text:
Αριθ. C 229/18 ΓΕΓ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2 . 9 . 95
 Διαγραφή της υποθέσεως C-6/95 (' ) Landessozialgericht για την έκδοση προδικαστικής
 (95/C 229/41 ) αποφάσεως): Aororita Hanßen και Bundesanstalt für
 Arbeit .
 Με διάταξη της 17ης Μαίου 1995 , o Πρόεδρος του Δικαστη
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-6/95 (αίτηση του Schleswig-Holsteinisches 0 ) ΕΕ αριθ. C 54 της 4. 3. 1995 .
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 6ης Ιουλίου 1995 της 19ης Ιουνίου 1995
 στην υπόθεση T-36/93: Girish Ojha κατα Επιτροπής των στην υπόθεση Τ-107/94: Christina Kik κατά Συμβουλίου της
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') Ευρωπαϊκής Ένωσης και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 (Υπάλληλοι — Τοποθέτηση εκτός Κοινότητας — Νέα τοπο Κοινοτήτων (')
 θέτηση στην έδρα της Επιτροπής — Προσφυγή ακυρώσεως (Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 40/94 για το κοινοτικό σήμα —
 — Ικανοποίηση της ηθικής βλάβης) Γλώσσες — Προδήλως απαράδεκτη προσφυγή)
 (95/C 229/42) (95/C 229/43)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 Στην υπόθεση Τ-36/93 , Girish Ojha, υπάλληλος της Επιτρο Στην υπόθεση Τ-107/94, Christina Kik , δικηγόρος και πληρε
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και κάτοικος Korbeeck- ξούσιος στον τομέα των σημάτων, εκπροσωπούμενη από τον
 Lo (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον Jean-Noël Louis, Goosen L. Kooy, δικηγόρο Χάγης, με αντίκλητο στο Λουξεμ
 δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο βούργο το δικήγορο Nicolas Decker, 16, avenue Marie-
 τα γραφεία της εταιρίας Fiduciaire Myson Sàrl, 1 , rue Thérèse , κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρό
 Glesener, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σωποι: Giorgio Maganza και Guus Houttuin) και Επιτροπής
 (εκπρόσωποι: Ana Maria Alves Vieira, Joseph Griesmar και των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Pieter Van
 Denis Waelbroeck), που έχει ως αντικείμενο, πρώτον, το Nuffel), υποστηριζόμενων από το Βασίλειο της Ισπανίας
 αίτημα να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής της 20ής (εκπρόσωποι: Alberto José Navarro Gonzalez και Gloria
 Οκτωβρίου 1992, η οποία αφορούσε τη νέα τοποθέτηση του Calvo Diaz), που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση του
 προσφεύγοντος-ενάγοντος από την 1η Νοεμβρίου 1992, με άρθρου 115 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβου
 διατήρηση της θέσεως του , στην έδρα της Επιτροπής στις λίου της 20ής Δεκεμβρίου 1993, καθόσον αποκλείει τα
 Βρυξέλλες, ενώ προηγουμένως ήταν τοποθετημένος από τον ολλανδικά ως γλώσσα εργασίας του γραφείου εναρμονίσεως
 Αύγουστο 1991 στην αντιπροσωπεία της Επιτροπής στη στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα,
 Ντάκα (Μπαγκλαντές), και, δεύτερον, το αίτημα να υπο σχέδια και υποδείγματα), καθώς και αίτημα να μη λάβει ή να
 χρεωθεί η Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενά μη διατάξει τη λήψη των μέτρων που θα καταστήσουν δυνατό
 γοντα 500 000 βελγικά φράγκα (BFR) ως ικανοποίηση για στο εν λόγω γραφείο να αρχίσει τις εργασίες του , το
 την ηθική βλάβη που ισχυρίζεται ότι υπέστη από την Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. L. Cruz
 απόφαση αυτή , το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο Vilaça, Πρόεδρο, H. Kirschner και V. Tiili, δικαστές, γραμ
 από τους J. L. Cruz Vilaça, Πρόεδρο, και H. Kirschner και A. ματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 19 Ιουνίου 1995 , διάταξη με το
 Καλογερόπουλο, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε, ακόλουθο διατακτικό:
 στις 6 Ιουλίου 1995, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1 ) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 1 ) Απορρίπτει την προσφυγή.
 2) H προσφεύγουσα θα φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα,
 2. H Επιτροπή θα φέρει τα δικά της έξοδα, καθώς και το καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν το Συμβού
 ήμισυ των εξόδων του προσφεύγοντος-ενάγοντος, o λιο και η Επιτροπή. Το παρεμβαίνον θα φέρει τα δικά του
 οποίος θα φέρει το έτερο ήμισυ των εξόδων αυτών. δικαστικά έξοδα.
 (] ) ΕΕ αριθ. C 178 της 30. 6. 1993. P ) ΕΕ αριθ. C 120 της 30. 4. 1994.


text:
11.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 7/5
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 5, λείας ή δημοσίας υγείας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 16), το
 της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodríguez Iglesias,
 21ης ∆εκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των Πρόεδρο, J.-P. Puissochet, M. Wathelet και R. Schintgen,
 κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ 1989, L 40, σ. 1), το ∆ικαστήριο προέδρους τμήματος, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La
 (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους R. Schintgen, πρόεδρο Pergola, P. Jann (εισηγητή), Β. Σκουρή, F. Macken, N. Colneric,
 του δευτέρου τμήματος, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, S. von Bahr και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός
 Β. Σκουρή, F. Macken (εισηγήτρια), N. Colneric και J. N. Cunha εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: M.-F. Contet, υπάλληλος
 Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo διοικήσεως, εξέδωσε στις 26 Νοεμβρίου 2002, απόφαση με το
 Colomer, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, ακόλουθο διατακτικό:
 εξέδωσε την 21η Νοεμβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό: ∆εν αντίκειται ούτε προς το άρθρο 48 της Συνθήκης ΕΚ (νυν,
 κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 39 ΕΚ) ούτε προς τις διατάξεις
 Το άρθρο 5, παράγραφος 5, της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του παραγώγου δικαίου, με τις οποίες πραγματώνεται η ελευθε-
 του Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση ρία κυκλοφορίας των εργαζομένων, να αποφασίσει ένα κράτος
 των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, έχει την μέλος, έναντι ενός διακινούμενου εργαζομένου υπηκόου άλλου
 έννοια ότι ένα κράτος μέλος μπορεί, εφόσον το επιθυμεί και υπό κράτους μέλους, τη λήψη διοικητικού χαρακτήρα αστυνομικών
 τους όρους που το ίδιο θέτει, να προστατεύσει ένα σήμα από μέτρων περιοριζόντων το δικαίωμα διαμονής αυτού σε τμήμα
 τη χρήση ενός σημείου η οποία γίνεται για σκοπούς άλλους από του εθνικού εδάφους, και τούτο υπό την προϋπόθεση
 εκείνον της διακρίσεως των προϊόντων ή των υπηρεσιών, όταν
 η χωρίς νόμιμη αιτία χρήση του σημείου αυτού οδηγεί σε — ότι κάτι τέτοιο δικαιολογείται από λόγους δημοσίας τάξεως
 αδικαιολόγητη άντληση οφέλους από τον διακριτικό χαρακτήρα ή δημοσίας ασφαλείας ερειδόμενους στην ατομική συμπερι-
 ή τη φήμη του σήματος ή τους προξενεί βλάβη. φορά του,
 — ότι, ελλείψει τέτοιας δυνατότητας, οι λόγοι αυτοί μπορούν
 ( 1) ΕΕ C 79 της 10.3.2001. να οδηγήσουν, λόγω της σοβαρότητάς τους, μόνο σε ένα
 μέτρο απαγορεύσεως διαμονής ή απομακρύνσεως από
 ολόκληρη την εθνική επικράτεια
 — και ότι η συμπεριφορά που το οικείο κράτος μέλος σκοπεί
 να παρεμποδίσει παρέχει τη δυνατότητα, όταν κάτι τέτοιο
 προέρχεται από τους δικούς του υπηκόους, κατασταλτικών
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ή άλλων πραγματικών και αποτελεσματικών μέτρων
 σκοπούντων στην καταστολή της συμπεριφοράς αυτής.
 της 26ης Νοεμβρίου 2002
 (1 ) ΕΕ C 108 της 7.4.2001.
 στην υπόθεση C-100/01 (αίτηση του Conseil d’État για την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ministre de l’Intérieur
 κατά Αitor Oteiza Olazabal ( 1)
 («Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων —Περιορισμοί —
 ∆ημόσια τάξη — Αστυνομικά μέτρα περιορίζοντα σε ένα ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 τμήμα του εθνικού εδάφους το δικαίωμα διαμονής υπηκόου
 άλλου κράτους μέλους») (έκτο τμήμα)
 (2003/C 7/08) της 26ης Νοεμβρίου 2002
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) στην υπόθεση C-202/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας (1)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 79/409/ΕΟΚ —
 ∆ιατήρηση των άγριων πτηνών — Ταξινόμηση σε ζώνες
 ειδικής προστασίας — Πεδιάδα Maures»)
 Στην υπόθεση C-100/01, με αντικείμενο αίτηση του Conseil (2003/C 7/09)
 d’État (Γαλλία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Ministre
 de l’Intérieur και Αitor Oteiza Olazabal, η έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 6, 8 Α και 48 της (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρα 12 ΕΚ, 18 ΕΚ στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 και 39 ΕΚ) καθώς και της οδηγίας 64/221/ΕΟΚ του Συμβουλίου,
 της 25ης Φεβρουαρίου 1964, περί του συντονισμού των ειδικών
 μέτρων για τη διακίνηση και τη διαμονή αλλοδαπών, τα οποία Στην υπόθεση C-202/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 δικαιολογούνται για λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφα- (εκπρόσωποι: G. Valero Jordana και J. Adda) κατά Γαλλικής
 ---pagebreak--- C 7/6 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11.1.2003
 ∆ημοκρατίας (εκπρόσωποι: G. de Bergues και D. Colas), με Βελγίου (εκπρόσωποι: αρχικώς, F. van de Craen και, στη συνέχεια,
 αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, μη A. Snoecx), με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του
 ταξινομώντας επαρκώς σε ζώνες ειδικής προστασίας τα πλέον Βελγίου, μη θεσπίζοντας και, επικουρικώς, μη γνωστοποιώντας
 κατάλληλα εδάφη για τη διατήρηση των ειδών αγρίων πτηνών που στην Επιτροπή όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
 περιλαμβάνονται στο παράρτημα I της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για την πλήρη συμμόρφωσή του
 Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των προς την οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου
 αγρίων πτηνών (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 202), όπως τροποποιήθηκε 1997, περί τροποποιήσεως της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ για την
 με την οδηγία 97/49/ΕΚ της Επιτροπής, της 29ης Ιουλίου 1997 εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων δημοσίων και ιδιωτικών έργων
 (ΕΕ L 223, σ. 9), καθώς και των αποδημητικών ειδών και, στο περιβάλλον (ΕΕ L 73, σ. 5), παρέβη τις υποχρεώσεις που
 ειδικότερα, μη ταξινομώντας σε ζώνη ειδικής προστασίας επαρκές υπέχει από την οδηγία αυτή, το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα),
 έδαφος της πεδιάδας Maures (Γαλλία), δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώ- συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet (εισηγητή), πρόεδρο τμήμα-
 σεις που απορρέουν από την ανωτέρω οδηγία και παρέβη τις τος, R. Schintgen, Β. Σκουρή, F. Macken και J. N. Cunha
 υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της Συνθήκης ΕΚ, το ∆ικαστήριο Rodrigues, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμμα-
 (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους: J.-P. Puissochet, πρόεδρο τέας: R. Grass, εξέδωσε στις 19 Νοεμβρίου 2002, απόφαση με το
 τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή), F. Macken, N. Colneric και ακόλουθο διατακτικό:
 J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: S. Alber,
 γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 26 Νοεμβρίου 2002, 1) Το Βασίλειο του Βελγίου, μη θέτοντας σε ισχύ, εντός της
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: ταχθείσας προθεσμίας, όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές
 και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρ-
 1) Η Γαλλική ∆ημοκρατία, μη κατατάσσοντας επαρκώς σε φωσή του προς την οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου,
 ζώνες ειδικής προστασίας τα πλέον κατάλληλα εδάφη για της 3ης Μαρτίου 1997, περί τροποποιήσεως της οδηγίας
 τη διατήρηση των ειδών αγρίων πτηνών που περιλαμβάνει 85/337/ΕΟΚ για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων
 το παράρτημα I της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, παρέβη
 της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 πτηνών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/49/ΕΚ 2) Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 της Επιτροπής, της 29ης Ιουλίου 1997, καθώς και των
 αποδημητικών ειδών, και, ειδικότερα, μη κατατάσσοντας
 επαρκή επιφάνεια της πεδιάδας Maures (Γαλλία) σε ζώνη (1 ) ΕΕ C 289 της 13.10.2001.
 ειδικής προστασίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας
 αυτής.
 2) Καταδικάζει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 ( 1) ΕΕ C 212 της 28.7.2001.
 της 5ης Νοεμβρίου 2002
 στην υπόθεση C-204/01 (αίτηση του Verwaltungs-
 gerichtshof για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 Tilmann Klett κατά Bundesministerin für Bildung,
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Wissenschaft und Kultur ( 1)
 (έκτο τμήμα) («Άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας
 — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Οδηγίες 78/686/ΕΟΚ
 και 93/16/ΕΟΚ — Αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων,
 της 19ης Νοεμβρίου 2002
 πιστοποιητικών και άλλων τίτλων — Πρόσβαση σε σπου-
 δές οδοντιατρικής — Πράξη Προσχωρήσεως της
 στην υπόθεση C-319/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο- ∆ημοκρατίας της Αυστρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση»)
 τήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (1)
 (2003/C 7/11)
 («Παράβαση κράτους μέλους — Εκτίμηση των
 επιπτώσεων ορισμένων έργων στο περιβάλλον — Οδηγία (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 97/11/ΕΚ»)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 (2003/C 7/10) στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Στην υπόθεση C-204/01, με αντικείμενο αίτηση του
 Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) προς το ∆ικαστήριο,
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος
 δικαστηρίου μεταξύ Tilmann Klett και Bundesministerin für
 Bildung, Wissenschaft und Kultur, η έκδοση προδικαστικής
 Στην υπόθεση C-319/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 12 ΕΚ, 39 ΕΚ, 19β
 (εκπρόσωποι: G. zur Hausen και J. Adda) κατά Βασιλείου του της οδηγίας 78/686/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 19.12.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 475/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 19ης Οκτωβρίου 2016 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Patrick Breyer κατά Bundesrepublik Deutschland
 (Υπόθεση C-582/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα - Οδηγία 95/46/ΕΚ - Άρθρο 2, στοιχείο α' - Άρθρο 7, στοιχείο στ' - Έννοια των «δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα» - Διευθύνσεις πρωτοκόλλου του διαδικτύου - Αποθήκευση από φορέα παροχής υπηρεσιών τηλεμέσων - Εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία δεν επιτρέπει τη συνεκτίμηση του εννόμου συμφέροντος που επιδιώκει ο υπεύθυνος της επεξεργασίας))
 (2016/C 475/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Patrick Breyer
 κατά
 Bundesrepublik Deutschland
 Διατακτικό
 1)
 To άρθρο 2, στοιχείο α', της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, έχει την έννοια ότι δυναμική διεύθυνση IP αποθηκευθείσα από τον φορέα παροχής υπηρεσιών τηλεμέσων επ’ ευκαιρία της επισκέψεως ενός χρήστη σε ιστότοπο τον οποίο ο εν λόγω φορέας καθιστά προσβάσιμο στο κοινό αποτελεί, για τον φορέα αυτόν, δεδομένο προσωπικού χαρακτήρα κατά την έννοια της ως άνω διατάξεως, όταν έχει στη διάθεσή του νόμιμα μέσα βάσει των οποίων μπορεί να εξακριβωθεί η ταυτότητα του οικείου προσώπου χάρη στις πρόσθετες πληροφορίες που έχει στη διάθεσή του ο πάροχος υπηρεσιών προσβάσεως στο διαδίκτυο του εν λόγω προσώπου.
 2)
 To άρθρο 7, στοιχείο στ', της οδηγίας 95/46 έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε ρύθμιση κράτους μέλους δυνάμει της οποίας φορέας παροχής υπηρεσιών τηλεμέσων δύναται να συλλέγει και να χρησιμοποιεί δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα αφορώντα χρήστη των ως άνω υπηρεσιών χωρίς τη συγκατάθεσή του, μόνον αν η εν λόγω συλλογή και χρησιμοποίηση απαιτούνται για να καταστεί δυνατή και να τιμολογηθεί η συγκεκριμένη χρήση των ως άνω υπηρεσιών από τον εν λόγω χρήστη, και κατά την οποία ο σκοπός της διασφαλίσεως της γενικής λειτουργικότητας των ιδίων υπηρεσιών δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη χρησιμοποίηση των δεδομένων αυτών μετά τη λήξη της εκάστοτε επισκέψεως σε ιστότοπο.
 (1) ΕΕ C 89 της 16.3.2015.


text:
 2.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/10
 Αναίρεση που άσκησε στις 30 Νοεμβρίου 2012 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (Έκτο τμήμα) που εκδόθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-169/08, ΔΕΗ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-553/12 P)
 2013/C 32/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Θ. Χριστοφόρου και A. Antoniadis, εκπρόσωποι, Α. Οικονόμου, δικηγόρος)
 Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ), Ελληνική Δημοκρατία, Ενεργειακή Θεσσαλονίκης ΑΕ, Ελληνική Ενέργεια και Ανάπτυξη ΑΕ (H.E. & D.S.A.)
 Αιτήματα
 —
 Να ακυρωθεί στο σύνολο της η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ης Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση Τ-169/08.
 —
 Να εκδοθεί οριστική απόφαση επί της διαφοράς εφόσον κριθεί ότι η κατάσταση του φακέλου το επιτρέπει.
 —
 Να καταδικαστεί η ΔΕΗ στα δικαστικά της έξοδα, καθώς και στα έξοδα της Επιτροπής και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 —
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η Επιτροπή προβάλλει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο ως προς την ερμηνεία και την εφαρμογή του άρθρου 86 παράγραφος 1 ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 82 ΕΚ, όπως αυτά έχουν ερμηνευθεί από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή των δύο αυτών άρθρων στα πραγματικά περιστατικά της προκειμένης υπόθεσης, όπερ επίσης συνιστά εσφαλμένο χαρακτηρισμό και παρερμηνεία των αποδεικτικών στοιχείων και εσφαλμένη ερμηνεία της βάσης της προσβληθείσας απόφασης της Επιτροπής. Οι εκτιμήσεις του Γενικού Δικαστηρίου βασίζονται επίσης σε ανακριβή, ελλιπή και ανεπαρκή αιτιολογία, στρεβλώνουν και παρερμηνεύουν τα αποδεικτικά στοιχεία και αλλοιώνουν τη βάση της προσβληθείσας απόφασης της Επιτροπής, γιατί η προσβληθείσα απόφαση της Επιτροπής κατέδειξε ότι τα επίμαχα κρατικά μέτρα που έλαβε η Ελληνική Δημοκρατία επηρέασαν τη δομή της αγοράς και δημιούργησαν ανισότητα ευκαιριών στην αγορά του λιγνίτη, η οποία είχε ως αποτέλεσμα να επιτρέψει στη ΔΕΗ, μια δημόσια επιχείρηση, να επεκτείνει τη δεσπόζουσα θέση της από την πρωτογενή αγορά προμήθειας λιγνίτη στη δευτερογενή αγορά χονδρικής προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα εμποδίζοντας την είσοδο στην αγορά νέων ανταγωνιστών.
 —
 Σύμφωνα με την Επιτροπή, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση έσφαλε επίσης γιατί παρέβλεψε εντελώς το γεγονός ότι η προσβληθείσα απόφαση της Επιτροπής απέδειξε ότι η προνομιακή πρόσβαση της ΔΕΗ σε λιγνίτη, η οποία διατηρήθηκε με τα επίμαχα κρατικά μέτρα και μετά την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα, καθώς και μετά τη δημιουργία της αγοράς χονδρικής προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας το Μάιο 2005 είχε ως αποτέλεσμα να επηρεάσει τη δομή της αγοράς λόγω της ανισότητας των ευκαιριών δημιουργώντας έτσι μια κατάσταση στην οποία η ΔΕΗ, απλώς και μόνο με την άσκηση των οιονεί μονοπωλιακών της δικαιωμάτων εκμετάλλευσης λιγνίτη, ήταν σε θέση να επεκτείνει τη δεσπόζουσα θέση της από την πρωτογενή στη δευτερογενή αγορά. Κατ' αυτόν τον τρόπο η ΔΕΗ οδηγήθηκε σε καταχρηστική συμπεριφορά στην εν λόγω δευτερογενή αγορά περιορίζοντας ή αποκλείοντας την είσοδο νέων ανταγωνιστών (βλ. μεταξύ άλλων τις αποφάσεις του Δικαστηρίου στις υποθέσεις Raso, GB-Inno-BM, Connect Austria, Dusseldorp, CBEM και MOTOE). Η επέκταση και διατήρηση της δεσπόζουσας θέσης της ΔΕΗ από την πρωτογενή στη δευτερογενή αγορά και το αναμφίβολο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα που απολάμβανε η ΔΕΗ στην ηλεκτροπαραγωγή λόγω του χαμηλού κόστους του λιγνίτη, επέτρεπε στη ΔΕΗ να εγχέει ηλεκτρική ενέργεια στο διασυνδεδεμένο σύστημα στην Ελλάδα σε χαμηλότερες τιμές, σε μεγαλύτερες ποσότητες και για περισσότερο χρονικό διάστημα, στοιχεία που συνιστούν την καταχρηστική συμπεριφορά (παρόλο που η νομολογία του Δικαστηρίου δεν απαιτεί απόδειξη τέτοιου είδους συμπεριφοράς, λαμβάνοντας υπόψη τα ειδικά πραγματικά περιστατικά της προκείμενης υπόθεσης).
 —
 Η προσβληθείσα απόφαση της Επιτροπής διαπίστωσε ακόμα ότι οι ανταγωνιστές της ΔΕΗ χρειάζονταν ένα διαφοροποιημένο φάσμα πηγών, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης σε επαρκείς ποσότητες λιγνίτη, για την είσοδο, τη βιώσιμη παραμονή και την αποτελεσματική συμμετοχή τους στον ανταγωνισμό στο πλαίσιο της ηλεκτρικής αγοράς. Το γεγονός αυτό θα έπρεπε να γνώριζαν τόσο η Ελληνική Δημοκρατία, η οποία παρέλειψε να χορηγήσει άδειες εκμετάλλευσης στα εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα λιγνίτη στους δυνητικούς ανταγωνιστές της ΔΕΗ, όσο και η ΔΕΗ όταν ασκούσε τα οιονεί μονοπολικά της δικαιώματα, χρησιμοποιώντας τη δεσπόζουσα θέση της στην πρωτογενή αγορά του λιγνίτη ως εφαλτήριο (leverage) για την επέκταση και διατήρηση της δεσπόζουσας θέσης της στη δευτερογενή αγορά χονδρικής προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας, με αποτέλεσμα να παρεμποδίζει ή να αποκλείει de facto την είσοδο στους δυνητικούς νέους ανταγωνιστές στην εν λόγω δευτερογενή αγορά.


text:
 6.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/6
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Hamburg (Γερμανία) στις 7 Μαρτίου 2017 — Reinhard Nagel κατά Swiss International Air Lines AG
 (Υπόθεση C-116/17)
 (2017/C 178/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Hamburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Reinhard Nagel
 Εναγόμενη: Swiss International Air Lines AG
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Δύναται ο αερομεταφορέας να εφαρμόζει την έκπτωση σε κάθε περίπτωση ή η δυνατότητα αυτή εξαρτάται από το αν και κατά πόσον τούτο επιτρέπεται από την εθνική νομοθεσία ή κρίνεται εύλογο από το δικαστήριο;
 2)
 Εφόσον κρίσιμη είναι η εθνική νομοθεσία ή το ζήτημα απόκειται στην κρίση του δικαστηρίου, σκοπεί η προβλεπόμενη από το άρθρο 7 του κανονισμού (1) αποζημίωση μόνο στην αποκατάσταση της ταλαιπωρίας και της απώλειας χρόνου που υπέστησαν οι επιβάτες λόγω της ματαιώσεως της πτήσεως ή σκοπεί επίσης στην αποκατάσταση υλικών ζημιών;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (EE L 46, σ. 1).


text:
 5.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/11
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Δεκεμβρίου 2010 — CEAHR κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-427/08) (1)
 (Συμπράξεις - Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως - Απόφαση περί απορρίψεως καταγγελίας - Άρνηση των κατασκευαστών των ελβετικών ωρολογίων να παρέχουν ανταλλακτικά στους ανεξάρτητους επισκευαστές ωρολογίων - Κοινοτικό συμφέρον - Οικεία αγορά - Πρωτογενής και δευτερογενής αγορά - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως)
 2011/C 38/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Confédération européenne des associations d’horlogers-réparateurs (CEAHR) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: P. Mathijsen, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς X. Lewis και F. Ronkes Agerbeek, στη συνέχεια F. Ronkes Agerbeek και F. Castilla Contreras)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Richemont International SA (Bellevue, Ελβετία) (εκπρόσωποι: J. Ysewyn, δικηγόρος, και H. Crossley, solicitor)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως C(2008) 3600 της Επιτροπής, της 10ης Ιουλίου 2008, περί απορρίψεως της καταγγελίας της προσφεύγουσας στην υπόθεση COMP/E-1/39.097.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση C(2008) 3600 της Επιτροπής, της 10ης Ιουλίου 2008, στην υπόθεση COMP/E-1/39.097.
 2)
 Η Richemont International SA φέρει, πέραν των δικών της εξόδων, και τα έξοδα της Confédération européenne des associations d’horlogers-réparateurs (CEAHR), λόγω της παρεμβάσεως.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει, πέραν των δικών της εξόδων, και τα λοιπά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η CEAHR.
 (1) EE C 313 της 6.12.2008.


text:
 30.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 226/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 9ης Ιουνίου 2011 [αίτηση του Συμβουλίου της Επικρατείας (Ελλάδα), για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ελεύθερη Τηλεόραση AE «ALTER CHANNEL», Κωνσταντίνος Γιαννίκος κατά Υπουργού Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης
 (Υπόθεση C-52/10) (1)
 (Οδηγία 89/552/ΕΟΚ - Τηλεοπτικές δραστηριότητες - Άρθρο 1, στοιχείο δ' - Έννοια του όρου «συγκεκαλυμμένη διαφήμιση» - Διαφημιστικός σκοπός - Παρουσίαση, σε τηλεοπτική εκπομπή, οδοντιατρικής θεραπείας αισθητικού χαρακτήρα)
 2011/C 226/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Συμβούλιο της Επικρατείας
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ελεύθερη Τηλεόραση AE «ALTER CHANNEL», Κωνσταντίνος Γιαννίκος
 κατά
 Υπουργού Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής απόφασης — Συμβούλιο της Επικρατείας — Ερμηνεία του άρθρου 1, τρίτο εδάφιο, της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, περί του συντονισμού ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών, σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (ΕΕ L 298, σ. 23), όπως αυτή τροποποιήθηκε με το άρθρο 1, τρίτο εδάφιο, της οδηγίας 1997/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1997 (ΕΕ L 202, σ. 60) — Τηλεοπτική εκπομπή που παρουσιάζει θεραπεία αισθητικής οδοντιατρικής — Έννοια της «συγκεκαλυμμένης διαφήμισης»
 Διατακτικό
 Το άρθρο 1, στοιχείο δ', της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 97/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1997, έχει την έννοια ότι η παροχή αμοιβής ή άλλου είδους ανταλλάγματος δεν αποτελεί απαραίτητο στοιχείο για να διαπιστωθεί η πρόθεση συγκεκαλυμμένης διαφημίσεως.
 (1) ΕΕ C 100 της 17.4.2010.


text:
 12.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/30
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 21ης Ιουνίου 2011 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-67/10) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Αγωγή αποζημιώσεως με αντικείμενο τον καθορισμό των δικαστικών εξόδων - Απαράδεκτο)
 2012/C 138/64
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και C. Berardis-Kayser, A. Dal Ferro, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής περί μη επιστροφής κατά τα δύο τρίτα των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων στο πλαίσιο της υποθέσεως F-41/06.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τον L. Marcuccio στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) ΕΕ C 288 της 23.10.2010, σ. 74.


text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/4
 Ορισμός του τμήματος που επιφορτίζεται με τις υποθέσεις περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 104β του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου
 (2008/C 301/06)
 Κατά τη σύσκεψη της 30ής Σεπτεμβρίου 2008 το Δικαστήριο όρισε, για το διάστημα από 7 Οκτωβρίου 2008 μέχρι 6 Οκτωβρίου 2009, το δεύτερο τμήμα του Δικαστηρίου ως το τμήμα το οποίο, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, επιφορτίζεται με τις υποθέσεις περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 104β του κανονισμού αυτού.


text:
 25.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 272/52
 Προσφυγή της 29ης Αυγούστου 2008 — Ramaekers-Jørgensen κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-74/08)
 (2008/C 272/101)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Dominique Ramaekers-Jørgensen (Genval, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: L. Vogel, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αφενός, ακύρωση της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) να υπολογίσει τον κοινοτικό φόρο της προσφεύγουσας λαμβάνοντας υπόψη το άθροισμα του ποσού των προσωπικών αποδοχών και του ποσού της συντάξεως χηρείας, καθώς και της αποφάσεως περί απορρίψεως της αιτήσεώς της που αποσκοπούσε στο να επιτευχθεί το να μην εισπραχθεί προκαταβολικώς, επί του ποσού των αποδοχών της, ο κοινοτικός φόρος που βαρύνει τη σύνταξη χηρείας της πριν από την καταβολή της εν λόγω συντάξεως. Αφετέρου, διαπίστωση του παράνομου χαρακτήρα των άρθρων 3 και 4 του κανονισμού 260/68 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό 2182/2003 του Συμβουλίου.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που έλαβε η ΑΔΑ στις 20 Μαΐου 2008, με την οποία απορρίφθηκε η υποβληθείσα στις 16 Ιανουαρίου 2008 διοικητική ένσταση που αποσκοπούσε στην εν μέρει ακύρωση της αποφάσεως της 16ης Οκτωβρίου 2007, κατά το μέτρο που η απόφαση αυτή καθόριζε τους τρόπους υπολογισμού και εισπράξεως του κοινοτικού φόρου επί της χορηγουμένης στην προσφεύγουσα συντάξεως χηρείας·
 —
 να ακυρώσει επίσης, εφόσον καθίσταται αναγκαίο, εν μέρει, την εν λόγω απόφαση της 16ης Οκτωβρίου 2007, καθόσον αυτή διευκρίνισε τους τρόπους υπολογισμού και εισπράξεως του κοινοτικού φόρου επί της χορηγουμένης στην προσφεύγουσα συντάξεως χηρείας·
 —
 να διαπιστώσει, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 241 της Συνθήκης, τον παράνομο χαρακτήρα των άρθρων 3 και 4 του κανονισμού 260/68 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό 2182/2003 του Συμβουλίου, κατά το μέτρο που οι εν λόγω διατάξεις προβλέπουν την πρόσθεση του ποσού της χορηγουμένης σε υπάλληλο συντάξεως χηρείας και του ποσού του μισθού του εν λόγω υπαλλήλου προς τον σκοπό του υπολογισμού του σχετικού κοινοτικού φόρου·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.


text:
 23.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/25
 Προσφυγή της 30ής Ιανουαρίου 2013 — Out of the blue κατά ΓΕΕΑ — Mombauer (REFLEXX)
 (Υπόθεση T-48/13)
 2013/C 86/42
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Out of the blue KG (Lilienthal, Γερμανία), (εκπρόσωποι: G. Hasselblatt και I. George, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Meinhard Mombauer (Κολωνία, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 19ης Νοεμβρίου 2012, στην υπόθεση R 1656/2011-4,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά του έξοδα, καθώς και σε εκείνα της προσφεύγουσας,
 —
 στην περίπτωση που ο Meinhard Mombauer συμμετάσχει στη διαδικασία ως παρεμβαίνων, να τον καταδικαστεί στα δικαστικά του έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «REFLEXX» για προϊόντα της κλάσεως 9 — αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος 7 239 511
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: ο Meinhard Mombauer
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: το εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «REFLECTS», για προϊόντα της κλάσεως 9
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 42, παράγραφος 5, σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' του κανονισμού 207/2009


text:
 2.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 33/6
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 της 31ης Μαρτίου 2016
 στην υπόθεση E-4/15
 Ισλανδική Ένωση Χρηματοοικονομικών Υπηρεσιών κατά Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ
 (Προσφυγή για ακύρωση της απόφασης της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ — Κρατική ενίσχυση — Παραδεκτό — Ενεργητική νομιμοποίηση — Ιδιότητα ως ενώσεως)
 (2017/C 33/05)
 Στην υπόθεση E-4/15, Ισλανδική Ένωση Χρηματοοικονομικών Υπηρεσιών κατά Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ — ΠΡΟΣΦΥΓΗ για την ακύρωση της απόφασης της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αριθ. 298/14/COL της 16ης Ιουλίου 2014, κοινοποιηθείσα στην ΕΕ C 400 της 13.11.2014, σ. 13 και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 66 της 13.11.2014, σ. 1 («η προσβαλλόμενη υπόθεση»), για την περάτωση της υπόθεσης όσον αφορά υφιστάμενη ενίσχυση στο ισλανδικό Ταμείο Στεγαστικής Χρηματοδότησης (Íbúðalánasjóður), το Δικαστήριο, αποτελούμενο από τους Carl Baudenbacher, Πρόεδρο και εισηγητή δικαστή, Per Christiansen και Páll Hreinsson, δικαστές, εξέδωσε απόφαση στις 31 Μαρτίου 2016, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:
 1.
 Η προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη.
 2.
 Η Ισλανδική Ένωση Χρηματοοικονομικών Υπηρεσιών φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ·
 3.
 Η κυβέρνηση της Ισλανδίας φέρει τα δικά της έξοδα.


text:
 4.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 293/32
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Ιουλίου 2017 — De Masi κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-423/16) (1)
 ([Προσφυγή ακυρώσεως - Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΕ) 1049/2001 - Έγγραφα που αφορούν τις εργασίες της ομάδας Κώδικας δεοντολογίας (φορολογία των επιχειρήσεων) που έχει συσταθεί από το Συμβούλιο - Απάντηση στις αρχικές αιτήσεις κατόπιν εξεύρεσης λογικής λύσης - Έλλειψη επιβεβαιωτικής αποφάσεως - Απαράδεκτο])
 (2017/C 293/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Fabio De Masi (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: A. Fischer-Lescano, καθηγητής)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικά J. Baquero Cruz και F. Erlbacher, στη συνέχεια J. Baquero Cruz)
 Αντικείμενο
 Αίτημα βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση των αποφάσεων της Επιτροπής που περιλαμβάνονται, αφενός, στην από 20 Μαΐου 2016 επιστολή και, αφετέρου, στην από 13 Ιουλίου 2016 επιστολή, με τις οποίες δόθηκε απάντηση στις αιτήσεις του προσφεύγοντος για πρόσβαση στα έγγραφα της ομάδας «Κώδικας δεοντολογίας (Φορολογία των επιχειρήσεων», οι οποίες είχαν υποβληθεί από τον προσφεύγοντα βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001, L 145, σ. 43)
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Ο Fabio De Masi φέρει τα δικαστικά του έξοδα και καταδικάζεται στα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (1) EE C 371 της 10.10.2016.


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/37
 Προσφυγή της 20ής Δεκεμβρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Μάλτας
 (Υπόθεση C-563/07)
 (2008/C 51/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: U. Wölker και D. Lawunmi)
 Καθής: Δημοκρατία της Μάλτας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Μάλτας, μη ανακοινώνοντας τα απαιτούμενα στοιχεία για τη συμμόρφωσή της με την απόφαση 280/2004/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για μηχανισμό παρακολούθησης των εκπομπών αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου στην Κοινότητα και εφαρμογής του πρωτοκόλλου του Κιότο (στο εξής: απόφαση) (1), σε συνδυασμό με τα άρθρα 2 έως 7 της απόφασης 166/2005/ΕΚ της Επιτροπής, της 10ης Φεβρουαρίου 2005, για θέσπιση των κανόνων εφαρμογής της απόφασης 280/2004/ΕΚ, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3, παράγραφος 1, της απόφασης.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, της απόφασης 280/2004/ΕΚ, τα κράτη μέλη, για την αξιολόγηση της συντελεσθείσας προόδου και προκειμένου να καταστεί δυνατή η προετοιμασία ετήσιων εκθέσεων από την Κοινότητα, σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που υπέχουν δυνάμει της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο, υποβάλλουν ετησίως στην Επιτροπή μέχρι τις 15 Ιανουαρίου ορισμένα στοιχεία σχετικά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.
 Δεδομένου ότι η Δημοκρατία της Μάλτας δεν έχει παράσχει στην Επιτροπή τα στοιχεία που όφειλε να της υποβάλει μέχρι τις 15 Ιανουαρίου 2006, η Επιτροπή είναι υποχρεωμένη να συναγάγει ότι οι αρχές της Μάλτας δεν έχουν εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχουν από το άρθρο 3, παράγραφος 1, της εν λόγω απόφασης.
 (1) ΕΕ L 49, σ. 1.


text:
 20.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/31
 Προσφυγή της Gerrit Bethuyne και 4 άλλων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 13 Ιουνίου 2005
 (Υπόθεση T-234/05)
 (2005/C 205/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Gerrit Bethuyne, κάτοικος Dentergem (Βέλγιο), και 4 άλλοι, εκπροσωπούμενοι από τους δικηγόρους Sébastien Orlandi, Xavier Martin, Albert Coolen και Etienne Marchal, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησαν ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 13 Ιουνίου 2005 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 1.
 να ακυρώσει τις αποφάσεις περί διορισμού των προσφευγόντων ως υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο μέτρο που καθορίζουν τον βαθμό προσλήψεώς τους κατ' εφαρμογήν του άρθρου 12 του παραρτήματος XIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως·
 2.
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα επιχειρήματα που προέβαλαν οι προσφεύγοντες είναι πανομοιότυπα με εκείνα των προσφευγόντων στην υπόθεση T-130/05. (1)
 (1) OJ C 132, 28.5.2005, p. 31


text:
 11.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 36/11
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 15ης Δεκεμβρίου 2005
 στην υπόθεση C-148/04 (αίτηση της Commissione tributaria provinciale di Genova για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Unicredito Italiano SpA contre Agenzia delle Entrate, Ufficio Genova (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Απόφαση 2002/581/ΕΚ - Φορολογικά πλεονεκτήματα υπέρ τραπεζών - Αιτιολογία της αποφάσεως - Χαρακτηρισμός μέτρου ως κρατικής ενισχύσεως - Προϋποθέσεις - Συμβατό προς την κοινή αγορά - Προϋποθέσεις - Άρθρο 87, παράγραφος 3, στοιχεία β' και γ' - Σημαντικό σχέδιο κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος - Ανάπτυξη ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων - Χορηγηθέντα σε προγενέστερο στάδιο φορολογικά πλεονεκτήματα - Ανάκτηση της ενισχύσεως - Αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης - Αρχή της ασφάλειας δικαίου - Αρχή της αναλογικότητας)
 (2006/C 36/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση C-148/04, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε η Commissione tributaria provinciale di Genova (Ιταλία) με απόφαση της 11ης Φεβρουαρίου 2004, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 23 Μαρτίου 2004, στο πλαίσιο της δίκης Unicredito Italiano SpA κατά Agenzia delle Entrate, Ufficio Genova 1, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή), R. Schintgen, Γ. Αρέστη και J. Klučka, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: M. Ferreira, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 15 Δεκεμβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Από την εξέταση των υποβληθέντων προδικαστικών ερωτημάτων δεν προέκυψαν στοιχεία ικανά να θίξουν το κύρος της αποφάσεως 2002/581/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2001, σχετικά με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που η Ιταλία θέσπισε υπέρ των τραπεζών.
 2.
 Τα άρθρα 87 επ. ΕΚ, το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ, καθώς και οι αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της ασφάλειας δικαίου και της αναλογικότητας δεν απαγορεύουν εθνικό μέτρο που διατάσσει την επιστροφή ενισχύσεως, σε εκτέλεση αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία η ενίσχυση αυτή κρίθηκε ασύμβατη προς την κοινή αγορά και από την εξέταση της οποίας, υπό το πρίσμα των ίδιων αυτών διατάξεων και αρχών, δεν προέκυψαν στοιχεία ικανά να θίξουν το κύρος αυτής.
 (1) ΕΕ C 118 της 30.04.2004.


text:
 C 180/18 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 27.7.2002
 — να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 του Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου που ασκη ́θηκε
 στις 18 Ιουνι ́ου 2002
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Υπο ́θεση C-228/02)
 Η προθεσμι ́α μεταφορα ́ς της οδηγι ́ας στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη (2002/C 180/31)
 ́εληξε στις 21 Αυγου ́στου 2001.
 (1) ΕΕ L 101 της 1.4.1998, σ. 17. Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τους Denis Martin και Miguel França, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των, στις 18 Ιουνι ́ου 2002, προσφυγη ́ κατα ́ του Μεγα ́λου
 ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 του Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου που ασκη ́θηκε — να διαπιστω ́σει ο ́τι το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου,
 στις 18 Ιουνι ́ου 2002 παραλει ́ποντας να λα ́βει τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστι-
 κε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να συμμορφωθει ́ προς την
 (Υπο ́θεση C-227/02) οδηγι ́α 97/7/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του
 Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς Μαι ̈́ου 1997, για την προστασι ́α των
 καταναλωτω ́ν κατα ́ τις εξ αποστα ́σεως συμβα ́σεις (1), η ́, εν
 (2002/C 180/30) πα ́ση περιπτω ́σει, παραλει ́ποντας να κοινοποιη ́σει τις διατα ́-
 ξεις αυτε ́ς στην Επιτροπη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει
 απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́,
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ — να καταδικα ́σει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου
 τους Denis Martin και Miguel França, με το ́πο επιδο ́σεων στο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των, στις 18 Ιουνι ́ου 2002, προσφυγη ́ κατα ́ του Μεγα ́λου
 ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 Η προθεσμι ́α μεταφορα ́ς της οδηγι ́ας στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη
 1. να διαπιστω ́σει ο ́τι το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου, ́εληξε στις 4 Ιουνι ́ου 2000.
 παραλει ́ποντας να λα ́βει τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστι-
 κε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να συμμορφωθει ́ προς την
 οδηγι ́α 97/55/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του (1) EE L 114 της 4ης Ιουνι ́ου 1997, σ. 19.
 Συμβουλι ́ου, της 6ης Οκτωβρι ́ου 1997, για την τροποποι ́ηση
 της οδηγι ́ας 84/450/ΕΟΚ σχετικα ́ με την παραπλανητικη ́
 διαφη ́μιση προκειμε ́νου να συμπεριληφθει ́ η συγκριτικη ́
 διαφη ́μιση (1), η ́, εν πα ́ση περιπτω ́σει, παραλει ́ποντας να
 κοινοποιη ́σει τις διατα ́ξεις αυτε ́ς στην Επιτροπη ́, παρε ́βη τις
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́,
 Προσφυγη ́ της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 2. να καταδικα ́σει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 21 Ιουνι ́ου
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα. 2002
 (Υπο ́θεση C-233/02)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (2002/C 180/32)
 Η προθεσμι ́α μεταφορα ́ς της οδηγι ́ας στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη
 ́εχει λη ́ξει απο ́ τις 23 Απριλι ́ου 2000.
 Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους R. Abraham,
 G. de Bergues και P. Boussaroque, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 ( 1) ΕΕ L 290 της 23ης Οκτωβρι ́ου 1997, σ. 18.
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 21 Ιουνι ́ου 2002, ενω ́πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 ---pagebreak--- 27.7.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 180/19
 Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Αι ́τηση αναιρε ́σεως του Ευρωπαι ́ου ∆ιαμεσολαβητη ́ κατα ́ της
 αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 (τρι ́το τμη ́μα), της 10ης Απριλι ́ου 2002, στην υπο ́θεση
 T-209/00, F. Lamberts κατα ́ Ευρωπαι ́ου ∆ιαμεσολαβητη ́,
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση με την οποι ́α η Επιτροπη ́ συμφω ́-
 που υποβλη ́θηκε στις 24 Ιουνι ́ου 2002
 νησε με τις Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς
 στον τομε ́α της κανονιστικη ́ς συνεργασι ́ας και της διαφα ́νειας·
 (υπο ́θεση C-234/02 P)
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. (2002/C 180/33)
 Ο Ευρωπαι ́ος ∆ιαμεσολαβητη ́ς, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον
 J. Sant’Anna, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις
 24 Ιουνι ́ου 2002 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των αναι ́ρεση κατα ́ της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τρι ́το τμη ́μα), της 10ης Απριλι ́ου 2002,
 στην υπο ́θεση T-209/00, F. Lamberts κατα ́ Ευρωπαι ́ου ∆ιαμεσο-
 λαβητη ́.
 — Παρα ́ την προσεκτικη ́ γλω ́σσα που χρησιμοποιει ́ται στο
 ́εγγραφο που ́εχει επισυναφθει ́ σε σημει ́ωμα το οποι ́ο η Ο αναιρεσει ́ων ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Επιτροπη ́ απηυ ́θυνε στην Επιτροπη ́ 133, που ει ́ναι επιφορ-
 τισμε ́νη με την κοινη ́ εμπορικη ́ πολιτικη ́, κα ́ποια ουσιαστικα ́ — να αναιρε ́σει, καθο ́σον αφορα ́ το παραδεκτο ́ της αγωγη ́ς
 στοιχει ́α οδηγου ́ν τη Γαλλικη ́ Κυβε ́ρνηση να υποθε ́σει ο ́τι οι αποζημιω ́σεως του Frank Lamberts, την απο ́φαση του
 κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς συνεπα ́γονται πραγματικη ́ δε ́σμευση Πρωτοδικει ́ου, της 10ης Απριλι ́ου 2002, στην υπο ́θεση
 δημιουργου ́σα υποχρεω ́σεις βαρυ ́νουσες τα με ́ρη. Οι εν λο ́γω T-209/00, Frank Lamberts κατα ́ Ευρωπαι ́ου ∆ιαμεσολα-
 κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς παρουσια ́ζουν, με μεγα ́λη ακρι ́βεια, βητη ́, και ως εκ του ́του να κηρυ ́ξει την ως α ́νω αγωγη ́
 τους επιδιωκο ́μενους σκοπου ́ς, το πλαι ́σιο δρα ́σης και τα απαρα ́δεκτη.
 με ́τρα που πρε ́πει να ληφθου ́ν για να επιτευχθου ́ν οι
 καθορισθε ́ντες σκοποι ́. Το γεγονο ́ς ο ́τι οι κατευθυντη ́ριες
 γραμμε ́ς δεν προορι ́ζονται, αυτε ́ς καθεαυτε ́ς, για να τροπο-
 ποιη ́σουν την κατα ́σταση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου δεν μπορει ́ Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 να αποκρυ ́ψει το γεγονο ́ς ο ́τι οι κατευθυντη ́ριες αυτε ́ς
 γραμμε ́ς συνεπα ́γονται, τουλα ́χιστον, δε ́σμευση συνεργασι ́ας
 βαρυ ́νουσα τα με ́ρη. Περαιτε ́ρω, οι διατα ́ξεις που περιλαμβα ́-
 Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου
 νονται στον τι ́τλο VI των κατευθυντηρι ́ων γραμμω ́ν, που
 αφορα ́ την παρακολου ́θηση της εφαρμογη ́ς τους, αποδει-
 κνυ ́ουν σαφε ́στατα τον υποχρεωτικο ́ χαρακτη ́ρα της Η αναιρεσιβαλλο ́μενη απο ́φαση ει ́ναι αντι ́θετη προς το θεσμικο ́
 δεσμευ ́σεως συνεργασι ́ας που συμφω ́ νησαν τα με ́ρη. Η πλαι ́σιο που ́εχει καθιερωθει ́ απο ́ τη Συνθη ́κη και αφορα ́ την
 υ ́παρξη ενο ́ς μηχανισμου ́ εποπτει ́ας μαρτυρει ́ για το ο ́τι οι ευθυ ́νη του ∆ιαμεσολαβητη ́. Με το να ελε ́γξει τη νομιμο ́τητα των
 συντα ́κτες των κατευθυντηρι ́ων γραμμω ́ν απε ́κλεισαν σαφω ́ς ερευνω ́ν που διεξη ́γαγε ο ∆ιαμεσολαβητη ́ς και τη νομιμο ́τητα της
 το ενδεχο ́μενο τα με ́ρη να καλυ ́πτονται πι ́σω απο ́ τον αποφα ́σεως με την οποι ́α ́εκλεισε η υπο ́θεση, το Πρωτοδικει ́ο
 εθελοντικο ́ χαρακτη ́ρα της συνεργασι ́ας για να εξουδετερω ́- παρε ́βλεψε τα ο ́ρια του δικαστικου ́ ελε ́γχου της δρα ́σεως του
 σουν την αναληφθει ́σα δε ́σμευση. ∆ιαμεσολαβητη ́. Το Πρωτοδικει ́ο προε ́βη σε ́ελεγχο του τρο ́που
 κατα ́ τον οποι ́ο εκτελε ́στηκε η εντολη ́ του ∆ιαμεσολαβητη ́, ́ελεγχο
 τον οποι ́ο οι Συνθη ́κες αναθε ́τουν στο Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο και
 Εφο ́σον οι εν λο ́γω κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς συνιστου ́ν διεθνη ́ ο οποι ́ος ει ́χε η ́δη διεξαχθει ́.
 συμφωνι ́α υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 300 ΕΚ, η πρα ́ξη με
 την οποι ́α η Επιτροπη ́ αποφα ́σισε τη συ ́ναψη ́ της ει ́ναι
 πλημμελη ́ς λο ́γω αναρμοδιο ́τητας και πρε ́πει να ακυρωθει ́. Κηρυ ́σσοντας την αγωγη ́ παραδεκτη ́, το Πρωτοδικει ́ο δεν
 σεβα ́στηκε τη δια ́κριση μεταξυ ́, αφενο ́ς, αγωγω ́ν αποζημιω ́σεως
 και, αφετε ́ρου, προσφυγω ́ν ακυρω ́σεως και προσφυγω ́ν κατα ́
 παραλει ́ψεως. Ο ∆ιαμεσολαβητη ́ς ουδο ́λως αμφισβητει ́ ο ́τι ́ενας
 — Οι κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς ει ́ναι επι ́σης αντι ́θετες προς τη πολι ́της δυ ́ναται να ασκη ́σει αγωγη ́ αποζημιω ́σεως κατα ́ του
 Συνθη ́κη ΕΚ, στον βαθμο ́ που οργανω ́νουν ́ενα περιορισμο ́ ∆ιαμεσολαβητη ́ λο ́γω τυχο ́ν υπαι ́τιας ενε ́ργειας η ́ συμπεριφορα ́ς
 του μονοπωλι ́ου υποβολη ́ς προτα ́σεων που ́εχει η Επιτροπη ́ που προκα ́λεσε ζημι ́α στον πολι ́τη. Ναι μεν το Πρωτοδικει ́ο ορθω ́ς
 στο πλαι ́σιο της κοινοτικη ́ς νομοθετικη ́ς διαδικασι ́ας και στον θεω ́ρησε ο ́τι η Συνθη ́κη απονε ́μει στους πολι ́τες δικαι ́ωμα να
 βαθμο ́ που επηρεα ́ζουν το συ ́νολο αυτη ́ς της νομοθετικη ́ς υποβα ́λλουν καταγγελι ́α στον ∆ιαμεσολαβητη ́ και να λαμβα ́νουν
 διαδικασι ́ας. απα ́ντηση εκ με ́ρους του, πλην ο ́μως κακω ́ς συνη ́γαγε ο ́τι μπορου ́σε
 να ελε ́γξει τις ́ερευνες του ∆ιαμεσολαβητη ́ και τα συμπερα ́σματα
 που συνη ́γαγε ο ∆ιαμεσολαβητη ́ς εξ αυτω ́ν, προκειμε ́νου να
 εξακριβωθει ́ αν η ζημι ́α που υπε ́στη ο πολι ́της οφει ́λεται σε
 υπαιτιο ́τητα. Ουδεμι ́α κοινη ́ συνταγματικη ́ παρα ́δοση υφι ́σταται
 βα ́σει της οποι ́ας να υποβα ́λλονται οι ́ερευνες και οι αποφα ́σεις


text:
 18.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/22
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 25 Απριλίου 2016 – Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED) κατά Consejería de Hacienda y Sector Público de la Administración del Principado de Asturias
 (Υπόθεση C-234/16)
 (2016/C 260/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo, Sección Segunda
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Consejería de Hacienda y Sector Público de la Administración del Principado de Asturias
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντίκεινται τα άρθρα 49 και 54 ΣΛΕΕ σε περιφερειακό φόρο επί της λειτουργίας μεγάλων εμπορικών καταστημάτων με ωφέλιμη επιφάνεια εκθέσεως και λιανικών πωλήσεων ίση ή μεγαλύτερη των 4 000 m2 λόγω των επιπτώσεων που έχουν στο έδαφος, στο περιβάλλον και στο συμπαγές αστικό εμπόριο της περιοχής, ο οποίος επιβάλλεται ανεξάρτητα από την πραγματική θέση των εν λόγω εμπορικών καταστημάτων εντός ή εκτός της συμπαγούς αστικής περιοχής και επιβάλλεται στην πλειονότητα των περιπτώσεων στις επιχειρήσεις άλλων κρατών μελών, λαμβανομένων υπόψη ότι: (i) δεν επηρεάζει τους εμπόρους οι οποίοι κατέχουν πλείονα εμπορικά καταστήματα, μεμονωμένα ή συλλογικά, με ωφέλιμη επιφάνεια εκθέσεως και λιανικών πωλήσεων κατώτερη των 4 000 m2, ανεξάρτητα από το άθροισμα της ωφέλιμης επιφάνειας εκθέσεως και λιανικών πωλήσεων όλων των καταστημάτων τους, και (ii) δεν επιβάλλεται στα μεμονωμένα μεγάλα εμπορικά καταστήματα, των οποίων η ωφέλιμη επιφάνεια εκθέσεως και λιανικών πωλήσεων δεν υπερβαίνει τα 10 000 m2, όταν ασκούν αποκλειστικά και μόνο δραστηριότητες σχετικές με την κηπουρική, την πώληση οχημάτων, υλικών οικοδομών, μηχανημάτων και βιομηχανικών υλικών;
 2)
 Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστούν απαγορευμένες κρατικές ενισχύσεις, βάσει της εν λόγω διατάξεως, η μη υπαγωγή στον IGEC των Αστουριών των μεμονωμένων ή συλλογικών εμπορικών καταστημάτων με ωφέλιμη επιφάνεια εκθέσεως και λιανικών πωλήσεων κατώτερη των 4 000 m2 και των μεμονωμένων μεγάλων εμπορικών καταστημάτων των οποίων η ωφέλιμη επιφάνεια εκθέσεως και λιανικών πωλήσεων δεν υπερβαίνει τα 10 000 m2, όταν ασκούν αποκλειστικά και μόνο δραστηριότητες σχετικές με την κηπουρική, την πώληση οχημάτων, υλικών οικοδομών, μηχανημάτων και βιομηχανικών υλικών;


text:
 2.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/17
 Προσφυγή της 22ας Δεκεμβρίου 2014 — Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-600/14)
 (2015/C 073/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και J. Möller)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2014/699/ΕΕ του Συμβουλίου της 24ης Ιουνίου 2014, κατά το μέτρο που αφορά την τροποποίηση του άρθρου 12 της Συμβάσεως για τις διεθνείς σιδηροδρομικές μεταφορές (σύμβαση COTIF) (COTIF-Κυρίως σύμβαση) και των προσαρτημάτων B (Ενιαίοι νομικοί κανόνες σχετικά με το συμβόλαιο διεθνούς σιδηροδρομικής μεταφοράς εμπορευμάτων — CIM), Δ (Ενιαίοι νομικοί κανόνες σχετικά με τα συμβόλαια χρήσης οχημάτων στη διεθνή σιδηροδρομική κυκλοφορία — CUV) και E (Ενιαίοι νομικοί κανόνες σχετικά με το συμβόλαιο χρήσης της υποδομής στη διεθνή σιδηροδρομική κυκλοφορία — CUI) (άρθρο 1 της αποφάσεως, σε συνδυασμό με τα σημεία 4 [κατά το μέτρο που αφορά το άρθρο 12 της COTIF-Κυρίως σύμβαση], 5, 7 και 12 του Θέματος 3 του παραρτήματος), και
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Η Γερμανική Κυβέρνηση φρονεί ότι το άρθρο 91 και το άρθρο 218, παράγραφος 9, ΣΛΕΕ δεν παρέχουν στην Ένωση αρμοδιότητα να καθορίσει κοινή θέση όσον αφορά όλες τις διατάξεις που αποτέλεσαν αντικείμενο διαβουλεύσεως και αποφάσεως στο πλαίσιο της 25ης συνόδου της αναθεωρητικής επιτροπής της OTIF. Επομένως, η θέσπιση της αποφάσεως από το Συμβούλιο συνιστά παραβίαση της αρχής της κατανομής των εξουσιών, όπως αυτή κατοχυρώνεται με το άρθρο 5, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, ΣΕΕ.
 2.
 Η Γερμανική Κυβέρνηση προβάλλει ακόμη ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη, διότι δεν προκύπτει με σαφήνεια από αυτή γιατί η Ένωση έχει αρμοδιότητα να καθορίσει κοινή θέση ως προς όλες τις διατάξεις που αποτέλεσαν αντικείμενο διαβουλεύσεων και αποφάσεων κατά την 25η σύνοδο της αναθεωρητικής επιτροπής της OTIF.
 3.
 Επιπλέον, κατά τη Γερμανική Κυβέρνηση, το Συμβούλιο παραβίασε την αρχή της ειλικρινούς συνεργασίας, σε συνδυασμό με την αρχή της αποτελεσματικής ένδικης προστασίας, θεσπίζοντας την προσβαλλόμενη πράξη μια μόνον ημέρα πριν την έναρξη της 25ης συνόδου της αναθεωρητικής επιτροπής της OTIF. Η Γερμανική Κυβέρνηση φρονεί ότι το Συμβούλιο στέρησε έτσι από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κάθε δυνατότητα να προσφύγει εγκαίρως στο Δικαστήριο προκειμένου να ζητήσει (προσωρινή) ένδικη προστασία έναντι της προσβαλλομένης αποφάσεως.


text:
 12.8.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/35
 Προσφυγή της 23ης Ιουνίου 2006 — Andersson κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (υπόθεση F-69/06)
 (2006/C 190/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Tommy Andersson (Βρυξέλλες, Βέλγιο) και λοιποί [εκπρόσωποι: A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις ατομικές αποφάσεις περί απορρίψεως των αιτήσεων των προσφευγόντων με τις οποίες ζήτησαν την εκ μέρους της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) λήψη μεταβατικών μέτρων για να διασφαλισθούν, στο πλαίσιο της περιόδου των προαγωγών 2005 επ., η ίση μεταχείριση και τα κεκτημένα δικαιώματά τους·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ισχυρισμούς πανομοιότυπους με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως F-47/06 (1).
 (1) ΕΕΕΕ C 154 της 1.07.2006, σ. 25.


text:
 15.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/41
 Προσφυγή-αγωγή της 4ης Οκτωβρίου 2010 — Carpenito κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-94/10)
 ()
 2011/C 13/81
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Renzo Carpenito (Overijse, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: L. Levi και S. Rodrigues, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα διατηρήσεως των αποτελεσμάτων των αμφισβητουμένων εκκαθαριστικών σημειωμάτων αποδοχών μέχρι την έκδοση κανονισμού περί αντικαταστάσεως, με αναδρομικό αποτέλεσμα, του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 1296/2009 του Συμβουλίου, της 23ης Δεκεμβρίου 2009, και αποκαταστάσεως της οικονομικής και ηθικής ζημίας που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων.
 Αιτήματα του προσφευγόντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να διατηρήσει τα αποτελέσματα των αμφισβητουμένων εκκαθαριστικών σημειωμάτων αποδοχών μέχρι την έκδοση κανονισμού περί αντικαταστάσεως, με αναδρομικό αποτέλεσμα, του κανονισμού 1296/2009·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποζημιώσει τον προσφεύγοντα-ενάγοντα για την οικονομική ζημία που υπέστη, με την καταβολή ποσού ίσου με το ύψος των αποδοχών που απώλεσε λόγω της εφαρμογής του κανονισμού 1296/2009, προδήλως παράνομου, στο οποίο ποσό πρέπει να προστεθεί η επιστροφή του μέρους της ειδικής εισφοράς που καταβάλλεται μηνιαίως από τον Ιανουάριο 2010 κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 66α του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως και της οποίας ο συντελεστής έχει καθοριστεί εσφαλμένως λαμβάνοντας υπόψη τον εν λόγω κανονισμό· το ποσό αυτό υπολογίζεται, υπό την επιφύλαξη της ερμηνείας του Γενικού Δικαστηρίου, σε 30 000 ευρώ·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο σε αποκατάσταση της ηθικής βλάβης την οποία υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων με τη συμβολική πληρωμή ενός ευρώ·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 2ας Δεκεμβρίου 2010 [αίτηση του Augstākās tiesas Senāts (Δημοκρατία της Λεττονίας) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Schenker SIA κατά Valsts ieņēmumu dienests
 (Υπόθεση C-199/09) (1)
 (Κανονισμός (ΕΟΚ) 2454/93 - Διατάξεις εφαρμογής του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα - Άρθρο 6, παράγραφος 2 - Αίτηση παροχής δεσμευτικής δασμολογικής πληροφορίας - Έννοια του «ενός μόνον είδους εμπορευμάτων»)
 2011/C 30/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākās tiesas Senāts
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Schenker SIA
 κατά
 Valsts ieņēmumu dienests
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Augstākās tiesas Senāts — Ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου περί θεσπίσεως του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 253, σ. 1) — Έννοια του «ενός μόνον είδους εμπορευμάτων» — Εμπορεύματα τα οποία παρουσιάζουν διαφορές ως προς την ποιότητα ή ως προς τα χαρακτηριστικά, πλην όμως μπορούν να καταταγούν στον ίδιο κωδικό της συνδυασμένης ονοματολογίας — Παροχή μίας μόνο δεσμευτικής δασμολογικής πληροφορίας για το σύνολο των ως άνω εμπορευμάτων ή παροχή πολλών ειδικών δασμολογικών πληροφοριών για καθένα από τα εμπορεύματα αυτά
 Διατακτικό
 Το άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1602/2000 της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 2000, έχει την έννοια ότι αίτηση παροχής δεσμευτικής δασμολογικής πληροφορίας μπορεί να αφορά διαφορετικά εμπορεύματα εφόσον αυτά εμπίπτουν σε ένα μόνον είδος εμπορευμάτων. Μόνον εμπορεύματα τα οποία παρουσιάζουν παρόμοια χαρακτηριστικά και των οποίων τα στοιχεία διαφοροποιήσεως ουδόλως επηρεάζουν τη δασμολογική τους κατάταξη μπορούν να θεωρηθούν ότι εμπίπτουν σε ένα μόνον είδος εμπορευμάτων κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως.
 (1) ΕΕ C 193 της 15.8.2009.


text:
 20.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/35
 Προσφυγή της 5ης Αυγούστου 2007 — Lumenis Ltd κατά ΓΕΕΑ (FACES)
 (Υπόθεση T-301/07)
 (2007/C 247/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Lumenis Ltd (Yokneam, Ισραήλ) (εκπρόσωποι: S. Malynicz, Barrister, B. Gerber, Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 1ης Ιουνίου 2007 του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ στην υπόθεση R 1532/2006-2·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το διεθνές λεκτικό σήμα «FACES» για προϊόντα της κλάσεως 10 — αριθ. διεθνούς καταχωρίσεως W0874799
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Η προσφεύγουσα, προς στήριξη της προσφυγής της, επικαλείται τους παρακάτω λόγους:
 Πρώτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το τμήμα προσφυγών δεν εξέτασε τον διακριτικό χαρακτήρα του σήματος σε σχέση με το σύνολο των προϊόντων που προσδιορίζει.
 Δεύτερον, κατά την προσφεύγουσα, η διαπίστωση του τμήματος προσφυγών ότι στις συναλλαγές χρησιμοποιούνται συχνά φωτογραφίες προσώπων για την προώθηση και διάθεση στην αγορά (μάρκετινγκ) προϊόντων δεν τεκμηριώνεται από τις διατάξεις του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', και, εν πάση περιπτώσει, δεν έχει καμία σχέση με αυτές.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το τμήμα προσφυγών δεν εξέτασε την ικανότητα του όρου «FACES» να αποτελέσει περιγραφική ένδειξη των επίμαχων προϊόντων.
 Τέταρτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το τμήμα προσφυγών πλανήθηκε περί το δίκαιο απαιτώντας το σήμα να είναι εντυπωσιακό, ευφάνταστο ή δημιουργικό για να μην μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο ενστάσεων βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.


text:
 27.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/23
 Προσφυγή της 22ας Απριλίου 2016 – NRJ Group κατά EUIPO – Sky International (SKY ENERGY)
 (Υπόθεση T-184/16)
 (2016/C 232/31)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: NRJ Group (Boileau, Γαλλία) (εκπρόσωπος: M. Antoine-Lalance, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Sky International AG (Zug, Ελβετία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «SKY ENERGY» – Υπ’ αριθ. 9 727 322 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 5ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση R 3137/2014-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Nα επικυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση καθόσον δέχεται την ανακοπή σε σχέση με τα ακόλουθα προϊόντα και υπηρεσίες:
 Κλάση 9: Ηχογραφημένα ραδιοφωνικά προγράμματα· ηχογραφημένα προγράμματα για εκπομπή ή άλλη μετάδοση στο ραδιόφωνο·
 Κλάση 38: Εκπομπή ραδιοφωνικών προγραμμάτων· υπηρεσίες μετάδοσης και επικοινωνιών, εκπομπή και/ή μετάδοση ραδιοφωνικών προγραμμάτων· δορυφορικά· ευρυζωνική, μέσω TNT, μέσω DSL και καλωδιακά DTT, εκπομπή και/ή μετάδοση προγραμμάτων ήχου· μετάδοση ήχου, προγραμματισμός (με όλα τα μέσα)· παροχή πρόσβασης σε ειδήσεις, πληροφορίες σχετικά με την επικαιρότητα και αθλητικές πληροφορίες· πληροφόρηση τηλεπικοινωνιών (συμπεριλαμβανομένων των ιστοσελίδων)· τηλεπικοινωνία και/ή επικοινωνία και/ή εκπομπή και/ή μετάδοση ραδιοφωνικών προγραμμάτων·
 Κλάση 41: Ψυχαγωγία μέσω ραδιοφώνου, παρουσίαση και διανομή ραδιοφωνικών προγραμμάτων, παροχή ειδήσεων, πληροφορίες για την επικαιρότητα και αθλητικές πληροφορίες, ειδήσεις, πληροφορίες για την επικαιρότητα και πληροφόρηση για την εκπαίδευση· διανομή ραδιοφωνικών προγραμμάτων, παροχή ραδιοφωνικών προγραμμάτων·
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και όλες τις διατάξεις της·
 —
 να δεχθεί την ανακοπή και να απορρίψει την προσβαλλόμενη αίτηση καταχωρίσεως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' του κανονισμού 207/2009.


text:
7.2.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 41/21
 slgäla), rtcjeiälemo apoä som A. Saggio, Pqoäedqo, sg V. Tiili 2. Jasadijófei sgm Episqopgä ma jasabókei rsom pqoruetä-
 jai som R. M. Moura Ramos, dijarseäy, cqallaseäay: A. Mair, comsa so poroä sgy apofglixärexy pot pqobkeäpesai apoä
 tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 18 Dejelbqiäot 1997 so óqhqo 5 paqócqauoy 3 sot paqaqsgälasoy VII sot
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: KYK, pkeäom soäjxm 8 % esgriäxy apoä sgy gleqolgmiäay
 tpobokgäy sgy aisgärexy.
 1. Ajtqxämei sgm amajoimxheiä ra le rgleiä xla sgy 3. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä jasó sa koipó.
 17gy Laðot 1995 apoäuarg sgy Episqopgäy ma lg jasa-
 bókei apofgliäxrg ecjasarsórexy rsom pqoruetäcomsa-
 emócomsa. 4. G Episqopgä ha ueäqei sa dijarsijó sgy eänoda jai so
 gälirt sxm dijarsijxäm enoädxm sot pqoruetäcomsay. O
 pqoruetäcxm ha ueäqei so gälirt sxm dijarsijxäm sot
 2. Tpovqexämei sgm Episqopgä ma jasabókei rsom pqoruetä- enoädxm.
 comsa-emócomsa so poroä sgy apofglixärexy pot pqobkeä-
 pesai rso óqhqo 5 paqócqauoy 3 sot paqaqsgälasoy VII (1) EE C 180 sgy 22.6.1996.
 sot jamomirlotä tpgqeriajgäy jasarsórexy, pkeäom soäjxm
 pqoy 8 % esgriäxy apoä sgm gleqolgmiä a sgy aisgärexy.
 3. Jasadijófei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda.
 Pqorutcgä sgy Alitalia jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 (1) EE C 64 sgy 2.3.1996. Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 26 Moelbqiäot 1997
 (Tpoäherg T-296/97)
 (98/C 41/45)
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä)
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT G Alitalia, ejpqorxpotälemg apoä soty Antonio Tizzano jai
 sgy 18gy Dejelbqiäot 1997 Gian Michele Roberti, sot dijgcoqijotä rtkkoäcot Meópokgy,
 Mario Siragusa, sot dijgcoqijotä rtkkoäcot Qxälgy, Giuseppe
 rsgm tpoäherg T-57/96, Livio Constantini jasó Episqopgäy Scassellati Sforzolini, sot dijgcoqijotä rtkkoäcot Lpokxämiay,
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) Matteo Bay, sot dijgcoqijotä rtkkoäcot Likómot, jai Matteo
 (Tpókkgkoi Ç Lesabokgä sot soäpot tpgqeriäay Ç Epi- Beretta, sot dijgcoqijotä rtkkoäcot Bergamo, le soäpo epidoä-
 rsqougä rsom aqvijoä soäpo tpgqeriäay Ç Apofgliäxrg rexm rso Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo sxm Elvinger
 pqxäsgy ecjasarsórexy Ç Gleqgäria apofgliäxrg) Hoss & Prussen, 2 Place Winston Churchill, órjgre, rsiy
 26 Moelbqiäot 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx-
 (98/C 41/44) paøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 (Ckxärra diadijariäay: g isakijgä)
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Rsgm tpoäherg S-57/96, Livio Constantini, tpókkgkoy sgy jtqiäxy,
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, tpgqesxäm rso
 Joimoä Jeämsqo Eqetmxäm rsgm Ispra, ejpqorxpotälemoy apoä Ç ma ajtqxärei rso rtämokoä sgy sgm apoä 15 Iotkiäot 1997
 som Giuseppe Marchesini, dijgcoäqo rso Ajtqxsijoä Dijarsgä- apoäuarg sgy Episqopgäy, rvesijó le sgm atängrg sot
 qio sgy Isakijgäy Dglojqasiäay, le amsiäjkgso rso Kotnel- jeuakaiäot sgy esaiqeiäay Alitaliaç
 botäqco som dijgcoäqo Ernest Arendt, 8-10, rue Mathias
 Hardt, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 (ejpqoärxpoy: Gianluigi Valsesia), le amsijeiälemo aiäsgla epijotqijxäy,
 ajtqxärexy sxm apouórexm sgy Episqopgäy peqiä lg jasa-
 bokgäy rsom pqoruetäcomsa apofglixärexy pqxäsgy ecjasa- Ç ma ajtqxärei soty oäqoty ecjqiärexy sgy emirvtärexy pot
 rsórexy jai gleqgäriay apofglixärexy jasó sgm epirsqougä peqieävomsai rsiy paqacqóuoty 2 eäxy 8 sot óqhqot 1 sgy
 sot rsom aqvijoä soäpo tpgqeriäay sot lesó apoä peqiäodo apouórexy,
 tpgqeriäay ejsoäy sot oqcómot sot, so Pqxsodijeiäo (pqxäso
 slgäla), rtcjeiälemo apoä soty A. Saggio, Pqoäedqo, V. Tiili jai
 R. M. Moura Ramos, dijarseäy, cqallaseäay: A. Mair, tpók- Ç ma ajtqxärei epiärgy som oäqo jasó som opoiäo g Alitalia
 kgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 18 Dejelbqiäot 1997 apoä- pqeäpei ma ueäqei siy dapómey pot apoqqeäotm apoä so
 uarg le so ajoäkotho diasajsijoä: jahersxäy pqoäxqgy rtmsaniodosgärexy pot pqobkeäpei so
 molohesijoä diósacla 546/1996,
 1. Ajtqxämei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy peqiä lg jasa- Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä sxm EJ ma jasabókei
 bokgäy rsom pqoruetäcomsa apofglixärexy pqxäsgy ecja- rsgm Alitalia sa dijarsijó eänoda rsa opoiäa tpobkgähgje
 sarsórexy. cia sgm paqotära diäjg.


text:
 12.8.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/30
 Προσφυγή της 30ής Ιουνίου 2006 — Sviluppo Italia Basilicata S.p.A. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση T-176/06)
 (2006/C 190/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sviluppo Italia Basilicata S.p.A. (Potenza, Ιταλία) (εκπρόσωπος: Francesco Sciaudone, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2006)1706, της 20ής Απριλίου 2006, της Επιτροπής
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσβαλλομένη, εν προκειμένω, απόφαση πραγματοποιήθηκε ουσιώδης δημοσιονομική διόρθωση της παρεμβάσεως του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Αναπτύξεως (ΕΤΠΑ), ύψους 5 600 ευρώ, που είχε χορηγηθεί στο πλαίσιο της συνολικής επιδοτήσεως BIC Basilicata για την υλοποίηση μέτρων ενθαρρύνσεως προς όφελος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που δρούσαν στην περιφέρεια Basilicata, και τούτο εντός των ορίων του κοινοτικού πλαισίου στηρίξεως περιφερειών «στόχος 1» στην Ιταλία. Ειδικότερα, το μέτρο 2 της συνολικής επιδοτήσεως προέβλεπε τη σύσταση ταμείου κεφαλαίων-κινδύνου για δημοσιονομικές παρεμβάσεις υπό τη μορφή συμμετοχής στο εταιρικό κεφάλαιο, συμμετοχικών δανείων και μετατρέψιμων νομολογιακών δανείων υπέρ επιχειρήσεων κειμένων στην Basilicata ή εχουσών την πρόθεση να εγκατασταθούν εκεί.
 Προς στήριξη των αξιώσεών της, η προσφεύγουσα επιχείρηση προβάλλει:
 —
 την απόλυτη ανυπαρξία νομικών και πραγματικών περιστάσεων που να μπορούν να χρησιμεύσουν ως βάση για την προσβαλλόμενη απόφαση, και τούτο στο μέτρο που η καθής θεωρεί, στην πραγματικότητα, ότι δεν υπήρξαν πραγματικές θετικές συνέπειες από τις παρεμβάσεις του Ταμείου στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεδομένου ότι λιγότερο από το 3 % των χορηγηθέντων στο ταμείο κεφαλαίων χρησιμοποιήθηκε για τις υποχρεώσεις συμμετοχής στις επιχειρήσεις (προϋπόθεση χρησιμότητας). Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προϋπόθεση αυτή δεν έχει προβλεφθεί ούτε στο ισχύον για τη συγκεκριμένη περίπτωση καθεστώς που περιλαμβάνεται στην απόφαση περί χορηγήσεως της συνεισφοράς, ούτε στο γενικό καθεστώς σχετικά με τα διαρθρωτικά ταμεία. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν μπορούσε λογικώς να καταλήξει στο συμπέρασμα περί υπάρξεως παρατυπιών, κατά την έννοια του άρθρου 24 του κανονισμού 2253/88, προσφεύγοντας στην προϋπόθεση χρησιμότητας.
 —
 Παράβαση της αποφάσεως 97/322/ΕΚ, λόγω του ότι δεν ελήφθη υπόψη και ερμηνεύθηκε εσφαλμένα η παράγραφος Γ του δελτίου 19. Επί του σημείου αυτού, η προσφεύγουσα εκτιμά ότι η καθής δεν έλαβε υπόψη, στην προσβαλλομένη απόφαση, αφενός, τη διάκριση μεταξύ των εννοιών «δέσμευση» και «δαπάνη» και, αφετέρου, των διατάξεων του δελτίου σχετικά με την διάρκεια του ταμείου καθώς και των προβλεπομένων από το ίδιο το σχέδιο συνολικής επιδοτήσεως διατάξεων που αποτελούσαν αναπόσπαστο μέρος της αποφάσεως εγκρίσεως της παρεμβάσεως, διατάξεις οι οποίες καθόριζαν την ενδεδειγμένη διάρκεια αυτής της ειδικής παρεμβάσεως στα δέκα έτη.
 —
 Τη μη τήρηση των διαδικασιών που προβλέπονται από τη σύμβαση, από το άρθρο 25 του κανονισμού 4253/88 και από το άρθρο 26 του κανονισμού 2082/93 όσον αφορά τη διαπίστωση παρατυπιών.
 Στο τέλος του δικογράφου της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει επίσης παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της νομικής ασφάλειας, της αρχής της αναλογικότητας και της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.


text:
 1.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 9ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-85/11) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Φορολογία - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρα 9 και 11 - Εθνική νομοθεσία η οποία επιτρέπει να περιλαμβάνονται μη υποκείμενα στον φόρο πρόσωπα σε ομάδα προσώπων τα οποία είναι δυνατό να θεωρηθούν ως ενιαίος υποκείμενος στον ΦΠΑ)
 2013/C 156/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: R. Lyal)
 Καθής: Ιρλανδία (εκπρόσωποι: D. O’Hagan, G. Clohessy, SC, N. Travers, BL)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek και T. Müller), Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Vang, στη συνέχεια, V. Pasternak Jørgensen), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: H. Leppo, S. Hartikainen), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, (εκπρόσωποι: H. Walker, επικουρούμενη από την M. Hall, barrister)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 9 και 11 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ.1) — Εθνική ρύθμιση η οποία παρέχει σε μη υποκειμένους στον φόρο τη δυνατότητα να περιλαμβάνονται σε όμιλο ΦΠΑ
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, καθώς και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 145 της 14.5.2011.


text:
 26.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/25
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Δεκεμβρίου 2014 — Boehringer Ingelheim Pharma κατά ΓΕΕΑ — Nepentes Pharma (Momarid)
 (Υπόθεση T-75/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος Momarid - Προγενέστερο κοινοτικό λεκτικό σήμα LONARID - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Ενδιαφερόμενο κοινό - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009])
 (2015/C 026/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG (Ingelheim, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς V. von Bomhard και D. Slopek, στη συνέχεια V. von Bomhard, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: L. Rampini)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Nepentes Pharma sp. z o.o. (Βαρσωβία, Πολωνία) (εκπρόσωποι: C. Bercial Arias, K. Dimidjian-Lecompte και C. Casalonga, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 28ης Νοεμβρίου 2012 (υπόθεση R 2292/2011-4) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG και Nepentes S.A.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 28ης Νοεμβρίου 2012 (υπόθεση R 2292/2011-4), καθόσον αφορά τα «χημικά προϊόντα για φαρμακευτική χρήση».
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 101 της 6.4.2013.


text:
 16.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 310/20
 Προσφυγή της 11ης Οκτωβρίου 2006 — TORRES κατά ΓΕΕΑ — TORRES/OHMI — Bodegas Peñalba López (Torre Albéniz)
 (Υπόθεση T-287/06)
 (2006/C 310/40)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Miguel Torres, S.A. (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: E. Armijo Chávarri, M. A. Baz de San Ceferino και A. Castán Pérez-Gómez, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Bodegas Peñalba López, S.L.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου της 27ης Ιουλίου 2006 που εκδόθηκε στην υπόθεση R 421/2004-2 και να καταδικαστεί το Γραφείο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Bodegas Peñalba López, S.L.
 Σήμα προς καταχώριση: εικονιστικό σήμα Torre Albéniz, για προϊόντα των κλάσεων 32, 33 και 39 — αίτηση αριθ. 1.191.683.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Διάφορα εικονιστικά ή λεκτικά κοινοτικά σήματα και εθνικά εικονιστικά σήματα για προϊόντα της κλάσεως 33.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής και μερική απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως του σήματος.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής και ακύρωση της αποφάσεως με την οποία απορρίπτεται η καταχώριση του αιτηθέντος σήματος για τα προϊόντα της κλάσεως 33.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού ΕΚ 40/94 (1) δεδομένου ότι ο όρος TORRE είναι το κυρίαρχο στοιχείο στη συνολική εντύπωση που δημιουργεί το αιτηθέν σήμα, υπάρχουν φωνητικές και οπτικές ομοιότητες μεταξύ των διεκδικούμενων σημείων για τα σήματα κατά των οποίων ασκήθηκε ανακοπή και υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ αυτών των σημάτων ώστε αυτά να μην μπορούν να συνυπάρξουν στο εμπόριο.
 (1) Kανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 13.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/41
 Προσφυγή της 3ης Δεκεμβρίου 2009 — Γαλλική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση T-485/09)
 2010/C 37/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: E. Belliard, G. de Bergues, B. Cabouat και R. Loosli-Surrans)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2009/726/ΕΚ της Επιτροπής, της 24ης Σεπτεμβρίου 2009, για τα εθνικά προσωρινά μέτρα προστασίας που έλαβε η Γαλλία όσον αφορά την εισαγωγή στο έδαφός της γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων που προέρχονται από εκμετάλλευση στην οποία υπάρχει επιβεβαιωμένο κρούσμα τρομώδους νόσου,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η Γαλλική Κυβέρνηση ζητεί με την προσφυγή της από το Γενικό Δικαστήριο την ακύρωση, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, της αποφάσεως 2009/726/ΕΚ της Επιτροπής, της 24ης Σεπτεμβρίου 2009, για τα εθνικά προσωρινά μέτρα προστασίας που έλαβε η Γαλλία όσον αφορά την εισαγωγή στο έδαφός της γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων που προέρχονται από εκμετάλλευση στην οποία υπάρχει επιβεβαιωμένο κρούσμα τρομώδους νόσου (1).
 Η προσβαλλόμενη απόφαση διατάσσει τη Γαλλία να αναστείλει τα εθνικά προσωρινά μέτρα προστασίας, τα οποία έλαβε μετά την έκδοση νέων επιστημονικών γνωμοδοτήσεων σχετικά με τον κίνδυνο έκθεσης του ανθρώπου στην κλασική τρομώδη νόσο εξαιτίας της καταναλώσεως γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων, προερχόμενων από μολυσμένες αγέλες αιγοπροβάτων, προκειμένου να απαγορεύσει την εισαγωγή στο έδαφός της γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων που προορίζονται για χρήση ως τρόφιμα και προέρχονται από εκμεταλλεύσεις στις οποίες υπάρχει επιβεβαιωμένο κρούσμα τρομώδους νόσου.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί λόγω παραβιάσεως της αρχής της προλήψεως, όσον αφορά τόσο την εκτίμηση, όσο και την διαχείριση του κινδύνου.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της προλήψεως κατά το στάδιο εκτιμήσεως του κινδύνου, καθόσον δεν έλαβε υπόψη την επιστημονική αβεβαιότητα που υφίσταται ακόμα σχετικά με τον κίνδυνο μεταδόσεως στον άνθρωπο άλλων ΜΣΕ πέραν της ΣΕΒ.
 Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή παραβίασε εξάλλου την αρχή της προλήψεως και κατά το στάδιο διαχειρίσεως του κινδύνου, καθόσον δεν έλαβε μέτρα προκειμένου να περιορίσει τον κίνδυνο εκθέσεως του ανθρώπου στους παράγοντες της τρομώδους νόσου.
 (1) ΕΕ L 258, σ. 27.


text:
 31.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 16ης Φεβρουαρίου 2012 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — T.G. van Laarhoven κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-594/10) (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Δικαίωμα εκπτώσεως του καταβληθέντος φόρου επί των εισροών - Περιορισμός - Χρησιμοποίηση αγαθού, το οποίο κατέχει η επιχείρηση, για ίδιες ανάγκες του υποκείμενου στον φόρο - Φορολογική μεταχείριση της ιδιωτικής χρήσεως αγαθού ανήκοντος στην περιουσία της επιχειρήσεως)
 2012/C 98/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 T.G. van Laarhoven
 κατά
 Staatssecretaris van Financiën
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Hoge Raad der Nederlanden — Ερμηνεία του άρθρου 17, παράγραφος 6, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Έκπτωση του φόρου εισροών — Αποκλεισμός του δικαιώματος εκπτώσεως — Εθνική ρύθμιση περιορίζουσα την έκπτωση του φόρου για τα αυτοκίνητα που χρησιμοποιούνται από επιχειρηματία τόσο για επαγγελματικούς όσο και για ιδιωτικούς σκοπούς
 Διατακτικό
 Το άρθρο 6, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1995, σε συνδυασμό με το άρθρο 11, A, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της ίδιας οδηγίας, έχει την έννοια ότι δεν συμμορφώνεται προς αυτό εθνική φορολογική νομοθεσία η οποία παρέχει, κατ’ αρχάς, τη δυνατότητα στον υποκείμενο στον φόρο του οποίου τα αυτοκίνητα οχήματα χρησιμοποιούνται για σκοπούς τόσο επαγγελματικούς όσο και ιδιωτικούς να προβεί σε ολική και άμεση έκπτωση του φόρου προστιθέμενης αξίας επί των εισροών, αλλά προβλέπει, στη συνέχεια, όσον αφορά την ιδιωτική χρησιμοποίηση των οχημάτων αυτών, κατ’ έτος φορολόγηση στηριζόμενη, για τον προσδιορισμό της βάσεως επιβολής του οφειλόμενου φόρου προστιθέμενης αξίας για δεδομένη οικονομική χρήση, σε μέθοδο κατ’ αποκοπή υπολογισμού των εξόδων που διενεργήθηκαν για την πραγμάτωση της εν λόγω χρήσεως, η οποία δεν λαμβάνει υπόψη, κατ’ ανάλογο τρόπο, την πραγματική αξία αυτής.
 (1) ΕΕ C 80 της 12.3.2011.


text:
C 251/18 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 18.10.2003
 σταδιοδρομίας (άρθρο 5, παράγραφος 3, του ΚΥΚ), καθώς και Συναφώς, διευκρινίζεται ότι, για την περίοδο εμπορίας 2000-
 παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και της 2001, η Επιτροπή χρησιμοποίησε ως βάση υπολογισμού του
 απαγορεύσεως των διακρίσεων. ποσού της ενισχύσεως στην παραγωγή, τις τιμές εξαγωγής
 τομάτας προελεύσεως Ηνωμένων Πολιτειών, Ισραήλ και
 Τουρκίας. Συνεπάγεται ότι η καθής δεν έλαβε υπόψη τις τιμές
 εξαγωγής της Κίνας, δευτέρου, ωστόσο, σημαντικότερου
 τοματοπαραγωγού παγκοσμίως το 1999. Η εν λόγω βάση
 υπολογισμού μείωσε σημαντικά την ενίσχυση στην παραγωγή.
 Για να στηρίξουν τους ισχυρισμούς τους, οι προσφεύγουσες
 Αγωγή αποζημιώσεως της εταιρίας Αgraz S. A. και άλλων ισχυρίζονται ότι οι προϋποθέσεις που προκύπτουν από τη
 110 εταιριών κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών νομολογία στην υπόθεση Bergadem πληρούνται εν προκειμένω.
 Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 18 Αυγούστου 2003
 (Υπόθεση Τ-285/03) Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η εν λόγω παράλειψη
 αποτελεί παραβίαση των διατάξεων του βασικού κανονισμού για
 (2003/C 251/34) το αντικείμενο (2), ότι ο κανονισμός αυτός παρέχει δικαιώματα σε
 ιδιώτες και ότι οι εξουσίες της Επιτροπής, κατά την έκδοση του
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) προαναφερθέντος κανονισμού 1519/2000, ήταν πολύ
 περιορισμένες, υπό την έννοια ότι συνίσταντο μόνο στον
 προσδιορισμό των χωρών αναφοράς για τον υπολογισμό του
 ποσού της ενισχύσεως.
 Η εταιρία Αgraz S. A. και άλλες 110 εταιρίες, εκπροσωπούμενες
 από τους J. L. da Cruz Vilaça, R. Olivera, M. J. Melícias και
 D. Choussy, δικηγόρους, άσκησαν στις 18 Αυγούστου 2003
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αγωγή Τέλος, η Επιτροπή, παραλείποντας να καταβάλει τις προσπάθειες
 αποζημιώσεως κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. που ήταν απαραίτητες για να πληροφορηθεί τις κινεζικές τιμές και
 αρνούμενη, όταν οι εν λόγω τιμές της κοινοποιήθηκαν, να
 τροποποιήσει τον κανονισμό της, παρέβη τις αρχές της χρηστής
 διοικήσεως και της νομίμου εμπιστοσύνης.
 Οι ενάγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 — να καταδικάσει την καθής να καταβάλει σε κάθε (1) ΕΕ L 174 της 13.7.2000, σ. 29.
 προσφεύγουσα εταιρία το υπόλοιπο της ενισχύσεως στην (2) ΕΕ L 297 της 21.11.1996, σ. 29.
 παραγωγή πλέον τόκων, με επιτόκιο που θα προσδιορίσει
 το Πρωτοδικείο, από τις 12 Ιουλίου 2000 (ή, επικουρικώς,
 από τις 13 Ιουλίου 2000 ή, επικουρικότερα, από τις
 16 Ιουλίου 2000) και έως της ημερομηνίας πραγματικής
 καταβολής·
 Προσφυγή της The Gillette Company κατά του Γραφείου
 εναρμόνισης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις
 περιλαμβανομένων των εξόδων που έφεραν οι 15 Αυγούστου 2003
 προσφεύγουσες.
 (Υπόθεση Τ-286/03)
 (2003/C 251/35)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Η γλώσσα διαδικασίας θα καθοριστεί σύμφωνα με το
 άρθρο 131, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας —
 Η παρούσα προσφυγή σκοπεί να αναγνωρισθεί η εξωσυμβατική Γλώσσα στην οποία είναι διατυπωμένη η προσφυγή: η γερμανική)
 ευθύνη της Κοινότητας για τη ζημία που υπέστησαν οι
 προσφεύγουσες λόγω της εφαρμογής της μεθόδου υπολογισμού Η The Gillette Company, με έδρα τη Βοστόνη (Ηνωμένες
 του ύψους της ενισχύσεως στην παραγωγή για μεταποιημένα Πολιτείες της Αμερικής), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο
 προϊόντα με βάση την τομάτα, για την περίοδο εμπορίας 2000- L. Kouker, με έτερο διάδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 2001, την οποία προβλέπει ο κανονισμός (ΕΚ) 1519/2000 της τη Wilkinson Sword GmbH, με έδρα το Solingen (Γερμανία),
 Επιτροπής, της 12ης Ιουλίου 2000, σχετικά με τον καθορισμό, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 για την περίοδο εμπορίας 2000-2001, της ελάχιστης τιμής του στις 15 Αυγούστου 2003 προσφυγή κατά του Γραφείου
 ποσού της ενισχύσεως για τα μεταποιημένα προϊόντα με βάση την εναρμόνισης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά
 τομάτα (1). σήματα, σχέδια και υποδείγματα).
 ---pagebreak--- 18.10.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 251/19
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο Προσφυγή της TeleTech Holdings, Inc., κατά του Γραφείου
 εναρμόνισης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (ΓΕΕΑ),
 που ασκήθηκε στις 13 Αυγούστου 2003
 — να ακυρώσει την απόφαση του Γραφείου εναρμόνισης στο
 πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και (Υπόθεση Τ-288/03)
 υποδείγματα) της 17ης Απριλίου 2003 στην αφορώσα
 προσφυγή υπόθεση R. 221/2000-4. (2003/C 251/36)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 — Να καταδικάσει το καθού Γραφείο στα δικαστικά έξοδα.
 Η TeleTech Holdings, Inc., με έδρα στο Denver, Colorado
 Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα (ΗΠΑ), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Εnrique Armijo
 Καταθέτης του κοινοτικού Η προσφεύγουσα Chávarri και Αntonio Castán Pérez-Gómez, άσκησε στις
 σήματος: 13 Αυγούστου 2003 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Γραφείου Εναρμόνισης στο
 πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ).
 Κατατεθέν κοινοτικό Το εικονιστικό σήμα «XTREME
 σήμα: RIGHT GUARD SPORT» για
 προϊόντα της κλάσεως 3 (μη Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 ιατρικά παρασκευάσματα για
 χρήση στο λουτρό ή στο ντους.
 Αντιιδρωτικά. Αποσμητικά. Άπαντα
 περιεχόμενα στην κλάση 3) — — να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών
 Αριθ. καταθέσεως 1486745 του ΓΕΕΑ της 28ης Μαΐου 2003, που εκδόθηκε επί της
 υποθέσεως R 412/2000-1 και, αφού εκδικάσει την
 υπόθεση κατά την προβλεπόμενη διαδικασία, να εκδώσει
 Δικαιούχος του αντιτα- Wilkinson Sword GmbH απόφαση με την οποία να δέχεται τα κύρια ή τα επικουρικά
 χθέντος στη διαδικασία αιτήματα της προσφεύγουσας.
 ανακοπής δικαιώματος
 σήματος ή σημείου:
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αντιταχθέν δικαίωμα σή- Τα γερμανικά εικονιστικά σήματα
 ματος ή σημείου: «WILKINSON SWORD XTREME» Κοινοτικό σήμα αντικεί- Λεκτικό σήμα «TELETECH
 (Αριθ. 339 23 715 και μενο της αιτήσεως GLOBAL VENTURES» — Σήμα
 339 45 175) για προϊόντα της ακυρώσεως: καταχωρισμένο υπ' αριθ. 134 908
 κλάσεως 3 (καλυντικά ξυρίσματος) για προϊόντα των κλάσεων 35
 και 38.
 Δικαιούχος του κοινο- Η προσφεύγουσα.
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της ανακοπής
 τικού σήματος του
 ανακοπών:
 οποίου ζητείται η
 ακύρωση:
 Απόφαση του τμήματος Ακύρωση της αποφάσεως του Αιτών την ακύρωση: Teletech International S.A.
 προσφυγών: τμήματος ανακοπών και απόρριψη (δικαιούχος του εθνικού λεκτικού
 της καταθέσεως της προσφεύ- σήματος «TELETECH INTERNA-
 γουσας TIONAL»), για ορισμένες υπηρε-
 σίες των κατηγοριών 35
 (διαχείριση εμπορικών υποθέσεων
 Λόγοι προσφυγής: — Παράβαση του άρθρου 8,
 για μηχανικούς, σχέσεων με
 παράγραφος 1, στοιχείο β',
 πελάτες και τηλεφωνικών κέντρων)
 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94
 και 38 (τηλεπικοινωνίες).
 Απόφαση του τμήματος Δέχεται εν μέρει την αίτηση.
 — Κανένας κίνδυνος συγχύσεως ακύρωσης:
 Απόφαση του τμήματος Δέχεται την προσφυγή, μόνο κατά
 προσφυγών: το μέρος που η προσβαλλόμενη
 — Καμία ομοιότητα μεταξύ των απόφαση κηρύσσει ανίσχυρο το
 αντιπαρατιθέμενων σημάτων κοινοτικό σήμα αντικείμενο της
 διαφοράς ως προς τις «υπηρεσίες
 υποστηρίξεως στη διεκπεραίωση
 των εργασιών που συνίστανται σε
 υπηρεσίες διαχειρίσεως εγκατα-
 στάσεων και τοποθετήσεως».


text:
 21.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/47
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Ιουνίου 2015 — Wm. Wrigley Jr. κατά ΓΕΕΑ (Αναπαράσταση σφαίρας)
 (Υπόθεση T-625/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος που αναπαριστά σφαίρα - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Προδήλως αβάσιμη προσφυγή])
 (2015/C 311/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Wm. Wrigley Jr. Company (Wilmington, Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: M. Kinkeldey, S. Brandstätter και C. Schmitt, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 17ης Ιουνίου 2014 (υπόθεση R 168/2014-5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως ως κοινοτικού σήματος εικονιστικού σημείου που αναπαριστά σφαίρα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Wm. Wrigley Jr. Company στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 351 της 6.10.2014.