)
 Με επιστολή της 13ης Απριλίου 2015 το Héraðsdómur Reykjavíkur (Πρωτοδικείο του Ρέικιαβικ, Ισλανδία) υπέβαλε αίτηση στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ, η οποία παρελήφθη από τη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 17 Απριλίου 2015, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση Financial Services Compensation Scheme Limited κατά του Ταμείου Εγγυήσεων Καταθετών και Επενδυτών (TIF), σχετικά με τα ακόλουθα ερωτήματα:
 1.
 Είναι συμβατό με τις διατάξεις της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, και ιδίως με το άρθρο 7 παράγραφος 1 της οδηγίας 94/19/ΕΚ περί των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων, σε περίπτωση συστημικής κρίσης, να περιορίζονται οι υποχρεώσεις ενός προχρηματοδοτούμενου συστήματος εγγύησης των καταθέσεων στα περιουσιακά του στοιχεία όταν οι καταθέσεις καθίστανται μη διαθέσιμες υπό την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 3 της οδηγίας και τα περιουσιακά στοιχεία δεν επαρκούν για την ικανοποίηση των απαιτήσεων κάθε καταθέτη μέχρι ποσού 20 000 ευρώ;
 2.
 Είναι συμβατό με τις διατάξεις της οδηγίας 94/19/ΕΚ περί των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων, ένα κράτος μέλος, κατόπιν μιας συστημικής κρίσης, να θεσπίζει νομοθετικές πράξεις ή να εκδίδει κανονιστικές πράξεις που επιτρέπουν σε ένα προχρηματοδοτούμενο σύστημα εγγύησης των καταθέσεων να συστήσει νέα διεύθυνση ή λογαριασμό για την είσπραξη ασφαλίστρων και να αποφασίσει ότι τα ασφάλιστρα αυτά πρέπει να διοχετεύονται στη νέα διεύθυνση ή λογαριασμό με σκοπό τη σύσταση ταμείου με αποκλειστικό σκοπό την αντιμετώπιση ενδεχόμενων μελλοντικών κρίσεων και όχι για την πληρωμή προηγούμενων υποχρεώσεων;
 3.
 Είναι συμβατό με το άρθρο 11 της οδηγίας 94/19/ΕΚ περί των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων, ένα εθνικό σύστημα εγγύησης των καταθέσεων (δηλαδή το TIF), το οποίο προβαίνει σε πληρωμές καλυπτόμενες από την εγγύηση, να αποκτά δικαιώματα πέραν του δικαιώματος υποκατάστασης των απαιτήσεων των καταθετών κατά την εκκαθάριση για ποσό ίσο προς τις πληρωμές του από το ταμείο;


text:
 28.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 227/21
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Ιουνίου 2012 — Elti κατά Αντιπροσωπείας της Ένωσης στο Μαυροβούνιο
 (Υπόθεση T-395/11) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Δημόσιες συμβάσεις προμηθειών - Διαδικασία διαγωνισμού - Ψηφιοποίηση της δημόσιας ραδιοτηλεοράσεως του Μαυροβουνίου - Απόφαση της αντιπροσωπείας της Ένωσης στο Μαυροβούνιο για την ανάθεση συμβάσεως - Έλλειψη της ιδιότητας του καθού - Απαράδεκτο)
 2012/C 227/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Elti d.o.o. (Gornja Radgona, Σλοβενία) (εκπρόσωπος: N. Zidar Klemenčič, δικηγόρος)
 Καθής: Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Μαυροβούνιο (εκπρόσωποι: αρχικώς, N. Bertolini, στη συνέχεια, J. Stuyck και A.-M. Vandromme, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Κυρίως, αίτημα για ακύρωση της αποφάσεως του επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Ένωσης στο Μαυροβούνιο της 21ης Μαρτίου 2011 με την οποία απορρίφθηκε η προσφορά της προσφεύγουσας για τη σύναψη συμβάσεως προμήθειας εξοπλισμού για την ψηφιοποίηση της δημόσιας ραδιοτηλεοράσεως του Μαυροβουνίου και, ταυτοχρόνως, ανατέθηκε το αντικείμενο της εν λόγω συμβάσεως σε άλλη εταιρία και, επικουρικώς, αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Elti d.o.o στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων και των σχετικών με τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 282 της 24.9.2011.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/20
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 6ης Ιουνίου 2013 [αίτηση του Administrativen sad — Varna (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — Paltrade EOOD κατά Nachalnik na Mitnicheski punkt — Pristanishte Varna pri Mitnitsa Varna
