text:
 3.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Berufsgericht für Heilberufe bei dem Verwaltungsgericht Gießen (Γερμανία) στις 19 Σεπτεμβρίου 2011 — Δίκη κατά του Kostas Konstantinides λόγω επαγγελματικού παραπτώματος
 (Υπόθεση C-475/11)
 2011/C 355/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Berufsgericht für Heilberufe bei dem Verwaltungsgericht Gießen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Κατηγορούμενος: Kostas Konstantinides
 Παρεμβαίνων: Landesärztekammer Hessen (Ιατρικός Σύλλογος Έσσης)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 A.
 Σχετικά με το άρθρο 5, παράγραφος 3, της οδηγίας 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (οδηγία 2005/36/ΕΚ) (1):
 1)
 Συγκαταλέγεται η διάταξη του άρθρου 12, παράγραφος 1, του Berufsordnung für die Ärztinnen und Ärzte in Hessen της 2ας Σεπτεμβρίου 1998 (HÄBI.1998, σ. I–VIII), όπως ίσχυε την 1η Δεκεμβρίου 2008 (HÄBI. 2009, σ. 749) (στο εξής: BO) στους κανόνες επαγγελματικής συμπεριφοράς για την παράβαση των οποίων στο κράτος μέλος υποδοχής μπορεί να κινηθεί κατά του παρέχοντος υπηρεσίες πειθαρχική διαδικασία ενώπιον του αρμόδιου δικαιοδοτικού οργάνου, λόγω σοβαρού επαγγελματικού πταίσματος που συνδέεται άμεσα και συγκεκριμένα με την προστασία και την ασφάλεια του καταναλωτή;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως: Ισχύει το ίδιο και κατά την περίπτωση στην οποία για την πραγματοποιηθείσα από τον παρέχοντα υπηρεσίες (ιατρό) χειρουργική επέμβαση ο ισχύων κανονισμός ιατρικών αμοιβών (Gebührenordnung für Ärzte — στο εξής: GOÄ) του κράτους μέλους υποδοχής δεν προβλέπει σχετικό κωδικό χρέωσης;
 3)
 Συγκαταλέγονται οι διατάξεις περί αντιδεοντολογικής διαφημίσεως (άρθρο 27, παράγραφοι 1 έως 3, σε συνδυασμό με το μέρος D, σημείο 13, BO) μεταξύ των κανόνων επαγγελματικής συμπεριφοράς για την παραβίαση των οποίων στο κράτος μέλος υποδοχής μπορεί να κινηθεί κατά του παρέχοντος υπηρεσίες πειθαρχική διαδικασία ενώπιον του αρμόδιου δικαιοδοτικού οργάνου, λόγω σοβαρού επαγγελματικού πταίσματος που συνδέεται άμεσα και συγκεκριμένα με την προστασία και την ασφάλεια του καταναλωτή;
 B.
 Σχετικά με το άρθρο 6, εδάφιο 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2005/36/ΕΚ:
 Αποτελούν οι θεσπισθείσες επί τω σκοπώ μεταφοράς της οδηγίας 2005/36/ΕΚ διατάξεις για την τροποποίηση του άρθρου 3, παράγραφοι 1 και 3, του Hessisches Gesetz über die Berufsvertretungen, die Berufsausübung, die Weiterbildung und die Berufsgerichtsbarkeit der Ärzte, Zahnärzte, Tierärzte, Apotheker, Psychologischen Psychotherapeuten und Kinder- und Jugendlichenpsychotherapeuten (Νόμος της Έσσης για τις επαγγελματικές οργανώσεις, την άσκηση του επαγγέλματος, την επιμόρφωση και την δικαιοδοσία επαγγελματικών πειθαρχικών συμβουλίων όσον αφορά τους ιατρούς, τους οδοντιάτρους, τους κτηνιάτρους, τους φαρμακοποιούς, τους ψυχολόγους — ψυχοθεραπευτές και τους ψυχοθεραπευτές παιδιών και εφήβων, στο εξής: Heilberufsgesetz), όπως ίσχυε στις 7 Φεβρουαρίου 2003 και τροποποιήθηκε με νόμο της 24ης Μαρτίου 2010 (GVBl. I σ. 123), δια του Drittes Gesetz zur Änderung des Heilberufsgesetzes vom 16. Oktober 2006 (τρίτος νόμος για την τροποποίηση του Heilberufegesetz της 16ης Οκτωβρίου 2006) (GVBl. I σ. 519) ορθή μεταφορά των ως άνω διατάξεων της οδηγίας 2005/36/ΕΚ, δεδομένου ότι προβλέπουν την πλήρη εφαρμογή τόσο των σχετικών κωδίκων δεοντολογίας όσο και των περί δικαιοδοσίας επαγγελματικών πειθαρχικών οργάνων διατάξεων του έκτου τμήματος του Heilberufsgesetz όσον αφορά τους παρέχοντες υπηρεσίες (στη συγκεκριμένη περίπτωση: ιατρούς) που δραστηριοποιούνται προσωρινά στο κράτος μέλος υποδοχής στο πλαίσιο της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών κατ’ άρθρο 57 ΣΛΕΕ (πρώην 50 ΣΕΚ);
 (1) ΕΕ L 255, σ. 22.


text:
20. 1 . 96 1 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 16/1
 I
 (Aνακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 9tiç Nοεμβρίου 1995 της 9tiç Nοεμβρίου 1995
 στην υπόθεση C-426/93: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία στην υπόθεση C-465/93 (αίτηση του Verwaltungsgericht
 της Γερμανίας κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Frankfurt am Main για την έκδοση προδικαστικής αποφά
 Ενώσεως ( ι ) σεως): Atlanta Fruchthandelsgesellschaft mbH κ.λπ. κατά
 («Προσφυγή ακυρώσεως — Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2186/ Bundesamt fur Ernâhrung und Forstwirtschaft (')
 93 σχετικά με τον κοινοτικό συντονισμό της ανάπτυξης («Κανονισμός — Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής
 μητρώων επιχειρήσεων για στατιστικούς σκοπούς — Νομι αποφάσεως — Εκτίμηση του κύρους — Εθνικό δικαστήριο
 κή βάση — Αρχή της αναλογικότητας») — Προσωρινά μέτρα»)
 (96/C 16/01 ) (96/C 16/02)
 (διαδικασίας: t] yερμανική) (Γλώσσα διαδικασίας: r] yερμανική)
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-465/93 , που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 Στην υπόθεση C-426/93 , Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Verwaltungsgericht Frankfurt am Main (Γερμανία) προς το
 Γερμανίας (εκπρόσωποι: Ernst Roder και Hans-Jôrg Nie Δικαστήριο, κατ ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης
 meyer) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρό ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που
 σωποι: Jill Aussant και Klaus Borchers), υποστηριζομένου εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Atlanta
 από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσω Fruchthandelsgesellschaft mbH κ.λπ . και Bundesamt fur
 πος: Jürgen Grunwald), που έχει ως αντικείμενο προσφυγή με Ernâhrung und Forstwirtschaft, η έκδοση προδικαστικής
 την οποία ζητήθηκε η ακύρωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 189 της
 αριθ. 2186/93 του'Συμβουλίου της 22ας Ιουλίου 1993 σχετικά συνθήκης ΕΚ, και, ειδικότερα, ως προς την εξουσία του
 με τον κοινοτικό συντονισμό της ανάπτυξης μητρώων επιχει εθνικού δικαστή να διατάσσει προσωρινά μέτρα τα οποία
 ρήσεων για στατιστικούς σκοπούς (ΕΕ L 196, σ. 1 ), το καθιστούν ανεφάρμοστο έναν κανονισμό, μέχρις ότου απο
 Δικαστήριο συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, φανθεί επί του κύρους του το Δικαστήριο, στο οποίο έχει
 Πρόεδρο, D. A. O. Edward και G. Hirsch, προέδρους υποβληθεί αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσε
 τμήματος, G. F. Mancini, F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de ως, το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez
 Almeido (εισηγητή), P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J. L. Iglesias , Πρόεδρο, K. N. Κακούρη , D. A. O. Edward, J.-P.
 Murray, P. Jann και H. Ragnemalm, δικαστές, γενικός Puissochet, G. Hirsch , προέδρους τμήματος, G. F. Mancini,
 εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: L. Hewlett υπάλληλος F. A. Schockweiler (εισηγητή), J. C. Moitinho de Almeida,
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 9 Νοεμβρίου 1995 απόφαση με το P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J. L. Murray, P. Jann, H.
 ακόλουθο διατακτικό : Ragnemalm, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. B. Elmer,
 γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως,
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή. εξέδωσε στις 9 Νοεμβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό :
 2. Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία στα δικα 1 . Το άρθρο 189 της συνθήκης ΕΚ έχει την έννοια ότι δεν
 στικά έξοδα. αποκλείει την εξουσία των εθνικών δικαστηρίων να
 διατάσσουν προσωρινά μέτρα, για την τροποποίηση ή
 3. H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων θα φέρει τα ρύθμιση των επιδίκων νομικών καταστάσεων ή εννόμων
 δικά της έξοδα. σχέσεων, που συνεπάγεται εθνική διοικητική πράξη στη
 (M EE αριθ . C 332 της 8. 12. 1993 .
 ριζόμενη σε κοινοτικό κανονισμό που αποτελεί αντικείμε
 νο αιτήσεως για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 περί του κύρους του.
 ---pagebreak--- Aριθ. C 16/2 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 1 . 96
 2. Αυτά τα προσωρινά μέτρα μπορούν να διατάσσονται απο λίου, της 13ης Φεβρουαρίου 1993, για την κοινή οργάνωση
 το εθνικό δικαστήριο μόνον: της αγοράς στον τομέα της μπανάνας, υπό το φως τον
 — εφόσον το δικαστήριο αυτό έχει σοβαρές αμφιβολίες σκεπτικού της διατάξεως περί παραπομπής, δεν προέκυψε η
 ως προς το κύρος της κοινοτικής πράξεως και εφόσον, ύπαρξη στοιχείων δυναμένων να επηρεάσουν το κύρος
 τους.
 στην περίπτωση που το Δικαστήριο δεν έχει ήδη
 επιληφθεί ερωτήματος σχετικού με το κύρος της
 (') EE αριθ . C 76 της 12. 3 . 1994.
 αμφισβητούμενης πράξεως, τον υποβάλλει σχετικό
 ερώτημα ·
 — εφόσον συντρέχει περίπτωση επείγοντος υπό την
 έννοια ότι τα προσωρινά μέτρα είναι αναγκαία προ
 κειμένου να μην υποστεί o αιτών σοβαρή και ανεπα ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 νόρθωτη ζημία· της 9tiç Nοεμβρίου 1995
 — εφόσον το εν λόγω δικαστήριο λαμβάνει δεόντως στην υπόθεση C-475/93 (αίτηση του Sozialgericht Speyer για
 υπόψη το συμφέρον της Κοινότητας· την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Jean-Louis Théve
 — εφόσον, κατά την εκτίμηση όλων αυτών των προϋπο non και Stadt Speyer — Sozialamt κατά Landesversicher
 θέσεων, το εθνικό δικαστήριο σέβεται τις αποφάσεις ungsanstalt Rheinland-Pfalz (')
 του Δικαστηρίου ή του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ («Κοινωνική ασφάλιση — Άρθρο 6 τον κανονισμού (ΕΟΚ)
 κών Κοινοτήτων επί της νομιμότητας του κανονισμού αριθ. 1408/71 — Αντικατάσταση των συμβάσεων κοινωνικής
 ή διάταξη εκδοθείσα κατά τη διαδικασία των ασφα ασφαλίσεως που έχουν συναφθεί μεταξύ των κρατών μελών
 λιστικών μέτρων για τη λήψη, στο κοινοτικό επίπεδο, από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71»)
 παρομοίων προσωρινών μέτρων. (96/C 16/04)
 (!) EE αριθ. C 76 της 12. 3. 1994. (Γλώσσα διαδικασίας: r] yερμανική)
 (Προσωρινή μετάφραση - η οριστική μετάφραση θα δημο
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ σιενθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 της 9tiç Nοεμβρίου) 1995
 Στην υπόθεση C-475/93 , που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 στην υπόθεση C-466/93 (αíτηοη TOV Verwaltungsgericht Sozialgericht Speyer (Γερμανία), προς το Δικαστήριο, κατ'
 Frankfurt am Main yια TIJV έκδοση προδικαστικής αποφά εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 σεως ): Atlanta Fruchthandelsgesellschaft mbH κατά ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 Bundesamt für Ernährung und Forstwirtschaft (') αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Jean-Louis Thévenon και
 («Μπανάνες — Κοινή οργάνωση αγοράς — Καθεστώς Stadt Speyer — Sozialamt κατά Landesversicherungsanstalt
 εισαγωγής — Εκτίμηση του κύρους») Rheinland-Pfalz, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως
 (96/C 16/03) προς την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του
 Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των
 (Γλώσσα διαδικασίας: t] yερμανική) συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς,
 στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως έχει τροποποιηθεί
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») και ενημερωθεί με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2001/83 του
 Στην υπόθεση C-466/93 , που είχε ως αντικείμενο αίτηση του Συμβουλίου της 2ας Ιουνίου 1983 (ΕΕ L 230, σ. 6) και ως προς
 Verwaltungsgericht Frankfurt am Main (Γερμανία) προς το την ερμηνεία των άρθρων 48 παράγραφος 2 και 51 της
 Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο συγκείμενο από τους G. C.
 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, K. N. Κακούρη και G. Hirsch,
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Atlanta προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, F. A. Schockweiler, J. C.
 Fruchthandelsgesellschaft mbH κ.λπ. και Bundesamt fur Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann (εισηγη
 Ernâhrung und Forstwirtschaft, η έκδοση προδικαστικής τή), J. L. Murray, P. Jann και H. Ragnemalm, δικαστές,
 αποφάσεως ως προς το κύρος του τίτλου IV και του γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, γραμματέας: D. Louterman-
 άρθρου 21 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 404/ Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 5 Νοεμ
 93 του Συμβουλίου , της 13ης Φεβρουαρίου 1993 , για την βρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα της μπανάνας (ΕΕ
 L 47 , σ. 1 ), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Τα άρθρα 48 παράγραφος 2 και 51 της συνθήκης έχουν την
 Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, K. N. Κακούρη , D. A. O. έννοια ότι επιτρέπουν την αντικατάσταση από τον κανονισμό
 Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, προέδρους τμήματος, (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971
 G. F. Mancini, F. A. Schockweiler (εισηγητή), J. C. Moitinho περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως
 de Almeida, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J. L. Murray, P. στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των
 Jann, H. Ragnemalm, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. B. οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας,
 Elmer, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσε όπως έχει τροποποιηθεί και ενημερωθεί με τον κανονισμό
 ως, εξέδωσε στις 9 Νοεμβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο (ΕΟΚ) αριθ. 2001/83 τον Συμβουλίου της 2ας Ιουνίου 1983
 διατακτικό : οποιασδήποτε συμβάσεως συνδέει αποκλειστικά δύο κράτη
 μέλη σύμφωνα με το άρθρο 6 τον κανονισμού αυτού, εφόσον
 Από την εξέταση τον τίτλου IV και του άρθρου 21 παρά o ασφαλισμένος δεν έχει, πριν από την έναρξη ισχύος τον
 γραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 404/93 του Συμβου κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71, συμπληρώσει περιόδους

