text:
3 . 6 . 95 EL j Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 137/33
 πλοίου μεταφορα από ή προς κοινοτικό λιμένα — διέπεται στ) Τέλος, διάφορες διαδικαστικές πλημμέλειες επηρέασαν
 από τις διατάξεις του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 4056/86, ενώ η αυτή την ίδια τη βάση της προσβαλλομένης αποφάσεως,
 πτυχή της χερσαίας μεταφοράς διέπεται από τις διατάξεις του όπως η παράλειψη προσφυγής στις διαδικασίες διαβου
 κανονισμού αριθ. 1017/68. λευσεως/συμβιβασμού που προβλέπονται από τον κανο
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η προσβαλλόμενη από νισμό (ΕΟΚ) αριθ. 4056/87 ή από τη Σύμβαση των
 φαση πρέπει να ακυρωθεί για τους ακόλουθους λόγους : Ηνωμένων Εθνών περί κώδικος συμπεριφοράς των ναυ
 τιλιακών διασκέψεων, η παράλειψη διαβουλεύσεως με
 α) Ορθός ορισμός της σχετικής αγοράς οδηγεί στο συμπέ την αρμόδια συμβουλευτική επιτροπή και η παράλειψη
 ρασμα ότι η συνδυασμένη μεταφορά που προσέφεραν οι παραθέσως επαρκούς αιτιολογίας κατά το άρθρο 190 της
 προσφεύγουσες εντάσσεται ως σύνολο στην αγορά των συνθήκης ΕΚ .
 υπηρεσιών διεθνών θαλασσίων μεταφορών. Επομένως,
 εφαρμοστέος είναι o κανονισμός ( ΕΟΚ ) αριθ . 4056/86 και
 όχι o κανονισμός αριθ . 1017/68.
 β ) Στην αντίθετη περίπτωση , ακόμα και αν το Πρωτοδικείο
 δεχθεί τον ισχυρισμό της Επιτροπής ότι οι χερσαίες
 μεταφορικές δραστηριότητες των ναυτιλιακών εταιρειών Προσφυγή της Cementerie del Tirreno SpA — Cementir —
 πρέπει να θεωρηθούν, εξ απόψεως εφαρμογής του άρ κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που
 θρου 85 παράγραφος 1 ως χωριστές υπηρεσίες που ασκήθηκε στις 17 Μαρτίου 1995
 παρασχέθηκαν στο πλαίσιο της αγοράς υπηρεσιών χερ (Υπόθεση Τ-87/95)
 σαίων μεταφορών, η Επιτροπή θα εξακολουθεί να μην ( 95/C 137/73 )
 έχει ορίσει επαρκώς ή να μην έχει λάβει υπόψη τα
 χαρακτηριστικά της αγοράς αυτής και, συνεπώς, δεν θα
 έχει προσδιορίσει αν η συμφωνία έχει επηρεάσει αισθη (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 τώς τον ανταγωνισμό ή το ενδοκοινοτικό εμπόριο εντός
 της ανωτέρω αγοράς. H εταιρεία Cementerie del Tirreno SpA — CEMENTIR —,
 γ) Όταν εξέτασε τη δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 85 με έδρα τη Ρώμη, εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους
 παράγραφος 3 η Επιτροπή αγνόησε τα οφέλη που Νάπολης Roberti και Tizzano, με αντίκλητο στο Λουξεμ
 προκύπτουν από τον εξορθολογισμό του δικτύου — και βούργο τον δικηγόρο E. Lorang, 51 , rue Albert 1er, άσκησε
 τη συνακόλουθη ελαχιστοποίηση του συνολικού κόστους στις 17 Μαρτίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω
 του μεταφορέως και, επομένως, του φορτωτή — ή από παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 τον ρόλο των ενιαίων τιμολογίων συνδυασμένης μεταφο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ράς στο να επιτραπεί στις εταιρίες μέλη ναυτιλιακής
 διασκέψεως να βελτιώσουν, όσο το δυνατόν περισσότε H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 ρο, το δίκτυό τους, εφόσον όλες θα εξακολουθούν να
 προσφέρουν στους φορτωτές τον ίδιο ναύλο από οποιο — να ακυρώσει εν όλω ή εν μέρει την απόφαση 94/81 5/ΕΚ
 δήποτε συγκεκριμένο σημείο της ενδοχώρας. Επί πλέον, της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 1994, σχετικά με
 με την προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή δεν έλαβε διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της συνθήκης ΕΚ
 υπόψη τις βελτιώσεις της παραγωγικότητας ή την τεχνική (υπόθεση IV/33.126 και 33.322 — Τσιμέντο) ('),
 ή οικονομική πρόοδο που προκύπτουν από τον αποτε
 λεσματικότερο έλεγχο της μεταφοράς των τοποθετημέ — να ακυρώσει ή να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε
 νων σε εμπορευματοκιβώτια φορτίων, από την αποτελε στη CEMENTIR με το άρθρο 9 της ιδίας αποφάσεως,
 σματικότερη μεταφορά των εν λόγω φορτίων και από
 όλες τις άλλες πτυχές της παροχής υπηρεσιών στο πλαίσιο — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 της συνδυασμένης μεταφοράς.
 δ ) Με την προσβαλλόμενη απόφαση , η Επιτροπή αποσιωπεί Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 το γεγονός ότι, αν όχι όλες, οι περισσότερες ναυτιλιακές
 διασκέψεις έχουν τιμολόγια συνδυασμένης μεταφοράς . H προσφεύγουσα αμφισβητεί τη νομιμότητα της αποφάσεως
 Το να αρνηθεί κανείς ότι, ως σύνολο , οι ναυτιλιακές προβάλλουσα τρεις διαφορετικούς λόγους ακυρώσεως:
 διασκέψεις εξαιρούνται βάσει του άρθρου 3 του κανονι
 σμού ( ΕΟΚ ) αριθ . 4056/86 από την απαγόρευση του I. Κυρίως, η προσφεύγουσα υποτηρίζει ότι η απόφαση
 άρθρου 85 παράγραφος 1 της συνθήκης, θα καθιστούσε πάσχει λόγω ουσιώδους πραγματικής και νομικής πλά
 τη διάταξη του άρθρου 3 του ανωτέρω κανονισμού πολύ νης κατά τη διαπίστωση και τη νομική εκτίμηση των
 μικρής, αν όχι καμιάς, αξίας γι' αυτή την ίδια την διαπιστωθεισών παραβάσεων.
 κατηγορία των ωφελουμένων από την εξαίρεση αυτή ,
 κατηγορία που η ανοπέρω διάταξη* σκοπούσε να ενι II . H προσφεύγουσα υποστηρίζει, επίσης, ότι η απόφαση
 σχύσει, Τούτο δεν μπορεί να ήταν η πρόθεση της πάσχει λόγω παραβάσεως τυπικών και διαδικαστικών
 Επιτροπής, όταν το 1981 πρότεινε σχέδιο του κανονι κανόνων , καθώς και λόγω προσβολής τωνδικαιωμάτων
 σμού , ούτε του Συμβουλίου , όταν εξέδωσε τον κανονισμό υπερασπίσεως.
 ( ΕΟΚ ) αριθ. 4056/86 .
 ε ) Παραβιάστηκαν τα δικαιώματα υπερασπίσεως των III . Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι και το πρόστιμο
 προσφευγουσών, καθότι, μεταξύ άλλων, αφενός, η Επι που επιβλήθηκε από την Επιτροπή στην υπό κρίση
 τροπή στηρίχτηκε ευρύτατα σε αποδεικτικά στοιχεία και περίπτωση είναι παράνομο, και ως εκ τούτου πρέπει να
 επιχειρήματα επί των οποίων δεν είχε στηριχτεί στην ακυρωθεί ή να μειωθεί, είτε διότι δεν διεπράχθη (εν όλω
 ανακοίνωση των αιτιάσεων και, αφετέρου , με την από ή εν μέρει) η διαπιστωθείσα παράβαση είτε, επικουρι
 φαση προβλήθηκαν νέοι ισχυρισμοί που δεν περιείχοντο κώς, διότι, εν πάση περιπτώσει, η Επιτροπή δεν καθό
 στην ανακοίνωση των αιτιάσεων. ρισε/αιτιολόγησε ορθώς το ύψος του συνολικών επι
 ---pagebreak--- Αριθ. C 137/34 [_ËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 3 . 6 . 95
 βληθεντος προστίμου και,ειδικότερα, το ύψος του προ Προσφυγή της Expeditie- en Controlebedrijf Codirex BY
 στίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που
 ασκήθηκε στις 27 Μαρτίου 1995
 Γ ) ΕΕ αριθ . L 343 της 30. 12 . 1994, σ. 1 . (Υπόθεση Τ-89/95)
 (95/C 137/75)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 H Expeditie- en Controlebedrijf Codirex BV, με έδρα το
 Προσφυγή της Blue Circle Industries pic κατατης Επιτροπής Ρότερνταμ (Κάτω Χώρες), εκπροσωπούμενη από τους PVF
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 23 Μαρ Bos και N. J. Helder, δικηγόρους Ρότερνταμ, με τόπο
 τίου 1995 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο
 (Υπόθεση Τ-88/95) Loesch, δικηγόρου Λουξεμβούργου, 8, rue Zithe, άσκησε στις
 27 Μαρτίου 1995 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρω
 (95/C 137/74) παϊκών Κοινοτήτων.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 H Blue Circle Industries pic, εκπροσωπούμενη απο τους α) να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή·
 Jeremy Lever, QC, Nicholas Green, Jessica Simor, Laura Me β) να ακυρώσει την απόφαση ή τουλάχιστον την υπό
 Roberts και Sara Vaughan , με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ στοιχεία REM:15/94 πράξη της 14ης Νοεμβρίου 1994 της
 βούργο το δικηγορικό γραφείο Elvinger & Hoss, 15 , Côte Επιτροπής της οποίας αποδέκτης ήταν οι Κάτω
 d'Eich, άσκησε στις 23 Μαρτίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδι Χώρες-
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. γ) να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 — να ακυρώσει καθ ' ολοκληρίαν την απόφαση της Επιτρο Μεταξύ 19ης Φεβρουαρίου 1981 και 23ης Ιουνίου 1983 , η
 πής 94/814/ΕΟΚ (υποθέσεις IV/33 136 και 33 322 — προσφεύγουσα εκτελωνίστρια επιχείρηση προέβη σε διασα
 Τσιμέντο), φήσεις για εισαγωγή τεμαχισμένων πουλερικών. Κατόπιν
 οικονομικών ατασθαλιών του εισαγωγέα, που αποκαλύφθη
 — επικουρικώς, να ακυρώσει εκείνα τα μέρη της αποφάσεως καν εκ των υστέρων, οι ολλανδικές τελωνειακές αρχές
 που το Πρωτοδικείο θα κρίνει ως εσφαλμένα ή αόριστα αξίωσαν από την προσφεύγουσα τις επιπλέον οφειλόμενες
 και να μειώσει αναλόγως το πρόστιμο που επιβλήθηκε γεωργικές εισφορές . Στη συνέχεια, η προσφεύγουσα κατέθε
 στην Blue Circle και σε αίτηση επιστροφής, ως αχρεωστήτως εισπραχθέντων, των
 εισαγωγικών δασμών σύμφωνα με το άρθρο 13 του κανονι
 — να καταδικάσει την Επιτροπής στα δικαστικά έξοδα. σμού (ΕΟΚ) αριθ . 1430/79 του Συμβουλίου της 2ας Ιουνίου
 1979 ('). Οι Κάτω Χώρες υπέβαλαν την αίτηση αυτή στην
 Επιτροπή η οποία, με την προσβαλλόμενη απόφαση , έκρινε
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα ότι η απαλλαγή από την καταβολή εισαγωγικών δασμών δεν
 ήταν δικαιολογημένη .
 H προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν έχει
 αποδείξει κατά τις απαιτούμενες νόμιμες προϋποθέσεις ότι, H αιτούμενη δυνάμει του άρθρου 173 της συνθήκης ΕΚ
 πέραν κάθε εύλογης αμφιβολίας, είναι βάσιμοι οι ισχυρισμοί προσφυγή στηρίζεται, μεταξύ άλλων, επί των δκόλουθων
 που προέβαλε κατά της προσφεύγουσας. λόγων:
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η απόφαση — Παραβίαση του εσωτερικού κανονισμού της Επιτροπής
 ελήφθη βάσει παράτυπης διαδικασίας και εσφαλμένης προ κατά το ότι η απόφαση δεν φέρει την υπογραφή του
 σεγγίσεως στα αποδεικτικά στοιχεία. Κατά την προσφεύγου αρμοδίου για τελωνειακά θέματα επιτρόπου .
 σα, η απόφαση πρέπει να ακυρωθεί, δεδομένου ότι οι
 διαδικαστικές πλημμέλειες — από τη ίδια τους τη φύση — — Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας. Στα πλαίσια της
 θέτουν σοβαρά υπό αμφισβήτηση το κύρος της αποφάσεως επίδικης διαδικασίας, έπρεπε να είχε ακουστεί η προ
 και δεν μπορούν να διορθωθούν σε αυτό το στάδιο. σφεύγουσα καθόσον ήταν o άμεσος δικαιούχος της
 απαλλαγής από την καταβολή γεωργικών εισφορών.
 Επικουρικώς, η προσφεύγουσα βάλλει κατά του ύψους του — Παράβαση του άρθρου 13 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 προστίμου - ισχυρίζεται συναφώς ότι η Επιτροπή, αφενός, αριθ . 1430/79 . H Επιτροπή κακώς θεωρεί ότι δεν υπάρχει
 προσδιόρισε πεπλανημένα τη διάρκεια και τη σοβαρότητα εν προκειμένω ιδιαίτερη κατάσταση υπό την έννοια της
 των παραβάσεων και, αφετέρου , κατέληξε πεπλανημένα στο διατάξεως αυτής. Επ' αυτού , η προσφεύγουσα αναφέρε
 συμπέρασμα ότι όλες οι παραβάσεις έγιναν εκ προθέσεως και ται στα εξής στοιχεία: διάσταση μεταξύ των αρχών επί των
 ήσαν σοβαρές. οποίων βασίζεται η ολλανδική νομοθεσία και αυτών επί
 των οποίων βασίζεται η κοινοτική νομοθεσία, η πιθανο
 λόγηση των τιμών του τιμολογίου σε σχέση με τις τιμές της


