text:
 20.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 114/38
 Προσφυγή της 11ης Φεβρουαρίου 2013 — InterMune Uk κ.λπ. κατά EMA
 (Υπόθεση T-73/13)
 2013/C 114/60
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγoυσες: InterMune UK Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)· InterMune, Inc. (Brisbane, Η.Π.Α.) και InterMune International AG (Muttenz, Ελβετία) (εκπρόσωποι: I. Dodds-Smith και A. Williams, Sollicitors, T. de la Mare, Barrister, και F. Campbell, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση περί δημοσιοποιήσεως ορισμένων στοιχείων βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 (1), η οποία κοινοποιήθηκε από τον καθού στις προσφεύγουσες στις 15 Ιανουαρίου 2013, καθόσον η εν λόγω απόφαση αφορά τη δημοσιοποίηση στοιχείων τα οποία χορηγήθηκαν προηγουμένως από τις προσφεύγουσες στον καθού και στα οποία δεν επιτρέπεται ακόμη η ελεύθερη πρόσβαση και
 —
 να καταδικάσει τον καθού στα δικαστικά έξοδα και σε κάθε άλλη συναφή δαπάνη των προσφευγουσών.
 Λόγοι ακυρώσεως
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αφορά το γεγονός ότι ο καθού δεν προέβη ορθά στη στάθμιση την οποία υποχρεούται να διενεργήσει βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, δηλαδή να εκτιμήσει εάν πράγματι υπάρχει δημόσιο συμφέρον στη δημοσιοποίηση των επίμαχων στοιχείων που να υπερτερεί της ανάγκης να προστατευθούν τα εμπορικά συμφέροντα των προσφευγουσών έναντι της ουσιώδους ζημίας την οποία θα προκαλούσε η δημοσιοποίηση αυτή.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αφορά το γεγονός ότι ο καθού δεν έλαβε υπόψη, ως όφειλε, άλλους σημαντικούς παράγοντες σχετικούς με την κατά νόμο απαιτούμενη στάθμιση, περιλαμβανομένων:
 —
 των απαιτήσεων που θέτει η ισχύουσα για ειδικά ζητήματα νομοθεσία της Ένωσης (ιδίως ο κανονισμός (ΕΚ) 726/2004 (2), προεχόντως δε στο άρθρο 14, παράγραφος 11),
 —
 των ερμηνευτικών υποχρεώσεων που υπέχουν δυνάμει του άρθρου 39, παράγραφος 3, της TRIPS (Συμφωνίας για τα Δικαιώματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας στον Τομέα του Εμπορίου) όλα τα θεσμικά όργανα της Ένωσης όταν ερμηνεύουν τη νομοθεσία της Ένωσης,
 —
 των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην περιουσία και στην ιδιωτική ζωή, όπως αυτά προστατεύονται από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπό το πρίσμα μίας προσεκτικής συνεκτιμήσεως όλων των σχετικών πραγματικών περιστατικών, ώστε να καταστεί δυνατή η εξέταση με γνώμονα την αρχή της αναλογικότητας, και.
 —
 του καθήκοντος να τηρεί τις κατευθυντήριες γραμμές και τους κανόνες που ο ίδιος έχει δημοσιεύσει όσον αφορά τη σημασία της προστασίας των εμπορικά εμπιστευτικών πληροφοριών.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αφορά το γεγονός ότι εάν ο καθού είχε διενεργήσει ορθά την απαιτούμενη στάθμιση και είχε συνεκτιμήσει ορθά όλους τους σχετικούς παράγοντες, το μόνο σύννομο, σύμφωνο με την αρχή της αναλογικότητας και/ή εύλογο συμπέρασμα θα ήταν ότι τα επίμαχα στοιχεία δεν θα έπρεπε να είχαν δημοσιοποιηθεί.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 726/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, για τη θέσπιση κοινοτικών διαδικασιών χορήγησης άδειας και εποπτείας όσον αφορά τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη και για κτηνιατρική χρήση και για τη σύσταση Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΕ L 136, σ. 1).


text:
 11.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/5
 Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 3ης Απριλίου 2014 [αίτηση του Okresný súd Bardejov (Σλοβακία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Pohotovosť s.r.o. κατά Ján Soroka
 (Υπόθεση C-153/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Εφαρμογή ratione temporis - Πραγματικά περιστατικά προγενέστερα της προσχωρήσεως της Σλοβακικής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου))
 2014/C 261/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική
 Αιτούν δικαστήριο
 Okresný súd Bardejov
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Pohotovosť s.r.o.
 κατά
 Ján Soroka
 παρισταμένης της: Združenie na ochranu občana spotrebiteľa HOOS
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι προδήλως αναρμόδιο να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα που υπέβαλε το Okresný súd Bardejov (Σλοβακία) με απόφαση της 15ης Φεβρουαρίου 2013.
 (1) ΕΕ C 178 της 22.6.2013.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 8.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 285/54
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 25ης Σεπτεμβρίου 2008 — Guido Strack κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-44/05) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Πρόσληψη - Ανακοίνωση κενής θέσεως - Απόρριψη υποψηφιότητας - Προσφυγή ακυρώσεως και αποζημιώσεως - Παραδεκτό - Έννομο συμφέρον - Σύνταξη - Επιτροπή προεπιλογής - Σύνθεση - Διαχρονική εφαρμογή νέων διατάξεων - Ανεξαρτησία - Αμεροληψία - Ανακοίνωση αποφάσεως)
 (2008/C 285/96)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Guido Strack (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς, Mosar, εν συνεχεία, Wehrheim, εν συνεχεία, F. Gengler, τέλος δε, P. Goergen, δικηγόροι)
 Εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Berscheid και H. Kraemer)
 Αντικείμενο
 Αφενός ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής περί απορρίψεως της υποψηφιότητας του προσφεύγοντος για τη θέση προϊσταμένου της μονάδας «Προκηρύξεις διαγωνισμών και συμβάσεις» και διορισμού άλλου υποψηφίου στη θέση αυτή, και αφετέρου αίτηση αποζημιώσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει ως απαράδεκτη την αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως του A για τη θέση προϊσταμένου της μονάδας «Προκηρύξεις διαγωνισμών και συμβάσεις» της Υπηρεσίας Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 2.
 Ακυρώνει την απόφαση σχετικά με την υποψηφιότητα του Strack για τη θέση προϊσταμένου της μονάδας «Προκηρύξεις διαγωνισμών και συμβάσεις» της Υπηρεσίας Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 3.
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα το ποσόν των 2 000 ευρώ ως αποζημίωση.
 4.
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 5.
 Καταδικάζει τον Strack στο ήμισυ των δικαστικών του εξόδων.
 6.
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στο ήμισυ των δικαστικών εξόδων του Strack.
 (1) ΕΕ C 205 της 20.8.2005, σ. 28 (υπόθεση αρχικώς εισαχθείσα στο Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με τον αριθ. T-225/05 και μεταφερθείσα στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με διάταξη της 15.12.2005).


text:
 31.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 402/49
 Προσφυγή-αγωγή της 26ης Αυγούστου 2016 — Epsilon International κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-477/16)
 (2016/C 402/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Epsilon International SA (Μαρούσι, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: D. Bogaert και A. Guillerme, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 1)
 Βάσει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ:
 —
 να αναγνωρίσει ότι τα ποσά που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέβαλε στην Epsilon δυνάμει των συμβάσεων επιχορηγήσεως BRISEIDE, i-SCOPE και SMART-ISLANDS συνιστούν επιλέξιμες δαπάνες και ότι η Epsilon δεν υπέπεσε σε σφάλματα συστηματικού χαρακτήρα κατά την εκτέλεση των εν λόγω συμβάσεων·
 —
 να κρίνει ότι το αίτημα της Επιτροπής για επιστροφή των ποσών που κατέβαλε δυνάμει της συμβάσεως BRISEIDE είναι παντελώς αβάσιμο και να αναγνωρίσει ότι τα εν λόγω ποσά δεν πρέπει να επιστραφούν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή·
 —
 να κρίνει ότι οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για αναστολή των πληρωμών σχετικά με τις συμβάσεις επιχορηγήσεως i-LOCATE, eENV-Plus, GeoSmartCity και c-SPACE είναι αβάσιμες·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποδώσει στην Epsilon τα ποσά που η τελευταία κατέβαλε για τη διενέργεια συμπληρωματικών οικονομικών ελέγχων για την αντίκρουση των εσφαλμένων πορισμάτων των εντεταλμένων από την Επιτροπή ελεγκτών και να επιδικάσει αποζημίωση για χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη η Epsilon, την οποία προσωρινώς αποτιμά ex aequo et bono στο ποσό των 10 000 ευρώ.
 2)
 Βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 17ης Ιουνίου 2016 (αριθ. αναφοράς Ares (2016)2835215) για την καταχώριση της Epsilon στη βάση δεδομένων του Συστήματος Έγκαιρου Εντοπισμού και Αποκλεισμού (EDES).
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της βάσει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ αγωγής της, η Epsilon διατείνεται ότι τα πορίσματα στα οποία κατέληξαν οι ελεγκτές και υιοθέτησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με τις δηλωθείσες δαπάνες προσωπικού για την εκτέλεση των έργων BRISEIDE, SMART-ISLANDS και i-SCOPE είναι εσφαλμένα. Συγκεκριμένα, η Epsilon υποστηρίζει ότι δεν διαπράχθηκαν παρατυπίες όσον αφορά το σύστημα καταγραφής του χρόνου, τον υπολογισμό των παραγωγικών ωρών και του ωρομισθίου, την έλλειψη τιμολογήσεως της εργασίας των ιδιοκτητών καθώς και το γεγονός ότι οι συμβάσεις που συνήφθησαν με τους εσωτερικούς συμβούλους δεν είχαν καταχωριστεί στην εφορία. Σε κάθε περίπτωση, τα όποια ήσσονος σημασίας σφάλματα όσον αφορά την εκτέλεση των εν λόγω συμβάσεων δεν μπορούν να θεωρηθούν ως σφάλμα συστηματικού χαρακτήρα.
 Επιπλέον, η Epsilon αμφισβητεί τις αποφάσεις της Επιτροπής να αναστείλει τις πληρωμές για την εκτέλεση των χρηματοδοτούμενων από την Ένωση έργων i-LOCATE, eENV-Plus, GeoSmartCity και c-SPACE και υποστηρίζει ότι οι αποφάσεις αυτές δεν βρίσκουν έρεισμα στον νόμο.
 Τέλος, η Epsilon ζητεί χρηματική αποζημίωση όσον αφορά την υλική ζημία και χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη εξαιτίας των αποφάσεων της Επιτροπής.
 Προς στήριξη της βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ προσφυγής της, η Epsilon ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής περί καταχωρίσεως της Epsilon στη βάση δεδομένων του Συστήματος Έγκαιρου Εντοπισμού και Αποκλεισμού (EDES) λόγω του φερόμενου συστηματικού χαρακτήρα των σφαλμάτων που διαπράχθηκαν κατά την εκτέλεση των προαναφερθέντων έργων. Η προσφεύγουσα-ενάγουσα θεωρεί ότι η εν λόγω απόφαση παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας και προσβάλλει τα δικαιώματα άμυνας.


