text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/44
 Προσφυγή της 21ης Ιουλίου 2006 — Duyster κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-82/06)
 (2006/C 281/79)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tineke Duyster (Oetrange, Λουξεμβούργο) [εκπρόσωπος: W.H.A.M. van den Muijsenbergh, δικηγόρος]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 να κηρυχθεί η προσφυγή παραδεκτή ή, επικουρικώς, εν μέρει παραδεκτή·
 —
 να ακυρωθεί η απόφαση της Αρμόδιας για τους Διορισμούς Αρχής (ΑΔΑ), της 11ης Μαΐου 2006, κατά το μέρος που αφορά την υπ' αριθ. R/91/06 ένσταση, ή, επικουρικώς, να ακυρωθεί μερικώς·
 —
 να καταδικαστεί η καθής στα δικαστικά έξοδα·
 —
 πέραν των προεκτεθέντων, η προσφεύγουσα επαναλαμβάνει τα αιτήματα που είχε υποβάλει στα πλαίσια της υποθέσεως F-18/06 (1).
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε ήδη, στο πλαίσιο των υποθέσεων F-51/05 (2) και F-18/06, το γεγονός ότι η Επιτροπή την έθεσε κατ' αρχάς σε κατάσταση γονικής αδείας για το χρονικό διάστημα από 1ης Νοεμβρίου 2004 έως 30 Απριλίου 2005, ακολούθως δε, με έγγραφο της 17ης Νοεμβρίου 2005, όρισε την 8η Νοεμβρίου 2004 ως ημερομηνία ενάρξεως της γονικής αδείας.
 Διατηρώντας επιφυλάξεις ως προς τον νομικό χαρακτηρισμό του τελευταίου αυτού εγγράφου, η προσφεύγουσα έβαλε κατ' αυτού στις 13 Φεβρουαρίου 2006, μέσω διοικητικής ενστάσεως και ένδικης προσφυγής (F-18/06). Η Επιτροπή, αφενός, προέβαλε ένσταση απαραδέκτου στο πλαίσιο της εν λόγω προσφυγής και, αφετέρου, με απόφαση της 11ης Μαΐου 2006, έκρινε απαράδεκτη τη διοικητική ένσταση.
 Στα πλαίσια της παρούσας υποθέσεως, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι τα προεκτεθέντα είχαν ως συνέπεια ότι δεν διαθέτει πλέον κανένα ένδικο μέσο κατά της αποφάσεως που εμπεριέχει το έγγραφο της 17ης Νοεμβρίου 2005, ενώ καθίσταται ανέφικτη οποιαδήποτε καταβολή αποζημιώσεως σε σχέση με τις περιλαμβανόμενες στο εν λόγω έγγραφο δηλώσεις της ΑΔΑ. Τούτο αντίκεται ιδίως προς τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων και τις νομικές αρχές που είναι κοινές στα κράτη μέλη και στις Κοινότητες.
 Προς στήριξη της στρεφόμενης κατά της αποφάσεως περί απαραδέκτου προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται ιδίως: i) την ύπαρξη πεπλανημένων πραγματικών περιστατικών που αποτελούν τη βάση της αποφάσεως, ii) την παραβίαση του περιεχομένου και της ratio του άρθρου 90 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων; iii) την ύπαρξη αντιφάσεων, iv) την έλλειψη σαφηνείας και την προχειρότητα της αποφάσεως, v) την παραβίαση του περιεχομένου και της ratio των άρθρων 24 και 25 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων; vi) την αντίθεση προς τη νομολογία σε θέματα παραδεκτού, vii) την κατάσταση αβεβαιότητας που δημιούργησε η Επιτροπή επ' αφορμή του νομικού χαρακτηρισμού του εγγράφου της 17ης Νοεμβρίου 2005; viii) την προσβολή των αρχών της αναλογικότητας, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της ίσης μεταχειρίσεως και της ασφαλείας δικαίου, καθώς και την προσβολή της αρχής περί σταθμίσεως των συμφερόντων, του καθήκοντος προς ενημέρωση που υπέχει ο εργοδότης, την προσβολή του δικαιώματος προς χρήση ένδικου μέσου, την προσβολή της αρχής της νομιμότητας και της αρχής περί χρηστής διοικήσεως, ix) την έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με τον ισχυρισμό της ΑΔΑ ότι το περιεχόμενο του αιτήματος που διατυπώνει η προσφεύγουσα απαντά ήδη στην υπόθεση F-51/05.
 Επί της ουσίας της υποθέσεως, η προσφεύγουσα επικαλείται λόγους ακυρώσεως σε μεγάλο βαθμό παρεμφερείς προς εκείνους, επίκληση των οποίων έγινε στα πλαίσια της υποθέσεως F-18/06.
 (1) ΕΕ C 154 της 1.7.2006.
 (2) ΕΕ C 217 της 3.9.2005 (υπόθεση πρωτοκολληθείσα αρχικώς ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων υπό τον αριθμό T-249/05 και διαβιβασθείσα στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοικήσεως της Ευρωπαϊκής Ενώσεως με διάταξη της 15.12.2005).


text:
 29.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/24
 Προσφυγή της 6ης Σεπτεμβρίου 2011 — Oster Weinkellerei κατά ΓΕΕΑ — Viñedos Emiliana (Igama)
 (Υπόθεση T-474/11)
 2011/C 319/51
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Andreas Oster Weinkellerei KG (Cochem, Γερμανία) (εκπρόσωπος: N. Schindler, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Viñedos Emiliana, SA (Σαντιάγκο, Χιλή)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 22ας Ιουνίου 2011 στην υπόθεση R 637/2010-2,
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) στα δικαστικά του έξοδα και στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας,
 —
 επικουρικώς: να αναστείλει τη διαδικασία μέχρι να εκδοθεί οριστική απόφαση επί της διαδικασίας ακυρότητας (αριθ. υπόθεσης 000005716 C) που εκκρεμεί ενώπιον του ΓΕΕΑ.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «Igama» για προϊόντα της κλάσης 33.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η εταιρία Viñedos Emiliana, SA.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το λεκτικό σήμα «GAMMA» για προϊόντα της κλάσης 33.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή γίνεται δεκτή.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Η προσφυγή απορρίπτεται.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, διότι μεταξύ των επίμαχων σημάτων δεν υπάρχει κανείς κίνδυνος σύγχυσης.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 30.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 191/47
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 11ης Απριλίου 2016 —Rouffaud κατά ΕΥΕΔ
 (Υπόθεση F-59/13 RENV) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Αναπομπή στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης κατόπιν αναιρέσεως - Προσωπικό της ΕΥΕΔ - Συμβασιούχος υπάλληλος - Συμβασιούχος υπάλληλος επιφορτισμένος με επικουρικά καθήκοντα - Αναχαρακτηρισμός της σύμβασης εργασίας τέτοιου υπαλλήλου σε σύμβαση εργασίας εκτάκτου υπαλλήλου αορίστου χρόνου - Απόρριψη))
 (2016/C 191/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Thierry Rouffaud (Βρυξέλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: J.-N. Louis και N. de Montigny)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) (εκπρόσωποι: S. Marquardt και M. Silva)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση του προσφεύγοντος να αναχαρακτηριστούν οι διαδοχικές του συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου ως σύμβαση αορίστου χρόνου και να αναγνωριστεί ο χρόνος υπηρεσίας του ως συμβασιούχου υπαλλήλου επιφορτισμένου με επικουρικά καθήκοντα ως χρόνος υπηρεσίας εκτάκτου υπαλλήλου.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα στις υποθέσεις F-59/13 και F-59/13 RENV.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης φέρει τα δικαστικά της έξοδα στην υπόθεση T-457/14 P και καταδικάζεται στα έξοδα του Thierry Rouffaud στην υπόθεση T-457/14 P.
 (1) EE C 233 της 10.8.2013, σ. 14 (αρχική υπόθεση F-59/13)


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/21
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 10ης Σεπτεμβρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-286/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Οδηγίες 2006/12/ΕΚ και 91/689/ΕΟΚ - Επικίνδυνα απόβλητα - Υποχρέωση καταρτίσεως και θεσπίσεως σχεδίου διαχείρισης των επικίνδυνων αποβλήτων - Υποχρέωση δημιουργίας ολοκληρωμένου και κατάλληλου δικτύου εγκαταστάσεων διάθεσης των αποβλήτων - Οδηγία 1999/31/ΕΚ - Υγειονομική ταφή αποβλήτων - Διάθεση επικίνδυνων αποβλήτων)
 2009/C 267/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Μ. Πατακιά και J.-B. Laignelot)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: E. Σκανδάλου)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 1, παράγραφος 2, και 6 της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για τα επικίνδυνα απόβλητα (ΕΕ L 377, σ. 20) και των άρθρων 5, παράγραφοι 1 και 2, 7, παράγραφος 1, 4 και 8 της οδηγίας 2006/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2006, για τα απόβλητα (ΕΕ L 114, σ. 9), [πρώην οδηγία 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991] — Παράβαση των άρθρων 3, παράγραφος 1, 6 έως 9, 13 και 14 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων (ΕΕ L 182, σ. 1) — Παράλειψη συντάξεως σχεδίου διαχείρισης των επικινδύνων αποβλήτων, το οποίο να είναι σύμφωνο με τις απαιτήσεις της κοινοτικής νομοθεσίας, και δημιουργίας ολοκληρωμένου και κατάλληλου δικτύου εγκαταστάσεων διάθεσης των επικινδύνων αποβλήτων — Παράλειψη εκπληρώσεως των υποχρεώσεων όσον αφορά τη διαχείριση και την υγειονομική ταφή των αποβλήτων
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία,
 —
 μην έχοντας καταρτίσει και θεσπίσει εντός εύλογης προθεσμίας, σχέδιο διαχείρισης των επικίνδυνων αποβλήτων, το οποίο να είναι σύμφωνο με τις απαιτήσεις της σχετικής κοινοτικής νομοθεσίας, και μην έχοντας δημιουργήσει ενιαίο και κατάλληλο δίκτυο εγκαταστάσεων διάθεσης των επικίνδυνων αποβλήτων, στο πλαίσιο του οποίου να εφαρμόζονται οι πλέον κατάλληλες μέθοδοι για την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας,
 —
 μην έχοντας λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσει, όσον αφορά τη διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων, την τήρηση των άρθρων 4 και 8 της οδηγίας 2006/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2006, περί των στερεών αποβλήτων, καθώς και των άρθρων 3, παράγραφος 1, 6 έως 9, 13 και 14 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει, πρώτον, από τα άρθρα 1, παράγραφος 2, και 6 της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για τα επικίνδυνα απόβλητα, σε συνδυασμό με τα άρθρα 5, παράγραφοι 1 και 2, καθώς και 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/12, δεύτερον, από το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/689, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 4 και 8 της οδηγίας 2006/12, καθώς και, τρίτον, από τα άρθρα 3, παράγραφος 1, 6 έως 9, 13 και 14 της οδηγίας 1999/31.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 223 της 30.8.2008.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/14
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 3ης Δεκεμβρίου 2009 — Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-476/08 P) (1)
 (Αναίρεση - Κανονισμοί (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 και 2342/2002 - Συμβάσεις δημοσίων έργων και προμηθειών που συνάπτουν τα κοινοτικά όργανα για ίδιο λογαριασμό - Σφάλμα της εκθέσεως της επιτροπής αξιολογήσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως της απορρίψεως της προσφοράς του υποψηφίου)
 2010/C 24/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (εκπρόσωπος: Ν. Κορογιαννάκης, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Wilderspin και E. Manhaeve)
 Αντικείμενο
 Αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 10ης Σεπτεμβρίου 2008, T-59/05, Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως της Επιτροπής, της 23ης Νοεμβρίου 2004, περί απορρίψεως της προσφοράς που υπέβαλε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της διαδικασίας προσκλήσεως υποβολής προσφορών σχετικά με την παροχή υπηρεσιών αναπτύξεως και συντηρήσεως συστημάτων πληροφορήσεως, καθώς και συναφών υπηρεσιών υποστηρίξεως προοριζομένων για συστήματα δημοσιονομικής πληροφορήσεως της ΓΔ Γεωργίας, καθώς και της αποφάσεως με την οποία η εκτέλεση της συμβάσεως ανατέθηκε σε άλλο υποψήφιο — Υποχρέωση αιτιολογήσεως της αποφάσεως περί απορρίψεως προσφοράς υποψηφίου.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 19 της 24.1.2009.