 (Υπόθεση C-667/11) (1)
 (Εμπορική πολιτική - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 - Άρθρα 13 και 14 - Εισαγωγές προϊόντων καταγωγής Κίνας - Δασμοί αντιντάμπινγκ - Καταστρατήγηση - Επαναποστολή των εμπορευμάτων μέσω Μαλαισίας - Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 723/2011 - Καταγραφή των εισαγωγών - Είσπραξη των δασμών αντιντάμπινγκ - Αναδρομικότητα)
 2013/C 225/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad — Varna
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Paltrade EOOD
 κατά
 Nachalnik na Mitnicheski punkt — Pristanishte Varna pri Mitnitsa Varna
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής απόφασης — Administrativen sad-Varna — Ερμηνεία του άρθρου 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 723/2011 του Συμβουλίου, της 18ης Ιουλίου 2011, για την επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται με τον κανονισμό (ΕΚ) 91/2009 στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα που αποστέλλονται από τη Μαλαισία, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας είτε όχι, (ΕΕ L 194, σ. 6) καθώς και του κανονισμού (ΕΕ) 966/2010 της Επιτροπής, της 27ης Οκτωβρίου 2010, για την έναρξη έρευνας όσον αφορά την πιθανή καταστρατήγηση των μέτρων αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) 91/2009 του Συμβουλίου στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, από εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα που αποστέλλονται από την Μαλαισία, ανεξάρτητα από το εάν δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας, και για την υποβολή των εν λόγω εισαγωγών σε καταγραφή (ΕΕ L 282, σ. 29) — Αναδρομική είσπραξη δασμού αντιντάμπινγκ — Παράλειψη καθιέρωσης στο βουλγαρικό τελωνειακό σύστημα ενός συστήματος καταχώρισης των εισαγόμενων προϊόντων, διαφορετικού από αυτό του ενιαίου διοικητικού εγγράφου (ΕΔΕ) — Προσδιορισμός του κατάλληλου ύψους του δασμού αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται αναδρομικά
 Διατακτικό
 Το άρθρο 14, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΕ) 966/2010 της Επιτροπής, της 27ης Οκτωβρίου 2010, για την έναρξη έρευνας όσον αφορά την πιθανή καταστρατήγηση των μέτρων αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) 91/2009 του Συμβουλίου στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, από εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα που αποστέλλονται από την Μαλαισία, ανεξάρτητα από το εάν δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας, και για την υποβολή των εν λόγω εισαγωγών σε καταγραφή, έχει την έννοια ότι οι τρόποι καταγραφής που είναι παρεμφερείς προς τους επίμαχους στην υπόθεση της κύριας δίκης είναι σύμφωνοι με τη διάταξη αυτή και αρκούν επομένως για την αναδρομική επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ κατ’ εφαρμογή του άρθρου 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 723/2011 του Συμβουλίου, της 18ης Ιουλίου 2011, για την επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται με τον κανονισμό (ΕΚ) 91/2009 στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα που αποστέλλονται από τη Μαλαισία, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας είτε όχι, κατόπιν έρευνας που κατέληξε στο πόρισμα ότι υπάρχει καταστρατήγηση των οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) 91/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 2009, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.
 Σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού 91/2009, ο συντελεστής του δασμού αντιντάμπινγκ μετά την επέκτασή του, ο οποίος επιβάλλεται αναδρομικά στις εισαγωγές που πραγματοποιήθηκαν πριν από την έναρξη της ισχύος του εκτελεστικού κανονισμού 723/2011, ανέρχεται σε 85 % για «όλες τις άλλες εταιρίες».
