text:
C 121/10 EL ∂ÈãÛËÌË ∂ÊËÌÂÚÈã‰· ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ 1.5.1999
 4. ∞Ó ÛÙÔ ÂÚã̂ ÙËÌ· 2 ÚÂãÂÈ Ó· ‰ÔıÂÈã Î·Ù·Ê·ÙÈÎËã ··ãÓÙËÛË, Âã ̄ÂÈ ̄ÔÚËÁËãÛÂˆ ̃ ·ã‰ÂÈ· ̃ Û ̆Ì‚·ÙËã ÌÂ Ù· ·ãÚıÚ· 73μ Î·È 52 ÙË ̃
 ÙÔãÙÂ ÙÔ ÁÂÁÔÓÔã ̃ ÔãÙÈ ÙÔÓ ¢ÂÎÂãÌ‚ÚÈÔ ÙÔ ̆ 1995 ÙÔ ÔÏÏ·Ó‰ÈÎÔã Û ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫, Ë ‰È·‰ÈÎ·ÛÈã· · ̆ÙËã ÚÂãÂÈ Ó· ‰ÈÎ·ÈÔÏÔÁÂÈãÙ·È ·Ôã
 ÚÔãÁÚ·ÌÌ· ÁÈ· ÙËÓ Î·Ù·ÔÏÂãÌËÛË ÙË ̃ ÚÔÛ‚·ãÏÏÔ ̆Û· ̃ Ù· ÂÈÙ·ÎÙÈÎÔã̆ ̃ ÏÔãÁÔ ̆ ̃ ÁÂÓÈÎÔã̆ Û ̆ÌÊÂãÚÔÓÙÔ ̃ Î·È Ó· ÛÙËÚÈã ̇ÂÙ·È
 ̄ÔÈÚÔÂÈ‰Ëã ÓÔãÛÔ ̆ ÙÔ ̆ Aujeszky Ô ̆ ÂÁÎÚÈãıËÎÂ ·Ôã ÙËÓ ∂ÈÙÚÔËã ÛÂ ·ÓÙÈÎÂÈÌÂÓÈÎ·ã Î·È ÛÙ·ıÂÚ·ã ÎÚÈÙËãÚÈ·, Ù· ÔÔÈã· Ó· Âã ̄Ô ̆Ó
 ÁÈ· ÙÔ ÂãÙÔ ̃ 1996 Û ̆ÓÂãÂÈÂ ̃ ÁÈ· ÙËÓ ÂÊ·ÚÌÔÁËã, ÛÙËÓ ·ÚÔã̆ Û· ÁÓˆÛÙÔÔÈËıÂÈã, ã̂ ÛÙÂ Ó· ÂÚÈÔÚÈã ̇ÂÙ·È Î·Ù·ã ÙÔ ‰ ̆Ó·ÙÔãÓ Ë ‰È·-
 ̆ÔãıÂÛË, ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 2 ·Ú·ãÁÚ·ÊÔ ̃ 1 ÙÔ ̆ ÔÏÏ·Ó‰ÈÎÔã̆ Î·ÓÔ- ÎÚÈÙÈÎËã ÂÍÔ ̆ÛÈã· ÙˆÓ ÂıÓÈÎã̂ Ó ·Ú ̄ã̂ Ó.
 ÓÈÛÌÔã̆ ÂÚÈã Î·Ù·ÔÏÂÌËãÛÂˆ ̃ ÙË ̃ ÓÔãÛÔ ̆ ÙÔ ̆ Aujeszky; ∞Ó Ó·È,
 ÔÈÂ ̃ ÂÈãÓ·È ÔÈ Û ̆ÓÂãÂÈÂ ̃ · ̆ÙÂã ̃; Á) ã√ÛÔÓ ·ÊÔÚ·ã ÙËÓ È‰ÈˆÙÈÎÔÔÈãËÛË ÙË ̃ ∂¡π Î·È ÙË ̃ ∆elecom
 Italia, Ë ∂ÈÙÚÔËã ÊÚÔÓÂÈã ÔãÙÈ Ë Î·ıÈÂãÚˆÛË ÙˆÓ «ÂÈ‰ÈÎã̂ Ó ÂÍÔ ̆-
 ÛÈã̂ Ó» ‰ÂÓ ‰ÈÎ·ÈÔÏÔÁÂÈãÙ·È. √È ÈÙ·ÏÈÎÂã ̃ ·Ú ̄Âã ̃ ÌÔÚÔã̆ Û·Ó Ó·
 (1) √‰ËÁÈã· 83/189/∂√∫ ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆, ÙË ̃ 28Ë ̃ a·ÚÙÈãÔ ̆ 1983, ÁÈ· ÙËÓ
 Î·ıÈÂãÚˆÛË ÌÈ· ̃ ‰È·‰ÈÎ·ÛÈã· ̃ ÏËÚÔÊÔÚËãÛÂˆ ̃ ÛÙÔÓ ÙÔÌÂã· ÙˆÓ ÙÂ ̄ÓÈÎã̂ Ó
 ıÂÛÈãÛÔ ̆Ó ·ãÏÏÔ ̆ ̃ ÌË ̄·ÓÈÛÌÔã̆ ̃, Ô ̆ Ó· ÌËÓ Û ̆ÓÂ·ãÁÔÓÙ·È
 ÚÔÙã̆ ˆÓ Î·È ÚÔ‰È·ÁÚ·Êã̂ Ó (∂∂ L 109 ÙË ̃ 26.4.1983, Û. 8). Î·Ù’·Ó·ãÁÎË ÙÔÓ ÂÚÈÔÚÈÛÌÔã ÙˆÓ ‰ÈÎ·ÈˆÌ·ãÙˆÓ Î ̆ÚÈÔãÙËÙ· ̃ Î·È
 Ó· ÂÚÈÔÚÈã ̇Ô ̆Ó Û ̆ÓÂã̂ ̃ ÏÈÁÔãÙÂÚÔ ÙÈ ̃ ÂÈãÌ· ̄Â ̃ ÂÓ ÚÔÎÂÈÌÂãÓˆ
 ÂÏÂ ̆ıÂÚÈãÂ ̃.
 ¶ÚÔÛÊ ̆ÁËã ÙË ̃ ∂ÈÙÚÔËã ̃ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î·Ù·ã
 πÙ·ÏÈÎËã ̃ ¢ËÌÔÎÚ·ÙÈã· ̃, Ô ̆ ·ÛÎËãıËÎÂ ÛÙÈ ̃ 19 oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999
 AÁˆÁËã ÙË ̃ ∂ÈÙÚÔËã ̃ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î·Ù·ã 1.
 (ÀÔãıÂÛË C–58/99) Manuel Pereira Roldão & Filhos, Lda, 2. Instituto Superior Técnico
 Î·È 3. King, Taudevin & Gregson (Holdings) Ltd, Ô ̆ ·ÛÎËãıËÎÂ
 (1999/C 121/18) ÛÙÈ ̃ 19 oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999
 ∏ ∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ, ÂÎÚÔÛˆÔã̆ ÌÂÓË ·Ôã (ÀÔãıÂÛË C- 59/99)
 ÙÔÓ Antonio Aresu Î·È ÙË a·ÚÈã· ¶·Ù·ÎÈ·ã, ÌÂãÏË ÙË ̃ ¡ÔÌÈÎËã ̃
 ÀËÚÂÛÈã· ̃ ÙË ̃, ÌÂ ·ÓÙÈãÎÏËÙÔ ÛÙÔ §Ô ̆ÍÂÌ‚Ôã̆ ÚÁÔ ÙÔÓ Carlos GÔãmez (1999/C 121/19)
 de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, ·ãÛÎËÛÂ ÛÙÈ ̃ 19 oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆
 1999 ÂÓã̂ ÈÔÓ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ
 ÚÔÛÊ ̆ÁËã Î·Ù·ã ÙË ̃ πÙ·ÏÈÎËã ̃ ¢ËÌÔÎÚ·ÙÈã· ̃. ∏ ∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ, ÂÎÚÔÛˆÔã̆ ÌÂÓË ·Ôã
 ÙÔÓ Francisco de Sousa Fialho, ÌÂãÏÔ ̃ ÙË ̃ ¡ÔÌÈÎËã ̃ ÙË ̃ ÀËÚÂÛÈã· ̃,
 ∏ ÚÔÛÊÂã̆ ÁÔ ̆Û· ̇ËÙÂÈã ·Ôã ÙÔ ¢ÈÎ·ÛÙËãÚÈÔ: Î·È ÙÔÓ Olivier Couvert-Castéra, ̆·ãÏÏËÏÔ ·ÂÛ·ÛÌÂãÓÔ ÛÙË ¡ÔÌÈÎËã
 ÀËÚÂÛÈã· ÛÙÔ Ï·ÈãÛÈÔ ·ÓÙ·ÏÏ·ÁËã ̃ ÂıÓÈÎã̂ Ó ̆·ÏÏËãÏˆÓ, ÂÈÎÔ ̆-
 — Ó· ·Ó·ÁÓˆÚÈãÛÂÈ ÔãÙÈ Ë πÙ·ÏÈÎËã ¢ËÌÔÎÚ·ÙÈã·, ıÂÛÈã ̇ÔÓÙ· ̃ ÙÔ ÚÔã̆ ÌÂÓÔ ̆ ̃ ·Ôã ÙÔÓ Eugénio Braga, ‰ÈÎËÁÔãÚÔ Porto, ÌÂ ·ÓÙÈãÎÏËÙÔ
 ·ãÚıÚÔ 1 ·Ú·ãÁÚ·ÊÔ ̃ 5 Î·È ÙÔ ·ãÚıÚÔ 2 ÙÔ ̆ Îˆ‰ÈÎÔÔÈËÌÂãÓÔ ̆ ÛÙÔ §Ô ̆ÍÂÌ‚Ôã̆ ÚÁÔ ÙÔÓ Carlos Gómez de la Cruz, ÂÈãÛË ̃ ÌÂãÏÔ ̃ ÙË ̃
 ÎÂÈÌÂãÓÔ ̆ ÙÔ ̆ ÓÔÌÔıÂÙÈÎÔã̆ ‰È·Ù·ãÁÌ·ÙÔ ̃ ·ÚÈı. 332, ÙË ̃ 31Ë ̃ ¡ÔÌÈÎËã ̃ ÀËÚÂÛÈã· ̃ ÙË ̃ ∂ÈÙÚÔËã ̃, Centre Wagner, Kirchberg,
 a·ÈáÔ ̆ 1994, ÙÔ ÔÔÈãÔ ÌÂÙ·ÙÚ·ãËÎÂ, Î·ÙÔãÈÓ ÙÚÔÔÔÈËãÛÂˆÓ, ·ãÛÎËÛÂ ÂÓã̂ ÈÔÓ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ
 ÛÙÔ ÓÔãÌÔ ·ÚÈı. 474, ÙË ̃ 30Ëã ̃ πÔ ̆ÏÈãÔ ̆ 1994, Î·ıã̂ ̃ Î·È Ù· ÛÙÈ ̃ 19 oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999 ·ÁˆÁËã Î·Ù·ã 1. Manuel Pereira RoldÁo &
 ‰È·Ù·ãÁÌ·Ù· Û ̄ÂÙÈÎ·ã ÌÂ ÙÈ ̃ «ÂÈ‰ÈÎÂã ̃ ÂÍÔ ̆ÛÈãÂ ̃» ÛÙËÓ ÂÚÈãÙˆÛË Filhos, Lda, 2. Instituto Superior Técnico Î·È 3. King, Taudevin &
 ÙË ̃ È‰ÈˆÙÈÎÔÔÈËãÛÂˆ ̃ ÙË ̃ ∂¡π Î·È ÙË ̃ ∆elecom Italia, ·ÚÂã‚Ë Gregson (Holdings) Ltd.
 ÙÈ ̃ ̆Ô ̄ÚÂã̂ ÛÂÈ ̃ Ô ̆ ̆Âã ̄ÂÈ ·Ôã Ù· ·ãÚıÚ· 52, 59 Î·È 73μ ÙË ̃
 Û ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫, ∏ ÂÓ·ãÁÔ ̆Û· ̇ËÙÂÈã ·Ôã ÙÔ ¢ÈÎ·ÛÙËãÚÈÔ Ó· ̆Ô ̄ÚÂã̂ ÛÂÈ ÙÈ ̃ ÂÓ·ÁÔãÌÂÓÂ ̃
 Ó· ÂÈÛÙÚÂã„Ô ̆Ó ÛÙËÓ ÂÓ·ãÁÔ ̆Û· ÙÔ ÔÛÔã ÙˆÓ 357 813 Â ̆Úã̂ , ÚÔÛË ̆-
 — Ó· Î·Ù·‰ÈÎ·ãÛÂÈ ÙËÓ πÙ·ÏÈÎËã ¢ËÌÔÎÚ·ÙÈã· ÛÙ· ‰ÈÎ·ÛÙÈÎ·ã ÂãÍÔ‰·. ÍËÌÂãÓÔ Î·Ù·ã ÙÔ ÔÛÔã ÙˆÓ 185 833,78 Â ̆Úã̂ , Ô ̆ ·ÓÙÈÚÔÛˆÂã̆ ÂÈ
 ÙÔãÎÔ ̆ ̃ ·Ú· ̄ıÂãÓÙÂ ̃ ÌÂã ̄ÚÈ ÙËÓ 1Ë π·ÓÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Î·ıã̂ ̃ Î·È
 πÛ ̄ ̆ÚÈÛÌÔÈã Î·È Îã̆ ÚÈ· ÂÈ ̄ÂÈÚËãÌ·Ù· Î·Ù·ã ÙÔ ̆ ̃ ÙÔãÎÔ ̆ ̃ Ô ̆ ı· ·Ú· ̄ıÔã̆ Ó ÌÂã ̄ÚÈ ÏËãÚÔ ̆ ̃ ·ÔÏËÚˆÌËã ̃,
 Î·È Ó· ÙÈ ̃ Î·Ù·‰ÈÎ·ãÛÂÈ ÛÙ· ‰ÈÎ·ÛÙÈÎ·ã ÂãÍÔ‰·.
 ·) ∏ ÊÚ·ãÛË ÙË ̃ ·Ú·ÁÚ·ãÊÔ ̆ 5 ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 1 ÙÔ ̆ Îˆ‰ÈÎÔÔÈËÌÂãÓÔ ̆
 ÎÂÈÌÂãÓÔ ̆, Ë ÔÔÈã· ÚÔ‚ÏÂãÂÈ ÔãÙÈ ÔÚÈÛÌÂãÓ· Î·ıËãÎÔÓÙ· ÌÔÚÔã̆ Ó πÛ ̄ ̆ÚÈÛÌÔÈã Î·È Îã̆ ÚÈ· ÂÈ ̄ÂÈÚËãÌ·Ù·
 Ó· ·Ó·ÙÂıÔã̆ Ó ÌÔãÓÔ «ÛÂ Â·ÁÁÂÏÌ·ÙÈãÂ ̃ Ô ̆ ÂÈãÓ·È ÂÁÁÂÁÚ·ÌÌÂãÓÔÈ
 ·Ôã ÙÔ ̆Ï·ã ̄ÈÛÙÔÓ ÂãÓÙÂ ÂÙã̂ Ó ÛÙ· ÚÔ‚ÏÂÔãÌÂÓ· ·Ôã ÙÔ ÓÔãÌÔ ∏ ·ÁˆÁËã ·ÛÎÂÈãÙ·È ‰ ̆Ó·ãÌÂÈ ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 181 ÙË ̃ Û ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫, ÌÂ
 ÌËÙÚã̂ ·», ÂÈãÓ·È ·Û ̆Ì‚Èã‚·ÛÙË ÌÂ Ù· ·ãÚıÚ· 59 Î·È 52 ÙË ̃ Û ̆ÓıËã- ·ÈãÙËÌ· ÙËÓ ÂÈÛÙÚÔÊËã ÙˆÓ ̄ÚËÌ·ÙÈÎã̂ Ó ÔÛã̂ Ó Ô ̆ ÚÔÎ·Ù·‚ÏËã-
 ÎË ̃ ∂∫, ‰ÈÔãÙÈ ·ÔÎÏÂÈãÂÈ ·Ú·ãÓÔÌ· ÔÔÈÔÓ‰ËãÔÙÂ Â·ÁÁÂÏÌ·- ıËÎ·Ó ÛÙÔ Ï·ÈãÛÈÔ Û ̆Ì‚·ãÛÂˆ ̃, ÌÂ ÙËÓ ÔÔÈã· Ë ∂ ̆Úˆ·ÈåÎËã ∫ÔÈÓÔã-
 ÙÈã· ·Ó·Ùã̆ ÛÛÂÈ ÓÔÌÈãÌˆ ̃ ÙÈ ̃ ‰Ú·ÛÙËÚÈÔãÙËÙÂã ̃ ÙÔ ̆ ÛÂ ·ãÏÏ· ÎÚ·ãÙË ÙËÙ· ·ÓÂÏ·ãÌ‚·ÓÂ ÙËÓ ̆Ô ̄ÚÂãˆÛË Ó· ·Ú·ãÛ ̄ÂÈ ÔÈÎÔÓÔÌÈÎËã ÂÓÈãÛ ̄ ̆ÛË
 ÌÂãÏË Ëã Âã ̄ÂÈ ÂÁÎ·Ù·ÛÙ·ıÂÈã ÚÔãÛÊ·Ù· ÛÙËÓ πÙ·ÏÈã·. ÛÙËÓ Úã̂ ÙË ÙˆÓ ÂÓ·ÁÔÌÂãÓˆÓ, ÁÈ· Ó· ÂÁÎ·Ù·ÛÙËãÛÂÈ · ̆ÙËã «‰ÂÍ·ÌÂÓËã
 ÙËãÍÂˆ ̃ ÎÚ ̆ÛÙ·ãÏÏÔ ̆ ÌÔÏã̆ ‚‰Ô ̆, ÌÂ ÌÂÈˆÌÂãÓÔ ÎÔãÛÙÔ ̃ Î·È ÂÚÈÔ-
 ‚) √È ‰È·Ù·ãÍÂÈ ̃ ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 2 ÙÔ ̆ Îˆ‰ÈÎÔÔÈËÌÂãÓÔ ̆ ÎÂÈÌÂãÓÔ ̆ ÌÂ ÚÈÛÌÂãÓË Úã̆ ·ÓÛË», ÛÙÔ Ï·ÈãÛÈÔ ÙˆÓ ‰Ú·ÛÙËÚÈÔÙËãÙˆÓ ÚÔˆıËãÛÂˆ ̃
 ÙÈ ̃ ÔÔÈãÂ ̃ ·ÔÓÂãÌÔÓÙ·È «ÂÈ‰ÈÎÂã ̃ ÂÍÔ ̆ÛÈãÂ ̃» ÛÙÔÓ Ministro del ÙˆÓ ÂÓÂÚÁÂÈ·Îã̂ Ó ÙÂ ̄ÓÔÏÔÁÈã̂ Ó ÁÈ· ÙËÓ ∂ ̆Úã̂ Ë (ÚÔãÁÚ·ÌÌ·
 Tesoro ( ̆Ô ̆ÚÁÔã ıËÛ· ̆ÚÔÊ ̆Ï·ÎÈãÔ ̆) ‰ËÌÈÔ ̆ÚÁÔã̆ Ó ÂÌÔã‰È· ÛÙËÓ Thermie), ÙÈ ̃ ÔÔÈãÂ ̃ ÚÔ‚ÏÂãÂÈ Ô Î·ÓÔÓÈÛÌÔã ̃ (∂√∫) ·ÚÈı. 2008/90
 ÂÏÂã̆ ıÂÚË Î ̆ÎÏÔÊÔÚÈã· Î·È ÛÙËÓ ·ãÛÎËÛË ÙÔ ̆ ‰ÈÎ·Èã̂ Ì·ÙÔ ̃ ÂÁÎ·- ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆(1). ∏ ÂÓ·ãÁÔ ̆Û· Î·ÙËãÁÁÂÈÏÂ ÙË Ûã̆ Ì‚·ÛË · ̆ÙËã ÏÔãÁˆ
 Ù·ÛÙ·ãÛÂˆ ̃. ÌË ÂÎÏËÚã̂ ÛÂˆ ̃ ÂÎ ÌÂãÚÔ ̆ ̃ ÙˆÓ ÂÓ·ÁÔÌÂãÓˆÓ.
 ∏ ̄ÔÚËãÁËÛË ·ã‰ÂÈ· ̃ ÁÈ· ÙËÓ ÂÎ ÌÂãÚÔ ̆ ̃ ÙˆÓ ÂÂÓ‰ ̆Ùã̂ Ó ·ÁÔÚ·ã
 ÛËÌ·ÓÙÈÎã̂ Ó ÌÂÚÈ‰ÈãˆÓ Î·È Ë ̄ÔÚËãÁËÛË ·ã‰ÂÈ· ̃ ÁÈ· ÙÔ Îã̆ ÚÔ ̃ ÙˆÓ
 (1) EE L 185 ÙË ̃ 17.7.1990, Û. 1.
 Û ̆ÌÊˆÓÈã̂ Ó ÙˆÓ ÌÂÙÔã ̄ˆÓ Û ̆ÓÂ·ãÁÔÓÙ·È ÔãÙÈ ÔÈ ÂıÓÈÎÂã ̃ ·Ú ̄Âã ̃
 Âã ̄Ô ̆Ó ‰ ̆ÓËÙÈÎã̂ ̃ ÙËÓ ÂÍÔ ̆ÛÈã· ‰ËÌÈÔ ̆ÚÁÈã· ̃ ‰È·ÎÚÈãÛÂˆÓ, Ë ÔÔÈã·
 ÌÔÚÂÈã Ó· ·ÛÎËıÂÈã · ̆ı·ÈãÚÂÙ·. °È· Ó· ıÂˆÚÂÈãÙ·È ÌÈ· ‰È·‰ÈÎ·ÛÈã·


text:
C 55/26 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.98
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda. grande Elio, Cicagna Giuseppe, Cogato Luigi, Corradini
 Franco, Cozzi Aldo, Dal Pos Marinella, De Re Guido, De
 Zotti Giovanni, Favalessa Enzo, Furlan Giuseppe, Marchese
 Koäcoi sgy pqorutcgäy jai jtäqia epiveiqgälasa Michelino, Marson Graziella, Miorini Pierluigi, Piccolo Clau-
 dio, Pinna Maria, Pivetta Giorgio, Pivetta Luciano Stelvio,
 Pizzolitto Enrico jai Sferruggia Mariano, ejpqorxpotälemoi
 O apoä sgm 1g Moelbqiäot 1996 rtmsaniodosgheiäy pqo- apoä soty Antonio Pili, dijgcoäqo Pordenone, jai Anselmo
 ruetäcxm digtähtme apoä so Lóqsio 1991, le som bahloä A 4, Barone jai Giancarlo Pezzano, dijgcoäqoty Qxälgy, le
 sgm apoä apoäwexy leceähoty jai rpotdaioäsgsay rglamsijgä amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Louis Schiltz, 2
 lomóda diaveiqirsijgäy tporsgqiänexy (management support rue du Fort Rheinsheim, órjgram rsiy 2 Dejelbqiäot 1997,
 unit) sot Joimotä Jeämsqot Eqetmxäm rsgm Ispra. Pqim apoä sg emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 lesóhergä sot rsg heärg atsgä, o soäse pqoørsólemoäy sot sot pqorutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 tporveähgje oäsi g lesóherg atsgä ha eäpqepe ma eävei xy apo-
 seäkerla sgm pqoacxcgä sot rso bahloä A 3. Rsgm pqaclasi-
 joäsgsa oälxy, rsg rtmeäveia, sot aqmgähgjam sgm pqoacxcgä Oi pqoruetäcomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo:
 atsgä. Rso engäy, o pqoruetäcxm bókkei jasó sgy lg sgqgärexy
 sgy tporveärexy peqiä pqoacxcgäy sot eäsoty 1991, jasó sgy
 rtmevifoleämgy pqajsijgäy sgy lg pqoacxcgäy apoä so 1991 eäxy Ç xy jtäqio aiäsgla, ma ajtqxärei sgm apoäuarg C(97) 2735
 so 1996, jahxäy jai jasó sgy lg pqoacxcgäy jasó so eäsoy sekijoä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, sgy
 1996, amadqolijó apoä sgm 1g Moelbqiäot 1995. 30gäy Iotkiäot 1997,
 Pqoy so rjopoä atsoä epijakeiäsai soäro sgm aqvgä sgy apaco- Ç epijotqijxäy, ma ajtqxärei sgm iädia apoäuarg rso leäsqo
 qetärexy sxm diajqiärexm jai sgm aqvgä sgy iärgy lesaveiqiä- pot epibókkei (óqhqo 5) rsgm Isakiäa sgm tpovqeäx-
 rexy oäro jai so jahgäjom aqxcgäy sgy jahgäy eämamsi sot pqo- rg amafgsgärexy sxm voqgcgheirxäm emirvtärexm (apoä
 ruetäcomsoy, dedoleämot oäsi o pqoruetäcxm eiäve sgm aniäxrg 1gy Iotkiäot 1990) emsoäjxy apoä sgy gleqolgmiäay jasa-
 ma dioqirheiä re heärg A 3 oäpxy oi ókkoi diethtmseäy sgy dioi- bokgäy soty,
 jgärexy sot Joimotä Jeämsqot Eqetmxäm. So aiäsgla apofglixä-
 rexy rsgqiäfei o pqoruetäcxm rso oäsi g rtcjejqileämg diadi-
 jariäa cia sgm pqoacxcgä tpakkgäkxm rso bahloä A 3, so eäsoy Ç re jóhe peqiäpsxrg, ma jasadijórei sgm Episqopgä sxm
 1996, diengävhg jasó seäsoio sqoäpo xärse molijxäy ma eiämai Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsa dijarsijó eänoda.
 ajtqxärilg. Dgkadgä, otäse oi ejheäreiy sot pqoruetäcomsoy
 rtmsóvhgjam ecjaiäqxy otäse oi rtäcvqomey ejheäreiy tpo-
 bkgähgjam jasó sg diadijariäa epikocgäy. Am g diadijariäa Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 eiäve dienavheiä oqhxäy, o pqoruetäcxm ha eiäve pqoavheiä, ama-
 dqolijxäy apoä sgm 1g Moelbqiäot 1995, re liäa jemxheiära
 koäcx rtmsaniodosgärexy heärg A 3. Rsgm peqiäpsxrg atsgä o Oi koäcoi ajtqxärexy jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai paqel-
 pqoruetäcxm ha eiäve eqcarheiä, pqim apoä sg rtmsaniodoäsgrgä ueqgä le ejeiäma pot pqoebkgähgram rsgm tpoäherg S-288/97,
 sot, eäma okoäjkgqo eäsoy rsg heärg atsgä. Epoleämxy, eävei Peqiueäqeia Friuli-Venezia Giulia jasó Episqopgäy (1).
 aniäxrg ma amsilesxpirheiä xy am g jahgäy eiäve ejpkgqxärei
 oqhxäy sgm tpovqeäxrgä sgy. Atsoä rglaiämei sgm apojasórsarg
 sgy tkijgäy fgliäay le sgm jóktwg sgy diauoqóy lesantä sgy (1) Dem eävei ajoälg dglorietheiä rsgm Epiärglg Eugleqiäda.
 lirhodoriäay sot bahlotä A 4 jai atsgäy sot bahlotä A 3,
 jahxäy jai amsiärsoivgy paqovgäy cia jóktwg rso pkaiärio sxm
 rtmsaniodosijxäm apodovxäm.
 Pqorutcgä sgy The Bavarian Lager Company Limited jasó
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje
 rsiy 9 Dejelbqiäot 1997
 Acxcgä sxm Alzetta Mauro j.kp. jasó Episqopgäy sxm Etqx- (Tpoäherg T-309/97)
 paøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 2 Dejelbqiäot 1997
 (Tpoäherg T-298/97) (98/C 55/55)
 (98/C 55/54)
 (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä)
 G The Bavarian Lager Company Limited, ejpqorxpotälemg
 apoä som Stephen Hornsby, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco
 Oi Alzetta Mauro, Antonini Maria Luisa, Avon Maria Angela, som dijgcoäqo AndreÂ Marc, 56-58 rue Charles Martel, órjgre
 Avon Pietro, Biasotto Marzio, Bianchin Roberto, Bagatin rsiy 9 Dejelbqiäot 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm
 Venanzio, Bit Leo, Bortulus Giuseppe, Bortolussi Urbano, Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó Episqopgäy sxm
 Brovedani Francesco, Bot Roberto, Carcione Leone, Casa- Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 15.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 9ης Νοεμβρίου 2010 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Mediaprint Zeitungs- und Zeitschriftenverlag GmbH & Co. KG κατά «Österreich» -Zeitungsverlag GmbH
 (Υπόθεση C-540/08) (1)
 (Οδηγία 2005/29/ΕΚ - Αθέμιτες εμπορικές πρακτικές - Εθνική νομοθετική ρύθμιση η οποία προβλέπει την καταρχήν απαγόρευση των εμπορικών πρακτικών που εξαρτούν την προσφορά δώρων στους καταναλωτές από την αγορά αγαθών ή υπηρεσιών)
 2011/C 13/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Mediaprint Zeitungs- und Zeitschriftenverlag GmbH & Co. KG
 κατά
 «Österreich» -Zeitungsverlag GmbH
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Oberster Gerichtshof (Αυστρία) — Ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 1, και του άρθρου 5, παράγραφοι 2 και 5, της οδηγίας 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 149, σ. 22) — Εθνική ρύθμιση η οποία απαγορεύει στους εκδότες περιοδικών εντύπων την προαναγγελία, προσφορά ή παροχή χωρίς αντάλλαγμα στους καταναλωτές βραβείων μαζί με περιοδική έκδοση καθώς και την προσφορά τέτοιου βραβείου σε συσχετισμό με την πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο παραπλανητικός ή επιθετικός χαρακτήρας της επίμαχης εμπορικής πρακτικής — Ρύθμιση η οποία δεν έχει ως μόνο σκοπό την προστασία των καταναλωτών αλλά και τη διαφύλαξη της πολυφωνίας του Τύπου και την προστασία των ασθενέστερων ανταγωνιστών — Έννοια του όρου αθέμιτη εμπορική πρακτική
 Διατακτικό
 1)
 Η οδηγία 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές»), έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική διάταξη, όπως η επίδικη στην κύρια δίκη, η οποία θεσπίζει γενική απαγόρευση των πωλήσεων με προσφορά δώρων και η οποία δεν αποβλέπει μόνο στην προστασία των καταναλωτών, αλλά επιδιώκει και άλλους σκοπούς.
 2)
 Η δυνατότητα συμμετοχής, υπό την προϋπόθεση της αγοράς μιας εφημερίδας, σε παίγνιο με βραβεία δεν συνιστά αθέμιτη εμπορική πρακτική κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 2005/29 για τον λόγο και μόνον ότι η δυνατότητα αυτή συμμετοχής σε παίγνιο αποτελεί, τουλάχιστον για μέρος των ενδιαφερόμενων καταναλωτών, το αποφασιστικό κίνητρο για να αγοράσουν την ως άνω εφημερίδα.
 (1) ΕΕ C 69 της 21.3.2009.


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/33
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Δεκεμβρίου 2010 — Fahas κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-49/07) (1)
 (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα στο πλαίσιο της καταπολεμήσεως της τρομοκρατίας - Δέσμευση κεφαλαίων - Προσφυγή ακυρώσεως - Δικαιώματα άμυνας - Δικαίωμα αποτελεσματικής ένδικης προστασίας - Αιτιολογία - Αγωγή αποζημιώσεως)
 2011/C 30/58
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Sofiane Fahas (Mielkendorf, Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. Zillmer, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Bishop, E. Finnegan και S. Marquardt, στη συνέχεια M. Bishop, J.-P. Hix και E. Finnegan)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: I. Bruni, επικουρούμενη από τον G. Albenzio, avvocato dello Stato)
 Αντικείμενο
 Αφενός, μερική ακύρωση της αποφάσεως 2008/583/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2008, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την κατάργηση της αποφάσεως 2007/868/ΕΚ (ΕΕ L 188, σ. 21), στο μέτρο που αυτή αφορά τον προσφεύγοντα-ενάγοντα (στο εξής: προσφεύγων), καθώς και να υποχρεωθεί το Συμβούλιο να μην περιλαμβάνει πλέον το όνομα του προσφεύγοντος στις μελλοντικές αποφάσεις του ελλείψει αμετάκλητης δικαστικής αποφάσεως και, αφετέρου, να καταβληθεί στον προσφεύγοντα χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Ο S. Fahas φέρει, πλην των δικών του εξόδων, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Η Ιταλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 95 της 28.4.2007.


text:
25.11.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 335/5
 ορισμε ́να καθεστω ́τα κοινοτικω ́ν ενισχυ ́σεων (EE L 391, σ. 36), το προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 13,
 ∆ικαστη ́ριο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ', της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ
 D. A. O. Edward, προ ́εδρο τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn (εισηγητη ́) του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των
 και Η. Ragnemalm, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ ν με τους φο ́ρους
 γραμματε ́ας: H. von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις κυ ́κλου εργασιω ́ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας:
 14 Σεπτεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49),
 1) Τα ́αρθρα 3, παρα ́γραφος 1, και 9 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους L. Sevón
 3508/92 του Συμβουλι ́ου, της 27ης Νοεμβρι ́ου 1992, για (εισηγητη ́), προ ́εδρο του πρω ́του τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα του
 τη θε ́σπιση ενο ́ς ολοκληρωμε ́νου συστη ́ματος διαχει ́ρισης πε ́μπτου τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn, P. Jann, H. Ragnemalm και
 και ελε ́γχου σχετικα ́ με ορισμε ́να καθεστω ́ τα κοινοτικω ́ν M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. Saggio, γραμμα-
 ενισχυ ́σεων, σε συνδυασμο ́ με τις γενικε ́ς αρχε ́ς του κοινοτι- τε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 κου ́ δικαι ́ου, επιτρε ́πουν στις αρμο ́διες αρχε ́ς, κατο ́πιν σταθ- 14 Σεπτεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 μι ́σεως των αντι ́στοιχων συμφερο ́ντων των οικει ́ων προ-
 σω ́ πων, να κοινοποιου ́ν δεδομε ́να σχετικα ́ με τις πραγματο- Το ́αρθρο 13, Α, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ', της ́εκτης οδηγι ́ας
 ποιηθει ́σες κατα ́ τα προηγου ́μενα ́ετη αροτραι ́ες καλλιε ́ρ- 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́
 γειες, τα οποι ́α παρασχε ́θηκαν απο ́ ́η για λογαριασμο ́ προη- εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ ν των κρατω ́ ν μελω ́ ν, των σχετικω ́ν
 γου ́μενου αιτου ́ντος την καταβολη ́ πληρωμω ́ ν δυνα ́μει του με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου
 καθεστω ́ τος πληρωμω ́ ν για αρο ́σιμες εκτα ́σεις, σε νε ́ο προστιθεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση, ́εχει την
 κα ́τοχο γεωργικη ́ς εκμεταλλευ ́σεως ο οποι ́ος χρεια ́ζεται τα ́εννοια ́οτι δεν εμπι ́πτουν στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς της διατα ́ξεως
 δεδομε ́να αυτα ́ για να μπορε ́σει να ζητη ́σει την καταβολη ́ αυτη ́ς οι ιατρικε ́ς υπηρεσι ́ες που συνι ́στανται ́οχι στην περι ́θαλψη
 τε ́τοιων πληρωμω ́ ν αναφερο ́μενων στις ́διες
 ι εκτα ́σεις και ανθρω ́ πων, με δια ́γνωση και θεραπει ́α ασθε ́νειας ́η κα ́θε ́αλλης
 ο οποι ́ος δεν μπορει ́ να τα αποκτη ́σει με διαφορετικο ́ τρο ́πο. ανωμαλι ́ας της υγει ́ας, αλλα ́ στην απο ́δειξη, με ́σω βιολογικω ́ν
 2) Σε περι ́πτωση αρνη ́σεως κοινοποιη ́σεως των αιτου ́μενων αναλυ ́σεων, της γενετικη ́ς συγγε ́νειας ατο ́μων. Το γεγονο ́ς ́οτι ο
 πληροφοριω ́ ν, η αρμο ́δια αρχη ́ δεν μπορει ́ να επιβα ́λει ενεργω ́ ν ως πραγματογνω ́ μονας ιατρο ́ς διορι ́στηκε απο ́ δικαστη ́-
 κυρω ́ σεις στον αιτου ́ντα, δυνα ́μει του ́αρθρου 9 του κανο- ριο δεν ασκει ́ συναφω ́ ς επιρροη ́.
 νισμου ́ (ΕΟΚ) 3887/92 της Επιτροπη ́ς, της
 23ης ∆εκεμβρι ́ου 1992, για τις λεπτομε ́ρειες εφαρμογη ́ς (1) EE C 397 της 19.12.1998.
 του ολοκληρωμε ́νου συστη ́ματος διαχει ́ρισης και ελε ́γχου
 σχετικα ́ με ορισμε ́να καθεστω ́ τα κοινοτικω ́ ν ενισχυ ́σεων,
 βασιζο ́μενη στις πληροφορι ́ες τις οποι ́ες δεν του κοινοποι ́ησε
 κατο ́πιν της αιτη ́σεως.
 (1) EE C 397 της 19.12.1998.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 14ης Σεπτεμβρι ́ου 2000
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 14ης Σεπτεμβρι ́ου 2000 στην υπο ́θεση C-16/99 (αι ́τηση του Cour administrative για
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Ministre de la Santé
 στην υπο ́θεση C-384/98 (αι ́τηση του Landesgericht κατα ́ Jeff Erpelding (1)
 St. Pölten για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως) D.
 κατα ́ W. (1)
 («Οδηγι ́α 93/16/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου — Ερμηνει ́α των
 («'Εκτη οδηγι ́α ΦΠΑ — Απαλλαγη ́ των παροχω ́ ν ιατρικη ́ς α ́ ρθρων 10 και 19 — Χρη ́ση του τι ́τλου ιατρικη ́ς ειδικο ́τη-
 περιθα ́ λψεως στο πλαι ́σιο της ασκη ́σεως ιατρικω ́ ν και τας στο κρα ́ τος με ́λος υποδοχη ́ς απο ́ ιατρο ́ που ́εχει αποκτη ́-
 παραϊατρικω ́ ν επαγγελμα ́των — Παροχη ́ απο ́ περιλαμβα- σει, σε α ́ λλο κρα ́ τος με ́λος, τι ́τλο ο οποι ́ος δεν περιλαμβα ́νε-
 νο ́μενο στον κατα ́λογο δικαστικω ́ ν πραγματογνωμο ́νων ται, ́οσον αφορα ́ το κρα ́τος αυτο ́, στον κατα ́λογο του
 ιατρο ́ γνωμοδοτη ́σεως σχετικα ́ με αναγνω ́ ριση πατρο ́- ́ ρθρου 7 της εν λο ́γω οδηγι ́ας»)
 α
 τητας»)
 (2000/C 335/10)
 (2000/C 335/09)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-384/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του
 Landesgericht St. Pölten (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, Στην υπο ́θεση C-16/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Cour
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν administrative (Λουξεμβου ́ργο) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφο- κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 ρα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ D. και α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφο-
 W., παρισταμε ́νου του: Österreichischer Bundesschatz, η ́εκδοση ρα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του δικαστηρι ́ου αυτου ́ μεταξυ ́ Ministre
 ---pagebreak--- C 335/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 25.11.2000
 de la Santé και Jeff Erpelding, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ
 ως προς την ερμηνει ́α της οδηγι ́ας 93/16/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της
 της 5ης Απριλι ́ου 1993, για τη διευκο ́λυνση της ελευ ́θερης διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́
 κυκλοφορι ́ας των ιατρω ́ν και της αμοιβαι ́ας αναγνω ́ρισης των État du grand-duché de Luxembourg και Berthe Linster, Aloyse
 διπλωμα ́των, πιστοποιητικω ́ν και α ́λλων τι ́τλων τους (ΕΕ L 165, Linster και Yvonne Linster, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους ως προς την ερμηνει ́α της οδηγι ́ας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 D. A. O. Edward (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, L. Sevón, της 27ης Ιουνι ́ου 1985, για την εκτι ́μηση των επιπτω ́σεων ορισμε ́-
 P. Jann, H. Ragnemalm και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγ- νων σχεδι ́ων δημοσι ́ων και ιδιωτικω ́ν ́εργων στο περιβα ́λλον (EE
 γελε ́ας: P. Léger, γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος L 175, σ. 40), ιδι ́ως του α ́ρθρου 1, παρα ́γραφος 5, της οδηγι ́ας,
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 14 Σεπτεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το καθω ́ς και των α ́ρθρων 177 της Συνθη ́κης και 189 της Συνθη ́κης
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: ΕΚ (νυν α ́ρθρου 249 ΕΚ), ο ́σον αφορα ́ το αποτε ́λεσμα που πρε ́πει
 να θεωρηθει ́ ο ́τι ́εχει η οδηγι ́α αυτη ́, το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο
 1) Ιατρο ́ς που κατε ́χει δι ́πλωμα ειδικου ́ ιατρου ́ αποκτηθε ́ν σε απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, J. C. Moitinho
 ́αλλο κρα ́τος με ́λος, το οποι ́ο ́ομως δεν περιλαμβα ́νεται de Almeida, L. Sevón (εισηγητη ́) και R. Schintgen, προε ́δρους
 στον κατα ́λογο των ειδικοτη ́των του ́αρθρου 7 της οδηγι ́ας τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, P. Jann,
 93/16/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 5ης Απριλι ́ου 1993, για H. Ragnemalm, M. Wathelet, Β. Σκουρη ́ και F. Macken,
 τη διευκο ́λυνση της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των ιατρω ́ν δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: P. Léger, γραμματε ́ας: L. Hewlett,
 και της αμοιβαι ́ας αναγνω ́ ρισης των διπλωμα ́των, πιστοποιη- υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 τικω ́ ν και ́αλλων τι ́τλων τους, δεν μπορει ́ να επικαλεστει ́ απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 το ́αρθρο 19 της οδηγι ́ας αυτη ́ς για να φε ́ρει τον επαγγελμα-
 τικο ́ τι ́τλο του ειδικου ́ ιατρου ́ που αντιστοιχει ́ στο κρα ́τος
 υποδοχη ́ς. 1) 'Οταν εθνικο ́ δικαστη ́ριο καλει ́ται να εξετα ́σει τη νομιμο ́τητα
 διαδικασι ́ας απαλλοτριω ́ σεως, λο ́γω δημοσι ́ας ωφελει ́ας,
 2) Το ́αρθρο 10, παρα ́γραφος 1, πρω ́ τη φρα ́ση, της οδηγι ́ας ακινη ́των ανηκο ́ντων σε ιδιω ́ τη, στο πλαι ́σιο διανοι ́ξεως
 93/16 πρε ́πει να ερμηνευθει ́ως αφορω ́ ν μο ́νον το δικαι ́ωμα, αυτοκινητοδρο ́μου, μπορει ́ να ελε ́γξει αν ο εθνικο ́ς νομοθε ́-
 για τους εμπι ́πτοντες στο συ ́στημα αμοιβαι ́ας αναγνωρι ́σεως της τη ́ρησε τα ́ορια του περιθωρι ́ου εκτιμη ́σεως που χαρα ́σ-
 των διπλωμα ́των που θεσπι ́ζει η οδηγι ́α αυτη ́, να χρησιμο- σει η οδηγι ́α 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 ποιου ́ν τον τι ́τλο εκπαιδευ ́σεω ́ ς τους και, ενδεχομε ́νως, τη 27ης Ιουνι ́ου 1985, για την εκτι ́μηση των επιπτω ́ σεων
 συ ́ντμηση ́ του στη γλω ́ σσα του κρα ́τους με ́λους καταγωγη ́ς ορισμε ́νων σχεδι ́ων δημοσι ́ων και ιδιωτικω ́ ν ́εργων στο
 ́η προελευ ́σεως, χωρι ́ς παρ' ́ολ' αυτα ́ να θι ́γεται η δυνατο ́- περιβα ́λλον, ιδι ́ως ́οταν δεν πραγματοποιη ́θηκε η προηγου ́-
 τητα του κρα ́τους με ́λους υποδοχη ́ς να επιτρε ́πει τη χρη ́ση μενη εκτι ́μηση των επιπτω ́ σεων του σχεδι ́ου στο περιβα ́λλον,
 επι ́ του εδα ́φους του του τι ́τλου της εκπαιδευ ́σεως ́η ́οταν οι πληροφορι ́ες που συνελε ́γησαν δυνα ́μει του
 αντιστοι ́χου τι ́τλου σε γλω ́ σσα διαφορετικη ́ απο ́ τη γλω ́ σσα ́αρθρου 5 δεν τε ́θηκαν στη δια ́θεση του κοινου ́ και ́οταν
 του κρα ́τους με ́λους καταγωγη ́ς ́η προελευ ́σεως. οι ενδιαφερο ́μενοι δεν ει ́χαν τη δυνατο ́τητα να εκφρα ́σουν
 την ́αποψη ́ τους πριν αρχι ́σει η πραγματοποι ́ηση του σχε-
 (1) EE C 71 της 13.3.1999. δι ́ου, παρα ́ τις διατα ́ξεις του ́αρθρου 6, παρα ́γραφος 2,
 της οδηγι ́ας 85/337.
 2) Χρη ́ζουν αυτοτελου ́ς ερμηνει ́ας οι ́εννοιες της ειδικη ́ς εθνι-
 κη ́ς νομοθετικη ́ς πρα ́ξεως και του σχεδι ́ου, που χρησιμο-
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ποιου ́νται στο ́αρθρο 1, παρα ́γραφος 5, της οδηγι ́ας
 85/337.
 της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 2000
 3) Το ́αρθρο 1, παρα ́γραφος 5, της οδηγι ́ας 85/337 ́εχει την
 στην υπο ́θεση C-287/98 (αι ́τηση του Tribunal ́εννοια ́οτι αποτελει ́ ειδικη ́ εθνικη ́ νομοθετικη ́ πρα ́ξη υπο ́
 d’arrondissement de Luxembourg για την ́εκδοση προδι- την ́εννοια της διατα ́ξεως αυτη ́ς ́ενας κανο ́νας που θεσπι ́ζεται
 καστικη ́ς αποφα ́σεως): État du grand-duché de Luxembourg απο ́ Κοινοβου ́λιο μετα ́ απο ́ σχετικη ́ δημο ́σια συζη ́τηση
 κατα ́ Berthe Linster, Aloyse Linster και Yvonne Linster (1) ενω ́ πιο ́ν του, ́οταν η νομοθετικη ́ διαδικασι ́α κατε ́στησε
 δυνατη ́ την επι ́τευξη των επιδιωκο ́μενων με την οδηγι ́α
 («Περιβα ́ λλον — Οδηγι ́α 85/337/ΕΟΚ — Εκτι ́μηση των σκοπω ́ ν, περιλαμβανομε ́νου του σκοπου ́ της παροχη ́ς πλη-
 επιπτω ́ σεων ορισμε ́νων δημο ́σιων η ́ ιδιωτικω ́ ν σχεδι ́ων ροφοριω ́ ν, και ́οταν οι πληροφορι ́ες που διε ́θετε το Κοινο-
 ́εργων — Ειδικη ́ εθνικη ́ νομοθετικη ́ πρα ́ξη — Αποτε ́λεσμα βου ́λιο κατα ́ τον χρο ́νο της λεπτομερου ́ς εγκρι ́σεως του
 της οδηγι ́ας») σχεδι ́ου ́ηταν ανα ́λογες προς εκει ́νες οι οποι ́ες ́επρεπε να
 δοθου ́ν στην αρμο ́δια αρχη ́ στο πλαι ́σιο μιας συνη ́θους
 (2000/C 335/11) διαδικασι ́ας εγκρι ́σεως ενο ́ς τε ́τοιου σχεδι ́ου.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (1) EE C 299 της 26.9.1998.
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-287/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Tribunal
 d’arrondissement de Luxembourg (Λουξεμβου ́ργο) προς το