text:
 7.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/71
 Προσφυγή-αγωγή της 29ης Μαΐου 2015 — Hmicho κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-275/15)
 (2015/C 294/86)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Samir Hmicho (Poole, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: V. Davies, Solicitor, και T. Eicke, QC)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2013/255/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 31ης Μαΐου 2013, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ 2013, L 147, σ. 14), και/ή την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/383 του Συμβουλίου της 6ης Μαρτίου 2015 για την εφαρμογή της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ 2015, L 64, σ. 41), και/ή την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/784 του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2015, για την εφαρμογή της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ 2015, L 124, σ. 13), καθόσον τον αφορούν·
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 36/2012 του Συμβουλίου, της 18ης Ιανουαρίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία (ΕΕ 2012, L 16, σ. 1), και/ή τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/375 του Συμβουλίου, της 6ης Μαρτίου 2015, για την εφαρμογή του κανονισμού (EE) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία (ΕΕ 2015, L 124, σ. 1), και/ή τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/780 του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2015, για την εφαρμογή του κανονισμού (EE) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία (ΕΕ 2015, L 64, σ. 10), καθόσον τον αφορούν·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου, που περιέχεται στο έγγραφο της 20ής Μαΐου 2015, αριθ. πρωτοκόλλου SGS15/06024, με το οποίο επιβεβαιώθηκε η καταχώριση του ονόματος του προσφεύγοντος και «τροποποιήθηκαν οι πληροφορίες που αφορούσαν [τον προσφεύγοντα] και περιλαμβάνονταν στην εκτελεστική απόφαση και στον εκτελεστικό κανονισμό»·
 —
 να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση σε αποζημίωση του προσφεύγοντος-ενάγοντος·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει δύο λόγους.
 Πρώτον, ότι τα περιοριστικά μέτρα εις βάρος του στερούνται νομικού ερείσματος και/ή στηρίζονται σε πρόδηλο σφάλμα εκτίμησης, διότι ουδείς εύλογος σύνδεσμος υφίσταται μεταξύ του ιδίου και των ατόμων κατά των οποίων πρέπει να επιβάλλονται τα περιοριστικά μέτρα του Συμβουλίου, ήτοι ατόμων που επωφελούνται από το καθεστώς στη Συρία ή παρέχουν υποστήριξη σε αυτό.
 Δεύτερον, ότι οι αποφάσεις 2013/255/ΚΕΠΠΑ, 2015/383 και 2015/784 του Συμβουλίου, οι κανονισμοί 36/2012, 2015/375 και 2015/780 του Συμβουλίου, και/ή η απόφαση της 20ής Μαΐου 2015 προσβάλλουν θεμελιώδη δικαιώματά του τα οποία προστατεύονται βάσει του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και/ή της ΕΣΔΑ, όπως το δικαίωμά του στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τα δικαιώματα που απορρέουν τόσο από την αρχή της χρηστής διοίκησης, περιλαμβανομένου του δικαιώματος άμυνας, όσο και από την υποχρέωση αιτιολόγησης και το τεκμήριο της αθωότητας, το δικαίωμα σε αποτελεσματική δικαστική προστασία και το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη, το δικαίωμα στην ιδιωτική και στην οικογενειακή ζωή, την επιχειρηματική του ελευθερία και το δικαίωμά του στην ιδιοκτησία.


text:
 10.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 395/27
 Αναίρεση που άσκησε στις 25 Σεπτεμβρίου 2014 η DTS Distribuidora de Televisión Digital, S.A. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 11 Ιουλίου 2014 στην υπόθεση T-533/10, DTS Distribuidora de Televisión Digital κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-449/14 P)
 (2014/C 395/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: DTS Distribuidora de Televisión Digital, S.A. (εκπρόσωποι: H. Brokelmann και M. Ganino, abogados)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Telefónica de España, S.A., Telefónica Móviles España, S.A., Βασίλειο της Ισπανίας και Corporación de Radio y Televisión Española, S.A. (RTVE)
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Ιουλίου 2014 (στην υπόθεση T-533/10), DTS Distribuidora de Televisión Digital, S.A. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής και, κατά συνέπεια, σύμφωνα με το άρθρο 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου:
 —
 βάσει των στοιχείων που έχει στη διάθεσή του, να δεχθεί τα αιτήματα του δικογράφου της προσφυγής και να ακυρώσει την απόφαση 2011/1/ΕΕ (1) της Επιτροπής, της 20ής Ιουλίου 2010, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων C38/09 (πρώην NN 58/09), το οποίο προτίθεται να εφαρμόσει η Ισπανία υπέρ του Ισπανικού Οργανισμού Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης (RTVE)· ή
 —
 επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου ώστε αυτό να αποφανθεί υπό το πρίσμα της αποφάσεως του Δικαστηρίου·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή και τους παρεμβαίνοντες υπέρ της Επιτροπής στα δικαστικά έξοδα τόσο της παρούσας διαδικασίας όσο και της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Πρώτος λόγος αναιρέσεως, ο οποίος αντλείται από παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ λόγω εσφαλμένης ερμηνείας της έννοιας της ενισχύσεως.
 Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραβαίνει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ καθόσον ερμηνεύει εσφαλμένως την έννοια της ενισχύσεως και, συγκεκριμένα, τις προϋποθέσεις οι οποίες, σύμφωνα με την απόφαση Laboratoires Boiron (2), πρέπει να πληρούνται ώστε ένας φόρος να μπορεί να θεωρηθεί ως άρρηκτο μέτος της ενισχύσεως.
 2.
 Δεύτερος λόγος αναιρέσεως, ο οποίος αντλείται από παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ καθόσον η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν ελέγχει εξαντλητικώς την ύπαρξη ενισχύσεως και αλλοιώνει το ισπανικό δίκαιο.
 Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραβαίνει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ καθόσον δεν ελέγχει εξαντλητικώς αν πληρούνται οι προϋποθέσεις που τέθηκαν με την απόφαση Régie Networks (1) ώστε ο επιβληθείς στην DTS φόρος να θεωρηθεί ως άρρηκτο μέρος του μέτρου ενισχύσεως προς την RTVE και καθόσον αλλοιώνει το ισπανικό δίκαιο.
 3.
 Τρίτος λόγος αναιρέσεως, ο οποίος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 106, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ.
 Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 106, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ. Αλλοιώνει τα επιχειρήματα της DTS –τα οποία αποσκοπούν στην απόδειξη ότι η μέθοδος χρηματοδοτήσεως της ενισχύσεως προς την RTVE νοθεύει δυσανάλογα τον ανταγωνισμό–, ερμηνεύοντάς τα υπό την έννοια ότι αφορούν τα αποτελέσματα της ενισχύσεως καθεαυτής και όχι τα αποτελέσματα του φόρου από τον οποίο χρηματοδοτείται. Κατά συνέπεια, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση κρίνει ultra petita ζητήματα τα οποία δεν προβλήθηκαν από την DTS στο δικόγραφο της προσφυγής, ούτε εξετάστηκαν από την Επιτροπή στην απόφασή της, όπερ μεταβάλλει το αντικείμενο της διαφοράς και βαίνει πέραν των ορίων του δικαστικού ελέγχου του Γενικού Δικαστηρίου.
 (1) ΕΕ 2011, L 1, σ. 9
 (2) C-526/04, EU:C:2006:528
 (1) C-333/07, EU:C:2008:764


text:
Αριθ. C 252/10 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 8 . 97
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ουσιώδη χαρακτηριστικό, τον. Αντο συμβαίνει αν έχει
 (πέμπτο τμήμα) γενικό χαρακτήρα, αν είναι ανάλογος προς την τιμή των
 υπηρεσιών, αν εισπράττεται σε κάθε φάση της διαδικασί
 της 26ης Ιουνίου 1997 ας παραγωγής και διανομής καθώς και αν επιβάλλεται επί
 στις συνεκδικασθεισες υποθεσεις C-370/95, C-371/95 και της προστιθεμένης αξίας των υπηρεσιών.
 C-372/95 (αιτήσεις της Audiencia Nacional για την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως): Careda SA, Federación nacio (') ΕΕ αριθ. C 16 της 20. 1 . 1996.
 nal de operadores de máquinas recreativas y de azar (Femara), (2) ΕΕ ειδ. εκδ. 09/001 , σ. 49.
 Asociación española de empresarios de máquinas recreativas
 (Facomare) κατά Administración General del Estado P )
 (Φοροι επι της εκμεταλλεύσεως μηχανών παιχνιδιών —
 Φόρος κύκλου εργασιών — Μετακύλιση στον κατα
 ναλωτή)
 (97/C 252/18) ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 της 26ης Ιουνίου 1997
 στην υπόθεση C-329/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο τήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (')
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 (Παράβαση κράτουςμέλους — Μη μεταφορά στο εσωτερικό
 δίκαιο της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ)
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-370/95 , C-371/95 και (97/C 252/19)
 C-372/95 , με αντικείμενο αιτήσεις της Audiencia Nacional
 (Ισπανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρ
 θρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με τις οποίες ζητήθηκε, στο (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον του εθνικού
 δικαστηρίου μεταξύ Careda SA ( C-370/95 ), Fédération nacio Στην υπόθεση C-329/96, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 nal de operadores de mâquinas recreativas y de azar (Femara) τήτων (εκπρόσωπος: Μαρία Κοντού-Durande) κατά Ελληνι
 (C-371 /95), Asociaciôn espanola de empresarios de mâquinas κής Δημοκρατίας (εκπρόσωποι: Εύη Σκανδάλου και Νανά
 recreativas (Facomare) ( C-372/95 ) και Administration Gene Δαφνιού), με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ελληνική
 ral del Estado, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς Δημοκρατία, μη έχοντας θεσπίσει και, επικουρικώς, μη
 την ερμηνεία του άρθρου 33 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ έχοντας κοινοποιήσει στην Επιτροπή εντός της ταχθείσας
 του Συμβουλίου , της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
 των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους διατάξεις που είναι αναγκαίες προς συμμόρφωση με την
 φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστι οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 21ης Μαίου 1992,
 θέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (2), το Δικα σχετικά με τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και
 στήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. C. Moitinho της άγριας πανίδας και χλωρίδας (2), παρέλειψε να εκπληρώ
 de Almeida, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, D. A. O. σει τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ και την
 Edward, J. -P. Puissochet και M. Wathelet (εισηγητή), δικασ οδηγία αυτή, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από
 τές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: H. A. Riihl , τους J. C. Moitinho de Almeida, πρόεδρο τμήματος, L. Sevôn,
 κύριος υπάλληλος διοικήσεως εξέδωσε στις 26 Ιουνίου 1997 C. Gulmann (εισηγητή), D. A. O. Edward και P. Jann ,
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό : δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R.
 Grass , εξέδωσε στις 26 Ιουνίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό :
 1 . Το άρθρο 33 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβου
 λίου, της 17ης Μαίου 1977, περί εναρμονίσεως των
 νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους 1 . H Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της
 φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και
 προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχει διοικητικές διατάξεις πον είναι αναγκαίες προς σνμμόρ
 την έννοια ότι, για να έχει ένας φόρος το χαρακτήρα φωσημε την οδηγία 92/43/ΕΟΚ τον Συμβουλίου, της 21ης
 φόρου επί τον κύκλου εργασιών, δεν είναι αναγκαίο να Μαίου 1992, σχετικά με τη διατήρηση των φυσικών
 προβλέπει ρητώς η ισχύουσα επ ' αυτού εθνική νομοθεσία οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας,
 ότι μπορεί να μετακυλίεται στους καταναλωτές. παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 23 της
 οδηγίας αυτής.
 2. Το άρθρο 33 της έκτης οδηγίας έχει την έννοια ότι, για να
 έχει ένας φόρος το χαρακτήρα φόρου επί του κύκλου 2. Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά
 εργασιών, δεν είναι αναγκαίο να αναφέρεται γραπτώς η έξοδα.
 μετακύλισή του στους καταναλωτές σε τιμολόγιο ή ανά
 λογο έγγραφο. Για την εφαρμογή της διατάξεως αυτής, (') ΕΕ αριθ. C 370 της 7. 12. 1996.
 στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται, εν πάση περιπτώσει, (2) ΕΕ αριθ . L 206 της 22. 7. 1992, σ. 7.
 να επαληθεύσει αν o επίμαχος φόρος επιβαρύνει την
 κυκλοφορία αγαθών και υπηρεσιών κατά τρόπο ανάλογο
 προς τον ΦΠΑ, εξετάζοντας προς τούτο αν έχει τα


