text:
 10.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/1
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 15ης Σεπτεμβρίου 2005
 στην υπόθεση C-464/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Δανίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Αυτοκίνητα οχήματα - Θέση στη διάθεση του εργαζομένου εκ μέρους του εργοδότη - Όχημα ταξινομημένο στο κράτος μέλος του εργοδότη - Εργαζόμενος κατοικών σε άλλο κράτος μέλος - Φορολόγηση του αυτοκίνητου οχήματος)
 (2005/C 315/01)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Στην υπόθεση C-464/02, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, η οποία ασκήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2002, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: N. B. Rasmussen και D. Martin) κατά Βασιλείου της Δανίας (εκπρόσωπος: J. Molde), υποστηριζόμενου από τη Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: T. Pynnä), το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, N. Colneric (εισηγήτρια), K. Schiemann, E. Juhász και E. Levits, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 15 Σεπτεμβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Το Βασίλειο της Δανίας,
 —
 καθόσον η νομοθεσία και η διοικητική πρακτική του δεν επιτρέπουν στους εργαζομένους που κατοικούν στη Δανία και απασχολούνται σε άλλο κράτος μέλος σε εργασία που δεν αποτελεί την κύρια δραστηριότητά τους να χρησιμοποιούν για επαγγελματικούς και ιδιωτικούς σκοπούς αυτοκίνητο της εταιρίας ταξινομημένο στο άλλο αυτό κράτος μέλος, όπου είναι εγκατεστημένη η επιχείρηση του εργοδότη τους, και
 —
 καθόσον η νομοθεσία και η διοικητική πρακτική του δεν επιτρέπουν στους εργαζομένους που κατοικούν στη Δανία και απασχολούνται σε άλλο κράτος μέλος να χρησιμοποιούν είτε για αμιγώς επαγγελματικούς είτε για επαγγελματικούς και ιδιωτικούς σκοπούς όχημα της εταιρίας ταξινομημένο στο άλλο αυτό κράτος μέλος, στο οποίο ο εργοδότης τους έχει την εταιρική του έδρα ή την κύρια εγκατάστασή του, όταν το όχημα ούτε προορίζεται να χρησιμοποιηθεί κυρίως στη Δανία κατά τρόπο μόνιμο ούτε χρησιμοποιείται στην πραγματικότητα κατ' αυτόν τον τρόπο, παρά μόνον υπό την προϋπόθεση ότι η απασχόληση σε αυτό τον εργοδότη αποτελεί την κύρια δραστηριότητά τους και ότι καταβάλλεται τέλος για το όχημα αυτό,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 39 ΕΚ.
 2.
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 4.
 Η Δημοκρατία της Φινλανδίας φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 44 της 22.2.2003.


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/23
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 19ης Νοεμβρίου 2008 — Ercros κατά ΓΕΕΑ — Degussa (TAI CROS)
 (Υπόθεση T-315/06) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος TAI CROS - Προγενέστερα λεκτικά εθνικά σήματα CROS, SOCIEDAD ANÓNIMA CROS και ERCROS - Προγενέστερα εικονιστικά εθνικά σήματα CROS - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη κινδύνου συγχύσεως - Έλλειψη ομοιότητας μεταξύ των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2009/C 6/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ercros, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: R. Thierie, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: R. Pethke)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Degussa GmbH, πρώην Degussa AG (Düsseldorf, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Schäffler, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 20ής Σεπτεμβρίου 2006 (υπόθεση R 29/2006-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Ercros, SA και της Degussa GmbH
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει την Ercros, SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 326 της 30.12.2006.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
11.8.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 227/7
 επαναλα ́βουν την παραγωγη ́ γα ́λακτος. ∆εν υπα ́ρχει τι ́ποτα αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως της 31ης Ιανουαρι ́ου 2001, την
 απο ́ το οποι ́ο να προκυ ́πτει ο ́τι το ∆ικαστη ́ριο θε ́λησε να οποι ́α εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προβει ́ σε εξαντλητικη ́ απαρι ́θμηση των τρο ́πων με τους (τε ́ταρτο τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-73/94, Β. Μ. J. Β. Beusmans,
 οποι ́ους μπορει ́ να εκδηλωθει ́ η προ ́θεση αυτη ́. Ει ́ναι ο ́ντως εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον δικηγο ́ρο Ε. Η. Pijnacker Hordijk,
 εντυπωσιακο ́ το γεγονο ́ς ο ́τι το ∆ικαστη ́ριο αποδι ́δει σημασι ́α κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, εκπροσωπουμε ́νου
 στο ο ́τι το 1989, μετα ́ τη χορη ́γηση προσωρινη ́ς ποσο ́τητας απο ́ την Α. Μ. Colaert, και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 αναφορα ́ς, οι τε ́σσερις σχετικοι ́ παραγωγοι ́ επανε ́λαβαν εκπροσωπουμε ́νης απο ́ τον Th. van Rijn.
 αμε ́σως την παραγωγη ́ γα ́λακτος. Το περιστατικο ́ αυτο ́ Ο αναιρεσει ́ων ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 ουδο ́λως επηρε ́ασε τις κρι ́σεις που το Πρωτοδικει ́ο εξε ́φερε
 στην αναιρεσιβαλλο ́μενη απο ́φαση. Κατα ́ τα λοιπα ́, στην — να αναιρε ́σει την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου της 31ης Ια-
 παρεμπι ́πτουσα απο ́φαση ́ του Mulder ΙΙ το ∆ικαστη ́ριο νουαρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Τ-73/94 (1)·
 ουδο ́λως ασχολη ́θηκε με την ειδικη ́ προβληματικη ́ των — να αναπε ́μψει την υπο ́θεση στο Πρωτοδικει ́ο·
 παραγωγω ́ν SLOM 1983.
 — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο και την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́
 — Το Πρωτοδικει ́ο κατε ́νειμε εσφαλμε ́νως το βα ́ρος αποδει ́ξεως ́εξοδα της δι ́κης το ́σο ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου ο ́σο και
 η ́ τουλα ́χιστον επε ́βαλε στον Ε. Bouma βα ́ρος αποδει ́ξεως ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου.
 που νομικω ́ς ει ́ναι απαρα ́δεκτο: πριν απο ́ την ́εναρξη ισχυ ́ος
 του κανονισμου ́ 857/84 ́ενας παραγωγο ́ς SLOM στην
 κατα ́σταση του Ε. Bouma δεν μπορου ́σε να φανταστει ́ ο ́τι η Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 μη επανα ́ληψη της παραγωγη ́ς του πριν απο ́ την 1η Απριλι ́ου
 1984 θα ει ́χε ως συνε ́πεια την οριστικη ́ και πλη ́ρη απω ́ λεια
 Οι λο ́γοι αναιρε ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογοι
 του δικαιω ́ματο ́ς του να λα ́βει ποσο ́τητα αναφορα ́ς η ́
 με τους λο ́γους αναιρε ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα που
 αποζημι ́ωση. Το να επιβληθει ́ στον Ε. Bouma να αποδει ́ξει
 προβα ́λλονται στην υπο ́θεση C-162/01 Ρ.
 «ο ́τι ει ́χε την προ ́θεση να επαναλα ́βει την παραγωγη ́ αυτη ́
 μετα ́ τη λη ́ξη της δεσμευ ́σεω ́ς του μη παραδο ́σεως και ο ́τι
 δεν η ́ταν σε θε ́ση να το πρα ́ξει λο ́γω της θε ́σεως σε ισχυ ́ του (1) ΕΕ 1994, C 90, σ. 25.
 κανονισμου ́ 857/84» συνεπα ́γεται ο ́τι ο Ε. Bouma βρε ́θηκε
 αναδρομικα ́ αντιμε ́τωπος με τις συνε ́πειες της θε ́σεως του
 κανονισμου ́ σε ισχυ ́.
 Λογικα ́ δεν μπορει ́ να απαιτηθει ́ απο ́ ́εναν κοινοτικο ́ υπη ́κοο
 στην κατα ́σταση του Ε. Bouma να διαθε ́τει 17 ́εως 18 χρο ́νια
 μετα ́ την ́εναρξη ισχυ ́ος του πιο πα ́νω κανονισμου ́ γραπτε ́ς
 αποδει ́ξεις σχετικα ́ με τη διαχει ́ριση της εκμεταλλευ ́σεω ́ς του Αι ́τηση αναιρε ́σεως του G. van den Berg που υποβλη ́θηκε
 στο απω ́τατο παρελθο ́ν. Του ́το ενισχυ ́εται απο ́ το γεγονο ́ς ο ́τι στις 13 Απριλι ́ου 2001 κατα ́ της αποφα ́σεως της 31ης Ια-
 σε ουδεμι ́α παλαιο ́τερη απο ́φαση του ∆ικαστηρι ́ου η ́ του νουαρι ́ου 2001, την οποι ́α εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των
 Πρωτοδικει ́ου θεωρη ́θηκε σημαντικη ́ η απο ́δειξη επι ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο τμη ́μα) στην υπο ́θεση
 σημει ́ων που το Πρωτοδικει ́ο τω ́ρα θεω ́ρησε ο ́τι ει ́ναι βασικα ́. Τ-143/97, G. van den Berg κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊ-
 κη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 — Το Πρωτοδικει ́ο εξε ́θεσε και εκτι ́μησε κατα ́ το ́σο εσφαλμε ́νο
 και παραμορφωτικο ́ τρο ́πο τα ασκου ́ντα επιρροη ́ πραγματικα ́ (Υπο ́θεση C-164/01 Ρ)
 περιστατικα ́, ω ́στε η απο ́φαση ́ του πρε ́πει να θεωρηθει ́
 αντι ́θετη προς την αρχη ́ της αιτιολογη ́σεως και την αρχη ́ της
 αντικειμενικο ́τητας. (2001/C 227/11)
 Ο G. van den Berg υπε ́βαλε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 (1) ΕΕ 1993, C 334, σ. 17. Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 13 Απριλι ́ου 2001 αι ́τηση αναι-
 (2) Απο ́φαση της 11ης ∆εκεμβρι ́ου 1990, C-189/89.
 ρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως της 31ης Ιανουαρι ́ου 2001, την
 (3) ΕΕ 1984, L 148, σ. 13.
 οποι ́α εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (τε ́ταρτο τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-143/97, G. van den Berg,
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον δικηγο ́ρο Ε. Η. Pijnacker Hordijk,
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, εκπροσωπουμε ́νου
 απο ́ την Α. Μ. Colaert, και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως του Β. Μ. J. Β. Beusmans που υποβλη ́θηκε
 εκπροσωπουμε ́νης απο ́ τον Th. van Rijn.
 στις 13 Απριλι ́ου 2001 κατα ́ της αποφα ́σεως της 31ης Ια-
 νουαρι ́ου 2001, την οποι ́α εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των
 Ο αναιρεσει ́ων ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο τμη ́μα) στην υπο ́θεση
 Τ-73/94, Β. Μ. J. Β. Beusmans κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊ- — να αναιρε ́σει την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου της 31ης Ια-
 κη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των νουαρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Τ-143/97 (1)·
 (Υπο ́θεση C-163/01 Ρ) — να αναπε ́μψει την υπο ́θεση στο Πρωτοδικει ́ο προκειμε ́νου
 αυτο ́ να αποφανθει ́ επι ́της αγωγη ́ς που ο αναιρεσει ́ων α ́σκησε
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου στις 29 Απριλι ́ου 1997·
 (2001/C 227/10)
 — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο και την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́
 Ο Β. Μ. J. Β. Beusmans υπε ́βαλε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των ́εξοδα της δι ́κης το ́σο ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου ο ́σο και
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 13 Απριλι ́ου 2001 αι ́τηση ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου.


text:
C 265/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.9.1999
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 15ης Ιουνι ́ου 1999
 της 9ης Μαρτι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση Τ-277/97, Ismeri Europa Srl κατα ́ Ελεγκτικου ́
 Συνεδρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 στην υπο ́θεση Τ-273/97, Pierre Richard κατα ́ Ευρωπαϊκου ́
 Κοινοβουλι ́ου (1) («Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη — Προγρα ́μματα MED —
 'Εκθεση του Ελεγκτικου ́ Συνεδρι ́ου — Επικρι ́σεις αφορω ́-
 σες την ενα ́ γουσα»)
 (Υπα ́ λληλοι — ∆ιαδικασι ́α προσλη ́ψεως — Εφαρμογη ́
 του α ́ ρθρου 29, παρα ́ γραφος 1, του ΚΥΚ — Προ ́σληψη (1999/C 265/23)
 προσω ́ που περιλαμβανομε ́νου στον εφεδρικο ́ πι ́νακα για
 μελλοντικε ́ς προσλη ́ψεις γενικου ́ διαγωνισμου ́ για τους
 υπηκο ́ους των νε ́ων κρατω ́ ν μελω ́ ν — Απο ́ρριψη της ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 υποψηφιο ́τητας)
 Στην υπο ́θεση Τ-277/97, Ismeri Europa Srl, με ́εδρα τη Ρω ́μη,
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Sergio Ristuccia και Gian Luigi
 Tosato, δικηγο ́ρους Ρω ́μης, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον
 (1999/C 265/22)
 δικηγο ́ρο Alex Schmitt, 7, Val Sainte-Croix, κατα ́ Ελεγκτικου ́
 Συνεδρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Jean-Marie
 Stenier, Jan Inghelram και Paolo Giusta), με αντικει ́μενο αγωγη ́
 ασκηθει ́σα βα ́σει των α ́ρθρων 235 ΕΚ και 288, δευ ́τερο εδα ́φιο,
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) ΕΚ (παλαιω ́ν α ́ρθρων 178 και 215), με την οποι ́α ζητη ́θηκε η
 αποκατα ́σταση της ζημι ́ας που φε ́ρεται ο ́τι υπε ́στη η ενα ́γουσα
 εταιρι ́α λο ́γω των επικρι ́σεων που διατυ ́πωσε εναντι ́ον της το
 Στην υπο ́θεση Τ-273/97, Pierre Richard, υπα ́λληλος του Ευρω- Ελεγκτικο ́ Συνε ́δριο στην ειδικη ́ ́εκθεση αριθ. 1/96 σχετικα ́ με
 παϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Λουξεμβου ́ργου, εκπροσωπου ́με- τα προγρα ́μματα MED συνοδευο ́μενη απο ́ τις απαντη ́σεις της
 νος απο ́ τον δικηγο ́ρο André Lutgen, και, κατα ́ την προφορικη ́ Επιτροπη ́ς (που υποβλη ́θηκε βα ́σει του α ́ρθρου 188 Γ, παρα ́γραφος
 διαδικασι ́α, απο ́ τη δικηγο ́ρο Jeanne Feltgen, δικηγο ́ρους Λουξεμ- 4, δευ ́τερο εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ) (ΕΕ 1996, C 240, σ. 1), το
 βου ́ργου, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους M. Jaeger,
 γραφει ́ο των τελευται ́ων, 1, rue Jean-Pierre Brasseur, κατα ́ Προ ́εδρο, K. Lenaerts και J. Azizi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: A. Mair,
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (εκπρο ́σωπος: João Sant’ Anna), με υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 15 Ιουνι ́ου 1999 απο ́φαση
 αντικει ́μενο, αφενο ́ς, αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως του με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου περι ́ απορρι ́ψεως της υποψηφιο ́τητας
 του προσφευ ́γοντος για τη θε ́ση που αφορου ́σε η ανακοι ́νωση 1) Απορρι ́πτει την αγωγη ́.
 κενη ́ς θε ́σεως αριθ. 8011 και, αφετε ́ρου, αι ́τηση ακυρω ́σεως του
 διορισμου ́ της S. στην εν λο ́γω θε ́ση καθω ́ς και της διαδικασι ́ας 2) Καταδικα ́ζει την ενα ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 που οδη ́γησε στον διορισμο ́ αυτο ́ν, το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους J. D. Cooke, Προ ́εδρο, R. Garcı́a- (1) ΕΕ C 7 της 10.1.98.
 Valdecasas και P. Lindh, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας. A. Mair, υπα ́λλη-
 λος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 9 Μαρτι ́ου 1999 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Ακυρω ́ νει τη διαδικασι ́α διορισμου ́ της S. στη θε ́ση του
 προϊσταμε ́νου τμη ́ματος με βαθμο ́ Α 3 και την απο ́φαση της ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 9ης Ιανουαρι ́ου 1997.
 της 27ης Απριλι ́ου 1999
 2) Ακυρω ́ νει τις αποφα ́σεις της 11ης Φεβρουαρι ́ου και της στην υπο ́θεση Τ-283/97, Germain Thinus κατα ́ Επιτροπη ́ς
 23ης Ιουλι ́ου 1997 περι ́ απορρι ́ψεως, αντιστοι ́χως, της των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 υποψηφιο ́τητας και της ενστα ́σεως του προσφευ ́γοντος.
 (Υπα ́ λληλοι — 'Αρνηση προαγωγη ́ς — Συγκριτικη ́ εξε ́ταση
 των προσο ́ντων — 'Αλλα κριτη ́ρια που πρε ́πει να λαμβα ́-
 3) Καταδικα ́ζει το Κοινοβου ́λιο σε ́ολα τα δικαστικα ́ ́εξοδα. νονται υπο ́ψη — Αιτιολο ́γηση)
 (1999/C 265/24)
 (1) EE C 387 της 20.12.1997. (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-283/97, Germain Thinus, υπα ́λληλος της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενος απο ́
 τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure, Françoise Parmentier
 και, αρχικα ́, απο ́ την Ariane Tornel, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με


text:
 19.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Σεπτεμβρίου 2015 — iNET24 Holding κατά ΓΕΕΑ (IDIRECT24)
 (Υπόθεση T-225/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διεθνής καταχώριση με προστασία που επεκτείνεται στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα - Λεκτικό σήμα IDIRECT24 - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009])
 (2015/C 346/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: iNET24 Holding AG (Feusisberg, Ελβετία) (εκπρόσωποι: S. Kirschstein-Freund, B. Breitinger και V. Dalichau, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Pohlmann, στη συνέχεια S. Hanne)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 4ης Φεβρουαρίου 2014 (υπόθεση R 1867/2013-5), σχετικά με διεθνή καταχώριση του λεκτικού σήματος IDIRECT24 με προστασία που επεκτείνεται στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την iNET24 Holding AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 184 της 16.6.2014.


text:
C 331/8 I EL j Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1 . 11 . 97
 Το άρθρο 3 παράγραΦος 1 σημείο 6 της οδηγίας 79/112/ΕΟΚ σεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την
 τον Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1978, περί προσεγγί προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του
 σεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την εργοδότη, o οργανισμός εγγυήσεως του κράτους στο έδαφος
 επισήμανση και την παρουσίαση των τροφίμων που προορί του οποίου, κατά το άρθρο 2 παράγραφος 1 της οδηγίας,
 ζονται για τον τελικό καταναλωτή καθώς επίσης και τη είτε αποφασίστηκε η κίνηση διαδικασίας συλλογικής ικανο
 διαφήμισή τους, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η ποιήσεως των πιστωτών είτε διαπιστώθηκε ότι η επιχείρηση ή
 περιλαμβανομένη o' αυτό έκφραση «εγκατεστημένου στο η εγκατάσταση τον εργοδότη έχει κλείσει οριστικά.
 εσωτερικό της Κοινότητας» αναφέρεται μόνο στον πωλητή.
 C ) ΕΕ C 158 της 1 . 6. 1996.
 C ) ΕΕ C 145 της 18. 5. 1996. 2 ΕΕ ειδ. εκδ. 05/004, σ. 35 .
 b) ΕΕ ειδ. εκδ. 03/024, σ. 33.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 17 Σεπτεμβρίου 1997
 (πέμπτο τμήμα)
 στην υπόθεση C-141/96 (αίτηση του Bundesfinanzhof για
 της 17 Σεπτεμβρίου 1997 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Finanzamt Osna
 στην υπόθεση C-117/96 (αίτηση του 0stre Landsret για bruck-Land κατά Bernhard Langhorst (')
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Danmarks Aktive (Φόρος προστιθεμένης αξίας — Ερμηνεία τον άρθρον 21
 Handelsrejsende, ενεργούσα για λογαριασμό της Carina σημείο 1 στοιχείο γ) και τον άρθρον 22 παράγραφος 3
 Mosbæk, κατά L0nmodtagernes Garantifond (') στοιχείο γ) της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ — Έγγραφο
 (Κοινωνική πολιτική — Προστασία των εργαζομένων σε δυνάμενο να θεωρηθεί ότι επέχει θέση τιμολογίου —
 περίπτωση αφερεγγυότητας τον εργοδότη — Οδηγία 80/ Πιστωτικό σημείωμα εκδοθέν από τον αγοραστή και μη
 987/ΕΟΚ — Εργαζόμενος που διαμένει και ασκεί τη αμΦισβητηθέν από τον πωλητή όσον αφορά το αναγραφό
 μισθωτή δραστηριότητά τον σε άλλο κράτος μέλος από μενο ποσό Φόρου)
 εκείνο της έδρας τον εργοδότη — Οργανισμός εγγυήσεως) (97/C 331/14)
 (97/C 331/13)
 (Γλωσσά διαδικασίας: η γερμανική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η δανική)
 (Προσωρινή μετάΦραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 (Προσωρινή μετάΦραση· η οριστική μεταΦραση θα δημο σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 Στην υπόθεση C-141 /96, με αντικείμενο αίτηση του Bundesfi
 Στην υπόθεση C-117/96, με αντικείμενο αίτηση του 0stre nanzhof προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177
 Landsret προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της
 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Finanzamt Osnabruck-Land και Bernhard Langhorst,
 μεταξύ Danmarks Aktive Handelsrejsende, ενεργούσας για η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία
 λογαριασμό της Carina Mosbæk, και L0nmodtagernes Garan του άρθρου 21 σημείο 1 στοιχείο γ) και του άρθρου 22
 tifond, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την παράγραφος 3 στοιχείο γ) της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του
 ερμηνεία του άρθρου 3 της οδηγίας 8Θ/987/ΕΟΚ του Συμβου Συμβουλίου , της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των
 λίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομο νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους
 θεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθε
 μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη (2), μένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (2), το Δικαστή
 το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. C. ριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο,
 Moitinho de Almeida, πρόεδρο τμήματος, L. Sevón, D. A. O. G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida (εισηγητή), J. L.
 Edward, P. Jann και M. Wathelet (εισηγητή), δικαστές, γενι Murray και L. Sevón, προέδρους τμήματος, P. J. G. Kapteyn,
 κός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, γραμματέας: H. von Holstein, C. Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P.
 βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 17 Σεπτεμβρίου 1997 Jann, H. Ragnemalm (] ) και M. Wathelet, δικαστές, γενικός
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 17 Σεπτεμβρίου 1997
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Όταν o εργοδότης είναι εγκατεστημένος σε άλλο κράτος
 μέλος από εκείνο στο έδαφος του οποίου o εργαζόμενος
 κατοικεί ή διαμένει και ασκούσε τη μισθωτή δραστηριότητά 1 . Το άρθρο 22 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της έκτης οδη
 του, αρμόδιος για την ικανοποίηση των απαιτήσεων τον γίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977,
 εργαζομένου αυτού σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργο περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών,
 δότη του είναι, κατά το άρθρο 3 της οδηγίας 80/987/ΕΟΚ των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό
 του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγί σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη Φορο
 ---pagebreak--- 1. 11 . 97 Γ ΕΓ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων C 331/9
 λογική βαση, επιτρέπει στα κράτη μέλη να θεωρούν Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 25 Σεπτεμβρίου
 ως έγγραφο που επέχει Θέση τιμολογίου πιστωτικό 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 σημείωμα εκδοθέν από τον αποδέκτη των αγαθών ή των
 υπηρεσιών, εφόσον το εν λόγω σημείωμα περιέχει τα
 στοιχεία που προβλέπει η εν λόγω οδηγία για τα τιμολό 1 . O τιθέμενος με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 222Π1 του
 για, εφόσον έχει εκδοθεί κατόπιν συμφωνίας με τον υπο Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1976, περί της κοινο
 κείμενο στο φόρο που παραδίδει τα αγαθά ή παρέχει τις τικής διαμετακομίσεως, και τον κανονισμό (ΕΟΚ)
 υπηρεσίες και εφόσον αυτός μπορεί να προβάλει αντιρ αριθ. 223/77 της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 1976,
 ρήσεις κατά τον αναγραφομένου σ' αυτό ποσού ΦΠΑ . περί των διατάξεων εφαρμογής ως και των μέτρων
 απλουστεύσεως του καθεστώτος της κοινοτικής διαμετα
 κομίσεως, κανόνας ότι o κοινοτικός χαρακτήρας ενός
 2. O υποκείμενος στον φόρο, o οποίος δεν προέβαλε εμπορεύματος πρέπει να αποδεικνύεται, πλην προβλεπο
 αντιρρήσεις κατά της αναγραφής σε πιστωτικό σημείωμα μένης εξαιρέσεως, αποκλειστικώς με τα παραστατικά
 επέχοντος θέση τιμολογίου υψηλότερου ποσού ΦΠΑ από διαμετακομίσεως T 2 ή T 2 L είναι σύμφωνος με τα
 το οφειλόμενο βάσει των φορολογητέων πράξεων, μπορεί άρθρα 9 και 10 της συνθήκης ΕΚ.
 να θεωρηθεί ως το πρόσωπο το οποίο ανέγραψε το ποσό
 αυτό και το οποίο, συνακόλουθα, οφείλει το αναγραφό
 μενο ποσό, υπό την έννοια του άρθρου 21 σημείο 1 2. Το άρθρο 37 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 στοιχείο γ) της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ. αριθ. 222Π7 <5εν επιτρέπει να χρησιμοποιούνται ως από
 δειξη του κοινοτικού χαρακτήρα ενός εμπορεύματος οι
 0 ) ΕΕ C 180 της 22. 6. 1996. διαπιστώσεις που γίνονται από τις αρμόδιες αρχές ενός
 (2) ΕΕ ειδ. εκδ. 09/001 , σ. 49. κράτους μέλους κατά τους ελέγχους που διενεργούνται
 στο πλαίσιο του καθεστώτος της κοινοτικής διαμετακομί
 σεως.
 (') ΕΕ C 269 της 14. 9. 1996.
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 02/003, σ. 3.
 O ΕΕ ειδ. έκδ. 02/012, σ. 27.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 25 Σεπτεμβρίου 1997
 στην υπόθεση C-237/96 (αίτηση του cour d'appel de Mons
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): ποινική δίκη
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 κατά Eddy Amelynck κ.λπ. (')
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων — Κοινοτική (πρώτο τμήμα)
 διαμετακόμιση — Μέσα αποδείξεως του κοινοτικού της 16 Σεπτεμβρίου 1997
 χαρακτήρα των εμπορευμάτων)
 στην υπόθεση C-59/96 P: Casper Koelman κατά Επιτροπής
 97/C 331/15) των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηριζόμενης από τις
 Buma, ένωση ολλανδικού δικαίου, και Γαλλική Δημοκρα
 τια (')
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Αίτηση αναιρέσεως — Κανονισμός αριθ. 17 — Απόρριψη
 καταγγελίας — Αιτιολογία)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταΦραση θα δημο (97/C 331/16)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 (Γλωσσά διαδικασίας: η ολλανδική)
 Στην υπόθεση C-237/96, με αντικείμενο αίτηση του cour
 d'appel de Mons (Βέλγιο) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρ
 μογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί ενώ (Προσωρινή μεταΦραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 πιον του εθνικού δικαστηρίου κατά Eddy Amelynck κ.λπ. και σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 Transport Amelynck Sprl, αστικώς υπεύθυνης, η έκδοση προ
 δικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία και το κύρος
 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 222/77 του Συμβουλίου , της Στην υπόθεση C 59/96 P, Casper Koelman (εκπρόσωπος:
 13ης Δεκεμβρίου 1976, περί της κοινοτικής διαμετακομί R. V. H. Jonker), με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως που
 σεως (2) και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 223/77 της Επι ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των
 τροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 1976, περί των διατάξεων Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο πενταμελές τμήμα) της
 εφαρμογής ως και των μέτρων απλουστεύσεως του καθεστώ 9ης Ιανουαρίου 1996 στην υπόθεση Τ-575/93 , Koelman κατά
 τος της κοινοτικής διαμετακομίσεως (3), το Δικαστήριο Επιτροπής (Συλλογή 1996, σ. ΙΙ-1 ), και με την οποία
 (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. L. Murray, πρόεδρο ζητήθηκε η αναίρεση της αποφάσεως αυτής, όπου o έτερος
 τμήματος, K. N. Κακούρη (εισηγητή) και P. J. G. Kapteyn, διάδικος ήταν η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: L. (εκπρόσωπος: B. J. Drijber), υποστηριζόμενη από τις Buma,


text:
 30.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 398/54
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Οκτωβρίου 2015 — JP Divver Holding Company κατά ΓΕΕΑ (EQUIPMENT FOR LIFE)
 (Υπόθεση T-642/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Επέκταση στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα της προστασίας διεθνούς καταχωρίσεως - Λεκτικό σήμα EQUIPMENT FOR LIFE - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 398/68)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: JP Divver Holding Company Ltd (Newry, Ηνωμένο-Βασίλειο) (εκπρόσωποι: A. Franke και E. Bertram, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: L. Rampini)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 16ης Ιουνίου 2014 (υπόθεση R 64/2014-2), σχετικά με την επέκταση στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα της προστασίας της διεθνούς καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος EQUIPMENT FOR LIFE.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την JP Divver Holding Company Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 431 της 1.12.2014.


text:
 6.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/9
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Μαΐου 2015 — Rubinum κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-201/13) (1)
 ((Δημόσια υγεία - Ασφάλεια των τροφίμων - Πρόσθετο για τη διατροφή των ζώων - Παρασκεύασμα Bacillus cereus var. toyoi - Απόφαση της Επιτροπής περί αναστολής των αδειών για το εν λόγω παρασκεύασμα - Κίνδυνος για την υγεία - Πλάνη περί το δίκαιο - Αρχή της προφύλαξης))
 (2015/C 221/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Rubinum, SA (Rubí, Ισπανία) (εκπρόσωποι: C. Bittner και P.-C. Scheel, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Bianchi, B. Schima και G. von Rintelen)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 288/2013 της Επιτροπής, της 25ης Μαρτίου 2013, σχετικά με την αναστολή των αδειών του παρασκευάσματος Bacillus cereus var. toyoi (NCIMB 40112/CNCM I-1012) όπως προβλέπονται στους κανονισμούς (ΕΚ) 256/2002, (ΕΚ) 1453/2004, (ΕΚ) 255/2005, (ΕΚ) 1200/2005, (ΕΚ) 166/2008 και (ΕΚ) 378/2009 (ΕΕ L 86, σ. 15).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Rubinum, SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 164 της 8.6.2013.


text:
 5 . 10 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 294/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ και Sindaco del Commune di Trezzano sul Naviglio ( C-ll/94),
 (πέμπτο τμήμα) μεταξύ Modaffari Sri και Comune di Cinisello Balsamo
 (C-14/94), μεταξύ Cologno Sri και Sindaco del Comune di
 της 20ής Ιουνίου 1996 Cologno Monzese (C-15/94), μεταξύ Modaffari Sri και Sin
 στις συνεκδικαξόμενες υποθέσεις C-418/93, C-419/93, C daco del Commune di Osio Sopra (C-23/94), μεταξύ M. Dieci
 420/93, C-421/93, C-460/93, C-461/93, C-462/93, C-464/93, Sri και Sindaco del Comune di Madignano (C-24/94) και
 C-9/94, C-10/94, C- 1 1/94, C-14/94, C-15/94, C-23/94, C-24/94 μεταξύ Consorzio Centro Commerciale II Porto και Sindaco
 και C-332/94 (αιτήσεις της Pretura circondariale di Roma, del Comune di Adria ( C-332/94), η έκδοση προδικαστικής
 sezione distaccata di Castelnuovo di Porto): Semeraro Casa αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 30, 36 και 52
 Uno Srl κατά Sindaco del Comune di Erbusco κ.λπ. ( 1 ) της συνθήκης ΕΚ, της οδηγίας 64/223/ΕΟΚ του Συμβουλίου ,
 (Ερμηνεία των άρθρων 30, 36 και 52 της συνθήκης ΕΚ, των της 25ης Φεβρουαρίου 1964, περί της πραγματοποιήσεως του
 οδηγιών 64/223/ΕΟΚ και 83/189/ΕΟΚ — Απαγόρευση δικαιώματος εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής
 ορισμένων εμπορικών δραστηριοτήτων την Κυριακή και τις υπηρεσιών για τις δραστηριότητες που υπάγονται στο χον
 αργίες) δρικό εμπόριο (ΕΕ ειδ . έκδ. 06/001 , σ. 28), και της οδηγίας
 83/ 189/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 28ης Μαρτίου 1983 , για την
 (96/C 294/01 καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφορήσεως στον τομέα
 των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών (ΕΕ αριθ . L 109,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) σ. 8), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 88/182/ΕΟΚ (ΕΕ
 αριθ. L 81 , σ. 75 ), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο
 από τους D. A. O. Edward, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο (εισηγητή ), P. Jann, L. Sevón και M. Wathelet, δικαστές,
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, γραμματέας: L. Hewlett,
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 20 Ιουνίου 1996 απόφα
 Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-418/93, C-419/93 , C ση με το ακόλουθο διατακτικό:
 420/93 , C-421 /93 , C-460/93 , C-461 /93 , C-462/93 , C-464/93 ,
 C-9/94, C-10/94, C-ll/94, C-14/94, C-15/94, C-23/94, C-24/94 1 .' Το άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ έχει την έννοια ότι δεν
 και C-332/94, που έχουν ως αντικείμενο αιτήσεις της Pretura εφαρμόζεται ως προς εθνική ρύθμιση περί υποχρεώσεως
 circondariale di Roma , sezione distaccata di Castelnuovo di των καταστημάτων να παραμένουν κλειστά, η οποία
 Porto, προς το Δικαστήριο, κατ1 εφαρμογήν του άρθρου 177 αντιτάσσεται σε όλους τους επιχειρηματίες που ασκούν
 της συνθήκης ΕΚ, με τις οποίες ζητείται, στο πλαίσιο των δραστηριότηες επί του εθνικού εδάφους και η οποία
 διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον του αιτούντος δικαστη επηρεάζει κατά τον ίδιο τρόπο, νομικώς και πραγματι
 ρίου μεταξύ Semeraro Casa Uno Sri και Sindaco del Comune κώς, την εμπορία των εγχωρίων προϊόντων και των
 di Erbusco ( C-418/93 , μεταξύ Semeraro Mobili SpA και προϊόντων προελεύσεως άλλων κρατών μελών.
 Sindaco del Comune di Erbusco (C-419/93), μεταξύ RB
 Arredamento Sri και Sindaco del Comune di Stezzano 2. Το άρθρο 52 της συνθήκης ΕΚ και η οδηγία 64/223/ΕΟΚ
 (C-420/93 ), μεταξύ Città Convenienza Milano Sri και Sindaco του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1964, περί πραγ
 del Comune di Trezzano sul Naviglio (C-421/93 ), μεταξύ Città ματοποιήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και της
 Convenienza Bergamo Sri και Sindaco del Comune di Stez ελεύθερης παροχής υπηρεσιών για τις δραστηριότητες
 zano (C-460/93 ), μεταξύ Centro Italiano Mobili Sri και που υπάγονται στο χονδρικό εμπόριο, δεν αναγορεύουν
 Sindaco del Comune di Pineto (C-461 /93), μεταξύ II 3C Centro εθνική ρύθμιση περί υποχρεώσεως των καταστημάτων να
 Convenienza Casa Sri και Sindaco del Comune di Roveredo in παραμένουν κλειστά, όπως η επίδικη στην υπόθεση της
 Piano (C-462/93), μεταξύ Benelli Confezioni SNC και Sindaco κύριας δίκης ρύθμιση.
 del Comune di Capena ( C-464/93 ), μεταξύ M. Quattordici Sri
 και Commissario straordinario del Comune di Terlizzi (C- 3. H οδηγία 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Μαρτίου
 9/94), μεταξύ Société Italiana Elettronica Sri (SIEL) και 1983, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφορή
 Sindaco del Comune di Dozza (C-10/94), μεταξύ Modaffari Sri σεως στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγρα
 ---pagebreak--- Αριθ. C 294/2 ΓEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 5 . 10. 96
 φών, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 88/182/ΕΟΚ, H προσφεύγουσα ζητεί απο το Δικαστήριο να ακυρώσει την
 δεν εφαρμόζεται ως προς εθνική ρύθμιση περί υποχρεώ απόφαση 96/311/ΕΚ της Επιτροπής, της 10ης Απριλίου 1996,
 σεως των καταστημάτων να παραμένουν κλειστά, όπως η κατά το μέρος που δεν καταλόγισε στο ΕΓΤΠΕ (Ευρωπαϊκό
 επίδικη στην υπόθεση της κύριας δίκης ρύθμιση. Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων) το
 συνολικό ποσό των 108 850 076 808 ιταλικών λιρών κατά την
 (') ΕΕ αριθ . C 312 της 18 . 11 . 1993 , εκκαθάριση των λογαρισμών που υπέβαλε η Ιταλική Δημο
 ΕΕ αριθ . C 76 της 12 . 3 . 1994. κρατία για το οικονομικό έτος 1992.
 ΕΕ αριθ . C 392 της 31 . 12 . 1994.
 Λογοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ — Δημόσια αποθεματοποίηση βοείου κρέατος ειδική έρευ
 (τρίτο τμήμα)
 να κατά την οποία διαπιστώθηκαν: α) η ανεπάρκεια των
 ελέγχων, και β) η απόκτηση μη αποδεκτών εμπορευμά
 της 11ης Ιουλίου 1996 των- δαπάνες: 54 927 174 194 ιταλικές λίρες.
 στην υπόθεση C-397/95 P: Δημήτριος Κούσιος κατα Επι
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') Αμφισβητείται η μείωση προς 10% κατ' αποκοπήν και
 (Αίτηση αναιρέσεως — Υπάλληλος — Ισχύς τον δεδικασμέ μάλιστα τονίζεται ότι η διακριτική εξουσία διορθώσεως
 νου — Προφανώς αβάσιμη αναίρεση) κατά ποσοστό καθοριζόμενο κατ' αποκοπήν ασκήθηκε
 (96/C 294/02 χωρίς να τηρηθεί o κανόνας συμπεριφοράς που περιέχε
 ται στο παράρτημα II.C των «guidelines» (έγγραφο VI/
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) 216/93-F.R. , της 3 . 6. 1993 ). H ορθή άσκηση της ανωτέρω
 εξουσίας θα έπρεπε, κατά δικαία κρίση , να είχε ως
 Στην υπόθεση C-397/95 P, Δημήτριος Κούσιος (δικηγόρος: συνέπεια τον καθορισμό της μειώσεως στο 5 % .
 Γεώργιος Σακελλαρόπουλος), που έχει ως αντικείμενο αίτηση
 αναιρέσεως που ασκήθηκε κατά της διατάξεως που εξέδωσε — Δημόσια αποθεματοποίηση βοείου κρέατος: παράτυπες
 στις 11 Οκτωβρίου 1995 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών διαδικασίες δημοπρασίας κρέατος παρεμβάσεως:
 Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα) στην υπόθεση Τ-302/94, Κούσι 7 104 000 000 ιταλικές λίρες.
 ος κατά Επιτροπής (Συλλογή 1995 , σ. ΙΙ-723), και με την οποία
 ζητείται η αναίρεση της διατάξεως αυτής, όπου o έτερος
 διάδικος είναι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων — O κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 859/89 προβλέπει ρητώς
 (εκπρόσωποι: Ana Maria Alves Vieira, επικουρούμενη από απαγόρευση υποβολής από κάθε ενδιαφερόμενο άνω της
 τον Denis Waelbroeck), το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκεί μιας προσφοράς παραδόσεως κρέατος προς δημόσια
 μενο από τους J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος, J. C. αποθεματοποίηση . H ΑΙΜΑ τηρεί πάντοτε την προανα
 Moitinho de Almeida και C. Gulmann ( εισηγητή), δικαστές, φερθείσα διάταξη και ελέγχει αν οι προσφορές έχουν
 γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: υποβληθεί από εταιρείες που έχουν διαφορετικά διακρι
 R. Grass , εξέδωσε στις 11 Ιουλίου 1996 διάταξη με το τικά στοιχεία και επωνυμίες. Στην Ιταλία είναι συνήθης
 ακόλουθο διατακτικό : πρακτική να προβαίνουν οι ενώσεις παραγωγών για
 λογαρισμό των μελών τους σε όλα τα διαβήματα προς τις
 1 . Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. δημόσιες αρχές (ΑΙΜΑ, Εξωτερικό Εμπόριο, Υπουργείο
 Οικονομικών κ.λπ.). H πρακτική αυτή δεν έχει επίπτωση
 2 . Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της επί του απορρήτου των προσφορών ούτε αποτελεί μέσο
 αναιρετικής δίκης. για τη δημιουργία ενός bloc. Με άλλα λόγια, η ένωση ασκεί
 τα καθήκοντα απλού «αγγέλου ».
 i 1 ) ΕΕ αριθ . C 77 της 16. 3 . 1996 .
 — Ακατάλληλο διοικητικό σύστημα ελέγχου των επιδοτή
 σεων για αιγοπρόβατα: 34 175 522 595 ιταλικές λίρες.
 Προσφυγή της Ιταλικής Δημοκρατίας κατα της Επιτροπής Για τις περισσότερες περιπτώσεις που εξετάστηκαν κατά
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Ιου την επίσκεψη ελέγχου , μπορεί να βεβαιωθεί ότι, χωρίς να
 λίου 1996 εξεταστεί η ουσία κάθε συγκεκριμένης καταστάσεως, οι
 αποκλίσεις οφείλονται σε ανεπαρκή γνώση της ρυθμί
 (Υπόθεση C-242/96) σεως. Τώρα, οι περιφερειακές αρχές έχουν εξασφαλίσει
 (96/C 294/03 ) ότι θα είναι στη διάθεση των ελεγκτών για την καλύτερη
 προετοιμασία τους και έχει θεσπιστεί κατάλληλη εθνική
 H Ιταλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη απο τον καθηγητή ρύθμιση περί ελέγχων [εγκύκλιος 4, GURI (Εφημερίδα
 Umberto Leanza, επικουρούμενο από τον Maurizio Fiorilli , της Κυβερνήσεως της Ιταλικής Δημοκρατίας) αριθ. 74 της
 avvocato dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο 30ής Μαρτίου 1993]. Οι πρωτοβουλίες της ιταλικής κυβερ
 την Πρεσβεία της Ιταλίας, 5 , rue Marie-Adelaïde , άσκησε στις νήσεως θα έπρεπε να είχαν ως αποτέλεσμα η εξουσία περί
 11 Ιουλίου 1996 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών μειώσεως κατά ποσοστό που καθορίζεται κατ ' αποκοπήν
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊ να ασκηθεί στο ελάχιστο και όχι στο μέγιστο όριο
 κών Κοινοτήτων. ( 10% ).


text:
 19.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/4
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 13 Ιουλίου 2015 — College van burgemeester en wethouders van de gemeente Amersfoort κατά X B.V.
 (Υπόθεση C-360/15)
 (2015/C 346/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείον: College van burgemeester en wethouders van de gemeente Amersfoort
 Αναιρεσίβλητη: X B.V.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 2, παράγραφος 3, της οδηγίας 2006/123/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η διάταξη αυτή έχει εφαρμογή για την επιβολή των λεγόμενων τελών leges από όργανο κράτους μέλους όσον αφορά την εξέταση αιτήσεως διατυπώσεως σύμφωνης γνώμης σχετικά με τον τόπο, τον χρόνο και τον τρόπο εκτελέσεως εργασιών εκσκαφής συνδεόμενων με την εγκατάσταση καλωδίων για δημόσιο δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών;
 2)
 Πρέπει το κεφάλαιο ΙΙΙ της οδηγίας 2006/123/ΕΚ [...] να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αυτό έχει εφαρμογή επίσης σε αμιγώς εσωτερικές καταστάσεις;
 3)
 Πρέπει η οδηγία 2006/123/ΕΚ [...] να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, λαμβανομένης υπόψη της αιτιολογικής της σκέψεως 9, η οδηγία αυτή δεν έχει εφαρμογή σε εθνική ρύθμιση η οποία απαιτεί ότι η πρόθεση εκτελέσεως εργασιών εκσκαφής συνδεόμενων με την εγκατάσταση, τη συντήρηση και την αφαίρεση καλωδίων για δημόσιο δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών πρέπει να δηλωθεί στον δήμαρχο και στους δημοτικούς συμβούλους, και βάσει της οποίας ο δήμαρχος και οι δημοτικοί σύμβουλοι δεν έχουν την αρμοδιότητα να απαγορεύσουν τις δηλωθείσες εργασίες αλλά είναι αρμόδιοι να θέσουν όρους σχετικά με τον τόπο, τον χρόνο και τον τρόπο εκτελέσεως των εργασιών, καθώς και σχετικά με την προώθηση της κοινής χρήσεως των εγκαταστάσεων και τη συνεννόηση, όσον αφορά τις εργασίες, με τους διαχειριστές των άλλων έργων στο ίδιο έδαφος;
 4)
 Πρέπει το άρθρο 4, αρχή και σημείο 6, της οδηγίας 2006/123/ΕΚ [...] να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η διάταξη αυτή έχει εφαρμογή σε σύμφωνη γνώμη σχετικά με τον τόπο, τον χρόνο και τον τρόπο εκτελέσεως εργασιών εκσκαφής συνδεόμενων με την εγκατάσταση καλωδίων για δημόσιο δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών, χωρίς το οικείο όργανο του κράτους μέλους να είναι αρμόδιο να απαγορεύσει αυτές καθ’ εαυτές τις εν λόγω εργασίες;
 (5)
 (Α)
 Αν, λαμβανομένων υπόψη των απαντήσεων στα προηγούμενα ερωτήματα, το άρθρο 13, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/123/ΕΚ [...] έχει εφαρμογή εν προκειμένω, έχει τότε η διάταξη αυτή άμεσο αποτέλεσμα;
 (Β)
 Αν το ερώτημα 5 (Α) χρήζει καταφατικής απαντήσεως, συνεπάγεται το άρθρο 13, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/123/ΕΚ [...] ότι τα προς χρέωση έξοδα δύνανται να υπολογιστούν βάσει του εκτιμώμενου κόστους όλων των διαδικασιών αιτήσεως, ή όλων των αιτήσεων όπως η επίμαχη, ή ακόμη των επιμέρους αιτήσεων;
 (Γ)
 Αν το ερώτημα 5 (Α) χρήζει καταφατικής απαντήσεως, βάσει ποιων κριτηρίων πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 13, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/123/ΕΚ [...] τα έμμεσα και πάγια έξοδα να καταλογίζονται στις συγκεκριμένες αιτήσεις για τη διατύπωση σύμφωνης γνώμης;
 (1) ΕΕ L 376, σ. 36.


text:
 12.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 9/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 15ης Νοεμβρίου 2012 — Stichting Al-Aqsa κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (C-539/10 P), Βασίλειο των Κάτω Χωρών κατά Stichting Al-Aqsa, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκής Επιτροπής (C-550/10 P)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-539/10 P και C-550/10 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Καταπολέμηση της τρομοκρατίας - Περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων - Δέσμευση κεφαλαίων - Κοινή θέση 2001/931/ΚΕΠΠΑ - Άρθρο 1, παράγραφοι 4 και 6 - Κανονισμός (ΕΚ) 2580/2001 - Άρθρο 2, παράγραφος 3 - Εγγραφή και διατήρηση του ονόματος οργανώσεως στον κατάλογο των προσώπων, ομάδων και οντοτήτων που ενέχονται σε τρομοκρατικές πράξεις - Προϋποθέσεις - Απόφαση ληφθείσα από αρμόδια αρχή - Κατάργηση εθνικού μέτρου - Προσφυγή ακυρώσεως - Παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως - Δικαίωμα σεβασμού της ιδιοκτησίας - Αρχή της αναλογικότητας - Άρθρο 253 ΕΚ - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)
 2013/C 9/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 (C-539/10 P)
 Αναιρεσείον: Stichting Al-Aqsa (εκπρόσωποι: M. J. G. Uiterwaal και A. M. van Eik advocaten)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: E. Finnegan, B. Driessen και R. Szostak)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. M. Wissels και M. Bulterman), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Boelaert και M. P. van Nuffel)
 (C-550/10 P)
 Αναιρεσείον: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. M. Wissels και M. Noort)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Stichting Al-Aqsa (εκπρόσωπος: A. M. van Eik, advocaat), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: E. Finnegan, B. Driessen και R. Szostak), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Boelaert και M. P. van Nuffel)
 Αντικείμενο
 Αιτήσεις αναιρέσεως της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 9ης Σεπτεμβρίου 2010, T-348/07, Stichting Al-Aqsa κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση 2007/445/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 2007, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την κατάργηση των αποφάσεων 2006/379/ΕΚ και 2006/1008/ΕΚ, την απόφαση 2007/868/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2007, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 2580/2001 και για την κατάργηση της αποφάσεως 2007/445, την απόφαση 2008/583/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2008, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 2580/2001 και για την κατάργηση της αποφάσεως 2007/868, την απόφαση 2009/62/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 2009, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 2580/2001 και για την κατάργηση της αποφάσεως 2008/583, και τον κανονισμό (ΕΚ) 501/2009 του Συμβουλίου, της 15ης Ιουνίου 2009, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 2580/2001 και για την κατάργηση της αποφάσεως 2009/62, κατά το μέρος που οι πράξεις αυτές αφορούν το Stichting Al Aqsa.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 9ης Σεπτεμβρίου 2010, T-348/07, Al-Aqsa κατά Συμβουλίου.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή και την αίτηση αναιρέσεως του Stichting Al Aqsa.
 3)
 Καταδικάζει το Stichting Al-Aqsa, πλην των δικαστικών του εξόδων, στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν το Βασίλειο των Κάτω Χωρών και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά τις αναιρετικές διαδικασίες καθώς και στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο πρωτοδίκως.
 4)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ως παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ενώπιον του Δικαστηρίου, καθώς και το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, ως παρεμβαίνον ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, φέρουν τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν στις αντίστοιχες διαδικασίες.
 (1) ΕΕ C 46 της 12.2.2011.


text:
 23.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 31ης Ιανουαρίου 2013 (αίτηση του Dublin Metropolitan District Court — Ιρλανδία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Danise McDonagh κατά Ryanair Ltd
 (Υπόθεση C-12/11) (1)
 (Αεροπορικές μεταφορές - Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 - Έννοια των «έκτακτων περιστάσεων» - Υποχρέωση παροχής βοήθειας στους επιβάτες σε περίπτωση ματαιώσεως πτήσεως λόγω «έκτακτων περιστάσεων» - Ηφαιστειακή έκρηξη συνεπαγόμενη απαγόρευση της εναέριας κυκλοφορίας - Έκρηξη του ισλανδικού ηφαιστείου Eyjafjallajökull)
 2013/C 86/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Dublin Metropolitan District Court
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Danise McDonagh
 κατά
 Ryanair Ltd
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Dublin Metropolitan District Court — Ερμηνεία και κύρος των άρθρων 5 και 9 του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (ΕΕ L 46, σ. 1) — Ορισμός των «εκτάκτων περιστάσεων» κατά την έννοια του κανονισμού — Περιεχόμενο — Ματαίωση της πτήσης, λόγω απαγόρευσης κυκλοφορίας στον ευρωπαϊκό εναέριο χώρο κατόπιν της έκρηξης του ισλανδικού ηφαιστείου Eyjafjallajokull
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91, έχει την έννοια ότι περιστάσεις, όπως αυτές της απαγορεύσεως της εναέριας κυκλοφορίας σε τμήμα του ευρωπαϊκού εναέριου χώρου λόγω της εκρήξεως του ηφαιστείου Eyjafjallajökull, συνιστούν «έκτακτες περιστάσεις» κατά την έννοια του κανονισμού αυτού και δεν απαλλάσσουν τους αερομεταφορείς από την υποχρέωση παροχής φροντίδας που προβλέπεται στα άρθρα 5, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 9 του κανονισμού 261/2004.
 2)
 Τα άρθρα 5, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 9 του κανονισμού 261/2004 έχουν την έννοια ότι, σε περίπτωση ματαιώσεως πτήσεως λόγω «έκτακτων περιστάσεων» οι οποίες έχουν την ίδια διάρκεια με τις περιστάσεις της κύριας δίκης, η υποχρέωση παροχής φροντίδας προς τους επιβάτες αεροπορικών πτήσεων που προβλέπεται με τις διατάξεις αυτές πρέπει να τηρείται, χωρίς εκ του λόγου αυτού να κλονίζεται το κύρος των εν λόγω διατάξεων.
 3)
 Πάντως ο επιβάτης αεροπορικής πτήσεως μπορεί να λάβει, ως αποζημίωση λόγω μη συμμόρφωσης του αερομεταφορέα με την υποχρέωσή του παροχής φροντίδας που προβλέπεται στα άρθρα 5, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 9 του κανονισμού 261/2004, μόνον το ποσό που, ενόψει των συγκεκριμένων περιστάσεων, ήταν απαραίτητο, κατάλληλο και εύλογο προκειμένου να αναπληρωθεί η παράλειψη του αερομεταφορέα να παρέχει φροντίδα στον εν λόγω επιβάτη, γεγονός που εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εκτιμήσει.
 (1) ΕΕ C 80 σ.12.03.2011.


text:
 30.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/32
 Προσφυγή του Jörn Sack κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2005
 (Υπόθεση T-66/05)
 (2005/C 106/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Ο Jörn Sack, κάτοικος Tervuren (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τους δικηγόρους U. Lehmann-Brauns και D. Mahlo, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 17 Φεβρουαρίου 2005 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις για τον καθορισμό του μισθού του για την περίοδο από Μάιο 2004 μέχρι Φεβρουάριο 2005, καθόσον οι αποφάσεις αυτές αντιβαίνουν στην αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, και να καθορίσει εκ νέου τον μισθό του για τους μήνες αυτούς σύμφωνα με την εν λόγω αρχή,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 26ης Νοεμβρίου 2004 με την οποία ο Γενικός Διευθυντής της ΓΔ «Διοίκηση» απέρριψε την ένσταση που είχε υποβάλει ο προσφεύγων στις 21 Ιουνίου 2004,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων ήταν μόνιμος υπάλληλος βαθμού A*14 στη Νομική Υπηρεσία της Επιτροπής. Λόγω των ιδιαίτερων καθηκόντων του στη Νομική Υπηρεσία, ζήτησε να θεωρηθεί ότι ανήκει στα μεσαία στελέχη και επομένως να λαμβάνει τα επιδόματα που προβλέπονται στα άρθρα 44, παράγραφος 2, και 46, καθώς και στο άρθρο 7, παράγραφος 4, του παραρτήματος XIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (ΚΥΚ).
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων ισχυρίζεται καταρχάς ότι η απόφαση για την απόρριψη της ενστάσεώς του εμπεριέχει τυπικές πλημμέλειες, διότι, πρώτον, είναι συνταγμένη αποκλειστικά και μόνο στα αγγλικά, μολονότι η πρώτη ένστασή του ήταν συνταγμένη στα γερμανικά, και, δεύτερον, κατά παράβαση του άρθρου 253 ΕΚ, δεν λαμβάνει θέση επί των καθαρά προσωπικών ισχυρισμών που διατυπώνει με την ένστασή του.
 Επιπλέον, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η αξιολόγηση και η κατηγοριοποίηση της εργασίας του αντιβαίνουν στη γενική αρχή περί ισότητας. Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι τα καθήκοντά του ισοδυναμούσαν με καθήκοντα προϊσταμένου διοικητικής μονάδας. Το γεγονός ότι αυτός που τον διαδέχθηκε στη θέση του λαμβάνει το επίδομα λόγω θέσης αποτελεί μια επιπλέον παραβίαση της αρχής της ισότητας.


text:
 1.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/61
 Προσφυγή της 19ης Φεβρουαρίου 2010 — Lucchini κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-91/10)
 2010/C 113/93
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Lucchini SpA (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: M. Delfino, avvocato, J.-P. Gunther, avocat, E. Bigi, avvocato)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 καταρχήν, να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής στην υπόθεση COMP/37.956 — Ράβδοι οπλισμού σκυροδέματος, νέα υιοθέτηση — C(2009) 7492 τελ., όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση C(2009) 9912 τελ.·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 2 της αποφάσεως της 30ής Σεπτεμβρίου 2009, κατά το μέρος που επιβάλλει στην προσφεύγουσα την καταβολή του ποσού των 14,35 εκατομμυρίων ευρώ, εις ολόκληρον με την εταιρία S.P. S.p.A.·
 —
 όλως επικουρικώς, να μειώσει το επιβληθέν πρόστιμο·
 —
 σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η υπό εξέταση προσφυγή βάλλει κατά της αποφάσεως της 30ής Σεπτεμβρίου 2009, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση της 8ης Δεκεμβρίου 2009 με την οποία η Επιτροπή επέβαλε κυρώσεις για παράβαση του άρθρου 65 ΕΚΑΧ βάσει του κανονισμού 1/2003/ΕΚ (1).
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρεμφερή με εκείνα που προβλήθηκαν σε άλλες προσφυγές κατά της προαναφερθείσας αποφάσεως.
 Ειδικότερα, η προσφεύγουσα προβάλλει τους εξής λόγους ακυρώσεως:
 —
 ελλείψεις της αποφάσεως, παράβαση ουσιώδους τύπου και ανυπόστατο αυτής, κατά το μέτρο που η απόφαση κοινοποιήθηκε χωρίς τα παραρτήματά της και επιπλέον εγκρίθηκε από το σώμα των Επιτρόπων υπό ελλιπή μορφή, κοινοποιήθηκε δε εκ νέου κατά τρόπο επίσης ελλιπή, άνευ του κυρίως κειμένου·
 —
 αναρμοδιότητα της Επιτροπής να προβάλει παράβαση του άρθρου 65 της Συνθήκης ΕΚΑΧ, καθόσον η ισχύς της συνθήκης αυτής έχει λήξει και, ως εκ τούτου, εσφαλμένη επιλογή της οικείας νομικής βάσεως·
 —
 προσβολή του δικαιώματος άμυνας και παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου, κατά το μέτρο που η Επιτροπή δεν κίνησε εκ νέου τη διοικητική διαδικασία, προσβάλλοντας το δικαίωμα εξετάσεως του πλέον ευνοϊκού νόμου στην υπό κρίση περίπτωση δεδομένου ότι δεν παρείχε στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να γνωρίσει κατά τρόπο αποτελεσματικό τη δική της θέση ως προς τα πραγματικά περιστατικά και τη σχέση των πραγματικών περιστατικών και των ελαφρυντικών περιστάσεων.
 Επικουρικώς, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως ελλείψει αποδεικτικών στοιχείων και λόγω εσφαλμένης εφαρμογής της οικείας νομοθεσίας, κατά το μέτρο που η Επιτροπή καταλόγισε παράβαση, για όλο το χρονικό διάστημα μεταξύ της 6ης Δεκεμβρίου 1989 και της 27ης Ιουνίου 2000, στη Lucchini ως να υφίστατο ενιαία εταιρία Lucchini/Siderpotenza. Η προσφεύγουσα τονίζει την αυτοτέλεια της Siderpotenza σε επίπεδο λήψεως αποφάσεων και διαχειρίσεως και το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν κατέστη δυνατό να αποδείξει ότι η Lucchini είχε την ευθύνη της διαχειρίσεως της Siderpotenza, ως προς το ανθρώπινο δυναμικό και τους πόρους·
 Όλως επικουρικώς, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένως τον κανόνα σχετικά με τον υπολογισμό του προστίμου, ιδίως τις κατευθυντήριες οδηγίες του 1998.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, της 4.1.2003, σ. 1).


text:
 9.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/6
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 20 Ιανουαρίου 2011 — Marianne Scheunemann κατά Finanzamt Bremerhaven
 (Υπόθεση C-31/11)
 2011/C 113/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Marianne Scheunemann
 Καθού: Finanzamt Bremerhaven
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει το άρθρο 56, παράγραφος 1, της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, σε συνδυασμό με το άρθρο 58 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτό η ρύθμιση κράτους μέλους η οποία προβλέπει, σε σχέση με τον υπολογισμό του φόρου κληρονομίας, ότι η ανήκουσα στην ιδιωτική περιουσία συμμετοχή του διαθέτη ως μόνου μετόχου κεφαλαιουχικής εταιρίας που έχει την έδρα και τη διαχείρισή της στον Καναδά, πρέπει να υπολογίζεται με την πλήρη αξία, ενώ κατά την κτήση τέτοιων μετοχών σε κεφαλαιουχική εταιρία με έδρα ή διαχείριση στην ημεδαπή παρέχεται απαλλαγή του αντικειμένου από τον φόρο μέχρις ενός ορισμένου ποσού και η υπολειπόμενη αξία λαμβάνεται υπόψη μόνον κατά το 65 %.


text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/36
 Προσφυγή της 7ης Ιουνίου 2007 — Eurallumina κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-207/07)
 (2007/C 183/71)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Eurallumina SpA (Portoscuso, Ιταλία) (εκπρόσωποι: L. Martin Alegi, R. Denton και E. Cormack, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 είτε:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της, ή
 —
 να αποφανθεί ότι η υπό κρίση απαλλαγή, που εγκρίθηκε με την απόφαση 2001/224/ΕΚ του Συμβουλίου, ισχύει μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006 και ότι τα ποσά τα οποία η Ιταλική Δημοκρατία δεν απαίτησε να καταβληθούν δεν πρέπει να θεωρηθούν ως παράνομη κρατική ενίσχυση ή, τουλάχιστον, ότι δεν υπάρχει υποχρέωση καταβολής τους, ή
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της και να αποφανθεί ότι η υπό κρίση απαλλαγή, που εγκρίθηκε με την απόφαση 2001/224/ΕΚ του Συμβουλίου, ισχύει μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006 και ότι τα ποσά τα οποία η Ιταλική Δημοκρατία δεν απαίτησε να καταβληθούν δεν πρέπει να θεωρηθούν ως παράνομη κρατική ενίσχυση ή, τουλάχιστον, ότι δεν υπάρχει υποχρέωση καταβολής τους ή
 —
 ότι, σε αντίθετη περίπτωση, το καταβλητέο ποσό ανά τόνο δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 3 ευρώ·
 —
 είτε:
 —
 να ακυρώσει τα άρθρα 1, 4, 5 και 6 της προσβαλλόμενης αποφάσεως κατά το μέτρο που αφορούν την Eurallumina ή
 —
 να αποφανθεί ότι η υπό κρίση απαλλαγή, που εγκρίθηκε με την απόφαση 2001/224/ΕΚ του Συμβουλίου, ισχύει μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006 και ότι τα ποσά τα οποία η Ιταλική Δημοκρατία δεν απαίτησε να καταβληθούν δεν πρέπει να θεωρηθούν ως παράνομη κρατική ενίσχυση ή, τουλάχιστον, ότι δεν υπάρχει υποχρέωση καταβολής τους ή
 —
 να ακυρώσει τα άρθρα 1, 4, 5 και 6 της προσβαλλόμενης αποφάσεως κατά το μέτρο που αφορούν την Eurallumina και να αποφανθεί ότι η υπό κρίση απαλλαγή, που εγκρίθηκε με την απόφαση 2001/224/ΕΚ του Συμβουλίου, ισχύει μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006 και ότι τα ποσά τα οποία η Ιταλική Δημοκρατία δεν απαίτησε να καταβληθούν δεν πρέπει να θεωρηθούν ως παράνομη κρατική ενίσχυση ή, τουλάχιστον, ότι δεν υπάρχει υποχρέωση καταβολής τους ή
 —
 ότι, σε αντίθετη περίπτωση, το καταβλητέο ποσό ανά τόνο δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 3 ευρώ.
 —
 Επικουρικώς, να μεταρρυθμίσει τα άρθρα 5 και 6 της προσβαλλόμενης αποφάσεως κατά το μέτρο που αφορούν την Eurallumina, με συνέπεια, λόγω της ισχύουσας μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006 υπό κρίση απαλλαγής, να μην υπάρχει υποχρέωση καταβολής των ποσών που δεν εισέπραξε η Ιταλική Δημοκρατία, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως C(2007) 286 τελικό της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2007, με την οποία η Επιτροπή έκρινε ότι οι χορηγηθείσες από τη Γαλλία, την Ιρλανδία και την Ιταλία απαλλαγές από τον φόρο καταναλώσεως σε σχέση με τα πετρελαιοειδή που χρησιμοποιούνται ως καύσιμα για την παραγωγή αλουμίνας συνιστούν, από 1ης Ιανουαρίου 2004, κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ και ότι η ενίσχυση αυτή είναι, εν μέρει, ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η συνέχιση της χορηγήσεως απαλλαγής από τον φόρο καταναλώσεως σε σχέση με τα πετρελαιοειδή που χρησιμοποιούνται ως καύσιμο για την παραγωγή αλουμίνας στη Σαρδηνία και μετά την έναρξη της ισχύος της οδηγίας 2003/96/ΕΚ (1), ήτοι την 1η Ιανουαρίου 2004, δεν συνιστά κρατική ενίσχυση, καθόσον τόσο το άρθρο 18, παράγραφος 1, όσο και το παράρτημα ΙΙ της οδηγίας αυτής ορίζουν ρητώς ότι η εν λόγω απαλλαγή, η οποία εγκρίθηκε με την απόφαση 2001/224/ΕΚ του Συμβουλίου (2), εξακολουθεί να ισχύει μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006. Επομένως, κατά την προσφεύγουσα, η οδηγία 2003/96/ΕΚ ανανέωσε ρητώς την ισχύ της ειδικής απαλλαγής που είχε χορηγηθεί στην προσφεύγουσα μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η εγκριθείσα με την απόφαση 2001/224/ΕΚ του Συμβουλίου απαλλαγή αποτελεί μεν, εκ πρώτης όψεως, μέτρο επιλεκτικού χαρακτήρα, πλην όμως δικαιολογείται από τη γενική φύση και την οικονομία τόσο του κοινοτικού δικαίου όσο και του ιταλικού φορολογικού συστήματος και, ως εκ τούτου, δεν συνιστά κρατική ενίσχυση.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επίσης ότι η εγκριθείσα με την προαναφερθείσα απόφαση του Συμβουλίου απαλλαγή, ακόμη και αν θεωρηθεί ως κρατική ενίσχυση, πρέπει να εξαιρεθεί από την απαγόρευση του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ δυνάμει των κανόνων του κοινοτικού πλαισίου σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος (3).
 Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παραβίασε τις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της ασφάλειας δικαίου και του τεκμηρίου της νομιμότητας των πράξεων των κοινοτικών οργάνων, την αρχή lex specialis, effet utile και την αρχή της χρηστής διοικήσεως, καθόσον έκρινε ότι η απαλλαγή από τον φόρο καταναλώσεως των πετρελαιοειδών που χρησιμοποιούνται ως καύσιμα για την παραγωγή αλουμίνας στη Σαρδηνία, μεταξύ άλλων περιοχών, συνιστά κρατική ενίσχυση και ότι, από 1ης Ιανουαρίου 2004, μπορεί να ζητηθεί η καταβολή των αντίστοιχων ποσών, ενώ η προσφεύγουσα είχε τη νόμιμη προσδοκία ότι η απαλλαγή αυτή, καθόσον είχε εγκριθεί εγκύρως από το Συμβούλιο με την απόφαση 2001/224/ΕΚ, θα ίσχυε μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006 και ότι οποιοδήποτε μέτρο θα ελάμβανε η Ιταλική Δημοκρατία ή ίδια προς εφαρμογή της εν λόγω αποφάσεως δεν θα οδηγούσε σε παράνομο αποτέλεσμα, εφόσον στηριζόταν σε αυτήν.
 (1) Οδηγία 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας (ΕΕ L 283, σ. 51).
 (2) Απόφαση 2001/224/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, σχετικά με τους μειωμένους συντελεστές ειδικών φόρων κατανάλωσης και τις απαλλαγές από τους φόρους αυτούς, όσον αφορά ορισμένα πετρελαιοειδή που χρησιμοποιούνται για ειδικούς σκοπούς (ΕΕ L 84, σ. 23).
 (3) Ανακοίνωση της Επιτροπής — Κοινοτικό πλαίσιο σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος (ΕΕ 2001 C 37, σ. 3), ιδίως παράγραφος 51, στοιχεία α' και β'.


text:
 15.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/43
 Προσφυγή της 29ης Οκτωβρίου 2010 — Κουγιούφα κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-110/10)
 ()
 2011/C 13/87
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Denise Κουγιούφα (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Σ. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της καθής, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα της προσφεύγουσας να εξαιρεθεί από την υποχρεωτική εκ περιτροπής ανάθεση καθηκόντων.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να κρίνει παράνομη την απόφαση της 31ης Ιουλίου 2008·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 26ης Φεβρουαρίου 2010, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα της Κουγιούφα·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε η διοικητική ένστασή της κατά της αποφάσεως αυτής·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 24.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/37
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 2ας Δεκεμβρίου 2008 — Baniel-Kubinova κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-131/07) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - 'Εκτακτοι υπάλληλοι και επικουρικοί υπάλληλοι διορισθέντες ως δόκιμοι υπάλληλοι - Άρθρο 10 του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως - Δικαίωμα ημερήσιας αποζημιώσεως μετά την καταβολή μέρους της αποζημιώσεως εγκαταστάσεως)
 (2009/C 19/72)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Barbora Baniel-Kubinova (Alzingen, Λουξεμβούργο) και δεκατρείς άλλοι υπάλληλοι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (εκπρόσωποι: S. Orlandi, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: R. Ignătescu και S. Seyr)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση σειράς αποφάσεων της ΑΔΑ του Κοινοβουλίου περί μη χορηγήσεως στους προσφεύγοντες της ημερήσιας αποζημιώσεως που προβλέπει το άρθρο 10 του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Έκαστος διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 183 της 19.7.2008, σ. 32.


text:
11.4.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 113/17
 2. Jasadijófei siy pqoruetäcotrey rsa dijarsijó eänoda. pot eiävam jasabókei. Le epirsokgä sgy 4gy Ojsxbqiäot 1995
 g Episqopgä aqmgähgje le sgm aisiokociäa oäsi g apoäuarg peqiä
 (1) EE C 271 sgy 6.9.1997. epibokgäy pqorsiälxm enajokothotäre ma irvtäei eämamsi sxm
 pqoruetcotrxäm. Oi pqoruetäcotrey pqoreäutcam emxäpiom
 sot Pqxsodijeiäot jai fgäsgram sgm ajtäqxrg sgy aqmgsijgäy
 apouórexy sgy Episqopgäy (1). Le apoäuarg sgy 10gy Iot-
 kiäot 1997 so Pqxsodijeiäo ajtäqxre sgm em koäcx apoäuarg
 sgy Episqopgäy.
 Pqorutcgä sgy esaiqeiäay AssiDöman Kraft Products AB jai
 eäni ókkxm rotgdijxäm esaiqeixäm vaqsopoksotä jasó sgy Oi pqoruetäcotrey paqasgqotäm oäsi so Pqxsodijeiäo eäjqime
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje oäsi, bórei sot óqhqot 176 sgy rtmhgäjgy, g Episqopgä oäueike
 rsiy 14 Moelbqiäot 1997 ma enesórei, tpoä so uxy sgy apouórexy sot Dijarsgqiäot
 (Tpoäherg T-292/97) cia so vaqsopoksoä, sg moliloäsgsa sgy peqiä vaqsopoksotä
 dijgäy sgy apouórexy, jasó so leäqoy pot euaqloäfesai rsoty
 (98/C 113/42) rotgdotäy apodeäjsey jai am jaseäkgce rso rtlpeäqarla oäsi
 dem eiäve moälilo eäqeirla g eiy bóqoy soty epibokgä sxm pqor-
 (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä) siälxm tpovqeotäsai bórei sgy aqvgäy sgy moliloäsgsay jai sgy
 vqgrsgäy dioijgärexy ma epirsqeäwei sa pqoärsila.
 G esaiqeiäa AssiDöman Kraft Products AB jai eäni ókkey
 rotgdijeäy esaiqeiäey vaqsopoksotä, ejpqorxpotälemey apoä som Le epirsokgä sgy 12gy Atcotärsot 1997 oi pqoruetäcotrey
 John Pheasant, Solicitor of the Supreme Court of England jókeram sgm Episqopgä ma kóbei heärg oärom auoqó sgm tpo-
 and Wales, sot cqaueiäot Lovel White Durrant, le amsiäjkg- vqeäxrg pot tpeävei apoä sgm apoäuarg sot Pqxsodijeiäot sgy
 soty rso Kotnelbotäqco soty dijgcoäqoty Loesch & Wolter, 10gy Iotkiäot 1997, emsoäy dtäo lgmxäm apoä sgm paqakabgä sgy
 11, rue Goethe, órjgre rsiy 14 Moelbqiäot 1997 emxäpiom sot epirsokgäy. Dem eäkabam oälxy jaliäa apómsgrg apoä sgm Epi-
 Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sqopgä.
 sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 Oi pqoruetäcotrey tporsgqiäfotm oäsi g Episqopgä, jaiäsoi
 O pqoruetäcotrey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo: jkgähgje ma emeqcgärei, paqeäkeiwe ma rtlloquxheiä pqoy sgm
 tpovqeäxrg pot tpeävei apoä sgm apoäuarg sgy 10gy Iotkiäot
 Ç ma jqiämei bórei sot óqhqot 175 sgy rtmhgäjgy EJ oäsi, 1997, jasó paqóbarg sot óqhqot 176 sgy rtmhgäjgy jai
 jasó paqóbarg sot óqhqot 176 sgy iädiay rtmhgäjgy, g jasó paqabiäarg sxm aqvxäm sgy vqgrsgäy dioijgärexy jai sgy
 Episqopgä paqeäkeiwe ma kóbei sa amacjaiäa leäsqa pqo- moliloäsgsay.
 jeileämot ma rtlloquxheiä pqoy sgm apoäuarg sot
 Pqxsodijeiäot sgy 10gy Iotkiäot 1997, (1) Tpoäherg S-227/95 (EE C 64 sgy 2.3.1996, r. 16).
 Ç bórei sot óqhqot 176 sgy rtmhgäjgy jai le sgm epiutä-
 kang sxm ej sot óqhqot 215 paqócqauoy 2, dijaix-
 lósxm sxm pqoruetcotrxäm, ma diasónei sgm Episqopgä
 ma kóbei sa amacjaiäa leäsqa pqojeileämot ma rtlloqux-
 heiä pqoy sgm apoäuarg sgy 10gy Iotkiäot 1997, Pqorutcgä sot Musso Amedeo jasó sgy Episqopgäy sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 26 Iamotaqiäot
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda. 1998
 (Tpoäherg T-23/98)
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 (98/C 113/43)
 Oi pqoruetäcotrey gä oi dijaiopóqovoiä soty rtcjasakeäcomsai
 rsoty apodeäjsey sgy apouórexy 85/202/EOJ sgy Episqopgäy, (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä)
 sgy 19gy Dejelbqiäot 1984, rvesijó le diadijariäa euaqlocgäy
 sot óqhqot 85 sgy rtmhgäjgy (IV/29.725 Ç Vaqsopoksoäy), le O Musso Amedeo, ejpqorxpotälemoy apoä som Vincenzo Cin-
 sgm opoiäa g Episqopgä epeäbake pqoärsila re 43 ej sxm apo- que jai sg Luciana Candriella, sot Dijgcoqijotä Rtkkoäcot
 dejsxäm sgy apouórexy. Oi pqoruetäcotrey, pot otdeäpose Udine, le amsiäjkgso sg Luciana Candriella, via Morpungo 34,
 deävhgjam soty peqiä paqabórexy irvtqirlotäy, dem órjgram Udine, órjgre rsiy 26 Iamotaqiäot 1998 emxäpiom sot Pqxso-
 pqorutcgä ajtqxärexy jasó sgy apouórexy jai jaseäbakam dijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sgy
 sa pqoärsila rsgm Episqopgä. Jasoäpim sgy arjgärexy pqo- Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 rutcgäy apoä ókkoty apodeäjsey sgy apouórexy, so Dijarsgä-
 qio, le apoäuarg sgy 31gy Laqsiäot 1993 rsiy rtmejdijarheiä- O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 rey tpoheäreiy 89, 104, 114, 116, 117 jai 125 eäxy 129/85, A.
 Ahlström Oy jasó Episqopgäy, ajtäqxre, lesantä ókkxm, dtäo
 apoä siy barijeäy diapirsxäreiy peqiä paqabórexy, le rtmeäpeia Ç jtqiäxy, ma ajtqxärei sgm apoäuarg C(97) 2735 sekijoä sgy
 oäsi g Episqopgä gäsam tpovqexleämg ma epirsqeäwei rsoty pqo- Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, sgy 30gäy Iot-
 ruetäcomsey paqacxcotäy sa pqoärsila pot eiävam epibkgheiä kiäot 1997ç
 bórei atsxäm sxm diapirsxärexm peqiä paqabórexy. Jasoäpim
 sgy apouórexy atsgäy sot Dijarsgqiäot, oi pqoruetäcomsey Ç epijotqijxäy, ma ajtqxärei sgm iädia apoäuarg rso leäsqo
 fgäsgram apoä sgm Episqopgä ma soty epirsqeäwei sa pqoärsila pot epibókkei rso jqósoy leäkoy ma amajsgärei siy
 ---pagebreak--- C 113/18 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 11.4.98
 voqgcgheiärey emirvtäreiy (apoä 1gy Iotkiäot 1990) emsoäjxy Pqorutcgä sgy esaiqeiäay Petrotub S.A. jasó sot Rtlbot-
 apoä sgy gleqolgmiäay jasabokgäy sgy emirvtärexyç kiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, arjgheiära rsiy 23 Uebqota-
 qiäot 1998
 (Tpoäherg T-33/98)
 Ç re jóhe peqiäpsxrg, ma jasadijórei sgm Episqopgä sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsa dijarsijó eänoda. (98/C 113/45)
 (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 G esaiqeiäa Petrotub S.A., ejpqorxpotälemg apoä som Alfred
 Oi koäcoi ajtqxärexy jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai paqoä- L. Merckx, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa
 loia le sa pqobakkoälema rsgm tpoäherg S-288/97, Regione cqaueiäa sxm Duro & Lorang, 4, Boulevard Royal, órjgre
 Friuli-Venezia Giulia jasó Episqopgäy (1). rsiy 23 Uebqotaqiäot 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sot Rtlbotkiäot
 sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy.
 (1) EE C 7 sgy 10.1.1998, r. 25.
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Ç ma ajtqxärei so óqhqo 1 sot jamomirlotä (EJ) aqih. 2320/
 97 rso bahloä pot sgm auoqó,
 Pqorutcgä sxm Okkamdijxäm Amsikkxäm jasó sgy Epi- Ç ma ajtqxärei so óqhqo 2 sot jamomirlotä (EJ) aqih. 2320/
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 97 rso bahloä pot sgm auoqó jai
 24 Uebqotaqiäot 1998
 (Tpoäherg T-32/98) Ç ma jasadijórei so jahotä rsa dijarsijó eänoda.
 (98/C 113/44)
 Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä)
 îrseqa apoä jasaccekiäa sgy Defence Committee of the
 Seamless Steel Tube Industry sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, g
 Oi Okkamdijeäy Amsiäkkey, ejpqorxpotälemey apoä soty P. V. F. Episqopgä jiämgre sg diadijariäa eäqetmay amsimsólpimcj epiä
 Bos jai M. M. Slotboom, dijgcoäqoty Qoässeqmsal, le soäpo eiracxcxäm emsoäy sgy Joimoäsgsay oqirleämxm rxkgämxm vxqiäy
 epidoärexm rso Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo Loesch rtcjoäkkgrg apoä riädgqo gä lg jqalasopoigleämo vóktba,
 & Wolter, rue Goethe 11, órjgram rsiy 24 Uebqotaqiäot jasacxcgäy Qxriäay, Srevijgäy Dglojqasiäay, Qotlamiäay jai
 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi- Rkobajijgäy Dglojqasiäay. Paqókkgka, g Episqopgä amgäc-
 mosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm ceike sgm eämaqng emdiólerg epamenesórexy sot jamomirlotä
 Joimosgäsxm. (EOJ) aqih. 1189/93 re rveärg le siy eiracxceäy oqirleämxm
 rxkgämxm vxqiäy rtcjoäkkgrg apoä riädgqo gä lg jqalasopoi-
 gleämo vóktba, jasacxcgäy Otccaqiäay, Pokxmiäay jai Dglo-
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: jqasiäay sgy Jqoasiäay. Lesó sgm okojkgäqxrg sgy rtmgähoty
 diadijariäay re heälasa amsimsólpimcj, so Rtlbotäkio eneädxre
 som jamomirloä (EJ) aqih. 2320/97, sgy 17gy Moelbqiäot 1997,
 Ç ma ajtqxärei som jamomirloä (EJ) aqih. 2352/97 sgy Epi- rvesijó le sgm epibokgä oqirsijxäm darlxäm amsimsólpimcj
 sqopgäy, sgy 27gy Moelbqiäot 1997, cia sg heärpirg eidijxäm rsiy eiracxceäy oqirleämxm rxkgämxm vxqiäy rtcjoäkkgrg apoä
 leäsqxm cia sgm eiracxcgä qtfiotä pot pqoeäqvesai apoä riädgqo gä lg jqalasopoigleämo vóktba, jasacxcgäy Otcca-
 tpeqpoämsiey vxäqey jai edóug (1), qiäay, Pokxmiäay, Qxriäay, Srevijgäy Dglojqasiäay, Qotlamiäay
 jai Rkobajijgäy Dglojqasiäay, rvesijó le sgm jasóqcgrg sot
 jamomirlotä (EOJ) aqih. 1189/93 jai som seqlasirloä sgy dia-
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda. dijariäay oärom auoqó siy eiracxceäy jasacxcgäy sgy Dglo-
 jqasiäay sgy Jqoasiäay (1).
 Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 G pqoruetäcotra, esaiqeiäa sot qotlamijotä dijaiäot, bókkei
 jasó sot pqopaqaseheämsoy jamomirlotä, epijakotälemg oäsi sa
 Oi koäcoi ajtqxärexy jai sa jtäqia epiveiqgälasa satsiäfomsai joimosijó oäqcama:
 le sxm tpoheärexm S-163/97 (2) jai S-179/97 (3).
 Ç emgäqcgram jasó paqóbarg sot óqhqot 22 sot barijotä
 ( ) EE L 326 sgy 28.11.1997, r. 21.
 1 jamomirlotä amsimsólpimcj (rso engäy: barijoäy jamomi-
 (2) EE C 212 sgy 12.7.1997, r. 31. rloäy) jai sot óqhqot 4 sgy rtluxmiäay rtmdeärexy le sg
 (3) EE C 228 sgy 26.7.1997, r. 25. Qotlamiäa, epibókkomsay darlotäy amsimsólpimcj vxqiäy
 ma paqapeälwotm so fgäsgla rso rtlbotäkio rtmdeärexy,
 emxä oi epijkgheämsey koäcoi cia sgm eäjdorg sot pqorbak-
 koleämot jamomirlotä eiämai amepaqjeiäy rtmauxäy,


text:
19.5.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 150/23
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ 2) Καταδικα ́ζει τους προσφευ ́γοντες στα δικαστικα ́ ́εξοδα,
 περιλαμβανομε ́νων των εξο ́δων της διαδικασι ́ας των ασφα-
 λιστικω ́ ν με ́τρων.
 της 7ης Φεβρουαρι ́ου 2001
 3) Η παρεμβαι ́νουσα φε ́ρει τα δικα ́ της δικαστικα ́ ́εξοδα.
 στις υποθε ́σεις Τ-38/99 ́εως T-50/99, Sociedade Agrı́cola (1) ΕΕC 136 της15.5.99.
 dos Arinhos, Ld.a κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (1)
 («Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Απο ́φαση 98/653/ΕΚ της
 Επιτροπη ́ς — Επει ́γοντα με ́τρα κατα ́ της σπογγω ́ δους
 εγκεφαλοπα ́ θειας των βοοειδω ́ ν στην Πορτογαλι ́α —
 Φυσικα ́η ́ νομικα ́ προ ́σωπα — Πρα ́ξη που τα αφορα ́α ́ μεσα ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 και ατομικα ́ — Παραδεκτο ́»)
 της 20η ́ς Μαρτι ́ου 2001
 (2001/C 150/43)
 στην υπο ́θεση Τ-52/99, Τ. Port GmbH & Co. KG κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 («Μπανα ́ νες — Εισαγωγε ́ς απο ́ κρα ́τη ΑΚΕ και τρι ́τες
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 χω ́ ρες — Υπολογισμο ́ς της χορηγου ́μενης ετη ́σιας ποσο ́τη-
 τας — Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Παραδεκτο ́ — Κανο ́νες
 του ΠΟΕ — ∆υνατο ́τητα επικλη ́σεως — Κατα ́χρηση εξου-
 Στις υποθε ́σεις Τ-38/99 ́εως T-50/99, Sociedade Agrı́cola dos σι ́ας — Γενικε ́ς αρχε ́ς του κοινοτικου ́ δικαι ́ου»)
 Arinhos, Ld.a, με ́εδρα τη Λισσαβω ́να (Πορτογαλι ́α), Sociedade
 Agrı́cola do Monte da Aldeia, Ld.a, με ́εδρα τη Λισσαβω ́να,
 (2001/C 150/44)
 António José da Veiga Teixeira, κα ́τοικος Coruche (Πορτογαλι ́α),
 Sociedade Agrı́cola Monte da Senhora do Carmo SA, με ́εδρα
 το Αlmeirim (Πορτογαλι ́α), Sociedade Agrı́cola de Perescuma
 SA, με ́εδρα το Αlmeirim, Sociedade Agrı́cola Couto de (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Fornilhos SA, με ́εδρα τη Moura (Πορτογαλι ́α), Casa Agrı́cola
 da Raposeira, Ld.a, με ́εδρα το Coruche, José de Barahona Στην υπο ́θεση Τ-52/99, Τ. Port GmbH & Co. KG, με ́εδρα το
 Núncio, κα ́τοικος Évora (Πορτογαλι ́α), Prestase — Prestação de Αμβου ́ργο (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον G. Meier, avocat,
 Serviços e Contabilidad, Ld.a, με ́εδρα τη Λισσαβω ́ να, Sociedade κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι:
 Agro-Pecuária da Herdade do Zambujal, Ld.a, με ́εδρα την Κ.-D. Borchardt και Η. νan Vliet), με αντικει ́μενο αγωγη ́ αποζη-
 Palmela (Πορτογαλι ́α), Francisco Luı́s Pinheiro Caldeira, κα ́τοι- μιω ́σεως για τη ζημι ́α που η ενα ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι υπε ́στη λο ́γω
 κος Campo Maior (Πορτογαλι ́α), Sociedade Agrı́cola Cabral de του ο ́τι η Επιτροπη ́ θε ́σπισε, στο πλαι ́σιο του κανονισμου ́ (ΕΚ)
 Ascensão, Ld.a, με ́εδρα το Ηοrta dos Arcos, Serpa (Πορτογαλι ́α), 2362/98, της 28ης Οκτωβρι ́ου 1998, για τις λεπτομε ́ρειες
 Joaquim Inácio Passanha Braancamp Sobral, κα ́τοικος Λισσα- εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 404/93 του Συμβουλι ́ου
 βω ́νας, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους C. Botelho Moniz και J. Rôla σχετικα ́ με το καθεστω ́ς εισαγωγη ́ς μπανανω ́ν στην Κοινο ́τητα (ΕΕ
 Roque, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, L 293, σ. 32), διατα ́ξεις που αντιβαι ́νουν, κατα ́ την ενα ́γουσα,
 υποστηριζο ́μενοι απο ́ την Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι: στους κανο ́νες του Παγκο ́σμιου Οργανισμου ́ Εμπορι ́ου (ΠΟΕ) και
 L. Fernandes, Α. C. de Seiça Neves και Α. M. Gonçalves σε ορισμε ́νες γενικε ́ς αρχε ́ς του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, το Πρωτοδικει ́ο
 Monteiro) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σω- (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ την Ρ. Lindh, Προ ́εδρο, και τους
 ποι: A. M. Alves Vieira, G. Berscheid και V. Airão), με αντικει ́μενο R. Garcı́a-Valdecasas και J. D. Cooke, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 αι ́τηση ακυρω ́σεως του α ́ρθρου 2, στοιχει ́ο α ́, της αποφα ́σεως J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε, στις
 98/653/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 18ης Νοεμβρι ́ου 1998, σχετικα ́ 20 Μαρτι ́ου 2001, απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 με επει ́γοντα με ́τρα που κατε ́στησαν αναγκαι ́α απο ́ την επε ́λευση
 της σπογγω ́δους εγκεφαλοπα ́θειας των βοοειδω ́ν (ΣΕΒ) στην
 Πορτογαλι ́α (ΕΕ L 311, σ. 23), καθο ́σον απαγορευ ́ει την αποστολη ́ 1) Απορρι ́πτει την αγωγη ́.
 ταυ ́ρων αγω ́νων προοριζομε ́νων για πολιτιστικε ́ς η ́ αθλητικε ́ς
 εκδηλω ́σεις απο ́ την Πορτογαλι ́α προς την Ισπανι ́α και τη Γαλλι ́α, 2) Η ενα ́γουσα θα φε ́ρει τα δικαστικα ́ ́εξοδα ́ της, καθω ́ ς και
 το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους V. Tiili, τα ́εξοδα της Επιτροπη ́ς.
 Προ ́εδρο, R. M. Moura Ramos και P. Mengozzi, δικαστε ́ς,
 γραμματε ́ας: Μ. G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε, στις
 7 Φεβρουαρι ́ου 2001, απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: (1) ΕΕ C 121 της 1.5.1999.
 1) Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς ως απαρα ́δεκτες.


text:
 9.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Βέλγιο) στις 19 Ιουλίου 2010 — SCrl Intercommunale Intermosane, ASBL Fédération de l’industrie et du Gaz (Synergrid) κατά Βελγικού Δημοσίου
 (Υπόθεση C-361/10)
 ()
 2010/C 274/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσες: SCrl Intercommunale Intermosane, ASBL Fédération de l’industrie et du Gaz (Synergrid)
 Καθού: Βελγικό Δημόσιο
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστούν εθνικά πρότυπα, όπως αυτά που καθιερώνουν τα άρθρα 8 έως 13 του προσβαλλόμενου βασιλικού διατάγματος της 2ας Ιουνίου 2008, περί ελάχιστων προδιαγραφών για την ασφάλεια ορισμένων παλαιών ηλεκτρικών εγκαταστάσεων σε χώρους εργασίας, με τα οποία καθορίζονται απαιτήσεις ως προς την κατασκευή ηλεκτρικών εγκαταστάσεων, την παραγωγή ηλεκτρολογικού υλικού και τα χαρακτηριστικά του εν λόγω υλικού σε σχέση με την ασφάλεια των εργαζομένων, τεχνικούς κανόνες υπό την έννοια του άρθρου 1, σημείο 11, της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών (1) και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών, τα σχέδια των οποίων πρέπει να κοινοποιούνται κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 8, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της εν λόγω οδηγίας;
 2)
 Συνιστούν εθνικά πρότυπα, όπως αυτά που καθιερώνουν τα άρθρα 8 έως 13 του ως άνω βασιλικού διατάγματος της 2ας Ιουνίου 2008, μέτρα υπό την έννοια του άρθρου 1, in fine, της προμνησθείσας οδηγίας 98/34/ΕΚ, τα οποία κρίνονται αναγκαία από τα κράτη μέλη για τη διασφάλιση της προστασίας του κοινού, και ιδιαίτερα των εργαζομένων, κατά τη χρήση προϊόντων, εφόσον τα μέτρα αυτά δεν επηρεάζουν τα προϊόντα;
 (1) EE L 204, σ. 37.


text:
 2.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 197/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) στις 9 Μαΐου 2008 — Dr. Susanne Gassmayr κατά Bundesministerin für Wissenschaft und Forschung
 (Υπόθεση C-194/08)
 (2008/C 197/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Dr. Susanne Gassmayr
 Καθής: Bundesministerin für Wissenschaft und Forschung
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 1.1.
 Αναγνωρίζεται άμεσο αποτέλεσμα στο άρθρο 11, σημεία 1, 2 και 3, της οδηγίας 92/85/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων (1) και γαλουχουσών εργαζομένων (δημοσιεύθηκε στην EE L 348 της 28ης Νοεμβρίου 1992)·
 1.2.
 Σε περίπτωση που έχουν άμεσο αποτέλεσμα, πρέπει οι αναφερθείσες διατάξεις να ερμηνεύονται υπό την έννοια ότι, κατά τη διάρκεια των περιόδων απαγορεύσεως απασχολήσεως εγκύων και/ή της άδειας λοχείας, υφίσταται αξίωση για εξακολούθηση της πληρωμής επιδόματος για εφημερίες·
 1.3.
 Ισχύει αυτό, εν πάση περιπτώσει, αν το κράτος μέλος αποφασίζει περί ενός συστήματος εξακολουθήσεως των «απολαβών» υπό την έννοια ότι αυτό περιλαμβάνει, καταρχήν, το συνολικό εισόδημα, εξαιρουμένων εντούτοις των —απαριθμουμένων στο άρθρο 15 του [αυστριακού] νόμου περί μισθού του 1956— καλουμένων πρόσθετων αμοιβών που οφείλονται για σχετικώς εκτελούμενα καθήκοντα (που εξαρτώνται από τα σχετικώς εκτελούμενα καθήκοντα) (όπως το εν προκειμένω επίδικο υπηρεσιακό επίδομα εφημερίας)·
 2.
 Πρέπει άλλως —για την περίπτωση που οι αναφερθείσες διατάξεις δεν έχουν άμεσο αποτέλεσμα— να μεταφερθούν αυτές από τα κράτη μέλη στο εσωτερικό τους δίκαιο κατά τέτοιο τρόπο ώστε μια εργαζομένη, η οποία κατά τον χρόνο της απαγορεύσεως απασχολήσεως λόγω εγκυμοσύνης και/ή κατά τη διάρκεια της άδειας λοχείας δεν παρέχει πλέον υπηρεσίες εφημερίας, να έχει την αξίωση να εξακολουθεί να της καταβάλλεται το επίδομα για τέτοιες υπηρεσίες·
 (1) ΕΕ L 348, σ. 1.


text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/29
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Σεπτεμβρίου 2015 — Kolarova κατά REA
 (Υπόθεση T-533/14 P) (1)
 ([«Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτος υπάλληλος - REA - Εξουσίες που ανατίθενται στην αρμόδια για τη σύναψη συμβάσεων προσλήψεως αρχή - Μεταβίβαση των εξουσιών στο Γραφείο “Διαχείριση και εκκαθάριση των ατομικών δικαιωμάτων” (PMO) - Προσφυγή στρεφόμενη κατά του μεταβιβάζοντος θεσμικού οργάνου - Αναίρεση εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη»])
 (2015/C 381/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Desislava Kolarova (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: F. Frabetti, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Εκτελεστικός Οργανισμός Ερευνας (REA) (εκπρόσωποι: S. Payan-Lagrou, επικουρούμενη από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) στις 30 Απριλίου 2014, Kolarova κατά REA (F-88/13, Συλλογή Υπ.Υπ., EU:F:2014:58).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 H Desislava Kolarova φέρει τα δικαστικά της έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του Εκτελεστικού Οργανισμού Έρευνας (REA) στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 (1) EE C 365 της 6.10.2014.


text:
 C 163/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.6.2000
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Employment Appeal Tribunal, Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο,
 με δια ́ταξη της 7ης Απριλι ́ου 2000, στην υπο ́θεση
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογοι με J. R. Bowden, J. L. Chapman και J. L. Doyle κατα ́ Tuffnells
 εκει ́νους που ́εχουν προβληθει ́ στην υπο ́θεση C-105/00 (2)· η Parcels Express Ltd
 προθεσμι ́α για τη μεταφορα ́ των οδηγιω ́ν στο εσωτερικο ́ δι ́καιο
 ́εληξε στις 13 Οκτωβρι ́ου 1998.
 (Υπο ́θεση C-133/00)
 (2000/C 163/37)
 (1) EE L 328 της 28.11.1997, σ. 1.
 (2) Βλ. σ. 10 του παρο ́ντος τευ ́χους της Επι ́σημης Εφημερι ́δας.
 Με δια ́ταξη της 7ης Απριλι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 10 Απριλι ́ου 2000, το Employment Appeal Tribunal, στο
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ J. R. Bowden, J. L. Chapman και
 J. L. Doyle, αφενο ́ς, και Tuffnells Parcels Express Ltd, αφετε ́ρου,
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1. ∆εδομε ́νου ο ́τι η εμπεριστατωμε ́νη γνω ́μη υπευθυ ́νων οργα ́νων,
 ο ́τι ει ́ναι αναγκαι ́α η τροποποι ́ηση προκειμε ́νου να επιτυ ́χει μια
 νομοθετικη ́ δια ́ταξη συγκεκριμε ́νο αποτε ́λεσμα, ει ́ναι, πιθανω ́ς,
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- συνεπη ́ς μο ́νον προς την α ́ποψη ο ́τι η δια ́ταξη πριν απο ́ την
 βαλε το Länsrätten i Norrbottens län, με δια ́ταξη της τροποποι ́ηση δεν ́εχει το αποτε ́λεσμα αυτο ́, και δεδομε ́νων
 28ης Μαρτι ́ου 2000, στην υπο ́θεση Ingemar Nilsson κατα ́ επι ́σης των προηγουμε ́νως εκφρασθεισω ́ν γνωμω ́ν της ΟΚΕ,
 Lännsstyrelsen Norrbottens län του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, της Επιτροπη ́ς και της κοινη ́ς
 θε ́σεως του Συμβουλι ́ου για το ζη ́τημα των εξαιρε ́σεων του
 α ́ρθρου 1, παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας 93/104/ΕΟΚ (1) που
 (Υπο ́θεση C-131/00) υποδηλω ́νουν ο ́τι ο ́λοι οι εργαζο ́μενοι στον τομε ́α δραστηριο ́-
 τητας των οδικω ́ν μεταφορω ́ν εξαιρου ́νται απο ́ τα πλεονεκτη ́-
 ματα της οδηγι ́ας, αλλα ́ ο ́τι η εξαι ́ρεση αυτη ́ η ́ταν και ει ́ναι
 (2000/C 163/36) εντελω ́ς αδικαιολο ́γητη, σε ποιο ́ βαθμο ́, εφο ́σον υπα ́ρχει
 βεβαι ́ως η δυνατο ́τητα, μπορου ́με να συναγα ́γουμε απο ́ το ως
 α ́νω μη νομοθετικο ́ υλικο ́ ει ́τε ο ́τι:
 Με δια ́ταξη της 28ης Μαρτι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 α) ορθη ́ ει ́ναι η ερμηνει ́α του γρα ́μματος του α ́ρθρου 1,
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 παρα ́γραφος 3, η οποι ́α αποκλει ́ει ο ́λα τα ως α ́νω προ ́σωπα·
 6 Απριλι ́ου 2000, το Länsrätten i Norrbottens län, στο πλαι ́σιο
 η ́
 της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Ingemar Nilsson και Lännsstyrelsen
 Norrbottens län, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το β) ο ́τι η εν λο ́γω γραμματικη ́ ερμηνει ́α δεν συνιστα ́ την ορθη ́
 ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς και τελολογικη ́ ερμηνει ́α του α ́ρθρου;
 ερωτη ́ματος:
 2. Ανεξαρτη ́τως της απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 1, αν, στα πλαι ́σια
 Σε σχε ́ση με το περιεχο ́μενου του α ́ρθρου 5 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) του καθη ́κοντο ́ς μας ερμηνει ́ας των εθνικω ́ν μας νο ́μων υπο ́ το
 3508/92 του Συμβουλι ́ου (1) ζητει ́ται η ́εκδοση προδικαστικη ́ς φως του κειμε ́νου και του σκοπου ́ της οδηγι ́ας, αντιμετωπι ́-
 αποφα ́σεως επι ́ του ερωτη ́ματος αν το εν λο ́γω α ́ρθρο ́εχει την σουμε αυτο ́ που θεωρου ́με ως ευρυ ́ σκοπο ́ («κα ́θε εργαζο ́μενος
 ́εννοια ο ́τι το δικαι ́ωμα επι ́ της ενισχυ ́σεως αποκλει ́εται στην στην Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα ́εχει δικαι ́ωμα ετη ́σιας α ́δειας
 περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α δεν ́εχουν καταχωριστει ́ ορισμε ́να μετ' αποδοχω ́ν») αλλα ́ επι ́σης, αποδι ́δοντας την ́δια ι σημασι ́α
 στοιχει ́α στο μητρω ́ο στα ́βλου του κατο ́χου των ζω ́ων (2). στην ́διαι αυτη ́ δια ́ταξη, μια διατυ ́πωση («εφαρμο ́ζεται σε
 ο ́λους τους ... τομει ́ς δραστηριοτη ́των ... εξαιρουμε ́νων των
 ... οδικω ́ν ... μεταφορω ́ν») η οποι ́α φαι ́νεται να αναιρει ́
 ουσιωδω ́ς τον ευρυ ́ αυτο ́ σκοπο ́, τουλα ́χιστον στα ενω ́πιο ́ν
 (1) της 27ης Νοεμβρι ́ου 1992, για τη θε ́σπιση ενο ́ς ολοκληρωμε ́νου μας πραγματικα ́ περιστατικα ́, μπορου ́με (και, σε περι ́πτωση
 συστη ́ματος διαχει ́ρισης και ελε ́γχου σχετικα ́ με ορισμε ́να καθεστω ́τα καταφατικη ́ς απαντη ́σεως, βα ́σει ποι ́ων αρχω ́ν) να εφαρμο ́σουμε
 κοινοτικω ́ν ενισχυ ́σεων (EE L 355 της 5.12.1992, σ. 1). τους εθνικου ́ς νο ́μους στα πραγματικα ́ περιστατικα ́ της
 (2) το οποι ́ο τηρει ́ται συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 7 του κανονισμου ́ (ΕΚ) συγκεκριμε ́νης περιπτω ́σεως της οποι ́ας επιληφθη ́καμε κατα ́
 820/97 του Συμβουλι ́ου, της 21ης Απριλι ́ου 1997, σχετικα ́ με τη τρο ́πον ω ́στε να επιτυ ́χουμε τον εν λο ́γω ευρυ ́ σκοπο ́, παρα ́ τη
 θε ́σπιση συστη ́ματος αναγνω ́ρισης και καταγραφη ́ς των βοοειδω ́ν και σαφη ́νεια του γρα ́μματος του νο ́μου που φαι ́νεται να αποκλει ́ει
 την επιση ́μανση του βοει ́ου κρε ́ατος και των προϊο ́ντων με βα ́ση το
 βο ́ειο κρε ́ας, καθω ́ς και συ ́μφωνα με τον κανονισμο ́ της κρατικη ́ς
 την επι ́τευξη του σκοπου ́ αυτου ́ επι ́ των εν λο ́γω περιστατικω ́ν;
 υπηρεσι ́ας γεωργι ́ας (SJVFS 1994: 190) σχετικα ́ με την επιση ́μανση
 και την καταγραφη ́ των ζω ́ων. 3. Για να θε ́σω παρεμφερη ́ ζητη ́ματα κατα ́ πλε ́ον συγκεκριμε ́νο
 τρο ́πο, εξαιρου ́νται οπωσδη ́ποτε απο ́ το πεδι ́ο εφαρμογη ́ς της
 οδηγι ́ας 93/104 ο ́λοι οι εργαζο ́μενοι στον τομε ́α δραστηριο ́-
 τητας των οδικω ́ν μεταφορω ́ν του οποι ́ου γι ́νεται μνει ́α στο
 α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 3, αυτη ́ς;


text:
 20.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 114/36
 Προσφυγή της 29ης Ιανουαρίου 2013 — Club Hotel Loutraki κλπ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-58/13)
 2013/C 114/58
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Club Hotel Loutraki (Λουτράκι, Ελλάδα)· Vivere Entertainment AE (Αθήνα, Ελλάδα)· Theros International Gaming, Inc. (Πάτρα, Ελλάδα)· Elliniko Casino Kerkyras (Αθήνα, Ελλάδα)· Casino Rodos (Ρόδος, Ελλάδα) και Porto Carras AE (Άλιμος, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Σ. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2012) 6777 τελικό, της 3ης Οκτωβρίου 2012, στην υπόθεση κρατικής ενισχύσεως SA 33988 (2011/N)·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αφορά την παραβίαση του δικαιώματος ακροάσεως των προσφευγουσών, το οποίο κατοχυρώνεται στο άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, εφόσον η Επιτροπή παρέλειψε να κινήσει την τυπική διαδικασία έρευνας βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 4, και των άρθρων 6 και 20 του κανονισμού 659/1999, όπερ συνιστά κατάχρηση εξουσίας.
 —
 Η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και τα άρθρα 4 και επ. του κανονισμού, καθόσον διεξήγαγε κατ’ ουσία τυπική διαδικασία έρευνας χωρίς να τηρήσει τις τυπικές προϋποθέσεις, οπότε στέρησε από τις προσφεύγουσες-καταγγέλλουσες, καθώς και από τα λοιπά ενδιαφερόμενα μέρη, το δικαίωμά τους ακροάσεως.
 Ο δεύτερος λόγος αφορά την αθέτηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και την προσβολή των δικαιωμάτων των προσφευγουσών περί χρηστής διοικήσεως, κατά το άρθρο 296 ΣΛΕΕ και το άρθρο 41 του Χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντιστοίχως.
 —
 Εφόσον δεν περιλαμβάνει όλα τα κρίσιμα οικονομικά αριθμητικά στοιχεία, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αναφέρει κατά τρόπο σαφή και μη διφορούμενο τη συλλογιστική της Επιτροπής ώστε να δώσει στις προσφεύγουσες τη δυνατότητα να προσδιορίσουν τους λόγους για τους οποίους κρίθηκε ότι τα επίδικα μέτρα δεν συνιστούν κρατική ενίσχυση. Οι παραλείψεις αυτές δεν δικαιολογούνται από την ανάγκη διατηρήσεως του επαγγελματικού απορρήτου.
 —
 Οι προσφεύγουσες αμφισβητούν επίσης τον απόρρητο χαρακτήρα των κρίσιμων οικονομικών μεγεθών.
 Ο τρίτος λόγος αφορά την προσβολή του δικαιώματος των προσφευγουσών για αποτελεσματική δικαστική προστασία, για το οποίο γίνεται λόγος στο άρθρο 6 της ευρωπαϊκής συμβάσεως για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ) και στο άρθρο 47 του Χάρτη των θεμελιωδών ελευθεριών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 —
 Για τους ίδιους λόγους με τους προβληθέντες στο πλαίσιο του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, παραβιάστηκε το δικαίωμα των προσφευγουσών για αποτελεσματική δικαστική προστασία. Οι προσφεύγουσες αντιμετωπίζουν δυσχέρειες για να στραφούν απευθείας κατά της βασιμότητας της προσβαλλομένης αποφάσεως, εφόσον ουδόλως έχουν τη δυνατότητα να καθορίσουν τη συλλογιστική της, η οποία βασίζεται απλώς σε οικονομικά στοιχεία τα οποία δεν έχουν ακόμα γνωστοποιηθεί.
 Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αφορά πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο ως προς την αξιολόγηση του συμβατού της συμφωνίας VLT [περί ηλεκτρονικών παιγνιομηχανημάτων] και της προσθήκης της, και ως προς το συμπέρασμα ότι η εν λόγω συμφωνία και προσθήκη δεν παρέχουν κανένα οικονομικό πλεονέκτημα στον ΟΠΑΠ.
 —
 Η χορήγηση οικονομικού πλεονεκτήματος, η οποία αποτελεί τυπική προϋπόθεση της υπάρξεως κρατικής ενισχύσεως, πρέπει να εκτιμάται εντός χωριστής αγοράς και όχι μετά την από κοινού αξιολόγηση άλλων παρεμφερών μέτρων χορηγηθέντων στον ίδιο αποδέκτη αλλά σε άλλη αγορά, ανεξαρτήτως του αν τα μέτρα αυτά είναι παρεμφερή ή όχι. Σε αντίθετη περίπτωση, η προστασία του ανταγωνισμού είναι σαφώς ατελής.
 —
 Εν πάση περιπτώσει, η αξιολόγηση αυτή δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί επί μέτρων που πρέπει να εφαρμοσθούν κατά τη διάρκεια διαφόρων χρονικών περιόδων.


text:
 2.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/31
 Αγωγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της IIC Informations-Industrie Consulting GmbH, η οποία ασκήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2004
 (Υπόθεση T-500/04)
 (2005/C 82/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε αγωγή, στις 24 Δεκεμβρίου 2004, κατά της IIC Informations-Industrie Consulting GmbH, Königswinter (Γερμανία), ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η ενάγουσα εκπροσωπείται από τους G. Braun, W. Wils και N. Knittlmayer, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο.
 Η ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1.
 να υποχρεώσει την εναγομένη να της καταβάλει 181 236,61 ευρώ πλέον τόκων, με επιτόκιο 4 %, από την 01.11.1998·
 2.
 να καταδικάσει την εναγομένη στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι με την αγωγή λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Το 1996 η ενάγουσα συνήψε με την εναγομένη δύο συμβάσεις, με τις οποίες αυτή ανέλαβε την υποχρέωση να παράσχει στην εναγομένη χρηματοοικονομική συνδρομή για την εφαρμογή δύο διευρωπαϊκών πολιτιστικών σχεδίων. Η συνδρομή όφειλε να καλύψει το 50 % των δαπανών των σχεδίων της εναγομένης, εφόσον οι εν λόγω δαπάνες πραγματοποιήθηκαν κατά τους όρους της συμβάσεως και έχει ζητηθεί η απόδοσή τους. Βάσει των συμβάσεων αυτών, η εναγομένη έλαβε το 1997 συνολικό ποσό 400 821 γερμανικών μάρκων (DEM) (204 936,52 ευρώ) ως προκαταβολή επί του συνόλου της χρηματοοικονομικής συνδρομής.
 Μετά το πέρας των σχεδίων, η εναγομένη διεκδίκησε από την ενάγουσα φερόμενες ως πραγματοποιηθείσες για τα σχέδια δαπάνες στις οποίες επιχείρησε να συμπεριλάβει την προκαταβληθείσα συνδρομή. Ωστόσο, η ενάγουσα διεξήγαγε έλεγχο και κατέληξε στο πόρισμα ότι η εναγομένη δικαιούται χρηματοοικονομική συνδρομή ύψους μόνον 46 300,18 DΕM (23 672,91 ευρώ) για αμφότερα τα σχέδια. Κατόπιν αυτού, η ενάγουσα ζητεί να της αποδοθεί το υπόλοιπο ποσό ανερχόμενο σε 181 263,61 ευρώ (354 520,82 DΕM).