text:
 22.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 8ης Σεπτεμβρίου 2011 [αίτηση του Conseil d'État (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — European Air Transport SA κατά Collège d'Environnement de la Région de Bruxelles-Capitale, Région de Bruxelles-Capitale
 (Υπόθεση C-120/10) (1)
 (Αεροπορικές μεταφορές - Οδηγία 2002/30/ΕΚ - Λειτουργικοί περιορισμοί σε συνάρτηση με τον προκαλούμενο θόρυβο στους κοινοτικούς αερολιμένες - Ανώτατα όρια στάθμης θορύβου τα οποία πρέπει να τηρούνται κατά τις υπερπτήσεις σε γειτνιάζουσες με τον αερολιμένα αστικές περιοχές)
 2011/C 311/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d'État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 European Air Transport SA
 κατά
 Collège d’environnement de la Région de Bruxelles-Capitale, Région de Bruxelles-Capitale
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Conseil d'État — Ερμηνεία των άρθρων 2, στοιχείο ε', 4, παράγραφος 4, και 6, παράγραφος 2, της οδηγίας 2002/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαρτίου 2002, περί της καθιέρωσης των κανόνων και διαδικασιών για τη θέσπιση περιορισμών λειτουργίας σε συνάρτηση με τον προκαλούμενο θόρυβο στους κοινοτικούς αερολιμένες (ΕΕ L 85, σ. 40) — Ανώτατα όρια στάθμης θορύβου τα οποία πρέπει να τηρούνται κατά τις υπερπτήσεις σε γειτνιάζουσες με τον αερολιμένα αστικές περιοχές — Έννοια του όρου «λειτουργικός περιορισμός» — Θεσπισθέντες έναντι οριακώς συμμορφουμένων αεροσκαφών περιορισμοί — Δυνατότητα θεσπίσεως περιορισμών σε συνάρτηση με τη μετρουμένη στο έδαφος στάθμη θορύβου — Συνέπειες της Συμβάσεως για τη Διεθνή Πολιτική Αεροπορία (Σύμβαση του Σικάγο)
 Διατακτικό
 Το άρθρο 2, στοιχείο ε', της οδηγίας 2002/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαρτίου 2002, περί της καθιέρωσης των κανόνων και διαδικασιών για τη θέσπιση περιορισμών λειτουργίας σε συνάρτηση με τον προκαλούμενο θόρυβο στους κοινοτικούς αερολιμένες, έχει την έννοια ότι ο «λειτουργικός περιορισμός» συνιστά μέτρο προσωρινής ή πλήρους απαγορεύσεως της προσβάσεως ενός πολιτικού υποηχητικού αεροπλάνου σε αερολιμένα κράτους μέλους της Ένωσης. Κατά συνέπεια, εθνική νομοθεσία για την προστασία του περιβάλλοντος επιβάλλουσα ανώτατα όρια στάθμης θορύβου μετρουμένης στο έδαφος, τα οποία πρέπει να τηρούνται κατά τις υπερπτήσεις σε γειτνιάζουσες με τον αερολιμένα περιοχές, δεν συνιστά, αυτή καθεαυτή, «λειτουργικό περιορισμό» κατά την έννοια της ως άνω διατάξεως εκτός αν, λόγω του οικείου οικονομικού, τεχνικού και νομικού πλαισίου, μπορεί να έχει το ίδιο αποτέλεσμα όπως και η απαγόρευση προσβάσεως στον εν λόγω αερολιμένα.
 (1) ΕΕ C 148 της 05.06.2010.


text:
Αριθ. C 286/4 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28 . 10. 95
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αίτηση αναιρέ επικουρικώς, παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως της
 σεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 29 Ιουνίου 1995 αποφάσεώς του .
 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο πε
 νταμελές τμήμα) στην υπόθεση Τ-31 /91 , Solvay SA κατά ( · ) ΕΕ αριθ. C 208 της 12. 8. 1995 , σ. 21 .
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 H αναιρεσειουσα ζητεί απο το Δικαστήριο:
 Αίτηση αναιρεσεως υποβληθείσα στις 30 Αυγούστου 1995
 1 , να ακυρώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου στην υπό από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της
 θεση Τ-31 /91 ('), αποφάσεως που εξέδωσε στις 29 Ιουνίου 1995 το Πρωτοδι
 κείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο πενταμελές τμή
 μα) στην υπόθεση Τ-32/91, Solvay SA κατά Επιτροπής των
 2, να απορρίψει τον λόγο ακυρώσεως της αποφάσεως της Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Επιτροπής o οποίος αντλείται από την έλλειψη κυρώσε (Υπόθεση C-288/95 P)
 ως , (95/C 286/08)
 3 , να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο προκειμένου H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 αυτό να αποφανθεί επί των λοιπών λόγων ακυρώσεως της νη από τους J. Curral και B. j . Drijber, μέλη της Νομικής
 αποφάσεως της Επιτροπής, Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον C. Gômez
 de la Cruz, υπέβαλε στις 30 Αυγούστου 1995 ενώπιον του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αίτηση αναιρέ
 4, να καταδικάσει τη Solvay SA στα δικαστικά έξοδα που σεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 29 Ιουνίου 1995
 προκλήθηκαν κατά την αναιρετική διαδικασία. το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο πε
 νταμελές τμήμα) στην υπόθεση Τ-32/91 , Solvay SA κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Αόγοι αναιρεσεως και κύρια επιχειρήματα
 H αναιρεσειουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Νομική πλάνη και έλλειψη αιτιολογίας όσον αφορά το 1 , να ακυρώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου στην υπό
 παραδεκτό του νέου ισχυρισμού της Solvay SA, την οργάνω θεση Τ-32/91 ( · ),
 ση της διαδικασίας και τη συγκέντρωση των αποδεικτικών
 στοιχείων. Εκτιμώντας ότι οι δηλώσεις της Επιτροπής, στις 2, να απορρίψει τον λόγο ακυρώσεως της αποφάσεως της
 οποίες έγινε αναφορά, συνιστούν αυτές καθαυτές πραγματι Επιτροπής o οποίος αντλείται από την έλλειψη κυρώσε
 ως ,
 κό στοιχείο υπό την έννοια του άρθρου 48 παράγραφος 2 του
 Κανονισμού Διαδικασίας, το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική 3, να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο προκειμένου
 πλάνη. Εκτιμώντας ότι δεν υφίστανται χρονικοί περιορισμοί αυτό να αποφανθεί επί των λοιπών λόγων ακυρώσεως της
 για την προβολή νέου ισχυρισμού κατά το άρθρο 48 παρά αποφάσεως της Επιτροπής,
 γραφος 2 του Κανονισμού Διαδικασίας, το Πρωτοδικείο
 υπέπεσε σε νομική πλάνη . Διατάσσοντας την Επιτροπή να 4, να καταδικάσει τη Solvay SA στα δικαστικά έξοδα που
 προσκομίσει το κείμενο της επίδικης αποφάσεως όπως αυτό προκλήθηκαν κατά την αναιρετική διαδικασία.
 κυρώθηκε κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα, το Πρωτοδι
 κείο υπέπεσε σε νομική πλάνη συνισταμένη σε εσφαλμένη
 ερμηνεία των κανόνων οργανώσεως της διαδικασίας και Οι λόγοι αναιρέσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι
 συγκεντρώσεως των αποδεικτικών στοιχείων, επί πλέον δε το αυτά που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως
 Πρωτοδικείο δεν παρέθεσε αιτιολογία, καθότι ούτε με τη C-287/95 P (2).
 διάταξη της 25ης Οκτωβρίου 1994 ούτε με την απόφαση
 προσδιόρισε τους λόγους που το οδήγησαν να κρίνει ότι (>) ΕΕ αριθ . C 208 της 12. 8. 1995 , σ. 21 .
 έπρεπε να διατάξει την Επιτροπή να προσκομίσει το ανωτέ (2) Βλέπε σελίδα 3 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
 ρω κείμενο.
 Νομική πλάνη και πλημμελής αιτιολογία όσον αφορα τη
 λειτουργία και τις συνέπειες της ελλείψεως κυρώσεως της Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αποφάσεως όταν αυτή ελήφθη. Εκτιμώντας ότι η κύρωση κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις
 πρέπει να γίνεται, επί ποινή ακυρότητας, πριν από την 30 Αυγούστου 1995
 κοινοποίηση της πράξεως στον αποδέκτη της και ότι, εν (Υπόθεση C-290/95)
 προκειμένω, η κύρωση ήταν παράτυπη, το Πρωτοδικείο
 υπέπεσε σε νομική πλάνη και παρέθεσε πλημμελή αιτιολογία. (95/C 286/09)
 Παραλείποντας να κρίνει αν το φερόμενο ελάττωμα ήταν
 ικανό να βλάψει το έννομο συμφέρον του αποδέκτη της H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπού
 αποφάσεως, το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη και, μενη από τον Antonio Aresu, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας,

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 20.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 284/19
 Προσφυγή του Jörg-Michael Fetzer κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία ασκήθηκε στις 9 Αυγούστου 2004
 (Υπόθεση Τ-330/04)
 (2004/C 284/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Ο Jörg-Michael Fetzer, κάτοικος Tübingen (Γερμανία), εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο Matthias Bauer, άσκησε στις 9 Αυγούστου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το καθού προσέβαλε τα δικαιώματα του προσφεύγοντος στο πλαίσιο του διαγωνισμού ΡΕ/96/Α (υπάλληλοι διοικήσεως),
 —
 να επιτρέψει τη συμμετοχή του προσφεύγοντος στο δεύτερο στάδιο διαγωνισμού παρόμοιου με τον διαγωνισμό ΡΕ/96/Α,
 —
 επικουρικώς, να υποχρεώσει το καθού στην καταβολή εύλογης αποζημιώσεως, ύψους τουλάχιστον ενός καθαρού μηνιαίου μισθού.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Τον Ιούλιο 2002 ο προσφεύγων υπέβαλε τα αναγκαία δικαιολογητικά για τη συμμετοχή του στον διαγωνισμό ΡΕ/96/Α του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Στο σχετικό έντυπο συμμετοχής υπέδειξε ότι είναι άτομο με ειδικές ανάγκες, δεδομένου ότι η ικανότητά του οράσεως περιορίζεται στο 2 % του φυσιολογικού. Ο προσφεύγων επισημαίνει ότι δεν του επιτράπηκε να χρησιμοποιήσει ηλεκτρονικό υπολογιστή κατά την εξέταση και δεν του χορηγήθηκε η χρονική παράταση την οποία ζήτησε, με την αιτιολογία ότι οι όροι του διαγωνισμού δεν προέβλεπαν διευκολύνσεις για τα άτομα με ειδικές ανάγκες.
 Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι λόγω της αναπηρίας του δεν μπορούσε να διαβάσει όλα τα ερωτήματα και να επιλέξει τις ορθές απαντήσεις εντός του προβλεπόμενου χρόνου. Ισχυρίζεται ότι αν του είχαν παρασχεθεί οι διευκολύνσεις για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, θα καταλεγόταν μεταξύ των 180 υποψηφίων με την υψηλότερη βαθμολογία. Ως εκ τούτου, ζητεί να διαπιστωθεί ότι κακώς δεν του παρασχέθηκαν οι διευκολύνσεις τις οποίες ζήτησε.


