text:
25.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 19/39
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1. να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής (Ευρωστάτ) να
 Ο προσφεύγων ζητεί, με την προσφυγή του, την ακύρωση της
 αποφάσεως της Α∆Α με την οποία απορρίφθηκε η ένστασή του, με αποκλείσει την Εuropean Dynamics από τη διαδικασία
 την οποία ζητούνταν η ακύρωση των εκλογών της τοπικής μειοδοτικού διαγωνισμού για την πρόσκληση υποβολής
 προσφορών 2002/S 106-083279 — Παρτίδα 1 για την
 επιτροπής προσωπικού του Λουξεμβούργου που έγιναν τον
 Νοέμβριο του 2002. «περαιτέρω ανάπτυξη του συνεργατικού λογισμικού CIRCA»·
 2. να υποχρεώσει την Επιτροπή (Ευρωστάτ) να εκτιμήσει την
 Κατά τον προσφεύγοντα, o συνδυασμός υποψηφίων «Ευρωπαϊκή προσφορά την οποία υπέβαλε η Εuropean Dynamics στην
 Αλληλεγγύη» έλαβε μόνον μία από τις είκοσι έδρες της τοπικής προαναφερθείσα διαδικασία μειοδοτικού διαγωνισμού και να
 επιτροπής προσωπικού, παρά το γεγονός ότι οι ψήφοι που έλαβαν της επιτρέψει να μετάσχει πλήρως και σε ίση βάση με όλους
 τα μέλη αυτού του οργανισμού ανέρχονταν στο 25,523 % του τους άλλους διαγωνιζόμενους·
 συνόλου των εγκύρων ψήφων.
 3. να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της
 Ο προσφεύγων επικαλείται προς στήριξη της προσφυγής του: παρούσας προσφυγής.
 — παράβαση του άρθρου 9, παράγραφος 3, του ΚΥΚ,
 — παράβαση του πρώτου άρθρου του παραρτήματος του ΚΥΚ,
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 — παράγραφος του άρθρου 6 του κανονισμού για τη σύνθεση
 και λειτουργία της επιτροπής προσωπικού,
 Η προσφεύγουσα είναι εταιρία που δρα στον τομέα της τεχνολο-
 — πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως. γίας πληροφόρησης και επικοινωνίας. Μετέσχε στην πρόσκληση
 υποβολής προσφορών 2002/S 106 -083279 για τα «συστήματα
 πληροφόρησης της Ευρωστάτ: τεχνολογίες πληροφόρησης και
 Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι οι ανωτέρω διατάξεις επιβάλλουν επικοινωνίας για το κοινοτικό στατιστικό σύστημα» και ειδικότερα
 πιστή εκπροσώπηση, στην τοπική επιτροπή προσωπικού, όλων των στην Παρτίδα 1 της πρόσκλησης υποβολής προσφορών, «περαι-
 τάσεων που εκφράζονται με τις εκλογές. Αυτή η εκπροσώπηση δεν τέρω ανάπτυξη του συνεργατικού λογισμικού CIRCA». Η καθής
 διασφαλίζεται επαρκώς, εφόσον μέρος μεγαλύτερο του ενός απέρριψε την αίτηση της προσφεύγουσας, διότι το βιογραφικό
 τετάρτου του συνόλου των εγκύρων ψήφων των υπαλλήλων οδηγεί σημείωμα τουλάχιστον ενός από τους εμπειρογνώμονες, από μια
 μόνον στον διορισμό του 1/20ού των μελών της επιτροπής ομάδα 27 ατόμων, δεν περιλάμβανε λεπτομερή στοιχεία σχετικά
 προσωπικού. με τα εκπαιδευτικά και επαγγελματικά του προσόντα.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται
 ότι η απόφαση περί απορρίψεως της προσφοράς της αντιβαίνει
 προς την αρχή της αναλογικότητας. Η προσφορά απορρίφθηκε
 διότι ένα βιογραφικό σημείωμα δεν περιλάμβανε λεπτομερή στοι-
 χεία, ενώ οι προϋποθέσεις του διαγωνισμού αναφέρονταν γενικά
 Προσφυγή της Εuropean Dynamics κατά Επιτροπής των στην πείρα της ομάδας, χωρίς περαιτέρω εξειδίκευση.
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 21 Νοεμβρίου
 2002
 Η προσφεύγουσα περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η αμφισβητούμενη
 (Υπόθεση T-345/02) απόφαση πάσχει κατάφωρη πλάνη εκτιμήσεως. Κατά την
 προσφεύγουσα, η καθής δεν χρησιμοποίησε την ευχέρεια την οποία
 διέθετε να ζητήσει διευκρινίσεις επ' αυτού και, επομένως, παρέβη
 (2003/C 19/74) την υποχρέωσή της προνοίας και την αρχή της χρηστής διοικήσεως.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επίσης ότι η καθής, παραλείποντας
 να ζητήσει διευκρινίσεις και απορρίπτοντας, ως εκ τούτου, την
 προσφορά της προσφεύγουσας, δεν εξασφάλισε ίση μεταχείριση
 Η Εuropean Dynamics (Αθήνα), εκπροσωπούμενη από τους των διαγωνιζομένων. Κατά την προσφεύγουσα, μια επιτροπή
 W. Knapp, Rechtsanwalt, και ∆. Σπανού, δικηγόρο, άσκησε κρίσεως δεν διαθέτει απεριόριστη διακριτική ευχέρεια να ζητεί ή
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις να μη ζητεί διευκρινίσεις επί συγκεκριμένης προσφοράς, αλλά
 21 Νοεμβρίου 2002 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊ- δεσμεύεται από αντικειμενικά κριτήρια και υπόκειται σε δικαστικό
 κών Κοινοτήτων. έλεγχο.
 ---pagebreak--- C 19/40 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25.1.2003
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσφεύγουσα υπέπεσε ελέγχει η Αdmira, μέσω της ανταλλαγής μετοχών. Σύμφωνα με
 σε σοβαρές διαδικαστικές πλημμέλειες. Ειδικότερα, η καθής δεν την κοινοποίηση, μετά την επιτυχή έκβαση της προαναφερόμενης
 ετήρησε την αρχή της χρηστής διοικήσεως, το δικαίωμα ακροάσεως πράξεως, η επιχείρηση που θα προκύψει θα ελέγχεται από κοινού
 των μερών, ούτε την υποχρέωση αιτιολογίας. από την Prisa και τον όμιλο Canal Plus.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών τους, οι προσφεύγουσες προβάλ-
 λουν:
 — την αναρμοδιότητα της Επιτροπής, καθόσον αυτή δεν έχει
 Προσφυγή των εταιριών Cableuropa, S.A., Región de Murcia την εξουσία να παραπέμπει μια περίπτωση στις αρχές ενός
 de Cable, S.A., Valencia de Cable, S.A., Mediterránea Sur κράτους μέλους όταν οι σχετικές αγορές επηρεάζουν το
 Sistemas de Cable, S.A., και Mediterránea Norte Sistemas ενδοκοινοτικό εμπόριο και περισσότερα του ενός κράτη μέλη.
 de Cable, S.A., κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων που ασκήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2002 — παράβαση του άρθρου 9 του προαναφερθέντος κανονισμού
 περί των συγκεντρώσεων, καθόσον η προσβαλλόμενη
 απόφαση προβαίνει σε μια «εν λευκώ» παραπομπή στις εθνικές
 (Υπόθεση Τ-346/02)
 αρχές.
 (2003/C 19/75) — παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογίας, συγκεκριμένα όσον
 αφορά τον εξαιρετικό χαρακτήρα της παραπομπής των
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) περιπτώσεων στις οποίες οι σχετικές αγορές επηρεάζουν ένα
 σημαντικό μέρος της κοινής αγοράς.
 Οι εταιρίες Cableuropa, S.A., (με έδρα την Αravaca, Μαδρίτη), (1 ) ΕΕ L 395, της 30.12.1989, σ. 1.
 Región de Murcia de Cable, S.A. (με έδρα τη Murcia, Ισπανία),
 Valencia de Cable, S.A. (με έδρα τη Μαδρίτη), Mediterránea sur
 Sistemas de Cable, S.A. (με έδρα το Αλικάντε, Ισπανία) και
 Mediterránea Norte Sistemas de Cable, S.A. (με έδρα το
 Castellón, Ισπανία), εκπροσωπούμενες από τους δικηγόρους Luis
 Felipe Castresana Sánchez και Gonzalo Samaniego Bordiu,
 άσκησαν στις 22 Νοεμβρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Προσφυγή των εταιριών Αunacable, S.A. Unipersonal,
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Retecal Sociedad Operadora de Telecomunicaciones de
 Castilla y León, S.A., Euskaltel, S.A., Telecable de Avilés,
 S.A. Unipersonal, Telecable de Oviedo, S.A. Unipersonal,
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο: Telecable de Gijón, S.A. Unipersonal, R Cable y
 Telecomunicaciones Galicia, S.A., και Tenaria S.A. κατά
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 14ης Αυγού- της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε
 στου 2002 με την οποία η υπόθεση COMP/M.2845 — στις 22 Νοεμβρίου 2002
 Sogecable/Canalsatélite Digital/Vía Digital παραπέμπεται
 στις αρμόδιες αρχές του Βασιλείου της Ισπανίας σύμφωνα με
 (Υπόθεση Τ-347/02)
 το άρθρο 9 του κανονισμού του Συμβουλίου 4064/89,
 παραπομπή η οποία προσβάλλεται με την παρούσα
 προσφυγή· (2003/C 19/76)
 — να κρίνει ότι κάθε διάδικος θα φέρει τα έξοδά του.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι εταιρίες Αunacable, S.A. Unipersonal (με έδρα τη Μαδρίτη),
 Retecal Sociedad Operadora de Telecomunicaciones de Castilla
 Η απόφαση που προσβάλλεται με την παρούσα προσφυγή αναφέ- y León, S.A. (με έδρα το Boecilli, Valladolid, Ισπανία), Euskaltel,
 ρεται στην κοινοποίηση ενός σχεδίου συγκεντρώσεως επιχειρήσεων, S.A. (με έδρα το Zamudio-Bizkaia), Telecable de Avilés, S.A.
 σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4064/89 του Unipersonal (με έδρα το Ανilés), Telecable de Oviedo, S.A.
 Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1989, για τον έλεγχο των Unipersonal (με έδρα το Oviedo), Telecable de Gijón, S.A.
 συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (1), με το οποίο η επιχείρηση Unipersonal (με έδρα το Gijón), R Cable y Telecomunicaciones
 Sogecable SA, ελεγχόμενη από την Promotora de Informaciones Galicia, S.A. (με έδρα την Coruña, Ισπανία) και Tenaria S.A. (με
 S.A (Prisa) και τον όμιλο Canal Plus S.A. — o τελευταίος ανήκει έδρα την Cordovilla, Navarra, Ισπανία), εκπροσωπούμενες από
 στον όμιλο Vivendi Universal — συνάπτει συμφωνία με τον όμιλο τους δικηγόρους Αntonio Creus Carreras, Natalia Lacalle
 Αdmira Media S.A., που ανήκει στον όμιλο Telefónica S.A., Mangas και José Ma Jiménez Laiglesia, άσκησαν στις 22 Νοεμ-
 προκειμένου να συγχωνευθούν με την Sogecable και την DTS βρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 Distribuidora de Televisión Digital S.A. (Vía Digital), την οποία τήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 12.8.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/7
 Αναίρεση που άσκησε στις 26 Απριλίου 2006 η Alecansan SL κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα) στις 7 Φεβρουαρίου 2006 στην υπόθεση T-202/03, Alecansan SL κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 (Υπόθεση C-196/06 P)
 (2006/C 190/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Alecansan SL (εκπρόσωποι: P. Merino Baylos και A. Velázquez Ibáñez, abogados)
 Αντίδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), CompUSA Management Co.
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να εξαφανίσει την απόφαση του πρώτου τμήματος του Πρωτοδικείου της 7ης Φεβρουαρίου 2006 στην υπόθεση T-202/03, η οποία απέρριψε την προσφυγή ακυρώσεως της από 24 Μαρτίου 2003 αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) στην υπόθεση R 711/2002-1, με την οποία απορρίφθηκε η ανακοπή της Alecansan SL κατά της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 849.497, «COMPUSA».
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο παρερμήνευσε το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), εκτιμώντας ότι δεν υπήρχε κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των δύο σημάτων με την αιτιολογία ότι, παρά τον μεγάλο βαθμό ηχητικής και οπτικής ομοιότητας, τα αγαθά και οι υπηρεσίες που προσδιορίζει το ζητούμενο σήμα, αφενός, και οι υπηρεσίες που προσδιορίζει το σήμα της προσφεύγουσας, αφετέρου, διαφέρουν. Κατά την αναιρεσείουσα, το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε επί της υπάρξεως κινδύνου συγχύσεως χωρίς να λάβει υπόψη πολλά σημαντικά στοιχεία.
 (1) ΕΕ 1994, L 11, σ. 1.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 4ης Φεβρουαρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Σουηδίας
 (Υπόθεση C-185/09) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2006/24/ΕΚ - Ηλεκτρονικές επικοινωνίες - Διατήρηση δεδομένων που παράγονται ή υποβάλλονται σε επεξεργασία σε συνάρτηση με την παροχή ηλεκτρονικών επικοινωνιών - Παράλειψη εμπρόθεσμης μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη)
 2010/C 80/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Balta και U. Jonsson)
 Καθού: Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: A. Falk κα A Engman)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη εμπρόθεσμης θεσπίσεως των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση την οδηγία 2006/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για τη διατήρηση δεδομένων που παράγονται ή υποβάλλονται σε επεξεργασία σε συνάρτηση με την παροχή διαθεσίμων στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή δημοσίων δικτύων επικοινωνιών και για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/58/ΕΚ (ΕΕ L 105, σ. 54)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο της Σουηδίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2006/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για τη διατήρηση δεδομένων που παράγονται ή υποβάλλονται σε επεξεργασία σε συνάρτηση με την παροχή διαθεσίμων στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή δημοσίων δικτύων επικοινωνιών και για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/58/ΕΚ, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 180 της 1.8.2009.


text:
18 . 5 . 96 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 145/13
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά* έξοδα. — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 O προσφεύγων, έκτακτος υπάλληλος βαθμού Β5, βάλλει Με την προσβαλλομένη απόφαση η Επιτροπή διαπιστώνει
 κατά της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του εσωτε ότι η συμφωνηθείσα στο πλαίσιο των τρεχουσών επιχειρημα
 ρικού διαγωνισμού COM/T/B/96 να μη γίνει δεκτός στις τικών σχέσεων μεταξύ της προσφεύγουσας και των χονδρε
 εξετάσεις του ανωτέρω διαγωνισμού , με το αιτιολογικό ότι μπόρων της στη Γαλλία και την Ισπανία απαγόρευση εξαγω
 δεν πληροί την προϋπόθεση τριετούς χωρίς διακοπή προϋ γής των προϊόντων «Adalate» και «Adalate 20 mg LP» ή
 πηρεσίας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες υπό την ιδιότητα του «Adalat» και «Adalat-Retard» σε άλλα κράτη μέλη συνιστά
 εκτάκτου υπαλλήλου . παράβαση εκ μέρους της προσφεύγουσας του άρθρου 85
 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ- υποχρεώνει την προσφεύ
 Υπενθυμίζει συναφώς ότι η υποψηφιότητά του απερρίφθη γουσα να παύσει την παράβαση και της επιβάλλει πρόστιμο
 λόγω μιας διακοπής δεκαπέντε ημερών στις συμβάσεις που 3 000 000 Ecu .
 τον συνέδεαν με την Επιτροπή .
 H προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η επιχειρηματική της πρα
 Προβάλλει προς στήριξη της προσφυγής του : κτική περιορίζεται σε έναν μονομερή καθορισμό ποσοστώ
 σεων μέσω καθαρώς εσωτερικών μέτρων χωρίς καμία συμφω
 — προσβολή του δικαιώματος των εκτάκτων υπαλλήλων να νία με τους χονδρεμπόρους. H προσβαλλομένη απόφαση της
 μετέχουν στους εσωτερικούς διαγωνισμούς και παράβα επιβάλλει κατ' ουσίαν, ως μη κατέχουσα δεσπόζουσα θέση
 ση του άρθρου 21 παράγραφος 1 και του άρθρου 29 στην αγορά επιχείρηση , υποχρέωση συνάψεως συμβάσεως.
 παράγραφος 1 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστά Απλές αρνήσεις παραδόσεως προϊόντων έχουν σημασία από
 σεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, απόψεως δικαίου των καρτέλ κατά το άρθρο 86 μόνον όταν η
 εφόσον το κριτήριο που επιβάλλει στους υποψηφίους επιχείρηση που αρνείται να προβεί στις παραδόσεις αυτές
 προϋπηρεσία χωρίς διακοπή μπορεί να οδηγήσει στον κατέχει δεσπόζουσα θέση στην αγορά. H διασταλτική ερμη
 αποκλεισμό των υποψηφίων που διαθέτουν τα ίδια ή νεία του συνεπαγόμενου κυρώσεις κανόνα του άρθρου 85
 περισσότερα προσόντα από αυτά άλλων υποψηφίων που στην οποία προβαίνει η Επιτροπή δεν λαμβάνει υπόψη το
 γίνονται δεκτοί στους διαγωνισμούς, θεμελιώδες στοιχείο της «συμφωνίας», δηλαδή τη σύμπτωση
 βουλήσεων, και παραβιάζει υφιστάμενα από απόψεως
 — την ύπαρξη εν προκειμένω πρόδηλης πλάνης περί την συνταγματικού δικαίου και ατομικών δικαιωμάτων όρια
 εκτίμηση, καθότι προκύπτει ότι o προσφεύγων ήταν καθώς και την αρχή του κράτους δικαίου και την αρχή της
 όντως στην υπηρεσία της Επιτροπής από τις 16 Μαρτίου σαφήνειας. Εν όψει του γεγονότος ότι για την Επιτροπή
 1992 έως τις 31 Μαρτίου 1996. πρόκειται καταφανώς για «δοκιμαστική περίπτωση» με την
 οποία η Επιτροπή εισέρχεται σε ανεξερεύνητο νομικό χώρο, η
 επιβολή του προστίμου είναι δυσανάλογη .
 Επικουρικώς, η προσφεύγουσα επικαλείται περαιτέρω το
 γεγονός ότι οι νομομερείς περιορισμοί παραδόσεων μέσω της
 Προσφυγή της Bayer AG κατα της Επιτροπής των Ευρω προστασίας της ευρεσιτεχνίας για το «Adalat-Retard» στο
 παϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 21 Μαρτίου 1996 Ηνωμένο Βασίλειο είναι σε μεγάλο βαθμό δικαιολογημέ
 νοι .
 (Yπόθεση T-41796)
 (96/C 145/25)
 (Γλώσσα διαδικασίας η γερμανική )
 H Bayer AG, Leverkusen (ΟΔΓ), εκπροσωπούμενη απο τον
 Jochim Sedemund, δικηγόρο Κολωνίας, με αντίκλητο στο Προσφυγή της Société de Distribution de Mécaniques et
 Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Aloyse May, 31 , Grande-Rue, d'Automobiles κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοι
 άσκησε στις 21 Μαρτίου 1996 ενώπιον του Πρωτοδικείου των νοτήτων, που ασκήθηκε στις 27 Μαρτίου 1996
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής (Yjiô8EOTI T-45/96)
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. (96/C 145/26)
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (Γλώσσα διαδικασίας: r] γαλλική*)
 — να ακυρώσει την από 10ης Ιανουαρίου 1996 απόφαση της
 καθής (υπόθεση IV/34.279/F3), η οποία κοινοποιήθηκε H Société de Distribution de Mécaniques et d'Automobiles, με
 στην προσφεύγουσα στις 22 Ιανουαρίου 1996, έδρα την Istres (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον Jean
 Claude Fourgoux, δικηγόρο Παρισιού , με αντίκλητο στο
 — επικουρικώς, να ακυρώσει το επιβληθέν στην προσφεύ Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Pierrot Schiltz, 4, rue Béatrix de
 γουσα πρόστιμο ύψους 3 εκατομμυρίων Ecu, Bourbon, άσκησε στις 27 Μαρτίου 1996 ενώπιον του Πρωτο
 δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 — όλως επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο, Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ---pagebreak--- AøiØ. C 145/14 PÊL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18. 5 . 96
 H προσφεύγουσα ζητεί απο το Πρωτοδικείο: Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 — να αναγωρίσει την παράλειψη της Επιτροπής,
 H προσφεύγουσα εταιρεία, αποκλειστική αντιπρόσωπος της
 — να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση αρνήσεως ανακοινώ Peugeot, βάλλει κατά της αδρανείας της Επιτροπής, μετά την
 σεως , καταγγελία που είχε υποβάλλει κατά της PSA για παράβαση
 — να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση περί συνενώσεως των του άρθρου 85 της συνθήκης και του κανονισμού (ΕΟΚ)
 φακέλων των υποθέσεων, αριθ. 183/85 , συνιστάμενη στο περιεχόμενο της συμβάσεως
 παραχωρήσεως και στην εφαρμογή της συμβάσεως αυτής
 — να αναγνωρίσει την εξωσυμβατική ευθύνη της Επιτροπής στην περίπτωση της προσφεύγουσας.
 και να την υποχρεώσει να αποκαταστήσει τη ζημία
 υπολογιζόμενη σε 200 000 Ecu ετησίως από τις 14 Μαρ
 τίου 1995 , Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα συνιστούν επανά
 ληψη των προβληθέντων ήδη στο πλαίσιο της υποθέσεως
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. Τ-190/95 , Sodima κατά Επιτροπής.


text:
 4.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 153/42
 Προσφυγή της 15ης Απριλίου 2009 — Maxcom κατά ΓΕΕΑ και Maxdata Computer (maxcom)
 (Υπόθεση T-155/09)
 2009/C 153/83
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Maxcom sp. Z o.o. (Tychy, Πολωνία) (εκπρόσωπος: P. Kral, δικηγόρος
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Maxdata Computer GmbH & Co. KG (Marl, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 30ής Ιανουαρίου 2009 στην υπόθεση R 1019/2009-2, που επιδόθηκε στην προσφεύγουσα στις 16 Φεβρουαρίου 2009·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα «maxcom» για προϊόντα των κλάσεων 9 και 11
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Maxdata Computer GmbH & Co. KG
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Εθνικό λεκτικό σήμα «max» καταχωρισμένο στη Γερμανία για υπηρεσίες των κλάσεων 38 και 42, καθώς και για ορισμένα προϊόντα της κλάσεως 9
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής όσον αφορά τα προϊόντα της κλάσεως 9
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής της προσφεύγουσας
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 [νυν άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 (1)].
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (Κωδικοποιημένη έκδοση), ΕΕ L 78, σ. 1.


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/46
 Διάταξη του προέδρου του τετάρτου τμήματος του Δικαστηρίου της 5ης Ιουνίου 2014 (αίτηση του Landgericht Frankfurt am Main — Γερμανία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) –- Vietnam Airlines Co. Ltd κατά Brigitta Voss, Klaus-Jürgen Voss
 (Υπόθεση C-431/13) (1)
 2014/C 315/76
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Ο πρόεδρος του τετάρτου τμήματος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 325 της 9.11.2013.


text:
24.6.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 176/25
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 — να ακυρω ́σει τις προσβαλλο ́μενες εγκρι ́σεις στον βαθμο ́ που τη ́των.
 θεμελιω ́νονται σε βα ́ση διαφορετικη ́ απο ́ την προκυ ́πτουσα
 συ ́μφωνα με τα υποβληθε ́ντα ανα ́ περι ́πτωση ́εγγραφα· Οι προσφευ ́γουσες-ενα ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει τις επακο ́λουθες εκκαθαρι ́σεις λο ́γω και εσφαλμε ́- — να ακυρω ́σει, βα ́σει του α ́ρθρου 230 της Συνθη ́κης ΕΚ, την
 νου υπολογισμου ́ τους· απο ́φαση της Επιτροπη ́ς η οποι ́α ́εφερε την υπογραφη ́ του
 Γενικου ́ ∆ιευθυντη ́ Γεωργι ́ας J. M. Silva Rodriguez, τους
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα. κοινοποιη ́θηκε με το υπ' αριθ. 02418 ́εγγραφο της
 26ης Ιανουαρι ́ου 2000 και περιη ́λθε στις προσφευ ́γουσες στις
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 9 Φεβρουαρι ́ου 2000,
 — η ́/και να υποχρεω ́ σει την Επιτροπη ́, βα ́σει των α ́ρθρων 235 και
 Στην παρου ́σα υπο ́θεση, ο προσφευ ́γων, πρω ́ην υπα ́λληλος της 238, δευ ́τερο εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ, να αποκαταστη ́σει τη
 καθη ́ς, προσβα ́λλει την απο ́φαση με την οποι ́α τροποποιη ́θηκε η ζημι ́α που υπε ́στησαν,
 κανονιστικη ́ βα ́ση περι ́ επιστροφη ́ς των εξο ́δων του προσφευ ́γοντος
 λο ́γω της σοβαρη ́ς ασθενει ́ας του εξαρτωμε ́νου απο ́ τον ́διοι τε ́κνου — εν πα ́ση περιπτω ́σει, να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα
 του. Υπενθυμι ́ζεται συναφω ́ς ο ́τι ο υιο ́ς του προσφευ ́γοντος χρη ́ζει δικαστικα ́ ́εξοδα.
 παραϊατρικη ́ς φροντι ́δας και πρε ́πει να νοσηλευ ́εται σε θεραπευτικα ́
 ιδρυ ́ματα προκειμε ́νου να αντιμετωπι ́ζει ειδικε ́ς καταστα ́σεις Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 κρι ́σεως.
 Στις προσφευ ́γουσες εταιρι ́ες χορηγη ́θηκε τον Νοε ́μβριο 1998 η
 Με ́χρι τα τε ́λη του 1998 η Επιτροπη ́ επε ́σρεφε τα ως α ́νω ́εξοδα ποσο ́τητα αναφορα ́ς που τους αναλογου ́σε για το ́ετος 1999 και
 δυνα ́μει του τι ́τλου Χ, αριθ. 1, παρα ́γραφος 1, του παραρτη ́ματος Ι η οποι ́α ει ́χε καθοριστει ́ βα ́σει του με ́σου ο ́ρου των εισαγωγω ́ν
 της ρυθμι ́σεως, η ́τοι του τι ́τλου για την παροχη ́ υπηρεσιω ́ν μπανα ́νας απο ́ τρι ́τες χω ́ρες κατα ́ την τριετι ́α 1994-1996. Κατο ́πιν
 παραϊατρικου ́ προσωπικου ́. Πα ́ντως, απο ́ το 1999, η επιστροφη ́ αυτου ́ οι προσφευ ́γουσες υπε ́βαλαν αι ́τηση χορηγη ́σεως των
 των ιδι ́ων εξο ́δων, εμπιπτο ́ντων στα ́διαι πραγματικα ́ και νομικα ́ τριμηνιαι ́ων αδειω ́ν που θα χρησιμοποιου ́σαν το 1999 και τους
 στοιχει ́α, α ́ρχισε να εγκρι ́νεται με βα ́ση τον τι ́τλο Χ, αριθ. 1 χορηγη ́θηκαν α ́δειες εισαγωγη ́ς μπανα ́νας ΑΚΕ για ολο ́κληρη την
 στοιχει ́α γ' και δ', η ́τοι ως να επρο ́κειτο για ́εξοδα νοσοκο ́μου για ποσο ́τητα που ει ́χαν ζητη ́σει. Λο ́γω της αδυναμι ́ας τους να
 την κατ' οι ́κον φροντι ́δα ασθενου ́ς. χρησιμοποιη ́σουν τις α ́δειες αυτε ́ς κατα ́ το τε ́ταρτο τρι ́μηνο του
 1999, οι προσφευ ́γουσες ζη ́τησαν να τις αντικαταστη ́σουν με
 Προς στη ́ριξη των λο ́γων του ακυρω ́σεως, ο προσφευ ́γων επικαλει ́- α ́δειες εισαγωγη ́ς απο ́ τρι ́τες χω ́ρες και την αποδε ́σμευση της
 ται: ασφα ́λειας που ει ́χαν συστη ́σει. Η παρου ́σα προσφυγη ́ στρε ́φεται
 κατα ́ της σχετικη ́ς απορριπτικη ́ς αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς.
 — την παρα ́νομη εφαρμογη ́ στην προκειμε ́νη περι ́πτωση των
 διατα ́ξεων του τι ́τλου Χ, αριθ. 1, στοιχει ́α γ', και δ', του Οι προσφευ ́γουσες προβα ́λλουν τους εξη ́ς λο ́γους ακυρω ́σεως:
 παραρτη ́ματος Ι της κοινη ́ς ρυθμι ́σεως (ε ́ξοδα νοσοκο ́μου),
 — Παρα ́βαση εκ με ́ρους της Επιτροπη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 — τον παραϊατρικο ́ χαρακτη ́ρα των εν λο ́γω παροχω ́ν, λαμβανομε ́- 404/93 του Συμβουλι ́ου, της 13ης Φεβρουαρι ́ου 1993, για
 νου υπο ́ψη συναφω ́ς ο ́τι η εκτι ́μηση της αναγκαιο ́τητας την κοινη ́ οργα ́νωση της αγορα ́ς στον τομε ́α της μπανα ́νας (1),
 των θεραπειω ́ν των επι ́ με ́ρους των ασθενω ́ν εμπι ́πτει στην ο ́πως ́εχει τροποποιηθει ́ με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 1637/98.
 αποκλειστικη ́ αρμοδιο ́τητα των ιατρω ́ν, Εκδι ́δοντας τον τελευται ́ο αυτο ́ κανονισμο ́, το Συμβου ́λιο
 αποσκοπου ́σε στην προσαρμογη ́ της κοινη ́ς οργανω ́σεως
 — την υποχρεωτικη ́ επαγγελματικη ́ ιδιο ́τητα του παραϊατρικου ́ αγορα ́ς στις αποφα ́σεις της ειδικη ́ς ομα ́δας (πα ́νελ) και του
 προσωπικου ́. δευτεροβα ́θμιου δικαιοδοτικου ́ οργα ́νου του Παγκο ́σμιου
 Οργανισμου ́ Εμπορι ́ου, με την κατα ́ργηση της διακρι ́σεως
 μεταξυ ́ επιχειρηματιω ́ν της κατηγορι ́ας Α και επιχειρηματιω ́ν
 της κατηγορι ́ας Β, η οποι ́α ει ́χε κριθει ́ ασυμβι ́βαστη με τους
 κανο ́νες της ΓΣ∆Ε.
 Προσφυγη ́-αγωγη ́ της εταιρι ́ας Alessandrini srl κ.λπ. κατα ́ — 'Ελλειψη νομιμο ́τητας του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2362/98 της
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε Επιτροπη ́ς, της 28ης Οκτωβρι ́ου 1998, για τις λεπτομε ́ρειες
 στις 19 Απριλι ́ου 2000 εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 404/93 σχετικα ́ με το
 καθεστω ́ς εισαγωγη ́ς μπανανω ́ν στην Κοινο ́τητα (2). Με τον
 (Υπο ́θεση Τ-93/00) κανονισμο ́ αυτο ́ η καθη ́ς θε ́σπισε με ́τρα που «αποκρυσταλ-
 λω ́νουν» την κατα ́σταση που ει ́χε δημιουργη ́σει ο κανονισμο ́ς
 (2000/C 176/44) 404/93, ο ́πως ́σχυε
 ι αρχικα ́, υπε ́ρ των επιχειρηματιω ́ν της
 κατηγορι ́ας Β, καθο ́σον καθο ́ρισε ως περι ́οδο αναφορα ́ς για
 την παραχω ́ρηση των ετη ́σιων ατομικω ́ν ποσοτη ́των την τριετι ́α
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) 1994-1996. Χα ́ρη στην επιλογη ́ αυτη ́ς της περιο ́δου αναφο-
 ρα ́ς, οι επιχειρηματι ́ες της κατηγορι ́ας Β μπορου ́ν να επικα-
 Οι εταιρι ́ες Alessandrini srl κ.λπ., εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους λεστου ́ν τις εισαγωγε ́ς που πραγματοποι ́ησαν απο ́ τρι ́τες χω ́ρες
 Wilma Viscardini Donà και Gabriele Donà, δικηγο ́ρους Πα ́δο- βα ́σει των αδειω ́ν που τους χορηγη ́θηκαν λο ́γω του ο ́τι ανη ́καν
 βας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Ernest στην κατηγορι ́α αυτη ́, οι δε εισαγωγη ́ς αυτε ́ς αφαιρου ́νται απο ́
 Arendt, rue Mathias Hardt, α ́σκησαν στις 19 Απριλι ́ου 2000 τους επιχειρηματι ́ες της κατηγορι ́ας Α.
 ---pagebreak--- C 176/26 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.6.2000
 — Προσβολη ́ του δικαιω ́ματος των επιχειρηματιω ́ν να χρησιμο- Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ποιου ́ν πλη ́ρως την ποσο ́τητα αναφορα ́ς τους ως ́εκφραση του
 θεμελιω ́δους δικαιω ́ματος της ιδιοκτησι ́ας και της ελευ ́θερης
 οικονομικη ́ς πρωτοβουλι ́ας. Η Επιτροπη ́ διαπιστω ́νει στον κανονισμο ́ 465/2000 ο ́τι απο ́ το
 1997 ́εχει αυξηθει ́κατακο ́ρυφα η εισαγωγη ́ ζα ́χαρης και μειγμα ́των
 — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων, ζα ́χαρης και κακα ́ου απο ́ τις υπερπο ́ντιες χω ́ρες και εδα ́φη, και
 καθο ́σον η Επιτροπη ́ δημιου ́ργησε ευνοϊκο ́τερες συνθη ́κες ιδι ́ως προϊο ́ντων με σω ́ρευση καταγωγω ́ν ΕΚ/ΥΧΕ.
 εφοδιασμου ́ για τους επιχειρηματι ́ες που εμπορευ ́ονται μπανα ́-
 νες ΑΚΕ απ' ο ́,τι για τους επιχειρηματι ́ες που εμπορευ ́ονται
 παραδοσιακα ́ μπανα ́νες τρι ́των χωρω ́ν. Κατα ́ την Επιτροπη ́, τα τελευται ́α χρο ́νια δημιουργη ́θηκαν
 δυσκολι ́ες στην κοινοτικη ́ αγορα ́ ζα ́χαρης. Συγκεκριμε ́να, στην
 αγορα ́ αυτη ́ υπα ́ρχουν πλεονα ́σματα. Η λειτουργι ́α της κοινη ́ς
 (1) EE L 47 της 25.2.93, σ. 9.
 (2) EE L 293 της 31.10.98, σ. 32. οργανω ́σεως της αγορα ́ς ζα ́χαρης κινδυνευ ́ει να διαταραχθει ́
 σοβαρα ́ απο ́ τις δυσκολι ́ες αυτε ́ς. Για τον λο ́γο αυτο ́ν, σχεδια ́στηκε
 μει ́ωση των ποσοστω ́σεων παραγωγη ́ς στην Κοινο ́τητα. 'Οσο
 μεγαλυ ́τερες ει ́ναι οι εισαγωγε ́ς, το ́σο μικρο ́τερες θα ει ́ναι οι
 ποσοστω ́σεις παραγωγη ́ς. 'Ετσι, η Επιτροπη ́ αποφα ́σισε να επιτρε ́ψει
 τη σω ́ρευση καταγωγω ́ν ΕΚ/ΥΧΕ μο ́νο με ́χρι την ποσο ́τητα των
 3 340 το ́νων (α ́ρθρο 1 του κανονισμου ́ 465/2000).
 Προσφυγη ́-αγωγη ́ της Rica Foods (Free Zone) NV κατα ́ της Η προσφευ ́γουσα διατει ́νεται ο ́τι υποχρεω ́θηκε να περιορι ́σει
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις σημαντικα ́ τις δραστηριο ́τητε ́ς της και ο ́τι στο με ́λλον θα πρε ́πει
 18 Απριλι ́ου 2000 να τις παυ ́σει ολοσχερω ́ς.
 (Υπο ́θεση Τ-94/00)
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς-αγωγη ́ς της προβα ́λλει τους ακο ́λου-
 (2000/C 176/45) θους ισχυρισμου ́ς:
 — παρα ́βαση του α ́ρθρου 109 της αποφα ́σεως ΥΧΕ:
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 — ανακρι ́βεια των πραγματικω ́ν εκτιμη ́σεων στις οποι ́ες η
 Η Rica Foods (Free Zone) NV, με ́εδρα το Oranjestad (Αρου ́μπα),
 Επιτροπη ́ στη ́ριξε τον κανονισμο ́ της·
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον G. van der Wal, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν,
 με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο A. May, 398,
 route d’Esch, α ́σκησε στις 18 Απριλι ́ου 2000 ενω ́πιον του — οι δυσκολι ́ες που επικαλει ́ται η Επιτροπη ́ δεν ει ́ναι
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ δυσκολι ́ες υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 109, παρα ́-
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. γραφος 1, της αποφα ́σεως ΥΧΕ·
 Η προσφευ ́γουσα-ενα ́γουσα (στο εξη ́ς: προσφευ ́γουσα) ζητει ́ απο ́
 — οι περιορισμοι ́ που επιβα ́λλει ο κανονισμο ́ς δεν επιδρου ́ν
 το Πρωτοδικει ́ο:
 καθο ́λου, η ́ επιδρου ́ν ανεπαρκω ́ς, στις δυσκολι ́ες που
 επικαλει ́ται η Επιτροπη ́·
 — να ακυρω ́σει τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 465/2000 (1)·
 — να ορι ́σει ο ́τι η Κοινο ́τητα ει ́ναι υπευ ́θυνη για τη ζημι ́α που η — παραβι ́αση της αρχη ́ς της αναλογικο ́τητας·
 προσφευ ́γουσα υπε ́στη λο ́γω του ο ́τι απο ́ την 1η Μαρτι ́ου
 2000 η εισαγωγη ́ των προϊο ́ντων που αφορα ́ ο κανονισμο ́ς
 465/2000 εμποδι ́ζεται η ́ περιορι ́ζεται συνεπει ́α του κανο- — κατα ́χρηση εξουσι ́ας·
 νισμου ́ αυτου ́, καθω ́ς και να ορι ́σει ο ́τι οι δια ́δικοι θα
 πρε ́πει να συμφωνη ́σουν για την ́εκταση της ζημι ́ας της
 προσφευ ́γουσας και ο ́τι, αν δεν συμφωνη ́σουν επι ́ του ζητη ́μα- — ανεπαρκη ́ς αιτιολογι ́α.
 τος αυτου ́, η δι ́κη θα συνεχιστει ́ εντο ́ς της προθεσμι ́ας που θα
 τα ́ξει το Πρωτοδικει ́ο για να καθοριστει ́ η ́εκταση της ζημι ́ας,
 η ́ τουλα ́χιστον να υποχρεω ́σει την Κοινο ́τητα να καταβα ́λει μια
 προσωρινω ́ς υπολογισμε ́νη αποζημι ́ωση που δεν ́εχει ακο ́μη (1) Κανονισμο ́ς της Επιτροπη ́ς, της 29ης Φεβρουαρι ́ου 2000, για την
 υπολογιστει ́, η ́ επικουρικο ́τερα να υποχρεω ́σει την Κοινο ́τητα καθιε ́ρωση με ́τρων διασφαλι ́σεως ο ́σον αφορα ́ τις εισαγωγε ́ς, απο ́ τις
 να καταβα ́λει την αποζημι ́ωση που το Πρωτοδικει ́ο θα καθορι ́- υπερπο ́ντιες χω ́ρες και εδα ́φη, προϊο ́ντων του τομε ́α της ζα ́χαρης με
 σω ́ρευση καταγωγω ́ν ΕΚ/ΥΧΕ (EE L 56, σ. 39).
 σει κατα ́ δι ́καιη κρι ́ση, πλε ́ον το ́κων προς 8 % ετησι ́ως απο ́
 την ημερομηνι ́α ασκη ́σεως της προσφυγη ́ς-αγωγη ́ς με ́χρι την
 ολοσχερη ́ εξο ́φληση·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.


text:
 24.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/30
 Προσφυγή/αγωγή της 6ης Οκτωβρίου 2008 — Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων
 (Υπόθεση T-461/08)
 (2009/C 19/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα/ενάγουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Ν. Κορογιαννάκης και Π. Κατσιμάνη, δικηγόροι)
 Καθής/εναγομένη: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας/ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα/ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων περί απορρίψεως της προσφοράς της και περί συνάψεως της συμβάσεως με άλλον υποβαλόντα προσφορά·
 —
 να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων να της καταβάλει ποσό ύψους 1 940 000,00 ευρώ προς αποκατάσταση των ζημιών που υπέστη στο πλαίσιο της επίμαχης διαδικασίας προσκλήσεως υποβολής προσφορών και
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας/ενάγουσας, καθώς και στις λοιπές δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκε στο πλαίσιο της ασκήσεως της υπό κρίση προσφυγής/αγωγής, ακόμη και σε περίπτωση απορρίψεώς της.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την ασκηθείσα δυνάμει των άρθρων 230 ΕΚ και 235 ΕΚ προσφυγή/αγωγή της, η Ευρωπαϊκή Δυναμική ζητεί, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, της 26ης Ιουλίου 2008, περί απορρίψεως της προσφοράς που υπέβαλε η προσφεύγουσα/ενάγουσα στο πλαίσιο της προκήρυξης του διαγωνισμού «ΕΤΕπ-Παροχή βοήθειας για τη συντήρηση, υποστήριξη και ανάπτυξη του συστήματος του γραφείου διεκπεραίωσης δανείων (SERAPIS) της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων» (ΕΕ 2007/S 176-215155) και, αφετέρου, την καταβολή αποζημιώσεως.
 Η προσφεύγουσα/ενάγουσα υποστηρίζει ότι δεν της κοινοποιήθηκε το αποτέλεσμα του διαγωνισμού αυτού και ότι περιήλθε συμπτωματικώς σε γνώση της το γεγονός ότι στην Επίσημη Εφημερίδα της 26ης Ιουλίου 2008 (1) δημοσιεύθηκε ανακοίνωση του εν λόγω αποτελέσματος. Η προσφεύγουσα/ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής/εναγομένη παραβίασε τις αρχές της διαφάνειας και της ίσης μεταχειρίσεως και ότι η προσβαλλόμενη απόφασή της εκδόθηκε κατά παράβαση τόσο των κανόνων του Πρακτικού Οδηγού της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων για τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων όσο και των οικείων διατάξεων του κοινοτικού δικαίου. Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Δυναμική διατείνεται ότι η καθής/εναγομένη παρέβη την υποχρέωσή της διασφαλίσεως του ανόθευτου ανταγωνισμού, παραβιάζοντας επανειλημμένως τις αρχές της διαφάνειας και της ίσης μεταχειρίσεως, στο μέτρο που δεν της κοινοποίησε την απόφαση περί συνάψεως της συμβάσεως, δεν αιτιολόγησε επαρκώς την απόφασή της να συνάψει σύμβαση με άλλον υποβαλόντα προσφορά, χρησιμοποίησε κριτήρια που συνεπάγονται άνιση μεταχείριση, παρέλειψε να διαχωρίσει τα κριτήρια επιλογής από τα κριτήρια αναθέσεως και εφάρμοσε έναν τύπο αξιολογήσεως, στηριζόμενο στην αναλογία 75 %/25 %, ο οποίος, κατά την άποψή της, εισάγει δυσμενή διάκριση.
 Η προσφεύγουσα/ενάγουσα ζητεί επίσης από το Πρωτοδικείο, σε περίπτωση που κρίνει ότι η καθής/εναγομένη όντως παραβίασε το κοινοτικό δίκαιο περί δημοσίων συμβάσεων και/ή τις αρχές της διαφάνειας και της ίσης μεταχειρίσεως, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων να της καταβάλει ως αποζημίωση το ήμισυ των 3 880 000,00 ευρώ (ήτοι 1 940 000,00 ευρώ), ποσό που αντιστοιχεί στα μικτά κέρδη που εκτιμά ότι θα αποκόμιζε από την επίδικη διαδικασία συνάψεως δημοσίας συμβάσεως, αν είχε προκριθεί η δική της προσφορά.
 Τέλος, η Ευρωπαϊκή Δυναμική ζητεί από το Πρωτοδικείο, ακόμη και σε περίπτωση που απορρίψει την προσφυγή/αγωγή της, να καταδικάσει την καθής/εναγομένη και στα δικαστικά της έξοδα, σύμφωνα με το άρθρο 87, άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, καθόσον θεωρεί ότι αναγκάσθηκε να ασκήσει την υπό κρίση προσφυγή/αγωγή ενώπιον του Πρωτοδικείου, στο μέτρο που η καθής/εναγομένη εξέτασε πλημμελώς την προσφορά της, παρέλειψε να αιτιολογήσει την απόφασή της και δεν την ενημέρωσε εγκαίρως για τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της προσφοράς του επιτυχόντος υποψηφίου.
 (1) ΕΕ 2008/S 144-192307.


text:
 24.2.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 42/19
 Προσφυγή της 22ας Δεκεμβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-531/06)
 (2007/C 42/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. Traversa, καθώς και G. Giacomini και E. Boglione, δικηγόροι)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία
 α)
 διατηρώντας σε ισχύ νομοθετικές διατάξεις που επιτρέπουν την εκμετάλλευση ιδιωτικών φαρμακείων μόνο στα φυσικά πρόσωπα που έχουν πτυχίο φαρμακευτικής και στις εταιρίες των οποίων τα μέλη είναι αποκλειστικά φαρμακοποιοί,
 β)
 διατηρώντας σε ισχύ νομοθετικές διατάξεις που καθιστούν αδύνατη για τις επιχειρήσεις διανομής φαρμάκων την απόκτηση μεριδίων συμμετοχής στις εταιρίες διαχείρισης δημοτικών φαρμακείων,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 43 και 56 της Συνθήκης ΕΚ,
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η απαγόρευση απόκτησης από φυσικά πρόσωπα που δεν έχουν πτυχίο φαρμακευτικής ή από εταιρίες των οποίων όλα τα μέλη δεν είναι φαρμακοποιοί μεριδίων συμμετοχής σε ιδιωτικά φαρμακεία όχι μόνο εμποδίζει, αλλά και καθιστά πλήρως αδύνατη την εκ μέρους αυτών των κατηγοριών προσώπων άσκηση δύο θεμελιωδών ελευθεριών που εγγυάται η Συνθήκη, και συγκεκριμένα της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων και της ελευθερίας εγκατάστασης.
 Η απαγόρευση συμμετοχής στις εταιρίες διαχείρισης δημοτικών και ιδιωτικών φαρμακείων, η οποία επιβάλλεται στις επιχειρήσεις διανομής φαρμάκων, μπορεί να συναχθεί από διατάξεις που εξακολουθούν να ισχύουν στην ιταλική έννομη τάξη και είναι πιθανότατο ότι εφαρμόζεται από τα ιταλικά δικαστήρια. Η απαγόρευση αυτή συνιστά εμπόδιο τόσο για την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων όσο και για την ελευθερία εγκατάστασης.


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 18ης Δεκεμβρίου 2008 [αίτηση του Supremo Tribunal Administrativo (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Sopropé — Organizações de Calçado Lda κατά Fazenda Pública
 (Υπόθεση C-349/07) (1)
 (Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας - Αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας - Εκ των υστέρων είσπραξη εισαγωγικών δασμών)
 (2009/C 44/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Supremo Tribunal Administrativo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Sopropé — Organizações de Calçado Lda
 Κατά: Fazenda Pública,
 παρισταμένου του: Ministério Público
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Supremo Tribunal Administrativo –Συμβατότητα με το κοινοτικό δίκαιο και με την αρχή των δικαιωμάτων άμυνας εθνικών διατάξεων φορολογικής διοικητικής διαδικασίας ως προς την προθεσμία ασκήσεως του δικαιώματος ακροάσεως του υποκειμένου στον φόρο — Διοικητική διαδικασία για την εκ των υστέρων πληρωμή εισαγωγικών δασμών επί εμπορευμάτων προερχομένων από την Άπω Ανατολή
 Διατακτικό
 1)
 Όσον αφορά την εκ των υστέρων είσπραξη εισαγωγικών δασμών, μια προθεσμία οκτώ έως δεκαπέντε ημερών που δόθηκε για να υποβάλει τις παρατηρήσεις του ο εισαγωγέας για τον οποίο υπήρχε υπόνοια ότι είχε διαπράξει τελωνειακή παράβαση είναι κατ' αρχήν σύμφωνη με τις επιταγές του κοινοτικού δικαίου.
 2)
 Στο εθνικό δικαστήριο που έχει επιληφθεί της υποθέσεως απόκειται να καθορίσει, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαιτέρων περιστάσεών της, αν η προθεσμία που πραγματικά δόθηκε στον εισαγωγέα αυτόν τού επέτρεψε να γνωστοποιήσει λυσιτελώς την άποψή του στις τελωνειακές αρχές.
 3)
 Επιπλέον, ο εθνικός δικαστής οφείλει να εξακριβώσει αν, λαμβανομένου υπόψη του χρονικού διαστήματος που παρήλθε μεταξύ του χρονικού σημείου στο οποίο η διοίκηση έλαβε τις παρατηρήσεις του εισαγωγέα και της ημερομηνίας κατά την οποία εξέδωσε την απόφασή της, δύναται ή όχι να θεωρηθεί ότι η διοίκηση έλαβε δεόντως υπόψη τις παρατηρήσεις που της διαβιβάστηκαν.
 (1) ΕΕ C 235 της 6.10.2007.


text:
 8.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas με απόφαση της 20ής Δεκεμβρίου 2005 στην υπόθεση UAB Profisa κατά Muitinės departamentas prie Lietuvos respublikos finansų ministerijos
 (Υπόθεση C-63/06)
 (2006/C 86/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Με απόφαση της 20ής Δεκεμβρίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 3 Φεβρουαρίου 2006, το Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ UAB Profisa και Muitinės departamentas prie Lietuvos respublikos finansų ministerijos, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί τoυ εξής ερωτήματος:
 Λαμβανομένων υπόψη των διαφορών μεταξύ των διαφόρων γλωσικών αποδόσεων της οδηγίας 92/83/ ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στην αλκοόλη και τα αλκοολούχα ποτά, έχει το άρθρο 27, παράγραφος 1, στοιχείο στ', της οδηγίας αυτής την έννοια ότι επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να απαλλάσουν από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως την αιθυλική αλκοόλη που εισάγεται στο τελωνειακό έδαφος των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων η οποία περιλαμβάνεται σε προϊόντα με βάση τη σοκολάτα προοριζόμενα προς άμεση κατανάλωση όταν η ποσότητα αλκοόλης που περιέχεται στα εν λόγω προϊόντα με βάση τη σοκολάτα δεν υπερβαίνει τα 8,5 λίτρα ανά 100 χιλιόγραμμα προϊόντος;
 (1) ΕΕ L 316, σ. 21.


text:
C 252/8 EL Åðßóçìç Åöçìåñßäá ôùí Åõñùðáúêþí ÊïéíïôÞôùí 3.9.1999
 ÄÉÊÁÓÔÇÑÉÏ
 ÐÑÏÊÇÑÕÎÇ ÃÅÍÉÊÙÍ ÄÉÁÃÙÍÉÓÌÙÍ
 (1999/C 252/08)
 Ôï ÄéêáóôÞñéï ôùí Åõñùðáúêþí ÊïéíïôÞôùí äçìïóéåṍåé óôçí Åðßóçìç Åöçìåñßäá ôùí Åõñùðáúêþí ÊïéíïôÞôùí
 áñéè. C 252 Á ôçò 3çò Óåðôåìâñßïõ 1999 ôéò áêüëïõèåò ðñïêçñṍîåéò ãåíéêþí äéáãùíéóìþí:
 ̧êäïóç óôç ãáëëéêÞ ãëþóóá:
 CJ/LA/33 (Ãëùóóïëüãïé ãáëëéêÞò ãëþóóáò)
 ̧êäïóç óôç ïëëáíäéêÞ ãëþóóá:
 CJ/LA/34 (Ãëùóóïëüãïé ïëëáíäéêÞò ãëþóóáò)
 ̧êäïóç óôç ðïñôïãáëéêÞ ãëþóóá:
 CJ/LA/35 (Ãëùóóïëüãïé ðïñôïãáëéêÞò ãëþóóáò)
 Ôçí Åðßóçìç áõôÞ Åöçìåñßäá ìðïñåßôå íá ðñïìçèåõôåßôå áðåõèõíüìåíïé óôï ôìÞìá ðñïóùðéêïṍ ôïõ Äéêáóôçñßïõ
 ôùí Åõñùðáúêþí ÊïéíïôÞôùí, L-2925 Luxembourg.


text:
 19.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 312/21
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Naczelny Sąd Administracyjny (Πολωνία) στις 13 Οκτωβρίου 2009 — Oasis East sp. z o.o. κατά Minister Finansów
 (Υπόθεση C-395/09)
 2009/C 312/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Naczelny Sąd Administracyjny
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Oasis East sp. z o.o.
 Αναιρεσίβλητος: Minister Finansów (Υπουργός Οικονομικών)
 Προδικαστικό ερώτημα
 Επιτρέπει το κοινοτικό δίκαιο (και συγκεκριμένα το άρθρο 17, παράγραφος 6, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (1), νυν άρθρο 176 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (2)) στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν την εθνική νομοθεσία τους που προβλέπει ότι, στην περίπτωση της εξ επαχθούς αιτίας αποδοχής εισαγόμενων υπηρεσιών, για τις οποίες η αντιπαροχή καταβάλλεται άμεσα ή έμμεσα σε πρόσωπο που έχει την κατοικία του ή την έδρα του ή το διευθυντικό του κέντρο σε έδαφος ή σε χώρα που χαρακτηρίζεται από το εθνικό δίκαιο ως «φορολογικός παράδεισος», ο υποκείμενος σε φόρο δεν έχει δικαίωμα μείωσης του οφειλόμενου φόρου ή επιστροφής της διαφοράς του οφειλόμενου φόρου, με δεδομένο ότι η νομοθεσία αυτή για τη μη ύπαρξη τέτοιου δικαιώματος εφαρμοζόταν ήδη στο εν λόγω κράτος μέλος πριν το κράτος αυτό καταστεί μέλος της Κοινότητας;
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ.49.
 (2) ΕΕ L 347, σ.1.


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/40
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Φεβρουαρίου 2010 — Επιτροπή κατά CdT
 (Υπόθεση T-456/07) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Κοινοτικό σύστημα συντάξεων - Υποχρέωση βαρύνουσα το Μεταφραστικό Κέντρο των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καταβάλει εισφορά για τα δημοσιονομικά έτη 1998 έως 2005 - Πράξη δυνάμενη να προσβληθεί με την άσκηση προσφυγής - Πράξη μη παράγουσα έναντι τρίτων έννομα αποτελέσματα - Προδήλως απαράδεκτο)
 2010/C 100/62
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J.-F. Pasquier και D. Martin)
 Καθού: Μεταφραστικό Κέντρο των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (CdT) (εκπρόσωποι: αρχικώς, G. Vandersanden, εν συνεχεία, L. Levi, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως με την οποία το CdT φέρεται ότι αρνήθηκε να καταβάλει στον γενικό προϋπολογισμό και για τα δημοσιονομικά έτη 1998 έως 2005, εισφορά αντιστοιχούσα στο τμήμα της χρηματοδοτήσεως του κοινοτικού συστήματος συντάξεων το οποίο αναλογεί στον εργοδότη.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 190 της 12.8.2006 (αρχικώς, είχε εγγραφεί στο πρωτόκολλο του Δικαστηρίου ως υπόθεση C-269/06).


text:
 21.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/24
 Αναίρεση που άσκησε στις 30 Ιουνίου 2015 η Polynt SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 30 Απριλίου 2015 στην υπόθεση T-134/13, Polynt SpA και Sitre Srl κατά Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (ECHA)
 (Υπόθεση C-323/15 P)
 (2015/C 311/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Polynt SpA (εκπρόσωπος: C. Mereu, avocat)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA), Sitre Srl, New Japan Chemical, REACh ChemAdvice GmbH, Βασίλειο των Κάτω Χωρών, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-134/13· και
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αυτό να κρίνει επί της προσφυγής ακυρώσεως· και
 —
 να καταδικάσει τον αντίδικο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της δίκης ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή της με αίτημα την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως, παραβίασε το κοινοτικό δίκαιο. Ειδικότερα, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το σκεπτικό του Γενικού Δικαστηρίου και η εκ μέρους του ερμηνεία του εφαρμοστέου στην περίπτωση της αναιρεσείουσας νομικού πλαισίου ενέχουν ορισμένα σφάλματα. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο ως προς τα εξής σημεία:
 —
 Το σκεπτικό του Γενικού Δικαστηρίου ήταν αντιφατικό και εσφαλμένο όσον αφορά την ανάγκη αξιολογήσεως κινδύνου βάσει του άρθρου 57, στοιχείο στ', του REACH (1), με αποτέλεσμα εσφαλμένη ερμηνεία του.
 —
 Το σκεπτικό του Γενικού Δικαστηρίου ήταν αντιφατικό και απέκλινε από την πάγια νομολογία ως προς τη φύση των εγγράφων καθοδήγησης και τη σημασία τους για την ερμηνεία της έννοιας που έχει το «ισοδύναμο επίπεδο ανησυχίας» κατά το άρθρο 57, στοιχείο στ', του ίδιου κανονισμού.
 —
 Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε εσφαλμένα ότι εφαρμόζεται το άρθρο 60, παράγραφος 2, του REACH και, ως εκ τούτου, παρέθεσε ανεπαρκή αιτιολογία.
 —
 Το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένο νομικό κριτήριο απορρίπτοντας τα επιχειρήματα σχετικά με το επίπεδο έκθεσης των εργαζομένων και των καταναλωτών και, ως εκ τούτου, προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 57, στοιχείο στ'.
 Για τους ανωτέρω λόγους η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι πρέπει να αναιρεθεί η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-134/13 και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/45/EΚ και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 793/93 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 1488/94 της Επιτροπής καθώς και της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών της Επιτροπής 91/155/ΕΟΚ, 93/67/ΕΟΚ, 93/105/ΕΚ και 2000/21/ΕΚ (ΕΕ L 396, σ. 1).


text:
 1.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/66
 Προσφυγή της 20ής Νοεμβρίου 2015 — Les Éclaires κατά ΓΕΕΑ — L’éclaireur International (L’ECLAIREUR)
 (Υπόθεση T-680/15)
 (2016/C 038/89)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Les Éclaires GmbH (Νυρεμβέργη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Bund, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: L’éclaireur International (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «L’ECLAIREUR» — Υπ’ αριθ. 3 494 028 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 3ης Σεπτεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 2266/2014-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 15, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Απόκλιση από τις κατευθυντήριες γραμμές του ΓΕΕΑ που αφορούν την εξέταση, μέρος Γ, τμήμα 6.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/29
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το College van Beroep voor het bedrijfsleven στις 16 Νοεμβρίου 2009 — 1. IMC Securities BV, 2. Stichting Autoriteit Financiële Markten
 (Υπόθεση C-445/09)
 2010/C 24/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 College van Beroep voor het bedrijfsleven
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείοντες
 :
 1.
 IMC Securities BVΕ
 2.
 Stichting Autoriteit Financiële Markten
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο α', δεύτερη περίπτωση, της οδηγίας περί καταχρήσεως αγοράς (1) την έννοια ότι η πρόκληση μεταβολών της τιμής εντός χρονικού διαστήματος, όπως του εν προκειμένω, ως εκ της διενέργειας ενός συνόλου πράξεων με χρηματοπιστωτικό μέσο, δηλαδή συναλλαγών και εντολών για τη διενέργεια συναλλαγών, όπως περιγράφονται στο σημείο 2.2., πρέπει να θεωρηθεί ως περίπτωση κατά την οποία η τιμή ενός τέτοιου χρηματοπιστωτικού μέσου «διαμορφώνεται» σε μη κανονικό ή τεχνητό επίπεδο;
 (1) Οδηγία 2003/6/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για τις πράξεις προσώπων που κατέχουν εμπιστευτικές πληροφορίες και τις πράξεις χειραγώγησης της αγοράς (κατάχρηση αγοράς) (ΕΕ L 96, σ. 16).


text:
 18.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/23
 Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2013 — Lardini κατά ΓΕΕΑ (Απεικόνιση άνθους)
 (Υπόθεση T-131/13)
 2013/C 141/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Lardini Srl (Filottrano, Ιταλία) (εκπρόσωποι: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, F. Rossi και N. Parrotta, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 13ης Δεκεμβρίου 2012, η οποία εκδόθηκε επί της υποθέσεως R 2578/2011-1· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, καθώς και στα έξοδα της ενώπιον του ΓΕΕΑ διαδικασίας προσφυγής (υπόθεση R 2578/2011-1).
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Σήμα θέσεως που συνίσταται σε άνθος για προϊόντα της κλάσεως 25
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
 11.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 136/8
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 της 23ης Ιανουαρίου 2012
 στην υπόθεση E-2/11
 STX Norway Offshore AS και λοιποί κατά του νορβηγικού κράτους εκπροσωπούμενου από την επιτροπή κομίστρων
 (Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Οδηγία 96/71/ΕΚ — Απόσπαση προσωπικού — Ελάχιστη αμοιβή — Μέγιστος αριθμός ωρών εργασίας — Αμοιβή για αποστολές που απαιτούν διανυκτέρευση — Αποζημίωση για έξοδα)
 2012/C 136/05
 Στην υπόθεση E-2/11 STX Norway Offshore AS και λοιποί κατά του νορβηγικού κράτους εκπροσωπούμενου από την επιτροπή κομίστρων — ΑΙΤΗΣΗ προς το Δικαστήριο, βάσει του άρθρου 34 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για την ίδρυση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, από το Borgarting lagmannsrett (Εφετείο του Borgarting, Νορβηγία), σχετικά με τη συμβατότητα με το δίκαιο του ΕΟΧ των όρων απασχόλησης που προβλέπονται σε συλλογική σύμβαση εργασίας καθολικής εφαρμογής στον κλάδο θαλάσσιων κατασκευών και σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 36 της Συμφωνίας ΕΟΧ και του άρθρου 3 της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 30 του παραρτήματος XVIII της Συμφωνίας ΕΟΧ, ήτοι της οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 96/71/ΕΚ της 16ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών, όπως προσαρμόσθηκε στη Συμφωνία ΕΟΧ με το πρωτόκολλο 1 αυτής, το Δικαστήριο, απαρτιζόμενο από τους Carl Baudenbacher, Πρόεδρο, Per Christiansen και Páll Hreinsson (δικαστή-εισηγητή), δικαστές, εξέδωσε απόφαση, στις 23 Ιανουαρίου 2012, η ουσία της οποίας έχει ως εξής:
 1)
 Ο όρος «μέγιστες περίοδοι εργασίας και ελάχιστες περίοδοι ανάπαυσης» που περιγράφονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) της οδηγίας 96/71/ΕΚ καλύπτει όρους περί «μέγιστου αριθμού κανονικών ωρών εργασίας», όπως αυτοί που αναφέρονται στην αίτηση για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης.
 2)
 Το άρθρο 3 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) της οδηγίας 96/71/ΕΚ ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα του άρθρου 36 της Συμφωνίας ΕΟΧ, δεν επιτρέπει, κατ' αρχήν, σε κράτος του ΕΟΧ να απαιτήσει από επιχείρηση εγκατεστημένη σε άλλο κράτος ΕΟΧ, η οποία παρέχει υπηρεσίες στην επικράτεια του πρώτου κράτους, να καταβάλλει στο προσωπικό της την ελάχιστη αμοιβή που ορίζουν οι εθνικοί κανόνες του κράτους αυτού για αποστολές εργασίας που απαιτούν διανυκτερεύσεις μακριά από την μόνιμη κατοικία, εκτός εάν οι κανόνες που αφορούν την καταβολή τέτοιας επιπρόσθετης αμοιβής υπηρετούν στόχο δημοσίου συμφέροντος και η εφαρμογή τους δεν είναι δυσανάλογη. Εναπόκειται στις εθνικές αρχές και, κατά περίπτωση, στα δικαστήρια του κράτους ΕΟΧ υποδοχής, να διαπιστώσουν αν οι εν λόγω κανόνες όντως υπηρετούν στόχο δημοσίου συμφέροντος και να το πράξουν χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα μέτρα.
 3)
 Η οδηγία 96/71/ΕΚ δεν επιτρέπει σε κράτος ΕΟΧ να εξασφαλίσει για προσωπικό αποσπασμένο στην επικράτειά του από άλλο κράτος ΕΟΧ αποζημίωση για έξοδα ταξιδίου, εστίασης και διανυκτέρευσης στην περίπτωση αποστολών εργασίας που απαιτούν διανυκτερεύσεις μακριά από την μόνιμη κατοικία, εκτός εάν αυτό αιτιολογείται με βάση διατάξεις δημοσίας πολιτικής.
 4)
 Η αναλογία προσωπικού που καλυπτόταν από την σχετική συλλογική σύμβαση, προτού αυτή καταστεί καθολικής εφαρμογής, δεν έχει επίπτωση στις απαντήσεις που αφορούν τα ερωτήματα 1(α), 1(β) και 1(γ).


text:
 1.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/45
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Μαρτίου 2010 — Κοινοβούλιο κατά Collée
 (Υπόθεση T-78/09 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Περίοδος προαγωγών 2004 - Διαδικασία απονομής μονάδων αξιολογήσεως - Παραμόρφωση του περιεχομένου των αποδεικτικών στοιχείων - Αιτιολογία - Αξία της γνώμης της επιτροπής εκθέσεων - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων)
 2010/C 113/72
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Burgos και A. Lukošiūtė, στη συνέχεια R. Ignătescu)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Laurent Collée (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J-N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) της 11ης Δεκεμβρίου 2008, F-148/06, Collée κατά Κοινοβουλίου (που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Laurent Collée στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 (1) ΕΕ C 102 της 1.5.2009.


text:
20.2.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 55/25
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT Hans-Jürgen Rabe jai Georg M. Berrisch) jai Episqopgäy
 sgy 18gy Dejelbqiäot 1997 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Eric White jai
 Claus-Michael Happe), le amsijeiälemo aiäsgrg jahoqirlotä
 rsgm tpoäherg T-178/94, Asociación Telefónica de Mutualistas sxm dijarsijxäm enoädxm jasoäpim sgy apouórexy sot Pqxso-
 (ATM) jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) dijeiäot, sgy 18gy Repselbqiäot 1995, rsgm tpoäherg S-167/94,
 (Jqasijeäy emirvtäreiy Ç Leiäxrg sxm joimxmijoaruaki- Nölle jasó Rtlbotkiäot jai Episqopgäy (Rtkkocgä 1995, r. II-
 rsijxäm eiruoqxäm Ç Heärg sgy jasaccekiäay rso aqveiäo Ç 2589), so Pqxsodijeiäo (detäseqo pemsalekeäy slgäla), rtcjeiä-
 èmmolo rtlueäqom Ç Apaqódejso) lemo apoä soty A. Jakoceqoäpotko, Pqoäedqo jai C. P. BrieÈt,
 C. W. Bellamy, A. Potocki jai J. Pirrung, dijarseäy, cqalla-
 (98/C 55/51) seäay: H. Jung, eneädxre rsiy 12 Dejelbqiäot 1997 diósang le
 so ajoäkotho diasajsijoä:
 (Ckxärra diadijariäay: g irpamijgä)
 So rtmokijoä poroä sxm dijarsijxäm enoädxm pot oueiäkei ma
 Rsgm tpoäherg S-178/94, Asolciación Telefónica de Mutualistas jasabókei g emócotra rso Rtlbotäkio, peqikalbamoleämxm
 (ATM), le eädqa sg Ladqiäsg, ejpqorxpotälemg apoä soty jai sxm enoädxm rsa opoiäa tpobkgähgjam oi diódijoi rso
 Juan Eugenio Blanco Rodríguez, Bernardo Vicente HernaÂn- pkaiärio sgy paqotäray diadijariäay, jahoqiä fesai re 20 000
 dez Bataller, dijgcoäqoty Ladqiäsgy, jai Lydie Lorang, dijg- ceqlamijó lóqja (DM).
 coäqo Kotnelbotäqcot, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som
 dijgcoäqo AndreÂ SeÂreÂbriacoff, 11, rue Goethe, jasó Epi- (1) EE C 222 sgy 18.8.1993.
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: jasó
 sgm eäccqaug diadijariäa, aqvijó Francisco Enrique GonzaÂlez
 Diaz jai Michel Nolin jai rsg rtmeäveia Francisco Santaolalla
 jai Michel Nolin jai, jasó sgm pqouoqijgä diadijariäa, Fer-
 nando Castillo de la Torre), le amsijeiälemo aiäsgla ajtqxä-
 rexy sgy apouórexy sgy Episqopgäy g opoiäa joimopoigähgje Pqorutcgä sgy dipkxlasotävot lgvamijotä Kurt Giegerich
 rsgm Asociación Telefónica de Mutualistas le so eäccqauo D/ jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot
 30508 sgy Episqopgäy, sgy 15gy Uebqotaqiäot 1994, jai le sgm arjgähgje rsiy 17 Repselbqiäot 1997
 opoiäa seähgje rso aqveiäo g jasaccekiäa pot eiäve jasaheärei g
 xy ómx eämxrg rvesijó le siy jqasijeäy emirvtäreiy pot eiävam, (Tpoäherg T-253/97)
 jasó sg cmxälg sgy, voqgcgheiä rsgm amxämtlg esaiqeiäa Com- (98/C 55/53)
 panÄia Telefónica de EspanÄa, so Pqxsodijeiäo (pqxäso pemsale-
 keäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty A. Saggio, Pqoäedqo, A. (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 Jakoceqoäpotko, V. Tiili, R. M. Moura Ramos jai J. Pirrung,
 dijarseäy, cqallaseäay: B. Pastor, jtäqia tpókkgkoy dioi- O dipkxlasotävoy lgvamijoäy Kurt Giegerich, Osmate/VA
 jgärexy, eneädxre rsiy 18 Dejelbqiäot 1997 apoäuarg le so (Isakiäa), ejpqorxpotälemoy apoä soty dijgcoäqoty dq. Bernd
 ajoäkotho diasajsijoä: Potthast, dq. Hans-Josef Rüber jai Albert Potthast, Jokxmiäa,
 le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Ernest
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg. Arendt, 8-10, rue Mathias Hardt, órjgre rsiy 17 Repselbqiäot
 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 2. Jasadijófei sgm pqoruetäcotra rsa dijarsijó sgy mosgäsxm, pqorutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 eänoda jahxäy jai rsa dijarsijó eänoda sgy Episqopgäy. mosgäsxm.
 (1) EE C 174 sgy 25.6.1994. O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Ç ma ajtqxärei sgm apoä 18 Ojsxbqiäot 1996 apoäuarg sgy
 jahgäy,
 Ç ma tpovqexärei sgm jahgäy ma apofglixärei som pqoruetä-
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT comsa cia sg fgliäa pot atsoäy tpeärsg koäcx sot oäsi dem
 sgy 12gy Dejelbqiäot 1997 pqogävhg rsiy 25 Laqsiäot 1991 rso bahloä A 3 le sgm
 jasabokgä sgy diauoqóy lesantä sxm lirhxäm sot bahlotä
 rsgm tpoäherg T-167/94 (92), Detlef Nölle jasó Rtlbotkiäot A 4 jai A 3 cia sg vqomijgä peqiäodo apoä som Apqiäkio
 sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm 1991 eäxy rgäleqa, jahxäy epiärgy ma diapirsxärei oäsi jai
 Joimosgäsxm (1) cia so leäkkom g amsiärsoivg fgliäa koäcx lijqoäseqgy
 (Jahoqirloäy sxm dijarsijxäm enoädxm) rtmsónexy sot pqoruetäcomsoy jai emdevoleämgy rtmsó-
 nexy epifxämsoy sgy rtftäcot sot pqeäpei ma amsirsahli-
 (98/C 55/52) rseiä,
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä) Ç epijotqijxäy, ma tpovqexärei sgm jahgäy ma jasabókei
 rsom pqoruetäcomsa apofgliäxrg cia sg fgliäa pot o
 Rsgm tpoäherg S-167/94 (92), Detlef Nölle, tpoä sgm elpoqijgä iädioy tpeärsg koäcx sgy lg pqoacxcgäy sot rso bahloä A 3
 epxmtliäa ÛEugen Nölleë, jósoijoy Remscheid (Ceqlamiäa), apoä sgm 1g Moelbqiäot 1995, atsoä de jasó sg dióqjeia
 ejpqorxpotälemoy apoä soty Frank Montag jai Hans-Joachim sgy emeqcotäy tpgqeriäay jai jasó sg dióqjeia sgy rtmsa-
 Prieû, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, jasó Rtlbotäkiot sgy Etqx- niodosgärexäy sot jai, emdevoleämxy, g vgäqa re peqiäpsxrg
 paøjgäy èmxrgy (ejpqoärxpoi: Jorge Monteiro, Jürgen Huber, lesacemeärseqgy rtmsónexy epifxämsoy,


text:
 28.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 160/22
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Μαρτίου 2011 — Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-457/09 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Έγκριση κρατικής ενίσχυσης προς αναδιάρθρωση τράπεζας - Εγκατάλειψη ενός σκέλους ως αντισταθμιστικής αποζημιώσεως - Επείγον - Στάθμιση συμφερόντων)
 2011/C 160/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband (Münster, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Rosenfeld και I. Liebach, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Flynn, B. Martenczuk και T. Maxian Rusche)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναστολής της εκτελέσεως του άρθρου 2, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με τα σημεία 5.4, 5.7 και 6.7 του παραρτήματος της αποφάσεως της Επιτροπής C(2009) 3900 τελικό διορθ., της 12ης Μαΐου 2009, στην υπόθεση C 43/2008 (πρώην N 390/2008), σχετικά με την κρατική ενίσχυση την οποία προτίθεται να χορηγήσει η Γερμανία για την αναδιάρθρωση της WestLB AG, σε συνδυασμό με την απόφαση της Επιτροπής C(2010) 9525 τελικό, της 21ης Δεκεμβρίου 2010, για τις υποθέσεις κρατικών ενισχύσεων MC 8/2009 και C 43/2009 — Γερμανία — WestLB, στο μέτρο που προκύπτει εξ αυτών ότι πρέπει να παύσουν οι νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες της Westdeutsche Immobilien Bank AG μετά τις 15 Φεβρουαρίου 2011
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Ανακαλεί τη διάταξη της 31ης Ιανουαρίου 2011, Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband κατά Επιτροπής (T-457/09 R).
 3)
 Αποφαίνεται ότι έχουν καταστεί άνευ αντικειμένου οι αιτήσεις παρεμβάσεως της Westdeutsche ImmobilienBank AG, της Landschaftsverband Westfalen-Lippe, της Landschaftsverband Rheinland, της WestLB, του ομοσπόνδου κράτους της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας και της Rheinischer Sparkassen- und Giroverband.
 4)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 26.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/10
 Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 16ης Φεβρουαρίου 2012 [αίτηση του Tribunale di Roma (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική διαδικασία κατά Alessandro Sacchi
 (Υπόθεση C-255/10) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Τυχερά παίγνια - Συλλογή στοιχημάτων για αθλητικές διοργανώσεις - Απαίτηση συνάψεως συμβάσεως παραχωρήσεως - Συνέπειες από την παραβίαση του δικαίου της Ένωσης κατά τη σύναψη των συμβάσεων παραχωρήσεως - Σύναψη 16 300 πρόσθετων συμβάσεων παραχωρήσεως - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και υποχρέωση διαφάνειας - Αρχή της ασφάλειας δικαίου - Προστασία των προγενέστερων παραχωρησιούχων - Εθνική ρύθμιση - Ρύθμιση η οποία προβλέπει υποχρεωτικές ελάχιστες αποστάσεις μεταξύ σημείων συλλογής στοιχημάτων - Επιτρέπεται - Διασυνοριακές δραστηριότητες παρόμοιες με το αντικείμενο της συμβάσεως παραχωρήσεως - Απαγόρευση βάσει της εθνικής νομοθεσίας - Επιτρέπεται)
 2012/C 151/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Roma
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Alessandro Sacchi
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale ordinario di Roma — Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Δραστηριότητα συλλογής στοιχημάτων — Εθνική νομοθεσία εξαρτώσα την άσκηση της δραστηριότητας αυτής από τη χορήγηση παραχωρήσεως και αστυνομικής άδειας — Προστασία των υποκειμένων δικαίου που έχουν λάβει παραχώρηση και αστυνομική άδεια χάρη σε διαδικασίες αναθέσεως στο πλαίσιο των οποίων αποκλείστηκαν παρανόμως άλλοι επιχειρηματίες του ίδιου τομέα — Συμβατότητα με τα άρθρα 43 και 49 ΕΚ
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
 1)
 Τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ, καθώς και οι αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της αποτελεσματικότητας έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν σε κράτος μέλος, το οποίο, κατά παραβίαση του δικαίου της Ένωσης, αποκλείει κατηγορία επιχειρήσεων από τη σύναψη συμβάσεως παραχωρήσεως για την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας και επιχειρεί να θεραπεύσει την παραβίαση αυτή προκηρύσσοντας διαγωνισμό για σημαντικό αριθμό νέων παραχωρήσεων, να προστατεύει τα εμπορικής φύσεως δικαιώματα που απέκτησαν οι ήδη λειτουργούσες επιχειρήσεις προβλέποντας μεταξύ άλλων ελάχιστες αποστάσεις μεταξύ των πρακτορείων των νέων παραχωρησιούχων και εκείνων των ήδη λειτουργούντων.
 2)
 Τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν την επιβολή κυρώσεων για την άσκηση οργανωμένης δραστηριότητας συλλογής στοιχημάτων χωρίς ανάθεση εκτελέσεως συμβάσεως παραχωρήσεως ή χορήγηση άδειας από την αστυνομική αρχή σε πρόσωπα συνδεόμενα με επιχείρηση η οποία είχε αποκλεισθεί από διαγωνισμό κατά παραβίαση του δικαίου της Ένωσης, ακόμη και μετά από νέο διαγωνισμό ο οποίος αποσκοπούσε στη θεραπεία της παραβιάσεως του δικαίου της Ένωσης, στο μέτρο που αυτός ο διαγωνισμός και η συνακόλουθη ανάθεση εκτελέσεως νέων συμβάσεων με αντικείμενο άδειες παραχωρήσεως δεν θεράπευσαν πράγματι τον παράνομο αποκλεισμό της εν λόγω επιχειρήσεως από τον προηγούμενο διαγωνισμό.
 3)
 Από τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ, την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, την υποχρέωση διαφάνειας, καθώς και την αρχή της ασφάλειας δικαίου προκύπτει ότι οι προϋποθέσεις και οι κανόνες διεξαγωγής ενός διαγωνισμού, όπως ο επίμαχος στην υπόθεση της κύριας δίκης, και δη οι ρήτρες που προβλέπουν την έκπτωση του αναδειχθέντος παραχωρησιούχου κατόπιν του διαγωνισμού αυτού, όπως οι περιεχόμενες στο άρθρο 23, παράγραφοι 2, στοιχείο α', και 3, του σχεδίου συμβάσεως, μεταξύ της αυτόνομης διοικητικής αρχής κρατικών μονοπωλίων και του αναδόχου της συμβάσεως παραχωρήσεως περί τυχερών παιγνίων για αγώνες πλην των ιππικών, πρέπει να διατυπώνονται με σαφήνεια, ακρίβεια και χωρίς αμφισημία, πράγμα το οποίο απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.
 (1) ΕΕ C 209 της. 31.7.2010.


text:
13.3.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 71/25
 elpodiärsgje ma diaheärei rso elpoäqio cóka, jasÂ euaqlocgäm DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 857/84 sot Rtlbotkiäot, sgy sgy 3gy Dejelbqiäot 1998
 31gy Laqsiäot 1984, peqiä cemijxäm jamoämxm cia sgm euaqlocgä
 sgy eiruoqóy pot amaueäqesai rso óqhqo 5c sot jamomirlotä rsgm tpoäherg T-230/94 (92), Frederick Farrugia jasó Epi-
 (EOJ) aqih. 804/68 rsom soleäa sot cókajsoy jai sxm caka- sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 jsojolijxäm pqoøoämsxm (EE L 90 sgy 1.4.1984, r. 13), oäpxy
 (Jahoqirloäy sxm dijarsijxäm enoädxm)
 rtlpkgqxähgje le som jamomirloä (EOJ) aqih. 1371/84 sgy
 Episqopgäy, sgy 16gy Laðot 1984 (EE L 132 sgy 18.5.1984, (1999/C 71/48)
 r. 11), so Pqxsodijeiäo (seäsaqso pemsalekeäy slgäla), rtcjeiä-
 lemo apoä soty R. M. Moura Ramos, Pqoäedqo, som R. Gar-
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 cía-Valdecasas, jai siy V. Tiili, P. Lindh jai som P. Mengozzi,
 dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 15 Dejelbqiäot
 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä: Rsgm tpoäherg S-230/94 (92), Frederick Farrugia, jósoijoy
 Ahgmxäm, ejpqorxpotälemoy apoä som Kiämo Ririkiómo, dijg-
 coäqo Ahgmxäm, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä-
 1. Jasaqceiäsai g diä jg. sxm (ejpqoärxpoy: Ana Maria Alves Vieira), pot eävei xy
 amsijeiälemo aiäsgrg jahoqirlotä sxm dijarsijxäm enoädxm
 2. Jasadijófei soty emacoleämoty diadiäjoty rsa dijarsijó jasoäpim sgy apouórexy sot Pqxsodijeiäot sgy 21gy Laq-
 eänoda. siäot 1996, S-230/94, Farrugia jasó Episqopgäy (Rtkkocgä 1996,
 r. II-195), so Pqxsodijeiäo (detäseqo slgäla), rtcjeiälemo apoä
 soty A. Potocki, Pqoäedqo, jai C. W. Bellamy jai A. Meij,
 (1) EE C 165 sgy 2.7.1992. dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 3 Dejelbqiäot
 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 So rtmokirloä poroä sxm dijarsijxäm enoädxm pot g Episqopgä
 oueiäkei ma jasabókei rsom pqoruetäcomsa oqiäfesai re
 1 200 000 dqv.
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 4gy Dejelbqiäot 1998 (1) EE C 101 sgy 22.4.1995.
 rsgm tpoäherg T-448/93 (92), British Cement Association j.kp.
 jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 (Jahoqirloäy sxm dijarsijxäm enoädxm)
 (1999/C 71/47)
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 16gy Moelbqiäot 1998
 (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 rsiy rtmejdijafoälemey tpoheäreiy T-163/97 jai T-179/97,
 Okkamdijeäy Amsiäkkey jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy
 Rsgm tpoäherg S-448/93 (92), British Cement Association, Emxärexy jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 ecjasersgleämg rso Wexham Springs (Gmxleämo Bariäkeio),
 Blue Circle Industries Plc, ecjasersgleämg rso Komdiämo, (Vxqirloäy tpoheärexm Ç Amarsokgä Ç Apeäjdtrg sgy aqlo-
 Castle Cement Ltd, ecjasersgleämg rso Peterborough (Gmx- dioäsgsay)
 leämo Bariäkeio) jai Rugby Group Plc, ecjasersgleämg rso (1999/C 71/49)
 Rugby (Gmxleämo Bariäkeio), ejpqorxpotälemey apoä som
 David Lyon, dijgcoäqo Komdiämot jasó Episqopgäy sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Eric White, pot eävei xy (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä)
 amsijeiälemo aiäsgrg jahoqirlotä sxm dijarsijxäm enoädxm
 jasoäpim sgy apouórexy sot Pqxsodijeiäot sgy 6gy Iotkiäot
 Rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy S-163/97, Okkamdijeäy
 1995, S-447/93, S-448/93 jai S-449/93, AITEC j.kp. jasó Epi-
 Amsiäkkey, ejpqorxpotälemey apoä soty Marco Marinus Slot-
 sqopgäy (Rtkkocgä 1995, r. II-1971), so Pqxsodijeiäo (pqxäso
 boom jai Pierre Vincent FrancËois Bos, dijgcoäqoty Qoäseq-
 pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty B. Vesterdorf, Pqoä-
 msal, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Marc
 edqo, jai C. W. Bellamy, J. Pirrung, A. Meij jai L. Bgkaqó,
 Loesch, 11, rue Goethe, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy
 dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 4 Dejelbqiäot
 Emxärexy (ejpqoärxpoi: Ramon Torrent, Jürgben Huber jai
 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 Guus Houttuin) jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä-
 sxm (ejpqoärxpoy: Thomas van Rijn), tporsgqifoleämxm apoä
 So rtmokijoä poroä sxm apodoseäxm rsgm pqoruetäcotra dija- so Bariäkeio sgy Irpamiäay (ejpqoärxpoy: Luis PeÂrez de Ayala
 rsijxäm enoädxm rsgm tpoäherg S-448/93 oqiäfesai re Becerril) jai sgm Isakijgä Dglojqasiäa (ejpqoärxpoi: Umberto
 90 000 UKL. Leanza jai Francesca Quadri), jai S-179/97, Okkamdijeäy
 Amsiäkkey, ejpqorxpotälemey apoä soty Marco Marinus Slot-
 boom jai Pierre Vincent FrancËois Bos, dijgcoäqoty Qoäseq-
 (1) EE C 121 sgy 13.5.1992.
 msal, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Marc
 Loesch, 11, rue Goethe, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy
 Emxärexy (ejpqoärxpoi: Ramon Torrent, Jürgen Huber jai


text:
 9.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 204/26
 Προσφυγή της 3ης Μαΐου 2011 — Sigma Alimentos Exterior κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση T-239/11)
 2011/C 204/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sigma Alimentos Exterior, SL (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: M. Ferre Navarrete, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως, στο μέτρο που με την απόφαση αυτή κρίθηκε ότι το άρθρο 12, παράγραφος 5, του κωδικοποιημένου κειμένου του νόμου περί φoρολογίας εταιριών (TRLIS) ενέχει στοιχεία κρατικής ενισχύσεως·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως, στο μέτρο που με την απόφαση αυτή κρίθηκε ότι το άρθρο 12, παράγραφος 5, του TRLIS ενέχει στοιχεία κρατικής ενισχύσεως όταν εφαρμόζεται σε αποκτήσεις συμμετοχής που συνεπάγονται απόκτηση ελέγχου·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 4 της προσβαλλομένης αποφάσεως, στο μέτρο που ορίζει ότι η εντολή ανακτήσεως ισχύει και για τις πράξεις που πραγματοποιήθηκαν πριν από τη δημοσίευση της τελικής αποφάσεως που αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα στην παρούσα υπόθεση απέκτησε συμμετοχές στο κεφάλαιο εταιριών εγκατεστημένων στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Περού κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 2008 και 2010, εφαρμόζοντας τη φορολογική απόσβεση της υπεραξίας που προέκυψε από την απόκτηση πλειοψηφικής συμμετοχής στο κεφάλαιο των εταιριών αυτών, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 12, παράγραφος 5, του TRLIS.
 Στις 12 Ιανουαρίου 2011, η Επιτροπή εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση C(2010) 9566 τελικό της Επιτροπής, της 12ης Ιανουαρίου 2011, σχετικά με τη φορολογική απόσβεση της υπεραξίας σε περίπτωση αποκτήσεως συμμετοχής στο κεφάλαιο αλλοδαπών εταιριών αριθ. 45/07 (ex NN 51/2007, ex CP 9/2007). Συνεπεία της αποφάσεως αυτής, η ισπανική φορολογική αρχή κίνησε διαδικασίες ελέγχου προκειμένου να διορθώσει τις αποσβέσεις που είχε εφαρμόσει η προσφεύγουσα.
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από τη μη πλήρωση των αναγκαίων προϋποθέσεων ώστε να θεωρηθεί το μέτρο ως κρατική ενίσχυση:
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι ο κύριος λόγος για τον οποίο το επίδικο φορολογικό καθεστώς δεν μπορεί να θεωρηθεί ως κρατική ενίσχυση συνίσταται στο ότι το εν λόγω μέτρο δεν έχει επιλεκτικό χαρακτήρα. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή υποπίπτει σε πλάνη θεωρώντας ότι υφίσταται de facto επιλεκτικότητα, καθόσον ευνοούνται οι αποκτήσεις συμμετοχής στο κεφάλαιο εγχωρίων επιχειρήσεων και απαιτείται συμμετοχή τουλάχιστον 5 %. Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα αυτό διότι δεν προέβη σε τυπολογική ανάλυση όσον αφορά τους τομείς στους οποίους δραστηριοποιούνται οι επιχειρήσεις που εφάρμοσαν το καθεστώς αυτό.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από την ελλιπή αιτιολογία της αποφάσεως.
 —
 Η προσφεύγουσα φρονεί ότι η αιτιολογία που εξηγεί τον λόγο για τον οποίο η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν υφίστανται ρητά νομικά εμπόδια για την απόκτηση εταιριών στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Περού είναι από πάσης απόψεως ανεπαρκής.


text:
 20.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 327/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Ιταλία) στις 18 Αυγούστου 2008 — Serrantoni Srl, Consorzio stabile edili scrl κατά Comune di Milano
 (Υπόθεση C-376/08)
 (2008/C 327/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Serrantoni Srl και Consorzio stabile edili scrl
 Καθού: Comune di Milano
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιβαίνουν στην ορθή εφαρμογή του άρθρου 4 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (1), της 31ης Μαρτίου 2004, οι εθνικές διατάξεις του άρθρου 36, παράγραφος 5, ν.δ. 163 της 12ης Απριλίου 2006, όπως τροποποιήθηκε με το ν.δ. 113 της 31ης Ιουλίου 2007, οι οποίες προβλέπουν:
 —
 σε περίπτωση συμμετοχής μέλους κοινοπραξίας σε δημόσιους διαγωνισμούς, τον αυτόματο αποκλεισμό του κοινοπρακτικού μορφώματος για τον λόγο και μόνον ότι έχει περιβληθεί μια συγκεκριμένη νομική μορφή (τη μορφή της μόνιμης κοινοπραξίας) και όχι μια άλλη ουσιαστικά ταυτόσημη (τη μορφή της κοινοπραξίας συνεταιρισμών εργασίας ή της κοινοπραξίας βιοτεχνικών επιχειρήσεων),
 —
 συγχρόνως δε, σε περίπτωση συμμετοχής μόνιμης κοινοπραξίας, τον αυτόματο αποκλεισμό επιχειρήσεως αποκλειστικά και μόνο λόγω του τυπικού γεγονότος της συμμετοχής της στην κοινοπραξία, μολονότι η κοινοπραξία έχει δηλώσει ότι συμμετέχει στον διαγωνισμό για λογαριασμό άλλων επιχειρήσεων και ότι, σε περίπτωση κατακυρώσεως, θα αναθέσει τις εργασίες σε άλλες επιχειρήσεις;
 2)
 Αντιβαίνουν στην ορθή εφαρμογή των άρθρων 39, 43, 49 και 81 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας οι εθνικές διατάξεις του άρθρου 36, παράγραφος 5, ν.δ. 163 της 12ης Απριλίου 2006, όπως τροποποιήθηκε με το ν.δ. 113 της 31ης Ιουλίου 2007, οι οποίες προβλέπουν:
 —
 σε περίπτωση συμμετοχής μέλους κοινοπραξίας σε δημόσιους διαγωνισμούς, τον αυτόματο αποκλεισμό του κοινοπρακτικού μορφώματος για τον λόγο και μόνον ότι έχει περιβληθεί μια συγκεκριμένη νομική μορφή (τη μορφή της μόνιμης κοινοπραξίας) και όχι μια άλλη ουσιαστικά ταυτόσημη (τη μορφή της κοινοπραξίας συνεταιρισμών εργασίας ή της κοινοπραξίας βιοτεχνικών επιχειρήσεων),
 —
 συγχρόνως δε, σε περίπτωση συμμετοχής μόνιμης κοινοπραξίας, τον αυτόματο αποκλεισμό επιχειρήσεως αποκλειστικά και μόνο λόγω του τυπικού γεγονότος της συμμετοχής της στην κοινοπραξία, μολονότι η τελευταία έχει δηλώσει ότι συμμετέχει στον διαγωνισμό για λογαριασμό άλλων επιχειρήσεων και ότι, σε περίπτωση κατακυρώσεως, θα αναθέσει τις εργασίες σε άλλες επιχειρήσεις;
 (1) ΕΕ L 134, σ. 114.


text:
 2.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 66/32
 Αίτηση για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης που υποβλήθηκε στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ από το Héraðsdómur Reykjavíkur τη 12η Μαΐου 2016 στην υπόθεση Fjarskipti hf. κατά της Póst- og fjarskiptastofnun
 (Υπόθεση E-6/16)
 (2017/C 66/12)
 Με επιστολή της 12ης Μαΐου 2016 το Héraðsdómur Reykjavíkur (Πρωτοδικείο του Reykjavík), υπέβαλε αίτηση στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ, η οποία παρελήφθη από τη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 18 Μαΐου 2016, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση Fjarskipti hf. κατά της Póst- og fjarskiptastofnun σχετικά με τα ακόλουθα ερωτήματα:
 1.
 Το στοιχείο α) του άρθρου 2 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία-πλαίσιο), μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο όρος «δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών» καλύπτει τη μεταφορά σημάτων υπό μορφή μηνυμάτων SMS στη συσκευή τελικών χρηστών που συνδέεται μέσω φυλλομετρητή ιστού στον διακομιστή «My Pages» στον ιστοχώρο μιας επιχείρησης τηλεπικοινωνιών, μέσω του δημόσιου διαδικτύου και του λογισμικού PHP script στον ιστοχώρο της ίδιας επιχείρησης τηλεπικοινωνιών, που λαμβάνει τα σήματα, τα επεξεργάζεται και στη συνέχεια τα μεταφέρει από τον ιστοχώρο της επιχείρησης τηλεπικοινωνιών της σε έναν διακομιστή SMS (SMSC) στο σύστημα επικοινωνιών της, που στη συνέχεια τους αποστέλλει μέσω τηλεφωνικού δικτύου στον τηλεφωνικό αριθμό του παραλήπτη;
 2.
 Αν η απάντηση στο ερώτημα 1 είναι καταφατική, το στοιχείο γ) του άρθρου 2 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο όρος «υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών» καλύπτει υπηρεσίες που συνίστανται στη μεταφορά σημάτων σε δίκτυο επικοινωνιών όπως περιγράφεται στο ερώτημα 1 όταν i) εισπράττεται τέλος για την παροχή της υπηρεσίας αυτής, και ii) όταν δεν εισπράττεται τέλος για την εν λόγω υπηρεσία;
 3.
 Αν η απάντηση στο ερώτημα 2 είναι καταφατική, το στοιχείο δ) του άρθρου 2 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο όρος «δημόσιο δίκτυο επικοινωνιών» καλύπτει τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών που περιγράφονται στην ερώτηση 2, οι οποίες παρέχονται σε δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπως περιγράφεται στην ερώτηση 1, ανεξάρτητα από το εάν η εν λόγω υπηρεσία i) διατίθεται στο κοινό, ή ii) διατίθεται μόνο σε όλους τους συνδρομητές της επιχείρησης τηλεπικοινωνιών;


text:
 11.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/34
 Προσφυγή της 14ης Ιουλίου 2017 — Oy Karl Fazer κατά EUIPO — Kraft Foods Belgium Intellectual Property (MIGNON)
 (Υπόθεση T-437/17)
 (2017/C 300/42)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Oy Karl Fazer Ab (Vantaa, Φινλανδία) (εκπρόσωπος: L. Laaksonen, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Kraft Foods Belgium Intellectual Property (Halle, Βέλγιο)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «MIGNON» — Υπ’ αριθ. 10 995 892 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 24ης Απριλίου 2017 στην υπόθεση R 1859/2016-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να επιτρέψει την καταχώριση του σήματος για όλα τα προϊόντα για τα οποία ζητήθηκε.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 15.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/37
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 28ης Οκτωβρίου 2010 — Cerafogli κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
 (Υπόθεση F-96/08) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΚΤ - Αποδοχές - Πρόσθετη αύξηση μισθού - Προαγωγή ad personam - Διαβούλευση με την επιτροπή προσωπικού για τον καθορισμό των κριτηρίων χορηγήσεως των προσθέτων αυξήσεων μισθού)
 2011/C 13/70
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Maria Concetta Cerafogli (Φρανκφούρτη επί του Μάιν, Γερμανία) (εκπρόσωποι: L. Levi και M. Vandenbussche, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εκπρόσωποι: F. Malfrère και N. Urban, επικουρούμενοι από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της ΕΚΤ περί μη χορηγήσεως στην προσφεύγουσα-ενάγουσα του ευεργετήματος της προαγωγής ad personam και αίτημα να καταδικαστεί η καθής-εναγόμενη στην καταβολή ποσού προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση με την οποία η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αρνήθηκε να χορηγήσει στην M. C. Cerafogli, για το έτος 2008, πρόσθετη αύξηση μισθού.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να καταβάλει στην M. C. Cerafogli το ποσό των 3 000 ευρώ.
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 4)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) EE C 44 της 21.02.2009, σ. 75.


text:
 13.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/25
 Προσφυγή της 15ης Δεκεμβρίου 2016 — Sipral World κατά EUIPO — La Dolfina (DOLFINA)
 (Υπόθεση T-882/16)
 (2017/C 046/28)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sipral World, SL (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: R. Almaraz Palmero, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: La Dolfina, SA (Μπουένος Άιρες, Αργεντινή)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «DOLFINA» — Υπ’ αριθ. 3 701 828 αίτηση καταχωρίσεως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 22ας Σεπτεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 1897/2015-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO και την παρεμβαίνουσα LA DOLFINA S.A. στα δικαστικά έξοδα της διαφοράς ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, καθώς και στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του δευτέρου τμήματος προσφυγών.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση των άρθρων 15, 42, 51, 75, 78 του κανονισμού 207/2009 σε συνδυασμό με τους κανόνες 22 και 40 του κανονισμού 2868/95.


text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/18
 Προσφυγή της 1ης Φεβρουαρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-39/07)
 (2007/C 82/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. Støvlbæk και R. Vidal Puig)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 89/48/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών, επειδή δεν θέσπισε όλα τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας αυτής όσον αφορά το επάγγελμα του νοσοκομειακού φαρμακοποιού.
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Το ισπανικό δίπλωμα του «farmacéutico hospitalario» (νοσοκομειακού φαρμακοποιού) είναι «δίπλωμα» κατά την έννοια της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ, καθόσον
 —
 πρόκειται για δίπλωμα εκδιδόμενο από την αρμόδια αρχή που καθορίζει ο ισπανικός νόμος·
 —
 το δίπλωμα πιστοποιεί κατάρτιση μετά τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση υπερβαίνουσα τα τρία έτη, δεδομένου ότι για τη λήψη του διπλώματος του Farmacéutico Hospitalario είναι ακριβώς αναγκαίο ο ενδιαφερόμενος να έχει το πανεπιστημιακό δίπλωμα Licenciado en Farmacia (πτυχίο φαρμακευτικής), να έχει περατώσει πλήρως την κατάρτιση στην αντίστοιχη ειδίκευση και να επιτύχει στη σχετική εξέταση·
 —
 το δίπλωμα πιστοποιεί ότι ο κάτοχός του έχει τα αναγκαία προσόντα για την άσκηση του επαγγέλματος του νοσοκομειακού φαρμακοποιού στην Ισπανία.
 2.
 Επίσης, το επάγγελμα του νοσοκομειακού φαρμακοποιού είναι «νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα» στην Ισπανία κατά την έννοια της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ.
 3.
 Η οδηγία 85/433/ΕΟΚ (2) του Συμβουλίου της 16ης Σεπτεμβρίου 1985 για την αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων φαρμακευτικής και για τη λήψη μέτρων προς διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος εγκατάστασης για ορισμένες δραστηριότητες του φαρμακευτικού τομέα, δεν έχει εφαρμογή στο επάγγελμα του νοσοκομειακού φαρμακοποιού.
 4.
 Κατά συνέπεια, το Βασίλειο της Ισπανίας υποχρεούται να μεταφέρει στο εσωτερικό δίκαιο την οδηγία 89/48/ΕΟΚ όσον αφορά το επάγγελμα του νοσοκομειακού φαρμακοποιού. Επειδή δεν έχει θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα προς τούτο, έως τις 4 Ιανουαρίου 1991, το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 (1) ΕΕ L 19 της 24.1.1989, σ. 16.
 (2) ΕΕ L 253, σ. 37.


text:
 24.8.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 202/21
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 14ης Μαι ̈́ου 2002 της 3ης Ιουλι ́ου 2002
 στην υπο ́θεση T-81/00, Associação Comercial de Aveiro στην υπο ́θεση T-179/00, A. Menarini — Industrie
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) Farmaceutiche Riunite Srl κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (1)
 (Κοινωνικη ́ πολιτικη ́ — Ευρωπαϊκο ́ Κοινωνικο ́ Ταμει ́ο —
 Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Μει ́ωση χρηματοδοτικη ́ς συν- (Οδηγι ́α 92/27/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου — Επιση ́μανση φαρ-
 δρομη ́ς — Αιτιολογι ́α — Προ ́δηλη πλα ́νη εκτιμη ́σεως των μα ́ κου — Κεντρικη ́ διαδικασι ́α εγκρι ́σεως φαρμα ́ κων —
 πραγματικω ́ ν περιστατικω ́ ν) Χρη ́ση του λογοτυ ́που απο ́ τον τοπικο ́ αντιπρο ́σωπο στο
 μπλε πλαι ́σιο της εξωτερικη ́ς συσκευασι ́ας φαρμα ́ κου)
 (2002/C 202/29)
 (2002/C 202/30)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 Στην υπο ́θεση T-81/00, Associação Comercial de Aveiro, με
 ́εδρα το Aveiro (Πορτογαλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Στην υπο ́θεση T-179/00, A. Menarini — Industrie
 J. Amaral e Almeida και B. Diniz de Ayala, δικηγο ́ρους, με το ́πο Farmaceutiche Riunite Srl, με ́εδρα τη Φλωρεντι ́α (Ιταλι ́α),
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους D. Waelbroeck και D. Brinckman,
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: H. Speyart και M. França), με αντικει ́- δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, υποστηριζο ́-
 μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως C(99) 3721 της Επιτρο- μενη απο ́ την Εuropean Federation of Pharmaceutical Industries
 πη ́ς, της 30η ́ς Νοεμβρι ́ου 1999, περι ́ μειω ́σεως της συνδρομη ́ς and Associations, με ́εδρα τις Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́-
 του Ευρωπαϊκου ́ Κοινωνικου ́ Ταμει ́ου που χορηγη ́θηκε στην μενη απο ́ τον D. Anderson, QC, την J. Stratford, barrister, τον
 Associação Comercial de Aveiro στο πλαι ́σιο του προγρα ́μματος Ι. Dodds-Smith και την Α. Wearing, solicitors, με το ́πο επιδο ́σεων
 891038/Ρ3, το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 τους J. D. Cooke, Προ ́εδρο, R. Garcı́a-Valdecasas και P. Lindh, (εκπρο ́σωποι: R. Wainwright και Η. Støvlbæk), με αντικει ́μενο
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Plingers, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της 17ης Απριλι ́ου
 στις 14 Μαι ̈́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 2000, με την οποι ́α απορρι ́φθηκε το αι ́τημα της προσφευ ́γουσας
 να χρησιμοποιη ́σει το λογο ́τυπο ́ της στο μπλε πλαι ́σιο της
 συσκευασι ́ας του φαρμα ́κου OPTRUMA, το οποι ́ο εγκρι ́θηκε
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση C(99) 3721 της Επιτροπη ́ς, της συ ́μφωνα με την κεντρικη ́ διαδικασι ́α εγκρι ́σεως, το Πρωτοδικει ́ο
 30η ́ς Νοεμβρι ́ου 1999, περι ́ μειω ́ σεως της συνδρομη ́ς του (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον M. Βηλαρα ́, Προ ́εδρο, τη
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινωνικου ́ Ταμει ́ου που χορηγη ́θηκε στην V. Tiili και τον P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: B. Pastor,
 Associação Comercial de Aveiro στο πλαι ́σιο του προγρα ́μμα- βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 3 Ιουλι ́ου 2002 απο ́φαση με το
 τος 891038/Ρ3, κατα ́ τον βαθμο ́ που αυτη ́ μειω ́ νει, στο ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 κεφα ́λαιο 14.3.9, μισθω ́ ματα, το ποσο ́ των παροχω ́ ν που
 χρε ́ωσε η SI — Sistemas de Informação, Lda.
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 17ης Απριλι ́ου
 2000, με την οποι ́α απορρι ́φθηκε το αι ́τημα της προσφευ ́γο-
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 υσας να χρησιμοποιη ́σει το λογο ́τυπο ́ της στο μπλε πλαι ́σιο
 της συσκευασι ́ας του φαρμα ́κου OPTRUMA, το οποι ́ο
 3) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικαστικα ́ ́εξοδα ́ της και το ́ενα τρι ́το εγκρι ́θηκε συ ́μφωνα με την κεντρικη ́ διαδικασι ́α εγκρι ́σεως.
 των δικαστικω ́ ν εξο ́δων της προσφευ ́γουσας.
 2) Η καθη ́ς φε ́ρει τα δικα ́ της δικαστικα ́ ́εξοδα, καθω ́ ς και
 4) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δυ ́ο τρι ́τα των δικαστικω ́ ν της τα δικαστικα ́ ́εξοδα της προσφευ ́γουσας και της παρεμβαι ́-
 εξο ́δων. νουσας.
 (1) EE C 176 της 24.6.00. (1) ΕΕ C 285 της 7.10.00.


text:
 14.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 367/41
 Προσφυγή της 7ης Οκτωβρίου 2013 — ZZ κατά ΕΥΕΔ
 (Υπόθεση F-101/13)
 2013/C 367/74
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωπος: S. Orlandi, δικηγόρος)
 Καθής: ΕΥΕΔ
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της ΑΔΑ της 19ης Δεκεμβρίου 2012, με ισχύ από 1ης Ιουλίου 2013, περί μη χορηγήσεως στο εξής της αποζημιώσεως συνθηκών διαβιώσεως που προβλέπεται από το άρθρο 10 του παραρτήματος X του ΚΥΚ στους υπαλλήλους που είναι τοποθετημένοι στη Δημοκρατία του Μαυρικίου.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ περί καταργήσεως από 1ης Ιουλίου 2013 της καταβολής οποιασδήποτε αποζημιώσεως για τις συνθήκες διαβιώσεως των προσφευγόντων κατά την έννοια του άρθρου 10 του παραρτήματος Χ του ΚΥΚ·
 —
 να καταδικάσει την ΕΥΕΔ στα δικαστικά έξοδα.