text:
19.1.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 17/9
 2. να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Προβα ́λλονται οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα που
 προβα ́λλονται στην υπο ́θεση C-435/01 (3)· η προθεσμι ́α που
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα τα ́σσεται απο ́ το α ́ρθρο 2 της οδηγι ́ας 98/81 ́εληξε στις 5 Ιουνι ́ου
 2000.
 Λο ́γω του δεσμευτικου ́ χαρακτη ́ρα του α ́ρθρου 249, τρι ́το εδα ́φιο, (1) ΕΕ L 93, σ. 27.
 (2) ΕΕ L 117, σ. 1.
 ΕΚ τα κρα ́τη με ́λη ει ́ναι υποχρεωμε ́να να θεσπι ́ζουν τα αναγκαι ́α (3) Βλε ́πε σελι ́δα 8 της παρου ́σας Εφημερι ́δας.
 με ́τρα για τη συμμο ́ρφωση ́ τους προς τις οδηγι ́ες που τους
 απευθυ ́νονται, και μα ́λιστα πριν απο ́ τη λη ́ξη της προθεσμι ́ας που
 τα ́σσουν οι οδηγι ́ες αυτε ́ς. Η προθεσμι ́α που τα ́σσεται απο ́
 το α ́ρθρο 21, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 96/61 ́εληξε στις
 30 Οκτωβρι ́ου 1999 χωρι ́ς το Βε ́λγιο να ́εχει θεσπι ́σει τις
 αναγκαι ́ες διατα ́ξεις.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 20 Νοεμ-
 (1) EE L 257, σ. 26. βρι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση C-450/01)
 (2002/C 17/15)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπουμε ́νη απο ́
 την Κα Μαρι ́α Κοντου ́-Durande Νομικο ́ Συ ́μβουλο, α ́σκησε στις
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ 20 Νοεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου που ασκη ́θηκε στις 12 Νοε ́μβρι ́ου Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 2001
 Η Επιτροπη ́ αιτει ́ται απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Υπο ́θεση C-436/01)
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι μη θεσπι ́ζοντας στην οριζο ́μενη προθεσμι ́α
 τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που
 (2002/C 17/14) απαιτου ́νται για να συμμορφωθει ́ με την οδηγι ́α
 αριθ. 1999/8/EK (1) της Επιτροπη ́ς της 18ης Φεβρουαρι ́ου
 1999 για την τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 66/402/ΕΟΚ του
 Συμβουλι ́ου περι ́εμπορι ́ας σπο ́ρων δημητριακω ́ν προς σπορα ́,
 η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α παρε ́λειψε να εκπληρω ́σει τις υποχ-
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ ρεω ́σεις που υπε ́χει δυνα ́μει της Συνθη ́κης και της οδηγι ́ας
 τον Η. Van Lier, α ́σκησε στις 12 Νοεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του αυτη ́ς.
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του
 Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου. — να καταδικα ́σει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στη δικαστικη ́
 δαπα ́νη.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 1. να διαπιστω ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, μη θεσπι ́ζοντας
 εμπροθε ́σμως ο ́λες τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 249, τρι ́το εδα ́φιο της Συνθη ́κης για την
 και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για την εφαρμογη ́ της οδηγι ́ας ́δρυση
 ι της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας, οι οδηγι ́ες δεσμευ ́ουν κα ́θε
 98/81/ΕΚ (1) του Συμβουλι ́ου, της 26ης Οκτωβρι ́ου 1998, κρα ́τος με ́λος στο οποι ́ο απευθυ ́νονται, ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́-
 για την τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 90/219/ΕΟΚ (2) για την μενο αποτε ́λεσμα.
 περιορισμε ́νη χρη ́ση γενετικω ́ς τροποποιημε ́νων μικροοργα-
 νισμω ́ν, η ́ εν πα ́ση περιπτω ́σει μη ανακοινω ́νοντας στην
 Επιτροπη ́ τις διατα ́ξεις αυτε ́ς, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 10 πρω ́το εδα ́φιο της Συνθη ́κης, τα κρα ́τη
 υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α 98/81· με ́λη λαμβα ́νουν κα ́θε γενικο ́ η ́ ειδικο ́ με ́τρο κατα ́λληλο να
 εξασφαλι ́σει την εκπλη ́ρωση των υποχρεω ́σεων που απορρε ́ουν απο ́
 τη συγκεκριμε ́νη Συνθη ́κη η ́ προκυ ́πτουν απο ́ πρα ́ξεις των οργα ́νων
 2. να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ ́εξοδα. της Κοινο ́τητας.
 ---pagebreak--- C 17/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 19.1.2002
 ∆εν αμφισβητει ́ται απο ́ την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α ο ́τι οφει ́λει να ∆εν αμφισβητει ́ται απο ́ την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α ο ́τι οφει ́λει να
 λα ́βει με ́τρα για να συμμορφωθει ́ με την προαναφερο ́μενη οδηγι ́α. λα ́βει με ́τρα για να συμμορφωθει ́ με την προαναφερο ́μενη οδηγι ́α.
 Η Επιτροπη ́ διαπιστω ́νει ο ́τι με ́χρι στιγμη ́ς, η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α Η Επιτροπη ́ διαπιστω ́νει ο ́τι με ́χρι στιγμη ́ς, η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α
 δεν ́ελαβε τα κατα ́λληλα με ́τρα για την πλη ́ρη ενσωμα ́τωση της δεν ́ελαβε τα κατα ́λληλα με ́τρα για τη πλη ́ρη ενσωμα ́τωση της
 επιδι ́κου οδηγι ́ας στην ελληνικη ́ ́εννομο τα ́ξη. επιδι ́κου οδηγι ́ας στην ελληνικη ́ ́εννομο τα ́ξη.
 (1) EE L 50 της 26.2.1999, σ. 26. (1) ΕΕ L 209 της 7.8.1999, σ. 22.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 21 Νοεμ- της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 22 Νοεμ-
 βρι ́ου 2001 βρι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση C-451/01) (Υπο ́θεση C-453/01)
 (2002/C 17/16) (2002/C 17/17)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπουμε ́νη απο ́
 την Κα Μαρι ́α Κοντου ́-Durande Νομικο ́ Συ ́μβουλο, α ́σκησε στις την Κα Μαρι ́α Κοντου ́-Durande Νομικο ́ Συ ́μβουλο, α ́σκησε στις
 21 Νοεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν 22 Νοεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Η Επιτροπη ́ αιτει ́ται απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Η Επιτροπη ́ αιτει ́ται απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι μη θεσπι ́ζοντας στην οριζο ́μενη προθεσμι ́α — να αναγνωρι ́σει ο ́τι μη θεσπι ́ζοντας στην οριζο ́μενη προθεσμι ́α
 τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που
 απαιτου ́νται για να συμμορφωθει ́ με την οδηγι ́α αριθ. απαιτου ́νται για να συμμορφωθει ́ με την οδηγι ́α
 1999/78/ΕΚ (1) της Επιτροπη ́ς της 27ης Ιουλι ́ου 1999 αριθ. 1998/58/EK (1) του Συμβουλι ́ου της 20η ́ς Ιουλι ́ου
 για την τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 95/10/ΕΚ, η Ελληνικη ́ 1998 σχετικα ́ με την προστασι ́α των ζω ́ων στα εκτροφει ́α, η
 ∆ημοκρατι ́α παρε ́λειψε να εκπληρω ́σει τις υποχρεω ́σεις που Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α παρε ́λειψε να εκπληρω ́σει τις υποχρεω ́-
 υπε ́χει δυνα ́μει της Συνθη ́κης και της οδηγι ́ας αυτη ́ς· σεις που υπε ́χει δυνα ́μει της Συνθη ́κης και της οδηγι ́ας αυτη ́ς.
 — να καταδικα ́σει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στη δικαστικη ́ — να καταδικα ́σει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στη δικαστικη ́
 δαπα ́νη. δαπα ́νη.
 Ισχυρισμοι ́ κα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 249, τρι ́το εδα ́φιο της Συνθη ́κης για την Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 249, τρι ́το εδα ́φιο της Συνθη ́κης για την
 ́δρυση
 ι της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας, οι οδηγι ́ες δεσμευ ́ουν κα ́θε ́δρυση
 ι της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας, οι οδηγι ́ες δεσμευ ́ουν κα ́θε
 κρα ́τος με ́λος στο οποι ́ο απευθυ ́νονται, ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́- κρα ́τος με ́λος στο οποι ́ο απευθυ ́νονται, ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́-
 μενο αποτε ́λεσμα. μενο αποτε ́λεσμα.
 Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 10 πρω ́το εδα ́φιο της Συνθη ́κης, τα κρα ́τη Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 10 πρω ́το εδα ́φιο της Συνθη ́κης, τα κρα ́τη
 με ́λη λαμβα ́νουν κα ́θε γενικο ́ η ́ ειδικο ́ με ́τρο κατα ́λληλο να με ́λη λαμβα ́νουν κα ́θε γενικο ́ η ́ ειδικο ́ με ́τρο κατα ́λληλο να
 εξασφαλι ́σει την εκπλη ́ρωση των υποχρεω ́σεων που απορρε ́ουν απο ́ εξασφαλι ́σει την εκπλη ́ρωση των υποχρεω ́σεων που απορρε ́ουν απο ́
 τη συγκεκριμε ́νη Συνθη ́κη η ́ προκυ ́πτουν απο ́ πρα ́ξεις των οργα ́νων τη συγκεκριμε ́νη Συνθη ́κη η ́ προκυ ́πτουν απο ́ πρα ́ξεις των οργα ́νων
 της Κοινο ́τητας. της Κοινο ́τητας.


text:
 7.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 139/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 10 Μαρτίου 2011 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Charles Defossez κατά Christian Wiart, υπό την ιδιότητα του εκκαθαριστή της εταιρίας Sotimon SARL, Office national de l'emploi fonds de fermeture d'entreprises, Centre de gestion et d’études de l’Association pour la gestion du régime de garantie des créances des salariés de Lille (CGEA)
 (Υπόθεση C-477/09) (1)
 (Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως - Οδηγίες 80/987/ΕΟΚ και 2002/74/ΕΚ - Αφερεγγυότητα του εργοδότη - Προστασία των μισθωτών - Πληρωμή των ανεξόφλητων απαιτήσεων των εργαζομένων - Προσδιορισμός του αρμόδιου οργανισμού εγγυήσεως - Ευνοϊκότερη εγγύηση δυνάμει του εθνικού δικαίου - Δυνατότητα επικλήσεώς της)
 2011/C 139/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Charles Defossez
 κατά
 Christian Wiart, υπό την ιδιότητα του εκκαθαριστή της εταιρίας Sotimon SARL Office national de l'emploi fonds de fermeture d'entreprises, Centre de gestion et d’études de l’Association pour la gestion du régime de garantie des créances des salariés de Lille (CGEA)
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Cour de cassation (Γαλλία) — Ερμηνεία του άρθρου 8α της οδηγίας 80/987/EOK του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2002/74/ΕΚ (ΕΕ L 270, σ. 10), σε συνδυασμό με το άρθρο 9 της ίδιας οδηγίας — Προσδιορισμός του οργανισμού που είναι αρμόδιος για την πληρωμή των ανεξόφλητων απαιτήσεων των εργαζομένων — Οργανισμός εγγυήσεως του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου οι εργαζόμενοι ασκούν συνήθως την εργασία τους — Δυνατότητα των μισθωτών εργαζομένων, να αξιώνουν ευνοϊκότερη εγγύηση του οργανισμού στον οποίο ο εργοδότης τους ασφαλίζει και καταβάλλει ασφαλιστικές εισφορές βάσει της εθνικής νομοθεσίας
 Διατακτικό
 Το άρθρο 3 της οδηγίας 80/987/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητoς του εργοδότη, όπως είχε πριν την τροποποίησή της από την οδηγία 2002/74/ΕΚ, έχει την έννοια ότι, για την ικανοποίηση των ανεξόφλητων απαιτήσεων εργαζομένου ασκούντος κατά κανόνα τη μισθωτή δραστηριότητά του σε άλλο κράτος μέλος από αυτό εκείνο της έδρας του εργοδότη του ο οποίος κηρύχθηκε αφερέγγυος πριν τις 8 Οκτωβρίου 2005, όταν ο εν λόγω εργοδότης δεν είναι εγκατεστημένος στο εν λόγω άλλο κράτος μέλος και εκπληρώνει την υποχρέωση συνεισφοράς του στη χρηματοδότηση του οργανισμού εγγυήσεως στο κράτος μέλος της έδρας του, τις υποχρεώσεις που ορίζει το ως άνω άρθρο υπέχει ο οργανισμός αυτός.
 Δεν αντιβαίνει στην οδηγία 80/987 νομοθεσία κράτους μέλους προβλέπουσα ότι μισθωτός μπορεί να επωφεληθεί από τη μισθολογική εγγύηση του εθνικού οργανισμού κατά το δίκαιο του εν λόγω κράτους μέλους εναλλακτικά ή συμπληρωματικά προς την εγγύηση που παρέχει ο οργανισμός που έχει οριστεί ως αρμόδιος κατ’ εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι η εγγύηση αυτή συνεπάγεται υψηλότερο επίπεδο προστασίας του εργαζομένου.
 (1) ΕΕ C 37 της 13.2.2010.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 19.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 270/8
 Αίτηση για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης που υποβλήθηκε στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ από τη Skatteklagenemnda ved Sentralskattekontoret for storbedrifter, στις 13 Μαρτίου 2013, στην υπόθεση Fred Olsen και λοιποί κατά της Staten v/Sentralskattekontoret for storbedrifter
 (Υπόθεση E-3/13)
 2013/C 270/06
 Με επιστολή της 13ης Μαρτίου 2013 που ελήφθη από τη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 18 Μαρτίου 2013, η Skatteklagenemnda ved Sentralskattekontoret for storbedrifter (Επιτροπή Προσφυγών της Κεντρικής Υπηρεσίας Φορολογίας για μεγάλες επιχειρήσεις) υπέβαλε αίτηση προς το Δικαστήριο ΕΖΕΣ για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση Fred Olsen και λοιποί κατά της Staten v/Sentralskattekontoret for storbedrifter, όσον αφορά τα ακόλουθα ερωτήματα:
 1)
 Τα καταπιστεύματα (τραστ) ως είδος νομικής οντότητας υπάγονται στο πεδίο της ελευθερίας εγκατάστασης που προβλέπεται στο άρθρο 313 της συμφωνίας ΕΟΧ; Συμπληρωματική ερώτηση: Εάν ναι, ποιος κατέχει δικαιώματα δυνάμει των διατάξεων της συμφωνίας ΕΟΧ;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Ένα καταπίστευμα πληροί την απαίτηση της ασκήσεως οικονομικής δραστηριότητας που προβλέπεται στο άρθρο 31 της συμφωνίας ΕΟΧ;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Ένα καταπίστευμα υπάγεται στο πεδίο του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων που προβλέπεται στο άρθρο 40 της συμφωνίας ΕΟΧ;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ή στο τρίτο βασικό ερώτημα: Οι νορβηγικοί κανόνες για τις ελεγχόμενες αλλοδαπές εταιρείες (ΕΑΕ) προϋποθέτουν έναν ή περισσότερους περιορισμούς της ελευθερίας εγκατάστασης ή του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων;
 5)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τέταρτο βασικό ερώτημα: Μπορεί ο περιορισμός να θεωρηθεί ότι δικαιολογείται για λόγους επιτακτικού δημόσιου συμφέροντος και είναι ο περιορισμός αναλογικός ως προς αυτό;