text:
Αριθ. C 95/4 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3 . 96
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ — Ανακριβής και ελλιπής διαπίστωση των πραγματικών
 της 2ας Φεβρουάριου 1995 περιστατικών στα οποία στηρίζεται η απόφαση της
 Επιτροπής.
 στην υπόθεση C-257/95: Gérard Bresle κατα Préfet de la
 Région Auvergne και Préfet du Pay-de-Dôme (') — Παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και
 (Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως — προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως:
 Απαράδεκτο)
 (96/C 95/06) H Επιτροπή δεν εξέτασε το επιχείρημα που προέβαλε
 επικουρικώς η γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση ,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) ότι δηλαδή η μείωση της ικανότητας παραγωγής της
 (Προσωρινή μεταφραση- η οριστική μεταφραση θα δημο ιδιωτικοποιηθείσας επιχειρήσεως, στην οποία προέβη
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») o αγοραστής της, δικαιολογεί, σύμφωνα με την πρα
 κτική της Επιτροπής (παράβαλτ έκθεση επί του
 Στην υπόθεση C-357/95 , που είχε ως αντικείμενο αίτηση του ανταγωνισμού του 1993 ) τη χορήγηση ενισχύσεως,
 tribunal administratif de Clermont-Ferrand (Γαλλία) προς το ανερχομένης στο προβαλλόμενο ύψος.
 Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης
 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που H Επιτροπή δεν εξέτασε ορισμένα ουσιώδη επιχειρή
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ , αφε ματα της προσφεύγουσας όσον αφορά τις εμπορικές
 νός, Gérard Bresle και, αφετέρου , Préfet de la Région εκτιμήσεις στις οποίες στηρίζεται η απόφαση που
 Auvergne και Préfet du Pay-de-Dôme, η έκδοση προδικαστι ελήφθη τον Δεκέμβριου 1993 σχετικά με τις πιστώ
 κής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 95 της σεις .
 συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C.
 Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, K. N. Κακούρη , D. A. O. H Επιτροπή παρέλειψε να εξετάσει το ζήτημα πώς θα
 Edward , J.-P. Puissochet και G. Hirsch, προέδρους τμήματος, είχε συμπεριφερθεί στη συγκεκριμένη συγκυρία του
 G. F. Mancini , F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida, Δεκεμβρίου 1993 μια τράπεζα δρώσα ως ιδιώτης
 P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J. L. Murray, P. Jann , H. επιχειρηματίας, της οποίας η θέση δεν θα μπορούσε να
 Ragnemalm, L. Sevôn και M. Wathelet (εισηγητή), δικαστές, εξομοιωθεί με τη θέση εταίρου . Εν πάση περιπτώσει, o
 γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, γραμματέας: R. Grass, ισχυρισμός ότι καμία ιδιωτική τράπεζα δεν θα είχε
 εξέδωσε στις 2 Φεβρουαρίου 1996 διάταξη με το ακόλουθο χορηγήσει δάνειο προς κάλυψη κεφαλαίων της επιχει
 διατακτικό: ρήσεως δεν συνιστά επαρκή αιτιολογία για την παρά
 λειψη αναφοράς των λοιπών δυνατοτήτων χρηματο
 H αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που δοτήσεως.
 νπάβαλε το tribunal administratif de Clermont-Ferrand, με
 απόφαση της 27ης Ιουνίου 1995, είναι απαράδεκτη. — Παράβαση του ουσιαστικού δικαίου περί ενισχύσεων
 [άρθρο 4, στοιχείο γ), της συνθήκης ΕΚΑΧ και άρθρο 1 ,
 (') ΕΕ αριθ . C 248 της 23 . 9. 1995 .
 παράγραφος 2, της αποφάσεως 3855/91/ΕΚΑΧ της Επι
 τροπής — του κώδικα περί των ενισχύσεων προς τη
 βιομηχανία χάλυβα]:
 Προσφυγή της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανί
 ας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που — Κακώς το άρθρο 1 της προβαλλομένης αποφάσεως
 ασκήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1995 χαρακτηρίζει ως επιδότηση , υπό την έννοια του άρ
 (Υπόθεση C-404/95) θρου 4, στοιχείο γ), της συνθήκης ΕΚΑΧ, το δάνειο
 ύψους 20 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων που
 (96/C 95/07 χορηγήθηκε το 1984, κατ' εντολή του ομόσπονδου
 H Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, εκπροσωπού κράτους του Αμβούγου , από την Hamburgische Lan
 μενη από τους Ernst Roder, Ministerialrat στο Ομοσπονδιακό desbank Girozentrale (κεντρική τράπεζα του ομό
 Υπουργείο Οικονομίας, D-53107 Βόννη , Michael Schiitte, σπονδου κράτους του Αμβούργου , στο εξής: HLG)
 δικηγόρο Βερολίνου , rue de la Loi 99-101 , B-1040 Βρυξέλλες, στους εταίρους της εταιρείας εξυγιάνσεως που είχε
 και Wolfgang Muller-Stôfen, δικηγόρο Αμβούργου , άσκησε συσταθεί για την εξυγίανση της Hamburger Stahl
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις werke GmbH, ώστε να συγκεντρωθεί το εταιρικό
 22 Δεκεμβρίου 1995 προσφυγή κατά της Επιτροπής των κεφάλαιο της χαλυβουργίας Neue Hamburger Stahl
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. werke GmbH (στο εξής: HSW). H Ελεύθερη και
 Χανσεατική Πόλη του Αμβούργου είχε, βάσει των τότε
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: πληροφοριών, σημαντικό οικονομικό συμφέρον για τη
 1 . Να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 31ης συνέχιση της λειτουργίας της επιχειρήσεως μέσω μιας
 Οκτωβρίου 1995 , σχετικά με τη χορήγηση ενισχύσεως εκ εταιρείας εξυγιάνσεως. Τα γεγονότα που επακολούθη
 μέρους της Ελεύθερης και Χανσεατικής Πόλεως του σαν επιβεβαίωσαν την εκτίμηση αυτή .
 Αμβούγου στην υπαγόμενη στην ΕΚΑΧ χαλυβουργία
 Hamburger Stahlwerke GmbH [Κ(95 ) 2754 τελικό]. Ακόμη και αν η Επιτροπή θεωρήσει το δάνειο των 20
 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων ως ενίσχυση
 2. Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. εγκριθείσα ήδη το 1984/85 , η προσφεύγουσα μπορεί,
 ως κράτος μέλος, να προσβάλει την εσφαλμένη ερμη
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 νεία της έννοιας της ενισχύσεως, ασκώντας την προ
 — Παράβαση ουσιωδών τύπων (άρθρο 33 , πρώτο εδάφιο, σφυγή ακυρώσεως κατά το άρθρο 33 , πρώτο εδάφιο,
 της συνθήκης ΕΚΑΧ): της συνθήκης ΕΚΑΧ.
 ---pagebreak--- 30. 3 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 95/5
 — Κακώς η Επιτροπή θεωρεί οτι η αύξηση κατα 20 Λουξεμβούργο την πρεσβεία της Ισπανίας, 4 και 6 Boulevard
 εκατομμύρια γερμανικά μάρκα των πιστωτικών ορίων E. Servais, άσκησε στις 18 Ιανουαρίου 1996 ενώπιον του
 της HSW, στην οποία προέβη τον Δεκέμβριο 1992 η Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 HLB — κατόπιν σχετικής εντολής εκ μέρους της της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ελεύθερης και Χανσεατικής Πόλης του Αμβούργου —
 αποτελεί ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρο 4, Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 στοιχείο γ), της συνθήκης ΕΚΑΧ: H αύξηση αυτή των — να ακυρώσει το άρθρο 1 , παράγραφος 2, δεύτερη περί
 πιστωτικών ορίων ανταποκρινόταν, υπό τις τότε πτωση , της οδηγίας 95/51 /ΕΚ της Επιτροπής, της 18ης
 συνθήκες, στη συμπεριφορά ιδιώτη επενδυτή πραγμα Οκτωβρίου 1995 , για την τροποποίηση της οδηγίας 90/
 τοποιούντος επενδύσεις στη HSW, o οποίος, ενεργών 388/ΕΟΚ ως προς την κατάργηση των περιορισμών στη
 τας σύμφωνα με του κανόνες της ελεύθερης οικονομί χρήση των καλωδιακών τηλεοπτικών δικτύων για την
 ας, θα όφειλε να λάβει υπόψη του ότι, σε περίπτωση παροχή ήδη ελευθερωμένων τηλεπικοινωνιακών υπηρε
 πτωχεύσεως της επιχειρήσεως αυτής, τα σημαντικά σιών ('), της 18ης Οκτωβρίου 1995 , και
 ποσά που της είχε δανείσει θα θεωρούνταν ότι υπο
 καθιστούν το κεφάλαιο της. Ειδικότερα, το μέγεθος — να καταδικάσει το καθού θεσμικό όργανο στα δικαστικά
 της επενδύσεως που είχε πραγματοποιηθεί στην προ έξοδα.
 κάτοχο εταιρεία είναι εντελώς απρόσφορο ως κριτήριο
 για να διαπιστωθεί αν η αύξηση των πιστωτικών ορίων Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 το 1992 συνιστούσε ενίσχυση . Ένας ιδιώτης επενδυτής — Έλλειψη αρμοδιότητας της Επιτροπής: δεν πρόκειται για
 αποφασίζει πάντοτε ex nunc για τον τρόπο που θα προσδιορισμό των ήδη υφισταμένων και απορρεουσών
 ενεργήσει σε κάθε κρίσιμη κατάσταση , αν δηλαδή θα από το άρθρο 90, παράγραφος 1 , της συνθήκης ΕΚ
 πρέπει να απεμπλακεί από μια σημαντική επένδυση , υποχρεώσεων, αλλά για νέα υποχρέωση ελευθερώσεως,
 οπότε θα υποστεί μεγάλη ζημία, ή να προβεί σε πέραν του ισχύοντος σήμερα κανονιστικού πλαισίου , η
 περαιτέρω εισφορά κεφαλαίου , μικρού ύψους, ώστε οποία συνεπάγεται με τη σειρά της αριθμό μη εισέτι
 να αποκτήσει βάσιμη προοπτική αποφυγής ή περιο ρυθμισθεισών ζωνών, με σοβαρές συνέπειες για την
 ρισμού της εν λόγω ζημίας. Το ζήτημα είναι πάντοτε παροχή της συγκεκριμένης υπηρεσίας σε παγκόσμιο
 ποια απόφαση είναι στη συγκεκριμένη περίπτωση η επίπεδο, ενώ η μόνη δυνατότητα που εξακολουθεί να
 περισσότερο ενδεδειγμένη από εμπορικής απόψεως. υφίσταται είναι o έλεγχος μέσω της ασκήσεως της αυτο
 Δεν υπάρχει ωστόσο κανένας νόμος της αγοράς τελούς κοινοτικής νομοθετικής εξουσίας, ήτοι, μέσω του
 σύμφωνα με τον οποίο μια εταιρεία εξυγιάνσεως που καθεστώτος εναρμονίσεως, το οποίο εμπίπτει στην απο
 έχει ιδρυθεί με σκοπό την αποφυγή της πτωχεύσεως κλειστική αρμοδιότητα του Συμβουλίου και του Ευρωπαϊ
 μπορεί να χρηματοδοτηθεί μόνο μέχρι το ύψος μέχρι κού Κοινοβουλίου δυνάμει της συνθήκης (και συγκεκρι
 το οποίο επιτρεπόταν να χρηματοδοτηθεί η εταιρεία μένα των άρθρων 87 και 100 A της συνθήκης ΕΚ) καθώς
 που κηρύχθηκε σε πτώχευση . και δυνάμει των ψηφισμάτων που εκδόθηκαν επί του
 — Είναι εσφαλμένη η απόψη της Επιτροπής ότι η θέματος. Τούτο σημαίνει ιδιοποίηση αρμοδιοτήτων που
 παράταση και επέκταση των πιστωτικών ορίων τον σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως προβλε
 Δεκέμβριο του 1993 συνιστά ενίσχυση: Το μέτρο αυτό πόμενη στο άρθρο 90, παράγραφος 3 , ή στην περί
 ελήφθη κατόπιν σχετικής συστάσεως εκ μέρους μιας ερμηνείας του νομολογία του Δικαστηρίου .
 ανεξάρτητης εταιρίας παροχής συμβουλών σε επιχει — Υπέρβαση εξουσίας: επιβάλλοντας την απ' ευθείας
 ρήσεις και σκοπούσε, μέσω μιας περαιτέτω, αναλογικά διασύνδεση δικτύων καλωδιακής τηλεοράσεως, η Επιτρο
 μικρής, αυξήσεως των πιστωτικών ορίων, να ενισχύσει πή προβαίνει στην πραγματικότητα σε εναρμόνιση , παρα*
 την HSW μέχρι την πώλησή της και να περιορίσει έτσι βιάζοντας τις αρχές περί θεσμικής ισορροπίας, όπως
 κατά πολύ τις ζημίες που θα έπρεπε να αναμένονται σε ανανγωρίζονται από τη συνθήκη και τη νομολογία του
 περίπτωση εγκαταλείψεως της επενδύσεως. Από τη Δικαστηρίου .
 μεταγενέστερη πώλησή της, που πράγματι έλαβε
 χώρα, καταδεικνύεται ότι η συνολοκή ζημία που 0 ) ΕΕ αριθ. L 256 της 26. 10. 1995, σ. 49.
 επήλθε λόγω της ιδιωτικοποιήσεως ήταν σημαντικά
 μικρότερη από εκείνη που θα είχε επέλθει σε περίπτω
 ση εγκαταλείψεως της επενδύσεως τον Δεκέμβριο του
 1993 . Προσφυγή της Πορτογαλικής Δημοκρατίας κατα Επιτρο
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 — Επικουρικώς: Εσφαλμένος υπολογισμός του ποσού της 18 Ιανουαρίου 1996
 ενισχύσεως.
 (Υπόθεση C-12/96)
 (96/C 95/09)
 Προσφυγή του Βασίλειου της Ισπανίας κατα της Επιτροπής H Πορτογαλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 18 Ια καθηγητή Paulo de Pitta e Cunha, τον Nuno Ruiz και τον Luis
 νουαρίου 1996 Fernandes, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πορ
 τογαλική Πρεσβεία, 33, allée Scheffer, άσκησε ενώπιον του
 (Υπόθεση C-11/96) Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 18 Ιανουα
 (96/C 95/08) ρίου 1996 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων.
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, εκπροσωπούμενο από την Gloria
 Calvo Diaz, Abogado del Estado, με τόπο επιδόσεων στο H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:


