text:
Αριθ. C 210/14 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 7 . 96
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ διευθυντή στη Γενική Διεύθυνση Εξωτερικών Πολιτικών
 της 11ης Ιουνίου 1996 Σχέσεων (ΓΔ I A) και, αφετέρου , την ακύρωση του διορισμού
 στη θέση αυτή του B , το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκεί
 στην υπόθεση T-111/94, Giovanni Ouzounoff Popoff κατα μενο από τους C. P. Briët, Πρόεδρο, και τους B. Vesterdorf
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (] ) και A. Potocki, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio Gonzalez,
 (Υπάλληλοι — Μεταφορά μέρους της αμοιβής στο νόμισμα διοικητικό υπάλληλο, εξέδωσε στις 11 Ιουνίου 1996 απόφαση
 κράτους μέλους διαφορετικού από το κράτος μέλος της με το ακόλουθο διατακτικό:
 έδρας του οργάνου — Απαράδεκτο)
 (96/C 210/34) 1 . Απορρίπτει την προσφυγή.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) 2. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 Στην υπόθεση T-111/94, Giovanni Ouzounoff Popoff, υπαλ P ) ΕΕ αριθ. C 208 της 12. 8. 1995 .
 λήλου της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπρο
 σωπουμένου από τον Antonio Creus, δικηγόρο Βαρκελώνης,
 και τον Bonifacio Garcia Porras, δικηγόρο Σαλαμάνκας, κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι:
 Amparo Alcover San Pedro, Ana Maria Alves Vieira και
 Carlos Gomez de la Cruz), που είχε ως αντικείμενο, πρώτον,
 την ακύρωση της αποφάσεως περί απορρίψεως της διοικητι ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 κής ενστάσεως περί μεταφοράς μέρους της αμοιβής του
 προσφεύγοντος σε λογαριασμό στεγαστικού ταμιευτηρίου σε της 11ης Ιουνίου 1996
 δανικές κορόνες, δεύτερον, την αναγνώριση του δικαιώματος στην υπόθεση Τ-147/95, Geneviève Pavan κατά Ευρωπαϊκού
 του προσφεύγοντος για μια τέτοια μεταφορά και, τρίτον, Κοινοβουλίου (')
 αίτημα αποζημιώσεως, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα) συγκεί (Υπάλληλοι — Επίδομα στέγης — Επίδομα καταβαλλόμενο
 μενο από τους C. P. Briët, Πρόεδρο, και τους B. Vesterdorf από άλλη πηγή — Άρθρο 67παράγραφος2 του Κανονισμού
 και A. Potocki, δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, κύρια Υπηρεσιακής Κατάστασης)
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 11 Ιουνίου 1996 απόφα
 ση με το ακόλουθο διατακτικό: (96/C 210/36)
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 2. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα. Στην υπόθεση Τ-147/95 , Geneviève Pavan, υπάλληλος του
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου , κάτοικος Λουξεμβούργου , εκ
 (') ΕΕ αριθ . C 120 της 30. 4. 1994. προσωπούμενη από τον Alain Lorang, δικηγόρο Λουξεμ
 βούργου , τον οποίο όρισε και αντίκλητο της, 51 , rue Albert
 Ier, κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (εκπρόσωποι: Manfred
 Peter και Γιάννης Παντάλης, επικουρούμενοι από το δικηγό
 ρο Alex Bonn), που είχε ως αντικείμενο την ακύρωση της
 αποφάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου , της 29ης Σε
 πτεμβρίου 1994, περί ανακτήσεως, εκ των αποδοχών της
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ προσφεύγουσας, ποσού ύψους 489 063 φράγκων Λουξεμ
 της 11ης Ιουνίου 1996 βούργου «που αντιπροσωπεύει το επίδομα στέγης που κατα
 στην υπόθεση Τ-118/95, Miguel Anacoreta Correia κατα βαλλόταν εξ άλλης πηγής από την 1η Ιουνίου 1987», το
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (! ) Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. P. Briët,
 Πρόεδρο, B. Vesterdorf και A. Potocki, δικαστές, γραμματέ
 (Υπάλληλοι — Διαδικασία προσλήψεως — θέση βαθμού ας: B. Pastor, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 ΑΙ) 11 Ιουνίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 (96/C 210/35 )
 1 . Ακυρώνει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) της 29ης Σεπτεμβρίου 1994, περί ανακτήσεως, εκ των
 αποδοχών της προσφεύγουσας, ποσού ύψους 489 063
 Στην υπόθεση Τ-118/95 , Miguel Anacoreta Correia, υπάλλη φράγκων Λουξεμβούργου «που αντιστοιχεί στο επίδομα
 λος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος στέγης το οποίο καταβαλλόταν εξ άλλης πηγής από την 1 η
 Ιουνίου 1987».
 Βρυξελλών, εκπροσωπουμένος από τον Georges Vandersan
 den, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ
 βούργο τη Fiduciaire Myson Sàrl, 1 , rue Glesener, κατά 2. Καταδικάζει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι:
 Gianluigi Valsesia και Julian Currall, επικουρούμενοι από το Ο ) ΕΕ αριθ. C 248 της 23. 9. 1995.
 δικηγόρο Denis Waelbroeck), που είχε ως αντικείμενο, την
 ακύρωση της αποφάσεως περί απορρίψεως της υποψηφιότη
 τας του προσφεύγοντος για τη θέση του βοηθού γενικού


text:
C 323/28 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 21.12.2002
 επιθεωρήσεις ούτε προσκόμισαν σχετικές αποδείξεις, μέχρι αρχές να θεσπίσουν μία διαδικασία αμοιβαίας αναγνωρίσεως των
 του σημείου ώστε, στην απάντησή τους στην αιτιολογημένη διπλωμάτων που έχουν αποκτηθεί σε άλλα κράτη μέλη, σύμφωνα
 γνώμη, ουδόλως να θίξουν το σημείο αυτό. με τις δύο αυτές οδηγίες.
 ( 1) ΕΕ, ειδ. έκδ., 15/01, σ. 86. Το σύστημα αναγνωρίσεως που θεσπίστηκε με διατάγματα, χωρίς
 ( 2) ΕΕ L 78 της 26.3.1991, σ. 32. να ληφθούν υπόψη οι οδηγίες 89/48 και 92/51, στηρίζεται μόνο
 ( 3) ΕΕ L 182 της 16.7.1999, σ. 1. στην εξέταση των διπλωμάτων που υποβάλλουν οι κάτοχοί τους
 που είναι υποψήφιοι και δεν προβλέπει τη λήψη υπόψη της πιθανής
 πείρας που αποκτήθηκε κατά την άσκηση του επαγγέλματος
 για να αντισταθμίσει την πιθανή διαφορά στη διάρκεια ή στο
 περιεχόμενο των σπουδών που οδηγούν στην απόκτηση των εν
 λόγω διπλωμάτων. Τα κράτη μέλη, όμως, υποχρεούνται να
 λαμβάνουν υπόψη την πιθανή επαγγελματική πείρα του υποψη-
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 φίου για να εξομοιώσουν τον τίτλο σπουδών άλλου κράτους
 της Γαλλικής ∆ημοκρατίας που ασκήθηκε στις 12 Νοεμβρίου
 μέλους και να ρυθμίσουν την πρόσβαση στο οικείο νομοθετικά
 2002
 κατοχυρωμένο επάγγελμα.
 (Υπόθεση C-402/02)
 (1 ) Οδηγία 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1988,
 σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτο-
 (2002/C 323/41)
 βάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση
 ελάχιστης διάρκειας τριών ετών (ΕΕ L 019, σ. 16).
 (2 ) Οδηγία 92/51/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από με ένα δεύτερο γενικό σύστημα αναγνώρισης της επαγγελματικής
 τη Μ. Πατακιά και τον D. Martin, με τόπο επιδόσεων στο εκπαίδευσης, το οποίο συμπληρώνει την οδηγία 89/48/ΕΟΚ (ΕΕ L
 209, σ. 25).
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 12 Νοεμβρίου 2002 ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Γαλλικής ∆ημοκρατίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να διαπιστώσει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 θεσπίσει διαδικασία αμοιβαίας αναγνωρίσεως των πτυχίων για του Ηνωμένου Βασιλείου που ασκήθηκε στις 12 Νοεμβρίου
 την πρόσβαση στο επάγγελμα του ειδικευμένου εκπαιδευτή 2002
 δημοσίων υπαλλήλων στον τομέα των επαγγελμάτων υγείας,
 αφενός, και των φορέων της τοπικής αυτοδιοικήσεως, αφετέ- (Υπόθεση C-405/02)
 ρου, καθώς και διατηρώντας εθνική ρύθμιση και πρακτική της
 επιτροπής εξομοιώσεως των διπλωμάτων μη προβλέπουσες τη
 λήψη υπόψη της επαγγελματικής πείρας των διακινουμένων (2002/C 323/42)
 εργαζομένων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις
 οδηγίες 89/48/ΕΟΚ (1) και 92/51/ΕΟΚ ( 2) αντιστοίχως και
 από το άρθρο 39 ΕΚ· Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τη Μ. Πατακιά και την K. Banks, με τόπο επιδόσεων στο
 — να καταδικάσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. Λουξεμβούργο, άσκησε στις 12 Νοεμβρίου 2002 ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του
 Ηνωμένου Βασιλείου.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Ένα κράτος μέλος κατοχυρώνει νομοθετικά ένα επάγγελμα, όταν
 το επιτρέπει και όταν επιφυλάσσει την πρόσβαση σε αυτό ή την 1. να διαπιστώσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο, παραλείποντας
 άσκησή του στα πρόσωπα που πληρούν τις προϋποθέσεις του να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
 νόμου που ρυθμίζει, άμεσα ή έμμεσα, το καθεστώς του εν διατάξεις που είναι απαραίτητες για την πλήρη συμμόρφωση
 λόγω επαγγέλματος. Το γεγονός ότι η πρόσβαση σε παρεμφερές με την οδηγία 1999/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 επάγγελμα του ιδιωτικού ή συνεταιριστικού τομέα δεν υπόκειται και του Συμβουλίου, της 7ης Ιουνίου 1999, για τη θέσπιση
 στην ίδια προϋπόθεση δεν ασκεί επιρροή συναφώς. Ομοίως, η συστήματος αναγνώρισης των προσόντων σχετικά με τις
 διαπίστωση των γαλλικών αρχών, με την απάντησή τους στην επαγγελματικές δραστηριότητες που καλύπτονται από τις
 αιτιολογημένη γνώμη, ότι ένα επάγγελμα «κατοχυρώνεται νομοθε- οδηγίες ελευθέρωσης, καθώς και μεταβατικών μέτρων, και
 τικά» μόνο αν απαιτείται γι' αυτό δίπλωμα βάσει διατάξεως γενικής για τη συμπλήρωση του γενικού συστήματος αναγνώρισης
 ισχύος νομοθετικού χαρακτήρα, είναι νομικώς εσφαλμένη. Εφόσον των διπλωμάτων, ή, έστω, παραλείποντας να ενημερώσει
 οι οδηγίες 86/48 και 92/51 έχουν εφαρμογή ως προς την σχετικώς την Επιτροπή (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που
 πρόσβαση στο νομοθετικώς κατοχυρωμένο επάγγελμα του εκπαι- υπέχει από την οδηγία·
 δευτή δημοσίων υπαλλήλων στους τομείς της τοπικής αυτοδιοι-
 κήσεως και των επαγγελμάτων υγείας, εναπόκειται στις γαλλικές 2. να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο στα δικαστικά έξοδα.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 8.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/39
 Προσφυγή της SOFFASS SpA κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), ασκηθείσα στις 4 Οκτωβρίου 2004
 (Υπόθεση T-396/04)
 (2005/C 6/77)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Η εταιρία SOFFASS SpA, εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Vincenzo Biliardo και Cristiano Bacchini, άσκησε στις 4 Οκτωβρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς.
 Έτερος διάδικος στην ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασία: SODIPAN (Société en Commandite par Actions) [μετοχική ετερόρρυθμη εταιρία].
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την από 16 Ιουλίου 2004 απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ (υπόθεση R 0699/2003-1)·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Αιτών την καταχώριση του κοινοτικού σήματος:
 Η προσφεύγουσα.
 Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση:
 Εικονιστικό σήμα «NICKY» — Αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 1.315.985 για προϊόντα της κατηγορίας 16 (χαρτικά προϊόντα και/ή κυτταρίνη για οικιακή χρήση και χρήση σε επίπεδο ατομικής υγιεινής).
 Δικαιούχος του σήματος ή του διακριτικού σημείου ενιστάμενος στην καταχώρισή του:
 Η γαλλική εταιρία SODIPAN (société en commandite par actions).
 Σήμα ή διακριτικό σημείο προβληθέν κατά τη διαδικασία ενστάσεως:
 Γαλλικά εικονιστικά σήματα «NOKY» (αριθ. 1.346.586) και «noky» (αριθ. 1.400.192), για προϊόντα της κατηγορίας 16.
 Απόφαση του τμήματος ενστάσεων:
 Απόρριψη της ενστάσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ενστάσεων και αναπομπή εκ νέου στο ίδιο προς επανεξέταση της διαδικασίας.
 Λόγοι της προσφυγής:
 Πεπλανημένη εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (κίνδυνος συγχύσεως).


text:
 7.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/22
 Προσφυγή της 4ης Νοεμβρίου 2011 — Gitana κατά ΓΕΕΑ — Rosenruist (GITANA)
 (Υπόθεση T-569/11)
 2012/C 6/41
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Gitana SA (Pregny-Chambésy, Ελβετία) (εκπρόσωπος: F. Benech, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Rosenruist — Gestão e serviços, Lda (Funchal, Madeira)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 4ης Αυγούστου 2011 στην υπόθεση R 1825/2007-1, και να εγκρίνει την καταχώριση του υπ’ αριθ. 3063344 κοινοτικού σήματος «GITANA» για όλα τα προϊόντα των κλάσεων 18 και 25· και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «GITANA», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 14, 16, 18, 21, 24, 25, 34 έως 36 και 38 — Κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 3063344
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 1609312 κοινοτικό εικονιστικό σήμα «KITANA», για προϊόντα της κλάσεως 25· καταχωρισμένο υπ’ αριθ. W00555706 διεθνές εικονιστικό σήμα «KITANA», για προϊόντα των κλάσεων 18 και 25· καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 531768 ιταλικό εικονιστικό σήμα «KITANA», για προϊόντα των κλάσεων 18 και 25
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική απόρριψη της αιτήσεως για την καταχώριση κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Μερική ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών και απόρριψη της προσφυγής κατά τα λοιπά
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου καθόσον το τμήμα προσφυγών έκρινε πεπλανημένα ότι υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων.


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/15
 Αναίρεση που άσκησε στις 22 Σεπτεμβρίου 2008 η Complejo Agrícola, SA κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) στις 14 Ιουλίου 2008 στην υπόθεση T-345/06, Complejo Agrícola SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηριζόμενης από το Βασίλειο της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-415/08 P)
 (2008/C 313/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Complejo Agrícola, SA (εκπρόσωποι: A. Menéndez Menéndez και G. Yanguas Montero, abogados)
 Αντίδικοι κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και Βασίλειο της Ισπανίας
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να δεχθεί την αίτηση αναιρέσεως.
 —
 Να αναιρέσει τη διάταξη του Πρωτοδικείου της 14ης Ιουλίου 2008, η οποία επιδόθηκε στην αναιρεσείουσα στις 18 Ιουλίου 2008 («διάταξη του Πρωτοδικείου»), με την οποία το Πρωτοδικείο: α) απορρίπτει ως απαράδεκτη την προσφυγή ακυρώσεως που άσκησε η Complejo Agrícola («προσφυγή ακυρώσεως») κατά της αποφάσεως 2006/613/ΕΚ (1), της 19ης Ιουλίου 2006, σχετικά με την έγκριση, σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, του καταλόγου των τόπων κοινοτικής σημασίας για τη μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή (απόφαση 2006/613), και β) καταδικάζει την Complejo Agrícola στα δικαστικά της έξοδα, καθώς και σε αυτά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων («Επιτροπή»).
 —
 Να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο, προκειμένου αυτό να δεχθεί την προσφυγή ακυρώσεως και να αποφανθεί επί της ουσίας των αιτημάτων που υποβάλλει η Complejo Agrícola με την προσφυγή ακυρώσεως.
 —
 Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Complejo Agrícola στην παρούσα διαδικασία.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η διάταξη του Πρωτοδικείου αναγνωρίζει ότι η απόφαση 2006/613 αποτελεί πράξη που υπόκειται σε προσφυγή. Ωστόσο, η διάταξη του Πρωτοδικείου αρνείται ότι η Complejo Agrícola νομιμοποιείται ενεργητικώς να την προσβάλλει, διότι, κατά την άποψή του, η απόφαση 2006/613, η οποία χαρακτηρίζει ως τόπο κοινοτικής σημασίας (ΤΚΣ) την τοποθεσία Acebuchales de la Campiña Sur de Cádiz —κωδικός 6120015— («ΤΚΣ Acebuchales»), στην οποία βρίσκεται τμήμα της εκμεταλλεύσεως «Las Lomas», κυριότητας της Complejo Agrícola, δεν θίγει άμεσα την Complejo Agrícola, καθώς δεν επιβάλλει συγκεκριμένες υποχρεώσεις και η εφαρμογή της εξαρτάται από την έκδοση εκτελεστικών διατάξεων του εσωτερικού δικαίου.
 Η Complejo Agrícola θεωρεί ότι η διάταξη του Πρωτοδικείου ερμήνευσε εσφαλμένως το άρθρο 230 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας («Συνθήκη ΕΚ»), καθώς, σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, όπως έχει ερμηνευθεί από την πλέον πρόσφατη νομολογία, η Complejo Agrícola νομιμοποιείται απολύτως να προσβάλλει την απόφαση 2006/613, στον βαθμό που τη θίγει άμεσα και ατομικά. Για τον λόγο αυτόν ζητεί την αναίρεση της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως.
 Η Complejo Agrícola θίγεται άμεσα από την απόφαση 2006/613, τόσο υπό το πρίσμα της ήδη ξεπερασμένης τυπολατρικής νομολογιακής ερμηνείας περί άμεσου συμφέροντος, όσο και υπό το πρίσμα της υλιστικής ερμηνείας που δέχεται σήμερα το Πρωτοδικείο.
 Η προσβαλλομένη διάταξη συγκρίνει την κατάσταση της Complejo Agrícola με προηγούμενες καταστάσεις, με τις οποίες δεν έχει καμιά σχέση, χωρίς να εξετάζει τις συγκεκριμένες περιστάσεις που συντρέχουν στην προκειμένη περίπτωση και που, σύμφωνα με την κυρίαρχη κατά το παρελθόν νομολογία, οδηγούν στην αναγνώριση της ενεργητικής νομιμοποιήσεως της Complejo Agrícola. Στην πραγματικότητα, η ουσιαστική διαφορά της παρούσας υποθέσεως από εκείνες που εξετάστηκαν κατά το παρελθόν και που αναφέρει στη διάταξή του το Πρωτοδικείο είναι ότι, όταν εκδόθηκε η απόφαση 2006/613, είχε ήδη θεσπιστεί η ισπανική νομοθεσία περί προστασίας των ΤΚΣ και ήταν γνωστές μετά βεβαιότητος οι έννομες συνέπειες της εκδόσεως της αποφάσεως 2006/613 για την Complejo Agrícola· επομένως, το ενδεχόμενο να μην εφαρμόσει το ισπανικό κράτος την απόφαση 2006/612 ήταν απλώς θεωρητικό. Η πραγματικότητα αυτή δεν μπορεί να αγνοηθεί, όπως υποστηρίζει η διάταξη του Πρωτοδικείου, βάσει της πιθανότητας να τροποποιηθούν στο μέλλον από το ισπανικό κράτος οι κανόνες που έχουν ήδη θεσπιστεί για την προστασία των ΤΚΣ.
 (1) ΕΕ L 259, σ. 1.


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/21
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Umweltsenat (Αυστρία) στις 19 Μαΐου 2008 — Umweltanwalt von Kärnten κατά Kärntner Landesregierung, Alpe Adria Energia SpA
 (Υπόθεση C-205/08)
 (2008/C 209/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Umweltsenat (Αυστρία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείων: Umweltanwalt von Kärnten
 Εφεσίβλητη: Kärntner Landesregierung, Alpe Adria Energia SpA
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Πρέπει η οδηγία 85/337/EΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων (1) στο περιβάλλον, όπως ισχύει με την καλούμενη τροποποιητική οδηγία 97/11/EΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου1997, περί τροποποιήσεως της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων (2) στο περιβάλλον, και της καλούμενης οδηγίας περί συμμετοχής του κοινού 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, σχετικά με τη συμμετοχή του κοινού στην κατάρτιση ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων που αφορούν το περιβάλλον και με την τροποποίηση όσον αφορά τη συμμετοχή του κοινού και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη (3) των οδηγιών 85/337/ΕΟΚ και 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ένα κράτος μέλος πρέπει να προβλέψει υποχρέωση εκτιμήσεως περιβαλλοντικών επιπτώσεων για τα απαριθμούμενα στο παράρτημα I της οδηγίας, δηλαδή στο σημείο 20 (κατασκευή εναέριων αγωγών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας με τάση 220 kV και άνω και μήκος άνω των 15 χλμ) είδη σχεδίων και στην περίπτωση έργου σχεδιαζομένου για το έδαφος δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών και όταν το τμήμα του έργου που βρίσκεται στο έδαφος του οικείου κράτους δεν φθάνει μεν ούτε υπερβαίνει το κατώτατο όριο που δημιουργεί την υποχρέωση εκτιμήσεως (εν προκειμένω: το μήκος των 15 χλμ), πλην όμως η επίτευξη ή η υπέρβαση του εν λόγω ορίου πραγματοποιείται με τον συνυπολογισμό των σχεδιαζομένων τμημάτων του έργου που βρίσκονται στο έδαφος ενός ή περισσοτέρων γειτονικών κρατών μελών;
 (1) EE L 175, σ. 40.
 (2) EE L 73, σ. 5.
 (3) EE L 156, σ. 17.


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/44
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2007 — Πορτογαλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-50/07)
 (2007/C 95/91)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Πορτογαλική Δημοκρατία (Λισσαβώνα, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes και P. Barros da Costa, και M. Figueiredo, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 Ακύρωση της αποφάσεως 2006/932/ΕΚ της Επιτροπής, της 14ης Δεκεμβρίου 2006, για την εξαίρεση από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποίησαν τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων (1), καθ' όσον εφαρμόζει στην Πορτογαλία δημοσιονομική διόρθωση 5 % στην ενίσχυση για αροτραίες καλλιέργειες, όσον αφορά τη συμπληρωματική πληρωμή για τον σκληρό σίτο, ύψους 3 945 827,00 EUR, στο πλαίσιο του καθεστώτος το οποίο δημιούργησε ο κανονισμός (ΕΚ) 1251/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, για τη θέσπιση καθεστώτος στήριξης των παραγωγών ορισμένων αροτραίων καλλιεργειών (2)·
 —
 Επικουρικώς, ακύρωση της αποφάσεως καθ' όσον αποκλείει την κοινοτική χρηματοδότηση των δαπανών που πραγματοποίησε η Πορτογαλική Δημοκρατία πριν από τις 16 Δεκεμβρίου 2003, οι οποίες ανέρχονται σε 3 231 650,20 EUR·
 —
 Καταδίκη της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα στηρίζεται στα ακόλουθα επιχειρήματα:
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 4, στοιχείο α', του κανονισμού 1258/1999 (3): με τον λόγο αυτό, η προσφεύγουσα επικαλείται παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και παράλειψη ουσιώδους τύπου·
 —
 Ως προς την καθυστερημένη πραγματοποίηση των επιτοπίων ελέγχων κατά τις περιόδους 2002 και 2003, την οποία της καταλογίζει η προσβαλλόμενη απόφαση, η προσφεύγουσα επικαλείται παραβίαση της αρχής της επικουρικότητας, της αρχής της ισότητας μεταξύ των κρατών μελών, της αρχής της αναλογικότητας και πλάνη περί τη συνδρομή των πραγματικών προϋποθέσεων·
 —
 Η προσφεύγουσα επικαλείται επίσης ότι το ΕΓΤΠΕ δεν υφίσταται δημοσιονομική ζημία.
 —
 Η προσφεύγουσα αποκρούει, εξ άλλου, τον ισχυρισμό της Επιτροπής ότι ο αριθμός των επιτοπίων επισκέψεων σχετικά με τον σκληρό σίτο το 2002 ήταν ανεπαρκής.
 (1) ΕΕ 2006, L 355, σ. 96.
 (2) ΕΕ 1999, L 160, σ. 1.
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 1258/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΕΕ 1999, L 160, σ. 103).


text:
 29.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 339/9
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 14 Ιουλίου 2014 — J. Harmsen κατά Burgemeester van Amsterdam
 (Υπόθεση C-341/14)
 2014/C 339/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: J. Harmsen
 Αναιρεσίβλητος: Burgemeester van Amsterdam
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μήπως το κεφάλαιο ΙΙΙ της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά (ΕΕ L 376, σ. 36), έχει εφαρμογή σε αμιγώς εσωτερικές καταστάσεις [και] μήπως, για την αξιολόγηση του ζητήματος αν είναι εφαρμοστέο το κεφάλαιο αυτό, έχει εφαρμογή η νομολογία του Δικαστηρίου όσον αφορά τις διατάξεις της Συνθήκης σχετικά με την ελευθερία εγκαταστάσεως και την ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών σε αμιγώς εσωτερικές καταστάσεις;
 2)
 Αν η απάντηση στο ερώτημα 1 είναι ότι η νομολογία του Δικαστηρίου όσον αφορά τις διατάξεις της Συνθήκης σχετικά με την ελευθερία εγκαταστάσεως και την ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών σε αμιγώς εσωτερικές καταστάσεις έχει εφαρμογή για την αξιολόγηση του ζητήματος αν είναι εφαρμοστέο το κεφάλαιο ΙΙΙ της οδηγίας 2006/123/ΕΚ [...]:
 α)
 πρέπει ο εθνικός δικαστής να εφαρμόσει τις διατάξεις του κεφαλαίου III της οδηγίας 2006/123/ΕΚ [...] σε μια κατάσταση όπως η παρούσα, όπου ο πάροχος υπηρεσιών δεν έχει εγκατάσταση με διασυνοριακό χαρακτήρα, ούτε παρέχει διασυνοριακές υπηρεσίες, αλλά παρά ταύτα επικαλείται τις διατάξεις αυτές;
 β)
 είναι κρίσιμο για την απάντηση σε αυτό το ερώτημα το γεγονός ότι ο φορέας εκμεταλλεύσεως παρέχει υπηρεσίες κυρίως σε ιερόδουλες από άλλα κράτη μέλη εκτός των Κάτω Χωρών, οι οποίες εργάζονται ως ανεξάρτητοι επαγγελματίες;
 γ)
 πρέπει για την απάντηση στο ερώτημα αυτό να διαπιστωθεί αν επιχειρήσεις εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη έχουν εκδηλώσει ή θα εκδηλώσουν πραγματικό ενδιαφέρον για την εγκατάσταση στο Άμστερνταμ οίκου ανοχής με βιτρίνα;
 3)
 Στο μέτρο που ο πάροχος υπηρεσιών δύναται να επικαλεστεί τις διατάξεις του κεφαλαίου ΙΙΙ της οδηγίας 2006/123/ΕΚ [...], αντιτίθεται το άρθρο 10, παράγραφος 2, αρχή και στοιχείο γ', της εν λόγω οδηγίας σε μέτρο όπως το επίμαχο στην παρούσα υπόθεση, με το οποίο σε φορέα εκμεταλλεύσεως οίκου ανοχής με βιτρίνα επιτρέπεται να εκμισθώνει δωμάτια για τμήματα της ημέρας μόνο σε ιερόδουλες που είναι σε θέση να επικοινωνήσουν με τον φορέα εκμεταλλεύσεως σε γλώσσα κατανοητή από αυτόν;


text:
 7.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 11ης Δεκεμβρίου 2008 (αίτηση του Bundesfinanzhof, Γερμανία, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — A.T. κατά Finanzamt Stuttgart-Körperschaften
 (Υπόθεση C-285/07) (1)
 (Οδηγία 90/434/ΕΟΚ - Διασυνοριακή ανταλλαγή μετοχών - Φορολογική ουδετερότητα - Προϋποθέσεις - Άρθρα 43 ΕΚ και 56 ΕΚ - Νομοθεσία κράτους μέλους η οποία εξαρτά τη διατήρηση των λογιστικών αξιών των μεριδίων των εισφερομένων έναντι των νέων λαμβανομένων μεριδίων, και ως εκ τούτου τη φορολογική ουδετερότητα της εισφοράς, από την εμφάνιση αυτής στον φορολογικό ισολογισμό της αλλοδαπής λήπτριας εταιρίας - Συμβατότητα)
 (2009/C 32/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 A.T.
 κατά
 Finanzamt Stuttgart-Körperschaften
 παρισταμένου του: Bundesministerium der Finanzen
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bundesfinanzhof — Ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 90/434/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς για τις συγχωνεύσεις, διασπάσεις, εισφορές ενεργητικού και ανταλλαγές μετοχών που αφορούν εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών (ΕΕ L 225, σ. 1) και των άρθρων 43 και 56 ΕΚ — Εταίρος στον οποίο χορηγούνται τίτλοι αντιπροσωπεύοντες το εταιρικό κεφάλαιο της λήπτριας εταιρίας με ανταλλαγή τίτλων της εξαγορασθείσας εταιρίας — Φορολόγηση του μετόχου της εξαγορασθείσας εταιρίας — Φορολογική νομοθεσία κράτους μέλους κατά την οποία είναι δυνατή για τον εταίρο η διατήρηση των λογιστικών αξιών (Buchwertansatz) των μεριδίων που προσφέρονται ως αντάλλαγμα μόνον εάν η λήπτρια κεφαλαιουχική εταιρία υπολογίζει τα μερίδια που ανταλλάσσονται με τις λογιστικές τους αξίες (διπλή σύνδεση βάσει της λογιστικής αξίας — doppelte Buchwertverknüpfung)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
 Το άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 90/434/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς για τις συγχωνεύσεις, διασπάσεις, εισφορές ενεργητικού και ανταλλαγές μετοχών που αφορούν εταιρίες διαφορετικών κρατών μελών αποκλείει νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους σύμφωνα με την οποία η ανταλλαγή μετοχών συνεπάγεται τη φορολόγηση, στο πρόσωπο των εταίρων της αποκτώμενης εταιρίας, της υπεραξίας της εισφοράς που αντιστοιχεί στη διαφορά μεταξύ του αρχικού ποσού αγοράς των εισφερομένων μεριδίων και της αγοραίας αξίας τους, εκτός αν η αποκτώσα εταιρία εμφανίσει την ιστορική λογιστική αξία των εισφερομένων μεριδίων στον φορολογικό ισολογισμό της.
 (1) ΕΕ C 247 της 20.10.2007.


text:
19.12.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 397/17
 Ç G jasó so Decreto-Lei 380/93 apaiäsgrg adeiäay sot uoqeäa gä rtäluxma le so rtärsgla sot jqósoty emsoäy sot
 Tpotqcotä Oijomolijxäm (gä oqirleämot täwoty rtllesovgäy opoiäot eäcime g morgkeiäa;
 re vqglasopirsxsijó idqtälasa) cia sg lesabiäbarg
 lesovxäm le dijaiäxla wgäuot amsipqorxpetotrxäm pkeäom
 sot 10 % sot jeuakaiäot sxm idixsijopoigleämxm epivei- Ç episqeäpei so óqhqo 36 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1408/
 qgärexm dem rtlbadiäfei le sa óqhqa 73 B jai 52 sgy 71 som pqobkepoälemo apoä sg moloheriäa sot jqósoty sot
 Rtmhgäjgy EJ. G apaiäsgrg seäsoiay adeiäay ha edijaioko- aqloädiot uoqeäa peqioqirloä sot porotä sxm apodoseäxm
 ceiäso loämo cia episajsijotäy koäcoty dgloriäot rtlueäqo- enoädxm, emxä rso óqhqo atsoä ciämesai koäcoy cia pkgäqg
 msoy jai eóm ersgqiäfeso re amsijeilemijó, pócia jai apoädorg;
 dgloriopoigheämsa jqisgäqiaç ókkxy, dtämasai ma vqgrilo-
 poigheiä cia ma paqaleiämei o eäkecvoy sgy oijeiäay epiveiqp- (1) EE eid. eäjd. 05/001, r. 73.
 rexy rsa veäqia gledapxäm epiveiqglasixäm. Oi poqsocaki-
 jeäy aqveäy, oälxy, dem epijakeärsgjam jameämam episajsijoä
 koäco dgloriäot rtlueäqomsoy dijaiokocotämsa eäma seäsoio
 leäsqo. ìro cia sa jqisgäqia pot ha eäpqepe ma dieäpotm
 sg voqgäcgrg sgy adeiäay, g Episqopgä elleämei rsgm ópowg
 oäsi seäsoia jqisgäqia eiäse dem lmglometäomsai rsg molohe-
 riäa, eiäse, am tposeheiä oäsi so Decreto-Lei 380/93 paqapeäl- Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 pei rsom moälo 11/90, sa oqifoälema jqisgäqia dtämamsai ma bake so Divisional Court, Queen's Bench Division, le dió-
 eqlgmethotäm jai euaqlorhotäm jasó sqoäpom xärse ma sang sgy 13gy Laqsiäot 1998 rsgm tpoäherg The Queen jasó
 etmootäm soty Poqsocókoty pokiäsey, eiy bóqoy sxm Minister of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: Trevor
 tpgjoäxm sxm koipxäm jqasxäm lekxäm. Robert Fisher jai Penny Fisher pot arjotäm elpoqijgä
 dqarsgqioäsgsa le sgm epxmtliäa T. R. & P. Fisher (xy esai-
 qeiäa)
 (1) EE L 302 sgy 15.11.1985.
 (Tpoäherg C-369/98)
 (98/C 397/29)
 Le diósang sgy 13gy Laqsiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- rsiy 16 Ojsxbqiäot 1998, so Divisional Court, Queen's Bench
 bake le apoäuarg sgy 9gy Ojsxbqiäot 1998 so cour du tra- Division, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä The Queen jai
 vail de Mons (eäjso slgäla) rsgm tpoäherg Abdon Vanbraekel, Minister of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: Trevor
 Marie-Ange Vanbraekel, Marie-Paule Vanbraekel, Marie- Robert Fisher jai Penny Fisher pot arjotäm elpoqijgä
 Claire Vanbraekel, Brigitte Vanbraekel, Edith Vanbraekel jai dqarsgqioäsgsa le sgm epxmtliäa T. R. & P. Fisher (xy esai-
 Alexandre Vanbraekel jasó Alliance nationale des mutualiteÂs qeiäa) pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio
 chreÂtiennes sxm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm engäy eqx-
 (Tpoäherg C-368/98) sglósxm:
 (98/C 397/28)
 1. i) Episqeäpotm sa óqhqa 3, paqócqauoy 1, jai 9 sot
 jamomirlotä (EOJ) aqih. 3508/92 (1), re rtmdtarloä
 le siy cemijeäy aqveäy sot joimosijotä dijaiäot, sgm
 Le apoäuarg sgy 9gy Ojsxbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg cmxrsopoiägrg re sqiäsoty pkgqouoqixäm pot peqieä-
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy 16 Ojsxbqiäot 1998, so vomsai re lgvamocqaugleämg bórg dedoleämxm, g
 cour du travail de Mons (eäjso slgäla), rso pkaiärio sgy opoiäa eävei dgliotqcgheiä rtäluxma le so óqhqo 2, jai
 diauoqóy lesantä, auemoäy, Abdon Vanbraekel, Marie-Ange auoqotäm dedoleäma pot eävotm paqarveheiä apoä gä cia
 Vanbraekel, Marie-Paule Vanbraekel, Marie-Claire Vanbrae- kocaqiarloä pqogcotälemot aisotämsoy sgm jasabokgä
 kel, Brigitte Vanbraekel, Edith Vanbraekel jai Alexandre pkgqxlxäm cia aqxäriley ejsóreiy;
 Vanbraekel jai, aueseäqot, Alliance nationale des mutualiteÂs
 chreÂtiennes, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so
 ii) Am rso eqxäsgla 1.i) doheiä jasauasijgä apómsgrg:
 Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm
 tpoäjeisai g em koäcx cmxrsopoiägrg pkgqouoqixäm re
 engäy eqxsglósxm:
 sqiäsoty, rsgm opoiäa moliälxy tpovqeotäsai ma pqobaiä-
 mei g aqloädia aqvgä, re peqioqirlotäy, auemoäy, oärom
 auoqó som jtäjko sxm pqorxäpxm rsa opoiäa lpoqotäm
 ìsam, rso pkaiärio sgy tpoheärexy pot eävei avheiä emxäpioäm ma cmxrsopoiotämsai oi pkgqouoqiäey atseäy, tpoä sgm
 sot, so ehmijoä dijarsgäqio amacmxqiärei sgm amócjg mo- eämmoia oäsi lpoqeiä ma ciämesai loämo:
 rgkeiäay emsoäy ókkot jqósoty leäkoty, ejsoäy sot jqósoty sot
 aqloädiot uoqeäa Ç emxä dem eiäve voqgcgheiä g pqogcotälemg a) re pqoärxpa pot eävei enotriodosgärei rtmauxäy o
 eäcjqirg pot pqobkeäpei so óqhqo 22 sot jamomirlotä (EOJ) pqogcotälemoy aisxäm epiä sot barijotä emstäpot
 aqih. 1408/71 (1): pot vqgrilopoieiäsai rso Gmxleämo Bariäkeio gä/
 jai
 Ç pqeäpei g apoädorg sxm enoädxm morgkeiäay ma ciämei b) re pqoärxpa pot fgsotäm siy pkgqouoqiäey atseäy
 rtäluxma le so rtärsgla sot jqósoty sot aqloädiot re rveärg le aiäsgrg voqgcgärexy emirvtärexy rsg
 ---pagebreak--- C 397/18 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 19.12.98
 cexqciäa cia siy iädiey ejsóreiy le ejeiämey sot 1. èvei so óqhqo 12 sgy Rtluxmiäay Rtmdeärexy Etqx-
 pqogcotälemot aisotämsoy, ajoälg jai am o pqog- paøjgäy Oijomolijgäy Joimoäsgsoy Ç Sotqjiäay, pot tpe-
 cotälemoy aisxäm aqmeiäsai ma paqórvei siy cqóug rsgm Òcjtqa, rsiy 12 Repselbqiäot 1963 (Rtlux-
 pkgqouoqiäey atseäy miäa Rtmdeärexy EOJ-Sotqjiäay) ólero aposeäkerla lesó
 so peäqay sgy lesabasijgäy peqioädot (31 Dejelbqiäot
 jai, oärom auoqó siy cmxrsopoiotälemey 1993) rtäluxma le so óqhqo 36 sot Pqoärhesot (Vqgla-
 pkgqouoqiäey: sodosijotä) Pqxsojoäkkot sgy Rtluxmiäay EOJ-Sotqjiäay
 c) rsom peqioqirloä oäsi oi pkgqouoqiäey atseäy dem pot tpecqóug rsiy Bqtneäkkey rsiy 23 Moelbqiäot 1970
 pqeäpei ma eävotm elpirsetsijoä vaqajsgäqa apoä (Pqoärheso Pqxsoäjokko);
 elpoqijgäy apoäwexy gä/jai
 d) rsom peqioqirloä oäsi g cmxrsopoiägrg sxm 2. Rso leäsqo pot so óqhqo 6 sgy apouórexy 1/80 sot
 pkgqouoqixäm atsxäm pqeäpei ma eiämai amacjaiäa Rtlbotkiäot Rtmdeärexy (apoäuarg 1/80) peqioqiäfei so
 cia ma diaruakiäfesai oäsi so pqoärxpo pot siy pediäo euaqlocgäy sot óqhqot 12 sgy Rtluxmiäay EOJ-
 fgseiä eävei sg dtmasoäsgsa, kalbómomsay etäkoca Sotqjiäay,
 leäsqa, ma apoutäcei sgm epibokgä jtqxärexm re
 rveärg le sgm aiäsgrgä sot cia sgm jasabokgä emi-
 rvtärexy rsg cexqciäa. i) rtmirsó atsoä tpeäqbarg enotriäay sot Rtlbotkiäot
 Rtmdeärexy jahoäsi apaiseiä ma rtmsqeävei g pqoùpoä-
 herg sgy Ûemsónexy rsg moälilg acoqó eqcariäay jqó-
 2. Re peqiäpsxrg jasauasijgäy apamsgärexy rso eqxäsgla soty leäkotyë;
 1.i) jai pot oi aqloädiey aqveäy paqamoälxy paqeäkeiwam
 ma cmxrsopoigärotm siy aisgheiärey pkgqouoqiäey, re
 peqiäpsxrg jasó sgm opoiäa am so pqoärxpo eiäve kóbei siy ii) amsibaiämei rsgm aqvgä sgy apacoqetärexy sxm diajqiä-
 pkgqouoqiäey atseäy ha eiäve heärei tpoä acqamópatrg loämo rexm sot óqhqot 9 sgy Rtluxmiäay EOJ-Sotqjiäay;
 epikeäniley ejsóreiy, jahiärsasai cia som koäco atsoä jai
 loämo paqómolg g epibokgä jtqxärexm dtmólei sot iii) eiämai paqómolo, tärseqa apoä so peäqay sgy lesaba-
 óqhqot 9 sot jamomirlotä (EOJ) 3887/92 (2); sijgäy peqioädot;
 3. Amenaqsgäsxm sot eóm g paqókeiwg sxm aqlodiäxm aqvxäm
 ma cmxrsopoigärotm siy pkgqouoqiäey cia siy opoiäey ciäme- iv) eiämai, jasÂ ókkom sqoäpo, paqómolo;
 sai koäcoy rso eqxäsgla 1.i), amxseäqx gäsam moälilg gä
 paqómolg, dijaiotämsai oi aqveäy atseäy ma vqgrilopoi-
 gärotm jasó oqirleämot pqorxäpot pkgqouoqiäey siy opoiäey 3. Am g apómsgrg rso eqxäsgla 2 eiämai oäsi dem tuiärsasai
 eiävam aqmgheiä ma sot paqórvotm, paqó siy rvesijeäy sot jameäma rsoiveiäo pot ma hiäcei so jtäqoy sot óqhqot 6,
 aisgäreiy; paqócqauoy 1, sgy apouórexy 1/80, pqeäpei g uqórg
 Ûeämsangë rsg moälilg acoqó eqcariäay jqósoty leäkoty
 (1) Jamomirloäy (EOJ) aqih. 3508/92 sot Rtlbotkiäot, sgy 27gy
 Moelbqiäot 1992, cia sg heärpirg emoäy okojkgqxleämot rtrsgäla- i) ma eqlgmetheiä tpoä sgm eämmoia oäsi eämay Sotäqjoy
 soy diaveiäqirgy jai ekeäcvot rvesijó le oqirleäma jahersxäsa joi- eqcafoälemoy oueiäkei ma rtlloquxämesai le soty
 mosijxäm emirvtärexm (EE L 355 sgy 5.12.1992, r. 1). oäqoty pot epibókkei eäma jqósoy leäkoy xy leäqoy sgy
 (2) Jamomirloäy (EOJ) aqih. 3887/92 sgy Episqopgäy, sgy 23gy peqiä akkodapxäm moloheriäay sot, oäpxy o oäqoy pot
 Dejelbqiäot 1992, cia siy kepsoleäqeiey euaqlocgäy sot okojkgqx-
 leämot rtrsgälasoy diaveiäqirgy jai ekeäcvot rvesijó le oqirleäma
 peqioqiäfei sgm dióqjeia aparvokgärexy emsoäy atsotä
 jahersxäsa joimosijxäm emirvtärexm (EE L 391 sgy 31.12.1992, sot jqósoty leäkoty, jahxäy epiärgy jai ma pkgqoiä
 r. 36). soty oäqoty sgy eqcasijgäy moloheriäay atsotä sot jqó-
 soty leäkoty oärom aouoqó sg moliloäsgsa, rsahe-
 qoäsgsa jai dióqjeia sgy aparvokgärexäy sot gä
 ii) ma eqlgmetheiä le amauoqó rsgm eämmoia sgm moälilgy,
 diaqjotäy jai rsaheqgäy aparvokgärexy bórei sgy
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- eqcasijgäy moloheriäay sot jqósoty leäkoty gä
 bake so Immigration Appeal Tribunal, le diósang sgy 9gy
 Ojsxbqiäot 1977 rsgm tpoäherg Secretary of State for the
 iii) ma eqlgmetheiä tpoä sgm eämmoia oäsi, em pórg peqipsxä-
 Home Departement jasó Mustafa Saglam
 rei, g pqoùpoäherg atsgä rtmsqeävei euoärom so oämola
 (Tpoäherg C-370/98) sot Sotäqjot eqcafoleämot peqikalbómesai re jópoio
 (98/C 397/30) lgsqxäo pot sgqeiä so jqósoy leäkoy bórei sgy molohe-
 riäay sot peqiä joimxmijxäm aruakiärexm, oäpot peqieä-
 vomsai rsoiveiäa rvesijó le jóhe eqcafoälemo atsotä
 Le diósang sgy 9gy Ojsxbqiäot 1997, g opoiäa peqigäkhe rsg sot jqósoty leäkoty;
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 rsiy 16 Ojsxbqiäot 1998, so Immigration Appeal Tribunal,
 rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Secretary of State for the 4. Epgqeófesai g apómsgrg rso eqxäsgla 3, gä re opoiodgä-
 Home Department jai Mustafa Saglam, pot ejjqeleiä emxä- pose slgäla sot eqxsgälasoy atsotä, apoä so óqhqo 7 sgy
 pioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy 2/76 jai, am epgqeófesai, jasó poioä sqoäpo
 apouórexy epiä sxm engäy eqxsglósxm: jai le poioä aposeäkerla;


text:
Αριθ . C 208/8 EL Επίσημη Εφημεριδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 8 . 95
 να δικαιολογήσουν την αντίρρηση της δικαιούχου επιχει κανονισμο (ΕΟΚ) αριθ . 2001/83 , την έννοια οτι o ορος να εχει
 ρήσεως όσον αφορά την επιστροφή των ενισχύσεων. o άνεργος εργαστεί τουλάχιστον επί τρεις μήνες μετά την
 Πράγματι, η δικαιούχος επιχείρηση θεώρησε , καταρχήν, επιστροφή του στο Βέλγιο έχει εφαρμογή , οσάκις o άνεργος
 τις ενισχύσεις ως περιφερειακές ενισχύσεις, συμβατές με δεν επικαλείται το άρθρο 123 του βασιλικού διατάγματος της
 το κοινοτικό δίκαιο που μπορούσαν εκ των υστέρων να 20ής Δεκεμβρίου 1963 προκειμένου να υποστηρίξει ότι
 ανακοινωθούν στην Επιτροπή , και τούτο σύμφωνα με το διατήρησε το δικαίωμά του επί των επιδομάτων ανεργίας,
 ισχύον όσον αφορά τις ενισχύσεις αυτές σύστημα. Κατά αλλά αποδεικνύει ότι πληροί, κατά τον χρόνον υποβολής της
 το λοιπά, όσον αφορά την πρώτη απόφαση ΝΝ 12/91 , αιτήσεώς του , τις προϋποθέσεις της δοκιμαστικής περιόδου
 χορηγήθηκαν στην PYRSA ορισμένες ενισχύσεις οι οποί για την απόκτηση του δικαιώματος επί των επιδομάτων
 ες, πράγματι, κατά τον εκ των υστέρων έλεγχο, θεωρήθη αυτών ;
 καν από την Επιτροπή ως συμβατές με το κοινοτικό
 δίκαιο. H άσκηση προσφυγής ακυρώσεως όσον αφορά (') ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 , σ. 73.
 την υπόθεση C-198/91 , Cook κατά Επιτροπής, δεν είχε
 ανασταλτικά αποτελέσματα. Υπ 1 αυτές τις περιστάσεις,
 είναι απολύτως λογικό η δικαιούχος επιχείρηση να έχει
 δικαιολογημένη εμπιστοσύνη όσον αφορά το συμβατό με
 το κοινοτικό δίκαιο των ενισχύσεων, έχοντας, κατά τα Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 λοιπά, υπόψη , το γεγονός ότι, ούτε καν με την απόφαση υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht με διάταξη της 11ης
 του Δικαστηρίου , της 19ης Μαΐου 1993, επί της εν λόγω Απριλίου 1995 στη διοικητική διαφορά Recep Tetik κατά
 υποθέσεως Cook , αναγνωρίστηκε κατά τρόπο άμεσο το Land Berlin, παρεμβαίνων: Oberbundesanwalt beim Bundes
 ασυμβίβαστο με το κοινοτικό δίκαιο των εν λόγω ενι verwaltungsgericht
 σχύσεων, αλλά μάλλον κηρύχθηκαν αυτές παράνομες (Υπόθεση C-171/95)
 λόγω του ότι δεν ακολουθήθηκε η προβλεπόμενη από το
 άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης διαδικασία. Κατ' (95 IC 208/ 17)
 αυτόν τον τρόπο, μόλις τον Μάρτιο του 1994, χορηγήθη
 καν στην PYRSA μερικές ενισχύσεις που η ίδια η Επι Με διάταξη της 11ης Απριλίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 τροπή είχε θεωρήσει, σε μια πρώτη φάση , συμβατές με το Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κοινοτικό δίκαιο, ενώ τώρα τις κρίνει ασυμβίβαστες. στις 7 Ιουνίου 1995 , το Bundesverwaltungsgericht — πρώτο
 τμήμα —, στο πλαίσιο της διοικητικής διαφοράς μεταξύ
 — Εν πάση περιπτώσει, τόκοι πρέπει να οφείλονται μόνον Recep Tetik και Land Berlin , παρεμβαίνων: Oberbundesan
 ύστερα από την έκδοση της αποφάσεως της Επιτροπής με walt beim Bundesverwaltungsgericht, που εκκρεμεί ενώπιον
 την οποία κηρύχθηκαν ασυμβίβαστες οι προηγουμένως του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 χορηγηθείσες στην PYRSA ενισχύσεις, δηλαδή από τις αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημάτων:
 14 Μαρτίου 1995 .
 1 . Ανήκει τούρκος ναυτικός, o οποίος από το 1980 έως το
 (') ΕΕ αριθ . C 251 της 27. 9. 1988. 1988 εργάστηκε σε πλοία ενός κράτους μέλους , κατά την
 (2) ΕΕ αριθ . C 326 της 11 . 11 . 1992, σ. 5 . έννοια της αποφάσεως 1 /80 του συμβουλίου συνδέσεως
 ΕΟΚ/Τουρκίας περί προωθήσεως της συνδέσεως, στη
 νόμιμη αγορά εργασίας του εν λόγω κράτους μέλους και
 απασχολείται νόμιμα στο κράτος αυτό, όταν η σχέση
 εργασίας του εμπίπτει στην εθνική νομοθεσία του κρά
 Αίτηση που υπέβαλε στο Δικαστήριο, με απόφαση της 15ης τους αυτού , καταβάλλει στο ίδιο κράτος φόρο εισοδήμα
 Μαΐου 1995, το Cour de cassation de Belgique (τρίτο τμήμα) τος εκ μισθωτών υπηρεσιών και υπάγεται στο σύστημα
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στα πλαίσια της κοινωνικής ασφαλίσεως του εν λόγω κράτους, ενώ η άδεια
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου διαμονής που του έχει χορηγηθεί αφορά μόνο την άσκηση
 μεταξύ Office national de l'emploi και Calogero Spataro του επαγγέλματος του ναυτικού και δεν έχει κατοικία στο
 (Υπόθεση C-170/95) εν λόγω κράτος;
 (95/C 208/16 Έχει σχετικώς σημασία το ότι, κατά τη γερμανική νομο
 θεσία για την άσκηση αυτής της δραστηριότητας, δεν
 Με απόφαση της 15ης Μαΐου 1995 , η οποία περιήλθε στη απαιτείται άδεια εργασίας και ότι, από πλευράς κοινωνι
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 6 Ιουνίου 1995 , το Cour de κής ασφαλίσεως, ισχύουν για τους ναυτικούς εν μέρει
 cassation de Belgique (τρίτο τμήμα) υπέβαλε στο Δικαστήριο ειδικές νομικές ρυθμίσεις;
 αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στα πλαί
 σια της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώ
 δικαστηρίου μεταξύ Office national de l'emploi και Calogero τημα :
 Spataro.
 Στερείται τούρκος ναυτικός του δικαιώματος να ζητήσει
 Το Cour de cassation de Belgique ζητεί από το Δικαστήριο να άδεια διαμονής στην περίπτωση που εκουσίως θέτει τέρμα
 αποφανθεί επί του εξής ερωτήματος: στη σχέση απασχολήσεώς του , όχι π.χ. για λόγους υγείας,
 ζητεί δε έντεκα ημέρες μετά τη λήξη της άδειας διαμονής
 Έχει η παράγραφος 4 του άρθρου 69 του κανονισμού (ΕΟΚ) του άδεια διαμονής για εργασία στο εν λόγω κράτος και
 αριθ. 1408/71 της 14ης Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των μετά την απόρριψη της αιτήσεώς του παραμένει άνερ
 συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, γος ;
 στους μη μισθωτούς και στις οικογένειές τους που διακινού
 νται εντός της Κοινότητας ('), υπό τη μορφή που έλαβε με τον


text:
C 109/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.5.2002
 του Συμβουλι ́ου, της 1ης Φεβρουαρι ́ου 1993, σχετικα ́ με την ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 παρακολου ́θηση και τον ́ελεγχο των μεταφορω ́ν αποβλη ́των στο
 εσωτερικο ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας καθω ́ς και κατα ́ την ει ́σοδο
 και ́εξοδο ́ τους (ΕΕ L 30, σ. 1), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την της 26ης Φεβρουαρι ́ου 2002
 απο ́φαση 98/368/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 18ης Μαι ̈́ου 1998 (ΕΕ
 L 165, σ. 20), και της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 15ης Ιουλι ́ου 1975, περι ́ των στερεω ́ν αποβλη ́των (ΕΕ ειδ. ́εκδ. στην υπο ́θεση C-23/00 P: Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς
 15/001, σ. 86), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ Ενω ́ σεως κατα ́ Boehringer Ingelheim Vetmedica GmbH
 του Συμβουλι ́ου, της 18ης Μαρτι ́ου 1991 (ΕΕ L 78, σ. 32), και κ.λπ. (1)
 με την απο ́φαση 96/350/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 24ης Μαι ̈́ου
 1996 (ΕΕ L 135, σ. 32), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 απο ́ τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος, S. von Bahr και Α. La
 (Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Παραδεκτο ́ — Αι ́τημα μερικη ́ς
 Pergola (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs,
 ακυρω ́ σεως αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου με την οποι ́α
 γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, προϊσταμε ́νη τμη ́ματος,
 εξε ́δωσε στις 27 Φεβρουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 το Πρωτοδικει ́ο ́εκρινε ́οτι δεν χρεια ́ζεται να λα ́ βει
 διατακτικο ́:
 απο ́φαση επι ́ ενστα ́σεως απαραδε ́κτου που ει ́χε προβληθει ́
 κατα ́ προσφυγη ́ς την οποι ́α απε ́ρριψε ως αβα ́ σιμη)
 1) Απο ́ το συ ́στημα που καθιε ́ρωσε ο κανονισμο ́ς (ΕΟΚ)
 259/93 του Συμβουλι ́ου, της 1ης Φεβρουαρι ́ου 1993, (2002/C 109/09)
 σχετικα ́ με την παρακολου ́θηση και τον ́ελεγχο των μεταφο-
 ́ ν αποβλη ́των στο εσωτερικο ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας
 ρω
 καθω ́ ς και κατα ́ την ει ́σοδο και ́εξοδο ́ τους, ́οπως τροποποιη ́- (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 θηκε με την απο ́φαση 98/368/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της
 18ης Μαι ̈́ου 1998, προκυ ́πτει
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 — ́οτι η αρμο ́δια αρχη ́ αποστολη ́ς, υπο ́ την ́εννοια του στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 ́αρθρου 2, στοιχει ́ο γ), του κανονισμου ́ αυτου ́, ́εχει
 την εξουσι ́α να ελε ́γχει αν η σχεδιαζο ́μενη μεταφορα ́
 που χαρακτηρι ́ζεται απο ́ την κοινοποι ́ηση ως μεταφορα ́
 αποβλη ́των προς αξιοποι ́ηση ανταποκρι ́νεται πρα ́γματι
 στον χαρακτηρισμο ́ αυτο ́ και
 Στην υπο ́θεση C-23/00 P, Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως
 (εκπρο ́σωποι: M. Sims-Robertson και Ι. Dı́ez Parra) με αντικει ́μενο
 — ́οτι η ως ́ανω αρχη ́ πρε ́πει, σε περι ́πτωση που ο αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε κατα ́ της αποφα ́σεως που
 χαρακτηρισμο ́ς αυτο ́ς ει ́ναι εσφαλμε ́νος, να αντιταχθει ́ εξε ́δωσε την 1η ∆εκεμβρι ́ου 1999 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν
 στη μεταφορα ́ προβα ́λλοντας αντι ́ρρηση στηριζο ́μενη Κοινοτη ́των (δευ ́τερο τμη ́μα) στις υποθε ́σεις T-125/96 και
 στον εσφαλμε ́νο αυτο ́ χαρακτηρισμο ́, εντο ́ς της προ- T-152/96, Boehringer κατα ́ Συμβουλι ́ου και Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́
 θεσμι ́ας που προβλε ́πει το ́αρθρο 7, παρα ́γραφος 2, 1999, σ. II-3427), και με την οποι ́α ζητει ́ται η μερικη ́ ακυ ́ρωση
 του εν λο ́γω κανονισμου ́. της αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που οι λοιποι ́ δια ́δικοι ει ́ναι η Boehringer
 Ingelheim Vetmedica GmbH, η C. H. Boehringer Sohn, με ́εδρα
 2) Η απο ́θεση αποβλη ́των σε εγκαταλειμμε ́νο ορυχει ́ο δεν το Ιngelheim am Rhein (Γερμανι ́α) (δικηγο ́ροι: D. Waelbroeck
 αποτελει ́ οπωσδη ́ποτε εργασι ́α διαθε ́σεως, υπο ́ την ́εννοια και D. Fosselard), η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 του παραρτη ́ματος ΙΙ Α, σημει ́ο D 12, της οδηγι ́ας (εκπρο ́σωπος: X. Lewis), η Fédération européenne de la santé
 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουλι ́ου 1975, animale (Fedesa), με ́εδρα τις Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο) (δικηγο ́ρος:
 περι ́ των στερεω ́ ν αποβλη ́των, ́οπως τροποποιη ́θηκε με την A. Vandencasteele), το Stichting Kwaliteitsgarantie Vlees-
 οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 18ης Μαρτι ́ου kalverensector (SKV), με ́εδρα τη Χα ́γη (Κα ́τω Χω ́ρες) (δικηγο ́ροι:
 1991, και με την απο ́φαση 96/350/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της G. van der Wal και L. Parret), και το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο
 24ης Μαι ̈́ου 1996. της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́σωποι:
 G. Amodeo, επικουρου ́μενη απο ́ τον D. Lloyd Jones, QC), το
 Η απο ́θεση αυτη ́ πρε ́πει να εκτιμα ́ται κατα ́ περι ́πτωση, ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias,
 προκειμε ́νου να καθορι ́ζεται αν προ ́κειται για εργασι ́α Προ ́εδρο, P. Jann, F. Macken και Ν. Colneric, προε ́δρους
 διαθε ́σεως ́η για εργασι ́α αξιοποιη ́σεως υπο ́ την ́εννοια της τμη ́ματος, A. La Pergola (εισηγητη ́), J.-P. Puissochet,
 εν λο ́γω οδηγι ́ας. M. Wathelet, R. Schintgen και Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: R. Grass,
 Η απο ́θεση αυτη ́ αποτελει ́ αξιοποι ́ηση αν ο κυ ́ριος σκοπο ́ς εξε ́δωσε στις 26 Φεβρουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 της συνι ́σταται στο να μπορου ́ν τα απο ́βλητα να επιτελε ́σουν διατακτικο ́:
 χρη ́σιμη λειτουργι ́α, υποκαθιστω ́ ντας τη χρησιμοποι ́ηση
 ́αλλων υλικω ́ ν που θα ́επρεπε να χρησιμοποιηθου ́ν για τη
 λειτουργι ́α αυτη ́.
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 (1) ΕΕ C 79 της 18.3.2000.
 2) Καταδικα ́ζει το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως στα
 δικαστικα ́ ́εξοδα της Boehringer Ingelheim Vetmedica GmbH
 και της C. H. Boehringer Sohn.
 ---pagebreak--- 4.5.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 109/7
 3) Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας 1) Αναιρει ́ τα σημει ́α 2 και 5 του διατακτικου ́ της αποφα ́σεως
 Ιρλανδι ́ας, η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, η του Πρωτοδικει ́ου της 1ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, T-125/96
 Fédération européenne de la santé animale (Fedesa) και το και T-152/96, Boehringer κατα ́ Συμβουλι ́ου και Επιτροπη ́ς.
 Stichting Kwaliteitsgarantie Vleeskalverensector (SKV) φε ́ρουν
 τα ́εξοδα ́ τους. 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως που ́ασκησαν η
 Boehringer Ingelheim Vetmedica GmbH και η C. H. Boehringer
 Sohn κατα ́ του κανονισμου ́ 1312/96 της Επιτροπη ́ς, της
 (1) ΕΕ C 102 της 8.4.2000. 8ης Ιουλι ́ου 1996, σχετικα ́ με την τροποποι ́ηση του παραρ-
 τη ́ματος ΙΙΙ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2377/90 του Συμβου-
 λι ́ου για τη θε ́σπιση κοινοτικη ́ς διαδικασι ́ας για τον καθο-
 ρισμο ́ ανω ́ τατων ορι ́ων καταλοι ́πων κτηνιατρικω ́ ν φαρμα ́-
 κων στα τρο ́φιμα ζωικη ́ς προε ́λευσης.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 3) Καταδικα ́ζει τις Boehringer Ingelheim Vetmedica GmbH και
 C. H. Boehringer Sohn στα ́εξοδα ́ τους και στο συ ́νολο των
 εξο ́δων στα οποι ́α υποβλη ́θηκε η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 της 26ης Φεβρουαρι ́ου 2002 Κοινοτη ́των το ́σο κατα ́ τη διαδικασι ́α ενω ́ πιον του Πρωτοδι-
 κει ́ου για την υπο ́θεση T-152/96 ́οσο και κατα ́ τη διαδικα-
 στην υπο ́θεση C-32/00 P: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- σι ́α ενω ́ πιον του ∆ικαστηρι ́ου.
 τη ́των κατα ́ Boehringer Ingelheim Vetmedica GmbH
 κ.λπ. (1) 4) Το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως φε ́ρει τα ́εξοδα
 στα οποι ́α υποβλη ́θηκε στη διαδικασι ́α ενω ́ πιον του Πρωτο-
 (Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Κτηνιατρικα ́ φα ́ρμακα — Αι ́τημα δικει ́ου για την υπο ́θεση T-152/96.
 μερικη ́ς ακυρω ́ σεως του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1312/96, καθο ́-
 σον ο κανονισμο ́ς αυτο ́ς, κατα ́ τον καθορισμο ́ των ανω ́ τα- 5) Η Fédération européenne de la santé animale (Fedesa) και το
 των ορι ́ων καταλοι ́πων υδροχλωρικη ́ς κλενβουτερο ́λης, Stichting Kwaliteitsgarantie Vleeskalverensector (SKV) φε ́ρουν
 μνημονευ ́ει επιπλε ́ον τις επιτρεπο ́μενες θεραπευτικε ́ς τα ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκαν το ́σο κατα ́ τη διαδικασι ́α
 χρη ́σεις της ουσι ́ας αυτη ́ς — ∆υνατο ́τητα της Επιτροπη ́ς ενω ́ πιον του Πρωτοδικει ́ου για την υπο ́θεση T-152/96 ́οσο
 να λαμβα ́ νει υπο ́ψη, κατα ́ τον καθορισμο ́ των ανω ́ τατων και κατα ́ τη διαδικασι ́α ενω ́ πιον του ∆ικαστηρι ́ου.
 ορι ́ων καταλοι ́πων των κτηνιατρικω ́ ν φαρμα ́κων, την
 οδηγι ́α 96/22/ΕΚ, που αφορα ́ την απαγο ́ρευση της χρησι- (1) ΕΕ C 102 της 8.4.2000.
 μοποι ́ησης ορισμε ́νων ουσιω ́ ν)
 (2002/C 109/10)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (ε ́κτο τμη ́μα)
 της 27ης Φεβρουαρι ́ου 2002
 Στην υπο ́θεση C-32/00 P, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση C-37/00 (αι ́τηση του Ηοge Raad der
 (εκπρο ́σωπος: X. Lewis), με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως που Nederlanden για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 ασκη ́θηκε κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε την 1η ∆εκεμβρι ́ου Herbert Weber κατα ́ Universal Ogden Services Ltd (1)
 1999 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (δευ ́τερο
 τμη ́μα) στις υποθε ́σεις T-125/96 και T-152/96, Boehringer κατα ́
 (Συ ́μβαση των Βρυξελλω ́ ν — 'Αρθρο 5, σημει ́ο 1 —
 Συμβουλι ́ου και Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 1999, σ. II-3427), και με
 ∆ικαστη ́ριο του το ́που εκπληρω ́ σεως παροχη ́ς εκ συμβα ́-
 την οποι ́α ζητει ́ται η μερικη ́ ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που
 σεως — Συ ́μβαση εργασι ́ας — Το ́πος ́οπου ο εργαζο ́μενος
 οι λοιποι ́ δια ́δικοι ει ́ναι η Boehringer Ingelheim Vetmedica
 εκτελει ́ συνη ́θως την εργασι ́α του — Εργασι ́α που εκτελει ́-
 GmbH, η C. H. Boehringer Sohn, με ́εδρα το Ιngelheim am
 ται εν με ́ρει επι ́ εγκαταστα ́σεως υπερα ́νω της υφαλοκρηπι ́-
 Rhein (Γερμανι ́α) (δικηγο ́ροι: D. Waelbroeck και D. Fosselard),
 δας συμβαλλο ́μενου κρα ́τους και εν με ́ρει επι ́ του εδα ́φους
 το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, η Fédération européenne
 ́λλου συμβαλλο ́μενου κρα
 α ́τους)
 de la santé animale (Fedesa), με ́εδρα τις Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο)
 (δικηγοροι: A. Vandencasteele και D. Brinckman), το Stichting
 Kwaliteitsgarantie Vleeskalverensector (SKV), με ́εδρα τη Χα ́γη (2002/C 109/11)
 (Κα ́τω Χω ́ρες) (δικηγο ́ροι: G. van der Wal και L. Parret), και το
 Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας, (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias,
 Προ ́εδρο, P. Jann, F. Macken και Ν. Colneric, προε ́δρους (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 τμη ́ματος, A. La Pergola (εισηγητη ́), J.-P. Puissochet, στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 M. Wathelet, R. Schintgen και Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: R. Grass,
 εξε ́δωσε στις 26 Φεβρουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο Στην υπο ́θεση C-37/00, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Ηοge Raad
 διατακτικο ́: der Nederlanden (Κα ́τω Χω ́ρες) προς το ∆ικαστη ́ριο, βα ́σει του


text:
 3.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 4ης Μαΐου 2017 [αίτηση του Landgericht Stralsund (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — HanseYachts AG κατά Port D’Hiver Yachting SARL, Société Maritime Côte D’Azur, Compagnie Generali IARD SA
 (Υπόθεση C-29/16) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 - Άρθρο 27 - Εκκρεμοδικία - Δικαστήριο που επιλήφθηκε πρώτο - Άρθρο 30, σημείο 1 - Έννοια του «εισαγωγικού εγγράφου της δίκης» ή του «ισοδύναμου εγγράφου» - Αίτηση διεξαγωγής δικαστικής πραγματογνωμοσύνης, προς διατήρηση ή προσκόμιση, πριν τη δίκη, της απόδειξης πραγματικών περιστατικών τα οποία μπορεί να αποτελέσουν τη βάση μεταγενέστερης άσκησης ένδικου βοηθήματος))
 (2017/C 213/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Stralsund
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 HanseYachts AG
 κατά
 Port D’Hiver Yachting SARL, Société Maritime Côte D’Azur, Compagnie Generali IARD SA
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 27, παράγραφος 1, και 30, σημείο 1, του κανονισμού 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχουν την έννοια ότι, σε περίπτωση εκκρεμοδικίας, η ημερομηνία κατά την οποία κινήθηκε διαδικασία διεξαγωγής αποδείξεων πριν τη δίκη δεν μπορεί να αποτελεί την ημερομηνία κατά την οποία «λογίζεται ως επιληφθέν», κατά την έννοια του άρθρου 30, σημείο 1, του κανονισμού, δικαστήριο που καλείται να κρίνει αγωγή η οποία ασκήθηκε στη συνέχεια στο ίδιο κράτος μέλος με βάση το αποτέλεσμα της διεξαγωγής αποδείξεων.
 (1) ΕΕ C 136 της 18.4.2016.


text:
 16.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/47
 Προσφυγή-αγωγή της 22ας Ιουνίου 2016 — ZZ κατά CEDEFOP
 (Υπόθεση F-31/16)
 (2016/C 296/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ZZ (εκπρόσωπος: Σ. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης (CEDEFOP)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (στο εξής: ΑΔΑ) να μη περιλάβει το όνομα του προσφεύγοντος-ενάγοντος στον κατάλογο των υπαλλήλων του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης (CEDEFOP) που προήχθησαν κατά την περίοδο προαγωγών 2015 και αίτημα αποζημιώσεως για αποκατάσταση της φερόμενης περιουσιακής ζημίας και χρηματική ικανοποίηση λόγω της φερόμενης ηθικής βλάβης.
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την περί μη προαγωγής απόφαση της ΑΔΑ της 4ης Νοεμβρίου 2015 κατά το μέρος που τον αφορά·
 —
 να υποχρεώσει το CEDEFOP να αποκαταστήσει τη ζημία που προκλήθηκε·
 —
 να καταδικάσει το CEDEFOP στα δικαστικά έξοδα.


text:
 27.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 380/8
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Σεπτεμβρίου 2014 — Aroa Bodegas κατά ΓΕΕΑ — Bodegas Muga (aroa)
 (Υπόθεση T-536/12) (1)
 ((Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος aroa - Προγενέστερο εικονιστικό εθνικό σήμα Aro - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Μερική άρνηση καταχωρίσεως))
 2014/C 380/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Aroa Bodegas, SL (Zurukoain, Ισπανία) (εκπρόσωπος: S. Alonso Maruri, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: V. Melgar)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Bodegas Muga, SL (Haro, Ισπανία) (εκπρόσωπος: L. Broschat García, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 11ης Οκτωβρίου 2012, στην υπόθεση R 1845/2010-4, σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Bodegas Muga, SL και της Aroa Bodegas, SL.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Aroa Bodegas, SL φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 3)
 Η Bodegas Muga, SL φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 38 της 9.2.2013.


text:
 16.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/32
 Αγωγή της 7ης Μαρτίου 2014 — Calberson GE κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-164/14)
 2014/C 184/54
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Calberson GE (Villeneuve-la-Garenne, Γαλλία) (εκπρόσωποι: T. Gallois και E. Dereviankine, δικηγόροι)
 Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να της καταβάλει τα ακόλουθα ποσά:
 —
 τις χρηματοδοτικές δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκε λόγω της καθυστερημένης αποδεσμεύσεως των εγγυήσεων προμήθειας, ύψους 7 691,60 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου παντός φόρου,
 —
 τόκους υπερημερίας για το χρονικό διάστημα μεταξύ της λήξεως των εγγυήσεων μεταφοράς και του χρόνου πραγματικής καταβολής τους, ύψους 81 817,25 ευρώ, χωρίς φόρους και 6 344,17 δολάρια Η.Π.Α.
 —
 «τόκους υπερημερίας επί τόκων υπερημερίας», ανερχόμενους σε 2% ανά μήνα καθυστερήσεως καταβολής των ως άνω τόκων υπερημερίας (ύψους 81 817,25 ευρώ, χωρίς φόρους και 6 344,17 δολάρια Η.Π.Α.)
 —
 υπόλοιπο τιμολογίου μεταφοράς: 17 400 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου παντός φόρου
 —
 διαφορισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών, ύψους 30 580,41 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου παντός φόρου
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η ενάγουσα είναι, δυνάμει των κανονισμών 111/1999 (1) και 1799/1999 (2), ανάδοχος συμβάσεως σχετικά με τη μεταφορά βοείου κρέατος στη Ρωσική Oμοσπονδία στο πλαίσιο του προγράμματος εφοδιασμού του εν λόγω κράτους με αγροτικά προϊόντα.
 Κατόπιν της αποφάσεως του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 17ης Ιανουαρίου 2013, C-623/11, Geodis Calberson GE, με την οποία αναγνωρίστηκε η αρμοδιότητα του δικαστή της Ένωσης να επιλαμβάνεται αιτημάτων αποκαταστάσεως ζημίας προκύπτουσας λόγω πταίσματος του εθνικού οργανισμού παρεμβάσεως, η προσφεύγουσα ζητεί αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζεται ότι υπέστη στο πλαίσιο της εκτελέσεως της ως άνω συμβάσεως.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο εθνικός οργανισμός παρεμβάσεως, η FranceAgriMer, υπέπεσε σε πταίσματα, ήτοι, i) την καθυστερημένη αποδέσμευση των εγγυήσεως ορθής εκτελέσεως της συμβάσεως που είχαν συσταθεί από την προσφεύγουσα, ii) την καθυστερημένη πληρωμή μη αμφισβητούμενων τιμολογίων, iii) την παράλειψη πληρωμής ορισμένων μη αμφισβητούμενων τιμολογίων και iv) την πληρωμή ορισμένων τιμολογίων σε νόμισμα διαφορετικό από το οριζόμενο στη σύμβαση, γεγονός το οποίο είχε ως συνέπεια τη ζημία της προσφεύγουσας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 111/1999 της Επιτροπής, της 18ης Ιανουαρίου 1999, για τη θέσπιση των γενικών λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2802/98 του Συμβουλίου σχετικά με την εφαρμογή ενός προγράμματος εφοδιασμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας σε γεωργικά προϊόντα (ΕΕ L 14, σ. 3).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1799/1999 της Επιτροπής, της 16ης Αυγούστου 1999, σχετικά με την προμήθεια βοείου κρέατος στη Ρωσία (ΕΕ L 217, σ. 20).


text:
11.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 7/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Østre Landsret με διάταξη της 15ης Οκτωβρίου βαλε το Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes
 2002 στην υπόθεση Skatteministeriet (Υπουργείο Φορολο- Vorarlberg με διάταξη της 15ης Οκτωβρίου 2002 στην
 γίας) κατά Ιmexpo Trading A/S υπόθεση Fantom Gebäudereinigung GmbH κατά Stadt
 Dornbirn
 (Υπόθεση C-379/02)
 (Υπόθεση C-380/02)
 (2003/C 7/18)
 (2003/C 7/19)
 Με διάταξη της 15ης Οκτωβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 21 Οκτωβρίου 2002, το Østre Landsret, στο πλαίσιο της
 διαφοράς μεταξύ Skatteministeriet (Υπουργείου Φορολογίας) και Με διάταξη της 15ης Οκτωβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Ιmexpo Trading A/S που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής 21 Οκτωβρίου 2002, το Unabhängiger Verwaltungssenat des
 ερωτήματος: Landes Vorarlberg, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Fantom
 Gebäudereinigung GmbH και Stadt Dornbirn που εκκρεμεί
 ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 Έχει το παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) 2658/87 (1) του αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική
 και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, όπως
 τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1734/96 (2) της Επιτροπής,
 της 9ης Σεπτεμβρίου 1996, τον κανονισμό (ΕΚ) 2086/97 (3) της
 Επιτροπής, της 4ης Νοεμβρίου 1997, τον κανονισμό (ΕΚ) 2261/ Πρώτο ερώτημα
 98 (4) της Επιτροπής, της 26ης Οκτωβρίου 1998 και τον
 κανονισμό (ΕΚ) 2204/99 (5) της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου
 1999, την έννοια ότι τα υποστρώματα για καρέκλες, που έχουν τη Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 3, της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του
 μορφή ενός μη σταθερά συνδεδεμένου επίπεδου πλακιδίου από Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1989 για τον συντονισμό των
 διαφανή πλαστική ύλη νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της
 εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης
 — με ευθείες ή με στρογγυλές ή λοξές πλευρές, οι οποίες συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων ( 1), την
 μπορούν να δημιουργούνται μηχανικώς με φρέζα ή με έννοια ότι νομιμοποιείται να κινήσει τη διαδικασία προσφυγής
 καλούπια, όποιος επιδιώκει να αναλάβει την εκτέλεση δημοσίας συμβάσεως
 έργου ανεξαρτήτως του αν υπέστη ή ενδέχεται να υποστεί ζημία
 — με μεταλλικές ακίδες από την κάτω πλευρά, για επιστρωμένα από την προβαλλόμενη παράβαση;
 με τάπητα δάπεδα, ή χωρίς μεταλλικές ακίδες, για δάπεδα
 από ξύλο ή άλλα σκληρά δάπεδα,
 — με ή χωρίς αντιολισθιτική μεμβράνη,
 ∆εύτερο ερώτημα
 — με ή χωρίς πρεσσαρισμένες χειρολαβές,
 — που χρησιμοποιούνται ως υπόστρωμα για καρέκλες προς Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 προστασία της υφιστάμενης επενδύσεως δαπέδου και για
 εργονομικούς λόγους
 Έχει η προπαρατεθείσα διάταξη της οδηγίας την έννοια ότι
 — και τα οποία περιγράφονται κατά τα λοιπά στο συνημμένο
 διαγωνιζόμενος υφίσταται ή ενδέχεται να υποστεί ζημία, λόγω
 διαφημιστικό έντυπο (παράρτημα 1),
 παραβάσεως που προβάλλει — η οποία εν προκειμένω συνίσταται
 στην απόφαση της αναθέτουσας αρχής να εκτιμήσει ως καλύτερη
 πρέπει, για το χρονικό διάστημα από τις 15 Ιουλίου 1997 έως τις
 την προσφορά ενός άλλου διαγωνιζομένου — και ότι, ως εκ
 20 Μαρτίου 2000, να καταταγούν ως επένδυση δαπέδου από
 τούτου, πρέπει να έχει τη δυνατότητα ασκήσεως προσφυγής, στην
 πλαστικές ύλες στην κλάση 3918 10 90 90 του κεφαλαίου 39 ή
 περίπτωση που η προσφορά του δεν αποκλείστηκε από την
 ως έπιπλα από πλαστικές ύλες στην κλάση 9403 70 90 00 του
 αναθέτουσα αρχή, αλλά από την αρμόδια για την εξέταση της
 κεφαλαίου 94;
 προσφυγής αρχή η οποία διαπίστωσε κατά την εξέταση της
 προσφυγής, εν είδει προκριματικού ζητήματος, ότι η προσφορά θα
 ( 1) ΕΕ L 256, σ. 1. έπρεπε κανονικά να έχει οπωσδήποτε αποκλειστεί;
 ( 2) ΕΕ L 238, σ. 1.
 ( 3) ΕΕ L 312, σ. 1.
 ( 4) ΕΕ L 292, σ. 1. (1 ) EE L 395, σ. 33.
 ( 5) ΕΕ L 278, σ. 1.


text:
 14.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/11
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Varhoven administrativen sad (Βουλγαρία) στις 7 Ιουνίου 2017 — Virginie Marie Gabriel Guigo κατά Fond «Garantirani vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite»
 (Υπόθεση C-338/17)
 (2017/C 269/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Varhoven administrativen sad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Virginie Marie Gabriel Guigo
 Αναιρεσίβλητο: Fond «Garantirani vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite»
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν τα άρθρα 151 και 153 ΣΛΕΕ, καθώς και τα άρθρα 3, 4, 11 και 12 της οδηγίας 2008/94 (1) την έννοια ότι επιτρέπουν εθνική ρύθμιση, όπως αυτή του άρθρου 4, παράγραφος 1, του Zakon za Garantiranite vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite pri nesastoyatelnost na rabotodatelia (νόμου περί προστασίας των απαιτήσεων των μισθωτών εργαζομένων σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη), κατά την οποία εξαιρούνται από την προστασία των ανεξόφλητων εργασιακών απαιτήσεων οι εργαζόμενοι των οποίων η σχέση εργασίας τερματίστηκε προ της καθορισμένης περιόδου των τριών μηνών από την καταχώριση της αποφάσεως για την έναρξη της διαδικασίας αφερεγγυότητας επί της περιουσίας του εργοδότη;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Έχει η αρχή της δικονομικής αυτονομίας των κρατών μελών, σε συνδυασμό με τις αρχές της ισοδυναμίας, της αποτελεσματικότητας και της αναλογικότητας, στο πλαίσιο των κοινωνικών στόχων των άρθρων 151 και 153 ΣΛΕΕ και της οδηγίας 2008/94, την έννοια ότι επιτρέπουν εθνική ρύθμιση όπως αυτή του άρθρου 25 του Zakon za Garantiranite vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite pri nesastoyatelnost na rabotodatelia (νόμου περί προστασίας των απαιτήσεων των μισθωτών εργαζομένων σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη), κατά την οποία το δικαίωμα ασκήσεως και πληρωμής εγγυημένων αξιώσεων αποσβέννυται μετά την πάροδο προθεσμίας δύο μηνών από την καταχώριση της αποφάσεως για την έναρξη της διαδικασίας αφερεγγυότητας, όταν το εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους περιλαμβάνει διάταξη όπως αυτή του άρθρου 358, παράγραφος 1, σημείο 3, του Kodeks na truda (εργατικού κώδικα), σύμφωνα με την οποία η προθεσμία για την προβολή ανεξόφλητων εργασιακών αξιώσεων είναι τρία έτη από το χρονικό σημείο κατά το οποίο έπρεπε να ικανοποιηθεί η απαίτηση, μετά δε την παρέλευση της εν λόγω προθεσμίας η τυχόν καταβολή δεν θεωρείται ως πραγματοποιηθείσα άνευ νόμιμης αιτίας;
 3)
 Έχει το άρθρο 20 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης την έννοια ότι επιτρέπει μια τέτοια διάκριση μεταξύ, αφενός, εργαζομένων με ανεξόφλητες απαιτήσεις των οποίων η σχέση εργασίας τερματίστηκε προ της καθορισμένης περιόδου των τριών μηνών από την καταχώριση της αποφάσεως για την έναρξη της διαδικασίας αφερεγγυότητας επί της περιουσίας του εργοδότη και εργαζομένων των οποίων η σχέση εργασίας τερματίστηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου των τριών μηνών, και, αφετέρου, μεταξύ των εν λόγω εργαζομένων και των εργαζομένων οι οποίοι, σύμφωνα με το άρθρο 358, παράγραφος 1, σημείο 3, του Kodeks na truda (εργατικού κώδικα), έχουν δικαίωμα προστασίας των ανεξόφλητων απαιτήσεών τους για διάστημα τριών ετών από την ημερομηνία κατά την οποία έπρεπε να είχε ικανοποιηθεί η απαίτηση;
 4)
 Έχει το άρθρο 4, σε συνδυασμό με το άρθρο 3, της οδηγίας 2008/94, και σε συνδυασμό με την αρχή της αναλογικότητας, την έννοια ότι επιτρέπουν διάταξη όπως αυτή του άρθρου 25 του Zakon za Garantiranite vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite pri nesastoyatelnost na rabotodatelia (νόμου περί προστασίας των απαιτήσεων των μισθωτών εργαζομένων σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη), κατά την οποία το δικαίωμα προβολής και ικανοποιήσεως εγγυημένων απαιτήσεων αποσβέννυται αυτομάτως και χωρίς να παρέχεται δυνατότητα εξετάσεως των περιστάσεων κάθε ατομικής περιπτώσεως μετά την παρέλευση δύο μηνών από την καταχώριση της αποφάσεως για την έναρξη της διαδικασίας αφερεγγυότητας;
 (1) Οδηγία 2008/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, περί προστασίας των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη (Κωδικοποιημένη έκδοση) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (ΕΕ 2008, L 283, σ. 36).


text:
11.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 7/19
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ και Α. Dal Ferro), με αντικείμενο αίτηση περί ακυρώσεως του
 κανονισμού (ΕΚ) 896/2001 της Επιτροπής, της 7 Μαΐου 2001,
 της 25ης Σεπτεμβρίου 2002 περί των λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 404/93
 του Συμβουλίου, σχετικά με το καθεστώς εισαγωγής μπανανών
 στην υπόθεση T-178/01, Di Lenardo Adriano SRL κατά στην Κοινότητα (EE L 126, σ. 6), το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα),
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) συγκείμενο από τον J. D. Cooke, πρόεδρο, τον R. García-
 Valdecasas και την P. Lindh, δικαστές, γραμματέας: H. Jung,
 (Μπανάνες — Κανονισμός 896/2001 — Προσφυγή ακυρώ- εξέδωσε στις 25 Σεπτεμβρίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο
 σεως — Άμεσα ενδιαφερόμενος — Παραδεκτό) διατακτικό:
 (2003/C 7/38) 1) Η προσφυγή είναι απαράδεκτη.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) 2) Η προσφεύγουσα θα φέρει το σύνολο των δικαστικών
 εξόδων.
 Στην υπόθεση T-178/01, Di Lenardo Adriano SRL, εκπροσωπού-
 μενη από τους Α. Bozzi, C. Gatti και B. Telchini, δικηγόρους, (1 ) ΕΕ C 289 της 13.10.01.
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι:
 L. Visaggio και Α. Dal Ferro), με αντικείμενο αίτηση περί
 ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 896/2001 της Επιτροπής, της
 7 Μαΐου 2001, περί των λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού
 (ΕΟΚ) 404/93 του Συμβουλίου, σχετικά με το καθεστώς εισα-
 γωγής μπανανών στην Κοινότητα (EE L 126, σ. 6), το Πρωτοδικείο
 (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τον J. D. Cooke, πρόεδρο, τον
 R. García-Valdecasas και την P. Lindh, δικαστές, γραμματέας: Προσφυγή της Η.O. Sports Company, Inc. κατά του Γρα-
 H. Jung, εξέδωσε στις 25 Σεπτεμβρίου 2002 διάταξη με το φείου Εναρμονίσεως εντός της Εσωτερικής Αγοράς (Εμπο-
 ακόλουθο διατακτικό: ρικά Σήματα, Σχέδια και Πρότυπα) που ασκήθηκε στις
 11 Οκτωβρίου 2002
 1) Η προσφυγή είναι απαράδεκτη.
 (Υπόθεση T-318/02)
 2) Η προσφεύγουσα θα φέρει το σύνολο των δικαστικών
 εξόδων.
 (2003/C 7/40)
 ( 1) ΕΕ C 289 της 13.10.01.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Η Η. O. Sports Company, Inc., Redmond, Washington, ΗΠΑ,
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Fabrizio Jacobacci, άσκησε
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις
 της 25ης Σεπτεμβρίου 2002 11 Οκτωβρίου 2002, προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως
 εντός της Εσωτερικής Αγοράς (Εμπορικά Σήματα, Σχέδια και
 Πρότυπα).
 στην υπόθεση T-179/01, Dilexport SRL κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (Μπανάνες — Κανονισμός 896/2001 — Προσφυγή ακυρώ-
 σεως — Άμεσα ενδιαφερόμενος — Παραδεκτό) — να μεταρρυθμίσει την απόφαση της 17ης Ιουλίου 2002
 (Φάκελος αριθ. R 140/2002-3) του Τρίτου Τμήματος
 (2003/C 7/39) Προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως εντός της Εσωτερι-
 κής Αγοράς (Εμπορικά Σήματα, Σχέδια και Πρότυπα) και να
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) κάνει δεκτή την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 αναφορικά με τα ακόλουθα προϊόντα:
 Στην υπόθεση T-179/01, Dilexport SRL, εκπροσωπούμενη από — «σακίδια· τσάντες ταξιδιού· μακρόστενοι σάκοι για
 τους Α. Bozzi, C. Gatti και B. Telchini, δικηγόρους, κατά πρακτική άσκηση στη σανίδα ολισθήσεως» της διεθνούς
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: L. Visaggio κλάσεως 18·


text:
 2.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 15ης Ιανουαρίου 2015 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ryanair Ltd κατά PR Aviation BV
 (Υπόθεση C-30/14) (1)
 (Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 96/9/ΕΚ - Νομική προστασία των βάσεων δεδομένων - Βάση δεδομένων η οποία δεν προστατεύεται ούτε με το δικαίωμα του δημιουργού ούτε με το δικαίωμα ειδικής φύσεως - Συμβατικός περιορισμός των δικαιωμάτων των χρηστών της βάσεως δεδομένων)
 (2015/C 073/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ryanair Ltd
 κατά
 PR Aviation BV
 Διατακτικό
 Η οδηγία 96/9/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 1996, σχετικά με τη νομική προστασία των βάσεων δεδομένων, έχει την έννοια ότι δεν εφαρμόζεται σε βάση δεδομένων η οποία δεν προστατεύεται δυνάμει της οδηγίας αυτής ούτε βάσει του δικαιώματος του δημιουργού ούτε βάσει του δικαιώματος ειδικής φύσεως, με αποτέλεσμα τα άρθρα 6, παράγραφος 1, 8 και 15 της εν λόγω οδηγίας να μην εμποδίζουν τον δημιουργό μιας τέτοιας βάσεως δεδομένων να θέσει συμβατικούς περιορισμούς στη χρήση της από τρίτους, με την επιφύλαξη του ισχύοντος εθνικού δικαίου.
 (1) ΕΕ C 135 της 5.5.2014.


text:
 16. 8. 97 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 252/29
 γουσες μετά την έκδοση της αποφασεως του Δικαστηρίου της Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τον A. Καλο
 31ης Μαρτίου 1993 , C-89/85, C-104/85 , C-1 14/85 , C-1 16/85 , γερόπουλο, προεδρεύοντα, και από τους J. Azizi και M.
 C-1 17/85 και C-125/85 έως C-129/85, Ahlstrom Osakeyhtiô Jaeger, δικαστές, γραμματέας: A. Mair, υπάλληλος διοικήσε
 κ.λπ. κατά Επιτροπής (2), με τις οποίες ζητούσαν την απόδο ως, εξέδωσε στις 10 Ιουλίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο
 ση των προστίμων που τους είχαν επιβληθεί με την απόφαση διατακτικό :
 85/2Θ2/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 1984, τη
 σχετική με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της συνθή 1 . Ακυρώνει την απόφαση της 22ας Μαίου 1995, με την
 κης ΕΟΚ (IV.29.725 — Χαρτοπολτός) (3), το Πρωτοδικείο οποία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεώρησε αδικαιολόγη
 (δεύτερο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vester τη την απουσία της προσφεύγουσας στις 5 Μαίου 1 995 και
 dorf, Πρόεδρο, C. W. Bellamy και A. Καλογερόπουλο, καταλόγισε μία ημέρα αδείας στη διάρκεια της ετήσιας
 δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 10 Ιουλίου 1997 αδείας της, και την επιβεβαιώνουσα αυτήν απόφαση της
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: 9ης Αυγούστου 1995.
 1 . Ακυρώνει την περιεχόμενη στην επιστολή της 4ης Οκτω 2. Καταδικάζει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 βρίου 1995 απόφαση της Επιτροπής με την οποία απορ
 ρίφθηκε το αίτημα των προσφευγουσών να επανεξετα (>) ΕΕ αριθ. C 145 της 18. 5 . 19%.
 στεί, υπό το φως της αποφάσεως του Δικαστηρίου της
 31ης Μαρτίου 1993, C-89/85, C-1 04/85, C-1 14/85, C-116/85,
 C-117/85 και C-125/85 έως C-129/85, Ahlstrom Osakeyhtiô
 κ.λπ. κατά Επιτροπής, η νομιμότητα της αποφάσεως
 85/202/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 1984,
 της σχετικής με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 συνθήκης ΕΟΚ (IV.29.725 — Χαρτοπολτός), κατά το
 μέτρο που η τελευταία αυτή απόφαση αφορά τις προ της 10ης Ιουλίου 1997
 σφεύγουσες. στην υπόθεση Τ-38/96, Guérin automobiles κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ^)
 2. Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη, κατά το μέτρο (A νταγωνισμός — Προσφυγή κατά παραλείψεως — Κατάρ
 που ζητείται να απευθυνθούν διαταγές στην Επιτροπή. γηση δίκης — Αγωγή αποζημιώσεως — Απαράδεκτη)
 (97/C 252/64)
 3 . Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (>) ΕΕ αριθ. C 64 της 2. 3. 1996.
 2) Συλλογή 1993, σ. 1-1307 .
 (3) ΕΕ αριθ. L 85 της 26. 3. 1985 , σ. 1 . Στην υπόθεση Τ-38/96, Guérin automobiles, με έδρα την
 Alençon (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον Jean-Claude
 Fourgoux, δικηγόρο Παρισιού και Βρυξελλών, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο του
 Pierrot Schiltz, 4, rue Béatrix de Bourbon , κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς, Fran
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ cisco Enrique Gonzalez Giaz και Guy Charrier και εν
 συνεχεία, Giuliano Marenco και Guy Charrier), με αντικείμε
 της 10ης Ιουλίου 1997 νο αφενός την αναγνώριση της παραλείψεως της Επιτροπής,
 στην υπόθεση Τ-36/96, Giuliana Gaspari κατα Ευρωπαϊκού καθόσον αυτή παρέλειψε να κοινοποιήσει τις αιτιάσεις στην
 Κοινοβουλίου (') εταιρεία Nissan France και, αφετέρου , αίτημα περί αποκα
 (Υπάλληλοι — A ναρρωτική άδεια — Ιατρικό πιστοποιητικό ταστάσεως της ζημίας που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγου
 — Ιατρικός έλεγχος — Πορίσματα αντικρονοντα το ιατρικό σα λόγω αυτής της παραλείψεως, το Πρωτοδικείο (δεύτερο
 πιστοποιητικό) πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. Bellamy,
 Πρόεδρο, C. P. Briët και A. Καλογερόπουλο, δικαστές,
 (97/C 252/63 γραμματέας: A. Mair, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 10 Ιουλίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 1 . Καταργείται η δίκη όσον αφορά το αίτημα της προ
 Στην υπόθεση Τ-36/96, Giuliana Gaspari , υπάλληλος του σφυγής κατά παραλείψεως.
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου , κάτοικος Sandweiler (Λουξεμ
 βούργο), εκπροσωπούμενη από τους Jean-Noël Louis, 2. Απορρίπτει κατά τα λοιπά ως απαράδεκτα τα αιτήματα
 Thierry Demaseure και Ariane Tornel, δικηγόρους Βρυξελ της προσφυγής-αγωγής.
 λών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της
 Fiduciaire Myson Sàrl , 30, rue de Cessange, κατά Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου ( εκπρόσωποι: Manfred Peter και Antonio 3. H Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα και το ήμισυ
 Caiola), με αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως των αποφάσε των εξόδων της προσφεύγουσας-ενάγούσας.
 ων της 22ας Μαΐου 1995 και της 9ης Αυγούστου 1995, με τις
 οποίες το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεώρησε αδικαιολόγητη (') ΕΕ αριθ. C 145 της 18. 5 . 1996.
 την απουσία της προσφεύγουσας στις 5 Μαΐου 1995 και
 καταλόγισε μία ημέρα στη διάρκεια της ετήσιας αδείας της, το


text:
C 20/18 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 22.1.2000
 4) 'Οταν το α ́ρθρο 10 της οδηγι ́ας ορι ́ζει ο ́τι η απο ́λυση εντο ́ς των οπωροκηπευτικω ́ν και του παραρτη ́ματος ΙΙ της
 εγκυ ́ου, λεχω ́νας η ́ γαλουχου ́σας εργαζομε ́νης μπορει ́ να οδηγι ́ας 90/642/ΕΟΚ που αφορα ́ τον καθορισμο ́ των
 πραγματοποιηθει ́, «ενδεχομε ́νως, εφο ́σον το εγκρι ́νει η αρμο ́δια ανω ́τατων περιεκτικοτη ́των για τα κατα ́λοιπα φυτοφαρμα ́-
 αρχη ́» νοει ́ται ο ́τι η οδηγι ́α επιβα ́λλει ο ́πως η απο ́λυση εγκυ ́ου, κων επα ́νω η ́ με ́σα σε ορισμε ́να προϊο ́ντα φυτικη ́ς προε ́λευ-
 λεχω ́νας η ́ γαλουχου ́σας εργαζομε ́νης πραγματοποιει ́ται μο ́νον σης, συμπεριλαμβανομε ́νων των οπωροκηπευτικω ́ν, και
 κατο ́πιν ειδικη ́ς διαδικασι ́ας κατα ́ την οποι ́α η αντι ́στοιχη καταρτι ́σεως πι ́νακος ανωτα ́των περιεκτικοτη ́των (1)·
 αρμο ́δια αρχη ́ παρε ́χει την προηγου ́μενη ́εγκριση ́ της για την
 απο ́λυση την οποι ́α ζητει ́ ο εργοδο ́της; — 96/32/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 21ης Μαι ̈́ου 1996,
 περι ́ τροποποιη ́σεως των παραρτημα ́των των οδηγιω ́ν
 86/362/ΕΟΚ και 86/363/ΕΟΚ που αφορου ́ν τον καθο-
 (1) Του Συμβουλι ́ου, της 19ης Οκτωβρι ́ου 1992, σχετικα ́ με την εφαρ-
 ρισμο ́ των ανω ́τατων περιεκτικοτη ́των για τα κατα ́λοιπα
 μογη ́ με ́τρων που αποβλε ́πουν στη βελτι ́ωση της υγει ́ας και της
 ασφα ́λειας κατα ́ την εργασι ́α των εγκυ ́ων, λεχω ́νων και γαλουχουσω ́ν φυτοφαρμα ́κων με ́σα και πα ́νω στα σιτηρα ́ και στα τρο ́φιμα
 εργαζομε ́νων (δε ́κατη ειδικη ́ οδηγι ́α κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 16, ζωικη ́ς προελευ ́σεως (2)·
 παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 89/391/ΕΟΚ), EE L 348, της
 28.11.1992, σ. 1. — 96/32/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης ∆εκεμβρι ́ου 1996,
 σχετικα ́ με την πιστοποι ́ηση ζω ́ων και ζωικω ́ν προϊο ́ντων (3)·
 — 97/72/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 1997, για
 τροοποι ́ηση της οδηγι ́ας 70/524/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 περι ́ προσθε ́των ουσιω ́ν στις ζωοτροφε ́ς (4) και
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ — 98/19/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 18ης Μαρτι ́ου 1998, για
 του Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου που ασκη ́θηκε τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 70/524/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου
 στις 18 Νοεμβρι ́ου 1999 περι ́ προσθε ́των ουσιω ́ν στις ζωοτροφε ́ς (5),
 (Υπο ́θεση C-440/99) παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει αντιστοι ́χως απο ́ το α ́ρθρο
 4 της οδηγι ́ας 96/32/ΕΚ, απο ́ το α ́ρθρο 3 της οδηγι ́ας
 (2000/C 20/36) 96/33/ΕΚ, απο ́ το α ́ρθρο 9 της οδηγι ́ας 96/93/ΕΚ, απο ́ το
 α ́ρθρο 2 της οδηγι ́ας 97/72/ΕΚ και απο ́ το α ́ρθρο 2 της
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ οδηγι ́ας 98/19/ΕΚ.
 τον Gérard Berscheid, με ́λος Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο
 2. να καταδικα ́σει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου στα
 στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ́διας
 ι Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις
 18 Νοεμβρι ́ου 1999 προσφυγη ́ κατα ́ του Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του
 Λουξεμβου ́ργου Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα με τα
 προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση C-405/99 (6)· οι προθεσμι ́ες για τη
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: μεταφορα ́ στο εσωτερικο ́ δι ́καιο ́εληξαν, αντιστοι ́χως, στις 30
 Απριλι ́ου 1997 (οδηγι ́ες 96/32/ΕΚ και 96/33/ΕΚ), την 1η Ιανουα-
 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι το Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ρ- ρι ́ου 1998 (οδηγι ́α 96/33/ΕΚ) και στις 31 Μαρτι ́ου 1998 (οδηγι ́ες
 γου , παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει εμπροθε ́σμως τις νομοθετικε ́ς, 97/72/ΕΚ και 98/19/ΕΚ).
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που ει ́ναι αναγκαι ́ες
 προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς τις οδηγι ́ες ( 1) EE L 144, της 19.6.1996, σ. 12.
 ( 2) EE L 144, της 18.6.1996, σ. 35.
 — 96/32/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 21ης Μαι ̈́ου 1996, ( 3) EE L 13, της 13.1.1997, σ. 18.
 περι ́ τροποποιη ́σεως του παραρτη ́ματος ΙΙ της οδηγι ́ας ( 4) EE L 351, της 23.12.1997, σ. 55.
 76/895/ΕΟΚ περι ́ του καθορισμου ́ της με ́γιστης περιεκτι- ( 5) EE L 96, της 28.3.1998, σ. 39.
 κο ́τητας για τα κατα ́λοιπα των φυτοφαρμα ́κων επι ́ και ( 6) Βλ. σ. 10 του παρο ́ντος τευ ́χους ΕΕ.


text:
 24.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/59
 Προσφυγή της 30ής Μαΐου 2017 — Help — Hilfe zur Selbsthilfe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-335/17)
 (2017/C 239/71)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Help — Hilfe zur Selbsthilfe e.V. (Βόννη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: V. Jungkind και P. Cramer, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 21 Μαρτίου 2017 απόφαση της καθής [Ares(2017)1515573], με την οποία ανακτάται τμήμα της ενισχύσεως που καταβλήθηκε για την υλοποίηση του προγράμματος ανθρωπιστικής βοήθειας «Food Security Promotion for very food insecure farming households in Zimbabwe» (ECHO/ZWE/BUD/2009/02002), το οποίο ανέρχεται στο ποσό των 643 627,72 ευρώ, καθώς και τo στηριζόμενo στην εν λόγω απόφαση χρεωστικό σημείωμα της 7ης Απριλίου 2017 (αριθ. 3241705513), με το οποίο η καθής ζήτησε να της καταβληθεί η πρώτη δόση ύψους 321 813,86 ευρώ, καθώς και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, το προσφεύγον προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Οι προσαπτόμενες από την καθής ενέργειες δεν συνιστούν παραβίαση ουσιαστικού δικαίου
 —
 Οι προσαπτόμενες από την καθής ενέργειες του προσφεύγοντος στο πλαίσιο της συνάψεως δύο συμβάσεων με αντικείμενο την παράδοση γεωργικών προϊόντων δεν αντιβαίνουν σε δεσμευτικούς κανόνες ουσιαστικού δικαίου που διέπουν τη διεξαγωγή διαγωνισμών στο πλαίσιο ανθρωπιστικών προγραμμάτων. Ειδικότερα, οι ενέργειες αυτές συνάδουν με τις υποχρεωτικές αρχές συνάψεως δημοσίων συμβάσεων κατ’ άρθρον 184, παράγραφος 1, των κανόνων εφαρμογής των δημοσιονομικών κανόνων της ΕΕ του 2009 και κατ’ άρθρον 2, παράγραφος 3, των κανόνων και διαδικασιών (Rules and Procedures) που καθορίζονται στο παράρτημα IV της συμφωνίας-πλαίσιο εταιρικής σχέσεως του 2008 για τη συνεργασία της ΕΕ με μη κυβερνητικές οργανώσεις στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας.
 —
 Επιπλέον, οι προσαπτόμενες ενέργειες δεν αντιβαίνουν στην υποχρέωση έγγραφης τεκμηριώσεως κατ’ άρθρον 23, παράγραφος 4, των γενικών διατάξεων του παραρτήματος ΙΙ της συμφωνίας-πλαίσιο εταιρικής σχέσεως.
 2.
 Δεύτερος λόγος: Απουσία άλλων λόγων ανακτήσεως
 —
 Δεν συντρέχουν ούτε άλλοι λόγοι που να δικαιολογούν την ανάκτηση της οικονομικής ενισχύσεως. Ειδικότερα, τα παραγγελθέντα προϊόντα παραδόθηκαν από την επιλεγείσα από το προσφεύγον επιχείρηση εμπροθέσμως, καθ’ ολοκληρίαν και σε καλή ποιότητα. Επιπλέον, το προσφεύγον υλοποίησε το πρόγραμμα ανθρωπιστικής βοήθειας επιτυχώς, πράγμα που επιβεβαιώθηκε από συνολικά τέσσερις ανεξάρτητους ελέγχους τρίτων.
 —
 Δεν στοιχειοθετείται αξιόποινη συμπεριφορά των εμπλεκομένων συνεργατών του προσφεύγοντος. Η Εισαγγελία της Βόννης δεν κίνησε ποινική δίωξη διότι δεν υπήρχαν επαρκείς ενδείξεις περί διαπράξεως ποινικού αδικήματος.
 3.
 Τρίτος λόγος (επικουρικώς προβαλλόμενος): Παράλειψη ασκήσεως της διακριτικής ευχέρειας και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας
 —
 Η καθής εξέδωσε την απόφαση περί ανακτήσεως της χορηγηθείσας οικονομικής ενισχύσεως θεωρώντας εσφαλμένως ότι δεσμευόταν από υποχρεωτική σύσταση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολεμήσεως της Απάτης (OLAF). Τούτο συνιστά παράλειψη ασκήσεως διακριτικής ευχέρειας εκ μέρους της καθής, η οποία καθιστά την ανάκτηση παράνομη.
 —
 Η ανάκτηση ολόκληρου του επιμέρους ποσού των 643 627,27 ευρώ είναι παράνομη επίσης λόγω παραβιάσεως της αρχής της αναλογικότητας κατ’ άρθρον 5, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ. Η ανάκτηση αυτή υπερβαίνει το αναγκαίο μέτρο για την εκπλήρωση του σκοπού της προστασίας του προϋπολογισμού και είναι δυσανάλογη προς την προκύπτουσα εξ αυτής επιβάρυνση του προσφεύγοντος, ιδίως λαμβανομένης υπόψη της επιτυχούς υλοποιήσεως του προγράμματος ανθρωπιστικής βοήθειας.


text:
 17.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 229/32
 Προσφυγή-αγωγή του Stéphane Veramme κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 8 Ιουλίου 2005
 (Υπόθεση Τ-272/05)
 (2005/C 229/68)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Stéphane Veramme, κάτοικος Auderghem (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο Lucas Vogel, άσκησε στις 8 Ιουλίου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που έλαβε η αρμόδια για τη σύναψη των συμβάσεων προσλήψεως αρχή (ΑΣΣΠΑ) στις 21 Μαρτίου 2005, με την οποία η αρχή αυτή απέρριψε την από 10 Δεκεμβρίου 2004 αίτηση του προσφεύγοντος, που χαρακτηρίστηκε εκ νέου εκ των υστέρων ως ένσταση, η οποία στρεφόταν κατά της αποφάσεως περί καθορισμού της κατατάξεως και των αποδοχών του προσφεύγοντος, με την ιδιότητά του ως υπαλλήλου επί συμβάσει, βάσει της συμβάσεως η οποία άρχισε να ισχύει στις 16 Σεπτεμβρίου 2004·
 —
 καθόσον απαιτείται, να ακυρώσει επίσης την αρχική απόφαση με την οποία καθορίστηκαν η κατάταξη και οι αποδοχές του προσφεύγοντος, με την ιδιότητά του ως υπαλλήλου επί συμβάσει, βάσει της συμβάσεως η οποία άρχισε να ισχύει στις 16 Σεπτεμβρίου 2004·
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να καταβάλει αποζημίωση 25 000 ευρώ, με ρητή επιφύλαξη αυξήσεως ή μειώσεως του σχετικού ποσού ή προσθήκης μεταγενέστερων διευκρινίσεων·
 —
 να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται με όσα προβάλλονται στο πλαίσιο της υποθέσεως Τ-253/05, José Fernandez Tunon κατά Επιτροπής.


text:
 12.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 8/27
 Προσφυγή της 19ης Νοεμβρίου 2007 — Okalux κατά ΓΕΕΑ — Messe Düsseldorf (OKATECH)
 (Υπόθεση T-419/07)
 (2008/C 8/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Okalux GmbH (Marktheidenfeld, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M. Beckensträter, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Messe Düsseldorf GmbH
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 3ης Σεπτεμβρίου 2007 στην υπόθεση R 766/2007-2, η οποία επιδόθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2007, και να απορρίψει, λαμβάνοντας υπόψη τους λόγους που πρόβαλε η προσφεύγουσα με την προσφυγή της ενώπιον του τμήματος προσφυγών στις 16 Μαΐου 2007, το αίτημα που διατυπώθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2006 σχετικά με τη μερική έκπτωση του δικαιούχου του κοινοτικού σήματος υπ' αριθ. 915 058 από τα δικαιώματά του,
 —
 επικουρικά, να αναπέμψει την υπόθεση επί της προσφυγής της 16ης Μαΐου 2007 στο τμήμα ακύρωσης, προς τον σκοπό έκδοσης απόφασης,
 —
 να καταδικάσει το καθού και ενδεχομένως την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στην καταβολή των δικαστικών εξόδων που μπορούν να αναζητηθούν και στα οποία πρέπει επίσης να περιληφθούν τα έξοδα της αρχικής διαδικασίας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η ακύρωση: Το λεκτικό σήμα «OKATECH» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 6, 19 και 42 (κοινοτικό σήμα υπ' αριθ. 915 058).
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Αιτούσα την ακύρωση του κοινοτικού σήματος: Η εταιρία Messe Düsseldorf GmbH.
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Αναγνώριση της ακυρότητας του εν λόγω σήματος για υπηρεσίες της κλάσης 42· ανάκληση της απόφασης αυτής σχετικά με τα έξοδα.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής ως απαράδεκτης.
 Λόγοι ακυρώσεως: Κυρίως, παράβαση των άρθρων 57 και 77α του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1) και προσβολή του δικαιώματος ακρόασης.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).