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 15.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 448/10
 Αναίρεση που άσκησε στις 29 Σεπτεμβρίου 2014 η H κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 10 Ιουλίου 2014 στην υπόθεση T-271/10, H κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Αστυνομικής Αποστολής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη (EUPM)
 (Υπόθεση C-455/14 P)
 (2014/C 448/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: H (εκπρόσωπος: M. Velardo, avvocato)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
 Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Αστυνομική Αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη (EUPM)
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Ιουλίου 2014 στην υπόθεση T-271/10, H κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και EUPM, στο μέτρο που απορρίφθηκε η προσφυγή-αγωγή της με αίτημα, αφενός, την ακύρωση τόσο της υπογραφείσας από τον Διευθυντή Προσωπικού της EUPM αποφάσεως της 7ης Απριλίου 2010, περί μεταθέσεως της αναιρεσείουσας στη θέση του «Criminal Justice Adviser-Prosecutor» στο περιφερειακό γραφείο της Μπάνια Λούκα (Βοσνία-Ερζεγοβίνη) όσο και, εφόσον ήταν αναγκαίο, της από 30 Απριλίου 2010 εγκριτικής αποφάσεως του Αρχηγού Αποστολής, στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 6 της αποφάσεως 2009/906/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 8ης Δεκεμβρίου 2009, σχετικά με την Αστυνομική Αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUPM) στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη (ΒΑ) (1), και, αφετέρου, αποζημίωση·
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου·
 —
 να καταδικάσει τους αντιδίκους κατ’ αναίρεση στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα προβάλλει τους εξής λόγους αναιρέσεως:
 —
 Προσβολή του δικαιώματος άμυνας
 —
 Παράβαση του άρθρου 114 του Κανονισμού Διαδικασίας
 —
 Πλάνη περί το δίκαιο
 —
 Παραβίαση του δικαίου της Ένωσης
 (1) ΕΕ L 322, σ. 22


text:
 25.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 199/35
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 12 Ιουλίου 2007 — Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-250/05) (1)
 (Δημόσιες συμβάσεις παροχής υπηρεσιών - Κοινοτική διαδικασία πρόσκλησης για την υποβολή προσφορών - Παροχή υπηρεσιών σχετικά με τη συλλογή, την παραγωγή και τη διάδοση ηλεκτρονικών εκδόσεων, και ιδίως του Συμπληρώματος της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ενώσεως - Απόρριψη της προσφοράς διαγωνιζομένου - Ίση μεταχείριση - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Έλλειψη πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως)
 (2007/C 199/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής AE (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Ν. Κορογιαννάκης, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Wilderspin και M. Šimerdová)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της Υπηρεσίας Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 15ης Απριλίου 2005, με την οποία δεν έγινε δεκτή η προσφορά που υπέβαλε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της διαδικασίας προσκλήσεως υποβολής προσφορών της 19ης Νοεμβρίου 2004 (ΕΕ 2004, S 226), για την παροχή υπηρεσιών σχετικά με τη συλλογή, την παραγωγή και τη διάδοση ηλεκτρονικών εκδόσεων, και ιδίως του Συμπληρώματος της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, και ανατέθηκε η σύμβαση σε άλλον διαγωνιζόμενο.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής AE στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 217 της 3.9.2005.


text:
 C 108/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 7.4.2001
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 12ης ∆εκεμβρι ́ου 2000 της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση Τ-296/97, Alitalia — Linee aeree italiane
 SpA κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) στην υπο ́θεση Τ-613/97, Union française de l’express
 (Ufex) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 («Κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις — Νε ́α κεφαλαιοποι ́ηση της Αlitalia
 εκ με ́ρους των ιταλικω ́ ν αρχω ́ ν — Χαρακτηρισμο ́ς του («Κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις — ∆ικαιω ́ ματα α ́μυνας —
 με ́τρου — Κριτη ́ριο του ιδιω ́ τη επενδυτη ́ — Εξε ́ταση εκ Προ ́σβαση στον φα ́κελο της υποθε ́σεως — Υποχρε ́ωση
 με ́ρους της Επιτροπη ́ς») αιτιολογη ́σεως — Ταχυδρομικο ́ς τομε ́ας — Σταυροειδει ́ς
 ενισχυ ́σεις μεταξυ ́ του τομε ́α ́οπου αποκλει ́εται και του
 (2001/C 108/22) τομε ́α ́οπου ει ́ναι δυνατο ́ς ο ανταγωνισμο ́ς — 'Εννοια της
 κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως — Συνη ́θεις συνθη ́κες της αγορα ́ ς»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (2001/C 108/23)
 Στην υπο ́θεση Τ-296/97, Alitalia — Linee aeree italiane SpA, με
 ́εδρα τη Ρω ́μη (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους F. Sciaudone
 και G. M. Roberti, δικηγο ́ρους Να ́πολης, M. Siragusa, δικηγο ́ρο ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Ρω ́μης, G. Scassellati Sforzolini, δικηγο ́ρο Μπολω ́νιας,
 M. Beretta, δικηγο ́ρο Bergamo, και F. M. Moretti, δικηγο ́ρο
 Βενετι ́ας, καθω ́ς και αρχικα ́, απο ́ τους Α. Tizzano, δικηγο ́ρο Στην υπο ́θεση Τ-613/97, Union française de l’express (Ufex), με
 Να ́πολης, και M. Bay, δικηγο ́ρο Μιλα ́νου, με το ́πο επιδο ́σεων στο ́εδρα στο Roissy-en-France (Γαλλι ́α), DHL International, με ́εδρα
 Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο των Εlvinger, Hoss και στο Roissy-en-France, Federal express international (Γαλλι ́α), με
 Prussen, 2, place Winston Churchill, κατα ́ Επιτροπη ́ς των ́εδρα στο Gennevilliers (Γαλλι ́α), CRIE, με ́εδρα στο Αsnières
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: ∆. Τριανταφυ ́λλου, (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους É. Morgan de Rivery,
 A. Abate και Ε. Cappelli), υποστηριζομε ́νης απο ́ τις Αir Europe δικηγο ́ρο Παρισιου ́ και J. Derenne, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν και
 SpA, με ́εδρα το Gallarate (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενης απο ́ τους Παρισιου ́, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο
 L. Pierallini και Α. Costantini, δικηγο ́ρους Ρω ́μης, με αντι ́κλητο Α. Schmitt, 7, Val Sainte-Croix, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Α. Lorang, 51, rue Albert 1er, Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: G. Rozet και ∆. Τριανταφυ ́λλου),
 και Αir One SpA, με ́εδρα το Chieti (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενης υποστηριζομε ́νης απο ́ τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι:
 απο ́ τους M. Merola, δικηγο ́ρο Ρω ́μης, και Α. Sodano del Foro K. Rispal-Bellanger και F. Million), την Chronopost SA, με ́εδρα
 Adele, δικηγο ́ρο Να ́πολης, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον στο Ιssy-les-Moulineaux (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 δικηγο ́ρο Α. Lorang, 51, rue Albert 1er, με αντικει ́μενο προσφυγη ́ V. Bouaziz Torron και D. Berlin, δικηγο ́ρους Παρισιου ́, με
 με την οποι ́α ζητει ́ται η ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως 97/789/ΕΚ της αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Α. May, 398, route
 Επιτροπη ́ς, της 15ης Ιουλι ́ου 1997, σχετικα ́ με την αυ ́ξηση του d’Esch, και τη La Poste, με ́εδρα στο Boulogne-Billancourt
 κεφαλαι ́ου της εταιρι ́ας Αlitalia (ΕΕ L 322, σ. 44), το Πρωτοδικει ́ο (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Η. Lehman, δικηγο ́ρο
 (τρι ́το πεντεμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους K. Lenaerts, Παρισιου ́, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Α. May,
 Προ ́εδρο, J. Azizi, R. M. Moura Ramos, M. Jaeger και 398, route d’Esch, με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́-
 P. Mengozzi, δικαστε ́ς, εξε ́δωσε, στις 12 ∆εκεμβρι ́ου 2000, σεως 98/365/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 1ης Οκτωβρι ́ου 1997,
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: σχετικα ́ με τις ενισχυ ́σεις που φε ́ρεται ο ́τι χορη ́γησε η Γαλλι ́α στην
 εταιρι ́α SFMI-Chronopost (ΕΕ L 164, σ. 37), το Πρωτοδικει ́ο
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση 97/789/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της (τε ́ταρτο πεντεμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους V. Tiili, Προ ́-
 15ης Ιουλι ́ου 1997, σχετικα ́ με την αυ ́ξηση του κεφαλαι ́ου εδρο, P. Lindh, R. M. Moura Ramos, J. D. Cooke και
 της εταιρι ́ας Αlitalia. P. Mengozzi, δικαστε ́ς, εξε ́δωσε, στις 14 ∆εκεμβρι ́ου 2000,
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 2) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα ́εξοδα ́ της, καθω ́ ς και τα ́εξοδα στα
 οποι ́α υποβλη ́θηκε η προσφευ ́γουσα. 1) Ακυρω ́ νει το ́αρθρο 1 της αποφα ́σεως 98/365/ΕΚ της
 Επιτροπη ́ς, της 1ης Οκτωβρι ́ου 1997, σχετικα ́ με τις
 3) Η Αir One SpA και η Αir Europe SpA φε ́ρουν τα δικα ́ τους ενισχυ ́σεις που φε ́ρεται ́οτι χορη ́γησε η Γαλλι ́α στην SFMI-
 ́εξοδα. Chronopost, καθο ́σον διαπιστω ́ νεται ́οτι η υλικοτεχνικη ́ και
 εμπορικη ́ υποστη ́ριξη που παρε ́σχαν τα Ταχυδρομει ́α στη
 θυγατρικη ́ τους εταιρι ́α SFMI-Chronopost δεν συνιστα ́ κρα-
 (1) ΕΕ C 41 της 7.2.1998.
 τικη ́ ενι ́σχυση υπε ́ρ της SFMI-Chronopost.
 2) Απορρι ́πτει κατα ́ τα λοιπα ́ την προσφυγη ́.
 ---pagebreak--- 7.4.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 108/15
 3) Οι προσφευ ́γουσες θα φε ́ρουν 10 % των εξο ́δων τους. 3) Καταδικα ́ζει το καθου ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ ν εξο ́δων
 στην υπο ́θεση Τ-130/98.
 4) Η Επιτροπη ́ θα φε ́ρει τα ́εξοδα ́ της και 90 % των εξο ́δων
 των προσφευγουσω ́ ν. 4) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα, περιλαμβανο-
 με ́νων και των εξο ́δων της διαδικασι ́ας ασφαλιστικω ́ν
 5) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, η Chronopost SA και τα Ταχυδρο- με ́τρων, στο πλαι ́σιο της υπο ́θεσης Τ-131/98.
 μει ́α θα φε ́ρουν τα ́εξοδα ́ τους.
 (1) EE C 327 της 24.10.1998.
 (1) ΕΕ C 72 της 7.3.1998.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 2000 της 5ης ∆εκεμβρι ́ου 2000
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-130/98 και Τ-131/98, στην υπο ́θεση T-136/98, Anna Maria Campogrande κατα ́
 Francis Panichelli κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (1) Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 ('Εκτακτοι υπα ́λληλοι — Προ ́σληψη βα ́ σει του α ́ρθρου 2, (Υπα ́ λληλοι — Καθη ́κον αρωγη ́ς — Σεξουαλικη ́ παρενο ́χ-
 στοιχει ́ο γ', του ΚΛΠ — Προοπτικη ́ αναβαθμι ́σεως της ληση)
 θε ́σεως — Μη προαγωγη ́ στον βαθμο ́ Α 4 — Εκθε ́σεις
 βαθμολογι ́ας — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως και αγωγη ́ αποζη-
 μιω ́ σεως — Παραδεκτο ́ — Απο ́λυση βα ́σει του α ́ρθρου (2001/C 108/25)
 47, παρα ́ γραφος 2, στοιχει ́ο α', του ΚΛΠ — Τη ́ρηση της
 εσωτερικη ́ς διαδικασι ́ας — Αιτιολογι ́α της αποφα ́σεως
 περι ́ απολυ ́σεως — Κατα ́ χρηση εξουσι ́ας) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (2001/C 108/24) Στην υπο ́θεση T-136/98, Anna Maria Campogrande, υπα ́λληλος
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν,
 εκπροσωπουμε ́νη απο ́ τον Α. Krywin, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο του
 Α. Lutgen, 1, rue Jean-Pierre Brasseur, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: C. Berardis-Kayser και
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-130/98 και Τ-131/98, Francis F. Clotuche-Duvieusart), με αντικει ́μενο, αφενο ́ς, αι ́τημα ακυρω ́-
 Panichelli, πρω ́ην ́εκτακτος υπα ́λληλος του Ευρωπαϊκου ́ Κοινο- σεως της σιωπηρη ́ς αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς περι ́ απορρι ́ψεως
 βουλι ́ου, κα ́τοικος Wezembeek-Oppem (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́με- της απο ́ 27 Ιουνι ́ου 1997 αιτη ́σεως αρωγη ́ς της προσφευ ́γουσας
 νος απο ́ τον Ε. Boigelot, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο και, αφετε ́ρου, αι ́τημα αποζημιω ́σεως για την υποστει ́σα ζημι ́α, το
 Λουξεμβου ́ργο τον L. Schiltz, 2, rue du Fort Rheinsheim, Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τη V. Tiili, προ ́εδρο,
 κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (εκπρο ́σωποι: M. Moore και και τους R. M. Moura Ramos και P. Mengozzi, δικαστε ́ς·
 J. Sant’Anna), με αντικει ́μενο, στην υπο ́θεση Τ-130/98 αι ́τημα γραμματε ́ας: B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 ακυρω ́σεως της σιωπηρη ́ς απο ́φασης με την οποι ́α απορρι ́φθηκε η 5 ∆εκεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 αι ́τηση του προσφευ ́γοντος της 11ης Ιουλι ́ου 1997 και αι ́τημα
 αποζημιω ́σεως εις βα ́ρος του καθου ́ και, στην υπο ́θεση Τ-131/98
 αι ́τημα ακυρω ́σεως της κοινοποιηθει ́σας στις 2 Ιουλι ́ου 1998 1) Ακυρω ́ νει τη σιωπηρη ́ απο ́φαση της Επιτροπη ́ς περι ́ απορ-
 ρι ́ψεως της αιτη ́σεως αρωγη ́ς που υπε ́βαλε η προσφευ ́γουσα
 αποφα ́σεως με την οποι ́α τερματι ́στηκε η συ ́μβαση εκτα ́κτου
 στις 27 Ιουνι ́ου 1997.
 υπαλλη ́λου του προσφευ ́γοντος, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους J. Pirrung, προ ́εδρο, και τους Α. Potocki και
 Α. W. H. Meij, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 13 ∆εκεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: 3) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 1) Συνεκδικα ́ζει τις υποθε ́σεις Τ-130/98 και Τ-131/98 προς
 ́εκδοση κοινη ́ς αποφα ́σεως. (1) ΕΕ C 327 της 24.10.1998.
 2) Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς στις υποθε ́σεις Τ-130/98 και
 Τ-131/98.