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/74
 Προσφυγή της 19ης Ιουνίου 2008 — Avogadri κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-58/08)
 (2008/C 209/137)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Chiara Avogadri (Βρυξέλλες, Βέλγιο) κ.λπ. (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση των αποφάσεων που καθορίζουν τους όρους προσλήψεως των προσφευγόντων ως συμβασιούχων ή εκτάκτων υπαλλήλων, καθόσον η διάρκεια της συμβάσεώς τους ή της παρατάσεώς της περιορίζεται σε ορισμένο χρόνο.
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις που καθορίζουν τους όρους προσλήψεως των προσφευγόντων, καθόσον η διάρκεια της συμβάσεώς τους ή της παρατάσεώς της περιορίζεται σε ορισμένο χρόνο·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.


text:
 14.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 302/45
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Ιουλίου 2015 — Dennekamp κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-115/13) (1)
 ([Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Έγγραφα σχετικά με την υπαγωγή ορισμένων μελών του Κοινοβουλίου στο συμπληρωματικό συνταξιοδοτικό σύστημα - Άρνηση προσβάσεως - Εξαίρεση σχετική με την προστασία της ιδιωτικής ζωής και της ακεραιότητας του ατόμου - Άρθρο 8, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 45/2001 - Διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα - Προϋποθέσεις σχετικά με την αναγκαιότητα της διαβιβάσεως των δεδομένων και με τον κίνδυνο προσβολής των εννόμων συμφερόντων του υποκειμένου των δεδομένων])
 (2015/C 302/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Gert-Jan Dennekamp (Giethoorn, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: O. Brouwer, T. Oeyen και E. Raedts, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: N. Lorenz και N. Görlitz)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του προσφεύγοντος: Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: H. Leppo)· Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Falk, C. Meyer-Seitz, S. Johannesson και U. Persson, στη συνέχεια A. Falk, C. Meyer-Seitz, U. Persson, E. Karlsson, L. Swedenborg, C. Hagerman και F. Sjövall)· και Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων (ΕΕΠΔ) (εκπρόσωποι: A. Buchta και U. Kallenberger)
 Αντικείμενο
 Αίτημα για την ακύρωση της αποφάσεως A (2012) 13180 του Κοινοβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2012, περί αρνήσεως παροχής στον προσφεύγοντα προσβάσεως σε ορισμένα έγγραφα σχετικά με την υπαγωγή ορισμένων μελών του Κοινοβουλίου στο συμπληρωματικό συνταξιοδοτικό σύστημα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως ως προς το αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως A (2012) 13180 του Κοινοβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2012, περί αρνήσεως χορηγήσεως στον Gert-Jan Dennekamp προσβάσεως σε ορισμένα έγγραφα σχετικά με την υπαγωγή ορισμένων μελών του Κοινοβουλίου στο συμπληρωματικό συνταξιοδοτικό σύστημα, κατά το μέρος που η άρνηση αυτή αφορά την πρόσβαση στα ονόματα των 65 μελών του Κοινοβουλίου τα οποία υπήρξαν προσφεύγοντες στις υποθέσεις επί των οποίων εκδόθηκε η διάταξη της 15ης Δεκεμβρίου 2010, Albertini κ.λπ. και Donnelly κατά Κοινοβουλίου (T-219/09 και T-326/09, Συλλογή, EU:T:2010:519), και η απόφαση της 18ης Οκτωβρίου 2011, Purvis κατά Κοινοβουλίου (T-439/09, Συλλογή, EU:T:2011:600).
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση A (2012) 13180, κατά το μέρος που η περιλαμβανόμενη σε αυτήν άρνηση αφορά την πρόσβαση στα ονόματα των υπαγόμενων στο συμπληρωματικό συνταξιοδοτικό σύστημα του Κοινοβουλίου μελών τα οποία, ως μετέχοντα στην ολομέλεια του Κοινοβουλίου, έλαβαν πράγματι μέρος στις σχετικές με το εν λόγω συμπληρωματικό συνταξιοδοτικό σύστημα ψηφοφορίες που διενεργήθηκαν στις 24 Απριλίου 2007, στις 22 Απριλίου 2008 και στις 10 Μαΐου 2012.
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 4)
 Καταδικάζει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδά του και στα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων του G.-J. Dennekamp.
 5)
 Ο G.-J. Dennekamp φέρει το ένα τέταρτο των δικαστικών εξόδων του.
 6)
 Ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων (ΕΕΠΔ), η Δημοκρατία της Φινλανδίας και το Βασίλειο της Σουηδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 114 της 20.4.2013.


text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/21
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 17 Ιουνίου 2011 — Maria Laura Altavista κατά Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato
 (Υπόθεση C-303/11)
 2011/C 252/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Maria Laura Altavista
 Αναιρεσίβλητη: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato
 Προδικαστικά ερωτήματα
 α)
 Απαγορεύει η διάταξη της ρήτρας 4, παράγραφος 4, του παραρτήματος της οδηγίας 1999/70/ΕΚ (1), σύμφωνα με την οποία «Η απαιτούμενη περίοδος προϋπηρεσίας σε σχέση με ιδιαίτερες συνθήκες απασχόλησης θα είναι η ίδια για τους εργαζομένους ορισμένου χρόνου όπως και για τους εργαζομένους αορίστου χρόνου εκτός από την περίπτωση που δικαιολογείται από αντικειμενικούς λόγους διαφορετική διάρκεια της περιόδου προϋπηρεσίας», σε συνδυασμό με τη ρήτρα 5, όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο της ΕΕ, το οποίο έχει κρίνει νόμιμη ιταλική ρύθμιση η οποία απαγορεύει, όσον αφορά την απασχόληση στο Δημόσιο, τη μετατροπή συμβάσεως ορισμένου χρόνου σε σύμβαση αορίστου χρόνου, την εθνική ρύθμιση περί μονιμοποιήσεως του έκτακτου προσωπικού (άρθρο 1, παράγραφος 519, ν. 296/2006) με την οποία επιτρέπεται η άμεση πρόσληψη με σύμβαση αορίστου χρόνου των εργαζομένων που είχαν προσληφθεί με σύμβαση ορισμένου χρόνου, κατά παρέκκλιση του κανόνα του δημόσιου διαγωνισμού, αλλά μηδενίζοντας την προϋπηρεσία που συμπληρώθηκε κατά την περίοδο απασχολήσεως με σύμβαση ορισμένου χρόνου, ή συνιστά η απώλεια της προϋπηρεσίας την οποία προβλέπει ο εθνικός νομοθέτης παρέκκλιση δικαιολογούμενη «από αντικειμενικούς λόγους», και συγκεκριμένα από την απαίτηση να αποφευχθεί το ενδεχόμενο η τοποθέτηση του έκτακτου προσωπικού σε οργανικές θέσεις να αποβεί εις βάρος των υπαλλήλων που υπηρετούν ήδη σε οργανικές θέσεις, όπως θα συνέβαινε αν οι έκτακτοι διατηρούσαν την προϋπηρεσία τους;
 β)
 Απαγορεύει η διάταξη της ρήτρας 4, παράγραφος 4, του παραρτήματος της οδηγίας 1999/70/ΕΚ, σύμφωνα με την οποία «Η απαιτούμενη περίοδος προϋπηρεσίας σε σχέση με ιδιαίτερες συνθήκες απασχόλησης θα είναι η ίδια για τους εργαζομένους ορισμένου χρόνου όπως και για τους εργαζομένους αορίστου χρόνου εκτός από την περίπτωση που δικαιολογείται από αντικειμενικούς λόγους διαφορετική διάρκεια της περιόδου προϋπηρεσίας», σε συνδυασμό με τη ρήτρα 5, όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο της ΕΕ, το οποίο έχει κρίνει νόμιμη ιταλική ρύθμιση η οποία απαγορεύει, όσον αφορά την απασχόληση στο Δημόσιο, τη μετατροπή συμβάσεως ορισμένου χρόνου σε σύμβαση αορίστου χρόνου, εθνική ρύθμιση η οποία, μολονότι προσμετράται η προϋπηρεσία που συγκεντρώνεται εφόσον ισχύει η σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου, επιβάλλει τη λύση της συμβάσεως ορισμένου χρόνου και τη σύναψη νέας συμβάσεως αορίστου χρόνου, διαφορετικής από την προηγούμενη, χωρίς διατήρηση της προϋπηρεσίας (άρθρο 1, παράγραφος 519, ν. 296/2006);
 (1) ΕΕ L 175, σ. 43.