text:
 22.6.96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 180/3
 αυτή καθαυτή, δικαίωμα να στραφεί κατα ιδιώτη δανειστή θεσία προβλέπονσα ότι το κεφαλαίο μιας ανώνυμης
 λόγω πλημμελούς προμηθείας αγαθών ή παροχής υπηρεσιών τραπεζικής εταιρίας που, λόγω υπερχρεώσεως, βρίσκεται
 από τον προμηθευτή ή τον παρέχοντα υπηρεσίες, με τον σε εξαιρετική κατάσταση μπορεί να αυξηθεί διά της
 οποίο o δανειστής έχει συνάψει σύμβαση αποκλειστικότητας διοικητικής οδού και χωρίς απόφαση της γενικής συνε
 για τη χορήγηση δανείων, και να προβάλει το δικαίωμα αυτό λεύσεως.
 ενώπιον εθνικού δικαστηρίου.
 2. H δημοσίευση της προσφοράς προτιμησιακής αναλήψεως
 (') EE αριθ . C 275 TIK 1 . 10 . 1994. στις ημερήσιες εφημερίδες δεν συνιστά έγγραφη ενημέρω
 ση των κατόχων ονομαστικών μετοχών κατά την έννοια
 του άρθρου 29 παράγραφος 3 τρίτο εδάφιο της οδηγίας
 77/91/ΕΟΚ.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (') EE αριθ . C 1 της 4 . 1 . 1994.
 της I2tiç Μαρτίου 1996
 στην υπόθεση C-44 1/93 (αίτηση του Πολυμελούς Πρωτοδι
 κείου Αθηνών για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 Παναγής Παφίτης κ.λπ. κατά Τράπεζας Κεντρικής Ελλάδος
 ΑΕ κ.λπ.(')
 (Δίκαιο των εταιριών — Οδηγία 77/91/ΕΟΚ — Μεταβολή ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 τον κεφαλαίου ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας — Άμεσο (πέμπτο τμήμα)
 αποτέλεσμα τον άρθρου 25παράγραφος 1 και του άρθρου 29
 παράγραφος 3 της οδηγίας — Κατάχρηση δικαιώματος) της 14ης Μαρτίου 1996
 (96/C 180/05 ) στην υπόθεση C-275/94 (αίτηση του Hof van cassatie van
 België για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Roger
 van der Lînden κατά Berufsgenossenschaft der Feinmechanik
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική) und Elektrotechnik (')
 (Σύμβαση των Βρυξελλών — Ερμηνεία του άρθρου 47
 Στην υπόθεση C-441 /93 , που εχει ως αντικείμενο αίτηση του
 Πολυμελούς πρωτοδικείου Αθηνών προς το Δικαστήριο,
 σημείο 1 — Έγγραφα που πρέπει να προσκομίζονται από
 κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την
 τον διάδικο που ζητεί την εκτέλεση — Υποχρέωση προσκο
 οποία ζητείται, στο πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν
 μίσεως αποδείξεως περί της επιδόσεως της εκδοθείσας
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Παναγή Παφίτη αποφάσεως — Δυνατότητα προσκομίσεως της αποδείξεως
 κ.λπ.. υποστηριζομένων από την Investment and Shipping της επιδόσεως ύστερα από την υποβολή της αιτήσεως
 κηρύξεως εκτελεστότητας)
 Enterprises Est κ.λπ.. και Τράπεζας Κεντρικής Ελλάδος ΑΕ
 κ.λπ.. υποστηριζομένων από την Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ (96/C 180/06
 κ.λπ.. η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την
 ερμηνεία των άρθρων 25 επ . και 29 της δεύτερης οδηγίας (Γλώσσα διαδικασίας: t] ολλανδική)
 77/91 /ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 13ης Δεκεμβρίου 1976, περί
 συντονισμού των εγγυήσεων που απαιτούνται στα κράτη
 μέλη εκ μέρους των εταιριών, κατά την έννοια του άρθρου 58 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 δεύτερο εδάφιο της συνθήκης, για την προστασία των σιευθεί στη Συλλογή της Νομολογίας)
 συμφερόντων των εταίρων και των τρίτων, με σκοπό να
 καταστούν οι εγγυήσεις αυτές ισοδύναμες όσον αφορά τη Στην υπόθεση C-275/94, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 σύσταση της ανωνύμου εταιρίας και τη διατήρηση και τις Hof van cassatie van België προς το Δικαστήριο, κατ"
 μεταβολές του κεφαλαίου της (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001 , σ. 230), το εφαρμογήν του πρωτοκόλλου της 3ης Ιουνίου 1971 για την
 Δικαστήριο, συγκείμενο από τους K. N. Κακούρη, πρόεδρο ερμηνεία από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 τμήματος, προεδρεύοντα, D. A. O. Edward και G. Hirsch, της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 για τη διεθνή
 προέδρους τμήματος, G. F. Mancini , F. A. Schockweiler, J. C. δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και
 Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn (εισηγητή ), C. εμπορικές υποθέσεις, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της
 Gulmann , J. L. Murray, H. Ragnemalm και L. Sevón, δικα διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 στές, γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro, γραμματέας: H. von μεταξύ Roger van der Linden και Berufsgenossenschaft der
 Holstein , βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 12 Μαρτίου 1996 Feinmechanik und Elektrotechnik, η έκδοση προδικαστικής
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 47, σημείο 1 ,
 της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 για τη διεθνή
 1 . Αντιβαίνει προς το άρθρο 25 της δεύτερης οδηγίας δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και
 77/91/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1976, εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 1982 , L 388, σ. 7), όπως τροποποι
 περί συντονισμού των εγγυήσεων που απαιτούνται στα ήθηκε με τη Σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 για την
 κράτη μέλη εκ μέρους των εταιριών, κατά την έννοια του προσχώρηση του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και
 άρθρου 58 δεύτερο εδάφιο της συνθήκης, για την προ του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρει
 στασία των συμφερόντων των εταίρων και των τρίτων, με ας Ιρλανδίας (ΕΕ 1982 , L 388, σ. 24), το Δικαστήριο (πέμπτο
 σκοπό να καταστούν οι εγγυήσεις αυτές ισοδύναμες όσον τμήμα), συγκείμενο από τους D. A. O. Edward , πρόεδρο
 αφορά τη σύσταση της ανωνύμου εταιρίας και τη διατή τμήματος, J.-P. Puissochet, J. C. Moitinho de Almeida (ειση
 ρηση και τις ιιεταβολές του κεφαλαίου της, εθνική νομο γητή ), C. Gulmann και P. Jann, δικαστές, γενικός εισαγγελέ
 ---pagebreak--- Aριθ. C 180/4 HË L I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22 . 6. 96
 ας: N. Fennelly, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 14 Μαρ της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζόμενων στο εσωτερικό
 τίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: της Κοινότητας, έχει την έννοια ότι o εργαζόμενος, o οποίος
 έχει την ιθαγένεια κράτους μέλους και απασχολείται στο
 έδαφος άλλου κράτους μέλους, δεν δικαιούται να αξιώσει τη
 Το άρθρο 47 σημείο 1 της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου συνέχιση της καταβολής των εισφορών (ως προς το τμήμα
 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων που αναλογεί στον εργοδότη και ως προς αυτό που αναλογεί
 σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιήθηκε
 από τη Σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 για την προσχώ
 στον εργαζόμενο) σε επικουρικό ταμείο συντάξεως γήρατος
 και επιζώντων των μισθωτών τον δημόσιον τομέα για το
 ρηση τον Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και τον ποσό των εισφορών που θα έπρεπε να καταβληθεί αν η
 Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρει σύμβαση εργασίας δεν είχε ανασταλεί λόγω της κλήσεώς του
 ας Ιρλανδίας, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η προς στράτευση, όταν ένα τέτοιο δικαίωμα παρέχεται στους
 απόδειξη της επιδόσεως της αποφάσεως είναι δυνατό, όταν οι υπηκόους τον εν λόγω κράτους μέλους που εργάζονται στη
 εθνικοί δικονομικοί κανόνες το επιτρέπουν, να προσκομίζε
 ται ύστερα από την κατάθεση της αιτήσεως, ιδίως κατά τη
 δημόσια διοίκηση και υπηρετούν τη στρατιωτική τους θητεία
 στο κράτος αυτό.
 διάρκεια εκδικάσεως προσφυγής ασκηθείσας στη συνέχεια
 από τον διάδικο κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση, υπό
 την προϋπόθεση ότι o εν λόγω διάδικος διαθέτει εύλογη 0 ) EE αριθ . C 380 της 31 . 12. 1994.
 προθεσμία για να εκτελέσει εκουσίως την απόφαση και ότι o
 διάδικος που ζητεί την εκτέλεση επιβαρύνεται με τα έξοδα
 κάθε περιττής διαδικασίας.
 (') EE αριθ. C 351 της 10. 12. 1994.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 14ης Μαρτίου 1996
 (έκτο τμήμα) στην υπόθεση C-238/95: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας ( ! )
 της 14ης Μαρτίου 1996
 (Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 93/67/ΕΟΚ — Εκτί
 στην υπόθεση C-315/94 (αίτηση του Arbeitsgericht Bielefeld μηση των κινδύνων για τον άνθρωπο και το περιβάλλον από
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Peter de Vos επικίνδυνες ουσίες)
 κατά Stadt Bielefeld (')
 (96/C 180/08)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων — Στρατιωτική
 θητεία — Κοινωνικό πλεονέκτημα)
 (96/C 180/07 ) (Γλώσσα διαδικασίας: n ιταλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας t] γερμανική])
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη Συλλογή της Νομολογίας)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου)
 Στην υπόθεση C-238/94, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 Στην υπόθεση C-315/94, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του τήτων (εκπρόσωποι: Laura Pignataro και Μαρία Κοντού
 Arbeitsgericht Bielefeld (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ ' Durande) κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωπος: o καθη
 εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία γητής Umberto Leanza, επικουρούμενος από τον Pier Gior
 ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του gio Ferri, avvocato dello stato), που είχε ως αντικείμενο να
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Peter de Vos και Stadt Biele αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας και
 feld , η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την μη ανακοινώνοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές
 ερμηνεία του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1612/68 και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την
 του Συμβουλίου , της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθε οδηγία 93/67/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 20ής Ιουλίου 1993 , για
 ρης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοι τον καθορισμό των αρχών εκτιμήσεως των κινδύνων που
 νότητας (ΕΕ ειδ . έκδ . 05/001 , σ. 33 ), το Δικαστήριο, συγκεί διατρέχει o άνθρωπος και το περιβάλλον από τις ουσίες που
 μενο από τους K. N. Κακούρη , πρόεδρο τμήματος, G. Hirsch, γνωστοποιούνται σύμφωνα με την οδηγία 67/548/ΕΟΚ του
 F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn (εισηγητή) και J. L. Συμβουλίου (ΕΕ L 227 , σ. 9), παρέβη τις υποχρεώσεις που
 Murray, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colo υπέχει από την εν λόγω οδηγία και τη συνθήκη ΕΚ, το
 mer, γραμματέας: R. Grass , εξέδωσε στις 14 Μαρτίου 1996 Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους D. A. O.
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: Edward, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet (εισηγητή), J. C.
 Moitinho de Almeida, L. Sevón και M. Wathelet, δικαστές,
 γενικός εισαγγελέας: N. Fennelly, γραμματέας: R. Grass,
 Το άρθρο 7 παράγραφοι 1 και 2 τον κανονισμού (ΕΟΚ) εξέδωσε στις 14 Μαρτίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο
 αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί διατακτικό :


text:
 10.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/22
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 18ης Σεπτεμβρίου 2012 — Allgeier κατά FRA
 (Υπόθεση F-58/10) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Καθήκον αρωγής - Άρθρο 24 του ΚΥΚ - Ηθική παρενόχληση - Διοικητική έρευνα)
 2012/C 343/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Timo Allgeier (Βιέννη, Αυστρία) (εκπρόσωποι: L. Levi και M. Vandenbussche, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενος: Οργανισμός των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA) (εκπρόσωποι: M. Kjærum επικουρούμενος από τον B. Wägenbaur, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως του καθού-εναγόμενου να μη δώσει συνέχεια στην καταγγελία για ηθική παρενόχληση που υπέβαλε ο προσφεύγων-ενάγων. Αφετέρου, αίτημα να αναγνωριστεί ότι ο προσφεύγων-ενάγων υπήρξε θύμα ηθικής παρενόχλησης από τους ανωτέρους του καθώς και αίτημα αποζημίωσης και χρηματικής ικανοποίησης για την υλική και ηθική βλάβη που υπέστη.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της 16ης Οκτωβρίου 2009 του Οργανισμού των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 2)
 Υποχρεώνει τον Οργανισμό των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καταβάλει στον T. Allgeier το ποσό των 5 000 ευρώ.
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 4)
 Καταδικάζει τον Οργανισμό των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης να φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο T. Allgeier.
 (1) ΕΕ C 260 της 25.9.2010, σ. 27.


text:
 25.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/28
 Προσφυγή της 22ας Ιουλίου 2010 — Chiavegato κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-60/10)
 ()
 2010/C 260/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fulvia Chiavegato (Bettembourg, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: F. Frabetti, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση του πίνακα των υπαλλήλων που προάγονται για το 2009 και, παρεμπιπτόντως, των προπαρασκευαστικών πράξεων της απόφασης αυτής.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τον πίνακα των υπαλλήλων που προάγονται για το 2009, τον οποίο κατάρτισε η ΑΔΑ στις 13 Νοεμβρίου 2009, καθόσον ο πίνακας αυτός δεν περιλαμβάνει το όνομα της προσφεύγουσας, καθώς και, παρεμπιπτόντως, να ακυρώσει τις προπαρασκευαστικές πράξεις της απόφασης αυτής,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 11.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 36/16
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 8ης Δεκεμβρίου 2005
 στην υπόθεση C-38/05: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Κανονισμός (ΕΟΚ) 2847/93 - Σύστημα ελέγχου στον τομέα της αλιείας - Πληροφορίες σχετικά με τα είδη και τις ποσότητες που εκφορτώθηκαν καθώς και την αλιευτική προσπάθεια)
 (2006/C 36/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση C-38/05, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: M. van Beek, επικουρούμενος από τους δικηγόρους F. Louis και A. Capobianco) κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: S. Nwaokolo), με αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως βάσει του άρθρου 226 ΕΚ, που ασκήθηκε στις 21 Μαρτίου 2005, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους R. Schintgen, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, R. Silva de Lapuerta και J. Klučka (εισηγητή), δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 8 Δεκεμβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Η Ιρλανδία, μη κοινοποιώντας τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει των άρθρων 15, παράγραφος 4, 18, παράγραφος 1, και 19θ, πρώτη και τρίτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2847/93 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1993, για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2635/97 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1997, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις του.
 2.
 Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 82 της 02.04.2005.


text:
 9.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/34
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2007 — Hinderyckx κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-57/06) (1)
 (Υπάλληλοι - Προαγωγή - Περίοδος προαγωγών 2005 - Μη εγγραφή στον πίνακα προαχθέντων - Παράβαση του άρθρου 45 του ΚΥΚ - Συγκριτική εξέταση των προσόντων - Εκθέσεις βαθμολογίας προερχόμενες από διαφορετικά κοινοτικά όργανα)
 (2008/C 37/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Jacques Hinderyckx (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: J. A. Martin, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Simm και M. Bauer)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, ακύρωση της αποφάσεως περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος στον βαθμό B*8 στο πλαίσιο της περιόδου προαγωγών 2005 και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2.
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων του, το ένα τρίτο των εξόδων του Hinderyckx.
 3.
 Ο Hinderyckx φέρει τα δύο τρίτα των δικαστικών εξόδων του.
 (1) EE C 178 της 29.7.2006, σ. 34.


text:
 2.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/17
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2005
 (Υπόθεση C-53/05)
 (2005/C 82/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Pedro Andrade και Wouter Wils, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 9 Φεβρουαρίου 2005, προσφυγή κατά της Πορτογαλικής Δημοκρατίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, εξαιρώντας όλες τις κατηγορίες ιδρυμάτων από την υποχρέωση καταβολής αμοιβής στους δημιουργούς για τον δημόσιο δανεισμό των έργων τους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5 σε συνδυασμό με το άρθρο 1 της οδηγίας 92/100/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Νοεμβρίου 1992 (1),
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Πριν από την έκδοση της οδηγίας 92/100 το πορτογαλικό δίκαιο δεν αναγνώριζε στον δημιουργό δικαίωμα αμοιβής για τον δανεισμό του έργου του εφόσον είχε εξαντληθεί το δικαίωμα διανομής. Επί του παρόντος, το πορτογαλικό δίκαιο αναγνωρίζει μεν δικαίωμα αμοιβής, εξαιρώντας όμως από την υποχρέωση καταβολής αμοιβής όλες τις κατηγορίες ιδρυμάτων δημοσίου δανεισμού, κατά την έννοια της οδηγίας 92/100, κατέστησε το δικαίωμα αυτό κενό περιεχομένου και παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 1 και 5 της προαναφερθείσας οδηγίας.
 (1) ΕΕ L 346, σ. 61.


text:
 10.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 395/67
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 4ης Σεπτεμβρίου 2014 — Prigent κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-111/13) (1)
 ([Υπαλληλική υπόθεση - Γενικός διαγωνισμός - Προκήρυξη γενικών διαγωνισμών EPSO/AD/230/12 (AD 5) και EPSO/AD/231/12 (AD 7) - Σχετική με την επαγγελματική εμπειρία προϋπόθεση επιλεξιμότητας του διαγωνισμού EPSO/AD/231/12 (AD 7) η οποία δεν πληρούται - Μετακίνηση προς τον διαγωνισμό EPSO/AD/230/12 (AD 5) - Εγγραφή στον κατάλογο επιτυχόντων του διαγωνισμού EPSO/AD/230/12 (AD 5) - Έννομο συμφέρον - Εκπρόθεσμη υποβολή διοικητικής ενστάσεως - Διαδοχικές αιτήσεις επανεξετάσεως])
 (2014/C 395/82)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Oliver Prigent (Fentange, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: F. Moyse, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και G. Gattinara, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως, αφενός, της αποφάσεως της EPSO να μη γίνει δεκτός ο προσφεύγων-ενάγων στο στάδιο της επιλογής του διαγωνισμού EPSO/AD/231/12 (AD7) και να ανακαταταγεί στον διαγωνισμό EPSO/AD/230/12 (AD5) και, αφετέρου, της αποφάσεως περί εγγραφής του στον κατάλογο επιτυχόντων του προπαρατεθέντος διαγωνισμού AD5 και αγωγή με αίτημα αποζημιώσεως και χρηματικής ικανοποιήσεως για την προβαλλόμενη υλική ζημία και ηθική βλάβη.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη.
 2.
 Ο O. Prigent φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) JO C 31 της 1/2/2014, σ. 22.


text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/35
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 12ης Σεπτεμβρίου 2008 — Tachelet κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-293/04) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Παρεμπίπτουσα απόφαση - Κατάργηση της δίκης)
 (2008/C 301/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Guy Tachelet (Rijmenam, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: N. Lhoëst, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και H. Krämer)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 2ας Σεπτεμβρίου 2003 περί τροποποιήσεως της κατατάξεως του προσφεύγοντος σε βαθμό, καθόσον οι αποφάσεις αυτές τον κατατάσσουν, από την ημερομηνία του διορισμού του, στον βαθμό Β4, δεύτερο κλιμάκιο, και δεν αποκαθιστούν τη σταδιοδρομία του προσφεύγοντος όσον αφορά την κατάταξή του σε βαθμό, καθώς και αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος και, αφετέρου, αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας που υποστηρίζεται ότι προκλήθηκε από την απόφαση αυτή.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2.
 Η Επιτροπή φέρει το σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) ΕΕ C 262 της 23.10.2004.


text:
 12.8.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/1
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 13ης Ιουνίου 2006 (αίτηση του Tribunale di Genova — Ιταλία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Traghetti del Mediterraneo SpA, υπό εκκαθάριση, κατά Repubblica italiana
 (Υπόθεση C–173/03) (1)
 (Εξωσυμβατική ευθύνη των κρατών μελών - Ζημίες προκληθείσες σε ιδιώτες από παράβαση του κοινοτικού δικαίου εκ μέρους εθνικού δικαστηρίου του οποίου οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε ένδικο μέσο - Περιορισμός από τον εθνικό νομοθέτη της ευθύνης του κράτους μόνο σε περιπτώσεις δόλου ή βαριάς αμέλειας του δικαστή - Αποκλεισμός κάθε ευθύνης για την ερμηνεία των κανόνων δικαίου και την αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών και των αποδεικτικών στοιχείων στο πλαίσιο της ασκήσεως της δικαιοδοτικής δραστηριότητας)
 (2006/C 190/01)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Genova
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Traghetti del Mediterraneo SpA, υπό εκκαθάριση,
 κατά
 Repubblica italiana
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale di Genova — Eξωσυμβατική ευθύνη κράτους μέλους έναντι των πολιτών του για σφάλματα διαπραχθέντα από τους δικαστές του κατά την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου και ιδίως για παράλειψη δικαστηρίου του οποίου οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα να παραπέμψει προδικαστικώς μια υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 234 ΕΚ
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 Το κοινοτικό δίκαιο δεν επιτρέπει εθνική νομοθεσία αποκλείουσα εν γένει την ευθύνη του κράτους μέλους για τις ζημίες που προκλήθηκαν σε ιδιώτες λόγω παραβάσεως του κοινοτικού δικαίου από δικαστήριο του οποίου οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε ένδικο μέσο με την αιτιολογία ότι η επίδικη παράβαση απορρέει από την εκ μέρους του εν λόγω δικαστηρίου ερμηνεία των κανόνων δικαίου ή αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών και των αποδεικτικών στοιχείων.
 Το κοινοτικό δίκαιο δεν επιτρέπει επίσης εθνική νομοθεσία περιορίζουσα τη θεμελίωση της ευθύνης αυτής σε περιπτώσεις δόλου ή βαριάς αμέλειας του δικαστή, αν ο περιορισμός αυτός είχε ως συνέπεια τον αποκλεισμό της ευθύνης του οικείου κράτους μέλους σε άλλες περιπτώσεις στις οποίες διαπιστώθηκε πρόδηλη παράβαση του εφαρμοστέου δικαίου, όπως αυτή διευκρινίστηκε με τις σκέψεις 53 έως 56 της αποφάσεως της 30ής Σεπτεμβρίου 2003, C-224/01, Köbler.
 (1) ΕΕ C 158 της 5.7.2003.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-302/05) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2000/35/ΕΚ - Άρθρο 4, παράγραφος 1 - Παρακράτηση της κυριότητας - Αντιτάξιμο)
 (2006/C 326/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: B. Schima και D. Recchia)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: I. M. Braguglia, M. Massella Ducci Teri, avvocato dello Stato)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές (ΕΕ L 200, σ. 35) — Παρακράτηση της κυριότητας — Εθνική κανονιστική ρύθμιση που ορίζει ότι, προκειμένου να μπορεί να αντιταχθεί έναντι των δανειστών του αγοραστή, η ρήτρα παρακρατήσεως της κυριότητας πρέπει να περιλαμβάνεται σε έκαστο των τιμολογίων των επακόλουθων παραδόσεων με ημερομηνία προγενέστερη της κατασχέσεως
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 229 της 17.9.2005.


text:
 14.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 302/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 16ης Ιουλίου 2015 [αίτηση του Tribunale di Milano (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Unione nazionale industria conciaria (UNIC), Unione Nazionale dei Consumatori di Prodotti in Pelle, Materie Concianti, Accessori e Componenti (Unicopel) κατά FS Retail, Luna srl, Gatsby srl
 (Υπόθεση C-95/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων - Άρθρα 34 ΣΛΕΕ έως 36 ΣΛΕΕ - Μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος - Οδηγία 94/11/ΕΚ - Άρθρα 3 και 5 - Πλήρης εναρμόνιση - Απαγόρευση της παρακωλύσεως της εμπορίας υποδημάτων που είναι σύμφωνα προς τις απαιτήσεις επισημάνσεως της οδηγίας 94/11 - Εθνική νομοθεσία προβλέπουσα τη σήμανση της χώρας προελεύσεως για τα μεταποιούμενα στην αλλοδαπή προϊόντα τα οποία χρησιμοποιούν τον στην ιταλική γλώσσα όρο «pelle» - Προϊόντα τα οποία έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία))
 (2015/C 302/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η (ιταλική)
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Milano
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Unione nazionale industria conciaria (UNIC), Unione Nazionale dei Consumatori di Prodotti in Pelle, Materie Concianti, Accessori e Componenti (Unicopel)
 κατά
 FS Retail, Luna srl, Gatsby srl
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 3 και 5 της οδηγίας 94/11/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 1994, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών των σχετικών με την επισήμανση των υλικών που χρησιμοποιούνται στα κύρια μέρη των υποδημάτων που προορίζονται να πωληθούν στον καταναλωτή, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε νομοθεσία κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία απαγορεύει, μεταξύ άλλων, την εμπορία μερών υποδημάτων από δέρμα προερχόμενων από άλλα κράτη μέλη ή τρίτες χώρες και τα οποία, στην τελευταία αυτή περίπτωση, έχουν ήδη τεθεί στο εμπόριο σε άλλο κράτος μέλος ή στο οικείο κράτος μέλος, όταν τα προϊόντα αυτά δεν περιλαμβάνουν σήμανση σχετική με τη χώρα προελεύσεως.
 (1) ΕΕ C 245 της 28.7.2014.


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/15
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 29ης Απριλίου 2004
 στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-468/01 P έως C-472/01 P, Procter & Gamble Company (1)
 («Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 - Ταμπλέτες σε τρισδιάστατο σχήμα για πλυντήρια ρούχων ή πλυντήρια πιάτων - Απόλυτος λόγος αρνήσεως της καταχωρίσεως - Διακριτικός χαρακτήρας»)
 (2004/C 118/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-468/01 P έως C-472/01 P, Procter & Gamble Company, με έδρα το Cincinnati (Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής), εκπροσωπούμενη από τους C. van Nispen και G. Kuipers, advocaten, με αντικείμενο πέντε αιτήσεις αναιρέσεως κατά των αποφάσεων του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 19ης Σεπτεμβρίου 2001, T-117/00, Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ (τετράγωνη ταμπλέτα χρώματος λευκού και ανοιχτού πρασίνου), Συλλογή 2001, σ. II-2723, T-118/00, Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ (τετράγωνη λευκή ταμπλέτα με στίγματα χρώματος πρασίνου και ανοικτού πρασίνου), Συλλογή 2001, σ. II-2731, T-119/00, Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ (τετράγωνη λευκή ταμπλέτα με κίτρινα και μπλε στίγματα), Συλλογή 2001, σ. II-2761, T-120/00, Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ (τετράγωνη λευκή ταμπλέτα με μπλε στίγματα), Συλλογή 2001, σ. II-2769, και T-121/00, Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ (τετράγωνη λευκή ταμπλέτα με πράσινα και μπλε στίγματα), Συλλογή 2001, σ. II-2777, με τις οποίες ζητήθηκε η εξαφάνιση των αποφάσεων αυτών, όπου ο έτερος διάδικος ήταν το: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι D. Schennen και C. Røhl Søber), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet, R. Schintgen και την F. Macken (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: Μ. Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως
 2.
 Καταδικάζει την Procter & Gamble Company στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 68 της 16.3.2002.


text:
10. 5 . 97 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 142/3
 1 . H Γαλλική Δημοκρατία, διατηρώντας στο άρθρο L 213-1 1 . Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρεσεως και ονταναιρεσεως.
 του κώδικα εργασίας την απαγόρευση νυχτερινής εργα
 σίας των γυναικών στη βιομηχανία, μολονότι παρόμοια
 απαγόρευση δεν ισχύει για τους άνδρες, παρέβη τις 2. H Guérin automobiles και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5 παράγραφος 1 Κοινοτήτων φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 της οδηγίας 76/2Θ7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φε
 βρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης
 μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών όσον αφορά την (») ΕΕ αριθ . C 268 της 14. 10. 1995 .
 πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευ
 ση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας.
 2. Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικα
 έξοδα.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (') ΕΕ αριθ . C 233 της 10. 8 . 1996 .
 της 18ης Μαρτίου 1997
 στην υπόθεση C-343/95 (αίτηση του Tribunale di Genova για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Diego Cali & Figli
 Sri κατά Servizi ecologici porto di Genova SpA (SEPG)(] )
 (Λιμενική επιχείρηση — Πρόληψη της ρυπάνσεως — Μονο
 πώλιο εκ τον νόμου — Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως)
 (97/0 142/06)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 της 18ης Μαρτίου 1997
 στην υπόθεση C-282/95 P: Guérin automobiles κατά Επιτρο (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μεταφραση θα δημο
 πή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 (Αίτηση αναιρέσεως — Ανταγωνισμός — Καταγγελία —
 Προσφυγή κατά παραλείψεως — Γνωστοποίηση δυνάμει
 του άρθρου 6 του κανονισμού 99/63/ΕΟΚ — Λήψη θέσεως Στην υπόθεση C-343/95 , με αντικείμενο αίτηση του Tribunale
 τερματίζουσα την παράλειψη — Αίτηση ανταναιρέσεως di Genova (Ιταλία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 περιοριζόμενη στα δικαστικά έξοδα) άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο
 (97/C 142/05) πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού
 δικαστηρίου μεταξύ Diego Cali & Figli Sri κατά Servizi
 ecologici porto di Genova SpA (SEPG ), η έκδοση προδικα
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) στικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 86 της
 συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C.
 Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, G. F. Mancini, J. L. Murray, και
 L. Sevón, πρόεδρους τμήματος, K. N. Κακούρη , P. J. G.
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μεταφραση θα δημο Kapteyn (εισηγητή), C. Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P.
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») Puissochet, H. Ragnemalm και M. Wathelet, δικαστές, γενικός
 εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος
 διοικήσεως, εξέδωσε, στις 18 Μαρτίου 1997, απόφαση με το
 Στην υπόθεση C-282/95 P, Guérin automobiles (εκπροσωπος: ακόλουθο διατακτικό :
 Jean-Claude Fourgoux), με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως
 κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 27 Ιουνίου 1995 το
 Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Το άρθρο 86 της συνθήκης ΕΚ έχει την έννοια ότι η
 T- 1 86/94, Guérin automobiles κατά Επιτροπής (Συλλογή δραστηριότητα επιτηρήσεως προς πρόληψη της ρυπάνσεως,
 1995 , σ. 11-1753), με την οποία ζητήθηκε η αναίρεση της η οποία έχει ανατεθεί από τη δημόσια αρχή σε νομικό
 αποφάσεως αυτής, όπου o έτερος διάδικος είναι η Επιτροπή πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου σε λιμένα πετρελαιοειδών κρά
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Giuliano τους μέλους, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου
 Marenco και Francisco Enrique Gonzâlez-Diaz), το Δικαστή αυτού, ακόμη και στην περίπτωση όπου οι χρήστες του λιμένα
 ριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, πρέπει να καταβάλλουν τέλη για τη χρηματοδότηση της
 G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida και J. L. Murray, δραστηριότητας αυτής.
 προέδρους τμήματος, K. N. Κακούρη , P. J. G. Kapteyn, C.
 Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P.
 (') ΕΕ αριθ. C 351 της 30. 12. 1995.
 Jann, H. Ragnemalm και M. Wathelet (εισηγητή), δικαστές,
 γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro, γραμματέας: R. Grass,
 εξέδωσε, στις 18 Μαρτίου 1997, απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό :


text:
C 397/32 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 19.12.98
 Ç ma ajtqxärei, euoärom vqeiófesai, sg rixpgqgä apoäqqiwg G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 sgy aisgärexy sot pqoruetäcomsoy, pot pqxsojokkgähgje
 rsiy 27 Laðot 1998, peqiä jasasónexäy sot rsom bahloä A4
 Ç ma jqiämei paqómolg sgm ajokothotälemg diadijariäa re
 le amacmxäqirg aqvaioäsgsay re jkilójio rtäluxma le som
 peqiäpsxrg apotriäay koäcx arheämeiay pot irvtäei rso
 JTJ,
 Rtlbotäkio apoä 18 Repselbqiäot 1997,
 Ç em pórg peqipsxärei, ma jasadijórei sgm jahgäy rsa Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sot Rtlbotkiäot le sgm opoiäa
 dijarsijó eänoda. jqiähgje paqóstpg g apotriäa sgy pqoruetäcotray jasó
 sgm peqiäodo apoä 9 eäxy 22 Uebqotaqiäot 1998 jai auai-
 qeähgjam oi gleäqey apotriäay apoä sgm esgäria ódeió sgy,
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Ç ma jasadijórei so jahotä rsa dijarsijó eänoda.
 O pqoruetäcxm tporsgqiäfei oäsi g ADA, dioqiäfomsóy som
 rsom bahloä A5, jkilójio 5, amsiä sot bahlotä A4 le amacmx- Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 qirleämg aqvaioäsgsa rso jkilójio, dem eäkabe tpoäwg otäse sgm
 epacceklasijgä sot peiäqa otäse sgm eidijoäsgsó sot, paqakeiä-
 pomsay jóhe rtcjejqileämg eneäsarg sgy jasarsórexy sot G pqoruetäcotra paqasgqeiä, pqxäsom, oäsi so jahotä dem
 pqoruetäcomsoy jai paqabiófomsay jasÂ atsoä som sqoäpo so sgäqgre em pqojeileämx Ûsg diadijariäa pot ajokotheiäsai re
 óqhqo 5, paqócqauoy 1, detäseqo edóuio, so óqhqo 5, peqiäpsxrg apotriäay koäcx arheämeiay gä astvgälasoyë pot
 paqócqauoy 3, so óqhqo 25, detäseqo edóuio, jai sa heärpire so iädio jai cmxrsopoiägre rso pqorxpijoä le sgm tpÂ
 óqhqa 31 jai 32 sot JTJ, jahxäy jai so paqóqsgla I. aqih. 117/97 amajoiämxrg, sgy 18gy Repselbqiäot 1997.
 G pqoruetäcotra aluirbgseiä enókko sg moliloäsgsa sgy ejse-
 Epipkeäom, g pqorbakkoleämg apoäuarg paqabiófei sgm kersijgäy atsgäy diasónexy, jahoärom pqobkeäpei, re peqiäpsxrg
 apoäuarg euaqlocgäy sot 1983 rvesijó le sa jqisgäqia pot aluirbgsgärexy sxm poqirlósxm sgy iasqijgäy enesórexy
 irvtäotm cia som dioqirloä re bahloä jai jasósang re jkilójio ekeäcvot, lia Ûdiadijariäa diaisgriäayë pot dem kalbómei
 jasó sgm pqoärkgwg, oäpxy sqopopoigähgje rsiy 7 Uebotaqiäot tpoäwg sa dijaixälasa óltmay sot emdiaueqoleämot, jahoäsi
 1986. dem sot episqeäpei ma oqiärei iasqoä sgy epikocgäy sot pqojeileä-
 mot ma pqorsasetärei, le sgm paqotriäa atsotä, sa dijaixälasa
 jai sa rtlueäqomsó sot.
 Oi cemijeäy aqveäy sot dijaiäot epibókkotm peqaiseäqx rsgm
 ADA sgm sgäqgrg sgy aqvgäy sgy iärgy lesaveiqiärexy sxm
 tpakkgäkxm jai sg kgäwg dioijgsijxäm apouórexm rsgqifo- G pqoruetäcotra uqomeiä oäsi oäsam g dioiäjgrg amsilesxpiäfei
 leämxm re moäliloty koäcoty, dgkadgä ma lgm pórvotm apoä seäsoia aluirbgäsgrg, oueiäkei ma tpobókei sgm tpoäherg re
 pqoädgkg molijgä gä pqaclasijgä pkómg. episqopgä amapgqiäay, rtäluxma le so óqhqo 59,
 paqócqauoy 3 sot Jamomirlotä Tpgqeriajgäy Jasarsórexy.
 Seäkoy, o pqoruetäcxm epijakeiäsai sgm pqorbokgä sgy aqvgäy
 G pqoruetäcotra tporsgqiäfei seäkoy oäsi oi pqorbakkoälemey
 sgy dijaiokocgleämgy elpirsortämgy jahxäy jai tpeäqbarg
 apouóreiy rseqotämsai pamsekxäy aisiokociäay.
 enotriäay.
 Pqorutcgä sxm Zino Davidoff SA jai Davidoff & Cie SA
 Pqorutcgä sgy Maria Adelina Biasutto jasó sot Rtlbotkiäot jasó sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot jai sot Rtlbotkiäot
 sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, pot arjgähgje rsiy 15 Ojsx- sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, pot arjgähgje rsiy 26 Ojsx-
 bqiäot 1998 bqiäot 1998
 (Tpoäherg T-171/98) (Tpoäherg T-177/98)
 (98/C 397/63) (98/C 397/64)
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 G Zino Davidoff SA jai g Davidoff & Cie SA, Fribourg jai
 G Maria Adelina Biasutto, jósoijoy Bqtnekkxäm, ejpqorxpo- Cemetäg (Ekbesiäa), ejpqorxpotälemey apoä som jahgcgsgä Dr.
 tälemg apoä soty Jean-NoeÈl Louis jai FrancËoise Parmentier, Rolf Wägenbaur, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm
 dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco sgm rso Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo sxm Arendt &
 esaiqeiäa fiduciaire Myson SARL, 30, rue de Cessange, órj- Medernach, 8-10, rue Matthias Hardt, órjgram rsiy
 gre rsiy 15 Ojsxbqiäot 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm 26 Ojsxbqiäot 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx-
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sot Rtlbotäkiot paøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sot Etqxpaøjotä Joimo-
 sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy. botkiäot jai sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy.
 ---pagebreak--- 19.12.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 397/33
 Oi pqoruetäcotrey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo: Rtluxmiäa cia sa Dijaixälasa Pmetlasijgäy Idiojsgriäay rsom
 Soleäa sot Elpoqiäot).
 1. ma ajtqxärei sgm odgciäa 98/43/EJ sot Etqxpaøjotä Joi- (1) S-175/98 (Una Film GmbH jasó Joimobotkiäot jai Rtlbotkiäot).
 mobotkiäot jai sot Rtlbotkiäot, sgy 6gy Iotkiäot 1998, cia
 sgm pqoreäccirg sxm molohesijxäm, jamomirsijxäm jai
 dioijgsijxäm diasónexm sxm jqasxäm lekxäm oärom auoqó
 sg diaugälirg jai sg voqgciäa tpeäq sxm pqoøoämsxm jap-
 motä (EE L 219 sgy 30.7.1998, r. 9), sotkóvirsom jahoärom
 apacoqetäei gä jahirsó dtrveqeärseqg sg diaugälirg jai sg
 voqgciäa oärom auoqó sa rgälasa pot vqgrilopoigähgjam Pqorutcgä sxm JoseÂ Cuenda Guijarro j.kp. jasó sot
 pqim apoä siy 30 Iotkiäot 1998 cia sg diaugälirg jai ókkxm Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, pot arjgähgje rsiy
 pqoøoämsxm pkgm sxm pqoøoämsxm japmotäç 29 Ojsxbqiäot 1998
 (Tpoäherg T-179/98)
 (98/C 397/65)
 2. ma jasadijórei soty jahxäm rsa dijarsijó eänoda.
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Oi JoseÂ Cuenda Guijarro, Eva Hellgren, Petri Samuli Laakso-
 nen, Hans Lund, Daniel Marlier, Maria Augusta Santos,
 Oi pqoruetäcotrey eiämai esaiqiäey ekbesijotä dijaiäot. G pqxäsg Agneta Sederowsky, NoeÂ Youssouroum jai Jacqueline Wil-
 pqoruetäcotra eiämai dijaiotävey sot rgälasoy Davidoff ejsoäy lems, ópamsey jósoijoi Bekciäot, ejpqorxpotälemoi apoä soty
 sot soleäa sot japmotä jai voqgceiä, re pacjoärlia jkiälaja, Jean-NoeÈl Louis jai FrancËoise Parmentier, dijgcoäqoty
 siy ódeiey elpoqiäay diauoqopoigleämxm pqoøoämsxm le so Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa
 rgäla Davidoff jai sa rtmaugä rgälasa. G detäseqg pqoruetä- cqaueiäa sgy Fiduciaire Myson SARL, 30, rue de Cessange,
 cotra eiämai dijaiotävoy sot rgälasoy Davidoff oärom auoqó órjgram emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 sa pqoøoämsa japmotä, peqikalbamoleämxm jai sxm eidxäm ja- mosgäsxm, rsiy 26 Ojsxbqiäot 1998, pqorutcgä jasó sot
 pmirsgä, oäpxy oi amapsgäqey j.kp. Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy.
 Oi pqoruetäcomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo:
 Emxä, aqvijxäy, tpoä so rgäla Davidoff pxkotämsam loämo pqo-
 øoämsa japmotä, rso engäy diasiähemsai rso elpoäqio le so rgäla Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sot Rtlbotkiäot, sgy
 atsoä diauoqopoigleäma pqoøoämsa pokkxäm eidxäm, jasarjet- 12gy Iamotaqiäot 1998,
 arleäma, jasó jamoäma, apoä jasoävoty adeixäm vqgärexy sot
 rgälasoy, oäpxy jakktmsijó, akjookotäva posó, deqlósima
 eiädg, cqabósey, qokoäcia, ctakió j.kp. Jasó siy pqoruetäcot- Ç ma jasadijórei so jahotä rsa dijarsijó eänoda.
 rey, tuiärsasai rglamsijgä diauoqó lesantä sgy diaugliärexy
 pqoøoämsxm japmotä jai sgy diaugliärexy sxm koipxäm diauo-
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 qopoigleämxm pqoøoämsxm, sa de seketsaiäa atsó pqoøoämsa
 otdoäkxy rtmdeäomsai, rsgm amsiäkgwg sot jasamakxsgä, le sa
 pqoøoämsa japmotä Davidoff. Oi pqoruetäcomsey, tpókkgkoi sot Rtlbotkiäot sgy Etqx-
 paøjgäy Emxärexy, diapiärsxram oäsi so jsiäqio Justus Lipsius,
 oäpot jai eqcófomsai, paqotriófei, ekassxälasa, jajosevmiäey
 Oi pqoruetäcotrey hexqotäm oäsi, pqojeileämot ma lpoqeärotm jai ekkeiäweiy.
 ma diaruakiärotm oäsi sa diauoqopoigleäma pqoøoämsa Davidoff
 ha enajokothgärotm ma tpóqvotm jai oäsi oi heäreiy eqcariäay Auotä pqoeäbgram re poktóqihla amepiärgla diabgälasa, oi
 pot rtmdeäomsai le sgm täpaqng sxm pqoøoämsxm atsxäm ha pqoruetäcomsey tpeäbakam qgsoä aiäsgla le so opoiäo fgäsgram:
 diasgqghotäm, enaqsxämsai apoä sg dtmasoäsgsa sxm jasoävxm
 adeixäm vqgärexy sot rgälasoy ma enajokothgärotm ma dia-
 ugliäfotm sa pqoøoämsa cia sa opoiäa diaheäsotm ódeia. Ç som oqirloä, apoä joimotä le soty ejpqorxäpoty sot
 pqorxpijotä, pqaclasocmxäloma epiuoqsirleämot, auotä
 pqxäsa kóbei cmxärg oäkxm sxm rvesijxäm le so jsiäqio
 Justus Lipsius eccqóuxm, ma epirglómei jóhe ekóssxla
 ìrom auoqó so molijoä pkaiärio sgy tpoheärexy, oi pqoruetä-
 jai jajosevmiäa sot jsiqiäot g opoiäa heäsei re jiämdtmo sgm
 cotrey rsgqiäfomsai re paqelueqgä epiveiqgälasa pqoy sa gädg
 aruókeia sot pqorxpijotä jai sxm epirjepsxäm, ma tpo-
 pqobkgheämsa rsgm tpoäherg S-175/98 (1). Em sotäsoiy, xy pqoä-
 deiänei siy eqcariäey pot apaisotämsai cia sg dioäqhxrg sxm
 rhesoty koäcoty ajtqxärexy pqobókkotm epipkeäom sgm jajgä
 ekassxlósxm atsxäm jahxäy jai ma ekeäcvei sgm oqhgä ejseä-
 vqgärg sgy diajqisijgäy etveäqeiay, sgm pqorbokgä peqaiseäqx
 kerg sxm eqcarixäm atsxäm,
 helekixdxäm dijaixlósxm (sgy eketheqiäay sot stäpot, sot
 dijaixälasoy rso oämola xy apoäqqoiay sot dijaixälasoy rsgm
 pqorxpijoäsgsa, sot dijaixälasoy iärgy lesaveiqiärexy, sgy Ç sgm amókgwg derletärexy ejsekeärexy oäkxm sxm tpodei-
 eketäheqgy arjgärexy sgy epacceklasijgäy dqarsgqioäsgsay), vheirxäm apoä som pqolmglometheämsa pqaclasocmxäloma
 jahxäy jai sgm paqóbarg sgy rtluxmiäay TRIPS (Agreement eqcarixäm, xärse g jasórsarg sot jsiqiäot ma eiämai
 on trade related aspects of intellectual property rights, rtäluxmg pqoy siy tpodeiäneiy sgy pqaclasocmxlortämgy,


text:
 24.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 366/33
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Οκτωβρίου 2012 — Monier Roofing Components κατά ΓΕΕΑ (CLIMA COMFORT)
 (Υπόθεση T-371/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος CLIMA COMFORT - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Δικαίωμα ακροάσεως - Άρθρο 75, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 207/2009 - Αυτεπάγγελτη εξέταση των πραγματικών περιστατικών - Άρθρο 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009)
 2012/C 366/65
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Monier Roofing Components GmbH (Oberursel, Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. Ekey, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Pohlmann)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 28ης Απριλίου 2011 (υπόθεση R 2026/2010-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου CLIMA COMFORT ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Monier Roofing Components GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 269 της 10.9.2011.


