text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/64
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 2ας Σεπτεμβρίου 2009 — E.ON Ruhrgas και E.ON Földgáz Trade κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-57/07) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Απόφαση με την οποία μια συγκέντρωση κηρύσσεται συμβατή με την κοινή αγορά - Δεσμεύσεις - Έγγραφα της Επιτροπής σχετικά με τις δεσμεύσεις - Πράξεις μη δεκτικές προσφυγής - Απαράδεκτο)
 2009/C 267/114
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: E.ON Ruhrgas International AG (Έσσεν, Γερμανία) και E.ON Földgáz Trade Zrt. (Βουδαπέστη, Ουγγαρία) (εκπρόσωποι: G. Wiedermann και T. Lübbig, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Bouquet και V. Di Bucci)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως των προβαλλομένων ως περιεχομένων στα έγγραφα της 19ης Δεκεμβρίου 2006 και της 16ης Ιανουαρίου 2007 αποφάσεων της Επιτροπής, σχετικά με τις δεσμεύσεις που ανάλαβε η Ε.ΟΝ Ruhrgas International AG, στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 3 της αποφάσεως της Επιτροπής της 21ης Δεκεμβρίου 2005, περί κηρύξεως μιας πράξης συγκεντρώσεως ως συμβατής με την κοινή αγορά και με τη Συμφωνία για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/M.3696 — E.ON/MOL)
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τις E.ON Ruhrgas International AG και E.ON Földgáz Trade Zrt στα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και σε εκείνα της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (1) EE C 95 της 28.4.2007.


text:
 15.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 59/12
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Δεκεμβρίου 2015 — Orange Polska κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-486/11) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως - Πολωνική αγορά τηλεπικοινωνιών - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 102 ΣΛΕΕ - Προϋποθέσεις επιβληθείσες από τον ιστορικό επιχειρηματικό φορέα εκμεταλλεύσεως προκειμένου να επιτρέψει την έναντι καταβολής αντιτίμου πρόσβαση νέων φορέων στο ευρυζωνικό δίκτυο και τις υπηρεσίες χονδρικής προσβάσεως - Έννομο συμφέρον για τη διαπίστωση παραβάσεως - Πρόστιμα - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Σοβαρότητα της παραβάσεως - Ελαφρυντικές περιστάσεις - Αναλογικότητα - Πλήρης δικαιοδοσία - Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων του 2006))
 (2016/C 059/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Orange Polska S.A., πρώην Telekomunikacja Polska S.A. (Βαρσοβία, Πολωνία) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Modzelewska de Raad, P. Paśnik, S. Hautbourg, δικηγόροι, A. Howard, barrister, και C. Vajda, QC, στη συνέχεια M. Modzelewska de Raad, P. Paśnik, S. Hautbourg, A. Howard και D. Beard, QC)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς B. Gencarelli, K. Mojzesowicz και G. Koleva, στη συνέχεια K. Mojzesowicz, G. Koleva και M. Malferrari και τέλος G. Koleva, M. Malferrari, É. Gippini Fournier και J. Szczodrowski)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της προσφεύγουσας: Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji (Βαρσοβία, Πολωνία) (εκπρόσωποι: P. Rosiak και K. Karasiewicz, δικηγόροι)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: European Competitive Telecommunications Association (εκπρόσωποι: αρχικώς Π. Αλεξιάδης και J. MacKenzie, στη συνέχεια J. MacKenzie, solicitors)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ολικής ή μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2011) 4378 τελικό της Επιτροπής, της 22ας Ιουνίου 2011, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 102 ΣΛΕΕ (υπόθεση COMP/39.525 — Πολωνικές τηλεπικοινωνίες), και, αφετέρου, αίτημα μειώσεως του ποσού του προστίμου που επέβαλε η Επιτροπή με το άρθρο 2 της αποφάσεως αυτής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Orange Polska S.A. φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Οι Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji και European Competitive Telecommunications Association φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 340 της 19.11.2011.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
8.12.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 348/15
 — να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Rechtbank van Eerste Aanleg te Veurne με δια ́ταξη
 της 4ης Μαι ̈́ου 2001 στην ποινικη ́ δι ́κη κατα ́ Klaus Hans
 Fritz Brügge· πολιτικω ́ ς ενα ́γουσα: Benedikt Leliaert
 (Υπο ́θεση C-385/01)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (2001/C 348/27)
 Με την παρου ́σα προσφυγη ́ η Επιτροπη ́ επιθυμει ́ να αναγνωριστει ́
 η διπλη ́ παρα ́βαση των διατα ́ξεως της ́εκτης οδηγι ́ας: αφενο ́ς, η
 παρα ́βαση του α ́ρθρου 12, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο α', εδα ́φια 1 Με δια ́ταξη της 4ης Μαι ̈́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη Γραμμα-
 και 3, στον βαθμο ́ που η Γαλλι ́α εφα ́ρμοσε μειωμε ́νο συντελεστη ́ τει ́α του ∆ικαστηρο ́υ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 κατα ́ παρα ́βαση των διατα ́ξεων αυτω ́ν και, αφετε ́ρου , η παρα ́βαση 8 Οκτωβρι ́ου 2001, το Rechtbank van Eerste Aanleg te Veurne,
 του α ́ρθρου 12, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο β', σχετικη ́ με τη στο πλαι ́σιο της ποινικη ́ς δι ́κης κατα ́ Klaus Hans Fritz Brügge,
 διαδικασι ́α εγκρι ́σεως της εφαρμογη ́ς μειωμε ́νου συντελεστη ́ για πολιτικω ́ς ενα ́γουσα: Benedikt Leliaert, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του,
 την προμη ́θεια φυσικου ́ αερι ́ου και ηλεκτρισμου ́. ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 — Επι ́ της διαδικασι ́ας διαβουλευ ́σεως (α ́ρθρο 12, παρα ́γρα-
 φος 3, στοιχει ́ο β'): εφο ́σον η Γαλλι ́α δεν απα ́ντησε στην Επιτρε ́πει το α ́ρθρο 54 της απο ́ 19 Ιουλι ́ου 1990 Συμβα ́σεως
 αι ́τηση της Επιτροπη ́ς για παροχη ́ προ ́σθετων πληροφοριω ́ν, εφαρμογη ́ς της Συμφωνι ́ας του Σε ́νγκεν στη μεν βελγικη ́ εισαγγε-
 η Επιτροπη ́ δεν μπορου ́σε να λα ́βει οριστικη ́ θε ́ση. Ελλει ́ψει λικη ́ αρχη ́ να παραπε ́μψει Γερμανο ́ υπη ́κοο σε βελγικο ́ ποινικο ́
 πλη ́ρους ενημερω ́σεως, παρα ́ τη σχετικη ́ αι ́τηση, η Επιτροπη ́ δικαστη ́ριο στο δε δικαστη ́ριο αυτο ́ να καταδικα ́σει τον υπη ́κοο
 δικαιολογημε ́να θεω ́ρησε ο ́τι οι γαλλικε ́ς αρχε ́ς ει ́χαν αποσυ ́- αυτο ́ν, ο ́ταν για την ́δια
 ι πρα ́ξη στον εν λο ́γω Γερμανο ́ υπη ́κοο
 ρει την αι ́τηση ́ τους. Συνεπω ́ς, η Γαλλι ́α, μη διαβιβα ́ζοντας προτα ́θηκε απο ́ τη γερμανικη ́ εισαγγελικη ́ αρχη ́ να τεθει ́ η υπο ́θεση
 τα πληροφοριακα ́ στοιχει ́α που της ζη ́τησε η Επιτροπη ́ στο αρχει ́ο με την καταβολη ́ ενο ́ς χρηματικου ́ ποσου ́, το οποι ́ο ο
 προκειμε ́νου να αποφανθει ́ βα ́σει του α ́ρθρου 12, παρα ́γρα- Γερμανο ́ς υπη ́κοος κατε ́βαλε;
 φος 3, στοιχει ́ο β', παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́
 τη δια ́ταξη αυτη ́.
 — Επι ́ της ουσι ́ας του με ́τρου (α ́ρθρο 12, παρα ́γραφος 3,
 στοιχει ́ο α'): αν η «συ ́νδεση» θεωρει ́ται ως ειδικη ́ παροχη ́
 για την κα ́λυψη σταθερω ́ν εξο ́δων διαφορετικη ́ απο ́ την
 προμη ́θεια ενε ́ργειας, ο μειωμε ́νος συντελεστη ́ς δεν ́εχει ως Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 νομικη ́ βα ́ση το α ́ρθρο 12, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο α', που της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 8 Οκτωβρι ́ου
 παραπε ́μπει στο παρα ́ρτημα Η και δεν αναφε ́ρει τη συ ́νδεση 2001
 για προμη ́θεια ενε ́ργειας. Περαιτε ́ρω, ο εν λο ́γω μειωμε ́νος
 συντελεστη ́ς δεν δικαιολογει ́ται βα ́σει του α ́ρθρου 12,
 παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο β', το οποι ́ο κα ́νει λο ́γο μο ́νο για (Υπο ́θεση C-388/01)
 «προμη ́θεια φυσικου ́ αερι ́ου και ηλεκτρισμου ́». Αντιθε ́τως, αν
 θεωρηθει ́ ο ́τι η συ ́νδεση αποτελει ́ τμη ́μα της προμη ́θειας (2001/C 348/28)
 ενε ́ργειας, η Γαλλι ́α οφει ́λει να εφαρμο ́σει τον ́διο
 ι συντελεστη ́
 για πρα ́ξη που αφορα ́ το ́διοι αγαθο ́ συ ́μφωνα με την αρχη ́
 του ενιαι ́ου συντελεστη ́ που απορρε ́ει απο ́ το α ́ρθρο 12,
 παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο α'. 'Ετσι, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 12, Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο β', ο ́διος
 ι μειωμε ́νος συντελεστη ́ς την Μαρι ́α Πατακια ́ και τον Roberto Amorisi, α ́σκησε στις
 πρε ́πει να ισχυ ́σει για το συ ́νολο της πρα ́ξεως (συ ́νδεση και 8 Οκτωβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 προμη ́θεια). Συνεπω ́ς, παρα ́ τις προσπα ́θειες της Γαλλι ́ας να Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 προβα ́λει ποικιλοτρο ́πως τη δια ́κριση μεταξυ ́ συνδε ́σεως
 κα προμη ́θειας ενε ́ργειας και, επομε ́νως, ανεξαρτη ́τως του
 χαρακτηρισμου ́ της συνδε ́σεως, επιβα ́λλεται η διαπι ́στωση ο ́τι Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 η Γαλλι ́α παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το
 α ́ρθρο 12, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́α α' και β'.
 — Να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, διατηρω ́ντας σε
 ισχυ ́ πλεονεκτη ́ματα με τα οποι ́α εισα ́γονται δυσμενει ́ς
 διακρι ́σεις ως προς το αντι ́τιμο των εισιτηρι ́ων για την
 ει ́σοδο σε μουσει ́α, σε μνημει ́α, σε πινακοθη ́κες, σε το ́πους
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49. αρχαιολογικω ́ν ανασκαφω ́ν, σε δημο ́σια ιστορικα ́ πα ́ρκα και
 σε κη ́πους στην Ιταλι ́α, τα οποι ́α παρε ́χουν τοπικοι ́ η ́
 αποκεντρωμε ́νοι φορει ́ς του ιταλικου ́ κρα ́τους μο ́νον στους
 πολι ́τες η ́ μο ́νο στους κατοι ́κους που ζουν στο ́εδαφος της
 δημο ́σιας αρχη ́ς που διαχειρι ́ζεται την εν λο ́γω πολιτιστικη ́


text:
 29.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 111/26
 Προσφυγή της 26ης Νοεμβρίου 2015 — City Train κατά EUIPO (CityTrain)
 (Υπόθεση T-699/15)
 (2016/C 111/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: City Train GmbH (Regensburg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Adori, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «CityTrain» — Υπ’ αριθ. 13 154 315 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 9ης Σεπτεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 843/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 9.9.2015 απόφαση του καθού και να το υποχρεώσει να καταχωρίσει ως σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το εικονιστικό σήμα «CityTrain» σε χρώματα «γκρι, ανοιχτό κόκκινο», το οποίο αφορά η από 8.8.2014 αίτηση υπ’ αριθ. 13 154 315, για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες των κλάσεων 12, 37 και 42 για τις οποίες ζητήθηκε η καταχώριση.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009.


