text:
 26.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 350/24
 Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2016 — Sensi Vigne & Vini κατά EUIPO — El Grifo (CONTADO DEL GRIFO)
 (Υπόθεση T-434/16)
 (2016/C 350/30)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sensi Vigne & Vini Srl (Lamporecchio, Ιταλία) (εκπρόσωπος: F. Caricato, avvocato)
 Καθού: Γραφείο διανοητικής ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: El Grifo, SA (San Bartolomé de Lanzarote, Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της ΕΕ το οποίο περιλαμβάνει τα λεκτικά στοιχεία «CONTADO DEL GRIFO» — Υπ’ αριθ. 12 097 416 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 25ης Μαΐου 2016 στην υπόθεση R 2218/2015-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να μεταρρυθμίσει εξ ολοκλήρου την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να κάνει δεκτή την παρούσα προσφυγή, αποφαινόμενο υπέρ της υπ’ αριθ. 12097416 αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος της ΕΕ, η οποία κατατέθηκε στις 28.8.2013 για προϊόντα υπαγόμενα στην κλάση 33·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, καθώς και στα έξοδα της ενώπιόν του διαδικασίας.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 1.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 431/34
 Προσφυγή της 19ης Σεπτεμβρίου 2014 — Krka κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-684/14)
 (2014/C 431/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Krka Tovarna Zdravil d.d. (Novo Mesto, Σλοβενία) (εκπρόσωποι: T. Ilešič και M. Kocmut, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2014) 4955 τελικό της Επιτροπής, της 9ης Ιουλίου 2014, στην υπόθεση AT.39612 — Perindopril (Servier), η οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα στις 11 Ιουλίου 2014, καθόσον την αφορά, ιδίως τα άρθρα 4, 7, παράγραφος 4, στοιχείο α', και τα άρθρα 8 και 9 της αποφάσεως αυτής,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά και λοιπά έξοδα της προσφεύγουσας τα οποία σχετίζονται με την υπόθεση αυτή, και
 —
 να διατάξει κάθε άλλο μέτρο που θα κρίνει εύλογο.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή δεν ανέλυσε δεόντως το νομικό, πραγματικό και οικονομικό πλαίσιο της καταστάσεως της προσφεύγουσας.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή εσφαλμένως κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η προσφεύγουσα και η Servier είναι πραγματικοί ή δυνητικοί ανταγωνιστές, υπό την έννοια του άρθρου 101 ΣΛΕΕ.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι το εσφαλμένο συμπέρασμα της Επιτροπής κατά το οποίο ο φιλικός διακανονισμός σχετικά με τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας μεταξύ της προσφεύγουσας και της Servier περιόρισε εξ αντικειμένου τον ανταγωνισμό υπό την έννοια του άρθρου 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ ερείδεται σε εσφαλμένη ανάλυση των πραγματικών περιστατικών και εσφαλμένη νομική ανάλυση, καθώς και σε εσφαλμένη εφαρμογή των καθιερωμένων αρχών σχετικά με τους εξ αντικειμένου περιορισμούς.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή προσέβαλε το δικαίωμά της άμυνας καθόσον δεν εξέτασε κατά τρόπο συνεπή τη σύμβαση εκχωρήσεως και εκμεταλλεύσεως και υπέπεσε σε πλάνη καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η σύμβαση αυτή συνιστά περιορισμό του ανταγωνισμού εξ αντικειμένου υπό την έννοια του άρθρου 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι συμφωνίες μεταξύ της προσφεύγουσας και της Servier περιόρισαν τον ανταγωνισμό ως εκ του αποτελέσματος υπό την έννοια του άρθρου 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 6.
 Με τον έκτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή δεν εξέτασε δεόντως τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας υπό την έννοια του άρθρου 101, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 19ης Απριλίου 2007 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-134/04) (1)
 (Αλιεία - Κανονισμός (ΕΚ) 2287/2003 περί καθορισμού των ποσοστώσεων αλιευμάτων μεταξύ κρατών μελών - Πράξη προσχωρήσεως της Ισπανίας - Λήξη της μεταβατικής περιόδου - Απαίτηση σχετικής σταθερότητας - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων - Νέες δυνατότητες αλιείας)
 (2007/C 96/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: M. A. Sampol Pucurull και E. Braquehais Conesa)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: F. Florindo Gijón και G. Ramos Ruano)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: T. van Rijn και S. Pardo Quintillán)
 Αντικείμενο
 Μερική ακύρωση του κανονισμού (EΚ) 2287/2003 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2003, περί καθορισμού, για το 2004, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων και των συναφών όρων στα κοινοτικά ύδατα και, για τα κοινοτικά σκάφη, σε άλλα ύδατα όπου απαιτούνται περιορισμοί αλιευμάτων (ΕΕ L 344, σ. 1), κατά το μέρος που οι νέες αλιευτικές δυνατότητες για τη Βόρεια και τη Βαλτική Θάλασσα κατανεμήθηκαν χωρίς να ληφθούν υπόψη τα συμφέροντα της Ισπανίας, παρά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου — Δυσμενής διάκριση — Εφαρμογή του άρθρου 20, παράγραφος 2, του κανονισμού (EΚ) 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΕΕ L 358, σ. 59)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 106 της 30.4.2004.


text:
αριθ . C 119/2 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 13 . 5 . 95
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ The ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Queen και Secretary of State for the Home Department ex της 30ής Μαρτίου 1995
 parte: Evans Médical Ltd και Macfarlan Smith Ltd, υποστη
 ριζομένου από την Generics (UK) Ltd, η έκδοση προδικα στην υπόθεση C-65/93: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά
 στικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία, αφενός, των Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (] )
 άρθρων 30, 36 και 234 της συνθήκης ΕΚ και, αφετέρου , της (Άρθρο 43 της σννθήκης ΕΚ — Υποχρέωση διαβουλεύσεως
 οδηγίας 77/62/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου με το Κοινοβούλιο)
 1976 περί συντονισμού των διαδικασιών συνάψεως συμβά (95/C 119/03)
 σεων κρατικών προμηθειών (2), όπως τροποποιήθηκε από
 την οδηγία 88/295/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Μαρτίου (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 1988 (3), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 Iglesias, Πρόεδρο, F. A. Schockweiler και P. J. G. Kapteyn, σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου και
 προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, K. N. Κακούρη , J. L. του Πρωτοδικείου»)
 Murray (εισηγητή) και D. A. O. Edward, δικαστές· γενικός
 εισαγγελέας: C. O. Lenz· γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος Στην υπόθεση C-65/93, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσω
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 28 Μαρτίου 1995 απόφαση με το ποι: Jorge Campinos, Christian Pennera και Kieran Bradley)
 εξής διατακτικό: κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι:
 Jean-Claude Piris και Yves Crétien), υποστηριζομένου από το
 1 . Το άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ έχει εφαρμογή επί εθνικής Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας
 πρακτικής συνιστάμενης στην απαγόρευση της εισαγω Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: J. E. Collins, του τμήματος Treasury
 γής ναρκωτικών τα οποία εμπίπτουν στην ενιαία σύμβαση Solicitor, και Peter Duffy, barrister), που είχε ως αντικείμενο
 του 1961 περί ναρκωτικών και μπορούν να διατίθενται προσφυγή με την οποία ζητήθηκε η ακύρωση του κανονισμού
 στο εμπόριο δυνάμει αυτής. (ΕΟΚ) αριθ. 3917/92 του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου
 1992 για την παράταση , κατά το 1993, της εφαρμογής των
 κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ . 3831/90, (ΕΟΚ) αριθ . 3832/90,
 2. Το άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ έχει την έννοια ότι ένα (ΕΟΚ) αριθ . 3833/90, (ΕΟΚ) αριθ. 3834/90, (ΕΟΚ)
 κράτος μέλος οφείλει να διασφαλίζει την πλήρη αποτε αριθ . 3835/90 και (ΕΟΚ) αριθ. 3900/91 , για την εφαρμογή των
 λεσματικότητα αυτής της διατάξεως, μη εφαρμόζοντας γενικευμένων δασμολογικών προτιμήσεων, κατά το έτος
 αντίθετη εθνική πρακτική, εκτός αν η πρακτική αυτή είναι 1991 , σε ορισμένα προϊόντα, καταγωγής των αναπτυσσόμε
 αναγκαία για τη διασφάλιση της εκπληρώσεως, από το νων χωρών, και για τη συμπλήρωση του καταλόγου των
 οικείο κράτος μέλος, υποχρεώσεων έναντι τρίτων κρατών δικαιούχων των προτιμήσεων αυτών (2), το Δικαστήριο,
 που απορρέουν από σύμβαση συναφθείσα πριν τεθεί σε συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, F. A.
 ισχύ η συνθήκη ΕΚ ή πριν προσχωρήσει το εν λόγω Schockweiler, P. J. G. Kapteyn (εισηγητή ) και C. Gulmann,
 κράτος μέλος. προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, K. N. Κακούρη , J. C.
 Moitinho de Almeida, J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P.
 3 . Εθνική πρακτική που συνίσταται στην άρνηση χορηγή Puissochet και G. Hirsch, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 σεως αδείας εισαγωγής ναρκωτικών προερχομένων από G. Tesauro, γραμματέας: D. Louterman-Hubeau, κυρία
 άλλο κράτος μέλος δεν εμπίπτει στην παρέκκλιση του υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 30 Μαρτίου 1995 από
 άρθρου 36 της συνθήκης ΕΚ, όταν τη δικαιολογεί η φαση με το ακόλουθο διατατικό:
 ανάγκη διασφαλίσεως της επιβιώσεως μιας επιχειρήσεως,
 αλλά, αντιθέτως, εμπίπτει στην παρέκκλιση αυτή, όταν η 1 . Απορρίπτει την προσφυγή.
 προστασία της υγείας και της ζωής των προσώπων 2. Καταδικάζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά
 απαιτεί τη διασφάλιση σταθερού εφοδιασμού σε ναρκω έξοδα. Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και
 τικά για ουσιώδεις ιατρικούς σκοπούς, o σκοπός δε αυτός Βόρειας Ιρλανδίας θα φέρει τα έξοδά του.
 δεν μπορεί να επιτευχθεί το ίδιο αποτελεσματικά με μέτρα
 λιγότερο περιοριστικά του ενδοκοινοτικού εμπορίου. (!) EE αριθ. C 105 της 16. 4. 1993.
 (2) ΕΕ αριθ. L 396 της 31 . 12. 1992, σ. 1 .
 4. H οδηγία 77/62/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμ
 βρίου 1976 περί συντονισμού των διαδικασιών συνάψεως
 συμβάσεων κρατικών προμηθειών, όπως τροποποιήθηκε ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 με την οδηγία 88/295/ΕΟΚ του Συμβουλίου της22ας Μαρ της 23ης Μαρτίου 1995
 τίου 1988 έχει την έννοια ότι επιτρέπει στους αναφερομέ
 νους σ' αυτήν οργανισμούς, οι οποίοι επιθυμούν να στην υπόθεση C-458/93: Ποινική δίκη κατά
 αποκτήσουν διαμορφίνη, να συνάπτουν τη σύμβαση Mostafa Saddik (')
 προμηθείας λαμβάνοντας υπόψη την ικανότητα των (Απαράδεκτο)
 διαγωνιζομένων επιχειρήσεων να διασφαλίσουν κατά (95/C 119/04)
 τρόπο ασφαλή και ανελλιπή τον εφοδιασμό του οικείου
 κράτους μέλους. (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 O ) EE αριθ . C 222 της 18. 8. 1993 .
 (2) ΕΕ αριθ. L 13 της 15. 1 . 1977, σ. 1 , ΕΕ ειδ. έκδ. 17/001 , σ. 24. σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου και
 (3 ΕΕ αριθ . L 127 της 20. 5 . 1988, σ. 1 . του Πρωτοδικείου»)
 Στην υπόθεση C-458/93 , που έχει ως αντικείμενο αίτηση της
 Pretura circondariale di Roma προς το Δικαστήριο, κατ'
 ---pagebreak--- 13 . 5 . 95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ . C 119/3
 εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεων που
 ζητείται, στο πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί υπέβαλε το Corte di Appello di Ancona, πολιτικό τμήμα, με
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά Mostafa Saddik, η διάταξη της 19ης Οκτωβρίου 1994 στην υπόθεση Amminis
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των trazione delle Finanze dello Stato κατά Foods Import srl
 άρθρων 3 , 9, 30, 37 , 85 , 86, 87, 88 και 90 της συνθήκης ΕΚ, το (Υπόθεση C-38/95)
 Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias,
 Πρόεδρο, F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann (95/C 119/06
 και P. Jann, προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, K. N.
 Κακούρη, J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray,
 D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet (εισηγητή), G. Hirsch και H. Με διάταξη της 19ης Οκτωβρίου 1994, η οποία περιήλθε στη
 Ragnenalm, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. B. Elmer, Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 23 Μαρτίου 1995 διάταξη στις 16 Φεβρουαρίου 1995, το Corte di Appello di Ancona,
 με το ακόλουθο διατακτικό: πολιτικό τμήμα, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Amminis
 trazione delle Finanze dello Stato και Foods Import srl, που
 εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση
 H αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 υποβλήθηκε από την Pretura circondariale di Roma, με
 διάταξη της 24ης Νοεμβρίου 1993, είναι απαράδεκτη.
 1 . Είναι περιοριστική ή απλώς ενδεικτική η απαρίθμηση που
 περιέχεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 3796/81 του
 0 ) EE αριθ. C 76 της 12. 3. 1994. Συμβουλίου της 29ης Δεκεμβρίου 1991 Q όπου στο έκτο
 παράρτημα, περιλαμβάνεται το κεφάλαιο 3 του δασμολο
 γίου και αναφέρονται, στη διάκριση 03.02. Α.1 , οι βακα
 λάοι και, στη διάκριση 03.02. Α.2, τα φιλέτα βακαλάων, με
 ειδικότερη αναφορά των gadus morhua, boreogadus saida
 και gadus ogac, απαρίθμηση που επαναλαμβάνεται στον
 κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3383/83 του Συμβουλίου της
 4ης Νοεμβρίου 1983 (2) και εμπίπτει επομένως στην
 ανωτέρω απαρίθμηση o βακαλάος του οποίου το επιστη
 μονικό όνομα είναι Molva;
 Αίτηση αναιρέσεως, που υποβλήθηκε στις 16 Ιανουαρίου
 1995, από τις Transacciones Marítimas, SA (Tramasa),
 Makupesca, SA, και Recursos Marinos, SA, κατά της διατά 2. Σε περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο κρίνει ότι η
 ξεως της 26ης Οκτωβρίου 1994 του Προέδρου του Πρωτο απαρίθμηση αυτή είναι περιοριστική: εφαρμόζεται το
 δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις συνεκδικασθεί άρθρο 20 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3796/81 του
 σες υποθέσεις Τ-231/94 R, Τ-232/94 R και Τ-234/94 R μεταξύ
 Συμβουλίου της 29ης Δεκεμβρίου 1981 το οποίο προβλέ
 των Transacciones Marítimas, SA (Tramasa), Makupesca, SA, πει την αναστολή των δασμών του δασμολογίου , μόνο στα
 και Recursos Marinos, SA και της Επιτροπής των τρία υποείδη βακαλάων που αναφέρονται στο σημείο 1
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στον gadus morhua, στον boreogadus saida και στον
 (Υπόθεση C-12/95 P) gadus ogac) και όχι και στα άλλα υποείδη, όπως είναι το
 (95/C 119/05 ) υποείδος Molva;
 Οι Transacciones Marítimas, SA (Tramasa), Makupesca, SA, 3 . Όποια και αν είναι η απάντηση στα ανωτέρω: πρέπει
 και Recursos Marinos, SA, εκπροσωπούμενες από τους το άρθρο 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 Santiago Martinez Lage, Rafaël Allendesalazar Corcho και αριθ . 1697/79 της 24ης Ιουλίου 1979 (3) το οποίο προβλέπει
 Javier Vias Alonso, δικηγόρους Μαδρίτης, με αντίκλητο στο το δικαίωμα του οφειλέτη να αντιτάσσεται στην εκ των
 Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Aloyse May, 31 , Grand Rue, υστέρων είσπραξη (βλ. απόφαση ΔΕΚ της 22ας Οκτω
 υπέβαλαν στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις βρίου 1987, Συλλογή 1987, σ. 4199), να εφαρμοστεί και
 16 Ιανουαρίου 1995 αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως στην προκειμένη περίπτωση , στην οποία οι δασμοί δεν ει
 του Προέδρου του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο σπράχθηκαν λόγω της παραλείψεως του τελωνείου , αν
 τήτων στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-231/94 R, Τ-232/ ληφθεί συγχρόνως υπόψη η συμπεριφορά του καθ ' υπό
 94 R και Τ-234/94 R μεταξύ των Transacciones Marítimas, SA θεση οφειλέτη , o οποίος είχε τηρήσει για την τελωνειακή
 (Tramasa), Makupesca, SA, και Recursos Marinos, SA και της διασάφηση όλες τις διατάξεις της ισχύουσας νομοθε
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. σίας;
 (') ΕΕ αριθ. L 79 της 31 . 12. 1981 , σ. 1 .
 Με διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊ (2) ΕΕ αριθ. L 313 της 14ης Νοεμβερίου 1993, σ. 1 [πρόκειται για τον
 κών Κοινοτήτων, της 7ης Μαρτίου 1995, η αίτηση αναιρέσεως κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3333/83 και όχι για τον κανονισμό (ΕΟΚ)
 απορρίφθηκε και οι αιτούσες καταδικάστηκαν στο σύνολο αριθ. 3383/83, όπως αναφέρεται στο προδικαστικό ερώτημα].
 των δικαστικών εξόδων. (3) EE ειδ . EXÔ . 02/007 , o. 254.


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 19ης Απριλίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-72/06) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2003/9/ΕΚ - Πολιτική ασύλου - Αιτούντες άσυλο - Υποδοχή - Ελάχιστες απαιτήσεις - Μη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη εντός της ταχθείσας προθεσμίας)
 (2007/C 96/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Κοντού-Durande και C. O'Reilly)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: Ν. Δαφνίου)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως εντός της ταχθείσας προθεσμίας όλων των αναγκαίων διατάξεων προς συμμόρφωση με την οδηγία 2003/9/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2003, σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο στα κράτη μέλη (EE L 31, σ. 18)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2003/9/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου, σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο στα κράτη μέλη, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 26 της εν λόγω οδηγίας.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 74 της 25.3.2006.


text:
 5.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/26
 Προσφυγή της 31ης Ιουλίου 2015 — European Dynamics Luxembourg κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων
 (Υπόθεση T-441/15)
 (2015/C 328/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: European Dynamics Luxembourg SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο), Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής AE (Αθήνα, Ελλάδα), European Dynamics Belgium SA (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: Ι. Αμπαζής και Μ. Σφυρή, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρωθεί η απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ), η οποία τους γνωστοποιήθηκε με το από 04/06/2015 μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της Διευθύντριας Πόρων της Τεχνολογίας της Πληροφορίας και με την οποία ο ΕΟΦ απέρριψε δύο από τους υποψηφίους, τους οποίους υπέβαλαν οι προσφεύγουσες μετά το υπ’αριθμ. SC001 Αίτημα για Παροχή Υπηρεσιών (Request Form for Services) στα πλαίσια της συμφωνίας-πλαίσιο ΕΜΑ/2012/10/ICT·
 —
 να υποχρεωθεί ο ΕΟΦ να αποκαταστήσει τη ζημία των προσφευγουσών για την ευκαιρία που απώλεσαν να συνάψουν επιμέρους σύμβαση για Διαχειριστή Έργου (Project Manager) δυνάμει τoυ υπ’αριθμ. SC001 Αιτήματος για Παροχή Υπηρεσιών (Request Form for Services), την οποία αποτιμούν ex aequo et bono σε οκτώ χιλιάδες ευρώ (8 000,00 ευρώ), εντόκως από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως ή σε όποιο άλλο ποσό κρίνει το Δικαστήριό· και
 —
 να καταδικασθεί ο ΕΟΦ στο σύνολο της δικαστικής δαπάνης των προσφευγουσών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κατά τις προσφεύγουσες, η προσβαλλόμενη απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί κατά το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, διότι αντιβαίνει στην αρχή της αναλογικότητας που διέπει τις δημόσιες συμβάσεις. Πιο συγκεκριμένα, η προσβαλλόμενη απόφαση απέρριψε τους υποψηφίους των προσφευγουσών λόγω μη πιστοποίησης στη μεθοδολογία PRINCE2, κριτήριο που δεν είναι ούτε πρόσφορο ούτε αναγκαίο και ως εκ τούτου αντιβαίνει στην αρχή της αναλογικότητας στις δημόσιες συμβάσεις.
 Ως εκ τούτου, ο ΕΟΦ προέβη σε κατάφωρη παραβίαση συγκεκριμένου κανόνα δικαίου (άρθρο 102, παράγραφος 1, του Δημοσιονομικού Κανονισμού), που αποσκοπεί στην απονομή δικαιωμάτων στους ιδιώτες προκαλώντας ζημία στις προσφεύγουσες, αφού απώλεσαν την ευκαιρία σύναψης επιμέρους συμβάσεως για Διαχειριστή Έργου (Project Manager), ώστε και συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την αποκατάσταση ζημίας των προσφευγουσών.


text:
 16.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/19
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) στις 3 Μαΐου 2016 — Glencore Grain Hungary Kft. κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság
 (Υπόθεση C-254/16)
 (2016/C 296/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Glencore Grain Hungary Kft.
 Καθής: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 183 της οδηγίας 2006/112 (1) την έννοια ότι αντιβαίνει προς αυτό εθνική ρύθμιση, η οποία προβλέπει ότι η προθεσμία για την επιστροφή του πιστωτικού υπολοίπου του ΦΠΑ παρατείνεται μέχρι την ημερομηνία παραδόσεως του πρακτικού που καταρτίσθηκε κατόπιν ελέγχου, στην περίπτωση κατά την οποία, στο πλαίσιο της διαδικασίας φορολογικού ελέγχου που κινήθηκε εντός των τριάντα ημερών από την παραλαβή της αιτήσεως επιστροφής, επιβάλλεται στον υποκείμενο στον φόρο πρόστιμο λόγω μη εκπληρώσεως των υποχρεώσεών του;
 2)
 Αντιβαίνει προς το άρθρο 183 της οδηγίας 2006/112, λαμβανομένων υπόψη των αρχών της φορολογικής ουδετερότητας και της αναλογικότητας, εθνική ρύθμιση η οποία, σε περίπτωση καταβολής ποσού με καθυστέρηση, αποκλείει την πληρωμή τόκων υπερημερίας εάν, στο πλαίσιο του ελέγχου σχετικά με τη καταβολή του ποσού αυτού, η αρχή επέβαλε πρόστιμο στον υποκείμενο στον φόρο λόγω μη τηρήσεως της υποχρεώσεως συνεργασίας, παρά το γεγονός ότι ο έλεγχος, ο οποίος διήρκεσε επί πλείονα έτη, παρατάθηκε για λόγους που δεν οφείλονται κυρίως στον υποκείμενο στον φόρο;
 3)
 Έχει το άρθρο 183 της οδηγίας 2006/112 και η αρχή της αποτελεσματικότητας την έννοια ότι το αίτημα καταβολής τόκων σχετικά με φόρους που παρακρατήθηκαν και δεν επιστράφηκαν κατά παραβίαση του δικαίου της Ένωσης είναι δικαίωμα το οποίο απορρέει άμεσα από το ίδιο το δίκαιο της Ένωσης, ούτως ώστε η διαπίστωση ότι συντρέχει παραβίαση του δικαίου της Ένωσης και ότι ο φόρος δεν επιστράφηκε αρκεί για να προβληθεί δικαίωμα για τόκους ενώπιον των δικαστηρίων και των λοιπών αρχών των κρατών μελών;
 4)
 Στην περίπτωση που το αιτούν δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη τις απαντήσεις στα προηγούμενα ερωτήματα, κατέληγε, στη διαφορά της κύριας δίκης, ότι η εθνική ρύθμιση του κράτους μέλους είναι αντίθετη προς το άρθρο 183 της οδηγίας ΦΠΑ, θα ενεργούσε σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης εάν θεωρούσε ότι η άρνηση καταβολής τόκων υπερημερίας που εμπεριέχεται στις αποφάσεις των αρχών των κρατών μελών αντιβαίνει προς το άρθρο 183 της οδηγίας ΦΠΑ;
 (1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE L 347, σ. 1).


text:
 17.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/18
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2012 — Heijmans κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-360/06) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ολλανδική αγορά της πίσσας οδοποιίας - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Καταλογισμός της παραβάσεως)
 2012/C 355/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Heijmans NV (Rosmalen, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Smeets και A. Van den Oord, στη συνέχεια M. Smeets, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Bouquet και A. Nijenhuis, επικουρούμενοι αρχικώς από τους F. Wijckmans, F. Tuytschaever και L. Gyselen, δικηγόρους, στη συνέχεια A. Bouquet, A. Nijenhuis και F. Ronkes Agerbeek, επικουρούμενοι από τους F. Wijckmans και F. Tuytschaever, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2006) 4090 τελικό της Επιτροπής, της 13ης Σεπτεμβρίου 2006, σχετικά με τη διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 (ΕΚ) [Υπόθεση COMP/F/38.456 — Πίσσα (Κάτω Χώρες)] ως προς την προσφεύγουσα και, επικουρικώς, αίτημα μειώσεως του προστίμου που της επιβλήθηκε με την εν λόγω απόφαση.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Heijmans NV στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 20 της 27.1.2007.


