text:
 13 . 4 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 108/ 1
 I
 (Aνακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος, J. C. Moitinho de
 (τρίτο τμήμα) Almeida (εισηγητή ) και C. Gulmann , δικαστές, γενικός
 εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, γραμματέας: R. Grass , εξέδωσε στις
 της 18tiç Iανουαρίου' 1996 18 Ιανουαρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 στην υπόθεση C-446/93 (αίτηση του Tribunal Tributário de
 Segunda Instância για την έκδοση προδικαστικής αποφάσε 1 . H απόφαση της εθνικής τελωνειακής αρχής, η οποία
 ως): SEIM κατά Subdirector-Geral des Alfândegas (')
 ελήφθη κατ ' εφαρμογή του άρθρον 7, παράγραφος 1, τον
 (Επιστροφή των αχρεωστήτως εισπραχθέντων ή διαγραφή κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1574/80 της Επιτροπής, της
 χρέους εισαγωγικών δασμών) 20ής Ιουνίου 1980, περί τον καθορισμού των διατάξεων
 (96/C 108/01 ) εφαρμογής των άρθρων 16 και 17 τον κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ. 1430/79 τον Σνμβονλίου, αφορά άμεσα την υποχρέ
 ωση ενός φνσικού ή νομικού προσώπου να καταβάλει το
 (Γλώσσα διαδικασίας: ri ποςτογαλική) ποσό των εισαγωγικών δασμών που επιβάλλονται, δυνά
 μει των ισχυουσών διατάξεων, στα εμπορεύματα που
 υπόκεινται στους δασμούς αυτούς. Στο εθνικό δικαστήριο
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο εναπόκειται να συναγάγει τις συνέπειες από τη διαπίστω
 σιενθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») ση αυτή, προκειμένου να καθορίσει την αρμοδιότητά τον
 επί τον θέματος.
 Στην υπόθεση C-446/93, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 Tribunal Tributário de Segunda Instância (Πορτογαλία) προς 2. H έννοια των «δασμών που δεν κατεβλήθησαν ακόμη »
 το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθή τον άρθρον 1, παράγραφος 2, στοιχείο δ), τον κανονισμού
 κης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς (ΕΟΚ) αριθ. 1430/79 τον Σνμβονλίου, της 2ας Ιουλίου
 που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ 1979, περί της επιστροφής ως αχρεωστήτως εισπραχθέ
 SEIM — Sociedade de Exportaçào e Importaçào de Materiais ντων ή της διαγραφής χρέους εισαγωγικών ή εξαγωγικών
 Ld? και Subdirector-Geral des Alfândegas, η έκδοση προδι δασμών, δεν αφορά αποκλειστικά τους δασμούς των
 καστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του κανονισμού οποίων έχει ανασταλεί η πληρωμή.
 (ΕΟΚ) αριθ. 1430/79 του Συμβουλίου , της 2ας Ιουλίου 1979,
 περί της επιστροφής ως αχρεωστήτως εισπραχθέντων ή της 3. Από την εξέταση τον τετάρτου ερωτήματος δεν προέκυψε
 διαγραφής χρέους εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών (ΕΕ κανένα στοιχείο ικανό να θέσει υπό αμφισβήτηση το
 ειδ. έκδ . 11/015 , σ. 162), όπως τροποποιήθηκε από τον κύρος τον άρθρον 4, παράγραφος 2, στοιχείο γ), τον
 κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 3069/86 του Συμβουλίου , της 7ης κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3799/86 της Επιτροπής, της
 Οκτωβρίου 1986 (ΕΕ L 286, σ. 1 ), του κανονισμού (ΕΟΚ) 12ης Δεκεμβρίον 1986, που καθορίζει τις διατάξεις εφαρ
 αριθ. 1574/80 της Επιτροπής, της 20ής Ιουνίου 1980, περί του μογής των άρθρων 4α, 6α, 11α και 13 τον κανονισμού
 καθορισμού των διατάξεων εφαρμογής των άρθρων 16 και 17 (ΕΟΚ) αριθ. 1430/79 τον Συμβουλίου.
 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1430/79 του Συμβουλίου (ΕΕ
 ειδ . έκδ . 03/029, σ. 63 ), και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 3799/
 86 της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 1986, που καθορίζει 4. Εφόσον με αίτηση που σκοπεί στην πραγματικότητα στη
 τις διατάξεις εφαρμογής των άρθρων 4α, 6α, 11α και 13 του διαγραφή χρέους εισαγωγικών δασμών o ενδιαφερόμε
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1430/79 του Συμβουλίου (ΕΕ L 352, νος επικαλείται πραγματικά περιστατικά δυνάμενα να
 σ. 19), καθώς και ως προς το κύρος του άρθρου 4, παράγρα αποτελέσουν ιδιαίτερη κατάσταση, υπό την έννοια τον
 φος 2, στοιχείο γ), του προαναφερθέντος κανονισμού 3799/ άρθρον 13, παράγραφος 1 , τον προαναφερθέντος κανο
 86, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους νισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1430/79, χωρίς ωστόσο να αναφέρει
 ---pagebreak--- AριØ. C 108/2 MEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 13 . 4 . 96
 ρητά τη διάταξη αυτή, η παράλειψη αυτή δεν εμποδίζει ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 την εθνική τελωνειακή αρχή να εκτιμήσει την αίτηση υπό (έκτο τμήμα)
 το πρίσμα της εν λόγω διατάξεως.
 της 1ηç Φεβρουαρίου 1996
 ') EE αριθ . C 18 της 21 . 1 . 1994.
 στην vjto0£ffï] C-280/94 ( αίτηση] του Centrale Raad van
 Beroep για TTJV έκδοση] πςοδικαστικής αποφάσεως): Y. M.
 Posthuma-van Damme κατά Bestuur van de Bedrijfsvereni
 ging voor Detailhandel, Ambachten en Huisvrouwen, /«i
 N. Oztürk κατά Bestuur van de Nieuwe Algemene Bedrijfs
 vereniging (')
 (Ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών — Κοινωνική ασφά
 λιση — Οδηγία 79/7/ΕΟΚ — Ερμηνεία της αποφάσεως της
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 24ης Φεβρουαρίου 1994, C-343/92, Roks κ.λπ.)
 (έκτο τμήμα) (96/C 108/03 )
 της 1nç Φεβρουαρίου 1996
 στην υπόθεση C-177/94 (αίτηση της Pretura circondariale di (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 Roma, sezione distaccata di Frascati για την έκδοση προδι
 καστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Gianfranco Per
 fili () (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 (Ελευθερία εγκαταστάσεως — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 — Ένδικη διαδικασία — Δυσμενής διάκριση)
 (96/C 108/02)
 Στην υπόθεση C-280/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 Centrale Raad van Beroep (Κάτω Χώρες) προς το Δικαστή
 (Γλώσσα διαδικασίας: ri ιταλική) ριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την
 οποία ζητήθηκε , στο πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν
 ενώπιον του αιτήσαντος δικαστηρίου μεταξύ , αφενός, Y. M.
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο Posthuma-van Damme και Bestuur van de Bedrijfsvereniging
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») voor Detailhandel , Ambachten en Huisvrouwen, και, αφετέ
 ρου , N. Oztürk και Bestuur van de Nieuwe Algemene
 Στην υπόθεση C-177/94, που έχει ως αντικείμενο αίτηση της Bedrijfsvereniging, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως
 Pretura circondariale di Roma, sezione distaccata di Frascati προς την ερμηνεία της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου ,
 (Ιταλία), προς το Δικαστήριο, κατ ' εφαρμογήν του άρ της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής
 θρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναι
 πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί ενώπιον του αιτού κών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως (ΕΕ ειδ . έκδ . 05/003 ,
 ντος δικαστηρίου κατά Gianfranco Perfili , πολιτικώς ενάγου σ. 160), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 σα: Lloyd's of London, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως K. N. Κακούρη , πρόεδρο τμήματος, G. Hirsch, G. F. Mancini ,
 ως προς την ερμηνεία των άρθρων 3 , 5 και 6 της συνθήκης ΕΚ F. A. Schockweiler (εισηγητή ) και H. Ragnemalm, δικαστές,
 και του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την γενικός εισαγγελέας: N. Fennelly, γραμματέας: H. A. Rühl,
 Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμε κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε την 1η Φεβρουαρίου
 λιωδών Ελευθεριών, της 4ης Νοεμβρίου 1950, το Δικαστήριο 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. N. Κακούρη , πρόεδρο
 τμήματος, G. F. Mancini, F. A. Schockweiler (εισηγητή), J. L.
 Murray και H. Ragnemalm , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του
 P. Léger, γραμματέας: R. Grass , εξέδωσε την 1η Φεβρουαρίου Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτι
 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: κής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ
 ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως, δεν
 εμποδίζει την εφαρμογή εθνικής νομοθεσίας η οποία εξαρτά
 Το άρθρο 6 της συνθήκης ΕΚ, το οποίο κατοχυρώνει την το δικαίωμα επί παροχής λόγω ανικανότητας προς εργασία
 αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ιθαγενείας, από την προϋπόθεση ότι o ενδιαφερόμενος έχει πραγματο
 έχει την έννοια, σε συνδυασμό με τα άρθρα 52 και 59, ότι δεν ποιήσει ορισμένο εισόδημα από επαγγελματική δραστηριό
 απαγορεύει σε κράτος μέλος να επιβάλλει με τη νομοθεσία τητα ή σε σχέση με μια τέτοια δραστηριότητα κατά τη
 του στον παθόντα, o οποίος προτίθεται να ασκήσει πολιτική διάρκεια τους έτους που προηγήθηκε της ενάρξεως της
 αγωγή στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας, την υποχρέωση να ανικανότητάς του, ακόμα και αν είναι δεδομένο ότι η
 παράσχει στον πληρεξούσιο του ειδική πληρεξουσιότητα, αν προϋπόθεση αυτή πλήττει περισσότερες γυναίκες παρά άν
 ληφθεί υπόψη ότι το δίκαιο του κράτους μέλους του οποίου o δρες.
 παθών έχει την ιθαγένεια δεν προβλέπει τον τύπο αυτό.
 (') EE αριθ . C 351 της 10. 12. 1994.
 (1) EE αριθ . C 233 της 20. 8. 1994.


text:
C 312/18 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 10.10.98
 ma epibókkei sqopopoigäreiy sgy diaqhqxärexy sgy acoqóy oi stpijxäy dem auoqó so óqhqo 46 paqócqauoy 3, sot JTJ,
 opoiäey eäbaimam peäqam sot amsijeileämot sxm pqónexm so opoiäo xrsoäro eiämai g loämg diósang pot eävei euaqlocgä
 rtcjemsqxärexy. rsoty lomiäloty tpakkgäkoty oi opoiäoi, jasoäpim epistviäay
 soty re diacxmirloä, dioqiäfomsai re amxäseqg jasgcoqiäa. Epo-
 Detäseqom, g pqoruetäcotra pqobókkei paqóbarg sot jamo- leämxy, jasó sgm apoäwg sot pqoruetäcomsoy, g Episqopgä eiäse
 mirlotä (EOJ) aqih. 4064/89: Dem pkgqotämsai oi pqoùpoheä- rsgqiävhgje rsg diósang atsgä jai oueiäkei ma dietjqimiärei
 reiy cia sgm apacoäqetrg sgy rtcjemsqxärexy Bertelsmann/ soty koäcoty cia sgm euaqlocgä sgy rsgm peqiäpsxrg sot pqo-
 Kirch/Premiere/DF1/DSF, dedoleämot oäsi g em koäcx ruetäcomsoy, o opoiäoy gäsam eäjsajsoy tpókkgkoy jai eäcime
 rtcjeämsqxrg dem epeäueqe sqopopoiägrg sgy heärexy rsgm dejsoäy cia pqxäsg uoqó rso Ûrxälaë sxm lomiälxm
 acoqó. Jajxäy epiärgy apacoqetähgje peqaiseäqx g tpakkgäkxm, eiäse rsgqiähgje rsa óqhqa 31 jai 32 sot JTJ
 rtcjeämsqxrg oärom auoqó sg BetaDigital ́ oloiäxy, dem pqeäpei jai oueiäkei ma dietjqimiärei soty koäcoty cia soty opoiäoty
 ma epijtqxheiä g apacoäqetrg sgy rtcjemsqxärexy oärom aqmgähgje ma pqordxärei opoiadgäpose aniäa rsgm epaccekla-
 auoqó sg BetaResearch. ìrom auoqó sgm apacoäqetrg atsgä, sijgä peiäqa rvedoäm 13 esxäm sgm opoiäa apeäjsgre o pqo-
 dem sgqgähgje g tpovqeäxrg aisiokocgärexy pot pqobkeäpei so ruetäcxm pqim amakóbei jahgäjomsa xy loämiloy tpókkgkoy.
 óqhqo 190 sgy rtmhgäjgy EJ.
 O pqoruetäcxm pqobókkei soty ajokotähoty koäcoty:
 Sqiäsom, g pqoruetäcotra tporsgqiäfei oäsi g jahgäy oäueike ma
 episqeäwei sgm rtcjeämsqxrg so aqcoäseqo oäsam oi rtlleseä- Ç Paqóbarg sxm óqhqxm 4, 7, 31 jai 32 sot JTJ, jahoä-
 votrey rsg rtcjeämsqxrg epiveiqgäreiy deävsgjam ma amakó- rom, rtäluxma le sgm joimosijgä molokociäa, so óqhqo 32
 botm derletäreiy oi opoiäey, soärom rsom sevmijoä soleäa oäro jai sot JTJ qthliäfei sgm jasórsarg sot tpakkgäkot o
 rsom soleäa sxm dijaixlósxm epiä sxm pqocqallósxm, ha opoiäoy ciämesai dejsoäy cia pqxäsg uoqó rso rxäla sxm
 epeäsqepam jai ha etmootäram jóhe eiädoy amsacxmirlotä ej lomiälxm tpakkgäkxm sgy Joimoäsgsay, jasoäpim diadija-
 leäqoty sqiäsxm. riäay pqorkgäwexy. Amsiheäsxy, amsijeiälemo sot óqhqot 46
 sot idiäot molohesgälasoy, bórei sot opoiäot ejdoähgje
 pqouamxäy g pqorbakkoleämg apoäuarg, eiämai g qtählirg
 sgy pqoacxcgäy sxm joimosijxäm tpókkgäkxm pot eävotm
 gädg sgm idioäsgsa sot lomiälot tpakkgäkot.
 Pqorutcgä sot Claude Bochu jasó sgy Episqopgäy sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pot arjgähgje rsiy 2 Atcotärsot Ç Paqabiäarg sgy tpovqexärexy aisiokocgärexy, sgm opoiäa
 1998 pqobkeäpei so óqhqo 25 sot JTJ. G aisiokociäa atsgä
 (Tpoäherg T-123/98) eiämai apaqaiäsgsg jasó leiäfoma koäcx em pqojeileämx,
 (98/C 312/44) jahoärom g diadijariäa pqorkgäwexy rsgm epiädijg heärg
 eqcariäay apethtmoäsam aqvijxäy rsoty tpakkgäkoty sot
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) bahlotä A 4 jai g jahgäy deävhgje eäsri rixpgqxäy oäsi oi
 idiófotrey amócjey sgy epiälavgy heärexy dijaiokocotäram
 O Claude Bochu, jósoijoy Bqtnekkxäm, ejpqorxpotälemoy sgm pqoärkgwg tpakkgäkot sot bahlotä atsotä.
 apoä soty Jean-NoeÈl Louis, VeÂronique Leclercq, Ariane Tornel
 jai FrancËoise Parmentier, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le soäpo Seäkoy, o pqoruetäcxm irvtqiäfesai oäsi em pqojeileämx rtmsqeä-
 epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy Fiduciaire vei pqoädgko ruókla ejsilgärexy, paqóbarg sot jahgäjomsoy
 Myson SARL, 30, rue de Cessange, órjgre rsiy 2 Atcotärsot pqomoiäay jai paqabiäarg sgy aqvgäy sgy vqgrsgäy dioijgärexy.
 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi- Dietjqimiäfesai rtmauxäy oäsi otäse g episqopgä jasasónexy
 mosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm otäse g CD IX epijoimxämgram, oposedgäpose jasó sg diadija-
 Joimosgäsxm. riäa, le siy tpgqeriäey sgy CD XI, pqojeileämot ma emgleqx-
 hotäm cia siy idiófotrey amócjey sgy tpgqeriäay, pqócla pot
 O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: elpoädire sgm ADA ma eävei rsg dióhergä sgy opoiodgäpose
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy peqiä dioqirlotä pkgqouoqiajoä rsoiveiäo so opoiäo ha sgy epeäsqepe ma enesó-
 sot pqoruetäcomsoy xy dojiälot tpakkgäkot, jahoärom som rei am oi idiófotrey amócjey sgy tpgqeriäay apaisotäram sgm
 jasasórrei rsom bahloä 7, pqxäso jkilójio, pqoärkgwg sot pqoruetäcomsoy re bahloä ókkom apoä som
 barijoä. Enókkot, g ADA acmoägre sgm ómx sxm epsó esxäm
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda, peqi- lesapstviajgä peiäqa sot pqoruetäcomsoy, jahxäy jai so epiä-
 kalbamoleämxm sxm enoädxm tpeqarpiärexy jasó sg uórg pedo sxm jahgjoämsxm pot sot eiäve amaheärei g Episqopgä.
 sgy dioijgsijgäy diadijariäay pqim apoä sgm órjgrg sgy
 pqorutcgäy.
 Koäcoi amaiqeärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 Pqorutcgä sot Corrado Politi jasó sot Etqxpaøjotä
 O pqoruetäcxm, pqxägm eäjsajsoy tpókkgkoy bahlotä B 3 o Idqtälasoy Epacceklasijgäy Ejpaidetärexy pot arjgähgje
 opoiäoy, auotä peästve rsom erxseqijoä diacxmirloä COM/A/16/ rsiy 2 Atcotärsot 1998
 93, dioqiärsgje rsgm jasgcoqiäa atsgä, bókkei jasó sgy
 apouórexy sgy aqloädiay cia soty dioqirlotäy aqvgäy (rso (Tpoäherg T-124/98)
 engäy: ADA) peqiä jasasónexäy sot rso pqxäso jkilójio sot (98/C 312/45)
 bahlotä A 7.
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 O pqoruetäcxm paqasgqeiä jasÂ aqvóy oäsi g pqorbakkoleämg
 apoäuarg amaueäqesai le siy aisiokocijeäy sgy rjeäweiy rsa O Corrado Politi, jósoijoy Soqiämot (Isakiäa), ejpqorxpotäle-
 óqhqa 1, 2, 4, 29, 30, 31, 32 jai 34 sot jamomirlotä tpgqe- moy apoä soty Jean-NoeÈl Louis, VeÂronique Leclercq, Ariane
 riajgäy jasarsórexy sxm tpakkgäkxm sxm Etqxpaøjxäm Joi- Tornel jai FrancËoise Parmentier, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le
 mosgäsxm (rso engäy: JTJ). Rtmepxäy, g apoäuarg atsgä soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy Fidu-

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 26.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/36
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 26ης Μαρτίου 2015 — DO κατά ESMA
 (Υπόθεση F-32/14) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό του ESMA - Έκτακτος υπάλληλος - Μη ανανέωση της συμβάσεως - Έκθεση βαθμολογίας - Καθυστερημένη κατάρτιση της εκθέσεως βαθμολογίας - Έλλειψη συνέπειας μεταξύ των γενικών και των ειδικών εκτιμήσεων))
 (2015/C 171/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: DO (εκπρόσωπος: Σ. Α. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Αρχή Kινητών Aξιών και Αγορών (εκπρόσωποι: R. Vasileva και οι δικηγόροι D. Waelbroeck και A. Duron)
 Αντικείμενο
 Αίτημα να ακυρωθεί η απόφαση περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου της προσφεύγουσας-ενάγουσας κατόπιν δυσμενούς εκθέσεως βαθμολογίας, να ακυρωθεί η ως άνω έκθεση βαθμολογίας και να καταβληθεί αποζημίωση για την προκληθείσα ζημία
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Η DO φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Αρχής Kινητών Aξιών και Αγορών.
 (1) EE C 184 της 6.6.2014, σ. 45.


text:
 29.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/13
 Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 15ης Απριλίου 2015 (αίτηση του Tribunale ordinario di Torino — Ιταλία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Ποινική διαδικασία κατά του Stefano Burzio
 (Υπόθεση C-497/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 50 - Αρχή ne bis in idem - Εθνική νομοθεσία η οποία προβλέπει διοικητική και ποινική κύρωση για μη απόδοση παρακρατηθέντων φόρων - Μη εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης - Πρόδηλη αναρμοδιότητα))
 (2015/C 213/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale ordinario di Torino
 Ποινική διαδικασία στην υπόθεση της κύριας δίκης
 κατά του
 Stefano Burzio
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι προδήλως αναρμόδιο να απαντήσει στο ερώτημα που υπέβαλε το Tribunale ordinario di Torino (Ιταλία) με απόφαση της 27ης Οκτωβρίου 2014.
 (1) ΕΕ C 34 σ. 02.02.2015.


text:
 23.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/19
 Προσφυγή της 21ης Δεκεμβρίου 2012 — bachmeier κατά ΓΕΕΑ (oto-soft)
 (Υπόθεση T-550/12)
 2013/C 55/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: bachmeier GmbH & Co. KG (Ramsau b. Berchtesgaden, Γερμανία) (εκπρόσωπος: D. Donath, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 18ης Οκτωβρίου 2012 στην υπόθεση R 1784/2011-1·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «oto-soft» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 1, 7, 8, 10, 41 και 44 — Αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 9 836 081
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
 4.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/33
 Προσφυγή της 2ας Δεκεμβρίου 2011 — Wagon Automotive Nagold κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-610/11)
 2012/C 32/68
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Wagon Automotive Nagold GmbH (Nagold, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Hackemann και H. Horstkotte, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 26ης Ιανουαρίου 2011, C(2011) 275, στη διαδικασία της κρατικής ενισχύσεως της Γερμανίας C 7/2010 (πρώην CP 250/2009 και NN 5/2010) «KStG, Sanierungsklausel»·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει ουσιαστικά τα ακόλουθα:
 1)
 Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ: η έκπτωση των ζημιών δεν συνιστά κρατική ενίσχυση που χορηγείται από κρατικούς πόρους.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει σχετικώς ότι το άρθρο 8c, παράγραφος 1, του γερμανικού νόμου περί φορολογίας επιχειρήσεων (Körperschaftsteuergesetz, KStG) παραβιάζει την αρχή του αντικειμενικού προσδιορισμού των καθαρών αποτελεσμάτων, καθώς και την αρχή της χρηματοοικονομικής ικανότητας, και ότι με την ρήτρα περί εξυγιάνσεως αποφεύγεται, απλώς, μια αντισυνταγματική παρέμβαση στα περιουσιακά στοιχεία των φορολογούμενων στις περιπτώσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της ρήτρας περί εξυγιάνσεως. Για αυτόν τον λόγο, κατά την άποψη της προσφεύγουσας δεν υφίσταται κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του κοινοτικού δικαίου.
 2)
 Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ: μη επιλεκτικός χαρακτήρας ελλείψει εξαιρέσεως από το οικείο σύστημα αναφοράς
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει στο σημείο αυτό ότι το οικείο σύστημα αναφοράς αποτελεί τη γενική ρύθμιση περί εκπτώσεως των ζημιών για επιχειρήσεις (άρθρο 10d του γερμανικού νόμου περί φορολογίας εισοδήματος σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, KStG, και το άρθρο 10a του γερμανικού νόμου περί φόρου επιτηδεύματος) και ότι το άρθρο 8c, KStG, αποτελεί απλώς εξαίρεση από το οικείο αυτό σύστημα αναφοράς, η οποία με τη σειρά της περιορίζεται, μεταξύ άλλων, από τη ρήτρα περί εξυγιάνσεως.
 3)
 Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ: μη επιλεκτικός χαρακτήρας ελλείψει διαφοροποιήσεως μεταξύ οικονομικών φορέων οι οποίοι βρίσκονται σε συγκρίσιμη πραγματική και νομική κατάσταση όσον αφορά τον επιδιωκόμενο σκοπό.
 Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι η ρήτρα περί εξυγιάνσεως αποβαίνει εις όφελος κάθε υποκείμενης στον φόρο επιχειρήσεως και δεν ευνοεί συγκεκριμένους κλάδους ή πεδία δραστηριότητας, ούτε επιχειρήσεις ορισμένου μεγέθους.
 4)
 Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ: μη επιλεκτικός χαρακτήρας λόγω δικαιολογήσεως βάσει της φύσεως και της εσωτερικής δομής του φορολογικού συστήματος.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει στο σημείο αυτό ότι η ρήτρα περί εξυγιάνσεως βασίζεται σε αναγόμενους στο φορολογικό σύστημα λόγους οι οποίοι συνάδουν προς συνταγματικές αρχές, όπως η φορολόγηση αναλόγως των οικονομικών δυνατοτήτων, η αποτροπή της υπερβολικής φορολογήσεως και η αρχή της αναλογικότητας.
 5)
 Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ: προφανώς εσφαλμένη εκτίμηση εξαιτίας ανεπαρκούς εξετάσεως της καταστάσεως κατά το γερμανικό φορολογικό δίκαιο.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει σχετικώς ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη τις διατάξεις της γερμανικής φορολογικής νομοθεσίας περί εκπτώσεων των ζημιών.
 6)
 Επίκληση της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης κατά το κοινοτικό δίκαιο.
 Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα φορολογικά πλεονεκτήματα εξυγιάνσεως σε περιπτώσεις αγοράς μεριδίων σε σχέση με εκπτώσεις των ζημιών αναφέρθηκαν από την Επιτροπή για πρώτη φορά σε μια επίσημη διαδικασία ελέγχου και ότι πρόκειται περί ενός μη συνήθους πλαισίου, δεδομένου ότι η προβολή του ζητήματος περί ενδεχόμενου χαρακτήρα κρατικής ενισχύσεως κατέστη δυνατή μόνον βάσει νομικής απλουστεύσεως μιας ρυθμίσεως (άρθρο 8, παράγραφος 4, KStG) η οποία είναι αναμφισβήτητα σύμφωνη με τις διατάξεις περί κρατικών ενισχύσεως. Η σημασία, από την άποψη του δικαίου περί κρατικών ενισχύσεων, της εν λόγω απλουστεύσεως του νόμου δεν ήταν αυτονόητη τόσο για τον γερμανό νομοθέτη, όσο και για τις επιχειρήσεις στις οποίες είχαν παρασχεθεί εξειδικευμένες συμβουλές.