 (1) ΕΕ C 89 της 24.3.2012.


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/4
 Αίτηση αναιρέσεως που η Axitea SpA, πρώην La Vigile San Marco SpA, κατέθεσε στις 9 Απριλίου 2013 κατά της διατάξεως της 22ας Ιανουαρίου 2013 την οποία το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) εξέδωσε στην υπόθεση T-262/00, La Vigile San Marco SpA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-174/13 P)
 2013/C 207/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Axitea SpA, πρώην La Vigile San Marco SpA (εκπρόσωποι: A. Vianello, A. Bortoluzzi και A. Veronese, avvocati)
 Έτεροι διάδικοι: Ιταλική Δημοκρατία και Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο να αναιρέσει και/ή να μεταρρυθμίσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) στην υπόθεση T-262/00 και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει πολλαπλή πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή των αρχών που στην απόφαση «Comitato Venezia vuole vivere» το Δικαστήριο διατύπωσε, αφενός, όσον αφορά την υποχρέωση αιτιολογήσεως των αποφάσεων της Επιτροπής στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων και, αφετέρου, όσον αφορά την κατανομή του βάρους αποδείξεως σχετικά με τις προϋποθέσεις του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 Στην αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη το Γενικό Δικαστήριο δεν ευθυγραμμίστηκε με τις κρίσεις του Δικαστηρίου στην απόφαση «Comitato Venezia vuole vivere» της 9ης Ιουνίου 2011, όπου το Δικαστήριο είχε κρίνει ότι η απόφαση της Επιτροπής «πρέπει να περιέχει, αυτή καθ’ εαυτή, όλα τα αναγκαία στοιχεία για την εκτέλεσή της από τις εθνικές αρχές». Πάντως, μολονότι στην απόφαση της Επιτροπής λείπουν τα αναγκαία στοιχεία για την εκτέλεσή της από τις εθνικές αρχές, το Γενικό Δικαστήριο δεν διαπίστωσε καμία μεθοδολογική παράλειψη της Επιτροπής, οπότε υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο.
 Βάσει των αρχών που στην απόφαση «Comitato Venezia vuole vivere» το Δικαστήριο διατύπωσε σχετικά με την ανάκτηση, το κράτος μέλος –και επομένως όχι ο επί μέρους λήπτης της ενισχύσεως– είναι εκείνος που οφείλει να αποδείξει, κατά περίπτωση, ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Παρά ταύτα, εν προκειμένω, στην επίμαχη απόφασή της η Επιτροπή παρέλειψε να διευκρινίσει τον «τρόπο» της εν λόγω εξακριβώσεως· κατά συνέπεια, μη διαθέτοντας τα αναγκαία στοιχεία για να αποδείξει, όσον αφορά την ανάκτηση, αν τα χορηγηθέντα πλεονεκτήματα συνιστούν κρατικές ενισχύσεις υπέρ εκείνων στους οποίους χορηγήθηκαν, η Ιταλική Δημοκρατία –με τον νόμο 228 της 24ης Δεκεμβρίου 2012 (άρθρο 1, παράγραφοι 351 επ.)– αποφάσισε να αντιστρέψει το onus probandi, σε αντίθεση με αυτό που ορίζεται στην κοινοτική νομολογία. Ειδικότερα, κατά τον Ιταλό νομοθέτη, δεν απόκειται στο κράτος, αλλά στις επί μέρους επιχειρήσεις που έλαβαν τις ενισχύσεις υπό μορφή μειώσεως επιβαρύνσεων απόκειται να αποδείξουν ότι τα εν λόγω πλεονεκτήματα δεν νοθεύουν τον ανταγωνισμό ούτε επηρεάζουν δυσμενώς το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών· όταν δεν υπάρχει τέτοια απόδειξη, τεκμαίρεται ότι το πλεονέκτημα που χορηγήθηκε είναι κατάλληλο να νοθεύσει τον ανταγωνισμό και να επηρεάσει δυσμενώς το ενδοκοινοτικό εμπόριο. Τούτο εμφανώς αντίκειται στις αρχές που το Δικαστήριο διατύπωσε στην απόφαση «Comitato Venezia vuole vivere».