text:
 25.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 272/39
 Προσφυγή της 14ης Αυγούστου 2008 — BNP Paribas και BNL κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-335/08)
 (2008/C 272/79)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: BNP Paribas και Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL) (εκπρόσωποι: R. Silvestri, G. Escalar και M. Todino, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει εν όλω την απόφαση που εξέδωσε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 11 Μαρτίου 2008, κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2008) 869 τελικό, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C-15/2007 (πρώην NN 20/2007) την οποία χορήγησε η Ιταλία και η οποία αφορά τα «φορολογικά κίνητρα υπέρ ορισμένων πιστωτικών ιδρυμάτων που αποτελούν αντικείμενο εταιρικής αναδιάρθρωσης», για τους εκτιθεμένους λόγους.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Στην υπό κρίση υπόθεση, οι προσφεύγουσες βάλλουν κατά της αποφάσεως με την οποία ο ιταλικός νόμος 350/2003, κατά το μέρος που προβλέπει ειδικό καθεστώς φορολογικής αναπροσαρμογής (στο εξής: ειδικό καθεστώς) για τα πάγια περιουσιακά στοιχεία ορισμένων πιστωτικών ιδρυμάτων που προέκυψαν από τις αναδιαρθρώσεις οι οποίες πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με τον νόμο αριθ. 218, της 30ής Ιουλίου 1990 (στο εξής: νόμος Amato), κρίθηκε ασυμβίβαστος με το άρθρο 87 της Συνθήκης ΕΚ περί κρατικών ενισχύσεων. Κατά την Επιτροπή, δυνάμει του άρθρου 87 της Συνθήκης, ο παράνομος χαρακτήρας του ειδικού καθεστώτος στηρίζεται στην προϋπόθεση ότι ο Ιταλός νομοθέτης παραχώρησε, μέσω του καθεστώτος αυτού, «επιλεκτικό» φορολογικό όφελος αποκλειστικά και μόνο στα τραπεζικά ιδρύματα τα οποία αφορούν οι κατά τον νόμο Amato αναδιαρθρώσεις, χωρίς να προβλέπει ανάλογα οφέλη για άλλα ιδρύματα και γενικότερα για άλλες επιχειρήσεις.
 Προς στήριξη των αξιώσεών τους, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή εσφαλμένως θεώρησε ότι το ειδικό καθεστώς αναπροσαρμογής αποτελεί αναγνώριση οικονομικού οφέλους έναντι των δικαιούχων εταιριών και, ως εκ τούτου, μια μορφή παράνομης ενισχύσεως. Στην πραγματικότητα, το εν λόγω καθεστώς δεν χορηγεί φορολογικό όφελος, εφόσον πρόκειται απλώς περί προαιρετικού καθεστώτος, για την είσοδο στο οποίο προϋπόθεση αποτελεί η προκαταβολή του φόρου βάσει ενός συντελεστή αντικατάστασης.
 Έστω και αν υποτεθεί ότι το επίμαχο καθεστώς χορηγεί όφελος κάποιας μορφής στις επιχειρήσεις που υπάγονται στο εν λόγω καθεστώς, αυτό δεν συνιστά, ωστόσο, κρατική ενίσχυση καθόσον στερείται επιλεκτικού χαρακτήρα. Το επίμαχο φορολογικό καθεστώς αντιπροσωπεύει μια συνεπή λύση με γνώμονα το γενικό σύστημα φορολογίας και στηρίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια, ήτοι στην απαίτηση να επιτραπεί στα εν λόγω πιστωτικά ιδρύματα, τα οποία αφορούν οι ιδιωτικοποιήσεις, να αναπροσαρμόσουν τις προβλεπόμενες από τον νόμο Amato εισφορές, μέσω της επιβολής ενός συντελεστή που να λαμβάνει υπόψη τόσο την προγενέστερη μερική φορολόγηση της ήδη αναγνωρισθείσας υπεραξίας όσο και τα λοιπά ανελαστικά χαρακτηριστικά που σχετίζονται με τις εν λόγω εισφορές. Τις ανωτέρω δυσχέρειες δεν αντιμετώπιζαν οι λοιπές επιχειρήσεις –που είναι διαφορετικές από τις τράπεζες τις οποίες αφορούν οι προβλεπόμενες από τον νόμο 350/2003 εισφορές– επιχειρήσεις οι οποίες είχαν λάβει εισφορές εντός πλαισίου διαφορετικού από αυτό του εν λόγω νόμου και για τις οποίες ένα καθεστώς αναπροσαρμογής με διαφορετικούς κανόνες λειτουργίας ήταν απολύτως δικαιολογημένο.
 Δεύτερον, η απόφαση της Επιτροπής βαρύνεται με κατάφωρη έλλειψη αιτιολογίας που απορρέει από την εσφαλμένη πεποίθηση ότι ο νόμος 350/2003 δεν προβλέπει κανένα γενικό καθεστώς αναπροσαρμογής. Η Επιτροπή, θεωρώντας εσφαλμένως ότι δεν υφίσταται γενικό καθεστώς αναπροσαρμογής ώστε να αποτελέσει αντικείμενο αντιπαραβολής με το επίμαχο ειδικό καθεστώς αναπροσαρμογής, παρέλειψε να διεξαγάγει οποιαδήποτε αντιπαραβολή μεταξύ των δύο συστημάτων προς τον σκοπό της αξιολογήσεως όλων των στοιχείων που μπορούν να έχουν επίπτωση επί των συνολικών φορολογικών επιβαρύνσεων που προσιδιάζουν σε έκαστο καθεστώς.
 Κατά τις προσφεύγουσες, σε περίπτωση που πραγματοποιηθεί αντιπαραβολή μεταξύ των δύο καθεστώτων βάσει των ως άνω στοιχείων, καθίσταται προφανές ότι, σε σχέση με το γενικό καθεστώς, το ειδικό καθεστώς δεν χορηγεί, στην πράξη, κανένα φορολογικό όφελος από την άποψη του εφαρμοστέου συντελεστή.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 24.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 366/28
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Οκτωβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-591/08) (1)
 (Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Διαδικασία προσκλήσεως για υποβολή προσφορών - Παροχή υπηρεσιών πληροφορικής - Κατάταξη υποψηφίου στη δεύτερη θέση στο πλαίσιο κατά στάδια διαδικασίας - Προσφυγή ακυρώσεως - Λόγοι αποκλεισμού από τη διαδικασία διαγωνισμού - Σύγκρουση συμφερόντων - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Ίση μεταχείριση - Εξωσυμβατική ευθύνη)
 2012/C 366/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Ν. Κορογιαννάκης και Π. Κατσιμάνη, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς B. Simon και E. Manhaeve, επικουρούμενοι από τον P. Wytinck, δικηγόρο, στη συνέχεια E. Manhaeve, επικουρούμενος από τους P. Wytinck και B. Hoorelbeke, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως των αποφάσεων της Επιτροπής της 17ης Οκτωβρίου 2008, περί κατατάξεως της προσφεύγουσας, όσον αφορά τις προσφορές που υπέβαλε στο πλαίσιο της διαδικασίας υποβολής προσφορών με τίτλο «Τεχνολογίες των πληροφοριών στον τομέα της στατιστικής», για υπηρεσίες παροχής συμβουλών και ανάπτυξη σχετικά με την ανταλλαγή στατιστικών δεδομένων και μεταδεδομένων (SDMX) (ΕΕ 2008/S 120-159017), ως δεύτερης εργολήπτριας στο πλαίσιο της κατά στάδια διαδικασίας για τις παρτίδες 2 και 3, καθώς και όλων των συναφών μεταγενεστέρων αποφάσεων, συμπεριλαμβανομένων των αποφάσεων περί αναθέσεως του αντικειμένου της συμβάσεως σε άλλους υποψηφίους, οι οποίοι κατατάχθηκαν στην πρώτη θέση στο πλαίσιο της κατά στάδια διαδικασίας για τις παρτίδες αυτές, και, αφετέρου, αίτημα επιδικάσεως αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 82 της 4.4.2009.


text:
 19.3.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/23
 Προσφυγή των εταιριών TV Danmark A/S και Kanal 5 Denmark Ltd. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 205
 (Υπόθεση T-12/05)
 (2005/C 69/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Οι εταιρίες TV Danmark A/S, με έδρα το Skovlunde, (Δανία) και Kanal 5 Denmark Ltd., με έδρα το Hounslow (Ηνωμένο Βασίλειο) εκπροσωπούμενες από τους δικηγόρους D. Vandermeersch, T. Müller-Ibold, K. Nordlander και H. Peytz, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησαν στις 7 Ιανουαρίου 2005 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την από 6 Οκτωβρίου 2004 απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων περί κρατικών ενισχύσεων στην υπόθεση N 313/2004 – Δανία, κεφαλαιοποίηση της TV2/Danmark A/S;
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλομένη απόφαση αφορά εισφορά κεφαλαίου και κεφαλαιοποίηση κρατικού δανείου εκ μέρους της Δανικής Κυβερνήσεως υπέρ της TV2/Danmark A/S, οι οποίες κρίθηκαν απαραίτητες για να αποφευχθεί η πτώχευση της TV2 εξαιτίας της επιστροφής των ποσών της παρανόμως χορηγηθείσας κρατικής ενισχύσεως που αποφάσισε η Επιτροπή με την από 19 Μαΐου 2004 (1) απόφαση περί υπεραντισταθμίσεως εκ μέρους της Κυβερνήσεως των δαπανών που σχετίζονται με υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας της TV2. Με την προσβαλλομένη απόφαση, η Επιτροπή υποστήριξε ότι κρατική ενίσχυση μπορεί να περιληφθεί στην κεφαλαιοποίηση της TV2 εκ μέρους της Κυβερνήσεως, αλλά στην περίπτωση αυτή πρέπει να είναι συμβατή με την κοινή αγορά σύμφωνα με το άρθρο 86, παράγραφος 2, EΚ.
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή, εκδίδοντας την απόφαση, παρέβη τα άρθρα 86, παράγραφος 2, 87, παράγραφος 1, 88, παράγραφος 2 και 253 EΚ, το Πρωτόκολλο που προσαρτάται στη Συνθήκη ΕΚ για το σύστημα δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στα κράτη μέλη, τον κανονισμό (EΚ) του Συμβουλίου 659/1999 της 22ας Mαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (2), και την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις που αφορούν τις δημόσιες υπηρεσίες ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων (3).
 Προς στήριξη της προσφυγής τους οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη τα άρθρα 87, παράγραφος 1, 88, παράγραφος 3, και 86, παράγραφος 2, EΚ, εφόσον, αφού έκρινε ότι δεν μπορεί να γίνει επίκληση της αρχής του ιδιώτη επενδυτή, όπως τυγχάνει εφαρμογής στις μακροπρόθεσμες επενδύσεις, δεδομένης της αβεβαιότητας που περιβάλλει τη σχεδιαζόμενη ιδιωτικοποίηση της TV2, δεν απέδειξε και δεν προσδιόρισε ποσοτικώς την κρατική ενίσχυση.
 Δεύτερον, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 86, παράγραφος 2, EΚ, το Πρωτόκολλο, και την ανακοίνωση για τις ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις, στηριζόμενη σε ορισμό της υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος, ο οποίος είναι ευρύτατος, αορίστως διατυπωμένος και δημιουργεί στρέβλωση του ανταγωνισμού, έχει δε αντίθετες προς το άρθρο 86, παράγραφος 2, ΕΚ επιπτώσεις. Οι προσφεύγουσες προβάλλουν επίσης ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι η συμβατότητα προς την απόφαση περί επιστροφής των ενισχύσεων χωρίς τη συνακόλουθη κεφαλαιοποίηση θα παρακωλύσει την TV2 να εκτελέσει τις υποχρεώσεις της δημόσιας υπηρεσίας.
 Σύμφωνα με τις προσφεύγουσες, η Επιτροπή δεν απέδειξε περαιτέρω ότι η κεφαλαιοποίηση θα επηρεάσει σε τέτοιο βαθμό την ανάπτυξη του εμπορίου ώστε να αντίκειται στο συμφέρον της Κοινότητας.
 Tρίτον, οι προσφεύγονυσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 86, παράγραφος 2, EΚ, το Πρωτόκολλο, και την ανακοίνωση για τις ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις, εφόσον δεν απέδειξε τις συνδεόμενες με υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας δαπάνες της TV2 που μπορούν να χρηματοδοτηθούν από το Κράτος και υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά την εφαρμογή του κριτηρίου της αναλογικότητας.
 Τέταρτον, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η πρσβαλλομένη απόφαση παρέβη τα άρθρα 87 και 88 EΚ και προσέβαλε το δικαίωμα για ίση μεταχείριση καθόσον διαιωνίζει, αντίθετα προς την πολιτική της Επιτροπής στον τομέα της επιστροφής των κρατικών ενισχύσεων, το μη σύννομο πλεονέκτημα της παρανόμου ενισχύσεως και την συνακόλουθη στρέβλωση του ανταγωνισμού.
 Πέμπτον, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 88, παράγραφος 2, EΚ και το άρθρο 4, παράγραφος 4, του Κανονισμού Διαδικασίας όταν αποφάσισε να μην κινήσει τη τυπική διαδικασία εξετάσεως που παρέχει στους ενδιαφερόμενους τρίτους την ευκαιρία ακροάσεως.
 Τέλος, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 253 EΚ καθόσον δεν αιτιολόγησε προσηκόντως την προσβαλλομένη απόφαση.
 (1) Απόφαση της Επιτροπής της 19ης Mαΐου 2004 στην υπόθεση C 2/2003 - Κρατική χρηματοδότηση της TV2/Denmark
 (2) ΕΕ L 83, σ. 1.
 (3) ΕΕ 2001 C 320, σ. 5.


text:
5.2.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 34/21
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 Τοποθε ́τηση των δικαστω ́ ν στα τμη ́ματα Andrés), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της
 1ης Οκτωβρι ́ου 1997 της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς του γενικου ́
 (2000/C 34/39) διαγωνισμου ́ COM/A/1047, περι ́απορρι ́ψεως της υποψηφιο ́τητας
 του προσφευ ́γοντος για τον διαγωνισμο ́ αυτο ́, το Πρωτοδικει ́ο
 (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους A. Potocki, προ ́εδρο,
 Κατα ́ τη συ ́σκεψη της Ολομε ́λειας της 13ης Ιανουαρι ́ου 2000, το
 C. W. Bellamy και A. W. J. Meij, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: J. Palacio
 Πρωτοδικει ́ο αποφα ́σισε, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 4
 González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 9 ∆εκεμβρι ́ου
 της αποφα ́σεως του Συμβουλι ́ου της 24ης Οκτωβρι ́ου 1998 και
 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 το α ́ρθρο 10 του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας του Πρωτοδικει ́ου να
 τοποθετη ́σει τον δικαστη ́ Forwood στο πρω ́το τμη ́μα, στο πρω ́το
 πενταμελε ́ς τμη ́μα και στο πε ́μπτο πενταμελε ́ς τμη ́μα, για το 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της 1ης Οκτωβρι ́ου 1997 της εξε-
 δια ́στημα με ́χρι τις 30 Σεπτεμβρι ́ου 2000. ταστικη ́ς επιτροπη ́ς του γενικου ́ διαγωνισμου ́ COM/A/1047,
 περι ́ απορρι ́ψεως της υποψηφιο ́τητας του προσφευ ́γοντος
 για τον διαγωνισμο ́ αυτο ́.
 Κατα ́ συνε ́πεια, η συ ́νθεση των τμημα ́των ο ́πως αποφασι ́στηκε στις
 6 Ιουλι ́ου 1999 (ΕΕ C 226, της 7ης Αυγου ́στου 1999, σ. 28)
 2) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα, καθω ́ ς και το
 τροποποιει ́ται ως εξη ́ς:
 συ ́νολο των δικαστικω ́ ν εξο ́δων του προσφευ ́γοντος.
 Πρω ́ το τμη ́μα
 (1) ΕΕ C 41 της 7.2.98.
 κ. Vesterdorf, προ ́εδρος τμη ́ματος, κ. Βηλαρα ́ς και κ. Forwood,
 δικαστε ́ς.
 Πρω ́ το πενταμελε ́ς τμη ́μα
 κ. Vesterdorf, προ ́εδρος τμη ́ματος, κ. Potocki, κ. Meij, κ. Βηλαρα ́ς
 και κ. Forwood, δικαστε ́ς.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Πε ́μπτο πενταμελε ́ς τμη ́μα
 (δικα ́ζοντος ως μονομελε ́ς)
 κ. Garcı́a-Valdecasas, προ ́εδρος τμη ́ματος, κα Lindh, κ. Cooke,
 κ. Βηλαρα ́ς και κ. Forwood, δικαστε ́ς. της 9ης ∆εκεμβρι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση Τ-53/99, Νικο ́λαος Προγου ́λης κατα ́ Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 (Υπα ́ λληλοι — 'Εκθεση βαθμολογι ́ας — Περιγραφη ́
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ καθηκο ́ντων)
 της 9ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 (2000/C 34/41)
 στην υπο ́θεση Τ-299/97, Vincente Alonso Morales κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Υπα ́ λληλοι — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Προϋποθε ́σεις Στην υπο ́θεση Τ-53/99, Νικο ́λαος Προγου ́λης, μο ́νιμος υπα ́λλη-
 αποδοχη ́ς συμμετοχη ́ς σε διαγωνισμο ́ — Πλη ́ρεις πανε-
 λος των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον
 πιστημιακε ́ς σπουδε ́ς αποδεικνυο ́μενες με πτυχι ́ο — Σπου- Βασι ́λειο Ακριτι ́δη, δικηγο ́ρο Αθηνω ́ν, και τον Jonathan Branton,
 δε ́ς τεχνικου ́ μηχανικου ́ ολοκληρωθει ́σες στην Ισπανι ́α) Solicitor, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́
 γραφει ́ο του Ernest Arendt, 8-10, rue Mathias Hardt, κατα ́
 (2000/C 34/40) Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: Ulrich
 Wölker), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της
 αρμο ́διας για τους διορισμου ́ς αρχη ́ς της 17ης Νοεμβρι ́ου 1998
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́) περι ́ απορρι ́ψεως της διοικητικη ́ς ενστα ́σεως του προσφευ ́γοντος-
 ενα ́γοντος της 9ης Ιουνι ́ου 1998, με την οποι ́α ο προσφευ ́γων-
 Στην υπο ́θεση Τ-299/97, Vincente Alonso Morales, εκπροσωπο- ενα ́γων ζητου ́σε να τροποποιηθει ́ η ́εκθεση ́ του βαθμολογι ́ας για
 υ ́μενος απο ́ τον Ramón Marés Salvador, δικηγο ́ρο Μαδρι ́της, την περι ́οδο μεταξυ ́ 1ης Ιουλι ́ου 1995 και 30 Ιουνι ́ου 1997,
 Doctor Esquerdo 136-1o, Μαδρι ́τη, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ- να υποχρεωθει ́ η Επιτροπη ́ να διορθω ́σει την αξιολο ́γηση των
 κω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Julian Currall και José Rivas προσο ́ντων του προσφευ ́γοντος-ενα ́γοντος και να τροποποιη ́σει


text:
 12.8.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Cour du travail de Bruxelles (Βέλγιο) στις 22 Μαΐου 2006 — Office national des pensions κατά Emilienne Jonkman
 (Υπόθεση C-231/06)
 (2006/C 190/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour du travail de Bruxelles
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείον: Office national des pensions
 Αναιρεσίβλητος: Emilienne Jonkman
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Όσον αφορά τις εισφορές τακτοποίησης (άρθρο 4 του βασιλικού διατάγματος της 25ης Ιουνίου 1997, με το οποίο προστέθηκε το άρθρο 16 ter, παράγραφος 2),
 Πρέπει να θεωρηθεί ότι η οδηγία 79/7/ΕΟΚ, της 19ης Δεκεμβρίου 1978 (1), επιτρέπει σε κράτος μέλος να θεσπίσει διατάξεις οι οποίες σκοπό έχουν να παράσχουν σε μία κατηγορία προσώπων ορισμένου φύλου, η οποία αρχικά έτυχε δυσμενούς μεταχειρίσεως, τη δυνατότητα να υπαχθεί στο ευνοϊκότερο συνταξιοδοτικό καθεστώς το οποίο ισχύει για την έτερη κατηγορία προσώπων του άλλου φύλου, υπό τον όρο της αναδρομικής καταβολής εισφορών (εφάπαξ καταβολή πολύ υψηλού ποσού), των οποίων η υποχρέωση καταβολής έχει παραγραφεί για την δεύτερη κατηγορία προσώπων δυνάμει της νομοθεσίας που ισχύει στο εν λόγω κράτος;
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ανωτέρω ερώτημα, πρέπει να θεωρηθεί ότι η οδηγία 79/7/ΕΟΚ, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, επιβάλλει σε κράτος μέλος, εφόσον διαπιστωθεί με απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ότι εθνικές διατάξεις του αντίκεινται στην εν λόγω οδηγία, την υποχρέωση να προσαρμόσει αναλόγως τη νομοθεσία του αμέσως και, οπωσδήποτε, πριν από τη συμπλήρωση του χρόνου παραγραφής της αξίωσης για καταβολή των εισφορών που πηγάζει από την εν λόγω νομοθεσία;
 2)
 Όσον αφορά τους τόκους για καθυστερημένη καταβολή (άρθρο 4 του βασιλικού διατάγματος της 25ης Ιουνίου 1997, με το οποίο προστέθηκε το άρθρο 16 ter, παράγραφος 4, τρίτο εδάφιο):
 Πρέπει να θεωρηθεί ότι η οδηγία 79/7/ΕΟΚ, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, επιτρέπει σε κράτος μέλος να θεσπίσει νομοθετική ρύθμιση η οποία έχει ως σκοπό να παράσχει σε μία κατηγορία προσώπων ορισμένου φύλου, η οποία έτυχε αρχικώς δυσμενούς μεταχειρίσεως, τη δυνατότητα να υπαχθεί στο ευνοϊκότερο σύστημα συντάξεων που ισχύει για την κατηγορία του άλλου φύλου, μέσω της καταβολής σημαντικών τόκων καθυστέρησης οι οποίοι, κατά την εφαρμοστέα στο εν λόγω κράτος μέλος νομοθεσία, έχουν παραγραφεί για τη δεύτερη κατηγορία;
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, πρέπει να θεωρηθεί ότι η οδηγία 79/7/ΕΟΚ επιβάλλει σε κράτος μέλος να προσαρμόσει την αντικείμενη στην εν λόγω οδηγία νομοθεσία του αμέσως μόλις διαπιστωθεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων η εν λόγω σύγκρουση και, πάντως, πριν από τη συμπλήρωση του χρόνου παραγραφής που ισχύει για τους τόκους καθυστερημένης καταβολής οι οποίοι οφείλονται δυνάμει της εν λόγω νομοθεσίας;
 (1) Οδηγία 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1978 περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/003, σ. 160).


text:
 9.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 371/16
 Προσφυγή της 10ης Σεπτεμβρίου 2015 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-481/15)
 (2015/C 371/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: W. Mölls, F. Wilman)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας να διασφαλίσει, στον βαθμό και με τη συχνότητα που κρίνεται απαραίτητο, την τακτική παρακολούθηση συγκεκριμένων κοινών βασικών προτύπων για την αεροπορική ασφάλεια, καθώς και να διορίσει επαρκή αριθμό ελεγκτών για την εφαρμογή των μέτρων ελέγχου ποιότητας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΚ) 300/2008 (1) καθώς και δυνάμει των παραγράφων 4.1, 4.2, 7.5 και 14, του Παραρτήματος ΙΙ του εν λόγω κανονισμού
 —
 να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τα εξής:
 Το άρθρο 11 του κανονισμού (EΚ) 300/2008, καθώς και οι παράγραφοι 4.1, 4.2, 7.5 και 14, του παραρτήματος II του εν λόγω κανονισμού επιβάλλουν σε κάθε κράτος μέλος την υποχρέωση να διασφαλίσει, στον βαθμό και με τη συχνότητα που κρίνεται απαραίτητο, την τακτική παρακολούθηση συγκεκριμένων κοινών βασικών προτύπων για την αεροπορική ασφάλεια, καθώς και να διορίσει επαρκή αριθμό ελεγκτών για την εφαρμογή των μέτρων ελέγχου ποιότητας.
 Η Γερμανία δεν συμμορφώθηκε προς την ως άνω υποχρέωση.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 300/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2008, για τη θέσπιση κοινών κανόνων στο πεδίο της ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 2320/2002 (ΕΕ L 97, σ. 72), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 18/2010 της Επιτροπής της 8ης Ιανουαρίου 2010 (ΕΕ L 7, σ. 3).


text:
 22.1.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 20/5
 Το ́αρθρο 13 του Πρωτοκο ́λλου της 8ης Απριλι ́ου 1965, περι ́ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 των προνομι ́ων και ασυλιω ́ ν των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, δεν
 εμποδι ́ζει ́ενα κρα ́τος με ́λος, το οποι ́ο παρε ́χει φορολογικη ́ (ε ́κτο τμη ́μα)
 ελα ́φρυνση στα ζευ ́γη που διαθε ́τουν ́ενα και μο ́νον εισο ́δημα
 καθω ́ ς και στα ζευ ́γη που διαθε ́τουν δυ ́ο εισοδη ́ματα απο ́ τα της 21ης Οκτωβρι ́ου 1999
 οποι ́α ́ομως το δευ ́τερο ει ́ναι χαμηλο ́τερο του τιμαριθμικω ́ς
 αναπροσαρμοζομε ́νου ποσου ́ των 270 000 BEF, να αρνηθει ́ τη
 χορη ́γηση αυτου ́ του φορολογικου ́ ευεργετη ́ματος στα ζευ ́γη στην υπο ́θεση C-333/97 (αι ́τηση του Arbeitsgericht
 ́οπου ο ́ενας συ ́ζυγος ́εχει την ιδιο ́τητα του μονι ́μου ́η μη μονι ́μου Gelsenkirchen για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 Susanne Lewen κατα ́ Lothar Denda (1)
 υπαλλη ́λου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, ́οταν οι αποδοχε ́ς του
 υπερβαι ́νουν το ποσο ́ αυτο ́.
 («Ισο ́τητα αμοιβω ́ ν μεταξυ ́ ανδρω ́ ν και γυναικω ́ ν εργα-
 ζομε ́νων — ∆ικαι ́ωμα για δω ́ ρο Χριστουγε ́ννων — Γονικη ́
 ( 1) EE C 258 της 15.8.1998. ́ δεια και α
 α ́ δεια μητρο ́τητας»)
 (2000/C 20/09)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα) (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 της 21ης Οκτωβρι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση C-44/97: Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερ- Στην υπο ́θεση C-333/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του
 μανι ́ας κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1) Arbeitsgericht Gelsenkirchen (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου
 («Εκκαθα ́ριση λογαριασμω ́ ν — ΕΓΤΠΕ — Μη αναγνω ́ ριση 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που
 δαπανω ́ ν — Οικονομικα ́ ́ετη 1992-1993») εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Susanne Lewen
 και Lothar Denda, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς
 (2000/C 20/08) την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 119 της Συνθη ́κης ΕΚ (τα α ́ρθρα 117
 ́εως 120 της Συνθη ́κης ΕΚ αντικαταστα ́θηκαν απο ́ τα α ́ρθρα 136
 ΕΚ ́εως 143 ΕΚ), του α ́ρθρου 11, σημει ́ο 2, στοιχει ́ο β', της
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) οδηγι ́ας 92/85/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 19ης Οκτωβρι ́ου 1992,
 σχετικα ́ με την εφαρμογη ́ με ́τρων που αποβλε ́πουν στη βελτι ́ωση
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ της υγει ́ας και της ασφα ́λειας κατα ́ την εργασι ́α των εγκυ ́ων,
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») λεχω ́νων και γαλουχουσω ́ν εργαζομε ́νων (δε ́κατη ειδικη ́ οδηγι ́α
 κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 16, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας
 Στην υπο ́θεση C-44/97, Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας 89/391/ΕΟΚ) (EE L 348, σ. 1), και της ρη ́τρας 2, σημει ́ο 6, του
 (εκπρο ́σωποι: E. Röder και B. Kloke) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ- παραρτη ́ματος της οδηγι ́ας 96/34/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της
 κω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: K. -D. Borchardt) με αντικει ́μενο 3ης Ιουνι ́ου 1996, σχετικα ́ με τη συμφωνι ́α-πλαι ́σιο για τη γονικη ́
 τη μερικη ́ ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως 96/701/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, α ́δεια, που συνη ́φθη απο ́ την UNICE, τη CEEP και τη CES (EE L
 της 20η ́ς Νοεμβρι ́ου 1996, για τροποποι ́ηση της απο ́φασης 145, σ. 4), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 96/311/ΕΚ σχετικα ́ με την εκκαθα ́ριση των λογαριασμω ́ν των R. Schintgen, προ ́εδρο του δευτε ́ρου τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα
 κρατω ́ν μελω ́ν στο πλαι ́σιο των δαπανω ́ν που χρηματοδοτου ́νται του ́εκτου τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn (εισηγητη ́) και G. Hirsch,
 απο ́ το Ευρωπαϊκο ́ Γεωργικο ́ Ταμει ́ο Προσανατολισμου ́ και Εγγυη ́- δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμμα-
 σεων (ΕΓΤΠΕ), τμη ́μα Εγγυη ́σεων, για το οικονομικο ́ ́ετος 1992 τε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 καθω ́ς και ορισμε ́νων δαπανω ́ν για το οικονομικο ́ ́ετος 1993 (ΕΕ L 21 Οκτωβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 323, σ. 26), στον βαθμο ́ που αρνη ́θηκε να επιβαρυ ́νει το ΕΓΤΠΕ
 με το ποσο ́ των 19 591 000 γερμανικω ́ν μα ́ρκων (DEM), το 1) 'Ενα δω ́ ρο Χριστουγε ́ννων ́οπως το επι ́μαχο στην κυ ́ρια
 ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. J. G. Kapteyn δι ́κη αποτελει ́ αμοιβη ́ υπο ́ την ́εννοια του ́αρθρου 119 της
 (εισηγητη ́), προεδρευ ́οντα του ́εκτου τμη ́ματος, G. Hirsch και Συνθη ́κης ΕΚ (τα ́αρθρα 117 ́εως 120 της Συνθη ́κης ΕΚ
 H. Ragnemalm, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμ- αντικαταστα ́θηκαν απο ́ τα ́αρθρα 136 ΕΚ ́εως 143 ΕΚ),
 ματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, ακο ́μη κι αν καταβλη ́θηκε οικειοθελω ́ ς απο ́ τον εργοδο ́τη
 εξε ́δωσε στις 21 Οκτωβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο και ακο ́μη κι αν καταβα ́λλεται με κυ ́ριο ́η αποκλειστικο ́
 διατακτικο ́: σκοπο ́ να δοθου ́ν κι ́νητρα για τη μελλοντικη ́ παροχη ́ εργασι ́ας
 και/η ́ να τονωθει ́ η πι ́στη των εργαζομε ́νων στην επιχει ́ρηση.
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. Αντιθε ́τως, δεν εμπι ́πτει στην ́εννοια της αμοιβη ́ς κατα ́ το
 ́αρθρο 11, σημει ́ο 2, στοιχει ́ο β', της οδηγι ́ας 92/85/ΕΟΚ
 2) Καταδικα ́ζει την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας του Συμβουλι ́ου, της 19ης Οκτωβρι ́ου 1992, σχετικα ́ με
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα. την εφαρμογη ́ με ́τρων που αποβλε ́πουν στη βελτι ́ωση της
 υγει ́ας και της ασφα ́λειας κατα ́ την εργασι ́α των εγκυ ́ων,
 (1) EE C 108 της 5.4.1997. λεχω ́ νων και γαλουχουσω ́ ν εργαζομε ́νων (δε ́κατη ειδικη ́
 οδηγι ́α κατα ́ την ́εννοια του ́αρθρου 16, παρα ́γραφος 1, της
 οδηγι ́ας 89/391/ΕΟΚ).


text:
 13.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/46
 Προσφυγή της 23ης Ιανουαρίου 2015 — ZZ κατά EMA
 (Υπόθεση F-9/15)
 (2015/C 118/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωποι: J.-N. Louis, R. Metz και N. de Montigny, D. Verbeke και T. Van Lysbeth)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA) περί θέσεως του προσφεύγοντος σε αργία και το αίτημα καταβολής ενός ευρώ προσωρινώς, ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη και αποζημίωση για τις υλικές ζημίες τις οποίες ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι υπέστη.
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του EMA της 31ης Μαρτίου 2014, περί θέσεως του προσφεύγοντος σε «non-active status» για αόριστο χρόνο·
 —
 να υποχρεώσει τον καθού να καταβάλει στον προσφεύγοντα ένα ευρώ προσωρινώς, για την ηθική βλάβη και τις υλικές ζημίες τις οποίες υπέστη ο προσφεύγων·
 —
 να καταδικάσει τον EMA στα δικαστικά έξοδα.


text:
C 289/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.10.2001
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς καθο ́σον δεν ελη ́φθη υπο ́ψη το συμφε ́ρον της υπηρεσι ́ας,
 Ενω ́ σεως κατα ́ της απο ́ 14 Ιουνι ́ου 2001 αποφα ́σεως του κατα ́ παρα ́βαση του α ́ρθρου 45 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς
 τε ́ταρτου τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Καταστα ́σεως των υπαλλη ́λων.
 Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση T-230/99, Hans Mc Auley κατα ́
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως, που ασκη ́θηκε στις
 3 Αυγου ́στου 2001 (1) ΕΕ C 6 της 8.1.2000, σ. 29.
 (Υπο ́θεση C-309/01 P)
 (2001/C 289/30) Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Consiglio di Stato με δια ́ταξη της 29ης Μαι ̈́ου
 2001 στην υπο ́θεση 1) Comune di Udine κατα ́ Diddi Dino
 Figli Srl A.G.E.S.I. — Assiociazione Nazionale Imprese
 Το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, εκπροσωπου ́μενο απο ́ Gestione servizi tecnici intergrati, προσεπικληθει ́σας και
 τους Frédéric Anton και Αlain Pilette, με το ́πο επιδο ́σεων στο της ΑMGA — Azienda Multiservizi SpA, και 2) AMGA —
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 3 Αυγου ́στου 2001, ενω ́ πιον του Azienda Multiservizi SpA κατα ́ Diddi Dino Figli Srl και
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, αι ́τηση αναιρε ́σεως Α.G.E.S.I. — Associazione Nazionale Imprese Gestione
 κατα ́ της απο ́ 14 Ιουνι ́ου 2001 αποφα ́σεως του τε ́ταρτου τμη ́ματος servizi tecini integrati, προσεπικληθε ́ντος και του Comune
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση di Udine
 T-230/99 (1), Hans Mc Auley κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως. Το αναιρεσει ́ον ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Υπο ́θεση C-310/01)
 (2001/C 289/31)
 — να ακυρω ́σει την ακυρω ́ νουσα τον διορισμο ́ της κ. Κ.
 απο ́φαση. Με δια ́ταξη της 29ης Μαι ̈́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 7 Αυγου ́στου 2001, το Consiglio di Stato, στο πλαι ́σιο των
 — να απορρι ́ψει, ταυτοχρο ́νως, την προσφυγη ́ που ασκη ́θηκε
 διαφορω ́ν 1) Comune di Udine κατα ́ Diddi Dino Figli Srl και
 πρωτοδι ́κως,
 Α.G.E.S.I. — Associazione Nazionale Imprese Gestione servizi
 tecnici integrati, προσεπικληθει ́σας και της ΑMGA — Azienda
 — να αποφανθει ́ κατα ́ νο ́μο ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα. Multiservizi SpA, και 2) AMGA — Azienda Multiservizi SpA
 κατα ́ Α.G.E.S.I. — Associazione Nazionale Imprese Gestione
 servizi tecnici integrati, προσεπικληθε ́ντος και του Comune di
 Udine, που εκκρεμου ́ν ενω ́πιο ́ν του ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα α) Κατα ́ το α ́ρθρο 2 της οδηγι ́ας 92/50/ΕΟΚ (1) του Συμβου-
 λι ́ου, της 18ης Ιουνι ́ου 1992, ́εχει η εν λο ́γω οδηγι ́α
 εφαρμογη ́ στην περι ́πτωση [συμβα ́σεως για την προμη ́θεια
 — Αλλοι ́ωση του περιεχομε ́νου της προκηρυ ́ξεως της θε ́σεως: θερμικη ́ς ενε ́ργειας και την παροχη ́ σειρα ́ς δραστηριοτη ́των
 το Πρωτοδικει ́ο αλλοιω ́σε τους ο ́ρους της προκηρυ ́ξεως της σχετικα ́ με τη λειτουργι ́α των θερμικω ́ ν εγκαταστα ́σεων],
 εν λο ́γω θε ́σεως θεωρημε ́νης στο συ ́νολο ́ της, καθο ́σον ́εστω και αν στην επι ́δικη συ ́μβαση η προμη ́θεια αγαθω ́ν
 κατε ́στησε τις γλωσσικε ́ς γνω ́σεις και τις ικανο ́τητες διοι- εμφανι ́ζεται ως προε ́χουσα ́εναντι της παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν;
 κη ́σεως τα δυ ́ο καθοριστικα ́ κριτη ́ρια και ουσιαστικα ́ τα Πω ́ς πρε ́πει να ερμηνευθει ́ το ́διο
 ι α ́ρθρο, προκειμε ́νου να
 μο ́να προκειμε ́νου για προκη ́ρυξη θε ́σεως περιλαμβα ́νουσας ελεγχθει ́ αν οι προσβαλλο ́μενες πρα ́ξεις συνα ́δουν προς την
 λειτουργι ́ες εποπτει ́ας. κοινοτικη ́ ρυ ́θμιση;
 β) Κατα ́ το α ́ρθρο 6 σε συνδυασμο ́ προς το α ́ρθρο 1, στοιχει ́ο β',
 — Νομικη ́ πλα ́νη, καθο ́σον το Πρωτοδικει ́ο προε ́βη αυτο ́νομα της οδηγι ́ας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 18ης Ιουνι ́ου
 στη συ ́γκριση των προσο ́ντων των υποψηφι ́ων και υποκα- 1992, ́εχει η εν λο ́γω οδηγι ́α εφαρμογη ́ στην περι ́πτωση
 τε ́στησε την Α∆Α στην κρι ́ση της, βαι ́νοντας κατ' αυτο ́ν τον [συμβα ́σεως που συνα ́πτεται μεταξυ ́ δη ́μου και εταιρι ́ας, για
 τρο ́πο πε ́ραν του ελε ́γχου της προ ́δηλης πλα ́νης εκτιμη ́σεως. την προμη ́θεια θερμικη ́ς ενε ́ργειας και την παροχη ́ σειρα ́ς
 Το Πρωτοδικει ́ο προε ́βη απευθει ́ας στη συ ́γκριση με «ε ́κφραση δραστηριοτη ́των σχετικα ́ με τη λειτουργι ́α των θερμικω ́ν
 αξιολογη ́σεως», που ωστο ́σο ανη ́κει στην αποκλειστικη ́ αρμο- εγκαταστα ́σεων]; Πω ́ς πρε ́πει να [ερμηνευθου ́ν τα ́δια
 ι α ́ρθρα],
 διο ́τητα της Α∆Α, καθο ́σον εκτι ́μησε ο ́τι η εμπειρι ́α της κ. Κ. προκειμε ́νου να ελεγχθει ́ αν οι προσβαλλο ́μενες πρα ́ξεις
 η ́ταν «περιορισμε ́νη», ενω ́ εκει ́νη του προσφευ ́γοντος η ́ταν συνα ́δουν προς την κοινοτικη ́ ρυ ́θμιση;
 «πολυ ́ σημαντικη ́».
 (1) ΕΕ 1992 L 209, σ. 1.
 — Νομικη ́ πλα ́νη επ' ευκειρι ́α της συγκριτικη ́ς εξετα ́σεως των
 προσο ́ντων των υποψηφι ́ων εκ με ́ρους του Πρωτοδικει ́ου,


text:
 4.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 146/29
 Προσφυγή της 3ης Μαρτίου 2015 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ρουμανίας
 (Υπόθεση C-104/15)
 (2015/C 146/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Nicolae, D. Loma Osorio Lerena)
 Καθής: Ρουμανία
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να διαπιστώσει ότι η Ρουμανία, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα για την πρόληψη της ρυπάνσεως από σωματίδια σκόνης προερχόμενα από τη δεξαμενή του Boşneag — προέκταση, που ανήκει στο ορυχείο χαλκού και ψευδαργύρου του Moldomin το οποίο βρίσκεται στη Moldova Nouă, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4 και 13, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, σχετικά με τη διαχείριση των αποβλήτων της εξορυκτικής βιομηχανίας και την τροποποίηση της οδηγίας 2004/35/ΕΚ (1)·
 —
 να καταδικάσει τη Ρουμανία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφυγή που άσκησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της Ρουμανίας έχει ως αντικείμενο το γεγονός ότι οι ρουμανικές αρχές δεν έλαβαν τα αναγκαία μέτρα για την πρόληψη της ρυπάνσεως από σωματίδια σκόνης προερχόμενα από μία εκ των δεξαμενών καθιζήσεως ορυχείου χαλκού.
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η Ρουμανία, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα για να αποτρέψει τον σχηματισμό σωματιδίων σκόνης στην επιφάνειας της δεξαμενής καθιζήσεως του Boşneag — προέκταση, στοιχείο που βλάπτει την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον, παραβαίνει τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4 και 13, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/21/ΕΚ. Η Επιτροπή φρονεί ότι η Ρουμανία πρέπει να διασφαλίσει την προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος από κάθε κίνδυνο, μολονότι διαθέτει ορισμένη ευχέρεια όσον αφορά τα συγκεκριμένα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, εφόσον τηρούνται οι απαιτήσεις που καθορίζονται με το άρθρο 4 της οδηγίας. Επιπλέον, η Επιτροπή διατείνεται ότι το άρθρο 13, παράγραφος 2, της οδηγίας επιβάλλει ειδική υποχρέωση στις αρμόδιες αρχές, συγκεκριμένα δε την υποχρέωση να διασφαλίσουν ότι οι φορείς εκμεταλλεύσεως λαμβάνουν τα προσήκοντα μέτρα για την πρόληψη ή τη μείωση της σκόνης.
 Εν προκειμένω, η Επιτροπή στηρίζεται στις εκθέσεις των αρμοδίων για την προστασία του περιβάλλοντος ρουμανικών αρχών και σε στοιχεία προερχόμενα από τα μέσα ενημερώσεως, αλλά και στις απαντήσεις της Ρουμανίας στο πλαίσιο της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας, βάσει των οποίων η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, στη ζώνη της Moldova Nouă, η σκόνη από τη δεξαμενή καθιζήσεως του Boşneag — προέκταση προκαλεί σημαντική ρύπανση, ιδίως κατά τα χρονικά διαστήματα κατά τα οποία πνέουν ισχυροί άνεμοι, που έχει βλαβερά αποτελέσματα για την υγεία των κατοίκων και το περιβάλλον.
 Επιπλέον, η Επιτροπή φρονεί ότι η Ρουμανία δεν δύναται να επικαλεσθεί καταστάσεις αμιγώς εσωτερικές, όπως η ιδιωτικοποίηση της Moldomin και το ότι ο αγοραστής θα αναλάβει τις περιβαλλοντικές υποχρεώσεις, προκειμένου να δικαιολογήσει την παράβαση των υποχρεώσεων που υπέχει από την οδηγία.
 (1) ΕΕ L 102, σ. 15.


text:
 29.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/37
 Προσφυγή-αγωγή της 4ης Δεκεμβρίου 2007 — Giovanni Sergio κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση F-137/07)
 (2008/C 79/72)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες-ενάγοντες: Giovanni Sergio (Βρυξέλλες, Βέλγιο), κ.λπ. (Εκπρόσωπος: M. Lucas, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση του «Πρωτοκόλλου συμφωνίας μεταξύ των συνδικαλιστικών και επαγγελματικών οργανώσεων (ΣΕΠ) και της Γενικής Διευθύνσεως Προσωπικού και Διοίκησης», καθώς και των αποφάσεων της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) που επιβεβαιώθηκαν με το πρωτόκολλο της 19ης Δεκεμβρίου 2006 και της αποφάσεως της 14ης Νοεμβρίου 2006 — Αίτημα συμβολικής αποζημιώσεως ύψους ενός ευρώ.
 Αιτήματα των προσφευγόντων-εναγόντων
 Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει το «Πρωτόκολλο συμφωνίας μεταξύ των συνδικαλιστικών και επαγγελματικών οργανώσεων (ΣΕΠ) και της Γενικής Διευθύνσεως Προσωπικού και Διοίκησης περί διαθέσεως πόρων για την εκπροσώπηση του προσωπικού κατά το έτος 2006», το οποίο κοινοποιήθηκε στον Γραμματέα της Alliance και στους Προέδρους της Union Syndicale Fédérale (USF) και της Fédération de la fonction publique européenne (FFPE) με το από 19 Δεκεμβρίου 2006 υπηρεσιακό σημείωμα του Γενικού Διευθυντή Προσωπικού και Διοίκησης·
 —
 να ακυρώσει τις ατομικές αποφάσεις απαλλαγής από τα υπηρεσιακά καθήκοντα που εκδόθηκαν υπέρ των εκπροσώπων της «Alliance» και/ή της «FFPE» βάσει του πρωτοκόλλου ή του υπολογισμού της 26ης Μαΐου 2006 του ποσοστού αντιπροσωπευτικότητας των ΣΕΠ βάσει των αποτελεσμάτων των αρχαιρεσιών που διενεργήθηκαν στις 26 Μαΐου 2006 στο τμήμα Βρυξελλών, αποφάσεις οι οποίες επιβεβαιώθηκαν με το πρωτόκολλο της 19ης Δεκεμβρίου 2006·
 —
 να ακυρώσει την από 14 Νοεμβρίου 2006 απόφαση του Γενικού Διευθυντή Προσωπικού και Διοίκησης με την οποία διακόπτεται η απόσπαση του R. Marquez-Garcia κατά το ήμισι του ωραρίου εργασίας και με την οποία ο υπάλληλος επανέρχεται στην υπηρεσία του με πλήρες ωράριο·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει σε έκαστο των προσφευγόντων-εναγόντων συμβολική αποζημίωση ενός ευρώ για την ηθική βλάβη και την πολιτική ζημία που υπέστησαν ως εκπρόσωποι της Union Syndicale, καθώς και για την ηθική βλάβη και τη ζημία ως προς τη σταδιοδρομία τους που υπέστησαν ως υπάλληλοι ή μέλη του λοιπού προσωπικού·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 9ης Νοεμβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-236/05) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Κανονισμός (ΕΟΚ) 2847/93 - Σύστημα ελέγχου στον τομέα της αλιείας - Καθυστερημένη ανακοίνωση των απαιτουμένων στοιχείων)
 (2006/C 326/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: K. Banks)
 Καθού: Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: S. Nwaokolo, επικουρούμενη από την D. J. Rhee, Barrister)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 19, στοιχείο θ', του κανονισμού 2847/93/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 1993, για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής (EE L 261, σ. 1) — Εκπρόθεσμη κοινοποίηση των προβλεπομένων στον κανονισμό στοιχείων
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, ανακοινώνοντας με καθυστέρηση τα στοιχεία που απαιτεί το άρθρο 19θ, πρώτη και τρίτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2847/93 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1993, για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής, όπως τροποποιήθηκε τελευταίως με τον κανονισμό (ΕΚ) 1954/2003 του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τον κανονισμό αυτόν.
 2)
 Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 193 της 6.8.2005.


text:
22. 11 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων C 357/9
 Seguridad Social (INSS), μεταξύ Francisco Vicente Mateos ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 και Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) και Teso (δεύτερο τμήμα)
 reria General de la Seguridad Social (TGSS), και μεταξύ
 Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) και Laura της 9ης Οκτωβρίου 1997
 Garcia Lâzaro, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς στην υπόθεση C-291/96 (αίτηση του Amtsgericht Reutlingen
 την ερμηνεία του άρθρου 47 παράγραφος 1 του κανονισμού για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη
 (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου , της 14ης Ιουνίου 1971 , κατά Martino Grado και Shahid Bashir (')
 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως
 στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικο (Προδικαστική παραπομπή — Ποινική δίκη — Χρήση της
 γενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (2), προσαγορεύσεως ευγενείας — Δυσμενής διάκριση — Λυσι
 όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε από τον κανονισμό τέλεια του ερωτήματος — Αναρμοδιότητα)
 (ΕΟΚ) αριθ. 2001/83 (3) και προσαρμόστηκε με το (97/C 357/ 16
 παράρτημα I μέρος VIII της πράξειος περί των όρων
 προσχωρήσεων του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτο
 γαλικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των (Γλωσσά διαδικασίας: η γερμανική)
 συνθηκών (4), ακολούθως δε τροποποιήθηκε από τον κανο
 νισμό (ΕΟΚ) αριθ . 1248/92 ( s), το Δικαστήριο (πέμπτο
 τμήμα), συγκείμενο από τους J. C. Moitinho de Almeida, (Προσωρινή μετάφραση- η οριστική μετάφραση θα δημο
 προεδρεύοντα του τμήματος, D. A. O. Edward, J.-P. Puisso σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 chet (εισηγητή), P. Jann και L. Sevόn, δικαστές, γενικός
 εισαγγελέας: A. La Pergola, γραμματέας: H. von Holstein , Στην υπόθεση C-291/90, με αντικείμενο αίτηση του Amtsge
 βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 9 Οκτωβρίου 1997 richt Reutlingen (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρ
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: μογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί ενώ
 πιον του εθνικού δικαστηρίου κατά Martino Grado και Sha
 Το στοιχείο ε) του άρθρου 47 παράγραφος 1 του κανονισμού hid Bashir, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την
 (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971 , ερμηνεία του άρθρου 6 της συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο
 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους R. Schintgen
 στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικο (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini και G. Hirsch,
 γενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότιμας, όπως δικαστές, γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro, γραμματέας: R.
 τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) Grass, εξέδωσε στις 9 Οκτωβρίου 1997 απόφαση με το ακό
 άριθ. 2001/83 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983, και προ λουθο διατακτικό:
 σαρμόστηκε με το παράρτημα / μέρος VIII της πράξεως περί
 των όρων προσχωρήσεως του Βασιλείου της Ισπανίας και Το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να απαντήσει στο ερώτημα
 της Πορτογαλικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των που του υπέβαλε το Amtsgericht Reutlingen.
 συνθηκών, το οποίο κατέστη το στοιχείο ζ) ύστερα από τη
 θέση σε ισχύ του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1248/92 του
 Συμβουλίου, της 30ής Απριλίου 1992, συνεπάγεται ότι, σε (') ΕΕ C 318 της 26. 10. 1996.
 καταστάσεις όπως εκείνες που αποτελούν αντικείμενο των
 διαφορών των κυρίων δικών, o υπολογισμός του μέσου όρου
 των εισφορών στηρίζεται μόνο στο ποσό των εισφορών που
 έχουν πράγματι καταβληθεί δυνάμει της οικείας νομοθεσίας
 και ότι το θεωρητικό ποσό της παροχής που προκύπτει με τη
 μέθοδο αυτή πρέπει να αναπροσαρμόζεται δεόντως και να ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 προσαυξάνεται ως εάν οι ενδιαφερόμενοι είχαν συνεχίσει να
 ασκούν τη δραστηριότητά τους στο εν λόγιο κράτος μέλος (πέμπτο τμήμα)
 υπό τις ίδιες προϋποθέσεις. Πάντως, στην περίπτωση κατά της 16ης Οκτωβρίου 1997
 την οποία η εφαρμογή της διατάξεως αυτής, ερμηνευόμενης
 κατ ' αυτόν τον τρόπο, αποδεικνυόταν λιγότερο ευνοϊκή για στην υπόθεση C-258/95 (αίτηση του Bundesfinanzhof για
 τους εργαζομένους οι οποίοι, πριν από την έναρξη ισχύος την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Julius Fillibeck
 τον κανονισμού στο εν λόγω κράτος μέλος, ασκούσαν ήδη Söhne GmbH & Co. KG κατά Finanzamt Neustadt (')
 τις μισθωτές δραστηριότητές τους σε άλλο κράτος μέλος απ ' (Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Παροχή υπηρεσιών εξ επαχθούς
 ό,τι η εφαρμογή προγενέστερης συμβάσεως συναφθείσας με αιτίας — Έννοια — Μεταφορά εργαζομένων πραγματο
 το τελευταίο αυτό κράτος, το αρμόδιο δικαστήριο πρέπει, ποιούμενη από τον εργοδότη)
 κατά παρέκκλιση, να εφαρμόσει τους κανόνες που προβλέ
 πονται στη σύμβαση αυτή. (97/C 357/17)
 (Γλωσσά διαδικασίας: η γερμανική)
 (') ΕΕ C 95 της 30. 3 . 1996.
 O ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 , σ. 73.
 0 ΕΕ L 230 της 22. 8. 1983 , σ. 6.
 (4) ΕΕ L 302 της 15.11 . 1985 , σ. 23 . (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 (5) ΕΕ L 136 της 19. 5 . 1992, σ. 7 . σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 Στην υπόθεση C-258/95 , με αντικείμενο αίτηση του Bundes
 finanzhof προς το Δικαστήριο, κατ1 εφαρμογή άρθρου 177


text:
 5.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 72/16
 Προσφυγή της 21ης Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-624/10)
 2011/C 72/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: M. Alfonso)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, προβλέποντας, με τον τίτλο IV της αριθ. 105 εγκυκλίου προς τη διοίκηση, της 23ης Ιουνίου 2006, (3 A-9-06), διοικητική ρύθμιση παρεκκλίνουσα από το καθεστώς αυτοεκκαθαρίσεως του ΦΠΑ, η οποία συνεπάγεται, μεταξύ άλλων, τον ορισμό φορολογικού αντιπροσώπου εκ μέρους του εγκατεστημένου εκτός Γαλλίας πωλητή ή παρέχοντος υπηρεσίες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία περί ΦΠΑ και ειδικότερα από τα άρθρα της 168, 171, 193, 194, 204 και 214·
 —
 να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η Επιτροπή διατείνεται ότι η γαλλική ρύθμιση η οποία εισάγει παρέκκλιση από καθεστώς αυτοεκκαθαρίσεως του ΦΠΑ αντιβαίνει κατά πλείονες τρόπους στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 Πρώτον, οι υποκείμενοι στον φόρο που επιθυμούν να κάνουν χρήση της διατάξεως, η οποία εισάγεται με τον τίτλο IV της αριθ. 3 A-9-06 εγκυκλίου προς τη διοίκηση, είναι υποχρεωμένοι να ορίσουν φορολογικό αντιπρόσωπο, υποχρέωση που αντιβαίνει στο άρθρο 204 της οδηγίας περί ΦΠΑ. Το άρθρο αυτό επιτρέπει στα κράτη μέλη να επιβάλουν τέτοια υποχρέωση μόνο στην περίπτωση κατά την οποία στη χώρα εγκαταστάσεως του υποκείμενου στον φόρο δεν υφίσταται καμία ρύθμιση περί αμοιβαίας συνδρομής ανάλογη της ισχύουσας εντός της Ενώσεως.
 Δεύτερον, η διοικητική ρύθμιση προϋποθέτει επίσης την υποχρέωση του πωλητή να αποκτήσει αριθμό μητρώου ΦΠΑ στη Γαλλία, υποχρέωση που αντιβαίνει στο άρθρο 214, παράγραφος 1, της οδηγίας περί ΦΠΑ. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι η υποχρέωση αποκτήσεως αριθμού μητρώου ΦΠΑ δεν αφορά τους υποκείμενους στον φόρο, οι οποίοι προβαίνουν, εντός κράτους μέλους στο οποίο δεν είναι εγκατεστημένοι, σε παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών μη υπαγόμενες σε καθεστώς αυτοεκκαθαρίσεως εκ μέρους του πελάτη, ιδίως κατ’ εφαρμογή του άρθρου 194 της οδηγίας περί ΦΠΑ.
 Τέλος, τρίτον, η διάταξη προβλέπει τον συνυπολογισμό του δυνάμενου να εκπέσει ΦΠΑ του πωλητή ή του παρέχοντος υπηρεσίες στον ΦΠΑ ενός ή πλειόνων εκ των πελατών του. Τούτο αντιβαίνει στις διατάξεις των άρθρων 168 και 171 της οδηγίας περί ΦΠΑ, βάσει των οποίων ο συμψηφισμός δυνάμενου να εκπέσει και εισπραττόμενου ΦΠΑ πρέπει να διενεργείται για κάθε υποκείμενο στον φόρο χωριστά. Μια τέτοια διάταξη δεν μπορεί κατά μείζονα λόγο να στηριχθεί στο άρθρο 11 της ιδίας οδηγίας.


text:
 9.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 325/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 12ης Σεπτεμβρίου 2013 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Anton Schlecker, ασκών εμπορία υπό την εμπορική επωνυμία «Firma Anton Schlecker» κατά Melitta Josefa Boedeker
 (Υπόθεση C-64/12) (1)
 (Σύμβαση της Ρώμης για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές - Σύμβαση εργασίας - Άρθρο 6, παράγραφος 2 - Εφαρμοστέο δίκαιο ελλείψει επιλογής εκ μέρους των συμβαλλομένων - Δίκαιο της χώρας όπου ο εργαζόμενος «παρέχει συνήθως την εργασία του» - Σύμβαση συνδεόμενη στενότερα με άλλο κράτος μέλος)
 2013/C 325/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Anton Schlecker, ασκών εμπορία υπό την εμπορική επωνυμία «Firma Anton Schlecker»
 κατά
 Melitta Josefa Boedeker
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Hoge Raad der Nederlanden — Ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφος 2, της Συμβάσεως για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980 (ΕΕ 1984, L 146, σ. 7) — Εφαρμοστέο δίκαιο ελλείψει επιλογής εκ μέρους των συμβαλλομένων — Σύμβαση εργασίας — Δίκαιο της χώρας όπου ο εργαζόμενος παρέχει συνήθως την εργασία του — Εργαζόμενος ο οποίος παρείχε την εργασία του επί μακρόν και αδιαλείπτως εντός κράτους μέλους — Σύμβαση εργασίας η οποία, λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των περιστάσεων της υποθέσεως, συνδέεται στενότερα με άλλο κράτος μέλος
 Διατακτικό
 Το άρθρο 6, παράγραφος 2, της Συμβάσεως για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980, έχει την έννοια ότι, ακόμη και σε περίπτωση κατά την οποία ο εργαζόμενος παρέχει την εργασία που αποτελεί αντικείμενο της σχετικής συμβάσεως όχι απλώς συνήθως, αλλά επί μακρόν και αδιαλείπτως εντός της ιδίας χώρας, το εθνικό δικαστήριο δύναται, κατ’ εφαρμογήν του τελευταίου τμήματος της φράσεως της διατάξεως αυτής, να μην εφαρμόσει το δίκαιο της χώρας όπου παρέχεται συνήθως η εργασία όταν από το σύνολο των περιστάσεων συνάγεται ότι η εν λόγω σύμβαση συνδέεται στενότερα με άλλη χώρα.
 (1) ΕΕ C 126 της 28.4.2012.


text:
22.7.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 211/3
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 11ης Μαι ̈́ου 2000 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 στην υπο ́θεση C-38/98 (αι ́τηση του Corte d’appello di
 Torino για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Régie της 11ης Μαι ̈́ου 2000
 nationale des usines Renault SA κατα ́ Maxicar SpA και
 Orazio Formento (1)
 στην υπο ́θεση C-296/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 («Συ ́μβαση των Βρυξελλω ́ ν — Εκτε ́λεση των αποφα ́σεων τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 — ∆ικαιω ́ ματα πνευματικη ́ς ιδιοκτησι ́ας σχετικα ́ με τμη ́-
 ματα του αμαξω ́ ματος αυτοκινη ́των οχημα ́των — ∆ημο ́σια
 τα ́ ξη») («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́ες 92/49/ΕΟΚ και
 92/96/ΕΟΚ — Εθνικη ́ νομοθεσι ́α προβλε ́πουσα την κοινο-
 (2000/C 211/04) ποι ́ηση στον αρμο ́διο υπουργο ́, κατα ́ την πρω ́ τη δια ́ θεση
 ενο ́ς προτυ ́που ασφαλιστηρι ́ου συμβολαι ́ου, των ́ορων του
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) συμβολαι ́ου αυτου ́»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (2000/C 211/05)
 Στην υπο ́θεση C-38/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Corte d’appello
 di Torino (Ιταλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του Πρωτο-
 κο ́λλου της 3ης Ιουνι ́ου 1971, για την ερμηνει ́α απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των της Συμβα ́σεως της 27ης Σεπτεμβρι ́ου ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 1968 για τη διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α και την εκτε ́λεση αποφα ́σεων σε
 αστικε ́ς και εμπορικε ́ς υποθε ́σεις, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́-
 σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου
 μεταξυ ́ Régie nationale des usines Renault SA και Maxicar SpA, (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 Orazio Formento, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 27, σημει ́ο 1, της προμνημονευθει ́σας
 Συμβα ́σεως της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968 (ΕΕ 1982, L 388, σ. 7),
 ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τη Συ ́μβαση της 9ης Οκτωβρι ́ου 1978 για Στην υπο ́θεση C-296/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 την προσχω ́ρηση του Βασιλει ́ου της ∆ανι ́ας, της Ιρλανδι ́ας και του (εκπρο ́σωποι: C. Tufvesson και B. Mongin) κατα ́ Γαλλικη ́ς
 Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: K. Rispal-Bellanger και S. Seam), με
 (ΕΕ 1982, L 388, σ. 24) και με τη Συ ́μβαση της 25ης Οκτωβρι ́ου αντικει ́μενο να αναγνωρισθει ́ ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, διατη-
 1982 για την προσχω ́ρηση της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (ΕΕ 1982, ρω ́ντας σε ισχυ ́ το α ́ρθρο L. 310-8 του κω ́δικα ασφαλι ́σεων, κατα ́
 L 388, σ. 1), καθω ́ς και των α ́ρθρων 30, 36 και 86 της Συνθη ́κης το οποι ́ο ο ́ταν διαθε ́τουν για πρω ́τη φορα ́ στη Γαλλι ́α ́ενα προ ́τυπο
 ΕΚ (νυν α ́ρθρων 28 ΕΚ, 30 ΕΚ και 82 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο ασφαλιστηρι ́ου συμβολαι ́ου, οι επιχειρη ́σεις ασφαλι ́σεων η ́ κεφα-
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους D. A. O. Edward, προ ́εδρο τμη ́ματος, λαιοποιη ́σεως ενημερω ́νουν σχετικα ́ τον Υπουργο ́ Εθνικη ́ς Οικονο-
 L. Sevón, J.-P. Puissochet, P. Jann (εισηγητη ́) και M. Wathelet, μι ́ας και Οικονομικω ́ν κατα ́ τα προβλεπο ́μενα με απο ́φαση ́ του, και
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: L. Hewlett, το α ́ρθρο Α. 310-1 του ́διου
 ι κω ́δικα που ορι ́ζει ο ́τι η ενημε ́ρωση
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 11 Μαι ̈́ου 2000 απο ́φαση με στην οποι ́α αναφε ́ρεται το πρω ́το εδα ́φιο του α ́ρθρου L. 310-8
 το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 λαμβα ́νει τη μορφη ́ δελτι ́ου συντεταγμε ́νου στη γαλλικη ́ γλω ́σσα
 Το ́αρθρο 27, σημει ́ο 1, της Συμβα ́σεως της 27ης Σεπτεμβρι ́ου και περιλαμβα ́νοντος τις πληροφορι ́ες οι οποι ́ες μνημονευ ́ονται
 1968 για τη διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α και την εκτε ́λεση αποφα ́σεων στο παρα ́ρτημα του εν λο ́γω α ́ρθρου, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που
 σε αστικε ́ς και εμπορικε ́ς υποθε ́σεις, ́οπως τροποποιη ́θηκε με τη υπε ́χει δυνα ́μει της Συνθη ́κης ΕΚ και των διατα ́ξεων των α ́ρθρων 6,
 Συ ́μβαση της 9ης Οκτωβρι ́ου 1978 για την προσχω ́ ρηση του 29 και 39 της οδηγι ́ας 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 Βασιλει ́ου της ∆ανι ́ας, της Ιρλανδι ́ας και του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου 18ης Ιουνι ́ου 1992, για τον συντονισμο ́ των νομοθετικω ́ν, κανο-
 της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας και με τη Συ ́μβαση νιστικω ́ν και διοικητικω ́ ν διατα ́ξεων που αφορου ́ν την πρωτασφα ́-
 της 25ης Οκτωβρι ́ου 1982 για την προσχω ́ ρηση της Ελληνικη ́ς λιση, εκτο ́ς της ασφα ́λειας ζωη ́ς, και για την τροποποι ́ηση των
 ∆ημοκρατι ́ας, ερμηνευ ́εται υπο ́ την ́εννοια ́οτι δεν μπορει ́να θεω- οδηγιω ́ν 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ (τρι ́τη οδηγι ́α για την
 ρηθει ́ ́οτι αντι ́κειται στη δημο ́σια τα ́ξη η απο ́φαση δικαστηρι ́ου πρωτασφα ́λιση εκτο ́ς της ασφα ́λειας ζωη ́ς) (EE L 228, σ. 1), καθω ́ς
 συμβαλλο ́μενου κρα ́τους με την οποι ́α αναγνωρι ́ζεται η ́υπαρξη και των α ́ρθρων 5, 29 και 39 της οδηγι ́ας 92/96/ΕΟΚ του
 δικαιω ́ ματος πνευματικη ́ς ιδιοκτησι ́ας επι ́ των τμημα ́των του Συμβουλι ́ου, της 10ης Νοεμβρι ́ου 1992, για τον συντονισμο ́
 αμαξω ́ ματος αυτοκινη ́των οχημα ́των και με την οποι ́α παρε ́χεται των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων που
 στον κα ́τοχο του δικαιω ́ ματος αυτου ́ προστασι ́α η οποι ́α του επιτρε ́-
 αφορου ́ν την πρωτασφα ́λιση ζωη ́ς και για την τροποποι ́ηση των
 πει να απαγορευ ́ει σε τρι ́τους, ́ητοι σε εγκατεστημε ́νους σε ́αλλο
 συμβαλλο ́μενο κρα ́τος επιχειρηματι ́ες, να κατασκευα ́ζουν, να οδηγιω ́ν 79/267/ΕΟΚ και 90/619/ΕΟΚ (τρι ́τη οδηγι ́α για την
 πωλου ́ν, να μεταφε ́ρουν δια ́ του κρα ́τους αυτου ́, να εισα ́γουν ́η να ασφα ́λεια ζωη ́ς) (EE L 360, σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα),
 εξα ́γουν σε αυτο ́ το συμβαλλο ́μενο κρα ́τος τα εν λο ́γω τμη ́ματα του συγκει ́μενο απο ́ τους J. C. Moitinho de Almeida (εισηγητη ́),
 αμαξω ́ ματος. προ ́εδρο του ́εκτου τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα του πε ́μπτου τμη ́μα-
 τος, L. Sevón, C. Gulmann, J.-P. Puissochet και M. Wathelet,
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: H. von
 (1) EE C 113 της 11.4.1998. Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 11 Μαι ̈́ου 2000
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/21
 Αίτηση αναιρέσεως της Audi AG κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 3ης Δεκεμβρίου 2003 επί της υποθέσεως T-16/02, Audi AG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), η οποία ασκήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2004 (τηλεομοιοτύπημα: 18.2.04)
 (Υπόθεση C-82/04 P)
 (2004/C 106/38)
 H Audi AG άσκησε αναίρεση, στις 20 Φεβρουαρίου 2004 (τηλεομοιοτύπημα: 18.2.04), ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 3ης Δεκεμβρίου 2003 επί της υποθέσεως Audi AG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Τ-16/02. Η αναιρεσείουσα εκπροσωπείται από τους Preu Bohlig & Partner, Rechtsanwälte, Leopoldstr. 11 a, D-80802 München (Μόναχο).
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων:
 1.
 Να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 03.12.2003 επί της υποθέσεως Τ-16/02 (1), καθόσον απέρριψε την προσφυγή και καταδίκασε την προσφεύγουσα και νυν αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα·
 2.
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 08.11.2001 επί της υποθέσεως R 0652/2000-1·
 3.
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των δικών.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Παράβαση του κοινοτικού δικαίου, ιδίως ως προς την εφαρμογή των διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (2) και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα (3):
 —
 Η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση στηρίζεται επί εσφαλμένης εφαρμογής του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ, του κανονισμού 40/94. Η απόφαση έχει ως βάση τη διαπίστωση των προηγουμένως επιληφθέντων οργάνων ότι ο συνδυασμός γραμμάτων «TDI» έχει τη σημασία «Turbo Diesel Injection» ή «Turbo Direct Injection». Η διαπίστωση αυτή διαμορφώθηκε κατά παράβαση, αφενός, του ουσιαστικού περιεχομένου του ως άνω κανόνα και, αφετέρου, των οικείων γενικών διαδικαστικών αρχών. Τα πρότερον επιληφθέντα όργανα και η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση δεν παρέχουν ενδείξεις και αιτιολογία όσον αφορά το πού και με ποιόν τρόπο το «ΤDΙ» εμφανίζεται στην κοινή γλώσσα. Οι διαπιστώσεις, οι οποίες αφορούν το ζήτημα με ποιά από τις σημασίες του συνδυασμού γραμμάτων «ΤDI» οι ερωτηθέντες συναλλασσόμενοι ταυτίζουν το σήμα «ΤDI», παραμένουν καθαρές εικασίες. Εν προκειμένω δεν μπορεί να διαπιστωθεί συγκεκριμένη σύνδεση της έννοιας του σήματος «TDI» με τα επίμαχα εμπορεύματα/υπηρεσίες στην αντίληψη των ερωτηθέντων συναλλασσομένων. Ως εκ τούτου, είναι νομικώς εσφαλμένη η άποψη ότι για το δηλωθέν σήμα «ΤDI» συντρέχει λόγος απαραδέκτου εκ του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ, του κανονισμού 40/94.
 —
 Το σκεπτικό της αποφάσεως του Πρωτοδικείου επί της προβληθείσας από την προσφεύγουσα παραβάσεως του δικαίου, ότι δηλαδή η απαγόρευση καταχωρήσεως των σημάτων «ΤDI» αντιβαίνει στο άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94, είναι εσφαλμένο. Ουδόλως αιτιολογείται η επίδικη εκτίμηση ότι το σήμα είχε επικρατήσει στις συναλλαγές. Η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση στερείται αιτιολογίας και στο μέτρο που μόνον γενικώς βεβαιώνεται, αλλά με αυτά τα πραγματικά περιστατικά δεν αποδεικνύεται, ότι το αιτηθέν σήμα είχε αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα δια της χρήσεως σε άλλα από τη Γερμανία κράτη μέλη. Σχετική αιτιολογία δεν περιλαμβάνεται σε κανένα σημείο της αποφάσεως.
 —
 Η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση καθώς και οι αποφάσεις του ΓΕΕΑ, οι οποίες αποτελούν τη βάση της, παραβιάζουν τη γενική αρχή της αυτεπάγγελτης έρευνας και την εξ αυτής απορρέουσα αρχή της συγκεκριμένης εξετάσεως μιας αιτήσεως ως προς τους λόγους απαραδέκτου της καταχωρήσεως. Η έχουσα εφαρμογή θεμελιώδης αρχή της αυτεπάγγελτης έρευνας περιλαμβάνει την υποχρέωση της δημόσιας αρχής να διαπιστώσει συγκεκριμένα και να αποδείξει ποια σημασία έχει ένα λεκτικό σήμα κατά την αντίληψη των ερωτηθέντων συναλλακτικών κύκλων. Εν προκειμένω η αρχή της αυτεπάγγελτης έρευνας παραβιάστηκε προς βλάβη της προσφεύγουσας.
 (1) Μη δημοσιευθείσα ακόμη στη Συλλογή.
 (2) ΕΕ L 11, σ. 1.
 (3) EE L 303, σ. 1.


text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 22ας Ιουνίου 2011 [αίτηση του Nejvyšší správní soud (Τσεχική Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Marie Landtová κατά Česká správa socialního zabezpečení
 (Υπόθεση C-399/09) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Κοινωνική ασφάλιση - Σύμβαση κοινωνικής ασφαλίσεως συναφθείσα μεταξύ δύο κρατών μελών πριν από την ένταξή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Κράτος μέλος αρμόδιο για την εκτίμηση των περιόδων ασφαλίσεως - Σύνταξη γήρατος - Συμπληρωματική παροχή χορηγούμενη μόνον στους υπηκόους και κατοίκους κράτους μέλους)
 2011/C 232/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Nejvyšší správní soud
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Marie Landtová
 κατά
 Česká správa socialního zabezpečení
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Nejvyšší správní soud — Ερμηνεία του άρθρου 12 ΕΚ, των άρθρων 3, παράγραφος 1, 7, παράγραφος 2, στοιχείο γ', 10 και 46, όπως επίσης και του σημείου 6 του μέρους Α του παραρτήματος III του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73) — Σύνταξη λόγω γήρατος — Προσδιορισμός του αρμοδίου κράτους μέλους για τον υπολογισμό των συμπληρωθεισών περιόδων ασφαλίσεως — Επιπτώσεις κοινοτικής ρυθμίσεως επί συμβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως συναφθείσας μεταξύ δύο κρατών μελών προ της προσχωρήσεώς τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση
 Διατακτικό
 1)
 Οι διατάξεις του μέρους A, σημείο 6, του παραρτήματος III του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 629/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2006, σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο γ', δεν αντίκεινται στην εφαρμογή εθνικού κανόνα, όπως του επίμαχου στην κύρια δίκη, ο οποίος προβλέπει την καταβολή συμπληρωματικής παροχής της συντάξεως γήρατος όταν το ποσό της συντάξεως αυτής, χορηγηθέν κατ’ εφαρμογή του άρθρου 20 της διμερούς συμβάσεως μεταξύ της Τσεχικής Δημοκρατίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας, συναφθείσας στις 29 Οκτωβρίου 1992, βάσει των μέτρων για τη διευθέτηση της καταστάσεως μετά τη διάλυση, στις 31 Δεκεμβρίου 1992, της Τσεχικής και Σλοβακικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας, είναι μικρότερο αυτού που θα καταβαλλόταν αν η σύνταξη γήρατος είχε υπολογιστεί κατ’ εφαρμογή των κανόνων του δικαίου της Τσεχικής Δημοκρατίας.
 2)
 Ο συνδυασμός των διατάξεων των άρθρων 3, παράγραφος 1, και 10 του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό 118/97 και όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 629/2006, αντίκειται στην εφαρμογή εθνικού κανόνα, όπως του επίμαχου στην κύρια δίκη, ο οποίος καθιστά δυνατή την καταβολή συμπληρωματικής παροχής της συντάξεως γήρατος μόνον στους Τσέχους υπηκόους οι οποίοι κατοικούν στο έδαφος της Τσεχικής Δημοκρατίας, χωρίς τούτο να συνεπάγεται κατ’ ανάγκη ότι, από απόψεως του δικαίου της Ένωσης, θα στερηθεί την εν λόγω παροχή πρόσωπο το οποίο πληροί τις δύο αυτές προϋποθέσεις.
 (1) ΕΕ C 24 της 30.1.2010.


text:
 6.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 70/19
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Ιανουαρίου 2017 — Nausicaa Anadyomène και Banque d’escompte κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-749/15) (1)
 ((Εξωσυμβατική ευθύνη - Οικονομική και νομισματική πολιτική - ΕΚΤ - Εθνικές κεντρικές τράπεζες - Αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους της Ελλάδας - πρόγραμμα αγοράς τιτλοποιημένων απαιτήσεων - Συμφωνία ανταλλαγής χρεογράφων αποκλειστικά προς όφελος των κεντρικών τραπεζών του Ευρωσυστήματος - Συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα - Ρήτρες συλλογικής δράσης - Πιστωτική ενίσχυση υπό τη μορφή προγράμματος επαναγοράς, με σκοπό την ενίσχυση της ποιότητας των χρεογράφων ως εγγυήσεων - Ιδιώτες πιστωτές - Εμπορικές τράπεζες - Κατάφωρη παράβαση κανόνα δικαίου που απονέμει δικαιώματα σε ιδιώτες - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Ίση μεταχείριση))
 (2017/C 070/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσες: Nausicaa Anadyomène SAS (Παρίσι, Γαλλία) και Banque d’escompte (Παρίσι) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues και A. Tymen, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εκπρόσωποι: O. Heinz, G. Varhelyi και F. von Lindeiner, επικουρούμενοι από τον H.-G. Kamann, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αγωγή στηριζόμενη στο άρθρο 268 ΣΛΕΕ με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας που οι ενάγουσες ισχυρίζονται ότι υπέστησαν ως αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, της εκδόσεως της αποφάσεως 2012/153/ΕΕ της ΕΚΤ, της 5ης Μαρτίου 2012, σχετικά με την καταλληλότητα εμπορεύσιμων χρεογράφων εκδόσεως ή πλήρους εγγυήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας στο πλαίσιο της προσφοράς αυτής για την ανταλλαγή χρέους (ΕΚΤ/2012/3) (ΕΕ 2012, L 77, σ. 19), καθώς και ως αποτέλεσμα άλλων μέτρων της ΕΚΤ σχετικά με την αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει την Nausicaa Anadyomène SAS και τη Banque d’escompte στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 68 της 22.2.2016.


text:
4.3.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 63/25
 Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, η απο ́φαση αυτη ́ ει ́ναι εσφαλμε ́νη για Αγωγη ́ του Anthony Goldstein κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπα-
 τους λο ́γους που αναπτυ ́χθηκαν η ́δη με τη χωριστη ́ προσφυγη ́ ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 22 Νοεμβρι ́ου 1999
 ϊκω
 προς ακυ ́ρωση παρεμφερου ́ς αποφα ́σεως, η οποι ́α αποτελει ́αντικει ́-
 μενο της υποθε ́σεως Τ-179/99, Sud Pesca SRL (1). Για τις (Υπο ́θεση Τ-328/99)
 ιδιομορφι ́ες της παρου ́σας υποθε ́σεως, η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει
 και τους κα ́τωθι λο ́γους:
 (2000/C 63/50)
 — ∆ιαδικαστικη ́ πλημμε ́λεια. Υποστηρι ́ζεται σχετικω ́ς ο ́τι το (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Τελωνει ́ο Γε ́νουας εξε ́δωσε απευθει ́ας νε ́ες εκκαθαριστικε ́ς
 πρα ́ξεις, για να προβει ́ στην ει ́σπραξη των δασμω ́ν, χωρι ́ς
 εκατε ́ρωθεν ακρο ́αση και χωρι ́ς να διενεργη ́σει κανε ́ναν εκ των Ο Anthony Goldstein, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Raymond St
 υστε ́ρων ́ελεγχο με ́σω των τουρκικω ́ν αρχω ́ν. Ταυτο ́χρονα, John Murphy, Solicitor, 61 Fleet Street, London EC4Y 1JU,
 το Τελωνει ́ο γνωστοποιου ́σε ο ́τι οι εκκαθαριστικε ́ς πρα ́ξεις Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 εκδο ́θηκαν απλω ́ς και μο ́νον για να διακο ́ψουν την παραγραφη ́, Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 22 Νοεμβρι ́ου 1999 αγωγη ́ κατα ́
 και ο ́τι η Τελωνειακη ́ Υπηρεσι ́α καλου ́σε τους μεν συναλλασσο- της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 με ́νους να υποβα ́λουν αι ́τηση μη περι ́ εκ των υστε ́ρων
 υπολογισμου ́, τις δε υφιστα ́μενες υπηρεσι ́ες να επιτρε ́πουν Ο ενα ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 εφεξη ́ς παρο ́μοιες εισαγωγε ́ς μο ́νον κατο ́πιν συστα ́σεως εγγυη ́-
 σεως, με τη διαδικασι ́α αναστολη ́ς εισπρα ́ξεως της τελωνειακη ́ς — να υποχρεω ́σει την καθη ́ς να λα ́βει κα ́θε αναγκαι ́ο με ́τρο για
 οφειλη ́ς, εν αναμονη ́ κρι ́σεως των εν λο ́γω αιτη ́σεων. Ενερ- να προστατευ ́σει την επαγγελματικη ́ υπο ́ληψη του ενα ́γοντος·
 γω ́ντας κατ' αυτο ́ν τον τρο ́πο, το ιταλικο ́ τελωνει ́ο ́εθιξε επι ́σης
 το δικαι ́ωμα προσφυγη ́ς στην τελωνειακη ́ διοι ́κηση κατα ́ της — να υποχρεω ́σει την καθη ́ς να καταβα ́λει στον ενα ́γοντα αποζη-
 νε ́ας εκκαθαριστικη ́ς πρα ́ξεως. μι ́ωση υ ́ψους 400 000 EUR·
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — Αδυναμι ́α αντιτα ́ξεως των πορισμα ́των των ερευνω ́ν τις οποι ́ες
 διενη ́ργησαν οι ελεγκτε ́ς της Επιτροπη ́ς, καθ' ο ́σον αφορα ́
 την καταγωγη ́ απο ́ τρι ́τες χω ́ρες, στην οποι ́α βασι ́στηκε η Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 τελωνειακη ́ οφειλη ́, κατα ́ το με ́τρο που τα πορι ́σματα αυτα ́
 ει ́ναι μονομερη ́ και αμφισβητου ́νται και απο ́ τον εξαγωγε ́α. Το 1995, ο ενα ́γων υπε ́βαλε στην Επιτροπη ́, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο
 3, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 17 του Συμβουλι ́ου, αι ́τηση
 προκειμε ́νου να διαπιστω ́σει ο ́τι το General Council of the Bar,
 — Ανυπαρξι ́α αμε ́σων, ο ́πως α ́λλωστε και εμμε ́σων, αποδει ́ξεων ο ́ργανο αρμο ́διο για την παροχη ́ νομικω ́ν υπηρεσιω ́ν στο Ηνωμε ́νο
 και τεκμηρι ́ων περι ́ της μη τουρκικη ́ς καταγωγη ́ς των εισαχ- Βασι ́λειο, ει ́χε παραβει ́ τα α ́ρθρα 81 και 82 ΕΚ. Ταυτο ́χρονα,
 θε ́ντων απο ́ την προσφευ ́γουσα προϊο ́ντων. ζη ́τησε απο ́ την Επιτροπη ́ να λα ́βει προσωρινα ́ με ́τρα. Τω ́ρα, ο
 ενα ́γων ζητει ́ αποκατα ́σταση της ζημι ́ας που του προξε ́νησε η
 παρα ́νομη παρα ́λειψη της Επιτροπη ́ς να λα ́βει τα αιτηθε ́ντα
 προσωρινα ́ με ́τρα.
 — Συνδρομη ́ των προϋποθε ́σεων για τον μη εκ των υστε ́ρων
 υπολογισμο ́, και ειδικο ́τερα της καλη ́ς πι ́στεως του εισαγωγε ́α,
 της εκ με ́ρους του τηρη ́σεως της ισχυου ́σης ρυθμι ́σεως, καθω ́ς
 και της διαπρα ́ξεως σφα ́λματος, ́εστω και παθητικη ́ς απλω ́ς
 φυ ́σεως, εκ με ́ρους των τελωνειακω ́ν αρχω ́ν.
 Προσφυγη ́ της Emma Bonino κ.λπ. κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινο-
 Προς περαιτε ́ρω στη ́ριξη της απο ́ψεω ́ς της, η προσφευ ́γουσα βουλι ́ου, που ασκη ́θηκε στις 22 Νοεμβρι ́ου 1999
 αμφισβητει ́ τη μνει ́α, στην προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, της εννοι ́ας
 του εμπορικου ́ κινδυ ́νου. (Υπο ́θεση Τ-329/99)
 (2000/C 63/51)
 (1) EE C 281, της 2.10.99, σ. 29.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Η Emma Bonino κ.λπ., εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους Antonio
 Tizzano και Gian Michele Roberti, δικηγο ́ρους Νεαπο ́λεως,
 Place du Grand Sablon, 36, Bruxelles, α ́σκησαν ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 22 Νοεμβρι ́ου
 1999 προσφυγη ́ κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου.
 ---pagebreak--- C 63/26 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.3.2000
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Spedition Wilhelm Rotermund
 GmbH i.L. κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 που ασκη ́θηκε στις 23 Νοεμβρι ́ου 1999
 — να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση
 (Υπο ́θεση Τ-330/99)
 — επικουρικω ́ς, να κηρυ ́ξει παρεμπιπτο ́ντως στερου ́μενο νομιμο ́-
 τητας και, α ́ρα, ανεφα ́ρμοστο το α ́ρθρο 29, παρα ́γραφος 1,
 του εσωτερικου ́ Κανονισμου ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, (2000/C 63/52)
 σε συνδυασμο ́ προς το α ́ρθρο 30 του ́διου
 ι κανονισμου ́
 — να καταδικα ́σει το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο στα δικαστικα ́ (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 ́εξοδα.
 Η εταιρι ́α Spedition Wilhelm Rotermund GmbH i.L., με ́εδρα το
 Flensburg (Ο∆Γ), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Alex Suhr, δικηγο ́ρο
 Αμβου ́ργου (Ο∆Γ), με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα δικηγορικο ́ γραφει ́ο των De Bandt, van Hecke, Lagae & Loesch,
 Rue Goethe, α ́σκησε στις 23 Νοεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 Με την υπο ́ κρι ́ση προσφυγη ́, οι βουλευτε ́ς του Ευρωπαϊκου ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Κοινοβουλι ́ου της «Lista Emma Bonino», καθω ́ς και η ́δια ι η
 «Lista», ως ευρωπαϊκη ́ ́εκφραση του πολιτικου ́ κο ́μματος στο οποι ́ο
 ανη ́κουν, ζητου ́ν την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως του καθου ́ της Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 14ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, με την οποι ́α κηρυ ́χθηκε μη συ ́μφωνη
 προς το α ́ρθρο 29, παρα ́γραφος 1, του εσωτερικου ́ του Κανο-
 νισμου ́ η συ ́σταση ομα ́δας επονομαζο ́μενης «Τεχνικη ́ Ομα ́δα 1. να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Ανεξαρτη ́των Βουλευτω ́ν — Μικτη ́ Ομα ́δα», περιλαμβα ́νουσας, Κοινοτη ́των της 22.07.1999 (REM 22/98),
 μεταξυ ́ α ́λλων, και τους προσφευ ́γοντες.
 2. με την απο ́φαση ́ του να υποχρεω ́σει την καθη ́ς, συ ́μφωνα με το
 α ́ρθρο 233 της Συνθη ́κης ΕΚ, να δεχθει ́ τα αρχικα ́ αιτη ́ματα
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοια της προσφευ ́γουσας περι ́ διαγραφη ́ς του χρε ́ους της,
 με εκει ́να που προβλη ́θηκαν στην υπο ́θεση J. C. Martı́nez και
 C. de Gaulle (1).
 3. να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Επικαλου ́νται ειδικο ́τερα παρα ́βαση των θεμελιωδω ́ν αρχω ́ν της
 δημοκρατι ́ας, της απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων και της αναλογι-
 κο ́τητας. Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η προσφευ ́γουσα μετε ́φερε ως κυ ́ρια υπο ́χρεος εμπορευ ́ματα απο ́
 Για την περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α το Πρωτοδικει ́ο η ́θελε να κρι ́νει
 τη Γερμανι ́α στην Ισπανι ́α στο πλαι ́σιο του καθεστω ́τος της
 ο ́τι η απαγο ́ρευση συστα ́σεως της εν λο ́γω ομα ́δας δεν προκυ ́πτει
 εξωτερικη ́ς κοινοτικη ́ς διαμετακομι ́σεως. Κατο ́πιν τελωνειακω ́ν
 απο ́ τη μη συ ́ννομη, κατα ́ τους προσφευ ́γοντες, ερμηνει ́α την οποι ́α
 ερευνω ́ν διαπιστω ́θηκε ο ́τι τα εμπορευ ́ματα δεν ει ́χαν δηλωθει ́
 δε ́χθηκε η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, αλλ' ο ́τι πρε ́πει να αναχθει ́
 νομο ́τυπα στο τελωνει ́ο προορισμου ́ και ο ́τι οι διατυπω ́σεις
 ευθε ́ως στη δια ́ταξη του α ́ρθρου 29, παρα ́γραφος 1, του εσωτε-
 διαμετακομι ́σεως ει ́χαν διεκπεραιωθει ́ κατ' επι ́φασιν μο ́νον. Με την
 ρικου ́ Κανονισμου ́, σε συνδυασμο ́ ενδεχομε ́νως και προς το
 προσβαλλο ́μενη απο ́φαση η Επιτροπη ́ απορρι ́πτει την αι ́τηση των
 α ́ρθρο 30 αυτου ́, οι προσφευ ́γοντες προβα ́λλουν επι ́σης ́ενσταση
 γερμανικω ́ν αρχω ́ν να διαγραφει ́ το χρε ́ος της προσφευ ́γουσας σε
 ελλει ́ψεως νομιμο ́τητας των α ́ρθρων 29 και 30 του Κανονισμου ́
 σχε ́ση με τους δασμου ́ς. Απο ́ νομικη ́ α ́ποψη η προσφευ ́γουσα
 του Κοινοβουλι ́ου. Κατα ́ την α ́ποψη ́ τους, τα ελαττω ́ματα τα οποι ́α
 στηρι ́ζει το αι ́τημα ́ της κυρι ́ως στο ο ́τι συντρε ́χει εξαιρετικη ́
 καταλογι ́ζουν στην προσβαλλο ́μενη απο ́φαση πρε ́πει, ως προς
 περι ́πτωση κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 899 του κανονισμου ́
 το σημει ́ο αυτο ́, να αποδοθου ́ν ευθε ́ως στις προαναφερθει ́σες
 (ΕΟΚ) 2454/93, διο ́τι ευλο ́γως μπορου ́σε να αναμε ́νει ο ́τι δεν
 διατα ́ξεις.
 ανατι ́θενται διοικητικα ́ καθη ́κοντα σε δολι ́ως ενεργου ́ντες τελωνεια-
 κου ́ς υπαλλη ́λους. Του ́το ο ́μως συνε ́βη στην προκειμε ́νη περι ́-
 πτωση, αφου ́ οι δο ́λιες ενε ́ργειες δεν θα μπορου ́σαν να πραγματο-
 ποιηθου ́ν δι ́χως τη συ ́μπραξη κα ́ποιου υπαλλη ́λου της εν λο ́γω
 (1) Που δεν ́εχει ακο ́μη δημοσιευθει ́. τελωνειακη ́ς διοικη ́σεως.


text:
16.2.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 44/17
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναστολη ́ς εκτελε ́σεως. Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η αι ́τηση περι ́ επιστροφη ́ς πρε ́πει
 να γι ́νει δεκτη ́, διο ́τι, πρωτι ́στως, η Επιτροπη ́ δεν ́ελαβε απο ́φαση
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα. εντο ́ς της εννεα ́μηνης προθεσμι ́ας που προβλε ́πει το α ́ρθρο 907
 του κανονισμου ́ εφαρμογη ́ς του τελωνειακου ́ κω ́δικα. Επιπροσθε ́-
 τως, ισχυρι ́ζεται ο ́τι η προσφευ ́γουσα ́επεσε θυ ́μα οργανωμε ́νης
 εγκληματικη ́ς ενε ́ργειας και ο ́τι η κλοπη ́ του φορτηγου ́ ́ελαβε χω ́ρα
 υπο ́ «εξαιρετικε ́ς περιστα ́σεις» υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 239 του
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2913/92.
 Προσφυγη ́ της Αslantrans AG κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 2 Νοεμβρι ́ου
 2001
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 2454/93, της 2ας Ιουλι ́ου 1993, για τον καθο-
 ρισμο ́ ορισμε ́νων διατα ́ξεων εφαρμογη ́ς του Κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 (Υπο ́θεση T-282/01) 2913/92 του Συμβουλι ́ου περι ́ θεσπι ́σεως του κοινοτικου ́ τελωνεια-
 κου ́ κω ́δικα (ΕΕ L 253, σ. 1).
 (2002/C 44/33) (2) Κανονισμο ́ς ΕΟΚ 2913/92 του Συμβουλι ́ου, της 12ης Οκτωβρι ́ου
 1992, περι ́ θεσπι ́σεως κοινοτικου ́ τελωνειακου ́ κω ́δικα (ΕΕ L 302,
 σ. 1).
 ́ σσα διαδικασι ́ας:η γερμανικη ́)
 (Γλω
 Η Αslantrans AG, με ́εδρα το Rickenbach bei Wil (Ελβετι ́α),
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον J. Weigell, Rechtsanwalt, α ́σκησε στις
 2 Νοεμβρι ́ου 2001 ενω ́ πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των. Προσφυγη ́ της Organización de Productores de Tunidos
 Congelados (O.P.T.U.C.) κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 κω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 13 Νοεμβρι ́ου 2001
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (Υπο ́θεση Τ-283/01)
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 18 Ιουλι ́ου 2001 απο ́φαση της
 Επιτροπη ́ς RΕΜ 19/00, με την οποι ́α ορι ́ζεται ο ́τι δεν
 δικαιολογει ́ται η επιστροφη ́ στην προσφευ ́γουσα εκ με ́ρους (2002/C 44/34)
 της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας των εισα-
 γωγικω ́ν δασμω ́ν, και να εξουσιοδοτη ́σει την Ομοσπονδιακη ́
 ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 908, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 παρα ́γραφος 3, του κανονισμου ́ 2454/93 (1), να επιστρε ́ψει
 στην προσφευ ́γουσα με βα ́ση την απο ́ 28 Μαι ̈́ου 1998
 αι ́τηση ́ της τους η ́δη καταβληθε ́ντες και ανερχο ́μενους σε
 ποσο ́ 395 392,01 γερμανικω ́ν μα ́ρκων (DΕM) δασμου ́ς· Η Organización de Productores de Tunidos Congelados
 (O.P.T.U.C.), με ́εδρα το Bermeo (Vizcaya, Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́-
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα. μενη απο ́ τους Ramón Garcia-Gallardo και Javier Guillén Carrau,
 δικηγο ́ρους, α ́σκησε στις 13 Νοεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Το Μα ́ϊο του 1997 η προσφευ ́γουσα ζη ́τησε απο ́ βελγικο ́ κεντρικο ́
 τελωνει ́ο την υπαγωγη ́ στο καθεστω ́ς της κοινοτικη ́ς εξωτερικη ́ς
 διαμετακο ́μισης, 12 110 000 τσιγα ́ρων, που θα μεταφε ́ρονταν — να κρι ́νει βα ́σιμη την παρου ́σα προσφυγη ́·
 απο ́ την Αμβε ́ρσα στο Μαυροβου ́νιο, με τελωνει ́ο προορισμου ́
 στην Αυστρι ́α. Ενο ́σω βρισκο ́ταν σταθμευμε ́νο σε χω ́ρο αναπαυ ́σεως — να κρι ́νει α ́κυρη την πρα ́ξη που αποτελει ́ αντικει ́μενο της
 πλησι ́ον του αυτοκινητοδρο ́μου εκλα ́πη το φορτηγο ́ με το προσφυγη ́ς και με την οποι ́α η Ευρωπαϊκη ́ Επιτροπη ́ προε ́βη
 επ' αυτου ́ φορτι ́ο· ο οδηγο ́ς υπε ́βαλε αμε ́σως μη ́νυση στο αρμο ́διο στη μει ́ωση των ποσοτη ́των για τις οποι ́ες μπορει ́ να χορηγη-
 αστυνομικο ́ τμη ́μα. θει ́ αντισταθμιστικη ́ αποζημι ́ωση στον O.P.T.U.C., δηλαδη ́ το
 α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, σε συνδυασμο ́ με το παρα ́ρτημα
 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1670/2001 της Επιτροπη ́ς, της
 Οι δια ́δικοι διαφωνου ́ν ως προς το αν, ενο ́ψει των πραγματικω ́ν 20η ́ς Αυγου ́στου 2001, για τη χορη ́γηση αντισταθμιστικη ́ς
 περιστατικω ́ν, η καθη ́ς υποχρεου ́ται, βα ́σει του α ́ρθρου 239 του αποζημιω ́σεως στις οργανω ́σεις παραγωγω ́ν για αλιευ ́ματα
 κανονισμου ́ ΕΟΚ 2913/92 (2), να επιτρε ́ψει στην Ομοσπονδιακη ́ το ́νου που παραδο ́θηκαν στη βιομηχανι ́α μεταποιη ́σεως κατα ́
 ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας την επιστροφη ́ των η ́δη καταβληθε ́ντων τη δια ́ρκεια της περιο ́δου απο ́ την 1η Οκτωβρι ́ου ́εως τις
 εισαγωγικω ́ν δασμω ́ν. 31 ∆εκεμβρι ́ου 2000 (1)·


text:
 29.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 314/20
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Ιουλίου 2016 — Alpha Calcit κατά EUIPO — Materis Paints Italia (CALCILITE)
 (Υπόθεση T-742/14) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης CALCILITE - Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Calcilit - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των προϊόντων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, και άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Ενδιαφερόμενο κοινό - Ίδιο κοινό των επίμαχων προϊόντων])
 (2016/C 314/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Alpha Calcit Füllstoffgesellschaft mbh (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. Hauck, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: S. Palmero Cabezas)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Materis Paints Italia SpA (Novate Milanese, Ιταλία) (εκπρόσωποι: P. L. Roncaglia, F. Rossi et N. Parrotta, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 4ης Σεπτεμβρίου 2014 (υπόθεση R 753/2013-4), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ της Alpha Calcit Füllstoffgesellschaft και της Materis Paints Italia.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 4ης Σεπτεμβρίου 2014 (υπόθεση R 753/2013-4), καθόσον αφορά τα προϊόντα «Χρώματα, βερνίκια, λάκες· μέσα προφυλάξεως κατά της σκωρίας και μέσα συντηρήσεως ξύλου· χρωστικές ουσίες· αντιδιαβρωτικές ουσίες», τα οποία προσδιορίζει το αμφισβητούμενο σήμα.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Alpha Calcit Füllstoffgesellschaft mbH, το EUIPO και η Materis Paints Italia SpA φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) EE C 462 της 22.12.2014.