text:
 20.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 114/31
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Μαρτίου 2013 — Cindu Chemicals κ.λπ. κατά ΕΟΧΠ
 (Υπόθεση T-95/10) (1)
 (REACH - Χαρακτηρισμός του ελαίου ανθρακενίου με χαμηλή περιεκτικότητα ανθρακενίου ως ουσίας λίαν ανησυχητικής - Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξη δεκτική προσφυγής - Κανονιστική πράξη μη περιλαμβάνουσα εκτελεστικά μέτρα - Άμεσος επηρεασμός - Παραδεκτό - Ίση μεταχείριση - Αναλογικότητα)
 2013/C 114/48
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Cindu Chemicals BV (Uithoorn, Κάτω Χώρες)· Deza, a.s. (Valašske Meziříčí, Τσεχική Δημοκρατία)· Koppers Denmark A/S (Nyborg, Δανία)· και Koppers UK Ltd (Scunthorpe, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: αρχικώς K. Van Maldegem, R. Cana, δικηγόροι, και P. Sellar, solicitor, στη συνέχεια K. Van Maldegem και R. Cana)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ΕΟΧΠ) (εκπρόσωποι: M. Heikkilä και W. Broere, επικουρούμενοι από τον J. Stuyck, δικηγόρο)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς P. Oliver και G. Wilms, στη συνέχεια P. Oliver και E. Manhaeve, επικουρούμενοι από την K. Sawyer, barrister, στη συνέχεια από P. Oliver και E. Manhaeve)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως του ΕΟΧΠ, που δημοσιεύθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2010, με την οποία το έλαιο ανθρακενίου με χαμηλή περιεκτικότητα σε ανθρακένιο (ΕΚ 292 604 8) καταχωρίστηκε ως ουσία πληρούσα τα κριτήρια του άρθρου 57 του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/45/ΕΚ και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 793/93 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 1488/94 της Επιτροπής καθώς και της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών της Επιτροπής 91/155/ΕΟΚ, 93/67/ΕΟΚ, 93/105/ΕΚ και 2000/21/ΕΚ (EE L 396, σ. 1), σύμφωνα με το άρθρο 59 του κανονισμού αυτού.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Οι Cindu Chemicals BV, Deza, a.s., Koppers Denmark A/S και Koppers UK Ltd φέρουν, πέραν των δικών τους δικαστικών εξόδων, και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ΕΟΧΠ).
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 113 της 1.5.2010.


text:
 19.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 195/45
 Προσφυγή της 28ης Απριλίου 2017 — Robert Bosch κατά EUIPO (Simply. Connected.)
 (Υπόθεση T-252/17)
 (2017/C 195/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Robert Bosch GmbH (Στουτγκάρδη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: S. Völker και M. Pemsel, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «Simply. Connected» — Υπ’ αριθ. 14 814 032 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 10ης Μαρτίου 2017 στην υπόθεση R 947/2016-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, περιλαμβανομένων των εξόδων της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασίας.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 64 του κανονισμού 207/2009 σε συνδυασμό με το άρθρο 263 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009.


text:
30 . 12 . 95 HL Επίσημη Εφημεριδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 351 /1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 1 . Το Μεγάλο Δουκάτο τον Λουξεμβούργου, διατηρώντας
 (έκτο τμήμα) σε ισχύ διατάξεις δυνάμει των οποίων o επιπλέον φόρος
 που παρακρατήθηκε επί των αμοιβών και των μισθών
 της 26ης Οκτωβρίου 1995 υπηκόου κράτους μέλους, o οποίος κατοίκησε στο εθνικό
 στην υπόθεση C-151/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο έδαφος ή άσκησε εκεί μισθωτή δραστηριότητα για περίο
 τήτων, κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (') δο καλύπτουσα μέρος μόνον του φορολογικού έτους,
 («Άρθρο 48 της συνθήκης ΕΚ — Ίση μεταχείριση — περιέρχεται στο Δημόσιο και δεν επιστρέφεται, παρέβη τις
 Φορολογία τον εισοδήματος των προσωρινών κατοίκων — υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 48 παράγραφος 2
 Επιστροφή του επιπλέον καταβληθέντος φόρου») της συνθήκης ΕΚ και από το άρθρο 7 παράγραφος 2 του
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. J 612/68 του Συμβουλίου της
 (95/C 351/01 ) 15ης Οκτωβρίου 1968 περί της ελεύθερης κυκλοφορίας
 των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 2. Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου
 στα δικαστικά έξοδα.
 (Προσωρινή μετάφραση - η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») (') ΕΕ αριθ. C 202 της 23. 7. 1994.
 Στην υπόθεση C-151 /94, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων (εκπρόσωποι: Hélène Michard και Enrico Traversa)
 κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (εκπρόσω
 πος: Nicolas Schmit) που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί
 ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου , διατηρώντας Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 σε ισχύ διατάξεις δυνάμει των οποίων o επιπλέον φόρος που υπέβαλε η Pretura Circondariale di Roma με διάταξη της
 παρακρατήθηκε επί των αμοιβών ή των μισθών υπηκόου 3ης Οκτωβρίου 1995 στην υπόθεση Emanuele Iurlaro κατά
 κράτους μέλους o οποίος κατοίκησε στο εθνικό έδαφος ή/και Istituto nazionale délia previdenza sociale (INPS)
 άσκησε εκεί μισθωτή δραστηριότητα για περίοδο καλύπτου (Υπόθεση C-322/95)
 σα μέρος μόνον του φορολογικού έτους περιέρχεται στο
 Δημόσιο και δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο επιστρο (95/C 351 /02)
 φής ή διακανονισμού , παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 από το άρθρο 48 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ και από τον Με διάταξη της 3ης Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 κανονισμό ( ΕΟΚ) αριθ . 1612/68 του Συμβουλίου της 15ης Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Οκτωβρίου 1968 περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των στις 16 Οκτωβρίου 1995 , η Pretura Circondariale di Roma, στο
 εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας, ειδικότερα δε πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Emanuele Iurlaro και Istituto
 από το άρθρο 7 παράγραφος 2 (ΕΕ ειδ . έκδ . 05/001 , σ. 33), το nazionale délia previdenza sociale ( INPS ), που εκκρεμεί
 Δικαστήριο ( έκτο τμήμα) συγκείμενο από τους κ. N. Κακού ενώπιον της, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα
 ρη , πρόεδρο, τμήματος, G. Hirsch, G. F. Mancini (εισηγητή), στικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος , που αφορά την
 F. A. Schockweiler και H. Ragnemalm , δικαστές, γενικός ερμηνεία των άρθρων 15 παράγραφος 1 στοιχείο ς) του
 εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: H. von Holstein , κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 574/72 (') και 9α του κανονισμού
 βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 26 Οκτωβρίου 1995 από ( ΕΟΚ) αριθ. 2332/89 (2) υπό το πρίσμα του άρθρου 48 της
 φαση με το ακόλουθο διατακτικό: συνθήκης ΕΚ:
 ---pagebreak--- Αριθ. C 351 /2 |_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 12 . 95
 « Πρέπει, προς εφαρμογή του άρθρου 4 του νομού 222/ 1984, Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 να παραταθεί η περίοδος αναφοράς για την αναγνώριση υπέβαλε το Tribunale di Genova (Ιταλία) (πρώτο πολιτικό
 δικαιώματος συντάξεως αναπηρίας, όταν o εργαζόμενος τμήμα) με διάταξη της 5ης Οκτωβρίου 1995 στην υπόθεση
 ελάμβανε επίδομα ανεργίας σε άλλο κράτος μέλος ( εν που εκκρεμεί ενώπιον του μεταξύ 1) F.lli Carli SpA και 2)
 προκειμένω στη Γερμανία), όπου προβλέπεται τέτοια παρά Casa di Spedizione Viale sas, αφενός, και Amministrazione
 ταση , και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, εξαρτά delle Finanze dello Stato, αφετέρου
 ται ενδεχομένως η παράταση αυτή από προϋποθέσεις »; (Υπόθεση C-333/95)
 ( 95/C 351 /04 )
 (') EE ειδ. έκδ. 05/001 , σ. 138.
 (-) EE αριθ . L 224 της 2 . 8 . 1989 , σ. 1 .
 Με διάταξη της 5ης Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 20 Οκτωβρίου 1995 , το Tribunale di Genova (πρώτο
 πολιτικό τμήμα ) ζητεί από το Δικαστήριο , στο πλαίσιο της
 εκκρεμούς ενώπιον του υποθέσεως μεταξύ 1 ) F.lli Carli SpA
 και 2 ) Casa di Spedizione Viale sas , αφενός, και Amministra
 zione delle Finanze dello Stato , αφετέρου , την έκδοση προ
 δικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Länsrätten i Stockholm* län με διάταξη της 13ης
 Οκτωβρίου 1995 στην υπόθεση VAG Sverige ΑΒ 1 . Ερωταται αν η αναστολή των δασμών για τις εισαγωγές
 από την Ισπανία των γεωργικών προϊόντων που απαριθ
 (Υπόθεση C-329/95) μούνται στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΟΚ )
 95/C 351 /03 ) αριθ . 3835/90 ('), την οποία προβλέπει το άρθρο 1 του
 κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 3416/91 (2), ισχύει και για τις
 εισαγωγές κονσερβών τόνου εντός ελαιολάδου από τη
 Με διάταξη της 13ης Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη χώρα αυτή .
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 19 Οκτωβρίου 1995 , το Länsrätten i Stockholms län στο
 πλαίσιο της υποθέσεως VAG Sverige ΑΒ , που εκκρεμεί 2. Ερωταται αν οι αρμόδιες τελωνειακές αρχές μπορούν,
 ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα κατ ' εφαρμογήν του άρθρου 5 παράγραφοι 1 και 2, του
 στικής αποφάσεως επί των ακολούθων ερτημάτων: κανονισμού ( ΕΟΚ ) αριθ . 1679/79 (3) της 24ης Ιουλίου
 1979, όπως συμπληρώθηκε με τον κανονισμό ( ΕΟΚ) αριθ .
 1715/90 ( 4), της 20ής Ιουνίου 1990 και με το άρθρο 2 του
 1 . Συμβιβάζεται με την οδηγία 70/ 156/ΕΟΚ του Συμβου εκτελεστικού κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 2164/91 (5) της
 λίο ('), όπως έχει τροποποιηθεί, το γεγονός ότι κατά τη 23ης Ιουλίου 1991 , να κινήσουν τη διαδικασία για την εκ
 σουηδική bilsregisterkungörelse (κανονιστική απόφαση των υστέρων είσπραξη των δασμών που δεν καταβλήθη
 περί της ταξινομήσεως των οχημάτω) (2) απαιτείται η καν κατά τον χρόνο της εισαγωγής λόγω του ότι είχε
 έκδοση πιστοποιητικού ; θεωρηθεί ότι αναστέλλονται εξ ολοκλήρου , σύμφωνα με
 εσφαλμένη ερμηνεία της ισχύουσας κοινοτικής κανονι
 στικής ρυθμίσεως, αλλά που εκ των υστέρων αποδείχτηκε
 2 . Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1 , ότι έπρεπε να καταβληθούν σύμφωνα με διαφορετική
 συμβιβάζεται η υποχρέωση προσκομίσεως πιστοποιητι ερμηνεία της ιδίας κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως ,
 κού με το άρθρο 30 της συνθήκης της Ρώμης ή μπορεί να στην οποία προέβη η Επιτροπή ΕΟΚ βάσει γνωμοδοτή
 θεωρηθεί ότι τούτο αποτελεί μέτρο «ισοδυνάμου αποτε σεως της Νομικής Υπηρεσίας της· ερωτάται αν τούτο
 λέσματος»; συμβαίνει όταν o φορολογούμενος οφειλέτης τήρησε όλες
 τις προβλεπόμενες διατάξεις για την τελωνειακή διασά
 φησή του κατά την ισχύουσα κανονιστική ρύθμιση και δεν
 προκύπτει ότι o φορολογούμενος είχε επίγνωση της
 3 . Σε περίπτωση που η απάντηση στο ερώτημα 1 είναι
 εσφαλμένης ερμηνείας που είχε δοθεί αρχικά στην κοινο
 καταφατική και η απάντηση στο ερώτημα 2 είναι ότι το εν τική κανονιστική ρύθμιση από τις ιταλικές αρχές.
 λόγω μέτρο πρέπει να θεωρηθεί ως « μέτρο ισοδυνάμου
 αποτελέσματος », μπορεί τότε η επιβαλλόμενη από τη
 σουηδική νομοθεσία υποχρέωση να εξακολουθήσει να
 υφίσταται βάσει του άρθρου 36; (') EE L 370, σ. 126.
 O ΕΕ L 324, σ. 11 .
 O ΕΕ L 197 , σ. 1.
 ( 4) ΕΕ L 160, σ. 1.
 (') ΕΕ ειδ. έκδ. 13/001 , σ. 46. (5) ΕΕ L 201 , σ. 16 .
 ( 2 ) Άρθρο 12 εδάφιο 1 περίπτωση 9.