text:
Αριθ . C 174/4 PËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8 . 7 . 95
 H προσφεύγουσα ζητεί απο το Δικαστήριο: 1 . ζητείται η ελευθερωση των κονδυλίων για την κατα
 βολή προς υπήκοο κράτους μέλους B του τιμήματος
 1 . Να κρίνει άκυρο το άρθρο 1 παράγραφος 1 πρώτη εμπορευμάτων τα οποία αυτός εξήγαγε από το κράτος
 περίπτωση της απόφασης 94/800/ΕΚ του Συμβουλίου της μέλος B προς τη Σερβία ή το Μαυροβούνιο ;
 22ας Δεκεμβρίου 1994, σε συνδυασμό με το σημείο 1 του
 πρωτοκόλλου του Μαρακές, το άρθρο 4 παράγραφος 1 2. α) τα εμπορεύματα έχουν επισήμως χαρακτηρισθεί
 της συμφοονίας για τη γεωργία στο παράρτημα 1 A της ως προοριζόμενα για αυστηρώς ιατρικούς σκο
 συμφωνίας για την ίδρυση του Παγκόσμιου Οργανισμού πούς από την Επιτροπή Κυρώσεων των Ηνωμέ
 Εμπορίου ( ΠΟΕ ), καθόσον με αυτό το Συμβούλιο ενέ νων Εθνών, βάσει του ψηφίσματος 757 του
 κρινε τη σύναψη της συμφωνίας πλαισίου της Κοινότητας Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών;
 με την Κόστα Ρίκα, την Κολομβία , τη Νικαράγουα και τη
 Βενεζουέλα σχετικά με τις μπανάνες. β) τα εμπορεύματα εξήχθησαν κατόπιν αδείας χορη
 γηθείσας από τις αρμόδιες αρχές του κράτους
 2 . Να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. μέλους B σύμφωνα με τον κανονισμό 1432/92;
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα 3 , τα εθνικά μέτρα επιτρέπουν την ελευθέρωση κονδυ
 λίων για την καταβολή του τιμήματος τέτοιου είδους
 Παράβαση ιεραρχικώς υπερτέρου κοινοτικού δικαίου : η εμπορευμάτων εξαχθέντων από το έδαφος του κράτο
 εγκριθείσα από το Συμβούλιο συμφωνία πλαίσιο παραβιάζει υς μέλους A, η δε άδεια εξαγωγής, της οποίας γίνεται
 τα θεμελιώδη δικαιώματα των επιχειρηματιών των ομάδων A μνεία στο σημείο 2 στοιχείο β ) ανωτέρω, έχει εκδοθεί
 και Γ [κατά την έννοια του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 404/93 από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους A; και
 του Συμβουλίου ] για ελεύθερη άσκηση επαγγέλματος, ίση 4, το κράτος μέλος A έχει αποφασίσει ότι η θέσπιση των
 μεταχείριση και ιδιοκτησία ( ως προς την οργανωθείσα και
 ασκουμένη εκμετάλλευση επαγγελματικής δραστηριότητας). εθνικών αυτών μέτρων είναι αναγκαία ή σκόπιμη
 H συμφιονία πλαίσιο έχει ως αποτέλεσμα η αγορά μπανανών προκειμένου να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική
 τρίτων χωρών να επιβαρύνεται επιπροσθέτως, πέραν του εφαρμογή του ψηφίσματος 757 του Συμβουλίου
 Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών;
 κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 404/93 , επειδή μέρος της δασμολο
 γικής ποσοστώσεως μπορεί να αποκτηθεί ακόμη μόνον από 2. Ασκούν οι διατάξεις του άρθρου 234 της συνθήκης ΕΚ
 ορισμένες χώρες, στις χώρες δε αυτές , πέραν τούτου , επιτρέ επίδραση στην απάντηση επί του ερωτήματος 1 ;
 πεται να εκδίδουν πιστοποιητικά εξαγωγής, η υποβολή των
 οποίων αποτελεί προϋπόθεση για τη χορήγηση πιστοποιητι (') ΕΕ αριθ . L 151 της 3. 6. 1992, σ. 4.
 κών εισαγωγής από την Κοινότητα σε επιχειρηματίες των
 ομάδων A και Γ. Αντικειμενικοί λόγοι, οι οποίοι θα μπορού
 σαν να δικαιολογήσουν τη με το γεγονός αυτό συνδεομένη
 περαιτέρω χειροτέρευση της θέσης των παραδοσιακών εισα Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 γωγέων μπανανών τρίτων χωρών, δεν διακρίνονται. υπέβαλε το Court of Appeal in Northern Ireland με διάταξη
 της 27ης Μαρτίου 1995 στην υπόθεση Norbrook Laboratories
 Ltd κατά Ministry of Agriculture, Fisheries and Food
 (Υπόθεση C-127/95)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που (95/C 174/08
 υπέβαλε το Court of Appeal, Αονδίνο, με διάταξη της 27ης
 Μαΐου 1994 στην υπόθεση The Queen κατά ΗΜ Treasury και Με διαταξη της 27ης Μαρτίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 The Bank of England, ex parte: Centro-Com srl Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 18 Απριλίου 1995 , το Court
 (Υπόθεση C-124/95) of Appeal in Northern Ireland, στο πλαίσιο της υποθέσεως
 Norbrook Laboratories Ltd κατά Ministry of Agriculture ,
 95 /C 174/07 ) Fisheries and Food, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημά
 Με διάταξη της 27ης Μαίου 1994, r) οποία περιήλθε στη των :
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 11 Απριλίου 1995 , το Court of Appeal , Αονδίνο, στο 1 . Πρέπει να ερμηνεύονται οι οδηγίες 81 /851 /ΕΟΚ του
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ The Queen κατά ΗΜ Treasury Συμβουλίου της 28ης Σεπτεμβρίου 1981 περί προσεγγίσε
 και The Bank of England , ex parte : Centro-Com srl, που ως των νομοθεσιών των κράτων μελών σχετικά με τα
 εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση κτηνιατρικά φαρμακευτικά προϊόντα (') και 81 /852/ΕΟΚ
 προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημά του Συμβουλίου της 28ης Σεπτεμβρίου 1981 περί προσεγ
 των : γίσεως το)ν νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα
 αναλυτικά, φαρμακοτοξικολογικά και κλινικά πρότυπα
 1 . Συμβιβάζεται προς την κοινή εμπορική πολιτική της και πρωτόκολλα στον τομέα του ελέγχου των κτηνιατρι
 Κοινότητας, και συγκεκριμένα προς το άρθρο 113 της κών φαρμακευτικών προϊόντων (2) (και ιδίως τα άρθρα 5 ,
 συνθήκης ΕΚ και προς τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1432/92 του 8,9,11,29 έως 3 1 , 35 , 40 και 4 1 της οδηγίας 81 /851 /ΕΟΚ και
 Συμβουλίου της 1ης Ιουνίου 1992 που παρεμποδίζει τις το μέρος 1 του παραρτήματος της οδηγίας 81 /852/ΕΟΚ,
 συναλλαγές μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινό ως είχαν προ πάσης τροποποιήσεως), υπό την έννοια ότι
 τητας και των Δημοκρατιών της Σερβίας και του Μαυρο επιτρέπουν στην αρμόδια αρχή κράτους μέλους υπό
 βουνίου ('), η θέσπιση από κράτος μέλος A εθνικών περιστάσεις όπως οι ανωτέρω περιγραφείσες:
 μέτρων, τα οποία απαγορεύουν την ελευθέρωση κονδυ
 λίων ευρισκομένων εντός του κράτους μέλους A αλλά α) να αξιώνει από τον αιτούντα τη χορήγηση αδείας
 ανηκόντων σε πρόσωπο στη Σερβία ή στο Μαυροβούνιο , κυκλοφορίας κτηνιατρικού φαρμακευτικού προϊό
 εφόσον: ντος (στο εξής « Προϊόν») να γνωστοποιεί ή να ενεργεί
 ---pagebreak--- 8 . 7 . 95 1 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 174/5
 κατά τρόπο που να καθιστά δυνατή τη γνωστοποίηση βιάζει κάποια απο τις ανωτέρω αξιώσεις την αρχή
 στην αρμόδια αρχή των ονομάτων και των διευθύν της αναλογικότητας;
 σεων όλων των παρασκευαστών ορισμένης ουσίας
 (στο εξής «ουσία»), από τους οποίους o αίτιον προτί ii) Αν πρέπει η αρχή αυτή να εφαρμοστεί από το
 θεται να αγοράσει ποσότητες της ουσίας για χρήση εθνικό δικαστήριο, με ποια κριτήρια και από ποια
 κατά την παρασκευή από τον αιτούντα ενός από τα άποψη πρέπει να εκτιμηθεί η αναλογικότητα των
 δραστικά συστατικά ( στο εξής «δραστικά συστατι αξιώσεων;
 κά») του προϊόντος, και να παρέχει ή να μεριμνά για
 την παροχή στην αρμόδια αρχή λεπτομερειακών
 στοιχείων όσον αφορά την (τις) τοποθεσία (-ες) όπου 5, Έχουν τα άρθρα 30 έως 36 της συνθήκης ΕΚ την έννοια ότι
 πρόκειται να παρασκευαστεί η ουσία και τις διαδικα απαγορεύουν αξιώσεις όπως οι ανωτέρω περιγραφείσες,
 σίες παρασκευής και δοκιμασιών ελέγχου που χρησι ή κάποιες από αυτές;
 μοποιούνται από τον παρασκευαστή της ουσίας-
 6, α) Πρέπει το άρθρο 40 της οδηγίας 81 /851 /ΕΟΚ να
 β ) να αξιώνει από τον αιτούντα τη χορήγηση αδείας ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι έχει εφαρμογή στις
 κυκλοφορίας να υποβάλλει για έγκριση στην αρμόδια ανωτέρω περιγραφείσες αξιώσεις;
 αρχή τα αποτελέσματα των δοκιμασιών ελέγχου που
 πρέπει να διενεργούνται σε κάθε αγοραζόμενη από β) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, υπό ποιες
 τον αιτούντα παρτίδα της ουσίας και να μη διαθέτει συνθήκες και με ποια κριτήρια πρέπει η αιτιολόγηση
 καμία παρτίδα του προϊόντος έως ότου δοθεί έγκριση της επιβολής τέτοιων αξιώσεων να θεωρείται ως μη
 όσον αφορά την αντίστοιχη παρτίδα της ουσίας· προσήκουσα, σύμφωνα με το άρθρο 40, και ήσαν
 προσηκόντως αιτιολογημένες οι σχετικές αξιώσεις
 γ) να αξιώνει από τον αιτούντα (είτε χορηγώντας την στην παρούσα υπόθεση ;
 άδεια υπό ειδικούς όρους είτε αρνούμενη τη χορήγη
 ση της αδείας κυκλοφορίας είτε άλλως πως ) ή να
 συμμορφώνεται με μια ή και με τις δύο ανωτέρω 7, α ) Ευθύνεται ένα κράτος μέλος δυνάμει του κοινοτικού
 αξιώσεις ή να διαθέτει το προϊόν μόνον εφόσον έχει δικαίου προς αποζήμκοση ενός επιχειρηματία για την
 παρασκευαστεί με τη χρήση ποσοτήτων δραστικού εκ διαφυγόντων κερδών ζημία την οποία αυτός
 συστατικού που αγοράστηκαν από ορισμένο προμη υπέστη λόγω της επιβολής αξιώσεων όπως οι ανωτέ
 θευτή και δεν έχουν παρασκευαστεί από τον ίδιο τον ρω περιγραφείσες, οι οποίες:
 αιτούντα·
 i) δεν συμβιβάζονται με τις διατάξεις των οδηγιών
 δ ) να αναστέλλει την προβλεπόμενη στο άρθρο 8 της 81 /851 /ΕΟΚ ή/και 81 /852/ΕΟΚ,
 οδηγίας 81 /851 /ΕΟΚ προθεσμία για τη χορήγηση
 αδείας κυκλοφορίας μέχρις ότου o αιτών συμφωνήσει ii ) παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας,
 για την παροχή τιον αναφερόμενοι στο στοιχείο α )
 ανωτέρω πληροφοριακών στοιχείων. iii) απαγορεύονται από τα άρθρα 30 έως 36 της
 συνθήκης ΕΚ,
 2 . Επηρεάζει τις απαντήσεις στα ερωτήματα 1 στοιχεία α)
 έως δ ) ανωτέρα) το αν η διαδικασία παρασκευής του iv) δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένες υπό την έννοια
 προϊόντος είναι συνεχής ή όχι συνεχής και, σε περίπτωση του άρθρου 40 της οδηγίας 81 /851 /ΕΟΚ;
 καταφατικής απαντήσεως , κατά ποιον τρόπο θα επηρε
 αζόταν η απάντηση στα εριοτήματα αυτά ;
 β) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως σε όλες ή σε
 κάποιες από τις περιπτώσεις του ερωτήματος 7 στοι
 3 . Θα επηρέαζε τις απαντήσεις στα εριοτήματα 1 στοιχεία α ) χεία α) σημεία i ), ii ), iii) και iv), υπό ποιες συνθήκες
 έως δ) ανωτέρω εάν o αιτών δεν θα μπορούσε ευλογίας να γεννάται μια τέτοια ευθύνη ;
 συλλέξει οποιαδήποτε από τα πληροφοριακά στοιχεία
 που διαλαμβάνονται στο ερώτημα 1 στοιχείο α ), και, σε
 (') ΕΕ αριθ. L 317 της 6. 11 . 1981 , σ. 1 .
 περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, κατά ποιο τρόπο (2 ) ΕΕ αριθ . L 317 της 6. 11 . 1981 , σ. 16.
 θα επηρέαζε τις απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά;
 4 . α ) Αν η αξίωση για συμπλήρωση του φακέλου και οι
 άλλες αξιώσεις που περιγράφονται στο ερώτημα 1
 ανωτέρω, ή οποιαδήποτε από αυτές , είναι prima facie
 επιτρεπτές , βάσει των οδηγιών 81 /851 /ΕΟΚ και 81 /
 852/ΕΟΚ , πρέπει τέτοιες αξιώσεις να μην παραβι
 άζουν την αρχή της αναλογικότητας του κοινοτικού Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 δικαίου ; υπέβαλε η Pretura Circondariale di Genova με διάταξη της
 19ης Απριλίου 1995 στην υπόθεση Livia Balestra κατά
 β ) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο στοι Istituto Nazionale délia Previdenza Sociale (INPS)
 χείο α), πρέπει η αρχή αυτή να τύχει εφαρμογής στην (Υπόθεση C-139/95)
 υπόθεση αυτή από το εθνικό δικαστήριο ή από το (95/C 174/09)
 Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων;
 γ) i ) Αν η αρχή αυτή πρέπει να εφαρμοστεί από το Με διαταξη της 19ης Απριλίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, παρα Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων


text:
 16.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/6
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien (Αυστρία) στις 10 Δεκεμβρίου 2012 — Michaela Hopfgartner
 (Υπόθεση C-577/12)
 2013/C 79/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Michaela Hopfgartner
 Εφεσίβλητη Αρχή: Finanzamt Wien
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντίκειται στο δίκαιο της Ένωσης, ιδίως στις διατάξεις περί της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (άρθρα 56 επ. ΣΛΕΕ), εθνική ρύθμιση, σύμφωνα με την οποία παρατείνεται η αξίωση για χορήγηση οικογενειακού επιδόματος μόνον υπό την προϋπόθεση –μεταξύ άλλων προϋποθέσεων– ότι ο τόπος ασκήσεως εθελοντικής πρακτικής βοηθητικής δραστηριότητας βρίσκεται στην ημεδαπή;


