text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/48
 Προσφυγή της 2ας Μαΐου 2014 — Fricopan Back κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-300/14)
 2014/C 223/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fricopan Back GmbH Immekath (Klötze, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Volz, M. Ringel, B. Wißmann, M. Püstow, C. Oehme και T. Wielsch, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 2013, περί κινήσεως δυνάμει του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως έναντι της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας λόγω της παρεχόμενης στηρίξεως στην ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και της μειωμένης επιβαρύνσεως κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας, υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) (πρώην 2013/ΝΝ), κατά το μέρος που η απόφαση αυτή αφορά τον περιορισμό της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Απουσία πλεονεκτήματος κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο περιορισμός της επιβαρύνσεως που προβλέπει ο Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) για τους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Στο πλαίσιο αυτό, εκθέτει ότι η εν λόγω ρύθμιση δεν ευνοεί τις επιχειρήσεις που είναι καταναλωτές μεγάλων ποσοτήτων ηλεκτρικής ενέργειας. Αντιθέτως, το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως διασφαλίζει την αντιστάθμιση των εξαιρετικών βαρών που φέρουν ιδιαιτέρως τόσο η προσφεύγουσα όσο και άλλες παρόμοιες επιχειρήσεις στο πλαίσιο της προωθήσεως της ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και αποσκοπεί στην αποκατάσταση της ανταγωνιστικής ικανότητας των επιχειρήσεων που είναι καταναλωτές μεγάλων ποσοτήτων ηλεκτρικής ενέργειας και που αρχικώς θίγονταν σε σημαντικό βαθμό από την προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση.
 2.
 Δεύτερος λόγος: Απουσία κρατικών πόρων κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 —
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως δεν συνιστά «ενίσχυση χορηγούμενη υπό οποιαδήποτε μορφή από το κράτος ή με κρατικούς πόρους». Στο πλαίσιο αυτό, εκθέτει ότι η προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση δεν αποτελεί κρατικό πόρο και ότι, επομένως, ακόμη και η μη είσπραξη του πόρου αυτού στο πλαίσιο του ειδικού καθεστώτος αντισταθμίσεως δεν μπορεί να αποτελεί ενίσχυση χορηγούμενη με κρατικούς πόρους.
 —
 Η είσπραξη, διαχείριση ή κατανομή της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως δεν γίνεται από το κράτος ή από δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα που έχει ορίσει ή ιδρύσει το κράτος. Αντιθέτως, η είσπραξη της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως μπορεί να γίνεται απευθείας από τον διαχειριστή του συστήματος μεταφοράς βάσει αντίστοιχης αξιώσεως του αστικού δικαίου. Η προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση δεν αποτελεί έσοδο του κρατικού προϋπολογισμού και, κατά συνέπεια, το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως ουδόλως απομειώνει, άμεσα ή έμμεσα, τα έσοδα του Δημοσίου.
 —
 Τα ποσά που προέρχονται από την επιβάρυνση κατά τον EEG δεν βρίσκονται στη διάθεση των κρατικών αρχών. Εξάλλου, δεν υφίσταται δημόσιος έλεγχος επί των εν λόγω ποσών ασκούμενος για παράδειγμα από τη Bundesamt für Wirtschaft und Ausfuhrkontrolle (ομοσπονδιακή υπηρεσία οικονομικών και ελέγχου εξαγωγών, BAFA) ή τη Bundesnetzagentur (ομοσπονδιακή ρυθμιστική αρχή δικτύων).


text:
20.11.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 333/31
 Προσφυγη ́ Sgaravatti Mediterranea S.r.l. κατα ́ της Επιτρο- την υ ́παρξη στοιχει ́ων «που θα μπορου ́σαν να συνιστου ́ν πλημμε ́λε-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις ιες», ω ́στε να δικαιολογει ́ται η κατα ́ργηση της συνδρομη ́ς, υπο ́ την
 8 Σεπτεμβρι ́ου 1999 ́εννοια του α ́ρθου 24, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 4253/88. Εντου ́τοις, η Επιτροπη ́ δεν ́εχει την εξουσι ́α καταργη ́σεως
 (Υπο ́θεση Τ-199/99) της συνδρομη ́ς λο ́γω της ανακοινω ́σεως και μο ́νο υπα ́ρξεως
 παραβα ́σεων, αλλα ́ ́εχει το καθη ́κον να εξετα ́σει τα στοιχει ́α που
 (1999/C 333/70) περιε ́χονται σε γνω ́ση της. Στην προκειμε ́νη ο ́μως περι ́πτωση οι
 αιτιολογι ́ες της προσβαλλο ́μενης αποφα ́σεως δεν κα ́νουν καμι ́α
 αναφορα ́ σε αυτοτελη ́ εξε ́ταση των πληροφοριω ́ν που περιη ́λθαν
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) σε γνω ́ση της Επιτροπη ́ς με ́σω της εκθε ́σεως της Guardia di
 Finanza, εξε ́ταση που ́επρεπε να πραγματοποιηθει ́ επι ́σης εν ο ́ψει
 Η εταιρι ́α Sgaravatti Mediterranea S.r.l., εκπροσωπου ́μενη απο ́ των εγγρα ́φων που προσκο ́μισε η προσφευ ́γουσα.
 τους Massimo Merola και Piero A.M. Ferrari, δικηγο ́ρους Ρω ́μης,
 με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Alain Lorang, 51
 Τε ́λος, η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται επι ́σης ο ́τι ́εχει παραβιαστει ́ η
 Rue Albert 1er, α ́σκησε στις 8 Σεπτεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του
 αρχη ́ της προστασι ́ας της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης και ο ́τι η
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 αιτιολογι ́α της αποφα ́σεως ει ́ναι ανεπαρκη ́ς.
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — κυρι ́ως, να ακυρω ́σει την απο ́φαση C (1999) 1502 της
 Επιτροπη ́ς, της 4ης Ιουνι ́ου 1999, επικουρικω ́ς, να μειω ́ σει το
 ποσο ́ της επιδοτη ́σεως που πρε ́πει να αποδοθει ́ στην Επιτροπη ́
 σε μικρο ́τερο ποσο ́, το οποι ́ο θα προσδιοριστει ́ κατα ́ τη Προσφυγη ́-αγωγη ́ του Alberto Martinelli κατα ́ της Επιτρο-
 δια ́ρκεια της παρου ́σας δι ́κης, πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 9
 Σεπτεμβρι ́ου 1999
 — εν πα ́ση περιπτω ́σει, να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα
 δικαστικα ́ ́εξοδα. (Υπο ́θεση T-200/99)
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (1999/C 333/71)
 Η προσφευ ́γουσα εν προκειμε ́νω εταιρι ́α προσβα ́λλει την απο ́φαση
 C (1999) 1502 της Επιτροπη ́ς, της 4ης Ιουνι ́ου 1999, με την (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 οποι ́α καταργει ́ται η χρηματικη ́ συνδρομη ́ που της χορηγη ́θηκε με
 την απο ́φαση C (92) 2435 της Επιτροπη ́ς, της 12ης Οκτωβρι ́ου Ο Alberto Martinelli, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Giuseppe
 1992, σχετικα ́ με τη χορη ́γηση συνδρομη ́ς απο ́ το ΕΓΤΠΕ, Marchesini, δικηγο ́ρο Vicenza, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο
 τμη ́μα προσανατολισμου ́, κατ' εφαρμογη ́ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) τον δικηγο ́ρο Ernest Arendt, rue Mathias Hardt, α ́σκησε στις
 4256/88 του Συμβουλι ́ου, στο πλαι ́σιο του σχεδι ́ου αριθ. 9 Σεπτεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 92.ΙΤ.06.015: «Προ ́τυπο σχε ́διο σχετικα ́ με τις τεχνικε ́ς της Κοινοτη ́των προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Μεσογει ́ου (Σαρδηνι ́α, Ιταλι ́α)». Κοινοτη ́των.
 Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των της, η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι Ο προσφευ ́γων-ενα ́γων (στο εξη ́ς: προσφευ ́γων) ζητει ́ απο ́ το
 συντρε ́χουν: Πρωτοδικει ́ο:
 — προσβολη ́ του δικαιω ́ματος α ́μυνας, καθο ́σον η καθη ́ς δεν
 επε ́τρεψε στην προσφευ ́γουσα να διατυπω ́σει τις παρατηρη ́σεις — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η παρα ́λειψη καταρτι ́σεως των εκθε ́σεων
 της επι ́ των στοιχει ́ων που αποδει ́κνυαν, κατ' αυτη ́ν, την βαθμολογι ́ας του για τις διετι ́ες 1993-1995 και 1995-1997
 παρα ́λειψη εκτελε ́σεως των υποχρεω ́σεων που της επε ́βαλλε η αποτελει ́, για τους λο ́γους που παρατι ́θενται στο δικο ́γραφο
 απο ́φαση περι ́ χορηγη ́σεως της συνδρομη ́ς, καθω ́ς και της προσφυγη ́ς, υπηρεσιακο ́ πται ́σμα,
 — παραβι ́αση της αρχη ́ς περι ́ αναλογικο ́τητας. Συναφω ́ς η — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να αποκαταστη ́σει την ηθικη ́
 προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι απο ́ την εφαρμοστε ́α εν προκει- βλα ́βη του ενδιαφερομε ́νου, καταβα ́λλοντα ́ς του, συ ́μφωνα με
 με ́νω ρυ ́θμιση προκυ ́πτει ο ́τι η κατα ́ργηση της συνδρομη ́ς ο ́σα προσδιορι ́στηκαν κατα ́ τη διαδικασι ́α πριν απο ́ την α ́σκηση
 δικαιολογει ́ται μο ́νον εφο ́σον ́εχουν τελεστει ́ το ́σο σοβαρε ́ς της προσφυγη ́ς, 20 000 ευρω ́,
 παραβα ́σεις, ω ́στε να καθι ́σταται αδυ ́νατη η πραγματοποι ́ηση
 του σχεδι ́ου, η ́ παραβα ́σεις που ενε ́χουν ουσιω ́δη αλλοι ́ωση — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 της ́διας
 ι της φυ ́σεως του σχεδι ́ου. Στην προκειμε ́νη ο ́μως
 περι ́πτωση οι παρατυπι ́ες αφορου ́ν ουσιαστικα ́ τις δαπα ́νες για
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 το προσωπικο ́ που χρησιμοποιει ́ται για την πραγματοποι ́ηση
 του σχεδι ́ου, το οποι ́ο, κατα ́ την Επιτροπη ́, χρησιμοποιη ́θηκε
 εν με ́ρει μο ́νο για την εν λο ́γω δραστηριο ́τητα. Εν πα ́ση Ο προσφευ ́γων, πρω ́ην μο ́νιμος υπα ́λληλος του επιστημονικου ́ και
 περιπτω ́σει, η προσφευ ́γουσα θεωρει ́ ο ́τι προ ́κειται για καθαρα ́ τεχνικου ́ προσωπικου ́ της Επιτροπη ́ς, βα ́λλει κατα ́ της παραλει ́ψεως
 τυπικε ́ς πλημμε ́λειες, απο ́ τις οποι ́ες βε ́βαια δεν μπορει ́ να καταρτι ́σεως και γνωστοποιη ́σεως των εκθε ́σεων βαθμολογι ́ας του
 συναχθει ́ η υ ́παρξη δο ́λου. για τις διετι ́ες 1993-1995 και 1995-1997.
 Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται, μεταξυ ́ α ́λλων, ο ́τι η καθη ́ς στη ́ριξε Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των του, ο προσφευ ́γων ισχυρι ́ζεται ο ́τι
 την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση περι ́ καταργη ́σεως της επιδοτη ́σεως υφι ́σταται παρα ́βαση του α ́ρθρου 43 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς
 κυρι ́ως στη διαπι ́στωση ο ́τι η Guardia di Finanza ει ́χε εξακριβω ́σει Καταστα ́σεως και των εκτελεστικω ́ν διατα ́ξεω ́ν του.
 ---pagebreak--- C 333/32 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 20.11.1999
 'Οσον αφορα ́ ειδικο ́τερα την ́εκθεση βαθμολογι ́ας για τη διετι ́α — την παραβι ́αση της αρχη ́ς της απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων
 1995-1997, ο προσφευ ́γων δεν αγνοει ́ ο ́τι οι ανωτε ́ρω αναφερθει ́- μεταξυ ́ των υπαλλη ́λων, στο με ́τρο που η Α∆Α αρνη ́θηκε να
 σες εκτελεστικε ́ς διατα ́ξεις προβλε ́πουν ο ́τι η ́εκθεση βαθμολογι ́ας χορηγη ́σει οποιαδη ́ποτε α ́δεια καλυ ́πτουσα τις ημε ́ρες ταξιδιου ́
 δεν ει ́ναι υποχρεωτικη ́, αν ο υπα ́λληλος συμπληρω ́νει την ηλικι ́α σχετικου ́ με συνδικαλιστικο ́ συνε ́δριο, και του ́το παρα ́ το
 συνταξιοδοτη ́σεως πριν απο ́ τη λη ́ξη της προθεσμι ́ας κατα ́ την γεγονο ́ς ο ́τι οι υπα ́λληλοι στους οποι ́ους χορηγει ́ται ειδικη ́
 οποι ́α πρε ́πει να του γνωστοποιηθει ́ η ́εκθεση αυτη ́. Εντου ́τοις, ο α ́δεια εκτο ́ς αδει ́α για συνδικαλιστικου ́ς λο ́γους μπορου ́ν να
 προσφευ ́γων ισχυρι ́ζεται ο ́τι υπα ́ρχουν σοβαρε ́ς αμφιβολι ́ες για τη λαμβα ́νουν α ́δεια καλυ ́πτουσα τις ημε ́ρες ταξιδιου ́ με ́σω
 νομιμο ́τητα των διατα ́ξεων αυτω ́ν σε σχε ́ση με τον βασικο ́ κανο ́να ειδικη ́ς αποφα ́σεως, λαμβανομε ́νων υπο ́ψη των αναγκαιοτη ́των·
 που περιε ́χεται στον Κανονισμο ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως.
 — την παραβι ́αση της αρχη ́ς της προστασι ́ας της δικαιολογημε ́νης
 εμπιστοσυ ́νης, στο με ́τρο που η Α∆Α ο ́φειλε, εν πα ́ση περιπτω ́-
 σει, να σεβαστει ́ τη δικαιολογημε ́νη εμπιστοσυ ́νη των
 προσφευγο ́ντων ο ́σον αφορα ́ την τη ́ρηση της προγενε ́στερης
 πρακτικη ́ς σχετικα ́ με τη χορη ́γηση αδειω ́ν καλυπτουσω ́ν τις
 Προσφυγη ́ των Patrizia de Palma, Jacqueline Escale, ημε ́ρες ταξιδιω ́ν σχετικω ́ν με συνδικαλιστικα ́ συνε ́δρια και,
 Claudine Hamptaux και Harry Wood κατα ́ της Επιτροπη ́ς επομε ́νως, ο ́φειλε, ́εστω και αν υποτεθει ́ ο ́τι μπορου ́σε να
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 13 Σεπτεμ- αρνηθει ́ τη χορη ́γηση της επι ́μαχης α ́δειας για τις ημε ́ρες
 βρι ́ου 1999 ταξιδιου ́, να λα ́βει τα ενδεικνυο ́μενα μεταβατικα ́ με ́τρα ο ́σον
 αφορα ́ το επι ́μαχο συνε ́δριο.
 (Υπο ́θεση T-203/99)
 (1999/C 333/72) Οι προσφευ ́γοντες επικαλου ́νται την παραβι ́αση, εν προκειμε ́νω,
 της αρχη ́ς της αιτιολογη ́σεως των πρα ́ξεων αυτω ́ν.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Οι Patrizia de Palma, Jacqueline Escale, Claudine Hamptaux και
 Harry Wood, κα ́τοικοι Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον
 Carlos Mourato, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο τα γραφει ́α της Fiduciaire Myson SARL, 30, rue
 de Cessange, α ́σκησαν ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Προσφυγη ́ του Olli Mattila κατα ́ του Συμβουλι ́ου της
 Κοινοτη ́των, στις 13 Σεπτεμβρι ́ου 1999, προσφυγη ́ κατα ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 23 Σεπτεμβρι ́ου 1999
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (Υπο ́θεση T-204/99)
 — να ακυρω ́σει τις αποφα ́σεις της 11ης Ιουνι ́ου 1999 με τις
 οποι ́ες ρητω ́ς απορρι ́φθηκαν οι διοικητικε ́ς ενστα ́σεις των (1999/C 333/73)
 προσφευγο ́ντων, αντιστοι ́χως, της 8ης, 14ης, 18ης και
 10ης ∆εκεμβρι ́ου 1998, προς την Α∆Α, ενστα ́σεις με τις
 οποι ́ες ει ́χε προσβληθει ́ η απο ́φαση της τελευται ́ας, της 23ης (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Σεπτεμβρι ́ου 1998, να μη δοθει ́ ευνοϊκη ́ συνε ́χεια στην αι ́τηση
 για παροχη ́ αδει ́ας για συνδικαλιστικου ́ς λο ́γους η ́ α ́δεια
 καλυ ́πτουσα τις ημε ́ρες ταξιδιου ́, προκειμε ́νου να μπορε ́σουν Ο Olli Mattila, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον καθηγητη ́ Zacharias
 αυτοι ́ να συμμετα ́σχουν στο 13ο Συνε ́δριο του SFIE (Συνδικα ́- Sundström, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́
 του Υπαλλη ́λων των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των και ∆ιεθνω ́ν γραφει ́ο Arendt & Medernach, 28-10 rue Mathias Hardt, α ́σκησε
 Οργανισμω ́ν)· στις 23 Σεπτεμβρι ́ου 1999, ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Η προσφυγη ́ στρε ́φεται κατα ́ της αρνη ́σεως της Α∆Α να δω ́σει
 ευνοϊκη ́ συνε ́χεια στην αι ́τηση για παροχη ́ αδει ́ας για συνδικαλιστι- — να ακυρω ́σει τα ́εγγραφα της 14ης Ιουλι ́ου 1999 και της 5ης
 κου ́ς λο ́γους η ́ αδει ́ας καλυ ́πτουσας τις ημε ́ρες ταξιδιου ́ ο ́σον Ιουλι ́ου 1999, καθο ́σον περιε ́χουν η ́ κοινοποιου ́ν απο ́φαση η ́
 αφορα ́ την 25η και την 28η Σεπτεμβρι ́ου 1998 προκειμε ́νου να πρα ́ξη του Συμβουλι ́ου και της Επιτροπη ́ς, σε απα ́ντηση της
 μπορε ́σουν οι συνδικαλιστικοι ́ εκπρο ́σωποι του SFIE, μεταξυ ́ των αιτη ́σεως που υπε ́βαλε ο προσφευ ́γων βα ́σει του α ́ρθρου 230,
 οποι ́ων και οι προσφευ ́γοντες, να συμμετα ́σχουν στο 13ο Συνε ́δριο
 του συνδικα ́του αυτου ́ που θα γινο ́ταν στην Ιταλι ́α. — να καταδικα ́σει, εν πα ́ση περιπτω ́σει, το Συμβου ́λιο και την
 Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς τους, οι προσφευ ́γοντες προβα ́λ-
 λουν:
 — την παρα ́βαση των α ́ρθρων 24α και 57, δευ ́τερο εδα ́φιο, του Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ΚΥΚ, των α ́ρθρων 6 και 7 του παραρτη ́ματος V του ΚΥΚ,
 καθω ́ς και του α ́ρθρου 16 της Συμφωνι ́ας-πλαι ́σιο της Ο προσφευ ́γων στην υπο ́ κρι ́ση υπο ́θεση βα ́λλει κατα ́ της αρνη ́σεως
 20η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 1974, σχετικα ́ με τις σχε ́σεις μεταξυ ́ των καθω ́ν οργα ́νων να του επιτρε ́ψουν την προ ́σβαση σε ορισμε ́να
 της Επιτροπη ́ς και των συνδικαλιστικω ́ν και επαγγελματικω ́ν ́εγγραφα που αφορου ́ν τη συνεργασι ́α της ΕΕ με τη Ρωσι ́α και α ́λλα
 οργανω ́σεων· κρα ́τη της πρω ́ ην Σοβιετικη ́ς Ενω ́σεως.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 28.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/23
 Προσφυγή της 20ής Ιανουαρίου 2014 — Ludwig-Bölkow-Systemtechnik κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-53/14)
 2014/C 129/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ludwig-Bölkow-Systemtechnik GmbH (Ottobrunn, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Núñez Müller και T. Becker)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η προσφεύγουσα, στο πλαίσιο των συμβάσεων SES6-CT-2004-502596 (HyWays), SES6-CT-2005-019813 (HyApproval) και SES6-CT-2005-513542 (HarmonHy), οι οποίες συνήφθησαν μεταξύ της Επιτροπής και (μεταξύ άλλων) της προσφεύγουσας, υπολόγισε τις δαπάνες της για τα σχετικά σχέδια σύμφωνα με τις εφαρμοστέες συμβατικές διατάξεις, και ειδικότερα με το άρθρο II.19 των γενικών όρων των συμβάσεων, και ότι επομένως η Επιτροπή παρέβη τις συμβατικές υποχρεώσεις της, καθόσον υπολόγισε διαφορετικά το κόστος των σχεδίων αυτών για την προσφεύγουσα κατά την έκδοση των χρεωστικών σημειωμάτων υπ’ αριθ. 3241314522 και 3241315423 (HyWays), 3241314527 και 3241314526 (HyApproval), καθώς και 3241314519 και 3241313756 (HarmonHy),
 —
 να αναγνωρίσει ότι η προσφεύγουσα, στο πλαίσιο της σύμβασης SES6-CT-2004-502596 (HyWays) έλαβε μόνο το ποσό των 495 269,48 ευρώ ως χρηματοδοτική συνεισφορά της Κοινότητας και ότι επομένως η Επιτροπή, κατά την έκδοση των χρεωστικών σημειωμάτων υπ’ αριθ. 3241314522 και 3241315423, κακώς θεώρησε ότι στην προσφεύγουσα είχε χορηγηθεί χρηματοδοτική συνεισφορά ύψους 604 240,79 ευρώ,
 —
 να αναγνωρίσει ότι το κόστος του οποίου η Επιτροπή, με βάση την τελική έκθεση οικονομικού ελέγχου της 15ης Ιουλίου 2011, στο πλαίσιο της σύμβασης SES-CT-2005-019813 (HyApproval), άλλαξε τον χαρακτηρισμό από δαπάνες διαχείρισης (management) σε δαπάνες έρευνας (research), είναι στην πραγματικότητα δαπάνες διαχείρισης,
 —
 να αναγνωρίσει ότι η προσφεύγουσα δεν είναι υποχρεωμένη, στο πλαίσιο των προαναφερθεισών συμβάσεων, να καταβάλει αποζημίωση (liquidated damages) κατά το άρθρο II.30 των γενικών όρων των συμβάσεων,
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή κακώς εξέδωσε τα παραπάνω χρεωστικά σημειώματα, εκτός από ένα ποσό ύψους 1 323,02 ευρώ σε σχέση με το χρεωστικό σημείωμα υπ’ αριθ. 3241314523 (HyWays), από ένα ποσό ύψους 3 870,02 ευρώ σε σχέση με το χρεωστικό σημείωμα υπ’ αριθ. 3241314527 (HyApproval) και από ένα ποσό ύψους 16 868,66 ευρώ σε σχέση με το χρεωστικό σημείωμα υπ’ αριθ. 3241314519 (HarmonHy), και ότι η προσφεύγουσα δεν οφείλει στην Επιτροπή τα ποσά που αναγράφονται στα χρεωστικά σημειώματα, εκτός από τα ποσά για τα οποία γίνεται λόγος εδώ,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακύρωσης και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Πρώτος λόγος
 —
 Η προσφεύγουσα, με τον πρώτο λόγο ακύρωσης, ισχυρίζεται ότι για τον υπολογισμό του κόστους που την βάρυνε για τα σχέδια που αφορούσαν οι επίμαχες συμβάσεις χρησιμοποίησε μια μέθοδο σύμφωνη με το άρθρο II.19 των γενικών όρων των συμβάσεων αυτών. Η Επιτροπή δεν είχε επομένως το δικαίωμα να αμφισβητήσει την ορθότητα της μεθόδου που χρησιμοποίησε η προσφεύγουσα για τον υπολογισμό του κόστους των εν λόγω σχεδίων ούτε να εφαρμόσει διαφορετική μέθοδο υπολογισμού κατά την έκδοση των επίμαχων χρεωστικών σημειωμάτων.
 2.
 Δεύτερος λόγος
 —
 Στο σημείο αυτό η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι για το σχέδιο HyWays έλαβε χρηματοδοτική συνεισφορά ύψους μόνο 495 269,48 ευρώ. Επομένως, η Επιτροπή κακώς θεώρησε, κατά την έκδοση των χρεωστικών σημειωμάτων, ότι στην προσφεύγουσα είχε χορηγηθεί χρηματοδοτική συνεισφορά ύψους 604 240,79 ευρώ.
 3.
 Τρίτος λόγος
 —
 Η προσφεύγουσα, με τον τρίτο λόγο ακύρωσης, ισχυρίζεται ότι κακώς η Επιτροπή άλλαξε, όσον αφορά το σχέδιο HyApproval, τον χαρακτηρισμό ορισμένων δαπανών από δαπάνες διαχείρισης σε δαπάνες έρευνας.
 4.
 Τέταρτος λόγος
 —
 Στο σημείο αυτό η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν έχει κανένα δικαίωμα να απαιτεί από την ίδια να της καταβάλει αποζημίωση σύμφωνα με το άρθρο II.30 των γενικών όρων των επίμαχων συμβάσεων.


text:
 7.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/14
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Νοεμβρίου 2011 — Abbott Laboratories κατά ΓΕΕΑ (RESTORE)
 (Υπόθεση T-363/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος RESTORE - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 - Προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75, πρώτη και δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 207/2009)
 2012/C 6/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Abbott Laboratories (Abbot Park, Illinois, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής) (εκπρόσωποι: M. Kinkeldey, S. Schäffler και J. Springer, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: R. Manea)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 9ης Ιουνίου 2010 (υπόθεση R 1560/2009-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου RESTORE ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Abbott Laboratories στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 288 της 23.10.2010.


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/22
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Φινλανδίας, που ασκήθηκε στις 3 Μαρτίου 2005
 (Υπόθεση C-107/05)
 (2005/C 93/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους U. Wölker και P. Aalto, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 3 Μαρτίου 2005 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Φινλανδίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Φινλανδίας, παραλείποντας να μεταφέρει στην εθνική έννομη τάξη όσον αφορά την περιφέρεια Ahvenanmaa (νήσων Åland) την οδηγία 2003/87/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου, ή μη ανακοινώνοντας στην Επιτροπή τα σχετικά μέτρα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 2)
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Φινλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εθνική έννομη τάξη έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 2003.
 (1) ΕΕ L 275 της 25/10/2003, σ. 32.


text:
 9.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/6
 Αναίρεση που άσκησε στις 13 Δεκεμβρίου 2012 η Koninklijke Wegenbouw Stevin BV κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 27 Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-357/06, Koninklijke Wegenbouw Stevin κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-586/12 P)
 2013/C 71/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Koninklijke Wegenbouw Stevin BV (εκπρόσωπος: E. Pijnacker Hordijk, advocaat)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει εν μέρει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, στο μέτρο που, με την απόφαση αυτή, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η Επιτροπή απέδειξε επαρκώς κατά νόμον ότι η KWS είχε ηγετικό ρόλο στη σύμπραξη που διαπίστωσε η Επιτροπή,
 —
 να ακυρώσει εν μέρει το άρθρο 1, στοιχείο j της προβαλλόμενης αποφάσεως (1), στο μέτρο που η Επιτροπή επέβαλε στην KWS πρόστιμο ύψους 27,36 εκατομμυρίων ευρώ,
 —
 να υπολογίσει εκ νέου το πρόστιμο της KWS, καθορίζοντάς το στο ποσό των εκατομμυρίων ευρώ,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή να φέρει μέρος των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η KWS πρωτοδίκως και κατ’ αναίρεση και να προσδιορίσει αυτό το μέρος των εξόδων.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει δύο λόγους.
 Πρώτος λόγος αναιρέσεως
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως ενώ δεν τήρησε τις θεμελιώδεις απαιτήσεις που επιβάλλει η ανάγκη συνοχής των δικαστικών αποφάσεων, καθόσον, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, εκτίμησε αντιφατικά τα ίδια αποδεικτικά στοιχεία για καθεμία από τις προσφεύγουσες KWS και Shell Nederland Verkoop Maatschappij B.V (SNV), τούτο δε χωρίς να παραθέσει οποιαδήποτε, πόσο μάλλον πειστική, αιτιολογία (η προσφυγή της SNV εκδικάσθηκε με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2012, υπόθεση T-343/06), παρά το ότι, δυνάμει της προσβαλλόμενης αποφάσεως, οι KWS και SNV είχαν από κοινού τον ίδιο ρόλο στο πλαίσιο των συμφωνιών συμπράξεων.
 —
 Οι εκτιμήσεις στις οποίες προέβη το Γενικό Δικαστήριο σχετικά με τον φερόμενου ρόλο υποκινητή και ηγέτη της KWS, αφενός, και της SNV, αφετέρου, δεν πρέπει να αξιολογηθούν αυτοτελώς: Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι KWS και SNV είχαν από κοινού αποτελέσει τις ηγετικές δυνάμεις της συμπράξεως.
 —
 Το Γενικό Δικαστήριο εκτίμησε κατά τρόπο αντιφατικό την αποδεικτική ισχύ ορισμένων από τα στοιχεία τα οποία επικαλέστηκε η Επιτροπή κατά των KWS και SNV, πράγμα που είναι νομικώς ανεπίτρεπτο.
 —
 Κατόπιν των προεκτεθέντων, είναι εσφαλμένη η εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου ότι η KWS ήταν η μοναδική εταιρία που είχε ηγετικό ρόλο εντός της διαπιστωθείσας συμπράξεως προμηθευτών πίσσας και κατασκευαστών έργων οδοποιίας.
 Δεύτερος λόγος αναιρέσεως
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε τις αρχές της απαγορεύσεως των αυθαίρετων πράξεων, της ίσης μεταχειρίσεως και της αναλογικότητας κρίνοντας, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ότι πρέπει να διατηρηθεί η προσαύξηση του προστίμου κατά 50 % που επέβαλε η Επιτροπή στην KWS λόγω του ότι η εταιρία αυτή είχε ρόλο υποκινητή και ηγέτη, μολονότι εκ των υστέρων διαπιστώθηκε ότι δεν συνέτρεχαν επαρκείς λόγοι για να της καταλογιστεί ο ρόλος του υποκινητή.
 —
 Αν κριθεί εσφαλμένη η εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου ότι η KWS ήταν η μοναδική εταιρία που είχε ηγετικό ρόλο, το ίδιο πρέπει να ισχύσει και για την προσαύξηση του προστίμου.
 —
 Το Γενικό Δικαστήριο, κρίνοντας ότι πρέπει να διατηρηθεί η επιβληθείσα από την Επιτροπή προσαύξηση του προστίμου, παρά το γεγονός ότι το θεσμικό αυτό όργανο δεν παρέθεσε επαρκή στοιχεία που να αποδεικνύουν τη συνδρομή μιας από τις δύο περιστάσεις που δικαιολογούν τέτοια προσαύξηση, «επιβραβεύει» την Επιτροπή για τις μη εμπεριστατωμένες εκτιμήσεις στις οποίες προέβη με την προσβαλλόμενη απόφαση.
 —
 Η εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου ότι πρέπει να διατηρηθεί (και μάλιστα σε όλη της την έκταση) η προσαύξηση κατά 50 % του επιβληθέντος στην KWS προστίμου είναι αντίθετη προς τις αρχές της ισότητας και της αναλογικότητας, λαμβανομένου υπόψη ότι, στο πλαίσιο της παράλληλης διαδικασίας προσφυγής στην υπόθεση T-343/06 που αφορά την SNV c.s., η αντίστοιχη προσαύξηση ακυρώθηκε εξ ολοκλήρου.
 —
 Κατόπιν των προεκτεθέντων, δεν μπορεί να διατηρηθεί η προσαύξηση του προστίμου η οποία επιβλήθηκε στην KWS.
 (1) Απόφαση C(2006) 4090 τελικό της Επιτροπής, της 13ης Σεπτεμβρίου 2006, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 81 (ΕΚ) [υπόθεση COMP/F/38.456 — Πίσσα (Κάτω Χώρες)].


text:
 14.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/9
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 13ης Ιουνίου 2006 (αίτηση του Tribunale di Napoli — Ιταλία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Giuseppina Montoro, Michelangelo Liguori κατά Beth Israel Deaconess Medical Center
 (Υπόθεση C-170/06) (1)
 (2006/C 249/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 143 της 17.6.2006.


text:
C 100/16 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 10.4.1999
 Office national des pensions jai Gioconda Camaroto (tpoä- ÛOi diasóneiy sot óqhqot 73 D sgy sqopopoigheiäray
 herg C-52/99) Ç Office national des pensions jai Giuseppina Rtmhgäjgy sgy 25gy Laqsiäot 1957 peqiä idqtärexy sgy Etqx-
 Vignone (tpoäherg C 53/99) pot ejjqelotäm emxäpioäm sot, paøjgäy Joimoäsgsay, jasó siy opoiäey g apacoäqetrg oäkxm sxm
 fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó- peqioqirlxäm rsiy jimgäreiy jeuakaiäxm lesantä jqasxäm lekxäm
 rexy epiä sxm engäy eqxsglósxm: dem hiäcei so dijaiäxla sxm jqasxäm lekxäm Ãma kalbómotm
 leäsqa tpacoqetoälema apoä koäcoty dgloäriay sóngy g dgloä-
 riay aruókeiayÄ, episqeäpotm re jqósoy leäkoy, jasó paqeäj-
 1. So óqhqo 95a sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1408/71 (1),
 jkirg apoä so rtärsgla pkgäqoty eketheqiäay gä dgkxärexy pot
 oäpxy sqopopoigähgje le som jamomirloä (EOJ) aqih.
 euaqloäfesai epiä sxm neämxm epemdtärexm rso eädauoäy sot, ma
 1248/92, peqiä lesabasijxäm diasónexm cia sgm euaqlocgä
 diasgqeiä rtärsgla pqogcotleämgy ecjqiärexy cia siy epem-
 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1248/92, auoqó loämo soty
 dtäreiy ejeiämey pot lpoqotäm ma apeikgärotm sg dgloäria sóng,
 dijaiotävoty rtmsónexy xy pqoy sgm opoiäa eiäve oqi-
 sg dgloäria tceiäa gä sg dgloäria aruókeia, le sg dietjqiämirg
 rsijxäy kguheiä apoäuarg voqgcgärexy jasó som vqoämo
 oäsi g eäcjqirg atsgä hexqeiäsai voqgcgheiära eäma lgäma lesó
 emóqnexy sgy irvtäoy sgy sqopopoigärexy gä auoqó epiärgy
 sgm paqakabgä sgy dgkxärexy epemdtärexy pot tpobkgähgje
 ejeiämoty soty dijaiotävoty rtmsónexy oi opoiäoi, pqim
 rsom Tpotqcoä, ejsoäy am atsoäy, emsoäy sgy atsgäy pqoherliäay,
 sehotäm re irvtä oi sqopopoigäreiy pot epgäkham le som meäo
 diasónei sgm amabokgä sgy rvesijgäy pqónexy.ë
 jamomirloä, eiävam gädg arjgärei pqorutcgä emxäpiom ehmi-
 jotä dijarsgqiäot fgsxämsay ajqibxäy sgm amacmxäqirg
 dijaixälasoy rtmsónexy jai aluirbgsxämsay sgm euaq-
 locgä ehmijxäm jamoämxm peqiä apacoqetärexy sxm rxqe-
 tärexm, pqorutcgä epiä sgy opoiäay dem eiäve ajoäla ejdoheiä
 oqirsijgä apoäuarg jasó som vqoämo emóqnexy irvtäoy sxm
 meäxm diasónexm;
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 2. Am so amxseäqx óqhqo 95a eävei euaqlocgä epiä oäkxm sxm jasó sgy Cakkijgäy Dglojqasiäay pot arjgähgje rsiy 18
 dijaiotävxm, vxqiäy diójqirg, g aiäsgrg amahexqgärexy Uebqotaqiäot 1999
 pot pqobkeäpesai rsgm paqócqauo 4 pqeäpei ma eävei
 tpobkgheiä rsom aqloädio uoqeäa joimxmijgäy aruakiärexy (Tpoäherg C-55/99)
 jasó soty apaisotälemoty apoä sgm ehmijgä moloheriäa (1999/C 100/31)
 stäpoty cia sgm tpobokgä aisgärexy amahexqgärexy gä lpo-
 qeiä ma tpobkgheiä jai emxäpiom dijarsgqiäot so opoiäo eävei
 epikguheiä sgy diauoqóy jasó soty euaqlorseäoty rve-
 sijxäy dijomolijotäy jamoämey jai, re lia seäsoia G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 peqiäpsxrg, pqeäpei epiärgy ma sgqgheiä g diesgäy pqoherliäa apoä soty Richard Wainwright, jtäqio molijoä rtälbotko, jai
 pot pqobkeäpotm oi paqócqauoi 5 jai 6 sot amxseäqx Olivier Couvert-CasteÂra, ehmijoä dgloärio tpókkgko aporpa-
 óqhqot; rleämo rsg Molijgä Tpgqeriäa, le amsiäjkgso rso Kotnel-
 botäqco som Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirch-
 (1) Jamomirloäy (EOJ) aqih. 1408/71 sot Rtlbotkiäot, sgy 14gy berg, órjgre emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm
 Iotmiäot 1971, peqiä euaqlocgäy sxm rtrsglósxm joimxmijgäy Joimosgäsxm, rsiy 18 Uebqotaqiäot 1999, pqorutcgä jasó sgy
 aruakiärexy rsoty lirhxsotäy, rsoty lg lirhxsotäy jai rsa leäkg Cakkijgäy Dglojqasiäay.
 sxm oijocemeixäm soty pot diajimotämsai emsoäy sgy Joimoäsgsay
 (EE eid. eäjd. 05/001, r. 73).
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so
 Dijarsgäqio:
 Ç ma amacmxqiärei oäsi g Cakkijgä Dglojqasiäa, herpiäfomsay
 le so diósacla 96-351, sgy 19gy Apqikiäot 1996 (1), diadi-
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- jariäa jasavxqiärexy oärom auoqó oäka sa iasqijó amsi-
 bake so cakkijoä Conseil d'Etat le apoäuarg sgy 6gy Iamota- dqarsgäqia jai epibókkomsay le so iädio diósacla sgm
 qiäot 1999 rsgm tpoäherg: eämxrg ÛEglise de Scientologie de tpovqeäxrg amacqaugäy sot aqihlotä jasavxqiärexy rsgm
 Parisë jai Scientology International Reserves Trust jasó enxseqijgä rtrjetariäa jai rsiy odgciäey vqgärexy jóhe
 Cakkijgäy Dglojqasiäay amsidqarsgqiäot, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä
 (Tpoäherg C-54/99) so óqhqo 30 sgy Rtmhgäjgy EJç
 (1999/C 100/30)
 Ç ma jasadijórei sg Cakkijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 eänoda.
 Le apoäuarg sgy 6gy Iamotaqiäot 1999, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 rsiy 16 Uebqotaqiäot 1999 so Cakkijoä Conseil d'Etat, rso
 pkaiärio sgy diauoqóy lesantä sgy emxärexy ÛEglise de Scien- Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 tologie de Parisë jai sgy Scientology International Reserves
 Trust jai sgy Cakkijgäy Dglojqasiäay pot ejjqeleiä emxäpioäm
 sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy 1. G Episqopgä hexqeiä oäsi g euaqlocgä epiä oäkxm sxm jakt-
 apouórexy epiä sot engäy eqxsgälasoy: psoleämxm apoä so diósacla 96-351, sgy 19gy Apqikiäot


text:
 12.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 220/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hof van beroep te Antwerpen (Βέλγιο) στις 26 Ιουνίου 2009 — G.A. Dijkman και M.A. Dijkman-Lavaleije κατά Belgische Staat
 (Υπόθεση C-233/09)
 2009/C 220/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van beroep te Antwerpen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείοντες
 :
 G.A. Dijkman
 M.A. Dijkman-Lavaleije
 Εφεσίβλητο
 :
 Belgische Staat
 Προδικαστικό ερώτημα
 Υφίσταται παράβαση του άρθρου 56, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ ως εκ του ότι κάτοικοι Βελγίου, οι οποίοι επενδύουν ή καταθέτουν χρηματικά ποσά στο εξωτερικό, παραδείγματος χάριν στις Κάτω Χώρες, είναι υποχρεωμένοι, προκειμένου να καταστήσουν ανέφικτη την κατά το άρθρο 465 του WIB92 οφειλή πρόσθετων δημοτικών φόρων, να απευθύνονται σε Βέλγο ενδιάμεσο για να επιτύχουν την καταβολή των εισοδημάτων από κινητές αξίες, ενώ κάτοικοι Βελγίου, οι οποίοι επενδύουν ή καταθέτουν χρηματικά ποσά στο Βέλγιο μπορούν πάντοτε να απολαύουν του συστήματος της συνεπαγόμενης απαλλαγή παρακρατήσεως φόρου επί εισοδήματος από κινητές αξίες κατά το άρθρο 313 του WIB92 και, επομένως, μπορούν να διαφεύγουν του κατά το άρθρο 465 του WIB92 πρόσθετου δημοτικού φόρου, ως εκ του ότι η παρακράτηση φόρου επί εισοδήματος από κινητές αξίες έχει ήδη πραγματοποιηθεί στην πηγή;


