text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 19ης Δεκεμβρίου 2013 — Siemens AG (C-239/11 P), Mitsubishi Electric Corp. (C-489/11 P), Toshiba Corp. (C-498/11 P) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-239/11 P, C-489/11 P και C-498/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Σύμπραξη - Αγορά των έργων εξοπλισμού εξαγωγής με μόνωση αερίου - Κατανομή της αγοράς - Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 - Απόδειξη της παραβάσεως - Ενιαία και διαρκής παράβαση - Παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων - Αποδεικτική ισχύς δηλώσεων αντίθετων προς τα συμφέροντα του δηλούντος - Πρόστιμα - Βασικό ποσό για τον υπολογισμό τους - Έτος αναφοράς - Συντελεστής αποτροπής - Πλήρης δικαιοδοσία - Ισότητα μεταχειρίσεως - Δικαιώματα άμυνας - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)
 2014/C 52/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Siemens AG (εκπρόσωποι: I. Brinker, C. Steinle και M. Hörster, Rechtsanwälte (C-239/11 P)), Mitsubishi Electric Corp. (εκπρόσωποι: R. Denton, solicitor, και K. Haegeman, advocaat (C-489/11 P)), Toshiba Corp. (εκπρόσωποι: J. MacLennan, solicitor, A. Dawes, solicitor, A. Schulz, Rechtsanwalt και Σ. Σακελλαρίου, δικηγόρος (C-498/11))
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Α. Αντωνιάδη καθώς και R. Sauer, N. Khan και P. Van Nuffel)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της αντιδίκου κατ’ αναίρεση: Εποπτεύουσα αρχή της ΕΖΕΣ (εκπρόσωποι: M. Schneider και M. Μουστακαλή)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 3ης Μαρτίου 2011 — Siemens κατά Επιτροπής (Τ-110/07), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της πρώτης των αναιρεσειουσών με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως C(2006) 6762 τελικό της Επιτροπής, της 24ης Ιανουαρίου 2007, σχετικά με διαδικασία του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 101 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης) και του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ, στον βαθμό που αφορά σύμπραξη στην αγορά των έργων εξοπλισμού μεταγωγής με μόνωση αερίου ή, επικουρικώς, τη μείωση του προστίμου που επιβλήθηκε στην πρώτη εκ των αναιρεσειουσών — Προσβολή του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη και των δικαιωμάτων άμυνας, παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως — Παραμόρφωση του περιεχομένου των αποδεικτικών στοιχείων — Εσφαλμένη εφαρμογή των κανόνων περί παραγραφής — Παράβαση του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Siemens AG, τη Mitsubishi Electric Corp. και την Toshiba Corp. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 232 της 06.08.2011
 ΕΕ C 347 της 26.11.2011


text:
 12.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 220/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Βέλγιο) την 1η Ιουλίου 2009 — Βελγικό Δημόσιο κατά Nathalie de Fruytier
 (Υπόθεση C-237/09)
 2009/C 220/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείον: Βελγικό Δημόσιο
 Αναιρεσίβλητη: Nathalie de Fruytier
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Συνιστά η μεταφορά ανθρώπινων οργάνων και βιολογικών δειγμάτων, που πραγματοποιείται από ελεύθερο επαγγελματία για νοσηλευτικά ιδρύματα και ιατρικά εργαστήρια, παράδοση ανθρώπινων οργάνων, ανθρώπινου αίματος και γάλακτος, απαλλασσόμενη από τον φόρο προστιθέμενης αξίας βάσει του άρθρου 13, Α, παράγραφος 1, στοιχείο δ', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (1);
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/23
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Σεπτεμβρίου 2010 — Mohr & Sohn κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-131/07) (1)
 (Εσωτερική ναυσιπλοΐα - Μεταφορική ικανότητα των κοινοτικών στόλων - Προϋποθέσεις νηολογήσεως νέων σκαφών (κανόνας «νέο αντί παλαιού») - Απόφαση της Επιτροπής περί μη εφαρμογής της εξαιρέσεως που προβλέπεται όσον αφορά τα πλοία ειδικών χρήσεων - Άρθρο 4, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΚ) 718/1999)
 2010/C 301/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Paul Mohr & Sohn, Baggerei und Schiffahrt (Niederwalluf, Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. von Waldstein, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Braun και K. Simonsson)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως SG (2007) D/200972 της Επιτροπής, της 28ης Φεβρουαρίου 2007, περί μη εφαρμογής στην περίπτωση του σκάφους «Niclas» της εξαιρέσεως την οποία προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΚ) 718/1999 του Συμβουλίου, της 29ης Μαρτίου 1999, σχετικά με πολιτική ρύθμισης της μεταφορικής ικανότητας των κοινοτικών στόλων στην εσωτερική ναυσιπλοΐα για την προώθηση των μεταφορών διά της πλωτής οδού (ΕΕ L 90, σ. 1)
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Paul Mohr & Sohn, Baggerei und Schiffahrt στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) EE C 155 της 7.7.2007.


text:
 4.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/39
 Αναίρεση που άσκησε στις 18 Φεβρουαρίου 2016 ο Carlo De Nicola κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 18 Δεκεμβρίου 2015, στην υπόθεση F-128/11, De Nicola κατά ΕΤΕπ
 (Υπόθεση T-75/16 P)
 (2016/C 118/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Carlo De Nicola (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: G. Ferabecoli, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
 Αιτήματα
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να δεχθεί την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και, μεταρρυθμίζοντας εν όλω την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη, να αναιρέσει τα σημεία 1 και 2 του διατακτικού της και τις σκέψεις 1, 7 έως 25, 51 έως 52, 63 έως 76, 80, 84, 87 έως 88, 97 έως 98 και 101 έως 115 της ιδίας της διατάξεως·
 —
 κατά συνέπεια, να ακυρώσει όλες τις προσβαλλόμενες πράξεις και να υποχρεώσει την ΕΤΕπ σε αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη ο C. De Nicola, όπως είχε ζητηθεί με το εισαγωγικό δικόγραφο της προσφυγής-αγωγής, ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον ετέρου τμήματος του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, προκειμένου αυτό, με διαφορετική σύνθεση από εκείνη του τμήματος που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη, να αποφανθεί εκ νέου επί των σημείων που θα αποτελέσουν αντικείμενο αναιρέσεως·
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (μονομελές τμήμα), της 18ης Δεκεμβρίου 2015, De Nicola κατά Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (F-128/11).
 Οι λόγοι αναιρέσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρεμφερείς εκείνων που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-55/16 P, De Nicola κατά Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.
 Ο αναιρεσείων επισημαίνει ιδίως το παραδεκτό του αιτήματος ακυρώσεως των από 4 Ιουλίου και 12 Αυγούστου 2011 ηλεκτρονικών μηνυμάτων, καθώς και του αιτήματος ακυρώσεως της αποφάσεως της 6ης Σεπτεμβρίου 2011, με την οποία είχε απορριφθεί το αίτημα κινήσεως διαδικασίας συμβιβασμού.


text:
 30.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 107/25
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Φεβρουαρίου 2015 — Husky CZ κατά ΓΕΕΑ — Husky of Tostock (HUSKY)
 (Υπόθεση T-287/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία εκπτώσεως - Κοινοτικό λεκτικό σήμα HUSKY - Ουσιαστική χρήση του σήματος - Μερική έκπτωση - Παράταση προθεσμίας - Κανόνας 71, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 - Μετάφραση στη γλώσσα διαδικασίας])
 (2015/C 107/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Husky CZ s.r.o. (Πράγα, Δημοκρατία της Τσεχίας) (εκπρόσωπος: L. Lorenc, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: Π. Γερουλάκος και Ι. Harrington)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Husky of Tostock Ltd (Woodbridge, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 14ης Μαρτίου 2013 (υπόθεση R 748/2012-1), σχετικά με διαδικασία εκπτώσεως μεταξύ των Husky CZ s.r.o. και Husky of Tostock Ltd.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Husky CZ s.r.o. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 207 της 20.7.2013.


