text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/70
 Προσφυγή της 27ης Σεπτεμβρίου 2012 — ΖΖ κατά Ευρωπόλ
 (Υπόθεση F-103/12)
 2013/C 26/141
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ΖΖ (εκπρόσωποι: W.J. Dammingh και N.D. Dane, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπόλ, η οποία εκδόθηκε σε εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 29ης Ιουνίου 2010 στην υπόθεση F-37/09, Doyle κατά Ευρωπόλ, και με την οποία η Ευρωπόλ χορήγησε στην προσφεύγουσα ένα κατ’ αποκοπήν ποσό προς αποκατάσταση της ζημίας που προκλήθηκε στην προσφεύγουσα από την προγενέστερη απόφαση της Ευρωπόλ την οποία ακύρωσε η ως άνω απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπόλ, της 28ης Νοεμβρίου 2011, με την οποία η καθής χορήγησε στην προσφεύγουσα ποσό ύψους 3 000 ευρώ προς αποκατάσταση της ζημίας, την οποία υπέστη η προσφεύγουσα, και σε πλήρη εκτέλεση μιας προγενέστερης αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, καθώς και να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπόλ, της 29ης Ιουνίου 2012, με την οποία απορρίφθηκε η υποβληθείσα από την προσφεύγουσα διοικητική ένσταση κατά της αποφάσεως της 28ης Νοεμβρίου 2011·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπόλ στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένης της αμοιβής των εκπροσώπων.


text:
 22.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/13
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Oberster Gerichtshof (Αυστρία) στις 12 Μαρτίου 2015 — Verein für Konsumenteninformation κατά INKO, Inkasso GmbH
 (Υπόθεση C-127/15)
 (2015/C 205/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Verein für Konsumenteninformation
 Αναιρεσίβλητη: INKO, Inkasso GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Ασκεί τη δραστηριότητα του «μεσίτη πιστώσεων», κατά την έννοια του άρθρου 3, στοιχείο στ', της οδηγίας 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1), γραφείο εισπράξεως οφειλών το οποίο, στο πλαίσιο της κατ’ επάγγελμα εισπράξεως απαιτήσεων επ’ ονόματι των εντολέων του στους οφειλέτες των οποίων προτείνει τη σύναψη συμφωνιών περί τμηματικών καταβολών, συνυπολογίζει για αυτή τη δραστηριότητά του προμήθεια η οποία πρέπει να καταβάλλεται εν τέλει από τους οφειλέτες;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Αποτελεί η συμφωνία περί τμηματικών καταβολών, η οποία συνάπτεται τη μεσολαβήσει γραφείου εισπράξεως οφειλών μεταξύ ενός οφειλέτη και του πιστωτή του, «προθεσμιακή καταβολή [...] χωρίς επιβαρύνσεις» κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο ι', της οδηγίας 2008/48/ΕΚ, όταν με αυτήν ο οφειλέτης αναλαμβάνει απλώς την υποχρέωση να καταβάλει τη ληξιπρόθεσμη απαίτηση, καθώς και τους τόκους και τα έξοδα τα οποία θα έπρεπε ούτως ή άλλως να καταβάλει εκ του νόμου λόγω της υπερημερίας του, έστω και εάν δεν είχε προβεί στη σύναψη μιας τέτοιας συμφωνίας;
 (1) EE L 133, σ. 66.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
C 366/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.12.1999
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: — η αμφισβητουμε ́νη ερμηνει ́α προσβα ́λλει θεμελιω ́δη
 δικαιω ́ματα, και του ́το το ́σο κατα ́ παρα ́βαση του δικαι ́ου
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, με περι ́ της ελευθερι ́ας συστα ́σεως ενω ́σεως προσω ́πων ο ́σο
 ημερομηνι ́α 14 Σεπτεμβρι ́ου 1999, σχετικα ́ με ερμηνει ́α του και κατα ́ παραβι ́αση της αρχη ́ς της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως.
 Εσωτερικου ́ Κανονισμου ́·
 — να κηρυ ́ξει την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 29, πρω ́το εδα ́φιο, του
 Κανονισμου ́, ο ́πως ́εχει προταθει ́ απο ́ την Επιτροπη ́ Θεσμικω ́ν
 Υποθε ́σεων και Κανονισμου ́ ως αντι ́θετη προς την κοινοτικη ́
 ́εννομη τα ́ξη, προς τον νο ́μο, προς τις θεμελιω ́δεις αρχε ́ς της Προσφυγη ́-αγωγη ́ της Marie-Josée Bollendorff κατα ́ του
 Ενω ́σεως και προς τα θεμελιω ́δη δικαιω ́ματα. Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, που ασκη ́θηκε στις
 26 Οκτωβρι ́ου 1999
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (Υπο ́θεση Τ-260/99)
 Οι προσφευ ́γοντες, βουλευτε ́ς του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, (1999/C 366/64)
 υποστηρι ́ζουν ο ́τι, στις 19 Ιουλι ́ου 1999, ανακοινω ́θηκε στον
 Προ ́εδρο του Κοινοβουλι ́ου η δημιουργι ́α, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 29 του Εσωτερικου ́ Κανονισμου ́ του Κοινοβουλι ́ου, της «Τεχνικη ́ς
 Ομα ́δας Ανεξαρτη ́των Βουλευτω ́ν (TDI) — Μικτη ́ Ομα ́δα». Κατα ́
 Η Marie-Josée Bollendorff, κα ́τοικος Bertrange (Λουξεμβου ́ργο),
 την ολομε ́λεια της 20η ́ς Ιουλι ́ου, ο ́λες οι πολιτικε ́ς ομα ́δες
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Laurent Mosar, δικηγο ́ρο Λουξεμβου ́ρ-
 αντιτα ́χθηκαν στη δημιουργι ́α αυτη ́ς της μικτη ́ς ομα ́δας. Κατο ́πιν γου, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξενβου ́ργου, το γραφει ́ο του
 του ́του, ζητη ́θηκε απο ́ την Επιτροπη ́ Θεσμικω ́ν Θεμα ́των και
 τελευται ́ου, 8, rue Notre-Dame, α ́σκησε, στις 26 Οκτωβρι ́ου
 Κανονισμου ́ να αποφανθει ́ επι ́ του συμβατου ́ αυτη ́ς της νε ́ας
 1999, ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 ομα ́δας με το α ́ρθρο 29, παρα ́γραφος 1, του Εσωτερικου ́ Κανο- προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου.
 νισμου ́. Η εν λο ́γω επιτροπη ́ προε ́τεινε ερμηνει ́α συ ́μφωνα με την
 οποι ́α δεν επιτρε ́πεται, κατα ́ την ́εννοια της διατα ́ξεως αυτη ́ς,
 η δημιουργι ́α ομα ́δας η οποι ́α ρητω ́ς δηλω ́νει ο ́τι στερει ́ται Η προσφευ ́γουσα-ενα ́γουσα (στο εξη ́ς: προσφευ ́γουσα) ζητει ́ απο ́
 οποιασδη ́ποτε πολιτικη ́ς ταυτο ́τητας, ενω ́ ουδεμι ́α υφι ́σταται πολι- το Πρωτοδικει ́ο:
 τικη ́ συγγε ́νεια μεταξυ ́ των μελω ́ν αυτη ́ς. Στις 14 Σεπτεμβρι ́ου — να ακυρω ́σει την απο ́φαση με την οποι ́α η Α∆Α θεω ́ρησε μη
 1999 διεξη ́χθη, σχετικα ́ με το ζη ́τημα αυτο ́, ψηφοφορι ́α στο συ ́ννομη την απουσι ́α της προσφευ ́γουσας απο ́ τις 9 Μαρτι ́ου
 Κοινοβου ́λιο, το οποι ́ο υιοθε ́τησε, με απλη ́ πλειοψηφι ́α, την 1999 ́εως τις 12 Μαρτι ́ου 1999 και αφαι ́ρεσε 28,50 εργα ́σι-
 προταθει ́σα απο ́ την Επιτροπη ́ ερμηνει ́α. Αυτη ́ ακριβω ́ς η απο ́φαση μες ω ́ρες απο ́ την ετη ́σια α ́δεια ́ της,
 του Κοινοβουλι ́ου προσβα ́λλεται στο πλαι ́σιο της υπο ́ κρι ́ση
 υποθε ́σεως. — επικουρικω ́ς και εφο ́σον ει ́ναι αναγκαι ́ο, να ακυρω ́σει την
 κοινοποιηθει ́σα στις 26 Ιουλι ́ου 1999 ρητη ́ απορριπτικη ́
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς τους, οι προσφευ ́γοντες προβα ́λλουν απο ́φαση που αντε ́ταξε το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο στη διοικη-
 δυ ́ο λο ́γους ακυρω ́σεως τικη ́ ́ενσταση που υπε ́βαλε η προσφευ ́γουσα βα ́σει του α ́ρθρου
 90, παρα ́γραφος 2, του ΚΥΚ,
 α) Ο συνιστω ́ ν δυσμενη ́ δια ́κριση χαρακτη ́ρας της προσβαλ- — να υποχρεω ́σει το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο να καταβα ́λει στην
 λομε ́νης αποφα ́σεως προσφευ ́γουσα 100 000 φρα ́γκα Λουξεμβου ́ργου (LUF) ως
 χρηματικη ́ ικανοποι ́ηση λο ́γω ηθικη ́ς βλα ́βης,
 — η αμφισβητουμε ́νη ερμηνει ́α συνεπα ́γεται α ́νιση μεταχει ́-
 ριση, στο με ́τρο που ́εχει ως αποτε ́λεσμα να στερου ́νται οι — να καταδικα ́σει το καθου ́-εναγο ́μενο (στο εξη ́ς: καθου ́) στα
 οικει ́οι βουλευτε ́ς το ́σο διοικητικη ́ς φυ ́σεως πλεονεκτη- δικαστικα ́ ́εξοδα.
 μα ́των ο ́σο και της συμμετοχη ́ς τους στην κοινοβουλευτικη ́
 εργασι ́α που συνεπα ́γεται η υπαγωγη ́ σε κα ́ποια κοινοβου-
 λευτικη ́ ομα ́δα· Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — η αμφισβητουμε ́νη ερμηνει ́α ́ερχεται σε αντι ́θεση με την Η προσφευ ́γουσα αμφισβητει ́ ο ́τι οι απουσι ́ες της δεν η ́σαν
 πλειονο ́τητα των ευρωπαϊκω ́ν νομοθεσιω ́ν και κοινοβου- συ ́ννομες προβα ́λλοντας:
 λευτικω ́ν πρακτικω ́ν.
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 25, δευ ́τερο εδα ́φιο, του ΚΥΚ, καθο ́σον
 το καθου ́ δεν κοινοποι ́ησε καμι ́α απο ́φαση περι ́ αφαιρε ́σεως
 β) Η μ η τ η ́ ρ η σ η τ η ς κ ο ι ν ο τ ι κ η ́ ς ε ν ν ο ́ μ ο υ ημερω ́ν αδει ́ας στην προσφευ ́γουσα.
 τ α ́ ξ ε ω ς κ α ι τ ο υ ν ο ́ μ ο υ
 — Προσβολη ́ των δικαιωμα ́των α ́μυνας, καθο ́σον η προσφευ ́γο-
 — η αμφισβητουμε ́νη ερμηνει ́α παραβια ́ζει τη γενικη ́ αρχη ́ υσα δεν κλη ́θηκε να εξηγη ́σει τη συμπεριφορα ́ της, ιδι ́ως ο ́σον
 της ασφα ́λειας του δικαι ́ου, στο με ́τρο που ει ́ναι προδη ́λως αφορα ́ την απουσι ́α της απο ́ τις ιατρικε ́ς επισκε ́ψεις ελε ́γχου.
 αντι ́θετη προς το πνευ ́μα του κανονισμου ́ και προς τον Επιπλε ́ον, η εγκυρο ́τητα του ιατρικου ́ πιστοποιητικου ́ που
 σεβασμο ́ της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης που ει ́χε προσκο ́μισε η προσφευ ́γουσα δεν ́επρεπε να αμφισβητηθει ́,
 παγιωθει ́ γυ ́ρω απο ́ τη δια ́ταξη αυτη ́ κατα ́ τα τελευται ́α χωρι ́ς προηγουμε ́νως να ́εχει υποβληθει ́ η προσφευ ́γουσα σε
 ει ́κοσι ́ετη· ιατρικο ́ ́ελεγχο.
 ---pagebreak--- 18.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 366/31
 — Εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του α ́θρου 60 του ΚΥΚ, καθο ́σον η Μερικη ́ διαγραφη ́ στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-320/94
 δια ́ταξη αυτη ́ αποσκοπει ́ στο να κολα ́σει την προσκο ́μιση κ.λπ. (1)
 ψευ ́τικων ιατρικω ́ν πιστοποιητικω ́ν και ο ́χι την παρα ́βαση της
 υποχρεω ́σεως πι ́στεως. Το καθου ́, εφο ́σον προσα ́πτει στην (1999/C 366/67)
 προσφευ ́γουσα παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως πι ́στεως, ο ́φειλε
 να στηρι ́ξει την απο ́φαση ́ του αποκλειστικα ́ στο α ́ρθρο 86 του
 ΚΥΚ, αντι ́ στο α ́ρθρο 60 του ΚΥΚ. (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει τε ́λος ο ́τι το καθου ́, παραβαι ́νοντας Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τετα ́ρ-
 τις διατα ́ξεις του ΚΥΚ και αρνου ́μενο να την συνδρα ́μει ο ́ταν του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στρα ́φηκε κατα ́ του ελεγκτη ́ ιατρου ́, παρε ́βη το α ́ρθρο 24 του αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των υποθε ́σεων Τ-320/94, Τ-323/94,
 ΚΥΚ, πρα ́γμα που θεμελιω ́ νει την ευθυ ́νη του οργα ́νου αυτου ́. Τ-324/94, Τ-332/94, Τ-333/94, Τ-344/94, Τ-345/94 και
 Τ-351/94 απο ́ τον κατα ́λογο των συνεκδικαζομε ́νων υποθε ́σεων
 Τ-320/94 κ.λπ., Klaus Harings κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 351 της 10.12.1994.
 Μερικη ́ διαγραφη ́ στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-85/93
 κ.λπ. (1)
 (1999/C 366/65)
 ∆ιαγραφη ́ των συνεκδικαζομε ́νων υποθε ́σεων Τ-363/94
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) κ.λπ. (1)
 Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου (1999/C 366/68)
 τετραμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των υποθε ́σεων Τ-85/93, Τ-87/93,
 Τ-126/93, Τ-130/93, Τ-35/94, Τ-40/94, Τ-198/94, Τ-212/94, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Τ-227/94, Τ-236/94, Τ-237/94, Τ-238/94, Τ-278/94,
 Τ-279/94, Τ-281/94, Τ-283/94, Τ-284/94, Τ-349/94, Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 Τ-350/94, Τ-357/94 και Τ-360/94 απο ́ τον κατα ́λογο των τετραμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 συνεκδικαζομε ́νων υποθε ́σεων Τ-85/93 κ.λπ., Helmut Bösl κ.λπ. τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των συνεκδικαζομε ́νων υποθε ́σεων
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των Τ-363/94 κ.λπ., Benno και Hans Georg Theunissen κ.λπ.
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 178 της 18.7.1990, C 34 της 9.2.1991, C 90 της 26.3.1994,
 C 218 της 6.8.1994, C 304 της 29.10.1994 και C 370 της (1) EE C 370 της 24.12.1994, C 400 της 31.12.1994, C 54 της
 24.12.1994. 4.3.1995, C 74 της 25.3.1995 και C 119 της 13.5.1995.
 Μερικη ́ διαγραφη ́ στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-85/93 Μερικη ́ διαγραφη ́ στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-366/94
 κ.λπ. (1) κ.λπ. (1)
 (1999/C 366/66) (1999/C 366/69)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τετα ́ρ-
 τετραμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των ονομα ́των των εναγο ́ντων Peter αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των υποθε ́σεων Τ-366/94, Τ-3/95,
 Dalhaus, Klaus Buck, Karl-Heinz Rohler και Ludger Beckhoff Τ-14/95, Τ-120/95 και Τ-124/95 απο ́ τον κατα ́λογο των συνεκδι-
 απο ́ τον κατα ́λογο των εναγο ́ντων στην υπο ́θεση Τ-247/94 — καζομε ́νων υποθε ́σεων Τ-366/94 κ.λπ., Hilde Diekmeier κ.λπ.
 συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-85/93 κ.λπ., Helmut Bösl κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 370 της 24.12.1994, C 54 της 4.3.1995, C 74 της 25.3.1995,
 (1) EE C 233 της 20.8.1994. C 174 της 8.7.1995, C 208 της 12.8.1995.


