text:
 8.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 285/23
 Προσφυγή της 12ης Αυγούστου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-369/08)
 (2008/C 285/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. Traversa και P. Dejmek)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το σημείο 2.1 του παραρτήματος VIIIb της StZVO αντιβαίνει στο άρθρο 43 ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 48 ΕΚ·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κατά το άρθρο 43, παράγραφος 1, ΕΚ, απαγορεύονται όλες οι ρυθμίσεις που περιορίζουν την ελευθερία εγκαταστάσεως των υπηκόων ενός κράτους μέλους στην επικράτεια ενός άλλου κράτους μέλους. Από το άρθρο 48 ΕΚ συνάγεται ότι οι διατάξεις της Συνθήκης περί της ελευθερίας εγκαταστάσεως είναι, για τις εταιρίες οι οποίες έχουν την καταστατική τους έδρα, την κεντρική τους διοίκηση ή την κύρια εγκατάστασή τους εντός της Κοινότητας, αντίστοιχες προς τις διατάξεις τις ισχύουσες για τα φυσικά πρόσωπα που είναι υπήκοοι των κρατών μελών. Οι διατάξεις περί ίσης μεταχείρισης απαγορεύουν όχι μόνον τις εμφανείς διακρίσεις λόγω ιθαγένειας ή, στην περίπτωση των εταιριών, λόγω έδρας, αλλά και κάθε μορφή συγκαλυμμένης διακρίσεως, η οποία, με την εφαρμογή άλλων διαχωριστικών κριτηρίων, καταλήγει στην πράξη στο ίδιο αποτέλεσμα.
 Σύμφωνα με σημείο 2.1 του παραρτήματος VIIIb του γερμανικού Straßenverkehrszulassungsordnung [κανονισμού ταξινόμησης, απογραφής και θέσεως οχημάτων σε κυκλοφορία], ένας οργανισμός ελέγχου είναι δυνατόν να λάβει έγκριση στη Γερμανία όσον αφορά τη διεξαγωγή τεχνικών ελέγχων και ελέγχων ασφαλείας και την παραλαβή, κατόπιν ελέγχου, αυτοκινήτων οχημάτων μόνον εφόσον συγκροτείται και διατηρείται αποκλειστικά από τουλάχιστον 60 αυτοαπασχολούμενους πραγματογνώμονες αυτοκινήτων, οι οποίοι ασκούν τη δραστηριότητα αυτή κατά κύριο επάγγελμα, ενώ στην περιοχή για την οποία ισχύει η έγκριση πρέπει να έχουν την έδρα τους τόσοι ελεγκτές μηχανικοί του οργανισμού αυτού, ώστε σε κάθε 100 000 αυτοκίνητα και ρυμουλκούμενα οχήματα που έχουν λάβει άδεια κυκλοφορίας στην περιοχή αυτή να αντιστοιχεί τουλάχιστον ένας, κατ' ανώτατο δε όριο 30 ελεγκτές μηχανικοί.
 Κατά την Επιτροπή, η προϋπόθεση αυτή συνιστά ανεπίτρεπτο περιορισμό της ελευθερίας εγκαταστάσεως, ο οποίος δεν συμβιβάζεται με το άρθρο 43 ΕΚ, σε συνδυασμό, ενδεχομένως, με το άρθρο 48 ΕΚ. Η προϋπόθεση ότι ο οργανισμός συγκροτείται αποκλειστικά από έναν ελάχιστο αριθμό αυτοαπασχολούμενων πραγματογνωμόνων, οι οποίοι ασκούν τη δραστηριότητα αυτή κατά κύριο επάγγελμα, συνιστά ποιοτικό περιορισμό, δεδομένου ότι επιβάλλεται συγκεκριμένη δομή στις επιχειρήσεις που προτίθενται να ασκήσουν την επίμαχη δραστηριότητα. Η προϋπόθεση αυτή σημαίνει ιδίως ότι αποκλείονται οι μισθωτοί, οι οποίοι δεν μπορούν να είναι μέλη ενός τέτοιου οργανισμού ελέγχου. Επιπλέον, η επίμαχη διάταξη συνιστά και ποσοτικό περιορισμό, δεδομένου ότι επιβάλλει ελάχιστο αριθμό μελών για τους ως άνω οργανισμούς ελέγχου. Αυτές οι προϋποθέσεις εγκρίσεως καθιστούν αδύνατον για κάθε νομίμως εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος επιχειρηματία, ο οποίος έχει διαφορετική νομική μορφή ή εσωτερική δομή, να προσφέρει τεχνικές υπηρεσίες ελέγχου στη Γερμανία. Τέλος, η προϋπόθεση ότι στην περιοχή εγκρίσεως πρέπει να έχουν την έδρα τους τόσοι ελεγκτές μηχανικοί, ώστε σε κάθε 100 000 αυτοκίνητα και ρυμουλκούμενα οχήματα που έχουν λάβει άδεια κυκλοφορίας στην περιοχή αυτή να αντιστοιχεί ένας ελεγκτής μηχανικός, συνιστά περιορισμό ο οποίος αντιβαίνει στο άρθρο 43 ΕΚ (σε συνδυασμό με το άρθρο 48 ΕΚ), στο μέτρο κατά το οποίο με το κριτήριο αυτό περιέρχονται σε μειονεκτική θέση προπαντός τα νομικά πρόσωπα που είναι ήδη εγκατεστημένα σε άλλα κράτη μέλη και των οποίων οι ελεγκτές μηχανικοί δεν έχουν απαραιτήτως την έδρα τους στην περιοχή εγκρίσεως.
 Εν προκειμένω, δεν τίθεται θέμα εφαρμογής του άρθρου 45 ΕΚ ή του άρθρου 46 ΕΚ.
 Κατά το άρθρο 45 ΕΚ, εξαιρούνται από την εφαρμογή των διατάξεων της Συνθήκης περί ελευθερίας εγκαταστάσεως, όσον αφορά το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, οι δραστηριότητες που συνδέονται στο κράτος αυτό, έστω και περιστασιακά, με την άσκηση δημόσιας εξουσίας. Εντούτοις, τα κριτήρια άμεσης και ειδικής συμμετοχής στην άσκηση δημόσιας εξουσίας, τα οποία συνάγονται από πάγια νομολογία, δεν πληρούνται όσον αφορά τις δραστηριότητες των οργανισμών ελέγχου, ιδίως ως προς τη διεξαγωγή τεχνικών ελέγχων. Ούτε το γεγονός ότι οι οργανισμοί ελέγχου πρέπει να αποφασίζουν για τη χορήγηση ή την αφαίρεση πινακίδων ελέγχου, ούτε η κρατική εποπτεία επί των οργανισμών αυτών αποδεικνύει ότι εκπληρώνουν αποστολές δημόσιας εξουσίας. Πρώτον, η οριστική απόφαση για την άρνηση χορηγήσεως των πινακίδων ελέγχου δεν μπορεί να ληφθεί παρά μόνον από την αρμόδια αρχή (ήτοι την υπηρεσία ταξινομήσεως) στο οικείο ομόσπονδο κράτος και όχι από τον οργανισμό ελέγχου. Οι οργανισμοί ελέγχου έχουν μάλλον επικουρικό και προπαρασκευαστικό ρόλο έναντι της υπηρεσίας ταξινομήσεως. Δεύτερον, από το γεγονός ότι το κράτος ασκεί εποπτεία επί ορισμένων οργανισμών δεν μπορεί να συναχθεί ότι όλες οι δραστηριότητες που ασκούνται από τέτοιους οργανισμούς συνδέονται με την άσκηση δημόσιας εξουσίας. Ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία μεμονωμένες δραστηριότητες του οργανισμού ελέγχου θα θεωρούνταν ως άσκηση δημόσιας εξουσίας, ο αποκλεισμός των τεχνικών ελέγχων οχημάτων από το πεδίο εφαρμογής της ελευθερίας εγκαταστάσεως θα ήταν υπερβολικός και θα υπερέβαινε κατά πολύ τον σκοπό της εξαιρέσεως του άρθρου 45 ΕΚ. Ο έλεγχος οχημάτων είναι ένα καθαρά τεχνικό έργο, το οποίο μπορεί μεν να έχει συνέπειες δημοσίου δικαίου, αλλά δεν μπορεί να θεωρηθεί ως άμεση άσκηση δημόσιας εξουσίας.
 Όσον αφορά το άρθρο 46 ΕΚ, το οποίο προβλέπει τη δυνατότητα να δικαιολογείται η άνιση μεταχείριση από λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας και δημοσίας υγείας, για την προβολή αυτού του δικαιολογητικού λόγου πρέπει σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου να υφίσταται πραγματική και αρκούντως σοβαρή απειλή, θίγουσα ένα από τα εν λόγω θεμελιώδη συμφέροντα. Επειδή οι γερμανικές αρχές δεν απέδειξαν την απειλή αυτή, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την επίκληση της εξαιρετικής ρυθμίσεως του άρθρου 46 ΕΚ. Η Επιτροπή είναι πεπεισμένη ότι ο επιδιωκόμενος με τα επίμαχα μέτρα σκοπός, ήτοι η διαφύλαξη της οδικής ασφάλειας, μπορεί να επιτευχθεί και με λιγότερο περιοριστικά μέτρα, όπως παραδείγματος χάριν με κατάλληλο σύστημα ελέγχου για όλους τους ελεγκτές μηχανικούς και τους οργανισμούς ελέγχου στη Γερμανία.


text:
 25.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 58/6
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία) στις 3 Ιανουαρίου 2012 — P Oy
 (Υπόθεση C-6/12)
 2012/C 58/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Korkein hallinto-oikeus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: P Oy
 Παρεμβαίνουσα: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει να ερμηνευθεί το κριτήριο της επιλεκτικότητας του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, σε σχέση με τη διαδικασία εγκρίσεως την οποία προβλέπει το άρθρο 122, παράγραφος 3, του φινλανδικού νόμου περί φόρου εισοδήματος, υπό την έννοια ότι δεν πληρούται το κριτήριο αυτό προκειμένου να χορηγηθεί άδεια εκπτώσεως των ζημιών σε περίπτωση αλλαγής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος, εφόσον δεν έχει τηρηθεί συναφώς η διαδικασία του άρθρου 108, παράγραφος 3, τελευταία περίοδος, ΣΛΕΕ;
 2)
 Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στο πλαίσιο της ερμηνείας του κριτηρίου της επιλεκτικότητας, ιδίως για τον προσδιορισμό της ομάδας αναφοράς, ο βασικός κανόνας περί δυνατότητας εκπτώσεως των ζημιών που διατυπώνεται στα άρθρα 117 και 119 του φινλανδικού νόμου περί φόρου εισοδήματος, ή πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στο πλαίσιο της ερμηνείας του κριτηρίου της επιλεκτικότητας οι διατάξεις που αφορούν την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος;
 3)
 Όταν θεωρείται ότι πληρούται κατ’ αρχήν το κριτήριο της επιλεκτικότητας του άρθρου 107 ΣΛΕΕ, μπορεί ρύθμιση όπως αυτή του άρθρου 122, παράγραφος 3, του φινλανδικού νόμου περί φόρου εισοδήματος να λογίζεται δικαιολογημένη εκ του λόγου ότι πρόκειται για τον εγγενή προς το φορολογικό σύστημα μηχανισμό ο οποίος είναι αναγκαίος π.χ. για την αποτροπή της φοροδιαφυγής;
 4)
 Ποια σημασία πρέπει να προσδίδεται στο εύρος της διακριτικής ευχέρειας των αρχών κατά την εκτίμηση περί της υπάρξεως τυχόν δικαιολογητικού λόγου και εγγενούς προς το φορολογικό σύστημα μηχανισμού; Απαιτείται να μην καταλείπεται στο όργανο που εφαρμόζει νομικούς κανόνες, όσον αφορά τον εγγενή προς το φορολογικό σύστημα μηχανισμό, κανένα περιθώριο εκτιμήσεως και να προσδιορίζονται επακριβώς στη νομοθεσία οι προϋποθέσεις εφαρμογής της παρεκκλίσεως;

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
Αριθ. C 212/28 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 7 . 97
 πελατών της εφόσον πραγματοποιεί τη συναρμολόγηση για Λογοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 λογαριασμό τους.
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα αντιστοιχούν
 Με την παρούσα προσφυγή ζητείται η ακύρωση του άρ σε αυτά που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως
 θρου 2 του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 71/97, o Τ-16/97 (>).
 οποίος επεξέτεινε τον οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ, που
 επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 2474/93 επί των (') ΕΕ αριθ . C 74 της 8 . 3 . 1997 , σ. 27 .
 εισαγωγών ποδηλάτων καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της
 Κίνας, στις εισαγωγές ουσιωδών εξαρτημάτων των ποδηλά
 των καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, καθ ' o μέτρο
 o κανονισμός αυτός έχει εφαρμογή στις εισαγωγές που Προσφυγή του Eugène Kimman κατα της Επιτροπής των
 πραγματοποιεί η προσφεύγουσα . Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 16 Απριλίου
 H προσφεύγουσα φρονεί ότι το Συμβούλιο παρέβη τις 1997
 διατάξεις του άρθρου 13 του κανονισμού 384/96, στο μέτρο (Υπόθεση Τ-116/97)
 που επεξέτεινε στις εισαγωγές εξαρτημάτων ποδηλάτων τον
 δασμό αντιντάμπινγκ που ίσχυε για τις εισαγωγές ποδηλά (97/C 212/56)
 των, μολονότι δεν επληρούντο οι προϋποθέσεις του άρ (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 θρου 13 παράγραφος 2 και, ειδικότερα , το σημείο β ) της εν
 λόγω παραγράφου . Το Συμβούλιο κατέληξε στο εσφαλμένο O Eugène Kimman , κάτοικος Ρίγας (Λεττονία), εκπροσω
 συμπέρασμα ότι τα εξαρτήματα ποδηλάτων καταγωγής πούμενος από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Βρυξελλών, με
 Κίνας, που εισήγαγε η προσφεύγουσα κατά τη διάρκεια της τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρείας
 περιόδου έρευνας, αντιπροσώπευαν ποσοστό μεγαλύτερο Fiduciaire Myson SARL, 30, rue de Cessange , άσκησε, στις
 του 60 % της συνολικής αξίας των εξαρτημάτων του συναρ 16 Απριλίου 1997, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ
 μολογημένου προϊόντος. κών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρω
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι o προσβαλλόμε παϊκών Κοινοτήτων.
 νος κανονισμός δεν έχει προσήκουσα αιτιολογία, κατά παρά
 βαση του άρθρου 190 της συνθήκης ΕΚ, στο μέτρο που οι O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο :
 λόγοι που προβάλλονται για να δικαιολογηθεί η επέκταση — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 20ής
 του δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές εξαρτημάτων Ιουνίου 1996, περί απορρίψεως της αιτήσεως του προ
 ποδηλάτων που πραγματοποίησε η προσφεύγουσα δεν έχουν σφεύγοντος να εξετάσει η Επιτροπή το ενδεχόμενο εφαρ
 καμία λογική σχέση με το συμπέρασμα το οποίο υποτίθεται μογής του άρθρου 31 παράγραφος 2 του κανονισμού
 ότι στηρίζουν. υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων,
 — εφόσον χρειάζεται, να ακυρώσει τη ρητή απορριπτική
 Προσφυγή της Eliane De Bruyne κατα της Επιτροπής των απόφαση που έλαβε η Επιτροπή στις 27 Δεκεμβρίου 1996
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 16 Απριλίου σε απάντηση της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγο
 1997 ντος ,
 (Υπόθεση Τ-115/97) — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 (97/C 212/55 ) εξόδων.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 H Eliane De Bruyne, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα αντιστοιχούν
 από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο σε αυτά που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως
 Τ-16/97 (»).
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρείας
 Fiduciaire Myson SARL, 30, rue de Cessange , άσκησε στις (') ΕΕ αριθ . C 74 της 8 . 3 . 1997 , σ . 27 .
 16 Απριλίου 1997 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρω -
 παϊκών Κοινοτήτων.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: Προσφυγή του Lars Bösche κατα του Ευρωπαϊκού Κοινο
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 20ής βουλίου, που ασκήθηκε στις 22 Απριλίου 1997
 Ιουνίου 1996, περί απορρίψεως της αιτήσεως της προ (Υπόθεση Τ-128/97)
 σφεύγουσας να εξετάσει η Επιτροπή το ενδεχόμενο (97/C 212/57)
 εφαρμογής του άρθρου 31 παράγραφος 2 του κανονισμού
 υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρω (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 παϊκών Κοινοτήτων,
 — εφόσον χρειάζεται, να ακυρώσει τη ρητή απορριπτική O Lars Bösche , κάτοικος Λουξεμβούργου , εκπροσωπούμε
 απόφαση που έλαβε η Επιτροπή στις 27 Δεκεμβρίου 1996 νος από τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseureκai Ariane
 σε απάντηση της διοικητικής ενστάσεως της προσφεύγου Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο
 σας ,
 Λουξεμβούργο τα γραφεία της Fiduciaire Myson SARL, 30,
 rue de Cessange , άσκησε στις 22 Απριλίου 1997 , ενώπιον του
 — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή
 εξόδων. κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου .


text:
22. 11 . 97 1 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκοί Κοινοτήτων C 357/19
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ Αίτηση προς το Δικαστήριο που υπέβαλε το Bayerische Ver
 βαλε το Verwaltungsgerichtshof (Wien) με διάταξη της 12ης waltungsgericht Ansbach, με απόφαση της 7ης Ιουλίου 1997,
 Αυγούστου 1997 στην υπόθεση Erna Pelzl, Johannes Kovac, στα πλαίσια της εκκρεμούς ενώπιον του αιτούντος δικα
 Harald Hohenberg, Kovac Schrott GmbH NFG KG, Wiener στηρίου διαφοράς μεταξύ 1. Ômer Nazli, 2. Caglar Nazli,
 Städtische Allgemeine Versicherungs AG, Ulf Zmölnig, Kovac 3. Melike Nazli και Stadt Nurnberg
 Management GmbH, P Kovac & Co GmbH und Kovac Eisen (Υπόθεση C-340/97)
 Maschinen Metalle GmbH NFg KG κατά κυβερνήσεως ομό
 σπονδου κράτους Steiermark (97/C 357/33
 (Υπόθεση C-338/97)
 Με απόφαση της 7ης Ιουλίου 1997, η οποία περιήλθε στη
 97/C 357/32 Γραμματεία του Δικαστηρίου την 1η Οκτωβρίου 1997, το
 Bayerische Verwaltungsgericht Ansbach, πέμπτο τμήμα, υπέ
 βαλε προς το Δικαστήριο, στα πλαίσια της εκκρεμούς ενώ
 πιον του αιτούντος δικαστηρίου διαφοράς μεταξύ 1 . Ômer
 Nazli, 2. Caglar Nazli, 3. Melike Bazli και Stadt Nurnberg,
 Με διάταξη της 12ης Αυγουστου 1997 , η οποία περιήλθε στη αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ακόλουθων ερωτημάτων:
 στις 29 Σεπτεμβρίου 1997, το Verwaltungsgerichtshof (Βιένη),
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Erna Pelzl, κ.λπ. και της
 κυβερνήσεως κράτους του Steiermark, ζητεί από το Δικαστή 1 . Χάνει ένας τούρκος εργαζόμενος, o οποίος απέκτησε τη
 ριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των ακό νομική αυτή ιδιότητα κατά την τρίτη παύλα του άρθρου 6
 λουθων ερωτημάτων: παράγραφος 1 της αποφάσεως αριθ. 1/80 του συσταθέ
 ντος με τη συμφωνία συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής
 Κοινότητας και της Τουρκίας συμβουλίου συνδέσεως, της
 19ης Σεπτεμβρίου 1980, για την ανάπτυξη της συνδέσεως
 Αντίκειται στο άρθρο 33 παράγραφος 1 της έκτης οδηγίας (στο εξής: απόφαση αριθ. 1/80), την εν λόγω ιδιότητα
 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 17ης Μαΐου 1977, περί μεταγενέστερα, επειδή , λόγω αποχρωσών ενδείξεων τελέ
 εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχε σεως εγκλήματος, προφυλακίσθηκε και τελικώς λόγω του
 τικών με τους φόρους κύκλου εργασιών, κοινό σύστημα εγκλήματος για το οποίο προφυλακίσθηκε καταδι
 φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική κάστηκε νομίμως σε στερητική της ελευθερίας ποινή, της
 βάση (') η διατήρηση σε ισχύ μιας φορολογικής επιβαρύν οποίας η εκτέλεση ανεστάλη υπό όρους;
 σεως (λόγω του χαρακτήρος της, ως φόρους κύκλου εργα
 σιών), η οποία, σε ένα ομόσπονδο κράτος που αποτελεί 2. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώ
 τμήμα κράτους μέλους των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων: τημα :
 Είναι σύμφωνη με το άρθρο 14 παράγραφος 1 της
 αποφάσεως αριθ. 1/80 η απέλαση ενός τέτοιου τούρκου
 — επιβάλλεται επί όλων των επιχειρήσεων — που έχουν εργαζομένου μόνο για λόγους γενικής προλήψεως,
 άμεσο ή έμμεσο όφελος από τον τουρισμό — οι οποίες δηλαδή με σκοπό τον παραδειγματισμό άλλων αλλο
 έχουν την έδρα ή μια εγκατάστασή τους εντός μιας καθο δαπών;
 ρισμένης και λεπτομερώς περιγραφόμενης περιοχής, ανά
 ημερολογιακό έτος, όταν η περιοχή αυτή καλύπτει σχε
 δόν το σύνολο του εδάφους του ομόσπονδου κράτους,
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 — το ύψος της οποίας είναι ουσιαστικώς ανάλογο του κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών, που ασκήθηκε στις
 κύκλου εργασιών που πραγματοποιεί η επιχείρηση 30 Σεπτεμβρίου 1997
 κυρίως στο συγκεκριμένο ομόσπονδο κράτος, ενώ το
 (Υπόθεση C-341/97)
 ποσοστό της εισφοράς ποικίλλει αναλόγως της πυκνότη
 τας της τουριστικής κινήσεως στη συγκεκριμένη περιφέ (97/C 357/34
 ρεια και το εκτιμόμενο από τον νομοθέτη ποσοστό ωφέ
 λειας από τον τουρισμό του συγκεκριμένου οικονομικού
 κλάδού (επαγγελματικής ομάδας), H επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη
 από τον H. van Vliet, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον
 C. Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre
 Wagner, Kirchberg, άσκησε στις 30 Σεπτεμβρίου 1997, ενώ
 — και αναφορικά με την οποία δεν προβλέπει έκπτωση πιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προ
 προκαταβοληθέντος φόρους; σφυγή κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 (') ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 , σ. 49.
 — να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, με το
 να εκδώσει στις 16 Δεκεμβρίου 1992 κανονιστική διάταξη
 για την πρόληψη της εισαγωγής στα επιφανειακά ύδατα
 τοξικών δινομαστιγοφόρων που προέρχονται από το


text:
 7.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/21
 Προσφυγή-αγωγή της 10ης Απριλίου 2012 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-45/12)
 2012/C 200/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: ΖΖ (εκπρόσωπος: N. Visan, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής να μην ανανεώσει τη σύμβαση συμβασιούχου υπαλλήλου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την από 27 και 28 Ιουλίου 2011 απόφαση της Αντιπροσωπείας της ΕΕ στη Δημοκρατία της Μολδαβίας να μην ανανεώσει τη σύμβαση εργασίας της προσφεύγουσας-ενάγουσας και να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, DG HR.D.2, της 16ης Ιανουαρίου 2012, με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση R/687/11 της προσφεύγουσας-ενάγουσας,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να τοποθετήσει εκ νέου την προσφεύγουσα–ενάγουσα σε άλλη αντιπροσωπεία της ΕΕ, προκειμένου να της παράσχει τη δυνατότητα να διατηρήσει τα δικαιώματα που απέκτησε κατά τη διάρκεια της συμβάσεως εργασίας της στην αντιπροσωπεία της ΕΕ στη Μολδαβία μεταξύ του 2008 και 2011 (διανυθείσα δοκιμαστική περίοδος, κλιμάκιο, βαθμοί προαγωγής) και να διασφαλίσει ότι η νέα θέση θα είναι συμβατή με τα απαιτούμενα προσόντα στο πλαίσιο του διαγωνισμού EPSO/CAST στον οποίο αυτή συμμετείχε το 2007,
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγόμενη να αναγνωρίσει δημοσίως το σφάλμα στο οποίο υπέπεσε η αντιπροσωπεία της ΕΕ στη Μολδαβία, προτείνοντας στην προσφεύγουσα-ενάγουσα θέση «chargé de mission adjoint» — σφάλμα που είχε ως αποτέλεσμα να είναι αδύνατη η εφαρμογή της ρήτρας ανανεώσεως του άρθρου 4, παράγραφος 2, της συμβάσεως εργασίας της από την πρώτη ήδη ημέρα της συμβάσεως, να υποβιβασθεί η προσφεύγουσα-ενάγουσα και να της ανατεθούν καθήκοντα κατώτερα αυτών που προέβλεπε η περιγραφή καθηκόντων της συγκεκριμένης θέσεως κατά το διάστημα 2008-2011,
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγόμενη να καταβάλει χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που η προσφεύγουσα-ενάγουσα υπέστη κατά το διάστημα 2008-2011 εξαιτίας των προαναφερθεισών παρατυπιών. Η χρηματική ικανοποίηση πρέπει να υπολογισθεί σε μηνιαία βάση και να αντιστοιχεί στη διαφορά μεταξύ των αποδοχών της προσφεύγουσας-ενάγουσας και των αποδοχών των τοπικών υπαλλήλων καθ’ όλο το διάστημα 2008-2011– για τον λόγο ότι η Αντιπροσωπεία: α) συνειδητά ανέθεσε στην προσφεύγουσα-ενάγουσα καθήκοντα πανομοιότυπα με τα ανατιθέμενα στους τοπικούς υπαλλήλους, παρά τις μεγάλες διαφορές της περιγραφής καθηκόντων κάθε θέσεως, β) έπραξε τα πάντα προκειμένου η προσφεύγουσα-ενάγουσα να αδυνατεί να εκπληρώσει τα καθήκοντά της και να αναλάβει τα καθήκοντα που αντιστοιχούσαν πράγματι στην περιγραφή καθηκόντων της θέσεώς της, γ) αρνούνταν διαρκώς ότι η θέση της προσφεύγουσας-ενάγουσας περιελάμβανε και καθήκοντα αναπληρώσεως του επικεφαλής της FCA,
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να καταβάλει χρηματική ικανοποίηση και αποζημίωση για το διάστημα «10.11.2011 έως την επανένταξή της σε θέση εντός άλλης αντιπροσωπείας της ΕΕ — οργάνου της ΕΕ» λόγω της ηθικής βλάβης και της περιουσιακής ζημίας που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα εξαιτίας της από 27 και 28 Ιουλίου 2011 αποφάσεως της αντιπροσωπείας της ΕΕ στη Μολδαβία να μην ανανεώσει τη σύμβαση συμβασιούχου υπαλλήλου κατηγορίας «άρθρο 3Α». Το ύψος της χρηματικής ικανοποιήσεως και της αποζημιώσεως πρέπει να υπολογισθεί βάσει του μισθού της ενάγουσας–προσφεύγουσας από τις 10 Νοεμβρίου 2011 έως την επανένταξή της σε άλλη θέση,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 22.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/36
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 6ης Νοεμβρίου 2007 — RheinfelsQuellen H. Hövelmann κατά ΓΕΕΑ (VOM URSPRUNG HER VOLLKOMMEN)
 (Υπόθεση T-28/06) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος VOM URSPRUNG HER VOLLKOMMEN - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2007/C 315/68)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: RheinfelsQuellen H. Hövelmann GmbH & Co. KG (Duisburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: W. Kellenter και A. Lambrecht, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 17ης Νοεμβρίου 2005 (υπόθεση R 1179/2004-2), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος VOM URSPRUNG HER VOLLKOMMEN ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την RheinfelsQuellen H. Hövelmann GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 86 της 8.4.2006.


text:
 14.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/32
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Φεβρουαρίου 2014 — Cofra κατά ΓΕΕΑ — O2 (can do)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-162/11 και T-163/11) (1)
 ((Κοινοτικό σήμα - Ανακοπή - Παραίτηση από την ανακοπή - Κατάργηση της δίκης))
 2014/C 112/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cofra Holding AG (Zug, Ελβετία) (εκπρόσωποι: αρχικώς K.-U. Jonas και J. Bogatz, στη συνέχεια M. Viefhues, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς K. Klüpfel, στη συνέχεια A. Schifko)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: O2 Holdings Ltd (Slough, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: M. Müller και A. Fottner, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Δύο προσφυγές που ασκήθηκαν κατά δύο αποφάσεων του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 10ης Ιανουαρίου 2011 (υποθέσεις R 242/2009-4 και R 246/2009-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της ALDEMAR AG και της O2 Holdings Ltd και διαδικασία ανακοπής μεταξύ της C&A Mode KG και της O2 Holdings Ltd, αντιστοίχως.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1.
 Καταργεί τη δίκη.
 2.
 Η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και, εκάστη, το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του καθού.
 (1) EE C 139 της 7.5.2011.


text:
C 317/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.11.2001
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πρω ́ το τμη ́μα) (τρι ́το τμη ́μα)
 της 20η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 2001
 της 4ης Οκτωβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-468/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 στην υπο ́θεση C-450/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 τη ́των κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου (1)
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 96/50/ΕΚ —
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Μη μεταφορα ́ της οδηγι ́ας Μεταφορα ́ εμπορευμα ́ των και προσω ́ πων εντο ́ς της Κοινο ́-
 95/46/ΕΚ») τητας — Εναρμο ́νιση των προϋποθε ́σεων αποκτη ́σεως
 εθνικου ́ πιστοποιητικου ́ κυβερνη ́τη σκα ́φους εσωτερικη ́ς
 ναυσιπλοι ̈́ας — Μη μεταφορα ́ της οδηγι ́ας στο εσωτερικο ́
 (2001/C 317/13) δι ́καιο εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) (2001/C 317/14)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-450/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωπος: X. Lewis) κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμ-
 βου ́ργου (εκπρο ́σωπος: N. Mackel), με αντικει ́μενο να αναγνω- Στην υπο ́θεση C-468/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 ριστει ́ ο ́τι το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου, μη θε ́τοντας (εκπρο ́σωπος: B. Mongin) κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σω-
 σε εφαρμογη ́ εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας τις νομοθετικε ́ς, ποι: G. de Bergues και S. Pailler), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ με την
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που ει ́ναι αναγκαι ́ες για τη οποι ́α ζητει ́ται να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α,
 συμμο ́ρφωση ́ του προς την οδηγι ́α 95/46/ΕΟΚ του Ευρωπαϊκου ́ μη θεσπι ́ζοντας τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και
 Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της 24ης Οκτωβρι ́ου 1995, διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την
 για την προστασι ́α των φυσικω ́ν προσω ́πων ́εναντι της επεξεργασι ́ας οδηγι ́α 96/50/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 23ης Ιουλι ́ου 1996,
 δεδομε ́νων προσωπικου ́ χαρακτη ́ρα και για την ελευ ́θερη κυκλοφο- σχετικα ́ με την εναρμο ́νιση των προϋποθε ́σεων απο ́κτησης εθνικου ́
 ρι ́α των δεδομε ́νων αυτω ́ν (ΕΕ L 281, σ. 31), παρε ́βη τις πιστοποιητικου ́ κυβερνη ́τη σκα ́φους εσωτερικη ́ς ναυσιπλοι ̈́ας για
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 32 της οδηγι ́ας αυτη ́ς, το τη μεταφορα ́ εμπορευμα ́των και προσω ́πων στην Κοινο ́τητα (EE
 ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους M. Wathelet L 235, σ. 31), η ́ τουλα ́χιστον μη κοινοποιω ́ντας τις διατα ́ξεις
 (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, P. Jann και L. Sevón, δικαστε ́ς, αυτε ́ς στην Επιτροπη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις εν λο ́γω οδηγι ́α, το ∆ικαστη ́ριο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 4 Οκτωβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: τους C. Gulmann, προ ́εδρο τμη ́ματος, J.-P. Puissochet και
 J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικη ́ εισαγγελε ́ας:
 C. Stix-Hackl, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 20 Σεπτεμ-
 1) Το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου, μη θεσπι ́ζοντας, βρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας, ́ολες τις νομοθετικε ́ς,
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που ει ́ναι αναγκαι ́ες
 για τη συμμο ́ρφωση ́ του προς την οδηγι ́α 95/46/ΕΚ του 1) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας εντο ́ς της ταχθει ́σας
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της προθεσμι ́ας τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και
 24ης Οκτωβρι ́ου 1995, για την προστασι ́α των φυσικω ́ν διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α
 προσω ́ πων ́εναντι της επεξεργασι ́ας δεδομε ́νων προσωπικου ́ 96/50/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 23ης Ιουλι ́ου 1996, σχετικα ́
 χαρακτη ́ρα και για την ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των δεδομε ́- με την εναρμο ́νιση των προϋποθε ́σεων απο ́κτησης εθνικου ́
 νων αυτω ́ ν, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ το πιστοποιητικου ́ κυβερνη ́τη σκα ́φους εσωτερικη ́ς ναυ-
 ́αρθρο 32 της οδηγι ́ας αυτη ́ς. σιπλοι ̈́ας για τη μεταφορα ́ εμπορευμα ́των και προσω ́ πων
 στην Κοινο ́τητα, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́
 την εν λο ́γω οδηγι ́α.
 2) Καταδικα ́ζει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου στα
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 2) Καταδικα ́ζει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 45 της 10.2.2001. (1) EE C 45 της 10.2.2001.


text:
 31.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/31
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale del Riesame di Verbania (Ιταλία) στις 4 Ιουνίου 2010 — Ποινική δίκη κατά Matteo Minesi
 (Υπόθεση C-279/10)
 ()
 2010/C 209/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale del Riesame di Verbania (Ιταλία)
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Matteo Minesi
 Προδικαστικό ερώτημα
 Ποιά ερμηνεία πρέπει να δοθεί στα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ όσον αφορά την ελευθερία εγκαταστάσεως και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στον τομέα των στοιχημάτων επί αθλητικών εκδηλώσεων, προκειμένου να διακριβωθεί αν οι εν λόγω διατάξεις της Συνθήκης ΕΚ επιτρέπουν ή όχι εθνική ρύθμιση επιβάλλουσα κρατικό μονοπώλιο και σύστημα παραχωρήσεων και αδειών καθορισμένου αριθμού, το οποίο προβλέπει: α) εν γένει προστασία των δικαιούχων αδειών παραχωρήσεως οι οποίες χορηγήθηκαν σε προγενέστερο χρόνο βάσει διαδικασίας στο πλαίσιο της οποίας αποκλείσθηκε παρανόμως μέρος των επιχειρήσεων του τομέα· β) διατάξεις οι οποίες εξασφαλίζουν εκ των πραγμάτων τη διατήρηση των εμπορικής φύσεως δικαιωμάτων που εκτήθησαν κατόπιν διαδικασίας στο πλαίσιο της οποίας αποκλείσθηκε παρανόμως μέρος των επιχειρήσεων του τομέα (επί παραδείγματι, μέσω της επιβαλλόμενης στους νέους παραχωρησιούχους υποχρεώσεως να εγκαταστήσουν τα σημεία παροχής των υπηρεσιών τους πέραν της κατ’ ελάχιστο όριο οριζόμενης αποστάσεως από τα ήδη λειτουργούντα πρακτορεία)· γ) περιπτώσεις εκπτώσεως του παραχωρησιούχου και καταπτώσεως εγγυήσεων ιδιαιτέρως μεγάλου ύψους εις βάρος αυτού, μεταξύ των οποίων η περίπτωση κατά την οποία ο παραχωρησιούχος επιδίδεται, άμεσα ή έμμεσα, σε διασυνοριακές δραστηριότητες σχετικές με παίγνια εξομοιούμενα με εκείνα που αποτελούν αντικείμενο της παραχωρήσεως;


text:
 3.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 364/20
 Προσφυγή της 31ης Ιουλίου 2016 — Drex Technologies κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-414/16)
 (2016/C 364/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Drex Technologies SA (Tortola, Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι) (εκπρόσωπος: E. Ruchat, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την προσφυγή της·
 —
 να ακυρώσει, κατά συνέπεια, την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2016/850, της 27ης Μαΐου 2016, και τις εκτελεστικές της πράξεις, στο μέτρο που την αφορούν·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως οι οποίοι είναι, κατ’ ουσίαν, ίδιοι ή παρεμφερείς με αυτούς που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-411/16, Syriatel Mobile Telecom κατά Συμβουλίου.


text:
C 146/36 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.6.2003
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-107/02 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-192/02 (1)
 (2003/C 146/60) (2003/C 146/63)
 Με διάταξη της 4ης Μαρτίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ- των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-107/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά σεως C-192/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας. ∆ημοκρατίας της Αυστρίας.
 ( 1) ΕΕ C 191 της 10.8.2002. (1 ) EE C 169 της 13.7.2002.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-149/02 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-343/02 (1)
 (2003/C 146/61) (2003/C 146/64)
 Με διάταξη της 6ης Μαρτίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου Με διάταξη της 2ας Απριλίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ- των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-149/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά σεως C-343/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Βασιλείου των Κάτω Χωρών. Γαλλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) EE C 156 της 29.6.2002. (1 ) EE C 261 της 26.10.2002.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-155/02 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-363/02 (1)
 (2003/C 146/62) (2003/C 146/65)
 Με διάταξη της 10ης Απριλίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστη- Με διάταξη της 3ης Απριλίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 υποθέσεως C-155/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σεως C-363/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 κατά ∆ημοκρατίας της Αυστρίας. Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) EE C 169 της 13.7.2002. (1 ) EE C 305 της 7.12.2002.


text:
C 55/6 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.98
 sgy 10gy Iotmiäot 1985, cia sgm sqopopoiägrg sgy odgciäay 69/ Rtlbotkiäot, sgy 9gy Apqikiä ot 1973, peqiä sqopopoigärexy
 335/EOJ eävei sgm eämmoia oäsi dem apacoqetäei sgm epibokgä sot pediä ot euaqlocgäy sot leixleämot rtmsekersotä
 uoäqxm oäpxy so peqiueqeiajoä seäkoy epiä sxm pirsopoigsijxäm uoäqot eiruoqóy, sot pqobkepoleämot, tpeäq oqirleämxm
 sanimolgärexy ovglósxm. pqónexm amadiaqhqxärexy esaiqeixäm, rso óqhqo 7 paqó-
 cqauoy 1 rsoiveiäo b) sgy odgciäay peqiä elleärxm uoäqxm,
 (1) EE C 64 sgy 2.3.1996. sxm epibakkoleämxm epiä sxm rtcjemsqxärexm jeuakaiäxm,
 73/80/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 9gy Apqikiä ot 1973, peqiä
 oqirlotä sxm joimxäm rtmsekersxäm sot uoäqot eiruoqóy,
 74/553/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 7gy Moelbqiäot 1974,
 peqiä sqopopoigärexy sot óqhqot 5 paqócqauoy 2 sgy
 odgciäay 69/335/EOJ jai 85/303/EOJ sot Rtlbotkiäot,
 sgy 10gy Iotmiäot 1985, cia sgm sqopopoiä grg sgy odgciäay
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT 69/335/EOJ, eävei sgm eämmoia oäsi dem euaqloäfesai epiä
 (eäjso slgäla) ehmijgäy uoqokociäay pkgässotray sgm emdevoälemg tpeqa-
 niäa ajimgäsot pot diapirsxämesai jasó so vqoämo sgy
 sgy 11gy Dejelbqiäot 1997
 eiruoqóy sot em koäcx ajimgäsot re jeuakaiotvijgä esai-
 rsgm tpoäherg C-42/96 (aiäsgrg sot Tribunale civile e penale qeiäa. Amsiheäsxy, g odgciäa 69/335/EOJ, oäpxy sqopo-
 di Venezia cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): poigähgje, euaqloäfesai epiä sot seäkoty jasavxqiärexy,
 SocietaÁ Immobiliare SIF SpA jasó Amministrazione delle sot seäkoty lesacqaugäy jai sot seäkoty eccqaugäy rso
 Finanze dello Stato (1) bibkiäo lesacqauxäm.
 (Odgciäa 69/335/EOJ Ç Eiruoqó ajimgäsxm)
 2. So óqhqo 12 sgy odgciäay 69/335/EOJ, oäpxy sqopo-
 (98/C 55/09) poigähgje, eävei sgm eämmoia oäsi episqeäpei re jqósoy leäkoy,
 jasó paqeäjjkirg apoä sgm apacoäqetrg sot óqhqot 10
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä) sgy em koäcx odgciäay, ma eirpqóssei, epÂ etjaiqiäa at-
 ngärexy jeuakaiäot jeuakaiotvijgäy esaiqeiä ay pot pqac-
 lasopoigähgje dió sgy eiruoqóy ajimgäsxm, uoäqoty oäpxy
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- so seäkoy jasavxqiärexy, so seäkoy lesacqaugäy jai so
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) seäkoy eccqaugäy rso bibkiäo lesacqauxäm, tpoä sgm pqoù-
 poäherg oäsi sa seäkg atsó dem tpeqbaiä motm sa seäkg pot
 Rsgm tpoäherg C-42/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Tribunale epibókkomsai cia paqoäloiey pqóneiy emsoäy sot jqósoty
 civile e penale di Venezia (Isakiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ leäkoty epibokgäy sot uoäqot.
 euaqlocgä sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa
 fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom (1) EE C 108 sgy 13.4.1996.
 sot aisotämsoy dijarsgqiäot lesantä SocietaÁ Immobiliare SIF
 SpA jai Amministrazione delle Finanze dello Stato, g eäjdorg
 pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sgy odg-
 ciäay 69/335/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Iotkiäot 1969,
 peqiä sxm elleärxm uoäqxm sxm epibakkoleämxm epiä sxm
 rtcjemsqxärexm jeuakaiäxm (EE eid. eäjd. 09/001, r. 20), oäpxy APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 irvtäei lesó sgm sqopopoiägrgä sgy apoä siy odgciäey 73/79/EOJ
 sot Rtlbotkiäot, sgy 9gy Apqikiäot 1973, peqiä sqopopoigärexy (peälpso slgäla)
 sot pediäot euaqlocgäy sot leixleämot rtmsekersotä sot sgy 11gy Dejelbqiäot 1997
 uoäqot eiruoqóy, sot pqobkepoleämot, tpeäq oqirleämxm pqó-
 nexm amadiaqhqxärexy esaiqeixäm, rso óqhqo 7 paqócqauoy 1 rsgm tpoäherg C-83/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 rsoiveiäo b) sgy odgciäay peqiä elleärxm uoäqxm, sxm epibakko- Joimosgäsxm jasó Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy
 leämxm epiä sxm rtcjemsqxärexm jeuakaiäxm (EE eid. eäjd. 09/ Ceqlamiäay (1)
 001, r. 38), 73/80/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 9gy Apqikiäot (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Paqókeiwg lesauoqóy sgy
 1973, peqiä oqirlotä sxm joimxäm rtmsekersxäm sot uoäqot odgciäay 92/43/EOJ rso ehmijoä diäjaio)
 eiruoqóy (EE eid. eäjd. 09/001, r. 40), 74/553/EOJ sot
 (98/C 55/10)
 Rtlbotkiäot, sgy 7gy Moelbqiäot 1974, peqiä sqopopoigärexy
 sot óqhqot 5 paqócqauoy 2 sgy odgciäay 69/335 (EE eid.
 eäjd. 09/001, r. 42), jai 85/303/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 10gy (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 Iotmiäot 1985, cia sgm sqopopoiägrg sgy odgciäay 69/335/EOJ
 (EE L 156 sgy 15.6.1985, r. 23), so Dijarsgäqio (eäjso slgäla), (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rtcjeiälemo apoä soty H. Ragnemalm (eirgcgsgä), pqoäedqo rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 slgälasoy, G. F. Mancini jai G. Hirsch, dijarseäy, cemijoäy
 eiraccekeäay: C. Jorlóy, cqallaseäay: L. Hewlett, tpókkgkoy Rsgm tpoäherg C-83/97, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 dioijgärexy, eneädxre rsiy 11 Dejelbqiäot 1997 apoäuarg le so mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Götz zur Hausen), jasó Olorpom-
 ajoäkotho diasajsijoä: diajgäy Dglojqasiäay sgy Ceqlamiäay (ejpqoärxpoi: Ernst
 Röder jai Bernd Kloke), le amsijeiälemo ma amacmxqirseiä oäsi
 1. G odgciäa 69/335/EOJ sot Rtlbotkiä ot, sgy 17gy Iotkiäot g Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay, lg herpiäfomsay
 1969, peqiä sxm elleärxm uoäqxm sxm epibakkoleämxm epiä elpqoheärlxy siy amacjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai
 sxm rtcjemsqxärexm jeuakaiäxm, oäpxy irvtäei lesó sgm dioijgsijeäy diasóneiy cia sg rtlloäquxrgä sgy le sgm odgciäa
 sqopopoiägrgä sgy apoä siy odgciäey 73/79/EOJ sot 92/43/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 21gy Laðot 1992, cia sg
 ---pagebreak--- 20.2.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 55/7
 diasgäqgrg sxm utrijxäm oijosoäpxm jahxäy jai sgy ócqiay Puissochet jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: N.
 pamiäday jai vkxqiäday (EE L 206 sgy 22.7.1992, r. 7), paqeäbg Fennelly, cqallaseäay: R. Grass, eneädxre rsiy 11 Dejelbqiäot
 siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg rtmhgäjg EJ, so Dijarsgä- 1997 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 qio (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty C. Gulmann
 (eirgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy, M. Wathelet, J. C. Moitinho 1. So Bariäkeio sot Bekciäot, lg kalbómomsay oäkey siy ama-
 de Almeida, J.-P. Puissochet jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy cjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy diasó-
 eiraccekeäay: N. Fennelly, cqallaseäay: R. Grass, eneädxre neiy pqojeileämot ma rtlloquxheiä pqoy siy odgciäey:
 rsiy 11 Dejelbqiäot 1997 apoäuarg le so ajoäkotho diasa-
 jsijoä: Ç 93/72/EOJ sgy Episqopgäy, sgy 1gy Repselbqiäot
 1993, cia sg deäjasg eämasg pqoraqlocgä rsgm sevmijgä
 1. G Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay, lg herpiä- pqoäodo sgy odgciäay 67/548/EOJ sot Rtlbotkiäot
 fomsay elpqoheärlxy siy amacjaiäey molohesijeäy, jamo- peqiä pqorecciärexy sxm molohesijxäm, jamomirsijxäm
 mirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy cia sg rtlloäquxrgä jai dioijgsijxäm diasónexm pot auoqotäm sgm sani-
 sgy le sgm odgciäa 92/43/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 21gy moälgrg, rtrjetariäa jai epirgälamrg sxm epi-
 Laðot 1992, cia sg diasgäqgrg sxm utrijxäm oijosoäpxm jimdtämxm otrixäm jai
 jahxäy jai sgy ócqiay pamiäday jai vkxqiäday, paqeäbg siy
 tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so óqhqo 23 sgy odgciäay Ç 93/101/EJ sgy Episqopgäy, sgy 11gy Moelbqiäot 1993,
 atsgäy. cia eijorsgä pqoraqlocgä rsgm sevmijgä pqoäodo sgy
 odgciäay 67/548/EOJ,
 2. Jasadijófei sgm Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqla-
 miäay rsa dijarsijó eänoda. paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei dtmólei sot
 óqhqot 2 paqócqauoy 1 sxm em koäcx odgcixäm.
 (1) EE C 108 sgy 5.4.1997.
 2. Jasadijófei so Bariä keio sot Bekciä ot rsa dijarsijó
 eänoda.
 (1) EE C 199 sgy 28.6.1997.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (peälpso slgäla)
 sgy 11gy Dejelbqiäot 1997
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 rsgm tpoäherg C-190/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm jasó Barikeiäot sot Bekciäot (1) (eäjso slgäla)
 (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Lg lesauoqó rso erxseqijoä sgy 16gy Dejelbqiäot 1997
 diäjaio sxm odgcixäm 93/72/EOJ jai 93/101/EJ) rsgm tpoäherg C-316/96: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 (98/C 55/11) Joimosgäsxm jasó Isakijgäy Dglojqasiäay (1)
 (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Odgciäey 93/53/EOJ, 93/54/
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) EOJ, 93/113/EJ jai 93/114/EJ Ç Paqókeiwg lesauoqóy
 rso erxseqijoä diäjaio emsoäy sxm savheirxäm pqoherlixäm)
 (98/C 55/12)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä)
 Rsgm tpoäherg C-190/97, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Götz zur Hausen), jasó Barikeiäot (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 sot Bekciäot (ejpqoärxpoy: Jan Devadder), le amsijeiälemo ma rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 amacmxqirseiä oäsi so Bariäkeio sot Bekciäot, lg kalbómomsay
 oäkey siy amacjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy Rsgm tpoäherg C-316/96, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 diasóneiy pqojeileämot ma rtlloquxheiä pqoy siy odgciäey 93/ mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Paolo Ziotti) jasó Isakijgäy Dglojqa-
 72/EOJ sgy Episqopgäy, sgy 1gy Repselbqiäot 1993, cia sg siäay (ejpqoärxpoy: o jahgcgsgäy Umberto Leanza, epijot-
 deäjasg eämasg pqoraqlocgä rsgm sevmijgä pqoäodo sgy odgciäay qotälemoy apoä som Oscar Fiumara), le amsijeiälemo ma
 67/548/EOJ sot Rtlbotkiäot peqiä pqorecciärexy sxm molohe- amacmxqirseiä oäsi g Isakijgä Dglojqasiäa, paqakeiäpomsay ma
 sijxäm, jamomirsijxäm jai dioijgsijxäm diasónexm pot auo- herpiärei, emsoäy sxm savheirxäm pqoherlixäm, siy amacjaiäey
 qotäm sgm sanimoälgrg, rtrjetariäa jai epirgälamrg sxm epi- molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy pqojei-
 jimdtämxm otrixäm (EE L 258 sgy 16.10.1993, r. 29) jai 93/101/ leämot ma rtlloquxheiä pqoy siy odgciäey 93/53/EOJ sot
 EJ sgy Episqopgäy, sgy 11gy Moelbqiäot 1993, cia eijorsgä Rtlbotkiäot, sgy 24gy Iotmiäot 1993, rvesijó le sg heärpirg
 pqoraqlocgä rsgm sevmijgä pqoäodo sgy odgciäay 67/548/EOJ rsoiveixdxäm joimosijxäm leäsqxm cia sgm jasapokeälgrg oqi-
 (EE L 13 sgy 15.1.1994, r. 1), paqeäbg siy tpovqexäreiy pot rleämxm moärxm sxm waqixäm (EE L 175 sgy 19.7.1993, r. 23),
 tpeävei apoä siy odgciäey atseäy, so Dijarsgäqio (peälpso slgäla), 93/54/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 24gy Iotmiäot 1993, cia sgm
 rtcjeiälemo apoä soty C. Gulmann (eirgcgsgä), pqoäedqo sqopopoiägrg sgy odgciäay 91/67/EOJ rvesijó le soty oäqoty
 slgälasoy, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward, J.-P. tceiomolijotä ekeäcvot pot dieäpotm sg dióherg rsgm acoqó


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/72
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Ιουνίου 2013 — i-content κατά ΓΕΕΑ — Decathlon (BETWIN)
 (Υπόθεση T-514/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος BETWIN - Προγενέστερο κοινοτικό εικονιστικό σήμα b’Twin - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)
 2013/C 225/158
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: i-content Ltd Zweigniederlassung Deutschland (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Nordemann, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: P. Bullock)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Decathlon SA (Villeneuve-d‘Ascq, Γαλλία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 30ής Ιουνίου 2011 (υπόθεση R 1816/2010-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Decathlon SA και i-content Ltd Zweigniederlassung Deutschland.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 30ής Ιουνίου 2011 (υπόθεση R 1816/2010-1) όσον αφορά τα προϊόντα που εμπίπτουν στην κλάση 28 κατά την έννοια της Συμφωνίας της Νίκαιας που αφορά τη διεθνή ταξινόμηση προϊόντων και υπηρεσιών με σκοπό την καταχώρηση σημάτων της 15ης Ιουνίου 1957, όπως αναθεωρήθηκε και τροποποιήθηκε, και αντιστοιχούν στην ακόλουθη περιγραφή: «φουσκωτές πισίνες για χρήση αναψυχής· συγκροτήματα από μπάρες για αναρρίχηση (εξοπλισμός παιχνιδιού)· παραγεμισμένα λούτρινα ζωάκια· πισίνες (παιχνίδια)· αεροβόλα πιστόλια (παιχνίδια)· ηλεκτρονικά παιχνίδια βίντεο χειρός· οχήματα (αθύρματα)· μοντέλα παιχνιδιών· μονάδες ηλεκτρονικών παιχνιδιών χειρός· μάρκες για παιχνίδια· ντάμες· συσκευές πάρκου αναψυχής· μηχανικά ατομικά παιχνίδια δράσης· αθύρματα, εκτός από αθύρματα για κατοικίδια ζώα· ηλεκτρονικά παιχνίδια· μπαλόνια (παιχνίδια)· ζάρια· πρωτότυπες φάρσες· ηλεκτρονικά παιχνίδια χειρός· κάρτες για παιχνίδια· παιχνίδια τύπου φλιπεράκι· κύπελλα (για παιχνίδι)· εκτυπωτές-παιχνίδια· ομαδοποιημένες ερωτήσεις για επιτραπέζια παιχνίδια· κάρτες για μπίνγκο· μοντέλα αεροσκαφών· κορίνες μπιλιάρδου· ντόμινο· διακοσμητικοί ανεμοδείκτες· φλιπεράκια· παιχνίδια δεξιοτεχνίας και δράσης· επιτραπέζια παιχνίδια· αυτόματα κερματοδόχα μηχανήματα· φλιπεράκια (με κερματοδέκτη και χωρίς)· μοντέλα αεροσκαφών (σε σμίκρυνση υπό κλίμακα)· χαρτοπαίγνια· ιπτάμενοι δίσκοι· μπάλες παιχνιδιού· αθύρματα· κύπελλα για ζάρια· κούκλες· σετ μπόουλινγκ· (τηλεκατευθυνόμενα) οχήματα (αθύρματα)· κρίκοι· βελάκια· μηχανήματα εκτόξευσης πήλινων περιστεριών (πήλινων αντικειμένων με τη μορφή δίσκου, τα οποία χρησιμοποιούνται ως στόχος από κυνηγούς)· μοντέλα οχημάτων· έλκηθρα· αυτόματα μηχανήματα (παιχνιδιών με κερματοδέκτη) [μηχανές]· σκακιέρες· αποκριάτικες μάσκες· παζλ· παραγεμισμένα παιχνίδια· φορητές συσκευές ηλεκτρονικών παιχνιδιών· βελάκια· αεροσκάφη· παιχνίδια ρίψης δίσκου· περιστέρια από άργιλο (σαν στόχοι σκοποβολής)· τραμπάλες· αρκουδάκια· παιχνίδια χειρός για βίντεο· ηλεκτροκινούμενα τηλεχειριζόμενα αυτοκινητάκια· παιχνίδια που λειτουργούν με μπαταρίες· μάρκες τυχερών παιχνιδιών· στόχοι σκοποβολής· παραγεμισμένα αρκουδάκια· φουσκωτά παιχνίδια· επιτραπέζια παιχνίδια· κούνιες (παιδικής χαράς κλπ)· χαρταετοί· αυτοκίνητα-μοντέλα».
 2)
 Όσον αφορά τα μνημονευόμενα στο άρθρο 1 προϊόντα, ακυρώνει την απόφαση του τμήματος ανακοπών της 21ης Ιουλίου 2010 και απορρίπτει την ανακοπή.
 3)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 4)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 355 της 3.12.2011.


text:
 27.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 123/17
 Προσφυγή της 14ης Φεβρουαρίου 2013 — K-Swiss κατά ΓΕΕΑ — Künzli SwissSchuh (αθλητικό υπόδημα με πέντε ρίγες)
 (Υπόθεση T-85/13)
 2013/C 123/28
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: K-Swiss, Inc. (Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: R. Niebel και K. Tasma, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Künzli SwissSchuh AG (Windisch, Ελβετία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 30ής Οκτωβρίου 2012 στην υπόθεση R 174/2011-2, και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και, εφόσον κρίνεται ενδεδειγμένο, την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Εικονιστικό σήμα το οποίο αναπαριστά αθλητικό υπόδημα με πέντε ρίγες — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 4 771 978
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Η αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας στηρίχθηκε στο άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου.


text:
C 102/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.4.2000
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-399/95 (1)
 1) να αναγνωρι ́σει ο ́τι η ∆ημοκρατι ́α της Ιρλανδι ́ας, παραλει ́- (2000/C 102/29)
 ποντας να κοινοποιη ́σει τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και
 διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που ει ́ναι αναγκαι ́ες για τη συμμο ́ρφωση Με δια ́ταξη της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 προς την οδηγι ́α 98/21/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 8ης Απριλι ́ου ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 1998 (1), για την τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 93/16/ΕΟΚ (2) υποθε ́σεως C-399/95, Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας
 του Συμβουλι ́ου, για τη διευκο ́λυνση της ελευ ́θερης κυκλοφο- κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 ρι ́ας των ιατρω ́ν και της αμοιβαι ́ας αναγνωρι ́σεως των διπλω-
 μα ́των, πιστοποιητικω ́ν και α ́λλων τι ́τλων τους, η ́ παραλει ́-
 ποντας να λα ́βει τα αναγκαι ́α με ́τρα για τη συμμο ́ρφωση προς (1) EE C 77 της 16.3.1996.
 την οδηγι ́α αυτη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την
 οδηγι ́α·
 2) να καταδικα ́σει τη ∆ημοκρατι ́α της Ιρλανδι ́ας στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-195/96 (1)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (2000/C 102/30)
 Το α ́ρθρο 249 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 189 της Συνθη ́κης ΕΚ), κατα ́ το
 οποι ́ο η οδηγι ́α δεσμευ ́ει κα ́θε με ́λος ως προς το επιδιωκο ́μενο Με δια ́ταξη της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται την υποχρε ́ωση των κρατω ́ν μελω ́ν να ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 τηρου ́ν τις προθεσμι ́ες που τα ́σσει η οδηγι ́α για τη συμμο ́ρφωση. υποθε ́σεως C-195/96, Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας
 Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε στις 31 ∆εκεμβρι ́ου 1998 και η Ιρλανδι ́α κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 δεν ́εχει θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορ-
 φωθει ́ προς την εν λο ́γω οδηγι ́α.
 (1) EE C 247 της 24.8.1996.
 (1) EE L 119 της 22.4.1998, σ. 15.
 (2) EE L 165 της 7.7.1993, σ. 1.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-333/98 (1)
 (2000/C 102/31)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-255/92 Ρ (1)
 Με δια ́ταξη της 17ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 (2000/C 102/27) ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-333/98 (αι ́τηση της Commissione dei ricorsi
 Με δια ́ταξη της 9ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- contro i provvedimenti dell’Ufficio Italiano Brevetti e Marchi
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως), Merck & Co. Inc.
 υποθε ́σεως C-255/92 Ρ, BASF AG κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ- κατα ́ Ufficio Italiano Brevetti e Marchi.
 κω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 327 της 24.10.1998.
 ( 1) EE C 187 της 24.7.1992.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-291/99 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-129/92 (1)
 (2000/C 102/32)
 (2000/C 102/28)
 Με δια ́ταξη της 18ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 Με δια ́ταξη της 10ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-291/99 (αι ́τηση του Tribunale di Trieste, Prima
 υποθε ́σεως C-129/92, Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας Sezione Civile, για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως),
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Crossbow Srl κατα ́ Ministero delle Finanze.
 (1) EE C 188 της 3.7.1999. (1) EE C 314 της 30.10.1999.


text:
 18.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/47
 Προσφυγή της 22ας Φεβρουαρίου 2017 — Devin κατά EUIPO — Haskovo (DEVIN)
 (Υπόθεση T-122/17)
 (2017/C 121/67)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Devin AD (Devin, Βουλγαρία) (εκπρόσωπος: B. Van Asbroeck, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Haskovo Chamber of Commerce and Industry (Haskovo, Βουλγαρία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «DEVIN» — Υπ’ αριθ. 9 408 865 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 2ας Δεκεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 579/2016-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος ακυρώσεων της 29ης Ιανουαρίου 2016 στην υπόθεση αριθ. 9 559·
 —
 να απορρίψει εν όλω ή εν μέρει την αίτηση κήρυξης ακυρότητας της προσφεύγουσας για το υπ’ αριθ. 9408865 σήμα της ΕΕ «DEVIN» για όλα τα προϊόντα της κλάσεως 32·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 207/2009, στον βαθμό που το τμήμα προσφυγών δεν παρέβη το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ'.


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/71
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 11ης Δεκεμβρίου 2008 — Dubus και Leveque κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-66/07) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Περίοδος προαγωγών 2006 - Ικανότητα εργασίας σε τρίτη γλώσσα)
 (2009/C 44/123)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες-ενάγοντες: Charles Dubus (Kraainem, Βέλγιο) και Jean Leveque (Wattignies-la-Victoire, Γαλλία) (εκπρόσωποι: É. Boigelot, δικηγόρος, στη συνέχεια É. Boigelot και L. Defalque, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και G. Berscheid)
 Παρεμβαίνον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: I. Sulce και M. Simm)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως περί μη προαγωγής των προσφευγόντων-εναγόντων, κατά την περίοδο προαγωγών 2006, λόγω μη αποδείξεως της ικανότητάς τους να εργαστούν σε μια τρίτη γλώσσα — Αίτημα αποζημιώσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, περί μη εγγραφής του ονόματος του C. Debus στον πίνακα των προαχθέντων στον βαθμό C*3 υπαλλήλων κατά την περίοδο προαγωγών 2006, και την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, περί μη εγγραφής του ονόματος του J. Leveque στη λίστα των προαχθέντων στον βαθμό B*8 υπαλλήλων κατά την ίδια περίοδο προαγωγών.
 2.
 Απορρίπτει τα λοιπά αιτήματα της προσφυγής-αγωγής
 3.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρει τα δικαστικά έξοδά της και τα έξοδα των προσφευγόντων-εναγόντων.
 4.
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 199 της 25.8.2007, σ. 54.


text:
 28.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/13
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το tribunal du travail de Nivelles (Βέλγιο) στις 10 Φεβρουαρίου 2014 — Charlotte Rosselle κατά Institut national d’assurance maladie-invalidité (INAMI), Union nationale des mutualités libres (UNM Libres)
 (Υπόθεση C-65/14)
 2014/C 129/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal du travail de Nivelles
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Charlotte Rosselle
 Εναγόμενοι: Institut national d’assurance maladie-invalidité (INAMI), Union nationale des mutualités libres (UNM Libres)
 Εκουσίως παρεμβαίνον: Institut pour l’Egalité des Femmes et des Hommes (IEFH)
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντιβαίνει το βασιλικό διάταγμα της 3ης Ιουλίου 1996, περί εφαρμογής του νόμου περί της υποχρεωτικής ασφαλίσεως υγειονομικής περιθάλψεως και αποζημιώσεων, εναρμονισθέντος στις 14 Ιουλίου 1994, στον τίτλο του III, κεφάλαιο III, τμήματα 1 και 2, στην οδηγία 92/85/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και γαλουχουσών εργαζομένων (1), και στην οδηγία 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης (αναδιατύπωση) (2), λόγω του ότι δεν προβλέπει την απαλλαγή από την υποχρέωση δοκιμαστικής υπηρεσίας για τη δημόσια υπάλληλο που τίθεται σε διαθεσιμότητα για προσωπικούς λόγους, η οποία βρίσκεται σε άδεια λόγω μητρότητας, ενώ αυτό συμβαίνει στην περίπτωση του παραιτούμενου δημόσιου υπαλλήλου και του απολυόμενου δημόσιου υπαλλήλου;
 (1) EE L 248, σ. 1.
 (2) EE L 204, σ. 23.


text:
 8.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/19
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 5ης Ιουλίου 2007 — Yedaș Tarim ve Otomotiv Sanayi ve Ticaret AȘ κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-255/06 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Διεθνείς συμφωνίες - Συμφωνία ΕΟΚ-Τουρκίας - Τελωνειακή ένωση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Τουρκίας - Αντισταθμιστικές χρηματοδοτικές ενισχύσεις)
 (2007/C 297/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Yedaș Tarim ve Otomotiv Sanayi ve Ticaret AȘ (εκπρόσωπος: R. Sinner, δικηγόρος)
 Αντίδικοι κατ' αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: M. Bishop και D. Canga Fano), Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: X. Lewis και J. Hottiaux)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πέμπτο τμήμα) της 30ής Μαρτίου 2006, στην υπόθεση T-367/03, Yedaș Tarim ve Otomotiv Sanayi ve Ticaret κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε ως αβάσιμη αγωγή αποζημιώσεως για την αποκατάσταση της ζημίας που η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της παραβάσεως, εκ μέρους των κοινοτικών οργάνων, των υποχρεώσεων που επιβάλλουν οι διατάξεις περί τελωνειακής ενώσεως μεταξύ Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Τουρκίας και, ιδίως, της υποχρεώσεως χορηγήσεως χρηματοδοτικών ενισχύσεων για την αντιστάθμιση των επιπτώσεων της τελωνειακής ενώσεως στην τουρκική οικονομία
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Yedaș Tarim ve Otomotiv Sanayi ve Ticaret AȘ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 212 της 2.9.2006.


text:
30 . 3 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 95/15
 2. Καθε διάδικος θα φερει τα εξοδά τον, συμπεριλαμβανο Nicholas, Forwood, QC, και τον Mark Hoskins, bamster, του
 μένων εκείνων που αφορούν τη διαδικασία ασφαλιστικών δικηγορικού συλλόγου Αγγλίας και Ουαλίας, με τόπο επιδό
 μέτρων. σεων στις Βρυξέλλες το Brick Court Chambers, 8, avenue de la
 Joyeuse Entrée , κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (Ο ΕΕ αριθ . C 43 της 12. 2. 1994. (εκπρόσωποι: Jurgen Huber και Guus Houttuin) και Επιτρο
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Frank
 Benyon και Lucio Gussetti), που έχει ως αντικείμενο αίτηση
 αναστολής εκτελέσεως του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 3254/91
 του Συμβουλίου , της 4ης Νοεμβρίου 1991 , για την απαγόρευ
 ση της χρήσεως παγίδων με σιαγόνες και της εισόδου στην
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Κοινότητα γουνών και μεταποιημένων προϊόντων από ορι
 σμένα είδη άγριων ζώων καταγωγής χωρών όπου συλλαμβά
 της 15ης Φεβρουάριου 1996 νονται με παγίδες με σιαγόνες ή μεθόδους που δεν είναι
 στην υπόθεση Τ-125/95, Hassan Belhanbel κατα Επιτροπής σύμφωνες με τα διεθνώς συμφωνηθέντα πρότυπα μη βάνου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') σης παγίδευσης (ΕΕ L 308, σ. 1 ), o Πρόεδρος του Πρωτοδι
 (Υπάλληλοι — Διαγωνισμός — Απόφαση της εξεταστικής κείου εξέδωσε, στις 12 Φεβρουαρίου 1996, διάταξη με το
 ακόλουθο διατακτικό :
 επιτροπής διαπιστώνονσα την αποτυχία υποψηφίου στην
 προφορική δοκιμασία — Περιεχόμενο της υποχρεώσεως
 αιτιολογήσεως) 1 . Απορρίπτει την αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.
 (96/C 95/29)
 2. Επιφυλλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Στην υπόθεση Τ-125/95 , Hassan Belhanbel, πρώην έκτακτος
 υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 κάτοικος Namur (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τους Jean Προσφυγή του «T» κατα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
 Noël Louis, Thierry Demaseure και Ariane Tornel, δικηγό που ασκήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1995
 ρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα (Υπόθεση Τ-233/95)
 γραφεία της εταιρίας fiduciaire Myson Sàrl , 1 , rue Glesener,
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσω ( 96/C 95/31 )
 πος: Ana Maria Alves Vieira), που είχε ως αντικείμενο την
 ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 διαγωνισμού COM/B/765 , περί βαθμολογήσεως του προ
 σφεύγοντος με βαθμό χαμηλότερο της βάσεως στην προφο O «T», εκπροσωπούμενος απο τον Χαρίσιο Ταγαρά, δικηγό
 ρική δοκιμασία και περί μη εγγραφής του στον πίνακα ρο Θεσσαλονίκης, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τη δικη
 επιτυχόντων, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα) συγκείμενο από γόρο Evelyne Korn, 21 , rue de Nassau, άσκησε προσφυγή
 τον C. P. Briët, Πρόεδρο, και τους B. Vesterdorf και A. ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Potocki, δικαστές- γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 15 Φε στις 21 Δεκεμβρίου 1995 κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβου
 βρουαρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: λίου .
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή. O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 2. Κάθε διάδικος φέρει τα δικά τον δικαστικά έξοδα. — Να ακυρώσει την έκθεση βαθμολογίας του προσφεύγο
 ντος για την περίοδο 1 . 1 . 1993-1 . 1 . 1995 , ειδικότερα το
 (!) ΕΕ αριθ. C 208 της 12. 8. 1995 . κεφάλαιο 10.1 .
 — Να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Γραμματέα του
 Κοινοβουλίου της 19. 9. 1995 , με την οποία επιβεβαίωσε
 την ως άνω έκθεση βαθμολογίας.
 — Να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 12ης Φεβρουάριου 1996 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 στην υπόθεση Τ-228/95 R, S. Lehrfreund Ltd κατα Συμβου
 λίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρω O προσφεύγων, υπάλληλος του Κοινοβουλίου βαθμού A 5 o
 παϊκών Κοινοτήτων οποίος υπηρετεί στη Νομική Υπηρεσία, εκθέτει ότι, με σκοπό
 (96/C 95/30) την προαγωγή άλλου υποψηφίου , η αναλυτική βαθμολογία
 της εκθέσεώς του για την περίοδο 1 . 1 . 1993-1 . 1 . 1995 είχε
 προαποφασιστεί και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικό
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) τητα. Προς απόδειξη του ισχυρισμού αυτού επικαλείται την
 αναντιστοιχία της αναλυτικής βαθμολογήσεως προς την
 Στην υπόθεση Τ-228/95 R, S. Lehrfreund Ltd, εταιρία αγγλι γενική εκτίμηση που περιλαμβάνεται στην έκθεση . Κατ'
 κού δικαίου , με έδρα το Λονδίνο, εκπροσώπου μένη από τον αυτόν, η τεράστια βελτίωση της γενικής εκτιμήσεως, σε
 ---pagebreak--- Αριθ. C 95/16 l_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 96
 σύγκριση με την προηγούμενη διετία, δεν αποτυπώνεται στην μοσύνης οσον αφορα την πρώτη παρτίδα φιαλών που ειχε
 αναλυτική βαθμολογία. Ως εκ τούτου η σύνταξη της εκθέ αποσταλεί από την Itamsider. O ενάγων υποστηρίζει ότι η
 σεως βαθμολογίας του έγινε κατά παράβαση των σχετικών έκθεση αυτή, η οποία καταρτίστηκε χωρίς να τηρηθεί η αρχή
 κανόνων και της αρχής της χρηστής διοικήσεως, καθώς και της εκατέρωθεν ακροάσεως που ισχύει για κάθε νομότυπη
 κατά κατάχρηση εξουσίας. Ακόμα, o προσφεύγων επικαλεί πραγματογνωμοσύνη , περιέχει πολλά ανακριβή τεχνικά στοι
 ται, αφενός, προσβολή του δικαιώματος άμυνας, καθόσον χεία. Στις 21 Απριλίου 1994, η Somagaz, καίτοι χρησιμοποίησε
 δεν του δόθηκε η δυνατότητα να υπερασπίσει τα συμφέροντά τις φιάλες τόσο της πρώτης όσο και της δεύτερης παρτίδας,
 του , και, αφετέρου , παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογή κατήγγειλε μονομερώς τη σύμβαση .
 σεως, δεδομένου ότι o Γενικός Γραμματέας του Κοινοβου
 λίου , στον οποίο προσέφυγε o προσφεύγων, δεν αιτιολόγησε O ενάγων τονίζει ότι οι υπηρεσίες της Επιτροπής δεν έλαβαν
 την απορριπτική απόφασή του . κανένα μέτρο ώστε να καταστεί δυνατή η εξόφληση των
 αποσταλέντων εμπορευμάτων, προξενώντας στον ενάγοντα
 σημαντικές ζημίες, όχι μόνον οικονομικής φύσεως. Συγκε
 κριμένα, η Itemsider επιβαρύνθηκε με το κόστος παραγωγής
 και αποστολής των εμπορευμάτων στη Μαυριτανία, χωρίς να
 λάβει αμοιβή , και στη συνέχεια βρέθηκε σε εξαιρετικά
 Αγωγή tor Francesco Perillo κατα της Επιτροπής των δύσκολη οικονομική κατάσταση , σε σημείο ώστε να υποβλη
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 17 Ιανουαρίου θεί κατ' αυτής αίτηση κηρύξεώς της σε πτώχευση .
 1996
 (Υπόθεση Τ-7/96) O ενάγων θεωρεί ότι η συμπεριφορά της Επιτροπής στην
 υπόθεση αυτή γεννά ευθύνη της Κοινότητας, σύμφωνα με τα
 (96/C 95/32) άρθρα 178 και 215 , δεύτερο εδάφιο, της συνθήκης ΕΚ και
 ζητεί να υποχρεωθεί η Επιτροπή να καταβάλει αποζημίωση
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) προς αποκατάσταση της ζημίας την οποία αυτός υπέστη .
 O Francesco Perillo, κάτοικος Altamura (Ιταλία), εκπροσω
 πούμενος από τον Mario Spandre , δικηγόρο Βρυξελλών, με
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Pierre Thielen,
 21 , rue de Nassau, άσκησε στις 17 Ιανουαρίου 1996 ενώπιον Προσφυγή της Européenne Automobile Sari κατα της Επι
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αγωγή τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. 24 Ιανουαρίου 1996
 (Υπόθεση Τ-9/96)
 O ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (96/C 95/33)
 — να υποχρεώσει την καθής στην καταβολή αποζημιώσεως
 ύψους 1 338 775 Ecu, υπό την επιφύλαξη αυξήσεως ή (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 μειώσεως του ποσού του αιτήματος κατά τη διάρκεια της
 δίκης, H Sàrl Européenne Automobile , με έδρα την Carcassonne
 (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον Jean Claude Fourgoux,
 — να υποχρεώσει την καθής στην καταβολή τόκων υπολο δικηγόρο Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον
 γιζομένων επί των οφειλομένων ποσών από την ημερομη δικηγόρο Pierrot Schiltz, 4, rue Béatrix de Bourbon, άσκησε
 νία της 14ης Απριλίου 1994, στις 24 Ιανουαρίου 1996 ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής
 — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 εξόδων.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να της καταβάλλει το ποσό
 O ενάγων, παραγωγός φιαλών αερίου τις οποίες εμπορεύεται των 200 000 Ecu ως αποζημίωση λόγω εξωσυμβατικής
 υπό την επωνυμία Itamsider, αναφέρει ότι ανακηρύχθηκε ευθύνης,
 μειοδότης σε διαγωνισμό για την προμήθεια 40 000 κενών
 φιαλών αερίου στη Société Mauritanienne de Gaz (Somagaz), — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 στο πλαίσιο της προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών
 υπ. αριθ. 3605 του προγράμματος Programme Régional Gaz Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 που χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αναπτύξε
 ως. Προς εκτέλεση των συμβατικών υποχρεώσεών της, η H προσφεύγουσα, η οποία είναι μια επιχείρηση που ασκεί
 Itamsider απέστειλε στη Μαυριτανία τέσσερις παρτίδες εμπο δραστηριότητες μεσάζοντος όσον αφορά τη διανομή αυτοκι
 ρευμάτων: 7 007 φιάλες στις 5 Οκτωβρίου 1993, 24 381 την 1η νήτων, προβαίνοντας σε παράλληλες εισαγωγές ως εντολο
 Δεκεμβρίου 1993, 6 779 στις 7 Φεβρουαρίου 1994 και 1 889 δόχος, σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ)
 στις 14 Φεβρουαρίου 1994. Τα εμπορεύματα αποθηκεύθηκαν αριθ. 123/85 της Επιτροπής, του τελικού χρήστη, βάλλει κατά
 στο λιμάνι και στη συνέχεια παραλήφθηκαν από τη Somagaz. της σιγής που τήρησε το κοινοτικό αυτό όργανο έναντι,
 H Somagaz αμφισβήτησε, χωρίς να παράσχει πολλές διευκρι αφενός, της καταγγελίας που του υπέβαλε, στις 27 Ιουλίου
 νίσεις, την ποιότητα των φιαλών. Κατόπιν αυτού , την 1η 1994, στην ΓΔ IV, με την οποία απεκάλυψε τις ενέργειες στις
 Μαρτίου 1994, καταρτίστηκε, με πρωτοβουλία του εκπροσώ οποίες προβαίνει o όμιλος PSA προς τους αποκλειστικούς
 που της Επιτροπής στη Μαυριτανία, έκθεση πραγματογνω διανομείς Peugeot των αλλοδαπών της θυγατρικών προκει


text:
C 335/44 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 25.11.2000
 Προσφυγη ́ του Ζη ́ση Χρι ́στου ∆ρου ́βη κατα ́ της Επιτροπη ́ς Προσφυγη ́ της Ιnternational and European Public Services
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 13 Ιουλι ́ου Organisation (IPSO) και της Union of Staff of the
 2000 European Central Bank (U.S.E.) κατα ́ της Ευρωπαϊκη ́ς
 Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας που ασκη ́θηκε στις 11 Σεπτεμβρι ́ου
 2000
 (Υπο ́θεση Τ-184/00)
 (2000/C 335/83) (Υπο ́θεση Τ-238/00)
 (2000/C 335/84)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 Ο Ζη ́σης Χρι ́στου ∆ρου ́βης, κα ́τοικος Μαρουσι ́ου-Αττικη ́ς, οδο ́ς (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Παρμενι ́δου 7 (Ελλα ́δα), εκπροσωπου ́μενος απο ́ το δικηγο ́ρο
 Αθηνω ́ν Ιωα ́ννη Σταμου ́λη, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τη
 δικηγο ́ρο Myriam Pierrat, 2 place Winston Churchill, L-2014, Η Ιnternational and European Public Services Organisation
 α ́σκησε στις 13 Ιουλι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των (IPSO) και η Union of Staff of the European Central Bank
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των (U.S.E.), Φρανκφου ́ρτη στον Μα ́ιν (Ο∆Γ), εκπροσωπου ́μενες απο ́
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. τους Christian Roth, Tanja Raab-Rhein και Michael Roth,
 δικηγο ́ρους Φρανκφου ́ρτης στον Μα ́ιν (Ο∆Γ), α ́σκησαν στις
 11 Σεπτεμβρι ́ου 2000, ενω ́ πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ-
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: κω ́ν Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ κατα ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς
 Τρα ́πεζας.
 — Να γι ́νει δεκτη ́ η προσφυγη ́ του ως νο ́μιμη και βα ́σιμη
 προκειμε ́νου
 Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να τροποποιηθει ́ η απο ́ Νοεμβρι ́ου 1999 πρα ́ξη κανονισμου ́
 της συντα ́ξεω ́ς του και να προσδιοριστει ́ σε ποσοστο ́ ́σο ι — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της καθη ́ς της 7ης Ιουλι ́ου 2000,
 προς εκει ́νο που αντιστοιχει ́ για τους εγκαθιστα ́μενους στο
 Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο·
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — α ́λλως και ο ́λως επικουρικω ́ς, τον ανακαθορισμο ́ της συντα ́-
 ξεω ́ς του στο υ ́ψος της καταβαλλομε ́νης για ο ́σους ει ́ναι
 εγκατεστημε ́νοι στο Βε ́λγιο. Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Οι προσφευ ́γουσες ει ́ναι συνδικαλιστικοι ́ φορει ́ς οι οποι ́οι εκπρο-
 σωπου ́ν τους εργαζο ́μενους στην ΕΚΤ. Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν
 να κηρυχθει ́ ανι ́σχυρο το ́εγγραφο του αντιπροε ́δρου της ΕΚΤ με
 Ο προσφευ ́γων βα ́λλει κατα ́ της πρα ́ξεως εκκαθαρι ́σεως της το οποι ́ο αυτο ́ς αρνει ́ται να προβει ́ στην εξε ́ταση ορισμε ́νων
 μηνιαι ́ας συντα ́ξεω ́ς του, επι ́ της οποι ́ας εφαρμο ́στηκε ο «συντε- αιτημα ́των των προσφευγουσω ́ν. Οι προσφευ ́γουσες ει ́χαν ζητη ́σει
 λεστη ́ς αναπροσαρμογη ́ς» που προβλε ́πεται για την Ελλα ́δα και απο ́ την καθη ́ς στο πλαι ́σιο προηγου ́μενης ανταλλαγη ́ς εγγρα ́φων,
 ισου ́ται με το 86,5 % της συντα ́ξεως που καταβα ́λλεται στους αφενο ́ς, να αποσυ ́ρουν ορισμε ́να τμη ́ματα του Staff Rules τους,
 εγκαθισταμε ́νους στο Βε ́λγιο, οι οποι ́οι δικαιου ́νται το 100 % της διο ́τι κατα ́ την α ́ποψη των προσφευγουσω ́ν περιο ́ριζαν σε ανεπι ́-
 προκυπτου ́σης συντα ́ξεως. τρεπτο βαθμο ́ το δικαι ́ωμα απεργι ́ας των εργαζομε ́νων. Αφετε ́ρου,
 οι προσφευ ́γουσες ζη ́τησαν να συμπεριληφθει ́ στους ο ́ρους απα-
 σχο ́λησης δια ́ταξη που θα επιτρε ́πει την τροποποι ́ηση των ο ́ρων
 Ο προσφευ ́γων ισχυρι ́ζεται συναφω ́ς ο ́τι το α ́ρθρο 82 του Κανο- αυτω ́ν με συλλογικε ́ς συμβα ́σεις εργασι ́ας.
 νισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως, που επιβα ́λλει την προσαρμογη ́
 των συντα ́ξεων βα ́σει «διορθωτικου ́ συντελεστη ́», ανα ́λογα με τον
 το ́πο στον οποι ́ο ο δικαιου ́χος της συντα ́ξεως προτι ́θεται να Στην προσφυγη ́ προβα ́λλεται ο ́τι το ́εγγραφο του αντιπροε ́δρου
 εγκατασταθει ́, προσκρου ́ει στις διατα ́ξεις της Ευρωπαϊκη ́ς Συμβα ́- πρε ́πει να θεωρηθει ́ ως απο ́φαση της καθη ́ς. Η απο ́φαση αυτη ́
 σεως των ∆ικαιωμα ́των του Ανθρω ́που, οι οποι ́ες αποτελου ́ν παραβια ́ζει, στο πλαι ́σιο εφαρμογη ́ς της Συνθη ́κης, τους εφαρ-
 «γενικε ́ς αρχε ́ς του κοινοτικου ́ δικαι ́ου», παραβια ́ζει την αρχη ́ της μοστε ́ους κανο ́νες δικαι ́ου και δεν λαμβα ́νει μεταξυ ́ α ́λλων υπο ́ψη
 ισο ́τητας και το δικαι ́ωμα ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας και εγκαταστα ́- της τη σημασι ́α του θεμελιω ́δους δικαιω ́ματος του συνεταιρι ́ζεσθαι.
 σεως του προσφευ ́γοντος στην επικρα ́τεια των κρατω ́ν μελω ́ν της Κατα ́ την α ́σκηση της διακριτικη ́ς της εξουσι ́ας, η καθη ́ς ́ελαβε
 Ενω ́σεως και για τους λο ́γους αυτου ́ς ει ́ναι ανι ́σχυρο. υπο ́ψη της αποκλειστικα ́ τα δικα ́ της συμφε ́ροντα ως εργοδο ́τριας.
 Με τον τρο ́πο αυτο ́ δεν αξιολο ́γησε σωστα ́ το γεγονο ́ς ο ́τι στο
 πλαι ́σιο του καθορισμου ́ των γενικω ́ν ο ́ρων εργασι ́ας πρε ́πει να
 λαμβα ́νονται υπο ́ψη και τα δικαιω ́ματα των συνδικαλιστικω ́ν
 φορε ́ων.


text:
C 144/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 15.6.2002
 α ́ρθρου 234 της Συνθη ́κης ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο Müllheim/Baden (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν
 της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της
 μεταξυ ́ Marie-Josée Verwayen-Boelen και Rijksdienst voor διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́
 Arbeidsvoorziening, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως Gründerzentrum-Betriebs-GmbH και Land Baden-Würt-
 προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 4, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ temberg, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την
 (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1971, ερμηνει ́α της οδηγι ́ας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 περι ́ εφαρμογη ́ς των συστημα ́των κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους 17ης Ιουλι ́ου 1969, περι ́ των εμμε ́σων φο ́ρων των επιβαλλομε ́νων
 μισθωτου ́ς, στους μη μισθωτου ́ς και στα με ́λη των οικογενειω ́ν επι ́ των συγκεντρω ́σεων κεφαλαι ́ων (EE ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 20),
 τους που διακινου ́νται εντο ́ς της Κοινο ́τητας, ο ́πως τροποποιη ́θηκε ο ́πως ́εχει τροποποιηθει ́ με την οδηγι ́α 85/303/ΕΟΚ του Συμβου-
 και ενημερω ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλι ́ου, λι ́ου, της 10ης Ιουνι ́ου 1985 (ΕΕ L 156, σ. 23), το ∆ικαστη ́ριο
 της 2ας ∆εκεμβρι ́ου 1996 (ΕΕ 1997, L 28, σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τις F. Macken, προ ́εδρο τμη ́ματος,
 (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος, και Ν. Colneric και τους R. Schintgen (εισηγητη ́), Β. Σκουρη ́
 S. von Bahr, D. A. O. Edward, A. La Pergola (εισηγητη ́) και και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 C. W. A. Timmermans, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: P. Léger, L. A. Geelhoed, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 21 Μαρτι ́ου
 γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 4 Μαρτι ́ου 2002 δια ́ταξη με 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Συ ́μφωνα με το ́αρθρο 67, παρα ́γραφος 3, του κανονισμου ́
 (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1971, Η οδηγι ́α 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Ιουλι ́ου
 περι ́ εφαρμογη ́ς των συστημα ́των κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους 1969, περι ́ των εμμε ́σων φο ́ρων των επιβαλλομε ́νων επι ́ των
 μισθωτου ́ς, στους μη μισθωτου ́ς και στα με ́λη των οικογενειω ́ν συγκεντρω ́ σεων κεφαλαι ́ων, ́οπως ́εχει τροποποιηθει ́ με την
 τους που διακινου ́νται εντο ́ς της Κοινο ́τητας, ́οπως τροποποιη ́θηκε οδηγι ́α 85/303/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 10ης Ιουνι ́ου 1985,
 και ενημερω ́ θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλι ́ου, πρε ́πει να ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια ́οτι τα τε ́λη τα οποι ́α
 της 2ας ∆εκεμβρι ́ου 1996, ο κανο ́νας του συνυπολογισμου ́ των οφει ́λονται για την κατα ́ρτιση συμβολαιογραφικου ́ εγγρα ́φου
 περιο ́δων ασφαλι ́σεως ́η απασχολη ́σεως των παραγρα ́φων 1 ́η 2 που αφορα ́ πρα ́ξη εμπι ́πτουσα στην οδηγι ́α 69/335, ́οπως ́εχει
 του ιδι ́ου ́αρθρου εξαρτα ́ται, πλην των περιπτω ́ σεων που αναφε ́- τροποποιηθει ́, στο πλαι ́σιο ενο ́ς συστη ́ματος του οποι ́ου χαρακτη-
 ρει ειδικα ́ η ως ́ανω παρα ́γραφος 3, απο ́ την προϋπο ́θεση ́οτι ο ριστικο ́ αποτελει ́ ́οτι οι συμβολαιογρα ́φοι ει ́ναι δημο ́σιοι υπα ́λλη-
 ενδιαφερο ́μενος ́εχει συμπληρω ́ σει αμε ́σως προηγουμε ́νως λοι και ́οτι τα τε ́λη καταβα ́λλονται μερικω ́ ς στη δημο ́σια αρχη ́
 περιο ́δους ασφαλι ́σεως ́η απασχολη ́σεως συ ́μφωνα με τις διατα ́ξεις που τους απασχολει ́ και χρησιμοποιου ́νται για τη χρηματοδο ́τηση
 της νομοθεσι ́ας βα ́σει της οποι ́ας ζητου ́νται οι παροχε ́ς ανεργι ́ας. του ́εργου της, ́οπως ει ́ναι το συ ́στημα που ισχυ ́ει στην περιφε ́ρεια
 του Oberlandesgericht Karlsruhe, συνιστου ́ν φο ́ρο κατα ́ την ́εννοια
 (1) ΕΕ C 233 της 12.8.2000. της οδηγι ́ας 69/335, ́οπως ́εχει τροποποιηθει ́.
 Τα τε ́λη τα οποι ́α οφει ́λονται για την κατα ́ρτιση συμβολαιογραφι-
 κου ́ εγγρα ́φου που αφορα ́ τη συ ́σταση κεφαλαιουχικη ́ς εταιρι ́ας,
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ εφο ́σον συνιστου ́ν φο ́ρο κατα ́ την ́εννοια της οδηγι ́ας 69/335,
 ́οπως ́εχει τροποποιηθει ́, απαγορευ ́ονται, κατ' αρχη ́ν, δυνα ́μει
 (ε ́κτο τμη ́μα) του ́αρθρου 10, στοιχει ́ο γ', της ́διας
 ι οδηγι ́ας.
 της 21ης Μαρτι ́ου 2002
 στην υπο ́θεση C-264/00 (αι ́τηση του Αmtsgericht Müllheim/ Το γεγονο ́ς ́οτι δεν επιτρε ́πεται τα τε ́λη, τα οποι ́α οφει ́λονται
 Baden για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): για την κατα ́ρτιση συμβολαιογραφικου ́ εγγρα ́φου που αφορα ́ τη
 Gründerzentrum-Betriebs-GmbH κατα ́ Land Baden- συ ́σταση κεφαλαιουχικη ́ς εταιρι ́ας και των οποι ́ων το ποσο ́ αυξα ́-
 Württemberg (1) νει ευθε ́ως κατ' αναλογι ́α του καλυφθε ́ντος εταιρικου ́ κεφαλαι ́ου,
 να υπερβαι ́νουν ́ενα ανω ́ τατο ́οριο δεν ει ́ναι ικανο ́, αφ' εαυτου ́,
 ('Αρθρο 104, παρα ́ γραφος 3, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας να προσδω ́ σει ανταποδοτικο ́ χαρακτη ́ρα στα εν λο ́γω τε ́λη, κατα ́
 — Συγκε ́ντρωση κεφαλαι ́ων — Οδηγι ́α 69/335/ΕΟΚ — την ́εννοια της οδηγι ́ας 69/335, ́οπως ́εχει τροποποιηθει ́, αν ο
 Τε ́λη οφειλο ́μενα για την κατα ́ ρτιση συμβολαιογραφικου ́ καθορισμο ́ς του ως ́ανω ορι ́ου δεν ει ́ναι ευ ́λογος σε σχε ́ση με
 εγγρα ́ φου που αφορα ́ τη συ ́σταση κεφαλαιουχικη ́ς εται- το κο ́στος της υπηρεσι ́ας της οποι ́ας τα τε ́λη αποτελου ́ν την
 ρι ́ας) αντιπαροχη ́.
 (2002/C 144/17)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (1) ΕΕ C 247 της 26.8.2000.
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-264/00, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Αmtsgericht


text:
 2.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/19
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Ιανουαρίου 2013 — FunFactory. κατά ΓΕΕΑ (Δονητής)
 (Υπόθεση T-137/12) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου σήματος - Δονητής - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 207/2009 - Δικαιώματα άμυνας - Άρθρο 75, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 207/2009)
 2013/C 63/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: FunFactory GmbH (Βρέμη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: K.-D. Franzen, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Ιανουαρίου 2012 (υπόθεση R 1436/2011-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου σημείου που αναπαριστά δονητή.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη FunFactory GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 157 της 2.6.2012.


text:
 29.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 189/6
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hof van beroep te Brussel (Βέλγιο) στις 17 Απριλίου 2013 — Johan Deckmyn και Vrijheidsfonds VZW κατά Helena Vandersteen κ.λπ.
 (Υπόθεση C-201/13)
 2013/C 189/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van beroep te Brussel
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείοντες: Johan Deckmyn και Vrijheidsfonds VZW
 Εφεσίβλητες: Helena Vandersteen, Christiane Vandersteen, Liliana Vandersteen, Isabelle Vandersteen, Rita Dupont, Amoras II CVOH και WPG Uitgevers België
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι η έννοια «παρωδία» αυτοτελής έννοια του δικαίου της Ένωσης;
 2)
 Αν ναι, πρέπει μια παρωδία να πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις ή να έχει τα ακόλουθα γνωρίσματα:
 —
 να έχει δικό της πρωτότυπο χαρακτήρα (πρωτοτυπία)·
 —
 και μάλιστα κατά τέτοιον τρόπο ώστε η παρωδία εύλογα να μη μπορεί να αποδοθεί στον δημιουργό του πρωτότυπου έργου·
 —
 να έχει σκοπό να κάνει χιούμορ ή να σαρκάσει, ανεξαρτήτως του αν η κριτική, που ενδεχομένως ασκείται εν προκειμένω, αγγίζει το πρωτότυπο έργο ή κάτι άλλο ή κάποιον άλλον·
 —
 να αναφέρει την πηγή του παρωδούμενου έργου;
 3)
 Πρέπει ένα έργο να πληροί και άλλες προϋποθέσεις ή να έχει και άλλα γνωρίσματα για να μπορέσει να χαρακτηριστεί ως παρωδία;


text:
 C 246/22 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 28.8.1999
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-460/98 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-14/99 (1)
 (1999/C 246/43)
 (1999/C 246/44)
 Με δια ́ταξη της 4ης Ιουνι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-460/98: (αι ́τηση του Verwaltungsgerichtshof για την Με δια ́ταξη της 10ης Ιουνι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Sutterlüty GmbH & Co. κατα ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 Vorarlberger Landesregierung. σεως C-14/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου.
 (1) ΕΕ C 71 της 13.3.1999.
 (1) ΕΕ C 86 της 27.3.1999.


text:
 24.2.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 42/14
 Προσφυγή της 20ής Δεκεμβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας
 (Υπόθεση C-517/06)
 (2007/C 42/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Braun και E. Montaguti)
 Καθής: Δημοκρατία της Αυστρίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, παραλείπουσα να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά της οδηγίας 2003/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Νοεμβρίου 2003, για την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα (1) ή μη κοινοποιώντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 —
 να καταδικάσει την Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε την 1η Ιουλίου 2005.
 (1) ΕΕ L 345, σ. 90.


text:
 2.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/8
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Gerechtshof te Amsterdam με απόφαση της 28ης Δεκεμβρίου 2004 στην υπόθεση Friesland Friesland Coberco Dairy Foods BV (ενεργούσας στις συναλλαγές υπό την επωνυμία Friesland Supply Point Ede) κατά Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Noord/kantoor Groningen
 (Υπόθεση C-11/05)
 (2005/C 82/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Με απόφαση της 28ης Δεκεμβρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 14 Ιανουαρίου 2005, το Gerechtshof te Amsterdam, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Friesland Coberco Dairy Foods BV (ενεργούσας στις συναλλαγές υπό την επωνυμία Friesland Supply Point Ede) και Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Noord/kantoor Groningen, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1)
 Πώς πρέπει να ερμηνευθεί το χωρίο «χωρίς να θίγονται τα ουσιώδη συμφέροντα των κοινοτικών παραγωγών παρόμοιων εμπορευμάτων» του άρθρου 133, στοιχείο ε, του ΚΤΚ (1); Μπορεί συναφώς να εξετάζεται μόνον η σχετική με το τελικό προϊόν αγορά ή πρέπει να ερευνάται και η οικονομική κατάσταση των πρώτων υλών στο πλαίσιο μεταποιήσεως υπό τελωνειακό έλεγχο;
 2)
 Έχει σημασία για τον σχηματισμό κρίσεως ως προς τη «δυνατότητα δημιουργίας ή διατήρησης μεταποιητικής δραστηριότητας», όπως ορίζεται στο άρθρο 502, παράγραφος 3, του ΚΕΚΤΚ (2), ορισμένος αριθμός θέσεων εργασίας που, κατ' ελάχιστο όριο, θα μπορούσαν να δημιουργηθούν από τις σχετικές δραστηριότητες; Ποια άλλα κριτήρια ισχύουν περαιτέρω για την ερμηνεία του παρατεθέντος κειμένου του κανονισμού;
 3)
 Μπορεί το Δικαστήριο, υπό το φως των απαντήσεων στο πρώτο και το δεύτερο ερώτημα, να εξετάσει στο πλαίσιο διαδικασίας παραπομπής το κύρος των συμπερασμάτων της επιτροπής [κοινοτικού τελωνειακού κώδικα];
 4)
 Αν ναι, είναι το επίμαχο συμπέρασμα έγκυρο όσον αφορά τόσο την αιτιολόγηση όσο και τα προβληθέντα επιχειρήματα οικονομικού χαρακτήρα;
 5)
 Αν το Δικαστήριο δεν μπορεί να ερευνήσει το κύρος ενός συμπεράσματος, ποια ερμηνεία πρέπει τότε να δοθεί στο χωρίο«Τα συμπεράσματα της επιτροπής λαμβάνονται υπόψη από τις (...) τελωνειακές αρχές» του άρθρου 504, παράγραφος 4, του ΚΕΚΤΚ (3), όταν –σε πρώτο στάδιο– οι τελωνειακές αρχές και/ή –κατόπιν προσφυγής– τα εθνικά δικαστήρια εκτιμούν ότι το συμπέρασμα της επιτροπής δεν μπορεί να στηρίξει την απόρριψη αιτήσεως μεταποιήσεως υπό τελωνειακό έλεγχο;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕL 302, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 253, σ. 1).
 (3) Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 993/2001 της Επιτροπής, της 4ης Μαΐου 2001, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, περί θεσπίσεως του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 141, σ. 1).