text:
10. 5 . 97 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 142/11
 στις 10 Μαρτίου 1997, το Amt der Tiroler Landesregierung έγκυρες νομοθετικές πράξεις: η άποψη αυτή προβλήθηκε
 (Landesvergabeamt), στο πλαίσιο της διαδικασίας προ ήδη με την αγωγή με τον χαρακτηρισμό «Sonderopfer».
 σφυγής των Josef Köllensperger Gesellschaft mbH & Co KG Πάντως, τα όσα εκτίθενται στο υπόμνημα απαντήσεως
 και Atzwanger AG κατά Gemeindeverband Bezirkskranken δεν συνιστούν νέο λόγο, αλλά εν πάση περιπτώσει νέο
 haus Schwaz, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το επιχείρημα. H ευθύνη από έγκυρη νομοθετική πράξη
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των στηρίζεται στο ίδιο θεμέλιο με την ευθύνη από παράνομη
 εξής ερωτημάτων: νομοθετική πράξη , ήτοι το άρθρο 215 παράγραφος 2 της
 συνθήκης. Επίσης, o νόμιμος σκοπός της προστασίας της
 α) Έχει το άρθρο 2 της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του Συμβου ενάγουσας — επιδίκαση αποζημιώσεως λόγω νομοθετι
 λίου , της 21ης Δεκεμβρίου 1989 ('), την έννοια ότι το κής πράξεως της Κοινότητας — είναι ίδιος και απαράλ
 Landesvergabeamt (υπηρεσία αναθέσεως δημοσίων έρ λακτος. Tέλος, εξακολουθεί να είναι ίδια η νομική βάση . H
 γων) του Τυρόλου , το οποίο ιδρύθηκε με τον νόμο του ratio της ευθύνης από έγκυρη νομοθετική πράξη είναι
 ομοσπόνδου κράτους του Τυρόλου της 6ης Ιουνίου 1994 κατά βάση η ίδια με τη ratio της ευθύνης από παράνομη
 περί της διαδικασίας συνάψεως δημοσίων συμβάσεων νομοθετική πράξη («Sonderopfer», «égalité devant les
 (Tiroler Vergabegesetz, στο εξής: TVerG), Landesgesetz charges publiques»),
 blatt für Tirol 87/1994, συνιστά υπεύθυνη για τη διαδικα
 σία προσφυγής αρχή , υπό την έννοια του άρθρου 2 — Παράβαση του κοινοτικού δικαίου με την απόρριψη των
 παράγραφος 8 της οδηγίας, και λόγων που στηρίζονται στην παραβίαση των δικαιωμά
 των άμυνας, της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσε
 β) εξασφαλίζεται, με τον νόμο της 6ης Ιουλίου 1994 περί της ων, της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης
 συνάψεως δημοσίων συμβάσεων (Tiroler Vergabege εμπιστοσύνης, της αρχής της ελεύθερης ασκήσεως επαγ
 setz), LGB1 87/1994, η μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο γελματικής δραστηριότητας και της απαγορεύσεως μετα
 της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 21ης βιβάσεως νομοθετικών εξουσιών. Ιδίως το Πρωτοδικείο,
 Δεκεμβρίου 1989, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κατά την εφαρμογή της αρχής της απαγορεύσεως των
 κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων και της εφαρ δυσμενών διακρίσεων καθώς και σε σχέση με την ελευθε
 μογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της ρία ασκήσεως επαγγελματικής δραστηριότητας, αρνήθη
 σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημο κε να λάβει υπόψη του τα προς τούτο προβληθέντα
 σίων έργων, όσον αφορά τις αναφερόμενες στο άρθρο 1 πραγματικά περιστατικά, δηλαδή αρνήθηκε να εκτιμήσει
 διαδικασίες προσφυγής: τις συγκεκριμένες μεμονωμένες συνέπειες του κανονισμού
 στη συγκεκριμένη ατομική περίπτωση της ενάγουσας. Αν
 (') ΕΕ αριθ . L 395 της 30. 12 . 1989, σ. 33 . η εκτίμηση αυτή ήταν ορθή , τότε ουδέποτε θα γινόταν εκ
 των προτέρων συγκεκριμένη ατομική εξέταση των θεμε
 λιωδών δικαιωμάτων (συμπεριλαμβανομένης της απαγο
 ρεύσεως των δυσμενών διακρίσεων), την οποία πάντοτε
 ζητούσε η ενάγουσα, οπότε πάντοτε και εκ των προτέρων
 Αίτηση αναιρέσεως της Atlanta AG κατά της αποφασεως θα αποκλειόταν η εξέταση του αν η εφαρμογή της
 του τετάρτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών επίδικης ρυθμίσεως (εν προκειμένω : τίτλος IV του κανο
 Κοινοτήτων, της 11ης Δεκεμβρίου 1996, στην υπόθεση νισμού ) στη συγκεκριμένη ατομική περίπτωση , στην
 T-521/93, Atlanta AG κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, οποία εμπλέκεται ιδιώτης, συνιστά προσβολή των θεμε
 υποστηριζόμενων από τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, λιωδών δικαιωμάτων. Επομένως, θα ήταν νοητό ότι
 που ασκήθηκε στις 10 Μαρτίου 1997 προσβάλλονται συγκεκριμένα ατομικά θεμελιώδη δικαι
 ώματα της ενάγουσας με την εφαρμογή ρυθμίσεως της
 (Υπόθεση C-104/97 Ρ) Κοινότητας, ενώ δεν υπάρχει καμία διαδικασία στα
 (97/0 142/23) πλαίσια της οποίας μπορεί να προβληθεί αυτή η προσβο
 λή .
 H Atlanta AG, εκπροσωπούμενη απο τους Dr. Erik A.
 Undritz και Dr. Gerrit Schohe, του δικηγορικού γραφείου του (') ΕΕ αριθ. C 40 της 8. 2. 1997, σ. 15 .
 Αμβούργου Feddersen Laule Scherzberg & Ohle Hansen
 Ewerwahn, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο
 Marc Baden, 34 B , rue Phillippe , L-2340, άσκησε στις 10 Μαρ
 τίου 1997 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 τήτων αναίρεση κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 11ης υπέβαλε η Pretura di Trento — Sezione per le controversie di
 Δεκεμβρίου 1996, στην υπόθεση Τ-521/93 , Atlanta AG κ.λπ. lavoro — με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 στην υπόθεση
 Leonardo Gulli κατά Ente Poste Italiane
 κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, υποστηριζομένων από τη
 Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο . (Υπόθεση C-105/97)
 (97/0 142/24)
 H αναιρεσείουσα ζητεί την εξαφάνιση της αποφάσεως του
 Πρωτοδικείου ('). Με διαταξη της 7ης Μαρτίου 1997, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα στις 13 Μαρτίου 1997 , η Pretura di Trento — Sezione per le
 controversie di lavoro, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ
 — Δικονομικώς εσφαλμένη (σύμφωνα με τα άρθρα 42 Leonardo Gulli και Ente Poste Italiane, που εκκρεμεί ενώπιον
 παράγραφος 2 και 48 παράγραφος 2 του κανονισμού της, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 διαδικασίας) απόρριψη της απόψεως περί ευθύνης από αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 ---pagebreak--- Αριθ. C 142/12 |_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 10. 5 . 97
 α) Εμπίπτει στην έννοια των «ενισχύσεων που χορηγούνται Συμβουλίου , της 25ης Ιουλίου 1991 , σχετικά με τη
 υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη μέλη ή με σύνδεση των υπερπόντιων χωρών και εδαφών με την
 κρατικούς πόρους» μια διάταξη νόμου που εξαιρεί Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (2), καθόσον αφο
 συγκεκριμενό δημόσιο οικονομικό οργανισμό της γενικής ρούν τις αναφερόμενες στο ερώτημα 1 A εισαγωγές;
 ρυθμίσεως που διέπει τις συμβάσεις εργασίας ορισμένου
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα ερωτήμα
 χρόνου ; τα 1Α και 1Β :
 β) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα α),
 έπρεπε μια τέτοιου είδους ενίσχυση να υποβληθεί στη 2. Πρέπει το άρθρο 23 της προαναφερθείσας οδηγίας να
 διαδικασία προληπτικού ελέγχου του άρθρου 93 παρά θεωρηθεί ότι έχει την έννοια ότι εθνικές διατάξεις θε
 γραφος 3 της συνθήκης; σπισθείσες κατ' εφαρμογήν του άρθρου αυτού μπορούν
 να λαμβάνονται υπόψη για την εφαρμογή τους σε
 γ) Εάν η προαναφερθείσα διαδικασία δεν ακολουθήθηκε , εισαγωγές όπως οι αναφερόμενες στο ερώτημα 1Α
 μπορεί η απαγόρευση τέτοιου είδους ενισχύσεως να μόνον:
 θεωρηθεί απευθείας εφαρμοστέα στην έννομη τάξη του — αφότου το σύστημα που προβλέπεται για το ενδο
 ιταλικού κράτους; κοινοτικό εμπόριο των οικείων προϊόντων, προς το
 δ) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα γ), οποίο πρέπει να είναι τουλάχιστον ισοδύναμο , κατά
 χωρεί επίκληση μιας τέτοιας απαγορεύσεως στο πλαίσιο το άρθρο 22 της ίδιας οδηγίας, το σύστημα τρίτων
 διαφοράς μεταξύ του δημοσίου οικονομικού οργανισμού χαβρών, έχει αρχίσει να ισχύει πλήρως, και
 και ενός προσώπου που βάλλει κατά του γεγονότος ότι — αφόρου έχει εκδοθεί νομοτύπως απόφαση περί ανα
 δεν εφαρμόστηκε στην περίπτωσή του το γενικό νομοθε γραφής της οικείας χώρας στον πρώτο από τους
 τικό καθεστώς που διέπει τις συμβάσεις εργασίας ορι καταλόγους που αναφέρονται στο άρθρο 23 παρά
 σμένου χρόνου , ώστε να επιτύχει τη μετατροπή της γραφος 3 καθώς και περί του καταλόγου των
 εργασιακής του σχέσεως σε σχέση αορίστου χρόνου ή/και εγκαταστάσεων που έχουν εγκριθεί στη χώρα
 αποκατάσταση της ζημίας του ; αυτή ;
 3. Είναι έγκυρη η απόφαση 94/70/ΕΚ (3) της Επιτροπής ,
 της 31ης Ιανουαρίου 1994;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που (') ΕΕ αριθ. L 268 της 14. 9. 1992, σ. 1 .
 υπέβαλε το College van Beroep voor het bedrijfsleven με ( 2 ) ΕΕ αριθ . L 263 της 19. 9 . 1991 , σ. 1 .
 διάταξη της 15ης Ιανουαρίου 1997 στην υπόθεση 1. Dutch 0 ΕΕ αριθ . L 36 της 8. 2. 1994, σ. 5 .
 Antillian Dairy Industry Inc. 2. Verenigde Douane-Agenten
 BV, παρεμβαίνων διάδικος: οι Ολλανδικές Αντίλλες, κατά
 Rijksdientst voor de keuring van Vee en Ylees
 (Υπόθεση C-106/97) Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Tribunal de grande instance de Grasse με
 (97/C 142/25) απόφαση της 19ης Ιουλίου 1996 στην υπόθεση εισαγγελική
 αρχή, Union fédérale des consommateurs «Que Choisir?»,
 Με διάταξη της 15ης Ιανουαρίου 1997 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Organisation générale des consommateurs, «OR.GE.CO»,
 πολιτικώς ενάγουσες, κατά Max Rombi και SA Arko
 στις 13 Μαρτίου 1997 , το College van Beroep voor het
 pharma
 bedrijfsleven, στο πλαίσιο της διαφοράς 1 . Dutch Antillian
 Dairy Industry Inc. 2. Verenigde Douane-Agenten BV, (Υπόθεση C-107/97)
 παρεμβαίνων διάδικος: οι Ολλανδικές Αντίλλες, κατά Rijks (97/0 142/26)
 dientst voor de keuring van Vee en Vlees, που εκκρεμεί
 ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα Με απόφαση της 19ης Ιουλίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 στικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 14 Μαρτίου 1997, το Tribunal de grande instance de
 1Α. Πρέπει οι διατάξεις του κεφαλαίου III της οδηγίας Grasse, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ αφενός εισαγ
 92/46/ΕΟΚ ('), θεωρούμενες ειδικότερα υπό το φως του γελικής αρχής, Union fédérale des consommateurs « Que
 άρθρου 227 , καθώς και των άρθρων 131-136 της συνθή Choisir?», Organisation générale des consommateurs
 κης ΕΚ, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι συνεπάγο «OR.GE.CO», πολιτικώς εναγουσών, και αφετέρου Max
 νται, κατά την έννοια του άρθρου 189 τρίτο εδάφιο της Rombi και SA Arkopharma που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί
 συνθήκης ΕΚ, την έκδοση εθνικών εκτελεστικών διατά από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά
 ξεων οι οποίες έχουν εφαρμογή στις εισαγωγές στην ΕΚ σεως .
 βουτύρου που κατάγεται από τις υπερπόντιες χώρες και
 εδάφη που αναφέρονται στο παράρτημα IV της συνθή Το Tribunal de grande instance de Grasse ζητεί από το
 κης ΕΚ, όπως είναι οι Ολλανδικές Αντίλλες; Δικαστήριο να αποφανθεί επί των εξής ερωτημάτων:
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1 . . Μπορούν τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν την ορθή
 1Α μεταφορά κοινοτικής οδηγίας στο εσωτερικό τους δίκαιο,
 διατηρώντας σε ισχύ , με την εθνική κανονιστική πράξη
 1 .B . Έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του κεφαλαίου III της περί μεταφοράς, προηγούμενα νομοθετήματα που έχουν
 προαναφερθείσας οδηγίας, ειδικότερα ενόψει του άρ θεσπισθεί βάσει καταργηθέντος εθνικού νομοθετήματος
 θρου 132 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ και των περί μεταφοράς προηγούμενης καταργηθείσας οδηγίας,
 άρθρων 102 και 103 της αποφάσεως 91/482/ΕΚ του περιοριζόμενα στην επισήμανση με τη νέα κανονιστική


text:
C 261/14 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26.10.2002
 1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. δικηγόρους, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρό-
 σωποι: W. Mölls και Α. Whelan), με αντικείμενο προσφυγή περί
 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής C(2001)2931 τελικό,
 της 2ας Οκτωβρίου 2001, για διαδικασία εφαρμογής του
 άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας
 ΕΟΧ (υπόθεση COMP/E-1/36.756 — Γλυκονικό νάτριο) και
 επικουρικώς, αίτημα περί μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε
 στην προσφεύγουσα με το άρθρο 3 της απόφασης αυτής, το
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Jaeger,
 Πρόεδρο, K. Lenaerts και J. Azizi, δικαστές, γραμματέας: H. Jung,
 της 9ης Ιουλίου 2002
 εξέδωσε στις 9 Ιουλίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 στην υπόθεση T-127/01, Carlo Ripa di Meana κατά Ευρωπαϊ-
 κού Κοινοβουλίου (1) 1) Καταργείται η δίκη.
 2) Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδα.
 (Βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου — Προσωρινό
 συνταξιοδοτικό καθεστώς — Αναστολή πληρωμής —
 Επιβεβαιωτική πράξη — Παραδεκτό) (1 ) EE C 68 της 16.3.2002.
 (2002/C 261/24)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Στην υπόθεση T-127/01, Carlo Ripa di Meana, πρώην βουλευτής
 της Ιταλίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κάτοικος Montecastello
 di Vibio (Ιταλία), εκπροσωπούμενος από τους δικηγόρους W. της 8ης Αυγούστου 2002
 Viscardini Donà και G. Donà, κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 (εκπρόσωποι: A. Caiola και G. Ricci), με αντικείμενο αίτηση στην υπόθεση T-155/02 R, VVG International Handels-
 περί ακυρώσεως της από 26 Μαρτίου 2001 αποφάσεως του gesellschaft mbH και λοιποί κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ-
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με το οποίο αναστέλλεται η σύνταξη κών Κοινοτήτων
 γήρατος του προσφεύγοντος κατόπιν της εκλογής του στο
 περιφερειακό συμβούλιο της Ουμβρίας (Ιταλία), το Πρωτοδικείο (∆ιαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Κανονισμός (ΕΚ)
 (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους Μ. Βηλαρά, Πρόεδρο, V. 560/2002 — Παραδεκτό της προσφυγής στην κύρια δίκη)
 Tiili και P. Mengozzi, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε
 στις 9 Ιουλίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: (2002/C 261/26)
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 2) Καταδικάζει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά έξοδα.
 ( 1) EE C 245 της 1.9.2001. Στην υπόθεση T-155/02 R, VVG International Handels-
 gesellschaft mbH, με έδρα το Salzbourg (Αυστρία), VVG
 (International) Ltd, με έδρα το Εuroport Gibraltar (Γιβραλτάρ),
 Metalsivas Metallwarenhandelsgesellschaft mbH, με έδρα τη
 Βιέννη (Αυστρία), εκπροσωπούμενες από τον W. Schuler,
 δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσω-
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ποι: G. zur Hausen και B. Eggers), με αντικείμενο αίτηση
 αναστολής εκτελέσεως του κανονισμού (ΕΚ) 560/2002 της
 της 9ης Ιουλίου 2002 Επιτροπής, της 27ης Μαρτίου 2002, για την επιβολή προσωρινών
 μέτρων διασφάλισης κατά των εισαγωγών ορισμένων προϊόντων
 στην υπόθεση T-312/01, Jungbunzlauer AG κατά Επιτροπής χάλυβα (ΕΕ L 85, σ. 1), ή τη λήψη οποιουδήποτε άλλου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) προσωρινού μέτρου που θα παράσχει τη δυνατότητα στις αιτούσες
 να εισαγάγουν στην Κοινότητα, πέραν της δασμολογικής
 (Προσφυγή ακυρώσεως — Προσφυγή που κατέστη άνευ ποσοστώσεως και άνευ καταβολής συμπληρωματικών δασμών,
 αντικειμένου — Κατάργηση της δίκης — ∆ιακανονισμός 95 129 τόνους πλατέων προϊόντων θερμής ελάσεως από κράμα
 των εξόδων) χάλυβα τα οποία εμπίπτουν στη θέση 4 του εν λόγω κανονισμού,
 o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις 8 Αυγούστου 2002
 (2002/C 261/25) διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) 1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Στην υπόθεση T-312/01, Jungbunzlauer AG, με έδρα τη Βασιλεία
 (Ελβετία), εκπροσωπούμενη από τους R. Bechtold και M. Karl,


text:
 22.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/15
 Διάταξη του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2011 [αίτηση του Curte de Apel Timișoara (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Sergiu Alexandru Micșa κατά Administrația Finanțelor Publice Lugoj, Direcția Generală a Finanțelor Publice Timiș, Administrația Fondului pentru Mediu
 (Υπόθεση C-573/10) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Εσωτερικοί φόροι - Άρθρο 110 ΣΛΕΕ - Φόρος λόγω ρυπάνσεως επιβαλλόμενος κατά την πρώτη ταξινόμηση αυτοκινήτων οχημάτων)
 2011/C 311/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curte de Apel Timișoara
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Sergiu Alexandru Micșa
 κατά
 Administrația Finanțelor Publice Lugoj, Direcția Generală a Finanțelor Publice Timiș, Administrația Fondului pentru Mediu
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Curtea de Apel Timișoara — Ταξινόμηση μεταχειρισμένων οχημάτων τα οποία είχαν ταξινομηθεί προηγουμένως σε άλλα κράτη μέλη — Φόρος λόγω ρυπάνσεως επιβαλλόμενος στα αυτοκίνητα οχήματα κατά την πρώτη ταξινόμησή τους σε κράτος μέλος — Συμβατότητα της εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως προς το άρθρο 110 ΣΛΕΕ — Κύρος της προβλεπόμενης για ορισμένες κατηγορίες οχημάτων απαλλαγής από την καταβολή του φόρου
 Διατακτικό
 Το άρθρο 110 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι απαγορεύει την καθιέρωση από κράτος μέλος φόρου λόγω ρυπάνσεως επιβαλλόμενου επί των αυτοκινήτων οχημάτων κατά την πρώτη ταξινόμησή τους στο κράτος μέλος αυτό, αν το φορολογικό αυτό μέτρο έχει διαμορφωθεί κατά τρόπο ώστε να αποτελεί αντικίνητρο για τη θέση σε κυκλοφορία στο εν λόγω κράτος μέλος μεταχειρισμένων αυτοκινήτων που έχουν αγοραστεί σε άλλα κράτη μέλη, αλλά όχι και για τις πωλήσεις μεταχειρισμένων αυτοκινήτων ίδιας παλαιότητας και ίδιου βαθμού φθοράς εντός της εγχώριας αγοράς.
 (1) ΕΕ C 46 της 12.02.2011.