text:
C 101/18 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 26.4.2003
 και ελέγχου, ικανές να διασφαλίσουν την πραγματική τήρηση Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 των περιορισμών στις δυνατότητες αλιείας. Τα στοιχεία για τις βαλε η Επιτροπή Ανταγωνισμού, με απόφαση της 22ας Ια-
 υπερβάσεις στην αλίευση, που αναφέρθηκαν προηγουμένως, νουαρίου 2003, στην υπόθεση Συνεταιρισμός Φαρμακοποιών
 καταδεικνύουν ότι οι ισπανικές αρχές δεν έθεσαν αποτελεσμα- Αιτωλίας & Ακαρνανίας ΣΥΦΑΙΤ κ.λπ. κατά GLAXO-
 τικά σε εφαρμογή τα αναγκαία μέτρα ελέγχου για την SMITHKLINE ΑΕΒΕ (πρώην GLAXOWELLCOME ΑΕΒΕ)
 πρόληψη των υπερβάσεων, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις αλι-
 εύσεως χωρίς ποσόστωση, και συγκεκριμένα την κατάλληλη
 επιθεώρηση των εκφορτώσεων και της καταγραφής των
 αλιευμάτων και εκφορτώσεων. (Υπόθεση C-53/03)
 — Παράβαση του άρθρου 11, παράγραφος 2, του κανονισμού (2003/C 101/30)
 (ΕΟΚ) 2241/87 και του άρθρου 21, παράγραφος 2, του
 κανονισμού 2847/93: η Ισπανία δεν ενήργησε με επαρκή
 επιμέλεια σύμφωνα με τα στοιχεία που έλαβε σχετικά με τα
 αλιεύματα και την εξέλιξή τους, με συνέπεια η αλίευση των
 πληθυσμών, που αναφέρονται στις σχετικές αιτιολογημένες
 γνώμες για τις περιόδους 1990 και 1997, να απαγορευτεί Mε απόφαση της 2ας Ιανουαρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 πολύ αργά, όταν είχε ήδη σημειωθεί υπέρβαση των αντίστοι- Γραμματεία του ∆ικαστηρίου στις 5 Φεβρουαρίου 2003, η
 χων ποσοστώσεων. Επιτροπή Ανταγωνισμού ζητεί από το ∆ικαστήριο, στο πλαίσιο
 της διαφοράς μεταξύ Συνεταιρισμού Φαρμακοποιών Αιτωλίας &
 Ακαρνανίας ΣΥΦΑΙΤ κ.λπ. κατά GLAXOSMITHKLINE ΑΕΒΕ
 Η τήρηση των ποσοστώσεων αποτελεί αυτοτελή υποχρέωση,
 (πρώην GLAXOWELLCOME ΑΕΒΕ), που εκκρεμεί ενώπιόν του,
 η παράβαση της οποίας δεν εξαρτάται από την απόδειξη της
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 πρόκλησης ζημίας σε άλλα κράτη μέλη ή της διακυβεύσεως
 του επιδιωκόμενου σκοπού διατηρήσεως, λόγω διακινδυνεύ-
 σεως του αντίστοιχου πληθυσμού ιχθύων.
 1. H άρνηση μιας επιχείρησης με δεσπόζουσα θέση να ικανο-
 ποιήσει πλήρως τις παραγγελίες που της απευθύνουν οι
 χονδρέμποροι φαρμάκων, η οποία οφείλεται στην πρόθεσή
 — Παράβαση του άρθρου 1, παράγραφος 2, του κανονισμού της να περιορίσει την εξαγωγική τους δραστηριότητα και
 (ΕΟΚ) 2241/87 και του άρθρου 31 του κανονισμού (ΕΟΚ) μαζί με αυτή τη ζημιά που της προκαλεί το παράλληλο
 2847/93: οι ισπανικές αρχές δεν παρέθεσαν χρήσιμα και εμπόριο, είναι καθεαυτή καταχρηστική υπό την έννοια του
 αξιόπιστα στοιχεία για τις διώξεις κατά των υπευθύνων για άρθρου 82 ΕΚ; Επηρεάζεται η απάντηση στο ανωτέρω
 τις υπερβάσεις των ποσοστώσεων στην αλίευση ή για τα ερώτημα από το γεγονός ότι το παράλληλο εμπόριο καθίστα-
 αλιεύματα σε περιόδους που δεν υπήρχε ποσόστωση στα είδη ται ιδιαιτέρως επικερδές για τους χονδρεμπόρους εξαιτίας
 γάδος και σκουμπρί το 1991, γάδος το 1992, γάδος το των διαμορφουμένων με κρατική παρέμβαση διαφορετικών
 1993, γάδος το 1994, ιππόγλωσσα της Γροιλανδίας και τιμών στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλ. από το
 κοκκινόψαρο το 1995 και σε «άλλα είδη» το 1996. γεγονός ότι στην αγορά φαρμάκων δεν επικρατούν αμιγώς
 συνθήκες ανταγωνισμού αλλά ένα καθεστώς που διέπεται σε
 μεγάλο βαθμό από κρατικό παρεμβατισμό; Είναι εν τέλει
 καθήκον μιας Εθνικής Αρχής Ανταγωνισμού να εφαρμόζει
 τους κοινοτικούς κανόνες ανταγωνισμού με τον ίδιο τρόπο
 ( 1) Του Συμβουλίου, της 25ης Ιανουαρίου 1983, περί θεσπίσεως
 σε αγορές, οι οποίες λειτουργούν ανταγωνιστικά, και σε
 κοινοτικού καθεστώτος διατηρήσεως και διαχειρίσεως των αλιευτικών
 πόρων (ΕΕ L 24 της 27.01.1983, σ. 1).
 εκείνες, στις οποίες ο ανταγωνισμός στρεβλώνεται από
 ( 2) Του Συμβουλίου, της 20ής ∆εκεμβρίου 1992, για τη θέσπιση κρατικές παρεμβάσεις;
 κοινοτικού συστήματος για την αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια (ΕΕ
 L 389 της 31.12.1992, σ. 1).
 ( 3) Του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη θέσπιση ορισμένων 2. Εφόσον το ∆ικαστήριο θεωρήσει ότι ο περιορισμός του
 μέτρων ελέγχου για τις αλιευτικές δραστηριότητες (ΕΕ L 207 της παραλλήλου εμπορίου, για τους προεκτεθέντες λόγους, δεν
 29.7.1987, σ. 1). αποτελεί σε κάθε περίπτωση καταχρηστική πρακτική, όταν
 ( 4) Του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1993, για τη θέσπιση ασκείται από επιχείρηση με δεσπόζουσα θέση, πως θα
 συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΕΕ L 61 της αποτιμηθεί η τυχόν καταχρηστικότης; Ειδικότερα:
 20.10.1993, σ. 1).
 ( 5) Βάσει των επίσημων στοιχείων που απέστειλε η Ισπανία: το 1990,
 σύνολο υπερβάσεων 1 186,6 τόνοι· το 1991, σύνολο υπερβάσεων
 1 728 τόνοι· το 1992, σύνολο υπερβάσεων 2 196 τόνο· το 1993, 2.1. Είναι πρόσφορα το κριτήριο του ποσοστού υπέρβασης
 σύνολο υπερβάσεων 179 τόνοι· το 1994, σύνολο υπερβάσεων της κανονικής εγχώριας κατανάλωσης ή/και της ζημίας
 378 τόνοι· το 1995, σύνολο υπερβάσεων 3 209 τόνοι και 528 τόνοι που υφίσταται επιχείρηση με δεσπόζουσα θέση σε σχέση
 χωρίς ποσόστωση· το 1996, σύνολο υπερβάσεων 39 τόνοι και με τον όλο κύκλο εργασιών της και την όλη κερδοφορία
 23 τόνοι χωρίς ποσόστωση· το 1997, σύνολο υπερβάσεων 72 τόνοι. της; Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης πως προσδι-
 ορίζεται το ύψος του ως άνω ποσοστού υπέρβασης και
 το ύψος της ως άνω ζημίας, το τελευταίο ως ποσοστό
 στον κύκλο εργασιών και στο σύνολο των κερδών,
 πέραν του οποίου καθίσταται καταχρηστική ή μη η εν
 λόγω συμπεριφορά;
 ---pagebreak--- 26.4.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 101/19
 2.2. Ειναι πρόσφορη μία προσέγγιση στάθμισης συμφε- Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 ρόντων και, σε καταφατική απάντηση, ποιά είναι τα του Ηνωμένου Βασιλείου Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας
 συμφέροντα που θα αποτελέσουν αντικείμενο σύγκρι- Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2003
 σης. Ειδικότερα:
 α) επηρεάζεται η απάντηση εκ του ότι ο τελικός (Υπόθεση C-62/03)
 καταναλωτής-ασθενής περιορισμένο οικονομικό
 όφελος έχει από το παράλληλο εμπόριο,
 (2003/C 101/32)
 β) λαμβάνονται, και σε ποιό βαθμό, υπόψη τα συμφέ-
 ροντα των κοινωνικοασφαλιστικών οργανισμών
 για φθηνότερα φάρμακα;
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 2.3. Ποιά άλλα κριτήρια και ποιές άλλες προσεγγίσεις τους Χ. Lewis και Μ. Κωνσταντινίδη, άσκησε στις 14 Φεβρουαρίου
 θεωρούνται πρόσφορα/ες εν προκειμένω; 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προσφυγή κατά του Ηνωμένου Βασιλείου Μεγάλης Βρετανίας και
 Βόρειας Ιρλανδίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του Ηνωμένου Βασιλείου Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας
 1) να αναγνωρίσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο Μεγάλης Βρετανίας
 Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2003
 και Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να λάβει όλα τα
 αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς τις υποχρεώσεις
 (Υπόθεση C-61/03) του που απορρέουν από τα άρθρα 1, στοιχεία α', ε' και στ',
 2, παράγραφος 1, στοιχείο β', 3, 4, 5, 7, 8, 12, 13 και 14
 (2003/C 101/31) της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί των στερεών
 αποβλήτων ( 1), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία
 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991 (2),
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή και
 τους L. Ström και Χ. Lewis άσκησε στις 14 Φεβρουαρίου 2003 από τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας·
 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 κατά του Ηνωμένου Βασιλείου Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας 2) να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο Μεγάλης Βρετανίας και
 Ιρλανδίας. Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να αναγνωρίσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο Μεγάλης Βρετανίας Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 και Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να υποβάλει στην
 Επιτροπή γενικά στοιχεία περί ενός σχεδίου διαθέσεως
 ραδιενεργών καταλοίπων με οποιαδήποτε μορφή τα οποία
 Η οδηγία 91/156/ΕΟΚ επιτάσσει στα κράτη μέλη τη θέσπιση των
 προέρχονται από τις εργασίες παροπλισμού του
 αντιδραστήρα Jason, παρέβη τις υποχρεώσεις του που αναγκαίων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων
 απορρέουν από το άρθρο 37 της Συνθήκης Ευρατόμ, και· για τη συμμόρφωσή τους προς αυτήν το αργότερο μέχρι την
 1η Απριλίου 1993, καθώς και τη σχετική ενημέρωση της Επιτρο-
 — να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο Μεγάλης Βρετανίας και πής. Το άρθρο 2, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας ορίζει ότι
 Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα. τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τις κύριες διατάξεις
 του εθνικού δικαίου που θεσπίζουν στο πεδίο εφαρμογής της
 οδηγίας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κατόπιν εξετάσεως της εθνικής νομοθεσίας που, κατά τη σχετική
 Η Επιτροπή έχει σχηματίσει τη γνώμη ότι το Ηνωμένο Βασίλειο κοινοποίηση, μετέφερε στο εθνικό δίκαιο την οδηγία η Επιτροπή
 παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από διαπίστωσε αντιφάσεις και κενά, συμπεραίνοντας ότι δεν μεταφέρ-
 το άρθρο 37 της Συνθήκης Ευρατόμ, κατά τις οποίες υποχρεούται θηκαν ορθά στο εθνικό δίκαιο τα άρθρα 1, στοιχεία α', ε' και στ',
 να παράσχει στην Επιτροπή γενικά στοιχεία σχετικά με σχέδιο 2, παράγραφος 1, στοιχείο β', 3, 4, 5, 7, 8, 12, 13 και 14 της
 διαθέσεως ραδιενεργών καταλοίπων με οποιαδήποτε μορφή τα οδηγίας.
 οποία προέρχονται από τις εργασίες παροπλισμού του
 αντιδραστήρα Jason, με αποτέλεσμα η Επιτροπή να βρίσκεται σε
 αδυναμία να εξακριβώσει αν η εφαρμογή ενός τέτοιου σχεδίου (1 ) ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86.
 ενδέχεται να οδηγήσει σε ραδιενεργό μόλυνση των υδάτων, του (2 ) ΕΕ L 78, σ. 32.
 εδάφους ή του αέρα άλλου κράτους μέλους.


text:
 9.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/8
 Αναίρεση που άσκησαν στις 10 Φεβρουαρίου 2012 η Quinn Barlo Ltd, η Quinn Plastics NV και η Quinn Plastics GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 30 Νοεμβρίου 2011 στην υπόθεση T-208/06, Quinn Barlo Ltd, Quinn Plastics NV και Quinn Plastics GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-70/12 P)
 2012/C 165/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Quinn Barlo Ltd, Quinn Plastics NV και Quinn Plastics GmbH (εκπρόσωποι: F. Wijckmans και M. Visser, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των αναιρεσειουσών
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου καθόσον με αυτή διαπιστώνεται ότι οι προσφεύγουσες παρέβησαν το άρθρο 101 ΣΛΕΕ και, συνακόλουθα, δεν ακυρώνεται το άρθρο 1 της αποφάσεως της Επιτροπής όσον αφορά τις προσφεύγουσες,
 —
 επικουρικώς, να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου καθόσον, στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς του πλήρους δικαιοδοσίας, το Γενικό Δικαστήριο μείωσε μόνον κατά 10 % το αρχικό ποσό του προστίμου και δεν προέβη σε ακύρωση του τμήματος της αποφάσεως της Επιτροπής βάσει του οποίου συμπεριελήφθη στον υπολογισμό του προστίμου προσαύξηση λόγω της διάρκειας της παραβάσεως,
 —
 επικουρικώς, να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, καθόσον δεν ακύρωσε το τμήμα της αποφάσεως της Επιτροπής με το οποίο, στο πλαίσιο της διαφοροποιημένης μεταχειρίσεως, μειώθηκε κατά 25 % το αρχικό ποσό του προστίμου και να καθορίσει, στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς του πλήρους δικαιοδοσίας, μεγαλύτερο ποσοστό το οποίο να αντικατοπτρίζει την έλλειψη ευθύνης των νυν αναιρεσειουσών όσον αφορά τις πτυχές της συμπράξεως που αφορούσαν τις ενώσεις για χύτευση από PMMA ή τα είδη υγιεινής από PMMA, διασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό ότι η μεγαλύτερη μείωση είναι σύμφωνη με τη γενική αρχή της αναλογικότητας,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η Quinn Barlo Ltd, η Quinn Plastics NV και η Quinn Plastics GmbH ζητούν την αναίρεση, στην έκταση που καθορίζεται με την αίτησή τους αναιρέσεως, της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο, στις 30 Νοεμβρίου 2011, στην υπόθεση T-208/06, Quinn Barlo Ltd, Quinn Plastics NV και Quinn Plastics GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου αφορά φερόμενη σύμπραξη συνιστάμενη σε ένα σύνολο αντίθετων προς τον ανταγωνισμό συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών στον τομέα των μεθακρυλικών ενώσεων [απόφαση C(2006) 2098 τελικό της Επιτροπής, της 31ης Μαΐου 2006, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/F/38.645 — Μεθακρυλικές ενώσεις)]. Με την απόφαση διαπιστώνεται ότι η Quinn Barlo Ltd, η Quinn Plastics NV και η Quinn Plastics GmbH παρέβησαν το άρθρο 81 ΕΚ και το άρθρο 53 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ) μετέχοντας σε σύνολο συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών οι οποίες αφορούσαν τα στερεά φύλλα από πολυμεθακρυλικό μεθύλιο και κρίνεται ότι οι ως άνω εταιρίες ευθύνονται για συμμετοχή στη σύμπραξη κατά το διάστημα από τον Απρίλιο 1998 μέχρι το τέλος Οκτωβρίου 1998 και από την 24η Φεβρουαρίου 2000 μέχρι την 21η Αυγούστου 2000.
 Προς στήριξη της αιτήσεώς τους αναιρέσεως, Η Quinn Barlo Ltd, η Quinn Plastics NV και η Quinn Plastics GmbH προβάλλουν τρεις λόγους.
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο, καθόσον έκρινε ότι υφίστατο παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΛΕ, εφάρμοσε εσφαλμένα το δίκαιο της Ένωσης και/ή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 2 του κανονισμού 1/2003 (1). Τόσο η Επιτροπή όσο και το Γενικό Δικαστήριο υιοθέτησαν τη νομική άποψη ότι η παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ αποδείχθηκε επαρκώς κατά νόμο με την εφαρμογή ενός νομικού κριτηρίου που συνίστατο στο ότι i) αποδείχθηκε ότι οι προσφεύγουσες ήταν παρούσες στις τέσσερις συναντήσεις και ii) δεν αποδείχθηκε η δημόσια αποστασιοποίηση των προσφευγουσών όσον αφορά το περιεχόμενο των εν λόγω συναντήσεων. Κατ’ αυτό τον τρόπο, τόσο η Επιτροπή όσο και το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβαν υπόψη αντικειμενικές και μη αμφισβητούμενες εκτιμήσεις από τις οποίες αποδεικνύεται ότι το νομικό αυτό κριτήριο ήταν ακατάλληλο και, εν πάση περιπτώσει, ανεπαρκές προκειμένου να διαπιστωθεί ότι οι προσφεύγουσες είχαν παραβεί το άρθρο 101 ΣΛΕΕ. Κατά συνέπεια, εφαρμόζοντας το κριτήριο αυτό, η Επιτροπή και το Γενικό Δικαστήριο δεν τήρησαν το άρθρο 2 του κανονισμού 1/2003 και δεν απέδειξαν επαρκώς κατά νόμο την ύπαρξη παραβάσεως του άρθρου 101 ΣΛΕΕ.
 Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως περιλαμβάνει δύο σκέλη. Με το πρώτο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως, που προβάλλεται επικουρικώς, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον δεν τήρησε τη γενική αρχή του τεκμηρίου αθωότητας κατά τη διόρθωση της εκτιμήσεως της Επιτροπής αναφορικά με τη διάρκεια της φερόμενης παραβάσεως. Λόγω του γενικού τεκμηρίου αθωότητας, το Γενικό Δικαστήριο δεν μπορούσε να παρατείνει τη διάρκεια της πρώτης περιόδου της προβαλλόμενης συμμετοχής πέραν της ημερομηνίας της δεύτερης συναντήσεως. Το δεύτερο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως, που προβάλλεται επικουρικώς, στηρίζεται στο ότι η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου να αυξήσει, στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς του πλήρους δικαιοδοσίας, κατά 10 % το αρχικό ποσό είναι νομικώς εσφαλμένη, δεδομένου ότι παραβιάζει τις γενικές αρχές της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ίσης μεταχειρίσεως. Σε σχέση με αμφότερα τα ανωτέρω σκέλη του δεύτερου λόγου αναιρέσεως, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 23, παράγραφος 3, του κανονισμού 1/2003.
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, που προβάλλεται επικουρικώς, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθό μέτρο επικύρωσε τη μείωση κατά 25 % σε σχέση με το βασικό ποσό και αρνήθηκε να χορηγήσει πρόσθετη μείωση. Ενεργώντας με τον τρόπο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 23, παράγραφος 3, του κανονισμού 1/2003 και την αρχή της αναλογικότητας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/40
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Krefeld (Γερμανία) στις 4 Ιουλίου 2014 — Jaouad El Majdoub κατά CarsOnTheWeb.Deutschland GmbH
 (Υπόθεση C-322/14)
 2014/C 315/65
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Krefeld
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Jaouad El Majdoub
 Εναγομένη: CarsOnTheWeb.Deutschland GmbH
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πληροί το λεγόμενο «click wrapping» τις απαιτήσεις περί διαβιβάσεως δια της ηλεκτρονικής οδού κατά την έννοια του άρθρου 23, παράγραφος 2, του κανονισμού για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (1);
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, ΕΕ 2001, L 12, σ. 1.


text:
 1.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 154/12
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht στις 21 Απριλίου 2006 — Matthias Kruck κατά Landkreis Potsdam-Mittelmark
 (Υπόθεση C-192/06)
 (2006/C 154/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Matthias Kruck
 Καθού: Landkreis Potsdam-Mittelmark
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Πρέπει το άρθρο 9, παράγραφοι 2 έως 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3887/92 (1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1648/95 (2), να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η μέγιστη επιφάνεια, η οποία λαμβάνεται υπόψη για την καταβολή αντισταθμιστικών πληρωμών λόγω της προσωρινής παύσεως της καλλιέργειας γαιών βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 6, περίοδοι 2 και 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1765/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2989/95 (3), υπολογίζεται βάσει των αροτριαίων εκτάσεων που αναγράφονται στην αίτηση περί καταβολής αντισταθμιστικών πληρωμών ή βάσει των πράγματι καθορισθεισών εκτάσεων;
 (1) ΕΕ L 391, σ. 36.
 (2) ΕΕ L 156, σ.27.
 (3) ΕΕ L 312, σ. 5.


text:
C 202/36 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.8.2002
 — να θεωρη ́σει την περι ́οδο μεταξυ ́ 8ης και 31ης Ιουλι ́ου 2000 Απο ́φαση του εξεταστη ́: Απο ́ρριψη της αιτη ́σεως καταχω-
 ως περι ́οδο αναρρωτικη ́ς αδει ́ας· ρι ́σεως
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της προσφυγη ́ς
 εξο ́δων. προσφυγω ́ν:
 Λο ́γοι ακυρω ́σεως: Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́γρα-
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα φος 1, στοιχει ́ο β', του κανονισμου ́
 (ΕΚ) 40/94 (1)· Η προσφευ ́γουσα
 ισχυρι ́ζεται ο ́τι το ση ́μα ́εχει διακρι-
 Κατα ́ την υποβολη ́ απο ́ την προσφευ ́γουσα ιατρικου ́ πιστοποιητι- τικο ́ χαρακτη ́ρα.
 κου ́ βεβαιου ́ντος ο ́τι η ́ταν ανι ́κανη προς εργασι ́α για ́εναν μη ́να, η
 προσφευ ́γουσα δη ́λωσε στην Επιτροπη ́ ο ́τι επιθυμου ́σε να κα ́νει
 χρη ́ση του πιστοποιητικου ́ αυτου ́ μο ́νο για την περι ́οδο μιας (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλι ́ου της 20.12.1993 για το
 εβδομα ́δας, το δε υπο ́λοιπο δια ́στημα του μη ́να να θεωρηθει ́ ως κοινοτικο ́ ση ́μα (EE L 11, σ. 1).
 τμη ́μα της ετη ́σιας αδει ́ας της. Στη συνε ́χεια, η προσφευ ́γουσα
 ζη ́τησε ολο ́κληρη η ανωτε ́ρω περι ́οδος να θεωρηθει ́ ως αναρρωτικη ́
 α ́δεια και, επομε ́νως, να μην υπολογιστει ́ στην ετη ́σια α ́δεια ́ της.
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς της, η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει
 παρα ́βαση του α ́ρθρου 59 του ΚΥΚ, εσφαλμε ́νη εκτι ́μηση των Προσφυγη ́ του Michel Van Beek κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 πραγματικω ́ν περιστατικω ́ν, κατα ́χρηση εξουσι ́ας, ́ελλειψη αιτιολο- Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 24 Ιουνι ́ου 2002
 γι ́ας και προσβολη ́ των δικαιωμα ́των α ́μυνας καθω ́ς και παραβι ́αση
 των αρχω ́ν της χρηστη ́ς διοικη ́σεως και με ́ριμνας. (Υπο ́θεση Τ-199/02)
 (2002/C 202/60)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Προσφυγη ́ της G.D. Searle LLC κατα ́ του Γραφει ́ου εναρμονι ́-
 σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς, που ασκη ́θηκε Ο Michel Van Beek, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενος απο ́
 στις 21 Ιουνι ́ου 2002 τους δικηγο ́ρους Albert Coolen, Jean-Nöel Louis και Étienne
 Marchal, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον
 (Υπο ́θεση T-192/02) του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 24 Ιουνι ́ου
 2002, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 (2002/C 202/59) τη ́των.
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς να μην τον
 Η G.D. Searle LLC, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Graham προαγα ́γει στον βαθμο ́ Α4, αναφορικα ́ με το ́ετος προαγωγω ́ν
 Farrington, Solicitor, α ́σκησε στις 21 Ιουνι ́ου 2002 ενω ́πιον του 2001·
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του
 Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς. — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 του καθου ́ της 10ης Απριλι ́ου 2002·
 Ο προσφευ ́γων στην υπο ́ κρι ́ση υπο ́θεση, υπα ́λληλος βαθμου ́ Α5,
 — να υποχρεω ́σει το καθου ́ να αναπε ́μψει την αι ́τηση καταχω- προσβα ́λλει την α ́ρνηση της Α∆Α να τον προαγα ́γει στον βαθμο ́
 ρι ́σεως που ει ́χε υποβα ́λει στην υπηρεσι ́α εξετα ́σεως για Α4, αναφορικα ́ με το ́ετος προαγωγω ́ν 2001.
 επανεξε ́ταση του κοινοτικου ́ ση ́ματος με αριθμο ́ 1299833.
 Προς στη ́ριξη των ισχυρισμω ́ν του, o προσφευ ́γων επικαλει ́ται
 τους ακο ́λουθους λο ́γους:
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως·
 Σχετικο ́ κοινοτικο ́ ση ́μα: Το εικονιστικο ́ ση ́μα με αριθμο ́ — παρα ́βαση του α ́ρθρου 45 του ΚΥΚ καθω ́ς και παραβι ́αση
 αιτη ́σεως 1299833. των αρχω ́ν της ́σηςι μεταχειρι ́σεως και της προσδοκι ́ας για
 Προϊο ́ντα και υπηρεσι ́ες: Ορισμε ́να προϊο ́ντα της κατηγορι ́ας την ολοκλη ́ρωση της σταδιοδρομι ́ας, ομοι ́ως δε και της
 5: φαρμακευτικα ́ παρασκευα ́σματα αρχη ́ς της χρηστη ́ς διοικη ́σεως και ευ ́ρυθμης διοικη ́σεως.
 που λειτουργου ́ν ως αντιφλεγμο-
 νω ́δη αναλγητικα ́.


text:
 8.4.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 102/5
 Το ζη ́τημα κατα ́ πο ́σον η εκ με ́ρους ξενοδοχειακη ́ς μονα ́δας λη ́ψη 2) Ασφαλιστικα ́ με ́τρα μπορου ́ν να διαταχθου ́ν απο ́ εθνικο ́
 τηλεοπτικω ́ ν σημα ́των με ́ση δορυφο ́ρου ́η με ́σω επιγει ́ου δικτυ ́ου δικαστη ́ριο ́εναντι μη κοινοτικη ́ς αρχη ́ς, ́οταν υπα ́ρχει ́αμεσος
 και η καλωδιακη ́ διανομη ́ τους στα δια ́φορα δωμα ́τια του ξενοδο- κι ́νδυνος παραβια ́σεως του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, μο ́νον εφο ́σον:
 χει ́ου πρε ́πει να θεωρει ́ται ως πρα ́ξη «παρουσια ́σεως στο κοινο ́»
 ́η ως «λη ́ψη απο ́ το κοινο ́» δεν ρυθμι ́ζεται απο ́ την οδηγι ́α — το δικαστη ́ριο αυτο ́ ́εχει σοβαρε ́ς αμφιβολι ́ες ως προς
 93/83/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1993, περι ́ το κυ ́ρος των κοινοτικω ́ ν διατα ́ξεων τις οποι ́ες εκτελει ́
 συντονισμου ́ ορισμε ́νων κανο ́νων ́οσον αφορα ́ το δικαι ́ωμα του η αρχη ́ αυτη ́ και εφο ́σον, στην περι ́πτωση που το
 δημιουργου ́ και τα συγγενικα ́ δικαιω ́ ματα που εφαρμο ́ζονται στις ∆ικαστη ́ριο δεν ́εχει ́ηδη επιληφθει ́ ερωτη ́ματος σχετικου ́
 δορυφορικε ́ς ραδιοτηλεοπτικε ́ς μεταδο ́σεις και την καλωδιακη ́ με το κυ ́ρος των επι ́μαχων στην κυ ́ρια δι ́κη διατα ́ξεων,
 αναμετα ́δοση, και, επομε ́νως, το ζη ́τημα αυτο ́ πρε ́πει να εκτιμα ́ται το δικαστη ́ριο αυτο ́ του υποβα ́λει σχετικο ́ ερω ́ τημα,
 κατα ́ το εθνικο ́ δι ́καιο.
 — συντρε ́χει περι ́πτωση επει ́γοντος, ο δε αιτω ́ ν απειλει ́ται
 με βαρει ́α και ανεπανο ́ρθωτη ζημι ́α, και
 (1) EE C 299 της 26.9.1998.
 — το εν λο ́γω δικαστη ́ριο λα ́βει δεο ́ντως υπο ́ψη το συμφε ́-
 ρον της Κοινο ́τητας.
 Το γεγονο ́ς ́οτι τα ασφαλιστικα ́ αυτα ́ με ́τρα προ ́κειται να
 διαταχθου ́ν ́εναντι αρχη ́ς υπερπο ́ντιας χω ́ ρας ́η υπερπο ́ντιου
 εδα ́φους απο ́ δικαστη ́ριο κρα ́τους με ́λους συ ́μφωνα με τις
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ διατα ́ξεις της εσωτερικη ́ς ́εννομης τα ́ξης του δεν μεταβα ́λλει
 τις προϋποθε ́σεις υπο ́ τις οποι ́ες πρε ́πει να διασφαλι ́ζεται
 της 8ης Φεβρουαρι ́ου 2000 κατα ́ τη διαδικασι ́α των ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων η προστασι ́α
 των ιδιωτω ́ ν ενω
 ́ πιον των εθνικω ́ ν δικαστηρι ́ων, ́οταν η
 στην υπο ́θεση C-17/98 (αι ́τηση του Arrondissements- ́ενδικη διαφορα ́ στηρι ́ζεται στο κοινοτικο ́ δι ́καιο.
 rechtbank te ’s-Gravenhage για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως): Emesa Sugar (Free Zone) NV κατα ́ Aruba (1)
 (1) EE C 94 της 28.3.1998.
 («Καθεστω ́ ς συνδε ́σεως των υπερποντι ́ων χορω ́ ν και
 εδαφω ́ ν — Απο ́φαση 97/803/ΕΚ — Εισαγωγε ́ς ζα ́ χαρης
 — Σω ́ ρευση καταγωγω ́ ν ΑΚΕ/ΥΧΕ — Εκτι ́μηση του
 κυ ́ρους — Εθνικο ́ δικαστη ́ριο — Ασφαλιστικα ́ με ́τρα»)
 (2000/C 102/07) ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 της 10ης Φεβρουαρι ́ου 2000
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») στην υπο ́θεση C-50/96 (αι ́τηση του Landesarbeitsgericht
 Hamburg για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 Στην υπο ́θεση C-17/98 με αντικει ́μενο αι ́τηση του Deutsche Telekom AG κατα ́ Lilli L. Schröder(1)
 Arrondissementsrechtbank te ’s-Gravenhage (Κα ́τω Χω ́ρες) προς
 το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ («Iσο ́τητα αμοιβω ́ ν μεταξυ ́ ανδρω ́ ν και γυναικω ́ ν εργα-
 (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της ζομε ́νων — 'Αρθρο 119 της Συνθη ́κης ΕΚ (τα α ́ ρθρα 117
 διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ ́εως 120 της Συνθη ́κης ΕΚ αντικαταστα ́ θηκαν με τα α ́ρθρα
 Emesa Sugar (Free Zone) NV και Aruba, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς 136 ΕΚ ́εως 143 ΕΚ) — Πρωτο ́κολλο επι ́ του α ́ ρθρου 119
 αποφα ́σεως ως προς το κυ ́ρος της αποφα ́σεως 97/803/ΕΚ του της Συνθη ́κης ΕΚ — Επαγγελματικα ́ συστη ́ματα κοινω-
 Συμβουλι ́ου, της 24ης Νοεμβρι ́ου 1997, για την ενδια ́μεση νικη ́ς ασφαλι ́σεως — Αποκλεισμο ́ς μερικω ́ ς απασχολουμε ́-
 αναθεω ́ρηση της απο ́φασης 91/482/ΕΟΚ σχετικα ́ με τη συ ́νδεση νων εργαζομε ́νων απο ́ την υπαγωγη ́ σε επαγγελματικο ́
 των υπερποντι ́ων χωρω ́ν και εδαφω ́ν με την Ευρωπαϊκη ́ Οικονομικη ́ συ ́στημα που παρε ́χει τη δυνατο ́τητα συμπληρωματικη ́ς
 Κοινο ́τητα (EE L 329, σ. 50), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους συντα ́ ξεως — Αναδρομικη ́ υπαγωγη ́ — ∆ικαι ́ωμα συντα ́-
 G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, J. C. Moitinho de Almeida ξεως — Σχε ́σεις μεταξυ ́ του εθνικου ́ και του κοινοτικου ́
 και D. A. O. Edward, προε ́δρους τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn, δικαι ́ου»)
 J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, H. Ragnemalm και
 M. Wathelet (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: (2000/C 102/08)
 D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λ-
 ληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 8 Φεβρουαρι ́ου 2000 απο ́φαση (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απο ́ την εξε ́ταση των υποβληθε ́ντων ερωτημα ́των δεν προε ́- (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 κυψαν στοιχει ́α ικανα ́ να θι ́ξουν το κυ ́ρος της αποφα ́σεως στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 97/803/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 24ης Νοεμβρι ́ου 1997,
 για την ενδια ́μεση αναθεω ́ ρηση της απο ́φασης 91/482/ΕΟΚ Στην υπο ́θεση C-50/96, με αντικει ́μενο αι ́τηση του
 σχετικα ́ με τη συ ́νδεση των υπερποντι ́ων χωρω ́ ν και εδαφω ́ν Landesarbeitsgericht Hamburg (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 με την Ευρωπαϊκη ́ Οικονομικη ́ Κοινο ́τητα. κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου
 ---pagebreak--- C 102/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.4.2000
 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητει ́ται, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Deutsche
 Telekom AG και Lilli L. Schröder, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς (ε ́κτο τμη ́μα)
 αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 119 της Συνθη ́κης
 ΕΚ (τα α ́ρθρα 117 ́εως 120 της Συνθη ́κης ΕΚ αντικαταστα ́θηκαν
 απο ́ τα α ́ρθρα 136 ΕΚ ́εως 143 ΕΚ), καθω ́ς και του πρωτοκο ́λλου της 10ης Φεβρουαρι ́ου 2000
 σχετικα ́ με το α ́ρθρο 119 της Συνθη ́κης για την ́δρυση ι της
 Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας που ́εχει προσαρτηθει ́ ως παρα ́ρτημα στη στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-234/96 και C-235/96
 Συνθη ́κη ΕΚ, το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους (αι ́τηση του Landesarbeitsgericht Hamburg για την ́εκδοση
 R. Schintgen (εισηγητη ́), προ ́εδρο του δευτε ́ρου τμη ́ματος, προε- προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Deutsche Telekom AG κατα ́
 δρευ ́οντα του ́εκτου τμη ́ματος, G. Hirsch και H. Ragnemalm, Agnes Vick (C-234/96), Ute Conze (C-235/96) (1)
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: Γ. Κοσμα ́ς, γραμματε ́ας: H.
 A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 10 Φεβρουαρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: («Iσο ́τητα αμοιβω ́ ν μεταξυ ́ ανδρω ́ ν και γυναικω ́ ν εργα-
 ζομε ́νων — 'Αρθρο 119 της Συνθη ́κης ΕΚ (τα α ́ ρθρα 117
 1) Ο αποκλεισμο ́ς των μερικω ́ ν απασχολουμε ́νων εργαζομε ́νων ́εως 120 της Συνθη ́κης ΕΚ αντικαταστα ́ θηκαν απο ́ τα
 απο ́ επαγγελματικο ́ συ ́στημα συντα ́ξεων, ́οπως αυτο ́ για το ́ ρθρα 136 ΕΚ ́εως 143 ΕΚ) — Πρωτο ́κολλο επι ́ του
 α
 οποι ́ο προ ́κειται στην κυ ́ρια δι ́κη, συνιστα ́ ́εμμεση δια ́κριση ́ ρθρου 119 της Συνθη
 α ́κης ΕΚ — Επαγγελματικα ́ συστη ́-
 απαγορευο ́μενη απο ́ το ́αρθρο 119 της Συνθη ́κης ΕΚ (τα ματα κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως — Αποκλεισμο ́ς μερικω ́ν
 ́αρθρα 117 ́εως 120 της Συνθη ́κης ΕΚ αντικαταστα ́θηκαν απασχολου ́με ́νων εργαζομε ́νων απο ́ την υπαγωγη ́ σε επαγ-
 απο ́ τα ́αρθρα 136 ΕΚ ́εως 143 ΕΚ) ́οταν το με ́τρο αυτο ́ γελματικο ́ συ ́στημα που παρε ́χει τη δυνατο ́τητα συμπλη-
 πλη ́ττει, κατα ́ ποσοστο ́, σημαντικα ́ υψηλο ́τερο αριθμο ́ γυναι- ρωματικη ́ς συντα ́ ξεως — Αναδρομικη ́ υπαγωγη ́ —
 κω ́ ν εργαζομε ́νων απο ́ ́ο,τι ανδρω ́ ν εργαζομε ́νων και δεν ∆ικαι ́ωμα συντα ́ ξεως — Σχε ́σεις μεταξυ ́ του εθνικου ́ και
 δικαιολογει ́ται απο ́ παρα ́γοντες αντικειμενικου ́ς και ξε ́νους του κοινοτικου ́ δικαι ́ου»)
 προς οποιαδη ́ποτε δια ́κριση βασιζο ́μενη στο φυ ́λο.
 2) Στην περι ́πτωση που αποκλεισμο ́ς των μερικω ́ ν απασχολου- (2000/C 102/09)
 με ́νων εργαζομε ́νων απο ́ επαγγελματικο ́ συνταξιοδοτικο ́
 συ ́στημα συνιστα ́ ́εμμεση δια ́κριση απαγορευο ́μενη απο ́ το
 ́αρθρο 119 της Συνθη ́κης, η δυνατο ́τητα επικλη ́σεως του (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 αμε ́σου αποτελε ́σματος του εν λο ́γω ́αρθρου περιορι ́ζεται
 διαχρονικω ́ ς, υπο ́ την ́εννοια ́οτι οι περι ́οδοι υπηρεσι ́ας των
 εν λο ́γω εργαζομε ́νων λαμβα ́νονται υπο ́ψη μο ́νον απο ́ της (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 8ης Απριλι ́ου 1976, ημερομηνι ́ας εκδο ́σεως της αποφα ́σεως στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Defrenne II (43/75), ́οσον αφορα ́ την αναδρομικη ́ υπαγωγη ́
 τους σ' ́ενα τε ́τοιο συ ́στημα και τον υπολογισμο ́ των παροχω ́ν Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-234/96 και C-235/96, με
 που δικαιου ́νται, εξαιρουμε ́νων εκει ́νων των εργαζομε ́νων αντικει ́μενο αιτη ́σεις του Landesarbeitsgericht Hamburg (Γερμα-
 και των ελκο ́ντων εξ αυτω ́ ν δικαιω ́ ματα οι οποι ́οι, πριν απο ́ νι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 117 της
 την ημερομηνι ́α αυτη ́, ́ασκησαν ́ενδικη προσφυγη ́ ́η υπε ́βαλαν Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με τις οποι ́ες ζητει ́ται, στο
 ισοδυ ́ναμη ́ενσταση. πλαι ́σιο των διαφορω ́ν που εκκρεμου ́ν ενω ́πιον του αιτου ́ντος
 3) Ο διαχρονικο ́ς περιορισμο ́ς της δυνατο ́τητας επικλη ́σεως του δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Deutsche Telekom AG και Agnes Vick
 αμε ́σου αποτελε ́σματος του ́αρθρου 119 της Συνθη ́κης, που (C-234/96), Ute Conze (C-235/96), η ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 προκυ ́πτει απο ́ την απο ́φαση Defrenne II, δεν εμποδι ́ζει την αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 119 της Συνθη ́κης
 εφαρμογη ́ διατα ́ξεων της εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας που καθιε- ΕΚ (τα α ́ρθρα 117 ́εως 120 της Συνθη ́κης ΕΚ αντικαταστα ́θηκαν
 ρω ́ νουν μια αρχη ́ ισο ́τητας, δυνα ́μει της οποι ́ας, σε απο ́ τα α ́ρθρα 136 ΕΚ ́εως 143 ΕΚ), καθω ́ς και του προτοκο ́λλου
 περιπτω ́ σεις ́οπως αυτη ́ς της κυ ́ριας δι ́κης, οι μερικω ́ ς απασχο- σχετικα ́ με το α ́ρθρο 119 της Συνθη ́κης για την ́δρυση ι της
 λου ́μενοι εργαζο ́μενοι δικαιου ́νται να υπαχθου ́ν αναδρομικω ́ς Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας, που ́εχει προσαρτηθει ́ ως παρα ́ρτημα στη
 σε επαγγελματικο ́ συνταξιοδοτικο ́ συ ́στημα και να λα ́βουν Συνθη ́κη ΕΚ, το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 συ ́νταξη στο πλαι ́σιο αυτου ́ του συστη ́ματος. R. Schintgen (εισηγητη ́), προ ́εδρο του δευτε ́ρου τμη ́ματος, προε-
 δρευ ́οντος του ́εκτου τμη ́ματος, G. Hirsch και H. Ragne-
 4) Το κοινοτικο ́ δι ́καιο, και ιδι ́ως η αρχη ́ της απαγορευ ́σεως malm, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: Γ. Κοσμα ́ς, γραμματε ́ας:
 των διακρι ́σεων λο ́γω ιθαγε ́νειας και το ́αρθρο 119 της H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 Συνθη ́κης, δεν απαγορευ ́ουν την εφαρμογη ́ διατα ́ξεων κρα ́- 10 Φεβρουαρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 τους με ́λους που καθιερω ́ νουν μια αρχη ́ ισο ́τητας δυνα ́μει
 της οποι ́ας, σε περιπτω ́ σεις ́οπως αυτε ́ς της κυ ́ρια δι ́κης, οι 1) Ο διαχρονικο ́ς περιορισμο ́ς της δυνατο ́τητας επικλη ́σεως του
 μερικω ́ ς απασχολου ́μενοι εργαζο ́μενοι δικαιου ́νται να υπαχ- αμε ́σου αποτελε ́σματος του ́αρθρου 119 της Συνθη ́κης ΕΚ
 θου ́ν αναδρομικω ́ ς σε επαγγελματικο ́ συνταξιοδοτικο ́ (τα ́αρθρα 117 ́εως 120 της Συνθη ́κης ΕΚ αντικαταστα ́θηκαν
 συ ́στημα και να λα ́βουν συ ́νταξη στο πλαι ́σιο αυτου ́ του απο ́ τα ́αρθρα 136 ΕΚ ́εως 143 ΕΚ), που προκυ ́πτει απο ́
 συστη ́ματος, παρα ́ τον κι ́νδυνο στρεβλω ́ σεως του ανταγωνι- την απο ́φαση της 8ης Απριλι ́ου 1976, Defrenne II (43/75),
 σμου ́ μεταξυ ́ επιχειρηματιω ́ ν διαφο ́ρων κρατω ́ ν μελω ́ ν εις δεν εμποδι ́ζει την εφαρμογη ́ διατα ́ξεων της εθνικη ́ς νομοθε-
 βα ́ρος εργοδοτω ́ ν εγκατεστημε ́νων στο πρω ́ το κρα ́τος με ́λος. σι ́ας που καθιερω ́ νουν μια αρχη ́ ισο ́τητας, δυνα ́μει της οποι ́ας,
 σε περιπτω ́ σεις ́οπως αυτη ́ της κυ ́ριας δι ́κης οι μερικω ́ς
 (1) EE C 133 της 4.5.1996. απασχολου ́μενοι εργαζο ́μενοι δικαιου ́νται να υπαχθου ́ν
 αναδρομικω ́ ς σε επαγγελματικο ́ συνταξιοδοτικο ́ συ ́στημα και
 να λα ́βουν συ ́νταξη στο πλαι ́σιο αυτου ́ του συστη ́ματος.


text:
 1.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 292/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 3ης Ιουλίου 2014 [αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — Stanislav Gross κατά Hauptzollamt Braunschweig
 (Υπόθεση C-165/13) (1)
 ((Φορολογία - Οδηγία 92/12/ΕΟΚ - Άρθρα 7 έως 9 - Γενικό καθεστώς των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης - Προϊόντα που έχουν τεθεί σε ανάλωση σε ένα κράτος μέλος και βρίσκονται στην κατοχή κάποιου για εμπορικούς σκοπούς σε άλλο κράτος μέλος - Απαιτητό του ειδικού φόρου κατανάλωσης έναντι του κατόχου των προϊόντων αυτών ο οποίος τα απέκτησε στο κράτος μέλος προορισμού - Απόκτηση μετά από την είσοδο των προϊόντων))
 2014/C 292/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Stanislav Gross
 κατά
 Hauptzollamt Braunschweig
 Διατακτικό
 Το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/108/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου, ερμηνευόμενο σε συνδυασμό με το άρθρο 7 της οδηγίας αυτής, έχει την έννοια ότι επιτρέπει σε ένα κράτος μέλος να θεωρεί ως οφειλέτη του ειδικού φόρου κατανάλωσης το πρόσωπο που έχει στην κατοχή του για εμπορικούς σκοπούς, εντός του φορολογικού εδάφους του κράτους αυτού, προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης και έχουν τεθεί σε ανάλωση σε άλλο κράτος μέλος, υπό περιστάσεις ανάλογες προς τις περιστάσεις της υπόθεσης της κύριας δίκης, έστω και αν το πρόσωπο αυτό δεν ήταν ο πρώτος κάτοχος των προϊόντων αυτών στο κράτος μέλος προορισμού.
 (1) ΕΕ C 207 της 20.7.2013.


text:
 29.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 111/28
 Προσφυγή της 14ης Ιανουαρίου 2016 — GABO:mi κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-10/16)
 (2016/C 111/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: GABO:mi Gesellschaft für Ablauforganisation:milliarium mbH & Co. KG (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Ahlhaus και C. Mayer, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τις προσβαλλόμενες αποφάσεις· και
 —
 να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων της προσφεύγουσας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση των ακόλουθων αποφάσεων της καθής:
 —
 απόφαση της 2ας Δεκεμβρίου 2015 [σχετ. Ares (2015) 5513293] σχετικά με τις συμβάσεις επιχορηγήσεως ΠΠ 7 και απόφαση περιερχόμενο στο από 2 Δεκεμβρίου 2015 έγγραφο [σχετ. Ares (2015) 5513293] σχετικά με την ΠΠ 6 σύμβαση επιχορηγήσεως, βάσει των οποίων η καθής αποφάσισε να προβεί στην ανάκτηση επιχορηγήσεων, κατόπιν του ελέγχου (RAIA000024) επί των περατωθεισών ΠΠ7 συμβάσεων επιχορηγήσεως και του ελέγχου (RAIA000027) επί των συμβάσεων ΠΠ6·
 —
 το χρεωστικό σημείωμα αριθ. 3241514917 [σχετ. Ares (2015) 5513293], με το οποίο η προσφεύγουσα διατάσσεται να καταβάλει συνολικά 1 770 417,29 ευρώ έως τις 15 Ιανουαρίου 2016 στον τραπεζικό λογαριασμό της καθής· και
 —
 τις αποφάσεις οι οποίες περιέχονται στα από 16 Δεκεμβρίου 2015 [σχετ. Ares (2015)5894346, σχετ. Ares (2015)5898040, σχετ. Ares (2015)5899627], 21 Δεκεμβρίου 2015 (BUDG/DGA/C4/DB — 025798.4) και 14 Ιανουαρίου 2016 (BUDG/DGA/C4/DB — 025798.1) έγγραφα περί αντισταθμίσεως κάθε αντίστοιχης πληρωμής από το φερόμενο χρέος της προσφεύγουσας, το οποίο προκύπτει από το χρεωστικό σημείωμα αριθ. 3241514917 [σχετ. Ares (2015) 5513293].
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις δεν είναι σύννομες, για τον λόγο ότι το σύνολο των ποσών του οποίου ζητείται η ανάκτηση πληροί το κριτήριο επιλεξιμότητας του άρθρου II.14.1 της συμβάσεως επιχορηγήσεως.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις δεν ανταποκρίνονται στις ισχύουσες τυπικές και διαδικαστικές απαιτήσεις και συνιστούν παραβίαση της αρχής της χρηστής διακυβερνήσεως.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις συνιστούν παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η επιβολή καταβολής αποζημιώσεως με τις προσβαλλόμενες αποφάσεις είναι επίσης μη σύννομη λόγω του ότι ουδεμία αδικαιολόγητη επιχορήγηση καταβλήθηκε στην προσφεύγουσα.


text:
 14.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 419/25
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Frankfurt am Main (Γερμανία) στις 14 Ιουλίου 2016 — FMS Wertmanagement AöR κατά Heta Asset Resolution AG
 (Υπόθεση C-394/16)
 (2016/C 419/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Frankfurt am Main
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: FMS Wertmanagement AöR
 Εναγομένη: Heta Asset Resolution AG
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει η οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων (1), ιδίως δε το άρθρο 1, παράγραφος 1, και το άρθρο 2, παράγραφος 1, σημεία 2 και 23, σε συνδυασμό με τον κανονισμό (ΕΕ) 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων (2), την έννοια ότι καταλαμβάνει επίσης και φορέα εκκαθαρίσεως (εταιρία εκκαθαρίσεως) ο οποίος κατά την έναρξη ισχύος της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, στις 2 Ιουλίου 2014, εξακολουθούσε να είναι πιστωτικό ίδρυμα κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, σημείο 1, του κανονισμού (ΕΕ) 575/2013 (στο εξής: ίδρυμα CRR), αλλά απώλεσε την εν λόγω ιδιότητα πριν την εκπνοή της προθεσμίας μεταφοράς της οδηγίας 2014/59/ΕΕ στην εθνική νομοθεσία, στις 31 Δεκεμβρίου 2014, και δεν διαθέτει πλέον άδεια προβλεπόμενη από την τραπεζική νομοθεσία για τη διενέργεια τραπεζικών εργασιών, αλλά δύναται να διενεργεί τραπεζικές εργασίες μόνο βάσει σχετικής εκ του νόμου άδειας που εξυπηρετεί αποκλειστικώς την εκκαθάριση χαρτοφυλακίου;
 2)
 Έχει η οδηγία 2014/59/ΕΕ, και ειδικότερα το άρθρο 43, παράγραφος 2, στοιχείο β', και το άρθρο 37, παράγραφος 6, αυτής την έννοια ότι μέτρο ανάλογο προς το οριζόμενο με το άρθρο 43 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ εργαλείο διασώσεως με ίδια μέσα εμπίπτει στο καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής της ακόμη και όταν εφαρμόζεται, κατόπιν εκδόσεως εθνικής ρυθμίσεως στο κράτος μέλος καταγωγής, σε περίπτωση στην οποία δεν υφίσταται πλέον καμία ρεαλιστική προοπτική αποκαταστάσεως της βιωσιμότητας του φορέα εκκαθαρίσεως ο οποίος έχει ήδη εκποιήσει τα διατηρούμενα τμήματά του, μετά μεν την έναρξη ισχύος της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, στις 2 Ιουλίου 2014, αλλά πριν την εκπνοή της προθεσμίας μεταφοράς της, στις 31 Δεκεμβρίου 2014, και ούτε μπορεί η διαχείριση συστημικώς σημαντικών υπηρεσιών να μεταφερθεί σε μεταβατικό ίδρυμα και γενικώς δεν μπορούν πλέον να εκποιηθούν ή να μεταβιβαστούν άλλα επιχειρηματικά τμήματα του ιδρύματος, αλλά ο εν λόγω φορέας εκκαθαρίσεως εξυπηρετεί αποκλειστικώς τη διαχείριση περιουσιακών στοιχείων, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων με σκοπό τη συντεταγμένη, αποτελεσματική και βέλτιστη δυνατή αξιοποίηση των εν λόγω επιμέρους περιουσιακών στοιχείων, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων (εκκαθάριση χαρτοφυλακίου);
 3)
 Έχει το άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 2001/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για την εξυγίανση και την εκκαθάριση των πιστωτικών ιδρυμάτων (3) (όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 117 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ), την έννοια ότι η απόφαση διοικητικής αρχής του κράτους μέλους καταγωγής φορέα εκκαθαρίσεως για μείωση των υποχρεώσεων του εν λόγω φορέα οι οποίες υπόκεινται στο δίκαιο άλλης χώρας, καθώς και για μείωση του επιτοκίου και αναστολή των υποχρεώσεων στο κράτος μέλος του οποίου το δίκαιο διέπει τις υποχρεώσεις και στο οποίο έχει την έδρα του ο θιγόμενος πιστωτής, παράγει όλα τα αποτελέσματά της χωρίς άλλες διατυπώσεις ή τούτο τελεί υπό την προϋπόθεση ότι η οδηγία 2014/59/ΕΕ εφαρμόζεται ratione personae στον φορέα εκκαθαρίσεως (εταιρία εκκαθαρίσεως) (αντιστοίχως προς το πρώτο προδικαστικό ερώτημα) και ότι το ληφθέν μέτρο εμπίπτει στο καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2014/59/ΕΕ;
 Σημαίνει η διατύπωση «παράγουν όλα τα αποτελέσματά τους [...] χωρίς άλλες διατυπώσεις» ότι το δικαστήριο του κράτους μέλους το οποίο επιλαμβάνεται της αναγνωρίσεως των ληφθέντων δυνάμει του δικαίου του κράτους μέλους καταγωγής μέτρων, δικάζοντας με βάση το εφαρμοστέο στις υποχρεώσεις δίκαιο, δεν έχει αρμοδιότητα εξετάσεως της συμβατότητας των εν λόγω μέτρων με την οδηγία 2014/59/ΕΕ;
 (1) Οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014 , για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, καθώς και των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) 1093/2010 και (ΕΕ) 648/2012 (EE L 173, σ. 190).
 (2) Κανονισμός (ΕΕ) 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 648/2012 (EE L 176, σ. 1).
 (3) Οδηγία 2001/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Απριλίου 2001, για την εξυγίανση και την εκκαθάριση των πιστωτικών ιδρυμάτων (EE L 125, σ. 15).


text:
 19.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/34
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Rheinland-Pfalz (Γερμανία) στις 11 Ιουλίου 2016 — Hornbach-Baumarkt-AG κατά Finanzamt Landau
 (Υπόθεση C-382/16)
 (2016/C 343/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Rheinland-Pfalz
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Hornbach-Baumarkt-AG
 Καθού: Finanzamt Landau
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντιβαίνει στο άρθρο 49, σε συνδυασμό με το άρθρο 54 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης — ΣΛΕΕ — (πρώην άρθρο 43 σε συνδυασμό με το άρθρο 48 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας –ΣΕΚ–) ρύθμιση κράτους μέλους, κατά την οποία τα εισοδήματα φορολογουμένου, κατοίκου ημεδαπής, από εμπορικές σχέσεις που συνήψε με εταιρία εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος, στην οποία μετέχει αμέσως ή εμμέσως κατά το ένα τέταρτο τουλάχιστον και με την οποία συμφώνησε όρους, οι οποίοι διαφέρουν από εκείνους που θα είχαν συμφωνήσει ανεξάρτητοι μεταξύ τους τρίτοι υπό τις ίδιες ή παρόμοιες συνθήκες, υπολογίζονται βάσει των όρων που θα είχαν συμφωνηθεί μεταξύ ανεξάρτητων τρίτων, εάν μία τέτοια διόρθωση δεν λαμβάνει χώρα όσον αφορά εισοδήματα από εμπορικές σχέσεις με ημεδαπή εταιρία, και η ρύθμιση στερεί από τον ημεδαπό φορολογούμενο τη δυνατότητα να αποδείξει ότι οι όροι συμφωνήθηκαν για λόγους εμπορικούς, οι οποίοι απορρέουν από τη θέση του ως εταίρου εταιρίας εγκατεστημένης στο άλλο κράτος μέλος;


text:
 24.2.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 42/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 11ης Ιανουαρίου 2007 — Technische Glaswerke Ilmenau GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Schott AG, πρώην Schott Glas
 (Υπόθεση C-404/04 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ - Συμβατική υπόσχεση καταβολής - Εξάλειψη ουσιώδους όρου της συμβάσεως - Νέοι ισχυρισμοί και επιχειρήματα - Υποκατάσταση λόγων - Αίτηση εξετάσεως μαρτύρων - Κριτήριο του ιδιώτη πιστωτή - Αιτιολογία της αποφάσεως του Πρωτοδικείου - Προσδιορισμός του ποσού της ενισχύσεως - Άρθρο 87, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΕΚ - Δικαίωμα ακροάσεως - Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας του ενδιαφερομένου κράτους μέλους)
 (2007/C 42/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Technische Glaswerke Ilmenau GmbH (εκπρόσωποι: C. Arhold και N. Wimmer, Rechtsanwëlte)
 Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και V. Kreuschitz), Schott AG, πρώην Schott Glas (εκπρόσωπος: U. Soltész, Rechtsanwalt)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του πέμπτου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 8ης Ιουλίου 2004 στην υπόθεση T-198/01, Technische Glaswerke Ilmenau GmbH κατά Επιτροπής, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή ακυρώσεως που είχε ασκηθεί κατά της αποφάσεως 2002/185/ΕΚ της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 2001, σχετικά με κρατική ενίσχυση που χορηγήθηκε από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας υπέρ της Technische Glaswerke Ilmenau GmbH (Γερμανία) (ΕΕ 2002, L 62, σ. 30)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Η Technisch Glaswerke Ilmenau GmbH φέρει, πέραν των δικών της δικαστικών εξόδων, το σύνολο των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο πλαίσιο της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων και της παρούσας δίκης.
 3)
 Η Technisch Glaswerke Ilmenau GmbH φέρει τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Schott AG στο πλαίσιο της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 4)
 Η Schott AG φέρει τα δικαστικά έξοδά της στην παρούσα δίκη.
 (1) ΕΕ C 273 της 6.11.2004.


text:
 6.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 13 Μαρτίου 2009 — Ayhan Ciftci κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας — Μετέχοντες στη διαδικασία: Ο εκπρόσωπος του ομοσπονδιακού συμφέροντος ενώπιον του Bundesverwaltungsgericht και ο εντεταλμένος της Ομοσπονδιακής Κυβερνήσεως για υποθέσεις ασύλου στο Bundesamt für Migration und Flüchtlinge
 (Υπόθεση C-101/09)
 2009/C 129/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Ayhan Ciftci
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Μετέχοντες στη διαδικασία: Ο εκπρόσωπος του ομοσπονδιακού συμφέροντος ενώπιον του Bundesverwaltungsgericht και ο εντεταλμένος της Ομοσπονδιακής Κυβερνήσεως για υποθέσεις ασύλου στο Bundesamt für Migration und Flüchtlinge
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Συνιστά σοβαρό μη πολιτικό έγκλημα ή πράξη αντίθετη προς τους σκοπούς και τις αρχές των Ηνωμένων Εθνών κατά την έννοια του άρθρου 12, παράγραφος 2, στοιχεία β' και γ', της οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, το γεγονός ότι ο αλλοδαπός ήταν επί μακρόν μαχητής και στέλεχος –και κατά διαστήματα μέλος του καθοδηγητικού οργάνου– μιας οργανώσεως (εν προκειμένω: του PKK), η οποία στο πλαίσιο του ένοπλου αγώνα της κατά του κράτους (εν προκειμένω: της Τουρκίας) χρησιμοποίησε επανειλημμένως και τρομοκρατικές μεθόδους και η οποία περιλαμβάνεται στον κατάλογο προσώπων, ομάδων και οντοτήτων του παραρτήματος της κοινής θέσεως του Συμβουλίου για την εφαρμογή ειδικών μέτρων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και, ως εκ τούτου, ο εν λόγω αλλοδαπός στήριξε ενεργά τον ένοπλο αγώνα της οργανώσεως αυτής από μία ηγετική θέση·
 2.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Προϋποθέτει τυχόν αποκλεισμός από το καθεστώς του πρόσφυγα δυνάμει του άρθρου 12, παράγραφος 2, στοιχεία β' και γ', της οδηγίας 2004/83/ΕΚ το ότι ο αλλοδαπός εξακολουθεί να αποτελεί κίνδυνο·
 3.
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα: Προϋποθέτει ο αποκλεισμός από το καθεστώς πρόσφυγα βάσει του άρθρου 12, παράγραφος 2, στοιχεία β' και γ', της οδηγίας 2004/83/ΕΚ έλεγχο της αναλογικότητας στη συγκεκριμένη περίπτωση·
 4.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα:
 α)
 Πρέπει στο πλαίσιο του ελέγχου της αναλογικότητας να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι ο αλλοδαπός προστατεύεται από μέτρα απελάσεως βάσει του άρθρου 3 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών της 4ης Νοεμβρίου 1950 ή βάσει διατάξεων της εθνικής νομοθεσίας·
 β)
 Είναι ο αποκλεισμός δυσανάλογος μόνο σε όλως εξαιρετικές περιπτώσεις·
 5.
 Μπορεί να θεωρηθεί ότι συνάδει προς την οδηγία 2004/83/ΕΚ, κατά την έννοια του άρθρου της 3, το γεγονός ότι ο αλλοδαπός, μολονότι συντρέχει λόγος αποκλεισμού από το καθεστώς του πρόσφυγα βάσει του άρθρου 12, παράγραφος 2, της οδηγίας, καθώς και λόγος ανακλήσεως, τερματισμού ή αρνήσεως ανανεώσεως του καθεστώτος του πρόσφυγα βάσει του άρθρου 14, παράγραφος 3, της οδηγίας εξακολουθεί να έχει το δικαίωμα ασύλου βάσει εθνικών συνταγματικών διατάξεων·


text:
 7.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 11ης Δεκεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-293/07) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγίες 79/409/ΕΟΚ και 92/43/ΕΟΚ - Διατήρηση των αγρίων πτηνών - Ζώνες ειδικής προστασίας - Ανεπαρκή μέτρα προστασίας)
 (2009/C 32/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Κωνσταντινίδης, D. Recchia και M. Πατακιά)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: Ε. Σκανδάλου)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 4, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών (EΕ ειδ. έκδ. 01/015, σ. 202), σε συνδυασμό με το άρθρο 4, παράγραφος 4, της εν λόγω οδηγίας, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 6, παράγραφοι 2 έως 4, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206, σ. 7) — Έλλειψη προστασίας των Ζωνών Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) — Δραστηριότητες ικανές να παραβλάψουν την ακεραιότητα των ΖΕΠ και να επιφέρουν σημαντικές αρνητικές συνέπειες όσον αφορά τον σκοπό της διατηρήσεως των ΖΕΠ και των ειδών για τα οποία αυτές έχουν ορισθεί
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, παραλείποντας να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για τη θέσπιση και εφαρμογή ενός συνεκτικού, συγκεκριμένου και ολοκληρωμένου νομικού καθεστώτος, ικανού να εξασφαλίσει τη βιώσιμη διαχείριση και την αποτελεσματική προστασία των ζωνών ειδικής προστασίας που έχουν χαρακτηρισθεί λαμβανομένων υπόψη των στόχων διατηρήσεως που θέτει η οδηγία 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 4, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας αυτής καθώς και του άρθρου της 4, παράγραφος 4, πρώτη περίοδος, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 6, παράγραφος 2, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 182 της 4.8.2007.


text:
 26.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/31
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Νοεμβρίου 2014 — Θεοφίλου κατά Επιτροπής και ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-293/13) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως και αγωγή αποζημιώσεως - Πρόγραμμα στηρίξεως σταθερότητας της Κύπρου - Μνημόνιο συναντίληψης για τη δεσμευτική οικονομική πολιτική, που συνήφθη μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του ΕΜΣ - Αρμοδιότητα του Γενικού Δικαστηρίου - Αιτιώδης συνάφεια - Προσφυγή εν μέρει απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως στερούμενη παντελώς νομικής βάσεως))
 (2015/C 026/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες-ενάγοντες: Χρήστος Θεοφίλου (Λευκωσία, Κύπρος) και Ελένη Θεοφίλου (Λευκωσία, Κύπρος) (εκπρόσωποι: C. Paschalides, solicitor, και Α. Πασχαλίδης, δικηγόρος)
 Καθών-εναγόμενες: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Smulders και J.-P. Keppenne) και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) (εκπρόσωποι: A. Sáinz de Vicuña Barroso, N. Lenihan και Φ. Αθανασίου, επικουρούμενοι από τους W. Bussian, W. Devroe και D. Arts, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Πρώτον, αίτημα ακυρώσεως των σημείων 1.23 έως 1.27 του μνημονίου συναντίληψης για τη δεσμευτική οικονομική πολιτική, που συνήφθη μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ) στις 26 Απριλίου 2013 και, δεύτερον, αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας την οποία υποστηρίζουν ότι υπέστησαν οι προσφεύγοντες-ενάγοντες λόγω της προσθήκης των σημείων 1.23 έως 1.27 στο μνημόνιο συναντίληψης και λόγω παραβάσεως εκ μέρους της Επιτροπής της υποχρεώσεως εποπτείας που υπέχει.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Ο Χρήστος Θεοφίλου και η Ελένη Θεοφίλου φέρουν, εκτός από τα δικαστικά τους έξοδα, τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).
 (1) EE C 226 της 3.8.2013.


text:
 16.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 19ης Μαρτίου 2009 (αίτηση του Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Graz, Αυστρία, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Dachsberger & Söhne GmbH κατά Zollamt Salzburg, Erstattungen
 (Υπόθεση C-77/08) (1)
 (Επιστροφή λόγω εξαγωγής - Διαφοροποιημένη επιστροφή - Χρονικό σημείο υποβολής της αιτήσεως - Διασάφηση εξαγωγής - Μη απόδειξη της τηρήσεως των διατυπώσεων για τη θέση σε κατανάλωση στη χώρα προορισμού - Κύρωση)
 2009/C 113/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Graz
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Dachsberger & Söhne GmbH
 κατά
 Zollamt Salzburg, Erstattungen
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Graz — Ερμηνεία του άρθρου 11, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, δεύτερη φράση, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1987, για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα (EE L 351, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2945/94 της Επιτροπής, της 2ας Δεκεμβρίου 1994, για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα όσον αφορά την ανάκτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και τις κυρώσεις (ΕΕ L 310, σ. 57) — Έννοια του όρου «διαφοροποιημένο μέρος της ζητηθείσας επιστροφής» — Επιβολή της κυρώσεως σε περίπτωση εσφαλμένης αναγραφής της χώρας προορισμού στη διασάφηση εξαγωγής
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
 Το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1987, για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 495/97 της Επιτροπής, της 18ης Μαρτίου 1997, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, όταν πρόκειται για διαφοροποιημένη επιστροφή, το διαφοροποιημένο μέρος της επιστροφής δεν ζητείται τη στιγμή που υποβάλλεται η αίτηση την οποία αφορά το άρθρο 47, παράγραφος 1, του κανονισμού 3665/87 ή ο φάκελος για την πληρωμή της επιστροφής τον οποίο αφορά το άρθρο 47, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού, αλλά ζητείται τη στιγμή που υποβάλλεται το έγγραφο το οποίο προβλέπεται από το άρθρο 3, παράγραφος 5, του εν λόγω κανονισμού. Κατά συνέπεια, η αναγραφή στο εν λόγω έγγραφο πληροφοριών που μπορούν να οδηγήσουν σε επιστροφή υψηλότερη από την ισχύουσα και που αποδεικνύονται εσφαλμένες επιφέρει, τηρουμένων των περιπτώσεων που προβλέπονται στο τρίτο και στο έβδομο εδάφιο του άρθρου 11, παράγραφος 1, του ίδιου κανονισμού, την επιβολή της κυρώσεως την οποία προβλέπουν το πρώτο και το δεύτερο εδάφιο του εν λόγω άρθρου 11, παράγραφος 1.
 (1) ΕΕ C 128 της 24.5.2008.


text:
21.4.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 118/27
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-56/00 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-270/00 (1)
 (2001/C 118/64) (2001/C 118/67)
 Με δια ́ταξη της 27ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του Με δια ́ταξη της 9ης Νοεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 της υποθε ́σεως C-56/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των υποθε ́σεως C-270/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. κατα ́ ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας.
 (1) EE C 211 της 22.7.2000. (1) EE C 247 της 26.8.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-155/00 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-484/99 (1)
 (2001/C 118/65)
 (2001/C 118/68)
 Με δια ́ταξη της 27ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ Με δια ́ταξη της 10ης Νοεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 της υποθε ́σεως C-155/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. υποθε ́σεως C-484/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 176 της 24.6.2000.
 (1) EE C 47 της 19.2.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-186/00 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-320/96 P (1)
 (2001/C 118/66)
 (2001/C 118/69)
 Με δια ́ταξη της 9ης Νοεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της Με δια ́ταξη της 14ης Νοεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 υποθε ́σεως C-186/00 [αι ́τηση του Court of Appeal (England & ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 Wales) (Civil Division) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́- υποθε ́σεως C-320/96 P, Union européenne de radio-télévision
 σεως]: Boston Scientific Ltd κ.λπ. κατα ́ Cordis Corporation και (UER) κατα ́ Métropole télévision SA κ.λπ.
 Cordis (UK) Ltd.
 (1) EE C 233 της 12.8.2000. (1) EE C 354 της 23.11.1996.


text:
 20.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 236/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 21ης Μαΐου 2015 [αίτηση του Tribunal du travail de Nivelles (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Charlotte Rosselle κατά Institut national d'assurance maladie-invalidité (INAMI), Union nationale des mutualités libres (UNM)
 (Υπόθεση C-65/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική πολιτική - Οδηγία 92/85/ΕΟΚ - Μέτρα που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της ασφάλειας στην εργασία για έγκυες, λεχώνες και θηλάζουσες εργαζόμενες - Άρθρο 11, σημεία 2 και 4 - Δημόσια υπάλληλος που ετέθη σε διαθεσιμότητα για προσωπικούς λόγους προκειμένου να απασχοληθεί ως μισθωτή - Μη χορήγηση σε αυτήν επιδόματος μητρότητας με τη δικαιολογία ότι, ως μισθωτή, δεν συμπλήρωσε την περίοδο δοκιμαστικής υπηρεσίας ώστε να θεμελιώνει δικαίωμα σε ορισμένες κοινωνικές παροχές))
 (2015/C 236/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal du travail de Nivelles
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Charlotte Rosselle
 κατά
 Institut national d'assurance maladie-invalidité (INAMI), Union nationale des mutualités libres (UNM)
 παρισταμένου του
 Institut pour l’égalité des femmes et des hommes (IEFH)
 Διατακτικό
 Το άρθρο 11, σημείο 4, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 92/85/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και γαλουχουσών εργαζομένων (δέκατη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ), έχει την έννοια ότι αντιτίθεται στη δυνατότητα κράτους μέλους να μη χορηγεί επίδομα μητρότητας σε εργαζόμενη με τη δικαιολογία ότι, υπό την ιδιότητα της δημοσίας υπαλλήλου που ετέθη σε διαθεσιμότητα για προσωπικούς λόγους προκειμένου να ασκήσει μισθωτή δραστηριότητα, δεν συμπλήρωσε, στο πλαίσιο της μισθωτής αυτής δραστηριότητας, την περίοδο δοκιμαστικής υπηρεσίας [περίοδο καταβολής εισφορών] που προβλέπει το εθνικό δίκαιο ώστε να δικαιούται το εν λόγω επίδομα μητρότητας, ακόμα και εάν εργάστηκε δώδεκα και πλέον μήνες αμέσως πριν από την πιθανή ημερομηνία του τοκετού της.
 (1) ΕΕ C 129 της 28.4.2014.


text:
 22.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 399/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Oberster Patent- und Markensenat (Αυστρία) στις 6 Σεπτεμβρίου 2012 — Backaldrin Österreich The Kornspitz Company GmbH κατά Pfahnl Backmittel GmbH
 (Υπόθεση C-409/12)
 2012/C 399/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Patent- und Markensenat
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ανακόπτουσα και καθής η αίτηση διαγραφής σήματος: Backaldrin Österreich The Kornspitz Company GmbH
 Καθής η ανακοπή και αιτούσα τη διαγραφή σήματος: Pfahnl Backmittel GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει καταστεί ένα σήμα «συνήθης εμπορική ονομασία προϊόντος ή υπηρεσίας» κατά την έννοια του άρθρου 12, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2008/95/ΕΚ (οδηγία περί σημάτων) (1), όταν
 α)
 οι έμποροι γνωρίζουν μεν ότι πρόκειται συναφώς για ένδειξη προελεύσεως, πλην όμως κατά κανόνα δεν αποκαλύπτουν το στοιχείο αυτό στους τελικούς καταναλωτές, και
 β)
 οι τελικοί καταναλωτές, (και) για τον λόγο αυτό, δεν αντιλαμβάνονται πλέον το σήμα ως ένδειξη προελεύσεως, αλλά ως τη συνήθη εμπορική ονομασία των προϊόντων ή των υπηρεσιών για τα οποία έχει καταχωριστεί;
 2)
 Υπάρχει «αδράνεια» κατά την έννοια του άρθρου 12, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2008/95/ΕΚ και στην περίπτωση που ο δικαιούχος του σήματος παραμένει αδρανής, μολονότι οι έμποροι δεν επισημαίνουν στους πελάτες ότι πρόκειται για καταχωρισμένο σήμα;
 3)
 Επέρχεται έκπτωση από τα δικαιώματα επί του σήματος, το οποίο λόγω της συμπεριφοράς ή της αδράνειας του δικαιούχου του έχει καταστεί για τους τελικούς καταναλωτές, όχι όμως για το εμπόριο, συνήθης εμπορική ονομασία, μόνο στην περίπτωση που οι τελικοί καταναλωτές δεν έχουν άλλη επιλογή, ελλείψει ισοδύναμων εναλλακτικών, πέραν της χρήσεως της ονομασίας αυτής;
 (1) Οδηγία 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (κωδικοποιημένη έκδοση) (ΕΕ L 299, σ. 25).


text:
C 289/34 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.10.2001
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Di Lenardo Adriano s.r.l. κατα ́ της — εισα ́γοντας ex nονο την προϋπο ́θεση που προβλε ́πει το
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις στοιχει ́ο γ' του α ́ρθρου 6 του κανονισμου ́ 896/2001
 31 Ιουλι ́ου 2001 σχετικα ́ με την ́ελλειψη συνδε ́σμου με α ́λλο παραδο-
 σιακο ́ επιχειρηματι ́α,
 (Υπο ́θεση T-178/01) — χρησιμοποιω ́ντας το α ́ρθρο 143 του Τελωνειακου ́
 Κω ́δικα ως τεκμη ́ριο juris et de jure προκειμε ́νου να
 (2001/C 289/74) αποκλει ́σει την προ ́σβαση νε ́ων επιχειρηματω ́ν στην
 αγορα ́ μπανανω ́ν.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 5 (πρω ́ην α ́ρθρου 3 B), πρω ́το και
 τρι ́το εδα ́φιο, ΕΚ, καθω ́ς και παραβι ́αση των θεμελιωδω ́ν
 αρχω ́ν της ασφα ́λειας δικαι ́ου και της δικαιολογημε ́νης
 Η εταιρι ́α Di Lenardo Adriano s.r.l., εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους εμπιστοσυ ́νης καθω ́ς και παρα ́βαση του α ́ρθρου 6 (πρω ́ην
 δικηγο ́ρους Αldo Bozzi, Claudia M. R. Gatti και Bruno Telchini, α ́ρθρο ΣΤ) της Συνθη ́κης για την Ευρωπαϊκη ́ 'Ενωση, πρω ́το
 α ́σκησε στις 31 Ιουλι ́ου 2001, ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των και δευ ́τερο εδα ́φιο. Προβα ́λλεται συναφω ́ς ο ́τι η Επιτροπη ́
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των προσε ́βαλε το δικαι ́ωμα της ιδιοκτησι ́ας και της ελευ ́θερης
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. ασκη ́σεως επαγγελματικω ́ν δραστηριοτη ́των της προσφευ ́γου-
 σας υπερβαι ́νοντας το αναγκαι ́ο για την επι ́τευξη των σκοπω ́ν
 της Κοινο ́τητας με ́τρο. Εξα ́λλου, και στο με ́τρο που η νε ́α
 κατα ́ταξη των επιχειρηματιω ́ν εφαρμο ́ζεται ex tunc θα ́επρεπε
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 επι ́σης να διαπιστωθει ́ ο ́τι υπα ́ρχει παραβι ́αση των αρχω ́ν της
 ασφα ́λειας δικαι ́ου και της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης.
 — να ακυρω ́σει τον κανονισμο ́ της Επιτροπη ́ς 896/2001 της
 7ης Μαι ̈́ου 2001, που δημοσιευ ́θηκε στις 8 Μαι ̈́ου 2001, — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της απαγορευ ́σεως των δυσμενω ́ν
 περι ́ των λεπτομερειω ́ν εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) διακρι ́σεων που κατοχυρω ́νεται με το α ́ρθρο 34, παρα ́γρα-
 404/93 του Συμβουλι ́ου σχετικα ́ με το καθεστω ́ ς εισαγωγη ́ς φος 2, της Συνθη ́κης ΕΚ.
 μπανανω ́ν στην Κοινο ́τητα
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 81 (πρω ́ην α ́ρθρου 85) και 82
 (πρω ́ην α ́ρθρου 86) ΕΚ στο με ́τρο που ο προσβαλλο ́μενος
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ βα ́σει του α ́ρθρου 87 του
 κανονισμο ́ς εμποδι ́ζει τον ανταγωνισμο ́ μεταξυ ́ παραδοσια-
 ισχυ ́οντος Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 κω ́ν επιχειρηματιω ́ν δημιουργω ́ντας μια κατα ́σταση στην
 αγορα ́ μπανανω ́ν δυνα ́μενη να αποτελει ́ κατα ́χρηση κατα ́ την
 ́εννοια του α ́ρθρου 82.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η προσφευ ́γουσα εταιρι ́α εμπορευ ́εται η ́δη πα ́νω απο ́ ει ́κοσι ́ετη
 μπανα ́νες προελευ ́σεως τρι ́των χωρω ́ν και ́εχει αναγνωριστει ́ ως
 παραδοσιακη ́ επιχειρηματι ́ας A/B, απο ́ της ενα ́ρξεως ισχυ ́ος του Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Dilexport s.r.l. κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 κανονισμου ́ 404/93. Εντου ́τοις, απο ́ της 1ης Ιουλι ́ου 2001 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 30 Ιουλι ́ου
 της απαγορευ ́θηκε βα ́σει του προσβαλλο ́μενου κανονισμου ́ η 2001
 δραστηριο ́τητα στον τομε ́α της εισαγωγη ́ς μπανανω ́ν ει ́τε βα ́σει
 των ποσοστω ́σεων υπε ́ρ των παραδοσιακω ́ν επιχειρηματιω ́ν (83 %) (Υπο ́θεση T-179/01)
 ει ́τε βα ́σει των ποσοστω ́σεων υπε ́ρ των μη παραδοσιακω ́ν επιχειρη-
 ματιω ́ν (17 %). (2001/C 289/75)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 Προς στη ́ριξη των ισχυρισμω ́ν της προσφευ ́γουσα προβα ́λλει:
 Η εταιρι ́α Dilexport s.r.l., εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους
 — Παραβι ́αση του κανονισμου ́ 404/93, καθω ́ς και του Αldo Bozzi, Claudia M. R. Gatti και Bruno Telchini, α ́σκησε στις
 α ́ρθρου 7 (πρω ́ην α ́ρθρου 4) ΕΚ. Συναφω ́ς, η προσφευ ́γουσα 30 Ιουλι ́ου 2001, ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 θεωρει ́ ο ́τι η Επιτροπη ́ αναμι ́χθηκε στις αρμοδιο ́τητες του Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Συμβουλι ́ου: Κοινοτη ́των.
 — εισα ́γοντας ex novo μια κατα ́ταξη των επιχειρηματιω ́ν
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 μπανανω ́ν καθ' ο ́λα ξε ́νη προς τους κανονισμου ́ς του
 Συμβουλι ́ου, — να ακυρω ́σει τον κανονισμο ́ της Επιτροπη ́ς 896/2001(1) της
 7ης Μαι ̈́ου 2001, που δημοσιευ ́θηκε στις 8 Μαι ̈́ου 2001,
 — εισα ́γοντας την ́εννοια της «κυ ́ριας εισαγωγη ́ς» ως περι ́ των λεπτομερειω ́ν εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 κριτη ́ριο προκειμε ́νου να μπορει ́ να θεωρηθει ́ ́ενας 404/93 του Συμβουλι ́ου σχετικα ́ με το καθεστω ́ ς εισαγωγη ́ς
 επιχειρηματι ́ας παραδοσιακο ́ς, μπανανω ́ν στην Κοινο ́τητα


text:
 23.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/5
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 τμήμα μείζονος συνθέσεως
 της 7ης Σεπτεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C 347/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας (1)
 (Ασφάλειες Τρίτη οδηγία - «για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής» - Σύστημα bonus-malus)
 (2004/C 262/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-347/02, που έχει ως αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, η οποία ασκήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2002, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Tufvesson και J.-F. Pasquier) κατά Γαλλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωποι: G. de Bergues και P. Boussaroque καθώς και η C. Mercier), το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A. Timmermans (εισηγητή), C. Gulmann και J. N. Cunha Rodrigues, προέδρους τμήματος, R. Schintgen, F. Macken και N. Colneric, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta και K. Lenaerts, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 7 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 289 της 23.11.2002.


text:
 7.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 139/18
 Προσφυγή της 4ης Ιανουαρίου 2011 — Πορτογαλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-3/11)
 2011/C 139/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo και J. Saraiva de Almeida)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 4ης Νοεμβρίου 2010, περί εξαιρέσεως από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), καθ’ όσον, με την αιτιολογία «Αδυναμίες στο σύστημα ΣΑΑ-ΣΓΠ, στη διενέργεια των επιτόπιων ελέγχων και στον υπολογισμό των κυρώσεων», επέβαλε διορθώσεις στη χρηματοδότηση διαφόρων μέτρων, εξαιρώντας από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ποσό 40 690 655,11 EUR, για δαπάνες που είχε δηλώσει η προσφεύγουσα για τα έτη 2005, 2006 και 2007·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δέκα λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Πρώτος λόγος: κατάφωρη πλάνη της Επιτροπής καθ’ όσον δεν έλαβε υπόψη τα στοιχεία που της υπέβαλαν οι πορτογαλικές αρχές σχετικά με τους ελέγχους που πραγματοποίησαν στο πλαίσιο του ΣΑΑ-ΣΓΠ, βάσει ανάλυσης κινδύνου, σύμφωνα με το άρθρο 27 του κανονισμού (ΕΚ) 796/2004 της Επιτροπής.
 2)
 Δεύτερος λόγος: κατάφωρη πλάνη της Επιτροπής, διότι δεν έλαβε υπόψη τα στοιχεία που της υπέβαλαν οι πορτογαλικές αρχές σχετικά με την ένταση των ελέγχων που πραγματοποίησαν στο πλαίσιο του ΣΑΑ-ΣΓΠ, σύμφωνα με το άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΚ) 796/2004 της Επιτροπής.
 3)
 Τρίτος λόγος: κατάφωρη πλάνη της Επιτροπής, διότι δεν έλαβε υπόψη τα στοιχεία που της υπέβαλαν οι πορτογαλικές αρχές σχετικά με τους ελέγχους που πραγματοποίησαν στο πλαίσιο του ΣΑΑ-ΣΓΠ σύμφωνα με τον κανόνα 75 %/90 % στον οποίο παραπέμπει το στοιχείο γ' της παραγράφου 1 του άρθρου 24 του κανονισμού (ΕΚ) 796/2004 της Επιτροπής.
 4)
 Τέταρτος λόγος: κατάφωρη πλάνη της Επιτροπής κατά την εκτίμηση σοβαρής και εύλογης αμφιβολίας περί την ύπαρξη μη αποφασιστικών ή/και ελλιπών ελέγχων, με μόνο έρεισμα σε μια συγκεκριμένη περίπτωση το γεγονός ότι στην εκλόγιμη επιφάνεια περιλαμβανόταν αυτοκινητόδρομος.
 5)
 Πέμπτος λόγος: κατάφωρη πλάνη της Επιτροπής κατά την εφαρμογή των «Κατευθυντηρίων οδηγιών για τον υπολογισμό των οικονομικών συνεπειών κατά την κατάρτιση της αποφάσεως σχετικά με την εκκαθάριση των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ — Τομέας Εγγυήσεων» που περιέχονται στο έγγραφο VI/5330/1997-PT, με συνέπεια την παράβαση της αρχής της ισότητας των κρατών μελών.
 6)
 Έκτος λόγος: κατάφωρη πλάνη της Επιτροπής κατά την επιβολή διορθώσεων στη χρηματοδότηση πέραν των δαπανών που αφορούν το Καθεστώς Ενιαίας Ενίσχυσης, για το έτος 2006, στις οποίες περιέλαβε όλα τα μέτρα του πρώτου και του δεύτερου πυλώνα.
 7)
 Έβδομος λόγος: κατάφωρη πλάνη της Επιτροπής καθ’ όσον δεν έλαβε υπόψη την ύλη περί «επιμετρήσεως των κυρώσεων» με βάση τα στοιχεία που υπέβαλαν οι πορτογαλικές αρχές, από τα οποία προκύπτει συμμόρφωση προς τη διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 49 του κανονισμού (ΕΚ) 796/2004 της Επιτροπής, καθώς και ανυπαρξία κινδύνου για το Ταμείο· υπ’ αυτό το πρίσμα η προσβαλλόμενη απόφαση συνιστά, επί πλέον, παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.
 8)
 Όγδοος λόγος: κατάφωρη πλάνη της Επιτροπής ως προς τον καταλογισμό παραβάσεως εκ προθέσεως, με βάση τα στοιχεία που υπέβαλαν οι πορτογαλικές αρχές, που αποδεικνύουν πλήρη συμμόρφωση προς τη διάταξη του άρθρου 53 του κανονισμού (ΕΚ) 796/2004 της Επιτροπής.
 9)
 Ένατος λόγος: κατάφωρη πλάνη της Επιτροπής διότι δεν έλαβε υπόψη τα στοιχεία που υπέβαλαν οι πορτογαλικές αρχές, που αποδεικνύουν συμμόρφωση με τη διάταξη του άρθρου 21 του κανονισμού 2237/2003, για το έτος 2004, και με της παραγράφου 5 του άρθρου 13 του κανονισμού (ΕΚ) 796/2004 της Επιτροπής, για το έτος 2005, σχετικά με τους ελέγχους της ελάχιστης πυκνότητας τον καρυόκαρπων δένδρων.
 10)
 Δέκατος λόγος: κατάφωρη πλάνη της Επιτροπής ως προς διορθώσεις που έχουν επίπτωση στα ποσά που καταβάλλονται στο πλαίσιο του μέτρου «Συμπληρωματικά ποσά ενίσχυσης» — πριμοδοτήσεις ανά ζώο και κονδύλια Καθεστώτος Ενιαίας Ενίσχυσης που καταβάλλονται για ειδικά δικαιώματα.


text:
 2.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/47
 Προσφυγή της 8ης Ιανουαρίου 2015 — Ice Mountain Ibiza κατά ΓΕΕΑ –Marbella Atlantic Ocean Club (ocean beach club ibiza)
 (Υπόθεση T-5/15)
 (2015/C 073/58)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ice Mountain Ibiza, SL (San Antonio, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. L. Gracia Albero και F. Miazzetto, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Marbella Atlantic Ocean Club, SL (Puerto Banús, Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «ocean beach club ibiza» — Υπ’ αριθ. 10 610 491 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 8ης Οκτωβρίου 2014 στην υπόθεση R 2292/2013-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 8ης Οκτωβρίου 2014 στην υπόθεση R 2292/2013-1, την ανακοπή που άσκησε η Marbella Atlantic Ocean Club, S και να κάνει δεκτή την αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος 10 610 491«ocean beach club ibiza» (μεικτή) της κλάσεως 41· και
 —
 να καταδικάσει στα έξοδα της εν λόγω διαδικασίας την προσφεύγουσα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων που οφείλονται στα όσα διεξήχθησαν έως σήμερα ενώπιον του τμήματος ανακοπών, του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ και των κατώτερων δικαιοδοτικών οργάνων, και είχαν ως αποτέλεσμα την υπό κρίση προσφυγή.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Σεπτεμβρίου 2010 — KUKA Roboter κατά ΓΕΕΑ (Απόχρωση του πορτοκαλί)
 (Υπόθεση T-97/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως αποχρώσεως του πορτοκαλί ως κοινοτικού σήματος - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Απουσία διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2010/C 301/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: KUKA Roboter GmbH (Augsbourg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Koln και B. Hannemann, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: R. Pethke)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 14ης Δεκεμβρίου 2007 (υπόθεση R 1572/2007-4), σχετικά με την αίτηση καταχωρίσεως αποχρώσεως του πορτοκαλί ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την KUKA Roboter GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 107 της 26.4.2008.


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/39
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Unabhängiger Verwaltungssenat in Tirol (Αυστρία) στις 7 Αυγούστου 2013 — Ute Reindl, MPREIS Warenvertriebs GmbH κατά Bezirkshauptmannschaft Innsbruck
 (Υπόθεση C-443/13)
 2013/C 344/69
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Unabhängiger Verwaltungssenat in Tirol
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείουσες: Ute Reindl, MPREIS Warenvertriebs GmbH
 Εφεσίβλητη: Bezirkshauptmannschaft Innsbruck
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΕ) 1086/2011 (1) [της Επιτροπής, της 27ης Οκτωβρίου 2011], για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 2073/2005, την έννοια ότι το νωπό κρέας πουλερικών πρέπει οπωσδήποτε να ανταποκρίνεται στο μικροβιολογικό κριτήριο που προβλέπεται στο παράρτημα I, κεφάλαιο 1, σημείο 1.28, του κανονισμού 2073/2005 (2) καθ’ όλα τα στάδια της διανομής του;
 2)
 Εφαρμόζεται η ρύθμιση του κανονισμού 2073/2005 πλήρως και στους υπευθύνους των επιχειρήσεων τροφίμων που δραστηριοποιούνται στο στάδιο της διανομής των τροφίμων;
 3)
 Έχουν οι επιχειρήσεις τροφίμων που δεν ασχολούνται με την παραγωγή (αλλά δραστηριοποιούνται αποκλειστικά και μόνο στο στάδιο της διανομής) την υποχρέωση να τηρούν το μικροβιολογικό κριτήριο που προβλέπεται στο παράρτημα I, κεφάλαιο 1, σημείο 1.28, του κανονισμού 2073/2005 σε όλα επίσης τα στάδια της διανομής;
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 1086/2011 της Επιτροπής, της 27ης Οκτωβρίου 2011, για την τροποποίηση του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΚ) 2160/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, καθώς και του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΚ) 2073/2005 της Επιτροπής όσον αφορά τη σαλμονέλα στο νωπό κρέας πουλερικών (EE L 281, σ. 7).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 2073/2005 της Επιτροπής, της 15ης Νοεμβρίου 2005, περί μικροβιολογικών κριτηρίων για τα τρόφιμα (EE L 338, σ. 1).


text:
27.1.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 28/29
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς
 αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), της αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), της
 12ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, στο πλαι ́σιο της διαδικασι ́ας 12ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, στο πλαι ́σιο της διαδικασι ́ας
 R 477/1999-3· R 569/1999-3·
 — να καταδικα ́σει το Γραφει ́ο Εναρμονι ́σεως στα ́εξοδα της — να καταδικα ́σει το Γραφει ́ο Εναρμονι ́σεως στα ́εξοδα της
 προσφευ ́γουσας. προσφευ ́γουσας.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Σχετικο ́ ση ́μα: Λεκτικο ́ ση ́μα «CARCARD» —
 Αριθμο ́ς αιτη ́σεως 115014 Σχετικο ́ ση ́μα: Λεκτικο ́ ση ́μα «TRUCKCARD» —
 Αριθμο ́ς αιτη ́σεως 113274
 Εμπο ́ρευμα η ́ παροχη ́ Εμπορευ ́ματα και υπηρεσι ́ες των
 υπηρεσι ́ας: κλα ́σεων 9, 36, 37, 38, 39, 42 Εμπο ́ρευμα η ́ παροχη ́ Εμπορευ ́ματα και υπηρεσι ́ες των
 (μεταξυ ́ α ́λλων υποθε ́ματα για στοι- υπηρεσι ́ας: κλα ́σεων 9, 36, 37, 38, 39, 42
 χει ́α αυτοκινη ́των, χρηματοδοτικη ́ (μεταξυ ́ α ́λλων υποθε ́ματα για στοι-
 μι ́σθωση οχημα ́των και εκκαθα ́ριση χει ́α αυτοκινη ́των, χρηματοδοτικη ́
 αυτη ́ς, παροχη ́ υπηρεσιω ́ν στον μι ́σθωση οχημα ́των και εκκαθα ́ριση
 τομε ́α της διοικητικη ́ς και τεχνικη ́ς αυτη ́ς, παροχη ́ υπηρεσιω ́ν στον
 υποστηρι ́ξεως της κυκλοφορι ́ας και τομε ́α της διοικητικη ́ς και τεχνικη ́ς
 των μεταφορω ́ν, συστη ́ματα κλη ́- υποστηρι ́ξεως της κυκλοφορι ́ας και
 σεως σε ́εκτακτη ανα ́γκη, παροχη ́ των μεταφορω ́ν, συστη ́ματα
 βοη ́θειας σε περι ́πτωση βλα ́βης και κλη ́σεως σε ́εκτακτη ανα ́γκη, παροχη ́
 υπηρεσι ́ες ρυμουλκη ́σεως) βοη ́θειας σε περι ́πτωση βλα ́βης και
 υπηρεσι ́ες ρυμουλκυ ́σεως)
 Προσβαλλομε ́νη απο ́φαση Απο ́ρριψη της αιτη ́σεως καταχω-
 ενω ́πιον του τμη ́ματος ρι ́σεως απο ́ τον ελεγκτη ́ Προσβαλλομε ́νη απο ́φαση Απο ́ρριψη της αιτη ́σεως καταχω-
 προσφυγω ́ν: ενω ́πιον του τμη ́ματος ρι ́σεως απο ́ τον ελεγκτη ́
 προσφυγω ́ν:
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς: — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́-
 γραφος 1, στοιχει ́ο β', του κανο- Λο ́γοι της προσφυγη ́ς: — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́-
 νισμου ́ (ΕΚ) 40/94 γραφος 1, στοιχει ́ο β', του κανο-
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́- νισμου ́ (ΕΚ) 40/94
 γραφος 1, στοιχει ́ο γ', του κανο- — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́-
 νισμου ́ (ΕΚ) 40/94 γραφος 1, στοιχει ́ο γ', του κανο-
 νισμου ́ (ΕΚ) 40/94
 Προσφυγη ́ της Daimler Chrysler AG κατα ́ του Γραφει ́ου
 Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́
 ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), που ασκη ́θηκε στις Προσφυγη ́ της Αlsace International Car Service (A.I.C.S.)
 24 Νοεμβρι ́ου 2000 κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου που ασκη ́θηκε στις 29 Νοεμ-
 βρι ́ου 2000
 (Υπο ́θεση Τ-358/00)
 (Υπο ́θεση Τ-365/00)
 (2001/C 28/53)
 (2001/C 28/54)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Η Daimler Chrysler AG, με ́εδρα τη Στουτγκα ́ρδη (Γερμανι ́α), ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Στουτγκα ́ρδης Dr. Stefan
 Völker, του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Rechtsanwälte Gleiss Lutz Η εταιρι ́α Αlsace International Car Service (A.I.C.S.), με ́εδρα το
 Hootz Hirsch, α ́σκησε στις 24 Νοεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Στρασβου ́ργο (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Jean Claude
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Fourgoux, δικηγο ́ρο Παρισιου ́, α ́σκησε στις 29 Νοεμβρι ́ου 2000
 Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα). κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου.