text:
 2.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 34/53
 Προσφυγή-αγωγή της 18ης Νοεμβρίου 2014 — ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-134/14)
 (2015/C 034/65)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: ZZ (εκπρόσωποι: S. Rodrigues, A. Tymen, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής περί αποκλεισμού της υπάρξεως ζημίας της οποίας η επέλευση να προκύπτει από το χρονικό διάστημα το οποίο παρήλθε μέχρις ότου η Επιτροπή αποδείξει την επαγγελματική αιτία της ασθενείας της προσφεύγουσας-ενάγουσας και περί καταβολής αποζημιώσεως στην προσφεύγουσα-ενάγουσα, ανερχομένης μόλις σε 2 000 ευρώ ως αντιστάθμιση για την κατάσταση αβεβαιότητας στην οποία είχε περιέλθει η προσφεύγουσα-ενάγουσα όσον αφορά την αναγνώριση της επαγγελματικής αιτίας της ασθενείας της, καθώς και αίτημα επιδικάσεως χρηματικής ικανοποιήσεως για την ηθική βλάβη που φέρεται ότι υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 8ης Αυγούστου 2014, η οποία παρελήφθη από την προσφεύγουσα-ενάγουσα την 1η Οκτωβρίου 2014 με συστημένη επιστολή και με την οποία απορρίφθηκε η από 24 Απριλίου 2014 διοικητική ένσταση της προσφεύγουσας-ενάγουσας·
 —
 εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 3ης Φεβρουαρίου 2014, με την οποία έγινε μόνον εν μέρει δεκτό το από 16 Οκτωβρίου 2013 αίτημα αποζημιώσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας·
 —
 να απευθύνει διαταγή περί αποκαταστάσεως της ηθικής βλάβης της προσφεύγουσας-ενάγουσας, το ύψος της οποίας αποτιμάται, ex aequo et bono, σε 20 000 ευρώ·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.


text:
 11.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Νοεμβρίου 2015 — Société des produits Nestlé κατά ΓΕΕΑ — Terapia (ALETE)
 (Υπόθεση T-544/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού λεκτικού σήματος ALETE - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα ALETA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Αναστολή της διοικητικής διαδικασίας - Κανόνας 20, παράγραφος 7, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95])
 (2016/C 007/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Ελβετία) (εκπρόσωποι: A. Jaeger-Lenz, A. Lambrecht και S. Cobet-Nüse, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Terapia SA (Cluj Napoca, Ρουμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ (υπόθεση R 1128/2013-4), της 19ης Μαΐου 2014, σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Terapia SA και la Société des produits Nestlé SA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 19ης Μαΐου 2014 (υπόθεση R 1128/2013-4).
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Το ΓΕΕΑ φέρει, πέραν των δικών του εξόδων, και τα δικαστικά έξοδα της Société des produits Nestlé.
 (1) EE C 339 της 29.9.2014.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/11
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Φινλανδίας, που ασκήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2005
 (Υπόθεση C-54/05)
 (2005/C 93/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους M. van Beek και M. Huttunen, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 9 Φεβρουαρίου 2005 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Φινλανδίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Φινλανδίας, επιβάλλοντας την υποχρέωση να έχουν άδεια διαμετακομίσεως τα οχήματα που χρησιμοποιούνται και είναι ταξινομημένα νομίμως εντός άλλου κράτους μέλους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 28 και 30 EK·
 2)
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Φινλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Από τις διατάξεις του ισχύοντος στη Φινλανδία διατάγματος 1598/1995 περί ταξινομήσεως οχημάτων προκύπτει ότι κάθε μόνιμος κάτοικος Φινλανδίας υποχρεούται να ζητεί προσωρινή άδεια διαμετακομίσεως κατά την εισαγωγή στη χώρα οχήματος το οποίο ήταν προηγουμένως νομίμως ταξινομημένο και ασφαλισμένο σε άλλο κράτος μέλος ή κατά τη διαμετακόμιση του οχήματος αυτού μέσω της Φινλανδίας με προορισμό άλλο κράτος μέλος ή τρίτη χώρα. Συνεπώς, ο μόνιμος κάτοικος Φινλανδίας δεν μπορεί να χρησιμοποιεί στη Φινλανδία χωρίς να έχει τέτοια άδεια όχημα που ήταν προηγουμένως νομίμως ταξινομημένο και ασφαλισμένο εντός άλλου κράτους μέλους. Για να μπορέσει να λάβει άδεια διαμετακομίσεως ο κάτοικος Φινλανδίας ο οποίος εισάγει στη χώρα όχημα που ήταν προηγουμένως νομίμως ταξινομημένο σε άλλο κράτος μέλος υποχρεούται να διακόψει το ταξίδι του στο σημείο διελεύσεως των συνόρων, όπου μπορεί να ζητήσει τη χορήγηση της εν λόγω αδείας καταβάλλοντας τα αντίστοιχα τέλη. Πριν από τη χορήγηση της αδείας ο ενδιαφερόμενος δεν μπορεί να χρησιμοποιεί το όχημα εντός της Φινλανδίας. Η άδεια διαμετακομίσεως χορηγείται κατα κανόνα για επτά ημέρες, κατόπιν δε, αν ο ενδιαφερόμενος που εισήγαγε το όχημα επιθυμεί να το χρησιμοποιεί νομίμως με άλλο τρόπο και χωρίς την κάλυψη της προσωρινής αδείας διαμετακομίσεως, υποχρεούται να προβεί στην ταξινόμησή του στα οικεία φινλανδικά μητρώα οχημάτων.
 Κατά το άρθρο 28 ΕΚ απαγορεύονται μεταξύ των κρατών μελών οι ποσοτικοί περιορισμοί κατά την εισαγωγή και τα μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος προς τους περιορισμούς αυτούς.
 Όταν επιβάλλεται στον κάτοικο Φινλανδίας που εισάγει στη χώρα όχημα το οποίο ήταν προηγουμένως νομίμως ταξινομημένο σε άλλο κράτος μέλος ή που πραγματοποιεί τη διαμετακόμιση ενός τέτοιου οχήματος μέσω της Φινλανδίας με προορισμό άλλο κράτος μέλος ή τρίτη χώρα να διακόψει το ταξίδι του κατά τη διάβαση των συνόρων, προκειμένου να λάβει άδεια διαμετακομίσεως για το όχημα αυτό, τούτο σημαίνει ότι η επιβολή, όσον αφορά το όχημα αυτό, τέτοιων συστηματικών διατυπώσεων κατά τη διάβαση των συνόρων έχει όλα τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά ώστε να καλύπτεται σαφώς από τις διατάξεις του άρθρου 28 ΕΚ που απαγορεύει τους ποσοτικούς περιορισμούς και τα μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος,
 Η Δημοκρατία της Φινλανδίας δεν προσκόμισε κάποιο στοιχείο που να δικαιολογεί τον ισχυρισμό ότι ο μόνος τρόπος για την εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας των φορολογικών ελέγχων είναι η επιβολή ενός συστήματος χορηγήσεως αδείας διαμετακομίσεως, πράγμα το οποίο σημαίνει στην πράξη ότι επιβάλλεται σε κάθε μόνιμο κάτοικο Φινλανδίας συστηματικά η υποχρέωση εκπληρώσεως ειδικών διατυπώσεων κατά τη διάβαση των συνόρων, δηλαδή η υποχρέωση να διακόψει το ταξίδι του σε σημείο όσο το δυνατόν πλησιέστερο προς το σημείο διαβάσεως των συνόρων και να ζητήσει τη χορήγηση αδείας διαμετακομίσεως, χωρίς να υπάρχει κάποια πρόβλεψη στον νόμο για τη δυνατότητα χρησιμοποιήσεως στη Φινλανδία οχήματος το οποίο νομίμως έχει ταξινομηθεί, είναι ασφαλισμένο και έχει υποστεί τεχνικό έλεγχο εντός άλλου κράτους μέλους. Τέτοιες συστηματικές διατυπώσεις κατά τη διάβαση των συνόρων αποτελούν καταρχήν περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων.
 Σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι το σύστημα της αδείας διαμετακομίσεως μπορεί γενικά να στηρίζεται στο άρθρο 30 ΕΚ (quod non), η Επιτροπή εκτιμά ότι, εν πάση περιπτώσει, το προβλεπόμενο κατά κανόνα από το ως άνω διάταγμα επταήμερο διάστημα ισχύος της αδείας είναι υπέρμετρα βραχύ.
 Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω στοιχείων, η Επιτροπή θεωρεί ότι το ισχύον στη Φινλανδία σύστημα της αδείας διαμετακομίσεως το οποίο προβλέπει το διάταγμα 1598/1995, αντιβαίνει προς τα άρθρα 28 και 30 ΕΚ. Αν το Δικαστήριο κρίνει ότι το σύστημα της αδείας διαμετακομίσεως μπορεί γενικά να στηρίζεται στο άρθρο 30 ΕΚ, η Επιτροπή εκτιμά ότι, εν πάση περιπτώσει, το προβλεπόμενο κατά κανόνα από το ως άνω διάταγμα επταήμερο διάστημα ισχύος της αδείας είναι αντίθετο προς τα άρθρα 28 και 30 ΕΚ


text:
 19.12.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 475/8
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 12ης Οκτωβρίου 2016 [αίτηση του Prekršajni Sud u Bjelovaru (Κροατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Renata Horžić (C-511/15), Siniša Pušić (C-512/15) κατά Privredna banka Zagreb d.d., Božo Prka
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-511/15 και C-512/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Συμβάσεις καταναλωτικής πίστεως - Οδηγία 2008/48/ΕΚ - Σύμβαση στεγαστικού δανείου - Κυμαινόμενο επιτόκιο - Υποχρεώσεις του δανειστή - Εθνική ρύθμιση εφαρμοζόμενη σε συμβάσεις οι οποίες ήταν σε ισχύ κατά τον χρόνο ενάρξεως της ισχύος της - Δεν εφαρμόζεται η οδηγία 2008/48))
 (2016/C 475/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η κροατική
 Αιτούν δικαστήριο
 Prekršajni Sud u Bjelovaru
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Renata Horžić (C-511/15), Siniša Pušić (C-512/15)
 κατά
 Privredna banka Zagreb d.d., Božo Prka
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 23 και 30, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας, όπως οι επίμαχες στις κύριες δίκες, με τις οποίες ο δανειστής υποχρεώνεται, επ’ απειλή ποινικών κυρώσεων, να τηρεί ορισμένες, σχετικές με το κυμαινόμενο επιτόκιο, υποχρεώσεις όσον αφορά συμβάσεις οι οποίες είναι σε ισχύ κατά την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος των διατάξεων αυτών, εφόσον οι εν λόγω συμβάσεις πιστώσεως δεν εμπίπτουν στο καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής και, επιπλέον, οι ως άνω υποχρεώσεις δεν αποσκοπούν στην εφαρμογή των διατάξεων της οδηγίας
 (1) ΕΕ C 27 της 25.1.2016.


text:
 30.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 191/10
 Αναίρεση που άσκησε στις 27 Φεβρουαρίου 2016 η Orange Polska SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 17 Δεκεμβρίου 2015 στην υπόθεση T-486/11, Orange Polska κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-123/16 P)
 (2016/C 191/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Orange Polska SA (εκπρόσωποι: D.M. Beard QC, A. Howard, Barristers, M. Modzelewska de Raad, adwokat, P. Paśnik, adwokat)
 Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji, European Competitive Telecommunications Association
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της· επικουρικώς
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 2 της προσβαλλομένης αποφάσεως στο σύνολό του· ή επικουρικώς
 —
 να μειώσει προσηκόντως το επιβληθέν με την προσβαλλόμενη απόφαση πρόστιμο· ή επικουρικώς
 —
 να αναπέμψει την προσβαλλόμενη απόφαση περί επιβολής του προστίμου στην Επιτροπή· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεώς της, η αναιρεσείουσα προβάλλει τρεις λόγους — με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως αμφισβητείται το ουσιαστικό κύρος της διαπιστώσεως περί παραβάσεως στην επίδικη απόφαση της Επιτροπής, ενώ οι δύο άλλοι λόγοι αφορούν το ποσό του επιβληθέντος προστίμου βάσει του άρθρου 2 της αποφάσεως.
 α.
 Πρώτον, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και σε πλάνη εκτιμήσεως καθόσον δεν απαίτησε από την Επιτροπή να αποδείξει οποιοδήποτε έννομο συμφέρον για τη συνέχιση της έρευνας και για την έκδοση αποφάσεως περί διαπιστώσεως παραβάσεως σχετιζόμενης με συμπεριφορά αναγόμενη στο παρελθόν.
 β.
 Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε πολλάκις σε πλάνη περί το δίκαιο και/ή παραμόρφωσε τα αποδεικτικά στοιχεία επικυρώνοντας την εκτίμηση της Επιτροπής σχετικά με τις συνέπειες της παραβάσεως προκειμένου να υπολογίσει το ύψος του προστίμου.
 γ.
 Τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των αποδεικτικών στοιχείων αρνούμενο να αναγνωρίσει τις επενδύσεις στις οποίες προέβη η Orange προκειμένου να μειώσει το πρόστιμο λόγω των ελαφρυντικών περιστάσεων.


text:
3.2.96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 31/17
 Διαγραφή της υποθέσεως C-82/94 (') γραφή της υποθέσεως C-56/95 : Brühler Kreditbank eG κατα
 Finanzamt Brühl .
 (96/C 31/35
 Με διάταξη της 27ης Οκτωβρίου 1995, o Προεδρος του (') EE αριθ. C 119 της 13 . 5. 1995 .
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-82/94: Andréas Mohringer κατά
 Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs e.V.
 (') EE αριθ. C 120 της 30. 4. 1994. Διαγραφή της υποθέσεως C-86/95 (')
 96/C 31/38)
 Με διάταξη της 15ης Νοεμβρίου 1995 , o Πρόεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 Διαγραφή της υποθέσεως C-108/94 (>) διαγραφή της υποθέσεως C-86/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 (96/C 31 /36) κών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της
 Γερμανίας.
 Με διάταξη της 24ης Οκτωβρίου 1995, o Προεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη ( · ) ΕΕ αριθ. C 159 της 24. 6. 1995.
 διαγραφή της υποθέσεως C-108/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της
 Γερμανίας.
 ί 1 ΕΕ αριθ . C 161 της 11 . 6. 1994. Διαγραφή της υποθέσεως C-101/95 (')
 (96/C 31/39)
 Με διάταξη της 18ης Οκτωβρίου 1995 , o Πρόεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη δια
 Διαγραφή της υποθέσεως C-56/95 (') γραφή της υποθέσεως C-101/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 (96/C 31/37 Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμα
 νίας.
 Με διάταξη της 18ης Οκτωβρίου 1995, o Προεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη δια (') ΕΕ αριθ . C 159 της 24. 6. 1995 .
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ghouders van Levend Vee, καθώς και τα φυσικά και νομικά
 της 13ης Δεκεμβρίου 1995 πρόσωπα, μέλη της ενώσεως αυτής, των οποίων τα ονόματα
 περιλαμβάνονται στον πίνακα που επισυνάπτεται στην από
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-481/93 και Τ-484/93, φαση, εγκατεστημένες στο Roosendaal (Κάτω Χώρες), άπα
 Vereniging van Exporteurs in Levende Varkens κατά Επι ντες εκπροσωπούμενοι από τον Inné Cath, δικηγόρο Χάγης,
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Lambert
 (Ζώντες χοίροι — Αποφάσεις 93/128/ΕΟΚ και 93/177/ΕΟΚ Dupong, 14, rue des Bains, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 της Επιτροπής σχετικά με ορισμένα προστατευτικά μέτρα Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Thomas van Rijn, Tom Ottervan
 που αφορούν τη φυσαλιδώδη νόσο των χοίρων στις Κάτω ger και Harold Nyssens), που είχαν ως αντικείμενο, αφενός,
 Χώρες και την Ιταλία — Προσφυγή ακυρώσεως — Αγωγή την ακύρωση των αποφάσεων 93/128/ΕΟΚ και 93/177/ΕΟΚ
 αποζημιώσεως) της Επιτροπής της 26ης Φεβρουαρίου και της 26ης Μαρτίου
 (96/C 31/40) 1993 αντιστοίχως σχετικά με ορισμένα προστατευτικά μέτρα
 που αφορούν τη φυσαλιδώδη νόσο των χοίρων στις Κάτω
 Χώρες και την Ιταλία (ΕΕ αριθ. L 50, σ. 29 και ΕΕ αριθ. L 74,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική) σ. 88), και, αφετέρου , την επιδίκαση αποζημιώσεως, το
 Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. P. Briët,
 προεδρεύοντα, C. W. Bellamy και J. Azizi, δικαστές, γραμ
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-481/93 και Τ-484/93, ματέας: B. Pastor, εξέδωσε στις 13 Δεκεμβρίου 1995 απόφαση
 Vereniging van Exporteurs in Levende Varkens, καθώς και τα με το ακόλουθο διατακτικό:
 φυσικά και νομικά πρόσωπα, μέλη της ενώσεως αυτής, των
 οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στον πίνακα που
 επισυνάπτεται στην απόφαση , Nederlandse Bond van Waa 1 . Απορρίπτει τις προσφυγές-αγωγές.


text:
 9.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/12
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαρτίου 2011 — Πορτογαλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-387/07) (1)
 (ΕΤΠΑ - Μείωση χρηματοδοτικής συνδρομής - Συνολική επιδότηση προς στήριξη της τοπικής επενδύσεως στην Πορτογαλία - Προσφυγή ακυρώσεως - Πραγματοποιηθείσες δαπάνες - Ρήτρα διαιτησίας)
 2011/C 113/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes, S. Rodrigues και A. Gattini)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Guerra e Andrade και L. Flynn)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2007) 3772 της Επιτροπής, της 31ης Ιουλίου 2007, περί μειώσεως της συνδρομής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Αναπτύξεως (ΕΤΠΑ), όσον αφορά τη συνολική επιδότηση προς στήριξη της τοπικής επενδύσεως στην Πορτογαλία βάσει της αποφάσεως C(95) 1769 της Επιτροπής, της 28ης Ιουλίου 1995.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Δημοκρατία της Πορτογαλίας φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 297 της 8.12.2007.


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/28
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hof van beroep te Antwerpen (Βέλγιο) στις 15 Μαΐου 2013 — Provincie Antwerpen κατά Mobistar NV
 (Υπόθεση C-264/13)
 2013/C 207/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van beroep te Antwerpen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείουσα: Provincie Antwerpen
 Εφεσίβλητη: Mobistar NV
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχουν/έχει το άρθρο 6 και/ή το άρθρο 13 της οδηγίας 2002/20/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγίας για την αδειοδότηση) την έννοια ότι δεν επιτρέπουν/επιτρέπει σε δημόσια αρχή κράτους μέλους να επιβάλλει φορολογική επιβάρυνση, για σχετικούς με τον προϋπολογισμό ή για άλλους λόγους, στην οικονομική δραστηριότητα των φορέων που εκμεταλλεύονται δίκτυα τηλεπικοινωνιών η οποία διεξάγεται, στο έδαφος που εμπίπτει στην αρμοδιότητα της εν λόγω αρχής ή σε μέρος αυτού, με τη διατήρηση ιστών, πυλώνων ή κεραιών κινητής τηλεφωνίας που χρησιμοποιούνται για τη δραστηριότητα αυτή;
 (1) EE L 108, σ. 21.


text:
 6.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 101/33
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 19ης Φεβρουαρίου 2013 — BB κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-17/11) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Συμβασιούχος υπάλληλος - Μη ανανέωση συμβάσεως ορισμένου χρόνου - Προσφυγή ακυρώσεως - Αγωγή αποζημιώσεως)
 2013/C 101/61
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-Ενάγουσα: BB (εκπρόσωπος: A. Blot, δικηγόρος)
 Καθής-Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και G. Berscheid)
 Αντικείμενο
 Το αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της καθής-εναγομένης περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας η οποία είναι συμβασιούχος υπάλληλος.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα και καταδικάζεται στο ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων της BB.
 3)
 Η BB φέρει τα δύο τρίτα των δικαστικών της εξόδων
 (1) EE C 186 της 25.6.2011, σ. 33.


text:
 23.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 219/6
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (Πολωνική Δημοκρατία) στις 9 Μαΐου 2011 — Grand Sp. zo.o. κατά Dyrektor Izby Gelnej w Gdyni
 (Υπόθεση C-214/11)
 2011/C 219/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Grand Sp.zo.o.
 Καθού: Dyrektor Izby Gelnej w Gdyni
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Πρέπει το άρθρο 1, σημείο 11, της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων (1) και προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών (ΕΕ L 204, σ. 37, όπως τροποποιήθηκε) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι οι «τεχνικοί κανόνες», των οποίων σχέδια πρέπει δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 1, της οδηγίας να διαβιβάζονται στην Επιτροπή, περιλαμβάνουν και νομοθετική διάταξη η οποία απαγορεύει την παράταση της ισχύος αδειών για δραστηριότητες στον τομέα των μηχανικών παιγνίων με μικρά κέρδη;
 (1) Οδηγία 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22ας Ιουνίου 1998 για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών (EE L 204, σ. 37), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του και του Συμβουλίου της 20ής Ιουλίου 1998 για την τροποποίηση της οδηγίας 98/34/ΕΚ για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών (EE L 217, σ. 18).·


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/3
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (ολομέλεια)
 της 5ης Οκτωβρίου 2004
 στην υπόθεση C-475/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Παράβαση του άρθρου 90, πρώτο εδάφιο, ΕΚ - Ειδικοί φόροι καταναλώσεως επί της αλκοόλης και των αλκοολούχων ποτών - Εφαρμογή για το ούζο συντελεστή μικρότερου από εκείνον που ισχύει για τα άλλα αλκοολούχα ποτά - Σύννομο του συντελεστή αυτού σε σχέση με οδηγία κατά της οποίας δεν ασκήθηκε προσφυγή εντός της προβλεπομένης από το άρθρο 230 ΕΚ προθεσμίας)
 (2004/C 300/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Στην υπόθεση C-475/01, που έχει ως αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 6 Δεκεμβρίου 2001, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. Traversa και M. Κοντού-Durande), υποστηριζόμενη από το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: K. Manji) κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (εκπρόσωποι: A. Σαμώνη-Ράντου και Π. Μυλωνόπουλος), το Δικαστήριο (ολομέλεια), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, C. Gulmann, J.-P. Puissochet και J. N. Cunha Rodrigues, προέδρους τμήματος, R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric και S. von Bahr (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 5 Οκτωβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας, και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 68 της 16.3.2002.


text:
 17.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 383/22
 Προσφυγή της 26ης Αυγούστου 2016 — FTI Touristik κατά EUIPO — Prantner und Giersch (Fl)
 (Υπόθεση T-475/16)
 (2016/C 383/30)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: FTI Touristik GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Parr, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Harald Prantner (Αμβούργο, Γερμανία) και Daniel Giersch (Μονακό, Μονακό)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούντες: Οι αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «Fl» — Υπ’ αριθ. 12 201 273 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 16ης Ιουνίου 2016, στην υπόθεση R 480/2015-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο,
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
4.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 352/31
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 12ης Οκτωβρι ́ου 1999 της 14ης Οκτωβρι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση T-48/96, Acme Industry Co. Ltd κατα ́ Συμ- στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-191/96 και Τ-106/97,
 βουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1) CAS Succhi di Frutta SpA κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (1)
 (Ντα ́μπινγκ — 'Αρθρα 2, παρα ́ γραφος 3, στοιχει ́ο β', περι ́-
 πτωση ii, και 2, παρα ́ γραφος 10, στοιχει ́ο β', του κανο- (Κοινη ́ γεωργικη ́ πολιτικη ́ — Επισιτιστικη ́ βοη ́θεια —
 νισμου ́ (ΕΟΚ) 2423/88 — Αναδρομικη ́ εφαρμογη ́ του ∆ιαδικασι ́α διαγωνισμου ́ — Πληρωμη ́ των μειοδοτω ́ ν σε
 κανονισμου ́ (ΕΚ) 3283/94 — Κανονικη ́ κατασκευασμε ́νη φρου ́τα α ́λλα απο ́ εκει ́να που προσδιορι ́ζονταν στην προ-
 αξι ́α — Προσδιορισμο ́ς των εξο ́δων ΠΓ∆ και του περιθω- κη ́ρυξη του διαγωνισμου ́)
 ρι ́ου κε ́ρδους — Αξιοπιστι ́α των στοιχει ́ων — Επιβαρυ ́ν-
 σεις κατα ́ την εισαγωγη ́ και ́εμμεσοι φο ́ροι)
 (1999/C 352/55)
 (1999/C 352/54)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-191/96 και Τ-106/97, CAS
 Succhi di Frutta SpA, με ́εδρα το Castagnaro (Ιταλι ́α), εκπροσωπο-
 Στην υπο ́θεση T-48/96, Acme Industry Co. Ltd, με ́εδρα υ ́μενη απο ́ τον Alberto Miele, δικηγο ́ρο Πα ́δοβας, τους Antonio
 την Μπανγκο ́γκ, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Jacques Bourgeois, Tizzano και Gian Michele Roberti, δικηγο ́ρους Να ́πολης, και τον
 δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlo Scarpa, δικηγο ́ρο Βενετι ́ας, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 δικηγο ́ρο Marc Loesch, 8, rue Zithe, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Paolo Ziotti και Alberto Dal Ferro), με
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: Antonio Tanca, Hans-Jürgen αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως των αποφα ́σεων της Επιτροπη ́ς
 Rabe και Georg M. Berrisch), υποστηριζομε ́νου απο ́ την Επιτροπη ́ C (96) 2208, της 6ης Σεπτεμβρι ́ου 1996 (υπο ́θεση Τ-191/96),
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: Nicolas Khan) και τη περι ́ τροποποιη ́σεως της αποφα ́σεως της 14ης Ιουνι ́ου 1996, και
 Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι: Kareen Rispal-Bellanger και C (96) 1916, της 22ας Ιουλι ́ου 1996 (υπο ́θεση Τ-106/97),
 Sujiro Seam), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ ακυρω ́σεως του κανο- σχετικα ́ με την προμη ́θεια χυμου ́ φρου ́των και μαρμελα ́δας στους
 νισμου ́ (ΕΚ) 5/96 του Συμβουλι ́ου, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1995, πληθυσμου ́ς της Αρμενι ́ας και του Αζερμπαϊτζα ́ν, που προβλε ́πεται
 για την επιβολη ́ οριστικω ́ν δασμω ́ν αντιντα ́μπινγκ στις εισαγωγε ́ς στον κανονισμο ́ (ΕΚ) 228/96, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα),
 φου ́ρνων μικροκυμα ́των καταγωγη ́ς Λαϊκη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της συγκει ́μενο απο ́ τους A. Potocki, προ ́εδρο, και C. W. Bellamy και
 Κι ́νας, ∆ημοκρατι ́ας της Κορε ́ας, Μαλαισι ́ας και Ταϊλα ́νδης και για A. W. H. Meij, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις
 την οριστικη ́ ει ́σπραξη του επιβληθε ́ντος προσωρινου ́ δασμου ́ 14 Οκτωβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (EE 1996, L 2, σ. 1), το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο πενταμελε ́ς τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους J. D. Cooke, Προ ́εδρο, R. Garcı́a-
 Valdecasas, P. Lindh, J. Pirrung και Μ. Βηλαρα ́, δικαστε ́ς· γραμ- 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση C (96) 2208 της Επιτροπη ́ς της 6ης
 ματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 12 Οκτωβρι ́ου 1999 απο ́φαση με Σεπτεμβρι ́ου 1996.
 το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 2) Απορρι ́πτει ως απαρα ́δεκτη την προσφυγη ́ στην υπο ́θεση
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. Τ-106/97.
 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα ́εξοδα ́ της και τα ́εξοδα στα 3) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα στην υπο ́-
 οποι ́α υποβλη ́θηκε το Συμβου ́λιο. θεση Τ-191/96. 'Εκαστος των διαδι ́κων θα φε ́ρει τα δικα ́
 του ́εξοδα στην υπο ́θεση Τ-191/96 R. Καταδικα ́ζει την
 προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα που αντιστοιχου ́ν στην
 3) Η Επιτροπη ́ και η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α φε ́ρουν τα ́εξοδα ́ υπο ́θεση Τ-106/97.
 τους.
 (1) EE C 180 της 22.6.96. (1) EE C 94 της 22.3.1997 και C 199 της 28.6.1997.


text:
 28.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 160/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Απριλίου 2011 — Visa Europe και Visa International Service κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-461/07) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά υπηρεσιών αποδοχής συναλλαγών πραγματοποιούμενων με πιστωτικές ή προθεσμιακές κάρτες - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Περιορισμός του ανταγωνισμού - Δυνητικός ανταγωνιστής - Πρόστιμα - Ελαφρυντικές περιστάσεις - Εύλογη προθεσμία - Ασφάλεια δικαίου - Δικαιώματα άμυνας)
 2011/C 160/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Visa Europe Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)· και Visa International Service Association (Wilmington, Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Morris, QC, H. Davies και A. Howard, barristers, V. Davies και H. Masters, solicitors, εν συνεχεία S. Morris και P. Scott, solicitor, A. Howard, V. Davies και C. Thomas, solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς F. Arbault, N. Khan και V. Bottka, εν συνεχεία N. Khan και V. Bottka)
 Αντικείμενο
 Κυρίως, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2007) 4471 τελικό της Επιτροπής, της 3ης Οκτωβρίου 2007, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (COMP/D1/37.860 — Morgan Stanley/Visa International και Visa Europe), και, επικουρικώς, αίτημα ακυρώσεως ή μειώσεως του επιβληθέντος στις προσφεύγουσες προστίμου με την εν λόγω απόφαση
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Visa Europe Ltd και την Visa International στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 51 της 23.2.2008.


text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/30
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 7ης Φεβρουαρίου 2007 — Clotuche κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-339/03) (1)
 (Υπάλληλοι - Ανατοποθέτηση διευθυντή ως κυρίου συμβούλου - Συμφέρον της υπηρεσίας - Αντιστοιχία θέσεων - Αναδιοργάνωση της Eurostat - Προσφυγή ακυρώσεως - Αγωγή αποζημιώσεως)
 (2007/C 82/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Gabrielle Clotuche (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: P.-P. Van Gehuchten, J. Sambon, G. Demez και P. Reyniers, avocats)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και H. Kramer)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως της Επιτροπής της 9ης Ιουλίου 2003 με την οποία ανατοποθετήθηκε η προσφεύγουσα από θέση διευθυντή σε θέση κυρίου συμβούλου και κατά της αποφάσεως της 1ης Οκτωβρίου 2003 με την οποία αναδιοργανώθηκε η Eurostat, κατά το μέτρο που δεν περιλαμβάνει την ανατοποθέτηση της προσφεύγουσας ως διευθύντριας και, αφετέρου, αγωγή για ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει το ποσόν του ενός ευρώ στην ενάγουσα ως αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη από υπηρεσιακό πταίσμα.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του Πρωτοδικείου, και το ένα πέμπτο των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του Πρωτοδικείου.
 4)
 Η προσφεύγουσα φέρει τα τέσσερα πέμπτα των δικαστικών της εξόδων, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του Πρωτοδικείου.
 (1) EE C 289 της 29.11.2003.


text:
C 135/4 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 7.6.2003
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ στο εθνικό δικαστήριο να εξετάσει αν, υπό ειδικές περιστά-
 σεις, χαρακτηριζόμενες από τη σημασία του σήματος για
 της 8ης Απριλίου 2003 την επιλογή του αγοραστή και από τη σημαντική διαφορά,
 από απόψεως φήμης, μεταξύ των αντιστοίχων σημάτων των
 στην υπόθεση C-44/01 (αίτηση του Oberster Gerichtshof συγκρινομένων προϊόντων, η παράλειψη της αναφοράς του
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Pippig πλέον φημισμένου σήματος μπορεί να αποδειχθεί παραπλα-
 Augenoptik GmbH & Co. KG κατά Ηartlauer νητική.
 Handelsgesellschaft mbH, Verlassenschaft nach dem 3) Το άρθρο 3α, παράγραφος 1, της οδηγίας 84/450, όπως
 verstorbenen Franz Josef Hartlauer (1) έχει τροποποιηθεί, δεν απαγορεύει να αγοράζονται τα
 συγκρινόμενα προϊόντα μέσω διαφορετικών δικτύων διανο-
 («Προσέγγιση των νομοθεσιών — Οδηγίες 84/450/ΕΟΚ μής.
 και 97/55/ΕΚ — Παραπλανητική διαφήμιση — Προϋπο-
 θέσεις υπό τις οποίες επιτρέπεται η συγκριτική διαφή- 4) Το άρθρο 3α της οδηγίας 84/450, όπως έχει τροποποιηθεί,
 μιση») δεν απαγορεύει την εκ μέρους του διαφημιζομένου πραγμα-
 τοποίηση δοκιμαστικής αγοράς από ανταγωνιστή του πριν
 ακόμη αρχίσει η δική του προσφορά, εφόσον τηρούνται οι
 (2003/C 135/05)
 προϋποθέσεις της διατάξεως αυτής υπό τις οποίες επιτρέπε-
 ται η συγκριτική διαφήμιση.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 5) Μια σύγκριση τιμών δεν έχει ως συνέπεια την υποτίμηση
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί του ανταγωνιστή, υπό την έννοια του άρθρου 3α, παράγρα-
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») φος 1, στοιχείο ε', της οδηγίας 84/450, όπως έχει τροπο-
 ποιηθεί, ούτε λόγω του ότι η διαφορά στην τιμή μεταξύ
 των συγκρινομένων προϊόντων είναι μεγαλύτερη από την
 κατά μέσο όρο διαφορά ούτε λόγω του αριθμού των
 Στην υπόθεση C-44/01, με αντικείμενο αίτηση του Oberster συγκρίσεων που πραγματοποιήθηκαν. Το άρθρο 3α, παρά-
 Gerichtshof (Αυστρία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του γραφος 1, στοιχείο ε', της οδηγίας 84/450, όπως έχει
 άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς τροποποιηθεί, δεν απαγορεύει να παρουσιάζεται σε μια
 που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Pippig συγκριτική διαφήμιση, εκτός από το όνομα του ανταγωνιστή,
 Augenoptik GmbH & Co. KG και Ηartlauer Handelsgesellschaft και ο λογότυπος της εταιρίας του και μία εικόνα της
 mbH, Verlassenschaft nach dem verstorbenen Franz Josef προσόψεως του καταστήματός του, εφόσον η διαφήμιση
 Hartlauer, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την αυτή τηρεί τις καθοριζόμενες από το κοινοτικό δίκαιο
 ερμηνεία της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της προϋποθέσεις υπό τις οποίες επιτρέπεται η συγκριτική
 10ης Σεπτεμβρίου 1984, για την παραπλανητική και τη συγκριτική διαφήμιση.
 διαφήμιση (ΕΕ L 250, σ. 17), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία
 97/55/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, (1 ) ΕΕ C 118 της 21.04.2001.
 της 6ης Οκτωβρίου 1997 (ΕΕ L 290, σ. 18), το ∆ικαστήριο,
 συγκείμενο από τους G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, J.-
 P. Puissochet, M. Wathelet και C. W. A. Timmermans, προέ-
 δρους τμήματος, D. A. O. Edward, Β. Σκουρή, F. Macken,
 N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητή) και ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Α. Rosas, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας:
 M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 8 Απρι- της 8ης Απριλίου 2003
 λίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-53/01, C-54/01 και
 C-55/01 (αίτηση του Bundesgerichtshof για την έκδοση
 1) Το άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ προδικαστικής αποφάσεως): Linde AG (C-53/01), Winward
 του Συμβουλίου, της 10ης Σεπτεμβρίου 1984, για την Industries Inc. (C-54/01) κατά Rado Uhren AG (C-55/
 παραπλανητική και τη συγκριτική διαφήμιση, όπως τροπο- 01) (1)
 ποιήθηκε με την οδηγία 97/55/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινο-
 βουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Οκτωβρίου 1997, («Προσέγγιση των νομοθεσιών — Σήματα — Οδηγία
 δεν επιτρέπει την εφαρμογή στη συγκριτική διαφήμιση 89/104/ΕΟΚ — Λόγοι απαραδέκτου της καταχωρήσεως
 αυστηρότερων εθνικών διατάξεων περί προστασίας από — Άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχεία β', γ' και ε' —
 την παραπλανητική διαφήμιση όσον αφορά τη μορφή και Τρισδιάστατο σήμα που αποτελείται από το σχήμα του
 το περιεχόμενο της συγκρίσεως, χωρίς να απαιτείται να προϊόντος — ∆ιακριτικός χαρακτήρας — Γενικό συμφέρον
 γίνει διάκριση μεταξύ των διαφόρων στοιχείων της συγκρί- να μένουν ορισμένα σημεία στα διάθεση όλων»)
 σεως, ήτοι των στοιχείων σχετικά με την προσφορά του
 διαφημιζομένου, των στοιχείων σχετικά με την προσφορά (2003/C 135/06)
 του ανταγωνιστή και της σχέσεως των ως άνω προσφορών
 μεταξύ τους. (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 2) Το άρθρο 3α, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 84/450, όπως έχει τροποποιηθεί, πρέπει να ερμηνευθεί
 υπό την έννοια ότι, καίτοι ο διαφημιζόμενος είναι κατ' αρχήν
 ελεύθερος να αναφέρει ή όχι το σήμα των ανταγωνιστικών Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-53/01 έως C-55/01, με
 προϊόντων σε μια συγκριτική διαφήμιση, απόκειται ωστόσο αντικείμενο αιτήσεις του Bundesgerichtshof (Γερμανία) προς το
 ---pagebreak--- 7.6.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 135/5
 ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με τις οποίες ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο των δικών που κίνησαν ενώπιον του
 αιτούντος δικαστηρίου οι Linde AG (C-53/01), Winward
 Industries Inc. (C-54/01) και Rado Uhren AG (C-55/01), η (έκτο τμήμα)
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του
 άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχεία β', γ' και ε', της πρώτης
 της 10ης Απριλίου 2003
 οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου
 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί
 σημάτων (ΕΕ 1989, L 40, σ. 1), το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από στην υπόθεση C-65/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τους G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, J.-P. Puissochet, τήτων κατά Ιταλικής ∆ημοκρατίας (1)
 R. Schintgen και C. W. A. Timmermans, προέδρους τμήματος,
 C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, Β. Σκουρή,
 F. Macken (εισηγήτρια), J. N. Cunha Rodrigues και Α. Rosas, («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 89/655/ΕΟΚ —
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruíz-Jarabo Colomer, γραμμα- Πλημμελής μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο»)
 τέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 8 Απρι-
 λίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 (2003/C 135/07)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 1) Για να εκτιμηθεί ο κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1,
 στοιχείο β', της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβου- (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 λίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, διακριτικός
 χαρακτήρας ενός τρισδιάστατου σήματος το οποίο αποτελεί-
 ται από το σχήμα του προϊόντος δεν πρέπει να εφαρμοστεί
 κριτήριο αυστηρότερο εκείνου που χρησιμοποιείται για Στην υπόθεση C-65/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 άλλα είδη σημάτων. (εκπρόσωπος: A. Aresu) κατά Ιταλικής ∆ημοκρατίας (εκπρόσωπος:
 U. Leanza, επικουρούμενος από τον D. Del Gaizo, avvocato
 dello Stato), με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική
 ∆ημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές και κανο-
 2) Εκτός από το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της νιστικές διατάξεις για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των
 πρώτης οδηγίας 89/104, και το άρθρο 3, παράγραφος 1, ελάχιστων υποχρεωτικών προδιαγραφών και, ως εκ τούτου, μη
 στοιχείο γ', της οδηγίας αυτής έχει σημασία για τα τρισδιά- μεριμνώντας για τη διασφάλιση της προστασίας των εργαζομένων,
 στατα σήματα που αποτελούνται από το σχήμα του προϊό- παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγρα-
 ντος. φος 1, και το παράρτημα I, σημεία 2.1, έκτη φράση, 2.2, δεύτερη
 φράση, 2.3, δεύτερη έως τέταρτη φράση, και 2.8, δεύτερη φράση,
 δεύτερη έως πέμπτη παύλα, της οδηγίας 89/655/ΕΟΚ του
 Κατά την εξέταση, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 1989, σχετικά με τις ελάχιστες
 λόγου απαραδέκτου της καταχωρήσεως ο οποίος προβλέπε- προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας για τη χρησιμοποίηση
 ται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της πρώτης εξοπλισμού από τους εργαζομένους κατά την εργασία τους
 οδηγίας 89/104, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το γενικό (δεύτερη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγρα-
 συμφέρον που δικαιολογεί τη διάταξη αυτή, δηλαδή το φος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ) (ΕΕ L 393, σ. 13), όπως έχει
 ότι όλα τα αποτελούμενα από το σχήμα ενός προϊόντος τροποποιηθεί με την οδηγία 95/63/ΕΚ του Συμβουλίου, της
 τρισδιάστατα σήματα τα οποία συνίστανται αποκλειστικώς 5ης ∆εκεμβρίου 1995 (ΕΕ L 335, σ. 28), το ∆ικαστήριο (έκτο
 από σημεία ή ενδείξεις που μπορούν να χρησιμεύσουν για τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος,
 να δηλωθούν τα χαρακτηριστικά ενός προϊόντος ή μιας C. Gulmann, F. Macken, N. Colneric (εισηγήτρια), και
 υπηρεσίας υπό την έννοια της διατάξεως αυτής τίθενται J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Mischo,
 ελευθέρως στη διάθεση όλων και δεν μπορούν να καταχω- γραμματέας: R. Grass εξέδωσε στις 10 Απριλίου 2003, απόφαση
 ρηθούν, τηρουμένου του άρθρου 3, παράγραφος 3, της με το ακόλουθο διατακτικό:
 οδηγίας αυτής.
 1) Η Ιταλική ∆ημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές και
 κανονιστικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη μεταφορά
 στο εσωτερικό δίκαιο των ελαχίστων υποχρεωτικών προδια-
 γραφών της οδηγίας 89/655/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 ( 1) ΕΕ C 150 της 19.05.2001. 30ής Νοεμβρίου 1989, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγρα-
 φές ασφάλειας και υγείας για τη χρησιμοποίηση εξοπλισμού
 από τους εργαζομένους κατά την εργασία τους (δεύτερη
 ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγρα-
 φος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ), όπως έχει τροποποιηθεί
 με την οδηγία 95/63/ΕΚ του Συμβουλίου, της 5ης ∆εκεμ-
 βρίου 1995, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το
 άρθρο 4, παράγραφος 1, και το παράρτημα I, σημεία 2.1,


text:
 25.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/14
 Αναίρεση που άσκησαν στις 27 Νοεμβρίου 2013 οι Masco Corp., Hansgrohe AG, Hansgrohe Deutschland Vertriebs GmbH, Hansgrohe Handelsgesellschaft mbH, Hansgrohe SA/NV, Hansgrohe BV, Hansgrohe SARL, Hansgrohe Srl, Hüppe GmbH, Hüppe GmbH, Hüppe Belgium SA (NV), Hüppe BV κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 16 Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση T-378/10: Masco Corp. κλπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-614/13 P)
 2014/C 24/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Masco Corp., Hansgrohe AG, Hansgrohe Deutschland Vertriebs GmbH, Hansgrohe Handelsgesellschaft mbH, Hansgrohe SA/NV, Hansgrohe BV, Hansgrohe SARL, Hansgrohe Srl, Hüppe GmbH, Hüppe GmbH, Hüppe Belgium SA (NV), Hüppe BV (εκπρόσωποι: D. Schroeder, Rechtsanwalt, S. Heinz, Rechtsanwältin, J. Temple Lang, Solicitor)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των αναιρεσειουσών
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στην υπόθεση T-378/10, καθόσον απορρίπτει την προσφυγή τους με σκοπό την ακύρωση του άρθρου 1 της αποφάσεως που εξέδωσε η Επιτροπή, στις 23 Ιουνίου 2010, στην υπόθεση COMP/39.092 — Εγκαταστάσεις ειδών υγιεινής για λουτρά, καθόσον η Επιτροπή διαπιστώνει με το άρθρο αυτό ότι οι αναιρεσείουσες είχαν μετάσχει σε ενιαία παράβαση ή εναρμονισμένη πρακτική «στον τομέα των ειδών υγιεινής για λουτρά»·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε η Επιτροπή, στις 23 Ιουνίου 2010, στην υπόθεση COMP/39.092 — Εγκαταστάσεις ειδών υγιεινής για λουτρά, καθόσον με την απόφαση αυτή διαπιστώνει ότι οι αναιρεσείουσες είχαν μετάσχει σε ενιαία παράβαση ή εναρμονισμένη πρακτική «στον τομέα των ειδών υγιεινής για λουτρά»·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι αναιρεσείουσες όσον αφορά την παρούσα αναίρεση και
 —
 να λάβει οποιοδήποτε άλλο μέτρο κρίνει πρόσφορο.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναίρεση βασίζεται σε δύο λόγους.
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον αλλοίωσε προδήλως τα αποδεικτικά στοιχεία και εφάρμοσε εσφαλμένως τα νομικά κριτήρια για να κρίνει ότι οι αναιρεσείουσες είχαν μετάσχει σε ενιαία και σύνθετη παράβαση στον τομέα των ειδών υγιεινής καλύπτουσα τα προϊόντα από κεραμικά υλικά.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον δεν αιτιολόγησε προσηκόντως την απόφασή του.


text:
 1.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/31
 Προσφυγή της 27ης Φεβρουαρίου 2009 — Mojo Concerts και Amsterdam Music Dome Exploitatie κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-90/09)
 2009/C 102/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mojo Concerts BV (Delft, Ολλανδία) και Amsterdam Music Dome Exploitatie BV (Delft, Ολλανδία) (εκπρόσωπος: S. Beeston, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν την ακύρωση της αποφάσεως των Επιτροπής της 21ης Οκτωβρίου 2008, περί της εκ μέρους του Δήμου Ρότερνταμ επενδύσεως στο συγκρότημα Ahoy [μέτρο ενισχύσεως C 4/2008 (πρώην Ν 97/2007, πρώην CP 91/2007)].
 Κατά τις προσφεύγουσες, από τη συλλογιστική της Επιτροπής στην προσβαλλομένη απόφαση προκύπτει ότι η κρίση της είναι προδήλως εσφαλμένη και τα λογικά βήματα της συλλογιστικής είναι εσφαλμένα και/ή ανεπαρκώς αιτιολογημένα.
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται κατ’ αρχάς ότι η καθορισθείσα τιμή ενοικιάσεως και η αξία των μετοχών του Ahoy δεν είναι σύμφωνες με τις τιμές της αγοράς. Περαιτέρω, οι προσφεύγουσας ισχυρίζονται ότι μια επένδυση η οποία συνεπάγεται απλώς τη διατήρηση της αξίας, μπορεί παρά ταύτα να παρέχει πλεονέκτημα. Εξάλλου, κατά την εκτίμηση της τιμής ενοικιάσεως και της αξίας των μετοχών δεν ελήφθη υπόψη η επένδυση. Επιπλέον, κατά τις προσφεύγουσες, οι συμβατικοί περιορισμοί που συμφωνήθηκαν μεταξύ του Δήμου και του ιδιώτη που εκμεταλλεύεται το συγκρότημα δεν εμποδίζουν την παραγωγή υπεραξίας από την επένδυση. Τέλος, ο μηχανισμός επιμερισμού του κέρδους δεν αποτελεί συμπληρωματική εγγύηση για τον σύμφωνο προς τους κανόνες της αγοράς χαρακτήρα των πράξεων.
 Οι προσφεύγουσες προβάλλουν επίσης διαδικαστικές ελλείψεις και ελλείψεις ως προς την αιτιολογία, λόγω του ότι η Επιτροπή ουδόλως ή ανεπαρκώς συνεκτίμησε στο πλαίσιο της προσβαλλομένης αποφάσεως τα επιχειρήματα που προέβαλαν οι προσφεύγουσες, λόγω του ότι τμήματα του φακέλου της υποθέσεως χαρακτηρίσθηκαν κακώς ως απόρρητα και λόγω του ότι οι προσφεύγουσες δεν πληροφορήθηκαν όλα τα στοιχεία του φακέλου της υποθέσεως, πράγμα το οποίο αποτελεί παράβαση της υποχρεώσεως ακροάσεως.


text:
 25.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 58/13
 Προσφυγή της 26ης Δεκεμβρίου 2011 — Kaddour κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-654/11)
 2012/C 58/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Khaled Kaddour (Δαμασκός, Συρία) (εκπρόσωπος: M. Ponsard, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να εκδικαστεί η υπό κρίση προσφυγή με ταχεία διαδικασία·
 —
 να ακυρώσει τις κατωτέρω πράξεις, καθόσον αυτές αφορούν τον προσφεύγοντα:
 —
 την απόφαση 2011/273/ΚΕΠΠΑ, όπως αυτή συμπληρώθηκε και τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, περιλαμβανομένων και όλων των αποφάσεων που μνημονεύονται στο κεφάλαιο 13 του δικογράφου της προσφυγής·
 —
 τον κανονισμό 442/2011, όπως αυτός συμπληρώθηκε και τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, περιλαμβανομένων και όλων των κανονισμών που μνημονεύονται στο κεφάλαιο 14 του δικογράφου της προσφυγής·
 —
 την απόφαση 2011/782/ΚΕΠΠΑ, όπως αυτή συμπληρώθηκε και τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως που είναι, κατ’ ουσίαν, ταυτόσημοι ή παρεμφερείς με αυτούς που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως Τ-653/11, Jaber κατά Συμβουλίου.


text:
 13.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/59
 Προσφυγή της 6ης Απριλίου 2016 — CFA Institute κατά EUIPO — Bloss and Others (CERTIFIED FINANCIAL ENGINEER CFE)
 (Υπόθεση T-155/16)
 (2016/C 211/73)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: CFA Institute (Charlottesville, Virginia, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: S. Rohlfing και G. Engels, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Michael Bloss (Nürtingen, Γερμανία), Dietmar Ernst (Nürtingen), Joachim Häcker (Nürtingen)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούντες: Οι αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «CERTIFIED FINANCIAL ENGINEER CFE» — Υπ’ αριθ. 9 569 765 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 21ης Ιανουαρίου 2016 στην υπόθεση R 454/2015-2
 Αιτήματα
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να δεχθεί την ανακοπή που άσκησε το προσφεύγον κατά της υπ’ αριθ. 9 569 765 αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος των αντιδίκων·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, ή
 —
 εάν οι αντίδικοι συμμετάσχουν στη διαδικασία ως παρεμβαίνοντες, να τους καταδικάσει στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το προσφεύγον στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO καθώς και στη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009.


text:
C 289/36 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 29.11.2003
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα — να διατάξει την Επιτροπή (ΓΕΝΙΚΗ ∆ΙΕΥΘΥΝΣΗ
 ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ) να προβεί σε επανεκτίμηση της προσφοράς
 Αιτών το κοινοτικό σήμα: Whitbread PLC. της Εuropean Dynamics,
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στα οποία
 Κοινοτικό σήμα προς Εικονιστικό σήμα «David Lloyd» — προέβη η Εuropean Dynamics.
 καταχώριση: Αίτηση 488 999 για προϊόντα των
 κλάσεων 3, 5, 25, 28, 36, 41
 και 42.
 Αιτιάσεις και κύρια επιχειρήματα
 ∆ικαιούχος του κατά τη Προσφεύγουσα.
 δίκη της ανακοπής αντι- Αντικείμενο της παρούσας προσφυγής είναι η ακύρωση της
 ταχθέντος σήματος ή δια- αποφάσεως της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με την
 κριτκιού γνωρίσματος: οποία απορρίφθηκε η δημόσια προσφορά αγοράς που απηύθυνε η
 προσφεύγουσα προς απάντηση στην προκήρυξη για την υποβολή
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί Ισπανικά εικονιστικά σήματα προσφορών ΕΝTR/02/055-CORDIS στον τομέα «Ανάπτυξη και
 σήματος ή διακριτικού 807 974/9 και 278 853 παροχή υπηρεσιών προς ενίσχυση της υπηρεσίας παροχής πλη-
 γνωρίσματος: «LLOYD’S», για προϊόντα της κλά- ροφοριών στον τομέα της κοινοτικής έρευνας και αναπτύξεως
 σεως 25 (ενδύματα και είδη ενδυμα- (CORDIS)» Τμήμα 2 «Ανάπτυξη» (EE 2002/S 225-178776). Η
 σίας εν γένει). απόφαση αυτή κατέληξε ότι η προσφορά της κοινοπραξίας
 TRACYS/Intrasoft International Consortium ήταν πιο συμ-
 Απόφαση του τμήματος Απορρίπτει την ανακοπή. φέρουσα από την προσφορά της προσφεύγουσας.
 ανακοπών:
 H υπηρεσία της Επιτροπής για την παροχή πληροφοριών στον
 Απόφαση του τμήματος Απορρίπτει την προσφυγή. τομέα της έρευνας και αναπτύξεως (CORDIS) είναι ένα εργαλείο
 προσφυγών: πληροφορικής το οποίο προσφέρει πρακτικές πληροφορίες για το
 Ευρωπαϊκό ερευνητικό πρόγραμμα και τις δυνατότητες χρηματο-
 Προβαλλόμενοι λόγοι Πλημμελής εφαρμογή του δοτήσεως, διευκολύνει τα πορίσματα της έρευνας και τη μεταφορά
 στην ένδικη προσφυγή: άρθρου 8, παράγραφος 1, στοι- τεχνολογιών, φιλοξενεί υπηρεσίες του Ευρωπαϊκού συστήματος και-
 χείο β' (κίνδυνος συγχύσεως), παρά- νοτομίας και εξασφαλίζει κεντρική πρόσβαση στα ευρωπαϊκά και
 γραφος 2, στοιχείο γ' (προηγούμενο εθνικά σημεία επαφής.
 σήμα παγκοίνως γνωστό), και παρά-
 γραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) 90/
 94. Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα επικαλείται:
 — Την παραβίαση των αρχών της διαφάνειας και της απαγο-
 ρεύσεως των διακρίσεων, στον βαθμό που οι περίοδοι εισα-
 γωγής κατά τις οποίες δεν καταβάλλονται ποσά περιορίζουν
 σημαντικά τον ανταγωνισμό, διότι καθιστούν ευνοϊκότερη τη
 θέση του προηγούμενου δικαιούχου του έργου, καθόσον η
 αναθέτουσα αρχή του έχει παράσχει μονομερώς σημαντικά
 Προσφυγή της Εuropean Dynamics S.A. κατά της Επιτροπής οικονομικά προνόμια, τα οποία του εξασφάλισαν τη δυνατό-
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 30 Σεπτεμ- τητα να υποβάλει πολύ χαμηλότερη προσφορά έναντι όλων
 βρίου 2003 των ανταγωνιστών του. Εξάλλου, η προθεσμία για την παροχή
 πληροφοριών σχετικά με τον ρόλο της υπηρεσίας Αυτονομία
 (Υπόθεση Τ-345/03) της CORDIS (η Γενική ∆ιεύθυνση «Επιχειρήσεις» γνωστοποιεί
 τέτοιες πληροφορίες τέσσερις μόλις εβδομάδες πριν την προ-
 θεσμία υποβολής προσφορών) εξασφάλισε μεγάλο πλεο-
 (2003/C 289/72) νέκτημα στην κοινοπραξία TRACYS/Intrasoft International
 consortium έναντι των λοιπών υποβαλόντων προσφορά του
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) τμήματος 2. Επιπλέον, με την εξασφάλιση της διαδικασίας
 υποβολής προσφορών, όλοι οι υποβαλόντες προσφορά, πλην
 του προηγούμενου δικαιούχου του έργου, στερήθηκαν
 προσβάσεως σε σειρά σημαντικών τεχνικών πληροφοριών σχε-
 Η Εuropean Dynamics S.A., με έδρα την Αθήνα (Ελλάδα), τικά με το παρόν στάδιο των σχεδίων της CORDIS και ειδι-
 εκπροσωπούμενη από τον Σ. Παππά, δικηγόρο, άσκησε στις κότερα σχετικά με την υπηρεσία CORDIS DATABASE
 2 Οκτωβρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών SERVICE. Περαιτέρω, η Επιτροπή αρνήθηκε να κοινοποιήσει
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών σε όλες τους υποβαλόντες προσφορά σημαντικές και χρήσιμες
 Κοινοτήτων. πληροφορίες σχετικά με το υλικό Η/Υ και το λογισμικό, τα
 χειρόγραφα, τα τεχνολογικά συστήματα και τις διαδικασίες
 που χρησιμοποιούνται σήμερα για τη λειτουργία των υπηρε-
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: σιών βάσεως δεδομένων, ζητώντας συγχρόνως από τους υπο-
 βαλόντες προσφορά να διευκρινίσουν το μέρος του
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής (ΓΕΝΙΚΗ «άγνωστου» εξοπλισμού που πρόκειται να αναλάβουν, ενώ
 ∆ΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ) με την οποία η προσφορά της η TRACYS/Intrasoft είχε στη διάθεσή της όλες αυτές τις
 Εuropean Dynamics κρίθηκε ανεπιτυχής, πληροφορίες ευθύς εξαρχής.
 ---pagebreak--- 29.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 289/37
 — Τα συμπεράσματα της Επιτροπής βασίζονται σε εσφαλμένες στην Prince2. Όλα τα άλλα συμπεράσματα δεν συνάγονται
 και αβάσιμες εκτιμήσεις. Αντιθέτως προς τους ισχυρισμούς από τα στοιχεία του φακέλου.
 της Επιτροπής, το σχέδιο δράσεως που πρότεινε η
 προσφεύγουσα είχε διευκρινισθεί πλήρως. Συγκεκριμένα,
 κακώς η Επιτροπή θεώρησε ότι η Υπηρεσία σχεδίου προ- Η προσφεύγουσα επικαλείται επίσης παράβαση της υποχρεώσεως
 μηθειών δεν ήταν η ΙTIL και ότι ουδεμία αναφορά γινόταν αιτιολογήσεως των νομικών πράξεων.


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/34
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Edith Cresson, που ασκήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2004
 (Υπόθεση C-432/04)
 (2004/C 300/64)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Hans Peter Hartvig και Julian Currall, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 7 Οκτωβρίου 2004 προσφυγή κατά της Edith Cresson.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να αναγνωρίσει ότι η Edith Cresson παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 213 ΕΚ·
 2.
 να κηρύξει, κατά συνέπεια, τη μερική ή ολική έκπτωση της Edith Cresson από το οφειλόμενο σ' αυτήν συνταξιοδοτικό δικαίωμα ή/και από κάθε άλλο συναρτώμενο προς το δικαίωμα αυτό πλεονέκτημα· για τον προσδιορισμό της διάρκειας και της έκτασης αυτής της εκπτώσεως, η Επιτροπή επαφίεται στην κρίση του Δικαστηρίου·
 3.
 να καταδικάσει την Edith Cresson στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κατά τη θητεία της ως επιτρόπου, η Edith Cresson προέβη έναντι δύο προσωπικών της φίλων σε ενέργειες ευνοιοκρατίας αντίθετες τόσο προς το γενικό συμφέρον όσο και προς τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 213 ΕΚ. Ο ένας προσελήφθη με πρωτοβουλία της Edith Cresson, ενώ τα προσόντα του δεν αντιστοιχούσαν προς τις διάφορες θέσεις στις οποίες προσελήφθη. Ακολούθως, η Edith Cresson προσέφερε επανειλημμένα την προστασία της, ενώ οι υπηρεσίες που παρείχε ο προσληφθείς ήσαν προδήλως ανεπαρκείς σε ποσότητα, σε ποιότητα και σε σχέση προς το αντικείμενο. Παρομοίως, κατόπιν πρωτοβουλίας της Edith Cresson και πάλι, προετάθησαν σε έναν από τους φίλους της συμβάσεις που δεν ανταποκρίνονταν σε αίτημα ή σε ανάγκη των υπηρεσιών της Επιτροπής. Η συμπεριφορά της Edith Cresson δεν υπαγορευόταν από το συμφέρον του θεσμικού οργάνου, αλλά κατά βάση από τη θέλησή της να παράσχει εύνοιες σε δύο πρόσωπα. Ουδέποτε η Edith Cresson διερωτήθηκε για τη νομιμότητα των αποφάσεων ή των διαδικασιών που κινήθηκαν, ενώ ο έλεγχος αυτός ήταν αναγκαίος, διότι επρόκειτο περί προσώπων με τα οποία διατηρούσε φιλικές σχέσεις. Οι ενέργειες αυτές συνιστούν, επομένως, πράξεις ευνοιοκρατίας ή πάντως βαρείας αμέλειας.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/42
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 15ης Νοεμβρίου 2006 — Jiménez Martínez κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-115/05) (1)
 («Υπάλληλοι - Αναπηρία - Επιτροπή αναπηρίας - Προπαρασκευαστική πράξη - Έννομο συμφέρον - Παρατυπία κατά την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία - Προδήλως απαράδεκτο»)
 (2006/C 331/92)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: José Juan Jiménez Martínez (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: É. Boigelot, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και K. Hermann)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως των αποφάσεων της επιτροπής αναπηρίας της 22ας Απριλίου και της 22ας Ιουλίου 2004 και, αφετέρου, αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας που ισχυρίζεται ότι υπέστη ο προσφεύγων εξ αιτίας των αποφάσεων αυτών.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 115 της 14.5.2005.


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 24ης Μαΐου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-364/06) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2002/15/ΕΚ - Οργάνωση του χρόνου εργασίας των εκτελούντων κινητές δραστηριότητες οδικών μεταφορών - Μη εμπρόθεσμη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη)
 (2007/C 155/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: N. Yerrell)
 Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (εκπρόσωπος: C. Schiltz)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη εμπρόθεσμης θεσπίσεως των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2002/15/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2002, για την οργάνωση του χρόνου εργασίας των εκτελούντων κινητές δραστηριότητες οδικών μεταφορών (ΕΕ L 80, σ. 35).
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει εμπρόθεσμα τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2002/15/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2002, για την οργάνωση του χρόνου εργασίας των εκτελούντων κινητές δραστηριότητες οδικών μεταφορών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 249 της 14.10.2006.


text:
 8.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 439/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 22ας Οκτωβρίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών
 (Υπόθεση C-252/13) (1)
 ((Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγίες 2002/73/ΕΚ και 2006/54/ΕΚ - Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών - Απασχόληση και εργασία - Πρόσβαση στην απασχόληση - Επιστροφή ύστερα από άδεια μητρότητας - Απαιτήσεις ως προς τον τύπο του εισαγωγικού δικογράφου της προσφυγής - Συνεκτική παράθεση των αιτιάσεων - Σαφής διατύπωση των αιτημάτων))
 (2014/C 439/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Martin και M. van Beek)
 Καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: M. Bulterman και J. Langer)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 207 της 20.7.2013


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/41
 Προσφυγή της 25ης Μαρτίου 2010 — Hynix Semiconductor κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-148/10)
 2010/C 148/69
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Hynix Semiconductor, Inc. (Icheon-si, Κορέα) (εκπρόσωποι: A. Woodgate και O. Heinisch, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 9ης Δεκεμβρίου 2009, στην υπόθεση COMP/38.636 — Rambus·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα και
 —
 να λάβει οποιοδήποτε άλλο μέτρο κρίνει πρόσφορο.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Στην υπό κρίση υπόθεση, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως που εξέδωσε η Επιτροπή στην υπόθεση COMP/38.636 — Rambus, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 102 ΣΛΕΕ και του άρθρου 54 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ, όσον αφορά την αξίωση καταβολής ενδεχομένως καταχρηστικών τελών ως δικαιωμάτων για τη χρησιμοποίηση ορισμένων ευρεσιτεχνιών στον τομέα της «δυναμικής μνήμης τυχαίας προσπέλασης» (Dynamic Random Access Memory — DRAM). Με την επίδικη απόφαση η Επιτροπή κατέστησε υποχρεωτικές τις δεσμεύσεις της Rambus, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1), και κατέληξε ότι δεν συνέτρεχε πλέον λόγος να αναλάβει δράση. Η προσφεύγουσα είναι ανταγωνιστική επιχείρηση η οποία υπέβαλε καταγγελία προκειμένου να κινηθεί διαδικασία κατά της Rambus.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει, προς στήριξη των αιτημάτων της, τρεις λόγους ακυρώσεως.
 Πρώτον, υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 9 του κανονισμού 1/2003, επιλέγοντας να εφαρμόσει τη διαδικασία που προβλέπει η διάταξη αυτή, ενώ οι αντιρρήσεις της αφορούσαν σοβαρή παράβαση του άρθρου 102 ΣΛΕΕ, σε βαθμό μάλιστα που είχε την πρόθεση να επιβάλει και πρόστιμο. Επιπλέον, διατείνεται ότι η εφαρμογή του άρθρου 9 δεν υπαγορευόταν από λόγους οικονομίας της διαδικασίας. Κατά την άποψή της, οι δεσμεύσεις τις οποίες η Επιτροπή κατέστησε υποχρεωτικές ήσαν προδήλως απρόσφορες λαμβανομένων υπόψη των συγκεκριμένων πραγματικών περιστατικών, οπότε η Επιτροπή, δεχόμενη τις δεσμεύσεις που πρότεινε η Rambus, όχι μόνον παρέβη το άρθρο 9 του κανονισμού 1/2003 και το άρθρο 102 ΣΛΕΕ, αλλά παραβίασε και την αρχή της χρηστής (αμερόληπτης) διοικήσεως. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επίσης ότι η Επιτροπή κακώς κατέληξε ότι δεν συνέτρεχε λόγος να αναλάβει δράση, καθόσον χρησιμοποίησε εσφαλμένο κριτήριο για τον έλεγχο της αναλογικότητας χωρίς να εφαρμόσει τις προϋποθέσεις του ίδιου του άρθρου 9 και διατύπωσε με ανακρίβειες ορισμένες από τις αντιρρήσεις της, αντλώντας έτσι λανθασμένα συμπεράσματα ως προς το ζήτημα αν οι δεσμεύσεις αυτές μπορούσαν να τις άρουν. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ακόμη ότι η Επιτροπή παρέλειψε να αιτιολογήσει γιατί οι δεσμεύσεις ήσαν πρόσφορες και κατάλληλες, υποπίπτοντας έτσι σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η συμπεριφορά της Επιτροπής συνιστά κατάχρηση της εξουσίας που της απονέμει το άρθρο 9 του κανονισμού 1/2003.
 Τρίτον, υποστηρίζει ότι η Επιτροπή διέπραξε διαδικαστικά σφάλματα κατά την έκδοση της επίδικης αποφάσεως, καθόσον δεν έκανε χρήση εξουσιών που της παρέχει ο κανονισμός 1/2003 ούτε διερεύνησε επαρκώς το ζήτημα της επιβολής μέτρων για την εξεύρεση ικανοποιητικής λύσης.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).


text:
 30.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 130/16
 Προσφυγή της 21ης Φεβρουαρίου 2011 — ClientEarth κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-111/11)
 2011/C 130/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ClientEarth (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: P. Kirch, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει ότι η Επιτροπή παρέβη τη σύμβαση του Aarhus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα·
 —
 να κρίνει ότι η Επιτροπή παρέβη τον κανονισμό 1367/2006 (1) ·
 —
 να κρίνει ότι η Επιτροπή παρέβη τον κανονισμό 1049/2001 (2) ·
 —
 να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση, βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 3, του κανονισμού 1049/2001, η οποία συνίσταται στην παράλειψη της Επιτροπής να απαντήσει στην επιβεβαιωτική αίτηση της προσφεύγουσας εντός της προβλεπομένης προθεσμίας, με την οποία η Επιτροπή αρνήθηκε να παράσχει στην προσφεύγουσα πρόσβαση στα αιτηθέντα έγγραφα· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων των τυχόν παρεμβαινόντων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει επτά λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 1049/2001, διότι η καθής δεν απάντησε εντός της προβλεπομένης προθεσμίας στην επιβεβαιωτική αίτηση της προσφεύγουσας και δεν εξέθεσε λεπτομερώς τους λόγους αυτής της αρνήσεώς της.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 4, παράγραφοι 1, 2 και 4, της Συμβάσεως του Aarhus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα, διότι δεν επιτράπηκε στην προσφεύγουσα να έχει πρόσβαση στις αιτηθείσες μελέτες ελέγχου της συμβατότητας και στα αιτηθέντα εκτελεστικά σχέδια δράσεως και διότι δεν εκτέθηκαν λεπτομερώς οι λόγοι της αρνήσεως αυτής. Η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει επίσης στο άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 1367/2006, διότι δεν ερμηνεύθηκαν περιοριστικώς οι εξαιρέσεις του άρθρου 4 του κανονισμού 1049/2001.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού 1367/2006, διότι δεν διαδόθηκαν οι αιτηθείσες πληροφορίες στα μητρώα της Επιτροπής.
 4)
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 7 του κανονισμού 1367/2006, διότι δεν ενημερώθηκε σχετικά με τη Γενική Διεύθυνση στην οποία έπρεπε να απευθυνθεί προκειμένου να έχει πρόσβαση στα έγγραφα που αφορούν τις οδηγίες 1998/81/EC (3) και 2001/18/EC (4) ούτε διαβιβάσθηκε η αίτησή της στην οικεία Γενική Διεύθυνση.
 5)
 Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 4, παράγραφος 2, τρίτη περίπτωση, του κανονισμού 1049/2001, διότι δεν επιτράπηκε στην προσφεύγουσα να έχει πρόσβαση στις αιτηθείσες μελέτες ελέγχου της συμβατότητας και στα αιτηθέντα εκτελεστικά σχέδια δράσεως. Η γνωστοποίηση των αιτηθέντων εγγράφων δεν θα έθιγε την προστασία του σκοπού έρευνας βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 2 ούτε θα παρεμπόδιζε την προσήκουσα διεξαγωγή τυχόν διαδικασιών λόγω παραβάσεως βάσει του άρθρου 258 της ΣΛΕΕ. Η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 4, παράγραφος 6, του κανονισμού 1049/2001 λόγω αρνήσεως της παροχής μερικής προσβάσεως στα αιτηθέντα έγγραφα.
 6)
 Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1049/2001. Η γνωστοποίηση των αιτηθέντων εγγράφων δεν θα έθιγε σοβαρά τη διαδικασία λήψεως αποφάσεων της Επιτροπής.
 7)
 Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 4, παράγραφος 2, τελευταία περίπτωση και στο άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού 1049/2001, διότι δεν εκτιμήθηκε η τυχόν συνδρομή υπερισχύοντος δημοσίου συμφέροντος για τη δημοσιοποίηση και δεν εκτέθηκαν λεπτομερώς οι λόγοι της αρνήσεως αυτής.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1367/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2006, για την εφαρμογή στα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας των διατάξεων της σύμβασης του Aarhus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα (ΕΕ 2006, L 264, σ. 13)
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001 L 145, σ. 43).
 (3) Οδηγία 98/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 1998, για την τροποποίηση της οδηγίας 90/219/ΕΟΚ για την περιορισμένη χρήση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών (ΕΕ 1998, L 330, σ. 13).
 (4) Οδηγία 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον και την κατάργηση της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου — Δήλωση της Επιτροπής (ΕΕ 2001, L 106, σ. 1).