text:
 6.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 303/9
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 13ης Ιουνίου 2012 [αίτηση του Landesgericht Salzburg (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — GREP GmbH κατά Freitstaat Bayern
 (Υπόθεση C-156/12) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρα 47 και 51, παράγραφος 1 - Εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης - Προσφυγή κατά αποφάσεως περί κηρύξεως της εκτελεστότητας αποφάσεως που έχει εκδοθεί σε άλλος κράτος μέλος και με την οποία διατάσσεται κατάσχεση - Αποτελεσματική ένδικη προστασία - Δικαίωμα προσβάσεως σε δικαστήριο - Ευεργέτημα πενίας - Εθνική ρύθμιση αποκλείουσα την παροχή του ευεργετήματος πενίας σε νομικά πρόσωπα)
 2012/C 303/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landesgericht Salzburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: GREP GmbH
 Καθής: Freitstaat Bayern
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Landesgericht Salzburg –Ερμηνεία του άρθρου 51, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, και του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και, επικουρικώς, του άρθρου 43, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2001, L 12, σ. 1) και του άρθρου 6, παράγραφος 1, της Συμβάσεως για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών — Πεδίο εφαρμογής του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων — Διαδικασία για την εκτέλεση αποφάσεως που έχει εκδοθεί σε άλλο κράτος μέλος — Ευεργέτημα πενίας — Ζήτημα αν επιτρέπεται εθνική ρύθμιση αποκλείουσα την παροχή του εν λόγω δικαιώματος σε νομικά πρόσωπα
 Διατακτικό
 Η προσφυγή που ασκήθηκε κατ’ εφαρμογή του άρθρου 43 του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, κατά αποφάσεως εκδοθείσας σύμφωνα με τα άρθρα 38 έως 42 του εν λόγω κανονισμού για την κήρυξη της εκτελεστότητας διατάξεως περί κατασχέσεως, με την οποία διατάσσονται συντηρητικές κατασχέσεις, συνιστά εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης κατά την έννοια του άρθρου 51 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Η αρχή της αποτελεσματικής ένδικης προστασίας, όπως αυτή κατοχυρώνεται με το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορεί να καλύπτει το δικαίωμα απαλλαγής από την καταβολή των δικαστικών εξόδων ή/και των εξόδων για την παράσταση δικηγόρου στο πλαίσιο δίκης.
 Εντούτοις, στον εθνικό δικαστή εναπόκειται να ελέγξει αν οι προϋποθέσεις για την παροχή του εν λόγω ευεργετήματος συνιστούν περιορισμό του δικαιώματος προσβάσεως στη δικαιοσύνη θίγοντα τον ίδιο τον πυρήνα του, αν κατατείνουν στην επίτευξη θεμιτού σκοπού και αν μεταξύ των χρησιμοποιούμενων μέσων και του επιδιωκόμενου σκοπού υφίσταται εύλογη σχέση αναλογικότητας.
 Στο πλαίσιο της εκτιμήσεως αυτής, ο εθνικός δικαστής μπορεί να λάβει υπόψη το αντικείμενο της διαφοράς, τις εύλογες πιθανότητες νίκης του αιτούντος το ευεργέτημα, το πόσο σοβαρό είναι για τον ίδιο το διακύβευμα, την πολυπλοκότητα της εφαρμοστέας νομοθεσίας και διαδικασίας, καθώς και τη δυνατότητα του αιτούντος το ευεργέτημα να υπερασπισθεί αποτελεσματικά την υπόθεσή του. Για να εκτιμήσει την αναλογικότητα, ο εθνικός δικαστής μπορεί επίσης να λάβει υπόψη το ύψος των δικαστικών εξόδων που πρέπει να προκαταβληθούν και το αν ενδεχομένως συνιστούν ή όχι ανυπέρβλητο εμπόδιο στην πρόσβαση στη δικαιοσύνη.
 Όσον αφορά ειδικότερα τα νομικά πρόσωπα, ο εθνικός δικαστής μπορεί να λάβει υπόψη την κατάστασή τους. Στο πλαίσιο αυτό, μπορεί να συνεκτιμήσει, μεταξύ άλλων, τη μορφή του οικείου νομικού προσώπου και τον κερδοσκοπικό ή μη χαρακτήρα του, καθώς και την οικονομική επιφάνεια των εταίρων ή μετόχων του και το κατά πόσον μπορούν να εξεύρουν τα αναγκαία για την άσκηση της αγωγής ποσά.
 (1) ΕΕ C 194 της 30.6.2012.


text:
 5.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 72/8
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 8 Δεκεμβρίου 2010 — Staatssecretaris van Financiën κατά P. Mook
 (Υπόθεση C-579/10)
 2011/C 72/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Staatssecretaris van Financiën
 Αναιρεσίβλητος: P. Mook
 Προδικαστικό ερώτημα
 Δύναται, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 18 ΕΚ (νυν άρθρου 21 ΣΛΕΕ), να γίνει λόγος για κατάσταση που διέπεται από το κοινοτικό δίκαιο όταν ένα κράτος μέλος υποβάλλει σε φόρο την έναρξη της χρήσεως του οδικού δικτύου της ημεδαπής με αυτοκίνητο, στην περίπτωση που το αυτοκίνητο αυτό είναι ταξινομημένο σε άλλο κράτος μέλος, το έχει δανείσει κάτοικος αυτού του άλλου κράτους μέλους και χρησιμοποιείται για ιδιωτικούς σκοπούς από κάτοικο του πρώτου κράτους μέλους μεταξύ αυτού του κράτους μέλους και εκείνου του άλλου κράτους μέλους;


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/55
 Προσφυγή της 6ης Νοεμβρίου 2009 — Centre national de la recherche scientifique κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-447/09)
 2010/C 24/98
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Centre national de la recherche scientifique [Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας] (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: N. Lenoir, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 28ης Αυγούστου 2009 σχετικά με τον συμψηφισμό μεταξύ της απαιτήσεως που προέκυψε από τη σύμβαση FP7 239108 ICT — VAMDC/=PF=, αφενός, και της προβαλλομένης απαιτήσεως της Κοινότητας έναντι του CNRS την οποία αυτή διεκδικεί δυνάμει της συμβάσεως NEMAGENETAG, αφετέρου·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή, το Centre national de la recherche scientifique (CNRS) ζητεί την ακύρωση της πράξεως συμψηφισμού, η οποία εμπεριέχεται στην απόφαση BUDG/C3 D(2009) 10.5 — 1232 της 28ης Αυγούστου 2009 και με την οποία η Επιτροπή προέβη σε ανάκτηση των ποσών που καταβλήθηκαν στο προσφεύγον εντός του πλαισίου της συμβάσεως NEMAGENETAG σχετικά με ένα σχέδιο που εντάσσεται στο 6ο πρόγραμμα-πλαίσιο για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη.
 Προς στήριξη της προσφυγής του, το προσφεύγον προβάλλει τρεις ισχυρισμούς που αφορούν:
 —
 προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας καθόσον η απόφαση ελήφθη χωρίς η Επιτροπή να έχει εξετάσει τα εμπεριστατωμένα στοιχεία της απαντήσεως του CNRS στην οριστική έκθεση ελέγχου·
 —
 πλάνες περί το δίκαιο και πρόδηλες πλάνες εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών, με τις οποίες βαρύνεται η απόφαση και οι οποίες οδήγησαν την Επιτροπή, αφενός, να απορρίψει ορισμένες δαπάνες τροποποιώντας τα κριτήρια εκτιμήσεως των επιλέξιμων δαπανών και, αφετέρου, να αποκλείσει εσφαλμένως ορισμένα αποδεικτικά στοιχεία ως προς τις δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν για την εκτέλεση του σχεδίου·
 —
 παράβαση του άρθρου 73, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού, καθόσον, πρώτον, η επίδικη απαίτηση δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως «βεβαία, εκκαθαρισμένη και απαιτητή» λόγω της βαρύτητας της αμφισβητήσεως της οποίας αποτελεί αντικείμενο η εν λόγω επίδικη απαίτηση, δεύτερον, οι απαιτήσεις, οι οποίες έδωσαν λαβή για συμψηφισμό μεταξύ αυτών, δεν μπορούσαν να θεωρηθούν ως αμοιβαίες, λαμβανομένου υπόψη ότι η μία ήταν συλλογική ενώ η άλλη ήταν προσωποπαγής και, τέλος, το ποσό της οφειλομένης στο πλαίσιο της συμβάσεως VAMDC εκ των προτέρων χρηματοδοτήσεως δεν ήταν απαιτητό κατά το χρονικό σημείο της θεσπίσεως της πράξεως συμψηφισμού.


text:
 18.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 136/13
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank van eerste aanleg Antwerpen (Βέλγιο) στις 25 Ιανουαρίου 2016 — Argenta Spaarbank NV κατά Belgische Staat
 (Υπόθεση C-39/16)
 (2016/C 136/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Argenta Spaarbank NV
 Καθού-εναγόμενο: Belgische Staat
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μήπως το άρθρο 198, σημείο 10, του WIB92, όπως είχε εφαρμογή για τα οικονομικά έτη 2000 και 2001, αντιβαίνει στο άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρίες (οδηγίας 90/435/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου) κατά το μέρος που ορίζει ότι οι τόκοι δεν θεωρούνται επαγγελματικά έξοδα μέχρι ποσού ίσου με αυτό των βάσει των άρθρων 202 έως 204 του WIB92 δυναμένων να απαλλαγούν εισοδημάτων από μετοχές ή μερίδια που αποκτήθηκαν από εταιρία η οποία, κατά τον χρόνο της μεταβιβάσεώς τους, δεν τα κατείχε επί τουλάχιστον ένα συνεχές έτος, όπου δεν γίνεται διάκριση αναλόγως του αν η προαναφερθείσα φορολογία των τόκων αφορά τη συμμετοχή (ή τη χρηματοδότησή της) από την οποία αποκτήθηκαν τα δυνάμενα να απαλλαγούν μερίσματα;
 2)
 Μήπως το άρθρο 198, σημείο 10, του WIB92, όπως είχε εφαρμογή για τα οικονομικά έτη 2000 και 2001, αποτελεί διάταξη για την αποφυγή της φορολογικής απάτης και των καταχρήσεων κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 2, της οδηγίας για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρίες (οδηγίας 90/435/ΕΟΚ του Συμβουλίου) και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, μήπως το άρθρο 198, σημείο 10, του WIB92 υπερβαίνει το αναγκαίο όριο για την αποφυγή της φορολογικής απάτης και των καταχρήσεων, κατά το μέρος που ορίζει ότι οι τόκοι δεν θεωρούνται επαγγελματικά έξοδα μέχρι ποσού ίσου με αυτό των βάσει των άρθρων 202 έως 204 δυναμένων να απαλλαγούν εισοδημάτων από μετοχές ή μερίδια που αποκτήθηκαν από εταιρία η οποία, κατά τον χρόνο της μεταβιβάσεώς τους, δεν τα κατείχε επί τουλάχιστον ένα συνεχές έτος, όπου δεν γίνεται διάκριση αναλόγως του αν η προαναφερθείσα φορολογία των τόκων αφορά τη συμμετοχή (ή τη χρηματοδότησή της) από την οποία αποκτήθηκαν τα δυνάμενα να απαλλαγούν μερίσματα;
 (1) Οδηγία 90/435/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών (EE L 225, σ. 6).


text:
 3.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 104/35
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Lietuvos apeliacinis teismas (εφετείο Λιθουανίας) στις 19 Ιανουαρίου 2017 — flyLAL-Lithuanian Airlines, ανώνυμη εταιρία υπό εκκαθάριση κατά Tarptautinis oro uostas «Ryga», δημόσια ανώνυμη εταιρία Air Baltic Corporation A/S
 (Υπόθεση C-27/17)
 (2017/C 104/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Lietuvos apeliacinis teisams
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: flyLAL-Lithuanian Airlines, ανώνυμη εταιρία υπό εκκαθάριση
 Εφεσίβλητες: Tarptautinis oro uostas «Ryga», δημόσια ανώνυμη εταιρία Air Baltic Corporation A/S
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, πρέπει η έννοια «του τόπου όπου συνέβη το ζημιογόνο γεγονός», όπως χρησιμοποιείται στο άρθρο 5, σημείο 3, του κανονισμού Βρυξέλλες Ι (1), να θεωρηθεί ότι προσδιορίζει τον τόπο στον οποίο οι εφεσίβλητες συνήψαν παράνομη συμφωνία κατά παράβαση του άρθρου 82, στοιχείο γ', της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (άρθρο 102, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ) ή τον τόπο στον οποίο τελέστηκαν πράξεις εκμεταλλεύσεως του οικονομικού πλεονεκτήματος που αποκτήθηκε από την εν λόγω συμφωνία, με την εφαρμογή επιθετικής πολιτικής τιμών (σταυροειδής επιδότηση) στο πλαίσιο του ανταγωνισμού με την εκκαλούσα στις ίδιες σχετικές αγορές;
 2)
 Μπορεί, στην υπό κρίση υπόθεση, η ζημία (απώλεια εισοδήματος) που υπέστη η εκκαλούσα λόγω των συγκεκριμένων παράνομων πράξεων των εφεσιβλήτων να θεωρηθεί ότι συνιστά ζημία κατά την έννοια του άρθρου 5, σημείο 3, του κανονισμού Βρυξέλλες Ι;
 3)
 Υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, θεωρείται η εκμετάλλευση του υποκαταστήματος της Air Baltic Corporation στη Δημοκρατία της Λιθουανίας ότι συνιστά εκμετάλλευση υποκαταστήματος κατά την έννοια του άρθρου 5, σημείο 5, του κανονισμού Βρυξέλλες Ι;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (EE 2001 L 12, σ. 1).


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/46
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 30ής Νοεμβρίου 2006 — Μπαλαμπάνης και Le Dour κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-77/05) (1)
 (Υπαλληλοι - Προαγωγή - Άρθρο 45 του ΚΥΚ - Τροποποίηση του ΚΥΚ - Διαχρονική εφαρμογή - Περίοδος προαγωγών 2004 - Μη εγγραφή στον πίνακα των προαγωγίμων υπαλλήλων - Λήψη υπόψη της περιόδου δοκιμαστικής υπηρεσίας για τον υπολογισμό της ελάχιστης αρχαιότητας των δύο ετών)
 (2006/C 331/103)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Παναγιώτης Μπαλαμπάνης (Βρυξέλλες, Βέλγιο) και Olivier Le Dour (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: X. Martin M., S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και G. Berscheid)
 Αντικείμενο της υπόθεσης
 Ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής περί μη εγγραφής των ονομάτων των προσφευγόντων στον πίνακα των προαγωγίμων υπαλλήλων για την περίοδο προαγωγών 2004, καθώς και των αποφάσεων περί μη προαγωγής τους κατά την εν λόγω περίοδο προαγωγών
 Διατακτικό της απόφασης
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση της 14ης Σεπτεμβρίου 2004 με την οποία η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αρνήθηκε να θεωρήσει τους Π. Μπαλαμπάνη και O. Le Dour προαγώγιμους για την περίοδο προαγωγών 2004.
 2.
 Ακυρώνει την απόφαση της 30ής Νοεμβρίου 2004 με την οποία η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δεν προήγαγε τους Π. Μπαλαμπάνη και O. Le Dour κατά την περίοδο προαγωγών 2004.
 3.
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 271 της 29.10.2005 (υπόθεση αρχικώς πρωτοκολληθείσα ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με αριθμό υπόθεσης Τ-305/05 και μεταβιβασθείσα στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με διάταξη της 15.12.2005).


text:
 12.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 92/51
 Προσφυγή της 8ης Φεβρουαρίου 2008 — Wiame κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-15/08)
 (2008/C 92/105)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Valérie Wiame (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (Εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού EPSO/AST/7/05 με την οποία η προσφεύγουσα βαθμολογήθηκε με βαθμό μη επαρκή για την εγγραφή της στον εφεδρικό πίνακα.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού EPSO/AST/7/05 περί βαθμολογήσεως της προσφεύγουσας με βαθμό μη επαρκή για την εγγραφή της στον πίνακα των επιτυχόντων·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.


text:
 6.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/18
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Μαρτίου 2006 — Leite Mateus κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-10/04) (1)
 («Υπάλληλοι - Διορισμός - Αναθεώρηση της κατατάξεως σε κλιμάκιο - Άρθρο 31, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως»)
 (2006/C 108/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Carlos Alberto Leite Mateus (Zaventem, Βέλγιο) [εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: J. Curral και V. Joris]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 20ής Δεκεμβρίου 2002, περί οριστικής κατατάξεως του προσφεύγοντος στον βαθμό B3 με ισχύ από 1ης Μαρτίου 1988
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 20ής Δεκεμβρίου 2002, περί οριστικής κατατάξεως του προσφεύγοντος στον βαθμό Β3, με ισχύ από 1ης Μαρτίου 1988.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 59 της 6.3.2004


text:
 24.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/33
 Προσφυγή της 6ης Μαρτίου 2017 — Numbi κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-144/17)
 (2017/C 129/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: John Numbi (Κινσάσα, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) (εκπρόσωπος: O. Okito, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 2016/2230, με τον οποίο εφαρμόστηκε η απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2016/2231 του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2016 για την επιβολή ορισμένων περιοριστικών μέτρων κατά των προσώπων που παραβιάζουν το εμπάργκο όπλων που έχει επιβληθεί στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, και για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/788/ΚΕΠΠΑ, καθόσον αφορά τον J. Numbi·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά του έξοδα, καθώς και στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος, καθώς και όλων των παρεμβάντων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους οι οποίοι κατ’ ουσίαν ταυτίζονται ή είναι παρεμφερείς με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-139/17, Kibelisa κατά Συμβουλίου.


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/1
 (2009/C 44/01)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 EE C 32 της 7.2.2009
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 EE C 19 της 24.1.2009
 EE C 6 της 10.1.2009
 EE C 327 της 20.12.2008
 EE C 313 της 6.12.2008
 EE C 301 της 22.11.2008
 EE C 285 της 8.11.2008
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


text:
 9.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/53
 Προσφυγή της 18ης Νοεμβρίου 2014 — Actega Terra κατά ΓΕΕΑ — Heidelberger Druckmaschinen (FoodSafe)
 (Υπόθεση T-766/14)
 (2015/C 046/68)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Actega Terra GmbH (Lehrte, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Onken, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Heidelberger Druckmaschinen AG (Χαϊδελβέργη, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «FoodSafe» — Υπ’ αριθ. 9 5 02 551 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 8ης Σεπτεμβρίου 2014 στην υπόθεση R 2440/2013-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να τροποποιήσει την προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να ακυρωθεί η απόφαση του τμήματος ακυρώσεως της 14ης Οκτωβρίου 2013, Az 6912 C, και να απορριφθεί η αίτηση κηρύξεως της ακυρότητα του υπ’ αριθ. 9 5 02 551 κοινοτικού σήματος·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009.


text:
 29.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/31
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 31ης Μαΐου 2006 — Kuwait Petroleum (Nederland) κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-354/99) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με ενισχύσεις de minimis - Αύξηση των ειδικών φόρων καταναλώσεως επί των καυσίμων - Ενισχύσεις στα πρατήρια υγρών καυσίμων - Εταιρίες πετρελαίου - Κίνδυνος σωρεύσεως των ενισχύσεων - Ρήτρα διαχειρίσεως τιμών - Αρχή της χρηστής διοικήσεως)
 (2006/C 178/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Kuwait Petroleum (Nederland) BV (Ρόττερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: P. Mathijsen, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Rozet και H. Speyart, στη συνέχεια G. Rozet και H. van Vliet)
 Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Fierstra, στη συνέχεια H. Sevenster)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 1999/705/ΕΚ της Επιτροπής, της 20ής Ιουλίου 1999, σχετικά με την κρατική ενίσχυση την οποία εφάρμοσαν οι Κάτω Χώρες υπέρ 633 ολλανδικών πρατηρίων υγρών καυσίμων ευρισκόμενων πλησίον των γερμανικών συνόρων (ΕΕ L 280, σ. 87)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η προσφεύγουσα φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα καθώς και αυτά της Επιτροπής.
 3)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 102 της 8.4.2000.


text:
 30.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 226/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 9ης Ιουνίου 2011 [αίτηση του Tribunale ordinario di Vicenza (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Electrosteel Europe SA κατά Edil Centro SpA
 (Υπόθεση C-87/10) (1)
 (Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 - Ειδικές βάσεις διεθνούς δικαιοδοσίας - Άρθρο 5, σημείο 1, στοιχείο β', πρώτη περίπτωση - Δικαστήριο του τόπου εκπληρώσεως της επίδικης συμβατικής παροχής - Πώληση εμπορευμάτων - Τόπος παραδόσεως - Σύμβαση περιέχουσα τη ρήτρα «Παράδοση: στο εργοστάσιο»)
 2011/C 226/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale ordinario di Vicenza
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Electrosteel Europe SA
 κατά
 Edil Centro SpA
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale Ordinario di Vicenza — Ερμηνεία του άρθρου 5, σημείο 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 12, σ. 1) — Ειδικές βάσεις διεθνούς δικαιοδοσίας — Έννοια του «τόπου όπου, δυνάμει της συμβάσεως, έγινε ή έπρεπε να γίνει η παράδοση των εμπορευμάτων» — Τελικός προορισμός των εμπορευμάτων που αποτελούν αντικείμενο της συμβάσεως ή τόπος εκπληρώσεως της υποχρεώσεως παραδόσεως που υπέχει ο πωλητής
 Διατακτικό
 Το άρθρο 5, σημείο 1, στοιχείο β', πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση πωλήσεως καταρτιζομένης εξ αποστάσεως, ο τόπος όπου παραδόθηκαν ή έπρεπε να παραδοθούν τα εμπορεύματα δυνάμει της συμβάσεως πρέπει να καθορίζεται βάσει των διατάξεων της συμβάσεως αυτής.
 Για να διακριβωθεί αν ο τόπος παραδόσεως καθορίζεται «δυνάμει της συμβάσεως», το εθνικό δικαστήριο που έχει επιληφθεί της υποθέσεως πρέπει να λάβει υπόψη όλους τους σχετικούς όρους και όλες τις σχετικές ρήτρες της συμβάσεως αυτής που δύνανται να προσδιορίσουν σαφώς τον τόπο αυτό, περιλαμβανομένων των όρων και των ρητρών που έχουν γενικώς αναγνωρισθεί και καθιερωθεί βάσει των συνηθειών του διεθνούς εμπορίου, όπως είναι οι Incoterms («international commercial terms»), τους οποίους κατήρτισε το Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο, όπως εκδόθηκαν το 2000.
 Σε περίπτωση κατά την οποία είναι αδύνατος ο καθορισμός του τόπου παραδόσεως επί της βάσεως αυτής, χωρίς να απαιτείται να ληφθεί υπόψη το εφαρμοστέο στη σύμβαση ουσιαστικό δίκαιο, τόπος παραδόσεως είναι αυτός της πραγματικής παραδόσεως των εμπορευμάτων στον αγοραστή, με την οποία ο αγοραστής απέκτησε ή έπρεπε να αποκτήσει την εξουσία να διαθέτει τα εμπορεύματα αυτά, στον τόπο που αποτελεί τον τελικό προορισμό της πράξεως της πωλήσεως.
 (1) ΕΕ C 100 της 17.4.2010.


text:
 12.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/5
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 29 Φεβρουαρίου 2012 — Finanzamt Köln-Nord κατά Wolfram Becker
 (Υπόθεση C-104/12)
 2012/C 138/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Καθής και αναιρεσείουσα: Finanzamt Köln-Nord
 Προσφεύγων και αναιρεσίβλητος: Wolfram Becker
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Η ευθεία και άμεση σχέση που με βάση τη νομολογία του Δικαστηρίου έχει κριθεί ως καθοριστικής σημασίας κατά την ερμηνεία της φράσεως «για την πραγματοποίηση των φορολογουμένων πράξεών του» κατά την έννοια του άρθρου 17, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ (1) προσδιορίζεται
 —
 με βάση το αντικειμενικό περιεχόμενο της υπηρεσίας που έλαβε ο υποκείμενος στον φόρο (στην παρούσα περίπτωση: ενέργειες δικηγόρου υπερασπίσεως για την αποτροπή της ποινικής καταδίκης φυσικού προσώπου) ή
 —
 με βάση τη γενεσιουργό αιτία της ληφθείσας υπηρεσίας (στην παρούσα περίπτωση: οικονομική δραστηριότητα του υποκείμενου στον φόρο, κατά την άσκηση της οποίας φέρεται να έχει τελεσθεί ποινικό αδίκημα από φυσικό πρόσωπο);
 2)
 Στην περίπτωση που κριτήριο αποτελεί η γενεσιουργός αιτία: Έχει κατά το άρθρο 17, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ ο υποκείμενος στον φόρο, ο οποίος παραγγέλλει μία υπηρεσία από κοινού με έναν υπάλληλο, δικαίωμα ολικής ή αναλογικής μόνον εκπτώσεως, και ποιες είναι στην περίπτωση λήψεως υπηρεσίας από περισσότερους λήπτες οι απαιτήσεις όσον αφορά την έκδοση τιμολογίου κατά το άρθρο 22, παράγραφος 3, στοιχείο β', της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).