text:
26 . 4. 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 131 /11
 με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Λογοι και κύρια επιχειρήματα
 Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirch
 berg, άσκησε στις 7 Μαρτίου 1997 ενώπιον του Δικαστηρίου Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα που επικαλείται η
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Μεγάλου Επιτροπή είναι παρόμοια με εκείνα της υποθέσεως C
 Δουκάτου του Λουξεμβούργου . 56/97 (3)· οι προθεσμίες έχουν λήξει την 1η Μαρτίου 1995 και
 την 1η Ιανουαρίου 1995 αντιστοίχως.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 (') ΕΕ αριθ. L 104 της 23 . 4. 1994, σ. 32.
 (2) ΕΕ αριθ. L 201 της 4. 8. 1994, σ. 26.
 — να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμ (3) ΕΕ αριθ. C 108 της 5 . 4. 1997, σ. 12.
 βούργου , μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμί
 ας, τις αναγκαίες νομοθετικές , κανονιστικές και διοικητι
 κές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία
 94/16/ΕΚ της Επιτροπής, της 22ας Απριλίου 1994, για την
 τροποποίηση της οδηγίας 74/63/ΕΟΚ του Συμβουλίου ,
 σχετικά με τις ανεπιθύμητες ουσίες και προϊόντα στη
 διατροφή των ζώων ('), καθώς και προς την οδηγία Διαγραφή της υποθέσεως C-29/96 (')
 94/42/ΕΚ του Συμβουλίου , της 27ης Ιουλίου 1994, για την (97/C 131 /27)
 τροποποίηση της οδηγίας 64/432/ΕΟΚ περί προβλημάτων
 υγειονομικού ελέγχου του τομέα των ενδοκοινοτικών Με διάταξη της 19ης Φεβρουάριου 1997 , o Πρόεδρος του
 συναλλαγών βοοειδών και χοιροειδών (2), παρέβη τις πέμπτου τμήματος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοι
 υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2 της οδηγίας νοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-29/96
 94/16/ΕΚ και το άρθρο 2 της οδηγίας 94/42/ΕΚ αντιστοί [αίτηση του High Court of Justice της Βόρειας Ιρλανδίας,
 χως , Queen's Bench Division (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως] Norbrook Laboratories Ltd
 — να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου κατά Ministry of Agriculture , Fisheries and Food.
 στα δικαστικά έξοδα.
 (') ΕΕ αριθ . C 95 της 30. 3. 1996, σ. 8.
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ . 1547/87 και (ΕΟΚ)
 της 30ής Ιανουαρίου 1997 αριθ . 1589/87 , όσον αφορά την αγορά βουτύρου από τους
 οργανισμούς παρεμβάσεως, και των κανονισμών (ΕΟΚ)
 στην υπόθεση Τ-117/95, N. Corman SA κατα Επιτροπής των αριθ . 2191 /81 και (ΕΟΚ) αριθ . 570/88, όσον αφορά τη
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') χορήγηση ενισχύσεως για την αγορά βουτύρου και την
 (Προσφυγή ακυρώσεως — Κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 570/88 πώληση με μειωμένη τιμή βουτύρου σε ορισμένες κατηγορίες
 και (ΕΚ) αριθ. 455/95 — Ενίσχυση για το βούτυρο που καταναλωτών και βιομηχανιών (2), το Πρωτοδικείο ( πέμπτο
 προορίζεται για την παρασκευή ορισμένων κατηγοριών τμήμα), συγκείμενο από τους R. García-Valdecasas , Πρόε
 προϊόντων — Έννοια του βουτύρου — Έννοια του ενδιαμέ δρο, J. Azizi και M. Jaeger, δικαστές , γραμματέας: J. Palacio
 σου προϊόντος — Έννομο συμφέρον — Απαράδεκτο) Gonzalez, υπάλληλος διοικήσεως , εξέδωσε στις 30 Ιανουα
 (97/C 131 /28) ρίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 2 . Καταδικαζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 Στην υπόθεση Τ-117/95 , N. Corman SA , με έδρα το Goé
 Limbourg (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τη Lucette Défal (') ΕΕ αριθ . C 208 της 12. 8. 1995 .
 qué, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ ( 2 ) ΕΕ αριθ . L 46 της 1 . 3 . 1995 , σ. 31 .
 βούργο τα γραφεία της εταιρείας fiduciaire Myson Sari , 1 , rue
 Glesener, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωπος: Gérard Berscheid), με αντικείμενο την ακύ
 ρωση του άρθρου 1 σημείο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ . 455/
 95 της Επιτροπής, της 28ης Φεβρουαρίου 1995 , για τροπο


text:
23 . 9. 95 i ËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 248/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως
 (πρώτο τμήμα) στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των
 οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας,
 της 13ης Ιουλίου 1995 όπως τροποποιήθηκε και βελτιώθηκε με τον κανονισμό
 στην υπόθεση C-391/93 (αίτηση του Bundessozialgericht για (ΕΟΚ) αριθ. 2001/83 του Συμβουλίου της 2ας Ιουνίου
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Umberto Perrotta 1 983 έχει την έννοια ότι o αρμόδιος φορέας υποχρεούται
 και Allgemeine Ortskrankenkasse Munchen (') να αποφανθεί επί αιτήσεως περί παρατάσεως του δια
 («Κοινωνική ασφάλιση — Άνεργος που δικαιούται να στήματος καταβολής παροχών ασθενείας, ακόμα και
 διαμένει σε κράτος μέλος διαφορετικό από το αρμόδιο — όταν το αίτημα αυτό δεν υποβλήθηκε ρητά από τον
 Χορήγηση παροχών ασθενείας — Παράταση της περιόδου άνεργο αλλά μπορεί να συναχθεί από αίτηση χορηγήσεως
 διαμονής») παροχών λόγω ασθενείας σε χρήμα, η οποία υποβλήθηκε,
 λίγο πριν λήξει το διαλαμβανόμενο στο άρθρο 25 παρά
 (95/C 248/01 γραφος 1 του ίδιου κανονισμού χρονικό διάστημα, στον
 οργανισμό ασφαλίσεως ασθενείας του τόπου στον οποίο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) μετέβη o άνεργος.
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») 2. Προς εξακρίβωση του αν υφίσταται περίπτωση ανωτέρας
 βίας, κατά την έννοια του άρθρου 25 παράγραφος 4 του
 κανονισμού ( ΕΟΚ) 1408/71, o αρμόδιος φορέας πρέπει να
 Στην υπόθεση C-391 /93 , που έχει ως αντικείμενο αίτηση του προβεί σε εκτίμηση των περιστάσεων της υποθέσεως προς
 Bundessozialgericht (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ ' προσδιορισμό του αν μπορεί να απαιτηθεί λογικά από τον
 εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ , με την οποία άνεργο να επιστρέψει στο αρμόδιο κράτος, λαμβανομέ
 ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του νων υπόψη όχι μόνον των κινδύνων επιδεινώσεως της
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Umberto Perrotta και Allge καταστάσεως της υγείας του ή της μειώσεως των πιθανο
 meine Orstkrankenkasse München, η έκδοση προδικαστικής τήτων ιάσεως που συνεπάγεται το ταξίδι της επιστροφής,
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 25 παράγρα αλλά και της καταπονήσεως λόγω της δοκιμασίας στην
 φοι 1 και 4, και του άρθρου 69 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του οποία θα υποχρεωθεί κατ ' αυτόν τον τρόπο να υποβληθεί,
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης δεδομένου, αφενός, ότι η έννοια της ανωτέρας βίας δεν
 Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής μπορεί να θεωρηθεί ότι περιλαμβάνει την απόλυτη αδυ
 ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα ναμία επιστροφής στο αρμόδιο κράτος και, αφετέρου, ότι
 μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της η σωματική ικανότητα να ταξιδεύσει δεν μπορεί αυτή
 Κοινότητας (2), όπως τροποποιήθηκε και βελτιώθηκε με τον καθαυτή να αποκλείσει τη διαπίστωση υπάρξεως μιας
 κανονισμό (ΕΟΚ ) αριθ . 2001 /83 του Συμβουλίου της 2ας τέτοιας περιπτώσεως ανωτέρας βίας.
 Ιουνίου 1983 (3), το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο
 από τους P. Jann , πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward
 ( εισηγητή) και L. Sevón, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. (') ΕΕ αριθ . C 274 της 12. 10. 1993.
 Jacobs, γραμματέας: H. A. Rühl , κύριος υπάλληλος διοική (2) ΕΕ αριθ . L 149 της 5 . 7. 1971 , σ. 2.
 σεως, εξέδωσε στις 13 Ιουλίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο (-1 ) ΕΕ αριθ . L 230 της 22. 8. 1983 , σ. 6 .
 διατακτικό :
 1 . Το άρθρο 25 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971 περί

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 21.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/33
 Αναίρεση που άσκησαν στις 7 Ιουλίου 2015 οι Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK) και Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 28 Απριλίου 2015 στην υπόθεση T-169/12, Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK) και Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-345/15 P)
 (2015/C 311/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK), Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF) (εκπρόσωποι: B. Evtimov, δικηγόρος, D. O’Keeffe, Solicitor)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Euroalliages
 Αιτήματα
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου·
 —
 να κρίνει επί της υποθέσεως, εφόσον η διαφορά είναι ώριμη προς εκδίκαση·
 —
 επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα·
 —
 να υποχρεώσει τους παρεμβαίνοντες να φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε το δίκαιο της Ένωσης με την κρίση του επί των λόγων ακυρώσεως που αυτές προέβαλαν πρωτοδίκως ως εξής:
 —
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα το άρθρο 11, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου (1) (βασικός κανονισμός αντιντάμπινγκ) και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, επειδή απέρριψε τον λόγο ακυρώσεως με τον οποίο προβλήθηκε ότι από το άρθρο 11, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και την εκεί παραπομπή στο άρθρο 2 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ προκύπτει ότι τα θεσμικά όργανα έχουν την υποχρέωση να υπολογίζουν περιθώριο ντάμπινγκ σε όλες τις ενδιάμεσες επανεξετάσεις του ντάμπινγκ, και ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο παραβίασε επίσης και τις αρχές της χρηστής διοικήσεως, της διαφάνειας και της ασφάλειας δικαίου·
 —
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κατά την ερμηνεία του σκεπτικού της αποφάσεώς του στην υπόθεση T-143/06, MTZ Polyfilms κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 343, σ. 51).


text:
 28.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 126/3
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 19ης Ιανουαρίου 2012 [αίτηση του Rechtbank Haarlem (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — DHL Danzas Air & Ocean (Netherlands) BV κατά Inspecteur van de Belastingdienst/Douane West, kantoor Hoofddorp Saturnusstraat
 (Υπόθεση C-227/11) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας - Κοινό Δασμολόγιο - Δασμολογικές κλάσεις - Αναλυτές δικτύου - Κατάταξη - Νομική αξία της περί κατατάξεως γνώμης της Παγκόσμιας Οργανώσεως Τελωνείων)
 2012/C 126/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank Haarlem
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: DHL Danzas Air & Ocean (Netherlands) BV
 Καθού: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane West, kantoor Hoofddorp Saturnusstraat
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Rechtbank Haarlem — Κύρος του κανονισμού (ΕΚ) 129/2005 της Επιτροπής, της 20ής Ιανουαρίου 2005, για την κατάταξη εμπορευμάτων στη συνδυασμένη ονοματολογία και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 955/98 (ΕΕ L 25, σ. 37) — Αναλυτές δικτύου
 Διατακτικό
 Η συνδυασμένη ονοματολογία η οποία περιλαμβάνεται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε, αντιστοίχως, με τον κανονισμό (ΕΚ) 1810/2004 της Επιτροπής, της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, και με τον κανονισμό (ΕΚ) 1719/2005 της Επιτροπής, της 27ης Οκτωβρίου 2005, έχει την έννοια ότι οι αναλυτές δικτύου όπως οι επίδικοι στην κύρια δίκη πρέπει να κατατάσσονται στη διάκριση 9030 40 90 της συνδυασμένης ονοματολογίας, όπως απορρέει από τον κανονισμό 1810/2004, ή στη διάκριση 9030 40 00 της συνδυασμένης ονοματολογίας, όπως απορρέει από τον κανονισμό 1719/2005, αναλόγως της ημερομηνίας εισαγωγής τους, υπό την προϋπόθεση ότι οι συσκευές αυτές έχουν ως πραγματικό προορισμό τη διενέργεια μετρήσεων ή ελέγχων ηλεκτρικών μεγεθών, πράγμα το οποίο εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εξακριβώσει. Άλλως, οι συσκευές αυτές πρέπει να κατατάσσονται στη διάκριση 9031 80 39 της συνδυασμένης ονοματολογίας, όπως απορρέει από τον κανονισμό 1810/2004, ή στη διάκριση 9031 80 38 της συνδυασμένης ονοματολογίας, όπως απορρέει από τον κανονισμό 1719/2005, αναλόγως της ημερομηνίας εισαγωγής τους.
 (1) ΕΕ C 226 της 30.7.2011.


text:
 28.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 320/27
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιουλίου 2015 — PAN Europe και Stichting Natuur en Milieu κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-574/12) (1)
 ([Περιβάλλον - Κανονισμός (ΕΚ) 149/2008 - Ανώτατα όρια καταλοίπων φυτοφαρμάκων - Κανονισμός (ΕΚ) 1367/2006 - Αίτηση εσωτερικής επανεξετάσεως - Εξάλειψη του εννόμου συμφέροντος - Κατάργηση της δίκης])
 (2015/C 320/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Βρυξέλλες, Βέλγιο)· και Stichting Natuur en Milieu (Ουτρέχτη, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: F. Martens, avocat)
 Καθής: Ευρωπαϊκής Επιτροπής (εκπρόσωποι: αρχικώς από B. Burggraaf, P. Ondrůšek και G. Von Rintelen, στη συνέχεια από B. Burggraaf, G. von Rintelen και P. Oliver και τέλος από G. von Rintelen, H. Kranenborg και L. Pignataro-Nolin)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της 16ης Οκτωβρίου 2012, με την οποία η Επιτροπή απέρριψε ως αβάσιμες τις αιτήσεις εσωτερικής επανεξετάσεως του κανονισμού (ΕΚ) 149/2008 της Επιτροπής, της 29ης Ιανουαρίου 2008, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 396/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με τη θέσπιση των παραρτημάτων ΙΙ, ΙΙΙ και IV για τον καθορισμό ανώτατων ορίων καταλοίπων στα προϊόντα που καλύπτονται από το παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΕ L 58, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη επί της παρούσας προσφυγής.
 2)
 Η Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) και η Stichting Natuur en Milieu φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) EE C 55 της 23.2.2013.


text:
C 19/36 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25.1.2003
 δυνάμει του άρθρου 24 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστά- Συναφώς, o προσφεύγων φρονεί ότι ο Γενικός Γραμματέας,
 σεως των υπαλλήλων, o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις ελλείψει θεσπίσεως των γενικών κανόνων που επιτρέπουν τη
 17 Οκτωβρίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: δυνατότητα ανατροπής των καθηκόντων διαχειρίσεως, παρανόμως
 εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση. Εξάλλου, τα πράγματι
 1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. ασκούμενα από τον προσφεύγοντα καθήκοντα, ύστερα από την
 έκδοση της εν λόγω αποφάσεως, είναι προδήλως κατώτερα αυτών
 που θα ασκούνταν κανονικώς από υπάλληλο βαθμού Α3.
 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Προσφυγή του Michel Soubies κατά της Επιτροπής των Αγωγή του σωματείου Gestoras Pro Amnistia, του Juan
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 14 Οκτωβρίου Mari Olano Olano και του Julen Zelarain Errasti κατά
 2002 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις
 31 Οκτωβρίου 2002
 (Υπόθεση Τ-325/01)
 (Υπόθεση T-333/02)
 (2003/C 19/69)
 (2003/C 19/70)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 O Michel Soubies, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από
 τους δικηγόρους Αlbert Coolen, Jean-Noël Louis και Étienne Το σωματείο Gestoras Pro Amnistia, με έδρα το Ηernani
 Marchal, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον (Ισπανία), o Juan Mari Olano Olano, κάτοικος Gainza (Ισπανία),
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις και ο Julen Zelarain Errasti, κάτοικος Donostia (Ισπανία),
 14 Οκτωβρίου 2002, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊ- εκπροσωπούμενοι από τον Didier Rouget, avocat, άσκησαν
 κών Κοινοτήτων. ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 31 Οκτωβρίου 2002 αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊ-
 κής Ενώσεως.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της 26ης Νοεμβρίου 2001 του Οι ενάγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 Γενικού Γραμματέα της Επιτροπής σχετικά με την τοποθέτηση
 του προσφεύγοντος, ως συμβούλου σε προσωποπαγή θέση — να υποχρεώσει την εναγομένη να καταβάλει στο μεν σωματείο
 βαθμού Α3, στη μονάδα SG/F.2 «Θεσμικά θέματα»· Gestoras Pro Amnistia αποζημίωση 1 000 000 ευρώ, σε
 έκαστο των δύο εναγόντων Juan Mari Olano Olano και
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. Julen Zelarain Errasti 100 000 ευρώ·
 — να ορίσει ότι τα ποσά αυτά παράγουν τόκους υπερημερίας
 προς 4,5 % ετησίως από της ημερομηνίας δημοσιεύσεως της
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα αποφάσεως του Πρωτοδικείου, μέχρι της πραγματικής τους
 αποπληρωμής·
 Ο προσφεύγων, υπάλληλος βαθμού Α3, προσβάλλει την απόφαση — να καταδικάσει την εναγομένη στα δικαστικά έξοδα.
 της Α∆Α να τον διορίσει σύμβουλο σε προσωποπαγή θέση στη
 μονάδα SG/F.2 «Θεσμικά θέματα», της οποίας ο προϊστάμενος
 ήταν διορισμένος με βαθμό Α5.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αξιώσεών του, o προσφεύγων προβάλλει
 παράβαση: Το σωματείο Gestoras Pro Amnistia, καθώς και δύο εκπρόσωποί
 του, αξιώνουν αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζονται ότι
 — της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως· υπέστησαν εκ του ότι το εν λόγω σωματείο περιελήφθη στον
 κατάλογο προσώπων, ομάδων ή οντοτήτων που ενέχονται σε
 — της διαδικασίας καλύψεως των θέσεων ενδιάμεσης πλαισίω- τρομοκρατικές πράξεις, σύμφωνα με την κοινή θέση του Συμβου-
 σης, των άρθρων 4, 5, 27 και 29 του ΚΥΚ καθώς και λίου 2001/931/ΚΕΠΠΑ (1), όπως αναθεωρήθηκε με τις κοινές
 παραβίαση των αρχών τόσο της χρηστής διαχειρίσεως και θέσεις 2002/340/ΚΕΠΠΑ (2) του Συμβουλίου της 2ας Μαΐου
 διοικήσεως όσο και του προορισμού ενός υπαλλήλου για την 2002 και 2002/940/ΚΕΠΠΑ ( 3) του Συμβουλίου της
 ολοκλήρωση της σταδιοδρομίας του. 17ης Ιουνίου 2002.
 ---pagebreak--- 25.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 19/37
 Οι ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα αντιστοιχούν στους ισχυ- Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 ρισμούς της υποθέσεως Τ-338/02.
 Ταυτίζονται με τους λόγους ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα
 ( 1) Κοινή θέση του Συμβουλίου, της 27ης ∆εκεμβρίου 2001, για την που προβάλλονται στην υπόθεση T-326/02.
 εφαρμογή ειδικών μέτρων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας
 (ΕΕ 2001, L 344, σ. 93).
 ( 2) Κοινή θέση του Συμβουλίου, της 2ας Μαΐου 2002, σχετικά με την
 ενημέρωση της κοινής θέσης 2001/931/ΚΕΠΠΑ για την εφαρμογή
 ειδικών μέτρων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ 2002,
 L 116, σ. 75).
 ( 3) Κοινή θέση του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2002, σχετικά με τη
 ενημέρωση της κοινής θέσης 2001/931/ΚΕΠΠΑ για την εφαρμογή
 ειδικών μέτρων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και την
 κατάργηση της κοινής θέσης 2002/340/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ 2002, L 160,
 σ. 32). Προσφυγή της Metro-Goldwin-Mayer Lion Corporation
 κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής
 Αγοράς, που ασκήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2002
 (Υπόθεση T-342/02)
 (2003/C 19/72)
 Προσφυγή της B.V. Bureau Wijsmuller Scheepvaart-
 Transport en Zeesleepvaart Maatschappij κατά της Επιτρο-
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 13 Νοεμβρίου 2002
 (Υπόθεση T-340/02)
 Η Metro-Goldwin-Mayer Lion Corporation, Santa Monica,
 California (Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής), εκπροσωπούμενη
 (2003/C 19/71) από τους δικηγόρους Fernand de Visscher, Emmanuel Cornu,
 Eric De Gryse, Donatienne Moreau, άσκησε ενώπιον του Πρωτο-
 δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 8 Νοεμβρίου 2002
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική) προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της
 Εσωτερικής Αγοράς. Έτερος διάδικος στην ενώπιον του τμήματος
 προσφυγών διαδικασία ήταν ο Moser Grupo Media, S.L., Santa
 Eulalia Del Rio (Βαλεαρίδες — Ισπανία).
 H εταιρία B.V. Bureau Wijsmuller Scheepvaart- Transport en
 Zeesleepvaart Maatschappij, με έδρα το Ιjsmuiden (Κάτω Χώρες),
 εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο M.J.J.M. Essers, άσκησε στις Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 13 Νοεμβρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών — να δεχθεί το αίτημα της ακυρώσεως·
 Κοινοτήτων.
 — να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: της 5ης Σεπτεμβρίου 2002·
 1) κυρίως, να ακυρώσει την υπό στοιχεία C(2002)2158 τελικό — να επικυρώσει την απόφαση του τμήματος ανακοπών της
 απόφαση της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 2002, σχετικά με 19ης Φεβρουαρίου 2001, καθ' όσον δέχεται την υπ' αριθ. B
 κρατική ενίσχυση που οι Κάτω Χώρες χορήγησαν για τις 47730 ανακοπή για όλα τα αμφισβητούμενα αγαθά και
 δραστηριότητες ολλανδικών ρυμουλκών σε θαλάσσιους λιμέ- υπηρεσίες και καθ' όσον απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως
 νες και σε εσωτερικά ύδατα της Κοινότητας· υπ' αριθ. 409664 στο σύνολό της, βάσει των υπό της
 προσφεύγουσας εθνικών καταχωρίσεων του σήματος «MGM»·
 2) επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 2 και 3 της προσβαλλό-
 μενης αποφάσεως της Επιτροπής, με τα οποία η Επιτροπή — να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος ανακοπών της
 υποχρέωσε την Ολλανδική Κυβέρνηση να λάβει, μεταξύ 19ης Φεβρουαρίου 2001, καθ' όσον δεν δέχεται ως λόγο
 άλλων, όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να ανακτήσει απορρίψεως το κοινοτικό σήμα «MGM» αριθ. 141820 της
 την ενίσχυση από τους ωφεληθέντες εξαιρουμένης της προσφεύγουσας ή, επικουρικώς, καθ' όσον δεν δέχεται ως
 ενισχύσεως που χορηγήθηκε πριν από τις 12 Σεπτεμβρίου λόγο απορρίψεως τις προγενέστερες εθνικές καταχωρίσεις
 1990· σημάτων στην Αυστρία, την Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο·
 3) να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. — να καταδικάσει το Γραφείο στα δικαστικά έξοδα.


text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/26
 Προσφυγή της 24ης Σεπτεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας
 (Υπόθεση C-422/08)
 (2008/C 301/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: U. Wölker και B. Schöfer)
 Καθής: Δημοκρατία της Αυστρίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 2004/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη όσον αφορά την πρόληψη και την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας (1), ή τουλάχιστον μη ανακοινώνοντας τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο έληξε στις 30 Απριλίου 2007.
 (1) ΕΕ 2004, L 143, σ. 56.


text:
C 118/40 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 21.4.2001
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Προσφυγη ́ του Carlos Puente Martı́n κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 6 Φεβρουα-
 ρι ́ου 2001
 της 30η ́ς Ιανουαρι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση Τ-29/01)
 στην υπο ́θεση Τ-215/00, SCEA La Conqueste κατα ́ Επιτρο- (2001/C 118/110)
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1338/2000
 — Καταχω ́ ρηση μιας προστατευομε ́νης γεωγραφικη ́ς εν- Ο Carlos Puente Martı́n, κα ́τοικος Μαδρι ́της, εκπροσωπου ́μενος
 δει ́ξεως — «Canard à foie gras du Sud-Ouest» — Πρα ́ ξη απο ́ τον δικηγο ́ρο Oscar González Correas, α ́σκησε στις
 γενικη ́ς ισχυ ́ος — Απαρα ́δεκτο) 6 Φεβρουαρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.
 (2001/C 118/109)
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 8 Νοεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση της
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) Επιτροπη ́ς (Ref. 2974)·
 — να αναγνωρι ́σει το δικαι ́ωμα του προσφευ ́γοντος για πλη ́ρη
 αποζημι ́ωση ο ́σον αφορα ́ τα ́εξοδα εγκαταστα ́σεως, που
 Στην υπο ́θεση Τ-215/00, SCEA La Conqueste, με ́εδρα το προβλε ́πει το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 1, του παραρτη ́ματος VII
 Morlaas (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Α. Lyon-Caen, του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως (ΚΥΚ) και για
 δικηγο ́ρο στο Conseil d’État και στο Cour de cassation, με το ́πο την αποζημι ́ωση ο ́σον αφορα ́ τα ́εξοδα επανεγκαταστα ́σεως,
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το γραφει ́ο του R. Weber, 3, που προβλε ́πει η παρα ́γραφος 1 του α ́ρθρου 6, του παραρτη ́-
 rue de la Loge, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ματος VII του ΚΥΚ, ο ́πως ορι ́ζει το α ́ρθρο 71 του ΚΥΚ·
 (εκπρο ́σωποι: J. L. Iglesias Buhigues και X. Lewis), με αντικει ́μενο
 αι ́τηση ακυρω ́σεως του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1338/2000 της Επιτρο-
 πη ́ς, της 26ης Ιουνι ́ου 2000, για τη συμπλη ́ρωση του παραρτη ́μα- — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν
 τος του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2400/96 σχετικα ́ με την εγγραφη ́ εξο ́δων.
 ορισμε ́νων ονομασιω ́ν στο μητρω ́ο προστατευομε ́νων ονομασιω ́ν
 προε ́λευσης και προστατευομε ́νων γεωγραφικω ́ν ενδει ́ξεων που
 προβλε ́πεται στον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 2081/92 του Συμβουλι ́ου Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 περι ́ προστασι ́ας των γεωγραφικω ́ν ενδει ́ξεων και των ονομασιω ́ν
 προε ́λευσης των γεωργικω ́ν προϊο ́ντων και των τροφι ́μων (EE
 L 154, σ. 5), καθο ́σον αφορα ́ την καταχω ́ρηση της ονομασι ́ας Ο προσφευ ́γων στην παρου ́σα διαφορα ́ ει ́ναι πρω ́ην υπα ́λληλος
 Canard à foie gras du Sud-Ouest ως προστατευομε ́νης γεωγρα- της Επιτροπη ́ς ο οποι ́ος αμφισβητει ́ την απο ́φαση της Α∆Α, με την
 φικη ́ς ενδει ́ξεως, το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ οποι ́α η τελευται ́α αρνη ́θηκε να του καταβα ́λει τις αποζημιω ́σεις
 τους P. Lindh, Προ ́εδρο, R. Garcı́a-Valdecasas και J. D. Cooke, για τα ́εξοδα εγκαταστα ́σεως στο Βε ́λγιο, λο ́γω της επανεντα ́ξεω ́ς
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 30 Ιανουαρι ́ου 2001 του στην υπηρεσι ́α, μετα ́ την ανα ́κληση προηγου ́μενης καταστα ́-
 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: σεως μο ́νιμης αναπηρι ́ας, καθω ́ς και τα ́εξοδα επανεγκαταστα ́σεως
 στην Ισπανι ́α, μετα ́ την οριστικη ́ λη ́ξη των καθηκο ́ντων του. Ο
 προσφευ ́γων ισχυρι ́ζεται ο ́τι δικαιου ́ται των αποζημιω ́σεων αυτω ́ν,
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη. συ ́μφωνα με τα οριζο ́μενα στα α ́ρθρα 5, παρα ́γραφος 1, 6,
 παρα ́γραφος 1, πρω ́το εδα ́φιο, 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́α α' και β',
 και 9, παρα ́γραφοι 1 και 2, του παραρτη ́ματος VII του ΚΥΚ.
 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και
 τα ́εξοδα της Επιτροπη ́ς.
 Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των του, o προσφευ ́γων προβα ́λλει:
 — ο ́τι η αναγνω ́ριση της αναπηρι ́ας ει ́ναι πρα ́ξη διεπο ́μενη απο ́
 (1) ΕΕ C 316 της 4.11.2000. κανο ́νες και ο ́χι εκου ́σια, η οποι ́α απορρε ́ει απο ́ αντικειμενικη ́
 κατα ́σταση·
 — ο ́τι, κατα ́ πα ́για νομολογι ́α, o μο ́νιμος υπα ́λληλος δικαιου ́ται
 αποζημιω ́σεως, ακο ́μη και ο ́ταν δεν μεταβα ́λλει τον το ́πο
 εγκαταστα ́σεω ́ς του·
 ---pagebreak--- 21.4.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 118/41
 — ο ́τι, εν πα ́ση περιπτω ́σει, απο ́ 1ης ∆εκεμβρι ́ου 1995, ημερο- — τα α ́ρθρα 3, παρα ́γραφοι 2, 3, 5 και 8, του βασικου ́
 μηνι ́α της πρω ́της αναγνωρι ́σεως της αναπηρι ́ας, ́εως την κανονισμου ́ ντα ́μπινγκ, καθο ́σον ́εκρινε ο ́τι η κοινοτικη ́
 επανε ́νταξη ́ του στην υπηρεσι ́α στις 16 Ιουνι ́ου 1999, βιομηχανι ́α υπε ́στη υλικη ́ ζημι ́α,
 παρη ́λθαν τρια ́μισι χρο ́νια, χρονικη ́ περι ́οδος αρκετα ́ μεγα ́λη
 κατα ́ την οποι ́α η κατοικι ́α του προσφευ ́γοντος στο Βε ́λγιο — το α ́ρθρο 3, παρα ́γραφος 6, του βασικου ́ κανονισμου ́
 ́επρεπε να διατηρηθει ́ για την προ ́σφορη χρησιμοποι ́ηση ́ της ντα ́μπινγκ, καθο ́σον ́εκρινε ο ́τι οι εισαγωγε ́ς απο ́ τις εν λο ́γω
 κατα ́ τον χρο ́νο επιστροφη ́ς του στο Βε ́λγιο. Εξα ́λλου, o χω ́ρες προκα ́λεσαν υλικη ́ ζημι ́α στην κοινοτικη ́ βιομηχανι ́α
 προσφευ ́γων υποβλη ́θηκε σε σημαντικα ́ ́εξοδα πριν τη μετα ́- και
 βαση ́ του στο Βε ́λγιο.
 — τα α ́ρθρα 20, παρα ́γραφοι 4 και 5, και 6, παρα ́γραφος 9,
 του βασικου ́ κανονισμου ́ ντα ́μπινγκ, το α ́ρθρο 253 ΕΚ, καθω ́ς
 και ο ́τι προσε ́βαλε το δικαι ́ωμα α ́μυνας της προσφευ ́γουσας.
 (1) ΕΕ L 56 της 6.3.1996, σ. 1.
 Προσφυγη ́ της Shanghai Teraoka Electronic Co. Ltd. κατα ́
 του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως, που ασκη ́θηκε
 στις 16 Φεβρουαρι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση Τ-35/01) Προσφυγη ́ της Glaverbel κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης
 στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς που ασκη ́θηκε στις
 (2001/C 118/111) 19 Φεβρουαρι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση Τ-36/01)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (2001/C 118/112)
 Η Shanghai Teraoka Electronic Co. Ltd., εταιρι ́α κινεζικου ́
 δικαι ́ου, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Paul Waer, δικηγο ́ρο Βρυξελ-
 λω ́ν, α ́σκησε στις 16 Φεβρουαρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδι- (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβου-
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως. Η Glaverbel, εταιρι ́α βελγικου ́ δικαι ́ου, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τη
 Susanne Möbus του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Müller-Boré &
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Parnter, Μο ́ναχο (Γερμανι ́α), α ́σκησε στις 19 Φεβρουαρι ́ου 2001
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς
 — να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 1 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2605/2000
 Αγορα ́ς.
 του Συμβουλι ́ου, της 27ης Νοεμβρι ́ου 2000, καθο ́σον
 επιβα ́λλει δασμο ́ αντιντα ́μπινγκ στη Shanghai Teraoka
 Electronic Co. Ltd. και Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο στα δικαστικα ́ ́εξοδα. — να ακυρω ́σει η ́ να μεταβα ́λει την απο ́ 30 Νοεμβρι ́ου 2000
 απο ́φαση του πρω ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν του Γραφει ́ου
 Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (υπο ́θεση
 R 0137/2000-1)·
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — να καταδικα ́σει το Γραφει ́ο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Η προσφευ ́γουσα ει ́ναι εταιρι ́α κινεζικου ́ δικαι ́ου, που ́εχει ως
 σκοπο ́ την κατασκευη ́ προϊο ́ντων υψηλη ́ς τεχνολογι ́ας. Ισχυρι ́ζεται
 ο ́τι το καθου ́ παρε ́βη δια ́φορες διατα ́ξεις του κανονισμου ́ 384/96 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 του Συμβουλι ́ου για την α ́μυνα κατα ́ των εισαγωγω ́ν που αποτε-
 λου ́ν αντικει ́μενο ντα ́μπινγκ εκ με ́ρους χωρω ́ν μη μελω ́ν της Το οικει ́ο ση ́μα: Σχε ́διο επι ́ της επιφα ́νειας των προϊ-
 Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας (1) (στο εξη ́ς: βασικο ́ς κανονισμο ́ς ο ́ντων συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 63,
 ντα ́μπινγκ), καθο ́σον επε ́βαλε δασμου ́ς αντιντα ́μπινγκ στις εισα- παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ για
 γωγε ́ς ορισμε ́νων ηλεκτρονικω ́ν ζυγω ́ν χρησιμοποιου ́μενων στο το κοινοτικο ́ ση ́μα (υπο ́θεση
 λιανεμπο ́ριο, που κατασκευα ́ζονται και εξα ́γονται απο ́ την R 0137/2000-1).
 προσφευ ́γουσα. Η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει ο ́τι το Συμβου ́λιο
 παρε ́βη: Προϊο ́ν η ́ υπηρεσι ́α: Κλα ́σεις 11, 19 και 21.
 — το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 7, στοιχει ́ο γ', του βασικου ́ Προσβληθει ́σα ενω ́πιον 'Αρνηση καταχωρι ́σεως απο ́ τον εξε-
 κανονισμου ́ ντα ́μπινγκ, καθο ́σον αρνη ́θηκε να υπαγα ́γει την του τμη ́ματος προσφυγω ́ν ταστη ́.
 προσφευ ́γουσα σε καθεστω ́ς οικονομι ́ας της αγορα ́ς, απο ́φαση:


text:
 9.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 204/12
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 18 Μαρτίου 2011 — Folien Fischer AG και Fofitec AG κατά RITRAMA SpA
 (Υπόθεση C-133/11)
 2011/C 204/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσες και αναιρεσείουσες: Folien Fischer AG και Fofitec AG
 Εναγόμενη και αναιρεσίβλητη: RITRAMA SpA
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 5, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (1) την έννοια ότι η δωσιδικία της αδικοπραξίας εφαρμόζεται επίσης και σε περίπτωση αρνητικής αναγνωριστικής αγωγής, με την οποία ο φερόμενος ως ζημιώσας ζητεί να αναγνωριστεί ότι ο φερόμενος ως ζημιωθείς δεν έχει, αναφορικά με συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά, αξιώσεις που πηγάζουν από αδικοπραξία (εν προκειμένω: παράβαση των διατάξεων του δικαίου συμπράξεων επιχειρήσεων);
 (1) ΕΕ L 12, σ. 1.


text:
20. 7. 96 HEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 210/15
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσω
 της 18ης Ιουνίου 1996 πούμενη από τον Eric Boigelot, δικηγόρο Βρυξελλών, με
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Louis Schiltz, 2,
 στην υπόθεση Τ-150/94, Juana de la Cruz Vela Palacios κατα rue du Fort Rheinsheim, κατά Οικονομικής και Κοινωνικής
 Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Moï
 Κοινοτήτων (i) ses Bermejo Garde και Denis Waelbroeck), που είχε ως
 (Υπάλληλοι — Προσφυγή ακυρώσεως και αγωγή αποζη αντικείμενο την ακύρωση των αποφάσεων του Γενικού
 μιώσεως — Παραδεκτό — Υποβολή διοικητικής ενστάσεως Γραμματέα της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της
 με τηλεαντίγραφο — Έκθεση βαθμολογίας — Καθυστέρηση 6ης Δεκεμβρίου 1993 και της 22ας Ιουνίου 1994, με τις οποίες
 — Αιτιολόγηση μειώσεως της βαθμολογίας — Ηθική επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα η πειθαρχική ποινή της
 βλάβη) επιπλήξεως και απορρίφθηκε η δοικητική ένσταση κατά της
 (96/C 210/37) επιβολής της ποινές αυτής, καθώς και την ακύρωση ή την
 ανάκληση της εκθέσεως βαθμολογίας της 5ης Ιουλίου 1993
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) που καταρτίστηκε από τον πρώην προϊστάμενο της προσφεύ
 γουσας, το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από
 Στην υπόθεση Τ-150/94, Juana de la Cruz Vela Palacios, τους A. Saggio, Πρόεδρο, V. Tiili και R. M. Moura Ramos,
 υπάλληλος της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής των δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, κύρια υπάλληλος διοικήσε
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσω ως, εξέδωσε στις 18 Ιουνίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο
 πούμενη από τον Eric Boigelot, δικηγόρο Βρυξελλών, με διατακτικό :
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Louis Schiltz, 2,
 rue du Fort Rheinsheim, κατά Οικονομικής και Κοινωνικής
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Moï 1 . Ακυρώνει την απόφαση της Οικονομικής και Κοινωνικής
 ses Bermejo Garde και Denis Waelbroeck), που είχε ως Επιτροπής, της 6ης Δεκεμβρίου 1993, με την οποία
 αντικείμενο την ακύρωση , αφενός, της αποφάσεως της επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα η ποινή της επιπλήξεως,
 Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, της 18ης Ιουνίου καθώς και την απόφαση της Οικονομικής και Κοινωνικής
 1993, περί καταρτίσεως των εκθέσεων βαθμολογίας της Επιτροπής, της 22ας Ιουνίου 1994, με την οποία απορρί
 προσφεύγουσας-ενάγουσας για τις περιόδους από 1ης φθηκε η διοικητική ένσταση της προσφεύγουσας κατά της
 Δεκεμβρίου 1986 έως τις 31 Αυγούστου 1988 και από 1ης αποφάσεως της 6ης Δεκεμβρίου 1993.
 Σεπτεμβρίου 1988 έως τις 31 Αυγούστου 1990 και, αφετέρου ,
 της αποφάσεως της 13ης Ιανουαρίου 1994, με την οποία 2. Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 απορρίφθηκε η διοικητική ένσταση κατά των εκθέσεων
 αυτών, καθώς και την επιδίκαση στην προσφεύγουσα 3. H Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή θα φέρει το
 ενάγουσα αποζημιώσεως προς ικανοποίηση της ηθικής βλά σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 βης που ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω των υπηρεσιακών
 πταισμάτων της διοικήσεως έναντι της προσφεύγουσας
 ενάγουσας, το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από (!) ΕΕ αριθ . C 316 της 12. 11 . 1994 .
 τους A. Saggio, Πρόεδρο, V. Tiili και R. M. Moura Ramos,
 δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, κύρια υπάλληλος διοικήσε
 ως, εξέδωσε στις 18 Ιουνίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό :
 1 . Καταδικάζει την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή να
 καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσό αντιστοι
 χούν σε 50 000 βελγικά φράγκα, προς ικανοποίηση της ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 ηθικής βλάβης που υπέστη.
 της 27ης Μαρτίου 1996
 2. Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά. στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-530/93 κ.λπ., R. Bathoorn
 3. H Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή θα φέρει το και 213 άλλοι κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 σύνολο των δικαστικών εξόδων της και το ήμισυ των και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ι)
 εξόδων της προσφεύγουσας-ενάγουσας. H προσφεύγου (Μερική διαγραφή)
 σα-ενάγουσα θα φέρει το έτερο ήμισυ των δικαστικών (96/C 210/39)
 εξόδων της.
 (M ΕΕ αριθ . C 161 της 11 . 6. 1994. (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις Τ-530/93 έως Τ-533/93,
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Τ-1/94 έως Τ-4/94, Τ-11/94, Τ-53/94 και Τ-71/94, Τ-73/94 έως
 Τ-76/94, Τ-86/94 και Τ-87/94, Τ-91/94, Τ-94/94 και Τ-96/94,
 της 18ης Ιουνίου 1996 Τ-101/94 έως Τ-106/94, Τ-1 18/94 έως Τ-124/94, Τ-130/94 και
 στην υπόθεση Τ-293/94, Juana de la Cruz Vela Palacios κατα Τ-253/94, R. Bathoorn και 213 άλλοι, κάτοικοι Κάτω Χωρών,
 Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής των Ευρωπαϊκών εκπροσωπούμενοι από τον H. J. Bronkhorst, δικηγόρο στο
 Κοινοτήτων (') Hoge Raad των Κάτω Χωρών, και τον E. H. Pijnacker
 (Υπάλληλοι — Παραδεκτό — Βλαπτική πράξη — Ενδιάμε Hordijk, δικηγόρο Άμστερνταμ, με αντίκλητο στο Λουξεμ
 ση έκθεση βαθμολογίας — Καθήκονπίστεως— Πειθαρχική βούργο το δικηγόρο L. Frieden, 62, avenue Guillaume, κατά
 κύρωση) Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: A.
 (96/C 210/38) Brautigam) και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωπος: Th. van Rijn), που έχει ως αντικείμενο αγωγή
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) αποζημιώσεως, βάσει των άρθρων 178 και 215 δεύτερο
 εδάφιο της συνθήκης ΕΚ, για την αποκατάσταση της ζημίας
 Στην υπόθεση Τ-293/94, Juana de la Cruz Vela Palacios, που θεωρούν ότι υπέστησαν οι ενάγοντες λόγω της εφαρμο
 υπάλληλος της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής των γής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84 του Συμβουλίου , της


text:
 28.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/14
 Αναίρεση που άσκησε στις 18 Φεβρουαρίου 2014 η Forgital Italy SpA κατά της διάταξης που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 4 Δεκεμβρίου 2013 στην υπόθεση T-438/10, Forgital Italy SpA κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-84/14 P)
 2014/C 129/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Forgital Italy SpA (εκπρόσωποι: R. Mastroianni, V. Turinetti di Priero, δικηγόροι)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη της 4ης Δεκεμβρίου 2013 με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε ως απαράδεκτη την προσφυγή στην υπόθεση T-438/10, το αίτημα της οποίας συνίστατο στην ακύρωση του κανονισμού (ΕΕ) 566/2010 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2010, περί τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΚ) 1763/2004 για την προσωρινή αναστολή των αυτόνομων δασμών του κοινού δασμολογίου για ορισμένα βιομηχανικά, γεωργικά και αλιευτικά προϊόντα (ΕΕ L 163, σ. 4), καθόσον o κανονισμός αυτός τροποποιεί την περιγραφή ορισμένων εμπορευμάτων για τα οποία αναστέλλεται η υποχρέωση καταβολής των αυτόνομων δασμών του κοινού δασμολογίου,
 —
 να αναπέμψει, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την υπόθεση T-438/10 στο Γενικό Δικαστήριο για να αποφανθεί επί της ουσίας,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο και την Επιτροπή στα έξοδα της παρούσας διαδικασίας, καθώς και στα έξοδα της δίκης στην υπόθεση T-438/10.
 Λόγοι αναίρεσης και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι συντρέχουν παράβαση του άρθρου 113 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, προσβολή του δικαιώματος πραγματικής προσφυγής που παρέχει το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και παραβίαση της γενικής αρχής της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας των δικαιωμάτων και του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας. Η αυτεπάγγελτη εξέταση από το Γενικό Δικαστήριο του παραδεκτού της προσφυγής στην υπόθεση T-438/10, χωρίς να εκτεθούν οι πραγματικοί και νομικοί λόγοι στους οποίους θα μπορούσε να στηριχθεί μια τέτοια ένσταση απαραδέκτου και χωρίς να δοθεί στους διαδίκους η δυνατότητα να διατυπώσουν την άποψή τους επ’ αυτού, όπως επιβάλλεται κατά το άρθρο 113 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, ήταν νομικά εσφαλμένη. Συναφώς δεν έχει σημασία το γεγονός ότι το Γενικό Δικαστήριο έθεσε στους διαδίκους ένα ερώτημα σχετικά με τη σημασία που θα είχε για την υπόθεση T-438/10 η διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Φεβρουαρίου 2013 (υπόθεση T-551/11, BSI κατά Συμβουλίου), διότι οι διάδικοι δεν μπορούσαν να συναγάγουν από το ερώτημα αυτό, όπως δέχεται το Γενικό Δικαστήριο, ότι το δικαιοδοτικό αυτό όργανο εξέταζε τη δυνατότητα να θέσει αυτεπαγγέλτως ζήτημα απαραδέκτου.
 Δεύτερον, κατά την αναιρεσείουσα πάντα, το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε νομικά εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, τελευταία φράση, ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με τη γενική αρχή της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο κανονισμός (ΕΕ) 566/2010 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2010, δεν συνιστά κανονιστική πράξη που να περιλαμβάνει εκτελεστικά μέτρα.


text:
C 95/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.3.2001
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 3) Εφο ́σον ́ενα κρα ́τος με ́λος ει ́ναι υποχρεωμε ́νο να λαμβα ́νει
 υπο ́ψη, για τον υπολογισμο ́ των αποδοχω ́ ν του επι ́συμβα ́σει
 (πε ́μπτο τμη ́μα) διδακτικου ́ και βοηθητικου ́ προσωπικου ́, τη δια ́ρκεια εργα-
 σι ́ας του σε ορισμε ́νους οργανισμου ́ς ́η σε ορισμε ́να ιδρυ ́ματα
 της 30η ́ς Νοεμβρι ́ου 2000 των ́αλλων κρατω ́ ν μελω ́ ν που ει ́ναι παρεμφερη ́ προς τους
 στην υπο ́θεση C-195/98 (αι ́τηση του Oberster Gerichtshof αυστριακου ́ς οργανισμου ́ς και τα αυστριακα ́ ιδρυ ́ματα που
 για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Öster- απαριθμου ́νται στο ́αρθρο 26, παρα ́γραφος 2, του
 Vertragsbedienstetengesetz του 1948, οι περι ́οδοι αυτε ́ς πρε ́-
 reichischer Gewerkschaftsbund, Gewerkschaft öffent-
 licher Dienst, κατα ́ Republik Österreich (1) πει να συνυπολογι ́ζονται χωρι ́ς κανε ́να χρονικο ́ περιορισμο ́.
 («'Αρθρο 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 234 ΕΚ) —
 Η ́εννοια “δικαστη ́ριο κρα ́τους με ́λους” — Ελευ ́θερη (1) EE C 234 της 25.7.1998.
 κυκλοφορι ́α των προσω ́ πων — 'Ιση μεταχει ́ριση — Προ-
 αγωγη ́ κατ' αρχαιο ́τητα — Προϋπηρεσι ́α που ́εχει αποκτη-
 θει ́ εν με ́ρει στην αλλοδαπη ́»)
 (2001/C 95/02)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (τρι ́το τμη ́μα)
 Στην υπο ́θεση C-195/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Oberster
 Gerichtshof (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α της 30η ́ς Νοεμβρι ́ου 2000
 ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του
 εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Österreichischer Gewerkschafts-
 bund, Gewerkschaft öffentlicher Dienst, και Republik στην υπο ́θεση C-384/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 Österreich, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την τη ́των κατα ́ Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου (1)
 ερμηνει ́α του α ́ρθρου 48 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροπο-
 ποιη ́σεως, α ́ρθρου 39 ΕΚ), του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Τηλεπικοινωνι ́ες — ∆ια-
 α ́ρθρου 234 ΕΚ) και του α ́ρθρου 7 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) συ ́νδεση δικτυ ́ων — ∆ιαλειτουργικο ́τητα υπηρεσιω ́ν —
 1612/68 του Συμβουλι ́ου, της 15ης Οκτωβρι ́ου 1968, περι ́ της Παροχη ́ καθολικη ́ς υπηρεσι ́ας»)
 ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των εργαζομε ́νων στο εσωτερικο ́ της
 Κοινο ́τητας (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/001, σ. 33), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους D. A. O. Edward (εισηγητη ́), (2001/C 95/03)
 προεδρευ ́οντα του πε ́μπτου τμη ́ματος, P. Jann και L. Sevón,
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: R. Grass,
 εξε ́δωσε στις 30 Νοεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 διατακτικο ́:
 1) Το Oberster Gerichtshof, κατα ́ την ́ασκηση των αρμοδιοτη ́των
 που του απονε ́μει το ́αρθρο 54, παρα ́γραφοι 2 ́εως 5, του (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 Αrbeits- und Sozialgerichtsgesetz (αυστριακου ́ νο ́μου για την στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 οργα ́νωση των Εργατοδικει ́ων), αποτελει ́ δικαστη ́ριο υπο ́
 την ́εννοια του ́αρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρου
 234 ΕΚ). Στην υπο ́θεση C-384/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωπος: B. Doherty), κατα ́ Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου (εκπρο ́σω-
 2) Αντιβαι ́νει προς το ́αρθρο 48 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, πος: A. Snoecx), με αντικει ́μενο να διαπιστωθει ́ ο ́τι το Βασι ́λειο
 κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρο 39 ΕΚ) και προς το ́αρθρο του Βελγι ́ου, παραλει ́ποντας να μεταφε ́ρει ορθω ́ς το α ́ρθρο 5
 7, παρα ́γραφοι 1 και 4, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1612/68 της οδηγι ́ας 97/33/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του
 του Συμβουλι ́ου, της 15ης Οκτωβρι ́ου 1968, περι ́ της Συμβουλι ́ου, της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1997, για τη διασυ ́νδεση στον
 ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των εργαζομε ́νων στο εσωτερικο ́ χω ́ρο των τηλεπικοινωνιω ́ν προκειμε ́νου να διασφαλισθει ́ καθολικη ́
 της Κοινο ́τητας, η εθνικη ́ δια ́ταξη η οποι ́α, ́οπως το ́αρθρο 26 υπηρεσι ́α και διαλειτουργικο ́τητα, με εφαρμογη ́ των αρχω ́ν
 του Vertragsbedienstetengesetz του 1948 (αυστριακου ́ παροχη ́ς ανοικτου ́ δικτυ ́ου (ONP) (EE L 199, σ. 32), σε συνδυασμο ́
 ομοσπονδιακου ́ νο ́μου του 1948 για τους επι ́ συμβα ́σει με το παρα ́ρτημα Ι της οδηγι ́ας αυτη ́ς, και παραλει ́ποντας να
 ιδιωτικου ́ δικαι ́ου υπαλλη ́λους), θε ́τει, ́οσον αφορα ́ τις θεσπι ́σει ο ́λα τα απαιτου ́μενα με ́τρα για την εφαρμογη ́ του α ́ρθρου
 περιο ́δους προϋπηρεσι ́ας που λαμβα ́νονται υπο ́ψη για τον 5 της ανωτε ́ρω οδηγι ́ας, σε συνδυασμο ́ με τα παραρτη ́ματα ́ της Ι
 καθορισμο ́ των αποδοχω ́ ν του επι ́ συμβα ́σει εκπαιδευτικου ́ και ΙΙΙ, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τις διατα ́ξεις αυτε ́ς
 και βοηθητικου ́ προσωπικου ́, αυστηρο ́τερες προϋποθε ́σεις και απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ, το ∆ικαστη ́ριο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο
 ως προς τις περιο ́δους προϋπηρεσι ́ας που ́εχουν συμπλη- απο ́ τους C. Gulmann (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος,
 ρωθει ́ σε ́αλλα κρα ́τη με ́λη παρα ́ ως προς τις περιο ́δους J.-P. Puissochet και F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 που ́εχουν συμπληρωθει ́ σε παρεμφερει ́ς οργανισμου ́ς ́η σε F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε, στις 30 Νοεμβρι ́ου
 παρεμφερη ́ ιδρυ ́ματα του ενδιαφερο ́μενου κρα ́τους με ́λους. 2000, απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ---pagebreak--- 24.3.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 95/3
 1) Το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, παραλει ́ποντας να θε ́σει σε ισχυ ́, διαδικασιω ́ν συ ́ναψης συμβα ́σεων στους τομει ́ς του υ ́δατος, της
 εμπροθε ́σμως, τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και ενε ́ργειας, των μεταφορω ́ν και των τηλεπικοινωνιω ́ν (EE L 199,
 διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ με τις σ. 84), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 συνδυασμε ́νες διατα ́ξεις του ́αρθρου 5 και των παραρτη- Β. Σκουρη ́ (εισηγητη ́), προ ́εδρο του δευτε ́ρου τμη ́ματος, προε-
 μα ́των Ι και ΙΙΙ της οδηγι ́ας 97/33/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ δρευ ́οντα του ́εκτου τμη ́ματος, J.-P. Puissochet και F. Macken,
 Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1997, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: N. Fennelly, γραμματε ́ας:
 για τη διασυ ́νδεση στον χω ́ ρο των τηλεπικοινωνιω ́ ν προκει- L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 7 ∆εκεμβρι ́ου
 με ́νου να διασφαλισθει ́ καθολικη ́ υπηρεσι ́α και διαλειτουρ- 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 γικο ́τητα, με εφαρμογη ́ των αρχω ́ ν παροχη ́ς ανοικτου ́
 δικτυ ́ου (ONP), παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ 1) — Η οδηγι ́α 93/38/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 14ης
 την εν λο ́γω οδηγι ́α. Ιουνι ́ου 1993, περι ́ συντονισμου ́ των διαδικασιω ́ν
 συ ́ναψης συμβα ́σεων στους τομει ́ς του ́υδατος, της
 2) Καταδικα ́ζει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ ́εξοδα. ενε ́ργειας, των μεταφορω ́ ν και των τηλεπικοινωνιω ́ ν,
 διε ́πει συ ́μβαση εξ επαχθου ́ς αιτι ́ας που συνη ́φθη
 γραπτω ́ ς μεταξυ ́, αφενο ́ς, επιχειρη ́σεως η οποι ́α ει ́ναι
 (1) EE C 6 της 8.1.2000. ειδικω ́ ς επιφορτισμε ́νη απο ́ τη νομοθεσι ́α κρα ́τους
 με ́λους να εκμεταλλευ ́εται υπηρεσι ́α τηλεπικοινωνιω ́ν
 και της οποι ́ας το κεφα ́λαιο ανη ́κει εξ ολοκλη ́ρου στις
 δημο ́σιες αρχε ́ς του εν λο ́γω κρα ́τους με ́λους και,
 αφετε ́ρου, ιδιωτικη ́ς επιχειρη ́σεως, οσα ́κις με τη συ ́μ-
 βαση αυτη ́ η πρω ́ τη επιχει ́ρηση αναθε ́τει στη δευ ́τερη
 τη δημιουργι ́α και την ́εκδοση εντυ ́πων και ηλεκτρικω ́ς
 χρησιμοποιουμε ́νων πινα ́κων συνδρομητω ́ ν του
 τηλεφω ́ νου (τηλεφωνικω ́ ν καταλο ́γων) για να διανε ́-
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 μονται στο κοινο ́·
 (ε ́κτο τμη ́μα) — αν και διε ́πεται απο ́ την οδηγι ́α 93/38, μια τε ́τοια
 συ ́μβαση αποκλει ́εται, στο παρο ́ν στα ́διο εξελι ́ξεως
 της 7ης ∆εκεμβρι ́ου 2000 του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, απο ́ το πεδι ́ο εφαρμογη ́ς της
 τελευται ́ας λο ́γω του γεγονο ́τος, ιδι ́ως, ́οτι η αντι-
 παροχη ́ της πρω ́ της επιχειρη ́σεως προς τη δευ ́τερη
 στην υπο ́θεση C-324/98 (αι ́τηση του Bundesvergabeamt για συνι ́σταται στο ́οτι η δευ ́τερη αποκτα ́ το δικαι ́ωμα
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Telaustria Verlags εκμεταλλευ ́σεως της δικη ́ς της παροχη ́ς, ως ανταμοιβη ́.
 GmbH, Telefonadress GmbH κατα ́ Telekom Austria AG,
 πρω ́ ην Post & Telekom Austria AG (1)
 2) Αν και τε ́τοιες συμβα ́σεις, στο παρο ́ν στα ́διο εξελι ́ξεως του
 κοινοτικου ́ δικαι ́ου, αποκλει ́ονται του πεδι ́ου εφαρμογη ́ς της
 («∆ημο ́σιες συμβα ́σεις για την παροχη ́ υπηρεσιω ́ν — οδηγι ́ας 93/38, οι αναθε ́τοντες φορει ́ς, ́οταν τις συνα ́πτουν,
 Οδηγι ́α 92/50/ΕΟΚ — ∆ημο ́σιες συμβα ́ σεις παροχη ́ς υποχρεου ́νται, εντου ́τοις, να τηρου ́ν τους θεμελιω ́ δεις κανο ́-
 υπηρεσιω ́ ν στον τομε ́α των τηλεπικοινωνιω ́ ν — Οδηγι ́α νες της Συνθη ́κης εν γε ́νει και την αρχη ́ της απαγορευ ́σεως
 93/38/ΕΟΚ — Παραχω ́ ρηση δημο ́σιας υπηρεσι ́ας») των διακρι ́σεων λο ́γω ιθαγενει ́ας ειδικο ́τερα, συνεπαγομε ́νη
 η αρχη ́ αυτη ́, ιδι ́ως, υποχρε ́ωση διαφα ́νειας επιτρε ́πουσα
 (2001/C 95/04) στην αναθε ́τουσα αρχη ́ να μπορει ́ να βεβαιω ́ νεται για την
 τη ́ρηση της αρχη ́ς αυτη ́ς.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) 3) Η εν λο ́γω υποχρε ́ωση διαφα ́νειας που απο ́κειται στην
 αναθε ́τουσα αρχη ́ συνι ́σταται στη διασφα ́λιση, υπε ́ρ ́ολων
 των ενδεχομε ́νων αναδο ́χων, προση ́κοντος βαθμου ́ δημοσιο ́-
 τητας που να καθιστα ́ δυνατο ́ το ́ανοιγμα της αγορα ́ς
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ υπηρεσιω ́ ν στον ανταγωνισμο ́ καθω ́ ς και τον ́ελεγχο του
 στη Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας) αμερο ́ληπτου χαρακτη ́ρα των διαδικασιω ́ ν διαγωνισμου ́.
 Στην υπο ́θεση C-324/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του 4) Στο εθνικο ́ δικαστη ́ριο απο ́κειται να αποφανθει ́ ως προς
 Bundesvergabeamt (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρ- το αν η υποχρε ́ωση αυτη ́ τηρη ́θηκε στην υπο ́θεση της
 μογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), κυ ́ριας δι ́κης και να εκτιμη ́σει επιπλε ́ον το λυσιτελε ́ς των
 με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ προσκομισθε ́ντων προς τον σκοπο ́ αυτο ́ν αποδεικτικω ́ ν στοι-
 ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Telaustria Verlags χει ́ων.
 GmbH, Telefonadress GmbH και Telekom Austria AG, πρω ́ην
 Post & Telekom Austria AG, παρισταμε ́νης της: Herold Business
 Data AG, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την (1) EE C 327 της 24.10.1998.
 ερμηνει ́α των οδηγιω ́ν 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 18ης Ιουνι ́ου 1992, για τον συντονισμο ́ των διαδικασιω ́ν συ ́ναψης
 δημο ́σιων συμβα ́σεων υπηρεσιω ́ν (EE L 209, σ. 1), και 93/38/ΕΟΚ
 του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1993, περι ́ συντονισμου ́ των


text:
 12.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 9/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 6ης Νοεμβρίου 2012 — Éditions Odile Jacob SAS κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Lagardère SCA
 (Υπόθεση C-551/10 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Πράξεις συγκεντρώσεως επιχειρήσεων στην αγορά της εκδόσεως βιβλίων - Κανονισμός (EOK) 4064/89 - Σύμβαση διακρατήσεως - Αλυσιτελείς λόγοι αναιρέσεως)
 2013/C 9/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Éditions Odile Jacob SAS (εκπρόσωποι: O. Fréget, M. Struys, M. Potel και L. Eskenazi, avocats)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Bouquet, O. Beynet και S. Noë), Lagardère SCA (εκπρόσωποι: A. Winckler, F. de Bure και J.-B. Pinçon, avocats)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 13ης Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση Τ-279/04, Éditions Jacob κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της Odile Jacob με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως 2004/422/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Ιανουαρίου 2004, με την οποία πράξη συγκέντρωσης κηρύσσεται συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά και τη λειτουργία της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (υπόθεση COMP/M.2978 — Lagardère/Natexis/VUP) — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως — Παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ισότητας
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Éditions Odile Jacob SAS στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 46 της 12.2.2011.


text:
 26.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 202/27
 Προσφυγή της 9ης Μαΐου 2017 — Kwizda Holding κατά EUIPO — Dermapharm (UROAKUT)
 (Υπόθεση T-266/17)
 (2017/C 202/43)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Kwizda Holding GmbH (Βιέννη, Αυστρία) (εκπρόσωποι: L. Wiltschek, D. Plasser και K. Majchrzak, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Dermapharm GmbH (Βιέννη, Αυστρία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: H προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «UROAKUT» — Υπ’ αριθ. 13 854 146 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 7ης Μαρτίου 2017 στην υπόθεση R 1221/2016-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να δεχθεί την προσφυγή και να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά τρόπον ώστε να απορριφθεί η ανακοπή κατά της υπ’ αριθ. 13 854 146 αιτήσεως καταχωρίσεως του σήματος της Ένωσης UROAKUT· εφόσον είναι αναγκαίο, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να αναπέμψει την υπόθεση στο τμήμα προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και ενώπιον του τμήματος προσφυγών·
 —
 να καταδικάσει την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος ανακοπών.
 Προβαλλόμενος λόγος ακυρώσεως
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 4.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/33
 Προσφυγή της 11ης Φεβρουαρίου 2009 — Nycomed Danmark κατά ΕΜΕΑ
 (Υπόθεση T-52/09)
 (2009/C 82/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nycomed Danmark ApS (Roskilde, Δανία) (εκπρόσωποι: C. Schoonderbeek, H. Speyart van Woerden)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση,
 —
 να καταδικάσει τον καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα ζητεί, δυνάμει των άρθρων 230 ΕΚ και 73α του κανονισμού (ΕΚ) 726/2004 (1), όπως έχει τροποποιηθεί με τον κανονισμό (ΕΚ) 1901/2006 (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, την ακύρωση της αποφάσεως «EMEA-000194-IPI01-07» της 28ης Νοεμβρίου 2008 του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΕΑ), περί απορρίψεως της αιτήσεώς της για χορήγηση παρεκκλίσεως σχετικά με συγκεκριμένο προϊόν κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 11, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 1901/2006.
 Η προσφεύγουσα υπέβαλε αίτηση χορηγήσεως παρεκκλίσεως για σκιαγραφική ουσία υπερηχοκαρδιογραφήματος η οποία επρόκειτο να διατεθεί στην αγορά με την εμπορική ονομασία Imagify και χρησιμοποιείται για τη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, ο ΕΜΕΑ αρνήθηκε τη χορήγηση της παρεκκλίσεως, με το αιτιολογικό ότι το φαρμακευτικό προϊόν δεν χρησιμοποιείται για στεφανιαία νόσο, αλλά για προβλήματα αιματώσεως του μυοκαρδίου, τα οποία εμφανίζονται και σε παιδιά.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη, διότι στηρίζεται εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της έννοιας «ασθένεια ή πάθηση για την οποία προορίζεται το [...] φάρμακο» του άρθρου 11, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 1901/2006, καθώς, αφενός, δεν ελήφθη υπόψη η θεραπευτική ένδειξη που αναγράφεται στη συγχρόνως υποβληθείσα αίτηση χορηγήσεως άδειας κυκλοφορίας στην κοινοτική αγορά και, αφετέρου, τα προβλήματα αιματώσεως του μυοκαρδίου δεν αποτελούν ασθένεια ή πάθηση, αλλά συμπτώματα διαφόρων ασθενειών.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει, ακόμη, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη, διότι ο ΕΜΕΑ καταχράστηκε την εξουσία που του απονέμουν τα άρθρα 11, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 25 του κανονισμού (ΕΚ) 1901/2006, προς επίτευξη σκοπού μη προβλεπόμενου από τις διατάξεις αυτές και, συγκεκριμένα, της εκπονήσεως προγράμματος παιδιατρικής έρευνας για ενδείξεις που δεν καλύπτονται από τη συγχρόνως υποβληθείσα αίτηση χορηγήσεως άδειας κυκλοφορίας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 726 /2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, για τη θέσπιση κοινοτικών διαδικασιών χορήγησης άδειας και εποπτείας όσον αφορά τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη και για κτηνιατρική χρήση και για τη σύσταση Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΕ 2004, L 378, σ. 1).
 (2) Κανονισμός 1901/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, για τα παιδιατρικά φάρμακα και για την τροποποίηση του κανονισμού (EΟΚ) αριθ. 1768/92, της οδηγίας 2001/20/EΚ, της οδηγίας 2001/83/EΚ και του κανονισμού (EΚ) αριθ. 726/2004 (ΕΕ 2006, L 378, σ. 1).


text:
C 70/26 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.3.2003
 απάτης κατά των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας, Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 δεν ακολουθεί τη διαδικασία του άρθρου 280, παράγρα-
 φος 4, σε συνδυασμό με το άρθρο 251 ΕΚ, και είναι αντίθετη
 προς τον ρητό αποκλεισμό των τομέων του ποινικού δικαίου — να ακυρώσει την απόφαση του Τετάρτου Τμήματος Προσφυ-
 και της απονομής της δικαιοσύνης δυνάμει του άρθρου 280, γών, του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής
 παράγραφος 4, ΕΚ· Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 3ης Οκτωβρίου 2002, που εκδόθηκε
 στο πλαίσιο των υποθέσεων 700/200-4 και 746-2000-4·
 — η προσβαλλόμενη πράξη καταστρατηγεί την κοινοτική νομο-
 θεσία περί ξεπλύματος χρημάτων· — να απαγορεύσει την καταχώριση του κοινοτικού σήματος
 αριθ. 203570·
 — η ΕΚ, εκπροσωπούμενη από την Επιτροπή, ανέλαβε
 αυτόκλητα τον ρόλο του «Ευρωπαίου ∆ημόσιου Κατήγορου»,
 σε αντίθεση με τη Συνθήκη και τη βούληση των κρατών — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 μελών.
 Οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι η ΕΚ, εκπροσωπούμενη από
 την Επιτροπή, προέβη σε ένα «forum shopping» με σκοπό την Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 παράκαμψη των αδυναμιών των κρατών μελών και της ΕΚ, καθώς
 και ότι δεν είναι από συνταγματικής απόψεως αρμόδια να ενεργεί
 για λογαριασμό των κρατών μελών. Αιτούσα την καταχώρηση EMILIO PUCCI S.R.L.
 κοινοτικού σήματος:
 Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η προσβαλλόμενη
 πράξη δεν είναι το πρόσφορο μέσο για τη διευθέτηση των Το αποτελούν το αντικεί- Το σήμα «EMILIO PUCCI» με χει-
 διαφορών σχετικά με την ερμηνεία και την εφαρμογή της Συνθήκης μενο της αιτήσεως κοινο- ρόγραφους χαρακτήρες — αίτηση
 σύμφωνα με το άρθρο 292 ΕΚ. Επίσης, προσβάλλει την υποχρέωση τικό σήμα: αριθ. 203570 για προϊόντα των
 παραθέσεως αιτιολογίας και τις ακόλουθες αρχές και τα εξής κλάσεων 3, 18, 24 και 25.
 θεμελιώδη δικαιώματα: την αρχή της αναλογικότητας, τις αρχές
 της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφαλείας δικαίου, ∆ικαιούχος του σήματος Η αιτούσα.
 καθώς και τα δικαιώματα άμυνας και το δικαίωμα για μια δίκαιη ή σημείου του οποίου
 δίκη. Τέλος, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η καθής διέπραξε γίνεται επίκληση στη δια-
 κατάχρηση εξουσίας με την έκδοση της προσβαλλομένης πράξεως. δικασία ανακοπής:
 ( 1) Οι προσφεύγουσες προσέβαλαν την απόφαση ασκήσεως της πρώτης Σήμα ή σημείο σχετικά με Τα ισπανικά σήματα «EMIDIO
 αγωγής στην υπόθεση T-379/00 (ΕΕ C 79, της 10.3.2001, σ. 24). Οι το οποίο προβάλλονται TUCCI» (με χειρόγραφους χαρακτή-
 προσφεύγουσες προσέβαλαν επίσης την απόφαση ασκήσεως δεύτερης αντιρρήσεις: ρες, αριθ. 1908876, για προϊόντα
 αγωγής στην υπόθεση T-260/01 (ΕΕ C 3, της 5.1.2002, σ. 39). της κλάσεως 3, και αριθ. 855782,
 για προϊόντα της κλάσεως 25.
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της αιτήσεως καταχω-
 ανακοπών: ρίσεως αναφορικά με προϊόντα των
 κλάσεων 3, 18 και 25, ενώ η σχετική
 αίτηση έγινε δεκτή για τα προϊόντα
 της κλάσεως 25 καθώς και
 Προσφυγή της Εl Corte Inglés κατά του Γραφείου Εναρμονί-
 συγκεκριμένα προϊόντα της κλά-
 σεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ) που ασκή- σεως 18.
 θηκε στις 10 Ιανουαρίου 2003
 Απόφαση του τμήματος Απορρίφθηκε η προσφυγή του ανα-
 (Υπόθεση Τ-8/03) προσφυγών: κόπτοντος, ενώ έγινε δεκτή αυτή
 του αιτούντος για τα απορριφθέντα
 (2003/C 70/42) προϊόντα στην κλάση 18.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) Προβαλλόμενοι λόγοι: Εσφαλμένη εφαρμογή του
 άρθρου 8, παράγραφος 1, στοι-
 χείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 4094
 (κίνδυνος συγχύσεως), καθώς και
 Η Εl Corte Inglés, με έδρα τη Μαδρίτη (Ισπανία), εκπροσωπούμενη του άρθρου 8, παράγραφος 5, του
 από τον δικηγόρο Juan Luis Rivas Zurdo, άσκησε ενώπιον του ίδιου κανονισμού.
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 10 Ιανουαρίου
 2003, προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο
 της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ).


text:
 24.2.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 42/43
 Αναίρεση που άσκησε στις 29 Δεκεμβρίου 2006 η E. De Smedt κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 19 Οκτωβρίου 2006 στην υπόθεση F-59/05, De Smedt κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-415/06 P)
 (2007/C 42/75)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Elisabeth De Smedt (Wezembeek-Oppem, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: L.Vogel και R. Kechiche, δικηγόροι)
 Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αναιρέσει στο σύνολό της την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση που εξέδωσε το δεύτερο τμήμα του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης στις 19 Οκτωβρίου 2006, κοινοποιήθηκε αυθημερόν με συστημένη επιστολή και με την οποία απέρριψε την προσφυγή-αγωγή (στο εξής: προσφυγή) που είχε ασκήσει η αναιρεσείουσα στις 8 Ιουλίου 2005·
 —
 να δεχθεί τα αιτήματα τα οποία υπέβαλε η αναιρεσείουσα με την ως άνω προσφυγή που άσκησε στις 8 Ιουλίου 2005·
 —
 να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα, κατ' εφαρμογή του άρθρου 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, περιλαμβανομένων των αναγκαίων εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η αναιρεσείουσα λόγω της δίκης, ιδίως δε των εξόδων επιδόσεων, μετακινήσεως και διαμονής, καθώς και των εξόδων για αμοιβές δικηγόρων, κατ' εφαρμογή του άρθρου 91, στοιχείο β', του Κανονισμού Διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση της 19ης Οκτωβρίου 2006, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης απέρριψε την προσφυγή που άσκησε η αναιρεσείουσα με αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 21ης Μαρτίου 2005, με την οποία καθορίσθηκαν η κατάταξη και οι αποδοχές της αναιρεσείουσας, πρώην επικουρικής υπαλλήλου που προσλήφθηκε ως υπάλληλος επί συμβάσει, καθώς και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως.
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως της αποφάσεως αυτής, η αναιρεσείουσα προβάλλει δύο λόγους αναιρέσεως, εκ των οποίων ο πρώτος αντλείται από παράβαση του άρθρου 80, παράγραφος 3, του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΚΛΠ) (1), καθώς και από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως. Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι, με την απόρριψη του πρώτου λόγου ακυρώσεως που προέβαλε με την αρχική της προσφυγή για τον λόγο ότι η Επιτροπή όφειλε να τηρήσει ένα καθορισμένο χρονοδιάγραμμα, κατά τον κανονισμό 723/2004 (2), για την μετάβαση από το προηγούμενο καθεστώς του επικουρικού υπαλλήλου στο νέο του επί συμβάσει υπαλλήλου, η απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης έδωσε στην Επιτροπή τη δυνατότητα να μην τηρήσει όλες τις διαδικασίες που απαιτούνται πριν από τις πρώτες προσλήψεις των επί συμβάσει υπαλλήλων, κατά παράβαση του άρθρου 80, παράγραφος 3, του ΚΛΠ.
 Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως αντλείται από την παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων, την έλλειψη αιτιολογίας και την παράλειψη απαντήσεως στα όσα εγγράφως υποστήριξε η αναιρεσείουσα στο πλαίσιο της απορρίψεως του δεύτερου λόγου ακυρώσεως που προέβαλε με την αρχική προσφυγή της, ο οποίος συνήγετο από τους δυσμενείς όρους υπό τους οποίους αναγκάσθηκε να εργάζεται η αναιρεσείουσα, σε σχέση με άλλα πρόσωπα που ασκούν καθήκοντα πανομοιότυπα με τα δικά της στην ίδια υπηρεσία της Επιτροπής. Η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης ότι δεν απήντησε δεόντως στις συναφείς εξηγήσεις της και αρκέσθηκε στην απόρριψη του λόγου ακυρώσεως χρησιμοποιώντας μια γενικόλογη διατύπωση.
 (1) Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΚΛΠ) που καθορίσθηκε με το άρθρο 3 του Κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) 259/68 του Συμβουλίου, της 29ης Φεβρουαρίου 1968, περί καθορισμού του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων και του καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 56, σ. 1/ΕΕ ειδ. έκδ. 01/01, σ. 108).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 723/2004 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 2004, για την τροποποίηση του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό των Κοινοτήτων αυτών (ΕΕ L 124, σ. 1).


text:
 13.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/8
 Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2012 — Salim Georges Al Toun και Al Toun Group κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-326/12)
 2012/C 311/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Salim Georges Al Toun και Al Toun Group (εκπρόσωπος: ο δικηγόρος S. Koev)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει την προσφυγή καθ’ όλα παραδεκτή και βάσιμη και να δεχτεί όλους τους λόγους ακύρωσης,
 —
 να εκδικάσει την προσφυγή με την ταχεία διαδικασία,
 —
 να αναγνωρίσει ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις μπορούν να ακυρωθούν εν μέρει, διότι το ακυρωτέο τμήμα της πράξης μπορεί να αποχωριστεί από την όλη πράξη,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2011/782/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας, και την εκτελεστική απόφαση 2012/256/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2012, καθόσον με τις αποφάσεις αυτές ο Salim Al Toun και ο όμιλος Al Toun Group περιελήφθησαν στον κατάλογο του παραρτήματος της απόφασης 2011/782/ΚΕΠΠΑ,
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 36/2012 του Συμβουλίου, της 18ης Ιανουαρίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 410/2012 του Συμβουλίου, καθόσον με τους κανονισμούς αυτούς ο Salim Al Toun και ο όμιλος Al Toun Group περιελήφθησαν στον κατάλογο του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΕ) 36/2012,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στην καταβολή όλων των δικαστικών εξόδων των προσφευγόντων, καθώς και των δαπανών και αμοιβών δικηγόρων που οφείλονται στην παρούσα αίτηση παροχής έννομης προστασίας.
 Λόγοι ακύρωσης και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγοντες προβάλλουν έξι λόγους.
 1)
 Πρώτος λόγος: ουσιώδης προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος για δίκαιη δίκη, καθόσον αφενός οι προσβαλλόμενες πράξεις, των οποίων οι προσφεύγοντες έλαβαν γνώση από τα μέσα ενημέρωσης, δεν τους κοινοποιήθηκαν και αφετέρου δεν τους γνωστοποιήθηκαν βάσιμα αποδεικτικά στοιχεία ή αποχρώσες ενδείξεις που να δικαιολογούν την καταχώρισή τους στον κατάλογο των προσώπων για τα οποία ισχύουν οι κυρώσεις. Εν προκειμένω το βάρος απόδειξης φέρει το Συμβούλιο, το οποίο οφείλει να αιτιολογήσει την επιβολή των περιοριστικών μέτρων.
 2)
 Δεύτερος λόγος: Παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης, καθόσον το Συμβούλιο, το οποίο αρκέστηκε απλώς να παραθέσει στις προσβαλλόμενες πράξεις αθεμελίωτους ισχυρισμούς, παρέβη την εν λόγω υποχρέωση, την οποία υπέχουν τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δυνάμει του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ), του άρθρου 296 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εν προκειμένω γίνεται απλώς αναφορά στην ασαφή έννοια της συμμετοχής στο σύστημα, για την οποία δεν δίδεται κανείς νομικός ορισμός με τις πράξεις του Συμβουλίου που αφορούν την κατάσταση στη Συρία. Η μη παράθεση από το Συμβούλιο σαφών και επακριβών αιτιολογιών δεν παρέχει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα να ελέγξει τη νομιμότητα των προσβαλλόμενων πράξεων.
 3)
 Τρίτος λόγος: προσβολή του δικαιώματος για ουσιαστική έννομη προστασία, καθόσον η παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης καθιστά αδύνατη την πρόσβαση στην έννομη προστασία αυτή, πρόσβαση την οποία προβλέπουν τα άρθρα 6 και 13 της ΕΣΔΑ, 215 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και 41 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 4)
 Τέταρτος λόγος: εσφαλμένη εκτίμηση του Συμβουλίου, καθόσον αφενός ο προσφεύγων Salim Al Toun κακώς χαρακτηρίστηκε ως υπήκοος Βενεζουέλας, πράγμα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, και αφετέρου ο όμιλος Al Toun Group ουδέποτε από την ίδρυσή του μετέσχε σε συναλλαγές σχετικές με πετρέλαια ή πετρελαϊκά προϊόντα, όπως αναφέρεται στις προσβαλλόμενες πράξεις.
 5)
 Πέμπτος λόγος: Προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας, το οποίο κατοχυρώνεται με το άρθρο 1 του πρόσθετου πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ και με το άρθρο 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και της αρχής της οικονομικής ελευθερίας, καθόσον το Συμβούλιο, με την εκτελεστική απόφαση 2012/256/ΚΕΠΠΑ και τον εκτελεστικό κανονισμό 410/2012, στέρησε παράνομα από τους προσφεύγοντες τη δυνατότητα να κάνουν απρόσκοπτα χρήση της ιδιοκτησίας τους, πράγμα που θέτει σε κίνδυνο την υπόστασή τους και την επιβίωσή τους.
 6)
 Έκτος λόγος: Βαριά προσβολή του δικαιώματος προστασίας της υπόληψης, το οποίο κατοχυρώνεται με τα άρθρα 8 και 10, παράγραφος 2, της ΕΣΔΑ, καθόσον η καταχώριση των ονομάτων των προσφευγόντων στις προσβαλλόμενες πράξεις έχει καταστρέψει παρανόμως την υπόληψή τους στην κοινωνία της Συρίας, στον φιλικό τους κύκλο και στη θρησκευτική τους κοινότητα, καθώς και στον κύκλο των εμπορικών τους εταίρων.


text:
 12.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 337/8
 Αναίρεση που άσκησαν στις 29 Ιουλίου 2015 το Stichting Woonlinie κ.λπ. κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 12 Μαΐου 2015 στην υπόθεση T-202/10 RENV, Stichting Woonlinie κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-414/15 P)
 (2015/C 337/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντα: Stichting Woonlinie, Stichting Allee Wonen, Woningstichting Volksbelang, Stichting WoonInvest, Stichting Woonstede (εκπρόσωποι: P. Glazener, advocaat, και L. Hancher, hoogleraar)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Βασίλειο του Βελγίου, Vereniging van Institutionele Beleggers in Vastgoed, Nederland (IVBN)
 Αιτήματα
 Τα αναιρεσείοντα ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει εν όλω ή εν μέρει την απόφαση [που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 12 Μαΐου 2015 στην υπόθεση T-202/10 RENV] αφού δεχτεί τους λόγους που προβάλλονται με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως,
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου να κρίνει εκ νέου την υπόθεση υπό το πρίσμα της αποφάσεως που θα εκδώσει το Δικαστήριο,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας καθώς και στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως υποστηρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε το δίκαιο της Ένωσης, προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών και αιτιολόγησε ανεπαρκώς την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, στο μέτρο που έκρινε ότι οι αιτιάσεις των προσφευγόντων (νυν αναιρεσειόντων) στρέφονται στην πραγματικότητα κατά του εγγράφου του άρθρου 17 και ότι το εν λόγω έγγραφο δεν υπόκειται στον έλεγχο του Γενικού Δικαστηρίου. Με τις διαπιστώσεις του, το Γενικό Δικαστήριο παραγνωρίζει ότι, όπως προκύπτει από το άρθρο 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, οι έννομες συνέπειες που παράγει η απόφαση της Επιτροπής πρέπει να έχουν ως δικαιολογητικό λόγο το γεγονός ότι η προγενέστερη κατάσταση ήταν αντίθετη προς τη Συνθήκη. Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα την απόφαση TF1, στο μέτρο που συνήγαγε από αυτήν ότι ο έλεγχος της προσβαλλόμενης αποφάσεως στον οποίο οφείλει το ίδιο να προβεί περιορίζεται στην εξέταση του ζητήματος αν η Επιτροπή πραγματοποίησε ορθή εκτίμηση της συμβατότητας του υφιστάμενου καθεστώτος ενισχύσεων, όπως αυτό τροποποιήθηκε μετά τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν οι Κάτω Χώρες.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως υποστηρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε το δίκαιο της Ένωσης, προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών και αιτιολόγησε ανεπαρκώς την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, στο μέτρο που έκρινε ότι τα προτεινόμενα από την Επιτροπή κατάλληλα μέτρα δεν υπόκεινται στον έλεγχό του καθόσον συνιστούν απλώς προτάσεις και ότι τα εν λόγω κατάλληλα μέτρα αποκτούν δεσμευτικό χαρακτήρα μόνον κατόπιν εγκρίσεώς τους από τις ολλανδικές αρχές.


text:
 7.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/20
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 30 Ιανουαρίου 2014 — Holterman Ferho Exploitatie BV κ.λπ. κατά F.L.F. Spies von Büllesheim
 (Υπόθεση C-47/14)
 2014/C 102/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσες: Holterman Ferho Exploitatie BV, Ferho Bewehrungsstahl GmbH, Ferho Vechta GmbH και Ferho Frankfurt GmbH
 Αναιρεσίβλητος: F.L.F. Spies von Büllesheim
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν οι διατάξεις του τμήματος 5 του κεφαλαίου ΙΙ (άρθρα 18 έως 21) του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 (1) την έννοια ότι αντιτίθενται στην από τον δικαστή εφαρμογή του άρθρου 5, σημείο 1, στοιχείο α', άλλως του άρθρου 5, σημείο 3, του εν λόγω κανονισμού σε μια περίπτωση όπως η επίμαχη, όπου ο εναγόμενος ενήχθη από εταιρεία όχι μόνο λόγω κακής ασκήσεως των καθηκόντων του, άλλως λόγω παράνομης συμπεριφοράς, υπό την ιδιότητά του ως διαχειριστή της εν λόγω εταιρείας, αλλά και ανεξάρτητα από την ιδιότητα αυτή λόγω δόλου, άλλως ηθελημένης αμέλειας κατά την εκτέλεση της συμβάσεως εργασίας που είχε συνάψει με την εταιρία αυτή;
 2)
 (α)
 Σε περίπτωση που η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι αρνητική: έχει ο όρος «διαφορές εκ συμβάσεως» που περιλαμβάνεται στο άρθρο 5, σημείο 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 την έννοια ότι αφορά επίσης μια περίπτωση όπως η επίμαχη, όπου εταιρεία ενήγαγε ένα άτομο υπό την ιδιότητά του ως διαχειριστή της εταιρείας αυτής λόγω παραβάσεως της [σελ. 19 του πρωτοτύπου] υποχρεώσεως που το άτομο αυτό έχει να ασκεί ορθώς τα κατά το εταιρικό δίκαιο καθήκοντά του;
 (β)
 Σε περίπτωση που η απάντηση στο στοιχείο α' του δευτέρου ερωτήματος είναι καταφατική: έχει ο όρος «ο τόπος όπου εκπληρώθηκε ή οφείλει να εκπληρωθεί η παροχή» που περιλαμβάνεται στο άρθρο 5, σημείο 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 την έννοια ότι αφορά τον τόπο όπου ο διαχειριστής άσκησε ή έπρεπε να ασκήσει τα κατά το εταιρικό δίκαιο καθήκοντά του, ο οποίος κατά κανόνα είναι ο τόπος στον οποίο η ενδιαφερόμενη εταιρεία έχει την κεντρική της διοίκηση ή την κύρια εγκατάστασή της κατά την έννοια του άρθρου 60, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του εν λόγω κανονισμού;
 3)
 (α)
 Σε περίπτωση που η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι αρνητική: έχει ο όρος «ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας» που περιλαμβάνεται στο άρθρο 5, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 την έννοια ότι αφορά επίσης μια περίπτωση όπως η επίμαχη, όπου εταιρεία ενήγαγε ένα άτομο υπό την ιδιότητά του ως διαχειριστή της εταιρείας αυτής λόγω κακής ασκήσεως των κατά το εταιρικό δίκαιο καθηκόντων του, άλλως λόγω παράνομης συμπεριφοράς;
 (β)
 Σε περίπτωση που η απάντηση στο στοιχείο α' του τρίτου ερωτήματος είναι καταφατική: έχει ο όρος «ο τόπος όπου συνέβη ή ενδέχεται να συμβεί το ζημιογόνο γεγονός» που περιλαμβάνεται στο άρθρο 5, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 την έννοια ότι αφορά τον τόπο όπου ο διαχειριστής άσκησε ή έπρεπε να ασκήσει τα κατά το εταιρικό δίκαιο καθήκοντά του, ο οποίος κατά κανόνα είναι ο τόπος στον οποίο η ενδιαφερόμενη εταιρεία έχει την κεντρική της διοίκηση ή την κύρια εγκατάστασή της κατά την έννοια του άρθρου 60, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του εν λόγω κανονισμού;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2001, L 12, σ. 1).


text:
 27.9.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/17
 Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2008 — Cadila Healthcare κατά ΓΕΕΑ — Laboratorios Inibsa (ZYDUS)
 (Υπόθεση T-287/08)
 (2008/C 247/34)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cadila Healthcare Ltd (Ahmedabad, Ινδία) (εκπρόσωποι: S. Bailey, A. Juaristi και F. Potin, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Laboratorios Inibsa, SA (Llissa de Vall, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 5ης Μαΐου 2008 στην υπόθεση R 1322/2007-2 και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, καθώς και στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «ZYDUS» για προϊόντα των κλάσεων 3, 5 και 10 — αίτηση υπ' αριθ. 3 277 662
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Η υπ' αριθ. 2 360 938 καταχώριση στην Ισπανία του σήματος «CIBUS» για προϊόντα της κλάσεως 5· η υπ' αριθ. 2 360 939 καταχώριση στην Ισπανία του σήματος «CIBUS» για προϊόντα της κλάσεως 3.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής για όλα τα επίμαχα προϊόντα.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι το τμήμα ανακοπών αιτιολόγησε την απόφασή του και ότι, ως εκ τούτου, δεν παρέβη το άρθρο 73 του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου· το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι υπήρχε κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των προγενεστέρων σημάτων και του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση, κατά παράβαση γενικών αρχών του δικαίου σημάτων και ιδίως του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου.


text:
 18.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/8
 Αναίρεση που άσκησε στις 8 Ιουνίου 2012 ο Zdeněk Altner κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 23 Μαρτίου 2012 στην υπόθεση T-535/11, Altner κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-289/12 P)
 2013/C 141/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Zdeněk Altner (εκπρόσωπος: J. Čapek, advokát)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 2013 το Δικαστήριο (δέκατο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως και καταδίκασε τον Zdeněk Altner στα δικαστικά έξοδά του.


text:
 1.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 61/21
 Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2014 — Banco Popular Español κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-31/14)
 2014/C 61/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Banco Popular Español, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: E. Navarro Varona, P. Vidal Martínez, J. López-Quiroga Teijero και G. Canalejo Lasarte, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, καθόσον κρίνει ότι υπάρχει κρατική ενίσχυση και διατάσσει την ανάκτησή της από τους επενδυτές·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 1, 2, και 4, παράγραφος 1, της αποφάσεως, καθόσον χαρακτηρίζουν τους επενδυτές ως δικαιούχους οι οποίοι οφείλουν να επιστρέψουν την προβαλλόμενη ενίσχυση·
 —
 επικουρικώς, να κηρύξει ανίσχυρη τη διαταγή επιστροφής της ενισχύσεως προς τους επενδυτές του άρθρου 4, παράγραφος 1, in fine, λόγω παραβιάσεως των αρχών της ασφαλείας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθόσον δεν μπορεί να διαταχθεί η ανάκτηση της ενισχύσεως σε ημερομηνία προγενέστερη της δημοσιεύσεως της αποφάσεως περί κινήσεως της διαδικασίας·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 2 της αποφάσεως και να διαπιστώσει ότι δεν συνάδει προς το δίκαιο η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε για τον καθορισμό του προβαλλομένου οικονομικού πλεονεκτήματος το οποίο πρέπει να επιστρέψουν οι επενδυτές·
 —
 να διαπιστώσει τη μη ύπαρξη ή, εναλλακτικώς, να ακυρώσει εν μέρει το άρθρο 4, παράγραφος 1, της αποφάσεως, σχετικά με την απαγόρευση «μετακυλίσεως του βάρους επιστροφής της ενισχύσεως σε άλλα πρόσωπα», καθόσον πρόκειται για απόφαση περί απαγορεύσεως ή προβαλλόμενης ακυρότητας των συμβατικών ρητρών περί επιστροφής της ενισχύσεως έναντι τρίτων σχετικά με τα ποσά που πρέπει να επιστρέψουν οι επενδυτές στο Ισπανικό Δημόσιο, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη στην παρούσα διαφορά απόφαση είναι η ίδια με την προσβαλλόμενη απόφαση στην υπόθεση T-29/14, Taetel κατά Επιτροπής.
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται με τα προβληθέντα στην υπόθεση αυτή.


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/66
 Προσφυγή της 14ης Σεπτεμβρίου 2007 — Hamdi κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-363/07)
 (2007/C 269/120)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ahmed Hamdi (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: J. Pauw, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να κηρύξει ανεφάρμοστο τον κανονισμό (ΕΚ) 2580/2001 και/ή να ακυρώσει την απόφαση 2007/445 κατά το μέρος που οι πράξεις αυτές έχουν εφαρμογή επί του προσφεύγοντος·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει, πρώτον, ότι ο κανονισμός (ΕΚ) 2580/2001 του Συμβουλίου, της 27ης Δεκεμβρίου 2001, για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ L 344, σ. 70), δεν έχει εφαρμογή επ' αυτού, καθόσον ουδεμία απολύτως σχέση υφίσταται μεταξύ του προσφεύγοντος και της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας.
 Δεύτερον, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι ο κανονισμός (ΕΚ) 2580/2001 δεν έχει εφαρμογή επ' αυτού, καθόσον δεν διαπράττει αδικήματα που συνιστούν τρομοκρατία, δεν προσπαθεί να διαπράξει τέτοια αδικήματα, δεν έχει συμμετοχή σε τέτοια αδικήματα ή δεν διευκολύνει την τέλεση τέτοιων αδικημάτων.
 Τέλος, ο προσφεύγων διατείνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας, είναι ανεπαρκώς αιτιολογημένη και θίγει θεμελιώδη δικαιώματά του, και ειδικότερα το δικαίωμα απρόσκοπτης απολαύσεως της ιδιοκτησίας του και το δικαίωμα να είναι σεβαστή η ιδιωτική ζωή του.


text:
 18.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/18
 Προσφυγή της 11ης Απριλίου 2011 — Timab Industries και CFPR κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-211/11)
 2011/C 179/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Timab Industries (Dinard, Γαλλία) και Cie financière et de participations Roullier (CFPR) (Saint-Malo, Γαλλία) (εκπρόσωπος: N. Lenoir, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 1ης Φεβρουαρίου 2011, που αφορά την άρνηση προσβάσεως σε ορισμένα έγγραφα της Επιτροπής σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο όσον αφορά σύμπραξη στην ευρωπαϊκή αγορά των φωσφορικών αλάτων που προορίζονται για τις ζωοτροφές (υπόθεση COMP/38.866).
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά το άρθρο 4, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1049/2001 (1), στο μέτρο που τα αιτηθέντα έγγραφα δεν αποτελούν γνωμοδοτήσεις αλλά αποφάσεις ως προς τις οποίες δεν έχει αποδειχθεί ότι η γνωστοποίησή τους μπορεί να έχει σοβαρή επίπτωση επί της διαδικασίας λήψεως αποφάσεων.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά το άρθρο 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού 1049/2001, στο μέτρο που τα έγγραφα των οποίων ζητήθηκε η γνωστοποίηση δεν περιέχουν κανένα ευαίσθητο εμπορικό στοιχείο δυνάμενο να εμποδίζει έστω και τη μερική γνωστοποίησή τους.
 3)
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά το άρθρο 4, παράγραφος 2, τρίτη περίπτωση, του κανονισμού 1049/2001, δεδομένου ότι η Επιτροπή προέβαλε παράβαση των διαδικασιών επιθεωρήσεως, έρευνας και οικονομικού ελέγχου.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43).


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/5
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε με διάταξη της 15ης Ιουλίου 2004 η Commissione Tributaria Provinciale di Napoli στο πλαίσιο της εκκρεμούς ενώπιόν της υποθέσεως μεταξύ Casa di Cura Privata Salus SpA και Agenzia Entrate Ufficio Napoli 4
 (Υπόθεση C-18/05)
 (2005/C 93/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Με διάταξη της 15ης Ιουλίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 20 Ιανουαρίου 2005, η Commissione Tributaria Provinciale di Napoli υπέβαλε, στο πλαίσιο της εκκρεμούς ενώπιόν της υποθέσεως μεταξύ Casa di Cura Privata Salus SpA και Agenzia Entrate Ufficio Napoli 4, στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
 Ερωτάται:
 1.
 αν η κατά το άρθρο 13, Β, στοιχείο γ', της έκτης οδηγίας 77/388/EΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, απαλλαγή αφορά τον φόρο προστιθέμενης αξίας ο οποίος κατεβλήθη σε προηγούμενο στάδιο για την αγορά αγαθών τα οποία διατίθενται για πράξεις απαλλασσόμενες του φόρου ή τις περιπτώσεις εκείνες όπου ο υποκείμενος στον φόρο ο οποίος απέκτησε αγαθά διατιθέμενα για την ολοκλήρωση παρομοίων πράξεων προτίθεται ακολούθως να παραχωρήσει τα εν λόγω αγαθά σε άλλους υποκειμένους στον φόρο,
 2.
 αν η εν λόγω διάταξη περιέχει ή μη ανεπιφύλακτο και επαρκώς ακριβή κανόνα, ώστε να τυγχάνει άμεσης εφαρμογής στην εθνική έννομη τάξη,
 3.
 πώς επηρεάζει, για τους σκοπούς της άμεσης εφαρμογής της οδηγίας, η προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 13, Β, σύμφωνα με την οποία τα κράτη μέλη, προβαίνοντας στην εφαρμογή του κανόνα (Β, στοιχείο γ'), οφείλουν να ορίζουν τις προϋποθέσεις ώστε να «αποτρέπεται ενδεχόμενη φοροδιαφυγή, φοροαποφυγή και κατάχρηση».
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.


text:
 14.1.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 10/21
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2005 — Schierhorst κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-374/05)
 (2006/C 10/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Rainer Johannes Schierhorst (Georgetown, Γουιάνα) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues, A. Jaume, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) με την οποία απορρίφθηκε η διοικητική ένσταση του προσφεύγοντος καθώς επίσης και την απόφαση περί διορισμού που έλαβε η ΑΔΑ στις 5 Ιανουαρίου 2005, καθόσον καθορίζει τον βαθμό του κατ' εφαρμογή του άρθρου 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ και το κλιμάκιό του βάσει του άρθρου 32 του ΚΥΚ όπως έχει σήμερα·
 —
 να υποδείξει στην ΑΔΑ τα αποτελέσματα που συνεπάγεται η ακύρωση των προσβαλλομένων αποφάσεων και ιδίως την ανακατάταξη του προσφεύγοντος στον βαθμό A*10, κλιμάκιο 4, αναδρομικώς από 1ης Φεβρουαρίου 2005, δηλαδή από την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος της περί διορισμού αποφάσεως της 11ης Οκτωβρίου 2004·
 —
 επικουρικώς να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποζημιώσει τον προσφεύγοντα για τη ζημία που υπέστη λόγω του ότι δεν κατατάχθηκε στον βαθμό A*10, κλιμάκιο 4, από 1ης Φεβρουαρίου 2005, δηλαδή από την ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος της αποφάσεως περί διορισμού, της 5ης Ιανουαρίου 2005·
 —
 να καταδικάσει την καθής σε όλα τα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων πέτυχε στον γενικό διαγωνισμό COM/A/1/02 για υπαλλήλους διοικήσεως του βαθμού A7/A6 στον τομέα της γεωργίας και διορίστηκε μόνιμος υπάλληλος με την προσβαλλομένη απόφαση της 5ης Ιανουαρίου 2005. Κατ' εφαρμογή του άρθρου 12, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ κατατάχθηκε στον νέο βαθμό A*6, που είναι κατώτερος των παλαιών βαθμών A7/A6 οι οποίοι αντιστοιχούν στον βαθμό A*8/A*10 του νέου συστήματος.
 Προς στήριξη των αιτημάτων του ο προσφεύγων προβάλλει ισχυρισμούς πανομοιότυπους με αυτούς που προσβάλλει η προσφεύγουσα στην υπόθεση T-207/05 (1).
 (1) ΕΕC 193 της 6.8.2005, σ. 36.