text:
C 79/32 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.3.2000
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο να ακυρω ́σει την (γ) 'Ελλειψη αιτιολογι ́ας
 προσβαλλο ́μενη απο ́φαση για τους εξη ́ς λο ́γους:
 Η Επιτροπη ́ παρε ́βη το α ́ρθρο 253 ΕΚ αιτιολογω ́ντας
 (α) Εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 4064/89 του απρο ́σφορα την απο ́φαση σε δυ ́ο κυ ́ρια σημει ́α:
 Συμβουλι ́ου, ειδικο ́τερα ́οσον αφορα ́ τη διαπι ́στωση της
 συλλογικη ́ς δεσπο ́ζουσας θε ́σεως — Η προσφευ ́γουσα προε ́βαλε σημαντικα ́ επιχειρη ́ματα και
 αποδει ́ξεις τα οποι ́α η Επιτροπη ́ αγνο ́ησε με την απο ́φαση ́
 Ει ́ναι κοινο ́ς το ́πος μεταξυ ́ της προσφευ ́γουσας και της της. Αγνοω ́ντας τα στοιχει ́α αυτα ́, η Επιτροπη ́ παρε ́λειψε
 Επιτροπη ́ς ο ́τι ο κανονισμο ́ς περι ́ των συγκεντρω ́σεων επιχει- να αιτιολογη ́σει προσηκο ́ντως την απο ́φαση ́ της.
 ρη ́σεων απαγορευ ́ει τη δημιουργι ́α η ́ την ενι ́σχυση της συλλο-
 γικη ́ς δεσπο ́ζουσας θε ́σεως για συγκεκριμε ́νο αγαθο ́ η ́ γεωγρα- — Σε ορισμε ́να βασικα ́ σημει ́α της αποφα ́σεως η αιτιολογι ́α
 φικη ́ αγορα ́ εντο ́ς της Κοινο ́τητας. Το αποφασιστικο ́ κριτη ́ριο της Επιτροπη ́ς ει ́ναι λογικα ́ εσφαλμε ́νη.
 ει ́ναι κατα ́ πο ́σον, ως αποτε ́λεσμα της δημιουργι ́ας η ́ της
 ενισχυ ́σεως της δεσπο ́ζουσας θε ́σεως, παρεμποδι ́ζεται (δ) Παραβι ́αση της αρχη ́ς της ασφαλει ́ας δικαι ́ου
 σημαντικα ́ ο πραγματικο ́ς ανταγωνισμο ́ς.
 Η Επιτροπη ́ παραβι ́ασε την αρχη ́ της ασφαλει ́ας δικαι ́ου
 Κατα ́ την εφαρμογη ́ του κριτηρι ́ου αυτου ́, η πρωταρχικη ́ καθο ́σον απομακρυ ́νθηκε απο ́ τη δικη ́ της προηγου ́μενη
 αρχη ́ ει ́ναι να διαπιστωθει ́, καταφευ ́γοντας σε μια προοπτικη ́ νομολογι ́α και τη νομολογι ́α του ∆ικαστηρι ́ου και του Πρωτο-
 ανα ́λυση της σχετικη ́ς αγορα ́ς, κατα ́ πο ́σον ο πραγματικο ́ς δικει ́ου, ειδικο ́τερα θεσπι ́ζοντας και εφαρμο ́ζοντας ́ενα κρι-
 ανταγωνισμο ́ς θα παρεμποδι ́ζεται αισθητα ́ απο ́ τις εμπλεκο ́με- τη ́ριο για τη συλλογικη ́ δεσπο ́ζουσα θε ́ση το οποι ́ο στηρι ́ζεται
 νες στη συγκε ́ντρωση επιχειρη ́σεις και μια η ́ περισσο ́τερες σε «κι ́νητρα» και «ορθολογικε ́ς» ενε ́ργειες, χωρι ́ς ο ́μως την
 α ́λλες επιχειρη ́σεις οι οποι ́ες απο ́ κοινου ́, ειδικο ́τερα λο ́γω ανα ́γκη σιωπηρη ́ς συμπρα ́ξεως.
 παραγο ́ντων που οδηγου ́ν στη μεταξυ ́ τους συ ́νδεση, ει ́ναι
 ικανε ́ς να υιοθετη ́σουν κοινη ́ πολιτικη ́ στην αγορα ́ και να
 ενεργου ́ν σε σημαντικο ́ βαθμο ́ ανεξα ́ρτητα απο ́ τους αντα-
 γωνιστε ́ς τους, τους πελα ́τες τους και τελικα ́ τους κατανα-
 λωτε ́ς.
 Η ικανο ́τητα θεσπι ́σεως κοινη ́ς πολιτικη ́ς συνεπα ́γεται σιωπηρη ́
 συ ́μπραξη μεταξυ ́ των ενδιαφερομε ́νων επιχειρη ́σεων. Σιωπηρη ́ Προσφυγη ́ του Hans-Werner Schmidt κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 συ ́μπραξη σημαι ́νει τον υπο ́ κα ́ποια μορφη ́ συντονισμο ́ για τη των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε την 1η ∆εκεμ-
 συνταυ ́τιση, επι ́τευξη και υποστη ́ριξη μιας τε ́τοιας πολιτικη ́ς. βρι ́ου 1999
 Ο ́διος
 ι ο συντονισμο ́ς συνεπα ́γεται τον αποκαλου ́μενο μηχα-
 νισμο ́ επιβολη ́ς κυρω ́σεων προς αποτροπη ́ οποιασδη ́ποτε (Υπο ́θεση Τ-343/99)
 εκτροπη ́ς απο ́ την κοινη ́ πολιτικη ́.
 (2000/C 79/70)
 Εφαρμο ́ζονται την ανα ́λυση ́ της στην συμπεριφορα ́ των τριω ́ν
 εταιριω ́ν που φε ́ρονται ως ενεργου ́σες σε ολιγοπωλιακη ́ αγορα ́,
 η Επιτροπη ́ προε ́βη σε εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του κανονισμου ́
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 περι ́ συγκεντρω ́σεων επιχειρη ́σεων, κατα ́ τους εξη ́ς τρο ́πους:
 — ∆εν βα ́σισε την υπο ́θεση ́ της στη σιωπηρη ́ συ ́μπραξη· Ο Hans-Werner Schmidt, κα ́τοικος Konz (Ομοσπονδιακη ́
 αντικατε ́στησε αυτη ́ την ουσιω ́δη και αυστηρη ́ προϋπο ́θεση ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους Georges
 με ́ενα λιγο ́τερο αυστηρο ́ κριτη ́ριο βασιζο ́μενο σε «μονο- Vandersanden και Laure Levi, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο
 μερη ́» αποτελε ́σματα, συνιστα ́μενα σε ο ́,τι περιγρα ́φεται ως επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο τα γραφει ́α της Société de Gestion
 κι ́νητρα και ορθολογικη ́ συμπεριφορα ́ προς επι ́τευξη, στην Fiduciaire, 2-4 rue Beck, α ́σκησε την 1η ∆εκεμβρι ́ου 1999
 παρου ́σα υπο ́θεση, μειω ́σεως της χωρητικο ́τητας και των ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 τιμω ́ν α ́νω των ανταγωνιστικω ́ν επιπε ́δων. Αυτο ́ δεν πληροι ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 το αναγκαι ́ο κριτη ́ριο το οποι ́ο επιβα ́λλει στην Επιτροπη ́
 να αποδει ́ξει περισσο ́τερα, δηλαδη ́ τον συντονισμο ́ και την Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 κοινη ́ πολιτικη ́ που αναφε ́ρθηκε πιο πα ́νω.
 — να ακυρω ́σει τη σιωπηρη ́ απο ́φαση περι ́ απορρι ́ψεως της
 — Η σιωπηρη ́ συ ́μπραξη, ο ́πως και η ενεργητικη ́ συ ́μπραξη, αιτη ́σεως του προσφευ ́γοντος, της 5ης Οκτωβρι ́ου 1998, με
 επιβα ́λλει ο ́πως η μηχανισμο ́ς επιβολη ́ς κυρω ́σεων ει ́ναι την οποι ́α αυτο ́ς επεδι ́ωκε, πρω ́το, να δεχθει ́ η Α∆Α να
 πραγματικο ́ς. Η Επιτροπη ́ εσφαλμε ́νως ισχυρι ́ζεται ο ́τι περατω ́σει την κινηθει ́σα κατ' αυτου ́ πειθαρχικη ́ διαδικασι ́α,
 αυτη ́ η ουσιω ́δης προϋπο ́θεση δεν ει ́ναι αναγκαι ́α. αυτο ́ δε λαμβα ́νοντας την απο ́φαση που προβλε ́πει το α ́ρθρο
 7, τρι ́το εδα ́φιο, του παραρτη ́ματος ΙΧ του Κανονισμου ́
 (β) Προφανε ́ς σφα ́λμα εκτιμη ́σεως Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των Υπαλλη ́λων ΕΚ βα ́σει της
 αιτιολογημε ́νης γνω ́μης το Πειθαρχικου ́ Συμβουλι ́ου της
 Η Επιτροπη ́ υπε ́πεσε σε προφανε ́ς σφα ́λμα εκτιμη ́σεως των 16ης Ιουλι ́ου 1997, δευ ́τερο, τη χορη ́γηση αποζημιω ́σεως
 περιστατικω ́ν που ́εχουν σχε ́ση με την αγορα ́ και τη συμπερι- καθοριζομε ́νης ex æquo et bono, προσωρινω ́ς, σε
 φορα ́ των επιχειρη ́σεων στην αγορα ́ αυτη ́, που προκυ ́πτει απο ́ 500 000 LUF και, τε ́λος, οποιαδη ́ποτε ́ερευνα διεξαγομε ́νη
 την παρα ́λειψη συμμορφω ́σεως προς το απαιτου ́μενο νο ́μιμο απο ́ την Α∆Α εν αγνοι ́α του προσφευ ́γοντος να σταματη ́σει
 κριτη ́ριο και, επομε ́νως, υπε ́πεσε σε πλα ́νη περι ́ το δι ́καιο. αμε ́σως και οριστικω ́ς,
 ---pagebreak--- 18.3.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 79/33
 — τη χορη ́γηση αποζημιω ́σεως εκτιμωμε ́νης ex æquo et bono, Προσφυγη ́ της Lucı́a Recalde Langarica κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 προσωρινω ́ς, σε 600 000 LUF, των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε την 1η ∆εκεμ-
 βρι ́ου 1999
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Υπο ́θεση Τ-344/99)
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (2000/C 79/71)
 Τον Ιου ́νιο του 1996, η Α∆Α κοινοποι ́ησε στον προσφευ ́γοντα την (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 απο ́φαση ́ της να κινη ́σει πειθαρχικη ́ διαδικασι ́α κατ' αυτου ́, λο ́γω
 φερομε ́νων λαθροχειριω ́ν στο προ ́γραμμα μηχανογραφη ́σεως ο ́σον
 Η Lucı́a Recalde Langarica, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́-
 αφορα ́ την πληρωμη ́ των υπαλλη ́λων. Το Πειθαρχικο ́ Συμβου ́λιο
 μενη απο ́ τους Ramón Garcı́a-Callardo και Gerard Pérez Olmo,
 εξε ́δωσε την αιτιολογημε ́νη γνω ́μη του τον Ιου ́λιο του 1997,
 δικηγο ́ρους, αντιστοι ́χως, Μαδρι ́της και Βαρκελω ́νης, των SJ
 προτει ́νοντας ως κυ ́ρωση τη γραπτη ́ ειδοποι ́ηση. Τε ́λος, στο
 Berwin & Co, Square de Meeûs, αριθ. 19, Βρυξε ́λλες, α ́σκησε
 πλαι ́σιο της ακροα ́σεως που προβλε ́πει το α ́ρθρο 7, τρι ́το εδα ́φιο,
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, την
 του παραρτη ́ματος ΙΧ του ΚΥΚ, η Α∆Α εξεδη ́λωσε την επιθυμι ́α
 1η ∆εκεμβρι ́ου 1999, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 της να προβει ́ σε νε ́α διεξαγωγη ́ αποδει ́ξεων. Τον Μα ́ρτιο 1998, οι
 κω ́ν Κοινοτη ́των.
 δικηγο ́ροι του προσφευ ́γοντος ενημερω ́θηκαν ο ́τι η Α∆Α ει ́χε
 αποφασι ́σει να προσφυ ́γει εκ νε ́ου στο Πειθαρχικο ́ Συμβου ́λιο. Εκ
 των υστε ́ρων αναφε ́ρθηκε στον προσφευ ́γοντα ο ́τι οι υπηρεσι ́ες της Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Γ∆ ΙΧ ερευνου ́σαν τον προσωπικο ́ του φα ́κελο.
 — να ακυρω ́σει το με ́τρο που ́ελαβε η Επιτροπη ́ με ́σω του
 εγγρα ́φου της της 26ης Φεβρουαρι ́ου 1999, με ́τρο που
 Στο πλαι ́σιο αυτο ́, με την παρου ́σα προσφυγη ́, ο προσφευ ́γων συμπληρω ́θηκε, μεταγενε ́στερα, με πρα ́ξεις που κοινοποιη ́θη-
 αντιτι ́θεται κυρι ́ως στην εκ με ́ρους της Α∆Α απο ́ρριψη της καν με ́σω εγγρα ́φου της 5ης Μαι ̈́ου 1999, και του ́το στο με ́τρο
 αιτη ́σεω ́ς του για να περατωθει ́ η κινηθει ́σα κατ' αυτου ́ πειθαρχικη ́ που αναιρει ́ αναδρομικω ́ς το δικαι ́ωμα της προσφευ ́γουσας για
 διαδικασι ́α. επι ́δομα αποδημι ́ας·
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν εξο ́δων.
 Προς στη ́ριξη των ισχυρισμω ́ν του, ο προσφευ ́γων προβα ́λλει:
 — την παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, τρι ́το εδα ́φιο, του παραρτη ́ματος Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ΙΧ του ΚΥΚ και του καθη ́κοντος αρωγη ́ς, καθω ́ς και την
 παραβι ́αση της αρχη ́ς της χρηστη ́ς διοικη ́σεως. Ισχυρι ́ζεται
 συναφω ́ς ο ́τι, απο ́ τον Σεπτε ́μβριο του 1997, η Α∆Α γνωρι ́ζει Η προσφευ ́γουσα στην υπο ́ κρι ́ση υπο ́θεση επικρι ́νει την εκ με ́ρους
 ο ́τι δεν επιθυμει ́ να προσθε ́σει τι ́ποτε στις δηλω ́σεις του στις της Α∆Α α ́ρνηση να αναγνωρι ́σει το δικαι ́ωμα ́ της για επι ́δομα
 οποι ́ες προε ́βη στο πλαι ́σιο της ́ερευνας του οικει ́ου φακε ́λου. αποδημι ́ας υ ́στερα απο ́ την ημερομηνι ́α αναλη ́ψεως υπηρεσι ́ας
 Επιπλε ́ον, η Α∆Α μπορει ́ μεν να μην υποχρεου ́ται στην τη ́ρηση στην Επιτροπη ́. Σχετικω ́ς υπενθυμι ́ζει ο ́τι η εν λο ́γω αρνητικη ́
 αυστηρω ́ν η ́ ανατρεπτικω ́ν προθεσμιω ́ν για την ́εκδοση της απο ́φαση ελη ́φθη αναδρομικω ́ς αφου ́ η ́δια ι η καθη ́ς διοι ́κηση της
 αποφα ́σεως που προβλε ́πει το α ́ρθρο 7, τρι ́το εδα ́φιο, του ει ́χε αναγνωρι ́σει προσωρινω ́ς, στα με ́σα του 1996, δικαι ́ωμα για
 παραρτη ́ματος ΙΧ του ΚΥΚ, πλην ο ́μως μι ́α τε ́τοια απο ́φαση το εν λο ́γω επι ́δομα. 'Υστερα απο ́ αυτη ́ την προσωρινη ́ αναγνω ́ριση,
 πρε ́πει να εκδι ́δεται εντο ́ς ευ ́λογης προθεσμι ́ας. η προσφευ ́γουσα δεν ́ελαβε καμια ́ ειδοποι ́ηση σχετικα ́ με οποιαδη ́-
 ποτε αναθεω ́ρηση της θε ́σεως της Επιτροπη ́ς ως προς το επι ́δομα ́
 της, μαζι ́ με το γεγονο ́ς ο ́τι συνε ́χισε να λαμβα ́νει το εν λο ́γω
 — την προσβολη ́ των δικαιωμα ́των α ́μυνας, την παρα ́βαση του επι ́δομα την οδη ́γησε στο συμπε ́ρασμα ο ́τι η θε ́ση της Επιτροπη ́ς
 α ́ρθρου 87 του ΚΥΚ και των α ́ρθρων 1, 7 και 11 του ́εναντι αυτη ́ς ει ́χε καταστει ́ οριστικη ́.
 παραρτη ́ματος ΙΧ του ΚΥΚ. Μεταξυ ́ α ́λλων, υποστηρι ́ζει
 συναφω ́ς ο ́τι η πειθαρχικη ́ διαδικασι ́α, ο ́πως ρυθμι ́ζεται απο ́
 τον ΚΥΚ, δεν επιτρε ́πει στην Α∆Α, στο πλαι ́σιο της ́διας ι Η προσφευ ́γουσα αρνει ́ται κατηγορηματικω ́ς το ο ́τι εργα ́στηκε η ́
 διαδικασι ́ας, μετα ́ την αιτιολογημε ́νη γνω ́μη του Πειθαρχικου ́ α ́σκησε οποιαδη ́ποτε επαγγελματικη ́ δραστηριο ́τητα στο Βε ́λγιο
 Συμβουλι ́ου, να διεξα ́γει νε ́ες αποδει ́ξεις. Εξα ́λλου, η προβλε- επι ́ πε ́ντε ́ετη πριν απο ́ τους ́εξι μη ́νες που προηγη ́θηκαν της
 πομε ́νη απο ́ το α ́ρθρο 7, τρι ́το εδα ́φιο, του παραρτη ́ματος ΙΧ εισο ́δου της στην υπηρεσι ́α των Κοινοτη ́των. Προς στη ́ριξη των
 του ΚΥΚ ακρο ́αση δεν μπορει ́ να χρησιμοποιει ́ται απο ́ την Α∆Α αιτημα ́των της, η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει:
 για σκοπου ́ς διεξαγωγη ́ς αποδει ́ξεων. Ομοι ́ως, το Πειθαρχικο ́
 Συμβου ́λιο με τη γνω ́μη του της 25ης Νοεμβρι ́ου 1999 — προσβολη ́ του θεμελιω ́δους δικαιω ́ματος α ́μυνας που προκυ ́-
 αποφα ́νθηκε σαφω ́ς ως προς τη μη υ ́παρξη νε ́ων πραγματικω ́ν πτει απο ́ την υποχρε ́ωση αιτιολογι ́ας των κοινοτικω ́ν διοικη-
 περιστατικω ́ν που να μπορου ́ν ενδεχομε ́νως να οδηγη ́σουν σε τικω ́ν πρα ́ξεων·
 νε ́α προσφυγη ́ ενω ́πιον του εν λο ́γω συμβουλι ́ου.
 — παραβι ́αση της αρχη ́ς της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης·
 — παρα ́νομη εφαρμογη ́, με αναδρομικη ́ ισχυ ́, της προσβαλλο-
 με ́νης αποφα ́σεως·