text:
 1.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 180/61
 Προσφυγή της 1ης Ιουνίου 2009 — INEOS Healthcare κατά ΓΕΕΑ — Teva Pharmaceutical Industries (ALPHAREN)
 (Υπόθεση T-222/09)
 2009/C 180/112
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: INEOS Healthcare Ltd (Warrington, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: S. Malynicz, Barrister και A. Smith, Solicitor):
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Teva Pharmaceutical Industries Ltd (Ιερουσαλήμ, Ισραήλ)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 24ης Μαρτίου 2009 στην υπόθεση R 1897/2007-2 και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδά τους και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «ALPHAREN» για προϊόντα της κλάσης 5.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχώριση του ουγγρικού λεκτικού σήματος «ALPHA D3» για προϊόντα της κλάσης 5· λιθουανική καταχώριση του λεκτικού σήματος «ALPHA D3» για προϊόντα της κλάσης 5· λετονική καταχώριση του λεκτικού σήματος «ALPHA D3» για προϊόντα της κλάσης 5
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:Απορρίπτει την προσφυγή
 Λόγοι ακυρώσεως: Το τμήμα προσφυγών παρέλειψε να λάβει υπόψη το γεγονός ότι η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών δεν απέδειξε την ύπαρξη ομοιότητας μεταξύ των οικείων προϊόντων· παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου και προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως καθόσον το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως στήριξε ουσιώδες τμήμα της αποφάσεώς του σε αποδεικτικά στοιχεία επί των οποίων η προσφεύγουσα δεν είχε τη δυνατότητα να λάβει θέση· παράβαση του άρθρου 76 του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου καθόσον το τμήμα προσφυγών, σε διαδικασία που αφορά τους σχετικούς λόγους απαραδέκτου της καταχώρισης, δεν περιόρισε την εξέταση στα πραγματικά περιστατικά, στα αποδεικτικά στοιχεία και στα επιχειρήματα που προέβαλαν οι διάδικοι καθώς και στα υποβληθέντα από αυτούς αιτήματα· παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου καθόσον το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη όσον αφορά τον προσδιορισμό του σχετικού κοινού και, γενικώς, την εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως.


text:
C 135/36 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 7.6.2003
 Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών ήταν η εταιρία Προσφυγή του Oreste Montalto κατά του Συμβουλίου της
 Grotto spa Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 7 Απριλίου 2003
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: (Υπόθεση Τ-116/03)
 — να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· επικουρικώς, να
 (2003/C 135/58)
 αναγνωρίσει ότι δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ
 των επίδικων σημάτων για όλα τα προϊόντα για τα οποία
 ζητείται η καταχώριση, με εξαίρεση τα «blue jeans» για τα
 οποία θα υπήρχε κίνδυνος συγχύσεως ή, τουλάχιστον, για (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 όλα τα προϊόντα για τα οποία το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι δεν
 υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως και, συνεπώς, να ακυρώσει την
 προσβαλλόμενη απόφαση στο μέτρο που αφορά τα προϊόντα
 αυτά·
 Ο Oreste Montalto, κάτοικος Αlicante (Ισπανία) εκπροσωπούμε-
 — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, κατά το μέρος νος από τον δικηγόρο Georges Vandersanden, άσκησε ενώπιον
 που θα ηττηθεί. του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 7 Απριλίου
 2003, προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου, που ελήφθη από
 Αιτούσα την καταχώριση Η προσφεύγουσα τον Πρόεδρό του, στις 23 Μαΐου 2002, περί διορισμού
 κοινοτικού σήματος: επικουρικού προέδρου τμήματος προσφυγών καθώς και
 προέδρου της Υπηρεσίας Προσφυγών του ΓΕΕΑ καθώς και
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «GAS STATION» περί απορρίψεως, κατά συνέπεια, της υποψηφιότητας του
 — αίτηση καταχωρίσεως 712647, προσφεύγοντος για την ίδια θέση·
 καταχώριση για ορισμένα προϊόντα
 της κατηγορίας 25 (ενδύματα,
 υποδήματα, είδη πιλοποιίας) — να επιδικάσει στον προσφεύγοντα αποζημίωση για την υλική
 ζημία και την ηθική βλάβη που έχει υποστεί και η οποία
 εκτιμάται, προσωρινώς, στα 20 000 ευρώ·
 ∆ικαιούχος του κατά τη Grotto S.p.A
 διαδικασία ανακοπής αντι-
 ταχθέντος σήματος ή δια- — να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 κριτικού γνωρίσματος:
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί Το ιταλικό σήμα «BLUE JEANS GS»,
 σήματος ή διακριτικού που έχει καταχωρισθεί για προϊόντα
 γνωρίσματος: της κατηγορίας 25 (παντελόνια, Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 σακάκια, jeans, υποκάμισα, φού-
 στες, ζακέτες, μπλουζάκια, πουλό-
 βερ, πανωφόρια, καλτσάκια, υποδή-
 ματα, μπότες, παντούφλες). Ο προσφεύγων είναι υπάλληλος του Γραφείου Εναρμονίσεως στο
 πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ). Κατόπιν ανακοινώσεως
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της αιτήσεως καταχω- για την πλήρωση κενής θέσεως, o προσφεύγων υπέβαλε υποψηφιό-
 τητα για τη θέση του προέδρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ.
 ανακοπών: ρίσεως
 Στη θέση αυτή διορίστηκε, με την προσβαλλομένη απόφαση,
 άλλος υποψήφιος, η δε υποψηφιότητα του προσφεύγοντος, όπως
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής. ήταν επόμενο, απορρίφθηκε. Προς στήριξη των αιτημάτων του, o
 προσφυγών: προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους: o πρώτος αντλείται από
 προβαλλόμενη παράβαση της διαδικασίας επιλογής. Συναφώς, o
 Λόγοι ακυρώσεως: Εσφαλμένη εφαρμογή του προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η διαδικασία επιλογής ανατέθηκε σε
 άρθρου 8, παράγραφος 1, στοι- ιδιωτική εταιρία και ότι, τόσο οι αρμόδιες αρχές του ΓΕΕΑ όσο και
 χείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94, το καθού απεκδύθησαν, στην πραγματικότητα, της ελεγκτικής
 στο μέτρο που τα επίδικα σήματα εξουσίας τους επικυρώνοντας απλώς τις προτάσεις της εν λόγω
 δεν μπορούν να θεωρηθούν όμοια εταιρίας. Ο προσφεύγων ισχυρίζεται επίσης ότι η προσβαλλόμενη
 υπό την έννοια της διατάξεως αυτής. απόφαση έπρεπε να είχε ληφθεί από τον Πρόεδρο του ΓΕΕΑ και
 όχι από το καθού. Ο δεύτερος λόγος αντλείται από πρόδηλες
 πλάνες εκτιμήσεως καθώς και από προσβολή της αρχής της ίσης
 μεταχειρίσεως, στο μέτρο που πρόκειται για τη χρήση της αγγλικής
 ---pagebreak--- 7.6.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 135/37
 γλώσσας κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επιλογής καθώς και κάτι τέτοιο, θα προκύψουν σοβαρές συνέπειες τόσο για την
 από άλλα προβαλλόμενα ελαττώματα όσον αφορά την ίδια ασφάλεια της πυρηνικής ενεργείας όσο και για την ασφάλεια της
 διαδικασία. Ο προσφεύγων επικαλείται, επίσης, έλλειψη αιτιολο- προμήθειας ενεργείας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σύμφωνα με την
 γίας όσον αφορά τη ληφθείσα απόφαση. προσφεύγουσα, όλες αυτές οι θεωρήσεις είναι λανθασμένες και
 δεν πρόκειται να προκύψουν σοβαρά κοινωνικά προβλήματα εάν η
 British Energy καταστεί αφερέγγυα και, επομένως, η προσβαλλό-
 μενη απόφαση συνιστά παράβαση του άρθρου 23γ των κατευ-
 θυντηρίων γραμμών. Επίσης, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η εν
 λόγω ενίσχυση δεν περιορίζεται στο ποσό που η British Energy
 έχει ανάγκη προκειμένου να διατηρήσει την επιχείρησή της, εφόσον
 σε περίπτωση που η British Energy θα ετίθετο υπό διαχείριση,
 Προσφυγή της ΑΕS Drax Power Limited κατά της Επιτροπής όπως προβλέπεται από τη σχετική με τις αφερέγγυες επιχειρήσεις
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 14 Απρι- αγγλική νομοθεσία, το κόστος συνεχίσεως των δραστηριοτήτων
 ίσως ήταν μικρότερο. Για τον λόγο αυτό, η προσφεύγουσα θεωρεί
 λίου 2003
 ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι, επίσης, αντίθετη προς
 την παράγραφο 23ε των κατευθυντηρίων γραμμών. Επιπλέον, η
 (Υπόθεση Τ-124/03) προσφεύγουσα διατείνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση συνιστά
 παράβαση της παραγράφου 23α των κατευθυντηρίων γραμμών,
 και τούτο επειδή δεν λαμβάνεται υπόψη ότι η αμφισβητουμένη
 (2003/C 135/59) ενίσχυση γίνεται υπό τη μορφή κρατικής ενισχύσεως ρευστότητας.
 Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, αυτές οι ενισχύσεις ρευστότητας
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) απομακρύνουν τον κίνδυνο να προβεί η εν λόγω επιχείρηση σε
 διαπραγματεύσεις με την προσφεύγουσα και, επομένως, είναι
 όμοιες προς δάνεια ή κρατικές εγγυήσεις δανείων, όπως προβλέπε-
 ται στην παράγραφο 23α των κατευθυντηρίων γραμμών. Τέλος, η
 προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής έχει υπερβεί τα όρια
 Η Drax Power Limited, Selby, Ηνωμένο Βασίλειο, εκπροσωπού- ασκήσεως της βάσει της Συνθήκης ΕΚ διακριτικής εξουσίας της
 μενη από τον K. P. E. Lasok, QC, και την Ε. Gibson-Bolton, καθώς επίσης και, καθώς παρέλειψε να λάβει υπόψη τον αντίκτυπο
 Solicitor, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 της αμφισβητουμένης ενισχύσεως στους ανταγωνιστές της British
 Κοινοτήτων, στις 14 Απριλίου 2003, προσφυγή κατά της Επιτρο- Energy, έχει παραβιάσει γενικές αρχές της κοινοτικής νομοθεσίας.
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (1 ) ΕΕ 1999, C 288, σ. 2.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να διατάξει κάθε μέτρο έρευνας που θα κρίνει αναγκαίο
 για την επίλυση των σχετικών με πραγματικά περιστατικά
 ζητημάτων της υπό κρίση υποθέσεως·
 — να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση της 27ης Νοεμ- Προσφυγή της Reckitt Benckiser (España), S.L. κατά του
 βρίου 2002 περί εγκρίσεως της κρατικής ενισχύσεως Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς
 ΝΝ101/02 στην British Energy plc· (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. (Υπόθεση Τ-126/03)
 (2003/C 135/60)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Η γλώσσα της υποθέσεως πρόκειται να καθοριστεί σύμφωνα
 με το άρθρο 131, παράγραφος 2, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας
 — Γλώσσα στην οποία έχει συνταχθεί η προσφυγή: η αγγλική)
 Τον Σεπτέμβριο του 2002 η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου
 χορήγησε πακέτο ενισχύσεων για τη διάσωση της British Energy
 plc., που είναι όχι μόνο ένας από τους κύριους παραγωγούς
 ηλεκτρικής ενεργείας στο Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και διαχειριστής Η Reckitt Benckiser (España), S.L., Βαρκελώνη, Ισπανία, εκπροσω-
 σταθμών πυρηνικής ενεργείας. Με την προσβαλλομένη απόφαση, πούμενη από την Monica Esteve Sanz, lawyer, άσκησε ενώπιον
 η καθής έκρινε ότι αυτή η ενίσχυση ήταν συμβατή με τη Συνθήκη του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 14 Απριλίου
 ΕΚ. Η προσφεύγουσα, ανταγωνιστής της British Energy, ζητεί την 2003, προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο
 ακύρωση της αποφάσεως αυτής, ισχυριζόμενη ότι η καθής έχει της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγ-
 παραβεί αυτές ταύτες τις κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά ματα) (ΓΕΕΑ).
 κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβλη-
 ματικών επιχειρήσεων ( 1). Η προσφεύγουσα αμφισβητεί τα συμπε-
 ράσματα της καθής σχετικά με το ότι, ελλείψει της εν λόγω Κατά την ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασία συμμε-
 ενισχύσεως, η British Energy θα καταστεί αφερέγγυα και θα τέσχε επίσης η ΑLADIN Gesellschaft für innovative
 αναγκαστεί να παύσει τις δραστηριότητές της και ότι, εάν συμβεί mikrobiologische Systeme GmbH.


text:
 26.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 107/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 11ης Μαρτίου 2008 [αίτηση του Verwaltungsgericht Schwerin (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Rüdiger Jager κατά Amt für Landwirtschaft Bützow
 (Υπόθεση C-420/06) (1)
 (Κοινή γεωργική πολιτική - Κανονισμοί (EK) 1254/1999 και (EK) 1782/2003 - Βόειο κρέας - Ολοκληρωμένο σύστημα διαχειρίσεως και ελέγχου ορισμένων κοινοτικών συστημάτων ενισχύσεων - Κανονισμοί (ΕΟΚ) 3887/92, (EK) 2419/2001 και (EK) 796/2004 - Αίτηση για χορήγηση κτηνοτροφικής ενισχύσεως - Πριμοδότηση για θηλάζουσες αγελάδες - Παρατυπία - Μη τήρηση διατάξεων που αφορούν την ταυτοποίηση και καταγραφή βοοειδών για τα οποία δεν έχει υποβληθεί αίτηση χορηγήσεως ενισχύσεως - Κανονισμός (EK) 1760/2000 - Αποκλεισμός από την ενίσχυση - Άρθρο 2, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 - Αρχή της αναδρομικής εφαρμογής της ηπιότερης ποινής)
 (2008/C 107/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgericht Schwerin
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Rüdiger Jager
 κατά
 Amt für Landwirtschaft Bützow
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προδικαστική — Verwaltungsgericht Schwerin — Ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (EE L 312, σ. 1) — Απόρριψη αιτήσεως για χορήγηση κτηνοτροφικής πριμοδοτήσεως λόγω διαπιστώσεως διαφοράς πλέον του 20 % μεταξύ του δηλωθέντος αριθμού ζώων και του διαπιστωθέντος στο πλαίσιο ελέγχου αριθμού — Αναδρομική εφαρμογή μεταγενέστερων, λιγότερο αυστηρών, διοικητικών κυρώσεων περί κτηνοτροφικών πριμοδοτήσεων, των οποίων η εφαρμογή άρχισε μετά την κατάργηση του συστήματος κτηνοτροφικών πριμοδοτήσεων στο οικείο κράτος μέλος
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το άρθρο 2, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, έχει την έννοια ότι οι διατάξεις των άρθρων 66 και 67 του κανονισμού (EK) 796/2004 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή της πολλαπλής συμμόρφωσης, της διαφοροποίησης και του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου που προβλέπονται στον κανονισμό (EK) 1782/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς όπως τροποποιήθηκε και διορθώθηκε με τον κανονισμό (EK) 239/2005 της Επιτροπής, της 11ης Φεβρουαρίου 2005, δεν μπορούν να εφαρμοστούν αναδρομικώς επί αιτήσεως χορηγήσεως κτηνοτροφικής ενισχύσεως εμπίπτουσας ratione temporis στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 3887/92, της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 1992, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου σχετικά με ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2801/1999 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 1999, η οποία κατέληξε σε αποκλεισμό από τη χορήγηση ενισχύσεως δυνάμει του άρθρου 10γ του κανονισμού αυτού.
 (1) ΕΕ C 326 της 30.12.2006.


text:
1.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 264/31
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: Προσφυγή της Van Mannekus & CO. B.V. κατά του Συμβου-
 λίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 8 Αυγού-
 στου 2003
 — Να ακυρωθεί, άλλως μεταρρυθμιστεί, η προσβαλλόμενη με
 αριθμό Ε(2003) 738 τελικό από 25.3.2003 απόφαση της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων «για την ανάκτηση (Υπόθεση Τ-278/03)
 των αχρεωστήτως καταβληθεισών αποδοχών στην κα ∆ιο-
 νυσία Βλαχάκη, πρώην επικουρική υπάλληλο» έτσι, ώστε να (2003/C 264/54)
 εξαλειφθεί από αυτήν το εδάφιο β του άρθρου 1 αυτής και
 να μην υποχρεωθεί αυτή να καταβάλει στην καθής ουδεμία (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 από τις αναφερόμενες εκεί προσαυξήσεις του κεφαλαίου της
 απαίτησης της καθής και συγκεκριμένα να μην υποχρεωθεί
 να καταβάλει ως τόκους υπερημερίας και προσαυξήσεις
 συνολικώς μέχρι και 23.7.2003 το ποσό των δύο χιλιάδων Η Van Mannekus & CO. B.V., με έδρα το Schiedam (Κάτω
 οχτακοσίων σαράντα επτά ευρώ και τριάντα δύο λεπτά Χώρες), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Η. Bleier, άσκησε
 (2 847,32 ευρώ), το οποίο αναλύεται σύμφωνα με το ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 άρθρο 1 της προσβαλλόμενης απόφασης σε χίλια τριακόσια 8 Αυγούστου 2003 προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊ-
 σαράντα τέσσερα ευρώ και τέσσερα λεπτά (1 344,04) για κής Ενώσεως.
 την περίοδο έως τις 10.4.2001, σε χίλια είκοσι τρία ευρώ
 και ογδόντα οκτώ λεπτά (1 023,88) για την περίοδο από Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο
 11.4.2001 έως 31.12.2002 και σε τετρακόσια εβδομήντα
 εννέα ευρώ και σαράντα λεπτά (479,40) για την περίοδο από — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 985/2003 του Συμβουλίου,
 1.1.2003 έως και 23.7.2003 (204 ημέρες επί 2,35 ευρώ της 5ης Ιουνίου 2003, για τροποποίηση των μέτρων
 ημερησίως = 479,40 ευρώ). αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) 1334/
 1999 στις εισαγωγές οξειδίου του μαγνησίου καταγωγής
 Λαϊκής ∆ημοκρατίας της Κίνας (1).
 — Επικουρικώς να ακυρωθεί, άλλως μεταρρυθμιστεί, η
 προσβαλλόμενη με αριθμό Ε(2003) 738 τελικό από — να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στα
 25.3.2003 απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο- δικαστικά έξοδα.
 τήτων «για την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθεισών
 αποδοχών στην κα ∆ιονυσία Βλαχάκη, πρώην επικουρική
 υπάλληλο» έτσι, ώστε να εξαλειφθεί από αυτήν το εδάφιο β,
 πρώτη περίπτωση, του άρθρου 1 αυτής, και να μην υποχρεω- Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα
 θεί αυτή να καταβάλει στην καθής την αιτούμενη προσαύξηση
 των 1 344,03 ευρώ. Με τον προσβαλλόμενο κανονισμό, το Συμβούλιο τροποποίησε
 κατόπιν μερικής ενδιάμεσης επανεξετάσεως το είδος του δασμού
 — Να καταδικασθεί η καθής στην εν γένει δικαστική δαπάνη της αντιντάμπινγκ επί των εισαγωγών οξειδίου του μαγνησίου καταγω-
 προσφεύγουσας. γής Λαϊκής ∆ημοκρατίας της Κίνας. Η προσφεύγουσα συμμετέσχε
 ως εισαγωγέας στην προηγηθείσα του προσβαλλόμενου κανο-
 νισμού διαδικασία επανεξετάσεως. Προβάλλει ότι ο κανονισμός
 συνιστά παράβαση ουσιαστικών διατάξεων του κοινοτικού δικαίου,
 διότι ο κανονισμός (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλίου (2) εφαρμόστηκε
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα σε σημαντικό βαθμό εσφαλμένα.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι αποτέλεσε εσφαλμένη χρήση
 Με την προσβαλλόμενη απόφαση υποχρεώθηκε η προσφεύγουσα διακριτικής ευχέρειας η εξ ολοκλήρου αυτεπαγγέλτως κίνηση
 να επιστρέψει στην καθής 13 182,18 ευρώ ως κεφάλαιο αποδο- μερικής επανεξετάσεως. Οι εκτεθέντες στην ανακοίνωση της
 χών, που είχαν από λάθος καταβληθεί σ' αυτήν μετά τη λήξη Επιτροπής λόγοι δεν δικαιολογούν εντούτοις καμία επανεξέταση.
 της σύμβασής της με την Επιτροπή, και επιπροσθέτως τόκους Η Επιτροπή ισχυρίσθηκε ότι η ελλείπουσα διάκριση μεταξύ
 υπερημερίας. Η προσφυγή στρέφεται κατά του τμήματος της πωλήσεων σε συνδεδεμένα και σε ανεξάρτητα μέρη ή μεταξύ
 προσβαλλόμενης απόφασης που αφορά την καταβολή τόκων άμεσων και έμμεσων πωλήσεων μπορεί «να συνεπάγεται δυσχέρειες
 υπερημερίας. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι εσφαλμένως της κατά την εφαρμογή των διατάξεων». Αυτό όμως δεν αληθεύει.
 επιβλήθηκε να καταβάλει τόκους, επειδή η αδυναμία της να Κατά την εφαρμογή των διατάξεων δεν μπορούσαν καν πλέον να
 επιστρέψει το οφειλόμενο κεφάλαιο οφείλεται σε σοβαρά οικονο- ανακύψουν δυσχέρειες.
 μικά της προβλήματα και προβλήματα υγείας της οικογένειάς της,
 που συνιστούν λόγους ανωτέρας βίας. Επικαλείται περαιτέρω Περαιτέρω, η αιτιολογία του προσβαλλόμενου κανονισμού αποκλί-
 ότι δεν κλήθηκε να εκθέσει τις απόψεις της πριν εκδοθεί η νει από εκείνη που δόθηκε στην ανακοίνωση για κίνηση της
 προσβαλλόμενη απόφαση. Επικαλείται τέλος ότι, σε κάθε περί- μερικής ενδιάμεσης επανεξετάσεως. Σ' αυτήν είτε υπάρχει τυπικό
 πτωση, δεν θα πρέπει να υποχρεωθεί να καταβάλει τόκους για το ελάττωμα αιτιολογίας είτε δεν υφίσταται ουσιαστικός και επαρκής
 χρονικό διάστημα μέχρι 10.4.2001 διότι η Επιτροπή είχε παραι- λόγος για τη μεταβολή του είδους του δασμού. Συνιστά κακή
 τηθεί σιωπηρώς από την αξίωση τόκων για την περίοδο αυτή. χρήση διακριτικής ευχέρειας το να γίνεται διάκριση στον προσβαλ-
 λόμενο κανονισμό μεταξύ μιας συνδεδεμένης και μιας ανεξάρτητης
 εμπορικής αλυσίδας ή μεταξύ άμεσων και έμμεσων πωλήσεων στην
 Κοινότητα.
 ---pagebreak--- C 264/32 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 1.11.2003
 Η προσφεύγουσα προβάλλει περαιτέρω ότι ο προσβαλλόμενος Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 κανονισμός αντιβαίνει προς τον κανονισμό (ΕΚ) 384/96, διότι η
 μερική ενδιάμεση επανεξέταση δεν παρέχει δικαίωμα κάποιας Η προσφεύγουσα παρέχει υπηρεσίες ιδιωτικής ασφαλίσεως υγείας
 μεταβολής του ύψους του δασμού. Κατά την ανακοίνωση, η στην Ιρλανδία. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή
 έρευνα έπρεπε να περιορισθεί «στη μορφή του ισχύοντος μέτρου», αποφάσισε να μην εναντιωθεί στο καθεστώς αντισταθμίσεως
 πλην όμως δεν παρέμεινε σ' αυτά τα όρια. Επί πλέον, το ύψος του κινδύνων που πρόκειται να εφαρμόσουν οι ιρλανδικές αρχές στην
 κατ' αξίαν δασμού καθορίστηκε τελείως αυθαίρετα. Ο κανονισμός ιρλανδική αγορά της ιδιωτικής ασφαλίσεως υγείας. Σύμφωνα με
 (ΕΚ) 384/96 δεν προβλέπει ότι μπορούν επιτρεπτώς να χρησιμο- την προσφεύγουσα, συνέπεια του καθεστώτος αυτού είναι η
 ποιούνται μετά 12 έτη παλαιά αποτελέσματα έρευνας. ∆εν επιτρέ- παροχή επιδοτήσεως στον δεσπόζοντα παροχέα υπηρεσιών ασφαλί-
 πει την αναγωγή σε αποτελέσματα έρευνας που είναι παλαιότερα σεως υγείας, στην Voluntary Health Insurance Board· η χρηματο-
 των πέντε ετών. δότηση της επιδοτήσεως πρόκειται να βαρύνει οικονομικά την
 προσφεύγουσα.
 Τέλος, στην τελευταία έρευνα δεν διαπιστώθηκε κανένα συγκεκρι-
 μένο περιθώριο ντάμπινγκ και δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό εκ Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα επικαλείται,
 των υστέρων πως συνεπεία αυτής υπολογίσθηκε δασμολογικός πρώτον, εσφαλμένη εφαρμογή από την Επιτροπή του άρθρου 87,
 συντελεστής 27,1 %. παράγραφος 1, ΕΚ. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή
 θεώρησε ότι το καθεστώς αντισταθμίσεως κινδύνων πληροί, καταρ-
 χήν, τις προϋποθέσεις χαρακτηρισμού ως ενισχύσεως βάσει του
 (1) ΕΕ L 143, σ. 1. άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ. Ωστόσο η Επιτροπή αποφάσισε
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας ∆εκεμβρίου ότι το εν λόγω καθεστώς αποτελούσε αντιπαροχή υπέρ της
 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο Voluntary Health Insurance Board έναντι των υποχρεώσεών της
 ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ προς παροχή δημόσιας υπηρεσίας.
 L 56, σ. 1), που τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ)
 1972/2002 (ΕΕ L 305, σ. 1).
 Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένα
 το κριτήριο της αντιπαροχής έναντι υποχρεώσεως παροχής δημό-
 σιας υπηρεσίας, όπως το κριτήριο αυτό έχει διαμορφωθεί με τη
 νομολογία του ∆ικαστηρίου (1). Η προσφεύγουσα αναφέρει ότι οι
 υποχρεώσεις που προσδιόρισε η Επιτροπή συνίστανται στην
 απαίτηση οι ιδιωτικές εταιρίες ασφαλίσεως υγείας να ακολουθούν
 τις αρχές της άνευ περιορισμού ασφαλίσεως, του καθορισμού των
 ασφαλίστρων σε κοινή βάση, του ελαχίστου επιπέδου παροχών και
 Προσφυγή της British United Provident Association της ισόβιας ασφαλιστικής καλύψεως. Σύμφωνα με την προσφεύ-
 Limited, της BUPA Insurance Limited και της BUPA γουσα, οι υποχρεώσεις αυτές δεν μπορεί να θεωρηθούν ως
 Ireland Limited κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο- υποχρεώσεις που απορρέουν από την παροχή δημόσιας υπηρεσίας
 τήτων, που ασκήθηκε στις 19 Αυγούστου 2003 ούτε υποχρεώσεις που προκύπτουν από την παροχή υπηρεσιών
 γενικού οικονομικού συμφέροντος. Οι υποχρεώσεις αυτές
 αντιπροσωπεύουν γενικές κανονιστικές ρυθμίσεις της αγοράς της
 (Υπόθεση Τ-289/03) ιδιωτικής ασφαλίσεως υγείας, στις οποίες υπόκεινται όλες οι
 ασφαλιστικές εταιρίες. Η προσφεύγουσα προβάλλει περαιτέρω ότι
 (2003/C 264/55) η Επιτροπή δεν εξέτασε το αν οι υποχρεώσεις αυτές επιβαρύνουν
 οικονομικά τη Voluntary Health Insurance Board.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) Η προσφεύγουσα αναφέρει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση της
 Επιτροπής θεμελιώνεται επικουρικά στο ότι το καθεστώς αντισταθ-
 μίσεως κινδύνου μπορεί να εγκριθεί και με βάση το άρθρο 86,
 παράγραφος 2, ΕΚ. Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή
 Οι British United Provident Association Limited, με έδρα στο δεν εξακρίβωσε τη συνδρομή των προϋποθέσεων της εγκρίσεως
 Λονδίνο (Ηνωμένο Βασίλειο), BUPA Insurance Limited, με έδρα βάσει του εν λόγω άρθρου. Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, οι
 το Λονδίνο (Ηνωμένο Βασίλειο), και BUPA Ireland Limited, οικείες υποχρεώσεις στον τομέα της ιδιωτικής ασφαλίσεως υγείας
 με έδρα στο ∆ουβλίνο (Ιρλανδία), εκπροσωπούμενες από τους δεν αποτελούν υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος. Η
 δικηγόρους Ν. Green, K. Bacon, Β. Amory και J. Burke, προσφεύγουσα προβάλλει περαιτέρω ότι τα επιχειρήματα της
 άσκησαν στις 19 Αυγούστου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου Επιτροπής περί αναγκαιότητας και αναλογικότητας βασίζονται σε
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των εσφαλμένο συλλογισμό και σε προφανή πραγματική πλάνη. Η
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. προσφεύγουσα επίσης υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν έλαβε
 υπόψη της το ενδεχόμενο το καθεστώς αυτό να επηρεάσει αρνητικά
 την ανάπτυξη των συναλλαγών, πράγμα που αντίκειται στο
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: συμφέρον της Κοινότητας.
 — να ακυρώσει την απόφαση C(2003) 1322 τελικό της Η προσφεύγουσα προβάλλει επίσης ότι η Επιτροπή έσφαλε διότι
 Επιτροπής, της 13ης Μαΐου 2003, δεν εξέτασε εάν το καθεστώς αντισταθμίσεως κινδύνων παραβιάζει
 το άρθρο 82 ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 86, παράγραφος 1,
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της ΕΚ, τα άρθρα 43 και 49 ΕΚ και την οδηγία 92/49/ΕΟΚ (2) του
 προσφεύγουσας. Συμβουλίου.