text:
 7.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/44
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (3ο τμήμα) της 26ης Φεβρουαρίου 2014 — Διαμαντόπουλος κατά SEAE
 (Υπόθεση F-53/13) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Απόφαση περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος στον βαθμό AD 12 - Σιωπηρή απορριπτική απόφαση της διοικητικής ενστάσεως - Ρητή απορριπτική απόφαση της διοικητικής ενστάσεως προγενέστερη της ασκήσεως της προσφυγής - Αιτιολόγηση))
 2014/C 102/64
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Άλκης Διαμαντόπουλος (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, J.-N. Louis και D. Abreu Caldas, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (SEAE) (εκπρόσωποι: S. Marquardt και E. Chaboureau)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος στον βαθμό AD 12 κατά την περίοδο προαγωγών 2012.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης περί μη προαγωγής του Α. Διαμαντόπουλου στον βαθμό AD 12 κατά την περίοδο προαγωγών 2012.
 2.
 Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης φέρει τα δικαστικά της έξοδα και καταδικάζεται στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Α. Διαμαντόπουλος.
 (1) EE C 215 της 27.7.2013, σ. 20.


text:
AoiØ . C 159/6 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 24. 6 . 95
 παραγοντες κατά την εργασία (έκτη ειδική οδηγία Λογοι και κύρια επιχειρήματα:
 κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της
 οδηγίας 89/391 /ΕΟΚ) (7), Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα της προσφυγής είναι
 όμοια με εκείνα της υποθέσεως C-79/95* η προθεσμία για τη
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές. μεταφορά των εν λόγω οδηγιών στο εσωτερικό δίκαιο έληξε
 την 1η Ιανουαρίου 1993 .
 2. Να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 έξοδα. (') Οδηγία 91/67/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιανουαρίου 1991
 σχετικά με τους όρους υγειονομικού ελέγχου που διέπουν τη
 διάθεση στην αγορά ζώων και προϊόντων υδατοκαλλιέργειας
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα: (ΕΕ αριθ. L 46 της 19. 2. 1991 , σ. 1 ).
 (2) Οδηγία 91/495/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 1990
 για τα υγειονομικά προβλήματα και τα προβλήματα υγειονομι
 O δεσμευτικός χαρακτήρας του άρθρου 189 παράγραφος 3 κού ελέγχου σχετικά με την παραγωγή και τη διάθεση στην αγορά
 και του άρθρου 5 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ υποχρε του κρέατος κουνελιών και του κρέατος εκτρεφόμενων θηραμά
 ώνει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα των (ΕΕ αριθ. L 268 της 24. 9. 1991 , σ. 41 ).
 προκειμένου να συμμορφωθούν με τις οδηγίες που απευθύ (3) Οδηγία 91/497/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 29ης Ιουλίου 1991 για
 νονται σ' αυτά, πριν από τη λήξη της προθεσμίας που την τροποποίηση και την κωδικοποίηση της οδηγίας 64/433/ΕΟΚ
 τάχθηκε προς τούτο. H εν λόγω προθεσμία έληξε ήδη στις περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα των ενδοκοινοτικών
 31 Δεκεμβρίου 1992 χωρίς το Βασίλειο της Ισπανίας να έχει συναλλαγών νωπών κρεάτων ώστε να καλύπτεται η παραγωγή
 θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις. και η διάθεση νωπού κρέατος στην αγορά (ΕΕ αριθ. L 268 της
 24. 9. 1991 , σ. 69).
 (4) Οδηγία 92/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 10ης Φεβρουαρίου 1992
 ') ΕΕ αριθ. L 183 της 29. 6. 1989, σ. 1 . για την τροποποίηση και την ενημέρωση της οδηγίας 77/99/ΕΟΚ
 2) ΕΕ αριθ. L 393 της 30. 12. 1989, σ. 1 . περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα των ενδοκοινοτικών
 3) ΕΕ αριθ. L 393 της 30. 12. 1989, σ. 13. συναλλαγών προϊόντων με βάση το κρέας και την τροποποίηση
 4) ΕΕ αριθ. L 393 της 30. 12. 1989, σ. 18. της οδηγίας 64/433/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 57 της 2. 3. 1992, σ. 1).
 5) ΕΕ αριθ. L 156 της 21 . 6. 1990, σ. 9. (5) Οδηγία 92/40/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Μαΐου 1992 για τη
 6) ΕΕ αριθ. L 156 της 21 . 6. 1990, σ. 14. θέσπιση κοινοτικών μέτρων για την καταπολέμηση της γρίπης
 7) ΕΕ αριθ. L 196 της 26. 7. 1990, σ. 1 . των ορνίθων (ΕΕ αριθ. L 167 της 22. 6. 1992, σ. 1 ).
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων
 Προσφυγή που άσκησε στις 17 Μαρτίου 1995 η Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ομοσπονδιακής 27 Μαρτίου 1995
 Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-93/95)
 (Υπόθεση C-86/95)
 (95/C 159/12)
 (95/C 159/11 )
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 Στις 17 Μαρτίου 1995 , η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο νη από τον Antonio Caeiro, νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο
 τήτων, εκπροσωπουμένη από τον Δρ Klaus-Dieter Borchard, στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής
 μέλος της νομικής της υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμ υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του
 βούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, Centre Wagner C 254, Kirch Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 27 Μαρτίου
 berg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών 1995 προσφυγή κατά της Πορτογαλικής Δημοκρατίας.
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρα
 τίας την Γερμανίας.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: — Να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, μη
 έχοντας θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τα
 1 . Να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί πλήρως προς την
 Γερμανίας, παραλείποντας να λάβει εμπροθέσμως τα οδηγία 9Θ/6Θ5/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8ης Νοεμβρίου
 αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί με τις 1990 για την τροποποίηση του πεδίου εφαρμογής των
 οδηγίες 91 /67/ΕΟΚ O, 91 /495/ΕΟΚ (2), 91/497/ΕΟΚ (3), οδηγιών 78/66Θ/ΕΟΚ και 83/349/ΕΟΚ περί των ετησίων
 92/5/ΕΟΚ (4), 92/4Θ/ΕΟΚ (5), παρέβη τις υποχρεώσεις και περί των ενοποιημένων λογαριασμών αντιστοίχως,
 που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ και τις εν λόγω οδηγί παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη .
 ες .
 — Να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα
 2. Να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. δικαστικά έξοδα.
 ---pagebreak--- 24 . 6 . 95 EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων A QL Ø . C 159/7
 Ισχνρίσμοί και κύρια επιχειρήματα: 27 Μαρτίου 1995 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Βασιλείου του Βελγίου .
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι ανάλογα με
 αυτά της υποθέσεως C-79/95" η προθεσμία για τη μεταφορά H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 της οδηγίας έληγε την 1η Ιανουαρίου 1993.
 — Να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου , παραλεί
 ποντας να λάβει εντός των προβλεπομένων προθεσμιών
 όλα τα μέτρα που ήταν αναγκαία για τη συμμόρφωσή του
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προς την οδηγία 89/666/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης
 κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας που Δεκεμβρίου 1989 σχετικά με τη δημοσιότητα των υποκα
 ασκήθηκε στις 24 Μαρτίου 1995 ταστημάτων (') και προς την οδηγία 89/667/ΕΟΚ (2) με
 (Υπόθεση C-96/95) την ίδια ημερομηνία σχετικά με τις εταιρείες περιορισμέ
 (95/C 159/13) νης ευθύνης με ένα και μόνο εταίρο, παρέβη τις υποχρε
 ώσεις που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 — Να αναγνωρίσει, επικουρικώς, ότι το Βασίλειο του Βελ
 νη από τους Pieter Van Nuffel, μέλος της νομικής της γίου , παραλείποντας να γνωστοποιήσει στην Επιτροπή ,
 υπηρεσίας, και Horstpeter Kreppel, δικαστή πρωτοβάθμιου σύμφωνα με τα άρθρα 16 της οδηγίας 89/666/ΕΟΚ και 8
 δικαστηρίου εργατικών διαφορών που έχει αποσπασθεί στη της οδηγίας 89/667/ΕΟΚ, το κείμενο των εθνικών διατά
 νομική υπηρεσία της Επιτροπής στο πλαίσιο των ανταλλαγών ξεων σχετικά με τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των
 με δημοσίους υπαλλήλους των κρατών μελών, και έχοντας
 διορίσει ως αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμ οδηγιών 89/666/ΕΟΚ και 89/667/ΕΟΚ, παρέβη τις υπο
 χρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ.
 λή , Centre Wagner C 254, Kirchberg, άσκησε στις 24 Μαρτίου
 1995 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων — Να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά
 προσφυγή κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερ έξοδα.
 μανίας .
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1 . Να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοιοι προς
 Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη αυτούς της υποθέσεως C-79/95 - η ταχθείσα για τη μεταφορά
 συνθήκη ΕΚ, επειδή : δεν θέσπισε εμπροθέσμως τις ανα των δύο οδηγιών προθεσμία εξέπνευσε την 1η Ιανουαρίου
 1992 .
 γκαίες νομοθετικές, διοικητικές και κανονιστικές διατά
 ξεις, προκειμένου να μεταφέρει στο εσωτερικό της δίκαιο
 την οδηγία 9Θ/365/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου (') ΕΕ αριθ . L 395 της 30. 12 . 1989, σ. 36.
 1990 σχετικά με το δικαίωμα διαμονής των μισθωτών και (2) ΕΕ αριθ . L 395 της 30. 12. 1989, o. 40.
 μη μισθωτών εργαζομένων που έχουν παύσει την επαγ
 γελματική τους δραστηριότητα ( ] ) και την οδηγία 90/
 364/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1990 σχετικά
 με το δικαίωμα διαμονής (2) και — επικουρικά — δεν
 ενημέρωσε αμέσως την Επιτροπή για τα θεσπισθέντα Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 μέτρα. κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας που
 ασκήθηκε στις 30 Μαρτίου 1995
 2. Να καταδικάσει την καθής Ομοσπονδιακή Δημοκρατία
 της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα. (Υπόθεση C-101/95)
 (95/C 159/15)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 προς τα επιχειρήματα που έχουν προβληθεί στην υπόθεση νη από τον Δρ Klaus-Dieter Borchardt, μέλος της νομικής
 C-79/95 - η προθεσμία για τη μεταφορά των οδηγιών έληξε στις υπηρεσίας της Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο
 30 Ιουνίου 1992. \ τον Γεώργιο Κρεμλ,ή , Centre Wagner, C 254, Kirchberg,
 άσκησε στις 30 Μαρτίου 1995 ενώπιον του Δικαστηρίου των
 (') ΕΕ αριθ . L 180 της 13 . 7 . 1990, σ. 28 . Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ομοσπονδια
 (2) ΕΕ αριθ. L 180 της 13. 7. 1990, σ. 26. κής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1 . Να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της
 κατά του Βασιλείου του Βελγίου που ασκήθηκε στις 27 Μαρ Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη
 τίου 1995 συνθήκη ΕΚ και από την οδηγία 91 /628/ΕΟΚ του Συμβου
 λίου της 19ης Νοεμβρίου 1991 για την προστασία των
 (Υπόθεση C-98/95) ζώων κατά τη μεταφορά και για την τροποποίηση των
 (95/C 159/14 οδηγιών 90/425/ΕΟΚ και 91 /496/ΕΟΚ ('), μη λαμβάνο
 ντας εμπροθέσμως τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε συμμορφωθεί προς την εν λόγω οδηγία.
 νη από τον Antonio Caeiro, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο
 τον Γεώργιο Κρεμλή, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε στις 2. Να καταδικάσει την καθή£ στα δικαστικά έξοδα.