text:
 29.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/12
 Διάταξη του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 30ής Μαΐου 2006 — (αίτηση του Cour de cassation για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Βέλγιο) — ποινική διαδικασία κατά Sébastien Victor Leroy
 (Υπόθεση C-435/04) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Χρηματοδοτική μίσθωση αυτοκινήτων - Απαγόρευση χρησιμοποίησης εντός κράτους μέλους ενός οχήματος που ανήκει σε εταιρία χρηματοδοτικής μίσθωσης εγκατεστημένη εντός άλλου κράτους μέλους και το οποίο είναι ταξινομημένο εντός του κράτους αυτού - Μόνιμη χρήση στο έδαφος του πρώτου κράτους μέλους)
 (2006/C 178/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Sébastien Victor Leroy
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Cour de Cassation του Βελγίου — Ερμηνεία των άρθρων 49 έως 55 της Συνθήκης ΕΚ σε σχέση με εθνική κανονιστική ρύθμιση που απαγορεύει, με την απειλή επιβολής ποινικών κυρώσεων, στους κατοικούντες και εργαζόμενους εντός της εθνικής επικράτειας να χρησιμοποιούν αυτοκίνητο ή κυριότητα του οποίου ανήκει σε εταιρία χρηματοδοτικής μισθώσεως εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος και το οποίο έχει καταχωριστεί σ' αυτό το κράτος
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 Τα άρθρα 49 ΕΚ έως 55 ΕΚ δεν απαγορεύουν εθνική ρύθμιση κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στο πλαίσιο της κύριας δίκης, η οποία απαγορεύει σε πρόσωπο που κατοικεί και εργάζεται εντός του κράτους αυτού να χρησιμοποιεί, στο έδαφος του εν λόγω κράτους, το όχημα το οποίο μίσθωσε από εταιρία χρηματοδοτικής μισθώσεως εγκατεστημένης εντός άλλου κράτους μέλους, όταν το όχημα αυτό δεν έχει ταξινομηθεί εντός του πρώτου κράτους και προορίζεται να χρησιμοποιηθεί κατά τρόπο μόνιμο κυρίως εντός του κράτους αυτού ή χρησιμοποιείται πράγματι κατ' αυτόν τον τρόπο.
 (1) ΕΕ C 300 της 4.12.2004

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 29.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 314/10
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Bucureşti (Ρουμανία) στις 25 Μαΐου 2016 — Colegiul Medicilor Veterinari din România κατά Autoritatea Națională Sanitară Veterinară și pentru Siguranța Alimentelor
 (Υπόθεση C-297/16)
 (2016/C 314/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel Bucureşti
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Colegiul Medicilor Veterinari din România
 Καθής: Autoritatea Națională Sanitară Veterinară și pentru Siguranța Alimentelor
 Παρεμβαίνουσα: Asociaţia Naţională a Distribuitorilor de Produse de Uz Veterinar din România
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιβαίνει στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει την αποκλειστική λιανική πώληση και χρήση από κτηνιάτρους βιολογικών προϊόντων κτηνιατρικής χρήσεως, κτηνιατρικών παρασιτοκτόνων για ειδικές χρήσεις και κτηνιατρικών φαρμάκων;
 2)
 Στην περίπτωση που η εν λόγω αποκλειστικότητα είναι σύμφωνη με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντιβαίνει στο δίκαιο αυτό το να αφορά η εν λόγω αποκλειστικότητα και τις δομές μέσω των οποίων πραγματοποιείται η οικεία πώληση, υπό την έννοια ότι οι εν λόγω δομές πρέπει να ανήκουν κυρίως ή αποκλειστικώς σε έναν ή περισσότερους κτηνιάτρους;


text:
 15.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 448/34
 Προσφυγή της 10ης Οκτωβρίου 2014 — Tri Ocean Energy κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-719/14)
 (2014/C 448/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tri Ocean Energy (Κάιρο, Αίγυπτος) (εκπρόσωποι: P. Saini, QC, B. Kennelly, Barrister, και N. Sheikh, Solicitor)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση 2014/678/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Σεπτεμβρίου 2014, για την εφαρμογή της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1013/2014 του Συμβουλίου, της 26ης Σεπτεμβρίου 2014, για την εφαρμογή του κανονισμού (EE) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, καθόσον έχουν εφαρμογή στην περίπτωση της προσφεύγουσας, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από το ότι το Συμβούλιο δεν τήρησε τα κριτήρια καταχωρίσεως στον κατάλογο, συγκεκριμένα δε ότι το οικείο πρόσωπο πρέπει να «φέρει ευθύνη για τη βίαιη καταστολή του άμαχου πληθυσμού στη Συρία» ή να πρόκειται για πρόσωπο το οποίο «επωφελείται του καθεστώτος ή το υποστηρίζει» ή, τέλος, να πρόκειται για πρόσωπο που συνδέεται με το καθεστώς αυτό. Το Συμβούλιο δεν απέδειξε το βάσιμο των λόγων για τους οποίους έκρινε ότι το οικείο πρόσωπο έπρεπε να περιληφθεί στον κατάλογο.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από το ότι το Συμβούλιο παραβίασε τα δικαιώματα άμυνας και το δικαίωμα αποτελεσματικής ένδικης προστασίας της προσφεύγουσας. Σε καμία περίπτωση δεν παρασχέθηκαν στην προσφεύγουσα «σοβαρές και αξιόπιστες αποδείξεις» ή «ακριβή και συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία και πληροφορίες» προς στήριξη επιχειρημάτων δικαιολογούντων την εφαρμογή περιοριστικών μέτρων σε βάρος της, όπως επιτάσσει η νομολογία του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από το ότι το Συμβούλιο δεν αιτιολόγησε επαρκώς την απόφασή του να περιλάβει την προσφεύγουσα στον κατάλογο.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από το ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε κατάφωρη προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας στην ιδιοκτησία και στη φήμη. Τα περιοριστικά μέτρα επιβλήθηκαν χωρίς τις προσήκουσες εγγυήσεις που θα καθιστούσαν δυνατό στην προσφεύγουσα να εκθέσει λυσιτελώς τις απόψεις της ενώπιον του Συμβουλίου. Το Συμβούλιο δεν απέδειξε ότι η ουσιώδης προσβολή των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας της προσφεύγουσας είχε αναλογικό χαρακτήρα. Η προσβολή που υπέστη η προσφεύγουσα υπερβαίνει τον όποιο οικονομικό αντίκτυπο και είχε ως συνέπεια και την προσβολή της φήμης της προσφεύγουσας.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από το ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως. Αντιθέτως προς τον μοναδικό λόγο βάσει του οποίου περιελήφθη η προσφεύγουσα στον κατάλογο, δεν υφίσταται καμία πληροφορία και κανένα αποδεικτικό στοιχείο περί του ότι η προσφεύγουσα παρέσχε πράγματι «στήριξη στο καθεστώς της Συρίας» και ότι επωφελήθηκε του καθεστώτος αυτού. Επιπλέον, το Συμβούλιο προσδιόρισε πεπλανημένα την προσφεύγουσα ως «Tri Ocean Trading άλλως Tri-Ocean Energy», υπονοώντας ότι τα δύο νομικά πρόσωπα είναι τελικά ένα. Η προσφεύγουσα, όμως, αποτελεί διαφορετική εταιρία, η οποία δεν συνδέεται με την Tri Ocean Trading.


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/38
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 8ης Μαρτίου 2007 — France Télécom κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-339/04) (1)
 («Ανταγωνισμός - Απόφαση διατάσσουσα τη διενέργεια ελέγχου - Αγαστή συνεργασία με τα εθνικά δικαστήρια - Αγαστή συνεργασία με τις εθνικές αρχές ανταγωνισμού - Άρθρο 20, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 - Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη συνεργασία στο πλαίσιο του δικτύου των αρχών ανταγωνισμού - Αιτιολογία - Αναλογικότητα»)
 (2007/C 95/76)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: France Télécom SA, πρώην Wanadoo SA (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: H. Calvet και M.-C. Rameau, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: É. Gippini Fournier και O. Beynet)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Ακύρωση της αποφάσεως C (2004) 1929 της Επιτροπής, της 18ης Μαΐου 2004, στην υπόθεση COMP/C-1/38.916, με την οποία η Επιτροπή υποχρέωσε τη France Télécom SA και όλες τις αμέσως ή εμμέσως ελεγχόμενες από αυτήν επιχειρήσεις, περιλαμβανομένης της Wanadoo SA και όλων των επιχειρήσεων που αυτή ελέγχει αμέσως ή εμμέσως, να υποβληθούν σε έλεγχο, δυνάμει του άρθρου 20, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 [ΕΚ] και 82 [ΕΚ] (ΕΕ 2003, L 1, σ. 1)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 262 της 23.10.2004.


text:
 24.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 366/33
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Οκτωβρίου 2012 — Bial-Portela κατά ΓΕΕΑ — Isdin (ZEBEXIR)
 (Υπόθεση T-366/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος ZEBEXIR - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα ZEBINIX - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2012/C 366/64
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bial-Portela & Ca, SA (São Mamede do Coronado, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: B. Braga da Cruz και J. M. Conceição Pimenta, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: Π. Γερουλάκος)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Isdin, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: P. López Ronda, G. Macias Bonilla, G. Marín Raigal και H. L. Curtis-Oliver, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 6ης Απριλίου 2011 (υπόθεση R 1212/2009-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Bial-Portela & Ca, SA και Isdin, SA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 6ης Απριλίου 2011 (υπόθεση R 1212/2009-1).
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκε η Bial Portela & Ca, SA.
 3)
 Η Isdin, SA φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 269 της 10.9.2011.


text:
 11.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/28
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Landesgericht für ZRS με διάταξη της 8ης Απριλίου 2005 στην υπόθεση KVZ retec GmbH κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας (Ομοσπονδιακού Υπουργού Γεωργίας και Δασικής Οικονομίας, Περιβάλλοντος και Διαχειρίσεως Υδάτινων Πόρων)
 (Υπόθεση C-176/05)
 (2005/C 143/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Με διάταξη της 8ης Απριλίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 20 Απριλίου 2005, το Landesgericht für ZRS, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ KVZ retec GmbH και Δημοκρατίας της Αυστρίας (Ομοσπονδιακού Υπουργού Γεωργίας και Δασικής Οικονομίας, Περιβάλλοντος και Διαχειρίσεως Υδάτινων Πόρων) που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1.
 Υπόκειται η μεταφορά (διαμετακόμιση και/ή επιστροφή) ζωικών αλεύρων, είτε είναι απαλλαγμένα από ιδιαιτέρως επικίνδυνα υλικά είτε όχι, ως μεταφορά αποβλήτων στην υποχρέωση κοινοποιήσεως κατά τον κανονισμό περί αποβλήτων;
 επικουρικώς:
 2.
 Εξαιρείται η μεταφορά ζωικών αλεύρων, είτε είναι απαλλαγμένα από ιδιαιτέρως επικίνδυνα υλικά είτε όχι, σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο δ', του κανονισμού περί αποβλήτων, από την εφαρμογή του κανονισμού περί αποβλήτων;
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα υπ' αριθ. 2.:
 3.
 Είναι η μεταφορά (διαμετακόμιση και/ή επιστροφή) ζωικών αλεύρων
 α)
 τα οποία είναι απαλλαγμένα από ιδιαιτέρως επικίνδυνα υλικά ή
 β)
 τα οποία περιέχουν ιδιαιτέρως επικίνδυνα υλικά (που έχουν καταταγεί ως υλικά στην «κατηγορία 1» του ευρωπαϊκού κανονισμού περί ζωικών υποπροϊόντων [κανονισμός (EΚ) 1774/2002]),
 επειδή πρόκειται για απόβλητο υπό την έννοια του κανονισμού περί αποβλήτων, η οποία πραγματοποιείται χωρίς κοινοποίηση και συναίνεση των οικείων αρχών, παράνομη κατά το άρθρο 26, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', του κανονισμού περί αποβλήτων;


text:
C 327/20 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 24.10.98
 Palacio GonzaÂlez, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy jasgäcceike sgm paqajqósgrg apoä oqirleämoty dgloärioty
 16 Repselbqiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: savtdqolijotäy uoqeiäy, bórei sot óqhqot 25 sgy rtlbórexy
 sgy Pacjoärliay Savtdqolijgäy Emxärexy, savtdqoleiäot pot
 aposeäkere so amsijeiälemo amasavtdqolgärexy, so Pqxsodi-
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä ajtqxärexy xy abórilg. jeiäo (sqiäso pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty
 B. Vesterdorf, Pqoäedqo, C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki jai
 2. G pqoruetäcotra ueäqei sa dijó sgy eänoda jahxäy jai sa J. D. Cooke, dijarseäy, cqallaseäay: H. Jung, eneädxre, rsiy
 eänoda sgy Episqopgäy jai sgy La Poste. 16 Repselbqiäot 1998, apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 3. So Gmxleämo Bariäkeio sgy Lecókgy Bqesamiäay jai 1. Rtmejdijófei siy tpoähereiy S-133/95 jai S-204/95 pqoy
 Boäqeiay Iqkamdiäay jai so Post Office ueäqotm sa dijó eäjdorg joimgäy apouórexy.
 soty eänoda.
 (1) EE C 189 sgy 22.7.1995. 2. Ajtqxämei sgm apoäuarg sgy 6gy Apqikiäot 1995, jahoärom
 atsgä auoqó sg utrijgä amasavtdqoälgrg stäpot ABA
 elpoqijotä vaqajsgäqa.
 3. Apoqqiäpsei siy pqorutceäy jasó sa koipó.
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 16gy Repselbqiäot 1998 4. G Episqopgä ueäqei sa eänoda sgy pqoruetäcotray rsgm
 tpoäherg S-133/95.
 rsiy rtmejdijafoälemey tpoheäreiy T-133/95 jai T-204/95,
 International Express Carriers Conference (IECC) jasó
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 5. G pqoruetäcotra ueäqei sa eänoda sgy Episqopgäy rsgm
 (Amsacxmirloäy Ç Amasavtdqoälgrg Ç Pqorutcgä ajtqxä- tpoäherg S-204/95.
 rexy Ç Leqijgä apoäqqiwg jasaccekiäay)
 (98/C 327/34)
 6. Oi paqelbaiä momsey ueäqotm sa eänodó soty rsiy tpoheäreiy
 S-133/95 jai S-204/95.
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 (1) EE C 229 sgy 2.9.1995 jai EE C 351 sgy 30.12.1995.
 Rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy S-133/95 jai S-204/95,
 International Express Carriers Conference (IECC), le eädqa
 sg Cemetäg (Ekbesiäa), ejpqorxpotälemg apoä som E Â ric Morgan
 de Rivery, dijgcoäqo Paqiriotä, jai som Jacques Derenne,
 dijgcoäqo Bqtnekkxäm jai Paqiriotä, le soäpo epidoärexm rso
 Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo sot Alex Schmitt, 62,
 avenue Guillaume, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi- APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 mosgäsxm (ejpqoärxpoi: aqvijxäy, Francisco Enrique GonzaÂlez
 Díaz jai Rosemary Caudwell, rsg rtmeäveia, Rosemary Caud- sgy 15gy Repselbqiäot 1998
 well, Fabiola Mascardi jai Nicholas Forwood), tporsgqifoä- rsgm tpoäherg T-3/96, Roland Haas j.kp. jasó Episqopgäy
 lemgy, rsiy tpoheäreiy S-133/95 jai S-204/95, apoä so Gmxleämo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 Bariäkeio sgy Lecókgy Bqesamiäay jai Boäqeiay Iqkamdiäay
 (ejpqoärxpoi: Stephanie Ridley, jai jasó sgm pqouoqijgä dia- (Tpókkgkoi Ç Pororsoä sxm lesaueqoleämxm apodovxäm Ç
 dijariäa, Nicholas Green), sgm Deutsche Post AG, ejpqo- Dioqhxsijoäy rtmsekersgäy Ç Akkacgä pqxsetäotray Ç
 rxpotälemg apoä som Dirk Schroeder, dijgcoäqo Jokxmiäay, le Amadqolijoäsgsa)
 soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo
 sxm Loesch jai Wolter, 11, rue Goethe, jai so Post Office, (98/C 327/35)
 ejpqorxpotälemo apoä som Ulick Bourke, solicitor of the
 Supreme Court of England and Wales, jahxäy jai, jasó sgm
 pqouoqijgä diadijariäa, apoä som Stuart Isaacs jai sg Sarah (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Moore, barristers, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so
 dijgcoqijoä cqaueiäo sxm Loesch jai Wolter, 11, rue Goethe,
 jai, rsgm tpoäherg S-133/95, apoä sg La Poste, ejpqorx- Rsgm tpoäherg S-3/96, Roland Haas, Hans-Werner Schmidt,
 potälemg apoä soty HerveÂ Lehman jai Sylvain Rieuneau, Siegfried Schweikle, Albert Veith jai Horst Wohlfeil, tpók-
 dijgcoäqoty Paqiriotä, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco kgkoi sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoi
 so dijgcoqijoä cqaueiäo sot Aloyse May, 31, Grand-rue, le Kotnelbotäqcot, ejpqorxpotälemoi apoä soty Georges Van-
 amsijeiälemo sgm ajtäqxrg sxm apouórexm sgy Episqopgäy sgy dersanden jai Laure Levi, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le soäpo
 6gy Apqikiäot jai sgy 14 Atcotärsot 1995, le siy opoiäey g epidoärexm rso Kotnelbotäqco sg fiduciaire Myson SARL, 30,
 Episqopgä apeäqqiwe oqirsijó so slgäla sgy jasaccekiäay pot rue de Cessange, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 tpeäbake g pqoruetäcotra rsiy 13 Iotkiäot 1988 le sgm opoiäa mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Gianluigi Valsesia), tporsgqifoleämgy
 ---pagebreak--- 24.10.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 327/21
 apoä so Rtlbotäkio sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy (ejpqoärxpoi: (detäseqo slgäla), rtcjeiälemo apoä soty A. Jakoceqoäpotko,
 aqvijxäy Yves Cretien, Antonio Lucidi jai Diego Canga Pqoäedqo, C. W. Bellamy jai J. Pirrung, dijarseäy, cqalla-
 Fano, jasoäpim loämom oi Lucidi jai Canga Fano), le amsijeiä- seäay: H. Jung, eneädxre, rsiy 15 Repselbqiäot 1998, apoäuarg
 lemo, auemoäy, aiäsgla ma tpovqexheiä g Episqopgä ma jasabó- le so ajoäkotho diasajsijoä:
 kei sa epipkeäom poró pot pqojtäpsotm auotä kguheiä tpoäwg o
 dioqhxsijoäy rtmsekersgäy cia sg Ceqlamiäa, tpokocifoälemoy
 rso epiäpedo sot Beqokiämot cia sgm peqiäodo apoä 1g Ojsx- 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä.
 bqiäot 1990 leävqi 31 Dejelbqiäot 1994, oärom auoqó so leäqoy
 sxm apodovxäm pot lesaueäqhgjam re ceqlamijó lóqja, le
 soäjoty tpeqgleqiäay le episoäjio 10 % jasÂ eäsoy jai, aueseä- 2. èjarsoy sxm diadiäjxm, jahxäy jai so Rtlbotäkio, ueäqei
 qot, jahoärom eiämai amacjaiäo, ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy sa dijarsijó sot eänoda.
 Episqopgäy sgy 9gy Laqsiäot 1995 peqiä apoqqiäwexy sxm ai-
 sgärexm sxm pqoruetcoämsxm cia sgm jasabokgä sxm em koäcx
 epipkeäom porxäm, so Pqxsodijeiäo (sqiäso slgäla), rtcjeiälemo (1) EE C 133 sgy 4.5.1996.
 apoä soty B. Vesterdorf, pqoäedqo, jai C. B. BrieÈt jai A.
 Potocki, dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 15 Re-
 pselbqiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 1. Apoqqiäpsei sgm pqrutcgä.
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 17gy Repselbqiäot 1998
 2. Jóhe diódijoy ueäqei sa dijarsijó sot eänoda. rsgm tpoäherg T-50/96, Primex Produkte Import-Export
 GmbH & Co. KG jai koipoiä jasó Episqopgäy sxm Etqx-
 (1) EE C 64 sgy 2.3.1996. paøjxäm Joimosgäsxm (1)
 [Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Eiracxcgä boeiäot jqeäasoy ejke-
 jsgäy poioäsgsay (Ûbodimoä Hiltonë) Ç Jamomirloäy (EOJ)
 aqih. 1430/79 Ç Òqhqo 13 Ç Apoäuarg sgy Episqopgäy peqiä
 aqmgärexy diacqaugäy eiracxcijxäm darlxäm Ç Dijaixälasa
 óltmay Ç Pqoädgko ruókla ejsilgärexy]
 (98/C 327/37)
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 15gy Repselbqiäot 1998
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 rsgm tpoäherg T-23/96, Elsa De Persio jasó Episqopgäy sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 Rsgm tpoäherg S-50/96, Primex Produkte GmbH Import-
 (Tpókkgkoy Ç Epamasopoheäsgrg Ç Aiäsgrg lesabórexy Export GmbH & Co. KG, le eädqa so Homburg (Ceqlamiäa),
 apoä som jkódo LA rsgm jasgcoqiäa A Ç ÛAporsecamo- Gebr. Kruse GmbH, le eädqa so Albotäqco (Ceqlamiäa), Inter-
 poiägrgë) porc Im- und Export GmbH, le eädqa so Albotäqco, ej-
 (98/C 327/36) pqorxpotälemey apoä som dijgcoäqo Georg M. Berrisch, sxm
 Dijgcoqijxäm Rtkkoäcxm Albotäqcot jai Bqtnekkxäm, le
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Guy Harles,
 8-10, rue Mathias Hardt, tporsgqifoälemey apoä so Gmxleämo
 (Ckxärra diadijariäay: g isakijgä) Barikeiäo sgy Lecókgy Bqesamiäay jai Boäqeiay Iqkamdiäay
 (ejpqoärxpoi: aqvijxäy lem g SteÂphanie Ridley, rsg rtmeäveia
 de o John E. Collins jai o David Anderson), jasó Episqopgäy
 Rsgm tpoäherg S-23/96, Elsa De Persio, tpókkgkoy sgy Epi- sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Götz zur Hau-
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy Bqtnekkxäm, sen), le amsijeiälemo aiäsgla ajtqxärexy sgy apouórexy sgy
 ejpqorxpotälemg apoä soty Giovanni Petroni jai Franco Episqopgäy, sgy 26gy Iamotaqiäot 1996, eäccqauo J(96) 180
 Giampietro, dijgcoäqoty Qxälgy jahxäy jai sg Veronique Lau- sekijoä, apodeäjsgy sgy opoiäay gäsam g Olorpomdiajgä Dglo-
 rent, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco jqasiäa sgy Ceqlamiäay jai g opoiäa auoqotäre aiäsgrg dia-
 som dijgcoäqo Gilles Bouneau, 15, avenue du Bois, jasó Epi- cqaugäy eiracxcijxäm darlxäm, so Pqxsodijeiäo (pqxäso
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Gian- slgäla), rtcjeiälemo apoä soty B. Vesterdorf, Pqoäedqo, R. M.
 luigi Valsesia), tporsgqifoleämgy apoä so Rtlbotäkio sgy Moura Ramos jai P. Mengozzi, dijarseäy, cqallaseäay: A.
 Etqxpaøjgäy Emxärexy (ejpqoärxpoi: Diego Canga Fano jai Mair, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 17 Repselbqiäot
 Paolo Cossu), le amsijeiälemo, auemoäy, ma ajtqxheiä g 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 apoäuarg sgy Episqopgäy le sgm opoiäa apoqqiäuhgje g aiäsgrg
 jasasónexäy sgy rsgm jasgcoqiäa A, aueseäqot, ma ajtqxheiä
 g apoäuarg sgy Episqopgäy sgy 22ay Dejelbqiäot 1995 peqiä 1. Ajtqxämei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy, sgy 26gy Iamota-
 epamasopohesgärexäy sgy rsgm lesauqarsijgä tpgqeriäa sot em qiäot 1996, g opoiäa eävei xy apodeäjsg sgm Olorpomdiajgä
 koäcx oqcómot, jai, seäkoy, ma tpovqexheiä so em koäcx joimo- Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay jai auoqó aiä sgla diacqaugäy
 sijoä oäqcamo ma sgy jasabókei apofgliäxrg, so Pqxsodijeiäo eiracxcijxäm darlxäm.


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/2
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte Suprema di cassazione (Ιταλία) στις 21 Φεβρουαρίου 2014 — Agenzia delle Entrate κατά Aquapur Multiservizi SpA
 (Υπόθεση C-307/14)
 (2016/C 027/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte Suprema di cassazione
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Agenzia delle Entrate
 Αναιρεσίβλητη: Aquapur Multiservizi SpA
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Με διάταξη της 18ης Νοεμβρίου 2015 ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.


text:
 19.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/2
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 16ης Νοεμβρίου 2010 — Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-73/10 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Απόφαση της Επιτροπής περί διαδικασίας εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ - Προσφυγή ακυρώσεως - Προθεσμία - Εκπροθέσμως ασκηθείσα προσφυγή - Λόγοι δυνάμενοι να δικαιολογήσουν παρέκκλιση από την προθεσμία ασκήσεως της προσφυγής - Δικαίωμα ένδικης προστασίας - Αρχές της νομιμότητας και της αναλογικότητας - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως αβάσιμη)
 2011/C 89/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG (εκπρόσωποι: A. Rinne, Rechtsanwalt, S. Kon και C. Humpe, Solicitors, C. Vajda QC)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Kellerbauer και A. Biolan)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου (όγδοο τμήμα) της 30ής Νοεμβρίου 2009 επί της υποθέσεως T-2/09, Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert & Co. KG κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε ως προδήλως απαράδεκτη προσφυγή με αίτημα τη μερική ακύρωση της αποφάσεως C(2008) 5955 τελικό της Επιτροπής, της 15ης Οκτωβρίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ (υπόθεση COMP/39.188 — Μπανάνες), η οποία αφορούσε σύμπραξη επιχειρήσεων εντός τμήματος της ευρωπαϊκής αγοράς μπανάνας, ή, επικουρικώς, την εξαφάνιση ή τη μείωση του επιβληθέντος στην τότε προσφεύγουσα προστίμου — Προθεσμίας ασκήσεως προσφυγής — Εκπρόθεσμη άσκηση προσφυγής
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 80 της 27.3.2010.


text:
 23.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/17
 Αναίρεση που άσκησε στις 30 Ιουλίου 2014 η Compagnie des bateaux mouches SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 21 Μαΐου 2014 στην υπόθεση T-553/12, Compagnie des bateaux mouches SA κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 (Υπόθεση C-368/14 P)
 (2015/C 065/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Compagnie des bateaux mouches SA (εκπρόσωπος: E. Piwnica, avocat)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Με διάταξη της 11ης Δεκεμβρίου 2014 το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως και καταδίκασε την Compagnie des bateaux mouches SA στα δικαστικά έξοδα.


text:
 24.10.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/30
 Αναίρεση που άσκησαν στις 17 Αυγούστου 2009 οι Vahan Adjemian κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 4 Ιουνίου 2009 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις F-134/07, Adjemian κ.λπ. κατά Επιτροπής, και F-8/08, Renier κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-325/09 P)
 2009/C 256/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Vahan Adjemian (Angera, Ιταλία), Matteo Ambietti (Gallarate, Ιταλία), Elisabetta Avanti (Vedano Olona, Ιταλία), Daniela Baiguera (Cadrezzate, Ιταλία), Douglas James Beare (Azzale, Ιταλία), Valentina Benzi (Varese, Ιταλία), Maria Nicoletta Berta (Buguggiate, Ιταλία), Conrad Bielsky (Ispra, Ιταλία), Maria Bielza Diaz-Caneja (Ispra), Roberta Bino (Ispra), Kristin Boettcher (Ranco, Ιταλία), Valeria Boschini (Taino, Ιταλία), Mounir Bouhifd (Arolo di Leggiuno, Ιταλία), Cristina Brovelli (Ispra), Daniela Brovelli (Ranco), Clementine Burnley (Taino), Daniela Buzica (Ispra), Giovanni Calderone (Leggiuno, Ιταλία), Marco Canonico (Refrancore, Ιταλία), Stefano Casalegno (Angera), Javier Castro Jimenez (Ispra), Denise Cecconello (Cocquio Trevisago, Ιταλία), Francesca Cellina (Varese), Francesca Cenci (Travedona Monate, Ιταλία), Laura Ceriotti (Dairago, Ιταλία), Houtai Choumane (Laveno), Graziella Cimino Reale (Guidonia Monticelio, Ιταλία), Marco Clerici (Legnano, Ιταλία), Bruno Combal (Besozzo, Ιταλία), Costanza Giulia Conte (Ispra), Tatiana Conti (Vedano Olona), Domenica Cortellini (Brebbia, Ιταλία), Orna Cosgrove (Varese), Giulio Cotogno (Rovellesca, Ιταλία), Cristina Croera (Taino), Ana Maria Cruz Naranjo (Cardana di Besozzo, Ιταλία), Barbara Cuniberti (Angera), Bianca D’Alimonte (Sesto Calende, Ιταλία), Μιράντα Δανδουλάκη (Αθήνα, Ελλάδα), Alexander De Meij (Leggiuno), Wim Decoen (Brebbia), Christiane Deflandre (Travedona Monate), Riccardo Del Torchio (Gemonio, Ιταλία), Elena Demicheli (Sesto Calende), Manuela Di Lorenzo (Sangiano, Ιταλία), Stefano Donadello (Arsago Seprio, Ιταλία), Anna Donato (Taino), Bruno Duarte De Matos E Sousa Pereira (Ispra), Sami Dufva (Biandronno, Ιταλία), Wesley Duke (Gavirate, Ιταλία), Diego Escudero Rodrigo (Taino), Claudio Forti (Malgesso, Ιταλία), Monica Gandini (Buguggiate), Αλίκη Γεωργακάκη (Alkmaar, Κάτω Χώρες), Giovanni Giacomelli (Laveno), Alessandra Giallombardo (Gavirate), Nadia Giboni (Brebbia), Maria Giovanna Giordanelli (Vergiate, Ιταλία), Maria Giuseppina Grillo (Sangiano), Manuela Grossi (Ranco), Laurence Guy-Mikkelsen (Angera), Rachel Margaret Harvey-Kelly (Cardana di Besozzo), Paul Hasenohr (Arolo di Leggiuno), Ulla Marjaana Helminen (Laveno), Gea Huykman (Db Anna Paulowna, Κάτω Χώρες), Elisabeth Marie Cecile Joossens (Biandronno), Lyudmila Kamburska (Ranco), Maria Cristina La Fortezza (Arsago Seprio), Debora Lacchin (Brebbia), Rafal Leszczyna (Varese), Amin Lievens (Taino), Silvia Loffelholz (Gavirate), Davide Lorenzini (Varese), Chiara Macchi (Casalzuigno, Ιταλία), Andrew John Edgar MacLean (Varese), Andrea Magistri (Ispra), Alessia Maineri (Varese), Simone Malfara (Ispra), Adriana Marino (Taino), Patrizia Masoin (Βρυξέλλες, Βέλγιο), Matteo Mazzuccato (Legnano), Stefania Minervino (Cittiglio, Ιταλία), Eduardo Luis Montes Torralbo (Ispra), Davide Moraschi (Σεβίλλη, Ισπανία), Claudio Moroni (Besozzo), Giovanni Narciso (Ispra), Andrew Darren Nelson (Angera), Elisa Nerboni (Angera), Isabella Claudia Neugebauer (Arolo di Leggiuno), Francesca Nicoli (Laveno), Victor Alexander Nievaart (Am Alkmaar), Magdalena Novackova (Am Alkmaar), Joanna Nowak (Ispra), Victoria Wendy O’Brien (Angera), Davide Orto (Gallarate), Alessio Ossola (Brebbia), Silvia Parnisari (Arona, Ιταλία), Manuela Pavan (San Felice, Ιταλία), Immaculada Pizzaro Moreno (Σεβίλλη, Ισπανία), Marina Pongillupi (Ranco), Marsia Pozzato (Sesto Calende), Elisa Pozzi (Taino), Giovanna Primavera (Angera), Michele Rinaldin (Sesto Calende), Alice Ripoli (Gavirate), Emanuela Rizzardi (Laveno), Michela Rossi (Taino), Andrew Rowlands (Bodio, Ιταλία), Helen Salak (Cocquio Trevisago), Jaime Sales Saborit (Ispra), Maria Sonia Salina (Vergiate), Anne Marie Sanchez Cordeil (Besozzo), Ferruccio Scaglia (Oleggio, Ιταλία), Niels Schulze (Sesto Calende), Francesca Serra (Cadrezzate), Penka Shegunova (Geel, Βέλγιο), Donatella Soma (Ispra), Monica Squizzato (Inarco, Ιταλία), Alan Steel (Laveno), Robert Oleij Strobl (Ranco), Marcel Suri (Brebbia), Malcolm John Taberner (Monvalle, Ιταλία), Martina Telo, (Vicenza, Ιταλία), Saara Tetri (Cittiglio), Barbara Claire Thomas (Cocquio Trevisago), Donatella Turetta (Ranco), Adamo Uboldi (Cardana di Besozzo), Monica Vaglica (Osmate, Ιταλία), Paulo Valente De Jesus Rosa (Travedona Monat), Corinna Valli, (Leggiuno), Federica Vanetti (Cittiglio), Christophe Vantongelen (Besozzo), Irene Vernacotola (Legnano), Ottaviano Veronese (Segrate, Ιταλία), Patricia Vieira Lisboa (Angera, Ιταλία), Maria Pilar Vizcaino Martinez, (Monvalle), Giulia Zerauschek (Trieste, Ιταλία), Marco Zucchelli (Ternate, Ιταλία), Erika Adorno (Travedona Monate), Valeria Bossi (Comerio, Ιταλία), Barbara Cattaneo (Leggiuno), Claudia Cavicchioli (Caravate, Ιταλία), Fatima Doukkali (Varese), Orla Huryley (Ranco), Romina La Micela (Besozzo), Lucia Martinez Simon (Ranco), Daniela Piga (Roggiano, Ιταλία), Pamela Porcu (Cittiglio), Silvia Sciacca (Varese), Sarah Solda (Brebbia), Cristina Zocchi (Bregano, Ιταλία), Angela Baranzini (Besozzo), Elly Bylemans (Balen, Ιταλία), Sabrina Calderini (Solbiate Arno, Ιταλία), Davide Capuzzo (Vergiate), Ivano Caravaggi (Besozzo), Elisa Dalle Molle (Ranst, Βέλγιο), Wendy De Vos (Groot-Bijgaarden, Βέλγιο), Volkmar Ernst (Weingarten, Γερμανία), Matteo Fama (Sangiano, Ιταλία), Arianna Farfaletti Casali (Varese), Sasa Gligorijevic (Monvalle), Raffaella Magi Galluzzi (Varese), Sophie Mühlberger (Καρλσρούη, Γερμανία), Pamela Muscillo (Varese), Jan Paepen (Balen), Marco Paviotti (Bagnaria Arsa, Ιταλία), Slavka Prvakova (Eg Akmaar, Κάτω Χώρες), Andreas Ratzel (Linkenheim, Γερμανία), Thierry Romero (Στρασβούργο, Γαλλία), Jose Pablo Solans Vila (Monvalle), Susan Wray (TM Tutjenhoin, Κάτω Χώρες), Sven Wurzer (Linkenheim), Sylvia Zamana (RZ Castricum, Κάτω Χώρες), Uwe Zweigner (Leopoldshafen, Γερμανία), Colette Renier (Βρυξέλλες) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα των αναιρεσειόντων
 Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση της 4ης Ιουνίου επί των συνεκδικασθεισών υποθέσεων F-134/07, Adjemian κ.λπ. κατά Επιτροπής, υποστηριζομένης από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, και F-8/08, Renier κατά Επιτροπής, υποστηριζομένης από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως·
 —
 αποφαινόμενο το ίδιο επί της προσφυγής, αφού διαπιστώσει το παράνομο της αποφάσεως της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 28ης Απριλίου 2004 για την ανώτατη διάρκεια απασχολήσεως μη μόνιμου προσωπικού στις υπηρεσίες της και την αδυναμία εφαρμογής του άρθρου 88 του ΚΛΠ καθόσον περιορίζει τη διάρκεια των συμβάσεων των επικουρικών συμβασιούχων υπαλλήλων,
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της Επιτροπής της 23ης Αυγούστου και της 31ης Οκτωβρίου με τις οποίες απορρίφθηκαν οι ενστάσεις R/263/07 και R/492/07 κατά των αποφάσεων της Επιτροπής περί ανανεώσεως των συμβάσεων των αναιρεσειόντων ως συμβασιούχων υπαλλήλων μόνο για ορισμένο χρόνο·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 31ης Οκτωβρίου 2007 με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση R/390/07 κατά των αποφάσεων της Επιτροπής περί συνάψεως των συμβάσεων των αναιρεσειόντων (Adorno κ.λπ. — πίνακας 2 των αναιρεσειόντων) ως συμβασιούχων υπαλλήλων ή περί ανανεώσεώς τους μόνο για ορισμένο χρόνο·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 5ης Σεπτεμβρίου 2007 με την οποία απορρίφθηκαν οι αιτήσεις των αναιρεσειόντων της 31ης Μαΐου και της 20ής Ιουλίου 2007 περί παρατάσεως επ’ αόριστον της συμβάσεως των αναιρεσειόντων ως συμβασιούχων υπαλλήλων·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 28ης Νοεμβρίου 2007 με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση κατά της αποφάσεως της 5ης Σεπτεμβρίου 2007 περί απορρίψεως των αιτήσεων των αναιρεσειόντων της 31ης Μαΐου και της 20ής Ιουλίου 2007 περί παρατάσεως επ’ αόριστον της συμβάσεώς τους ως συμβασιούχων υπαλλήλων·
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της Επιτροπής με τις οποίες καθορίστηκαν οι προϋποθέσεις εργασίας των αναιρεσειόντων καθόσον η σύμβασή τους ή η παράτασή της είναι μόνον ορισμένου χρόνου·
 —
 να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες ζητούν την αναίρεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (ΔΔΔ) της 4ης Ιουνίου 2009 επί των συνεκδικασθεισών υποθέσεων F-134/07, Adjemian κ.λπ. κατά Επιτροπής, και F-8/08, Renier κατά Επιτροπής, με την οποία απορρίφθηκαν οι προσφυγές που άσκησαν οι αναιρεσείοντες ζητώντας την ακύρωση των αποφάσεων της Επιτροπής περί απορρίψεως των ενστάσεών τους λόγω της ανανεώσεως των συμβάσεών τους ως συμβασιούχων υπαλλήλων μόνο για ορισμένο και όχι για αόριστο χρόνο.
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες προβάλλουν ορισμένους λόγους οι οποίοι αντλούνται από:
 —
 πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το ΔΔΔ αποφασίζοντας ότι η οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (1) δεν μπορούσε να στηρίξει ένσταση ελλείψεως νομιμότητας κατά διατάξεως του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΛΠ)·
 —
 πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το ΔΔΔ αποφασίζοντας ότι η συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία είχε ως αντικείμενο την πρόβλεψη πλαισίου προς αποφυγή των καταχρήσεων που απορρέουν από την πρακτική της συνάψεως διαδοχικών σχέσεων ή συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, δεν μπορεί να μπορούσε να στηρίξει ένσταση ελλείψεως νομιμότητας κατά του άρθρου 88 του ΚΛΠ και της απόφασης της Επιτροπής, της 28ης Απριλίου 2004, για την ανώτατη διάρκεια απασχολήσεως μη μόνιμου προσωπικού στις υπηρεσίες της Επιτροπής και αποφασίζοντας ότι το άρθρο 88 του ΚΛΠ έχει ανεπαρκή νομική αιτιολόγηση·
 —
 πλάνη περί το δίκαιο και ως προς τα πραγματικά περιστατικά, στην οποία υπέπεσε το ΔΔΔ κρίνοντας την κατάσταση των αναιρεσειόντων σε σχέση με την υποχρέωση της Επιτροπής προς τήρηση των στοιχειωδών κανόνων που απορρέουν σε κοινοτικό επίπεδο από τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου και από το άρθρο 10 ΕΚ·
 —
 το γεγονός ότι το ΔΔΔ, αφού διευκρίνισε την έκταση του καθήκοντος πίστεως και των αρχών της αγαστής συνεργασίας και συνοχής που υποχρεούται να τηρεί η Επιτροπή, δεν συνήγαγε τις αναγκαίες συνέπειες της προσβολής τους στην υπό κρίση υπόθεση·
 —
 πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το ΔΔΔ αποφασίζοντας ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις είχαν επαρκή νομική αιτιολόγηση μολονότι περιέχουν, κατά τις αναιρεσείουσες, τυπική μόνον αιτιολογία και δεν παρέχουν στοιχεία παρέχοντα τη δυνατότητα στους αναιρεσείοντες να εκτιμήσουν το βάσιμό της και στον κοινοτικό δικαστή να ασκήσει δικαιοδοτικό έλεγχο.
 (1) ΕΕ L 175, σ. 43.


