text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/28
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Ιουνίου 2011 — ATB Norte κατά ΓΕΕΑ — Bricocenter Italia (BRICO CENTER Città)
 (Υπόθεση T-482/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος BRICOCENTER Città - Προγενέστερα εικονιστικά κοινοτικά σήματα ATB CENTROS DE BRICOLAGE Brico Centro και CENTROS DE BRICOLAGE BricoCentro - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2011/C 232/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ATB Norte, SL (Μπούργκος, Ισπανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς P. López Ronda, G. Macias Bonilla, H. Curtis-Oliver και G. Marín Raigal, στη συνέχεια F. Brandolini Kujman, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: Ο. Montalto και G. Mannucci)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Bricocenter Italia Srl (Rozzano, Ιταλία) (εκπρόσωποι: G. Ghidini, M. Mergati και C. Signorini, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 28ης Σεπτεμβρίου 2009 (υπόθεση R 1047/2008-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της ATB Norte, SL και της Bricocenter Italia Srl.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 28ης Σεπτεμβρίου 2009 (υπόθεση R 1047/2008-4), καθόσον κάνει δεκτή την προσφυγή που άσκησε η Bricocenter Italia Srl ενώπιον του τμήματος προσφυγών όσον αφορά τις υπηρεσίες «διαφημίσεως», «διαχειρίσεως εμπορικών υποθέσεων» και «διοικήσεως εμπορικών επιχειρήσεων», τις οποίες αφορά η αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η ATB Norte, SL, η Bricocenter Italia και το ΓΕΕΑ φέρουν έκαστος τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασίας.
 (1) EE C 24 της 30.1.2010.


text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 30ής Σεπτεμβρίου 2010 [αίτηση του Naczelny Sąd Administracyjny Izba Finansowa Wydział I — (Δημοκρατία της Πολωνίας) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Oasis East sp z o.o. κατά Minister Finansów
 (Υπόθεση C-395/09) (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Προσχώρηση νέου κράτους μέλους - Δικαίωμα έκπτωσης του φόρου εισροών - Εθνική ρύθμιση που αποκλείει το δικαίωμα προς έκπτωση του φόρου για ορισμένες παροχές υπηρεσιών - Εμπορικοί εταίροι εγκατεστημένοι σε έδαφος που χαρακτηρίζεται ως »φορολογικός παράδεισος« - Ευχέρεια των κρατών μελών να διατηρούν σε ισχύ τη νομοθεσία τους περί αποκλεισμού του δικαιώματος προς έκπτωση η οποία ίσχυε κατά τον χρόνο έναρξης της ισχύος της έκτης οδηγίας ΦΠΑ)
 2010/C 317/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Naczelny Sąd Administracyjny Izba Finansowa Wydział I
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Oasis East sp z o.o.
 κατά
 Minister Finansów
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Naczelny Sąd Administracyjny — Ερμηνεία του άρθρου 17, παράγραφος 6, της έκτης οδηγίας (77/388/ΕΟΚ) του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ.49), καθώς και του άρθρου 176 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Εθνική νομοθεσία που ίσχυε ήδη πριν από την προσχώρηση του οικείου κράτους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και προβλέπει ότι ο υποκείμενος σε φόρο δεν έχει δικαίωμα έκπτωσης του φόρου για τις παροχές υπηρεσιών για τις οποίες η αντιπαροχή καταβάλλεται σε πρόσωπο που έχει την κατοικία του ή την έδρα του ή το διευθυντικό του κέντρο σε έδαφος ή σε χώρα που χαρακτηρίζεται ως «φορολογικός παράδεισος»
 Διατακτικό
 Το άρθρο 17, παράγραφος 6, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 95/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1995, άρθρο του οποίου οι διατάξεις έχουν περιληφθεί ουσιαστικά στο άρθρο 176 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει τη διατήρηση σε ισχύ της εθνικής νομοθεσίας που ίσχυε κατά τον χρόνο έναρξης της ισχύος της έκτης οδηγίας 77/388 στο οικείο κράτος μέλος και η οποία αποκλείει γενικά το δικαίωμα έκπτωσης του φόρου προστιθέμενης αξίας που έχει καταβληθεί επί των εισροών λόγω της εξ επαχθούς αιτίας αποδοχής εισαγόμενων υπηρεσιών, για τις οποίες η αντιπαροχή έχει καταβληθεί άμεσα ή έμμεσα σε πρόσωπο εγκατεστημένο σε κράτος ή σε έδαφος που χαρακτηρίζεται από την εν λόγω νομοθεσία ως «φορολογικός παράδεισος».
 (1) ΕΕ C 312 της 19.12.2009.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/57
 Προσφυγή-αγωγή της 24ης Ιουνίου 2011 — ΖΖ κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση F-64/11)
 2011/C 252/126
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ΖΖ (εκπρόσωποι: S. Crosby και S. Santoro, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως της καθής-εναγομένης να ανακαλέσει μονομερώς την προσφορά εργασίας την οποία απηύθυνε στον προσφεύγοντα-ενάγοντα, παρά το γεγονός ότι ο προσφεύγων-ενάγων είχε ήδη αποδεχθεί την προσφορά.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 4ης Μαρτίου 2011, με την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέρριψε τη διοικητική ένσταση που υπέβαλε ο προσφεύγων-ενάγων κατά της αποφάσεως HR B2 (2010) 662634 της Επιτροπής, της 5ης Οκτωβρίου 2010·
 —
 να καταβάλει αποζημίωση προς αποκατάσταση των ζημιών που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων, περιλαμβανομένης της απώλειας μισθών και επιδομάτων·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα έξοδα της παρούσας δίκης.


text:
 3.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 4ης Μαΐου 2017 — RFA International, LP κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-239/15 P) (1)
 ((Αναίρεση - Ντάμπινγκ - Εισαγωγή σιδηροπυριτίου ρωσικής προελεύσεως - Απόρριψη αιτήσεων επιστροφής καταβληθέντων δασμών αντιντάμπινγκ))
 (2017/C 213/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: RFA International, LP (εκπρόσωποι: B. Evtimov, advokat, E. Borovikov, avocat και D. O’Keeffe, solicitor)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J.-F. Brakeland, P. Němečková και A. Stobiecka-Kuik)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την RFA International, LP στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 270 της 17.8.2015.


text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/38
 Προσφυγή της 24ης Ιουνίου 2011 — Italiana Calzature κατά ΓΕΕΑ — Vicini
 (Giuseppe GIUSEPPE ZANOTTI DESIGN)
 (Υπόθεση T-336/11)
 2011/C 252/85
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Italiana Calzature SpA (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Rapisardi και C. Ginevra, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Vicini SpA (San Mauro Pascoli, Ιταλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών της 8ης Απριλίου 2008, στην υπόθεση R 0634/2010-2 και κατά συνέπεια να επιβεβαιώσει την απόφαση του τμήματος ανακοπών της 5ης Μαρτίου 2010 σχετικά με την ανακοπή αριθ. 1350711
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: VICINI S.p.A.
 Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα περιέχον το λεκτικό στοιχείο «GIUSEPPE» (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 6.513.386), για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 18 και 25
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «ZANOTTI» (αριθ. 244.277), για προϊόντα της κλάσεως 25, και ιταλικό εικονιστικό σήμα περιέχον το λεκτικό στοιχείο «Zanotti», για προϊόντα των κλάσεων 18 και 25
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009, για το κοινοτικό σήμα.


text:
 20.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 53/32
 Προσφυγή της 30ής Νοεμβρίου 2016 — Access Info Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-852/16)
 (2017/C 053/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Access Info Europe (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: O. Brouwer, E. Raedts και J. Wolfhagen, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2016) 6030 της Επιτροπής, της 19ης Σεπτεμβρίου 2016, περί αρνήσεως παροχής προσβάσεως σε έγγραφα τα οποία ζήτησε η προσφεύγουσα δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 (1)·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα λόγω της διαδικασίας, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων των τυχόν παρεμβαινόντων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εφήρμοσε εσφαλμένως το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', τρίτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, καθόσον έκρινε ότι η πρόσβαση στα ζητηθέντα έγγραφα θα έθιγε σοβαρά τις διεθνείς σχέσεις.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εφήρμοσε εσφαλμένως το άρθρο 4, παράγραφος 2, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, καθόσον έκρινε ότι η πρόσβαση στα ζητηθέντα έγγραφα θα έθιγε σοβαρά την προστασία των εκκρεμών ενδίκων διαδικασιών στις υποθέσεις T-192/16, T-193/16 και T-257/16 και ότι η πρόσβαση στα εν λόγω έγγραφα θα έθιγε το συμφέρον της Επιτροπής να ζητεί νομικές συμβουλές και να λαμβάνει ειλικρινείς, αντικειμενικές και πλήρεις συμβουλές. Με τον ίδιο λόγο ακυρώσεως υποστηρίζεται επίσης ότι η Επιτροπή δεν αναγνώρισε ότι υπάρχει υπέρτερο δημόσιο συμφέρον το οποίο επιτάσσει την πρόσβαση στα ζητηθέντα έγγραφα, τα οποία θα έπρεπε, ως εκ τούτου, να δημοσιοποιηθούν.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εφήρμοσε εσφαλμένως το άρθρο 4, παράγραφος 3, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, καθόσον έκρινε ότι η πρόσβαση στα ζητηθέντα έγγραφα θα έθιγε σοβαρά τη διαδικασία λήψεως αποφάσεων και/ή δεν αναγνώρισε την ύπαρξη υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος, δοθέντος, ιδίως, ότι η εν λόγω διαδικασία λήψεως αποφάσεων έχει περατωθεί.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται, επικουρικώς, ότι η Επιτροπή εφήρμοσε εσφαλμένως το άρθρο 4, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, καθόσον δεν παρέσχε μερική, έστω, πρόσβαση στα ζητηθέντα έγγραφα, τα οποία παρακράτησε στο σύνολό τους.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001, L 145, σ. 43).


