text:
3.7.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 188/21
 3. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 2, ́εχει η Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των κεφαλαι ́ων κατα ́ το α ́ρθρο 73 Β, της Ιρλανδι ́ας που ασκη ́θηκε στις 23 Απριλι ́ου 1999
 παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ, σε σχε ́ση προς τις α ́λλες
 ελευθερι ́ες της Συνθη ́κης ΕΚ (για παρα ́δειγμα της ελευθερι ́ας
 εγκαταστα ́σεως και της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των παροχω ́ν), (Υπο ́θεση C-151/99)
 παρακολουθηματικο ́ χαρακτη ́ρα, ω ́στε, για παρα ́δειγμα, η μη
 δυναμε ́νη να στηριχθει ́ στις λοιπε ́ς ελευθερι ́ες της Συνθη ́κης (1999/C 188/47)
 ΕΚ απο ́κτηση ακινη ́του εντο ́ς κρα ́τους, του οποι ́ου την
 ιθαγε ́νεια δεν ́εχει ο ενδιαφερο ́μενος πολι ́της της ΕΕ, δεν
 μπορει ́ να επιβληθει ́ ου ́τε και με την επι ́κληση της ελευ ́θερης Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 κυκλοφορι ́ας των κεφαλαι ́ων; τον Frank Benyon, νομικο ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 βου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς
 Υπηρεσι ́ας της, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 23 Απρι-
 (1) ΕΕ 1990 L 180, σ. 26. λι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (2) ΕΕ 1988 L 178, σ. 5. προσφυγη ́ κατα ́ της Ιρλανδι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιρλανδι ́α, παραλει ́ποντας να ανακοινω ́ σει
 τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́-
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- ξεις για τη συμμο ́ρφωση προς την οδηγι ́α 95/18/ΕΚ του
 βαλε το Svea hovrätt με δια ́ταξη της 26ης Μαρτι ́ου 1999 Συμβουλι ́ου, της 19ης Ιουνι ́ου 1995, σχετικα ́ με τις α ́δειες σε
 στην υπο ́θεση Σουηδικο ́ ∆ημο ́σιο κατα ́ Stockholm σιδηροδρομικε ́ς επιχειρη ́σεις (1), η ́ παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει
 Lindöpark Aktiebolag και Stockholm Lindöpark τα αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την
 Aktiebolag κατα ́ Σουηδικο ́ ∆ημο ́σιο οδηγι ́α αυτη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την
 οδηγι ́α·
 (Υπο ́θεση C-149/99)
 2. να καταδικα ́σει την Ιρλανδι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1999/C 188/46)
 Με δια ́ταξη της 26ης Μαρτι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 23 Απριλι ́ου 1999, το Svea hovrätt, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 Το α ́ρθρο 189 της Συνθη ́κης ΕΚ, συ ́μφωνα με το οποι ́ο η
 μεταξυ ́ Σουηδικου ́ ∆ημο ́σιου και Stockholm Lindöpark
 οδηγι ́α δεσμευ ́ει κα ́θε κρα ́τος με ́λος ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο
 Aktiebolag που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται υποχρε ́ωση των κρατω ́ν μελω ́ ν να
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 τηρη ́σουν την προθεσμι ́α που τα ́σσει η οδηγι ́α για τη μεταφορα ́
 1. Αντι ́κεινται στα α ́ρθρα 13, με ́ρος Α, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο της στο εσωτερικο ́ δι ́καιο. Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε στις 27 Ιουνι ́ου
 ιγ', και 13, με ́ρος Β, στοιχει ́ο β', της ́εκτης οδηγι ́ας περι ́ 1997 χωρι ́ς η Ιρλανδι ́α να ́εχει θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις
 ΦΠΑ (1) οι εθνικε ́ς διατα ́ξεις που προβλε ́πουν γενικη ́ απαλλαγη ́ προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α που αναφε ́ρεται
 απο ́ τον φο ́ρο ο ́σον αφορα ́ τη δια ́θεση εγκαταστα ́σεων για στα αιτη ́ματα της Επιτροπη ́ς.
 α ́σκηση αθλη ́ματος, ο ́πως η απαλλαγη ́ που προβλε ́πεται στο
 κεφα ́λαιο 3, α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, του mervärdesskattelag
 (1994:200), ως ει ́χε πριν απο ́ την 1η Ιανουαρι ́ου 1997; (1) ΕΕ L 143 της 27.6.1995, σ. 70.
 2. Αναγνωρι ́ζει το α ́ρθρο 13, σε συνδυασμο ́ με τα α ́ρθρα 2, 6
 και 17, της ́εκτης οδηγι ́ας περι ́ ΦΠΑ δικαιω ́ματα υπε ́ρ των
 ιδιωτω ́ν τα οποι ́α μπορου ́ν να επικαλεστου ́ν κατα ́ των κρατω ́ν
 μελω ́ν ενω ́πιον των εθνικω ́ν δικαστηρι ́ων;
 3. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στα δυ ́ο πρω ́τα ερωτη ́-
 ματα:
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Συνεπα ́γεται η εφαρμογη ́ της απαλλαγη ́ς που προβλε ́πει το της Ιρλανδι ́ας που ασκη ́θηκε στις 23 Απριλι ́ου 1999
 κεφα ́λαιο 3, α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, του mervärdesskattelag
 (1994:200) μια το ́σο σημαντικη ́ (προ ́δηλη) παρα ́βαση του
 κοινοτικου ́ δικαι ́ου, ω ́στε να θεμελιω ́νεται υποχρε ́ωση του (Υπο ́θεση C-152/99)
 κρα ́τους με ́λους προς αποζημι ́ωση;
 (1999/C 188/48)
 (1) 'Εκτη οδηγι ́α 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977,
 περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθε- τον Frank Benyon, νομικο ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 με ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001,
 σ. 49).
 βου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς
 Υπηρεσι ́ας της, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 23 Απρι-
 λι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́ κατα ́ της Ιρλανδι ́ας.


text:
C 55/8 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.98
 fxäxm jai pqoøoämsxm tdasojakkieäqceiay (EE L 175 sgy sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje,
 19.7.1993, r. 34), 93/113/EJ sot Rtlbotkiäot, sgy 14gy De- rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot ehmijotä
 jelbqiäot 1993, rvesijó le sg vqgrilopoiägrg jai sgm elpoqiäa dijarsgqiäot lesantä FaÂbrica de Queijo Eru Portuguesa Ld.a
 sxm emftälxm, sxm lijqooqcamirlxäm jai sxm paqarjeta- jai Subdirector-Geral das AlfaÃndegas, paqirsaleämot jai sot
 rlósxm soty rsiy fxosqoueäy (EE L 334 sgy 31.12.1993, r. 17) MinisteÂrio PuÂblico, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy
 jai 93/114/EJ sot Rtlbotkiäot, sgy 14gy Dejelbqiäot 1993, pqoy sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 14 paqócqauoy 2 sot jamo-
 cia sgm sqopopoiägrg sgy odgciäay 70/524/EOJ peqiä sxm mirlotä (EOJ) aqih. 1999/85 sot Rtlbotkiäot, sgy 16gy Iot-
 pqorheäsxm tkxäm rsg diasqougä sxm fxäxm (EE L 334 sgy kiäot 1985, cia so jahersxäy emeqcgsijgäy sekeiopoiägrgy (EE
 31.12.1993, r. 24), paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä L 188 sgy 20.7.1985, r. 1), jai sxm óqhqxm 27 jai 28 sot
 siy odgciäey atseäy jai apoä sg rtmhgäjg EJ, so Dijarsgäqio jamomirlotä (EOJ) aqih. 3677/86 sot Rtlbotkiäot, sgy 24gy
 (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty H. Ragnemalm Moelbqiäot 1986, pot jahoqiäfei oqirleämey diasóneiy euaq-
 (eirgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy, R. Schintgen, G. F. Mancini, locgäy sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1999/85 (EE L 351 sgy
 P. J. G. Kapteyn jai G. Hirsch, dijarseäy, cemijoäy eiracce- 12.12.1996, r. 1), oäpxy sqopopoigähgje apoä som jamomirloä
 keäay: N. Fennelly, cqallaseäay: L. Hewlett, tpókkgkoy dioi- (EOJ) aqih. 2281/88 sgy Episqopgäy (EE L 200 sgy 26.7.1988,
 jgärexy, eneädxre rsiy 16 Dejelbqiäot 1997 apoäuarg le so r. 20), so Dijarsgäqio (seäsaqso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty
 ajoäkotho diasajsijoä: H. Ragnemalm (eirgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy, P. J. G. Kap-
 teyn jai J. L. Murray, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: D.
 1. G Isakijgä Dglojqasiäa, paqakeiä pomsay ma heärei re irvtä, Ruiz-Jarabo Colomer, cqallaseäay: H. A. Rühl, jtäqioy
 emsoäy sxm savheirxäm pqoherlixäm, siy amacjaiäey molohe- tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 16 Dejelbqiäot 1997
 sijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy pqojeileä- apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 mot ma rtlloquxheiä pqoy siy odgciäey 93/53/EOJ sot
 Rtlbotkiäot, sgy 24gy Iotmiäot 1993, rvesijó le sg heä- So óqhqo 28 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 3677/86 sot
 rpirg rsoiveixdxäm joimosijxäm leäsqxm cia sgm jasapo- Rtlbotkiäot, sgy 24gy Moelbqiä ot 1986, pot jahoqiäfei oqirleä-
 keälgrg oqirleämxm moärxm sxm waqixäm, 93/113/EJ sot mey diasóneiy euaqlocgäy sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1999/
 Rtlbotkiäot, sgy 14gy Dejelbqiäot 1993, rvesijó le sg 85 cia so jahersxäy emeqcgsijgäy sekeiopoiägrgy, oäpxy sqopo-
 vqgrilopoiägrg jai sgm elpoqiäa sxm emftälxm, sxm li- poigähgje apoä som jamomirloä (EOJ) aqih. 2281/88 sgy Epi-
 jqooqcamirlxäm jai sxm paqarjetarlósxm soty rsiy sqopgäy, sgy 25gy Iotkiäot 1988, eävei sgm eämmoia oäsi oi pqo-
 fxosqoueäy jai 93/114/EJ sot Rtlbotkiä ot, sgy 14gy herliä ey epamenacxcgäy siy opoiäey oqiäfei dem epideävomsai
 Dejelbqiäot 1993, cia sgm sqopopoiägrg sgy odgciäay 70/ paqósarg.
 524/EOJ peqiä sxm pqorheäsxm tkxäm rsg diasqougä sxm
 fxäxm, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so
 (1) EE C 354 sgy 23.11.1996.
 óqhqo 20 paqócqauoy 1 pqxäso edóuio sgy odgciäay 93/
 53/EOJ, so óqhqo 8 paqócqauoy 1 pqxäso edóuio sgy
 odgciäay 93/113/EOJ jai so óqhqo 2 paqócqauoy 1
 pqxäso edóuio sgy odgciäay 93/114/EOJ.
 2. Jasadijófei sgm Isakijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 eänoda. APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (eäjso slgäla)
 (1) EE C 336 sgy 9. 11. 1996.
 sgy 16gy Dejelbqiäot 1997
 rsgm tpoäherg C-341/96: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm jasó Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy
 Ceqlamiäay (1)
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Odgciäa 93/36/EOJ Ç
 (seäsaqso slgäla) Paqókeiwg elpqoäherlgy lesauoqóy rso erxseqijoä diäjaio)
 sgy 16gy Dejelbqiäot 1997 (98/C 55/14)
 rsgm tpoäherg C-325/96 (aiäsgrg sot Supremo Tribunal Admi-
 nistrativo cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 FaÂbrica de Queijo Eru Portuguesa Ld.a jasó Subdirector-
 Geral das AlfaÃndegas, paqirsaleämot jai sot MinisteÂrio (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 PuÂblico (1) rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 (Jahersxäy sekeiopoigärexy pqoy epamenacxcgä Ç Eidijoä
 jahersxäy cakajsojolijxäm pqoøoämsxm Ç Paqósarg pqo- Rsgm tpoäherg C-341/96, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 herliäay enacxcgäy) mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Claudia Schmidt) jasó Olorpom-
 diajgäy Dglojqasiäay sgy Ceqlamiäay (ejpqoärxpoi: Ernst
 (98/C 55/13)
 Röder jai Bernd Kloke), le amsijeiälemo ma amacmxqirseiä oäsi
 (Ckxärra diadijariäay: g poqsocakijgä) g Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay, paqakeiäpomsay
 ma herpiärei emsoäy sgy savheiäray pqoherliäay siy amacjaiäey
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- molohesijeäy jai jamomirsijeäy diasóneiy pqojeileämot ma
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) rtlloquxheiä pqoy sgm odgciäa 93/36/EOJ sot Rtlbotkiäot,
 sgy 14gy Iotmiäot 1993, peqiä rtmsomirlotä sxm diadijarixäm
 Rsgm tpoäherg C-325/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Supremo cia sg rtämawg rtlbórexm dgloriäxm pqolgheixäm (EE L 199
 Tribunal Administrativo pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgä sgy 9.8.1993, r. 1), jai paqakeiäpomsay ma joimopoigärei
 ---pagebreak--- 20.2.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 55/9
 aleärxy rsgm Episqopgä sa leäsqa pot eäkabe cia sg lesauoqó sgy Ekbesijgäy Rtmolorpomdiäay cia sgm pqxsaruókirg, ejsoäy
 sgy odgciäay atsgäy rso erxseqijoä diäjaio, paqeäbg siy tpo- apoä sgm aruókirg fxgäy (EE L 205 sgy 27.7.1991, r. 48), gä,
 vqexäreiy pot tpeävei apoä so óqhqo 189 paqócqauoy 3 sgy epijotqijxäy, dioäsi dem emgleäqxre sgm Episqopgä epiä sxm em
 rtmhgäjgy EJ jai apoä so óqhqo 34 paqócqauoy 1 sgy em koäcx diasónexm, so Dijarsgäqio (peälpso slgäla), rtcjeiälemo
 koäcx odgciäay, so Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä apoä soty C. Gulmann, pqoäedqo slgälasoy, M. Wathelet, J. C.
 soty H. Ragnemalm (eirgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy, G. F. Moitinho de Almeida (eirgcgsgä), P. Jann jai L. Sevón, dija-
 Mancini, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray jai J. L. Ixómmot, rseäy, cemijoäy eiraccekeäay: A. La Pergola, cqallaseäay: L.
 dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: N. Fennelly, cqallaseäay: R. Hewlett, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 18 Dejelbqiäot
 Grass, eneädxre rsiy 16 Dejelbqiäot apoäuarg le so ajoäkotho 1997 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 diasajsijoä:
 1. So Bariä keio sgy Irpamiäay, lg herpiäfomsay emsoäy sgy
 1. G Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiä ay paqeäbg siy savheiäray pqoherliä ay siy amacjaiäey molohesijeäy, jamo-
 tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so óqhqo 34 paqócqauoy 1 mirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy pqojeileämot ma rtllo-
 sgy odgciäay 93/36/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 14gy Iot- quxheiä pqoy sgm odgciäa 91/371/EOJ sot Rtlbotkiä ot,
 miäot 1993, peqiä rtmsomirlotä sxm diadijarixäm cia sg sgy 20gäy Iotmiäot 1991, rvesijó le sgm euaqlocgä sgy
 rtämawg rtlbórexm dgloriäxm pqolgheixäm, epeidgä dem rtluxmiäay lesantä sgy Etqxpaøjgäy Oijomolijgäy Joi-
 heärpire emsoäy sgy savheiäray pqoherliäay oäkey siy apai- moäsgsay jai sgy Ekbesijgäy Rtmolorpomdiäay cia sgm
 sotälemey molohesijeäy jai jamomirsijeäy diasóneiy pqojei- pqxsaruókirg, ejsoäy apoä sgm aruókirg fxgäy, paqeäbg
 leämot ma rtlloquxheiä pqoy sgm em koäcx odgciäa. siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sgm em koäcx odgciäa.
 2. Jasadijófei sgm Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqla- 2. Jasadijófei so Bariäkeio sgy Irpamiä ay rsa dijarsijó
 miäay rsa dijarsijó eänoda. eänoda.
 (1) EE C 370 sgy 7.12.1996. (1) EE C 16 sgy 20.1.1996.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (peälpso slgäla) (peälpso slgäla)
 sgy 18gy Dejelbqiäot 1997 sgy 18gy Dejelbqiäot 1997
 rsgm tpoäherg C-360/95: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm rsgm tpoäherg C-361/95: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm jasó Barikeiäot sgy Irpamiäay (1) Joimosgäsxm jasó Barikeiäot sgy Irpamiäay (1)
 (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Lg lesauoqó rso erxseqijoä (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Lg lesauoqó sgy odgciäay
 diäjaio sgy odgciäay 91/371/EOJ Ç Euaqlocgä sgy rtlux- 92/49/EOJ rso ehmijoä diäjaio Ç Pqxsaruókirg, ejsoäy apoä
 miäay lesantä sgy Etqxpaøjgäy Oijomolijgäy Joimoäsgsay jai sgm aruókirg fxgäy)
 sgy Ekbesijgäy Rtmolorpomdiäay rvesijó le sgm pqxsaruó-
 kirg, ejsoäy apoä sgm aruókirg fxgäy) (98/C 55/16)
 (98/C 55/15)
 (Ckxärra diadijariäay: g irpamijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g irpamijgä)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 Rsgm tpoäherg C-361/95, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm (ejpqoärxpoi: Dglgäsqioy Cjotkotärgy jai Blanca
 Rsgm tpoäherg C-360/95, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- VilaÂ Costa) jasó Barikeiäot sgy Irpamiäay (ejpqoärxpoi:
 mosgäsxm (ejpqoärxpoi: Dglgäsqioy Cjotkotärgy jai Blanca Alberto JoseÂ Navarro GonzaÂlez jai Rosario Silva de
 VilaÂ Costa) jasó Barikeiäot sgy Irpamiäay (ejpqoärxpoi: Lapuerta), le amsijeiälemo ma amacmxqirseiä oäsi so Bariäkeio
 Alberto JoseÂ Navarro GonzaÂlez jai Rosario Silva de sgy Irpamiäay paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg
 Lapuerta), le amsijeiälemo ma amacmxqirseiä oäsi so Bariäkeio rtmhgäjg EJ dioäsi dem heärpire otäse eähere re irvtä emsoäy sgy
 sgy Irpamiäay paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg savheiäray pqoherliäay siy molohesijeäy, jamomirsijeäy jai
 rtmhgäjg EJ dioäsi dem heärpire otäse eähere re irvtä emsoäy sgy dioijgsijeäy diasóneiy pot eiämai amacjaiäey pqojeileämot ma
 savheiäray pqoherliäay siy molohesijeäy, jamomirsijeäy jai rtlloquxheiä pqoy sgm odgciäa 92/49/EOJ sot Rtlbotkiäot,
 dioijgsijeäy diasóneiy pot eiämai amacjaiäey pqojeileämot ma sgy 18gy Iotmiäot 1992, cia so rtmsomirloä sxm molohesijxäm,
 rtlloquxheiä pqoy sgm odgciäa 91/371/EOJ sot Rtlbotkiäot, jamomirsijxäm jai dioijgsijxäm diasónexm pot auoqotäm sgm
 sgy 20gäy Iotmiäot 1991, rvesijó le sgm euaqlocgä sgy rtlux- pqxsaruókirg, ejsoäy apoä sgm aruókirg fxgäy, jai cia sgm
 miäay lesantä sgy Etqxpaøjgäy Oijomolijgäy Joimoäsgsay jai sqopopoiägrg sxm odgcixäm 73/239/EOJ jai 88/357/EOJ

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 Avis juridique important
 |
 E1994P0001
 Αίτηση συμβουλευτικής γνώμης που υποβλήθηκε σύμφωνα με τη διάταξη της Tullilautakunta (επιτροπής τελωνείων) της 19ης Απριλίου 1994, στο πλαίσιο της προσφυγής που υποβλήθηκε από τον Ravintoloitsijain Liiton Kustannus OY Restamark (εκδοτικός οίκος της ένωσης εστιατόρων) κατά της απόφασης του Helsingin piiritullikamari (τελωνείο της περιοχής του Ελσίνκι) (Υπόθεση Ε-1/94)
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 199 της 21/07/1994 σ. 0009 - 0009
 Αίτηση συμβουλευτικής γνώμης που υποβλήθηκε σύμφωνα με τη διάταξη της Tullilautakunta (επιτροπής τελωνείων) της 19ης Απριλίου 1994, στο πλαίσιο της προσφυγής που υποβλήθηκε από τον Ravintoloitsijain Liiton Kustannus OY Restamark (εκδοτικός οίκος της ένωσης εστιατόρων) κατά της απόφασης του Helsingin piiritullikamari (τελωνείο της περιοχής του Ελσίνκι) (Υπόθεση Ε-1/94) (94/C 199/08)Με διάταξη της Tullilautakunta (επιτροπής τελωνείων) της 19ης Απριλίου 1994, που καταχωρήθηκε στο Πρωτόκολλο του Δικαστηρίου στις 27 Απριλίου 1994, υποβλήθηκε στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ αίτηση έκδοσης συμβουλευτικής γνώμης στο πλαίσιο προσφυγής του Ravintoloitsijain Liiton Kustannus OY Restamark (εκδοτικός οίκος ένωσης εστιατόρων) κατά της απόφασης του Helsingin piiritullikamari (τελωνείου της περιοχής του Ελσίνκι) σχετικά με τα ακόλουθα ερωτήματα:1. Μπορεί να θεωρηθεί έχοντας υπόψη, αφενός, το νόμιμο μονοπώλιο της OY Alko Ab (φινλανδική εταιρία οινοπνευματωδών) για την εισαγωγή οινοπνευματωδών ποτών αλλά και, αφετέρου, τα μέτρα έγκρισης τα οποία η εν λόγω εταιρία ανακοίνωσε ότι προτίθεται να καθιερώσει, για να επιτρέψει την εμπορική εισαγωγή οινοπνεύματος, υπό όρους που καθορίζονται από την ίδια την εταιρία, ότι η εμπορική εισαγωγή οινοπνεύματος από άλλα συμβαλλόμενα κράτη δεν υποβάλλεται σε ποσοτικούς περιορισμούς ή δεν εμποδίζεται από μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος το οποίο είναι αντίθετο προς το άρθρο 11 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, αν το δευτεροβάθμιο διοικητικό δικαστήριο επιβεβαιώσει την απόφαση της αρμόδιας τελωνειακής αρχής να μην επιτρέψει τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία του εισαχθέντος οινοπνεύματος χωρίς την άδεια της OY Alko Ab, η οποία άδεια απαιτείται από το νόμο;2. Είναι το προαναφερόμενο μονοπώλιο αντίθετο προς το άρθρο 16 της συμφωνίας;Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης:Είναι αυτό το άρθρο άνευ όρων και επαρκώς ακριβές ώστε να έχει άμεσο νομικό αποτέλεσμα και κατά συνέπεια πρέπει να θεωρηθεί ότι το μονοπώλιο εισαγωγής έχει λήξει από την 1 Ιανουαρίου 1994;


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/70
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Ιουνίου 2013 — International Engine Intellectual Property Company κατά ΓΕΕΑ (PURE POWER)
 (Υπόθεση T-248/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος PURE POWER - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)
 2013/C 225/154
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: International Engine Intellectual Property Company, LLC (Warrenville, Ιλλινόις, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: C. Thomas και B. Reiter, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 15ης Φεβρουαρίου 2011 (υπόθεση R 2310/2010-2), σχετικά με αίτηση καταχώρισης του λεκτικού σημείου PURE POWER ως κοινοτικού σήματος
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος θα φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 211 της 16.7.2011.


text:
 8.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 39/27
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 12ης Δεκεμβρίου 2013 — Simpson κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-142/11) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Προαγωγή - Απόφαση περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος-ενάγοντος στον βαθμό ΑD9 μετά την επιτυχή συμμετοχή του σε διαγωνισμό βαθμού AD 9 - Ίση μεταχείριση)
 2014/C 39/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Erik Simpson (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: M. Velardo, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και A. F. Jensen)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος-ενάγοντος στον βαθμό ΑD9 μετά την επιτυχή συμμετοχή του στον διαγωνισμό EPSO/AD/113/07 «Προϊστάμενοι μονάδων (AD9) τσεχικής, εσθονικής, ουγγρικής, λιθουανικής, λετονικής, μαλτέζικης, πολωνικής, σλοβακικής και σλοβενικής γλώσσας στον τομέα της μετάφρασης» και αίτημα αποζημιώσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 9ης Δεκεμβρίου 2010.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά έξοδά του και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Ε. Simpson.
 (1) EE C 65 της 3.3.2013, σ. 26.


text:
 14.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 115/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το tribunal de commerce de Nancy με απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 2005 στις υποθέσεις Ets Dhumeaux et Cie SA — Société d'études et de commerce «SEC» κατά ALBV SA, ALBV SA κατά TRAGEX GEL SA — Institut d'expertise vétérinaire «IEV», ALBV SA κατά CIGMA International SA και ALBV SA κατά Me Gustin υπό την ιδιότητα του διαχειριστή της TRAGEX GEL SA
 (Υπόθεση C-116/05)
 (2005/C 115/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Με απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 10 Μαρτίου 2005, το tribunal de commerce de Nancy, στο πλαίσιο των διαφορών μεταξύ Ets Dhumeaux et Cie SA — Société d'études et de commerce «SEC» και ALBV SA, ALBV SA και TRAGEX GEL SA — Institut d'expertise vétérinaire «IEV», ALBV SA και CIGMA International SA και ALBV SA και Me Gustin υπό την ιδιότητα του διαχειριστή της TRAGEX GEL SA, που εκκρεμούν ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 —
 «Έχει η αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης την έννοια, όταν η εξαγωγή βοείου κρέατος για το οποίο παρέχονται επιστροφές απαιτεί την προσκόμιση επίσημου πιστοποιητικού υγιεινής καταστάσεως εκδοθέντος από την αρμόδια κτηνιατρική αρχή κατόπιν επιθεωρήσεων επί ημερησίας βάσεως του τμήματος τεμαχισμού του εν λόγω κρέατος, ότι οι δικαιούχοι αυτού του πιστοποιητικού (ο ενδιάμεσος αγοραστής, ο εξαγωγέας) μπορούν δικαιολογημένα να αναμένουν ότι το πιστοποιητικό βρίσκεται σε αντιστοιχία προς την καταγωγή των προϊόντων που αναφέρονται σ' αυτό, οπότε κάθε πλάνη, σφάλμα ή αμέλεια αυτών των αρχών στο πλαίσιο των εξουσιών τους πρέπει να θεωρηθούν ότι υπερβαίνουν τον συνήθη εμπορικό κίνδυνο που φέρουν οι εν λόγω δικαιούχοι και πρέπει να έχουν ως αποτέλεσμα ότι το οικείο κράτος μέλος αναλαμβάνει ως εκ τούτου ευθέως, ιδίως έναντι του ΕΓΤΠΕ, τις χρηματικές και άλλες συνέπειες;»
 —
 «Συνιστούν περίπτωση ανώτερης βίας οι πεπλανημένες εκτιμήσεις, τα σφάλματα ή οι αμέλειες που διέπραξε στο πλαίσιο των εξουσιών της, όπως διαπιστώνεται δικαστικώς, η αρμόδια για τη χορήγηση επίσημων πιστοποιητικών υγιεινής καταστάσεως και καταγωγής κτηνιατρική αρχή κατόπιν επιθεωρήσεων επί ημερησίας βάσεως του τμήματος παρασκευής και έχουν ως συνέπεια ανακριβείς βεβαιώσεις προς βλάβη των επιχειρηματιών και εξαγωγέων, όταν το εμπόριο βοείου κρέατος απαιτεί την προσκόμιση αυτών των πιστοποιητικών;»


text:
C 44/22 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.2.2003
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: ∆. Τριανταφύλλου και K.-D. Borchardt),
 υποστηριζόμενοης από την Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμα-
 της 5ης ∆εκεμβρίου 2002 νίας (εκπρόσωποι: αρχικώς W.-D. Plessing και T. Jürgensen, και
 στη συνέχεια W.-D. Plessing και M. Lumma), με αντικείμενο
 στην υπόθεση T-70/00, Paul Edwin Hoyer κατά Επιτροπής αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 22ας ∆εκεμ-
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) βρίου 1999 σχετικά με το σχέδιο κρατικών ενισχύσεων αριθ.
 506/99, το Πρωτοδικείο (τέταρτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο
 (Έκτακτοι υπάλληλοι — Εκτέλεση αποφάσεως του Πρωτο- από τους Μ. Βηλαρά, Πρόεδρο, V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi
 δικείου — Απόλυση) και Α. W. H. Meij, δικαστές, γραμματέας: D. Christensen,
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 5 ∆εκεμβρίου 2002,
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 (2003/C 44/38)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική) 1) Απορρίπτει την ένσταση απαραδέκτου.
 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Στην υπόθεση T-70/00, Paul Edwin Hoyer, πρώην έκτακτος
 υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος (1 ) ΕΕ C 192 της 8.7.2000.
 Ηοeilaart (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον G. van der Wal,
 δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Valsesia
 και C. Van der Hauwaert, έπειτα F. Clotuche-Duvieusart M.
 H.M.H. Speyart), με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της
 Επιτροπής, της 24ης Ιανουαρίου 2000, περί καταγγελίας της
 συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου του προσφεύγοντος, το Πρωτοδι- ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 κείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Βηλαρά, πρόεδρο,
 τη V. Tiili και τον P. Mengozzi, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio
 González, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 5 ∆εκεμ- της 10ης ∆εκεμβρίου 2002
 βρίου 2002 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 στην υπόθεση T-123/00: Dr. Karl Thomae GmbH κατά
 1) Απορρίπτει την προσφυγή. Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα. («Φαρμακευτικά προϊόντα για ανθρώπινη χρήση — Κανο-
 νισμός (ΕΟΚ) 2309/93 — Άδεια κυκλοφορίας στην κοινο-
 ( 1) ΕΕ C 149 της 27.5.2000. τική αγορά — Κανονισμός (ΕΚ) 542/95 — Τροποποίηση
 των όρων της αδείας — Ονομασία και συσκευασία του
 φαρμακευτικού προϊόντος»)
 (2003/C 44/40)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 της 5ης ∆εκεμβρίου 2002
 στην υπόθεση T-114/00: Aktionsgemeinschaft Recht und Στην υπόθεση T-123/00, Dr. Karl Thomae GmbH, με έδρα το
 Eigentum e.V. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο- Biberach an der Riß (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους
 τήτων ( 1) D. Waelbroeck και D. Brinckman, δικηγόρους, με τόπο επιδό-
 σεων στο Λουξεμβούργο, υποστηριζόμενη από την Εuropean
 («Κρατικές ενισχύσεις — Πρόγραμμα αποκτήσεως γεωρ- Federation of Pharmaceutical Industries and Associations
 (EFPIA), με έδρα τις Βρυξέλλες (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από
 γικών και δασικών γαιών εντός της πρώην Λαϊκής
 ∆ημοκρατίας της Γερμανίας — Μη κίνηση της επίσημης τους D. Perkins, solicitor, και M. Van Kerckhove, δικηγόρο,
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των
 διαδικασίας εξετάσεως που προβλέπει το άρθρο 88, παρά-
 γραφος 2, ΕΚ — Καθεστώς ενισχύσεων — Προσφυγή Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. Wainwright και
 ακυρώσεως — Ένωση — Παραδεκτό») Η. Støvlbæk), υποστηριζόμενης από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊ-
 κής Ενώσεως (εκπρόσωπος: M.-C. Giorgi και G. Houttuin), με
 αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως του Ευρωπαϊκού
 (2003/C 44/39)
 Οργανισμού για την Αξιολόγηση των Φαρμακευτικών Προϊόντων,
 της 1ης Μαρτίου 2000, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση περί
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) τροποποιήσεως ορισμένων όρων της αδείας κυκλοφορίας του
 φαρμακευτικού προϊόντος με την ονομασία «Daquiran», το Πρωτο-
 δικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. D. Cooke, Πρόεδρο,
 Στην υπόθεση T-114/00, Aktionsgemeinschaft Recht und R. García-Valdecasas και P. Lindh, δικαστές, γραμματέας:
 Eigentum eV, με έδρα το Borken (Γερμανία), εκπροσωπούμενη J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 ∆εκεμβρίου
 από τον M. Pechstein, καθηγητή, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:


text:
 22.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/9
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 14ης Οκτωβρίου 2004
 στην υπόθεση C-288/03 P: Bernard Zaoui κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως εν μέρει αβάσιμη και εν μέρει απαράδεκτη)
 (2005/C 19/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-288/03 Ρ, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως δυνάμει του άρθρου 56 του Οργανισμού ΕΚ του Δικαστηρίου, που ασκήθηκε στις 3 Ιουλίου 2003, Bernard Zaoui, κάτοικος Combs-la-Ville (Γαλλία), Lucien Zaoui, κάτοικος Netanya (Ισραήλ), Déborah Zaoui, σύζυγος Stain, κάτοικος Ramat Gan (Ισραήλ), (εκπρόσωπος: J. A. Buchinger) όπου έτερος διάδικος είναι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Ρ. Kuijper, F. Dintilhac και C. Tufvesson), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, R. Schintgen, J. Makarczyk και J. Klučka, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 14 Οκτωβρίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τους Bernard και Lucien Zaoui, καθώς και την Déborah Zaoui, σύζυγο Stain, στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 171 της 19.7.2003.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/38
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Δεκεμβρίου 2006 — Επιτροπή κατά Παρθενών
 (Υπόθεση T-7/05) (1)
 (Ρήτρα διαιτησίας - Τέταρτο πρόγραμμα-πλαίσιο για τις δράσεις έρευνας, τεχνολογικής αναπτύξεως και επιδείξεως - Αναζήτηση των προκαταβληθέντων ποσών)
 (2006/C 331/84)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Δ. Τριανταφύλλου, επικουρούμενος από τον Ν. Κορογιαννάκη, δικηγόρο)
 Εναγομένη: Παρθενών ΑΕ Οικοδομικών — Τεχνικών — Τουριστικών — Βιομηχανικών — Εμπορικών και Εξαγωγικών Εργασιών (Αίγιο, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Α. Μασούλας, δικηγόρος)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αγωγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 238 ΕΚ με αίτημα την επιστροφή των ποσών που προκαταβλήθηκαν στο πλαίσιο της συμβάσεως FAIR-CT98-9544, καταγγελθείσας από την Επιτροπή λόγω μη εκπληρώσεως από την εναγομένη των συμβατικών της υποχρεώσεων
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Υποχρεώνει την εναγομένη, Παρθενών ΑΕ Οικοδομικών — Τεχνικών — Τουριστικών — Βιομηχανικών — Εμπορικών και Εξαγωγικών Εργασιών, να καταβάλει στην Επιτροπή το ποσό των 154 383,53 ευρώ εντόκως με το επιτόκιο που έχει ορίσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως, προσαυξημένο κατά μιάμιση μονάδα για το χρονικό διάστημα από 31 Ιουλίου έως 31 Δεκεμβρίου 2002 και κατά δύο μονάδες από την 1η Ιανουαρίου 2003 μέχρι την αποπληρωμή της οφειλής.
 2.
 Απορρίπτει την αγωγή κατά τα λοιπά.
 3.
 Η Επιτροπή φέρει το ένα τρίτο των δικαστικών της εξόδων και το ένα τρίτο των εξόδων της εναγομένης, η δε εναγομένη φέρει τα δύο τρίτα των δικαστικών της εξόδων καθώς και τα δύο τρίτα των εξόδων της Επιτροπής.
 (1) EE C 57 της 5.3.2005.


text:
 5.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 72/35
 Προσφυγή της 15ης Νοεμβρίου 2010 — AR κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-120/10)
 2011/C 72/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: AR (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Rodriguez, C. Bernard-Glanz και A. Blot, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO) περί αποκλεισμού του προσφεύγοντος από τη διαδικασία σχετικά με τον εσωτερικό διαγωνισμό COM/INT/EU2/10/AD5 για υπαλλήλους διοικήσεως βουλγαρικής ή ρουμανικής υπηκοότητας λόγω αποτυχίας του προσφεύγοντος στις δοκιμασίες εισαγωγής, καθώς και της αποφάσεως επί της διοικητικής ενστάσεως, με την οποία επετράπη στον προσφεύγοντα να μετάσχει εκ νέου στις δοκιμασίες εισαγωγής του προαναφερθέντος διαγωνισμού.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO), της 31ης Μαρτίου 2010, περί αποκλεισμού του προσφεύγοντος από τον εσωτερικό διαγωνισμό COM/INT/EU2/10/AD5, προκειμένου να παρασχεθεί στον προσφεύγοντα η δυνατότητα να μετάσχει στις εξετάσεις·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε στις 3 Αυγούστου 2010 η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή, καθόσον με την εν λόγω απόφαση δεν έγινε δεκτή πλήρως, ως προς την ουσία της, η διοικητική ένσταση του προσφεύγοντος·
 —
 να ζητήσει από την Επιτροπή, εν ανάγκη στο πλαίσιο διεξαγωγής αποδείξεων ή μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας, να προσκομίσει τον κατάλογο των ερωτήσεων που τέθηκαν καθώς και των απαντήσεων που δόθηκαν στο πλαίσιο των δοκιμασιών εισαγωγής που έλαβαν χώρα στις Βρυξέλλες στις 5 Μαρτίου 2010 (ώρα 13:00)·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 1.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 180/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 11ης Ιουνίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών
 (Υπόθεση C-521/07) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο - Άρθρο 40 - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Διακριτική μεταχείριση των μερισμάτων που διανέμουν ολλανδικές εταιρίες - Παρακράτηση φόρου στην πηγή - Απαλλαγή - Δικαιούχοι εταιρίες εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη της Κοινότητας - Δικαιούχοι εταιρίες εγκατεστημένες στην Ισλανδία ή στη Νορβηγία)
 2009/C 180/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. van Nuffel και R. Lya)
 Καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C.M. Wissels και D.J.M. de Grave)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 40 ΕΟΧ — Μη απαλλαγή των μερισμάτων, που διανέμονται σε εταιρίες εδρεύουσες στη Νορβηγία ή Ισλανδία, από την υποχρέωση παρακρατήσεως φόρου επί των μερισμάτων υπό τις ίδιες προϋποθέσεις με εκείνες που ισχύουν για τα μερίσματα τα οποία διανέμονται σε ολλανδικές εταιρίες
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, μην απαλλάσσοντας από την παρακράτηση φόρου στην πηγή τα μερίσματα που διανέμουν ολλανδικές εταιρίες σε εταιρίες εγκατεστημένες στην Ισλανδία και στη Νορβηγία υπό τις ίδιες προϋποθέσεις με τα μερίσματα που διανέμουν σε ολλανδικές εταιρίες ή σε εταιρίες εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 40 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, της 2ας Μαΐου 1992.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 37 της 9.2.2008.


text:
 24.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/15
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 4 Απριλίου 2014 — A κ.λπ. κατά Minister van Buitenlandse Zaken
 (Υπόθεση C-158/14)
 2014/C 194/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: A, B, C και D
 Αναιρεσίβλητος: Minister van Buitenlandse Zaken
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Θα ήταν, λαμβανομένου υπόψη μεταξύ άλλων του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1), πέραν πάσης αμφιβολίας παραδεκτή η προσφυγή ακυρώσεως την οποία οι αναιρεσείοντες στην παρούσα δίκη θα ασκούσαν ιδίω ονόματι, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου κατά του εκτελεστικού κανονισμού 610/2010 (2), κατά το μέρος που με αυτόν η LTTE καταχωρίστηκε στον κατάλογο του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 2580/2001 (3);
 2)
 α.
 Μπορούν δραστηριότητες των ενόπλων δυνάμεων σε περίοδο ένοπλης συρράξεως κατά την έννοια του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, λαμβανομένης υπόψη επίσης της αιτιολογικής σκέψεως 11 της αποφάσεως-πλαισίου 2002/475/ΔΕΥ (4), να συνιστούν τρομοκρατικά εγκλήματα κατά την έννοια της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου;
 β.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 2α, μπορούν δραστηριότητες των ενόπλων δυνάμεων σε περίοδο ένοπλης συρράξεως κατά την έννοια του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου να συνιστούν τρομοκρατικές πράξεις κατά την έννοια της κοινής θέσεως 2001/931/ΚΕΠΠΑ (5) και του κανονισμού 2580/2001;
 3)
 Συνιστούν οι δραστηριότητες που αποτελούν τη βάση του εκτελεστικού κανονισμού 610/2010, κατά το μέρος που με αυτόν η LTTE καταχωρίστηκε στον κατάλογο του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 2580/2001, δραστηριότητες των ενόπλων δυνάμεων σε περίοδο ένοπλης συρράξεως κατά την έννοια του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου;
 4)
 Είναι, λαμβανομένης υπόψη επίσης της απαντήσεως στα ερωτήματα 1, 2α, 2β και 3, ο εκτελεστικός κανονισμός 610/2010 ανίσχυρος, κατά το μέρος που με αυτόν η LTTE καταχωρίστηκε στον κατάλογο του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 2580/2001;
 5)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 4, καταλαμβάνει το ανίσχυρο αυτό επίσης τις προγενέστερες και μεταγενέστερες αποφάσεις του Συμβουλίου με τις οποίες επικαιροποιήθηκε ο κατάλογος του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 2580/2001, κατά το μέρος που με αυτές η LTTE καταχωρίστηκε στον εν λόγω κατάλογο;
 (1) EE 2000, C 364, σ. 1.
 (2) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 610/2010, της 12ης Ιουλίου 2010, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, και για την κατάργηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1285/2009 (ΕΕ L 178, σ. 1).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 2580/2001 του Συμβουλίου, της 27ης Δεκεμβρίου 2001, για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ L 344, σ. 70).
 (4) Απόφαση-πλαίσιο 2002/475/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ L 164, σ. 3).
 (5) Κοινή θέση 2001/931/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 27ης Δεκεμβρίου 2001, για την εφαρμογή ειδικών μέτρων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ L 344, σ. 93).


text:
13.7.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 169/15
 15 Μαρτι ́ου 2002, το Bundesfinanzhofes στο πλαι ́σιο της εταιρι ́α, αν α ́λλες βασικε ́ς πρα ́ξεις απο ́ την αρχη ́ δεν προβλε ́πονταν,
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Finanzamt Gummersbach και Gerhard και αν η μεταβι ́βαση της συνολικη ́ς περιουσι ́ας αντιμετωπι ́ζεται
 Bockemühl που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο στο οικει ́ο κρα ́τος με ́λος ως αν δεν υπα ́ρχει παρα ́δοση η ́ παροχη ́
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: (α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 8, πρω ́τη προ ́ταση, α ́ρθρο 6, παρα ́γρα-
 φος 5, της ́εκτης οδηγι ́ας του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977,
 περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των
 1) Υποχρεου ́ται ο αποδε ́κτης υπηρεσιω ́ν, o οποι ́ος ει ́ναι υπο ́χ-
 σχετικω ́ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν, 77/388/ΕΟΚ) (1);
 ρεος συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 21, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας
 77/388/ΕΟΚ (1) και ο οποι ́ος εκλαμβα ́νεται ως τε ́τοιος,
 προκειμε ́νου να μπορει ́ να ασκη ́σει το δικαι ́ωμα προς
 ́εκπτωση, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 18, παρα ́γραφος 1, στοι- (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49.
 χει ́ο α), της οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ τιμολο ́γιο το οποι ́ο ́εχει
 εκδοθει ́ κατα ́ το α ́ρθρο 22, παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας
 77/388/ΕΟΚ;
 2) Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο προηγου ́μενο
 ερω ́τημα: ποια στοιχει ́α πρε ́πει να περιε ́χει το τιμολο ́γιο; 'Εχει
 αρνητικε ́ς συνε ́πειες το γεγονο ́ς ο ́τι ως αντικει ́μενο της
 παροχη ́ς αναφε ́ρονται αντι ́ της παροχη ́ς προσωπικου ́ τα ́εργα
 που εκτελου ́νται με τη βοη ́θεια αυτου ́ του προσωπικου ́; Αι ́τηση αναιρε ́σεως που α ́σκησε η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των στις 15 Απριλι ́ου 2002 κατα ́ της αποφα ́σεως
 3) Ποιε ́ς νομικε ́ς συνε ́πειες θα ει ́χαν ισχυρε ́ς αμφιβολι ́ες ως προς του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (δευ ́τερο
 το εα ́ν ο εκδο ́της του τιμολογι ́ου πραγματοποι ́ησε την πενταμελε ́ς τμη ́μα) της 30η ́ς Ιανουαρι ́ου 2002 στην υπο ́θεση
 παροχη ́ την οποι ́α χρε ́ωσε; Τ-54/99, max.mobil Telekommunikation Service GmbH
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, υποστηριζο ́-
 μενη απο ́ το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν
 (1) EE L 145 της 13.6.1977, σ. 1.
 (Υπο ́θεση C-141/02 P)
 (2002/C 169/28)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τους Walter Mölls και Klaus Wiedner, με ́λη της Νομικη ́ς
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, με
 βαλε το Bundesfinanzhof με δια ́ταξη της 23ης Ιανουαρι ́ου
 αντι ́κλητο τον Luis Escobar Guerrero, με ́λος της Νομικη ́ς
 2002 στην υπο ́θεση Finanzamt Offenbach am Main-Land
 Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, Centre Wagner, C 254 Kirchberg,
 κατα ́ Faxworld Vorgründungsgesellschaft Peter Hünning-
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 15 Απριλι ́ου 2002 ενω ́πιον του
 hausen und Wolfgang Klein GbR
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αναι ́ρεση κατα ́ της
 αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (δευ ́-
 (Υπο ́θεση C-137/02) τερο πενταμελε ́ς τμη ́μα) της 30η ́ς Ιανουαρι ́ου 2002 στην υπο ́θεση
 Τ-54/99, max.mobil Telekommunikation Service GmbH κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, υποστηριζο ́μενη απο ́ το
 (2002/C 169/27) Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν (1).
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 Με δια ́ταξη της 23ης Ιανουαρι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 12 Απριλι ́ου 2002, το Bundesfinanzhof, στο πλαι ́σιο της — να αναιρε ́σει την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου της 30η ́ς Ια-
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Finanzamt Offenbach am Main-Land και νουαρι ́ου 2002 στην υπο ́θεση Τ-54/99 (max.mobil κατα ́
 Faxworld Vorgründungsgesellschaft Peter Hünninghausen und Επιτροπη ́ς), εφο ́σον κρι ́νει παραδεκτη ́ την αι ́τηση περι ́ ακυρω ́-
 Wolfgang Klein GbR που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το σεως του απο ́ 11 ∆εκεμβρι ́ου 1998 εγγρα ́φου της Επιτροπη ́ς,
 ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς που α ́σκησε η εταιρι ́α max.mobil·
 ερωτη ́ματος:
 — να απορρι ́ψει ως απαρα ́δεκτη την αι ́τηση περι ́ ακυρω ́σεως
 του απο ́ 11 ∆εκεμβρι ́ου 1998 εγγρα ́φου της Επιτροπη ́ς, που
 ∆ικαιου ́ται μια (προσωπικη ́) εταιρι ́α, η οποι ́α ιδρυ ́θηκε με μοναδικο ́
 α ́σκησε η εταιρι ́α max.mobil·
 σκοπο ́ την ́δρυση
 ι κεφαλαιουχικη ́ς εταιρι ́ας, εκπτω ́σεως του φο ́ρου
 για την απο ́κτηση παροχω ́ν και αγαθω ́ν, αν αυτη ́, μετα ́ την ́δρυσηι
 της κεφαλαιουχικη ́ς εταιρι ́ας, εκποιει ́ τις αποκτηθει ́σες παροχε ́ς με — να καταδικα ́σει την εταιρι ́α max.mobil στα ́εξοδα της ενω ́πιον
 πρα ́ξη εξ επαχθου ́ς αιτι ́ας στην αργο ́τερα ιδρυθει ́σα κεφαλαιουχικη ́ του ∆ικαστηρι ́ου διαδικασι ́ας.
 ---pagebreak--- C 169/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.7.2002
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2000 (υπο ́θεση R 423/1999-2), δεν
 παρε ́βη το α ́ρθρο 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ), του
 Κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμ-
 Με την απο ́φαση ́ του, το Πρωτοδικει ́ο δεν ερμη ́νευσε ορθω ́ς το βρι ́ου 1993, για το κοινοτικο ́ ση ́μα (2), παρα ́ μο ́νον καθο ́σον
 α ́ρθρο 90, παρα ́γραφος 3, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 86, αφορα ́ τα προϊο ́ντα που εμπι ́πτουν στις κατηγορι ́ες «εγχειρι ́-
 παρα ́γραφος 3, ΕΚ), καθω ́ς και το «δικαι ́ωμα για χρηστη ́ διοι ́κηση» δια» και «εκδο ́σεις»·
 και τη «γενικη ́ υποχρε ́ωση εποπτει ́ας» της Επιτροπη ́ς, καθο ́σον
 ́εκρινε ο ́τι οι ιδιω ́τες δικαιου ́νται να υποβα ́λλουν καταγγελι ́ες βα ́σει 2. κατα ́ τα λοιπα ́, να ακυρω ́σει την απο ́φαση του δευτε ́ρου
 του α ́ρθρου 90 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 86 ΕΚ) και τμη ́ματος προσφυγω ́ν του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́-
 νομιμοποιου ́νται σχετικω ́ς. Εξα ́λλου, εσφαλμε ́να ́εκρινε το Πρωτο- σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και
 δικει ́ο ο ́τι καταγγελι ́ες ιδιωτω ́ν στο πλαι ́σιο του α ́ρθρου 90 της υποδει ́γματα) της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2000 (υπο ́θεση
 Συνθη ́κης ΕΚ απορρι ́πτονται με απο ́φαση απευθυνο ́μενη στον R 423/1999-2)·
 υποβαλο ́ντα την καταγγελι ́α. Συναφω ́ς, το Πρωτοδικει ́ο δεν
 ερμη ́νευσε, εν πα ́ση περιπτω ́σει, ορθω ́ς το α ́ρθρο 90, παρα ́γρα- 3. να καταδικα ́σει το Γραφει ́ο Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της
 φος 3. Ενδεχομε ́νως δεν ερμη ́νευσε ορθω ́ς ου ́τε το «δικαι ́ωμα για Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́-
 χρηστη ́ διοι ́κηση» και/η ́ τη «γενικη ́ υποχρε ́ωση εποπτει ́ας», καθο ́σον γματα) στα δικαστικα ́ ́εξοδα το ́σο της πρωτοβα ́θμιας ο ́σο και
 στηρι ́ζει επ' αυτω ́ν τις κρι ́σεις του. Τε ́λος, το Πρωτοδικει ́ο δεν της κατ' αναι ́ρεση δι ́κης.
 ερμη ́νευσε ορθω ́ς το α ́ρθρο 173, τε ́ταρτο εδα ́φιο, της Συνθη ́κης
 ΕΚ (νυν α ́ρθρο 230, τε ́ταρτο εδα ́φιο, ΕΚ) καθο ́σον (επικουρικω ́ς)
 ́εκρινε ο ́τι το προσβαλλο ́μενο ́εγγραφο αφορου ́σε ατομικα ́ την
 max.mobil. Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (1) ∆εν ́εχει ακο ́μη δημοσιευθει ́ στη Συλλογη ́ Νομολογι ́ας. Η αναιρεσει ́ουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι το Πρωτοδικει ́ο ερμη ́νευσε
 εσφαλμε ́νως το α ́ρθρο 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ), του κανο-
 νισμου ́ 40/90, δεχο ́μενο ο ́τι το προαναφερθε ́ν α ́ρθρο δεν επιτρε ́πει
 να εξασφαλι ́ζεται αποκλειστικα ́ υπε ́ρ μιας επιχειρη ́σεως η χρη ́ση
 των σημει ́ων η ́ ενδει ́ξεων στα οποι ́α αναφε ́ρεται η εν λο ́γω δια ́ταξη,
 λο ́γω της καταχωρι ́σεω ́ς τους ως σημα ́των, και ο ́τι με τη δια ́ταξη
 αυτη ́ επιδιω ́κεται επομε ́νως στο ́χος γενικου ́ συμφε ́ροντος, ο οποι ́ος
 επιβα ́λλει να μπορου ́ν να χρησιμοποιου ́νται ελευ ́θερα απο ́ ο ́λους
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως της Streamserve Inc. που υποβλη ́θηκε τε ́τοια σημει ́α η ́ ενδει ́ξεις.
 στις 25 Απριλι ́ου 2002 κατα ́ της αποφα ́σεως της
 27ης Φεβρουαρι ́ου 2002, την οποι ́α εξε ́δωσε το τε ́ταρτο
 τμη ́μα του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των στην Κατα ́ τη γνω ́μη της αναιρεσει ́ουσας, τα κριτη ́ρια που εφα ́ρμοσε το
 υπο ́θεση Τ-106/00 (1), Streamserve Inc. κατα ́ Γραφει ́ου Εναρ- Πρωτοδικει ́ο κατα ́ την εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1,
 μονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ στοιχει ́ο γ), στα πραγματικα ́ περιστατικα ́ της υποθε ́σεως ει ́ναι
 ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) υπερβολικα ́ αυστηρα ́.
 (Υπο ́θεση C-150/02 P) (1) ΕΕ C 176, της 24.06.2000, σ. 29.
 (2) ΕΕ L 11, της 14.01.1994, σ. 1.
 (2002/C 169/29)
 Η Streamserve Inc., με ́εδρα το Raleigh, Νο ́τια Καρολι ́να
 (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες Αμερικη ́ς), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 J. Kääriäinen και R. Berzelius, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεως Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 στο Λουξεμβου ́ργο, υπε ́βαλε στις 25 Απριλι ́ου 2002 ενω ́πιον του της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 26 Απρι-
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ λι ́ου 2002
 της αποφα ́σεως της 27ης Φεβρουαρι ́ου 2002, την οποι ́α εξε ́δωσε
 το τε ́ταρτο τμη ́μα του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (Υπο ́θεση C-155/02)
 στην υπο ́θεση Τ-106/00, Streamserve Inc. κατα ́ Γραφει ́ου Εναρ-
 μονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, (2002/C 169/30)
 σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ).
 H αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Josef Christian Schieferer, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της
 1. να αναιρε ́σει την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Επιτροπη ́ς, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Luis
 27ης Φεβρουαρι ́ου 2002 στην υπο ́θεση T-106/00, Escobar Guerrero, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Ευρωπαϊκη ́ς
 Streamserve Inc. κατα ́ ΓΕΕΑ (STREAMSERVE), καθο ́σον Επιτροπη ́ς, Centre Wagner C 254, Kirchberg, Λουξεμβου ́ργο,
 ́εκρινε ο ́τι το δευ ́τερο τμη ́μα προσφυγω ́ν του Γραφει ́ου α ́σκησε στις 26 Απριλι ́ου 2002 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της ∆ημοκρατι ́ας της
 ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), εκδι ́δοντας την απο ́φαση Αυστρι ́ας.


text:
 14.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 17ης Ιουνίου 2010 [αίτηση του Finanzgericht München (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — British American Tobacco (Germany) GmbH κατά Hauptzollamt Schweinfurt
 (Υπόθεση C-550/08) (1)
 (Οδηγία 92/12/ΕΟΚ - Προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης - Εισαγωγή ακατέργαστου καπνού που δεν υπόκειται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης και τελεί υπό καθεστώς ενεργητικής τελειοποίησης - Μεταποίηση σε κομμένο καπνό - Κυκλοφορία μεταξύ κρατών μελών - Συνοδευτικό έγγραφο)
 2010/C 221/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht München
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 British American Tobacco (Germany) GmbH
 κατά
 Hauptzollamt Schweinfurt
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Finanzgericht München — Ερμηνεία των άρθρων 5, παράγραφος 2, και 15, παράγραφος 4, της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης (ΕΕ L 76, σ. 1) — Κομμένος καπνός υποκείμενος σε ειδικό φόρο κατανάλωσης, παρασκευασθείς εντός κράτους μέλους στο πλαίσιο του καθεστώτος ενεργητικής τελειοποίησης, υπό τη μορφή του συστήματος αναστολής, από ακατέργαστο καπνό μη υποκείμενο σε ειδικό φόρο κατανάλωσης κατά την εισαγωγή του στο κοινοτικό έδαφος — Για την εφαρμογή του καθεστώτος αναστολής στην ενδοκοινοτική κυκλοφορία του εν λόγω προϊόντος καπνού χρειάζεται συνοδευτικό έγγραφο συνταχθέν από τον αποστολέα σύμφωνα με το άρθρο 18, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ;
 Διατακτικό
 Το άρθρο 5, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, έχει την έννοια ότι προϊόντα υποκείμενα σε ειδικό φόρο κατανάλωσης (όπως τα βιομηχανοποιημένα καπνά), παρασκευασθέντα από προϊόντα μη υποκείμενα σε ειδικό φόρο κατανάλωσης (όπως ο ακατέργαστος καπνός) εισαχθέντα εντός της Κοινότητας υπό καθεστώς ενεργητικής τελειοποιήσεως, θεωρούνται ότι τελούν υπό καθεστώς αναστολής της επιβολής των ειδικών φόρων κατανάλωσης, υπό την έννοια της διατάξεως αυτής, αν και κατέστησαν προϊόντα υποκείμενα σε ειδικό φόρο κατανάλωσης μόνο λόγω της μεταποιήσεώς τους επί του κοινοτικού εδάφους, οπότε μπορούν να κυκλοφορούν μεταξύ των κρατών μελών χωρίς να δύναται να απαιτηθεί από τις διοικητικές αρχές το διοικητικό ή εμπορικό έγγραφο που προβλέπει το άρθρο 18, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής.
 (1) ΕΕ C 69 της 21.3.2009.


text:
 7.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 201/16
 Προσφυγή της Asklepios Kliniken GmbH κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 13 Μαΐου 2004
 (Υπόθεση Τ-167/04)
 (2004/C 201/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Η Asklepios Kliniken GmbH, με έδρα το Königstein-Falkenstein (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο K. Füßer, άσκησε στις 13 Μαΐου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή, παραλείποντας, κατόπιν της από 20 Ιανουαρίου 2003 καταγγελίας της προσφεύγουσας, να εκδώσει απόφαση κατ' άρθρο 4, παράγραφος 2, 3 ή 4, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 88 ΕΚ, καθώς και από τα άρθρα 10 παράγραφος 1, και 13 παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προσφεύγουσα είναι εταιρεία ιδιωτικού δικαίου, εξ ολοκλήρου ιδιωτικών συμφερόντων, η οποία ειδικεύεται στην εκμετάλλευση νοσοκομειακών μονάδων. Από τον Ιανουάριο 2003 και εντεύθεν επιδιώκει την έκδοση αποφάσεως της Επιτροπής, κατ' άρθρο 4, παράγραφος 2, 3 ή 4, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, σχετικά με ενισχύσεις που η προσφεύγουσα θεωρεί ότι χορηγούνται υπέρ δημοσίων νοσοκομειακών μονάδων στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι ιδιωτικές νοσοκομειακές μονάδες χρηματοδοτούνται, κυρίως, από τις αποζημιώσεις των οποίων η καταβολή προβλέπεται στις συναπτόμενες με τα αρμόδια ταμεία υγείας και τις κεντρικές ενώσεις αυτών συμβάσεις και, ενδεχομένως, από τις επιχορηγήσεις που καταβάλλονται απευθείας για την ανέγερση νοσοκομειακών μονάδων στο πλαίσιο του σχετικού οικονομικού σχεδιασμού κάθε ομόσπονδου κράτους. Αντιθέτως, οι ζημίες των δημοσίων νοσοκομειακών ιδρυμάτων καλύπτονται συνήθως από τον εκάστοτε δημόσιο φορέα. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι παροχές αυτές συνιστούν ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ, οι οποίες, αφενός, πρέπει να ανακοινώνονται σύμφωνα με το άρθρο 88, παράγραφος 3, ΕΚ και, αφετέρου, είναι ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσφυγή είναι βάσιμη, διότι η Επιτροπή παρέλειψε να ενεργήσει παρά την κατά τον χρόνο υποβολής της καταγγελίας υφιστάμενη υποχρέωσή της προς ενέργεια.


text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 22ας Ιουνίου 2011 [αίτηση του Gerechtshof ’s-Gravenhage (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Staat der Nederlanden κατά Denkavit Nederland BV κ.λπ.
 (Υπόθεση C-346/09) (1)
 (Γεωργία - Υγειονομική πολιτική - Οδηγία 90/425/ΕΟΚ - Προσωρινή εθνική ρύθμιση σκοπούσα στην αντιμετώπιση της εξαπλώσεως της σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας μέσω της απαγορεύσεως της παραγωγής και της εμπορίας μεταποιημένων ζωικών πρωτεϊνών στη διατροφή των ζώων εκτροφής - Εφαρμογή της ρυθμίσεως αυτής πριν από την έναρξη ισχύος της αποφάσεως 2000/766/ΕΚ που προβλέπει σχετική απαγόρευση - Εφαρμογή της ρυθμίσεως αυτής σε δύο προϊόντα για τα οποία χωρεί εξαίρεση από την προβλεπόμενη στην εν λόγω απόφαση απαγόρευση - Συμβατότητα με την οδηγία 90/425/ΕΟΚ και τις αποφάσεις 94/381/ΕΚ και 2000/766/ΕΚ)
 2011/C 232/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Gerechtshof ’s-Gravenhage
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Staat der Nederlanden
 κατά
 Denkavit Nederland BV κ.λπ.
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Gerechtshof te ’s-Gravenhage — Ερμηνεία της οδηγίας 90/425/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1990, σχετικά με τους κτηνιατρικούς και ζωοτεχνικούς ελέγχους που εφαρμόζονται στο ενδοκοινοτικό εμπόριο ορισμένων ζώντων ζώων και προϊόντων με προοπτική την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς (EE L 224, σ. 29), της αποφάσεως 94/381/ΕΚ της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 1994, για τη θέσπιση ορισμένων μέτρων προστασίας που αφορούν τη σπογγοειδή εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών και τη χορήγηση πρωτεϊνών που προέρχονται από θηλαστικά (EE L 172, σ. 23), της αποφάσεως 2000/766/ΕΚ του Συμβουλίου, της 4ης Δεκεμβρίου 2000, περί ορισμένων μέτρων προστασίας σχετικά με τις μεταδοτικές σπογγώδεις εγκεφαλοπάθειες και τη χρησιμοποίηση ζωικών πρωτεϊνών στη διατροφή των ζώων (EE L 306, σ. 32), και της αποφάσεως 2001/9/ΕΚ της Επιτροπής, της 29ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με τα μέτρα ελέγχου που απαιτούνται για την εφαρμογή της αποφάσεως 2000/766/ΕΚ του Συμβουλίου περί ορισμένων μέτρων προστασίας σχετικά με τις μεταδοτικές σπογγώδεις εγκεφαλοπάθειες και τη χρησιμοποίηση ζωικών πρωτεϊνών στη διατροφή των ζώων (EE L 2, σ. 32) — Εθνική ρύθμιση που απαγορεύει την παραγωγή και το εμπόριο μεταποιημένων ζωικών πρωτεϊνών στη διατροφή ζώων εκτροφής — Ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος και μεταβατική περίοδος
 Διατακτικό
 Το δίκαιο της Ένωσης και ειδικότερα η οδηγία 90/425/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1990, σχετικά με τους κτηνιατρικούς και ζωοτεχνικούς ελέγχους που εφαρμόζονται στο ενδοκοινοτικό εμπόριο ορισμένων ζώντων ζώων και προϊόντων με προοπτική την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς, καθώς και οι αποφάσεις 94/381/ΕΚ της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 1994, για τη θέσπιση ορισμένων μέτρων προστασίας που αφορούν τη σπογγοειδή εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών και τη χορήγηση πρωτεϊνών που προέρχονται από θηλαστικά, και 2000/766/ΕΚ του Συμβουλίου, της 4ης Δεκεμβρίου 2000, περί ορισμένων μέτρων προστασίας σχετικά με τις μεταδοτικές σπογγώδεις εγκεφαλοπάθειες και τη χρησιμοποίηση ζωικών πρωτεϊνών στη διατροφή των ζώων, δεν απαγορεύουν εθνική ρύθμιση η οποία, ως μέτρο προστασίας κατά της σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας των βοοειδών, επέβαλε προσωρινή απαγόρευση παραγωγής και εμπορίας μεταποιημένων ζωικών πρωτεϊνών στη διατροφή ζώων εκτροφής, στο μέτρο που η κατάσταση στο οικείο κράτος μέλος είχε επείγοντα χαρακτήρα ο οποίος δικαιολογούσε την άμεση λήψη τέτοιων μέτρων για σοβαρούς λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας ή της υγείας των ζώων. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να εξακριβώσει αν πληρούται η τελευταία αυτή προϋπόθεση και αν τηρήθηκε η αρχή της αναλογικότητας.
 (1) ΕΕ C 282 της 21.11.2009.


text:
 19.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/19
 Διαγραφή της υποθέσεως C-95/03 (1)
 (2005/C 45/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Με διάταξη της 8ης Νοεμβρίου 2004 ο πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-95/03 (αίτηση του Tribunal du travail de Bruxelles για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Vincenzo Piliego κατά Centre public d'aide sociale de Bruxelles (CPAS).
 (1) ΕΕ C 101 της 26.04.2003


text:
 19.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/23
 Αναίρεση που άσκησε στις 5 Μαΐου 2008 η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 21 Φεβρουαρίου 2008 στην υπόθεση F-31/07, Putterie DeBeukelaer κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-160/08 P)
 (2008/C 183/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και K. Herrmann)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Françoise Putterie-DeBeukelaer (Βρυξέλλες, Βέλγιο)
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να εξαφανίσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του ΔΔΔ·
 —
 να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως η Επιτροπή ζητεί την εξαφάνιση της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (ΔΔΔ) της 21ης Φεβρουαρίου 2008, στην υπόθεση F-31/07, Putterie-De Beukelaer κατά Επιτροπής, με την οποία το ΔΔΔ ακύρωσε την έκθεση αξιολογήσεως σταδιοδρομίας της F. Putterie-De Beukelaer σχετικά με την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2005 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2005 καθόσον η έκθεση αυτή δεν αναγνωρίζει τη δυνατότητά της να ασκεί καθήκοντα της κατηγορίας B*.
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως η Επιτροπή επικαλείται έναν μοναδικό λόγο στηριζόμενο, αφενός, σε παραβίαση εκ μέρους του ΔΔΔ των αρχών σχετικά με την έκταση του ελέγχου που μπορεί να ασκεί αυτεπαγγέλτως ο κοινοτικός δικαστής και, αφετέρου, σε παράβαση της απαγορεύσεως αποφάνσεως πέραν των ζητούμενων από τους διαδίκους (ultra petita).
 Η Επιτροπή εκτιμά ότι το ΔΔΔ δεν εδικαιούτο να εξετάσει αυτεπαγγέλτως έναν λόγο σχετικά με το κύρος επί της ουσίας της προσβαλλομένης πράξεως που στηρίζεται σε υπέρβαση του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 43 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΚΥΚ) και του άρθρου 10, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ, καθόσον οι λόγοι επί της ουσίας δεν είναι δημοσίας τάξεως.
 Επικουρικώς, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, καθόσον οι σκέψεις 75 και 76 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως μπορούν να θεωρηθούν ως ανεξάρτητοι από τον λόγο που στηρίζεται στο κύρος επί της ουσίας της προσβαλλομένης πράξεως και μπορούν να θεωρηθούν ως διαφορετικός λόγος στηριζόμενος σε αναρμοδιότητα του εκδότη της προσβαλλομένης πράξεως, το ΔΔΔ παραβίασε τα δικαιώματα άμυνας της Επιτροπής, διότι αυτή δεν μπόρεσε να εκφράσει την άποψή της επί της πτυχής αυτής σύμφωνα με το άρθρο 77 του Κανονισμού Διαδικασίας του ΔΔΔ.


text:
 5.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 31/26
 Προσφυγή της εταιρίας Energy Technologies ET S.A. κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (Εμπορικά σήματα, Σχέδια και Υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2004
 (Υπόθεση Τ-445/04)
 (2005/C 31/50)
 Γλώσσα της προσφυγής: η αγγλική
 Η εταιρία Energy Technologies ET S.A., εδρεύουσα στο Fribourg (Ελβετία), εκπροσωπούμενη από τον A. Boman, lawyer, άσκησε στις 10 Νοεμβρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (Εμπορικά Σήματα, Σχέδια και Υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 Η εταιρία Aparellaje Eléctrico S.L., εδρεύουσα στο Hospitalet de Llobregat (Ισπανία) ήταν διάδικος στη δίκη ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών της 7ης Ιουλίου 2004 (υπόθεση R 0366/2002-4)·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Αιτών το κοινοτικό σήμα:
 Energy Technologies ET S.A.
 Κοινοτικό σήμα:
 Λεκτικό σήμα UNEX για προϊόντα των κλάσεων 7 και 11 (εναλλάκτες θερμότητας ως μέρη μηχανών· εναλλάκτες θερμότητας και μέρη και εξαρτήματα αυτών) — αίτηση αριθ. 974881
 Δικαιούχος του σήματος ή σημείου που αναφέρεται στη διαδικασία ανακοπής:
 Aparellaje Eléctrico S.L
 Εμπορικό σήμα ή σημείο που αναφέρεται στην ανακοπή:
 Το ισπανικό λεκτικό σήμα UNEX για προϊόντα της παλιάς ισπανικής κλάσης 6, 17 και 61 (σωλήνες, βίδες, καλώδια και εξαρτήματα καλωδιώσεως, και σωληνώσεις σε ηλεκτρονικά και ηλεκτρικά συστήματα)
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών:
 Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως:
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, β', του κανονισμού 40/94.


text:
 9.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/10
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας που ασκήθηκε στις 13 Μαΐου 2005
 (Υπόθεση C-209/05)
 (2005/C 171/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τη Μαρία Κοντού και τον Wolfgang Bogensberger, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 13 Μαΐου 2005 προσφυγή κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 α.
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, παραλείποντας, σε περίπτωση μη χορηγήσεως θεωρήσεως [βίζα] σε υπήκοο τρίτης χώρας ο οποίος είναι μέλος της οικογένειας πολίτη της Ενώσεως,
 —
 να εκθέτει επακριβώς, αρκούντως λεπτομερώς και πλήρως τους λόγους της αρνήσεως, ακόμη και όταν δεν υφίστανται που λόγοι ασφαλείας του κράτους που να αντιτίθενται στη γνωστοποίηση, και
 —
 να παρέχει στους ενδιαφερομένους τη δυνατότητα να ασκήσουν κατά της αποφάσεως περί μη χορηγήσεως θεωρήσεως τις προσφυγές που δύνανται να ασκήσουν οι ημεδαποί κατά των πράξεων της διοικήσεως,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 6 και 8 της οδηγίας 64/221 (1)·
 β.
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η οδηγία 64/221/ΕΟΚ επιβάλλει στα κράτη μέλη υποχρεώσεις σε σχέση με τις διατάξεις τις οποίες θεσπίζουν για τα πρόσωπα που υπάγονται στο προσωπικό πεδίο εφαρμογής της για λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας ή δημοσίας υγείας, ιδίως ως προς την αιτιολόγηση των αποφάσεων της διοικήσεως και τις προσφυγές που μπορούν ασκηθούν κατά των αποφάσεων αυτών. Κατά το άρθρο 6 της οδηγίας, οι λόγοι δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας ή δημοσίας υγείας επί των οποίων βασίζεται η απόφαση περί μη χορηγήσεως θεωρήσεως σε μέλος της οικογένειας πολίτη της Ενώσεως γνωστοποιούνται στον ενδιαφερόμενο. Κατά το άρθρο 8 της οδηγίας, ο ενδιαφερόμενος πρέπει να δύναται να ασκήσει κατά της αποφάσεως περί μη χορηγήσεως θεωρήσεως τις προσφυγές που δύνανται να ασκήσουν οι ημεδαποί κατά των πράξεων της διοικήσεως.
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι ορισμένες διατάξεις του αυστριακού νόμου περί αλλοδαπών δεν πληρούν τις προβλεπόμενες από την οδηγία απαιτήσεις του κοινοτικού δικαίου.
 Κατά το άρθρο 93, παράγραφος 2, του αυστριακού νόμου, η απόφαση δημοσιεύεται μόνον κατόπιν γραπτής αιτήσεως του ενδιαφερομένου ή κατόπιν αιτήσεως που καταχωρίζεται στα πρακτικά, ενώ αρκεί η αναφορά στο αιτιολογικό μόνον των σχετικών διατάξεων του νόμου. Εντούτοις, από το άρθρο 6 της οδηγίας απορρέει αυτόματη υποχρέωση αιτιολογήσεως των κρατών μελών: η αιτιολόγηση δεν μπορεί να εξαρτάται ούτε από τον επείγοντα χαρακτήρα ούτε από αίτηση του ενδιαφερομένου. Η απλή αναφορά στις εφαρμοζόμενες διατάξεις του νόμου δεν συνιστά εκπλήρωση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως: σε περίπτωση απορριπτικής αποφάσεως η απλή αναφορά στις διατάξεις αυτές δεν παρέχει επαρκείς πληροφορίες ως προς τους λόγους αρνήσεως. Από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι απαιτείται ακριβής, αρκούντως λεπτομερής και πλήρης αιτιολογία, προκειμένου ο ενδιαφερόμενος να μπορεί να βάλει κατά της βλαπτικής γι' αυτόν αποφάσεως και να υπερασπισθεί λυσιτελώς τα συμφέροντά του.
 Κατά το άρθρο 94, παράγραφος 2, του αυστριακού νόμου, δεν επιτρέπεται η άσκηση προσφυγής κατά αποφάσεως περί μη χορηγήσεως θεωρήσεως ή περί κηρύξεως του ανίσχυρου αυτής. Η διάταξη αυτή είναι αντίθετη προς το άρθρο 8 της οδηγίας, σύμφωνα με το οποίο ο ενδιαφερόμενος πρέπει να δύναται να ασκήσει τις προσφυγές που δύνανται να ασκήσουν οι ημεδαποί κατά των πράξεων της διοικήσεως, ανεξαρτήτως του αν πρόκειται για προσφυγές ενώπιον διοικητικών αρχών ή δικαστηρίων. Κατά την Επιτροπή, δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός της Δημοκρατίας της Αυστρίας ότι η μη παροχή ενδίκου βοηθήματος δικαιολογείται στην περίπτωση αυτή από το ότι ούτε η άρνηση χορηγήσεως θεωρήσεως ούτε η κήρυξη του ανίσχυρου αυτής έχουν περαιτέρω συνέπειες, καθώς και από το ότι η διαδικασία υποβολής νέας αιτήσεως μπορεί να αποφέρει ταχύτερα αποτελέσματα από τη διαδικασία προσφυγής κατά της απορριπτικής αποφάσεως. Στην περίπτωση αυτή είναι πιθανό η διοίκηση να επαναλάβει απλώς την από ουσιαστικής απόψεως πεπλανημένη απόφαση.
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 16.


text:
 14.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/9
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Contencioso-Administrativo de Zaragoza (Ισπανία) στις 29 Μαΐου 2017 — Pilar Centeno Meléndez κατά Universidad de Zaragoza
 (Υπόθεση C-315/17)
 (2017/C 269/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de lo Contencioso-Administrativo de Zaragoza
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Pilar Centeno Meléndez
 Καθού: Universidad de Zaragoza
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εφαρμόζεται η ρήτρα 4, παράγραφος 1, της συμφωνίας-πλαισίου που προσαρτάται στην οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999 (1), στο επίδομα οριζόντιας σταδιοδρομίας το οποίο ζητεί η προσφεύγουσα, διότι αυτό συνιστά συνθήκη απασχολήσεως, ή πρόκειται, αντιθέτως, για αμοιβή η οποία έχει τα χαρακτηριστικά που εκτίθενται στην παρούσα διάταξη και αντιστοιχεί στην υποκειμενική κατάσταση του δικαιούχου, την οποία αυτός εξασφάλισε διά της εργασίας του επί σειρά ετών βάσει κριτηρίων προοδευτικώς αυξανόμενης πολυπλοκότητας και ευθύνης, σταθερότητας, εξειδικεύσεως και επαγγελματισμού;
 2)
 Ακόμη και σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, εφόσον το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κρίνει ότι το επίδομα αποτελεί συνθήκη απασχολήσεως κατά τη ρήτρα 4, παράγραφος 1, της συμφωνίας-πλαισίου, δικαιολογείται η διαφορά αποδοχών από αντικειμενικούς λόγους;
 (1) Οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP
 ΕΕ 1999, L 175, σ. 43.


text:
Αριθ . C 9/4 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11 . 1 . 97
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα) (έκτο τμήμα)
 της 24ης Οκτωβρίου 1996 της 24ης Οκτωβρίου 1996
 στην υπόθεση C-217/94 (αίτηση της Commissione tributaria στην υπόθεση C-317/94, (αίτηση του Value Added Tax
 di primo grado di Bolzano για την έκδοση προδικαστικής Tribunal για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Elida
 αποφάσεως): Eismann Alto Adige Sri κατά Ufficio IVA di Gibbs Ltd κατά Commissioners of Customs and Excise (')
 Bolzano ί 1 ) (Φόρος προστιθεμένης αξίας — Έκτη οδηγία — Κουπόνια
 (Φορος προστιθέμενης αξίας — Ερμηνεία του άρθρου 22 εξαργυρώσεως και κουπόνια εκπτώσεως — Βάση επιβολής
 παράγραφος 8 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, όπως αυτό του φόρου)
 τροποποίθηκε από την οδηγία 91/68Θ/ΕΟΚ — Ίση μεταχεί (97/C 9/07
 ριση των πράξεων που διενεργούν οι υποκείμενοι στον φόρο
 στο εσωτερικό και εντός πλειόνων κρατών μελών) (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (97/C 9/06)
 (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 (Προσωρινή μεταφραση - η οριστική μεταφραση θα δημο Στην υπόθεση C-317/94, με αντικείμενο αίτηση του Value
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») Added Tax Tribunal, London, προς το Δικαστήριο, κατ'
 εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον
 Στην υπόθεση C-217/94 με αντικείμενο αίτηση της Commis του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Elida Gibbs Ltd και Com
 sione tributaria di primo grado di Bolzano (Ιταλία) προς το missioners of Customs and Excise , η έκδοση προδικαστικής
 Δικαστήριο , κατ ' εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 11 της έκτης
 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977,
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Eis περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των
 mann Alto Sri και Ufficio IVA di Bolzano, η έκδοση σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα
 προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρ φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική
 θρου 22 παράγραφος 8 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του βάση (2), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των G. F. Mancini , πρόεδρο τμήματος, K. N. Κακούρη (εισηγητή)
 νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους και G. Hirsch, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: N. Fennelly,
 κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης γραμματέας: L. Hewlett , υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (2), όπως αυτό τροπο 24 Οκτωβρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 ποιήθηκε με το άρθρο 28η της οδηγίας 91 /68Θ/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου , της 16ης Δεκεμβρίου 1991 , για τη συμπλήρωση 1 . Το άρθρο 11 σημείο A παράγραφος 1 στοιχείο a) και το
 του κοινού συστήματος φόρου προστιθεμένης αξίας και την άρθρο 11γ παράγραφος 1 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ
 τροποποίηση , εν όψει της καταργήσεως των φορολογικών του Συμβουλίου, της 17ης Μαίου 1977, περί εναρμονίσεως
 συνόρων, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ (3), το Δικαστήριο (έκτο των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους
 τμήμα), συγκείμενο από τους G. F. Mancini , . πρόεδρο τμήμα φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα φόρου
 τος, K. N. Κακούρη και G. Hirsch (εισηγητή), δικαστές, προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχει
 γενικός εισαγγελέας: M. B. Elmer, γραμματέας: H. von την έννοια ότι, οσάκις o κατασκευαστής εκδίδει κουπόνια
 Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 24 Οκτωβρίου εκπτώσεως, δυνάμενα να εξαργυρωθούν, αντί του ποσού
 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: που αναγράφουν, από τον κατασκευαστή ή με έξοδά του
 υπέρ του εμπόρου λιανικής, το δε κουπόνι που περιέρχε
 Το άρθρο 22 παράγραφος 8 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ ται στον πιθανό πελάτη, στο πλαίσιο εκστρατείας προω
 του Συμβουλίου, της 17ης Μαίου 1977, περί εναρμονίσεως θήσεως των πωλήσεων, μπορεί να γίνει δεκτό από τον
 των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους έμπορο λιανικής αντί του τιμήματος του οικείου προϊό
 φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα φόρου προστι ντος και o κατασκευαστής έχει πωλήσει το οικείο προϊόν
 θεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως αυτό σε « τιμή εργοστασίου » απ ' ευθείας στον έμπορο λιανικής,
 τροποποιήθηκε με το άρθρο 28η της οδηγίας 91//68Θ/ΕΟ o οποίος λαμβάνει το κουπόνι από τον πελάτη κατά την
 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1991, για τη συμπλή πώληση του προϊόντος, το εμφανίζει στον κατασκευαστή
 ρωση του κοινού συστήματος φόρου προστιθεμένης αξίας και εισπράττει το αναγραφόμενο ποσό, η βάση επιβολής
 και την τροποποίηση, εν όψει της καταργήσεως των φορο του φόρου ισούται προς την τιμή της εκ μέρους του
 λογικών συνόρων, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, έχει, στα πλαίσια κατασκευαστή πωλήσεως, μειωμένη κατά το αναγραφό
 του μεταβατικού καθεστώτος, την έννοια ότι δεν απαγορεύει μενο στο κουπόνι και επιστραφέν ποσό. Το αυτό ισχύει
 εθνικό κανόνα επιβάλλοντα την υποχρέωση εκδόσεως συνο και οσάκις o κατασκευαστής παρέδωσε πρώτα τα προϊ
 δευτικών δελτίων για τα εμπορεύματα που μεταφέρονται όντα σε έμπορο χονδρικής αντί να τα παραδώσει απ '
 αποκλειστικώς εντός του ενδιαφερομένου κράτους μέλους. ευθείας σε έμπορο λιανικής.
 (') ΕΕ αριθ. C 275 της 1 . 10. 1994, σ. 15 . 2. Το άρθρο 11 σημείο A παράγραφος 1 στοιχείο a) και
 (2) ΕΕ ειδ . έκδ . 09/001 , σ. 49. σημείο Γ παράγραφος 1 της έκτης οδηγίας έχει την έννοια
 (3) ΕΕ αριθ. L 376 της 31 . 12. 1991 , σ. 1 . ότι οσάκις, στο πλαίσιο συστήματος προωθήσεως των
 πωλήσεων, o κατασκευαστής πωλεί προϊόντα σε «τιμή
 εργοστασίου» απ ' ευθείας στον έμπορο λιανικής, το δε
 ---pagebreak--- 11 . 1 . 97 I EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 9/5
 κουπόνι εξαργυρώσεως ορισμένου ποσού που αναγράφε Alves Azevedo, 61 , rue de Gasperich, το Δικαστήριο (έκτο
 ται στη συσκευασία των προϊόντων αυτών παρέχει στον τμήμα), συγκείμενο από τους K. N. Κακούρη , προεδρεύοντα
 πελάτη, αν αποδεικνύει την αγορά ενός από αυτά τα του έκτου τμήματος, P. J. G. Kapteyn και H. Ragnemalm
 προϊόντα και πληροί τις λοιπές αναγραφόμενες στο (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. La Pergola,
 κουπόνι προϋποθέσεις, το δικαίωμα να το εμφανίσει στον γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 24 Οκτωβρίου 1996
 κατασκευαστή και να λάβει ως αντάλλαγμα το αναγρα απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 φόμενο ποσό, και ορισμένος πελάτης αγοράζει ένα τέτοιο
 προϊόν από έμπορο λιανικής, εμφανίζει το κουπόνι στον
 κατασκευαστή και εισπράττει το αναγραφόμενο ποσό, η 1 . Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 βάση επιβολής του φόρου ισούται προς την τιμή της εκ
 μέρους του κατασκευαστή πωλήσεως, μειωμένη κατά το 2. Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα.
 αναγραφόμενο στο κουπόνι και επιστραφέν ποσό. Το ίδιο
 ισχύει επίσης και οσάκις o κατασκευαστής παραδίδει
 πρώτα τα προϊόντα σε έμπορο χονδρικής αντί να τα (') ΕΕ αριθ . C 87 της 8. 4. 1995, σ. 5 .
 παραδώσει απ ' ευθείας σε έμπορο λιανικής.
 (1) ΕΕ αριθ . C 386 της 31 . 12. 1994, σ. 8.
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 , σ. 49.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 24ης Οκτωβρίου 1996
 στην υπόθεση C-72/95 (αίτηση του Nederlandse Raad van
 State για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Aanne
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 mersbedrijf P. K. Kraaijeveld BV κ.λπ. κατά Gedeputeerde
 (έκτο τμήμα) Staten van Zuid-Holland (1 )
 της 24ης Οκτωβρίου 1996 (Περιβάλλον — Οδηγία 85/337/EOK — Εκτίμηση των
 επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών
 στην υπόθεση C-32/95 P: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών έργων)
 Κοινοτήτων κατά Lisrestal — Organizaçâo Gestão de
 Restaurantes Colectivos, Lda ( 1 ) (97/C 9/09)
 (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο — Απόφαση περί μειώσεως
 μιας αρχικά εγκριθείσας χρηματοδοτικής συνδρομής — (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας — Δικαίωμα των
 ενδιαφερομένων να εκφράσουν την άποψή τους)
 (97/C 9/08 (Προσωρινή μετάφραση η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική)
 Στην υπόθεση C-72/95 , με αντικείμενο αίτηση του Neder
 landse Raad van State (Κάτω Χώρες) προς το Δικαστήριο,
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί
 ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Aannemersbedrijf
 P. K. Kraaijeveld BV κ.λπ. και Gedeputeerde Staten van
 Στην υπόθεση C-32/95 P, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο Zuid-Holland, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς
 τήτων (εκπρόσωποι: Ana Maria Alves Vieira και Nicholas την ερμηνεία της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της
 Khan), με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως 27ης Ιουνίου 1985 , για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμέ
 που εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων νων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλ
 στις 6 Δεκεμβρίου 1994 στην υπόθεση Τ-450/93, (Lisrestal λον (2), καθώς και ως προς το αν υφίσταται υποχρέωση των
 κ.λπ. κατά Επιτροπής (συλλογή 1994, σ. 11-1177), με την εθνικών δικαστηρίων να εξασφαλίζουν την εφαρμογή οδη
 οποία ζητήθηκε η μερική αναίρεση της αποφάσεως αυτής, γιών οι οποίες έχουν μεν άμεσο αποτέλεσμα, αλλά δεν έχει
 όπου οι έτεροι διάδικοι είναι οι: Lisrestal — Organizaçâo γίνει επίκλησή τους από ιδιώτη , το Δικαστήριο, συγκείμενο
 Gestão de Restaurantes Colectivos, Ld!, εταιρεία πορτογαλι από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, G. F. Mancini,
 κού δικαίου , με έδρα την Almada (Πορτογαλία), Gabinete J. L. Murray, L. Sevón (εισηγητή), προέδρους τμήματος, K. N.
 Técnico de Informática, Ld? (GTI), εταιρεία πορτογαλικού Κακούρη , P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann , D. A. O. Edward,
 δικαίου , με έδρα τη Λισαβώνα, Lisnico — Serviço Maritimo J. -P. Puissochet, G. Hirsch και M. Wathelet, δικαστές, γενικός
 Internacional, Ld?, εταιρεία πορτογαλικού δικαίου , με έδρα εισαγγελέας: M. B. Elmer, γραμματέας: D. Louterman-
 την Almada, Rebocalis — Rebocagem e Assistência Maritima, Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 Ld?, εταιρεία πορτογαλικού δικαίου , με έδρα την Almada, 24 Οκτωβρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Gaslimpo — Sociedade de Desgasificaçâo de Navios, SA,
 εταιρεία πορτογαλικού δικαίου , με έδρα την Almada, εκπρο
 σωπούμενες από τον Manuel Rodrigues, δικηγόρο Λισαβώ 1 . H έκφραση « έργα διευθέτησης (canalisation) και ρύθμι
 νας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Angelo σης της ροής υδάτων» του παραρτήματος H σημείο 10


text:
 21.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 277/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 15ης Ιουνίου 2017 [αίτηση του Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — διαδικασία που κίνησε η Ilves Jakelu Oy]
 (Υπόθεση C-368/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 97/67/ΕΚ - Άρθρο 9 - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Ταχυδρομικές υπηρεσίες - Έννοιες της καθολικής υπηρεσίας και των βασικών απαιτήσεων - Γενικές και ειδικές άδειες - Άδεια παροχής ταχυδρομικών υπηρεσιών σε εκτέλεση συμβάσεων που έχουν αποτελέσει αντικείμενο μεμονωμένης διαπραγμάτευσης - Επιβαλλόμενοι όροι))
 (2017/C 277/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Korkein hallinto-oikeus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ilves Jakelu Oy
 παρισταμένου του: Liikenne- ja viestintäministeriö
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 97/67/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2008/6/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Φεβρουαρίου 2008, έχει την έννοια ότι μια υπηρεσία αποστολής ταχυδρομικών αντικειμένων όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη δεν εμπίπτει στην καθολική υπηρεσία στην περίπτωση κατά την οποία η υπηρεσία αυτή δεν αντιστοιχεί στην προσφορά ταχυδρομικών υπηρεσιών συγκεκριμένης ποιότητας παρεχομένων μονίμως σε όλα τα σημεία της επικράτειας και σε τιμές προσιτές για όλους τους χρήστες. Η παροχή υπηρεσιών αποστολής ταχυδρομικών αντικειμένων μη εμπιπτουσών στην καθολική υπηρεσία μπορεί να εξαρτηθεί μόνον από τη χορήγηση γενικής άδειας.
 2)
 Το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 97/67, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2008/6, έχει την έννοια ότι η παροχή ταχυδρομικών υπηρεσιών μη εμπιπτουσών στην καθολική υπηρεσία μπορεί να εξαρτηθεί από απαιτήσεις όπως οι καθοριζόμενες στο άρθρο 9, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, δεύτερη περίπτωση, της οδηγίας αυτής, όπως τροποποιήθηκε.
 (1) ΕΕ C 311 της 21.9.2015.


text:
 22.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/23
 Προσφυγή της 22ας Φεβρουαρίου 2006 — H.A.L.T.E. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-58/06)
 (2006/C 96/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Honorable Association de Logisticiens et de Transporteurs Européens — H.A.L.T.E. (Neuilly-sur-Seine, Γαλλία) [Εκπρόσωπος: J.-L. Lesquins, δικηγόρος]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να διαπιστώσει, δυνάμει του άρθρου 232 της Συνθήκης EΚ, ότι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων παρέβη υποχρέωσή της να αποφανθεί, παραλείπουσα να λάβει θέση, αν και της ζητήθηκε, σύμφωνα με τα άρθρα 87 και 88 της ιδίας Συνθήκης·
 —
 να διατάξει την Επιτροπή να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για την πλήρη εκτέλεση της αποφάσεως που θα εκδώσει το Πρωτοδικείο·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή, ένωση εταιρειών που δραστηριοποιούνται στον τομέα των ταχυδρομικών υπηρεσιών, των μεταφορών και της υλικοτεχνικής μέριμνας ζητεί από το Πρωτοδικείο να διαπιστώσει παράλειψη της Επιτροπής, καθόσον η τελευταία παρέλειψε παρανόμως να κινήσει επίσημη διαδικασία ελέγχου, όπως προβλέπει το άρθρο 88 EΚ, και να διατάξει τη λήψη προσωρινών μέτρων αναστολής καταβολής της ενισχύσεως κατά της οποίας βάλλει η προσφεύγουσα με καταγγελία της σχετικά με τις ενισχύσεις αναδιαρθρώσεως που χορήγησε η SNCF, δημόσια επιχείρηση η οποία ανήκει κατά 100 % στο Γαλλικό Δημόσιο, στην εταιρεία μεταφοράς εμπορευμάτων SCS SERNAM.
 Προς στήριξη της προσφυγής της κατά παραλείψεως, η προσφεύγουσα προβάλλει επιχειρήματα τα οποία δύνανται να ομαδοποιηθούν, κατ' ουσίαν, σε δύο ισχυρισμούς.
 Ο πρώτος ισχυρισμός αντλείται από παράβαση του άρθρου 88, παράγραφος 2, της Συνθήκης EΚ. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η παρέλευση προθεσμίας μεγαλύτερης των έξι μηνών από την υποβολή της πρώτης καταγγελίας της, μολονότι η Επιτροπή γνώριζε την υπόθεση, καθόσον είχε προγενεστέρως εκδώσει αποφάσεις η μη τήρηση των οποίων αποτέλεσε το αντικείμενο της καταγγελίας, αποτελεί ένδειξη των σοβαρών δυσχερειών που αντιμετώπισε η Επιτροπή κατά την εκτίμηση του συμβατού χαρακτήρα της επίμαχης ενισχύσεως με την κοινή αγορά. Εξ αυτού του γεγονότος, κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή όφειλε να κινήσει την επίσημη διαδικασία ελέγχου των ενισχύσεων που αποτελούσαν αντικείμενο της καταγγελίας. Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η ενδεχόμενη παράλειψη κοινοποιήσεως της ενισχύσεως από τις γαλλικές αρχές δεν απαλλάσσει την Επιτροπή από την υποχρέωση επιμέλειας και ότι οφείλει να κάνει χρήση των ελεγκτικών εξουσιών της ευθύς μόλις περιέλθουν σ' αυτήν πληροφοριακά στοιχεία περί των κρατικών μέτρων τα οποία ενδέχεται να αντιβαίνουν προς τις αρχές της κοινής αγοράς, ιδίως κατόπιν καταγγελίας περί μη τηρήσεως της προγενέστερης αποφάσεως της Επιτροπής περί καθορισμού των προϋποθέσεων συμβατότητας των κρατικών ενισχύσεων με την κοινή αγορά (1).
 Ο δεύτερος ισχυρισμός αντλείται από παράβαση του άρθρου 11 του κανονισμού 659/1999 του Συμβουλίου για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 88) (2). Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή όφειλε να διατάξει τη λήψη προσωρινών μέτρων αναστολής της καταβολής της ενισχύσεως καθόσον συνέτρεχε, κατά την προσφεύγουσα, αντικειμενική προϋπόθεση επείγοντος.
 (1) Πρόκειται για την απόφαση C (2004) 3940 τελικό της Επιτροπής, της 20 Οκτωβρίου 2004, περί κρατικής ενισχύσεως που χορήγησε εν μέρει η Γαλλία στην επιχείρηση Sernam.
 (2) ΕΕ 1999, L 83, σ.1, κανονισμός που ετέθη σε εφαρμογή με τον κανονισμό 794/2004 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004 (ΕΕ 2004, L 182, σ. 2)


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-36/05) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 92/100/ΕΟΚ - Δικαίωμα δημιουργού - Δικαίωμα ενοικιάσεως και δανεισμού - Παράλειψη εμπρόθεσμης μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο)
 (2006/C 326/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. Vidal Puig και W. Wils)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: I. del Cuvillo Contreras)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 1 και 5 της οδηγίας 92/100/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας (EE L 346, σ. 61)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, απαλλάσσοντας από την υποχρέωση αμοιβής των δημιουργών τον δανεισμό από όλες, ή σχεδόν όλες, τις κατηγορίες ιδρυμάτων που πραγματοποιούν δημόσιο δανεισμό έργων προστατευομένων από τα δικαιώματα δημιουργού, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 1 και 5 της οδηγίας 92/100/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 69 της 19.3.2005.


text:
 23.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/36
 Προσφυγή των Miguel Teixeira Gaspar, Pedro Paixão Telhada, Ricardo Jorge da Silva Seara Pinto de Amorim, Fernando Miguel Santos Ribeiro κατά Γραφείoυ Εναρμονίσεως στo πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις 21 Ιουλίου 2004
 (Υπόθεση T-290/04)
 (2004/C 262/69)
 Γλώσσα στην οποία έχει συνταχθεί η προσφυγή: η πορτογαλική
 Οι Miguel Teixeira Gaspar, Pedro Paixão Telhada, Ricardo Jorge da Silva Seara Pinto de Amorim, Fernando Miguel Santos Ribeiro, εκπροσωπούμενοι από τις δικηγόρους Ana Clara Santos και Inês Alves Guerra, άσκησαν ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 21 Ιουλίου 2004 προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα).
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 17ης Μαρτίου 2004, στην υπόθεση R 0682/2001-4, που κοινοποιήθηκε στους προσφεύγοντες στις 18 Μαΐου 2004.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούμενος την καταχώριση κοινοτικού σήματος:
 João Pedro Lamúrias Escoval
 Κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση:
 Εικονιστικό σήμα «MOONSPELL» — αίτηση αριθ. 483438, υποβληθείσα για προϊόντα και υπηρεσίες της κατηγορίας 41 (Μουσική ορχήστρα)
 Δικαιούχος του σήματος ή σημείου που προβάλλεται προς στήριξη της ανακοπής:
 Οι προσφεύγοντες
 Σήμα ή σημείο επί του οποίου στηρίχτηκε η ανακοπή:
 Λεκτικό σήμα «MOONSPELL», το οποίο χρησιμοποιούν οι προσφεύγοντες για προϊόντα και υπηρεσίες της κατηγορίας 41 (Μουσική ορχήστρα)
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών:
 Η ανακοπή απορρίφθηκε
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Η προσφυγή απορρίφθηκε
 Προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως:
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφοι 1, 2 στοιχείο γ), και 4, και των άρθρων 75 και 76 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 (1). Σήμα παγκοίνως γνωστό, το οποίο χρησιμοποιούσαν οι προσφεύγοντες κατά τον χρόνο κατάθεσης της επίδικης αίτησης. Πλημμελής εκτίμηση των αποδείξεων που προσκόμισαν οι προσφεύγοντες.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, 1994, σ. 1).


text:
 18.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 19ης Φεβρουαρίου 2009 (αίτηση του Landgericht Mannheim, Γερμανία, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Ποινική δίκη κατά Karl Schwarz
 (Υπόθεση C-321/07) (1)
 (Οδηγία 91/439/ΕΟΚ - Κατοχή αδειών οδήγησης διαφορετικών κρατών μελών - Ισχύς άδειας οδήγησης που χορηγήθηκε πριν την προσχώρηση κράτους μέλους - Αφαίρεση άδειας οδήγησης που χορήγησε το κράτος μέλος διαμονής - Αναγνώριση της άδειας οδήγησης που χορηγήθηκε πριν τη χορήγηση της δεύτερης άδειας που αφαιρέθηκε μεταγενέστερα λόγω ανικανότητας του κατόχου της να οδηγεί - Λήξη της περιόδου κατά την οποία απαγορεύεται προσωρινώς να ζητηθεί η έκδοση νέας άδειας οδήγησης και η οποία συνοδεύει το μέτρο της αφαίρεσης μιας άδειας οδήγησης)
 2009/C 90/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Mannheim
 Ποινική δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Karl Schwarz
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Landgericht Mannheim — Ερμηνεία των άρθρων 7, παράγραφος 5, και 8, παράγραφοι 2 και 4, της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την άδεια οδήγησης (ΕΕ L 237, σ. 1) — Κάτοχος πολλών αδειών οδήγησης — Κύρος άδειας οδηγήσεως χορηγηθείσας, πριν από την προσχώρηση, από το κράτος μέλος του οποίου την ιθαγένεια έχει ο κάτοχός της — Μη αναγνώριση, μετά την εκπνοή της περιόδου προσωρινής απαγορεύσεως εκδόσεως νέας αδείας, από το κράτος μέλος της κατοικίας, εντός της επικρατείας του, άδειας οδηγήσεως χορηγηθείσας, προ της προσχωρήσεως, σε άλλο κράτος μέλος, διαρκούσης της περιόδου προσωρινής απαγορεύσεως χορηγήσεως νέας αδείας
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
 1)
 Το άρθρο 7, παράγραφος 5, της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την άδεια οδήγησης, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1882/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν απαγορεύει σε υπήκοο κράτους μέλους να κατέχει ταυτόχρονα δύο άδειες οδήγησης σε ισχύ, από τις οποίες η μια είναι κοινοτική και η έτερη χορηγηθείσα από άλλο κράτος μέλος, εφόσον αμφότερες αποκτήθηκαν πριν την προσχώρηση του τελευταίου αυτού κράτους στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
 2)
 Το άρθρο 1 και το άρθρο 8, παράγραφοι 2 και 4, της οδηγίας 91/439, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1882/2003, δεν απαγορεύουν σε κράτος μέλος να αρνείται να αναγνωρίσει το δικαίωμα οδήγησης, το οποίο απορρέει από άδεια οδήγησης που εκδόθηκε από άλλο κράτος μέλος πριν την προσχώρησή του στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εφόσον η άδεια αυτή εκδόθηκε πριν τη χορήγηση άδειας οδήγησης από το πρώτο κράτος μέλος στο οποίο η δεύτερη άδεια αφαιρέθηκε λόγω ανικανότητας του κατόχου της να οδηγεί. Το γεγονός ότι η άρνηση αυτή λαμβάνει χώρα μετά τη λήξη της περιόδου η οποία συνοδεύει το μέτρο της αφαίρεσης και κατά την οποία απαγορεύεται να ζητηθεί η χορήγηση νέας άδειας οδήγησης δεν ασκεί, συναφώς, επιρροή.
 (1) ΕΕ C 283 της 24.11.2007.


text:
 15.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/18
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 1ης Ιουλίου 2009 — Operator ARP κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-291/06) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Καθεστώς ενισχύσεων αναδιαρθρώσεως τις οποίες χορήγησε η Δημοκρατία της Πολωνίας σε μια επιχείρηση παραγωγής χάλυβα - Απόφαση κηρύσσουσα τις ενισχύσεις εν μέρει ασυμβίβαστες προς την κοινή αγορά και διατάσσουσα την ανάκτησή τους - Πρωτόκολλο 8 για την αναδιάρθρωση της πολωνικής χαλυβουργίας - Προσφυγή ακυρώσεως - Έννομο συμφέρον - Παραδεκτό - Έννοια του δικαιούχου - Άρθρο 14, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999)
 2009/C 193/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Operator ARP sp. z o.o. (Βαρσοβία, Πολωνία) (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Szymanowska, εν συνεχεία J. Szymanowska και P. Rosiak, και εν τέλει P. Rosiak, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Giolito και A. Stobiecka-Kuik)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 2006/937/ΕΚ της Επιτροπής, της 5ης Ιουλίου 2005, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 20/04 (πρώην NN 25/04) υπέρ της επιχειρήσεως παραγωγής χάλυβα Huta Częstochowa S.A. (ΕΕ 2006, L 366, σ. 1), καθόσον κηρύσσει ασυμβίβαστες προς την κοινή αγορά ορισμένες ενισχύσεις και καθόσον εντέλλεται να προβεί η Δημοκρατία της Πολωνίας στην ανάκτηση των ενισχύσεων αυτών.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει το άρθρο 3, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, της αποφάσεως 2006/937/ΕΚ της Επιτροπής, της 5ης Ιουλίου 2005, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 20/04 (πρώην NN 25/04) υπέρ της επιχειρήσεως παραγωγής χάλυβα Huta Częstochowa S.A., καθόσον αφορά την Operator ARP sp z o.o.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 310 της 16.12.2006.