text:
 22.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/11
 Αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia, Milano, προς το Δικαστήριο για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, υποβληθείσα με διάταξη της 29ης Σεπτεμβρίου 2004, η οποία εκδόθηκε στην υπόθεση μεταξύ Federconsumatori κ.λπ. κατά Comune di Milano, προσεπικληθείσα: ΑΕΜ SpA
 (Υπόθεση C-463/04)
 (2005/C 19/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Με διάταξη της 29ης Σεπτεμβρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 2 Νοεμβρίου 2004, το Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia, Milano, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στην υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Federconsumatori κ.λπ. κατά Comune di Milano, προσεπικληθείσα: ΑΕΜ SpA.To Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί επί των εξής ερωτημάτων:
 —
 Ερωτάται αν μπορεί να θεωρηθεί ότι το άρθρο 2449 του ιταλικού αστικού κώδικα, όπως αυτό εφαρμόζεται στην υπό κρίση διαφορά, συνάδει προς το άρθρο 56 ΕΚ, όπως αυτό ερμηνεύτηκε με τις αποφάσεις της 23ης Μαΐου 2000 επί της υποθέσεως C-58/99, της 4ης Ιουνίου 2002 επί των υποθέσεων C-503/99 και C-483/99 και της 13ης Μαΐου 2003 επί των υποθέσεων C-98/01 και C-463/00, όταν κάνει χρήση του δημόσιος οργανισμός, ο οποίος, αν και έχει απολέσει τον εκ του νόμου έλεγχο της μετοχικής εταιρίας στην οποία συμμετέχει, εντούτοις διατηρεί σημαντική συμμετοχή (εν προκειμένω ύψους 33,4 %) ως διαθέτων τη σχετική πλειοψηφία εταίρος, κτώμενος με τον τρόπο αυτό δυσανάλογη εξουσία ελέγχου.
 —
 Ερωτάται αν μπορεί να θεωρηθεί ότι το άρθρο 2449 του ιταλικού αστικού κώδικα, το οποίο εφαρμόζεται από κοινού με το άρθρο 4 του νομοθετικού διατάγματος 332 της 31ης Μαΐου 1994, το οποίο μετατράπηκε στον νόμο 474 της 30ής Ιουλίου 1994, συνάδει προς το άρθρο 56 ΕΚ, όπως αυτό ερμηνεύτηκε με τις αποφάσεις της 23ης Μαΐου 2000 επί της υποθέσεως C-58/99, της 4ης Ιουνίου 2002 επί των υποθέσεων C-503/99 και C-483/99 και της 13ης Μαΐου 2003 επί των υποθέσεων C-98/01 και C-463/00, όταν κάνει χρήση του δημόσιος οργανισμός, ο οποίος, αν και έχει απολέσει τον εκ του νόμου έλεγχο της μετοχικής εταιρίας στην οποία συμμετέχει, εντούτοις διατηρεί σημαντική συμμετοχή (εν προκειμένω ύψους 33,4 %) ως διαθέτων τη σχετική πλειοψηφία εταίρος, κτώμενος με τον τρόπο αυτό δυσανάλογη εξουσία ελέγχου.
 —
 Ερωτάται αν μπορεί να θεωρηθεί ότι το άρθρο 2449 του ιταλικού αστικού κώδικα συνάδει προς το άρθρο 56 ΕΚ, όπως αυτό ερμηνεύτηκε με τις αποφάσεις της 23ης Μαΐου 2000 επί της υποθέσεως C-58/99, της 4ης Ιουνίου 2002 επί των υποθέσεων C-503/99 και C-483/99 και της 13ης Μαΐου 2003 επί των υποθέσεων C-98/01 και C-463/00, στον βαθμό που, όπως εφαρμόζεται στην πράξη, επάγεται αποτέλεσμα αντίθετο προς άλλη διάταξη της εθνικής νομοθεσίας (και ιδίως προς το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο d, του νόμου 332 της 31ης Μαΐου 1994, ο οποίος μετατράπηκε στον νόμο 474 της 30ής Ιουλίου 1994), η οποία με τη σειρά της συνάδει προς το άρθρο 56 ΕΚ και εν πάση περιπτώσει επαναλαμβάνει, όσον αφορά τις προϋποθέσεις ασκήσεως και τα προαπαιτούμενα εφαρμογής, τις αναγνωρισμένες με τις προαναφερθείσες αποφάσεις του Δικαστηρίου σε θέματα ειδικών εξουσιών αρχές.


text:
 12.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 335/38
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hof van Cassatie (Βέλγιο) στις 24 Ιουνίου 2016 — Ömer Altun κ.λπ. και Absa NV κ.λπ. κατά Openbaar Ministerie
 (Υπόθεση C-359/16)
 (2016/C 335/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van Cassatie
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: Ömer Altun, Abubekir Altun, Sedrettin Maksutogullari, Yunus Altun, Absa NV, M. Sedat BVBA και Alnur BVBA
 Αναιρεσίβλητη: Openbaar Ministerie
 Προδικαστικό ερώτημα
 Δύναται ένα πιστοποιητικό Ε101 το οποίο χορηγήθηκε βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 (1) του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 1972, περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως είχε εφαρμογή πριν από την κατάργησή του από το άρθρο 96, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 987/2009 (2) για τον καθορισμό της διαδικασίας εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας, να ακυρωθεί ή να μη ληφθεί υπόψη από δικαστή άλλον από αυτόν του κράτους μέλους αποστολής, στην περίπτωση που τα τεθέντα στην κρίση του πραγματικά περιστατικά επιτρέπουν τη διαπίστωση ότι το πιστοποιητικό αποκτήθηκε ή έτυχε επικλήσεως με απατηλό τρόπο;
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 138.
 (2) Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για καθορισμό της διαδικασίας εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (ΕΕ 2009, L 284, σ. 1).


text:
 20.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 236/26
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 24 Απριλίου 2015 — T.D. Rease και P. Wullems κατά College bescherming persoonsgegevens
 (Υπόθεση C-192/15)
 (2015/C 236/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: T.D. Rease και P. Wullems
 Αναιρεσίβλητο: College bescherming persoonsgegevens
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μήπως η έννοια της προσφυγής σε μέσα κατά το άρθρο 4, παράγραφος 1, αρχή και στοιχείο γ', της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281, σ. 31), καταλαμβάνει το γεγονός ότι ένας υπεύθυνος για την επεξεργασία, κατά την έννοια του άρθρου 2, αρχή και στοιχείο δ', της οδηγίας αυτής, έδωσε εκτός της ΕΕ εντολή σε εγκατεστημένο εντός της ΕΕ γραφείο ερευνών να χρησιμοποιήσει μέσα για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα εντός του εδάφους κράτους μέλους;
 2)
 Επιτρέπει η οδηγία 95/46/ΕΚ [...], και ειδικότερα το άρθρο της 28, παράγραφος 3 και 4, λαμβανομένου υπόψη του σκοπού της οδηγίας αυτής, στις εθνικές αρχές, στο πλαίσιο της επιβολής, από την προβλεπόμενη από την εν λόγω οδηγία αρχή ελέγχου, της προστασίας του ατόμου, να θέσουν προτεραιότητες που έχουν ως αποτέλεσμα τη μη επιβολή της προστασίας αυτής όταν η παράβαση της εν λόγω οδηγίας καταγγέλθηκε μόνο από ένα άτομο ή από μικρή ομάδα ατόμων;


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/14
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 1ης Δεκεμβρίου 2005
 στην υπόθεση C-116/05 (αίτηση του tribunal de commerce de Nancy για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Établissements Dhumeaux et Cie SA, Société d'études et de commerce (SEC) κατά ALBV SA, ALBV SA κατά Tragex Gel SA, Agence fédérale pour la sécurité de la chaîne alimentaire (AFSCA), πρώην Institut d'expertise vétérinaire (IEV), ALBV SA κατά CIGMA International SA, και ALBV SA κατά Jean Max Gustin, υπό την ιδιότητα του διαχειριστή της Tragex Gel SA (1)
 (Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως - Απαράδεκτο)
 (2006/C 60/29)
 Γλώσσα της διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-116/05, με αντικείμενο αίτηση του tribunal de commerce de Nancy (Γαλλία) προς το Δικαστήριο, η οποία υποβλήθηκε, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 2005, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 10 Μαρτίου 2005, και με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Établissements Dhumeaux et Cie SA, Société d'études et de commerce (SEC) κατά ALBV SA, ALBV SA κατά Tragex Gel SA, Agence fédérale pour la sécurité de la chaîne alimentaire (AFSCA), πρώην Institut d'expertise vétérinaire (IEV), ALBV SA κατά CIGMA International SA, και ALBV SA κατά Jean Max Gustin, υπό την ιδιότητα του διαχειριστή της Tragex Gel SA, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Malenovský, πρόεδρο τμήματος, A. La Pergola (εισηγητή) και J.-P. Puissochet, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε την 1η Δεκεμβρίου 2005 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε, με απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 2005, το tribunal de commerce de Nancy είναι προδήλως απαράδεκτη.
 (1) ΕΕ C 115 της 14.5.2005.


text:
 25.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 199/41
 Προσφυγή της 26ης Ιουνίου 2007 — Δημοκρατία της Ουγγαρίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση T-221/07)
 (2007/C 199/77)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Ουγγαρίας (εκπρόσωπος: J. Fazekas)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 2007, σχετικά με το εθνικό σχέδιο κατανομής δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου, που κοινοποιήθηκε από την Ουγγαρία σύμφωνα με την οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [C(2007) 1689 τελικό].
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα προσβάλλει την απόφαση της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 2007, σχετικά με το εθνικό σχέδιο κατανομής δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου, που κοινοποιήθηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο σύμφωνα με την οδηγία 2003/87/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Σύμφωνα με την προσβαλλομένη απόφαση, το εθνικό σχέδιο της Ουγγαρίας για την κατανομή δεν πληροί ορισμένα κριτήρια που προβλέπονται στο παράρτημα III της οδηγίας 2003/87.
 Η προσφεύγουσα στηρίζει την προσφυγή της στο γεγονός ότι η οδηγία 2003/87, και ειδικότερα το άρθρο της 9, παράγραφος 3, δεν παρέχει στην Επιτροπή την εξουσία να καθορίζει μόνη της τη συνολική ποσότητα δικαιωμάτων εκπομπής που μπορούν να κατανείμουν τα κράτη μέλη, χωρίς να λάβει καθόλου υπόψη τα σχέδια κατανομής που έχουν καταρτίσει και κοινοποιήσει τα κράτη μέλη σύμφωνα με τα άρθρα 9, παράγραφος 1, και 11, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας ούτε τη συνολική ποσότητα των κατανεμητέων δικαιωμάτων εκπομπής που καθορίζεται από τα κράτη μέλη στα σχέδια αυτά.
 Σε περίπτωση που το Πρωτοδικείο κρίνει ότι η οδηγία 2003/87 παρέχει στην Επιτροπή την εξουσία αυτή, η προσφεύγουσα ζητεί να αναγνωριστεί ότι το εν λόγω όργανο υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως κατά την εκτίμηση της συνολικής ποσότητας κατανεμητέων δικαιωμάτων εκπομπής που περιλαμβανόταν στο εθνικό σχέδιο κατανομής. Η Ουγγαρία ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή, κατά την εκτίμησή της, αφενός, δεν έλαβε υπόψη τα στοιχεία και τους υπολογισμούς που περιέχονται στο σχέδιο κατανομής, παραβιάζοντας έτσι την αρχή της αναλογικότητας, και, αφετέρου, χρησιμοποίησε δεδομένα προδήλως εσφαλμένα και υπολογισμούς ακατάλληλους που οδήγησαν αναγκαστικά σε εσφαλμένο καθορισμό της συνολικής ποσότητας.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επίσης ότι, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, η καθής παραβίασε την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας, καθόσον, αφενός, καθόρισε χωρίς να έχει διαβουλευθεί κατά τρόπο μόνιμο και λεπτομερή με τα κράτη μέλη (μεταξύ των οποίων και η Ουγγαρία) σχετικά με τη μέθοδο υπολογισμού και με τα στοιχεία που χρησιμοποίησε για να καθορίσει τη συνολική ποσότητα κατανεμητέων δικαιωμάτων εκπομπής και, αφετέρου, δεν έλαβε υπόψη τις συμπληρωματικές πληροφορίες που προσκόμισε η προσφεύγουσα, τις οποίες η ίδια η καθής είχε ζητήσει κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν συμμορφώθηκε προς την υποχρέωσή της αιτιολογήσεως, δεδομένου ότι, κατ' αρχάς, δεν αιτιολόγησε επαρκώς γιατί δεν έλαβε υπόψη το σχέδιο κατανομής που κοινοποίησε η Ουγγαρία ούτε τα στοιχεία και του υπολογισμού που περιλαμβάνονται σε αυτό· δεύτερον, δεν αιτιολόγησε επαρκώς την καταλληλότητα των στοιχείων και υπολογισμών που χρησιμοποίησε και, τρίτον, δεν αιτιολόγησε καθόλου γιατί δεν έλαβε υπόψη τις συμπληρωματικές πληροφορίες που προσκόμισε η Ουγγαρία και που η ίδια η Επιτροπή είχε ζητήσει κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.
 (1) Οδηγία 2003/87/CE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 275, σ. 32).


text:
 19.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 21ης Ιουλίου 2016 [αίτηση του Augstākā tiesa (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SIA «VM Remonts» (πρώην SIA «DIV un KO»), SIA «Ausma grupa» κατά Konkurences padome και Konkurences padome κατά SIA «Pārtikas kompānija»
 (Υπόθεση C-542/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Ανταγωνισμός - Άρθρο 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ - Κατάσταση αμιγώς εσωτερικής φύσεως - Εφαρμογή ανάλογης εθνικής ρυθμίσεως - Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου - Εναρμονισμένη πρακτική - Ευθύνη επιχειρήσεως λόγω των ενεργειών παρέχοντος υπηρεσίες - Προϋποθέσεις))
 (2016/C 343/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākā tiesa
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 SIA «VM Remonts» (πρώην SIA «DIV un Ko»), SIA «Ausma grupa», Konkurences padome
 κατά
 Konkurences padome, SIA «Pārtikas kompānija»
 Διατακτικό
 Το άρθρο 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι μια επιχείρηση μπορεί καταρχήν να θεωρηθεί υπεύθυνη για εναρμονισμένη πρακτική λόγω των ενεργειών ανεξάρτητου παρέχοντος υπηρεσίες σε αυτήν μόνον εάν πληρούται μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
 —
 ο παρέχων υπηρεσίες να ενεργούσε, στην πραγματικότητα, υπό τη διεύθυνση ή υπό τον έλεγχο της εμπλεκόμενης επιχειρήσεως, ή
 —
 η εν λόγω επιχείρηση να είχε λάβει γνώση των βλαπτικών του ανταγωνισμού σκοπών που επιδίωκαν οι ανταγωνιστές της και ο παρέχων υπηρεσίες και να επιδίωξε να συμβάλει και η ίδια για την επίτευξή τους με τη συμπεριφορά της, ή, τέλος,
 —
 η εν λόγω επιχείρηση να μπορούσε ευλόγως να προβλέψει ότι ο παρέχων υπηρεσίες στον οποίον απευθύνθηκε θα μοιραζόταν τις εμπορικές της πληροφορίες με τους ανταγωνιστές της και να ήταν διατεθειμένη να αποδεχθεί τον σχετικό κίνδυνο.
 (1) ΕΕ C 56 της 16.12.2015.