text:
17.7.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 204/29
 με ́λη τη δυνατο ́τητα να θεσπι ́ζουν εθνικη ́ νομοθεσι ́α κατα ́ την Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 οποι ́α: βαλε το tribunal administratif de Nantes (πρω ́ το τμη ́μα) με
 απο ́φαση της 11 Μαι ̈́ου 1999, στα πλαι ́σια της υποθε ́σεως
 α) ο εργαζο ́μενος δεν αποκτα ́ δικαι ́ωμα για ετη ́σια α ́δεια Ampafrance SA κατα ́ Directeur des services fiscaux de
 μετ’ αποδοχω ́ν του α ́ρθρου 7 (ου ́τε αντλει ́ συναφη ́ πλεο- Maine-et -Loire
 νεκτη ́ματα) πριν συμπληρω ́σει ορισμε ́νη περι ́οδο απασχο-
 λη ́σεως στον ́διο
 ι εργοδο ́τη, αλλα ́ (Υπο ́θεση C-177/99)
 (1999/C 204/55)
 β) α ́παξ συμπληρω ́σει την απαιτουμε ́νη περι ́οδο, η απασχο ́-
 ληση ́ του κατα ́ τη δια ́ρκεια αυτη ́ς λαμβα ́νεται υπο ́ψη για Με απο ́φαση της 11ης Μαι ̈́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 τον υπολογισμο ́ της α ́δειας που δικαιου ́ται; Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 17 Μαι ̈́ου 1999, το tribunal administratif de Nantes (πρω ́το
 2. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 1, τμη ́μα) υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́ριο, στα πλαι ́σια της διαφορα ́ς που
 ποια στοιχει ́α πρε ́πει να λα ́βει υπο ́ψη το εθνικο ́ δικαστη ́ριο εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Ampafrance
 προκειμε ́νου να κρι ́νει αν ορισμε ́νη απαιτουμε ́νη περι ́οδος SA και Directeur des services fiscaux de Maine-et–Loire,
 απασχολη ́σεως στον ́διοι εργοδο ́τη ει ́ναι νο ́μιμη και πληροι ́ το αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως. Το tribunal
 κριτη ́ριο της αναλογικο ́τητας; Ειδικο ́τερα, νομιμοποιει ́ται το administratif de Nantes (πρω ́το τμη ́μα) ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 κρα ́τος με ́λος να λα ́βει υπο ́μη το κο ́στος που αντιπροσωπευ ́ει να αποφανθει ́ επι ́ του ακολου ́θου ερωτη ́ματος:
 για τους εργοδο ́τες η αναγνω ́ριση των σχετικω ́ν δικαιωμα ́των
 σε εργαζομε ́νους που απασχολου ́νται επι ́ περι ́οδο μικρο ́τετη Ερωτα ́ται αν οι διατα ́ξεις της αποφα ́σεως του Συμβουλι ́ου των
 της απαιτουμε ́νης; Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, της 28ης Ιουλι ́ου 1989 (1), η οποι ́α
 επιτρε ́πει στη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α να εφαρμο ́σει με ́τρο παρεκκλι ́-
 σεως απο ́ την ́εκτη οδηγι ́α 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, και να επεκτει ́νει
 στους τρι ́τους τις εξαιρε ́σεις απο ́ το δικαι ́ωμα εκπτω ́σεως του
 φο ́ρου για τις δαπα ́νες κατοικι ́ας, εστια ́σεως, τελετω ́ν και θεαμα ́των
 συνα ́δουν, αφενο ́ς, προς τους στο ́χους της ́εκτης οδηγι ́ας και
 συγκεκριμε ́να προς το α ́ρθρο 27 αυτη ́ς, το οποι ́ο ορι ́ζει συγκεκρι-
 με ́να ο ́τι «Το Συμβου ́λιο δυ ́ναται, προτα ́σει της Επιτροπη ́ς, να
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως την οποι ́α επιτρε ́ψει ομοφω ́νως, σε κα ́θε κρα ́τος με ́λος, τη λη ́ψη ειδικω ́ν
 υπε ́βαλε, με απο ́φαση της 14ης Απριλι ́ου 1999,το Conseil με ́τρων, κατα ́ παρε ́κκλιση απο ́ την παρου ́σα οδηγι ́α, με σκοπο ́ την
 de prud’hommes de Metz (τμη ́μα γενικω ́ ν υποθε ́σεων) απλοποι ́ηση της εισπρα ́ξεως του φο ́ρου η ́ την αποτροπη ́ ορισμε ́νων
 στην υπο ́θεση Didier Mayeur κατα ́ APIM Association περιπτω ́σεων φοροδιαφυγη ́ς η ́ φοροαποφυγη ́ς» και, αφετε ́ρου,
 Promotion de l’Information Messine προς την αρχη ́ της αναλογικο ́τητας μεταξυ ́ του επιδιωκομε ́νου
 φορολογικου ́ στο ́χου και των εφαρμοζομε ́νων με ́σων.
 (Υπο ́θεση C-175/99) (1) Η απο ́φαση επιτρε ́πει στη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α να εφαρμο ́σει με ́τρο
 παρεκκλι ́σεως απο ́ το α ́ρθρο 17, παρα ́γραφος 6, δευ ́τερο εδα ́φιο, της
 ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν
 (1999/C 204/54) των κρατω ́ν μελω ́ν σχετικω ́ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασι ́ων
 (89/487/ΕΟΚ) (ΕΕ L 239 της 16.8.1989, σ. 21).
 Με απο ́φαση της 14ης Απριλι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 11 Μαι ̈́ου 1999, το Conseil de
 prud’hommes de Metz (τμη ́μα γενικω ́ν υποθε ́σεων), στο πλαι ́σιο
 της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του μεταξυ ́ Didier Mayeur
 και APIM Association Promotion de l’Information Messine,
 ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 επι ́ του ακολου ́θου ερωτη ́ματος: βαλε το Bezirksgericht Bregenz με δια ́ταξη της 29ης ∆εκεμ-
 βρι ́ου 1998 στην υπο ́θεση περι ́ αιτη ́σεως εγγραφη ́ς στο
 κτηματολο ́γιο της αιτου ́σας Doris Salzmann, το γε ́νος Greif
 «'Εχει η οδηγι ́α 77/187/ΕΟΚ, της 14ης Φεβρουαρι ́ου 1977, περι ́
 προσεγγι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ ν, σχετικω
 ́ ν με τη (Υπο ́θεση C-178/99)
 διατη ́ρηση των δικαιωμα ́των των εργαζομε ́νων σε περι ́πτωση
 μεταβιβα ́σεως επιχειρη ́σεων, εγκαταστα ́σεων η ́ τμημα ́των εγκα- (1999/C 204/56)
 ταστα ́σεων (1), εφαρμογη ́ στην περι ́πτωση της μεταβιβα ́σεως μιας
 δραστηριο ́τητας απο ́ νομικο ́ προ ́σωπο ιδιωτικου ́ δικαι ́ου σε νομικο ́ Με δια ́ταξη της 29ης ∆εκεμβρι ́ου 1998, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 προ ́σωπο δημοσι ́ου δικαι ́ου; Μπορει ́ να αποκλεισθει ́ η εφαρμογη ́ Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 της οδηγι ́ας 77/187/ΕΟΚ, της 14ης Φεβρουαρι ́ου 1977, σε 14 Μαι ̈́ου 1999, το Bezirksgericht Bregenz, στο πλαι ́σιο της
 περι ́πτωση μεταβιβα ́σεως της δραστηριο ́τητας σε διοικητικη ́ δημο ́- υποθε ́σεως περι ́ αιτη ́σεως εγγραφη ́ς στο κτηματολο ́γιο της αιτου ́-
 σια υπηρεσι ́α;» σας Doris Salzmann, το γε ́νος Greif, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του,
 ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊτω ́ν Κοινοτυ ́των την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/002, σ. 171.
 1. Μπορου ́ν οι πολι ́τες κρα ́τους με ́λους της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως
 να επικαλου ́νται την ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α κεφαλαι ́ων ακο ́μη
 και στην περι ́πτωση που μι ́α χρηματοοικονομικη ́ συναλλαγη ́
 δεν εμφανι ́ζει κανε ́να διεθνε ́ς στοιχει ́ο;


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/9
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 26 Οκτωβρίου 2015 — Undis Servizi Srl κατά Comune di Sulmona
 (Υπόθεση C-553/15)
 (2016/C 027/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Undis Servizi Srl
 Αναιρεσίβλητος: Comune di Sulmona
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει, για να καθοριστεί αν ένας φορέας ασκεί το ουσιώδες της δραστηριότητάς του με τον οργανισμό τοπικής αυτοδιοικήσεως που τον ελέγχει, να ληφθεί υπόψη επίσης η δραστηριότητα που δημόσια αρχή που δεν είναι μέτοχος επιβάλλει υπέρ δημόσιων φορέων που δεν είναι μέτοχοι;
 2)
 Πρέπει, για να καθοριστεί αν ένας φορέας ασκεί το ουσιώδες της δραστηριότητάς του με τον οργανισμό τοπικής αυτοδιοικήσεως που τον ελέγχει, να ληφθούν υπόψη επίσης οι αναθέσεις που πραγματοποιήθηκαν από δημόσιους φορείς μέτοχους πριν τηρηθεί η προϋπόθεση σχετικά με τον ανάλογο έλεγχο;


text:
19.6.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 174/5
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ αντικει ́μενο αι ́τηση αναστολη ́ς εκτελε ́σεως του επε ́χοντος θε ́ση
 αποφα ́σεως εγγρα ́φου της Επιτροπη ́ς, της 9ης Σεπτεμβρι ́ου 1998,
 της 16ης Μαρτι ́ου 1999 προς τον Μο ́νιμο Αντιπρο ́σωπο της Ισπανι ́ας στην Ευρωπαϊκη ́
 'Ενωση, αφορω ́ντος σχε ́διο νομοθετικη ́ς πρα ́ξεως με την οποι ́α
 σκοπει ́ται η ενσωμα ́τωση στο εθνικο ́ δι ́καιο του α ́ρθρου 11 του
 στην υπο ́θεση Τ-147/98, Karola Gluiber κατα ́ Συμβουλι ́ου παραρτη ́ματος VII του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν των Υπαλλη ́λων των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των σχετικα ́ με τη
 Κοινοτη ́των (1) μεταφορα ́ των συνταξιοδοτικω ́ν δικαιωμα ́των, ο Προ ́εδρος του
 Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις 4 Φεβρουαρι ́ου 1999 δια ́ταξη με το
 (Προδη ́λως απαρα ́ δεκτο) ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (1999/C 174/10) 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση λη ́ψεως ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (1) ΕΕ C 48 της 20.2.99.
 Στην υπο ́θεση Τ-147/98, Karola Gluiber, κα ́τοικος
 Staudernheim (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Wolfgang
 Clausen και Wulf Clausen, δικηγο ́ρους Κιε ́λου (Γερμανι ́α), με
 το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο Decker
 & Braun, 16, avenue Marie-Thérèse, κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 που ́εχει ως αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως των δυσμενω ́ν με ́τρων
 που ́ελαβε ́εναντι της προσφευ ́γουσας η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρα-
 τι ́α της Γερμανι ́ας η ́, επικουρικα ́, αι ́τηση αναγνωρι ́σεως του ο ́τι το ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Συμβου ́λιο και η Επιτροπη ́ ́επρεπε να ́εχουν προσβα ́λει τα εν λο ́γω
 με ́τρα, το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους B.
 Vesterdorf, Προ ́εδρο, και J. Pirrung και Μ. Βηλαρα ́, δικαστε ́ς, της 9ης Μαρτι ́ου 1999
 γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 16 Μαρτι ́ου 1999 δια ́ταξη με
 το ακο ́λουθο διατακτικο ́: στην υπο ́θεση Τ-206/98, Clauni SA κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 1. Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως προδη ́λως απαρα ́δεκτη.
 2. Καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ της ́εξοδα. (Προδη ́λως απαρα ́ δεκτο)
 (1999/C 174/12)
 (1) ∆εν ́εχει δημοσιευθει ́ ανακοι ́νωση για την προσφυγη ́.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-206/98, Clauni SA, με ́εδρα το Agen (Γαλλι ́α),
 Jean-Marie Bissieres, προ ́εδρος εταιρι ́ας, κα ́τοικος Croix Blanche
 (Γαλλι ́α), SA Lomagenais, με νυν επωνυμι ́α SA Loma, με ́εδρα
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ την Penne D’Agenais (Γαλλι ́α) και André Lompech, προ ́εδρος
 εταιρι ́ας, κα ́τοικος Canet (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον
 της 4ης Φεβρουαρι ́ου 1999 Daniel Veyssiere, δικηγο ́ρο Agen, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 βου ́ργο τον δικηγο ́ρο Aloïse May, 31, Grand-Rue, κατα ́ Επιτρο-
 στην υπο ́θεση Τ-196/98 R, Eduardo Peña Abizanda κ.λπ. πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, με αντικει ́μενο αι ́τηση προς το
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) Πρωτοδικει ́ο με την οποι ́α ζητη ́θηκε να γι ́νει δεκτη ́ η αι ́τηση
 διαγραφη ́ς δασμω ́ν που υπε ́βαλε στις 23 Οκτωβρι ́ου 1998 ενω ́πιον
 των γαλλικω ́ν τελωνειακω ́ν αρχω ́ν η πρω ́τη προσφευ ́γουσα και
 (Αι ́τηση λη ́ψεως ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Παραδεκτο ́ της η οποι ́α αφορου ́σε ορισμε ́νες πρα ́ξεις εισαγωγη ́ς μανιταριω ́ν
 κυ ́ριας προσφυγη ́ς) καταγωγη ́ς Πολωνι ́ας, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους R. M. Moura Ramos, Προ ́εδρο, και τη V.
 (1999/C 174/11) Tiili και τον P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε
 στις 9 Μαρτι ́ου 1999 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́) 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως προδη ́λως απαρα ́δεκτη.
 Στην υπο ́θεση Τ-196/98 R, Eduardo Peña Abizanda και α ́λλοι 2) Οι προσφευ ́γοντες θα φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα.
 105 υπα ́λληλοι της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους Antonio Creus Carreras, δικηγο ́ρο
 Βαρκελω ́νης και Begoña Uriarte Valiente, δικηγο ́ρο Μαδρι ́της, με (1) ΕΕ C 71 της 13.3.1999.
 το ́πο επιδο ́σεων στις Βρυξε ́λλες, 78, avenue d’Auderghem, κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Gianluigi
 Valsesia, Julian Curral και José Rivas Andres), που ́εχει ως


text:
 27.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 215/6
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Wiesbaden (Γερμανία) στις 29 Απριλίου 2013 — Stefan Fahnenbrock κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-226/13)
 2013/C 215/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Wiesbaden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Stefan Fahnenbrock
 Εναγόμενη: Ελληνική Δημοκρατία
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) 1393/2007 του Συμβουλίου, της 13ης Νοεμβρίου 2007, περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως [στα κράτη μέλη δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις («επίδοση ή κοινοποίηση πράξεων») και κατάργησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1348/2000 του Συμβουλίου] (1), την έννοια ότι πρέπει να θεωρείται ότι συνιστά «αστική ή εμπορική υπόθεση» κατά την έννοια του ως άνω κανονισμού αγωγή με την οποία ο αγοραστής ομολόγων εκδοθέντων από την εναγόμενη και κατατεθειμένων σε λογαριασμό κινητών αξιών του ενάγοντος στην S Broker AG & Co. KG και ως προς τα οποία ο ενάγων δεν δέχθηκε την προσφορά ανταλλαγής που υποβλήθηκε από την εναγόμενη κατά τα τέλη Φεβρουαρίου του 2012, ζητεί αποζημίωση ίση με τη διαφορά αξίας η οποία προέκυψε από την ανταλλαγή των ομολόγων του που παρ’ όλ’ αυτά πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2012 και υπήρξε οικονομικά δυσμενής για τον ίδιο;
 (1) EE L 324, σ. 79.


text:
 22.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/34
 Προσφυγή της 13ης Δεκεμβρίου 2005 — Gesner κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση F-119/05)
 (2006/C 96/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Charlotte Gesner (Kildedalsvej, Δανία) (εκπρόσωποι: J. Vazquez Vazquez και C. Amo Quiñones, abogados)
 Καθού: Γραφείο Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς
 Αιτήματα της προσφεύγουσας:
 —
 Να κηρυχθεί άκυρη η απόφαση του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 2ας Σεπτεμβρίου 2005, με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση της προσφεύγουσας της 10ης Μαΐου 2005 κατά της αποφάσεως του ΓΕΕΑ, της 21ης Απριλίου 2005, που απέρριψε τη σύγκληση επιτροπής αναπηρίας.
 —
 Να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα, έκτακτη υπάλληλος του ΓΕΕΑ μέχρι τις 15 Απριλίου 2005, πάσχει από το 2003 από κήλη του μεσοσπονδυλίου δίσκου και από διάφορες παθήσεις της σπονδυλικής στήλης. Καίτοι χειρουργήθηκε και ακολούθησε διάφορες φαρμακευτικές αγωγές και φυσιοθεραπεία, οι έντονοι πόνοι της στην πλάτη δεν έπαυσαν και το γεγονός ότι ήταν υποχρεωμένη να κάθεται για πολλή ώρα χειροτέρευε την κατάστασή της, με αποτέλεσμα να βρίσκεται συνεχώς σε αναρρωτική άδεια για πολλούς μήνες.
 Στις 11 Μαρτίου 2005, η προσφεύγουσα ζήτησε από το ΓΕΕΑ τη σύγκληση επιτροπής αναπηρίας, προκειμένου το όργανο αυτό να διαπιστώσει την ανικανότητά της να εκτελέσει τα καθήκοντά της στην υπηρεσία και να της αναγνωρίσει το δικαίωμα σε σύνταξη αναπηρίας.
 Το ΓΕΕΑ απέρριψε το αίτημα αυτό με δυο επιχειρήματα. Αφενός, έκτη οδηγία επιχείρημα ότι το άρθρο 59 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως θα πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η απόφαση περί συγκλήσεως επιτροπής αναπηρίας απόκειται στην Αρμόδια για τους Διορισμούς Αρχή (ΑΔΑ). Αφετέρου, το επιχείρημα έχοντας πάρει μόνο 294 ημέρες αναρρωτικής άδειας στα τελευταία τρία έτη, η προσφεύγουσα δεν είχε συμπληρώσει τον χρόνο που απαιτείται από το άρθρο 59, εδάφιο 4, του ΚΥΚ.
 Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις κύριους λόγους ακυρώσεως, με τον πρώτο από τους οποίους θεωρεί ότι η ΑΔΑ δεν μπορεί να αναγνωρίζει μόνο στον εαυτό της το δικαίωμα να συγκαλεί την επιτροπή αναπηρίας. Με τον τρόπο αυτόν, η ΑΔΑ θα καθόριζε εκ των προτέρων και κατά τρόπο υποκειμενικό και αυθαίρετο αν ο έκτακτος ή ο μόνιμος υπάλληλος είναι αρκούντως ασθενής ώστε να κληθεί και να παρουσιαστεί ενώπιον της επιτροπής.
 Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η αιτιολόγηση της προσβαλλομένης αποφάσεως είναι εσφαλμένη. Η εφαρμογή των χρονικών ορίων που προβλέπονται στο άρθρο 59, εδάφιο 4, του ΚΥΚ εμποδίζει την πρόσβαση στο δικαίωμα σε σύνταξη αναπηρίας εκείνων των μόνιμων ή έκτακτων υπαλλήλων που δεν έχουν μεν συμπληρώσει τα σχετικά όρια, αλλά που ενδέχεται να είναι όντως ανίκανοι να εργαστούν λόγω ατυχήματος ή ασθενειών που εκδηλώνονται με ταχύτερο ρυθμό.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι οι διατάξεις που έχουν εφαρμογή στη σύγκληση επιτροπής αναπηρίας πρέπει να ενταχθούν όχι στο άρθρο 59 του ΚΥΚ, αλλά στο νομικό πλαίσιο που ρυθμίζει την πρόσβαση στη σύνταξη αναπηρίας, δηλαδή, στα άρθρα 31 έως 33 του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού, στο άρθρο 9 του ΚΥΚ και στο παράρτημα VIII του ΚΥΚ.
 Με τον τελευταίο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλομένη απόφαση αντιβαίνει στις αρχές της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της ίσης μεταχειρίσεως. Το ΓΕΕΑ θα εμποδίζει το προσωπικό του να συγκαλέσει την επιτροπή αναπηρίας, ενώ η δυνατότητα αυτή επιτρέπεται στο λοιπό προσωπικό των Κοινοτήτων. Επιπλέον, για τους έκτακτους υπαλλήλους του ΓΕΕΑ με συμβάσεις διάρκειας μικρότερης των τριών ετών είναι δύσκολο να έχουν πρόσβαση στη σύνταξη αναπηρίας, δεδομένου ότι, όσο βαριά ασθενείς και αν είναι, ποτέ δεν θα συμπληρώσουν το όριο που προβλέπει το άρθρο 59, εδάφιο 4, του ΚΥΚ.


text:
 16.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 14/20
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal da Concorrência, Regulação e Supervisão (Πορτογαλία) στις 13 Οκτωβρίου 2016 — Meo — Serviços de Comunicações e Multimédia S.A. κατά Autoridade da Concorrência
 (Υπόθεση C-525/16)
 (2017/C 014/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal da Concorrência, Regulação e Supervisão
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Meo — Serviços de Comunicações e Multimédia S.A.
 Καθής: Autoridade da Concorrência
 Έτερος διάδικος: GDA — Cooperativa de Gestão dos Direitos dos Artistas Intérpretes ou Executantes, CRL
 Προδικαστικά ερωτήματα
 i)
 Εάν, σε διαδικασία επιβολής κυρώσεων, υπάρχουν ενδείξεις ή αποδείξεις πραγματικών περιστατικών σχετικά με τα αποτελέσματα ενδεχόμενης εισάγουσας διακρίσεις τιμολογιακής πρακτικής εφαρμοζόμενης από επιχείρηση που κατέχει δεσπόζουσα θέση εις βάρος επιχειρήσεως λιανικής, η οποία θίγεται σε σχέση με τους ανταγωνιστές της, απαιτείται, για να μπορεί να θεωρηθεί ότι, εξαιτίας της εν λόγω συμπεριφοράς, η θιγόμενη επιχείρηση περιέρχεται σε μειονεκτική θέση στον ανταγωνισμό, κατά το άρθρο 102, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ, πρόσθετη εκτίμηση της βαρύτητας, της συνάφειας ή της σπουδαιότητας των εν λόγω αποτελεσμάτων στην ανταγωνιστική θέση ή στην ανταγωνιστική ικανότητα της θιγόμενης επιχειρήσεως, ιδίως όσον αφορά την ικανότητα της θιγόμενης επιχειρήσεως να απορροφήσει τη διαφορά του κόστους με το οποίο επιβαρύνεται στο πλαίσιο της υπηρεσίας χονδρικής;
 ii)
 Εάν, σε διαδικασία επιβολής κυρώσεων, υπάρχουν ενδείξεις ή αποδείξεις της σημαντικά μειωμένης σημασίας που έχει στα πραγματοποιηθέντα έξοδα, στα επιτευχθέντα έσοδα και στην κερδοφορία της θιγόμενης επιχειρήσεως λιανικής η εισάγουσα διακρίσεις τιμολογιακή πρακτική που εφαρμόζει επιχείρηση που κατέχει δεσπόζουσα θέση, συνάδει η σύμφωνη προς το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ερμηνεία του άρθρου 102, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ και της νομολογίας στις αποφάσεις British Airways (1) και Clearstream (2) με την εκτίμηση ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις περί καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσεως και περί απαγορευμένων πρακτικών;
 iii)
 Ή, αντιθέτως, η περίσταση αυτή δεν αρκεί για να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο να μπορεί να θεωρηθεί ότι η επίμαχη συμπεριφορά συνιστά κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως και απαγορευμένη πρακτική κατά την έννοια του άρθρου 102, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ, και ασκεί επιρροή μόνον όταν πρόκειται να καθορισθεί η ευθύνη ή η κύρωση της επιχειρήσεως που τέλεσε την παράβαση;
 iv)
 Πρέπει να ερμηνευθεί η περιεχόμενη στο άρθρο 102, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ, φράση «με αποτέλεσμα να περιέρχονται αυτοί σε μειονεκτική θέση στον ανταγωνισμό» υπό την έννοια ότι ανταποκρίνεται στην απαίτηση να πρέπει το πλεονέκτημα που αντλείται από τη διακριτική μεταχείριση να αντιστοιχεί, με τη σειρά του, σε ελάχιστο ποσοστό της διαρθρώσεως του κόστους της θιγόμενης επιχειρήσεως;
 v)
 Πρέπει να ερμηνευθεί η περιεχόμενη στο άρθρο 102, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ, φράση «με αποτέλεσμα να περιέρχονται αυτοί σε μειονεκτική θέση στον ανταγωνισμό» υπό την έννοια ότι ανταποκρίνεται στην απαίτηση να πρέπει το πλεονέκτημα που αντλείται από τη διακριτική μεταχείριση να αντιστοιχεί, με τη σειρά του, σε ελάχιστη διαφορά του μέσου κόστους με το οποίο επιβαρύνονται οι ανταγωνιστικές επιχειρήσεις στην επίμαχη υπηρεσία χονδρικής;
 vi)
 Μπορεί να ερμηνευθεί η περιεχόμενη στο άρθρο 102, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ φράση «με αποτέλεσμα να περιέρχονται αυτοί σε μειονεκτική θέση στον ανταγωνισμό» υπό την έννοια ότι ανταποκρίνεται στην απαίτηση να πρέπει το πλεονέκτημα που αντλείται από τη διακριτική μεταχείριση να αντιστοιχεί, στο πλαίσιο της συγκεκριμένης αγοράς και υπηρεσίας, σε τιμές υψηλότερες από τις διαφορές που παρατίθενται στους [...] πίνακες 5, 6 και 7, ούτως ώστε να χαρακτηρισθεί η επίμαχη συμπεριφορά απαγορευμένη πρακτική;
 vii)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως σε οποιοδήποτε εκ των ερωτημάτων υπό iv) έως vi) ανωτέρω, πώς πρέπει να καθορισθεί το ελάχιστο κατώτατο όριο συνάφειας της μειονεκτικής θέσεως σε σχέση με τη διάρθρωση του κόστους ή με το μέσο κόστος με το οποίο επιβαρύνονται οι ανταγωνιστικές επιχειρήσεις στην επίμαχη υπηρεσία χονδρικής;
 viii)
 Εάν καθορισθεί το ελάχιστο αυτό κατώτατο όριο, μπορεί η παράβαση αυτού σε κάθε ετήσια περίοδο να αποδυναμώσει το τεκμήριο που απορρέει από την απόφαση Clearstream, βάσει της οποίας πρέπει να γίνεται δεκτό ότι «η εφαρμογή έναντι εμπορικού εταίρου διαφορετικών τιμών για ισοδύναμες υπηρεσίες, για αδιάλειπτο διάστημα πέντε ετών, εκ μέρους μίας επιχειρήσεως κατέχουσας εκ των πραγμάτων το μονοπώλιο στην αγορά προηγουμένου σταδίου, δεν [μπορεί] παρά να προκαλέσει ανταγωνιστικό μειονέκτημα για τον εταίρο αυτόν»; (3)
 (1) C-95/04 P, EU:C:2007:166
 (2) T-301/04, EU:T:2009:317
 (3) Σκέψεις 194 και 195.


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/48
 Προσφυγή της 3ης Οκτωβρίου 2008 — Tokita Management Service κατά ΓΕΕΑ — Eminent Food (TOMATOBERRY)
 (Υπόθεση T-435/08)
 (2008/C 313/86)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tokita Management Service Corp. (Saitama, Ιαπωνία) (εκπρόσωποι: P. Brownlow, N. Jenkins, Solicitors και A. Bryson, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Eminent Food BV (Bussum, Κάτω Χώρες)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 18ης Ιουλίου 2008 στην υπόθεση R 1219/2007-4· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «TOMATOBERRY» για προϊόντα της κλάσεως 31 — αίτηση αριθ. 3 797 909
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχώριση κοινοτικού σήματος αριθ. 3 344 711 του εικονιστικού σήματος «Tomberry» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 31, 35 και 44
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Ανακοπή δεκτή στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου καθόσον το τμήμα προσφυγών πλανήθηκε κρίνοντας ότι τα οικεία εμπορικά σήματα είναι πάρα πολύ όμοια οπτικά και εννοιολογικά· παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο α' και/ή του άρθρου 73 και/ή του άρθρου 74, παράγραφος 1 του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών πλανήθηκε κρίνοντας ορθή την κρίση του τμήματος ανακοπών ότι η ανακοπή πρέπει να γίνει δεκτή βάσει του άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου.


text:
22.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 70/13
 Παραλείποντας να επιστρέψει τα προαναφερθέντα ποσά, τα οποία την ίδια ελευθερία και την ίδια νομική ρύθμιση, ερμηνευθούν
 του είχε καταβάλει πέραν του οφειλομένου η Επιτροπή, το ως μη αφορώσες τις ιδιωτικές επιχειρήσεις ή τις επιχειρήσεις
 εναγόμενο παρέβη την υποχρέωση που υπείχε δυνάμει της συμβά- που πραγματοποίησαν παροχές εξ επαχθούς αιτίας;
 σεως.
 3. Μπορεί η οδηγία 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 21ης ∆εκεμβρίου 1989, για το συντονισμό των νομοθετικών,
 κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής
 των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης συμβά-
 σεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων ( 5), ιδίως δε
 τα άρθρα της 2, παράγραφος 1, στοιχείο α', και 5, να
 ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η αναθέτουσα αρχή μπορεί να
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 αρνηθεί, μέχρι του πέρατος της διαδικασίας μελέτης των
 βαλε το Conseil d’État (Βέλγιο), section d’administration προσφορών, σε επιχείρηση συνδεδεμένη με πρόσωπο επιφορ-
 με απόφαση της 27ης ∆εκεμβρίου 2002 στην υπόθεση
 τισμένο με την έρευνα, τον πειραματισμό, τη μελέτη ή
 Fabricom SA κατά Βελγικού Κράτους
 την ανάπτυξη των έργων, προμηθειών ή υπηρεσιών, να
 συμμετάσχει στη διαδικασία ή να υποβάλει προσφορά,
 (Υπόθεση C-34/03) μολονότι η εν λόγω επιχείρηση, κατά την επαφή της με την
 αναθέτουσα αρχή, δηλώνει ότι δεν διαθέτει, εκ του λόγου
 αυτού, αδικαιολόγητο πλεονέκτημα ικανό να στρεβλώσει τον
 (2003/C 70/21)
 ανταγωνισμό;
 (1 ) ΕΕ L 209 της 24.7.1992, σ. 1.
 Με απόφαση της 27ης ∆εκεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη (2 ) ΕΕ L 199 της 9.8.1993, σ. 1.
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις (3 ) ΕΕ L 199 της 9.8.1993, σ. 54.
 29 Ιανουαρίου 2003, το Conseil d’État (Βέλγιο), section (4 ) ΕΕ L 328 της 28.11.1997, σ. 1.
 d’administration, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Fabricom SA (5 ) ΕΕ L 395 της 30.12.1989, σ. 33.
 και Βελγικού Κράτους, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το
 ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 ερωτημάτων:
 1. Επιτρέπουν οι οδηγίες 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 18ης Ιουνίου 1992 για το συντονισμό των διαδικασιών
 συνάψεως δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών (1), ιδίως δε το Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 άρθρο της 3, παράγραφος 2, 93/36/ΕΟΚ του Συμβουλίου,
 της Ιρλανδίας που ασκήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2003
 της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών
 για την σύναψη συμβάσεων δημοσίων προμηθειών (2), ιδίως
 δε το άρθρο της 5, παράγραφος 7, 93/37/ΕΟΚ του Συμβου- (Υπόθεση C-35/03)
 λίου, της 14ης Ιουλίου 1993, περί συντονισμού των διαδικα-
 σιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων ( 3), ιδίως το
 άρθρο της 6, παράγραφος 6, και 97/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού (2003/C 70/22)
 Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου
 1997, περί τροποιήσεως των οδηγιών 92/50/ΕΟΚ,
 93/36/ΕΟΚ και 93/37/ΕΟΚ, περί συντονισμού των διαδι-
 κασών συνάψεως δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών, συμβά- Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 σεων δημοσίων προμηθειών και συμβάσεων δημοσίων έργων, τον Ν. Yerrell, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 αντιστοίχως (4), ιδίως δε τα άρθρα 2, παράγραφος 1, στοιχείο 31 Ιανουαρίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 β', και 3, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με την Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιρλανδίας.
 αρχή της αναλογικότητας, την ελευθερία του εμπορίου και
 της βιομηχανίας και τον σεβασμό του δικαιώματος της
 ιδιοκτησίας, που κατοχυρώνεται ιδίως από το Πρωτόκολλο Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 της 20ής Μαρτίου 1952, συμπληρωματικό στη Σύμβαση για
 την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των α) να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει
 θεμελιωδών ελευθεριών, να μη γίνεται δεκτή η υποβολή όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις
 αιτήσεως συμμετοχής ή η υποβολή προσφοράς για σύμβαση που είναι απαραίτητες για την πλήρη συμμόρφωση προς την
 δημοσίων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών προσώπου οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου
 επιφορτισμένου με την έρευνα, τον πειραματισμό, τη μελέτη 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία
 ή την ανάπτυξη των εν λόγω έργων, προμηθειών ή υπηρεσιών, ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και
 χωρίς να παρέχεται στο εν λόγω πρόσωπο η δυνατότητα να το CEEP (1) ή έστω, παραλείποντας να διασφαλίσει ότι οι
 αποδείξει ότι, εν προκειμένω, η συσσωρευμένη εμπειρία του κοινωνικοί εταίροι έλαβαν τα αναγκαία μέτρα μέσω συμφω-
 δεν στρεβλώνει τον ανταγωνισμό; νίας και/ή να ενημερώσει πλήρως την Επιτροπή, παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 2. ∆ιαφέρει η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα αν οι
 προαναφερθείσες οδηγίες, σε συνδυασμό με την ίδια αρχή, β) να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.


text:
Αριθ. C 54/8 EL J Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22 . 2 . 97
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ συμβαλλόμενα κράτη, όπου διαθέτει γραφείο με βαση το
 (έκτο τμήμα) οποίο οργανώνει τις δραστηριότητες τον για λογαριασμό του
 εργοδότη του και στο οποίο επιστρέφει μετά από κάθε
 της 9ης Ιανουαρίου 1997 επαγγελματικό ταξίδι στο εξωτερικό.
 στην υπόθεση C-383/95: (αίτηση του Hoge Raad der Neder
 landen για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Petrus
 Wilhelmus Rutten κατά Cross Médical Ltd (') (') ΕΕ αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996 .
 (2) ΕΕ αριθ . L 299 της 31 . 12 . 1972 , σ. 32 .
 (Σύμβαση των Βρυξελλών — Άρθρο 5 σημείο 1 — Τόπος O ΕΕ αριθ . L 304 της 30 . 10. 1978. σ . 1 .
 εκπληρώσεως παροχής εκ συμβάσεως — Σύμβαση εργασίας (4) ΕΕ αριθ . L 388 της 31 . 12 . 1982, σ. 1 .
 — Τόπος όπου o εργαζόμενος εκτελεί συνήθως την εργασία (5) ΕΕ αριθ . L 285 της 3 . 10. 1989 . σ. 1 .
 του — Εργασία που εκτελείται εντός περισσοτέρων τηςμιας
 χωρών)
 (97/C 54/ 13
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο (τέταρτο τμήμα)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας τον Δικαστηρίου »)
 της 28ης Νοέμβριου 1996
 στην υπόθεση C-293/95 P: Οδηγήτρια ΑΑΕ κατά Συμβου
 λίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 Στην υπόθεση C-383/95 , με αντικείμενο αίτηση του Hoge κών Κοινοτήτων (')
 Raad der Nederlanden προς το Δικαστήριο, δυνάμει του
 πρωτοκόλλου της 3ης Ιουνίου 1971 , περί της ερμηνείας από (Αίτηση αναιρέσεως — Εξωσυμβατική ευθύνη — Συμφωνί
 το Δικαστήριο της συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968, για ες αλιείας ΕΟΚ/Σενεγάλη και Γουινέα-Μπισάου — Σύλλη
 τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε ψη σκάφους — Κοινοτική άδεια)
 αστικές και εμπορικές υποθέσεις, με την οποία ζητήθηκε , στο 97/C 54/ 14 )
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού
 δικαστηρίου μεταξύ Petrus Wilhelmus Rutten και Cross
 Médical Ltd , η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 την ερμηνεία του άρθρου 5 σημείο 1 της προαναφερθείσας
 συμβάσεως (2), όπως τροποποιήθηκε από τη σύμβαση της
 9ης Οκτωβρίου 1978 για την προσχώρηση του Βασιλείου της Στην υπόθεση C-293/95 P, Οδηγήτρια ΑΑΕ , (εκπρόσωποι:
 Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Αναστασία Χατζητζανή, Γεώργιος Στεφανάκης και Επαμει
 Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας (3 ), από τη σύμβα νώνδας Μαριάς), με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως που
 ση της 25ης Οκτωβρίου 1982 σχετικά με την προσχώρηση της ασκήθηκε κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 6 Ιουλίου
 Ελληνικής Δημοκρατίας (4) και από τη σύμβαση της 1995 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο
 26ης Μαΐου 1989 για την προσχώρηση του Βασιλείου της τμήμα ) στην υπόθεση Τ-572/93, Οδηγήτρια κατά Συμβουλίου
 Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας (5), το Δικα και Επιτροπής (Συλλογή 1995, σ. 11-2025 ), και με την οποία
 στήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους G. F. Mancini , ζητήθηκε η εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου οι έτεροι
 πρόεδρο τμήματος, J. L. Murray, K. N. Κακούρη , H. Ragne διάδικοι είναι: το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 malm και R. Schintgen ( εισηγητή ), δικαστές, γενικός εισαγ ( εκπρόσωποι: John Carbery και Σοφία Κυριακοπούλου ) και
 γελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε , στις η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη
 9 Ιανουαρίου 1997 , απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: από την Μαρία Κοντού-Durante και Thomas van Rijn), το
 Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα ), συγκείμενο από τους J. L.
 Murray, πρόεδρο τμήματος, K. N. Κακούρη και P. J. G.
 Kapteyn (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. B.
 Το άρθρο 5 σημείο 1 της συμβάσεως, της 27ης Σεπτεμβρίου Elmer, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε, στις 28 Νοεμβρίου
 1968, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων 1996, διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιήθηκε
 από τη σύμβαση της 26ης Μαίου 1989 για την προσχώρηση
 του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημο
 1 . Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 κρατίας, έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση συμβάσεως
 εργασίας, προς εκτέλεση της οποίας o μισθωτός ασκεί τις
 δραστηριότητές του σε περισσότερα τον ενός συμβαλλόμενα
 κράτη, o τόπος στον οποίο o εργαζόμενος εκτελεί συνήθως 2. Καταδικαζει την αναιρεσείονσα στα δικαστικά έξοδα.
 την εργασία τον, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, είναι
 εκείνος στον οποίο o εργαζόμενος έχει εγκαταστήσει το (') ΕΕ αριθ . C 299 της 11 . 11 . 1995 .
 πραγματικό κέντρο των επαγγελματικών δραστηριοτήτων
 του. Για το συγκεκριμένο καθορισμό τον τόπον αυτού πρέπει
 να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι o εργαζόμενος διανύει το
 μεγαλύτερο μέρος του χρόνου εργασίας τον σε ένα από τα


text:
C 26/2 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 24.1.98
 DIASANG SOT DIJARSGQIOT G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 (detäseqo slgäla)
 Ç ma amacmxqiärei oäsi g Ekkgmijgä Dglojqasiäa, lg jasaqsiä-
 sgy 16gy Ojsxbqiäot 1997 fomsay pqocqóllasa pot ma peqikalbómotm poiosijotäy
 rsoävoty jai ma heäsotm vqomijó oäqia pqaclasopoigärexäy
 rsgm tpoäherg C-140/96 P: Jxmrsamsiämoy Dglgsqiódgy jasó soty cia sg leiäxrg sgy qtäpamrgy sxm tdósxm apoä siy 99
 Ekecjsijotä Rtmedqiäot (1) epijiämdtmey otriäey sot pqxäsot edauiäot sot jasakoäcot II
 (Pqodgäkxy apaqódejsg jai pqodgäkxy abórilg aiäsgrg sot paqaqsgälasoy sgy odgciäay 76/464/EJ pot auoqó sg
 amaiqeärexy) qtäpamrg pot pqojakeiäsai apoä oqirleämey epijiämdtmey
 otriäey pot ejveäomsai rso tdósimo peqibókkom sgy Joi-
 (98/C 26/02) moäsgsay jai ej sot koäcot atsotä lg tpobókkomsay siy
 apoqqiäweiy pot pqaclasopoiotämsai rsa tädasa jai oi
 opoiäey emdeävesai ma peqieävotm siy otriäey atseäy re pqog-
 (Ckxärra diadijariäay: g ekkgmijgä) cotälemg ódeia sgy aqvgäy pot ma jahoqiäfei sa pqoästpa
 apobokgäy le bórg poiosijotäy rsoävoty pot ma eävotm
 jahoqirheiä rsa pqocqóllasa, paqeäkeiwe ma ejpkgqxärei
 Rsgm tpoäherg C-140/96 P, Jxmrsamsiämoy Dglgsqiódgy, siy tpovqexäreiy pot tpeävei dtmólei sgy rtmhgäjgy jai
 pqxägm tpókkgkoy sot Ekecjsijotä Rtmedqiäot sxm Etqx- sot óqhqot 7 sgy odgciäay 76/464/EJ (1),
 paøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy Kotnelbotäqcot, ejpqorxpotä-
 lemoy apoä som Lóqjo Papafgärg, dijgcoäqo Herrakomiäjgy, Ç ma jasadijarseiä g Ekkgmijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sg dietähtmrg sot eänoda.
 amaiqereiäomsoy, 4 A, boulevard Grande-Duchesse Charlotte,
 le amsijeiälemo aiäsgrg amaiqeärexy pot arjgähgje jasó sgy Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 apouórexy pot eneädxre rsiy 28 Uebqotaqiäot 1996 so
 Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (sqiäso slgäla)
 Rtäluxma le so óqhqo 189 sqiäso edóuio sgy rtmhgäjgy cia
 rsgm tpoäherg S-294/94, Dglgsqiódgy jasó Ekecjsijotä
 sgm iädqtrg sgy Etqxpaøjgäy Joimoäsgsay, oi odgciäey derletä-
 Rtmedqiäot (2), jai le sgm opoiäa fgsgähgje g amaiäqerg sgy
 otm jóhe jqósoy leäkoy rso opoiäo apethtämomsai, oärom
 apouórexy atsgäy, oäpot o eäseqoy diódijoy eiämai so Ekec-
 auoqó so epidixjoälemo aposeäkerla. Rtäluxma le so óqhqo 5
 jsijoä Rtmeädqio sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi:
 pqxäso edóuio sgy rtmhgäjgy, sa jqósg leäkg kalbómotm jóhe
 Jean-Marie Stenier, Vqgärsoy Jolmgmoäy jai Paolo Giusta), so
 cemijoä gä eidijoä leäsqo jasókkgko ma enaruakiärei sgm
 dijarsgäqio (detäseqo slgäla), rtcjeiälemo apoä soty R. Schint-
 ejpkgäqxrg sxm tpovqexärexm pot apoqqeäotm apoä sgm
 gen, pqoäedqo slgälasoy, G. F. Mancini (eirgcgsgä) jai G.
 rtcjejqileämg rtmhgäjg gä pqojtäpsotm apoä pqóneiy sxm
 Hirsch, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: C. O. Lenz, cqalla-
 oqcómxm sgy Joimoäsgsay.
 seäay: R. Grass, eneädxre rsiy 16 Ojsxbqiäot 1997 diósang le
 so ajoäkotho diasajsijoä:
 JasÂ euaqlocgä sot óqhqot 7 sgy odgciäay, g Ekkgmijgä
 Dglojqasiäa oäueike ma eiäve jasaqsiärei pqocqóllasa cia sgm
 1. Apoqqiäpsei sgm aiäsgrg amaiqeärexy. leiäxrg sgy qtäpamrgy sxm tdósxm sgy apoä siy otriäey pot
 pqobkeäpei g odgciäa, pkgm oälxy, leävqi sg rsiclgä sgy jasaheä-
 rexy sgy pqorutcgäy sgy Episqopgäy dem eiäve joimopoigärei
 2. Jasadijófei som amaiqereiäomsa rsa dijarsijó eänoda. seäsoia pqocqóllasa.
 (1) EE eid. eäjd. 15/001, r. 138.
 (1) EE C 210 sgy 20.7.1996.
 (2) Rtkkocgä Tp.Tp. 1996, r. I-A-51 jai r. II-151.
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot
 tpeäbake le diósang sgy 4gy Moelbqiäot 1997 so Obersten
 Gerichtshof sgy Atrsqiäay rso pkaiärio sgy tpoheärexy
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm Landesgrundverkehrsreferent der Tiroler Landesregierung
 jasó sgy Ekkgmijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy jasó 1. Herbert Kappes jai 2. Edwin Neuner
 10 Moelbqiäot 1997
 (Tpoäherg C-395/97)
 (Tpoäherg C-384/97)
 (98/C 26/04)
 (98/C 26/03)
 Le diósang sgy 4gy Moelbqiäot 1997, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg rsiy 25 Moelbqiäot 1997, so Obersten Gerichtshof sgy
 apoä sgm Laqiäa Jomsotä-Durande, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqe- Atrsqiäay fgäsgre, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä
 riäay sgy, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez emxäpioäm sot lesantä Landesgrundverkehrsreferent der Tiroler
 de la Cruz, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay sgy Episqopgäy, Landesregierung, auemoäy, jai 1. Herbert Kappes jai 2. Edwin
 jsiäqio Wagner, Kirchberg, órjgre rsiy 10 Moelbqiäot 1997, Neuner, aueseäqot, apoä so Dijarsgäqio sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqo- mosgäsxm sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sot ajoä-
 rutcgä jasó sgy Ekkgmijgäy Dglojqasiäay. kothot eqxsgälasoy:


text:
4.3.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 63/7
 2) Καταδικα ́ζει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου στα ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ́ το τμη ́μα)
 (πρω
 (1) EE C 86 της 27.3.1999.
 της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση C-137/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Παρα ́λειψη μεταφορα ́ς
 (πε ́μπτο τμη ́μα) της οδηγι ́ας 96/43/ΕΚ στο εσωτερικο ́ δι ́καιο»)
 της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1999
 (2000/C 63/13)
 στην υπο ́θεση C-47/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου (1)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 94/33/ΕΚ — Μη
 μεταφορα ́ εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-137/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (2000/C 63/12) (εκπρο ́σωπος: Μ. Κοντου ́-Durande) κατα ́ Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας
 (εκπρο ́σωποι: B. Kοντο ́λαιμος και ∆. Τσαγκαρα ́κη), με αντικει ́μενο
 να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη ́εχοντας θεσπι ́σει
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που απαι-
 του ́νται για να συμμορφωθει ́ με την οδηγι ́α 96/43/ΕΚ του
 Συμβουλι ́ου, της 26ης Ιουνι ́ου 1996, για τροποποι ́ηση και κωδι-
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ κοποι ́ηση της οδηγι ́ας 85/73/ΕΟΚ για τη χρηματοδο ́τηση των
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») υγειονομικω ́ν επιθεωρη ́σεων και ελε ́γχων των ζω ́ντων ζω ́ων και
 ορισμε ́νων ζωικω ́ν προϊο ́ντων και για τροποποι ́ηση των οδηγιω ́ν
 Στην υπο ́θεση C-47/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 90/675/ΕΟΚ και 91/496/ΕΟΚ (ΕΕ L 162, σ. 1, και διορθωτικο ́ ΕΕ
 (εκπρο ́σωπος: ∆. Γκουλου ́σης) κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του 1997, L 8, σ. 32), παρε ́λειψε να εκπληρω ́σει τις υποχρεω ́σεις που
 Λουξεμβου ́ργου (εκπρο ́σωπος: P. Steinmetz), με αντικει ́μενο να υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ και την οδηγι ́α αυτη ́, το ∆ικαστη ́ριο
 αναγνωριστει ́ ο ́τι το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου, μη (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους L. Sevón, προ ́εδρο τμη ́ματος,
 θεσπι ́ζοντας και, επικουρικω ́ς, μη ανακοινω ́νοντας στην Επιτροπη ́, P. Jann (εισηγητη ́) και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγε-
 εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας, τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, λε ́ας: N. Fennelly, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφω- 16 ∆εκεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 θει ́ προς την οδηγι ́α 94/33/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 22ας Ιουνι ́ου
 1994, για την προστασι ́α των νε ́ων κατα ́ την εργασι ́α (ΕΕ L 216, 1) Η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει εμπρο-
 σ. 12), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ και θε ́σμως τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́-
 την εν λο ́γω οδηγι ́α, το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο ξεις που απαιτου ́νται για να συμμορφωθει ́ προς τις διατα ́ξεις
 απο ́ τους D. A. O. Edward, προ ́εδρο τμη ́ματος, L. Sevón, που αναφε ́ρονται στο ́αρθρο 4, παρα ́γραφος 1, πρω ́ το εδα ́φιο,
 P. J. G. Kapteyn (εισηγητη ́), P. Jann και H. Ragnemalm, δικαστε ́ς, της οδηγι ́ας 96/43/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 26ης Ιουνι ́ου
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. Saggio, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε 1996, για τροποποι ́ηση και κωδικοποι ́ηση της οδηγι ́ας
 στις 16 ∆εκεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 85/73/ΕΟΚ για τη χρηματοδο ́τηση των υγειονομικω ́ ν επι-
 θεωρη ́σεων και ελε ́γχων των ζω ́ ντων ζω ́ ων και ορισμε ́νων
 1) Το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου, μη θεσπι ́ζοντας ζωικω ́ ν προϊο ́ντων και για τροποποι ́ηση των οδηγιω ́ν
 εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, 90/675/ΕΟΚ και 91/496/ΕΟΚ, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμο- που υπε ́χει απο ́ το ́αρθρο αυτο ́.
 ρφωθει ́ προς την οδηγι ́α 94/33/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της
 22ας Ιουνι ́ου 1994, για την προστασι ́α των νε ́ων κατα ́ την
 εργασι ́α, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ την εν 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 λο ́γω οδηγι ́α.
 3) Καταδικα ́ζει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 2) Καταδικα ́ζει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου στα
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 188 της 3.7.1999.
 (1) EE C 100 της 10.4.1999.


text:
 18.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 314/19
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 6ης Οκτωβρίου 2004
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-117/03 έως T-119/03 και T-171/03, New Look Ltd κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Προγενέστερο κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιλαμβάνει τον συνδυασμό γραμμάτων “NL” - Αιτήσεις καταχωρίσεως κοινοτικών εικονιστικών σημάτων που περιλαμβάνουν τους όρους “NLSPORT”, “NLJEANS”, “4NLACTIVE” και “NLCollection» - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94»)
 (2004/C 314/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-117/03 έως T-119/03 και T-171/03, New Look Ltd, με έδρα το Weymouth, Dorset (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενη από τους R. Ballester και G. Marín, δικηγόρους, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: O. Montalto, J. García Murillo και S. Laitinen), όπου ο έτερος διάδικος στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ είναι η Naulover, SA, με έδρα τη Βαρκελώνη (Ισπανία), με αντικείμενο τέσσερις προσφυγές κατά των αποφάσεων του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 27ης Ιανουαρίου 2003 (R 95/2002-1, R 577/2001-1, R 578/2001-1) και της 15ης Απριλίου 2003 (R 19/03-1), που αφορούν διαδικασίες ανακοπής μεταξύ της Naulover, SA, και της New Look Ltd, το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Pirrung, πρόεδρο, A. W. H. Meij και N. J. Forwood, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio González, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 6 Οκτωβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 146 της 21.6.2003.


text:
 25.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 272/16
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 10ης Σεπτεμβρίου 2008 — Williams κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-42/05) (1)
 (Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Προπαρασκευαστικά έγγραφα σχετικά με την έκδοση της οδηγίας 2001/18/ΕΚ για τους ΓΤΟ - Μερική άρνηση πρόσβασης - Σιωπηρή άρνηση πρόσβασης - Εξαιρέσεις σχετικές με την προστασία των εμπορικών συμφερόντων, την προστασία των διεθνών σχέσεων και την προστασία της διαδικασίας λήψης αποφάσεων - Υποχρέωση αιτιολογίας)
 (2008/C 272/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Rhiannon Williams (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Crosby, C. Bryant, solicitors, και R. Lang, avocat)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Docksey και P. Costa de Oliveira)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 19ης Νοεμβρίου 2004 με την οποία απορρίφθηκε εν μέρει το αίτημα της προσφεύγουσας να λάβει γνώση ορισμένων εγγράφων σχετικά με τις προπαρασκευαστικές εργασίες της νομοθεσίας για τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Παρέλκει να κριθεί το ζήτημα της νομιμότητας της αποφάσεως της Επιτροπής της 19ης Νοεμβρίου 2004 με την οποία απορρίφθηκε εν μέρει το αίτημα της Rhiannon Williams να λάβει γνώση ορισμένων εγγράφων σχετικά με τις προπαρασκευαστικές εργασίες της νομοθεσίας για τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς, καθόσον η απόφαση αυτή ισοδυναμεί με σιωπηρή άρνηση πρόσβασης στα προπαρασκευαστικά έγγραφα που συνέταξε η γενική διεύθυνση (ΓΔ) «Εμπόριο» της Επιτροπής, σχετικά με την έκδοση της οδηγίας 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον και την κατάργηση της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 19ης Νοεμβρίου 2004 καθό μέρος αυτή απέρριψε σιωπηρά το αίτημα πρόσβασης σε άλλα προπαρασκευαστικά έγγραφα σχετικά με την έκδοση της οδηγίας 2001/18, πλην εκείνων που συνέταξε η ΓΔ «Εμπόριο».
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 4)
 Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της Williams.
 (1) EE C 93 της 16.4.2005.