text:
7.12.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 305/19
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-124/01 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-45/02 ( 1)
 (2002/C 305/36) (2002/C 305/39)
 Με διάταξη της 20ής Σεπτεμβρίου 2002, o Πρόεδρος του Με διάταξη της 10ης Ιουλίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 της υποθέσεως C-124/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σεως C-45/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 κατά Ιταλικής ∆ημοκρατίας. Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) EE C 161 της 2.6.2001.
 (1 ) ΕΕ C 97 της 20.4.2002.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-150/01 (1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-70/02 ( 1)
 (2002/C 305/37)
 (2002/C 305/40)
 Με διάταξη της 30ής Σεπτεμβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή Με διάταξη της 20ής Σεπτεμβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 της υποθέσεως C-150/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας.
 της υποθέσεως C-70/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) ΕΕ C 173 της 16.6.2001.
 (1 ) ΕΕ C 109 της 4.5.2002.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-443/01 (1)
 (2002/C 305/38) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-221/02 (1)
 (2002/C 305/41)
 Με διάταξη της 28ης Αυγούστου 2002, o Πρόεδρος του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-443/01 (αίτηση του Vestre Landsret για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Poul Nørgaard κατά Με διάταξη της 25ης Σεπτεμβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 Skatteministeriet. ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-221/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) ΕΕ C 31 της 2.2.2002.
 (1 ) ΕΕ C 180 της 27.7.2002.


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/38
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 7ης Οκτωβρίου 2009 — Vischim κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-420/05) (1)
 (Φυτοπροστατευτικά προϊόντα - Δραστική ουσία χλωροθαλονίλη - Καταχώριση στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ - Διαδικασία αξιολογήσεως - Οδηγία 2005/53/ΕΚ - Προσφυγή ακυρώσεως - Προσφυγή κατά παραλείψεως - Αγωγή αποζημιώσεως)
 2009/C 282/70
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Vischim Srl (Cesano Maderno, Ιταλία) (εκπρόσωποι: C. Mereu και K. Van Maldegem, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: B. Doherty και L. Parpala)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως, όσον αφορά την καταχώριση της δραστικής ουσίας χλωροθαλονίλης, της οδηγίας 2005/53/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Σεπτεμβρίου 2005, για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου ώστε να καταχωρισθούν οι chlorothalonil, chlorotoluron, cypermethrin, daminozide και thiophanate-methyl ως δραστικές ουσίες (EE L 241, σ. 51), αίτημα περί ακυρώσεως της εκθέσεως επανεξετάσεως της χλωροθαλονίλης (έγγραφο SANCO/4343/2000 τελικό της 14ης Φεβρουαρίου 2005), αίτημα περί διαπιστώσεως παραλείψεως και αίτημα περί αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Vischim Srl στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων και των εξόδων των διαδικασιών ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 36 της 11.2.2006.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 16.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/20
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Vestre Landsret (Δανία) στις 18 Αυγούστου 2017, C&D Foods Acquisition ApS κατά Skatteministeriet
 (Υπόθεση C-502/17)
 (2017/C 347/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Vestre Landsret
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: C&D Foods Acquisition ApS
 Καθού: Skatteministeriet
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 168 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι εταιρία χαρτοφυλακίου, υπό περιστάσεις όπως αυτές της κύριας δίκης, έχει δικαίωμα πλήρους εκπτώσεως του ΦΠΑ επί των εισροών που αφορά υπηρεσίες που της παρασχέθηκαν στο πλαίσιο ερευνών δέουσας επιμέλειας πριν από σχεδιασθείσα, αλλά μη ολοκληρωθείσα, μεταβίβαση μετοχών μιας θυγατρικής της στην οποία η εταιρία χαρτοφυλακίου παρείχε διαχειριστικές και μηχανογραφικές υπηρεσίες υποκείμενες σε ΦΠΑ;
 2)
 Επηρεάζεται η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα από το γεγονός ότι η τιμή των υποκείμενων σε ΦΠΑ διαχειριστικών και μηχανογραφικών υπηρεσιών, τις οποίες η εταιρία χαρτοφυλακίου παρείχε στο πλαίσιο της οικονομικής δραστηριότητάς της, καθοριζόταν με βάση τις δαπάνες της εταιρίας χαρτοφυλακίου για τους μισθούς των εργαζομένων της, προσαυξημένες με ένα «περιθώριο» 10 %;
 3)
 Ανεξαρτήτως των απαντήσεων που θα δοθούν στα προηγούμενα ερωτήματα, δύναται να υπάρχει δικαίωμα εκπτώσεως αν οι επίμαχες στην κύρια δίκη δαπάνες συμβουλευτικών υπηρεσιών θεωρηθούν ως γενικά έξοδα και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, υπό ποιες προϋποθέσεις;
 (1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE L 347, σ. 1).


text:
 5.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/17
 Αίτηση αναιρέσεως που η DSV Road NV υπέβαλε στις 7 Σεπτεμβρίου 2009 κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα) στις 8 Ιουλίου 2009 στην υπόθεση T-219/07, DSV Road NV κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-358/09 P)
 2009/C 297/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: DSV Road NV (εκπρόσωποι: A. Poelmans και G. Prckler, δικηγόροι)
 Αναιρεσίβλητη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η DSV Road NV ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να κηρύξει παραδεκτή και βάσιμη την αίτηση αναιρέσεως·
 —
 στη συνέχεια, να αναιρέσει ολόκληρη την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 8ης Ιουλίου 2008 στην υπόθεση T-219/07·
 —
 στο μέτρο που το Δικαστήριο, σε περίπτωση αναιρέσεως, αποφασίσει να κρατήσει την υπόθεση, να ακυρώσει την υπό στοιχεία REC 05/02, C (2007) 1776 απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 24ης Απριλίου 2007 επί αιτήσεως του Βασιλείου του Βελγίου, με την οποία απόφαση διαπιστώθηκε ότι πρέπει να εισπραχθούν εκ των υστέρων εισαγωγικοί δασμοί ποσού 168 004,65 ευρώ που απετέλεσαν το αντικείμενο αιτήσεως του Βασιλείου του Βελγίου της 12ης Αυγούστου 2002 και ότι δεν δικαιολογείται η διαγραφή εισαγωγικών δασμών ποσού 168 004,65 ευρώ που απετέλεσαν το αντικείμενο αιτήσεως του Βασιλείου του Βελγίου της 12ης Αυγούστου 2002·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα τόσο της δίκης ενώπιον του Δικαστηρίου όσο και της δίκης ενώπιον του Πρωτοδικείου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Όσον αφορά το άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο β', του ΚΤΚ (1)
 Πρώτος λόγος αναιρέσεως: το Πρωτοδικείο κατά την εφαρμογή του άρθρου 220, παράγραφος 2, στοιχείο β', του ΚΤΚ δεν έλαβε υπόψη την ερμηνεία που το Δικαστήριο έδωσε στο άρθρο αυτό με την απόφασή του της 9ης Μαρτίου 2006 (2), και ειδικότερα όσον αφορά την εκπλήρωση του βάρους αποδείξεως ότι η έκδοση εσφαλμένων πιστοποιητικών οφείλεται σε εσφαλμένη περιγραφή των πραγματικών περιστατικών από τον εξαγωγέα, βάρους το οποίο κατά την προαναφερθείσα απόφαση όχι μόνον φέρουν οπωσδήποτε οι τελωνειακές αρχές που ζητούν την εκ των υστέρων είσπραξη τελωνειακών δασμών, αλλά και πρέπει να εκπληρώσουν μέσω αντικειμενικών γνήσιων στοιχείων.
 Έτσι, το Πρωτοδικείο παρέβλεψε το άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο β', του ΚΤΚ και εφάρμοσε εσφαλμένως, και επομένως παραβίασε, το κοινοτικό δίκαιο. Κατά συνέπεια, έργο του Δικαστηρίου είναι να διορθώσει αυτή την εσφαλμένη εφαρμογή του δικαίου.
 Δεύτερος λόγος αναιρέσεως: ούτως ή άλλως το Πρωτοδικείο, κατά την αξιολόγηση της αποδείξεως που του προσκομίστηκε, εσφαλμένως έκρινε ότι η σχετική απόδειξη δεν ικανοποιεί τις επιταγές του άρθρου 220, παράγραφος 2, στοιχείο β', του ΚΤΚ, όπως ερμηνεύθηκε και διευκρινίστηκε από το Δικαστήριο στην απόφασή του της 9ης Μαρτίου 2006 (3).
 Έτσι, το Πρωτοδικείο έδωσε εσφαλμένο νομικό χαρακτηρισμό στην προσκομισθείσα απόδειξη και επομένως παρέβη το κοινοτικό δίκαιο (4).
 Επί πλέον, πρέπει να διαπιστωθεί ότι το Πρωτοδικείο κατά την αξιολόγηση της αποδείξεως δεν αποφάνθηκε με μονοσήμαντο τρόπο, και έτσι αποφάνθηκε με παράδοξο τρόπο, επειδή από τη μια πλευρά θεώρησε ότι το προσκομισθέν αποδεικτικό υλικό είναι αρκετό για να εκπληρωθεί το βάρος αποδείξεως της Επιτροπής ότι η έκδοση των εσφαλμένων πιστοποιητικών οφείλεται σε εσφαλμένη περιγραφή των πραγματικών περιστατικών από τον εξαγωγέα και από την άλλη πλευρά απέρριψε το αποδεικτικό αυτό υλικό ως ανεπαρκές για να αποδείξει η αναιρεσείουσα ότι οι ταϊλανδικές τελωνειακές αρχές γνώριζαν, ή τουλάχιστον έπρεπε εύλογα να γνωρίζουν, ότι τα αγαθά δεν λαμβάνονταν υπόψη για προτιμησιακή μεταχείριση.
 Έργο του Δικαστηρίου είναι να θεωρήσει ως έλλειψη αιτιολογίας τα σφάλματα στα οποία το Πρωτοδικείο υπέπεσε κατά την ανάγνωση και την αξιολόγηση των εγγράφων της δικογραφίας που προσκομίστηκαν ως απόδειξη (5).
 2)
 Όσον αφορά το άρθρο 239 του ΚΤΚ
 Μοναδικός λόγος αναιρέσεως: το Πρωτοδικείο, κατόπιν της εσφαλμένης εφαρμογής του άρθρου 220, παράγραφος 2, στοιχείο β', του ΚΤΚ ή κατόπιν των σφαλμάτων στα οποία υπέπεσε κατά την αξιολόγηση των εγγράφων της δικογραφίας που προσκομίστηκαν ως απόδειξη, κακώς έκρινε ότι η κατάσταση στην οποία βρέθηκε η αναιρεσείουσα δεν είναι ιδιαίτερη κατάσταση υπό την έννοια του άρθρου 239 του ΚΤΚ.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1).
 (2) Απόφαση στην υπόθεση C-293/04, Beemsterboer (Συλλογή 2006, σ. I-2263).
 (3) Το ίδιο.
 (4) Διάταξη του Δικαστηρίου της 11ης Ιουλίου 1996, C-325/94 P, An Taisce και WWF UK κατά Επιτροπής (Συλλογή 1996, σ. I-3739, σκέψεις 28 και 30).
 (5) Απόφαση του Δικαστηρίου της 24ης Οκτωβρίου 1996, C-32/95 P, Επιτροπή κατά Lisrestal κ.λπ. (Συλλογή 1996, σ. I-5399, σ. 40).


text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/18
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Cour d'appel d'Angers (Γαλλία) στις 26 Ιουνίου 2006 — EARL Mainelvo κατά Denkavit France SARL
 (Υπόθεση C-272/06)
 (2006/C 212/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour d'appel d'Angers
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: EARL Mainelvo.
 Εφεσίβλητη: Denkavit France SARL.
 Προδικαστικό ερώτημα
 Είναι σύμφωνη με τους σκοπούς ρυθμίσεως της αγοράς και διασφαλίσεως δίκαιου βιοτικού επιπέδου για τη γεωργική κοινότητα που θέτει ο κανονισμός (ΕΚ) 1254/1999 (1) του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, καθώς και με τα μέτρα για την εσωτερική αγορά που προέβλεψε για τους σκοπούς αυτούς ο εν λόγω κανονισμός και προσδιόρισε λεπτομερέστερα ο κανονισμός (ΕΚ) 2342/1999 της Επιτροπής, της 28ης Οκτωβρίου 1999 (2), η εντός των ορίων που θέτει η εθνική διεπαγγελματική συμφωνία η συναφθείσα μεταξύ των εκπροσωπούντων τις εκμισθώτριες επιχειρήσεις και τους ασχολούμενους με την εκτροφή μόσχων κτηνοτρόφους εθνικών επαγγελματικών οργανώσεων άμεση εκχώρηση από τον κτηνοτρόφο, σε εκτέλεση συμβάσεως που συνάφθηκε με γαλλική εταιρία, θυγατρική διεθνούς ομίλου παραγωγής και προμήθειας ζωοτροφών για μόσχους, ποσοστού 67, 63 έως 71, 35 % της πριμοδοτήσεως σφαγής που προβλέπει ο κανονισμός 1254/1999;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1254/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος (ΕΕ 1999, L 160, σ. 21)
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 2342/1999 της Επιτροπής, της 28ης Οκτωβρίου 1999, για καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1254/1999 του Συμβουλίου, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος, όσον αφορά τα καθεστώτα πριμοδοτήσεων (ΕΕ 1999, L 281, σ. 30)


text:
 16.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 174/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 3ης Μαΐου 2012 — Legris Industries SA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-289/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Τομέας των συνδέσμων σωληνώσεων από χαλκό και κράματα χαλκού - Απόφαση της Επιτροπής διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Πρόστιμα - Μητρική και θυγατρική εταιρία - Καταλογισμός της συνιστώσας παράβαση συμπεριφοράς)
 2012/C 174/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Legris Industries SA (εκπρόσωποι: A. Wachsmann και S. Thibault-Liger, avocates)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: C. Giolito)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 24ης Μαρτίου 2011, T-376/06, Legris Industries κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2006) 4180 τελικό της Επιτροπής, της 20ής Σεπτεμβρίου 2006, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας EEE (Υπόθεση COMP/F-1/38.121 — Σύνδεσμοι σωληνώσεων) — Τομέας των συνδέσμων σωληνώσεων από χαλκό και κράματα χαλκού — Προσβολή του δικαιώματος του δικάζεσθαι από ανεξάρτητο και αμερόληπτο δικαστήριο — Καταλογισμός της συνιστώσας παράβαση συμπεριφοράς — Προσβολή των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως, της προσωπικής ευθύνης και του προσωποπαγούς των ποινών — Παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Legris Industries SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 252 της 27.8.2011.


text:
 4.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 153/53
 Διορθωτικό της δημοσιευθείσας στην Επίσημη Εφημερίδα ανακοινώσεως επί της υποθέσεως Τ-126/09
 (
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 129 της 6ης Ιουνίου 2009, σ. 18
 )
 2009/C 153/102
 Η δημοσιευθείσα στην ΕΕ ανακοίνωση επί της υποθέσεως Τ-126/09, Ιταλία κατά Επιτροπής και EPSO, αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
 «Προσφυγή της 24ης Μαρτίου 2009 — Ιταλία κατά Επιτροπής και EPSO
 (Υπόθεση T-126/09)
 2009/C 129/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: P. Gentili, avvocato dello Stato)
 Καθών: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και Υπηρεσία Επιλογής Προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (EPSO)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τις προκηρύξεις των διαγωνισμών (AD 5) EPSO/AD/144/09 (δημόσια υγεία), EPSO/AD/145/09 (υγιεινή των τροφίμων: πολιτική και νομοθεσία), EPSO/AD/146/09 (υγιεινή των τροφίμων: έλεγχος, επιθεώρηση και αξιολόγηση) για την πρόσληψη 35, 40 και 55 αντιστοίχως υπαλλήλων διοίκησης (AD 5) βουλγαρικής, κυπριακής, τσεχικής, εσθονικής, ουγγρικής, λεττονικής, λιθουανικής, μαλτέζικης, πολωνικής, ρουμανικής, σλοβακικής και σλοβενικής ιθαγένειας στον τομέα της δημόσιας υγείας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρεμφερή με εκείνα που προβλήθηκαν στην υπόθεση Τ-166/07, Ιταλία κατά Επιτροπής.»


text:
 20.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 127/6
 Αναίρεση που άσκησε στις 3 Ιουλίου 2014 η Asos plc κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 29 Απριλίου 2014 στην υπόθεση T-647/11, Asos plc κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-320/14 P)
 (2015/C 127/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Asos plc (εκπρόσωποι: P. Kavanagh, Solicitor, A. Lykiardopoulos QC, A. Edwards-Stuart, Barrister)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Roger Maier
 Με διάταξη της 13ης Ιανουαρίου 2015 το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως και αποφάσισε η Asos plc να φέρει τα δικαστικά έξοδά της.


text:
1 . 6 . 96 I EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 158/ 11
 κών Κοινοτήτων, στις 17 Απριλίου 1996 προσφυγή κατα του είχαν δεόντως εξακριβωθεί και είχαν ληφθεί υπόψη για τον
 Βασιλείου της Ισπανίας. υπολογισμό της συμπληρωματικής εισφοράς στον οποίο
 προέβη η αγοράστρια επιχείρηση
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 ή
 1 , να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, ορίζοντας καλύπτει η διατύπωση αυτή μόνον το ποσό το οποίο
 ότι η απαλλαγή από ΦΠΑ όσον αφορά τις παροχές που προκύπτει, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ακρίβεια των
 συνδέονται κατά τρόπο άμεσο με τον αθλητισμό και τη στοιχείων που προσκόμισε η αγοράστρια, από τα πραγματικά
 φυσική αγωγή θα ισχύει μόνον για τους ιδιωτικούς φορείς περιστατικά βάσει των οποίων υπολογίστηκε η συμπληρωμα
 των οποίων τα έξοδα δεν υπερβαίνουν ένα συγκεκριμένο τική εισφορά ;
 ποσό, παρέβη τις διατάξεις του άρθρου 13Α παράγρα
 φος 1 στοιχείο ιγ) της έκτης οδηγίας ΦΠΑ (77/388/ Σε περίπτωση που πρέπει να γίνει δεκτή η πρώτη από τις
 ΕΟΚ)(>), προαναφερθείσες ερμηνείες της εν λόγω διατάξεως:
 2. να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά Καθίσταται ολόκληρο το κατά νόμον οφειλόμενο ποσό της
 έξοδα. συμπληρωματικής εισφοράς απαιτητό κατά τον χρόνο που
 αναφέρεται στον εν λόγω κανονισμό (συγκεκριμένα στις
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα 30 Ιουνίου ), οπότε, σε περίπτωση μερικής μόνον καταβολής,
 οφειλομένης στα ελάχιστα στοιχεία που προσκόμισε η αγο
 O περιορισμός της απαλλαγής που έχει καθιερωθεί με τον ράστρια, o οφειλέτης της συμπληρωματικής εισφοράς (στη
 ισπανικό νόμο (2) δεν προβλέπεται από τις διατάξεις της Γερμανία πρόκειται για τον παραγωγό γάλακτος ) υποχρεού
 έκτης οδηγίας και πρέπει, για τον λόγο αυτό, να θεωρηθεί ως ται να καταβάλει τους κατά την εθνική νομοθεσία τόκους, επί
 παράβαση του άρθρου 13 . Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να του υπολοίπου ποσού , από 1ης Ιουλίου του οικείου έτους;
 εξαρτούν την προβλεπομένη από το στοιχείο ιγ) του άρ
 θρου 13 απαλλαγή από προϋποθέσεις διαφορετικές από (•) EE 1988 , L 139, o. 12.
 αυτές της παραγράφου 2 του ίδιου άρθρου . Ούτε, άλλωστε, o
 ισπανικός νόμος περί ΦΠΑ τηρεί τον σκοπό που έχει οριστεί
 με την ενδεκάτη αιτιολογική σκέψη της έκτης οδηγίας,
 εφόσον κάθε επιβολή όρων μη προβλεπομένων από το
 άρθρο 13 είναι αντίθετη προς τον σκοπό της καταρτίσεως Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 κοινού καταλόγου απαλλαγών o οποίος να διασφαλίζει ότι οι υπέβαλε με διάταξη της 1ης Φεβρουαρίου 1996 το Tribunale
 ίδιοι πόροι εισπράττονται κατά τρόπο ομοιόμορφο εντός di Genova (πρώτο πολιτικό τμήμα) στο πλαίσιο της εκκρε
 όλων των κρατών μελών- κατά συνέπεια, o ισπανικός νόμος μούς ενώπιον του δίκης μεταξύ Trinity Alimentari Italia SpA
 συνιστά παράβαση όχι μόνο του άρθρου 13 της έκτης οδηγίας και Ministero delle Finanze dello Stato
 αλλά και των σκοπών του κοινού συστήματος ΦΠΑ. (Υπόθεση C-128/96)
 (96/C 158/26
 (') Έκτη οδηγία 77/388/EOK ( EE, ειδ . έκδ., 09/01 , σ. 49).
 (2 ) Νόμος 37/ 1992 όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο 42/1994.
 Με διάταξη της 1ης Φεβρουάριου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 22 Απριλίου 1996, το Tribunale di Genova (πρώτο
 πολιτικό τμήμα) υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Trinity Alimentari Italia
 υπέβαλε το Hessische Finanzgericht με διάταξη της 26ης SpA και Ministero delle Finanze dello Stato, αίτηση για την
 Μαρτίου 1996 στην υπόθεση Hartmut Simon κατά Haupt έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί ερωτημάτων τα οποία
 zollamt Frankfurt am Main είναι ταυτόσημα με τα υποβληθέντα στις συνεκδικαζόμενες
 (Υπόθεση C-125/96) υποθέσεις C-47/95 κ.λπ .(').
 (96/C 158/25 ) (') EE αριθ . C 119 της 13 . 5 . 1995 . σ. 5 .
 Με διάταξη της 26ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 18 Απριλίου 1996, το Hessische Finanzgericht, στο
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Hartmut Simon και Hauptzol Διαγραφή υποθέσεως C-82/95 ( 1 )
 lamt Frankfurt am Main, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από (96/C 158/27 )
 το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί
 των εξής ερωτημάτων: Με διάταξη της 9ης Φεβρουάριου 1996, o πρόεδρος του
 πέμπτου τμήματος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοι
 Έχει το άρθρο 15 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . νοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-82/95 :
 1546/88 ( ! ) της Επιτροπής, της 3ης Ιουνίου 1988, την έννοια Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής
 ότι ως «ποσό της εισφοράς που . . . οφείλεται» πρέπει να Δημοκρατίας.
 θεωρηθεί το ποσό της συμπληρωματικής εισφοράς το οποίο
 θα έπρεπε να καταβληθεί αν τα πραγματικά στοιχεία, βάσει (•) EE αριθ . C 137 TIK 3 . 6 . 1995 .
 των οποίων υπολογίζεται το ύψος των εισφορών που οφεί
 λονται λόγω της παραδόσεως της ποσότητας αναφοράς,


text:
 6.4.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 84/57
 συγκει ́μενο απο ́ τους J. Azizi, Προ ́εδρο, K. Lenaerts και M. Jaeger, 2) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει, εκτο ́ς των δικω ́ ν της δικαστικω
 ́ ν εξο ́δων,
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος διοι- και το ́ημισυ των δικαστικω ́ ν εξο ́δων του προσφευ ́γοντος.
 κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 6 ∆εκεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (1) ΕΕ C 211 της 22.7.2000.
 1) Απορρι ́πτει την αγωγη ́.
 2) Καταδικα ́ζει τους ενα ́γοντες στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 333 της 20.11.99.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 11ης ∆εκεμβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση Τ-138/00, Erpo Möbelwerk GmbH κατα ́
 Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς
 (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (Κοινοτικο ́ ση ́μα — Λεκτικο ́ συ ́μπλεγμα DAS PRINZIP
 της 4ης ∆εκεμβρι ́ου 2001 DER BEQUEMLICHKEIT — Απο ́λυτοι λο ́γοι απαραδε ́κτου
 — 'Αρθρο 7, παρα ́ γραφος 1, στοιχει ́α β' και γ', του
 κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94)
 στην υπο ́θεση Τ-125/00, Joaquı́n López Madruga κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 (2002/C 84/106)
 (Υπα ́ λληλοι — Μεταφορα ́ με ́ρους των αποδοχω ́ ν στο (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 νο ́μισμα κρα ́τους με ́λους διαφορετικου ́ απο ́ τη χω ́ ρα ́οπου
 ́εχει την ́εδρα του το ́οργανο — 'Αρθρο 17, παρα ́ γραφος 2,
 στοιχει ́α α' και β' του παραρτη ́ματος VII του ΚΥΚ —
 Συνδυασμε ́νη εφαρμογη ́)
 Στην υπο ́θεση T-138/00, Erpo Möbelwerk GmbH, με ́εδρα το
 Εrtingen (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον S. von Petersdorff-
 (2002/C 84/105) Campen, δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́
 Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς
 (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρο ́σωποι: F. López
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́) de Rego και G. Schneider), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ κατα ́
 της αποφα ́σεως του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν του Γραφει ́ου
 Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (ση ́ματα σχε ́δια
 και υποδει ́γματα) της 23ης Μαρτι ́ου 2000 (υπο ́θεση R 392/1999-
 3), σχετικα ́ με την καταχω ́ριση του λεκτικου ́ συμπλε ́γματος DAS
 Στην υπο ́θεση Τ-125/00, Joaquı́n López Madruga, υπα ́λληλος PRINZIP DER BEQUEMLICHKEIT ως κοινοτικου ́ ση ́ματος, το
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον P. Mengozzi,
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον δικηγο ́ρο J. R. Iturriagagoitı́a, με το ́πο Προ ́εδρο, την V. Tiili και τον R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς,
 επιδο ́σεων στις Βρυξε ́λλες, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: J. Currall, J. Rivas Andres και στις 11 ∆εκεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 J. J. Guttı́errez Gisbert) με αντικει ́μενο αι ́τημα μερικη ́ς ακυρω ́σεως
 της σιωπηρη ́ς απορριπτικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ της αιτη ́σεως του
 προσφευ ́γοντος της 12ης Οκτωβρι ́ου 1999 για μεταφορα ́ με ́ρους 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 των αποδοχω ́ν του, δυνα ́μει του α ́ρθρου 17 του παραρτη ́ματος VII του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς
 του ΚΥΚ, το Πρωτοδικει ́ο (δικα ́ζον ως μονομελε ́ς με δικαστη ́ τον Αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της 23ης Μαρ-
 Α. W. H. Meij), γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε, στις 4 ∆εκεμβρι ́ου τι ́ου 2000 (υπο ́θεση R 392/1999-3).
 2001, απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 2) Το Γραφει ́ο φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα καθω ́ ς και τα
 ́εξοδα της προσφευ ́γουσας.
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της 23ης Μαρτι ́ου
 2000, στο με ́τρο που με την απο ́φαση αυτη ́ περιορι ́ζεται
 στο 19 % των καθαρω ́ ν μηνιαι ́ων αποδοχω ́ ν του (1) EE C 233 της 12.8.00.
 προσφευ ́γοντος το ποσο ́ που ο τελευται ́ος μπορει ́να μεταφε ́-
 ρει βα ́σει του ́αρθρου 17, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο β' του
 παραρτη ́ματος VII του ΚΥΚ.