text:
 15.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/22
 Αναίρεση που άσκησε στις 4 Δεκεμβρίου 2013 η Total Marketing Services, που διαδέχθηκε την Total Raffinage Marketing, κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 13 Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση T-566/08, Total Raffinage Marketing κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-634/13 P)
 2014/C 45/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Total Marketing Services, που διαδέχθηκε την Total Raffinage Marketing (εκπρόσωποι: A. Vandencasteele, C. Lemaire, S. Naudin, avocats)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση καθόσον το Γενικό Δικαστήριο κακώς δεν δέχθηκε ότι η συμμετοχή της Total Marketing Services (στο εξής: TMS) στην παράβαση έπαυσε μετά τις 12 Μαΐου 2004·
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση καθόσον το Γενικό Δικαστήριο κακώς δεν δέχθηκε ότι υπήρξε αδικαιολογήτως διαφορετική μεταχείριση της TMS σε σχέση με τη Repsol σε ό,τι αφορά τη διάρκεια της συμμετοχής τους στην παράβαση·
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση καθόσον το Γενικό Δικαστήριο κακώς δεν δέχθηκε ότι η συμμετοχή της TMS στην παράβαση διακόπηκε μεταξύ 26ης Μαΐου 2000 και 27ης Ιουνίου 2001·
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση καθόσον το Γενικό Δικαστήριο δεν απάντησε στον λόγο ακυρώσεως που αντλείτο από μη εξέταση των αποδείξεων περί ανταγωνιστικής συμπεριφοράς της TMS στην αγορά·
 —
 να αποφανθεί οριστικώς επί της διαφοράς, σύμφωνα με το άρθρο 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, και, στο πλαίσιο αυτό, να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής κατά το μέτρο που αφορά την TMS και να μειώσει, ασκώντας την πλήρη δικαιοδοσία του, το επιβληθέν στην TMS πρόστιμο,
 —
 σε περίπτωση που το Δικαστήριο δεν αποφανθεί οριστικώς επί της υπό κρίση υποθέσεως, να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προς επανεξέταση σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου·
 —
 τέλος, σύμφωνα με το άρθρο [184] του Κανονισμού Διαδικασίας, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα τόσο της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου όσο και της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει τέσσερις λόγους αναιρέσεως.
 Με τον πρώτο λόγο, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, τους κανόνες περί αποδείξεως, τις αρχές του τεκμηρίου αθωότητας και της ασφάλειας δικαίου, καθώς και την υποχρέωση αιτιολογήσεως, κρίνοντας ότι η αναιρεσείουσα μετέσχε στην παράβαση μεταξύ 12ης Μαΐου 2004 και 28ης Απριλίου 2005, με το σκεπτικό ότι η τελευταία δεν απέδειξε ότι αποστασιοποιήθηκε δημοσίως από τη σύμπραξη κατά το ως άνω χρονικό διάστημα.
 Με τον δεύτερο λόγο, λαμβανομένων υπόψη και των δύο σκελών του, η αναιρεσείουσα φρονεί ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη, αφενός, την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και την υποχρέωσή του αιτιολογήσεως και, αφετέρου, προέβη σε παραμόρφωση των εγγράφων αποδείξεων σχετικά με τις προσκλήσεις τις οποίες έλαβαν οι TMS και Repsol, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο απέκλεισε αποχώρηση της TMS από τη σύμπραξη μετά τη συνάντηση της 11ης και 12ης Μαΐου 2004, αλλά έκανε δεκτή την αποχώρηση της Repsol μετά τη συνάντηση της 3ης και 4ης Αυγούστου 2004.
 Με τον τρίτο λόγο, λαμβανομένων υπόψη και των δύο σκελών του, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, τους κανόνες περί αποδείξεως, τις αρχές του τεκμηρίου αθωότητας και της ασφάλειας δικαίου καθώς και την υποχρέωση αιτιολογήσεως, κρίνοντας ότι η TMS δεν διέκοψε τη συμμετοχή της στην παράβαση μεταξύ 26ης Μαΐου 2000 και 26ης Ιουνίου 2001, με το σκεπτικό ότι η τελευταία δεν απέδειξε ότι αποστασιοποιήθηκε δημοσίως από τη σύμπραξη κατά το ως άνω χρονικό διάστημα.
 Τέλος, με τον τέταρτο λόγο, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι παρέβη τις αρχές της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας, της εξατομικεύσεως των ποινών και των κυρώσεων, καθώς και την υποχρέωση αιτιολογήσεως, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε άνευ εξετάσεως τον λόγο ακυρώσεως ο οποίος αντλείτο από μη συνεκτίμηση των αποδείξεων περί ανταγωνιστικής συμπεριφοράς της TMS.


text:
 22.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/19
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Arbeitsgericht Nienburg (Γερμανία) στις 27 Ιουνίου 2012 — Heinz Kassner κατά Mittelweser-Tiefbau GmbH & Co. RG
 (Υπόθεση C-311/12)
 2012/C 287/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Arbeitsgericht Nienburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Heinz Kassner
 Εναγομένη: Mittelweser-Tiefbau GmbH & Co. RG
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 31 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά εθνική νομοθετική ρύθμιση βάσει της οποίας σε ορισμένους κλάδους η διάρκεια της ετήσιας ελάχιστης αδείας των τεσσάρων εβδομάδων μπορεί να μειωθεί μέσω συλλογικής συμβάσεως εργασίας;
 2)
 Πρέπει το άρθρο 31 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά εθνική νομοθετική ρύθμιση βάσει της οποίας μπορεί να ορισθεί σε συλλογική σύμβαση εργασίας ότι οι μειώσεις των αποδοχών, οι οποίες επέρχονται κατά το χρονικό διάστημα υπολογισμού λόγω εργασίας με μειωμένο ωράριο, απουσίας από την εργασία ή ανυπαίτιας μη προσελεύσεως στην εργασία, επηρεάζουν τον υπολογισμό των αποδοχών αδείας με συνέπεια ο εργαζόμενος να μη λαμβάνει κατά τη διάρκεια της ετήσιας ελάχιστης αδείας των τεσσάρων εβδομάδων κανενός είδους αποδοχές αδείας ή, μετά τη λήξη της εργασιακής σχέσεως, κανενός είδους αποζημίωση μη ληφθείσας αδείας;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα: πρέπει το άρθρο 31 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά εθνική νομοθετική ρύθμιση βάσει της οποίας μπορεί να ορισθεί με συλλογική σύμβαση εργασίας ότι οι μειώσεις των αποδοχών, οι οποίες επέρχονται κατά το χρονικό διάστημα υπολογισμού λόγω εργασίας με μειωμένο ωράριο, απουσίας από την εργασία ή ανυπαίτιας μη προσελεύσεως στην εργασία, επηρεάζουν τον υπολογισμό των αποδοχών αδείας, με συνέπεια ο εργαζόμενος να λαμβάνει κατά τη διάρκεια της ετήσιας ελάχιστης αδείας των τεσσάρων εβδομάδων μικρότερες αποδοχές αδείας –ή μετά τη λήξη της εργασιακής σχέσεως μικρότερη αποζημίωση μη ληφθείσας αδείας– από ό,τι θα ελάμβανε εάν ο υπολογισμός των αποδοχών αδείας στηριζόταν στις κατά μέσον όρο αποδοχές τις οποίες θα ελάμβανε ο εργαζόμενος κατά την περίοδο υπολογισμού άνευ αυτών των μειώσεων των αποδοχών; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως: Σε ποιο ποσοστό, υπολογιζόμενο βάσει των κατά μέσον όρο αποδοχών του εργαζομένου άνευ μειώσεων, θα μπορούσε να ανέρχεται κατ’ ανώτατο όριο η επιτραπείσα από τις εθνικές νομοθετικές ρυθμίσεις μείωση των αποδοχών αδείας, βάσει συλλογικής συμβάσεως εργασίας, λόγω εργασίας με μειωμένο ωράριο, απουσίας από την εργασία ή ανυπαίτιας μη προσελεύσεως στην εργασία κατά την περίοδο υπολογισμού, προκειμένου να μπορεί να θεωρηθεί ότι αυτή η εθνική ρύθμιση ερμηνεύεται κατά τρόπο σύμφωνο προς το δίκαιο της Ένωσης;
 4)
 Πρέπει το άρθρο 31 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά ρύθμιση σε εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας βάσει της οποίας δεν γεννάται δικαίωμα αδείας για αυτές τις περιόδους του έτους κατά τις οποίες ο λόγω ασθενείας ανίκανος προς εργασία εργαζόμενος δεν ελάμβανε ούτε αποδοχές ούτε επίδομα ασθενείας ούτε επίδομα λόγω εργατικού ατυχήματος ή επαγγελματικής ασθενείας, εφόσον τούτο έχει ως συνέπεια ο εργαζόμενος να δικαιούται ετήσια άδεια μικρότερη των τεσσάρων εβδομάδων;
 5)
 Πρέπει το άρθρο 31 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά ρύθμιση σε εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας βάσει της οποίας δεν γεννάται αξίωση αποδοχών αδείας –ή αξίωση αποζημιώσεως μη ληφθείσας αδείας μετά τη λήξη της εργασιακής σχέσεως– σε σχέση με τα έτη κατά τα οποία λόγω απουσίας από την εργασία ή ανυπαίτιας μη προσελεύσεως στην εργασία, μεταξύ άλλων λόγω ασθενείας, δεν καταβαλλόταν στην πράξη ακαθάριστος μισθός;
 6)
 Πρέπει το άρθρο 31, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά ρύθμιση σε εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας βάσει της οποίας το δικαίωμα αδείας και η αξίωση καταβολής αποζημιώσεως μη ληφθείσας αδείας αποσβέννυνται άμα τη λήξει του ημερολογιακού έτους που έπεται του έτους κατά το οποίο γεννήθηκε το δικαίωμα αδείας και, ως εκ τούτου, περιορίζεται η δυνατότητα του ανίκανου προς εργασία εργαζομένου να σωρεύσει επί πολλές συναπτές περιόδους αναφοράς δικαιώματα για τη λήψη αδείας μετ’ αποδοχών; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως: Θα αποτελούσε καλύτερη και αποτελεσματικότερη μεταφορά του δικαίου της Ένωσης στην εθνική νομοθεσία εάν μια τέτοια ρύθμιση σε συλλογική σύμβαση εργασίας ουδόλως εφαρμοζόταν ή εάν διεπλάθετο κατά τρόπο σύμφωνο προς το δίκαιο της Ένωσης ούτως ώστε αντί της ενιαυσίας προθεσμίας να ισχύει μια προθεσμία μεγαλύτερης διαρκείας;
 7)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως σε ένα ή σε πλείονα από τα ερωτήματα 1 έως 5: επιβάλλουν η γενική αρχή της ασφάλειας δικαίου και η απαγόρευση της αναδρομικότητας που ισχύουν στο δίκαιο της Ένωσης να περιοριστεί έναντι όλων των εμπλεκομένων η δυνατότητα επικλήσεως της ερμηνείας που θα δώσει το Δικαστήριο με την προδικαστική απόφασή του, στο πλαίσιο της παρούσας υποθέσεως, στις διατάξεις του άρθρου 31 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και του άρθρου 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, ως προς τα διαχρονικά αποτελέσματά της, καθώς η νομολογία του ανώτατου εθνικού δικαστηρίου έχει αποφανθεί κατά το παρελθόν ότι οι συναφείς κανόνες της εθνικής νομοθεσίας και των εθνικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας δεν επιδέχονται ερμηνεία σύμφωνη προς το δίκαιο της Ένωσης; Σε περίπτωση αποφατικής απαντήσεως του Δικαστηρίου στο ανωτέρω ερώτημα: συνάδει προς το δίκαιο της Ένωσης η προστασία από τα εθνικά δικαστήρια της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, βάσει της εθνικής νομοθεσίας, στους εργοδότες οι οποίοι επέδειξαν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη στην πάγια νομολογία του ανώτατου εθνικού δικαστηρίου, ή η προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης ανήκει αποκλειστικά στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης;


