text:
 29.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/27
 Προσφυγή της 8ης Σεπτεμβρίου 2011 — Skyhawke Technologies κατά ΓΕΕΑ — British Sky Broadcasting και Sky IP (SKYCADDIE)
 (Υπόθεση T-484/11)
 2011/C 319/55
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Skyhawke Technologies, LLC (ΗΠΑ) (εκπρόσωποι: K. Gilbert και M. Blair, Solicitors)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών: British Sky Broadcasting Group plc (Isleworth, Ηνωμένο Βασίλειο) και Sky IP International Ltd (Isleworth, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 28ης Ιουνίου 2011 στην υπόθεση R 501/2010-4, και
 —
 να καταδικάσει το καθού και τους λοιπούς μετέχοντες στη διαδικασία στα δικά τους έξοδα και σε εκείνα της προσφεύγουσας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «SKYCADDIE», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 25, 28 και 41 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 4264685
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Οι αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 3203411 κοινοτικό λεκτικό σήμα «SKY», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16, 18, 25, 28, 35, 38, 41 και 42· καταχωρισμένο στο Ηνωμένο Βασίλειο υπ’ αριθ. 2302176B λεκτικό σήμα «SKY», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 28, 36, 41, 42, 43 και 45· καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 3166337 κοινοτικό εικονιστικό ασπρόμαυρο σήμα «SKY», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16, 18, 25, 28, 35, 38, 41 και 42· καταχωρισμένο στο Ηνωμένο Βασίλειο υπ’ αριθ. 2044507A λεκτικό σήμα «SKY», για προϊόντα των κλάσεων 18, 25 και 28· καταχωρισμένο στο Ηνωμένο Βασίλειο υπ’ αριθ. 2197682 εικονιστικό ασπρόμαυρο σήμα «SKY», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16, 18, 25, 28, 35, 38, 41 και 42· παγκοίνως γνωστό στο Ηνωμένο Βασίλειο σήμα «SKY», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16, 28, 38 και 41· μη καταχωρισμένο στο Ηνωμένο Βασίλειο σήμα «SKY», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16, 28, 38 και 41
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Έκανε δεκτή την ανακοπή και απέρριψε ολικώς την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου καθόσον το τμήμα προσφυγών: (i) δεν εκτίμησε το γεγονός ότι υφίστανται επαρκείς οπτικές, φωνητικές και εννοιολογικές διαφορές που υφίστανται μεταξύ των σημάτων, κυρίως στο πλαίσιο της εννοιολογικής αναλύσεως των σημάτων· και (ii) δεν έλαβε δεόντως υπόψη το επίπεδο προσοχής του μέσου καταναλωτή της οικείας κατηγορίας αγαθών.


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/33
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2005 — Generalitat Valenciana κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση Τ-357/05)
 (2005/C 281/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι:
 Προσφεύγουσα: Generalitat Valenciana (Βαλένθια, Ισπανία) (εκπρόσωπος: José Vicente Sánchez-Tarazaga Marcelino, abogado)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 Να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής C(2005) 1867 τελικό της 27ης Ιουνίου 2005, για τη μείωση του ποσού της ενισχύσεως που χορηγήθηκε από το Ταμείο Συνοχής προς την ομάδα προγραμμάτων 97/11/61/028.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η παρούσα προσφυγή βασίζεται στην απόφαση της Επιτροπής C(97) 3882, της 5ης Δεκεμβρίου 1997, δυνάμει της οποίας το πρόγραμμα 97/11/61/028, το οποίο εξελίσσεται στην Ισπανία και έχει τίτλο «Πρόγραμμα συγκεντρώσεως και επεξεργασίας λυμάτων στη μεσογειακή ακτή της Αυτόνομης Περιοχής της Βαλένθια» (γενικό πρόγραμμα που περιλαμβάνει δώδεκα επιμέρους προγράμματα), έλαβε ενίσχυση ύψους 75 011 715 ευρώ από το Ταμείο Συνοχής. Το αρχικό αυτό ποσό ανήλθε στη συνέχεια σε 92 742 913 ευρώ.
 Κατόπιν ελέγχου που διενήργησε, η Επιτροπή διαπίστωσε σειρά παρατυπιών στην ακολουθηθείσα διαδικασία αναθέσεως, και κυρίως τη χρησιμοποίηση της προηγούμενης πείρας ως κριτηρίου αναθέσεως και της μεθόδου της μέσης τιμής ως διαδικασίας εκτιμήσεως της τιμής προσφοράς. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλομένη απόφαση, η οποία μειώνει τη συνολική χορηγούμενη ενίσχυση στο ποσό των 2 217 537 ευρώ, παρέβη τα άρθρα 18 και 30 της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων (1), και το άρθρο 2 του δημοσιονομικού κανονισμού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 21ης Δεκεμβρίου 1977.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών της, η προσφεύγουσα προβάλλει τα εξής:
 —
 Ότι η κοινοτική νομοθεσία αναφέρει ρητώς την προηγούμενη πείρα ως κριτήριο επιλογής, ενώ, παρότι δεν την περιλαμβάνει ρητώς στην απαρίθμηση των πιθανών κριτηρίων εφαρμογής, συνάγεται ευχερώς ότι η απαρίθμηση αυτή είναι απλώς ενδεικτική και όχι εξαντλητική και ότι δεν αποκλείει την ενδεχόμενη χρησιμοποίηση της προηγούμενης πείρας ως ενός επιπλέον κριτηρίου για την ανάθεση της συμβάσεως. Το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται από την ίδια την κοινοτική νομολογία.
 —
 Ότι, εν πάση περιπτώσει, είναι προφανώς αδύνατο να θεωρηθεί ότι η συνεκτίμηση της προηγούμενης πείρας στα κριτήρια αναθέσεως της οικείας συμβάσεως συνιστά σοβαρή και πρόδηλη παράβαση, σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία και νομολογία για την αναζήτηση ευθυνών.
 —
 Ότι η εφαρμογή της μεθόδου της «μέσης τιμής» ως μηχανισμού εκτιμήσεως του κριτηρίου της τιμής δεν απαγορεύεται ρητώς από τις κοινοτικές διατάξεις και ότι η νομολογία έχει εκφράσει την αντίθεσή της σχετικώς μόνο στις περιπτώσεις που η μέθοδος αυτή χρησιμοποιήθηκε ως μοναδικό κριτήριο και όχι σε αυτές κατά τις οποίες χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμό με άλλα κριτήρια.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει επίσης παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της μη αναδρομικότητας και της αναλογικότητας.
 (1) ΕΕ L 199 της 9.8.1993, σ. 54.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 13.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 238/14
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Ιουλίου 2011 — Λογγινίδης κατά Cedefop
 (Υπόθεση T-283/08 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτοι υπάλληλοι - Σύμβαση αορίστου χρόνου - Απόλυση - Αιτιολογία - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Δικαιώματα άμυνας)
 2011/C 238/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Παύλος Λογγινίδης (Θεσσαλονίκη, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: αρχικώς Π. Γιαταγαντζίδης και Σ. Σταυροπούλου, στη συνέχεια, Π. Γιαταγαντζίδης και Κ. Κυριαζής, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης (Cedefop) (εκπρόσωπος: τη M. Fuchs, επικουρούμενη από τον Π. Ανέστη, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα), της 24ης Απριλίου 2008, υπόθεση F-74/06, Λογγινίδης κατά Επιτροπής (η οποία δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή), και η οποία αποσκοπεί στην αναίρεση της αποφάσεως αυτής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Παύλος Λογγινίδης φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 (1) EE C 272 της 25.10.2008, Διορθωτικό ΕΕ C 313 της 6.12.2008.


text:
 5.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 135/57
 Προσφυγή της 3ης Μαρτίου 2014 — EE κατά ΓΕΕΑ (λογότυπο με τελείες)
 (Υπόθεση T-144/14)
 2014/C 135/75
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: EE Ltd (Hatfield, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: P. Brownlow, Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 7ης Ιανουαρίου 2014 στην υπόθεση R 705/2013-1.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα που απεικονίζει λογότυπο σε φόντο ελεφαντοστού για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 7, 9, 16, 25, 35-39, 41, 42 και 45 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 11 388 493
 Απόφαση του εξεταστή: Δεν δέχεται την καταχώριση ως κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.


text:
 25.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 258/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Højesteret (Δανία) στις 29 Ιουνίου 2012 — Metro Cash & Carry Danmark ApS κατά Skatteministeriet
 (Υπόθεση C-315/12)
 2012/C 258/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Højesteret
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Metro Cash & Carry Danmark ApS
 Καθού: Skatteministeriet
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει η οδηγία 92/12 (1) και ο κανονισμός 3649/92 (2) την έννοια ότι ένας επαγγελματίας κράτους μέλους, ο οποίος υπό συνθήκες όπως οι εν προκειμένω στην κύρια δίκη πωλεί υποκείμενα σε ειδικό φόρο καταναλώσεως προϊόντα, τα οποία τίθενται σε ανάλωση σ’ αυτό το κράτος μέλος και τα οποία παραδίδονται σε αγοραστή, ο οποίος είναι εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος, στον τόπο της εγκαταστάσεως του πωλητή, χωρίς ο πωλητής να συμμετέχει στη μεταφορά ή στη διοργάνωση της μεταφοράς, οφείλει (i) να ελέγχει αν η αγορά των υποκειμένων σε ειδικό φόρο καταναλώσεως προϊόντων πραγματοποιείται προς τον σκοπό εισαγωγής των προϊόντων σ’ αυτό το άλλο κράτος μέλος και (ii) να ελέγχει αν μια τέτοια εισαγωγή πραγματοποιείται για ιδιωτική ή για επαγγελματική χρήση;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1, ζητείται να διευκρινισθεί αν κατά την πώληση υποκειμένων σε ειδικό φόρο καταναλώσεως προϊόντων, υπό συνθήκες όπως οι εν προκειμένω στην κύρια δίκη, ο επαγγελματίας οφείλει κατά τον έλεγχο να εφαρμόζει τους σχετικούς με την ύπαρξη τεκμηρίου κανόνες ως προς την πρόθεση του αγοραστή σε σχέση με τα αγορασθέντα προϊόντα.
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1, ζητείται περαιτέρω να διευκρινισθεί αν η οδηγία 92/12 και ο κανονισμός 3649/92 έχουν την έννοια ότι ένας πωλητής, όπως κατά το ερώτημα 1, οφείλει, υπό συνθήκες όπως οι εν προκειμένω στην κύρια δίκη, να αρνείται να ικανοποιήσει την επιθυμία του αγοραστή να αγοράσει υποκείμενα σε ειδικό φόρο καταναλώσεως προϊόντα, όταν ο αγοραστής δεν προσφέρεται να παραδώσει το αντίτυπο 1 του μνημονευόμενου στο άρθρο 4 του κανονισμού απλοποιημένου συνοδευτικού εγγράφου, εφόσον με την αγορά επιδιώκεται η χρησιμοποίηση των υποκειμένων σε ειδικό φόρο καταναλώσεως προϊόντων για επαγγελματικούς σκοπούς στη χώρα εγκαταστάσεως του αγοραστή; Απάντηση στο ερώτημα ζητείται επίσης για την περίπτωση κατά την οποία πρέπει να έχουν εφαρμογή οι εκτιθέμενοι στο ερώτημα 2 σχετικοί με την ύπαρξη τεκμηρίου κανόνες.
 4)
 Συνεπάγεται η θέση σε ισχύ της οδηγίας 2008/118 (3) και η κατάργηση της οδηγίας 92/12 μεταβολή της νομικής καταστάσεως όσον αφορά τις συνέπειες της οδηγίας 92/12 σε σχέση με την απάντηση στα ερωτήματα 1 έως 3;
 5)
 Έχει η έκφραση «προϊόντα που αποκτούν ιδιώτες για δική τους ανάγκη» (βλ. αντιστοίχως άρθρο 8 της οδηγίας 92/12 και άρθρο 32, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/118) την έννοια ότι περιλαμβάνει ή μπορεί να περιλαμβάνει την αγορά υποκειμένων σε ειδικό φόρο καταναλώσεως προϊόντων υπό συνθήκες όπως οι εν προκειμένω στην κύρια δίκη; Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα, ζητείται να διευκρινισθεί αν οι αγορές πρέπει τότε να υπαχθούν στο άρθρο 7 της οδηγίας 92/12 ή αντιστοίχως στο άρθρο 33 της οδηγίας 2008/118;
 (1) Οδηγία 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992 σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης (ΕΕ L 76, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΟΚ) 3649/92 της Επιτροπής, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, σχετικά με απλουστευμένο συνοδευτικό έγγραφο για την ενδοκοινοτική κυκλοφορία προϊόντων υποκείμενων σε ειδικό φόρο κατανάλωσης, για τα οποία έχει καταβληθεί φόρος και τα οποία έχουν διατεθεί στην κατανάλωση στο κράτος μέλος αποστολής (ΕΕ L 369, σ. 17).
 (3) Οδηγία 2008/118/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με το γενικό καθεστώς των ειδικών φόρων κατανάλωσης και για την κατάργηση της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ (ΕΕ L 9, σ. 12).