text:
 15.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/16
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 1ης Ιουλίου 2009 — Ισπανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-259/05) (1)
 (ΕΓΤΠΕ - Τμήμα Εγγυήσεων - Δαπάνες αποκλειόμενες από την κοινοτική χρηματοδότηση - Υφαντικός λίνος - Κάνναβη - Μπανάνες - Έκθεση της OLAF - Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου - Διμερής συνάντηση που προβλέπεται από το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1663/95 - Παράβαση ουσιώδους τύπου - Καταχρηστική πρακτική - Ύπαρξη οικονομικής ζημίας σε βάρος του ΕΓΤΠΕ)
 2009/C 193/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: M. Muñoz Pérez, abogado del Estado)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: T. van Rijn, L. Parpala και F. Jimeno Fernández)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακύρωσης της απόφασης 2005/354/ΕΚ της Επιτροπής, της 29ης Απριλίου 2005, σχετικά με τον αποκλεισμό από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων (ΕΕ L 112, σ. 14).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση 2005/354/ΕΚ της Επιτροπής, της 29ης Απριλίου 2005, σχετικά με τον αποκλεισμό από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, καθόσον αποκλείει από την κοινοτική χρηματοδότηση τις δαπάνες που πραγματοποίησε το Βασίλειο της Ισπανίας για ενισχύσεις προς την παραγωγή κάνναβης κατά τις περιόδους 1996/1997 έως 1999/2000.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 217 της 3.9.2005.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/48
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 19ης Σεπτεμβρίου 2006 — Bavendam κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-80/05) (1)
 («Προσφυγή ακυρώσεως - Οδηγία 92/43/ΕΟΚ - Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας - Αποφάσεις 2004/798/ΕΚ και 2004/813/ΕΚ - Κατάλογος τόπων κοινοτικής σημασίας για την ηπειρωτική βιογεωγραφική περιοχή και για την ατλαντική βιογεωγραφική περιοχή - Πρόσωπα που τα αφορά άμεσα και ατομικά - Απαράδεκτο»)
 (2006/C 294/101)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Hinrich Bavendam (Βρέμη, Γερμανία)· Günther Früchtnicht (Brême)· Hinrich Geerken (Brême)· Hans-Jürgen Weyhausen-Brinkmann (Βρέμη)· Curt-Hildebrand von Einsiedel (Leipzig, Γερμανία)· Christina Gräfin von Schall-Riaucour (Ahlen-Vorhelm, Γερμανία)· Franz-Albert Metternich-Sandor, Prinz von Ratibor und Corvey (Höxter, Γερμανία)· Christoph Prinz zu Schleswig-Holstein (Thumby, Γερμανία)· και Stadt Schloß Holte-Stukenbrock, Γερμανία) (Εκπρόσωπος: T. Giesen, avocat)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. van Beek και B. Schima )
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως 2004/798/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου 2004, εκδοθείσας σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί θεσπίσεως του καταλόγου των τόπων κοινοτικής σημασίας για την ηπειρωτική βιογεωγραφική περιοχή (ΕΕ L 382, σ. 1), καθώς και της αποφάσεως 2004/813/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου 2004, εκδοθείσας σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί θεσπίσεως του καταλόγου των τόπων κοινοτικής σημασίας για την ατλαντική βιογεωγραφική περιοχή (ΕΕ L 387, σ. 1).
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Οι προσφεύγοντες φέρουν τα δικά τους έξοδα και τα έξοδα της Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 143 της 11.6.2005


text:
 13.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/52
 Προσφυγή/αγωγή της 15ης Δεκεμβρίου 2009 — Μιχαήλ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-100/09)
 2010/C 63/91
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων/ενάγων: Χρήστος Μιχαήλ (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: Χ. Μεϊδάνης, δικηγόρος)
 Καθής/εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της καθής-εναγομένης περί απορρίψεως αιτήσεως αρωγής που υποβλήθηκε δυνάμει του άρθρου 24 του ΚΥΚ λόγω ηθικής παρενοχλήσεως την οποία ισχυρίζεται ότι υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος/ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την από 9 Μαρτίου 2009 απορριπτική απόφαση επί της αιτήσεως αρωγής την οποία υπέβαλε δυνάμει του άρθρου 24 του ΚΥΚ·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να του καταβάλει το ποσό των 30 000 ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 14.1.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 10/15
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας που ασκήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2005
 (Υπόθεση C-404/05)
 (2006/C 10/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Enrico Traversa και Gerald Braun, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 17 Νοεμβρίου 2005 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να διαπιστώσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, επιβάλλοντας στους εγκατεστημένους και εγκεκριμένους εντός άλλου κράτους μέλους ιδιωτικούς οργανισμούς ελέγχου των βιολογικών καλλιεργειών την υποχρέωση να διατηρούν στη Γερμανία κατάστημα ή άλλη μόνιμη εγκατάσταση προκειμένου να μπορούν να ασκούν τις δραστηριότητές τους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 49 ΕΚ·
 2)
 να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι γερμανικές αρχές επιβάλλουν σε κάθε ιδιωτικό οργανισμό ελέγχου των βιολογικών καλλιεργειών την υποχρέωση να διατηρεί στη Γερμανία κατάστημα ή άλλη μόνιμη εγκατάσταση προκειμένου αυτός να μπορεί να ασκεί στην ως άνω χώρα τις δραστηριότητές του. Η απαίτηση αυτή αντιβαίνει προς την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, διότι καθιστά αδύνατη την παροχή υπηρεσιών εντός της Γερμανίας εκ μέρους επιχειρήσεων εγκατεστημένων σε άλλα κράτη μέλη.
 Ως ελεύθερη παροχή υπηρεσιών υπό την έννοια του άρθρου 49 ΕΚ νοείται το δικαίωμα προς ανεμπόδιστη παροχή υπηρεσιών από ένα κράτος μέλος εντός άλλου χωρίς την υποχρέωση να υπάρχει μόνιμη εγκατάσταση του παρέχοντος την υπηρεσία εντός του δευτέρου αυτού κράτους. Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η εξασφάλιση της ελευθερίας αυτής επιβάλλει όχι μόνον την κατάργηση κάθε δυσμενούς διακρίσεως με βάση την ιθαγένεια, αλλά και την κατάργηση όλων των περιορισμών που μπορούν να εμποδίσουν, να παρεμβάλουν προσκόμματα ή να καταστήσουν λιγότερο ελκυστικές τις δραστηριότητες του παρέχοντος υπηρεσίες ο οποίος είναι εγκατεστημένος εντός άλλου κράτους μέλους και ο οποίος παρέχει νομίμως τέτοιες υπηρεσίες. Επομένως, το άρθρο 49 ΕΚ εμποδίζει την εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως ή διοικητικής πρακτικής η οποία, χωρίς αντικειμενική δικαιολογία, περιορίζει τη δυνατότητα των παρεχόντων υπηρεσίες να κάνουν χρήση στην πράξη της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών.
 Οι δικαιολογίες τις οποίες επικαλείται η Γερμανική Κυβέρνηση –ήτοι η προβαλλόμενη άσκηση δημοσίας εξουσίας εκ μέρους των οργανισμών ελέγχου, καθώς και το γενικό συμφέρον– δεν μπορούν να στηρίξουν τον ως άνω περιορισμό της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών. Η επίκληση της ασκήσεως δημοσίας εξουσίας –ως δικαιολογίας τού υπό κρίση περιορισμού της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών– δεν θα μπορούσε να είναι σύννομη και να γίνει δεκτή παρά μόνον αν επρόκειτο για δραστηριότητα συνεπαγόμενη άμεση και ειδική συμμετοχή στην άσκηση δημοσίας εξουσίας. Ναι μεν οι οργανισμοί ελέγχου είναι επιφορτισμένοι από τα γερμανικά ομόσπονδα κράτη (Länder) και με αρμοδιότητες δημόσιας αρχής και έχουν επίσης τη δυνατότητα να επιβάλλουν τις προβλεπόμενες από τη σχετική ρύθμιση κυρώσεις με δυνατότητα εξαναγκασμού, τούτο όμως δεν έχει σημασία έναντι του κοινοτικού δικαίου και ουδόλως επηρεάζει το γεγονός ότι η δραστηριότητα ενός οργανισμού ελέγχου η οποία ρυθμίζεται από το κοινοτικό δίκαιο μπορεί να ασκείται από οποιονδήποτε οργανισμό που διαθέτει εντός άλλου κράτους μέλους σχετική έγκριση βάσει αυτής της νομικής βάσεως στο πλαίσιο της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.
 Το γενικό συμφέρον δεν απειλείται από το γεγονός ότι ένας οργανισμός ελέγχου δεν διαθέτει εγκατάσταση στη Γερμανία, διότι, σύμφωνα με τα κριτήρια του κοινοτικού δικαίου, ο ουσιαστικός έλεγχος ασκείται με την έγκριση της λειτουργίας των οργανισμών ελέγχου και με την εποπτεία τους εκ μέρους των αρχών του κράτους μέλους εντός του οποίου έχει παρασχεθεί η σχετική έγκριση. Εν προκειμένω, υφίστανται επιπλέον κοινοτικές διατάξεις συντονισμού και εναρμονίσεως οι οποίες εγγυώνται ότι το γενικό συμφέρον το οποίο επικαλείται η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας επιδιώκεται επίσης βάσει των ίδιων κριτηρίων και εντός των άλλων κρατών μελών.


text:
 14.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 367/36
 Προσφυγή της 15ης Οκτωβρίου 2013 — Radecki κατά ΓΕΕΑ — Vamed (AKTIVAMED)
 (Υπόθεση T-551/13)
 2013/C 367/64
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Michael Radecki (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωποι: C. Menebröcker και V. Töbelmann, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Vamed AG (Βιέννη, Αυστρία)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 18ης Ιουλίου 2013 (υπόθεση R 365/2012-1),
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά του έξοδα και στα έξοδα του προσφεύγοντος.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: ο προσφεύγων.
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «AKTIVAMED», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 5, 11 και 44 ‒ Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 8 958 886.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η Vamed AG
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Αυστριακό εικονιστικό σήμα και διεθνές σήμα «VAMED» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 8, 9, 10, 11, 12, 16, 20, 21, 28, 35, 36, 37, 39, 41, 42, 43, 44 και 45.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, εδάφιο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 26.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/27
 Αναίρεση που άσκησε στις 16 Νοεμβρίου 2007 η Aceites del Sur Coosur, S.A., πρώην Aceites del Sur, S.A. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα) στις 12 Σεπτεμβρίου 2007 στην υπόθεση T-363/04, Koipe Corporación, S.L. κατά Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-498/07 P)
 (2008/C 22/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Aceites del Sur Coosur, S.A. (εκπρόσωπος: J.-M. Otero Lastres, abogado)
 Αντίδικοι κατ' αναίρεση: Koipe Corporación, S.L. και Γραφείο Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή και εμπρόθεσμη η αίτηση αναιρέσεως, λόγω παραβάσεως του κοινοτικού δικαίου, που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα), της 12ης Σεπτεμβρίου 2007, στην υπόθεση T-363/04·
 —
 να δεχθεί την αναίρεση, σύμφωνα με τα άρθρα 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου και 113 του Κανονισμού Διαδικασίας, και, συνακολούθως, να εξαφανίσει εν όλω την ως άνω απόφαση του Πρωτοδικείου·
 —
 να επιλύσει οριστικώς τη διαφορά, αν το επιτρέπει το στάδιο στο οποίο αυτή βρίσκεται·
 —
 άλλως και επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο, προκειμένου αυτό να αποφανθεί, σύμφωνα με τα δεσμευτικά κριτήρια του Δικαστηρίου, και, αν το κρίνει αναγκαίο, να προσδιορίσει τα αποτελέσματα της ακυρωθείσας αποφάσεως που πρέπει να θεωρηθούν ως οριστικά για τους διαδίκους, καταδικάζοντας, πάντως, σύμφωνα με το άρθρο 112 του Κανονισμού Διαδικασίας, την προσφεύγουσα και νυν αντίδικο κατ' αναίρεση στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η παρούσα αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος του Πρωτοδικείου, της 12ης Σεπτεμβρίου 2007, στηρίζεται στους δύο λόγους που εκτίθενται κατωτέρω:
 1. Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο α', περιπτώσεις i και ii, του κανονισμού 40/94 (1)
 Η πρώτη παράβαση του κοινοτικού δικαίου στην οποία υπέπεσε η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση έγκειται στο ότι θεώρησε «άσχετο» το ζήτημα ποια από τα σήματα που αντέταξε η CARBONELL στην αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος LA ESPAÑOLA αρ. 236588 πληρούσαν την προϋπόθεση του «προγενέστερου» σήματος.
 Αν είχε εφαρμόσει το άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο α', i και ii, του κανονισμού 40/94, η απόφαση δεν θα έπρεπε να έχει περιλάβει στα αντιταχθέντα σήματα το κοινοτικό σήμα CARBONELL αρ. 338681 της KOIPE, διότι η εν λόγω καταχώριση δεν αφορά προγενέστερο σήμα υπό την έννοια της παραγράφου 2, στοιχείο α', περίπτωση i, του άρθρου 8 του κανονισμού 40/94. Αν είχε ενεργήσει κατ' αυτόν τον τρόπο, τα μόνα προγενέστερα σήματα της KOIPE που θα μπορούσαν να αντιταχθούν στην αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος LA ESPAÑOLA αρ. 236588 της αναιρεσείουσας θα ήταν τα καταχωρισμένα ισπανικά σήματα CARBONELL αρ. 994364, 1238745 και 1698613.
 Αν είχαν προσδιοριστεί έτσι τα προγενέστερα σήματα που θα μπορούσαν να αντιταχθούν στην αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος LA ESPAÑOLA αρ. 236588, θα επρόκειτο, σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', για σήματα προστατευόμενα εντός της Ισπανίας. Αυτό σημαίνει ότι ενδεχόμενη ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως μεταξύ του κοινοτικού σήματος LA ESPAÑOLA αρ. 236588 και των προγενέστερων αντιταχθέντων σημάτων της KOIPE θα έπρεπε να εξεταστεί μόνο σε σχέση με το κοινό της Ισπανίας, εντός της οποίας προστατεύονται τα προγενέστερα σήματα της KOIPE, και όχι με το κοινό επί του συνόλου του κοινοτικού εδάφους, αφού μεταξύ των προγενέστερων σημάτων δεν υπάρχει κανένα κοινοτικό σήμα.
 2. Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94
 Όπως είναι γνωστό, το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 ρυθμίζει τον σχετικό λόγο απαραδέκτου της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος που συνίσταται στον κίνδυνο συγχύσεως μεταξύ του κοινοτικού σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση και ενός ή περισσότερων προγενέστερων αντιτασσόμενων σημάτων. Η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση παρέβη τη διάταξη αυτή με τους εξής δύο τρόπους:
 Πρώτο Μέρος
 Επιπτώσεις από τον εσφαλμένο προσδιορισμό των προγενέστερων σημάτων που μπορούν να αντιταχθούν στην αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος «LA ESPAÑOLA» αρ. 236588
 Η πρώτη από τις καταγγελλόμενες παραβάσεις του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', στηρίζεται στον εσφαλμένο προσδιορισμό των «προγενέστερων» σημάτων που μπορούν να αντιταχθούν στην αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος και αναφέρεται στις επιπτώσεις που είχε ο εσφαλμένος αυτός προσδιορισμός των προγενέστερων αντιταχθέντων σημάτων στον τρόπο με τον οποίον η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση εφάρμοσε το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', στην επίδικη διαφορά.
 Από όλα όσα αναφέρθηκαν στο πρώτο αυτό μέρος, συνάγεται το συμπέρασμα ότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94, διότι:
 —
 Δεν θεώρησε ως προγενέστερα αντιτασσόμενα σήματα αποκλειστικά τα ισπανικά σήματα CARBONELL 994364, 1238745 και 1698613.
 —
 Δεν απέκλεισε ρητώς από τα αντιτασσόμενα σήματα το μεταγενέστερο κοινοτικό σήμα CARBONELL αρ. 338681.
 —
 Συνακόλουθα προς τους δύο ανωτέρω λόγους, δεν προσδιόρισε σωστά το «κοινό της εδαφικής περιοχής στην οποία απολαύουν προστασίας τα προγενέστερα σήματα», καθόσον, δεδομένου ότι τα προγενέστερα σήματα ήταν αποκλειστικά ισπανικά, το κοινό της οικείας εδαφικής περιοχής ήταν ο Ισπανός καταναλωτής ελαιολάδου.
 —
 Μολονότι αναφέρθηκε σε κάποια από τις σκέψεις της στην «ισπανική αγορά ελαιολάδου», έλαβε υπόψη το στοιχείο αυτό κατά τρόπο μεροληπτικό και περιορισμένο και μόνο κατά την εκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα των εικονιστικών στοιχείων των αντιτασσομένων σημείων.
 —
 Κατά συνέπεια, δεν έλαβε υπόψη το στοιχείο αυτό ούτε κατά την εκτίμηση του παράγοντα της ομοιότητας των σημείων στο σύνολό του (δεδομένου ότι καμιά αναφορά δε γίνεται στην «ισπανική αγορά ελαιολάδου» κατά την εκτίμηση, για παράδειγμα, του διακριτικού χαρακτήρα των λεκτικών στοιχείων των αντιτασσόμενων σημείων), ούτε κατά τη στάθμιση άλλων παραγόντων που ασκούν επίσης επιρροή στην υπόθεση, προκειμένου να κριθεί αν υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιτασσόμενων σημείων.
 Δεύτερο μέρος
 Επιρροή του εσφαλμένου προσδιορισμού των αντιτασσόμενων σημάτων στον παράγοντα «κοινό της εδαφικής περιοχής στην οποία απολαύει προστασίας το προγενέστερο σήμα». Εσφαλμένος καθορισμός και συνακόλουθα εσφαλμένη εκτίμηση των παραγόντων που ασκούν επιρροή κατά την εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως
 Η επιχειρηματολογία που προβάλλουμε στο δεύτερο αυτό μέρος προς δικαιολόγηση του ισχυρισμού περί παραβάσεως του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', στηρίζεται σε δύο πυλώνες ή βάσεις. Αφενός, σε όλη την προεκτεθείσα συλλογιστική σχετικά με τον εσφαλμένο προσδιορισμό των «προγενέστερων αντιτασσόμενων σημάτων» και την επιρροή τους στον παράγοντα του «κοινού της εδαφικής περιοχής στην οποία απολαύει προστασίας το προγενέστερο σήμα». Και, αφετέρου, σε έναν εσφαλμένο προσδιορισμό και συνακόλουθα εσφαλμένη εκτίμηση όλων των παραγόντων που έπρεπε να ληφθούν υπόψη προκειμένου να εκτιμηθεί αν συνέτρεχε κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ του κοινοτικού σήματος LA ESPAÑOLA αρ. 236588, του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, και των προγενέστερων αντιτασσόμενων ισπανικών σημάτων CARBONELL αρ. 994364, 1238745 και 1698613.
 Τα επιχειρήματα του μέρους αυτού στα οποία στηρίζεται ο ισχυρισμός ότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση παρέβη, λόγω εσφαλμένης εφαρμογής, το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', είναι τα εξής:
 —
 Η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση εξέτασε τα επίμαχα σημεία όχι χρησιμοποιώντας τα κριτήρια της «σφαιρικής εκτιμήσεως» και της «συνολικής εντυπώσεως», αλλά κατά τρόπο αποσπασματικό και διαδοχικό, και ως εκ τούτου «αναλυτικό» των συστατικών στοιχείων των επίμαχων σύνθετων σημάτων, παραβαίνοντας έτσι το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και την κοινοτική νομολογία που το ερμηνεύει.
 Η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση δεν εξέτασε, ως όφειλε εξ αρχής, τα σήματα χρησιμοποιώντας τα κριτήρια της «σφαιρικής εκτιμήσεως» και της «συνολικής εντυπώσεως» που προκαλούν τα επίμαχα σήματα. Αντ' αυτού, η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση ακολούθησε εξ αρχής την αναλυτική μέθοδο και προέβη σε αποσπασματική και διαδοχική εξέταση των εικονιστικών στοιχείων αφενός (σκέψεις 75 έως και 87), και των λεκτικών στοιχείων αφετέρου (σκέψεις 88 έως 93), προσδίδοντας αποφασιστική σημασία στα εικονιστικά στοιχεία και αρνούμενη κάθε σπουδαιότητα στα λεκτικά στοιχεία. Είναι αληθές ότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση κάνει αναφορά στα κριτήρια της σφαιρικής εκτιμήσεως και της συνολικής εντυπώσεως (σκέψη 99), αλλά είναι επίσης αληθές ότι για μια σωστή κρίση δεν αρκεί η αναφορά και η αναπαραγωγή ενός νομολογιακού κριτηρίου, αλλά πρέπει το κριτήριο αυτό να χρησιμοποιηθεί και να εφαρμοστεί σωστά στην συγκεκριμένη υπόθεση. Η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση δεν έπραξε κάτι τέτοιο. Στην πραγματικότητα, κατά την εκτίμηση του παράγοντα της ομοιότητας των αντιτασσόμενων σημείων, η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση δεν εφάρμοσε ως πρώτο και κύριο κριτήριο αυτό της σφαιρικής εκτιμήσεως και της συνολικής εντυπώσεως, αλλά ακολούθησε αναλυτική μέθοδο, προβαίνοντας αρχικώς σε αποσύνθεση των σημάτων στα εικονιστικά και λεκτικά τους στοιχεία και, στη συνέχεια, σε χωριστή εκτίμηση, πρώτα, των δύο εικονιστικών στοιχείων των αντιτασσόμενων σημάτων και, έπειτα, του λεκτικού σήματος LA ESPAÑOLA, παραλείποντας κάθε αναφορά στο άλλο λεκτικό στοιχείο των αντιτασσόμενων σημάτων, το επώνυμο CARBONELL.
 Εξάλλου, η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση παρέβη και το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', καθόσον παρέλειψε να εκτιμήσει δύο σημαντικούς για την υπόθεση παράγοντες, όπως αυτόν της προηγούμενης συνυπάρξεως για μακρό χρονικό διάστημα και της φήμης, οι οποίοι ασκούσαν μεγάλη επιρροή για την εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως μεταξύ του κοινοτικού σήματος LA ESPAÑOLA αρ. 236588, του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, και των προγενέστερων αντιτασσόμενων ισπανικών σημάτων CARBONELL.
 —
 Η έννοια του μέσου Ισπανού καταναλωτή ελαιολάδου και ο υποτιθέμενος κίνδυνος συγχύσεως των αντιτασσόμενων σημάτων.
 Η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, μολονότι αναφέρεται στο προφίλ του μέσου καταναλωτή όπως προκύπτει από την κοινοτική νομολογία, δεν χρησιμοποιεί αυτό το πρότυπο καταναλωτή, αλλά διαμορφώνει ένα προφίλ του μέσου Ισπανού καταναλωτή ελαιολάδου που πλησιάζει περισσότερο το πρότυπο του μέσου καταναλωτή που χρησιμοποιεί η γερμανική νομολογία, δηλαδή αυτό του «απρόσεκτου και μη σκεπτόμενου» καταναλωτή, αγνοώντας το πρότυπο του Ευρωπαίου καταναλωτή που έχει επιλέξει η κοινοτική νομολογία και που «έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος» (αποφάσεις LLOYD, σκέψη 26, και PICASSO, σκέψη 38). Πέραν του σημαντικού αυτού σφάλματος, η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση υποπίπτει σε άλλο ένα εξίσου σοβαρό σφάλμα, «λαμβάνοντας υπόψη το ελάχιστο επίπεδο προσοχής» που μπορεί να επιδεικνύει το κοινό στα σήματα ελαιολάδου, αντί να λάβει υπόψη το σύνηθες επίπεδο προσοχής που επιδεικνύει ο μέσος Ισπανός καταναλωτής, ο οποίος έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος σχετικά με το ελαιόλαδο.
 (1) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα.


text:
C 86/32 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 27.3.1999
 tpowguiäot pot dem pqoeqvoäsam apoä so oäqcamo, o Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 opoiäoy, jasó sg cmxälg sot pqoruetäcomsoy, eiäve ej sxm
 pqoseäqxm epikeceiä, vxqiäy ma kguheiä tpoäwg g jasakkgkoä-
 sgsa gä lg sxm tpowguiäxm emsoäy sot oqcómot, Oi pqoruetäcomsey rsgm tpoä jqiärg tpoäherg eiämai lirhxseäy
 sgy Greene King PLC (GK) rso Fox and Hounds Public
 House, Kempston, Bedfordshire. G GK eiämai epiveiäqgrg
 Ç paqóbarg sot óqhqot 45, paqócqauoy 1 sot JTJ, paqarjetgäy jai vomdqijgäy pxkgärexy ftähot rso Gmxleämo
 jahoärom g ADA dem pqoeäbg re rvokarsijgä rtcjqisijgä Bariäkeio. Oi pqoruetäcomsey rtmgäwam le sgm GK rtälbarg
 eneäsarg sxm tpowguiosgäsxm, pqordiädomsay paqamoälxy lirhxärexy, rsgm opoiäa peqikalbamoäsam lia rvesijgä le apo-
 rsiy Ûrtrsóreiyë sgy rtlbotketsijgäy episqopgäy dioqi- jkeirsijgä acoqó ftähot qgäsqa le stpopoigleämo, oäpxy rtl-
 rlxäm irvtä apouórexy, baiämei rso Gmxleämo Bariäkeio, peqievoälemo, rtcjejqileäma g
 tpovqeäxrg acoqóy ftähot apojkeirsijxäy apoä sg GK gä siy
 tpÂ atsgäy oqifoälemey epiveiqgäreiy.
 Ç sgm täpaqng, em pqojeileämx, athaiäqesgy jqiärexy jahxäy
 jai pqoädgkgy pkómgy ejsilgärexy,
 Rsiy 23 Laðot 1997 oi pqoruetäcomsey fgäsgram apoä sgm Epi-
 sqopgä ma diapirsxärei oäsi oi qgäsqey peqiä paqovgäy ftähot pot
 Ç jasóvqgrg enotriäay jai paqóbarg sxm óqhqxm 7, epeäbakke g GK emsoäy sot Gmxleämot Barikeiäot rtmirsotäram
 paqócqauoy 1 jai 27 sot JTJ, paqóbarg sot óqhqot 85 sgy Rtmhgäjgy EJ. G tpoä jqiärg
 pqorutcgä bókkei jasó sgy qgsgäy ej leäqoty sgy Episqopgäy
 apoqqiäwexy sgy rvesijgäy jasaccekiäay.
 Ç paqóbarg sot óqhqot 5, paqócqauoy 3 sot JTJ jai
 paqabiäarg sgy aqvgäy sgy apacoqetärexy sxm diajqiäre-
 xm, Oi pqoruetäcomsey fgsotäm sgm ajtäqxrg sgy aluirbgsotleä-
 mgy apouórexy cia som koäco oäsi g jahgäy paqeäkeiwe
 Ç paqabiäarg sgy aqvgäy sgy diauómeiay sxm pqónexm sgy
 dioijgärexy. Ç ma ejsilgärei oqhxäy sa pqaclasijó peqirsasijó jai siy
 molijeäy diasóneiy bórei sxm opoiäxm apodeijmtäesai g ej
 leäqoty sgy GK paqóbarg sot óqhqot 85,
 Ç ma aisiokocgärei deoämsxy sgm apoqqipsijgä sgy jasacce-
 kiäay apoäuargä sgy jai
 Pqorutcgä sxm Colin Arthur Roberts jai Valerie Ann
 Roberts jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm,
 pot arjgähgje rsiy 22 Iamotaqiäot 1999 Ç ma ejsilgärei oqhxäy sgm täpaqng paqabórexy sot
 óqhqot 85 koäcx tpóqnexy jaqseäk jahoqirlotä silxäm,
 (Tpoäherg T-25/99)
 oärom auoqó sg biolgvamiäa ftähot rso Gmxleämo Bariä-
 (1999/C 86/55) keio, keisotqcotäm re epiäpedo vomdqijgäy pxkgrexy.
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 Oi Colin Arthur Roberts jai Valerie Ann Roberts, Kempston,
 Bedfordshire (Gmxleämo Bariäkeio), ejpqorxpotleämoi apoä Pqorutcgä sgy VASA Energy GmbH & Co. KG jasó sgy
 soty Becket Bedford, sot Middle Temple, S.C.I. Ferdinand Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje
 jai J. Tracy Kelly, sot dijgcoqijotä cqaueiäot Ferdinand rsiy 25 Iamotaqiäot 1999
 Kelly, Solicitors, 21 Bennetts Hill, Birmingham B2 5 QP
 (Tpoäherg T-29/99)
 (Gmxleämo Bariäkeio), órjgram rsiy 23 Iamotaqiäot 1999 emxä-
 piom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqo- (1999/C 86/56)
 rutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 Oi pqoruetäcomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo:
 G VASA Energy GmbH & Co. KG, ejpqorxpotälemg apoä
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy rsgm tpoäherg sgm Dq. Dörte Annemarie Fouquet, sot dijgcoqijotä cqa-
 IV/36.511/F3 Ð Roberts jasó Greene King sgy ueiäot Albotäqcot Kuhbier & Fouquet, le soäpo epidoärexm
 12gy Moelbqiäot 1998, rso Kotnelbotäqco so cqaueiäo Arendt & Medernach, 8-10,
 Rue Mathias Hardt, órjgre rsiy 25 Iamotaqiäot 1998 emxäpiom
 sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda. jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 ---pagebreak--- 27.3.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 86/33
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: Acxcgä sgy Bocchi Food Trade International GmbH jasó sgy
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje
 Ç ma amacmxqiärei oäsi g Episqopgä paqeäbg so óqhqo 175 sgy rsiy 28 Iamotaqiäot 1999
 Rtmhgäjgy EJ, jahoärom dem eneäsare sgm tpobkgheiära
 jasaccekiäa, pot rsgqifoäsam rsa óqhqa 92 jai 93 sgy (Tpoäherg T-30/99)
 Rtmhgäjgy EJ, jai jahoärom dem eäkabe apoäuarg oärom (1999/C 86/57)
 auoqó sgm eneäsarg, emsoäy dtäo lgmxäm apoä sgy paqaka-
 bgäy sot apoä 15 Repselbqiäot 1998 eccqóuot le so opoiäo
 g pqoruetäcotra sgm jókere epirgälxy ma emeqcgärei, (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 rtäluxma le so óqhqo 175 sgy Rtmhgäjgy EJ,
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda, rtl- G Bocchi Food Trade International GmbH, le eädqa so Ber-
 peqikalbamoleämxm sxm enoädxm sgy pqoruetäcotray, gisch Gladbach (ODC), ejpqorxpotälemg apoä som dijgcoäqo
 ajoälg jai am g Episqopgä oäueike, jasoäpim sgy arjgärexy Dq. Gert Meier, Jakordenstr. 10, Jokxmiäa, som opoiäo dioäqire
 sgy pqorutcgäy, ma emeqcgärei jasó sqoäpo jahirsxämsa jai amsiäjkgso, órjgre rsiy 28 Iamotaqiäot 1999 emxäpiom sot
 sgm pqorutcgä, jasó sgm ópowg sot Pqxsodijeiäot, ómet Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm acxcgä jasó sgy
 amsijeileämot. Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 G pqoruetäcotra eiämai lia esaiqeiäa ceqlamijotä dijaiäot, pot G emócotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo,
 amgäjei re idixäsey jai sgy opoiäay g dqarsgqioäsgsa rtmiärsa-
 sai rsgm paqacxcgä jai sg diamolgä heqloäsgsay jai emeäqceiay
 1. ma tpovqexärei sgm emacoälemg ma apojasarsgärei sg
 jahxäy jai rsgm paqovgä oäkxm sxm rtmauxäm tpgqerixäm. Ama-
 fgliäa sgy emócotray sgm opoiäa atsgä tpeärsg koäcx sot
 pstärrei sg dqarsgqioäsgsó sgy soäro emsoäy oäro jai ejsoäy Ceq-
 oäsi g emacoälemg leiäxre sgm pqorxqimxäy amacmxqirheiära
 lamiäay. Rglamsijoäy pkeiowguxäm leäsovoy sgy pqoruetäcotray
 apoä sgm aqloädia aqvgä poroäsgsa, jahoärom sgm pokka-
 eiämai g rotgdijgä esaiqeiäa sqouodoriäay le gkejsqijoä qetäla
 pkariäare
 Vattenfall.
 Le eäccqauo sgy 15gy Repselbqiäot 1998, g pqoruetäcotra a) le som rtmsekersgä pqoraqlocgäy jai
 jókere sgm Episqopgä, epijakotälemg pqocemeärseqa eäccqaua,
 ma enesórei sgm acoqó sgy Saarbergwerke AG jai sgy Preus-
 sag Anthrazit GmbH apoä sgm Ruhrkohle AG (RAG) tpoä so b) le som rtmsekersgä leixärexyç
 uxy sxm jqisgqiäxm sxm óqhqxm 92 jai 93 sgy Rtmhgäjgy EJ,
 pqojeileämot ma diapirsxärei am g rtcvxämetrg eiäve xy rtmeä-
 peia emirvtäreiy pot eäpqepe ma aposekeärotm amsijeiälemo joi- 2. ma tpovqexärei sgm emacoälemg, jahoärom jajxäy leixähgje
 mopoigärexy. Lokomoäsi g pqoruetäcotra cmxrsopoiägre qgsó g pqorxqimxäy amacmxqirheiära rsgm emócotra poroäsgsa
 rsgm Episqopgä oäsi rjoäpete ma arjgärei pqorutcgä, g diälgmg leärx sgy euaqlocgäy sot rtmsekersgä pqoraqlocgäy, ma
 pqoherliäa emsoäy sgy opoiäay oäueike ma emeqcgärei g Episqopgä amsirsahliärei sg leiäxrg atsgä leärx sgy voqgcgärexy rso
 dieäqqetre vxqiäy ma ejdoheiä apoäuarg aposqeäpotra sgm leäkkom amsirsoiävxm pqorheäsxm pirsopoigsijxäm (apoja-
 órjgrg pqorutcgäy koäcx paqakeiäwexy. sórsarg sgy pqoseäqay jasarsórexy),
 G pqoruetäcotra irvtqiäfesai oäsi, auoäsot g Episqopgä eäkabe
 cmxärg sgy rvediafoleämgy rtcvxmetärexy, som Uebqotóqio 3. ma jasadijórei sgm emacoälemg rsa dijarsijó eänoda.
 1998, gäsam tpovqexleämg soäro ma ecjqiämei sgm acoqó sgy
 Saarbergwerke rso pkaiärio sot óqhqot 66 sgy Rtmhgäjgy
 EJAV oäro jai ma pqobeiä paqakkgäkxy re eäkecvo peqiä sgy Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 tpóqnexy emirvtärexy tpoä sgm eämmoia sxm óqhqxm 92 jai 93
 sgy Rtmhgäjgy EJ. G Episqopgä dem diemgäqcgre oälxy seäsoio
 eäkecvo. Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai oäloioi le ejeiä-
 moty pot pqobkgähgjam rsgm tpoäherg S-18/99 (Cordis Obst-
 und Gemüsegroûhandel GmbH jasó Episqopgäy).


text:
10.10.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 312/9
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-12/96 (1) sgy tpoheärexy C-30/98 (aiäsgrg sot Landgericht Berlin cia
 (98/C 312/19) sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): VR-Leasing GmbH
 jasó Margit Bertram.
 Le diósang sgy 26gy Iotmiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä (1) EE C 94 sgy 28.3.1998.
 sgy tpoheärexy C-12/96: Poqsocakijgä Dglojqasiäa jasó
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 (1) EE C 95 sgy 30.3.1996.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-351/97 (1)
 (98/C 312/23)
 Le diósang sgy 10gy Iotkiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-39/98 (1) qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä
 (98/C 312/20) sgy tpoheärexy C-351/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm jasó Lecókot Dotjósot sot Kotnelbotäqcot.
 Le diósang sgy 2ay Iotkiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä (1) EE C 357 sgy 22.11.1997.
 sgy tpoheärexy C-39/98: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm jasó Silena SpA.
 (1) EE C 137 sgy 2.5.1998.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-250/96 (1)
 (98/C 312/24)
 Le diósang sgy 13gy Iotkiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-327/96 (1) qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä
 (98/C 312/21) sgy tpoheärexy C-250/96 (aiäsgrg sgy Pretura circondariale di
 Brescia cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Poimijgä
 Le diósang sgy 9gy Iotkiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg- diäjg jasó Riccardo Piccaluga.
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä
 sgy tpoheärexy C-327/96 (aiäsgrg sot Tribunale di Genova cia (1) EE C 294 sgy 5.10.1996.
 sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Ente Autonomo
 Fiera Internazionale di Genova jasó Ministero delle Finanze.
 (1) EE C 370 sgy 7.12.1996.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-297/97 (1)
 (98/C 312/25)
 Le diósang sgy 17gy Iotkiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-30/98 (1) qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä
 (98/C 312/22) sgy tpoheärexy C-297/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm jasó Isakijgäy Dglojqasiäay.
 Le diósang sgy 9gy Iotkiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä (1) EE C 318 sgy 18.10.1997.


text:
 18.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 136/5
 Διάταξη του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Ιανουαρίου 2016 — Skype Ultd κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), Sky plc, πρώην British Sky Broadcasting Group plc, Sky IP International Ltd
 (Υπόθεση C-383/15) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Κατάργηση της δίκης))
 (2016/C 136/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι)
 Αναιρεσείουσα: Skype Ultd (εκπρόσωποι: A. Carboni, M. Browne, solicitors)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: P. Bullock), Sky plc, πρώην British Sky Broadcasting Group plc, Sky IP International Ltd (εκπρόσωποι: D. Rose και J. Curry, solicitors)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της αιτήσεως αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Skype Ultd στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
 (1) ΕΕ C 354 της 26.10.2015.


text:
 29.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 168/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 22ας Μαρτίου 2017 [αιτήσεις του Finanzgericht Hamburg (Γερμανία), Rechtbank Noord-Holland (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — GROFA GmbH κατά Hauptzollamt Hannover (C-435/15), X, GoPro Coöperatief UA κατά Inspecteur van de Belastingdienst/Douane kantoor Rotterdam Rijnmond (C-666/15)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-435/15 και C-666/15) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Κοινό δασμολόγιο - Δασμολογικές κλάσεις - Κατάταξη των εμπορευμάτων - Βιντεοκάμερες - Συνδυασμένη Ονοματολογία - Διακρίσεις 8525 80 30, 8525 80 91 και 8525 80 99 - Επεξηγηματικές σημειώσεις - Ερμηνεία - Εκτελεστικοί κανονισμοί (ΕΕ) 1249/2011 και (ΕΕ) 876/2014 - Ερμηνεία - Κύρος])
 (2017/C 168/11)
 Γλώσσες διαδικασίας: η γερμανική και η ολλανδική
 Αιτούντα δικαστήρια
 Finanzgericht Hamburg, Rechtbank Noord-Holland
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 GROFA GmbH (C-435/15), X, GoPro Coöperatief UA (C-666/15)
 κατά
 Hauptzollamt Hannover (C-435/15), Inspecteur van de Belastingdienst/Douane kantoor Rotterdam Rijnmond (C-666/15)
 Διατακτικό
 1)
 Ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1249/2011 της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με τη δασμολογική κατάταξη ορισμένων εμπορευμάτων στη συνδυασμένη ονοματολογία, έχει την έννοια ότι δεν εφαρμόζεται κατ' αναλογίαν σε προϊόντα τα οποία έχουν τα χαρακτηριστικά των επίδικων στην υπόθεση C-435/15 τριών μοντέλων κάμερας της σειράς GoPro Hero 3 Black Edition.
 2)
 Ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 876/2014 της Επιτροπής, της 8ης Αυγούστου 2014, σχετικά με τη δασμολογική κατάταξη ορισμένων εμπορευμάτων στη συνδυασμένη ονοματολογία, έχει την έννοια ότι έχει μεν εφαρμογή σε προϊόντα τα οποία έχουν τα χαρακτηριστικά των επίδικων στην εν λόγω υπόθεση τριών μοντέλων κάμερας της σειράς GoPro Hero 3 Black Edition, πλην όμως είναι ανίσχυρος.
 3)
 Οι διακρίσεις 8525 80 30, 8525 80 91 και 8525 80 99 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, ως είχε κατόπιν του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1006/2011 της Επιτροπής, της 27ης Σεπτεμβρίου 2011, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 927/2012 της Επιτροπής, της 9ης Οκτωβρίου 2012, και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1001/2013 της Επιτροπής, της 4ης Οκτωβρίου 2013, έχουν την έννοια, λαμβανομένων υπόψη των επεξηγηματικών σημειώσεων της Συνδυασμένης Ονοματολογίας σχετικά με τις εν λόγω διακρίσεις, ότι αλληλουχία βίντεο διάρκειας μεγαλύτερης των 30 λεπτών, εγγεγραμμένη σε χωριστά αρχεία διάρκειας μικρότερης των 30 λεπτών έκαστο, πρέπει να θεωρείται εγγραφή τουλάχιστον 30 λεπτών μίας μόνον αλληλουχίας βίντεο, ανεξαρτήτως του αν ο χρήστης δεν μπορεί να αντιληφθεί τη μετάβαση από το ένα αρχείο στο άλλο κατά την ανάγνωσή τους ή αν, αντιστρόφως, πρέπει, κατά την ανάγνωσή τους, να ανοίγει, καταρχήν, χωριστά κάθε ένα από τα αρχεία.
 4)
 Η Συνδυασμένη Ονοματολογία που περιλαμβάνεται στο παράρτημα I του κανονισμού 2658/87, ως ίσχυε κατόπιν των εκτελεστικών κανονισμών 1006/2011, 927/2012 και 1001/2013, έχει την έννοια ότι βιντεοκάμερα η οποία μπορεί να εγγράφει σήματα προερχόμενα από εξωτερικές πηγές, χωρίς όμως να μπορεί να τα αναπαράγει με συσκευή τηλεοράσεως ή εξωτερικό μόνιτορ, καθώς η βιντεοκάμερα αυτή μπορεί να αναγνωρίσει σε εξωτερική οθόνη ή εξωτερικό μόνιτορ μόνον τα αρχεία τα οποία έχει η ίδια εγγράψει μέσω του φακού της, δεν μπορεί να κατατάσσεται στη δασμολογική διάκριση 8525 80 99 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας.
 (1) ΕΕ C 363 της 3.11.2015.
 ΕΕ C 106 της 21.3.2016.