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/27
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 18ης Δεκεμβρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-284/07) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2005/51/ΕΚ - Δημόσιες συμβάσεις - Διαδικασίες συνάψεως των συμβάσεων - Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη εντός της ταχθείσας προθεσμίας)
 (2008/C 51/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Caeiros, D. Kukovec και P. Andrade)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: M. L. Fernandes)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως, εντός της προβλεπομένης προθεσμίας, των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2005/51/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, για την τροποποίηση του παραρτήματος XX της οδηγίας 2004/17/ΕΚ και του παραρτήματος VIII της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί δημοσίων συμβάσεων (EE L 257, σ. 127)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Πορτογαλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2005/51/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, για την τροποποίηση του παραρτήματος XX της οδηγίας 2004/17/ΕΚ και του παραρτήματος VIII της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί δημοσίων συμβάσεων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 183 της 4.8.2007.


text:
 26.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/42
 Προσφυγή της 20ής Νοεμβρίου 2014 — TVR Automotive κατά ΓΕΕΑ — Cardoni (TVR ENGINEERING)
 (Υπόθεση T-781/14)
 (2015/C 026/54)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: TVR Automotive Ltd (Whiteley, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: A. von Mühlendahl και H. Hartwig, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Fabio Cardoni (Μιλάνο, Ιταλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτών: Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Υπ’ αριθ. 11 132 602 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 8ης Σεπτεμβρίου 2014 στην υπόθεση R 2532/2013-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και τον Fabio Cardoni, στην περίπτωση που αυτός παρέμβει στη διαδικασία, στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
C 358/24 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 21.11.98
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa Pqorutcgä sxm Bernard Bareyt j.kp. jasó sgy Episqopgäy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy
 G pqoruetäcotra rsgm paqotära tpoäherg eiämai lia amxämtlg 30 Repselbqiäot 1998
 esaiqiäa rtrsaheiära rsgm Acckiäa jai rsgm Otakiäa, g opoiäa (Tpoäherg T-158/98)
 arvokeiäsai le sg biolgvamijgä paqacxcgä ómhqaja rsgm
 Acckiäa. Oi jtäqioi leäsovoiä sgy eiämai herlijoiä epemdtseäy, idixä- (98/C 358/43)
 sey epemdtseäy, diethtmseäy jai tpókkgkoi sgy pqoruetäcot-
 ray. Le sgm pqorbakkoälemg apoäuarg, g Episqopgä emeäjqime (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 tpoä pqoùpoheäreiy, rtäluxma le so óqhqo 66, paqócqauoy 2,
 sgy Rtmhgäjgy EJAV, sgm acoqó sgy Saarbergwerke jai sgy
 Preussag apoä sg RAG. Oi sqeiy atseäy esaiqiäey aposekotäm Oi Bernard Bareyt, Ivone Benfatto, Denis Bessette, Giuliano
 soty loämoty sqeiy apoleämomsey Ceqlamotäy paqacxcotäy Dalle Carbonare, Enrico Di Pietro, Barry John Green, Rem-
 ómhqaja. Oi rtcvxmetoälemey epiveiqgäreiy uaiämesai oäsi melt Haange, Michel Huguet, Marcus Iseli, Cornelis Jong,
 rtluxämgram ma paqavxqgärotm slgäla sgy dqarsgqioäsgsay Neil Mitchell, Pier Luigi Mondino, Alfredo Portone, Carlo
 eiracxcgäy ómhqaja re lia amenóqsgsg sqiäsg epiveiäqgrg jai Sborchia, Alessandro Tesini jai Mike Michael Wykes, jósoi-
 ma diavxqiärotm diaqhqxsijó so tpoäkoipo sgy dqarsgqioäsg- joi Naka (Iapxmiäa), ejpqorxpotälemoi apoä som Nicholas
 say elpoqiäot ómhqaja re eäma ecvxäqio rjeäkoy jai eäma rjeäkoy LhoeÈst, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kot-
 eiracxcgäy. nelbotäqco sa cqaueiäa sgy Fiduciaire Myson SARL, 30, Rue
 de Cessange, órjgre rsiy 30 Repselbqiäot 1998 emxäpiom sot
 G pqoruetäcotra irvtqiäfesai oäsi, kalbómomsay sgm pqorbak- Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó
 koälemg apoäuarg, g Episqopgä paqeäkeiwe ma sgqgärei siy dia- sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 sóneiy sxm óqhqxm 66 jai 4, rsoiveiäo c), sgy Rtmhgäjgy
 EJAV jai sgy apouórexy 3632/93/EJAV (rso engäy: jxädi- Oi pqoruetäcomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo:
 jay) (1). G ajtäqxrg sgy apouórexy atsgäy fgseiäsai epiärgy
 cia som koäco oäsi tpgäqne paqóbarg otrixdxäm diadijarsijxäm
 jamoämxm, rtlpeqikalbamoleämgy sgy ekkipotäy aisiokociäay jai Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy jahgäy, sgy 15gy Laðot
 sgy lg sgqgärexy sgy aqvgäy sgy vqgrsgäy dioijgärexy. 1998, peqiä apoqqiäwexy sgy emrsórexy sxm pqoruet-
 coämsxmç
 Jasó sgm pqoruetäcotra, g Episqopgä paqeäkeiwe ma ejsi-
 lgärei oäsi so aposeäkerla sgy pqorbakkoleämgy apouórexy Ç ma ajtqxärei sa ejjahaqirsijó rgleixälasa apodovxäm
 eiämai ma paqórvei sg dtmasoäsgsa pqaclasopoigärexy sgy sxm pqoruetcoämsxm sot lgmoäy Moelbqiäot 1997 jai sxm
 rtcvxmetärexy, lokomoäsi g ceqlamijgä jqasijgä emiärvtrg apo- epoleämxm lgmxäm, sa opoiäa euaqloäfotm som dioqhxsijoä
 sekeiä otriarsijoä slgäla sgy rtcvxmetärexy jai lia seäsoia rtmsekersgä pot jahoqiärsgje le som jamomirloä (EJAV,
 jqasijgä emiärvtrg dem eävei otäse ha lpoqotäre ma ecjqiheiä EJ, Etqasoäl) aqih. 1785/97 sot Rtlbotkiäot, rtlpeqi-
 rtäluxma le som jxädija. Rtmauxäy somiäfesai oäsi g pqorbak- kalbamoleämxm sxm ejjahaqirsijxäm rgleixlósxm apo-
 koälemg apoäuarg otäse jam amaueäqei sg rtälutsg le sg dolgä dovxäm sxm lgmxäm jasó soty opoiäoty g dioiäjgrg pqoeäbg
 sgy diaqhqxärexy jqasijgä emiärvtrg jai bebaiäxy dem amaktäei re amójsgrg sxm jahÂ tpeäqbarg jasabkgheämsxm pqog-
 so aposeäkerla sgy emirvtärexy oärom auoqó sg heärg pot cotleämxyç
 eävotm rsgm acoqó sa elpkejoälema leäqg. Cia paqódeicla,
 pothemó dem amaueäqesai rsgm apoäuarg oäsi g silgä acoqóy
 pot pqeäpei ma jasabókei g RAG cia sg Saarbergwerke, rso Ç rso leäsqo pot jqiämesai amacjaiäo:
 pkaiärio sgy pqoseimoälemgy rtcvxmetärexy, eiämai apkxäy eäma
 ceqlamijoä lóqjo (DM). Ç ma amacmxqiäfei oäsi dem eävei euaqlocgä o jamomirloäy
 (EJAV, EJ, Etqasoäl) aqih. 1785/97, som opoiäo
 G pqoruetäcotra tporsgqiäfei oäsi g Episqopgä ameäueqe rsgm eneädxre so Rtlbotäkio jasoäpim pqosórexy sgy
 pqorbakkoälemg apoäuarg oäsi atsgä auoqó loämo sgm euaq- jahgäy, rsiy 11 Repselbqiäot 1997, jahoärom jahoqiäfei
 locgä sot óqhqot 66 sgy Rtmhgäjgy EJAV jai oävi sgm euaq- eidijoä dioqhxsijoä rtmsekersgä cia sg Mójaç
 locgä diasónexm peqiä sot ekeäcvot sxm jqasijxäm emirvtärexm.
 Xrsoäro, g pqoruetäcotra fgäsgre apoä sgm Episqopgä ma dia- Ç ma tpovqexärei sgm jahgäy ma apodxärei amadqolijó
 ruakiärei oäsi ha euaqloärei soty jamoämey peqiä jqasijxäm emi- apoä som Lóio sot 1997 rsoty pqoruetäcomsey sa
 rvtärexm jai ha elpodiärei sgm pqaclasopoiägrg sgy rtcvxme- poró sa opoiäa paqajqósgre apoä siy apodoveäy sotyç
 tärexy, vxqiäy pqogcotälemg eäcjqirg sgy jqasijgäy emirvtärexy
 pot voqgceiäsai rsiy rtcvxmetoälemey epiveiqgäreiy jai sgy Ç ma tpovqexärei sgm jahgäy ma apodxärei rsoty pqo-
 jqasijgäy emirvtärexy pot eiämai rtälutsg jai aposekeiä ruetäcomsey so poroä sgy leixärexy sot lirhotä pot
 pqoapaisotälemo sgy rtcvxmetärexy. Euoärom g Episqopgä soty epeäbake apoä som Moeälbqio sot 1997, jasÂ euaq-
 aqmgähgje ma paqórvei sg fgsgheiära diaruókirg, g pqoruetä- locgä sot meäot dioqhxsijotä rtmsekersgäç
 cotra otdoäkxy aluibókkei, tpoä siy paqotärey peqirsóreiy,
 oäsi g ecjqiheiära le sgm pqorbakkoälemg apoäuarg rtcvxä- Ç ma tpovqexärei sgm jahgäy ma jasabókei soäjoty
 metrg lpoqeiä, jai sxäqa pqoäjeisai, ma pqaclasopoigheiä tpeqgleqiäay epiä sxm porxäm sa opoiäa ha tpovqexheiä
 vxqiäy sgm ej leäqoty sgy Episqopgäy ejpkgäqxrg sxm tpo- ma apodxärei, apoä sgm gleqolgmiäa sgy paqajqa-
 vqexärexäm sgy. sgärexäy sotyç
 (1) EE L 329 sgy 30.12.1993, r. 12.
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rso rtämoko sxm dijarsijxäm
 enoädxm.
 ---pagebreak--- 21.11.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 358/25
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa Oi pqoruetäcomsey tporsgqiäfotm oäsi g jahgäy, jahoärom pqoä-
 seime rso Rtlbotäkio som jahoqirloä dioqhxsijotä rtmsekersgä
 Oi pqoruetäcomsey eqcófomsai ópamsey xy eäjsajsoi tpók- ameqvoleämot re 121,52 cia sg Mója, dieäpqane pqoädgko ruó-
 kgkoi rso jeämsqo Iter Eda, Naka Joint Work Site, rsg Mója kla ejsilgärexy. G jahgäy dem soty paqeärve jaliäa dietjqiä-
 (Iapxmiäa). Oi pqoruetäcomsey atsoiä (enaiqotleämot emoäy en mirg oärom auoqó sg vqgrilopoiotälemg leähodo gä siy rsahliä-
 atsxäm) eävotm gädg arjgärei pqorutcgä (rsgm tpoäherg S-175/ reiy jai sa jqisgäqia pot ekgäuhgram tpoäwg cia som tpoko-
 97) (1), g opoiäa eävei epiärgy xy amsijeiälemo sa fgsgälasa pot cirloä sxm oijomolijxäm irosilixäm jai sxm meäxm dioqhxsijxäm
 auoqotäm som jahoqirloä sxm dioqhxsijxäm rtmsekersxäm. rtmsekersxäm. G jahgäy dem sgäqgre, jasó rtmeäpeia, sgm pqo-
 bkepoälemg rso óqhqo 25, paqócqauo 2, sot JTJ tpo-
 Le sgm paqotära pqorutcgä, oi pqoruetäcomsey bókkotm
 vqeäxrgä sgy aisiokocgärexy.
 jasó:
 Ç sot dioqhxsijotä rtmsekersgä pot euaqloäfesai rsg Mója,
 som opoiäo jahoäqire so Rtlbotäkio le so óqhqo 1 sot
 jamomirlotä (EJAV, EJ, Etqasoäl) aqih. 1785/97, gäsoi Jahoqiäfomsay cia sg Mója dioqhxsijoä rtmsekersgä g opoiäoy
 121,52 lomódey, eiämai jasxäseqoy jasó 18 % sot rtmsekersgä sot Soäjio jai
 kalbamoleämot tpoäwg oäsi dem tpóqvei lecókg diauoqó
 Ç sgy amajsgärexy lirhotä pot epebkgähg koäcx sgy leixä- lesantä sot joärsoty fxgäy rso Soäjio jai rsg Mója, g jahgäy
 rexy sot lirhotä jasó som amxseäqx dioqhxsijoä rtmse- paqabiäare sgm aqvgä sgy iärgy lesaveiqiärexy.
 kersgä, rtäluxma le so óqhqo 2, sqiäso edóuio, sot em
 koäcx jamomirlotä,
 Ç sxm ejjahaqirsijxäm rgleixlósxm apodovxäm apoä som Seäkoy, o pqoruetäcomsey pqobókkotm paqómolg amójsgrg
 Moeälbqio sot 1997, rso leäsqo pot euaqloäfotm som sot lirhotä. Jasó soty pqoruetäcomsey, g em koäcx adijaio-
 dioqhxsijoä rtmsekersgä jai pqobaiämotm re amadqolijgä koäcgsg leiäxrg sxm apodovxäm rtmirsó apaqódejsg pqo-
 amójsgrg sot lirhotä xy pqoraqlocgä bórei sot em koäcx rbokgä sot pkeäom rsoiveixädoty dijaixälasoy sxm pqoruet-
 dioqhxsijotä rtmsekersgä, coämsxm, gäsoi sot dijaixälasoäy soty ma kalbómotm rsaheqeäy
 jai pqobkeäwiley apodoveäy.
 Ç jai jóhe rtmauotäy jai/gä lesacemeärseqgy apouórexy
 pot rtmdeäesai le som jahoqirloä gä sgm euaqlocgä sxm
 dioqhxsijxäm rtmsekersxäm cia sg Mója. (1) EE C 7 sgy 10.1.1998, r. 16.


text:
 16.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 336/8
 Αναίρεση που άσκησε στις 27 Αυγούστου 2013 η Industries Chimiques du Fluor (ICF) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 18 Ιουνίου 2013 στην υπόθεση T-406/08, ICF κατά Επιτροπής.
 (Υπόθεση C-467/13 P)
 2013/C 336/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Industries Chimiques du Fluor (ICF) (εκπρόσωποι: P.Wytinck, D. Gillet, δικηγόροι.)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 18ης Ιουνίου 2013, στην υπόθεση T-406/08, Industries Chimiques du Fluor (ICF) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και, στην περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι διαθέτει όλα τα απαραίτητα στοιχεία για να αποφανθεί αμετακλήτως επί της ουσίας της διαφοράς, να ακυρώσει το πρόστιμο των 1 700 000 ευρώ που επιβλήθηκε στην ICF με την προσβαλλομένη απόφαση ή, τουλάχιστον, να μειώσει το ποσό του προστίμου αυτού.
 —
 επικουρικώς, να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 Με τον πρώτο λόγο, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, ή, τουλάχιστον, προέβη σε εσφαλμένη διαπίστωση των πραγματικών περιστατικών ή σε παραμόρφωση κατά την εκτίμησή τους, διότι έκρινε ότι το γεγονός ότι η Επιτροπή στήριξε την αμφισβητούμενη απόφαση σε έγγραφα τα οποία δεν ανέφερε στην ανακοίνωση των αιτιάσεων δεν συνιστά προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και παράβαση του άρθρου 27 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1).
 Επιπλέον, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο διότι έκρινε ότι η μείωση εκ μέρους της Επιτροπής του αριθμού των παραβατών στο χρονικό διάστημα μεταξύ της ανακοινώσεως των αιτιάσεων και της εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν έθιξε τα συμφέροντα της αναιρεσείουσας ούτε προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνάς της, μολονότι η αναιρεσείουσα δεν είχε τη δυνατότητα να εκφράσει την άποψή της ως προς τη μείωση αυτή πριν την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως.
 Με τον δεύτερο λόγο της, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι παρέβη το άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003. Συγκεκριμένα, το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως την παράγραφο 18 των κατευθυντηρίων γραμμών σχετικά με τον υπολογισμό των προστίμων διότι ερμήνευσε την έκφραση «τη συνολική αξία των πωλήσεων των προϊόντων ή υπηρεσιών με τις οποίες σχετίζεται η παράβαση» ως αφορώσα μόνο την συνολική αξία πωλήσεων εκ μέρους των επιχειρήσεων που συμμετείχαν στην παράβαση και όχι ως τη συνολική αξία των πωλήσεων στην αγορά αυτή.
 Η αναιρεσείουσα προσάπτει επίσης στο Γενικό Δικαστήριο ότι παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως διότι δεν απάντησε κατά λυσιτελή και επαρκή τρόπο στην επιχειρηματολογία της, σύμφωνα με την οποία η Επιτροπή απέστη από την πρακτική λήψεως αποφάσεων την οποία εφαρμόζει σχετικά με τον καθορισμό του ποσού του προστίμου.
 Με τον τρίτο λόγο της, η αναιρεσείουσα εκτιμά ότι η διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου ήταν υπερβολική, και ως εκ τούτου, συνιστά παράβαση του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, δεδομένου ότι πρόκειται, κατ’ αυτήν, για μια απλή υπόθεση που περιλαμβάνει λίγα έγγραφα. Κατά συνέπεια, η αναιρεσείουσα ζητεί, κατ’ εφαρμογήν της αποφάσεως Baustahlgewebe κατά Επιτροπής (2), μείωση του ποσού του προστίμου που της έχει επιβληθεί.
 Τέλος, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι παρέβη το άρθρο 31 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003. Συγκεκριμένα, το Γενικό Δικαστήριο δεν άσκησε ορθώς την πλήρη δικαιοδοσία του, διότι δεν εκτίμησε το ίδιο και δεν εξέθεσε για ποιό λόγο το επιβαλλόμενο, στην προκειμένη περίπτωση, πρόστιμο ήταν δικαιολογημένο. Συναφώς, η αναιρεσείουσα εκτιμά ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν απάντησε στα διάφορα επιχειρήματα που αυτή προέβαλε στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 [ΕΚ] και 82 [ΕΚ] (ΕΕ 2003, L 1, σ. 1).
 (2) Απόφαση της 17ης Δεκεμβρίου 1998, C-185/95 P, Baustahlgewebe κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. I-8417.


text:
 31.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/19
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε ο Giudice di Pace di Revere (Ιταλία) στις 2 Φεβρουαρίου 2012 — Ποινική διαδικασία κατά Xiamie Zhu κ.λπ.
 (Υπόθεση C-51/12)
 2012/C 98/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Giudice di Pace di Revere
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Xiamie Zhu, Guo Huo Xia, Xie Fmr Ye, Jian Hui Luo, Ua Zh Th
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αποκλείουν τα άρθρα 2, 4, 6, 7, 8 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ (1), λαμβανομένων υπόψη των αρχών της ειλικρινούς συνεργασίας και της πρακτικής αποτελεσματικότητας των οδηγιών, τη δυνατότητα επιβολής σε υπήκοο τρίτης χώρας ο οποίος διαμένει παρανόμως στο κράτος μέλος χρηματικής ποινής η οποία, ως ποινική κύρωση, αντικαθίσταται με κατ’ οίκον περιορισμό αποκλειστικώς λόγω της παράνομης εισόδου και διαμονής, χωρίς ακόμη να έχει διαπιστωθεί παράβαση διαταγής απομακρύνσεως εκδοθείσας από τη διοικητική αρχή;
 2)
 Αποκλείουν τα άρθρα 2, 15 και 16 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ, λαμβανομένων υπόψη των αρχών της ειλικρινούς συνεργασίας και της πρακτικής αποτελεσματικότητας των οδηγιών, τη δυνατότητα κράτους μέλους να θεσπίσει, μετά την έκδοση της οδηγίας, κανόνα προβλέποντα την επιβολή σε υπήκοο τρίτης χώρας ο οποίος διαμένει παρανόμως στο εν λόγω κράτος μέλος χρηματικής ποινής η οποία αντικαθίσταται με απέλαση άμεσα εκτελεστή ως ποινική κύρωση, άνευ τηρήσεως της διαδικασίας και άνευ σεβασμού των δικαιωμάτων που προβλέπονται από την οδηγία;
 3)
 Αποκλείει η αρχή της ειλικρινούς συνεργασίας, η οποία καθιερώνεται με το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, εθνικό κανόνα ο οποίος εκδίδεται προ της εκπνοής της προθεσμίας εφαρμογής οδηγίας με σκοπό τη ματαίωση ή, εν πάση περιπτώσει, τον περιορισμό [του πεδίου] εφαρμογής της; Ποια μέτρα καλείται να λάβει το δικαστήριο σε περίπτωση διαπιστώσεως τέτοιου σκοπού;
 (1) ΕΕ L 348, σ. 98.


text:
A QL Ø. C 189/12 fELl Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22 . 7 . 95
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που Court of Justice, Queen's Bench Division, οτο πλαίσιο των
 υπέβαλε το Supremo Tribunal Administrativo μες απόφαση υποθέσεων The Queen κατά Ministry of Agriculture Fisheries
 της 25ης Ιανουαρίου 1995 στην υπόθεση Fábrica de Queijo and Food, ex parte: B. L. Lay και The Queen κατά Ministry of
 ERU Portuguesa, Lda., κατά Alfândega de Lisboa Agriculture Fisheries and Food, ex parte: D. G. Gage και D. J.
 (Υπόθεση C-164/95) Gage, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως επί των ακολούθων ερωτημάτων:
 (95/C 189/23 )
 Με απόφαση της 25ης Ιανουαρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη 1 . Ενόψει του προσδιορισμού του δικαιώματος για ποσότη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τα αναφοράς κατά το άρθρο 1 παράγραφος 2 και το
 στις 29 Μαΐου 1995, το Supremo Tribunal Administrativo, στο άριθρο 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2055/93 του
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Fâbrica de Queijo ERU Συμβουλίου της 19ης Ιουλίου 1993 για τη χορήγηση μιας
 Portuguesa, Lda, και Alfândega de Lisboa, που εκκρεμεί ειδικής ποσότητας αναφοράς σε ορισμένους παραγωγούς
 ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα γάλακτος ή γαλακτοκομικών προϊόντων (') που έχει o
 στικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: αποκτών μέρος εκμεταλλεύσεως, οφείλει το κράτος μέλος,
 βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2055/93 και των
 γενικών αρχών του κοινοτικού δικαίου , της δικαιολογη
 1 . Εν όψει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 316/91 ( ] ) της μένης εμπιστοσύνης, της αναλογικότητας και του σεβα
 Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 1991 , πρέπει το παρα σμού του δικαιώματος κυριότητας, να κατανείμει την
 πάνω τυρί (2) να καταταγεί στη δασμολογική κλάση ποσότητα αναφοράς μεταξύ μεταβιβάζοντος και αποκ
 0406 20 90, στα «τυρία τριμμένα ή σε σκόνη , κάθε τύπου», τώντος μέρος της εκμεταλλεύσεως, με βάση το τμήμα
 ή στη δασμολογική κλάση 0406 9011 , στα «άλλα τυρία αυτής που εχρησιμοποιείτο για παραγωγή γάλακτος κατά
 που προορίζονται για μεταποίηση»; τον χρόνο της εκ μέρους του μεταβιβάζοντος αναλήψεως
 2. Είναι o εν λόγω κανονισμός ερμηνευτικός και, επομένως, της υποχρεώσεως μη εμπορίας και στη συνέχεια αναλό
 αναδρομικώς εφαρμοστέος στην εισαγωγή του παραπά γως του ποσοστού της χρησιμοποιουμένης για παραγωγή
 νω τυριού ; γάκακτος εκτάσεως που μεταβιβάζεται στον αποκτώ
 ντα ;
 3 . Σε περίπτωση αποφατικής απαντήσεως σε ένα από τα
 παραπάνω ερωτήματα, πρέπει στην υπό κρίση περίπτωση 2. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 1 ,
 να ληφθούν οι επεξηγηματικές σημειώσεις της συνδυα είναι το άρθρο 1 παράγραφος 2 και το αριθ. 2 του
 σμένης ονοματολογίας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2055/93 ανίσχυρα ως παραβι
 δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊ άζοντα τις γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου της
 κών Κοινοτήτων αριθ . C 263 της 18. 10. 1990, σ. 10, ή οι δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της αναλογικότητας και
 προϊσχύσασες αυτών επεξηγηματικές σημειώσεις; του σεβασμού του δικαιώματος κυριότητας;
 4. Εν πάση περιπτώσει, σε ποια από τις δύο προαναφερθεί 3 . Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στα ερωτήματα 1
 σες δασμολογικές κλάσεις πρέπει να καταταγεί το παρα και 2, για τον προσδιορισμό του δικαιώματος του προς ον
 πάνω τυρί; η μεταβίβαση μέρους της εκμεταλλεύσεως για ποσότητα
 αναφοράς κατα το άρθρο 1 παράγραφος 2 και το άρθρο 2
 (!) ΕΕ αριθ. L 37 της 9. 2. 1991 , σ. 25 . του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2055/93 , μπορεί το κράτος
 (2) Τυρί προερχόμενο από κοινοτική κώρα, το οποίο o εξαγωγέας μέλος να κατανείμει την ποσότητα αναφοράς μεταξύ
 χαρακτήρισε τυρί τριμμένο («grated cheese»), το οποίο, αφού
 θρυμματιστεί, υποβάλλεται σε βιομηχανική επεξεργασία αντικα μεταβιβάζοντος και αποκτώντος αναλόγως του τμήματος
 ταστάσεως του οξυγόνου με έγχυση διαλύματος αζώτου/002, της εκμεταλλεύσεως που μεταβιβάζεται στον αποκτώ
 χάριν μακρύτερης συντηρήσεώς του , στη συνέχεια συσκευάζεται ντα ;
 και συμπιέζεται μέσα σε πλαστικές σακκούλες, περιεχομένου 15
 kg εκάστη , με υψηλό βαθμό υγρασίας, αποκτώντας την όψη (!) ΕΕ αριθ. L 187 της 29. 7. 1993, σ. 8.
 συμπαγούς μάζας ή ζύμης, μετά δε την αποσυσκευασία του και
 έκθεση του σε συνθήκες του περιβάλλοντος, θρυμματίζεται σε
 ακανόνιστους κόκκους .
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 υπέβαλε το tribunal administratif d'Amiens (τρίτο τμήμα), με
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε απόφαση της 22ας Μαΐου 1995 στην υπόθεση Société
 το High Court of Justice, Queen's Bench Division, με διάταξη sucrière agricole de Maizy και Société sucrière de Berneuil
 της 26ης Απριλίου 1995 στην υπόθεση The Queen κατά sur-Aisne κατά Directeur régional des impôts
 Ministry of Agriculture Fisheries and Food, ex parte: B. L. Lay (Υπόθεση C-172/95)
 και The Queen κατά Ministry of Agriculture Fisheries and (95/C 189/25)
 Food, ex parte: D. G. Gage και D. J. Gage
 (Υπόθεση C-165/95) Με απόφαση της 22ης Μαίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 (95/C 189/24) γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 6 Ιουνίου 1995 , το tribunal administratif d'Amiens (τρίτο
 Με διαταξη της 26ης Απριλίου 1995 , η οποία περιήλθε στη τμήμα), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Société sucrière
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 30 Μαΐου 1995, το High agricole de Maizy και Société sucrière de Berneuil-sur-Aisne


text:
 27.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/27
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht München (Γερμανία) στις 21 Ιανουαρίου 2015 — Josef Plöckl κατά Finanzamt Schrobenhausen.
 (Υπόθεση C-24/15)
 (2015/C 138/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht München
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Josef Plöckl
 Καθής: Finanzamt Schrobenhausen
 Προδικαστικό ερώτημα
 Παρέχουν τα άρθρα 22, παράγραφος 8, και 28γ, Α, στοιχεία α', πρώτο εδάφιο, και δ', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ (1), της 17ης Μαΐου 1977, στα κράτη μέλη την ευχέρεια να αρνηθούν τη φορολογική απαλλαγή μιας ενδοκοινοτικής παραδόσεως αγαθών (εν προκειμένω: ενδοκοινοτική μεταφορά), εάν ο προμηθευτής δεν έλαβε μεν κάθε εύλογο μέτρο όσον αφορά τις τυπικές προϋποθέσεις αναγραφής του αριθμού φορολογικού μητρώου ΦΠΑ, πλην όμως δεν υφίστανται συγκεκριμένες ενδείξεις φοροδιαφυγής, το αγαθό μεταφέρθηκε σε άλλο κράτος μέλος και επιπλέον συντρέχουν οι λοιπές προϋποθέσεις φοροαπαλλαγής;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49), όπως τροποποιήθηκε.


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/13
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου που ασκήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2005
 (Υπόθεση C-353/05)
 (2005/C 281/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Bernhard Schima και Florence Simonetti, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 22 Σεπτεμβρίου 2005 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναγνωρίσει ότι Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2003/54/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 96/92/ΕΚ, και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας αυτής·
 2)
 να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε την 1η Ιουλίου 2004.
 (1) ΕΕ L 176 της 15. 7.2003, σ. 37


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/62
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Ιουνίου 2014 — Léon Van Parys NV κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-603/13) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Τελωνειακή ένωση - Αίτημα της Επιτροπής προς τις βελγικές αρχές να της αποστείλουν συμπληρωματικά πληροφοριακά στοιχεία - Ενημερωτικό έγγραφο προς την προσφεύγουσα σχετικό με το αίτημα αυτό - Προσβλητή πράξη - Απαράδεκτο))
 2014/C 315/104
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα): Firma Léon Van Parys NV (Αμβέρσα, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: P. Vlaemminck, B. Van Vooren και R. Verbeke, δικηγόροι)
 Καθής): Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι): A. Caeiros, B. R. Killmann και M. van Beek)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως του εγγράφου της Επιτροπής της 16ης Σεπτεμβρίου 2013, με το οποίο αυτή ζητεί συμπληρωματικές πληροφορίες από τη βελγική Υπηρεσία Τελωνείων και Ειδικών Φόρων Καταναλώσεως, και του εγγράφου της Επιτροπής, της ιδίας ημερομηνίας, το οποίο ενημερώνει την προσφεύγουσα περί του αιτήματος αυτού και περί της αναστολής της σχετικής προθεσμίας εξετάσεως βάσει του άρθρου 907 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 253, σ. 1), και, αφετέρου, αίτημα να διαπιστώσει το Γενικό Δικαστήριο ότι το άρθρο 909 του κανονισμού 2454/93 έχει αναπτύξει πλήρως τα αποτελέσματά του έναντι της προσφεύγουσας κατόπιν της εκδόσεως της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαρτίου 2013, T-324/10, Firma Van Parys κατά Επιτροπής (που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Η προσφεύγουσα, Firma Leon Van Parys, φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα καθώς και εκείνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) EE C 24 της 25.2.2014.


text:
 16.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 11/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 12ης Νοεμβρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-12/09) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2006/17/ΕΚ - Τεχνικές απαιτήσεις για τη δωρεά, την προμήθεια και τον έλεγχο ανθρώπινων ιστών και κυττάρων - Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη εντός της ταχθείσας προθεσμίας)
 2010/C 11/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Cattabriga και S. Mortoni)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: I. Bruni, F. Arena, avvocato dello Stato)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως, εντός της προβλεπομένης προθεσμίας, των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2006/17/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 2006, σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 2004/23/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά ορισμένες τεχνικές απαιτήσεις για τη δωρεά, την προμήθεια και τον έλεγχο ανθρώπινων ιστών και κυττάρων (ΕΕ L 38, σ. 40)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφθωθεί προς την οδηγία 2006/17/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 2006, σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 2004/23/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά ορισμένες τεχνικές απαιτήσεις για τη δωρεά, την προμήθεια και τον έλεγχο ανθρώπινων ιστών και κυττάρων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 7, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2006/17.
 2)
 Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 55 της 7.3.2009.


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/24
 Προσφυγή της 20ής Φεβρουαρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-93/07)
 (2007/C 95/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Μ. Κωνσταντινίδης και J.-B. Laignelot)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, σχετικά με τη συμμετοχή του κοινού στην κατάρτιση ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων που αφορούν το περιβάλλον και με την τροποποίηση όσον αφορά τη συμμετοχή του κοινού και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη των οδηγιών 85/337ΕΟΚ και 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (1), και, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας τες στην Επιτροπή, έχει παραβεί τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικαστεί το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά στο εσωτερική δίκαιο της οδηγίας 2003/35/ΕΚ εξέπνευσε στις 25 Ιουνίου 2005.
 (1) ΕΕ L 156, σ. 17.


text:
C 158/24 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 5.7.2003
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της ανακοπής. με το άρθρο 205 της Συνθήκης ΕΚ, κατά την τελική ψηφοφορία
 ανακοπών: ενώπιον της επιτροπής του τελωνειακού κώδικα, τμήμα επιστρο-
 φών, είχε ως αποτέλεσμα να μην επιτευχθεί ειδική πλειοψηφία και
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής. ότι, κατά συνέπεια, η επιτροπή δεν διατύπωσε γνώμη, γεγονός το
 προσφυγών: οποίο εμπόδισε την προσφεύγουσα να αποφασίσει η ίδια όπως
 το έπραξε. Η προσφεύγουσα προβάλλει επίσης παράβαση του
 Λόγοι ακυρώσεως προ- Παράβαση του άρθρου 8, παράγρα- άρθρου 906 του κανονισμού 2454/93 (4), καθόσον η προσφεύ-
 βαλλόμενοι με την φος 1, στοιχείο β', του κανονισμού γουσα δεν προσκόμισε στα κράτη μέλη αντίγραφο του φακέλου
 παρούσα προσφυγή: 40/94. που κατέθεσε στην Αdministration française des douanes (γαλ-
 λική τελωνειακή αρχή), εντός δεκαπέντε ημερών από της παραλα-
 βής του, καθώς και την παράβαση του εσωτερικού κανονισμού της
 επιτροπής του τελωνειακού κώδικα, καθόσον η επιχειρηματολογία
 της προσφεύγουσας δεν απεστάλη στις μόνιμες αντιπροσωπείες
 και στα μέλη της Επιτροπής εντός της προθεσμίας δεκατεσάρων
 ημερών προ της συνεδριάσεως. Προβάλλει επίσης παράβαση του
 άρθρου 3 του κανονισμού 1/1958 (5), ισχυριζόμενη ότι ορισμένοι
 Προσφυγή της εταιρίας Common Market Fertilizers (CMF) αντιπρόσωποι κρατών μελών δεν έλαβαν αντίγραφο του φακέλου
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκή- στη εθνική τους γλώσσα, καθώς και παράβαση των δικαιωμάτων
 θηκε στις 18 Απριλίου 2003 άμυνας, καθόσον η καθής αρνήθηκε στην προσφεύγουσα το
 δικαίωμα ακροάσεως και δεν της επέτρεψε την πρόσβαση στα
 ζητηθέντα έγγραφα σύμφωνα με τον κανονισμό 1049/2001 ( 6).
 (Υπόθεση Τ-134/03)
 Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει έλλειψη αιτιολογίας της
 προσβαλλομένης αποφάσεως.
 (2003/C 158/44)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Ως προς την ουσία, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής,
 εκτιμώντας ότι οι προϋποθέσεις του άρθρου 239 του κανονισμού
 2913/92 δεν πληρούνταν, υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτι-
 Η εταιρία Common Market Fertilizers (CMF), με έδρα τις μήσεως. Η προσφεύγουσα φρονεί ότι η κατάστασή της είναι
 Βρυξέλλες, εκπροσωπούμενη από τους Αlastair Sutton και ιδιαίτερη λόγω του σφάλματος που διέπραξε ο εκτελωνιστής της,
 Νathalie Flandin, δικηγόρους, άσκησε στις 18 Απριλίου 2003 ο οποίος προέβη σε πλασματική αποθήκευση εν αγνοία της
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή προσφεύγουσας, καθώς και λόγω της μη καταστρατηγήσεως του
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. κανονισμού 3319/94. ∆ιατείνεται επίσης ότι δεν μπορεί να της
 προσαφθεί δόλος ή προφανής αμέλεια.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής REM 02/02· (1 ) Κανονισμός (ΕΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου
 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302 της
 19.10.1992, σ. 1).
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα
 (2 ) Κανονισμός (ΕΚ) 3319/94 του Συμβουλίου, της 22ας ∆εκεμβρίου
 1994, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισα-
 γωγές μείγματος ουρίας και νιτρικού αμμωνίου σε υδατικά ή αμμωνι-
 ακά διαλύματα καταγωγής Βουλγαρίας και Πολωνίας, εξαγομένων
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα από εταιρείες που δεν εξαιρούνται του δασμού, και για την οριστική
 είσπραξη των προσωρινών δασμών που επιβλήθηκαν (ΕΕ L 350 της
 31.12.1994, σ. 20).
 Η προσφεύγουσα είναι έμπορος χονδρικής πωλήσεως χημικών (3 ) 1999/468/ΕΚ: Απόφαση του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου, 1999
 προϊόντων και, ιδίως, αζωτούχων διαλυμάτων. Υπέβαλε αίτημα για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
 ενώπιον των γαλλικών τελωνειακών αρχών, βάσει του άρθρου 239 που ανατίθενται στην Επιτροπή (ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23).
 του κανονισμού (ΕΚ) 2913/92 ( 1), περί επιστροφής δασμού (4 ) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993,
 για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού
 σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού ΕΚ (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού
 3319/94 (2). Οι γαλλικές αρχές διαβίβασαν το εν λόγω αίτημα τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 253 της 11.10.1993, σ. 1).
 στην καθής, η οποία αρνήθηκε την επιστροφή του δασμού με την (5 ) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1 του Συμβουλίου, περί καθορισμού του
 προσβαλλόμενη απόφαση. γλωσσικού καθεστώτος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας
 (ελληνική ειδική έκδοση: 01/1, σ. 14).
 (6 ) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
 Για να στηρίξει την προσφυγή της, η προσφεύγουσα προβάλλει Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού
 λόγους ακυρώσεως αντλουμένους από παραβάσεις ουσιωδών στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της
 τύπων και παραβάσεις ουσίας. Ως προς τους ουσιώδεις τύπους, η Επιτροπής (ΕΕ L 145 της 31.5.2001, σ. 43).
 προσφεύγουσα προβάλλει την παράβαση του άρθρου 7 της
 Συνθήκης ΕΚ, καθώς και του άρθρου 5 της αποφάσεως
 1999/468 (3) του Συμβουλίου. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι
 η εφαρμογή της αρχής της σταθμίσεως των ψήφων, προβλεπομένης


text:
 21.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 170/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 7ης Ιουνίου 2007 [αιστήσεις του College van Beroep voor het bedrijfsleven (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — J. van der Weerd, Maatschap Van der Bijl, J. W. Schoonhoven (C-222/05), H. de Rooy sr., H. de Rooy jr. (C-223/05), Maatschap H. en J. van 't Oever, Maatschap F. van 't Oever en W. Fien, B. van 't Oever, Maatschap A. en J. Fien, Maatschap K. Koers en J. Stellingwerf, H. Koers, Maatschap K. en G. Polinder, G. van Wijhe (C-224/05), B. J. van Middendorp (C-225/05) κατά Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-222/05 έως C-225/05) (1)
 (Γεωργία - Καταπολέμηση του αφθώδους πυρετού - Οδηγία 85/511/ΕΟΚ - Αυτεπάγγελτη εκτίμηση του κοινοτικού δικαίου από το εθνικό δικαστήριο - Διαδικαστική αυτοτέλεια - Αρχές της αποτελεσματικότητας και της ισοδυναμίας)
 (2007/C 170/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 College van Beroep voor het bedrijfsleven
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 J. van der Weerd, Maatschap Van der Bijl, J. W. Schoonhoven (C-222/05), H. de Rooy sr., H. de Rooy jr. (C-223/05), Maatschap H. en J. van 't Oever, Maatschap F. van 't Oever en W. Fien, B. van 't Oever, Maatschap A. en J. Fien, Maatschap K. Koers en J. Stellingwerf, H. Koers, Maatschap K. en G. Polinder, G. van Wijhe (C-224/05), B. J. van Middendorp (C-225/05)
 κατά
 Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Ερμηνεία της οδηγίας 85/511/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Νοεμβρίου 1985, για τη θέσπιση κοινοτικών μέτρων για την καταπολέμηση του αφθώδους πυρετού (ΕΕ L 315, σ. 11) — Άρθρα 11, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση, 13, παράγραφος 1, δεύτερη περίπτωση, και παράρτημα B — Άμεσο αποτέλεσμα — Εργαστήριο μη περιλαμβανόμενο στο παράρτημα Β — Περιθώριο εκτιμήσεως των εθνικών αρχών
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το κοινοτικό δίκαιο δεν επιβάλλει στο εθνικό δικαστήριο, στο πλαίσιο διαδικασίας όπως οι κύριες δίκες, να εξετάζει αυτεπαγγέλτως ισχυρισμό αντλούμενο από την παράβαση διατάξεων της κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως, δεδομένου ότι δεν το επιτάσσει ούτε η αρχή της ισοδυναμίας ούτε η αρχή της αποτελεσματικότητας.
 (1) ΕΕ C 193 της 6.8.2005.


text:
 15.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/34
 Προσφυγή της 9ης Νοεμβρίου 2010 — Inuit Tapiriit Kanatami κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-526/10)
 ()
 2011/C 13/66
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Inuit Tapiriit Kanatami (Ottawa, Καναδάς), Nativak Hunters and Trappers Association (Qikiqtarjuaq, Καναδάς), Pangnirtung Hunters’ and Trappers’ Association (Pangnirtung, Καναδάς), Jaypootie Moesesie (Qikiqtarjuaq, Καναδάς), Allen Kooneeliusie (Qikiqtarjuaq, Καναδάς), Toomasie Newkingnak (Qikiqtarjuaq, Καναδάς), David Kuptana (Ulukhaktok, Καναδάς), Karliin Aariak (Iqaluit, Καναδάς), Canadian Seal Marketing Group (Quebec QC, Καναδάς), Ta Ma Su Seal Products Inc. (Cap-aux-Meules, Καναδάς), Fur Institute of Canada (Ottawa, Καναδάς), NuTan Furs Inc. (Catalina, Καναδάς), GC Rieber Skinn AS (Bergen, Νορβηγία), Inuit Circumpolar Conference Greenland (ICC) (Nuuk, Γροιλανδία), Johannes Egede (Nuuk, Γροιλανδία), Kalaallit Nunaanni Aalisartut Piniartullu Kattuffiat (KNAPK) (Nuuk, Γροιλανδία), William E. Scott & Son (Εδιμβούργο, Ηνωμένο Βασίλειο), Association des chasseurs de phoques des Îles-de-la-Madeleine (Cap-aux-Meules, Καναδάς), Hatem Yavuz Deri Sanayi iç Ve Diș Ticaret Limited Șirketi (Κωνσταντινούπολη, Τουρκία), Northeast Coast Sealers’ Co-Operative Society Limited (Fleur de Lys, Καναδάς) (εκπρόσωποι: J. Bouckaert και H. Viaene, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή·
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό 737/2010 δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ·
 —
 να κρίνει ανεφάρμοστο τον κανονισμό 1007/2009 δυνάμει του άρθρου 277 ΣΛΕΕ·
 —
 να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα των προσφευγόντων·
 —
 να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδά τους.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή, οι προσφεύγοντες ζητούν την ακύρωση του κανονισμού (ΕΕ) 737/2010 (1) της Επιτροπής, της 10ης Αυγούστου 2010, για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 1007/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί εμπορίου προϊόντων φώκιας (2). Οι προσφεύγοντες ζητούν την ακύρωση του κανονισμού 1007/2009, ο οποίος επιβάλλει περιορισμούς στο εμπόριο προϊόντων φώκιας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο πλαίσιο της υποθέσεως Τ-18/10.
 Οι προσφεύγοντες προβάλλουν δύο λόγους ακυρώσεως προς στήριξη της προσφυγής τους.
 Πρώτον, υποστηρίζουν ότι ο εκτελεστικός κανονισμός έχει ως νομική βάση τον βασικό κανονισμό κατά του οποίου προέβαλαν την ένσταση ελλείψεως νομιμότητας δυνάμει του άρθρου 277 ΣΛΕΕ. Στο πλαίσιο αυτό, οι προσφεύγοντες επαναλαμβάνουν τα επιχειρήματα που προέβαλαν προς στήριξη των αιτημάτων τους στην υπόθεση Τ-18/10 (3).
 Δεύτερον, επικουρικώς, οι προσφεύγοντες διατείνονται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εκδίδοντας τον εκτελεστικό κανονισμό, διότι προέβη σε καταχρηστική χρήση των εξουσιών που της παρέχει ο βασικός κανονισμός. Κατά τη γνώμη των προσφευγόντων, η Επιτροπή έκανε χρήση των εξουσιών της για σκοπό διαφορετικό από εκείνον για τον οποίο της παρασχέθηκαν και υποστηρίζουν ότι ο πραγματικός σκοπός που επεδίωκε η Επιτροπή, κατά την έκδοση του εκτελεστικού κανονισμού, ήταν να αποκλείσει το εμπόριο προϊόντων φώκιας στην αγορά της Ένωσης.
 (1) ΕΕ 2010, L 216, σ. 1.
 (2) ΕΕ 2009, L 286, σ. 36.
 (3) ΕΕ 2010, C 100, σ. 41.


text:
C 226/2 EL Eπίσημη Eφημερίδα της Eνρωπαϊκής Ένωσης 20.9.2003
 — τρίτον, η αντιστάθμιση δεν μπορεί να υπερβαίνει το ζητήθηκε η εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου οι λοιποί
 μέτρο του αναγκαίου για την κάλυψη του συνόλου ή διάδικοι είναι οι Αrtegodan GmbH, με έδρα το Lüchow (Γερμανία)
 μέρους των δαπανών που πραγματοποιούνται για την (εκπρόσωπος: U. Doepner), Bruno Farmaceutici SpA, με έδρα τη
 εκπλήρωση υποχρεώσεως παροχής δημόσιας υπηρεσίας, Ρώμη (Ιταλία), Essential Nutrition Ltd, με έδρα το Brough (Ηνωμένο
 λαμβανομένων υπόψη των σχετικών εσόδων και ενός Βασίλειο), Hoechst Marion Roussel Ltd, με έδρα το Denham
 ευλόγου κέρδους σε σχέση με την εκπλήρωση των (Ηνωμένο Βασίλειο), Hoechst Marion Roussel SA, με έδρα τις
 υποχρεώσεων αυτών· Βρυξέλλες (Βέλγιο), Marion Merrell SA, με έδρα το Puteaux
 (Γαλλία), Marion Merrell SA, με έδρα τη Βαρκελώνη (Ισπανία),
 — τέταρτον, όταν η επιλογή της επιχειρήσεως στην οποία Sanova Pharma GmbH, με έδρα τη Βιένη (Αυστρία), Temmler
 πρόκειται να ανατεθεί η εκπλήρωση υποχρεώσεως Pharma GmbH & Co.KG, με έδρα το Marburg (Γερμανία), Schuck
 παροχής δημόσιας υπηρεσίας σε συγκεκριμένη GmbH, με έδρα το Schwaig (Γερμανία), Laboratoires Roussell Lda,
 περίπτωση δεν πραγματοποιείται στο πλαίσιο με έδρα το Mem Martins (Πορτογαλία), Laboratoires Roussell
 διαδικασίας συνάψεως δημοσίας συμβάσεως, Diamant SARL, με έδρα το Puteaux, Roussel Iberica SA, με έδρα
 παρέχουσας τη δυνατότητα επιλογής του υποψηφίου τη Βαρκελώνη (δικηγόροι: B. Sträter και M. Ambrosius), Gerot
 που είναι σε θέση να παράσχει τις σχετικές υπηρεσίες Pharmazeutika GmbH, με έδρα τη Βιένη, (εκπρόσωπος:
 με το μικρότερο για το κοινωνικό σύνολο κόστος, το K. Grigkar), Cambridge Healthcare Supplies Ltd, με έδρα το
 επίπεδο της απαραίτητης αντισταθμίσεως πρέπει να Rackhearth (Ηνωμένο Βασίλειο) (δικηγόροι: M. D. Vaughan, QC,
 καθορίζεται βάσει αναλύσεως των δαπανών στις οποίες K. Bacon, barrister, και S. Davis, solicitor), και Laboratoires
 θα προέβαινε μια μέση επιχείρηση, με χρηστή διαχείριση pharmaceutiques Trenker SA, με έδρα τις Βρυξέλλες, (δικηγόροι:
 και κατάλληλα εξοπλισμένη με μεταφορικά μέσα προς L. Defalque και X. Leurquin), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους
 ικανοποίηση των απαιτήσεων σχετικά με την παροχή G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, J.-P. Puissochet, M. Wathelet,
 δημόσιας υπηρεσίας προκειμένου να εκπληρώσει τις ως R. Schintgen και C. W. A. Timmermans, προέδρους τμήματος,
 άνω υποχρεώσεις, λαμβάνοντας υπόψη τα σχετικά έσοδα C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann (εισηγητή),
 και ένα εύλογο κέρδος από την εκπλήρωση των Β. Σκουρή, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha
 υποχρεώσεων αυτών. Rodrigues και Α. Rosas, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: S. Alber,
 3) Το άρθρο 77 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 73 ΕΚ) δεν μπορεί γραμματέας: M. Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως,
 να εφαρμόζεται σε δημόσιες επιδοτήσεις που αντισταθμίζουν εξέδωσε στις 24 Ιουλίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 δαπάνες αφορώσες την εκπλήρωση υποχρεώσεων παροχής
 1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 δημόσιας υπηρεσίας χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο
 κανονισμός 1191/69, όπως τροποποιήθηκε με τον
 2) Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα
 κανονισμό 1893/91.
 δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας και της
 διαδικασίας για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) ΕΕ C 273 της 23.9.2000.
 (1) ΕΕ C 70 της 22.3.2003.
 ΑΠOΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡIΟΥ
 ΔΙAΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡIΟΥ
 της 24ης Ιουλίου 2003
 στην υπόθεση C-39/03 P: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών (πρώτο τμήμα)
 Κοινοτήτων κατά Αrtegodan GmbH κ.λπ. (1)
 της 24ης Ιουλίου 2003
 («Αίτηση αναιρέσεως — Οδηγίες 65/65/ΕΟΚ και
 στην υπόθεση C-166/02 (αίτηση του Tribunal Judicial da
 75/319/ΕΟΚ — Φαρμακευτικά προϊόντα για ανθρώπινη
 Comarca de Alcácer do Sal για την έκδοση προδικαστικής
 χρήση — Ανορεξιογόνα: αμφεπραμόνη, κλοβενζορέξη,
 αποφάσεως): Daniel Fernando Messejana Viegas κατά
 φαινπροπορέξη, νορψευδοεφεδρίνη, φαιντερμίνη —
 Companhia de Seguros Zurich SA, Mitsubishi Motors de
 Ανάκληση άδειας κυκλοφορίας — Αρμοδιότητα της
 Portugal SA (1)
 Επιτροπής — Προϋποθέσεις ανακλήσεως»)
 (2003/C 226/02) («Άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδι-
 κασίας — Απάντηση δυναμένη να συναχθεί σαφώς από
 (Γλώσσες διαδικασίας: η γερμανική, η αγγλική και η γαλλική) τη νομολογία — Δεύτερη οδηγία 84/5/ΕΟΚ —
 Υποχρεωτική ασφάλιση της αστικής ευθύνης από
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί αυτοκίνητο — Συστήματα αστικής ευθύνης — Ελάχιστα
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») ποσά εγγυήσεως»)
 Στην υπόθεση C-39/03 P, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (2003/C 226/03)
 (εκπρόσωποι: R. B. Wainwright και Η. Støvlbæk, επικουρούμενοι
 από τον B. Wägenbaur), με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως που (Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική)
 ασκήθηκε κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 26 Νοεμβρίου (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 2002 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 πενταμελές τμήμα) στις υποθέσεις T-74/00, T-76/00, T-83/00 έως
 T-85/00, T-132/00, T-137/00 και T-141/00, Artegodan κ.λπ. Στην υπόθεση C-166/02, με αντικείμενο αίτηση του Tribunal
 κατά Επιτροπής, Συλλογή 2002, σ. II-4945), και με την οποία Judicial da Comarca de Alcácer do Sal (Πορτογαλία) προς το
 ---pagebreak--- 20.9.2003 EL Eπίσημη Eφημερίδα της Eνρωπαϊκής Ένωσης C 226/3
 Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία το άρθρο 17, παράγραφοι 2 και 5, και το άρθρο 19 της
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του έκτης οδηγίας του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Daniel Fernando Messejana (77/388/ΕΟΚ) (1), όπως τροποποιήθηκε, περί εναρμονίσεως
 Viegas και Companhia de Seguros Zurich SA, Mitsubishi των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους
 Motors de Portugal SA, παρισταμένων των: CGU International φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου
 Insurance plc — Agência Geral em Portugal Instituto de προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση,
 Solidariedade e Segurança Social (ISSS), η έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της δεύτερης οδηγίας 84/5/ΕΟΚ 2. να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 του Συμβουλίου, της 30ής Δεκεμβρίου 1983, για την προσέγγιση
 των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία
 αυτοκινήτων οχημάτων (ΕΕ 1984, L 8, σ. 17), το Δικαστήριο Η Επιτροπή προσάπτει στο Βασίλειο της Ισπανίας παράβαση
 (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο ορισμένων διατάξεων της έκτης οδηγίας για δύο λόγους:
 τμήματος, P. Jann (εισηγητή) και Α. Rosas, δικαστές, γενικός
 εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας: R. Grass, δεδομένου ότι το
 1) Εφαρμογή της αναλογίας εκπτώσεως στους υποκειμένους
 αιτούν δικαστήριο ενημερώθηκε ότι το Δικαστήριο προτίθεται να
 στον φόρο που διενεργούν αποκλειστικά πράξεις οι οποίες
 αποφανθεί μέσω αιτιολογημένης διατάξεως σύμφωνα με το
 συνεπάγονται δικαίωμα εκπτώσεως (άρθρο 102, παρ. 1, του
 άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού του Διαδικασίας,
 ισπανικού νόμου περί ΦΠΑ).
 δεδομένου ότι οι μνημονευόμενοι στο άρθρο 23 του Οργανισμού
 του Δικαστηρίου ενδιαφερόμενοι προσεκλήθησαν να υποβάλουν τις
 τυχόν σχετικές παρατηρήσεις τους, εξέδωσε στις 24 Ιουλίου 2003, Σύμφωνα με την Επιτροπή, η ισπανική κανονιστική διάταξη
 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: διευρύνει παράνομα το πεδίο εφαρμογής της αναλογίας
 εκπτώσεως, δεδομένου ότι αυτή εφαρμόζεται όχι μόνο στους
 υποκειμένους στον φόρο που διενεργούν πράξεις δικαιολο-
 Αντίκειται προς το άρθρο 1, παράγραφος 2, της δεύτερης οδηγίας
 γούσες δικαίωμα εκπτώσεως και πράξεις που δεν δικαιολο-
 84/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Δεκεμβρίου 1983, για την
 γούν τέτοιο δικαίωμα (μικτώς υποκειμένους στον φόρο), αλλά
 προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με
 και όσους διενεργούν αποκλειστικά πράξεις που συνεπάγονται
 την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την
 το δικαίωμα εκπτώσεως (πλήρως υποκειμένους στον φόρο),
 κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων μια εθνική νομοθεσία η
 για τον απλό λόγο ότι δέχτηκαν επιδοτήσεις που δεν
 οποία, δοθέντος ότι έχει θεσπίσει διάφορα συστήματα αστικής
 αποτελούν μέρος της φορολογητέας βάσεως των
 ευθύνης δυνάμενα να εφαρμόζονται στα ατυχήματα που
 φορολογούμενων πράξεών τους. Σύμφωνα με το άρθρο 17,
 προκύπτουν από την κυκλοφορία των αυτοκινήτων οχημάτων,
 παράγραφος 5, της έκτης οδηγίας, o μηχανισμός της
 προβλέπει, όσον αφορά ένα από τα συστήματα αυτά, ανώτατα
 αναλογίας εκπτώσεως μπορεί να εφαρμοστεί μόνο στην
 ποσά εγγυήσεως κατώτερα των ελαχίστων ποσών εγγυήσεως που
 περίπτωση που οι υποκείμενοι στον φόρο διενεργούν
 έχουν καθοριστεί από το εν λόγω άρθρο.
 αδιακρίτως πράξεις φορολογούμενες κατ' αρχήν, αλλά
 απαλλασσόμενες, και φορολογούμενες πράξεις.
 (1) ΕΕ C 156 της 29.6.2002. Η Επιτροπή προσθέτει ότι η δυνατότητα να περιλαμβάνονται
 οι επιδοτήσεις στην αναλογία εκπτώσεως των μικτώς
 υποκειμένων στον φόρο είναι δυνατότητα που έχει παρασχεθεί
 στα κράτη μέλη ως εξαίρεση από τη γενική αρχή της
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά εκπτώσεως των ήδη βεβαρυμένων με ΦΠΑ ποσών λόγω
 του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 14 Μαΐου 2003 διενέργειας πράξεων υποκειμένων στον φόρο και μη
 απαλλασσομένων από αυτόν. Επομένως, δεν μπορεί να γίνει
 (Υπόθεση C-204/03) χρήση της δυνατότητας αυτής κατά τρόπον ώστε να
 τυγχάνουν δυσμενούς μεταχειρίσεως καταστάσεις διάφορες
 (2003/C 226/04) αυτών που προβλέπονται στην οδηγία, αντιθέτως προς τα
 επιτασσόμενα από τον κοινοτικό νομοθέτη. Οι πιθανές
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από συνέπειες επί της ουδετερότητας του φόρου από το γεγονός
 τον Εnrico Traversa, νομικό της σύμβουλο, και τη Lidia Lozano ότι τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν τη δυνατότητα που
 Palacios, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας, με τόπο επιδόσεων προβλέπεται στο άρθρο 19 της έκτης οδηγίας δεν μπορούν
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 14 Μαΐου 2003 προσφυγή να δικαιολογήσουν την επιδίωξη των ισπανικών αρχών να
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του επεκτείνουν τον περιορισμό της εκπτώσεως στους πλήρως
 Βασιλείου της Ισπανίας. υποκειμένους στον φόρο, δεδομένου ότι δεν υπάρχει η
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: απαραίτητη προς τούτο νομική βάση και θα επρόκειτο για
 μέτρο αντίθετο προς τα προβλεπόμενα από την οδηγία.
 1. να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, διατηρώντας σε
 ισχύ τις διατάξεις οι οποίες προβλέπουν την εφαρμογή Η εν λόγω ισπανική διάταξη έχει ως αποτέλεσμα τη διπλή
 αναλογίας εκπτώσεως για τους υποκείμενους στον φόρο που φορολόγηση, δεδομένου ότι ο υποκείμενος στον φόρο, o
 διενεργούν αποκλειστικά φορολογούμενες πράξεις, και οι οποίος λαμβάνει την επιδότηση, τη χρησιμοποιεί για να
 οποίες εισάγουν ειδικό κανόνα που περιορίζει το δικαίωμα καλύψει μέρος του τιμήματος που πληρώνει για την αγορά
 στην έκπτωση από τον αναλογούντα στην αγορά αγαθών ή αγαθών ή υπηρεσιών. Οι αγορές αυτές φορολογούνται
 υπηρεσιών ΦΠΑ λόγω του γεγονότος και μόνον ότι σύμφωνα με τους κανόνες της έκτης οδηγίας, λόγος για τον
 χρηματοδοτήθηκαν με επιδοτήσεις, παρέβη τις υποχρεώσεις οποίο το ποσό της επιδοτήσεως βαρύνεται ήδη με τον
 που υπέχει από το κοινοτικό δίκαιο και συγκεκριμένα από αναλογούντα ΦΠΑ. Αν επιπλέον το ποσόν αυτό περιληφθεί


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/16
 Αναίρεση που άσκησε στις 21 Δεκεμβρίου 2009 ο Mehmet Salih Bayramoglu κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα) στις 24 Σεπτεμβρίου 2009 στην υπόθεση T-110/09, Bayramoglu κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-28/10 P)
 2010/C 80/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Mehmet Salih Bayramoglu (εκπρόσωπος: A. Riza QC)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2004/511/ΕΚ (1) του Συμβουλίου επειδή στηρίζεται σε παράνομη παράλειψη να παρασχεθεί η δυνατότητα στον τουρκοκυπριακό λαό να λάβει μέρος στις ευρωπαϊκές εκλογές, κατά παράβαση του άρθρου 189 της Συνθήκης ΕΚ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 5 και 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση·
 —
 να αναγνωρίσει ότι οι έξι ευρωβουλευτές που γνωστοποίησε επισήμως η Κυπριακή Δημοκρατία μετά τις 6 Ιουνίου 2009 και που επελέγησαν βάσει της ισχύουσας εκλογικής ρυθμίσεως δεν αντιπροσωπεύουν τους τουρκοκυπρίους, όπως επιβάλλει ο νόμος.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο, νυν Γενικό Δικαστήριο, κακώς έκρινε ότι η προσφυγή του κατατέθηκε εκπρόθεσμα. Προς στήριξη του επιχειρήματος αυτού υποστηρίζει ότι η νομολογία στην οποία στηρίχθηκε το Πρωτοδικείο δεν δικαιολογεί την παράλειψη του Συμβουλίου να εξασφαλίσει το θεμελιώδες δικαίωμα ενός ολόκληρου λαού για συμμετοχή στις εκλογές και δεν καλύπτει μια απόφαση έχουσα ως νομική βάση την παράλειψη του Συμβουλίου να λάβει μέτρα και να θεσπίσει ρύθμιση περί της διενέργειας εκλογών αντί να επιχειρεί να αναβάλει την άσκηση του δικαιώματος διενέργειας τέτοιων εκλογών.
 Ο αναιρεσείων υποστηρίζει επίσης ότι δεν αληθεύει ότι δεν είχε επικαλεστεί την ύπαρξη συγγνωστής πλάνης ή ανωτέρας βίας, κατά την υποβολή της προσφυγής του.
 (1) Απόφαση 2004/511/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 2004, σχετικά με την αντιπροσώπευση του κυπριακού λαού στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε περίπτωση διευθέτησης του κυπριακού προβλήματος (ΕΕ L 211, σ. 22).


text:
 12.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/13
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo — Sala Tercera Contencioso-Administrativo (Ισπανία) στις 14 Οκτωβρίου 2014 — Entidad de Gestión de Derechos de los Productores Audiovisuales (EGEDA) κ.λπ. κατά Administración del Estado κ.λπ.
 (Υπόθεση C-470/14)
 (2015/C 007/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo — Sala Tercera Contencioso-Administrativo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσες: Entidad de Gestión de Derechos de los Productores Audiovisuales (EGEDA), Derechos de Autor de Medios Audiovisuales (DAMA) και Visual Entidad de Gestión de Artistas Plásticos (VEGAP)
 Καθών: Administración del Estado, Asociación Multisectorial de Empresas de la Electrónica, las Tecnologías de la Información y la Comunicación, de las Telecomunicaciones y de los contenidos Digitales (AMETIC), Entidad de Gestión, Artistas, Intérpretes o Ejecutantes y Sociedad de Gestión de España (AIE), Asociación de Gestión de Derechos Intelectuales (AGEDI), Sociedad General de Autores y Editores (SGAE), Centro Español de Derechos Reprográficos (CEDRO) και Artistas Intérpretes, Sociedad de Gestión (AISGE)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνάδει προς το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2001/29 (1) σύστημα δίκαιης αποζημιώσεως για ιδιωτική αντιγραφή το οποίο, λαμβάνοντας ως βάση υπολογισμού την όντως προκληθείσα ζημία, επιβαρύνει τον γενικό κρατικό προϋπολογισμό, χωρίς να μπορεί να διασφαλισθεί ότι το κόστος της εν λόγω αποζημιώσεως φέρουν οι χρήστες αντιγράφων προοριζόμενων για ιδιωτική χρήση;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, συνάδει προς το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2001/29 η υποχρέωση καθορισμού του συνολικού ποσού το οποίο προορίζεται, βάσει του γενικού κρατικού προϋπολογισμού, για τη δίκαιη αποζημίωση για ιδιωτική αντιγραφή εντός των δημοσιονομικών ορίων που τίθενται για κάθε οικονομικό έτος, έστω και εάν το ποσό αυτό υπολογίζεται βάσει της όντως προκληθείσας ζημίας;
 (1) Οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (ΕΕ L 167, σ. 10).


text:
 4.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 153/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 28ης Απριλίου 2009 [αίτηση του Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Ηνωμένο Βασίλειο — για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Μελέτιος Αποστολίδης κατά David Charles Orams, Linda Elizabeth Orams
 (Υπόθεση C-420/07) (1)
 (Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως - Πρωτόκολλο αριθ. 10 για την Κύπρο - Αναστολή της εφαρμογής του κοινοτικού κεκτημένου στις περιοχές στις οποίες η Κυπριακή Κυβέρνηση δεν ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο - Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 - Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις - Απόφαση η οποία εκδόθηκε από κυπριακό δικαστήριο εδρεύον στο τμήμα στο οποίο η εν λόγω κυβέρνηση ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο και η οποία αφορά ακίνητο που βρίσκεται εκτός του τμήματος αυτού - Άρθρα 22, σημείο 1, 34, σημεία 1 και 2, 35, παράγραφος 1, και 38, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού)
 2009/C 153/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Μελέτιος Αποστολίδης
 κατά
 David Charles Orams, Linda Elizabeth Orams
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Court of Appeal (Civil Division) — Ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 1, του Πρωτοκόλλου αριθ. 10 της Πράξεως Προσχωρήσεως της Κύπρου καθώς και των άρθρων 22, 34, παράγραφοι 1 και 2, και 35, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 12, σ. 1) — Αναστολή της εφαρμογής του κοινοτικού κεκτημένου στις περιοχές στις οποίες η κυβέρνηση δεν ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο — Αναγνώριση και εκτέλεση από δικαστήριο άλλου κράτους μέλους μιας αποφάσεως η οποία εκδόθηκε από κυπριακό δικαστήριο εδρεύον στο τμήμα όπου ασκείται αποτελεσματικός έλεγχος και η οποία αφορά οικόπεδο που βρίσκεται εκτός του τμήματος αυτού
 Διατακτικό
 1)
 H αναστολή της εφαρμογής του κοινοτικού κεκτημένου στις περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας στις οποίες η κυβέρνηση του ως άνω κράτους μέλους δεν ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο, την οποία προβλέπει το άρθρο 1, παράγραφος 1, του Πρωτοκόλλου αριθ. 10 για την Κύπρο της Πράξεως περί των όρων προσχωρήσεως στην Ευρωπαϊκή 'Ενωση της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν εμποδίζει την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, επί αποφάσεως η οποία εκδόθηκε από κυπριακό δικαστήριο εδρεύον στο τμήμα της νήσου το οποίο ελέγχεται πράγματι από την Κυπριακή Κυβέρνηση, αλλά αφορά ακίνητο το οποίο κείται στις εν λόγω περιοχές.
 2)
 Το άρθρο 35, παράγραφος 1, του κανονισμού 44/2001 δεν επιτρέπει σε δικαστήριο κράτους μέλους να αρνηθεί την αναγνώριση ή την εκτέλεση αποφάσεως που εξέδωσαν τα δικαστήρια άλλου κράτους μέλους σχετικά με ακίνητο το οποίο κείται σε περιοχή του τελευταίου αυτού κράτους στην οποία η κυβέρνηση του εν λόγω κράτους δεν ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο.
 3)
 Το γεγονός ότι απόφαση που εξέδωσαν τα δικαστήρια ενός κράτους μέλους σχετικά με ακίνητο το οποίο κείται σε περιοχή του κράτους μέλους αυτού στην οποία η κυβέρνηση του εν λόγω κράτους μέλους δεν ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο δεν μπορεί στην πράξη να εκτελεστεί στον τόπο όπου βρίσκεται το ακίνητο δεν συνιστά λόγο αρνήσεως αναγνωρίσεως ή εκτελέσεως δυνάμει του άρθρου 34, σημείο 1, του κανονισμού 44/2001 ούτε συνεπάγεται ότι η απόφαση αυτή δεν είναι εκτελεστή κατά την έννοια του άρθρου 38, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού.
 4)
 Δεν χωρεί άρνηση αναγνωρίσεως ή εκτελέσεως μιας ερήμην εκδοθείσας αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 34, σημείο 2, του κανονισμού 44/2001 όταν ο εναγόμενος μπόρεσε να ασκήσει ένδικο μέσο κατά της ερήμην εκδοθείσας αποφάσεως και το ως άνω ένδικο μέσο τού παρέσχε τη δυνατότητα να ισχυρισθεί ότι το εισαγωγικό έγγραφο της δίκης ή το ισοδύναμο έγγραφο δεν του είχε επιδοθεί ή κοινοποιηθεί εγκαίρως και κατά τέτοιον τρόπον ώστε να μπορεί να αμυνθεί.
 (1) ΕΕ C 297 της 8.12.2007.


text:
 5.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 133/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 15ης Μαρτίου 2012 [αίτηση του High Court of Ireland (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Phonographic Performance (Ireland) Ltd κατά Ιρλανδίας, Attorney General
 (Υπόθεση C-162/10) (1)
 (Δικαιώματα του δημιουργού και συγγενικά δικαιώματα - Οδηγία 2006/115/ΕΚ - Άρθρα 8 και 10 - Έννοια του «χρήστη» και της «παρουσιάσεως στο κοινό» - Μετάδοση φωνογραφημάτων μέσω συσκευών τηλεοράσεως και/ή ραδιοφώνου εγκατεστημένων σε δωμάτια ξενοδοχείων)
 2012/C 133/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Ireland
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Phonographic Performance (Ireland) Ltd
 κατά
 Ιρλανδίας, Attorney General
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — High Court of Ireland — Ερμηνεία των άρθρων 8, παράγραφος 2, και 10, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας (ΕΕ L 376, σ. 28) — Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση και παρουσίαση στο κοινό φωνογραφημάτων — Δικαίωμα ενιαίας και εύλογης αμοιβής των καλλιτεχνών και των παραγωγών — Έννοια του «χρήστη» και της «παρουσιάσεως στο κοινό» — Εγκατάσταση εντός των δωματίων ξενοδοχείου συσκευών τηλεοράσεως ή ραδιοφώνου στις οποίες η ξενοδοχειακή επιχειρηματική μονάδα διανέμει ραδιοτηλεοπτικό σήμα
 Διατακτικό
 1)
 Ο έχων την εκμετάλλευση ξενοδοχειακής μονάδας ο οποίος παρέχει εντός των δωματίων που προορίζονται για τους πελάτες της συσκευές τηλεοράσεως και/ή ραδιοφώνου στις οποίες διανέμει ραδιοτηλεοπτικό σήμα συνιστά «χρήστη» προβαίνοντα σε πράξη «παρουσιάσεως στο κοινό» ραδιοτηλεοπτικώς μεταδιδόμενου φωνογραφήματος, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας.
 2)
 Ο έχων την εκμετάλλευση ξενοδοχειακής μονάδας o οποίος παρέχει εντός των δωματίων που προορίζονται για τους πελάτες της συσκευές τηλεοράσεως και/ή ραδιοφώνου στις οποίες διανέμει ραδιοτηλεοπτικό σήμα υποχρεούται να καταβάλλει εύλογη αμοιβή, βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115, για τη μετάδοση φωνογραφήματος περιεχόμενου σε ραδιοτηλεοπτική εκπομπή, επιπλέον της εύλογης αμοιβής την οποία καταβάλλει ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας.
 3)
 Ο έχων την εκμετάλλευση ξενοδοχειακής μονάδας ο οποίος παρέχει εντός των δωματίων που προορίζονται για τους πελάτες της άλλη συσκευή, και όχι συσκευές τηλεοράσεως και/ή ραδιοφώνου στις οποίες διανέμει ραδιοτηλεοπτικό σήμα, καθώς και φωνογραφήματα σε υλική ή ψηφιακή μορφή των οποίων η αναπαραγωγή ή ακρόαση καθίσταται δυνατή χάρη στη συσκευή αυτή συνιστά «χρήστη» προβαίνοντα σε πράξη «παρουσιάσεως στο κοινό» φωνογραφήματος, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/115. Επομένως, υποχρεούται να καταβάλλει «εύλογη αμοιβή», κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, για τη μετάδοση των εν λόγω φωνογραφημάτων.
 4)
 Το άρθρο 10, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/115, το οποίο προβλέπει περιορισμούς του κατά το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας δικαιώματος για εύλογη αμοιβή, σε περίπτωση που πρόκειται για «ιδιωτική χρήση», δεν παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να απαλλάσσουν τον έχοντα την εκμετάλλευση ξενοδοχειακής μονάδας, ο οποίος προβαίνει σε πράξη «παρουσιάσεως στο κοινό» φωνογραφήματος, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας, από την υποχρέωση καταβολής εύλογης αμοιβής.
 (1) ΕΕ C 161 της 19.6.2010.