text:
5 . 4. 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 108/17
 2. Ποιοι είναι οι ζωοτεχνικοί λόγοι (βλεπε άρθρο 2); Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις
 3 . Ποιοι είναι οι γενεαλογικοί λόγοι ( βλέπε άρθρο 2); 19 Φεβρουαρίου 1997
 (Υπόθεση C-71/97)
 4. Έχει η οδηγία την έννοια ότι κράτος μέλος, ανεξαρτήτως
 της οδηγίας, μπορεί να απαγορεύσει την εισαγωγή ή τη (97/C 108/32)
 διατήρηση όλων των άλλων μελισσών πλην των μελισσών
 της φυλής Apis mellifera mellifera σ' ένα νησί όπως το H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 περιγραφόμενο στο ερώτημα I περίπτωση 1 ; νη από τον Fernando Castillo de la Torre, μέλος της Νομικής
 Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 Εάν κράτος μέλος μπορεί να το πράξει αυτό υπό ορισμέ Gômez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε στις
 νες προϋποθέσεις, ζητείται να προσδιορισθούν οι προϊπο 19 Φεβρουαρίου 1997 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρω
 θέσεις αυτές. παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Βασιλείου της
 Ισπανίας.
 i 1 ) ΕΕ αριθ . L 85 της 5 . 4. 1991 , σ. 37.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 91/676/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου , για την προστασία των υδάτων από τη
 νιτρορύπανση γεωργικής προέλευσης ( ] ), επειδή συγκε
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων κριμένα δεν έχει προβεί, όπως προβλέπει το άρθρο 3 της
 κατά του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις οδηγίας, στον χαρακτηρισμό των ευπρόσβλητων ζωνών
 18 Φεβρουαρίου 1997 και δεν έχει κοινοποιήσει τον χαρακτηρισμό αυτό στην
 (Υπόθεση C-68/97) Επιτροπή και επειδή δεν έχει καταρτίσει ούτε έχει κοινο
 (97/C 108/31 ) ποιήσει στην Επιτροπή τους κώδικες ορθής γεωργικής
 πρακτικής που προβλέπονται στο άρθρο 4 της οδηγίας,
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 νη από τον Δημήτριο Γκουλούση, με αντίκλητο στο Λουξεμ . έξοδα.
 βούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, Centre Wagner,
 Kirchberg, άσκησε στις. 18 Φεβρουαρίου 1997, ενώπιον του Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά
 του Βασιλείου του Βελγίου . Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια με
 τα προβαλλόμενα στην υπόθεση C-56/97 (2). H προθεσμία για
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: τη μεταφορά της οδηγίας στο ισπανικό δίκαιο έληξε στις
 19 Δεκεμβρίου 1993 .
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου , παραλείπο
 ντας να λάβει ή να κοινοποιήσει στην Επιτροπή , εντός της (') ΕΕ αριθ. L 375 της 31 . 12. 1991 , σ. 1 .
 (2) Βλέπε σελίδα 12 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
 ταχθείσας προθεσμίας, όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές
 και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να
 συμμορφωθεί πλήρως προς την οδηγία 9Θ/232/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου , της 14ης Μαΐου 1 990, για την προσέγγιση των
 νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση
 αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αυτοκινήτων οχημάτων ('), ιδίως δε τα μέτρα που είναι κατά του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις
 αναγκαία για τη μεταφορά στο βελγικό δίκαιο του 19 Φεβρουαρίου 1997
 άρθρου 5 της εν λόγω οδηγίας, παρέβη τις υποχρεώσεις (Υπόθεση C-72/97)
 που υπέχει από τη συνθήκη και από την εν λόγω
 οδηγία, (97Λ: 108/33
 — να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 έξοδα. νη από τον Fernando Castillo de la Torre , μέλος της Νομικής
 Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 Gômez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε στις
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα 19 Φεβρουαρίου 1997 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Βασιλείου της
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με Ισπανίας.
 εκείνα που προβλήθηκαν στην υπόθεση C-56/97 (2)· η ταχθεί
 σα προθεσμία έληξε την 31η Δεκεμβρίου 1992.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 (!) ΕΕ αριθ . L 129 της 19. 5 . 1990, σ. 33 . — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις
 (2) Βλέπε σελίδα 12 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας. υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη , διότι δεν
 θέσπισε και δεν έθεσε σε ισχύ ούτε κοινοποίησε τις
 νομοθετικές , κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που


text:
 28.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Μαρτίου 2014 – American Express Marketing & Development κατά ΓΕΕΑ (IP ZONE)
 (Υπόθεση T-102/110 και Τ-369/12 έως Τ-371/12) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αιτήσεις καταχωρίσεως των λεκτικών κοινοτικών σημάτων IP ZONE, EUROPE IP ZONE, IP ZONE EUROPE et EUROPEAN IP ZONE - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2014/C 129/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: American Express Marketing & Development Corp. (New York, New York, États-Unis) (εκπρόσωποι: V. Spitz, A. Gaul, T. Golda καιS. Kirschstein-Freund, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: J. Crespo Carrillo και P. Bullock)
 Αντικείμενο
 Προσφυγές κατά των αποφάσεων τις οποίες εξέδωσε το δεύτερο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ την 1η Δεκεμβρίου 2010 (υπόθεση R 1125/2010 2) και την 12η Ιουνίου 2012 (υποθέσεις R 1451/2011 2, R 1452/2011 2 και R 1453/2011 2), περί των αιτήσεων καταχωρίσεως του σημείου IP ZONE και των σημείων EUROPE IP ZONE, IP ZONE EUROPE και EUROPEAN IP ZONE, αντιστοίχως, ως κοινοτικών σημάτων.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 2.
 Η American Express Marketing & Development Corp. καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 130 της 30.4.2011.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 Αριθ . C 354/26 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23 . 11 . 96
 Dupont, 8-10, rue Mathias Hardt , κατα Επιτροπής των o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις 28 Αυγούστου
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς Nicholas 1996 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό :
 Khan και Jean-Paul Keppenne , κατόπιν Khan και Paul
 Nemitz), υποστηριζόμενης από τη Frima BV, με έδρα τη 1 . Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 Χάγη ( Κάτια Χώρες ), εκπροσωπούμενη αρχικώς από τον
 Tom Ottervanger, δικηγόρο Rotterdam, και τον Harold
 Nyssens . δικηγόρο Βρυξελλών, κατόπιν μόνον από τον Tom 2. Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Ottervanger. με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο
 Carlos Zeyen . 67. rue Ermesinde , με αντικείμενο αίτηση
 ακυρώσεως της αποφάσεως που περιέχεται σε έγγραφο της
 5ης Αυγούστου 1994. με το οποίο η Επιτροπή ανακοίνωσε ότι
 ουδείς λόγος συντρέχει να προτείνει κατάλληλα μέτρα κατά
 την έννοια του άρθρου 93 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ . ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 όσον αφορά το ολλανδικό σύστημα περιφερειακών ενισχύ της 4ης Οκτωβρίου 1996
 σεων « Subsidieregeling regionale investeringsprojecten
 1991 », το Πρωτοδικείο (τρίτο πενταμελές τμήμα ), συγκείμενο στην υπόθεση Τ-197/95, Sveriges Betodlares Centralförening
 από τους C. P. Briët , Πρόεδρο, B. Vesterdorf. την P. Lindh , και Sven Ake Henrikson κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 τους A. Potocki και J. D. Cooke , δικαστές , γραμματέας : J. Κοινοτήτων (')
 Palacio Gonzalez, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις [Κοινή γεωργική πολιτική — Ζαχαρότευτλα — Κανονισμός
 22 Οκτωβρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: (ΕΚ) αριθ. 1734/95 — Ειδική γεωργική ισοτιμία — Ελλειψη
 ισοτιμίας για τη Σουηδία — Προσφυγή ακυρώσεως —
 Απαράδεκτο]
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 ( 96/C 354/53 )
 2 . Καταδικάζει τη Soit Union Ltd στα δικαστικά έξοδα, (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της Frima BV.
 Στην υπόθεση Τ-197/95 , Sveriges Betodlares Centralförening,
 3 . H Verein Deutsche Salzindustrie e V θα φέρει τα δικά της με έδρα το Malmö (Σουηδία ), και Sven Ake Henrikson .
 έξοδα. κάτοικος Lund (Σουηδία ), εκπροσωπούμενοι από τους
 Otfried Lieberknecht και Wolfgang Kirchhoff, δικηγόρους
 Düsseldorf, και Michael Schlitte , δικηγόρο Βερολίνου , με
 (!) ΕΕ αριθ . C 380 της 31 . 12 . 1994. αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Alex Bonn, 62.
 avenue Guillaume , κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων ( εκπρόσωποι: Eugenio de March και James Macdonald
 Flett ), με αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως , βάσει του
 άρθρου 173 της συνθήκης , του κανονισμού ( ΕΚ ) αριθ . 1734/
 95 της Επιτροπής , της 14ης Ιουλίου 1995 . για τον καθορισμό,
 για την περίοδο εμπορίας 1994/95 , της ειδικής γεωργικής
 ισοτιμίας των ελαχίστων τιμών των ζαχαροτεύτλων καθώς
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ και των εισφορών στην παραγωγή και της συμπληρωματικής
 της 28ης Αυγουστου 1996 εισφοράς στον τομέα της ζάχαρης (2 ), καθόσον δεν καθορίζει
 ισοτιμία εφαρμοζόμενη στη Σουηδία, το Πρωτοδικείο ( πρώ
 στην υπόθεση Τ-1 12/96 R, Jean-Claude Séché κατά Επιτρο το τμήμα ), συγκείμενο από τους A. Saggio, Πρόεδρο , τη V.
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Tiili και τον R. M. Moura Ramos, δικαστές , γραμματέας: H.
 ( Υπάλληλοι — Απόρριψη υποψηφιότητας και διορισμός Jung, εξέδωσε στις 4 Οκτωβρίου 1996 διάταξη με το ακόλου
 άλλου υποψηφίου — Ασφαλιστικά μέτρα — Αίτημα ανα θο διατακτικό :
 στολής εκτελέσεως — Επείγον — Δεν συντρέχει)
 ( 96/C 354/52 ) 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική ) 2 . Παρέλκει η κρίση επί της αιτήσεως παρεμβάσεως του
 Βασιλείου της Σουηδίας.
 Στην υπόθεση Τ-1 12/96 R , Jean-Claude Séché , υπάλληλος της 3 . Οι προσφεύγοντες φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα,
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε καθώς και, εις ολόκληρον και αλληλεγγύως, τα έξοδα που
 νος από τον Eric Boigelot . δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλη πραγματοίησε η Επιτροπή. Το Βασίλειο της Σουηδίας
 το στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Louis Schiltz, 2 , rue du φέρει τα έξοδα που πραγματοίησε λόγιο της υποβολής της
 Fort Rheinsheim , κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο a ιτήσε(oς παρειιβάσεω ς.
 τήτων ( εκπρόσωποι: Gianluigi Valsesia και Julia Currall ). με
 αντικείμενο αίτηση αναστολής εκτελέσεως των αποφάσεων
 της Επιτροπής της 22ας Μαίου 1996 περί απορρίψεως της (') ΕΕ αριθ . C .351 τη :; 30. 12 . 1995 .
 O ΕΕ αριθ . L 165 τη ; 16 . 7 . 1995 . o . 12 .
 υποψηφιότητας του προσφεύγοντος και περί διορισμού
 άλλοι' υποψηφίου στη θέση κύριου νομικού συμβούλου που
 προκηρύχθηκε με την ανακοίνωση κενής θέσεως COM/20/96,


text:
C 47/40 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.2.2004
 4) Παράβαση (υπό διάφορες επόψεις) του άρθρου 73 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 κανονισμού 1605 του 2002 και του άρθρου 32 του Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 κανονισμού (ΕΚ) 1260 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου
 1999 (3) αφού η Επιτροπή δέχθηκε παρανόμως ως βεβαία, Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 εκκαθαρισμένη και απαιτητή την απαίτηση της Regione
 Sicilia από ημερομηνία κατά πολύ μεταγενέστερη από εκείνην — να ακυρώσει την από 23 ∆εκεμβρίου 2002 απόφαση
 της υποβολής της τακτικής και άψογης αιτήσεως πληρωμής. της Α∆Α (αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής), καθόσον
 αναγνώρισε διετή μόνον προϋπηρεσία του προσφεύγοντος
 και, ως εκ τούτου, τον ανακατέταξε στο βαθμό Α6, κλιμά-
 (1) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 για τη θέσπιση του δημοσιονο-
 κιο 2, αντί για τον βαθμό Α6, κλιμάκιο 3·
 μικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 248 της 16.9.02, σ. 1). — να ακυρώσει, καθόσον το κρίνει αναγκαίο, την από 4 Σεπτεμ-
 (2) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 για τη θέσπιση των κανόνων
 βρίου 2003 απόφαση της Α∆Α, η οποία κοινοποιήθηκε στον
 εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβου-
 λίου για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται προσφεύγοντα στις 17 Σεπτεμβρίου 2003 και με την οποία
 στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 357 απορρίφθηκε η υπ' αριθμόν R/155/03 ένστασή του·
 της 31.12.2002, σ. 1).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 1260/1999 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 1999, για τις γενικές διατάξεις των διαρθρωτικών ταμείων (EE L 161 εξόδων.
 της 26.6.1999, σ. 1).
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Κατόπιν των αποφάσεων του ∆ικαστηρίου στις υποθέσεις C-389/
 98P και C-459/98P, η Επιτροπή επανεξέτασε, δυνάμει του
 Προσφυγή του Kelvin William Stephens κατά της Επιτροπής άρθρου 31, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 26 ∆εκεμ- Καταστάσεως, την κατάταξη των υπαλλήλων που είχαν καταθέσει
 βρίου 2003 προσφυγές σύμφωνα με το άρθρο 91 του Κανονισμού Υπηρεσιακής
 Καταστάσεως. Κατόπιν της επανεξετάσεως, η Επιτροπή εξέδωσε
 την προσβαλλόμενη απόφαση, όσον αφορά τον προσφεύγοντα.
 (Υπόθεση Τ-438/03)
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων επικαλείται,
 (2004/C 47/74)
 όσον αφορά την αναγνώριση του χρόνου προϋπηρεσίας, παράβαση
 των αποφάσεων της 6ης Ιουνίου 1973 και της 1ης Σεπτεμβρίου
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) 1983, περί των κριτηρίων διορισμού σε βαθμό και κατατάξεως
 σε κλιμάκιο κατά την πρόσληψη, παράβαση του άρθρου 5,
 παράγραφος 3, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως, παρα-
 Ο Kelvin William Stephens, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμε- βίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως καθώς και παράβαση
 νος από τον Νicolas Lhoëst, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο του άρθρου 25, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 26 ∆εκεμβρίου 2003 ενώπιον του Καταστάσεως και παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.


text:
 10.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/34
 Προσφυγή της 2ας Ιανουαρίου 2007 — Galderma κατά ΓΕΕΑ — Lelas (Nanolat)
 (Υπόθεση T-6/07)
 (2007/C 56/64)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Galderma SA (Cham, Ελβετία) (εκπρόσωπος: ο δικηγόρος N. Hebeis)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Tihomir Lelas
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών, της 25ης Οκτωβρίου 2006, στην υπόθεση R0146/2006-4, καθόσον απέρριψε την ανακοπή κατά των εξής προϊόντων: «Φάρμακα· παρασκευάσματα φαρμακευτικά, κτηνιατρικά και υγιεινής· σαπούνια· καλλυντικά, λοσιόν για τα μαλλιά»,
 —
 να απορρίψει την αίτηση καταχώρισης κοινοτικού σήματος υπ' αριθ. 003088986, NANOLAT, για τα παραπάνω προϊόντα,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Tihomir Lelas
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα Nanolat για προϊόντα των κλάσεων 1, 3 και 5 (αίτηση υπ' αριθ. 3 088 986).
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Το γερμανικό λεκτικό σήμα TANNOLACT για προϊόντα της κλάσης 5.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), διότι δεν υπάρχει κανείς κίνδυνος σύγχυσης των εμπλεκόμενων σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/25
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Νοεμβρίου 2008 — Cantieri Navali Termoli κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-70/07) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Ναυπηγεία - Ενισχύσεις λειτουργίας συνδεόμενες με συμβάσεις που αφορούν πλοία - Αίτημα για παράταση της προβλεπόμενης στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) 1540/98 προθεσμίας παραδόσεως πλοίου - Αιτιώδης συνάφεια μεταξύ του εκτάκτου γεγονότος και της καθυστερήσεως)
 (2009/C 6/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cantieri Navali Termoli SpA (Termoli, Ιταλία) (εκπρόσωπος: B. Mammarella, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Conte και C. Urraca Caviedes)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως 2002/948/ΕΚ, της Επιτροπής, της 4ης Ιουλίου 2006, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που η Ιταλία προτίθεται να χορηγήσει στην Cantieri Navali Termoli SpA (ΕΕ L 383, σ. 53).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Cantieri Navali Termoli SpA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 95 της 28.4.2007.


text:
 14.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 109/4
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 19ης Ιανουαρίου 2012 [αίτηση του Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Purple Parking Ltd, Airparks Services Ltd κατά The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
 (Υπόθεση C-117/11) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Φορολογία - ΦΠΑ - Έκτη οδηγία - Άρθρο 28, παράγραφος 2, στοιχείο α' - Άρθρο 28, παράγραφος 3, στοιχείο β' - Απαλλαγή ορισμένων υπηρεσιών μεταφοράς από τον φόρο - Πράξη συνδυάζουσα υπηρεσίες σταθμεύσεως αυτοκινήτου και μεταφοράς των ταξιδιωτών μεταξύ του χώρου σταθμεύσεως και του αεροδρομίου - Ύπαρξη δύο χωριστών παροχών υπηρεσιών ή μιας ενιαίας παροχής - Αρχή της φορολογικής ουδετερότητας)
 2012/C 109/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσες: Purple Parking Ltd, Airparks Services Ltd
 Καθού: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Ερμηνεία της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ: Έκτη οδηγία του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Δυνατότητα των κρατών μελών να διατηρήσουν σε ισχύ απαλλαγές με επιστροφή του καταβληθέντος στο προηγούμενο στάδιο φόρου — Εθνική ρύθμιση που διατηρεί σε ισχύ μια απαλλαγή με επιστροφή του καταβληθέντος φόρου σε σχέση με ορισμένες υπηρεσίες μεταφοράς — Επιχείρηση που παρέχει σε πρόσωπα τα οποία πρόκειται να ταξιδέψουν αεροπορικώς υπηρεσία σταθμεύσεως του αυτοκινήτου τους σε συνδυασμό με υπηρεσία μεταφοράς μεταξύ του χώρου σταθμεύσεως και του αεροδρομίου — Ερώτημα αν η ως άνω δραστηριότητα πρέπει να θεωρηθεί, από πλευράς ΦΠΑ, μία ενιαία παροχή ή περισσότερες χωριστές παροχές
 Διατακτικό
 Η έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/111/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1992, έχει την έννοια ότι, προς καθορισμό του εφαρμοστέου συντελεστή του φόρου προστιθεμένης αξίας, υπηρεσίες σταθμεύσεως αυτοκινήτου σε χώρο «εκτός αεροδρομίου» και μεταφοράς των επιβατών του εν λόγω αυτοκινήτου μεταξύ του χώρου αυτού και του αεροσταθμού του οικείου αεροδρομίου πρέπει, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, να θεωρούνται ως σύνθετη ενιαία παροχή, στην οποία υπερισχύει το στοιχείο της υπηρεσίας σταθμεύσεως.
 (1) ΕΕ C 145 σ. 14.5.2011.


text:
C 275/8 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 15.11.2003
 Saulxures-sur-Moselotte, με έδρα το Saulxures-sur-Moselotte ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Γαλλία), Tissage Mouline Thillot, με έδρα το Thillot (Γαλλία), της 23ης Σεπτεμβρίου 2003
 Filature Niggeler & Küpfer SpA, με έδρα το Capriolo (Ιταλία),
 Standardtela SpA, με έδρα το Μιλάνο (Ιταλία) (εκπρόσωποι: στην υπόθεση C-78/01 (αίτηση του Bundesgerichtshof για
 C. Stanbrook και P. Bentley, QC), με τόπο επιδόσεων στο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Bundesverband
 Λουξεμβούργο, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε Güterkraftverkehr und Logistik eV (BGL) κατά
 κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 29 Νοεμβρίου 2002 το Bundesrepublik Deutschland, εκπροσωπούμενης από το
 Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο πενταμελές Ηauptzollamt Friedrichshafen (1)
 τμήμα) στην υπόθεση T-213/97, Eurocoton κ.λπ. κατά Συμβου- («Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων — Πράξη
 λίου (Συλλογή 1999, σ. II-3727), με την οποία ζητήθηκε η εξωτερικής διαμετακομίσεως — Κυκλοφορία υπό την
 εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου οι λοιποί διάδικοι ήταν το κάλυψη δελτίου TIR — Παραβάσεις ή παρατυπίες —
 Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: S. Marquardt, ∆υνατότητα για τον εγγυοδοτικό οργανισμό να αποδείξει
 επικουρούμενος από τους G. M. Berrisch και Η. P. Nehl), το τον τόπο διαπράξεως της παραβάσεως ή της παρατυπίας —
 Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας Προθεσμία για την προσκόμιση της αποδείξεως — Υπο-
 (εκπρόσωπος: K. Manji), και η Tessival SpA, με έδρα το χρέωση, όσον αφορά το κράτος μέλος που διαπιστώνει τη
 Αzzano S. Paolo (Ιταλία), το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους διάπραξη παραβάσεως ή παρατυπίας, εξακριβώσεως του
 G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, M. Wathelet και τόπου αυτού»)
 C. W. A. Timmermans, προέδρους τμήματος, C. Gulmann, (2003/C 275/14)
 D. A. O. Edward, P. Jann, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (εισηγητή), J. N. Cunha Rodrigues και Α. Rosas, δικαστές,
 γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2003, στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Στην υπόθεση C-78/01, με αντικείμενο αίτηση του
 Bundesgerichtshof (Γερμανία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρ-
 μογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο
 1) Αναιρεί την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 Κοινοτήτων της 29ης Νοεμβρίου 2000, T-213/97,
 μεταξύ Bundesverband Güterkraftverkehr und Logistik eV
 Eurocoton κ.λπ. κατά Συμβουλίου, καθόσον αφορά τους (BGL) και Bundesrepublik Deutschland, εκπροσωπούμενης από
 αναιρεσείοντες. το Ηauptzollamt Friedrichshafen, παρισταμένης της
 Préservatrice Foncière Tiard SA, η έκδοση προδικαστικής αποφά-
 2) Ακυρώνει την απόφαση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής σεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 454 και 455 του
 Ενώσεως της 16ης Μαΐου 1997, η οποία κατέστη οριστική κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου
 στις 21 Μαΐου 1997, περί μη υιοθετήσεως της προτάσεως 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του
 κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου για την επιβολή οριστικού κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του
 δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές αλεύκαστων βαμβα- κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 253, σ. 1), το ∆ικαστήριο,
 κερών υφασμάτων καταγωγής Λαϊκής ∆ημοκρατίας της συγκείμενο από τους G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο,
 Κίνας, Αιγύπτου, Ινδίας, Ινδονησίας, Πακιστάν και Τουρκίας M. Wathelet, R. Schintgen και C. W. A. Timmermans, προέ-
 [COM(97) 160 τελικό], που υπέβαλε η Επιτροπή των δρους τμήματος, C. Gulmann, A. La Pergola, Β. Σκουρή,
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 21 Απριλίου 1997, καθόσον F. Macken, N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues και Α. Rosas
 αφορά τους αναιρεσείοντες. (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας:
 H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 23 Σεπτεμ-
 βρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 3) Απορρίπτει την αγωγή αποζημιώσεως. 1) Το άρθρο 454, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανο-
 νισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου
 4) Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και οι αναιρεσείο- 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής
 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη
 ντες φέρουν τα έξοδά τους όσον αφορά την ενώπιον του
 Πρωτοδικείου διαδικασία. θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, δεν απαγο-
 ρεύει το να μπορεί ένας εγγυοδοτικός οργανισμός, που έχει
 εναχθεί από κράτος μέλος για την καταβολή δασμών βάσει
 5) Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στα συμβάσεως εγγυήσεως που έχει συνάψει με το κράτος αυτό
 έξοδα της αναιρετικής διαδικασίας. σύμφωνα με την τελωνειακή σύμβαση σχετικά με τη διεθνή
 μεταφορά εμπορευμάτων υπό την κάλυψη δελτίων TIR, να
 προσκομίσει απόδειξη σχετικά με τον πραγματικό τόπο δια-
 6) Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της πράξεως της παραβάσεως ή της παρατυπίας, εφόσον η από-
 Βόρειας Ιρλανδίας φέρει τα δικαστικά του έξοδα τόσο της δειξη αυτή προσκομιστεί εντός της προβλεπομένης από τη
 πρωτόδικης όσο και της αναιρετικής διαδικασίας. διάταξη αυτή προθεσμίας η οποία είναι αποκλειστική.
 2) Τα άρθρα 454, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, και 455 του
 κανονισμού 2454/93 πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια
 (1) ΕΕ C 108 της 7.4.2001. ότι οεγγυοδοτικός οργανισμός διαθέτει, προκειμένου να απο-
 δείξει τον τόπο όπου πράγματι διεπράχθη η παράβαση ή η
 παρατυπία, προθεσμία δύο ετών η οποία αρχίζει να τρέχει
 από την ημερομηνία που ζητήθηκε από αυτόν η σχετική πλη-
 ρωμή.
 ---pagebreak--- 15.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 275/9
 3) Τα άρθρα 454 και 455 του κανονισμού 2454/93 δεν τρίτης χώρας που είναι σύζυγος υπηκόου κράτους μέλους, το
 επιβάλλουν στο κράτος μέλος που διαπιστώνει παράβαση ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodríguez Iglesias,
 ή παρατυπία διαπραχθείσα στο πλαίσιο μεταφοράς πραγμα- Πρόεδρο, J.-P. Puissochet, M. Wathelet, R. Schintgen και
 τοποιηθείσας υπό την κάλυψη δελτίου TIR την υποχρέωση, C. W. A. Timmermans, προέδρους τμήματος, D. A. O. Edward,
 πέραν των κοινοποιήσεων που προβλέπονται από το A. La Pergola, P. Jann, F. Macken, N. Colneric (εισηγήτρια) και
 άρθρο 455, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed,
 της εντολής έρευνας προς το τελωνείο προορισμού, να γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε
 προσδιορίσει τον πραγματικό τόπο διαπράξεως της παραβά- στις 23 Σεπτεμβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 σεως ή της παρατυπίας καθώς και την ταυτότητα των
 οφειλετών των δασμών, ζητώντας, προς διασαφήνιση των
 γεγονότων, τη διοικητική συνδρομή άλλου κράτους μέλους.
 1) Σε μια περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης, για να
 μπορεί ο υπήκοος τρίτης χώρας που είναι σύζυγος πολίτη
 της Ευρωπαϊκής Ενώσεως να ασκεί τα δικαιώματα που
 (1) ΕΕ C 118 της 21.4.2001. προβλέπει το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68
 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της
 ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό
 της Κοινότητας, πρέπει, κατά τον χρόνο της μεταβάσεώς
 του στο κράτος μέλος στο οποίο μεταναστεύει ή έχει
 μεταναστεύσει ο εν λόγω πολίτης της Ενώσεως, να διαμένει
 νομίμως σε κάποιο κράτος μέλος.
 2) Το άρθρο 10 του κανονισμού 1612/68 δεν έχει εφαρμογή
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ όταν ο υπήκοος κράτους μέλους και ο υπήκοος τρίτης χώρας
 έχουν συνάψει εικονικό γάμο με σκοπό την καταστρατήγηση
 των διατάξεων περί εισόδου και διαμονής των υπηκόων
 της 23ης Σεπτεμβρίου 2003 τρίτων χωρών.
 στην υπόθεση C-109/01 (αίτηση του Ιmmigration Appeal 3) Εφόσον μεταξύ υπηκόου κράτους μέλους και υπηκόου τρίτης
 Tribunal για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): χώρας έχει συναφθεί πραγματικός γάμος, το γεγονός ότι
 Secretary of State for the Home Department κατά Ηacene οι σύζυγοι έχουν εγκατασταθεί σε άλλο κράτος μέλος με
 Akrich (1) σκοπό να αποκτήσουν και να ασκήσουν τα δικαιώματα που
 παρέχει το κοινοτικό δίκαιο κατά τον χρόνο της επανόδου
 στο κράτος μέλος του οποίου την ιθαγένεια έχει ο ένας
 («Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων — Υπήκοος από τους συζύγους δεν είναι λυσιτελές για την εκτίμηση
 τρίτης χώρας που είναι σύζυγος υπηκόου κράτους μέλους της νομικής καταστάσεώς τους εκ μέρους των αρμόδιων
 — Σύζυγος στον οποίο έχει απαγορευθεί η είσοδος και η αρχών του τελευταίου αυτού κράτους.
 διαμονή στο κράτος μέλος αυτό — Προσωρινή εγκα-
 τάσταση του ζεύγους σε άλλο κράτος μέλος — Εγκα-
 τάσταση με σκοπό την παροχή στον σύζυγο του δικαιώμα- 4) Αν ο υπήκοος του κράτους μέλους Α που έχει συνάψει
 τος εισόδου και διαμονής στο πρώτο κράτος μέλος δυνάμει γάμο με υπήκοο τρίτης χώρας, με τον οποίο συμβιώνει στο
 του κοινοτικού δικαίου — Κατάχρηση δικαιώματος») κράτος μέλος Β, επανακάμπτει στο κράτος μέλος του οποίου
 έχει την ιθαγένεια για να εργαστεί ως μισθωτός και κατά
 τον χρόνο της επανόδου αυτής ο σύζυγός του δεν έχει τα
 (2003/C 275/15) δικαιώματα που προβλέπει το άρθρο 10 του κανονισμού
 1612/68, επειδή δεν έχει διαμείνει νομίμως στο έδαφος
 κανενός κράτους μέλους, οι αρμόδιες αρχές του κράτους
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) μέλους Α πρέπει πάντως να λαμβάνουν υπόψη, κατά την
 εξέταση της αιτήσεως με την οποία ο σύζυγος ζητεί να
 του επιτραπεί η είσοδος και η διαμονή στην εν λόγω
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί επικράτεια, το δικαίωμα σεβασμού της οικογενειακής ζωής,
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») κατά την έννοια του άρθρου 8 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως
 για την προστασiα των δικαιωμάτων του ανθρώπου και
 των θεμελιωδών ελευθεριών, που υπογράφηκε στη Ρώμη
 στις 4 Νοεμβρίου 1950, υπό την προϋπόθεση ότι πρόκειται
 για πραγματικό και όχι εικονικό γάμο.
 Στην υπόθεση C-109/01, με αντικείμενο αίτηση του Ιmmigration
 Appeal Tribunal (Ηνωμένο Βασίλειο) προς το ∆ικαστήριο,
 κατ' εφαρμογήν άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος (1) ΕΕ C 150 της 19.5.2001.
 δικαστηρίου μεταξύ Secretary of State for the Home Department
 και Ηacene Akrich, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς
 την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου που διέπει την ελεύθερη
 κυκλοφορία των προσώπων και το δικαίωμα διαμονής υπηκόου


text:
 18.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/25
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Τρίτο τμήμα (Ιταλία) στις 5 Ιουλίου 2010 — Edison Trading SpA κατά Autorità per l’Energia Elettrica e il Gas
 (Υπόθεση C-330/10)
 ()
 2010/C 346/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Τρίτο τμήμα
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Edison Trading SpA
 Καθής: Autorità per l’Energia Elettrica e il Gas
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αποκλείουν τα άρθρα 23, 43, 49 και 56 της Συνθήκης, καθώς και τα άρθρα 11, παράγραφοι 2 και 6, και 24 της οδηγίας 54/2003 (1) εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία, χωρίς να έχει προηγουμένως κοινοποιηθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, επιβάλλει, κατά τρόπο πάγιο, σε ορισμένους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας που, υπό δεδομένες περιστάσεις, θεωρούνται απαραίτητοι για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών των υπηρεσιών κατανομής φορτίου, την υποχρέωση να υποβάλλουν προσφορές στις χρηματιστηριακές αγορές ηλεκτρικής ενέργειας βάσει ετερόνομων προγραμμάτων, καθοριζόμενων από τον διαχειριστή του δικτύου, και η οποία αφαιρεί τη διαμόρφωση της τιμής των εν λόγω προσφορών από τη σφαίρα της ελεύθερης βουλήσεως του παραγωγού, συναρτώντας την με παραμέτρους που δεν έχουν προκαθορισθεί σύμφωνα με «διαφανείς, αμερόληπτες και βασιζόμενες [σε κριτήρια της] “αγορά[ς]” διαδικασίες».
 (1) ΕΕ L 176, σ. 37.


text:
 14.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/30
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Φεβρουαρίου 2016 — Benelli Q. J. κατά ΓΕΕΑ — Demharter (MOTOBI B PESARO)
 (Υπόθεση T-171/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία κηρύξεως εκπτώσεως - Εικονιστικό κοινοτικό σήμα MOTOBI B PESARO - Ουσιαστική χρήση του σήματος - Άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Αποδεικτικά στοιχεία τα οποία προσκομίστηκαν κατά της αιτήσεως κηρύξεως εκπτώσεως μετά την πάροδο της ταχθείσας προθεσμίας - Στοιχεία τα οποία δεν ελήφθησαν υπόψη - Εξουσία εκτιμήσεως του τμήματος προσφυγών - Αντίθετη διάταξη - Περιστάσεις οι οποίες αντιτίθενται στη συνεκτίμηση επιπρόσθετων ή συμπληρωματικών αποδεικτικών στοιχείων - Άρθρο 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 - Κανόνας 50, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95])
 (2016/C 098/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Benelli Q. J. Srl (Pesaro, Ιταλία) (εκπρόσωποι: P. Lukácsi και B. Bozóki, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς από τον F. Mattina, στη συνέχεια από τον P. Bullock)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Demharter GmbH (Dillingen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Kohn, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 16ης Ιανουαρίου 2013 (υπόθεση R 2590/2011-2), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως εκπτώσεως μεταξύ των Demharter GmbH και Benelli Q. J. Srl.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Benelli Q. J. Srl στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 147 της 25.5.2013.


text:
 27.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/16
 Διάταξη του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 17ης Σεπτεμβρίου 2009 [αίτηση του Fővárosi Bíróság (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Pannon GSM Távközlési Rt. κατά Nemzeti Hírközlési Hatóság Tanácsa
 (Υπόθεση C-143/09) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Οδηγία 2002/22/ΕΚ - Διαχρονική εφαρμογή - Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου)
 2010/C 51/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο renvoi
 Fővárosi Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Pannon GSM Távközlési Rt.
 κατά
 Nemzeti Hírközlési Hatóság Tanácsa
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Fővárosi Bíróság — Ερμηνεία της Πράξης περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ 2003, L 236, σ. 33), των άρθρων 10, 87, παράγραφος 1, και 249 ΕΚ, καθώς και της οδηγίας 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία καθολικής υπηρεσίας) (ΕΕ 2002, L 108, σ. 51) — Επιμερισμός του καθαρού κόστους των υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας μεταξύ των φορέων παροχής δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών — Εθνική ρύθμιση των μηχανισμών επιμερισμού του κόστους που προβλέπει την εφαρμογή κανόνων που δεν συμβιβάζονται με την οδηγία όσον αφορά τη χρηματοδότηση καθολικής υπηρεσίας που παρασχέθηκε κατά το έτος που προηγήθηκε της προσχωρήσεως του οικείου κράτους μέλους στην Ευρωπαϊκή Ένωση
 Διατακτικό
 Το άρθρο 13, παράγραφος 2, της οδηγίας 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία καθολικής υπηρεσίας), καθώς και το παράρτημα IV της οδηγίας αυτής δεν έχουν εφαρμογή στα πραγματικά περιστατικά διαφοράς όπως αυτής της κύριας δίκης, η οποία αφορά την καταβολή εισφοράς στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, την οποία απαιτούν οι αρχές της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας για το έτος 2003.
 (1) ΕΕ C 153 της 4.7.2009.


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/27
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 25ης Μαΐου 2010 (αίτηση του Nejvyšší správní soud — Τσεχική Δημοκρατία — για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — DAR Duale Abfallwirtschaft und Verwertung Ruhrgebiet GmbH κατά Ministerstvo životního prostředí
 (Υπόθεση C-299/09) (1)
 ()
 (2010/C 288/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 267 της 7.11.2009.


text:
 3.5.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 99/15
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2007 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά του Βασιλείου της Νορβηγίας
 (Υπόθεση E-2/07)
 (2007/C 99/15)
 Στις 16 Φεβρουαρίου 2007, ασκήθηκε προσφυγή κατά του Βασιλείου της Νορβηγίας ενώπιον του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ εκπροσωπούμενη από τους Niels Fenger, Arne T. Andersen και Lorna Young, ενεργούντες ως αντιπρόσωποι της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, 35, Rue Belliard, B-1040 Βρυξέλλες.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ να αποφανθεί ότι:
 1.
 Το Βασίλειο της Νορβηγίας, διατηρώντας σε ισχύ κανόνες που προβλέπονται στη νομοθετική πράξη «Lov av 28. juli 1949 nr. 26 om Statens Pensjonskasse» σχετικά με τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα που αποκτήθηκαν βάσει περιόδων απασχόλησης μετά την 1η Ιανουαρίου 1994, δυνάμει των οποίων η σύνταξη επιζώντος προς ένα χήρο του οποίου η σύζυγος είχε εγγραφεί στο ταμείο συντάξεων δημοσίων υπαλλήλων πριν την 1η Οκτωβρίου 1976 περικόπτεται σε συνάρτηση με τα υπόλοιπα εισοδήματα του, ενώ μια χήρα υπό τις ίδιες περιστάσεις λαμβάνει την αντίστοιχη σύνταξη επιζώντος χωρίς περικοπές, απέτυχε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του δυνάμει του άρθρου 69 παράγραφος 1 ΕΟΧ και του άρθρου 5 της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 20 του παραρτήματος XVIII της συμφωνίας ΕΟΧ (οδηγία 86/378/EΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1986 για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών στα επαγγελματικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 96/97/EΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1996), όπως προσαρμόζεται από το πρωτόκολλο 1,
 και
 2.
 Το Βασίλειο της Νορβηγίας υποχρεούται να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 Η υπόθεση αφορά τις διατάξεις του νορβηγικού νόμου περί συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων που αναφέρονται στα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των χήρων των οποίων οι σύζυγοι είχαν εγγραφεί στο ταμείο συντάξεων δημοσίων υπαλλήλων πριν από την 1η Οκτωβρίου 1976, και σύμφωνα με τις οποίες:
 —
 οι συντάξεις επιζώντων που λαμβάνουν περικόπτονται σε συνάρτηση με τα άλλα εισοδήματά τους,
 —
 οι χήρες υπό τις ίδιες περιστάσεις λαμβάνουν τις συντάξεις επιζώντων χωρίς περικοπές.
 —
 Το άρθρο 69 παράγραφος 1 ΕΟΧ προβλέπει ότι οι άντρες και οι γυναίκες λαμβάνουν ίση αμοιβή για ίση εργασία.
 —
 Το άρθρο 5 του νόμου που αναφέρεται στο σημείο 20 του παραρτήματος XVIII της συμφωνίας ΕΟΧ (Οδηγία 86/378/EΟΚ του Συμβουλίου της 24ης Ιουλίου 1986) ρυθμίζει την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης στα επαγγελματικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης.


text:
5.9.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 278/31
 G Cakkijgä Dglojqasiäa fgseiä apoä so Dijarsgäqio: sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 apouórexy epiä sot ajoäkothot eqxsgälasoy:
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg 98/358/EJ sgy Episqopgäy (1)
 jasó so leäqoy pot pqobaiämei re Ûaqmgsijeäy dioqhxäreiyë Lpoqeiä ma hexqgheiä oäsi rtlbibófesai le so óqhqo 48
 rvesijó le siy rtlpkgqxlasijeäy eiruoqeäy epiä sot cóka- paqócqauoi 1, 2 jai 3 sgy rtmhgäjgy EJ jai le so óqhqo 3
 jsoy pot amsirsoivotäm re poró sxm opoiäxm g amójsgrg paqócqauoy 1 jai so óqhqo 7 paqócqauoi 1 jai 4 sot jamo-
 aposekeiä so amsijeiälemo ejjqelxäm dijxäm emxäpiom sxm mirlotä (EOJ) aqih. 1612/68 sot Rtlbotkiäot (1), so cemomoäy
 aqlodiäxm ehmijxäm dijarsgqiäxm. oäsi epibókkesai xy pqoùpoäherg rtllesovgäy re diacxmirloä
 cia sgm jóktwg heärexm eqcariäay liay epiveiqgärexy idixsi-
 jotä dijaiäot g jasovgä epiärglot pirsopoigsijotä peqiä
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa cmxärexy sopijxäm ckxrrxäm, so opoiäo ejdiädesai apoä liäa loämo
 dioijgsijgä aqvgä emoäy loämo jqósoty leäkoty, apoä eäma loämo
 enesarsijoä jeämsqo (rsg rtcjejqileämg peqiäpsxrg: so Bol-
 Ç Paqóbarg sxm óqhqxm 2, 3, 5 jai 8 sot jamomirlotä zano) jai jasoäpim aqjesó lajqoävqomgy diadijariäay (rsg
 (EOJ) aqih. 729/70 sot Rtlbotkiäot, sgy 21gy Apqikiäot rtcjejqileämg peqiäpsxrg, so pqobkepoälemo ekóvirso vqomijoä
 1970, peqiä vqglasodosgärexy sgy joimgäy cexqcijgäy poki- diórsgla lesantä sgy cqapsgäy jai sgy pqouoqijgäy enesórexy
 sijgäy (2): g Episqopgä dtämasai ma lgm peqikóbei rsgm ameäqvesai re 30 sotkóvirsom gleäqey);
 apoäuargä sgy loämom siy dapómey pot apoqqeäotm apoä sgm
 jajgä euaqlocgä jai jasó leiäfoma koäco apoä sg lg euaq-
 locgä sot joimosijotä dijaiäot. ìlxy, sa poró pot apose- (1) EE eid. eäjd. 05/001, r. 33.
 kotäm amsijeiälemo sgy pqorbakkoleämgy apouórexy dem
 pqoeäqvomsai otäse apoä paqastpiäey otäse apoä aleäkeia tpoä
 sgm eämmoia sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 729/70. Oi
 dioqhxäreiy rsiy opoiäey pqoeäbg g Episqopgä auoqotäm
 poró pot aposekotäm so amsijeiälemo dijxäm emxäpiom sxm
 cakkijxäm dioijgsijxäm dijarsgqiäxm. Sa em koäcx poró ha
 oueiäkomsai apoä sg rsiclgä pot ejsekerseiä g apoäuarg pot Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot
 ha jahirsó dtmasgä sgm amójsgrgä soty. Amsiheäsxy, o tpeäbake so Verwaltungsgericht Hannover le diósang sgy
 jamomirloäy (EOJ) aqih. 729/70 dem episqeäpei rsgm Epi- 13gy Iotkiäot 1998 rsgm tpoäherg Tanja Kreil jasó Olorpom-
 sqopgä ma epibaqtämei so jqósoy leäkoy le sa poró atsó diajgäy Dglojqasiäay sgy Ceqlamiäay
 oäsam so pio pómx jqósoy dem lpoäqere ma pestävei sgm
 (Tpoäherg C-285/98)
 jasabokgä soty apoä soty emdiaueqoleämoty.
 (98/C 278/59)
 Ç G epibokgä apoä sgm Episqopgä pqoherliäay amajsgärexy
 sxm apaisgheämsxm porxäm eiämai amsiähesg le sgm aqvgä sgy
 vqgrsgäy dioijgärexy, oäpxy amsijasopsqiäfesai idiäxy rso Le diasóng sgy 13gy Iotkiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 óqhqo 8 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 729/70. Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 rsiy 24 Iotkiäot 1998, so Verwaltungsgericht Hannover, rso
 pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Tanja Kreil jai Olorpomdiajgäy
 (1) Apoäuarg 98/358/EJ sgy Episqopgäy, sgy 6gy Laðot 1998, cia sgm Dglojqasiäay sgy Ceqlamiäay pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä
 ejjahóqirg sxm kocaqiarlxäm pot tpeäbakam sa jqósg leäkg
 apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy
 oärom auoqó siy dapómey cia so 1994 pot vqglasodosotämsai apoä
 so Slgäla Ecctgärexm sot Etqxpaøjotä Cexqcijotä Saleiäot Pqo- epiä sot ajoäkothot eqxsgälasoy:
 ramasokirlotä jai Ecctgärexm (EE L 163 sgy 6.6.1998, r. 28).
 (2) EE eid. eäjd. 03/005, r. 93.
 Rtmirsó paqóbarg sgy odgciäay 76/207/EOJ sot Rtlbot-
 kiäot (1) Ç idiäxy tpoä so pqiärla sot óqhqot 2 paqócqauoy 2
 sgy odgciäay atsgäy Ç g qtählirg sot óqhqot 1 paqócqauoy 2
 sqiäso edóuio sot moälot peqiä rsqasixsijxäm (Soldatengesetz),
 oäpxy irvtäei apoä siy 15 Dejelbqiäot 1995 (Bundesgesetzblatt I,
 r. 1737), sqopopoigheämsoy pqoruósxy le som moälo sgy 4gy
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- Dejelbqiäot 1997 (Bundesgesetzblatt I, r. 2846), jai sot
 bake g Pretura circondariale di Bolzano (Isakiäa) le diósang óqhqot 3a sgy jamomirsijgäy apouórexy peqiä sgy enekiänexy
 sgy 8gy Iotkiäot 1998 rsgm tpoäherg Roman Angonese jasó sgy rsadiodqoliäay sxm rsqasixsijxäm, oäpxy irvtäei bórei sgy
 Cassa di Risparmio di Bolzano SpA dglorietärexy sgy 28gy Iamotaqiäot 1998 (Bundesgesetzblatt I,
 r. 326), jasó sgm opoiäa oi ctmaiäjey lpoqotäm, bórei ehekom-
 (Tpoäherg C-281/98)
 sijgäy jasasónexy rsiy eämopkey dtmóleiy, ma sopohesghotäm
 (98/C 278/58) loämo rsgm tceiomolijgä tpgqeriäa gä rsgm tpgqeriäa rsqasix-
 sijgäy lotrijgäy, apojkeiäomsai oälxy re jóhe peqiäpsxrg apoä
 sgm eämopkg tpgqeriäa;
 Le diósang sgy 8gy Iotkiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Cqallaseiäa sot Dijarsgäqiot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) EE eid. eäjd. 05/002, r. 70.
 rsiy 23 Iotkiäot 1998, g Pretura circondariale di Bolzano (Isa-
 kiäa), rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Roman Angonese jai
 Cassa di Risparmio di Bolzano SpA pot ejjqeleiä emxäpioäm


text:
 21.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/10
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank Noord-Holland (Κάτω Χώρες) στις 14 Δεκεμβρίου 2015 — X και GoPro Coöperatief U.A. κατά Inspecteur van de Belastingdienst Douane, kantoor Rotterdam Rijnmond
 (Υπόθεση C-666/15)
 (2016/C 106/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank Noord-Holland
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσες: X και GoPro Coöperatief U.A.
 Καθού: Inspecteur van de Belastingdienst Douane, kantoor Rotterdam Rijnmond
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει οι επεξηγηματικές σημειώσεις της Επιτροπής σχετικά με τη διάκριση 8525 80 30 και τις διακρίσεις 8525 80 91 και 8525 80 99 της συνδυασμένης ονοματολογίας να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι πρόκειται επίσης για εγγραφή διάρκειας «τουλάχιστον 30 λεπτών» όταν εικόνες βίντεο μπορούν να εγγραφούν για διάστημα άνω των 30 λεπτών μέσω της λειτουργίας «video record», αλλά οι εικόνες βίντεο αναγνωρίζονται ως χωριστά αρχεία, κάθε ένα από τα οποία έχει διάρκεια μικρότερη των 30 λεπτών, και εκείνος ο οποίος θέλει να δει το βίντεο πρέπει, κατά την ανάγνωση, να ανοίγει χωριστά κάθε αρχείο διάρκειας κάτω των 30 λεπτών, ενώ υπάρχει η δυνατότητα οι εικόνες που περιέχονται στα αρχεία αυτά να τεθούν, με τη βοήθεια ενός λογισμικού που παρέχει η GoPro, απ’ άκρου εις άκρον σε προσωπικό υπολογιστή, και έτσι να δημιουργηθεί, στον προσωπικό υπολογιστή, ταινία βίντεο διάρκειας άνω των 30 λεπτών μόνο σε ένα αρχείο;
 2)
 Εμποδίζει την κατάταξη στη διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ το γεγονός ότι βιντεοκάμερες που μπορούν να εγγράψουν σήματα από εξωτερικές πηγές δεν δύνανται να αναπαράγουν τα σήματα αυτά μέσω εξωτερικής συσκευής τηλεοράσεως ή εξωτερικής οθόνης, επειδή οι βιντεοκάμερες αυτές, όπως για παράδειγμα η GoPro HERO 3 Silver Edition, μπορούν να αναπαράγουν σε εξωτερική συσκευή τηλεοράσεως ή εξωτερική οθόνη μόνο τα αρχεία που οι ίδιες έχουν εγγράψει μέσω του φακού;


text:
11.4.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 113/15
 joy Kotnelbotäqcot, ejpqorxpotälemg apoä som Jean-NoeÈl (ejpqoärxpoi: Julian Currall jai Christine Berardis-Kayser),
 Louis, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnel- pot eävei xy amsijeiälemo aiäsgrg ajtqxärexy sgy apouórexy
 botäqco sa cqaueiäa sgy fiduciaire Myson SA Á RL, 30, rue de sgy Episqopgäy pot dglorietähgje rsiy 9 Apqikiäot 1996,
 Cessange, jasó Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jahoärom aqmeiäsai sgm pqoacxcgä sgy pqoruetäcotray rsom
 (ejpqoärxpoy: Timothy Millett), tporsgqifoleämot apoä so bahloä C 1 rso pkaiärio sxm pqoacxcxäm cia so eäsoy 1996, so
 Rtlbotäkio sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy (ejpqoärxpoi: Diego Pqxsodijeiäo (seäsaqso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty P. Lindh,
 Canga Fano jai TheÂreÁse Blanchet), pot eävei xy amsijeiälemo Pqoäedqo, K. Lenaerts jai J. D. Cooke, dijarseäy, cqalla-
 aiäsgrg ajtqxärexy sgy apouórexy sot Dijarsgqiäot, sgy 5gy seäay: B. Pastor, jtqiäa tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy
 Dejelbqiäot 1995, peqiä dioqirlotä sgy pqoruetäcotray tpak- 5 Laqsiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 kgäkot xy dajstkocqóuot, jahoärom jahoqiäfei sgm jasósangä
 sgy rso sqiäso jkilójio sot bahlotä C 4, so Pqxsodijeiäo
 (detäseqo slgäla), rtcjeiälemo apoä soty A. Jakoceqoäpotko, 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä.
 Pqoäedqo, C. W. Bellamy jai J. Pirrung, dijarseäy, cqalla-
 seäay: A. Mair, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 4 Laq-
 siäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: 2. Jasadijófei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda.
 (1) EE C 54 sgy 22.2.1997.
 1. Ajtqxämei sgm apoäuarg sot Dijarsgqiäot, sgy 5gy
 Dejelbqiäot 1995, peqiä dioqirlotä sgy pqoruetäcotray
 rsg heärg dajstkocqóuot le bahloä C 4 jahoärom jahoqiä-
 fei sgm jasósangä sgy rso sqiä so jkilójio sot bahlotä sgy.
 2. Jasadijófei so Dijarsgäqio rsa dijarsijó eänoda, ejsoäy DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 sxm enoädxm rsa opoiäa tpobkgähgje so Rtlbotäkio sgy sgy 13gy Uebqotaqiäot 1998
 Etqxpaøjgäy Emxärexy jai sxm enoädxm pot pqojókere
 rsgm pqoruetäcotra g paqeälbarg sot Rtlbotkiäot. rsgm tpoäherg T-275/97, GueÂrin automobiles EURL jasó
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 (Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Pqoherliäa arjgärexy pqorutcgäy
 3. Jasadijófei so Rtlbotäkio rsa dijó sot dijarsijó Ç Pqodgäkxy apaqódejso)
 eänoda jai rsa eänoda rsa opoiäa tpobkgähgje g pqoruetä-
 cotra koäcx sgy paqelbórexäy sot. (98/C 113/38)
 (1) EE C 354 sgy 23.11.1996. (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Rsgm tpoäherg S-275/97, GueÂrin automobiles EURL, esaiqeiäa
 tpoä dijarsijgä ejjahóqirg, le eädqa so AlencËon (Cakkiäa),
 ejpqorxpotälemg apoä so dijgcoäqo Xavier LemeÂe, ejjaha-
 qirsgä, jai som Jean-Claude Fourgoux, dijgcoäqo Paqiriotä jai
 Bqtnekkxäm, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco so dijgcoäqo
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT Pierrot Schiltz, 4, rue BeÂatrix de Bourbon, jasó Episqopgäy
 sgy 5gy Laqsiäot 1998 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, le amsijeiälemo pqorutcgä
 ajtqxärexy sgy apouórexy sgy Episqopgäy SG(97) D/3183,
 rsgm tpoäherg T-221/96, Immacolata Manzo-Tafaro jasó sgy 25gy Apqikiäot 1997, peqiä apoqqiäwexy sgy jasaccekiäay
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) le sgm opoiäa g GueÂrin automobiles epeäjqime sgm pqoästpg
 rtälbarg diamolgäy sxm atsojimgäsxm Nissan rsg Cakkiäa jai
 (Tpókkgkoi Ç Òqmgrg pqoacxcgäy Ç Rtcjqisijgä eneäsarg sgm euaqlocgä sgy (tpoäherg IV-35.095, GueÂrin, jasó Nissan
 sxm pqoroämsxm Ç Kgäwg tpoäwg sgy gkijiäay jai sgy France), so Pqxsodijeiäo (detäseqo slgäla), rtcjeiälemo apoä
 aqvaioäsgsay) soty A. Jakoceqoäpotko, Pqoäedqo, C. W. Bellamy jai J. Pir-
 rung, dijarseäy, cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 13 Ue-
 (98/C 113/37) bqotaqiäot 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy pqodgäkxy apaqódejsg.
 Rsgm tpoäherg S-221/96, Immacolata Manzo-Tafaro, tpókk- 2. G pqoruetäcotra ha ueäqei sa dijarsijó sgy eänoda.
 gkoy sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy
 Bqtnekkxäm, ejpqorxpotälemg apoä som Lucas Vogel, dijgcoäqo (1) EE C 7 sgy 10.1.1998.
 Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so
 cqaueiäo sot dijgcoäqot Christian Kremer, 8-10, rue Mathias
 Hardt, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm


text:
 28.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 160/16
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Απριλίου 2011 — Γερμανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-576/08) (1)
 (Γεωργία - Κοινή οργάνωση αγορών - Διανομή τροφίμων προερχομένων από τα αποθέματα παρεμβάσεως στους απόρους - Κανονισμός (ΕΚ) 983/2008 - Σχέδιο κατανομής, στα κράτη μέλη, των πόρων που θα καταλογισθούν στο οικονομικό έτος 2009 όσον αφορά το πρόγραμμα διανομής - Προμήθεια από την αγορά - Προσφυγή ακυρώσεως)
 2011/C 160/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Lumma και B. Klein, εν συνεχεία, M. Lumma, B. Klein, T. Henze και N. Graf Vitzthum)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Erlbacher και A. Szmytkowska)
 Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: A. Falk, K. Petkovska, S. Johannesson και A. Engman)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: B. Plaza Cruz), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και B. Cabouat), Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικώς I. Bruni, εν συνεχεία P. Gentili, avvocato dello Stato) και Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Dowgielewicz, εν συνεχεία M. Szpunar, και τέλος M. Szpunar, B. Majczyna και M. Drwiecki)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 983/2008 της Επιτροπής, της 3ης Οκτωβρίου 2008, σχετικά με την έγκριση σχεδίου κατανομής, στα κράτη μέλη, των πόρων που θα καταλογισθούν στο δημοσιονομικό έτος 2009 για την παροχή τροφίμων από τα αποθέματα παρέμβασης στους απόρους της Κοινότητας (ΕΕ L 268, σ. 3).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει το άρθρο 2 και το παράρτημα II του κανονισμού (ΕΚ) 983/2008 της Επιτροπής, της 3ης Οκτωβρίου 2008, σχετικά με την έγκριση σχεδίου κατανομής, στα κράτη μέλη, των πόρων που θα καταλογισθούν στο δημοσιονομικό έτος 2009 για την παροχή τροφίμων από τα αποθέματα παρέμβασης στους απόρους της Κοινότητας.
 2)
 Η ακύρωση του άρθρου 2 και του παραρτήματος II του κανονισμού 983/2008 δεν θίγει το κύρος των ενισχύσεων που έχουν ήδη χορηγηθεί.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα έξοδά της, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.
 4)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Ιταλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Πολωνίας και το Βασίλειο της Σουηδίας φέρουν τα έξοδά τους.
 (1) EE C 55 της 7.3.2009.


text:
C 85/20 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 3.4.2004
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 20 Φεβρου-
 αρίου 2004 1. να διαπιστώσει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας
 να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και
 (Υπόθεση C-83/04) διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την
 οδηγία 2001/17/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
 Συμβουλίου, της 19ης Μαρτίου 2001, για την εξυγίανση
 (2004/C 85/37) και την εκκαθάριση των ασφαλιστικών επιχειρήσεων (1) και,
 εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις
 διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 τους Karen Banks και Gonçalo Braga da Cruz, με τόπο επιδόσεων
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 20 Φεβρουαρίου 2004 ενώπιον 2. να καταδικάσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις προσφυγή
 κατά της Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 1. να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική ∆ημοκρατία, μη θεσπί- Η προθεσμία που τάχθηκε για τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας
 ζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατά- στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 20 Απριλίου 2003.
 ξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την
 οδηγία 2001/29/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και
 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση (1) EE L 110, σ. 28.
 ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και
 συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας,
 και, εν πάση περιπτώσει, μη έχοντας κοινοποιήσει τις διατά-
 ξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 από το άρθρο 13 της εν λόγω οδηγίας·
 2. να καταδικάσει την Πορτογαλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα. Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του Μεγάλου ∆ουκάτου, του Λουξεμβούργου που ασκήθηκε
 στις 23 Φεβρουαρίου 2004
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση C-86/04)
 Η οριζόμενη προθεσμία συμμορφώσεως προς την οδηγία έληγε
 στις 22 ∆εκεμβρίου 2002. (2004/C 85/39)
 (1) ΕΕ L 167 της 22.6.2001, σ. 10.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον Ε. Traversa και την P. Léouffre, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 23 Φεβρουαρίου 2004 ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του
 Μεγάλου ∆ουκάτου του Λουξεμβούργου.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 23 Φεβρουα- H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 ρίου 2004
 1. να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου,
 (Υπόθεση C-85/04) παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανο-
 νιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφω-
 (2004/C 85/38) θεί προς την οδηγία 2001/17/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβου-
 λίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαρτίου 2001, για την
 εξυγίανση και την εκκαθάριση των ασφαλιστικών επιχει-
 ρήσεων (1) και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινο-
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από ποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις
 τον Ε. Traversa και την P. Léouffre, με τόπο επιδόσεων στο υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 23 Φεβρουαρίου 2004 ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της 2. να καταδικάσει το Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου
 Γαλλικής ∆ημοκρατίας. στα δικαστικά έξοδα.
 ---pagebreak--- 3.4.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 85/21
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του
 Βασιλείου του Βελγίου.
 Η προθεσμία που τάχθηκε για τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας
 στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 20 Απριλίου 2003. H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 1. να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας
 (1) EE L 110, σ. 28. να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και
 διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την
 οδηγία 2001/17/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
 Συμβουλίου, της 19ης Μαρτίου 2001, για την εξυγίανση
 και την εκκαθάριση των ασφαλιστικών επιχειρήσεων (1) και,
 εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που
 του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις 23 Φεβρουα- υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 ρίου 2004
 2. να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 (Υπόθεση C-87/04)
 (2004/C 85/40) Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία που τάχθηκε για τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 20 Απριλίου 2003.
 τον Ε. Traversa και την P. Léouffre, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 23 Φεβρουαρίου 2004 ενώπιον του (1) EE L 110, σ. 28.


text:
 22.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 8ης Νοεμβρίου 2007 (αίτηση του Bundesgerichtshof — Γερμανία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Gintec International Import-Export GmbH κατά Verband Sozialer Wettbewerb e V
 (Υπόθεση C-374/05) (1)
 (Οδηγίες 2001/83/ΕΚ και 92/28/ΕΚ - Εθνική κανονιστική ρύθμιση απαγορεύουσα τη διαφήμιση φαρμάκων μέσω δηλώσεων τρίτων ή κληρώσεων - Χρησιμοποίηση των σφαιρικώς θετικών αποτελεσμάτων έρευνας μεταξύ των καταναλωτών καθώς και της μηνιαίας κληρώσεως μιας συσκευασίας περιέχουσας το συγκεκριμένο προϊόν)
 (2007/C 315/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Gintec International Import-Export GmbH
 κατά
 Verband Sozialer Wettbewerb e V
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bundesgerichtshof — Ερμηνεία των άρθρων 87, παράγραφος 3, και 90 j), της οδηγίας 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (ΕΕ L 311, σ. 67), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2004/27/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 31ης Μαρτίου 2004 για την τροποποίηση της οδηγίας 2001/83/ΕΚ περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (ΕΕ L 136, σ. 34), καθώς και των άρθρων 2, παράγραφος 3, και 5 j), της οδηγίας 92/28/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 31ης Μαρτίου 1992 για τη διαφήμιση των φαρμάκων που προορίζονται για ανθρώπους (ΕΕ L 113, σ. 13) — Εθνική κανονιστική ρύθμιση που απαγορεύει τη διαφήμιση φαρμάκων μέσω δηλώσεων τρίτων μη ειδικών ή μέσω κληρώσεων — Χρησιμοποίηση σφαιρικώς θετικών αποτελεσμάτων έρευνας μεταξύ των καταναλωτών, καθώς και μηνιαίας κληρώσεως μίας συσκευασίας προϊόντος
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Η οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2004/27/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, εναρμονίζει πλήρως τον τομέα της διαφημίσεως φαρμάκων, καθόσον οι περιπτώσεις στις οποίες επιτρέπεται στα κράτη μέλη να θεσπίζουν διατάξεις παρεκκλίνουσες από τους κανόνες της οδηγίας αυτής απαριθμούνται ρητώς. Επομένως, η εν λόγω οδηγία πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν μπορεί κράτος μέλος να επιβάλει, στην εθνική του έννομη τάξη, απόλυτη και κατηγορηματική απαγόρευση χρησιμοποιήσεως, στο πλαίσιο διαφημίσεως φαρμάκων απευθυνόμενης στο κοινό, δηλώσεων τρίτων, δεδομένου ότι η χρησιμοποίηση τέτοιων δηλώσεων, σύμφωνα με την οδηγία αυτή, μπορεί να περιοριστεί μόνο λόγω του ειδικού τους περιεχομένου και της ιδιότητας των δηλούντων.
 2)
 α)
 Η οδηγία 2001/83, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2004/27, επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να απαγορεύουν, με την εθνική τους νομοθεσία, τη χρησιμοποίηση, σε διαφημίσεις φαρμάκων απευθυνόμενες στο κοινό, δηλώσεων τρίτων, όταν αυτές αναφέρονται κατά τρόπο υπερβολικά ανησυχητικό ή παραπλανητικό σε διαβεβαιώσεις περί ιάσεως, κατά την έννοια του άρθρου 90, στοιχείο ι', της οδηγίας 2001/83, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2004/27, ο δε όρος «διαβεβαίωση σχετικά με την επίτευξη ίασης» πρέπει να ερμηνεύεται ως μη περιλαμβάνον την ενίσχυση του αισθήματος ευεξίας όταν δεν προβάλλεται η θεραπευτική αποτελεσματικότητα του φαρμάκου υπό την έννοια της ιάσεως συγκεκριμένης νόσου. Το άρθρο 90, στοιχείο γ', της οδηγίας 2001/83, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2004/27, επιβάλλει, επίσης, στα κράτη μέλη την υποχρέωση να απαγορεύουν, με την εθνική τους νομοθεσία, τη χρησιμοποίηση σε διαφημίσεις φαρμάκων απευθυνόμενες στο κοινό δηλώσεων τρίτων όταν αυτές υπαινίσσονται ότι η χρήση του φαρμάκου συμβάλλει στην ενίσχυση του γενικού αισθήματος ευεξίας.
 β)
 Τα άρθρα 87, παράγραφος 3, 88, παράγραφος 6, και 96, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/83, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2004/27, απαγορεύουν τη διαφήμιση φαρμάκου υπό μορφή κληρώσεως ανακοινωθείσας μέσω του Διαδικτύου καθόσον ευνοεί τη μη ορθολογική χρήση αυτού του φαρμάκου και συνεπάγεται την απευθείας διανομή του στο κοινό καθώς και την παροχή δωρεάν δειγμάτων.
 3)
 Οι απαντήσεις στο πρώτο και δεύτερο προδικαστικό ερώτημα θα ήταν οι ίδιες σε περίπτωση που εφαρμοζόταν η οδηγία 92/28/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1992, για τη διαφήμιση των φαρμάκων που προορίζονται για ανθρώπους.
 (1) ΕΕ C 315 της 10.12.2005.


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/26
 Αίτηση της Beatriz Salvador García για την αναίρεση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα), της 25ης Οκτωβρίου 2005, στην υπόθεση Τ-205/02, Beatriz Salvador García κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2006
 (Υπόθεση C-7/06 P)
 (2006/C 60/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Η Beatriz Salvador García, εκπροσωπούμενη από τους R. García-Gallardo, Gil-Fournier, D. Domínguez Pérez και A. Sayagués Torres, abogados, άσκησε στις 9 Ιανουαρίου 2006 αίτηση αναιρέσεως ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα), της 25ης Οκτωβρίου 2005, στην υπόθεση Τ-205/02, Beatriz Salvador García κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να δεχθεί την αίτηση αναιρέσεως,
 2)
 να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα), της 25ης Οκτωβρίου 2005 και, ενδεχομένως, να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο και
 3)
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της διαδικασίας τόσο ενώπιον του Δικαστηρίου όσο και ενώπιον του Πρωτοδικείου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αίτηση αναιρέσεως βασίζεται αποκλειστικά σε έναν και μόνο λόγο: στην παράβαση εκ μέρους του Πρωτοδικείου του κοινοτικού δικαίου στις σκέψεις 36 έως 59 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως. Ειδικότερα, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία της έννοιας των «καταστάσεων που προκύπτουν από την παροχή υπηρεσιών σε άλλο κράτος», που απαντά στο άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', δεύτερο εδάφιο, του Παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως.


text:
 22.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/41
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Σεπτεμβρίου 2011 — Omnicare κατά ΓΕΕΑ — Astellas Pharma (OMNICARE)
 (Υπόθεση T-290/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος OMNICARE - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα OMNICARE - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των σημείων - Ομοιότητα των υπηρεσιών - Ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος)
 2011/C 311/75
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Omnicare, Inc. (Covington, Κεντάκι, ΗΠΑ) (Εκπρόσωπος: M. Edenborough, QC)
 Καθού: Γραφείο εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (Εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Astellas Pharma GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: C. Gutiérrez Martínez, M. H. Granado Carpenter και M. Polo Carreño, δικηγόροι)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 14ης Μαΐου 2009 (Υπόθεση R 402/2008-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Yamanouchi Pharma GmbH και της Omnicare, Inc.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Omnicare, Inc. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 244 du 10.10.2009.


text:
C 335/26 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 25.11.2000
 2) α) Αν στο πρω ́το ερω ́τημα πρε ́πει να δοθει ́καταφατικη ́ απα ́ντηση 2. Αν απο ́ την απα ́ντηση στα ανωτε ́ρω ερωτη ́ματα προκυ ́ψει ο ́τι
 και ως εκ του ́του αν η μεταφορα ́ χρησιμοποιημε ́νων ορυκτε- μια εργασι ́α ο ́πως η επεξεργασι ́α αιωρου ́μενης τε ́φρας δεν
 λαι ́ων με περιεκτικο ́τητα PCB α ́νω των 50 ppm πρε ́πει εμπι ́πτει στην κατηγορι ́α R5, οι περιεχο ́μενες στα
 πα ́ντοτε να θεωρει ́ται ως μεταφορα ́ προοριζομε ́νων για παραρτη ́ματα ΙΙ Α και ΙΙ Β της οδηγι ́ας πλαι ́σιο συνοπτικε ́ς
 δια ́θεση αποβλη ́των, μπορει ́ το ́τε, δυνα ́μει του α ́ρθρου 4, περιγραφε ́ς εργασιω ́ν ́εχουν περιοριστικο ́ χαρακτη ́ρα η ́ μο ́νο
 παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο β', σημει ́ο i, του ΚΜΑ, να προβληθει ́ μι ́α απο ́ αυτε ́ς ́εχει τε ́τοιο χαρακτη ́ρα και, σε καταφατικη ́
 αντι ́ρρηση κατα ́ της μεταφορα ́ς αποκλειστικω ́ς λο ́γω της περι ́πτωση, ποια;
 ανα ́γκης επιτευ ́ξεως αυτα ́ρκειας σε εθνικο ́ επι ́πεδο, χωρι ́ς να
 ́εχει αποδειχθει ́ ο ́τι η αυτα ́ρκεια σε εθνικο ́ επι ́πεδο ει ́ναι 3.α. Βα ́σει ποιων κριτηρι ́ων πρε ́πει να αποφασι ́ζεται αν μια εργασι ́α
 αναγκαι ́α προκειμε ́νου να επιτευχθει ́ αυτα ́ρκεια σε κοινοτικο ́ πρε ́πει να θεωρει ́ται ως δια ́θεση η ́ ως αξιοποι ́ηση κατα ́ την
 επι ́πεδο; ́εννοια του α ́ρθρου 1 της οδηγι ́ας πλαι ́σιο;
 2) β) Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως, συμβιβα ́ζεται με το 3.β. Πρε ́πει, ο ́ταν μια εργασι ́α μπορει ́να χαρακτηριστει ́ως εργασι ́α
 α ́ρθρο 29 της Συνθη ́κης περι ́ ιδρυ ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς διαθε ́σεως και ως εργασι ́α αξιοποιη ́σεως, να θεωρει ́ται ο ́τι
 Κοινο ́τητας ο ΚΜΑ κατα ́ το με ́τρο που επιτρε ́πει μια τε ́τοια υπερτερει ́ ο κατα ́λογος του παραρτη ́ματος ΙΙ Α η ́ του παραρ-
 απαγο ́ρευση εξαγωγω ́ν αποκλειστικω ́ς και μο ́νο βα ́σει της τη ́ματος ΙΙ Β κατα ́ τον χαρακτηρισμο ́ της εργασι ́ας η ́ κανε ́νας
 αρχη ́ς της αυτα ́ρκειας σε εθνικο ́ επι ́πεδο; απο ́ τους δυ ́ο καταλο ́γους δεν υπερτερει ́ του α ́λλου;
 4. Πρε ́πει η κρι ́ση της αρμο ́διας αρχη ́ς του κρα ́τους με ́λους
 ( 1) ΕΕ 1996, L 243, σ. 31. αποστολη ́ς η ́ του κρα ́τους με ́λους προορισμου ́ να ει ́ναι
 ( 2) ΕΕ 1987, L 42, σ. 43. καθοριστικη ́ για το ζη ́τημα αν μια εργασι ́α πρε ́πει να
 ( 3) ΕΕ 1993, L 30, σ. 1.
 ( 4) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 15/001, σ. 86.
 χαρακτηριστει ́ ως δια ́θεση η ́ ως αξιοποι ́ηση;
 5.α. Αν η μεταφορα ́ της αιωρου ́μενης τε ́φρας πρε ́πει να θεωρηθει ́
 ως μεταφορα ́ προοριζομε ́νων για δια ́θεση αποβλη ́των, μπορει ́
 το ́τε, δυνα ́μει του α ́ρθρου 4, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο β',
 σημει ́ο i, του κανονισμου ́ 259/93/ΕΟΚ (2), της
 1ης Φεβρουαρι ́ου 1993, σχετικα ́ με την παρακολου ́θηση και
 τον ́ελεγχο των μεταφορω ́ν αποβλη ́των στο εσωτερικο ́ της
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Κοινο ́τητας καθω ́ς και κατα ́ την ει ́σοδο και ́εξοδο ́ τους (στο
 βαλε το Raad van State με απο ́φαση της 8ης Αυγου ́στου εξη ́ς: ΚΜΑ), να προβληθει ́ αντι ́ρρηση κατα ́ της μεταφορα ́ς
 2000 στην υπο ́θεση Ν.V. Slibverwerking Noord-Brabant αποκλειστικω ́ς λο ́γω της ανα ́γκης επιτευ ́ξεως αυτα ́ρκειας σε
 και Glückauf Sondershausen Entwicklungs- und Siche- εθνικο ́ επι ́πεδο, χωρι ́ς να ́εχει αποδειχθει ́ ο ́τι η αυτα ́ρκεια σε
 rungsgesellschaft mbH κατα ́ Minister van Volkshuis- εθνικο ́ επι ́πεδο ει ́ναι αναγκαι ́α προκειμε ́νου να επιτευχθει ́
 vesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer αυτα ́ρκεια σε κοινοτικο ́ επι ́πεδο;
 5.β. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως, συμβιβα ́ζεται με το
 (Υπο ́θεση C-308/00) α ́ρθρο 29 της Συνθη ́κης περι ́ ιδρυ ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς
 Κοινο ́τητας ο ΚΜΑ κατα ́ το με ́τρο που επιτρε ́πει μια τε ́τοια
 (2000/C 335/47) απαγο ́ρευση εξαγωγω ́ν αποκλειστικω ́ς και μο ́νο βα ́σει της
 αρχη ́ς της αυτα ́ρκειας σε εθνικο ́ επι ́πεδο;
 Με απο ́φαση της 8ης Αυγου ́στου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 15/001, σ. 86.
 16 Αυγου ́στου 2000, το Raad van State, στο πλαι ́σιο της (2) ΕΕ 1993, L 030, σ. 1.
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Ν.V. Slibverwerking Noord-Brabant και
 Glückauf Sondershausen Entwicklungs- und Siche-
 rungsgesellschaft mbH, αφενο ́ς, και Minister van Volkshuis-
 vesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, αφετε ́ρου, που
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζη ́τησε απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1.α. 'Εχει η εργασι ́α την οποι ́α το παρα ́ρτημα ΙΙ Β της οδηγι ́ας Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 75/442/ΕΟΚ (1), της 15ης Ιουλι ́ου 1975, περι ́ των στερεω ́ν βαλε το Νederlandse Raad van State με απο ́φαση της
 αποβλη ́των (στο εξη ́ς: οδηγι ́α πλαι ́σιο), αναφε ́ρει ως κατηγο- 8ης Αυγου ́στου 2000 στην υπο ́θεση PPG Industries Fiber
 ρι ́α R5, ανακυ ́κλωση η ́ ανα ́κτηση α ́λλων ανο ́ργανων ουσιω ́ν, Glass BV κατα ́ Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
 την ́εννοια ο ́τι στην εργασι ́α αυτη ́ εμπι ́πτει και η «επαναχρησι- Ordening en Milieubeheer
 μοποι ́ηση» κατα ́ το α ́ρθρο 3, στοιχει ́ο β', σημει ́ο i, της
 οδηγι ́ας πλαι ́σιο; (Υπο ́θεση C-309/00)
 1.β. Πω ́ς πρε ́πει, βα ́σει και της απαντη ́σεως στο ανωτε ́ρω ερω ́τημα,
 να ερμηνευθει ́ η κατηγορι ́α R5; Απαιτει ́ται για την υ ́παρξη (2000/C 335/48)
 της αναφερο ́μενης συναφω ́ς εργασι ́ας να υποβα ́λλεται η
 ουσι ́α σε μεταποι ́ηση, να μπορει ́ να χρησιμοποιηθει ́ περισσο ́- Με απο ́φαση της 8ης Αυγου ́στου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 τερες φορε ́ς η ́ να ει ́ναι δυνατη ́ η ανα ́κτηση ́ της; Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 ---pagebreak--- 25.11.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 335/27
 16 Αυγου ́στου 2000, το Νederlandse Raad van State, στο 1.α. 'Εχει η εργασι ́α την οποι ́α το παρα ́ρτημα ΙΙ Β της οδηγι ́ας
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ PPG Industries Fiber Glass BV 75/442/ΕΟΚ (1), της 15ης Ιουλι ́ου 1975, περι ́ των στερεω ́ν
 και Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en αποβλη ́των (στο εξη ́ς: οδηγι ́α πλαι ́σιο), αναφε ́ρει ως κατηγο-
 Milieubeheer, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο ρι ́α R4, ανακυ ́κλωση η ́ ανα ́κτηση μετα ́λλων η ́ μεταλλικω ́ν
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: ενω ́σεων, την ́εννοια ο ́τι στην εργασι ́α αυτη ́ εμπι ́πτει και η
 «επαναχρησιμοποι ́ηση» κατα ́ το α ́ρθρο 3, στοιχει ́ο β', σημει ́ο
 1.α. 'Εχει η εργασι ́α την οποι ́α το παρα ́ρτημα ΙΙ Β της οδηγι ́ας i, της οδηγι ́ας πλαι ́σιο;
 75/442/ΕΟΚ (1), της 15ης Ιουλι ́ου 1975, περι ́ των στερεω ́ν
 αποβλη ́των (στο εξη ́ς: οδηγι ́α πλαι ́σιο), αναφε ́ρει ως
 κατηγορι ́α R5, ανακυ ́κλωση η ́ ανα ́κτηση α ́λλων ανο ́ργανων 1.β. Πω ́ς πρε ́πει, βα ́σει και της απαντη ́σεως στο ανωτε ́ρω ερω ́τημα,
 ουσιω ́ν, την ́εννοια ο ́τι στην εργασι ́α αυτη ́ εμπι ́πτει και η να ερμηνευθει ́ η κατηγορι ́α R4; Απαιτει ́ται για την υ ́παρξη
 «επαναχρησιμοποι ́ηση» κατα ́ το α ́ρθρο 3, στοιχει ́ο β', της αναφερο ́μενης συναφω ́ς εργασι ́ας να υποβα ́λλεται η
 σημει ́ο i, της οδηγι ́ας πλαι ́σιο; ουσι ́α σε μεταποι ́ηση, να μπορει ́ να χρησιμοποιηθει ́ περισσο ́-
 τερες φορε ́ς η ́ να ει ́ναι δυνατη ́ η ανα ́κτηση ́ της;
 1.β. Πω ́ς πρε ́πει, βα ́σει και της απαντη ́σεως στο ανωτε ́ρω ερω ́τημα,
 να ερμηνευθει ́ η κατηγορι ́α R5; Απαιτει ́ται για την υ ́παρξη
 της αναφερο ́μενης συναφω ́ς εργασι ́ας να υποβα ́λλεται η
 ουσι ́α σε μεταποι ́ηση, να μπορει ́ να χρησιμοποιηθει ́ περισσο ́- 2. Αν απο ́ την απα ́ντηση στα ανωτε ́ρω ερωτη ́ματα προκυ ́ψει ο ́τι
 τερες φορε ́ς η ́ να ει ́ναι δυνατη ́ η ανα ́κτηση ́ της; μια εργασι ́α ο ́πως η επεξεργασι ́α διαλυ ́ματος χλωριου ́χου
 σιδη ́ρου δεν εμπι ́πτει στην κατηγορι ́α R4, οι περιεχο ́μενες
 2. Αν απο ́ την απα ́ντηση στα ανωτε ́ρω ερωτη ́ματα προκυ ́ψει ο ́τι στα παραρτη ́ματα ΙΙ Α και ΙΙ Β της οδηγι ́ας πλαι ́σιο συνοπτικε ́ς
 μια εργασι ́α ο ́πως η πλη ́ρωση λατομει ́ου αργι ́λου δεν εμπι ́πτει περιγραφε ́ς εργασιω ́ν ́εχουν περιοριστικο ́ χαρακτη ́ρα η ́ μο ́νο
 στην κατηγορι ́α R5, οι περιεχο ́μενες στα παραρτη ́ματα ΙΙ Α μι ́α απο ́ αυτε ́ς ́εχει τε ́τοιο χαρακτη ́ρα και, σε καταφατικη ́
 και ΙΙ Β της οδηγι ́ας πλαι ́σιο συνοπτικε ́ς περιγραφε ́ς εργασιω ́ν περι ́πτωση, ποια;
 ́εχουν περιοριστικο ́ χαρακτη ́ρα η ́ μο ́νο μι ́α απο ́ αυτε ́ς ́εχει
 τε ́τοιο χαρακτη ́ρα και, σε καταφατικη ́ περι ́πτωση, ποια;
 3.α. Βα ́σει ποιων κριτηρι ́ων πρε ́πει να αποφασι ́ζεται αν μια εργασι ́α
 3.α. Βα ́σει ποιων κριτηρι ́ων πρε ́πει να αποφασι ́ζεται αν μια εργασι ́α πρε ́πει να θεωρει ́ται ως δια ́θεση η ́ ως αξιοποι ́ηση κατα ́ την
 πρε ́πει να θεωρει ́ται ως δια ́θεση η ́ ως αξιοποι ́ηση κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 1 της οδηγι ́ας πλαι ́σιο;
 ́εννοια του α ́ρθρου 1 της οδηγι ́ας πλαι ́σιο;
 3.β. Πρε ́πει, ο ́ταν μια εργασι ́α μπορει ́να χαρακτηριστει ́ως εργασι ́α
 διαθε ́σεως και ως εργασι ́α αξιοποιη ́σεως, να θεωρει ́ται ο ́τι 3.β. Πρε ́πει, ο ́ταν μια εργασι ́α μπορει ́να χαρακτηριστει ́ως εργασι ́α
 υπερτερει ́ ο κατα ́λογος του παραρτη ́ματος ΙΙ Α η ́ του διαθε ́σεως και ως εργασι ́α αξιοποιη ́σεως, να θεωρει ́ται ο ́τι
 παραρτη ́ματος ΙΙ Β κατα ́ τον χαρακτηρισμο ́ της εργασι ́ας η ́ υπερτερει ́ ο κατα ́λογος του παραρτη ́ματος ΙΙ Α η ́ του παραρ-
 κανε ́νας απο ́ τους δυ ́ο καταλο ́γους δεν υπερτερει ́ του α ́λλου; τη ́ματος ΙΙ Β κατα ́ τον χαρακτηρισμο ́ της εργασι ́ας η ́ κανε ́νας
 απο ́ τους δυ ́ο καταλο ́γους δεν υπερτερει ́ του α ́λλου;
 4. Πρε ́πει η κρι ́ση της αρμο ́διας αρχη ́ς του κρα ́τους με ́λους
 αποστολη ́ς η ́ του κρα ́τους με ́λους προορισμου ́ να ει ́ναι
 καθοριστικη ́ για το ζη ́τημα αν μια εργασι ́α πρε ́πει να 4.α. Αν η μεταφορα ́ διαλυ ́ματος χλωριου ́χου σιδη ́ρου πρε ́πει να
 χαρακτηριστει ́ ως δια ́θεση η ́ ως αξιοποι ́ηση; θεωρηθει ́ ως μεταφορα ́ προοριζομε ́νων για δια ́θεση αποβλη ́-
 των, μπορει ́ το ́τε, δυνα ́μει του α ́ρθρου 4, παρα ́γραφος 3,
 στοιχει ́ο β', σημει ́ο i, του κανονισμου ́ 259/93/ΕΟΚ (2), της
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 15/001, σ. 86.
 1ης Φεβρουαρι ́ου 1993, σχετικα ́ με την παρακολου ́θηση και
 τον ́ελεγχο των μεταφορω ́ν αποβλη ́των στο εσωτερικο ́ της
 Κοινο ́τητας καθω ́ς και κατα ́ την ει ́σοδο και ́εξοδο ́ τους (στο
 εξη ́ς: ΚΜΑ), να προβληθει ́ αντι ́ρρηση κατα ́ της μεταφορα ́ς
 αποκλειστικω ́ς λο ́γω της ανα ́γκης επιτευ ́ξεως αυτα ́ρκειας σε
 εθνικο ́ επι ́πεδο, χωρι ́ς να ́εχει αποδειχθει ́ ο ́τι η αυτα ́ρκεια σε
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- εθνικο ́ επι ́πεδο ει ́ναι αναγκαι ́α προκειμε ́νου να επιτευχθει ́
 βαλε το Raad van State με απο ́φαση της 8ης Αυγου ́στου αυτα ́ρκεια σε κοινοτικο ́ επι ́πεδο;
 2000 στην υπο ́θεση Stork Veco B.V. κατα ́ Minister van
 Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
 4.β. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως, συμβιβα ́ζεται με το
 (Υπο ́θεση C-310/00) α ́ρθρο 29 της Συνθη ́κης περι ́ ιδρυ ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς
 Κοινο ́τητας ο ΚΜΑ κατα ́ το με ́τρο που επιτρε ́πει μια τε ́τοια
 (2000/C 335/49) απαγο ́ρευση εξαγωγω ́ν αποκλειστικω ́ς και μο ́νο βα ́σει της
 αρχη ́ς της αυτα ́ρκειας σε εθνικο ́ επι ́πεδο;
 Με απο ́φαση της 8ης Αυγου ́στου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 16 Αυγου ́στου 2000, το Raad van State στο πλαι ́σιο της (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 15/001, σ. 86.
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Stork Veco B.V. και Minister van (2) EE 1993, L 30, σ. 1.
 Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, που
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:


text:
 25.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/37
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 10ης Μαρτίου 2016 — Kozak κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-152/15)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Γενικός διαγωνισμός EPSO/AD/293/14 - Απόφαση της εξεταστικής επιτροπής να μην επιτρέψει τη συμμετοχή του υποψηφίου στις δοκιμασίες στο κέντρο αξιολογήσεως - Αίτηση επανεξετάσεως - Νέα απόφαση της εξεταστικής επιτροπής που επιβεβαιώνει την πρώτη της απόφαση - Κοινοποίηση αιτιολογημένης απαντήσεως από την EPSO - Αμιγώς επιβεβαιωτική πράξη - Προθεσμία προσφυγής - Προδήλως απαράδεκτο - Άρθρο 81 του Κανονισμού Διαδικασίας))
 (2016/C 145/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Małgorzata Kozak (Βαρσοβία, Πολωνία) (εκπρόσωπος: J. Łojkowska-Paprocka, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της EPSO να μην επιτρέψει τη συμμετοχή της προσφεύγουσας στη διαδικασία αξιολογήσεως του διαγωνισμού EPSO/AD/293/14.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Η M. Kozak φέρει τα δικαστικά έξοδά της.


text:
 27.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/52
 Προσφυγή-αγωγή της 4ης Φεβρουαρίου 2015 — Sharif University of Technology κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-52/15)
 (2015/C 138/70)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον-ενάγον: Sharif University of Technology (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωπος: M. Happold, Barrister)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Το προσφεύγον-ενάγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το παράρτημα της αποφάσεως 2014/776/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, το παράρτημα II της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, το παράρτημα του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1202/2014, και το παράρτημα IX του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012, καθόσον αφορούν το προσφεύγον-ενάγον·
 —
 να επιδικάσει χρηματική ικανοποίηση στο προσφεύγον-ενάγον ως επανόρθωση της βλάβης που υπέστη η φήμη του λόγω των ενεργειών του Συμβουλίου· και
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος-ενάγοντος.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή-αγωγή του, το προσφεύγον-ενάγον ζητεί την ακύρωση του παραρτήματος της αποφάσεως 2014/776/ΚΕΠΠΑ (1) του Συμβουλίου, του παραρτήματος II της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ (2) του Συμβουλίου, του παραρτήματος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1202/2014 (3) του Συμβουλίου, και του παραρτήματος IX του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 (4), στο μέτρο που αφορούν το προσφεύγον-ενάγον.
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής, το προσφεύγον-ενάγον προβάλλει τέσσερις λόγους.
 Με τον πρώτο λόγο, το προσφεύγον-ενάγον προβάλλει ότι το Συμβούλιο προσέβαλε τα δικαιώματά του άμυνας και το δικαίωμα του σε αποτελεσματική ένδικη προστασία.
 Με τον δεύτερο λόγο, το προσφεύγον-ενάγον προβάλλει ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πολλαπλή πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά την επιβολή των περιοριστικών μέτρων εις βάρος του.
 Με τον τρίτο λόγο, το προσφεύγον-ενάγον προβάλλει ότι το Συμβούλιο προσέβαλε το δικαίωμά του ιδιοκτησίας και ότι παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας.
 Με τον τέταρτο λόγο, το προσφεύγον-ενάγον προβάλλει ότι το Συμβούλιο έκανε κατάχρηση της εξουσίας του, καθόσον επέβαλε περιοριστικά μέτρα εις βάρος του.
 (1) Απόφαση 2014/776/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 7ης Νοεμβρίου 2014, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 325, σ. 19).
 (2) Απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39).
 (3) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1202/2014 του Συμβουλίου, της 7ης Νοεμβρίου 2014, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 325, σ. 3).
 (4) Κανονισμός (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ L 88, σ. 1).


text:
A QL Ø. C 145/2 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18 . 5 . 96
 ορισμένα ειδικώς προστατευόμενα ατομικά έννομα αγα Aίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 θά, ενώ αποκλείει το διαφυγόν κέρδος των ιδιωτών. Εξ υπέβαλε To Consiglio di Stato με διατάξεις της 6ης Δεκεμ
 άλλου, η επιδίκαση ειδικών μορφών αποζημιώσεως, όπως βρίου 1995 στις υποθέσεις 1. Maria Antonella Garofalo,
 είναι η προβλεπόμενη στο αγγλικό δίκαιο «παραδειγμα 2. Giovanni Pagano, 3. Rosa Bruna Vitale, 4. Francesca
 τική » αποζημίωση, πρέπει να είναι δυνατή στο πλαίσιο Nuccio, 5. Giacomo Cangialosi, 6. Giacoma D'Amico, 7. Giulia
 ενστάσεως ή αγωγής στηριζομένης στο κοινοτικό δίκαιο, Lombardo, 8. Emanuela Giovenco, 9. Caterina Lo Gaglio,
 εάν είναι δυνατή και στο πλαίσιο παρομοίας ενστάσεως ή 10. Daniela Guerrera, 11. Cesare Di Marco κατά Ministero
 αγωγής στηριζομένης στο εσωτερικό δίκαιο. della Sanità και USL n. 58 di Palermo
 (Υποθέσεις C-69/96 έως C-79/96)
 5 . H υποχρέωση των κρατών μελών να αποκαθιστούν τις (96/C 145/03)
 ζημίες που προξενούνται σε ιδιώτες από παραβάσεις του
 κοινοτικού δικαίου καταλογιζόμενες σ ' αυτά δεν μπορεί
 να περιορίζεται μόνο στις ζημίες που επέρχονται μέτα τη Με διατάξεις της 6ης Δεκεμβρίου 1995 , οι οποίες περιήλθαν
 δημοσίευση αποφάσεως του δικαστηρίου αναγνωρίζου στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 σας την προσαπτομένη παράβαση. τήτων στις 14 και 15 Μαρτίου 1996, το Consiglio di Stato, στο
 πλαίσιο των διαφορών μεταξύ 1 . Maria Antonella Garafalo, 2.
 (') ΕΕ αριθ . C 92 της 2. 4. 1993 . Giovanni Pagano, 3 . Rosa Bruna Vitale , 4. Francesca Nuccio,
 ΕΕ αριθ . C 94 της 3 . 4.1993 . 5 . Giacomo Cangialosi, 6. Giacoma D'Amico , 7. Giulia
 Lombardo, 8. Emanuela Giovenco, 9. Caterina Lo Gaglio , 10.
 Daniela Guerrera, 1 1 . Cesare Di Marco, αφενός, και Ministero
 délia Sanità και Unità Sanitaria Locale (USL) n. 58 di Palermo,
 αφετέρου , που εκκρεμούν ενώπιον του , ζητεί από το Δικα
 στήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 ερωτημάτων:
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 26fiç Φεβρουαρίου 1996
 α) «Πρέπει o όρος " δικαστήριο" στο άρθρο 177 της συνθή
 στην υπόθεση C-181/95: Biogen Inc. κατά Smithkline Bee κης να ερμηνευθεί διασταλτικά, ώστε να περιλαμβάνει
 cham Biologicals SA (') δηλαδή όχι μόνον τα καθαυτό δικαιοδοτικά όργανα που
 (Άρθρα 20 και 37 τον Οργανισμού ΕΚ τον Δικαστηρίον — ορίζονται ως τέτοια στις εθνικές έννομες τάξεις, αλλά και
 Συμμετοχή στη διαδικασία τον άρθρον 177 της όσες διοικητικές διαδικασίες αμφισβητουμένης " δικαιο
 σννθήκης ΕΚ) δοσίας" χαρακτηρίζονται όχι μόνον από την αμερολη
 (96/C 145/02) ψία, την κατοχύρωση των δικαιωμάτων της εκατέρωθεν
 ακροάσεως, κ.λπ., αλλά και από το αμετάκλητον και το
 αμεταρρύθμιστον της αποφάσεως και το ανέλεγκτόν της
 (Γλώσσα διαδικασίας ri γαλλική) από οποιαδήποτε άλλη — διοικητική ή δικαστική —
 αρχή ;»
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») β) «Περιλαμβάνει η έκφραση "όλοι οι ιατροί που θα έχουν
 το δικαίωμα αυτό στις 31 Δεκεμβρίου 1994", στο άρθρο 7,
 Στην υπόθεση C-181/95 , που έχει ως αντικείμενο αίτηση του παράγραφος 2, της οδηγίας 86/457/ΕΟΚ ( 1 ), όσους in
 tribunal de commerce de Nivelles (Βέλγιο) προς το Δικαστή abstracto συγκέντρωναν τα τυπικά προσόντα για v'
 ριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την αποκτήσουν πρόσβαση σε υπηρεσιακή σχέση (ως διορι
 οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί σμένοι σε οργανική θέση, συμβεβλημένοι, επί συμβάσει
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Biogen Inc. και ορισμένου χρόνου , κ.λπ.) με την Εθνική Υγειονομική
 Smithkline Beecham Biologicals SA η έκδοση προδικαστικής Υπηρεσία ή μόνον όσους είχαν ήδη συνάψει, in concreto,
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) υπηρεσιακή σχέση ;»
 αριθ. 1768/92 του Συμβουλίου , της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά
 με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προ γ) «Αν στο προηγούμενο ερώτημα δοθεί η δεύτερη απάντη
 στασίας για τα φάρμακα (2), o Πρόεδρος του Δικαστηρίου , ση , έχει η οδηγία την έννοια ότι η εθνική αρχή έχει, ούτως
 αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα N. Fennelly, εκδίδει την ή άλλως, την εξουσία να επεκτείνει την έννοια των
 ακόλουθη διάταξη : "κεκτημένων δικαιωμάτων" σε βαθμό ώστε να περιλάβει
 σ' αυτήν όλους όσους, στην παραπάνω ημερομηνία, είχαν
 1 . Απορρίπτει την αίτηση παρεμβάσεως της εταιρείας Rese λάβει απλώς και μόνο άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ή
 arch Corporation Technologies Inc. ως απαράδεκτη. ότι ως "κεκτημένο δικαίωμα" πρέπει να νοείται η κατά
 σταση του κατέχοντος κάποια επί πλέον προσόντα πέραν
 της απλής αδείας ασκήσεως επαγγέλματος;»
 2. Παρέλκει η απόφανση επί των δικαστικών εξόδων.
 (!) ΕΕ αριθ. C 208 της 12. 8. 1995 . ί 1 ) ΕΕ αριθ . L 267 της 19. 9. 1986, σ. 26.
 (2) ΕΕ αριθ . L 182 της 2. 7. 1992, σ. 1 .


text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/22
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2004
 (Υπόθεση C- 68/04)
 (2004/C 94/46)
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εκπροσωπουμένη από τους κυρίους Gregorio VALERO JORDANA και Μηνά Κωνσταντινίδη, μέλη της Νομικής Υπηρεσίας, άσκησε στις 13 Φεβουαρίου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 Η Προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη θεσπίζοντας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, προς συμμόρφωση με την οδηγία 2001/81/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2001 σχετικά με εθνικά ανώτατα όρια εκπομπών για ορισμένους ρύπους, ή εν πάση περιπτώσει μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας αυτής.
 —
 Να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα
 Ισχυρισμοί και επιχειρήματα
 Η Προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 27 Νοεμβρίου 2002.
 (1) ΕΕ L 309 της 27.11.2001, σ.22