text:
 15.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/35
 Προσφυγή της 16ης Απριλίου 2013 — Scuola Elementare Maria Montessori κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-220/13)
 2013/C 171/66
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Scuola Elementare Maria Montessori Srl (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Nucara και E. Gambaro, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση T-219/13, Ferracci κατά Επιτροπής.


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/35
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Μαρτίου 2010 — Arcelor κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-16/04) (1)
 (Περιβάλλον - Οδηγία 2003/87/ΕΚ - Σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου - Προσφυγή ακυρώσεως - Η προσβαλλόμενη πράξη δεν αφορά τον προσφεύγοντα άμεσα και ατομικά - Αγωγή αποζημιώσεως - Παραδεκτό - Κατάφωρη παράβαση υπέρτερου κανόνα δικαίου παρέχοντος δικαιώματα στους ιδιώτες - Δικαίωμα της ιδιοκτησίας - Ελευθερία ασκήσεως επαγγελματικής δραστηριότητας - Αναλογικότητα - Ίση μεταχείριση - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Ασφάλεια δικαίου)
 2010/C 100/52
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Arcelor SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: αρχικώς W. Deselaers, B. Meyring και B. Schmitt-Rady, στη συνέχεια W. Deselaers και B. Meyring, δικηγόροι)
 Καθών-εναγόμενοι: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: αρχικώς K. Bradley και M. Moore, στη συνέχεια L. Visaggio και Ι. Αναγνωστοπούλου) και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: αρχικώς B. Hoff-Nielsen και M. Bishop, στη συνέχεια E. Karlsson και A. Westerhof Löfflerova, και τέλος A. Westerhof Löfflerova και K. Michoel)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ των καθών-εναγομένων: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: U. Wölker)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα μερικής ακυρώσεως της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 275, σ. 32), και, αφετέρου, αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα λόγω της εκδόσεως της εν λόγω οδηγίας.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Arcelor SA στα δικαστικά της έξοδα και σε εκείνα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 3)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 71 της 20.3.2004.


text:
 18.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/14
 Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 25ης Φεβρουαρίου 2016 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Associazione Italiana delle Unità Dedicate Autonome Private di Day Surgery e dei Centri di Chirurgia Ambulatoriale (Aiudapds) κατά Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA), Ministero della Salute
 (Υπόθεση C-520/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Άρθρο 53, παράγραφος 2 - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρα 47, δεύτερο εδάφιο, και 54 - Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών - Άρθρο 6, παράγραφος 1 - Έκτακτη προσφυγή ενώπιον του Προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας - Αντιρρήσεις κατά της έκτακτης προσφυγής προβληθείσες από διάδικο - Μετατροπή της εν λόγω έκτακτης προσφυγής σε δικαστική προσφυγή - Εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης - Δεν συντρέχει - Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου))
 (2016/C 260/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικατήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Associazione Italiana delle Unità Dedicate Autonome Private di Day Surgery e dei Centri di Chirurgia Ambulatoriale (Aiudapds)
 κατά
 Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA), Ministero della Salute
 παρισταμένων των: Roche Italia SpA, Novartis Farma SpA, Regione Marche
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι προδήλως αναρμόδιο να απαντήσει στο ερώτημα που υπέβαλε το Consiglio di Stato (Συμβούλιο της Επικρατείας, Ιταλία), με απόφαση της 15ης Ιουλίου 2015 (υπόθεση C-520/15).
 (1) ΕΕ C 398 της 30.11.2015.


text:
 28.1.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/2
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 17ης Οκτωβρίου 2005
 στην υπόθεση C-73/05: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2000/34/ΕΚ - Οργάνωση του χρόνου εργασίας)
 (2006/C 22/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-73/05, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, η οποία ασκήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2005, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: N. Yerrell) κατά Γαλλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωποι: G. de Bergues και O. Christmann), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Borg Barthet (εισηγητή), προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, U. Lõhmus και A. Ó Caoimh, δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 17 Οκτωβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Η Γαλλική Δημοκρατίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2000/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 2000, για την τροποποίηση της οδηγίας 93/104/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας ώστε να καλυφθούν οι τομείς και οι δραστηριότητες που εξαιρούνται από την εν λόγω οδηγία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2.
 Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 82 της 2.4.2005.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/46
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 30ής Νοεμβρίου 2009 — Γαλλία και France Télécom κατά Επιτροπής
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-427/04 και Τ-17/05) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Καθεστώς επιβολής του φόρου επιτηδεύματος στη France Télécom για τα έτη 1994 έως 2002 - Απόφαση που κηρύσσει την ενίσχυση ασύμβατη προς την κοινή αγορά και διατάσσει την ανάκτησή της - Όφελος - Παραγραφή - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Ασφάλεια δικαίου - Παράβαση ουσιώδους τύπου - Συλλογικότητα - Δικαιώματα άμυνας και διαδικαστικά δικαιώματα των ενδιαφερομένων τρίτων)
 2010/C 24/79
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικώς G. de Bergues, R. Abraham και S. Ramet, στη συνέχεια G. de Bergues, S. Ramet και E. Belliard, και τέλος G. de Bergues, E. Belliard και A.-L. Vendrolini)· και France Télécom SA (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Gosset-Grainville και L. Godfroid, στη συνέχεια L. Godfroid, S. Hautbourg και M. van der Woude, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Giolito και J. Buendía Sierra)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως 2005/709/ΕΚ της Επιτροπής, της 2ας Αυγούστου 2004, σχετικά με την κρατική ενίσχυση την οποία έθεσε σε εφαρμογή η Γαλλία υπέρ της France Télécom (ΕΕ 2005, L 269, σ. 30).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Η προσφυγές απορρίπτονται.
 2)
 Η Γαλλική Δημοκρατία και η France Télécom SA καταδικάζονται στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 19 της 22.1.2005.


text:
 14.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 109/18
 Προσφυγή της 30.01.2012 — European Dynamics Luxembourg και Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής κατά Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Υπηρεσίας (Ευρωπόλ)
 (Υπόθεση T-40/12)
 2012/C 109/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: European Dynamics Luxembourg SA (Ettelbrück, Λουξεμβούργο) και Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Β. Χριστιανός, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ)
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Με την προκειμένη προσφυγή οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρωθεί η από 22 Νοεμβρίου 2011 απόφαση της Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Υπηρεσίας (Europol), με την οποία η τελευταία απέκλεισε την προσφορά της κοινοπραξίας, στην οποία συμμετείχαν οι προσφεύγουσες στην υπ' αριθμό D/C3/1104 ανοιχτή διαγωνιστική διαδικασία· και
 —
 Να καταδικασθεί η EUROPOL στο σύνολο της δικαστικής δαπάνης των προσφευγουσών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κατά τις προσφεύγουσες, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί, σύμφωνα με το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, για τον ακόλουθο λόγο, ο οποίος εμπεριέχει τρεις σκέψεις:
 Πρώτον, διότι η Europol αβασίμως απέκλεισε την προσφορά των προσφευγουσών, ισχυριζόμενη ότι οι τελευταίες τροποποίησαν την τεχνική και την οικονομική τους προσφορά, με συνέπεια η Europol σε ουδεμία νομική βάση να στηρίζεται για τον αποκλεισμό των προσφευγουσών.
 Δεύτερον, διότι η Europol αβασίμως προσήψε στις προσφεύγουσες ότι η προσφορά τους ήταν ανακριβής και την απέκλεισε, ενώ εκείνη (η Europol) ήταν που προκάλεσε και αποδέχτηκε ή ανέχθηκε την ύπαρξη αοριστίας και ασάφειας ως προς την έννοια των όρων «out of the box» και «customisation», κατά παράβαση της αρχής της διαφάνειας.
 Τρίτον, διότι η Europol, αποκλείοντας την προσφορά των προσφευγουσών από το διαγωνισμό, παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας κατά την εφαρμογή των όρων των συμβατικών εγγραφών.


text:
2.3.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 56/9
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας που ασκη ́θηκε την 21η ∆εκεμ-
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1’, στοιχει ́ο γ', του βρι ́ου 2001
 κανονισμου ́ 40/94 του Συμβουλι ́ου ο ́σον αφορα ́ τα προϊο ́ντα
 «Κου ́κλες ως παιχνι ́δια»: Η αναιρεσιβαλλο ́μενη απο ́φαση δεν
 λαμβα ́νει αρκου ́ντως υπο ́ψη τη διαφορα ́ μεταξυ ́ στοιχει ́ων (Υπο ́θεση C-500/01)
 που αποτελου ́ν σχετικε ́ς με την προε ́λευση ενδει ́ξεις (ισχυ ́οντα
 ση ́ματα) και ενδει ́ξεων που ́εχουν αμιγω ́ς ενημερωτικο ́
 χαρακτη ́ρα (στοιχει ́α που εμπι ́πτουν στο α ́ρθρο 7, παρα ́γρα- (2002/C 56/17)
 φος 1, στοιχει ́ο γ'). Το Πρωτοδικει ́ο εσφαλμε ́νως περιο ́ρισε
 την εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ', στα
 περιγραφικα ́ στοιχει ́α του ́διου
 ι του προϊο ́ντος («ο ́τι το εν
 λο ́γω ση ́μα ει ́ναι περιγραφικο ́ των κουκλω ́ν αυτω ́ν καθαυτω ́ν»)
 H Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 και εξαι ́ρεσε την περιγραφη ́ των ιδιοτη ́των των κουκλω ́ν
 τον Stefan Rating, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρει ́ας, με αντι ́κλητο στο
 («περιγραφικο ́ αυτου ́ το οποι ́ο οι εν λο ́γω κου ́κλες αναπα-
 Λουξεμβου ́ργο τον Luis Escobar Guerrero, με ́λος της Νομικη ́ς
 ριστου ́ν») απο ́ το πεδι ́ο εφαρμογη ́ς αυτη ́ς της διατα ́ξεως.
 Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirschberg, α ́σκησε την 21η ∆εκεμ-
 Εσφαλμε ́νη ει ́ναι η απαι ́τηση του Πρωτοδικει ́ου «προς το
 βρι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 στοχευο ́μενο κοινο ́, με την απο ́φαση ́ του να το αγορα ́σει,
 τη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας.
 εξομοιω ́νοντας το παιχνι ́δι αυτο ́ με εκει ́νο το οποι ́ο αναπα-
 ριστα ́»· σε αυτη ́ την περι ́πτωση, απαιτει ́ται αιτιω ́δης συνα ́φεια
 μεταξυ ́ του περιγραφικου ́ στοιχει ́ου και της αποφα ́σεως
 περι ́ αγορα ́ς, την οποι ́α ουδο ́λως αφορα ́ το α ́ρθρο 7, Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ'. Το ∆ικαστη ́ριο αγνο ́ησε ο ́τι
 πολυα ́ριθμα περιγραφικα ́ στοιχει ́α δεν περιγρα ́φουν τη μορφη ́
 του προϊο ́ντος αλλα ́ εκει ́νο το οποι ́ο το προϊο ́ν αναπαριστα ́ η ́ 1. να κρι ́νει ο ́τι, μη συμμορφου ́μενο προς τις διατα ́ξεις του
 το περιεχο ́μενο ́ του· αυτο ́ ισχυ ́ει γενικω ́ς για παιχνι ́δια, αλλα ́ α ́ρθρου 4γ της οδηγι ́ας 90/388/ΕΟΚ (1) ο ́πως τροποποιη ́-
 και για βιβλι ́α η ́ περιοδικα ́, παιχνι ́δια βι ́ντεο κ.λπ. θηκε με την οδηγι ́α 96/19/ΕΚ (2), το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας
 παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 249 ΕΚ,
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ', και
 του κανονισμου ́ 40/94 του Συμβουλι ́ου, ο ́σον αφορα ́ «τα
 εξαρτη ́ματα για κου ́κλες με τη μορφη ́ αθυρμα ́των»: Το
 Πρωτοδικει ́ο εφα ́ρμοσε εσφαλμε ́νως τη βασικη ́ αρχη ́ του 2. να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας στα δικαστικα ́
 δικαι ́ου των σημα ́των, η οποι ́α καταρχη ́ν ́εχει εφαρμογη ́, ο ́τι ́εξοδα.
 δηλαδη ́ η εξε ́ταση του διακριτικου ́ χαρακτη ́ρα του ση ́ματος
 πρε ́πει να εξετα ́ζεται σε σχε ́ση με τα περιγραφο ́μενα προϊο ́ντα,
 καθο ́σον κακω ́ς εξε ́τασε το εν προκειμε ́νω προϊο ́ν «Εξαρτη ́-
 ματα για κου ́κλες με τη μορφη ́ αθυρμα ́των» μεμονωμε ́νως σε
 σχε ́ση με την υπο ́λοιπη περιγραφη ́ του προϊο ́ντος. Το στοιχει ́ο Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 «Εξαρτη ́ματα για κου ́κλες με τη μορφη ́ αθυρμα ́των» αφορα ́
 κατα ́ τρο ́πο το ́σον προφανη ́ το κυρι ́ως προϊο ́ν «Κου ́κλες ως
 παιχνι ́δια» ου ́τως ω ́στε πρε ́πει απαραιτη ́τως να ακολουθη ́σει
 την ́δια
 ι πορει ́α με αυτο ́ το προϊο ́ν απο ́ απο ́ψεως δικαι ́ου των Η Επιτροπη ́ φρονει ́ ο ́τι τα τηλεφωνικα ́ τε ́λη της Telefónica δεν
 σημα ́των. μπορου ́ν να προσαρμοσθου ́ν προς το κο ́στος πριν τις αρχε ́ς του
 2003. Του ́το ει ́ναι αποτε ́λεσμα των μηχανικω ́ν περιορισμω ́ν που
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 12 του κανονισμου ́ 40/96 του επιβα ́λλει το ισπανικο ́ συ ́στημα ελε ́γχου το οποι ́ο εμποδι ́ζει την
 Συμβουλι ́ου και της αποφα ́σεως BMW κατα ́ Deenik (2), Telefónica να προβει ́ σε ταχυ ́τερες προσαρμογε ́ς του ποσου ́ της
 καθο ́σον αφορα ́ «εξαρτη ́ματα για κου ́κλες με τη μορφη ́ συνδρομη ́ς. Επιπροσθε ́τως, ει ́ναι δυ ́σκολο να υποστηριχθει ́ ο ́τι
 αθυρμα ́των». αυτη ́ η επα ́νοδος στην ισορροπι ́α η οποι ́α κατανε ́μεται σε περι ́οδο
 επτα ́ περι ́που ετω ́ν ανταποκρι ́νεται στο κριτη ́ριο της ταχυ ́τερης
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β', του δυνατη ́ς προσαρμογη ́ς που ορι ́ζει η οδηγι ́α, η δε επα ́νοδος στην
 κανονισμου ́ 40/94 του Συμβουλι ́ου: ∆εδομε ́νου ο ́τι στην ισορροπι ́α πρε ́πει να συνοδευ ́εται με το α ́νοιγμα της αγορα ́ς των
 προκειμε ́νη περι ́πτωση η απο ́ρριψη αιτιολογη ́θηκε βα ́σει του τηλεπικοινωνιω ́ν στον ανταγωνισμο ́.
 α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β', λο ́γω ελλει ́ψεως
 διακριτικου ́ χαρακτη ́ρα με τα ́δια
 ι επιχειρη ́ματα που ισχυ ́ουν
 για το α ́ρθρο 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ', ει ́ναι λογικο ́ η
 απο ́φαση στην προκειμε ́νη περι ́πτωση να ει ́ναι ενιαι ́α, αντι- (1) Της Επιτροπη ́ς, της 28ης Ιουνι ́ου 1990, σχετικα ́ με τον ανταγωνισμο ́
 θε ́τως προς ο ́,τι συμβαι ́νει στην αναιρεσιβαλλο ́μενη απο ́φαση. στις αγορε ́ς των τηλεπικοινωνιακω ́ν υπηρεσιω ́ν (ΕΕ L 192 της
 24.7.1990, σ. 10).
 (2) Της Επιτροπη ́ς, της 13ης Μαρτι ́ου 1996, για τροποποι ́ηση της
 οδηγι ́ας 90/388/ΕΟΚ ο ́σον αφορα ́ το πλη ́ρες α ́νοιγμα των αγορω ́ν
 (1) μη δημοσιευθει ́σα ακο ́μη στη Συλλογη ́. τηλεπικοινωνιω ́ν στον ανταγωνισμο ́ (EE L 74 της 13.3.1996, σ. 13).
 (2) Απο ́φαση του ∆ικαστηρι ́ου της 23.2.1999, C-63/1997, Συλλογη ́
 1999, σ. I-925.


text:
C 94/16 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 28.3.98
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-120/96 (1) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-79/97 (1)
 (98/C 94/33) (98/C 94/37)
 Le diósang sgy 1gy Dejelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot Le diósang sgy 1gy Dejelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-120/96 (aiäsgrg sot Finanzgericht diacqaugä sgy tpoheärexy C-79/97 (aiäsgrg sot Finanzgericht
 Düsseldorf cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): München cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Happy
 Fruko-Handelsgesellschaft mbH jasó Hauptzollamt Emme- Sports Michl OHG jasó Finanzamt Landshut.
 rich.
 (1) EE C131 sgy 26.4.1997.
 (1) EE C 180 sgy 22.6.1996.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-99/97 (1)
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-300/96 (1) (98/C 94/38)
 (98/C 94/34)
 Le diósang sgy 1gy Dejelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot
 Le diósang sgy 1gy Dejelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy C-99/97 (aiäsgrg sot Oberlandes-
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-300/96 (aiäsgrg sot Schleswig- gericht Wien cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy):
 Holsteinisches Verwaltungsgericht cia sgm eäjdorg pqodija- Verein zur Förderung des freien Wettbewerbs im Medien-
 rsijgäy apouórexy): Erika Reimer jasó Amt für Land- und wesen jasó TV Spielfilm Verlag Gesellschaft mbH.
 Wasserwirtschaft Flensburg.
 (1) EE C 131 sgy 26.4.1997.
 ( ) EE C 336 sgy 9.11.1996.
 1
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-135/97 (1)
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-345/96 (1) (98/C 94/39)
 (98/C 94/35)
 Le diósang sgy 1gy Dejelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot
 Le diósang sgy 1gy Dejelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy C-135/97 (aiäsgrg sot Oberlandes-
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-345/96 (aiäsgrg sot Landes- gericht Wien cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy):
 arbeitsgericht Niedersachsen cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy Verein zur Förderung des freien Wettbewerbs im Medien-
 apouórexy): Landeshauptstadt Hannover jasó Almut Satt- wesen jasó MVF Magazin-Verlag am Fleetrand Gesellschaft
 ler. mbH.
 (1) EE C 370 sgy 7.12.1996. (1) EE C 166 sgy 31.5.1997.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-414/96 (1) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-223/97 (1)
 (98/C 94/36) (98/C 94/40)
 Le diósang sgy 1gy Dejelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot Le diósang sgy 1gy Dejelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-414/96 (aiäsgrg sot Sozialgericht diacqaugä sgy tpoheärexy C-223/97 (aiäsgrg sot Bundesver-
 Hamburg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): gabeamt cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): HDM
 Mechthild Kehrl jasó Allgemeine Ortskrankenkasse Ham- Flugservice GesmbH jasó Hauptverband der österreichischen
 burg, paqelbaiämom, Bundesanstalt für Arbeit. Sozialversicherungsträger.
 (1) EE C 131 sgy 26.4.1997. (1) EE C 228 sgy 26.7.1997.


text:
 4.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 146/14
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Central Administrativo Sul (Πορτογαλία) στις 5 Φεβρουαρίου 2015 — Ambiente e Sistemas de Informação Geográfica Lda (Ambisig) κατά AICP — Associação de Industriais do Concelho de Pombal
 (Υπόθεση C-46/15)
 (2015/C 146/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Central Administrativo Sul
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Ambiente e Sistemas de Informação Geográfica Lda (Ambisig)
 Εφεσίβλητη: AICP — Associação de Industriais do Concelho de Pombal
 Αντίδικος ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου: Indice — ICT & Management, Lda
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 48, παράγραφος 2, στοιχείο α', σημείο ii, δεύτερη περίπτωση, της οδηγίας 2004/18/EΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, άμεσο αποτέλεσμα στην πορτογαλική έννομη τάξη, υπό την έννοια ότι παρέχει στους ιδιώτες δικαιώματα δυνάμενα να προβληθούν έναντι των αναθετουσών αρχών, λαμβανομένου υπόψη ότι η πορτογαλική νομοθεσία δεν ρυθμίζει τα διεπόμενα από το προαναφερθέν άρθρο ζητήματα;
 2)
 Αντιτίθεται το άρθρο 48, παράγραφος 2, στοιχείο α', σημείο ii, δεύτερη περίπτωση, της οδηγίας 2004/18/EΚ στην εφαρμογή όρου καθορισθέντος από την αναθέτουσα αρχή βάσει του οποίου ο οικονομικός φορέας δεν επιτρέπεται να αποδείξει διά δηλώσεως υπογεγραμμένης από τον ίδιο ότι έχει παράσχει υπηρεσίες, εκτός αν είναι αδύνατο ή υπέρμετρα δυσχερές γι’ αυτόν να προσκομίσει δήλωση του ιδιώτη αποδέκτη των εν λόγω υπηρεσιών;
 3)
 Αντιτίθεται το άρθρο 48, παράγραφος 2, στοιχείο α', σημείο ii, δεύτερη περίπτωση, της οδηγίας 2004/18/EΚ στην εφαρμογή όρου καθορισθέντος από την αναθέτουσα αρχή βάσει του οποίου η δήλωση του ιδιώτη αποδέκτη των υπηρεσιών πρέπει, επί ποινή αποκλεισμού, να φέρει βεβαίωση του γνήσιου της υπογραφής από συμβολαιογράφο ή άλλη σχετικώς αρμόδια αρχή;
 (1) Οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 114)


text:
 29.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 295/30
 Προσφυγή της 3ης Αυγούστου 2012 — Afepadi κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-354/12)
 2012/C 295/54
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Asociación Española de Fabricantes de Preparados alimenticios especiales, dietéticos y plantas medicinales (Afepadi) (Βαρκελώνη, Ισπανία), Elaborados Dietéticos, SA (Ισπανία), Nova Diet, SA (Μπούργος, Ισπανία), Laboratorios Vendrell, SA (Ισπανία), Ynsadiet, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: P. Velázquez González, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τις αιτιολογικές σκέψεις 11, 14 και 17 του κανονισμού (ΕΕ) 432/2012 της Επιτροπής, επειδή θίγουν σοβαρά τα συμφέροντα των προσφευγουσών,
 —
 για λόγους ασφάλειας δικαίου να αποφανθεί ότι είναι αναγκαίο η απόρριψη των ισχυρισμών υγείας που προβλέπει το άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006, του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, να γίνει με κανονιστική πράξη,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Στις 16 Μαΐου 2012 η Επιτροπή εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΕ) 432/2012, με τον οποίο θεσπίστηκε κατάλογος επιτρεπόμενων ισχυρισμών υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα, εξαιρουμένων όσων αφορούν τη μείωση του κινδύνου εκδήλωσης ασθένειας και την ανάπτυξη και υγεία των παιδιών (1). Ο κανονισμός αυτός είναι εκτελεστικός του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς διατροφής και υγείας που διατυπώνονται στα τρόφιμα (2).
 Προς στήριξη της προσφυγής τους οι προσφεύγουσες επικαλούνται παράβαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου.
 Προβάλλεται, συναφώς, το επιχείρημα ότι, παρά τις πραγματοποιηθείσες εργασίες, η Επιτροπή δεν εκπλήρωσε πλήρως την υποχρέωση που υπέχει από το άρθρο 13, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006, να θεσπίσει κοινοτικό κατάλογο επιτρεπόμενων ισχυρισμών, δεδομένου ότι δεν εκδόθηκε εγκριτική απόφαση για όλους τους ισχυρισμούς υγείας που υποβλήθηκαν προς αξιολόγηση στην EFSA. Συνεπώς, εκκρεμεί η για πρώτη φορά ή εκτενέστερη αξιολόγηση ενός μεγάλου αριθμού ισχυρισμών, μεταξύ άλλων των σχετικών με βοτανικές ουσίες που οι προσφεύγουσες χρησιμοποιούν συχνά στα είδη διατροφής τους.
 Κατά τον τρόπο αυτό, οι επιχειρήσεις τροφίμων που παράγουν ή χρησιμοποιούν βοτανικές ουσίες γνωρίζουν μετά βεβαιότητας ποιοι είναι οι ισχυρισμοί υγείας που βασίζονται σε γενικώς αποδεκτά επιστημονικά στοιχεία (οι 222 ήδη αποδεκτοί ισχυρισμοί υγείας) τους οποίους μπορούν να χρησιμοποιούν στα προϊόντα τους, αλλά δεν έχουν ενημερωθεί κατά τον ίδιο τρόπο (μέσω κανονισμού) σχετικά με το τι ισχύει όσον αφορά τους μη συμπεριληφθέντες στον κατάλογο των αποδεκτών ισχυρισμούς: σχετικά με το κατά πόσον εκκρεμεί η αξιολόγησή τους ή απαιτείται εκτενέστερη αξιολόγησή τους, αν απορρίπτονται ή γίνονται αποδεκτοί ή όχι και σχετικά με τον χρόνο και τις σχετικές προθεσμίες.
 (1) ΕΕ L 136, σ. 1
 (2) ΕΕ L 404, σ. 9


text:
 10.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 371/2
 Αναίρεση που άσκησε στις 5 Ιουλίου 2016 η Ιρλανδία κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο πενταμελές τμήμα) στις 22 Απριλίου 2016 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-50/06 RENV II και T-69/06 RENV II: Aughinish Alumina Ltd κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-369/16 P)
 (2016/C 371/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ιρλανδία (εκπρόσωποι: E. Creedon, T. Joyce, και P. McGarry, Senior Counsel)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Aughinish Alumina Ltd, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση (1)·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η Ιρλανδία προβάλλει τέσσερις λόγους αναιρέσεως:
 α)
 Η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου είναι νομικώς εσφαλμένη στον βαθμό που αυτό έκρινε ότι δεν έχει εφαρμογή η αρχή της ασφάλειας δικαίου και/ή ότι η αρχή αυτή δεν ευνοεί την Ιρλανδία και την Aughinish Alumina Ltd, παρά την αδικαιολόγητη καθυστέρηση της Επιτροπής να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση.
 β)
 Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά την κρίση του ότι δεν υπήρξε παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, παρότι έκρινε ότι η καθυστέρηση που επέδειξε η Επιτροπή κατά τη διαδικασία εξετάσεως ήταν αυθαίρετη και αδικαιολόγητη.
 γ)
 Το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε όσον αφορά την κρίση του ότι η επίμαχη ενίσχυση «αντιστοιχούσε σε καθεστώς ενισχύσεων» κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο δ', του κανονισμού 659/1999 του Συμβουλίου (2)· περαιτέρω, το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε ως προς την κρίση του ότι η κατά το άρθρο 15 του κανονισμού 659/1999 προθεσμία παραγραφής μετρά από την ημέρα κατά την οποία η Aughinish Alumina Ltd διενήργησε κάθε μεμονωμένη εισαγωγή πετρελαιοειδών.
 δ)
 Το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε στον βαθμό που δεν έκανε δεκτό το αίτημα ακυρώσεως επί τη βάσει του ότι η συγκεκριμένη ενίσχυση θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως υφιστάμενη ενίσχυση προγενέστερη της προσχωρήσεως.
 (1) Απόφαση 2006/323/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με την απαλλαγή από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης των πετρελαιοειδών που χρησιμοποιούνται ως καύσιμα για την παραγωγή αλουμίνας στην Gardanne, στην περιοχή Shannon και στη Σαρδηνία, η οποία εφαρμόζεται αντίστοιχα από τη Γαλλία, την Ιρλανδία και την Ιταλία [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2005) 4436 (ΕΕ L 119, σ. 12).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).


text:
Αριθ. C 142/18 |_ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 10. 5 . 97
 Προσφυγή της Anne-Marie Mathieu κατα της Επιτροπής — να καταδικασει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 24 Φε εξόδων.
 βρουαρίου 1997
 (Υπόθεση Τ-34/97) Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (97/C 142/38) Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρεμ
 φερή με τα προβληθέντα στο πλαίσιο της υποθέσεως Τ
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) 16/97 (').
 H Anne-Marie Mathieu, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπού
 (· ) ΕΕ αριθ. C 74 της 8. 3 . 97, σ. 27.
 μενη από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την έδρα της Fiduciaire Myson
 SARL, 30, rue de Cessange, άσκησε στις 24 Φεβρουαρίου
 1997 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο Προσφυγή της Liliane Waerzeggers κατα της Επιτροπής των
 τήτων. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 24 Φεβρουα
 ρίου 1997
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (Υπόθεση Τ-36/97)
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 20ής
 Ιουνίου 1996 περί απορρίψεως της αιτήσεως της προσφεύ (97/0 142/40)
 γουσας να εξετάσει το ενδεχόμενο εφαρμογής του άρ (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 θρου 31 παράγραφος 2 του κανονισμού υπηρεσιακής
 καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτή H Liliane Waerzeggers, κάτοικος Holsbeek (Βέλγιο), εκπρο
 των , σωπούμενη από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Βρυξελλών, με
 — καθόσον απαιτηθεί, να ακυρώσει την από 22 Νοεμβρίου τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρίας
 1996 απόφαση της Επιτροπής περί σιωπηρής απορρίψεως Fiduciaire Myson SARL, 30, rue de Cessange , άσκησε στις
 της ενστάσεως της προσφεύγουσας, 24 Φεβρουαρίου 1997 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρεμ — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 20ής
 φερή με τα προβληθέντα στο πλαίσιο της υποθέσεως Τ Ιουνίου 1996 περί απορρίψεως του αιτήματος της προ
 16/97 (>). σφεύγουσας να εξετάσει η καθής τη δυνατότητα εφαρμο
 γής του άρθρου 31 παράγραφος 2 του κανονισμού
 (') ΕΕ αριθ. C 74 της 8. 3. 97, σ. 27. υπηρεσιακής καταστάσεως,
 — εφόσον παραστεί ανάγκη, να ακυρώσει τη ρητή απορρι
 πτική απόφαση που έλαβε η Επιτροπή στις 22 Νοεμβρίου
 Προσφυγή του Rupert Schlegelmilch κατα της Επιτροπής 1996 απαντώντας στη διοικητική ένσταση της προσφεύ
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 24 Φε γουσας ,
 βρουαρίου 1997
 (Υπόθεση Τ-35/97) — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 εξόδων .
 97/0 142/39
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 H Rupert Schlegelmilch, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπού Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται
 μενη από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο με τους λόγους ακυρώσεως και τα επιχειρήματα που προβάλ
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την έδρα της Fiduciaire Myson λονται στο πλαίσιο της υποθέσεως Τ-16/97 (').
 SARL, 30, rue de Cessange, άσκησε στις 24 Φεβρουαρίου (') ΕΕ αριθ. C 74 της 8. 3. 97, σ. 27.
 1997 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων.
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Προσφυγή της Lucette Gérard κατα της Επιτροπής των
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 18ής Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 26 Φεβρουα
 Ιουνίου 1996, περί απορρίψεως της αιτήσεως της προ ρίου 1997
 σφεύγουσας να εξετάσει το ενδεχόμενο εφαρμογής του (Υπόθεση Τ-38/97)
 άρθρου 31 παράγραφος 2 του κανονισμού υπηρεσιακής
 καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτή (97/0 142/41 )
 των ,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 — καθόσον απαιτηθεί, να ακυρώσει την από 22 Νοεμβρίου
 1996 απόφαση της Επιτροπής περί σιωπηρής απορρίψεως H Lucette Gérard, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη
 της ενστάσεως του προσφεύγοντος, από τον Marc-Albert Lucas, δικηγόρο Λιέγης, με αντίκλητο
 ---pagebreak--- 10. 5 . 97 Επίσημη Εφημερίδα των Ευριυπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 142/19
 στο Λουξεμβούργο τη δικηγορο Evelyn Korn, 21 , rue de — να καταδικάσει την καθής να καταβαλει στην προσφεύ
 Nassau, άσκησε στις 26 Φεβρουαρίου 1997 ενώπιον του γουσα ένα Ecu συμβολικώς προς ικανοποίηση της ηθικής
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή βλάβης που υπέστη,
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 20ής H προσφεύγουσα αντιτίθεται στην μείωση σε τρεις μήνες της
 Ιουνίου 1996, περί απορρίψεως της από 12 Μαρτίου 1996 διάρκειας της συμβάσεως της ως επικουρικής υπαλλήλου της
 αιτήσεώς της για νέα κατάταξη, κατηγορίας A στην υπηρεσία της καθής. Υπενθυμίζει συνα
 φώς ότι η προσφορά εργασίας που της ανακοινώθηκε με
 — να ακυρώσει, εφόσον χρειάζεται, την απόφαση της Επι έγγραφο, της 30ής Απριλίου 1996, ανέφερε ρητώς διάρκεια
 τροπής, της 22ας Νοεμβρίου 1996, περί απορρίψεως της συμβάσεως 36 μηνών. Όμως, στις 7 Μαΐου 1996, όταν η
 από 10 Ιουλίου 1996 διοικητικής ενστάσεώς της ,
 προσφεύγουσα παρουσιάστηκε στην υπηρεσία «Αναλήψεως
 υπηρεσίας», της προτάθηκε συμβόλαιο που προέβλεπε την
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. επίδικη διάρκεια ισχύος. Μόλις πέντε εβδομάδες πριν από τη
 λήξη της συμβάσεως των τριών μηνών η καθής πληροφόρησε
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα την προσφεύγουσα ότι η προσφορά της Επιτροπής, βάσει της
 οποίας η προσφεύγουσα είχε λάβει ουσιαστικές αποφάσεις
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με οικογενειακής, περιουσιακής και επαγγελματικής φύσεως,
 εκείνα που προεβλήθησαν στην υπόθεση Τ-16/97 ('). ήταν ανίσχυρη λόγω «δακτυλογραφικού λάθους».
 (') ΕΕ αριθ . C 74 της 8. 3 . 97 , σ. 27 . Προς στήριξη των ισχυρισμών της, η προσφεύγουσα επικα
 λείται, πρώτον, παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης
 εμπιστοσύνης και του καθήκοντος αρωγής. Θεωρεί συναφώς
 ότι, ενόψει της διάρκειας της επίδικης συμβάσεως, η βραδύ
 τητα με την οποία η διοίκηση εξέτασε τα ζητήματα που
 άπτονταν ενός των καθοριστικών κριτηρίων για την αποδοχή
 Προσφυγή της Isabelle Adine-Blanc κατα της Επιτροπής της προτάσεως, ήτοι της διάρκειας της συμβάσεως, αντιβαίνει
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 3 Μαρτίου προδήλως στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και στην αρχή
 1997 της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης που κάθε
 συμβαλλόμενος δικαιούται να αναμένει από τον αντισυμβαλ
 (Υπόθεση Τ-43/97) λόμενο του . Κατά τη γνώμη της προσφεύγουσας, είναι
 ( 97/C: 142/42) απαράδεκτη η μονομερής τροποποίηση από τον ένα συμβαλ
 λόμενο ενός ουσιώδους στοιχείου αμφοτεροβαρούς δικαιο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) πραξίας που έχει ήδη αρχίσει να εκτελείται, ιδίως όταν το
 στοιχείο αυτό υπήρξε καθοριστικό για την εκ μέρους του
 αντισυμβαλλομένου σύναψη της συμβάσεως. Ακόμα και αν
 H Isabelle Adine-Blanc, κάτοικος Παρισιού , εκπροσωπούμε υποτεθεί — πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει — ότι ένα
 νη από τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure και Ariane δακτυλογραφικό λάθος οδήγησε την προσφεύγουσα σε πλά
 Tornel , δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο νη , η διοίκηση όφειλε να αντιδράσει πάραυτα προκειμένου να
 Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρείας Fiduciaire Myson διορθώσει το λάθος αυτό.
 SARL, 30, rue de Cessange , άσκησε στις 3 Μαρτίου 1997
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων H προσφεύγουσα επικαλείται επίσης παραβίαση των αρχών
 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή της χρηστής διοικήσεως και της χρηστής διαχειρίσεως.
 των .
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής με την οποία Προσφυγή της Piera Ghignone κ,λπ. κατα του Συμβουλίου
 τροποποιήθηκε η διάρκεια της συμβάσεως της προσφεύ της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 3 Μαρτίου
 γουσας ως επικουρικής υπαλλήλου στη γενική διεύθυνση 1997
 «Βιομηχανία», διεύθυνση «Κανονιστική πολιτική και (Υπόθεση Τ-44/97)
 τυποποίηση - δίκτυα τηλεματικής», μονάδα «Πολιτική της
 ποιότητας, της πιστοποίησης και σήμανση συμμόρφω (97/C 142/43)
 σης» (ΓΔ.ΙΙΙ.3Ρ.4) που της προσφέρθηκε με έγγραφο της
 30ής Απριλίου 1996, (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 — να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στην προσφεύ Η Piera Ghignone, η Helga Glassi, η Colette Jemaa, η Enrica
 γουσα την αμοιβή που δικαιούται ως επικουρική υπάλλη Massucco, ο Giovanni di Maio, ο René Franquinet, ο Klaus-
 λος για το χρονικό διάστημα των 36 μηνών που αναφέρε Dietrich Jagstaidt, ο Michel Perillat, κάτοικοι Γενεύης, ο
 ται στη σύμβαση , πλέον τόκων 8 % ετησίως, αφαιρουμέ Jacques Brodin, κάτοικος Tannay (Ελβετία), ο Servatius van
 νων των ποσών που έχει ήδη εισπράξει ή πρόκειται να Thiel, κάτοικος Nyon (Ελβετία), ο Ettore Zamproni, κάτοι
 εισπράξει ως αμοιβή δυνάμει της εν λόγω συμβάσεως, κος Bellevue (Ελβετία), ο Léo Geboers και ο David Hollister,


text:
C 55/26 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 8.3.2003
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο Χ. Ταγαρά, κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Ε. Τσερέπα-
 της 3ης ∆εκεμβρίου 2002 Lacombe και F. Clotuche-Duvieusart), με αντικείμενο αίτηση
 αναστολής εκτελέσεως των αποφάσεων περί διορισμού αναπλη-
 στην υπόθεση T-181/02 R, Neue Erba Lautex GmbH ρωτή προϊσταμένου της διοικητικής μονάδας FC A.01 της Γενικής
 ∆ιευθύνσεως ∆ημοσιονομικού Ελέγχου και προϊσταμένου του
 Weberei und Veredlung κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων τομέα «Politiques internes et agences» της μονάδας αυτής, o
 Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις 13 ∆εκεμβρίου 2002
 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 (∆ιαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Κρατικές ενισχύσεις
 — Ενισχύσεις χορηγούμενες εντός των νέων Länder —
 Ενισχύσεις διασώσεως και αναδιαρθρώσεως — Υπο-
 χρέωση ανακτήσεως — Επείγον χαρακτήρας — Στάθμιση 1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 των συμφερόντων)
 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (2003/C 55/73)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Στην υπόθεση T-181/02 R, Neue Erba Lautex GmbH Weberei
 und Veredlung, με έδρα το Νeugersdorf (Γερμανία), εκπροσωπού-
 μενη από τον δικηγόρο U. Ehricke, καθηγητή, με τόπο επιδόσεων
 στο Λουξεμβούργο, υποστηριζόμενη από το Freistaat Sachsen,
 εκπροσωπούμενο από τον δικηγόρο M. Schütte, με τόπο επιδόσεων Προσφυγή της Vitakraft-Werke Wührmann & Sohn GmbH
 στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων & Co. KG κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο
 (εκπρόσωποι: V. Kreuschitz, V. Di Bucci και T. Scharf), με της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδεί-
 αντικείμενο αίτηση αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως γματα), που ασκήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2002
 2002/783/ΕΚ της Επιτροπής, της 12ης Μαρτίου 2002, σχετικά
 με την κρατική ενίσχυση C 62/2001 (πρώην ΝΝ 8/2000) που
 χορηγήθηκε από τη Γερμανία στη Νeue Erba Lautex GmbH και (Υπόθεση Τ-356/02)
 Εrba Lautex GmbH υπό πτώχευση (ΕΕ L 282 σ. 48), επικουρικώς
 δε, αίτημα σταδιακής επιστροφής της εν λόγω ενισχύσεως, ο
 Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις 3 ∆εκεμβρίου 2002
 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: (2003/C 55/75)
 1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 (Η γλώσσα διαδικασίας θα καθορισθεί βάσει του άρθρου 131,
 2) Επιφυλλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. παράγραφος 2, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας Γλώσσα στην οποία
 έχει συνταχθεί η προσφυγή: η γερμανική)
 Η Vitakraft-Werke Wührmann & Sohn GmbH & Co. KG,
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Βρέμη (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Ulrich
 Sander, άσκησε στις 29 Νοεμβρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδι-
 της 13ης ∆εκεμβρίου 2002 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά
 στην υπόθεση T-234/02 R, Χρήστος Μιχαήλ κατά Επιτροπής σήματα, σχέδια και υποδείγματα). Ο αντίδικος ενώπιον του
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τμήματος προσφυγών ήταν η εταιρία Krafft, S.A., Andoain,
 Ισπανία.
 (∆ιαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Υπάλληλοι —
 Αποφάσεις περί διορισμού — Παραδεκτό — Επείγον —
 ∆εν υφίσταται)
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (2003/C 55/74)
 — να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση του τετάρτου τμήματος
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική) προσφυγών της 4ης Σεπτεμβρίου 2002, καθόσον έγινε δεκτή
 η προσφυγή της αντιδίκου Krafft, S.A. και καθόσον δεν έγινε
 δεκτή η προσφυγή της προσφεύγουσας·
 Στην υπόθεση T-234/02 R, Χρήστος Μιχαήλ, υπάλληλος της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών — να καταδικάσει το καθού Γραφείο στα δικαστικά έξοδα.


text:
 1.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 373/12
 Προσφυγή της 5ης Οκτωβρίου 2012 — Moreda-Riviere Trefilerías κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-440/12)
 2012/C 373/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Moreda-Riviere Trefilerías, SA (Gijón, Ισπανία) (εκπρόσωποι: F. González Díaz, δικηγόρος, και P. Herrero Prieto, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, δυνάμει του άρθρου 264 ΣΛΕΕ, την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 2012, στην υπόθεση COMP/38.344 — Προεντεταμένος χάλυβας·
 —
 να ζητήσει από την Επιτροπή, σύμφωνα με τα άρθρα 24 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και 64, παράγραφος 3, στοιχείο δ', του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, να παράσχει τα έγγραφα, τις εκτιμήσεις και τα λοιπά πραγματικά ή/και νομικά στοιχεία που της χρησίμευσαν ως βάση για την αποδοχή των αιτήσεων περί αδυναμίας πληρωμής των Proderac, CB, ITAS, OriMartin, Siderúrgica Latina Martin και/ή μειώσεως του ποσού του προστίμου της ArcelorMittal·
 —
 σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι αυτά που ήδη παρατέθηκαν στην υπόθεση T-438/12, Global Steel Wire κατά Επιτροπής.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/79
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 29ης Σεπτεμβρίου 2009 — Labate κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-64/09)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Κοινωνική ασφάλιση - Ασφάλιση κατά ατυχημάτων και επαγγελματικών νόσων - Επαγγελματική νόσος - Προσφυγή κατά παραλείψεως - Αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου ΔΔ - Παραπομπή στο Πρωτοδικείο)
 2010/C 24/151
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Kay Labate (Tarquinia, Ιταλία) (εκπρόσωπος: I. Forrester, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο
 Αίτημα αναγνωρίσεως του παρανόμου χαρακτήρα της παραλείψεως της Επιτροπής να αποφασίσει επί της αιτήσεως της προσφεύγουσας με αντικείμενο την αναγνώριση της επαγγελματικής φύσεως της νόσου από την οποία απεβίωσε ο σύζυγός της.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Παραπέμπει στο Πρωτοδικείο την προσφυγή που πρωτοκολλήθηκε με τον αριθμό F-64/09, στην υπόθεση Labate κατά Επιτροπής.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 23.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 389/60
 Προσφυγή της 23ης Σεπτεμβρίου 2015 — Πορτογαλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-550/15)
 (2015/C 389/69)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, P. Estêvão και J. Saraiva de Almeida)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 1)
 να ακυρώσει την απόφαση C(2015) 4076 (1) της Επιτροπής, καθόσον με αυτήν αποκλείσθηκε από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης το ποσό των 8 2 60 006,65 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στις δηλωθείσες από τη Δημοκρατία της Πορτογαλίας δαπάνες στον τομέα του μέτρου «Άλλες άμεσες ενισχύσεις — Αιγοπρόβατα», όσον αφορά τα οικονομικά έτη 2010, 2011 και 2012,
 2)
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους:
 Α —
 Όσον αφορά τα οικονομικά έτη 2009 και 2010 — Έλεγχοι κατά τη διάρκεια της περιόδου υποχρεωτικής κατοχής
 1)
 Εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 34, παράγραφος 2, του κανονισμού 796/2004 (2), όσον αφορά τους ελέγχους που πρέπει να διενεργηθούν «κατά τη διάρκεια της περιόδου υποχρεωτικής κατοχής»·
 2)
 Παραβίαση της αρχής της μη αναδρομικότητας λόγω της αναδρομικής εφαρμογής από την Επιτροπή του άρθρου 2, εδάφιο 10, του κανονισμού (ΕΕ) 1368/2011 (3), καθόσον η νομοθεσία της Ένωσης προβλέπει τη διενέργεια επιτόπιων ελέγχων «κατά τη διάρκεια της περιόδου υποχρεωτικής κατοχής» μόνο μετά την τροποποίηση του άρθρου 41 του κανονισμού 1122/2009 (4)·
 3)
 Παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου, καθόσον οι αρχές αυτές επιτάσσουν όσες πράξεις θεσμικών οργάνων παράγουν έννομα αποτελέσματα να είναι σαφείς, ακριβείς και να κοινοποιούνται στους ενδιαφερόμενους ώστε αυτοί να μπορούν να γνωρίζουν με βεβαιότητα τον χρόνο από τον οποίο υπάρχει η πράξη και αρχίζει να παράγει τα έννομα αποτελέσματά της·
 4)
 Παραβίαση της αρχής της ισότητας, δεδομένου ότι οι κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή του άρθρου 34, παράγραφος 2, εφόσον υπάρχουν, πρέπει να διατυπώνονται εγγράφως, ειδάλλως παραβιάζεται η αρχή της ισότητας, καθόσον δεν διασφαλίζεται ότι τα ληφθέντα μέτρα λαμβάνονται κατά τρόπο ομοιόμορφο σε όλα τα κράτη μέλη, συμφώνως προς την αρχή της ισότητας·
 5)
 Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και του άρθρου 5 ΣΕΕ, καθόσον με τους επιτόπιους ελέγχους των πορτογαλικών αρχών επιτυγχάνεται ακριβώς ο σκοπός που προβλέπει η επίμαχη νομοθεσία, ανεξαρτήτως του αν οι έλεγχοι αυτοί διενεργούνται στην αρχή, όπως υποστηρίζει η Επιτροπή, σε ενδιάμεσο στάδιο ή προς το τέλος, εφόσον διενεργούνται κατά τη διάρκεια της περιόδου υποχρεωτικής κατοχής κατά τρόπο αιφνίδιο και απρόβλεπτο.
 Β —
 Όσον αφορά το οικονομικό έτος 2011 — Νέες νομοθετικές απαιτήσεις ηλεκτρονικής αναγνωρίσεως
 1)
 Παράβαση του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΚ) 885/06 (5), καθόσον η απόφαση δεν είναι δεόντως αιτιολογημένη, δεδομένου ότι η αιτιολογία της είναι ανακριβής και, ως εκ τούτου, αντίθετη προς τη ratio και τον σκοπό του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 885/2006,
 2)
 Παράβαση του άρθρου 31, παράγραφος 2, του κανονισμού 1290/2005 (6) και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον στην υπό κρίση υπόθεση δεν συντρέχουν οι τέσσερις προϋποθέσεις που προβλέπουν οι κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής στον συγκεκριμένο τομέα και στον βαθμό που απαιτείται οι εν λόγω τέσσερις προϋποθέσεις να συντρέχουν σωρευτικώς.
 (1) Απόφαση C(2015) 4076 της Επιτροπής, της 22ας Ιουνίου 2015, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ L 182, σ. 39)
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 796/2004 της Eπιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή της πολλαπλής συμμόρφωσης, της διαφοροποίησης και του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς (ΕΕ L 141, σ. 18).
 (3) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1368/2011 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1121/2009 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 73/2009 του Συμβουλίου όσον αφορά τα καθεστώτα στήριξης για τους γεωργούς που προβλέπονται στους τίτλους IV και V αυτού και του κανονισμού (ΕΚ) 1122/2009 σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 73/2009 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση, τη διαφοροποίηση και το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου στο πλαίσιο του καθεστώτος άμεσης στήριξης για τους γεωργούς που προβλέπεται στον εν λόγω κανονισμό καθώς και για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση στο πλαίσιο του καθεστώτος στήριξης που προβλέπεται για τον αμπελοοινικό τομέα (ΕΕ L 341, σ. 33).
 (4) Κανονισμός (ΕΚ) 1122/2009 της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 73/2009 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση, τη διαφοροποίηση και το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου, στο πλαίσιο των καθεστώτων άμεσης στήριξης για τους γεωργούς που προβλέπονται στον εν λόγω κανονισμό, καθώς και λεπτομερών διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση στο πλαίσιο του καθεστώτος στήριξης που προβλέπεται για τον αμπελοοινικό τομέα (ΕΕ L 316, σ. 65).
 (5) Κανονισμός (ΕΚ) 885/2006 της Επιτροπής, της 21ης Ιουνίου 2006, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 του Συμβουλίου σχετικά με τη διαπίστευση των οργανισμών πληρωμών και άλλων οργανισμών και την εκκαθάριση των λογαριασμών του ΕΓΤΕ και του ΕΓΤΑΑ (ΕΕ L 171, σ. 90).
 (6) Κανονισμός (ΕΚ) 1290/2005 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2005, για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΕΕ L 209, σ. 1).


text:
 12.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/10
 Αναίρεση που άσκησε στις 14 Οκτωβρίου 2010 ο Δημήτρης Πλατής κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου (Πρώτο τμήμα) που εκδόθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-311/10, Δημήτρης Πλατής κατά Συμβουλίου και Ελλάδος
 (Υπόθεση C-513/10 P)
 2011/C 80/18
 Γλωσσα διαδικασίας ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Δημήτρης Πλατής (εκπρόσωπος: Π. Θεοδωρόπουλος, Δικηγόρος)
 Αντίδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, Ελληνική Δημοκρατία.
 Με διάταξη της 17ης Δεκεμβρίου 2010, το Δικαστήριο (Έβδομο Τμήμα) διατάσσει η αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί εν μέρει ως προδήλως αβάσιμη και εν μέρει ως προδήλως απαράδεκτη.


text:
 16.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 19ης Δεκεμβρίου 2012 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Azienda Sanitaria Locale di Lecce, Università del Salento κατά Ordine degli Ingegneri della Provincia di Lecce κ.λπ.
 (Υπόθεση C-159/11) (1)
 (Δημόσιες συμβάσεις - Οδηγία 2004/18/ΕΚ - Άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχεία α' και δ' - Υπηρεσίες - Μελέτη και εκτίμηση της σεισμικής τρωτότητας νοσοκομειακών υποδομών - Σύμβαση που έχει συναφθεί μεταξύ δύο δημοσίων φορέων, εκ των οποίων ο ένας είναι πανεπιστήμιο - Δημόσιος φορέας που μπορεί να χαρακτηριστεί ως οικονομικός φορέας - Σύμβαση εξ επαχθούς αιτίας - Αντιπαροχή που δεν υπερβαίνει τα πραγματοποιηθέντα έξοδα)
 2013/C 46/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Azienda Sanitaria Locale di Lecce, Università del Salento
 κατά
 Ordine degli Ingegneri della Provincia di Lecce, Consiglio Nazionale degli Ingegneri, Associazione delle Organizzazioni di Ingegneri, di Architettura e di Consultazione Tecnico-economica (OICE), Etacons srl, Ing. Vito Prato Engineering srl, Barletti — Del Grosso e Associati srl, Ordine degli Architetti della Provincia di Lecce, Consiglio Nazionale degli Architetti, Pianificatori, Paesaggisti e Conservatori
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Consiglio di Stato — Ερμηνεία των άρθρων 1, παράγραφος 2, στοιχεία α' και δ', 2 και 28, καθώς και του παραρτήματος II, κατηγορίες 8 και 12, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 114) — Ανάθεση χωρίς διαγωνισμό — Παροχή υπηρεσίας συνιστάμενης στην εκπόνηση μελέτης και στην εκτίμηση της σεισμικής τρωτότητας ορισμένων νοσοκομείων — Συμβάσεις συναφθείσες μεταξύ δύο φορέων της δημόσιας διοικήσεως, όπου ο πάροχος των υπηρεσιών είναι πανεπιστήμιο — Συμβάσεις εξ επαχθούς αιτίας, στις οποίες η αντιπαροχή δεν υπερβαίνει τα έξοδα που πραγματοποιήθηκαν
 Διατακτικό
 Το δίκαιο της Ένωσης στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση που επιτρέπει τη χωρίς διαγωνισμό σύναψη συμβάσεως με την οποία ορισμένοι δημόσιοι φορείς καθιερώνουν μεταξύ τους συνεργασία, εφόσον η σύμβαση αυτή δεν έχει ως αντικείμενο τη διασφάλιση της εκπληρώσεως ορισμένης αποστολής δημόσιας υπηρεσίας κοινής στους ως άνω φορείς, δεν διέπεται αποκλειστικά από εκτιμήσεις και επιταγές που προσιδιάζουν στην επιδίωξη σκοπών δημοσίου συμφέροντος ή μπορεί να περιαγάγει ορισμένη ιδιωτική επιχείρηση σε προνομιακή θέση έναντι των ανταγωνιστών της, στοιχεία τα οποία εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να ελέγξει.
 (1) ΕΕ C 173 της 11.6.2011.


text:
 27.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 133/4
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 της 15ης Δεκεμβρίου 2016
 στην υπόθεση E-1/16,
 Synnøve Finden AS κατά της νορβηγικής κυβέρνησης, εκπροσωπούμενης από το Υπουργείο Γεωργίας και Τροφίμων
 (Προϊόντα που καλύπτει η συμφωνία για τον ΕΟΧ — Γαλακτοκομικά προϊόντα — Κρατικές ενισχύσεις — Κρατικοί πόροι — Επιπτώσεις στο εμπόριο και στρέβλωση του ανταγωνισμού — Ελευθερία εγκατάστασης)
 (2017/C 133/04)
 Στην υπόθεση E-1/16, Synnøve Finden AS κατά της νορβηγικής κυβέρνησης, εκπροσωπούμενης από το Υπουργείο Γεωργίας και Τροφίμων — ΑΙΤΗΣΗ προς το Δικαστήριο, βάσει του άρθρου 34 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο του Όσλο (Oslo tingrett), για την ερμηνεία της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως των άρθρων 31 και 61, το Δικαστήριο, αποτελούμενο από τους Carl Baudenbacher, Πρόεδρο και εισηγητή δικαστή, Per Christiansen και Páll Hreinsson, δικαστές, εξέδωσε απόφαση στις 15 Δεκεμβρίου 2016, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:
 1.
 Το άρθρο 61 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι ένας μηχανισμός που προβλέπεται από εθνική ρύθμιση, σύμφωνα με τον οποίο μια επιχείρηση λαμβάνει 0,50 NOK ανά λίτρο για ποσότητα έως 100 εκατ. λίτρα για τη διανομή ορισμένων προϊόντων, ορισμένα από τα οποία εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, συνιστά μέτρο κρατικής ενίσχυσης, υπό την προϋπόθεση ότι το αιτούν δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πραγματικά περιστατικά που έχει στη διάθεσή του και την ερμηνεία που δίνει το δικαστήριο, διαπιστώνει ότι υπάρχει παρέμβαση του κράτους ή με κρατικούς πόρους, ότι η παρέμβαση είναι πιθανό να επηρεάσει το εμπόριο μεταξύ των κρατών του ΕΟΧ, ότι παρέχει επιλεκτικό πλεονέκτημα στον αποδέκτη και ότι νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό. Η εν λόγω διαπίστωση του αιτούντος δικαστηρίου συνεπάγεται ότι το καθεστώς υπόκειται στην υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπεται στο πρωτόκολλο 3 μέρος I άρθρο 1 παράγραφος 3 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου.
 2.
 Στην περίπτωση κατά την οποία ένα καθεστώς κρατικών ενισχύσεων είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με ορισμένα προϊόντα που δεν βρίσκονται εξολοκλήρου εκτός του πεδίου εφαρμογής της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, το μέτρο στο σύνολό του πρέπει να κοινοποιείται στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ.
 3.
 Ένα εθνικό δικαστήριο δεν θα έχει λόγο να εκτιμά ένα καθεστώς κρατικών ενισχύσεων υπό το πρίσμα της ελευθερίας εγκατάστασης που ορίζεται στο άρθρο 31 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, εκτός αν μπορεί να γίνει χωριστή νομική εκτίμηση από το μέτρο κρατικής ενίσχυσης.


text:
 23.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 219/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof Wien (Αυστρία) στις 25 Μαΐου 2011 — Murat Dereci, Vishaka Heiml, Alban Kokollari, Izunna Emmanuel Maduike, Dragica Stevic κατά Buntesminister für Inneres
 (Υπόθεση C-256/11)
 2011/C 219/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Murat Dereci, Vishaka Heiml, Alban Kokollari, Izunna Emmanuel Maduike και Dragica Stevic
 Καθού: Buntesminister für Inneres
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 α)
 Πρέπει το άρθρο 20 ΣΛΕΕ να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει σε κράτος μέλος να αρνηθεί σε υπήκοο τρίτης χώρας, του οποίου ο/η σύζυγος και τα ανήλικα τέκνα είναι πολίτες της Ενώσεως, τη διαμονή στο κράτος μέλος διαμονής του/της συζύγου και των τέκνων, του οποίου την ιθαγένεια έχουν, και δη και στην περίπτωση που οι εν λόγω πολίτες της Ενώσεως δεν εξαρτώνται από τον υπήκοο τρίτης χώρας σε σχέση με τη διατροφή τους; (Σημείωση: προσφεύγων Μ. Dereci)
 β)
 Πρέπει το άρθρο 20 ΣΛΕΕ να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει σε κράτος μέλος να αρνηθεί σε υπήκοο τρίτης χώρας, του οποίου ο/η σύζυγος είναι πολίτης της Ενώσεως, τη διαμονή στο κράτος μέλος διαμονής του/της συζύγου, του οποίου την ιθαγένεια έχει, και δη και στην περίπτωση που ο πολίτης της Ενώσεως δεν εξαρτάται από τον υπήκοο τρίτης χώρας σε σχέση με τη διατροφή του; (Σημείωση: προσφεύγοντες V. Heiml και Ι. Μ. Maduike)
 γ)
 Πρέπει το άρθρο 20 ΣΛΕΕ να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει σε κράτος μέλος να αρνηθεί σε ενήλικο υπήκοο τρίτης χώρας, του οποίου η μητέρα είναι πολίτης της Ενώσεως, τη διαμονή στο κράτος μέλος διαμονής της μητέρας, του οποίου την ιθαγένεια έχει, και δη και στην περίπτωση που η πολίτης της Ενώσεως δεν εξαρτάται μεν από τον υπήκοο τρίτης χώρας σε σχέση με τη διατροφή της, πλην όμως ο υπήκοος τρίτης χώρας εξαρτάται από την πολίτη της Ενώσεως σε σχέση με τη διατροφή του; (Σημείωση: προσφεύγων Α. Kokollari)
 δ)
 Πρέπει το άρθρο 20 ΣΛΕΕ να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει σε κράτος μέλος να αρνηθεί σε ενήλικη υπήκοο τρίτης χώρας, της οποίας ο πατέρας είναι πολίτης της Ενώσεως, τη διαμονή στο κράτος μέλος διαμονής του πατέρα, του οποίου την ιθαγένεια έχει, και δη και στην περίπτωση που ο πολίτης της Ενώσεως δεν εξαρτάται μεν σε σχέση με τη διατροφή του από την υπήκοο τρίτης χώρας, πλην όμως η υπήκοος τρίτης χώρας λαμβάνει διατροφή από τον πολίτη της Ενώσεως; (Σημείωση: προσφεύγουσα D. Stevic)
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως σε κάποιο από τα ανωτέρω ερωτήματα:
 Αποτελεί η απορρέουσα από το άρθρο 20 ΣΛΕΕ υποχρέωση των κρατών μελών να επιτρέπουν τη διαμονή υπηκόου τρίτης χώρας δικαίωμα διαμονής το οποίο πηγάζει απευθείας από το δίκαιο της Ενώσεως ή αρκεί το κράτος μέλος να αναγνωρίσει δικαίωμα διαμονής στον υπήκοο τρίτης χώρας κατά τρόπο συστατικό σχετικού δικαιώματος;
 3)
 α)
 Στην περίπτωση κατά την οποία η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα είναι ότι υπάρχει δικαίωμα διαμονής βάσει του δικαίου της Ενώσεως:
 Υπό ποιες προϋποθέσεις δεν υφίσταται κατ’ εξαίρεση το αρυόμενο από το δίκαιο της Ενώσεως δικαίωμα διαμονής, ήτοι υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να μην αναγνωριστεί σε υπήκοο τρίτης χώρας το δικαίωμα διαμονής;
 β)
 Στην περίπτωση κατά την οποία, βάσει της απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, αρκεί να αναγνωριστεί δικαίωμα διαμονής στον υπήκοο τρίτης χώρας κατά τρόπο συστατικό σχετικού δικαιώματος:
 Υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να μην αναγνωριστεί στον υπήκοο τρίτης χώρας –παρά το γεγονός ότι υφίσταται κατ’ αρχήν υποχρέωση του κράτους μέλους να του επιτρέψει τη διαμονή– το δικαίωμα διαμονής;
 4)
 Στην περίπτωση που δεν αντιβαίνει στο άρθρο 20 ΣΛΕΕ να μην επιτραπεί στον υπήκοο τρίτης χώρας, ο οποίος βρίσκεται στην κατάσταση του Μ. Dereci, η διαμονή στο κράτος μέλος:
 Απαγορεύει το άρθρο 13 της αποφάσεως 1/80 του συσταθέντος με τη συμφωνία συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας συμβουλίου συνδέσεως σχετικά με την ανάπτυξη της συνδέσεως ή το άρθρο 41 (1) του πρόσθετου πρωτοκόλλου το οποίο υπεγράφη στις Βρυξέλλες στις 23 Νοεμβρίου 1970 και το οποίο εγκρίθηκε και επικυρώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2760/72 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1972, το οποίο κατά το άρθρο του 62, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της συμφωνίας συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας, σε μια περίπτωση όπως είναι αυτή του Μ. Dereci, να διέπεται η πρώτη είσοδος Τούρκων υπηκόων από αυστηρότερους εθνικούς κανόνες από αυτούς που ήδη είχαν ισχύσει κατά το παρελθόν για την πρώτη είσοδο Τούρκων υπηκόων, μολονότι οι εν λόγω εθνικές διατάξεις, οι οποίες καθιστούσαν ευχερέστερη την πρώτη είσοδο, τέθηκαν σε ισχύ μετά την ημερομηνία κατά την οποία οι προαναφερθείσες διατάξεις που αφορούσαν τη σύνδεση με την Τουρκία απέκτησαν ισχύ για το κράτος μέλος;
 (1) EE 1972, L 293, σ. 4.


text:
 20.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 114/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 21ης Φεβρουαρίου 2013 [αίτηση του Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Concepción Salgado González κατά Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS)
 (Υπόθεση C-282/11) (1)
 (Άρθρο 48 ΣΛΕΕ - Κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων - Κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και (ΕΚ) αριθ. 883/2004 - Ασφάλιση γήρατος και θανάτου - Ειδικοί κανόνες εφαρμογής της εθνικής νομοθεσίας περί ασφαλίσεως γήρατος - Υπολογισμός των παροχών)
 2013/C 114/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Superior de Justicia de Galicia
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Concepción Salgado González
 κατά
 Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS)
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Ερμηνεία του άρθρου 48 ΣΛΕΕ, του άρθρου 3 και του παραρτήματος VI, Δ, σημείο 4 (νυν στοιχείο Η) του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73) και του άρθρου 87, παράγραφος 5, και του παραρτήματος XI, σημείο 2, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (ΕΕ L 166, σ. 1) — Ασφάλιση γήρατος και θανάτου — Ειδικοί κανόνες εφαρμογής της εθνικής νομοθεσίας περί ασφαλίσεως γήρατος — Υπολογισμός των παροχών — Εθνική νομοθεσία που καθορίζει την παροχή βάσει ενός μέσου όρου εισφορών σε μια περίοδο αναφοράς δεκαπέντε ετών.
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 48 ΣΛΕΕ, 3, 46, παράγραφος 2, στοιχείο α', και 47, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, τροποποιηθέντος και ενημερωθέντος με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 629/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2006, καθώς και το παράρτημα VI, ενότητα H, σημείο 4, αυτού έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, κατά την οποία το θεωρητικό ποσό της συντάξεως γήρατος του, διακινούμενου ή μη, μη μισθωτού εργαζομένου υπολογίζεται πάντοτε με αφετηρία τις βάσεις εισφοράς του ως άνω εργαζομένου κατά τη διάρκεια αμετάβλητης περιόδου αναφοράς που προηγείται της καταβολής της τελευταίας εισφοράς του στο ως άνω κράτος, στις οποίες εφαρμόζεται αμετάβλητος διαιρέτης, χωρίς να είναι δυνατή η προσαρμογή ούτε της διάρκειας της ως άνω περιόδου ούτε του ως άνω διαιρέτη προκειμένου να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι ο εν λόγω εργαζόμενος άσκησε το δικαίωμά του σε ελεύθερη κυκλοφορία.
 (1) ΕΕ C 269 της 10.9.2011.