text:
26.4.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 101/45
 Προσφυγή της Pi-Design AG κατά του Γραφείου εναρμονί- — Ουδέν επιχείρημα υπάρχει
 σεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, υπέρ της θέσεως ότι η μορφή
 σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις 11 Φεβρουα- της προκείμενης καφετιέρας
 ρίου 2003 είναι η «συνήθης για το εν
 λόγω προϊόν».
 (Υπόθεση T-51/03)
 (1 ) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου της 20.12.1993 για το
 κοινοτικό σήμα (EE L 11, σ. 1).
 (2003/C 101/79)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η δανική)
 Προσφυγή της εταιρίας BPB plc κατά της Επιτροπής των
 Η Pi-Design AG, με έδρα το Triengen (Ελβετία), εκπροσωπούμενη
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 14 Φεβρουα-
 από τον δικηγόρο J. S. Ørndrup, άσκησε στις 11 Φεβρουαρίου
 ρίου 2003
 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της
 εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα). (Υπόθεση Τ-53/03)
 (2003/C 101/80)
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 — να ακυρώσει την απόφαση που εκδόθηκε στο πλαίσιο
 της διαδικασίας R 452/2001-2 σχετικά με την αίτηση
 καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 000353854·
 Η εταιρία BPB plc, με έδρα το Slough (Ηνωμένο Βασίλειο),
 — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. εκπροσωπούμενη από τον Thomas Sharpe, QC, και τον Αlexandre
 Nourry, Solicitor, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε
 στις 14 Φεβρουαρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Κοινοτικό σήμα προς Τρισδιάστατο σήμα με μορφή καφε- Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 καταχώριση: τιέρας — αίτηση αριθ. 353854
 — να ακυρώσει τα άρθρα 1 και 2 της προσβαλλομένης
 αποφάσεως καθόσον αφορά την ΒΡΒ,
 Προϊόντα ή υπηρεσίες: Προϊόντα της κατηγορίας 21 (μη
 ηλεκτρικές καφετιέρες)
 — επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 3 της αποφάσεως
 καθόσον αφορά την ΒΡΒ, ή, επικουρικότερον, να μειώσει το
 Απόφαση ενώπιον του Απόρριψη της αιτήσεως του επιβληθέν στην εταιρία αυτή πρόστιμο στο ποσό που θα
 τμήματος προσφυγών: προσφεύγοντος περί καταχωρίσεως
 προσδιορίσει κατά νόμο το Πρωτοδικείο,
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής — αν προβεί σε ακύρωση του άρθρου 3 της αποφάσεως ή σε
 προσφυγών: μείωση του προστίμου, να διατάξει την επιστροφή του κύριου
 ποσού που κατέβαλε η ΒΡΒ εντόκως με επιτόκιο που θα
 Λόγοι ακυρώσεως προ- — Η απόφαση του καθού αντιβαί- καθορίσει κατά νόμο το Πρωτοδικείο,
 βαλλόμενοι με την νει προς το άρθρο 7, παράγρα-
 παρούσα προσφυγή: φος 1, στοιχείο β', του κανο- — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της ΒΡΒ.
 νισμού (ΕΚ) 40/94 ( 1)·
 — Το σήμα έχει διακριτικό
 χαρακτήρα· Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 — Το γεγονός ότι το σχέδιο της
 καφετιέρας της προσφεύγου- Με την προσβαλλόμενη με την παρούσα προσφυγή απόφαση η
 σας έχει αποτελέσει αντικεί- καθής έκρινε ότι η προσφεύγουσα και άλλες τρεις επιχειρήσεις,
 μενο απομιμήσεως δεν συνεπά- ήτοι οι Gebrüder Knauf Westdeutsche Gipswerke KG, Société
 γεται αυτό καθαυτό ότι πρέπει Lafarge SA και Gyproc Benelux, παρέβησαν το άρθρο 81,
 να απορριφθεί η αίτηση παράγραφος 1, ΕΚ, μετέχοντας σε περίπλοκη και συνεχή συμφωνία
 καταχωρίσεως του σήματος από το 1992 μέχρι το 1998, με σκοπό τη σταθεροποίηση
 λόγω ελλείψεως διακριτικού των κύριων κοινοτικών αγορών γυψοσανίδων. Οι προσφεύγουσα
 χαρακτήρα. αρνείται ότι υπήρξε κάποια τέτοια συμφωνία.
 ---pagebreak--- C 101/46 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 26.4.2003
 Προς στήριξη της προσφυγής της προβάλλει τους ακόλουθους Προσφυγή της εταιρίας Lafarge SA κατά της Επιτροπής των
 ισχυρισμούς: Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 14 Φεβρουα-
 ρίου 2003
 — η καθής προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνάς της και την αρχή (Υπόθεση Τ-54/03)
 της ισότητας των διαδίκων. Ειδικότερα, η προσφεύγουσα
 διατείνεται ότι η καθής χρησιμοποίησε πληροφορίες που (2003/C 101/81)
 έλαβε από τρίτο, καθώς και στοιχεία που περιλαμβάνονταν
 σε απαντήσεις τρίτων προς την προσφεύγουσα, και ότι όλα
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 αυτά τα πληροφοριακά στοιχεία δεν αποκαλύφθηκαν στην
 ίδια·
 Η εταιρία Lafarge SA με έδρα το Παρίσι, εκπροσωπούμενη από
 — οι αποδείξεις που προσκόμισε η καθής δεν δικαιολογούν τους δικηγόρους Ηenry Lesguillons, Nathalie Jalbert-Doury,
 τους ισχυρισμούς της, ενώ η καθής δεν ανταποκρίθηκε στις Jean-Cyril Bermond, Antoine Winckler, François Brunet και
 προβλεπόμενες περί του βάρους της αποδείξεως σε τέτοιες Ιgor Simic, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε
 διαδικασίες διατάξεις· ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις
 14 Φεβρουαρίου 2003 προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 — η καθής υπέπεσε σε πρόδηλα σφάλματα κατά την εκτίμηση
 των πληροφοριών, με αποτέλεσμα έκδοση εσφαλμένης Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 αποφάσεως και κατάχρηση εξουσίας·
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, της 27ης Νοεμβρίου 2002, που ελήφθη στο
 — η καθής παρέβη το άρθρο 253 ΕΚ, καθόσον δεν παρέθεσε πλαίσιο της υποθέσεως COMP/E-1/37.152, στο μέτρο που
 επαρκείς ή πρόσφορους λόγους που να στηρίζουν την η υπόθεση αυτή αφορά τη Lafarge SA και τη Lafarge
 απόφασή της· Gypsum International SA·
 — επικουρικώς, να εξαλείψει ή να μειώσει το ποσό του
 επιβληθέντος σ' αυτήν, με την εν λόγω απόφαση, προστίμου·
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται περαιτέρω ότι, κατά τον προσδιο- — να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ρισμό του προστίμου, η καθής προέβη σε κατάχρηση της εξουσίας στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 που έχει δυνάμει του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού
 17/62 και ότι παρέβη τις δικές της κατευθυντήριες γραμμές στον
 τομέα της επιβολής προστίμων, ότι ενήργησε κατά παράβαση των Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 αρχών του κοινοτικού δικαίου και ότι ενήργησε με παράλογο
 τρόπο. Ειδικότερα, η προσφεύγουσα φρονεί ότι:
 Η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ως αντικείμενο σύμπραξη μεταξύ
 των εταιριών BPB, Gebruder Knauf Westdeutsche Gipswerke
 AG, Gyproc Benelux και της προσφεύγουσας στην αγορά των
 — τα βασικά ποσά που ελήφθησαν υπόψη για την επιβολή του
 πλακών από γύψο.
 προστίμου σε σχέση με τη βαρύτητα και τη διάρκεια
 της παραβάσεως είναι δυσανάλογα μεγάλα, καθορίστηκαν
 αυθαίρετα και κατά παράβαση των αρχών της αναλογικό- Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι
 τητας και της ίσης μεταχειρίσεως· η Επιτροπή έχει παραβεί το άρθρο 81 της Συνθήκης ΕΚ και έχει
 υποπέσει σε πρόδηλες πλάνες εκτιμήσεως, στο μέτρο που με τη
 σχετική απόφαση γίνεται δεκτή η συμμετοχή της Lafarge SA
 — η κατά 50 % αύξηση λόγω επιβαρυντικών περιστάσεων είναι σε ενιαία περίπλοκη και συνεχή παράβαση, γεγονός που η
 υπερβολική και δυσανάλογα μεγάλη, θίγουσα την αρχή της προσφεύγουσα αρνείται.
 ίσης μεταχειρίσεως·
 Η προσφεύγουσα φρονεί επίσης:
 — η καθής δεν έλαβε υπόψη καμία ελαφρυντική περίσταση· — ότι η καθής έχει προσβάλει το διασφαλιζόμενο από το
 άρθρο 6 της Συμβάσεως για τα δικαιώματα του ανθρώπου
 δικαίωμα για δίκαιη δίκη·
 — η καθής έσφαλε κατά την εφαρμογή της ανακοινώσεως περί
 επιείκειας, παραβαίνοντας τις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως — ότι η καθής έχει παραβεί ουσιώδεις τύπους και προσβάλει
 και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. τα δικαιώματά της άμυνας. Συναφώς, η προσφεύγουσα
 διατείνεται ότι η καθής χρησιμοποίησε δηλώσεις των εμπλε-
 κομένων στη διαδικασία μερών και ότι η διαδικασία πάσχει
 από ουσιώδη ελαττώματα όσον αφορά την ισότητα όπλων·
 — ότι η καθής έχει παραβιάσει την αρχή της αμεροληψίας.


text:
 17.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 175/12
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Högsta domstolen (Σουηδία) στις 14 Μαρτίου 2016 — Riksåklagaren κατά Zenon Robert Akarsar
 (Υπόθεση C-148/16)
 (2016/C 175/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Högsta domstolen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Riksåklagaren
 Καθού: Zenon Robert Akarsar
 Προδικαστικό ερώτημα
 1)
 Αντικείμενο του ερωτήματος είναι η ερμηνεία της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ (1) του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών.
 Μπορεί ένα κράτος μέλος να αρνηθεί να εκτελέσει ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης για την εκτέλεση στερητικής της ελευθερίας ποινής η οποία έχει επιβληθεί ενιαία για πλείονες πράξεις, σε περίπτωση που μια από τις πράξεις αυτές δεν αποτελεί αξιόποινη πράξη κατά το δίκαιο του κράτους μέλους εκτελέσεως και δεν χωρεί επιμερισμός της ποινής στο κράτος μέλος εκδόσεως του εντάλματος;
 Η προαναφερθείσα πράξη δεν συγκαταλέγεται στις αξιόποινες πράξεις που απαριθμούνται στο άρθρο 2, παράγραφος 2, της αποφάσεως-πλαισίου, για τις οποίες δεν ισχύει η απαίτηση περί ελέγχου του διττού αξιοποίνου.
 (1) ΕΕ L 190, σ. 1.


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/43
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Ιουλίου 2011 — Polimeri Europa κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση T-59/07) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά του καουτσούκ από βουταδιένιο και του καουτσούκ από στυρόλιο και βουταδιένιο που παράγεται με πολυμερισμό γαλακτώματος - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Καταλογισμός της παραβάσεως - Ενιαία παράβαση - Απόδειξη της υπάρξεως της συμπράξεως - Πρόστιμα - Σοβαρότητα και διάρκεια της παραβάσεως - Επιβαρυντικές περιστάσεις)
 2011/C 269/95
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Polimeri Europa SpA (Brindisi, Ιταλία) (εκπρόσωποι: M. Siragusa και F. Moretti, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci, G. Conte και V. Bottka)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως, ως προς την Polimeri Europa SpA, της αποφάσεως C(2006) 5700 τελικό της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/F/38.638 — Καουτσούκ από βουταδιένιο και καουτσούκ από στυρόλιο και βουταδιένιο που παράγεται με πολυμερισμό γαλακτώματος), ή, επικουρικώς, περί ακυρώσεως ή μειώσεως του επιβληθέντος στην Polimeri Europa SpA προστίμου
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει το άρθρο 2, στοιχείο γ', της αποφάσεως C(2006) 5700 τελικό της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/F/38.638 — Καουτσούκ από βουταδιένιο και καουτσούκ από στυρόλιο και βουταδιένιο παραγόμενο με πολυμερισμό γαλακτώματος), κατά το μέτρο που το ύψος του επιβληθέντος στην Polimeri Europa SpA προστίμου καθορίστηκε σε 272,25 εκατομμύρια ευρώ.
 2)
 Καθορίζει το ύψος του επιβαλλόμενου στην Polimeri Europa προστίμου σε 181,5 εκατομμύρια ευρώ.
 3)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 (1) EE C 95 της 28.4.2007.


text:
 12.12.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 462/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 12ης Οκτωβρίου 2016 [αίτηση του Rīgas apgabaltiesas Krimināllietu tiesu kolēģija (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική δίκη κατά Aleksandrs Ranks, Jurijs Vasiļevičs
 (Υπόθεση C-166/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Διανοητική ιδιοκτησία - Δικαίωμα του δημιουργού και συγγενικά δικαιώματα - Οδηγία 91/250/ΕΟΚ - Άρθρο 4, στοιχεία α' και γ' - Άρθρο 5, παράγραφοι 1 και 2 - Οδηγία 2009/24/ΕΚ - Άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 2 - Άρθρο 5, παράγραφοι 1 και 2 - Νομική προστασία των προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών - Μεταπώληση, ως μεταχειρισμένων, αντιγράφων προγραμμάτων ηλεκτρονικού υπολογιστή, καλυπτόμενων από άδεια, ενσωματωμένων σε μη πρωτότυπους υλικούς φορείς - Ανάλωση του δικαιώματος διανομής - Αποκλειστικό δικαίωμα αναπαραγωγής))
 (2016/C 462/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rīgas apgabaltiesas Krimināllietu tiesu kolēģija
 Ποινική δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Aleksandrs Ranks, Jurijs Vasiļevičs,
 παρισταμένων των: Finanšu un ekonomisko noziegumu izmeklēšanas prokuratūra, Microsoft Corp.
 Διατακτικό
 Κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 4, στοιχεία α' και γʹ, και του άρθρου 5, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 91/250/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 1991, για τη νομική προστασία των προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών, ο αρχικός αγοραστής του αντιγράφου προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή συνοδευόμενου από άδεια απεριόριστης χρήσεως δικαιούται μεν να μεταπωλήσει το εν λόγω αντίγραφο και την άδειά του ως μεταχειρισμένα σε νέο αγοραστή, πλην όμως δεν δύναται, στην περίπτωση κατά την οποία ο πρωτότυπος υλικός φορέας του αντιγράφου που του είχε αρχικώς παραδοθεί έχει υποστεί φθορά, έχει καταστραφεί ή έχει απολεσθεί, να παραδώσει στον νέο αυτόν αγοραστή το εφεδρικό αντίγραφό του του εν λόγω προγράμματος άνευ αδείας του δικαιούχου.
 (1) ΕΕ C 205 της 22.6.2015.


text:
28.8.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 246/31
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ 33, rue de Strasbourg, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των (εκπρο ́σωπος: Marie Wolfcarius), που ει ́χε ως αντικει ́μενο
 της 16ης Απριλι ́ου 1999 αιτη ́ματα ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς να θε ́σει στο
 αρχει ́ο της καταγγελι ́ες της προσφευ ́γουσας, αντιστοι ́χως, της 4ης
 και 5ης ∆εκεμβρι ́ου 1996, με τις οποι ́ες επε ́κρινε τον ασκου ́μενο
 στην υπο ́θεση Τ-142/98, Image Création SA κατα ́ Επιτροπη ́ς κατ' αυτη ́ς αθε ́μιτο ανταγωνισμο ́, το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα),
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) συγκει ́μενο απο ́ τους B. Vesterdorf, Προ ́εδρο, J. Pirrung και Μ.
 Βηλαρα ́, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε, στις 21 Μαι ̈́ου
 (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Ανα ́ κληση της προσβαλλο- 1999, δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 με ́νης πρα ́ξεως — Κατα ́ ργηση δι ́κης)
 1) Αποφασι ́ζει τη συνεκδι ́καση των υποθε ́σεων Τ-169/98 και
 (1999/C 246/62) Τ-170/98 προς ́εκδοση κοινη ́ς διατα ́ξεως.
 2) Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς ως απαρα ́δεκτες.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 3) Καταργει ́ τη δι ́κη ́οσον αφορα ́ το αι ́τημα παρεμβα ́σεως του
 Στην υπο ́θεση Τ-142/98, Image Création SA, με ́εδρα τις Συμβουλι ́ου.
 Βρυξε ́λλες , εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Georges Vandersanden,
 Eric Gillet και Laure Levi, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο 4) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο τα γραφει ́α της Fiduciaire Myson αυτα ́ της Επιτροπη ́ς.
 SARL, 30, rue de Cessange, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Christina Tufvesson και Bernard 5) Το Συμβου ́λιο, που ́εχει υποβα ́λει αι ́τηση παρεμβα ́σεως,
 Mongin), που ει ́χε ως αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως της αποφα ́- φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 σεως της Επιτροπη ́ς της 10ης Ιουνι ́ου 1998 με την οποι ́α ορι ́στηκε
 σε 135 548 ECU το ποσο ́ που η προσφευ ́γουσα οφει ́λει βα ́σει του
 σχεδι ́ου «Troisième contrat Europuzzle, broadcasting in 4 (1) ΕΕ C 378 της 5.12.1998.
 Eastern European countries, 52 clips» και, στο με ́τρο που
 παρι ́στατο ανα ́γκη, των εκτελεστικω ́ν με ́τρων που συνεπα ́γεται η
 απο ́φαση αυτη ́, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 τους A. Potocki, Προ ́εδρο, C. W. Bellamy και A. W. H. Meij,
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 16 Απριλι ́ου 1999,
 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Καταργει ́ται η δι ́κη. ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 2) Καταδικα ́ζει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 της 26ης Φεβρουαρι ́ου 1999
 (1) ΕΕ C 340 της 7.11.1998.
 στην υπο ́θεση Τ-203/98 R, Ιωα ́ννης Τζι ́κης κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Αναστολη ́ εκτε-
 λε ́σεως — Πειθαρχικη ́ διαδικασι ́α — Οριστικη ́ παυ ́ση)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (1999/C 246/64)
 της 21ης Μαι ̈́ου 1999
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-169/98 και Τ-170/98,
 Schiocchet κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) Στην υπο ́θεση Τ-203/98 R, Ιωα ́ννης Τζι ́κης, μο ́νιμος υπα ́λληλος
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος
 (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — 'Ενσταση ελλει ́ψεως νομιμο ́- Boortmeerbeek (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους Georges
 τητας — Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 684/92 — ∆ιεθνει ́ς μεταφορε ́ς Vandersanden και Laure Levi, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο
 επιβατω ́ ν με που ́λμαν και λεωφορει ́α — Απαρα ́ δεκτο) επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο τα γραφει ́α της Fiduciaire Myson
 SARL, 30, rue de Cessange, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Gianluigi Valsesia και Julian Currall),
 (1999/C 246/63) που ει ́χε ως αντικει ́μενο αι ́τημα αναστολη ́ς εκτελε ́σεως της αποφα ́-
 σεως της 27ης Οκτωβρι ́ου 1998 με την οποι ́α η αρμο ́δια για τους
 διορισμου ́ς αρχη ́ επε ́βαλε στον αιτου ́ντα την πειθαρχικη ́ ποινη ́ της
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) οριστικη ́ς παυ ́σεως χωρι ́ς μει ́ωση η ́ κατα ́ργηση του δικαιω ́ματος
 για συ ́νταξη λο ́γω συμπληρω ́σεως ορισμε ́νου χρο ́νου που προβλε ́-
 Στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-169/98 και Τ-170/98, πεται στο α ́ρθρο 86, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο στ', του Κανονισμου ́
 Schiocchet, με ́εδρα τo Beuvillers (Γαλλι ́α) , εκπροσωπου ́μενη Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των υπαλλη ́λων των Ευρωπαϊκω ́ν
 απο ́ τον Pascal Barbier, δικηγο ́ρο Thionville, με το ́πο επιδο ́σεων Κοινοτη ́των, ο Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε, στις 26
 στο Λουξεμβου ́ργο τα γραφει ́α του πρακτορει ́ου Viva Vacances, Φεβρουαρι ́ου 1999, δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ---pagebreak--- C 246/32 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 28.8.1999
 1) Αναστα ́λλει την εκτε ́λεση της αποφα ́σεως της 27ης ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Οκτωβρι ́ου 1998 περι ́επιβολη ́ς στον αιτου ́ντα της πειθαρχι-
 κη ́ς ποινη ́ς της οριστικη ́ς παυ ́σεως χωρι ́ς μει ́ωση ́η κατα ́ργηση
 της 21ης Ιουνι ́ου 1999
 του δικαιω ́ ματος για συ ́νταξη λο ́γω συμπληρω ́ σεως ορισμε ́-
 νου χρο ́νου, και του ́το με ́χρι την ́εκδοση της περατω ́ νουσας
 τη δι ́κη αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου. στην υπο ́θεση T-56/99 R, Marlines SA κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Ανταγωνισμο ́ς — Καταβολη ́ του προστι ́μου — Τραπεζικη ́
 εγγυ ́ηση — ∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων —
 Αναστολη ́ εκτελε ́σεως)
 (1999/C 246/66)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Στην υπο ́θεση T-56/99 R, η Marlines SA, με ́εδρα τη Μονρο ́βια,
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον ∆ημη ́τριο Παπαθεοφα ́νους, δικηγο ́ρο
 Αθηνω ́ν παρ' Αρει ́ω Πα ́γω, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον
 της 9ης Μαρτι ́ου 1999 Paul Attallas, route de Trèves, Findel, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: ∆ημη ́τρης Τριανταφυ ́λλου
 και Richard Lyal), με αντικει ́μενο αι ́τηση αναστολη ́ς εκτελε ́σεως
 στην υπο ́θεση Τ-205/98, Clauni S.A. και λοιποι ́ κατα ́ Επιτρο- της αποφα ́σεως 1999/271/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 9ης ∆εκεμβρι ́ου
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1) 1998, σχετικα ́ με διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 85 της
 Συνθη ́κης ΕΚ (IV/34.466 — Ελληνικα ́ πορθμει ́α) (EE 1999,
 L 109, σ. 24), με το α ́ρθρο 2 της οποι ́ας επιβλη ́θηκε στην αιτου ́σα
 (Προδη ́λως απαρα ́ δεκτο) προ ́στιμο 0,26 εκατ. ΕCU λο ́γω παραβα ́σεως του α ́ρθρου 81 ΕΚ
 (παλαιου ́ α ́ρθρου 85), ο Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε
 στις 21 Ιουνι ́ου 1999 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (1999/C 246/65)
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση λη ́ψεως ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-205/98, Clauni S.A., με ́εδρα την Agen (Γαλλι ́α),
 Jean-Marie Bissieres, κα ́τοικος La Croix Blanche (Γαλλι ́α), SA
 Lomagenais, που ́εχει καταστει ́ τω ́ρα SA Loma, με ́εδρα την
 Penne D’Agenais (Γαλλι ́α), και André Lompech, κα ́τοικος Canet
 (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον Daniel Veyssiere, δικηγο ́ρο
 Agen, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Aloïse May, ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 31, Grand-Rue, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 που ει ́χε ως αντικει ́μενο αι ́τημα με το οποι ́ο ει ́χε ζητηθει ́ να γι ́νει
 της 1ης Ιουνι ́ου 1999
 δεκτη ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο αι ́τηση διαγραφη ́ς δασμω ́ν που ει ́χε
 υποβληθει ́, στις 20 ∆εκεμβρι ́ου 1998, ενω ́πιον των γαλλικω ́ν
 τελωνειακω ́ν αρχω ́ν απο ́ τον πρω ́το ενα ́γοντα και αφορου ́σε στην υπο ́θεση T-93/99 R, Beatrice Bonaiti Brighina κατα ́
 ορισμε ́νες πρα ́ξεις εισαγωγη ́ς μανιταριω ́ν καταγωγη ́ς και προελευ ́- Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 σεως Πολωνι ́ας, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 απο ́ τον R. M. Moura Ramos, Προ ́εδρο, τη V. Tiili και τον
 P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 9 Μαρ- (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Επει ́γον — ∆εν
 τι ́ου 1999, δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: υφι ́σταται)
 (1999/C 246/67)
 1) Απορρι ́πτει την αγωγη ́ ως προδη ́λως απαρα ́δεκτη.
 2) Οι δια ́δικοι φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα. ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 Στην υπο ́θεση T-93/99 R, Beatrice Bonaiti Brighina, μο ́νιμη
 (1) ΕΕ C 71 της 13.3.1999. υπα ́λληλος υπηρετου ́σα στο Κοινο ́ Κε ́ντρο 'Ερευνας της Ispra,
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Mirco Rizzoglio, δικηγο ́ρο Μιλα ́νου,
 και τον Franco Colussi, δικηγο ́ρο Λουξεμβου ́ργου, με αντι ́κλητο
 στο Λουξεμβου ́ργο τον τελευται ́ο, 36, rue de Wiltz, κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Gianluigi