text:
 23.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/30
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Ιανουαρίου 2015 — Ziegler κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-539/12 και T-150/13) (1)
 ((«Εξωσυμβατική ευθύνη - Ανταγωνισμός - Αγορά υπηρεσιών διεθνών μετακομίσεων στο Βέλγιο - Μετακομίσεις των υπαλλήλων και λοιπού προσωπικού της Ένωσης - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ - Προσφορές διευκολύνσεως - Έκταση της ευθύνης θεσμικού οργάνου - Αρχή του δεδικασμένου - Καθήκον επιμέλειας - Αιτιώδης συνάφεια»))
 (2015/C 065/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσες: Ziegler SA (Βρυξέλλες, Βέλγιο) και Ziegler Relocation SA (Βρυξέλλες) (εκπρόσωποι: J. F. Bellis, M. Favart και A. Bailleux, avocats)
 Εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Baquero Cruz και A. Bouquet)
 Αντικείμενο
 Αγωγή αποζημιώσεως, αφενός, με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας οφειλόμενης στην έκδοση της αποφάσεως C (2008) 926 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/38.543 — Υπηρεσίες διεθνών μετακομίσεων) και, αφετέρου, την αποκατάσταση της ζημίας που οφείλεται στην παράταση της πρακτικής των «προσφορών διευκολύνσεων» μετά την έκδοση της αποφάσεως C (2008) 926, μεταξύ της 11ης Μαρτίου 2008 και της 1ης Ιανουαρίου 2014.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2)
 Η Ziegler SA καταδικάζεται στα δικά της δικαστικά έξοδα καθώς και στα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην υπόθεση T-539/12.
 3)
 Η Ziegler Relocation SA καταδικάζεται στα δικά της δικαστικά έξοδα καθώς και στα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην υπόθεση T-150/13.
 (1) EE C 55 της 23.2.2013.


text:
 27.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 215/15
 Προσφυγή της 22ας Μαΐου 2013 — Nutrexpa κατά ΓΕΕΑ — Kraft Foods Italia Intellectual Property (Cuétara MARĺA ORO)
 (Υπόθεση T-271/13)
 2013/C 215/20
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nutrexpa, SL (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. Grau Mora, M. Ferrándiz Avendaño και Y. Sastre Canet, abogados)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Kraft Foods Italia Intellectual Property Srl (Μιλάνο, Ιταλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 18ης Μαρτίου 2013 στην υπόθεση R 1285/2012-1, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος αριθ. 9 056 045«Cuétara MARÍA ORO» για «κονσερβοποιημένα και αποξηρανθέντα φρούτα: λαχανικά σε κονσέρβα, αποξηρανθέντα και μαγειρεμένα» (κλάση 29) και «άλευρα και παρασκευάσματα από δημητριακά, άρτος, μπισκότα, γλυκά και είδη ζαχαροπλαστικής, πάγος, μπισκότα» (κλάση 30), που πρέπει, κατά συνέπεια, να καταχωρισθεί από το ΓΕΕΑ,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα περιέχον το λεκτικό στοιχείο «Cuétara MARÍA ORO» για προϊόντα των κλάσεων 5, 29 y 30 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 9 056 045
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Kraft Foods Italia Intellectual Property Srl
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: εθνικό και κοινοτικό εικονιστικό σήμα περιέχον το λεκτικό στοιχείο «ORO» για προϊόντα των κλάσεων 29 και 30
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: μερική απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του Κανονισμού 207/2009


text:
 16.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/23
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Općinski sud u Velikoj Gorici (Κροατία) στις 15 Ιουνίου 2016 — VG Čistoća d.o.o. κατά Đuro Vladika, Ljubica Vladika
 (Υπόθεση C-335/16)
 (2016/C 296/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η κροατική
 Αιτούν δικαστήριο
 Općinski sud u Velikoj Gorici
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: VG Čistoća d.o.o.
 Εναγόμενοι: Đuro Vladika, Ljubica Vladika
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πώς υπολογίζεται το τέλος αποκομιδής και μεταφοράς οικιακών αποβλήτων σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης; Πώς πληρώνουν οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης τους λογαριασμούς για τη αποκομιδή και τη μεταφορά των δημοτικών αποβλήτων, ήτοι, πληρώνουν για την αποκομιδή και τη μεταφορά των οικιακών αποβλήτων σύμφωνα με τον όγκο των κάδων ή κενών δοχείων απορριμμάτων, ή σύμφωνα με τον όγκο των συλλεγόμενων απορριμμάτων; Περιλαμβάνεται στο τέλος αυτό κάποια άλλη χρέωση;


text:
 30.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 191/37
 Προσφυγή της 23ης Μαρτίου 2016 — PayPal κατά EUIPO — Hub Culture (VENMO)
 (Υπόθεση T-132/16)
 (2016/C 191/49)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: PayPal, Inc. (San Jose, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: A. Renck, δικηγόρος, και I. Junkar, Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Hub Culture Ltd (Χάμιλτον, Βερμούδες)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «VENMO» — Υπ’ αριθ. 9 509 357 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 12ης Ιανουαρίου 2016 στην υπόθεση R 2974/2014-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας εάν παρέμβουν στη δίκη.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 52 παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 30.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 107/24
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Φεβρουαρίου 2015 — Compagnie des montres Longines Francillon κατά ΓΕΕΑ — Cheng (B)
 (Υπόθεση T-505/12) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος B - Προγενέστερο διεθνές εικονιστικό σήμα που αναπαριστά δύο απλωμένα φτερά - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Δεν συντρέχει κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Δεν συντρέχει προσβολή της φήμης - Άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009])
 (2015/C 107/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Compagnie des montres Longines, Francillon SA (Saint-Imier, Ελβετία) (εκπρόσωπος: P. González-Bueno Catalán de Ocón, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς F. Mattina, στη συνέχεια P. Bullock
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Xiuxiu Cheng (Βουδαπέστη, Ουγγαρία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 14ης Σεπτεμβρίου 2012 (υπόθεση R 193/2012-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Compagnie des montres Longines, Francillon SA και του Xiuxiu Cheng.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Compagnie des montres Longines, Francillon SA, στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 26 της 26.1.2013.


text:
 25.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/6
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 15ης Δεκεμβρίου 2005
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-232/04 και C-233/04 (αιτήσεις του Arbeitsgericht Düsseldorf για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Nurten Güney-Görres, Gul Demir κατά Securicor Aviation (Germany) Ltd, Kötter Aviation Security GmbH & Co. KG (1)
 (Οδηγία 2001/23/ΕΚ - Άρθρο 1 - Μεταβίβαση επιχειρήσεως ή εγκαταστάσεως - Διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων - Πεδίο εφαρμογής)
 (2006/C 48/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-232/04 και C-233/04, με αντικείμενο αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, τις οποίες υπέβαλε το Arbeitsgericht Düsseldorf (Γερμανία) με αποφάσεις της 5ης Μαΐου 2004 και οι οποίες περιήλθαν στο Δικαστήριο στις 3 Ιουνίου 2004, στο πλαίσιο των δικών Nurten Güney-Görres (C-232/04), Gul Demir (C-233/04) κατά Securicor Aviation (Germany) Ltd, Kötter Aviation Security GmbH & Co. KG, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet, S. von Bahr, A. Borg Barthet (εισηγητή) και U. Lõhmus, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: K. Sztranc, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 15 Δεκεμβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το άρθρο 1 της οδηγίας 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, κατά τον έλεγχο της υπάρξεως μεταβιβάσεως επιχειρήσεως ή εγκαταστάσεως κατ' εφαρμογή του άρθρου αυτού, σε περίπτωση νέας αναθέσεως με δημόσια σύμβαση ενός έργου και στο πλαίσιο συνολικής εκτιμήσεως, η διαπίστωση της μεταβιβάσεως των στοιχείων εκμεταλλεύσεως για τον σκοπό ιδίας οικονομικής διαχειρίσεως δεν αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για τη διαπίστωση μεταβιβάσεως των στοιχείων αυτών από τον αρχικό ανάδοχο στον νέο ανάδοχο.
 (1) ΕΕ C 228 της 11.9.2004.
 ΕΕ C 201 της 7.8.2004.


text:
 12.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 335/25
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 7ης Ιουλίου 2016 [αίτηση του Krajský soud v Ostravě (Τσεχική Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ivo Muladi κατά Krajský úřad Moravskoslezského kraje
 (Υπόθεση C-447/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Μεταφορά - Οδηγία 2003/59/ΕΚ - Υποχρέωση αρχικής επιμορφώσεως - Άρθρο 4 - Κεκτημένα δικαιώματα - Κάτοχοι αδειών οδηγήσεως που χορηγήθηκαν πριν από τις προβλεπόμενες στο άρθρο 4 ημερομηνίες - Απαλλαγή από την υποχρέωση αρχικής επιμορφώσεως - Εθνική ρύθμιση που επιβάλλει προηγουμένως πρόσθετη περιοδική κατάρτιση διάρκειας 35 ωρών για την εφαρμογή της εν λόγω απαλλαγής))
 (2016/C 335/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Krajský soud v Ostravě
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ivo Muladi
 κατά
 Krajský úřad Moravskoslezského kraje
 Διατακτικό
 Το άρθρο 4 της οδηγίας 2003/59/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2003, σχετικά με την αρχική επιμόρφωση και την περιοδική κατάρτιση των οδηγών ορισμένων οδικών οχημάτων τα οποία χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά εμπορευμάτων ή επιβατών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 3820/85 του Συμβουλίου και της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου και για την κατάργηση της οδηγίας 76/914/ΕΟΚ του Συμβουλίου, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, δυνάμει της οποίας οι οδηγοί ορισμένων οδικών οχημάτων που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά εμπορευμάτων ή επιβατών, οι οποίοι απαλλάσσονται από την προβλεπόμενη στο εν λόγω άρθρο υποχρέωση αρχικής επιμορφώσεώς τους, πρέπει, προκειμένου να ασκήσουν την επίμαχη δραστηριότητα του οδηγού, να υποβληθούν προηγουμένως σε περιοδική κατάρτιση διάρκειας 35 ωρών.
 (1) ΕΕ C 389 της 23.11.2015.


text:
 9.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 325/9
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Γερμανία) στις 2 Ιουλίου 2013 — H. T. κατά Land Baden-Württemberg
 (Υπόθεση C-373/13)
 2013/C 325/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων και εφεσείων: H. T.
 Καθού η προσφυγή και η έφεση: Land Baden-Württemberg
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 α)
 Πρέπει να τηρείται ο κανόνας του άρθρου 24, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2004/83/ΕΚ (1), σχετικά με την υποχρέωση των κρατών μελών να χορηγούν στους δικαιούχους του καθεστώτος πρόσφυγα άδεια παραμονής, και στην περίπτωση ανακλήσεως μιας ήδη χορηγηθείσας άδειας παραμονής;
 β)
 Έχει, συνεπώς, ο ανωτέρω κανόνας την έννοια, ότι απαγορεύει την ανάκληση ή τον τερματισμό της άδειας παραμονής (για παράδειγμα, λόγω απελάσεως κατά το εθνικό δίκαιο) ενός δικαιούχου του καθεστώτος πρόσφυγα, αν δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 21, παράγραφος 3, σε συνδυασμό με την παράγραφο 2, της οδηγίας 2004/83/ΕΚ ή «επιτακτικοί λόγοι εθνικής ασφάλειας ή δημόσιας τάξεως» κατά την έννοια του άρθρου 24, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2004/83/ΕΚ;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 α)
 Ποια είναι η έννοια της εξαιρέσεως των «επιτακτικών λόγων εθνικής ασφάλειας ή δημόσιας τάξεως» στο άρθρο 24, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2004/83/ΕΚ, σε σχέση με κινδύνους που απορρέουν από την υποστήριξη τρομοκρατικής οργανώσεως;
 β)
 Μπορεί να συντρέχουν «επιτακτικοί λόγοι εθνικής ασφάλειας ή δημόσιας τάξεως» κατά την έννοια του άρθρου 24, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2004/83/ΕΚ, στην περίπτωση στην οποία ένας δικαιούχος του καθεστώτος πρόσφυγα έχει υποστηρίξει το PKK συγκεντρώνοντας πόρους ή συμμετέχοντας σε εκδηλώσεις υπέρ του PKK, ακόμη και αν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την απαγόρευση της επαναπροωθήσεως κατ’ άρθρο 33, παράγραφος 2, της Συμβάσεως της Γενεύης για το Καθεστώς των Προσφύγων και, ως εκ τούτου, του άρθρου 21, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/83/ΕΚ;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο σκέλος του πρώτου ερωτήματος:
 Επιτρέπεται κατά το ενωσιακό δίκαιο η ανάκληση ή ο τερματισμός της άδειας παραμονής που χορηγήθηκε σε δικαιούχο του καθεστώτος πρόσφυγα (για παράδειγμα, λόγω απελάσεώς του κατά το εθνικό δίκαιο) μόνον εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 21, παράγραφος 3, σε συνδυασμό με την παράγραφο 2, της οδηγίας 2004/83/ΕΚ (ή της αντίστοιχης διατάξεως της οδηγίας 2011/95/ΕΕ, η οποία έχει πανομοιότυπη διατύπωση);
 (1) Οδηγία 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους (ΕΕ L 304, σ. 12).


text:
 1.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/71
 Προσφυγή της 30ής Νοεμβρίου 2015 — Volfas Engelman κατά ΓΕΕΑ — Rauch Fruchtsäfte (BRAVORO PINTA)
 (Υπόθεση T-700/15)
 (2016/C 038/96)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Volfas Engelman AB (Kaunas, Λιθουανία) (εκπρόσωπος: P. Olson, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Rauch Fruchtsäfte GmbH (Rankweil, Αυστρία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «BRAVORO PINTA» — Υπ’ αριθ. 10 725 381 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 17ης Σεπτεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 1649/2014-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να κάνει δεκτή την καταχώριση του υπ’ αριθ. 1072538 κοινοτικού σήματος· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη κατά τον προσδιορισμό του ενδιαφερόμενου κοινού·
 —
 Το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη καθόσον έκρινε ότι το ενδιαφερόμενο κοινό θα επιδείξει έναν μέσο βαθμό προσοχής·
 —
 Το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη καθόσον δεν έλαβε υπόψη τα σημαντικά οπτικά στοιχεία του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση·
 —
 Το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη καθόσον διαπίστωσε ότι υφίσταται φωνητική ομοιότητα μεταξύ των σημάτων·
 —
 Το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη καθόσον, στην παράγραφο 42 της αποφάσεως, στηρίχθηκε στη διαπίστωση ότι το προγενέστερο σήμα διαθέτει ενισχυμένο διακριτικό χαρακτήρα για τονωτικά ποτά·
 —
 Το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη καθόσον διαπίστωσε ότι συντρέχει ενδεχόμενο συγχύσεως.


text:
 15.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 78/5
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sø- og Handelsretten (Δανία) στις 16 Ιανουαρίου 2014, Post Danmark A/S κατά Konkurrencerådet
 (Υπόθεση C-23/14)
 2014/C 78/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sø- og Handelsretten
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Post Danmark A/S
 Καθού: Konkurrencerådet
 Παρεμβαίνουσα: Bring Citymail Denmark A/S
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Ποιες είναι οι κατευθυντήριες γραμμές που θα πρέπει να ακολουθήσει το αιτούν δικαστήριο προκειμένου να αποφανθεί αν η εφαρμογή εκπτωτικού καθεστώτος βάσει προκαθορισμένων κατώτατων ποσοτικών ορίων, εκ μέρους δεσπόζουσας επιχειρήσεως με τα χαρακτηριστικά στοιχεία όπως αυτά τα οποία περιγράφονται στην [...] αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, συνιστά καταχρηστική εκμετάλλευση δεσπόζουσας θέσεως κατά παράβαση του άρθρου 82 ΕΚ;
 Ειδικότερα, ζητείται από το Δικαστήριο να διευκρινίσει αν επηρεάζει την ανωτέρω εκτίμηση το γεγονός ότι τα κατώτατα ποσοτικά όρια του εκπτωτικού καθεστώτος έχουν καθοριστεί κατά τέτοιον τρόπο, ώστε αυτό να εφαρμόζεται στην πλειονότητα των πελατών.
 Ζητείται επιπλέον από το Δικαστήριο να διευκρινίσει εάν και κατά πόσον, στο πλαίσιο της εκτιμήσεως του συγκεκριμένου εκπτωτικού καθεστώτος υπό το πρίσμα του άρθρου 82 ΕΚ, ασκούν επιρροή οι τιμές και τα κόστη της κατέχουσας δεσπόζουσα θέση επιχειρήσεως (η σημασία του κριτηρίου του «εξίσου αποτελεσματικού ανταγωνιστή»).
 Ομοίως, ζητείται από το Δικαστήριο να διευκρινίσει ποια σημασία έχουν, υπό τις συνθήκες αυτές, τα χαρακτηριστικά της αγοράς, ιδίως δε κατά πόσον τα ειδικά χαρακτηριστικά της αγοράς μπορούν να δικαιολογήσουν τον αποκλεισμό των ανταγωνιστών από την αγορά, όπως αυτός προκύπτει από μελέτες και αναλύσεις οι οποίες δεν στηρίζονται στο κριτήριο του «εξίσου αποτελεσματικού ανταγωνιστή» (βλ. σχετικώς την παράγραφο 24 της ανακοινώσεως της Επιτροπής κατά τον έλεγχο της εφαρμογής του άρθρου 82 ΕΚ).
 2)
 Πόσο πιθανό και σοβαρό θα πρέπει να είναι το αντίθετο προς τον ανταγωνισμό αποτέλεσμα ενός εκπτωτικού καθεστώτος με χαρακτηριστικά όπως αυτά που περιγράφονται στην [...] αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, προκειμένου να τύχει εφαρμογής το άρθρο 82 ΕΚ;
 3)
 Υπό το πρίσμα των απαντήσεων που θα δοθούν στο πρώτο και το δεύτερο ερώτημα, ποιές είναι οι συγκεκριμένες περιστάσεις τις οποίες θα πρέπει να λάβει υπόψη του το εθνικό δικαστήριο προκειμένου να αποφανθεί αν, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ένα εκπτωτικό καθεστώς με χαρακτηριστικά όπως αυτά που περιγράφονται στην αίτηση προδικαστικής αποφάσεως (χαρακτηριστικά της αγοράς και του εκπτωτικού καθεστώτος), αποκλείει ή θα μπορούσε να αποκλείσει τους ανταγωνιστές από την αγορά σε τέτοιο βαθμό ώστε να στοιχειοθετείται κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως κατά το άρθρο 82 ΕΚ;
 Υπό αυτές τις συνθήκες, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση να είναι αισθητό το αποτέλεσμα αποκλεισμού των ανταγωνιστών από την αγορά;


text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 26 Μαΐου 2011 — DTZ Zadelhoff vof κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-259/11)
 2011/C 252/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: DTZ Zadelhoff vof
 Αναιρεσίβλητος: Staatssecretaris van Financiën
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 13, Β, αρχή και στοιχείο δ', αρχή και σημείο 5, της έκτης οδηγίας (1) την έννοια ότι εμπίπτουν σε αυτό επίσης πράξεις, όπως αυτές που διενεργήθηκαν από την αναιρεσείουσα, οι οποίες στην ουσία αφορούν ακίνητα που είχαν στην κυριότητά τους οι περί ων πρόκειται εταιρίες και την (έμμεση) μεταβίβαση των εν λόγω ακινήτων, απλώς και μόνο λόγω του ότι οι πράξεις αυτές είχαν ως σκοπό και ως αποτέλεσμα να μεταβιβαστούν τα μερίδια των εταιριών αυτών;
 2)
 Έχει εφαρμογή η προβλεπόμενη στο άρθρο 13, Β, στοιχείο δ', σημείο 5, αρχή και δεύτερη περίπτωση, της έκτης οδηγίας εξαίρεση από την απαλλαγή αν το κράτος μέλος δεν έχει ασκήσει τη δυνατότητα που του παρέχει το άρθρο 5, παράγραφος 3, αρχή και στοιχείο γ', της έκτης οδηγίας να θεωρεί ως ενσώματα αγαθά τα μερίδια και τις μετοχές των οποίων η κατοχή εξασφαλίζει την περιέλευση, κατά κυριότητα ή κατ’ επικαρπία, ενός ακινήτου;
 3)
 Αν στο προηγούμενο ερώτημα πρέπει να δοθεί καταφατική απάντηση, πρέπει ως μερίδια και μετοχές υπό την έννοια της ανωτέρω διατάξεως να νοηθούν και μερίδια σε εταιρίες, οι οποίες έχουν άμεσα ή έμμεσα (μέσω θυγατρικών τους εταιριών ή θυγατρικών των θυγατρικών τους) την κυριότητα ακινήτων, ανεξάρτητα από το αν εκμεταλλεύονται τα ακίνητα αυτά ως τέτοια ή τα χρησιμοποιούν στο πλαίσιο επιχειρήσεως διαφορετικής φύσεως;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).


text:
 28.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 227/27
 Προσφυγή της 25ης Μαΐου 2012 — Advance Magazine Publishers κατά ΓΕΕΑ — Eduardo López Cabré (VOGUE)
 (Υπόθεση T-229/12)
 2012/C 227/46
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Advance Magazine Publishers, Inc. (Νέα Υόρκη, ΗΠΑ) (εκπρόσωπος: C. Aikens, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Eduardo López Cabré (Βαρκελώνη, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 26ης Μαρτίου 2012 (R 1170/2011-4),
 —
 επικουρικώς, να δεχθεί την ανακοπή μόνο καθόσον αφορά τα ακόλουθα προϊόντα: ομπρέλες, αλεξήλια και εξαρτήματα για ομπρέλες και αλεξήλια, και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «VOGUE» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 9, 14, 16, 18, 21, 24, 26, 28, 35, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44 και 45 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 4 023 041
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το λεκτικό κοινοτικό και εθνικό σήμα «VOGUE» και το εικονιστικό εθνικό σήμα «VOGUE moda en lluvia» για προϊόντα της κλάσεως 18
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Εν μέρει αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


text:
 19.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 340/21
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Σεπτεμβρίου 2011 — Matkompaniet κατά ΓΕΕΑ — DF World of Spices (KATOZ)
 (Υπόθεση T-473/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Ανακοπή - Παραίτηση από την ανακοπή - Κατάργηση της δίκης)
 2011/C 340/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Matkompaniet AB (Borås, Σουηδία) (εκπρόσωπος: J. Gulliksson και J. Olson, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Botis)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: DF World of Spices GmbH (Dissen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Ebert-Weidenfeller και S. Schmüser, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 9ης Σεπτεμβρίου 2009 (υπόθεση R 1023/2008-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Matkompaniet AB και της DF World of Spices GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη.
 2)
 Η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και, εξ ημισείας, τα δικαστικά έξοδα του καθού.
 (1) EE C 24 της 30.1.2010.


text:
 6.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 235/12
 Προσφυγή της 18ης Ιουλίου 2007 — CSL Behring κατά Επιτροπής και ΕΟΑΦ
 (Υπόθεση T-264/07)
 (2007/C 235/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: CSL Behring GmbH (Marburg, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας) (εκπρόσωποι: C. König και F. Leinen, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την αξιολόγηση των φαρμάκων (ΕΟΑΦ)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει δυνάμει του άρθρου 231, παράγραφος 1 ΕΚ, την απόφαση του ΕΟΑΦ της 24ης Μαΐου 2007, στην υπόθεση «Human Fibrinogen — Application for Orphan Medicinal Product Designation — ΕΟΑΦ/OD/018/07», η οποία περιήλθε στην προσφεύγουσα στις 24 Μαΐου 2007·
 —
 να καταδικάσει την καθής, δυνάμει του άρθρου 87 § 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα στρέφεται κατά του εγγράφου του ΕΟΑΦ, της 24ης Μαΐου 2007. Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, ο ΕΟΑΦ αρνείται με το νομικώς δεσμευτικό αυτό έγγραφο να συνεχίσει τη διαδικασία αναγνωρίσεως του φαρμάκου που παρασκευάζει η προσφεύγουσα ως ορφανού φαρμάκου, κατά το άρθρο 5, παράγραφος 1, του Κανονισμού (ΕΚ) 141/2001 (1).
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
 Πρώτον, υποστηρίζει ότι δεν είναι ορθή η ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 1, του 141/2000, υπό την έννοια ότι η αίτηση χαρακτηρισμού ενός φαρμάκου ως ορφανού φαρμάκου πρέπει χρονικώς να προηγείται της αιτήσεως για τη θέση σε κυκλοφορία αυτού του φαρμάκου. Ως εκ τούτου, η διάταξη αυτή δεν εφαρμόστηκε ορθώς.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το άρθρο 5, παράγραφος 1, του κανονισμού 141/2000 αντιβαίνει προς το πρωτογενές κοινοτικό δίκαιο και ότι κατ' εφαρμογήν του άρθρου 241 ΕΚ πρέπει να κηρυχθεί ως μη εφαρμοστέος σε περίπτωση που ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η αίτηση για τον χαρακτηρισμό ενός φαρμάκου ως ορφανού φαρμάκου πρέπει χρονικώς να προηγείται της αιτήσεως για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία του φαρμάκου αυτού. Σχετικώς, προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η ερμηνεία αυτή έρχεται σε αντίθεση με τα αναγνωρισμένα στην κοινοτική έννομη τάξη θεμελιώδη δικαιώματα της ιδιοκτησίας και της ελεύθερης ασκήσεως επαγγέλματος, καθώς και προς τις θεμελιώδεις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 141/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1999, για τα ορφανά φάρμακα (EE L 18, σ. 1).


text:
 8.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/35
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 28ης Ιουνίου 2016 — FV κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-40/15) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Αξιολόγηση - Έκθεση αξιολογήσεως - Έννομο συμφέρον - Υποβάθμιση των αναλυτικών εκτιμήσεων - Προσφυγή στην επιτροπή εκθέσεων - Τροποποίηση από τον δεύτερο βαθμολογητή ορισμένων εκτιμήσεων που δεν επηρεάζουν τη συνολική βαθμολογία - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Καθήκον μέριμνας))
 (2016/C 287/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: FV (εκπρόσωποι: αρχικά T. Bontinck και A. Guillerme, δικηγόροι, στη συνέχεια L. Levi, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και M. Veiga)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της εκθέσεως αξιολογήσεως της προσφεύγουσας για το έτος 2013.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η FV φέρει τα δικαστικά της έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του Συμουβλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) EE C 178 της 1/6/2015, σ. 27.


text:
 10.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 362/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 20ής Οκτωβρίου 2011 [αίτηση του Court of Appeal in Northern Ireland (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Department of the Environment for Northern Ireland κατά Seaport (NI) Ltd, Magherafelt district Council, F P McCann (Developments) Ltd, Younger Homes Ltd, Heron Brothers Ltd, G Small Contracts, Creagh Concrete Products Ltd
 (Υπόθεση C-474/10) (1)
 (Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως - Οδηγία 2001/42/ΕΚ - Άρθρο 6 - Καθορισμός, για τις ανάγκες διαβουλεύσεως, της αρχής η οποία ενδεχομένως ενδιαφέρεται για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της εφαρμογής σχεδίων και προγραμμάτων - Δυνατότητα εκπονήσεως σχεδίων και προγραμμάτων από την αρμόδια για διαβουλεύσεις αρχή - Υποχρέωση καθορισμού αυτοτελούς αρχής - Ρυθμίσεις για την ενημέρωση και τις διαβουλεύσεις των αρχών και του κοινού)
 2011/C 362/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal in Northern Ireland
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Department of the Environment for Northern Ireland
 κατά
 Seaport (NI) Ltd, Magherafelt district Council, F P McCann (Developments) Ltd, Younger Homes Ltd, Heron Brothers Ltd, G Small Contracts, Creagh Concrete Products Ltd
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Court of Appeal in Northern Ireland — Ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφοι 2, 3 και 4, της οδηγίας 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2001, σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων (ΕΕ L 197, σ. 30) — Ορισμός της αρμόδιας για διαβουλεύσεις αρχής, η οποία ενδεχομένως ενδιαφέρεται για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της εφαρμογής ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων — Ρυθμίσεις για την ενημέρωση και τις διαβουλεύσεις των αρχών και του κοινού
 Διατακτικό
 1)
 Υπό περιστάσεις όπως αυτές των υποθέσεων της κύριας δίκης, το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2001, σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων, δεν επιβάλλει τη σύσταση ή τον καθορισμό νέας αρχής για τη διενέργεια διαβουλεύσεων, κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, εφόσον διακρίνονται λειτουργικώς οι υπηρεσίες της αρχής η οποία είναι επιφορτισμένη με τη διενέργεια διαβουλεύσεων σε περιβαλλοντικά θέματα και η οποία έχει ορισθεί προς τούτο, κατά τρόπο συνεπαγόμενο την πραγματική αυτοτέλεια μιας εσωτερικής διοικητικής υπηρεσίας της, με την έννοια, ιδίως, ότι η υπηρεσία αυτή διαθέτει δικά της διοικητικά μέσα και δικό της προσωπικό και είναι, συνεπώς, σε θέση να εκπληρώσει τα καθήκοντα που ανατίθενται στις αρμόδιες για διαβουλεύσεις αρχές, βάσει του εν λόγω άρθρου 6, παράγραφος 3, και, ειδικότερα, να εκφράζει αντικειμενικώς τη γνώμη της επί σχεδίου ή προγράμματος που εκπονεί η αρχή στην οποία οργανικώς ανήκει.
 2)
 Το άρθρο 6, παράγραφος 2, της οδηγίας 2001/42 έχει την έννοια ότι δεν επιβάλλει τον ακριβή καθορισμό, στην εθνική ρύθμιση η οποία μεταφέρει την οδηγία αυτή στην εσωτερική έννομη τάξη, των προθεσμιών εντός των οποίων πρέπει να μπορούν να εκφράσουν τη γνώμη τους, επί ορισμένου προκαταρκτικού σχεδίου ή προγράμματος και της περιβαλλοντικής μελέτης που το αφορά, οι ορισθείσες αρχές και το κοινό που θίγεται ή ενδέχεται να θιγεί από αυτό, κατά την έννοια των παραγράφων 3 και 4 του ανωτέρω άρθρου, και, κατά συνέπεια, η εν λόγω παράγραφος 2 δεν αποκλείει τον ανά περίπτωση καθορισμό των εν λόγω προθεσμιών από την αρχή που εκπονεί το σχέδιο ή πρόγραμμα. Εντούτοις, στην τελευταία αυτή περίπτωση, η εν λόγω παράγραφος 2 επιβάλλει ότι, για τις ανάγκες της διαβουλεύσεως των εν λόγω αρχών με το εν λόγω κοινό επί ορισμένου προγράμματος ή σχεδίου, η όντως ορισθείσα προθεσμία πρέπει να είναι εύλογη και να παρέχει, συνεπώς, στα ανωτέρω πρόσωπα μια πραγματική ευκαιρία να εκφράσουν εγκαίρως τη γνώμη τους επί του συγκεκριμένου σχεδίου ή προγράμματος και επί της περιβαλλοντικής μελέτης του.
 (1) ΕΕ C 13 της 15.1.2011.