text:
7.8.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 226/3
 2) Απορρι ́πτει κατα ́ τα λοιπα ́ την αγωγη ́. — το ποσο ́ των 2 460 000 00 LIT, πλε ́ον το ́κων, με επιτο ́κιο
 14,2 % απο ́ 1ης ∆εκεμβρι ́ου 1986, με ́χρις εξοφλη ́σεως·
 3) Καταδικα ́ζει αλληλεγγυ ́ως τη SIVU du plan d’eau de la Vallée
 — το ποσο ́ των 49 200 000 LIT, πλε ́ον το ́κων, με επιτο ́κιο
 du Lot, που φε ́ρει επι ́σης την επωνυμι ́α SIVU du pays d’accueil
 14,2 % απο ́ 1ης Μαρτι ́ου 1988, με ́χρις εξοφλη ́σεως·
 de la Vallée du Lot, και την Hydro-Réalisations SARL στα
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — το ποσο ́ των 110 800 000 LIT, πλε ́ον το ́κων, με επιτο ́κιο
 14,2 % απο ́ 1ης Ιουνι ́ου 1988, με ́χρις εξοφλη ́σεως·
 (1) EE C 199 της 28.6.1997. — το ποσο ́ των 49 200 000 LIT, πλε ́ον το ́κων, με επιτο ́κιο
 14,2 % απο ́ 1ης Αυγου ́στου 1988, με ́χρις εξοφλη ́σεως·
 — το ποσο ́ των 158 400 000 LIT, πλε ́ον το ́κων, με επιτο ́κιο
 14,2 % απο ́ 1ης Νοεμβρι ́ου 1986, με ́χρις εξοφλη ́σεως.
 2) Απορρι ́πτει κατα ́ τα λοιπα ́ την αγωγη ́.
 3) Καταδικα ́ζει τον δη ́μο Montorio al Vomano στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (1) EE C 357 της 22.11.1997.
 (τρι ́το τμη ́μα)
 της 10ης Ιουνι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση C-334/97: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 τη ́των κατα ́ Comune di Montorio al Vomano (1)
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 [«'Αρθρο 238 ΕΚ (παλαιο ́ α ́ ρθρο 181) — Ρη ́τρα διαιτησι ́ας
 ́ο συμβα της 10ης Ιουνι ́ου 1999
 — Μη εκτε ́λεση δυ ́ σεων»]
 στην υπο ́θεση C-346/97 (αι ́τηση του länsrätten i Dalarnas
 (1999/C 226/04) län για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Braathens
 Sverige AB, πρω ́ ην Transwede Airways AB, κατα ́
 Riksskatteverket (1)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω («Οδηγι ́α 92/81/ΕΟΚ — Εναρμο ́νιση των διαρθρω ́ σεων
 των ειδικω ́ ν φο ́ρων καταναλω ́ σεως που πλη
 ́ττουν τα πετρε-
 λαιοειδη ́ — Πετρελαιοειδη ́ που παραδι ́δονται με σκοπο ́
 τη χρησιμοποι ́ηση ́ τους ως καυσι ́μων για τις αεροπορικε ́ς
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ μεταφορε ́ς, εκτο ́ς απο ́ τις ιδιωτικε ́ς πτη ́σεις αναψυχη ́ς —
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») Απαλλαγη ́ απο ́ τον εναρμονισμε ́νο ειδικο ́ φο ́ρο κατανα-
 ́ σεως»)
 λω
 Στην υπο ́θεση C-334/97, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωπος: Paolo Stancanelli) κατα ́ Comune di Montorio al (1999/C 226/05)
 Vomano, εκπροσωπου ́μενου απο ́ τον κατα ́ νο ́μο εκπρο ́σωπο ́ του,
 παριστα ́μενο δια ́ του Paolo Scarpantoni, δικηγο ́ρου Teramo, με
 αντικει ́μενο αγωγη ́ που ασκη ́θηκε δυνα ́μει του α ́ρθρου 238 ΕΚ (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η σουηδικη ́)
 (παλαιου ́ α ́ρθρου 181) με την οποι ́α ζητη ́θηκε, αφενο ́ς, η απο ́δοση
 των ποσω ́ν που προκατε ́βαλε η Επιτροπη ́ στον εναγο ́μενο στα
 πλαι ́σια δυ ́ο συμβα ́σεων σχετικα ́ με την πραγματοποι ́ηση προγρα ́μ- (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 ματος επιδει ́ξεως στον τομε ́α της εκμετα ́λλευσης εναλλακτικω ́ν στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 ενεργειακω ́ν πηγω ́ν και, αφετε ́ρου, να υποχρεωθει ́ ο εναγο ́μενος να
 της καταβα ́λει αποζημι ́ωση για την αποκατα ́σταση της ζημι ́ας που Στην υπο ́θεση C-346/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του länsrätten i
 υπε ́στη, το ∆ικαστη ́ριο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Dalarnas län (Σουηδι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 J.-P. Puissochet, προ ́εδρο τμη ́ματος, J. C. Moitinho de Almeida α ́ρθρου 234 ΕΚ (παλαιου ́ α ́ρθρου 177) της Συνθη ́κης ΕΚ, με την
 και C. Gulmann (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον
 N. Fennelly, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 10 Ιουνι ́ου του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Braathens Sverige AB, πρω ́ην
 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: Transwede Airways AB, και Riksskatteverket, η ́εκδοση προδι-
 καστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 8, παρα ́-
 1) Υποχρεω ́ νει τον δη ́μο Montorio al Vomano να καταβα ́λει γραφος 1, της οδηγι ́ας 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 στην Επιτροπη ́, βα ́σει των συμβα ́σεων WE/147-85 και 19ης Οκτωβρι ́ου 1992, για την εναρμο ́νιση των διαρθρω ́σεων των
 HY/149-85: ειδικω ́ν φο ́ρων καταναλω ́σεως που επιβα ́λλονται στα πετρελαιοειδη ́


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 15ης Απριλίου 2010 [αίτηση του Pest Megyei Bíróság (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — CIBA Speciality Chemicals Central and Eastern Europe Szolgáltató, Tanácsadó és Keresdedelmi Kft. κατά Adó- és Pénzügyi Ellenőrzési Hivatal Hatósági Főosztály
 (Υπόθεση C-96/08) (1)
 (Ελευθερία εγκαταστάσεως - Άμεσοι φόροι - Εισφορά επαγγελματικής καταρτίσεως - Βάση υπολογισμού της εισφοράς που καταβάλλουν οι εδρεύουσες σε ορισμένο κράτος μέλος επιχειρήσεις - Λαμβάνονται υπόψη οι δαπάνες μισθοδοσίας για εργαζομένους που απασχολούνται σε υποκατάστημα εδρεύον σε άλλο κράτος μέλος - Διπλή φορολογία - Δυνατότητα συμψηφισμού του ακαθάριστου ποσού της εισφοράς)
 2010/C 148/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Pest Megyei Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 CIBA Speciality Chemicals Central and Eastern Europe Szolgáltató, Tanácsadó és Keresdedelmi Kft.
 κατά
 Adó- és Pénzügyi Ellenőrzési Hivatal Hatósági Főosztály
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Pest Megyei Bíróság — Ερμηνεία των άρθρων 43 και 48 ΕΚ — Εθνική κανονιστική ρύθμιση κατά την οποία πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, ενόψει καθορισμού της βάσεως υπολογισμού της εισφοράς επαγγελματικής καταρτίσεως επιχειρήσεως εδρεύουσας σε ορισμένο κράτος μέλος, οι δαπάνες μισθοδοσίας για εργαζομένους που απασχολούνται σε υποκατάστημά της εδρεύον σε άλλο κράτος μέλος, έστω και αν η εν λόγω επιχείρηση υφίσταται παρεμφερή επιβάρυνση, λόγω της απασχολήσεως των εργαζομένων αυτών, στο εν λόγω άλλο κράτος μέλος
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 43 ΕΚ και 48 ΕΚ απαγορεύουν νομοθεσία κράτους μέλους, δυνάμει της οποίας επιχείρηση εδρεύουσα στο εν λόγω κράτος οφείλει να καταβάλλει εισφορά όπως η εισφορά επαγγελματικής καταρτίσεως, της οποίας το ύψος υπολογίζεται βάσει των δαπανών μισθοδοσίας, συμπεριλαμβανομένων των αντιστοίχων δαπανών υποκαταστήματός της που εδρεύει σε άλλο κράτος μέλος, αν, στην πράξη, η επιχείρηση αυτή δεν μπορεί, σε σχέση με το ανωτέρω υποκατάστημα, να επωφεληθεί των δυνατοτήτων που προβλέπει η νομοθεσία αυτή για συμψηφισμό της εν λόγω εισφοράς ή πρόσβαση στις δυνατότητες αυτές.
 (1) ΕΕ C 142 της 7.6.2008.


text:
 11.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 246/22
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 21 Ιουνίου 2010 — Administración General del Estado κατά Red Nacional de Ferrocarriles Españoles (RENFE)
 (Υπόθεση C-303/10)
 ()
 2010/C 246/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Administración General del Estado
 Καθού: Red Nacional de Ferrocarriles Españoles (RENFE)
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει η φράση “στις σιδηροδρομικές μεταφορές επιβατών και εμπορευμάτων” που περιλαμβάνεται στο άρθρο 8, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή, με την οποία ορίζεται ο τομέας στον οποίο τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν φορολογική απαλλαγή, να ερμηνεύεται στενά, δεδομένου του γράμματός της ή, αντιθέτως, επιβάλλεται η ευρεία ερμηνεία της, σύμφωνα με την οποία η σχετική απαλλαγή επεκτείνεται και στα καύσιμα που χρησιμοποιούνται για τη λειτουργία των μηχανημάτων που κινούνται στο σιδηροδρομικό δίκτυο και προορίζονται για τη συντήρηση των σιδηροδρομικών υποδομών;
 (1) ΕΕ L 316, σ. 12


text:
 17.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 231/22
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Μαΐου 2017 — Piessevaux κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-519/16) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Συντάξεις - Μεταφορά συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων στο συνταξιοδοτικό σύστημα της Ένωσης - Πρόταση περί αναγνωρίσεως συντάξιμων ετών - Άρθρο 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ - Νέες γενικές εκτελεστικές διατάξεις - Ίση μεταχείριση - Κεκτημένα δικαιώματα - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη))
 (2017/C 231/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Vincent Piessevaux (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικώς D. de Abreu Caldas και J.-N. Louis, εν συνεχεία J.-N. Louis και τέλος L. Ponteville, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και E. Rebasti)
 Αντικείμενο
 Αίτημα βάσει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ περί ακυρώσεως της αποφάσεως του Συμβουλίου της 7ης Οκτωβρίου 2013 που καθορίζει οριστικά, βάσει του συνταξιοδοτικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα τα οποία απέκτησε ο προσφεύγων κατόπιν της μεταφοράς των δικαιωμάτων που είχε αποκτήσει, πριν από την ανάληψη των καθηκόντων του στην υπηρεσία της Ένωσης, στο πλαίσιο εθνικών συνταξιοδοτικών οργανισμών.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Vincent Piessevaux στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 421 της 24.11.2014 (υπόθεση αρχικώς πρωτοκολληθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αριθμό F-91/14 η οποία μεταφέρθηκε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 1.9.2016).


text:
 14.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/16
 Προσφυγή της Giorgio Beverly Hills κατά ΓΕΕΑ — WHG Westdeutsche Handelsgesellschaft (GIORGIO BEVERLY HILLS) που ασκήθηκε στις 28 Αυγούστου 2006
 (Υπόθεση T-228/06)
 (2006/C 249/38)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Giorgio Beverly Hills Inc. (Cincinnati, ΗΠΑ) (εκπρόσωπος: M. Schaeffer, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: WHG Westdeutsche Handelsgesellschaft mbH (Hagen, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών της 21ης Ιουνίου 2006 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις R 107/2005-2 και R 187/2005-2, καθόσον απορρίφθηκε η προσφυγή στην υπόθεση R 187/2005-2·
 —
 Να απορρίψει την από 6 Ιουλίου 1998 ανακοπή B 57259, καθόσον η ανακοπή αυτή έγινε δεκτή με την από 10 Δεκεμβρίου 2004 απόφαση 4157/2004 του τμήματος ανακοπών·
 —
 Να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα·
 —
 Να καταδικάσει την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα της ενώπιον του ΓΕΕΑ διαδικασίας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «GIORGIO BEVERLY HILLS» για τα προϊόντα των κλάσεων 3, 14, 18 και 25 — αίτηση υπ' αριθ. 417 709
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: WHG Westdeutsche Handelsgesellschaft mbH.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Το εθνικό λεκτικό σήμα και κοινοτικό εικονιστικό σήμα «GIORGIO» για τα προϊόντα των κλάσεων 18, 24 και 25
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή είναι δεκτή για ένα μέρος των αμφισβητουμένων προϊόντων
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Δεν υπάρχει επαρκής κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των εμπλεκομένων σημάτων εφόσον δεν υφίσταται συναφής ομοιότητα μεταξύ των σημείων.


text:
 22.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/29
 Προσφυγή-αγωγή της Sumitomo Chemical (UK) PLC κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε την 1η Οκτωβρίου 2004
 (Υπόθεση Τ-403/04)
 (2005/C 19/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Η Sumitomo Chemical (UK) PLC, με έδρα το Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο, εκπροσωπούμενη από τους K. Van Maldegem και C. Mereu, δικηγόρους, άσκησε την 1η Οκτωβρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να υποχρεώσει την καθής να ανταποκριθεί στο αίτημα της προσφεύγουσας-ενάγουσας·
 —
 ή, επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση D 341571(04) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα αποζημίωση, η οποία ορίζεται προσωρινά σε ένα ευρώ, για τις ζημίες που υπέστη λόγω της μη εκπληρώσεως, εκ μέρους της καθής, των εκ του κοινοτικού δικαίου υποχρεώσεών της καθόσον δεν απάντησε στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ή, άλλως, για τις ζημίες που προκλήθηκαν από την απόφαση D 341571(04) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς και κάθε νόμιμο τόκο, με την επιφύλαξη του υπολογισμού και του καθορισμού του ακριβούς ποσού·
 —
 να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως συμπίπτουν με τους προβαλλόμενους στην υπόθεση Τ-400/04, Arch Chemicals και Arch Timber Protection κατά Επιτροπής.


text:
 1.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 431/27
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Σεπτεμβρίου 2014 — Erbslöh Aluminium κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-298/14 R)
 ((«Ασφαλιστικά μέτρα - Κρατικές ενισχύσεις - Εθνικό σύστημα προωθήσεως της παραγωγής ηλεκτρικής ενεργείας από ανανεώσιμες πηγές - Απόφαση της Επιτροπής να κινήσει επίσημη διαδικασία εξετάσεως στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων - Αίτημα αναστολής εκτελέσεως - Fumus boni juris»))
 (2014/C 431/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Erbslöh Aluminium GmbH (Velbert, Allemagne) (εκπρόσωποι: T. Volz και B. Wißmann, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. Maxian Rusche και R. Sauer)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναστολής των εννόμων συνεπειών της αποφάσεως με την οποία η Επιτροπή κίνησε επίσημη διαδικασία εξετάσεως σχετικά με κρατικές ενισχύσεις όσον αφορά τον γερμανικό νόμο για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειες.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.