text:
 31.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/12
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supremo Tribunal Administrativo (Πορτογαλία) στις 16 Ιανουαρίου 2012 — TVI Televisão Independente, S.A. κατά Fazenda pública
 (Υπόθεση C-17/12)
 2012/C 98/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Supremo Tribunal Administrativo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: TVI Televisão Independente SA.
 Εφεσίβλητη: Fazenda Pública
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εμπίπτει στη βάση επιβολής του ΦΠΑ, κατά την έννοια του άρθρου 11Α, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 77/388/ΕΚ (1) του Συμβουλίου (νυν άρθρου 73 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (2) του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006), το οφειλόμενο από τους διαφημιζόμενους τέλος μεταδόσεως που εκκαθάρισε η εκκαλούσα υπό την ιδιότητά της ως φορολογικού υποκατάστατου, κατά την έννοια του άρθρου 50, παράγραφος 1, του νομοθετικού διατάγματος 227/2006, και το οποίο χρέωσε ως «αντιπαροχή, την οποία έλαβε ή πρόκειται να λάβει για τις πράξεις αυτές ο προμηθευτής ή ο παρέχων τις υπηρεσίες»;
 2)
 Μπορεί να χαρακτηριστεί το οφειλόμενο από τους διαφημιζόμενους τέλος διαφήμισης που εκκαθάρισε η εκκαλούσα υπό την ιδιότητά της ως φορολογικού υποκατάστατου και το οποίο καταχωρίστηκε σε λογαριασμό των λογιστικών βιβλίων τρίτου ως «ποσά τα οποία λαμβάνει ο υποκείμενος στον φόρο από τον αποκτώντα ή το λήπτη, για κάλυψη εξόδων που γίνονται στο όνομα και για λογαριασμό τους, και τα οποία έχουν καταχωρισθεί σε μεταβατικούς λογαριασμούς των λογιστικών του βιβλίων» κατά την έννοια του άρθρου 11Α, παράγραφος 3, στοιχείο γ', της οδηγίας 77/388/ΕΚ (νυν άρθρου 79, στοιχείο γ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006);
 3)
 Κατά συνέπεια, πρέπει να συνυπολογιστούν στη βάση επιβολής του ΦΠΑ τα ανωτέρω ποσά τα οποία χρέωσε η εκκαλούσα ως τέλος μεταδόσεως;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).
 (2) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1).


text:
 8.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 273/13
 Προσφυγή της 26ης Ιουνίου 2012 — EI du Pont de Nemours κατά ΓΕΕΑ — Zueco Ruiz (ZYTEL)
 (Υπόθεση T-288/12)
 2012/C 273/23
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: EI du Pont de Nemours and Company (Wilmington, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: E. Armijo Chávarri, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Enrique Zueco Ruiz (Σαραγόσα, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 29ης Μαρτίου 2012 στην υπόθεση R 464/2011-2, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «ZYTEL» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 12 και 37
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισθέν υπ' αριθ. 369314, κοινοτικό λεκτικό σήμα «ZYTEL», για προϊόντα των κλάσεων 1 και 17· παγκοίνως γνωστό σήμα «ZYTEL», για προϊόντα των κλάσεων 1 και 17
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
25.11.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 335/1
 Ι
 ́ σεις)
 (Ανακοινω
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 της 13ης Ιουλι ́ου 2000
 της 13ης Ιουλι ́ου 2000 στην υπο ́θεση C-210/98 Ρ: Salzgitter AG κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των και Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρα-
 στην υπο ́θεση C-243/97: Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α κατα ́ Επιτρο- τι ́ας της Γερμανι ́ας (1)
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Απο ́φαση 3855/91/ΕΚΑΧ
 (πε ́μπτος κω ́ δικας για τις ενισχυ ́σεις στη βιομηχανι ́α
 («Εκκαθα ́ριση λογαριασμω ́ ν του ΕΓΤΠΕ — Οικονομικο ́ σιδη ́ρου και χα ́λυβα) — Κοινοποι ́ηση σχεδι ́ου ενισχυ ́σεων
 ́ετος 1993») μετα ́ τη λη ́ξη της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας — Αποτε-
 λε ́σματα»)
 (2000/C 335/01)
 (2000/C 335/02)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-210/98 Ρ, Salzgitter AG, πρω ́ην Preussag Stahl
 AG, με ́εδρα το Salzgitter (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́
 Στην υπο ́θεση C-243/97, Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωπος: τον J. Sedemund, δικηγο ́ρο Βερολι ́νου, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Ι. Χαλκια ́ς και Ε.-Μ. Μαμου ́να) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο του Α. May, 398, route
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: Μ. Κοντου ́-Durande), με αντικει ́μενο τη d’Esch, με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως η οποι ́α ασκη ́θηκε
 μερικη ́ ακυ ́ρωση, κατα ́ το με ́ρος που αφορα ́ την Ελληνικη ́ κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 31 Μαρτι ́ου 1998 το
 ∆ημοκρατι ́α, της αποφα ́σεως 97/333/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τρι ́το πενταμελε ́ς
 23ης Απριλι ́ου 1997, για την εκκαθα ́ριση των λογαριασμω ́ν των τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-129/96, Preussag Stahl κατα ́ Επιτροπη ́ς
 κρατω ́ν μελω ́ν σχετικα ́ με τις δαπα ́νες που χρηματοδοτου ́νται απο ́ (Συλλογη ́ 1998, σ. ΙΙ-609), και με την οποι ́α ζητη ́θηκε η αναι ́ρεση
 το Ευρωπαϊκο ́ Γεωργικο ́ Ταμει ́ο Προσανατολισμου ́ και Εγγυη ́σεων της αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που οι ́ετεροι δια ́δικοι ει ́ναι η Επιτροπη ́
 (ΕΓΤΠΕ), τμη ́μα Εγγυη ́σεων, για το οικονομικο ́ ́ετος 1993 (EE των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: ∆ημη ́τρης Τριανταφυ ́λ-
 L 139, σ. 30), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους λου και Paul Nemitz) και η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της
 R. Schintgen, προ ́εδρο του δευτε ́ρου τμη ́ματος και προεδρευ ́οντα Γερμανι ́ας (εκπρο ́σωπος: C.-D. Quassowski, επικουρου ́μενος απο ́
 του ́εκτου τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch (εισηγητη ́), τον δικηγο ́ρο Η. Wissel), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 H. Ragnemalm και Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: απο ́ τους J. C. Moitinho de Almeida, προ ́εδρο τμη ́ματος,
 P. Léger, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε C. Gulmann, J.-P. Puissochet (εισηγητη ́), G. Hirsch και την
 στις 13 Ιουλι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμμα-
 τε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. 13 Ιουλι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 2) Καταδικα ́ζει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 ́εξοδα. 2) Καταδικα ́ζει τη Salzgitter AG στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 3) Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας φε ́ρει τα ́εξοδα ́
 (1) EE C 318 της 18.10.1997. της.
 (1) EE C 278 της 5.9.1998.


text:
 22.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 68/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 17ης Δεκεμβρίου 2015 [αίτηση του Tribunal de première instance de Namur (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Proximus SA, πρώην Belgacom SA, η οποία συνεχίζει τη διαδικασία που κίνησε η Belgacom Mobile SA κατά Province de Namur
 (Υπόθεση C-517/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών - Οδηγία 97/13/ΕΚ - Άρθρα 4 και 11 - Οδηγία 2002/20/ΕΚ - Άρθρο 6 - Όροι από τους οποίους μπορεί να εξαρτάται η γενική άδεια και τα δικαιώματα χρήσεως των ραδιοσυχνοτήτων και αριθμών, καθώς και ειδικές υποχρεώσεις - Άρθρο 13 - Τέλος για δικαιώματα εγκαταστάσεως διευκολύνσεων - Πεδίο εφαρμογής - Κανονιστική ρύθμιση μιας επαρχίας - Φόρος επί των πυλώνων ή/και των μονάδων εκπομπής και λήψεως του δικτύου κινητής τηλεφωνίας))
 (2016/C 068/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal de première instance de Namur
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Proximus SA, πρώην Belgacom SA, η οποία συνεχίζει τη διαδικασία που κίνησε η Belgacom Mobile SA
 κατά
 Province de Namur
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 6 και 13 της οδηγίας 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση), έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται στην επιβολή φόρου, όπως ο επίμαχος στην κύρια δίκη, σε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που εκμεταλλεύεται οικονομικά πυλώνα ή/και μονάδα εκπομπής και λήψεως του δικτύου κινητής τηλεφωνίας.
 (1) ΕΕ C 352 της 30.11.2013.


text:
 9.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 251/29
 (2004/C 251/52)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 ΕΕ C 228 της 11.9.2004
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 217 της 28.8.2004
 ΕΕ C 201 της 7.8.2004
 ΕΕ C 190 της 24.7.2004
 ΕΕ C 179 της 10.7.2004
 ΕΕ C 168 της 26.6.2004
 ΕΕ C 156της 12.6.2004
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
 CELEX: http://europa.eu.int/celex


text:
 12.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/19
 Αγωγή της 14ης Μαρτίου 2012 — ANKO κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-118/12)
 2012/C 138/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: ANKO Ανώνυμος Εταιρία Αντιπροσωπειών, Εμπορίου και Βιομηχανίας (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Β. Χριστιανός, δικηγόρος)
 Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να αναγνωρισθεί ότι η μη καταβολή από την Επιτροπή του υπολοίπου της χρηματοδότησης προς την ενάγουσα για τη σύμβαση του έργου «PERceptive Spaces promoting iNdependent Aging (PERSONA)», ποσού 6 752,74 ευρώ, συνιστά παραβίαση των συμβατικών της υποχρεώσεων·
 —
 Να υποχρεωθεί η Επιτροπή να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 6 752,74 ευρώ, για τις δαπάνες στις οποίες υπεβλήθη η ενάγουσα κατά την τέταρτη περίοδο αναφοράς του έργου PERSONA, με τον προβλεπόμενο από τη ρήτρα ΙΙ.28, παράγραφος 7, του παραρτήματος ΙΙ της κύριας σύμβασης τόκο, από την κοινοποίηση της παρούσας·
 —
 Να καταδικασθεί η Επιτροπή στη δικαστική δαπάνη της ενάγουσας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προκειμένη αγωγή αφορά ευθύνη της Επιτροπής από την υπ’ αριθ. 045459 σύμβαση για την εκτέλεση του έργου «PERceptive Spaces promoting iNdependent Aging (PERSONA)», δυνάμει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ.
 Συγκεκριμένα, η ενάγουσα υποστηρίζει ότι, παρόλο που εκτέλεσε πλήρως και προσηκόντως τις συμβατικές της υποχρεώσεις, η Επιτροπή χωρίς να έχει δικαίωμα και κατά παράβαση της ως άνω συμβάσεως και της αρχής της καλής πίστης, ανέστειλε την πληρωμή προς την ΑΝΚΟ. Για το λόγο αυτό, η ΑΝΚΟ υποστηρίζει ότι η Επιτροπή οφείλει να της καταβάλει το ποσό των 6 752,74 ευρώ, με τον προβλεπόμενο από τη ρήτρα ΙΙ.28, παράγραφος 7, του παραρτήματος ΙΙ της κύριας σύμβασης τόκο.


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/54
 Προσφυγή της 26ης Νοεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Frontex
 (Υπόθεση T-554/10)
 ()
 2011/C 30/95
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική– Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: N. Κορογιαννάκης και Μ. Δερμιτζάκης, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα (FRONTEX)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του FRONTEX περί απορρίψεως της υποβληθείσας από την προσφεύγουσα προσφοράς στο πλαίσιο της ανοικτής προσκλήσεως υποβολής προσφορών Frontex/OP/98/2010 — EUROSUR Big Pilot Project (ΕΕ 2010/S 90-134098), καθώς και όλες τις συνδεόμενες με αυτή νεότερες αποφάσεις του FRONTEX, συμπεριλαμβανομένης της αποφάσεως περί αναθέσεως της επίδικης συμβάσεως στον επιλεγέντα ανάδοχο,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του FRONTEX περί απορρίψεως της υποβληθείσας από την προσφεύγουσα προσφοράς στο πλαίσιο των παρτίδων 1 και 6 της ανοικτής προσκλήσεως υποβολής προσφορών Frontex/OP/87/2010 — Framework Contract (ΕΕ 2010/S 66-098323), καθώς και όλες τις συνδεόμενες με αυτή νεότερες αποφάσεις του FRONTEX, συμπεριλαμβανομένης της αποφάσεως περί αναθέσεως της επίδικης συμβάσεως στον επιλεγέντα ανάδοχο,
 —
 να υποχρεώσει τον FRONTEX να καταβάλει στην προσφεύγουσα αποζημίωση ύψους 9 358 915,00 ευρώ προς αποκατάσταση των ζημιών τις οποίες αυτή υπέστη στο πλαίσιο της επίμαχης διαδικασίας προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών,
 —
 να υποχρεώσει τον FRONTEX να καταβάλει στην προσφεύγουσα αποζημίωση ύψους 935 891,00 ευρώ για τα διαφυγόντα κέρδη και για την προσβολή την οποία αυτή υπέστη όσον αφορά τη φήμη και την αξιοπιστία της, και
 —
 να καταδικάσει τον FRONTEX στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας, καθώς και στις λοιπές δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκε η ίδια στο πλαίσιο της ασκήσεως της υπό κρίση προσφυγής-αγωγής, ακόμη και σε περίπτωση απορρίψεώς της.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Στην υπό κρίση υπόθεση η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση των αποφάσεων του καθού της 16ης Σεπτεμβρίου 2010 και της 20ής Οκτωβρίου 2010 περί απορρίψεως των προσφορών της στο πλαίσιο της προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών Frontex/OP/98/2010 — EUROSUR Big Pilot Project (ΕΕ 2010/S 90-134098), και των παρτίδων 1 και 6 της ανοικτής προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών Frontex/OP/87/2010 — Framework Contract (ΕΕ 2010/S 66-098323), καθώς και όλων των συνδεομένων με αυτή νεοτέρων αποφάσεων του FRONTEX, συμπεριλαμβανομένων των αποφάσεων περί αναθέσεως των αντιστοίχων συμβάσεων στους επιλεγέντες αναδόχους. Η προσφεύγουσα αξιώνει περαιτέρω την καταβολή αποζημιώσεως για τις φερόμενες ζημίες τις οποίες υπέστη στο πλαίσιο της προκηρύξεως του διαγωνισμού.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα επικαλείται τους ακόλουθους λόγους ακυρώσεως.
 Πρώτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το καθού παρέβη το άρθρο 100, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού (1), αθέτησε την υποχρέωσή της περί αιτιολογήσεως, καθό μέτρο ο FRONTEX δεν δικαιολόγησε επαρκώς ή δεν διευκρίνισε τους λόγους απορρίψεως των προσφορών της προσφεύγουσας.
 Περαιτέρω, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι ο καθού υπέπεσε σε διάφορες και σοβαρές πλάνες περί την αξιολόγηση, παραβίασε την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων και δεν συνεμορφώθη προς τα περί αποκλεισμού κριτήρια, παραβιάζοντας έτσι τα άρθρα 93, παράγραφος 1, στοιχείο στ', και 94 του δημοσιονομικού κανονισμού.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι ο καθού παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως καθόσον δεν διέκρινε παρανόμως τα κριτήρια επιλογής από εκείνα της αναθέσεως.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002, L 248, σ. 1).


text:
4.5.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 109/59
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 21 Φεβρουαρι ́ου 2002
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 1) να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, την οποι ́α εξε ́-
 δωσε η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 11 ∆εκεμ-
 βρι ́ου 2001, λο ́γω παραβα ́σεως ουσιω ́δους διαδικαστικου ́ Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 τυ ́που και/η ́ λο ́γω αβα ́σιμης, αντιφατικη ́ς και/η ́ ελλιπου ́ς
 αιτιολογη ́σεως της αποφα ́σεως, υπο ́ την ́εννοια του — κυρι ́ως, να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση της
 α ́ρθρου 253 της Συνθη ́κης ΕΚ σε συνδυασμο ́ με τα α ́ρθρα 87 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 ΕΚ και 77 ΕΚ και με τον κανονισμο ́ 659/1999 του
 Συμβουλι ́ου, — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στον βαθμο ́ που
 2) επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει ολικω ́ς η ́ μερικω ́ς την εν λο ́γω υποχρεω ́νει την Ιταλι ́α να «λα ́βει ο ́λα τα αναγκαι ́α με ́τρα για
 απο ́φαση, βα ́σει του α ́ρθρου 230, παρα ́γραφος 2, της να αναζητη ́σει τη χορηγηθει ́σα ενι ́σχυση απο ́ τους αποδε ́κτες
 Συνθη ́κης ΕΚ, λο ́γω παραβα ́σεως η ́ εσφαλμε ́νης εφαρμογη ́ς της»,
 του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 1, η ́ εναλλακτικα ́ του
 α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́α β) η ́ γ), της Συνθη ́κης
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα της παρου ́σας
 ΕΚ,
 διαδικασι ́ας και σε ο ́λα τα ́εξοδα που ενδε ́χεται να προ-
 κυ ́ψουν.
 3) επικουρικο ́τερον, στην περι ́πτωση που το Πρωτοδικει ́ο θεω-
 ρη ́σει, αντι ́θετα προς τα αιτη ́ματα της προσφευ ́γουσας, ο ́τι
 τα α ́ρθρα του νο ́μου υπ' αριθ. 461, της 23ης ∆εκεμβρι ́ου
 1998, και του νομοθετικου ́ διατα ́γματος υπ' αριθ. 153, της
 17ης Μαι ̈́ου 1999, τα οποι ́α αφορα ́ η προσβαλλο ́μενη Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 απο ́φαση, συνιστου ́ν συ ́στημα κρατικω ́ν ενισχυ ́σεων ασυμβι ́-
 βαστο προς την κοινη ́ αγορα ́, να μην υποχρεω ́σει τους ιδιω ́ τες
 αποδε ́κτες των εν λο ́γω ενισχυ ́σεων να τις επιστρε ́ψουν και, Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα επιχειρη ́ματα ει ́ναι ο ́μοια με τα
 εν πα ́ση περιπτω ́σει, να μην αναγνωρι ́σει αναδρομικη ́ ισχυ ́ προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση T-36/02, ABI κατα ́ Επιτροπη ́ς.
 στην προσβαλλο ́μενη απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, ακυρω ́νοντας
 αναλο ́γως την οικει ́α απο ́φαση, λο ́γω του ο ́τι η Επιτροπη ́
 δεν α ́σκησε εντο ́ς ευλο ́γων ορι ́ων το δικαι ́ωμα διενε ́ργειας
 ερευνω ́ν που διαθε ́τει και/η ́ λο ́γω ανεπαρκου ́ς αιτιολογη ́σεως
 η ́ παραβια ́σεως της αρχη ́ς της προστασι ́ας της δικαιολογημε ́-
 νης εμπιστοσυ ́νης και/η ́ της αρχη ́ς της αναλογικο ́τητας και/η ́
 της αρχη ́ς της ασφα ́λειας δικαι ́ου, υπο ́ την ́εννοια του
 α ́ρθρου 14 του κανονισμου ́ 659/1999. Προσφυγη ́ της Mediocredito Centrale spa κατα ́ της Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 21 Φεβρουαρι ́ου 2002
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Υπο ́θεση T-41/02)
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα επιχειρη ́ματα ει ́ναι ο ́μοια με τα
 (2002/C 109/114)
 προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση T-36/02, ABI κατα ́ Επιτροπη ́ς.
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Η Mediocredito Centrale spa, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́-
 Προσφυγη ́ της Banca di Roma spa κατα ́ της Επιτροπη ́ς των ρους Franco Gallo και Gabriele Escalar α ́σκησε ενω ́πιον του
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 21 Φεβρουα- Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 21 Φεβρουαρι ́ου
 ρι ́ου 2002 2002 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (Υπο ́θεση T-40/02) Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (2002/C 109/113) — κυρι ́ως, να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στον βαθμο ́ που
 υποχρεω ́νει την Ιταλι ́α να «λα ́βει ο ́λα τα αναγκαι ́α με ́τρα για
 Η Banca di Roma spa, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους να αναζητη ́σει τη χορηγηθει ́σα ενι ́σχυση απο ́ τους αποδε ́κτες
 Franco Gallo και Gabriele Escalar α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδι- της»,
 ---pagebreak--- C 109/60 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.5.2002
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα της παρου ́σας που ει ́χαν καταστει ́ απαιτητοι ́ πριν απο ́ την προβολη ́ της
 διαδικασι ́ας και σε ο ́λα τα ́εξοδα που ενδε ́χεται να προ- αξιω ́σεως επιστροφη ́ς, οπωσδη ́ποτε δε ο ́σον αφορα ́ τους
 κυ ́ψουν. το ́κους για τους οποι ́ους η αξι ́ωση ́εχει η ́δη παραγραφει ́.
 — Εν πα ́ση περιπτω ́σει:
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Να λα ́βει οποιοδη ́ποτε α ́λλο με ́τρο κρι ́νει σκο ́πιμο η ́ επιβαλ-
 λο ́μενο εκ του νο ́μου.
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα επιχειρη ́ματα ει ́ναι ο ́μοια με τα
 προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση T-36/02, ABI κατα ́ Επιτροπη ́ς.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα επιχειρη ́ματα ει ́ναι ο ́μοια με τα
 προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση T-36/02, ABI κατα ́ Επιτροπη ́ς.
 Προσφυγη ́ της Banca Monte dei Paschi di Siena Spa κατα ́
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε
 στις 21 Φεβρουαρι ́ου 2002
 (Υπο ́θεση T-42/02)
 (2002/C 109/115)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) Προσφυγη ́ της Dresdner Bank AG κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 26 Φεβρουα-
 ρι ́ου 2002
 Η ως α ́νω προσφευ ́γουσα, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους
 Cristoforo Osti, Giuseppe Pizzonia, Alessandra Prastaro και (Υπο ́θεση Τ-44/02)
 Marcello Valenti, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ-
 κω ́ν Κοινοτη ́των στις 21 Φεβρουαρι ́ου 2002 προσφυγη ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. (2002/C 109/116)
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 — 1) Κυρι ́ως: να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των της 11ης ∆εκεμβρι ́ου 2001,
 Η Dresdner Bank AG με ́εδρα την Φραγκφου ́ρτη/Main (Γερμανι ́α),
 2) να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους M. Hirsch και W. Bosch,
 α ́σκησε στις 26 Φεβρουαρι ́ου 2002, ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου
 — Επικουρικω ́ς: των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 1) να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 1 της προσβαλλομε ́νης αποφα ́-
 σεως, στον βαθμο ́ που κρι ́νει το α ́ρθρο 24, παρα ́γρα-
 φος 1, του νο ́μου Ciampi ασυμβι ́βαστο με την κοινη ́ Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 αγορα ́.
 2) να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 4 της πρσβαλλομε ́νης αποφα ́- — να ακυρω ́σει, κατα ́ το α ́ρθρο 231, παρα ́γραφος 1, ΕΚ, την
 σεως, το οποι ́ο επιβα ́λλει την επιστροφη ́ εντο ́κως απο ́φαση της 11ης ∆εκεμβρι ́ου 2001, στο πλαι ́σιο της
 των καταβληθεισω ́ν ενισχυ ́σεων απο ́ την ημερομηνι ́α υποθε ́σεως COMP/E-1/37.919 — Τραπεζικα ́ τε ́λη για την
 χορηγη ́σεω ́ς τους. μετατροπη ́ νομισμα ́των της ζω ́νης ευρω ́ — Γερμανι ́α
 (Dresdner Bank AG), και επικουρικω ́ς, να μειω ́σει το
 προ ́στιμο που επιβλη ́θηκε στην Dresdner Bank AG.
 — Επικουρικο ́τερον:
 να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση στο με ́τρο που — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα, κατα ́ το
 αφορα ́ τους το ́κους επι ́ του ποσου ́ των ενισχυ ́σεων που α ́ρθρο 87, παρα ́γραφος 2, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας του
 πρε ́πει να αναζητηθει ́, τουλα ́χιστον ο ́σον αφορα ́ τους το ́κους Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
30.5.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 166/5
 Aiäsgrg amaiqeärexy sot Mario Costacurta pot arjgähgje Ç Paqóbarg sot óqhqot 7 sot JTJ.
 rsiy 20 Laqsiäot 1998 jasó sgy apouórexy sgy 22ay Iamota-
 qiäot 1998 sgm opoiäa eneädxre so Pqxsodijeiäo sxm Etqx- Ç Paqabiäarg sxm aqvxäm sgy dijaiokocgleämgy elpi-
 paøjxäm Joimosgäsxm (sqiäso slgäla) rsgm tpoäherg S-98/96, rsortämgy jai sot jahgäjomsoy pqomoiäay.
 Mario Costacurta jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm Ç Paqóbarg sxm óqhqxm 25 jai 101a sot JTJ.
 (Tpoäherg C-75/98 P)
 (98/C 166/07) (1) EE C 94 sgy 28.3.1998, r. 20.
 (2) EE eid. eäjd. 01/001, r. 120.
 O Mario Costacurta, ejpqorxpotälemoy apoä som Albert
 Rodesch, dijgcoäqo, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so
 cqaueiäo sot seketsaiäot, 7-11, Route d' Esch, órjgre emxäpiom
 sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsiy 20 Laq-
 siäot 1998 amaiäqerg jasó sgy apouórexy sgy 22ay Iamota- Aiäsgrg amaiqeärexy sgy Ajinomoto Co. Inc., pot arjgähgje
 qiäot 1998, sgm opoiäa eneädxre so Pqxsodijeiäo sxm Etqx- rsiy 20 Laqsiäot 1998 jasó sgy apouórexy sgy 18gy De-
 paøjxäm Joimosgäsxm (sqiäso slgäla) rsgm tpoäherg S-98/96, jelbqiäot 1997, sgm opoiäa eneädxre so Pqxsodijeiäo sxm
 Mario Costacurta jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi- Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (peälpso pemsalekeäy slgäla) rsiy
 mosgäsxm. rtmejdijarheiärey tpoheäreiy S-159/94 (1), Ajinomoto Co. Inc.
 O amaiqereiäxm fgseiä apoä so Dijarsgäqio: jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, tporsgqifoleä-
 mot apoä sgm Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jai
 Ç ma amaiqeärei sgm apoäuarg sot Pqxsodijeiäot sgy S-160/94 (2), The NutraSweet Company jasó Rtlbotkiäot sgy
 22ay Iamotaqiäot 1998 rsgm tpoäherg S-98/96, Mario Etqxpaøjgäy Emxärexy, tporsgqifoleämot apoä sgm Episqopgä
 Costacurta jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi- sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 mosgäsxm (1)ç (Tpoäherg C-76/98 P)
 (98/C 166/08)
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy 31gy Laðot 1996 sgy
 aqloädiay cia soty dioqirlotäy aqvgäy (rso engäy: ADA) ma
 sopohesgärei som pqoruetäcomsa rsgm Tpgqeriäa G esaiqeiäa Ajinomoto Co. Inc., le eädqa so Soäjio (15-1, Kyo-
 Epirgälxm Ejdoärexm sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxmç bashi itchome, Chuo-ku, Tokyo 104, Iapxmiäa), ejpqorxpotä-
 lemg apoä soty Mario Siragusa, dijgcoäqo Qxälgy, Till Müller-
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- Ibold, dijgcoäqo Uqamjuotäqsgy epiä sot Lóim, Victoria
 mosgäsxm rsa dijarsijó eänoda soäro sgy diäjgy emxäpiom Donaldson, solicitor of the Supreme Court of England and
 sot Dijarsgqiäot oäro jai atsgäy emxäpiom sot Pqxsodi- Wales, emeqcotämsey jasÂ emsokgäm sot etqirjoleämot rsiy
 jeiäotç Bqtneäkkey dijgcoqijotä cqaueiäot Cleary, Gottlieb, Steen &
 Hamilton, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo
 Ç ma jqiämei oäsi o pqoruetäcxm diasgqeiä jóhe ókko Marc Loesch, 11, Rue Goethe, órjgre rsiy 20 Laqsiäot 1998
 dijaiäxla, apaiäsgrg jai acxcgä, eidijoäseqa de oärom emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 auoqó sgm apofgliäxrgä sot. amaiäqerg jasó sgy apouórexy sgy 18gy Dejelbqiäot 1997,
 sgm opoiäa eneädxre so Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa mosgäsxm (peälpso pemsalekeäy slgäla) rsiy rtmejdijarheiärey
 Ç Amaqlodioäsgsa sgy ADA, paqóbarg sxm óqhqxm 2 jai tpoheäreiy S-159/94, Ajinomoto Co. Inc. jasó Rtlbotkiäot sgy
 4 sot Jamomirlotä Tpgqeriajgäy Jasarsórexy sxm Etqxpaøjgäy Emxärexy, tporsgqifoleämot apoä sgm Episqopgä
 tpakkgäkxm sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (rso engäy: sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jai S-160/94, The Nutra Sweet
 JTJ) jai sot óqhqot 5, paqócqauoy 4, sgy apouórexy Company jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy,
 69/13/Etqasoäl, EJAV, EOJ peqiä ecjasarsórexy tporsgqifoleämot apoä sgm Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 Tpgqeriäay Epirgälxm Ejdoärexm sxm Etqxpaøjxäm Joi- Jomosgäsxm.
 mosgäsxm (2): jajxäy so Pqxsodijeiäo eäjqime oäsi dem arjeiä
 epiqqogä o irvtqirloäy pot amskeiäsai apoä sgm paqóbarg G amaiqereiäotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 sot óqhqot 4 sot JTJ. Rtcjejqileäma, g ADA, g opoiäa
 eäkabe sgm bakkoälemg apoäuarg vxqiäy re jaliäa 1. ma amaiqeärei sgm apoäuarg sot Pqxsodijeiäot rsiy
 peqiäpsxrg ma eiämai aqloädia cia som pqoùpokocirloä rtmdejdijarheiärey tpoheäreiy S-159/94 jai S-160/94 jai
 aqvgä jai vxqiäy ma eävei aqlodioäsgsa ma lesabókei soty ma ajtqxärei eämamsi sgy amaiqereiäotray som jamomirloä
 ecjejqileämoty piämajey sot pqorxpijotä, dem lpoqotäre (EOJ) aqih. 1391/91 sot Rtlbotkiäot sgy 27gy Laðot
 ma lesaueäqei som pqoruetäcomsa rsgm Tpgqeriäa Epirgä- 1991 (3)ç
 lxm Ejdoärexm le sg heärg sot.
 2. epijotqijxäy, ma amaiqeärei sgm apoäuarg sot Pqxsodi-
 Ç Paqóbarg sot óqhqot 6 sot JTJ, paqóbarg sot jamo- jeiäot rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy S-159/94 jai
 mirlotä sot Rtlbotkiäot peqiä pqoùpokocirlotä sxm Etqx- S-160/94 jasó so leäqoy pot dem ajtqxämei so óqhqo 2
 paøjxäm Joimosgäsxm: jajxäy so Pqxsodijeiäo ejheäsei rsg sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1391/91 sot Rtlbotkiäot
 rjeäwg 34 sgy apouórexy oäsi, Ûoäpxy tpocqóllire g sgy 27gy Laðot 1991, le so opoiäo diasóvhgje g oqirsijgä
 Episqopgä, o pqoùpokocirloäy pqobkeäpei oäsi oi heäreiy eiärpqang sxm porxäm pot jasabkgähgjam xy ecctägrg
 rsgm Tpgqeriäa Epirgälxm Ejdoärexm peqikalbómomsai rtmepeiäa sgy epibokgäy pqorxqimotä darlotä amsimsól-
 rsiy heäreiy pot amgäjotm rso pqorxpijoä sgy Episqopgäyëç pimcj, jai ma ajtqxärei eämamsi sgy amaiqereiäotray so
 sotäso eävei patärei ma irvtäei apoä so 1970. óqhqo 2 sot jamomirlotä atsotäç


text:
 25.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 58/14
 Προσφυγή της 21ης Δεκεμβρίου 2011 — Επιτροπή κατά ΓΕΕΑ — European Alliance for Solutions and Innovations (EASI European Alliance Solutions Innovations)
 (Υπόθεση T-659/11)
 2012/C 58/27
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Berenboom, A. Joachimowicz, και M. Isgour, δικηγόροι, J. Samnadda, και F. Wilman)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: European Alliance for Solutions and Innovations Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 11ης Οκτωβρίου 2011 στην υπόθεση R 1991/2010-4·
 —
 να ακυρώσει την καταχώριση στις 17 Οκτωβρίου 2008 από την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών του κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 6112403 για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 36, 37, 44 και 45 για τις κλάσεις · και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το εικονιστικό σήμα «EASI European Alliance Solutions Innovations» με τα χρώματα «κίτρινο, ανοιχτό μπλε, μπλε», για υπηρεσίες των κλάσεων 36, 37, 44 και 45 — Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 6112403 κοινοτικό σήμα
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα του οποίου δικαιούχος είναι η αιτούσα: Η αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος στήριξε την αίτησή της στους απόλυτους λόγους ακυρότητας του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με τα στοιχεία γ' και η' και την παράγραφο 3 του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου.
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απόρριψη της αίτησης κηρύξεως ακυρότητας
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Η προσβαλλόμενη απόφαση δεν συνάδει με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο η', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου σε συνδυασμό με το άρθρο 6β, παράγραφος 1, της Συμβάσεως των Παρισίων διότι η καταχώρισή του ως κοινοτικού σήματος έγινε κατά παράβαση των απαγορεύσεων που θεσπίζονται με τις διατάξεις αυτές. Η προσβαλλόμενη απόφαση παρέβη επίσης το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο θ’, στο μέτρο που η καταχώριση μπορεί να παραπλανήσει το κοινό δίνοντας την εντύπωση ότι τα προϊόντα και οι υπηρεσίες για τα οποία καταχωρίστηκε το σήμα έχουν εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή τα όργανά της.


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/27
 Προσφυγή της 21ης Δεκεμβρίου 2009 — Niki Luftfarhrt κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-511/09)
 2010/C 80/48
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Niki Luftfarhrt (Βιέννη, Αυστρία) (εκπρόσωπος: H. Asenbauer, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 28ης Αυγούστου 2009, «Κρατική ενίσχυση C 6/2009 (πρώην N 663/2008) — Αυστρία Αυστριακές αερογραμμές — Σχέδιο αναδιάρθρωσης» βάσει του άρθρου 264 § 1, ΣΛΕΕ (πρώην άρθρο 231 § 1 ΕΚ)
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να της καταβάλει τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε, δυνάμει του άρθρου 87 § 2 του κανονισμού διαδικασίας του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως K (2009) 6686 τελικό της Επιτροπής, της 28ης Αυγούστου 2009, σχετικά με την κρατική ενίσχυση στο πλαίσιο πώλησης από την Αυστρία στη Deutsche Lufthansa AG του μεριδίου συμμετοχής της πρώτης στον όμιλο Austrian Airlines (C 6/2009 [πρώην N 663/2008]). Στην απόφαση αυτή η Επιτροπή κρίνει ότι η ενίσχυση αναδιάρθρωσης που χορήγησε η Αυστριακή Δημοκρατία υπέρ της Austrian Airlines συμβιβάζεται, υπό ορισμένους όρους, με την κοινή αγορά, εφόσον εφαρμοσθεί πλήρως το κοινοποιηθέν στην Επιτροπή σχέδιο αναδιάρθρωσης.
 Προς στήριξη της προσφυγής ακυρώσεως η προσφεύγουσα, η οποία είναι ιδιωτικός αερομεταφορέας και έχει υποβάλει στην Επιτροπή καταγγελία σχετικά με την επίμαχη ενίσχυση αναδιάρθρωσης, ισχυρίζεται, καταρχάς, ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 87 § 1 και 3, στοιχείο γ', ΕΚ, το άρθρο 88 § 2, ΕΚ, και τις Κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων (ΕΕ 2004, C 244, σ. 2). Στο πλαίσιο αυτό προβάλλεται ιδίως ο ισχυρισμός ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη της ότι
 —
 αποδέκτης της επίμαχης ενίσχυσης δεν είναι η Austrian Airlines, αλλά η Lufthansa, η οποία όμως δεν αποτελεί προβληματική επιχείρηση και, επομένως, δεν πρόκειται περί επιλέξιμης επιχείρησης,
 —
 ούτε η Austrian Airlines, ούτε Lufthansa παρείχε κατάλληλη ίδια συνεισφορά για την αναδιάρθρωση της Austrian Airlines,
 —
 τα κοινοποιηθέντα μέτρα αναδιάρθρωσης δεν ανταποκρίνονται στις προαναφερθείσες κατευθυντήριες γραμμές και
 —
 τα προταθέντα από την Αυστριακή Δημοκρατία αντισταθμιστικά μέτρα δεν επαρκούν προκειμένου να μετριασθούν κατά το δυνατόν περισσότερο οι αρνητικές επιπτώσεις της ενίσχυσης στους όρους των συναλλαγών.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η επίμαχη ενίσχυση συνδέεται άρρηκτα με όρους, οι οποίοι αντιβαίνουν στους κανόνες του κοινοτικού δικαίου περί ελεύθερης εγκαταστάσεως και, επομένως, στο άρθρο 43 ΕΚ.
 Περαιτέρω, προβάλλεται παράβαση του άρθρου 253 ΕΚ, καθότι η Επιτροπή δεν αιτιολόγησε δεόντως την προσβαλλόμενη απόφαση, δεδομένου ότι
 —
 δεν έλαβε υπόψη ούτε ήλεγξε την κατάσταση στις σχετικές αγορές, ιδίως τη θέση της δικαιούχου της ενίσχυσης επιχείρησης και τη θέση των ανταγωνιστών στις αγορές αυτές, και
 —
 δεν έλαβε επίσης υπόψη το γεγονός ότι η Austrian Airlines έλαβε στο παρελθόν πολλές αντίθετες προς το κοινοτικό δίκαιο ενισχύσεις.
 Τέλος, προβάλλεται ότι η Επιτροπή ενήργησε κατά κατάχρηση εξουσίας.


text:
 22.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/41
 Προσφυγή της 4ης Οκτωβρίου 2007 — FIFA κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-385/07)
 (2007/C 315/77)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Διεθνής Συνομοσπονδία Ποδοσφαιρικών Ενώσεων (στο εξής: FIFA) (εκπρόσωποι: R. Denton, E. Batchelor and F. Young, Solicitors)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, και ειδικότερα τα άρθρα 1-2 αυτής και
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και αυτά της FIFA.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Βάσει του άρθρου 3α, της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1), κάθε κράτος μέλος μπορεί να καταρτίσει κατάλογο αθλητικών ή άλλων εκδηλώσεων που θεωρούνται ως «μείζονος σημασίας για την κοινωνία». Οι εκδηλώσεις που περιέχονται στον εν λόγω κατάλογο δεν θα υπόκεινται σε αποκλειστικά δικαιώματα ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης, τα οποία αποκλείουν την παρακολούθηση των εκδηλώσεων από σημαντική μερίδα του κοινού στο εν λόγω κράτος μέλος μέσω ζωντανής ή αναμεταδιδόμενης κάλυψης σε δωρεάν τηλεοπτικό πρόγραμμα.
 Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής 2007/479/ΕΚ, της 25ης Ιουνίου 2007 (2), με την οποία η Επιτροπή έκρινε ότι ο κατάλογος που κατάρτισε το Βέλγιο δυνάμει του άρθρου 3α, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου ήταν συμβατός με το κοινοτικό δίκαιο.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο βελγικός κατάλογος περιορίζει την ελευθερία παροχής υπηρεσιών, καθόσον δεν επιτρέπει στην προσφεύγουσα να χορηγεί σε αλλοδαπούς ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς άδειες αποκλειστικής ζωντανής ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA στη βελγική αγορά και ότι η αναγραφή στον εν λόγω κατάλογο όλων των αγώνων του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA, ανεξαρτήτως δημοτικότητας, δεν είναι αιτιολογημένη, ούτε πρόσφορη ή αναγκαία.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι ο βελγικός κατάλογος περιορίζει την ελευθερία εγκατάστασης, καθόσον δεν επιτρέπει στην προσφεύγουσα να χορηγεί άδειες σε νεοεισερχόμενους που επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν την πρώτη αποκλειστική μετάδοση αθλητικών εκδηλώσεων για την καθιέρωσή τους στη βελγική αγορά.
 Επίσης, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο βελγικός κατάλογος προσβάλλει τα περιουσιακά δικαιώματά της, καθόσον της στερεί την αποκλειστικότητα των εν λόγω δικαιωμάτων ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης, τα οποία, κατά την άποψη της προσφεύγουσας, αναγνωρίζονται από το κοινοτικό δίκαιο ως η ουσία της προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι, σε αντίθεση προς το άρθρο 3α, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ο βελγικός κατάλογος δεν καταρτίστηκε με σαφήνεια και διαφάνεια.
 (1) Οδηγία 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για το συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (ΕΕ 1989, L 298, σ. 23).
 (2) Απόφαση της Επιτροπής 2007/479/ΕΚ, της 25ης Ιουνίου 2007, σχετικά με τη συμβατότητα με το κοινοτικό δίκαιο των μέτρων που έλαβε το Βέλγιο δυνάμει του άρθρου 3α, παράγραφος 1, της Οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, για το συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (ΕΕ 2007, L 180, σ. 24).


text:
 20.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/11
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία), στις 19 Δεκεμβρίου 2016 — Nigyar Rauf Kaza Ahmedbekova, Rauf Emin Ogla Аhmedbekov κατά Zamestnik-predsedatel na Darzhavna agentsia za bezhantsite
 (Υπόθεση C-652/16)
 (2017/C 086/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Sofia-grad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Nigyar Rauf Kaza Ahmedbekova, Rauf Emin Ogla Аhmedbekov
 Καθού: Zamestnik-predsedatel na Darzhavna agentsia za bezhantsite
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνάγεται από το άρθρο 78, παράγραφοι 1 και 2, στοιχεία α', δ' και στ', της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και από τη δωδέκατη αιτιολογική σκέψη και το άρθρο 1, της οδηγίας 2013/32/ΕΕ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας (αναδιατύπωση), ότι ο διαλαμβανόμενος στο άρθρο 33, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της ως άνω οδηγίας λόγος απαραδέκτου των αιτήσεων διεθνούς προστασίας συνιστά ρύθμιση έχουσα άμεσο αποτέλεσμα, την οποία τα κράτη μέλη δεν επιτρέπεται να μην εφαρμόζουν, εφαρμόζοντας, λόγου χάρη, ευνοϊκότερες διατάξεις του εθνικού δικαίου, βάσει των οποίων η πρώτη αίτηση διεθνούς προστασίας πρέπει να ερευνάται, όπως απαιτείται από το άρθρο 10, παράγραφος 2, της ως άνω οδηγίας, εξεταζομένου κατ’ αρχάς κατά πόσον ο αιτών πληροί τις προϋποθέσεις προκειμένου να αναγνωριστεί ως πρόσφυγας και εν συνεχεία κατά πόσον δικαιούται επικουρική προστασία;
 2)
 Συνάγεται από το άρθρο 33, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της οδηγίας 2013/32, σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 3 και το άρθρο 2, στοιχεία α', γ' και ζ', καθώς και την αιτιολογική σκέψη 60 της ίδιας οδηγίας, ότι, υπό τις συνθήκες της διαφοράς της κύριας δίκης, αίτηση διεθνούς προστασίας υποβαλλόμενη από γονέα εξ ονόματος συνοδευόμενου ανηλίκου είναι απαράδεκτη, όταν η αίτηση βασίζεται στο ότι το τέκνο είναι μέλος της οικογένειας του προσώπου που ζήτησε διεθνή προστασία επικαλούμενο ότι είναι πρόσφυγας κατά την έννοια του άρθρου 1Α, της Συμβάσεως της Γενεύης για το καθεστώς των προσφύγων;
 3)
 Συνάγεται από το άρθρο 33, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της οδηγίας 2013/32, σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 1 και το άρθρο 2, στοιχεία α', γ' και ζ', καθώς και την αιτιολογική σκέψη 60 της ίδιας οδηγίας, ότι, υπό τις συνθήκες της διαφοράς της κύριας δίκης, αίτηση διεθνούς προστασίας υποβαλλόμενη εξ ονόματος ενηλίκου είναι απαράδεκτη, όταν, στο πλαίσιο των διαδικασιών ενώπιον της αρμόδιας διοικητικής αρχής, ως μόνος λόγος παροχής προστασίας προβάλλεται με αυτή ότι ο αιτών είναι μέλος της οικογένειας του προσώπου που ζήτησε διεθνή προστασία επικαλούμενο ότι είναι πρόσφυγας κατά την έννοια του άρθρου 1Α της Συμβάσεως της Γενεύης, και ο αιτών δεν έχει δικαίωμα, κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως, να ασκεί επαγγελματική δραστηριότητα;
 4)
 Είναι, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 4, της οδηγίας 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας (αναδιατύπωση), σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 36 της εν λόγω οδηγίας, απαραίτητο να κρίνεται η ύπαρξη βάσιμου φόβου διώξεως ή πραγματικού κινδύνου σοβαρής βλάβης αποκλειστικώς βάσει γεγονότων και περιστάσεων που αφορούν τον αιτούντα;
 5)
 Συνάδει προς το άρθρο 4 της οδηγίας 2011/95, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 36 αυτής και με το άρθρο 31, παράγραφος 1, της οδηγίας 2013/32, εθνική νομολογία κράτους μέλους, η οποία:
 α)
 υποχρεώνει την αρμόδια αρχή να εξετάζει στο πλαίσιο κοινής διαδικασίας τις αιτήσεις διεθνούς προστασίας που έχουν υποβληθεί από τα μέλη μίας και της αυτής οικογένειας, όταν οι λόγω αιτήσεις στηρίζονται στα ίδια γεγονότα, και συγκεκριμένα στον ισχυρισμό ότι μόνο ένα εκ των μελών της οικογένειας είναι πρόσφυγας·
 β)
 υποχρεώνει την αρμόδια αρχή να αναστέλλει τη διαδικασία επί των αιτήσεων διεθνούς προστασίας που υποβλήθηκαν από τα μέλη της οικογένειας που δεν πληρούν ατομικώς τις προϋποθέσεις παροχής τέτοιου είδους προστασίας, έως ότου ολοκληρωθεί η διαδικασία εξετάσεως της αιτήσεως του μέλους της οικογένειας, η οποία υπεβλήθη με την αιτιολογία ότι ο ενδιαφερόμενος είναι πρόσφυγας κατά την έννοια του άρθρου 1A της Συμβάσεως της Γενεύης·
 συνάδει η νομολογία αυτή και προς εκτιμήσεις οι οποίες συνδέονται με το μείζον συμφέρον του παιδιού, τη διατήρηση της οικογενειακής ενότητας και τον σεβασμό του δικαιώματος στην ιδιωτική και στην οικογενειακή ζωή, καθώς και το δικαίωμα παραμονής στο κράτος μέλος έως ότου εξεταστεί η αίτηση, και συγκεκριμένα στηρίζονται στα άρθρα 7, 18 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις αιτιολογικές σκέψεις 12 και 60 και στο άρθρο 9 της οδηγίας 2013/32, στις αιτιολογικές σκέψεις 16, 18 και 36 καθώς και στο άρθρο 23 της οδηγίας 2011/95, και στις αιτιολογικές σκέψεις 9, 11 και 35 καθώς και στα άρθρα 6 και 12 της οδηγίας 2013/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013 σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία;
 6)
 Έχουν οι αιτιολογικές σκέψεις 16, 18 και 36 καθώς και το άρθρο 3 της οδηγίας 2011/95, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 24 και το άρθρο 2, στοιχεία δ' και ι', το άρθρο 13 και το άρθρο 23, παράγραφοι 1 και 2, της εν λόγω οδηγίας, την έννοια ότι επιτρέπουν εθνική διάταξη, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη διάταξη του άρθρου 8, παράγραφος 9, του Zakon za ubezhishteto i bezhantsite (νόμου περί ασύλου και προσφύγων), βάσει της οποίας τα μέλη της οικογένειας αλλοδαπού στον οποίο έχει αναγνωρισθεί η ιδιότητα του πρόσφυγα νοούνται επίσης ως πρόσφυγες, εφόσον τούτο συμβιβάζεται με το προσωπικό καθεστώς τους και δεν συντρέχουν λόγοι απορρέοντες από το εθνικό δίκαιο, οι οποίοι να αποκλείουν την αναγνώριση της ιδιότητας του πρόσφυγα;
 7)
 Συνάγεται από τη σχετική με τους λόγους διώξεως διάταξη του άρθρου 10 της οδηγίας 2011/95 ότι η άσκηση προσφυγής ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου κατά του κράτους καταγωγής του προσφεύγοντος στοιχειοθετεί τη συμμετοχή του σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα κατά την έννοια του άρθρου 10, παράγραφος 1, στοιχείο δ', της εν λόγω οδηγίας ή ότι η άσκηση προσφυγής πρέπει να θεωρείται ως πολιτική πεποίθηση κατά την έννοια του άρθρου 10, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της οδηγίας;
 8)
 Συνάγεται από το άρθρο 46, παράγραφος 3, της οδηγίας 2013/32 ότι το δικαστήριο υποχρεούται να εξετάσει επί της ουσίας νέους λόγους για την παροχή διεθνούς προστασίας, οι οποίοι προβάλλονται κατά τη διάρκεια της δίκης, πλην όμως δεν μνημονεύτηκαν στην προσφυγή κατά της αποφάσεως περί απορρίψεως της αιτήσεως διεθνούς προστασίας;
 9)
 Συνάγεται από το άρθρο 46, παράγραφος 3, της οδηγίας 2013/32, ότι στο πλαίσιο δίκης για την ακύρωση της αποφάσεως περί απορρίψεως της αιτήσεως διεθνούς προστασίας, το δικαστήριο υποχρεούται να κρίνει το παραδεκτό της αιτήσεως διεθνούς προστασίας με γνώμονα το άρθρο 33, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της οδηγίας, εφόσον, κατά την κρίση της αιτήσεως με την προσβαλλόμενη απόφαση, είχε, ως απαιτείται από το άρθρο 10, παράγραφος 2, της οδηγίας, κατ’ αρχάς εξεταστεί κατά πόσον ο αιτών πληροί τις προϋποθέσεις για να αναγνωριστεί ως πρόσφυγας και εν συνεχεία κατά πόσον δικαιούται επικουρική προστασία;
 (1) EE 2013, L 180, σ. 60.


text:
18.9.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 265/11
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Prussen, 2, place Winston Churchill, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Ana Maria Alves Vieira
 της 9ης Μαρτι ́ου 1999 και Xavier Lewis), υποστηριζομε ́νης απο ́ το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της
 Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́σωποι: Michelle
 στην υπο ́θεση Τ-212/97, Agnès Hubert κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ewing, Kenneth Parker και Andrew Macnab), με αντικει ́μενο την
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της 16ης Μαι ̈́ου 1997,
 με την οποι ́α η Επιτροπη ́ αρνη ́θηκε να ενεργη ́σει για την εκτε ́λεση
 της αποφα ́σεως του ∆ικαστηρι ́ου της 6ης Ιουνι ́ου 1996,
 («Υπα ́ λληλοι — 'Εκθεση βαθμολογι ́ας — Αρχε ́ς της
 C-127/94, Ecroyd (Συλλογη ́ 1996, σ. Ι-2731), το Πρωτοδικει ́ο
 χρηστη ́ς διοικη ́σεως και της ασφα ́ λειας του δικαι ́ου —
 (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον R. M. Moura Ramos,
 Ανεπαρκη ́ς αιτιολογι ́α — Γενικε ́ς διατα ́ξεις εφαρμογη ́ς
 Προ ́εδρο, τη V. Tiili και τον P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 του α ́ρθρου 43 του ΚΥΚ — Οδηγο ́ς βαθμολογι ́ας —
 J. Vanhamme, εισηγητη ́ς σε γραφει ́ο δικαστη ́, εξε ́δωσε στις 20
 Προ ́δηλες πλα ́νες εκτιμη ́σεως — Κατα ́ χρηση εξουσι ́ας —
 Μαι ̈́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως»)
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 16ης Μαι ̈́ου
 (1999/C 265/19) 1997, με την οποι ́α η Επιτροπη ́ αρνη ́θηκε να ενεργη ́σει για
 την εκτε ́λεση της αποφα ́σεως του ∆ικαστηρι ́ου της 6ης
 Ιουνι ́ου 1996 στην υπο ́θεση C-127/94, Ecroyd.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 2) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και τα
 Στην υπο ́θεση Τ-212/97, Agnès Hubert, μο ́νιμη υπα ́λληλος της δικαστικα ́ ́εξοδα της προσφευ ́γουσας.
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν,
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Marc-Albert Lucas, δικηγο ́ρο Λιε ́γης, 3) Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας
 με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο την δικηγο ́ρο Evelyne Korn, 21 Ιρλανδι ́ας φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 Rue de Nassau, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωποι: Gianluigi Valsesia, Christine Berardis-Kayser και (1) ΕΕ C 331 της 1.11.97.
 Denis Waelbroeck), με αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως της αποφα ́-
 σεως της Επιτροπη ́ς σχετικα ́ με την οριστικη ́ διαμο ́ρφωση της
 βαθμολογι ́ας της προσφευ ́γουσας για την περι ́οδο απο ́ 1ης Ιουλι ́ου
 1993 με ́χρι 30η ́ς Ιουνι ́ου 1995, το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους J. D. Cooke, Προ ́εδρο, τον R. Garcı́a-
 Valdecasas και την P. Lindh, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: B. Pastor,
 κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε, στις 9 Μαρτι ́ου 1999, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 της 4ης Μαι ̈́ου 1999
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 στην υπο ́θεση Τ-242/97, M. Z. κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβου-
 2) 'Εκαστος των διαδι ́δων φε ́ρει τα δικα ́ του δικαστικα ́ ́εξοδα. λι ́ου (1)
 (1) EE C 318 της 18.10.97. (Πειθαρχικη ́ διαδικασι ́α — Υποβιβασμο ́ς — Προσφυγη ́
 ακυρω ́ σεως)
 (1999/C 265/21)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Στην υπο ́θεση Τ-242/97, M.Z., μο ́νιμος υπα ́λληλος του Ευρωπαϊ-
 κου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενος απο ́
 της 20η ́ς Μαι ̈́ου 1999 τον Jean-Noël Louis, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων
 στο Λουξεμβου ́ργο τα γραφει ́α της εταιρι ́ας fiduciaire Myson
 στην υπο ́θεση Τ-220/97, H & R Ecroyd Holdings Ltd κατα ́ SARL, 30, rue de Cessange, κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) (εκπρο ́σωπος: Hans Kruck), που ει ́χε ως αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση
 της αποφα ́σεως του Γενικου ́ Γραμματε ́α του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβου-
 («Γα ́ λα — Ποσο ́τητα αναφορα ́ς — Εκτε ́λεση αποφα ́σεως λι ́ου, της 28ης Οκτωβρι ́ου 1996, περι ́ επιβολη ́ς στον
 του ∆ικαστηρι ́ου») προσφευ ́γοντα της πειθαρχικη ́ς κυρω ́σεως του υποβιβασμου ́, το
 Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους B. Vesterdorf,
 (1999/C 265/20) Προ ́εδρο, J. Pirrung και Μ. Βηλαρα ́, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 4 Μαι ̈́ου
 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 Στην υπο ́θεση Τ-220/97, H & R Ecroyd Holdings Ltd, εταιρι ́α 2) Κα ́θε δια ́δικος θα φε ́ρει τα δικαστικα ́ ́εξοδα ́ του.
 αγγλικου ́ δικαι ́ου, με ́εδρα το Brinsop House; Credenhill
 (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον William Neville,
 solicitor, επικουρουμε ́νο απο ́ τον Peter Duffy, QC, τη Philippa (1) EE C 331 της 1.11.97.
 Watson και τον Paul Stanley, barristers, με το ́πο επιδο ́σεων
 στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο Elvinger, Hoss και


text:
 29.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/25
 Προσφυγή της 6ης Σεπτεμβρίου 2011 — Ισπανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-481/11)
 2011/C 319/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: A. Rubio González)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το παράρτημα Ι, μέρος 2, τμήμα 6Δ, πέμπτη περίπτωση, του Εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 543/2011 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2011, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, το προσφεύγον προβάλλει πέντε λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παραβίαση της ιεραρχίας των κανόνων δικαίου
 Συναφώς, υποστηρίζεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός είναι αντίθετος προς τις διατάξεις του άρθρου 113, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22αςΟκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1)
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από κατάχρηση εξουσίας
 —
 Συναφώς, υποστηρίζεται ότι η Επιτροπή, καθόσον εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, ενήργησε με πρωταρχικό σκοπό την επίτευξη διαφορετικών στόχων από εκείνους που είχε θέσει, αποκλίνοντας με τον τρόπο αυτό από τον εφαρμοστέο κανόνα που έχει θεσπίσει η οικονομική επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (ΟΕΕ/ΗΕ).
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως
 —
 Συναφώς, υποστηρίζεται ότι η προσβαλλόμενη πράξη περιέχει διφορούμενη αιτιολογία που δικαιολογεί την έκδοση αποφάσεως αντίθετης από εκείνη που τελικώς εκδόθηκε.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από προσβολή της αρχής της ισότητας
 —
 Συναφώς, υποστηρίζεται ότι η προσβαλλόμενη πράξη επιβάλλει για τα εσπεριδοειδή αυστηρότερες προϋποθέσεις εμπορίας σε σχέση με τα λοιπά οπωροκηπευτικά, οι οποίες δεν δικαιολογούνται αντικειμενικά.
 5)
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από προσβολή της αρχής της αναλογικότητας
 —
 Συναφώς, υποστηρίζεται ότι η προσβαλλόμενη πράξη επιβάλλει αυστηρότερες προϋποθέσεις σήμανσης στηριζόμενες σε ανακριβείς λόγους, απρόσφορους να δικαιολογήσουν την απόφαση που τελικώς εκδόθηκε.
 (1) ΕΕ L 299 της 16.11.2007, σ. 1 έως 49, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΕ) 513/2010 της Επιτροπής, της 15ης Ιουνίου 2010 (ΕΕ L 150, της 16.6.2010, σ. 40), και τον κανονισμό (ΕΕ) 1234/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 2010 (ΕΕ L 346, της 30.12.2010, σ. 11).


text:
25 . 11 . 95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 315/15
 σια, και απο τον Harold Nyssens, δικηγορο Βρυξελλών, με 1 . Απορρίπτει την αίτηση ερμηνείας ως απαράδεκτη.
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Carlos Zeyen, 67 ,
 rue Ermesinde , κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή 2. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά τον έξοδα.
 των (εκπρόσωπος: Ana Maria Alves Vieira), που είχαν ως
 αντικείμενο την ακύρωση των αποφάσεων της Επιτροπής της (!) ΕΕ αριθ. C 23 της 31 . 1 . 1990.
 1ης Ιουνίου 1992 της 31ης Δεκεμβρίου 1992 (περί σιωπηρής
 απορρίψεως) και της 3ης Μαρτίου 1993 περί της τηρήσεως
 του ατομικού φακέλου του προσφεύγοντος-ενάγοντος (στο
 εξής: προσφεύγων) και περί ορισμένων μέτρων αρωγής,
 καθώς και την επιβολή στην Επιτροπή της υποχρεώσεως να ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 ικανοποιήσει την ηθική βλάβη που o προσφεύγων θεωρεί ότι της 29ης Σεπτεμβρίου 1995
 υπέστη λόγω της υπάρξεως παραλλήλου φακέλου , το Πρω
 τοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, στην υπόθεση Τ-381/94: Sindacato Pensionati Italiani κ.λπ.
 Πρόεδρο, R. Schintgen και R. Garcia-Valdecasas, δικαστές· κατά Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 γραμματέας: B. Pastor, εξέδωσε στις 11 Οκτωβρίου 1995 («Διορισμός των μελών της Οικονομικής και Κοινωνικής
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: Επιτροπής — Προδήλως απαράδεκτο — Αίτηση παρεμβά
 σεως»)
 1 . Ακυρώνει τις αποφάσεις της Επιτροπής της 1ης Ιουνίου (95/C 315/33)
 1992 και της 3ης Μαρτίου 1993 στο μέτρο που απορρί
 πτουν το αίτημα του προσφεύγοντος να περιληφθούν, (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 στον ατομικό τον φάκελο, ορισμένα έγγραφα που αφο
 ρούν τη διοικητική του κατάσταση και οι εκθέσεις που Στην υπόθεση Τ-381/94, Sindacato Pensionati Italiani, Fede
 αφορούν την ικανότητά τον, την απόδοσή τον ή τη razione Nazionale Pensionati, Unione Italiana Lavoratori
 συμπεριφορά του. Pensionati, σωματεία ιταλικού δικαίου , εκπροσωπούμενα
 από τους Massimo Severo Giannini και Massimo D'Antona,
 2. Υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύ δικηγόρους Ρώμης, και από τον Mario Chiti, δικηγόρο
 γουτα το ποσό των 100 000 βελγικών φράγκων (BFR) ως Φλωρεντίας, με αντίκλητους στο Λουξεμβούργο τους δικη
 ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη. γόρους Losch και Wolter 11 , rue Goethe, κατά Συμβουλίου
 3. Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: Giorgio Maganza
 και Antonio Tança), που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση
 4. Καταδικάζει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών της αποφάσεως 94/660/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου της
 εξόδων. 26ης Σεπτεμβρίου 1994 για τον διορισμό των μελών της
 Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την περίοδο από
 (!) ΕΕ αριθ. C 188 της 10. 7. 1993 και ΕΕ αριθ. C 334 της 9. 12. τις 21 Σεπτεμβρίου 1994 μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου 1998 (ΕΕ
 1993 . L 257 , σ. 20), κατά το μέτρο που αφορά τον διορισμό του
 Filipo De Jorio, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο
 από τους B. Vesterdorf, Πρόεδρο, D. P. M. Barrington και A.
 Saggio, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 29 Σε
 πτεμβρίου 1995 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 της 5ης Οκτωβρίου 1995 2. Τα προσφεύγοντα θα φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα
 στην υπόθεση Τ-165/89 (129), Onno Plug κατα Επιτροπής καθώς και τα έξοδα τον καθού.
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Ερμηνεία) (') ΕΕ αριθ. C 386 της 31 . 12. 1994.
 (95/C 315/32)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Προσφυγή των Adriaan AL κ.λπ. κατα της Επιτροπής των
 Στην υπόθεση Τ-165/89 (129), Onno Plug, πρώην έκτακτος Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 19 Σεπτεμ
 υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, βρίου 1995
 κάτοικος Thônex (Ελβετία), εκπροσωπούμενος από τον (Υπόθεση Τ-171/95)
 Georges Vandersanden, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επι
 δόσεων στο Λουξεμβούργο την fiduciaire Myson SARL, 1 , (95/C 315/34)
 rue Glesener, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωπος: Sean Van Raepenbusch), που έχει ως αντικεί (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 μενο αίτηση ερμηνείας της αποφάσεως που εκδόθηκε από το
 Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα) στις 27 Φεβρουαρίου 1992, O Adriaan AL και οι λοιποί προσφεύγοντες, των οποίων τα
 στην υπόθεση Τ-165/89 (Συλλογή 1992, σ. 11-367), το Πρωτο ονόματα περιλαμβάνονται στον συνημμένο κατάλογο, όλοι
 δικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, κάτοικοι Γερμανίας, εκπροσωπούμενοι από τους Georges
 πρόεδρο, και R. Schintgen και R. Garcia-Valdecasas, δικα Vandersanden και Laure Levi, δικηγόρους Βρυξελλών, με
 στές· γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 5 Οκτωβρίου 1995 τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της Fiduci
 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: aire Myson Sàrl, 1 , rue Glesener, άσκησαν στις 19 Σεπτεμ


text:
 14.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/21
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 16ης Ιανουαρίου 2014 [αίτηση του Fővárosi Ítélőtábla (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ilona Baradics κ.λπ. κατά QBE Insurance (Europe) Ltd Magyarországi Fióktelepe, Magyar Állam
 (Υπόθεση C-430/13) (1)
 ((Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Οργανωμένα ταξίδια και οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις - Εθνική νομοθεσία που καθορίζει ελάχιστα ποσοστά όσον αφορά την εγγύηση με την οποία πρέπει να εξασφαλισθεί ο διοργανωτής ταξιδίων προκειμένου να επιστρέψει τα καταβληθέντα από τους καταναλωτές ποσά σε περίπτωση αφερεγγυότητας))
 2014/C 112/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Fővárosi Ítélőtábla
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούντες: Ilona Baradics, Adrienn Bóta, Éva Emberné Stál, Lászlóné György, Sándor Halász, Zita Harászi, Zsanett Hideg, Katalin Holtsuk, Gábor Jancsó, Mária Katona, Gergely Kézdi, László Korpás, Ferencné Kovács, Viola Kőrösi, Tamás Kuzsel, Attila Lajtai, Zsolt Lőrincz, Ákos Nagy, Attiláné Papp, Zsuzsanna Peller, Ágnes Petkovics, László Pongó, Zsolt Porpáczy, Zsuzsanna Rávai, László Román, Zsolt Schneck, Mihály Szabó, Péter Szabó, Zoltán Szalai, Erika Szemeréné Radó, Zsuzsanna Szigeti, Nikolett Szőke, Péter Tóth, Zsófia Várkonyi, Mónika Veress
 Εφεσίβλητοι: QBE Insurance (Europe) Ltd Magyarországi Fióktelepe, Magyar Állam
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Fővárosi Ítélőtábla — Ερμηνεία των άρθρων 7 και 9 της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 1990, για τα οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις (ΕΕ L 158, σ. 59) — Καταναλωτές οι οποίοι συνήψαν με διοργανωτή ταξιδίων συμβάσεις ταξιδίου βάσει των οποίων κατέβαλαν προκαταβολές και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ολόκληρο το τίμημα του ταξιδίου — Διοργανωτής ταξιδίων ο οποίος περιήλθε σε κατάσταση αφερεγγυότητας πριν την έναρξη του ταξιδίου των εν λόγω καταναλωτών — Συμβατότητα με την εν λόγω οδηγία εθνικής νομοθεσίας η οποία καθορίζει ελάχιστα ποσοστά όσον αφορά την εγγύηση με την οποία πρέπει να εξασφαλισθεί ο διοργανωτής ταξιδίων προκειμένου να επιστρέψει τα καταβληθέντα από τους καταναλωτές ποσά σε περίπτωση αφερεγγυότητας
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 7 της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 1990, για τα οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία οι λεπτομερείς ρυθμίσεις της οποίας δεν έχουν ως αποτέλεσμα να εγγυώνται πράγματι στον καταναλωτή την επιστροφή όλων των χρηματικών ποσών που κατέβαλε και τον επαναπατρισμό του σε περίπτωση αφερεγγυότητας του διοργανωτή ταξιδίων. Απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να διαπιστώσει αν τέτοια είναι η περίπτωση της επίδικης, στο πλαίσιο της ενώπιον του διαφοράς, εθνικής νομοθεσίας.
 2)
 Το άρθρο 7 της οδηγίας 90/314 έχει την έννοια ότι το κράτος μέλος δεν διαθέτει περιθώριο εκτιμήσεως ως προς την έκταση των κινδύνων που πρέπει να καλύπτονται από την εγγύηση την οποία οφείλει να παράσχει ο διοργανωτής ή ο πωλητής ταξιδίων στους καταναλωτές. Απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να ελέγξει αν τα κριτήρια τα οποία θέτει το οικείο κράτος μέλος για τον καθορισμό του ύψους της εν λόγω εγγυήσεως έχουν ως σκοπό ή ως αποτέλεσμα τον περιορισμό της εκτάσεως των κινδύνων που πρέπει να καλύπτει η ως άνω εγγύηση, οπότε στην περίπτωση αυτή τα ως άνω κριτήρια θα ήταν προδήλως ασυμβίβαστα προς τις απορρέουσες από την εν λόγω οδηγία υποχρεώσεις και θα συνιστούσαν κατάφωρη παραβίαση του δικαίου της Ένωσης η οποία, με την επιφύλαξη της διαπιστώσεως της υπάρξεως άμεσου αιτιώδους συνδέσμου, θα μπορούσε να επισύρει την ευθύνη του οικείου κράτους μέλους.
 (1) ΕΕ C 344 της 23.11.2013, σ. 38.


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/26
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht, με διάταξη της 17ης Δεκεμβρίου 2003 στην υπόθεση Dr. Karl Robert Kranemann κατά Land Nordrhein-Westfalen.
 (Υπόθεση C-109/04)
 (2004/C 106/45)
 Με διάταξη της 17ης Δεκεμβρίου 2004, η oπoία περιήλθε στη Γραμματεία τoυ Δικαστηρίoυ τωv Ευρωπαϊκώv Κoιvoτήτωv στις 2 Μαρτίου 2004, τo Bundesverwaltungsgericht, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Dr. Karl Robert Kranemann και Land Nordrhein-Westfalen που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από τo Δικαστήριo τωv Ευρωπαϊκώv Κoιvoτήτωv vα απoφαvθεί επί του εξής πρoδικαστικού ερωτήματος:
 Είναι σύμφωνη προς το άρθρο 39 ΕΚ μια εθνική ρύθμιση η οποία παρέχει σε ασκούμενο νομικό, που πραγματοποιεί ένα τμήμα της προβλεπομένης εκπαιδεύσεώς του σε θέση επιλογής του σε άλλο κράτος μέλος, αξίωση αναζητήσεως των οδοιπορικών εξόδων του μόνον κατά το ύψος που αντιστοιχεί στο πραγματοποιούμενο στην ημεδαπή τμήμα του ταξιδιού;


text:
 16.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Μαρτίου 2009 — Sunplus Technology Co. Ltd κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Sun Microsystems Inc.
 (Υπόθεση C-21/08 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Λεκτικό και εικονιστικό σήμα SUNPLUS - Ανακοπή ασκηθείσα από τον δικαιούχο εθνικών λεκτικών σημάτων SUN - Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως)
 2009/C 113/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα:: Sunplus Technology Co. Ltd (εκπρόσωποι: K. Lochner και H. Gauß, Rechtsanwälte)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral), Sun Microsystems Inc. (εκπρόσωπος: M. Graf, Rechtsanwalt)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πέμπτο τμήμα) της 15ης Νοεμβρίου 2007 στην υπόθεση Τ-38/04, Sunplus Technology Co. Ltd κατά ΓΕΕΑ, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε προσφυγή της αιτούσας την καταχώριση του εικονιστικού σήματος «SUNPLUS» για προϊόντα της κλάσεως 9 κατά της αποφάσεως R 642/2000-4 του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 7ης Οκτωβρίου 2003, περί απορρίψεως της προσφυγής που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση καταχωρίσεως του εν λόγω σήματος, κατόπιν ανακοπής που άσκησε ο δικαιούχος των εθνικών εικονιστικών και λεκτικών σημάτων «SUN» για προϊόντα της κλάσεως 9 — Ομοιότητα μεταξύ των σημάτων — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Sunplus Technology Co. Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 64 της 8.3.2008.


text:
 29.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 295/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 19ης Ιουλίου 2012 [αίτηση του Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Neurim Pharmaceuticals (1991) Ltd κατά Comptroller-General of Patents
 (Υπόθεση C-130/11) (1)
 (Φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση - Συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασίας - Κανονισμός (ΕΚ) 469/2009 - Άρθρο 3 - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Φάρμακο για το οποίο έχει χορηγηθεί ισχύουσα άδεια κυκλοφορίας στην αγορά - Πρώτη άδεια κυκλοφορίας - Προϊόν για το οποίο χορηγήθηκαν διαδοχικές άδειες ως φάρμακο για κτηνιατρική και για ανθρώπινη χρήση)
 2012/C 295/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Neurim Pharmaceuticals (1991) Ltd
 κατά
 Comptroller-General of Patents
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Ερμηνεία των άρθρων 3 και 13, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1768/92 του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992 σχετικά με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (ΕΕ L 182, σ. 1) — Ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (ΕΕ L 311, σ. 67) — Όροι χορηγήσεως συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας — Ημερομηνία της πρώτης άδειας κυκλοφορίας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τη χορήγηση πιστοποιητικού — Προϊόντα που περιέχουν την ίδια δραστική ουσία και έχουν αμφότερα λάβει άδεια κυκλοφορίας, το μεν πρώτο για κτηνιατρικό φάρμακο που αφορά συγκεκριμένη ένδειξη, το δε δεύτερο για φάρμακο για ανθρώπινη χρήση που αφορά διαφορετική ένδειξη.
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 3 και 4 του κανονισμού (ΕΚ) 469/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα, έχουν την έννοια ότι, σε μια περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης, η ύπαρξη και μόνον προγενέστερης άδειας κυκλοφορίας στην αγορά αποκτηθείσας για φάρμακο προοριζόμενο για κτηνιατρική χρήση δεν απαγορεύει τη χορήγηση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για διαφορετική χρήση του ίδιου προϊόντος για την οποία χορηγήθηκε άδεια κυκλοφορίας στην αγορά, υπό την προϋπόθεση ότι η χρήση αυτή εμπίπτει στο πεδίο προστασίας που παρέχει το κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το οποίο προβλήθηκε προς στήριξη της αιτήσεως χορηγήσεως συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας.
 2)
 Το άρθρο 13, παράγραφος 1, του κανονισμού 469/2009 έχει την έννοια ότι αναφέρεται στην άδεια κυκλοφορίας στην αγορά ενός προϊόντος εμπίπτοντος στο πεδίο προστασίας που παρέχει το κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που προβλήθηκε προς στήριξη της αιτήσεως χορηγήσεως συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας.
 3)
 Οι απαντήσεις στα προηγούμενα προδικαστικά ερωτήματα δεν θα ήταν διαφορετικές εάν, σε μια περίπτωση όπως αυτή της υποθέσεως της κύριας δίκης, όπου η ίδια δραστική ουσία περιέχεται σε δύο φάρμακα που έλαβαν διαδοχικές άδειες κυκλοφορίας στην αγορά, η δεύτερη άδεια κυκλοφορίας στην αγορά απαιτούσε την υποβολή πλήρους αιτήσεως, κατά το άρθρο 8, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση, ή εάν το προϊόν που καλύπτεται από την πρώτη άδεια κυκλοφορίας στην αγορά του αντίστοιχου φαρμάκου ενέπιπτε στο πεδίο προστασίας ενός διαφορετικού διπλώματος ευρεσιτεχνίας που ανήκει σε διαφορετικό δικαιούχο από τον αιτούντα το συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασίας.
 (1) ΕΕ C 179 της 18.06.2011.


text:
 7.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 406/38
 Προσφυγή της 28ης Σεπτεμβρίου 2015 — Kozmetika Afrodita κατά ΓΕΕΑ — Núñez Martín και Machado Montesinos (AFRODITA COSMETICS)
 (Υπόθεση T-575/15)
 (2015/C 406/39)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η σλοβενική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Kozmetika Afrodita d.o.o. (Rogaška Slatina, Σλοβενία) (εκπρόσωπος: B. Grešak, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Pedro Núñez Martín (Μαδρίτη, Ισπανία) και Carmen Guillermina Machado Montesinos (Μαδρίτη)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα το οποίο περιέχει τα λεκτικά στοιχείο «AFRODITA COSMETICS» — Υπ’ αριθ. 11 798 287 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 28ης Ιουλίου 2015 στην υπόθεση R 2578/2014-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του κανόνα 50, παράγραφος 2, στοιχείο η', του κανονισμού 2868/95.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Δεκεμβρίου 2006 (αίτηση του Oberster Gerichtshof για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — ASML Netherlands BV κατά Semiconductor Industry Services GmbH (SEMIS)
 (Υπόθεση C-283/05) (1)
 (Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση των αποφάσεων σε αστικές και και εμπορικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 - Αναγνώριση και εκτέλεση - Άρθρο 34, σημείο 2 - Ερήμην εκδοθείσα απόφαση - Λόγος αρνήσεως αναγνωρίσεως της αποφάσεως - Έννοια του ερημοδικήσαντος καθού που «μπορούσε» να ασκήσει ένδικο μέσο κατά της αποφάσεως - Παράλειψη επιδόσεως και κοινοποιήσεως αυτής)
 (2006/C 331/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 ASML Netherlands BV
 κατά
 Semiconductor Industry Services GmbH (SEMIS)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Oberster Gerichtshof (Αυστρία) -Ερμηνεία του άρθρου 34, σημείο 2, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 012, σ. 1) — Αναγνώριση ερήμην εκδοθείσας αποφάσεως — Δυνατότητα προσβολής της αποφάσεως από τον ερημοδικήσαντα εναγόμενο — Μη έγκυρη επίδοση ή κοινοποίηση
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το άρθρο 34, σημείο 2, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι ένας εναγόμενος «μπορούσε» να ασκήσει ένδικο μέσο κατά ερήμην εκδοθείσας κατ' αυτού αποφάσεως μόνον αν είχε πράγματι γνώση του περιεχομένου αυτής, κατόπιν επιδόσεως ή κοινοποιήσεως πραγματοποιηθείσας εγκαίρως ώστε να μπορεί να αμυνθεί ενώπιον του δικαστή του κράτους προελεύσεως.
 (1) ΕΕ C 229 της 17.9.2005.


text:
21.10.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 302/21
 2. Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως, αντιβαι ́νει ο τρο ́πος 11 Σεπτεμβρι ́ου 2000, το Corte Suprema di Cassazione, Sezioni
 ερμηνει ́ας και πρακτικη ́ς εφαρμογη ́ς των διατα ́ξεων αυτω ́ν Unite Civili ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 απο ́ το Conseil Supérieur de l’Audiovisuel στο α ́ρθρο 59 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Fonderie Officine Meccaniche
 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 49 ΕΚ), καθο ́σον εμποδι ́ζουν η ́ Tacconi SpA και ΗWS Heinrich Wagner Sinto Maschinenfabrik
 περιορι ́ζουν α) τη διαφη ́μιση οινοπνευματωδω ́ν ποτω ́ν σε GmbH που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αθλητικε ́ς συναντη ́σεις διεξαγο ́μενες εντο ́ς α ́λλων κρατω ́ν αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 μελω ́ν πλην της Γαλλι ́ας, οσα ́κις οι συναντη ́σεις προ ́κειται να
 προβληθου ́ν στην τηλεο ́ραση εντο ́ς Γαλλι ́ας, και β) τη
 μετα ́δοση στη Γαλλι ́α αθλητικω ́ν συναντη ́σεων που διεξα ́- «Ερωτα ́ται αν η ́ενδικη διαφορα ́, αντικει ́μενο της οποι ́ας ει ́ναι η
 ζονται σε α ́λλα κρα ́τη με ́λη σε χω ́ρους ο ́που υπα ́ρχουν αναγνω ́ριση της προσυμβατικη ́ς ευθυ ́νης του εναγομε ́νου, εμπι ́πτει
 διαφημι ́σεις οινοπνευματωδω ́ν ποτω ́ν; στην κατηγορι ́α των ενοχω ́ν εξ αδικοπραξι ́ας η ́ οιονει ́ αδικοπραξι ́ας
 (α ́ρθρο 5, σημει ́ο 3)· σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως, ερωτα ́-
 ται αν η ́ενδικη διαφορα ́ εμπι ́πτει στην κατηγορι ́α των διαφορω ́ν εκ
 συμβα ́σεως (α ́ρθρο 5, σημει ́ο 1) και, σε καταφατικη ́ περι ́πτωση,
 ποια ει ́ναι “η παροχη ́”· σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως,
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- ερωτα ́ται αν επι ́ της ως α ́νω ́ενδικης διαφορα ́ς τυγχα ́νει εφαρμογη ́ς
 βαλε το Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg μο ́νον το γενικο ́ κριτη ́ριο της κατοικι ́ας του εναγομε ́νου.»
 (Αυστρι ́α) με δια ́ταξη της 23ης Αυγου ́στου 2000, στο πλαι ́-
 σιο της υποθε ́σεως που εκκρεμει ́ ενω ́ πιο ́ν του σε δευ ́τερο
 βαθμο ́ και στην οποι ́α δια ́δικοι ει ́ναι η Merkurbau-
 Grundstücksverwertungs GmbH & Co KG, ο Manfred
 Wander, ο Grundverkehrsbeauftragter des Landes Salz-
 burg και η Grundverkehrslandeskommission des Landes
 Salzburg
 (Υπο ́θεση C-319/00) ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως C-525/99 (1)
 (2000/C 302/40)
 (2000/C 302/42)
 Με δια ́ταξη της 23ης Αυγου ́στου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 28 Αυγου ́στου 2000, το
 Με δια ́ταξη της 3ης Απριλι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg, στο πλαι ́σιο της
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 υποθε ́σεως που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του σε δευ ́τερο βαθμο ́ και
 σεως C-525/99 (αι ́τηση του Unabhängiger Verwaltungssenat
 στην οποι ́α δια ́δικοι ει ́ναι η Merkurbau-Grundstücksverwertungs
 Salzburg για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Neubau
 GmbH & Co KG, ο Manfred Wander, ο Grundverkehrsbe-
 GmbH και Ηerbert Bogensberger:
 auftragter des Landes Salzburg και η Grundverkehrslandeskom-
 mission des Landes Salzburg, υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́ριο των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των το ακο ́λουθο προδικαστικο ́ ερω ́τημα:
 (1) EE C 79 της 18.3.2000.
 'Εχουν οι διατα ́ξεις των α ́ρθρων 56 επ. της Συνθη ́κης ΕΚ την ́εννοια
 ο ́τι απαγορευ ́ουν την εφαρμογη ́ των α ́ρθρων 12 ́εως 14 του
 Salzburger Grundverkehrsgesetz (νο ́μου του Salzburg περι ́
 μεταβιβα ́σεως ακινη ́των) του 1997, ο ́πως δημοσιευ ́θηκε στην
 Επι ́σημη Εφημερι ́δα του ομο ́σπονδου κρα ́τους του Salzburg
 υπ' αριθ. 11/1999, που προβλε ́πουν ο ́τι η αγορα ́ οικοδομη ́σιμου
 η ́ οικοδομημε ́νου ακινη ́του εντο ́ς του ομο ́σπονδου κρα ́τους
 του Salzburg υπο ́κειται σε μια διαδικασι ́α γνωστοποιη ́σεως και
 χορηγη ́σεως α ́δειας, πρα ́γμα που σημαι ́νει ο ́τι προσβα ́λλεται εν ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-38/00 (1)
 προκειμε ́νω μια θεμελιω ́ δης ελευθερι ́α του υποψη ́φιου αγοραστη ́,
 την οποι ́α εγγυα ́ται η νομοθεσι ́α της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως;
 (2000/C 302/43)
 Με δια ́ταξη της 10ης Μαι ̈́ου 2000 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- σεως C-38/00 (αι ́τηση του Deputy Traffic Commissioner, North
 βαλε το Corte Suprema di Cassazione, Sezioni Unite Western Traffic Area, για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 Civili, με δια ́ταξη της 9ης Ιουνι ́ου 2000, στην υπο ́θεση 'Ερευνας της δημο ́σιας αρχη ́ς σχετικα ́ με τον Αaron Theophilus
 Fonderie Officine Meccaniche Tacconi SpA κατα ́ ΗWS Joseph που χρησιμοποιει ́ την εμπορικη ́ επωνυμι ́α Woodcroft
 Heinrich Wagner Sinto Maschinenfabrik GmbH Haulage.
 (Υπο ́θεση C-334/00)
 (1) EE C 122 της 29.4.2000.
 (2000/C 302/41)
 Με δια ́ταξη της 9ης Ιουνι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη Γραμμα-
 τει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις


text:
Αριθ. C 252/28 PEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 8 . 97
 Thierry Demaseure και Ariane Tornel, δικηγόρους Βρυξελ A. Potocki και J. D. Cooke, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio
 λών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τη Fiduciaire Gonzalez, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 Ιουλίου
 Myson Sàrl, 30, rue de Cessange, κατά Ευρωπαϊκού Κοινο 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 βουλίου (εκπρόσωποι: Manfred Peter, Francis Herbert και
 Daniel M. Tomasevic), που έχει ως αντικείμενο αίτηση 1 . Απορρίπτει το ακυρωτικό αίτημα ως απαράδεκτο.
 ακυρώσεως της από 22 Αυγούστου 1995 αποφάσεως του
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περί διορισμού του προσφεύγο
 ντος σε θέση αναπληρωτή υπαλλήλου γραφείου, καθόσον o 2. Καταργείται η δίκη ως προς το αίτημα περί αναγνωρί
 διορισμός αυτός έγινε στον βαθμό C 5 , το Πρωτοδικείο σεως παραλείψεως.
 (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, πρόεδρο
 τμήματος, P. Lindh και J. D. Cooke , δικαστές, γραμματέας: 3 . H Επιτροπή θα φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα, το
 A. Mair, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 9 Ιουλίου 1997 ήμισυ των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: προσφεύγουσα στο πλαίσιο του ακυρωτικού αιτήματος
 και το σύνολο των δικαστικών εξόδων στα οποία υπο
 1 . Ακυρώνει την από 22 Αυγούστου 1995 απόφαση του βλήθηκε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο του αιτήματος περί
 Κοινοβουλίου, καθόσον αφορά τη βαθμολογική κατά αναγνωρίσεως παραλείψεως.
 ταξη του προσφεύγοντος.
 4. H προσφεύγουσα θα φέρει το ήμισυ των δικαστικών
 2. Καταδικάζει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα. εξόδων στα οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο του ακυρω
 τικού αιτήματος.
 (> ΕΕ αριθ. C 233 της 10. 8. 1996.
 5. Το Βασίλειο της Ισπανίας θα φέρει τα δικαστικά έξοδά
 του .
 C ) ΕΕ αριθ. C 64 της 2. 3. 1996.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 10ης Ιουλίου 1997
 στην υπόθεση T-212/95, Asociacion de fabricantes de cemento
 de Espana (Oficemen) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων (') ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 (Άμυνα κατά του ντάμπινγκ — Πρόταση της Επιτροπής για της 10ης Ιουλίου 1997
 την περάτωση διαδικασίας αντιντάμπινγκ χωρίς επιβολή
 μέτρων άμυνας — Απόρριψη από το Συμβούλιο — Προ στην υπόθεση T-227/95, AssiDoman Kraft Products ΑΒ κ.λπ.
 σφυγή ακυρώσεως — Προσφυγή κατά παραλείψεως) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (97/C 252/61 ) (A νταγωνισμός— Συνέπειες τηςμερικής ακυρώσεως από το
 Δικαστήριο αποφάσεως σχετικής με διαδικασία εφαρμογής
 του άρθρου 85 της συνθήκης — Συνέπειες της αποφάσεως
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) έναντι των αποδεκτών της αποφάσεως που δεν άσκησαν
 προσφυγή ακυρώσεως — Αρθρο 176 της συνθήκης —
 Στην υπόθεση Τ-212/95 , Asociacion de fabricantes de cemento Αίτηση μερικής αποδόσεως των καταβληθέντων προ
 de Espana (Oficemen), με έδρα τη Μαδρίτη, εκπροσωπού στίμων)
 μενη από τους Jaime Folguera Crespo και Edurne Navarro (97/C 252/62)
 Varona, δικηγόρους Βαρκελώνης, με αντίκλητο στο Λουξεμ
 βούργο το δικηγόρο Luc Frieden, 62, avenue Guillaume, (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 υποστηριζόμενη από το Βασίλειο της Ισπανίας ( εκπρόσωποι:
 αρχικώς Gloria Calvo Diaz και στη συνέχεια Luis Pérez De
 Ayala Becerril), κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή Στην υπόθεση Τ-227/95, AssiDoman Kraft Products ΑΒ, με
 των (εκπρόσωποι: αρχικώς Nicholas Kahn και Francisco έδρα τη Στοκχόλμη , ΑΒ Iggesund Bruk , με έδρα το Orn
 Enrique Gonzâlez-Diaz και στη συνέχεια Nicholas Kahn και skôldsvik (Σουηδία), Korsnàs ΑΒ , με έδρα το Gâvle (Σουη
 Fernando Castillo De la Torre), με αντικείμενο αφενός, δία), MoDO Paper ΑΒ , με έδρα το Ornskôldsvik (Σουηδία),
 αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής για την de Södra Cell ΑΒ , με έδρα το Växjö (Σουηδία), Stora Koppar
 facto περάτωση, το Φεβρουάριο του 1994, της διαδικασίας bergs Bergslags ΑΒ , με έδρα το Falun (Σουηδία), Svenska
 αντιντάμπινγκ που είχε κινηθεί τον Απρίλιο του 1992, κατό Cellulosa ΑΒ , με έδρα το Sundvall (Σουηδία), εκπροσωπού
 πιν αιτήσεως της Oficemen και τη μη λήψη, ως εκ τούτου , των μενες από τους δικηγόρους John E. Pheasant, solicitor of the
 μέτρων άμυνας που είχε ζητήσει η εν λόγω ένωση και, Supreme Court of England and Wales, και Cristophe Raux,
 αφετέρου , αίτημα περί αναγνωρίσεως της παραλείψεως της του δικηγορικού συλλόγου Παρισιού , με τόπο επιδόσεων στο
 Επιτροπής, καθόσον δεν διατήρησε τυπικώς ανοικτή τη Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο Loesch & Wolter, 11
 διαδικασία αντιντάμπινγκ χωρίς να λάβει επισήμως μέτρα rue Goethe , κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 περατώσεώς της αλλά, ενδεχομένως, θεσπίζοντας μέτρα (εκπρόσωπος: Wouter Wils), με αντικείμενο την ακύρωση της
 άμυνας, το Πρωτοδικείο (τρίτο πενταμελές τμήμα), συγκεί αποφάσεως της Επιτροπής, της 4ης Οκτωβρίου 1995, με την
 μενο από τους B. Vesterdorf, Πρόεδρο, C. P. Briët, P. Lindh, οποία απορρίφθηκαν οι αιτήσεις που υπέβαλαν οι προσφεύ
 ---pagebreak--- 16. 8. 97 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 252/29
 γουσες μετά την έκδοση της αποφασεως του Δικαστηρίου της Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τον A. Καλο
 31ης Μαρτίου 1993 , C-89/85, C-104/85 , C-1 14/85 , C-1 16/85 , γερόπουλο, προεδρεύοντα, και από τους J. Azizi και M.
 C-1 17/85 και C-125/85 έως C-129/85, Ahlstrom Osakeyhtiô Jaeger, δικαστές, γραμματέας: A. Mair, υπάλληλος διοικήσε
 κ.λπ. κατά Επιτροπής (2), με τις οποίες ζητούσαν την απόδο ως, εξέδωσε στις 10 Ιουλίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο
 ση των προστίμων που τους είχαν επιβληθεί με την απόφαση διατακτικό :
 85/2Θ2/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 1984, τη
 σχετική με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της συνθή 1 . Ακυρώνει την απόφαση της 22ας Μαίου 1995, με την
 κης ΕΟΚ (IV.29.725 — Χαρτοπολτός) (3), το Πρωτοδικείο οποία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεώρησε αδικαιολόγη
 (δεύτερο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vester τη την απουσία της προσφεύγουσας στις 5 Μαίου 1 995 και
 dorf, Πρόεδρο, C. W. Bellamy και A. Καλογερόπουλο, καταλόγισε μία ημέρα αδείας στη διάρκεια της ετήσιας
 δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 10 Ιουλίου 1997 αδείας της, και την επιβεβαιώνουσα αυτήν απόφαση της
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: 9ης Αυγούστου 1995.
 1 . Ακυρώνει την περιεχόμενη στην επιστολή της 4ης Οκτω 2. Καταδικάζει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 βρίου 1995 απόφαση της Επιτροπής με την οποία απορ
 ρίφθηκε το αίτημα των προσφευγουσών να επανεξετα (>) ΕΕ αριθ. C 145 της 18. 5 . 19%.
 στεί, υπό το φως της αποφάσεως του Δικαστηρίου της
 31ης Μαρτίου 1993, C-89/85, C-1 04/85, C-1 14/85, C-116/85,
 C-117/85 και C-125/85 έως C-129/85, Ahlstrom Osakeyhtiô
 κ.λπ. κατά Επιτροπής, η νομιμότητα της αποφάσεως
 85/202/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 1984,
 της σχετικής με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 συνθήκης ΕΟΚ (IV.29.725 — Χαρτοπολτός), κατά το
 μέτρο που η τελευταία αυτή απόφαση αφορά τις προ της 10ης Ιουλίου 1997
 σφεύγουσες. στην υπόθεση Τ-38/96, Guérin automobiles κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ^)
 2. Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη, κατά το μέτρο (A νταγωνισμός — Προσφυγή κατά παραλείψεως — Κατάρ
 που ζητείται να απευθυνθούν διαταγές στην Επιτροπή. γηση δίκης — Αγωγή αποζημιώσεως — Απαράδεκτη)
 (97/C 252/64)
 3 . Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (>) ΕΕ αριθ. C 64 της 2. 3. 1996.
 2) Συλλογή 1993, σ. 1-1307 .
 (3) ΕΕ αριθ. L 85 της 26. 3. 1985 , σ. 1 . Στην υπόθεση Τ-38/96, Guérin automobiles, με έδρα την
 Alençon (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον Jean-Claude
 Fourgoux, δικηγόρο Παρισιού και Βρυξελλών, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο του
 Pierrot Schiltz, 4, rue Béatrix de Bourbon , κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς, Fran
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ cisco Enrique Gonzalez Giaz και Guy Charrier και εν
 συνεχεία, Giuliano Marenco και Guy Charrier), με αντικείμε
 της 10ης Ιουλίου 1997 νο αφενός την αναγνώριση της παραλείψεως της Επιτροπής,
 στην υπόθεση Τ-36/96, Giuliana Gaspari κατα Ευρωπαϊκού καθόσον αυτή παρέλειψε να κοινοποιήσει τις αιτιάσεις στην
 Κοινοβουλίου (') εταιρεία Nissan France και, αφετέρου , αίτημα περί αποκα
 (Υπάλληλοι — A ναρρωτική άδεια — Ιατρικό πιστοποιητικό ταστάσεως της ζημίας που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγου
 — Ιατρικός έλεγχος — Πορίσματα αντικρονοντα το ιατρικό σα λόγω αυτής της παραλείψεως, το Πρωτοδικείο (δεύτερο
 πιστοποιητικό) πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. Bellamy,
 Πρόεδρο, C. P. Briët και A. Καλογερόπουλο, δικαστές,
 (97/C 252/63 γραμματέας: A. Mair, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 10 Ιουλίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 1 . Καταργείται η δίκη όσον αφορά το αίτημα της προ
 Στην υπόθεση Τ-36/96, Giuliana Gaspari , υπάλληλος του σφυγής κατά παραλείψεως.
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου , κάτοικος Sandweiler (Λουξεμ
 βούργο), εκπροσωπούμενη από τους Jean-Noël Louis, 2. Απορρίπτει κατά τα λοιπά ως απαράδεκτα τα αιτήματα
 Thierry Demaseure και Ariane Tornel, δικηγόρους Βρυξελ της προσφυγής-αγωγής.
 λών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της
 Fiduciaire Myson Sàrl , 30, rue de Cessange, κατά Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου ( εκπρόσωποι: Manfred Peter και Antonio 3. H Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα και το ήμισυ
 Caiola), με αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως των αποφάσε των εξόδων της προσφεύγουσας-ενάγούσας.
 ων της 22ας Μαΐου 1995 και της 9ης Αυγούστου 1995, με τις
 οποίες το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεώρησε αδικαιολόγητη (') ΕΕ αριθ. C 145 της 18. 5 . 1996.
 την απουσία της προσφεύγουσας στις 5 Μαΐου 1995 και
 καταλόγισε μία ημέρα στη διάρκεια της ετήσιας αδείας της, το


text:
 22.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 305/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 16ης Ιουνίου 2016 — SKW Stahl-Metallurgie GmbH, SKW Stahl-Metallurgie Holding AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Gigaset AG
 (Υπόθεση C-154/14 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Άρθρο 81 ΕΚ - Αγορές της σκόνης και των κόκκων ανθρακασβεστίου, καθώς και των κόκκων μαγνησίου, σε σημαντικό τμήμα του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου - Καθορισμός τιμών, κατανομή των αγορών και ανταλλαγή πληροφοριών - Κανονισμός (EK) 773/2004 - Άρθρα 12 και 14 - Δικαίωμα ακροάσεως - Ακρόαση κεκλεισμένων των θυρών))
 (2016/C 305/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: SKW Stahl-Metallurgie GmbH, SKW Stahl-Metallurgie Holding AG (εκπρόσωποι: A. Birnstiel και S. Janka, Rechtsanwälte)
 Λοιποί διάδικοι κατά την αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Meessen και R. Sauer, επικουρούμενοι από τον A. Böhlke, Rechtsanwalt), Gigaset AG, πρώην Arques Industries AG
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Η SKW Stahl-Metallurgie GmbH και η SKW Stahl-Metallurgie Holding AG φέρουν, πέραν των εξόδων τους, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 (1) ΕΕ C 159 της 26.5.2014.


text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/5
 Ορκωμοσία νέου μέλους του Γενικού Δικαστηρίου
 2010/C 317/09
 Ο Marc van der Woude, ο οποίος διορίστηκε, με απόφαση των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 8ης Ιουλίου 2010 (1), δικαστής στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το διάστημα από την 1η Σεπτεμβρίου 2010 μέχρι τις 31 Αυγούστου 2016, ορκίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 13 Σεπτεμβρίου 2010.
 (1) ΕΕ L 186 της 20.7.2010.


text:
C 158/20 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 5.7.2003
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-339/01 (1)
 της Ελληνικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 19 Μαΐου
 2003
 (2003/C 158/33)
 (Υπόθεση C-218/03)
 (2003/C 158/32) Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-339/01 (αίτηση του Unabhängiger Verwaltungssenat
 des Landes Vorarlberg για την έκδοση προδικαστικής αποφά-
 σεως): Kurt Beck.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από
 τις Μαρία Πατακιά, Νομική Σύμβουλο και Νicola Yerrell, μέλος
 της Νομικής Υπηρεσίας, άσκησε στις 19 Μαΐου 2003 ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της (1 ) EE C 3 της 5.1.2002.
 Ελληνικής ∆ημοκρατίας.
 Η Επιτροπή αιτείται από το ∆ικαστήριο:
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική ∆ημοκρατία, μη θεσπίζοντας
 τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
 διατάξεις, προς συμμόρφωση με την οδηγία 97/80/ΕΚ (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-343/01 (1)
 του Συμβουλίου, της 15ης ∆εκεμβρίου 1997, σχετικά με το
 βάρος αποδείξεως σε περιπτώσεις διακριτικής μεταχείρισης
 λόγω φύλλου, ή εν πάσει περιπτώσει μην ανακοινώνοντας τις (2003/C 158/34)
 εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις
 που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 — να καταδικάσει την Ελληνική ∆ημοκρατία στη δικαστική Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 δαπάνη. των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-343/01 (αίτηση του Unabhängiger Verwaltungssenat
 des Landes Vorarlberg για την έκδοση προδικαστικής αποφά-
 σεως): Christian Kröll.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (1 ) ΕΕ C 3 της 5.1.2002.
 Σύμφωνα με το άρθρο 249, τρίτο εδάφιο της Συνθήκης για την
 ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οδηγίες δεσμεύουν κάθε
 κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται, όσον αφορά το επιδιωκό-
 μενο αποτέλεσμα.
 Σύμφωνα με το άρθρο 10 πρώτο εδάφιο της Συνθήκης, τα κράτη
 μέλη λαμβάνουν κάθε γενικό ή ειδικό μέτρο κατάλληλο να
 εξασφαλίσει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-357/01 (1)
 τη συγκεκριμένη Συνθήκη ή προκύπτουν από πράξεις των οργάνων
 της Κοινότητας.
 (2003/C 158/35)
 ∆εν αμφισβητείται από την Ελληνική ∆ημοκρατία ότι οφείλει να
 λάβει μέτρα για να συμμορφωθεί με την προαναφερόμενη οδηγία.
 Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι μέχρι στιγμής, η Ελληνική ∆ημοκρατία σεως C-357/01 (αίτηση του Unabhängiger Verwaltungssenat
 δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα για την πλήρη ενσωμάτωση της des Landes Vorarlberg για την έκδοση προδικαστικής αποφά-
 επιδίκου οδηγίας στην ελληνική έννομο τάξη. σεως): Manfred Laaber.
 ( 1) ΕΕ L 14 της 20.1.1998, σ. 6. (1 ) EE C 3 της 5.1.2002.