text:
C 171/32 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 19.7.2003
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: κών προϊόντων που έχουν εγκριθεί με την επωνυμία Αllex. Η εν
 λόγω άδεια εμπορίας καλύπτει τρεις μορφές του φαρμάκου:
 — να ακυρώσει την από 13 Φεβρουαρίου 2003 απόφαση Επικαλυμμένα δισκία, σιρόπι και δισκία διαλυόμενα στο στόμα.
 του τμήματος προσφυγών και/ή να διορθώσει την από
 13 Μαρτίου 2003 απόφαση του πρώτου τμήματος
 προσφυγών· Στις 2 Οκτωβρίου 2002, η προσφεύγουσα κατέθεσε στον ΕΟΑΦΠ
 αίτηση για μία τύπου I τροποποίηση της άδειας εμπορίας, ώστε να
 — να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. αλλάξει η ονομασία των διαλυόμενων στο στόμα δισκίων από
 «Allex 5 mg oral lyophilisate» σε «Allex Reditabs 5 mg
 lyophilisate». Υπό το πρίσμα των περαιτέρω εξηγήσεων που
 παρέσχε η αιτούσα, ο ΕΟΑΦΠ απέρριψε, με την προσβαλλόμενη
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα απόφαση, την αλλαγή του ονόματος.
 Η προσφυγή στηρίζεται στα ίδια πραγματικά περιστατικά όπως η Προς υποστήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται
 υπόθεση Τ-380/02 (SUCCESS-MARKETING παράβαση της εφαρμοστέας νομοθεσίας και της αρχής της
 Unternehmensberatungsgesellschaft/HABM, EE C 101 της απαγόρευσης των διακρίσεων. Επιπλέον, η προσφεύγουσα προβάλ-
 26ης Απριλίου 2003, σ. 35) και οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια λει ότι έχουν προσβληθεί τα δικαιώματα άμυνάς της και ότι ο
 επιχειρήματα είναι αντίστοιχα με εκείνα της προπαρατεθείσας ΕΟΑΦΠ έχει παραβεί την υποχρέωση αιτιολογήσεως των αποφά-
 υποθέσεως. σεων του.
 Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η Επιτροπή, απορρίπτοντας με την
 προσβαλλόμενη απόφαση την αίτηση για την αλλαγή ονομασίας,
 εφάρμοσε εσφαλμένα την απόφαση του Πρωτοδικείου στην υπό-
 θεση Τ-123/00 Thomae ( 1). Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι
 στην παρούσα υπόθεση δεν τίθεται το ζήτημα εάν επιτρέπεται να
 Προσφυγή της Shering-Plough Ltd κατά της Επιτροπής των χρησιμοποιηθούν για το ίδιο φαρμακευτικό προϊόν διαφορετικά
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού ονόματα, αλλά το ζήτημα εάν επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν
 για την αξιολόγηση φαρμακευτικών προϊόντων, που ασκή- διαφορετικά ονόματα για διαφορετικά προϊόντα που καλύπτονται
 θηκε στις 18 Απριλίου 2003 από την ίδια άδεια εμπορίας. Κατά συνέπεια, η προσφεύγουσα
 θεωρεί ότι η απόφαση στην υπόθεση Τ-123/00 δεν μπορεί να
 (Υπόθεση Τ-133/03) εφαρμοστεί, ούτε με διασταλτική ερμηνεία, στην παρούσα υπόθεση.
 (2003/C 171/55) Η προσφεύγουσα προβάλλει επιπλέον ότι ο ΕΟΑΦΠ παραβίασε
 την αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων. Σύμφωνα με την
 προσφεύγουσα, δεν δικαιολογείται αντικειμενικά η όμοια μεταχεί-
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 ριση των κατόχων άδειας εμπορίας φαρμακευτικών προϊόντων που
 έχουν δύο διαφορετικές μορφές καλυπτόμενες από την ίδια άδεια
 εμπορίας και εκείνων των κατόχων που έχουν δύο διαφορετικές
 Η Shering-Plough Ltd με έδρα στις Βρυξέλλες, Βέλγιο, εκπροσω- άδειες εμπορίας για δύο διαφορετικές μορφές προϊόντων.
 πούμενη από τον ∆ρ. G. Berrisch και τον κ. P. Bogaert,
 δικηγόρους, άσκησε στις 18 Απριλίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδι-
 (1 ) Απόφαση της 10ης ∆εκεμβρίου 2002, Τ-123/00, Dr. Carl Thomae
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής GmbH κατά Επιτροπής (δεν έχει δημοσιευτεί ακόμη στη Συλλογή).
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Ευρωπαϊκού Οργανισμού για
 την αξιολόγηση φαρμακευτικών προϊόντων (στο εξής ΕOΑΦΠ).
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να ακυρώσει την από 14 Φεβρουαρίου 2003 απόφαση του
 ΕOΑΦΠ με την οποία απορρίφθηκε η αποκαλούμενη τύπου I Προσφυγή της Sniace, S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊ-
 τροποποίηση του ονόματος του φαρμακευτικού προϊόντος κών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 14 Απριλίου 2003
 «Allex 5 mg oral Lyophilisate» σε «Allex Reditabs 5 mg
 oral lyophilisate»· (Υπόθεση Τ-141/03)
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 (2003/C 171/56)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα δραστηριοποιείται στον τομέα των φαρμακευτι- Η Sniace, S.A., με έδρα στη Μαδρίτη, Ισπανία, εκπροσωπούμενη
 κών προϊόντων και είναι κάτοχος άδειας εμπορίας των φαρμακευτι- από τον δικηγόρο José Luis Baró Fuentes, άσκησε στις 14 Απρι-
 ---pagebreak--- 19.7.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 171/33
 λίου 2003 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Cantabria και των προσφορών δύο άλλων ιδιωτικών πιστω-
 Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. τικών ιδρυμάτων και η παραβολή τους με τις κατευθυντήριες
 γραμμές της Επιτροπής στην ανακοίνωσή της προς τα κράτη
 μέλη της 13ης Νοεμβρίου 1993, οδηγούν στο συμπέρασμα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: ότι το δάνειο με συμμετοχή στα κέρδη χορηγήθηκε με όρους
 ελεύθερης αγοράς.
 — να ακυρώσει το άρθρο 1 της αποφάσεως της 11ης ∆εκεμ-
 3) Παραβίαση των αρχών της καλής πίστης και της αναλογικό-
 βρίου 2002 κατά το μέρος που αναφέρει ότι η Ισπανία
 τητας. Προβάλλεται σχετικώς, πρώτον, ότι τόσο η νομιμότητα
 προέβη σε κρατική ενίσχυση υπέρ της Sniace, S.A. ύψους
 του γενικού καθεστώτος που υπάρχει στη Ισπανία σε σχέση
 7 388 258 ευρώ,
 με τη χορήγηση δανείων με συμμετοχή στα κέρδη σε υπό
 αναδιάρθρωση επιχειρήσεις, όπως η τήρηση των τυπικών
 — επικουρικώς, να διατηρήσει το άρθρο 1 της αποφάσεως της προαπαιτουμένων που ζητούνται από τον ∆ιευθυντή
 11ης ∆εκεμβρίου 2002 κατά το μέρος που αναφέρει ότι η Κρατικών Ενισχύσεων (προσκόμιση έγγραφης αποδείξεως ότι
 κρατική ενίσχυση συμβιβάζεται με την κοινή αγορά, το δάνειο χορηγήθηκε με όρους ελεύθερης αγοράς), καθώς
 και οι υποσχέσεις του ότι ο φάκελος θα τεθεί στο αρχείο,
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. προκάλεσαν στην προσφεύγουσα τη βάσιμη προσδοκία ότι η
 διοικητική διαδικασία θα έληγε είτε με τη θέση στο αρχείο
 των καταγγελιών χωρίς διαδικασία έρευνας είτε με απόφαση
 που θα αναγνώριζε ότι το δάνειο δεν μπορούσε να θεωρηθεί
 κρατική ενίσχυση. ∆εύτερον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα ότι η διάρκεια της διαδικασίας έρευνας (πλέον των 58 μηνών)
 και τα μέσα που μετήλθε η Επιτροπή για να εξετάσει
 μια εμπορική πράξη που δεν παρουσιάζει καμιά τεχνική
 πολυπλοκότητα υπερβαίνουν τα όρια του συνήθως κατάλλη-
 Η προσφεύγουσα εταιρία στην παρούσα διαδικασία βάλλει κατά λου και αναγκαίου για πράξεις αυτού του είδους.
 του χαρακτηρισμού ως ενισχύσεως χορηγηθείσας από το κράτος
 ή με κρατικούς πόρους, ενός συμβολαίου δανείου μειωμένης
 4) Τέλος, η προσφεύγουσα εταιρία ισχυρίζεται ότι παραβιάστη-
 εξασφαλίσεως με συμμετοχή στα κέρδη, ύψους 12 020 242 ευρώ,
 που συνήφθη με την Caja Cantabria, μαζί με μια συμφωνία για το καν τα αμυντικά της δικαιώματα και, συγκεκριμένα, το
 διαθέσιμο ενεργητικό, στην οποία προβλεπόταν η δυνατότητα επαγγελματικό απόρρητο που προστατεύει από το
 κινητοποιήσεως των εκ του δανείου πιστωτικών δικαιωμάτων με άρθρο 287 ΕΚ, διότι η Επιτροπή απέστειλε την απάντηση
 τροπή τους σε συμμετοχές και χρεόγραφα. των ισπανικών αρχών στην πρώτη της αίτηση για παροχή
 πληροφοριών (συμπεριλαμβανομένων των παρατηρήσεων της
 προσφεύγουσας) στους δικηγόρους της εταιρίας, της οποίας
 η καταγγελία προκάλεσε την έναρξη της διαδικασίας έρευνας.
 Προς υποστήριξη της θέσεώς της, η προσφεύγουσα προβάλλει
 τους κάτωθι ισχυρισμούς και κύρια επιχειρήματα:
 1) Εσφαλμένη ερμηνεία της έννοιας των ενισχύσεων που
 χορηγούνται από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους, του
 άρθρου 87 ΕΚ, παράγραφος 1. Πρώτον, η προσφεύγουσα
 αμφισβητεί την διαπίστωση της Επιτροπής στην τελική
 απόφασή της ότι οι πόροι που χρησιμοποιήθηκαν από την
 Caja Cantabria για τη χρηματοδότηση του δανείου με Προσφυγή της Νadine Schmit κατά της Επιτροπής των
 συμμετοχή στα κέρδη προς την Sniace ήταν «κρατικοί Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 28 Απριλίου
 πόροι». Υπογραμμίζεται σχετικώς ότι η Caja Cantabria είναι 2003
 πιστωτικό ίδρυμα με τη νομική μορφή ιδιωτικής εταιρίας, και
 ως τέτοια διέπεται από το ιδιωτικό δίκαιο. Οι πόροι της δεν
 προέρχονται από το κράτος, αλλά είναι ιδιωτικοί πόροι, (Υπόθεση Τ-144/03)
 προερχόμενοι από ιδιώτες και εταιρίες. Στην επίδικη περί-
 πτωση η Caja Cantabria ενήργησε ως ιδιώτης επενδυτής,
 που τοποθετεί το κεφάλαιό του ανάλογα με την απόδοση (2003/C 171/57)
 βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα. ∆εύτερον, προβάλλεται
 ότι η απόφαση χρηματοδοτήσεως της Sniace είχε καθαρά
 εμπορικό χαρακτήρα, δεδομένου ότι ελήφθη με κριτήριο την (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 απόδοση της πράξεως, χωρίς καμιά παρέμβαση των κρατικών
 αρχών ούτε στο τεχνικό ούτε στο εμπορικό σκέλος της
 αποφάσεως χορηγήσεως του δανείου.
 Η Νadine Schmit, κάτοικος Ιspra (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από
 2) Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως στην εφαρμογή της αρχής του τους δικηγόρους Pierre-Paul Van Gehuchten και Pierre Jadoul,
 ιδιωτικού επενδυτή στην οικονομία της αγοράς. Σύμφωνα με με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 28 Απριλίου
 την προσφεύγουσα η λεπτομερής εξέταση των όρων του 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 δανείου, η σύγκριση των όρων της προσφοράς της Caja προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 5.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 133/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 15ης Μαρτίου 2012 [αίτηση του Tribunale di Napoli (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Giuseppe Sibilio κατά Comune di Afragola
 (Υπόθεση C-157/11) (1)
 (Κοινωνική πολιτική - Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE, τη CEEP - Οδηγία 1999/70/ΕΚ - Ρήτρα 2 - Έννοια «της συμβάσεως ή της σχέσεως εργασίας όπως αυτές καθορίζονται από τη νομοθεσία, τις συλλογικές συμβάσεις ή την πρακτική σε κάθε κράτος μέλος» - Πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας-πλαισίου - Ρήτρα 4, σημείο 1 - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων - Πρόσωπα που εκτελούν «εργασίες κοινωνικής ωφέλειας» σε δημόσιες υπηρεσίες - Εθνική κανονιστική ρύθμιση αποκλείουσα την ύπαρξη σχέσεως εργασίας - Εθνική κανονιστική ρύθμιση εισάγουσα διαφορά μεταξύ του επιδόματος που καταβάλλεται στους εργαζόμενους που παρέχουν εργασία κοινωνικής ωφέλειας και στις αποδοχές που λαμβάνουν οι εργαζόμενοι ορισμένου ή/και αορίστου χρόνου που έχουν προσληφθεί από τις ίδιες δημόσιες υπηρεσίες και εκτελούν τα ίδια καθήκοντα)
 2012/C 133/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Napoli
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Giuseppe Sibilio
 κατά
 Comune di Afragola
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale di Napoli — Ερμηνεία των ρητρών 2, 3, 4 και 5 του παραρτήματος της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (ΕΕ L 175, σ. 43) — Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων — Άνεργοι εγγεγραμμένοι σε καταλόγους διαθεσιμότητας ή σε μητρώα ανέργων των υπηρεσιών απασχολήσεως, προσληφθέντες από δημόσιες υπηρεσίες, για ορισμένο χρόνο και για την εκτέλεση εργασιών κοινωνικής/δημόσιας ωφέλειας (επονομαζόμενοι εργαζόμενοι παρέχοντες εργασία κοινωνικής/δημόσιας ωφέλειας) — Εθνική κανονιστική ρύθμιση εισάγουσα διαφορετική μεταχείριση όσον αφορά τις αποδοχές των παρεχόντων εργασία κοινωνικής/δημόσιας ωφέλειας και των εργαζομένων αορίστου χρόνου που έχουν προσληφθεί από τις ίδιες δημόσιες υπηρεσίες για την εκτέλεση των ίδιων καθηκόντων
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 Η ρήτρα 2 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, που συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1999 και η οποία περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP, έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει εθνική κανονιστική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία προβλέπει ότι η σχέση που δημιουργείται μεταξύ των εργαζομένων που παρέχουν εργασία κοινωνικής ωφέλειας και των δημοσίων υπηρεσιών για τις οποίες εκτελούν τα καθήκοντά τους δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας-πλαισίου αυτής, οσάκις, πράγμα που εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να καθορίσει, οι εργαζόμενοι αυτοί δεν υπάγονται σε σχέση εργασίας όπως αυτή ορίζεται από τη νομοθεσία, τις συλλογικές συμβάσεις ή την πρακτική των κρατών μελών, ή τα κράτη μέλη ή/και οι κοινωνικοί εταίροι έχουν κάνει χρήση της ευχέρειας που τους παρέχει το σημείο 2 της εν λόγω ρήτρας.
 (1) ΕΕ C 173 της 11.6.2011.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 23.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/7
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 9ης Σεπτεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-417/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 85/384/ΕΟΚ - Αναγνώριση πτυχίων αρχιτεκτονικής - Διαδικασία εγγραφής στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας - Υποχρέωση προσκομίσεως εγγράφου που να βεβαιώνει ότι ο σχετικός τίτλος εμπίπτει στο καθεστώς αμοιβαίας αναγνωρίσεως)
 (2004/C 262/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Στην υπόθεση C–417/02, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 19 Νοεμβρίου 2002, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Μ. Πατακιά) κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (εκπρόσωπος: Ε. Σκανδάλου), το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, A. Rosas, S. von Bahr, K. Lenaerts και K. Schiemann (εισηγητή), δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: L. Hewlet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Η Ελληνική Δημοκρατία, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ τις διατάξεις του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ), του προεδρικού διατάγματος 107/1993, της 22ας Μαρτίου 1993, και αποδεχόμενη ότι το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, η εγγραφή στο οποίο αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την άσκηση του επαγγέλματος του αρχιτέκτονα στην Ελλάδα, αρνείται συστηματικά την εγγραφή κοινοτικών υπηκόων, κατόχων μη ελληνικών διπλωμάτων, τα οποία θα έπρεπε να αναγνωρίζονται δυνάμει της οδηγίας 85/384/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, για την αμοιβαία αναγνώριση των πτυχίων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων στον τομέα της αρχιτεκτονικής και τη λήψη μέτρων για τη διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 2.
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 19 της 25.1.2003.


