text:
 18.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 136/17
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 10 Φεβρουαρίου 2016 — Prospector Offshore Drilling SA, Prospector Rig 1 Contracting Company SARL, Prospector Rig 5 Contracting Company SARL, Ensco plc, Ensco Offshore UK Limited, Rowan Companies plc, Rowan Cayman Limited κατά Her Majesty’s Treasury, Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
 (Υπόθεση C-72/16)
 (2016/C 136/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσες: Prospector Offshore Drilling SA, Prospector Rig 1 Contracting Company SARL, Prospector Rig 5 Contracting Company SARL, Ensco plc, Ensco Offshore UK Limited, Rowan Companies plc, Rowan Cayman Limited
 Καθών: Her Majesty’s Treasury, Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντίκεινται τα άρθρα 49, 56 ή 63 ΣΛΕΕ σε νομοθετική ρύθμιση, όπως το τμήμα 8ZA του νόμου του 2010 σχετικά με τον φόρο εταιριών, που διέπει τη διαθέσιμη έκπτωση για τις δαπάνες ως προς τα φορολογητέα κέρδη στο Ηνωμένο Βασίλειο εταιρίας παροχής υπηρεσιών γεωτρήσεως στην πετρελαϊκή βιομηχανία (στο εξής: εργολάβος γεωτρήσεων πετρελαίου) από δραστηριότητες (στο εξής: επίμαχη εμπορική δραστηριότητα) περιλαμβάνουσες τη χρήση ορισμένου τύπου περιουσιακών στοιχείων (στο εξής: σχετικά περιουσιακά στοιχεία) που μισθώνονται από πρόσωπο «συνδεδεμένο» με τον εργολάβο γεωτρήσεων πετρελαίου, η οποία ρύθμιση:
 1.1.
 για τον υπολογισμό των κερδών από την επίμαχη εμπορική δραστηριότητα, θέτει προκαθορισμένο ανώτατο όριο στη δυνατότητα εκπτώσεως πληρωμών για τη μίσθωση σχετικών περιουσιακών στοιχείων από συνδεδεμένα πρόσωπα, που υπολογίζεται με βάση το αρχικό κόστος του μισθωμένου περιουσιακού στοιχείου·
 1.2.
 ορίζει ότι το ποσό των πληρωμών που έχει αποκλεισθεί λόγω του ανώτατου ορίου μπορεί να εκπίπτει από τα φορολογητέα κέρδη στο Ηνωμένο Βασίλειο (εφόσον υπάρχουν) του εργολάβου γεωτρήσεων πετρελαίου ή άλλων εταιριών του ίδιου ομίλου, τα οποία δεν προέρχονται από επίμαχη εμπορική δραστηριότητα· και
 1.3.
 υπάγει σε ειδική φορολογική μεταχείριση τα κέρδη που πραγματοποιήθηκαν από την επίμαχη εμπορική δραστηριότητα, αποκλείοντας τον συμψηφισμό των εξόδων που σημειώθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο ή των ζημιών που σημειώθηκαν εντός και εκτός Ηνωμένου Βασιλείου από άλλη αιτία εντός του ομίλου στον οποίο ανήκει ο εργολάβος γεωτρήσεων πετρελαίου με τα κέρδη από την επίμαχη εμπορική δραστηριότητα, αλλά επιτρέπει τον συμψηφισμό αυτών με άλλα κέρδη (εφόσον υπάρχουν);
 2)
 Ειδικότερα, αντιβαίνει στα άρθρα 49, 56 ή 63 ΣΛΕΕ μια τέτοια νομοθετική ρύθμιση όταν:
 2.1.
 υποκείμενος στον φόρο εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου εργολάβος γεωτρήσεων πετρελαίου μισθώνει το οικείο περιουσιακό στοιχείο από συνδεδεμένη εταιρία, μη υποκείμενη στον φόρο εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία έχει συσταθεί και διατηρεί την καταστατική της έδρα σε άλλο κράτος μέλος· και/ή
 2.2.
 συντρέχει η περίπτωση που εκτίθεται στην παράγραφο 2.1 της παρούσας και επιπλέον ο εργολάβος γεωτρήσεων πετρελαίου έχει επίσης συσταθεί και διατηρεί την καταστατική του έδρα στο εν λόγω άλλο κράτος μέλος· και/ή
 2.3.
 υποκείμενος στον φόρο εταιριών του Ηνωμένου Βασιλείου εργολάβος γεωτρήσεων πετρελαίου είναι η θυγατρική βρετανικής μητρικής εταιρίας που διαθέτει κι άλλη θυγατρική, μη υποκείμενη στον φόρο εταιριών, η οποία έχει συσταθεί και διατηρεί την καταστατική της έδρα σε τρίτο κράτος, και ο εργολάβος γεωτρήσεων πετρελαίου μισθώνει το οικείο περιουσιακό στοιχείο από την τελευταία αυτή θυγατρική του τρίτου κράτους· και/ή
 2.4.
 συντρέχει οποιοσδήποτε άλλος συναφής συνδυασμός τόπου εγκαταστάσεως και/ή εφαρμοστέου φορολογικού καθεστώτος ως προς τον εργολάβο γεωτρήσεων πετρελαίου και/ή τον ιδιοκτήτη του περιουσιακού στοιχείου εκμισθωτή;
 3)
 Διαφοροποιείται κάποια από τις παραπάνω απαντήσεις εάν, γενικώς και/ή στη συγκεκριμένη περίπτωση των [προσφευγουσών], οι όμιλοι που έχουν στην ιδιοκτησία τους εξέδρες αντλήσεως πετρελαίου και παρέχουν υπηρεσίες γεωτρήσεως στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν πραγματοποιούν σημαντικά καθαρά κέρδη στο Ηνωμένο Βασίλειο από δραστηριότητες πέραν της γεωτρήσεως;
 4)
 Διαφοροποιείται κάποια από τις παραπάνω απαντήσεις εάν σκοπός των προσβαλλόμενων διατάξεων ήταν η αποτροπή της φοροδιαφυγής λόγω τεχνητώς κατατετμημένης εταιρικής διαρθρώσεως χωρίς ανεξάρτητη οικονομική υπόσταση εκτός του ομίλου;


text:
 17.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 195/28
 Προσφυγή της 21ης Μαΐου 2010 — Graf-Syteco κατά ΓΕΕΑ — Teco Electric & Machinery (SYTECO)
 (Υπόθεση T-229/10)
 2010/C 195/45
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Graf-Syteco GmbH & Co. KG (Tuningen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Kiesek, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Teco Electric & Machinery Co. Ltd (Taipai, Ταϊβάν)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να τροποποιήσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 18ης Φεβρουαρίου 2010 στην υπόθεση R 230/2009-1 ώστε να απορριφθεί η ανακοπή αριθ. B 1 112 889 της 5ης Φεβρουαρίου 2007 που αφορά το γερμανικό λεκτικό και εικονιστικό σήμα αριθ. 30 327 439, το βρετανικό και βορειοιρλανδικό λεκτικό και εικονιστικο σήμα αριθ. 233 226, το λεκτικό και εικονιστικό σήμα της Μπενελούξ αριθ. 742 535 και το ισπανικό λεκτικό και εικονιστικό σήμα αριθ. 2 545 860 TECΟ·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 18ης Φεβρουαρίου 2010 στην υπόθεση R 230/2009-1·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «SYTECO» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 37 και 42
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Teco Electric & Machinery Co. Ltd
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Τέσσερα εθνικά εικονιστικά σήματα που περιέχουν το λεκτικό στοιχείο «TECΟ», για προϊόντα των κλάσεων 7, 9 και 11
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 (1), καθόσον δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των επίμαχων σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 78, σ. 1).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 14.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 302/15
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 11 Ιουνίου 2015 — Beca Engineering Srl κατά Ministero dell’Interno
 (Υπόθεση C-285/15)
 (2015/C 302/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Beca Engineering Srl
 Αναιρεσίβλητο: Ministero dell’Interno
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αποτελεί η οδηγία 89/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών όσον αφορά τα προϊόντα του τομέα των δομικών κατασκευών (1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1882/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003 (2), εμπόδιο ώστε οι καπνοδόχοι να πρέπει «να έχουν κατασκευαστεί με άφλεκτα υλικά», σύμφωνα με όσα προβλέπει η διάταξη που περιέχεται στο δεύτερο μέρος του παραρτήματος IX του πέμπτου μέρους του νομοθετικού διατάγματος 152 της 3ης Απριλίου 2006, σχετικά με τις «αστικές εγκαταστάσεις θερμάνσεως», η οποία δεν έγινε αντικείμενο γνωστοποιήσεως;
 (1) EE L 40, σ. 12.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1882/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, περί προσαρμογής στην απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου των διατάξεων των σχετικών με τις επιτροπές που επικουρούν την Επιτροπή στην άσκηση των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων της, οι οποίες προβλέπονται από πράξεις υποκείμενες στη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης ΕΚ (EE L 284, σ. 1).


text:
 18.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 16/29
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Νοεμβρίου 2015 — Ελλάδα κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-107/14) (1)
 ([ΕΓΤΠΕ - Τμήμα Εγγυήσεων - ΕΓΤΕ και ΕΓΤΑΑ - Δαπάνες αποκλειόμενες από τη χρηματοδότηση - Κανονισμός (ΕΚ) 1782/2003 - Καθεστώς των δικαιωμάτων ενιαίας ενισχύσεως - Εθνικό απόθεμα - Κριτήρια κατανομής - Κίνδυνος για το Ταμείο - Πολλαπλή συμμόρφωση])
 (2016/C 016/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικώς μεν Ι.-Κ. Χαλκιάς, Ε. Λευθεριώτου και Α.-Ευ. Βασιλοπούλου, εν συνεχεία δε Γ. Κανελλόπουλος και Ε. Λευθεριώτου και Α.-Ευ. Βασιλοπούλου)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Rossi και Δ. Τριανταφύλλου)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/763/EΕ της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 2013, περί αποκλεισμού από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ L 338, σ. 81), καθόσον αφορά την Ελληνική Δημοκρατία.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την εκτελεστική απόφαση 2013/763/EΕ της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 2013, περί αποκλεισμού από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), κατά το μέρος που επιβάλλει στην Ελληνική Δημοκρατία κατ’ αποκοπήν διόρθωση σχετικά με την κατανομή των δικαιωμάτων του εθνικού αποθέματος και κατά το μέρος που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εφήρμοσε στην περίπτωση της Ελληνικής Δημοκρατίας δημοσιονομική διόρθωση για το έτος 2008 ως προς την πολλαπλή συμμόρφωση.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 3)
 Έκαστος των διαδίκων φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 129 της 28.4.2014.


text:
 22.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/38
 Προσφυγή της 30ής Ιουλίου 2012 — El Hogar Perfecto del Siglo XXI κατά ΓΕΕΑ — Wenf International Advisers (Εργαλεία για την αφαίρεση πωμάτων)
 (Υπόθεση T-337/12)
 2012/C 287/68
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: El Hogar Perfecto del Siglo XXI, SL (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: C. Ruiz Gallegos και E. Veiga Conde, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Wenf International Advisers Ltd (Tortola, Παρθένοι Νήσοι)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 1ης Ιουνίου 2012, στην υπόθεση R 89/2011-3,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό υπόδειγμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Υπόδειγμα εργαλείων για την αφαίρεση πωμάτων — Κοινοτικό υπόδειγμα αριθ. 0 0083 0831-0001
 Δικαιούχος του κοινοτικού υποδείγματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού υποδείγματος: Wenf International Advisers Ltd
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Εθνικό υπόδειγμα εργαλείου ανοίγματος φιαλών
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Δέχεται την αίτηση
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 Παράβαση των άρθρων 4 και 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002
 —
 Παράβαση των άρθρων 4 και 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 6/2002


text:
21.4.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 118/25
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-232/00 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-327/99 (1)
 (2001/C 118/52) (2001/C 118/55)
 Με δια ́ταξη της 5ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 Με δια ́ταξη της 4ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-327/99 [αι ́τηση του Landesgericht Korneuburg
 υποθε ́σεως C-232/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (Αυστρι ́α) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως]: FILA
 κατα ́ Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 SPORT SpA κατα ́ Νew Times International Transport Service
 Co. Ltd.
 (1) EE C 247 της 26.8.2000.
 (1) EE C 333 της 20.11.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-243/99 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-362/99 (1)
 (2001/C 118/53)
 (2001/C 118/56)
 Με δια ́ταξη της 5ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της Με δια ́ταξη της 5ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 υποθε ́σεως C-243/99 [αι ́τηση του Landesgericht Korneuburg ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 (Αυστρι ́α) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως]: FILA Sport υποθε ́σεως C-362/99 [αι ́τηση του Landesgericht Korneuburg
 SpA κατα ́ Beijing Metals & Minerals Import & Export Corp. (Αυστρι ́α) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως]: SEIKO
 Kabushiki Kaisha κατα ́ Mohammed Ibrahim.
 (1) EE C 246 της 28.8.1999.
 (1) EE C 366 της 18.12.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-284/99 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-250/00 (1)
 (2001/C 118/54)
 (2001/C 118/57)
 Με δια ́ταξη της 5ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- Με δια ́ταξη της 6ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-284/99 [αι ́τηση του Landesgericht Korneuburg υποθε ́σεως C-250/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (Αυστρι ́α) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως]: New Yorker κατα ́ Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 S.H.K. Jeans GmbH κατα ́ Ιng. Jaroslav Kupco.
 (1) EE C 281 της 2.10.1999. (1) EE C 233 της 12.8.2000.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/53
 Προσφυγή της 29ης Οκτωβρίου 2012 — Internationaler Hilfsfonds κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-482/12)
 2013/C 26/106
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Internationaler Hilfsfonds eV (Rosbach, Γερμανία) (εκπρόσωπος: ο δικηγόρος H.-H. Heyland)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση της καθής να απορρίψει την επιβεβαιωτική αίτηση της προσφεύγουσας της 4ης Οκτωβρίου 2012,
 —
 επικουρικά, να ακυρώσει την απόφαση της καθής της 28ης Απριλίου 2010, λόγω της μη τήρησης των υποχρεώσεων που επιβλήθηκαν με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαΐου 2012 στην υπόθεση T-300/10,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακύρωσης και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα ισχυρίζεται κατ’ ουσία ότι η Επιτροπή, κατά την έκδοση της απόφασής της, δεν συμμορφώθηκε πλήρως με τις υποχρεώσεις που επέβαλε το Γενικό Δικαστήριο με την απόφαση της 22ας Μαΐου 2012 στην υπόθεση T-300/10, Internationaler Hilfsfonds κατά Επιτροπής (που δεν έχει δημοσιευτεί ακόμη στη Συλλογή).


text:
 21.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 170/43
 Προσφυγή της 21ης Μαΐου 2007 — Behmer κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-47/07)
 (2007/C 170/82)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Joachim Behmer (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (Εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να κρίνει παράνομη την απόφαση του Προεδρείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περί «πολιτικής προαγωγών και προγραμματισμού σταδιοδρομίας» της 6ης Ιουλίου 2005 και τα «μέτρα εφαρμογής για την απονομή μορίων αξιολογήσεως και προαγωγής» της 25ης Ιουλίου 2005,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Αρμόδιας για τους Διορισμούς Αρχής (ΑΔΑ) περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος στον βαθμό Α*13 από 1ης Ιανουαρίου 2005, κατά την περίοδο προαγωγών 2005,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων, μόνιμος υπάλληλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου βαθμού AD 12, νυν αντιπρόεδρος της Union Syndicale Luxembourg, προβάλλει κυρίως το παράνομο των αποφάσεων μνεία των οποίων γίνεται στην πρώτη περίπτωση ανωτέρω, τις οποίες χαρακτηρίζει ως γενικές εκτελεστικές διατάξεις, υπό την έννοια του άρθρου 110 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ), των οποίων η έκδοση θα έπρεπε επομένως να ακολουθήσει τη διαδικασία του άρθρου αυτού.
 Επιπλέον, ο προσφεύγων προβάλλει παράβαση του άρθρου 45 του ΚΥΚ και των αρχών της ομαλής εξελίξεως της σταδιοδρομίας, της ίσης μεταχειρίσεως, της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως καθώς και την ύπαρξη προδήλου σφάλματος εκτιμήσεως. Ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι η διοίκηση, αφού ακύρωσε, κατόπιν της πρώτης του διοικητικής ενστάσεως, την απόφαση περί απονομής προς αυτόν 2 μορίων αξιολογήσεως, όφειλε να τον προαγάγει στον βαθμό AD 13.
 Τέλος, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι υπέστη δυσμενή διάκριση λόγω των δραστηριοτήτων του εκπροσωπήσεως του προσωπικού, κατά παράβαση του άρθρου 1δ και του άρθρου 24β του ΚΥΚ, του άρθρου 1, έκτο εδάφιο, του παραρτήματος ΙΙ του ΚΥΚ καθώς και του άρθρου 17 της από 12 Ιουλίου 1990 συμφωνίας-πλαισίου μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των συνδικαλιστικών ή επαγγελματικών οργανώσεων του προσωπικού του οργάνου.


text:
 25.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/16
 Προσφυγή της 6ης Ιουλίου 2010 — Seven Towns Ltd κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-293/10)
 ()
 2010/C 260/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Seven Towns Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: E. Schäfer, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει μερικώς την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 29ης Απριλίου 2010 (υπόθεση R 1475/2009-1) καθόσον με αυτή απορρίφθηκε η αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 5650817, και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα καθώς και στα έξοδα της δικαστικής εκπροσωπήσεως.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Συνιστάμενο σε χρώμα σήμα το οποίο περιγράφεται ως «έξι επιφάνειες γεωμετρικά διευθετημένες σε τρία ζεύγη παράλληλων επιφανειών, όπου το κάθε ζεύγος είναι διευθετημένο κάθετα στα άλλα δύο ζεύγη και χαρακτηρίζεται από (i) διαφορετικά χρώματα ανά δύο διπλανές επιφάνειες και (ii) δικτυωτή δομή σε κάθε μία από τις επιφάνειες η οποία διαμορφώνεται από μαύρα άκρα που διαιρούν την επιφάνεια σε εννέα ισομεγέθη τμήματα». Τα χρώματα που αναφέρονται είναι κόκκινο (PMS 200C), πράσινο (PMS 347C), μπλε (PMS 293C), πορτοκαλί (PMS 021C), κίτρινο (PMS 012C), λευκό και μαύρο για προϊόντα της κλάσεως 28 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 5650817
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως και απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως αριθ. 5650817
 Λόγοι ακυρώσεως: Η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους προς στήριξη της προσφυγής της:
 Με τον πρώτο λόγο, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την αρχή της δίκαιης δίκης, παραβαίνοντας το άρθρο 80, παράγραφοι 1, και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, σε συνδυασμό με τον κανόνα 53, στοιχείο α' του κανονισμού 2868/95 της Επιτροπής, καθόσον το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως εξέτασε το ουσιαστικό ζήτημα.
 Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση προσβάλλει το δικαίωμά της άμυνας παραβαίνοντας το άρθρο 64, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών, στήριξε την απόφασή του σε ένα νέο ισχυρισμό, χωρίς η προσφεύγουσα να κληθεί να υποβάλει σχετικώς τις παρατηρήσεις της.


text:
C 233/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 12.8.2000
 Προσφυγη ́ του Laurent Bal κατα ́ της Επιτροπη ́ς των — προ ́δηλη πλα ́νη εκτιμη ́σεως της Επιτροπη ́ς σχετικα ́ με τη
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 24 Μαι ̈́ου 2000 δια ́ρκεια ασκη ́σεως καθηκο ́ντων επιπε ́δου Β και παρα ́βαση
 του καθη ́κοντος με ́ριμνας·
 (Υπο ́θεση Τ-139/00) — παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως.
 (2000/C 233/56)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Zapf Creation AG κατα ́ του
 Ο Laurent Bal, κα ́τοικος Walhain (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς
 απο ́ την Isabelle Cooreman, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, α ́σκησε στις (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), που ασκη ́θηκε
 24 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν στις 25 Μαι ̈́ου 2000
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των. (Υπο ́θεση Τ-140/00)
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: (2000/C 233/57)
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Κοινοτη ́των της 28ης Ιανουαρι ́ου 2000·
 Η Zapf Creation AG, με ́εδρα το Rödental/Coburg (Ο∆Γ),
 — να ακυρω ́σει τη διαδικασι ́α του εσωτερικου ́ διαγωνισμου ́ εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Axel Kockläuner της
 COM/TB/99 για τη σταδιοδρομι ́α Β5/Β4· δικηγορικη ́ς εταιρι ́ας Meissner, Bolte & Partner, Μο ́ναχο, α ́σκησε
 στις 25 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 επικουρικω ́ς, Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης στο
 πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και
 — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να καταβα ́λει στον υποδει ́γματα).
 προσφευ ́γοντα το ποσο ́ των 300 000 βελγικω ́ν φρα ́γκων ως
 αποζημι ́ωση υλικη ́ς ζημι ́ας και ηθικη ́ς βλα ́βης· Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 ακο ́μη επικουρικο ́τερα και πριν αποφανθει ́ επι ́ της ουσι ́ας: του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς
 αγορα ́ς της 21ης Μαρτι ́ου 2000, αριθμο ́ς προσφυγη ́ς R
 — να επιτρε ́ψει στον προσφευ ́γοντα να αποδει ́ξει με κα ́θε 348/1999-3,
 νο ́μιμο με ́σο ο ́τι τα καθη ́κοντα που εκτελου ́σε ως ́εκτακτος
 υπα ́λληλος τα ασκου ́σε στο πλαι ́σιο προσλη ́ψεως τυ ́που Β — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 και η ́ταν ισοδυ ́ναμα με καθη ́κοντα επιπε ́δου Β·
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 εν πα ́ση περιπτω ́σει:
 Οικει ́ο ση ́μα: Λεκτικο ́ ση ́μα «New Born Baby» —
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα αριθμο ́ς αιτη ́σεως 650234
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 87 του Κανονισμου ́
 ∆ιαδικασι ́ας. Προϊο ́ν η ́ υπηρεσι ́α: Προϊο ́ντα της κλα ́σεως 28 (κου ́κλες
 — παιχνι ́δια και εξαρτη ́ματα για τις
 κου ́κλες αυτε ́ς σε σχη ́μα παιχνιδιω ́ν)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Προσβληθει ́σα ενω ́πιον Απο ́ρριψη της αιτη ́σεως
 του τμη ́ματος προσφυγω ́ν καταχωρη ́σεως απο ́ τον ελεγκτη ́
 Ο προσφευ ́γων προσα ́πτει στην Επιτροπη ́ παρα ́βαση της απο ́φαση:
 προκηρυ ́ξεως διαγωνισμου ́ και του α ́ρθρου 5, εδα ́φιο 1, του
 παραρτη ́ματος ΙΙΙ του ΚΥΚ. Η Επιτροπη ́ αβασι ́μως ́εκρινε ο ́τι για Λο ́γοι ακυρω ́σεως: — μη ορθη ́ εφαρμογη ́ του
 την αποδοχη ́ της συμμετοχη ́ς στον διαγωνισμο ́ λαμβα ́νεται υπο ́ψη α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1,
 η πει ́ρα που ́εχει αποκτη ́σει ο ενδιαφερο ́μενος ως υπα ́λληλος στοιχει ́ο β', του κανονισμου ́ (ΕΚ)
 επιπε ́δου Β. Ωστο ́σο, η προκη ́ρυξη διαγωνισμου ́, ο ́πως ει ́ναι 40/94
 διατυπωμε ́νη, ́εχει την ́εννοια ο ́τι ενδιαφε ́ρει μο ́νον το πραγματικο ́ — μη ορθη ́ εφαρμογη ́ του
 επι ́πεδο της πει ́ρας του υποψηφι ́ου. α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1,
 στοιχει ́ο γ', του κανονισμου ́ (ΕΚ)
 40/94
 Στο πλαι ́σιο της προσφυγη ́ς του ο προσφευ ́γων προβα ́λλει:
 — παραβι ́αση της αρχη ́ς της
 — προ ́δηλη πλα ́νη εκτιμη ́σεως της Επιτροπη ́ς σχετικα ́ με το εκατε ́ρωθεν ακροα ́σεως
 επι ́πεδο της πει ́ρας που απε ́κτησε αυτα ́ κατα ́ την α ́σκηση
 καθηκο ́ντων επιπε ́δου Β·


text:
 25.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 270/20
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Østre Landsret (Δανία) στις 25 Φεβρουαρίου 2016 — Skatteministeriet κατά T Danmark
 (Υπόθεση C-116/16)
 (2016/C 270/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Østre Landsret
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγον: Skatteministeriet
 Έτερος διάδικος: T Danmark
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Προϋποθέτει η από κράτος μέλος επίκληση του άρθρου 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 90/435/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρίες διαφορετικών κρατών μελών, διατάξεως η οποία αφορά την εφαρμογή των αναγκαίων εθνικών διατάξεων για την πρόληψη της απάτης και των καταχρήσεων, ότι το εν λόγω κράτος μέλος έχει θεσπίσει ειδική εθνική διάταξη για τη μεταφορά του εν λόγω άρθρου 1, παράγραφος 2, ή ότι στο εθνικό δίκιο περιέχονται γενικές διατάξεις ή γενικές αρχές σχετικά με την απάτη και τις καταχρήσεις που μπορούν να ερμηνευθούν σε συμφωνία με το άρθρο 1, παράγραφος 2;
 1.1
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1, δύναται το άρθρο 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο c, του νόμου περί του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων, το οποίο ορίζει ότι: «τα μερίσματα τυγχάνει απαλλαγής από τον φόρο ή μειώσεως του φόρου κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων της οδηγίας 90/435/ΕΟΚ [...]» να θεωρηθεί ειδική εθνική διάταξη την οποία αφορά το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας;
 2)
 Αποτελεί συμβατική διάταξη για την πρόληψη των καταχρήσεων εμπίπτουσα στο άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας η διάταξη σε σύμβαση για την αποφυγή της διπλής φορολογίας (στο εξής: φορολογική σύμβαση) που έχουν συνάψει δύο κράτη μέλη και έχει συνταχθεί σύμφωνα με το υπόδειγμα φορολογικής συμβάσεως του ΟΟΣΑ, κατά την οποία η φορολόγηση των διανεμηθέντων μερισμάτων εξαρτάται από το αν ο λήπτης τους θεωρείται ως ο δικαιούχος τους;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 2, απόκειται τότε στον εθνικό δικαστή να ορίσει τον όρο «δικαιούχος», ή, κατά την εφαρμογή της οδηγίας 90/435/ΕΟΚ, ο όρος αυτός πρέπει να ερμηνεύεται κατά τέτοιον τρόπο ώστε να λαμβάνει ορισμό κατά το δίκαιο της Ένωσης υποκείμενο στον έλεγχο του Δικαστηρίου;
 4)
 Αν στο ερώτημα 2 δοθεί καταφατική απάντηση και αν στο ερώτημα 3 δοθεί η απάντηση ότι δεν απόκειται στον εθνικό δικαστή να ορίσει τον όρο «δικαιούχος», πρέπει ο όρος αυτός να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι εταιρία κάτοικος κράτους μέλους, η οποία, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υποθέσεως, λαμβάνει μερίσματα από θυγατρική κάτοικο άλλου κράτους μέλους, είναι ο «δικαιούχος» των εν λόγω μερισμάτων, όπως ο όρος αυτός πρέπει να νοείται στο δίκαιο της Ένωσης;
 α)
 Πρέπει η έννοια «δικαιούχος» να ερμηνεύεται σύμφωνα με την αντίστοιχη έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/49/EΚ (στο εξής: οδηγία περί τόκων και δικαιωμάτων), σε συνδυασμό με το άρθρο της 1, παράγραφος 4;
 β)
 Πρέπει η έννοια αυτή να ερμηνεύεται λαμβανομένων υπόψη μόνο των σχολίων επί του άρθρου 10 του υποδείγματος φορολογικής συμβάσεως του ΟΟΣΑ του 1977 (σημείο 12), ή μπορούν να ληφθούν υπόψη στην μεταγενέστερα σχόλια, συμπεριλαμβανομένων των προσθηκών που πραγματοποιήθηκαν το 2003 σχετικά με τις «εταιρίες οχήματα» και το 2014 σχετικά με τις «συμβατικές ή νομικές υποχρεώσεις»;
 γ)
 Ποια σημασία έχει για την εκτίμηση του ζητήματος αν ο λήπτης των μερισμάτων είναι ο «δικαιούχος» το αν ο λήπτης των μερισμάτων είχε συμβατική ή νομική υποχρέωση να μεταφέρει τους τόκους σε άλλο πρόσωπο;
 δ)
 Ποια σημασία έχει για την εκτίμηση του ζητήματος αν ο λήπτης των μερισμάτων πρέπει να είναι ο «δικαιούχος», το γεγονός ότι το αιτούν δικαστήριο, κατόπιν αξιολογήσεως των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως, διαπιστώσει ότι ο λήπτης –χωρίς να έχει συμβατική ή νομική υποχρέωση να μεταφέρει σε τρίτον τους τόκους που εισέπραξε– δεν είχε «πλήρες» δικαίωμα «χρήσεως και απολαύσεως» των τόκων όπως εκτίθεται στα σχόλια του 2014 επί του υποδείγματος φορολογικής συμβάσεως του 1977;
 5)
 Αν διαπιστωθεί ότι υπάρχουν «εθνικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να αποφεύγονται φορολογικές απάτες και καταχρήσεις», βλ. άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 90/435/ΕΟΚ, ότι η εταιρία Α, η οποία είναι κάτοικος ενός κράτους μέλους, διένειμε μερίσματα στη μητρική της εταιρία Β, η οποία είναι κάτοικος άλλου κράτους μέλους και στη συνέχεια τα μεταφέρει στη μητρική της εταιρία Γ εγκατεστημένη εκτός ΕΕ/ΕΟΧ, η οποία με τη σειρά της τα μεταφέρει στη μητρική της εταιρία Δ, επίσης εγκατεστημένη εκτός ΕΕ/ΕΟΧ, ότι δεν έχει συναφθεί φορολογική σύμβαση μεταξύ του πρώτου κράτους μέλους και του κράτους κατοικίας της εταιρίας Γ, ότι έχει συναφθεί φορολογική σύμβαση μεταξύ του πρώτου κράτους μέλους και του κράτους κατοικίας της εταιρίας Δ, και ότι, κατ’ εφαρμογήν της νομοθεσίας του πρώτου κράτους, το κράτος αυτό δεν θα μπορούσε να απαιτήσει την παρακράτηση στην πηγή φόρου επί των μερισμάτων που η εταιρία Α διένειμε στην εταιρία Δ αν η Δ ήταν η άμεση ιδιοκτήτρια της εταιρίας Α· υπάρχει τότε κατάχρηση κατά την έννοια της οδηγίας οπότε η εταιρία Β δεν δύναται να καλυφθεί από την προστασία της;
 6)
 Αν εταιρία κάτοικος κράτους μέλους (η μητρική εταιρία) δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δυνάμενη να τύχει απαλλαγής από την υποχρέωση παρακρατήσεως φόρου στην πηγή κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 1, παράγραφος 2 της οδηγίας 90/435/ΕΟΚ όσον αφορά μερίσματα που έλαβε από εταιρία που κατοικεί σε άλλο κράτος μέλος (τη θυγατρική), αντιτίθεται το άρθρο 49 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 54 ΣΛΕΕ, σε νομοθεσία βάσει της οποίας το τελευταίο κράτος μέλος φορολογεί ως προς τα μερίσματα τη μητρική εταιρία που κατοικεί στο άλλο κράτος μέλος, όταν το ίδιο κράτος μέλος θεωρεί ότι, σε παρόμοιες περιστάσεις, οι ημεδαπές μητρικές εταιρίες απαλλάσσονται από τον φόρο επί των εν λόγω μερισμάτων;
 7)
 Όταν εταιρία κάτοικος κράτους μέλους (η μητρική εταιρία) δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δυνάμενη να τύχει απαλλαγής από την υποχρέωση παρακρατήσεως φόρου στην πηγή κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 90/435/ΕΟΚ όσον αφορά μερίσματα που έλαβε από εταιρία που κατοικεί σε άλλο κράτος μέλος (τη θυγατρική), και όταν το τελευταίο κράτος μέλος θεωρεί ότι η μητρική εταιρία έχει εκεί περιορισμένη φορολογική υποχρέωση ως προς τα επίμαχα μερίσματα, αντιτίθεται το άρθρο 49 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 54 ΣΛΕΕ, σε νομοθεσία βάσει της οποίας το τελευταίο κράτος μέλος επιβάλλει στην υπεύθυνη για την παρακράτηση του φόρου στην πηγή εταιρία (στη θυγατρική) να καταβάλει τόκους υπερημερίας σε περίπτωση καθυστερήσεως σχετικά με την πληρωμή της παρακρατήσεως στην πηγή, και τούτο με επιτόκιο υψηλότερο από το επιτόκιο που το ίδιο κράτος μέλος εφαρμόζει για την είσπραξη του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων κατά εταιρίας που είναι κάτοικος του εν λόγω κράτους μέλους;
 8)
 Αν στο ερώτημα 2 δοθεί καταφατική απάντηση και στο ερώτημα 3 δοθεί η απάντηση ότι δεν απόκειται στον εθνικό δικαστή να ορίσει τον όρο «δικαιούχος», και αν επομένως εταιρία που κατοικεί σε κράτος μέλος (η μητρική εταιρία) δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δυνάμενη να τύχει απαλλαγής από τον φόρο στην πηγή κατ’ εφαρμογήν της οδηγίας 90/435/EΟΚ σχετικά με μερίσματα που έλαβε από εταιρία που κατοικεί σε άλλο κράτος μέλος (τη θυγατρική), οφείλει τότε το τελευταίο κράτος μέλος βάσει της οδηγίας 90/435/ΕΟΚ ή του άρθρου 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ να αναφέρει ποιον θεωρεί ότι είναι ο δικαιούχος;
 9)
 Αν εταιρία που κατοικεί σε κράτος μέλος (η μητρική εταιρία) δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δυνάμενη να τύχει απαλλαγής από τον φόρο στην πηγή κατ’ εφαρμογήν της οδηγίας 90/435/EΟΚ σχετικά με μερίσματα που έλαβε από εταιρία που κατοικεί σε άλλο κράτος μέλος (τη θυγατρική), αντιτίθεται το άρθρο 49 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 54 ΣΛΕΕ (και/ή με το άρθρο 63 ΣΛΕΕ), χωριστά ή από κοινού, σε νομοθεσία βάσει της οποίας:
 α)
 το τελευταίο κράτος μέλος απαιτεί από τη θυγατρική να παρακρατήσει φόρο στην πηγή επί των μερισμάτων και την καθιστά υπεύθυνο έναντι του κράτους για τους μη παρακρατηθέντες φόρους στην πηγή, ενώ τέτοια υποχρέωση παρακρατήσεως δεν υπάρχει όταν η μητρική εταιρία είναι κάτοικος του ίδιου κράτους μέλους;
 β)
 το τελευταίο κράτος μέλος επιβάλλει τόκους υπερημερίας επί του οφειλόμενου φόρου στην πηγή;
 Για την απάντηση στο ερώτημα 9, ζητείται από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να λάβει υπόψη τις απαντήσεις στα ερωτήματα 6 και 7.
 10)
 Σε μια κατάσταση όπου:
 1.
 εταιρία που κατοικεί σε κράτος μέλος (η μητρική εταιρία) πληροί την κατά την οδηγία 90/435/ΕΟΚ προϋπόθεση κατοχής (κατά το έτος 2011) τουλάχιστον του 10 % του μετοχικού κεφαλαίου εταιρίας που κατοικεί σε άλλο κράτος μέλος (της θυγατρικής)·
 2.
 η μητρική εταιρία δεν θεωρείται ως δυνάμενη να τύχει απαλλαγής από τον φόρο στην πηγή κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 90/435/ΕΟΚ όσον αφορά τα μερίσματα που διανεμήθηκαν από τη θυγατρική·
 3.
 ο/οι (άμεσος/οι ή έμμεσος/οι) μέτοχος/οι της μητρικής εταιρίας, που κατοικεί/ούν σε τρίτη χώρα, θεωρείται/ούνται ως ο/οι δικαιούχος/οι των επίμαχων μερισμάτων·
 4.
 ο/οι ανωτέρω (άμεσος/οι ή έμμεσος/οι) μέτοχος/οι πληροί/ούν επίσης την ανωτέρω προϋπόθεση σχετικά με τη συμμετοχή·
 αντιτίθεται το άρθρο 63 ΣΛΕΕ σε νομοθεσία βάσει της οποίας το κράτος μέλος κατοικίας της θυγατρικής φορολογεί τα επίμαχα μερίσματα, όταν το ίδιο κράτος μέλος θεωρεί ότι απαλλάσσονται του φόρου επί των μερισμάτων αυτών οι ημεδαπές εταιρίες που πληρούν την κατά την οδηγία 90/435/ΕΟΚ προϋπόθεση σχετικά με τη συμμετοχή, δηλαδή κατά το φορολογικό έτος 2011 κατείχαν τουλάχιστον το 10 % του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρίας που διένειμε το μέρισμα;
 (1) Οδηγία 90/435/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών (ΕΕ 1990, L 225, σ. 6).


text:
C 355/22 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 9.12.2000
 και B. Servais, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ- με τα α ́ρθρα της 3 και 4, κηρυ ́σσει ορισμε ́νες ενισχυ ́σεις παρα ́νομες
 βου ́ργο τον δικηγο ́ρο J. Loesch, 11, rue Goethe, κατα ́ Επιτροπη ́ς και ασυμβι ́βαστες με την κοινη ́ αγορα ́ και επιβα ́λλει την ανα ́κτηση ́
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: V. Kreuschitz και τους, το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 Ν. Khan), με αντικει ́μενο αι ́τημα να υποχρεωθει ́ η Επιτροπη ́ να τους K. Lenaerts, Προ ́εδρο, J. Azizi, R. M. Moura Ramos,
 αποκαταστη ́σει την εμπορικη ́ ζημι ́α που προβα ́λλει ο ́τι υπε ́στη η M. Jaeger και P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Palacio
 ενα ́γουσα εκ της θεσπι ́σεως του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2529/97 González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 29 Σεπτεμβρι ́ου
 της Επιτροπη ́ς, της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1997, για την επιβολη ́ 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 προσωρινου ́ δασμου ́ αντιντα ́μπινγκ και αντισταθμιστικω ́ν δασμω ́ν
 σε ορισμε ́νες εισαγωγε ́ς σολομου ́ Ατλαντικου ́ εκτροφη ́ς, καταγω- 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 γη ́ς Νορβηγι ́ας (ΕΕ L 346, σ. 63), το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το
 πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους K. Lenaerts, Προ ́εδρο, 2) Καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 J. Azizi, R. M. Moura Ramos, M. Jaeger και P. Mengozzi,
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος διοι-
 κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 24 Οκτωβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το (1) EE C 174 της 19.6.99.
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Υποχρεω ́ νει την Επιτροπη ́ να καταβα ́λει στην ενα ́γουσα το
 ποσο ́ των 431 000 κορονω ́ ν Νορβηγι ́ας.
 2) Απορρι ́πτει την αγωγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 3) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα, καθω ́ ς και τα
 τρι ́α τε ́ταρτα των δικαστικω ́ ν εξο ́δων της ενα ́γουσας. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 4) Η ενα ́γουσα φε ́ρει το ́ενα τε ́ταρτο των δικαστικω ́ ν της
 εξο ́δων. της 3ης Οκτωβρι ́ου 2000
 (1) EE C 160 της 5.6.99. στην υπο ́θεση T-130/99, David Crabbe κατα ́ Ευρωπαϊκου ́
 Κε ́ντρου για την Ανα ́πτυξη της Επαγγελματικη ́ς Κατα ́ρτισης
 (CEDEFOP) (1)
 (Υπα ́ λληλοι — Συ ́σταση γλωσσικου ́ κλα ́ δου — Κατα ́ ρ-
 γηση της δι ́κης)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (2000/C 355/50)
 της 29 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση Τ-55/99, Confederación Española de (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Transporte de Mercancı́as (CETM) κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) Στην υπο ́θεση T-130/99, David Crabbe, υπα ́λληλος του Ευρωπαϊ-
 κου ́ Κε ́ντρου για την Ανα ́πτυξη της Επαγγελματικη ́ς Κατα ́ρτισης
 (Κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις — 'Εννοια της ενισχυ ́σεως κατα ́ το (CEDEFOP), κα ́τοικος Θεσσαλονι ́κης (Ελλα ́δα), εκπροσωπου ́μενος
 ́ ρθρο 92, παρα
 α ́ γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν απο ́ τον M.-A. Lucas, δικηγο ́ρο Λιε ́γης, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 τροποποιη ́σεως, α ́ ρθρο 87, παρα ́ γραφος 1, ΕΚ) — Αιτιολο- Λουξεμβου ́ργο την εταιρι ́α Société de gestion fiduciaire SARL,
 γι ́α — Υποχρε ́ωση αναζητη ́σεως των ενισχυ ́σεων — 13, avevue du Bois, κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κε ́ντρου για την Ανα ́πτυξη
 ∆ικαιολογημε ́νη εμπιστοσυ ́νη των δικαιου ́χων — Αρχη ́ της Επαγγελματικη ́ς Κατα ́ρτισης (CEDEFOP) (εκπρο ́σωπος:
 της αναλογικο ́τητας) B. Wägenbaur) με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της σιωπηρα ́ς
 αποφα ́σεως του CEDEFOP περι ́ μη δημιουργι ́ας γλωσσικου ́ κλα ́-
 (2000/C 355/49) δου, το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 R. Garcı́a-Valdecasas, Προ ́εδρο, και P. Lindh και J. D. Cooke,
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος διοι-
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́) κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 3 Οκτωβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Στην υπο ́θεση T-55/99, Confederación Española de Transporte
 de Mercancı́as (CETM), με ́εδρα τη Μαδρι ́τη, εκπροσωπου ́μενη 1) Καταργει ́ τη δι ́κη επι ́ της παρου ́σας προσφυγη ́ς.
 απο ́ τον J. Pérez Villar, δικηγο ́ρο Μαδρι ́της, Calle López de Hoyos
 322, Μαδρι ́τη, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 2) Καταδικα ́ζει το CEDEFOP στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (εκπρο ́σωποι: J. Guerra Fernández και ∆. Τριανταφυ ́λλου), με
 αντικει ́μενο προσφυγη ́ για την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως
 98/693/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 1ης Ιουλι ́ου 1998, σχετικα ́ με το (1) ΕΕ C 226 της 7.8.99.
 ισπανικο ́ καθεστω ́ς ενισχυ ́σεων για την αγορα ́ επαγγελματικω ́ν
 οχημα ́των Σχε ́διο Επαγγελματικη ́ς Ανανε ́ωσης (Αυ ́γουστος 1994-
 ∆εκε ́μβριος 1996) (ΕΕ L 329, σ. 23), καθο ́σον η απο ́φαση αυτη ́,


text:
 8.9.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/32
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 19ης Ιουλίου 2007 — Bouychou κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-344/04) (1)
 (Εξωσυμβατική ευθύνη - Απόφαση διατάσσουσα την επιστροφή ενισχύσεων τις οποίες χορήγησε η Γαλλία στην εταιρία Stardust Marine - Ακύρωση της αποφάσεως αυτής με απόφαση του Δικαστηρίου)
 (2007/C 211/62)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγων: Denis Bouychou, επίτροπος επιφορτισμένος με την εκτέλεση του σχεδίου μεταβιβάσεως της εταιρίας Stardust Marine (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: B. Vatier και M. Verger, δικηγόροι)
 Εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Rozet και C. Giolito)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας που ισχυρίζεται ότι υπέστη η εταιρία Stardust Marine από την απόφαση 2000/513/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Σεπτεμβρίου 1999, περί επιστροφής των ενισχύσεων που χορήγησε η Γαλλία στην εταιρία αυτή, εκπροσωπούμενη από τον D. Bouychou, υπό την ιδιότητά του ως επιτρόπου επιφορτισμένου με την εκτέλεση του σχεδίου μεταβιβάσεως της εταιρίας.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή ως αβάσιμη.
 2)
 Καταδικάζει τον ενάγοντα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 262 της 23.10.2004.


text:
 13.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 238/21
 Προσφυγή της 6ης Ιουνίου 2011 — Heitkamp BauHolding κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-287/11)
 2011/C 238/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Heitkamp BauHolding GmbH (Herne, Γερμανία) (εκπρόσωπος: Rechtsanwalt W. Niemann)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της καθής της 26ης Ιανουαρίου 2011, λαμβανομένου υπόψη του διορθωτικού της 15ης Απριλίου 2011, η οποία, εξ όσων γνωρίζει η προσφεύγουσα, δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τους εξής λόγους ακυρώσεως.
 —
 Η ρήτρα περί εξυγιάνσεως του άρθρου 8c, παράγραφος 1a, του γερμανικού νόμου περί φορολογίας επιχειρήσεων (Körperschaftsteuergesetz, KStG) δεν συνιστά κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 107 ΣΛΕΕ. Κατά το στάδιο του χαρακτηρισμού του συστήματος αναφοράς, η καθής υπέπεσε σε πλάνη καθόσον στηρίχτηκε στο σύστημα αναφοράς με τίτλο «Διατάξεις περί εκπτώσεως των ζημιών όσον αφορά εταιρίες των οποίων εξαγοράζονται εταιρικά μερίδια». Αντιθέτως, το σύστημα αναφοράς συνίσταται στη δυνατότητα μεταφοράς ζημιών άνευ χρονικού περιορισμού η οποία, ως απόρροια της αρχής του αντικειμενικού προσδιορισμού των καθαρών αποτελεσμάτων, ισχύει επίσης στο δίκαιο φορολογίας επιχειρήσεων.
 —
 Επομένως, η προβλεπόμενη στο άρθρο 8c KStG απώλεια της δυνατότητας μεταφοράς ζημιών πρέπει να ερμηνεύεται ως εξαίρεση, ενώ η ρήτρα περί εξυγιάνσεως του άρθρου 8c, παράγραφος 1a, KStG ως εξαίρεση της εξαιρέσεως, επομένως, ως επιβεβαίωση του κανόνα κατ’ εφαρμογή του οποίου η αρχή της ίσης συμμετοχής στα φορολογικά βάρη (Leistungsfähigkeitsprinzip) ισχύει και στην περίπτωση της εξυγιάνσεως.
 —
 Η καθής υποστηρίζει ότι «ο γερμανικός νόμος περί φορολογίας επιχειρήσεων, ως τότε ίσχυε, αποτελεί το σύστημα αναφοράς», χωρίς να λαμβάνει υπόψη τη μεταβολή του ισχύοντος στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δικαίου μετά την ψήφιση του νόμου περί επιταχύνσεως της αναπτύξεως (Wachstumsbeschleunigungsgesetz). Με την εισαγωγή της ρήτρας περί αφανών αποθεματικών στο άρθρο 8c KStG, οι ζημίες και οι μεταφορές ζημιών στην περίπτωση μεταβολής του εταιρικού κεφαλαίου υγιών επιχειρήσεων εξασφαλίζονται σε ποσοστό αντιστοιχούν στα αφανή αποθεματικά. Στον βαθμό αυτό, η ρήτρα περί αφανών αποθεματικών των υγιών επιχειρήσεων μπορεί να γίνει αντιληπτή ως το αντίστοιχο της ρήτρας περί εξυγιάνσεως των προβληματικών επιχειρήσεων, διότι, σε διαφορετική περίπτωση, θα προκαλούνταν δομικά προβλήματα σε όσες επιχειρήσεις θα έπρεπε να υπαχθούν σε διαδικασία εξυγιάνσεως.
 —
 Η προβαλλόμενη από την καθής άνιση μεταχείριση μεταξύ των οικονομικώς υγιών επιχειρήσεων και των υπαγόμενων σε διαδικασία εξυγιάνσεως επιχειρήσεων, την οποία συνεπάγεται η ρήτρα περί εξυγιάνσεως, δεν συνιστά επιλεκτικό μέτρο, αλλ’ αντιθέτως εφαρμογή της από μακρού κατοχυρωμένης στον Θεμελιώδη Νόμο αρχής της ίσης συμμετοχής στα φορολογικά βάρη. Επομένως, η ρήτρα αυτή εντάσσεται σε αυτή καθαυτή τη λογική του συστήματος αναφοράς και είναι σύμφωνη με τις βασικές αρχές και τις κατευθυντήριες γραμμές του γερμανικού συστήματος.
 —
 Με βάση τις ως άνω αρχές, η εισαγωγή της ρήτρας περί εξυγιάνσεως στο άρθρο 8c KStG αποτελεί σε κάθε περίπτωση μέτρο «δικαιολογούμενο από την ίδια τη φύση ή την εσωτερική δομή του συστήματος», η λήψη του οποίου καθιστά εκ νέου δυνατή τη μερική τήρηση της εσωτερικής αυτής δομής.


text:
 22.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/24
 Προσφυγή της 11ης Ιουλίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-333/12)
 2012/C 287/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Hetsch, C. Vrignon και J. Hottiaux)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας, μη λαμβάνοντας και, σε κάθε περίπτωση, μη κοινοποιώντας στην Επιτροπή τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές ρυθμίσεις για να συμμορφωθεί με την οδηγία 2007/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2007, για την τροποποίηση της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ για το συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3 της οδηγίας αυτής·
 —
 να επιβάλει στη Δημοκρατία της Πολωνίας, δυνάμει του άρθρου 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, χρηματική ποινή ύψους 112 190,40 ευρώ ημερησίως, από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως στην υπό κρίση υπόθεση, λόγω μη τηρήσεως της υποχρεώσεώς της να κοινοποιήσει τα μέτρα μεταφοράς στην εθνική έννομη τάξη της οδηγίας 2007/65/ΕΚ·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 19 Δεκεμβρίου 2011.
 (1) ΕΕ L 332, σ. 27.


text:
C 219/6 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14.9.2002
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που της ιταλικής αγοράς σε επαχθέστερους όρους έναντι των
 υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio προβλεπομένων στις άλλες χώρες της Ενώσεως, δυνάμει της
 — δεύτερο τμήμα — με διάταξη της 23ης Ιανουαρίου 2002 ανωτέρω κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως.
 στο πλαίσιο των υποθέσεων Telecom Italia Mobile (C-250/
 02), BLU SpA με παρεμβαίνουσα υπέρ αυτής την Αlbacom
 (C-251/02), Telecom Italia SpA με παρεμβαίνουσα υπέρ (1 ) EE L 117 της 7.5.1997, σ. 15.
 αυτής την Telemar (C-252/02), Omnitel Pronto Italia SpA
 (C-253/02), WIND Telecomunicazioni SpA (C-256/02)
 κατά Ministero del Tesoro, del Bilancio e della
 Programmazione Economica [Υπουργείου Οικονομικών,
 Προϋπολογισμού και Οικονομικού Προγραμματισμού]
 (σημερινού Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών) και
 Ministero delle Comunicazioni [Υπουργείου Επικοινωνιών]
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 (Υποθέσεις C-250/02, C-251/02, C-252/02, C-253/02 και βαλε το Ηigh Court of Justice (England & Wales), Chancery
 C-256/02) Division, με διάταξη της 17ης Ιουνίου 2002 στην υπόθεση
 La Mer Technology Inc. κατά Laboratoires Goemar S.A.
 (2002/C 219/09)
 (Υπόθεση C-259/02)
 (2002/C 219/10)
 Με διατάξεις της 23ης Ιανουαρίου 2002, που περιήλθαν στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 10 Ιουλίου 2002, το Tribunale Amministrativo Regionale
 del Lazio — δεύτερο τμήμα — υπέβαλε στο ∆ικαστήριο των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στο πλαίσιο των υποθέσεων Telecom Με διάταξη της 17ης Ιουνίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Italia Mobile (C-250/02), BLU SpA με παρεμβαίνουσα υπέρ Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 αυτής την Αlbacom (C-251/02), Telecom Italia SpA με παρεμβαί- 15 Ιουλίου 2002, το Ηigh Court of Justice (England & Wales),
 νουσα υπέρ αυτής την Telemar (C-252/02), Omnitel Pronto Chancery Division, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ La Mer
 Italia SpA (C-253/02), WIND Telecomunicazioni SpA (C-256/ Technology Inc. και Laboratoires Goemar S.A. που εκκρεμεί
 02) κατά Ministero del Tesoro, del Bilancio e della ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 Programmazione Economica [Υπουργείου Οικονομικών, Προϋ- αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 πολογισμού και Οικονομικού Προγραμματισμού] (σημερινού
 Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών) και Ministero delle 1) Ποιοι παράγοντες πρέπει να ληφθούν υπόψη για να αποφα-
 Comunicazioni [Υπουργείου Επικοινωνιών], τα ακόλουθα προδι- σιστεί αν σε ένα κράτος μέλος έχει γίνει «ουσιαστική χρήση»
 καστικά ερωτήματα: ενός σήματος υπό την έννοια των άρθρων 10, παράγραφος 1,
 και 12, παράγραφος 1, της πρώτης οδηγίας 89/104 ( 1) του
 1) Ερωτάται αν τα άρθρα 6 και 11 της οδηγίας 97/13/ΕΚ (1) Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1988;
 επιτρέπουν στα κράτη μέλη να επιβάλλουν αποκλειστικά στις
 επιχειρήσεις για την άσκηση δραστηριοτήτων στον τομέα των
 Ειδικότερα:
 τηλεπικοινωνιών χρηματικές επιβαρύνσεις, ανεξαρτήτως της
 ονομασίας τους, διαφορετικές και μεταγενέστερες εκείνων
 που προβλέπει η οδηγία, ελέγχοντας αν με την επιβολή τους 2) Πρέπει να ληφθεί υπόψη η έκταση της χρήσεως του σήματος
 τηρείται η αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων. για τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες για τα οποία το σήμα
 καταχωρίστηκε στο κράτος μέλος;
 2) Ερωτάται αν τα άρθρα 6 και 11 της οδηγίας 97/13/ΕΚ
 επιτρέπουν στα κράτη μέλη να θεσπίζουν επιβαρύνσεις, 3) Είναι ένα οποιοδήποτε σύνολο χρήσεως, όσο μικρό και αν
 φόρους ή άλλες εισφορές φορολογικής φύσεως για την είναι, επαρκές αν έγινε με σκοπό μόνο την εμπορία των
 άσκηση δραστηριοτήτων εγκαταστάσεως και εκμεταλλεύσεως σχετικών προϊόντων ή την παροχή των σχετικών υπηρεσιών;
 δημοσίων δικτύων τηλεπικοινωνιών, παροχής στο κοινό
 υπηρεσιών φωνητικής τηλεφωνίας και σταθερών και προσωπι- 4) Αν η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα είναι αρνητική,
 κών υπηρεσιών επικοινωνίας, το ύψος των οποίων καθορίζεται ποιο είναι το κριτήριο για να καθοριστεί πόση χρήση είναι
 σε ποσοστιαία βάση και ποικίλλει, και έχουν αποτελέσματα επαρκής, και ειδικότερα περιλαμβάνεται στο κριτήριο αυτό
 ισοδύναμα με τα απαγορευόμενα από την κοινοτική κανο- συνυπολογισμός της φύσεως και του μεγέθους της επιχει-
 νιστική ρύθμιση. ρήσεως του αναγνωρισμένου δικαιούχου του σήματος;
 3) Ερωτάται αν τα άρθρα 2, 3 και 95 της Συνθήκης ΕΚ και 12 5) Πρέπει η συμβολική ή εικονική χρήση να μη ληφθεί υπόψη,
 της οδηγίας 97/13/ΕΚ έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπεται και ειδικότερα πρέπει να μη ληφθεί υπόψη η χρήση που
 στα κράτη μέλη να θεσπίζουν χρηματικές επιβαρύνσεις έχει ως μοναδικό ή κύριο σκοπό να αποκρουστεί πιθανός
 διαφορετικές από τις προβλεπόμενες από την κανονιστική ισχυρισμός περί εκπτώσεως του δικαιούχου του σήματος από
 ρύθμιση περί εναρμονίσεως, υπάγοντας τους επιχειρηματίες το δικαίωμα επί του σήματος αυτού;
 ---pagebreak--- 14.9.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 219/7
 6) Ποια είδη χρήσεως μπορούν να ληφθούν υπόψη, και ειδι- Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 κότερα είναι αναγκαίο να δειχθεί ότι το σήμα χρησιμοποιή-
 θηκε για εμπορία στο σχετικό κράτος μέλος, και ακόμα
 ειδικότερα θα ήταν επαρκής η εισαγωγή μόνον από ένα Το άρθρο 249 ΕΚ, σύμφωνα με το οποίο η οδηγία δεσμεύει το
 αγοραστή σε αυτό το κράτος μέλος; κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται, όσον αφορά το
 επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, συνεπάγεται την υποχρέωση των κρα-
 τών μελών να τηρούν τις προθεσμίες μεταφοράς στο εσωτερικό
 7) Είναι αναγκαίο να μη ληφθεί υπόψη η χρήση που έγινε μετά δίκαιο που προβλέπουν οι οδηγίες. Η σχετική προθεσμία έληξε
 την αίτηση κηρύξεως της εκπτώσεως, ακόμα και για να στις 24 Οκτωβρίου 1998, χωρίς η Ιταλική ∆ημοκρατία να έχει
 ελεγχθεί αν ήταν ουσιαστική η χρήση κατά τη σχετική θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις για τη συμμόρφωσή της προς
 περίοδο; εκείνες του άρθρου 5 της αναφερομένης στα αιτήματα της
 Επιτροπής οδηγίας.
 (1 ) ΕΕ L 24 της 30.1.1998, σ. 1.
 ( 1) Για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων
 (ΕΕ L 40 της 11.2.1989, σ. 1).
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του Μεγάλου ∆ουκάτου του Λουξεμβούργου που ασκήθηκε
 στις 23 Ιουλίου 2002
 (Υπόθεση C-268/02)
 (2002/C 219/12)
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ιταλικής ∆ημοκρατίας, ασκηθείσα στις 19 Ιουλίου 2002
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον D. Martin, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε
 (Υπόθεση C-267/02) ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις
 23 Ιουλίου 2002, προσφυγή κατά του Μεγάλου ∆ουκάτου του
 Λουξεμβούργου.
 (2002/C 219/11)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου,
 παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανο-
 νιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφω-
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από θεί με την οδηγία 98/24/ΕΚ του Συμβουλίου, της 7ης Απρι-
 τους Michael Shotter και Claudio Loggi, άσκησε στις 19 Ιουλίου λίου 1998, για την προστασία της υγείας και ασφαλείας των
 2002 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εργαζομένων κατά την εργασία από κινδύνους οφειλομένους
 προσφυγή κατά της Ιταλικής ∆ημοκρατίας. σε χημικούς παράγοντες (δέκατη τέταρτη ειδική οδηγία κατά
 την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας
 89/391/ΕΟΚ) ( 1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να
 κοινοποιήσει αυτές τις διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 — να καταδικάσει το Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου
 1) να διαπιστώσει ότι η Ιταλική ∆ημοκρατία, μη έχοντας θεσπίσει στα δικαστικά έξοδα.
 εντός της ταχθείσας προθεσμίας ή, εν πάση περιπτώσει,
 παραλείποντας να κοινοποιήσει τις νομοθετικές, κανονιστικές
 και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρ-
 φωσή της προς το άρθρο 5 της οδηγίας 97/66/ΕΚ ( 1) Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 15ης ∆εκεμβρίου 1997, περί επεξεργασίας των δεδομένων Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη
 προσωπικού χαρακτήρα και προστασίας της ιδιωτικής ζωής έληξε στις 5 Μαι ̈́ου 2001.
 στον τηλεπικοινωνιακό τομέα, παρέβη τις υποχρεώσεις που
 υπέχει από τα άρθρα 5 και 15 της ανωτέρω οδηγίας·
 (1 ) ΕΕ L 131 της 5.5.1998, σ. 11.
 2) να καταδικάσει την Ιταλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.


text:
 18.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/8
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 19 Ιανουαρίου 2009 — The Motor Insurers' Bureau κατά Helphire (UK) Limited και Angel Assistance Limited
 (Υπόθεση C-26/09)
 2009/C 90/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείουσα: The Motor Insurers' Bureau
 Εφεσίβλητοι: Helphire (ΗΒ) Limited και Angel Assistance Limited
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Πρώτο ερώτημα
 α.
 Αν, σύμφωνα με τη νομοθεσία κράτους μέλους, το θύμα τροχαίου ατυχήματος μπορεί να αναζητήσει από τον υπαίτιο τα έξοδα μισθώσεως οχήματος αντικατάστασης, μπορεί, δυνάμει του άρθρου 1, παράγραφος 4, της οδηγίας (1), η MIB να αρνηθεί την κάλυψη τέτοιων εξόδων, εφόσον καταβληθεί εν τέλει αποζημίωση από τον ασφαλιστή που παρέχει ασφάλιση μετά το ατύχημα, καλύπτουσα τα έξοδα αυτά σε περίπτωση μη καταβολής τους από τον υπαίτιο του ατυχήματος;
 β.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο σκέλος του πρώτου ερωτήματος, επιτρέπεται η χορηγούμενη από την MIB αποζημίωση να καλύπτει μόνον το ασφάλιστρο των ασφαλιστών που κατέβαλαν τα έξοδα μίσθωσης;
 Δεύτερο ερώτημα
 Αν η απάντηση στο πρώτο σκέλος του πρώτου ερωτήματος είναι αρνητική:
 Υποχρεούται το αιτούν δικαστήριο να ερμηνεύσει την Uninsured Drivers Agreement κατά τρόπον ώστε να διασφαλίζεται η πρακτική αποτελεσματικότητα της οδηγίας, σύμφωνα με τις αρχές που διατύπωσε το Δικαστήριο με την απόφαση της 13ης Νοεμβρίου 1990, C-106/89, Marleasing κατά La Comercial International de Alimentacion (Συλλογή 1990, σ. I-4135); Περιλαμβάνεται, δηλαδή, μια συμφωνία όπως η Uninsured Drivers Agreement στο «σύνολο των κανόνων του εθνικού δικαίου», όπως αυτό αναφέρεται στη σκέψη 120 της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 5ης Οκτωβρίου 2004, C-397/01 έως C-403/01, Pfeiffer κατά Deutsches Rotes Kruz (Συλλογή 2004, σ. I-8835);
 Τρίτο ερώτημα
 Αν η απάντηση στο πρώτο σκέλος του πρώτου ερωτήματος είναι αρνητική, έχει το άρθρο 1, παράγραφος 4, της οδηγίας απευθείας εφαρμογή;
 Τέταρτο ερώτημα
 Αν η απάντηση στο τρίτο ερώτημα είναι καταφατική:
 α)
 Όσον αφορά τη δυνατότητα επικλήσεως, έναντι οργανισμού όπως η MIB, άμεσα εφαρμοστέων διατάξεων της οδηγίας,
 1)
 πρέπει η δυνατότητα αυτή να εξετάζεται βάσει των κριτηρίων που διατύπωσε το Δικαστήριο με την απόφαση της 12ης Ιουλίου 1990, C-188/89, Foster κ.λπ. (Συλλογή 1990, σ. I-3313);
 2)
 αν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη ορισμένα μόνον από τα κριτήρια αυτά και/ή πρόσθετα κριτήρια, ποια είναι αυτά;
 β)
 Είναι η εκτίμηση περί του αν πληρούνται τα κριτήρια αυτά αποκλειστική αρμοδιότητα των εθνικών δικαστηρίων;
 γ)
 Πληροί ένας οργανισμός όπως η ΜΙΒ τα κριτήρια που απαιτούνται για να είναι δυνατή η επίκληση έναντι αυτού των άμεσα εφαρμοστέων διατάξεων της οδηγίας;
 (1) Δεύτερη οδηγία 84/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Δεκεμβρίου 1983, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων (ΕΕ L 8, σ. 17).


text:
 4.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/26
 Προσφυγή της 31ης Οκτωβρίου 2011 — Viejo Valle κατά ΓΕΕΑ — Etablissements Coquet (Σερβίτσιο του καφέ με ραβδώσεις)
 (Υπόθεση T-566/11)
 2012/C 32/55
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Viejo Valle, SA (L’Olleria, Ισπανία) (εκπρόσωπος: I. Temiño Ceniceros, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Etablissements Coquet SA (Saint Léonard de Noblat, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή (μαζί με τα παραρτήματά της),
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε στις 29 Ιουλίου 2011 το τρίτο τμήμα προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στην υπόθεση R 1054/2010-3,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το σχέδιο υπ’ αριθ. 384.912-0001, που αναπαριστά διακοσμημένα επιτραπέζια σκεύη· ένα φλιτζάνι του καφέ με πιατάκι
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος: Η Etablissements Coquet SA
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Παράβαση του άρθρου 25, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002, δεδομένου ότι η χρήση του κοινοτικού υποδείγματος συνιστά μη επιτρεπόμενη χρήση έργου που προστατεύεται από τη νομοθεσία κράτους μέλους περί του δικαιώματος του δημιουργού.
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Δέχεται την αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 25, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 και του άρθρου 28, παράγραφος 1, στοιχείο β', περίπτωση iii, του κανονισμού 2245/2002, δεδομένου ότι η προσφεύγουσα προσκόμισε ανεπαρκή αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με το προστατευόμενο έργο στο οποίο βασίζεται η αίτηση για την κήρυξη ακυρότητας, με το προγενέστερο δικαίωμα επί του έργου αυτού καθώς και με το αντικείμενό του.


text:
 1.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 180/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 4ης Ιουνίου 2009 (αίτηση του Luleå tingsrätt, Σουηδία, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Åklagaren κατά Percy Mickelsson, Joakim Roos
 (Υπόθεση C-142/05) (1)
 (Οδηγία 94/25/ΕΚ - Προσέγγιση των νομοθεσιών - Σκάφη αναψυχής - Απαγόρευση χρήσεως ατομικών σκαφών με κινητήρα εκτός των διαύλων γενικής ναυσιπλοΐας - Άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ - Μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος - Πρόσβαση στην αγορά - Εμπόδιο - Προστασία του περιβάλλοντος - Αναλογικότητα)
 2009/C 180/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Luleå tingsrätt
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Åklagaren
 κατά
 Percy Mickelsson, Joakim Roos
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Luleå Tingsrätt — Ερμηνεία των άρθρων 28 έως 30 ΕΚ και της οδηγίας 2003/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 2003, για τροποποίηση της οδηγίας 94/25/ΕΚ για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών οι οποίες αφορούν τα σκάφη αναψυχής (ΕΕ L 214, σ. 18) — Απαγόρευση της χρήσεως ατομικών σκαφών (jet ski) εκτός των διαύλων γενικής ναυσιπλοΐας
 Διατακτικό
 Η οδηγία 94/25/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1994, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών οι οποίες αφορούν τα σκάφη αναψυχής, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 2003/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 2003, δεν αντιβαίνει σε εθνική ρύθμιση η οποία, για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος, απαγορεύει τη χρήση ατομικών σκαφών με κινητήρα, εκτός των καθορισθέντων διαύλων.
 Τα άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ δεν απαγορεύουν μια τέτοια εθνική ρύθμιση υπό την προϋπόθεση ότι:
 —
 οι αρμόδιες εθνικές αρχές είναι υποχρεωμένες να λάβουν τα μέτρα εφαρμογής που προβλέπονται για να καθοριστούν οι ζώνες εκτός των διαύλων γενικής ναυσιπλοΐας στις οποίες μπορεί να γίνει χρήση των ατομικών σκαφών με κινητήρα,
 —
 οι αρχές αυτές άσκησαν πράγματι την αρμοδιότητα που τους απονεμήθηκε προς τούτο και καθόρισαν τις ζώνες που ανταποκρίνονται στις προϋποθέσεις που προβλέπει η εθνική ρύθμιση, και
 —
 ότι τα μέτρα αυτά θεσπίστηκαν σε εύλογη προθεσμία από την έναρξη ισχύος της εν λόγω ρύθμισης.
 Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να εξακριβώσει αν πληρούνται οι προϋποθέσεις αυτές στην υπόθεση της κύριας δίκης.
 (1) ΕΕ C 143 της 11.6.2005.


text:
 2.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/7
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε με διάταξη της 11ης Οκτωβρίου 2004 το Bundesgerichtshof στο πλαίσιο των εκκρεμών ενώπιόν του υποθέσεων Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH κατά των κληρονόμων του αποβιώσαντος Dieter Deppe, 1. Ulrich Deppe, 2. Hanne-Rose Deppe, 3. Thomas Deppe, 4. Matthias Deppe, 5. Christine Urban, το γένος Deppe (C-7/05), κατά Siegfried Hennings (C-8/05), και κατά Hartmut Lübbe (C-9/05)
 (Υποθέσεις C-7/05, C-8/05, C-9/05)
 (2005/C 82/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Με διάταξη της 11ης Οκτωβρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 14 Ιανουαρίου 2005, το Bundesgerichtshof υπέβαλε, στο πλαίσιο των εκκρεμών ενώπιόν του υποθέσεων Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH κατά των κληρονόμων του αποβιώσαντος Dieter Deppe, 1. Ulrich Deppe, 2. Hanne-Rose Deppe, 3. Thomas Deppe, 4. Matthias Deppe, 5. Christine Urban, το γένος Deppe (C-7/05), κατά Siegfried Hennings (C-8/05), και κατά Hartmut Lübbe (C-9/05), στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
 1.
 Πληρούται η προϋπόθεση υπολογισμού μιας αμοιβής για φύτευση υπό την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1768/95 (1), ότι δηλαδή το ύψος της πρέπει να είναι «αισθητά χαμηλότερο» από το ποσό που απαιτείται για τη βάσει αδείας παραγωγή πολλαπλασιαστικού υλικού της ίδιας ποικιλίας στην ίδια περιοχή, ακόμη και αν η αμοιβή υπολογίζεται κατ' αποκοπή με 80 % του ποσού αυτού;
 2.
 Περιέχει το άρθρο 5, παράγραφοι 4 και 5, του κανονισμού (ΕΚ) 2605/98 (2) έναν κατ' αξίαν καθορισμό του ποσού της κατά νόμον αμοιβής για φύτευση;
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως: ισχύει ο καθορισμός αυτός, ως έκφραση μιας γενικής αρχής, και για πράξεις φυτεύσεως που πραγματοποιήθηκαν πριν από την έναρξη της ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) 2605/98;
 3.
 Συνεπάγεται η λειτουργία ως κατευθυντήριας γραμμής μιας συμβάσεως μεταξύ οργανώσεων κατόχων κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας και καλλιεργητών, υπό την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 2605/98, ότι η σύμβαση αυτή υιοθετείται, κατά τον κατά νόμο καθορισμό της αμοιβής, ως προς τα ουσιώδη βασικά της στοιχεία (παραμέτρους υπολογισμού) και στην περίπτωση κατά την οποία ο κάτοχος δεν γνωρίζει, κατά τον υπολογισμό της κατά νόμο αμοιβής, όλες τις παραμέτρους που εμπίπτουν στη σφαίρα ελέγχου του καλλιεργητή και απαιτούνται για τον υπολογισμό βάσει της συμβάσεως, αυτός δε επίσης δεν έχει δικαίωμα να αξιώσει από τον καλλιεργητή να του ανακοινώσει τα αντίστοιχα πραγματικά περιστατικά;
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως: προϋποθέτει αυτή η σύμβαση, στον βαθμό που πρέπει να λειτουργήσει ως κατευθυντήρια γραμμή υπό την έννοια αυτή, για την αποτελεσματικότητά της, την τήρηση των οριζομένων στο άρθρο 5, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 2605/98 όρων, ακόμη και στην περίπτωση που συνήφθη πριν από την έναρξη της ισχύος του κανονισμού αυτού;
 4.
 Θέτει το άρθρο 5, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 2605/98 ανώτατο όριο της αμοιβής για συμβατικές και/ή εκ του νόμου ρυθμίσεις περί αμοιβής;
 5.
 Μπορεί μία σύμβαση μεταξύ συντεχνιακών οργανώσεων να ληφθεί υπόψη ως κατευθυντήρια γραμμή υπό την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 2605/98, αν αυτή υπερβαίνει το προβλεπόμενο για την αμοιβή ποσοστό 50 % του ποσού σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 2605/98;
 (1) EE L 173, σ. 14.
 (2) EE L 328, σ. 6.


text:
 5.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/12
 Προσφυγή της 14ης Ιουλίου 2015 — DIMA Verwaltungs κατά ΓΕΕΑ (Σχήμα ενός δοχείου)
 (Υπόθεση T-383/15)
 (2015/C 328/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: DIMA Verwaltungs GmbH (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Kerkhoff, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Επίδικο σήμα: Τρισδιάστατο κοινοτικό σήμα (Σχήμα ενός δοχείου) — Υπ’ αριθ. 12 649 364 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 27ης Μαρτίου 2015 στην υπόθεση R 2568/2014-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να υποχρεώσει το καθού να συνεχίσει τη διαδικασία καταχωρίσεως·
 —
 επικουρικώς, να διαπιστώσει ότι το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού δεν απαγορεύει την εν λόγω καταχώριση και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του τμήματος προσφυγών·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 1.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 373/10
 Προσφυγή της 26ης Σεπτεμβρίου 2012 — Αυστρία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-427/12)
 2012/C 373/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωπος: C. Pesendorfer, επικουρούμενος από τον M. Windisch)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχείο δ', σε συνδυασμό με το άρθρο 2 της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 25ης Ιουλίου 2012 στην υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.28.487 (C 16/2009, πρώην N 254/2009), κατά την οποία η χρηματοδοτική εγγύηση της Δημοκρατίας της Αυστρίας προς την Bayerische Landesbank συνιστά κρατική ενίσχυση της Δημοκρατίας της Αυστρίας προς την Bayerische Landesbank υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, η οποία, λαμβανομένων υπόψη όσων εκτίθενται στα παραρτήματα I και III όπως και των όρων που παρατίθενται στο παράρτημα II, είναι συμβατή με την εσωτερική αγορά, καθώς και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Πρώτος λόγος: Προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως
 Στο πλαίσιο του λόγου αυτού, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η καθής δεν την κάλεσε σε ακρόαση σχετικά με το ζήτημα του χαρακτηρισμού του ληφθέντος από την προσφεύγουσα μέτρου ως κρατικής ενισχύσεως. Ως εκ τούτου δεν της παρασχέθηκε καμία δυνατότητα να παρουσιάσει το πραγματικό νομικό περιεχόμενο της συμφωνίας και να εκφραστεί επί των εκ των υστέρων μεταβολών των πραγματικών δεδομένων.
 2)
 Δεύτερος λόγος: Μη τήρηση της κατ’ άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, υποχρεώσεως αιτιολογήσεως
 Η προσφεύγουσα εξηγεί συναφώς ότι, στην απόφασή της η Επιτροπή δεν αιτιολόγησε γιατί το επίδικο μέτρο πρέπει να χαρακτηριστεί ως κρατική ενίσχυση και γατί η εν λόγω ενίσχυση είναι συμβατή με την εσωτερική αγορά. Ως εκ τούτου, οι μεν ενδιαφερόμενοι δεν είχαν τη δυνατότητα να λάβουν γνώση των λόγων για τους οποίους εκδόθηκε η επίμαχη νομική πράξη, τα δε δικαιοδοτικά όργανα της Ένωσης δεν μπορούν να ασκήσουν τον έλεγχό τους.
 3)
 Τρίτος λόγος: Παράβαση των άρθρων 107 και 108 ΣΛΕΕ
 Κατά την προσφεύγουσα, ο χαρακτηρισμός του επίδικου μέτρου ως κρατικής ενισχύσεως συμβατής με την εσωτερική αγορά δεν συνάδει με τα άρθρα 107 και 108 ΣΛΕΕ. Συναφώς εκθέτει ότι δεν καταβλήθηκε η συνήθως προβλεπόμενη στις συναλλαγές αντιπαροχή για το επίδικο μέτρο, ότι το μέτρο αυτό δεν είχε επιπτώσεις στη χρηματοοικονομική σταθερότητα και στη διατήρηση του πιστωτικού συστήματος στο κράτος μέλος που έλαβε το εν λόγω μέτρο, δηλαδή στην Αυστρία, και ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας δεν μπορούσε να ασκεί επαρκή εποπτεία όσον αφορά την υλοποίηση του επιδιωκόμενου σκοπού σε ένα άλλο κράτος μέλος.
 4)
 Τέταρτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 125 ΣΛΕΕ
 Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα εκθέτει ότι, δυνάμει του άρθρου 125, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, ένα κράτος μέλος δεν ευθύνεται για τις υποχρεώσεις των κεντρικών κυβερνήσεων και των οργανισμών περιφερειακής ή τοπικής αυτοδιοίκησης ενός άλλου κράτους μέλους και ότι τέτοιες υποχρεώσεις δεν μπορούν να προβληθούν έναντί του. Επειδή όμως η προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής θα είχε αυτό ακριβώς το αποτέλεσμα, η προσφεύγουσα στηρίζεται στην παράβαση του 125 ΣΛΕΕ.
 5)
 Πέμπτος λόγος: Αναρμοδιότητα της καθής
 Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή έλαβε εν προκειμένω απόφαση επί περιπτώσεως η οποία ουδόλως της ανατέθηκε με αυτή τη μορφή. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή ενήργησε εκτός των ορίων της καθ’ ύλην αρμοδιότητάς της.


text:
 24.10.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/27
 Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2009 — Gühring κατά ΓΕΕΑ (Συνδυασμός των χρωμάτων κίτρινο του σπάρτου και ασημόγκριζο)
 (Υπόθεση T-299/09)
 2009/C 256/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Gühring OHG (Albstadt, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. von Mühlendahl και H. Hartwig, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 30ής Απριλίου 2009 στην υπόθεση R 1330/2008-1·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του εξεταστή του ΓΕΕΑ της 21ης Ιουλίου 2008, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση καταχωρίσεως του υπ’ αριθ. 6 703 581 σήματος της προσφεύγουσας·
 —
 να αναγνωρίσει ότι το αιτούμενο υπ’ αριθ. 6 703 581 σήμα πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1)
 επικουρικώς
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 30ής Απριλίου 2009 στην υπόθεση R 1330/2008-1·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: σήμα το οποίο αποτελείται από τον συνδυασμό των χρωμάτων κίτρινο του σπάρτου και ασημόγκριζο για προϊόντα της κλάσεως 7 (αίτηση υπ’ αριθ. 6 703 581)
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β’, του κανονισμού 207/2009, διότι το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση έχει διακριτικό χαρακτήρα. Περαιτέρω, παράβαση του δικονομικού δικαίου και ειδικότερα των άρθρων 75 και 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 2009, L 78, σ. 1).


text:
 11.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/43
 Προσφυγή του John Arthur Slater κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) που ασκήθηκε στις 18 Απριλίου 2005
 (Υπόθεση Τ-152/05)
 (2005/C 143/79)
 Γλώσσα της αιτήσεως: η αγγλική
 Ο John Arthur Slater, κάτοικος Λονδίνου (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενος από τον J. Gilbert, Solicitor, άσκησε στις 18 Απριλίου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα).
 Η εταιρία Prime Restaurant Holdings, Inc., εδρεύουσα στο Mississanga, Οντάριο (Καναδάς) ήταν επίσης διάδικος στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών της 13ης Δεκεμβρίου 2004 στην υπόθεση R 582/2003-4·
 —
 να απορρίψει την αίτηση της Prime Restaurant Holdings, Inc., περί κηρύξεως ακυρότητας για το κοινοτικό σήμα 447730·
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο και τους άλλους διαδίκους στα δικαστικά τους έξοδα και στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος στην παρούσα δίκη, στην προσφυγή αριθ. R 582/2003-4 και στη διαδικασία ακυρώσεως αριθ. 23C000447730/1.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρημένο κοινοτικό σήμα το οποίο αφορά η αίτηση κηρύξεως ακυρότητας:
 Το λεκτικό σήμα EAST SIDE MARIO'S για αγαθά και υπηρεσίες των κλάσεων 25, 26 και 42 — Κοινοτικό εμπορικό σήμα αριθ. 447730
 Δικαιούχος του κοινοτικού εμπορικού σήματος:
 John Arthur Slater
 Διάδικος που ζητεί την κήρυξη ακύρου του κοινοτικού εμπορικού σήματος:
 Prime Restaurant Holdings, Inc.
 Δικαιώματα του αιτούντος την κήρυξη ακυρότητας:
 Το εθνικό λεκτικό και εικονιστικό σήμα EAST SIDE MARIO'S
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεων:
 Ακύρωση του κοινοτικού εμπορικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Απόρριψη της προσφυγής
 Ισχυρισμοί:
 Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου. Κατά τον προσφεύγοντα το τμήμα προσφυγών έσφαλε κρίνοντας ότι ο προσφεύγων ενήργησε για λογαριασμό τρίτου ο οποίος πρέπει να θεωρεί ως αιτών την καταχώρηση του κοινοτικού σήματος, ότι ο τρίτος αυτός ενήργησε κακόπιστα και ότι έγινε κακή χρήση.


text:
20.3.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 71/13
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η ανάθεση, με την υπογραφείσα στις Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 15.9.1999 σύμβαση, του έργου συλλογής και επεξεργασίας των της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 29 Ιανουα-
 απορριμμάτων του ∆ήμου του Mödling στην εταιρία ΑbfallGmbH ρίου 2004
 δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως «εσωτερικού χαρακτήρα μεταβί-
 βαση», στο πλαίσιο της διοικητικής διαρθρώσεως του ∆ήμου του (Υπόθεση C-32/04)
 Mödling, καθόσον ο εν λόγω δήμος δεν ασκεί πλέον, έναντι της
 εταιρίας ΑbfallGmbH, τον ίδιο έλεγχο που ασκεί στις δικές του (2004/C 71/21)
 υπηρεσίες. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η σύναψη
 της συμβάσεως που έχει ως αντικείμενο την παροχή υπηρεσιών
 συνιστά σύναψη δημοσίας συμβάσεως περί παροχής υπηρεσιών, η
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 οποία θα έπρεπε να αποτελέσει αντικείμενο διαγωνισμού.
 τον U. Wölker και τη F. Simonetti, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 29 Ιανουαρίου 2004 προσφυγή
 (1) ΕΕ L 209 της 24ης Ιουλίου 1992, σ. 1. ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της
 Γαλλικής ∆ημοκρατίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Πρωτοδι-
 κείο:
 — Να αναγνωριστεί ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά να θέσει σε ισχύ όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές
 του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 29 Ιανουα- και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με
 ρίου 2004 την οδηγία 2001/58/ΕΚ της Επιτροπής, της 27ης Ιουλίου
 2001, για δεύτερη τροποποίηση της οδηγίας 91/155/ΕΟΚ
 (Υπόθεση C-31/04) για τον προσδιορισμό και καθορισμό των λεπτομερών
 κανόνων για το σύστημα ειδικής πληροφόρησης σχετικά με τα
 επικίνδυνα παρασκευάσματα (δελτία δεδομένων ασφαλείας),
 (2004/C 71/20)
 κατ' εφαρμογή του άρθρου 14 της οδηγίας 1999/45/ΕΚ του
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και σχετικά
 με τις επικίνδυνες ουσίες κατ' εφαρμογή του άρθρου 27
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1), ή, εν πάση
 την Karen Banks και τον Fernando Castillo de la Torre, μέλη της περιπτώσει, να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις εν λόγω
 νομικής της υπηρεσίας, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, διατάξεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν
 άσκησε στις 29 Ιανουαρίου 2004 προσφυγή ενώπιον του ∆ικαστη- λόγω οδηγία.
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπα-
 νίας. — Να καταδικάσει το Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου
 στα δικαστικά έξοδα.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας
 να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και
 διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή του προς την Η ταχθείσα προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας παρήλθε στις
 οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του 30 Ιουλίου 2002.
 Συμβουλίου της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση
 ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και (1) ΕΕ L 212 της 7ης Αυγούστου 2001, σ. 24.
 συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (1),
 ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει σχετικά
 την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το
 άρθρο 13 της ως άνω οδηγίας,
 — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 έξοδα.
 του Μεγάλου ∆ουκάτου του Λουξεμβούργου, που ασκήθηκε
 στις 29 Ιανουαρίου 2004
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα (Υπόθεση C-33/04)
 (2004/C 71/22)
 Η προθεσμία για την προσαρμογή του εσωτερικού δικαίου στην
 οδηγία εξέπνευσε στις 22 ∆εκεμβρίου 2002.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 (1) ΕΕ L 167 της 22.6.2001, σ. 10. τους W. Wils και M. Shotter, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβού-
 ργο, άσκησε στις 29 Ιανουαρίου 2004 προσφυγή κατά του
 Μεγάλου ∆ουκάτου του Λουξεμβούργου.


text:
C 122/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 29.4.2000
 Η ληφθει ́σα απο ́φαση παραβαι ́νει το α ́ρθρο 4 των κανονισμω ́ν (ΕΚ) γ') Μπορει ́, στο πλαι ́σιο της συνδυασμε ́νης εφαρμογη ́ς του
 1073/1999 και 1074/1999 καθο ́σον α ́ρθρου 1, παρα ́γραφοι 1 και 2, στοιχει ́ο γ', και του α ́ρθρου
 2, παρα ́γραφος 1, δευ ́τερο εδα ́φιο, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 — συνιστα ́ καθαρη ́ α ́ρνηση της εξουσι ́ας της OLAF να πραγματο- 1697/79 του Συμβουλι ́ου, της 24ης Ιουλι ́ου 1979, να
 ποιει ́ εσωτερικε ́ς ́ερευνες στην ΕΤΕ και, στην πραγματικο ́τητα, θεωρηθει ́ ως χρο ́νος λη ́ξεως της προθεσμι ́ας παραγραφη ́ς της
 α ́ρνηση της δυνατο ́τητας εφαρμογη ́ς των κανονισμω ́ν απαιτη ́σεως εκ των υστε ́ρων εισπρα ́ξεως η πρω ́τη πρα ́ξη
 1073/1999 και 1074/1999 επι ́ της ΕΤΕ. Επιπλε ́ον, η καθορισμου ́ του υ ́ψους της οφειλομε ́νης εισφορα ́ς η ́ πρε ́πει,
 προ ́σβαση της OLAF στα στοιχει ́α που κατε ́χει η ΕΤΕ εξαρτα ́ται αντιθε ́τως, αυτο ́ς ο χρο ́νος λη ́ξεως να συμπι ́πτει με το χρονικο ́
 σε κα ́θε συγκεκριμε ́νη περι ́πτωση απο ́ α ́δεια του προε ́δρου της σημει ́ο εκδο ́σεως δευτε ́ρας πρα ́ξεως, με την οποι ́α ανακαλει ́ται
 ΕΤΕ, η οποι ́α καθορι ́ζει επι ́σης τη διαδικασι ́α της προσβα ́σεως και αντικαθι ́σταται η πρω ́τη και καθορι ́ζεται νε ́ο ποσο ́ εισφο-
 αυτη ́ς· ρα ́ς;
 — προβλε ́ποντας απλη ́ συνδρομη ́ της OLAF για την καταπο- δ') Τι ́ ́εννοια πρε ́πει ν' αποδοθει ́ στο α ́ρθρο 254 της Πρα ́ξεως
 λε ́μηση της απα ́της ο ́σον αφορα ́ τις πρα ́ξεις που εκτελου ́νται Προσχωρη ́σεως (2), ο ́ταν επιβα ́λλει στην Πορτογαλικη ́
 με τους ́διους
 ι πο ́ρους της ΕΤΕ, προβαι ́νει σε δια ́κριση μεταξυ ́ ∆ημοκρατι ́α την υποχρε ́ωση να εξαλει ́ψει τις πλεονα ́ζουσες
 των διαφορετικω ́ν χρηματοοικονομικω ́ν πηγω ́ν που ει ́ναι ασυ ́μ- ποσο ́τητες προϊο ́ντων και, ειδικο ́τερα, να το πρα ́ξει «με δαπα ́νη
 βατη προς την προστασι ́α των «οικονομικω ́ν συμφερο ́ντων» της»;
 της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας·
 ε') Πρε ́πει η ́ ο ́χι να θεωρηθει ́ ασυμβι ́βαστη προς την υποχρε ́ωση
 — ουδο ́λως αποτελει ́ επαρκε ́ς με ́τρο εκπληρω ́σεως των υποχρεω ́- την οποι ́α επιβα ́λλει το α ́ρθρο 254 της Πρα ́ξεως Προσχω-
 σεων του α ́ρθρου 4, παρα ́γραφος 6, των εν λο ́γω κανονισμω ́ν. ρη ́σεως, ο ́πως συμπληρω ́νεται και εξειδικευ ́εται απο ́ τους
 δυ ́ο κανονισμου ́ς εφαρμογη ́ς της — τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ)
 3771/85 (3) του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1985
 (1) Μη δημοσιευθει ́σα και κοινοποιηθει ́σα στην Επιτροπη ́ με ́εγγραφο της (α ́ρθρο 8), και τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 579/86 (4) της Επιτροπη ́ς,
 16.11.1999. της 28ης Φεβρουαρι ́ου 1986 (α ́ρθρα 4 και 8) —, η απαι ́τηση
 των πορτογαλικω ́ν τελωνειακω ́ν αρχω ́ ν ́εναντι των κατο ́χων
 πλεονασμα ́των ζα ́χαρης να καταβα ́λουν τις εισφορε ́ς τις οποι ́ες
 προβλε ́πει ο κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 579/86 (α ́ρθρο 7, παρα ́γραφος
 1), ο ́ταν η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α ́εχει παραλει ́ψει να λα ́βει
 τα αναγκαι ́α για την εξαγωγη ́ τους εκτο ́ς Κοινο ́τητας με ́τρα;
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- στ') Πρε ́πει, κατα ́ το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́
 βαλε το Supremo Tribunal Administrativo — Contencioso (ΕΟΚ) 1697/79 του Συμβουλι ́ου, της 24ης Ιουλι ́ου 1979, να
 Tributário — 2a Secção, με απο ́φαση της 12ης Ιανουαρι ́ου νοηθει ́ ως κρι ́σιμο σφα ́λμα η ανακριβη ́ς εκτι ́μηση των αναγκω ́ν
 2000 στην υπο ́θεση William Hinton & Sons; Lda κατα ́ εφοδιασμου ́ σε ζα ́χαρη του κοινου ́ της Αυτο ́νομης Περιφε ́ρειας
 Fazenda Pública Μαδε ́ρας, βα ́σει της οποι ́ας δο ́θηκε α ́δεια αδασμολο ́γητης
 εισαγωγη ́ς εν πλη ́ρει γνω ́σει του α ́ρθρου 254 της Πρα ́ξεως
 Προσχωρη ́σεως και του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 3771/85 του
 (Υπο ́θεση C-30/00) Συμβουλι ́ου;
 (2000/C 122/15) ζ') Πρε ́πει, κατα ́ το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́
 (ΕΟΚ) 1697/79, να θεωρηθου ́ν κρι ́σιμα τα διαδοχικα ́ πραγμα-
 Με απο ́φαση της 12ης Ιανουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη τικα ́ και νομικα ́ σφα ́λματα τα οποι ́α διε ́πραξε η αρμο ́δια
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις τελωνειακη ́ αρχη ́ κατα ́ τη διαδικασι ́α εκκαθαρι ́σεως των εισφο-
 4 Φεβρουαρι ́ου 2000, το Supremo Tribunal Administrativo — ρω ́ν;
 Contencioso Tributário — 2a Secção, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς η') Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως των δυ ́ο προηγουμε ́-
 μεταξυ ́ William Hinton & Sons; Lda κατα ́ Fazenda Pública, που νων ερωτημα ́των, μπορει ́ ευλο ́γως ο οφειλε ́της να αντιληφθει ́
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση αυτα ́ τα σφα ́λματα των αρμοδι ́ων τελωνειακω ́ν αρχω ́ν;
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 α') 'Εχει η ́ ο ́χι ́ το α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο γ', του (1) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 1697/79 του Συμβουλι ́ου, της 24ης Ιουλι ́ου
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1697/79 (1) του Συμβουλι ́ου, της 1979, περι ́ της εκ των υστε ́ρων εισπρα ́ξεως εισαγωγικω ́ν η ́ εξαγωγικω ́ν
 24ης Ιουλι ́ου 1979, την ́εννοια ο ́τι, οσα ́κις εκδι ́δεται η νομικη ́ δασμω ́ν που δεν κατε ́στησαν απαιτητοι ́ απο ́ τον φορολογου ́μενο, για
 πρα ́ξη η αποκαλου ́μενη βεβαι ́ωση χρε ́ους, η πρα ́ξη αυτη ́ εμπορευ ́ματα που διασαφη ́θηκαν σε τελωνειακο ́ καθεστω ́ς συνεπαγο ́-
 μενο την υποχρε ́ωση καταβολη ́ς τε ́τοιων δασμω ́ν (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 02/007,
 εκδι ́δεται κατ' ανα ́γκην πριν απο ́ την ειδοποι ́ηση προς ει ́σπραξη σ. 254).
 και την ́δια
 ι την ει ́σπραξη; (2) EE L 302, της 15.11.1985.
 (3) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 3771/85 του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου
 β') Πρε ́πει η ́ ο ́χι να θεωρηθει ́ ο ́τι συντρε ́χει περι ́πτωση ανυπαρξι ́ας 1985, για τα αποθε ́ματα των γεωργικω ́ν προϊο ́ντων που βρι ́σκονται
 βεβαιω ́σεως χρε ́ους, κατα ́ την ́εννοια της διατα ́ξεως του στην Πορτογαλι ́α (ΕΕ 1985 L 362, σ. 21).
 α ́ρθρου 2, παρα ́γραφος 1, δευ ́τερο εδα ́φιο, του κανονισμου ́ (4) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 579/86 της Επιτροπη ́ς, της 28ης Φεβρουαρι ́ου
 (ΕΟΚ) 1697/79 του Συμβουλι ́ου, της 24ης Ιουλι ́ου 1979, 1986, για τη θε ́σπιση των διατα ́ξεων σχετικα ́ με τα αποθε ́ματα
 ο ́ταν η πρω ́ τη πρα ́ξη με την οποι ́α η τελωνειακη ́ αρχη ́ εγγρα ́φει προϊο ́ντων του τομε ́α της ζα ́χαρης που βρι ́σκονται, την 1η Μαρτι ́ου
 το ποσο ́ εισφορω ́ν σε λογιστικα ́ βιβλι ́α η ́ α ́λλο αντι ́στοιχο 1986, στην Ισπανι ́α και την Πορτογαλι ́α (ΕΕ 1986 L 57, σ. 21).
 ́εγγραφο ει ́ναι η της εγγραφη ́ς της εισπρα ́ξεως των εν λο ́γω
 εισφορω ́ν;


text:
 28.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 227/22
 Προσφυγή της 21ης Μαΐου 2012 — Ålands Industrihus κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-212/12)
 2012/C 227/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ålands Industrihus (Mariehamn, Φινλανδία) (εκπρόσωπος: L. Laitinen, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C 6/2008 της Επιτροπής, της 13ης Ιουλίου 2011, σχετικά με τα μέτρα που εφάρμοσε η περιφερειακή κυβέρνηση της Åland υπέρ της Ålands Industrihus Ab, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει επτά λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως: εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ — δεν υφίσταται κρατική ενίσχυση
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η εισφορά κεφαλαίου και οι εγγυήσεις δανείων δεν συνιστούν κρατική ενίσχυση, δεδομένου ότι η ενίσχυση δεν έχει νοθεύσει τον ανταγωνισμό σε βαθμό που να επηρεάζει το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών. Η Επιτροπή προέβη σε προδήλως εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών της υπόθεσης, διαπιστώνοντας ειδικότερα ότι δεν υπάρχει κανένα απόλυτο εμπόδιο για τις αλλοδαπές επιχειρήσεις να ασκήσουν τη δραστηριότητά τους στην Åland και, μάλιστα, τίποτα που να τις εμποδίζει να επενδύσουν στην τοπική αγορά ακινήτων.
 2)
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με την έννοια του ιδιώτη επενδυτή — δεν υφίσταται κρατική ενίσχυση
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι όλες οι εισφορές κεφαλαίου ήταν σύμφωνες προς την αρχή του επενδυτή σε οικονομία αγοράς και, επομένως, δεν νόθευσαν ή δεν απείλησαν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό σε βαθμό που να επηρεάζει το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών. Η Επιτροπή προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση όσον αφορά τη συμβατότητα του μέτρου με την αρχή του επενδυτή σε οικονομία αγοράς, καθόσον, μεταξύ άλλων, εσφαλμένα και αυθαίρετα εκτίμησε το μέγεθος της αναμενόμενης απόδοσης, εστιάζοντας μόνο στην ετήσια απόδοση. Κατά την προσφεύγουσα, η πραγματική αναμενόμενη απόδοση αποτελεί συνδυασμό της ετήσιας απόδοσης και της αναμενόμενης αύξησης της αξίας.
 3)
 Τρίτος λόγος ακυρώσεως: παράλειψη συνεκτιμήσεως του υφισταμένου προγράμματος ενισχύσεων όσον αφορά τις εγγυήσεις
 —
 Η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη της το γεγονός ότι τουλάχιστον δύο από τις παρασχεθείσες εγγυήσεις περιλαμβάνονταν σε υφιστάμενο καθεστώς ενισχύσεων.
 4)
 Τέταρτος λόγος ακυρώσεως: εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και έλλειψη αιτιολογίας
 —
 Αν, παρ' όλα αυτά, τα εν λόγω μέτρα πρέπει να θεωρηθούν κρατική ενίσχυση, τα ποσά που πρέπει να ανακτηθούν υπολογίστηκαν εσφαλμένα. Πρώτον, η Επιτροπή, βάσει αδύναμης, ελλιπούς και εξαιρετικά σύντομης αιτιολογίας, αυθαίρετα θεώρησε ότι η ανάκτηση έπρεπα να αφορά το συνολικό ποσό του επενδυθέντος κεφαλαίου. Δεύτερον, η Επιτροπή, βάσει ελλιπούς αιτιολογίας, αυθαίρετα καθόρισε το τμήμα της ενισχύσεως που αφορά τις εγγυήσεις σε ένα μη εύλογο και μη ρεαλιστικό επίπεδο. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι ελλείψεις και οι αυθαιρεσίες στην αιτιολογία της Επιτροπής καθιστούν σχεδόν αδύνατο για αυτήν να αντιμετωπίσει προσηκόντως τις αιτιάσεις της Επιτροπής.
 5)
 Πέμπτος λόγος ακυρώσεως: εσφαλμένη εφαρμογή των κανόνων σχετικά με το επιτόκιο αναφοράς
 —
 Η Επιτροπή εφάρμοσε, κατά τον υπολογισμό του τμήματος της ενισχύσεως που αφορά τις εγγυήσεις, την ανακοίνωσή της σχετικά με την αναθεώρηση της μεθόδου καθορισμού των επιτοκίων αναφοράς και προεξόφλησης (1), με αναδρομική ισχύ. Αυτή η αθέμιτη αναδρομική εφαρμογή είχε ως συνέπεια ότι το σχετικό με τις εγγυήσεις τμήμα της ενισχύσεως που πρέπει να ανακτηθεί καθορίστηκε υψηλότερα από ό,τι θα είχε καθοριστεί αν ο υπολογισμός είχε στηριχθεί στη σωστή βάση, η οποία, κατά την προσφεύγουσα, είναι η ανακοίνωση 97/C 273/03 της Επιτροπής, σχετικά με την μέθοδο καθορισμού των επιτοκίων αναφοράς και προεξόφλησης (2), που ίσχυε κατά τον χρόνο παροχής των εγγυήσεων.
 6)
 Έκτος λόγος ακυρώσεως: η προσφεύγουσα είχε δικαιολογημένη εμπιστοσύνη όσον αφορά την ενίσχυση
 —
 Η προσφεύγουσα είχε, βάσει των περιστάσεων που εκτέθηκαν ανωτέρω στο πλαίσιο του πρώτου, του δεύτερου και του τρίτου λόγου ακυρώσεως, δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ότι τα μέτρα της περιφερειακής κυβέρνησης δεν συνιστούσαν παράνομη κρατική ενίσχυση. Η προσφεύγουσα έθεσε ωστόσο το ερώτημα στην περιφερειακή κυβέρνηση, η οποία επιβεβαίωσε ότι τα μέτρα καλύπτονταν από κοινοποιηθέντα καθεστώτα ενισχύσεων.
 7)
 Έβδομος λόγος ακυρώσεως: η απόφαση της Επιτροπής θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια δικαίου και περιορίζει το καθεστώς της ιδιοκτησίας σύμφωνα με το άρθρο 345 ΣΛΕΕ
 —
 Η Επιτροπή αγνόησε παντελώς τις παράλληλες επενδύσεις που πραγματοποίησε ο Δήμος του Mariehamn, οπότε η προσφεύγουσα, σε περίπτωση ανακτήσεως, βρίσκεται σε αδυναμία να μεταχειριστεί ισότιμα τους μετόχους, σύμφωνα με τις δεσμευτικές διατάξεις του εταιρικού δικαίου της Φινλανδίας. Η παράλειψη αυτή της Επιτροπής αλλοιώνει επιπλέον το τελικό οικονομικό αποτέλεσμα για τους ενδιαφερόμενους, κατά τρόπο που συνεπάγεται ότι η απόφαση παραβαίνει το άρθρο 345 ΣΛΕΕ, σύμφωνα με το οποίο οι Συνθήκες δεν προδικάζουν με κανένα τρόπο το καθεστώς της ιδιοκτησίας στα κράτη μέλη.
 (1) ΕΕ 2008 C 14, σ. 6.
 (2) ΕΕ 1997 C 273, σ. 3.


text:
 1.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 180/24
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 17ης Μαρτίου 2009 [αίτηση του Tribunale ordinario di Milano (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Rita Mariano κατά Istituto nazionale per l'assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (INAIL)
 (Υπόθεση C-217/08) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας - Ίση μεταχείριση στον τομέα της απασχολήσεως και της εργασίας - Άρθρα 12 και 13 ΕΚ - Χορήγηση παροχής επιζώντος - Εθνική κανονιστική ρύθμιση προβλέπουσα διαφορετική μεταχείριση μεταξύ του επιζώντος συζύγου και του επιζώντος συντρόφου σε συμβίωση εκτός γάμου)
 2009/C 180/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale ordinario di Milano
 Διάδικοι
 Rita Mariano
 κατά
 Istituto nazionale per l'assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (INAIL)
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale ordinario di Milano — Ερμηνεία των άρθρων 12 και 13 ΕΚ — Ίση μεταχείριση στον τομέα της απασχολήσεως και της εργασίας — Χορήγηση συντάξεως επιζώντος — Εθνική κανονιστική ρύθμιση προβλέπουσα διαφορετική μεταχείριση μεταξύ του επιζώντος συζύγου και του επιζώντος συντρόφου εκτός γάμου που έχει συνάψει με τον αποβιώσαντα σύμφωνο ελεύθερης συμβιώσεως
 Διατακτικό
 Το κοινοτικό δίκαιο δεν περιέχει απαγόρευση κάθε διακρίσεως, την εφαρμογή της οποίας πρέπει να διασφαλίζουν τα δικαστήρια των κρατών μελών, εφόσον η ενδεχομένως συνιστώσα δυσμενή διάκριση συμπεριφορά ουδόλως συνδέεται προς το κοινοτικό δίκαιο. Υπό συνθήκες όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, τα άρθρα 12 ΕΚ και 13 ΕΚ δεν δημιουργούν από μόνα τους τέτοιο σύνδεσμο.
 Υπό τις εν λόγω συνθήκες, τα άρθρα αυτά δεν απαγορεύουν εθνική κανονιστική ρύθμιση δυνάμει της οποίας, σε περίπτωση θανάτου ενός προσώπου κατόπιν ατυχήματος, καταβάλλεται επίδομα ίσο προς το 50 % των αποδοχών που εισέπραττε το πρόσωπο αυτό πριν από τον θάνατό του μόνο στον επιζώντα σύζυγο, το δε ανήλικο τέκνο του θανόντος εισπράττει επίδομα ανερχόμενο μόλις στο 20 % των αποδοχών αυτών.
 (1) ΕΕ C 197 της 2.8.2008.