text:
C 137/6 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 2.5.98
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot G emócotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 tpeäbake so Hoge Raad der Nederlanden le apoäuarg sgy
 11gy Uebqotaqiäot 1998 rsgm tpoäherg Staatssecretaris van Ç ma tpovqexärei sgm esaiqeiäa Silena ma sgy jasabókei so
 FinancieeÈn jasó B. G. M. Verkooyen poroä sxm 15 000 Ecu, jahxäy jai soty rvesijotäy soäjoty,
 (Tpoäherg C-35/98) oi opoiäoi ameäqvomsai re 4,17 Ecu gleqgriäxy cia so dió-
 rsgla apoä 10 Laðot 1995 leävqi 31 Dejelbqiäot 1996,
 (98/C 137/11) dgkadgä rtmokijó re 2 481,95 Ecu, jai re 2,8 Ecu gle-
 qgriäxy cia so diórsgla apoä 1gy Iamotaqiäot 1997 leävqi
 sgm gleäqa sgy pqaclasijgäy jasabokgäy sot amxseäqot
 Le apoäuarg sgy 11gy Uebqotaqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe porotä,
 rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm rsiy 13 Uebqotaqiäot 1998, so Hoge Raad der Ç ma jasadijórei sgm esaiqeiäa Silena rsa dijarsijó eänoda.
 Nederlanden, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Staatssecre-
 taris van FinancieeÈn jai B. G. M. Verkooyen pot ejjqeleiä
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodija-
 rsijgäy apouórexy epiä sxm engäy eqxsglósxm:
 Le sgm acxcgä, g opoiäa arjeiäsai dtmólei qgäsqay diaisgriäay,
 fgseiäsai g jasabokgä sot vqglasijotä porotä pot oueiäkei g
 1. èvei so óqhqo 1 paqócqauoy 1 sgy odgciäay 88/361/EOJ emacoleämg koäcx sgy lesabibórexy emoäy dijaixälasoy elpo-
 sot Rtlbotkiä ot (1), re rtmdtarloä le so slgäla 1 rgleiäo 2 qiäay sot sevmokocijotä Ûpajeäsotë rso pkaiärio sgy rtlbó-
 sot paqaqsgälasoy I sgy odgciäay, sgm eämmoia oäsi, emoäwei rexy 10433-94-09-TICRISPI. G Episqopgä apouórire ma
 sot óqhqot 6 paqócqauoy 1 sgy em koäcx odgciäay, apa- jasacceiäkei sg rtälbarg koäcx sgy lg ejsekeärexäy sgy apoä sgm
 coqetäesai apoä sgm 1g Iotkiäot 1990 peqioqirloäy pot emacoleämg. Sa aposekeärlasa sgy ktärexy sgy rtlbórexy
 apoqqeäei apoä diósang sgy moloheriäay peqiä uoqokociä ay qthliäfomsai apoä so isakijoä diäjaio.
 eirodgälasoy, g opoiäa apakkórrei leqiärlasa leävqiy oqi-
 rleämo täwoy apoä sg uoqokociäa sot eirodgälasoy sot
 jasoävot rtllesovijxäm leqidiäxm, peqioqiäfei oälxy sgm
 apakkacgä rsa leqiä rlasa apoä rtllesovijó leqiädia ecja-
 sersgleämxm rÂ atsoä so jqósoy leäkoy esaiqeixäm;
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasó sgy TVR-Tecnologie Vetroresina SpA, pot arjgähgje
 2. Re peqiäpsxrg aqmgsijgäy apamsgärexy rso eqxäsgla 1,
 rsiy 18 Uebqotaqiäot 1998
 eävotm sa óqhqa 6 gä/jai 52 sgy rtmhgäjgy EJ sgm eämmoia
 oäsi lia peqioqirsijgä diósang jasó sgm eämmoia sot (Tpoäherg C-40/98)
 eqxsgälasoy 1 eiä mai artlbiäbarsg le sa óqhqa atsó; (98/C 137/13)
 3. Epgqeófesai g apómsgrg rsa amxseäqx eqxsgälasa apoä G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 so am lpoqeiä ma fgsgheiä g euaqlocgä liay seäsoiay diasó- apoä som Eugenio de March, molijoä rtälbotko, epijotqotälemo
 nexy peqiä apakkacgäy apoä eäma rtmgähg jósovo rtlleso- apoä som Alberto Dal Ferro, dijgcoäqo Vicenza, le amsiäjkgso
 vijxäm leqidiäxm gä apoä eqcafoälemo (htcasqijgäy esai- rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz, Centre
 qeiäay) o opoiäoy jaseävei sa em koäcx esaiqijó leqiä dia rso Wagner, Kirchberg, órjgre rsiy 18 Uebqotaqiäot 1998, emxä-
 pkaiärio pqocqóllasoy aposalietärexy eqcafoleämxm; piom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqo-
 rutcgä jasó sgy esaiqeiäay, TVR-Tecnologie Vetroresina SpA,
 (1) EE L 178 sgy 8.7.1988, r. 5. le eädqa sg Qxälg, Isakiäa.
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsgm apoädorg porotä täwoty
 211 307 Ecu, emsoäjxy apoä 21gy Dejelbqiäot 1991 jai
 leävqi sgm jasabokgä sot porotä, pqoy 69,47 Ecu gle-
 Acxcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jasó qgriäxy,
 sgy esaiqeiäay Silena SpA pot arjgähgje rsiy
 18 Uebqotaqiäot 1998
 Ç ma epidijórei rsgm pqoruetäcotra apofgliäxrg täwoty
 (Tpoäherg C-39/98) 20 000 Ecu,
 (98/C 137/12)
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda.
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 apoä som Eugenio de March, molijoä rtälbotkoä sgy, epijot-
 qotälemo apoä som Alberto Dal Ferro, dijgcoäqo Vicenza, le G pqorutcgä, arjgheiära dtmólei qgäsqay diaisgriäay, eävei xy
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz, amsijeiälemo sgm apoädorg vqglasijotä porotä so opoiäo pqoja-
 Centre Wagner, Kirchberg, órjgre rsiy 18 Uebqotaqiäot sebkgähg rsa pkaiäria sgy rtlbórexy 3440/1/0/187/91/6-BCR-
 1998, emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi- I(30) cia sgm pqaclasopoiägrg rvediäot lekeäsgy rtrsglósxm
 mosgäsxm, acxcgä jasó sgy esaiqeiäay Silena SpA, g opoiäa eävei lesqgärexy sxm pqoeqvoleämxm apoä rtämhesa tkijó pqo-
 sgm eädqa sgy rso Cernusco sul Naviglio (MI) sgy Isakiäay. øoämsxm. G Episqopgä apouórire ma jasacceiäkei sg rtälbarg


text:
 C 204/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 17.7.1999
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ∆εν ́εχει σχετικω ́ ς σημασι ́α ́οτι οι συμβαλλο ́μενοι χαρακτη ́-
 ρισαν τη συ ́μβαση ́ τους ως «συ ́μβαση πωλη ́σεως». Αντιθε ́τως,
 της 27ης Απριλι ́ου 1999 συ ́μβαση που ́εχει τα προαναφερθε ́ντα χαρακτηριστικα ́ πρε ́-
 πει να χαρακτηρι ́ζεται ως συ ́μβαση ́εχουσα ως αντικει ́μενο
 στην υπο ́θεση C-99/96 (αι ́τηση του Bundesgerichtshof για την παροχη ́ υπηρεσιω ́ ν ́η την προμη ́θεια ενσωμα ́του κινητου ́
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Hans-Hermann κατα ́ την ́εννοια του ́αρθρου 13, πρω ́ το εδα ́φιο, σημει ́ο 1,
 Mietz κατα ́ Intership Yachting Sneek BV (1) της Συμβα ́σεως της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968. Εναπο ́κειται
 ενδεχομε ́νως στο εθνικο ́ δικαστη ́ριο να καθορι ́σει αν προ ́κει-
 («Συ ́μβαση των Βρυξελλω ́ ν— 'Εννοια των προσωρινω ́ν
 ται, συγκεκριμε ́να, για παροχη ́ υπηρεσιω ́ ν ́η για προμη ́θεια
 με ́τρων — Ναυπη ́γηση και παρα ́ δοση σκα ́ φους αναψυχη ́ς
 ενσωμα ́του κινητου ́.
 με κινητη ́ρα»)
 (1999/C 204/10) 2) Απο ́φαση διατα ́σσουσα την προσωρινη ́ καταβολη ́ μιας συμ-
 βατικη ́ς αντιπαροχη ́ς, εκδοθει ́σα στο πλαι ́σιο διαδικασι ́ας
 ́οπως αυτη ́ που προβλε ́πουν τα ́αρθρα 289 ́εως 297 του
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) ολλανδικου ́ κω ́ δικα πολιτικη ́ς δικονομι ́ας απο ́ δικαστη ́ριο
 που δεν ́εχει διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α βα ́σει της Συμβα ́σεως της
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968 για την ουσι ́α της υποθε ́σεως, δεν
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») συνιστα ́ προσωρινο ́ με ́τρο δυνα ́μενο να χορηγηθει ́ δυνα ́μει
 του ́αρθρου 24 της εν λο ́γω Συμβα ́σεως, παρα ́ μο ́νον εα ́ν,
 Στην υπο ́θεση C-99/96, με αντικει ́μενο αι ́τηση του αφενο ́ς, η επιστροφη ́ του καταβληθε ́ντος ποσου ́ στον εναγο ́-
 Bundesgerichtshof (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμο- μενο ει ́ναι εγγυημε ́νη, σε περι ́πτωση που ο ενα ́γων δεν
 γη ́ν του Πρωτοκο ́λλου της 3ης Ιουνι ́ου 1971, για την ερμηνει ́α δικαιωθει ́ στην κυ ́ρια δι ́κη, και, αφετε ́ρου, το αιτου ́μενο
 απο ́ το ∆ικαστη ́ριο της Συμβα ́σεως της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968 με ́τρο αφορα ́ μο ́νο συγκεκριμε ́να περιουσιακα ́ στοιχει ́α του
 για τη διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α και την εκτε ́λεση αποφα ́σεων σε αστικε ́ς εναγομε ́νου που βρι ́σκονται ́η πρε ́πει να βρι ́σκονται εντο ́ς
 και εμπορικε ́ς υποθε ́σεις, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της του πεδι ́ου της κατα ́ το ́πον αρμοδιο ́τητας του επιληφθε ́ντος
 διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ δικαστη ́.
 Hans-Hermann Mietz και Intership Yachting Sneek BV, η
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των
 α ́ρθρων 13, πρω ́το εδα ́φιο, σημει ́α 1 και 3, 24, 28, δευ ́τερο (1) EE C 145 της 18.5.1996.
 εδα ́φιο, και 34, δευ ́τερο εδα ́φιο, της ανωτε ́ρω Συμβα ́σεως της
 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968 (ΕΕ 1982, L 388, σ. 7), ο ́πως τροποποιη ́-
 θηκε με τη Συ ́μβαση της 9ης Οκτωμβρι ́ου 1978 για την
 Προσχω ́ρηση του Βασιλει ́ου της ∆ανι ́ας, της Ιρλανδι ́ας και του
 Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και της Βο ́ρειας
 Ιρλανδι ́ας (ΕΕ 1982, L 388, σ. 20) και με τη Συ ́μβαση της
 25ης Οκτωβρι ́ου 1982 για την Προσχω ́ρηση της Ελληνικη ́ς ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ∆ημοκρατι ́ας (ΕΕ L 388, σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́
 τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, P. J. G. Kapteyn,
 J.-P. Puissochet, G. Hirsch και P. Jann, προε ́δρους τμη ́ματος, της 27ης Απριλι ́ου 1999
 G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann,
 J. L. Murray, D. A. O. Edward (εισηγητη ́), H. Ragnemalm, στην υπο ́θεση C-48/97 (αι ́τηση του VAT and Duties
 L. Sevón και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: Tribunal, London, για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 P. Léger, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε σεως): Kuwait Petroleum (GB) Ltd κατα ́ Commissioners
 στις 27 Απριλι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: of Customs & Excise (1)
 1) Tο ́αρθρο 13, πρω ́ το εδα ́φιο, σημει ́ο 1, της Συμβα ́σεως της
 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968 για τη διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α και την («'Εκτη οδηγι ́α περι ́ ΦΠΑ — Συ ́στημα προωθη ́σεως των
 εκτε ́λεση αποφα ́σεων σε αστικε ́ς και εμπορικε ́ς υποθε ́σεις, πωλη ́σεων — Αγαθα ́ που εγχειρι ́ζονται σε αντα ́λλαγμα
 ́οπως τροποποιη ́θηκε με τη Συ ́μβαση της 9ης Οκτωβρι ́ου της ανακτη ́σεως κουπονιω ́ ν — Παρα ́ δοση εξ επαχθου ́ς
 1978 για την Προσχω ́ ρηση του Βασιλει ́ου της ∆ανι ́ας, αιτι ́ας — Εκπτω ́ σεις και επιστροφε ́ς τιμη ́ματος — 'Εννοια»)
 της Ιρλανδι ́ας και του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης
 Βρετανι ́ας και της Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας και με τη Συ ́μβαση της (1999/C 204/11)
 25ης Οκτωβρι ́ου 1982 για την Προσχω ́ ρηση της Ελληνικη ́ς
 ∆ημοκρατι ́ας, ́εχει την ́εννοια ́οτι δεν εφαρμο ́ζεται επι ́συμβα ́-
 σεως που συνα ́φθηκε μεταξυ ́ δυ ́ο μερω ́ ν και ́εχει τα ακο ́λουθα (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 χαρακτηριστικα ́, δηλαδη ́ επι ́ συμβα ́σεως:
 — η οποι ́α αφορα ́ την κατασκευη ́ απο ́ τον πρω ́ το συμβαλλο ́- (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 μενο ενσωμα ́του κινητου ́ αντιστοιχου ́ντος σε ορισμε ́νο στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 τυ ́πο, στο οποι ́ο ́εχουν επε ́λθει ορισμε ́νες τροποποιη ́σεις,
 — με την οποι ́α ο πρω ́ τος συμβαλλο ́μενος ανε ́λαβε την Στην υπο ́θεση C-48/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του VAT and
 υποχρε ́ωση να μεταβιβα ́σει την κυριο ́τητα του εν λο ́γω Duties Tribunal, London (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), προς το ∆ικαστη ́-
 αντικειμε ́νου στον ́ετερο των συμβαλλομε ́νων, ο οποι ́ος, ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ, με την
 ως αντιπαροχη ́, ανε ́λαβε να καταβα ́λει το τι ́μημα σε οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον
 πλει ́ονες δο ́σεις, και του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Kuwait Petroleum (GB)
 — με την οποι ́α προβλε ́πεται ́οτι η τελευται ́α δο ́ση θα Ltd και Commissioners of Customs & Excise, η ́εκδοση
 καταβληθει ́ πριν απο ́ την οριστικη ́ μεταβι ́βαση της προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 2,
 κατοχη ́ς του εν λο ́γω αντικειμε ́νου στον αντισυμβαλλο ́- σημει ́ο 1, 5, παρα ́γραφος 6, 11, Α, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο β ́,
 μενο. και 27 της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της


text:
 18.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/19
 Προσφυγή της 3ης Μαρτίου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-110/17)
 (2017/C 121/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: W. Roels και N. Gossement)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, διατηρώντας σε ισχύ διατάξεις για την εκτίμηση των εισοδημάτων από κτίρια μη μισθωμένα ή μισθωμένα, είτε σε φυσικά πρόσωπα που δεν τα χρησιμοποιούν για επαγγελματικούς σκοπούς, είτε σε νομικά πρόσωπα που τα θέτουν στη διάθεση φυσικών προσώπων για ιδιωτικούς σκοπούς, σύμφωνα με τις οποίες η φορολογητέα βάση υπολογίζεται βάσει της κτηματολογικής αξίας όσον αφορά τα ακίνητα που βρίσκονται στην εθνική επικράτεια, και βάσει της πραγματικής μισθωτικής αξίας όσον αφορά τα ακίνητα που βρίσκονται στην αλλοδαπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 63 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και 40 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι το Βέλγιο παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 63 ΣΛΕΕ και 40 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
 Καίτοι καταγράφει τις προσπάθειες του Βελγίου να θέσει τέρμα στην παράβαση, η Επιτροπή θεωρεί ότι η ύπαρξη της παραβάσεως αποδεικνύεται κατά την ημερομηνία λήξεως της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη δίμηνης προθεσμίας, ήτοι στις 26 Μαρτίου 2012.


text:
 9.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 251/13
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 29ης Απριλίου 2004
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-236/01, T-239/01 Τ-244/01 έως Τ-246/01, Τ-251/01 και T-252/01, Tokai Carbon Co. Ltd κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Ανταγωνισμός - Σύμπραξη - Αγορά των ηλεκτροδίων γραφίτη - Καθορισμός των τιμών και κατανομή των αγορών - Υπολογισμός του ποσού των προστίμων - Σώρευση των κυρώσεων - Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό του ποσού των προστίμων - Εφαρμογή - Βαρύτητα και διάρκεια της παραβάσεως - Επιβαρυντικές περιστάσεις - Ελαφρυντικές περιστάσεις - Ικανότητα πληρωμής του προστίμου - Συνεργασία κατά τη διοικητική διαδικασία - Όροι πληρωμής)
 (2004/C 251/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική και η αγγλική
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-236/01, T-239/01 Τ-244/01 έως Τ-246/01, Τ-251/01 και T-252/01, Tokai Carbon Co. Ltd., με έδρα το Τόκιο (Ιαπωνία), εκπροσωπούμενη αρχικώς από τους G. Van Gerven, T. Franchoo και M. De Grave, και στη συνέχεια από τους Van Gerven και T. Franchoo, avocats, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, SGL Carbon AG, με έδρα το Βισμπάντεν (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους M. Klusmann, F. Wiemer, C. Canenbley, avocats, Nippon Carbon Co. Ltd, με έδρα το Τόκιο (Ιαπωνία), εκπροσωπούμενη από τον H. Gilliams, avocat, Showa Denko KK, με έδρα το Τόκιο (Ιαπωνία), εκπροσωπούμενη από τους M. Dolmans, P. Werdmuller, avocats, και J. Temple Lang, solicitor, GrafTech International Ltd., πρώην UCAR International Inc., με έδρα το Wilmington, Delaware(Ηνωμένες Πολιτείες), εκπροσωπούμενη από τους K. Lasok, QC, και B. Hartnett, barrister, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, SEC Corp., με έδρα τo Amagasaki, Hyogo (Ιαπωνία), εκπροσωπούμενη από τον K. Platteau, avocat, The Carbide/Graphite Group, Inc., με έδρα το Pittsburgh (Ηνωμένες Πολιτείες), εκπροσωπούμενη αρχικώς από τους M. Seimetz και J. Brücher, και στη συνέχεια από τον P. Grund, avocats, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένης από τους W. Mölls και P. Hellström, και, στην υπόθεση T-246/01, από τον W. Wils, επικουρούμενους, στην υπόθεση T-239/01, από τον H.-J. Freund, avocat, και, στις υποθέσεις T-244/01, T-246/01, T-251/01 και T-252/01, από τους J. Flynn και C. Kilroy, barristers, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο αιτήματα περί συνολικής ή μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 2002/271/ΕΚ της Επιτροπής, της 18ης Ιουλίου 2001, σχετικά με διαδικασία του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ —Υπόθεση COMP/E-1/36.490— Ηλεκτρόδια γραφίτη (ΕΕ L 100, 2002, σ. 1), το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους N. J. Forwood, πρόεδρο, J. Pirrung και A. W. H. Meij, δικαστές, J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Στην υπόθεση T-236/01, Tokai Carbon κατά Επιτροπής:
 —
 ορίζει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με το άρθρο 3 της αποφάσεως 2002/271/ΕΚ στα 12 276 000 ευρώ,
 —
 απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά,
 —
 κάθε διάδικος θα φέρει το ήμισυ των δικαστικών του εξόδων και το ήμισυ των εξόδων του αντιδίκου.
 2.
 Στην υπόθεση T-239/01, SGL Carbon κατά Επιτροπής:
 —
 ορίζει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με το άρθρο 3 της αποφάσεως 2002/271/ΕΚ στα 69 114 000 ευρώ,
 —
 απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά,
 —
 η προσφεύγουσα θα φέρει τα επτά όγδοα των δικαστικών της εξόδων και τα επτά όγδοα των εξόδων της Επιτροπής και η τελευταία θα φέρει το ένα όγδοο των δικών της εξόδων και το ένα όγδοο των εξόδων της προσφεύγουσας.
 3.
 Στην υπόθεση T-244/01, Nippon Carbon κατά Επιτροπής:
 —
 ορίζει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με το άρθρο 3 της αποφάσεως 2002/271/ΕΚ στα 6 274 000 ευρώ,
 —
 απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά,
 —
 κάθε διάδικος θα φέρει το ήμισυ των δικαστικών του εξόδων και το ήμισυ των εξόδων του αντιδίκου.
 4.
 Στην υπόθεση T-245/01, Showa Denko κατά Επιτροπής:
 —
 ορίζει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με το άρθρο 3 της αποφάσεως 2002/271/ΕΚ στα 10 440 000 ευρώ,
 —
 απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά,
 —
 η προσφεύγουσα θα φέρει τα τρία πέμπτα των δικών της δικαστικών εξόδων και τα τρία πέμπτα των εξόδων της Επιτροπής, ενώ η τελευταία θα φέρει τα δύο πέμπτα των δικών της εξόδων και τα δύο πέμπτα των εξόδων της προσφεύγουσας.
 5.
 Στην υπόθεση T-246/01, GrafTech κατά Επιτροπής:
 —
 ορίζει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με το άρθρο 3 της αποφάσεως 2002/271/ΕΚ στα 42 050 000 ευρώ,
 —
 απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά,
 —
 η προσφεύγουσα θα φέρει τα τέσσερα πέμπτα των δικών της δικαστικών εξόδων και τα τέσσερα πέμπτα των εξόδων της Επιτροπής, ενώ η τελευταία θα φέρει το ένα πέμπτο των δικών της εξόδων και το ένα πέμπτο των εξόδων της προσφεύγουσας.
 6.
 Στην υπόθεση T-251/01, SEC Corporation κατά Επιτροπής:
 —
 ορίζει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με το άρθρο 3 της αποφάσεως 2002/271/ΕΚ στα 6 138 000 ευρώ,
 —
 απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά,
 —
 κάθε διάδικος θα φέρει το ήμισυ των δικαστικών του εξόδων και το ήμισυ των εξόδων του αντιδίκου.
 7.
 Στην υπόθεση T-252/01, The Carbide/Graphite Group κατά Επιτροπής:
 —
 ορίζει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με το άρθρο 3 της αποφάσεως 2002/271/ΕΚ στα 6 480 000 ευρώ,
 —
 απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά,
 —
 η προσφεύγουσα θα φέρει τα τρία πέμπτα των δικών της δικαστικών εξόδων και τα τρία πέμπτα των εξόδων της Επιτροπής, ενώ η τελευταία θα φέρει τα δύο πέμπτα των δικών της εξόδων και τα δύο πέμπτα των εξόδων της προσφεύγουσας.
 (1) ΕΕ C 17 της 19.1.2002.


text:
 26.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/29
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Οκτωβρίου 2011 — P κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-213/10 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτοι υπάλληλοι - Απόλυση - Απώλεια εμπιστοσύνης - Αιτιολογία - Παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων)
 2011/C 347/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: P (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: É. Boigelot, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Seyr και R. Ignătescu, στη συνέχεια S. Seyr)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) της 24ης Φεβρουαρίου 2010, F-89/08, P κατά Κοινοβουλίου (μη δημοσιευθείσα ακόμη στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Η P φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας.
 (1) ΕΕ C 195 της 17.7.2010.


text:
8.7.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 192/19
 ειδικο ́ φο ́ρο καταναλω ́σεως. Η προσφευ ́γουσα θεωρει ́ το προϊο ́ν — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 37 της Συνθη ́κης ΕΚ: το συ ́στημα
 αυτο ́ ως ενδια ́μεσο προϊο ́ν, που δεν καπνι ́ζεται χωρι ́ς περαιτε ́ρω κοινοποιη ́σεων που προβλε ́πει ο επι ́μαχος κανονισμο ́ς παραβια ́-
 κατεργασι ́α, και α ́ρα μη υποκει ́μενο σε ειδικο ́ φο ́ρο καταναλω ́σεως. ζει τους σκοπου ́ς του α ́ρθρου αυτου ́, κατα ́ το με ́τρο που η
 Καμμι ́α απο ́φαση δεν ́εχει δημοσιευθει ́ που να κρι ́νει το ζη ́τημα και εφαρμογη ́ του θα ́εχει ως συνε ́πεια την εξαφα ́νιση μεγα ́λου
 που να αιτιολογει ́ την επιλεγει ́σα κατα ́ταξη. Συνεπω ́ς, ζη ́τησε να αριθμου ́ επιχειρηματιω ́ν και, συγχρο ́νως, τη συγκε ́ντρωση των
 της επιτραπει ́ η προ ́σβαση στα πρακτικα ́ της συνεδρια ́σεως της πηγω ́ν εφοδιασμου ́ σε φυτοφαρμακευτικα ́ προϊο ́ντα στα χε ́ρια
 επιτροπη ́ς ειδικω ́ν φο ́ρων καταναλω ́ σεως της 29ης-30η ́ς Απριλι ́ου ορισμε ́νων πολυεθνικω ́ν επιχειρη ́σεων, πρα ́γμα που θα τους
 1998 και της επομε ́νης συνεδρια ́σεω ́ς της της 28ης και παρα ́σχει τη δυνατο ́τητα να περιορι ́ζουν τον εφοδιασμο ́ και,
 29ης Οκτωβρι ́ου 1999, κατα ́ την οποι ́α αποφασι ́στηκε, ο ́πως κατα ́ συνε ́πεια, να αυξα ́νουν τις τιμε ́ς.
 φαι ́νεται, και η φορολογικη ́ μεταχει ́ριση των φυ ́λλων καπνου ́. Το
 αι ́τημα ́ της απορρι ́φθηκε οριστικω ́ς με επιστολη ́ του Γενικου ́ — Παρα ́βαση της οδηγι ́ας 91/414/ΕΟΚ: ο προσβαλλο ́μενος
 Γραμματε ́α της 8ης Μαρτι ́ου 2000. κανονισμο ́ς μεταβα ́λλει τις αναγκαι ́ες προϋποθε ́σεις για να
 ζητηθει ́ α ́δεια εμπορι ́ας φυτοφαρμακευτικω ́ν προϊο ́ντων σε
 Η προσφευ ́γουσα αμφισβητει ́ το κυ ́ρος της αποφα ́σεως αυτη ́ς. Οι σχε ́ση με τις προβλεπο ́μενες στην προαναφερθει ́σα οδηγι ́α, η
 λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοια με τα οποι ́α αποτελει ́ τη νομικη ́ του βα ́ση.
 της υποθε ́σεως C-41/00.
 — Παραβι ́αση των αρχω ́ν της ασφαλει ́ας δικαι ́ου, της δικαιολο-
 ( 1) ΕΕ 1995 L 291, σ. 40. γημε ́νης εμπιστοσυ ́νης και της χρηστη ́ς διαχειρι ́σεως: το νε ́ο
 συ ́στημα κοινοποιη ́σεως εμποδι ́ζει τους προσφευ ́γοντες να
 συνεχι ́σουν την εμπορι ́α ορισμε ́νων ουσιω ́ν, για τις οποι ́ες
 ει ́χαν α ́δεια εμπορι ́ας στο πλαι ́σιο του συστη ́ματος της οδηγι ́ας
 91/414/ΕΟΚ, χωρι ́ς του ́το να δικαιολογει ́ται απο ́ λο ́γους
 δημοσι ́ου συμφε ́ροντος.
 Προσφυγη ́ της Iberotam S.A. και 7 α ́λλων κατα ́ της Επιτρο- — Παρα ́βαση της συμφωνι ́ας για τα δικαιω ́ ματα πνευματικη ́ς
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, ασκηθει ́σα στις 2 Μαι ̈́ου ιδιοκτησι ́ας στον τομε ́α του εμπορι ́ου (ΠΟΕ) (3): ο προσβαλλο ́-
 2000 μενος κανονισμο ́ς απονε ́μει στους κατο ́χους των εμπιστευτικω ́ν
 πληροφοριω ́ν που πρε ́πει να παρασχεθου ́ν για τη χορη ́γηση της
 (Υπο ́θεση Τ-112/00) αδει ́ας εμπορι ́ας φυτοπροστατευτικω ́ν προϊο ́ντων αποκλειστικη ́
 προστασι ́α η οποι ́α βαι ́νει πε ́ραν της απορρε ́ουσας απο ́ τις
 αρχε ́ς στις οποι ́ες στηρι ́ζονται οι διατα ́ξεις της προαναφερθει ́-
 (2000/C ===/35)
 σας συμφωνι ́ας, ιδι ́ως τα α ́ρθρα 8, παρα ́γραφος 2, και 39,
 παρα ́γραφος 3, αυτη ́ς.
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (1) ΕΕ L 55, σ. 25.
 Η Iberotam S.A., με ́εδρα τη Βαρκελω ́νη (Iσπανι ́α), και 7 α ́λλοι, (2) ΕΕ L 230, σ. 1.
 εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους Miquel Roca Junyent και Joan Roca (3) ΕΕ L 336 της 23.12.94, σ. 214.
 Sagarra, δικηγο ́ρους Βαρκελω ́νης, α ́σκησαν στις 2 Μαι ̈́ου 2000
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να κηρυ ́ξει α ́κυρο τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 451/2000 της Επιτρο-
 πη ́ς, της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2000, ο οποι ́ος θεσπι ́ζει τις
 διατα ́ξεις εφαρμογη ́ς της δευ ́τερης και της τρι ́της φα ́σεως του Προσφυγη ́ της Aktionsgemeinschaft Recht und Eigentum
 προγρα ́μματος εργασι ́ας που προβλε ́πει το εδα ́φιο 2 του e.V. (ARE) κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 α ́ρθρου 8 της οδηγι ́ας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, που ασκη ́θηκε στις 2 Μαι ̈́ου 2000
 — να καταδικα ́σει την Ευρωπαϊκη ́ Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Υπο ́θεση Τ-114/00)
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (2000/C ===/36)
 Οι προσφευ ́γοντες βα ́λλουν κατα ́ του κανονισμου ́ (ΕΚ) 451/2000
 της Επιτροπη ́ς, της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2000 (1), για καθορισμο ́
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 των λεπτομερειω ́ν εφαρμογη ́ς της δευ ́τερης και τρι ́της φα ́σης του
 προγρα ́μματος εργασι ́ας που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 8
 παρα ́γραφος 2 της οδηγι ́ας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, σχετικα ́ Η Aktionsgemeinschaft Recht und Eigentum e.V. (ARE),
 με τη δια ́θεση στην αγορα ́ φυτοπροστατευτικω ́ν προϊο ́ντων (2), Borken (Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας), εκπροσωπου ́-
 σκοπο ́ς του οποι ́ου ει ́ναι η σταδιακη ́ εξε ́ταση δραστικω ́ν ουσιω ́ν μενη απο ́ τον καθηγητη ́ Matthias Pechstein, δικηγο ́ρο Βερολι ́νου,
 που υφι ́στανται στην αγορα ́ ω ́στε να περιληφθου ́ν ενδεχομε ́νως α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στο παρα ́ρτημα I της προαναφερθει ́σας οδηγι ́ας. Οι λο ́γοι ακυρω ́- στις 2 Μαι ̈́ου 2000 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 σεως τους οποι ́ους προβα ́λλουν ει ́ναι οι ακο ́λουθοι: κω ́ν Κοινοτη ́των.
 ---pagebreak--- C 192/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.7.2000
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Προσφυγη ́ της Benthe Hørbye-Möller κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 των Eυρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 3 Μαι ̈́ου
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση SG (2000) D/100623 της Επιτρο- 2000
 πη ́ς, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1999 (1), κατα ́ το α ́ρθρο 231,
 παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ·
 (Υπο ́θεση Τ-116/00)
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα της
 προσφευ ́γουσας.
 (2000/C ===/37)
 Iσχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση η Επιτροπη ́ χαρακτη ́ρισε ως
 συμβιβαζο ́μενο με τη Συνθη ́κη ΕΚ το νομοσχε ́διο που της (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 κοινοποι ́ησε η Γερμανικη ́ Κυβε ́ρνηση για την τροποποι ́ηση της
 νομοθεσι ́ας περι ́ ιδιοκτησι ́ας. Το νομοσχε ́διο τροποποι ́ησε το
 προ ́γραμμα κτη ́σεως εκτα ́σεων που προε ́βλεπε ο γερμανικο ́ς Η Benthe Hørbye-Möller, κα ́τοικος Igel (Ομοσπονδιακη ́
 Ausgleichsleistungsgesetz (νο ́μος περι ́ συμψηφισμου ́) και συ ́μ- ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας), εκπροσωπουμε ́νη απο ́ τον Louis Tinti,
 φωνα με το οποι ́ο τα ευρισκο ́μενα υπο ́ κρατικη ́ κυριο ́τητα οικο ́πεδα δικηγο ́ρο Λουξεμβου ́ργου, α ́σκησε στις 3 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον
 στα νε ́α ομο ́σπονδα κρα ́τη θα πωληθου ́ν σε τιμη ́ μικρο ́τερη του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́
 της τρε ́χουσας εμπορικη ́ς τους αξι ́ας προς δια ́φορες ομα ́δες της Επιτροπη ́ς των Eυρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 αγοραστω ́ν.
 Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι εκπροσωπει ́ πολλε ́ς εκατοντα ́δες
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 παλαιω ́ν ιδιοκτητω ́ν που δεν ́εχουν δικαι ́ωμα επιστροφη ́ς των
 περιουσιακω ́ν τους στοιχει ́ων, οι οποι ́οι συ ́μφωνα με τον
 Ausgleichsleistungsgesetz δεν ́εχουν δικαι ́ωμα κατα ́ προτεραιο ́-
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 16.01.2000 απο ́φαση της Α∆Α περι ́
 τητα κτη ́σεως ́εναντι των α ́λλων ομα ́δων αγοραστω ́ν. Η προσβαλλο ́-
 απορρι ́ψεως της διοικητικη ́ς της ενστα ́σεως υπ' αριθ. 516/99,
 μενη απο ́φαση αφορα ́ α ́μεσα και ατομικα ́ το ́σο την ́δια ι ο ́σο και τα
 με την οποι ́α δεν ́εγινε δεκτη ́ η εγγραφη ́ της στον κατα ́λογο
 με ́λη της.
 των προταθε ́ντων απο ́ την Υπηρεσι ́α Επιση ́μων Εκδο ́σεων των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (OPOCE) προακτε ́ων στον βαθμο ́ Β2
 Ειδικο ́τερα, η προσφυγη ́ στηρι ́ζεται στους ακο ́λουθους λο ́γους: μονι ́μων υπαλλη ́λων για το ́ετος 1999·
 — Η επι ́μαχη απο ́φαση παραβια ́ζει την κατα ́ το α ́ρθρο 253 ΕΚ
 υποχρε ́ωση αιτιολογη ́σεως.
 — καθο ́σον ει ́ναι αναγκαι ́ο, να ακυρω ́σει την απο ́φαση συ ́μφωνα
 Η αιτιολογι ́α που προε ́βαλε σχετικω ́ς η Επιτροπη ́, ο ́τι δηλαδη ́ με την οποι ́α δο ́θηκαν στους μονι ́μους υπαλλη ́λους του
 οι δυσμενει ́ς διακρι ́σεις λο ́γω ιθαγενει ́ας που η ́δια
 ι διαπι ́στωσε OPOCE οι προαγωγε ́ς στους βαθμου ́ς Β2 για το ́ετος 1999·
 ο ́τι συνεπα ́γεται το νομοσχε ́διο, με την απο ́φαση ́ της
 Κ (1999) 42, της 20η ́ς Iανουαρι ́ου 1992(2) ́εχουν αρθει ́, δεν
 ευσταθει ́. ∆εν ́εχει επαρκω ́ς θεμελιωθει ́ ο ισχυρισμο ́ς της — να αναγνωρισθει ́ ο ́τι επιφυλα ́σσεται να ζητη ́σει σε ευ ́θετο
 Επιτροπη ́ς ο ́τι δια ́ της απαλει ́ψεως της διατα ́ξεως περι ́ ημερο- χρο ́νο και το ́πο την αποκατα ́σταση της υλικη ́ς ζημι ́ας και της
 μηνι ́ας αναφορα ́ς ́εχει αρθει ́ η δυσμενη ́ς δια ́κριση λο ́γω ηθικη ́ς βλα ́βης που υπε ́στη.
 ιθαγε ́νειας.
 — Η απο ́φαση παραβια ́ζει τη Συνθη ́κη ΕΚ. Η Επιτροπη ́ δεν
 λαμβα ́νει υπο ́ψη της το ευ ́ρος της απαγορευ ́σεως των διακρι ́- Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 σεων λο ́γω ιθαγε ́νειας.
 Το α ́ρθρο 3a του Ausgleichsleistungsgesetz, ο ́πως τροπο-
 ποιη ́θηκε, δεν ει ́ναι συ ́μφωνο προς το κοινοτικο ́ δι ́καιο, παρα ́ Η προσφευ ́γουσα αντικρου ́ει την α ́ρνηση της Α∆Α να την
 την α ́ποψη της Επιτροπη ́ς. ∆εν μπορει ́ να γι ́νει δεκτο ́ ο ́τι η συμπεριλα ́βει στον κατα ́λογο των προακτε ́ων στον βαθμο ́ Β2
 επιβολη ́ συμπληρωματικη ́ς τιμη ́ς πωλη ́σεως αντιστοιχει ́ με μονι ́μων υπαλλη ́λων για το οικονομικο ́ ́ετος 1999.
 αι ́τηση επιστροφη ́ς της ενισχυ ́σεως. Αντιθε ́τως, ενε ́ργεια συ ́μ-
 φωνη με το κοινοτικο ́ δι ́καιο θα η ́ταν η επαναδιανομη ́ ο ́λων
 των εκτα ́σεων που απελευθερω ́θηκαν κατο ́πιν της ακυρο ́τητας
 των αποφα ́σεων περι ́ διανομη ́ς που εκδο ́θηκαν κατα ́ παρα ́βαση Προς στη ́ριξη των αξιω ́σεω ́ν της, η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει την
 της απαγορευ ́σεως της εκτελε ́σεως που προβλε ́πει το α ́ρθρο παρα ́βαση των α ́ρθρων 5, παρα ́γραφος 3, 25 και 45 του ΚΥΚ.
 88, παρα ́γραφος 3, τρι ́το εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ. Φρονει ́ συναφω ́ς ο ́τι η Α∆Α υπε ́πεσε σε προ ́δηλη πλα ́νη εκτιμη ́σεως
 και ενη ́ργησε κατα ́ του συμφε ́ροντος της υπηρεσι ́ας.
 (1) EE C 46, της 19.2.2000, σ. 2.
 (2) EE L 107, της 24.4.1999, σ. 21.


text:
 16.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/21
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Δεκεμβρίου 2014 — CR κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-342/14 P) (1)
 ((«Αναίρεση - Δημόσια Διοίκηση - Υπάλληλοι - Αμοιβή - Οικογενειακά επιδόματα - Επίδομα συντηρούμενου τέκνου - Αναζήτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών - Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας του άρθρου 85, παράγραφος 2, του ΚΥΚ - Ασφάλεια δικαίου - Αναλογικότητα - Υποχρέωση αιτιολογίας - Αναίρεση προδήλως αβάσιμη»))
 (2015/C 056/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: CR (Malling, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A. Salerno, δικηγόρος)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωπος: V. Montebello-Demogeot και E. Taneva, agents) και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Bauer και A. Bisch, μετέπειτα M. Bauer και E. Rebasti)
 Αντικείμενο
 Αναίρεση κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα), της 12ης Μαρτίου 2014, η οποία εκδόθηκε στην υπόθεση F-128/12, CR κατά Κοινοβουλίου (Συλλογή Υπ.Υπ., ECLI:EU:F:2014:38).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο CR φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο πλαίσιο της πρωτόδικης διαδικασίας.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 212 της 07.07.2014.


text:
 26.5.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 117/25
 Προσφυγή της 14ης Μαρτίου 2007 — Kliq Reïntegratie (σε πτώχευση) κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-83/07)
 (2007/C 117/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Jean Leon Marcel Groenewegen ως σύνδικος της πτωχεύσεως της εταιρίας περιορισμένης ευθύνης Kliq Reïntegratie BV (Amersfoort, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: G. van der Wal en T. Boesman, advocaten)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 19ης Ιουλίου 2006 στην υπόθεση C-30/2005 και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων βάλλει κατά της αποφάσεως 2006/939/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Ιουλίου 2006, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων που κοινοποίησαν οι Κάτω Χώρες υπέρ της KG Holding NV (1).
 Η σχεδιασθείσα ενίσχυση αφορούσε μια ενίσχυση αναδιαρθρώσεως που οι Κάτω Χώρες ήθελαν να χορηγήσουν στην KG Holding NV με ένα ήδη εγκεκριμένο δάνειο διασώσεως και με μετοχοποίηση των τόκων του δανείου αυτού. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή κήρυξε ασύμβατο με την κοινή αγορά το μέτρο ενισχύσεως που είχε τη μορφή ενισχύσεως αναδιαρθρώσεως.
 Η Επιτροπή έκρινε επίσης ότι οι Κάτω Χώρες πρέπει να ανακτήσουν από την KG Holding NV και τη θυγατρική της Kliq BV το μέρος της ενισχύσεως το οποίο ως δάνειο διασώσεως μεταφέρθηκε από την KG Holding NV στην Kliq BV και μετατράπηκε σε εταιρικά μερίδια και ότι οι Κάτω Χώρες πρέπει να αναγγείλουν τις απαιτήσεις τους κατά της KG Holding NV και/ή της Kliq Reïntegratie στους συνδίκους των πτωχεύσεων των εταιριών αυτών.
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει, πρώτον, ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε σφάλματα εκτιμήσεως καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση είναι ανεπαρκώς αιτιολογημένη και αντίκειται στο άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ. Η Επιτροπή κακώς έκρινε ότι οι Κάτω Χώρες πρέπει να αναγγείλουν στους συνδίκους των πτωχεύσεων τις απαιτήσεις τους ποσού 35,75 εκατομμυρίων ευρώ κατά της KG Holding NV και της Kliq Reïntegratie.
 Ο προσφεύγων ισχυρίζεται εν προκειμένω ότι το Ολλανδικό Δημόσιο δεν έχει καμία απαίτηση κατά της Kliq Reïntegratie. Επιπλέον, η Kliq Reïntegratie δεν είναι αποδέκτρια κρατικής ενισχύσεως και στην προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή δεν την θεώρησε αποδέκτρια κρατικής ενισχύσεως. Κατά συνέπεια, ουδείς λόγος συντρέχει να αναζητήσει το Δημόσιο την ενίσχυση από την Kliq Reïntegratie ή να εφαρμοστεί ειδικά το σημείο 23, στοιχείο δ', των κοινοτικών κατευθυντηρίων γραμμών όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων (2).
 Επίσης είναι ασαφές αν στην προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή έκρινε σχετικά με την Kliq Reïntegratie ότι πρόκειται για παράνομη ενίσχυση ποσού 35,75 εκατομμυρίων ευρώ που οι Κάτω Χώρες πρέπει να ανακτήσουν ή αν πρόκειται για ενίσχυση διασώσεως που στην προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή ενέκρινε βάσει του σημείου 23, στοιχείο δ', των κοινοτικών κατευθυντηρίων γραμμών όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων (3). Περαιτέρω, στην απόφασή της της 16ης Δεκεμβρίου 2003 (4), η Επιτροπή είχε συμφωνήσει να διατεθεί το ποσό αυτό για τη χρηματοδότηση της απολύσεως μελών του προσωπικού και για την εξαγορά των περιττών συμβάσεων της Kliq Reïntegratie και μετά να εκκαθαριστεί η Kliq Reïntegratie.
 Δεύτερον, η Επιτροπή παρέλειψε να αποδείξει ότι η φερόμενη ενίσχυση δύναται να επηρεάσει δυσμενώς τον ανταγωνισμό και το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών, ή τουλάχιστον είναι ανεπαρκώς αιτιολογημένο αυτό που η Επιτροπή έκρινε εν προκειμένω.
 Τρίτον, η Επιτροπή κακώς έκρινε ότι οι Κάτω Χώρες πρέπει να ανακτήσουν από την KG Holding NV και/ή την Kliq Reïntegratie τη φερόμενη ενίσχυση 35,75 εκατομμυρίων ευρώ μέσω αναγγελίας στους συνδίκους των πτωχεύσεων των εν λόγω εταιριών. Με την πτώχευση της KG Holding NV, της Kliq Reïntegratie και της Kliq BV, η ανάκτηση των φερόμενων ενισχύσεων είναι εις το διηνεκές αδύνατη και εν πάση περιπτώσει είναι άσκοπη, υπό την έννοια ότι η ανάκτηση μέσω αναγγελίας στους συνδίκους των πτωχεύσεων των πιο πάνω εταιριών δεν είναι αναγκαία, και μάλιστα είναι εντελώς περιττή για να δοθεί τέλος στη νόθευση του ανταγωνισμού.
 Τέταρτον, η Επιτροπή κακώς αποφάνθηκε και έλαβε εσφαλμένη από νομικής απόψεως θέση επί μιας πιστωτικής διευκολύνσεως 17 εκατομμυρίων ευρώ την οποία οι Κάτω Χώρες είχαν παράσχει στην KG Holding NV κατά τη σύστασή της, η οποία χορηγήθηκε σύμφωνα με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων και η οποία δεν αποτελεί μέρος του μέτρου που εξετάζεται στην προσβαλλόμενη απόφαση.
 (1) ΕΕ L 366, σ. 40.
 (2) ΕΕ 1999, C 288, σ. 2.
 (3) ΕΕ 1999, C 288, σ. 2.
 (4) Ενίσχυση N 510/2003 — Ενίσχυση διασώσεως της Kliq Holding NV (ΕΕ 2004, C 33, σ. 8).


text:
 19.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/20
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Σεπτεμβρίου 2015 — Philips κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-92/13) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Παγκόσμια αγορά καθοδικών σωλήνων για τηλεοράσεις και οθόνες ηλεκτρονικών υπολογιστών - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές σε θέματα τιμών, κατανομής των αγορών, ικανοτήτων και παραγωγής - Ενιαία και διαρκής παράβαση - Καταλογισμός στη μητρική εταιρία της παραβάσεως που διέπραξε η κοινή επιχείρηση - Ίση μεταχείριση - Μέθοδος υπολογισμού του ποσού του προστίμου - Συνυπολογισμός της αξίας των πωλήσεων των καθοδικών σωλήνων μέσω μεταποιημένων προϊόντων - Συνυπολογισμός της μέσης αξίας των πωλήσεων που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της παραβάσεως - Συνυπολογισμός του συνολικού κύκλου εργασιών του ομίλου - Αναλογικότητα - Διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας))
 (2015/C 346/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Koninklijke Philips Electronics NV (Eindhoven, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: J. de Pree και S. Molin, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικά C. Hödlmayr, M. Kellerbauer και P. Van Nuffel, στη συνέχεια M. Kellerbauer, P. Van Nuffel και A. Biolan, και τέλος M. Kellerbauer, P. Van Nuffel και V. Bottka)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2012) 8839 τελικό της Επιτροπής, της 5ης Δεκεμβρίου 2012, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/39.437 — Σωλήνες για οθόνες τηλεοράσεων και ηλεκτρονικών υπολογιστών), και, επικουρικώς, αίτημα άρσεως ή μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Koninklijke Philips Electronics NV στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 108 της 13.4.2013.


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/21
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 13ης Δεκεμβρίου 2007 (αίτηση του Finanzgericht Düsseldorf — Γερμανία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — BATIG Gesellschaft für Beteiligungen mbH κατά Hauptzollamt Bielefeld
 (Υπόθεση C-374/06) (1)
 (Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως - Φορολογικές διατάξεις - Εναρμόνιση των νομοθεσιών - Οδηγία 92/12/ΕΟΚ - Προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης - Φορολογικά επισήματα - Αντικανονική έξοδος από καθεστώς αναστολής - Κλοπή - Θέση στην κατανάλωση στο κράτος μέλος της κλοπής - Μη επιστροφή για τα φορολογικά επισήματα άλλου κράτους μέλους τα οποία είχαν ήδη τεθεί επί των κλαπέντων προϊόντων)
 (2008/C 51/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Düsseldorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 BATIG Gesellschaft für Beteiligungen mbH
 κατά
 Hauptzollamt Bielefeld
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προδικαστική — Finanzgericht Düsseldorf — Ερμηνεία της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους καταναλώσεως (ΕΕ L 76, σ. 1) — Άρνηση κράτους μέλους να επιστρέψει το εισπραχθέν ποσό για τη λήψη φορολογικών επισημάτων τεθέντων επί των προϊόντων καπνού που εξήλθαν στη συνέχεια, παρανόμως, από το καθεστώς αναστολής επί του εδάφους άλλου κράτους μέλους, με αποτέλεσμα την καταβολή ειδικού φόρου καταναλώσεως στο εν λόγω άλλο κράτος — Κλοπή τσιγάρων
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Η οδηγία 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 807/2003 του Συμβουλίου, της 14ης Απριλίου 2003, περί προσαρμογής προς την απόφαση 1999/468/ΕΚ των διατάξεων των σχετικών με τις επιτροπές που επικουρούν την Επιτροπή στην άσκηση των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων της, οι οποίες προβλέπονται από πράξεις του Συμβουλίου που εκδόθηκαν σύμφωνα με τη διαδικασία διαβούλευσης (ομοφωνία), δεν απαγορεύει κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους που αποκλείει την επιστροφή του ποσού που καταβλήθηκε για την απόκτηση φορολογικών επισημάτων χορηγηθέντων από το εν λόγω κράτος μέλος, αν τα επισήματα αυτά τοποθετήθηκαν επί των προϊόντων που υπόκεινται στον ειδικό φόρο κατανάλωσης πριν να τεθούν στην κατανάλωση εντός του εν λόγω κράτους μέλους, τα προϊόντα αυτά εκλάπησαν εντός άλλου κράτους μέλους, προκαλώντας την πληρωμή των ειδικών φόρων κατανάλωσης στο εν λόγω άλλο κράτος μέλος, και δεν προσκομίστηκε η απόδειξη ότι τα κλαπέντα προϊόντα δεν θα διοχετευθούν στο κράτος μέλος χορηγήσεως των εν λόγω επισημάτων.
 (1) ΕΕ C 326 της 30.12.2006.


text:
13.12.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 304/23
 1) Απορρίπτει την προσφυγή. 3) Καταδικάζει την Επιτροπή στα έξοδα τα σχετικά με τη
 διαδικασία η οποία κατέληξε στην έκδοση της αποφάσεως
 2) Η προσφεύγουσα φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα καθώς του Πρωτοδικείου της 16ης Μαΐου 2002, Ρούνης κατά
 και αυτά της Επιτροπής και των παρεμβαίνοντων διαδίκων, Επιτροπής (T-17/01).
 της KirchPayTV και της BSkyB.
 4) Στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, η Επιτροπή φέρει
 τα δικαστικά της έξοδα καθώς και το ένα τρίτο των εξόδων
 (1) ΕΕ C 247 της 26.8.2000. του προσφεύγοντος.
 (1) ΕΕ C 95 της 24.3.2001.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 30ής Σεπτεμβρίου 2003 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 στην υπόθεση T-17/01, Γεώργιος Ρούνης κατά Επιτροπής της 30ής Σεπτεμβρίου 2003
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 στην υπόθεση T-26/01: Fiocchi munizioni SpA κατά Επιτρο-
 (Υπάλληλοι — Άρθρο 17, παράγραφος 2, στοιχεία α' και β', πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 του παραρτήματος VII του ΚΥΚ — Μεταφορά μέρους των
 αποδοχών στο νόμισμα κράτους μέλους διαφορετικού από
 τη χώρα όπου εδρεύει το κοινοτικό όργανο — Προϋπο- («Άρθρα 296 ΕΚ και 298 ΕΚ — Κρατική ενίσχυση που
 θέσεις — Ζημία — Αριθμητικά αποτελέσματα) χορηγήθηκε σε επιχείρηση παραγωγής στρατιωτικού υλι-
 κού — Καταγγελία — Προσφυγή κατά παραλείψεως —
 Απαράδεκτο»)
 (2003/C 304/40)
 (2003/C 304/41)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 Στην υπόθεση T-17/01, Γεώργιος Ρούνης, υπάλληλος της Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο),
 εκπροσωπούμενος από τον É. Boigelot, δικηγόρο, με τόπο Στην υπόθεση T-26/01, Fiocchi munizioni SpA, με έδρα το
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Lecco (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τους Ι. Van Bael, E. Raffaelli,
 Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και F. Clotuche-Duvieusart), F. Di Gianni και R. Antonini, δικηγόρους, κατά Επιτροπής των
 με αντικείμενο τον καθορισμό του ύψους της ζημίας την οποία η Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: V. Di Bucci), υποστηριζό-
 Επιτροπή υποχρεώθηκε να καταβάλει στον προσφεύγοντα κατόπιν μενης από το Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: S. Ortiz
 της ακυρώσεως, από το Πρωτοδικείο, της από 24 Φεβρουαρίου Vaamonde), με αντικείμενο προσφυγή με την οποία ζητήθηκε να
 2000 αποφάσεως της Επιτροπής περί περιορισμού της μεταφοράς αναγνωριστεί ότι η Επιτροπή παρανόμως παρέλειψε να αποφανθεί
 των καθαρών μηνιαίων αποδοχών του προσφεύγοντος στο επί της ουσίας της καταγγελίας που υπέβαλε η προσφεύγουσα
 Ηνωμένο Βασίλειο σε ποσοστό 19 %, το Πρωτοδικείο (μονομελές: σχετικά με την κρατική ενίσχυση που, όπως ισχυρίζεται, χορήγησε
 M. Βηλαράς), γραμματέας: I. Νάτσινας, υπάλληλος διοικήσεως, το Βασίλειο της Ισπανίας στην εταιρία Santa Barbara, το Πρωτοδι-
 εξέδωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2003 απόφαση με το εξής δια- κείο (τρίτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts,
 τακτικό: Πρόεδρο, P. Lindh, J. Azizi, J. D. Cooke και M. Jaeger, δικαστές,
 γραμματέας: J. Palacio González, κύριος υπάλληλος διοικήσεως,
 εξέδωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο
 1) Υποχρεώνει την Επιτροπή στην καταβολή προς τον διατακτικό:
 προσφεύγοντα αποζημιώσεως 17 394,64 GBP πλέον τόκων
 υπερημερίας προς 5,25 % ετησίως έως την ημερομηνία
 καταβολής. 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2) Απορρίπτει την αγωγή αποζημιώσεως κατά τα λοιπά. 2) Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά έξοδα.
 ---pagebreak--- C 304/24 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 13.12.2003
 3) Το παρεμβαίνον φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα. 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα, περιλαμβανο-
 μένων των σχετικών με τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) ΕΕ C 108 της 7.4.2001.
 (1) ΕΕ C 289 της 13.10.2001.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 30ής Σεπτεμβρίου 2003
 της 30ής Σεπτεμβρίου 2003
 στην υπόθεση T-196/01: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσα-
 λονίκης κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1) στην υπόθεση T-203/01, Manufacture française des
 pneumatiques Michelin κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 («ΕΓΤΠΕ — Κατάργηση χρηματοδοτικής συνδρομής — Κοινοτήτων (1)
 Άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4253/88 — Σφάλμα
 εκτιμήσεως — Αρχή της αναλογικότητας — Εύλογη προ- (Άρθρο 82 ΕΚ — Σύστημα εκπτώσεων — Κατάχρηση)
 θεσμία — Αιτιολογία»)
 (2003/C 304/43)
 (2003/C 304/42)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 Στην υπόθεση T-203/01, Manufacture française des
 Στην υπόθεση T-196/01, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονί-
 pneumatiques Michelin, με έδρα το Clermont-Ferrand (Γαλλία),
 κης, με έδρα τη Θεσσαλονίκη (Ελλάδα), εκπροσωπούμενο από τον
 εκπροσωπούμενη από τους J.-F. Bellis, M. Wellinger,
 δικηγόρο ∆. Νικόπουλο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 D. Waelbroeck και M. Johnsson, avocats, με τόπο επιδόσεων στο
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος:
 Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 M. Κοντού-Durande), με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως
 (εκπρόσωποι: R. Wainwright και Α. Barav), υποστηριζόμενης από
 C(2001) 1284 της Επιτροπής, της 8ης Ιουνίου 2001, για την
 την Bandag Inc., με έδρα το Muscatine, Iowa (Ηνωμένες
 κατάργηση της συνδρομής που έχει παρασχεθεί στο Εργαστήριο
 Πολιτείες), εκπροσωπούμενη από τους Η. Calvet και R. Saint-
 ∆ασικής Γενετικής και Βελτιώσεως ∆ασοπονικών Ειδών του Αριστο-
 Esteben, avocats, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με
 τελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με την απόφαση C(96)
 αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως 2002/405/ΕΚ της
 2542 της Επιτροπής, της 25ης Σεπτεμβρίου 1996, για τη
 Επιτροπής, της 20ής Ιουνίου 2001, σχετικά με διαδικασία
 χορήγηση συνδρομής στο ΕΓΤΠΕ, τμήμα Προσανατολισμού, βάσει
 εφαρμογής του άρθρου 82 της Συνθήκης ΕΚ (COMP/E-2/36.041/
 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4256/88 του Συμβουλίου, στο πλαίσιο
 PO — Michelin) (ΕΕ 2002, L 143, σ. 1), το Πρωτοδικείο (τρίτο
 του σχεδίου 93.EL.06.023 με τίτλο «Πρότυπο πειραματικό σχέδιο
 τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, πρόεδρο, και τους
 σχετικά με την επιτάχυνση της αποκατάστασης καμένων δασών
 J. Azizi και M. Jaeger, δικαστές· γραμματέας: J. Plingers, υπάλλη-
 στην Ελλάδα», το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από
 λος διοικήσεως, εξέδωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2003 απόφαση με
 τους K. Lenaerts, Πρόεδρο, J. Azizi και M. Jaeger, δικαστές,
 το ακόλουθο διατακτικό:
 γραμματέας: I. Νάτσινας, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 30 Σεπτεμβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 1) Ακυρώνει την απόφαση C(2001) 1284 της Επιτροπής, της
 8ης Ιουνίου 2001, για την κατάργηση της συνδρομής που 2) Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς
 έχει παρασχεθεί στο Εργαστήριο ∆ασικής Γενετικής και και εκείνα της Επιτροπής.
 Βελτιώσεως ∆ασοπονικών Ειδών του Αριστοτελείου Πανε-
 πιστημίου Θεσσαλονίκης, με την απόφαση C(96) 2542 της 3) Η Bandag Inc. φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 Επιτροπής, της 25ης Σεπτεμβρίου 1996, για τη χορήγηση
 συνδρομής στο ΕΓΤΠΕ, τμήμα Προσανατολισμού, βάσει
 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4256/88 του Συμβουλίου, στο (1) ΕΕ C 331 της 24.11.2001.
 πλαίσιο του σχεδίου 93.EL.06.023 με τίτλο «Πρότυπο
 πειραματικό σχέδιο σχετικά με την επιτάχυνση της αποκα-
 τάστασης καμένων δασών στην Ελλάδα».