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/29
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Förvaltningsrätten i Falun (Σουηδία) στις 27 Ιουνίου 2011 — Daimler AG κατά Skatteverket
 (Υπόθεση C-318/11)
 2011/C 269/54
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Förvaltningsrätten i Falun
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Daimler AG
 Καθού: Skatteverket
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πώς πρέπει να ερμηνεύεται η έννοια «μόνιμη εγκατάσταση από την οποία πραγματοποιούσε επιχειρηματικές πράξεις», στο πλαίσιο εκτιμήσεως πραγματοποιούμενης βάσει των υπό εξέταση διατάξεων του δικαίου της Ένωσης (1);
 2)
 Πρέπει ο υποκείμενος στον φόρο ο οποίος έχει την έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας σε άλλο κράτος μέλος, του οποίου δε η δραστηριότητα συνίσταται κυρίως στην κατασκευή και στην πώληση αυτοκινήτων και ο οποίος έχει διενεργήσει δοκιμές, υπό χειμερινές καιρικές συνθήκες, μοντέλων αυτοκινήτων σε εγκαταστάσεις στη Σουηδία, να θεωρηθεί ότι έχει στη χώρα αυτή μόνιμη εγκατάσταση, από την οποία πραγματοποιήθηκαν εμπορικές πράξεις, εφόσον ο υποκείμενος στον φόρο απέκτησε αγαθά και υπηρεσίες που ελήφθησαν και χρησιμοποιήθηκαν στις εγκαταστάσεις δοκιμών στη Σουηδία, χωρίς να έχει δικό του προσωπικό μόνιμα εγκατεστημένο στη Σουηδία, και εφόσον η δραστηριότητα που συνίσταται στη διενέργεια δοκιμών είναι αναγκαία για την άσκηση εντός άλλου κράτους μέλους της οικονομικής δραστηριότητας του υποκειμένου στον φόρο;
 3)
 Επηρεάζεται η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα αν ο υποκείμενος στον φόρο έχει θυγατρική στη Σουηδία η οποία του ανήκει κατά 100 % και η οποία έχει ως σχεδόν αποκλειστικό σκοπό την παροχή ορισμένων υπηρεσιών στον υποκείμενο στον φόρο οι οποίες είναι σχετικές με την εν λόγω δραστηριότητα διενέργειας δοκιμών;
 (1) Άρθρα 170 και 171 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1), άρθρα 1 και 2 της όγδοης οδηγίας 79/1072/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Δεκεμβρίου 1979, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Τρόπος επιστροφής του φόρου προστιθεμένης αξίας στους υποκειμένους στο φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της χώρας (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 111), και άρθρα 2, 3 και 5 της οδηγίας 2008/9/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2008, για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων σχετικά με την επιστροφή του φόρου προστιθέμενης αξίας, που προβλέπεται στην οδηγία 2006/112/ΕΚ, σε υποκείμενους στο φόρο μη εγκατεστημένους στο κράτος μέλος επιστροφής αλλά εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος (ΕΕ L 44, σ. 23)


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/49
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Ιουνίου 2014 — Accorinti κ.λπ. κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-224/12) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Οικονομική και νομισματική πολιτική - ΕΚΤ - Εθνικές κεντρικές τράπεζες - Αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους - Καταλληλότητα εμπορεύσιμων χρεογράφων εκδόσεως ή πλήρους εγγυήσεως της Ελλάδας για τους σκοπούς των πράξεων νομισματικής πολιτικής του Ευρωσυστήματος - Διατήρηση του ορίου επαρκούς πιστοληπτικής ικανότητας για την επίτευξη καταλληλότητας - Πιστωτική αναβάθμιση υπό τη μορφή προγράμματος επαναγοράς τίτλων υπέρ των εθνικών κεντρικών τραπεζών - Ιδιώτες πιστωτές - Καταλογισμός εννόμων συνεπειών στην προσβαλλόμενη πράξη - Έλλειψη εννόμου συμφέροντος - Έλλειψη άμεσου επηρεασμού - Απαράδεκτο))
 2014/C 315/83
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Alessandro Accorinti (Nichelino, Ιταλία) και οι λοιποί προσφεύγοντες τα ονόματα των οποίων περιλαμβάνονται σε παράρτημα της διατάξεως (εκπρόσωποι: S. Sutti και R. Spelta, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Sáinz de Vicuña Barroso, S. Bening και Π. Παπαπασχάλη, στη συνέχεια, S. Bening και Π. Παπαπασχάλη, επικουρούμενοι από E. Castellani, T. Lübbig και B. Kaiser, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως 2012/153/ΕΕ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 5ης Μαρτίου 2012, σχετικά με την καταλληλότητα εμπορεύσιμων χρεογράφων εκδόσεως ή πλήρους εγγυήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας στο πλαίσιο της προσφοράς αυτής για την ανταλλαγή χρέους (ΕΚΤ/2012/3) (ΕΕ L 77, σ. 19)
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Καταδικάζει τον Alessandro Accorinti και τους λοιπούς προσφεύγοντες τα ονόματα των οποίων περιλαμβάνονται σε παράρτημα της διατάξεως στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 243 της 11.8.2012.


text:
 6.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 101/8
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichts Giessen (Γερμανία) στις 27 Δεκεμβρίου 2012 — Johannes Peter κατά Bundeseisenbahnvermögen
 (Υπόθεση C-610/12)
 2013/C 101/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgerichts Giessen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Johannes Peter
 Καθού: Bundeseisenbahnvermögen
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Συνάδει με την οδηγία 2000/78/ΕΚ (1) η αναγνώριση αναδρομικού δικαιώματος αποδοχών, με σκοπό την επίτευξη καθεστώτος ίσης μεταχειρίσεως βάσει των συνταγματικών αρχών που ισχύουν στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, από την έναρξη του οικονομικού έτους εντός του οποίου ο δημόσιος υπάλληλος προέβαλε πρώτη φορά τη σχετική αξίωση έναντι του εργοδότη του, σε περίπτωση που κατά το παρελθόν είχε διαπιστωθεί ήδη άνιση μεταχείριση μεταξύ έγγαμων δημοσίων υπαλλήλων και δημοσίων υπαλλήλων οι οποίοι συζούν στο πλαίσιο καταχωρισμένης σχέσεως συμβιώσεως;
 (1) Οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16).


text:
 21.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 377/7
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di Cassazione (Ιταλία) στις 22 Οκτωβρίου 2013 — Agenzia delle Dogane και Ufficio di Verona dell’Agenzia delle Dogane κατά ADL American Dataline Srl
 (Υπόθεση C-546/13)
 2013/C 377/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte suprema di cassazione
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Agenzia delle Dogane, Ufficio di Verona dell’Agenzia delle Dogane
 Καθής: ADL American Dataline Srl
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιβαίνει στο άρθρο 10, παράγραφοι 2 και 12, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1987 (1), καθώς και στην αρχή της ασφάλειας δικαίου, να αντληθούν από τις τροποποιήσεις των επεξηγηματικών σημειώσεων του κεφαλαίου 84 του Πίνακα δασμών, μέρος ΙΙ του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΚ) 1549/06 της Επιτροπής της 17ης Οκτωβρίου 2006 (2) (σύμφωνα με τις οποίες τα ηχεία δεν υπάγονται στην κλάση 8471, εφόσον δεν παρουσιάζονται ως μέρος αυτόματης μηχανής επεξεργασίας πληροφοριών) ερμηνευτικά στοιχεία προκειμένου να αναγνωριστεί ότι τα προϊόντα τα οποία εισήγαγε η εταιρεία ADL s.r.l. (3) [...] προορίζονται για ειδική λειτουργία (αναπαραγωγή και ενίσχυση του ήχου) «διαφορετική» από εκείνη της επεξεργασίας πληροφοριών;
 2)
 Πρέπει τα προϊόντα τα οποία εισήγαγε η εταιρεία ADL s.r.l. [...], ως «ηχεία» τα οποία διατίθενται στο εμπόριο χωριστά από την αυτόματη μηχανή επεξεργασίας πληροφοριών, να θεωρηθούν διατάξεις που προορίζονται για «ειδική λειτουργία διαφορετική από εκείνη της επεξεργασίας πληροφοριών» –εφόσον ο χαρακτηρισμός αυτός πρέπει να δοθεί στη λειτουργία αναπαραγωγής και ενισχύσεως του ήχου–, ή δεν μπορούν να θεωρηθούν μονάδες συστήματος που προορίζονται για ειδική λειτουργία διαφορετική από εκείνη της επεξεργασίας πληροφοριών, λόγω του ότι, λαμβανομένων υπόψη των ειδικών τεχνικών χαρακτηριστικών (σύνδεση αποκλειστικά με καλώδιο USB· απαίτηση λειτουργικού συστήματος MAC OS 9.), «δεν επιτελούν έργο που θα μπορούσαν να επιτελέσουν χωρίς τη βοήθεια τέτοιας μηχανής [δηλ: αυτόματης μηχανής επεξεργασίας πληροφοριών]» (πρβλ. αποφάσεις του Δικαστηρίου της 19ης Οκτωβρίου 2000, C-339/98, Peacock AG, σκέψεις 14 και 15, και της 18ης Ιουλίου 2007, C-142/06, Olicom, σκέψεις 20, 29 και 30 –οι οποίες, μολονότι αναφέρονται σε άλλο είδος διατάξεως –κάρτες δικτύου και κάρτες δικτύου/μόντεμ– φαίνεται να οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το διττό στοιχείο της λειτουργίας της διατάξεως αποκλειστικώς μέσω προσωπικού υπολογιστή και της δυνατότητας λήψεως και μετατροπής στην έξοδο των σημάτων που διαβιβάζει ο επεξεργαστής δεν μπορεί να χαρακτηριστεί «διαφορετική» ειδική λειτουργία).
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, EE L 256, σ. 1.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1549/2006 της Επιτροπής, της 17ης Οκτωβρίου 2006, για τροποποίηση του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, EE L 301, σ. 1.
 (3) Πρόκειται για «ηχεία που παράγει η αμερικανική εταιρεία Harman Multimedia και που προορίζονται για αποκλειστική χρήση ως περιφερειακές μονάδες εξόδου για υπολογιστές “APPLE”».


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/13
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Σουηδίας, που ασκήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2005
 (Υπόθεση C-58/05)
 (2005/C 93/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους L. Ström van Lier και N. Yerrell, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 10 Φεβρουαρίου 2005 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Βασιλείου της Σουηδίας.
 Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο της Σουηδίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2000/79/ΕΚ (1) της 27ης Νοεμβρίου 2001, για την εκτέλεση της ευρωπαϊκής συμφωνίας για την οργάνωση του χρόνου εργασίας του ιπτάμενου προσωπικού της πολιτικής αεροπορίας που συνήφθη από την Ένωση Ευρωπαϊκών Αεροπορικών Εταιρειών (ΑΕΑ), την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Μεταφορές (ETF), την Ευρωπαϊκή Ένωση Προσωπικού Θαλάμων Διακυβέρνησης Αεροσκαφών (ΕCΑ), την Ευρωπαϊκή Ένωση Αερομεταφορέων των Περιφερειών της Ευρώπης (ERA) και τη Διεθνή Ένωση για τις Ναυλωμένες Πτήσεις (IACA) ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να διαβιβάσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3 της οδηγίας αυτής και
 2)
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο έληξε την 1η Δεκεμβρίου 2003.
 (1) Οδηγία του Συμβουλίου, ΕΕ L 302, 01.12.2000, σ. 57.


text:
 7.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/27
 Προσφυγή της 24ης Οκτωβρίου 2011 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-112/11)
 2012/C 6/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: C. Mourato, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση του εκκαθαριστικού σημειώματος μισθοδοσίας του προσφεύγοντος του μηνός Φεβρουαρίου 2011 και των εκκαθαριστικών σημειωμάτων μισθοδοσίας των επομένων μηνών στα οποία εφαρμόζεται ο νέος διορθωτικός συντελεστής για την πόλη του Varese σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 1239/2010 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 2010.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει το εκκαθαριστικό σημείωμα μισθοδοσίας του μηνός Φεβρουαρίου 2011 και τα επόμενα εκκαθαριστικά σημειώματα μισθοδοσίας, καθόσον στα σημειώματα αυτά εφαρμόζεται διορθωτικός συντελεστής 92,3 βάσει του προαναφερθέντος κανονισμού (ΕΕ) 1239/2010) του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 2010, διατηρώντας παράλληλα τα αποτελέσματα των σημειωμάτων αυτών μέχρι την έκδοση νέων σημειωμάτων στα οποία θα εφαρμόζεται κανονικός διορθωτικός συντελεστής,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 12ης Ιουλίου 2011 της ΑΔΑ, με την οποία δόθηκε αρνητική απάντηση στην ένσταση 328/11 του προσφεύγοντος, καθόσον δεν του χορηγήθηκε, ιδίως, πρόσβαση στα λεπτομερή στατιστικά στοιχεία σχετικά με τις οικονομικές ισοτιμίες μεταξύ των Βρυξελλών και του Varese για διάφορες βασικές θέσεις, μεταξύ των οποίων το ηλεκτρικό ρεύμα, το φυσικό αέριο, τα υγρά και στερεά καύσιμα θέρμανσης, η υγεία και η στέγη,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
29.4.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 122/35
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ L. Harings, δικηγο ́ρους Αμβου ́ργου, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο των Arendt και
 της 14ης Φεβρουαρι ́ου 2000 Medernach, 8-10, rue Mathias Hardt, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: M. Niejahr και G. Braun),
 στην υπο ́θεση Τ-325/99, Generale Conserve SpA κατα ́ με αντικει ́μενο αι ́τηση με την οποι ́α ζητει ́ται, αφενο ́ς, αναστολη ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των και Ιταλικη ́ς της εκτελε ́σεως του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2799/99 της Επιτροπη ́ς,
 ∆ημοκρατι ́ας (1) της 17ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, για λεπτομε ́ρειες εφαρμογη ́ς του
 κανονισμου ́ (ΕΚ) 1255/99, ο ́σον αφορα ́ τη χορη ́γηση ενισχυ ́σεως
 στο αποκορυφωμε ́νο γα ́λα και στο αποκορυφωμε ́νο γα ́λα σε σκο ́νη
 («Προ ́δηλη αναρμοδιο ́τητα») που προορι ́ζονται για τη διατροφη ́ ζω ́ων και για την πω ́ ληση του
 εν λο ́γω αποκορυφωμε ́νου γα ́λακτος σε σκο ́νη (EE L 340, σ. 3),
 (2000/C 122/51) και, αφετε ́ρου, συνε ́χιση της εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 1105/68 της Επιτροπη ́ς, της 27ης Ιουλι ́ου, 1968, περι ́ των
 λεπτομερειω ́ν χορηγη ́σεως ενισχυ ́σεων για το αποκορυφωμε ́νο
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) γα ́λα που προορι ́ζεται για τη διατροφη ́ των ζω ́ων (ΕΕ ειδ.
 ́εκδ. 03/003, σ. 148), ο ́πως τροποποιη ́θηκε τελευται ́ως με τον
 Στην υπο ́θεση Τ-325/99, Generale Conserve SpA, με ́εδρα κανονισμο ́ (ΕΚ) 1802/95 της Επιτροπη ́ς, της 25ης Ιουλι ́ου 1995,
 το Assogo (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους C. Cigolini, για προσαρμογη ́ και τροποποι ́ηση των κανονισμω ́ν του τομε ́α του
 G. Durazzo και M. Hengel, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν γα ́λακτος και των γαλακτοκομικω ́ν προϊο ́ντων οι οποι ́οι καθο ́ριζαν
 Κοινοτη ́των και Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ́εχει ως αντικει ́μενο πριν απο ́ την 1η Φεβρουαρι ́ου 1995 ορισμε ́νες τιμε ́ς και ποσα ́, η
 την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς C(1999) 1596 τελ., αξι ́α των οποι ́ων σε ECU προσαρμο ́στηκε λο ́γω της καταργη ́σεως
 της 17ης Ιουνι ́ου 1999, με την οποι ́α διαπιστω ́νεται ο ́τι πρε ́πει να του διορθωτικου ́ συντελεστη ́ των γεωργικω ́ν ισοτιμιω ́ν (EE L 174,
 γι ́νει εκ των υστε ́ρων ει ́σπραξη εισαγωγικω ́ν δασμω ́ν μη απαιτη- σ. 27), ́εως ο ́του το Πρωτοδικει ́ο αποφανθει ́ επι ́ της ουσι ́ας, ο
 θε ́ντων απο ́ την προσφευ ́γουσα λο ́γω εισαγωγη ́ς το ́ννου απο ́ την Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις 15 Φεβρουαρι ́ου 2000
 Τουρκι ́α, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 V. Tiili, προ ́εδρο, R. M. Moura Ramos και P. Mengozzi, δικαστε ́ς,
 γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 14 Φεβρουαρι ́ου 2000 δια ́- 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση για τη λη ́ψη ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 1) Απορρι ́πτει εν με ́ρει την προσφυγη ́, καθ' ́οσον στρε ́φεται
 κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα, καθ' ́οσον
 η προσφυγη ́ στρε ́φεται κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Προσφυγη ́ του Αθανασι ́ου Ν. Πιτσιο ́ρλα κατα ́ του Συμβου-
 (1) EE C 63 της 4.3.2000. λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης και της Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς
 Τρα ́πεζας που ασκη ́θηκε στις 20 Ιανουαρι ́ου 2000
 (Υπο ́θεση Τ-3/00)
 (2000/C 122/53)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 της 15ης Φεβρουαρι ́ου 2000
 Ο Αθανα ́σιος Ν. Πιτσιο ́ρλας, κα ́τοικος Θεσσαλονι ́κης, οδο ́ς
 στην υπο ́θεση T-1/00 R, Gustav Hölzl κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς Ν. Κουντουριω ́του 8 (Ελλα ́δα), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των δικηγο ́ρο ∆ημη ́τρη Παπαφιλι ́ππου, α ́σκησε στις 20 Ιανουαρι ́ου
 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 ́ ν με ́τρων — Παραδεκτο ́ προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης και της
 (Αι ́τηση για τη λη ́ψη ασφαλιστικω
 ́ριας προσφυγη ́ς) Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας (ΕΚΤ).
 της κυ
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (2000/C 122/52)
 — Να κριθει ́ παραδεκτη ́ προσφυγη ́ στο συ ́νολο ́ της·
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) — Να διατα ́ξει το Πρωτοδικει ́ο αποδει ́ξεις για να διευκρινισθου ́ν
 οι συνθη ́κες ́εκδοσης των αποφα ́σεων των δυ ́ο οργα ́νων της
 Στην υπο ́θεση Τ-1/00 R, Gustav Hölzl, κα ́τοικος Damme Κοινο ́τητας·
 (Γερμανι ́α), Günter Wiegert, κα ́τοικος Velen (Γερμανι ́α), Firma
 Molkerei Wagenfeld Karl Niemann GmbH & Co. KG, με ́εδρα — Να ακυρωθου ́ν οι αρνητικε ́ς αποφα ́σεις του Συμβουλι ́ου της
 το Wagenfeld (Γερμανι ́α), Josef Brüninghoff, κα ́τοικος Bocholt 30 Ιουλι ́ου 1999 και της ΕΚΤ της 8 Νοεμβρι ́ου και της
 (Γερμανι ́α), και Lüdger Nienhaus, κα ́τοικος Borken-Gemen (Γερ- 6 Ιουλι ́ου 1999 οι οποι ́ες στε ́ρησαν συνολικα ́ το δικαι ́ωμα
 μανι ́α), εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους U. Schrömbges και προ ́σβασης του προσφευ ́γοντα στη συμφωνι ́α Basle/Nyborg·


text:
 24.7.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/6
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, πoυ ασκήθηκε στις 19 Μαΐου 2004
 (Υπόθεση C-214/04)
 (2004/C 190/11)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων, εκπρoσωπoύμενη από τους Ulrich Wölker και Antonio Aresu, άσκησε στις 19 Μαΐου 2004 ενώπιoν τoυ Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από τo Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, διατηρώντας σε ισχύ εθνική κανονιστική ρύθμιση που επιτρέπει τη χρήση υδροχλωροφθορανθράκων στις πυροσβεστικές εγκαταστάσεις καθ' υπέρβαση των ορίων και κατά παράβαση των όρων του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2037/2000 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω διάταξη,
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι οι παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο διάταγμα του Ministro dell'ambiente e della tutela del territorio (υπουργού περιβάλλοντος), της 3ης Οκτωβρίου 2001, εφαρμόζονται σε διάφορες περιπτώσεις που δεν καλύπτονται από την παρέκκλιση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2037/2000 και, συνεπώς, το πεδίο εφαρμογής των παρεκκλίσεων αυτών είναι σημαντικά ευρύτερο από αυτό του εν λόγω κανονισμού. Η ιταλική κανονιστική ρύθμιση, καθόσον επιτρέπει τη χρήση υδροχλωροφθορανθράκων (HCFC) στις πυροσβεστικές εγκαταστάσεις σε περιπτώσεις που δεν προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2037/2000, δεν είναι σύμφωνη προς το κοινοτικό δίκαιο.
 (1) ΕΕ L 244 της 29.9.2000, σ. 1.


text:
 3.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/5
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 14ης Ιουλίου 2005
 στην υπόθεση C-135/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Κοινοτική κανονιστική ρύθμιση περί του βιολογικού τρόπου παραγωγής γεωργικών προϊόντων και των σχετικών ενδείξεων στα γεωργικά προϊόντα και στα είδη διατροφής - Εθνική νομοθετική ρύθμιση επιτρέπουσα τη χρήση του όρου «bio» για προϊόντα που δεν έχουν παραχθεί με βιολογικό τρόπο παραγωγής)
 (2005/C 217/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Στην υπόθεση C-135/03, προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 26 Μαρτίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Berscheid, B. Doherty και F. Jimeno Fernandez, καθώς και S. Pardo Quintillán) κατά Βασιλείου της Ισπανίας (εκπρόσωποι: N. Díaz Abad και E. Braquehais Conesa), το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, K. Lenaerts, J. N. Cunha Rodrigues, M. Ilešič και E. Levits, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: M. Ferreira, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 14 Ιουλίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 146 της 21.06.2003.


text:
 7.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/23
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunalul Sibiu (Ρουμανία) στις 18 Ιουνίου 2013 — Ilie Nicolae Nicula κατά Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Sibiu
 (Υπόθεση C-331/13)
 2013/C 260/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμaνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunalul Sibiu
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Ilie Nicolae Nicula
 Καθών: Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Sibiu, Administrația Fondului pentru Mediu
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Μπορούν οι διατάξεις του άρθρου 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, των άρθρων 17, 20, 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, καθώς και οι αρχές της ασφάλειας δικαίου και της απαγορεύσεως της reformatio in peius, οι οποίες αναγνωρίζονται αμφότερες από το δίκαιο [της Ένωσης] και από τη νομολογία του Δικαστηρίου (1), να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν ρύθμιση όπως αυτή του νομοθετικού διατάγματος 9/2013;
 (1) Αποφάσεις C-381/97, Belgocodex, και 10/78, Belbouab.


text:
 17.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 195/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Ιουνίου 2010 — Procaps κατά ΓΕΕΑ — Biofarma (PROCAPS)
 (Υπόθεση T-35/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος PROCAPS - Προγενέστερα λεκτικό εθνικό και λεκτικό διεθνές σήμα PROCAPTAN - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των σημείων - Ομοιότητα των προϊόντων και των υπηρεσιών - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2010/C 195/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Procaps, SA (Barranquilla, Κολομβία) (εκπρόσωπος: M. Vidal-Quadras Trias de Bes, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: Ó. Mondéjar Ortuño)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Biofarma SAS (Neuilly-sur-Seine, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Ruiz López και V. Gil Vega, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 24ης Νοεμβρίου 2008 (υπόθεση R 867/2007-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Biofarma SAS και Procaps, SA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Procaps, SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 69 της 21.3.2009.


text:
 17.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/11
 Προσφυγή της 13ης Σεπτεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-421/12)
 2012/C 355/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. van Beek, M. Owsiany-Hornung)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι:
 —
 αποκλείοντας από το πεδίο εφαρμογής του νόμου της 5ης Ιουνίου 2007, ο οποίος μεταφέρει στην εσωτερική έννομη τάξη την οδηγία 2005/29/ΕΚ για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές (1), τους ασκούντες ελευθέρια επαγγέλματα καθώς και τους οδοντιάτρους και τους φυσιοθεραπευτές, το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη το άρθρο 3 σε συνδυασμό με το άρθρο 2, σημεία β' και δ', της εν λόγω οδηγίας·
 —
 διατηρώντας σε ισχύ τα άρθρα 20, 21 και 29 του νόμου της 6ης Απριλίου 2010 για τις πρακτικές της αγοράς και την προστασία του καταναλωτή, το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη το άρθρο 4 της οδηγίας 2005/29/ΕΚ για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές·
 —
 διατηρώντας σε ισχύ το άρθρο 4, παράγραφος 1, εδάφιο 3, του νόμου της 25ης Ιουνίου 1993 που αφορά την άσκηση και την οργάνωση των δραστηριοτήτων πλανόδιου εμπορίου και των δραστηριοτήτων στο πλαίσιο εμποροπανηγύρεων, όπως αυτό εισήχθη με το άρθρο 7 του νόμου της 4ης Ιουλίου 2005 για την τροποποίηση του νόμου της 25ης Ιουνίου 1993 για την άσκηση δραστηριοτήτων πλανόδιου εμπορίου και την οργάνωση αγορών σε δημόσιους χώρους, καθώς και το άρθρο 5, παράγραφος 1, σημείο 4, της βασιλικής αποφάσεως της 24ης Σεπτεμβρίου 2006 για την οργάνωση και την άσκηση των δραστηριοτήτων πλανόδιου εμπορίου, το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη το άρθρο 4 της οδηγίας 2005/29/ΕΚ για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές.
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 12 Ιουνίου 2007.
 (1) Οδηγία 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («Οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές») (ΕΕ L 149, σ. 22).


text:
 8.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/8
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τμήμα μείζoνoς συνθέσεως)
 της 9ης Νοεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-338/02 (αίτηση του Högsta domstolen για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Fixtures Marketing Ltd κατά Svenska Spel AB (1)
 (Οδηγία 96/9/EK - Νομική προστασία των βάσεων δεδομένων - Δικαίωμα ειδικής φύσεως - Έννοια της επενδύσεως που συνδέεται με την απόκτηση, τον έλεγχο ή την παρουσίαση του περιεχομένου μιας βάσεως δεδομένων - Προγράμματα ποδοσφαιρικών αγώνων - Στοιχήματα)
 (2005/C 6/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Στην υπόθεση C-338/02, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το Högsta domstolen (Σουηδία), με απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 23 Σεπτεμβρίου 2002, στο πλαίσιο της δίκης Fixtures Marketing Ltd κατά Svenska Spel AB, το Δικαστήριο (τμήμα μείζoνoς συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas και K. Lenaerts (εισηγητή), προέδρους τμήματος, τον J.-P. Puissochet, τον R. Schintgen, την N. Colneric και τον J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματείς: Múgica Arzamendi και M.-F. Contet, κύριες υπάλληλοι διοικήσεως, εξέδωσε στις 9 Νοεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Η έννοια της επενδύσεως που συνδέεται με την απόκτηση του περιεχομένου μιας βάσεως δεδομένων κατά το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 96/9/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 1996, σχετικά με τη νομική προστασία των βάσεων δεδομένων, πρέπει να νοείται ως σημαίνουσα τα μέσα που χρησιμοποιούνται για την αναζήτηση υφισταμένων στοιχείων και τη συγκέντρωσή τους στην εν λόγω βάση. Η έννοια αυτή δεν περιλαμβάνει τα μέσα που χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία των στοιχείων που συνιστούν το περιεχόμενο μιας βάσεως δεδομένων. Στο πλαίσιο της καταρτίσεως ενός προγράμματος ποδοσφαιρικών συναντήσεων για τη διοργάνωση πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου, η έννοια αυτή δεν αφορά συνεπώς τα μέσα που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό των ημερομηνιών, των ωραρίων και των ζευγών των ομάδων που αφορούν τις διάφορες συναντήσεις των πρωταθλημάτων αυτών.
 (1) EE C 274 της 9.11.2002.


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/23
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Naczelny Sąd Administracyjny (Πολωνία) στις 4 Ιουνίου 2010 — Kopalnia Odkrywkowa Polski Trawertyn P. Granatowicz, M. Wąsiewicz, spółka jawna κατά Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
 (Υπόθεση C-280/10)
 ()
 2010/C 234/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Naczelny Sąd Administracyjny
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Kopalnia Odkrywkowa Polski Trawertyn P. Granatowicz, M. Wąsiewicz, spółka jawna
 Καθής: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Δικαιούται η ένωση προσώπων των μελλοντικών εταίρων, η οποία προβαίνει σε δαπάνες για επενδύσεις προ της τυπικής εγγραφής της εταιρείας ως εμπορικής εταιρείας και της φορολογικής καταχωρίσεώς της για τους σκοπούς του φόρου προστιθέμενης αξίας, κατόπιν της εγγραφής και φορολογικής καταχωρίσεώς της, δυνάμει του άρθρου 9 καθώς και των άρθρων 168 και 169 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Νοεμβρίου 2006 σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347 της 11ης Δεκεμβρίου 2006, σ. 1, όπως τροποποιήθηκε), να εκπίπτει από τον οφειλόμενο φόρο τα ποσά που καταβλήθηκαν ως δαπάνες για επενδύσεις που αφορούν υποκείμενη στον φόρο δραστηριότητά της (1);
 2)
 Αποκλείει τιμολόγιο για πραγματοποιηθείσες δαπάνες σχετικές με επενδύσεις, το οποίο εκδόθηκε στο όνομα των εταίρων και όχι της εταιρείας, την έκπτωση του φόρου για πραγματοποιηθείσες δαπάνες σχετικές με επενδύσεις υπό την έννοια του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος;
 (1) ΕΕ L 347, σ. 1.


text:
 26.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/28
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Νοεμβρίου 2014 — Ledra Advertising κατά Επιτροπής και ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-289/13) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως και αγωγή αποζημιώσεως - Πρόγραμμα στηρίξεως σταθερότητας της Κύπρου - Μνημόνιο συναντίληψης για τη δεσμευτική οικονομική πολιτική, που συνήφθη μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του ΕΜΣ - Αρμοδιότητα του Γενικού Δικαστηρίου - Αιτιώδης συνάφεια - Προσφυγή εν μέρει απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως στερούμενη παντελώς νομικής βάσεως))
 (2015/C 026/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Ledra Advertising Ltd (Λευκωσία, Κύπρος) (εκπρόσωποι: C. Paschalides, solicitor, και Α. Πασχαλίδης, δικηγόρος)
 Καθών-εναγόμενες: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Smulders και J.-P. Keppenne) και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) (εκπρόσωποι: A. Sáinz de Vicuña Barroso, N. Lenihan και Φ. Αθανασίου, επικουρούμενοι από τους W. Bussian, W. Devroe και D. Arts, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Πρώτον, αίτημα ακυρώσεως των σημείων 1.23 έως 1.27 του μνημονίου συναντίληψης για τη δεσμευτική οικονομική πολιτική, που συνήφθη μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ) στις 26 Απριλίου 2013 και, δεύτερον, αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας την οποία υποστηρίζει ότι υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα λόγω της προσθήκης των σημείων 1.23 έως 1.27 στο μνημόνιο συναντίληψης και λόγω παραβάσεως εκ μέρους της Επιτροπής της υποχρεώσεως εποπτείας που υπέχει.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Η Ledra Advertising Ltd φέρει, εκτός από τα δικαστικά της έξοδα, τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).
 (1) EE C 226 της 3.8.2013.


text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/29
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 16ης Ιουνίου 2006 — Volkswagen κατά ΓΕΕΑ (CLIMATIC)
 (Υπόθεση T-306/03) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Μερική άρνηση καταχωρίσεως σήματος - Απόσυρση της αιτήσεως καταχωρίσεως - Κατάργηση της δίκης)
 (2006/C 212/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Volkswagen AG (Wolfsburg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Risthaus, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: B. Müller et G. Schneider)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Ιουλίου 2003 (υπόθεση R 1012/2001-2), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος περιλαμβάνοντος το λεκτικό σημείο CLIMATIC ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Καταργείται η δίκη.
 2.
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 289 της 29.11.2003


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/49
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 30ής Μαΐου 2013 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-102/11) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Άρθρο 34, παράγραφοι 1 και 6, του Κανονισμού Διαδικασίας - Δικόγραφο προσφυγής το οποίο κατατέθηκε εμπροθέσμως δια τηλεομοιοτυπίας - Χειρόγραφη υπογραφή επί της τηλεομοιοτυπίας που διαφέρει από εκείνη επί του πρωτοτύπου του ταχυδρομικώς αποσταλέντος δικογράφου της προσφυγής - Εκπρόθεσμο της προσφυγής - Προδήλως απαράδεκτο)
 2013/C 252/87
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλια) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και J. Baquero Cruz, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της σιωπηρής αποφάσεως της Επιτροπής περί αρνήσεως καταβολής στον προσφεύγοντα των ετήσιων εξόδων ταξιδίου από τον τόπο υπηρεσίας στον τόπο καταγωγής του για τα έτη 2005 έως 2010.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Ο Luigi Marcuccio φέρει τα δικαστικά του έξοδα και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) ΕΕ C 126, της 28.04.12, σ. 27.