text:
 20.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/11
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 30ής Μαρτίου 2006 — Yedaş Tarim ve Otomotiv Sanayi ve Ticaret κατά Συμβουλίου και Επιτροπής
 (Υπόθεση T-367/03) (1)
 («Αγωγή αποζημιώσεως - Διεθνείς συμφωνίες - Συμφωνία Συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας - Τελωνειακή ένωση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Τουρκίας - Αντισταθμιστικές χρηματοδοτικές ενισχύσεις»)
 (2006/C 121/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Yedaş Tarim ve Otomotiv Sanayi ve Ticaret AŞ (Ümraniye, Κωνσταντινούπολη, Τουρκία) [εκπρόσωπος: R. Sinner, δικηγόρος]
 Εναγόμενοι: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως [εκπρόσωποι: M. Bishop και D. Canga Fano] και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: G. Boudot και X. Lewis]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αγωγή αποζημιώσεως για την αποκατάσταση της ζημίας που προβάλλεται ως προκληθείσα από την εφαρμογή των διαδικασιών της τελωνειακής ενώσεως που προβλέπεται από τη Συμφωνία Συνδέσεως μεταξύ Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και Τουρκίας και των πρόσθετων πρωτοκόλλων της καθώς και από την απόφαση 1/95 του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΚ-Τουρκίας, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την εφαρμογή της οριστικής φάσης της τελωνειακής ένωσης (ΕΕ L 35, σ. 1)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει την ενάγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 59 της 6.3.2004.


text:
22.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 70/23
 Προσφυγή της MülhensGmbH & Co.KG κατά του Γραφείου Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της ανακοπής
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά ανακοπών:
 σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις
 4 ∆εκεμβρίου 2002
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής της
 προσφυγών: προσφεύγουσας
 (Υπόθεση Τ-355/02)
 Λόγοι ακυρώσεως προ- — Τα αντικείμενα προϊόντα είναι
 (2003/C 70/38) βαλλόμενοι με την εν μέρει ταυτόσημα ή ομοιά-
 παρούσα προσφυγή: ζουν σε μεγάλο βαθμό.
 (Η γλώσσα διαδικασίας θα καθορισθεί βάσει του άρθρου 131,
 — Υφίσταται μεγάλη ομοιότητα
 παράγραφος 2, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας Γλώσσα στην οποία
 έχει συνταχθεί η προσφυγή: η γερμανική) όσον αφορά τα αντικείμενα
 διακριτικά γνωρίσματα.
 — Υφίσταται κίνδυνος συγ-
 χύσεως μεταξύ των συγκρινο-
 Η Mülhens GmbH & Co. KG, Κολωνία (Γερμανία), εκπροσωπού-
 μένων σημάτων.
 μενη από τον δικηγόρο T. Schulte-Beckhausen, άσκησε στις
 4 ∆εκεμβρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο
 πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και
 υποδείγματα). Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών ήταν
 η Zirh International CDRP, Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες της
 Αμερικής.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυ- Προσφυγή της Dorte Schmidt-Brown κατά της Επιτροπής
 γών του καθού Γραφείου της 1ης Οκτωβρίου 2002 που των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 13 ∆εκεμ-
 εκδόθηκε στο πλαίσιο της διαδικασίας R 657/2001-2· βρίου 2002
 — να καταδικάσει το καθού Γραφείο στα δικαστικά έξοδα.
 (Υπόθεση Τ-387/02)
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (2003/C 70/39)
 Αιτούσα την καταχώριση Zirh International CDRP
 του κοινοτικού σήματος:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «Zirh» για προϊ-
 όντα και υπηρεσίες των κατηγο-
 ριών 3 και 42 (μεταξύ άλλων,
 σαπούνια, προϊόντα αρωματοποιίας,
 αιθέρια έλαια, καλλυντικά,
 Η Dorte Schmidt-Brown, κάτοικος Wellen (Γερμανία), εκπροσω-
 σαμπουάν, παρασκευάσματα για την
 πούμενη από τους Αlbert Coolen, Jean-Noël Louis και Étienne
 φροντίδα της υγείας και του καλλω-
 Marchal, δικηγόρους άσκησε στις 13 ∆εκεμβρίου 2002 ενώπιον
 πισμού) — Καταχώριση αριθ.
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 1316744
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ∆ικαιούχος του κατά τη Η προσφεύγουσα
 διαδικασία ανακοπής αντι-
 ταχθέντος σήματος ή δια-
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 κριτικού γνωρίσματος:
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί Το εικονιστικό σήμα «Sir» για προϊ- — να ακυρώσει την από 26 Απριλίου 2002 απόφαση της
 σήματος ή διακριτικού όντα της κατηγορίας 3 (αρώματα, Επιτροπής περί απορρίψεως της αιτήσεως της προσφεύγου-
 γνωρίσματος: αιθέρια έλαια, παρασκευάσματα για σας με την οποία ζητούσε:
 την φροντίδα του σώματος και του
 καλλωπισμού, παρασκευάσματα
 καθαρισμού των δοντιών, σαπούνια — ενίσχυση και αρωγή του οργάνου στο πλαίσιο της
 και σαμπουάν) — Σήμα αριθ. αγωγής που άσκησε ενώπιον των δικαστηρίων του
 348540 Ηνωμένου Βασιλείου κατά της Εurogramme Ltd·
 ---pagebreak--- C 70/24 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.3.2003
 — την πρόσβαση σε και έγκριση να λάβει αντίγραφα και Προσφυγή της Αrla Foods κ.λπ. κατά της Επιτροπής των
 να προσκομίσει στο δικαστήριο όλα τα σχετικά με το Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 19 ∆εκεμβρίου
 σχέδιο PRODCOM έγγραφα που αφορούσαν έμμεσα ή 2002
 άμεσα την Εurogramme Ltd και ιδίως εκείνα που
 αναγράφονται στον κατάλογο που επισυνάπτεται στην
 αρχική αίτηση καθώς και το σύνολο των στοιχείων του (Υπόθεση T-397/02)
 φακέλου της εσωτερικής έρευνας που διεξήγαγε ο
 προϊστάμενος της μονάδας Γ∆ Στατιστικής Υπηρε-
 σίας/R.1 «∆ιοικητικές υποθέσεις και υποθέσεις προσω- (2003/C 70/40)
 πικού», περιλαμβανομένης της από 21 ∆εκεμβρίου
 2000 εκθέσεως λογιστικού ελέγχου·
 (Γλώσσα διαδικασίας: η δανική)
 — οικονομική βοήθεια προκειμένου να καλύψει το σύνολο
 των δαπανών για την υπεράσπισή της στο πλαίσιο της
 οποίας διεκδικεί αποζημίωση για ηθική και επαγγελμα-
 τική βλάβη και υλική ζημία λόγω υβριστικών λόγων και Η Αrla Foods, Viby J (∆ανία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο
 εγγράφων που απευθύνονταν σ' αυτήν· Georg Lett, και οκτώ ακόμα δανικές τυροκομικές επιχειρήσεις
 κατέθεσαν στις 19 ∆εκεμβρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 1829/2002 της Επιτροπής,
 Η προσφεύγουσα ήταν υπάλληλος της Γ∆ Στατιστικής Υπηρεσίας της 14ης Οκτωβρίου 2002 (1), σχετικά με την καταχώριση
 της Επιτροπής. Ήταν υπεύθυνη για το σχέδιο PRODCOM, για το της ονομασίας «φέτα» βάσει της διαδικασίας του άρθρου
 οποίο η Εurogramme Ltd συνήψε σύμβαση παροχής στατιστικών 17 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2081/92 του Συμβουλίου,
 υπηρεσιών.
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Κατά την προσφεύγουσα, η Εurogramme Ltd διατύπωσε συναφώς
 σοβαρές κατηγορίες κατά της προσφεύγουσας. Εν συνεχεία, η
 προσφεύγουσα άσκησε ενώπιον των δικαστηρίων του Ηνωμένου
 Βασιλείου αγωγή λόγω δυσφημίσεως κατά της Εurogramme Ltd. Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Σε αυτό το πλαίσιο, η προσφεύγουσα υπέβαλε αίτηση, υπό την Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 2081/92 του Συμβουλίου της 14ης Ιουλίου
 έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 1, του ΚΥΚ, ζητώντας 1992 για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των
 πρόσβαση σε και άδεια να λάβει αντίγραφο και να προσκομίσει ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τρο-
 ενώπιον των δικαστηρίων του Ηνωμένου Βασιλείου όλα τα σχετικά φίμων (2) εισήγαγε σε κοινοτικό επίπεδο ορισμένους κανόνες
 με το σχέδιο PRODCOM έγγραφα. Αυτή η αίτηση αφορούσε σχετικά με την ονομασία των τροφίμων. Με τον κανονισμό (ΕΚ)
 επίσης οικονομική βοήθεια για την κάλυψη του συνόλου των 1107/96 της Επιτροπής της 12ης Ιουνίου 1996 σχετικά με
 δαπανών υπερασπίσεως για την αποζημίωση λόγω ζημίας που την καταχώριση των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών
 υπέστη από υβριστικούς λόγους και έγγραφα εκ μέρους της προέλευσης σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο
 Εurogramme Ltd. Η προσβαλλόμενη απόφαση απέρριψε αυτή την άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2081/92 του Συμβουλίου
 αίτηση. καταχωρίστηκε μεταξύ άλλων η ονομασία «Φέτα». Με την απόφαση
 της 16ης Μαρτίου 1999 ( 3) ακυρώθηκε ο κανονισμός 1107/96
 καθ' ό μέτρο αφορούσε την ονομασία «Φέτα». Με τον προσβαλλό-
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται μενο κανονισμό η Επιτροπή καταχώρισε εκ νέου την ονομασία
 παράβαση της αποφάσεως 94/40 ( 1) σχετικά με την πρόσβαση του «Φέτα» ως προστατευόμενη ονομασία προελεύσεως υπέρ της
 κοινού στα έγγραφα της Επιτροπής και παράβαση του άρθρου 19 Ελλάδος.
 του ΚΥΚ. Η προσφεύγουσα τονίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση
 δεν συνιστά δικαιολογία για την άρνηση της προσβάσεως στο
 φάκελο και της εγκρίσεως της προσκομίσεως των δικογράφων
 Οι προσφεύγοντες — τυροκομικές επιχειρήσεις της ∆ανίας —
 ενώπιον των δικαστηρίων.
 ζητούν την ακύρωση του προσβαλλομένου κανονισμού και
 υποστηρίζουν ότι σημαντικές τυπικές πλημμέλειες καθιστούν τον
 κανονισμό ακυρώσιμο όσον αφορά την ονομασία «φέτα». Κατά τους
 ( 1) 94/90/ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατόμ: Απόφαση της Επιτροπής της 8ης Φεβρου-
 προσφεύγοντες, οι ελληνικές νομοθετικές διατάξεις θεσπίστηκαν με
 αρίου 1994 σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της
 Επιτροπής (EE L 46, σ. 58).
 μεγάλη καθυστέρηση ώστε να μην είναι δυνατή η καταχώριση της
 φέτας κατά το άρθρο 17 του κανονισμού 2081/92. Περαιτέρω,
 δεν κατέστησαν γνωστά ούτε τα σημαντικότερα σημεία της
 αιτήσεως της Ελλάδος ούτε τα χαρακτηριστικά της φέτας.


text:
 13.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/40
 Προσφυγή της 12ης Φεβρουαρίου 2015 — Tronios Group International κατά ΓΕΕΑ — British Sky Broadcasting Group (SkyTec)
 (Υπόθεση T-77/15)
 (2015/C 118/51)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tronios Group International BV (Breda, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: R. van Leeuwen και H. Klingenberg, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: British Sky Broadcasting Group plc (Isleworth, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Tronios Group International BV
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «SkyTec»
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 28ης Νοεμβρίου 2014 στην υπόθεση R 1681/2013-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να απορρίψει το αίτημα της British Sky Broadcasting Group για κήρυξη ακυρότητας·
 —
 να καταδικάσει την British Sky Broadcasting Group στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας, καθώς και σε εκείνα της προγενέστερης διαδικασίας ενώπιον του ΓΕΕΑ.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 54, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 6.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 273/29
 Προσφυγή-αγωγή των Enviro Tech Europe, Ltd., και Enviro Tech International, Inc. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 16 Ιουλίου 2004
 (Υπόθεση T-291/04)
 (2004/C 273/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Οι Enviro Tech Europe, Ltd., με έδρα το Kingston upon Thames, Ηνωμένο Βασίλειο, και Enviro Tech International, Inc., με έδρα το Illinois, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, εκπροσωπούμενες από τους C. Mereu και K. Van Maldegem, δικηγόρους, άσκησαν στις 16 Ιουλίου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή-αγωγή (στο εξής: προσφυγή) κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες (στο εξής: προσφεύγουσες) ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 I.
 να ακυρώσει μερικώς την οδηγία 2004/73/ΕΚ της Επιτροπής της 29ης Απριλίου 2004, καθόσον ταξινομεί την ουσία nπροπυλοβρωμίδιο (στο εξής: nPB) στον κατάλογο των ιδιαιτέρως εύφλεκτων (R11) και των αναπαραγωγικώς τοξικών ουσιών της κατηγορίας 2 (R60)·
 II.
 να αναγνωρίσει την υπαιτιότητα της Επιτροπής για τις ζημίες που οι προσφεύγουσες υπέστησαν μέχρι σήμερα και πρόκειται να υποστούν κατά την εκκρεμοδικία, λόγω της παράνομης συμπεριφοράς της Επιτροπής, η οποία συνίσταται, μεταξύ άλλων, στην απόρριψη της αιτήσεως των προσφευγουσών και στην έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, και να υποχρεώσει την Επιτροπή να τους καταβάλει 350 000 ευρώ έναντι αποζημιώσεως·
 III.
 να αναγνωρίσει την υπαιτιότητα της Επιτροπής για τις επικείμενες ζημίες, για την επέλευση των οποίων υφίσταται επαρκής βεβαιότητα, ακόμη και αν δεν είναι δυνατόν να αποτιμηθούν ακριβώς·
 IV.
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Οι προσφεύγουσες ζητούν τη μερική ακύρωση της οδηγίας 2004/73/ΕΚ της Επιτροπής, της 29ης Απριλίου 2004 (1), σχετικά με την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο, για εικοστή ένατη φορά, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν στην ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικινδύνων ουσιών, καθόσον αφορά την ταξινόμηση της ουσίας nPB.
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλονται στην υπό κρίση υπόθεση είναι όμοια με αυτά που προβλήθηκαν στην υπόθεση T-422/03, Enviro Tech Europe και Enviro Tech International κατά Επιτροπής (ΕΕ C 47, 2004, σ. 35).
 (1) ΕΕ L 152, σ. 1.


text:
 9.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 338/7
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) στις 6 Ιουλίου 2017 — Enel Energia SpA κατά Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato κ.λπ.
 (Υπόθεση C-408/17)
 (2017/C 338/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Enel Energia SpA
 Καθών: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato, Autorità per l’Energia Elettrica il Gas e il Sistema Idrico, Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Προσκρούει στη «ratio» της «γενικής» οδηγίας 2005/29/ΕΚ (1), η οποία θεωρείται «δίχτυ ασφαλείας» για την προστασία των καταναλωτών, και, ειδικότερα, στην αιτιολογική σκέψη 10, στο άρθρο 3, παράγραφος 4, και στο άρθρο 5, παράγραφος 3, της οδηγίας αυτής εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία υπάγει τον έλεγχο της τηρήσεως των ειδικών υποχρεώσεων που προβλέπονται από τις τομεακές οδηγίες 2009/72/ΕΚ (2) και 2009/73/ΕΚ (3) για την προστασία των καταναλωτών στο πεδίο εφαρμογής της γενικής οδηγίας 2005/29/ΕΚ για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, αποκλείοντας, εκ του αποτελέσματος, την παρέμβαση της τομεακής αρχής –εν προκειμένω της AEEGSI– για την καταστολή παραβάσεως της τομεακής οδηγίας σε κάθε περίπτωση κατά την οποία η παράβαση αυτή ενδέχεται να συνιστά ομοίως αθέμιτη εμπορική πρακτική;
 2)
 Πρέπει η κατ’ άρθρο 3, παράγραφος 4, της οδηγίας 2005/29/ΕΚ αρχή της ειδικότητας να νοείται ως αρχή η οποία διέπει τις σχέσεις μεταξύ ρυθμιστικών πλαισίων (γενικού ρυθμιστικού πλαισίου και τομεακού ρυθμιστικού πλαισίου) ή τις σχέσεις μεταξύ κανόνων (γενικών κανόνων και ειδικών κανόνων) ή, τέλος, τις σχέσεις μεταξύ ανεξάρτητων εθνικών αρχών επιφορτισμένων με τη ρύθμιση και την εποπτεία των αντίστοιχων τομέων;
 3)
 Περίπτωση «συγκρούσεως» κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 4, της οδηγίας 2005/29/ΕΚ συνιστά μόνον η απόλυτη αντίφαση μεταξύ των διατάξεων της κανονιστικής ρυθμίσεως περί αθέμιτων εμπορικών πρακτικών και των λοιπών κανόνων του δικαίου της Ένωσης οι οποίοι ρυθμίζουν ειδικές πτυχές των εμπορικών πρακτικών ή αρκεί οι εν λόγω κανόνες να εισάγουν ρύθμιση αποκλίνουσα από την κανονιστική ρύθμιση περί αθέμιτων εμπορικών πρακτικών, οδηγώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο σε συρροή κανόνων επί συγκεκριμένης περιπτώσεως;
 4)
 Αφορά η κατ’ άρθρο 3, παράγραφος 4, της οδηγίας 2005/29/ΕΚ έννοια των κοινοτικών κανόνων μόνον τις διατάξεις των κανονισμών και των οδηγιών της Ένωσης, καθώς και των κανόνων απευθείας μεταφοράς αυτών στην εσωτερική έννομη τάξη, ή εμπίπτουν στην εν λόγω έννοια και οι κανονιστικές και νομοθετικές διατάξεις εφαρμογής αρχών του ευρωπαϊκού δικαίου;
 5)
 Προσκρούει στην αρχή της ειδικότητας, η οποία καθιερώνεται με την αιτιολογική σκέψη 10 και το άρθρο 3, παράγραφος 4, της οδηγίας 2005/29/ΕΚ, καθώς και στο άρθρο 37 της οδηγίας 2009/72/ΕΚ και στο άρθρο 41 της οδηγίας 2009/73/ΕΚ ερμηνεία των αντίστοιχων κανόνων μεταφοράς στην εθνική έννομη τάξη κατά την οποία, οσάκις σε ρυθμιζόμενο τομέα, ο οποίος διαθέτει τομεακή ρύθμιση «περί προστασίας καταναλωτών» αναθέτουσα ρυθμιστικές εξουσίες και εξουσίες επιβολής κυρώσεων στην αρμόδια αρχή του τομέα, διαπιστώνεται συμπεριφορά εμπίπτουσα στην έννοια της «επιθετικής πρακτικής», κατά τα άρθρα 8 και 9 της οδηγίας 2005/29/ΕΚ, ή της «επιθετικής υπό οποιεσδήποτε περιστάσεις» πρακτικής, κατά το παράρτημα I της οδηγίας 2005/29/ΕΚ, πρέπει να εφαρμόζεται πάντα η γενική νομοθεσία για τις αθέμιτες πρακτικές, τούτο δε ακόμη και όταν υφίσταται τομεακή νομοθεσία, θεσπισθείσα για την προστασία των (ίδιων) καταναλωτών και βασιζόμενη σε διατάξεις του δικαίου της Ένωσης, η οποία ρυθμίζει διεξοδικώς τις ίδιες «επιθετικές πρακτικές» και «επιθετικές υπό οποιεσδήποτε περιστάσεις» πρακτικές ή, εν πάση περιπτώσει, τις ίδιες «αθέμιτες πρακτικές»;
 (1) Οδηγία 2005/29/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («Οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές») (ΕΕ L 149, σ. 22).
 (2) Οδηγία 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ (ΕΕ L 211, σ. 55).
 (3) Οδηγία 2009/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 2003/55/ΕΚ (ΕΕ L 211, σ. 94).


text:
4.5.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 109/39
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-105/98 P (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-295/99 (1)
 (2002/C 109/66) (2002/C 109/69)
 Με δια ́ταξη της 12ης Οκτωβρι ́ου 2001 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 Με δια ́ταξη της 27ης Νοεμβρι ́ου 2001 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη- ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-295/99: Βασι ́λειο του Βελγι ́ου κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 υποθε ́σεως C-105/98 P: Günter Bühring κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) ΕΕ C 299 της 16.10.1999.
 (1) EE C 209 της 4.7.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-461/99 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-24/99 (1)
 (2002/C 109/70)
 (2002/C 109/67)
 Με δια ́ταξη της 1ης Φεβρουαρι ́ου 2002, o Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 Με δια ́ταξη της 18ης Φεβρουαρι ́ου 2002, o Προ ́εδρος του
 της υποθε ́σεως C-461/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 κατα ́ Ιρλανδι ́ας.
 της υποθε ́σεως C-24/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας.
 (1) ΕΕ C 47 της 19.2.2000.
 (1) ΕΕ C 86 της 27.3.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-77/00 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-140/99 (1)
 (2002/C 109/71)
 (2002/C 109/68)
 Με δια ́ταξη της 6ης ∆εκεμβρι ́ου 2001 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 Με δια ́ταξη της 6ης ∆εκεμβρι ́ου 2001, o προ ́εδρος του πε ́μπτου υποθε ́σεως C-77/01 [αι ́τηση του Αrbeitsgericht Wiesbaden
 τμη ́ματος του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́- (Γερμανι ́α) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως]: Urlaubs-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-140/99: Επιτροπη ́ των und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft κατα ́ Viscondense
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. Construções, Lda.
 (1) ΕΕ C 174 της 19.6.1999. (1) EE C 135 της 13.5.2000.


text:
21.2.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 47/35
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα των
 προσφυγών: προσφευγουσών.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγρα-
 φος 1, στοιχείο β', παράγραφος 2,
 στοιχείο γ', και παράγραφος 5, του
 κανονισμού 40/94. Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν την ακύρωση των αποφάσεων της
 Επιτροπής με τις οποίες απορρίφθηκε η αίτηση των προσφευγου-
 σών να μην ταξινομηθεί η ουσία n-προπυλοβρωμίδιο ως λίαν
 εύφλεκτη ουσία (φράση κινδύνου R11) και ως αναπαραγωγικώς
 τοξική ουσία κατηγορίας 2 (φράση κινδύνου R60), αλλά ως
 αναπαραγωγικώς τοξική ουσία της κατηγορίας 3/R62 και ως
 εύφλεκτη ουσία R18. Επικουρικώς, οι προσφεύγουσες ζήτησαν
 Προσφυγή-αγωγή της Εnviro Tech Europe Ltd. και της
 από την Επιτροπή να μην περιλάβει το n-προπυλοβρωμίδιο στην
 Εnviro Tech International Inc. κατά της Επιτροπής των
 29η προσαρμογή της οδηγίας 67/548/EOK (1) στην τεχνική
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 23 ∆εκεμβρίου
 πρόοδο έως ότου η Επιτροπή προβεί σε κατάλληλη και πλήρη
 2003
 αξιολόγηση όλων των επιστημονικών στοιχείων.
 (Υπόθεση Τ-422/03)
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλ-
 λουν ότι η Επιτροπή παρέβη τη διάταξη της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ
 (2004/C 47/67) σχετικά με τις εφαρμοστέες τεχνικές μεθόδους και τα κριτήρια
 ταξινομήσεως των χημικών ουσιών. Σύμφωνα με τις προσφεύγου-
 σες, η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και προέβη
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) σε εσφαλμένη εφαρμογή των μεθόδων δοκιμασίας των φυσικών
 και χημικών ιδιοτήτων, που καθορίζονται με το παράρτημα V,
 σημείο Α.9, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ, των κριτηρίων ταξινο-
 μήσεως των τοξικολογικών ιδιοτήτων που καθορίζονται στο
 παράρτημα VI, σημείο 4.2.3, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ και του
 Η Εnviro Tech Europe Ltd., με έδρα το Kingston-upon-Thames, κριτηρίου σχετικά με τον συνήθη χειρισμό και τη συνήθη χρήση
 Ηνωμένο Βασίλειο, και η Εnviro Tech International Inc., με έδρα που καθορίζεται στο παράρτημα VI, σημείο 1.1 της οδηγίας
 το Σικάγο, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, εκπροσωπούμενες 67/548/ΕΟΚ.
 από τους C. Mereu και K. Van Maldegem, δικηγόρους, άσκησαν
 στις 23 ∆εκεμβρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω-
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή (στο εξής: προσφυγή) κατά
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Οι προσφεύγουσες προβάλλουν επίσης ότι η Επιτροπή προσέβαλε
 τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη τους, διότι δεν εξέτασε με
 επιμέλεια, αμεροληψία και με βάση τα οικεία κριτήρια της οδηγίας
 67/548/ΕΟΚ τα στοιχεία που υπέβαλαν οι προσφεύγουσες στο
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες (στο εξής: οι προσφεύγουσες) πλαίσιο των υποχρεώσεων που υπέχουν από την οδηγία
 ζητούν από το Πρωτοδικείο: 67/548/ΕΟΚ.
 — να ακυρώσει τις αποφάσεις D(2003) 430307 και D(2003)
 430309 της Επιτροπής, της 4ης Νοεμβρίου 2003· Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες επικαλούνται παράβαση του
 άρθρου 95, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΚ. Σύμφωνα με τις
 — να αναγνωρίσει την υπαιτιότητα της Επιτροπής για τις ζημίες προσφεύγουσες, η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη της ούτε εκτίμησε
 που οι προσφεύγουσες υπέστησαν μέχρι σήμερα και πρόκειται στο σύνολό τους τα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία και τις νέες
 να υποστούν κατά την εκκρεμοδικία, λόγω της παράνομης εξελίξεις βάσει επιστημονικών δεδομένων.
 συμπεριφοράς της Επιτροπής, η οποία συνίσταται, μεταξύ
 άλλων, στην απόρριψη της αιτήσεως των προσφευγουσών
 και στην έκδοση των προσβαλλόμενων αποφάσεων, και να
 υποχρεώσει την Επιτροπή να τους καταβάλει 350 000 ευρώ Οι προσφεύγουσες επισημαίνουν ότι οι προσβαλλόμενες αποφά-
 έναντι αποζημιώσεως· σεις βασίζονται στην αρχή της προλήψεως. Σύμφωνα με τις
 προσφεύγουσες, η αρχή αυτή εφαρμόζεται μόνο στο πλαίσιο της
 αξιολογήσεως των επικίνδυνων επιπτώσεων (risk assessment) και
 — να αναγνωρίσει την υπαιτιότητα της Επιτροπής για τις όχι στο πλαίσιο της αξιολογήσεως των επικίνδυνων ιδιοτήτων
 επικείμενες ζημίες, για την επέλευση των οποίων υφίσταται (hazard assessment). Επιπλέον, η αρχή αυτή θα ήταν εφαρμοστέα
 επαρκής βεβαιότητα, αλλά οι οποίες δεν είναι δυνατόν να στην υπό κρίση υπόθεση, μόνο σε περίπτωση επιστημονικής
 αποτιμηθούν ακριβώς· αβεβαιότητας.
 ---pagebreak--- C 47/36 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.2.2004
 Τέλος, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή παραβίασε Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν
 θεμελιώδεις αρχές του κοινοτικού δικαίου, όπως η αρχή της είναι γερά αιτιολογημένη και αντίκειται στη γενική αρχή της
 ασφάλειας δικαίου και η αρχή της προστασίας της δικαιολογημέ- χρηστής διοικήσεως, κατά την οποία οι αποφάσεις της διοικήσεως
 νης εμπιστοσύνης, η αρχή της ανεξαρτησίας και υπεροχής της πρέπει να αιτιολογούνται. Η προσφεύγουσα προβάλλει περαιτέρω
 επιστημονικής γνώσης, η αρχή της αναλογικότητας, η αρχή της παράβαση του άρθρου 5 του παραρτήματος 2 του Κανονισμού
 ίσης μεταχειρίσεως και η αρχή της χρηστής διοικήσεως. Οι Υπηρεσιακής Καταστάσεως του προσωπικού της Ευρωπόλ (1) και
 προσφεύγουσες προσάπτουν επίσης στην Επιτροπή έλλειψη αρμο- παράβαση του καθήκοντος προνοίας.
 διότητας και κατάχρηση εξουσίας.
 (1) Πράξη του Συμβουλίου της 3ης ∆εκεμβρίου 1998 για την έγκριση
 (1 ) Οδηγία 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1967, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως του προσωπικού της
 περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών Ευρωπόλ (ΕΕ C 26 της 30.1.1999, σ. 23).
 διατάξεων που αφορούν στην ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση
 των επικινδύνων ουσιών (ΕΕ ειδ. έκδ. 13/001, σ. 34).
 Προσφυγή-αγωγή του Gerhard Keinhorst κατά της Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 20 ∆εκεμβρίου 2003
 Προσφυγή-αγωγή της Εlisabeth Saskia Smit κατά της
 Ευρωπόλ, που ασκήθηκε στις 23 ∆εκεμβρίου 2003
 (Υπόθεση Τ-428/03)
 (Υπόθεση Τ-423/03) (2004/C 47/69)
 (2004/C 47/68) (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 Ο Gerhard Keinhorst, κάτοικος Overijse (Βέλγιο), εκπροσωπού-
 μενος από τον Νicolas Lhoëst, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 20 ∆εκεμβρίου 2003 ενώπιον του
 Η Εlisabeth Saskia Smit, εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά
 P. de Casparis και M. F. Baltussen, άσκησε στις 23 ∆εκεμβρίου της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προσφυγή-αγωγή κατά της Ευρωπόλ.
 Ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το
 Πρωτοδικείο:
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από
 το Πρωτοδικείο: — να ακυρώσει την από 23 ∆εκεμβρίου 2002 απόφαση της
 Α∆Α (αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής), καθόσον
 δεν αναγνώρισε καθόλου χρόνο προϋπηρεσίας του
 1. να ακυρώσει την από την Ευρωπόλ σιωπηρή απόρριψη
 προσφεύγοντος και, ως εκ τούτου, τον ανακατέταξε στον
 της διοικητικής ενστάσεως της προσφεύγουσας κατά της
 βαθμό Α6, κλιμάκιο 1, αντί του βαθμού Α6, κλιμάκιο 3·
 αποφάσεως της 19ης Μαΐου 2003 και συγχρόνως να
 ακυρώσει την απόφαση της 19ης Μαΐου 2003·
 — να ακυρώσει την από 14 Απριλίου 2003 απόφαση της Α∆Α,
 καθόσον:
 2. να υποχρεώσει την Ευρωπόλ να καταβάλει αποζημίωση
 στην προσφεύγουσα και να καταδικάσει την Ευρωπόλ στα
 δικαστικά έξοδα. — δεν κατέταξε τον προσφεύγοντα στον βαθμό Α6,
 κλιμάκιο 3, κατά την πρόσληψή του,
 — δεν αποκατέστησε την επαγγελματική εξέλιξη του
 προσφεύγοντος, επισπεύδοντας την προαγωγή του στον
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα βαθμό Α5 και προάγοντάς τον, ενδεχομένως, στον
 βαθμό Α4,
 Με την προσβαλλόμενη απόφαση απορρίφθηκε αίτηση της — περιόρισε την αναδρομική ισχύ της αποφάσεως ανακα-
 προσφεύγουσας να καταλάβει στην Ευρωπόλ θέση «asset τατάξεως, όσον αφορά τις οικονομικές συνέπειές της,
 administrator». ώστε να ισχύει από τις 5 Οκτωβρίου 1995·


text:
Αριθ. C 46/14 | EL \ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 17. 2. 96
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 14ης Δεκεμβρίου 1995 της 9ης Ιανουαρίου 1996
 στην υπόθεση Τ-285/94: Fred Pfloeschner κατα Επιτροπής στην υπόθεση Τ-368/94, Pierre Blanchard κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 [Υπάλληλοι — Συντάξεις — Διορθωτικός συντελεστής για (Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως — Επιτροπή προ
 την Ελβετία — Πρώην υπάλληλος ελβετικής ιθαγένειας — σωπικού — Εκλογές— Δικαίωμα των συνδικαλιστικών ή
 Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας τον κανονισμού (ΕΟΚ) επαγγελματικών οργανώσεων τον προσωπικού να υποβά
 αριθ. 2175/88J λουν πολλές λίστες)
 (96/C 46/26) (96/C 46/27)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Στην υπόθεση Τ-285/94, Fred Pfloeschner, πρώην υπάλληλος Στην υπόθεση Τ-368/94, Pierre Blanchard, υπάλληλος της
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 Γενεύης (Ελβετία), εκπροσωπούμενος από τον Georges νος από τον Marc-Albert Lucas, δικηγόρο Λιέγης, με αντί
 Vandersanden, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λου κλητο στο Λουξεμβούργο τη δικηγόρο Evelyne Korn, 21 , rue
 ξεμβούργο την εταιρεία fiduciaire Myson SARL, 1 , rue de Nassau, υποστηριζόμενος από την · Union syndicale-
 Glesener, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Bruxelles, εδρεύουσα στις Βρυξέλλες, εκπροσωπουμένη από
 (εκπρόσωποι: Joseph Griesmar, Denis Waelbroeck και κατά τον Luc Misson και, κατά την προφορική διαδικασία, από την
 την προφορική διαδικασία, Ana Maria Alves Vieira), υπο Béatrice Rixhon, δικηγόρους Λιέγης, με αντίκλητο στο Λου
 στηριζομένης από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ξεμβούργο τη δικηγόρο Evelyn Korn, 21 , rue de Nassau, κατά
 (εκπρόσωποι: Yves Cretien και Diego Canga Fano) που είχε Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος:
 ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής Gianluigi Valsesia), που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση των
 που περιέχεται στο εκκαθαριστικό σημείωμα συντάξεως του αποφάσεων της επιτροπής εκλογών που περιέχονται στα
 προσφεύγοντος, του Δεκεμβρίου 1993, καθόσον εφαρμόστη έγγραφα της 3ης και της 8ης Νοεμβρίου 1994 του προέδρου
 κε o διορθωτικός συντελεστής 100 και το αίτημα να υποχρε της επιτροπής αυτής, τα οποία εστάλησαν στον προσφεύγο
 ώσει το Πρωτοδικείο την Επιτροπή να συμμορφωθεί πλήρως νται υπό την ιδιότητά του ως πολιτικού γραμματέα της Union
 προς την ακυρωτική απόφαση όσον αφορά τη σύνταξη λόγω syndicale fédérale, καθώς και στην προφορική απόφαση της
 συμπληρώσεως συντάξιμου χρόνου καθώς και τη σύνταξη 8ης Νοεμβρίου 1994 του προαναφερθέντος προέδρου με την
 επιζώντος, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα) συγκείμενο από οποία αυτός αρνήθηκε να δεχθεί στις εκλογές για την
 τους B. Vesterdorf, Πρόεδρο, D. P. M. Barrington και A. ανάδειξη της τοπικής επιτροπής προσωπικού λίστα περιλαμ
 Saggio, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio Gonzalez, εξέδωσε βάνουσα 27 ζεύγη υποψηφίων της λίστας «Research/Union
 στις 14 Δεκεμβριο 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακ syndicale» με επωνυμία στην οποία δεν αναγραφόταν η
 τικό: ονομασία «Union syndicale», το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμή
 μα), συγκείμενο από τους D. P. M. Barrington, Πρόεδρο, K.
 Lenaerts και P. Lindh, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio
 Gonzalez, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε την 9η Ιανουα
 1 , ακυρώνει το εκκαθαριστικό σημείωμα συντάξεως του ρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 προσφεύγοντος τον Δεκεμβρίου 1993 καθόσον εφαρμόζει
 τον διορθωτικό συντελεστή 100
 1 , ακυρώνει τις δύο αποφάσεις της επιτροπής εκλογών της
 2, υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύ 8ης Νοεμβρίου 1994, χωρίς οι ακυρώσεις αυτές να θίγουν
 γοντα τόκους υπερημερίας προς 8% ετησίως επί των το αποτέλεσμα των εκλογών για την ανάδειξη της επι
 αναδρομικώς οφειλομένων ποσών συντάξεως- οι τόκοι θα τροπής προσωπικού που διεξήχθησαν την 31η Ιανουα
 υπολογιστούν με αφετηρία τις διάφορες ημερομηνίες ρίου, την 1η και τη 2α Φεβρουαρίου 1995. Κατά τα λοιπά,
 κατά τις οποίες έπρεπε να πραγματοποιηθεί κάθε πληρω απορρίπτει την προσφυγή ακυρώσεως
 μή συντάξεως βάσει το συνταξιοδοτικού συστήματος και
 μέχρις εξοφλήσεως 2, απορρίπτει το αίτημα αποζημιώσεως
 3, καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα 3, η Επιτροπή θα φέρει τα δικαστικά έξοδα του προσφεύ
 γοντος, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικα
 σίας ασφαλιστικών μέτρων, καθώς και τα δικά της έξοδα.
 4, το Συμβούλιο φέρει τα δικαστικά του έξοδα. H παρεμβαίνουσα θα φέρει τα δικά της έξοδα.
 (!) ΕΕ αριθ. C 304 της 29. 10. 1994. (1) ΕΕ αριθ . C 370 της 24. 12. 1994.