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/21
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 29ης Απριλίου 2004
 στην υπόθεση C-152/02 (αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως του Bundesfinazhof): Terra Baubedarf-Handel GmbH κατά Finanzamt Osterholz-Scharmbeck (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρα 17, παράγραφος 1, και 18, παράγραφοι 1 και 2 - Δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ επί των εισαγωγών - Προϋποθέσεις ασκήσεως)
 (2004/C 118/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-152/02, με αντικείμενο αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Terra Baubedarf-Handel GmbH και Finanzamt Osterholz-Scharmbeck, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 17 και 18 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ L 145, σ. 1), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, A. La Pergola και S. von Bahr (εισηγητή), δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: M. Mugica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Όσον αφορά την κατά το άρθρο 17, παράγραφος 2, στοιχείο α), της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, το άρθρο 18, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, της εν λόγω οδηγίας έχει την έννοια ότι το δικαίωμα εκπτώσεως πρέπει να ασκείται κατά την περίοδο δηλώσεως κατά την οποία συντρέχουν οι δύο προϋποθέσεις που προβλέπει η διάταξη αυτή, δηλαδή να έχει πραγματοποιηθεί η παράδοση των αγαθών ή η παροχή των υπηρεσιών και ο υποκείμενος στον φόρο να έχει στην κατοχή του το τιμολόγιο ή έγγραφο, το οποίο κατά τα κριτήρια που έχει καθορίσει το οικείο κράτος μέλος, επέχει θέση τιμολογίου.
 (1) ΕΕ C 156 της 29.6.2002.


text:
 16.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 11/14
 Αναίρεση που άσκησε στις 3 Οκτωβρίου 2009 η Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα) στις 2 Ιουλίου 2009 στην υπόθεση T-279/06, Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ)
 (Υπόθεση C-401/09 P)
 2010/C 11/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (εκπρόσωποι: Ν. Κορογιαννάκης και Μ. Δερμιτζάκης, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη του Πρωτοδικείου,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας περί απορρίψεως της προσφοράς της αναιρεσείουσας και περί αναθέσεως της εκτελέσεως της συμβάσεως στον επιλεγέντα υποψήφιο,
 —
 να υποχρεώσει την ΕΚΤ να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας καθώς και τις λοιπές δαπάνες και τα λοιπά έξοδα στα οποία αυτή υποβλήθηκε σε σχέση με την πρωτόδικη προσφυγή, ακόμη και αν η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως απορριφθεί, καθώς και τα έξοδα της κατ’ αναίρεση δίκης, εφόσον η αίτηση αναιρέσεως γίνει δεκτή.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι η ένσταση απαραδέκτου της καθής, η οποία προβλήθηκε με το υπόμνημα αντικρούσεως, έπρεπε να έχει κριθεί απαράδεκτη, λόγω του ότι δεν συμβιβάζεται με το άρθρο 114 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, το οποίο προβλέπει ρητώς ότι η ένσταση αυτή πρέπει να υποβάλλεται «με χωριστό δικόγραφο». Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται επίσης ότι το Πρωτοδικείο, δεχόμενο την ένσταση απαραδέκτου και παραλείποντας να σχολιάσει τα επιχειρήματα της αναιρεσείουσας σε σχέση με την ένσταση αυτή, παρέβη το άρθρο 36 του Οργανισμού του Δικαστηρίου.
 Κατά τη γνώμη της αναιρεσείουσας, το Πρωτοδικείο κακώς δέχθηκε ότι, δεδομένου ότι η προσφορά της Ευρωπαϊκής Δυναμικής δεν έγινε δεκτή, αυτή δεν είχε έννομο συμφέρον προκειμένου να ζητήσει την αναθεώρηση της αποφάσεως της αναθέτουσας αρχής. Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται επίσης ότι το Πρωτοδικείο κακώς έκρινε ότι η προσφεύγουσα έπρεπε οπωσδήποτε να λάβει Arbeitnehmerüberlassungsgenehmigung (AÜG), προκειμένου να παρέχει τις υπηρεσίες της νομίμως.
 Τέλος. η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο παρέλειψε να εφαρμόσει τις σχετικές νομοθετικές διατάξεις που αφορούν την υποχρέωση της αναθέτουσας αρχής να αιτιολογήσει την απόφασή της.


text:
 29.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 6ης Φεβρουαρίου 2014 [αίτηση του Curtea de Apel București (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — E. ON Global Commodities SE, anciennement E.On Energy Trading SE κατά Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor, Direcția Generală a Finanțelor Publice a Municipiului București — Serviciul de administrare a contribuabililor nerezidenți
 (Υπόθεση C-323/12) (1)
 (Οδηγία 79/1072/ΕΟΚ - Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας - Υποκείμενοι στον φόρο που κατοικούν εντός άλλου κράτους μέλους - Τρόπος επιστροφής του ΦΠΑ - Υποκείμενοι στον φόρο που έχουν ορίσει φορολογικό εκπρόσωπο σύμφωνα με τις εθνικές διατάξεις που ίσχυαν πριν από την προσχώρηση στην Ένωση - Αποκλείονται - Έννοια του «υποκείμενου στον φόρο μη εγκατεστημένου στο εσωτερικό της χώρας» - Προϋπόθεση περί ελλείψεως εγκαταστάσεως - Προϋπόθεση περί ελλείψεως παραδόσεως αγαθών ή παροχής υπηρεσιών - Παραδόσεις ηλεκτρικής ενέργειας σε μεταπωλητές υποκείμενους στον φόρο - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρο 171)
 2014/C 93/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel București
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 E. ON Global Commodities SE, anciennement E.On Energy Trading SE
 κατά
 Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor, Direcția Generală a Finanțelor Publice a Municipiului București — Serviciul de administrare a contribuabililor nerezidenți
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Curtea de Apel Bucuresti — Ερμηνεία των άρθρων 1, 3, 4 και 6 της όγδοης οδηγίας 79/1072/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Δεκεμβρίου 1979, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Τρόπος επιστροφής του φόρου προστιθεμένης αξίας στους υποκειμένους στο φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της χώρας (EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 111) — Επιστροφή του ΦΠΑ εντός κράτους μέλους στους υποκειμένους στο φόρο οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι σε άλλο κράτος μέλος και έχουν ορίσει, εντός του πρώτου κράτους μέλους, φορολογικό εκπρόσωπο σύμφωνα με τις εθνικές διατάξεις που ίσχυαν πριν από την προσχώρηση του κράτους αυτού στην Ένωση — Προαπαιτούμενο ο υποκείμενος στον φόρο εντός του οικείου κράτους μέλους και υποχρεούμενος στην επιστροφή του να μην είναι καταχωρισμένος — Έννοια της επιπλέον προϋποθέσεως σε σχέση με τις προβλεπόμενες στα άρθρα 3 και 4 της οδηγίας 79/1072/ΕΟΚ — Συμβατότητα προς τις διατάξεις του άρθρου 6 της ίδια οδηγίας — Άμεσο αποτέλεσμα των άρθρων 3 και 4 της οδηγίας 79/1072/ΕΟΚ
 Διατακτικό
 Οι διατάξεις της όγδοης οδηγίας 79/1072/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Δεκεμβρίου 1979, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Τρόπος επιστροφής του φόρου προστιθεμένης αξίας στους υποκειμένους στον φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της χώρας, σε συνδυασμό με τα άρθρα 38, 171 και 195 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2007/75/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2007, έχουν την έννοια ότι ο υποκείμενος στον φόρο που είναι εγκατεστημένος εντός κράτους μέλους και ο οποίος προέβη σε παραδόσεις ηλεκτρικής ενέργειας προς υποκειμένους στον φόρο μεταπωλητές εγκατεστημένους εντός άλλου κράτους μέλους δικαιούται να επικαλεσθεί την όγδοη οδηγία εντός του δεύτερου αυτού κράτους προκειμένου να τύχει της επιστροφής του φόρου προστιθέμενης αξίας επί των εισροών. Το δικαίωμα αυτό δεν αποκλείεται λόγω του γεγονότος και μόνον ότι έχει ορισθεί φορολογικός εκπρόσωπος ο οποίος διαθέτει αριθμό φορολογικού μητρώου φόρου προστιθέμενης αξίας εντός του τελευταίου αυτού κράτους.
 (1) ΕΕ C 295 της 29.9.2012.


text:
Αριθ. C 133/18 [JE Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4. 5 . 96
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που Προσφυγή του Βασίλειου των Κάτω Χωρών κατά της
 υπέβαλε το Tribunale di Trento — Sezione civile — με Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε
 διάταξη της 15ης Φεβρουαρίου 1996 στην υπόθεση Grundig στις 19 Μαρτίου 1996
 Italiana SpA κατά Ministero delle Finanze (Υπόθεση C-84/96)
 (Υπόθεση C-68/96) (96/C 133/39)
 (96/C 133/37)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, εκπροσωπούμενο από τους
 Με διάταξη της 15ης Φεβρουάριου 1996, η οποία περιήλθε J. S. van den Oosterkamp και M. A. Fierstra, με τόπο
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία των Κάτω
 τήτων στις 14 Μαρτίου 1996, το Tribunale di Trento — Χωρών, 5 rue C. M. Spoo, άσκησε στις 19 Μαρτίου 1996
 Sezione civile —, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Grundig ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Italiana SpA και Ministero delle Finanze, που εκκρεμεί προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα των .
 στικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Πρέπει να ερμηνευθεί το άρθρο 95 της συνθήκης ΕΚ υπό την Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 έννοια ότι απαγορεύει σε ένα κράτος μέλος να θεσπίζει και να — να ακυρώσει το χρεωστικό σημείωμα της 15ης Ιανουαρίου
 εισπράττει φόρο καταναλώσεως υπέρ του Δημοσίου — όπως 1996 καθώς και τις αποφάσεις της Επιτροπής, της 16ης
 o προβλεπόμενος στο άρθρο 4 του Decreto Legge της 30ής Φεβρουαρίου 1996, που αφορούν την εκκαθάριση λογα
 Δεκεμβρίου 1982, κυρωθέντος με τον νόμο 53 της 28ης ριασμών των σχεδίων EFRO 80.07.03.002 (Veendam-
 Φεβρουαρίου 1983, o οποίος ρυθμίστηκε περαιτέρω με Musselkanaal) και EFRO 84.07.03.004 (Weg Veendam)
 το Decreto del Ministero delle Finanze της 23ης Μαρτίου που συγχρηματοδοτήθηκαν πριν από το 1989 από το
 1983 —, όταν ορίζεται διαφορετική φορολογητέα αξία Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Αναπτύξεως,
 μεταξύ των εγχωρίων προϊόντων και των προϊόντων που
 εισάγονται από άλλα κράτη μέλη και προβλέπεται διαφορε — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 τικός τρόπος εισπράξεως του φόρου για τα μεν και για τα
 δε ;
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα αντιστοιχούν
 προς τους λόγους ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα της
 υποθέσεως C-308/95 (1 ).
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 υπέβαλε το Nederlandse Raad van State με απόφαση της 12ης ') EE 1995 , C 299 , o. 13 .
 Μαρτίου 1996, στην υπόθεση Burgemeester en wethouders
 van Haarlemmrliede en Spaarnwoude κ.λπ. κατά Gedepute
 erde Staten van Noord-Holland
 (Υπόθεση C-81/96)
 (96/C 133/38)
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 Με απόφαση της 12ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη υπέβαλε το Tribunale di Genova (πρώτο πολιτικό τμήμα) με
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διατάξεις της 1ης Φεβρουαρίου και 7ης Μαρτίου 1996 στις
 στις 18 Μαρτίου 1996, το Nederlandse Raad van State, στο εκκρεμείς ενώπιον του υποθέσεις μεταξύ 1. Palmera SpA 2.
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Haarlemmrliede en Spaarnw Cesare Rognoli & Figlio Sri και 3. Igino Mazzola, αφενός, και
 oude και Gedeputeerde Staten van Noord-Holland, που Ministero delle Finanze dello Stato, αφετέρου
 εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση (Υποθέσεις C-86/96, C-87/96 και C-88/96)
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: (96/C 133/40)
 Επιτρέπεται βάσει της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου ,
 της 27ης Ιουνίου 1985 , για την εκτίμηση των επιπτώσεων Με διατάξεις της 1ης Φεβρουάριου και 7ης Μαρτίου 1996, οι
 ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο οποίες περιήλθαν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις
 περιβάλλον ( ! ), η χορήγηση άδειας για ένα από τα σχέδια που 21 Μαρτίου 1996, το Tribunale di Genova (πρώτο πολιτικό
 αναφέρονται στο παράρτημα I της οδηγίας, χωρίς να έχει τμήμα) υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 πραγματοποιηθεί κατά την κατάρτιση της άδειας αυτής των, στα πλαίσια των εκκρεμών ενώπιον του αιτούντος
 έκθεση περί των επιπτώσεων στο περιβάλλον κατά την έννοια δικαστηρίου υποθέσεων μεταξύ 1 . Palmera SpA, 2. Cesare
 της οδηγίας όταν η άδεια αφορά σχέδιο για το οποίο είχε ήδη Rognoli & Figlio Sri και 3 . Igino Mazzola, αφενός, και
 χορηγηθεί άδεια πριν από τις 3 Ιουλίου 1988, της οποίας όμως Ministero delle Finanze dello Stato, αφετέρου , αιτήσεις για
 δεν έγινε χρήση και κατά την κατάρτισή της είχε πραγματο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, τα ερωτήματα των
 ποιηθεί έκθεση περί των επιπτώσεων στο περιβάλλον σύμφω οποίων είναι ταυτόσημα με εκείνα των συνεκδικαζομένων
 να με τις προϋποθέσεις που θέτει εν προκειμένω η οδηγία; υποθέσεων C-47/95 κ.λπ. Ρ ).
 ') ΕΕ αριθ . L 175 της 5 . 7. 1985 , σ. 40. (!) ΕΕ αριθ. C 119 της 13. 5. 1995, σ. 5.


text:
 25.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/17
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Naczelny Sąd Administracyjny (Πολωνία) στις 22 Ιανουαρίου 2016 — Minister Finansów κατά Stowarzyszenie Artystów Wykonawców Utworów Muzycznych i Słowno-Muzycznych SAWP με έδρα τη Βαρσοβία
 (Υπόθεση C-37/16)
 (2016/C 145/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Naczelny Sąd Administracyjny
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Minister Finansów
 Καθής: Stowarzyszenie Artystów Wykonawców Utworów Muzycznych i Słowno-Muzycznych SAWP με έδρα τη Βαρσοβία (SAWP).
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Παρέχουν υπηρεσία, κατά την έννοια των άρθρων 24, σημείο 1 και 25, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1), οι δημιουργοί, ερμηνευτές ή εκτελεστές καλλιτέχνες καθώς και οι λοιποί δικαιούχοι προς τους παραγωγούς και εισαγωγείς μαγνητοφώνων και άλλων παρόμοιων συσκευών καθώς και κενών υποθεμάτων δεδομένων, από τους οποίους οι οργανώσεις συλλογικής διαχείρισης εισπράττουν ιδίω ονόματι, αλλά για λογαριασμό των εν λόγω δημιουργών, ερμηνευτών ή εκτελεστών καλλιτεχνών καθώς και λοιπών δικαιούχων, τέλη για την πώληση των ως άνω συσκευών καθώς και κενών υποθεμάτων δεδομένων;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, ενεργούν οι οργανώσεις συλλογικής διαχείρισης, οι οποίες εισπράττουν από τους παραγωγούς και εισαγωγείς τέλη για την πώληση συσκευών και κενών υποθεμάτων δεδομένων, ως υποκείμενοι στον φόρο κατά την έννοια του άρθρου 28 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1), υποχρεούμενοι να εκδώσουν για τις εν λόγω πράξεις τιμολόγιο κατά την έννοια του άρθρου 220, παράγραφος 1, σημείο 1, της ίδιας οδηγίας, προς τους παραγωγούς ή εισαγωγείς μαγνητοφώνων και άλλων παρόμοιων συσκευών καθώς και κενών υποθεμάτων δεδομένων, στο οποίο να αναγράφεται η είσπραξη του οφειλόμενου ΦΠΑ λόγω επιβολής τελών, και, κατά τη στιγμή της απόδοσης των εισπραχθέντων τελών προς τους δημιουργούς, ερμηνευτές ή εκτελεστές καλλιτέχνες καθώς και λοιπούς δικαιούχους, υποχρεούνται οι τελευταίοι να εκδίδουν για την είσπραξη των τελών τιμολόγιο προς την οργάνωση συλλογικής διαχείρισης που εισπράττει τα τέλη στο οποίο να αναγράφεται ο σχετικός ΦΠΑ;
 (1) ΕΕ L 347, σ. 1.


text:
 Αριθ. C 54/36 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22 . 2 . 97
 λόμενες αποφάσεις θίγουν τον προσφεύγοντα, είναι αναιτιο Επιπλέον, o ενάγων ισχυρίζεται ότι προσεβλήθη το δικαίωμά
 λόγητες και, κατά συνέπεια, συνιστούν παράβαση του άρ του να λάβει σύνταξη. Μολονότι ζήτησε τη μεταφορά των
 θρου 25 δεύτερο εδάφιο δεύτερη περίοδος του ΚΥΚ. Επι κεκτημένων συνταξιοδοτικών του δικαιωμάτων στη Γερμα
 πλέον, η διοίκηση υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, νία, έλαβε μόνον, με έγγραφο της 1ης Απριλίου 1996, τον
 κρίνοντας ότι τα προσόντα του προσφεύγοντος δεν ήταν αναλυτικό λογαριασμό των επιστρεπτέων ατομικών του
 εξαιρετικά, υπό την έννοια ότι συνεπάγονται την εφαρμογή συνταξιοδοτικών εισφορών. Τα συνταξιοδοτικά του δικαιώ
 του άρθρου 31 παράγραφος 2 του ΚΥΚ. ματα ουδόλως μεταφέρθηκαν και έκτοτε έχει μόνον δικαίωμα
 μιας πολύ χαμηλής συντάξεως από το γερμανικό σύστημα,
 δεδομένου ότι έκτοτε στερήθηκε κάθε δικαιώματος από το
 συνταξιοδοτικό σύστημα της ευρωπαϊκής δημοσιοϋπαλληλί
 ας .
 Αγωγή του «Y» κατα Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που
 ασκήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 1996
 (Υπόθεση Τ-219/96)
 (97/C 54/59)
 Αγωγή της εταιρείας «Ελληνική Βιομηχανία Όπλων»
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) (ΕΒΟ) ΑΕ κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 O «Y», κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τον στις 10 Δεκεμβρίου 1996
 Gérard Collin, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο (Υπόθεση Τ-220/96)
 Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρείας Fiduciaire Myson
 Sàrl, 30, rue de Cessange , άσκησε , στις 27 Δεκεμβρίου 1996, (97/C 54/60)
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 αγωγή κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου . (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 O ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: Στις 10 Δεκεμβρίου 1996, η Ελληνική Βιομηχανία Όπλων
 (ΕΒΟ) ΑΕ , ανώνυμη εταιρεία ελληνικού δικαίου με έδρα την
 — να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αποδώσει Αθήνα, εκπροσωπουμένη από τους Μιχαήλ Σταθόπουλο και
 στον ενάγοντα τις παρανόμως παρακρατηθείσες από την Ιωάννη Αναγνώστου, δικηγόρους Αθηνών, με αντίκλητο στο
 1η Νοεμβρίου 1993 μέχρι τις 19 Ιανουαρίου 1996 αποδοχές Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Aloyse May, άσκησε, ενώπιον
 του , πλέον τόκων υπερημερίας από την ημερομηνία κατά του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αγωγή
 την οποία αυτές κατέστησαν απαιτητές, κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της
 — να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να του κατα Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 βάλει προσωρινή αποζημίωση ύψους τριών εκατομμυ
 ρίων βελγικών φράγκων, υπό την επιφύλαξη αυξήσεως H ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 του ποσού αυτού κατά τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας,
 1 , να γίνει δεκτή η αγωγή ,
 — να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστι
 κά έξοδα. 2, να καταδικασθούν οι εναγόμενοι για την στο ιστορικό της
 αγωγής αναφερομένη αιτία να της καταβάλουν 75 451 500
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα δολάρια ΗΠΑ, άλλως το ισάξιο αυτών σε Ecu κατά την
 ημέρα πληρωμής τους, σύμφωνα με την επίσημη ανώτατη
 Στις 6 Οκτωβρίου 1993 , η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή ισοτιμία δολαρίου ΗΠΑ προς Ecu, άλλως και επικουρικά
 (στο εξής: ΑΔΑ) αποφάσισε να θέσει τον ενάγοντα σε αργία 60 478 770 Ecu κατά τη σημερινή ισοτιμία δολαρίου ΗΠΑ
 και να παρακρατά το ήμισυ του βασικού μισθού του , βάσει προς Ecu, εντόκως προς 8 % επιτόκιο, όπως συνηθίζεται
 του άρθρου 88 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως στις διεθνείς συναλλαγές, από την επίδοση της αγωγής
 των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: μέχρι ολοσχερούς εξόφλησης, έναντι της εκχώρησης σε
 ΚΥΚ). Στις 6 Ιουνίου 1994 , o ενάγων καταδικάσθηκε από το αυτούς της παραπάνω απαίτησης της ενάγουσας κατά της
 Tribunal correctionnel των Βρυξελλών. Central Bank of Iraq,
 Βάσει των παραγράφων 3 και 5 του άρθρου 88 του ΚΥΚ, η 3 , να καταδικασθούν οι εναγόμενοι στη δικαστική δαπάνη
 κατάσταση του ενάγοντος έπρεπε να ρυθμιστεί οριστικώς της ενάγουσας και στην αμοιβή των πληρεξουσίων δικη
 εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία η γόρων της.
 εκδοθείσα από το ποινικό δικαστήριο απόφαση κατέστη
 αμετάκλητη . Δεδομένου ότι η καταδικαστική απόφαση Κύρια επιχειρήματα της ενάγουσας
 κατέστη αμετάκλητη στις 21 Ιουνίου 1994, η κατάσταση του
 ενάγοντος έπρεπε να έχει ρυθμιστεί οριστικώς το αργότερο H ενάγουσα είναι εταιρεία κατασκευής και εμπορίας όπλων
 μέχρι τις 21 Οκτωβρίου 1994. H τετράμηνη προθεσμία και πυρομαχικών. Με βάση σύμβαση της 12ης Ιανουαρίου
 προδήλως δεν τηρήθηκε, δεδομένου ότι o ενάγων έλαβε 1987 πώλησε στο Ιράκ πυρομαχικά, τα οποία και παρέδωσε
 γνώση της πειθαρχικής αποφάσεως της ΑΔΑ περί παύσεώς κατά το διάστημα από 25 Οκτωβρίου 1987 μέχρι 30 Μαΐου
 του στις 19 Ιανουαρίου 1996. Βάσει του άρθρου 88 παρά 1989, έναντι τιμήματος το οποίο θα καταβαλλόταν από τη
 γραφος 4 του ΚΥΚ, o ενάγων ζητεί την απόδοση των ποσών Central Bank of Iraq με το σύστημα της ανέκκλητης ενεγγύου
 που παρακρατήθηκαν από τις αποδοχές του - αυτές οι πιστώσεως. H Central Bank of Iraq, όμως, αρνήθηκε να
 παράνομες κρατήσεις πραγματοποιήθηκαν από την 1η Νοεμ πληρώσει, επικαλούμενη το ψήφισμα 660 της 6ης Αυγούστου
 βρίου 1993 μέχρι τις 19 Ιανουαρίου 1996. 1990 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών,
 ---pagebreak--- 22 . 2. 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 54/37
 βάσει του οποίου εκδόθηκε o κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2340/ οποία υπέβαλε η προσφεύγουσα ενώπιον της αρμόδιας
 90 του Συμβουλίου που απαγόρευε κάθε εμπορική συναλλα για τους διορισμούς αρχής ( στο εξής: ΑΔΑ) στις 17 Ιου
 γή με το Ιράκ και το Κουβέιτ. H ενάγουσα προσέφυγε στα νίου 1996 και με την οποία προσέβαλε την απόφαση της
 ελληνικά δικαστήρια και πέτυχε την έκδοση αποφάσεως με ΑΔΑ να μην την προαγάγει στο βαθμό C 1 για το έτος 1996
 την οποία υποχρεώθηκε η Central Bank of Iraq να της ( απόφαση δημοσιευθείσα στις διοικητικές πληροφορίες,
 καταβάλει το ποσό των 75 451500 δολαρίων ΗΠΑ, αλλά η τεύχος αριθ . 933 της 9ης Απριλίου 1996),
 εκτέλεση της αποφάσεως αυτής απέβη αδύνατη . H ζημία της
 ενάγουσας συνίσταται ακριβώς σ' αυτή την αδυναμία εισπρά — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 ξεως της απαιτήσεώς της. H ενάγουσα εκχωρεί την ανωτέρω
 συμβατική αξίωσή της κατά της Central Bank of Iraq στην Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ευρωπαϊκή Ένωση και ζητεί από αυτήν, βάσει του άρ H προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι έχει αποδειχθεί και ότι,
 θρου 215 της συνθήκης, την καταβολή ισόποσης αποζημιώ εξάλλου , δεν αμφισβητείται από την Επιτροπή με την προ
 σεως . σβαλλομένη απόφαση ότι είχε προσόντα ανώτερα των άλλων
 υπαλλήλων που προήχθησαν στο βαθμό C 1 κατά τη διάρκεια
 H ενάγουσα υποστηρίζει ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέ της χρήσεως 1996. Εξ αυτού η προσφεύγουσα συνάγει ότι η
 σεις γενέσεως της εξωσυμβατικής ευθύνης της Ευρωπαϊκής Επιτροπή , αρνούμενη να την προαγάγει, παραβίασε την αρχή
 Ενώσεως. Ειδικότερα, υποστηρίζει ότι κατά την έκδοση του της απαγορεύσεως των διακρίσεων και παρέβη το άρθρο 45
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2340/90 (') τα εναγόμενα κοινοτικά παράγραφος 1 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως
 όργανα παραβίασαν γενικές αρχές και κανόνες του κοινοτι των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 κού δικαίου , και συγκεκριμένα την αρχή της προστασίας της
 ιδιοκτησίας, την αρχή της ισότητας και της απαγορεύσεως
 των δυσμενών διακρίσεων, την αρχή της απαγορεύσεως της
 καταχρήσεως εξουσίας και την αρχή της αναλογικότητας, την
 αρχή της προστασίας της οικονομικής ελευθερίας και την Προσφυγή του Jean-Luc Delhaye κατα Επιτροπής των
 αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 2 Ιανουαρίου
 1997
 H ενάγουσα εκτιμά ότι δεν χρειάζεται να έχει παραβιαστεί (Υπόθεση Τ-1/97)
 κατάφωρα υπέρτερος κανόνας δικαίου που προστατεύει
 τους ιδιώτες, όπως έχει γίνει δεκτό από τη νομολογία του (97/C 54/62)
 Δικαστηρίου όσον αφορά τις κανονιστικές πράξεις, γιατί o
 κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2340/90 δεν συνιστά κανονιστική (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 πράξη , αλλά στην ουσία πράξη με άμεσο και ατομικό
 χαρακτήρα. O Jean-Luc Delhaye , κάτοικος Thieu (Βέλγιο), εκπροσιυπού
 μενος από τον Lucas Vogel , δικηγόρο Βρυξελλών, με αντί
 κλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Christian Kremer,
 (') Κανονισμος (ΕΟΚ ) αριθ. 2340/90 του Συμβουλίου , της 8ης 8-10, rue Mathias Hardt , άσκησε , στις 2 Ιανουαρίου 1997 ,
 Αυγούστου 1990, που παρεμποδίζει τις συναλλαγές της Κοινό
 τητας που αφορούν το Ιράκ και το Κουβέιτ (ΕΕ αριθ. L 213 της
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 9. 8 . 1990, σ. 1 ). προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της 25ης Σεπτεμβρίου 1996,
 κοινοποιηθείσα στον προσφεύγοντα την 1η Οκτωβρίου
 Προσφυγή της Immacolata Manzo κατα Επιτροπής των 1996, με την οποία απορρίφθηκε η διοικητική ένσταση
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 27 Δεκεμ που υπέβαλε o προσφεύγων στις 28 Μαΐου 1996 (πρωτο
 βρίου 1996 κολληθείσα στις 4 Ιουνίου 1996), και με την οποία η
 Επιτροπή αρνήθηκε να καταβάλει στον προσφεύγοντα
 (Υπόθεση Τ-221/96) την αποζημίωση εγκαταστάσεως που προβλέπει το άρ
 (97/C 54/61 ) θρο 5 του παραρτήματος VII του κανονισμού υπηρεσια
 κής καταστάσεως,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 H Immacolata Manzo , κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμε Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 νο από τον Lucas Vogel, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο
 στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Christian Kremer, 8-10, rue O προσφεύγων προβάλλει ότι, κατά την επανατοποθέτησή
 Mathias Hardt, άσκησε , στις 27 Δεκεμβρίου 1996, ενώπιον του του στις Βρυξέλλες μετά την Επιστροφή του από την
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή
 αντιπροσωπεία της Επιτροπής στο Κίεβο, η διοίκηση της
 Επιτροπής αρνήθηκε να του χορηγήσει την αποζημίωση
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. εγκαταστάσεως. Προσβάλλει την απόφαση αυτή επικαλού
 μενος, αφενός, παράβαση του άρθρου 71 του κανονισμού
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων ( ΚΥΚ) και του
 άρθρου 5 του παραρτήματος VII του εν λόγω ΚΥΚ και,
 — να ακυρώσει τη ληφθείσα στις 25 Σεπτεμβρίου 1996 αφετέρου , παράβαση του άρθρου 110 του ΚΥΚ και κατά
 σιωπηρή απόφαση περί απορρίψεως της ενστάσεως, την χρηση εξουσίας.


