text:
 1.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/46
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Μαρτίου 2010 — Henkel κατά ΓΕΕΑ — JLO Holding (LIVE)
 (Υπόθεση T-414/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση εκπτώσεως - Ανάκληση της αιτήσεως εκπτώσεως - Κατάργηση της δίκης)
 2010/C 113/75
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Henkel AG & Co. KGaA (Ντύσσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Milbradt, εν συνεχεία C. Milbradt και H. Van Volxem, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: B. Schmidt)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: JLO Holding Company LLC (Santa Monica, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: A. Klett, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 30ής Ιουλίου 2009 (υπόθεση R 609/2008-1) σχετικά με διαδικασία εκπτώσεως μεταξύ της Henkel AG & Co. KGaA και της JLO Holding Company, LLC.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει πλέον η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 312 της 19.12.2009.


text:
 24.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/14
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 19ης Ιανουαρίου 2017 [αίτηση του Amtsgericht Hannover (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ralf-Achim Vetter, Susanne Glang-Vetter, Anna Louisa Vetter, Carolin Marie Vetter κατά Germanwings GmbH
 (Υπόθεση C-521/16) (1)
 (2017/C 129/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 30 της 30.1.2017.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 16.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/29
 Προσφυγή-αγωγή της 23ης Ιανουαρίου 2013 — Meta Group κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση T-35/13)
 2013/C 79/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Meta Group (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Bartolini, V. Colcelli και A. Formica, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το χρεωστικό σημείωμα της D.G. Budget execution (general budget and EDF) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 12.11.2012 (αριθ. πρωτ. 1328694), για την «Πληρωμή μέσω συμψηφισμού απαιτήσεων και οφειλών της Επιτροπής», με το οποίο κοινοποιήθηκε από την Επιτροπή o συμψηφισμός απαιτήσεως ύψους 69 061,89 ευρώ της META Group έναντι της Επιτροπής όσον αφορά τη σύμβαση Take-it-Up (αριθ. 245637) με την αντίστοιχη οφειλή που προκύπτει από το χρεωστικό σημείωμα αριθ. 32412078833·
 —
 να ακυρώσει το χρεωστικό σημείωμα της D.G. Budget execution (general budget and EDF) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 21.11.2012 (αριθ. πρωτ. 1380282), για τον συμψηφισμό απαιτήσεως ύψους 16 772,36 ευρώ της META Group έναντι της Επιτροπής όσον αφορά τη σύμβαση BCreative (αριθ. 245599), με την αντίστοιχη οφειλή που προκύπτει από το χρεωστικό σημείωμα αριθ. 32412078833·
 —
 να ακυρώσει το χρεωστικό σημείωμα της D.G. Budget execution (general budget and EDF) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 21.11.2012 (αριθ. πρωτ. 1380323), για τον συμψηφισμό απαιτήσεως ύψους 16 772,36 ευρώ της META Group έναντι της Επιτροπής όσον αφορά τη σύμβαση BCreative με την αντίστοιχη ισόποση οφειλή·
 —
 να ακυρώσει το χρεωστικό σημείωμα της D.G. Budget execution (general budget and EDF) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 22.11.2012 (αριθ πρωτ. 1387638), για τον συμψηφισμό απαιτήσεως ύψους 220 518,25 ευρώ της Meta Group έναντι της Επιτροπής όσον αφορά τις συμβάσεις Take-it-UP (αριθ. 245637) και Ecolink+ (αριθ. 256224) ύψους 209 180,92 ευρώ, όπως προκύπτει από το χρεωστικό σημείωμα αριθ. 32412078833·
 και κατά συνέπεια:
 —
 να υποχρεώσει τη διοίκηση να καταβάλει στην προσφεύγουσα το ποσό των 424 787 ευρώ, πλέον τόκων υπερημερίας·
 —
 να υποχρεώσει τη διοίκηση να καταβάλει αποζημίωση για την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη η προσφεύγουσα·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως-ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως, οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοιοι με τους προβαλλόμενους στην υπόθεση T-34/13.


text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/47
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 14ης Σεπτεμβρίου 2010 — Da Silva Pinto Branco κατά Δικαστηρίου
 (Υπόθεση F-52/09) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Πρόσληψη - Δόκιμος υπάλληλος - Απόλυση κατά το πέρας της περιόδου δοκιμαστικής υπηρεσίας - Δικαιώματα άμυνας - Εκτίμηση των ικανοτήτων - Δικαστικός έλεγχος)
 2010/C 317/83
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Delfina Da Silva Pinto Branco (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: M. Erniquin και C. Defago, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: A. V. Placco)
 Αντικείμενο
 Κατ’ αρχάς, το αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί απολύσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας (στο εξής: προσφεύγουσα). Στη συνέχεια, το αίτημα διορισμού της προσφεύγουσας ως μόνιμης υπαλλήλου ή, επικουρικώς, επαναφοράς της στη θέση της δόκιμης υπαλλήλου. Τέλος, το αίτημα καταβολής χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω της ηθικής βλάβης την οποία αυτή υπέστη.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει την D. Da Silva Pinto Branco στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) EE C 244 της 10.10.2009, σ. 16.


text:
 1.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 431/15
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil de prud’hommes de Paris (Γαλλία) στις 22 Σεπτεμβρίου 2014 — David Van der Vlist κατά Bio Philippe Auguste SARL
 (Υπόθεση C-432/14)
 (2014/C 431/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil de prud’hommes de Paris
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: David Van der Vlist
 Εναγομένη: Bio Philippe Auguste SARL
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντιβαίνει στη γενική αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ηλικίας εθνική νομοθεσία (το άρθρο L. 1243-10 του γαλλικού code du travail) η οποία αποκλείει τους νέους που εργάζονται κατά τη διάρκεια των σχολικών ή των πανεπιστημιακών διακοπών τους από το πλεονέκτημα της αποζημιώσεως λόγω προσωρινής απασχολήσεως, όταν απασχολούνται με σύμβαση ορισμένου χρόνου την οποία δεν ακολουθεί προσφορά εργασίας αορίστου χρόνου;


text:
C 372/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 23.12.2000
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 12ης Οκτωβρι ́ου 2000
 της 17ης Οκτωβρι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση Τ-123/99, JT’s Corporation Ltd κατα ́ Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 στην υπο ́θεση Τ-27/99, Humbert Drabbe κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 («∆ιαφα ́νεια — Προ ́σβαση σε ́εγγραφα — Απο ́φαση
 94/90/ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατο ́μ — Περιεχο ́μενο της εξαιρε ́σεως
 σχετικα ́ με την προστασι ́α του δημοσι ́ου συμφε ́ροντος —
 (Υπα ́ λληλοι — Συντα ́ξεις — Κεκτημε ́νο δικαι ́ωμα πριν Επιθεωρη ́σεις και ́ερευνες — Κανο ́νας του συντα ́ κτη του
 απο ́ την ει ́σοδο στην υπηρεσι ́α των Κοινοτη ́των — Μετα- εγγρα ́φου — Αιτιολο ́γηση»)
 φορα ́ στο κοινοτικο ́ συ ́στημα — Υποβολη ́ αιτη ́σεως —
 Προθεσμι ́α)
 (2000/C 372/21)
 (2000/C 372/20)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-123/97, JT’s Corporation Ltd, με ́εδρα το
 Bromley (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω M. Cornwell-Kelly, solicitor, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμ-
 βου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο Wilson Associates, 3, boulevard
 Royal, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, (εκπρο ́σωποι:
 Στην υπο ́θεση Τ-27/99, Humbert Drabbe, υπα ́λληλος της Επιτρο- U. Wölker και X. Lewis), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Overijse (Βε ́λγιο), Επιτροπη ́ς της 11ης Μαρτι ́ου 1999, με την οποι ́α η Επιτροπη ́
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους G. van der Wal, δικηγο ́ρο παρα ́ το αρνη ́θηκε να επιτρε ́ψει στην προσφευ ́γουσα την προ ́σβαση σε
 Ηοge Raad der Nederlanden, και L.Y.J.M. Parret, δικηγο ́ρο ορισμε ́να ́εγγραφα, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο απο ́ τη V. Tiili, Προ ́εδρο, και τους R. M. Moura Ramos και
 Α. May, 31, Grand-rue, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος
 τη ́των (εκπρο ́σωποι: F. Duvieusart-Clotuche και M.C. van der διοικη ́σεως, εξε ́δωσε, στις 12 Οκτωβρι ́ου 2000, απο ́φαση με το
 Hauwaert), με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Επιτροπη ́ς της 19ης Οκτωβρι ́ου 1998 που κοινοποιη ́θηκε στον
 Ηumbert Drabbe στις 23 Οκτωβρι ́ου 1998, με την οποι ́α 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της 11ης Μαρτι ́ου
 απορρι ́φθηκε η διοικητικη ́ ́ενσταση που υπε ́βαλε ο τελευται ́ος κατα ́ 1999, καθο ́σον με αυτη ́ν η Επιτροπη ́ αρνει ́ται να επιτρε ́ψει
 της αποφα ́σεως της καθη ́ς να μη του χορηγη ́σει τη δυνατο ́τητα να στην προσφευ ́γουσα την προ ́σβαση στις εκθε ́σεις περι ́ των
 μεταφε ́ρει στο κοινοτικο ́ συνταξιοδοτικο ́ συ ́στημα τα συνταξιοδο- αποστολω ́ ν της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως μεταξυ ́ 1993 και
 τικα ́ δικαιω ́ματα που απε ́κτησε στις Κα ́τω Χω ́ρες, το Πρωτοδικει ́ο 1996 ́οσον αφορα ́ το Μπανγκλαντε ́ς, συμπεριλαμβανομε ́-
 (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους K. Lenaerts, προ ́εδρο, J. Azizi νων των παραρτημα ́των τους, και στις επιστολε ́ς που απη-
 και M. Jaeger, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος ́υθυνε η Επιτροπη ́ στην Κυβε ́ρνηση του Μπανγκλαντε ́ς
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 17 Οκτωβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το σχετικα ́ με την ακυ ́ρωση των πιστοποιητικω ́ ν προελευ ́σεως
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: στο πλαι ́σιο του συστη ́ματος γενικευμε ́νων προτιμη ́σεων.
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 3) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει το ́ημισυ των δικαστικω ́ ν της
 2) Οι δια ́δικοι φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα. εξο ́δων.
 4) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και το
 ́ημισυ των εξο ́δων της προσφευ ́γουσας.
 (1) EE C 71 της 13.3.98.
 (1) EE C 226 της 7.8.1999.


text:
24.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 21/33
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους Α. Coolen, J.-
 N. Louis, É. Marchal και S. Orlandi, δικηγόρους, με τόπο
 της 26ης Νοεμβρίου 2003 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Οικονομικής και Κοινωνικής
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Bermejo
 στην υπόθεση T-222/02: HERON Robotunits GmbH κατά Garde και D. Waelbroeck), με αντικείμενο την ακύρωση της
 Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς αποφάσεως της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής των
 (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1) Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 20ής Σεπτεμβρίου 2001 περί απορ-
 ρίψεως της υποψηφιότητας της προσφεύγουσας για τη θέση
 («Κοινοτικό σήμα — Λεκτικό σήμα ROBOTUNITS — προϊσταμένης του τμήματος ιταλικής μετάφρασης στη ∆ιεύθυνση
 Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου — Άρθρο 7, παράγραφος 1, Επιμελητείας και Μεταφράσεως καθώς και της αποφάσεως της
 στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 — Περιγραφικός 16ης Οκτωβρίου 2001, περί διορισμού άλλου υποψηφίου στη
 χαρακτήρας») θέση αυτή, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 R. García-Valdecasas, πρόεδρο, την P. Lindh και τον J. D. Cooke,
 δικαστές· γραμματέας: J. Palacio González, κύριος υπάλληλος
 (2004/C 21/69)
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 11 Νοεμβρίου 2003 απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 Στην υπόθεση T-222/02, HERON Robotunits GmbH, με έδρα 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 το Lustenau (Αυστρία), εκπροσωπούμενη από τους
 M. Bergermann και R. Hackbarth, δικηγόρους, κατά Γραφείου
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, (1) ΕΕ C 247 της 12.10.2002.
 σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: S. Bonne και
 G. Schneider), με αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως που ασκήθηκε
 κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του
 Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς
 (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 6ης Μαΐου 2002
 (υπόθεση R 1095/2000-1) με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος ROBOTUNITS ως κοινοτι-
 κού σήματος, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από της 25ης Νοεμβρίου 2003
 την V. Tiili, Πρόεδρο, και τους P. Mengozzi και Μ. Βηλαρά,
 δικαστές, γραμματέας: J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε
 στις 26 Νοεμβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: στην υπόθεση T-286/02: Oriental Kitchen SARL κατά
 Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς
 (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα. («Κοινοτικό σήμα — ∆ιαδικασία ανακοπής — Αίτηση
 καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος KIAP MOU
 — Προγενέστερα εθνικά λεκτικά σήματα MOU — Απόρ-
 (1) ΕΕ C 233 της 28.9.2002. ριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως»)
 (2004/C 21/71)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 11ης Νοεμβρίου 2003 Στην υπόθεση T-286/02, Oriental Kitchen SARL, με έδρα το
 Choisy-le-Roi (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον J.-J. Sebag,
 στην υπόθεση T-248/02, Carla Faita κατά Οικονομικής και δικηγόρο, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερι-
 Κοινωνικής Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1) κής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσω-
 ποι: B. Lory, O. Waelbroeck και O. Montalto), παρεμβαίνουσα
 (Υπάλληλοι — Κενές θέσεις — Άρθρο 29, παράγραφος 1, ενώπιον του Πρωτοδικείου Mou Dybfrost A/S, με έδρα το Εsbjerg
 του ΚΥΚ — ∆ιαδικασία διορισμού — Πρόδηλο σφάλμα (∆ανία), εκπροσωπούμενη από τον T. Steffensen, δικηγόρο, με
 εκτιμήσεως — Αιτιολογία) αντικείμενο προσφυγή που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του
 τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο
 πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (2004/C 21/70) της 28ης Ιουνίου 2002 (υπόθεση R 114/2001-4), σχετικά με την
 ανακοπή του δικαιούχου του εθνικού σήματος MOU κατά της
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) καταχωρίσεως του σημείου KIAP MOU ως κοινοτικού σήματος,
 το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους
 Ν. J. Forwood, Πρόεδρο, J. Pirrung και Α. W. H. Meij, δικαστές,
 Στην υπόθεση T-248/02, Carla Faita, υπάλληλος της Οικονομικής γραμματέας: D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 και Κοινωνικής Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος 25 Νοεμβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:


text:
 26.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 107/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 6ης Μαρτίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-196/07) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Πολιτική ανταγωνισμού - Συγκεντρώσεις επιχειρήσεων - Μη εκτέλεση ορισμένων υποχρεώσεων επιβληθείσες από την Επιτροπή - E.ON/Endesa)
 (2008/C 107/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και E. Gippini Fournier)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Μη εκτέλεση του άρθρου 2 της αποφάσεως της Επιτροπής της 26ης Σεπτεμβρίου 2006 [υπόθεση COMP/M.4197 — E.ON/Endesa — C(2006) 4279 τελικό] και του άρθρου 1 της αποφάσεως της Επιτροπής της 20ής Δεκεμβρίου 2006 [υπόθεση COMP/M.4197 — E.ON/Endesa — C(2006) 7039 τελικό]
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη καταργώντας εντός των ταχθεισών προθεσμιών:
 —
 τους όρους 1 έως 6, 8 και 17 που τέθηκαν με την απόφαση της Comisión Nacional de la Energía και οι οποίοι κρίθηκαν ασυμβίβαστοι προς το κοινοτικό δίκαιο με το άρθρο 1 της αποφάσεως της Επιτροπής της 26ης Σεπτεμβρίου 2006 [υπόθεση COMP/M.4197 — E.ON/Endesa — C(2006) 4279 τελικό], και
 —
 τους τροποποιηθέντες όρους 1, 10, 11 και 15 που τέθηκαν με απόφαση του Υπουργού Βιομηχανίας, Τουρισμού και Εμπορίου και οι οποίοι κρίθηκαν ασυμβίβαστοι προς το κοινοτικό δίκαιο με το άρθρο 1 της αποφάσεως της Επιτροπής της 20ής Δεκεμβρίου 2006 [υπόθεση COMP/M.4197 — E.ON/Endesa — C(2006) 7039 τελικό],
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2 καθεμιάς από τις αποφάσεις αυτές.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 155 της 7.7.2007.


text:
 7.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/22
 Προσφυγή της 2ας Δεκεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-532/08)
 (2009/C 32/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Dejmek και A.A. Gilly)
 Καθής: Ιρλανδία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2005/60/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2005, σχετικά με την πρόληψη της χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας, ή, εν πάση περίπτωση, παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή,
 —
 να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 15 Δεκεμβρίου 2007.
 (1) ΕΕ L 309, σ. 15.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/73
 Προσφυγή της 21ης Νοεμβρίου 2006 — FRESYGA κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-323/06)
 (2006/C 326/150)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fresyga, SA (Αλμερία, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. Rovira Daudí, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή την παρούσα προσφυγή ακύρωσης και να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση της 19ης Ιουλίου 2006, με την οποία εγκρίνεται, σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ο κατάλογος των τόπων κοινοτικής σημασίας για τη μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή, καθόσον η απόφαση αυτή αφορά τον ΤΚΣ ES6110006, και να εξαιρέσει τον ΤΚΣ αυτό από το πεδίο εφαρμογής της,
 —
 επικουρικά, να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση της 19ης Ιουλίου 2006, με την οποία εγκρίνεται, σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ο κατάλογος των τόπων κοινοτικής σημασίας για τη μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή, και να εξαιρέσει την εκμετάλλευση Coto de Padilla, η οποία βρίσκεται εντός των ορίων του δήμου του Níjar, συνολικής έκτασης 8 500 000 m2, από τον ΤΚΣ ES6110006,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακύρωσης και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή προσβάλλεται η απόφαση της Επιτροπής, της 19ης Ιουλίου 2006,σχετικά με την έγκριση, σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, του καταλόγου των τόπων κοινοτικής σημασίας για τη μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή (1), καθόσον χαρακτηρίζεται τόπος κοινοτικής σημασίας ολόκληρος ο τόπος ES6110014: Ramblas de Jergal, Tabernas y Sur de Sierra Alhamilla, ή, επικουρικά, καθόσον περιλαμβάνεται στον κατάλογο αυτό μια εκμετάλλευση που ανήκει στην προσφεύγουσα.
 Οι λόγοι ακύρωσης και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση T-322/06, Manuel Espinosa κ.λπ. κατά Επιτροπής.
 Ειδικότερα, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι κατά το χρονικό διάστημα που παρήλθε μεταξύ της πρότασης και της έγκρισης του ΤΚΣ ES6110006 η Επιτροπή δεν αξιολόγησε τις κοινωνικές και οικονομικές παραμέτρους της οικείας ζώνης ούτε την προστασία που προβλεπόταν για τις οικείες εκτάσεις, παρά τα αιτήματα που είχε υποβάλει προς τούτο ο δήμος του Níjar, αλλά απλώς δέχτηκε τις προτάσεις της τοπικής κυβέρνησης της Ανδαλουσίας, χωρίς να ελέγξει αν οι εν λόγω εκτάσεις ήσαν πράγματι κατάλληλες.
 (1) ΕΕ L 259, της 21.9.2006,σ. 1.


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/37
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 7ης Ιανουαρίου 2008 — Marmara Import-Export κατά ΓΕΕΑ — Marmara Zeytin Tarim Satis (marmara)
 (Υπόθεση T-403/03) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Ανακοπή - Ανάκληση της ανακοπής - Κατάργηση της δίκης»)
 (2008/C 64/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Marmara Import-Export GmbH (Ντύσσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. von Arnswaldt και G. Rother, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Weberndorfer)
 Έτερος διάδικος στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Marmara Zeytin Tarim Satis Kooperatifleri Birligi (Προύσα, Τουρκία) (εκπρόσωπος: A. Andorfer-Erhard, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 1ης Οκτωβρίου 2003 (υπόθεση R 515/2002-1) σχετικά με διαδικασία αvακoπής μεταξύ της Marmara Import-Export GmbH και Marmara Zeytin Tarim Satis Kooperatifleri Birligi.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Καταργεί τη δίκη.
 2.
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα και την παρεμβαίνουσα να φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και, εκάστη, το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του καθού.
 (1) ΕΕ C 71 της 20.3.2004.


text:
 9.5.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 116/20
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 2ας Απριλίου 2008 — Eurocopter κατά ΓΕΕΑ (STEADYCONTROL)
 (Υπόθεση T-181/07) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχώρισης του λεκτικού σήματος STEADYCONTROL ως κοινοτικού σήματος - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2008/C 116/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Eurocopter SAS (Marignane, Γαλλία) (εκπρόσωποι: αρχικά ο E. Soler Borda, στη συνέχεια ο R. Zeineh, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή κατά της απόφασης του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 12ης Μαρτίου 2007 (υπόθεση R 8/2006-4) σχετικά με την αίτηση καταχώρισης του λεκτικού σήματος STEADYCONTROL ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει την Eurocopter SAS στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 170 της 21.7.2007.


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/16
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Rechtbank 's-Gravenhage (Κάτω Χώρες) στις 29 Σεπτεμβρίου 2008 — Monsanto Technology κατά 1. Cefetra BV, 2. Cefetra Feed Service BV, 3. Cefetra Futures BV και 4. Δημοσίου της Αργεντινής και Miguel Santiago Campos, υπό την ιδιότητα του Υπουργού Γεωργίας, Κτηνοτροφίας, Αλιείας και Επισιτισμού, και Monsanto Technology LLC κατά 1. Vopak Agencies Rotterdam BV και 2. Alfred C. Toepfer International GmbH
 (Υπόθεση C-428/08)
 (2008/C 313/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank 's-Gravenhage
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Monsanto Technology LLC
 Εναγόμενες:
 1.
 Cefetra BV
 2.
 Cefetra Feed Service BV
 3.
 Cefetra Futures BV
 4.
 Δημόσιο της Αργεντινής, και Miguel Santiago Campos, υπό την ιδιότητα του Υπουργού Γεωργίας, Κτηνοτροφίας, Αλιείας και Επισιτισμού, παρεμβαίνον υπέρ των εναγομένων
 Ενάγουσα: Monsanto Technology LLC
 Εναγόμενες:
 1.
 Vopak Agencies Rotterdam BV
 2.
 Alfred C. Toepfer International GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 9 της οδηγίας 98/44/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Ιουλίου 1998, για την έννομη προστασία των βιοτεχνολογικών εφευρέσεων να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επίκληση της παρεχόμενης από το άρθρο αυτό προστασίας μπορεί να γίνει και σε μια κατάσταση όπως στην παρούσα δίκη, όπου το προϊόν (η αλληλουχία DNΑ) αποτελεί μέρος μιας ουσίας (αλεύρου σόγιας) η οποία εισήχθη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο χρονικό σημείο της φερόμενης προσβολής του δικαιώματος ευρεσιτεχνίας δεν επιτελούσε τη λειτουργία του, αλλά την είχε επιτελέσει (στο φυτό σόγια) ή, αφότου απομονωθεί από την ουσία αυτή και εισαχθεί στο κύτταρο ενός οργανισμού, δύναται να επιτελέσει ξανά τη λειτουργία του;
 2)
 Λαμβανομένου ως αφετηρίας ότι στο άλευρο σόγιας που η Cefetra και η ACTI εισήγαγαν στην Κοινότητα υπάρχει η προστατευόμενη αλληλουχία DNΑ της διεκδικήσεως 6 του διπλώματος ευρεσιτεχνίας με αριθ. EP 0 546 090 και λαμβανομένου εντεύθεν ως αφετηρίας ότι το DNΑ είναι κατά το άρθρο 9 της οδηγίας 98/44, ενσωματωμένο σε άλευρο σόγιας και ότι εκεί δεν επιτελεί τη λειτουργία του:
 εμποδίζει η προβλεπόμενη από την οδηγία αυτή, και ειδικότερα από το άρθρο της 9, προστασία ενός διπλώματος ευρεσιτεχνίας για βιολογικό υλικό το να παρέχει (παράλληλα) η εθνική νομοθεσία περί ευρεσιτεχνίας απόλυτη προστασία σε αυτό καθ' εαυτό το προϊόν (το DNΑ), ανεξάρτητα από το αν το DNΑ επιτελεί τη λειτουργία του, οπότε πρέπει η προστασία του άρθρου 9 να θεωρηθεί εξαντλητική στην προβλεπόμενη από το άρθρο αυτό κατάσταση όπου το προϊόν αποτελείται από γενετικές πληροφορίες ή περιέχει τέτοιες πληροφορίες και είναι ενσωματωμένο σε ένα υλικό στο οποίο περιέχονται οι γενετικές πληροφορίες;
 3)
 Έχει για την απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα σημασία το ότι το με αριθμό EP O 546 090 δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ζητήθηκε και χορηγήθηκε (στις 19 Ιουνίου 1996) πριν εκδοθεί η οδηγία 98/44 και ότι τέτοια απόλυτη προστασία του προϊόντος προβλεπόταν από την εθνική νομοθεσία περί ευρεσιτεχνίας πριν εκδοθεί η οδηγία αυτή;
 4)
 Δύνασθε κατά την απάντηση στα πιο πάνω ερωτήματα να λάβετε υπόψη τη Σύμβαση TRIPs, και ειδικότερα τα άρθρα της 27 και 30;
 (1) ΕΕ L 213. σ. 13.


text:
 30.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 10ης Μαΐου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Εσθονίας
 (Υπόθεση C-39/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Φόρος εισοδήματος - Έκπτωση φόρου - Συντάξεις γήρατος - Συνέπειες στις συντάξεις χαμηλού ύψους - Διάκριση μεταξύ φορολογουμένων κατοίκων ημεδαπής και κατοίκων αλλοδαπής)
 2012/C 194/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η εσθονική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: W. Mölls, K. Saaremäel-Stoilov και R. Lyal)
 Καθής: Δημοκρατία της Εσθονίας (εκπρόσωπος: M. Linntam)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 45 ΣΛΕΕ και 28 της Συμφωνίας ΕΟΧ — Φόρος επί των συντάξεων — Εθνική νομοθεσία μη προβλέπουσα τη δυνατότητα απαλλαγής από τον φόρο εισοδήματος για τους φορολογουμένους μη μονίμους κατοίκους ημεδαπής των οποίων το συνολικό εισόδημα είναι τόσο χαμηλό ώστε θα απαλλάσσονταν από τον φόρο αυτό αν ήσαν φορολογούμενοι κάτοικοι ημεδαπής
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Δημοκρατία της Εσθονίας, αποκλείοντας τους συνταξιούχους κατοίκους αλλοδαπής από το πλεονέκτημα των φοροαπαλλαγών του νόμου περί φορολογίας (tulumaksuseadus), της 15ης Δεκεμβρίου 1999, όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο της 26ης Νοεμβρίου 2009, όταν, λαμβανομένου υπόψη του χαμηλού ύψους των συντάξεών τους, δυνάμει της φορολογικής νομοθεσίας του κράτους μέλους κατοικίας, δεν φορολογούνται στο κράτος αυτό, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 45 ΣΛΕΕ και 28 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, της 2ας Μαΐου 1992.
 2)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Εσθονίας στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, η Πορτογαλική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Σουηδίας, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας καθώς και η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 63 της 13.3.2010.


text:
 10.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 395/14
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 4ης Σεπτεμβρίου 2014 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-192/13 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Ταμείο συνοχής - Μείωση της χρηματοδοτικής συνδρομής - Λήψη της αποφάσεως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Ύπαρξη προθεσμίας - Μη τήρηση της ταχθείσας προθεσμίας - Συνέπειες))
 (2014/C 395/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: A. Rubio González)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Pardo Quintillán και D. Recchia)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ισπανία κατά Επιτροπής (T-235/11, EU:T:2013:49).
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση C(2011) 1023 τελικό της Επιτροπής, της 18ης Φεβρουαρίου 2011, περί μειώσεως της χρηματοδοτικής ενισχύσεως του Ταμείου Συνοχής για τα στάδια του έργου «Προμήθεια και εγκατάσταση σιδηροδρομικού εξοπλισμού στη γραμμή υψηλής ταχύτητας Μαδρίτη-Σαραγόσα-Βαρκελώνη-γαλλικά σύνορα. Τμήμα γραμμής Μαδρίτη-Lérida» (CCI 1999.ES.16.C.PT.001), «Γραμμή υψηλής ταχύτητας Μαδρίτη-Βαρκελώνη. Τμήμα γραμμής Lérida- Martorell (πλατφόρμα, πρώτη φάση)» (CCI 2000.ES.16.C.PT.001), «Γραμμή υψηλής ταχύτητας Μαδρίτη-Σαραγόσα-Βαρκελώνη-γαλλικά σύνορα. Σιδηροδρομική πρόσβαση στον νέο σταθμό της Σαραγόσας» (CCI 2000.ES.16.C.PT.003), «Γραμμή υψηλής ταχύτητας Μαδρίτη-Βαρκελώνη-γαλλικά σύνορα. Τμήμα γραμμής Lérida-Martorell. Υποτμήμα X-A (Olérdola Avinyonet del Penedés)» (CCI 2001.ES.16.C.PT.007), «Νέα σιδηροδρομική πρόσβαση στη γραμμή υψηλής ταχύτητας στο Levante. Υποτμήμα La Gineta-Albacete (πλατφόρμα)» (CCI 2004.ES.16.C.PT.014).
 3)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα του Βασιλείου της Ισπανίας και στα δικαστικά της έξοδα, τόσο στην ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία όσο και στο πλαίσιο της αναιρετικής δίκης.
 (1) ΕΕ C 178 της 22.6.2013.


text:
 28.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 126/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 24 Φεβρουαρίου 2012 — Wim J. J. Slot κατά 3 H Camping-Center Heinsberg GmbH
 (Υπόθεση C-98/12)
 2012/C 126/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Wim J.J. Slot
 Αναιρεσίβλητη: 3 H Camping-Center Heinsberg GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Υφίσταται σύμβαση καταναλωτή, υπό την έννοια του άρθρου 15, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 (1), όταν έμπορος, μέσω της διαμορφώσεως της ιστοσελίδας του, κατευθύνει τη δραστηριότητά του σε άλλο κράτος μέλος, ένας δε καταναλωτής που κατοικεί στην επικράτεια του εν λόγω κράτους μέλους μεταβαίνει, βάσει των πληροφοριών στην ιστοσελίδα του εμπόρου, στον τόπο της έδρας του τελευταίου, όπου τα συμβαλλόμενα μέρη συνάπτουν σύμβαση
 ή
 στην περίπτωση αυτή, το άρθρο 15, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 44/2001, επιβάλλει να συνάπτεται η σύμβαση κατά τον τρόπο που συνάπτονται οι εξ αποστάσεως συμβάσεις;
 2)
 Εάν το άρθρο 15, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 44/2001 έχει την έννοια ότι, στην περίπτωση αυτή, η σύμβαση πρέπει καταρχήν να συναφθεί κατά τον τρόπο που συνάπτονται οι εξ αποστάσεως συμβάσεις:
 Θεμελιώνεται η διεθνής δικαιοδοσία που προβλέπεται για τις συμβάσεις καταναλωτών κατά το άρθρου 15, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 44/2001, σε συνδυασμό με το άρθρο 16, παράγραφος 2, του ίδιου κανονισμού, όταν τα συμβαλλόμενα μέρη δεσμεύονται εξ αποστάσεως μέσω προσυμφώνου, το οποίο καταλήγει αργότερα άμεσα στη σύναψη συμβάσεως;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2001, L 12, σ. 1).


text:
 22.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 23ης Απριλίου 2015 [αίτηση του Hof van Beroep te Gent (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Property Development Company NV κατά Belgische Staat
 (Υπόθεση C-16/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Φορολογία - Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρο 11, A - Διάθεση αγαθού εξομοιούμενη με παράδοση αγαθών εξ επαχθούς αιτίας - Διάθεση ακινήτου για άσκηση δραστηριότητας απαλλασσόμενης του ΦΠΑ - Βάση επιβολής του φόρου για τη διάθεση αυτή - Ενδιάμεσοι τόκοι καταβληθέντες κατά την κατασκευή του ακινήτου))
 (2015/C 205/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van Beroep te Gent
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Property Development Company NV
 κατά
 Belgische Staat
 Διατακτικό
 Το άρθρο 11, A, παράγραφος 1, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχει την έννοια ότι σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης η βάση επιβολής του φόρου για τον υπολογισμό του φόρου προστιθεμένης αξίας επί διαθέσεως, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 7, στοιχείο β', της οδηγίας αυτής, κτιρίου το οποίο ανοικοδόμησε ο υποκείμενος στον φόρο αποτελείται από την τιμή αγοράς, κατά τον χρόνο της διαθέσεως αυτής, κτιρίων των οποίων η τοποθεσία, οι διαστάσεις και τα λοιπά ουσιώδη χαρακτηριστικά είναι παρόμοια με αυτά του επίδικου κτιρίου. Συναφώς, δεν ασκεί επιρροή το ζήτημα αν μέρος της εν λόγω τιμής αγοράς προέκυψε από την καταβολή ενδιάμεσων τόκων.
 (1) ΕΕ C 102 της 7.4.2014.


text:
 7.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 2ας Ιουλίου 2015 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Davide Gullotta, Farmacia di Gullotta Davide & C. Sas κατά Ministero de la Salute, Azienda Sanitaria Provinciale di Catania
 (Υπόθεση C-497/12) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρα 49 ΣΛΕΕ, 102 ΣΛΕΕ και 106 ΣΛΕΕ - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων - Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως - Άρθρο 15 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Aπαράδεκτο))
 (2015/C 294/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Davide Gullotta, Farmacia di Gullotta Davide & C. Sas
 κατά
 Ministero de la Salute, Azienda Sanitaria Provinciale di Catania
 Διατακτικό
 Τα ερωτήματα τα οποία υποβλήθηκαν στο πλαίσιο της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Tribunale amministrativo regionale per la Sicilia (Ιταλία), με απόφαση της 9ης Οκτωβρίου 2012, και στα οποία ενέμεινε το δικαστήριο αυτό, είναι απαράδεκτα.
 (1) ΕΕ C 26 της 26.1.2013.


text:
 8.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 379/29
 Προσφυγή της 19ης Οκτωβρίου 2012 — Flughafen Lübeck κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-461/12)
 2012/C 379/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Flughafen Lübeck GmbH (Lübeck, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Núñez Müller, J. Dammann de Chapto και T. Becker, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 22 Φεβρουαρίου 2012 απόφαση της Επιτροπής περί κινήσεως της τυπικής διαδικασίας ελέγχου κατά το άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, αναφορικά με τις κρατικές ενισχύσεις SA.27585 (2012/C) (2012/NN) και SA.31149 (2012/C) (πρώην 2012/NN) (ΕΕ 2012, C 241, σ. 56), στο μέτρο που η απόφαση αυτή κινεί την τυπική διαδικασία ελέγχου σχετικά με την κλίμακα τελών της προσφεύγουσας του έτους 2006,
 —
 να ακυρώσει την προαναφερθείσα απόφαση στο μέτρο που υποχρεώνει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, δυνάμει του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 (1), να απαντήσει στην περιεχόμενη σε αυτήν διαταγή παροχής πληροφοριών της Επιτροπής σχετικά με την κλίμακα τελών της προσφεύγουσας του έτους 2006,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 Στο πλαίσιο του πρώτου λόγου ακυρώσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας καθότι κίνησε την τυπική διαδικασία ελέγχου σε σχέση με την κλίμακα τελών, παρότι η τελευταία δεν αποτελούσε αντικείμενο της προκαταρκτικής διαδικασίας ελέγχου. Η προσφεύγουσα διατείνεται συναφώς ότι, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, μπορεί να βασιστεί στην προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, η οποία επιφέρει την (μερική) ακυρότητα της προσβαλλόμενης αποφάσεως.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση της υποχρεώσεως επιμελούς και αμερόληπτης εξετάσεως
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή παρέβη το καθήκον της να προβεί σε επιμελή και αμερόληπτη εξέταση, καθότι κίνησε την τυπική διαδικασία ελέγχου σε σχέση με την κλίμακα τελών, χωρίς να παράσχει στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία ή στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να λάβουν θέση, κατά την προκαταρκτική διαδικασία ελέγχου, επί της φερόμενης εκ μέρους τους παραβάσεως του δικαίου περί κρατικών ενισχύσεων.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 108, παράγραφοι 2 και 3, ΣΛΕΕ, καθώς και των άρθρων 4, 6 και 13, παράγραφος 1, του κανονισμού 659/1999
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 108, παράγραφοι 2 και 3, ΣΛΕΕ, καθώς και τα άρθρα 4, 6 και 13, παράγραφος 1, του κανονισμού 659/1999, καθότι παρέλειψε να διεξαγάγει σε σχέση με την κλίμακα τελών την προβλεπόμενη στις διατάξεις αυτές διπλή διαδικασία ελέγχου της ενισχύσεως, η οποία αποτελείται από προκαταρκτική διαδικασία ελέγχου και από τυπική διαδικασία ελέγχου.
 4)
 Ο τέταρτος αντλείται από παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 Στο πλαίσιο του τέταρτου λόγου ακυρώσεως η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθότι υποστηρίζει ότι η κλίμακα τελών παρέχει κρατική ενίσχυση. Κατά την άποψη της προσφεύγουσας η Επιτροπή δεν έπρεπε να συναγάγει τον επιλεκτικό χαρακτήρα της κλίμακας τελών από το γεγονός ότι αυτή ισχύει μόνον για τους χρήστες του αεροδρομίου. Η προσφεύγουσα προβάλλει επιπλέον ότι η Επιτροπή δεν έπρεπε να κάνει δεκτό ότι η κλίμακα τελών πρόκειται περί κρατικού μέτρου, δεδομένου ότι, κατά την κατάρτιση της κλίμακας τελών, η προσφεύγουσα ανήκε κατά πλειοψηφία σε ιδιώτες.
 5)
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως
 Κατά την προσφεύγουσα η Επιτροπή παρέβη εξάλλου το άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, καθότι δεν αιτιολόγησε επαρκώς την κίνηση της τυπικής διαδικασίας ελέγχου σε σχέση με την κλίμακα τελών του 2006.
 6)
 Ο έκτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 10, παράγραφοι 2 και 3 του κανονισμού 659/1999
 Στο πλαίσιο του έκτου λόγου ακυρώσεως η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή παρέβη τα άρθρα 10, παράγραφοι 2 και 3 του κανονισμού 659/1999 καθότι, σε σχέση με την κλίμακα τελών, εξέδωσε έναντι της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας διαταγή παροχής πληροφοριών υπό την έννοια του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού 659/1999, χωρίς να απευθύνει προηγουμένως στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας απλή αίτηση παροχής πληροφοριών υπό την έννοια του άρθρου 10, παράγραφος 2, του κανονισμού 659/1999.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου της 22ας Μαρτίου 1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1),


text:
 13.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/32
 Αναίρεση που άσκησε στις 20 Ιανουαρίου 2015 ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) στις 13 Νοεμβρίου 2014 στην υπόθεση F-2/12, Hristov κατά Επιτροπής και EMA
 (Υπόθεση T-27/15 P)
 (2015/C 118/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) (εκπρόσωποι: J. Currall, N. Nikolova και C. Petrova)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Emil Hristov, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 13ης Νοεμβρίου 2014 στην υπόθεση F-2/12, Hristov κατά Επιτροπής και EMA·
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί των λοιπών λόγων ακυρώσεως·
 —
 να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο αναιρεσείων, προς στήριξη της αναιρέσεως προβάλλει τέσσερις λόγους.
 —
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης παραβίασε το δίκαιο της Ένωσης, καθόσον προσέδωσε στην αρχή της χρηστής διοικήσεως έκταση που αυτή δεν διαθέτει.
 —
 Επικουρικώς, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον παρέλειψε να εξακριβώσει, πριν εκδώσει την απόφασή του περί ακυρώσεως της προσβαλλόμενης πράξεως, αν η παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως θα μπορούσε να είχε ασκήσει επιρροή στο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης αποφάσεως.
 —
 Έτι επικουρικότερον, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης παραβίασε, εν πάση περιπτώσει, το δίκαιο της Ένωσης, καθόσον παρέλειψε να σταθμίσει τα αντικρουόμενα συμφέροντα και να περιορίσει τις συνέπειες της αποφάσεώς του.
 —
 Επικουρικότερα, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης παραβίασε το δίκαιο της Ένωσης, καθόσον έκρινε ότι η παρανομία της αποφάσεως της Επιτροπής θα συνεπαγόταν κατ’ ανάγκη την παρανομία της αποφάσεως του ΕΜΑ.


text:
C 171/18 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 19.7.2003
 2. να καταδικάσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. 2. Έχει σημασία για την απάντηση στο πρώτο ερώτημα το ότι,
 κατά τη νομοθετική ρύθμιση αυτού του κράτους μέλους,
 υφίσταται υπέρ του εν λόγω προσώπου δυνατότητα προαιρε-
 τικής ασφαλίσεως ως προς ορισμένους κλάδους κοινωνικής
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 ασφαλίσεως, χωρίς η προαιρετική αυτή ασφάλιση να συνδέε-
 ται με την προϋπόθεση διατηρήσεως του τόπου κατοικίας
 Η οδηγία 98/79/ΕΚ θεσπίζει εναρμονισμένους κανόνες εφαρ- του σ' αυτό το κράτος μέλος;
 μοστέους στα χαρακτηριστικά και στις διαδικασίες έγκρισης για τα
 ιατροτεχνολογικά βοηθήματα που χρησιμοποιούνται στη διάγνωση
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, τίθεται
 in vitro προκειμένου να διασφαλιστεί η ελέυθερη κυκλοφορία
 τους υπό τους καλύτερους δυνατούς όρους ασφαλείας. Το επικουρικώς το ακόλουθο ερώτημα:
 άρθρο 22 της οδηγίας επιβάλλει στα κράτη μέλη να θεσπίζουν τις
 3. Έχει το άρθρο 39 ΕΚ, σε μια κατάσταση όπως η προεκτεθείσα,
 νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτού-
 νται για να συμμορφωθούν με την οδηγία στις 7 ∆εκεμβρίου 1999 την έννοια ότι δεν συνάδει προς αυτό η αντικατάσταση μιας
 υποχρεωτικής ασφαλίσεως με μια προαιρετική ασφάλιση,
 το αργότερο και να ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά. Η
 Επιτροπή έλαβε από τις γαλλικές αρχές την από 1ης Μαρτίου όταν η λήξη της υποχρεωτικής ασφαλίσεως οφείλεται στο ότι
 τίθεται μια προϋπόθεση σχετικά με την κατοικία;
 2001 διάταξη 2001-198 που περιλαμβάνει τα αναγκαία για τη
 μεταφορά της οδηγίας νομοθετικά μέτρα. Ωστόσο, από την
 αλληλογραφία με τις εν λόγω αρχές προκύπτει ότι εκκρεμεί η (1 ) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73.
 έκδοση και η δημοσίευση των διαταγμάτων περί εφαρμογής
 προκειμένου να μπορούν να εφαρμοστούν ορισμένες διατάξεις της
 οδηγίας. ∆εδομένου ότι η Επιτροπή ουδέν στοιχείο διαθέτει το
 οποίο να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αυτά τα διατάγματα έχουν
 εκδοθεί, διαπιστώνει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία εξακολουθεί να
 μην έχει λάβει όλα τα αναγκαία για τη μεταφορά της οδηγίας
 μέτρα ή, εν πάση περιπτώσει, δεν τα έχει κοινοποιήσει στην Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 Επιτροπή. βαλε το Korkein oikeus με απόφαση της 23ης Μαΐου 2003
 στην υπόθεση The Gillette Company και Gillette Group
 ( 1) EE L 331 της 7.12.1998, σ. 1. Finland Oy κατά LA-Laboratories Ltd Oy
 (Υπόθεση C-228/03)
 (2003/C 171/26)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Rechtbank Amsterdam με απόφαση της 21ης Μαΐου Με απόφαση της 23ης Μαΐου 2003, η οποία περιήλθε στη
 2003 στην υπόθεση Α. J. van Pommeren-Bourgondiën κατά Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 Raad van Bestuur van de Sociale verzekeringsbank. 26 Μαΐου 2003, το Korkein oikeus, στο πλαίσιο της διαφοράς
 μεταξύ The Gillette Company και Gillette Group Finland Oy
 (Υπόθεση C-227/03) και LA-Laboratories Ltd Oy που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από
 το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 (2003/C 171/25) ερωτημάτων:
 1) Κατά την εφαρμογή του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοι-
 Με απόφαση της 21ης Μαΐου 2003, η οποία περιήλθε στη χείο γ', της οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1) για
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί
 26 Μαΐου 2003, το Rechtbank Amsterdam, στο πλαίσιο της σημάτων, ποια είναι τα κριτήρια:
 διαφοράς μεταξύ Α. J. van Pommeren-Bourgondiën και Raad
 van Bestuur van de Sociale verzekeringsbank που εκκρεμεί α) βάσει των οποίων πρέπει να κρίνεται αν ένα προϊόν
 ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποτελεί εξάρτημα ή ανταλλακτικό, καθώς και
 αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 β) βάσει των οποίων προσδιορίζονται τα προϊόντα που δεν
 1. Αντιτίθεται το άρθρο 13, παράγραφος 2, στοιχείο στ', του θεωρούνται ως εξάρτημα ή ανταλλακτικό, τα οποία
 κανονισμού 1408/71 ( 1) στη νομοθετική ρύθμιση κράτους ενδέχεται επίσης να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής
 μέλους, κατά την οποία ένα πρόσωπο το οποίο έχει παύσει της ως άνω διατάξεως;
 οποιαδήποτε επαγγελματική δραστηριότητα στο έδαφός του
 παραμένει ασφαλισμένο βάσει αυτής της ρυθμίσεως μόνον αν 2) Πρέπει να γίνεται με διαφορετικό τρόπο η εξέταση του
 διατηρεί εκεί την κατοικία του, ενώ το πρόσωπο αυτό θεμιτού της χρησιμοποιήσεως σήματος ανήκοντος σε τρίτον
 εξακολουθεί να είναι υποχρεωτικώς ασφαλισμένο, κατά τη ανάλογα με το αν το οικείο προϊόν αποτελεί εξάρτημα ή
 νομοθεσία αυτού του κράτους μέλους, για ορισμένους ανταλλακτικό ή ανάλογα με το αν πρόκειται για προϊόν το
 άλλους κλάδους κοινωνικής ασφαλίσεως ανεξαρτήτως της οποίο για κάποιο άλλο λόγο μπορεί να εμπίπτει στο πεδίο
 κατοικίας του; εφαρμογής της ως άνω διατάξεως;
 ---pagebreak--- 19.7.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 171/19
 3) Πώς πρέπει να ερμηνεύεται η προϋπόθεση κατά την οποία η Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 αναγραφή του σήματος επιβάλλεται να είναι «αναγκαία» του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, που ασκήθηκε στις 5 Ιουνίου
 προκειμένου να δηλωθεί ο προορισμός προϊόντος ή υπηρε- 2003
 σίας; Πληρούται το κριτήριο του «αναγκαίου» έστω και αν η
 ένδειξη του προορισμού αυτού είναι καθαυτή δυνατή χωρίς (Υπόθεση C-241/03)
 ρητή μνεία του ανήκοντος σε τρίτον σήματος, όταν παραδείγ-
 ματος χάρη αναφέρεται απλώς η τεχνική λειτουργία του
 προϊόντος; Τι σημασία έχει επ' αυτού το ότι ο καταναλωτής (2003/C 171/28)
 μπορεί να αντιληφθεί με μεγαλύτερη δυσκολία [τον προο-
 ρισμό του προϊόντος] σε περίπτωση που δεν γίνεται ρητή
 μνεία του σήματος τρίτου; Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους Γ. Ζαββό και W. Wils, άσκησε στις 5 Ιουνίου 2003 ενώπιον
 4) Τι στοιχεία πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την εκτίμηση
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του
 της συμφωνίας προς τα συναλλακτικά ήθη; Συνιστά η μνεία Βασιλείου των Κάτω Χωρών.
 στα προϊόντα ενός επιχειρηματία σήματος ανήκοντος σε τρίτο
 διαβεβαίωση ότι τα προϊόντα του αυτά αντιστοιχούν προς
 εκείνα του τρίτου τόσο από ποιοτική όσο και από τεχνική ή Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 κάποια άλλη άποψη;
 — να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών μη λαμβά-
 5) Επηρεάζει το θεμιτό της χρησιμοποιήσεως σήματος τρίτου νοντας τα αναγκαία νομοθετικά και κανονιστικά μέτρα για
 το αν ο τρίτος αυτός επιχειρηματίας διαθέτει στο εμπόριο, τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 2000/26/ΕΚ του
 επιπλέον των εξαρτημάτων ή ανταλλακτικών, και δικά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 προϊόντα σε συνδυασμό με τα οποία προορίζεται να χρησιμο- 16ης Μαΐου 2000, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των
 ποιείται το επίμαχο ανταλλακτικό ή εξάρτημα; κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης
 που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων
 ( 1) Πρώτη οδηγία της 21ης ∆εκεμβρίου 1988 για την προσέγγιση των και για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και
 νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (EE L 40 της 11.2.1989, 88/357/ΕΟΚ του Συμβουλίου (τέταρτη οδηγία ασφαλίσεως
 σ. 1). αυτοκινήτων) (1), ή τουλάχιστον μη ανακοινώνοντας στην
 Επιτροπή τα μέτρα αυτά, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 από την πρώτη οδηγία·
 — να καταδικάσει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- έξοδα.
 βαλε το Judgado de la Instancia No 35 της Βαρκελώνης
 (Ισπανία) με διάταξη της 5 Μαΐου 2003 στο πλαίσιο της
 υποθέσεως μεταξύ QDQ MEDIA, S.A. κατά Αlejandro
 Omedas Lecha Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση C-235/03) Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο έληξε
 στις 20 Ιουλίου 2002.
 (2003/C 171/27)
 (1 ) ΕΕ L 181, σ. 65.
 Με διάταξη της 5ης Μαΐου 2003, η οποία περιήλθε στη Γραμμα-
 τεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 2 Ιουνίου
 2003, το Judgado de la Instancia No 35 της Βαρκελώνης, στο
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ της QDQ MEDIA, S.A.και
 Αlejandro Omedas Lecha, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως. Το Judgado de 1a Instancia No 35
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Βαρκελώνης ζητεί από το ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 6 Ιουνίου
 τήτων να αποφανθεί επί του εξής προδικαστικού ερωτήματος:
 2003
 Στο πλαίσιο προστασίας του δανειστή που προκύπτει από την (Υπόθεση C-243/03)
 οδηγία 2000/35/ΕΚ ( 1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
 Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου, για την καταπολέμηση των
 καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές, μπορούν (2003/C 171/29)
 να θεωρηθούν έξοδα εισπράξεως της οφειλής οι δαπάνες εκπρο-
 σωπήσεως από δικηγόρο στη διαδικασία εκδόσεως διαταγής
 πληρωμής για την είσπραξη της οφειλής αυτής; Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από
 τον Ε. Traversa, επικουρούμενο από τον Ν. Coutrelis, avocat, με
 ( 1) EE L 200 της 8.8.2000, σ. 35. τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε, στις 6 Ιουνίου
 2003, προσφυγή κατά της Γαλλικής ∆ημοκρατίας ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/68
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 29ης Ιουνίου 2010 — Visser-Fornt Raya κατά Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Υπηρεσίας (Ευρωπόλ)
 (Υπόθεση F-35/09) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της Ευρωπόλ - Μη ανανέωση συμβάσεως - Σύμβαση αορίστου χρόνου - Άρθρο 6 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως της Ευρωπόλ - Αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας)
 (2010/C 288/127)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Maria Teresa Visser-Fornt Raya (Χάγη, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: αρχικώς, P. de Casparis, δικηγόρος, στη συνέχεια W. J. Dammingh και N. D. Dane, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ) (εκπρόσωποι: D. Neumann και D. El Khoury, επικουρούμενοι από τους B. Wägenbaur και R. Van der Hout, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της 12ης Ιουνίου 2008, με την οποία η καθής πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι δεν υπήρχε δυνατότητα να της προσφερθεί μόνιμη θέση, καθώς και της αποφάσεως της 7ης Ιανουαρίου 2009 με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση που υποβλήθηκε κατά της πρώτης αποφάσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση 12ης Ιουνίου 2008, με την οποία η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ) αρνήθηκε να προσφέρει σύμβαση αορίστου χρόνου στη Μ. Τ. Visser-Fornt Raya.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπόλ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 167 της 18.7.2009, σ. 26.


text:
 C 163/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.6.2000
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: πρε ́πει αργο ́τερα να διαλυθει ́, αν η ́ μο ́λις αυτη ́ μπορει ́ να λα ́βει
 χω ́ρα και εκτο ́ς της διαμετακομιστικη ́ς οδου ́ ́εχουσα παρο ́μοιο
 α) να αναγνωρι ́σει ο ́τι η ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας, μη θεσπι ́- αποτε ́λεσμα δημοσιο ́τητας;
 ζοντας η ́/και μη ανακοινω ́νοντας προς την Επιτροπη ́, τις
 αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις
 για τη συμμο ́ρφωση ́ της προς το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 1, της
 οδηγι ́ας 97/65/ΕΚ (1) της Επιτροπη ́ς, της 26ης Νοεμβρι ́ου 2) Αποτελει ́ επαρκω ́ς σοβαρη ́ παραβι ́αση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου,
 1997, για την τρι ́τη προσαρμογη ́ στην τεχνικη ́ προ ́οδο της ω ́στε να θεμελιω ́νεται, σε περι ́πτωση που συντρε ́χουν οι λοιπε ́ς
 οδηγι ́ας 90/679/ΕΟΚ (2) του Συμβουλι ́ου σχετικα ́ με την προϋποθε ́σεις, ευθυ ́νη του κρα ́τους με ́λους συ ́μφωνα με τις
 προστασι ́α των εργαζομε ́νων απο ́ κινδυ ́νους που διατρε ́χουν αρχε ́ς του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, το γεγονο ́ς ο ́τι το κρα ́τος με ́λος
 λο ́γω γης ́εκθεση ́ς τους σε βιολογικου ́ς παρα ́γοντες κατα ́ την παρε ́λειψε να επισημα ́νει στις εθνικε ́ς διατα ́ξεις του για το
 εργασι ́α (ε ́βδομη ειδικη ́ οδηγι ́α κατα ́ την ́εννοια του δικαι ́ωμα του συνε ́ρχεσθαι και την ελευθερι ́α του συνε ́ρχεσθαι
 α ́ρθρου 16, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 89/391/ΕΟΚ (3)), ο ́τι, κατα ́ τη στα ́θμιση μεταξυ ́ της ελευθερι ́ας του συνε ́ρχεσθαι
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τις οδηγι ́ες αυτε ́ς. και του δημοσι ́ου συμφε ́ροντος, πρε ́πει να λαμβα ́νονται επι ́σης
 υπο ́ψη οι αρχε ́ς του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, κυρι ́ως των θεμελιω-
 β) να καταδικα ́σει την ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας στα δικαστικα ́ δω ́ν ελευθεριω ́ν και, εν προκειμε ́νω ειδικο ́τερα, οι διατα ́ξεις
 ́εξοδα. περι ́ της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των εμπορευμα ́των, αν για
 τον λο ́γο αυτο ́ εγκρι ́νεται και πραγματοποιει ́ται
 28ωρη συγκε ́ντρωση πολιτικου ́ χαρακτη ́ρα, λο ́γω της οποι ́ας
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — σε συνδυασμο ́ με η ́δη υφισταμε ́νη απαγο ́ρευση λο ́γω
 γενικη ́ς εθνικη ́ς αργι ́ας — ει ́ναι κλειστη ́ μι ́α σημαντικη ́ για τις
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογοι με ενδοκοινοτικε ́ς μεταφορε ́ς εμπορευμα ́των οδο ́ς επι ́ τε ́σσερις
 εκει ́νους που ́εχουν προβληθει ́ στην υπο ́θεση C-105/00 (4)· η ημε ́ρες — με συ ́ντομη διακοπη ́ ολι ́γων ωρω ́ν — μεταξυ ́ α ́λλων,
 προθεσμι ́α για την μεταφορα ́ των οδηγιω ́ν στο εσωτερικο ́ δι ́καιο για το μεγαλυ ́τερο με ́ρος των μεταφορω ́ν με φορτηγα ́ οχη ́ματα;
 ́εληξε στις 30 Ιουνι ́ου 1998, χωρι ́ς να ́εχει λα ́βει η Αυστρι ́α
 πλη ́ρως τα απαραι ́τητα με ́τρα για ο ́λους τους τομει ́ς και σε ο ́λα τα
 επι ́πεδα του κρα ́τους, ιδι ́ως ο ́σον αφορα ́ τα ομο ́σπονδα κρα ́τη.
 3) Συνιστα ́ επαρκω ́ς σοβαρη ́ παραβι ́αση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου,
 ( 1) ΕΕ 1997, L 335, σ. 17. ω ́στε να θεμελιω ́νεται, σε περι ́πτωση που συντρε ́χουν οι λοιπε ́ς
 ( 2) ΕΕ 1990, L 374, σ. 1. προϋποθε ́σεις, ευθυ ́νη του κρα ́τους με ́λους συ ́μφωνα με τις
 ( 3) ΕΕ 1989, L 183, σ. 1. αρχε ́ς του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, η απο ́φαση εθνικη ́ς αρχη ́ς,
 ( 4) Επιτροπη ́ εναντι ́ον Πορτογαλι ́ας, βλ. σ. 10 του παρο ́ντος τευ ́χους συ ́μφωνα με την οποι ́α οι διατα ́ξεις του κοινοτικου ́ δικαι ́ου,
 της Επι ́σημης Εφημερι ́δας. ειδικο ́τερα περι ́ της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας εμπορευμα ́των
 και περι ́ της γενικη ́ς υποχρεω ́σεως αγαστη ́ς συνεργασι ́ας του
 α ́ρθρου 5 (νυν, α ́ρθρου 10) ΕΚ, δεν απαγορευ ́ουν
 28ωρη συγκε ́ντρωση πολιτικου ́ χαρακτη ́ρα, λο ́γω της οποι ́ας
 — σε συνδυασμο ́ με η ́δη υφισταμε ́νη απαγο ́ρευση λο ́γω
 γενικη ́ς εθνικη ́ς αργι ́ας — ει ́ναι κλειστη ́ μια σημαντικη ́ για τις
 ενδοκοινοτικε ́ς εμπορευματικε ́ς μεταφορε ́ς οδο ́ς επι ́ τε ́σσερις
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- ημε ́ρες — με συ ́ντομη διακοπη ́ ολι ́γων ωρω ́ν — μεταξυ ́ α ́λλων,
 βαλε το Oberlandesgericht Innsbruck με δια ́ταξη της για το μεγαλυ ́τερο με ́ρος των μεταφορω ́ν με φορτηγα ́ οχη ́ματα,
 1ης Φεβρουαρι ́ου 2000, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς Eugen οπο ́τε η συγκε ́ντρωση αυτη ́ δεν πρε ́πει να απαγορευθει ́;
 Schmidbeger κατα ́ ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας
 (Υπο ́θεση C-112/00)
 4) Πρε ́πει να θεωρου ́νται ανω ́τερης αξι ́ας οι στο ́χοι μιας απο ́
 (2000/C 163/20) τις αρχε ́ς εγκριθει ́σας συγκεντρω ́σεως πολιτικου ́ χαρακτη ́ρα,
 δηλαδη ́ η επιδι ́ωξη υγιεινου ́ ζωτικου ́ χω ́ρου και η επιση ́μανση
 Με δια ́ταξη της 1ης Φεβρουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη του κινδυ ́νου για την υγει ́α του πληθυσμου ́ λο ́γω των διαρκω ́ς
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις αυξανομε ́νων διακομετακομιστικω ́ν μεταφορω ́ν με φορτηγα ́
 24 Μαρτι ́ου 2000, το Oberlandesgericht Innsbruck, στο πλαι ́σιο οχη ́ματα, απ' ο ́,τι οι διατα ́ξεις του κοινοτικου ́ δικαι ́ου περι ́ της
 της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Eugen Schmidbeger και ∆ημοκρατι ́ας της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των εμπορευμα ́των κατα ́ την ́εννοια
 Αυστρι ́ας, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την του α ́ρθρου 28 ΕΚ;
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1) Πρε ́πει οι αρχε ́ς της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των εμπορευμα ́-
 των κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 30 (νυν α ́ρθρου 28) επ. 5) Υφι ́σταται ζημι ́α δικαιολογου ́σα την αξι ́ωση εκ κρατικη ́ς
 της Συνθη ́κης ΕΚ η ́ α ́λλες κοινοτικου ́ δικαι ́ου διατα ́ξεις να ευθυ ́νης η ́δη ο ́ταν ο ζημιου ́μενος μπορει ́ μεν να αποδει ́ξει ο ́λες
 ερμηνευ ́ονται υπο ́ την ́εννοια ο ́τι κρα ́τος με ́λος υποχρεου ́ται τις προϋποθε ́σεις για την πραγματοποι ́ηση κε ́ρδους, στην
 να μην περιορι ́ζει, ου ́τε να εμποδι ́ζει ουδο ́λως, σημαντικε ́ς προκειμε ́νη περι ́πτωση, επομε ́νως, τη δυνατο ́τητα εκτελε ́σεως
 οδου ́ς διαμετακομι ́σεως, ει ́τε εξα ́παντος ει ́τε — τουλα ́χιστον διεθνω ́ν εμπορευματικω ́ν μεταφορω ́ν με φορτηγα ́ οχη ́ματα που
 — ο ́σο του ́το ει ́ναι δυνατο ́ και μπορει ́ να ζητηθει ́ εντο ́ς των εκμεταλλευ ́εται ο ́διος ι αλλα ́ τα οποι ́α λο ́γω της
 ορι ́ων της καλη ́ς πι ́στεως, αυτο ́ δε, μεταξυ ́ α ́λλων, και με το να 28ωρης συγκεντρω ́ σεως παρε ́μειναν ακι ́νητα τε ́σσερις ημε ́ρες,
 μην επιτρε ́πεται να εγκριθει ́δηλωθει ́σα συγκε ́ντρωση πολιτικου ́ δεν μπορει ́ ο ́μως να αποδει ́ξει τη ζημι ́α συγκεκριμε ́νης διαδρο-
 χαρακτη ́ρα επι ́ διαμετακομιστικη ́ς οδου ́ η ́ τουλα ́χιστον να μη ́ς μεταφορα ́ς;
 ---pagebreak--- 10.6.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 163/13
 6) Στην περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο τε ́ταρτο ερω ́τημα: Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Cour d’Appel de Paris (13ο τμη ́μα) στην υπο ́θεση
 Πρε ́πει η υποχρε ́ωση αγαστη ́ς συνεργασι ́ας των εθνικω ́ν αρχω ́ν, Εισαγγελικη ́ αρχη ́ κατα ́ Claude Laguillaumie
 ειδικο ́τερα των δικαστηρι ́ων κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 5
 (νυν α ́ρθρου 10) ΕΚ, και η αρχη ́ της αποτελεσματικο ́τητας να (Υπο ́θεση C-116)
 λαμβα ́νονται υπο ́ψη και να μην εφαρμο ́ζονται επομε ́νως
 εθνικοι ́ κανο ́νες του ουσιαστικου ́ η ́ του δικονομικου ́ δικαι ́ου
 που περιορι ́ζουν την προβολη ́ αξιω ́σεων βα ́σει του κοινοτικου ́ (2000/C 163/22)
 δικαι ́ου, ο ́πως εν προκειμε ́νω της αξιω ́σεως εκ κρατικη ́ς
 ευθυ ́νης, ενο ́σω δεν ́εχει καταστει ́ πλη ́ρως σαφε ́ς το περιεχο ́-
 Με δια ́ταξη η οποι ́α περιη ́λθε στη Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου
 μενο της κοινοτικου ́ δικαι ́ου αξιω ́σεως, αφου ́ δε επιληφθει ́
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 27ης Μαρτι ́ου 2000, το Cour
 το ∆ικαστη ́ριο στο πλαι ́σιο διαδικασι ́ας για την ́εκδοση
 d’Appel de Paris (13ο τμη ́μα) ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο, στο
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως στον βαθμο ́ που αυτο ́ ει ́ναι
 πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Εισαγγελικη ́ αρχη ́ κατα ́ Claude
 αναγκαι ́ο;
 Laguillaumie,
 να αποφανθει ́ επι ́ προδικαστικου ́ ερωτη ́ματος σχετικα ́ με το
 συμβατο ́ του διατα ́γματος ης 1ης Απριλι ́ου 1992 και των υπουργι-
 κω ́ν αποφα ́σεων της 12ης Νοεμβρι ́ου 1992 και της
 30η ́ς Αυγου ́στου 1996, περι ́ εξουσιοδοτη ́σεως αποκλειστικα ́ της
 εταιρι ́ας ECO EMBALLAGE να προβαι ́νει στην ανα ́κτηση ο ́λων
 των προϊο ́ντων, εκτο ́ς υα ́λου και φαρμα ́κων, σε ο ́λη τη γαλλικη ́
 επικρα ́τεια, προς τις αρχε ́ς που διατυπω ́νονται στο α ́ρθρο 85 της
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Συνθη ́κης της Ρω ́μης (νυν α ́ρθρο 81 ΕΚ)· στο α ́ρθρο 86 της
 βαλε το Finanzgericht Münster με δια ́ταξη της Συνθη ́κης της Ρω ́μης (νυν α ́ρθρο 82 ΕΚ)· στην οδηγι ́α
 23ης Φεβρουαρι ́ου 2000 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς Andreas 91/156/ΕΟΚ (1) της 18ης Μαρτι ́ου 1991· στην οδηγι ́α
 Hoves Internationaler Transport-Service Sàrl κατα ́ 83/189/ΕΟΚ (2) της 28ης Μαρτι ́ου 1983· στα α ́ρθρα 30 και 36
 Finanzamt Borken της Συνθη ́κης της Ρω ́μης (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρα 28
 και 30 ΕΚ) και στην οδηγι ́α 94/62/ΕΚ (3) της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου
 (Υπο ́θεση C-115/00) 1994.
 (2000/C 163/21) (1) Οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 18ης Μαρτι ́ου 1991,
 για την τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ περι ́ των στερεω ́ν
 αποβλη ́των (ΕΕ L 78 σ. 32).
 Με δια ́ταξη της 23ης Φεβρουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 (2) Οδηγι ́α 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 28ης Μαρτι ́ου 1983, για
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις την καθιε ́ρωση μιας διαδικασι ́ας πληροφο ́ρησης στον τομε ́α των
 27 Μαρτι ́ου 2000, το Finanzgericht Münster, στο πλαι ́σιο της τεχνικω ́ν προτυ ́πων και προδιαγραφω ́ν (ΕΕ L 109 σ. 8).
 διαφορα ́ς Andreas Hoves Internationaler Transport-Service Sàrl (3) Οδηγι ́α 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου
 κατα ́ Finanzamt Borken, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1994 για τις συσκευασι ́ες και τα απορρι ́μματα
 ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς συσκευασι ́ας (ΕΕ L 365 σ. 10).
 ερωτημα ́των:
 1. Απαγορευ ́ει το α ́ρθρο 6 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 3118/93 του
 Συμβουλι ́ου, της 25ης Οκτωβρι ́ου 1993 (EE L 279, σ. 1),
 εθνικε ́ς κανονιστικε ́ς ρυθμι ́σεως που ́εχουν ως αποτε ́λεσμα την
 ει ́σπραξη τελω ́ν κυκλοφορι ́ας για τη χρησιμοποι ́ηση οχημα ́των
 για τη μεταφορα ́ εμπορευμα ́των, τα οποι ́α επιτρε ́πεται να
 κυκλοφορου ́ν εντο ́ς α ́λλου κρα ́τους με ́λους της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως, για τα οποι ́α ́εχει εκδοθει ́ εκει ́ α ́δεια καμποτα ́ζ και Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 τα οποι ́α εκτελου ́ν ενδομεταφορε ́ς (καμποτα ́ζ) εντο ́ς της της Ιρλανδι ́ας που ασκη ́θηκε στις 27 Μαρτι ́ου 2000
 Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας και ́εχουν εκει ́
 τον συνη ́θη το ́πο εγκαταστα ́σεω ́ς τους;
 (Υπο ́θεση C-117/00)
 2. Απαγορευ ́ει το α ́ρθρο 5 της οδηγι ́ας 93/89/ΕΟΚ του Συμβου-
 λι ́ου, της 25ης Οκτωβρι ́ου 1993 (EE L 279, σ. 32), σε (2000/C 163/23)
 περιπτω ́σεις ο ́πως στο ερω ́τημα 1, εθνικη ́ κανονιστικη ́ ρυ ́θμιση
 ο ́πως αυτη ́ του α ́ρθρου 1, παρα ́γραφος 1, αριθ. 2, δευ ́τερη
 προ ́ταση, δευ ́τερο εδα ́φιο, του KraftStG σε συνδυασμο ́ με το Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 1, αριθ. 3, του KraftStG; τον Richard Wainwright, κυ ́ριο νομικο ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο
 στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της
 Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, Centre Wagner, Kirchberg,
 α ́σκησε στις 27 Μαρτι ́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ιρλανδι ́ας.


text:
 3.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 131/35
 Αναίρεση που άσκησαν στις 5 Απριλίου 2006 οι Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH, Stadtwerke Tübingen GmbH και Stadtwerke Uelzen GmbH κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τέταρτο τμήμα) που εκδόθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2006 στην υπόθεση T-92/02, Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH, Stadtwerke Tübingen GmbH και Stadtwerke Uelzen GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηριζόμενης από τις E.ON Kernkraft GmbH, RWE Power AG, EnBW Energie Baden-Württemberg AG και Hamburgische Electricitäts-Werke AG
 (Υπόθεση C-176/06 P)
 (2006/C 131/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH, Stadtwerke Tübingen GmbH και Stadtwerke Uelzen GmbH [εκπρόσωποι: οι δικηγόροι D. Fouquet και P. Becker]
 Λοιποί διάδικοι: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, E.ON Kernkraft GmbH, RWE Power AG, EnBW Energie Baden-Württemberg AG και Hamburgische Electricitäts-Werke AG
 Αιτήματα των αναιρεσειουσών
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 26ης Ιανουαρίου 2006, στην υπόθεση T-92/02, Stadtwerke Schwäbisch Hall κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1),
 —
 εφόσον η υπόθεση είναι ώριμη για την έκδοση αποφάσεως, να ακυρώσει την απόφαση C(2001) 3967 τελ. της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2001, καθόσον με αυτή διαπιστώνεται ότι τα αποθεματικά για τη διάθεση των αποβλήτων και την οριστική παύση λειτουργίας πυρηνικών σταθμών στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν αποτελούν ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ,
 —
 εφόσον η υπόθεση δεν είναι ώριμη για την έκδοση αποφάσεως, να την αναπέμψει, προκειμένου να συζητηθεί εκ νέου, στο πρώτο πενταμελές τμήμα του Πρωτοδικείου, δεδομένου ότι αυτό ήταν ο νόμιμος δικαστής των αναιρεσειουσών κατά την αρχική δίκη στον πρώτο βαθμό,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα έξοδα του πρώτου βαθμού,
 —
 να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα έξοδα της κατ' αναίρεση δίκης.
 Επικουρικώς:
 —
 να απορρίψει το αίτημα των παρεμβαινουσών περί επιβολής των εξόδων τους από τη δίκη σε πρώτο βαθμό στις αναιρεσείουσες.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως οι αναιρεσείουσες βάλλουν κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου με την οποία έκρινε νόμιμη την απόφαση της Επιτροπής ότι η πίστωση του φόρου που επιβάλλεται επί των αποθεματικών για τη διάθεση των αποβλήτων και την παύση λειτουργίας πυρηνικών σταθμών στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν μπορεί να θεωρηθεί ως κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ. Ως λόγο αναιρέσεως προβάλλουν παραβίαση του δικονομικού και του ουσιαστικού κοινοτικού δικαίου.
 Παρά τις υφιστάμενες προφανείς νομικές δυσκολίες και τη σπουδαιότητα της υποθέσεως, το Πρωτοδικείο, χωρίς να συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις, παρέπεμψε την υπόθεση από το πρώτο πενταμελές στο τέταρτο τριμελές τμήμα. Τούτη η αναίτια και αδικαιολόγητη παραπομπή της υποθέσεως σε μικρότερο τμήμα, μολονότι η διαδικασία εκκρεμούσε επί πολλά έτη, προσβάλλει το δικαίωμα των αναιρεσειουσών να δικαστούν από τον νόμιμο δικαστή.
 Το Πρωτοδικείο δεν διέκρινε μεταξύ των προϋποθέσεων στοιχειοθετήσεως κρατικής ενισχύσεως και των προϋποθέσεων κινήσεως της επίσημης διαδικασίας κυρίου ελέγχου. Δεδομένου ότι στην οικεία υπόθεση υπήρχαν σοβαρές δυσχέρειες νομικής και πραγματικής φύσεως όσον αφορούσε την ύπαρξη κρατικής εγγυήσεως αναλήψεως των υποχρεώσεων, την επάρκεια του προσδιορισμού των υποχρεώσεων παύσεως λειτουργίας και διαθέσεως αποβλήτων, καθώς και το συγκεκριμένο ύψος των αποθεματικών, τα φορολογικά πλεονεκτήματα και το συνολικό κόστος της παύσεως λειτουργίας, δεν επιτρεπόταν στην Επιτροπή να περιοριστεί σε προκαταρκτικό μόνον έλεγχο. Αντιθέτως, στην υπό κρίση υπόθεση υποχρεούνταν να εισέλθει στο επίσημο στάδιο της ελεγκτικής διαδικασίας.
 Περαιτέρω, το Πρωτοδικείο δεν εκτίμησε ορθά τον επιλεκτικό χαρακτήρα της γερμανικής ρυθμίσεως περί αποθεματικών. Αγνόησε το γεγονός ότι η απαλλαγή των αποθεματικών από τον φόρο, η οποία παρέχεται στον κλάδο της παραγωγής ατομικής ενέργειας, συνιστά εξαίρεση από το γενικά ισχύον φορολογικό καθεστώς. Ωστόσο, η εξαίρεση αυτή είναι επιτρεπτή μόνον αν οι μελλοντικές υποχρεώσεις είναι επαρκώς καθορισμένες, προϋπόθεση η οποία δεν συντρέχει εν προκειμένω: Ο καθορισμός των κριτηρίων που αφορούν το χρονικό σημείο της παύσεως της λειτουργίας, τις συνδεόμενες με την παύση λειτουργίας υποχρεώσεις καθώς και τις έννομες συνέπειες της μη τηρήσεως των σχετικών διατάξεων είναι εντελώς ανεπαρκής. Ακόμα όμως και αν δεν διαπιστώνεται de jure ότι η ενίσχυση έχει επιλεκτικό χαρακτήρα, ένα μέτρο ενδέχεται να αντιβαίνει στη νομοθεσία για τις κρατικές ενισχύσεις όταν είναι πρόσφορο να ευνοήσει συγκεκριμένες επιχειρήσεις. Η οδηγία για την ελευθέρωση της εσωτερικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας υποχρεώνει τα κράτη μέλη να αναλάβουν δράση για την άρση των διακρίσεων και των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού. Παρά ταύτα, το Πρωτοδικείο δεν διαπίστωσε ότι υπήρχε υποχρέωση της Γερμανικής Κυβερνήσεως να μεταβάλει την εθνική πρακτική ως προς τα αποθεματικά, η οποία, εξαιτίας της επιλεκτικής υποστηρίξεως συγκεκριμένων οικονομικών κλάδων, αντιβαίνει ευθέως στην οδηγία και στην αρχή της «πρακτικής αποτελεσματικότητας».
 Τέλος, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν ότι εσφαλμένως καταδικάστηκαν, με την προσβαλλόμενη απόφαση, στα δικαστικά έξοδα των παρεμβαινουσών. Εφόσον παρενέβησαν σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας, κατά το οποίο τα ουσιώδη δικόγραφα είχαν ήδη κατατεθεί, η συμμετοχή τους στη δίκη προς υποστήριξη της καθής αναπόφευκτα ήταν ελάχιστη. Τούτο δεν δικαιολογούσε την καταδίκη των προσφευγουσών στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) ΕΕ C 74, σ. 15


text:
 25.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 147/33
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 21ης Μαρτίου 2013 — Dalmasso κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-112/11) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Αποδοχές - Ετήσια αναπροσαρμογή των αποδοχών και των συντάξεων των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού - Άρθρα 64, 65, και 65α του ΚΥΚ - Παράρτημα XI του ΚΥΚ - Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1239/2010 - Διορθωτικοί συντελεστές - Υπάλληλοι που είναι τοποθετημένοι στην Ispra)
 2013/C 147/60
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Raffaele Dalmasso (Monvalle, Ιταλία), (εκπρόσωπος: C. Mourato, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και D. Martin)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση του εκκαθαριστικού σημειώματος μισθοδοσίας του προσφεύγοντος για τον Φεβρουάριο του 2011 και των εκκαθαριστικών σημειωμάτων μισθοδοσίας των επόμενων μηνών επί των οποίων εφαρμόστηκε ο νέος διορθωτικός συντελεστής για την πόλη Varese δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 1239/2010, του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2010
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Ο Raffaele Dalmasso φέρει τα δικαστικά έξοδά του και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρεμβαίνον, φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 6 της 7.1.2012, σ. 27.


text:
10.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 7/41
 Προσφυγή του Philip Vanlangendonck κατά της Επιτροπής — παραβίαση της αρχής του κράτους δικαίου και της Συνθήκης
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις ΕΚ, καθόσον, αντιθέτως προς τη γνώμη του προέδρου της
 27 Οκτωβρίου 2003 εξεταστικής επιτροπής, o διευθυντής της ΥΕΠΕΚ δέχθηκε ότι
 δεν προβλέπεται, βάσει της προκηρύξεως του διαγωνισμού,
 (Υπόθεση Τ-361/03) η δυνατότητα ισοβαθμίας των υποψηφίων στην προφορική
 εξέταση, και τούτο παρά την πάγια νομολογία ότι η εξε-
 ταστική επιτροπή δεσμεύεται από το κείμενο της προκηρύ-
 (2004/C 7/75)
 ξεως του διαγωνισμού·
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) — παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως των υποψηφίων.
 Ο προσφεύγων αναρωτιέται συναφώς για ποιον λόγο η
 εξεταστική επιτροπή, ενώ ανταποκρίθηκε άριστα στο καθήκον
 Ο Philip Vanlangendonck, κάτοικος Overijse (Βέλγιο), εκπροσω- της να επιλέξει και να κατατάξει τους υποψηφίους βάσει των
 πούμενος από τον Bernard Laurent, δικηγόρο, άσκησε στις ικανοτήτων τους από τον 1o μέχρι τον 149o καλύτερο
 31 Οκτωβρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών βαθμό, αποδείχθηκε ξαφνικά ανίκανη να συγκρίνει και να
 Κοινοτήτων αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο- επιλέξει μεταξύ των επτά υποψηφίων που ισοβάθμησαν.
 τήτων.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ελέγξει τη νομιμότητα της αποφάσεως που εξέδωσε ο
 διευθυντής της ΥΕΠΕΚ (Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων) υπό την ιδιότητά του ως Α∆Α Προσφυγή του Rafael Bustamante Tello κατά του Συμβου-
 (αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής), η οποία κοινοποιή- λίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 4 Νοεμ-
 θηκε στις 25.07.2003 και παρελήφθη στις 28.07.2003 και βρίου 2003
 είχε ως αντικείμενο την απόρριψη των υπ' αριθμό R/134/03
 και R/139/103 ενστάσεων που ο προσφεύγων κατέθεσε στην
 ΑDIM. B.2 — Τμήμα «προσφυγών», στις 27 Μαρτίου 2003, (Υπόθεση T-368/03)
 στρεφόμενος κατά της αρνήσεως να ακυρωθεί ή να διορθωθεί
 ο δημοσιευμένος κατάλογος επιτυχόντων του διαγωνισμού
 (2004/C 7/76)
 COM/A/10/01, λόγω καταφανών σφαλμάτων και
 παρατυπιών·
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 — να ελέγξει τη νομιμότητα της αρνητικής απαντήσεως της
 Α∆Α και του προέδρου της εξεταστικής επιτροπής του
 διαγωνισμού COM/A/10/01 στο αίτημα για παροχή εξηγή-
 σεων ή αντικειμενικών και συναφών πληροφοριών· O Rafael Bustamante Tello, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπρο-
 σωπούμενος από τους δικηγόρους Ramón García-Gallardo και
 — να καταδικάσει την αντίδικο να καταβάλει στον Dolores Domínguez Pérez, άσκησε στις 4 Νοεμβρίου 2003
 προσφεύγοντα ποσό 400 000 Ευρώ, ως αποζημίωση προς προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη (με πάσα επιφύλαξη κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 σχετικά με αύξηση ή μείωση του ποσού κατά τη διάρκεια της
 διαδικασίας).
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα — να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου της 28ης Ιουλίου
 2003, η οποία απέρριψε την διοικητική προσφυγή της
 14ης Απριλίου 2003, μη αναγνωρίζοντας σε αυτόν δικαίωμα
 Ο προσφεύγων στην υπόθεση αυτή στρέφεται κατά της αρνήσεως στο επίδομα εκπατρισμού και, κατά συνέπεια, και στα λοιπά
 της διοικήσεως αφενός να ακυρώσει ή να διορθώσει τον κατάλογο συνδεόμενα με αυτό επιδόματα,
 των επιτυχόντων του διαγωνισμού COM/Α/10/01 λόγω καταφα-
 νών σφαλμάτων και παρατυπιών και αφετέρου να παράσχει τις — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 πληροφορίες που ζήτησε ο προσφεύγων, προκειμένου να είναι σε
 θέση να διερευνήσει εάν υπέστη δυσμενή διάκριση λόγω εθνικότη-
 τας κατά τη διεξαγωγή και τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων της
 προφορικής εξετάσεως του ως άνω διαγωνισμού.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των ισχυρισμών του, o προσφεύγων επικαλείται:
 Ο προσφεύγων στην παρούσα δίκη αντιτίθεται στη μη αναγνώριση
 — καταφανή νομική ή πραγματική πλάνη, λόγω του ότι η από την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή του δικαιώματός του
 εξεταστική επιτροπή ενέγραψε στον εφεδρικό κατάλογο 156 στο επίδομα εκπατρισμού και στα λοιπά συνδεόμενα με αυτό
 επιτυχόντες αντί 150 που προέβλεπε η προκήρυξη του επιδόματα (άρθρο 4 του Παραρτήματος VII του Κανονισμού
 διαγωνισμού· Υπηρεσιακής Καταστάσεως.


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/34
 Προσφυγή της 22ας Μαρτίου 2010 — Saupiquet κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-131/10)
 2010/C 148/60
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Saupiquet (Courbevoie Cedex, Γαλλία) (εκπρόσωπος: R. Ledru, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει στο σύνολό της την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αριθ. REM 07/08 με ημερομηνία 16 Δεκεμβρίου 2009·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως C(2009) 10005, τελικό, της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2009, με την οποία ανακοινώνεται στις γαλλικές αρχές ότι δεν είναι δικαιολογημένη η επιστροφή στην προσφεύγουσα των εισαγωγικών δασμών για κονσέρβες τόνου καταγωγής Ταϊλάνδης [φάκελος REM 07/08].
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις που είχε να εγγυηθεί την υπό ίσους όρους και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση στην ποσόστωση αριθ. 09.2005 για την περίοδο 2007/2008 των εισαγωγέων, που είναι εγκατεστημένοι στη Γαλλία ή σε άλλα κράτη μέλη όπου τα τελωνεία είναι κλειστά την Κυριακή σύμφωνα με τον νόμο, οι οποίοι κατέθεσαν τις τελωνειακές διασαφήσεις τους τη Δευτέρα 2 Ιουλίου 2007,
 —
 παραλείποντας να λάβει, υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως όπου η ποσόστωση αυτή ανοίχθηκε την Κυριακή 1η Ιουλίου 2007, κανονιστικής φύσεως μέτρα που να παρέχουν τη δυνατότητα να τύχουν οι εν λόγω εισαγωγείς ίσης μεταχειρίσεως με τρόπο που να μην εισάγει δυσμενείς διακρίσεις, και
 —
 παραλείποντας να μεταφέρει την ημερομηνία κατά την οποία ανοίχθηκε η εν λόγω ποσόστωση στη Δευτέρα 2 Ιουλίου 2007 μολονότι η ποσόστωση αυτή ήταν πολύ οριακή.


text:
16.5.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 151/7
 Poioy rtmsekersgäy pqeäpei ma euaqlorseiä jasó moälo sg sgälasoy jai sot óqhqot 5) jai rsiy 31 Dejelbqiäot 1994
 rsiclgä pot dem tpóqvei euaqlorseäo erxseqijoä diäjaio (oärom auoqó siy koipeäy diasóneiy).
 jai so jqósoy leäkoy dem eävei epikeänei rtmsekersgä apoä
 sgm wakiäda pot pqobkeäpei g odgciäa; (1) EE L 340 sgy 31.12.1993, r. 15.
 (2) EE C 137 sgy 2.5.1998, r. 12.
 Le ókka koäcia, poia eiämai rsgm peqiäpsxrg atsgä g
 eäjsarg euaqlocgäy sgy odgciäay jai poioy pqeäpei ma
 hexqgheiä oäsi eiämai o euaqlorseäoy rtmsekersgäy: 1 %; 0 %;
 jai ciasiä oävi 0,25 % gä 0,50 %;
 (1) EE eid. eäjd. 09/001, r. 40. Diacqaugä sgy tpoheärexy C-287/97 (1)
 (2) EE eid. eäjd. 09/001, r. 20.
 (3) EE L 156 sgy 15.6.1985, r. 23. (98/C 151/12)
 Le diósang sgy 17gy Repselbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-287/97 (aiäsgrg sgy Pretura cir-
 condariale di Bassano cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó-
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rexy): Claudio Matteazzi jasó Caseificio Sociale S. Rocco
 jasó sot Barikeiäot sgy Irpamiäay, pot arjgähgje rsiy Scarl.
 16 Laqsiäot 1998
 (Tpoäherg C-73/98) (1) EE C 295 sgy 27.9.1997.
 (98/C 151/11)
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä soty Juan Guerra FernaÂndez jai GeÂrard Berscheid, le
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz,
 Centre Wagner, órjgre rsiy 16 Laqsiäot 1998, emxäpiom sot Diacqaugä sgy tpoheärexy C-160/97 (1)
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó (98/C 151/13)
 sot Barikeiäot sgy Irpamiäay.
 Le diósang sgy 4gy Dejelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio: Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 1. ma amacmxqiärei oäsi so Bariäkeio sgy Irpamiäay, lg eävomsay diacqaugä sgy tpoheärexy C-160/97: Episqopgä sxm Etqx-
 herpiärei jai heärei re euaqlocgä, otäse amajoimxärei rsgm paøjxäm Joimosgäsxm jasó Isakijgäy Dglojqasiäay.
 Episqopgä, siy molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy
 diasóneiy pot eiämai amacjaiäey cia sg euaqlocgä sgy odg- (1) EE C 199 sgy 28.6.1997.
 ciäay 93/318/EOJ, sot Rtlbotkiäot, sgy 22ay Dejelbqiäot
 1993, rvesijó le sgm sqopopoiägrg sgy odgciäay 85/73/
 EOJ cia sg vqglasodoäsgrg sxm tceiomolijxäm epihex-
 qgärexm jai ekeäcvxm sxm mxpxäm jqeósxm jai sxm
 jqeósxm potkeqijxäm, paqeäbg siy tpovqeäxreiy pot tpeä-
 vei apoä sg rtmhgäjg EJ (1), Diacqaugä sgy tpoheärexy C-173/97 (1)
 (98/C 151/14)
 2. ma jasadijórei so jahotä rsa dijarsijó eänoda.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa Le diósang sgy 4gy Dejelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai paqelueqgä diacqaugä sgy tpoheärexy C-173/97: Episqopgä sxm Etqx-
 le sa pqobakkoälema rsgm tpoäherg C-66/98 (2)ç g pqoherliäa paøjxäm Joimosgäsxm jasó Ekkgmijgäy Dglojqasiäay.
 cia sg heärpirg seäsoixm leäsqxm eäkgne, amsirsoiävxy, rsiy
 31 Dejelbqiäot 1993 (oärom auoqó siy apaisgäreiy sot paqaq- (1) EE C 199 sgy 28.6.1997.


text:
 Αριθ. C 74/2 I EL ι Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25 . 3 . 95
 επιτρεπει σε κράτος μέλος να επιφυλάσσει σε υπήκοο προσεπικληθεντων στην κύρια δικη, η έκδοση προδικαστικής
 άλλον κράτους μέλους, o οποίος, κάνοντας χρήση του αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 14 παράγρα
 δικαιώματος του ελεύθερης κυκλοφορίας, ασκείμισθωτή φος 1 στοιχείο α) και παράγραφος 2 στοιχείο β) σημείο i) του
 δραστηριότητα στο έδαφος του πρώτου κράτους, λιγότε κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης
 ρο ευνοϊκή μεταχείριση από αυτήν που επιφυλάσσει σε Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής
 ημεδαπό o οποίος βρίσκεται στην ίδια κατάσταση. ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα
 μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της
 2. Το άρθρο 48 της συνθήκης έχει την έννοια ότι απαγορεύει Κοινότητας, και του άρθρου 12 στοιχείο α) του κανονισμού
 την εφαρμογή νομοθεσίας κράτους μέλους που επιβάλλει (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 του Συμβουλίου της 21ης Μαρτίου 1972
 σε εργαζόμενο υπήκοο άλλου κράτους μέλους, o οποίος περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ)
 κατοικεί στο κράτος αυτό και ασκεί μισθωτή δραστηριό αριθ. 1408/71 , όπως κωδικοποιήθηκαν με τον κανονισμό
 τητα στο έδαφος του πρώτου κράτους, βαρύτερη φορο (ΕΟΚ) αριθ. 2001/83 του Συμβουλίου της 2ας Ιουνίου
 λογία από τη φορολογία που επιβάλλει σε εργαζόμενο 1983 (2), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους F. A. Schockw
 που κατοικεί στο έδαφος του πρώτου κράτους και ασκεί eiler (εισηγητή), G. F. Mancini και G. Hirsch, δικαστές,
 την ίδια δραστηριότητα, εφόσον, όπως στην υπόθεση της γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: H. A. Rühl,
 κυρίας δίκης, o υπήκοος του δεύτερου κράτους αντλεί το κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 16 Φεβρουαρίου
 εισόδημά του πλήρως ή σχεδόν πλήρως μόνον από τη 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 δραστηριότητα που ασκεί στο πρώτο κράτος και δεν
 πραγματοποιεί στο δεύτερο κράτος εισοδήματα επαρκή 1 . H κατάσταση δανού εργαζομένου, κατοικούντος στη
 για να υποβληθούν στο κράτος αυτό σε φορολογία Δανία και απασχολουμένου αποκλειστικώς από επιχείρη
 καθιστώσα δυνατόν να ληφθεί υπόψη η προσωπική και ση με έδρα τη Γερμανία, o οποίος, στο πλαίσιο της εν λόγω
 οικογενειακή του κατάσταση. σχέσεως εργασίας, ασκεί συνήθως, περισσότερες ώρες
 εβδομαδιαίως, και για περίοδο που δεν περιορίζεται
 3. Το άρθρο 48 της συνθήκης έχει την έννοια ότι εμποδίζει τη στους δώδεκα μήνες, μέρος της δραστηριότητάς του στη
 νομοθεσία κράτους μέλους να προβλέπει στον τομέα των Δανία, υπάγεται στο άρθρο 14 παράγραφος 2 στοιχείο β)
 αμέσων φόρων διαδικασίες, όπως τον ετήσιο συμψηφισμό σημείο i) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του
 των κρατήσεων στην πηγή για το φόρο επί των μισθών και Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των
 την εκκαθάριση από τη φορολογική αρχή του φόρου των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς,
 εισοδημάτων από μισθωτές υπηρεσίες, μόνον υπέρ των στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογένειών τους
 κατοίκων ημεδαπής, αποκλειομένων των φυσικών προ που διακινούνται εντός της Κοινότητας.
 σώπων που δεν έχουν ούτε κατοικία ούτε συνήθη διαμονή
 στο έδαφος του, αλλά πραγματοποιούν στο κράτος αυτό 2. O όρος «δραστηριότητα» κατά την έννοια του άρθρου 14
 εισοδήματα από μισθωτές υπηρεσίες. παράγραφος 2 στοιχείο β) σημείο i) του κανονισμού
 (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 περιλαμβάνει τον όρο «μισθωτή
 (!) ΕΕ αριθ. C 177 της 29. 6. 1993. δραστηριότητα».
 0) ΕΕ αριθ. C 332 της 18. 12. 1993.
 (2) ΕΕ αριθ. L 230 της 22. 8. 1983, α. 6.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 16ης Φεβρουάριου 1995 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 στην υπόθεση C-425/93: (αίτηση του Schleswig-Holsteini υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio,
 sches Landessozialgericht για την έκδοση προδικαστικής Τμήμα II, με διατάξεις της 19ης Οκτωβρίου 1994 στις
 αποφάσεως): Calle Grenzshop Andresen GmbH & Co. KG υποθέσεις 1. Radio Torre Sri, 2. Rete A Sri, 3. Vallau Italiana
 κατά Allgemeine Ortskrankenkasse für den Kreis Schleswig Promomarket Sri, 4. Radio Italia Solo Musica Sri κ.λπ.,
 Flensburg (') 5. GETE (Tele Nova), 6. Toscana TV κ.λπ. και 7. Nuova
 Antenna Tre SpA κ.λπ. κατά Ministero delle Poste e Tele
 (Κοινωνική ασφαλιση των διακινουμένων εργαζομένων — . comunicazioni
 Καθορισμός της εφαρμοστέας νομοθεσίας)
 (Υποθέσεις C-328/94, C-329/94 C-337/94, C-338/94, και
 95/C 74/03) C-339/94, C-21/95 και C-22/95)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) 95/C 74/04)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο Με διαταξεις της 19ης Οκτωβρίου 1994, οι οποίες περιήλθαν
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων στις 12 Δεκεμβρίου 1994, στις 28 Δεκεμβρίου 1994, στις
 Στην υπόθεση C-425/93 , που έχε ως αντικείμενο αίτηση του 30 Ιανουαρίου 1995 και την 1η Φεβρουαρίου 1995, το
 Schleswig-Holsteinisches Landessozialgericht προς το Δικα Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio, τμήμα II, στο
 στήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΟΚ, πλαίσιο των διαφορών μεταξύ 1 . Radio Torre Sri (C-328/94),
 με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που 2. Rete A Sri (C-329/94), 3. Vallau Italiana Promomarket Sri
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Calle (C-337/94), 4. Radio Italia Solo Musica κ.λπ. (C-338/94), 5.
 Grenzshop Andresen GmbH & Co. KG και Allgemeine GETE (Tele Nova) (C-339/94), 6. Toscana TV κ.λπ. (C-21/95)
 Ortskrankenkasse fur den Kreis Schleswig-Flensburg, παρι και 7. Nuova Antenna Tre SpA κ.λπ. (C-22/95) κατά Ministero
 στεμάνων της Bundesanstalt fur Arbeit, του Bundesver delle Poste e Telecomunicazioni [Υπουργείου Ταχυδρομείων
 sicherungsanstalt fur Angestellte και του Börge Wandahl, και Τηλεπικοινωνιών], που εκκρεμούν ενώπιον του ,


text:
 18.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Baranya Megyei Bíróság (Ουγγαρία) στις 22 Φεβρουαρίου 2011 — Mahagében Kft. κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága
 (Υπόθεση C-80/11)
 2011/C 179/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Baranya Megyei Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Mahagében Kft.
 Καθής: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει να ερμηνευθεί η οδηγία 2006/112 (1) κατά τρόπον ώστε ο υποκείμενος στον ΦΠΑ, ο οποίος πληροί τις σχετικές με την έκπτωση από τον ΦΠΑ ουσιαστικές προϋποθέσεις, να στερείται του δικαιώματος εκπτώσεως του ΦΠΑ κατά τους ορισμούς της εν λόγω οδηγίας βάσει εθνικής νομοθεσίας ή πρακτικής η οποία απαγορεύει την έκπτωση από τον ΦΠΑ που έχει καταβληθεί κατά την κτήση των οικείων αγαθών όταν το σχετικό τιμολόγιο συνιστά το μοναδικό αξιόπιστο έγγραφο που πιστοποιεί την παράδοση των αγαθών και ο υποκείμενος στον φόρο δεν διαθέτει άλλο έγγραφο με το οποίο ο εκδότης του τιμολογίου να αποδεικνύει ότι είχε στη διάθεσή του τα εν λόγω αγαθά, ήταν σε θέση να τα παραδώσει και εκπλήρωσε τις σχετικές με τη φορολογική δήλωση υποχρεώσεις του; Μπορεί το κράτος μέλος να απαιτεί από τον αποδέκτη του τιμολογίου, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 273 της οικείας οδηγίας και προς διασφάλιση της ορθής εισπράξεως του ΦΠΑ και προς αποφυγή της απάτης, την ύπαρξη άλλου εγγράφου που να βεβαιώνει ότι ο εκδότης του τιμολογίου κατείχε και παρέδωσε ή απέστειλε τα αγαθά στον αποδέκτη του τιμολογίου;
 2)
 Είναι σύμφωνη προς τις αρχές της ουδετερότητας και της αναλογικότητας, τις οποίες επανειλημμένως αναγνωρίζει το Δικαστήριο για την εφαρμογή της οδηγίας, η έννοια της προσήκουσας επιμέλειας που περιέχεται στο άρθρο 44, παράγραφος 5, του ουγγρικού Κώδικα ΦΠΑ, σύμφωνα με την οποία η φορολογική αρχή και η πάγια νομολογία επιτάσσουν στον αποδέκτη του τιμολογίου να ελέγχει αν ο εκδότης του τιμολογίου είναι υποκείμενος στον φόρο, έχει προβεί σε λογιστική καταγραφή των αγαθών, εκδίδει τιμολόγιο αγοράς για τα αγαθά αυτά και έχει εκπληρώσει τις σχετικές με τη δήλωση και την καταβολή του ΦΠΑ υποχρεώσεις του;
 3)
 Πρέπει να ερμηνευθούν τα άρθρα 167 και 178, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/112, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, υπό την έννοια ότι εμποδίζουν την εφαρμογή εθνικής νομοθεσίας ή πρακτικής η οποία εξαρτά το δικαίωμα εκπτώσεως του φόρου από την προϋπόθεση της αποδείξεως εκ μέρους του υποκείμενου στον φόρο αποδέκτη του τιμολογίου ότι ο εκδότης του τιμολογίου αυτού έχει εκπληρώσει όλες τις νόμιμες υποχρεώσεις του;
 (1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE L 347, σ. 1).