text:
 14.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 115/32
 Προσφυγή της UCB SA κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που ασκήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2005
 (Υπόθεση Τ-111/05)
 (2005/C 115/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η εταιρία UCB SA, με έδρα τις Βρυξέλλες, εκπροσωπούμενη από τους Jacques Bourgeois, Jean-François Bellis και Martin Favart, avocats, άσκησε στις 25 Φεβρουαρίου 2005 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 9ης Δεκεμβρίου 2004, επί της υποθέσεως COMP/E-2/37.533 — Χλωριούχος χολίνη, σχετικής με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ,
 —
 να ακυρώσει, τουλάχιστον, το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην UCB με την ως άνω απόφαση ή να περιορίσει ουσιωδώς το ύψος του,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Η προσβαλλομένη στην παρούσα υπόθεση απόφαση είναι η ίδια που αποτέλεσε αντικείμενο της υποθέσεως Τ-101/05, BASF κατά Επιτροπής (1). Με την απόφαση αυτή, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι οι έξι εταιρίες προς τις οποίες απευθυνόταν η εν λόγω απόφαση παρέβησαν το άρθρο 81, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ, συμμετέχοντας σε συμφωνίες συμπράξεως και εναρμονισμένες πρακτικές όσον αφορά τον καθορισμό των τιμών, την κατανομή των αγορών και τον συντονισμό των ενεργειών τους κατά των ανταγωνιστών (έλεγχος μετασχηματιστών), στον τομέα της χλωριούχου χολίνης εντός του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου. Οι εν λόγω αντιβαίνουσες προς το δίκαιο του ανταγωνισμού συμπεριφορές εκδηλώθηκαν σε δύο επίπεδα διαφορετικά, αλλά στενώς συνδεδεμένα μεταξύ τους, ήτοι σε διεθνές και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται τα εξής:
 —
 ότι εσφαλμένως η προσβαλλομένη απόφαση χαρακτηρίζει την ως άνω παράβαση ως ενιαία και διαρκή, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για δύο διαφορετικές παραβάσεις: αφ' ενός, μια διεθνή συμφωνία συμπράξεως που διήρκεσε από τον Οκτώβριο του 1992 έως τον Απρίλιο του 1994 και, αφ' ετέρου, μια ενδοκοινοτική συμφωνία συμπράξεως, που διήρκεσε από τον Μάρτιο του 1994 έως τον Σεπτέμβριο του 1998. Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, η θέση της Επιτροπής έχει ως αποτέλεσμα, αν όχι ως σκοπό, να παρακάμψει τους κανόνες περί παραγραφής·
 —
 ότι εσφαλμένως η Επιτροπή επέβαλε στην προσφεύγουσα πρόστιμο λόγω τόσο της διεθνούς συμφωνίας συμπράξεως, ενώ η παράβαση αυτή είχε ήδη παραγραφεί, όσο και της ενδοκοινοτικής συμφωνίας συμπράξεως, υπό το πρίσμα των ανακοινώσεων της Επιτροπής περί επιείκειας. Πράγματι, αν η καθής προέβαινε, ως όφειλε, στη διάκριση αυτή θα είχε καταλήξει αναγκαίως στο συμπέρασμα ότι κανένα πρόστιμο δεν έπρεπε να επιβληθεί στην προκειμένη περίπτωση·
 —
 επικουρικώς, ότι, χωρίς τα στοιχεία που προσκόμισε οικειοθελώς η προσφεύγουσα το 1999, η αποδιδόμενη σε αυτήν παράβαση θα είχε παραγραφεί.
 (1) Δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή.


text:
 5.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 133/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 15ης Μαρτίου 2012 [αίτηση του Corte di Appello di Torino (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SCF Consorzio Fonografici κατά Marco Del Corso
 (Υπόθεση C-135/10) (1)
 (Δικαίωμα του δημιουργού και συγγενικά δικαιώματα στην κοινωνία της πληροφορίας - Απευθείας εφαρμογή στην έννομη τάξη της Ένωσης της σύμβασης της Ρώμης, της συμφωνίας TRIPS και της συνθήκης WPPT - Οδηγία 92/100/ΕΚ - Άρθρο 8, παράγραφος 2 - Οδηγία 2001/29/ΕΚ - Έννοια της «παρουσιάσεως στο κοινό» - Παρουσίαση στο κοινό φωνογραφημάτων που μεταδίδονται μέσω του ραδιοφώνου σε οδοντιατρείο)
 2012/C 133/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte di Appello di Torino
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 SCF Consorzio Fonografici
 κατά
 Marco Del Corso
 παρισταμένου του: Procuratore generale della Repubblica
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Corte di Appello di Torino –Απευθείας εφαρμογή στην κοινοτική έννομη τάξη της διεθνούς συμβάσεως περί της προστασίας των καλλιτεχνών ερμηνευτών ή εκτελεστών, των παραγωγών φωνογραφημάτων και των οργανισμών ραδιοτηλεόρασης, η οποία συνήφθη στη Ρώμη στις 23 Οκτωβρίου 1961, της συμφωνίας για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου (TRIPS) και της συνθήκης του Παγκόσμιου Οργανισμού Διανοητικής Ιδιοκτησίας (ΠΟΔΙ) για τις ερμηνείες, τις εκτελέσεις και τα φωνογραφήματα — Ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (EE L 167, σ. 10) — Έννοια της «παρουσιάσεως στο κοινό» — Ραδιοφωνική μετάδοση και παρουσίαση στο κοινό ραδιοφωνογραφημάτων εντός οδοντιατρείου
 Διατακτικό
 1)
 Οι διατάξεις της συμφωνίας για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου, η οποία αποτελεί το παράρτημα 1Γ της συμφωνίας για την ίδρυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) που υπεγράφη στις 15 Απριλίου 1994 στο Μαρακές και εγκρίθηκε με την απόφαση 94/800/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, σχετικά με την εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σύναψη των συμφωνιών που απέρρευσαν από τις πολυμερείς διαπραγματεύσεις του Γύρου της Ουρουγουάης (1986-1994), και της συνθήκης του Παγκόσμιου Οργανισμού Διανοητικής Ιδιοκτησίας (ΠΟΔΙ) για τις ερμηνείες, τις εκτελέσεις και τα φωνογραφήματα, της 20ής Δεκεμβρίου 1996, είναι εφαρμοστέες στην έννομη τάξη της Ένωσης.
 Η διεθνής σύμβαση περί της προστασίας των ερμηνευτών ή εκτελεστών καλλιτεχνών, των παραγωγών φωνογραφημάτων και των οργανισμών ραδιοτηλεόρασης, που υπογράφηκε στη Ρώμη στις 26 Οκτωβρίου 1961, καθόσον δεν αποτελεί μέρος της έννομης τάξης της Ένωσης, δεν είναι εφαρμοστέα εντός αυτής, παράγει όμως έμμεσα αποτελέσματα.
 Οι ιδιώτες δεν μπορούν να επικαλεστούν απευθείας την ως άνω σύμβαση ούτε την εν λόγω συμφωνία ή την προπαρατεθείσα συνθήκη.
 Η έννοια του όρου «παρουσίαση στο κοινό», που περιλαμβάνεται στις οδηγίες 92/100/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας, και 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας, πρέπει να ερμηνεύεται υπό το φως των αντίστοιχων εννοιών που περιέχονται στην ως άνω σύμβαση, την εν λόγω συμφωνία και την προπαρατεθείσα συνθήκη και κατά τρόπον ώστε να παραμένει σύμφωνη με αυτές, λαμβανομένου επίσης υπόψη του πλαισίου στο οποίο εντάσσονται τέτοιες έννοιες και του σκοπού τον οποίο επιδιώκουν οι συναφείς συμβατικές διατάξεις στον τομέα της πνευματικής ιδιοκτησίας.
 2)
 Ο όρος «παρουσίαση στο κοινό», κατά το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 92/100, έχει την έννοια ότι δεν καλύπτει τη δωρεάν μετάδοση φωνογραφημάτων εντός ιδιωτικών οδοντιατρείων, όπως αυτό της κύριας δίκης, στο πλαίσιο ασκήσεως ελεύθερου επαγγέλματος, από την οποία επωφελούνται οι πελάτες των οδοντιατρείων ανεξαρτήτως της βουλήσεώς τους. Επομένως, η εν λόγω μετάδοση δεν γεννά δικαίωμα εισπράξεως αμοιβής εκ μέρους των παραγωγών φωνογραφημάτων.
 (1) ΕΕ C 134 της 22.5.2010.


text:
 1.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/46
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Φεβρουαρίου 2010 — Google κατά ΓΕΕΑ (ANDROID)
 (Υπόθεση T-316/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Απόρριψη αιτήσεως καταχωρίσεως - Περιορισμός του καταλόγου των προϊόντων για τα οποία ζητείται η καταχώριση - Ανάκληση της αντιρρήσεως ως προς την καταχώριση - Κατάργηση της δίκης)
 2010/C 113/74
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Google, Inc. (Mountain View, ΗΠΑ) (εκπρόσωποι: A. Bognár και M. Kinkeldey, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Botis)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 26ης Μαΐου 2009 (υπόθεση R 1622/2008-2) σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος ANDROID ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει πλέον η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2)
 Η προσφεύγουσα και το καθού φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 244 της 10.10.2009.


text:
 30.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 191/27
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Απριλίου 2016 — Facchinello κατά EUIPO — Olimpia Splendid (Synthesis)
 (Υπόθεση T-81/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία κηρύξεως εκπτώσεως - Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Synthesis - Έλλειψη ουσιαστικής χρήσεως του σήματος - Άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίσθηκαν για πρώτη φορά ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου])
 (2016/C 191/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Danila Facchinello (Molinella, Ιταλία) (εκπρόσωπος: F. Torlontano, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Capostagno και A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Olimpia Splendid SpA (Gualtieri, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Ferrarese και G. Ferrarese, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 21ης Νοεμβρίου 2014 (υπόθεση R 2169/2013-1), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως μεταξύ της Olimpia Splendid SpA και της Danila Facchinello.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Danila Facchinello στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 118 της 13.4.2015.


text:
16.6.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 173/37
 — Τον αυθαι ́ρετο και δυσανα ́λογο χαρακτη ́ρα της προσβαλλο ́- Προσφυγη ́ της Αssociation Contre l’Horaire d’Été κατα ́
 μενης αποφα ́σεως, καθο ́σον δεν αναλυ ́εται η δυνατο ́τητα Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 αποκλεισμου ́ απο ́ το πεδι ́ο εφαρμογη ́ς της των φορολογικω ́ν ́ σεως που ασκη ́θηκε την 1η Απριλι ́ου 2001
 Ενω
 διατα ́ξεων που εξετα ́ζονται σ' αυτη ́.
 — Παρα ́βαση της διαδικασι ́ας που ορι ́ζει ο «κω ́δικας ενισχυ ́σεων (Υπο ́θεση Τ-84/01)
 στη χαλυβουργι ́α», επειδη ́, μεταξυ ́ α ́λλων λο ́γων, δεν
 τηρη ́θηκε η προθεσμι ́α των τριω ́ν μηνω ́ν που προβλε ́πει η
 (2001/C 173/67)
 παρα ́γραφος 5, του α ́ρθρου 6 της αποφα ́σεως
 2496/96/ΕΚΑΧ.
 (1) ΕΕ L 76, της 1.3.2001, σ. 57. (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Η Αssociation Contre l’Horaire d’Été, με ́εδρα το Marly-le-Roi
 (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Corinne Lepage και François
 Προσφυγη ́ της Merck KgaA κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́- Steinmetz, avocats, α ́σκησε την 1η Απριλι ́ου 2001 ενω ́ πιον του
 σεως στην εσωτερικη ́ αγορα ́ που ασκη ́θηκε στις 10 Απριλι ́ου Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του
 2001 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως.
 (Υπο ́θεση T-83/01)
 (2001/C 173/66) Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την οδηγι ́α του Κοινοβουλι ́ου και του Συμβου-
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) λι ́ου 200/84/ΕΚ, της 19ης Ιανουαρι ́ου 2001, δημοσιευθει ́σα
 στην Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των στις
 Η εταιρι ́α Merck KgaA, εταιρι ́α γερμανικου ́ δικαι ́ου, εκπροσωπου ́-
 2 Φεβρουαρι ́ου 2001, και αφορω ́σα τις διατα ́ξεις για τη
 μενη απο ́ τον Dominique Dupuis Latour του BPDAGI, Παρι ́σι
 θερινη ́ ω ́ρα.
 (Γαλλι ́α), α ́σκησε στις 10 Απριλι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδι-
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου
 Εναρμονι ́σεως στην εσωτερικη ́ αγορα ́.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, Στην παρου ́σα υπο ́θεση, η προσφευ ́γουσα, μια ́ενωση που συστη ́-
 θηκε προκειμε ́νου να επιστη ́σει την προσοχη ́ του κοινου ́ στις
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. προβαλλο ́μενες δυσμενει ́ς συνε ́πειες που προκυ ́πτουν απο ́ την
 αλλαγη ́ της ω ́ρας, ζητει ́ την ακυ ́ρωση της οδηγι ́ας 2000/84/ΕΚ
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της
 19ης Ιανουαρι ́ου 2001, σχετικα ́ με τις διατα ́ξεις για τη θερινη ́
 Ση ́μα το οποι ́ο αφορα ́ η OSTEOCALCIUM — αι ́τηση ω ́ρα.
 υπο ́θεση: καταχωρη ́σεως αριθ. 0000955138
 Προϊο ́ν η ́ υπηρεσι ́α: «Φαρμακευτικο ́ προϊο ́ν· κτηνιατρικο ́ Προς στη ́ριξη των ισχυρισμω ́ν της, η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει:
 και υγειονομικο ́ παρασκευ ́ασμα»
 (κλα ́ση 5 της συμφωνι ́ας της Νι ́- — Σφα ́λμα στην επιλογη ́ της νομικη ́ς βα ́σεως (το α ́ρθρο 95 της
 καιας). Συνθη ́κης, πρω ́ην α ́ρθρο 100Α), στον βαθμο ́ που η επι ́μαχη
 οδηγι ́α δεν πληροι ́ τη διπλη ́ προϋπο ́θεση, η ́τοι της συμμε-
 Απο ́φαση προσβληθει ́σα 'Αρνηση καταχωρι ́σεως του ση ́ματος τοχη ́ς για την προσε ́γγιση των εσωτερικω ́ν νομοθετικω ́ν,
 ενω ́πιον του τμη ́ματος λο ́γω του φερο ́μενου περιγραφικου ́ κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων και δεν αφορα ́ την
 προσφυγω ́ν: χαρακτη ́ρα του. εγκαθι ́δρυση και τη λειτουργι ́α της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς.
 Προβαλλο ́μενοι λο ́γοι Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́γρα-
 ακυρω ́σεως: φος 1, στοιχει ́α γ' και β', του κανο- — Τις δυσμενει ́ς συνε ́πεις και τους κινδυ ́νους που η επι ́μαχη
 νισμου ́ (ΕΚ) 40/94. οδηγι ́α εγκυμονει ́ για τους πολι ́τες, γεγονο ́ς που πρε ́πει να
 θεωρηθει ́ ο ́τι συνιστα ́ προ ́σκομμα στην καλη ́ λειτουργι ́α της
 εσωτερικη ́ς αγορα ́ς.


text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/14
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 14ης Ιουνίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-321/06) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2002/14/ΕΚ - Ενημέρωση των εργαζομένων και διαβούλευση με αυτούς - Παράλειψη μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας)
 (2007/C 183/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Enegren και G. Rozet)
 Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (εκπρόσωπος: C. Schiltz)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως, εντός της προβλεπομένης προθεσμίας, των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2002/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2002, περί θεσπίσεως γενικού πλαισίου ενημερώσεως και διαβουλεύσεως των εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα — Kοινή δήλωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής για την εκπροσώπηση των εργαζομένων (ΕΕ L 80, σ. 29)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2002/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2002, περί θεσπίσεως γενικού πλαισίου ενημερώσεως και διαβουλεύσεως των εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 212 της 2.9.2006.


text:
 23.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/7
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 24 Οκτωβρίου 2016 — Garlsson Real Estate SA, υπό εκκαθάριση, κ.λπ. κατά Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)
 (Υπόθεση C-537/16)
 (2017/C 022/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte suprema di cassazione
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: Garlsson Real Estate SA, υπό εκκαθάριση, Stefano Ricucci, Magiste International SA
 Αναιρεσίβλητη: Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιβαίνει στο άρθρο 50 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα του άρθρου 4 του πρωτοκόλλου αριθ. 7 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών και της σχετικής νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το ενδεχόμενο κινήσεως διοικητικής διαδικασίας με αντικείμενο πράξη (παράνομη συμπεριφορά χειραγωγήσεως της αγοράς) για την οποία έχει ήδη εκδοθεί αμετάκλητη ποινική καταδίκη σε βάρος του ιδίου προσώπου;
 2)
 Δύναται εθνικό δικαστήριο να εφαρμόσει ευθέως τις αρχές του δικαίου της Ένωσης όσον αφορά την αρχή «ne bis in idem», βάσει του άρθρου 50 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ερμηνευομένου υπό το πρίσμα του άρθρου 4 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, της σχετικής νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και της εθνικής νομοθεσίας;


text:
 9.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/51
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Δεκεμβρίου 2014 — Faita κατά ΕΟΚΕ
 (Υπόθεση T-619/13 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Ηθική παρενόχληση - Έλλειψη αρωγής και παράβαση του καθήκοντος επιμελείας - Πλάνη περί το δίκαιο - Δικαιώματα άμυνας))
 (2015/C 046/65)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Carla Faita (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: D. de Abreu Caldas, M. de Abreu Caldas και J.-N.Louis, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (ΕΟΚΕ) (εκπρόσωποι: M. Pascua Mateo και L. Camarena Januzec, επικουρούμενοι από τους M. Troncoso Ferrer και F.-M. Hislaire, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) της 16ης Σεπτεμβρίου 2013, Faita κατά ΕΟΚΕ (F-92/11, Συλλογή Υπ.Υπ., EU:F:2013:130).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Η C. Faita φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (ΕΟΚΕ).
 (1) EE C 24 της 25.1.2014.


text:
C 355/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 9.12.2000
 Αγωγη ́ της εταιρι ́ας Claude-Anne de Solène κατα ́ του Τε ́λος, επικουρικω ́ς, η ενα ́γουσα στηρι ́ζει την αγωγη ́ της στην
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και της Επιτροπη ́ς των αντικειμενικη ́ ευθυ ́νη της Κοινο ́τητας προβα ́λλοντας δια ́ρρηξη της
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 18 Σεπτεμβρι ́ου ισο ́τητας ενω ́πιον των δημοσι ́ων βαρω ́ν.
 2000
 (Υπο ́θεση T-297/00)
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Gestevisión Telecinco κατα ́ της
 (2000/C 355/67)
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 19 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω (Υπο ́θεση Τ-299/00)
 Η εταιρι ́α Claude-Anne de Solène, με ́εδρα το Ηοuplines (Γαλλι ́α), (2000/C 355/68)
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Claude Lazarus και Florent Prunet,
 δικηγο ́ρους Παρισιου ́, α ́σκησε στις 18 Σεπτεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αγωγη ́ κατα ́ του
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και της Επιτροπη ́ς των Η εταιρι ́α Gestevisión Telecinco, με ́εδρα στη Μαδρι ́τη, εκπροσω-
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. που ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο D. Santiago Muñoz Machado, α ́σκησε
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 19 Σεπτεμβρι ́ου 2000 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπα-
 Η ενα ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: ϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 — να υποχρεω ́σει τους εναγομε ́νους να της καταβα ́λουν, βα ́σει Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 του α ́ρθρου 288 της Συνθη ́κης ΕΚ, το ποσο ́ των
 317 759 EUR για τη ζημι ́α που υπε ́στη (επιφυλασσο ́μενη — να ακυρω ́σει την απο ́φαση 2000/400/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της
 για τον τελικο ́ προσδιορισμο ́ του ποσου ́ αυτου ́, το οποι ́ο 10ης Μαι ̈́ου 2000, σχετικα ́ με διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς του
 πρε ́πει να προσαρμοστει ́ κατα ́ την ημερομηνι ́α εκδο ́σεως της α ́ρθρου 81 της Συνθη ́κης ΕΚ (υπο ́θεση IV/32.150 —
 αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου προκειμε ́νου να ληφθει ́ υπο ́ψη Eurovisión)·
 ο χρο ́νος που θα ́εχει παρε ́λθει απο ́ την α ́σκηση της παρου ́σας — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 αγωγη ́ς)·
 — να καταδικα ́σει τους εναγομε ́νους στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η εν προκειμε ́νω προσβαλλο ́μενη απο ́φαση ει ́ναι η ́δια ι με την
 προσβαλλο ́μενη στα πλαι ́σια της υποθε ́σεως Τ-185/00, Métropole
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Télévision M6 κατα ́ Επιτροπη ́ς (1).
 Η ενα ́γουσα ειδικευ ́εται στην κατασκευη ́ βαμβακερω ́ν κλι- Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοιοι με
 νοσκεπασμα ́των και εξα ́γει σημαντικο ́ με ́ρος της παραγωγη ́ς της τους προβαλλο ́μενους στα πλαι ́σια της τελευται ́ας υποθε ́σεως.
 στις Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες της Αμερικη ́ς. Κατο ́πιν της σχετικη ́ς με Ειδικο ́τερα, η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει:
 τις μπανα ́νες εμπορικη ́ς διαφορα ́ς μεταξυ ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως — τη μη εκτε ́λεση της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου της
 και των Ηνωμε ́νων Πολιτειω ́ν, οι τελευται ́ες επε ́βαλαν στους 11ης Ιουλι ́ου 1996 επι ́ των συνεκδικασθεισω ́ν υποθε ́σεων
 εισαγωγει ́ς ορισμε ́νων προϊο ́ντων, μεταξυ ́ των οποι ́ων και η T-528/93, T-542/93, T-543/93 και T-546/93, Métropole
 ενα ́γουσα, προ ́σθετο δασμο ́ 100 % για τα εισαγο ́μενα στις Télévision κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς·
 Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες προϊο ́ντα.
 — ́ελλειψη αιτιολογι ́ας και ουσιω ́δη πλα ́νη περι ́ τον καθορισμο ́
 Η αγωγη ́ αποβλε ́πει στην αποκατα ́σταση της ζημι ́ας που η των πραγματικω ́ν περιστατικω ́ν και περι ́ το εφαρμοστε ́ο
 ενα ́γουσα υπε ́στη λο ́γω των εμπορικω ́ν κυρω ́σεων που επε ́βαλαν οι δι ́καιο, καθο ́ με ́τρο η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση αναφε ́ρεται
 Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες. στον προσδιορισμο ́ της σχετικη ́ς αγορα ́ς, στον απαραι ́τητο
 χαρακτη ́ρα της απαλλαγη ́ς, στα αποτελε ́σματα της δημο ́σιας
 χρηματοδοτη ́σεως της πλειοψηφι ́ας των μελω ́ν της Ευρωπαϊ-
 Προς στη ́ριξη της αγωγη ́ς της, η ενα ́γουσα ισχυρι ́ζεται, αφενο ́ς, κη ́ς Ενω ́σεως Ραδιοτηλεοπτικω ́ν Εκπομπω ́ν ενο ́ψει της αντα-
 ο ́τι η ́εγκριση και η διατη ́ρηση απο ́ τους εναγομε ́νους του γωνιστικη ́ς θε ́σεω ́ς της στη σχετικη ́ αγορα ́ και καθο ́ με ́τρο
 κοινοτικου ́ καθεστω ́τος εισαγωγη ́ς νωπω ́ν μπανανω ́ν ει ́ναι αντι ́θετη αναφε ́ρεται στα πραγματικα ́ αποτελε ́σματα του εγκριθε ́ντος
 προς τους κανο ́νες που ́εχουν θεσπι ́σει η ΓΣ∆Ε και ο ΠΟΕ. Τα συστη ́ματος παραχωρη ́σεως αδειω ́ν εκμεταλλευ ́σεως·
 θεσμικα ́ ο ́ργανα της Κοινο ́τητας ο ́μως οφει ́λουν να τηρου ́ν
 τις διατα ́ξεις αυτε ́ς κατα ́ την ́εκδοση πρα ́ξεων του παρα ́γωγου — την παρα ́βαση ο ́λων συνολικα ́ και καθεμι ́ας χωριστα ́ των
 κοινοτικου ́ δικαι ́ου. τεσσα ́ρων προϋποθε ́σεων του α ́ρθρου 81, παρα ́γραφος 3,
 της Συνθη ́κης ΕΚ·
 Η ενα ́γουσα προβα ́λλει, αφετε ́ρου, παραβι ́αση των αρχω ́ν της — κατα ́χρηση εξουσι ́ας.
 ισο ́τητας, της απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων και της δικαιολογημε ́-
 νης εμπιστοσυ ́νης, καθο ́τι οι εναγο ́μενοι παρανο ́μως δεν ́ελαβαν (1) Μη ακο ́μη δημοσιευθει ́σα στην Επι ́σημη Εφημερι ́δα.
 υπο ́ψη την κατα ́σταση των εταιριω ́ν οι οποι ́ες υπε ́στησαν τις
 κυρω ́σεις.