text:
 3.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 364/23
 Προσφυγή της 5ης Αυγούστου 2016 — Tetra Pharm (1997) κατά EUIPO — Sebapharma (SeboCalm)
 (Υπόθεση T-441/16)
 (2016/C 364/24)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tetra Pharm (1997) Ltd (Τελ Αβίβ, Ισραήλ) (εκπρόσωπος: A. Gorzkiewicz, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Sebapharma GmbH & Co. KG (Boppard, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «SeboCalm» — Υπ’ αριθ. 12 014 461 αίτηση καταχωρίσεως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 19ης Μαΐου 2016 στην υπόθεση R 852/2015-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με τα άρθρα 7, παράγραφος 2, 75 και 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009.


text:
C 7/14 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.1.2004
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ — επιδίωξε, μεταξύ της λήξεως της βραχείας και ορισμέ-
 νου χρόνου απασχολήσεώς του και της ενάρξεως των
 (έκτο τμήμα) σπουδών του, να ανεύρει νέα απασχόληση.
 της 6ης Νοεμβρίου 2003 2) Κοινοτικός υπήκοος, όπως είναι η προσφεύγουσα στην κύρια
 δίκη, στην υποθετική περίπτωση που υπάγεται στο κατά
 στην υπόθεση C-413/01 (αίτηση του Verwaltungsgerichts- την έννοια του άρθρου 48 της Συνθήκης νομικό καθεστώς
 hof για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Franca του διακινούμενου εργαζομένου, δεν τελεί κατ' ανάγκη σε
 Ninni-Orasche κατά Bundesminister für Wissenschaft, κατάσταση εκούσιας ανεργίας, κατά την έννοια της συνα-
 Verkehr und Kunst (1) φούς νομολογίας του ∆ικαστηρίου, λόγω του γεγονότος
 απλώς και μόνον ότι λήγει η συναφθείσα εξ αρχής για
 («Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων — Άρθρο 48 ορισμένο χρόνο σύμβασή του εργασίας.
 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 39
 ΕΚ) — Έννοια του “εργαζομένου” — Σύμβαση εργασίας
 βραχείας και προκαθορισμένης διάρκειας — ∆ιατήρηση (1) ΕΕ C 84 της 6.4.2002.
 του καθεστώτος του “εργαζομένου” μετά τη λήξη της
 συμβάσεως εργασίας — Προϋποθέσεις χορηγήσεως κοινω-
 νικών πλεονεκτημάτων κατά την έννοια του άρθρου 7,
 παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 — Υποτρο-
 φία σπουδών»)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (2004/C 7/22)
 (έκτο τμήμα)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 της 20ής Νοεμβρίου 2003
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 στην υπόθεση C-416/01 (αίτηση του Tribunal Supremo για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Sociedad
 Στην υπόθεση C-413/01, με αντικείμενο αίτηση του Cooperativa General Agropecuaria (ACOR) κατά
 Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) προς το ∆ικαστήριο, Αdministración General del Estado (1)
 κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος («Κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης
 δικαστηρίου μεταξύ Franca Ninni-Orasche και Bundesminister — Ανακατανομή ή μεταφορά ποσοστώσεων — Ερμηνεία
 für Wissenschaft, Verkehr und Kunst, η έκδοση προδικαστικής ων κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΟΚ) 1785/81, (ΕΟΚ)
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 48 της Συνθήκης 193/82 και (ΕΚ) 1260/2001 — Απόφαση των αρμοδίων
 ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 39 ΕΚ), το ∆ικαστήριο αρχών κράτους μέλους να επιβάλουν, επ' ευκαιρία εγκρί-
 (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet, πρόεδρο σεως συγχωνεύσες επιχειρήσεων παραγωγής ζάχαρης,
 τμήματος, C. Gulmann, Β. Σκουρή (εισηγητή), F. Macken και ανακατανομή ποσοστώσεων παραγωγής ζάχαρης —
 Ν. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, Πώληση σε δημοσιο πλειστηριασμό — Ο επαχθής
 γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 6 Νοεμβρίου 2003, απόφαση χαρακτήρας της μεταφοράς ποσοστώσεων»)
 με το ακόλουθο διατακτικό:
 (2004/C 7/23)
 1) Απασχόληση ασκούμενη εκτάκτως επί διόμισι μήνες από
 υπήκοο κράτους μέλους στην επικράτεια άλλου κράτους (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 μέλους του οποίου δεν έχει την ιθαγένεια είναι ικανή να
 του προσδώσει τη νομική κατάσταση του κατά την έννοια
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 του άρθρου 48 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιή-
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 σεως, άρθρου 39 ΕΚ) εργαζομένου στον βαθμό που η
 πραγματοποιηθείσα μισθωτή δραστηριότητα δεν έχει
 αμιγώς περιθωριακό και παρακολουθητικό χαρακτήρα.
 Στην υπόθεση C-416/01, με αντικείμενο αίτηση του Tribunal
 Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να προβεί στις αναγκαίες Supremo (Ισπανία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 των πραγματικών περιστατικών επαληθεύσεις, προκειμένου άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς
 να εκτιμήσει αν αυτό συμβαίνει με την υπόθεση της οποίας που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Sociedad
 επελήφθη. ∆εν ασκούν συναφώς επιρροή περιστάσεις που Cooperativa General Agropecuaria (ACOR) και Αdministración
 προηγούνται ή έπονται της περιόδου απασχολήσεως, όπως General del Estado, παρισταμένης της: Ebro Puleva SA, πρώην
 το γεγονός ότι ο ενδιαφερόμενος: Αzucarera Ebro Agrícolas SA, και Αzucareras Reunidas de Jaén
 — ανέλαβε την ως άνω απασχόληση μερικά έτη μετά SA, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία
 την άφιξή του στο κράτος μέλος υποδοχής, των κανονισμών (ΕΟΚ) 1785/81 του Συμβουλίου, της
 30ής Ιουνίου 1981, περί κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα
 — απέκτησε, λίγο χρόνο μετά το τέλος της βραχείας και της ζάχαρης (ΕΕ L 177, σ. 4), (EOK) 193/82 του Συμβουλίου,
 ορισμένου χρόνου απασχολήσεώς του, το δικαίωμα της 26ης Ιανουαρίου 1982, για τη θέσπιση γενικών κανόνων για
 εγγραφής του στο πανεπιστήμιο του κράτους μέλους τις μεταφορές ποσοστώσεων στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ L 21,
 υποδοχής, αποφοιτώντας από σχολείο δευτεροβάθμιας σ. 3), και (ΕΚ) 1260/2001 του Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου
 εκπαιδεύσεως στο κράτος μέλος καταγωγής του, ή 2001, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της
 ---pagebreak--- 10.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 7/15
 ζάχαρης (ΕΕ L 178, σ. 1), το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για
 από τους Β. Σκουρή (εισηγητή), προεδρεύοντα του έκτου τμήμα- τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων, καθώς και της άγριας
 τος, C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet και πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206, σ. 7), παρέβη τις υποχρεώσεις
 F. Macken, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Mischo, γραμματέας: που υπέχει από την εν λόγω οδηγία, το ∆ικαστήριο (έκτο
 H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 20 Νοεμβρίου τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος,
 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: C. Gulmann (εισηγητή), F. Macken, N. Colneric και J. N. Cunha
 Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμμα-
 1) Εάν η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους που είναι επιφορ- τέας: R. Grass, εξέδωσε στις 6 Νοεμβρίου 2003, απόφαση με το
 τισμένη με τη διενέργεια του διοικητικού ελέγχου των ακόλουθο διατακτικό:
 πράξεων συγχωνεύσεως επιχειρήσεων εκτιμήσει ότι είναι
 αναγκαία για την προστασία του ανταγωνισμού η ανακατα- 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 νομή των ποσοστώσεων παραγωγής ζάχαρης μεταξύ των
 εγκατεστημένων στο έδαφός του επιχειρήσεων, αντίκειται 2) Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προς τις διατάξεις των κανονισμών (ΕΟΚ) 1785/81 του στα δικαστικά έξοδα.
 Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1981, περί κοινής οργάνωσης
 αγοράς στον τομέα της ζάχαρης, και (ΕΟΚ) 193/82 του
 Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 1982, για τη θέσπιση (1) ΕΕ C 31 της 2.2.2002.
 γενικών κανόνων για τις μεταφορές ποσοστώσεων στον
 τομέα της ζάχαρης, το να αποφασίσει η εν λόγω αρχή ότι
 αυτή η μεταφορά ή αυτή η ανακατανομή θα γίνει εξ
 επαχθούς αιτίας.
 2) Η θέση σε ισχύ του κανονισμού (ΕΚ) 1260/2001 του
 Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου 2001, για την κοινή οργά- ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 νωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης, δεν έχει ως
 αποτέλεσμα την αλλαγή της ερμηνείας της σχετικής κοινο- (πέμπτο τμήμα)
 τικής νομοθεσίας.
 της 6ης Νοεμβρίου 2003
 (1) ΕΕ C 84 της 6.4.2002.
 στην υπόθεση C-501/01: Βασίλειο των Κάτω Χωρών κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Ακύρωση της αποφάσεως 2001/739/ΕΚ της Επιτροπής,
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 17ης Οκτωβρίου 2001, για το συνολικό ποσό της
 κοινοτικής ενίσχυσης για την εξάλειψη της κλασικής
 πανώλης των χοίρων στις Κάτω Χώρες το 1998»)
 (έκτο τμήμα)
 της 6ης Νοεμβρίου 2003 (2004/C 7/25)
 στην υπόθεση C-434/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο- (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 τήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας
 και Βορείου Ιρλανδίας (1) (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 («Παράβαση κράτους μέλους — Oδηγία 92/43/ΕΟΚ —
 ∆ιατήρηση των φυσικών οικοτόπων — Άγρια πανίδα και
 χλωρίδα»)
 Στην υπόθεση C-501/01, Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι:
 H. G. Sevenster, C. Wissels και J. G. M. van Bakel) κατά
 (2004/C 7/24)
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: T. van
 Rijn), με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως 2001/739/ΕΚ
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) της Επιτροπής, της 17ης Οκτωβρίου 2001, για το συνολικό ποσό
 της κοινοτικής ενίσχυσης για την εξάλειψη της κλασικής πανώλης
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί των χοίρων στις Κάτω Χώρες το 1998 (ΕΕ L 277, σ. 28), κατά το
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») μέρος που μειώνει κατά 25 %, όσον αφορά τη χρηματοδοτική
 ενίσχυση της Κοινότητας για την εξάλειψη της κλασικής πανώλης
 των χοίρων στις Κάτω Χώρες το 1998, το ποσό των αποζημιώσεων
 Στην υπόθεση C-434/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που καταβλήθηκαν στους εκτροφείς χοίρων, το ∆ικαστήριο (πέμπτο
 (εκπρόσωπος: R. Wainwright) κατά Ηνωμένου Βασιλείου της τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο
 Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: του τετάρτου τμήματος, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος,
 G. Amodeo και K. Manji, επικουρουμένοι από τον D. Anderson), D. A. O. Edward (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές, γενική
 με αντικείμενο να αναγνωρισθεί ότι το Ηνωμένο Βασίλειο της εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια
 Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, μη διασφαλίζοντας υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 6 Νοεμβρίου 2003, απόφαση
 την τήρηση επί του εδάφους του των άρθρων 12 και 16 της με το ακόλουθο διατακτικό:


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/33
 Προσφυγή-αγωγή της 22ας Μαΐου 2017 — Aldridge κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-319/17)
 (2017/C 249/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες-ενάγοντες: Adam Aldridge (Schaerbeek, Belgique) και τριάντα δύο λοιποί προσφεύγοντες-ενάγοντες (εκπρόσωποι: S. Rodrigues και A. Tymen, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει την παρούσα προσφυγή-αγωγή παραδεκτή και βάσιμη·
 κατά συνέπεια:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 15ης Ιουλίου 2016, περί απορρίψεως του αιτήματος ανακατατάξεως της 16ης Μαρτίου 2016·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 13ης Φεβρουαρίου 2017, περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως της 14ης Οκτωβρίου 2016·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή σε αποκατάσταση της υλικής ζημίας και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης των προσφευγόντων-εναγόντων·
 —
 να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής τους, οι προσφεύγοντες-ενάγοντες προβάλλουν τέσσερις λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από ένσταση ελλείψεως νομιμότητας κατά της αποφάσεως του Διευθυντή της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (στο εξής: OLAF) της 16ης Οκτωβρίου 2012, να προβεί μόνον σε μία ανακατάταξη στη συγκεκριμένη περίπτωση των εκτάκτων υπαλλήλων με σύμβαση αορίστου χρόνου.
 Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες θεωρούν ότι η εν λόγω απόφαση δεν είναι σύννομη καθόσον εκδόθηκε κατά παράβαση των άρθρων 10, παράγραφος 3, και 15 του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΛΠ), κατά παραβίαση της ιεραρχίας των κανόνων καθώς και κατά παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Επομένως, οι αποφάσεις του Διευθυντή της OLAF της 15ης Ιουλίου 2016, περί απορρίψεως του αιτήματος ανακατατάξεως της 16ης Μαρτίου 2016, καθώς και της 13ης Φεβρουαρίου 2017, περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως της 14ης Οκτωβρίου 2016 (στο εξής: προσβαλλόμενες αποφάσεις) εκδόθηκαν βάσει μη σύννομης αποφάσεως και, συνεπώς, πρέπει να ακυρωθούν.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, κυρίως καθόσον η έναρξη ισχύος του νέου ΚΥΚ των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης του 2014 και των διατάξεων που περιορίζουν τις προοπτικές εξελίξεως της σταδιοδρομίας πέραν των βαθμών AD12 και AST9 δεν είναι βάσιμος λόγος για τον αποκλεισμό των εν λόγω εκτάκτων υπαλλήλων από τη διοργάνωση διαδικασιών ανακατατάξεως.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, καθόσον οι προσβαλλόμενες αποφάσεις προσκρούουν σε απόφαση της Επιτροπής, απευθυνόμενη στους οργανισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προβλέπουσα τη συμμετοχή εκτάκτων υπαλλήλων σε διαδικασίες ανακατατάξεως. Επομένως, οι έκτακτοι υπάλληλοι με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου του Κοινού Κέντρου της Επιτροπής υπάγονται σε σύστημα ετήσιας ανακατατάξεως, όπερ οι προσφεύγοντες-ενάγοντες υποστηρίζουν ως διαφορετική μεταχείριση η οποία δεν δικαιολογείται.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, ιδίως καθόσον ο περιορισμός σε μία μόνον ανακατάταξη ανά σταδιοδρομία δεν συνιστά μέτρο ανταποκρινόμενο στον σκοπό που περιγράφεται στην απόφαση της 16ης Οκτωβρίου 2016 περί διασφαλίσεως των αναγκών της OLAF σε ειδική εμπειρογνωμοσύνη, αλλά, αντιθέτως, δεν επιτρέπει στην OLAF να διατηρεί στην υπηρεσία της έκτακτους υπαλλήλους για μεγάλες χρονικές περιόδους.


text:
 5.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/21
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 20ής Οκτωβρίου 2009 — Aldi Einkauf κατά ΓΕΕΑ — Goya Importaciones y Distribuciones (4 OUT Living)
 (Υπόθεση T-307/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος - Προγενέστερο εικονιστικό εθνικό σήμα Living & Co - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2009/C 297/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG (Essen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: N. Lützenrath, U. Rademacher, L. Kolks και C. Fürsen, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Goya Importaciones y Distribuciones SL (Cuarte de Huerva, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Μαΐου 2008 (υπόθεση R 1199/2007-1) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Goya Importaciones y Distribuciones SL και Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 260 της 11.10.2008.


text:
 20.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 327/8
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Corte d' Appello di Roma (Ιταλία) στις 12 Σεπτεμβρίου 2008 — Istituto Nazionale Previdenza Sociale (INPS) κατά Tiziana Bruno και Massimo Pettini
 (Υπόθεση C-395/08)
 (2008/C 327/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte d' Appello di Roma
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Eκκαλών: Istituto Nazionale Previdenza Sociale (INPS)
 Εφεσίβλητοι: Tiziana Bruno και Massimo Pettini
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνάδει με την οδηγία 97/81/ΕΚ (1), και ιδίως με τη ρήτρα 4 η οποία εισάγει την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων, η ρύθμιση του ιταλικού κράτους (άρθρο 7, παράγραφος 1, ν. 638/83) κατ' εφαρμογή της οποίας δεν θεωρούνται συντάξιμος χρόνος συνυπολογιζόμενος για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος οι ανενεργές περίοδοι στο πλαίσιο σχέσεως εργασίας με κάθετη μερική απασχόληση;
 2)
 Συνάδει η προαναφερθείσα εθνική ρύθμιση με την οδηγία, και ιδίως με τη ρήτρα 1, η οποία προβλέπει ότι η εθνική ρύθμιση πρέπει να προωθεί την εργασία με μερική απασχόληση, τη ρήτρα 4 και τη ρήτρα 5, η οποία επιβάλλει στα κράτη μέλη να εξαλείφουν τα νομικής φύσεως εμπόδια που μπορεί να περιορίσουν τις ευκαιρίες εργασίας με μερική απασχόληση, λαμβανομένου υπόψη ότι ο μη συνυπολογισμός στον συντάξιμο χρόνο των ανενεργών εβδομαδιαίων περιόδων συνιστά αναμφίβολα σημαντικό ανασταλτικό παράγοντα στην επιλογή της εργασίας με μερική απασχόληση κάθετης μορφής;
 3)
 Μπορεί η ρήτρα 4, η οποία προβλέπει την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων, να ερμηνευθεί έτσι ώστε να περιλάβει και τα διάφορα είδη συμβάσεων εργασίας με μερική απασχόληση, δεδομένου ότι, στην περίπτωση εργασίας με οριζόντια μερική απασχόληση, για ίδιο αριθμό ωρών απασχολήσεως και αμοιβής ανά ημερολογιακό έτος, συνυπολογίζονται, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, όλες οι εβδομάδες του ημερολογιακού έτους, αντιθέτως προς ό,τι συμβαίνει σε περίπτωση εργασίας με κάθετη μερική απασχόληση;
 (1) Οδηγία 97/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και την CES — Παράρτημα: Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης (ΕΕ 1998, L 14, σ. 9).


text:
C 234/14 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 25.7.98
 Ç Jahoärom g Episqopgä hexqeiä oäsi tuiärsasai paqóbarg elpiäpsei rso pediäo euaqlocgäy sgy Rtmhgäjgy EJ dioäsi, jaiäsoi
 sot óqhqot 52 sgy Rtmhgäjgy EJ, so óqhqo atsoä dem oi em koäcx emxäreiy dem epidixäjotm sg lecirsopoiägrg gä sgm
 eiämai so jasókkgko cia sg helekiäxrg sot moliälot amadiamolgä jeqdxäm, lpoqotäm ma paqeävotm tpgqeriäey epÂ
 vaqajsgäqa sgy pqorbakkoleämgy apouórexy. So aloibgä gä ma apojsotäm eirodgälasa, leseävomsay jasÂ atsoäm
 óqhqo 52 sgy Rtmhgäjgy EJ dem rtmirsó pqoäruoqg som sqoäpo rsgm oijomolijgä fxgä. G eäjuqarg Ûjeqdorjopijoäy
 molijgä bórg cia sgm pqorbakkoälemg apoäuarg. rjopoäyë pot vqgrilopoieiäsai rso óqhqo 58 paqócqauoy 2
 sgy Rtmhgäjgy EJ amsirsoiveiä re eämmoia joimosijotä dijaiäot
 jai dem paqapeälpei rso erxseqijoä diäjaio sxm jqasxäm
 lekxäm.
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot, pot arjgähgje rsiy
 8 Laðot 1998 Aiäsgrg sot Tribunale Amministrativo per la Sardegna
 cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy, tpobkgheiära le
 (Tpoäherg C-172/98) diósang sgy 12gy Uebqotaqiäot 1998, rsa pkaiäria sgy
 ejjqelotäy emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot tpoheärexy
 (98/C 234/25) Holst Italia SpA jasó Dgälot sgy poäkexy Cagliani, pqo-
 repijkgheiära: Ruhrwasser A.G. International Water Manage-
 ment S.p.A.
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg (Tpoäherg C-176/98)
 apoä sgm Laqiäa Pasajió, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le (98/C 234/26)
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz,
 Centre Wagner, Kirchberg, órjgre, rsiy 8 Laðot 1998, emxä-
 piom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqo- Le diósang sgy 12gy Uebqotaqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe
 rutcgä jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot. rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm rsiy 11 Laðot 1998, so Tribunale Amministrativo
 per la Sardegna tpeäbake rso Dijarsgäqio, rsa pkaiäria sgy
 ejjqelotäy emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot tpoheärexy
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so
 Holst Italia SpA jasó Dgälot sgy poäkexy Cagliani, pqore-
 Dijarsgäqio:
 pijkgheiära: Ruhrwasser A.G. International Water Manage-
 ment S.p.A., so ajoäkotho pqodijarsijoä eqxäsgla:
 Ç ma amacmxqiärei oäsi so Bariäkeio sot Bekciäot, apaisxämsay ÛEqxsósai am g odgciäa 92/50/EOJ (1) sot Rtlbotkiäot, sgy
 sgm paqotriäa, amakoäcxy sgy peqipsxärexy, emoäy leäkoty 18gy Iotmiäot 1992, cia som rtmsolirloä sxm diadijarixäm
 bekcijgäy ihaceämeiay rso dioijgsijoä rtlbotäkio sgy emxä- rtmówexy dgloriäxm rtlbórexm tpgqerixäm, paqeävei so
 rexy gä eämam ekóvirso aqihloä lekxäm bekcijgäy ihaceämeiay, dijaiäxla re lia esaiqeiäa ma apodeijmtäei oäsi diaheäsei siy se-
 pot pqeäpei lókirsa ma aposekotäm jai sgm pkeiowguiäa, vmijeäy jai vqglasodosijeäy pqoùpoheäreiy pot apaisotämsai
 cia sgm amacmxäqirg sgy molijgäy pqorxpijoäsgsay liay cia ma rtllesórvei re diacxmirloä le amsijeiälemo sg rtämawg
 emxärexy, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so rtlbórexy peqiä amaheärexy dgloriäay tpgqeriäay, epijakotä-
 óqhqo 6 sgy Rtmhgäjgy EJç lemg sa rsoiveiäa ókkot pqorxäpot, so opoiäo eiämai apkxäy
 esaiäqoy liay ej sxm esaiqeixäm rsgm opoiäa rtlleseävei jai g
 pqxäsg.ë
 Ç ma jasadijórei so Bariäkeio sot Bekciäot rsa dijarsijó
 eänoda. (1) EE L 209 sgy 24.7.1992, r. 1.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 G epiädijg moloheriäa, dgkadgä
 jasó sot Lecókot Dotjósot sot Kotnelbotäqcot, pot
 arjgähgje rsiy 18 Laðot 1998
 (Tpoäherg C-188/98)
 Ç o moäloy sgy 25gy Ojsxbqiäot 1919 Ûpeqiä amacmxqiärexy
 molijgäy pqorxpijoäsgsay rsiy diehmeiäy emxäreiy pot epi- (98/C 234/27)
 dixäjotm rjopoä uikamhqxpijotä, hqgrjetsijotä, epirsglo-
 mijotä, jakkisevmijotä gä paidacxcijotä vaqajsgäqaë, G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä sg Laqiäa Pasajió, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz,
 Ç o moäloy sgy 27gy Iotmiäot 1921 Ûpeqiä amacmxqiärexy sgy Centre Wagner, Kirchberg, órjgre rsiy 18 Laðot 1998 emxä-
 molijgäy pqorxpijoäsgsay rsiy lg jeqdorjopijeäy emxäreiy piom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqo-
 (. . .)ë, rutcgä jasó sot Lecókot Dotjósot sot Kotnelbotäqcot.


text:
 27.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 6ης Σεπτεμβρίου 2012 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Maurice Robert Josse Marie Ghislain Lippens, Gilbert Georges Henri Mittler, Jean Paul François Caroline Votron κατά Hendrikus Cornelis Kortekaas, Kortekaas Entertainment Marketing BV, Kortekaas Pensioen BV, Dirk Robbard De Kat, Johannes Hendrikus Visch, Euphemia Joanna Bökkerink, Laminco GLD N-A, Ageas NV, πρώην Fortis NV
 (Υπόθεση C-170/11) (1)
 (Κανονισμός (ΕΚ) 1206/2001 - Συνεργασία κατά τη διεξαγωγή αποδείξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις - Καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής - Εξέταση από δικαστήριο κράτους μέλους ενός μάρτυρα ο οποίος είναι διάδικος στην κύρια δίκη και κατοικεί σε άλλο κράτος μέλος - Δυνατότητα να κλητευθεί ενώπιον του αρμοδίου δικαστηρίου ως μάρτυρας διάδικος κατά τη νομοθεσία του κράτους μέλους στο οποίο υπάγεται το δικαστήριο αυτό)
 (2012/C 331/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Maurice Robert Josse Marie Ghislain Lippens, Gilbert Georges Henri Mittler, Jean Paul François Caroline Votron
 κατά
 Hendrikus Cornelis Kortekaas, Kortekaas Entertainment Marketing BV, Kortekaas Pensioen BV, Dirk Robbard De Kat, Johannes Hendrikus Visch, Euphemia Joanna Bökkerink, Laminco GLD N-A, Ageas NV, πρώην Fortis NV
 Αντικείμενο
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Hoge Raad der Nederlanden — Ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1206/2001 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2001, για τη συνεργασία μεταξύ των δικαστηρίων των κρατών μελών κατά τη διεξαγωγή αποδείξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 174, σ. 1) — Πεδίο εφαρμογής — Εξέταση από τα ολλανδικά δικαστήρια μαρτύρων που είναι διάδικοι και δεν κατοικούν στις Κάτω Χώρες — Εσωτερικό δικονομικό δίκαιο
 Διατακτικό
 Οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) 1206/2001 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2001, για τη συνεργασία μεταξύ των δικαστηρίων των κρατών μελών κατά τη διεξαγωγή αποδείξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις, ιδίως το άρθρο 1, παράγραφος 1, αυτού, έχουν την έννοια ότι το αρμόδιο δικαστήριο κράτους μέλους το οποίο προτίθεται να εξετάσει, ως μάρτυρα, ένα διάδικο που κατοικεί σε άλλο κράτος μέλος έχει την ευχέρεια, προκειμένου να προβεί σε τέτοια εξέταση, να κλητεύσει ενώπιόν του τον διάδικο αυτό και να τον εξετάσει κατά τη νομοθεσία του κράτους μέλους στο οποίο υπάγεται το εν λόγω δικαστήριο.
 (1) ΕΕ C 179 της 18.6.2011.


text:
 2.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 34/33
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Δεκεμβρίου 2014 — Saint-Gobain Glass Deutschland κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-476/12) (1)
 ([«Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Κανονισμός (ΕΚ) 1367/2006 - Έγγραφα σχετικά με τις εγκαταστάσεις της προσφεύγουσας στη Γερμανία οι οποίες εντάσσονται στο σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου - Μερική άρνηση προσβάσεως - Περιβαλλοντικές πληροφορίες - Άρθρο 6, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 1367/2006 - Εξαίρεση για λόγους προστασίας της διαδικασίας λήψεως αποφάσεων - Έγγραφα προερχόμενα από κράτος μέλος - Εναντίωση κράτους μέλους - Άρθρο 4, παράγραφοι 3 και 5, του κανονισμού 1049/2001»])
 (2015/C 034/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH (Άαχεν, Γερμανία) (εκπρόσωποι: S. Altenschmidt και C. Dittrich, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς οι P. Costa de Oliveira και H. Krämer, στη συνέχεια οι H. Krämer και M. Κωνσταντινίδης)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως, αφενός, της σιωπηρής αποφάσεως της Επιτροπής της 4ης Σεπτεμβρίου 2012, καθώς και, επικουρικώς, της σιωπηρής αποφάσεως της Επιτροπής της 25ης Σεπτεμβρίου 2012, και, αφετέρου, της αποφάσεως της Επιτροπής της 17ης Ιανουαρίου 2013, με την οποία δεν επιτράπηκε η πρόσβαση της προσφεύγουσας στον κατάλογο που διαβίβασε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στην Επιτροπή στο πλαίσιο της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 15, παράγραφος 1, της αποφάσεως 2011/278/ΕΕ της Επιτροπής, της 27ης Απριλίου 2011, σχετικά με τον καθορισμό ενωσιακών μεταβατικών κανόνων για την εναρμονισμένη δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων εκπομπής κατ’ εφαρμογή του άρθρου 10α της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 130, σ. 1), στο μέτρο που το έγγραφο αυτό περιέχει πληροφορίες για ορισμένες εγκαταστάσεις της προσφεύγουσας στη Γερμανία, όσον αφορά τις προκαταρκτικές κατανομές, καθώς και τις δραστηριότητες και τα επίπεδα ικανότητας σε σχέση με τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) για τα έτη 2005 έως 2010, την αποτελεσματικότητα των εγκαταστάσεων και τα ετήσια δικαιώματα εκπομπής αερίων που κατανεμήθηκαν προσωρινά για την περίοδο 2013 έως 2020.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 9 της 12.1.2013.


text:
 1.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 31/20
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 11ης Δεκεμβρίου 2013 — Sesma Merino κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση F-125/12) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Έκθεση αξιολογήσεως - Στόχοι 2011/2012 - Μη βλαπτική πράξη - Προσφυγή απαράδεκτη)
 2014/C 31/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Alvaro Sesma Merino (El Campello, Ισπανία) (εκπρόσωπος: H. Tettenborn, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο εναρμόνισης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: G. Faedo, R. Pethke και P. Saba)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της εκθέσεως αξιολογήσεως του προσφεύγοντος για το 2011 και της αποφάσεως περί καθορισμού των προς επίτευξη στόχων, καθώς και αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Ο Alvaro Sesma Merino φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του Γραφείου εναρμόνισης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα).
 (1) EE C 26 της 26.1.2013, σ. 72.


text:
C 289/38 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 29.11.2003
 III
 (Πληροφορίες)
 (2003/C 289/73)
 Τελευταία δημοσίευση του ∆ικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 ΕΕ C 275 της 15.11.2003
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 264 της 1.11.2003
 ΕΕ C 251 της 18.10.2003
 ΕΕ C 239 της 4.10.2003
 ΕΕ C 226 της 20.9.2003
 ΕΕ C 213 της 6.9.2003
 ΕΕ C 200 της 23.8.2003
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
 CELEX: http://europa.eu.int/celex


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Σεπτεμβρίου 2013 [αίτηση του Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Διαδικασία που κίνησε η ÖBB-Personenverkehr AG
 (Υπόθεση C-509/11) (1)
 (Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1371/2007 - Δικαιώματα και υποχρεώσεις των επιβατών σιδηροδρομικών γραμμών - Άρθρο 17 - Αποζημίωση κομίστρου σε περίπτωση καθυστερήσεων - Αποκλείεται σε περίπτωση ανωτέρας βίας - Επιτρεπτό - Άρθρο 30, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο - Αρμοδιότητες του εθνικού φορέα που είναι επιφορτισμένος με την επιβολή της εφαρμογής του κανονισμού αυτού - Δυνατότητα να επιβληθεί στον σιδηροδρομικό μεταφορέα η υποχρέωση να τροποποιήσει τους όρους αποζημιώσεως των επιβατών, τους οποίους αυτός εφαρμόζει)
 2013/C 344/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 ÖBB-Personenverkehr AG
 Παρισταμένων των: Schienen-Control Kommission, Bundesministerin für Verkehr, Innovation und Technologie
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Verwaltungsgerichtshof — Ερμηνεία των άρθρων 17 και 30, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1371/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2007, σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των επιβατών σιδηροδρομικών γραμμών (ΕΕ L 315, σ. 14) — Προϋποθέσεις αποζημιώσεως — Παραδεκτό του αποκλεισμού του δικαιώματος αποζημιώσεως σε περίπτωση ανωτέρας βίας — Δυνατότητα του αρμόδιου για την εφαρμογή του κανονισμού φορέα να αντικαθιστά συμβατικές ρήτρες που αντίκεινται προς συγκεκριμένους όρους του εν λόγω κανονισμού με ρήτρες συμβατές με τους επίμαχους όρους
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 30, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1371/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2007, σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των επιβατών σιδηροδρομικών γραμμών, έχει την έννοια ότι, στην περίπτωση που οι όροι που έχει θέσει μια σιδηροδρομική επιχείρηση σχετικά με την αποζημίωση κομίστρου δεν συνάδουν με τα κριτήρια που καθορίζονται στο άρθρο 17 του εν λόγω κανονισμού, ο οριζόμενος ως υπεύθυνος για την επιβολή της εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού εθνικός φορέας δεν δύναται, ελλείψει σχετικής εθνικής διατάξεως, να επιβάλει στην εν λόγω σιδηροδρομική επιχείρηση το ακριβές περιεχόμενο των ως άνω όρων αποζημιώσεως.
 2)
 Το άρθρο 17 του κανονισμού 1371/2007 έχει την έννοια ότι μια σιδηροδρομική επιχείρηση δεν δικαιούται να συμπεριλάβει, στους γενικούς όρους μεταφοράς τους οποίους εφαρμόζει, μια ρήτρα δυνάμει της οποίας απαλλάσσεται από την υποχρέωσή της να καταβάλει αποζημίωση κομίστρου λόγω καθυστερήσεως, όταν η καθυστέρηση οφείλεται σε περιστατικό ανωτέρας βίας ή σε μια από τις αιτίες που απαριθμούνται στο άρθρο 32, παράγραφος 2, των ενιαίων κανόνων σχετικά με τη σύμβαση διεθνούς σιδηροδρομικής μεταφοράς επιβατών και αποσκευών της Συμβάσεως περί των διεθνών σιδηροδρομικών μεταφορών της 9ης Μαΐου 1980, όπως τροποποιήθηκε με το πρωτόκολλο του Βίλνιους της 3ης Ιουνίου 1999.
 (1) ΕΕ C 13 της 14.1.2012.


text:
 26.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 354/43
 Προσφυγή της 2ας Σεπτεμβρίου 2015 — Rafhaelo Gutti κατά ΓΕΕΑ — Transformados del Sur (CAMISERIA LA ESPAÑOLA)
 (Υπόθεση T-504/15)
 (2015/C 354/53)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Rafhaelo Gutti, SL (Loja, Ισπανία) (εκπρόσωπος: I. L. Sempere Massa, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Transformados del Sur, SA (Σεβίλλη, Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «CAMISERIA LA ESPAÑOLA» — Υπ’ αριθ. 11 641 818 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Ιουλίου 2015 στην υπόθεση R 2424/2014-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών στην υπόθεση R 2424/2014-4, ακυρώνοντας συνακολούθως την ανακοπή B 2 226 655 και κάνοντας δεκτή την αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος 11 641 818 CAMISERIA LA ESPAÑOLA για τα προϊόντα της κλάσεως 25 ως προς τα οποία απορρίφθηκε.
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/38
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 22ας Ιουνίου 2004
 στην υπόθεση T-66/03, Koffiebranderij en Theehandel «Drie Mollen sinds 1818» BV κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρήσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος περιλαμβάνοντος το λεκτικό στοιχείο «Galáxia» - Προγενέστερα εθνικά και διεθνή λεκτικά σήματα GALA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Απόρριψη της ανακοπής - Άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94)
 (2004/C 228/85)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση T-66/03, Koffiebranderij en Theehandel «Drie Mollen sinds 1818» BV, με έδρα το 's-Hertogenbosch (Κάτω Χώρες), εκπροσωπούμενη από τον P. Steinhauser, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), (εκπρόσωποι: J. Novais Gonçalves και S. Laitinen) όπου ο έτερος διάδικος στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, ήταν η Manuel Nabeiro Silveira, Lda, με έδρα το Campo Maior (Πορτογαλία), με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 17ης Δεκεμβρίου 2002 (R 270/2001-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των εταιριών Koffiebranderij en Theehandel «Drie Mollen sinds 1818» BV και Manuel Nabeiro Silveira, Lda, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Pirrung, πρόεδρο, A. W. H. Meij και N. J. Forwood, δικαστές, γραμματέας: J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 22 Ιουνίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 124 της 24.5.2003.


text:
 21.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 377/22
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 5ης Νοεμβρίου 2013 — Knöll κατά Ευρωπόλ
 (Υπόθεση F-105/12) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της Ευρωπόλ - Μη ανανέωση συμβάσεως - Άρνηση συνάψεως συμβάσεως αορίστου χρόνου - Ακύρωση από το Γενικό Δικαστήριο - Εκτέλεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου)
 2013/C 377/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Brigitte Knöll (Hochheim am Main, Γερμανία) (εκπρόσωποι: W. J. Dammingh κα N. D. Dane, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ) (εκπρόσωποι: D. Neumann, D. El Khoury, B. Wägenbaur, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπόλ, η οποία εκδόθηκε σε εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 29ης Ιουνίου 2010 στην υπόθεση F-44/09, Knöll κατά Ευρωπόλ, με την οποία η Ευρωπόλ χορήγησε στην προσφεύγουσα ένα κατ’ αποκοπήν ποσό προς αποκατάσταση της ζημίας που προκλήθηκε σ’ αυτήν από προγενέστερη απόφαση της Ευρωπόλ την οποία ακύρωσε η ως άνω απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της 28ης Νοεμβρίου 2011 με την οποία η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία χορήγησε στην Β. Knöll το ποσό των 20 000 ευρώ σε εκτέλεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Ιουνίου 2010, F-44/09, Knöll κατά Ευρωπόλ.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία στα δικαστικά της έξοδα και στα δικαστικά έξοδα της Β. Knöll.
 (1) ΕΕ C 26 της 26.1.2013, σ. 70.


text:
 20.11.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 333/29
 — Κατα ́χρηση εξουσι ́ας, καθο ́σον εναπο ́κειται ενδεχομε ́νως στο — να αναγνωρι ́σει την ευθυ ́νη του Συμβουλι ́ου για τις ζημι ́ες
 ∆ικαστη ́ριο να αποφαι ́νεται, ο ́ταν ́εχει ασκηθει ́ προσφυγη ́ λο ́γω που προξε ́νησε στους ενα ́γοντες διο ́τι δεν αντιτα ́χθηκε στον
 παραβα ́σεως κρα ́τους με ́λους, κατα ́ πο ́σον οι ενε ́ργειες ενο ́ς καθορισμο ́ TAC 27 000 μετρικω ́ν το ́νων για το χα ́λιμπατ
 κρα ́τους με ́λους ει ́ναι οι ενδεδειγμε ́νες για την α ́ρση των Γροιλανδι ́ας, ο οποι ́ος πραγματοποιη ́θηκε στο πλαι ́σιο του
 παραβα ́σεων που ́εχουν διαπιστωθει ́ στο πλαι ́σιο διαδικασι ́ας NAFO για το 1995,
 περι ́ ενισχυ ́σεων.
 Τε ́λος, η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι δεν ́εχει τηρηθει ́ η — να αναγνωρι ́σει την ευθυ ́νη του Συμβουλι ́ου και της Επιτροπη ́ς
 υποχρε ́ωση αιτιολογη ́σεως. για τις ζημι ́ες που προξε ́νησαν στους ενα ́γοντες η ́εγκριση της
 υπογραφη ́ς της διμερου ́ς συμφωνι ́ας μεταξυ ́ ΕΚ και Καναδα ́
 και η ́εκδοση του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1761/95,
 — να αναγνωρι ́σει την ευθυ ́νη του Συμβουλι ́ου και/η ́ της Επιτρο-
 Αγωγη ́ των Area Cova, S.A., κ.λπ. κατα ́ της Επιτροπη ́ς των πη ́ς για τις ζημι ́ες που προξε ́νησαν στους ενα ́γοντες ο ́λες η ́
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των και του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊ- ορισμε ́νες απο ́ τις πρα ́ξεις που περιγρα ́φονται στις ανωτε ́ρω
 κη ́ς Ενω ́ σεως, που ασκη ́θηκε στις 2 Σεπτεμβρι ́ου 1999 παραγρα ́φους,
 (Υπο ́θεση T-196/99)
 — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ και το Συμβου ́λιο να αποζημιω ́σει
 (1999/C 333/68) τους ενα ́γοντες για τις ζημι ́ες που υπε ́στησαν απο ́ τις πρα ́ξεις
 αμφοτε ́ρων των οργα ́νων αυτω ́ν,
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω
 — να αναγνωρι ́σει την αντικειμενικη ́ ευθυ ́νη της Επιτροπη ́ς και
 Οι Area Cova, S.A. (με ́εδρα το Vigo, επαρχι ́α Pontevedra, του Συμβουλι ́ου, ακο ́μη και αν δεν υπα ́ρχει πται ́σμα η ́
 Ισπανι ́α), Armadora José Pereira, S.A. (με ́εδρα το Vigo, επαρχι ́α παρα ́νομη συμπεριφορα ́, και να τα υποχρεω ́σει σε καταβολη ́
 Pontevedra, Ισπανι ́α), Armadores Pesqueros de Aldán, S.A. (με αποζημιω ́σεως προς αποκατα ́σταση των προξενηθεισω ́ ν ζημιω ́ν,
 ́εδρα το Vigo, επαρχι ́α Pontevedra, Ισπανι ́α), Centropesca, S.A.
 (με ́εδρα το Vigo, επαρχι ́α Pontevedra, Ισπανι ́α), Chymar, S.A.
 (με ́εδρα το Vigo, επαρχι ́α Pontevedra, Ισπανι ́α), Eloymar, S.A. — να καθορι ́σει το ποσο ́ της αποζημιω ́σεως για τις ζημι ́ες των
 (με ́εδρα την Estribela, επαρχι ́α Pontevedra, Ισπανι ́α), Exfaumar, εναγο ́ντων κατα ́ το 1995, ποσο ́ του οποι ́ου το κατω ́τατο ο ́ριο
 S.A. (με ́εδρα το Bueu, επαρχι ́α Pontevedra, Ισπανι ́α), Farpespan, πρε ́πει να κυμανθει ́, συ ́μφωνα με τα κριτη ́ρια που παρατι ́θενται
 S.L. (με ́εδρα το Moaña, επαρχι ́α Pontevedra, Ισπανι ́α), Freiremar, στο παρο ́ν δικο ́γραφο, μεταξυ ́ 23 836 750 ευρω ́ και
 S.A. (με ́εδρα το Vigo, επαρχι ́α Pontevedra, Ισπανι ́α), Hermanos 50 393 979 ευρω ́,
 Gandón, S.A. (με ́εδρα το Cangas, επαρχι ́α Pontevedra, Ισπανι ́α),
 Heroya, S.A. (με ́εδρα το Vigo, επαρχι ́α Pontevedra, Ισπανι ́α), — να διατα ́ξει τον προσδιορισμο ́ της αποζημιω ́σεως για τα μετα ́
 Hio Pesca, S.A. (με ́εδρα το Vigo, επαρχι ́α Pontevedra, Ισπανι ́α), το 1995 ́ετη με κοινη ́ συμφωνι ́α μεταξυ ́ των διαδι ́κων, ω ́στε το
 José Pereira e Hijos, S.A. (με ́εδρα το Vigo, επαρχι ́α Pontevedra, ποσο ́ αυτο ́ να αναθεωρηθει ́ και ενδεχομε ́νως να εγκριθει ́
 Ισπανι ́α), Juana Oya Pérez (κα ́τοικος Marı́n, επαρχι ́α Pontevedra, μεταγενε ́στερα,
 Ισπανι ́α), Manuel Nores González (κα ́τοικος Marı́n, επαρχι ́α
 Pontevedra, Ισπανι ́α), Moradiña, S.A. (με ́εδρα το Cangas, — να προσδιορι ́σει το υ ́ψος της χρηματικη ́ς ικανοποιη ́σεως που
 επαρχι ́α Pontevedra,Ισπανι ́α), Navales Cerdeiras, S.A. (με ́εδρα το πρε ́πει να καταβληθει ́ για την ηθικη ́ βλα ́βη των εναγο ́ντων και
 Camariñas, επαρχι ́α La Coruña, Ισπανι ́α), Nugago Pesca, S.A. (με που θα πρε ́πει να καθοριστει ́, κατα ́ τους ενα ́γοντες, σε
 ́εδρα το Bueu, επαρχι ́α Pontevedra, Ισπανι ́α), Pesquera Austral, 25 000 ευρω ́ για κα ́θε σκα ́φος,
 S.A. (με ́εδρα το Vigo, επαρχι ́α Pontevedra, Ισπανι ́α), Pescaberbés,
 S.A. (με ́εδρα το Vigo, επαρχι ́α Pontevedra, Ισπανι ́α), Pesquera
 Cı́es, S.A. (με ́εδρα το Vigo, επαρχι ́α Pontevedra, Ισπανι ́α), Pesca — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο και/η ́ την Επιτροπη ́ στην
 Herculina, S.A. (με ́εδρα το Vigo, επαρχι ́α Pontevedra, Ισπανι ́α), καταβολη ́ ο ́λων των δικαστικω ́ν εξο ́δων των εναγο ́ντων.
 Pesquera Inter, S.A. (με ́εδρα το Cangas, επαρχι ́α Pontevedra,
 Ισπανι ́α), Pesquerı́as Marinenses, S.A. (με ́εδρα το Marı́n, επαρχι ́α
 Pontevedra, Ισπανι ́α), Pesquerı́as Tara, S.A. (με ́εδρα το Cangas,
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 επαρχι ́α Pontevedra, Ισπανι ́α), Pesquera Vaqueiro, S.A. (με ́εδρα
 το Vigo, επαρχι ́α Pontevedra, Ισπανι ́α), και Sotelo Dios, S.A. (με
 ́εδρα το Vigo, επαρχι ́α Pontevedra, Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενες Οι ενα ́γουσες εταιρι ́ες επιδιω ́κουν εν προκειμε ́νω την αποκα-
 απο ́ τον Antonio Creus Carreras, δικηγο ́ρο Βαρκελω ́νης, την τα ́σταση της ζημι ́ας που ισχυρι ́ζονται ο ́τι υπε ́στησαν απο ́ την
 Eva Contreras Ynzenga και τον Albert Agustinoy Guilayn, παρα ́νομη συμπεριφορα ́ και την αμε ́λεια του Συμβουλι ́ου και της
 δικηγο ́ρους Μαδρι ́της, του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Cuatrecasas, Επιτροπη ́ς κατα ́ τη διαχει ́ριση του λεγο ́μενου «προβλη ́ματος του
 Avenue d’Auderghem 78, Βρυξε ́λλες, α ́σκησαν στις 2 Σεπτεμ- χα ́λιμπατ». Συγκεκριμε ́να, τα περιστατικα ́ απο ́ τα οποι ́α γεννα ́ται η
 βρι ́ου 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη τους ει ́ναι τρι ́α:
 τη ́των αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των και
 του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 — οι διαπραγματευ ́σεις τις οποι ́ες ́εφερε σε πε ́ρας η Επιτροπη ́
 Οι ενα ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: κατα ́ τη συνα ́ντηση του NAFO τον Σεπτε ́μβριο του 1994 και
 — να αναγνωρι ́σει την ευθυ ́νη της Επιτροπη ́ς για τις ζημι ́ες οι οποι ́ες κατε ́ληξαν σε ρυ ́θμιση της αλιει ́ας του χα ́λιμπατ
 που προξε ́νησαν στους ενα ́γοντες οι ενε ́ργειε ́ς της κατα ́ Γροιλανδι ́ας απο ́ το NAFO και στη θε ́σπιση TAC για το
 τις διαπραγματευ ́σεις που περατω ́θηκαν στο πλαι ́σιο της χα ́λιμπατ Γροιλανδι ́ας για το 1995,
 συμβα ́σεως NAFO για τον καθορισμο ́ των συνολικω ́ν επιτρεπο ́-
 μενων αλιευμα ́των (στο εξη ́ς: TAC) για το χα ́λιμπατ Γροιλαν- — η ενε ́ργεια του Συμβουλι ́ου να μην απορρι ́ψει την προ ́ταση
 δι ́ας για το 1995, για TAC 27 000 το ́νων για το χα ́λιμπατ Γροιλανδι ́ας και
 ---pagebreak--- C 333/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 20.11.1999
 — η προ ́ταση της Επιτροπη ́ς και η ́εγκριση απο ́ το Συμβου ́λιο Véronique Peere, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 της υπογραφη ́ς της διμερου ́ς συμφωνι ́ας μεταξυ ́ ΕΚ και Λουξεμβου ́ργο τα γραφει ́α της Fiduciaire Myson SARL, 30, rue
 Καναδα ́, με την οποι ́α καθορι ́ζεται ποσο ́στωση 5 013 το ́νων de Cessange, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 για την ΕΚ απο ́ τις 16 Απριλι ́ου 1995, καθω ́ς και η ́εκδοση Κοινοτη ́των, στις 6 Σεπτεμβρι ́ου 1999, προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́
 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1761/95, που τροποποιει ́ τον κανονισμο ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (ΕΚ) 3366/94, με τον οποι ́ο καθορι ́στηκαν για το 1995
 ορισμε ́να με ́τρα διατηρη ́σεως και διαχειρι ́σεως των αλιευτικω ́ν
 πο ́ρων της ζω ́νης διακανονισμου ́ που ορι ́ζεται στη συ ́μβαση Ο προσφευ ́γων-ενα ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 για τη μελλοντικη ́ πολυμερη ́ συνεργασι ́α στην αλιει ́α του
 Βορειοδυτικου ́ Ατλαντικου ́ (EE L 171, της 21.7.95). — να ακυρω ́σει την απο ́φαση με την οποι ́α η Επιτροπη ́ απε ́ρριψε
 την αι ́τηση ́ του για αποζημι ́ωση της 28ης Απριλι ́ου 1998·
 Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των τους, οι ενα ́γοντες ισχυρι ́ζονται τα
 εξη ́ς: — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να του καταβα ́λει το ποσο ́ των
 154 109 βελγικω ́ν φρα ́γκων (FB), προσαυξημε ́νο με το ́κους
 — Οι ενα ́γοντες υποστηρι ́ζουν ο ́τι η ́σαν παρα ́νομες οι πρα ́ξεις υπερημερι ́ας, προς 8 % ετησι ́ως, υπολογιζομε ́νους απο ́ τις
 της Επιτροπη ́ς, οι οποι ́ες την οδη ́γησαν σε σοβαρα ́ πται ́σματα 28 Απριλι ́ου 1998·
 κατα ́ τη δια ́ρκεια των διαπραγματευ ́σεων που πραγματοποιη ́-
 θηκαν στο πλαι ́σιο της συμβα ́σεως NAFO τον Σεπτε ́μβριο του
 1994 και ει ́χαν ως αντικει ́μενο τη λη ́ψη σειρα ́ς με ́τρων για τη — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 διαχει ́ριση και τη διατη ́ρηση των αλιευτικω ́ν πο ́ρων στη ζω ́νη
 διακανονισμου ́ NAFO. Αυτη ́ η ́ελλειψη νομιμο ́τητας απορρε ́ει,
 συγκεκριμε ́να, απο ́ λο ́γους αναγο ́μενους στην προα ́σπιση των Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 κοινοτικω ́ν συμφερο ́ντων, στην ́ελλειψη πληροφορη ́σεως και
 στην κακη ́ κοινοτικη ́ εκπροσω ́πηση, καθω ́ς και στη θε ́σπιση
 TAC με βα ́ση κριτη ́ρια που η ́σαν αντι ́θετα προς τα συνη ́θως Ο προσφευ ́γων-ενα ́γων (στο εξη ́ς: προσφευ ́γων) ανε ́λαβε υπηρεσι ́α
 εφαρμοζο ́μενα. στην Επιτροπη ́ την 1η Σεπτεμβρι ́ου 1995. Ως το ́πος προσλη ́ψεως
 και καταγωγη ́ς του προσφευ ́γοντος ορι ́στηκε αρχικω ́ς το Λονδι ́νο.
 — Κατα ́ τους ενα ́γοντες, η ́ταν παρα ́νομη η εκ με ́ρους του Στις 20 Σεπτεμβρι ́ου 1996, ο προσφευ ́γων υπε ́βαλε αι ́τηση
 Συμβουλι ́ου αποδοχη ́, χωρι ́ς καμι ́α απο ́ τις προβλεπο ́μενες στο απαλλαγη ́ς του απο ́ τον φο ́ρο προστιθεμε ́νης αξι ́ας (ΦΠΑ) ο ́σον
 α ́ρθρο XII της συμβα ́σεως NAFO επιφυλα ́ξεις, της προτα ́σεως αφορα ́ την αγορα ́ αυτοκινη ́του οχη ́ματος. Με ́εγγραφο της 23ης
 της επιτροπη ́ς NAFO για καθορισμο ́ συνολικη ́ς ποσοστω ́σεως Σεπτεμβρι ́ου 1996, ο προϊστα ́μενος της μονα ́δας «∆ιαχει ́ριση
 επιτρεπο ́μενων αλιευμα ́των υ ́ψους 27 000 μετρικω ́ν το ́νων για ατομικω ́ν δικαιωμα ́των» αποφα ́σισε να αλλα ́ξει τον το ́πο
 το χα ́λιμπατ Γροιλανδι ́ας, ενω ́, κατα ́ την α ́ποψη των εναγο ́ντων, προσλη ́ψεως του προσφευ ́γοντος ορι ́ζοντας ως τε ́τοιον τις Βρυξε ́λ-
 του ́το αντε ́βαινε στα κοινοτικα ́ συμφε ́ροντα. λες αντι ́ του Λονδι ́νου. Κατο ́πιν υποβολη ́ς σχετικη ́ς διοικητικη ́ς
 ενστα ́σεως, η εν λο ́γω υπηρεσι ́α συνε ́ταξε, στις 27 Ιουλι ́ου
 — Οι ενα ́γοντες ισχυρι ́ζονται ο ́τι η ́σαν παρα ́νομες οι πρα ́ξεις των 1997, «υπηρεσιακο ́ σημει ́ωμα για τον οικει ́ο φα ́κελο» (επανα)
 εναγομε ́νων κοινοτικω ́ν οργα ́νων κατα ́ τη διαπραγμα ́τευση και προσδιορι ́ζοντας το Λονδι ́νο ως τον το ́πο προσλη ́ψεως του
 την κυ ́ρωση της διμερου ́ς συμφωνι ́ας αλιει ́ας μεταξυ ́ Καναδα ́ προσφευ ́γοντος.
 και ΕΚ, καθω ́ς και η προ ́ταση και ́εγκριση του προπαρατεθε ́ντος
 κανονισμου ́ 1761/95, ο οποι ́ος καθορι ́ζει ποσο ́στωση
 5 013 μετρικω ́ν το ́νων απο ́ τις 16 Απριλι ́ου 1995 για τα Κατο ́πιν αυτη ́ς της αλλαγη ́ς του το ́που καταγωγη ́ς, η Επιτροπη ́
 αλιευο ́μενα απο ́ τον κοινοτικο ́ στο ́λο χα ́λιμπατ Γροιλανδι ́ας. διαβι ́βασε, στις 27 Ιουλι ́ου 1997, την αι ́τηση περι ́ απαλλαγη ́ς απο ́
 τον ΦΠΑ στις βελγικε ́ς αρχε ́ς, οι οποι ́ες αρνη ́θηκαν να δω ́ σουν
 σ' αυτη ́ συνε ́χεια, και του ́το λο ́γω αποσβε ́σεως του σχετικου ́
 Επικουρικα ́, οι ενα ́γουσες εταιρι ́ες ισχυρι ́ζονται ο ́τι η Κοινο ́τητα
 δικαιω ́ματος. Κατ' εφαρμογη ́ν της βελγικη ́ς νομοθεσι ́ας, ́επρεπε
 ́εχει αντικειμενικη ́ ευθυ ́νη για την παραβι ́αση της αρχη ́ς της δι ́καιης
 οποιαδη ́ποτε υπε ́ρ του προσφευ ́γοντος αι ́τηση περι ́ απαλλαγη ́ς να
 κατανομη ́ς των επιβαλλο ́μενων απο ́ τις δημο ́σιες αρχε ́ς βαρω ́ν
 ́εχει υποβληθει ́ πριν απο ́ τις 20 Νοεμβρι ́ου 1996. Στη συνε ́χεια, ο
 μεταξυ ́ των ιδιωτω ́ν.
 προσφευ ́γων κατε ́βαλε, συ ́μφωνα με τις οδηγι ́ες του προϊσταμε ́νου
 της μονα ́δας του, το ποσο ́ των 154 109 FB ως ΦΠΑ. Ωστο ́σο, η
 Επιτροπη ́ αρνη ́θηκε να του επιστρε ́ψει αυτο ́ το ποσο ́ του ΦΠΑ.
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του, ο προσφευ ́γων προβα ́λλει
 Προσφυγη ́-αγωγη ́ του Anthony Gooch κατα ́ της Επιτροπη ́ς — την παραβι ́αση της αρχη ́ς του σεβασμου ́ της δικαιολογημε ́νης
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 6 Σεπτεμ- εμπιστοσυ ́νης,
 βρι ́ου 1999
 — την παραβι ́αση της αρχη ́ς της ορθη ́ς διαχειρι ́σεως και της
 (Υπο ́θεση Τ-197/99) χρηστη ́ς διοικη ́σεως,
 (1999/C 333/69) — τη μη εκπλη ́ρωση του καθη ́κοντος με ́ριμνας,
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) — την παρα ́βαση του α ́ρθρου 288, παρα ́γραφος 2, ΕΚ.
 Ο Anthony Gooch, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενος απο ́
 τους Jean-Noël Louis, Greta-Françoise Parmentier και


text:
 16.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 310/23
 Προσφυγή της 19ης Οκτωβρίου 2006 — NBC Fourth Realty κατά ΓΕΕΑ — Regalado Pareja and Pedrol (PK MAX)
 (Υπόθεση T-293/06)
 (2006/C 310/44)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: NBC Fourth Realty Corp. (Las Vegas, ΗΠΑ) (Εκπρόσωποι: A. Woodgate, A. Smith, Solicitors)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Άλλοι διάδικοι στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Miguel Isaias Regalado Pareja and Bibiana Pedrol, που ασκεί δραστηριότητα υπό την επωνυμία Rosell (Alicante, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφυγής
 —
 να ακυρωθεί η προσβαλλομένη απόφαση του Πρώτου Τμήματος Προσφυγών της 5ης Ιουλίου 2006, στην υπόθεση R 397/2005-1·
 —
 να καταδικαστεί το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς στα δικαστικά έξοδα της παρούσας δίκης και στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Miguel Isaias Regalado Pareja and Bibiana Pedrol, που ασκεί δραστηριότητα υπό την επωνυμία Rosell.
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονικό κοινοτικό σήμα PK MAX, χρώματος κυανού για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 25 και 28 στην υπόθεση R 397/2005-1.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Τα εθνικά λεκτικά σήματα T.K. MAXX για προϊόντα και υπηρεσίες της κλάσεως 35, το κοινοτικό λεκτικό σήμα T.K. M|AX, για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 14, 18, 25, 28 και 35, καθώς και παλαιότερα μη καταχωρημένα εθνικά λεκτικά σήματα της ίδιας ονομασίας που χρησιμοποιούνται στο εμπόριο στην Ιρλανδία, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ολλανδία.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή έγινε δεκτή στο σύνολό της.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Η προσφυγή έγινε δεκτή και η υπόθεση αναπέμφθηκε στο τμήμα ανακοπών προκειμένου να εξετασθούν οι λοιποί λόγοι ανακοπής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου.
 Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το Τμήμα Προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι δεν υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ του προγενεστέρου και του προσβαλλομένου σήματος. Συγκεκριμένα ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το Τμήμα Προσφυγών εσφαλμένα ερμήνευσε τον όρο «καταναλωτής» των προστατευομένων υπηρεσιών ενώ είναι προφανές ότι πλανήθηκε κατά την εκτίμηση της οπτικής φωνητικής και εννοιολογικής ομοιότητας μεταξύ των σημάτων. Επί πλέον το τμήμα προσφυγών δεν εκτίμησε ορθά το πεδίο της προστασίας που απολαύει το προγενέστερο σήμα λόγω της φήμης που απέκτησε και/ή του διακριτικού χαρακτήρα του. Τέλος, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το Τμήμα Προσφυγών αδικαιολόγητα εισήγαγε πρόσθετες απαιτήσεις στις διατάξεις του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου.


text:
 6.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/21
 Προσφυγή της 31ης Μαρτίου 2009 — Chaouch κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-30/09)
 2009/C 129/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Dhikra Chaouch (Oetrange, Λουξεμβούργο) (Εκπρόσωποι: F. Moyse και A. Salerno, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως της ΑΔΑ περί μη χορηγήσεως του επιδόματος εγκαταστάσεως στην προσφεύγουσα.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να διαπιστώσει την ύπαρξη παραβάσεως του άρθρου 5 του παραρτήματος VII του ΚΥΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 20, και, κατά συνέπεια, να ακυρώσει τις από 2 Ιουλίου και 8 Δεκεμβρίου 2008 αποφάσεις της ΑΔΑ·
 —
 να αναγνωρίσει ότι η προσφεύγουσα δικαιούται το επίδομα εγκαταστάσεως το οποίο προβλέπει το άρθρο 5, παράγραφος 1, του παραρτήματος VII του ΚΥΚ συν τόκους υπερημερίας για το χρονικό διάστημα από την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη καταβλητέο το επίδομα αυτό έως και την ημερομηνία πραγματικής καταβολής, υπολογιζόμενους με το ισχύον κατά την επίμαχη χρονική περίοδο επιτόκιο που καθορίζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως προσαυξημένο κατά δύο μονάδες·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.


text:
23 . 9 . 95 EL I Επίσημη Εφημεριδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 248/13
 1725/79 (3), προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-53/94: Βασίλειο
 με ποια συχνότητα μπορεί και πρέπει να λαμβάνονται της Ισπανίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 δείγματα από ποσότητες αποκορυφωμένου γάλακτος σε των .
 σκόνη που εξάγεται στην Ιταλία μέσω φορτηγών αυτοκι
 νήτων; (') ΕΕ αριθ . C 103 της 11 . 4. 1994.
 3 . Συμβιβάζεται με την απαγόρευση επιβαρύνσεων ισοδυ
 νάμου προς δασμούς αποτελέσματος (άρθρο 9, 12 και 16
 της συνθήκης ΕΚ), με την αρχή της απαγορεύσεως των
 διακρίσεων (άρθρο 95 της συνθήκης ΕΚ) και με άλλες
 διατάξεις του κοινοτικού δικαίου ή βάσει διατάξεων της Διαγραφή της υποθέσεως C-95/94 (')
 εθνικής νομοθεσίας μετακύλιση στον εξαγωγέα ολοκλή
 ρου του κόστους των — συστηματικών ή περιστασιακών (95/C 248/29)
 — ελέγχων;
 Με Διαταξη της 11ης Ιουλίου 1995 o Πρόεδρος του έκτου
 (') ΕΕ ειδ. έκδ. 03/015, σ. 204. τμήματος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 03/026, σ. 21 . διέταξε τη διαγραφή της υποθέσεως C-95/94: Επιτροπή των
 P) ΕΕ ειδ . έκδ . 03/026, σ. 12 .
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας.
 ( · ) ΕΕ αριθ . C 161 της 11 . 6. 1994.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-180/94 (')
 (95/C 248/26)
 Με Διάταξη της 12ης Ιουνίου 1995 o Πρόεδρος του έκτου Διαγραφή των υποθέσεων C-471/93 και C-47/94 (')
 τμήματος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 διέταξε τη διαγραφή της υποθέσεως C-180/94: Επιτροπή των (95/C 248/30)
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας.
 Με Διαταξη της 14ης Ιουλίου 1995 , o Προεδρος του Δικα
 0 ) ΕΕ αριθ . C 233 της 20. 8 . 1994. στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή των υποθέσεων C-471/93 και C-47/93: Ηνωμένο Βασί
 λειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηριζομένης
 από το Βασίλειο της Ισπανίας, την Ιταλική Δημοκρατία και
 Διαγραφή της υποθέσεως C-67/92 (') την Ελληνική Δημοκρατία.
 (95/C 248/27)
 (') ΕΕ αριθ . C 43 της 12. 2. 1994 και ΕΕ αριθ . C 90 της 26. 3.
 Με Διάταξη της 30ής Ιουνίου 1995 , o Προεδρος του Δικα 1994 .
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-67/92 (αίτηση του tribunal de grande
 instance de Rennes για την έκδοση προδικαστικής αποφά
 σεως): Société l'Hexagone κατά Société des auteurs, compo
 siteurs et éditeurs de musique (SACEM).
 Διαγραφή της υποθέσεως C-154/94 (')
 1 ΕΕ αριθ . C 86 της 7 . 4. 1992 .
 (95/C 248/31 )
 Με Διαταξη της 14ης Ιουλίου 1995 o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη διαγραφή
 Διαγραφή της υποθέσεως C-53/94 (') της υποθέσεως C-154/94 (αίτηση του Sozialgericht του Βερο
 (95/C 248/28) λίνου για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Bahar
 Kockaya κατά Bundesanstalt für Arbeit.
 Με Διάταξη της 11ης Ιουλίου 1995 , o Προεδρος του πέμπτου
 τμήματος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') ΕΕ αριθ. C 218 της 6. 8. 1994.


text:
19.1.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 17/15
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι κακω ́ς η Επιτροπη ́ αρνη ́θηκε να
 λα ́βει υπο ́ψη της ελαφρυντικε ́ς περιστα ́σεις, ο ́πως προβλε ́πεται απο ́
 τις κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς της Επιτροπη ́ς ο ́σον αφορα ́ την
 — να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 1 της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της με ́θοδο επιβολη ́ς των προστι ́μων, και, ως εκ του ́του, παραβι ́ασε
 18ης Ιουλι ́ου 2001 στην υπο ́θεση COMP/E-1/36.490 — την αρχη ́ «patere legem quam ipse fecisti» και προσε ́βαλε
 Ηλεκτρο ́δια γραφι ́τη, καθο ́σον με την απο ́φαση αυτη ́ ́εκρινε τη δικαιολογημε ́νη εμπιστοσυ ́νη της προσφευ ́γουσας. Επι ́σης, η
 η Επιτροπη ́ ο ́τι η προσφευ ́γουσα μετε ́σχε στην παρα ́βαση των Επιτροπη ́ ενη ́ργησε ultra vires και κατα ́ παρα ́βαση των α ́ρθρων 3,
 α ́ρθρων 81 ΕΚ και 53, παρα ́γραφος 1, ΕΟΧ κατα ́ το χρονικο ́ στοιχει ́ο ζ', 5 και 81 ΕΚ, επιβα ́λλοντας προ ́στιμο υπολογιζο ́μενο
 δια ́στημα απο ́ τον Μα ́ιο του 1992 ́εως τον Μα ́ρτιο του βα ́σει του παγκο ́σμιου κυ ́κλου εργασιω ́ν της προσφευ ́γουσας, ́εστω
 1993· και αν το προ ́στιμο αφορα ́ παρα ́βαση την οποι ́α η προσφευ ́γουσα
 διε ́πραξε σχεδο ́ν εξ ολοκλη ́ρου εκτο ́ς Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 — να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 3 της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της
 18ης Ιουλι ́ου 2001 στην υπο ́θεση COMP/E-1/36.490 — Τε ́λος, η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι η Επιτροπη ́ παραβι ́ασε
 Ηλεκτρο ́δια γραφι ́τη, καθο ́σον επιβα ́λλει στην προσφευ ́γουσα την αρχη ́ της επιει ́κειας και την αρχη ́ «nοn bis in idem», μη
 προ ́στιμο υ ́ψους 12,2 εκατομμυρι ́ων ευρω ́· λαμβα ́νοντας υπο ́ψη, κατα ́ την επιμε ́τρηση του προστι ́μου της
 προσφευ ́γουσας, το προ ́στιμο που της ει ́χε η ́δη επιβληθει ́ απο ́
 τρι ́το κρα ́τος.
 — επικουρικω ́ς, να μειω ́σει ουσιωδω ́ς το ως α ́νω προ ́στιμο·
 — εν πα ́ση περιπτω ́σει, να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Προσφυγη ́ της Showa Denko K.K. κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 4 Οκτωβρι ́ου
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 2001
 (Υπο ́θεση T-245/01)
 Η προσφευ ́γουσα ει ́ναι μικρη ́ ιαπωνικη ́ επιχει ́ρηση παραγωγη ́ς
 ηλεκτροδι ́ων γραφι ́τη. Συ ́μφωνα με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, (2002/C 17/27)
 η προσφευ ́γουσα και επτα ́ α ́λλες επιχειρη ́σεις παρε ́βησαν το
 α ́ρθρο 81, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ και το α ́ρθρο 53,
 παρα ́γραφος 1, της Συμφωνι ́ας ΕΟΧ, συμμετε ́χοντας σε ́ενα (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 πλε ́γμα συμφωνιω ́ν και εναρμονισμε ́νων πρακτικω ́ν στον τομε ́α του
 γραφι ́τη. Στην απο ́φαση, η Επιτροπη ́ χαρακτηρι ́ζει τους Ια ́πωνες
 παραγωγου ́ς ως «ενεργα ́ με ́λη» της αθε ́μιτης συμπρα ́ξεως και
 επιβα ́λλει στην προσφευ ́γουσα προ ́στιμο 12,2 εκατομμυρι ́ων ευρω ́.
 Η Showa Denko K.K., εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Maurits
 Η παρα ́βαση αποτε ́λεσε αντικει ́μενο παραλλη ́λων διαδικασιω ́ν και
 Dolmans και Peter Werdmuller του δικηγορικου ́ γραφει ́ου
 σε α ́λλα κρα ́τη, μεταξυ ́ α ́λλων στις Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες.
 Cleary Gottlieb Steen & Hamilton, Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο), με το ́πο
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 4 Οκτωβρι ́ου 2001 προσφυγη ́
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα δεν αρνει ́ται την υ ́παρξη παραβα ́σεως ου ́τε τη
 συμμετοχη ́ της στην παρα ́βαση αυτη ́. Υποστηρι ́ζει, ωστο ́σο, ο ́τι η
 Επιτροπη ́ παρε ́βη ουσιω ́δεις διαδικαστικου ́ς κανο ́νες και προσε ́βαλε
 ουσιω ́δη διαδικαστικα ́ δικαιω ́ματα, μεταξυ ́ των οποι ́ων το δικαι ́ωμα Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 α ́μυνας, την υποχρε ́ωση αιτιολογη ́σεως, καθω ́ς και την αρχη ́ της
 ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως, καθο ́σον αποφα ́νθηκε, παρα ́ την απουσι ́α — να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 3, στοιχει ́ο δ' της αποφα ́σεως της
 επαρκω ́ν και/η ́ αποδεκτω ́ν αποδει ́ξεων, ο ́τι η προσφευ ́γουσα μετει ́χε Επιτροπη ́ς στην υπο ́θεση COMP/E-1/36.490 — Ηλεκτρο ́δια
 στην παρα ́βαση απο ́ τον Μα ́ιο του 1992 ́εως τον Μα ́ρτιο του απο ́ γραφι ́τη η ́,
 1993.
 — επικουρικω ́ς, να μειω ́σει το προ ́στιμο που επιβλη ́θηκε στη
 Showa Denko K.K. σε 2.95 εκατομμυ ́ρια ευρω ́ η ́ α ́λλο
 παρο ́μοιο ποσο ́ που το Πρωτοδικει ́ο θεωρει ́ ο ́τι μπορει ́
 Περαιτε ́ρω, με τον παρα ́νομο καθορισμο ́ του βασικου ́ ποσου ́ του
 ευ ́λογα να επιβληθει ́ τηρουμε ́νης της αρχη ́ς της αναλογικο ́-
 προστι ́μου της προσφευ ́γουσας και με την επιβολη ́ προστι ́μου
 τητας και της απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων·
 δυσαναλο ́γου προς τον ο ́γκο και την αξι ́α των σχετικω ́ν προϊο ́ντων
 της προσφευ ́γουσας, η Επιτροπη ́ παραβι ́ασε τις αρχε ́ς της αναλογι-
 κο ́τητας και της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως και παρε ́βη την υποχρε ́ωση — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα της
 αιτιολογη ́σεως. προσφευ ́γουσας.
 ---pagebreak--- C 17/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 19.1.2002
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Λονδι ́νο (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο) και B. Hartnett του δικηγορικου ́
 γραφει ́ου Squire Saunders Dempsey LLP, Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο),
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του
 Η προσφυγη ́ αφορα ́ την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς C(2001) 1986 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 6 Οκτωβρι ́ου
 της 18ης Ιουλι ́ου 2001, με την οποι ́α η Επιτροπη ́ διαπι ́στωσε ο ́τι 2001 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 η προσφευ ́γουσα, εταιρι ́α ιαπωνικου ́ δικαι ́ου, και α ́λλες επτα ́
 εταιρι ́ες, παρε ́βησαν το α ́ρθρο 81, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης
 ΕΚ και το α ́ρθρο 53, παρα ́γραφος 1, της Συμφωνι ́ας για τον Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 ΕΟΧ, συμμετε ́χοντας σε πλε ́γμα συμφωνιω ́ν και εναρμονισμε ́νων
 πρακτικω ́ν στον τομε ́α των ηλεκτροδι ́ων απο ́ γραφι ́τη. Στην
 προσφευ ́γουσα επε ́βαλε προ ́στιμο 17.4 εκατομμυ ́ρια ευρω ́. Σε — να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 3 της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, της
 παρα ́λληλη διαδικασι ́α στις Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες, επιβλη ́θηκε 18ης Ιουλι ́ου 2001, στην υπο ́θεση COMP/E-1/36.490 —
 προ ́στιμο σε θυγατρικη ́ εταιρι ́α της προσφευ ́γουσας. Ηλεκτρο ́δια απο ́ γραφι ́τη, καθο ́σον με αυτο ́ επιβα ́λλεται
 προ ́στιμο στη UCAR· επικουρικω ́ς, να μειω ́σει το ποσο ́ του
 προστι ́μου αυτου ́·
 Η προσφευ ́γουσα αμφισβητει ́ τον υπολογισμο ́ του προστι ́μου και
 υποστηρι ́ζει ο ́τι το προ ́στιμο ει ́ναι αδικαιολο ́γητο, δυσανα ́λογο
 και εισα ́γει δυσμενει ́ς διακρι ́σεις. Ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Επιτροπη ́, — να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 4 της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, της
 χρησιμοποιω ́ντας «συντελεστη ́ αποτροπη ́ς» 250 % μο ́νο για την 18ης Ιουλι ́ου 2001, στην υπο ́θεση COMP/E-1/36.490 —
 προσφευ ́γουσα παραβι ́ασε τις αρχε ́ς της απαγορευ ́σεως των διακρι ́- Ηλεκτρο ́δια απο ́ γραφι ́τη, καθο ́σον τυγχα ́νει εφαρμογη ́ς
 σεων και της αναλογικο ́τητας, με αποτε ́λεσμα το τελικο ́ ποσοστο ́ για τη UCAR· επικουρικω ́ς, να τροποποιη ́σει τους ο ́ρους
 αυξη ́σεως να εξαλει ́φει στην πραγματικο ́τητα τη μει ́ωση λο ́γω πληρωμη ́ς που ισχυ ́ουν για το προ ́στιμο που πρε ́πει να
 επιει ́κιας. 'Ενας τε ́τοιος «συντελεστη ́ς αποτροπη ́ς» δεν δικαιολογει ́- πληρω ́σει η UCAR, συ ́μφωνα με τους ο ́ρους και τις προϋπο-
 ται αντικειμενικα ́ και η Επιτροπη ́, προβα ́λλοντας το συνολικο ́ θε ́σεις που προβλε ́πει το παρα ́ρτημα 50·
 παγκο ́σμιο κυ ́κλο εργασιω ́ν ως δικαιολογι ́α, υπε ́πεσε σε πλα ́νη περι ́
 το δι ́καιο, αν και ο «συντελεστη ́ς αποτροπη ́ς» δεν συνδε ́εται λογικα ́
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση που περιε ́χει το απο ́ 23 Ιουλι ́ου
 η ́ δεν ει ́ναι απαραι ́τητος για την ουσιαστικη ́ αποτροπη ́. ́εγγραφο της Επιτροπη ́ς, καθο ́σον προβλε ́πει ο ́τι η Επιτροπη ́
 θα προβει ́ σε ει ́σπραξη του προστι ́μου κατα ́ την ημερομηνι ́α
 λη ́ξεως της προθεσμι ́ας που ́εχει ταχθει ́ για την πληρωμη ́ του,
 Περαιτε ́ρω, η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Επιτροπη ́, υπολογι ́- εκτο ́ς αν η UCAR ο ́χι μο ́νο ασκη ́σει προσφυγη ́ για την
 ζοντας το βασικο ́ προ ́στιμο στηριζο ́μενη στο μερι ́διο της ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της 18ης Ιουλι ́ου 2001, αλλα ́
 προσφευ ́γουσας στην παγκο ́σμια αγορα ́ και ο ́χι στον κυ ́κλο πληροι ́ επι ́σης τις δυ ́ο προϋποθε ́σεις που αναφε ́ρει το
 εργασιω ́ν της στην αγορα ́ του ΕΟΧ και, παρα ́λληλα, αγνοω ́ντας ́εγγραφο αυτο ́· επικουρικω ́ς, να τροποποιη ́σει τους ο ́ρους
 την επιβολη ́ προστι ́μων σε α ́λλα κρα ́τη, υπε ́πεσε σε πλα ́νη περι ́ το αυτου ́ς, συ ́μφωνα με τους ο ́ρους και τις προϋποθε ́σεις που
 δι ́καιο. Τε ́λος, η Επιτροπη ́, μειω ́νοντας το προ ́στιμο που επιβλη ́θηκε προβλε ́πει το παρα ́ρτημα 50·
 στη UCAR International Inc. κατα ́ 12,5 % χωρι ́ς να μειω ́σει
 αναλο ́γως το προ ́στιμο της προσφευ ́γουσας, παραβι ́ασε τις αρχε ́ς
 της απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων και της αναλογικο ́τητας. — να ακυρω ́σει την απο ́φαση που περιε ́χει το απο ́ 9 Αυγου ́στου
 2001 ́εγγραφο της Επιτροπη ́ς, καθο ́σον η Επιτροπη ́ απε ́ρριψε
 κα ́θε προ ́ταση που δεν περιει ́χε την εφα ́παξ πληρωμη ́ του
 προστι ́μου, την πληρωμη ́ το ́κων και/η ́ την προ ́βλεψη τραπεζι-
 κη ́ς εγγυη ́σεως που να εξασφαλι ́ζει την πληρωμη ́ του προστι ́-
 μου πλε ́ον το ́κων υπερημερι ́ας και απε ́ρριψε, ειδικο ́τερα,
 την προ ́ταση συστα ́σεως εμπρα ́γματης ασφα ́λειας επι ́ των
 περιουσιακω ́ν στοιχει ́ων της UCAR· επικουρικω ́ς, να τροπο-
 ποιη ́σει τους ο ́ρους αυτου ́ς, συ ́μφωνα με τους ο ́ρους και τις
 προϋποθε ́σεις που προβλε ́πει το παρα ́ρτημα 50·
 Προσφυγη ́ της UCAR International Inc. κατα ́ της Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 6 Οκτωβρι ́ου 2001 — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να φε ́ρει τα δικαστικα ́ ́εξοδα
 καθω ́ς και τα ́εξοδα της UCAR International Inc.
 (Υπο ́θεση T-246/01)
 (2002/C 17/28)
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Με απο ́φαση της 18ης Ιουλι ́ου 2001, η Ευρωπαϊκη ́ Επιτροπη ́
 διαπι ́στωσε ο ́τι οκτω ́ επιχειρη ́σεις παρε ́βησαν το α ́ρθρο 81,
 παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ και το α ́ρθρο 53, παρα ́γραφος 1,
 Η UCAR International Inc., εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους K.P.E. της Συμφωνι ́ας για τον ΕΟΧ, συμμετε ́χοντας σε πλε ́γμα συμφωνιω ́ν
 Lasok QC του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Monckton Chambers, και εναρμονισμε ́νων πρακτικω ́ν στον τομε ́α των ηλεκτροδι ́ων απο ́


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/52
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Δεκεμβρίου 2015 — Infusion Brands κατά ΓΕΕΑ (DUALTOOLS)
 (Υπόθεση T-648/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος DUALTOOLS - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Μερική άρνηση καταχωρίσεως - Περιγραφικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 027/65)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Infusion Brands, Inc. (Myerlake Circle Clearwater, Φλόριδα, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: K. Piepenbrink, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς V. Melgar, στη συνέχεια H. O’Neill και M. Rajh)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 1ης Ιουλίου 2014 (υπόθεση R 398/2014-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου DUALTOOLS ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Infusion Brands, Inc. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 380 της 27.10.2014.


text:
 14.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 367/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 24ης Οκτωβρίου 2013 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — LBI hf, πρώην Landsbanki Islands hf κατά Kepler Capital Markets SA, Frédéric Giraux
 (Υπόθεση C-85/12) (1)
 (Προδικαστική παραπομπή - Εξυγίανση και εκκαθάριση χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων - Οδηγία αριθ. 2001/24/ΕΚ - Άρθρα 3, 9 και 32 - Πράξη του εθνικού νομοθέτη αναγνωρίζουσα σε μέτρα εξυγιάνσεως αποτελέσματα διαδικασίας εκκαθαρίσεως - Νομοθετική διάταξη απαγορεύουσα ή αναστέλλουσα κάθε άσκηση ένδικης προσφυγής κατά χρηματοπιστωτικού ιδρύματος μετά την έναρξη ισχύος της αναστολής πληρωμής των χρεών (χρεωστάσιο))
 2013/C 367/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 LBI hf, πρώην Landsbanki Islands hf
 κατά
 Kepler Capital Markets SA, Frédéric Giraux
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Cour de cassation — Ερμηνεία των άρθρων 3, 9 και 32 της οδηγίας 2001/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Απριλίου 2001, για την εξυγίανση και την εκκαθάριση των πιστωτικών ιδρυμάτων (ΕΕ L 125, σ. 15) — Αρχές αρμόδιες για τη λήψη μέτρων εξυγιάνσεως και για την κίνηση διαδικασίας εκκαθαρίσεως των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων — Διοικητικές ή δικαστικές αρχές — Δυνατότητα να γίνουν δεκτά μέτρα που απορρέουν άμεσα από τη νομοθεσία κράτους μέλους της ΕΖΕΣ — Εφαρμοστέα νομοθεσία σε εκκρεμείς διαδικασίες που αφορούν την περιουσία χρηματοπιστωτικού ιδρύματος με έδρα σε κράτος μέλος — Συνέπειες στην εφαρμογή σε κράτος μέλος νομοθετικής διατάξεως άλλου κράτους μέλους, η οποία απαγορεύει ή αναστέλλει κάθε ένδικη προσφυγή κατά χρηματοπιστωτικού ιδρύματος με τη θέση σε ισχύ αναστολής πληρωμής των χρεών, στην περίπτωση που ελήφθησαν συντηρητικά μέτρα πριν από τη χορήγηση αδείας της εν λόγω αναστολής
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 3 και 9 της οδηγίας 2001/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Απριλίου 2001, για την εξυγίανση και την εκκαθάριση των πιστωτικών ιδρυμάτων, έχουν την έννοια ότι τα μέτρα εξυγιάνσεως ή εκκαθαρίσεως χρηματοπιστωτικού ιδρύματος, όπως αυτά τα οποία βασίζονται στις περιλαμβανόμενες στο σημείο II του νόμου 44/2009, της 15ης Απριλίου 2009, μεταβατικές διατάξεις, πρέπει να θεωρηθούν ως μέτρα ληφθέντα από διοικητική ή δικαστική αρχή κατά τα άρθρα αυτά της οδηγίας 2001/24, καθόσον οι εν λόγω μεταβατικές διατάξεις παράγουν τα αποτελέσματά τους μόνον μέσω δικαστικών αποφάσεων με τις οποίες χορηγείται σε χρηματοπιστωτικό ίδρυμα άδεια αναστολής της πληρωμής των χρεών.
 2)
 Το άρθρο 32 της οδηγίας 2001/24 έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται στο να καταλαμβάνουν τα αποτελέσματα εθνικής διατάξεως, όπως το άρθρο 98 του νόμου 161/2002 για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο 129/2008, της 13ης Νοεμβρίου 2008, το οποίο απαγορεύει ή αναστέλλει την άσκηση κάθε ένδικης προσφυγής κατά χρηματοπιστωτικού ιδρύματος εφόσον αυτό έχει υπαχθεί στο καθεστώς αναστολής της πληρωμής των χρεών, και συντηρητικά μέτρα, ληφθέντα από άλλο κράτος μέλος πριν από τη χορήγηση της αδείας αναστολής της πληρωμής των χρεών.
 (1) ΕΕ C 118 της 21.4.2012.