text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/31
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 6ης Φεβρουαρίου 2007 — Camurato Carfagno κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-143/04) (1)
 («Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Βαθμολογία - Έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας - Αξιολόγηση για την περίοδο 2001/2002 - Προσφυγή ακυρώσεως - Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως»)
 (2007/C 82/68)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Antonietta Camurato Carfagno (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: C. Mourato, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Joris και M. Velardo)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της από 9 Απριλίου 2003 αποφάσεως περί οριστικής καταρτίσεως της εκθέσεως εξελίξεως σταδιοδρομίας της προσφεύγουσας για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου 2002.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την από 9 Απριλίου 2003 απόφαση περί οριστικής καταρτίσεως της εκθέσεως εξελίξεως σταδιοδρομίας της προσφεύγουσας για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου 2002.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 190 της 24.7.2004.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/31
 Προσφυγή της 26ης Σεπτεμβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-401/06)
 (2006/C 294/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Δ. Τριανταφύλλου)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, στο μέτρο κατά το οποίο ο τόπος παροχής, όσον αφορά τη δραστηριότητα του εκτελεστή διαθήκης, δεν καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977 (1), εφόσον η υπηρεσία παρέχεται σε λήπτες εγκατεστημένους εκτός της Κοινότητας ή σε υποκειμένους στον φόρο εγκατεστημένους μεν εντός της Κοινότητας αλλά εκτός της χώρας του παρέχοντος τις υπηρεσίες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το εν λόγω άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ.
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κατά το άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', τρίτη περίπτωση, της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ, τόπος παροχής ορισμένων υπηρεσιών, οι οποίες παρέχονται σε λήπτες εγκατεστημένους εκτός της Κοινότητας ή σε υποκειμένους στον φόρο εγκατεστημένους μεν εντός της Κοινότητας αλλά εκτός της χώρας του παρέχοντος τις υπηρεσίες, είναι ο τόπος της έδρας της ή της μόνιμης εγκαταστάσεως του λήπτη, ελλείψει δε τούτων ο τόπος της κατοικίας του ή της συνήθους διαμονής του. Τέτοιες υπηρεσίες είναι αυτές που παρέχονται από συμβούλους, μηχανικούς, γραφεία μελετών, δικηγόρους, λογιστές και λοιπές παρόμοιες υπηρεσίες. Η εν λόγω διάταξη της οδηγίας συνιστά κανόνα συγκρούσεως για τον καθορισμό του τόπου φορολογήσεως των οικείων παροχών υπηρεσιών και την οριοθέτηση της δικαιοδοσίας των κρατών μελών.
 Σύμφωνα με τις διατάξεις του γερμανικού δικαίου και την επ' αυτών στηριζόμενη διοικητική πρακτική των φορολογικών αρχών, τόπος παροχής της υπηρεσίας ενός εκτελεστή διαθήκης είναι ο τόπος από τον οποίον ο εν λόγω οικονομικός φορέας παρέχει τις υπηρεσίες του. Επομένως, ως προς τις υπηρεσίες αυτές, όταν παρέχονται σε λήπτες εγκατεστημένους εκτός της Κοινότητας ή σε υποκειμένους στον φόρο εγκατεστημένους μεν εντός της Κοινότητας αλλά εκτός της χώρας του παρέχοντος τις υπηρεσίες, ο τόπος παροχής δεν καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της οδηγίας.
 Η ανωτέρω νομοθεσία και διοικητική πρακτική δεν εναρμονίζεται με τις διατάξεις του άρθρου 9 της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ. Οι υπηρεσίες τις οποίες παρέχει ο οικονομικός φορέας υπό την ιδιότητα του εκτελεστή διαθήκης σε λήπτες εγκατεστημένους εκτός της Κοινότητας ή σε υποκειμένους στον φόρο εγκατεστημένους μεν εντός της Κοινότητας, αλλά εκτός της χώρας του παρέχοντος αυτές, αποτελούν υπηρεσίες ο τόπος παροχής των οποίων πρέπει να καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ.
 Σε αντίθεση με την επιχειρηματολογία που προβάλλεται από τη Γερμανική Κυβέρνηση, η άποψη της Επιτροπής είναι ότι και οι δραστηριότητες του εκτελεστή διαθήκης ανήκουν σε αυτές που ασκούνται κυρίως και συνήθως από δικηγόρους. Βάση της σχετικής εκτιμήσεως δεν πρέπει να αποτελεί ο επαγγελματικός τίτλος αλλά η δραστηριότητα αυτή καθεαυτή: η φύση της παροχής έχει καθοριστική σημασία.
 Ο όρος «λοιπές παρόμοιες υπηρεσίες» δεν αναφέρεται σε ορισμένο κοινό στοιχείο των δραστηριοτήτων που απαριθμούνται στο άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', τρίτη περίπτωση, της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ. Αρκεί η υπό κρίση παροχή να παρουσιάζει ομοιότητα με μια από τις δραστηριότητες στις οποίες αναφέρεται ρητώς η εν λόγω διάταξη. Τούτο συμβαίνει όταν αμφότερες οι δραστηριότητες εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό. Σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου, στις υπηρεσίες τις οποίες παρέχει κατά κύριο και σύνηθες επάγγελμα ένας δικηγόρος περιλαμβάνονται η εκπροσώπηση και η προστασία των συμφερόντων του πελάτη του. Καθόσον το Δικαστήριο στηρίζεται στο κριτήριο «της εκπροσωπήσεως και της προστασίας των συμφερόντων ενός προσώπου», την προϋπόθεση αυτή πληρεί και η δραστηριότητα του εκτελεστή διαθήκης, διότι αυτός εκπροσωπεί και υπερασπίζεται τα συμφέροντα του διαθέτη. Η δραστηριότητά του αντιστοιχεί προς εκείνη ενός διορισμένου ανεξάρτητου αντιπροσώπου και συμβούλου. Από το γεγονός ότι η εκτέλεση διαθήκης συνιστά δραστηριότητα η οποία δεν επιφυλάσσεται αποκλειστικά στους δικηγόρους δεν μπορεί να συναχθεί ότι οι δύο αυτές δραστηριότητες δεν εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό.
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.


text:
 1.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/58
 Προσφυγή της 22ας Φεβρουαρίου 2010 — Regione Puglia κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-84/10)
 2010/C 113/89
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Regione Puglia (Μπάρι, Ιταλία) (εκπρόσωποι: F. Brunelli, avvocato, A. Aloia, avvocato)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα, πλέον της κατ’ αποκοπή αποδόσεως των γενικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η υπό εξέταση προσφυγή επιδιώκει την ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής C(2009) 10350 της 22ας Δεκεμβρίου 2009 σχετικά με την κατάργηση μέρους της συμμετοχής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) για το επιχειρησιακό πρόγραμμα POR Puglia Στόχος 1 2000 — 2006, διατηρώντας παράλληλα μόνον την πρόβλεψη του άρθρου 4 αυτής.
 Το μέτρο αυτό ζητείται βάσει συγκεκριμένων επιχειρημάτων της Regione Puglia ως προς την ορθότητα και το βάσιμο των αιτιάσεων που προβάλλει η Επιτροπή έναντι αυτής της Regione, όπως επίσης και ως προς την παράνομη και εσφαλμένη μεθοδολογία που χρησιμοποίησε η Επιτροπή για την αξιολόγηση των συμπερασμάτων των λογιστικών ελέγχων που διεξήχθησαν το 2007 και το 2009.
 Ειδικότερα, η Regione Puglia υποστηρίζει ότι η απόφαση εκδόθηκε στηριζόμενη στα εξής:
 —
 οι έλεγχοι στους οποίους προέβησαν οι κοινοτικοί υπάλληλοι και στους οποίους στηρίζεται η απόφαση δεν διεξήχθησαν κατά τρόπο ενδεδειγμένο και με ακρίβεια·
 —
 τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξαν, για κάθε άξονα και για κάθε μέτρο, καθώς και για όλες τις επαληθεύσεις, δεν αντικατοπτρίζονται ούτε στηρίζονται στα έγγραφα που εξετάσθηκαν και υποβλήθηκαν και, σε κάθε περίπτωση, διαμορφώθηκαν χωρίς την αναγκαία εκτίμηση της τομεακής νομοθεσίας·
 —
 σε κάθε περίπτωση, ως προς τη μεθοδολογική προσέγγιση, οι επαληθεύσεις δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσουν και να στηρίξουν την τελική κρίση της Επιτροπής, παρουσιάζονται δε ως αυταπόδεικτες κατά το μέτρο που δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένες και/ή αποδεδειγμένες.
 Εξάλλου, η Επιτροπή ουδόλως έλαβε υπόψη τα εξής:
 —
 τα διαφορετικά αποτελέσματα των λογιστικών ελέγχων που διεξήγαγαν το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο και το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών της Ιταλικής Δημοκρατίας·
 —
 τις παρατηρήσεις και τις αντιρρήσεις που προβλήθηκαν, κατά καιρούς, κατά τρόπο λεπτομερή, εμπεριστατωμένο και ακριβή, από την Regione σε σχέση με τις αιτιάσεις και τα αιτήματα που ήγειρε η Επιτροπή και, περαιτέρω,
 η Επιτροπή αθέτησε την υποχρέωση συνεργασίας που πρέπει να διέπει τις σχέσεις μεταξύ αυτής και του δικαιούχου χρηματοδοτήσεως, καθόσον διατύπωσε κρίσεις και κατέληξε σε συμπεράσματα πριν ακόμη λάβει και εξετάσει τις απαντήσεις και τις ζητηθείσες διευκρινίσεις εκ μέρους της ίδιας της Regione Puglia.


text:
C 55/12 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.98
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, rso
 (pqxäso slgäla) pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot aisotämsoy
 dijarsgqiäot lesantä Ballast Nedam Groep NV jai Belgische
 sgy 18gy Dejelbqiäot 1997 Staat, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm
 rsgm tpoäherg C-309/96 (aiäsgrg sgy Pretura circondariale di eqlgmeiäa sgy apouórexy sot Dijarsgqiäot sgy 14gy Apqikiäot
 Roma, sezione distaccata di Tivoli, cia sgm eäjdorg pqodija- 1994 rsgm tpoäherg C-389/92, Ballast Nedam Groep (Rtkkocgä
 rsijgäy apouórexy): Daniele Annibaldi jasó Sindaco del 1994, r. I-1289), so Dijarsgäqio (sqiäso slgäla), rtcjeiälemo
 Comune di Guidonia, Presidente Regione Lazio (1) apoä soty J. C. Moitinho de Almeida, pqoedqetäomsa sot
 slgälasoy, J.-P. Puissochet (eirgcgsgä) jai L. Sevón, dijarseäy,
 (Cexqciäa Ç Utrijoä jai aqvaiokocijoä póqjo Ç Oijomo- cemijoäy eiraccekeäay: A. La Pergola, cqallaseäay: R. Grass,
 lijgä dqarsgqioäsgsa Ç Pqorsariäa sxm helekixdxäm dijaix- eneädxre rsiy 18 Dejelbqiäot 1997 apoäuarg le so ajoäkotho
 lósxm Ç Amaqlodioäsgsa sot Dijarsgqiäot) diasajsijoä:
 (98/C 55/21)
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä) G odgciäa 71/304/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 26gy Iotkiäot
 1971, peqiä jasaqcgärexy sxm peqioqirlxäm rsgm eketäheqg
 paqovgä tpgqerixäm rsom soleäa sxm rtlbórexm dgloriäxm
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- eäqcxm jai rsgm amóherg rtlbórexm dgloriäxm eäqcxm leärx
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) pqajsoqeiäxm gä tpojasarsglósxm, jahxäy jai g odgciäa 71/
 305/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 26gy Iotkiäot 1971, peqiä rtmso-
 Rsgm tpoäherg C-309/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sgy Pretura mirlotä sxm diadijarixäm cia sg rtämawg rtlbórexm dgloriäxm
 circondariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli, pqoy so eäqcxm, eävotm sgm eämmoia oäsi g aqvgä pot eiämai aqloädia ma
 Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgä sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy apouaiä mesai epiä aisgärexy amacmxqiärexy tpobakkoleämgy
 EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot apoä derpoäfom molijoä pqoärxpo emoäy oliäkot eiämai tpovqex-
 ejjqeleiä emxäpiom sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä Daniele leämg, orójiy apodeijmtäesai oäsi bqiärjomsai oämsxy rsg dió-
 Annibaldi jai Sindaco del Comune di Guidonia, Presidente herg sot em koäcx molijotä pqorxäpot sa leära sxm amg-
 Regione Lazio, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy jotrxäm rsom oäliko esaiqeixäm pot eiämai amacjaiäa cia sgm
 sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 40 paqócqauoy 3 sgy rtmhgäjgy ejseäkerg sxm rtlbórexm, ma kalbómei tpoäwg siy amxseäqx
 EJ jai sxm cemijxäm aqvxäm sot joimosijotä dijaiäot, so esaiqeiä ey, pqojeileämot ma ejsilgärei sgm ijamoäsgsa sot
 Dijarsgäqio (pqxäso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty D. A. O. emdiaueqoleämot molijotä pqorxäpot rtäluxma le sa jqisgäqia
 Edward (eirgcgsgä), pqoedqetäomsa sot pqxäsot slgälasoy, P. sxm óqhqxm 23 eäxy 28 sgy odgciäay 71/305/EOJ.
 Jann jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: C. Jorlóy,
 cqallaseäay: R. Grass, eneädxre rsiy 18 Dejelbqiäot 1997 (1) EE C 74 sgy 8.3.1997.
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 So Dijarsgäqio dem eiämai aqloädio ma apamsgärei rsa eqx-
 sgälasa pot tpeäbake g Pretura circondariale di Roma.
 (1) EE C 336 sgy 9.11.1996.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 sgy 15gy Iamotaqiäot 1998
 rsgm tpoäherg C-37/95 (aiäsgrg sot Hof van Cassatie van Bel-
 gieÈ cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Bekcijoä
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT Dgloärio jasó Ghent Coal terminal NV (1)
 (sqiäso slgäla) (Uoäqoy pqorsiheleämgy aniäay Ç èjsg odgciäa UPA Ç
 sgy 18gy Dejelbqiäot 1997 Òqhqo 17 Ç Dijaiäxla ejpsxärexy Ç Diajamomirloäy sxm
 ejpsxärexm)
 rsgm tpoäherg C-5/97 (aiäsgrg sot Raad van State van BelgieÈ
 cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Ballast Nedam (98/C 55/23)
 Groep NV jasó Belgische Staat (1)
 (Eketäheqg paqovgä tpgqerixäm Ç Rtlbóreiy dgloriäxm (Ckxärra diadijariäay: g okkamdijgä)
 eäqcxm Ç Amacmxäqirg sxm eqcokgpsxäm Ç Okoäsgsa pot
 pqeäpei ma kalbómesai tpoäwg)
 (98/C 55/22) (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä)
 Rsgm tpoäherg C-37/95, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Hof van
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- Cassatie van BelgieÈ pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgä sot
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje rso
 pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot ehmijotä
 Rsgm tpoäherg C-5/97, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Raad van dijarsgqiäot lesantä Bekcijotä Dgloriäot jai Ghent Coal Ter-
 State van BelgieÈ pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgä sot minal NV, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm
 ---pagebreak--- 20.2.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 55/13
 eqlgmeiäa sot óqhqot 17 sgy eäjsgy odgciäay 77/388/EOJ sot jai 4 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1612/68 sot Rtlbotkiäot,
 Rtlbotkiäot, sgy 17gy Laðot 1977, peqiä emaqlomiärexy sxm sgy 15gy Ojsxbqiäot 1968, peqiä sgy eketäheqgy jtjkouoqiäay
 moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm, sxm rvesijxäm le soty sxm eqcafoleämxm rso erxseqijoä sgy Joimoäsgsay (EE eid.
 uoäqoty jtäjkot eqcarixäm Ç Joimoä rtärsgla uoäqot pqorsihe- eäjd. 05/001, r. 33), so Dijarsgäqio, rtcjeiälemo apoä soty C.
 leämgy aniäay: oloioäloqug uoqokocijgä bórg (EE eid. eäjd. 09/ Gulmann, pqoäedqo sot sqiäsot jai sot peälpsot slgälasoy,
 001, r. 49), so Dijarsgäqio, rtcjeiälemo apoä soty H. Ragne- pqoedqetäomsa, H. Ragnemalm, M. Wathelet jai R. Schint-
 malm, pqoäedqo sot eäjsot slgälasoy, pqoedqetäomsa sot gen, pqoeädqoty slgälasoy, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de
 detseäqot slgälasoy, G. F. Mancini (eirgcgsgä) jai G. Hirsch, Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward
 dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: D. Ruiz-Jarabo Colomer, (eirgcgsgä), J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann jai L. Sevón,
 cqallaseäay: H. A. Rühl, jtäqioy tpókkgkoy dioijgärexy, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: F. G. Jacobs, cqallaseäay: L.
 eneädxre rsiy 15 Iamotaqiäot 1997 apoäuarg le so ajoäkotho Hewlett, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 15 Iamotaqiäot
 diasajsijoä: 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 So óqhqo 17 sgy eäjsgy odgciäay 77/388/EOJ sot Rtlbotkiäot, 1. So óqhqo 48 sgy rtmhgäjgy EJ jai so óqhqo 7
 sgy 17gy Laðot 1977, peqiä emaqlomiärexy sxm moloherixäm paqócqauoi 1 jai 4 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1612/
 sxm jqasxäm lekxäm, sxm rvesijxäm le soty uoäqoty jtäjkot 68 sot Rtlbotkiäot, sgy 15gy Ojsxbqiäot 1968, peqiä sgy
 eqcarixäm Ç Joimoä rtärsgla uoäqot pqorsiheleämgy aniäay: eketäheqgy jtjkouoqiäay sxm eqcafoleämxm rso erxseqijoä
 oloioäloqug uoqokocijgä bórg, eävei sgm eämmoia oäsi episqeäpei sgy Joimoäsgsay, apacoqetäotm lia qgäsqa rtkkocijgäy
 re tpojeiälemo rso uoäqo ma pqobeiä, tpoä sgm idioäsgsó sot rtlbórexy euaqlofoleämgy rsiy dgloäriey tpgqeriäey jqó-
 atsgä, re eäjpsxrg sot uoäqot pqorsiheleämgy aniäay pot oueiä- soty leäkoty, g opoiäa pqobkeäpei, cia soty eqcafoleämoty
 kei cia acahó pot sot paqadoähgjam gä cia tpgqeriäey pot rsiy tpgqeriäey atseäy, jasÂ aqvaioäsgsa lirhokocijgä
 sot paqarveähgjam cia epemdtsijó eäqca pqooqifoälema ma pqoacxcgä lesó ojsxä eäsg eqcariäay rso pkaiä rio lirhoko-
 vqgrilopoighotäm rso pkaiärio uoqokocotleämxm pqónexm. So cijgäy jasgcoqiäay jahoqifoleämgy apoä sg rtälbarg atsgä,
 dijaiä xla ejpsxärexy enajokotheiä ma tuiä rsasai oäsam, koäcx vxqiä y ma kalbómei tpoäwg siy peqioädoty aparvokgärexy,
 peqirsórexm amenaqsgäsxm sgy hekgärexäy sot, o tpojeiälemoy re soleäa paqoäloiay dqarsgqioäsgsay, pot diamtähgjam
 rso uoäqo otdeäpose eäjame vqgärg sxm em koäcx acahxäm jai jasó so paqekhoäm re dgloäria tpgqeriäa ókkot jqósoty
 tpgqerixäm cia sg diemeäqceia uoqokocotleämxm pqónexm. G leäkoty.
 paqódorg epemdtsijotä acahotä jasó sg dióqjeia sot vqomi-
 jotä diarsgälasoy sot diajamomirlotä lpoqeiä, amókoca le sgm 2. Lia qgäsqa rtkkocijgäy rtlbórexy, pot rtmepócesai
 peqiä psxrg, ma aposekeärei koäco diajamomirlotä sgy ejpsxä- dtrlemgä diójqirg amsiähesg pqoy so óqhqo 48 sgy
 rexy tpoä siy pqoùpoheäreiy pot pqobkeäpomsai rso óqhqo 20 rtmhgäjgy jai so óqhqo 7 pqócqauoy 1 sot jamomirlotä
 paqócqauoy 3 sgy odgciäay 77/388/EOJ. (EOJ) aqih. 1612/68, eiä mai, rtäluxma le so óqhqo 7
 paqócqauoy 4 sot iädiot jamomirlotä atsodijaiäxy ójtqg.
 (1) EE C 101 sgy 22.4.1995. So ehmijoä dijarsgäqio oueiäkei, rtmepxäy, vxqiäy ma fgseiä gä
 ma amaleämei sgm pqogcotälemg enókeiwg sgy qgäsqay
 atsgäy leärx rtkkocijxäm diapqaclasetärexm gä le jópoio
 ókko leäro, ma euaqloäfei rsa leäkg sgy olóday pot siähe-
 sai re dtrlemgä heärg koäcx sgy diajqiä rexy atsgäy so iädio
 jahersxäy sot opoiäot stcvómotm oi koipoiä eqcafoälemoi.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 sgy 15gy Iamotaqiäot 1998 (1) EE C 64 sgy 2.3.1996.
 rsgm tpoäherg C-15/96 (aiäsgrg sot Arbeitsgericht Hamburg
 cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Jakkioäpg
 Schöning-Jotcebesopotäkot jasó Freie und Hansestadt
 Hamburg (1)
 (Eketäheqg jtjkouoqiäa sxm pqorxäpxm Ç Rtkkocijgä APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 rtälbarg cia soty eqcafoleämoty rsom dgloärio soleäa Ç sgy 15gy Iamotaqiäot 1998
 Lirhokocijgä pqoacxcgä jasÂ aqvaioäsgsa Ç Epaccekla-
 sijgä peiäqa apojsgheiära emsoäy ókkot jqósoty leäkoty) rsgm tpoäherg C-44/96 (aiäsgrg sot Bundesvergabeamt cia
 sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Mannesmann
 (98/C 55/24) Anlagenbau Austria AG j.kp. jasó Strohal Rotationsdruck
 GesmbH (1)
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 (Dgloäriey rtlbóreiy Ç Diadijariäa cia sg rtämawg rtlbó-
 rexm dgloriäxm eäqcxm Ç Ehmijoä Stpocqaueiäo Ç Htca-
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 sqijgä arjotära elpoqijeäy dqarsgqioäsgsey)
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 (98/C 55/25)
 Rsgm tpoäherg C-15/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Arbeits-
 gericht Hamburg (Ceqlamiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaq- (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 locgä sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa
 fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä Jakkioäpgy Schöning-Jotce- rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 besopotäkot jai Freie und Hansestadt Hamburg, g eäjdorg
 pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot Rsgm tpoäherg C-44/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Bundesver-
 óqhqot 48 sgy rtmhgäjgy EJ jai sot óqhqot 7 paqócqauoi 1 gabeamt (Atrsqiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgäm sot


text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/35
 Προσφυγή της 6ης Ιουνίου 2007 — Agencja Wydawnicza Technopol κατά ΓΕΕΑ (333)
 (Υπόθεση T-201/07)
 (2007/C 183/69)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Agencja Wydawnicza «Technopol» Sp. z o.o. (εκπρόσωπος: D. Rzążewska, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει πλήρως την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), της 22ας Μαρτίου 2007, αριθ. R 1277/2006-4,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «333» για προϊόντα της κλάσης 16.
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αίτησης καταχώρισης.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 40/94, για το κοινοτικό σήμα (1), διότι το σημείο «222» ούτε είναι περιγραφικό ούτε στερείται διακριτικού χαρακτήρα για τα προϊόντα για τα οποία ζητείται η καταχώριση του σήματος.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993 (ΕΕ L 11, σ. 1).


text:
C 149/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 27.5.2000
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 22ας Μαρτι ́ου 2000
 της 28ης Μαρτι ́ου 2000
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-125/97, και Τ-127/97,
 The Coca-Cola Company και Coca-Cola Enterprises Inc.
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) στην υπο ́θεση Τ-251/97, Τ. Port GmbH & Co. κατα ́ Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 («Ανταγωνισμο ́ς — Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 4064/89 —
 Απο ́φαση κηρυ ́σσουσα συγκε ́ντρωση συμβατη ́ προς την
 κοινη ́ αγορα ́ — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Αιτιολογι ́α —
 Παραδεκτο ́») («Γεωργι ́α — Κοινη ́ οργα ́ νωση των αγορω ́ ν — Μπανα ́ νες
 — Αι ́τηση για τη χορη ́γηση προσθε ́των πιστοποιητικω ́ν
 εισαγωγη ́ς — 'Αρθρο 30 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 404/93 —
 (2000/C 149/56) Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως»)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (2000/C 149/57)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-125/97, και Τ-127/97, The
 Coca-Cola Company, με ́εδρα το Wilmington, Delaware
 (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον M. Siragusa,
 δικηγο ́ρο Ρω ́μης, και τον N. Levy, δικηγο ́ρο Αγγλι ́ας και Ουαλ- (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 λι ́ας, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́
 γραφει ́ο των Elvinger και Hoss, 15, Côte d’Eich, και Coca-
 Cola Enterprises Inc., με ́εδρα την Atlanta, Γεωργι ́α (Ηνωμε ́νες
 Πολιτει ́ες), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους P. Lasok, QC, και Στην υπο ́θεση Τ-251/97, Τ. Port GmbH & Co., με ́εδρα
 M. Reynolds, solicitor, του δικηγορικου ́ συλλο ́γου Αγγλι ́ας και το Αμβου ́ργο (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον G. Meier,
 Ουαλλι ́ας, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ δικηγο ́ρο Κολωνι ́ας, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το
 γραφει ́ο των Zeyen, Beghin και Feider, 56-58, rue Charles δικηγορικο ́ γραφει ́ο M. Baden, 34, rue Philippe II, κατα ́ Επιτρο-
 Martel, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: K.-D. Borchardt
 W. Wils), υποστηριζομε ́νης απο ́ τη The Virgin Trading Company και H. van Vliet), υποστηριζο ́μενης απο ́ το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας
 Ltd, με ́εδρα το Λονδι ́νο (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́μενη (εκπρο ́σωπο: R. Silva de Lapuerta) και τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α
 απο ́ τον I. Forrester, QC, του δικηγορικου ́ συλλο ́γου Σκωτι ́ας, με (εκπρο ́σωπος: K. Rispal-Bellanger) με αντικει ́μενο αι ́τημα περι ́
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο A. May, 31, Grand- ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, της 9ης Ιουλι ́ου
 rue, και την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας (εκπρο ́σω- 1997, περι ́ μη χορηγη ́σεως στην προσφευ ́γουσα προσθε ́των
 ποι: W.-D. Plessing και C.-D. Quassowski), με αντικει ́μενο αι ́τηση πιστοποιητικω ́ν εισαγωγη ́ς δια ́ της λη ́ψεως μεταβατικω ́ν με ́τρων
 ακυρω ́σεως τμη ́ματος του αιτιολογικου ́ της αποφα ́σεως στο πλαι ́σιο της κοινη ́ς οργανω ́σεως των αγορω ́ν στον τομε ́α της
 97/540/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 22ας Ιανουαρι ́ου 1997, για την μπανα ́νας, το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 κη ́ρυξη συγκε ́ντρωσης ως συμβιβα ́σιμης με την κοινη ́ αγορα ́ και J. D. Cooke, Προ ́εδρο, και R. Garcı́a-Valdecasas και την P. Lindh,
 με τη λειτουργι ́α της συμφωνι ́ας για τον ΕΟΧ (Υπο ́θεση IV/M.794 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 28 Μαρτι ́ου 2000
 — Coca-Cola/Amalgamated Beverages GB) (EE L 218, σ. 15), με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 τους B. Vesterdorf, προ ́εδρο, τη V. Tiili, και τους J. Pirrung,
 A. W. H. Meij και Μ. Βηλαρα ́, δικαστε ́ς, εξε ́δωσε στις 22 Μαρτι ́ου 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς ως απαρα ́δεκτες. 2) Καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα ́ της
 καθω ́ ς και στα ́εξοδα της Επιτροπη ́ς.
 2) Η The Coca-Cola Company και η Coca-Cola Entreprises Inc.
 καταδικα ́ζονται στα δικαστικα ́ ́εξοδα στις υποθε ́σεις
 Τ-125/97 και Τ-127/97, αντιστοι ́χως. 3) Το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας και η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α φε ́ρουν
 τα δικαστικα ́ ́εξοδα ́ τους.
 3) Η The Virgin Trading Company Ltd και η Ομοσπονδιακη ́
 ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας θα φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους
 ́εξοδα.
 (1) EE C 357 της 22.11.1997.
 (1) EE C 199 της 28.6.1997.