text:
 12.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 9/34
 Διάταξη του προέδρου του τμήματος μείζονος συνθέσεως του Δικαστηρίου της 22ας Οκτωβρίου 2012 [αίτηση του Landesarbeitsgericht Berlin (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Rainer Reimann κατά Philipp Halter GmbH & Co. Sprengunternehmen KG
 (Υπόθεση C-317/11) (1)
 2013/C 9/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Ο πρόεδρος του τμήματος μείζονος συνθέσεως αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 269 της 10.9.2011.


text:
 7.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/40
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Østre Landsret (Δανία) στις 2 Ιουλίου 2015 — TDC A/S κατά Teleklagenævnet, Erhvervs- og Vækstministeriet
 (Υπόθεση C-327/15)
 (2015/C 294/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Østre Landsret
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: TDC A/S
 Καθών: Teleklagenævnet (Επιτροπή προσφυγών στον τομέα των τηλεπικοινωνιών), Erhvervs- og Vækstministeriet (Υπουργείο Επιχειρήσεων και Ανάπτυξης)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει η οδηγία 2002/22/ΕΚ της 7ης Μαρτίου 2002, για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών («οδηγία για την καθολική υπηρεσία») (1), και ειδικότερα το άρθρο της 32, την έννοια ότι αντιτίθεται στη δυνατότητα κράτους μέλους να θεσπίσει κανόνες δυνάμει των οποίων μια επιχείρηση δεν μπορεί να προβάλει αξίωση έναντι του κράτους μέλους για την κάλυψη των δαπανών που αντιστοιχούν στο καθαρό κόστος της παροχής πρόσθετων υποχρεωτικών υπηρεσιών που δεν εμπίπτουν στο κεφάλαιο ΙΙ της οδηγίας, εφόσον τα κέρδη που έχει αποκομίσει η επιχείρηση από άλλες υπηρεσίες, οι οποίες εμπίπτουν στις κατά το κεφάλαιο ΙΙ της οδηγίας υποχρεώσεις καθολικής υπηρεσίας της επιχειρήσεως αυτής, υπερβαίνουν τη ζημία που συνδέεται με την παροχή των πρόσθετων υποχρεωτικών υπηρεσιών;
 2)
 Έχει η οδηγία για την καθολική υπηρεσία την έννοια ότι αντιτίθεται στη δυνατότητα κράτους μέλους να θεσπίσει κανόνες δυνάμει των οποίων επιχειρήσεις έχουν τη δυνατότητα να προβάλουν αξιώσεις έναντι του κράτους μέλους για την κάλυψη των δαπανών που αντιστοιχούν στο καθαρό κόστος της παροχής πρόσθετων υποχρεωτικών υπηρεσιών οι οποίες δεν εμπίπτουν στο κεφάλαιο ΙΙ της εν λόγω οδηγίας, μόνον όταν το εν λόγω καθαρό κόστος συνιστά αθέμιτη επιβάρυνση για τις επιχειρήσεις;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, δύναται το κράτος μέλος να ορίσει ότι η παροχή πρόσθετων υποχρεωτικών υπηρεσιών που δεν εμπίπτουν στο κεφάλαιο ΙΙ της εν λόγω οδηγίας δεν συνιστά αθέμιτη επιβάρυνση, όταν η επιχείρηση, γενικώς, έχει αποκομίσει κέρδη από την παροχή όλων αυτών των υπηρεσιών ως προς τις οποίες έχει υποχρέωση καθολικής υπηρεσίας, περιλαμβανομένης της παροχής υπηρεσιών που η επιχείρηση θα είχε παράσχει ακόμη και χωρίς να έχει την υποχρέωση καθολικής υπηρεσίας;
 4)
 Έχει η οδηγία για την καθολική υπηρεσία την έννοια ότι αντιτίθεται στη δυνατότητα κράτους μέλους να θεσπίσει κανόνες δυνάμει των οποίων το καθαρό κόστος που επιβαρύνει συγκεκριμένη επιχείρηση για την παροχή καθολικής υπηρεσίας κατά το κεφάλαιο ΙΙ της εν λόγω οδηγίας υπολογίζεται ως η διαφορά μεταξύ των συνολικών εσόδων και των συνολικών εξόδων που συνδέονται με την παροχή της οικείας υπηρεσίας, περιλαμβανομένων επίσης των εσόδων και των εξόδων που θα είχε καταγράψει η επιχείρηση χωρίς να έχει την υποχρέωση καθολικής υπηρεσίας;
 5)
 Αν οι επίμαχοι εθνικοί κανόνες (βλ. τα τέσσερα πρώτα ερωτήματα) έχουν εφαρμογή σε πρόσθετη υποχρεωτική υπηρεσία που πρέπει να παρασχεθεί όχι μόνο στη Δανία, αλλά τόσο στην Δανία όσο και στη Γροιλανδία, η οποία δυνάμει του παραρτήματος ΙΙ της ΣΛΕΕ συνιστά υπερπόντια χώρα ή έδαφος, ισχύουν στην περίπτωση αυτή οι απαντήσεις στα τέσσερα πρώτα ερωτήματα επίσης ως προς το μέρος της υποχρεώσεως που αφορά τη Γροιλανδία, όταν η υποχρέωση έχει επιβληθεί από τις δανικές αρχές σε επιχείρηση η οποία είναι εγκατεστημένη στη Δανία και δεν έχει κατά τα λοιπά δραστηριότητες στη Γροιλανδία;
 6)
 Ποια σημασία έχουν για την απάντηση στα πέντε πρώτα ερωτήματα τα άρθρα 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, καθώς και η απόφαση 2012/21/ΕΕ της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του άρθρου 106, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ στις κρατικές ενισχύσεις υπό μορφή αντισταθμίσεως για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας, οι οποίες χορηγούνται σε ορισμένες επιχειρήσεις επιφορτισμένες με τη διαχείριση υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος (2);
 7)
 Ποια σημασία έχει για την απάντηση στα πέντε πρώτα ερωτήματα η αρχή της ελάχιστης δυνατής στρεβλώσεως του ανταγωνισμού, η οποία διατυπώνεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 1, παράγραφος 2, στο άρθρο 3, παράγραφος 2, και στις αιτιολογικές σκέψεις 4, 18, 23 και 26, καθώς και στο παράρτημα IV, μέρος B, της οδηγίας για την καθολική υπηρεσία;
 8)
 Αν οι διατάξεις της οδηγίας για την καθολική υπηρεσία αντιτίθενται στη θέσπιση εθνικών ρυθμίσεων όπως οι προαναφερθείσες στο πρώτο, στο δεύτερο και στο τέταρτο ερώτημα, έχουν οι διατάξεις αυτές ή οι περιορισμοί αυτοί άμεσο αποτέλεσμα;
 9)
 Ποιοι ειδικότεροι παράγοντες πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την εκτίμηση του αν μια εθνική προθεσμία για την υποβολή αιτήσεων όπως περιγράφεται στο σημείο 3.17, και η εφαρμογή της, συνάδουν με τις αρχές της καλόπιστης συνεργασίας, της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας που προβλέπονται στο δίκαιο της ΕΕ;
 (1) ΕΕ 2002, L 108, σ. 51.
 (2) ΕΕ 2012, L 7, σ. 3.


text:
 7.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/31
 Προσφυγή της 12ης Σεπτεμβρίου 2008 — X Technology Swiss κατά ΓΕΕΑ (Απεικόνιση κάτσας)
 (Υπόθεση T-547/08)
 (2009/C 55/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: X Technology Swiss GmbH (Wollerau, Ελβετία) (εκπρόσωποι: A. Herbertz και R. Jung, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 6ης Οκτωβρίου 2008 στην υπόθεση R 846/2008-4,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα ως «άλλο σήμα — σήμα θέσεως», με το χρώμα «πορτοκαλί (Pantone 16-1359 TPX)», για προϊόντα της κλάσεως 25 (αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 5 658 117)
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 49/94 (1), διότι το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση παρουσιάζει τον απαιτούμενο ελάχιστο διακριτικό χαρακτήρα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1).


text:
5.9.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 278/9
 2. Epiutkkórresai xy pqoy sa dijarsijó eänoda. 21.6.1996, r. 1), jahoärom auoqó sgm jasavxäqgrg sgy Ûueä-
 sayë xy pqorsasetoleämgy omolariäay pqoeketärexy, so
 Dijarsgäqio, rtcjeiälemo apoä soty G. C. Rodríguez Iglesias,
 (1) EE C 108 sgy 5.4.1997. Pqoäedqo, C. Gulmann, H. Ragnemalm, M. Wathelet jai R.
 Schintgen (eirgcgsgä), pqoeädqoty slgälasoy, G. F. Mancini,
 J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray,
 D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, L.
 Sevón jai J. L. Ixómmot, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäray: A.
 La Pergola, cqallaseäay: R. Grass, eneädxre rsiy 25 Laðot
 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 DIASANG SOT DIJARSGQIOT 1. Paqapeälpei sgm tpoäherg C-81/97 emxäpiom sot Pqxsodi-
 jeiäot.
 sgy 25gy Laðot 1998
 rsgm tpoäherg C-81/97: MD Foods Amba jai Danske Mejeri-
 ers Fñllesorganisation jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm (1) 2. Epiutkórresai xy pqoy sa dijarsijó eänoda.
 (Tpoheäreiy eiravheiärey emxäpiom sot Dijarsgqiäot jai sot
 (1) EE C 131 sgy 26.4.1997.
 Pqxsodijeiäot le amsijeiälemo sgm ajtäqxrg sgy iädiay pqó-
 nexy Ç Apovgä sot Pqxsodijeiäot apoä sgm ejdiäjarg tpoheä-
 rexy Ç èmrsarg apaqadeäjsot Ç Paqapolpgä emxäpiom sot
 Pqxsodijeiäot)
 (98/C 278/15)
 DIASANG SOT DIJARSGQIOT
 (Ckxärra diadijariäay: g damijgä) sgy 25gy Laðot 1998
 rsgm tpoäherg C-82/97: Bergpracht Milchwerk GmbH & Co.
 KG j.kp. jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 (Tpoheäreiy tpobkgheiärey rsgm jqiärg sot Dijarsgqiäot jai
 Rsgm tpoäherg C-81/97, MD Foods Amba, le eädqa so Viby sot Pqxsodijeiäot jai eävotrey xy amsijeiälemo sgm ajtäqxrg
 (Damiäa), jai Danske Mejeriers Fñllesorganisation, le eädqa so sgy iädiay pqónexy Ç Apeäjdtrg aqlodioäsgsay sot Pqxso-
 Arhus (Damiäa), emeqcxämsay epÂ omoälasi sxm 1) KlùverMñlk dijeiäot Ç èmrsarg apaqadeäjsot Ç Amapolpgä rso
 Amba, le eädqa sgm Fredericia (Damiäa), 2) Lùgismose Produk- Pqxsodijeiäo)
 tion A/S, le eädqa so Hårby (Damiäa), 3) Mejeriselskabet Ves-
 thimmerland, le eädqa so Farsù (Damiäa), 4) Nordex Food A/S, (98/C 278/16)
 le eädqa so Dronninglund (Damiäa), 5) Sinai Landmejeri, oäpxy
 ejpqorxpeiäsai moliälxy apoä som Gunnar Larsen, le eädqa so
 Broby (Damiäa), 6) Sñdager Anselsmejeri, le eädqa so Hobro
 (Damiäa), ejpqorxpotälemey apoä soty G. Lett, dijgcoäqo
 Jopecvócgy, jai M. Rjamdólg, dijgcoäqo Ahgmxäm, le soäpo (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 epiädoärexm rso Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo sot R.
 Assa, 1, rue Jean-Pierre Brasseur, jasó sgy Episqopgäy sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: J. L. Iglesias Buhi-
 gues jai H. Stùvlbñk), tporsgqifoälemgy apoä sgm Ekkgmijgä Rsgm tpoäherg C-82/97, Bergpracht Milchwerk GmbH & Co.
 Dglojqasiäa (ejpqoärxpoi: I. Vakjióy jai I. Cakómg-Laqa- KG, le eädqa so Tettnang (Ceqlamiäa), Hochland Reich, Sum-
 cjotdójg), apoä so Rtlbotäkio sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy mer & Co. KG, le eädqa so Heimenkirch (Ceqlamiäa), Milch-
 (ejpqoärxpoi: O. Petersen jai J.-P. Hix) jai apoä sgm Joimo- werk Crailsheim eG, le eädqa so Crailsheim (Ceqlamiäa),
 pqajsijgä stqojolijxäm lomódxm Ixammiäxm Piämdoy AEBE, le Milchwerk Geislingen eG, le eädqa so Geislingen/Steige (Ceq-
 eädqa sa Ixómmima (Ekkóda), ejpqorxpotälemg apoä som M. lamiäa), Wendelstein Käsewerk Molkerei Ziegenhain GmbH
 Joqociammójg, dijgcoäqo Ahgmxäm, le soäpo epidoärexm rso & Co. KG, le eädqa so Bad Aibling (Ceqlamiäa), Zentral-Mol-
 Kotnelbotäqco sgm Brown Holding SA, 310, route d'Esch, kerei Aurich GmbH, le eädqa so Aurich (Ceqlamiäa), ejpqorx-
 L-1471, Kotnelbotäqco, le amsijeiälemo sgm ajtäqxrg sot potälemey apoä soty J. Salzwedel jai M. Loschelder, dijgcoä-
 jamomirlotä (EJ) aqih. 1107/96 sgy Episqopgäy, sgy 12gy qoty Jokxmiäay, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijg-
 Iotmiäot 1996, rvesijó le sgm jasavxäqgrg sxm cexcqauijxäm coäqo M. Loesch, 11, rue Goethe, jasó Episqopgy sxm
 emdeiänexm jai omolarixäm pqoeketärexy rtäluxma le sg diadi- Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: J. L. Iglesias Buhi-
 jariäa pot pqobkeäpesai rso óqhqo 17 sot jamomirlotä gues jai U. Wölker), tporsgqifoleämgy apoä sgm Ekkgmijgä
 (EOJ) aqih. 2081/92 sot Rtlbotkiäot (EE L 148 sgy Dglojqasiäa (ejpqoärxpoi: I. Vakjióy jai I. Cakómg-Laqa-


text:
 22.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 399/16
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Νοεμβρίου 2012 — Nexans France και Nexans κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-135/09) (1)
 (Ανταγωνισμός - Διοικητική διαδικασία - Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξεις που εκδίδονται κατά τον επιτόπιο έλεγχο - Ενδιάμεσα μέτρα - Απαράδεκτο - Απόφαση διατάσσουσα επιτόπιο έλεγχο - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Προστασία της ιδιωτικής ζωής - Αρκούντως σοβαρές ενδείξεις - Δικαστικός έλεγχος)
 2012/C 399/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nexans France SAS (Παρίσι, Γαλλία), και Nexans SA (Παρίσι) (εκπρόσωποι: M. Powell, solicitor, J.-P. Tran-Thiet, δικηγόρος, και G. Forwood, barrister)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς X. Lewis και N. von Lingen, στη συνέχεια N. von Lingen και V. Di Bucci)
 Αντικείμενο
 Πρώτον, αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως C(2009) 92/1 της Επιτροπής, της 9ης Ιανουαρίου 2009, με την οποία διατάσσεται η διενέργεια επιτόπιου ελέγχου στις Nexans SA και στη θυγατρική της Nexans France SAS, δυνάμει του άρθρου 20, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002 για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 [ΕΚ] και 82 [ΕΚ] (ΕΕ 2003, L 1, σ. 1) (υπόθεση COMP/39.610)· δεύτερον, αίτημα να κρίνει το Γενικό Δικαστήριο παράνομη την απόφαση που έλαβε η Επιτροπή κατά τη διάρκεια του επιτόπιου ελέγχου να λάβει αντίγραφα ορισμένων ψηφιακών αρχείων προκειμένου να τα εξετάσει στα γραφεία της· τρίτον, αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής να εξετάσει εργαζόμενο της Nexans France κατά τον επιτόπιο έλεγχο και, τέταρτον, αίτημα να διατάξει το Γενικό Δικαστήριο ορισμένα μέτρα έναντι της Επιτροπής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση C(2009) 92/1 της Επιτροπής, της 9ης Ιανουαρίου 2009, με την οποία διατάσσεται η διενέργεια ελέγχου στη Nexans SA, καθώς και σε όλες τις επιχειρήσεις που αυτή ελέγχει ευθέως ή εμμέσως, περιλαμβανομένης της Nexans France SAS, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 20, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 [ΕΚ] και 82 [ΕΚ], κατά το μέρος που αφορά άλλα ηλεκτρικά καλώδια και συναφή υλικά πέραν των υποβρύχιων και υπόγειων ηλεκτρικών καλωδίων υψηλής τάσης και των συναφών υλικών.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 3)
 Οι Nexans και Nexans France φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους, καθώς και το ήμισυ των εξόδων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 4)
 Η Επιτροπή φέρει το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της.
 (1) ΕΕ C 141 της 20.6.2009.


text:
 26.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/12
 Αίτηση αναιρέσεως που υποβλήθηκε στις 10 Αυγούστου 2005 από την Creative Technology Ltd κατά της αποφάσεως της 25ης Μαΐου 2005 του τετάρτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση T-352/02, Creative Technology Ltd κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), όπου αντίδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), ήταν ο José Vila Ortiz
 (Υπόθεση C-314/05 P)
 (2005/C 296/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Η Creative Technology Ltd, με έδρα τη Σιγκαπούρη (Σιγκαπούρη), εκπροσωπούμενη από τους Stephen Jones και Paul Rawlinson, Solicitors, υπέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 10 Αυγούστου 2005, αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως της 25ης Μαΐου 2005 του τετάρτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση T-352/02 (1), Creative Technology Ltd κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), όπου αντίδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), ήταν ο José Vila Ortiz.
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 i)
 Να εξαφανίσει την απόφαση του Πρωτοδικείου
 ii)
 Να ακυρώσει την απόφαση του Τμήματος Προσφυγών
 iii)
 Να ακυρώσει την απόφαση του Τμήματος Ανακοπών αριθ. 145/2001
 iv)
 Να επιτρέψει την καταχώριση του σήματός της
 v)
 Να υποχρεώσει τον αντίδικο να καταβάλει στην αιτούσα/αναιρεσείουσα τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε σε σχέση με τις διαδικασίες της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, της προσφυγής ενώπιον του Πρωτοδικείου, της προσφυγής ενώπιον του Τμήματος Προσφυγών καθώς και της αιτήσεως ανακοπής ενώπιον του Τμήματος Ανακοπών.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η λέξη PC WORKS, αντικείμενο της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος, δεν είναι όμοια ώστε να προκαλείται σύγχυση με το προγενέστερο ισπανικό εμπορικό σήμα το οποίο περιλαμβάνει τις λέξεις W WORK PRO. Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Τμήμα Ανακοπών, το Τέταρτο Τμήμα Προσφυγών και το Πρωτοδικείο πλανήθηκαν όσον αφορά την αντίστοιχη ανάλυσή τους στο πλαίσιο της συνολικής εκτιμήσεως των εν λόγω σημάτων, προσδίδοντας, ειδικότερα, αδικαιολόγητη βαρύτητα στο στοιχείο WORK που περιλαμβάνεται και στα δύο σήματα.
 Περαιτέρω, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι το Τμήμα Ανακοπών, το Τέταρτο Τμήμα Προσφυγών και το Πρωτοδικείο παρέλειψαν να αναγνωρίσουν ότι τα εν λόγω αγαθά δεν είναι συνηθισμένα αντικείμενα που πωλούνται στην αγορά αλλά αγαθά που αγοράζονται από τους καταναλωτές κατόπιν ωρίμου σκέψεως, ενώ, ειδικότερα, παρέλειψαν να εκτιμήσουν τα κύρια χαρακτηριστικά του καλώς ενημερωμένου και προσεκτικού αγοραστή που ανήκει στο οικείο κοινό, στο μέτρο ότι ένα τέτοιο άτομο δεν θα αγόραζε, στην προκείμενη περίπτωση, αυτά τα αγαθά χωρίς προηγούμενη προσεκτική εξέταση.
 Κατά συνέπεια, κακώς το Πρωτοδικείο επικύρωσε τις αποφάσεις του Τμήματος Ανακοπών και του Τετάρτου Τμήματος Προσφυγών και απέρριψε τη σχετική προσφυγή στο σύνολό της.
 Κατά συνέπεια, ζητείται να γίνει δεκτή η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Τμήματος Ανακοπών, κατά της αποφάσεως του Τετάρτου Τμήματος Προσφυγών και κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου και να ακυρωθούν στο σύνολό τους οι αποφάσεις του Τμήματος Ανακοπών, του Τετάρτου Τμήματος Προσφυγών και του Πρωτοδικείου. Η αιτούσα/αναιρεσείουσα ζητεί επίσης να της καταβληθούν τα δικαστικά έξοδα σχετικά με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, καθώς και τις διαδικασίες ενώπιον του Τμήματος Ανακοπών, του Τετάρτου Τμήματος Προσφυγών και του Πρωτοδικείου.
 (1) ΕΕ C182, 23.7.05, σ. 35.


text:
 20.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/7
 Αναίρεση που άσκησαν στις 17 Μαρτίου 2006 οι Arizona Chemical BV, Eastman Belgium BVBA, Cray Valley Iberica, SA κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 14ης Δεκεμβρίου 2005 στην υπόθεση T-369/03, Arizona Chemical BV, Eastman Belgium BVBA, Resinall Europe BVBA, Cray Valley Iberica, SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηριζόμενης από τη Φινλανδία
 (Υπόθεση C-150/06 P)
 (2006/C 121/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Arizona Chemical BV, Eastman Belgium BVBA, Cray Valley Iberica, SA (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem και C. Mereu, δικηγόροι)
 Λοιποί διάδικοι: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Φινλανδία, Resinall Europe BVBA
 Αιτήματα των αναιρεσειουσών
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να κηρύξει την αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή και βάσιμη,
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη του Πρωτοδικείου της 14ης Δεκεμβρίου 2005 στην υπόθεση Τ-369/03,
 —
 να κρίνει παραδεκτά τα αιτήματα των αναιρεσειουσών στην υπόθεση Τ-369/03,
 —
 να αποφανθεί επί του βασίμου ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο προκειμένου να αποφανθεί αυτό συναφώς και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της δίκης.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι οι αποφάσεις του Πρωτοδικείου πρέπει να αναιρεθούν για τους εξής λόγους:
 1)
 Έλλειψη λογικής συνοχής της αιτιολογίας και εσφαλμένη εφαρμογή του νομικού κριτηρίου όσον αφορά το βάσιμο προσφυγής/αγωγής που ασκεί ο αποδέκτης δεσμευτικής πράξεως η οποία παράγει έννομα αποτελέσματα.
 Κατά τις αναιρεσείουσες συνιστά νομική πλάνη του Πρωτοδικείου το ότι δεν στήριξε την εκτίμησή του στο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι δεσμευτική πράξη παράγουσα έννομα αποτελέσματα, τα οποία επιφέρουν σημαντική μεταβολή στην έννομη κατάσταση των αναιρεσειουσών.
 2)
 Εσφαλμένη ερμηνεία του κανονιστικού πλαισίου που διέπει την εκτίμηση των προσκομισθέντων από τις αναιρεσείουσες στοιχείων σύμφωνα με την οδηγία 67/548/ΕΟΚ.
 Οι αναιρεσείουσες θεωρούν νομικώς πεπλανημένη την κρίση του Πρωτοδικείου ότι η εκτίμηση των προσκομισθέντων από τις αναιρεσείουσες στοιχείων και η τελική απόφαση της Επιτροπής όσον αφορά τη σημασία των στοιχείων αυτών για τον αποχαρακτηρισμό δεν αποτελεί διοικητική διαδικασία δυνάμενη να προσβληθεί με ένδικο βοήθημα.
 3)
 Εσφαλμένη εφαρμογή του κανονιστικού πλαισίου και των συναφών δικαιωμάτων που απονέμει η οδηγία 67/548/ΕΟΚ στις αναιρεσείουσες.
 Οι αναιρεσείουσες θεωρούν νομικώς πεπλανημένη την κρίση του Πρωτοδικείου ότι οι αναιρεσείουσες δεν μπορούσαν να ασκήσουν την προσφυγή/αγωγή, διότι αυτή στρεφόταν κατά μέτρου γενικής εφαρμογής.
 4)
 Προσβολή του δικαιώματος των αναιρεσειουσών σε αποτελεσματική δικαστική προστασία.
 Οι αναιρεσείουσες θεωρούν νομικώς πεπλανημένη την κρίση του Πρωτοδικείου ότι οι αναιρεσείουσες δύνανται να προσβάλουν την προσβαλλόμενη απόφαση ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
 5)
 Νομική πλάνη όσον αφορά τη διαπίστωση ότι η προσφυγή/αγωγή των αναιρεσειουσών είναι εκπρόθεσμη.
 Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι η αγωγή τους για αποκατάσταση της ζημίας δεν είναι εκπρόθεσμη, διότι ο χρόνος παραγραφής της αξιώσεως υπολογίζεται, το νωρίτερο, από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως της Επιτροπής του 1999, με την οποία δεν έγινε δεκτός ο αποχαρακτηρισμός, και πάντως από την ημερομηνία εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως.