text:
27.1.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 28/21
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 22 Νοεμ- βαλε το Tribunale amministrativo regionale per la
 βρι ́ου 2000 Lombardia με δια ́ταξη της 6ης Οκτωβρι ́ου 2000, στην
 υπο ́θεση Εuropetrol SpA κατα ́ Αzienda Lombarda Edilizia
 Residenziale Milano (A.L.E.R.) και Orion SCRL
 (Υπο ́θεση C-431/00)
 (Υπο ́θεση C-432/00)
 (2001/C 28/40)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ (2001/C 28/41)
 τον Αntónio Caeiros, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο
 στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, Centre
 Wagner, Kirchberg, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 22 Νοεμβρι ́ου 2000 προσφυγη ́ Με δια ́ταξη της 6ης Οκτωβρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 κατα ́ της Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 22 Νοεμβρι ́ου 2000, το Tribunale amministrativo regionale
 per la Lombardia, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Εuropetrol
 SpA και Αzienda Lombarda Edilizia Residenziale Milano
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: (A.L.E.R.) και Orion SCRL που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́
 το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς
 ερωτημα ́των:
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́-
 ζοντας εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας τις νομοθετικε ́ς,
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που ει ́ναι αναγκαι ́ες
 για να συμμορφωθει ́ προς τις διατα ́ξεις της οδηγι ́ας «αν το α ́ρθρο 31, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ', της οδηγι ́ας 92/50
 96/82/ΕΚ (1) του Συμβουλι ́ου, της 9ης ∆εκεμβρι ́ου 1996, του Συμβουλι ́ου (1), της 18ης Ιουνι ́ου 1992, για τον συντονισμο ́
 για την αντιμετω ́πιση των κινδυ ́νων μεγα ́λων ατυχημα ́των των διαδικασιω ́ν συνα ́ψεως δημοσι ́ων συμβα ́σεων υπηρεσιω ́ν,
 σχετιζο ́μενων με επικι ́νδυνες ουσι ́ες, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις ερμηνευ ́εται υπο ́ την ́εννοια ο ́τι τα αρμο ́δια εθνικα ́ δικαστη ́ρια
 που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 10, πρω ́ το εδα ́φιο, και 249 της ́εχουν την υποχρε ́ωση να προστατευ ́ουν τους πολι ́τες της Ευρωπαϊ-
 Συνθη ́κης ΕΚ, καθω ́ς και απο ́ το α ́ρθρο 24, παρα ́γραφος 1, κη ́ς Ενω ́σεως οι οποι ́οι θι ́γονται απο ́ πρα ́ξεις θεσπισθει ́σες κατα ́
 της οδηγι ́ας 96/82/ΕΚ· παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, προσφευ ́γοντας ειδικο ́τερα
 στην προβλεπο ́μενη στο α ́ρθρο 5 του ιταλικου ́ νο ́μου αριθ. 2248
 της 20η ́ς Μαρτι ́ου 1865 δυνατο ́τητα μη εφαρμογη ́ς ακο ́μη και
 — επικουρικω ́ς, να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, ́εναντι ο ́ρων της προκηρυ ́ξεως διαγωνισμου ́ οι οποι ́οι ́ερχονται σε
 μη ενημερω ́νοντας αμε ́σως την Επιτροπη ́ περι ́ της θεσπι ́σεως αντι ́θεση με το κοινοτικο ́ δι ́καιο, αλλα ́ δεν προσβλη ́θηκαν εντο ́ς
 τε ́τοιων με ́τρων, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τις της βραχει ́ας αποκλειστικη ́ς προθεσμι ́ας που προβλε ́πεται στο
 ́διες
 ι διατα ́ξεις· εθνικο ́ δικονομικο ́ δι ́καιο, και εφαρμο ́ζοντας αυτεπαγγε ́λτως το
 κοινοτικο ́ δι ́καιο, οσα ́κις ει ́ναι δυνατο ́ να διαπιστωθει ́ ο ́τι, αφενο ́ς,
 η εφαρμογη ́ του εμποδι ́στηκε η ́ δυσχερα ́νθηκε σοβαρα ́ και,
 — να καταδικα ́σει την Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ αφετε ́ρου, συντρε ́χει δημο ́σιο συμφε ́ρον απορρε ́ον απο ́ το κοινο-
 ́εξοδα. τικο ́ η ́ το εθνικο ́ δι ́καιο που δικαιολογει ́ την εφαρμογη ́ αυτη ́» και
 «αν στο ́διο
 ι συμπε ́ρασμα οδηγει ́ το α ́ρθρο 6, παρα ́γραφος 2, της
 Συνθη ́κης, το οποι ́ο, εκφρα ́ζοντας τον εκ με ́ρους της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως σεβασμο ́ των θεμελιωδω ́ν δικαιωμα ́των που κατοχυ-
 ρω ́νονται απο ́ την Ευρωπαϊκη ́ Συ ́μβαση για την Προστασι ́α των
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ∆ικαιωμα ́των του Ανθρω ́που και των Θεμελιωδω ́ ν Ελευθεριω ́ν,
 ενστερνι ́ζεται την αρχη ́ της αποτελεσματικη ́ς δικαστικη ́ς προστα-
 σι ́ας που διατυπω ́ νεται στα α ́ρθρα 6 και 13 της εν λο ́γω
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα με τα της Συμβα ́σεως».
 υποθε ́σεως C-407/00 (2)· η προθεσμι ́α συμμορφω ́σεως προς την
 οδηγι ́α ́εληξε στις 3 Φεβρουαρι ́ου 1999.
 (1) EE L 209, της 24.7.1992, σ. 1.
 (1) EE L 10 της 14.1.1997, σ. 13.
 (2) Βλ. σελι ́δα 13 του ανα ́ χει ́ρας τευ ́χους της Επι ́σημης Εφημερι ́δας.


text:
 19.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/22
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 24 Μαΐου 2016 — Air Berlin PLC & Co. Luftverkehrs KG κατά Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V.
 (Υπόθεση C-290/16)
 (2016/C 343/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Air Berlin PLC & Co. Luftverkehrs KG
 Αναιρεσίβλητη: Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει η διάταξη του άρθρου 23, παράγραφος 1, τρίτη περίοδος, του κανονισμού 1008/2008/ΕΚ (1) την έννοια ότι οι αερομεταφορείς πρέπει να σημειώνουν το πραγματικό ύψος των αναφερόμενων υπό στοιχεία βʹ, γʹ και δʹ φόρων, τελών αερολιμένος και λοιπών επιβαρύνσεων, προσαυξήσεων ή τελών κατά τη δημοσίευση των αεροπορικών ναύλων τους και ως εκ τούτου δεν επιτρέπεται να ενσωματώνουν μέρος αυτών στους αεροπορικούς ναύλους τους σύμφωνα με το στοιχείο αʹ της διατάξεως αυτής;
 2)
 Έχει η διάταξη του άρθρου 22, παράγραφος 1, του κανονισμού 1008/2008/ΕΚ την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτήν η εφαρμογή ερειδόμενης στο δίκαιο της Ένωσης εθνικής ρυθμίσεως του δικαίου των γενικών όρων συναλλαγών, η οποία ορίζει ότι δεν είναι δυνατή η επιβολή χωριστής χρεώσεως διεκπεραιώσεως σε πελάτες που δεν επιβιβάσθηκαν σε πτήση ή ακύρωσαν την κράτησή τους;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1008/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 2008, σχετικά με κοινούς κανόνες εκμετάλλευσης των αεροπορικών γραμμών στην Κοινότητα (EE L 293, σ. 3).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 14.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 115/5
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 10ης Μαρτίου 2005
 στην υπόθεση C-342/03: Βασίλειο της Ισπανίας κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1)
 (Κοινή εμπορική πολιτική - Τόνος σε κονσέρβες καταγωγής Ταϊλάνδης και Φιλιππίνων - Διαμεσολάβηση στο πλαίσιο του ΠΟΕ - Κανονισμός (EΚ) 975/2003 - Δασμολογική ποσόστωση)
 (2005/C 115/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η: ισπανική
 Στην υπόθεση C-342/03, με αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως δυνάμει του άρθρου 230 EΚ, ασκηθείσα στις 4 Αυγούστου 2003, Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: M. Bishop και D. Canga Fano) υποστηριζόμενου από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: X. Lewis και R. Vidal Puig) το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues, M. Ilešič (εισηγητή) και E. Levits, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 10 Μαρτίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα, πλην αυτών της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 226 της 20.09.2003.


text:
 21.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/29
 Προσφυγή της 15ης Φεβρουαρίου 2012 — Nu Air Compressors and Tools κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-76/12)
 2012/C 118/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nu Air Compressors and Tools SpA (Robassomero, Ιταλία) (εκπρόσωπος: R. MacLean, Solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1 της αποφάσεως της Επιτροπής C(2011) 8824 τελικό και το άρθρο 1 της αποφάσεως της Επιτροπής C(2011) 8812 τελικό, αμφότερες της 6ης Δεκεμβρίου 2011, καθόσον με τα άρθρα αυτά χορηγούνται μόνον εν μέρει επιστροφές των δασμών αντιντάμπινγκ τους οποίους κατέβαλε η προσφεύγουσα για τις εισαγωγές συμπιεστών καταγωγής Κίνας δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) 261/2008 του Συμβουλίου, της 17ης Μαρτίου 2008, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων συμπιεστών καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (1)·
 —
 να επιβάλει τη διατήρηση της ισχύος των προσβαλλόμενων αποφάσεων μέχρι ότου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή λάβει τα μέτρα που είναι αναγκαία προς συμμόρφωση με οποιαδήποτε απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου· και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως, αντλούμενος από το ότι
 —
 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως εφαρμόζοντας προσήκον και εύλογο περιθώριο κέρδους μη συνδεδεμένου εισαγωγέα ΕΕ, με αποτέλεσμα να μη θεσπίσει αξιόπιστη τιμή εξαγωγής κατά τον υπολογισμό των ορθών ποσών επιστροφής των δασμών αντιντάμπινγκ καταλήγοντας σε παραβάσεις των άρθρων 2, παράγραφος 9, και 18, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ (2).
 2)
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως, αντλούμενος από το ότι
 —
 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως αφαιρώντας τους δασμούς αντιντάμπινγκ ως κόστος κατά τον υπολογισμό της τιμής εξαγωγής, με αποτέλεσμα να μη θεσπίσει αξιόπιστο περιθώριο ντάμπινγκ για τους σκοπούς υπολογισμού των ορθών ποσών επιστροφής των δασμών αντιντάμπινγκ και, με τον τρόπο αυτό, παρέβη τα άρθρα 2, παράγραφος 9, 2, παράγραφος 11, και 11, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ.
 3)
 Τρίτος λόγος ακυρώσεως, αντλούμενος από το ότι
 —
 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν ενημέρωσε εγκαίρως και προσηκόντως την προσφεύγουσα για τις προϋποθέσεις που είναι αναγκαίες προς συμμόρφωση με το άρθρο 11, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, με αποτέλεσμα την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, καθώς και της αρχής της χρηστής διοικήσεως, που καθιερώνονται στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θεσπίζονται στο άρθρο 41 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 4)
 Τέταρτος λόγος ακυρώσεως, αντλούμενος από το ότι,
 —
 ως αποτέλεσμα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, λόγω των προπαρατεθεισών παραβιάσεων του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρακράτησε μη συννόμως πρόσθετα ποσά επιστροφών δασμών αντιντάμπινγκ της ΕΕ τα οποία οφείλονται νομίμως στην προσφεύγουσα.
 (1) ΕΕ L 81, 20.03.2008, σ. 1
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 2009 L 343, σ. 51).


text:
 13.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/37
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 8 Ιανουαρίου 2010 — Staatssecretaris van Justitie κατά O. Inan
 (Υπόθεση C-9/10)
 2010/C 63/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Staatssecretaris van Justitie
 Αναιρεσίβλητος: O. Inan
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 7 της αποφάσεως 1/80 [την οποία εξέδωσε στις 19 Σεπτεμβρίου 1980 για την εξέλιξη του καθεστώτος συνδέσεως το Συμβούλιο συνδέσεως που συνέστησε η Συμφωνία συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας] να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι τα μέλη της οικογένειας Τούρκου εργαζόμενου που ανήκει στη νόμιμη αγορά εργασίας κράτους μέλους δεν δύνανται να επικαλεστούν τη διάταξη αυτή από τότε που ο εργαζόμενος αυτός, διατηρώντας την τουρκική ιθαγένεια, απέκτησε την ιθαγένεια του κράτους μέλους υποδοχής;
 2)
 Έχει για την απάντηση στο πρώτο ερώτημα σημασία σε ποιο χρονικό σημείο ο σχετικός Τούρκος εργαζόμενος απέκτησε την ιθαγένεια του κράτους μέλους υποδοχής;


text:
C 134/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.5.2001
 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα, τα ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 δικαστικα ́ ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε η Επιτροπη ́ και τα
 δικαστικα ́ ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε η παρεμβαι ́νουσα της 31ης Ιανουαρι ́ου 2001
 Péchiney électrométallurgie.
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις T-197/97 και T-198/97,
 (1) EE C 74 της 8.3.1997. Weyl Beef Products BV κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 κω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 [«'Αρθρο 85, παρα ́ γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 ́ ρθρο 81, παρα
 α ́γραφος 1, ΕΚ) — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως
 — Απο ́ρριψη καταγγελι ́ας — Κοινοτικο ́ συμφε ́ρον —
 Σχε ́σεις μεταξυ ́ του α ́ρθρου 85 της Συνθη ́κης και του
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ́ ρθρου 92 της Συνθη
 α ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως,
 ́ρθρου 87 ΕΚ)»]
 α
 της 31ης Ιανουαρι ́ου 2001
 (2001/C 134/34)
 στην υπο ́θεση Τ-143/97, Gerhardus van der Berg κατα ́
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις T-197/97 και T-198/97, Weyl
 («Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη — Γα ́ λα Beef Products BV, με ́εδρα το Εnschede (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσω-
 — Συμπληρωματικη ́ εισφορα ́ — Ποσο ́τητα αναφορα ́ς —
 πουμε ́νη απο ́ τους Ε. H. Pijnacker Hordijk, δικηγο ́ρο 'Αμστερνταμ,
 Παραγωγο ́ς που ανε ́λαβε δε ́σμευση περι ́ μη εμπορι ́ας — και S. B. Noë, δικηγο ́ρο Ρο ́τερνταμ, προσφευ ́γουσα στην υπο ́θεση
 Μεταβι ́βαση της προσοστω ́ σεως σε α ́λλη εκμετα ́ λλευση») T-197/97, Exportslachterij Chris Hogeslag BV, με ́εδρα το
 Ηοlten (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπουμε ́νη απο ́ τον Α. P. J. M. de
 (2001/C 134/33) Bruyn, δικηγο ́ρο Zutphen, Groninger Vleeshandel BV, με ́εδρα
 το Groningen (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπουμε ́νη, αρχικω ́ς, απο ́ τον
 Α. P. J. M. de Bruyn, δικηγο ́ρο Zutphen, και, στη συνε ́χεια, απο ́
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́) τον P. E. Mazel, δικηγο ́ρο Leeuwarden, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο των Bonn και Schmitt, 7,
 Στην υπο ́θεση T-143/97, Gerhardus van der Berg, κα ́τοικος Val Sainte-Croix, προσφευ ́γουσες στην υπο ́θεση Τ-198/97, κατα ́
 Dalfsen (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Η. Pijnacker Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, (εκπρο ́σωποι: W. Wils,
 Hordijk, δικηγο ́ρο 'Αμστερνταμ, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμ- και G. van der Wal), υποστηριζομε ́νης απο ́ τους Produktschap
 βου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο του L. Frieden, 62, avenue voor Vee en Vlees και Stichting Saneringsfonds
 Guillaume, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σω- Runderslachterijen, με ́εδρα το Rijswijk (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσω-
 ποι: A.-M. Colaert και J.-P. Hix) και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν πουμε ́νους απο ́ τον Ι. W. VerLoren van Themaat, δικηγο ́ρο
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: T. van Rijn), με αντικει ́μενο αγωγη ́ 'Αμστερνταμ, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́
 αποζημιω ́σεως, κατ' εφαρμογη ́ν των α ́ρθρων 78 και 215, δευ ́τερο γραφει ́ο του C. Medernach, 8-10, rue Mathias Hardt, με
 εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρων 235 ΕΚ και 288, δευ ́τερο αντικει ́μενο, στην υπο ́θεση Τ-197/97, την ακυ ́ρωση της απο ́
 εδα ́φιο, ΕΚ), για τις ζημι ́ες που ́εχει υποστει ́ ο ενα ́γων λο ́γω 23 Απριλι ́ου 1997 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς (υπο ́θεση
 του ο ́τι εμποδι ́στηκε να εμπορευθει ́ γα ́λα, κατ' εφαρμογη ́ν του ΙV/35.591/F-3 — Weyl/PVV + SSR) περι ́ απορρι ́ψεως καταγγε-
 κανονισμου ́ (EOK) 857/84 του Συμβουλι ́ου, της 31ης Μαρτι ́ου λι ́ας που υπε ́βαλε η προσφευ ́γουσα στις 14 Ιουνι ́ου 1995 και,
 1984, περι ́ γενικω ́ν κανο ́νων για την εφαρμογη ́ της εισφορα ́ς που στην υπο ́θεση Τ-198/97, την ακυ ́ρωση της απο ́ 23 Απριλι ́ου
 αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 804/68 στον 1997 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς (υπο ́θεση ΙV/35.634/F-3 —
 τομε ́α του γα ́λακτος και των γαλακτοκομικω ́ν προϊο ́ντων (ΕΕ L 90, Hogeslag-Groninger/PVV+SSR) περι ́ απορρι ́ψεως καταγγελι ́ας
 σ. 13), ο ́πως συμπληρω ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 1371/84 που α ́σκησαν οι προσφευ ́γουσες στις 30 Ιουνι ́ου 1995, το
 της Επιτροπη ́ς, της 16ης Μαι ̈́ου 1984, για τον καθορισμο ́ των Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τη V. Tiili, Προ ́ε-
 λεπτομερειω ́ν εφαρμογη ́ς της συμπληρωματικη ́ς εισφορα ́ς που δρο, τους R. M. Moura Ramos και P. Mengozzi, δικαστε ́ς,
 αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ 804/68 (ΕΕ L 132, γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 σ. 11), το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους 31 Ιανουαρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 V. Tiili, Προ ́εδρο, R. M. Moura Ramos και P. Mengozzi, δικαστε ́ς,
 γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε 1) Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς.
 στις 31 Ιανουαρι ́ου 2001, απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 2) Οι προσφευ ́γουσες θα φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα
 1) Απορρι ́πτει την αγωγη ́ ως απαρα ́δεκτη. καθω ́ ς και τα ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε η Επιτροπη ́.
 2) Καταδικα ́ζει τον ενα ́γοντα στα δικαστικα ́ ́εξοδα. 3) Οι παρεμβαι ́νοντες θα φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 199 της 28.6.1997. (1) ΕΕ C 252 της 16.8.1997.


text:
 13.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 238/10
 Αναίρεση που άσκησε στις 6 Ιουνίου 2011 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 24 Μαρτίου 2011 στην υπόθεση T-385/06, Aalberts Industries NV, Comap SA, πρώην Aquatis France SAS, Simplex Armaturen + Fittings GmbH & Co. KG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-287/11 P)
 2011/C 238/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre, V. Bottka, R. Sauer)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Aalberts Industries NV, Comap SA, πρώην Aquatis France SAS, Simplex Armaturen + Fittings GmbH & Co. KG
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση,
 —
 να απορρίψει στο σύνολό της την ασκηθείσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προσφυγή,
 —
 να καταδικάσει τις τρεις προσφεύγουσες σε πρώτο βαθμό στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της παρούσας καθώς και της πρωτοβάθμιας διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή στηρίζει την αίτησή της αναιρέσεως στους ακόλουθους τρεις λόγους.
 Στο πλαίσιο του πρώτου λόγου αναιρέσεως, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη διάφορους κανόνες περί του βάρους αποδείξεως, καθώς και διαδικαστικούς κανόνες στον τομέα της απόδειξης, ότι παραμόρφωσε ορισμένα αποδεικτικά στοιχεία και ότι δεν αιτιολόγησε τις διαπιστώσεις του περί τα πραγματικά περιστατικά. Μολονότι το Γενικό Δικαστήριο υπενθυμίζει τη νομολογία σχετικά με την ανάγκη να λαμβάνεται υπόψη η συνολική δέσμη ενδείξεων, εντούτοις η κρίση του μαρτυρεί μια ιδιαίτερα αποσπασματική προσέγγιση, στο πλαίσιο της οποίας τα αποδεικτικά στοιχεία εξετάζονται μεμονωμένα και απορρίπτονται ένα προς ένα. Το γεγονός αυτό έχει αντίκτυπο στην ανάλυση των επιμέρους επαφών τις οποίες η απόφαση θεωρεί ως εκδηλώσεις της συμμετοχής των επιχειρήσεων της Aalberts στη συνεχή παράβαση. Τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τη συμμετοχή των θυγατρικών, Simplex και Aquatis, στη συνεχή παράβαση εκτιμώνται μεμονωμένα από το Γενικό Δικαστήριο, μολονότι αφορούν μία και μόνη επιχείρηση (Aalberts). Επιπλέον, όσον αφορά τις επαφές αυτές, το Γενικό Δικαστήριο παραμορφώνει ορισμένα κρίσιμα αποδεικτικά στοιχεία ή, εν πάση περιπτώσει, δεν αιτιολογεί επαρκώς τα συμπεράσματά του ως προς την αποδεικτική αξία ορισμένων αποδεικτικών στοιχείων.
 Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως, ο οποίος προβάλλεται επικουρικώς, στηρίζεται στο ότι, ακόμη και αν οι διαπιστώσεις του Γενικού Δικαστηρίου περί τα πραγματικά περιστατικά γίνονταν δεκτές, πάντως, το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως ακύρωσε την απόφαση της Επιτροπής στο σύνολό της, στο μέτρο που διαπίστωσε ότι αυτή ήταν μερικώς εσφαλμένη. Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλάνη περί το δίκαιο ως προς δύο, τουλάχιστον, σημεία:
 —
 πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση της Επιτροπής με το αιτιολογικό ότι η Aquatis δεν είχε τον ίδιο βαθμό γνώσεως όσον αφορά τη σύμπραξη με τους λοιπούς μετέχοντες στις συσκέψεις της FNAS στη Γαλλία. Εντούτοις, κατά πάγια νομολογία, ο διαφορετικός βαθμός γνώσεως ενός μετέχοντος σε σύμπραξη δεν μπορεί να έχει ως συνέπεια να θεωρηθεί ότι δεν υφίσταται συνολικώς η ενιαία και διαρκής παράβαση, αλλά μπορεί, το πολύ, να οδηγήσει σε μερική ακύρωση της διαπιστώσεως περί της υπάρξεως παραβάσεως και, πιθανότατα, σε μείωση του προστίμου.
 —
 δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο, καθόσον ακύρωσε στο σύνολό της την απόφαση ως προς την Aalberts και τις δύο θυγατρικές της, ενώ η μερική ακύρωση θα ήταν η πλέον κατάλληλη λύση σύμφωνα με τη νομολογία, υπερέβη τις εξουσίες του.
 Τέλος, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως προβάλλεται επίσης επικουρικώς, για την περίπτωση που το Δικαστήριο απορρίψει τον πρώτο και τον δεύτερο λόγο, δεδομένου ότι αφορά τον υπολογισμό του προστίμου της Simplex και της Aquatis για την πρώτη περίοδο, σε περίπτωση που η διαπίστωση περί της υπάρξεως παραβάσεως κατά τη δεύτερη περίοδο ακυρωθεί στο σύνολό της. Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η ακύρωση του άρθρου 2, στοιχείο β', παράγραφος 2, της αποφάσεως δεν αιτιολογείται επαρκώς και ότι το Γενικό Δικαστήριο, κατά το μέτρο που στηρίχθηκε στο λεγόμενο ανώτατο όριο του 10 % που προβλέπεται από το άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003 (1), αποφάνθηκε ultra petita και παραβίασε την αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως και, συνακόλουθα, το δικαίωμα ακροάσεως, δεδομένου ότι το ζήτημα αυτό δεν συζητήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβάθμιας δίκης.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).