text:
 18.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/25
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Μαρτίου 2017 — Neka Novin κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-436/14) (1)
 ((Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν με σκοπό την παρεμπόδιση της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Διατήρηση της εγγραφής της επωνυμίας της προσφεύγουσας στον κατάλογο των προσώπων που υπόκεινται σε περιοριστικά μέτρα - Πλάνη περί το δίκαιο - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Αναλογικότητα))
 (2017/C 121/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Neka Novin Co., Private Joint Stock (Tεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωπος: L. Vidal, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Vitro και M. Bishop)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως του Συμβουλίου με την οποία διατηρήθηκε η εγγραφή της επωνυμίας της προσφεύγουσας στον κατάλογο του παραρτήματος II της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ 2010, L 195, σ. 39), όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2011/299/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2011 (ΕΕ 2011, L 136, σ. 65), και στον κατάλογο του παραρτήματος IX του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ 2012, L 88, σ. 1), όπως αυτή κοινοποιήθηκε με ανακοίνωση της 15ης Μαρτίου 2014.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Neka Novin Co., Private Joint Stock φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Το Συμβούλιο φέρει το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του.
 (1) EE C 253 της 4.8.2014.


text:
 17.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 229/3
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 7ης Ιουλίου 2005
 στην υπόθεση C-374/03 (αίτηση του Verwaltungsgericht για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Gaye Gürol κατά Bezirksregierung Köln (1)
 (Συμφωνία συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας - Άρθρο 9 της αποφάσεως 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως - Άμεσο αποτέλεσμα - Πρόσβαση στην εκπαίδευση των τέκνων Τούρκου εργαζομένου που είναι ενταγμένος στη νόμιμη αγορά εργασίας - Τέκνα που διαμένουν με τους γονείς τους - Σπουδαστικό επίδομα)
 (2005/C 229/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-374/03, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Verwaltungsgericht Sigmaringen (Γερμανία) με απόφαση της 31ης Ιουλίου 2003, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 8 Σεπτεμβρίου 2003, στο πλαίσιο της δίκης Gaye Gürol κατά Bezirksregierung Köln, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. P. Jann, πρόεδρο τμήματος, K. Lenaerts, J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητή), E. Juhász και M. Ilešič, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 7 Ιουλίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Το άρθρο 9, πρώτη περίοδος, της αποφάσεως 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, σχετικά με την ανάπτυξη της συνδέσεως, που εξέδωσε το Συμβούλιο Συνδέσεως το οποίο συστάθηκε με τη Συμφωνία Συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας έχει άμεσο αποτέλεσμα εντός των κρατών μελών.
 2)
 Η προϋπόθεση της κατοικίας με τους γονείς, κατά την έννοια του άρθρου 9, πρώτη περίοδος, της αποφάσεως 1/80, πληρούται στην περίπτωση του τέκνου τουρκικής ιθαγένειας το οποίο, αφού διέμεινε νομίμως με τους γονείς του στο κράτος μέλος υποδοχής, δημιουργεί την κύρια κατοικία του στον τόπο, εντός του ίδιου κράτους, όπου ακολουθεί επαγγελματική εκπαίδευση, ενώ δηλώνει την κατοικία των γονέων του μόνον ως δευτερεύουσα κατοικία.
 3)
 Το άρθρο 9, δεύτερη περίοδος, της αποφάσεως 1/80 έχει άμεσο αποτέλεσμα εντός των κρατών μελών. Η διάταξη αυτή εξασφαλίζει υπέρ των τέκνων Τούρκων υπηκόων το δικαίωμα να λαμβάνουν χωρίς διακρίσεις σπουδαστικό επίδομα όπως αυτό που προβλέπει η επίδικη στην κύρια δίκη ρύθμιση ακόμη και αν πραγματοποιούν σπουδές ανωτάτης εκπαίδευσης στην Τουρκία.
 (1) ΕΕ C 304 της 13.12.2003.


text:
 23.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/7
 Προσφυγή της 14ης Ιανουαρίου 2015 — Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-14/15)
 (2015/C 096/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: F. Drexler, A. Caiola, M. Pencheva)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2014/731/ΕΕ του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 2014, για την έναρξη της αυτοματοποιημένης ανταλλαγής δεδομένων σχετικά με τις άδειες κυκλοφορίας οχημάτων (ΑΚΟ) στη Μάλτα (1), την απόφαση 2014/743/ΕΕ του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για την έναρξη στην Κύπρο της αυτοματοποιημένης ανταλλαγής δεδομένων σχετικά με τις άδειες κυκλοφορίας οχημάτων (ΑΚΟ) (2), και την απόφαση 2014/744/ΕΕ του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για την έναρξη στην Εσθονία της αυτοματοποιημένης ανταλλαγής δεδομένων σχετικά με τις άδειες κυκλοφορίας οχημάτων (ΑΚΟ) (3),
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακύρωσης και κύρια επιχειρήματα
 Το Κοινοβούλιο προβάλλει δύο λόγους ακύρωσης, από τους οποίους ο πρώτος στηρίζεται στον ισχυρισμό ότι συντρέχει παραβίαση των Συνθηκών και ο δεύτερος στον ισχυρισμό ότι συντρέχει παράβαση ουσιώδους τύπου.
 Πρώτον, το Κοινοβούλιο θεωρεί ότι η νομική βάση που επέλεξε το Συμβούλιο για την έκδοση των προσβαλλόμενων αποφάσεων ήταν εσφαλμένη.
 Δεύτερον, το Κοινοβούλιο ισχυρίζεται ότι η διαδικασία λήψης των αποφάσεων που εφάρμοσε το Συμβούλιο ήταν νομικά εσφαλμένη.
 (1) ΕΕ L 302, σ. 56.
 (2) ΕΕ L 308, σ. 100.
 (3) ΕΕ L 308, σ. 102.


text:
C 47/34 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.2.2004
 Ανακόπτων δικαιούχος Laboratoires Goëmar — να απορρίψει την καταχώριση του κοινοτικού σήματος
 σήματος: αριθ. 1.160.050 BOOMERANG TV για την κλάση 41·
 Σήμα ή σημείο για το Εθνικό και διεθνές λεκτικό σήμα
 οποίο ασκήθηκε ανακοπή: «Laboratoires de la mer» για αγαθά — να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα τον αντίδικο και τους
 των κλάσεων 3, 5, 29 και 31 τυχόν παρεμβαίνοντες στην παρούσα υπόθεση.
 (μεταξύ άλλων, καλλυντικά που
 παρασκευάζονται βάσει προϊόντων
 που προέρχονται από τη θάλασσα)
 Απόφαση του τμήματος Η ανακοπή έγινε δεκτή και απορρί-
 ανακοπών: φθηκε στο σύνολό της η αίτηση Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής της La
 προσφυγών: Mer Technology Αιτούντες το κοινοτικό José Matías Abril Sánchez και
 σήμα: Pedro Ricote Saugar
 Λόγοι ακυρώσεως προ- Παράβαση του άρθρου 43,
 βαλλόμενοι με την παράγραφοι 2 και 3, και του
 Κοινοτικό σήμα που απο- Το εικονιστικό σήμα που αποτελεί-
 παρούσα προσφυγή άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανο-
 τελεί το αντικείμενο της ται από τις λέξεις «BOOMERANG
 νισμού 40/94 του Συμβουλίου (1).
 αιτήσεως: TV» με υπερκείμενο σχήμα μισής
 ελλείψεως — Αίτηση
 αριθ. 1.160.050, για υπηρεσίες των
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής ∆εκεμβρίου
 κλάσεων 38 έως 41· ωστόσο, κατά
 1993, περί κοινοτικού σήματος (ΕΕ L 11, σ. 1).
 τη διαδικασία ανακοπής, ο αιτών
 περιόρισε την αίτηση προστασίας
 του σήματος, εξαιρώντας τις υπηρε-
 σίες της κλάσεως 38
 ∆ικαιούχος του αντιταχ- Η προσφεύγουσα
 θέντος κατά τη διαδικασία
 ανακοπής σήματος ή δια-
 Προσφυγή της Εl Corte Inglés, S.A. κατά του Γραφείου
 κριτικού γνωρίσματος:
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ)
 που ασκήθηκε στις 17 ∆εκεμβρίου 2003
 Αντιτασσόμενα σήματα ή Ισπανικά εικονιστικά σήματα αριθ.
 (Υπόθεση Τ-420/03) διακριτικά γνωρίσματα: 2035514, 2163613, 2163616,
 2035507, 2035508, 2035505,
 2035509, 2035510, 2035511,
 (2004/C 47/66) 2035512 και 2035513 (ο όρος
 «BOOMERANG» εντός ρομ-
 βοειδούς πλαισίου), 1236024,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) 1236025 και 1282250, ιρλανδικό
 σήμα αριθ. 153228, ελληνικό σήμα
 αριθ. 109387 και κοινοτικό σήμα
 αριθ. 448514 (ο όρος
 Η Εl Corte Inglés, S.A., με έδρα τη Μαδρίτη (Ισπανία), εκπροσω- «BOOMERANG» κάτω από τετρά-
 πούμενη από τους Juan Luis Rivas Zurdo και Εmilio López γωνο πλαίσιο που περιέχει το
 Leiva, δικηγόρους Μαδρίτης, άσκησε στις 17 ∆εκεμβρίου 2003 γράμμα Β ακολουθούμενο από
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή ένα μπούμερανγκ), ισπανικό
 κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής λεκτικό σήμα «BOOMERANG»
 Αγοράς (ΓΕΕΑ). αριθ. 456466, ισπανικά εικονιστικά
 σήματα «BOOMERANG La base
 del deporte» και αγγλικό εικο-
 νιστικό σήμα αριθ. 1494568
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (τετραγωνίδιο στο οποίο περιέχεται
 το γράμμα Β ακολουθούμενο από
 — να ακυρώσει την απόφαση του ΓΕΕΑ (δεύτερο τμήμα προσφυ- ένα μπούμερανγκ) για προϊόντα των
 γών), της 1ης Οκτωβρίου 2003, στην υπόθεση R088/2003- κλάσεων 18, 25, 38 και 41.
 2, στο μέτρο που, απορρίπτοντας την ενώπιόν του ασκηθείσα
 προσφυγή, επιτρέπει μελλοντική καταχώριση του κοινοτικού
 σήματος αριθ. 1.160.050 BOOMERANG TV για την Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της ανακοπής
 κλάση 41· ανακοπών:
 ---pagebreak--- 21.2.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 47/35
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα των
 προσφυγών: προσφευγουσών.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγρα-
 φος 1, στοιχείο β', παράγραφος 2,
 στοιχείο γ', και παράγραφος 5, του
 κανονισμού 40/94. Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν την ακύρωση των αποφάσεων της
 Επιτροπής με τις οποίες απορρίφθηκε η αίτηση των προσφευγου-
 σών να μην ταξινομηθεί η ουσία n-προπυλοβρωμίδιο ως λίαν
 εύφλεκτη ουσία (φράση κινδύνου R11) και ως αναπαραγωγικώς
 τοξική ουσία κατηγορίας 2 (φράση κινδύνου R60), αλλά ως
 αναπαραγωγικώς τοξική ουσία της κατηγορίας 3/R62 και ως
 εύφλεκτη ουσία R18. Επικουρικώς, οι προσφεύγουσες ζήτησαν
 Προσφυγή-αγωγή της Εnviro Tech Europe Ltd. και της
 από την Επιτροπή να μην περιλάβει το n-προπυλοβρωμίδιο στην
 Εnviro Tech International Inc. κατά της Επιτροπής των
 29η προσαρμογή της οδηγίας 67/548/EOK (1) στην τεχνική
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 23 ∆εκεμβρίου
 πρόοδο έως ότου η Επιτροπή προβεί σε κατάλληλη και πλήρη
 2003
 αξιολόγηση όλων των επιστημονικών στοιχείων.
 (Υπόθεση Τ-422/03)
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλ-
 λουν ότι η Επιτροπή παρέβη τη διάταξη της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ
 (2004/C 47/67) σχετικά με τις εφαρμοστέες τεχνικές μεθόδους και τα κριτήρια
 ταξινομήσεως των χημικών ουσιών. Σύμφωνα με τις προσφεύγου-
 σες, η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και προέβη
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) σε εσφαλμένη εφαρμογή των μεθόδων δοκιμασίας των φυσικών
 και χημικών ιδιοτήτων, που καθορίζονται με το παράρτημα V,
 σημείο Α.9, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ, των κριτηρίων ταξινο-
 μήσεως των τοξικολογικών ιδιοτήτων που καθορίζονται στο
 παράρτημα VI, σημείο 4.2.3, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ και του
 Η Εnviro Tech Europe Ltd., με έδρα το Kingston-upon-Thames, κριτηρίου σχετικά με τον συνήθη χειρισμό και τη συνήθη χρήση
 Ηνωμένο Βασίλειο, και η Εnviro Tech International Inc., με έδρα που καθορίζεται στο παράρτημα VI, σημείο 1.1 της οδηγίας
 το Σικάγο, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, εκπροσωπούμενες 67/548/ΕΟΚ.
 από τους C. Mereu και K. Van Maldegem, δικηγόρους, άσκησαν
 στις 23 ∆εκεμβρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω-
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή (στο εξής: προσφυγή) κατά
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Οι προσφεύγουσες προβάλλουν επίσης ότι η Επιτροπή προσέβαλε
 τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη τους, διότι δεν εξέτασε με
 επιμέλεια, αμεροληψία και με βάση τα οικεία κριτήρια της οδηγίας
 67/548/ΕΟΚ τα στοιχεία που υπέβαλαν οι προσφεύγουσες στο
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες (στο εξής: οι προσφεύγουσες) πλαίσιο των υποχρεώσεων που υπέχουν από την οδηγία
 ζητούν από το Πρωτοδικείο: 67/548/ΕΟΚ.
 — να ακυρώσει τις αποφάσεις D(2003) 430307 και D(2003)
 430309 της Επιτροπής, της 4ης Νοεμβρίου 2003· Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες επικαλούνται παράβαση του
 άρθρου 95, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΚ. Σύμφωνα με τις
 — να αναγνωρίσει την υπαιτιότητα της Επιτροπής για τις ζημίες προσφεύγουσες, η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη της ούτε εκτίμησε
 που οι προσφεύγουσες υπέστησαν μέχρι σήμερα και πρόκειται στο σύνολό τους τα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία και τις νέες
 να υποστούν κατά την εκκρεμοδικία, λόγω της παράνομης εξελίξεις βάσει επιστημονικών δεδομένων.
 συμπεριφοράς της Επιτροπής, η οποία συνίσταται, μεταξύ
 άλλων, στην απόρριψη της αιτήσεως των προσφευγουσών
 και στην έκδοση των προσβαλλόμενων αποφάσεων, και να
 υποχρεώσει την Επιτροπή να τους καταβάλει 350 000 ευρώ Οι προσφεύγουσες επισημαίνουν ότι οι προσβαλλόμενες αποφά-
 έναντι αποζημιώσεως· σεις βασίζονται στην αρχή της προλήψεως. Σύμφωνα με τις
 προσφεύγουσες, η αρχή αυτή εφαρμόζεται μόνο στο πλαίσιο της
 αξιολογήσεως των επικίνδυνων επιπτώσεων (risk assessment) και
 — να αναγνωρίσει την υπαιτιότητα της Επιτροπής για τις όχι στο πλαίσιο της αξιολογήσεως των επικίνδυνων ιδιοτήτων
 επικείμενες ζημίες, για την επέλευση των οποίων υφίσταται (hazard assessment). Επιπλέον, η αρχή αυτή θα ήταν εφαρμοστέα
 επαρκής βεβαιότητα, αλλά οι οποίες δεν είναι δυνατόν να στην υπό κρίση υπόθεση, μόνο σε περίπτωση επιστημονικής
 αποτιμηθούν ακριβώς· αβεβαιότητας.


text:
 22.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 30ής Μαρτίου 2017 [αίτηση του Općinski sud u Velikoj Gorici (Κροατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — VG Čistoća d.o.o. κατά Đuro Vladika, Ljubica Vladika
 (Υπόθεση C-335/16) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Περιβάλλον - Απόβλητα - Οδηγία 2008/98/ΕΚ - Κάλυψη του κόστους διαχειρίσεως των αποβλήτων - Αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» - Έννοια των «κατόχων αποβλήτων» - Χρέωση για τη διαχείριση των αποβλήτων - Ειδικό τέλος προοριζόμενο προς χρηματοδότηση επενδύσεων κεφαλαίου))
 (2017/C 161/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η κροατική
 Αιτούν δικαστήριο
 Općinski sud u Velikoj Gorici
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 VG Čistoća d.o.o.
 κατά
 Đuro Vladika, Ljubica Vladika
 Διατακτικό
 Το άρθρο 14 και το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 2008, για τα απόβλητα και την κατάργηση ορισμένων οδηγιών, έχουν την έννοια ότι, στο παρόν στάδιο εξελίξεως του δικαίου της Ένωσης, δεν αποκλείουν εθνική ρύθμιση, όπως αυτή της κύριας δίκης, η οποία προβλέπει για τη χρηματοδότηση υπηρεσίας διαχειρίσεως και διαθέσεως αστικών αποβλήτων χρέωση υπολογιζόμενη με βάση την εκτίμηση του παραγόμενου από τους χρήστες της υπηρεσίας αυτής όγκου αποβλήτων και όχι με βάση την ποσότητα αποβλήτων που αυτοί πράγματι παρήγαγαν και παρέδωσαν, καθώς και την καταβολή από τους χρήστες, λόγω της ιδιότητάς τους ως κατόχων αποβλήτων, πρόσθετου τέλους, το προϊόν του οποίου αποσκοπεί στη χρηματοδότηση επενδύσεων κεφαλαίου που είναι αναγκαίες για την επεξεργασία των αποβλήτων, περιλαμβανομένης της ανακυκλώσεώς τους. Εναπόκειται, ωστόσο, στο αιτούν δικαστήριο να ελέγξει, βάσει των πραγματικών και νομικών στοιχείων που διαθέτει, αν τούτο έχει ως αποτέλεσμα να επιβαρύνονται ορισμένοι «κάτοχοι» με προδήλως δυσανάλογο κόστος σε σχέση με τον όγκο ή το είδος των αποβλήτων που μπορούν να παράγουν. Προς τούτο, το εθνικό δικαστήριο μπορεί, μεταξύ άλλων, να λάβει υπόψη κριτήρια συνδεόμενα με το είδος των ακινήτων που χρησιμοποιούν οι χρήστες, την επιφάνεια και τη χρήση των ακινήτων αυτών, την ικανότητα παραγωγής αποβλήτων εκ μέρους των «κατόχων», τον όγκο των κάδων που έχουν τεθεί στη διάθεση των χρηστών, καθώς και τη συχνότητα με την οποία πραγματοποιείται η αποκομιδή των αποβλήτων, καθόσον οι εν λόγω παράμετροι είναι ικανές να επηρεάσουν ευθέως το ύψος του κόστους διαχειρίσεως των αποβλήτων.
 (1) ΕΕ C 296 της 16.8.2016.


text:
 8.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/32
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 30ής Σεπτεμβρίου 2013 — BP κατά Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση F-38/12) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Συμβασιούχος υπάλληλος - Μη ανανέωση της ισχύος συμβάσεως ορισμένου χρόνου για αόριστη χρονική διάρκεια - Μετάθεση σε άλλη υπηρεσία μέχρι της λήξεως της ισχύος της συμβάσεως - Προσφυγή ακυρώσεως - Αγωγή αποζημιώσεως)
 (2014/C 71/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: BP (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: L. Levi και M. Vandenbussche, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενος: Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA) (εκπρόσωποι: M. Kjærum, επικουρούμενος από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας ως συμβασιούχου υπαλλήλου και της αποφάσεως περί μεταθέσεώς της σε άλλο τμήμα του Οργανισμού, καθώς και αίτημα αποκαταστάσεως της υλικής ζημίας και ικανοποιήσεως της ηθικής βλάβης που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή
 2)
 Η BP φέρει τα έξοδά της και καταδικάζεται στο σύνολο των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε ο Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) EE C 138 της 12.5.2012, σ. 37.


text:
 8.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 39/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 19ης Νοεμβρίου 2013 — Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-66/12) (1)
 (Ετήσια αναπροσαρμογή των αποδοχών και των συντάξεων των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κανονισμός Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων - Προσφυγή ακυρώσεως - Ανακοίνωση COM(2011) 829 τελικό - Πρόταση COM(2011) 820 τελικό - Προσφυγή κατά παραλείψεως - Υποβολή προτάσεων βάσει του άρθρου 10 του παραρτήματος XI του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων - Παράλειψη της Επιτροπής - Προσφυγή η οποία κατέστη άνευ αντικειμένου - Κατάργηση της δίκης)
 2014/C 39/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και J. Herrmann)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του προσφεύγοντος: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek, D. Hadroušek και J. Vláčil), Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: V. Pasternak Jørgensen και C. Thorning), Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας T. Henze και N. Graf Vitzthum), Ιρλανδία (εκπρόσωποι: E. Creedon, επικουρούμενη από τους C. Toland, BL, και A. Joyce, solicitor), Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: N. Díaz Abad και S. Centeno Huerta), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues, D. Colas και J.-S. Pilczer), Δημοκρατία της Λεττονίας (εκπρόσωποι: I. Kalniņš και A. Nikolajeva), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels και M. Bulterman), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: E. Jenkinson και J. Beeko, επικουρούμενες από τον R. Palmer, barrister)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall, D. Martin και J.-P. Keppennκ)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: A. Neergaard και S. Seyr)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως — Ανακοίνωση της Επιτροπής COM(2011) 829 τελικό, της 24ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την άρνηση υποβολής προτάσεων βάσει της «ρήτρας εξαίρεσης» που περιέχεται στο άρθρο 10 του παραρτήματος ΧΙ του ΚΥΚ — Πρόταση της Επιτροπής για κανονισμό του Συμβουλίου για την αναπροσαρμογή, από 1ης Ιουλίου 2011, των αποδοχών και των συντάξεων των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και των διορθωτικών συντελεστών που εφαρμόζονται στις εν λόγω αποδοχές και συντάξεις — Προσφυγή κατά παραλείψεως — Παράνομη παράλειψη της Επιτροπής να υποβάλει προτάσεις βάσει του άρθρου 10 του παραρτήματος ΧΙ του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη επί της προσφυγής.
 2)
 Η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Ιρλανδία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Λεττονίας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 118 της 21.4.2012.


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/38
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Νοεμβρίου 2015 — Navarra de Servicios y Tecnologías κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-487/13) (1)
 ([Κρατικές ενισχύσεις - Ψηφιακή τηλεόραση - Ενίσχυση για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές στην Ισπανία - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται ότι οι ενισχύσεις είναι εν μέρει συμβατές και εν μέρει μη συμβατές με την εσωτερική αγορά - Κρατικοί πόροι - Οικονομική δραστηριότητα - Πλεονέκτημα - Επιπτώσεις στις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών και στρέβλωση του ανταγωνισμού - Υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος - Άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ - Κατάχρηση εξουσίας])
 (2016/C 027/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Navarra de Servicios y Tecnologías, SA (Παμπλόνα, Ισπανία) (εκπρόσωπος: A. Andérez González, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: É. Gippini Fournier, B. Stromsky και P. Němečková)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: SES Astra (Betzdorf, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: F. González Díaz, F. Salerno και V. Romero Algarra, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2014/489/ΕΕ της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.28599 [C 23/10 (πρώην NN 36/10, πρώην CP 163/09)] που έχει χορηγηθεί από το Βασίλειο της Ισπανίας για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές (εκτός της Καστίλλης-Λα Μάντσα) (EE L 217, σ. 52).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Navarra de Servicios y Tecnologías, SA φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η SES Astra.
 (1) ΕΕ C 313 της 26.10.2013.


text:
8 . 3 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 74/15
 Σε ποιες περιπτώσεις και για ποιους λόγους πρεπει τοτε να σύναψη εμπορικών σχεσεων με τον έκδοτη ανταγωνιστι
 λαμβάνονται υπόψη οι εταιρείες που ανήκουν σε δεσπόζον κού προϊόντος από την ανάθεση σ' αυτήν εκ μέρους του εν
 νομικό πρόσωπο ενός ομίλου ; λόγω εκδότη όχι μόνο της κατ' οίκον διανομής αλλά και
 άλλων προτεινόμενων παροχών (για παράδειγμα, της
 ') ΕΕ αριθ. C 132 της 14. 5 . 1994, σ. 4. διανομής από πρατήρια, ή της εκτυπώσεως) στο πλαίσιο
 μιας δέσμης συμφωνιών;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Oberlandesgericht Wien, με διάταξη της 1ης Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 Ιουλίου 1996, στην αφορώσα το δίκαιο συμπράξεως επιχει υπέβαλε η maaseutuelinkeinojen valituslautakunta, με από
 ρήσεων υπόθεση Oscar Bronner Gesellschaft mbH & Co. φαση της 9ης Ιανουαρίου 1997, στην υπόθεση που αφορά
 KG κατά 1. Mediaprint Zeitungs- und Zeitschriftenverlag προσφυγή της Raija-Liisa Jokela
 Gesellschaft mbH & Co. KG, 2. Mediaprint Zeitungsvertriebs (Υπόθεση C-9/97)
 gesellschaft mbH & Co. KG και 3. Mediaprint Anzeigengesell
 schaft mbH & Co. KG (97/C 74/31
 (Υπόθεση C-7/97) Με διαταξη της 9ης Ιανουαρίου 1997 , η οποία περιήλθε στη
 (97/C 74/30) Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 16 Ιανουαρίου 1997, η maaseutuelinkeinojen valituslau
 Με διάταξη της 1ης Ιουλίου 1996, η οποία περιήλθε στη takunta (επιτροπή προσφυγών επί αγροτικών υποθέσεων),
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο πλαίσιο της διαφοράς που αφορά προσφυγή της Raija-
 στις 15 Ιανουαρίου 1997, το Oberlandesgericht Wien, ως Liisa Jokela, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικα
 δικαστήριο αρμόδιο για την επίλυση θεμάτων σχετικών με τις στήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των ακό
 συμπράξεις επιχειρήσεων, στο πλαίσιο της διαφοράς Oscar λουθων ερωτημάτων:
 Bronner Gesellschaft mbH & Co. KG , αιτούσα, κατά των
 1 . Mediaprint Zeitungs- und Zeitschriftenverlag Gesellschaft 1 . Είναι σύμφωνη προς τους σκοπούς των άρθρων 17 και 18
 mbH & Co. KG , 2. Mediaprint Zeitungsvertriebsgesellschaft του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2328/91 του Συμβουλίου ( ] )
 mbH & Co. KG και 3 . Mediaprint Anzeigengesellschaft mbH για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των γεωργικών
 & Co. KG , καθών, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το διαρθρώσεων και προς το άρθρο 1 της οδηγίας 75/
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των 268/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2) περί της ορεινής γεωργίας
 εξής ερωτημάτων: και της γεωργίας σε ορισμένες μειονεκτικές περιοχές, η
 χορήγηση αντισταθμιστικής αποζημιώσεως λόγω φυσι
 1 . Πρέπει το άρθρο 86 της συνθηκής ΕΚ να ερμηνεύεται υπό κών μειονεκτημάτων σε γεωργό όταν αυτός δεν κατοικεί
 την έννοια ότι υφίσταται καταχρηστική εκμετάλλευση στο αγρόκτημα που κατέχει ή εκμεταλλεύεται, το οποίο
 δεσπόζουσας στην αγορά θέσεως, υπό μορφή καταχρη ευρίσκεται σε μειονεκτούσα κατά τον ως άνω κανονισμό
 στικής παρεμποδίσεως της εισόδου στην αγορά, όταν μία περιοχή της Φινλανδίας, αλλά κατοικεί το μεγαλύτερο
 επιχείρηση , η οποία απασχολείται με την έκδοση , την μέρος του έτους εκτός της περιοχής αυτής:
 εκτύπωση και τη διανομή ημερήσιων εφημερίδων, κατέχει
 δε με τις εφημερίδες της εξέχουσα θέση στην αυστριακή Αν η απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα είναι έστω και
 αγορά ημερήσιων εφημερίδων (δηλαδή το 46,8% της μερικώς ή υπό προϋποθέσεις καταφατική :
 συνολικής κυκλοφορίας, το 42% των εσόδων από αγγε α) ενόψει των αρχών που θεσπίζουν το άρθρο 5 , το
 λίες και το 71 % του αριθμού όλων των αναγνωστών άρθρο 40 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο και το
 ημερησίων εφημερίδων) και εκμεταλλεύεται το μοναδικό άρθρο 42 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α) της Συνθήκης
 στην Αυστρία υπάρχον διαπεριφερειακό σύστημα διανο της Ρώμης, και ιδίως της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως
 μής κατ' οίκον για συνδρομητές, αρνείται να υποβάλει σε των γεωργών και της απορρέουσας από αυτήν απα
 άλλη επιχείρηση, η οποία επίσης ασχολείται με την γορεύσεως των διακρίσεων, είναι θεμιτή η προϋπόθε
 έκδοση , την εκτύπωση και τη διανομή ημερήσιας εφημε ση που προβλέπει το άρθρο 6 της αποφάσεως
 ρίδας στην Αυστρία, μια δεσμευτική πρόταση για την αριθ. 861/1995 του εθνικού υπουργικού συμβουλίου
 ενσωμάτωση της εν λόγω ημερήσιας εφημερίδας στο για τη χορήγηση αντισταθμίσεως λόγω φυσικών μειο
 σύστημά της της κατ' οίκον διανομής, και επιπλέον είναι νεκτημάτων, στην περίπτωση στην οποία o γεωργός
 αδύνατον για την επιδώκουσα η ενσωμάτωση στο σύστη κατοικεί σε απόσταση άνω των 12 χιλιομέτρων, μέσω
 μα της κατ' οίκον διανομής επιχείρηση , λόγω της χαμηλής (βατών) δρόμων, από το οικονομικό κέντρο του
 κυκλοφορίας και του οφειλόμενου σ' αυτήν μικρού οικείου αγροκτήματος, ότι o ενδιαφερόμενος πρέπει
 αριθμού συνδρομητών, να δημιουργήσει με εύλογο κό να πραγματοποιεί τουλάχιστον το ήμισυ των συνολι
 στος , είτε μόνη είτε σε συνεργασία με τις υπόλοιπες κών του εισοδημάτων από τη γεωργία, την κηπουρική
 επιχειρήσεις οι οποίες προσφέρουν ημερήσιες εφημερίδες ή τη δενδροκομία ή από ορισμένες άλλες δραστηριό
 στην αγορά, δικό της σύστημα κατ' οίκον διανομής και να τητες, ασκούμενες στο οικείο αγρόκτημα, καθώς
 το εκμεταλλεύεται κατά τρόπο αποδοτικό; επίσης να ασκεί o ίδιος γεωργική δραστηριότητα
 και
 2. Υφίσταται καταχρηστική εκμετάλλευση κατά την έννοια
 του άρθρου 86 της συνθήκης ΕΚ, αν — υπό τις περιστά β) είναι σύμφωνο ιδίως προς την αρχή της νομικής
 σεις που ήδη αναφέρθηκαν λεπτομερέστερα στο ερώτη ασφαλείας, που πρέπει να τηρείται στην κοινοτική
 μα 1 — η εκμεταλλευομένη το σύστημα της κατ' οίκον έννομη τάξη , να απαιτείται επιπλέον πάντοτε να
 διανομής ημερήσιων εφημερίδων επιχείρηση εξαρτά τη συντρέχει κάποιος ειδικός λόγος ;
 ---pagebreak--- Αριθ. C 74/16 l_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8. 3 . 97
 2. Όσον αφορά ειδικότερα το γεωργό o οποίος διαμένει το εγγυήσεως για το ανοιγμα πίστεως — κατα το μέτρο που
 μεγαλύτερο μέρος του έτους σε άλλο κράτος μέλος της θεσπίζονται και ισχύουν κατά τρόπο ομοιόμορφο και
 Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον ή την σύζυγο του , που είναι υποχρεωτικό εκ μέρους των τραπεζών, μελών της ΕΙΤ —
 συνιδιοκτήτης του οικείου αγροκτήματος και απασχολεί συμβιβάζονται, σε σχέση με τις επιμέρους ρήτρες οι οποίες
 ται ως διπλωματικός εκπρόσωπος του φινλανδικού κρά προαναφέρθηκαν στο σκεπτικό της παρούσας διατάξεως
 τους: αντιβαίνει προς την απαγόρευση των διακρίσεων, και στο σύνολο τους, προς τη διάταξη του άρθρου 85 της
 προς την αρχή της αναλογικότητας ή προς άλλες αρχές συνθήκης, ως εκ του ότι είναι σε θέση να επηρεάσουν το
 που πρέπει να τηρούνται κατά το κοινοτικό δίκαιο το να εμπόριο μεταξύ κρατών μελών έχοντες ως αντικείμενο και
 στερείται το άτομο αυτό της ως άνω αντισταθμίσεως; ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση , τον περιορισμό ή τη
 νόθευση του ανταγωνισμού εντός της κοινής αγοράς;
 f1) ΕΕ αριθ. L 218 της 6. 8. 1991 , o. 1 .
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 03/012, σ. 95 . 4, ποια αποτελέσματα μπορεί να συναπάγεται η ενδεχόμενη
 αναγνώριση του υπό σημείο 3 ασυμβιβάστου επί των
 αντιστοίχων ρητρών των συμβάσεων που περιλαμβάνουν
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που τη ρήτρα εγγυήσεως omnibus και επί των επιμέρους
 υπέβαλε το Tribunale di Genova (έκτο πολιτικό τμήμα) με συμβάσεων που συνάπτουν παρεπομένως οι τράπεζες
 διάταξη της 18ης Δεκεμβρίου 1996 στα πλαίσια της εκκρε κεχωρισμένως, δεδομένου ότι το σύνολο των τραπεζών,
 μούς ενώπιον του διαφοράς μεταξύ 1. Palmira Ieropoli και μελών της ΕΙΤ, μπορούν να θεωρηθούν, κατά την έννοια
 2. Giovanni Sgambellone, αφενός, και Banca Carige SpA, και τους σκοπούς του άρθρου 86 της συνθήκης, ως
 αφετέρου κατέχουσες συλλογική δεσπόζουσα θέση επί της εθνικής
 αγοράς πίστεως, επί της οποίας η εφαρμογή στην πράξη
 (Υπόθεση C-23/97) της εν λόγω κανονιστικής ρυθμίσεως εμφαίνεται ως
 (97/C 74/32) καταχρηστική ;
 Με διάταξη της 18ης Δεκεμβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 17 Ιανουαρίου 1997, το Tribunale di Genova (έκτο Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 πολιτικό τμήμα) υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, που
 Κοινοτήτων, στα πλαίσια της εκκρεμούς ενώπιον του αιτού ασκήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1997
 ντος δικαστηρίου δίκης μεταξύ 1 . Palmira Ieropoli και
 2. Giovanni Sgambellone, αφενός, και Banca Carige SpA, (Υπόθεση C-24/97)
 αφετέρου, τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα: (97/C 74/33)
 Ερωτάται: H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 1 , αν οι ενοποιημένοι τραπεζικοί κανόνες που εξέδωσε η νη από τους Peter Hillenkamp και Pieter Jan Kuijper, μέλη της
 ένωση ιταλικών τραπεζών (ΕΙΤ) με αποδέκτες τα μέλη Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λου
 της, σχετικά με τη σύναψη της συμβάσεως, αντικείμενο ξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής
 της οποίας είναι το άνοιγμα πίστεως σε αλληλόχρεο Υπηρεσίας της Επιτροπής, Centre Wagner C 254, Kirchberg,
 λογαριασμό, συμβιβάζονται, ως θεσπισθέντες και εφαρ άσκησε στις 17 Ιανουαρίου 1997 ενώπιον του Δικαστηρίου
 μοζόμενοι ομοιομόρφως και υποχρεωτικώς από τις τρά των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ομοσπον
 πεζες που είναι μέλη της ΕΙΤ και κατά το μέτρο που διακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
 εξαρτούν το άνοιγμα πίστεως από σύστημα προσδιορι H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 σμού του επιτοκίου , το οποίο δεν έχει προκαθοριστεί,
 ούτε δύναται να καθοριστεί από τον πελάτη, με τη α) να διαπιστώσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της
 διάταξη του άρθρου 85 της συνθήκης, ως εκ του ότι είναι Γερμανίας δεν εξεπλήρωσε τις υποχρεώσεις που υπέχει
 σε θέση να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών από τα άρθρα 48, 52 και 59 της συνθήκης ΕΚ, καθώς και
 έχοντες ως αντικείμενο και ως αποτέλεσμα την παρεμπό από το άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 68/36Θ/ΕΟΚ
 διση , τον περιορισμό ή τη νόθευση του ανταγωνισμού του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί καταρ
 εντός της κοινής αγοράς; γήσεως των περιορισμών στη διακίνηση και στη διαμονή
 των εργαζομένων των κρατών μελών και των οικογενειών
 2, ποια αποτελέσματα μπορεί να συνεπάγεται η ενδεχόμενη τους στο εσωτερικό της Κοινότητας (^ , και από το
 αναγνώριση του υπό σημείο 1 ασυμβιβάστου επί των άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 73/148/ΕΟΚ του
 αντιστοίχων ρητρών των παρεπομένων («a valle») συμβά Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1973, περί καταργήσεως των
 σεων που έχουν ως αντικείμενο το άνοιγμα πίστεως σε περιορισμών στη διακίνηση και στη διαμονή των υπηκό
 αλληλόχρεο λογαριασμό και που συνάπτουν οι τράπεζες, ων των κρατών μελών στο εσωτερικό της Κοινότητας
 μέλη της ΕΙΤ, με ιδιώτες, δεδομένου ότι το σύνολο των στον τομέα της εγκαταστάσεως και της παροχής υπηρε
 τραπεζών, μελών της ΕΙΤ, μπορούν να θεωρηθούν, κατά σιών ^), καθόσον αυτή μεταχειρίστηκε, στο έδαφος της
 την έννοια και για τους σκοπούς του άρθρου 86 της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, σύμφωνα
 συνθήκης, ως κατέχουσες συλλογική δεσπόζουσα θέση με το άρθρο 12 παράγραφοι 2 και 3 του AufenthG/EWG,
 επί της εθνικής αγοράς πίστεως, εντός της οποίας η αλλοδαπούς κοινοτικούς υπηκόους δυσανάλογα διαφο
 εφαρμογή στην πράξη της εν λόγω κανονιστικής ρυθμί ρετικά, όσον αφορά το βαθμό υπαιτιότητας και το
 σεως (σχετικά με τον καθορισμό του χρεωστικού επιτο πλαίσιο του χρηματικού προστίμου , απ ' ότι τους υπηκό
 κίου ) εμφαίνεται ως καταχρηστική ; ους της, οι οποίοι κατά παρόμοιο τρόπο παραβαίνουν
 3 , αν οι ενοποιημένοι τραπεζικοί κανόνες που θέσπισε η ΕΙΤ την υποχρέωση κατοχής ταυτότητας (άρθρο 5 παράγρα
 έναντι των μελών της αναφορικά με τη σύμβαση η οποία φοι 1 και 2, του PersonalauswG σε συνδυασμό με το
 περιλαμβάνει τη ρήτρα εγγυήσεως omnibus, προς παροχή άρθρο 17 παράγραφος 1 του /OWiG)


text:
 10.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/36
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Φεβρουαρίου 2017 — Dröge κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-142/16) (1)
 ([«Προσφυγή ακυρώσεως - Δήλωση βουλήσεως και δύο αποφάσεις της Επιτροπής σχετικά με τους τρόπους προσβάσεως στα έγγραφα της διαπραγματεύσεως για τη Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών (ΤΤΙΡ) - Δικαίωμα προσβάσεως των συνεργατών των μελών των εθνικών κοινοβουλίων σε ορισμένα εμπιστευτικά έγγραφα των διαπραγματεύσεων της TTIP - Πράξεις μη δεκτικές προσφυγής - Απαράδεκτο»])
 (2017/C 112/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Katharina Dröge (Βερολίνο, Γερμανία), Britta Haßelmann (Βερολίνο), Anton Hofreiter (Βερολίνο) (εκπρόσωπος: W. Cremer, professeur)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Erlbacher, R. Vidal Puig και B. Hartmann)
 Αντικείμενο
 Αίτημα, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, να ακυρωθεί, πρώτον, η δήλωση βουλήσεως της Επιτροπής σχετικά με τη σύναψη Συνθήκης δεσμευτικής για τους συμβαλλομένους, ήτοι την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ως προς τους τρόπους προσβάσεως στα έγγραφα της διαπραγματεύσεως με αντικείμενο τη Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων (τα λεγόμενα έγγραφα TTIP), και, επικουρικώς, να κηρυχθεί η δήλωση αυτή αντίθετη στο δίκαιο της Ένωσης, δεύτερον, η προηγούμενη απόφαση της Επιτροπής σχετικά με την κατάθεση της αναφερόμενης δηλώσεως βουλήσεως περί εγκρίσεως της Συνθήκης και, τρίτον, η προφορική απόφαση της Επιτροπής σχετικά με τη σύναψη της Συνθήκης ή τη σύναψη μη δεσμευτικής πολιτικής συμφωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, όσον αφορά το «καθεστώς προσβάσεως TTIP», με την οποία το καθεστώς αυτό ορίζεται ως αναγκαστικό κατά το δίκαιο της Ένωσης, κατά το μέτρο που απαγορεύεται αυστηρά στους βουλευτές των κοινοβουλίων των κρατών μελών να συνοδεύονται από συνεργάτες τους οι οποίοι έχουν περάσει ελέγχους ασφαλείας, περιλαμβανομένων των συνεργατών της πολιτικής ομάδας τους, κατά την εξέταση εγγράφων στα ειδικά για την TTIP αναγνωστήρια.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τις Katharina Dröge, Britta Haßelmann και τον Anton Hofreiter στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 221 της 13.6.2016.


text:
 8.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 144/32
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών (Ελλάδα) την 7η Μαρτίου 2017 — OL κατά PQ
 (Υπόθεση C-111/17)
 (2017/C 144/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών (Ελλάδα)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτών: OL
 Καθής: PQ
 Προδικαστικό ερώτημα
 Ποια είναι η ερμηνεία που αρμόζει στον όρο «συνήθης διαμονή», κατά την έννοια του άρθρου 11 παρ. 1 του Κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 (1)«Για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας», στην περίπτωση βρέφους που για λόγους τυχαίους ή ανωτέρας βίας γεννήθηκε σε τόπο άλλον από αυτόν που οι συνασκούντες τη γονική του μέριμνα γονείς του σκόπευαν ως τόπο της συνήθους διαμονής του και έκτοτε αυθαίρετα κατακρατήθηκε από τον ένα γονέα του στο κράτος της γεννήσεώς του ή μετακινήθηκε σε τρίτο κράτος. Ειδικότερα, είναι η φυσική παρουσία αναγκαίο και αυτονόητο προαπαιτούμενο, σε κάθε περίπτωση, για τη στοιχειοθέτηση της συνήθους διαμονής ενός προσώπου και δη ενός νεογέννητου παιδιού;
 (1)
 ΕΕ 2003, L 338, σ. 1.


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/37
 Προσφυγή της 14ης Ιουλίου 20098 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-313/08)
 (2008/C 223/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. Vesco και P. Dejmek)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς το άρθρο 1, παράγραφοι 4, 5 και 6, της οδηγίας 2003/58/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2003, για τροποποίηση της οδηγίας 68/151/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τις απαιτήσεις δημοσιότητας για ορισμένες μορφές εταιριών, ή παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή,
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 30 Δεκεμβρίου 2006.
 (1) ΕΕ L 221, σ. 13.


text:
C 79/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.3.2001
 Αι ́τηση του Giudice di Pace di Genova για την ́εκδοση — κατα ́ την ορισθει ́σα περι ́οδο για τη μεταφορα ́ στο
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως υποβληθει ́σα με δια ́ταξη της 4ης εσωτερικο ́ δι ́καιο της οδηγι ́ας αυτη ́ς,
 Ιανουαρι ́ου 2001 που εκδο ́θηκε στην υπο ́θεση Safarelo Srl
 κατα ́ Prefetto di Genova — εν συνεχει ́α μετα ́ την α ́καρπη παρε ́λευση της προθεσμι ́ας
 για τη μεταφορα ́ της οδηγι ́ας στο εσωτερικο ́ δι ́καιο;
 (Υπο ́θεση C-13/01)
 Σε περι ́πτωση θετικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα αυτο ́, ποια
 ει ́ναι η κοινοτικη ́ ́εννοια της «διατα ́ξεως που μπορει ́ να
 (2001/C 79/27) διακυβευ ́σει σοβαρα ́ το επιδιωκο ́μενο απο ́ την οδηγι ́α αποτε ́-
 λεσμα»;
 Με δια ́ταξη της 4ης Ιανουαρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 (1) EE L 91 της 7.4.1999, σ. 10.
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 11 Ιανουαρι ́ου 2001, ο Giudice di Pace di Genova ζητει ́ απο ́ το
 ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στην υπο ́θεση που
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του μεταξυ ́ Safarelo Srl και Prefetto di Genova,
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1) Συμβιβα ́ζονται προς τις διακηρυχθει ́σες με τη Συνθη ́κη
 και/η ́ επεξεργασθει ́σες και ορισθει ́σες με τις αποφα ́σεις του Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 ∆ικαστηρι ́ου αρχε ́ς της αναλογικο ́τητας, της πραγματικη ́ς και βαλε το Verwaltungsgericht Hannover με δια ́ταξη της 6ης
 της προ ́σφορης δικαστικη ́ς προστασι ́ας των υποκειμενικω ́ν ∆εκεμβρι ́ου 2000 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Molkerei
 καταστα ́σεων που αναγνωρι ́ζει η κοινοτικη ́ ́εννομη τα ́ξη οι Wagenfeld Karl Niemann GmbH & Co. KG κατα ́
 δικονομικε ́ς διατα ́ξεις, προβλε ́πουσες και κυρω ́σεις, περι ́ των Bezirksregierung Hannover
 παραβα ́σεων διοικητικη ́ς φυ ́σεως, που θεσπι ́ζει ο νο ́μος 689,
 της 24.11.81, ο ́ταν: (Υπο ́θεση C-14/01)
 — ο διαπρα ́ττων την παρα ́βαση δεν μπορει ́ να ασκη ́σει (2001/C 79/28)
 δικαστικη ́ προσφυγη ́ κατα ́ του με ́τρου της κατασχε ́σεως
 που ́ελαβε η δημο ́σια διοι ́κηση με ́χρις ο ́του η ́δια
 ι η
 διοι ́κηση, μη υπε ́χουσα συναφω ́ς σχετικη ́ υποχρε ́ωση Με δια ́ταξη της 6ης ∆εκεμβρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 βα ́σει των διαδικαστικω ́ν κανο ́νων, εκδω ́σει διαταγη ́ Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 πληρωμη ́ς η ́ δια ́ταξη περι ́ κατασχε ́σεως, 12 Ιανουαρι ́ου 2001, το Verwaltungsgericht Hannover, στο
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ της εταιρι ́ας Molkerei Wagenfeld
 Karl Niemann GmbH & Co. KG και Bezirksregierung Hannover,
 — δεν παρε ́χεται η δυνατο ́τητα στον πολι ́τη, α ́μεσα και που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 ατομικα ́ ενδιαφερο ́μενο απο ́ το με ́τρο που ́ελαβε η προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των κατωτε ́ρω ερωτημα ́των:
 δημο ́σια διοι ́κηση, να ασκη ́σει δικαστικη ́ προσφυγη ́
 στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α το με ́τρο αυτο ́ ελη ́φθη
 ́εναντι α ́λλου προσω ́που, Αντιβαι ́νει ο κανονισμο ́ς (ΕΚ) 2799/1999 (1) σε συνδυασμο ́ με τα
 παραρτη ́ματα ́ του:
 — δεν παρε ́χεται η δυνατο ́τητα στον α ́μεσα και ατομικα ́ α) στο α ́ρθρο 11, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ (ΕΚ)
 ενδιαφερο ́μενο πολι ́τη απο ́ με ́τρο που ́ελαβε η δημο ́σια 1255/1999 (2),
 διοι ́κηση ́εναντι α ́λλου προσω ́που να συμμετα ́σχει,
 ακο ́μη και ως εκουσι ́ως παρεμβαι ́νων, στη διαδικασι ́α β) στο α ́ρθρο 34, παρα ́γραφος 2, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ και
 ανακοπη ́ς που κι ́νησε το α ́λλο αυτο ́ προ ́σωπο,
 γ) στις γενικε ́ς δικαιικε ́ς αρχε ́ς της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας και
 — προβλε ́πεται, χωρι ́ς δυνατο ́τητα διαφορετικη ́ς και κατα ́ στην αρχη ́ της προστασι ́ας της δικαιολογημε ́νης εμπιστο-
 τη διακριτικη ́ του ευχε ́ρεια εκτιμη ́σεως εκ με ́ρους του συ ́νης
 δικαστηρι ́ου της παρεπο ́μενης κυρω ́σεως της
 κατασχε ́σεως του εμπορευ ́ματος ενο ́ψει παραβα ́σεων στο με ́τρο που απαγορευ ́ει τη χορη ́γηση ενισχυ ́σεων για το
 διοικητικη ́ς απλω ́ς φυ ́σεως, για την οποι ́α η κυ ́ρια αποκορυφωμε ́νο γα ́λα και για το αποβουτυρωμε ́νο γα ́λα (βουτυ-
 ποινη ́, οικονομικη ́ς φυ ́σεως, συνι ́σταται στην καταβολη ́ ρο ́γαλα) για τη χρησιμοποι ́ηση ́ τους ως ζωοτροφη ́ς σε υγρη ́ μορφη ́
 αση ́μαντου επι ́σης χρηματικου ́ ποσου ́; χωρι ́ς προηγου ́μενη μεταποι ́ηση ́ τους σε συ ́νθετες ζωοτροφε ́ς η ́ σε
 αποκορυφωμε ́νο γα ́λα σε σκο ́νη και χωρι ́ς μεταβατικη ́ προθεσμι ́α,
 και ει ́ναι ο κανονισμο ́ς αυτο ́ς για τον λο ́γο αυτο ́ (εν με ́ρει) α ́κυρος;
 2) Μη ́πως τα α ́ρθρα 20 και 249 της Συνθη ́κης εμποδι ́ζουν τα
 κρα ́τη με ́λη να θεσπι ́ζουν διατα ́ξεις αντι ́θετες προς την
 οδηγι ́α 1999/5/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και (1) EE L 340 της 31.12.1999, σ. 3.
 του Συμβουλι ́ου, της 9ης Μαρτι ́ου 1999, σχετικα ́ με (2) EE L 160 της 26.6.1999, σ. 48.
 τον ραδιοεξοπλισμο ́ και τον τηλεπικοινωνιακο ́ τερματικο ́
 εξοπλισμο ́ και την αμοιβαι ́α αναγνω ́ριση της πιστο ́τητας των
 εξοπλισμω ́ν αυτω ́ν:


text:
 26.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 202/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Μαΐου 2017 — Les Éclaires κατά EUIPO — L’éclaireur International (L’ECLAIREUR)
 (Υπόθεση T-680/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία κηρύξεως εκπτώσεως - Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L’ECLAIREUR - Ουσιαστική χρήση του σήματος - Άρθρο 15, παράγραφος 1, άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', και άρθρο 76, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Κανόνας 22, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 - Υποτιθέμενη διάσταση σε σχέση το τμήμα Γ, κεφάλαιο 6, των κατευθυντήριων γραμμών όσον αφορά την εξέταση που διενεργείται από το EUIPO])
 (2017/C 202/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Les Éclaires GmbH (Νυρεμβέργη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Bund, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: D. Gája)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: L’éclaireur International (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: M. Decker, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 3ης Σεπτεμβρίου 2015 (υπόθεση R 2266/2014-1), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως μεταξύ Les Éclaires και L’éclaireur International.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Les Éclaires GmbH στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των αναγκαίων εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η L’éclaireur International ενώπιον του τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO).
 (1) EE C 38 της 1.2.2016.