text:
29.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 156/37
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυριο ́τεροι ισχυρισμοι ́
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του, o προσφευ ́γων επικαλει ́ται
 παρα ́βαση του α ́ρθρου 45, παρα ́γραφος 1, του Κανονισμου ́ Η απο ́φαση της Επιτροπη ́ς κατα ́ της οποι ́ας στρε ́φεται η παρου ́σα
 Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως καθω ́ς και παραβι ́αση της αρχη ́ς της προσφυγη ́ ει ́ναι η αυτη ́ με την προσβαλλο ́μενη στην υπο ́θεση
 απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων και προφανε ́ς σφα ́λμα εκτιμη ́σεως. Τ-109/02, Bolloré κατα ́ Επιτροπη ́ς (1). Με την απο ́φαση αυτη ́, η
 Κατα ́ τον προσφευ ́γοντα, η αντικειμενικη ́ εξε ́ταση των αντι ́στοιχων Επιτροπη ́ προσα ́πτει στην προσφευ ́γουσα ο ́τι συμμετει ́χε στις
 προσο ́ντων του συνο ́λου των υπαλλη ́λων που μπορου ́ν να τυ ́χουν συναντη ́σεις στην Ισπανι ́α παρα ́νομης ευρωπαϊκη ́ς συμπρα ́ξεως
 προαγωγη ́ς δεν επε ́τρεπε τον παραμερισμο ́ του προσφευ ́γοντος. εντο ́ς της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως Κατασκευαστω ́ν Φωτοαντιγραφι-
 κου ́ Χα ́ρτου (ΕΕΚΦΧ), στη συμφωνι ́α και εναρμονισμε ́νη πρακτικη ́
 αυξη ́σεως των τιμω ́ν, στον επιμερισμο ́ των ποσοστω ́σεων πωλη ́σεως
 και της αγορα ́ς στον τομε ́α του φωτοαντιγραφικου ́ χαρτιου ́, καθω ́ς
 και στη δημιουργι ́α μηχανισμω ́ ν ελε ́γχου.
 Προσφυγη ́ της Papelera Guipuzcoana de Zicuñaga, S.A., Η προσφευ ́γουσα, για να στηρι ́ξει τα αιτη ́ματα ́ της, προβα ́λλει την
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́- παραβι ́αση των αρχω ́ ν του τεκμηρι ́ου αθωο ́τητας και του βα ́ρους
 θηκε στις 18 Απριλι ́ου 2002 της αποδει ́ξεως. Συναφω ́ς, αρνει ́ται ο ́τι συμμετει ́χε σε συναντη ́σεις
 αποσκοπου ́σες στην οργα ́νωση ευρωπαϊκη ́ς συμπρα ́ξεως. Τονι ́ζει
 ο ́τι η καθη ́ς δεν ́ελαβε υπο ́ψη της ο ́τι η προσφευ ́γουσα ο ́χι μο ́νο
 (Υπο ́θεση Τ-136/02)
 δεν ει ́ναι με ́λος της ΕΕΚΦΧ, αλλα ́ ο ́τι η 'Ενωση αυτη ́ δεν διαθε ́τει
 καν στοιχει ́α σχετικα ́ με τις τιμε ́ς και τον ο ́γκο των πωλη ́σεων της
 (2002/C 156/68) προσφευ ́γουσας.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω
 Ως προς το προ ́στιμο που επιβλη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα,
 ζητει ́ται η κατα ́ τουλα ́χιστον 60 % μει ́ωση του ποσου ́. Πε ́ραν
 των ο ́σων εκτε ́θηκαν ανωτε ́ρω, τονι ́ζεται ο ́τι η δια ́ρκεια των
 Η Papelera Guipuzcoana de Zicuñaga, S.A., με ́εδρα την Ηernani προσαπτομε ́νων παραβα ́σεων ει ́ναι μικρο ́τερη του ενο ́ς ́ετους.
 (Guipúzcoa, Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Ιñigo Quintana
 Aguirre, letrado en ejercicio, α ́σκησε στις 18 Απριλι ́ου 2002
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. (1) ∆εν ́εχει ακο ́μη δημοσιευθει ́ ανακοι ́νωση στην ΕΕ.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει αφενο ́ς το α ́ρθρο 1 της αποφα ́σεως
 C(2001)4573 της Επιτροπη ́ς, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 2001,
 σχετικα ́ με διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 81 της
 Συνθη ́κης ΕΚ και του α ́ρθρου 53 της Συμφωνι ́ας ΕΟΧ
 (υπο ́θεση COMP/Ε-1/36.212 — χαρτι ́ φωτοαντιγρα ́φων), ως
 προς το ο ́τι προσα ́πτει στην προσφευ ́γουσα συμμετοχη ́ στην
 παρα ́βαση και ως προς τη χρονικη ́ δια ́ρκεια αυτη ́ς, αφετε ́ρου Προσφυγη ́-αγωγη ́ του Αrmin Petrich κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 το α ́ρθρο 3, καθο ́σον αφορα ́ το επιβληθε ́ν προ ́στιμο, και το των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 8 Μαι ̈́ου
 α ́ρθρο 4· 2002
 — επικουρικω ́ς, να μειω ́σει το προ ́στιμο που επιβλη ́θηκε στην
 προσφευ ́γουσα με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση για τους (Υπο ́θεση Τ-145/02)
 ακο ́λουθους λο ́γους:
 (2002/C 156/69)
 α) ακυ ́ρωση της εφαρμογη ́ς της επιβαρυ ́νσεως του 10 %
 που επε ́βαλε η Επιτροπη ́, καθο ́σον στην προσφευ ́γουσα
 δεν μπορει ́ να καταλογισθει ́ δια ́ρκεια παραβα ́σεως υπερ- (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 βαι ́νουσα το ́ενα ́ετος·
 β) ουσιω ́δη μει ́ωση (τουλα ́χιστον κατα ́ 60 %) του επιβλη-
 θε ́ντος προστι ́μου, λο ́γω συντρεχουσω ́ν ελαφρυντικω ́ν
 περιστα ́σεων· Ο Armin Petrich, κα ́τοικος Travemünde (Γερμανι ́α), εκπροσωπο-
 υ ́μενος απο ́ τον Patrick Goergen, avocat, με το ́πο επιδο ́σεων
 γ) καταδι ́κη της καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα, συμπεριλαμ- στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε, στις 8 Μαι ̈́ου 2002, ενω ́πιον του
 βανομε ́νων των το ́κων και εξο ́δων λο ́γω καταβολη ́ς Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, προσφυγη ́-αγωγη ́
 εγγυη ́σεως εξαιτι ́ας της διεξαγωγη ́ς της διαδικασι ́ας. κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
 9.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 81/3
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Ustavno sodišče Republike Slovenije (Σλοβενία) στις 20 Νοεμβρίου 2014 — Tadej Kotnik κ.λπ., Jože Sedonja κ.λπ., Fondazione cassa di risparmio di Imola, Imola, Italijanska republika, Andrej Pipuš in Dušanka Pipuš, Tomaž Štrukelj, Luka Jukič, Angel Jaromil, Franc Marušič κ.λπ., Stajka Skrbinšek, Janez Forte κ.λπ., Marija Pipuš, Državni svet Republike Slovenije και Varuh človekovih pravic Republike Slovenije κατά Državni zbor Republike Slovenije
 (Υπόθεση C-526/14)
 (2015/C 081/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβενική
 Αιτούν δικαστήριο
 Ustavno sodišče
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούντες: Tadej Kotnik κ.λπ., Jože Sedonja κ.λπ., Fondazione cassa di risparmio di Imola, Imola, Italijanska republika, Andrej Pipuš in Dušanka Pipuš, Tomaž Štrukelj, Luka Jukič, Angel Jaromil, Franc Marušič κ.λπ., Stajka Skrbinšek, Janez Forte κ.λπ., Marija Pipuš, Državni svet Republike Slovenije και Varuh človekovih pravic Republike Slovenije
 Καθής: Državni zbor Republike Slovenije
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 α)
 Μήπως η τραπεζική ανακοίνωση (1), όσον αφορά τα έννομα αποτελέσματα που παράγει in concreto, δεδομένου ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αποκλειστική αρμοδιότητα στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο β', της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι αρμόδια να αποφασίζει για ζητήματα κρατικών ενισχύσεων, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι είναι δεσμευτική για τα κράτη μέλη τα οποία σκοπεύουν να άρουν σοβαρή διατάραξη της οικονομίας παρέχοντας κρατική ενίσχυση σε πιστωτικά ιδρύματα, όταν μια τέτοια ενίσχυση έχει μόνιμο χαρακτήρα και δεν μπορεί εύκολα να ανακληθεί;
 β)
 Μήπως τα σημεία 40 έως 46 της τραπεζικής ανακοινώσεως, τα οποία εξαρτούν τη δυνατότητα χορηγήσεως κρατικών ενισχύσεων, που αποβλέπουν στην άρση σοβαρής διαταράξεως της εθνικής οικονομίας, από την εκτέλεση της υποχρεώσεως διαγραφής του κεφαλαίου, του υβριδικού κεφαλαίου και των τίτλων μειωμένης εξασφαλίσεως και/ή μετατροπής, σε κεφάλαιο, των τίτλων υβριδικού κεφαλαίου και των τίτλων μειωμένης εξασφαλίσεως, με σκοπό τον περιορισμό των κρατικών ενισχύσεων στο ελάχιστο αναγκαίο, προκειμένου να ληφθεί υπόψη ο ηθικός κίνδυνος, είναι συμβατά με τα άρθρα 107, 108 και 109 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο μέτρο κατά το οποίο υπερβαίνουν τις αρμοδιότητες της Επιτροπής, όπως ορίζονται στις προαναφερθείσες διατάξεις της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αφορούν τις κρατικές ενισχύσεις;
 γ)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 2, μήπως τα σημεία 40 έως 46 της τραπεζικής ανακοινώσεως, τα οποία εξαρτούν τη δυνατότητα χορηγήσεως κρατικών ενισχύσεων από την υποχρέωση διαγραφής του κεφαλαίου και/ή μετατροπής σε κεφάλαιο, στο μέτρο που η εν λόγω υποχρέωση αφορά τις μετοχές (κεφάλαιο), τους τίτλους υβριδικού κεφαλαίου και τους τίτλους μειωμένης εξασφαλίσεως που εκδόθηκαν πριν από τη δημοσίευση της τραπεζικής ανακοινώσεως και κατά τον χρόνο εκδόσεώς τους μπορούσαν εν όλω ή εν μέρει να διαγραφούν χωρίς αποζημίωση μόνο σε περίπτωση πτωχεύσεως της τράπεζας, είναι συμβατά με την κατά το δίκαιο της Ένωσης αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης;
 δ)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 2 και καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 3, μήπως τα σημεία 40 έως 46 της τραπεζικής ανακοινώσεως, τα οποία εξαρτούν τη δυνατότητα χορηγήσεως κρατικών ενισχύσεων από την υποχρέωση ακυρώσεως του κεφαλαίου, του υβριδικού κεφαλαίου και των τίτλων μειωμένης εξασφαλίσεως και/ή μετατροπής, σε κεφάλαιο, των τίτλων υβριδικού κεφαλαίου και των τίτλων μειωμένης εξασφαλίσεως, χωρίς να έχει κινηθεί και ολοκληρωθεί διαδικασία αφερεγγυότητας για την εκκαθάριση της περιουσίας του οφειλέτη μέσω δικαστικής διαδικασίας στην οποία θα μπορούσαν να μετάσχουν οι κάτοχοι χρηματοοικονομικών τίτλων μειωμένης εξασφαλίσεως, είναι συμβατά με το δικαίωμα ιδιοκτησίας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 17, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2);
 ε)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 2 και καταφατικής απαντήσεως στα ερωτήματα 3 και 4, μήπως τα σημεία 40 έως 46 της τραπεζικής ανακοινώσεως, τα οποία εξαρτούν τη δυνατότητα χορηγήσεως κρατικών ενισχύσεων από την υποχρέωση ακυρώσεως του κεφαλαίου, του υβριδικού κεφαλαίου και των τίτλων μειωμένης εξασφαλίσεως και/ή μετατροπής σε κεφάλαιο των τίτλων υβριδικού κεφαλαίου και των τίτλων μειωμένης εξασφαλίσεως, δεδομένου ότι η εφαρμογή τέτοιων μέτρων απαιτεί τη μείωση και/ή την αύξηση του βασικού κεφαλαίου με απόφαση του αρμόδιου διοικητικού οργάνου, και όχι με απόφαση της γενικής συνελεύσεως της ανώνυμης εταιρείας, είναι ασύμβατα με τα άρθρα 29, 34, 35 και 40 έως 42 της οδηγίας 2012/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, περί συντονισμού των εγγυήσεων που απαιτούνται στα κράτη μέλη εκ μέρους των εταιρειών, κατά την έννοια του άρθρου 54, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την προστασία των συμφερόντων των εταίρων και των τρίτων, με σκοπό να καταστούν οι εγγυήσεις αυτές ισοδύναμες όσον αφορά τη σύσταση ανωνύμων εταιρειών και τη διατήρηση και τις μεταβολές του κεφαλαίου τους (ΕΕ L 315, σ. 74);
 στ)
 Μήπως η τραπεζική ανακοίνωση, όσον αφορά το σημείο της 19, και ειδικότερα την προβλεπόμενη στο σημείο αυτό απαίτηση σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων, το σημείο της 20, καθώς και την κατά τα σημεία 43 και 44 της εν λόγω ανακοινώσεως βασική υποχρέωση μετατροπής ή μειώσεως του υβριδικού κεφαλαίου και των τίτλων μειωμένης εξασφαλίσεως πριν από τη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων, δύναται να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ένα τέτοιο μέτρο δεν υποχρεώνει τα κράτη μέλη που σκοπεύουν να άρουν σοβαρή διατάραξη μέσω της χορηγήσεως κρατικής ενισχύσεως προς τα πιστωτικά ιδρύματα να εισαγάγουν υποχρέωση πραγματοποιήσεως της προαναφερθείσας μετατροπής ή μειώσεως, ως προϋπόθεση για τη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων, βάσει του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο β', της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή υπό την έννοια ότι, για να επιτραπεί η κρατική ενίσχυση, αρκεί το μέτρο μετατροπής ή μειώσεως να εφαρμόζεται σε αναλογικό μέτρο;
 2.
 Πρέπει το άρθρο 2, έβδομη περίπτωση, της πιο πάνω οδηγίας [2001/24/ΕΚ] (3) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι στα μέτρα εξυγιάνσεως περιλαμβάνονται επίσης τα μέτρα που προβλέπουν τον κατά τα σημεία 40 έως 46 της τραπεζικής ανακοινώσεως καταμερισμό των επιβαρύνσεων μεταξύ των μετόχων και των πιστωτών μειωμένης εξασφαλίσεως (μείωση του βασικού κεφαλαίου της κατηγορίας 1, του υβριδικού κεφαλαίου και των τίτλων μειωμένης εξασφαλίσεως, καθώς και μετατροπή, σε κεφάλαιο, των τίτλων υβριδικού κεφαλαίου και των τίτλων μειωμένης εξασφαλίσεως);
 (1) Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή, μετά την 1η Αυγούστου 2013, των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων στα μέτρα στηρίξεως των τραπεζών στο πλαίσιο της χρηματοπιστωτικής κρίσεως (ΕΕ 2013, C 216, σ. 1, στο εξής: τραπεζική ανακοίνωση).
 (2) ΕΕ L 315, σ. 74.
 (3) Οδηγία 2001/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Απριλίου 2001, για την εξυγίανση και την εκκαθάριση των πιστωτικών ιδρυμάτων (ΕΕ L 125, σ. 15).


text:
C 118/28 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 21.4.2001
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-506/99 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-479/98 (1)
 (2001/C 118/70) (2001/C 118/73)
 Με δια ́ταξη της 22ας Νοεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- Με δια ́ταξη της 4ης ∆εκεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-506/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των υποθε ́σεως C-479/98: Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 κατα ́ Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 79 της 18.3.2000. (1) EE C 71 της 13.3.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-189/99 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-209/99 (1)
 (2001/C 118/71) (2001/C 118/74)
 Με δια ́ταξη της 28ης Νοεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- Με δια ́ταξη της 6ης ∆εκεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-189/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των υποθε ́σεως C-209/99 (αι ́τηση του Αrbeitsgericht Bonn για την
 κατα ́ Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας. ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Birgit Frings κατα ́
 Blendermann GmbH.
 (1) EE C 226 της 7.8.1999.
 (1) EE C 204 της 17.7.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-468/99 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-312/99 (1)
 (2001/C 118/72)
 (2001/C 118/75)
 Με δια ́ταξη της 28ης Νοεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της Με δια ́ταξη της 6ης ∆εκεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 υποθε ́σεως C-468/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 κατα ́ του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας υποθε ́σεως C-312/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 Ιρλανδι ́ας. κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 34 της 5.2.2000. (1) EE C 299 της 16.10.1999.


text:
13.5.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 135/9
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 βαλε το Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-
 Administrativo, τρι ́το τμη ́μα, με απο ́φαση της 1. Να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη ́εχοντας
 14ης Φεβρουαρι ́ου 2000 στην υπο ́θεση Telefónica de θεσπι ́σει και επικουρικω ́ ς κοινοποιη ́σει στην Επιτροπη ́, με ́σα
 España, S.A., και Administración del Estado και στην προθεσμι ́α που ει ́χε ταχθει ́, τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς,
 Retevisión, S.A. κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να συμμορφωθει ́
 πλη ́ρως προς την οδηγι ́α 96/86/ΕΚ (1) της Επιτροπη ́ς της
 (Υπο ́θεση C-79/00) 13ης ∆εκεμβρι ́ου 1996 σχετικα ́ με την προσαρμογη ́ στην
 τεχνικη ́ προ ́οδο της οδηγι ́ας 94/55/ΕΚ του Συμβουλι ́ου για
 (2000/C 135/15) την προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν-μελω ́ν σε ο ́,τι
 αφορα ́ τις οδικε ́ς μεταφορε ́ς των επικι ́νδυνων εμπορευμα ́των,
 Με απο ́φαση της 14ης Φεβρουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη παρε ́λειψε να εκπληρω ́σει τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει δυνα ́μει
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις της Συνθη ́κης και της οδηγι ́ας αυτη ́ς.
 3 Μαρτι ́ου 2000, το Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-
 Administrativo, τρι ́το τμη ́μα, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ 2. Να καταδικα ́σει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 Telefónica de España, S.A., και Administración del Estado και ́εξοδα.
 Retevisión, S.A. που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́-
 ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτη-
 μα ́των: Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 'Εχουν τα α ́ρθρα 4, παρα ́γραφος 2, και 9, παρα ́γραφος 2, αν
 ερμηνευθου ́ν σε συσχετισμο ́ με το παρα ́ρτημα VII (με ́ρος 2, Ο δεσμευτικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων του τρι ́του εδαφι ́ου των
 στοιχει ́ο γ'), της οδηγι ́ας 97/33/EK (1) του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβου- α ́ρθρων 249 και 10 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρα 189 και 5 της Συνθη ́κης
 λι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1997, για τη ΕΚ) επιβα ́λλει στα κρα ́τη με ́λη την υποχρε ́ωση να λαμβα ́νουν τα
 διασυ ́νδεση στον χω ́ρο των τηλεπικοινωνιω ́ν προκειμε ́νου να αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου να μεταφε ́ρουν τις οδηγι ́ες στην
 διασφαλιστει ́ καθολικη ́ υπηρεσι ́α και διαλειτουργικο ́τητα, με εφαρ- εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη πριν απο ́ την εκπνοη ́ της ταχθει ́σας για τον
 μογη ́ των αρχω ́ν παροχη ́ς ανοικτου ́ δικτυ ́ου (ONP), την ́εννοια ο ́τι σκοπο ́ αυτο ́ν προθεσμι ́ας και να ανακοινω ́νουν αμε ́σως τα με ́τρα
 επιτρε ́πουν αυτα ́ στην Επιτροπη ́. Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε την 1η Ιανουαρι ́ου
 1997 χωρι ́ς η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α να ́εχει ανακοινω ́σει στην
 α) στις εθνικε ́ς ρυθμιστικε ́ς αρχε ́ς να επιβα ́λλουν εκ των προτε ́ρων Επιτροπη ́ της διατα ́ξεις μεταφορα ́ς της εν λο ́γω οδηγι ́ας στο
 στον οργανισμο ́ που ́εχει σημαντικη ́ ισχυ ́ στην αγορα ́ την εσωτερικο ́ δι ́καιο.
 υποχρε ́ωση να διευκολυ ́νει την προ ́σβαση των λοιπω ́ν φορε ́ων
 τηλεπικοινωνιω ́ν στις συνδρομητικε ́ς γραμμε ́ς και να παρε ́χει
 τη διασυ ́νδεση στα τοπικα ́ κε ́ντρα μεταγωγη ́ς και στα κε ́ντρα (1) EE L 335 της 24.12.1996, σ. 43.
 ανω ́τερου επιπε ́δου μεταγωγη ́ς;
 β) 'Η, αντι ́θετα, το μο ́νο που μπορου ́ν να κα ́νουν οι εν λο ́γω
 αρχε ́ς, σε σχε ́ση με την προ ́σβαση και τη διασυ ́νδεση στα
 συγκεκριμε ́να αυτα ́ σημει ́α του δικτυ ́ου, ει ́ναι να «ενθαρ-
 ρυ ́νουν» τη συ ́ναψη συμφωνιω ́ν, κατο ́πιν διαπραγματευ ́σεων,
 μεταξυ ́ των διαφο ́ρων φορε ́ων τηλεπικοινωνιω ́ν, χωρι ́ς να ́εχουν
 τη δυνατο ́τητα να επιβα ́λλουν εκ των προτε ́ρων την προ ́σβαση Προσφυγη ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου κατα ́ του Συμβου-
 και τη διασυ ́νδεση αυτη ́ ως υποχρε ́ωση του οργανισμου ́ που λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως που ασκη ́θηκε στις 10 Μαρ-
 ́εχει σημαντικη ́ ισχυ ́ στην αγορα ́; τι ́ου 2000
 (1) EE L 199 της 26.7.1997, σ. 32. (Υπο ́θεση C-93/00)
 (2000/C 135/17)
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ Το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο, εκπροσωπου ́μενο απο ́ τον Christian
 της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 7 Μαρτι ́ου Pennera, προϊστα ́μενο τμη ́ματος στη Νομικη ́ Υπηρεσι ́α και την
 2000 Evelyn Waldherr, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με το ́πο επιδο ́-
 σεων στο Λουξεμβου ́ργο τη γενικη ́ γραμματει ́α του Ευρωπαϊκου ́
 (Υπο ́θεση C-85/00) Κοινοβουλι ́ου, Service du courrier et de l’enregistrement,
 Bâtiment Alcide de Gasperi, Bur. 017, α ́σκησε, στις 10 Μαρτι ́ου
 (2000/C 135/16)
 2000, ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 τις Κες Marie Wolfcarius νομικο ́ συ ́μβουλο της Νομικη ́ς Υπηρε-
 σι ́ας της Επιτροπη ́ς και Μαρι ́α Πατακια ́ με ́λος της Νομικη ́ς Το προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον
 Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της — να ακυρω ́σει τον κανονισμο ́ 2772/1999 του Συμβουλι ́ου, της
 Επιτροπη ́ς, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 7 Μαρτι ́ου 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 που προβλε ́πει τους γενικου ́ς κανο ́νες
 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ενο ́ς υποχρεωτικου ́ συστη ́ματος επιση ́μανσης του βοει ́ου
 προσφυγη ́ κατα ́ της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. κρε ́ατος (1)·


text:
 2.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/23
 Προσφυγή της 21ης Δεκεμβρίου 2012 — Kaatsu International κατά ΓΕΕΑ (KAATSU)
 (Υπόθεση T-567/12)
 2013/C 63/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Kaatsu International Co. Ltd (Morningside Drive, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: M. Edenborough, QC)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στην παρούσα διαδικασία.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «KAATSU» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 10, 16, 28, 41 και 44 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 10179547
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


text:
C 134/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.5.2001
 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα, τα ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 δικαστικα ́ ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε η Επιτροπη ́ και τα
 δικαστικα ́ ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε η παρεμβαι ́νουσα της 31ης Ιανουαρι ́ου 2001
 Péchiney électrométallurgie.
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις T-197/97 και T-198/97,
 (1) EE C 74 της 8.3.1997. Weyl Beef Products BV κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 κω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 [«'Αρθρο 85, παρα ́ γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 ́ ρθρο 81, παρα
 α ́γραφος 1, ΕΚ) — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως
 — Απο ́ρριψη καταγγελι ́ας — Κοινοτικο ́ συμφε ́ρον —
 Σχε ́σεις μεταξυ ́ του α ́ρθρου 85 της Συνθη ́κης και του
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ́ ρθρου 92 της Συνθη
 α ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως,
 ́ρθρου 87 ΕΚ)»]
 α
 της 31ης Ιανουαρι ́ου 2001
 (2001/C 134/34)
 στην υπο ́θεση Τ-143/97, Gerhardus van der Berg κατα ́
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις T-197/97 και T-198/97, Weyl
 («Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη — Γα ́ λα Beef Products BV, με ́εδρα το Εnschede (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσω-
 — Συμπληρωματικη ́ εισφορα ́ — Ποσο ́τητα αναφορα ́ς —
 πουμε ́νη απο ́ τους Ε. H. Pijnacker Hordijk, δικηγο ́ρο 'Αμστερνταμ,
 Παραγωγο ́ς που ανε ́λαβε δε ́σμευση περι ́ μη εμπορι ́ας — και S. B. Noë, δικηγο ́ρο Ρο ́τερνταμ, προσφευ ́γουσα στην υπο ́θεση
 Μεταβι ́βαση της προσοστω ́ σεως σε α ́λλη εκμετα ́ λλευση») T-197/97, Exportslachterij Chris Hogeslag BV, με ́εδρα το
 Ηοlten (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπουμε ́νη απο ́ τον Α. P. J. M. de
 (2001/C 134/33) Bruyn, δικηγο ́ρο Zutphen, Groninger Vleeshandel BV, με ́εδρα
 το Groningen (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπουμε ́νη, αρχικω ́ς, απο ́ τον
 Α. P. J. M. de Bruyn, δικηγο ́ρο Zutphen, και, στη συνε ́χεια, απο ́
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́) τον P. E. Mazel, δικηγο ́ρο Leeuwarden, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο των Bonn και Schmitt, 7,
 Στην υπο ́θεση T-143/97, Gerhardus van der Berg, κα ́τοικος Val Sainte-Croix, προσφευ ́γουσες στην υπο ́θεση Τ-198/97, κατα ́
 Dalfsen (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Η. Pijnacker Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, (εκπρο ́σωποι: W. Wils,
 Hordijk, δικηγο ́ρο 'Αμστερνταμ, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμ- και G. van der Wal), υποστηριζομε ́νης απο ́ τους Produktschap
 βου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο του L. Frieden, 62, avenue voor Vee en Vlees και Stichting Saneringsfonds
 Guillaume, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σω- Runderslachterijen, με ́εδρα το Rijswijk (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσω-
 ποι: A.-M. Colaert και J.-P. Hix) και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν πουμε ́νους απο ́ τον Ι. W. VerLoren van Themaat, δικηγο ́ρο
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: T. van Rijn), με αντικει ́μενο αγωγη ́ 'Αμστερνταμ, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́
 αποζημιω ́σεως, κατ' εφαρμογη ́ν των α ́ρθρων 78 και 215, δευ ́τερο γραφει ́ο του C. Medernach, 8-10, rue Mathias Hardt, με
 εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρων 235 ΕΚ και 288, δευ ́τερο αντικει ́μενο, στην υπο ́θεση Τ-197/97, την ακυ ́ρωση της απο ́
 εδα ́φιο, ΕΚ), για τις ζημι ́ες που ́εχει υποστει ́ ο ενα ́γων λο ́γω 23 Απριλι ́ου 1997 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς (υπο ́θεση
 του ο ́τι εμποδι ́στηκε να εμπορευθει ́ γα ́λα, κατ' εφαρμογη ́ν του ΙV/35.591/F-3 — Weyl/PVV + SSR) περι ́ απορρι ́ψεως καταγγε-
 κανονισμου ́ (EOK) 857/84 του Συμβουλι ́ου, της 31ης Μαρτι ́ου λι ́ας που υπε ́βαλε η προσφευ ́γουσα στις 14 Ιουνι ́ου 1995 και,
 1984, περι ́ γενικω ́ν κανο ́νων για την εφαρμογη ́ της εισφορα ́ς που στην υπο ́θεση Τ-198/97, την ακυ ́ρωση της απο ́ 23 Απριλι ́ου
 αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 804/68 στον 1997 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς (υπο ́θεση ΙV/35.634/F-3 —
 τομε ́α του γα ́λακτος και των γαλακτοκομικω ́ν προϊο ́ντων (ΕΕ L 90, Hogeslag-Groninger/PVV+SSR) περι ́ απορρι ́ψεως καταγγελι ́ας
 σ. 13), ο ́πως συμπληρω ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 1371/84 που α ́σκησαν οι προσφευ ́γουσες στις 30 Ιουνι ́ου 1995, το
 της Επιτροπη ́ς, της 16ης Μαι ̈́ου 1984, για τον καθορισμο ́ των Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τη V. Tiili, Προ ́ε-
 λεπτομερειω ́ν εφαρμογη ́ς της συμπληρωματικη ́ς εισφορα ́ς που δρο, τους R. M. Moura Ramos και P. Mengozzi, δικαστε ́ς,
 αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ 804/68 (ΕΕ L 132, γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 σ. 11), το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους 31 Ιανουαρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 V. Tiili, Προ ́εδρο, R. M. Moura Ramos και P. Mengozzi, δικαστε ́ς,
 γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε 1) Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς.
 στις 31 Ιανουαρι ́ου 2001, απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 2) Οι προσφευ ́γουσες θα φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα
 1) Απορρι ́πτει την αγωγη ́ ως απαρα ́δεκτη. καθω ́ ς και τα ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε η Επιτροπη ́.
 2) Καταδικα ́ζει τον ενα ́γοντα στα δικαστικα ́ ́εξοδα. 3) Οι παρεμβαι ́νοντες θα φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 199 της 28.6.1997. (1) ΕΕ C 252 της 16.8.1997.


text:
 24.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 330/25
 Αγωγή της 24ης Οκτωβρίου 2005 — Επιτροπή κατά Reagecon Diagnostics Ltd
 (Υπόθεση T-391/05)
 (2005/C 330/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [Εκπρόσωπος: L. Flynn]
 Εναγομένη: Reagecon Diagnostics Ltd
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να υποχρεώσει την εναγομένη να καταβάλει στην Επιτροπή
 —
 α)
 το ποσό των 169 658,65 ευρώ (εκατόν εξήντα εννέα χιλιάδων εξακοσίων πενήντα οκτώ ευρώ και εξήντα πέντε λεπτών), το οποίο αντιστοιχεί σε οφειλόμενο κεφάλαιο 161 953,99 ευρώ και σε τόκους υπερημερίας 7 704,66 ευρώ, υπολογιζόμενους από τις 21 Οκτωβρίου 2005, με επιτόκιο 5,53 %,
 —
 β)
 το ποσό των 24,53714 ευρώ ημερησίως ως τόκο, με επιτόκιο 5,53 % από τις 16 Νοεμβρίου 2005, μέχρι την ημερομηνία πλήρους εξοφλήσεως της οφειλής,
 —
 να καταδικάσει την εναγομένη στα έξοδα της παρούσας δίκης.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, εκπροσωπούμενη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, συνήψε με την εναγομένη τη σύμβαση αριθ. MAS3-CT-1998-0177 στο πλαίσιο του ειδικού προγράμματος έρευνας και τεχνολογικής αναπτύξεως, συμπεριλαμβανομένης της επιδείξεως, στον τομέα των επιστημών και τεχνολογιών της θαλάσσης, γνωστού ως «πρόγραμμα MAST III» (1). Η σύμβαση αφορούσε την εκτέλεση ενός σχεδίου συνεργατικής έρευνας καλούμενου «Development and test of an innovative ion selective electrodes monitoring and control system for total nitrogen in marine waters» («Ανάπτυξη και δοκιμή ενός καινοτόμου συστήματος εποπτείας και ελέγχου ιοντεπιλεκτικών ηλεκτροδίων για το ολικό άζωτο στα θαλάσσια ύδατα»), το οποίο επρόκειτο να λειτουργήσει επί 24 μήνες, από την 1η Δεκεμβρίου 1998.
 Η σύμβαση όριζε ότι η Επιτροπή θα συμμετείχε οικονομικώς στο εν λόγω σχέδιο και καταβλήθηκε στην εναγομένη προκαταβολή 268 000 ECU την 1η Δεκεμβρίου 1998. Μια περαιτέρω ενδιάμεση καταβολή 134 417 ευρώ πραγματοποιήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2000. Έτσι, τα ποσά που κατέβαλε η Επιτροπή στην εναγομένη ανήλθαν σε 402 417 ευρώ.
 Η Επιτροπή προέβη στον λογιστικό έλεγχο της συμβάσεως στις 24 και στις 25 Σεπτεμβρίου 2001. Ο έλεγχος απέδειξε ότι οι συνεισφορές της Επιτροπής μέχρι τότε υπερέβαιναν το 50 % του μέχρι την ημερομηνία εκείνη κόστους του σχεδίου. Κατά τον έλεγχο αποκαλύφθηκε επίσης ότι η εναγομένη είχε υπογράψει, παράτυπα, την υποβληθείσα από άλλον μετέχοντα στο σχέδιο κατάσταση δαπανών.
 Στις 25 Ιανουαρίου 2002, η εναγομένη υπέβαλε πρόσθετες καταστάσεις δαπανών για το διάστημα από 1ης Δεκεμβρίου 1999 έως 30 Νοεμβρίου 2000.
 Η Επιτροπή διενήργησε δύο ανεξάρτητους τεχνικούς ελέγχους του σχεδίου και αντάλλαξε έγγραφα με την εναγομένη επί των διαπιστώσεων του λογιστικού ελέγχου και των δύο αυτών τεχνικών ελέγχων καθώς και επί των ανησυχιών που δημιουργούσαν. Κατόπιν αυτού, η Επιτροπή εξέδωσε χρεωστικό σημείωμα στο όνομα της ενάγουσας, ζητώντας την επιστροφή του ποσού των 161 953,99 ευρώ, το οποίο αποτελούσε τη διαφορά μεταξύ των συνολικών δαπανών ύψους 240 463,01, τις οποίες δέχθηκε η Επιτροπή και του συνολικού ποσού το οποίο η Επιτροπή είχε καταβάλει προηγουμένως στην εναγομένη.
 Με την αγωγή της, η Επιτροπή ζητεί την επιστροφή του προαναφερθέντος ποσού πλέον τόκων, σύμφωνα με το ιρλανδικό δίκαιο το οποίο έχει εφαρμογή επί της συμβάσεως.
 (1) Απόφαση 94/804/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1994 (ΕΕ L 334, σ. 59).


text:
 9.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/17
 Προσφυγή της 30ής Νοεμβρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-540/07)
 (2008/C 37/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. Lyal και A. Aresu)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, διατηρώντας σε ισχύ επαχθέστερο φορολογικό καθεστώς, όσον αφορά τα μερίσματα που διανέμονται σε εγκατεστημένες στα άλλα κράτη μέλη και στα προσχωρήσαντα στη Συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο κράτη εταιρίες, έναντι του ισχύοντος για τα εγχώρια μερίσματα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 56 ΕΚ και 40 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων μεταξύ των κρατών μελών και μεταξύ των προσχωρησάντων στην εν λόγω Συμφωνία κρατών, καθώς και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρθρο 31 της ως άνω συμφωνίας σε σχέση με την ελευθερία εγκαταστάσεως μεταξύ των προσχωρησάντων στη Συμφωνία κρατών·
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναφέρεται στην επί του θέματος ισχύουσα ιταλική νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένης της απορρέουσας από διεθνείς συμβάσεις, σύμφωνα με την οποία η διανομή μερισμάτων σε μη ιταλικές εταιρίες, αποκαλούμενων «εξερχόμενα μερίσματα», τυγχάνει φορολογικής μεταχειρίσεως σαφώς λιγότερο ευνοϊκής έναντι εκείνης που αφορά τη διανομή των μερισμάτων σε ιταλικές εταιρίες (αποκαλούμενων εγχώρια μερίσματα).
 Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η ως άνω νομοθεσία — την οποία η Ιταλική Κυβέρνηση προτίθεται εν πάση περιπτώσει να μεταρρυθμίσει — αντίκειται προφανώς προς την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων καθόσον επάγεται αρνητική επίπτωση επί των κερδών και των αποφάσεων περί επενδύσεων των μη κατοίκων μετόχων ιταλικών εταιριών, καθιστώντας παράλληλα για τις συγκεκριμένες ιταλικές εταιρίες δυσχερέστερη τη συγκέντρωση κεφαλαίων στο εξωτερικό. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο πρέπει να αναγνωριστεί σαφής παράβαση του άρθρου 56 ΕΚ, το οποίο απαγορεύει κάθε περιορισμό στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων μεταξύ των κρατών μελών, καθώς και του άρθρου 40 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (Συμφωνία ΕΟΧ), το οποίο ρυθμίζει κατ' αναλογία τα της ως άνω ελευθερίας μεταξύ των προσχωρησάντων στη Συμφωνία κρατών.
 Περαιτέρω, πάντοτε σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η ως άνω νομοθεσία προσκρούει ενδεχομένως και στο δικαίωμα εγκαταστάσεως, όπως αυτό προβλέπεται στο άρθρο 31 της Συμφωνίας ΕΟΧ, καθόσον τυγχάνει ενδεχομένως εφαρμογής και επί της συμμετοχής στον έλεγχο ιταλικών εταιριών εκ μέρους εταιριών εδρευουσών στα προσχωρήσαντα στη Συμφωνία κράτη, συμμετοχής επί της οποίας δεν εφαρμόζεται το εναρμονισμένο φορολογικό καθεστώς σύμφωνα με την κοινοτική οδηγία 90/435/ΕΟΚ (1).
 Στα πλαίσια της διαδικασίας παραβάσεως, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε την ευκαιρία να εξετάσει τα αμυντικά επιχειρήματα της Ιταλικής Δημοκρατίας προς αιτιολόγηση της επίμαχης νομοθεσίας, τα οποία και θεώρησε ως απρόσφορα για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού. Πάντως, προσφάτως η Ιταλική Κυβέρνηση έκανε γνωστή τη βούλησή της να μεταρρυθμίσει τη σχετική νομοθεσία προκειμένου να την καταστήσει σύμφωνη προς το κοινοτικό δίκαιο: η μόλις ασκηθείσα προσφυγή θα μπορούσε να επιταχύνει το εν λόγω μεταρρυθμιστικό έργο.
 (1) EE L 225, σ. 6.


text:
 18.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 309/18
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Ιταλία) στις 10 Μαΐου 2017 — Whirlpool Europe Srl κ.λπ. κατά Autorità per l’energia elettrica e per il gas e il sistema idrico
 (Υπόθεση C-263/17)
 (2017/C 309/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσες: Whirlpool Europe Srl, Fenice — Qualità Per L’ambiente SpA, FCA Italy SpA, FCA Group Purchasing Srl, FCA Melfi SpA, Barilla G. e R. Fratelli SpA, Versalis SpA
 Καθής: Autorità per l’energia elettrica e per il gas e il sistema idrico
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν οι διατάξεις της οδηγίας 2009/72/ΕΚ (1), και ιδίως το άρθρο 3, παράγραφοι 5 και 6, και το άρθρο 28, την έννοια ότι συνιστά οπωσδήποτε δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας, και επομένως «σύστημα διανομής», κατά την εν λόγω οδηγία, σύστημα το οποίο δημιούργησε και διαχειρίζεται ιδιώτης, στο οποίο έχει συνδεθεί περιορισμένος αριθμός μονάδων παραγωγής και καταναλώσεως και το οποίο συνδέεται με τη σειρά του με το δημόσιο δίκτυο, χωρίς να προβλέπεται δυνατότητα εξαιρέσεως από την εν λόγω κατάταξη των ιδιωτικών συστημάτων με τέτοια χαρακτηριστικά, τα οποία συστάθηκαν πριν από την έναρξη ισχύος της οδηγίας και δημιουργήθηκαν αρχικά για σκοπούς ιδιοπαραγωγής;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, είναι η υπαγωγή του ιδιωτικού δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας στην κατηγορία των κλειστών συστημάτων διανομής (ΚΣΔ), κατά το άρθρο 28 της ως άνω οδηγίας, η μόνη δυνατότητα που παρέχεται από την οδηγία για τη συνεκτίμηση των ιδιαιτεροτήτων του εν λόγω δικτύου ή ο εθνικός νομοθέτης μπορεί να προσδιορίσει διαφορετική κατηγορία συστημάτων διανομής υπαγόμενων σε απλουστευμένη ρύθμιση, διαφορετική από την προβλεπόμενη για τα ΚΣΔ;
 3)
 Ανεξάρτητα από τα προηγούμενα ερωτήματα, έχει η οδηγία την έννοια ότι στα κλειστά συστήματα διανομής που προβλέπονται στο άρθρο 28 επιβάλλεται, σε κάθε περίπτωση, υποχρέωση συνδέσεως τρίτων;
 4)
 Ανεξάρτητα από τα προηγούμενα ερωτήματα, μπορεί ο εθνικός νομοθέτης, λαμβανομένης υπόψη της κατατάξεως ιδιωτικού δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας ως κλειστού συστήματος διανομής, κατά το άρθρο 28 της οδηγίας 2009/72/ΕΚ, να προβλέπει, υπέρ του εν λόγω συστήματος, μόνο τις παρεκκλίσεις από το γενικό καθεστώς των συστημάτων διανομής οι οποίες προβλέπονται ρητώς στο άρθρο 28 και στο άρθρο 26, παράγραφος 4, της εν λόγω οδηγίας ή –λαμβανομένων υπόψη των αιτιολογικών σκέψεων 29 και 30 της οδηγίας– το κράτος μέλος δύναται ή οφείλει να προβλέπει περαιτέρω εξαιρέσεις στην εφαρμογή της γενικής ρυθμίσεως για τα συστήματα διανομής, ώστε να διασφαλίζεται η επίτευξη των στόχων που εκτίθενται στις ως άνω αιτιολογικές σκέψεις;
 5)
 Στην περίπτωση που το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κρίνει ότι το κράτος μέλος δύναται ή οφείλει να θεσπίσει ρύθμιση η οποία λαμβάνει υπόψη την ιδιαιτερότητα των κλειστών συστημάτων διανομής, αντιβαίνει στις διατάξεις της οδηγίας 2009/72/ΕΚ –και ιδίως στις αιτιολογικές σκέψεις 29 και 30, στο άρθρο 15, παράγραφος 7, στο άρθρο 37, παράγραφος 6, στοιχείο βʹ, και στο άρθρο 26, παράγραφος 4, της οδηγίας αυτής– εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην υπό κρίση υπόθεση, η οποία υπάγει τα κλειστά συστήματα διανομής σε ρύθμιση περί κατανομής φορτίων και διαχωρισμού καθ’ όλα παρόμοια με εκείνη που ισχύει για τα δημόσια δίκτυα και η οποία, όσον αφορά τα γενικά βάρη του συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας, προβλέπει ότι η καταβολή των οικείων τελών είναι εν μέρει ανάλογη προς την ενέργεια που καταναλώνεται εντός του κλειστού συστήματος;
 (1) Οδηγία 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ (EE L 211, σ. 55).


text:
 8.9.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/50
 Προσφυγή της 16ης Ιουλίου 2007 — People' s Mojahedin Organization of Iran κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-256/07)
 (2007/C 211/94)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: People' s Mojahedin Organization of Iran (Auvers sur Oise, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J. P. Spitzer, δικηγόρος, και D. Vaughan, QC)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2007/445/ΕΚ του Συμβουλίου, κατά το μέτρο που την αφορά και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί τη μερική ακύρωση της αποφάσεως 2007/445/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 2007, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την κατάργηση των αποφάσεων 2006/379/ΕΚ και 2006/1008/ΕΚ (1), καθόσον εξακολουθεί να περιλαμβάνεται στον περιεχόμενο στην εν λόγω απόφαση κατάλογο προσώπων, ομάδων και οντοτήτων στα οποία έχει επιβληθεί το ειδικό περιοριστικό μέτρο της δεσμεύσεως κεφαλαίων και άλλων χρηματοοικονομικών πόρων.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί, καθόσον το Συμβούλιο στηρίχθηκε στο ότι το όνομά της περιλαμβανόταν στον σχετικό κατάλογο της αποφάσεως 2006/379/ΕΚ, η οποία θα έπρεπε, εντούτοις, να έχει ακυρωθεί ή τροποποιηθεί κατόπιν της αποφάσεως του Πρωτοδικείου στην υπόθεση Τ-228/02, Organisation des Modjahedines du peuple d'Iran κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (Συλλογή 2006). Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, το Συμβούλιο όφειλε να αφαιρέσει το όνομά της από τον κατάλογο αυτό.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα προβάλλει προσβολή του δικαιώματός της ακροάσεως και παράβαση εκ μέρους του Συμβουλίου της υποχρεώσεώς του αιτιολογήσεως της επίμαχης αποφάσεως.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επίσης ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίχθηκε σε πραγματικά περιστατικά προγενέστερα του έτους 2001, ενώ το Συμβούλιο δεν έλαβε υπόψη του τα προσκομισθέντα από την προσφεύγουσα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία αφορούσαν τα μεταγενέστερα του 2001 έτη.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι από τα ανωτέρω προκύπτει ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε κατάχρηση ή υπέρβαση εξουσίας.
 (1) ΕΕ 2007, L 169, σ. 58.


text:
 20. 1 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 16/5
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ επιτρέπουν, προκειμένου να εξεταστεί αν υπάρχει υπερπα
 (δεύτερο τμήμα) ραγωγή σε εθνικό επίπεδο, να προστίθενται οι ποσότητες
 αναφοράς για απ ' ευθείας πωλήσεις και για παραδόσεις, οι
 της 16iiç Nοευβρίου 1995 οποίες είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους.
 στην υπόθεση C-196/94 (αίτηση του Conseil d'Etat του
 Λουξεμβούργου, τμήμα διοικητικών διαφορών, για την (') EE αριθ . C 233 TIK 20. 8 . 1994.
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Catherine Schiltz-Thil
 mann κατά Ministre de l'Agriculture (')
 («Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Ερμη
 νεία τον άρθρον 5γ τον κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 τον Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 Σνμβονλίου της 27ης Ιουνίου 1968 περί κοινής οργανώσεως υπέβαλε το Bayerisches Verwaltungsgericht München με
 αγοράς τον γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων διάταξη της 14ης Ιουνίου 1995 στην υπόθεση Selma Kadiman
 — Σνμπληρωματική εισφορά — Ποσότητα αναφοράς — κατά Freistaat Bayern
 Υπέρβαση») (Υπόθεση C-351/95)
 (96/C 16/09) (96/C 16/10)
 (Γλώσσα διαδικασίας: ri yαλλική) Με διάταξη της 14ης Ιουνίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο στις 13 Νοεμβρίου 1995 , το Bayerisches Verwaltungsgericht
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») München, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ της Selma
 Kadiman και του Freistaat Bayern που εκκρεμεί ενώπιον του ,
 ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά
 Στην υπόθεση C-1 96/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του σεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Conseil d'État του Λουξεμβούργου , τμήμα διοικητικών δια
 φορών, προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 1 . Προϋποθέτει η εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 1
 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της της αποφάσεως αριθ. 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου ΕΚ-Τουρκίας για την προώθηση της συνδέσεως ότι η
 μεταξύ Catherine Schiltz-Thilmann και Ministre de l'Agri οικογενειακή συμβίωση υφίσταται ακόμη κατά τον χρόνο
 culture, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την της συνδρομής των λοιπών προϋποθέσεων;
 ερμηνεία του άρθρου 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68
 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1968 περί κοινής οργανώ 2. Προϋποθέτει η εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 1
 σεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκο πρώτη περίπτωση της αποφάσεως αριθ. 1/80 αδιάλειπτη
 μικών προϊόντων (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/003 , σ. 82), όπως τροπο τριετή νόμιμη διαμονή σε κράτος μέλος της Κοινότη
 ποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 856/84 του Συμβου τας;
 λίου , της 31ης Μαρτίου 1984 (ΕΕ L 90, σ. 10), και με τον
 κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 1298/85 του Συμβουλίου της 23ης 3. Πρέπει στο χρονικό διάστημα της τριετούς νόμιμης δια
 Μαΐου 1985 (ΕΕ L 137, σ. 5) και του άρθρου 6α του μονής υπό την έννοια του άρθρου 7 παράγραφος 1 πρώτη
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84 του Συμβουλίου της 31ης περίπτωση της αποφάσεως αριθ. 1/80 να συνυπολογισθεί
 Μαρτίου 1984 περί γενικών κανόνων για την εφαρμογή της η οικειοθελής ή αναγκαστική ενδιάμεση διαμονή επί
 εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού πεντάμηνο στην Τουρκία;
 (ΕΟΚ) αριθ . 804/68 στον τομέα του γάλακτος και των
 γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ L 90, σ. 13), όπως τροπο
 ποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 590/85 του Συμβου
 λίου , της 26ης Φεβρουαρίου 1985 (ΕΕ L 68, σ. 1 ), το
 Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους G. Hirsch, Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως του
 πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini (εισηγητή) και F. A. Schleswig-Holsteinisches Oberverwaltungsgericht υποβλη
 Schockweiler, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, θείσα με διάταξη της 27ης Οκτωβρίου 1995 στο πλαίσιο της
 γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 16 Νοεμβρίου 1995 εκκρεμούς ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου υποθέσεως
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: Matthias Witt κατά Amt fur Land- und Wasserwirtschaft
 (Υπόθεση C-356/95)
 Τα άρθρα 6α του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84 του (96/C 16/11 )
 Συμβουλίου της 31ης Μαρτίου 1984 περί γενικών κανόνων
 για την εφαρμογή της εισφοράς που αναφέρεται στο άρ Με διάταξη της 27ης Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 θρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 στον τομέα του Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, όπως τροπο στις 21 Νοεμβρίου 1995 , το Schleswig-Holsteinisches Oberv
 ποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 590/85 του Συμβου erwaltungsgericht ζητεί, στο πλαίσιο της εκκρεμούς ενώπιον
 λίου της 26ης Φεβρουαρίου 1985, και 5γ παράγραφος 7 του του υποθέσεως Matthias Witt κατά Amt für Land- und
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 του Συμβουλίου της 27ης Wasserwirtschaft, την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί
 Ιουνίου 1968 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των ακολούθων ερωτημάτων:
 του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, όπως
 τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 856/84 του α) Μπορεί ένα κράτος μέλος, κατά το άρθρο 3 , παράγρα
 Συμβουλίου της 31ης Μαρτίου 1984 και στη συνέχεια με τον φος 1 , πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1765/
 κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1298/85 του Συμβουλίου της 23ης 92 του Συμβουλίου της 30ής Ιουνίου 1992 για τη θέσπιση
 Μαΐου 1985 πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν καθεστώτος στήριξης των παραγωγών ορισμένων αρο


text:
Αριθ. C 94/20 |_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22 . 3 . 97
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 17 Ιανουαρίου 1997, Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλ
 λει παράβαση του άρθρου 31 παράγραφος 2 και του
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: άρθρου 32 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των
 υπαλλήλων, καθώς και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
 κυρίως :
 Ισχυρίζεται συναφώς ότι, από το 1981 , απέκτησε εξαιρετική
 — να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή , καθ ' όσον επιδιώκει επαγγελματική εμπειρία στους τομείς της διπλωματίας, της
 την ακύρωση πράξεως πλήττουσας την προσφεύγουσα γεωργικής πολιτικής και της πολιτικής του περιβάλλοντος και
 ευθέως και ατομικώς, ότι η εμπειρία αυτή αναγνωρίστηκε τόσο από τους προηγού
 μενους εργοδότες της όσο και από τον νυν βαθμολογητή της.
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(96) 2780, της Θεωρεί επιπλέον ότι είναι αποδεδειγμένο ότι μπόρεσε αμέ
 8ης Οκτωβρίου 1996 ('), σως να παραγάγει έργο και επέτρεψε στην μονάδα της να
 — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών σημειώσει πραγματική πρόοδο στον τομέα της γεωργικής
 εξόδων πολιτικής.
 επικουρικώς: H προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή πλανήθηκε
 κατά την εκτίμησή της, αφενός, θεωρώντας ότι ούτε η
 — να αναγνωρίσει ότι η απόφαση αυτή δεν παράγει αποτε εμπειρία της ούτε τα προσόντα της είναι επαρκώς εξαιρετικά
 λέσματα έναντι της προσφεύγουσας και ότι o επίδικος εκ για να δικαιολογηθεί η πρόσληψή της σε υψηλότερο βαθμό
 των υστέρων επιβληθείς δασμός δεν πρέπει να εισπρα και, αφετέρου, εκτιμώντας ότι η καλυπτόμενη θέση δεν
 χθεί" απαιτούσε την πρόσληψη υπαλλήλου με ιδιαίτερα προσό
 ντα .
 έτι επικουρικότερον:
 — εάν, για οποιονδήποτε λόγο, η εν λόγω απόφαση δεν
 ακυρωθεί, να υποχρεώσει την Επιτροπή να επιστρέψει
 στην προσφεύγουσα ολόκληρο το ποσό το οποίο υποχρε Προσφυγή της εταιρείας Sofivo κ.λπ. κατά Συμβουλίου της
 ούται αυτή να καταβάλει ως εκ των υστέρων επιβληθέντα Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις 21 Ιανουαρίου
 δασμό , ποινές και παρεπόμενες δαπάνες- εν πάση περι 1997
 πτώσει, να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση κατά (Υπόθεση Τ-14/97)
 το μέρος που αφορά το ήδη καταβληθέν ποσό των 7 338 F
 (97/C 94/43
 και κατά το μέρος που αφορά τους τόκους.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια Οι εταιρείες Sofivo, με έδρα το Condé sur Vire (Γαλλία),
 με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ-10/97, Unifrigo Gadus Sofivo Production, με έδρα το Brece (Γαλλία), Sovinor, με
 Sri κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. έδρα το Condé sur Vire (ΓΓαλλία), Denkavit France, με έδρα το
 Montreuil-Bellay (Γαλλία), Sobeval Viande, με έδρα το
 (>) Μη δημοσιευθείσα. Périguex (Γαλλία), Serval, με έδρα τη Sainte Eanne (Γαλλία),
 Besnier Industrie , με έδρα το Bourgbarre (Γαλλία), Sovida, με
 έδρα το Chateaubriand (ΓΓαλλία), Sica Ouest Elevage, με έδρα
 το Ploudaniel (Γαλλία), Guindé , με έδρα το Montauban de
 Bretagne (Γαλλία), Tarbouriech , με έδρα το Villeneuve sur
 Προσφυγή της Anna Barnett κατα Επιτροπής των Ευρωπαϊ Lot (Γαλλία), Mammelor, με έδρα το Charnay les Maçon
 κών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1997 (Γαλλία), Coopagri Bretagne , με έδρα το Landerneau (Γαλ
 (Υπόθεση Τ-12/97) λία), και Collet et Compagnie, με έδρα το Chateaubourg
 (97/C 94/42)
 (Γαλλία), εκπροσωπούμενες από την Deborah Kryvian, δικη
 γόρο Rouen, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Marc Loesch, 11 , rue Goethe, άσκησαν στις 21 Ιανουαρίου
 1997 , ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 H Anna Barnett, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη των, προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 από τους Jean-Noël Louis , Thierry Demaseure και Ariane Ένωσης.
 Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 Λουξεμβούργο τα γραφεία της Fiduciaire Myson Sàrl, 30, rue
 de Cessange, άσκησε στις 20 Ιανουαρίου 1997, ενώπιον του — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ . 2222/96 του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή Συμβουλίου ('), θεσμικού οργάνου της Κοινότητας, ή
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. τουλάχιστον το άρθρο 1 , παράγραφος 4, η οποία είναι
 διάταξη της ως άνω πράξεως που αποτελεί χωριστό τμήμα
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: σε σχέση με τις άλλες διατάξεις,
 — να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορι — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 σμούς αρχής, με την οποία καθορίστηκε η κατάταξη της
 προσφεύγουσας κατά την πρόσληψή της στον βαθμό Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 A 7,
 Οι προσφεύγουσες, γαλλικές εταιρείες παραγωγής μοσχαρί
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. σιου κρέατος, προσβάλλουν τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2222/


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/8
 Προσφυγή της 26ης Μαρτίου 2007 — Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (Υπόθεση C-166/07)
 (2007/C 155/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: I. Klavina και L. Visaggios)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: A. Vitro και M. Moores)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 1968/2006 (1) του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις χρηματοδοτικές συνεισφορές της Κοινότητας στο Διεθνές Ταμείο για την Ιρλανδία (2007-2010)·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προβάλλει ένα μοναδικό ισχυρισμό στο πλαίσιο της προσφυγής του που στηρίζεται στην εσφαλμένη επιλογή της νομικής βάσης του προσβαλλομένου κανονισμού. Δεδομένου ότι τα μέτρα που προβλέπει ο κανονισμός αυτός ανάγονται στις κοινοτικές παροχές στον τομέα της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, έπρεπε να ληφθούν βάσει του άρθρου 159, τρίτο εδάφιο ΕΚ, και όχι βάσει του άρθρου 308 ΕΚ που μπορεί να εφαρμοστεί μόνον αν καμιά άλλη διάταξη της Συνθήκης δεν αναθέτει στα κοινοτικά όργανα την αναγκαία εξουσία για την έκδοση της συγκεκριμένης πράξης.
 (1) ΕΕ L 409, σ. 81 και -διορθωτικό- ΕΕ 2007, L 36, σ. 31.


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/61
 Προσφυγή-αγωγή της Grúas Abril Asistencia κατά της Επιτροπής που ασκήθηκε στις 5ης Οκτωβρίου 2009
 (Υπόθεση T-386/09)
 2009/C 282/114
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Grúas Abril Asistencia, SL (Αλικάντε, Ισπανία) (εκπρόσωπος: R. L. García García, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να κρίνει ότι η απόρριψη της καταγγελίας της προσφεύγουσας-ενάγουσας, εταιρίας GRUAS ABRIL ASISTENCIA, S.L., από τις ισπανικές αρχές ανταγωνισμού και τα ισπανικά δικαστήρια, αντίκειται στα άρθρα 81 και 82 ΕΚ·
 —
 κατά συνέπεια, να υποχρεώσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, να λάβει όλα τα μέτρα και εγγυήσεις που απαιτούνται για να τεθεί τέλος στην καταγγελθείσα ως μη σύννομη δραστηριότητα, επιβάλλοντας τα πρόστιμα και τις κυρώσεις που κρίνονται πρόσφορα για την παράβαση αυτή, και να αναγνωρίσει στην BAS HERMANOS, S.L., δικαίωμα αποζημιώσεως για τις ζημίες που υπέστη λόγω της παραβάσεως αυτής·
 —
 τελικώς, να κρίνει ότι η συμπεριφορά της εταιρίας MAPFRE MUTUALIDAD DE SEGUROS Y REASEGUROS A PRIMA FIJA (νυν MAPFRE, S.A.), έναντι της προσφεύγουσας-ενάγουσας ως προμηθευτή της, με τη μονομερή επιβολή τιμών για τις παρεχόμενες υπηρεσίες οδικής βοήθειας, με τον καθορισμό τιμών κάτω του κόστους των υπηρεσιών αυτών, με τη μη δικαιολογούμενη και αυθαίρετη απαίτηση παροχής των υπηρεσιών υπό συνθήκες μη συμφωνηθείσες με τη σύμβαση (εκτέλεση της παροχής υπηρεσιών με γερανούς φέροντες τον λογότυπο της MAPFRE), με την απειλή καταγγελίας της συμβάσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας σε περίπτωση μη αποδοχής των απαιτήσεων αυτών και εν τέλει με την πραγματοποίηση της απειλής αυτής, συνιστά παράβαση του ισπανικού νόμου περί προστασίας του ανταγωνισμού (Ley Española de Defensa de la Competencia) και των άρθρων 81 και 82 ΕΚ·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) είναι οικογενειακή επιχείρηση που ασχολείται με δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών οδικής βοήθειας με γερανούς ρυμουλκήσεως αυτοκινήτων.
 Με την προσφυγή-αγωγή (στο εξής: προσφυγή), η προσφεύγουσα αντικρούει τη φερομένη ως αντίθετη προς τους κανόνες ανταγωνισμού συμπεριφορά της MAPFRE S.A., η οποία, στο πλαίσιο συμβατικής σχέσεως παροχής υπηρεσιών οδικής βοήθειας με γερανούς για τη μεταφορά και τη ρυμούλκηση ασφαλισμένων στη MAPFRE οχημάτων, κατόπιν αιτήσεως της MAPFRE ή των ασφαλισμένων της, απαιτούσε, όπως διατείνεται η προσφεύγουσα, αφενός, να παρέχονται οι υπηρεσίες οδικής βοήθειας με οχήματα φέροντα το λογότυπο MAPFRE και να διαφημίζεται το εμπορικό της σήμα χωρίς καμία αντιπαροχή προς την προσφεύγουσα· και, αφετέρου, επέβαλε τιμές κάτω του κόστους της παρεχόμενης υπηρεσίας.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση των κοινοτικών και εθνικών κανόνων περί ανταγωνισμού.


text:
 4.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 146/39
 Προσφυγή της 12ης Φεβρουαρίου 2015 — Alsharghawi κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-66/15)
 (2015/C 146/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Bashir Saleh Bashir Alsharghawi (Γιοχάνεσμπουργκ, Νότια Αφρική) (εκπρόσωπος: É. Moutet, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει και να αποφανθεί ότι το Συμβούλιο παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της ΣΛΕΕ, παραλείποντας να εξετάσει εκ νέου την περίπτωση του προσφεύγοντος·
 —
 να υποχρεώσει το Συμβούλιο να εξετάσει εκ νέου την περίπτωση του προσφεύγοντος·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο, πέραν των δικών του εξόδων, στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, ο προσφεύγων προβάλλει ένα μόνον ισχυρισμό που αντλείται από το ότι το Συμβούλιο, απορρίπτοντας την αίτηση του προσφεύγοντος περί επανεξετάσεως, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της νομοθεσίας και της νομολογίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


text:
 8.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 303/28
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Rüsselsheim (Γερμανία) στις 2 Ιουλίου 2014 — Marc Hußock, Ute Hußock, Michelle Hußock, Florian Fußock κατά Condor Flugdienst GmbH
 (Υπόθεση C-316/14)
 2014/C 303/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Rüsselsheim
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες: Marc Hußock, Ute Hußock, Michelle Hußock, Florian Fußock
 Εναγόμενη: Condor Flugdienst GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστούν εξαιρετικές περιστάσεις, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (1), οι επεμβάσεις ενεργούντων με δική τους ευθύνη τρίτων στους οποίους έχουν ανατεθεί καθήκοντα εμπίπτοντα στις δραστηριότητες αεροπορικής εταιρίας;
 2)
 Σε περίπτωση που στο πρώτο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση, έχει συναφώς αποφασιστική σημασία ποιος (αεροπορική εταιρία, εταιρία που διαχειρίζεται το αεροδρόμιο κλπ.) ανέθεσε στους τρίτους τα συγκεκριμένα καθήκοντα;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91, ΕΕ L 46, σ. 1.


text:
 6.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 235/18
 Προσφυγή της 30ης Ιουλίου 2007 — Caisse Nationale des Caisses d' Épargne et de Prévoyance κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-289/07)
 (2007/C 235/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Caisse Nationale des Caisses d' Épargne et de Prévoyance (CNCEP) (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: F. Sureau, D. Théophile, É. Renaudeau, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την εκδοθείσα δυνάμει του άρθρου 86, παράγραφος 3, ΕΚ απόφαση της Επιτροπής C(2007) 2110 τελικό, της 10ης Μαΐου 2007, σχετικά με τα ειδικά δικαιώματα που χορηγήθηκαν στις Banque Postale, Caisses d' Épargne και Crédit Mutuel για τη διανομή βιβλιαρίων τύπου Α και μπλε βιβλιαρίων και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής C(2007) 2110 τελικό, της 10ης Μαΐου 2007, με την οποία η Επιτροπή έκρινε ασύμβατες με το άρθρο 86, παράγραφος 1, ΕΚ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ, τις διατάξεις του Code Monétaire et Financier (γαλλικού νομισματικού και χρηματοπιστωτικού κώδικα) που παρέχουν σε τρία χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ήτοι τις Banque Postale, Caisses d'Épargne et de Prévoyance και Crédit Mutuel, ειδικά δικαιώματα διανομής βιβλιαρίων τύπου Α και μπλε βιβλιαρίων.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους ακυρώσεως.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση ουσιώδους τύπου, καθόσον, αφενός, η Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας και, αφετέρου, η απόφασή της πάσχει από έλλειψη αιτιολογίας.
 Επί της ουσίας, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον έκρινε ότι καθαυτή η χορήγηση ειδικών δικαιωμάτων διανομής βιβλιαρίων τύπου Α και μπλε βιβλιαρίων συνιστά περιορισμό της ελευθερίας εγκαταστάσεως. Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως, στο μέτρο που έκρινε ότι τα ειδικά αυτά δικαιώματα καθιστούν, στην πράξη, λιγότερο ελκυστική την άσκηση των κοινοτικών ελευθεριών στη Γαλλία.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει, αφενός, από πλάνη περί το δίκαιο και από πλάνη εκτιμήσεως, στο μέτρο που η Επιτροπή κατέληξε ότι η χορήγηση αυτών των ειδικών δικαιωμάτων δεν μπορεί να δικαιολογηθεί βάσει του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ και, αφετέρου, από πλάνη εκτιμήσεως, στο μέτρο που η Επιτροπή δεν δέχθηκε ότι δικαιολογείται από επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε σφάλμα καθόσον εκτίμησε τις επίμαχες εθνικές διατάξεις βάσει της αρχής της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.


text:
 18.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Μαΐου 2016 [αίτηση του Østre Landsret (Δανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Envirotec Denmark ApS κατά Skatteministeriet
 (Υπόθεση C-550/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Αντιστροφή της επιβαρύνσεως - Άρθρο 198, παράγραφος 2 - Χρυσός υπό μορφή πρώτης ύλης ή ημικατεργασμένου προϊόντος - Έννοια - Άρθρο 199, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, και παράρτημα VI - Χρησιμοποιημένο υλικό, απορρίμματα και αποκόμματα - Ράβδοι λαμβανόμενες με τη χύτευση διαφόρων αντικειμένων και αποκομμάτων, προοριζόμενες για την εξαγωγή του χρυσού και έχουσες καθαρότητα σε χρυσό υψηλότερη των 325 χιλιοστών))
 (2016/C 260/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Østre Landsret
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Envirotec Denmark ApS
 κατά
 Skatteministeriet
 Διατακτικό
 Το άρθρο 198, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι έχει εφαρμογή επί παραδόσεως ράβδων όπως οι επίδικες στην κύρια δίκη, αποτελούμενων από ακατέργαστο και τυχαίας συστάσεως κράμα το οποίο προκύπτει από τη χύτευση αποκομμάτων και διαφόρων μεταλλικών αντικειμένων τα οποία περιέχουν χρυσό, καθώς και άλλων μετάλλων, υλών και ουσιών, και εχουσών περιεκτικότητα σε χρυσό, αναλόγως της ράβδου, περίπου 500 ή 600 χιλιοστών.
 (1) ΕΕ C 56 της 16.2.2015.


text:
 10.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/26
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 9ης Ιανουαρίου 2007 — Van Neyghem κατά Επιτροπής των Περιφερειών
 (Υπόθεση T-288/04) (1)
 («Υπάλληλοι - Διορισμός - Κατάταξη σε βαθμό και κλιμάκιο - Εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών - Καθυστερημένη διοικητική ένσταση - Παραδεκτό»)
 (2007/C 56/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Kris Van Neyghem (Tirlemont, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: D. Janssens, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Περιφερειών (εκπρόσωπος: P. Cervilla, επικουρούμενος από τους B. Wägenbaur και R. Van der Hout, δικηγόρους)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως 87/03 της Επιτροπής των Περιφερειών, της 26ης Μαρτίου 2003, με την οποία ο προσφεύγων κατατάχθηκε οριστικά στον βαθμό Β5, κλιμάκιο 4.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Η Επιτροπή των Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως φέρει το σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) EE C 251 της 9.10.2004.


text:
4.3.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 63/15
 συ ́νολο των με ́τρων στηρι ́ξεως προς τη Stardust στην μη Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 συνετη ́, ο ́πως τη θεωρει ́, συμπεριφορα ́ των STB και Altus πριν
 απο ́ τον διαχωρισμο ́. Η ́εννοια αυτη ́ απλω ́ς μνημονευ ́εται στην — Π ρ ο σ β ο λ η ́ τ η ς ε λ ε υ θ ε ρ ́α ι ς π α ρ ο χ η ́ ς υ π η ρ ε -
 αμφισβητου ́μενη απο ́φαση της οποι ́ας, ωστο ́σο, αποτελει ́ το σ ι ω ́ ν
 ακρογωνιαι ́ο λι ́θο.
 α) Παρεμπο ́διση της συμμετοχη ́ς σε κοινοπραξι ́α για την
 εκτε ́λεση κατασκευαστικου ́ ́εργου: Η δια ́ταξη του α ́ρθρου
 1, παρα ́γραφος 1, δευ ́τερο εδα ́φιο, του Gesetz zur
 Regelung der gewerbsmäßigen Arbeitnehmerüber-
 lassung (νο ́μου για τη ρυ ́θμιση της κατ' επα ́γγελμα
 παραχω ́ρησης μισθωτω ́ν, στο εξη ́ς: AÜG), κατα ́ την οποι ́α
 η απο ́σπαση μισθωτω ́ν για την κατασκευη ́ ́εργου συνιστα ́,
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 υπο ́ ορισμε ́νες προϋποθε ́σεις, παραχω ́ρηση μισθωτω ́ν που
 της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας που ασκη ́-
 δεν χρη ́ζει αδει ́ας, ́εχει μεγα ́λη σημασι ́α για τον κατασκευα-
 θηκε στις 21 ∆εκεμβρι ́ου 1999
 στικο ́ κλα ́δο. Επειδη ́ ο ́μως η εξαι ́ρεση προϋποθε ́τει ο ́τι για
 ο ́λα τα με ́λη της κοινοπραξι ́ας ισχυ ́ουν οι γερμανικε ́ς
 (Υπο ́θεση C-493/99) ομοιοεπαγγελματικε ́ς συλλογικε ́ς συμβα ́σεις εργασι ́ας, οι
 κατασκευαστικε ́ς επιχειρη ́σεις απο ́ τα α ́λλα κρα ́τη με ́λη
 (2000/C 63/28) μπορου ́ν να συμμετε ́χουν σε κοινοπραξι ́α μο ́νον εφο ́σον
 διατηρου ́ν στη Γερμανι ́α εγκατα ́σταση που απασχολει ́
 οικοδο ́μους που εργα ́ζονται εκει ́και επομε ́νως καθι ́στανται
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ ικανε ́ς προς συ ́ναψη συλλογικω ́ν συμβα ́σεων εργασι ́ας στη
 τον Jörn Sack, νομικο ́ συ ́μβουλο της Επιτροπη ́ς, με αντι ́κλητο στο Γερμανι ́α. Απο ́ την ́εδρα τους ο ́μως η ́ τις εγκαταστα ́σεις
 Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς τους σε α ́λλα κρα ́τη με ́λη δεν μπορου ́ν να μετακινη ́σουν
 Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner C 254, Kirchberg, α ́σκησε στις μισθωτου ́ς σε συσταθει ́σα στη Γερμανι ́α κοινοπραξι ́α, η
 21 ∆εκεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν οποι ́α ́εχει συνη ́θως τη μορφη ́ αστικη ́ς εταιρι ́ας, χωρι ́ς να
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της απολε ́σει η κοινοπραξι ́α τη δυνατο ́τητα να επικαλεστει ́ τη
 Γερμανι ́ας. εν λο ́γω δια ́ταξη που εισα ́γει εξαι ́ρεση και χωρι ́ς επομε ́νως
 να υπα ́ρξει ανεπι ́τρεπτη παραχω ́ρηση μισθωτω ́ν. Συνεπω ́ς,
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: επ' ουδενι ́ λο ́γω γι ́νονται δεκτε ́ς στις κοινοπραξι ́ες που
 ́εχουν συσταθει ́ η ́ προ ́κειται να συσταθου ́ν στη Γερμανι ́α
 1) Να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμα- οι επιχειρη ́σεις απο ́ α ́λλα κρα ́τη με ́λη για τις οποι ́ες δεν
 νι ́ας παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 43 και ισχυ ́ουν οι γερμανικε ́ς ομοιοεπαγγελματικε ́ς συλλογικε ́ς
 49 ΕΚ, διο ́τι ́εχει ορι ́σει νομοθετικα ́ ο ́τι οι κατασκευαστικε ́ς συμβα ́σεις εργασι ́ας. Οι επιχειρη ́σεις αυτε ́ς επομε ́νως δεν
 επιχειρη ́σεις που ει ́ναι εγκατεστημε ́νες σε α ́λλα κρα ́τη με ́λη· μπορου ́ν να ασκη ́σουν συναφω ́ς την ελευθερι ́α παροχη ́ς
 υπηρεσιω ́ν που εγγυα ́ται η Συνθη ́κη ΕΚ.
 α) μπορου ́ν να παρε ́χουν, στο πλαι ́σιο κοινοπραξι ́ας, διασυνο-
 ριακε ́ς υπηρεσι ́ες στη γερμανικη ́ αγορα ́ μο ́νον εφο ́σον β) Αποκλεισμο ́ς απο ́ τη δυνατο ́τητα παραχωρη ́σεως μισθωτω ́ν
 ́εχουν ́εδρα η ́ διαθε ́τουν τουλα ́χιστον εγκατα ́σταση στη μεταξυ ́ κατασκευαστικω ́ν επιχειρη ́σεων: Η παραχω ́ρηση
 Γερμανι ́α, οι οποι ́ες απασχολου ́ν δικο ́ τους προσωπικο ́ και μισθωτω ́ν για εργασι ́ες, οι οποι ́ες συνη ́θως εκτελου ́νται απο ́
 συνα ́πτουν για το προσωπικο ́ αυτο ́ ειδικη ́ συλλογικη ́ εργα ́τες, απαγορευ ́εται κατ' αρχη ́ν στον κατασκευαστικο ́
 συ ́μβαση εργασι ́ας· τομε ́α απο ́ 1.1.1998 δυνα ́μει του α ́ρθρου 1b, πρω ́το
 εδα ́φιο, του AÜG. Ωστο ́σο το δευ ́τερο εδα ́φιο την
 β) μπορου ́ν να παραχωρου ́ν σε α ́λλες κατασκευαστικε ́ς επιχει- επιτρε ́πει μεταξυ ́ κατασκευαστικω ́ν επιχειρη ́σεων, εφο ́σον
 ρη ́σεις μισθωτου ́ς για διασυνοριακη ́ απασχο ́ληση μο ́νον αυτε ́ς οι επιχειρη ́σεις υπα ́γονται στις ́διες
 ι κλαδικε ́ς και
 εφο ́σον ́εχουν ́εδρα η ́ τουλα ́χιστον διαθε ́τουν εγκατα ́σταση κοινωνικοασφαλιστικε ́ς συλλογικε ́ς συμβα ́σεις η ́
 της Γερμανι ́α, οι οποι ́ες απασχολου ́ν δικο ́ τους προσωπικο ́ καλυ ́πτονται απο ́ τη γενικη ́ δεσμευτικο ́τητα ́ τους.
 και υπα ́γονται, ως με ́λη γερμανικη ́ ενω ́σεως εργοδοτω ́ν, σε Επομε ́νως απαγορευ ́εται στις (κατα ́ κυ ́ριο λο ́γο αλλοδαπε ́ς)
 κλαδικη ́ και κοινωνικοασφαλιστικη ́ συλλογικη ́ συ ́μβαση· επιχειρη ́σεις που δεν πληρου ́ν τις αναφερθει ́σες προϋπο-
 θε ́σεις ακο ́μη και η λεγο ́μενη «συναδελφικη ́ αρωγη ́» προς
 γ) δεν μπορου ́ν να ιδρυ ́σουν υποκατα ́στημα στη Γερμανι ́α, το γερμανικε ́ς επιχειρη ́σεις, και μα ́λιστα προς επιχειρη ́σεις στη
 οποι ́ο θα δραστηριοποιει ́ται ως κατασκευαστικη ́ επιχει ́- Γερμανι ́α που ανη ́κουν στον δικο ́ τους ο ́μιλο επιχειρη ́σεων.
 ρηση, ο ́ταν στο προσωπικο ́ του ανατι ́θενται αποκλειστικω ́ς
 διοικητικα ́ καθη ́κοντα και καθη ́κοντα πωλη ́σεως, εργασι ́ες Οι λο ́γοι δημο ́σιας ασφα ́λειας και υγει ́ας αποκλει ́ονται εκ
 σχεδιασμου ́, επι ́βλεψης και/η ́ συγκεκριμε ́νες εργασι ́ες προοιμι ́ου εν προκειμε ́νω ως νο ́μιμο ́ερεισμα (α ́ρθρο 55 σε
 ́εναντι αμοιβη ́ς, αλλα ́ πρε ́πει το υποκατα ́στημα αυτο ́ συνδυασμο ́ με α ́ρθρο 46 ΕΚ). 'Εστω και αν η κοινωνικη ́ τα ́ξη
 επιπλε ́ον να απασχολει ́ εντο ́ς της γερμανικη ́ς αγορα ́ς μπορει ́να θεωρηθει ́, γενικω ́ς και αορι ́στως, τμη ́μα της δημο ́σιας
 εργασι ́ας μισθωτου ́ς οι οποι ́οι να εργα ́ζονται σε εργοτα ́ξια τα ́ξης ενο ́ς κρα ́τους με ́λους υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 46,
 η ́ να παρε ́χουν συναφει ́ς υπηρεσι ́ες κατα ́ το 50 % και δεν μπορου ́ν να δικαιολογηθου ́ν ου ́τε απο ́ αυτη ́ τη σκοπια ́ τα
 πλε ́ον του συνολικου ́ χρο ́νου εργασι ́ας της επιχειρη ́σεως. γερμανικα ́ με ́τρα, δοθε ́ντος ο ́τι ει ́ναι γενικη ́ς φυ ́σεως και
 δεν ανα ́γουν σε κριτη ́ριο το αν, λαμβανομε ́νων υπο ́ψη των
 2) Να καταδικα ́σει την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας παρεχο ́μενων στους μισθωτου ́ς αμοιβω ́ν και κοινωνικω ́ν
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα. παροχω ́ν, συντρε ́χει ο ́ντως περι ́πτωση «ντα ́μπινγκ αμοιβω ́ν».
 ---pagebreak--- C 63/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.3.2000
 — Π ρ ο σ β ο λ η ́ τ η ς ε λ ε υ θ ε ρ ́α ι ς ε γ κ α τ α σ τ α ́ σ ε ω ς Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ∆εδομε ́νου ο ́τι στη Γερμανι ́α θεωρει ́ται κατασκευαστικη ́ επιχει ́- Ο δεσμευτικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων του τρι ́του εδαφι ́ου των
 ρηση μο ́νον εκει ́νη της οποι ́ας οι μισθωτοι ́ εργα ́ζονται σε α ́ρθρων 249 και 10 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρα 189 και 5 της Συνθη ́κης
 εργοτα ́ξιο η ́ παρε ́χουν συναφει ́ς υπηρεσι ́ες κατα ́ το 50 % και ΕΚ) επιβα ́λλει στα κρα ́τη με ́λη την υποχρε ́ωση να λαμβα ́νουν τα
 πλε ́ον του συνολικου ́ χρο ́νου εργασι ́ας της επιχειρη ́σεως, δεν αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου να μεταφε ́ρουν τις οδηγι ́ες στην
 ́εχει νο ́ημα για τις κατασκευαστικε ́ς επιχειρη ́σεις απο ́ α ́λλα εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη πριν απο ́ την εκπνοη ́ της ταχθει ́σας για τον
 κρα ́τη με ́λη να ιδρυ ́ουν στη Γερμανι ́α αυτο ́νομα υποκαταστη ́- σκοπο ́ αυτο ́ν προθεσμι ́ας και να ανακοινω ́νουν αμε ́σως τα με ́τρα
 ματα απασχολου ́ντα αποκλειστικω ́ς εμπορικο ́ και τεχνικο ́ αυτα ́ στην Επιτροπη ́. Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε την 21η Νοεμβρι ́ου
 προσωπικο ́ (π.χ. προκειμε ́νου να επιτυγχα ́νουν την ανα ́θεση 1996, χωρι ́ς η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α να ́εχει ανακοινω ́σει στην
 και εκτε ́λεση ́εργων), διο ́τι δεν ει ́ναι σε θε ́ση, αν επρο ́κειτο να Επιτροπη ́ της διατα ́ξεις μεταφορα ́ς της εν λο ́γω οδηγι ́ας στο
 τους ανατεθει ́ ορισμε ́νο ́εργο, να εκτελε ́σουν τις εργασι ́ες εσωτερικο ́ δι ́καιο.
 κατο ́πιν παραχωρη ́σεως οικοδο ́μων απο ́ α ́λλα (αλλοδαπα ́)
 υποκαταστη ́ματα η ́ απο ́ τη μητρικη ́ εταιρι ́α. Του ́το συνιστα ́ νε ́α
 δυσμενη ́ μεταχει ́ριση, διο ́τι τα γερμανικα ́ υποκαταστη ́ματα (1) EE L 319 της 12.12.1994, σ. 14.
 των γερμανικω ́ν κατασκευαστικω ́ν επιχειρη ́σεων θεωρου ́νται
 πα ́ντοτε κατασκευαστικε ́ς επιχειρη ́σεις, ́εστω και αν δεν
 πληρου ́ν καθεαυτα ́ τον κανο ́να του 50 %.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 21 ∆εκεμ-
 βρι ́ου 1999
 (Υπο ́θεση C-495/99)
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 21 ∆εκεμ- (2000/C 63/30)
 βρι ́ου 1999
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Peter Oliver, νομικο ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 (Υπο ́θεση C-494/99) βου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
 Kirchberg, α ́σκησε στις 21 ∆εκεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 (2000/C 63/29) Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 την Κα Μαρι ́α Πατακια ́ με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της
 Επιτροπη ́ς και τον κ. Frank Benyon Νομικο ́ Συ ́μβουλο της 1) να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη λαμβα ́νοντας τις
 Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́- αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις
 ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α 96/33/ΕΚ του
 της Επιτροπη ́ς, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις Συμβουλι ́ου, σχετικα ́ με την πιστοποι ́ηση ζω ́ων και ζωικω ́ν
 21 ∆εκεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν προϊο ́ντων (1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. οδηγι ́α αυτη ́, καθω ́ς και απο ́ τη Συνθη ́κη,
 2) να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — Να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη ́εχοντας
 θεσπι ́σει και επικουρικω ́ς κοινοποιη ́σει στην Επιτροπη ́, με ́σα
 στην προθεσμι ́α που ει ́χε ταχθει ́, τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, Ο δεσμευτικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων των α ́ρθρων 249 και
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να συμμορφωθει ́ 10 ΕΚ επιβα ́λλει στα κρα ́τη με ́λη να λα ́βουν τα αναγκαι ́α με ́τρα
 πλη ́ρως προς την οδηγι ́α 94/56/ΕΚ (1) του Συμβουλι ́ου της προς μεταφορα ́ στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη της οδηγι ́ας που τους
 21ης Νοεμβρι ́ου 1994 σχετικα ́ με την καθιε ́ρωση θεμελιωδω ́ν απευθυ ́νεται προτου ́ λη ́ξει η σχετικη ́ προθεσμι ́α. Η προθεσμι ́α που
 αρχω ́ν στις οποι ́ες να βασι ́ζεται η διερευ ́νηση των αιτι ́ων ορι ́ζει το α ́ρθρο 9 της οδηγι ́ας 96/93/ΕΚ ́εληξε την 1η Ιανουαρι ́ου
 ατυχημα ́των και συμβα ́ντων της πολιτικη ́ς αεροπορι ́ας, παρε ́- 1998 χωρι ́ς η Γαλλι ́α να ́εχει θεσπι ́σει τα αναγκαι ́α με ́τρα.
 λειψε να εκπληρω ́σει τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει δυνα ́μει της
 Συνθη ́κης και της οδηγι ́ας αυτη ́ς.
 (1) EE L 13 της 16.1.1997, σ. 18.
 — Να καταδικα ́σει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.


text:
 26.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/14
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia del País Vasco (Ισπανία) στις 13 Νοεμβρίου 2014 — Administrador de Infraestructuras Ferroviarias (ADIF) κατά Luis Aira Pascual κ.λπ.
 (Υπόθεση C-509/14)
 (2015/C 026/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Superior de Justicia del País Vasco
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Administrador de Infraestructuras Ferroviarias (ADIF)
 Εφεσίβλητοι: Luis Aira Pascual, Algeposa Terminales Ferroviarios, S.L. και FOGASA
 Προδικαστικό ερώτημα
 Είναι το άρθρο 1, [παράγραφος 1,] στοιχείο β', της οδηγίας 2001/23/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, σε συνδυασμό με το άρθρο της 4, παράγραφος 1, αντίθετο σε μια ερμηνεία της ισπανικής νομοθετικής ρυθμίσεως περί της εφαρμογής του η οποία απαλλάσσει από την υποχρέωση υποκαταστάσεως [στην εργασιακή σχέση] μια επιχείρηση του δημόσιου τομέα, πάροχο υπηρεσίας η οποία συνδέεται αναπόσπαστα με τη δραστηριότητά της και για την παροχή της οποίας χρειάζονται ορισμένα απαραίτητα υλικά μέσα, την οποία μέχρι πρότινος είχε αναθέσει σε εργολάβο επιβάλλοντας σε αυτόν τη χρήση των εν λόγω μέσων ιδιοκτησίας της, όταν η επιχείρηση αυτή αποφασίσει να μην ανανεώσει την εξωτερική ανάθεση και να αναλάβει η ίδια την παροχή της υπηρεσίας, χρησιμοποιώντας δικούς της εργαζομένους και αποκλείοντας εκείνους που απασχολούσε ο εργολάβος, κατά τρόπον ώστε η υπηρεσία να εξακολουθεί να παρέχεται χωρίς άλλη μεταβολή πέραν εκείνης που προέκυψε από την αντικατάσταση των εργαζομένων που ασκούν τη δραστηριότητα και την ανάληψη αυτής από διαφορετική επιχείρηση;
 (1) Οδηγία 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων (ΕΕ L 82, σ. 16).


text:
 29.4.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 122/13
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- επιχει ́ρηση Β χα ́σει τη συ ́μβαση, η επιχει ́ρηση Γ απολυ ́ει
 βαλε το Bundessozialgericht με δια ́ταξη της ο ́λο της το προσωπικο ́, πλην τεσσα ́ρων προσω ́πων, τρι ́τον,
 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 στην υπο ́θεση Hasan Gevin κατα ́ ακολου ́θως, η επιχει ́ρηση ∆, στην οποι ́α η επιχει ́ρηση Α
 Bundesanstalt für Arbeit — Kindergeldkasse αναθε ́τει το εν λο ́γω εργοτα ́ξιο, προσλαμβα ́νει, κατ' εφαρμογη ́ν
 Συλλογικη ́ς Συμβα ́σεως Εργασι ́ας, με ́ρος του προσωπικου ́ της
 (Υπο ́θεση C-47/00) επιχειρη ́σεως Γ, χωρι ́ς ο ́μως να της περιε ́λθει κανε ́να στοιχει ́ο
 του ενεργητικου ́ αυτη ́ς της τελευται ́ας, η οποι ́α εξακολουθει ́
 (2000/C 122/20) να υφι ́σταται και εξακολουθει ́ να επιδιω ́κει τον εταιρικο ́ της
 σκοπο ́;
 Με δια ́ταξη της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη 2. Σε περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α η επιχει ́ρηση Γ, παρ' ο ́λον ο ́τι
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις εξακολουθει ́ να υφι ́σταται, θεωρηθει ́ μεταβιβα ́ζουσα επιχει ́-
 14 Φεβρουαρι ́ου 2000, το Bundessozialgericht, στο πλαι ́σιο της ρηση, κωλυ ́εται απο ́ την προαναφερθει ́σα οδηγι ́α να διατηρη ́σει
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Hasan Gevin και Bundesanstalt für Arbeit ορισμε ́νους εργαζομε ́νους στην υπηρεσι ́α της;
 — Kindergeldkasse, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το
 ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́του ακο ́λου-
 θου ερωτη ́ματος: (1) Οδηγι ́α 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 14ης Φεβρουαρι ́ου 1977,
 περι ́ προσεγγι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν
 με τη διατη ́ρηση των δικαιωμα ́των των εργαζομε ́νων σε περι ́πτωση
 'Εχει το α ́ρθρο 3, παρα ́γραφος 1, της αποφα ́σεως 3/80 του μεταβιβα ́σεων επιχειρη ́σεων, εγκαταστα ́σεων η ́ τμημα ́των εγκαταστα ́-
 Συμβουλι ́ου Συνδε ́σεως ΕΟΚ-Τουρκι ́ας, της 19ης Σεπτεμβρι ́ου σεων (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/002, σ. 171).
 1980, περι ́ της εφαρμογη ́ς των καθεστω ́των κοινωνικη ́ς ασφαλι ́-
 σεως των κρατω ́ν μελω ́ν των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στους
 Του ́ρκους εργαζομε ́νους και στα με ́λη των οικογενειω ́ν τους,
 εφαρμογη ́ σε Του ́ρκους υπηκο ́ους που διαμε ́νουν νο ́μιμα σε
 κρα ́τος με ́λος της Ευρωπαϊκη ́ Ενω ́σεως, ο ́που και εργα ́ζονται,
 εφο ́σον δεν ειση ́λθαν στο κρα ́τος με ́λος ως εργαζο ́μενοι η ́ ως με ́λη Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 των οικογενειω ́ν εργαζομε ́νων, αλλα ́ ως προ ́σφυγες απο ́ την βαλε το tribunal des affaires de sécurité sociale de Creteil
 Τουρκι ́α, πλην ο ́μως δεν ́εχουν αναγνωριστει ́ εκει ́ ως προ ́σφυγες, με απο ́φαση της 11ης Ιανουαρι ́ου 2000 στην υπο ́θεση
 ́ελαβαν δε α ́δεια εργασι ́ας μο ́λις μετα ́ το πε ́ρας της διαδικασι ́ας Ferring SA κατα ́ Agence centrale des organismes de
 εξετα ́σεως τη αιτη ́σεω ́ς τους για χορη ́γηση ασυ ́λου; sécurité sociale «A.C.O.S.S.»
 (Υπο ́θεση C-53/00)
 (2000/C 122/22)
 Με απο ́φαση της 11ης Ιανουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 βαλε το Cour du travail de Bruxelles (6ο τμη ́μα) με 21 Φεβρουαρι ́ου 2000, το tribunal des affaires de sécurité
 απο ́φαση της 14ης Φεβρουαρι ́ου 2000 στην υπο ́θεση Temco sociale de Creteil, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Ferring
 Service Industries SA κατα ́ Samir Imzilyen, Mimoune SA και Agence centrale des organismes de sécurité sociale
 Belfarh, Abdesselam Afia-Aroussi και Khalil Lakhdar, «A.C.O.S.S.» που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 παρισταμε ́νων και των General Maintenance Contractors την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 SPRL και Buyle-Medros-Vaes Associates SA
 — Μπορει ́ να θεωρηθει ́ κρατικη ́ ενι ́σχυση, υπο ́ την ́εννοια του
 α ́ρθρου 87 (παλαιου ́ α ́ρθρου 92) της Συνθη ́κης, η εισφορα ́ που
 (Υπο ́θεση C-51/00) θεσπι ́στηκε με το α ́ρθρο L. 245-6-1 του κω ́δικα κοινωνικη ́ς
 ασφαλι ́σεως;
 (2000/C 122/21)
 — Αν ναι, δικαιολογει ́ται η εισφορα ́ αυτη ́ απο ́ τη φυ ́ση και
 Με απο ́φαση της 14ης Φεβρουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη την οικονομι ́α του συστη ́ματος;
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 17 Φεβρουαρι ́ου 2000, το Cour du travail de Bruxelles (6ο — Ει ́ναι οι διανομει ́ς χονδρικη ́ς επιφορτισμε ́νοι με τη διαχει ́ριση
 υπηρεσι ́ας γενικου ́ οικονομικου ́ συμφε ́ροντος, υπο ́ την ́εννοια
 τμη ́μα), στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Temco Service
 του α ́ρθρου 86, παρα ́γραφος 2, της Συνθη ́κης (παλαιου ́
 Industries SA αφενο ́ς και Samir Imzilyen, Mimoune Belfarh,
 Abdesselam Afia-Aroussi και Khalil Lakhdar αφετε ́ρου, παριστα- α ́ρθρου 90, παρα ́γραφος 2);
 με ́νων και των General Maintenance Contractors SPRL και — Αν η θεσπισθει ́σα εισφορα ́ μπορει ́ να χαρακτηριστει ́ κρατικη ́
 Buyle-Medros-Vaes Associates SA, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ενι ́σχυση, πρε ́πει η ενι ́σχυση αυτη ́ να αντισταθμι ́ζει αυστηρω ́ς
 ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως το επιπλε ́ον κο ́στος που συνεπα ́γονται οι επιβαλλο ́μενες στους
 επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: διανομει ́ς χονδρικη ́ς υποχρεω ́σεις για να μπορει ́ να εφαρμοστει ́
 η παρε ́κκλιση του α ́ρθρου 86, παρα ́γραφος 2;
 1. Εφαρμο ́ζεται το α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας
 77/187/ΕΟΚ (1) του Συμβουλι ́ου, της 14ης Φεβρουαρι ́ου — 'Εχει το α ́ρθρο 49 (παλαιο ́ α ́ρθρο 59) της Συνθη ́κης την ́εννοια
 1977, ο ́ταν, πρω ́τον, η μεν επιχει ́ρηση Α αναθε ́τει τις εργασι ́ες ο ́τι απαγορευ ́ει εθνικη ́ νομοθεσι ́α ο ́πως αυτη ́ που απορρε ́ει
 καθαρισμου ́ των βιομηχανικω ́ν της εγκαταστα ́σεων στην επιχει ́- απο ́ τον νο ́μο της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 1997;
 ρηση Β, η δε επιχει ́ρηση Β αναθε ́τει περαιτε ́ρω την εκτε ́λεση
 αυτω ́ν των εργασιω ́ν στην επιχει ́ρηση Γ, δευ ́τερον, αφου ́ η


text:
 18.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Lietuvos Aukšciausiasis Teismas (Λιθουανία) στις 16 Φεβρουαρίου 2009 — Kirin Amgen κατά Lietuvos Respublikos valstybinis patentų biuras
 (Υπόθεση C-66/09)
 2009/C 90/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Lietuvos Aukšciausiasis Teismas (Λιθουανία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Kirin Amgen, Inc.
 Αναιρεσίβλητο: Lietuvos Respublikos valstybinis patentų biuras
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει να νοηθεί για τη Λιθουανία η ημερομηνία περί της οποίας γίνεται λόγος στο άρθρο 19, παράγραφος 2, του κανονισμού 1768/92, από την οποία ο κανονισμός αυτός αρχίζει να ισχύει, ως η ημερομηνία εντάξεως της χώρας αυτής στην Ευρωπαϊκή Ένωση;
 2)
 Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική, ποια είναι η σχέση μεταξύ του άρθρου 19 και του άρθρου 7 του κανονισμού 1768/92 για τον υπολογισμό της σχετικής εξάμηνης προθεσμίας και ποιο από τα άρθρα αυτά πρέπει να έχει εφαρμογή;
 3)
 Άρχισε να ισχύει άνευ ετέρου εντός της Δημοκρατίας της Λιθουανίας κάθε άδεια κυκλοφορίας προϊόντος στην αγορά της Ευρωπαϊκής Κοινότητας από την ημερομηνία εντάξεως της χώρας αυτής στην Ευρωπαϊκή Ένωση;
 4)
 Αν η απάντηση στο τρίτο ερώτημα είναι καταφατική, μπορεί να εξομοιωθεί προς χορήγηση αδείας η έναρξη της ισχύος της αδείας κυκλοφορίας για τους σκοπούς εφαρμογής του άρθρου 3, στοιχείο β', του κανονισμού 1768/92;