text:
 11.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 243/16
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Ιουνίου 2012 — GDF Suez κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-370/09) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Γερμανική και γαλλική αγορά του φυσικού αερίου - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Κατανομή της αγοράς - Διάρκεια της παραβάσεως - Πρόστιμα)
 2012/C 243/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: GDF Suez (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J.-P. Gunther και C. Breuvart, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci, A. Bouquet και R. Sauer)
 Αντικείμενο
 Κυρίως, αίτημα περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως Ε(2009) 5355 τελικό της Επιτροπής, της 8ης Ιουλίου 2009, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 81 (ΕΚ) (Υπόθεση COMP/39.401 — E.ON/GDF), και, επικουρικώς, αίτημα περί ακυρώσεως ή μειώσεως του προστίμου που επιβάλλεται στην προσφεύγουσα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει το άρθρο 1 της αποφάσεως Ε(2009) 5355 τελικό της Επιτροπής, της 8ης Ιουλίου 2009, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 81 (ΕΚ) (Υπόθεση COMP/39.401 — E.ON/GDF), αφενός, κατά το μέτρο που διαπιστώνει ότι η παράβαση διήρκεσε τουλάχιστον από την 1η Ιανουαρίου 1980 έως τις 24 Απριλίου 1998 όσον αφορά τη Γερμανία και, αφετέρου, κατά το μέτρο που διαπιστώνει την ύπαρξη παραβάσεως που διαπράχθηκε στη Γαλλία μεταξύ 13ης Αυγούστου 2004 και 30ής Σεπτεμβρίου 2005.
 2)
 Καθορίζει το πρόστιμο που επιβάλλεται στη GDF Suez SA με το άρθρο 2, στοιχείο β', της αποφάσεως Ε(2009) 5355 τελικό σε 320 εκατομμύρια ευρώ.
 3)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 4)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 282 της 21.11.2009.


text:
 14.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/10
 Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 2ας Αυγούστου 2006 — Aughinish Alumina κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-69/06 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Επείγον)
 (2006/C 249/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Aughinish Alumina (Askeaton, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: J. Handoll και C. Waterson, solicitors)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: N. Khan και K. Walkerová)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως 2006/323/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με την απαλλαγή από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης των πετρελαιοειδών που χρησιμοποιούνται ως καύσιμα για την παραγωγή αλουμίνας στην Gardanne, στην περιοχή Shannon και στη Σαρδηνία, η οποία εφαρμόζεται αντίστοιχα από τη Γαλλία, την Ιρλανδία και την Ιταλία (ΕΕ L 119, σ. 12), καθό μέρος αφορά την αιτούσα.
 Διατακτικό
 1.
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2.
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
20150731059617102015/C 270/402812015TC27020150817EL01ELINFO_JUDICIAL20150526323322Υπόθεση T-281/15: Προσφυγή της 26ης Μαΐου 2015 — Pirelli Tyre κατά ΓΕΕΑ (Ελαστικά επίσωτρα για τροχούς οχημάτων)
 ---documentbreak--- C2702015EL3220120150526EL0040322332Προσφυγή της 26ης Μαΐου 2015 — Pirelli Tyre κατά ΓΕΕΑ (Ελαστικά επίσωτρα για τροχούς οχημάτων)
 (Υπόθεση T-281/15)2015/C 270/40Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Pirelli Tyre SpA (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: D. Caneva και G. Fucci, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Επίδικο σχέδιο ή υπόδειγμα: Κοινοτικό υπόδειγμα (Ελαστικά επίσωτρα για τροχούς οχημάτων) — Κοινοτικό υπόδειγμα υπ’ αριθ. 4 700-0001
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Φεβρουαρίου 2015 στην υπόθεση R 1287/2014-3
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να κάνει δεκτό το αίτημα της Pirelli Tyre SpA περί restitutio in integrum, κατά την έννοια του άρθρου 67 του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα, κρίνοντας ότι η καταβολή του τέλους ανανεώσεως σχετικά με τη δεύτερη πενταετία, μέσω χρεώσεως του τρέχοντος λογαριασμού υπ’ αριθ. 000069 με δικαιούχο την Bugnion SpA, είναι σύννομη και, κατά συνέπεια, ότι ο επίμαχος τίτλος παραμένει σε ισχύ·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 67 του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα.


text:
15.8.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 258/1
 I
 (Amajoimxäreiy)
 DIJARSGQIO
 DIJARSGQIO
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT 2. Amsiäjeisai pqoy so óqhqo 48 sgy Rtmhgäjgy so ma pqo-
 (eäjso slgäla) bkeäpei eäma jqósoy leäkoy oäsi o idiojsgäsgy liay epiveiqgä-
 rexy, pot arjeiä, rso eädauoy sot jqósoty atsotä, bio-
 sgy 7gy Laðot 1998 sevmijeäy, elpoqijeäy gä biolgvamijeäy dqarsgqioäsgsey, dem
 rsgm tpoäherg C-350/96 (aiäsgrg sot Verwaltungsgerichtshof lpoqeiä ma dioqiärei xy diaveiqirsgä pqoärxpo pot dem
 cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Clean Car jasoijeiä rso em koäcx jqósoy.
 Autoservice GmbH jasó Landeshauptmann von Wien (1)
 (1) EE C 388 sgy 21.12.1997.
 (Eketäheqg jtjkouoqiäa sxm eqcafoleämxm Ç Ehmijgä molohe-
 riäa tpovqexämotra sa molijó pqoärxpa ma dioqiäfotm diavei-
 qirsgä ósolo pot eävei sgm jasoijiäa sot rsg vxäqa Ç
 èllerg dtrlemgäy diójqirg)
 (98/C 258/01)
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 (peälpso slgäla)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- sgy 7gy Laðot 1998
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) rsgm tpoäherg C-390/96 (aiäsgrg sot Rechtbank van eerste
 aanleg te Brussel cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó-
 Rsgm tpoäherg C-350/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Verwal- rexy): Lease Plan Luxembourg SA jasó Bekcijotä Dglo-
 tungsgerichtshof (Atrsqiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaq- riäot (1)
 locgäm sot óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa (èjsg odgciäa UPA Ç Vqglasodosijgä liärhxrg atso-
 fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom jimgäsxm Ç Loämilg ecjasórsarg Ç Kepsoleäqeiey epi-
 sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä Clean Car Autoservice rsqougäy sot UPA rsoty lg ecjasersgleämoty emsoäy sot
 GmbH jai Landeshauptmann von Wien, g eäjdorg pqodija- jqósoty tpojeileämoty rsom uoäqo Ç Aqvgä sgy apaco-
 rsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 48 sgy qetärexy sxm diajqiärexm)
 Rtmhgäjgy EJ jai sxm óqhqxm 1 eäxy 3 sot jamomirlotä
 (EOJ) aqih. 1612/68 sot Rtlbotkiäot, sgy 15gy Ojsxbqiäot (98/C 258/02)
 1968, peqiä sgy eketäheqgy jtjkouoqiäay sxm eqcafoleämxm rso
 erxseqijoä sgy Joimoäsgsay (EE eid. eäjd. 05/001, r. 33), so (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä)
 Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty H. Ragne-
 malm, pqoäedqo slgälasoy, R. Schintgen (eirgcgsgä), G. F.
 Mancini, J. L. Murray jai G. Hirsch, dijarseäy, cemijoäy eirac- (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 cekeäay: N. Fennelly, cqallaseäay: L. Hewlett, tpókkgkoy rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 dioijgärexy, eneädxre rsiy 7 Laðot 1998 apoäuarg le so ajoä-
 kotho diasajsijoä: Rsgm tpoäherg C-390/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Recht-
 bank van eerste aanleg te Brussel pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ
 1. O jamoämay rvesijó le sgm iärg lesaveiä qirg rsom soleäa euaqlocgäm sot óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa
 sgy eketäheqgy jtjkouoqiäay sxm eqcafoleämxm, pot eävei fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom
 jahieqxheiä le so óqhqo 48 sgy Rtmhgäjgy EJ, lpoqeiä sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä Lease Plan Luxembourg SA
 epiärgy ma pqobkgheiä apoä eqcodoäsg pqojeileämot atsoäy jai Bekcijotä Dgloriäot, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy
 ma aparvokgärei, emsoäy sot jqósoty leäkoty oäpot eiämai xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 9, paqócqauoy 1, sgy
 ecjasersgleämoy, eqcafoleämoty pot eiämai tpgäjooi ókkot eäjsgy odgciäay 77/388/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Laðot
 jqósoty leäkoty. 1977, peqiä emaqlomiärexy sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm,
 ---pagebreak--- C 258/2 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 15.8.98
 sxm rvesijxäm le soty uoäqoty jtäjkot eqcarixäm Ç Joimoä sot Bekciäot (ejpqoärxpoy: Annie Snoecx), pot eävei xy amsi-
 rtärsgla uoäqot pqorsiheleämgy aniäay: oloioäloqug uoqoko- jeiälemo ma diapirsxheiä oäsi so Bariäkeio sot Bekciäot, lg
 cijgä bórg (EE eid. eäjd. 09/001, r. 49), jahxäy jai sxm herpiäfomsay siy amacjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai
 óqhqxm 6 jai 59 sgy Rtmhgäjgy EJ, so Dijarsgäqio (peälpso dioijgsijeäy diasóneiy pqojeileämot ma rtlloquxheiä pqoy sgm
 slgäla), rtcjeiälemo apoä soty C. Gulmann, pqoäedqo slgäla- odgciäa 94/57/EJ sot Rtlbotkiäot, sgy 22ay Moelbqiäot 1994,
 soy, M. Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida (eirgcgsgä), rvesijó le joimotäy jamoämey jai pqoästpa cia soty oqcami-
 D. A. O. Edward ji J.-P. Puissochet, dijarseäy, cemijoäy eirac- rlotäy epihexäqgrgy jai eneäsargy pkoiäxm jai cia siy rtmaueiäy
 cekeäay: N. Fennelly, cqallaseäay: D. Louterman-Hubeau, dqarsgqioäsgsey sxm matsijxäm aqvxäm (EE L 319 sgy
 jtäqia tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 7 Laðot 1998 12.12.1994, r. 20), paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: sgm odgciäa atsgä jai sg Rtmhgäjg EJ, so Dijarsgäqio (peälpso
 slgäla), rtcjeiälemo apoä soty C. Gulmann (eirgcgsgä),
 1. O oäqoy loämilg ecjasórsarg sot óqhqot 9, pqoäedqo slgälasoy, M. Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida,
 paqócqauoy 1, sgy eäjsgy odgciäay 77/388/EOJ sot P. Jann jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: F. G.
 Rtlbotkiä ot, sgy 17gy Laðot 1977, peqiä emaqlomiärexy Jacobs, cqallaseäay: R. Grass, eneädxre rsiy 14 Laðot 1998
 sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm, sxm rvesijxäm le apoäuarg sgy opoiäay so diasajsijoä eiämai so ajoäkotho:
 soty uoäqoty jtäjkot eqcarixäm Ç Joimoä rtärsgla uoäqot
 pqorsiheleämgy aniäay: oloioäloqug uoqokocijgä bórg, eävei
 1. So Bariä keio sot Bekciäot, lg herpiäfomsay emsoäy sgy sa-
 sgm eämmoia oäsi g ecjasersgleämg emsoäy jqósoty leäkoty
 vheiäray pqoherliäay siy amacjaiäey molohesijeäy, jamomi-
 epiveiäqgrg, g opoiäa paqavxqeiä le liärhxrg gä vqglasodo-
 rsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy pqojeileämot ma rtllo-
 sijgä liärhxrg oqirleämo aqihloä atsojimgäsxm re pekósey
 quxheiä pqoy sgm odgciäa 94/57/EJ sot Rtlbotkiä ot, sgy
 ecjasersgleämoty emsoäy ókkot jqósoty leäkoty, dem dia-
 22ay Moelbqiäot 1994, rvesijó le joimotäy jamoämey jai
 heäsei ej loämgy sgy lirhxärexy atsgäy loämilg ecjasórsarg
 pqoästpa cia soty oqcamirlotäy epihexäqgrgy jai eneä-
 emsoäy sot ókkot jqósoty leäkoty.
 sargy pkoiä xm jai cia siy rtmaueiä y dqarsgqioäsgsey sxm
 matsijxäm aqvxäm, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei
 2. So 59 sgy Rtmhgäjgy apacoqetäei ehmijgä qtählirg pqobkeä- apoä so óqhqo 16, paqócqauoy 1, sgy odgciäay atsgäy.
 potra sg voqgäcgrg soäjxm rsoty lg ecjasersgleämoty
 emsoäy jqósoty leäkoty tpojeileämoty rsom uoäqo oi opoiäoi
 fgsotäm, rtäluxma le sgm oäcdog odgciäa 79/1072/EOJ sot 2. Jasadijófei so Bariäkeio sot Bekciäot rsa dijarsijó
 Rtlbotkiä ot, sgy 6gy Dejelbqiäot 1979, peqiä emaqlomiä- eänoda.
 rexy sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm sxm rvesijxäm
 le soty uoäqoty jtäjkot eqcarixäm Ç Sqoäpoy epirsqougäy (1) EE C 370 sgy 6.12.1997.
 sot uoäqot pqorsiheleämgy aniäay rsoty tpojeileämoty rso
 uoäqo oi opoiäoi dem eiämai ecjasersgleämoi rso erxseqijoä
 sgy vxäqay, epirsqougä sot UPA loämom apoä sgy ovkgärexy
 atsotä sot jqósoty leäkoty jai le episoäjio valgkoäseqo
 apoä ejeiä mo pot euaqloäfesai xy pqoy soty soäjoty pot
 eirpqóssotm atsodijaiäxy oi ecjasersgleämoi rso erxse-
 qijoä sot jqósoty atsotä tpojeiälemoi rsom uoäqo apoä sgy APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 kgänexy sgy moälilgy pqoherliäay epirsqougäy.
 (seäsaqso slgäla)
 (1) EE C 40 sgy 8.2.1997. sgy 28gy Laðot 1998
 rsgm tpoäherg C-62/97 P: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm jasó Maríaa Lidia Lozano Palacios (1)
 (Amaiäqerg Ç Tpókkgkoi Ç Pqxägm elpeiqocmxälomay
 jqósoty leäkoty aporparleämoy re joimosijoä oäqcamo Ç
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT Apofgliäxrg ecjasarsórexy)
 (peälpso slgäla) (98/C 258/04)
 sgy 14gy Laðot 1998
 rsgm tpoäherg C-368/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 mosgäsxm jasó Barikeiäot sot Bekciäot (1)
 (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Lg lesauoqó rso erxseqijoä
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 diäjaio sgy odgciäay 94/57/EJ)
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 (98/C 258/03)
 (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä) Rsgm tpoäherg C-62/97 P, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Julian Currall, epijotqotälemoy apoä
 som Denis Waelbroeck), le amsijeiälemo aiäsgrg amaiqeärexy
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- jasó sgy apouórexy pot eneädxre rsiy 12 Dejelbqiäot 1996
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë) so Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (detäseqo
 slgäla) rsgm tpoäherg S-33/95, Lozano Palacios jasó Epi-
 Rsgm tpoäherg C-368/97, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- sqopgäy (Rtkkocgä Tp. Tp. 1996, r. II-1535), le sgm opoiäa
 mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Berend Jan Drijber) jasó Barikeiäot fgsgähgje g enauómirg sgy apouórexy atsgäy, oäpot o eäseqoy


text:
24.5.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 124/7
 Αίτηση αναιρέσεως του ΑugustoFichtner, πρώην υπαλλήλου β) εάν, παρά ταύτα, ήθελε γίνει δεκτό ότι ο αναιρεσείων
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε παρέβη την εν λόγω υποχρέωση, η παράβαση αυτή δεν
 στις 14 Μαρτίου 2003 κατά της αποφάσεως της 16ης Ιανουα- διαπράχθηκε πάντως «εκ προθέσεως ή εξ αμελείας»·
 ρίου 2003, την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊ-
 κών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα) στην υπόθεση T-75/00, 2) της αρχής της αναλογικότητας (της δράσεως της διοικήσεως)
 Augusto Fichtner κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο- λόγω:
 τήτων
 α) καταχρήσεως εξουσίας: διότι, η Επιτροπή, κατά την
 έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, επεδίωξε
 (Υπόθεση C-116/03 P) σκοπό διάφορο εκείνου για τον οποίο της έχει απονε-
 μηθεί η σχετική εξουσία (που είναι η διαφύλαξη της
 (2003/C 124/11) τάξεως εντός της δημόσιας υπηρεσίας) και πάντως προς
 επίτευξη σκοπών διαφορετικών από τους
 διακηρυχθέντες·
 β) κατάφωρη πλάνη περί την εκτίμηση των πραγματικών
 Ο Augusto Fichtner, εκπροσωπούμενος από τους δικηγόρους
 περιστατικών: διότι η Επιτροπή παρέλειψε να λάβει
 Michele Tamburini και Franco Colussi, με τόπο επιδόσεων στο
 υπόψη:
 Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων στις 14 Μαρτίου 2003 αίτηση αναιρέσεως κατά της 1) την καλή πίστη του αναιρεσείοντος·
 αποφάσεως της 16ης Ιανουαρίου 2003, την οποία εξέδωσε το
 Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα) στην 2) ότι, ούτως ή άλλως, δεν χωρούσε άρνηση χορηγή-
 υπόθεση T-75/00, Augusto Fichtner κατά Επιτροπής των Ευρω- σεως της άδειας περί της οποίας πρόκειται, διότι
 παϊκών Κοινοτήτων. οι ασκούμενες από τον αναιρεσείοντα δραστηριό-
 τητες δεν επέφεραν καμία βλάβη στην ανεξαρτησία
 του και στις δραστηριότητες της Κοινότητας.
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να εξαφανίσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·
 — να δεχθεί τα πρωτοδίκως υποβληθέντα αιτήματα, ήτοι:
 — να ακυρώσει την από 30.09.99 προσβαλλόμενη Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 απόφαση της Α∆Α· βαλε το Consiglio di Stato — Sezione Sesta — με διάταξη
 της 17ης ∆εκεμβρίου 2002, στην υπόθεση Società Italiana
 Dragaggi Spa κ.λπ. κατά Ministero delle Infrastrutture e
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να του καταβάλει τις μη
 dei Trasporti (Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών) και
 καταβληθείσες αποδοχές και αποζημιώσεις, εντόκως
 Regione Autonoma Friuli Venezia Giulia (∆ιοικητική
 από την ημερομηνία ισχύος της εν λόγω αποφάσεως και
 περιφέρεια Friuli Venezia Giulia)
 μέχρι πραγματικής αποπληρωμής·
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή σε αποκατάσταση της (Υπόθεση C-117/03)
 υλικής ζημίας και σε ικανοποίηση ηθικής βλάβης,
 αποτιμώντας τις σε 50 000 ευρώ ή σε άλλο ποσό που (2003/C 124/12)
 θα ήθελε κρίνει δίκαιο, είτε κατά την παρούσα δίκη είτε
 παραπέμποντας τον καθορισμό του σε άλλη δίκη·
 Με διάταξη της 17ης ∆εκεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 18 Μαρτίου 2003, το Consiglio di Stato — Sezione Sesta —
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Società Italiana Dragaggi Spa
 k.lp. και Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti και
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα Regione Autonoma Friuli Venezia Giulia, που εκκρεμεί ενώπιόν
 του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά-
 Η απόφαση του Πρωτοδικείου εξεδόθη κατά παραβίαση του σεως επί του εξής ερωτήματος:
 κοινοτικού δικαίου και ειδικότερα:
 Πρέπει το άρθρο 4, παράγραφος 5, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του
 1) του άρθρου 86, παράγραφος 1, του Κανονισμού Υπηρεσια- Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992 (1), να ερμηνευθεί υπό την
 κής Καταστάσεως των υπαλλήλων (στο εξής: ΚΥΚ)· και τούτο έννοια ότι τα μέτρα που ορίζει το άρθρο 6, ειδικότερα δε η
 διότι: παράγραφος 3 αυτού της ίδιας οδηγίας είναι υποχρεωτικά για τα
 κράτη μέλη μόνο μετά την οριστική έγκριση εκ μέρους των
 α) ο αναιρεσείων δεν παρέβη την υποχρέωση του κοινοτικών αρχών του καταλόγου των τόπων κατά το άρθρο 21 ή
 άρθρου 12, τρίτο εδάφιο, του ΚΥΚ, εφόσον απεδείχθη αν, αντιθέτως, από της λήξεως της προθεσμίας για τη θέσπιση των
 ότι ζήτησε άδεια για να ασκήσει εξωτερική μέτρων διατηρήσεως, πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ των
 δραστηριότητα· εγγραφών που έχουν δηλωτικό χαρακτήρα και εκείνων που έχουν


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 1ης Μαρτίου 2007 [αίτηση του College van Beroep voor het bedrijfsleven (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Maatschap J. en G.P. en A.C. Schouten κατά Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
 (Υπόθεση C-34/05) (1)
 (Καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων - Κανονισμός (ΕΟΚ) 3887/92 - Τομέας του βοείου κρέατος - Κανονισμός (ΕΚ) 1254/1999 - Διαθέσιμη καλλιεργούμενη για την παραγωγή ζωοτροφών έκταση - Έννοια - Ειδική πριμοδότηση - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Έκταση πλημμυρίσασα προσωρινώς κατά την κρίσιμη περίοδο)
 (2007/C 95/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 College van Beroep voor het bedrijfsleven
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Maatschap J. en G.P. en A.C. Schouten
 κατά
 Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Ερμηνεία του άρθρου 12, παράγραφος 2, εδάφιο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1254/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος (EE L 160, σ. 21), και του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΟΚ) 3887/92 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 1992, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου σχετικά με ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων (ΕΕ L 391, σ. 36) — Διαθέσιμη έκταση για ζωοτροφές — Έκταση καλυφθείσα προσωρινώς από τα ύδατα κατά το οικείο χρονικό διάστημα
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Τα άρθρα 12, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1254/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος, και το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΟΚ) 3887/92 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 1992, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου σχετικά με ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων, πρέπει να ερμηνεύονται υπό την έννοια ότι έκταση δηλωθείσα ως καλλιεργούμενη για την παραγωγή ζωοτροφών μπορεί να χαρακτηριστεί «διαθέσιμη», εφόσον, αφενός, καθ' όλη τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους προορίζεται αποκλειστικά για την εκτροφή των ζώων που διαβιούν εντός αυτής και, αφετέρου, χρησιμοποιήθηκε πράγματι για την εκτροφή τους για επτά τουλάχιστον μήνες κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους, από την ημερομηνία ενάρξεως που ορίζει η εθνική νομοθεσία και η οποία περιλαμβάνεται μεταξύ 1ης Ιανουαρίου και 31ης Μαρτίου, ακόμη και αν η έκταση αυτή δεν ήταν αδιαλείπτως κατειλημμένη από τα ζώα αυτά, ιδίως λόγω προσωρινής πλημμυρίδας.
 (1) ΕΕ C 93 της 16.4.2005.


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/51
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 8ης Μαΐου 2013 — Alsteens κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-87/12) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτος υπάλληλος - Ανανέωση της συμβάσεως - Μερική ακύρωση - Τροποποίηση)
 2013/C 252/94
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Geoffroy Alsteens (Marcinelle, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, J.-N. Louis, É. Marchal, A. Coolen και D. Abreu Caldas, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και D. Martin)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής περί περιορισμού του χρονικού διαστήματος κατά το οποίο παρατάθηκε η σύμβαση του προσφεύγοντος.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Ο Geoffroy Alsteens φέρει τα έξοδά του, καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) ΕΕ C 319 της 20.10.12, σ. 19.