text:
 20.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/10
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Finanzgericht Düsseldorf με διάταξη της 6ης Ιουνίου 2005 στην υπόθεση Metro International GmbH κατά Hauptzollamt Düsseldorf
 (Υπόθεση C-245/05)
 (2005/C 205/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Με διάταξη της 6ης Ιουνίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 10 Ιουνίου 2005, το Finanzgericht Düsseldorf, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Metro International GmbH και Hauptzollamt Düsseldorf, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Είναι ανίσχυρος ο κανονισμός (ΕΚ) 2398/97 του Συμβουλίου (1), της 28ης Νοεμβρίου 1997, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές βαμβακερών πανικών κρεβατιού καταγωγής Αιγύπτου, Ινδίας και Πακιστάν εκ του λόγου ότι ούτε στις αιτιολογικές σκέψεις του κανονισμού αυτού ούτε στις αιτιολογικές σκέψεις του προϊσχύσαντος κανονισμού (ΕΚ) 1069/97 της Επιτροπής της 12ης Ιουνίου 1997 για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές βαμβακερών πανικών κρεβατιού καταγωγής Αιγύπτου, Ινδίας και Πακιστάν αναφέρεται η εφαρμογή του «Zeroing» κατά την αναζήτηση του σταθμισμένου μέσου όρου περιθωρίου ντάμπινγκ;
 (1) ΕΕ L 332, σ. 1


text:
 7.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαΐου 2012 — Kraft Foods Global Brands κατά ΓΕΕΑ — fenaco (SUISSE PREMIUM)
 (Υπόθεση T-60/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος SUISSE PREMIUM - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα Premium - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Απουσία κινδύνου συγχύσεως - Απόρριψη της ανακοπής - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2012/C 200/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Kraft Foods Global Brands LLC (Northfield, Illinois, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: M. de Justo Bailey, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: R. Manea)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: fenaco Genossenschaft (Βέρνη, Ελβετία) (εκπρόσωπος: P. Koch Moreno, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Νοεμβρίου 2010 (υπόθεση R 522/2010-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Kraft Foods Global Brands LLC και fenaco Genossenschaft.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Kraft Foods Global Brands LLC στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 103 της 2.4.2011.


text:
 25.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 186/34
 Προσφυγή της 13ης Απριλίου 2011 — ZZ κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση F-44/11)
 2011/C 186/65
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ZZ (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, avocat)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα καταβολής ποσού από την καθής στον προσφεύγοντα προς αποκατάσταση της ζημίας που ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της πρωτοβουλίας του ιατρού-συμβούλου της Επιτροπής να ζητήσει ορισμένες πληροφορίες από τον θεράποντα ιατρό του προσφεύγοντος.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να κηρύξει εκ του νόμου ανυπόστατη την απόφαση περί απορρίψεως του περιλαμβανόμενου στο σημείωμα της 6ης Μαρτίου 2010 αιτήματος, ή, επικουρικώς, να την ακυρώσει, ανεξαρτήτως της μορφής της·
 —
 εφόσον είναι αναγκαίο, να κηρύξει εκ του νόμου ανυπόστατη ή, επικουρικώς, να ακυρώσει, ανεξαρτήτως της μορφής της, την πράξη με την οποία η καθής απέρριψε την από 3 Σεπτεμβρίου 2010 διοικητική ένσταση του προσφεύγοντος·
 —
 εφόσον είναι αναγκαίο, να διαπιστώσει ότι ο Dr M., τότε υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής: (α) ζήτησε από τον Dr U. να του γνωστοποιήσει αν ο προσφεύγων «ελάμβανε την περίοδο εκείνη ψυχοφαρμακευτική αγωγή (νευροληπτικά, αντικαταθλιπτικά) και ποια, καθώς και ποια άλλη θεραπεία ακολουθούσε»· (β) πληροφόρησε τον Dr U. ότι, «κατ' εφαρμογήν των κανονιστικών διατάξεων που διέπουν όλους του υπαλλήλους της ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο κ. [ZZ] έχει υπηρεσιακή διεύθυνση στις Βρυξέλλες από 1ης Απριλίου 2002, και όχι πλέον στην Ανγκόλα, κατόπιν αποφάσεως των ιεραρχικώς προϊσταμένων του [...], απόφαση που κοινοποιήθηκε επισήμως στον πελάτη σας»·
 —
 εφόσον είναι αναγκαίο, να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα καθενός από τα πραγματικά περιστατικά που προκάλεσαν την επίμαχη ζημία και, κατά μείζονα λόγο, του συνόλου των εν λόγω πραγματικών περιστατικών·
 —
 εφόσον είναι αναγκαίο, να κηρύξει παράνομο καθένα από τα πραγματικά περιστατικά που προκάλεσαν την επίμαχη ζημία και, κατά μείζονα λόγο, το σύνολο των εν λόγω πραγματικών περιστατικών·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει αμελλητί στον προσφεύγοντα ποσό 10 000 ευρώ καθώς και τόκους επί του ποσού αυτού με ετήσιο επιτόκιο 10 % και ετήσια κεφαλαιοποίηση από τις 5 Ιουλίου 2010, ή κάθε άλλο ποσό που προκύπτει από τη συνεκτίμηση οποιουδήποτε άλλου στοιχείου που το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης θα κρίνει δίκαιο και πρόσφορο προκειμένου να αποκατασταθεί η ζημία που υπέστη ο προσφεύγων·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 20.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 236/20
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 21ης Μαΐου 2015 [αίτηση του Conseil d’État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ministre délégué, chargé du budget κατά Marlène Pazdziej
 (Υπόθεση C-349/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Πρωτόκολλο περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 12, δεύτερο εδάφιο - Φόρος εισπραττόμενος υπέρ των οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως τον οποίο οφείλουν πρόσωπα που έχουν την κυριότητα ή την κατοχή κατοικίας εντός των ορίων του οικείου οργανισμού - Ανώτατο όριο - Κοινωνικό μέτρο - Συνυπολογισμός των αποδοχών, των μισθών και των λοιπών αμοιβών που καταβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση στους υπαλλήλους και στο λοιπό προσωπικό της))
 (2015/C 236/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ministre délégué, chargé du budget
 κατά
 Marlène Pazdziej
 Διατακτικό
 Το άρθρο 12, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχει προσαρτηθεί στις Συνθήκες ΕΕ, ΛΕΕ και ΕΚΑΕ, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, δυνάμει της οποίας για τον προσδιορισμό του ανώτατου ποσού που οφείλεται ως φόρος κατοικίας υπέρ των οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως λαμβάνονται υπόψη, προκειμένου για την ενδεχόμενη μείωση του φόρου αυτού, οι αποδοχές, μισθοί και λοιπές αμοιβές που καταβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση στους υπαλλήλους της και στο λοιπό προσωπικό της.
 (1) ΕΕ C 372 της 20.10.2014.


text:
Aριθ . C 180/26 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22 . 6. 96
 Αίτηση αναιρέσεως που υποβλήθηκε στις 7 Μαΐου 1996 απο 1 . Έχουν τα άρθρα 59 και 60 της συνθήκης για την ίδρυση της
 τον C. Williams κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το ΕΟΚ την έννοια ότι κωλύουν την εφαρμογή ρυθμίσεως η
 Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα) οποία εξαρτά την ανάληψη των εξόδων ιατρικών υπηρε
 στις 7 Μαρτίου 1996 στην υπόθεση T-146/94, C. Williams σιών από την έγκριση του φορέα κοινωνικής ασφαλίσεως
 κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου του ασφαλισμένου στην περίπτωση που οι υπηρεσίες
 (Υπόθεση C-156/96 P) παρέχονται σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος
 της κατοικίας του ασφαλισμένου ;
 (96/C 180/59
 O C. Williams, εκπροσωπούμενος απο τον δικηγόρο Eric 2. Επηρεάζεται η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα αν η
 Boigelot, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο εν λόγω ρύθμιση έχει ως στόχο τη διατήρηση ενός
 Louis Schiltz, 2 , rue du Fort Rheins, άσκησε ενώπιον του ιατρικού και νοσοκομειακού συστήματος ισορροπημένου
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 7 Μαίου και στο οποίο έχουν όλοι πρόσβαση στη συγκεκριμένη
 1996 αναίρεση κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτο περιοχή;
 δικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα) στις
 7 Μαρτίου 1996 στην υπόθεση Τ-146/94, C. Williams κατά
 Ελεγκτικού Συνεδρίου .
 O αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 Διαγραφή της υποθέσεως C-327/93 (')
 1 . Να κηρύξει την αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή και βασι
 (96/C 180/61 )
 μη .
 2 . Κατά συνέπεια : Με διάταξη της 29ης Μαρτίου 1996, o Πρόεδρος του Δικα
 α) να αναιρέσει εν όλω την απόφαση του Πρωτοδι στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 κείου - γραφή της υποθέσεως C-327/93 (αίτηση του High Court of
 Justice , Queen's Bench Division, για την έκδοση προδικα
 β ) να εκδικάσει την υπόθεση κατ' ουσίαν και, δεχόμενο στικής αποφάσεως): The Queen κατά Secretary of State for
 την προσφυγή του αναιρεσείοντος, να ακυρώσει την the National Héritage , ex parte : 1 ) Continental Télévision
 απόφαση της 24ης Ιανουαρίου 1994 που κοινοποίησε BVio, 2) Continental Télévision pic και 3 ) Mark Roy Gar
 αυθημερόν δικαστικός επιμελητής, και εφόσον χρει ner .
 ασθεί, να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση της 23ης
 Ιανουαρίου 1994 περί απορρίψεως της διοικητικής (•) EE αριθ . C 211 της 5 . 8. 1993 .
 ενστάσεως που υπέβαλε o αναιρεσείων στις 23 Σε
 πτεμβρίου 1993 βάσει του άρθρου 90 παράγραφος 2
 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των
 Υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 γ) να καταδικάσει το Ελεγκτικό Συνέδριο στα δικαστικά
 έξοδα των δικών ενώπιον του Πρωτοδικείου και του Διαγραφή της υποθέσεως C-120/94 ( 1 )
 Δικαστηρίου. (96/C 180/62)
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 1996, o Πρόεδρος του Δικα
 Παραβίαση του κοινοτικού δικαίου . O αναιρεσείων εμμένει στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη διαγραφή
 στους ισχυρισμούς και τις αιτιάσεις που προέβαλε ενώπιον της υποθέσεως C- 120/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 του Πρωτοδικείου ('). τήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας.
 (') ΕΕ αριθ . C 146 της 28 . 5 . 1994, σ. 12 . (') EE αριθ . C 174 της 25 . 6.1994.
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε
 το Cour de cassation du Grand Duché de Luxembourg με
 Διαγραφή της υποθέσεως C-145/94 ( 1 )
 απόφαση της 25ης Απριλίου 1996, στην υπόθεση Raymond
 Kohll κατά Union des caisses de maladie (96/C 180/63)
 (Υπόθεση C-158/96)
 Με διάταξη της 13ης Μαρτίου 1996, o Πρόεδρος του Δικα
 (96/C 180/60)
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 Με απόφαση της 25ης Απριλίου 1996, που περιήλθε στη γραφή της υποθέσεως C-145/94 (αίτηση του Juzgado de lo
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Pénal n" 2 de Lleida για την έκδοση προδικαστικής αποφά
 στις 9 Μαΐου 1996, το Cour de cassation du Grand Duché de σεως): Ποινική δίκη κατά José Antonio Alonso Rubio.
 Luxembourg, στο πλαίσιο της υποθέσεως Raymond Kohll
 κατά Union des caisses de maladie που εκκρεμεί ενώπιον του , (>) EE αριθ . C 202 της 23 . 7. 1994 .
 ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά
 σεως επί των ακολούθων ερωτημάτων:


text:
C 70/22 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.3.2003
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Heyland, δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωπος: J. Currall) και Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (εκπρόσω-
 της 23ης Ιανουαρίου 2003 ποι: U. Rösslein και L. G. Knudsen), με αντικείμενο την ακύρωση
 της αποφάσεως του Κοινοβουλίου της 28ης Μαΐου 2001 περί
 στην υπόθεση T-181/01, Chantal Hectors κατά Ευρωπαϊκού αρνήσεως εφαρμογής επί της συντάξεως του προσφεύγοντος του
 Κοινοβουλίου ( 1) εφαρμοστέου στους δικαιούχους κοινοτικών συντάξεων κατοίκους
 Γερμανίας συντελεστή δυνάμει του άρθρου 82 του ΚΥΚ, το
 (Υπάλληλοι — Έκτακτοι υπάλληλοι — Πρόσληψη — Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vesterdorf,
 Αιτιολογία — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως — Αρχή της πρόεδρο, R. M. Moura Ramos και Η. Legal, δικαστές, γραμματέας:
 ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών) H. Jung, εξέδωσε στις 11 ∆εκεμβρίου 2002 διάταξη με το εξής
 διατακτικό:
 (2003/C 70/35)
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 Στην υπόθεση T-181/01, Chantal Hectors, κάτοικος Βρυξελλών, (1 ) ΕΕ C 156 της 29.6.2002.
 εκπροσωπούμενη από τους G. Vandersanden και L. Levi, δικηγό-
 ρους, κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (εκπρόσωποι: H. von
 Hertzen και J. F. de Wachter), με αντικείμενο, αφενός, την
 ακύρωση των αποφάσεων της αρμόδιας για τη σύναψη συμβάσεων
 πρόσληψης αρχής περί μονιμοποιήσεως του M. B. στη θέση
 υπαλλήλου διοικήσεως ολλανδικής γλώσσας στην πολιτική ομάδα ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος — Ευρωπαίοι ∆ημοκράτες του
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και περί απορρίψεως της υποψηφιό-
 τητας της προσφεύγουσας για τη θέση αυτή, και, αφετέρου, την της 16ης Ιανουαρίου 2003
 καταδίκη του Κοινοβουλίου σε αποζημίωση για υλική ζημία και
 χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη που ισχυρίζεται ότι στην υπόθεση T-201/02, Pierre Tomarchio κατά Ελεγκτικού
 υπέστη, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 J. D. Cooke, πρόεδρο, τον R. García-Valdecasas και την P. Lindh,
 δικαστές, γραμματέας: J. Palacio González, κύριος υπάλληλος (Υπάλληλοι — Άρνηση του αρχικού οργάνου όπου υπηρέ-
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 23 Ιανουαρίου 2003 απόφαση με το τησε ένας υπάλληλος να προβεί σε βαθμολογική ανακατά-
 ακόλουθο διατακτικό: ταξή του — Προσφυγή ακυρώσεως κατά του οργάνου
 στο οποίο αυτός μετατάχθηκε — Απαράδεκτο)
 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 (2003/C 70/37)
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (Γλώσσα της διαδικασίας: η γαλλική)
 ( 1) ΕΕ C 303 της 27.10.2001.
 Στην υπόθεση T-201/02, Pierre Tomarchio, πρώην υπάλληλος
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Νancy (Γαλλία), εκπροσω-
 πούμενος από τον δικηγόρο Ν. Lhoëst, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J.-M. Stenier και P. Giusta), με αντικεί-
 μενο αίτημα ακυρώσεως της από 26 Φεβρουαρίου 2002 πράξεως
 της 11ης ∆εκεμβρίου 2002 του Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικής με αίτηση του προσφεύγοντος
 περί βαθμολογικής ανακατατάξεώς του, το Πρωτοδικείο (πρώτο
 στην υπόθεση T-82/02, Wolf-Dieter Yorck von τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, πρόεδρο, R. M. Moura
 Wartenburg κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) Ramos και Η. Legal, δικαστές· γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις
 16 Ιανουαρίου 2003 την ακόλουθη διάταξη:
 (Υπάλληλοι — Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής — Προ-
 δήλως απαράδεκτο) 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 (2003/C 70/36) 2) Απορρίπτει το αίτημα του προσφεύγοντος περί ενώσεως
 των προσφυγών T-173/02 και T-201/02.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 3) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 Στην υπόθεση T-82/02, Wolf-Dieter Yorck von Wartenburg, (1 ) ΕΕ C 233 της 28.9.2002.
 πρώην έκτακτος υπάλληλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κάτοι-
 κος Wittibreut (Γερμανία), εκπροσωπούμενος από τον Η.-H.R.