text:
 27.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/51
 Προσφυγή της 23ης Δεκεμβρίου 2014 — Søndagsavisen κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-833/14)
 (2015/C 138/68)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Søndagsavisen A/S (Søborg, Δανία) (εκπρόσωπος: M. Honoré, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 9ης Ιουλίου 2014, για τη μη διατύπωση αντιρρήσεων ως προς τη φορολογική απαλλαγή ορισμένων διαφημίσεων (SA.35683)·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα, η οποία είναι ανταγωνίστρια του δικαιούχου της ενισχύσεως, υποστηρίζει ότι η Επιτροπή θα έπρεπε να έχει διαπιστώσει ότι υπήρχαν αμφιβολίες ως προς το αν συνιστούσε ενίσχυση η φορολογική απαλλαγή των κατ’ οίκον διανεμόμενων διαφημιστικών εντύπων χωρίς διεύθυνση παραλήπτη και συνδρομητικών εφημερίδων.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή όφειλε, ως εκ τούτου, να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας, βλ. άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού 659/1999 (1). Η Επιτροπή, παραλείποντας να κινήσει τη διαδικασία αυτή, προσέβαλε τα κατά το άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ διαδικαστικά δικαιώματα της προσφεύγουσας.
 Προς στήριξη του επιχειρήματός της περί υπάρξεως εύλογων αμφιβολιών, η προσφεύγουσα προβάλλει τα εξής:
 —
 η διαδικασία ενώπιον της Επιτροπής ήταν υπερβολικά μεγάλης διάρκειας, η οποία αφ’ εαυτής υποδηλώνει την ύπαρξη εύλογων αμφιβολιών — τούτο δε κατά μείζονα λόγο εφόσον αφορούσε καθεστώς ενισχύσεων κοινοποιηθέν βάσει του άρθρου 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ·
 —
 η απόφαση της Επιτροπής πάσχει από έλλειψη αιτιολογίας ως προς τη φορολογική απαλλαγή των κατ’ οίκον διανεμόμενων διαφημιστικών εντύπων χωρίς διεύθυνση παραλήπτη και συνδρομητικών εφημερίδων και
 —
 η Επιτροπή ερεύνησε πλημμελώς και ανεπαρκώς τη δανική νομοθεσία περί φόρων επί των διαφημίσεων ως προς το ζήτημα αν η φορολογική απαλλαγή των κατ’ οίκον διανεμόμενων διαφημιστικών εντύπων χωρίς διεύθυνση παραλήπτη και συνδρομητικών εφημερίδων συνιστούσε κρατική ενίσχυση.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (EE L 83, σ. 1).


text:
Αριθ. C 228/6 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26 . 7 . 97
 πει, αφενός, προσφυγή κατα των πράξεων της διοικήσεως ληφθεί υπόψη οτι το ιταλικό νομοθετικό διάταγμα αριθ. 414/
 εν γένει και, αφετέρου, άλλο είδος προσφυγής κατά των 81 , της 31ης Ιουλίου 1981 (που μετατράπηκε στον νόμο
 αποφάσεων περί εισόδου των υπηκόων αυτού του κρά αριθ. 544/1981 ) ορίζει ότι μετά την έναρξη της διαδικασίας
 τους μέλους, η επιβαλλομένη από τη διάταξη αυτή στο της amministrazione straordinaria (έκτακτης διαχειρίσεως)
 κράτος μέλος υποχρέωση εκπληρώνεται αν οι υπήκοοι δεν επιτρέπεται η εκτέλεση προς ικανοποίηση ατομικής
 των άλλων κρατών μελών μπορούν να ασκούν την ίδια απαιτήσεως ή η συνέχιση της διαδικασίας της εκτελέσεως;
 προσφυγή με εκείνη που προβλέπεται σ ' αυτό το κράτος
 μέλος κατά των πράξεων της διοικήσεως εν γένει.
 2 . Το άρθρο 9 της οδηγίας 64/221/ΕΟΚ έχει την έννοια ότι οι
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων
 τρεις περιπτώσεις, που διαλαμβάνονται στην παράγρα
 φο 1 της διατάξεως αυτής, οι οποίες διατυπώνονται με
 κατά του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις
 30 Μαΐου 1997
 τους όρους «αν δεν χωρεί προσφυγή σε δικαστήριο ή αν η
 προσφυγή αυτή αναφέρεται μόνο στη νομιμότητα της (Υπόθεση C-207/97)
 αποφάσεως ή αν όεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα», (97/C 228/12)
 ισχύουν επίσης στο πλαίσιο της παραγράφου 2 της
 διατάξεως αυτής, όταν δηλαδή η προσβαλλομένη απόφα H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 ση συνίσταται σε άρνηση χορηγήσεως πρώτης αδείας νη από τους Richard B. Wainwright, κύριο νομικό σύμβουλο,
 διαμονής ή σε απόφαση απελάσεως προ πάσης χορηγή και Jean-Francis Pasquier, δημόσιο υπάλληλο κράτους μέλους
 σεως τέτοιας αδείας. αποσπασμένο στη νομική υπηρεσία, με αντίκλητο στο Λου
 ξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, Centre Wagner,
 3 . O υπήκοος κράτους μέλους εις βάρος του οποίου εκδό Kirchberg, άσκησε στις 30 Μαΐου 1997, ενώπιον του Δικα
 θηκε μια πρώτη απόφαση απαγορεύσεως εισόδου στην στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά του
 επικράτεια άλλου κράτους μέλους για λόγους δημοσίας Βασιλείου του Βελγίου .
 τάξεο)ς ή δημοσίας ασφαλείας έχει το δικαίωμα ασκήσεως
 προσφυγής, δυνάμει του άρθρου 8 της οδηγίας 64/ H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 221/ΕΟΚ, και, ενδεχομένο)ς, το δικαίωμα να ζητήσει την
 έκδοση γνώμης από την ανεξάρτητη αρμόδια αρχή, — να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου , μη καταρτί
 δυνάμει του άρθρου 9 της οδηγίας αυτής, κατά νέας ζοντας προγράμματα μειώσεως της ρυπάνσεως περιέχο
 αποφάσεως της διοικητικής αρχής επί αιτήσεως που ντα ποιοτικούς στόχους, τουλάχιστον όσον αφορά τις 99
 υπέβαλε o υπήκοος αυτός μετά την παρέλευση ευλόγου ουσίες που παρατίθενται σε παράρτημα της προσφυγής, ή
 μη ανακοινώνοντας εν περιλήψει στην Επιτροπή τα
 χρονικού διαστήματος από την τελευταία απόφαση με την
 ανωτέρω προγράμματα καθώς και τα αποτελέσματα της
 οποία του απαγορεύθηκε η είσοδος στην εθνική επικρά εφαρμογής τους, σε αντίθεση με το άρθρο 7 της οδηγίας
 τεια .
 76/464/ΕΟΚ ('), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από
 τη συνθήκη ΕΚ,
 (') ΕΕ αριθ . C 159 της 24. 6 . 1995 .
 2 ) ΕΕ ειδ . έκό . 05/001 . σ. 16 . — να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά
 έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που H οδηγία, η οποία τέθηκε σε ισχύ την ημερομηνία κοινοποι
 υπέβαλε με διάταξη της 10ης Φεβρουαρίου 1997 το ιταλικό ήσεώς της, ήτοι στις 5 Μαΐου 1976, σύμφωνα με το άρθρο 191
 Corte Suprema di Cassazione, πρώτο πολιτικό τμήμα, στο της συνθήκης ΕΟΚ, που είχε τότε εφαρμογή , ρητώς, δεν
 πλαίσιο της υποθέσεως Ecotrade Sri και AFS-Altiforni e τάσσει καμία προθεσμία για την πλήρη εκτέλεση των υπο
 Ferriere di Servola SpA χρεώσεων που επιβάλλει. Εντούτοις, όσον αφορά τα εθνικά
 προγράμματα μειώσεως της ρυπάνσεως που προκαλούν οι
 (Υπόθεση C-200/97) ουσίες του καταλόγου II της οδηγίας, από τα άρθρα 7 και 12
 97/C 228/ 11 ) της οδηγίας προκύπτει ότι η υποχρέωση των κρατών μελών
 να καταρτίσουν τα προγράμματα και να τα ανακοινώσουν εν
 Με διάταξη της 10ης Φεβρουάριου 1997 , η οποία περιήλθε περιλήψει στην Επιτροπή έπρεπε, καταρχήν, να εκπληρωθεί
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο μέχρι τις 5 Αυγούστου 1978, αλλά η Επιτροπή, με έγγραφο της
 τήτων στις 26 Μαΐου 1997, το ιταλικό Corte Suprema di 3ης Νοεμβρίου 1976, πρότεινε στα κράτη μέλη να ισχύσουν οι
 Cassazione . πρώτο πολιτικό τμήμα, ζήτησε, στο πλαίσιο της ακόλουθες ημερομηνίες: η 15 Σεπτεμβρίου 1981 για τα
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του μεταξύ Ecotrade Sri και προγράμματα μειώσεως της ρυπάνσεως από τις ουσίες του
 AFS-Altiforni e Ferriere di Servola SpA, από το Δικαστήριο καταλόγου II και η 15 Σεπτεμβρίου 1986 για την εφαρμογή
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτή των προγραμμάτων αυτών.
 ματος :
 H Επιτροπή δεν ισχυρίζεται ότι είναι δεσμευτικός o προσαρ
 Μπορεί να θεωρηθεί ως ενίσχυση , υπό την έννοια των τηθείς στο έγγραφο οχλήσεως και στην αιτιολογημένη γνώμη
 άρθρων 92 επ . της συνθήκης, το κρατικό μέτρο που έχει κατάλογος των 99 ουσιών στις οποίες δόθηκε προτεραιότητα·
 εκδοθεί κατ 1 εφαρμογή του ιταλικού νόμου αριθ . 95/1979 που ωστόσο, θεωρεί ότι, εφόσον το Συμβούλιο δεν έχει καθορίσει
 προβλέπει την εξαίρεση των μεγάλων προβληματικών επιχει όρια εκπομπής σχετικά με τις ουσίες αυτές οι οποίες θα
 ρήσεοτν από τις συνήθεις διαδικασίες πτωχεύσεως και μπορούσαν να περιληφθούν στον κατάλογο I , αυτές πρέπει
 συγχρόνως τη συνέχιση της λειτουργίας της επιχειρήσεως, αν να αντιμετωπίζονται ως υπαγόμενες στον κατάλογο II .
 ---pagebreak--- 26. 7 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 228/7
 Εξάλλου , η Επιτροπή φρονεί οτι ούτε η δράση του Βελγίου Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στο πλαίσιο της προστασίας της Βόρειας θάλασσας, ούτε η κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκή
 βελγική ρύθμιση (τόσο εθνική όσο και περιφερειακή ) αποτε θηκε στις 2 Ιουνίου 1997
 λούν προγράμματα μειώσεως της ρυπάνσεως υπό την έννοια (Υπόθεση C-209/97)
 του άρθρου 7 της οδηγίας.
 (97/C 228/14)
 (') ΕΕ ειδ. έκδ . 15/001 , σ. 138.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τους Michel Nolin και Pieter Van Nuffel , με αντίκλητο
 στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, Centre
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων Wagner, άσκησε στις 2 Ιουνίου 1997 ενώπιον του Δικαστη
 κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του
 30 Μαΐου 1997 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 (Υπόθεση C-208/97)
 (97/C 228/13) H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το
 Δικαστήριο:
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τον Francisco de Sousa Fialho, μέλος της Νομικής
 Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos — να ακυρώσει τον κάνονισμό (ΕΚ) αριθ . 515/97 του
 Gômez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε Συμβουλίου , της 13ης Μαρτίου 1997 , περί της αμοιβαίας
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις συνδρομής μεταξύ των διοικητικών αρχών των κρατών
 30 Μαίου 1997 προσφυγή κατά της Πορτογαλικής Δημοκρα μελών και της συνεργασίας των αρχών αυτών με την
 τίας. Επιτροπή με σκοπό τη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής
 τω τελωνειακών και γεωργικών ρυθμίσεων ('),
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο :
 — να διατηρήσει, δυνάμει του άρθρου 174 της συνθήκης ΕΚ,
 — να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, παραλεί τους τίτλους V και VI του εν λόγω κανονισμού ,
 ποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και
 διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για να συμμορ
 φωθεί προς την οδηγία 84/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 8ης Μαρτίου 1984, για τις οριακές τιμές και τους ποιοτι
 κούς στόχους όσον αφορά τις απορρίψεις υδραργύρου σε
 τομείς άλλους εκτός του τομέα της ηλεκτρολύσεως των Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 χλωριούχων αλάτων των αλκαλίων ('). καθ ' όσον δεν
 εθέσπισε ούτε εφάρμοσε τα προβλεπόμενα στο άρθρο 4 — Εσφαλμένη νομική βάση :
 της οδηγίας αυτής ειδικά προγράμματα, παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο L89 τρίτο εδάφιο
 της συνθήκης ΕΚ και από το άρθρο 4 της οδηγίας O προσβαλλόμενος κανονισμός μπορούσε να έχει ως
 84/156/ΕΟΚ, " βάση το άρθρο 100 A της συνθήκης ΕΚ, αντί του
 άρθρου 235 της συνθήκης ΕΚ. Συγκεκριμένα:
 — επικουρικώς, να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημο
 κρατία. παραλείποντας να ενημερώσει αμέσως την Επιτ — όπως ακριβώς και o προηγούμενος κανονισμός
 ροπή περί της θεσπίσεως τέτοιων μέτρων, παρέβη τις (ΕΟΚ) αριθ. 1468/81 , o κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 515/97
 υποχρεώσεις που υπέχει από τις ίδιες διατάξεις, συνιστά προσέγγιση των εθνικών διατάξεων των κρα
 τών μελών. Αν o πρώτος κανονισμός στηρίχθηκε στο
 — να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικα άρθρο 235 της συνθήκης ΕΚ, αυτό οφείλεται στο ότι,
 στικά έξοδα. κατά το χρόνο της εκδόσεώς του , δεν υπήρχε ακόμη το
 άρθρο 100 A της συνθήκης ΕΚ που εισήχθη με την
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη . Από την τελευταία αιτιο
 Κατά το άρθρο 189 τρίτο εδάφιο της συνθήκης, η οδηγία λογική σκέψη προκύπτει άλλωστε ότι, κατά το
 δεσμεύει το κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται όσον Συμβούλιο , η χρησιμοποίηση του άρθρου 235 είναι
 αφορά το επιδκοκόμενο αποτέλεσμα. Στη συγκεκριμένη βάσιμη μόνον όσον αφορά τη σύσταση της νέας
 περίπτωση , η οδηγία είναι πλήρως εφαρμοστέα από τις βάσεως δεδομένων «ΤΣΠ» (τελωνειακό σύστημα πλη
 13 Μαρτίου 1986, τα δε ειδικά προγράμματα, που προβλέ ροφοριών, βλ. άρθρα 23 έως 41 του προσβαλλόμενου
 πονται στο άρθρο 4 της οδηγίας, εφαρμόζονται από 1ης Ια κανονισμού ).
 νουαρίου 1989. Παρά την πάροδο των προβλεπόμενων
 προθεσμιών, η Πορτογαλική Δημοκρατία δεν έχει ακόμη Όμως το ΤΣΠ δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ολοκληρω
 θεσπίσει ούτε εφαρμόσει τα εν λόγω ειδικά προγράμματα, μένη κοινοτική οντότητα. Τα κράτη μέλη είναι «εταί
 ούτε τα έχει υφ ' οιανδήποτε μορφή κοινοποιήσει στην ροι του ΤΣΠ» όπως ακριβώς και η Επιτροπή , η οποία
 Επιτροπή . σ' αυτό το πλαίσιο δεν διαδραματίζει κεντρικό ρόλο
 αλλά μάλλον ρόλο συντονιστικό.
 (') ΕΕ αριθ . L 74 της 17 . 3 . 1984, σ. 49 .
 Επικουρικώς, η Επιτροπή φρονεί ότι, ακόμη και αν η
 χρησιμοποίηση του άρθρου 235 ήταν αναγκαία λαμ


text:
 18.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/7
 Αίτηση για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης που υποβλήθηκε στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ από το Fürstliches Obergericht στις 20 Δεκεμβρίου 2016 στην υπόθεση Pascal Nobile κατά DAS Rechtsschutz-Versicherungs AG
 (Υπόθεση E-21/16)
 (2017/C 155/05)
 Με επιστολή της 20ής Δεκεμβρίου 2016, το Fürstliches Obergericht (Εφετείο του Πριγκιπάτου) υπέβαλε αίτηση προς το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ, η οποία παρελήφθη από τη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 20 Δεκεμβρίου 2016, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση Pascal Nobile κατά DAS Rechtsschutz-Versicherungs AG σχετικά με τα ακόλουθα ερωτήματα:
 1.
 Αποκλείει το άρθρο 201 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 2009/138/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης (Φερεγγυότητα ΙΙ), τη σύναψη συμβατικής συμφωνίας μεταξύ ασφαλιστικής εταιρείας νομικής προστασίας και ασφαλισμένου, σύμφωνα με την οποία υφίσταται αθέτηση υποχρέωσης εκ μέρους του ασφαλισμένου, η οποία απαλλάσσει την ασφαλιστική εταιρεία από τις υποχρεώσεις της, εάν ο ασφαλισμένος εξουσιοδοτήσει δικηγόρο να εκπροσωπήσει τα συμφέροντά του χωρίς τη συγκατάθεση της ασφαλιστικής εταιρείας νομικής προστασίας, σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία ο ασφαλισμένος θα δικαιούταν να εγείρει ασφαλιστική απαίτηση σύμφωνα με την ασφαλιστική σύμβαση νομικής προστασίας;
 2.
 Σε περίπτωση που η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι αρνητική: Σε διαδικασίες δικαστικής προσφυγής, πότε ξεκινά μια δικαστική ή διοικητική διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 201 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 2009/138/ΕΚ, η οποία οδηγεί στην ελευθερία επιλογής δικηγόρου; Ο προσδιορισμός της συναφούς χρονικής στιγμής βασίζεται αποκλειστικά στην επίσημη έναρξη της δικαστικής διαδικασίας (κατάθεση της αγωγής στο δικαστήριο) ή συμπεριλαμβάνονται και προηγούμενες ενέργειες και, εάν ναι, ποιες;
 3.
 Σε περίπτωση που το πρώτο και το δεύτερο ερώτημα απαντηθούν μετά τις 16 Ιανουαρίου 2017:
 α)
 Αποκλείει η αρχή της καλόπιστης συνεργασίας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 3 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ τη δυνατότητα των εθνικών δικαστηρίων, σε όλες τις περιστάσεις, να αμφισβητούν την εγκυρότητα των αποφάσεων του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ;
 β)
 Σε περίπτωση που η απάντηση στο ερώτημα 3α είναι αρνητική: Υπό ποιες περιστάσεις μπορούν τα εθνικά δικαστήρια να αμφισβητούν την εγκυρότητα των αποφάσεων του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ χωρίς να παραβιάζουν την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 3 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ;


text:
 24.2.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 42/18
 Προσφυγή της 22ας Δεκεμβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-528/06)
 (2007/C 42/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: E. Montaguti)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 2003/98/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Νοεμβρίου 2003, για την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα, και, εν πάση περιπτώσει, μη γνωστοποιώντάς τα στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας εξέπνευσε την 1η Ιουλίου 2005.
 (1) ΕΕ L 345, σ. 90.


text:
 9.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/36
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Νοεμβρίου 2016 — Fedtke κατά CESE
 (Υπόθεση T-157/16 P) (1)
 ((Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Πράξη αμιγώς επιβεβαιωτική - Νέα και ουσιώδη πραγματικά περιστατικά - Βάρος αποδείξεως))
 (2017/C 006/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ingrid Fedtke (Wezembeek Oppem, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: M.-A. Lucas, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (CESE) (εκπρόσωποι: M. Pascua Mateo, K. Gambino, X. Chamodraka, A. Carvajal και L. Camarena Januzec, επικουρούμενοι από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) της 5ης Φεβρουαρίου 2016, Fedtke κατά CESE (F-107/15, EU:F:2016:15).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί τη διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) της 5ης Φεβρουαρίου 2016, Fedtke κατά CESE, (F-107/15).
 2)
 Αναπέμπει την υπόθεση ενώπιον τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου διαφορετικού από το τμήμα που έκρινε την παρούσα αίτηση αναιρέσεως.
 3)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 191 της 30.5.2016.


text:
 27.9.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/20
 Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2008 — Mepos Electronics κατά ΓΕΕΑ (MEPOS)
 (Υπόθεση T-297/08)
 (2008/C 247/39)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mepos Electronics Ltd (Kaohsiung, Taiwan) (εκπρόσωπος: M. Wirtz, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 28ης Μαΐου 2008 στην υπόθεση R 437/2008-2·
 —
 να δεχθεί το αίτημα για επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «MEPOS» για προϊόντα της κλάσεως 9 (αίτηση αριθ. 5 770 383)
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση των άρθρων 36, 77α και 79 του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, καθώς και του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και του άρθρου 6, παράγραφος 2, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση καθόσον το τμήμα προσφυγών πλανήθηκε κρίνοντας ότι ο εξεταστής ακολούθησε νόμιμη διαδικασία κατά την εξέταση της αιτήσεως· παράβαση του άρθρου 78 του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη διότι δεν δέχθηκε το αίτημα για την επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση λόγω υπερβάσεως της προθεσμίας ασκήσεως προσφυγής.


text:
 10.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 371/14
 Προσφυγή της 28ης Ιουλίου 2016 — Achemos Grupė και Achema κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-417/16)
 (2016/C 371/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Achemos Grupė UAB (Vilnius, Λιθουανία) και Achema AB (Jonava, Λιθουανία) (εκπρόσωποι: R. Martens και C. Maczkovics, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 20ής Νοεμβρίου 2013 στην υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.36740 (2013/NN) — Λιθουανία, Ενίσχυση προς την Klaipedos Nafta — Τερματικός σταθμός υγροποιημένου φυσικού αερίου, Βρυξέλλες, C(2013) 7884 τελικό, ΕΕ C 161, 2016, σ. 1· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους.
 1.
 Mε τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, προβάλλεται παράβαση των διαδικαστικών κανόνων του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, παράβαση του άρθρου άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού 2015/1589 (1) και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, επειδή, παρά τις σημαντικές δυσκολίες που συνεπάγεται η αξιολόγηση της συμβατότητας των επίμαχων μέτρων κρατικών ενισχύσεων με την εσωτερική αγορά, η Επιτροπή βασίστηκε μόνο στην προκαταρκτική εξέταση των μέτρων κρατικών ενισχύσεων, παρότι, ενόψει των σημαντικών αυτών δυσκολιών, είχε υποχρέωση να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και στο άρθρο 6 του κανονισμού 2015/1589.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 3, περίπτωση γ', ΣΛΕΕ, λόγω του ότι η Επιτροπή δεν εφάρμοσε ορθώς τα κριτήρια αξιολογήσεως που προβλέπονται στην αιτιολογική σκέψη 135 της προσβαλλομένης αποφάσεως, παρότι,
 —
 πρώτον, όσον αφορά την καταλληλότητα και την αναγκαιότητα των μέτρων, η Επιτροπή θα έπρεπε να είχε αξιολογήσει τα μέτρα αυτά κατά τρόπο συγκεκριμένο και να εξετάσει κατά πόσον υπήρχαν άλλα, περισσότερο πρόσφορα για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού μέσα·
 —
 δεύτερον, η Επιτροπή θα έπρεπε να είχε αποφανθεί υπέρ της ελλείψεως δημιουργίας κινήτρων, δεδομένου ότι η KN υπέχει νομική υποχρέωση να αναπτύξει τον τερματικό σταθμό υγροποιημένου φυσικού αερίου·
 —
 τρίτον, η Επιτροπή θα έπρεπε να είχε αξιολογήσει κατά πόσον το μέγεθος του επιχορηγούμενου τερματικού σταθμού υγροποιημένου φυσικού αερίου είναι ανάλογο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού και δεν δημιουργεί υπερεπάρκεια αποθεμάτων.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 106, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, παραβίαση του πλαισίου των υπηρεσιών ΓΟΣ (2), παραβίαση γενικών αρχών, όπως είναι οι αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς και παράβαση των κανόνων περί προμηθειών που περιλαμβάνονται στην οδηγία 2004/18 (3) και του άρθρου 14 της οδηγίας 2004/18, λόγω του ότι η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένως το πλαίσιο των υπηρεσιών ΓΟΣ, αποδεχόμενη την απευθείας ανάθεση στην KN για περίοδο 55 ετών με κέρδος που αντιστοιχεί στο ποσοστό εσωτερικής αποδόσεως του έργου, παρότι,
 —
 πρώτον, η περίοδος αναθέσεως θα έπρεπε να δικαιολογείται με αναφορά σε αντικειμενικά κριτήρια και να μην υπερβαίνει την περίοδο που απαιτείται για την (οικονομική) απόσβεση των σημαντικότερων περιουσιακών στοιχείων που απαιτούνται για την παροχή της υπηρεσίας ΓΟΣ·
 —
 δεύτερο, η επιλογή της KN δεν μπορούσε να εξαιρεθεί από την εφαρμογή των κανόνων περί συνάψεως των συμβάσεων για λόγους προστασίας ουσιωδών συμφερόντων ασφαλείας κατά την έννοια του άρθρου 14 της οδηγίας 2004/18, δεδομένου ότι εν προκειμένω υφίστανται εναλλακτικά μέσα, λιγότερο περιοριστικά ως προς τη φύση τους σε σχέση με την απευθείας ανάθεση·
 —
 τρίτο, λαμβάνοντας υπόψη τον βαθμό του κινδύνου που φέρει η KN, το κέρδος της τελευταίας θα έπρεπε να περιορισθεί στο σχετικό διατραπεζικό επιτόκιο (κατά το δυνατόν αναπροσαρμοσμένο με βάση τη λήξη) προσαυξημένο κατά 100 μονάδες βάσεως.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ L 248, 2015, σ. 9).
 (2) Ανακοίνωση της Επιτροπής — Πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις κρατικές ενισχύσεις υπό μορφή αντιστάθμισης για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας (2011) (ΕΕ 2012, C 8, σ. 15) (στο εξής: πλαίσιο των υπηρεσιών ΓΟΣ).
 (3) Οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, 2004, σ. 114).


text:
 22.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 68/46
 Προσφυγή-αγωγή της 21ης Δεκεμβρίου 2015 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-149/15)
 (2016/C 068/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως με την οποία επιβλήθηκε στον προσφεύγοντα-ενάγοντα η κύρωση της αναστολής προαγωγής κατά κλιμάκιο και υποχρεώθηκε αυτός να αποκαταστήσει τη ζημία που φέρεται ότι υπέστη η Ευρωπαϊκή Ένωση, και αξίωση αποζημιώσεως προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης και της βλάβης στην υπόληψη που προβάλλει ότι υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων.
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση CMS 13-005 της τριμερούς ΑΔΑ καθόσον προβλέπει αναστολή προαγωγής κατά κλιμάκιο για διάρκεια 18 μηνών και αποκατάσταση της ζημίας η οποία καθορίσθηκε στην απόφαση σε 108 596,35 ευρώ·
 —
 εφόσον κρίνεται αναγκαίο, να ακυρώσει την απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η ένταση του προσφεύγοντος-ενάγοντος·
 —
 επικουρικώς, να μειώσει τη χρηματική κύρωση που περιέχεται στην απόφαση CMS 13-005·
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγόμενη να ικανοποιήσει την προκληθείσα στον προσφεύγοντα-ενάγοντα ηθική βλάβη και τη βλάβη στην υπόληψή του, που εκτιμώνται σε 20 000 ευρώ·
 —
 να καταδικάσει την καθής-εναγόμενη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.


text:
C 258/4 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 15.8.98
 Laqiäa Joämsot-Durande) jasó Ekkgmijgäy Dglojqasiäay (ej- APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 pqoärxpoi: Pamacixäsgy Ltkxmoäpotkoy jai Etäg Rjamdó-
 kot), le amsijeiälemo ma amacmxqirseiä oäsi, lg jasaqsiäfomsay (eäjso slgäla)
 pqocqóllasa peqikalbómomsa poiosijotäy rsoävoty jai
 sgy 11gy Iotmiäot 1998
 heäsomsa sa vqomijó oäqia ejsekeärexäy soty le rjopoä sg
 leiäxrg sgy qtpómrexy sgy kiälmgy Becoqiäsiday jai sot posa- rsgm tpoäherg C-283/95 (aiäsgrg sot Finanzgericht Baden-
 lotä Rotäkot, rsa pkaiäria sgy tpoheärexy C-232/95, jai sot Württemberg, Freiburg, cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 Pacargsijotä joäkpot, rsa pkaiäria sgy tpoheärexy C-233/95, apouórexy): Karlheinz Fischer jasó Finanzamt Donaue-
 apoä siy epijiämdtmey otriäey sot jasakoäcot II sgy odgciäay schingen (1)
 76/464/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 4gy Laðot 1976, peqiä sgy
 qtpómrexy pot pqojakeiäsai apoä oqirleämey epijiämdtmey (Uoqokocijeäy diasóneiy Ç èjsg odgciäa UPA Ç Euaq-
 otriäey ejveoälemey rso tdósimo peqibókkom sgy Joimoäsgsay locgä rsg dioqcómxrg paqómolxm stveqxäm paicmiäxm Ç
 (EE eid. eäjd. 15/001, r. 138), jai lg enaqsxämsay apoä sgm Pqordioqirloäy sgy bórexy epibokgäy sot uoäqot)
 eäjdorg pqogcotleämgy adeiäay oqiäfotray sa pqoästpa apo-
 bokgäy siy apoqqiäweiy oi opoiäey pqaclasopoiotämsai rsg kiälmg (98/C 258/07)
 Becoqiäsida jai rsom posaloä Rotäko, rsa pkaiäria sgy tpoheä-
 rexy C-232/95, jai rsom Pacargsijoä joäkpo, rsa pkaiäria sgy
 tpoheärexy C-233/95, jai oi opoiäey emdeävesai ma peqieävotm
 otriäey sot jasakoäcot II, g Ekkgmijgä Dglojqasiäa paqeäbg siy (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg Rtmhgäjg EJ jai sgm odgciäa
 76/464/EOJ, idiäxy de so óqhqo 2, rsa pkaiäria sgy tpoheä-
 rexy C-232/95, jai so óqhqo 7, rsa pkaiäria sxm tpoheärexm
 C-232/95 jai C-233/95, so Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiä-
 lemo apoä soty R. Schintgen, pqoäedqo sot detseäqot slgäla- (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 soy, pqoedqetäomsa sot eäjsot slgälasoy, G. F. Mancini jai G. rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 Hirsch (eirgcgsgä), dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: G. Tesauro,
 cqallaseäay: L. Hewlett, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy
 11 Iotmiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 Rsgm tpoäherg C-283/95, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Finanzge-
 richt Baden-Württemberg, Freiburg (Ceqlamiäa), pqoy so
 Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgäm sot óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy
 EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot
 ejjqeleiä emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot lesantä Karl-
 1. Lg jasaqsiäfomsay pqocqóllasa peqikalbómomsa poio- heinz Fischer jai Finanzamt Donaueschingen, g eäjdorg pqo-
 sijotäy rsoävoty jai heäsomsa sa vqomijó oäqia ejsekeärexäy dijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sgy eäjsgy odg-
 soty le rjopoä sg leiäxrg sgy qtpómrexy sxm tdósxm sgy ciäay 77/388/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Laðot 1977, peqiä
 kiälmgy Becoqiä siday jai sot ejbókkomsoy re atsgäm posa- emaqlomiärexy sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm, sxm rve-
 lotä Rotäkot, jahxäy jai sxm tdósxm sot Pacargsijotä sijxäm le soty uoäqoty jtäjkot eqcarixäm Ç Joimoä rtärsgla
 joäkpot, apoä siy epijiämdtmey otriäey sot jasakoäcot II sgy uoäqot pqorsiheleämgy aniäay: oloioäloqug uoqokocijgä bórg
 odgciäay 76/464/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 4gy Laðot (EE eid. eäjd. 09/001, r. 49), so Dijarsgäqio (eäjso slgäla),
 1976, peqiä sgy qtpómrexy pot pqojakeiä sai apoä oqirleä- rtcjeiälemo apoä soty H. Ragnemalm, pqoäedqo slgälasoy,
 mey epijiämdtmey otriäey ejveoälemey rso tdósimo peqibók- G. F: Mancini (eirgcgsgä), P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray jai
 kom sgy Joimoäsgsay, g Ekkgmijgä Dglojqasiäa paqeäbg siy G. Hirsch, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: J. G. Jacobs, cqal-
 tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sgm em koäcx odgciäa, idiäxy laseäay: L. Hewlett, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy
 de apoä so óqhqo 7 atsgäy. 11 Iotmiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 G paqómolg ejlesókketrg stveqotä paicmiäot, em pqojeileämx
 2. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä jasó sa koipó. qotkeäsay, elpiä psei rso pediäo euaqlocgäy sgy eäjsgy odgciäay
 77/388/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Laðot 1977, peqiä
 emaqlomiärexy sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm, sxm rve-
 sijxäm le soty uoäqoty jtäjkot eqcarixäm Ç Joimoä rtärsgla
 uoäqot pqorsiheleämgy aniäay: oloioäloqug uoqokocijgä bórg.
 So óqhqo 13, rgleiä o B, rsoiveiäo rs), sgy em koäcx odgciäay
 3. Jasadijófei sgm Ekkgmijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó eävei sgm eämmoia oäsi eäma jqósoy leäkoy dem lpoqeiä ma epibókkei
 eänoda. UPA rsg dqarsgqioäsgsa atsgä, orójiy g amsiärsoivg dqarsg-
 qioäsgsa ecjejqileämot dgloriäot jafiä mo apakkórresai sot
 uoäqot.
 (1) EE C 248 sgy 23.9.1995.
 (1) EE C 268 sgy 14.10.1995.


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/43
 Προσφυγή της 27ης Ιανουαρίου 2010 — CECA κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-24/10)
 2010/C 100/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: CECA SA (La Garenne Colombes, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J. Joshua, Barrister, E. Aliende Rodríguez, lawyer)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφοι 1 και 2, της αποφάσεως της Επιτροπής C(2009) 8682, της 11ης Νοεμβρίου 2009, κατά το μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα και, εν πάση περιπτώσει, να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 1, κατά το μέτρο που με αυτό διαπιστώνεται ότι η προσφεύγουσα συμμετείχε σε παράβαση σχετικά με σταθεροποιητές κασσιτέρου μεταξύ της 16ης Μαρτίου 1994 και της 31ης Μαρτίου 1996,
 —
 να ακυρώσει τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν στην προσφεύγουσα με το άρθρο 2,
 —
 σε περίπτωση που δεν ακυρώσει στο σύνολό τους τα πρόστιμα, να τα μειώσει ουσιαστικά κατ’ ενάσκηση της πλήρους δικαιοδοσίας του,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα..
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή ζητείται η ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 11ης Νοεμβρίου 2009, στην υπόθεση COMP/38.589 — Σταθεροποιητές θερμότητας, με την οποία διαπιστώνεται ότι η προσφεύγουσα συμμετείχε σε δύο διαφορετικές παραβάσεις του άρθρου 81 ΕΚ (νυν άρθρο 101 ΣΛΕΕ), μία στον τομέα των σταθεροποιητών κασσιτέρου και μία στον τομέα ESBO, και επιβάλλεται πρόστιμο για κάθε προϊόν.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους ισχυρισμούς:
 Πρώτον, υποστηρίζει ότι, κατ’ ορθή εφαρμογή του άρθρου 25 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1), η ένδικη διαδικασία στην υπόθεση Akzo (2) δεν είχε ως αποτέλεσμα αναστολή της παραγραφής και ότι η εξουσία της Επιτροπής προς επιβολή προστίμου παραγράφηκε ως προς αμφότερες τις παραβάσεις λόγω παρελεύσεως της δεκαετούς προθεσμίας που απορρέει από τον κανόνα του «διπλάσιου της προθεσμίας». Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η δίκη στην υπόθεση Akzo ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου είχε ως αποτέλεσμα αναστολή της παραγραφής και ότι εσφαλμένως κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ανώτατη προθεσμία των δέκα ετών που προβλέπεται στο άρθρο 25, παράγραφος 5, του προαναφερθέντος κανονισμού θα μπορούσε να παραταθεί εν προκειμένω.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε την ύπαρξη εννόμου συμφέροντος για τη διαπίστωση παραβάσεων σε σχέση με τις οποίες δεν είχε πλέον εξουσία επιβολής προστίμων. Συγκεκριμένα, κατά την προσφεύγουσα, το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 επιτρέπει στην Επιτροπή να διαπιστώσει ότι έχει διαπραχθεί παράβαση χωρίς να επιβάλλει πρόστιμο, υπό τον όρον ότι αποδεικνύει την ύπαρξη σχετικού εννόμου συμφέροντος.
 Τρίτον, και ανεξάρτητα από τους δύο πρώτους ισχυρισμούς, η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να ακυρώσει την περιλαμβανόμενη στο άρθρο 1, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως διαπίστωση, κατά την οποία η προσφεύγουσα είχε συμμετάσχει σε παράβαση στον τομέα των σταθεροποιητών κασσιτέρου κατά την περίοδο μεταξύ 16ης Μαρτίου 1994 — 31ης Μαρτίου 1996 και ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε την ύπαρξη εννόμου συμφέροντος να προβεί σε τέτοια διαπίστωση.
 Τέταρτον, για την περίπτωση που το Γενικό Δικαστήριο δεν ακυρώσει τα πρόστιμα στο σύνολό τους, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι η παράβαση επεκτάθηκε πέραν της 23ης Φεβρουαρίου 1999, γεγονός που συνεπάγεται ότι το επιβληθέν για τη δεύτερη περίοδο συμπράξεως πρόστιμο θα πρέπει να μειωθεί ώστε να ληφθεί υπόψη η μικρότερη διάρκεια των παραβάσεων.
 (1) Κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΚ) 1/2003 της 16ης Δεκεμβρίου 2002 για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ 2003 L 1, σ. 1).
 (2) Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Σεπτεμβρίου 2007, συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-125/03 και T-253/03, Akzo Nobel Chemicals και Akcros Chemicals κατά Επιτροπής, Συλλογή 2007, σ. II-3523.


text:
 25.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/17
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Naczelny Sąd Administracyjny (Πολωνία) στις 22 Ιανουαρίου 2016 — Minister Finansów κατά Posnania Investment S.A.
 (Υπόθεση C-36/16)
 (2016/C 145/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Naczelny Sąd Administracyjny
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Minister Finansów
 Καθής: Posnania Investment S.A.
 Προδικαστικό ερώτημα
 Συνιστά φορολογητέα πράξη (παράδοση αγαθών) κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο α', και του άρθρου 14, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1), η μεταβίβαση της κυριότητας ενός ακινήτου (ενός πράγματος) από τον υποκείμενο στο φόρο προς α) το δημόσιο, προς διακανονισμό ληξιπρόθεσμων οφειλών από φόρους αποδιδόμενους στον κρατικό προϋπολογισμό ή β) τον δήμο, τον νομό ή την περιφέρεια, προς διακανονισμό ληξιπρόθεσμων οφειλών από φόρους αποδιδόμενους στους προϋπολογισμούς αυτών, όταν οδηγεί σε απόσβεση της φορολογικής οφειλής;
 (1) ΕΕ L 347, σ. 1.


text:
C 20/22 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 22.1.2000
 Η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει τους ακο ́λουθους λο ́γους ακυρω ́- Βασι ́λειο, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 σεως: Κοινοτη ́των, στις 12 Οκτωβρι ́ου 1999, προσφυγη ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 — ∆εδομε ́νου ο ́τι η Επιτροπη ́ ́εχει, μαζικω ́ς, παραιτηθει ́, ́εχει την
 εξουσι ́α να διαχειρι ́ζεται μο ́νο τρε ́χουσες υποθε ́σεις, μεταξυ ́
 των οποι ́ων δεν συμπεριλαμβα ́νεται η ́εκδοση της προσβαλλο- Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 με ́νης αποφα ́σεως·
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της 16ης Ιουνι ́ου
 — η προσβαλλομε ́νη απο ́φαση εκδο ́θηκε βα ́σει του κανονισμου ́ 1999, στην υπο ́θεση IV/35.992/F3 — Scottish and
 17, ενω ́ θα ́επρεπε να ́εχει εκδοθει ́ (εφο ́σον θα η ́ταν δυνατο ́ να Newcastle·
 γι ́νει κα ́τι τε ́τοιο) βα ́σει του κανονισμου ́ 3975/87. Αυτη ́ η
 παρα ́βαση ουσιωδω ́ν διαδικαστικω ́ν προϋποθε ́σεων στε ́ρησε — να αποφανθει ́ ο ́τι η Επιτροπη ́ υποχρεου ́ται, βα ́σει του α ́ρθρου
 την ΒΑ των διαδικαστικω ́ν διασφαλι ́σεων που δικαιου ́νταν. 233 της Συνθη ́κης περι ́ ιδρυ ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας
 Επιπλε ́ον, η προσβαλλομε ́νη απο ́φαση, στο με ́τρο που θι ́γει τις να θεσπι ́σει τα με ́τρα που ει ́ναι αναγκαι ́α για τη συμμο ́ρφωση ́
 διαδρομε ́ς που συνδε ́ουν το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο με τρι ́τες της προς την εκδοθησο ́μενη απο ́φαση·
 χω ́ρες, κει ́ται εκτο ́ς των εξουσιω ́ν της Επιτροπη ́ς·
 — η Επιτροπη ́ ́ελαβε με ́τρα μο ́νον κατα ́ της ΒΑ, και του ́το ενω ́ — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ο ́λες οι λοιπε ́ς αεροπορικε ́ς εταιρι ́ες εφαρμο ́ζουν παρο ́μοιες
 πρακτικε ́ς·
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — δεν υφι ́σταται ο απαιτου ́μενος συ ́νδεσμος μεταξυ ́ της προβαλ-
 λο ́μενης αγορα ́ς εντο ́ς της οποι ́ας η Επιτροπη ́ διατει ́νεται ο ́τι
 ασκει ́ται η καταχρηστικη ́ πρακτικη ́ και των αγορω ́ν εντο ́ς των Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι, στις 13 Ιανουαρι ́ου 1998, η
 οποι ́ων η Επιτροπη ́ ισχυρι ́ζεται ο ́τι ει ́ναι αισθητα ́ τα επιζη ́μια Επιτροπη ́ γνωστοποι ́ησε(1), συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 19, παρα ́γραφος
 αποτελε ́σματα μιας τε ́τοιας καταχρηστικη ́ς πρακτικη ́ς, πρα ́γμα 3, του κανονισμου ́ 17/62, την προ ́θεση ́ της να λα ́βει ευνοϊκη ́ θε ́ση
 που σημαι ́νει ο ́τι το α ́ρθρο 82 δεν μπορει ́ να τυ ́χει εφαρμογη ́ς· σχετικα ́ με ορισμε ́νες συμφωνι ́ες που της ει ́χαν κοινοποιηθει ́ απο ́
 την Scottish and Newcastle PLC, παρε ́χοντας, αναδρομικω ́ς,
 — η αγορα ́ της παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν των πρακτορει ́ων αεροπορι- απαλλαγη ́ συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 81, παρα ́γραφος 3, ΕΚ. Οι εν
 κω ́ν ταξιδι ́ων δεν μπορει ́ να θεωρηθει ́, στο πλαι ́σιο της υπο ́ λο ́γω συμφωνι ́ες η ́σαν μισθω ́σεις με τυποποιημε ́νη μορφη ́, με
 κρι ́ση υποθε ́σεως, ως η σχετικη ́ αγορα ́ του προϊο ́ντος. Η ΒΑ αντικει ́μενο υποχρε ́ωση αναλη ́ψεως δεσμευ ́σεως ως προς την
 ισχυρι ́ζεται ο ́τι ο κατα ́λληλος ορισμο ́ς της αγορα ́ς ει ́ναι η μπυ ́ρα ο ́σον αφορα ́ πλη ́ρως εξοπλισμε ́να και διαθε ́τοντα σχετικη ́
 διαδρομη ́ η ́ το συ ́νολο των διαδρομω ́ν που ́εχουν κατανεμηθει ́ α ́δεια για επιτο ́που κατανα ́λωση ποτω ́ν καταστη ́ματα λιανικη ́ς
 μεταξυ ́ των πρακτορει ́ων ταξιδι ́ων. Επιπλε ́ον, η σχετικη ́ γεωγρα- πωλη ́σεως ποτω ́ν στο Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο. Πριν λα ́βει την οριστικη ́
 φικη ́ αγορα ́ δεν ει ́ναι, ο ́πως διατει ́νεται η Επιτροπη ́, η αγορα ́ επι ́ του θε ́ματος αυτου ́ απο ́φαση, η Επιτροπη ́ κα ́λεσε ο ́λους τους
 του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου αλλα ́ μια ευρυ ́τερη αγορα ́· ενδιαφερομε ́νους να της υποβα ́λουν τις παρατηρη ́σεις τους.
 — ακο ́μα και σε περι ́πτωση που η σχετικη ́ αγορα ́ ́εχει ορθω ́ς
 Στις 12 Μαρτι ́ου 1999, η προσφευ ́γουσα υπε ́βαλε στην Επιτροπη ́
 προσδιοριστει ́, η ΒΑ δεν μπορει ́ να θεωρηθει ́ ως κατε ́χουσα
 τις παρατηρη ́σεις της μαζι ́ με ́εκθεση εμπειρογνω ́μονα. Κατα ́ των
 δεσπο ́ζουσα θε ́ση στην αγορα ́ αυτη ́, και του ́το για τον λο ́γο
 παρατηρη ́σεων αυτω ́ν διατυπω ́θηκαν αντιρρη ́σεις σχετικα ́ με την
 ο ́τι δεν μπορει ́ να ενεργει ́ κατα ́ τρο ́πο ανεξα ́ρτητο των
 προ ́θεση αναδρομικη ́ς χορηγη ́σεως στην Scottish and Newcastle
 προμηθευτω ́ν, ανταγωνιστω ́ν η ́ πελατω ́ν της·
 απαλλαγη ́ς.
 — ακο ́μα και αν η ΒΑ κατει ́χε δεσπο ́ζουσα θε ́ση σε μια ορθω ́ς
 προσδιορισθει ́σα σχετικη ́ αγορα ́, οι σχετικε ́ς με την παροχη ́ Στις 16 Ιουνι ́ου 1999, η Επιτροπη ́ ́ελαβε απο ́φαση σχετικα ́ με
 πλεονεκτημα ́των συμφωνι ́ες της δεν συνιστου ́ν κατα ́χρηση της διαδικασι ́α συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 81 ΕΚ (υπο ́θεση IV/35.992/F3
 δεσπο ́ζουσας θε ́σεω ́ς της. — Scottish and Newcastle) (η προσβαλλομε ́νη απο ́φαση) (2). Με
 την απο ́φαση εκει ́νη, η Επιτροπη ́, αγνοω ́ντας τις αντιρρη ́σεις που
 ει ́χαν διατυπωθει ́ με τις εν λο ́γω παρατηρη ́σεις, παρε ́σχε στην
 Scottish and Newcastle, αναδρομικω ́ς, απαλλαγη ́ σε σχε ́ση με τις
 κοινοποιηθει ́σες συμφωνι ́ες ισχυ ́ουσα απο ́ την 1η Ιανουαρι ́ου
 1985 με ́χρι τις 31 ∆εκεμβρι ́ου 2002.
 Προσφυγη ́ της Margaret Mary McKenzie Campbell κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο να αναγνωρι ́σει ο ́τι,
 12 Οκτωβρι ́ου 1999 παρε ́χοντας απαλλαγη ́ ο ́σον αφορα ́ τις κοινοποιηθει ́σες συμφωνι ́ες,
 η Επιτροπη ́:
 (Υπο ́θεση Τ-232/99)
 (α) παρε ́λειψε να εκτιμη ́σει ορθω ́ ς τα πραγματικα ́ και νομικα ́
 (2000/C 20/45)
 περιστατικα ́ απο ́ τα οποι ́α αποδεικνυ ́εται ο ́τι οι κοινοποιηθει ́σες
 συμφωνι ́ες δεν πληρου ́ν τις προϋποθε ́σεις του α ́ρθρου 81,
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) παρα ́γραφος 3·
 Η Margaret Mary McKenzie Campbell, εκπροσωπου ́μενη απο ́ (β) παρε ́λειψε, στην απο ́φαση ́ της, να αιτιολογη ́σει πλη ́ρως για
 τους Becket Bedford, του Middle Temple, και Ferdinand Kelly, ποιο λο ́γο ο κοινοποιηθει ́σες συμφωνι ́ες πληρου ́ν τις προϋπο-
 Solicitors, 21 Bennetts Hill, Birmingham, B2 5QP, Ηνωμε ́νο θε ́σεις του α ́ρθρου 8, παρα ́γραφος 3·
 ---pagebreak--- 22.1.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 20/23
 (γ) παρε ́λειψε να εκτιμη ́σει τα πραγματικα ́ και νομικα ́ περιστατικα ́ Προσφυγη ́ των εταιριω ́ ν BP Nederland V.O.F., BP Direct
 απο ́ τα οποι ́α καταδεικνυ ́εται ο ́τι οι κοινοποιηθει ́σες συμφωνι ́ες V.O.F. και Actomat B. V. κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 δεν πληρου ́ν τις προϋποθε ́σεις του α ́ρθρου 4, παρα ́γραφος 2, ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 15 Οκτωβρι ́ου 1999
 κω
 του κανονισμου ́ 17.
 (Υπο ́θεση Τ-237/99)
 (1) EE 1999, C 8, σ. 4.
 (2) EE 1999, L 186, σ. 28. (2000/C 20/47)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 Οι εταιρι ́ες BP Nederland V.O.F., BP Direct V.O.F. και Actomat
 B.V., με ́εδρα αντιστοι ́χως το Ρο ́τερνταμ, Alphen a/d Rijn και
 Προσφυγη ́ του Patrick Monod-Gayraud κατα ́ της Επιτροπη ́ς 'Αμστερνταμ (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους M. van
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις Empel και M. Smeets, δικηγο ́ρους 'Αμστερνταμ, με αντι ́κλητο στο
 18 Οκτωβρι ́ου 1999 Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο G. Harles, 8-10, rue Mathias Hardt,
 α ́σκησαν στις 15 Οκτωβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 (Υπο ́θεση Τ-234/99) Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (2000/C 20/46)
 Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω α) να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 20η ́ς Ιουλι ́ου
 1999 [C (1999) 2539 τελικο ́] (1) περι ́ κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως
 Ο Patrick Monod-Gayraud, κα ́τοικος Βαρσοβι ́ας (Πολωνι ́α), των Κα ́τω Χωρω ́ν υπε ́ρ 633 ολλανδικω ́ ν πρατηρι ́ων καυσι ́μων
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τις Hélène Masse-Dessen, δικηγο ́ρο στα συ ́νορα με τη Γερμανι ́α, βα ́σει της οποι ́ας αποφα ́σεως η
 Παρισιου ́, και Viviane Ecker, δικηγο ́ρο Λουξεμβου ́ργου, 77, κρατικη ́ ενι ́σχυση που οι Κα ́τω Χω ́ρες χορη ́γησαν σε 450
 boulevard Grande Duchesse Charlotte, α ́σκησε στις πρατη ́ρια καυσι ́μων πρε ́πει να επιστραφει ́·
 18 Οκτωβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν β) να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Κοινοτη ́των.
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς να μη χορηγη ́σει Ταυτι ́ζονται με τους λο ́γους ακυρω ́ σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́-
 στον προσφευ ́γοντα δωρεα ́ν κατοικι ́α· ματα που προβα ́λλονται στην υπο ́θεση Τ-248/99.
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ να καταβα ́λει στον προσφευ ́γοντα
 αποζημι ́ωση υ ́ψους 91 200 ευρω ́· (1) EE L 280 της 30.10.99, σ. 87.
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η προσφυγη ́ βα ́λλει κατα ́ της απο ́ 29 Ιουνι ́ου 1999 αρνη ́σεως Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Esso Nederland B.V. κατα ́ της
 της καθη ́ς να αναλα ́βει τα ́εξοδα ενοικι ́ου της κατοικι ́ας του Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 προσφευ ́γοντος, Γα ́λλου δημοσι ́ου υπαλλη ́λου αποσπασμε ́νου, 19 Οκτωβρι ́ου 1999
 με την ιδιο ́τητα του εμπειρογνω ́μονα, στην αντιπροσωπει ́α της
 Επιτροπη ́ς στην Πολωνι ́α.
 (Υπο ́θεση Τ-242/99)
 Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των του, ο προσφευ ́γων επικαλει ́ται ιδι ́ως
 (2000/C 20/48)
 το γεγονο ́ς ο ́τι η απο ́φαση αυτη ́ ει ́ναι αντι ́θετη προς δεσμευ ́σεις
 τις οποι ́ες ει ́χε αναλα ́βει προηγουμε ́νως η Επιτροπη ́ ́εναντι αυτου ́.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 Προσθε ́τει ο ́τι δεν μπορει ́ να του αντιταχθει ́ το ο ́χι το ενοι ́κιο
 κατοικι ́ας δεν μπορει ́ να επιστραφει ́ σε δημο ́σιο υπα ́λληλο ο ́ταν,
 Η εταιρι ́α Esso Nederland B.V., με ́εδρα τη Χα ́γη (Κα ́τω Χω ́ρες),
 ο ́πως εν προκειμε ́νω, η κατοικι ́α αυτη ́ ει ́ναι ιδιοκτησι ́α της συζυ ́γου
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους M. H. van der Woude και
 του υπαλλη ́λου. Συγκεκριμε ́να, ουδε ́ποτε θα ει ́χε επιλε ́ξει να
 R. W. Wezenbeek-Geuke, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο
 κατοικη ́σει σε διαμε ́ρισμα ανη ́κον στη συ ́ζυγο ́ του, αλλα ́ η
 στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο J. Loesch, 11, rue Goethe,
 κατα ́σταση αυτη ́ οφει ́λεται στη στα ́ση της Επιτροπη ́ς.
 α ́σκησε στις 19 Οκτωβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
4. 3 . 95 1 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 54/5
 2. Απο την εξέταση του υποβληθέντος ερωτήματος δεν τα υγειονομικά μέτρα κατά την εισαγωγή ζώων του βοείου ,
 προέκυψαν στοιχεία ικανά να επηρεάσουν το κύρος του χοιρείου , προβείου και αιγείου είδους, νωπών κρεάτων ή
 άρθρου 2 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. προϊόντων με βάση το κρέας προέλευσης τρίτων χωρών (3)
 2237/85. ή/και μη κοινοποιώντας τα στην Επιτροπή , παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από το προτελευταίο άρθρο των
 Στην υπόθεση C-353/93 ανωτέρω οδηγιών καθώς και από τα άρθρα 5 και 189 της
 συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από
 1 . Το άρθρο 3 παραγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) τους F. A. Schockweiler, πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini,
 αριθ. 1626/85 της Επιτροπής της 14ης Ιουνίου 1985 περί K. N. Κακούρη, J. L. Murray (εισηγητή ) και G. Hirsch,
 των προστατευτικών μέτρων που πρέπει να εφαρμο δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R.
 στούν στις εισαγωγές ορισμένων βύσσινων, πρέπει να Grass, εξέδωσε στις 19 Ιανουαρίου 1995 απόφαση με το
 ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, οσάκις οι αρμόδιες αρχές ακόλουθο διατακτικό:
 έχουν αμφιβολίες περί του ότι η δηλωθείσα τιμή εισαγω
 γής είναι πραγματική, μπορούν να λαμβάνουν όλα τα 1 . Το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας εντός της
 αναγκαία μέτρα προς προσδιορισμό της τιμής αυτής. καθορισμένης προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές
 και διοικητικές διατάξεις ώστε να συμμορφωθεί προς την
 2. Από την εξέταση του υποβληθέντος ερωτήματος δεν οδηγία 91/687/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 11ης Δεκεμβρίου
 προέκυψαν στοιχεία ικανά να επηρεάσουν το κύρος τον 1991 για την τροποποίηση των οδηγιών 64/432/ΕΟΚ,
 άρθρου 3 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 72/461/ΕΟΚ και 80/215/ΕΟΚ όσον αφορά ορισμένα μέτρα
 αριθ. 1626/85.
 σχετικά με την πανώλη των χοίρων και προς την οδηγία
 3 . Το άρθρο 3 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) 91/688/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 11ης Δεκεμβρίου 1991
 αριθ. 1626/85 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ως για την τροποποίηση της οδηγίας 72/462/ΕΟΚ για τα
 εξαγωγέας στη χώρα από την οποία κατάγονται τα υγειονομικά προβλήματα και τα υγειονομικά μέτρα κατά
 προϊόντα νοείται αποκλειστικά o εξαγωγέας του οποίου η την εισαγωγή ζώων του βοείου, χοιρείου, προβείου και
 επιχείρηση είναι εγκατεστημένη στη χώρα καταγωγής > αιγείου είδους, νωπών κρεάτων ή προϊόντων με βάση το
 των εμπορευμάτων. κρέας προέλευσης τρίτων χωρών, παρέβη τις υποχρεώσεις
 που υπέχει από το άρθρο 4 της οδηγίας 91/687/ΕΟΚ και το
 (!) ΕΕ αριθ . C 232 της 28. 8. 1993 . άρθρο 2 της οδηγίας 91/688/ΕΟΚ.
 (2) ΕΕ αριθ . L 209 της 6 . 8 . 1985 , σ. 24.
 (3) ΕΕ αριθ. L 49 της 27. 2. 1986, σ. 1 . 2. Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά
 (4) ΕΕ αριθ . L 99 της 16. 4 . 1988, σ. 12. έξοδα.
 (5) ΕΕ αριθ . L 290 της 14. 10. 1982 , σ. 28.
 (6) ΕΕ ειδ. έκδ. 03/017 , σ. 226. ( · ) ΕΕ αριθ . C 103 της 11 . 4. 1994.
 (7) ΕΕ αριθ . L 156 της 15 . 6. 1985 , σ. 13 . (2) ΕΕ αριθ . L 377 της 31 . 12 . 1991 , σ. 16.
 (3 ΕΕ αριθ . L 377 της 31 . 12 . 1991 , σ 18.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα) ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 19ης Ιανουαρίου 1995 της 24ης Ιανουαρίου 1995
 στην υπόθεση C-66/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο στην υπόθεση C-359/93: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (') τήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών (')
 (Παράβαση κράτους — Μη μεταφορά οδηγίας στο εσωτε (Προκήρυξη διαγωνισμού για σύναψη συμβάσεως κρατι
 ρικό δίκαιο) κών προμηθειών — Διαδικασία προσφυγής — Γνωστοποί
 (95/C 54/07) ηση — Τεχνικές προδιαγραφές)
 (95/C 54/08)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο
 Στην υπόθεση C-66/94, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 των (εκπρόσωπος: Gérard Rozet) κατά Βασιλείου του Βελ
 γίου (εκπρόσωπος: Jan Devadder), που έχει ως αντικείμενο Στην υπόθεση C-359/93, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 αίτηση να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου , μη τήτων (εκπρόσωπος: H. van Lier) κατά Βασιλείου των Κάτω
 θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και Χωρών (εκπρόσωποι: J. W. de Zwaan και T. Heukels) που
 διοικητικές διατάξεις ώστε να συμμορφωθεί προς την οδηγία έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο των
 91 /687/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 11ης Δεκεμβρίου 1991 για Κάτω Χωρών παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την
 την τροποποίηση των οδηγιών 64/432/ΕΟΚ, 72/461 /ΕΟΚ και οδηγία 77/62/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1976
 80/215/ΕΟΚ όσον αφορά ορισμένα μέτρα σχετικά με την περί συντονισμού των διαδικασιών συνάψεως συμβάσεων
 πανώλη των χοίρων (2) και προς την οδηγία 91 /688/ΕΟΚ του κρατικών προμηθειών (2), όπως τροποποιήθηκε από τις
 Συμβουλίου της 11ης Δεκεμβρίου 1991 για την τροποποίηση οδηγίες 8Θ/767/ΕΟΚ (3) και 88/295/ΕΟΚ (4) του Συμβουλίου ,
 της οδηγίας 72/462/ΕΟΚ για τα υγειονομικά προβλήματα και καθώς και από το άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο,
 ---pagebreak--- Αριθ. C 54/6 | EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4. 3 . 95
 συγκείμενο απο τους G. C. Rodriguez Iglesias, Προεδρο, P. J. 2. Καθε διάδικος φερει τα έξοδα τον.
 G. Kapteyn, πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini, K. N. Κακού
 ρη, J. L. Murray, D. A. O. Edward (εισηγητή δικαστή) και G. o ΕΕ αριθ. C 218 της 6. 8. 1994.
 Hirsch, δικαστές, γενικός εισαγγελέας G. Tesauro, γραμματέ
 ας R. Grass, εξέδωσε στις 24 Ιανουαρίου 1995 απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 υπέβαλε το Bayerisches Verwaltungsgericht Ansbach με
 1 . Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, παραλείποντας να διευ διάταξη της 23ης Νοεμβρίου 1994 στη διοικητική διαφορά
 κρινίσει στην επίμαχη προκήρυξη διαγωνισμού για σύνα Hellen Gerster κατά Freistaat Bayera
 ψη συμβάσεως τα πρόσωπα που επιτρεπόταν να παρευ (Υπόθεση C-1/95)
 ρεθούν στην αποσφράγιση των προσφορών καθώς και
 την ημέρα, ώρα και τόπο της αποσφραγίσεως αυτής και (95/C 54/10)
 προσθέτοντας στη συγγραφή υποχρεώσεων τεχνική προ Με διάταξη της 23ης Νοέμβριου 1994, η οποία περιήλθε στη
 διαγραφή προσδιοριζόμενη με αναφορά στο προϊόν Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 συγκεκριμένου εμπορικού σήματος, παρέβη τις υποχρεώ στις 5 Ιανουαρίου 1995, το Bayerisches Verwaltungsgericht
 σεις που υπέχει από την οδηγία 77/62/ΕΟΚ τον Σνμβον Ansbach — 12ο τμήμα — στο πλαίσιο της διοικητικής
 λίον της 21ης Δεκεμβρίον 1976 περί σνντονισμού των διαφοράς Hellen Gerster κατά Freitstaat Bayern, που εκκρε
 διαδικασιών συνάψεως σνμβάσεων κρατικών προμηθει μεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση
 ών, όπως τροποποιήθηκε από τις οδηγίες 80/767/EOK και προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 88/295/ΕΟΚ τον Σνμβουλίου, καθώς και από το άρθρο 30
 της συνθήκης. , 1 . Εφαρμόζεται το άρθρο 119 της συνθήκης ΕΚ επί δημο
 σίων υπαλλήλων;
 2. Καταδικάζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστι
 κά έξοδα. 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1 :
 Υφίσταται παράβαση του άρθρου 119 της συνθήκης ΕΚ
 (1) ΕΕ αριθ. C 238 της 2. 9. 1993. και της οδηγίας 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου (^ υπό την
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 17/001 , σ. 24. μορφή της «έμμεσης διάκρισης σε βάρος των γυναικών»,
 (3) ΕΕ ειδ. έκδ. 17/001 , σ. 54. όταν το άρθρο 13 παράγραφος 2 δεύτερη πρόταση της
 (4) ΕΕ αριθ. L 127 της 20. 5. 1988, σ. 1 . κανονιστικής αποφάσεως περί της σταδιοδρομίας (Lauf
 bahnverordnung, LbV) ορίζει ότι, κατά τον υπολογισμό
 του χρόνου υπηρεσίας δημοσίων υπαλλήλων, οι περίοδοι
 απασχολήσεως, της οποίας το ωράριο ανέρχεται τουλά
 χιστον στο ήμισυ έως και στα δύο τρίτα του κανονικού
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ωραρίου , λαμβάνονται υπόψη μόνο κατά τα δύο τρίτα;
 της 10ης Ιανουαρίου 1995 3. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1 :
 στην υπόθεση C-1/94 S-A: Dupret SA κατα Επιτροπής των Υφίσταται παράβαση της οδηγίας 76/2Θ7/ΕΟΚ του
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (!) Συμβουλίου (2) υπό την μορφή της «έμμεσης διάκρισης σε
 βάρος των γυναικών» όσον αφορά την πρόσβαση στην
 (Αίτηση άδειας πραγματοποιήσεως κατασχέσεως στα χέρια επαγγελματική άνοδο (προαγωγή), όταν το άρθρο 13
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων) παράγραφος 2 δεύτερη πρόταση της LbV προβλέπει ότι,
 (95/C 54/09) κατά τον υπολογισμό του χρόνου υπηρεσίας δημοσίων
 υπαλλήλων, οι περίοδοι απασχολήσεως, της οποίας το
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) ωράριο ανέρχεται τουλάχιστον στο ήμισυ έως και στα δύο
 τρίτα του κανονικού ωραρίου , λαμβάνονται υπόψη μόνο
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο κατά τα δύο τρίτα;
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 Ο) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 42.
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 70.
 Στην υπόθεση C-l/94 S-A, η Dupret SA, εταιρεία βελγικού
 δικαίου , ευρισκόμενη σε πτώχευση, εκπροσωπούμενη από
 τον σύνδικο της πτωχεύσεως Georges-Albert Dal, δικηγόρο
 Βρυξελλών, 18, rue de l'Aurore, 1050 Bruxelles, κατά της Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: S. υπέβαλε το Landgericht Dortmund με διάταξη της 27ης Δε
 Van Raepenbusch), που έχει ως αντικείμενο αίτηση άδειας κεμβρίου 1994 στην υπόθεση Reisebüro Broede κατά Gerd
 πραγματοποιήσεως κατασχέσεως στα χέρια της Επιτροπής Sandker
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το Δικαστήριο, συγκείμενο (Υπόθεση C-3/95)
 από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, F. A. Schock (95/C 54/11 )
 weiler, P. J. G. Kapteyn και C. Gulmann, προέδρους τμήμα
 τος, G. F. Mancini, K. N. Κακούρη, J. C. Moitinho de Almeida, Με διαταξη της 27ης Δεκεμβρίου 1994, η οποία περιήλθε στη
 J. L. Murray, D. A. O. Edward (εισηγητή), A. M. La Pergola Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 και J.-P. Puissochet, δικαστές· γενικός εισαγγελέας: C. O. στις 11 Ιανουαρίου 1995 το Landgericht Dortmund (ένατο
 Lenz, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 10 Ιανουαρίου 1995 πολιτικό τμήμα) στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Reisebüro
 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: Broede και Gerd Sandker που εκκρεμεί ενώπιον του, ζητεί
 από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 1 . Καταργείται η δίκη. επί του εξής ερωτήματος:


text:
 16.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 310/3
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Nederlandse Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 18 Σεπτεμβρίου 2006 — Sociaal Economische Samenwerking West-Brabant κατά Algemene Directie voor de Arbeidsvoorziening
 (Υπόθεση C-385/06)
 (2006/C 310/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Nederlandse Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Sociaal Economische Samenwerking West-Brabant
 Αναιρεσίβλητη: Algemene Directie voor de Arbeidsvoorziening
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 α.
 Δύναται το κράτος μέλος ή ένα διοικητικό όργανο του κράτους αυτού να στηρίξει μια εξουσία ευθέως –και επομένως χωρίς έρεισμα στο εθνικό δίκαιο– σε κοινοτικό κανονισμό;
 β.
 Αν ναι, παρέχει το άρθρο 23, παράγραφος 1, του κανονισμού 4253/88 (1) της 19ης Δεκεμβρίου 1988 για τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού 2052/88 όσον αφορά τον συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των άλλων υφιστάμενων χρηματοδοτικών οργάνων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2082/93 (στο εξής: συντονιστικός κανονισμός), εξουσία ανακλήσεως μιας αποφάσεως καθορισμού μιας επιχορηγήσεως και, στη συνέχεια, εξουσία αναζητήσεως των καταβληθέντων, με δεδομένο ότι το πιο πάνω άρθρο 23 του συντονιστικού κανονισμού υποχρεώνει τα κράτη μέλη να το πράξουν αν πρόκειται για κατάχρηση ή παράλειψη υπό την έννοια του άρθρου αυτού;
 2)
 Αν όχι, συνεπάγεται το άρθρο 10 ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 249 ΕΚ, ότι μια εθνική διάταξη όπως το άρθρο 4:49, παράγραφος 1, του νόμου Algemene wet bestuursrecht –βάσει της οποίας το διοικητικό όργανο δύναται να ανακαλέσει την απόφαση καθορισμού της επιχορηγήσεως ή να την τροποποιήσει εις βάρος του λήπτη της επιχορηγήσεως α) λόγω πραγματικών περιστατικών τα οποία το όργανο αυτό εύλογα δεν μπορούσε να γνωρίζει όταν ελήφθη η απόφαση καθορισμού της επιχορηγήσεως και λόγω των οποίων η επιχορήγηση θα είχε καθοριστεί πιο χαμηλά απ' όσο καθορίστηκε σύμφωνα με την απόφαση χρηματοδοτικής παρεμβάσεως, β) αν ο καθορισμός της επιχορηγήσεως είναι εσφαλμένος και ο λήπτης της επιχορηγήσεως το γνώριζε ή όφειλε να το γνωρίζει ή γ) αν μετά τον καθορισμό της επιχορηγήσεως ο λήπτης της επιχορηγήσεως δεν τήρησε τις υποχρεώσεις που συνδέθηκαν με την επιχορήγηση– πρέπει να ερμηνευθεί σύμφωνα με τον συντονιστικό κανονισμό;
 3)
 Αν ναι, περιορίζεται η ερμηνεία αυτή από γενικές αρχές του δικαίου που αποτελούν μέρος του κοινοτικού δικαίου, και ιδίως από τις αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης;
 4)
 Αν δοθεί καταφατική απάντηση στο ερώτημα 3, τότε όσον αφορά την έκταση του περιορισμού αυτού τίθεται το ακόλουθο ερώτημα: δύναται στις εθνικές αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, οι οποίες αποτελούν βάθρο του άρθρου 4:49, παράγραφος 1, του νόμου Algemene wet bestuursrecht, να δοθεί ευρύτερο περιεχόμενο από αυτό των γενικών αρχών του κοινοτικού δικαίου, και ιδίως των κοινοτικών αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, οι οποίες πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την εφαρμογή του συντονιστικού κανονισμού;
 5)
 Έχει, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 10 ΕΚ, σημασία κατά την εφαρμογή των κοινοτικών αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης το γεγονός ότι ο λήπτης της επιχορηγήσεως είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου;
 6)
 Αν η επιχορήγηση που δόθηκε πρέπει να ανακληθεί και να αναζητηθεί, είτε βάσει του άρθρου 23, παράγραφος 1, του συντονιστικού κανονισμού είτε βάσει σύμφωνης με τον κανονισμό αυτόν ερμηνείας του άρθρου 4:49, παράγραφος 1, του νόμου Algemene wet bestuursrecht, συνεπάγεται τότε το άρθρο 23, παράγραφος 1, του συντονιστικού κανονισμού ότι πρέπει να γίνει ανάκληση και αναζήτηση όταν δεν αμφισβητείται ότι το κράτος μέλος έχει αποδώσει στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο την επιχορήγηση που κακώς δόθηκε, ή τουλάχιστον έχει θεσπίσει σχετική ρύθμιση;
 7)
 Αν το άρθρο 23, παράγραφος 1, του συντονιστικού κανονισμού δεν καθιστά υποχρεωτική την ανάκληση και αναζήτηση, υπάρχουν στο κοινοτικό δίκαιο άλλες διατάξεις, όπως το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 2988/95 (2) του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, δυνάμει των οποίων το κράτος μέλος ευθέως ή βάσει σύμφωνης με τον συντονιστικό κανονισμό ερμηνείας του άρθρου 4:49, παράγραφος 1, του νόμου Algemene wet bestuursrecht είναι υποχρεωμένο να ανακαλέσει και αναζητήσει τις αντίθετες με το κοινοτικό δίκαιο επιχορηγήσεις, όπως η επίμαχη στην παρούσα υπόθεση;
 (1) ΕΕ L 374, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 312, σ. 1.


text:
 13.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/34
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Högsta förvaltningsdomstolen (Σουηδία) στις 4 Απριλίου 2016 — Boguslawa Zaniewicz-Dybeck κατά Pensionsmyndigheten
 (Υπόθεση C-189/16)
 (2016/C 211/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Högsta förvaltningsdomstolen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Boguslawa Zaniewicz-Dybeck
 Αναιρεσίβλητη: Pensionsmyndigheten
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 47, παράγραφος 1, στοιχείο δ', του κανονισμού 1408/71 (1) την έννοια ότι, κατά τον υπολογισμό της εγγυημένης συντάξεως που χορηγείται από τη Σουηδία, μπορεί στις περιόδους ασφαλίσεως οι οποίες πραγματοποιήθηκαν σε άλλο κράτος μέλος να αναγνωρισθεί συνταξιοδοτική αξία αντίστοιχη με τον μέσο όρο της αξίας που έχουν οι περίοδοι ασφαλίσεως οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στη Σουηδία όταν ο αρμόδιος φορέας προβαίνει σε αναλογικό υπολογισμό της συντάξεως σύμφωνα με το άρθρο 46, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 1, μπορεί ο αρμόδιος φορέας, κατά τον υπολογισμό του δικαιώματος εγγυημένης συντάξεως, να λάβει υπόψη του το εισόδημα από σύνταξη γήρατος που λαμβάνει ο δικαιούχος από άλλο κράτος μέλος χωρίς τούτο να αντιβαίνει στις διατάξεις του κανονισμού 1408/71;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (EE ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73).


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/36
 Προσφυγή της 27ης Ιουνίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-282/08)
 (2008/C 209/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: W. Roels και W. Wils)
 Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2005/29/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές») (1) και, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 —
 να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 12 Ιουνίου 2007. Ωστόσο, κατά την ημερομηνία ασκήσεως της παρούσας προσφυγής, το καθού δεν είχε λάβει τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας ή, εν πάση περιπτώσει, δεν είχε ενημερώσει σχετικώς την Επιτροπή.
 (1) ΕΕ L 149, σ. 22.


text:
 14.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/15
 Προσφυγή της 25ης Αυγούστου 2006 — PTV κατά ΓΕΕΑ (MAP&GUIDE The Mapware Company)
 (Υπόθεση T-226/06)
 (2006/C 249/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: PTV Planung Transport Verkehr AG (Karlsruhe, Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. Nielsen, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς, της 16ης Ιουνίου 2006, (υπόθεση R 1175/2005-1)·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «MAP&GUIDE The Mapware Company» για εμπορεύματα των κλάσεων 9, 16 και 42.
 Απόφαση του εξεταστή: Μερική απόρριψη της αιτήσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Το προς καταχώριση σήμα έχει διακριτικό χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1).
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 1993 για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 4.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/58
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 30ής Σεπτεμβρίου 2010 — Gudrun Schulze κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση F-36/05) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Διορισμός - Υποψήφιοι περιληφθέντες σε εφεδρικό πίνακα επιτυχόντων πριν από τη θέση σε ισχύ του νέου ΚΥΚ - Μεταβατικοί κανόνες κατατάξεως σε βαθμό κατά την πρόσληψη - Κατάταξη σε κλιμάκιο - Άρθρο 32 του ΚΥΚ - Άρθρα 2, 5 και 12 του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ - Διάκριση λόγω ηλικίας - Ισότητα της αμοιβής για εργασία της αυτής αξίας - Αρχή της χρηστής διοικήσεως - Καθήκον αρωγής)
 2010/C 328/92
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Gudrun Schulze (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικώς, S. Rodrigues και A. Jaume, δικηγόροι, στη συνέχεια S. Rodrigues και C. Bernard-Glanz, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και H. Krämer)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Arpio Santacruz και I. Šulce)
 Αντικείμενο
 Αφενός, ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής για την κατάταξη της προσφεύγουσας, η οποία περιελήφθη σε εφεδρικό πίνακα επιτυχόντων πριν από τη θέση σε ισχύ του νέου ΚΥΚ, κατ’ εφαρμογή των λιγότερο ευνοϊκών νέων κανόνων του [άρθρο 12 του παραρτήματος XIII του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 723/2004 περί τροποποιήσεως του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων] και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 193 της 06/08/2005, σ. 36 (υπόθεση αρχικώς πρωτοκολληθείσα ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με αριθ. T-207/05 και διαβιβασθείσα στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με διάταξη της 15.12.2005)