text:
C 204/22 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 17.7.1999
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ «Το α ́ρθρο 79 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 259/68 (1), ο ́πως αυτο ́ ́εχει
 τροποποιηθει ́, στο με ́τρο που προβλε ́πει ο ́τι οι συνθη ́κες εργασι ́ας
 της 21ης Απριλι ́ου 1999 των τοπικω ́ν υπαλλη ́λων, ιδι ́ως σχετικα ́ με:
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-28/98 και C-29/98 α) τον τρο ́πο προσλη ́ψεως και απολυ ́σεως·
 (αι ́τηση του tribunal de grande instance de Thionville για
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Marc Charreire
 (C-28/98) και Jean Hirtsmann (C-29/98) κατα ́ Directeur β) τις α ́δειες·
 des services fiscaux de la Moselle (1)
 γ) τις αποδοχε ́ς τους,
 («Αιτη ́σεις εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως —
 Απαρα ́δεκτο»)
 καθορι ́ζονται απο ́ κα ́θε ο ́ργανο, βα ́σει της ρυθμι ́σεως και των
 συνηθειω ́ν που υφι ́στανται στον το ́πο ο ́που ο υπα ́λληλος καλει ́ται
 (1999/C 204/42) να ασκη ́σει τα καθη ́κοντα ́ του, ́εχει την ́εννοια ο ́τι επιτρε ́πεται στο
 κοινοτικο ́ ο ́ργανο να αφι ́σταται της εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας, με
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω συνε ́πεια την αποκλειστικη ́ εφαρμογη ́ της κοινοτικη ́ς νομοθεσι ́ας,
 η ́ επιβα ́λλει παρα ́ ταυ ́τα την τη ́ρηση της εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας, ιδι ́ως
 ο ́ταν αυτη ́ ́εχει επιτακτικο ́ και αναγκαστικο ́ χαρακτη ́ρα;»
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-28/98 και C-29/98, με (1) Κανονισμο ́ς του Συμβουλι ́ου, της 29.2.1968, ειδ. ́εκδ. 01/001,
 αντικει ́μενο δυ ́ο αιτη ́σεις του tribunal de grande instance de σ. 108.
 Thionville (Γαλλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ, με τις οποι ́ες ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο
 των διαφορω ́ν που εκκρεμου ́ν ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου
 μεταξυ ́, αφενο ́ς, Marc Charreire (C-28/98) και Jean Hirtsmann
 (C-29/98) και, αφετε ́ρου, Directeur des services fiscaux de la
 Moselle, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την
 ερμηνει ́α του α ́ρθρου 95 της Συνθη ́κης ΕΚ, το ∆ικαστη ́ριο,
 συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο,
 P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet, G. Hirsch και P. Jann, προε ́-
 δρους τμη ́ματος, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 C. Gulmann, J. L. Murray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 14 Απριλι ́ου
 L. Sevón και M. Wathelet (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγε- 1999
 λε ́ας: N. Fennelly, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 21 Απρι-
 λι ́ου 1999 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (Υπο ́θεση C-127/99)
 Οι αιτη ́σεις εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́βαλε
 με αποφα ́σεις της 21ης Μαρτι ́ου 1997 το tribunal de grande (1999/C 204/44)
 instance de Thionville ει ́ναι απαρα ́δεκτες.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 (1) EE C 94 της 28.3.1998. τον Paolo Stancanelli, με ́λος της Νομικη ́ς της Υπηρεσι ́ας, με
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz,
 Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 14 Απριλι ́ου 1999, προσφυγη ́ κατα ́
 της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως την οποι ́α Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 υπε ́βαλε, με δια ́ταξη της 30η ́ς Μαρτι ́ου 1999, η Pretura
 circondariale di Torino στην υπο ́θεση Roberto Vitari κατα ́
 European Training Foundation — να διαπιστω ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας να
 καταρτι ́σει ́ενα η ́ περισσο ́τερα προγρα ́μματα δρα ́σεως με τα
 (Υπο ́θεση C-126/99) χαρακτηριστικα ́ και υπο ́ τις προϋποθε ́σεις που προβλε ́πονται
 στο α ́ρθρο 5 της οδηγι ́ας 91/676/ΕΟΚ (1) του Συμβουλι ́ου,
 (1999/C 204/43) της 12ης ∆εκεμβρι ́ου 1991, για την προστασι ́α των υδα ́των
 απο ́ τη νιτρορρυ ́πανση γεωργικη ́ς προε ́λευσης, παραλει ́ποντας
 να πραγματοποιη ́σει κατα ́ τρο ́πο πλη ́ρη και ορθο ́ τους ελε ́γ-
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Μαρτι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη χους που προβλε ́πονται στο α ́ρθρο 6 της εν λο ́γω οδηγι ́ας και
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις παραλει ́ποντας να συντα ́ξει και να κοινοποιη ́σει πλη ́ρη ́εκθεση
 14 Απριλι ́ου 1999, η Pretura circondariale di Torino, στο συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 10 της ́διας ι οδηγι ́ας, παρε ́βη τις
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν της μεταξυ ́ Roberto υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το κοινοτικο ́ δι ́καιο·
 Vitari και European Training Foundation, υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́-
 ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των το ακο ́λουθο προδικαστικο ́
 ερω ́τημα: — να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.


text:
 16.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 310/17
 Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 13ης Οκτωβρίου 2006 — Vischim κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση T-420/05 R II )
 («Ασφαλιστικά μέτρα - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Οδηγία 91/414/ΕΟΚ - Νέα αίτηση - Νέα πραγματικά περιστατικά - Επείγον - Δεν υφίσταται» )
 (2006/C 310/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Vischim Srl (Cesano Maderno, Ιταλία) (εκπρόσωποι: C. Mereu και K. Van Maldegem, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: B. Doherty και L. Parpala)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Aίτηση αναστολής της εκπνέουσας στις 31 Αυγούστου 2006 προθεσμίας που έχει ορισθεί με το άρθρο 3 της οδηγίας 2005/53/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Σεπτεμβρίου 2005, για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου ώστε να καταχωρισθούν οι chlorothalonil, chlorotoluron, cyperméthrine, daminozide και thiophanate-méthyl ως δραστικές ουσίες (EE L 241, σ. 51).
 Διατακτικό της διατάξεως
 Ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.
 2.
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
3. 6. 95 1 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 137/1
 I
 (Aνακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να αποφανθεί επί τον
 της 28ης Μαρτίου 1995 προδικαστικού ερωτήματος του Court of Appeal.
 στην υπόθεση C-346/93 (αίτηση του Court of Appeal για την
 (') ΕΕ αριθ. C 231 της 27. 8. 1993.
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Kleinwort Benson Ltd (2) ΕΕ αριθ. L 299 της 31 . 12. 1972, σ. 32.
 κατά City of Glasgow District Council (') 0 ΕΕ αριθ. L 304 της 30. 10. 1978, σ. 1 .
 («Σύμβαση των Βρυξελλών — HΣύμβαση αυτή ως πρότυπο
 για το εθνικό δίκαιο — Ερμηνεία — Προδικαστικό ερώτημα
 — Αναρμοδιότητα τον Δικαστηρίου»)
 (95/C 137/01 )
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 4ης Απριλίου 1995
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 στην υπόθεση C-348/93: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (')
 (Προσωρινή μετάφραση- η οριστική μετάφραση θα δημο («Παράβαση κράτους μέλους — Κρατική ενίσχυση ασυμ
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») βίβαστη με την κοινή αγορά — Αναζήτηση — Κρατική
 εταιρεία holding»)
 (95/C 137/02)
 Στην υπόθεση C-346/93 , που εχει ως αντικείμενο αίτηση του
 Court of Appeal (Ηνωμένο Βασίλειο) προς το Δικαστήριο, (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 κατ' εφαρμογήν του πρωτοκόλλου της 3ης Ιουνίου 1971 για
 την ερμηνεία από το Δικαστήριο της Συμβάσεως της 27ης (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 Σεπτεμβρίου 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση σιενθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, με την οποία
 ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του Στην υπόθεση C-348/93 , Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Kleinwort Benson Ltd και τήτων (εκπρόσωποι: Antonino Abate και Vittorio Di Bucci)
 City of Glasgow District Council, η έκδοση προδικαστικής κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωπος: Luigi Ferrari
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 5 σημεία 1 και Bravo), που έχει ως αντικείμενο να αναγνωρισθεί ότι η
 3 , της ανωτέρω Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 (2), Ιταλική δημοκρατία, παραλείποντας να καταργήσει και να
 όπως τροποποιήθηκε με τη Σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 αναζητήσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αχρεωστή
 σχετικά με την προσχώρηση του Βασιλείου της Δανίας, της τως καταβληθείσες στον όμιλο Alfa Romeo ενισχύσεις,
 Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετα ανερχόμενες στο ποσό των 651,1 δισεκατομμυρίων ιταλικών
 νίας και Βόρειας Ιρλανδίας (3), το Δικαστήριο, συγκείμενο λιρών (Lit) πλέον τόκων υπερημερίας υπολογιζομένων από
 από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, F. A. Schockw τον Σεπτέμβριο του 1991 μέχρι την ημέρα καταβολής του εν
 eiler (εισηγητή), P. J. G. Kapteyn και C. Gulmann, προέδρους λόγω ποσού ή/και να γνωστοποιήσει στην Επιτροπή τα προς
 τμήματος, G. F. Mancini, K. N. Κακούρη, J. C. Moitinho de τούτο ληφθέντα μέτρα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 Almeida, J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet και από την απόφαση 89/661 /ΕΟΚ της Επιτροπής της 31ης
 G. Hirsch, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro, γραμ Μαΐου 1989 σχετικά με ενισχύσεις που χορηγήθηκαν από την
 ματέας: H. v. Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις ιταλική κυβέρνηση στην επιχείρηση Alfa Romeo (τομέας
 28 Μαρτίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: αυτοκινήτων οχημάτων) (2), το Δικαστήριο, συγκείμενο από
 ---pagebreak--- Αριθ. C 137/2 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 3 . 6. 95
 τους G. C. Rodriguez Iglesias, Προεδρο, F. A. Schockweiler αχρεωστήτως καταβληθείσσες στον όμιλο ENI-Lanerossi
 (εισηγητή ), πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini, J. C. Moitinho (σήμερα SNAM SpA) ενισχύσεις ύψους 260,4 δισεκα
 de Almeida, J. L. Murray, D. A. O. Edward και J.-P. τομμυρίων Lit, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από
 Puissochet, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, την απόφαση 89/43/ΕΟΚ της Επιτροπής της 26ης Ιουλίου
 γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 1988 σχετικά με ενισχύσεις που χορήγησε η ιταλική
 4 Απριλίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: κυβέρνηση στην ENI-Lanerossi.
 1 . H Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να καταργήσει 2. Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 και να αναζητήσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις
 αχρεωστήτως καταβληθείσες στον όμιλο Alfa Romeo 3. Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 ενισχύσεις, ανερχόμενες στο ποσό των 615,1 δισεκα έξοδα.
 τομμυρίων ιταλικών λιρών (Lit) πλέον τόκων υπερημερί
 ας υπολογιζομένων από τις 30 Σεπτεμβρίου 1989 μέχρι (>) ΕΕ αριθ. C 222 της 18. 8. 1993.
 την ημέρα καταβολής του εν λόγω ποσού, παρέβη τις (2) ΕΕ αριθ. L 16 της 20. 1 . 1989, σ. 52.
 υποχρεώσεις που υπέχει από την απόφαση 89/661/ΕΟΚ
 της Επιτροπής της 31ης Μαΐου 1 989 σχετικά με ενισχύσεις
 που χορηγήθηκαν από την ιταλική κυβέρνηση στην
 επιχείρηση Alfa Romeo (τομέας αυτοκινήτων οχημά
 των). ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 2. Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. της 5ης Απριλίου 1995
 στην υπόθεση C-103/94: [αίτηση του tribunal des affaires de
 3 . Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά sécurité sociale de Nanterre (Γαλλία)]: Zoulika Krid κατά
 έξοδα. Caisse nationale d'assurances vieillesse des travailleurs sala
 (') ΕΕ αριθ . C 231 της 27 . 8. 1993 . riés (CNAVTS) (')
 (2 ) ΕΕ αριθ . L 394 της 30. 12 . 1989, α 9. («Συμφωνία Συνεργασίας ΕΟΚ-Αλγερίας — Αρθρο 39,
 παράγραφος 1 — Αμεσο αποτέλεσμα — Αρχή της απαγο
 ρεύσεως των διακρίσεων — Πεδίο εφαρμογής — Χήρα
 αλγερινού εργαζομένου o οποίος εργάστηκε σε κράτος
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ μέλος — Συμπληρωματικό επίδομα του Fonds national de
 solidarité»)
 της 4ης Απριλίου 1995
 στην υπόθεση C-350/93: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο (95/C 137/04)
 τήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας ( ; )
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Παράβαση κράτους μέλους — Κρατική ενίσχυση ασυμβί
 βαστη με την κοινή αγορά — Αναζήτηση — Κρατική (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 εταιρεία holding) σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (95/C 137/03 )
 Στην υπόθεση C-1 03/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) tribunal des affaires de sécurité sociale de Nanterre (Γαλλία)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 Στην υπόθεση C-350/93, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο μεταξύ Zoulika Krid και Caisse nationale d'assurances vieil
 τήτων (εκπρόσωποι: Antonino Abate και Vittorio Di Bucci lesse des travailleurs salariés (CNAVTS), η έκδοση προδικα
 κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωπος: Luigi Ferrari στικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 39
 Bravo) που είχε ως αντικείμενο να αναγνωρισθεί ότι η Ιταλική παράγραφος 1 της συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ της Ευ
 Δημοκρατία, παραλείποντας να καταργήσει και να αναζητή ωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Λαϊκής Δημοκρα
 σει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις καταβληθείσες στον τίας της Αλγερίας, που υπογράφηκε στο Αλγέρι στις 26
 όμιλο ENI-Lanerossi (σήμερα SNAM SpA ) ενισχύσεις ύψους Απριλίου 1976 και εγκρίθηκε εκ μέρους της Κοινότητας με
 260,4 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών (Lit) παρέβη τις τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2210/78 του Συμβουλίου της 26ης
 υποχρεώσεις που υπέχει από την απόφαση 89/43/ΕΟΚ της Σεπτεμβρίου 1978 (2), το Δικαστήριο συγκείμενο από τους
 Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου 1988, σχετικά με ενισχύσεις που G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, F. A. Schockweiler
 χορήγησε η ιταλική κυβέρνηση στην ENI-Lanerossi (2), το (εισηγητή) και C. Gulmann, προέδρους τμήματος, G. F.
 Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Mancini, K. N. Κακούρη, J. C. Moitinho de Almeida, J. L.
 Πρόεδρο, F. A. Schockweiler (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch και L.
 G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray, Sevón, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro, γραμματέ
 D. A. O. Edward και J.-P. Puissochet, δικαστές, γενικός ας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 5 Απρι
 εισαγγελέας F. G. Jacobs, γραμματέας L. Hewlett, υπάλληλος λίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 διοικήσεως, εξέδωσε, στις 4 Απριλίου 1995, απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό : Το άρθρο 39 παράγραφος 1 της συμφωνίας συνεργασίας
 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της
 1 . H Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να καταργήσει Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλγερίας, που υπογράφηκε στο
 και να αναζητήσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις Αλγέρι στις 26 Απριλίου 1 976 και εγκρίθηκε εκ μέρους της


text:
 6.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/24
 Απόφαση της 15ης Δεκεμβρίου 2016 — Ισπανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-466/14) (1)
 ([«Τελωνειακή ένωση - Εισαγωγή προϊόντων τόνου προελεύσεως Ελ Σαλβαντόρ - Εκ των υστέρων είσπραξη εισαγωγικών δασμών - Αίτηση περί μη εισπράξεως εισαγωγικών δασμών - Άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, και άρθρο 236 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 - Δικαίωμα χρηστής διοικήσεως στο πλαίσιο του άρθρο 872α του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 - Σφάλμα των αρμόδιων αρχών το οποίο δεν είναι ευλόγως δυνατόν να διαγνωσθεί»])
 (2017/C 038/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς, A. Rubio González, στη συνέχεια, V. Ester Casas, abogados del Estado)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Arenas, A. Caeiros και B.-R. Killmann)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση της αποφάσεως C(2014) 2363 τελικό της Επιτροπής, της 14ης Απριλίου 2014, με την οποία διαπιστώνεται ότι, σε συγκεκριμένη περίπτωση, η διαγραφή εισαγωγικών δασμών είναι δικαιολογημένη για ορισμένο ποσό, αλλά δεν είναι δικαιολογημένη για άλλο ποσό (REM 02/2013), καθόσον καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η διαγραφή εισαγωγικών δασμών ποσού 14 417 193,41 ευρώ δεν είναι δικαιολογημένη.
 Διατακτικό
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 261 της 11.8.2014.


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/5
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 29ης Απριλίου 2004
 στην υπόθεση C-470/00 P, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά Carlo Ripa di Meana (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου - Προσωρινό συνταξιοδοτικό καθεστώς - Προθεσμία υποβολής της αιτήσεως εντάξεως στο εν λόγω καθεστώς - Προηγούμενη γνώση - Παρεμπίπτουσα αναίρεση - Υπολογισμός εξόδων - Απαράδεκτο)
 (2004/C 118/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση C-470/00 P, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: αρχικώς, A. Caiola και G. Ricci, εν συνεχεία, οι τελευταίοι, επικουρούμενοι από τον F. Capelli), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2000, T-83/99 έως T-85/99, Ripa di Meana κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου (Συλλογή 2000, σ. IΙ-3493), με την οποία ζητήθηκε η μερική εξαφάνιση της εν λόγω αποφάσεως, όπου οι λοιποί διάδικοι ήταν: ο Carlo Ripa di Meana, πρώην βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κάτοικος Montecastello di Vibio (Ιταλία), ο Leoluca Orlando, πρώην βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κάτοικος Παλέρμο (Ιταλία), και ο Gastone Parigi, πρώην βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κάτοικος Pordenone (Ιταλία), εκπροσωπούμενοι από τους δικηγόρους W. Viscardini και G. Donà, avvocati, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, προσφεύγοντες πρωτοδίκως, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans (εισηγητή), προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, A. Rosas και A. La Pergola, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Mischo, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Αναιρεί την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 26ης Οκτωβρίου 2000, T-83/99 έως T-85/99, Ripa di Meana κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου, καθόσον αυτή δέχεται, στο πλαίσιο των υποθέσεων T-83/99 και T-84/99, τις προσφυγές των C. Ripa di Meana και L. Orlando.
 2.
 Απορρίπτει τις προσφυγές των C. Ripa di Meana και L. Orlando περί ακυρώσεως των αποφάσεων που περιλαμβάνονται στις επιστολές 300762 και 300763 του σώματος των κοσμητόρων, της 4ης Φεβρουαρίου 1999, περί απορρίψεως αντιστοίχως των αιτήσεών τους για την αναδρομική εφαρμογή του προσωρινού συνταξιοδοτικού καθεστώτος που προβλέπεται από το παράρτημα ΙΙΙ της κανονιστικής ρυθμίσεως σχετικά με τα έξοδα και τις αποζημιώσεις των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 3.
 Απορρίπτει την παρεμπίπτουσα αίτηση αναιρέσεως του G. Parigi ως απαράδεκτη.
 4.
 Καταδικάζει τους C. Ripa di Meana και L. Orlando να φέρουν, εκτός των δικών τους δικαστικών εξόδων, τα έξοδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τόσο κατά την πρωτοβάθμια δίκη όσο και στο πλαίσιο της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως.
 5.
 Καταδικάζει τον G. Parigi να φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα καθώς και αυτά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που αφορούν την παρεμπίπτουσα αίτηση αναιρέσεως.
 (1) ΕΕ C 79 της 10.3.2001.


text:
C 289/18 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23.11.2002
 ∆εκέμβριο του 1995 και τον Ιανουάριο του 1996, κατά τον ∆εν αμφισβητείται από την Ελληνική ∆ημοκρατία ότι οφείλει να
 χρόνο των επίδικων πραγματικών περιστατικών, και όχι με τη λάβει μέτρα για να συμμορφωθεί με την προαναφερόμενη οδηγία.
 μεταγενέστερη που κυρώθηκε με το DL 486/99, της 13ης Νοεμ-
 βρίου 1999), με τα άρθρα 11 και 12 της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ (1),
 καθ' όσον θεσπίζουν, υπέρ της Comissão do Mercado de Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι μέχρι στιγμής, η Ελληνική ∆ημοκρατία
 Valores Mobiliários, για πράξεις επί μετοχών συναπτόμενες εκτός δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα για την πλήρη ενσωμάτωση της
 χρηματιστηρίου, έσοδο που μεταβάλλεται σε συνάρτηση προς την επιδίκου οδηγίας στην ελληνική έννομο τάξη.
 αξία της συναλλαγής και χωρίς να υπόκειται σε κανένα όριο;
 ( 1) Οδηγία 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί (1 ) EE L 127 της 9.5.2001, σ. 38.
 των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων
 κεφαλαίων (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ.&nbsp:20).
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ελληνικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις της Ελληνικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις
 9 Οκτωβρίου 2002 14 Οκτωβρίου 2002
 (Υπόθεση C-364/02) (Υπόθεση C-369/02)
 (2002/C 289/31)
 (2002/C 289/32)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από
 την Μαρία Κοντού-Durande, Νομικό σύμβουλο της Νομικής
 Υπηρεσίας, άσκησε στις 9 Οκτωβρίου 2002 ενώπιον του ∆ικαστη- Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ελληνικής την Μαρία Κοντού-Durande, Νομικό σύμβουλο της Νομικής
 ∆ημοκρατίας. Υπηρεσίας, άσκησε στις 14 Οκτωβρίου 2002 ενώπιον του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ελληνικής
 ∆ημοκρατίας.
 Η Επιτροπή αιτείται από το ∆ικαστήριο:
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική ∆ημοκρατία, μη θεσπίζοντας Η Επιτροπή αιτείται από το ∆ικαστήριο:
 τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
 διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί
 προς την οδηγία 2001/32/ΕΚ ( 1) της Επιτροπής της — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική ∆ημοκρατία, μη έχοντας
 8ης Μαΐου 2001, για την αναγνώριση προστατευόμενων θεσπίσει στην οριζόμενη προθεσμία τις νομοθετικές, κανο-
 περιοχών που είναι εκτεθειμένες σε ιδιαίτερους φυτοϋγειονο- νιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκει-
 μικούς κινδύνους στην Κοινότητα και την κατάργηση της μένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2001/33/ΕΚ ( 1) της
 οδηγίας 92/76/ΕΟΚ, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει Επιτροπής της 8ης Μαΐου 2001, για τροποποίηση ορισμένων
 δυνάμει του άρθρου 3, σημείο 1 της εν λόγω οδηγίας· παραρτημάτων της οδηγίας 2000/29/ΕΚ του Συμβουλίου
 περί μέτρων κατά της εισαγωγής στην Κοινότητα οργανισμών
 — να καταδικάσει την Ελληνική ∆ημοκρατία στη δικαστική επιβλαβών για τα φυτά ή τα φυτικά προϊόντα και κατά της
 δαπάνη. εξάπλωσής τους στο εσωτερικό της Κοινότητας, παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 2, της εν λόγω
 οδηγίας·
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 — να καταδικάσει την Ελληνική ∆ημοκρατία στη δικαστική
 δαπάνη.
 Σύμφωνα με το άρθρο 249, τρίτο εδάφιο της Συνθήκης για την
 ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οδηγίες δεσμεύουν κάθε
 κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται, όσον αφορά το επιδιωκό-
 μενο αποτέλεσμα. Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σύμφωνα με το άρθρο 10, πρώτο εδάφιο της Συνθήκης, τα κράτη
 μέλη λαμβάνουν κάθε γενικό ή ειδικό μέτρο κατάλληλο να Σύμφωνα με το άρθρο 249, τρίτο εδάφιο της Συνθήκης για την
 εξασφαλίσει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οδηγίες δεσμεύουν κάθε
 τη συγκεκριμένη Συνθήκη ή προκύπτουν από πράξεις των οργάνων κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται, όσον αφορά το επιδιωκό-
 της Κοινότητας. μενο αποτέλεσμα.
 ---pagebreak--- 23.11.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 289/19
 Σύμφωνα με το άρθρο 10 πρώτο εδάφιο της Συνθήκης, τα κράτη ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-335/01 (1)
 μέλη λαμβάνουν κάθε γενικό ή ειδικό μέτρο κατάλληλο να
 εξασφαλίσει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από
 τη συγκεκριμένη Συνθήκη ή προκύπτουν από πράξεις των οργάνων (2002/C 289/35)
 της Κοινότητας.
 ∆εν αμφισβητείται από την Ελληνική ∆ημοκρατία ότι οφείλει να
 λάβει μέτρα για να συμμορφωθεί με την προαναφερόμενη οδηγία. Με διάταξη της 23ης Σεπτεμβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-335/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι μέχρι στιγμής, η Ελληνική ∆ημοκρατία κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας.
 δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα για την πλήρη ενσωμάτωση της
 επιδίκου οδηγίας στην ελληνική έννομο τάξη.
 (1 ) ΕΕ C 317 της 10.11.2001.
 ( 1) EE L 127 της 9.5.2001, σ. 42.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-43/02 ( 1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-141/01 P (1)
 (2002/C 289/36)
 (2002/C 289/33)
 Με διάταξη της 24ης Ιουλίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου Με διάταξη της 29ης Αυγούστου 2002, o Πρόεδρος του
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ- ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 σεως C-141/01 P: Confederazione generale dell’industria της υποθέσεως C-43/02 (αίτηση του Landgericht Stuttgart
 italiana (Confindustria) κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Landesbausparkasse
 Κοινοτήτων. Baden-Württemberg κατά Εlisabeth Huttenlocher.
 ( 1) EE C 186 της 30.6.2001. (1 ) EE C 109 της 4.5.2002.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-295/01 (1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-59/02 ( 1)
 (2002/C 289/34)
 (2002/C 289/37)
 Με διάταξη της 24ης Ιουλίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-295/01 (αίτηση του Giudice di Pace di Casale Με διάταξη της 12ης Ιουλίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 Monferrato για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 Fontaneto Industria Alimenare Srl κατά ΑSL 21 — σεως C-59/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Dipartimento di Prevenzione Servizio Igiene Alimenti e Ελληνικής ∆ημοκρατίας.
 Nutrizione.
 (1 ) ΕΕ C 97 της 20.4.2002.
 ( 1) ΕΕ C 289 της 13.10.2001.


text:
 22.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 12ης Ιουλίου 2012 — Compañía Española de Tabaco en Rama, SA (Cetarsa) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-181/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ισπανική αγορά αποκτήσεως και πρώτης μεταποιήσεως ακατέργαστου καπνού - Απόφαση που διαπιστώνει παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Καθορισμός των τιμών και κατανομή της αγοράς - Πρόστιμα - Ίση μεταχείριση - Ανώτατο όριο του 10 % του κύκλου εργασιών - Συνεργασία - Παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Έλλειψη αιτιολογίας)
 2012/C 287/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Compañía Española de Tabaco en Rama, SA (Cetarsa) (εκπρόσωποι: M. Araujo Boyd, J. Buendía Sierra και Á Givaja, Sanz, abodados)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre, E. Gippini Fournier και l. Malferrari)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 3ης Φεβρουαρίου 2011, Τ-33/05, Cetarsa κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως Ε(2004) 4030 τελικό της Επιτροπής, της 20ής Οκτωβρίου 2004, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81, παράγραφος 1, [ΕΚ] (υπόθεση COMP/C.38.238/B.2 — Ακατέργαστος καπνός — Ισπανία), και ανταναίρεση της Επιτροπής με αίτημα την αύξηση του ποσού του προστίμου που επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως και την ανταναίρεση.
 2)
 Καταδικάζει την Compañía Española de Tabaco en Rama, SA (Cetarsa) στα δικαστικά έξοδα που αφορούν την αίτηση αναιρέσεως.
 3)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα που αφορούν την ανταναίρεση.
 (1) ΕΕ C 186 της 25.6.2011.


text:
3 . 6 . 95 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 137/19
 3 . Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. σίων, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Ernest
 Arendt, 8-10, rue Mathias Hardt, κατά Επιτροπής των
 4. H προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα και το ένα Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: N. Koch, E. Tra
 τρίτο των εξόδων της Επιτροπής. versa, J. Currall, N. Coutrelis και A. Coutrelis), που είχε ως
 αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως 89/515/ΕΟΚ της
 5 . H Επιτροπή φέρει τα δύο τρίτα των δικαστικών της Επιτροπής της 2ας Αυγούστου 1989 σχετικά με διαδικασία
 εξόδων. εφαρμογής του άρθρου 85 της συνθήκης ΕΟΚ ( IV/31 .553 —
 Δομικά πλέγματα, ΕΕ αριθ. L 260 1989, σ. 1 ), το Πρωτοδικείο
 (!) ΕΕ αριθ . C 306 της 5 . 12 . 1989. (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Kirschner, Πρόεδρο,
 C. W. Bellamy, B. Vesterdorf, R. Garcia-Valdecasas και K.
 Lenaerts, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις
 6 Απριλίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ 1 . Ακυρώνει το άρθρο 1 της αποφάσεως 89/515/ΕΟΚ της
 της 6ης Απριλίου 1995 Επιτροπής, της 2ας Αυγούστου 1989, σχετικά με διαδικα
 σία εφαρμογής του άρθρου 85 της συνθήκης ΕΟΚ
 στην υπόθεση Τ-147/89: Société métallurgique de Normandie (IV/31.553 — Δομικά πλέγματα), καθόσον δέχεται ότι
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( ! ) μεταξύ της προσφεύγουσας και της Baustahlgewebe
 (Ανταγωνισμός — Παράβαση τον άρθρον 85 της σννθήκης GmbH υπήρχε συμφωνία κατά την οποία οι μελλοντικές
 ΕΟΚ) εξαγωγές τους θα εξαρτώνται από τον καθορισμό ποσο
 στώσεων.
 (95/C 137/45 )
 2. Καθορίζει σε 1 235 000 Ecu το ποσό του προστίμου που
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με το άρθρο 3 της
 αποφάσεως αυτής.
 Στην υπόθεση Τ-147/89, Société métallurgique de Normandie,
 εταιρία γαλλικού δικαίου , με έδρα τη Mondeville (Γαλλία), 3 . Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 εκπροσωπούμενη από τους Robert Collin και Richard Milch
 ior, δικηγόρους Παρισίων, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο 4. H προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα και τα 4/5
 τον δικηγόρο Ernest Arendt, 8-10, rue Mathias Hardt, κατά των δικαστικών εξόδων της Επιτροπής.
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποi:Ν.
 Koch, E. Traversa, J. Currall, N. Coutrelis και A. Coutrelis ), 5 . H Επιτροπή φέρει το 1/5 των δικαστικών της εξόδων.
 που είχε ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως
 89/515/ΕΟΚ της Επιτροπής της 2ας Αυγούστου 1989 σχετικά ( · ) ΕΕ αριθ . C 306 της 5 . 12 . 1989.
 με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της συνθήκης ΕΟΚ
 (IV/31 .553 — Δομικά πλέγματα, ΕΕ αριθ. L 260 1989, σ. 1 ), το
 Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Kirsc
 hner, Πρόεδρο, C. W. Bellamy, B. Vesterdorf, R. Garcia-
 Valdecasas και K. Lenaerts, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 εξέδωσε στις 6 Απριλίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο της 6ης Απριλίου 1995
 διατακτικό:
 στην υπόθεση Τ-149/89: Sotralentz SA κατά Επιτροπής των
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Ανταγωνισμός — Παράβαση τον άρθρον 85 της σννθήκης
 2. Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα. ΕΟΚ)
 (') ΕΕ αριθ . C 306 της 5 . 12 . 1989.
 (95/C 137/47)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Στην υπόθεση Τ-149/89, Sotralentz SA, εταιρία γαλλικού
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 δικαίου , με έδρα το Drulingen (Γαλλία), εκπροσωπούμενη
 από τους Xavier de Mello, Philippe Pepy και Jean Christian
 της 6ης Απριλίου 1995 Percerou, δικηγόρους Παρισίων, με αντίκλητο στο Λουξεμ
 στην υπόθεση Τ-148/89: Tréfilunion SA κατα Επιτροπής των βούργο τον δικηγόρο Bruno Decker, 16, avenue Marie-
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') Thérèse, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: N. Koch , E. Traversa, J. Currall, N. Coutrelis
 (Ανταγωνισμός — Παράβαση τον άρθρον 85 της σννθήκης και A. Coutrelis), που είχε ως αντικείμενο την ακύρωση της
 ΕΟΚ)
 αποφάσεως 89/515/ΕΟΚ της Επιτροπής της 2ας Αυγούστου
 (95/C 137/46) 1989 σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της
 συνθήκης ΕΟΚ ( IV/31.553 — Δομικά πλέγματα, ΕΕ αριθ .
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) L 260 1989 , σ . 1 ), το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο
 από τους H. Kirschner, Πρόεδρο, C. W. Bellamy, B. Vester
 Στην υπόθεση Τ-148/89, Tréfilunion SA, εταιρία γαλλικού dorf, R.Garcia-Valdecasas και K. Lenaerts, δικαστές, γραμ
 δικαίου, με έδρα το Puteaux (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από ματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 6 Απριλίου 1995 απόφαση με το
 τους Robert Collin και Richard Milchior, δικηγόρους Παρι ακόλουθο διατακτικό :


text:
 17.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 175/29
 Προσφυγή της 24ης Μαρτίου 2016 — SureID κατά EUIPO (SUREID)
 (Υπόθεση T-128/16)
 (2016/C 175/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: SureID, Inc. (Hillsboro, Oregon, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: B. Brandreth, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Eυρωπαϊκής Ένωσης «SUREID» — Υπ’ αριθ. 13 698 675 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 18ης Ιανουαρίου 2016 στην υπόθεση R 1478/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα τόσο της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασίας όσο και της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009.


text:
 30.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 226/32
 Προσφυγή/αγωγή της 1ης Ιουνίου 2011 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-63/11)
 2011/C 226/64
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ΖΖ (εκπρόσωποι: S. Rodrigues, A. Blot και C. Bernard-Glanz, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα να ακυρωθεί η σιωπηρή απόφαση περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου του προσφεύγοντος-ενάγοντος.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την σιωπηρή απόφαση που έλαβε στις 12 Αυγούστου 2010 ο γενικός διευθυντής της OLAF, ως ΑΑΣΣ, περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος, όπως ιδίως προκύπτει από την απουσία απαντήσεως επί της αιτήσεως που υπέβαλε ο προσφεύγων-ενάγων στον γενικό διευθυντής τη OLAF στις 12 Απριλίου 2011,
 —
 εφόσον κριθεί αναγκαίο, να ακυρώσει την απόφαση της ΑΑΣΣ, της 22ας Φεβρουαρίου 2011, περί απορρίψεως της ενστάσεως που υπέβαλε ο προσφεύγων-ενάγων βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ,
 —
 κατά συνέπεια, να επανεντάξει τον προσφεύγοντα-ενάγοντα στα καθήκοντα που ασκούσε στην OLAF, στο πλαίσιο ανανεώσεως της συμβάσεώς του σύμφωνα με τις απαιτήσεις του ΚΥΚ,
 —
 επικουρικώς, και στην περίπτωση που δεν γίνει δεκτό το ως άνω αίτημα επανεντάξεως, να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να αποκαταστήσει την υλική ζημία που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων, υπολογιζόμενη προσωρινώς και ex aequo et bono στη διαφορά μεταξύ των αποδοχών που αυτός ελάμβανε ως έκτακτος υπάλληλος στην OLAF και των αποδοχών της θέσεων που κατέχει επί του παρόντος (ήτοι περίπου 3 000 ευρώ μηνιαίως), για διάρκεια τουλάχιστον ανάλογη προς εκείνη της αρχικής του συμβάσεως (4 έτη), ή και μεγαλύτερη στην περίπτωση που η εν λόγω σύμβαση ανανεωθεί για τρίτη φορά, ούτως ώστε να θεμελιώνεται δικαίωμά του σε σύμβαση αορίστου χρόνου,
 —
 σε κάθε περίπτωση, να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να καταβάλει ποσό καθοριζόμενο προσωρινώς και ex aequo et bono σε 5 000 ευρώ, προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης, πλέον τόκων υπερημερίας με το νόμιμο επιτόκιο από την ημερομηνία της αποφάσεως που πρόκειται να εκδοθεί
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 30.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/19
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε με διάταξη της 18ης Φεβρουαρίου 2005 το Gerechtshof te Amsterdam στο πλαίσιο της υποθέσεως ASM Lithography B. V. κατά Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Zuid/kantoor Roermond
 (Υπόθεση C-100/05)
 (2005/C 106/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Με διάταξη της 18ης Φεβρουαρίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 28 Φεβρουαρίου 2005, το Gerechtshof te Amsterdam, στο πλαίσιο της υποθέσεως ASM Lithography B. V. κατά Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Zuid/kantoor Roermond,
 υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων προδικαστικών ερωτημάτων:
 1.
 Πρέπει η τελωνειακή οφειλή, όσον αφορά προϊόντα τελειοποιήσεως προς επανεξαγωγή όπως τα ένδικα, που θεωρούνται ότι έχουν τεθεί στην κατανάλωση, να καθορίζεται βάσει των κατά το άρθρο 122, στοιχείο γ', του ΚΤΚ (1) στοιχείων δασμολογήσεως, ακόμη κι αν η προσφεύγουσα δεν το έχει προηγουμένως ζητήσει ρητώς;
 2.
 Αν στο πρώτο ερώτημα δοθεί αρνητική απάντηση, πρέπει τότε να γίνει δεκτό ένα εκ των υστέρων –μετά την ανακοίνωση του προκύπτοντος από την τελωνειακή οφειλή ποσού δασμών, που υπολογίσθηκε βάσει των κατά το άρθρο 121, παράγραφος 1, του ΚΤΚ στοιχείων δασμολογήσεως– υποβληθέν στο πλαίσιο αιτήσεως επιστροφής βάσει του άρθρου 236 του ΚΤΚ αίτημα (επαν)υπολογισμού του ποσού της τελωνειακής οφειλής βάσει των κατά το άρθρο 122, στοιχείο γ', του ΚΤΚ στοιχείων δασμολογήσεως;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, της 19ης Οκτωβρίου 1992, σ. 1).


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 17ης Ιουλίου 2008 (αιτήσεις του Bundesverwaltungsgericht, Γερμανία, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Arcor AG & Co. KG (C-152/07), Communication Services TELE2 GmbH (C-153/07), Firma 01051 Telekom GmbH (C-154/07) κατά Bundesrepublik Deutschland
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-152/07 έως C-154/07) (1)
 (Τομέας τηλεπικοινωνιών - Δίκτυα και υπηρεσίες - Τιμολογιακή αναπροσαρμογή - Άρθρο 4γ της οδηγίας 90/388/ΕΟΚ - Άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 97/33/ΕΚ - Άρθρο 12, παράγραφος 7, της οδηγίας 98/61/ΕΚ - Ρυθμιστική αρχή - Άμεσο αποτέλεσμα των οδηγιών - Τριγωνική σχέση)
 (2008/C 223/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Arcor AG & Co. KG (C-152/07), Communication Services TELE2 GmbH (C-153/07), Firma 01051 Telekom GmbH (C-154/07)
 κατά
 Bundesrepublik Deutschland
 παρισταμένης της: Deutsche Telekom AG
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Bundesverwaltungsgericht — Ερμηνεία της οδηγίας 90/388/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 1990, σχετικά με τον ανταγωνισμό στην αγορά των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών (ΕΕ L 192, σ. 10) και της οδηγίας 97/33/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1997, για τη διασύνδεση στον χώρο των τηλεπικοινωνιών προκειμένου να διασφαλιστεί καθολική υπηρεσία και διαλειτουργικότητα, με εφαρμογή των αρχών παροχής ανοικτού δικτύου (ΟΝΡ) (ΕΕ L 1999, σ. 32) — Εθνική κανονιστική ρυθμιστική προβλέπουσα, παραλλήλως των τελών διασύνδεσης, που υπολογίζονται αναλόγως του κόστους αυτής της υπηρεσίας, την καταβολή εισφοράς εκ μέρους των λοιπών εταιριών προς κάλυψη του «ελλείμματος προσβάσεως» που προκαλείται στον φορέα του δικτύου από τη διάθεση γραμμής συνδρομητή — Υποχρέωση των κρατών μελών να καταργήσουν τα εμπόδια για την εξισορρόπηση των τιμών των παραδοσιακών τηλεπικοινωνιακών φορέων, κατόπιν της διασυνδέσεως των δικτύων — Δυνατότητα ιδιώτη να επικαλεστεί το άμεσο αποτέλεσμα οδηγίας ενώπιον δικαστηρίου κράτους μέλους προκειμένου να επιτύχει ακύρωση διοικητικής αποφάσεως προβλέπουσας οικονομικής φύσεως υποχρέωση υπέρ άλλου ιδιώτη
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 12, παράγραφος 7, της οδηγίας 97/33/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1997, για τη διασύνδεση στον χώρο των τηλεπικοινωνιών προκειμένου να διασφαλισθεί καθολική υπηρεσία και διαλειτουργικότητα, με εφαρμογή των αρχών παροχής ανοικτού δικτύου (ΟΝΡ), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/61/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 1998, και το άρθρο 4γ της οδηγίας 90/388/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 1990, σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 96/19/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Μαρτίου 1996, σε συνδυασμό με την πέμπτη και την εικοστή αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 96/19, έχουν την έννοια ότι μία εθνική ρυθμιστική αρχή δεν μπορεί να υποχρεώσει φορέα εκμεταλλεύσεως δικτύου συνδέσεως διασυνδεδεμένου με δημόσιο δίκτυο να καταβάλει στον φορέα εκμεταλλεύσεως δικτύου συνδρομητών που κατέχει δεσπόζουσα θέση στην αγορά εισφορά συνδέσεως, επιπλέον του τέλους διασυνδέσεως, για την κάλυψη του ελλείμματος που προκαλεί στον τελευταίο η διάθεση της συνδέσεως των συνδρομητών για το 2003.
 2)
 Τα άρθρα 4γ της οδηγίας 90/388, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 96/19, και 12, παράγραφος 7, της οδηγίας 97/33 παράγουν άμεσο αποτέλεσμα και οι ιδιώτες μπορούν να τα επικαλεστούν ευθέως ενώπιον εθνικού δικαστηρίου, προκειμένου να αμφισβητήσουν απόφαση της εθνικής ρυθμιστικής αρχής.
 (1) ΕΕ C 140 της 23.6.2007.


text:
 26.5.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 117/2
 Αναίρεση που άσκησε στις 12ης Φεβρουαρίου 2007 ο Franco Campoli κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα μείζονος συνθέσεως) στις 29 Νοεμβρίου 2006, στην υπόθεση T-131/05, Campoli κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-71/07 P)
 (2007/C 117/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Franco Campoli (εκπρόσωποι: G. Vandersanden, L. Levi, S. Rodrigues, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Joris, D. Martin), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωπος: M. Arpio, I. Šulce)
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 29ης Νοεμβρίου 2006 στην υπόθεση Τ-135/05,
 —
 κατά συνέπεια, να δεχθεί τα αιτήματα που είχε προβάλει ο αναιρεσείων στον πρώτο βαθμό, τροποποιημένα υπό το πρίσμα του χαρακτηρισμού των σχετικών με το επίδομα στέγης και το σχολικό επίδομα αιτημάτων του αναιρεσείοντος ως απαραδέκτων, δηλαδή τα αιτήματα για
 —
 ακύρωση της αποφάσεως της ΑΔΑ της 13ης Δεκεμβρίου 2004, με την οποία απορρίφθηκε η διοικητική ένστασή του, μαζί, αφενός, με την προσβληθείσα με την εν λόγω διοικητική ένσταση απόφαση της ΑΔΑ, με την οποία τροποποιήθηκε από 1ης Μαΐου 2004 ο εφαρμοστέος στο ποσό της συντάξεώς του διορθωτικός συντελεστής, και, αφετέρου, με τα εκκαθαριστικά σημειώματα συντάξεως κατά το μέρος που εφαρμόζουν την απόφαση αυτή από τον Μάιο του 2004,
 —
 καταδίκη της αναιρεσίβλητης στα δικαστικά έξοδα,
 —
 να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της πρωτοβάθμιας και της αναιρετικής δίκης,
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο αναιρεσείων προβάλλει διάφορα επιχειρήματα προς στήριξη του μοναδικού λόγου αναιρέσεως, ο οποίος αντλείται από παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και μη τήρηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως που υπέχει ο κοινοτικός δικαστής.
 Η αρχή αυτή παραβιάστηκε, πρώτον, διότι το Πρωτοδικείο έκρινε ότι ο νομοθέτης μπορεί να τροποποιήσει τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Καταστάσεως (ΚΥΚ) και να θεσπίσει διατάξεις λιγότερο ευνοϊκές από τις ισχύουσες, αρκεί να προβλέψει επαρκούς διάρκειας μεταβατική περίοδο. Το αν υπάρχει μεταβατική περίοδος και το αν η διάρκειά της είναι επαρκής αποτελούν στοιχεία μη περιλαμβανόμενα στον έλεγχο της νομιμότητας ενός νέου μέτρου υπό το πρίσμα της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, η τήρηση της οποίας επιβάλλει στον δικαστή να ελέγχει αν υπάρχει διαφορετική μεταχείριση αυθαίρετη ή προδήλως ακατάλληλη για την επίτευξη του σκοπού που επιδιώκει ο κοινοτικός νομοθέτης. Εν προκειμένω, όμως, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν προσδιορίζεται ο σκοπός που επιδιώκεται με τους νέους κανόνες περί καθορισμού των διορθωτικών συντελεστών ούτε εξετάζεται αν υπάρχει διαφορετική μεταχείριση αυθαίρετη ή προδήλως ακατάλληλη για την επίτευξη του εν λόγω σκοπού. Ο αναιρεσείων προβάλλει, ακόμη, ότι ο διορθωτικός συντελεστής που καθορίζεται βάσει του μέσου όρου του κόστους ζωής σε μία χώρα ενδέχεται να θίξει τόσο τον σκοπό της διατηρήσεως της αγοραστικής δύναμης των συνταξιούχων όσο και την ελεύθερη κυκλοφορία και διαμονή, διότι οι συνταξιούχοι που κατοικούν στην πρωτεύουσα ενός κράτους ή σε άλλες πόλεις ή περιοχές με υψηλό κόστος ζωής έχουν μικρότερη αγοραστική δύναμη από τους συνταξιούχους που δεν κατοικούν στην πρωτεύουσα ή σε τέτοιες πόλεις και περιοχές.
 Με το δεύτερο επιχείρημά του, ο αναιρεσείων υποστηρίζει περαιτέρω ότι, αντιθέτως προς ό,τι έγινε δεκτό με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το νέο σύστημα συντάξεων βασίζεται πράγματι στο κόστος ζωής των Βρυξελλών, με συνέπεια το εισόδημα των συνταξιούχων που κατοικούν στο Βέλγιο να προσδιορίζεται αποκλειστικά βάσει του κόστους ζωής στην πρωτεύουσα του κράτους μέλους αυτού, ενώ το εισόδημα των συνταξιούχων που κατοικούν στην πρωτεύουσα άλλων κρατών μελών προσδιορίζεται βάσει διορθωτικού συντελεστή ο οποίος καθορίζεται με συνυπολογισμό του κόστους ζωής στο σύνολο της χώρας. Ο αναιρεσείων αμφισβητεί επίσης την κρίση του Πρωτοδικείου ότι η νομιμότητα μιας κανονιστικής κοινοτικής ρυθμίσεως δεν εξαρτάται από τον τρόπο εφαρμογής της ρυθμίσεως αυτής στην πράξη, διότι τα μέτρα εφαρμογής της πράξεως αυτής είναι στενά συνδεδεμένα με την ίδια τη ρύθμιση, και προβάλλει προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και παραβίαση της αρχής της ισότητας των διαδίκων ενώπιον του κοινοτικού δικαστή, καθόσον έλαβε γνώση των μέτρων εφαρμογής του νέου συστήματος μετά το πέρας της έγγραφης διαδικασίας.
 Με το τελευταίο επιχείρημά του, ο αναιρεσείων αμφισβητεί, τέλος, την κρίση του Πρωτοδικείου ότι δεν ο ίδιος δεν έχει έννομο συμφέρον να ασκήσει προσφυγή δυνάμει του άρθρου 241 ΕΚ επικαλούμενος το πλεονέκτημα που αποκτούν οι εγκατεστημένοι σε κράτος μέλος «χαμηλού κόστους». Συγκεκριμένα, επικρίνοντας τη διαφορετική μεταχείριση των συνταξιούχων που κατοικούν σε κράτος μέλος «χαμηλού κόστους ζωής »σε σχέση με συνταξιούχους που κατοικούν σε κράτος μέλος «υψηλού κόστους», βάλλει, ουσιαστικά, κατά της προσβολής της αρχής της ίσης αγοραστικής δυνάμεως και επίσης αμφισβητεί το συνταξιοδοτικό σύστημα που προκύπτει από τον νέο ΚΥΚ και τις μεταβατικές διατάξεις.


text:
C 124/12 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 24.5.2003
 Μια τέτοια εθνική διάταξη συνιστά, επίσης, παράβαση του Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο α', πρώτη περίπτωση, της
 προπαρατεθείσας οδηγίας 2000/13/ΕΚ, σύμφωνα με την οποία η
 επισήμανση και οι τρόποι, σύμφωνα με τους οποίους πραγματοπο- Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο έληξε
 ιείται, δεν πρέπει να είναι τέτοιας φύσεως ώστε να οδηγούν σε στις 5 ∆εκεμβρίου 2001.
 πλάνη τον αγοραστή, ειδικά ως προς τα χαρακτηριστικά του
 τροφίμου και ιδίως ως προς τη φύση, την ταυτότητα, τις ιδιότητες,
 την σύνθεση, την ποσότητα, τη διατηρησιμότητα, την καταγωγή ή (1 ) EE L 139 της 10.06.2000, σ. 28.
 προέλευση και τον τρόπο παρασκευής ή λήψεως.
 ( 1) ΕΕ L 198 της 22.7.1991, σ. 1.
 ( 2) του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1995, για την τροποποίηση του
 κανονισμού (ΕΟΚ) 2092/91 (ΕΕ L 186 της 5.8.1999, σ. 1).
 ( 3) του Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 1999, για συμπλήρωση, για τα
 κτηνοτροφικά προϊόντα, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2092/91 (ΕΕ L 222
 της 24.8.1999, σ. 1). Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 ( 4) ΕΕ L 109 της 6.5.2000, σ. 29. του Βασιλείου της Σουηδίας, που ασκήθηκε στις 28 Μαρτίου
 2003
 (Υπόθεση C-141/03)
 (2003/C 124/20)
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας, που ασκή- H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 θηκε στις 27 Μαρτίου 2003 τους P. Hellström και J. M. Flett, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 28 Μαρτίου 2003, ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά του
 (Υπόθεση C-139/03) Βασιλείου της Σουηδίας.
 (2003/C 124/19)
 Η Επιτροπή ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Σουηδίας, μη έχοντας
 θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατά-
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από ξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την
 τους Josef Christian Schieferer και Ηans Støvlbæk, μέλη της οδηγία 2000/52/ΕΚ (1) της Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου
 Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, με τόπο επιδόσεων στο 2000, για την τροποποίηση της οδηγίας 80/723/ΕΟΚ (2)
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 27 Μαρτίου 2003 ενώπιον του περί της διαφάνειας των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της κρατών μελών και των δημοσίων επιχειρήσεων, ή, εν πάση
 Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας. περιπτώσει, μη έχοντας ενημερώσει σχετικώς την Επιτροπή,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή,
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: — να καταδικάσει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά
 έξοδα.
 1) να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμα-
 νίας, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές
 και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά στο εσωτερικό
 δίκαιο της οδηγίας 2000/38/ΕΚ (1) της Επιτροπής, της Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 5ης Ιουνίου 2000, για την τροποποίηση του κεφαλαίου Vα
 «Φαρμακοεπαγρύπνηση» της οδηγίας 75/319/ΕΟΚ του Συμ-
 βουλίου, περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών Η προθεσμία για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας
 και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τα φαρμακευτικά έληξε στις 31 Ιουλίου 2001.
 προϊόντα, ή, εν πάση περιπτώσει, μη ενημερώνοντας σχετικώς
 την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν
 λόγω οδηγία, (1 ) ΕΕ L 193 της 29.07.2000, σ. 75.
 (2 ) ΕΕ ειδ. έκδ. 08/001, σ. 54.
 2) να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας
 στα δικαστικά έξοδα.


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/57
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 16ης Σεπτεμβρίου 2009 — Promomadrid κατά ΓΕΕΑ (MADRIDEXPORTA)
 (Υπόθεση T-180/07) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος MADRIDEXPORTA - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ’, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ’, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2009/C 267/99
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Promomadrid Desarrollo Internacional de Madrid, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: M. Aznar Alonso, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: S. Palmero Cabezas)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Μαρτίου 2007 (υπόθεση R 1130/2006-1) αφορώσας αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σήματος MADRIDEXPORTA ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 7ης Μαρτίου 2007 (υπόθεση R 1130/2006-1).
 2)
 Καταδικάζει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 155 της 7.7.2007.


text:
 24.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/26
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 26ης Νοεμβρίου 2008 — Ηνωμένο Βασίλειο κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-278/06) (1)
 («ΕΓΤΠΕ - Τμήμα “Εγγυήσεων’ - Εξαιρούμενες από την κοινοτική χρηματοδότηση δαπάνες - Βούτυρο - Έλεγχος ποιότητας τελικού προϊόντος - Επιτόπιοι έλεγχοι - Άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2571/97»)
 (2009/C 19/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: αρχικώς ο E. O'Neill και στη συνέχεια ο I. Rao, επικουρούμενοι από τον H. Mercer, barrister)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: P. Oliver)
 Αντικείμενο
 Αίτηση μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 2006/554/ΕΚ της Επιτροπής, της 27ης Ιουλίου 2006, περί εξαιρέσεως από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα «Εγγυήσεων» (ΕΕ L 218, σ. 12), κατά το μέρος που εξαιρεί ορισμένες δαπάνες του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στον τομέα των λιπαρών ουσιών βουτύρου που χρησιμοποιούνται για τη μεταποίηση τροφίμων.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 294 της 2.12.2006.


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/63
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 19ης Φεβρουαρίου 2004
 στην υπόθεση Τ-19/03, Σπυριδούλα Κωνσταντοπούλου κατά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Υπάλληλοι - Γενικός διαγωνισμός - Αποκλεισμός από τη συμμετοχή στις προφορικές εξετάσεις)
 (2004/C 106/128)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση Τ-19/03, Σπυριδούλα Κωνσταντοπούλου, κάτοικος Ιωαννίνων (Ελλάδα), εκπροσωπούμενη από τον È. Boigelot, avocat, κατά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Μ. Schauss), που έχει ως αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του γενικού διαγωνισμού Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων/LA/14 της 23ης Οκτωβρίου 2002, με την οποία αποκλείστηκε η συμμετοχή της προσφεύγουσας στις προφορικές εξετάσεις του εν λόγω διαγωνισμού, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από την V. Tiili και τους P. Mengozzi και Μ. Βηλαρά, δικαστές, γραμματέας: Ι. Νάτσινας, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 19 Φεβρουαρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 83 της 5.4.03.


text:
 24.7.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/1
 ΔΙΚΑΣΤΉΡΙΟ
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 10ης Ιουνίου 2004
 στην υπόθεση C-454/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Αυστρίας (1)
 (Οδηγία 96/59/ΕΚ - Διαχείριση αποβλήτων - Διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων)
 (2004/C 190/01)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-454/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: G. zur Hausen) κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Αυστρίας (εκπρόσωποι: W.-D. Plessing και R. Stüwe), με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας να καταρτίσει ή να κοινοποιήσει στην Επιτροπή, εντός των ταχθεισών προθεσμιών, το σχέδιο που προβλέπει το άρθρο 11 παράγραφος 1 πρώτη περίπτωση, της οδηγίας 96/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 1996, για τη διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων (PCB/PCT) (ΕΕ L 243, σ. 31), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, R. Schintgen και τις F. Macken και N. Colneric δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix Hackl, γραμματέας: M. F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 Ιουνίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας να καταρτίσει, εντός των ταχθεισών προθεσμιών, το σχέδιο που προβλέπει το άρθρο 11 παράγραφος 1 πρώτη περίπτωση, της οδηγίας 96/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 1996, για τη διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων (PCB/PCT), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2.
 Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 17 της 19.1.2002.


text:
 18.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 49/32
 Προσφυγή της 21ης Δεκεμβρίου 2011 — Ιταλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-661/11)
 2012/C 49/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: G. Aiello, avvocato dello Stato)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2011) 7105, της 14ης Οκτωβρίου 2011, κατά το μέρος που εξαιρεί από την κοινοτική χρηματοδότηση και επιβαρύνει τον προϋπολογισμό της Ιταλικής Δημοκρατίας με ορισμένες δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ), και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη στην παρούσα υπόθεση απόφαση εκδόθηκε κατόπιν δύο ελέγχων εκ μέρους της Επιτροπής, για τις γαλακτοκομικές περιόδους 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006 και 2006/2007, και προτείνει σχετικώς συνολική δημοσιονομική διόρθωση εις βάρος της Ιταλίας ύψους 85 625 455 ευρώ.
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τους εξής λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση και/ή εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΚ) 885/2006 (1) της 21ης Ιουνίου 2006 και των κατευθυντήριων οδηγιών για τον υπολογισμό των οικονομικών συνεπειών κατά την κατάρτιση αποφάσεως σχετικά με την εκκαθάριση των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ-Εγγυήσεων (έγγραφο VI/5330/97 της 23ης Δεκεμβρίου 1997) καθώς και από παράβαση του άρθρου 230 της Συνθήκης ΕΚ για κατάχρηση εξουσίας.
 —
 Υποστηρίζεται συναφώς ότι η εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση του διορθωτικού συντελεστή πρέπει να ακυρωθεί καθώς ήταν δυνατόν μετά τους διενεργηθέντες ελέγχους, έστω και καθυστερημένα σε ορισμένες περιπτώσεις, να εντοπισθούν οι τυχόν «υποεκτιμημένες δηλώσεις» και να επιβληθούν κυρώσεις σε όσους υπέβαλαν ψευδείς δηλώσεις, ανακτώντας με τον τρόπο αυτό, κατά περίπτωση, την ενδεχομένως οφειλόμενη συμπληρωματική εισφορά και κωλύοντας την επέλευση οικονομικών ζημιών εις βάρος των κοινοτικών ταμείων λόγω μη επαρκούς εισροής εσόδων.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση και/ή εσφαλμένη εφαρμογή των άρθρων 21 και 22, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 595/2004 (2) της 30ής Μαρτίου 2004.
 —
 Προβάλλεται συναφώς ότι η εφαρμοστέα νομοθεσία σχετικά με τους ελέγχους των αγοραστών προβλέπει συσχετισμό όχι αναλόγως του αριθμού των ελέγχων αλλά του ποσοστού γάλακτος που πρέπει να υπαχθεί σε έλεγχο και το οποίο πρέπει να αντιστοιχεί σε τουλάχιστον 40 % της ποσότητας του γάλακτος που δηλώθηκε πριν από τη διόρθωση για τη σχετική περίοδο. Είναι πράγματι σαφές ότι ο συντελεστής κινδύνου για το σύστημα χρηματοδοτήσεως από το ΕΓΤΠΕ συνδέεται στενά με τη συνολική ποσότητα του γάλακτος που παρήχθη σε κάθε κράτος μέλος. Ακριβώς με βάση αυτήν την ποσότητα πρέπει να εκτιμηθεί ο κίνδυνος της ζημίας που ενδεχομένως προκαλείται στα κοινοτικά ταμεία λόγω μη καταβολής της συμπληρωματικής εισφοράς.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση και/ή εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 11 του προαναφερθέντος κανονισμού (ΕΚ) 885/2006 της 21ης Ιουνίου 2006, και των κατευθυντήριων οδηγιών για τον υπολογισμό των οικονομικών συνεπειών κατά την κατάρτιση αποφάσεως σχετικά με την εκκαθάριση των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ-Εγγυήσεων (έγγραφο VI/5330/97 της 23ης Δεκεμβρίου 1997), καθώς και από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και παράβαση του άρθρου 230 της Συνθήκης ΕΚ για κατάχρηση εξουσίας.
 —
 Κατά το προσφεύγον κράτος, η Επιτροπή χρησιμοποίησε το ποσοστό της οικονομικής διορθώσεως για να εκτιμήσει την ενδεχόμενη υπέρβαση της ποσοστώσεως και την επακόλουθη εισφορά, προσθέτοντάς την στην υπέρβαση της ποσοστώσεως της εγχώριας παραγωγής και κατανέμοντάς τη ώστε να την ανακατανείμει μόνο στις περιοχές που υπάγονται σε ελέγχους για το κλείσιμο των λογαριασμών. Επομένως, με την προσέγγιση αυτή η έννοια της κατ’ αποκοπή διορθώσεως ενέχει αυθαιρεσία συνεπαγόμενη παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.
 4)
 Τέλος, προβάλλεται παράβαση και/ή εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 253 της Συνθήκης ΕΚ για έλλειψη αιτιολογίας ή ανεπάρκεια αυτής.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 885/2006 της Επιτροπής, της 21ης Ιουνίου 2006, για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 του Συμβουλίου σχετικά με τη διαπίστευση των οργανισμών πληρωμών και άλλων οργανισμών και την εκκαθάριση των λογαριασμών του ΕΓΤΕ και του ΕΓΤΑΑ (ΕΕ L 171, σ. 90-110)
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 595/2004 της Επιτροπής, της 30ής Μαρτίου 2004, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1788/2003 του Συμβουλίου για τη θέσπιση εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων.


text:
 29.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 2ας Ιουλίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-465/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2005/36/ΕΚ - Δικαίωμα εγκαταστάσεως - Αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων - Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη εντός της ταχθείσας προθεσμίας)
 2009/C 205/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Μ. Καρανάσου-Αποστολοπούλου και H. Støvlbæk)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: Ε. Σκανδάλου)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (ΕΕ L 255, σ. 22), που καταργεί την οδηγία 89/48/ΕΟΚ (ΕΕ L 19, σ. 16)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 327 της 20.12.2008.


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/25
 Προσφυγή της 29ης Μαΐου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών
 (Υπόθεση C-232/08)
 (2008/C 209/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: T. van Rijn και K. Banks)
 Καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, επιτρέποντας στα αλιευτικά σκάφη να έχουν κινητήρες υψηλότερης ισχύος από τους επιτρεπόμενους δυνάμει του άρθρου 29, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 850/98 (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΚ) 2371/2002 (2) και από το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2847/93 (3),
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή φρονεί ότι η Κυβέρνηση των Κάτω Χωρών δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις εφαρμογής που υπέχει, δεδομένου ότι επιτρέπει εσκεμμένα τις παραβάσεις του κανόνα που αφορά τη μέγιστη ισχύ κινητήρα με τον οποίο επιτρέπεται η αλιεία εντός του «τετραγώνου της χωματίδας».
 Αφενός, από στοιχεία που παρέσχε η Κυβέρνηση των Κάτω Χωρών προκύπτει ότι αυτή επιτρέπει στα ολλανδικά Eurocutters που μετέχουν στον ιδιωτικό διακανονισμό να συμμορφωθούν προς τη μέγιστη επιτρεπόμενη ισχύ κινητήρα των 300 ίππων μόλις από την 1η Μαΐου 2009. Αφετέρου, από τα στοιχεία αυτά προκύπτει ότι, κατά τον έλεγχο της συμμορφώσεως προς τον κανόνα αυτόν, εφαρμόζεται συστηματικά περιθώριο ανοχής 12,5 % και ότι, κατά συνέπεια, δεν επιβάλλονται κυρώσεις για τις εντός του περιθωρίου αυτού υπερβάσεις της μέγιστης επιτρεπόμενης ισχύος κινητήρα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 850/98 του Συμβουλίου, της 30ής Μαρτίου 1998, για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων προστασίας των νεαρών θαλάσσιων οργανισμών (ΕΕ L 125, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΕΕ L 358, σ. 59).
 (3) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2847/93 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1993, για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΕΕ L 261, σ. 1).


text:
 18.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 167/27
 Προσφυγή της 12ης Μαΐου 2009 — Eberhard Wendler κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση F-49/09)
 2009/C 167/54
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Eberhard Wendler (Laveno Mombello, Ιταλία) (Εκπρόσωπος: M. Muller-Trawinski, avocat)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Απαλλαγή του προσφεύγοντος από την υποχρέωσή του να γνωστοποιήσει τραπεζικό λογαριασμό στον τόπο κατοικίας του στην Ιταλία για την καταβολή της σύνταξής του.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την από 9 Σεπτεμβρίου 2008 απόφαση που εξέδωσε η καθής απορρίπτοντας την από 19 Φεβρουαρίου 2008 ένσταση του προσφεύγοντος, σύμφωνα με την οποία ο προσφεύγων υποχρεούται να γνωστοποιήσει τραπεζικό λογαριασμό στον τόπο κατοικίας του για την καταβολή της σύνταξής του,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.


text:
 9.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 204/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 12ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-453/09) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Φόρος προστιθεμένης αξίας - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Εφαρμογή μειωμένου συντελεστή - Ζώντα ζώα τα οποία προορίζονται κανονικά για την παρασκευή τροφίμων για κατανάλωση από ανθρώπους ή από ζώα - Παραδόσεις, εισαγωγές και αποκτήσεις ορισμένων ζώντων ζώων, ιδίως αλόγων)
 2011/C 204/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Δ. Τριανταφύλλου και B.-R. Killmann)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: J. Möller και C. Blaschke)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και B. Beaupère-Manokha), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. M. Wissels και M. Noort)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 96 και 98, σε συνδυασμό με το παράρτημα III, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Μειωμένος συντελεστής — Παράδοση, εισαγωγή και απόκτηση ορισμένων ζώντων ζώων (ιδίως αλόγων) τα οποία δεν προορίζονται για την παρασκευή ή την παραγωγή τροφίμων για κατανάλωση από ανθρώπους ή από ζώα
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, εφαρμόζοντας μειωμένο συντελεστή φόρου προστιθεμένης αξίας στο σύνολο των παραδόσεων, εισαγωγών και ενδοκοινοτικών αποκτήσεων αλόγων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 96 και 98 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, σε συνδυασμό με το παράρτημα III της οδηγίας αυτής.
 2)
 Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Γαλλική Δημοκρατία και το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 24 της 30.1.2010.


text:
 7.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/31
 Προσφυγή της 2ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-378/13)
 2013/C 260/58
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Μ. Πατακιά και A. Alcover San Pedro)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 —
 Να διαπιστωθεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη λαμβάνοντας τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της απόφασης που εξέδωσε το Δικαστήριο την 6η Οκτωβρίου 2005 στην υπόθεση C-502/03, Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας, δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 260 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ
 —
 Να καταβληθεί στην Επιτροπή μια προτεινόμενη χρηματική ποινή ύψους 71 193,60 ευρώ ανά μέρα καθυστέρησης στην εκτέλεση της απόφασης που εκδόθηκε στην υπόθεση C-502/03 από την ημέρα που θα εκδοθεί η απόφαση στην παρούσα υπόθεση μέχρι την ημέρα που θα εκτελεστεί η απόφαση που εκδόθηκε στην υπόθεση C-502/03
 —
 Να καταβληθεί στην Επιτροπή το ημερήσιο κατ’ αποκοπήν ποσό των 7 786,80 ευρώ ανά ημέρα από την ημέρα έκδοσης της απόφασης στην υπόθεση C-502/03 έως την ημερομηνία που θα εκδοθεί η απόφαση στην παρούσα υπόθεση ή την ημερομηνία εκτέλεσης της απόφασης C-502/03 εάν επέλθει νωρίτερα
 —
 Να καταδικαστεί η Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Το Δικαστήριο, στην απόφαση που εξέδωσε την 6η Οκτωβρίου 2005 στην υπόθεση C-502/03, Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας, έκρινε τα εξής:
 «1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσει την τήρηση των άρθρων 4, 8 και 9 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»
 2)
 Το άρθρο 260 παράγραφος 1 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπει ότι εάν το Δικαστήριο διαπιστώσει πως κάποιο κράτος μέλος έχει παραβεί υποχρέωση του που απορρέει από την εν λόγω Συνθήκη, το κράτος αυτό οφείλει να λάβει όλα τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της απόφασης.
 3)
 Η Επιτροπή, αφού τήρησε την Προδικασία η οποία προβλέπεται στο άρθρο 260 ΣΛΕΕ, απέστειλε στην Ελληνική Δημοκρατία Προειδοποιητική Επιστολή και Συμπληρωματική Προειδοποιητική Επιστολή, με τις οποίες της παρείχε τη δυνατότητα να υποβάλει τις παρατηρήσεις της σχετικά με την υλοποίηση των μέτρων εκτέλεσης της ως άνω απόφασης.
 4)
 Έπειτα από ανάλυση των απαντήσεων της Ελληνικής Δημοκρατίας στις προαναφερθείσες επιστολές, και ειδικότερα των 8 αναφορών προόδου τις οποίες κοινοποίησε η Ελληνική Δημοκρατία, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει λάβει ακόμα, 7 και πλέον χρόνια μετά την προαναφερθείσα απόφαση, όλα τα αναγκαία μέτρα που απαιτούνται για την εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου της 6ης Οκτωβρίου 2005, στην υπόθεση C-502/03, και αποφάσισε την κατάθεση της Προσφυγής που προβλέπεται στο άρθρο 260 παράγραφος 2 ΣΛΕΕ.