text:
Αριθ. C 166/12 [_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31 . 5 . 97
 ηλεκτρικών συσκευών) στο άρθρο 13 (περί των εγκαταστά Διαγραφή της υποθέσεως C-205/90 ( 1 )
 σεων φυσικού αερίου) και στο άρθρο 23 σημείο 2 (περί του (97/C 166/24)
 αναγκαίου εξοπλισμού για την αντιπυρική προστασία), τε
 χνικούς κανόνες κατά την έννοια του σημείου 5 του άρθρου 1 Με διάταξη της 20ής Φεβρουάριου 1997 , o Προεδρος του
 της οδηγίας 83/189/ΕΟΚ. Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 (!) ΕΕ αριθ . L 109 της 26. 4. 1983 , σ. 8.
 διαγραφή της υποθέσεως C-205/90: (αίτηση εκδόσεως προδι
 καστικής αποφάσεως του Rechtbank van Koophandel te
 Kortrijk): Les Assurances du Crédit Namur SA κατά
 1 ) PVBA «Bowy» και 2 .) G. Decoopman .
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που ( 1 ) EE αριθ . C 212 της 25 . 8. 1990.
 υπέβαλε το VAT and Duties Tribunal, London, με διάταξη
 της 7ης Απριλίου 1997, στην υπόθεση The Institute of the
 Motor Industry κατά the Commissioners of Customs and
 Excise
 (Υπόθεση C-149/97) Διαγραφή της υποθέσεως C-126/96 (')
 (97/C 166/23 (97/C 166/25 )
 Με διάταξη της 7ης Απριλίου 1997 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστήριου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Με διάταξη της 25ης Φεβρουαρίου 1997, o Πρόεδρος του
 στις 17 Απριλίου 1997, το VAT and Duties Tribunal , στο Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 πλαίσιο της δίκης The Institute of the Motor Industry κατά the διαγραφή της υποθέσεως C-126/96: (αίτηση εκδόσεως προδι
 Commissioners of Customs and Excise, που εκκρεμεί ενώπιον καστικής αποφάσεως του Her Majesty's Court of Session in
 του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής Scotland , Edinburgh): Marie Brizard και Roger International
 αποφάσεως επί του ακολούθου ερωτήματος: SA κατά William Grant & Sons ( International) Ltd και
 William Grant & Sons Ltd .
 «Υπό το φως των πραγματικών διαπιστώσεων των σκέψε
 ων 3-19 και 21 της αποφάσεως του Tribunal και σε περιπτώ (') EE αριθ . C 180 της 22 . 6 . 1996 .
 σεις όπως η περιγραφομένη στη σκέψη 21 (που συνοψίζεται
 κατωτέρω), απαλλάσσονται από τον ΦΠΑ οι υπηρεσίες που
 παρέχει μια τέτοια ένωση , η οποία αποτελεί οργανισμό μη
 κερδοσκοπικού χαρακτήρα, ως εμπίπτουσες στο πεδίο εφαρ
 μογής της διατάξεως του άρθρου 13 A παράγραφος 1
 στοιχείο β) της έκτης οδηγίας (') καλυπτόμενες συγκεκριμένα Διαγραφή της υποθέσεως C-133/96 Γ 1 )
 από την ακόλουθη έκφραση : (97/C 166/26)
 "(. . .) οργανισμούς (. . .) που επιδιώκουν σκοπούς (. . .)
 συνδικαλιστικούς (. . .)";
 Με διάταξη της 25ης Φεβρουαρίου 1997, o Πρόεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 Περιληπτικά, η σκέψη 21 αναφέρει ότι ή ένωση αποτελεί διαγραφή της υποθέσεως C-133/96: (αίτηση εκδόσεως προδι
 εκούσια ένωση προσώπων που εργάζονται στον τομέα της καστικής αποφάσεως του Corte di Appello di Ancona ):
 εμπορίας αυτοκινήτων. Πρωταρχικός σκοπός της ενώσεως Ministero delle Finanze dello Stato κατά Foods Import Sri dei
 Flli Monti .
 είναι η βελτίωση του επιπέδου εργασίας των μελών της, η
 βελτίωση της δομής κάθε σταδιοδρομίας εντός των διαφόρων
 κλάδων του τομέα και η συνακόλουθη διαμόρφωση καλύτε (') ΕΕ αριθ . C 180 της 22. 6. 1996.
 ρης εικόνας, στα μάτια του κοινού , του εν λόγω τομέα και των
 ανθρώπων που εργάζονται σ'αυτόν. H ένωση επιδιώκει τους
 σκοπούς αυτούς ανταποκρινόμενη στις ανάγκες του τομέα
 για ειδικευμένο προσωπικό όλων των βαθμίδων, με την
 έγκριση κύκλων μαθημάτων (που πραγματοποιούνται από Διαγραφή της υποθέσεως C-186/95 (' )
 άλλα ιδρύματα) όπου διδάσκονται οι απαιτούμενες γνώσεις ,
 με τη χορήγηση διακρίσεων και τη συμπλήρωση των κύκλων (97/C 166/27
 μαθημάτων και με την κατάταξη των μελών της, με τη
 διάδοση πληροφοριακών στοιχείων για την ενημέρωση των Με διάταξη της 27ης Φεβρουαρίου 1997 , o Πρόεδρος του
 μελών της σχετικά με τις εξελίξεις στον τομέα και στις οικείες Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 ειδικότητες και με την τήρηση βιβλίου τοποθετήσεων σε διαγραφή της υποθέσεως C- 1 86/95 : (αίτηση εκδόσεως προδι
 θέσεις εργασίας.» καστικής αποφάσεως του Pretura circondariale di Roma ,
 sezione distaccata di Castelnuovo di Porto): ποινική δίκη κατά
 (') Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 17ης Μαΐου 1977, Luciano Iommi , Giovanni Carnovale , Franco De Bonis,
 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών , των Giorgio Iommi και Antonio Iommi .
 σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα
 φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση ( ΕΕ
 (') EE αριθ . C 208 της 12 . 8 . 1995 .
 ειδ . έκδ . 09/001 , σ . 49).


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/59
 Προσφυγή της 13ης Νοεμβρίου 2012 — HSH Investment Holdings Coinvest-C και HSH Investment Holdings FSO κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-499/12)
 2013/C 26/119
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: HSH Investment Holdings Coinvest-C Sàrl (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) και HSH Investment Holdings FSO Sàrl (Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: οι δικηγόροι H. Niemeyer και H. Ehlers)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της καθής, της 20ής Σεπτεμβρίου 2011, στην υπόθεση C 29/2009 (πρώην N 264/2009) — HSH Nordbank AG,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν κατά της επιβολής υποχρεώσεων στους μειοψηφούντες μετόχους τους εξής λόγους ακύρωσης:
 1)
 Πρώτος λόγος: Καμία αυτοτελής ενίσχυση υπέρ των μειοψηφούντων μετόχων
 —
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένα την έννοια της ενίσχυσης που προβλέπει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον κακώς χαρακτήρισε τις προσφεύγουσες ως αποδέκτες της ενίσχυσης. Η αύξηση της αξίας της συμμετοχής των μειοψηφούντων μετόχων αποτελεί απλώς τον οικονομικό αντίκτυπο της ενίσχυσης που χορηγήθηκε υπέρ της HSH Nordbank και όχι έμμεση ενίσχυση υπέρ των μειοψηφούντων μετόχων.
 2)
 Δεύτερος λόγος: Ανεπαρκής αιτιολόγηση της διαπίστωσης ότι οι προσφεύγουσες αποκόμισαν όφελος
 —
 Συναφώς οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση αιτιολόγησης που της επιβάλλει το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, καθόσον δεν απέδειξε επαρκώς κατά νόμο για ποιο λόγο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι προσφεύγουσες είχαν έλαβαν έμμεση κρατική ενίσχυση και ότι η αξία της HSH Nordbank ως επιχείρησης εκτιμήθηκε εσφαλμένα. Επιπλέον, η Επιτροπή δεν παρέσχε αριθμητικά στοιχεία για το ύψος της ενίσχυσης που θεωρεί ότι χορηγήθηκε στους μειοψηφούντες μετόχους και δημιούργησε σύγχυση μεταξύ της εξέτασης της ενίσχυσης αυτής και της εξέτασης της κατανομής των βαρών.
 3)
 Τρίτος λόγος: Εσφαλμένη έρευνα των πραγματικών περιστατικών κατά την εξακρίβωση του αν οι προσφεύγουσες αποκόμισαν οικονομικό όφελος
 —
 Στο πλαίσιο του λόγου αυτού οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η έρευνα των πραγματικών περιστατικών από την Επιτροπή ήταν εσφαλμένη. Κατά τις προσφεύγουσες, η εταιρία που αξιολόγησε την HSH Nordbank ως επιχείρηση δεν καθόρισε σε υπερβολικά υψηλό επίπεδο την αξία της επιχείρησης αυτής ούτε επομένως την τιμή έκδοσης των νέων κοινών μετοχών, αλλά πραγματοποίησε την εκτίμηση σύμφωνα με αναγνωρισμένες μεθόδους αξιολόγησης.
 4)
 Τέταρτος λόγος: Κατά την κατανομή των βαρών δεν ελήφθησαν υπόψη οι προγενέστερες καταβολές των προσφευγουσών
 —
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένα, όσον αφορά την κατανομή των βαρών, τις απαιτήσεις που απορρέουν από τα άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και από την ανακοίνωση για τα μέτρα αναδιάρθρωσης (1), καθόσον δεν έλαβε υπόψη, κατά την εξέταση του ζητήματος αν οι προσφεύγουσες εμπλέκονται επαρκώς στην κατανομή των βαρών, τις προγενέστερες καταβολές τους.
 5)
 Πέμπτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 (2) και της αρχής της ασφάλειας δικαίου λόγω της παράτυπης περάτωσης της επίσημης διαδικασίας έρευνας
 —
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται συναφώς ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 659/1999 και την αρχή της ασφάλειας δικαίου, καθόσον περάτωσε την επίσημη διαδικασία έρευνας ως προς τις προσφεύγουσες χωρίς να εκδώσει καμία από τις αποφάσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 του κανονισμού 659/19999.
 6)
 Έκτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 4, του κανονισμού 659/1999, του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και της ανακοίνωσης για τα μέτρα αναδιάρθρωσης λόγω της επιβολής μη ενδεδειγμένων υποχρεώσεων
 —
 Στο πλαίσιο του έκτου αυτού λόγου οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 7, παράγραφος 4, του κανονισμού 659/1999 και την ανακοίνωση για τα μέτρα αναδιάρθρωσης, καθόσον επέβαλε υποχρεώσεις που δεν είχαν σχέση με την αναδιάρθρωση της HSH Nordbank, αλλά αποτελούσαν τη συγκαλυμμένη έγκριση έμμεσης ενίσχυσης υπό όρους.
 7)
 Έβδομος λόγος: Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας λόγω υπερβολικής επιβάρυνσης των προσφευγουσών
 —
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον τις επιβάρυνε υπερβολικά κατά την κατανομή των βαρών.
 8)
 Όγδοος λόγος: Παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης λόγω της δυσμενούς μεταχείρισης των προσφευγουσών
 —
 Συναφώς οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχείρισης, καθόσον με την απόφασή της επέβαλε στις προσφεύγουσες υποχρεώσεις που δεν είχε επιβάλει στο παρελθόν σε άλλες παρόμοιες περιπτώσεις.
 Επιπλέον, οι προσφεύγουσες προβάλλουν γενικότερα κατά της προσβαλλόμενης απόφασης τους ακόλουθους λόγους ακύρωσης:
 1)
 Πρώτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και της ανακοίνωσης για τα απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία (3) λόγω εσφαλμένου υπολογισμού του ασύμβατου στοιχείου ενίσχυσης
 —
 Συναφώς οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και την ανακοίνωση για τα απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία, καθόσον υπολόγισε εσφαλμένα το λεγόμενο ασύμβατο στοιχείο ενίσχυσης, το οποίο έχει σχέση με την εγγύηση υπέρ της HSH Nordbank.
 2)
 Δεύτερος λόγος: Ανεπαρκής αιτιολόγηση του καθορισμού της πραγματικής οικονομικής αξίας
 —
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται συναφώς ότι η Επιτροπή δεν αιτιολόγησε επαρκώς τη μέθοδο με την οποία εξακριβώθηκε η πραγματική οικονομική αξία του χαρτοφυλακίου που κάλυπτε η εγγύηση.
 3)
 Τρίτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και της ανακοίνωσης για τα απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία λόγω εσφαλμένου υπολογισμού του claw-back
 —
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και την ανακοίνωση για τα απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία, καθόσον υπολόγισε εσφαλμένα το claw-back (τις επιστροφές οφελών).
 4)
 Τέταρτος λόγος: Παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης κατά τον υπολογισμό του claw-back
 —
 Με τον τέταρτο λόγο ακύρωσης οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται εν προκειμένω ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχείρισης, καθόσον μεταχειρίστηκε δυσμενέστερα την HSH Nordbank, κατά τον υπολογισμό του claw-back, σε σχέση με άλλες παρόμοιες περιπτώσεις.
 5)
 Πέμπτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας λόγω εξάρτησης της έγκρισης από υπερβολικά μεγάλη μείωση των ποσών του ισολογισμού
 —
 Τέλος, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη επίσης το άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον εξάρτησε την έγκρισή της από μια υπερβολικά μεγάλη μείωση των ποσών του ισολογισμού της HSH Nordbank.
 (1) Ανακοίνωση της Επιτροπής περί της αποκατάστασης της βιωσιμότητας και αξιολόγησης των μέτρων αναδιάρθρωσης στον χρηματοπιστωτικό τομέα στο πλαίσιο της παρούσας κρίσης βάσει των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων (ΕΕ 2009, C 195, σ. 9).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου [88 ΕΚ] (ΕΕ L 83, σ. 1).
 (3) Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την αντιμετώπιση των απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων στον κοινοτικό τραπεζικό τομέα (ΕΕ 2009, C 72, σ. 1).


text:
 4.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 243/47
 Προσφυγή της 12ης Μαΐου 2016 – Polskie Zdroje κατά EUIPO (perlage)
 (Υπόθεση T-239/16)
 (2016/C 243/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Polskie Zdroje sp. z o. o. sp. k. (Βαρσοβία, Πολωνία) (εκπρόσωπος: T. Gawrylczyk, radca prawny)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «perlage» – Υπ’ αριθ. 13 472 899 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 16ης Μαρτίου 2016 στην υπόθεση R 1129/2015-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009.


text:
 19.12.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 475/22
 Προσφυγή της 24ης Οκτωβρίου 2016 — Generis — Farmacêutica κατά EUIPO — Corpak MedSystems (CORGRIP)
 (Υπόθεση T-744/16)
 (2016/C 475/33)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Generis — Farmacêutica, SA (Amadora, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: J. Paulo Sena Mioludo, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Corpak MedSystems, Inc. (Buffalo Grove, Ιλλινόις, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «CORGRIP» — Υπ’ αριθ. 12 437 919 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 26ης Ιουλίου 2016 στην υπόθεση R 2443/2015-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να επικυρώσει την από 15 Οκτωβρίου 2015 απόφαση του τμήματος ανακοπών επί της ανακοπής υπ’ αριθ. B 002334129·
 —
 να δεχθεί την ανακοπή υπ’ αριθ. B 002334129·
 —
 να απορρίψει στο σύνολό της αίτηση καταχωρίσεως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπ’ αριθ. 012437919 «CORGRIP»·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 5.12.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 454/12
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 28ης Σεπτεμβρίου 2016 — [αίτηση του Tribunale di Santa Maria Capua Vetere (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική δίκη κατά Angela Manzo
 (Υπόθεση C-542/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Ίδια προδικαστικά ερωτήματα - Άρθρα 49 και 56 ΣΛΕΕ - Eλευθερία εγκατάστασης - Eλεύθερη παροχή υπηρεσιών - Tυχερά παίγνια - Περιορισμοί - Υπέρτεροι λόγοι δημοσίου συμφέροντος - Αναλογικότητα - Δημόσιες συμβάσεις - Όροι συμμετοχής σε διαγωνισμό και αξιολόγηση της οικονομικής χρηματοοικονομικής επάρκειας - Αποκλεισμός διαγωνιζομένου επειδή δεν προσκόμισε βεβαιώσεις οικονομικής και χρηματοοικονομικής του επάρκειας από δύο διαφορετικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα - Οδηγία 2004/18/ΕΚ - Άρθρο 47 - Δυνατότητα εφαρμογής του))
 (2016/C 454/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Santa Maria Capua Vetere
 Ποινική δίκη κατά
 Angela Manzo
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 49 και 56 ΣΛΕΕ πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι επιτρέπουν εθνική διάταξη, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, που επιβάλλει σε όσους επιχειρηματίες προτίθενται να μετάσχουν σε διαγωνισμό για τη χορήγηση αδειών παραχώρησης στον τομέα των τυχερών παιγνίων και των στοιχημάτων την υποχρέωση να αποδείξουν την οικονομική και χρηματοοικονομική τους επάρκεια μέσω βεβαιώσεων από δύο τουλάχιστον χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, χωρίς να παρέχει τη δυνατότητα να αποδειχθεί η εν λόγω επάρκεια με οποιοδήποτε άλλο έγγραφο, εφόσον όμως η διάταξη αυτή πληροί τις περί αναλογικότητας προϋποθέσεις της νομολογίας του Δικαστηρίου, όπερ εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να ελέγξει.
 2)
 Η οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, και ειδικότερα το άρθρο 47 αυτής, έχουν την έννοια ότι δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής τους εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία διέπει τη χορήγηση αδειών παραχώρησης στον τομέα των τυχερών παιγνίων.
 (1) ΕΕ C 16 της 18.1.2016.


text:
Αριθ. C 318/20 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26 . 10 . 96
 30 Αυγούστου 1996 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω O προσφεύγων ζητεί απο το Πρωτοδικείο:
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Οικονομικής και
 Κοινωνικής Επιτροπής.
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 7ης Αυγού
 στου 1995 , η οποία ορίζει ότι η οδοιπορική άδεια του
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: προσφεύγοντος ανέρχεται σε δύο ημέρες, καθώς και κάθε
 μεταγενέστερη παρόμοια απόφαση ,
 — να ακυρώσει τις δύο σιωπηρές αποφάσεις του Γενικού — καθόσον είναι αναγκαίο, να ακυρώσει τη ρητή απορρι
 Γραμματέα της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, πτική απόφαση που εξέδωσε η Επιτροπή στις 17 Απριλίου
 στο μέτρο που απορρίπτουν τις δύο διοικητικές ενστάσεις 1996 επί της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγο
 του προσφεύγοντος της 4ης Φεβρουαρίου 1996, και να ντος ,
 αναγνωρίσει: 1 ) ότι η Οικονομική και Κοινωνική Επιτρο
 πή υποχρεούται να χορηγήσει στον προσφεύγοντα σχολι — να αναγνωρίσει ότι η εσωτερική οδηγία της Επιτροπής
 κό επίδομα για τα τέκνα του Y. , M. και L. , για το σχολικό που εκδόθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1994 και δημοσιεύθηκε
 έτος 1995/1996, συνολικού ύψους 19 080 βελγικών φρά στις Διοικητικές Πληροφορίες στις 4 Ιανουαρίου 1995
 γκων (BFR), σύμφωνα με την αίτησή του της 31ης είναι παράνομη και, κατά συνέπεια, να διατάξει την
 Αυγούστου 1 995· 2) ότι η Οικονομική και Κοινωνική ανάκλησή της,
 Επιτροπή οφείλει να μεταθέσει την ημερομηνία ενάρξεως
 της ισχύος της αποφάσεως σχετικά με τη χορήγηση — να αναγνωρίσει στον προσφεύγοντα για το έτος 1995
 σχολικού επιδόματος για τον M. από την 1η Σεπτεμβρίου καθώς και για τα επομένα έτη οδοιπορική άδεια οκτώμιση
 1995 στην 1η Αυγούστου 1995 , ημερολογιακών ημερών ή , τουλάχιστον, οδοιπορική
 άδεια υπολογιζόμενη βάσει της διοικητικής εγκυκλίου
 — να καταδικάσει την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υπ ' αριθ . 26 A της 6ης Νοεμβρίου 1991 ,
 στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των ανα — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο τον δικαστικών
 γκαίων εξόδων στα οποία υποβλήθηκε o προσφεύγων εξόδων.
 λόγω της παρούσας δίκης, ιδίως των εξόδων για τον
 ορισμό αντικλήτου , καθώς και των εξόδων μετακινήσεως Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 και διαμονής του δικηγόρου του.
 O προσφεύγων, προϊστάμενος της αντιπροσωπείας της Επι
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα τροπής στη Δημοκρατία του Τσαντ, βάλλει κατά της αποφά
 σεως περί περιορισμού σε δύο ημέρες της οδοιπορικής άδειας
 O προσφεύγων, πρώην υπάλληλος στον οποίο καταβάλλεται κατά την οποία προσαυξάνεται η ετήσια άδειά του , η οποία
 σύνταξη αναπηρίας από τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, ζήτησε ελήφθη κατ ' εφαρμογή της εσιοτερικής οδηγίας που εξέδωσε
 από την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή , αφενός, τη η Επιτροπή στις 21 Δεκεβριίου 1994. Συγκεκριμένα, o προ
 χορήγηση μεταβλητού και όχι σταθερού σχολικού επιδόμα σφεύγων είχε λάβει, μέχρι εκείνη τη στιγμή και επί σειρά ετών,
 τος για τα έξοδα μετακινήσεως των τρίων τέκνων του και, οδοιπορική άδεια ανερχόμενη σε οκτώμιση ημέρες , σύμφωνα
 αφετέρου , την αύξηση του σχολικού επιδόματος για ένα από με τη διοικητική εγκύκλιο υπ ' αριθ. 26 A, της 6ης Νοεμβρίου
 τα τέκνα του . 1991 .
 H πρώτη αίτηση απορρίφθηκε σιωπηρώς από τη διοίκηση , Προς στήριξη της προσφυγής του , o προσφεύγων προβάλλει,
 καθώς και σχετική διοικητική ένσταση· η δεύτερη αίτηση πρώτον, την παράβαση της διοικητικής εγκυκλίου υπ7
 έγινε δεκτή , ορίστηκε όμως ημερομηνία ενάρξεως ισχύος αριθ. 26 A. υποστηρίζοντας, αφενός, ότι η εσωτερική οδηγία
 μεταγενέστερη από αυτή που είχε ζητήσει o προσφεύγων. H της 21ης Δεκεμβρίου 1994 δεν αναφέρει σε κανένα σημείο ότι
 επακολουθήσασα διοικητική ένσταση απορρίφθηκε σιωπη ακυρώνει ή τροποποιεί την επίμαχη εγκύκλιο και, αφετέρου ,
 ρώς από τη διοίκηση . ότι δεν περιέχει καμία αιτιολογία από την οποία θα μπορούσε
 να προκύπτει ότι η εγκύκλιος δεν ανταποκρίνεται πλέον στις
 O προσφεύγων προσβάλλει τώρα ενώπιον του Πρωτοδικείου υπάρχουσες ανάγκες και ότι επιβάλλεται μια σημαντική και
 τις δύο αυτές σιωπηρές αποφάσεις της διοικήσεως. απότομη μείωση της οδοιπορικής άδειας. Από τούτο o
 προσφεύγων συνάγει ότι η εγκύκλιος του 1991 εξακολουθεί
 να εφαρμόζεται και ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παρα
 βαίνει σαφώς τη διάταξη αυτή .
 Προσφυγή του Hendrick Smets κατα Επιτροπής των Ευρω O προσφεύγων προβάλλει επίσης την παραβίαση της αρχής
 παϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, υποστη
 1996 ρίζοντας ότι, λόγω της συμπεριφοράς της καθής, έτρεφε
 (Υπόθεση Τ-134/96) βάσιμες προσδοκίες όσον αφορά τη διάρκεια της οδοιπορι
 κής άδειας, στο μέτρο που η καθής έχει θεσπίσει συναφώς
 96/C 318/37 ) ορισμένα κριτήρια με διατάξεις υπό τη μορφή εγκυκλίου και
 τα έχει εφαρμόσει επί σειρά ετών. Το γεγονός ότι η καθής
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) μείωσε, χωρίς την παραμικρή αιτιολόγηση , την οδοιπορική
 άδεια την οποία o προσφεύγων μπορούσε να αξιώσει αποτε
 O Hendrick Smets, κάτοικος N'Djaména (Τσαντ), εκπροσω λεί, κατά την άποψή του , προσβολή κεκτημένων δικαιωμά
 πούμενος από τον Nicolas Lhoëst , δικηγόρο Βρυξελλών, με των και παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπι
 τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της Fiduci στοσύνης.
 aire Myson, 1 rue Glesener, άσκησε στις 2 Σεπτεμβρίου 1996
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Επιπλέον , o προσφεύγων θεωρεί ότι η ίση μεταχείριση που
 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή επιφύλαξε η καθής στους υπαλλήλους τον οποίων o τόπος
 των . τοποθετήσεοως βρίσκεται σε τρίτη χώρα ( στο εξής: υπάλληλοι
 ---pagebreak--- 26. 10. 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 318/21
 τοποθετημένοι σε τρίτη χώρα) και στους υπαλλήλους των επικουρικώς :
 οποίων o τόπος τοποθετήσεως βρίσκεται εντός της Κοινότη
 τας (στο εξής: υπάλληλοι τοποθετημένοι εντός της Κοινότη — να ακυρώσει, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 173 της
 τας), όσον αφορά την οδοιπορική άδεια, εισάγει δυσμενή συνθήκης ΕΚ, την εν λόγω οδηγία αποκλειστικά όσον
 διάκριση σε βάρος των τοποθετημένων σε τρίτες χώρες αφορά την εφαρμογή της στις μικρές και μεσαίες επιχει
 υπαλλήλων. O προσφεύγων υπογραμμίζει συναφώς ότι, κατά ρήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 της
 την άποψη της καθής, ένας υπάλληλος o οποίος δικαιούται συμφωνίας για την κοινωνική πολιτική,
 επιστροφής της τιμής ενός αεροπορικού ειστηρίου επειδή η — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 απόσταση μεταξύ του τόπου τοποθετήσεώς του και του
 τόπου καταγωγής του είναι μεγαλύτερη από 500 χιλιόμετρα, Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 είτε πρόκειται για υπάλληλο τοποθετημένο εντός της Κοινό
 τητας είτε πρόκειται για υπάλληλο τοποθετημένο σε τρίτη Αντικείμενο της παρούσας προσφυγής είναι η πρώτη οδηγία
 χώρα, δεν μπορεί να λάβει οδοιπορική άδεια διάρκειας η οποία θέτει σε εφαρμογή μια συμφωνία που συνήφθη
 μεγαλύτερης των δύο ημερών, εκτός αν δικαιολογήσει ότι μεταξύ ορισμένων κοινωνικών εταίρων στο κοινοτικό επίπε
 χρειάζεται πρόσθετη άδεια, ενώ , κατά την άποψη του δο βάσει της συμφωνίας για την κοινωνική πολιτική που
 προσφεύγοντος, πρόκειται για δύο θεμελιωδώς διαφορετικές προσαρτάται στο πρωτόκολλο σχετικά με την κοινωνική
 καταστάσεις. Συγκεκριμένα, η οδοιπορική άδεια των δύο πολιτική , το οποίο είναι προσαρτημένο στη συνθήκη της
 ημερών που χορηγείται στο τοποθετημένο εντός της Κοινό Ρώμης, όπως τροποποιήθηκε από τη συνθήκη του Μάα
 τητας υπάλληλο αφορά υπαλλήλους στην περίπτωση των στριχτ. H προσφεύγουσα, που είναι ομοσπονδία εργοδοτών
 οποίων η απόσταση μεταξύ του τόπου τοποθετήσεως και του την οποία συναποτελούν, στο ευρωπαϊκό επίπεδο, μικρές και
 τόπου καταγωγής τους ανέρχεται σε μερικές εκατοντάδες μεσαίες επιχειρήσεις, βάλλει κατά της εν λόγω οδηγίας, στο
 χιλιομέτρων, ενώ o τοποθετημένος σε τρίτη χώρα υπάλληλος μέτρο που αφορά τις επιχειρήσεις αυτές.
 βρίσκεται συχνά σε απόσταση πολλών χιλιάδων χιλιομέτρων Από το 1983, η Επιτροπή έχει συντάξει μια πρόταση οδηγίας
 από τον τόπο καταγωγής του , σε τοπικές συνθήκες οι οποίες
 σχετικά με τις γονικές άδειες και τις άδειες για οικογενειακούς
 καθιστούν συχνά τα ταξίδια μακρύτερα και δυσχερέστερα. λόγους. Λόγω των αντιδράσεων που συνάντησε το κείμενο
 Τέλος, o προσφεύγων προβάλλει τον παράνομο χαρακτήρα αυτό, η Επιτροπή αποφάσισε, τον Ιανουάριο του 1995 , να
 της οδηγίας που εκδόθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1994, καθόσον, εφαρμόσει τη νέα διαδικασία που προβλέπει η συμφωνία για
 αφενός, εκδόθηκε χωρίς να προηγηθούν διαβουλεύσεις με τα την κοινωνική πολιτική . Έτσι, κατά την πρώτη διαβούλευση
 όργανα ίσης εκπροσωπήσεως, σύμφωνα με το άρθρο 110 του με τους κοινωνικούς εταίρους, που πραγματοποιήθηκε
 Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως και, αφετέρου , σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2 της εν λόγω συμφω
 στερείται οποιασδήποτε βάσιμης αιτιολογίας και περιέχει νίας, ζητήθηκε η γνώμη της προσφεύγουσας, όπως και άλλων
 πολυάριθμες ανακολουθίες, ανακρίβειες, ασάφειες και αντι οργανώσεων. Αντιθέτως, η προσφεύγουσα αποκλείστηκε
 φάσεις. συστηματικά από τις διαπραγματεύσεις που κατέληξαν στην
 έκδοση της οδηγίας, μολονότι είχε εκφράσει επανειλημ
 μένα και είχε αιτιολογήσει την επιθυμία της να μετάσχει
 σ' αυτές.
 Προσφυγή της Union europeenne de l'Artisanat et des
 Petites et Moyennes Entreprises κατά του Συμβουλίου της H προσφεύγουσα θεωρεί ότι η προσβαλλόμενη πράξη την
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως που ασκήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου αφορά άμεσα και ατομικά. Υπογραμμίζει συναφώς ότι το
 1996 άρθρο 2 παράγραφος 2 της συμφωνίας για την κοινωνική
 πολιτική αναφέρεται ρητά στην ανάγκη να μην παρεμποδί
 (Υπόθεση Τ-135/96) ζεται η δημιουργία και η ανάπτυξη των μικρών και μεσαίων
 (96/C 318/38) επιχειρήσεων. Πιο συγκεκριμένα, η περίπτωση της γονικής
 αδείας έχει θεμελιώδη σημασία για τις μικρές και τις μεσαίες
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) επιχειρήσεις.
 H Union européenne de l'Artisanat et des Petites et Moyennes H προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η εν λόγω οδηγία, καθόσον
 Entreprises, με έδρα τις Βρυξέλλες, εκπροσωπούμενη από προβλέπει στη ρήτρα 2 παράγραφος 3 στοιχείο στ), απο
 τον Francis Herbert, δικηγόρο Βρυξελλών και την Geneviève κλειστικά τη δυνατότητα να επιτραπούν ειδικές ρυθμίσεις
 Tuts, δικηγόρο Λιέγης, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ ανταποκρινόμενες στις ανάγκες λειτουργίας και οργανώσεως
 βούργο το δικηγορικό γραφείο του Carlos Zeyen, 67 , rue των μικρών επιχειρήσεων, δεν πληροί τον όρο του προανα
 Ermesinde , άσκησε στις 5 Σεπτεμβρίου 1996 ενώπιον του φερθέντος άρθρου 2 παράγραφος 2 καθόσον μετατρέπει μια
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή υποχρέωση σε ευχέρεια και σιωπά όσον αφορά τις μεσαίες
 κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. επιχειρήσεις. H προσφεύγουσα διευκρινίζει συναφώς ότι, με
 επιστολή της 13ης Δεκεμβρίου 1995 , είχε διατυπώσει επικρί
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: σεις σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο, οι οποίες αφορούσαν
 κυρίως: τα τρία ακόλουθα σημεία: τη μη επέκταση στις μεσαίες
 επιχειρήσεις της δυνατότητας αναβολής της γονικής αδείας
 — να ακυρώσει, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 173 της για λόγους σχετικούς με την επιχείρηση , την πρόβλεψη
 συνθήκης ΕΚ, την οδηγία 96/34/ΕΚ του Συμβουλίου , της εξαιρέσεων από την προστασία κατά της απολύσεως, για την
 3ης Ιουνίου 1996, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την περίπτωση κατά την οποία η διατήρηση της συμβάσεως
 γονική άδεια που συνήφθη από τη UNICE, τη CEEP και εργασίας κατά τη διάρκεια και μετά τη λήξη της γονικής
 τη CES , η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα αδείας θίγει τα οικονομικά συμφέροντα του εργοδότη , καθώς
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ. L 145 της 19ης και, όσον αφορά τη βιοτεχνία, την ανάγκη να περιοριστεί το
 Ιουνίου 1996, σ. 4, δικαίωμα γονικής άδειας στη νηπιακή ηλικία.


text:
 28.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 126/5
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 8 Φεβρουαρίου 2012 — Leidseplein Beheer BV κ.λπ. κατά Red Bull GmbH κ.λπ.
 (Υπόθεση C-65/12)
 2012/C 126/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες:
 Leidseplein Beheer BV
 H.J.M. de Vries
 Αναιρεσίβλητες:
 Red Bull GmBH
 Red Bull Nederlanden BV
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 5, παράγραφος 2, της [...] οδηγίας [89/104/ΕΟΚ] (1) την έννοια ότι πρόκειται για νόμιμη αιτία υπό την έννοια της διατάξεως αυτής επίσης όταν το σημείο που είναι πανομοιότυπο ή παρόμοιο με το σήμα που χαίρει φήμης χρησιμοποιούνταν καλόπιστα από τον (τους) συγκεκριμένο (συγκεκριμένους) τρίτο (τρίτους) ήδη πριν από την κατάθεση του σήματος;
 (1) Πρώτη οδηγία 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ 1989, L 40, σ. 1).


text:
 14.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 109/4
 Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 29ης Νοεμβρίου 2011 — Tresplain Investments Ltd κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Hoo Hing Holdings Ltd
 (Υπόθεση C-76/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Άρθρα 8, παράγραφος 4, και 52, παράγραφος 1, στοιχείο γ' - Εικονιστικό κοινοτικό σήμα Golden Elephant Brand - Αίτηση για την αναγνώριση ακυρότητας στηριζόμενη σε μη καταχωρισμένο εικονιστικό εθνικό σήμα GOLDEN ELEPHANT - Παραπομπή στο εθνικό δίκαιο που διέπει το προγενέστερο σήματα - Καθεστώς της αγωγής του common law λόγω προσβολής διακριτικού σημείου (action for passing off))
 2012/C 109/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Tresplain Investments Ltd (εκπρόσωπος: B. Brandreth, barrister)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Botis), Hoo Hing Holdings Ltd (εκπρόσωπος: M. Edenborough QC)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 9 Δεκεμβρίου 2010 το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στην υπόθεση T-303/08, Tresplain Investments Ltd κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Hoo Hing Holdings Ltd, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή ακυρώσεως που άσκησε ο δικαιούχος του κοινοτικού εικονιστικού σήματος «Golden Elephant Brand», για προϊόντα της κλάσης 30, κατά της αποφάσεως R 889/2007-1 του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 7ης Μαΐου 2008, περί ακυρώσεως της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεως με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση για την αναγνώριση της ακυρότητας του εν λόγω σήματος, υποβληθείσα από τον δικαιούχο του μη καταχωρισμένου εθνικού εικονιστικού σήματος «GOLDEN ELEPHANT», για προϊόντα της κλάσης 30 — Ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Tresplain Investments Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 120 σ. 16.4.2011.


text:
5.9.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 278/11
 DIASANG SOT DIJARSGQIOT Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasó Cakkijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy 7 Laðot
 sgy 7gy Iotkiäot 1998 1998
 rsiy rtmejdijafoälemey tpoheäreiy C-405/96 eäxy C-408/96 (Tpoäherg C-169/98)
 (aiäsgrg sot tribunal d'instance de Saint-Denis de la ReÂunion
 cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): SocieÂteÂ Beton (98/C 278/20)
 Express j.kp. jasó Direction reÂgionale des douanes de la
 ReÂunion (1)
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 (Òqhqo 104 paqócqauoy 3 sot jamomirlotä diadijariäay Ç
 apoä som Peter Hillenkamp, Molijoä Rtälbotko, jai sgm HeÂleÁne
 Eqxäsgla pqodgäkxy satsoärglo)
 Michard, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le amsiäjkgso rso
 (98/C 278/19) Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
 Kirchberg, órjgre emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm, rsiy 7 Laðot 1998, pqorutcgä jasó Cak-
 kijgäy Dglojqasiäay.
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so
 Dijarsgäqio:
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 Ç ma amacmxqiärei oäsi g Cakkijgä Dglojqasiäa, euaqloäfo-
 msay sg cemijetleämg aruakirsijgä eiruoqó (CAE) epiä sxm
 eirodglósxm apoä siy dqarsgqioäsgsey jai sgm amsijasó-
 Rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy C-405/96 eäxy C-408/96, le rsarg sxm eqcafoleämxm pot mai lem jasoijotäm rsg
 amsijeiälemo aiäsgrg sot tribunal d'instance de Saint-Denis de Cakkiäa pkgm oälxy, dtmólei sot jamomirlotä (EOJ)
 la ReÂunion (Cakkiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgä sot aqih. 1408/71 sot Rtlbotkiäot (1), dem tpoäjeimsai rsg cak-
 óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, rso kijgä moloheriäa peqiä joimxmijgäy aruakiärexy, paqeäbg siy
 pkaiärio sxm diauoqxäm pot ejjqelotäm emxäpiom sot ehmijotä tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sa óqhqa 48 eäxy 52 sgy
 dijarsgqiäot lesantä SocieÂteÂ Beton Express (C-405/96), rtmhgäjgy EJ jai apoä so óqhqo 13 sot em koäcx jamomi-
 SocieÂteÂ nouvelle de concassage (C-406/96), SocieÂteÂ Bourbon rlotä,
 LumieÁre (C-407/96), SocieÂteÂ Ouest Concassage (C-408/96)
 jai Direction reÂgionale des douanes de la ReÂunion, le paqel-
 baiämotra sg ReÂgion ReÂunion, g eäjdorg pqodijarsijgäy Ç ma jasadijórei sg Cakkijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sxm óqhqxm 9, 12 jai 95 eänoda.
 sgy rtmhgäjgy EJ, so Dijarsgäqio, rtcjeiälemo apoä soty G. C.
 Rodríguez Iglesias, Pqoäedqo, C. Gulmann, H. Ragnemalm,
 M. Wathelet jai R. Schintgen, pqoeädqoty slgälasoy,
 G. F.Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 J. L. Murray, D. A. O. Edward (eirgcgsgäy), J.-P. Puissochet,
 G. Hirsch, P. Jann, L. Sevón jai J. L. Ixómmot, dijarseäy,
 cemijoäy eiraccekeäay: A. Saggio, cqallaseäay: R. Grass, Jasó sgm Episqopgä, g eiärpqang sgy cemijetleämgy aruaki-
 eneädxre rsiy 7 Iotkiäot 1998 diósang le so ajoäkotho diasa- rsijgäy eiruoqóy (rso engäy: CAE) epiä sxm eirodglósxm apoä
 jsijoä: siy dqarsgqioäsgsey jai sgm amsijasórsarg lirhxsxäm pot
 pqojtäpsotm apoä sgm órjgrg epacceklasijgäy dqarsgqioäsg-
 say emsoäy ókkot jqósoty leäkoty, rtmirsó dissgä aruakirsijgä
 epibóqtmrg, amsiähesg soäro pqoy siy diasóneiy sot jamomi-
 G apoäuarg 89/688/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 22ay Dejel- rlotä (EOJ) aqih. 1408/71, eidijoäseqa sot óqhqot sot 13,
 bqiä ot 1989, rvesijó le so jahersxäy pot dieäpei sa hakórria oäro jai pqoy sa óqhqa 48 jai 52 sgy rtmhgäjgy, rvesijó le
 diaptäkia seäkg rsa cakkijó tpeqpoämsia dialeqiärlasa, eävei sgm eketäheqg jtjkouoqiäa sxm eqcafoleämxm emsoäy sgy Joi-
 sgm eämmoia oäsi apacoqetäei apakkaceäy cemijgäy gä rtrsgla- moäsgsay.
 sijgäy utärexy, dtmólemey xy ej sotäsot ma jasakgänotm rsgm
 ej meäot epibokgä uoäqot irodtmólot le darloä aposekeärla-
 soy. Amsiä hesa, g apoäuarg 89/688/EOJ episqeäpei apakkaceäy G Episqopgä tpemhtliäfei oäsi, jasó pócia molokociäa sot
 pot eiä mai amacjaiäey, jasÂ amakociäa, rauxäy pqordioqirleämey Dijarsgqiäot, o vaqajsgqirloäy liay uoqokocijgäy epibaqtäm-
 jai pot sgqotäm siy epibakkoälemey le so óqhqo 2 paqó- rexy, eiruoqóy gä seäkoty pqeäpei ma enesófesai bórei sxm
 cqauoy 3 sgy em koäcx apouórexy atrsgqeäy pqoùpoheäreiy, amsijeilemijxäm vaqajsgqirsijxäm sgy em koäcx eiruoqóy, ame-
 oäpxy atseäy eqlgmetäomsai tpoä so uxy sxm pqobkepoleämxm naqsgäsxy sot vaqajsgqirlotä pot sgy diädesai apoä so oijeiäo
 rso óqhqo 226 sgy rtmhgäjgy EJ oqiäxm. jqósoy leäkoy.
 (1) EE C 54 sgy 22.2.1997.
 Em pqojeileämx, epibókkesai ma kguhotäm tpoäwg, pqxäsom, o
 epidixjoälemoy rjopoäy jai o pqooqirloäy sgy eiruoqóy jai,
 epijotqijxäy, oi kepsoleäqeiey rvesijó le sgm eiärpqang jai
 som jasakocirloä sgy em koäcx eiruoqóy.
 ---pagebreak--- C 278/12 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 5.9.98
 Apoä sg cakkijgä moloheriäa pqojtäpsei oäsi g CAE pqooqiäfesai Aiäsgrg amaiqeärexy pot órjgre rsiy 5 Iotmiäot 1998 g Salz-
 cia sg vqglasodoäsgrg sot rtmoäkot sxm jkódxm sot cemijotä gitter AG jasó sgy apouórexy pot eneädxre rsiy 31 Laqsiäot
 rtrsgälasoy joimxmijgäy aruakiärexy rsg Cakkiäa. So óqhqo 4 1998 so Pqxsodijeiäo (sqiäso pemsalekeäy slgäla) rsgm tpoä-
 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1408/71 jaktäpsei so rtämoko herg S-129/96, rsgm opoiäa diódijoi gäsam g Preussag Stahl
 sxm rvesijxäm le soty jkódoty joimxmijgäy aruakiärexy pot AG, tporsgqifoälemg apoä sgm Olorpomdiajgä Dglojqasiäa
 apaqihlotämsai rsgm paqócqauoä sot 1 moloherixäm. Epo- sgy Ceqlamiäay, jai g Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 leämxy, so amsijeiälemo jai o pqooqirloäy sgy CAE odgceiä sgm mosgäsxm
 Episqopgä rso ma hexqgärei oäsi pqoäjeisai, rsgm pqaclasi- (Tpoäherg C-210/98 P)
 joäsgsa, cia eiruoqó joimxmijgäy, aruakiärexy elpiäpsotra
 rso pediäo euaqlocgäy sot pqopaqaseheämsoy jamomirlotä (98/C 278/21)
 (EOJ) aqih. 1408/71.
 G Salzgitter AG (pqxägm Salzgitter Stahl AG), ejpqorxpotä-
 G Episqopgä eiämai sgy cmxälgy oäsi g eiärpqang sgy CAE epiä lemg apoä som dijgcoäqo Beqokiämot Jochim Sedemund, sot
 sxm eirodglósxm apoä siy dqarsgqioäsgsey jai sgm amsijasó- dijgcoqijotä cqaueiäot Deringer, Tessin, Hermann & Sede-
 rsarg sxm pqorxäpxm pot jasoijotäm rsg Cakkiäa akkó eqcó- mund, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Aloyse
 fomsai emsoäy ókkot jqósoty leäkoty diajtbetäei som jamoäma May, 31 Grand-rue, L-1671, órjgre emxäpiom sot Dijarsg-
 sot emiaiäot vaqajsgäqa sgy irvtäotray moloheriäay rso leäsqo qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rsiy 5 Iotmiäot 1998,
 oäpot g CAE rjopeiä rsg vqglasodoäsgrg sxm rtrsglósxm amaiäqerg jasó sgy apouórexy pot eneädxre rsiy 31 Laqsiäot
 joimxmijgäy aruakiärexy, pkgässei eirodgälasa pot eävotm gädg 1998 so Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (sqiäso
 epibaqtmheiä apoä so rtämoko sxm aruakirsijxäm eiruoqxäm pemsalekeäy slgäla) rsgm tpoäherg S-129/96, rsgm opoiäa diódi-
 emsoäy sot jqósoty aparvokgärexy, loämo aqlodiäot jqósoty joi gäsam g Preussag Stahl AG, tporsgqifoälemg apoä sgm
 rsom soleäa sgy joimxmijgäy aruakiärexy, rso pkaiärio sot Olorpomdijgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay, jai g Episqopgä
 jamomirlotä (EOJ) aqih. 1408/71, cia soty lirhxsotäy. sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 Seäkoy, g Episqopgä elleämei epiä sot otrixädoty jai tpaqjsotä G amaiqereiäotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 rtlueäqomsoy cia sgm epiäktrg fgsgälasoy aqvgäy rvesijó le so
 rtlbasoä sgy euaqlocgäy sgy CAE epiä sot eirodgälasoy apoä
 dqarsgqioäsgsey jai amsijasórsarg pot eävei jsgheiä apoä soty Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx-
 eävomsey sg uoqokocijgä soty jasoijiäa rsg Cakkiäa, rso pkaiä- paøjxäm Joimosgäsxm, sgy 31gy Laqsiäot 1998, rsgm tpoä-
 rio dqarsgqioäsgsay arjotälemgy emsoäy ókkot jqósoty leäkoty herg S-129/96 (1) (Preussag Stahl AG jasó Episqopgäy),
 oäpot cia so eiroädgla atsoä eävotm gädg jasabkgheiä aruakirsi-
 jeäy eiruoqeäy rso pkaiärio sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1408/
 71. Pqóclasi, lokomoäsi oi cakkijeäy aqveäy dgäkxram oäsi eiävam Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg 96/544/EJAV sgy Episqopgäy,
 dxärei odgciäey rvesijó le sgm amarsokgä ejsekeärexy sxm pqó- sgy 29gy Laðot 1996, sgy rvesijgäy le siy jqasijeäy emi-
 nexm eirpqónexy oärom auoqó sgm jasgcoqiäa sxm diartmo- rvtäreiy tpeäq sgy esaiqeiäay Walzwerk Ilsenburg GmbH
 qiajxäm eqcafoleämxm, pqeäpei ma tpolmgrheiä oäsi g emeäqceia (EE L 233 sgy 14.9.1996, r. 24),
 atsgä aposekeiä pqoärjaiqo jai pqorxqimoä leäsqo dtmólemo ma
 sqopopoieiäsai jasó botäkgrg apoä siy aqloädiey ehmijeäy aqveäy.
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda.
 Peqaiseäqx, oi koäcoi pot pqobókkomsai apoä siy cakkijeäy
 aqveäy pqojeileämot ma dijaiokocgheiä g amarsokgä atsgä gäram Koäcoi jai jtäqia epiveiqgälasa
 g pqopaqarjetgä rvesijó le sqopopoiägrg sxm pqoùpoheä-
 rexm euaqlocgäy sgy CAE. ìlxy, epibókkesai g diapiärsxrg,
 rso pkaiärio sgy paqotäray diadijariäay, oäsi oi cakkijeäy aqveäy Ç So Pqxsodijeiäo rsgqiäfei apojkeirsijxäy sgm apoäuargä
 dem pqoeäbgram sekijxäy re jalió emeäqceia pqojeileämot ma sot rsg diapiärsxrg oäsi g Episqopgä dem gäsam Ûaqloädia
 ijamopoigärotm pqaclasijxäy siy rtcjejqileämey jai peqioqi- ratione temporisë, lesó sgm 31g Dejelbqiäot 1994, pqojei-
 rleämey amsiqqgäreiy sgy Episqopgäy. Xrsoäro, oärom auoqó sgm leämot ma jqiämei sgm tpoäherg Walzwerk Ilsenburg apoä
 tpoä jqiärg peqiäpsxrg, g euaqlocgä sgy CAE auoqó pokkotäy apoäwexy dijaiäot emirvtärexm. G ópowg atsgä, sgm opoiäa
 diajimotälemoty eqcafoleämoty pot jasoijotäm rsg Cakkiäa, so Pqxsodijeiäo rtmócei apoä som pqokgpsijoä vaqajsgäqa
 rvesijoä de paqódeicla aposekotäm oi diartmoqiajoiä eqcafoä- sgy diadijariäay ekeäcvot sxm emirvtärexm, jahxäy jai apoä
 lemoi, oi opoiäoi bqiärjomsai eäsri, apoä aqjesxäm esxäm, re lia oqirleämey otriarsijeäy pqoherliäey cia sgm jasabokgä sxm
 jasórsarg molijgäy abebaioäsgsay, artälbasg le siy aqveäy peqiueqeiajxäm emirvtärexm, dem eävei eäqeirla otäse rsg
 sot joimosijotä dijaiäot. rtmhgäjg otäse rsom jxädija emirvtärexm. Am g ópowg sot
 Pqxsodijeiäot oäsi so óqhqo 4 rsoiveiäo c) sgy rtmhgäjgy
 EJAV apacoqetäei sgm ej sxm trseäqxm otriarsijgä eneä-
 Epoleämxy, g Episqopgä dem hexqeiä oäsi g amarsokgä eirpqó- sarg voqgcgheiärgy emirvtärexy gäsam ajqibgäy, soäse so
 nexy sgy CAE eävei heärei seäqla gä peqasxärei sgm pqobakko- óqhqo 6 paqócqauoy 4 sot leälpsot jxädija emi-
 leämg apÂ atsgäm paqóbarg sot joimosijotä dijaiäot. rvtärexm (2) ha gäsam paqómolo. So amsiuasijoä atsoä apo-
 seäkerla apodeijmtäei oäsi utrijó jasó so moloheäsg,
 (1) EE L 149 sgy 5.7.1971, r. 2. ajoäla jai leäsa sgm jasabokgä sgy emirvtärexy, g Epi-
 sqopgä paqaleämei tpovqexleämg ma pqobaiämei re otria-
 rsijoä eäkecvo jai, epoleämxy, enajokotheiä ma eiämai aqloä-
 dia pqoy sotäso.


text:
 4.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/1
 (2009/C 82/01)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 EE C 69 της 21.3.2009
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 EE C 55 της 7.3.2009
 EE C 44 της 21.2.2009
 EE C 32 της 7.2.2009
 EE C 19 της 24.1.2009
 EE C 6 της 10.1.2009
 EE C 327 της 20.12.2008
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


text:
 26.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 354/19
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Βέλγιο) στις 17 Ιουλίου 2015 — Denis Malcorp κ.λπ. κατά Vlaams Gewest, έτερος διάδικος: Gemeentelijk Havenbedrijf Antwerpen
 (Υπόθεση C-388/15)
 (2015/C 354/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Denis Malcorps, Myriam Rijssens, Guido Van De Walle
 Καθής: Vlaams Gewest
 Παρεμβαίνουσα: Gemeentelijk Havenbedrijf Antwerpen
 Προδικαστικό ερώτημα
 Το GRUP περιλαμβάνει πολεοδομικές διατάξεις δεσμευτικού χαρακτήρα στις οποίες ορίζεται ότι η ανάπτυξη περιοχής (ειδικότερα για λιμενικές επιχειρήσεις και επιχειρήσεις που σχετίζονται με το νερό, για λογιστικά πάρκα, για υδάτινες υποδομές και για υποδομές των συγκοινωνιών και των μεταφορών) με φυσική αξία (περιοχή ενός είδους φυσικού οικοτόπου ή ενός είδους βιοτόπου για τον οποίο έχει ορισθεί η οικεία ζώνη ειδικής προστασίας), η οποία συμβάλλει στους στόχους διατηρήσεως της οικείας ζώνης ειδικής προστασίας, είναι δυνατή μόνο μετά τη διαμόρφωση ενός βιώσιμου βιοτόπου σε φυσικές ζώνες (εντός της περιοχής Natura 2000) και μετά από απόφαση της Vlaamse regering [Φλαμανδικής Κυβερνήσεως] κατόπιν γνωμοδοτήσεως της αρμόδιας για τη διατήρηση της φύσεως φλαμανδικής διοικητικής αρχής —στο πλαίσιο αιτήσεως για τη χορήγηση πολεοδομικής άδειας με σκοπό την υλοποίηση των προαναφερθέντων στόχων— ότι η βιώσιμη δημιουργία των φυσικών ζωνών είναι επιτυχής.
 Μπορούν αυτές οι πολεοδομικές διατάξεις, με τις θετικές συνέπειες για τη δημιουργία φυσικών ζωνών τις οποίες προβλέπουν, να ληφθούν υπόψη για τον κατά το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας για τους οικοτόπους (1) προσδιορισμό των ενδεχόμενων σημαντικών επιπτώσεων και/ή την πραγματοποίηση δέουσας εκτιμήσεως, ή μπορούν αυτές οι πολεοδομικές διατάξεις να χαρακτηριστούν μόνον ως «αντισταθμιστικά μέτρα» κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 4, της οδηγίας για τους οικοτόπους, εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις που ορίζονται στην εν λόγω διάταξη;
 (1) Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206, σ. 7).


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/48
 Προσφυγή της 23 Noεμβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-479/06)
 (2006/C 326/98)
 Γλώσσα διαδικασίας ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Μ. Πατακιά και D. Lawunmi)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη θεσπίζοντας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, προς συμμόρφωση με την οδηγία 2004/26/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Απριλίου 2004 που τροποποιεί την οδηγία 97/68/ΕΚ για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα ληπτέα μέτρα κατά της εκπομπής αερίων και σωματιδίων ρύπων προερχομένων από κινητήρες εσωτερικής καύσης που τοποθετούνται σε μη οδικά κινητά μηχανήματα και εν πάση περιπτώσει μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας αυτής.
 —
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για την μεταφορά της οδηγίας 2004/26/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο έληξε στις 20 Μαΐου 2005.
 (1) ΕΕ L 146 της 30.04.2004 σ.1.


text:
 7.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/24
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Scottish Land Court (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 18 Ιουνίου 2013 — Robin John Feakins κατά The Scottish Ministers
 (Υπόθεση C-335/13)
 2013/C 260/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Scottish Land Court
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Robin John Feakins
 Καθών: The Scottish Ministers
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 18, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 795/2004 (1) της Επιτροπής την έννοια ότι εφαρμόζεται:
 α)
 όταν ένας γεωργός πληροί τις προϋποθέσεις για την εφαρμογή δύο ή περισσότερων από τα ακόλουθα άρθρα: 19, 20, 21, 22, 23, 23α, του κανονισμού αυτού και των άρθρων 37, παράγραφος 2, 40, 42, παράγραφος 3, και 42, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 (2) του Συμβουλίου, ή μόνον
 β)
 όταν ο γεωργός πληροί τις προϋποθέσεις για την εφαρμογή δύο ή περισσότερων από τα άρθρα 19, 20, 21, 22, 23 και 23α [παραλειπόμενα] του κανονισμού (ΕΚ) 795/2004 του Συμβουλίου ή, μεμονωμένα, δύο ή περισσότερων από τα άρθρα 37, παράγραφος 2, 40, 42, παράγραφος 3, και 42, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου.
 2)
 Εάν το άρθρο 18, παράγραφος 2, ερμηνευθεί σύμφωνα με το ερώτημα 1, παράγραφος α, ανωτέρω, είναι άκυρη η διάταξη αυτή, εν όλω ή εν μέρει, για τον έναν από τους ακόλουθους λόγους που προέβαλε ο προσφεύγων ή για αμφότερους τους λόγους αυτούς:
 α)
 διότι η Επιτροπή, κατά την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) 795/2004, δεν είχε την εξουσία θεσπίσεως του άρθρου 18, παράγραφος 2, υπό την ανωτέρω έννοια ή
 β)
 διότι η Επιτροπή, κατά τη θέσπιση του κανονισμού (ΕΚ) 795/2004, δεν αιτιολόγησε το άρθρο 18, παράγραφος 2.
 3)
 Αν το άρθρο 18, παράγραφος 2, έχει την έννοια που περιγράφεται στο ερώτημα 1, παράγραφος α, ανωτέρω, και αν η απάντηση στο ερώτημα 2 είναι αρνητική, έχει εφαρμογή το άρθρο 18, παράγραφος 2, στην περίπτωση που ο γεωργός έλαβε προσωρινή έγκριση των δικαιωμάτων ενίσχυσης από το εθνικό απόθεμα σύμφωνα με το άρθρο 22 του κανονισμού 795/2004 για μία γεωργική εκμετάλλευση το 2005, αλλά δεν δήλωσε τα δικαιώματα αυτά στο έντυπο ΟΣΔΕ μέχρι το 2007, το έτος κατά το οποίο περιήλθε στην κατοχή του η γεωργική εκμετάλλευση;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 795/2004 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς (EE L 141, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) 2019/93, (ΕΚ) 1452/2001, (ΕΚ) 1453/2001, (ΕΚ) 1454/2001, (ΕΚ) 1868/94, (ΕΚ) 1251/1999, (ΕΚ) 1254/1999, (ΕΚ) 1673/2000, (ΕΟΚ) 2358/71 και (ΕΚ) 2529/2001 (EE L 270, σ. 1).


text:
 4.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/4
 Διάταξη του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Μαρτίου 2013 — [αίτηση του Rechtbank te Rotterdam (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική δίκη κατά EBS Le relais Nord Pas De Calais
 (Υπόθεση C-240/12) (1)
 (Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως - Απαράδεκτο)
 2013/C 129/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank te Rotterdam
 Ποινική δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 EBS Le relais Nord Pas De Calais
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Rechtbank te Rotterdam (Κάτω Χώρες) –Ερμηνεία των άρθρων 15 και 26, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 259/93 του Συμβουλίου, της 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά με την παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο και έξοδό τους (ΕΕ L 30, σ. 1) και του άρθρου 2, σημείο 32, του κανονισμού (ΕΚ) 1013/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, για τις μεταφορές αποβλήτων (ΕΕ L 190, σ. 1) — Έννοια της διαμετακόμισης — Μεταφορά αποβλήτων με πλοίο από κράτος μέλος προς κράτος στο οποίο δεν έχει εφαρμογή η απόφαση του ΟΟΣΑ — Διέλευση, κατά τη διάρκεια της μεταφοράς, από λιμένα άλλου κράτους μέλους
 Διατακτικό
 Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank te Rotterdam (Κάτω Χώρες) με απόφαση της 4ης Μαΐου 2012 είναι προδήλως απαράδεκτη.
 (1) ΕΕ C 243 της 11.8.2012.


text:
 16.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/15
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Giudice di pace di L’Aquila (Ιταλία) στις 7 Αυγούστου 2017 — Gabriele Di Girolamo κατά Ministero della Giustizia
 (Υπόθεση C-472/17)
 (2017/C 347/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Giudice di pace di L’Aquila
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτών: Gabriele Di Girolamo
 Καθού: Ministero della Giustizia
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εμπίπτει η υπηρεσιακή δραστηριότητα του αιτούντος ειρηνοδίκη στην έννοια του «εργαζόμενου ορισμένου χρόνου» η οποία περιέχεται στις συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 1, παράγραφος 3, και του άρθρου 7 της οδηγίας 2003/88 (1), της ρήτρας 2 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία υλοποιείται με την οδηγία 1999/70 (2) και του άρθρου 31, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης);
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, δύναται ο τακτικός δικαστής ή δικαστής «togato» να θεωρηθεί εργαζόμενος αορίστου χρόνου αντίστοιχος προς τον εργαζόμενο ορισμένου χρόνου που είναι ο ειρηνοδίκης, για τους σκοπούς εφαρμογής της ρήτρας 4 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, μήπως η διαφορά μεταξύ της διαδικασίας προσλήψεως των αορίστου χρόνου τακτικών δικαστών και των διαδικασιών επιλογής που εκ του νόμου προβλέπονται για την πρόσληψη των ορισμένης διάρκειας ειρηνοδικών συνιστά αντικειμενικό λόγο, κατά την έννοια της ρήτρας 4, σημείο 1 και/ή σημείο 4, της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, για να δικαιολογηθεί ότι το «ζωντανό δίκαιο» που έχει διαμορφωθεί από το Corte suprema di cassazione, Sezioni unite (Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο σε διευρυμένη σύνθεση, Ιταλία) με την απόφαση 13721/2017 και από το Consiglio di Stato (Συμβούλιο της Επικρατείας, Ιταλία) με τη γνωμοδότηση 464/2017 της 8ης Απριλίου 2017, δεν εφαρμόζει στους ειρηνοδίκες, όπως στην περίπτωση του αιτούντος, εργαζόμενου ορισμένου χρόνου, τους ίδιους όρους εργασίας με εκείνους που ισχύουν για τους τακτικούς δικαστές, αντίστοιχους εργαζόμενους αορίστου χρόνου, και για να δικαιολογηθεί η μη εφαρμογή των μέτρων προλήψεως και κολασμού της καταχρηστικής χρησιμοποιήσεως διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου τα οποία προβλέπονται στη ρήτρα 5 της προαναφερθείσας συμφωνίας-πλαισίου και στο άρθρο 5, παράγραφος 4 bis, του νομοθετικού διατάγματος 368/2001, το οποίο μεταφέρει τους κανόνες αυτούς στο εσωτερικό δίκαιο, λαμβανομένου υπόψη ότι στο εσωτερικό δίκαιο δεν υπάρχει ούτε θεμελιώδης αρχή ούτε συνταγματικός κανόνας που μπορούν να δικαιολογήσουν τη γενεσιουργό δυσμενών διακρίσεων μεταχείριση όσον αφορά τους όρους εργασίας ή την απόλυτη απαγόρευση της μετατροπής της σχέσεως εργασίας των ειρηνοδικών σε σχέση εργασίας αορίστου χρόνου, καθώς και υπό το πρίσμα ενός προηγούμενου κανόνα του εσωτερικού δικαίου (άρθρο 1 του νόμου 217/1974), ο οποίος είχε ήδη προβλέψει την εξομοίωση των όρων εργασίας και τη μετατροπή των διαδοχικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου των μη τακτικών δικαστών σε συμβάσεις αορίστου χρόνου;
 4)
 Σε κάθε περίπτωση, σε μια κατάσταση όπως αυτή της υπό κρίση υποθέσεως, αποκλείουν το άρθρο 47, παράγραφος 2, του Χάρτη και η κατά το δίκαιο της Ένωσης έννοια του ανεξάρτητου και αμερόληπτου δικαστή όπως ειρηνοδίκης που, ενώ έχει συμφέρον για συγκεκριμένη λύση της διαφοράς υπέρ του αιτούντος, ο οποίος ασκεί ως αποκλειστική εργασία τα ίδια με αυτόν δικαστικά καθήκοντα, υποκαταστήσει τον καθορισμένο από τον νόμο δικαστή, επειδή το πιο υψηλό εθνικό δικαστήριο –το Corte suprema di cassazione, Sezioni unite (Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο σε διευρυμένη σύνθεση)– αρνείται να διασφαλίσει την αποτελεσματική προστασία των δικαιωμάτων των οποίων έγινε επίκληση, επιβάλλοντας στον καθορισμένο από τον νόμο δικαστή να κρίνει, αν του ζητηθεί να αναγνωρίσει το δικαίωμα που έτυχε επικλήσεως, ότι είναι αναρμόδιος, μολονότι το επίμαχο δικαίωμα –όπως η άδεια μετ’ αποδοχών στη διαφορά της κύριας δίκης– θεμελιώνεται στο πρωτογενές και στο παράγωγο δίκαιο της Ένωσης, η δε «κοινοτική» νομοθεσία έχει άμεση εφαρμογή έναντι του κράτους; Αν το Δικαστήριο διαπιστώσει παράβαση του άρθρου 47 του Χάρτη, το αιτούν δικαστήριο ζητεί επίσης να υποδείξει τα εθνικά ένδικα βοηθήματα που πρέπει να ασκηθούν, ώστε η παράβαση του κανόνα του πρωτογενούς δικαίου της Ένωσης να μην έχει επίσης ως αποτέλεσμα, στο εσωτερικό δίκαιο, την απόλυτη άρνηση προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων που εν προκειμένω διασφαλίζονται από το δίκαιο της Ένωσης.
 (1) Οδηγία 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργανώσεως του χρόνου εργασίας (ΕΕ 2003, L 299, σ. 9).
 (2) Οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (ΕΕ 1999, L 175, σ. 43)


text:
 16.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/10
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunalul Sibiu (Ρουμανία) στις 23 Δεκεμβρίου 2014 — Elena Delia Pondiche κατά Statul român, Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării
 (Υπόθεση C-608/14)
 (2015/C 089/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunalul Sibiu
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Elena Delia Pondiche
 Καθών: Statul român, Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιβαίνουν στην αρχή της κοινωνικής προστασίας, στα δικαιώματα του παιδιού και στις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, τις οποίες διασφαλίζει το κοινοτικό δίκαιο βάσει του άρθρου 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, στα άρθρα 20, 21, παράγραφος 1, 24, παράγραφοι 1 και 2, 34 και 52 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και στα άρθρα 3, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 4 του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 (1), για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας, διατάξεις εσωτερικού δικαίου βάσει των οποίων μειώνεται το ποσό του επιδόματος τέκνου αναλόγως της ημερομηνίας γεννήσεως και όχι της ημερομηνίας συλλήψεως, μολονότι γίνεται δεκτό ότι το κυοφορούμενο τέκνο υπάρχει ως φυσικό πρόσωπο από της συλλήψεώς του, εφόσον γεννηθεί ζωντανό και κριθεί βιώσιμο, άνευ αντικειμενικής και εύλογης αιτιολογίας;
 2)
 Εισάγει το νομοθετικό διάταγμα αριθ. 111/2010 διάκριση μεταξύ προσώπων των οποίων η κατάσταση είναι όμοια, συγκεκριμένα δε μεταξύ των τέκνων που συνελήφθησαν και γεννήθηκαν έως την 31η Δεκεμβρίου 2010 και των τέκνων που συνελήφθησαν έως την 31η Δεκεμβρίου 2010, αλλά γεννήθηκαν κατόπιν της ημερομηνίας αυτής;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ και την Ελβετία) (ΕΕ L 166, σ. 1).