text:
 19.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/10
 Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 7ης Ιουλίου 2016 [αίτηση του Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — H. M. κατά Agentsia za darzhavna finansova inspektsia (ADFI)
 (Υπόθεση C-129/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Δημόσιες συμβάσεις προμηθειών - Οδηγία 2004/18/ΕΚ - Άρθρο 1, παράγραφος 9 - Έννοια του «οργανισμού δημοσίου δικαίου» - Νοσοκομειακό ίδρυμα συσταθέν ως κερδοσκοπικού χαρακτήρα το συνολικό κεφάλαιο του οποίου ανήκει σε ιδιώτες - Έσοδα προερχόμενα σε ποσοστό άνω του 50 % ή 30 % από πληρωμές από το δημόσιο σύστημα ασφαλίσεως υγείας ως αντιστάθμιση για την παροχή ιατρικών υπηρεσιών - Άρθρο 7, στοιχείο βʹ - Εκτιμώμενη αξία της συμβάσεως - Μη καλυπτόμενο κατώτατο όριο - Βέβαιο διασυνοριακό ενδιαφέρον - Έλλειψη πληροφοριών - Άρθρο 53, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Προδήλως απαράδεκτο))
 (2016/C 343/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Sofia-grad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 H. M.
 κατά
 Agentsia za darzhavna finansova inspektsia (ADFI)
 Διατακτικό
 Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Administrativen sad Sofia-grad (διοικητικό δικαστήριο Σόφιας, Βουλγαρία) με απόφαση της 4ης Μαρτίου 2015 είναι προδήλως απαράδεκτη.
 (1) ΕΕ C 171 της 26.5.2015.


text:
25.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 19/17
 — αποδεχόμενη ότι το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας 1. Συνιστά το λιανικό εμπόριο προϊόντων υπηρεσία κατά την
 (ΤΕΕ), η εγγραφή στο οποίο αποτελεί απαραίτητη έννοια του άρθρου 2 της οδηγίας;
 προϋπόθεση για την άσκηση του επαγγέλματος του
 αρχιτέκτονα στην Ελλάδα, αρνείται συστηματικά την Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα αυτό:
 εγγραφή κοινοτικών υπηκόων, κατόχων μη ελληνικών
 διπλωμάτων, τα οποία θα έπρεπε να αναγνωρίζονται 2. Πόσο συγκεκριμένες πρέπει να είναι από απόψεως περιεχομέ-
 δυνάμει της οδηγίας 85/384/ΕΟΚ ( 1), νου οι υπηρεσίες αυτές ενός εμπόρου λιανικής πωλήσεως,
 προκειμένου να διασφαλίζεται ο προσδιορισμός του αντικει-
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 6, μένου της προστασίας του σήματος, ο οποίος είναι αναγκαίος
 παράγραφος 2, 10, 12, της οδηγίας 85/384/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, για την αμοιβαία
 αναγνώριση των πτυχίων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων α) για τη ρυθμιζόμενη στο άρθρο 2 της οδηγίας λειτουργία
 στον τομέα της αρχιτεκτονικής και τη θέσπιση μέτρων για τη του σήματος, η οποία συνίσταται στη δυνατότητα
 διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος διακρίσεως των προϊόντων και υπηρεσιών μιας επιχει-
 εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, ρήσεως από τα προϊόντα και τις υπηρεσίες άλλων
 επιχειρήσεων,
 β) να καταδικάσει την Ελληνική ∆ημοκρατία στη δικαστική
 δαπάνη. β) για την οριοθέτηση του πεδίου προστασίας του σήματος
 σε περίπτωση συγκρούσεως με άλλο σήμα;
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 3. Πόσο αυστηρά πρέπει να οριοθετείται η ομοιότητα (άρθρο 4,
 παράγραφος 1, στοιχείο β', και άρθρο 5, παράγραφος 1,
 Η προσφεύγουσα προσάπτει στην Ελληνική ∆ημοκρατία μη ορθή στοιχείο β', της οδηγίας) μεταξύ των υπηρεσιών αυτών ενός
 μεταφορά της οδηγίας 85/384/ΕΟΚ στην εσωτερική έννομη τάξη,
 εμπόρου λιανικής πωλήσεως και
 στο μέτρο που η ελληνική ρύθμιση καθιερώνει: α) παράλληλο
 σύστημα αμφισβητήσεως πτυχίων, πιστοποιητικών ή τίτλων πέραν
 του προβλεπομένου από την οδηγία (προσφυγή στη συμβουλευ- α) των άλλων υπηρεσιών που παρέχονται σε συνάρτηση με
 τική επιτροπή για την αρχιτεκτονική) και β) υποχρέωση των τη διάθεση των προϊόντων στο εμπόριο ή
 υπολοίπων κρατών μελών πέραν αυτής την οποία υπέχουν από το
 άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας. β) των προϊόντων που διατίθενται στο εμπόριο από τον
 οικείο έμπορο λιανικής πωλήσεως;
 Περαιτέρω, η Επιτροπή προσάπτει στην καθής μη προσήκουσα
 εφαρμογή της οδηγίαςλόγω κακής διοικητικής πρακτικής εκ μέρους
 του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΤΕΕ). Κατά την προσφεύ-
 γουσα, το ΤΕΕ είτε δεν προβαίνει σε έγκαιρη εξέταση των αιτήσεων
 εγγραφής στα μητρώα του είτε δεν ενημερώνει αιτιολογημένα τους
 αιτούντες σχετικά με την άρνηση εγγραφής τους.
 ( 1) ΕΕ L 223 της 21.8.1985, σ. 15. Αίτηση αναιρέσεως της εταιρίας Europe Chemi-Con
 (Deutschland) GmbH κατά της αποφάσεως του Πρωτοδι-
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο πενταμελές
 τμήμα), της 12ης Σεπτεμβρίου 2002, στην υπόθεση T-89/
 00 (1), Europe Chemi-Con (Deutschland) GmbH κατά Συμ-
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- βουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, υποστηριζομένου από
 βαλε το Bundespatentgericht με διάταξη της την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που υποβλήθηκε
 15ης Οκτωβρίου 2002 στην υπόθεση PRAKTIKER Bau- στις 21 Νοεμβρίου 2002
 und Heimwerkermärkte AG κατά Deutsches Patent- und
 Markenamt
 (Υπόθεση C-422/02 P)
 (Υπόθεση C-418/02)
 (2003/C 19/31)
 (2003/C 19/30)
 Με διάταξη της 15ης Οκτωβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις Η εταιρία Europe Chemi-Con (Deutschland) GmbH, με έδρα τη
 20 Νοεμβρίου 2002, το Bundespatentgericht, στο πλαίσιο της Νυρεμβέργη (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους
 διαφοράς μεταξύ PRAKTIKER Bau- und Heimwerkermärkte AG K. Αδαμαντόπουλο, J. J. Gutiérrez Gisbert και J. Branton, με τόπο
 και Deutsches Patent- und Markenamt που εκκρεμεί ενώπιόν επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου
 του, υποβάλλει στο ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 21 Νοεμβρίου 2002, αναίρεση
 ακόλουθα ερωτήματα προς έκδοση προδικαστικής αποφάσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 ως προς την ερμηνεία της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του τήτων (τέταρτο πενταμελές τμήμα), της 12ης Σεπτεμβρίου 2002,
 Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των στην υπόθεση T-89/00, Europe Chemi-Con (Deutschland)
 νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ L 40, της GmbH κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, υποστηριζο-
 11ης Φεβρουαρίου 1989, σ. 1): μένου από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 8.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 298/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Γαλλία) στις 22 Ιουλίου 2011 — Société Le Crédit Lyonnais κατά Ministre du budget, des comptes publics et de la réforme de l'État
 (Υπόθεση C-388/11)
 2011/C 298/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d'État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Société Le Crédit Lyonnais
 Αναιρεσίβλητος: Ministre du budget, des comptes publics et de la réforme de l'État
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν, λαμβανομένων υπόψη των κανόνων περί του εδαφικού πεδίου του φόρου προστιθεμένης αξίας, οι παράγραφοι 2 και 5 του άρθρου 17 και το άρθρο 19 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, της 17ης Μαΐου 1977 (1), την έννοια ότι, για τον υπολογισμό της αναλογίας που καθιερώνουν, η έδρα εταιρίας σε κράτος μέλος πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα έσοδα κάθε υποκαταστήματός της εγκατεστημένου σε άλλο κράτος μέλος και, αντιστρόφως, τα υποκαταστήματα αυτά πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το σύνολο των εσόδων της εταιρίας που εμπίπτουν στο πεδίο του φόρου προστιθεμένης αξίας;
 2)
 Δύναται να δοθεί η ίδια λύση για τα υποκαταστήματα που είναι εγκατεστημένα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως δε όσον αφορά το δικαίωμα εκπτώσεως που προβλέπεται από το στοιχείο α' της παραγράφου 3 του άρθρου 17 και από το στοιχείο γ' της ίδιας παραγράφου, όταν πρόκειται για τραπεζικές και χρηματοοικονομικές πράξεις του άρθρου 13, Β, στοιχείο δ', σημεία 1 έως 5, που πραγματοποιούνται προς όφελος ληπτών εγκατεστημένων εκτός της Κοινότητας;
 3)
 Διαφέρει από το ένα κράτος μέλος στο άλλο η απάντηση στα δύο πρώτα ερωτήματα με γνώμονα τις δυνατότητες επιλογής που παρέχει το τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 5 του άρθρου 17, ειδικότερα δε όσον αφορά τη δημιουργία χωριστών τομέων δραστηριότητας;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως σε ένα από τα δύο πρώτα ερωτήματα, αφενός, πρέπει η εφαρμογή της αναλογίας αυτής να περιοριστεί στον υπολογισμό των δικαιωμάτων εκπτώσεως του φόρου προστιθεμένης αξίας που έπληξε τις δαπάνες στις οποίες η έδρα υποβλήθηκε προς όφελος των αλλοδαπών υποκαταστημάτων και, αφετέρου, πρέπει ο συνυπολογισμός των εσόδων που πραγματοποιήθηκαν στην αλλοδαπή να γίνει σύμφωνα με τους κανόνες που έχουν εφαρμογή στο κράτος του υποκαταστήματος ή στο κράτος της έδρας;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).


text:
22.12.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 369/3
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα) (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 25ης Οκτωβρι ́ου 2001
 της 16ης Οκτωβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-475/99 (αι ́τηση του Oberverwaltungs-
 στην υπο ́θεση C-429/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- gericht Rheinland-Pfalz για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 τη ́των κατα ́ Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1) αποφα ́σεως): Firma Ambulanz Glöckner κατα ́ Landkreis
 Südwestpfalz (1)
 («Τηλεπικοινωνι ́ες — Οδηγι ́ες 90/388/ΕΟΚ και 96/19/ΕΚ («'Αρθρα 85, 86 και 90 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, α ́ρθρα 81
 — Φωνητικη ́ τηλεφωνι ́α — Υπηρεσι ́ες επανακλη ́σεως — ΕΚ, 82 ΕΚ και 86 ΕΚ) — Μεταφορα ́ ασθενω ́ ν με ασθε-
 Portugal Telecom») νοφο ́ρο — Ειδικα ́ η ́ αποκλειστικα ́ δικαιω ́ ματα — Περιο-
 ρισμο ́ς του ανταγωνισμου ́ — Αποστολη ́ γενικου ́ συμφε ́-
 (2001/C 369/04) ροντος — ∆ικαιολο ́γηση — Επι ́πτωση στο εμπο ́ριο μεταξυ ́
 κρατω ́ ν μελω ́ ν»)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 (Γλω (2001/C 369/05)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-429/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωπος: A. Alves Vieira) κατα ́ Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας Στην υπο ́θεση C-475/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του
 (εκπρο ́σωποι: L. Fernandes, P. de Pitta e Cunha και Ν. Ruiz), με Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz (Γερμανι ́α) προς το
 αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α
 λαμβα ́νοντας ο ́λα τα αναγκαι ́α με ́τρα για να συμμορφωθει ́ με το ζητει ́ται, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αι-
 α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, τε ́ταρτο εδα ́φιο, της οδηγι ́ας του ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Firma Ambulanz Glöckner και
 90/388/ΕΟΚ της Επιτροπη ́ς, της 28ης Ιουνι ́ου 1990, σχετικα ́ με Landkreis Südwestpfalz, παρισταμε ́νων των Αrbeiter-Samariter-
 τον ανταγωνισμο ́ στις αγορε ́ς των τηλεπικοινωνιακω ́ν υπηρεσιω ́ν Bund Landesverband Rheinland-Pfalz eV, Deutsches Rotes
 (EE L 192, σ. 10), ο ́πως ισχυ ́ει μετα ́ την τροποποι ́ηση ́ της με την Kreuz Landesverband Rheinland-Pfalz eV, και Vertreter des
 οδηγι ́α 96/19/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 13ης Μαρτι ́ου 1996, για öffentlichen Interesses, Mainz, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 90/388 ο ́σον αφορα ́ το πλη ́ρες α ́νοιγμα σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 85, 86 και 90 της Συνθη ́κης
 των αγορω ́ν τηλεπικοινωνιω ́ν στον ανταγωνισμο ́ (EE L 74, σ. 13), ΕΚ (νυν α ́ρθρων 81 ΕΚ, 82 ΕΚ και 86 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο
 παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ την εν λο ́γω δια ́ταξη, το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους S. von Bahr, προ ́εδρο του τετα ́ρτου
 ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ την F. Macken, προ ́εδρο τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα το πε ́μπτο τμη ́μα, D. A. O. Edward, A. La
 τμη ́ματος, την Ν. Colneric και τους C. Gulmann (εισηγητη ́), Pergola, M. Wathelet (εισηγητη ́) και C. W. A. Timmermans,
 J.-P. Puissochet και Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας:
 P. Léger, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 16 Οκτωβρι ́ου H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 25 Οκτωβρι ́ου 2001, απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 — μια εθνικη ́ δια ́ταξη ́οπως το ́αρθρο 18, παρα ́γραφος 3, του
 1) Η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, αναβα ́λλοντας ́εως την νο ́μου Rettungsdienstgesetz (νο ́μου περι ́ υπηρεσι ́ας δια-
 1η Ιανουαρι ́ου 2000 την κατα ́ργηση των αποκλειστικω ́ν σω ́ σεως), ́οπως ́σχυε
 ι στις 22 Απριλι ́ου 1991, κατα ́ την
 δικαιωμα ́των της Portugal Telecom ́οσον αφορα ́ το συ ́στημα οποι ́α η αρμο ́δια αρχη ́ αρνει ́ται τη χορη ́γηση της ́αδειας
 επανακλη ́σεως, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ το που ει ́ναι αναγκαι ́α για την παροχη ́ υπηρεσιω ́ ν μεταφορα ́ς
 ́αρθρο 2, παρα ́γραφος 2, τε ́ταρτο εδα ́φιο, της οδηγι ́ας ασθενω ́ ν με ασθενοφο ́ρο, οσα ́κις η χρησιμοποι ́ηση ́ της ει ́ναι
 90/388/ΕΟΚ της Επιτροπη ́ς, της 28ης Ιουνι ́ου 1990, σχε- ικανη ́ να βλα ́ψει τη λειτουργι ́α και την αποδοτικο ́τητα της
 τικα ́ με τον ανταγωνισμο ́ στις αγορε ́ς των τηλεπικοινωνια- υπηρεσι ́ας επει ́γουσας ιατρικη ́ς περι ́θαλψης, η διαχει ́ριση
 ́ ν υπηρεσιω
 κω ́ ν, ́οπως ισχυ ́ει μετα ́ την τροποποι ́ηση ́ της με της οποι ́ας ́εχει ανατεθει ́ σε υγειονομικε ́ς οργανω ́ σεις ́οπως
 την οδηγι ́α 96/19/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 13ης Μαρτι ́ου αυτε ́ς της υπο ́θεσης στην κυ ́ρια δι ́κη, ει ́ναι ικανη ́ να
 1996, για τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 90/388 ́οσον αφορα ́ παρα ́σχει στις οργανω ́ σεις αυτε ́ς ειδικο ́ ́η αποκλειστικο ́
 το πλη ́ρες ́ανοιγμα των αγορω ́ ν τηλεπικοινωνιω ́ ν στον αντα- δικαι ́ωμα κατα ́ την ́εννοια του ́αρθρου 90, παρα ́γραφος 1,
 γωνισμο ́. της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρου 86, παρα ́γραφος 1, ΕΚ)·
 2) Καταδικα ́ζει την Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ — εφο ́σον την απο ́φαση της χορηγη ́σεως ́η της μη χορηγη ́σεως
 ́εξοδα. της εν λο ́γω ́αδειας λαμβα ́νουν μονομερω ́ ς και με
 αποκλειστικη ́ ευθυ ́νη τους οι αρμο ́διες αρχε ́ς, συ ́μφωνα με
 τους ́ορους που προβλε ́πει ο νο ́μος και χωρι ́ς να υπα ́ρχει
 (1) EE C 34 της 5.2.2000. συμφωνι ́α ́η συνεννο ́ηση των εν λο ́γω αρχω ́ ν με τις υγειονο-
 μικε ́ς οργανω ́ σεις ́η των οργανω ́ σεων αυτω ́ ν μεταξυ ́ τους,
 δεν συντρε ́χει παρα ́βαση του ́αρθρου 90, παρα ́γραφος 1,
 ---pagebreak--- C 369/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 22.12.2001
 της Συνθη ́κης, σε συνδυασμο ́ με το ́αρθρο 85, παρα ́γρα- Γερμανι ́ας (εκπρο ́σωποι: W-D. Plessing και B. Muttelsee-Schön),
 φος 1, στοιχει ́ο γ', της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρο 81, με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α
 παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ', ΕΚ)· της Γερμανι ́ας παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 52
 — μια εθνικη ́ δια ́ταξη ́οπως η δια ́ταξη του ́αρθρου 18, παρα ́- και 59 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρα 43
 γραφος 3, του Rettungsdienstgesetz, ́οπως ́σχυε ι στις ΕΚ και 49 ΕΚ), διο ́τι ́εχει προβλε ́ψει στη νομοθεσι ́α της ο ́τι οι
 22 Απριλι ́ου 1991, συνιστα ́ παρα ́βαση του ́αρθρου 90, κατασκευαστικε ́ς επιχειρη ́σεις που ει ́ναι εγκατεστημε ́νες σε α ́λλα
 παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης, σε συνδυασμο ́ με το κρα ́τη με ́λη
 ́αρθρο 86, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρο 82 ΕΚ), εφο ́σον
 αποδεικνυ ́εται ́οτι: α) μπορου ́ν να παρε ́χουν, στο πλαι ́σιο κοινοπραξι ́ας, διασυνο-
 — οι υγειονομικε ́ς οργανω ́ σεις κατε ́χουν δεσπο ́ζουσα ριακε ́ς υπηρεσι ́ες στη γερμανικη ́ αγορα ́ μο ́νον εφο ́σον ́εχουν
 θε ́ση στην αγορα ́ των υπηρεσιω ́ ν επει ́γουσας μεταφο- ́εδρα η ́ διαθε ́τουν τουλα ́χιστον εγκατα ́σταση στη Γερμανι ́α
 ρα ́ς ασθενω ́ ν, απασχολω ́ντας δικο ́ τους προσωπικο ́ και συνα ́πτουν για το
 προσωπικο ́ αυτο ́ ειδικη ́ συλλογικη ́ συ ́μβαση εργασι ́ας,
 — αυτη ́ η δεσπο ́ζουσα θε ́ση υπα ́ρχει σε σημαντικο ́ τμη ́μα
 της κοινη ́ς αγορα ́ς, και
 — πιθανολογει ́ται επαρκω ́ ς, λαμβανομε ́νων υπο ́ψη των β) μπορου ́ν να παραχωρου ́ν σε α ́λλες κατασκευαστικε ́ς επιχει-
 οικονομικω ́ ν χαρακτηριστικω ́ ν της σχετικη ́ς αγορα ́ς, ρη ́σεις εργατικο ́ δυναμικο ́ α ́λλης χω ́ρας μο ́νον εφο ́σον ́εχουν
 ́οτι η δια ́ταξη αυτη ́ εμποδι ́ζει πρα ́γματι τις επιχειρη ́σεις ́εδρα η ́ τουλα ́χιστον διαθε ́τουν εγκατα ́σταση στη Γερμανι ́α
 που ει ́ναι εγκατεστημε ́νες σε κρα ́τη με ́λη ́αλλα εκτο ́ς απασχολω ́ντας δικο ́ τους προσωπικο ́ και υπα ́γονται, ως με ́λη
 του συγκεκριμε ́νου κρα ́τους ει ́τε να παρε ́χουν υπηρε- γερμανικη ́ς ενω ́σεως εργοδοτω ́ν, σε κλαδικη ́ και κοινωνικο-
 σι ́ες μεταφορα ́ς με ασθενοφο ́ρα στο κρα ́τος αυτο ́ ει ́τε ασφαλιστικη ́ συλλογικη ́ συ ́μβαση,
 να εγκατασταθου ́ν εκει ́·
 — πα ́ντως, μια δια ́ταξη ́οπως η δια ́ταξη του ́αρθρου 18, γ) δεν μπορου ́ν να ιδρυ ́σουν υποκατα ́στημα στη Γερμανι ́α, το
 παρα ́γραφος 3, του νο ́μου Rettungsdienstgesetz δικαιολογει ́- οποι ́ο θα δραστηριοποιει ́ται ως κατασκευαστικη ́ επιχει ́ρηση,
 ται ́εναντι του ́αρθρου 90, παρα ́γραφος 2, της Συνθη ́κης ο ́ταν στο προσωπικο ́ του ανατι ́θενται αποκλειστικω ́ς διοικη-
 εφο ́σον δεν εμποδι ́ζει τη χορη ́γηση ́αδειας σε ανεξα ́ρτητους τικα ́ καθη ́κοντα και καθη ́κοντα πωλη ́σεως, εργασι ́ες σχεδια-
 επιχειρηματι ́ες στις περιπτω ́ σεις ́οπου αποδεικνυ ́εται ́οτι σμου ́, επι ́βλεψης η ́ συγκεκριμε ́νες εργασι ́ες ́εναντι αμοιβη ́ς,
 οι υγειονομικε ́ς οργανω ́ σεις, στις οποι ́ες ́εχει ανατεθει ́ η αλλα ́ πρε ́πει το υποκατα ́στημα αυτο ́ επιπλε ́ον να απασχολει ́
 διαχει ́ριση της υπηρεσι ́ας επει ́γουσας ιατρικη ́ς περι ́θαλψης, εντο ́ς της γερμανικη ́ς αγορα ́ς εργασι ́ας εργα ́τες οι οποι ́οι να
 δεν ει ́ναι προδη ́λως σε θε ́ση να ικανοποιη ́σουν τη ζη ́τηση εργα ́ζονται σε εργοτα ́ξια κατα ́ το 50 % και πλε ́ον του
 στον τομε ́α των υπηρεσιω ́ ν επει ́γουσας και απλη ́ς μεταφορα ́ς συνολικου ́ χρο ́νου εργασι ́ας του προσωπικου ́,
 ασθενω ́ ν.
 (1) EE C 63 της 4.3.2000.
 το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann,
 προ ́εδρο τμη ́ματος, D. A. O. Edward (εισηγητη ́), A. La Pergola,
 L. Sevón και C. W. A. Timmermans, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγε-
 λε ́ας: D. Ruı́z-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ στις 25 Οκτωβρι ́ου 2001, απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 25ης Οκτωβρι ́ου 2001 1) Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας παρε ́βη τις
 υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ τα ́αρθρα 52 και 59 της
 στην υπο ́θεση C-493/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρα 43
 τη ́των κατα ́ Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας (1) ΕΚ και 49 ΕΚ), προβλε ́ποντας στη νομοθεσι ́α της ́οτι
 οι εγκατεστημε ́νες σε ́αλλα κρα ́τη με ́λη κατασκευαστικε ́ς
 («Παρα ́βαση κρα ́τους — 'Αρθρα 52 και 59 της Συνθη ́κης επιχειρη ́σεις
 ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ)
 — Εθνικη ́ νομοθεσι ́α σχετικα ́ με τη δια ́ θεση εργατικου ́
 δυναμικου ́ στον κατασκευαστικο ́ τομε ́α — Αποκλει ́ονται α) μπορου ́ν να παρε ́χουν, στο πλαι ́σιο κοινοπραξι ́ας, δια-
 οι επιχειρη ́σεις που δεν συμμετε ́χουν σε συλλογικη ́μ-
 ́ συ συνοριακε ́ς υπηρεσι ́ες στη γερμανικη ́ αγορα ́ μο ́νον
 βαση του τομε ́α και δεν διαθε ́τουν εγκατα ́ σταση εντο ́ς εφο ́σον ́εχουν ́εδρα ́η διαθε ́τουν τουλα ́χιστον εγκα-
 του κρα ́τους με ́λους της παροχη ́ς υπηρεσιω ́ ν — Αναλογι- τα ́σταση στη Γερμανι ́α απασχολω ́ ντας δικο ́ τους προ-
 κο ́τητα») σωπικο ́ και συνα ́πτουν για το προσωπικο ́ αυτο ́ ειδικη ́
 συλλογικη ́ συ ́μβαση εργασι ́ας,
 (2001/C 369/06)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) β) μπορου ́ν να παραχωρου ́ν σε ́αλλες κατασκευαστικε ́ς
 επιχειρη ́σεις εργατικο ́ δυναμικο ́ ́αλλης χω ́ ρας μο ́νον
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ εφο ́σον ́εχουν ́εδρα ́η τουλα ́χιστον διαθε ́τουν εγκα-
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») τα ́σταση στη Γερμανι ́α απασχολω ́ ντας δικο ́ τους προ-
 σωπικο ́ και υπα ́γονται, ως με ́λη γερμανικη ́ς ενω ́ σεως
 Στην υπο ́θεση C-493/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των εργοδοτω ́ ν, σε κλαδικη ́ και κοινωνικοασφαλιστικη ́
 (εκπρο ́σωπος: J. Sack) κατα ́ Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της συλλογικη ́ συ ́μβαση,


text:
 28.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/3
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 1ης Ιουλίου 2004
 στην υπόθεση C-295/02 (αίτηση του Niedersächsisches Oberverwaltungsgericht για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Gisela Gerken κατά Amt für Agrarstruktur Verden (1)
 (Κοινή γεωργική πολιτική - Ολοκληρωμένο σύστημα διαχειρίσεως και ελέγχου σχετικά με ορισμένα κοινοτικά καθεστώτα ενισχύσεων - Κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 3887/92 και (ΕΚ) αριθ. 2419/2001 - Αίτηση ενισχύσεων για ζώα - Παρατυπίες - Μείωση του ύψους της ενισχύσεως - Άρθρο 2, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 - Αναδρομική εφαρμογή του λιγότερο αυστηρού μέτρου)
 (2004/C 217/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-295/02, με αντικείμενο αίτηση του Niedersächsisches Oberverwaltungsgericht (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Gisela Gerken και Amt für Agrarstruktur Verden, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 10, παράγραφος 2, στοιχείο α), του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3887/92 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 1992, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου σχετικά με ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων (ΕΕ L 391, σ. 36), 44, 53 και 54 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2419/2001 της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2001, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου για ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων που θεσπίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3508/92 του Συμβουλίου (ΕΕ L 327, σ. 11), και 2, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 312, σ. 1), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, F. Macken (εισηγήτρια) και N. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε την 1η Ιουλίου 2004, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το άρθρο 2, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, στην περίπτωση αιτήσεως χορηγήσεως ενισχύσεως για ζώα που εμπίπτει ratione temporis στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3887/92 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 1992, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήματος διαχειρίσεως και ελέγχου σχετικά με ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων, και στην οποία περίπτωση έχει σημειωθεί παρατυπία που επισύρει την επιβολή κυρώσεων δυνάμει του άρθρου 10, παράγραφος 2, στοιχείο α), του εν λόγω κανονισμού, οι αρμόδιες αρχές είναι υποχρεωμένες να εφαρμόσουν αναδρομικά τις διατάξεις του άρθρου 44, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2419/2001 της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2001, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήματος διαχειρίσεως και ελέγχου για ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων που θεσπίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3508/92 του Συμβουλίου, για τον λόγο ότι οι διατάξεις αυτές του κανονισμού (ΕΚ) αριθ.2419/2001 προβλέπουν λιγότερο αυστηρά μέτρα για την επίδικη συμπεριφορά.
 (1) ΕΕ C 261 της 26.10.2002.


text:
 22.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 305/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 16ης Ιουνίου 2016 [αίτηση του Zalaegerszegi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — EURO 2004. Hungary Kft. κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Nyugat-dunántúli Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága
 (Υπόθεση C-291/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Τελωνειακή ένωση - Κοινό Δασμολόγιο - Δασμολογητέα αξία - Προσδιορισμός της δασμολογητέας αξίας - Συναλλακτική αξία - Πράγματι καταβληθείσα τιμή - Αμφιβολίες ως προς την ακρίβεια της δηλωθείσας τιμής - Δηλωθείσα τιμή χαμηλότερη της καταβληθείσας στο πλαίσιο άλλων συναλλαγών σχετικά με ομοειδή εμπορεύματα τιμής))
 (2016/C 305/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Zalaegerszegi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 EURO 2004. Hungary Kft.
 κατά
 Nemzeti Adó- és Vámhivatal Nyugat-dunántúli Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága
 Διατακτικό
 Το άρθρο 181α του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 3254/94 της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 1994, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε πρακτική των τελωνειακών αρχών, όπως αυτή στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία συνίσταται στον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας των εισαγομένων εμπορευμάτων βάσει της συναλλακτικής αξίας ομοειδών εμπορευμάτων, μέθοδο προβλεπόμενη στο άρθρο 30 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 82/97 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1996, όταν η δηλωθείσα συναλλακτική αξία θεωρείται αδικαιολόγητα χαμηλή σε σχέση με τις μέσες στατιστικές τιμές αγοράς κατά την εισαγωγή ομοειδών εμπορευμάτων, και τούτο μολονότι οι τελωνειακές αρχές δεν αντικρούουν ούτε αμφισβητούν άλλως τη γνησιότητα του τιμολογίου και της βεβαιώσεως εμβάσματος που προσκομίσθηκαν προς απόδειξη της πράγματι καταβληθείσας για τα εισαγόμενα εμπορεύματα τιμής, πλην όμως ο εισαγωγέας δεν προσκόμισε, απαντώντας σε συναφές αίτημα της τελωνειακής αρχής, πρόσθετα στοιχεία ή πληροφορίες προς απόδειξη της ακρίβειας της δηλωθείσας συναλλακτικής αξίας των εμπορευμάτων αυτών.
 (1) ΕΕ C 98 της 14.3.2016.


text:
25.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 19/7
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα) (έκτο τμήμα)
 της 5ης ∆εκεμβρίου 2002
 της 28ης Νοεμβρίου 2002
 στην υπόθεση C-324/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 στην υπόθεση C-259/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο- τήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (1)
 τήτων κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας (1)
 («Παράβαση κράτους μέλους — ∆ιατήρηση των φυσικών
 («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 98/30/ΕΚ — οικοτόπων — Άγρια πανίδα και χλωρίδα — Ατελής μετα-
 Παράλειψη μεταφοράς της στο εσωτερικό δίκαιο εντός φορά»)
 της ταχθείσας προθεσμίας»)
 (2003/C 19/13)
 (2003/C 19/12)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-324/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: R. B. Wainwrighte και J. Adda) κατά Βασιλείου του
 Βελγίου (εκπρόσωπος: C. Pochet), με αντικείμενο να διαπιστωθεί
 Στην υπόθεση C-259/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να λάβει όλα τα
 (εκπρόσωπος: R. Tricot) κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας (εκπρόσωποι: αναγκαία μέτρα για την πλήρη και ορθή μεταφορά των άρθρων 1,
 G. de Bergues και Α. Bréville-Viéville), με αντικείμενο να 4, παράγραφος 5, 5, παράγραφος 4, 6, 7, 12, 13, 14, 15, 16,
 αναγνωρισθεί ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να θεσπί- παράγραφος 1, 22, στοιχεία β' και γ', και 23, παράγραφος 2, της
 σει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατά- οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για
 ξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 98/30/ΕΚ του τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206, σ. 7), σε συνδυασμό με τα
 1998, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά παραρτήματα II, IV, V και VI της οδηγίας αυτής, παρέβη τις
 φυσικού αερίου (ΕΕ L 204, σ. 1), ή, εν πάση περιπτώσει, υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή καθώς και από το
 παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις άρθρο 249, τρίτο εδάφιο, ΕΚ, το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα),
 υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία και, ειδικότερα, συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος,
 από το άρθρο 29 αυτής, το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο C. Gulmann (εισηγητή), F. Macken και Ν. Colneric, και
 από τους R. Schintgen (εισηγητή), πρόεδρο του δευτέρου τμήμα- J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger,
 τος, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, C. Gulmann, Β. Σκουρή, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 5 ∆εκεμβρίου 2002, απόφαση
 F. Macken και Ν. Colneric, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix- με το ακόλουθο διατακτικό:
 Hackl, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 28 Νοεμβρίου 2002,
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1) Το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να λάβει όλα τα
 νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα που ήταν
 1) Η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαία για την πλήρη και ορθή μεταφορά των άρθρων 1,
 αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατά- 4, παράγραφος 5, 5, παράγραφος 4, 6, 7, 12, 13, 14,
 ξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 15, 16, παράγραφος 1, 22, στοιχεία β' και γ', και 23,
 98/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβου- παράγραφος 2, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου,
 λίου, της 22ας Ιουνίου 1998, σχετικά με τους κοινούς της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών
 κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου, παρέβη οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, σε
 τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 29 της οδηγίας συνδυασμό με τα παραρτήματα II, IV, V και VI της οδηγίας
 αυτής αυτής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία
 αυτή.
 2) Καταδικάζει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 2) Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 ( 1) ΕΕ C 227 της 11.8.2001.
 (1 ) ΕΕ C 289 της 13.10.2001.


text:
 28.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 227/20
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουνίου 2012 — Vesteda Groep κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-206/10) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Σύστημα ενισχύσεων που οι Κάτω Χώρες δημιούργησαν υπέρ των εταιριών κοινωνικής στέγης - Υφιστάμενες ενισχύσεις - Απόφαση με την οποία έγιναν δεκτές οι δεσμεύσεις του κράτους μέλους - Προσφυγή ακυρώσεως - Ενεργητική νομιμοποίηση - Απαράδεκτο)
 2012/C 227/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Vesteda Groep BV (Μάαστριχτ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: G. van der Wal και T. Boesman, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. van Vliet, S. Noë και S. Thomas, επικουρούμενοι από τον H. Gilliams, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2010) 9963 τελικό της Επιτροπής, της 15ης Δεκεμβρίου 2009, σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις E 2/2005 και N 642/2009 — Κάτω Χώρες — Υφιστάμενη ενίσχυση και ειδική ενίσχυση ανά σχέδιο υπέρ των εταιριών κοινωνικής στέγης
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Vesteda Groep BV φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 179 της 3.7.2010.


text:
 25.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 74/16
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 25ης Ιανουαρίου 2006 — Le Canne κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-276/03) (1)
 (Απόφαση ακυρώνουσα την απόφαση της Επιτροπής με την οποία μειώθηκε το ποσό της κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής - Λεπτομέρειες εκτελέσεως της αποφάσεως - Προσφυγή λόγω παραλείψεως - Κατάργηση της δίκης - Αγωγή αποζημιώσεως)
 (2006/C 74/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Azienda agricola «Le Canne» (Porto Viro, Ιταλία) [εκπρόσωποι: F. Mazzonetto και G. Carraro, δικηγόροι]
 Καθής-εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: L. Visaggio και C. Cattabriga, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή με την οποία ζητείται να αναγνωριστεί ότι η Επιτροπή παρανόμως παρέλειψε να λάβει τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 5ης Μαρτίου 2002, T-241/00, Le Canne κατά Επιτροπής (Συλλογή 2002, σ. II-1251), καθώς και αγωγή αποζημιώσεως προς αποκατάσταση της ζημίας που θεωρείται ότι προέκυψε από την παράλειψη αυτή.
 Διατακτικό της υποθέσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί των αιτημάτων της προσφυγής λόγω παραλείψεως.
 2)
 Απορρίπτει τα αιτήματα περί αποζημιώσεως.
 3)
 Κάθε διάδικος φέρει τα έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 239 της 4.10.2003.


text:
7 . 12 . 96 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 370/7
 Λογοί και κύρια επιχειρήματα γ) Εξακολουθεί να υπάρχει η υπεροχή αυτή μόνον όταν
 θίγεται συγκεκριμένα o πλην του κοινωνικού υφιστά
 Σύμφωνα με το άρθρο 189 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ, η μενος οικονομικός σκοπός του άρθρου 1 1 9 της συνθή
 οδηγία είναι, ως προς τον επιδιωκόμενο σκοπό, δεσμευτική κης ΕΚ, δηλαδή η δημιουργία ίσων ευκαιριών αντα
 για κάθε κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται. Εξ αυτού γωνισμού ;
 συνάγεται ότι κάθε κράτος μέλος είναι υποχρεωμένο να λάβει
 τα αναγκαία μέτρα για την επίτευξη του σκοπού της οδηγίας 2. Επιβάλλει τουλάχιστον η αποδιδόμενη στο κοινοτικό
 πριν από την παρέλευση της τασσομένης προθεσμίας, δηλαδή δίκαιο αρχή της σύμφωνης προς το κοινοτικό δίκαιο
 να μεταφέρει την οδηγία στο εσωτερικό του δίκαιο, έτσι ώστε ερμηνείας του εθνικού δικαίου να ερμηνεύονται διατάξεις
 αυτή να αναπτύξει πλήρως την πρακτική αποτελεσματικότη του εσωτερικού δικαίου περί ίσης μεταχειρίσεως όσον
 τά της. H Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν αφορά παροχή από επαγγελματικά συστήματα κοινωνι
 εξεπλήρωσε την υποχρέωσή της αυτή να μεταφέρει πλήρως κών ασφαλίσειον σύμφωνα με τις επιταγές και τους
 την οδήγια στο εσωτερικό της δίκαιο εντός της προβλεπομέ περιορισμούς ( απαγόρευση της αναδρομικής ισχύος) του
 νης στο άρθρο 34 παράγραφος 1 της οδηγίας προθεσμίας κοινοτικού δικαίου ;
 ( 14 Ιουνίου 1994).
 (!) ΕΕ αριθ . L 199 της 9. 8. 1993 . σ. 1 .
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Rechtbank van eerste aanleg te Brussel με
 απόφαση της 11ης Οκτωβρίου 1996 στην υπόθεση Belgisch
 Interventie- en Restitutiebureau κατά NV Prolacto
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που (Υπόθεση C-346/96)
 υπέβαλε, με απόφαση της 10ης Φεβρουαρίου 1995, το (96/C 370/ 17
 Landesarbeitsgericht Niedersachsen στα πλαίσια της διαφο
 ράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου Με απόφαση της 11ης Οκτωβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 μεταξύ Landeshauptstadt Hannover και Almut Sattler Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-345/96) στις 21 Οκτωβρίου 1996, το Rechtbank van eerste aanleg te
 Brussel , στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Belgisch Interven
 (96/C 370/ 16) tie- en Restitutiebureau και NV Prolacto , που εκκρεμεί
 ενώπιον του . ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα
 Με απόφαση της 10ης Φεβρουαρίου 1995 , η οποία περιήλθε στικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων στις 18 Οκτωβρίου 1996, το Landesarbeitsgericht Στην περίπτωση προσφοράς για την παράδοση αποκορυφω
 Niedersachsen (τρίτο τμήμα) ζητεί από το Δικαστήριο των μένου γάλακτος σε σκόνη , στο πλαίσιο της επισιτιστικής
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στα πλαίσια της διαφοράς που βοήθειας βάσει των κανονισμών της Επιτροπής (ΕΟΚ)
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Lan αριθ. 345/87 (') και (ΕΟΚ) αριθ. 1358/87 (2), της 3ης~Φεβρου
 deshauptstadt Hannover και Almut Sattler, την έκδοση αρίου 1987 και της 15ης Μαΐου 1987. αντιστοίχους, με σύσταση
 προδικαστικής αποφάσεως επί τίον ακολούθων εριοτημά εγγυήσεως διαγωνισμού σύμφωνα με το άρθρο 12 του
 των : κανονισμού ( ΕΟΚ ) αριθ . 1354/83 της Επιτροπής (3 ), μπορεί o
 βελγικός οργανισμός παρεμβάσεως και αποδόσεως να αξιώ
 1 , α) Επιβάλλεται η υπεροχή εφαρμογής ή ισχύος του σει από το νομικό πρόσωπο , που δεν συμμορφώθηκε προς τις
 κοινοτικού δικαίου (κατά τα άρθρα 5 παράγραφος 2 υποχρεώσεις του και δεν πραγματοποίησε την παράδοση, την
 και 189 της συνθήκης ΕΚ) έναντι εθνικών διατάξεων καταβολή αποζημιώσεως βάσει του άρθρου 25 παράγρα
 των κρατών μελών, οι οποίες διά της συρροής αξιώ φος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ ) αριθ . 1354/83 , αφού είχε ήδη
 σεων επί των αυτών πραγματικών περιστατικών με κατακρατήσει ως καταπεσούσες όλες τις εγγυήσεις διαγωνισ
 σκοπό επίσης την ενίσχυση της επιταγής για ίση μού ;
 μεταχείριση από τα επαγγελματικά συστήματα κοινω
 νικών ασφαλίσεων θα μπορούσαν ή θα έπρεπε να (') ΕΕ αριθ . L 142 της 1 . 6 . 1983 , σ. 1 .
 τύχουν εφαρμογής, όπως παραδείγματος χάρη στη {-) ΕΕ αριθ . L 34 τη ζ 5 . 2 . 1987 , σ. 8 .
 Γερμανία — γενικώς — η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως (-1 ) ΕΕ αριθ . L 131 της 20. 5 . 1987 . σ. 1 .
 του εργασιακού δικαίου ή — ειδικώς — το άρθρο 2
 παράγραφος 1 του Beschaftigungsfôrderungsgesetz
 του 1985 (νόμου του 1985 περί ενισχύσεων της απα
 σχολήσεως); Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de Madrid, Sala de lo
 β) Ισχύει η υπεροχή του κοινοτικού δικαίου σε περίπτω Contencioso-Administrativo, Secciôn Primera, με διατάξη
 ση συγκρούσεως κατά την οποία το κοινοτικό δίκαιο της 3ης Ιουλίου στην υπόθεση Solred SA και Administration
 αναγνωρίζει παροχές από επαγγελματικά συστήματα General del Estado
 κοινωνικής ασφαλίσεως μόνον καθόσον και εφόσον
 δεν ανατρέχουν σε περιόδους απασχολήσεως μετά (Υπόθεση C-347/96)
 από τις 17 Μαΐου 1 990, ενώ οι κανόνες του εσωτερικού 96/C 370/18)
 δικαίου ρυθμίζουν διαφορετικά την ίδια περίπτωση ,
 καθόσον, γενικώς, δεν αποκλείουν την αναδρομική Με διαταςη της 3ης Ιουλίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 ισχύ τους; Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων


text:
 10.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/33
 Προσφυγή της 31ης Μαΐου 2015 — Smarter Travel Media κατά ΓΕΕΑ (SMARTER TRAVEL)
 (Υπόθεση T-290/15)
 (2015/C 262/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Smarter Travel Media LLC (Βοστώνη, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής) (εκπρόσωπος: P. Olson, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «SMARTER TRAVEL» — Υπ’ αριθ. 12 460 044 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 20ής Μαρτίου 2015 στην υπόθεση R 1986/2014-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη διαπιστώνοντας ότι το σήμα δεν έχει διακριτικό χαρακτήρα·
 —
 το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη διότι εφάρμοσε εσφαλμένως την απόφαση Bild·
 —
 το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη διότι δεν έλαβε υπόψη του ότι το σήμα περιείχε ένα στοιχείο που ήταν δυνατό να καταχωρισθεί αυτοτελώς·
 —
 το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη διότι δεν έλαβε υπόψη του ότι το ίδιο σήμα με διαφορετικό λογότυπο είχε καταχωρισθεί για τις ίδιες κατ’ ουσίαν υπηρεσίες και ότι η νέα αίτηση αποτελούσε απλό εκσυγχρονισμό·
 —
 το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη διότι δεν προέβη σε συνολική εκτίμηση.