text:
 22.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 5ης Ιουλίου 2012 [αίτηση του Cour de cassation (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Société d’investissement pour l’agriculture tropicale SA (SIAT) κατά État belge
 (Υπόθεση C-318/10) (1)
 (Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Φορολογική νομοθεσία - Έκπτωση ως επαγγελματικών δαπανών των εξόδων που πραγματοποιήθηκαν για την αμοιβή της παροχής υπηρεσιών - Δαπάνες παρέχοντος υπηρεσίες εγκατεστημένου σε άλλο κράτος μέλος στο οποίο αυτός δεν υπόκειται σε φορολογία εισοδήματος ή υπόκειται σε καθεστώς φορολογήσεως σαφώς ευνοϊκότερο - Δυνατότητα εκπτώσεως του φόρου υποκείμενη στην υποχρέωση προσκομίσεως αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με τον πραγματικό και ειλικρινή χαρακτήρα της παροχής υπηρεσιών και του συνήθους χαρακτήρα της σχετικής αμοιβής - Εμπόδιο - Δικαιολογητικός λόγος - Καταπολέμηση της διεθνούς φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής - Αποτελεσματικότητα των φορολογικών ελέγχων - Ισόρροπη κατανομή της εξουσίας επιβολής φόρων μεταξύ των κρατών μελών - Αναλογικότητα)
 2012/C 287/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Société d’investissement pour l’agriculture tropicale SA (SIAT)
 κατά
 État belge
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Cour de cassation — Ερμηνεία του άρθρου 49 ΕΚ — Φορολογική ρύθμιση που παρέχει τη δυνατότητα εκπτώσεως από τον φόρο των επαγγελματικών δαπανών φορολογουμένου ο οποίος κατοικεί στην ημεδαπή, αλλά δεν παρέχει την ίδια δυνατότητα όταν ο φορολογούμενος έχει την κατοικία του ή την έδρα του σε άλλο κράτος μέλος όπου είτε δεν υπόκειται σε φόρο εισοδήματος είτε υπόκειται σε σαφώς ευνοϊκότερο καθεστώς φορολογήσεως — Εμπόδιο στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών
 Διατακτικό
 Το άρθρο 49 ΕΚ έχει την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτό ρύθμιση κράτους μέλους, όπως η επίδικη, δυνάμει της οποίας οι αμοιβές παροχών ή υπηρεσιών που καταβάλλει φορολογούμενος κάτοικος ημεδαπής σε αλλοδαπή επιχείρηση δεν θεωρούνται δυνάμενες να εκπέσουν επαγγελματικές δαπάνες, όταν η προαναφερθείσα επιχείρηση δεν υπόκειται, στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκαταστημένη, σε φόρο εισοδήματος ή υπόκειται, όσον αφορά τα επίμαχα εισοδήματα, σε καθεστώς φορολογήσεως σαφώς ευνοϊκότερο από εκείνο στο οποίο υπόκεινται τέτοια εισοδήματα στο πρώτο κράτος μέλος, πλην της περιπτώσεως κατά την οποία ο φορολογούμενος αποδεικνύει ότι οι εν λόγω αμοιβές αφορούν αληθείς και ειλικρινείς πράξεις και ότι δεν βαίνουν πέραν των ευλόγων ορίων, ενώ, κατά γενικό κανόνα, τέτοιου είδους αμοιβές μπορούν να εκπίπτουν, εφόσον είναι απαραίτητες, προκειμένου να αποκτηθούν ή να διατηρηθούν τα φορολογητέα εισοδήματα, και εφόσον ο φορολογούμενος αποδεικνύει το υποστατό και το ύψος τους.
 (1) ΕΕ C 246 της 11.9.2010.


text:
 20.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/28
 Προσφυγή της 1ης Απριλίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-120/09)
 2009/C 141/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. van Beek και J.-B. Laignelot)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη διασφαλίζοντας τη μεταφορά στο βαλλονικό δίκαιο του άρθρου 2, στοιχεία στ', ι' και κ', και του Παραρτήματος III, σημείο 4, Γ, της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προβάλλει δύο αιτιάσεις προς στήριξη της προσφυγής της.
 Αφενός, προσάπτει στο καθού ότι δεν μετέφερε στο δίκαιο της Περιφέρειας της Βαλλονίας τις έννοιες της «υπόγειας εναποθηκεύσεως», των «αερίων χώρου ταφής» και του «εκλούσματος», κατά τις διατάξεις του άρθρου 2, στοιχεία στ', ι' και κ', της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων. Η Επιτροπή τονίζει τη σπουδαιότητα των εννοιών αυτών, οι οποίες, καθόσον είναι κεφαλαιώδους σημασίας όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας, περιλαμβάνονται και σε άλλες διατάξεις που θεσπίσθηκαν βάσει της εν λόγω οδηγίας ή κατ’ εφαρμογή της.
 Αφετέρου, η προσφεύγουσα καταγγέλλει ότι το δίκαιο της Βαλλονίας δεν περιλαμβάνει καμία διάταξη σχετικά με τα επίπεδα συναγερμού, σε περίπτωση υπερβάσεως των οποίων μπορεί να θεωρηθεί ότι ο χώρος υγειονομικής ταφής έχει σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις όσον αφορά την ποιότητα των υπογείων υδάτων. Η διάταξη, όμως, του σημείου 4, Γ, του Παραρτήματος III της οδηγίας, η οποία προβλέπει τη θέσπιση σχετικών διατάξεων, είναι θεμελιώδους σημασίας προκειμένου να διασφαλισθεί ο αποτελεσματικός έλεγχος της ποιότητας των υπογείων υδάτων και, κατά συνέπεια, για να διασφαλισθεί η προστασία του περιβάλλοντος, η οποία αποτελεί τον ουσιώδη σκοπό της οδηγίας.
 (1) ΕΕ L 182, σ. 1.


text:
 8.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/7
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 25ης Οκτωβρίου 2005
 στην υπόθεση C-229/04 (αίτηση του Hanseatisches Oberlandesgericht in Bremen για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Crailsheimer Volksbank eG κατά Klaus Conrads, Frank Schulzke και Petra Schulzke-Lösche, Joachim Nitschk (1)
 (Προστασία των καταναλωτών - Συμβάσεις εκτός εμπορικού καταστήματος - Σύμβαση δανείου για αγορά ακινήτου συναφθείσα υπό συνθήκες κατ' οίκον πωλήσεως - Δικαίωμα υπαναχωρήσεως)
 (2006/C 86/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-229/04, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, υποβληθείσα από το Hanseatisches Oberlandesgericht in Bremen (Γερμανία), με απόφαση της 27ης Μαΐου 2004 που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 2 Ιουνίου 2004, στο πλαίσιο των δικών Crailsheimer Volksbank eG κατά Klaus Conrads, Frank Schulzke και Petra Schulzke-Lösche, Joachim Nitschke, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, J. Makarczyk, C. Gulmann (εισηγητή), R. Silva de Lapuerta και P. Kūris, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: M. Ferreira, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 25 Οκτωβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Τα άρθρα 1 και 2 της οδηγίας 85/577/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για την προστασία των καταναλωτών κατά τη σύναψη συμβάσεων εκτός εμπορικού καταστήματος, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι, οσάκις τρίτος μεσολαβεί εξ ονόματος ή για λογαριασμό εμπόρου κατά τη διαπραγμάτευση ή τη σύναψη συμβάσεως, η εφαρμογή της οδηγίας δεν μπορεί να εξαρτάται από την προϋπόθεση ότι ο έμπορος γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι η σύμβαση συνήφθη υπό συνθήκες κατ' οίκον πωλήσεως, κατά την έννοια του άρθρου 1 της εν λόγω οδηγίας.
 2)
 Η οδηγία 85/577, και μάλιστα το άρθρο της 5, παράγραφος 2, δεν απαγορεύει:
 —
 την υποχρέωση του καταναλωτή που έχει ασκήσει το δικαίωμά του υπαναχωρήσεως σύμφωνα με την οδηγία να εξοφλήσει στον δανειοδότη το ποσό του δανείου μολονότι το δάνειο χρησιμεύει, βάσει του προταθέντος επενδυτικού μοντέλου, αποκλειστικώς για τη χρηματοδότηση της αγοράς του ακινήτου και καταβλήθηκε απευθείας στον πωλητή του ακινήτου·
 —
 να καθίσταται απαιτητή η άμεση επιστροφή του ποσού του δανείου·
 —
 εθνική ρύθμιση που προβλέπει ότι ο καταναλωτής υποχρεούται, σε περίπτωση υπαναχωρήσεως από τη σύμβαση δανείου με εμπράγματη ασφάλεια, όχι μόνο να επιστρέψει τα ποσά που έλαβε δυνάμει της συμβάσεως αυτής, αλλά επιπλέον να καταβάλει στον δανειοδότη τόκους με το τρέχον επιτόκιο.
 Ωστόσο, στην περίπτωση που, αν η Τράπεζα είχε πληροφορήσει τον καταναλωτή για το δικαίωμά του υπαναχωρήσεως, αυτός θα μπορούσε να αποφύγει να εκτεθεί στους κινδύνους που ενυπάρχουν σε επενδύσεις όπως οι επίδικες στις υποθέσεις της κύριας δίκης, το άρθρο 4 της οδηγίας 85/577 επιβάλλει στα κράτη μέλη να μεριμνούν ώστε η νομοθεσία τους να προστατεύει τους καταναλωτές που δεν μπόρεσαν να αποφύγουν να εκτεθούν σε αυτούς τους κινδύνους, λαμβάνοντας μέτρα για να μην υφίστανται τις συνέπειες από την επέλευση των κινδύνων αυτών.
 (1) ΕΕ C 201 της 07.08.2004.


text:
 9.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/27
 Προσφυγή της 21ης Ιανουαρίου 2013 — Mäurer & Wirtz κατά ΓΕΕΑ — Sacra (4711 Aqua Mirabilis)
 (Υπόθεση T-25/13)
 2013/C 71/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mäurer & Wirtz GmbH & Co. KG (Stolberg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Schulte-Beckhausen, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Sacra Srl (Βενετία, Ιταλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει της απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 13ης Νοεμβρίου 2012, στην υπόθεση R 1601/2011-2,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα έξοδα της προσφυγής και στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «4711 Aqua Mirabilis» για προϊόντα της κλάσεως 3 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 8 988 181
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η Sacra Srl
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το λεκτικό σήμα «Aqua Admirabilis» για προϊόντα της κλάσεως 3
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', καθώς και του άρθρου 7, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 207/2009.


text:
 5.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 133/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία) στις 29 Φεβρουαρίου 2012 — Laboratoires Lyocentre
 (Υπόθεση C-109/12)
 2012/C 133/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Korkein hallinto-oikeus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Laboratoires Lyocentre
 Έτεροι διάδικοι: Lääkealan turvallisuus- ja kehittämiskeskus, Sosiaali- ja terveysalan lupa- ja valvontavirasto
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αποκλείει ο χαρακτηρισμός, σύμφωνα με την οδηγία 93/42/ΕΟΚ (1) περί ιατροτεχνολογικών προϊόντων, σκευάσματος εντός κράτους μέλους ως ιατροτεχνολογικού προϊόντος που φέρει σήμανση CE υπό την έννοια της οδηγίας περί ιατροτεχνολογικών προϊόντων τον χαρακτηρισμό του σκευάσματος αυτού από την αρμόδια εθνική αρχή άλλου κράτους μέλους, βάσει των φαρμακολογικών, ανοσολογικών ή μεταβολικών δράσεών του, ως φαρμάκου υπό την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2001/83/ΕΚ (2) περί φαρμάκων;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Μπορεί η εν λόγω αρμόδια εθνική αρχή να προβεί στον χαρακτηρισμό του σκευάσματος τηρώντας μόνο την προβλεπόμενη στην οδηγία 2001/83/ΕΚ περί φαρμάκων διαδικασία ή, πριν κινηθεί η διαδικασία για τον χαρακτηρισμό του προϊόντος ως φαρμάκου σύμφωνα με την οδηγία περί φαρμάκων, πρέπει να τηρηθεί η διαδικασία της ρήτρας διασφαλίσεως του άρθρου 8 ή να εφαρμοστούν οι διατάξεις για την αδικαιολόγητη τοποθέτηση της σημάνσεως CE σύμφωνα με το άρθρο 18 της οδηγίας περί ιατροτεχνολογικών προϊόντων;
 3)
 Απαγορεύεται, σύμφωνα με την οδηγία 2001/83 περί φαρμάκων, την οδηγία 93/42 περί ιατροτεχνολογικών προϊόντων ή το λοιπό δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σχετικά, μεταξύ άλλων, με την προστασία της υγείας και της ζωής των ανθρώπων και την προστασία των καταναλωτών), να διατίθενται στην αγορά ενός και του αυτού κράτους μέλους σκευάσματα, τα οποία περιέχουν τα ίδια συσταστικά και έχουν την ίδια δράση, αφενός, ως φάρμακα υπό την έννοια της οδηγίας 2001/83 περί φαρμάκων, για την κυκλοφορία των οποίων απαιτείται άδεια, και, αφετέρου, ως ιατροτεχνολογικά προϊόντα υπό την έννοια της οδηγίας 93/42/ΕΚ περί ιατροτεχνολογικών προϊόντων;
 (1) Οδηγία 93/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί των ιατροτεχνολογικών προϊόντων (EE L 169, σ. 1).
 (2) Οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (EE L 311, σ. 67).


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/60
 Αναίρεση που άσκησε στις 14 Ιανουαρίου 2008 η Marta Andreasen κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 8 Νοεμβρίου 2007 στην υπόθεση F-40/05, Andreasen κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-17/08 P)
 (2008/C 64/97)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Marta Andreasen (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: B. Marthoz, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 8ης Νοεμβρίου 2007 στην υπόθεση F-40/05 και να αποφανθεί επί της διαφοράς, να δεχθεί τα αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας πρωτοδίκως, συμπεριλαμβανομένου του αιτήματος περί αποζημιώσεως,
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο κατ' αναίρεση στα δικαστικά έξοδα,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων,
 —
 επικουρικώς, να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 8ης Νοεμβρίου 2007 στην υπόθεση F-40/05, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης και να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την αίτηση αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή-αγωγή με αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως της 30ής Οκτωβρίου 2004 με την οποία η Επιτροπή της επέβαλε την πειθαρχική κύρωση της παύσεως χωρίς μείωση των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων και, αφετέρου, την επιδίκαση αποζημιώσεως.
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 Καταρχάς, ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης παρέβη το άρθρο 10 του παραρτήματος IΧ του ΚΥΚ, καθόσον δεν διενήργησε έλεγχο της νομιμότητας και της αναλογικότητας της πρωτοδίκως προσβληθείσας αποφάσεως σε σχέση με την εφαρμογή της διατάξεως αυτής, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της υποθέσεως και της ιδιαίτερης καταστάσεως της αναιρεσείουσας που συνδέεται με τον χαρακτήρα των καθηκόντων που είχε ασκήσει.
 Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως αντλείται από παραβίαση των αρχών της νομιμότητας των κοινοτικών πράξεων, της διαχρονικής εφαρμογής των κοινοτικών πράξεων και της ασφαλείας δικαίου, καθόσον το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης δεν αιτιολόγησε την απόφασή του επί των σημείων που αφορούν την εφαρμογή, στη συγκεκριμένη περίπτωση, των κανόνων που περιέχονται στον παλαιό και στον νέο ΚΥΚ.
 Επί πλέον, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης παραμόρφωση των πραγματικών στοιχείων που υποβλήθηκαν στην εκτίμησή του.
 Προβάλλει επίσης πλάνη εκτιμήσεως και την εκ μέρους του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης παράβαση των άρθρων 11, 12, 17 και 21 του ΚΥΚ, καθόσον αυτό δεν αιτιολόγησε κατά νόμο την απόφασή του, δεδομένου ότι ενέκρινε τον τρόπο με τον οποίο η προσβαλλομένη πρωτοδίκως απόφαση εφάρμοσε τις διατάξεις αυτές.
 Τέλος, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης παραβίασε επίσης της αρχές που αναγνωρίζονται στα άρθρα 6, παράγραφος 1, και 13 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως των δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στα άρθρα 41 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


text:
4.7.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 209/31
 2. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä jasó sa koipó. gä aposeäkerla, rtlpeqikalbamoälemgy jai opoiardgäpose
 amsakkacgäy elpoqijxäm pkgqouoqixäm:
 3. G pqoruetäcotra ueäqei sa dijarsijó sgy eänoda jai so
 gälirt sxm enoädxm sgy Episqopgäy. a) le sgm opoiäa oi rtlleseävomsey emgleqxämomsai ólera
 gä eällera cia sgm paqacxcgä, siy pxkgäreiy, siy ame-
 jseäkersey paqaccekiäey, sa pororsó vqgrilopoiägrgy
 4. G Episqopgä ueäqei so gälirt sxm dijarsijxäm sgy enoädxm. sxm lgvamglósxm, so joärsoy sxm silxäm pxäkgrgy gä
 sa rveädia elpoqiäay sxm ókkxm paqacxcxäm.
 (1) EE C 351 sgy 10.12.1994.
 Jóhe rtärsgla amsakkacgäy cemijxäm pkgqouoqixäm lesantä
 soty (oäpxy so rtärsgla Fides gä so rtärsgla pot ha so
 diadevheiä ), pqeäpei ma euaqloäfesai le sqoäpo xärse ma
 apojkeiä esai g paqovgä opoixmdgäpose pkgqouoqixäm cia
 sgm enajqiäbxrg sgy rtlpeqiuoqóy lelomxleämxm
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT paqacxcxäm.
 sgy 14gy Laðot 1998
 rsgm tpoäherg T-310/94, Gruber & Weber GmbH & Co. KG 3. Jahoqiäfei so poroä sot pqorsiälot pot epibkgähgje rsgm
 jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) pqoruetäcotra le so óqhqo 3 sgy apouórexy 94/601 re
 730 000 ECU.
 (Amsacxmirloäy Ç Òqhqo 85, paqócqauoy 1, sgy Rtmhgäjgy
 EJ Ç Apoädeing sgy rtllesovgäy re rtlpaicmiäa Ç
 Pqoärsilo Ç Epileäsqgrg Ç Aisiokociäa Ç Pqoøoämsa sa 4. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä jasó sa koipó.
 opoiäa auoqó g paqóbarg)
 (98/C 209/66) 5. Jasadijófei sgm pqoruetäcotra rsa dijarsijó eänoda.
 (1) EE C 380 sgy 31.12.1994.
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 Rsgm tpoäherg S-310/94, Gruber & Weber GmbH & Co. KG,
 le eädqa so Gernsbach-Obertsrot (Ceqlamiäa), ejpqorxpotä-
 lemg apoä soty Holger-Friedrich Wissel jai Joachim Schütze,
 dijgcoäqoty Düsseldorf, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som
 dijgcoäqo Marc Loesch, 11, rue Goethe, jasó Episqopgäy sxm APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Bernd Langeheine, sgy 14gy Laðot 1998
 Richard Lyal jai Dirk Schroeder), jai le amsijeiälemo aiäsgrg rsgm tpoäherg T-311/94, BPB de Eendracht NV, pqxägm
 ajtqxärexy sgy apouórexy 94/601/EJ sgy Episqopgäy, sgy Kartonfabriek de Eendracht NV, jasó Episqopgäy sxm
 13gy Iotkiäot 1994, rvesijó le lia diadijariäa bórei sot Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 óqhqot 85 sgy Rtmhgäjgy EJ (IV/C/33.833 Ç Vaqsoämi)
 (EE L 243 sgy 19.9.1994, r. 1), so Pqxsodijeiäo (sqiäso pemsa- (Amsacxmirloäy Ç Òqhqo 85, paqócqauoy 1, sgy Rtmhgäjgy
 lekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty B. Vesterdorf, Pqoäedqo, EJ Ç Dijaixälasa sot altmoleämot Ç Apoädeing sgy
 C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki jai J. D. Cooke, dijarseäy, rtllesovgäy re rtlpaicmiäa Ç Amsakkacgä pkgqouoqixäm Ç
 cqallaseäay: J. Palacio GonzaÂlez, tpókkgkoy dioijgärexy, Diasacgä Ç Pqoärsilo Ç Aisiokociäa Ç Epileäsqgrg Ç
 eneädxre rsiy 14 Laðot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho dia- Rtmeqcariäa jasó sg dioijgsijgä diadijariäa)
 sajsijoä:
 (98/C 209/67)
 1. Ajtqxämei eämamsi sgy pqoruetäcotray so óqhqo 1, oäcdog (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 peqiäpsxrg, sgy apouórexy 94/601/EJ sgy Episqopgäy,
 sgy 13gy Iotkiäot 1994, rvesijó le lia diadijariäa bórei
 sot óqhqot 85 sgy Rtmhgäjgy EJ (IV/C/33.833 Ç Vaq- Rsgm tpoäherg S-311/94, BPB de Eendracht NV, pqxägm Kar-
 soämi). tonfabriek de Eendracht NV, le eädqa so Appingedam (Jósx
 Vxäqey), ejpqorxpotälemg apoä soty Alexandre Vandenca-
 steele, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, jai Gordon Boyd Buchanan Jef-
 2. Ajtqxämei eämamsi sgy pqoruetäcotray so óqhqo 2, pqxäso
 frey, solicitor Liverpool, le amsijkgäsoty rso Kotnelbotäqco
 eäxy seäsaqso edóuio, sgy apouórexy 94/601/EJ sgy Epi-
 soty dijgcoäqoty Arendt & Medernach, 8-10, rue Mathias
 sqopgäy, sgy 13gy Iotkiäot 1994, rvesijó le lia diadijariäa
 Hardt, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ej-
 bórei sot óqhqot 85 sgy Rtmhgäjgy EJ (IV/C/33.833 Ç
 pqoärxpoi: aqvijxäm lem Richard Lyal jai Rosemary Caud-
 Vaqsoämi), pkgm sxm ajokotähxm vxqiä xm:
 well, eäpeisa de RT. Lyal jai James Flynn), le amsijeiälemo
 aiäsgrg ajtqxärexy sgy apouórexy 94/601/EJ sgy Epi-
 Oi epiveiqgäreiy pot amaueäqomsai rso óqhqo 1 pqeäpei ma sqopgäy, sgy 13gy Iotkiäot 1994, rvesijó le lia diadijariäa
 patärotm aleärxy sgm amxseäqx paqóbarg, eóm dem so bórei sot óqhqot 85 sgy Rtmhgäjgy EJ (IV/C/33.833 Ç Vaq-
 eävotm gädg pqónei. Pqeäpei rso engäy ma apeävotm, rsa soämi) (EE L 243 sgy 19.9.1994, r. 1), so Pqxsodijeiäo (sqiäso
 pkaiäria sxm dqarsgqiosgäsxm soty rsom soleäa sot vaqso- pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty B. Vesterdorf,
 miotä, apoä oiadgäpose rtluxmiäa gä emaqlomirleämg pqa- Pqoäedqo, C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki jai J. D. Cooke,
 jsijgä pot lpoqeiä ma eävei so iädio gä paqoäloio amsijeiä lemo dijarseäy, cqallaseäay: J. Palacio GonzaÂlez, tpókkgkoy dioi-
 ---pagebreak--- C 209/32 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 4.7.98
 jgärexy, eneädxre rsiy 14 Laðot 1998 apoäuarg le so ajoä- APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 kotho diasajsijoä: sgy 14gy Laðot 1998
 rsgm tpoäherg T-317/94, Moritz J. Weig GmbH & Co. KG
 1. Ajtqxämei eämamsi sgy pqoruetäcotray so óqhqo 1 sgy jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 apouórexy 94/601/EJ sgy Episqopgäy, sgy 13gy Iotkiäot
 (Amsacxmirloäy Ç Òqhqo 85, paqócqauoy 1, sgy Rtmhgäjgy
 1994, rvesijó le lia diadijariäa bórei sot óqhqot 85 sgy
 EJ Ç èmmoia rtluxmiäay Ç Diasacgä Ç Pqoärsilo Ç Epi-
 Rtmhgäjgy EJ (IV/C/33.833 Ç Vaqsoämi), jasó so leäsqo
 leäsqgrg Ç Aisiokociäa Ç Ekauqtmsijeäy peqirsóreiy)
 pot o jahoqifoälemoy vqoämoy emóqnexy sgy pqorapso-
 leämgy rÂ atsgäm paqabórexy eiämai pqocemeärseqoy sot (98/C 209/68)
 Apqikiäot 1989.
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 2. Ajtqxämei eämamsi sgy pqoruetäcotray so óqhqo 1, oäcdog
 peqiä psxrg, sgy apouórexy 94/601/EJ.
 Rsgm tpoäherg S-317/94, Moritz J. Weig GmbH & Co. KG, le
 eädqa so Mayen (Ceqlamiäa), ejpqorxpotälemg apoä soty Tho-
 mas Jestaedt, Karsten Metzlaff jai Hanns-Christian Salger),
 3. Ajtqxämei eämamsi sgy pqoruetäcotray so óqhqo 2, pqxäso
 dijgcoäqoty Düsseldorf, Albotäqcot jai Uqamjuotäqsgy epiä
 eäxy seäsaqso edóuio, sgy apouórexy 94/601/EJ pkgm sxm
 sot Lóim, amsirsoiävxy, aqcoäseqa de jai apoä som Verena von
 ajokotähxm vxqiäxm:
 Bomhard, dijgcoäqo Albotäqcot, le amsiäjkgso rso Kotnel-
 botäqco som dijgcoäqo Philippe Dupont, 8-10, rue Mathias
 Hardt, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ej-
 Oi epiveiqgäreiy pot amaueäqomsai rso óqhqo 1 pqeäpei ma
 pqoärxpoi: Bernd Langeheine, Richard Lyal jai Dirk Schroe-
 patärotm aleärxy sgm amxseäqx paqóbarg, eóm dem so
 der), le amsijeiälemo aiäsgrg ajtqxärexy sgy apouórexy 94/
 eävotm gädg pqónei. Pqeäpei rso engäy ma apeävotm, rsa
 601/EJ sgy Episqopgäy, sgy 13gy Iotkiäot 1994, rvesijó le lia
 pkaiäria sxm dqarsgqiosgäsxm soty rsom soleäa sot vaqso-
 diadijariäa bórei sot óqhqot 85 sgy Rtmhgäjgy EJ (IV/C/
 miotä, apoä oiadgäpose rtluxmiäa gä emaqlomirleämg pqa-
 33.833 Ç Vaqsoämi) (EE L 243 sgy 19.9.1994, r. 1), so Pqxso-
 jsijgä pot lpoqeiä ma eävei so iä dio gä paqoäloio amsijeiälemo
 dijeiäo (sqiäso pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty B.
 gä aposeäkerla, rtlpeqikalbamoälemgy jai opoiardgäpose
 Vesterdorf, Pqoäedqo, C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki jai
 amsakkacgäy elpoqijxäm pkgqouoqixäm:
 J. D. Cooke, dijarseäy, cqallaseäay: J. Palacio GonzaÂlez,
 tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 14 Laðot 1998
 a) le sgm opoiäa oi rtlleseävomsey emgleqxämomsai ólera apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 gä eällera cia sgm paqacxcgä, siy pxkgäreiy, siy ame-
 jseäkersey paqaccekiäey, sa pororsó vqgrilopoiägrgy
 sxm lgvamglósxm, so joärsoy sxm silxäm pxäkgrgy gä 1. Ajtqxämei eämamsi sgy pqoruetäcotray so óqhqo 1 sgy
 sa rveädia elpoqiäay sxm ókkxm paqacxcxäm. apouórexy 94/601/EJ sgy Episqopgäy, sgy 13gy Iotkiäot
 1994, rvesijó le lia diadijariäa bórei sot óqhqot 85 sgy
 Rtmhgäjgy EJ (IV/C/33.833 Ç Vaqsoämi), jasó so leäsqo
 Jóhe rtärsgla amsakkacgäy cemijxäm pkgqouoqixäm lesantä pot o jahoqifoälemoy vqoämoy emóqnexy sgy pqorapso-
 soty (oäpxy so rtärsgla Fides gä so rtärsgla pot ha so leämgy rÂ atsgäm paqabórexy eiämai pqocemeärseqoy sot
 diadevheiä ), pqeäpei ma euaqloäfesai le sqoäpo xärse ma Laqsiäot 1988.
 apojkeiä esai g paqovgä opoixmdgäpose pkgqouoqixäm cia
 sgm enajqiäbxrg sgy rtlpeqiuoqóy lelomxleämxm 2. Ajtqxämei eämamsi sgy pqoruetäcotray so óqhqo 2, pqxäso
 paqacxcxäm.
 eäxy seäsaqso edóuio, sgy apouórexy 94/601/EJ pkgm sxm
 ajokotähxm vxqiä xm:
 4. Jahoqiäfei so poroä sot pqorsiälot pot epibkgähgje rsgm
 pqoruetäcotra le so óqhqo 3 sgy apouórexy 94/601/EJ Oi epiveiqgäreiy pot amaueäqomsai rso óqhqo 1 pqeäpei ma
 re 750 000 ECU. patärotm aleärxy sgm amxseäqx paqóbarg, eóm dem so
 eävotm gädg pqónei. Pqeäpei rso engäy ma apeävotm, rsa
 pkaiäria sxm dqarsgqiosgäsxm soty rsom soleäa sot vaqso-
 5. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä jasó sa koipó. miotä, apoä oiadgäpose rtluxmiäa gä emaqlomirleämg pqa-
 jsijgä pot lpoqeiä ma eävei so iädio gä paqoäloio amsijeiä lemo
 gä aposeäkerla, rtlpeqikalbamoälemgy jai opoiardgäpose
 6. G Episqopgä ueäqei sa dijarsijó sgy eänoda jai so gälirt amsakkacgäy elpoqijxäm pkgqouoqixäm:
 sxm enoädxm sgy pqoruetäcotray.
 a) le sgm opoiäa oi rtlleseävomsey emgleqxämomsai ólera
 7. G pqoruetäcotra ueäqei so gälirt sxm dijarsijxäm sgy gä eällera cia sgm paqacxcgä, siy pxkgäreiy, siy ame-
 enoädxm. jseäkersey paqaccekiäey, sa pororsó vqgrilopoiägrgy
 sxm lgvamglósxm, so joärsoy sxm silxäm pxäkgrgy gä
 sa rveädia elpoqiäay sxm ókkxm paqacxcxäm.
 (1) EE C 380 sgy 31.12.1994.
 Jóhe rtärsgla amsakkacgäy cemijxäm pkgqouoqixäm lesantä
 soty (oäpxy so rtärsgla Fides gä so rtärsgla pot ha so


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/38
 Προσφυγή της 22ας Οκτωβρίου 2008 — Companhia Muller de Bebidas κατά ΓΕΕΑ — Missiato Industria e Comercio (61 A NOSSA ALEGRIA)
 (Υπόθεση T-472/08)
 (2009/C 6/75)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Companhia Muller de Bebidas (Pirassununga, Βραζιλία) (εκπρόσωποι: G. Da Cunha Ferreira και I. Bairrão, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Missiato Industria e Comercio Lda (Santa Rita do Passa Quatro, Βραζιλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 4ης Ιουλίου 2008 στην υπόθεση R 1687/2007-1, καθόσον επιβεβαίωσε την απόφαση με την οποία επετράπη η καταχώριση του επίμαχου σήματος·
 —
 να κρίνει ότι η καταχώριση του επίμαχου κοινοτικού σήματος είναι άκυρη για όλα τα προστατευόμενα προϊόντα, καθόσον υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως με τα αντιταχθέντα κατά τη διαδικασία ανακοπής σήματα · και
 —
 να καταδικάσει το καθού και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «61 A NOSSA ALEGRIA» για προϊόντα της κλάσεως 33
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο υπ' αριθ. 273 105 πορτογαλικό εικονιστικό σήμα «CACHAÇA 51» για προϊόντα της κλάσεως 33· καταχωρισμένο υπ' αριθ. 331 952 πορτογαλικό εικονιστικό σήμα «CACHAÇA 51» για προϊόντα της κλάσεως 33· καταχωρισμένο υπ' αριθ. 576 901 Benelux εικονιστικό σήμα «CACHAÇA 51» για προϊόντα των κλάσεων 32 και 33· καταχωρισμένο υπ' αριθ. VR 1998 03649 δανικό εικονιστικό σήμα «CACHAÇA 51» για προϊόντα της κλάσεως 33· σειρά εικονιστικών σημάτων «CACHAÇA 51» καταχωρισμένων στο Ηνωμένο Βασίλειο υπ' αριθ. 2 248 316 για προϊόντα της κλάσεως 33· καταχωρισμένο υπ' αριθ. 2 354 943 ισπανικό εικονιστικό σήμα «CACHAÇA 51» για προϊόντα της κλάσεως 33· καταχωρισμένο υπ' αριθ. 30 071 545 γερμανικό εικονιστικό σήμα «CACHAÇA 51»· καταχωρισμένο υπ' αριθ. 161 564 αυστριακό εικονιστικό σήμα «CACHAÇA 51» για προϊόντα της κλάσεως 33· πορτογαλικό πασίγνωστο εικονιστικό σήμα «CACHAÇA 51» για προϊόντα της κλάσεως 33· πορτογαλικό πασίγνωστο λεκτικό σήμα «CACHAÇA 51» για προϊόντα της κλάσεως 33.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών πλανήθηκε θεωρώντας ότι δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων· παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών πλανήθηκε θεωρώντας ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η προσφεύγουσα δεν αρκούσαν για να αποδειχθεί ότι το προγενέστερο σήμα είναι πασίγνωστο στην Πορτογαλία ή, τουλάχιστον, έχει συνολικά έντονα διακριτικό χαρακτήρα.


text:
 15.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 198/30
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Απριλίου 2015 — Changshu City Standard Parts Factory και Ningbo Jinding Fastener κατά Συμβουλίου
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-558/12 και T-559/12) (1)
 ([Ντάμπινγκ - Εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Κίνας - Τροποποίηση του κανονισμού για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ - Άρθρο 2, παράγραφοι 10 και 11, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 - Υπολογισμός του περιθωρίου ντάμπινγκ - Προσαρμογές - Υποχρέωση αιτιολογήσεως])
 (2015/C 198/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Changshu City Standard Parts Factory (Changshu City, Κίνα)· και Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd (Ningbo, Κίνα) (εκπρόσωποι: R. Antonini και E. Monard, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: S. Boelaert, επικουρούμενος αρχικώς από τον G. Berrich και την A. Polcyn, στη συνέχεια από την A. Polcyn και τέλος από τον D. Geradin, δικηγόροι)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. França και T. Maxian Rusche) και European Industrial Fasteners Institute AISBL (EIFI) (εκπρόσωποι: J. Bourgeois και R. Grasso, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 924/2012 του Συμβουλίου, της 4ης Οκτωβρίου 2012, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 91/2009 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ L 275, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 2)
 Οι Changshu City Standard Parts Factory και Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd φέρουν, πέραν των εξόδων τους, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το European Industrial Fasteners Institute AISBL (EIFI).
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 46 της 16.2.2013.


text:
 23.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 31ης Ιανουαρίου 2013 [αίτηση του Administrativen sad Varna (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — LVK — 56 EOOD κατά Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
 (Υπόθεση C-643/11) (1)
 (Φορολογία - ΦΠΑ - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Αρχή της φορολογικής ουδετερότητας - Δικαίωμα εκπτώσεως - Απόρριψη του αιτήματος ασκήσεως του εν λόγω δικαιώματος - Άρθρο 203 - Αναγραφή του ΦΠΑ επί του τιμολογίου - Απαιτητό - Ύπαρξη φορολογητέας πράξεως - Ίδια εκτίμηση όσον αφορά τον εκδότη και τον αποδέκτη του τιμολογίου - Αναγκαιότητα)
 2013/C 86/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Varna
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 LVK — 56 EOOD
 κατά
 Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Administrativen sad Varna — Ερμηνεία της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE L 347, σ. 1) — Δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ επί των εισροών — Αποδεικτικά στοιχεία για την ύπαρξη της γενεσιουργού αιτίας — Πρακτική των φορολογικών αρχών κατά την οποία ο παραλήπτης φορολογητέας παραδόσεως αγαθών στερείται του δικαιώματος εκπτώσεως του ΦΠΑ επί των εισροών, λόγω ελλείψεως αποδεικτικών στοιχείων περί του ότι πραγματοποιήθηκε η παράδοση, μολονότι έχει διαπιστωθεί το απαιτητό του φόρου έναντι του προμηθευτή
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 203 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι:
 —
 πρόσωπο που αναγράφει ποσό φόρου προστιθέμενης αξίας επί τιμολογίου οφείλει τον φόρο αυτόν ανεξαρτήτως αν υφίσταται πράγματι φορολογητέα πράξη·
 —
 από το γεγονός και μόνον ότι η φορολογική αρχή δεν διόρθωσε, με διορθωτική πράξη επιβολής φόρου που απηύθυνε στον εκδότη του τιμολογίου αυτού, τον φόρο προστιθέμενης αξίας που δηλώθηκε με το τιμολόγιο δεν μπορεί να συναχθεί ότι η αρχή αυτή δέχθηκε ότι το εν λόγω τιμολόγιο αντιστοιχεί σε πραγματική φορολογητέα πράξη.
 2)
 Το δίκαιο της Ένωσης έχει την έννοια ότι, βάσει των άρθρων 167 και 168, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/112, καθώς και βάσει των αρχών της φορολογικής ουδετερότητας, της ασφάλειας δικαίου και της ίσης μεταχειρίσεως, δεν απαγορεύεται η απόρριψη του αιτήματος του αποδέκτη τιμολογίου να ασκήσει το δικαίωμα εκπτώσεως του φόρου προστιθέμενης αξίας επί των εισροών, λόγω του ότι δεν υφίσταται πράγματι φορολογητέα πράξη, μολονότι, με τη διορθωτική πράξη επιβολής φόρου προς τον εκδότη του τιμολογίου αυτού, δεν διορθώθηκε ο φόρος προστιθέμενης αξίας τον οποίο δήλωσε ο δεύτερος. Πάντως, σε περίπτωση κατά την οποία, λαμβάνοντας υπόψη παρατυπίες ή απάτη που διέπραξε ο εκδότης αυτός ή απάτη προγενέστερη της πράξεως της οποίας γίνεται επίκληση προς επίρρωση του δικαιώματος εκπτώσεως, η πράξη αυτή θεωρείται μη πραγματοποιηθείσα, πρέπει να αποδειχθεί, βάσει αντικειμενικών στοιχείων και χωρίς να απαιτείται από τον αποδέκτη του τιμολογίου να προβεί σε ελέγχους που δεν αποτελούν υποχρέωσή του, ότι ο αποδέκτης αυτός γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι η πράξη αυτή ενείχε απάτη περί τον φόρο προστιθέμενης αξίας, στοιχείο του οποίου η διακρίβωση απόκειται στο αιτούν δικαστήριο.
 (1) ΕΕ C 80 της 17.3.2012.


text:
 16.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 14/51
 Προσφυγή της 11ης Νοεμβρίου 2016 — C & J Clark International κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-790/16)
 (2017/C 014/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: C & J Clark International Ltd (Somerset, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: A. Willems και S. De Knop, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Declare the application admissible·
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/1395 της Επιτροπής, της 18ης Αυγούστου 2016, για την εκ νέου επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων με το πάνω μέρος από δέρμα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας που παράγονται από τις επιχειρήσεις Buckinghan Shoe Mfg Co., Ltd., Buildyet Shoes Mfg., DongGuan Elegant Top Shoes Co. Ltd, Dongguan Stella Footwear Co Ltd, Dongguan Taiway Sports Goods Limited, Foshan City Nanhai Qun Rui Footwear Co., Jianle Footwear Industrial, Sihui Kingo Rubber Shoes Factory, Synfort Shoes Co. Ltd., Taicang Kotoni Shoes Co. Ltd., Wei Hao Shoe Co. Ltd., Wei Hua Shoe Co. Ltd., Win Profile Industries Ltd, και την εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-659/13 και C-34/14 (ΕΕ L 225, σ. 52)·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Mε τον πρώτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι καθόσον αποφάσισε χωρίς νόμιμο έρεισμα, η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της δοτής αρμοδιότητας βάσει των άρθρων 5, παράγραφος 1, και 5, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι, καθόσον παρέλειψε να λάβει τα αναγκαία μέτρα συμμορφώσεως προς την απόφαση του Δικαστηρίου της 4ης Φεβρουαρίου 2016, C & J Clark International, C-659/13 και C-34/14, EU:C:2016:74, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 266 ΣΛΕΕ.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο η προσφεύγουσα προβάλλει ότι, καθόσον επέβαλε δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές υποδημάτων «οι οποίες πραγματοποιήθηκαν κατά την περίοδο εφαρμογής των [άκυρων κανονισμών]», η Επιτροπή παρέβη τα άρθρα 1, παράγραφος 1, και 10, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού (1) και παραβίασε την αρχή της ασφάλειας δικαίου (μη αναδρομικότητα).
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι, καθόσον επέβαλε δασμό αντιντάμπινγκ χωρίς να προβεί σε νέα εκτίμηση του συμφέροντος της Ένωσης, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 21 του βασικού κανονισμού, και ότι, εν πάση περιπτώσει, θα ήταν προδήλως εσφαλμένο το συμπέρασμα ότι η επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ εξυπηρετεί το συμφέρον της Ένωσης.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι, καθόσον εξέδωσε πράξη η οποία υπερβαίνει το αναγκαίο μέτρο για την επίτευξη του σκοπού που επιδιώκει, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 5, παράγραφοι 1 και 4, ΣΕΕ.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2016, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ L 176, σ. 21).


text:
C 234/12 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 25.7.98
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT Aiäsgrg amaiqeärexy pot tpeäbake rsiy 17 Apqikiäot 1998 g
 SocieÂteÂ GueÂrin Automobiles EURL jasó sgy diasónexy pot
 (peälpso slgäla) eneädxre rsiy 13 Uebqotaqiäot 1998 so detäseqo slgäla sot
 Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsgm tpoäherg
 sgy 28gy Laðot 1998 S-275/97, SocieÂteÂ GueÂrin Automobiles EURL jasó Episqopgäy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 rsgm tpoäherg C-298/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm jasó Barikeiäot sgy Irpamiäay (1) (Tpoäherg C-153/98 P)
 (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Odgciäa 91/157/EOJ Ç (98/C 234/23)
 Paqókeiwg sot jqósoty leäkoty ma jasaqsiärei sa pqobkepoä-
 lema rso óqhqo 6 sgy odgciäay pqocqóllasa)
 G SocieÂteÂ GueÂrin Automobiles EURL, ejpqorxpotälemg apoä
 (98/C 234/22) som Jean-Claude Fourgoux, dijgcoäqo Paqiriotä jai Bqt-
 nekkxäm, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Pier-
 rot Schiltz, 4, rue BeÂatrix de Bourbon, tpeäbake rsiy 17 Apqi-
 kiäot 1998 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 (Ckxärra diadijariäay: g irpamijgä) mosgäsxm aiäsgrg amaiqeärexy jasó sgy diasónexy pot
 eneädxre rsiy 13 Uebqotaqiäot 1998 so detäseqo slgäla sot
 Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsgm tpoäherg
 S-275/97, SocieÂteÂ GueÂrin Automobiles EURL jasó Epi-
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë) G amaiqereiäotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 Ç ma amaiqeärei sg diósang sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm sgy 13gy Uebqotaqiäot 1998,
 Rsgm tpoäherg C-298/97, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Fernando Castillo de la Torre) jasó
 Barikeiäot sgy Irpamiäay (ejpqoärxpoy: Paloma Plaza García), Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda.
 le amsijeiälemo ma amacmxqirheiä oäsi so Bariäkeio sgy Irpa-
 miäay, lg jasaqsiäfomsay sa pqocqóllasa pot pqobkeäpomsai
 rso óqhqo 6 sgy odgciäay 91/157/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 18gy Laqsiäot 1991, cia siy gkejsqijeäy rsgäkey jai soty
 rtrrxqetseäy pot peqieävotm oqirleämey epijiämdtmey otriäey
 (EE L 78 sgy 26.3.1991, r. 38), jai lg cmxrsopoixämsay sa Paqabiäarg sxm cemijxäm aqvxäm sot joimosijotä dijaiäot,
 elpqoheärlxy rsgm Episqopgä, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot idiäxy sot dijaixälasoy arjgärexy aposekerlasijgäy eämdijgy
 tpeävei apoä so óqhqo atsoä, so Dijarsgäqio (peälpso slgäla), pqorutcgäy, sgy dijaiokocgleämgy elpirsortämgy, sgy arua-
 rtcjeiälemo apoä soty C. Gulmann (eirgcgsgä), pqoäedqo keiäay dijaiäot jai sot rebarlotä sxm dijaixlósxm óltmayç
 slgälasoy M. Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida, P. Jann paqóbarg sxm diasónexm sgy Rtlbórexy cia sgm Pqorsariäa
 jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: C. Jorlóy, sxm Dijaixlósxm sot Amhqxäpot jai sxm Helekixdxäm Eket-
 cqallaseäay: R. Grass, eneädxre rsiy 28 Laðot 1998 apoäuarg heqixäm (óqhqo RS paqócqauoy 2 sgy Rtmhgäjgy sot Lóa-
 le so ajoäkotho diasajsijoä: rsqivs): g apoäuarg ma seheiä rso aqveiäo g jasaccekiäa vxqiäy
 lmeiäa otäse sot dijarsgqiäot emxäpiom sot opoiäot lpoqotäre
 ma arjgheiä pqorutcgä otäse sgy pqoherliäay cia sgm órjgrgä
 sgy dem amsapojqimoäsam rsgm tpovqeäxrg sgqgärexy sxm
 helekixdxäm aqvxäm sot joimosijotä dijaiäot.
 1. So Bariäkeio sgy Irpamiäay, lg jasaqsiäfomsay elpqo-
 heärlxy sa pqocqóllasa pot pqobkeäpomsai rso óqhqo 6
 sgy odgciäay 91/157/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy
 18gy Laqsiäot 1991, cia siy gkejsqijeäy rsgäkey jai soty
 rtrrxqetseäy pot peqieävotm oqirleämey epijiämdtmey
 otriäey, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so
 óqhqo atsoä. Pqorutcgä sgy Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy Ceqlamiäay
 jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot
 arjgähgje rsiy 24 Apqikiäot 1998
 (Tpoäherg C-156/98)
 2. Jasadijófei so Bariäkeio sgy Irpamiä ay rsa dijarsijó
 eänoda. (98/C 234/24)
 (1) EE C 318 sgy 18.10.1997. G Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay, ejpqorx-
 potälemg apoä som Claus-Dieter Quassowski, Regierungsdirek-
 tor rso Olorpomdiajoä Tpotqceiäo Ehmijgäy Oijomoliäay, D-
 53107 Boämmg, jai som dijgcoäqo Dr. Klaus Alfred Schroeter,
 Hartwicusstraûe 5, D-22087 Albotäqco, órjgre, rsiy 24 Apqi-
 ---pagebreak--- 25.7.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 234/13
 kiäot 1998 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi- Ajoälg jai am oi bahlgdoäm atnamoälemey rtmepeiäa sgy em
 mosgäsxm, pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm koäcx uoqokocijgäy apakkacgäy etjaiqiäey sxm esaiqeixäm
 Joimosgäsxm. ma apojsgärotm jeuókaio rtllesovgäy hexqghotäm xy
 oijomolijoä oäuekoy, sotäso dem aqjeiä aueatsotä cia ma
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio: ciämei dejsoä oäsi tuiärsasai rsoiveiäo emirvtärexy. G dia sgy
 lesabokgäy sxm barijxäm oäqxm beksixheiära pqoopsijgä
 1. ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy sxm Etqx- apojsgärexy jeuakaiäot rllesovgäy jasó siy rtmhgäjey
 paøjxäm Joimosgäsxm Ç K (1998) 231 endg. Ç sgy keisotqciäay sgy acoqóy dem eävei, ekkeiäwei paqovgäy jeua-
 21gy Iamotaqiäot 1998, peqiä uoqokocijxäm apakkacxäm kaiäot apoä jqasijeäy pgceäy, som vaqajsgäqa emirvtärexy.
 bórei sot óqhqot 52, paqócqauoy 8, sot ceqlamijotä
 moälot peqiä uoqokociäay eirodgälasoy (Einkommensteuer- Jajxäy g Episqopgä hexqeiä oäsi o dijaiotävoy sgy uoqoko-
 gesetz, rso engäy EStG), cijgäy apakkacgäy epemdtsgäy ha lesabibórei peqaiseäqx
 em oäkx gä em leäqei so uoqokocijoä sot pkeomeäjsgla. Apoä
 2. ma jasadijórei sgm Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- oijomolijgäy apoäwexy dem eiämai dtmasoäm ma emsopirseiä
 mosgäsxm rsa dijarsijó eänoda. jameämay koäcoy cia jósi seäsoio. Eiämai cemijxäy cmxrsoä jai
 so cmxqiäfei jai g Episqopgä oäsi rsgm tpoä jqiärg peqiovgä
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa g fgäsgrg jeuakaiäot rtllesovgäy enajokotheiä ma eiämai
 rauxäy lecaktäseqg apoä sgm tpóqvotra pqoruoqó. Epo-
 Ç Paqóbarg sot óqhqot 190 sgy Rtmhgäjgy EJ: so leämxy, oi dijaiotävoi sgy uoqokocijgäy apakkacgäy epem-
 óqhqo 52 paqócqauoy 8 sot EStG pqobkeäpei ejsesaleä- dtseäy dem sekotäm re rveärg amsacxmirlotä le ókkoty
 mey dtmasoäsgsey amapqoraqlocgäy sxm auamxäm apohela- epemdtseäy oi opoiäey tpobókkotm jaktäseqey pqoruoqeäy.
 sijxäm jasó sgm apoäjsgrg leqidiäxm jeuakaiäot. Emhaq- Jai seäkoy, o pqorxqimoäy vaqajsgäqay sot uoqokocijotä
 qtämesai g apoäjsgrg Ç jai leärx emdiólergy esaiqeiäay pkeomejsgälasoy pot apoqqeäei apoä so óqhqo 52 paqó-
 vaqsoutkajiäot Ç leqidiäxm jeuakaiäot re esaiqeiäey sxm cqauoy 8 sot EStG elpodiäfei som dijaiotävo sgy uoqoko-
 opoiäxm g eädqa jai so dioijgsijoä pqorxpijoä bqiärjomsai cijgäy apakkacgäy epemdtsgä ma lesabibórei peqaiseäqx em
 rsa meäa oloärpomda jqósg gä rso Beqokiämo jai oi opoiäey oäkx gä em leäqei sg uoqokocijgä sot apakkacgä, dioäsi
 dem aparvokotäm ómx sxm 250 eqcafoleämxm. Oqhxäy g sekijxäy atsoäy ha apojoliärei jasó jamoäma kicoäseqo jeäq-
 Episqopgä hexqeiä le sgm pqorbakkoleämg apoäuarg xy doy apÂ oä,si eóm dem eiäve amapqoraqloärei sa auamgä apo-
 dedoleämo oäsi g qtählirg atsgä tpeäq sxm tpojeileämxm re helasijó pot pqaclasopoiägre apoä sgm aqvijgä sot
 uoäqo eirodgälasoy dtmólei epemdtsxäm rtmirsó eäma rtllesovgä akkó eiäve jasabókei aleärxy uoäqoty.
 cemijoä leäsqo so opoiäo dem rtmodetäesai apoä emiärvtrg.
 Jajxäy oälxy g Episqopgä uqomeiä oäsi le sgm em koäcx
 G pqorpóheia sgy Episqopgäy ma aportmdeärei sgm eämmoia
 uoqokocijgä apakkacgä paqeävesai rsiy esaiqeiäey oijomo-
 sgy emirvtärexy apoä sgm pqoùpoäherg sgy voqgcgärexy
 lijoä oäuekoy. Re jameäma rgleiäo sgy aisiokociäay sgy pqo-
 jqasijxäm poäqxm oävi loämom dem rtmódei pqoy so cqólla
 rbakkoleämgy apouórexy dem dietjqimiäfesai jasó sqoäpo
 sot óqhqot 92 paqócqauoy 1 sgy Rtmhgäjgy EJ, akkó
 raugä jai lgä diuoqotälemo re si ajqibxäy hexqeiäsai oäsi
 ha eiäve xy sekijgä rtmeäpeia ma rseqgärei re rglamsijoä
 rtmiärsasai so rsoiveiäo emirvtärexy jai pxäy pqeäpei atsoä
 bahloä sa jqósg leäkg apoä sgm enotriäa cemijgäy sqopopoi-
 ma pqordioqirheiä porosijxäy.
 gärexy sxm barijxäm oijomolijxäm oäqxm, jahoärom atsó ha
 derletäomsam, leärx sot lgvamirlotä sxm óqhqxm 92 jai
 Epiärgy g Episqopgä dem paqeärve jaliäa jasakgpsgä aisio-
 93 sgy Rtmhgäjgy EJ, apoä sgm Ûeäcjqirgë sgy Episqopgäy.
 kociäa oärom auoqó sa rsoiveiäa pot helekixämotm sgm
 apeikotälemg moähetrg sot amsacxmirlotä jai som epg-
 qearloä sxm rtmakkacxäm lesantä sxm lekxäm. (Epijotqijxäy) Lg sgäqgrg sgy aqvgäy de minimis: ìpxy
 pqojtäpsei apoä sgm amajoiämxrg 96/C68/06, g Episqopgä
 Seäkoy, g aisiokociäa pot peqieävei g pqorbakkoälemg hexqeiä oäsi em pórg peqipsxärei oi emirvtäreiy leävqi
 apoäuarg oärom auoqó sg diapiärsxrg oäsi dem pkgqotämsai 100 000 ECU cia sqiesgä peqiäodo rtlbibófomsai le sgm
 oi pqoùpoheäreiy sot óqhqot 92 paqócqauoy 2 rsoiveiäo c) joimgä acoqó jasó sgm aqvgä de minimis. Emoäwei sgy
 sgy Rtmhgäjgy EJ jai oäsi eiämai (tposiähesai) adtämasom ma cemijgäy atsgäy ejsilgärexy otdeiäy pqouamgäy koäcoy
 hexqgheiä oäsi g uoqokocijgä apakkacgä rtlbibófesai le rtmsqeävei cia ma lgm aniokocgärei g Episqopgä eäma oijo-
 sgm joimgä acoqó jasó so óqhqo 92 paqócqauoy 3 sgy molijoä pkeomeäjsgla, so rsoiveiäo emirvtärexy sot opoiäot
 Rtmhgäjgy EJ eiämai amepaqjgäy gä ekkeiäpei pamsekxäy. G dem lpoqeiä otäse ma rtcjejqilemopoigheiä otäse ma pqor-
 Episqopgä pqouamxäy dem eneäsare sg dtmasoäsgsa ma dioqirheiä porosijxäy, xy lg rglamsijoä jasó sgm aqvgä de
 fgsgärei sgm sqopopoiägrg sgy qthliärexy amsiä cia sgm minimis.
 jasóqcgrgä sgy.
 Ç (Epijotqijxäy) Lg euaqlocgä sot óqhqot 92 paqó-
 Ç Eruakleämg euaqlocgä sot óqhqot 92 paqócqauoy 1 sgy cqauoy 2 rsoiveiäo c) sgy Rtmhgäjgy EJ: G diósang atsgä
 Rtmhgäjgy EJ: Soäro rso pkaiärio sot cemijotä jamoäma sot aposekeiä irvtäom joimosijoä diäjaio jai xy seäsoio eävei
 óqhqot 6 b sot EStG oäro jai rso pkaiärio sgy sqopopoi- euaqlocgä. G Episqopgä peqioqiäfesai rsom eäkecvo sgy
 gärexäy sot jasó so óqhqo 52 paqócqauoy 8 sot EStG, rtmdqolgäy sxm pqoùpoheärexm sgy pqobkepoleämgy apoä
 apoä sg utärg sgy paqarveheiäray uoqokocijgäy apak- sg Rtmhgäjg enaiqeärexy. Eóm rtmsqeävotm oi em koäcx
 kacgäy pqojtäpsei oäsi so uoqokocijoä pkeomeäjsgla pot pqoùpoheäreiy, dem tpóqvotm peqihxäqia kgäwexy apouó-
 apoqqeäei apoä atsgäm eävei loämo pqorxqimoä vaqajsgäqa. O rexy jasó diajqisijgä etveäqeia.
 tpojeiälemoy rsom uoäqo lpoqeiä ma lesaheärei sgm jasa-
 bokgä sot uoäqot re lesacemeärseqg uoqokocijgä peqiäodo. Ç (Epijotqijxäy) Pkgllekgäy órjgrg diajqisijgäy etveäqeiay
 O uoäqoy pqeäpei emsotäsoiy ma jasabkgheiä so aqcoäseqo jasó siy bórei sot óqhqot 92, paqócqauoy 3 rsoiveiäa a)
 jasó sg lesabiäbarg sgy rtllesovgäy rso jeuókaio. jai c) sgy Rtmhgäjgy EJ ejsilgäreiy.
 ---pagebreak--- C 234/14 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 25.7.98
 Ç Jahoärom g Episqopgä hexqeiä oäsi tuiärsasai paqóbarg elpiäpsei rso pediäo euaqlocgäy sgy Rtmhgäjgy EJ dioäsi, jaiäsoi
 sot óqhqot 52 sgy Rtmhgäjgy EJ, so óqhqo atsoä dem oi em koäcx emxäreiy dem epidixäjotm sg lecirsopoiägrg gä sgm
 eiämai so jasókkgko cia sg helekiäxrg sot moliälot amadiamolgä jeqdxäm, lpoqotäm ma paqeävotm tpgqeriäey epÂ
 vaqajsgäqa sgy pqorbakkoleämgy apouórexy. So aloibgä gä ma apojsotäm eirodgälasa, leseävomsay jasÂ atsoäm
 óqhqo 52 sgy Rtmhgäjgy EJ dem rtmirsó pqoäruoqg som sqoäpo rsgm oijomolijgä fxgä. G eäjuqarg Ûjeqdorjopijoäy
 molijgä bórg cia sgm pqorbakkoälemg apoäuarg. rjopoäyë pot vqgrilopoieiäsai rso óqhqo 58 paqócqauoy 2
 sgy Rtmhgäjgy EJ amsirsoiveiä re eämmoia joimosijotä dijaiäot
 jai dem paqapeälpei rso erxseqijoä diäjaio sxm jqasxäm
 lekxäm.
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot, pot arjgähgje rsiy
 8 Laðot 1998 Aiäsgrg sot Tribunale Amministrativo per la Sardegna
 cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy, tpobkgheiära le
 (Tpoäherg C-172/98) diósang sgy 12gy Uebqotaqiäot 1998, rsa pkaiäria sgy
 ejjqelotäy emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot tpoheärexy
 (98/C 234/25) Holst Italia SpA jasó Dgälot sgy poäkexy Cagliani, pqo-
 repijkgheiära: Ruhrwasser A.G. International Water Manage-
 ment S.p.A.
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg (Tpoäherg C-176/98)
 apoä sgm Laqiäa Pasajió, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le (98/C 234/26)
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz,
 Centre Wagner, Kirchberg, órjgre, rsiy 8 Laðot 1998, emxä-
 piom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqo- Le diósang sgy 12gy Uebqotaqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe
 rutcgä jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot. rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm rsiy 11 Laðot 1998, so Tribunale Amministrativo
 per la Sardegna tpeäbake rso Dijarsgäqio, rsa pkaiäria sgy
 ejjqelotäy emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot tpoheärexy
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so
 Holst Italia SpA jasó Dgälot sgy poäkexy Cagliani, pqore-
 Dijarsgäqio:
 pijkgheiära: Ruhrwasser A.G. International Water Manage-
 ment S.p.A., so ajoäkotho pqodijarsijoä eqxäsgla:
 Ç ma amacmxqiärei oäsi so Bariäkeio sot Bekciäot, apaisxämsay ÛEqxsósai am g odgciäa 92/50/EOJ (1) sot Rtlbotkiäot, sgy
 sgm paqotriäa, amakoäcxy sgy peqipsxärexy, emoäy leäkoty 18gy Iotmiäot 1992, cia som rtmsolirloä sxm diadijarixäm
 bekcijgäy ihaceämeiay rso dioijgsijoä rtlbotäkio sgy emxä- rtmówexy dgloriäxm rtlbórexm tpgqerixäm, paqeävei so
 rexy gä eämam ekóvirso aqihloä lekxäm bekcijgäy ihaceämeiay, dijaiäxla re lia esaiqeiäa ma apodeijmtäei oäsi diaheäsei siy se-
 pot pqeäpei lókirsa ma aposekotäm jai sgm pkeiowguiäa, vmijeäy jai vqglasodosijeäy pqoùpoheäreiy pot apaisotämsai
 cia sgm amacmxäqirg sgy molijgäy pqorxpijoäsgsay liay cia ma rtllesórvei re diacxmirloä le amsijeiälemo sg rtämawg
 emxärexy, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so rtlbórexy peqiä amaheärexy dgloriäay tpgqeriäay, epijakotä-
 óqhqo 6 sgy Rtmhgäjgy EJç lemg sa rsoiveiäa ókkot pqorxäpot, so opoiäo eiämai apkxäy
 esaiäqoy liay ej sxm esaiqeixäm rsgm opoiäa rtlleseävei jai g
 pqxäsg.ë
 Ç ma jasadijórei so Bariäkeio sot Bekciäot rsa dijarsijó
 eänoda. (1) EE L 209 sgy 24.7.1992, r. 1.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 G epiädijg moloheriäa, dgkadgä
 jasó sot Lecókot Dotjósot sot Kotnelbotäqcot, pot
 arjgähgje rsiy 18 Laðot 1998
 (Tpoäherg C-188/98)
 Ç o moäloy sgy 25gy Ojsxbqiäot 1919 Ûpeqiä amacmxqiärexy
 molijgäy pqorxpijoäsgsay rsiy diehmeiäy emxäreiy pot epi- (98/C 234/27)
 dixäjotm rjopoä uikamhqxpijotä, hqgrjetsijotä, epirsglo-
 mijotä, jakkisevmijotä gä paidacxcijotä vaqajsgäqaë, G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä sg Laqiäa Pasajió, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz,
 Ç o moäloy sgy 27gy Iotmiäot 1921 Ûpeqiä amacmxqiärexy sgy Centre Wagner, Kirchberg, órjgre rsiy 18 Laðot 1998 emxä-
 molijgäy pqorxpijoäsgsay rsiy lg jeqdorjopijeäy emxäreiy piom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqo-
 (. . .)ë, rutcgä jasó sot Lecókot Dotjósot sot Kotnelbotäqcot.


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/54
 Προσφυγή-αγωγή της 1ης Απριλίου 2010 — Bombín Bombín κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-22/10)
 2010/C 148/96
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Luis María Bombín Bombín (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωπος: R. Pardo Pedernera, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία ελήφθη σε απάντηση της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος, περί χορηγήσεως σε αυτόν χρηματικού αντισταθμίσματος μόνον για 12 ημέρες αδείας και όχι για τις 29 ημέρες τις οποίες δικαιούνταν αλλά δεν είχε ακόμη πάρει κατά την αποχώρησή του με άδεια για προσωπικούς λόγους.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, η οποία εκδόθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2010, με την οποία χορηγήθηκε στον προσφεύγοντα-ενάγοντα χρηματικό αντιστάθμισμα για 12 μόνο ημέρες,
 —
 να αναγνωρίσει υπέρ του ενάγοντος (όσον αφορά τον υπολογισμό του σχετικού χρηματικού αντισταθμίσματος) όλες τις ημέρες αδείας (ήτοι 29 ημέρες στο σύνολο) που δικαιούνταν και δεν είχε ακόμη πάρει κατά την αποχώρησή του με άδεια για προσωπικούς λόγους,
 —
 ο προσφεύγων-ενάγων δεν υποβάλλει αίτημα ως προς τα δικαστικά έξοδα, καθότι υποστηρίζει ότι η απόφαση που θα εκδώσει το Δικαστήριο στην υπό κρίση υπόθεση είναι σημαντική για τα μέρη, αμφότερα καλόπιστα, και ότι δεν δικαιολογείται εν προκειμένω αίτημα ως προς τα δικαστικά έξοδα.