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/25
 Αναίρεση που άσκησε στις 23 Νοεμβρίου 2010 ο Hans-Peter Wilfer κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 8 Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-458/08, Wilfer κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-546/10 P)
 ()
 2011/C 30/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Hans-Peter Wilfer (εκπρόσωπος: W. Prinz, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να ακυρώσει πλήρως την απόφαση του τετάρτου τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-458/08,
 2)
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η παρούσα αίτηση αναιρέσεως βάλλει κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου, με την οποία αυτό απέρριψε την προσφυγή του αναιρεσείοντος με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς, της 25ης Ιουλίου 2008, περί απορρίψεως της αιτήσεώς του καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος, το οποίο αναπαριστά κεφαλή κιθάρας χρώματος ασημί, γκρι και καφέ.
 Προς υποστήριξη του ενδίκου μέσου, ο αναιρεσείων προβάλλει τέσσερις λόγους αναιρέσεως.
 Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη έγγραφα, τα οποία είχαν υποβληθεί για πρώτη φορά με το δικόγραφο της προσφυγής. Ο αναιρεσείων υποστηρίζει την άποψη ότι επρόκειτο μόνο για συμπλήρωση του υπάρχοντος ισχυρισμού, για τον λόγο δε αυτόν έπρεπε να είχαν ληφθεί υπόψη.
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94, διότι δεν έλαβε υπόψη ότι στην περίπτωση τρισδιάστατων σημάτων που έχουν το σχήμα του προϊόντος πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ, αφενός, μαζικών προϊόντων και, αφετέρου, ειδικών προϊόντων. Ειδικά προϊόντα διακρίνονται λόγω του ότι, κατά γενική άποψη των ενδιαφερομένων συναλλακτικών κύκλων παρουσιάζουν συγκεκριμένα τμήματα του προϊόντος, τα οποία ακριβώς χρησιμεύουν για να υποδηλώνεται η προέλευση. Σύμφωνα προς αυτό, δεν ισχύουν ως προς το σημείο αυτό ειδικές απαιτήσεις για την απόδειξη του διακριτικού χαρακτήρα. Λόγω αυτού, αρκεί ήδη ελάχιστος διακριτικός χαρακτήρας αυτών των τμημάτων του προϊόντος. Πέραν τούτου, το ζήτημα του διακριτικού χαρακτήρα δεν εξετάστηκε λαμβανομένου υπόψη του διδάγματος της κοινής πείρας ότι οι ενδιαφερόμενοι συναλλακτικοί κύκλοι (επαγγελματίες και ερασιτέχνες μουσικοί) οι οποίοι γνωρίζουν την ανέκαθεν υφισταμένη συνήθεια να χαρακτηρίζονται τα έγχορδα, όπως και τα βιολιά, όπως είναι ένα Στραντιβάριους, με μια ειδική αναπαράσταση της κεφαλής. Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε επίσης υπόψη ότι, σε περίπτωση εικονιστικού σήματος το οποίο αναπαριστά μόνον το τμήμα του προϊόντος το οποίο συνήθως χρησιμεύει για τον χαρακτηρισμό του προϊόντος, όπως για παράδειγμα η κεφαλή κιθάρας, αρκεί ήδη ένας ελάχιστος διακριτικός χαρακτήρας.
 Το Γενικό Δικαστήριο δεν τήρησε την αρχή της αυτεπάγγελτης εξετάσεως των πραγματικών περιστατικών κατά το άρθρο 74, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94, διότι δεν έλαβε υπόψη, σε σχέση με το ερώτημα κατά πόσον η κεφαλή στην περίπτωση της κιθάρας έχει ως αποτέλεσμα να υποδηλώνει την προέλευση, στη σχέση κανόνα-εξαιρέσεως.
 Το Γενικό Δικαστήριο, τέλος, παραβίασε επίσης την αρχή της ισότητας, δεδομένου ότι δεν έλαβε υπόψη ότι υπάρχουν και άλλα κοινοτικά και εθνικά σήματα τα οποία επίσης αναπαριστούν μόνον την κεφαλή μιας κιθάρας.


text:
C 34/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.2.2000
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως ασκηθει ́σα στις 26 Νοεμβρι ́ου 1999 απο ́ — Παρα ́βαση των συμβατικω ́ν κανο ́νων που ́εχουν εφαρμογη ́ στις
 την Ευρωπαϊκη ́ Τρα ́πεζα Επενδυ ́σεων κατα ́ της αποφα ́σεως σχε ́σεις μεταξυ ́ της ΕΤΕ και του προσωπικου ́ της: κακω ́ς το
 που εξε ́δωσε στις 28 Σεπτεμβρι ́ου 1999 το πε ́μπτο τμη ́μα του Πρωτοδικει ́ο θεω ́ρησε ο ́τι μπορου ́σε να εφαρμο ́σει «κατ' ανα-
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση λογι ́α» τον κανο ́να του α ́ρθρου 91, παρα ́γραφος 1, του
 Τ-140/97 μεταξυ ́ Michel Hautem και Ευρωπαϊκη ́ς Τρα ́πεζας Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των υπαλλη ́λων των
 Επενδυ ́σεων Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Καταδικα ́ζοντας την ΕΤΕ στην πλη-
 ρωμη ́ των καθυστερου ́μενων αποδοχω ́ν απο ́ την ημερομηνι ́α
 απολυ ́σεως, το Πρωτοδικει ́ο ακολουθει ́ τη λογικη ́ του Κανο-
 (Υπο ́θεση C-449/99 P) νισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως που δεν μπορει ́ να ́εχει
 εφαρμογη ́ στην ΕΤΕ.
 (2000/C 34/30)
 Η Ευρωπαϊκη ́ Τρα ́πεζα Επενδυ ́σεων, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον
 Giannangelo Marchegiani, διευθυντη ́ νομικω ́ν υποθε ́σεων, επι-
 κουρου ́μενο απο ́ τον δικηγο ́ρο Georges Vandersanden, με
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Jean-Philippe Minnaert, με ́λος
 της διευθυ ́νσεως νομικω ́ν υποθε ́σεων, Boulevard Konrad
 Adenauer, α ́σκησε, στις 26 Νοεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αναι ́ρεση κατα ́ της
 αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 28 Σεπτεμβρι ́ου 1999 το πε ́μπτο
 τμη ́μα του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 υπο ́θεση Τ-140/97 μεταξυ ́ Michel Hautem και Ευρωπαϊκη ́ς
 βαλε το Landesgericht Korneuburg με δια ́ταξη της
 Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων.
 11ης Νοεμβρι ́ου 1999 στην υπο ́θεση Seiko Kabushiki
 Kaisha κατα ́ Bajrami Sinavere
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Υπο ́θεση C-450/99)
 — να αναιρε ́σει τα σημει ́α 1 και 2 του διατακτικου ́ της αποφα ́σεως
 που εξε ́δωσε στις 28 Σεπτεμβρι ́ου 1999 το Πρωτοδικει ́ο στην
 υπο ́θεση Τ-140/97, (2000/C 34/31)
 — να καταδικα ́σει τον αναιρεσι ́βλητο στα δικαστικα ́ του ́εξοδα. Με δια ́ταξη της 11ης Νοεμβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 26 Νοεμβρι ́ου 1999, το Landesgericht Korneuburg, στο πλαι ́σιο
 της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Seiko Kabushiki Kaisha και Bajrami
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Sinavere, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 — Εσφαλμε ́νος χαρακτηρισμο ́ς της νομικη ́ς φυ ́σεως των περιστα-
 τικω ́ν, εσφαλμε ́νη αιτιολογι ́α: κακω ́ς το Πρωτοδικει ́ο:
 'Εχει το α ́ρθρο 1 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 3295/94 του Συμβουλι ́ου,
 της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1994, περι ́με ́τρων απαγο ́ρευσης της ελευ ́θε-
 — ́εκρινε ο ́τι ο M. Hautem δεν ευθυ ́νεται για την α ́σκηση μη ρης κυκλοφορι ́ας, της εξαγωγη ́ς, της επανεξαγωγη ́ς και της
 επιτρεπο ́μενης επαγγελματικη ́ς δραστηριο ́τητας εμπορικη ́ς υπαγωγη ́ς υπο ́ καθεστω ́ς αναστολη ́ς των εμπορευμα ́των παραποι ́η-
 φυ ́σεως, ενω ́ αναγνω ́ρισε κα ́τι τε ́τοιο, ορθω ́ς, στην σης/απομι ́μησης και των αναπαραχθε ́ντων χωρι ́ς α ́δεια (πειρατικω ́ν)
 παρο ́μοια περι ́πτωση του Yasse (στην υπο ́θεση Τ-141/97)· (EE L 341, της 30.12.1994), την ́εννοια ο ́τι ο κανονισμο ́ς αυτο ́ς
 πρε ́πει να τυγχα ́νει εφαρμογη ́ς και στις περιπτω ́σεις κατα ́ τις οποι ́ες
 εμπορευ ́ματα ο ́πως τα περιγραφο ́μενα λεπτομερε ́στερα στον εν
 — ́εκρινε ο ́τι ο M. Hautem δεν επικαλε ́στηκε την ιδιο ́τητα λο ́γω κανονισμο ́, τα οποι ́α, κατα ́ τη διαμετακο ́μιση (transit) απο ́
 του υπαλλη ́λου της Τρα ́πεζας, δεν ενε ́πλεξε την Τρα ́πεζα, ́ενα κρα ́τος το οποι ́ο δεν ανη ́κει στην Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα σε
 δεν χρησιμοποι ́ησε προσωπικα ́ τα υλικα ́ με ́σα αυτη ́ς· α ́λλο κρα ́τος το οποι ́ο δεν ανη ́κει στην Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα,
 δεσμευ ́ονται προσωρινω ́ς απο ́ τις τελωνειακε ́ς αρχε ́ς εντο ́ς κρα ́τους
 με ́λους, βα ́σει του προαναφερθε ́ντος κανονισμου ́, κατο ́πιν αιτη ́σεως
 — αρνη ́θηκε να αναγνωρι ́σει οποιαδη ́ποτε νομικη ́ αξι ́α στη
 ενο ́ς δικαιου ́χου ση ́ματος, ο οποι ́ος ισχυρι ́ζεται ο ́τι ́εχουν προσβλη-
 χρησιμοποι ́ηση πλαστω ́ν εγγρα ́φων και ψευδω ́ν δηλω ́σεων
 θει ́ τα δικαιω ́ματα ́ του και του οποι ́ου η επιχει ́ρηση ́εχει την ́εδρα
 στο πλαι ́σιο της διαδικασι ́ας απολυ ́σεως λο ́γω ασκη ́σεως
 της εντο ́ς κρα ́τους που ανη ́κει στην Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα;
 μη επιτρεπο ́μενης εμπορικη ́ς δραστηριο ́τητας·
 — αρνη ́θηκε να προσδω ́σει οποιαδη ́ποτε σημασι ́α στη μη
 επιτρεπο ́μενη α ́σκηση εμπορικη ́ς δραστηριο ́τητας στην
 Ανδο ́ρα απο ́ τη συ ́ζυγο του M. Hautem.