text:
 19.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/33
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (Βέλγιο) στις 5 Ιουλίου 2016 — H. F. κατά Belgische Staat
 (Υπόθεση C-366/16)
 (2016/C 343/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad voor Vreemdelingenbetwistingen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: H. F.
 Καθού: Belgische Staat
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει το δίκαιο της Ένωσης, και ειδικότερα το άρθρο 27, παράγραφος 2, της οδηγίας περί ιθαγένειας (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 7 του Χάρτη, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αίτηση για τη χορήγηση άδειας διαμονής, την οποία υπήκοος τρίτης χώρας, μέλος της οικογένειας πολίτη της Ένωσης, υπέβαλε στο πλαίσιο της οικογενειακής επανενώσεως με τον πολίτη αυτόν, ο οποίος έχει ασκήσει το δικαίωμά του ελεύθερης κυκλοφορίας και εγκαταστάσεως, δύναται να απορριφθεί σε ένα κράτος μέλος λόγω απειλής η οποία απορρέει απλώς και μόνο από την παρουσία, στην κοινωνία, αυτού του μέλους της οικογένειας το οποίο κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 1, ΣΤ, της Συμβάσεως [της Γενεύης] περί του καθεστώτος των προσφύγων και του άρθρου 12, παράγραφος 2, της οδηγίας περί αναγνωρίσεως (2) αποκλείστηκε σε άλλο κράτος μέλος από το καθεστώς του πρόσφυγα λόγω αναμείξεώς του σε πράξεις οι οποίες τελέστηκαν εντός συγκεκριμένου ιστορικοκοινωνικού πλαισίου στη χώρα καταγωγής του, ενώ ο ενεστώς και πραγματικός χαρακτήρας της απειλής που η συμπεριφορά αυτού του μέλους της οικογένειας συνιστά στο κράτος μέλος διαμονής στηρίζεται μόνο σε παραπομπή στην απόφαση αποκλεισμού χωρίς να γίνει εν προκειμένω εκτίμηση του κινδύνου υποτροπής στο κράτος μέλος διαμονής;
 (1) Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ 2004, L 158, σ. 77).
 (2) Οδηγία 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας (ΕΕ 2011, L 337, σ. 9).


text:
 29.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/46
 Προσφυγή της 20ής Απριλίου 2015 — ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-57/15)
 (2015/C 213/75)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ZZ (εκπρόσωποι: S. Orlandi και T. Martin, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η διαπίστωση του παράνομου χαρακτήρα του άρθρου 9 των γενικών εκτελεστικών διατάξεων του άρθρου 11 § 2 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ της 3ης Μαρτίου 2011 (DGE), και, περαιτέρω, η ακύρωση της αποφάσεως επιβεβαιώσεως της μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας στο συνταξιοδοτικό καθεστώς των οργάνων της Ένωσης, κατ’ εφαρμογήν των νέων γενικών εκτελεστικών διατάξεων (ΓΕΔ).
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 9 των γενικών εκτελεστικών διατάξεων του άρθρου 11 § 2 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 18ης Σεπτεμβρίου 2014 περί συνυπολογισμού των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που είχε αποκτήσει η προσφεύγουσα πριν από την έναρξη της υπηρεσίας της, στο πλαίσιο της μεταφοράς τους στο συνταξιοδοτικό καθεστώς των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατ’ εφαρμογήν των γενικών εκτελεστικών διατάξεων του άρθρου 11 § 2 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ της 3ης Μαρτίου 2011·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/17
 Προσφυγή της 15ης Σεπτεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-445/10)
 ()
 2010/C 301/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Egerer και A. Alcover San Pedro)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας να θεσπίσει ή να κοινοποιήσει στην Επιτροπή εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2007/2/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαρτίου 2007, για τη δημιουργία υποδομής χωρικών πληροφοριών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα (Inspire) (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 14 Μαΐου 2009.
 (1) EE L 108, σ. 1.


text:
7 . 12 . 96 I EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 370/11
 και διοικητικές διαταξεις για να συμμορφωθεί προς την Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 οδηγία 93/9Θ/ΕΟΚ (') της Επιτροπής, της 29ης Οκτωβρίου
 1993 , σχετικά με τον κατάλογο των ουσιών που αναφέ Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι ανάλογα προς
 ρονται στο άρθρο 13 παράγραφος 1 πέμπτη περίπτωση τους ισχυρισμούς και τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν
 της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2) ή παραλεί στην υπόθεση C-356/95 (-3)· H προθεσμία μεταφοράς της
 ποντας να κοινοποιήσει τα μέτρα αυτά, παρέβη τις οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο έληξε στις 31 Οκτωβρίου
 1993 .
 υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία,
 — να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά (') ΕΕ αριθ . L 277 της 10. 11 . 1993 , σ. 33 .
 έξοδα. (:) ΕΕ ειδ. έκδ. 13/001 . σ. 34.
 ( ') Βλέπε ανωτέρω υπόθεση C-356/96, σ. 10.
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Προεδρο, τον B. Vesterdorf, την P. Lindh, τους A. Potocki και
 της 22ας Οκτωβρίου 1996 J. D. Cooke , δικαστές, γραμματέας: J. Palacio Gonzalez,
 υπάλληλος διοικήσεως , εξέδωσε στις 22 Οκτωβρίου 1996
 στην υπόθεση Τ-154/94: Comité des salines de France και απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Compagnie des salins du Midi et des salines de l'Est SA κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Κρατικές ενισχύσεις — Εθνικό σύστημα ενισχύσεων περι 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 φερειακού προσανατολισμού — Έγγραφο της Επιτροπής
 αφορόν μια ενίσχυση — Προσφυγή ακυρώσεως — Απαρά 2. Καταδικάζει τις προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα,
 δεκτο)
 περιλαμβανομένου και των εξόδων στα οποία υποβλήθη
 (96/C 370/25 ) κε η Firma BV.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) 3 . H Salt Union Ltd, η Siidwestdeutsche Salzwerke AG και η
 Verein Deutsche Salzindustrie e. V. φέρουν τα δικαστικά
 τους έξοδα.
 Στην υπόθεση Τ-154/94, Comité des salines de France, που
 εδρεύει στο Παρίσι, και Compagnie des salins du Midi et des
 (') ΕΕ αριθ . C 161 της 11.6 . 1994.
 salines de l'Est SA , που εδρεύει στο Παρίσι, εκπροσωπούμε
 νες από τους Dominique Voillemot, δικηγόρο Παρισιού , και
 Peter Verloop, δικηγόρο Άμστερνταμ, με αντίκλητο στο
 Λουξεμβούργο τον Jacques Loesch , 11 , rue Goethe , υποστη
 ριζόμενες από τις Sait Union Ltd, με έδρα το Cheshire
 (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενη από τους Jonathan
 Scott και Craig Pouncey, Solicitors, με αντίκλητο στο Λουξεμ
 βούργο το δικηγόρο Georges Baden, 8, boulevard Royal , και ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 Südwestdeutsche Salzwerke AG , με έδρα το Heilbronn (Γερ
 μανία), Verein Deutsche Salzindustrie e . V. , με έδρα τη Βόννη της 22ας Οκτωβρίου 1996
 (Γερμανία), εκπροσωπούμενες από τους Thomas Jestaedt και στις συνεκδικασθείσες υποθεσεις Τ-79/95 και Τ-80/95: Socié
 Bärbel Altes, δικηγόρους Dusseldorf, και από τους Walter té nationale des chemins de fer français και British Railways
 Klosterfelde και Karsten Metzlaff, δικηγόρους Αμβούργου , Board κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Philippe Dupont , 8-10, (Ανταγωνισμός — Σήραγγα υπό τη Μάγχη — Χορήγηση
 rue Mathias Hardt, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοι του 50 % της μεταφορικής ικανότητας της σήραγγας σε δύο
 νοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς Giuliano Marenco και Jean- σιδηροδρομικές εταιρείες — Περιορισμοί του ανταγωνι
 Paul Keppenne, και στη συνέχεια Marenco και Paul Nemitz) σμού — Απαλλαγή — Πρόσβαση των τρίτων)
 υποστηριζόμενης από την Firma BV, με έδρα τη Χάγη ( Κάτω
 Χώρες), εκπροσωπούμενη αρχικώς από τους Tom Ottervan (96/C 370/26 )
 ger και Gerrit Vriezen , δικηγόρους Ρότερνταμ, με αντίκλητο
 στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Carlos Zeyen, 67 , rue (Γλώσσες διαδικασίας: η αγγλική και η γαλλική)
 Ermesinde , με αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως της απο
 φάσεως που φέρεται ότι περιέχει το, της 7ης Φεβρουαρίου
 1994, έγγραφο της Επιτροπής προς το Comité des salines de Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-79/95 και Τ-80/95 , Société
 France , το οποίο αναφέρεται σε μια ενίσχυση που χορήγησαν nationale des chemins de fer français , με έδρα το Παρίσι,
 οι ολλανδικές αρχές στην εταιρεία Firma BV, το Πρωτοδικείο εκπροσωπουμένη από τις Barbara Rapp-Jung και Nathalie
 (τρίτο πενταμελές τμήμα) συγκείμενο από τους C. P. Briët, Flandin, δικηγόρους Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμ


text:
 10.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/7
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το tribunal de grande instance de Lyon (Γαλλία) στις 19 Φεβρουαρίου 2016 — Jean-Philippe Lahorgue κατά Ordre des avocats du barreau de Lyon, Conseil national des barreaux «CNB», Conseil des barreaux européens «CCBE», Ordre des avocats du barreau de Luxembourg
 (Υπόθεση C-99/16)
 (2016/C 165/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal de grande instance de Lyon
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτών: Jean-Philippe Lahorgue
 Καθών η αίτηση: Ordre des avocats du barreau de Lyon, Conseil national des barreaux «CNB», Conseil des barreaux européens «CCBE», Ordre des avocats du barreau de Luxembourg
 Προδικαστικό ερώτημα
 Είναι αντίθετη προς το άρθρο 4 της οδηγίας 77/249/ΕΟΚ (1) η άρνηση χορηγήσεως συσκευής Réseau Privé Virtuel des Avocats (RPVA) σε δικηγόρο ο οποίος είναι νομίμως εγγεγραμμένος στον δικηγορικό σύλλογο κράτους μέλους στο οποίο επιθυμεί να ασκήσει το επάγγελμα του δικηγόρου ως ελεύθερος επαγγελματίας που παρέχει υπηρεσίες, για τον λόγο ότι αυτή συνιστά μέτρο το οποίο εισάγει δυσμενή διάκριση και είναι ικανό να παρεμποδίσει την άσκηση του επαγγέλματος με την ιδιότητα του ελεύθερου επαγγελματία που παρέχει υπηρεσίες;
 (1) Οδηγία 77/249/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1977, περί διευκολύνσεως της πραγματικής ασκήσεως της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών από δικηγόρους (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ. 249).


text:
 16.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/47
 Προσφυγή της 23ης Ιουνίου 2016 — ZZ κατά ECDC
 (Υπόθεση F-32/16)
 (2016/C 296/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωπος: Β. Κόλιας, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου των Νόσων (ECDC)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της 21ης Σεπτεμβρίου 2015 με την οποία οριστικοποιήθηκε η έκθεση αξιολογήσεως του προσφεύγοντος για την περίοδο αξιολογήσεως 2011.
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 21ης Σεπτεμβρίου 2015 του δευτεροβάθμιου αξιολογητή, με την οποία οριστικοποιήθηκε η έκθεση αξιολογήσεως του προσφεύγοντος για την περίοδο αξιολογήσεως 2011 και, στο μέτρο που απαιτείται, να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τη σύναψη συμβάσεων προσλήψεως αρχής της 20ής Απριλίου 2016 με την οποία απορρίφθηκε η από 20 Δεκεμβρίου 2015 ένσταση του προσφεύγοντος·
 —
 να κρίνει ότι το ECDC φέρει τα δικαστικά του έξοδα και να το καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος.