text:
 26.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 4ης Οκτωβρίου 2011 [αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division, High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Football Association Premier League Ltd, NetMed Hellas SA, Multichoice Hellas SA κατά QC Leisure, David Richardson, AV Station plc, Malcolm Chamberlain, Michael Madden, SR Leisur Ltd, Philip George Charles Houghton, Derek Owen (C-403/08), Karen Murphy κατά Media Protection Services Ltd (C-429/08)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-403/08 και C-429/08) (1)
 (Δορυφορική ραδιοτηλεοπτική μετάδοση - Μετάδοση ποδοσφαιρικών αγώνων - Λήψη του ραδιοτηλεοπτικού προγράμματος μέσω καρτών δορυφορικού αποκωδικοποιητή - Κάρτες δορυφορικού αποκωδικοποιητή οι οποίες έχουν διατεθεί νομίμως στην αγορά ενός κράτους μέλους και χρησιμοποιούνται σε άλλο κράτος μέλος - Απαγόρευση εμπορίας και χρήσεως σε κράτος μέλος - Προβολή εκπομπών χωρίς να γίνονται σεβαστά παραχωρηθέντα αποκλειστικά δικαιώματα - Δικαίωμα του δημιουργού - Δικαίωμα τηλεοπτικής μεταδόσεως - Αποκλειστικές άδειες εκμεταλλεύσεως για ραδιοτηλεοπτική μετάδοση εντός ενός και μόνον κράτους μέλους - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Άρθρο 56 ΣΛΕΕ - Ανταγωνισμός - Άρθρο 101 ΣΛΕΕ - Εξ αντικειμένου περιορισμός του ανταγωνισμού - Προστασία των υπηρεσιών που βασίζονται στην πρόσβαση υπό όρους - Παράνομη συσκευή - Οδηγία 98/84/ΕΚ - Οδηγία 2001/29/ΕΚ - Αναπαραγωγή έργων στη μνήμη δορυφορικού αποκωδικοποιητή και επί τηλεοπτικής οθόνης - Εξαίρεση από το δικαίωμα αναπαραγωγής - Παρουσίαση έργων στο κοινό σε καφέ-εστιατόρια - Οδηγία 93/83/ΕΟΚ)
 2011/C 347/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division, High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Football Association Premier League Ltd, NetMed Hellas SA, Multichoice Hellas SA (C-403/08), Karen Murphy (C-429/08)
 κατά
 QC Leisure, David Richardson, AV Station plc, Malcolm Chamberlain, Michael Madden, SR Leisur Ltd, Philip George Charles Houghton, Derek Owen (C-403/08), Media Protection Services Ltd (C-429/08)
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — High Court of Justice (Chancery Division) — Ερμηνεία των άρθρων 28 ΕΚ, 30 ΕΚ, 49 ΕΚ και 81 ΕΚ, καθώς και των άρθρων 2, στοιχεία α' και ε', 4, στοιχείο α' και 5 της οδηγίας 98/84/ΕΚ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 1998, για τη νομική προστασία των υπηρεσιών που βασίζονται ή συνίστανται στην παροχή πρόσβασης υπό όρους (ΕΕ L 320, σ. 54), των άρθρων 2, 3 και 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (ΕΕ L 167, σ. 10), του άρθρου 1, στοιχεία α' και β' της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (ΕΕ L 298, σ. 23) και ερμηνεία της οδηγίας 93/83/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 1993, περί συντονισμού ορισμένων κανόνων όσον αφορά το δικαίωμα του δημιουργού και τα συγγενικά δικαιώματα που εφαρμόζονται στις δορυφορικές ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις και την καλωδιακή αναμετάδοση (ΕΕ L 248, σ. 15) — Παραχώρηση, έναντι αμοιβής, αποκλειστικών δικαιωμάτων δορυφορικής αναμεταδόσεως ποδοσφαιρικών αγώνων — Εμπορία, στο Ηνωμένο Βασίλειο, συσκευών αποκωδικοποίησης, που διατίθενται νόμιμα στην αγορά σε άλλο κράτος μέλος και καθιστούν δυνατή την παρακολούθηση τέτοιων αγώνων, χωρίς να γίνονται σεβαστά τα παραχωρηθέντα αποκλειστικά δικαιώματα
 Διατακτικό
 1)
 Η έννοια «παράνομη συσκευή» του άρθρου 2, στοιχείο ε', της οδηγίας 98/84/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 1998, για τη νομική προστασία των υπηρεσιών που βασίζονται ή συνίστανται στην παροχή πρόσβασης υπό όρους, δεν καλύπτει τις συσκευές αποκωδικοποιήσεως αλλοδαπής προελεύσεως –οι οποίες παρέχουν πρόσβαση στις υπηρεσίες δορυφορικής ραδιοτηλεοπτικής μεταδόσεως ενός ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού, κατασκευάζονται και διατίθενται στην αγορά με την έγκριση του εν λόγω οργανισμού, αλλά χρησιμοποιούνται, αντιθέτως προς τη βούλησή του οργανισμού αυτού, εκτός της γεωγραφικής ζώνης που καλύπτει η σύμβαση με τους πελάτες του–, ούτε τις συσκευές που αποκτώνται ή ενεργοποιούνται με τη δήλωση ψευδούς ονόματος και ψευδούς διευθύνσεως, ούτε τις συσκευές που έχουν χρησιμοποιηθεί κατά παράβαση συμβατικού περιορισμού, βάσει του οποίου επιτρέπεται μόνον η ιδιωτική τους χρήση.
 2)
 Δεν αντιβαίνει στο άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/84 εθνική ρύθμιση η οποία παρακωλύει τη χρήση συσκευών αποκωδικοποιήσεως αλλοδαπής προελεύσεως, περιλαμβανομένων εκείνων που αποκτώνται ή ενεργοποιούνται με τη δήλωση ψευδούς ονόματος και ψευδούς διευθύνσεως, καθώς και των χρησιμοποιούμενων κατά παράβαση συμβατικού περιορισμού, βάσει του οποίου επιτρέπεται μόνον η ιδιωτική τους χρήση, δεδομένου ότι μια τέτοια ρύθμιση δεν εμπίπτει στον τομέα που διέπεται από την εν λόγω οδηγία.
 3)
 Το άρθρο 56 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι
 —
 αποκλείει την εφαρμογή ρυθμίσεως κράτους μέλους, η οποία προβλέπει ότι είναι παράνομη η εισαγωγή, η πώληση και η χρήση στο εν λόγω κράτος συσκευών αποκωδικοποιήσεως αλλοδαπής προελεύσεως που καθιστούν δυνατή την πρόσβαση σε κωδικοποιημένη υπηρεσία δορυφορικής ραδιοτηλεοπτικής μεταδόσεως προερχόμενης από άλλο κράτος μέλος και περιέχουσας προγράμματα τα οποία προστατεύονται από τη ρύθμιση του πρώτου αυτού κράτους,
 —
 συμπέρασμα που δεν ανατρέπεται ούτε από το γεγονός ότι η συσκευή αποκωδικοποιήσεως αλλοδαπής προελεύσεως αποκτήθηκε ή ενεργοποιήθηκε κατόπιν δηλώσεως ψευδούς ονόματος και ψευδούς διευθύνσεως, με την πρόθεση να καταστρατηγηθεί ο επίμαχος εδαφικός περιορισμός, ούτε από το γεγονός ότι η εν λόγω συσκευή χρησιμοποιείται για εμπορικούς σκοπούς, ενώ προοριζόταν αποκλειστικώς για ιδιωτική χρήση.
 4)
 Οι ρήτρες συμβάσεως που συνάπτει ο δικαιούχος δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας με ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό για την παραχώρηση αποκλειστικής αδείας εκμεταλλεύσεως συνιστούν απαγορευόμενο από το άρθρο 101 ΣΛΕΕ περιορισμό του ανταγωνισμού, εφόσον επιβάλλουν στον οργανισμό αυτό την υποχρέωση να μην παρέχει συσκευές αποκωδικοποιήσεως οι οποίες καθιστούν δυνατή την πρόσβαση σε προστατευόμενα αντικείμενα του εν λόγω δικαιούχου, όταν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν εκτός της περιοχής που καλύπτει η σύμβαση για την παραχώρηση αδείας εκμεταλλεύσεως.
 5)
 Το άρθρο 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας, έχει την έννοια ότι το δικαίωμα αναπαραγωγής καλύπτει τη δημιουργία προσωρινών αποσπασμάτων των έργων στη μνήμη δορυφορικού αποκωδικοποιητή και επί τηλεοπτικής οθόνης, υπό την προϋπόθεση ότι τα εν λόγω αποσπάσματα περιέχουν στοιχεία που αποτελούν έκφραση της προσωπικής πνευματικής εργασίας των οικείων δημιουργών, όπερ μπορεί να διαπιστωθεί μόνον κατόπιν εξετάσεως της δέσμης των αποσπασμάτων τα οποία αναπαράγονται ταυτοχρόνως.
 6)
 Πράξεις αναπαραγωγής έργων, όπως οι επίμαχες στην υπόθεση C 403/08, οι οποίες τελούνται στη μνήμη δορυφορικού αποκωδικοποιητή και επί τηλεοπτικής οθόνης, πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 και μπορούν, επομένως, να πραγματοποιηθούν χωρίς τη συγκατάθεση των δικαιούχων των οικείων δικαιωμάτων του δημιουργού.
 7)
 Η «παρουσίαση στο κοινό» κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 καλύπτει την περίπτωση κατά την οποία παρέχεται στους πελάτες καφέ-εστιατορίου, μέσω τηλεοπτικής οθόνης και ηχείων, πρόσβαση σε ραδιοτηλεοπτικά έργα.
 8)
 Η οδηγία 93/83/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 1993, περί συντονισμού ορισμένων κανόνων όσον αφορά το δικαίωμα του δημιουργού και τα συγγενικά δικαιώματα που εφαρμόζονται στις δορυφορικές ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις και την καλωδιακή αναμετάδοση, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν ασκεί επιρροή όσον αφορά τη νομιμότητα των πράξεων αναπαραγωγής έργων στη μνήμη δορυφορικού αποκωδικοποιητή και επί τηλεοπτικής οθόνης.
 (1) ΕΕ C 301 της 22.11.2008.


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/41
 Προσφυγή της 25ης Σεπτεμβρίου 2006 — Ιταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-267/06)
 (2006/C 281/73)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: G. Aiello, Avvocato dello Stato)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής Ε (2006) 3331, της 27ης Ιουλίου 2006, που κοινοποιήθηκε στις 28 Ιουλίου 2006, καθόσον εξαιρεί από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένες δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν από την Ιταλική Δημοκρατία στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της απόφασης της Επιτροπής Ε (2006) 3331, της 27ης Ιουλίου 2006, καθόσον εξαιρεί από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένες δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν από την Ιταλική Δημοκρατία στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι συντρέχει παράβαση και/ή εσφαλμένη εφαρμογή:
 —
 του σημείου 4, παράγραφος iv, του παραρτήματος του κανονισμού (EK) 1663/95 της Επιτροπής, της 7ης Ιουλίου 1995, για τη θέσπιση λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 729/70 όσον αφορά τη διαδικασία για την εκκαθάριση των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ, τμήμα Εγγυήσεων (ΕΕ L 158, της 8.7.1995, σ. 6),
 —
 των άρθρων 23, 24 και 30, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2200/96 του Συμβουλίου, της 28ης Οκτωβρίου 1996, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα των οπωροκηπευτικών (ΕΕ L 287, της 21.11.1996, σ. 1),
 —
 των άρθρων 17, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 659/97 της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 1997, σχετικά με λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 2200/96 (ΕΕ L 100, της 17.4.1997, σ. 22),
 —
 των άρθρων 4, παράγραφος 3, 8 και 24, παράγραφος 3, καθώς και του σημείου 2, στοιχείο α', του παραρτήματος III του κανονισμού (ΕΚ) 562/2000 της Επιτροπής, της 15ης Μαρτίου 2000, περί λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1254/1999 όσον αφορά τα καθεστώτα αγοράς στη δημόσια παρέμβαση στον τομέα του βοείου κρέατος (ΕΕ L 68, της 16.3.2000, σ. 22).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 30.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 398/8
 Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 3ης Σεπτεμβρίου 2015 [αιτήσεις του Curtea de Apel Cluj — Ρουμανία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Petru Chiş (C-585/14), Aurel Moldovan (C-587/14) κατά Administrația Județeană a Finanțelor Publice Cluj και Sergiu Octav Constantinescu (C-588/14) κατά Administrația Județeană a Finanțelor Publice Sălaj
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-585/14, C-587/14 και C-588/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Εσωτερικοί φόροι - Άρθρο 110 ΣΛΕΕ - Φόρος επιβαλλόμενος από κράτος μέλος επί των αυτοκινήτων οχημάτων κατά την πρώτη ταξινόμησή τους ή την πρώτη μεταβίβαση του δικαιώματος κυριότητας - Φορολογική ουδετερότητα μεταξύ των μεταχειρισμένων αυτοκινήτων οχημάτων προελεύσεως άλλων κρατών μελών και των παρεμφερών αυτοκινήτων οχημάτων που διατίθενται στην εγχώρια αγορά))
 (2015/C 398/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel Cluj
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Petru Chiş (C-585/14), Aurel Moldovan (C-587/14), Sergiu Octav Constantinescu (C-588/14)
 κατά
 Administrația Județeană a Finanțelor Publice Cluj (C-585/14, C-587/14) Administrația Județeană a Finanțelor Publice Sălaj (C-588/14)
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 110 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι δεν αντιβαίνει σ’ αυτό η εκ μέρους κράτους μέλους επιβολή φόρου επί των αυτοκινήτων οχημάτων, όπως ο προβλεπόμενος από τον νόμο 9/2012, της 6ης Ιανουαρίου 2012, περί του φόρου ρυπογόνων εκπομπών των αυτοκινήτων οχημάτων (Legea nr. 9/2012 privind taxa pentru emisiile poluante provenite de la autovehicule), που πλήττει τα εισαγόμενα μεταχειρισμένα οχήματα κατά την πρώτη ταξινόμησή τους σ’ αυτό το κράτος μέλος και τα ήδη ταξινομημένα στο εν λόγω κράτος μέλος οχήματα κατά την πρώτη μεταβίβαση, εντός του ίδιου κράτους, του δικαιώματος κυριότητας των οχημάτων αυτών.
 2)
 Το άρθρο 110 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι δεν αντιβαίνει σ’ αυτό η εκ μέρους κράτους μέλους απαλλαγή από φόρο, όπως ο προβλεπόμενος από τον νόμο 9/2012, των οχημάτων που έχουν ήδη ταξινομηθεί και για τα οποία έχει καταβληθεί φόρος που ίσχυε προηγουμένως, όταν το εναπομένον ποσό του φόρου αυτού που εξακολουθεί να είναι ενσωματωμένο στην αξία των οχημάτων αυτών είναι κατώτερο του ποσού του νέου φόρου. Τέτοια περίπτωση συντρέχει κατ’ ανάγκην οσάκις ο προηγούμενος φόρος έπρεπε να αποτελέσει αντικείμενο έντοκης επιστροφής λόγω ασυμβατότητας με το δίκαιο της Ένωσης.
 (1) ΕΕ C 107 της 30.3.2015.


text:
C 79/38 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.3.2000
 τηλεορα ́σεις που κατασκευα ́ζονταν στην Τουρκι ́α, τα εξαρτη ́- για την αιτου ́μενη υπηρεσι ́α της κατηγορι ́ας 36 (ασφαλιστικε ́ς,
 ματα αυτα ́ τι ́θεντο αναγκαστικα ́ υπο ́ το καθεστω ́ς της τελειο- χρηματοπιστωτικε ́ς υπηρεσι ́ες) ως κοινοτικο ́ ση ́μα·
 ποιη ́σεως προς επανεξαγωγη ́ και επομε ́νως υπο ́ τον μο ́νιμο
 ́ελεγχο των τουρκικω ́ν τελωνειακω ́ν αρχω ́ν. Τα ́δια ι τελωνει ́α — επικουρικω ́ς: να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση·
 ει ́ναι εκει ́να που θεωρου ́σαν κατα ́ κανο ́να αυθημερο ́ν τις
 διασαφη ́σεις εξαγωγη ́ς οι οποι ́ες εκκαθα ́ριζαν την εισαγωγη ́ — να καταδικα ́σει το Γραφει ́ο στα αποδοτε ́α δικαστικα ́ ́εξοδα της
 εξαρτημα ́των κατ' απαλλαγη ́ν δασμω ́ν και τα ATR. Επιπλε ́ον, προσφευ ́γουσας.
 τα ́δια
 ι τουρκικα ́ τελωνει ́α επιβαρυ ́νονταν με την εκκαθα ́ριση
 των αδειω ́ν, την ανα ́κτηση των εγγυη ́σεων, τις διατυπω ́σεις
 εξαγωγη ́ς και τη χορη ́γηση των πιστοποιητικω ́ν ATR.
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — Η Επιτροπη ́, ́εχοντας γνω ́ση του προβλη ́ματος που δημιουργο-
 υ ́σαν οι παρατυπι ́ες σχετικα ́ με την καταβολη ́ τουρκικω ́ν
 Σχετικο ́ ση ́μα: Λεκτικο ́ ση ́μα «EuroHealth» —
 δασμω ́ν ο ́σον αφορα ́ εξαρτη ́ματα καταγωγη ́ς τρι ́των χωρω ́ν,
 αριθμο ́ς αιτη ́σεως 293977
 δεν θεω ́ρησε ο ́τι πρε ́πει να θεσπι ́σει τις κατα ́λληλες διατα ́ξεις
 για να προειδοποιηθου ́ν οι ενδιαφερο ́μενοι επιχειρηματι ́ες.
 Προϊο ́ν η ́ παροχη ́ υπηρε- Προϊο ́ντα και παροχη ́ υπηρεσιω ́ν της
 σι ́ας: κατηγορι ́ας 36 (ασφαλιστικε ́ς, χρη-
 — Το λα ́θος που διαπρα ́χθηκε δεν μπορου ́σε να αποκαλυφθει ́ ματοπιστωτικε ́ς υπηρεσι ́ες)
 απο ́ την προσφευ ́γουσα, της οποι ́ας η καλη ́ πι ́στη δεν μπορει ́
 να τεθει ́ υπο ́ αμφισβη ́τηση, και ουδεμι ́α αμε ́λεια μπορει ́ να
 Απο ́φαση προσβληθει ́σα Απο ́ρριψη της αιτη ́σεως καταχω-
 καταλογιστει ́ στην προσφευ ́γουσα.
 ενω ́πιον του τμη ́ματος ρι ́σεως απο ́ τον εξεταστη ́
 προσφυγω ́ν:
 — Η προσφευ ́γουσα δικαιου ́ται να επικαλεστει ́ εν προκειμε ́νω την
 υ ́παρξη ιδιαι ́τερης καταστα ́σεως υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς: — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́-
 13 του κανονισμου ́ 1430/79.
 γραφος 1, στοιχει ́ο β', του κανο-
 νισμου ́ (ΕΚ) 40/94
 Τε ́λος, η προσφευ ́γουσα φρονει ́ ο ́τι, εν πα ́ση περιπτω ́σει, στις
 σχετικε ́ς οικονομικε ́ς πρα ́ξεις ενεργου ́σε υπο ́ την ιδιο ́τητα φορολο- — εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του
 γικου ́ εκπροσω ́που του εισαγωγε ́α, ο οποι ́ος ει ́ναι ο μο ́νος που α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1, στοι-
 μπορει ́ να θεωρηθει ́ ως οφειλε ́της τυχο ́ν τελωνειακη ́ς οφειλη ́ς. χει ́ο γ', του κανονισμου ́ (ΕΚ)
 40/94
 — μη λη ́ψη υπο ́ψη του α ́ρθρου
 12, στοιχει ́ο β', του κανονισμου ́
 (ΕΚ) 40/94
 Προσφυγη ́ της DKV Deutsche Krankenversicherungs AG
 κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο Πλαι ́σιο της Εσωτερι-
 κη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) που
 ασκη ́θηκε στις 24 ∆εκεμβρι ́ου 1999
 (Υπο ́θεση Τ-359/99) Αγωγη ́ του Karl L. Meyer κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των και Ευρωπαϊκη ́ς Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων, που
 (2000/C 79/80) ασκη ́θηκε στις 30 ∆εκεμβρι ́ου 1999
 (Υπο ́θεση Τ-361/99)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (2000/C 79/81)
 Η DKV Deutsche Krankenversicherungs AG, Κολωνι ́α (Ο∆Γ),
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Stephan
 v. Peterdorff-Campen, τους von Rospatt, von der Osten Pross,
 δικηγο ́ρους Ντυ ́σσελντορφ, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 το δικηγορικο ́ γραφει ́ο των De Bandt, van Hecke, Lagae &
 Loesch, 11, rue Goethe, Luxembourg.
 Ο Karl L. Meyer, κα ́τοικος Raiatea (Γαλλικη ́ Πολυνησι ́α), εκπρο-
 σωπου ́μενος απο ́ τον Jean-Dominique des Arcis, δικηγο ́ρο
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Uturoa (Γαλλικη ́ Πολυνησι ́α), με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο
 τον M. Pakowski, 20-22, avenue Emile Reuter, α ́σκησε ενω ́πιον
 — να μεταρρυθμι ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση και να υποχ- του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 ρεω ́σει το Γραφει ́ο να δημοσιευ ́σει στο ∆ελτι ́ο Κοινοτικω ́ν 30 ∆εκεμβρι ́ου 1999 αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Σημα ́των το ση ́μα EuroHealth, αριθμο ́ς αιτη ́σεως 293977, Κοινοτη ́των και της Ευρωπαϊκη ́ς Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων.
 ---pagebreak--- 18.3.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 79/39
 Ο ενα ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Προσφυγη ́-αγωγη ́ του «Ν» κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 10 Ιανουαρι ́ου 2000
 — να αποφανθει ́ ο ́τι η Επιτροπη ́ η ́/και η Ευρωπαϊκη ́ Τρα ́πεζα
 (Υπο ́θεση Τ-2/00)
 Επενδυ ́σεων υπε ́πεσαν σε πται ́σμα εκ κατα ́φωρης αμε ́λειας,
 διο ́τι δεν απαι ́τησαν, επι ́ 15 και πλε ́ον ́ετη, απο ́ τις εγχω ́ριες
 αρχε ́ς και την τρα ́πεζα Socredo την εφαρμογη ́ και γνωστο- (2000/C 79/82)
 ποι ́ηση στο κοινο ́ των αποφα ́σεων συνδε ́σεως του Συμβουλι ́ου
 και την τη ́ρηση του εφαρμοστε ́ου στη Γαλλικη ́ Πολυνησι ́α ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 κοινοτικου ́ δικαι ́ου, κατα ́σταση που υπη ́ρξε το γενεσιουργο ́
 αι ́τιο των νομικω ́ν προβλημα ́των του προσφευ ́γοντος,
 Ο «Ν», κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπουμε ́νος απο ́ τους
 Marc-Albert Lucas και Jean-Louis Dupont, δικηγο ́ρους Βρυξελ-
 — περαιτε ́ρω, να υποχρεω ́ σει στην Επιτροπη ́ να του καταβα ́λει το λω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́
 ποσο ́ των 25 000 FF ́εναντι των μη αναζητησι ́μων εξο ́δων στα γραφει ́ο του Luc Tecqmenne, 3, rue des Capucins, α ́σκησε στις
 οποι ́α υποβλη ́θηκε προς υπερα ́σπιση των συμφερο ́ντων του. 10 Ιανουαρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Ο προσφευ ́γων-ενα ́γων (στο εξη ́ς: προσφευ ́γων) ζητει ́ απο ́ το
 Πρωτοδικει ́ο:
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ να αναγνωριστει ́ η ευθυ ́νη της Επιτροπη ́ς και — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της 15ης Μαρτι ́ου
 της Ευρωπαϊκη ́ς Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων (ΕΤΕπ) για επικει ́μενες και 1999, με την οποι ́α αυτη ́ αρνη ́θηκε να καλυ ́ψει, βα ́σει των
 προβλε ́ψιμες ζημι ́ες που, ο ́πως υποστηρι ́ζει, θα υποστει ́ λο ́γω της α ́ρθρων 73 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως (ΚΥΚ)
 παραλει ́ψεως των εν λο ́γω κοινοτικω ́ν οργα ́νων να απαιτη ́σουν απο ́ και 2 της κανονιστικη ́ς ρυ ́θμισης σχετικα ́ με την κα ́λυψη των
 τις τοπικε ́ς αρχε ́ς της Γαλλικη ́ς Πολυνησι ́ας και την τρα ́πεζα κινδυ ́νων αυτυχη ́ματος και επαγγελματικη ́ς νο ́σου, το ατυ ́χημα
 αναπτυ ́ξεως Socredo την τη ́ρηση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου και την που δη ́λωσε στις 6 Φεβρουαρι ́ου 1996·
 εφαρμογη ́ και γνωστοποι ́ηση στο κοινο ́ των αποφα ́σεων του — να ακυρω ́σει κατα ́ το αναγκαι ́ο με ́τρο τις σιωπηρε ́ς αποφα ́σεις
 Συμβουλι ́ου 86/283/ΕΟΚ, της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1986, και περι ́ απορρι ́ψεως των διοικητικω ́ν ενστα ́σεων που υπε ́βαλε ο
 91/482/ΕΟΚ, της 25ης Ιουλι ́ου 1991, σχετικα ́ με τη συ ́νδεση των προσφευ ́γων στις 10 και 15 Ιουνι ́ου 1999 κατα ́ της αποφα ́-
 υπερπο ́ντιων χωρω ́ν και εδαφω ́ν με την Ευρωπαϊκη ́ Οικονομικη ́ σεως αυτη ́ς·
 Κοινο ́τητα.
 — να υποχρεω ́σει την καθη ́ς να του επιστρε ́ψει τις αμοιβε ́ς των
 ιατρω ́ν τις οποι ́ες κατε ́βαλε κατο ́πιν της αποφα ́σεως της
 Θεωρει ́, συγκεκριμε ́να, ο ́τι, αν η Επιτροπη ́ και η ΕΤΕπ ει ́χαν, απο ́ 15ης Μαρτι ́ου 1999·
 το 1984:
 — να υποχρεω ́σει την καθη ́ς να του καταβα ́λει χρηματικη ́
 ικανοποι ́ηση, το υ ́ψος της οποι ́ας θα αποφασι ́σει το Πρωτοδι-
 — ασκη ́σει τακτικα ́ την υποχρε ́ωση ́ τους προς ́ελεγχο και κει ́ο, προς αποκατα ́σταση της ηθικη ́ς του βλα ́βης·
 επιτη ́ρηση·
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — ασκη ́σει ενδεχομε ́νως την ευχε ́ρεια ́ τους να προσφυ ́γουν στο
 ∆ικαστη ́ριο· Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — εφαρμο ́σει τις διατα ́ξεις των αποφα ́σεων συνδε ́σεως που Ο προσφευ ́γων βα ́λλει κατα ́ της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς με την
 τονι ́ζουν τον νομικο ́ χαρακτη ́ρα εταιρικη ́ σχε ́σεως· οποι ́α αυτη ́ αρνη ́θηκε να θεωρη ́σει ατυ ́χημα, κατα ́ την ́εννοια του
 α ́ρθρου 73 του ΚΥΚ και του α ́ρθρου 2 της κανονιστικη ́ς
 ρυ ́θμισης σχετικα ́ με την κα ́λυψη των κινδυ ́νων ατυχη ́ματος και
 — ενημερω ́σει τους επενδυτε ́ς για το αντικει ́μενο και τον σκοπο ́ επαγγελματικη ́ς νο ́σου, τη μο ́λυνση απο ́ τον ιο ́ της ανθρω ́πινης
 των εν λο ́γω αποφα ́σεων· και ανοσολογικη ́ς ανεπα ́ρκειας (HIV) απο ́ τον οποι ́ο προσβλη ́θηκε. Ο
 προσφευ ́γων ισχυρι ́ζεται ο ́τι η απο ́φαση αυτη ́ αντιβαι ́νει προς το
 α ́ρθρο 2 της προαναφερθει ́σας κανονιστικη ́ς ρυ ́θμισης, προβα ́λλει
 — ενημερω ́σει τους κατοι ́κους για την ́εννομη θε ́ση τους ́εναντι δε ειδικο ́τερα τους εξη ́ς ισχυρισμου ́ς:
 της Κοινο ́τητας και για τα δικαιω ́ματα ́ τους,
 α) Νομικο ́ σφα ́λμα ως προς τη φυ ́ση του ζημιογο ́νου γεγονο ́τος
 και της αιτιω ́δους συνα ́φειας μεταξυ ́ του γεγονο ́τος αυτου ́ και
 τα νομικα ́ προβλη ́ματα τα οποι ́α συνα ́ντησε, λο ́γω της χρο ́νιας
 του παρα ́γοντα που το προκα ́λεσε: Κατα ́ το α ́ρθρο 2 της
 μη συμμορφω ́σεως των τοπικω ́ν αρχω ́ν προς την υπεροχη ́ των
 κανονιστικη ́ς ρυθμι ́σεως, ει ́ναι σαφε ́ς ο ́τι αρκει ́ να αποδειχθει ́
 κοινοτικω ́ν διατα ́ξεων, δεν θα ει ́χαν ποτε ́ ανακυ ́ψει.
 ο ́χι ο ακριβη ́ς παρα ́γοντας που προκα ́λεσε το ζημιογο ́νο
 γεγονο ́ς, αλλα ́ το ́διο
 ι το γεγονο ́ς αυτο ́, καθω ́ς και το ο ́τι
 επρο ́κειτο για εξωτερικο ́, αιφνι ́διο, βι ́αιο η ́ μη κανονικο ́
 γεγονο ́ς. Εν προκειμε ́νω, η γνωμοδο ́τηση της υγειονομικη ́ς
 επιτροπη ́ς, επι ́ της οποι ́ας ερει ́δεται η προσβαλλο ́μενη


text:
 9.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 325/42
 Αναίρεση που άσκησε στις 28 Αυγούστου 2013 η CC κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 11 Ιουλίου 2013 στην υπόθεση F-9/12, CC κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-457/13 P)
 2013/C 325/70
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: CC (Bridel, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: G. Maximini, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε στις 11 Ιουλίου 2013 το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (ΔΔΔ) στην υπόθεση F-9/12 (CC κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου)·
 —
 επομένως, να δεχθεί το αίτημα της αναιρεσείουσας προς αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη λόγω των ενεργειών του αναιρεσίβλητου·
 —
 να αποφανθεί σύμφωνα με τα αιτήματα που υπέβαλε η αναιρεσείουσα πρωτοδίκως·
 —
 να καταδικάσει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα των δύο διαδικασιών.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεως η αναιρεσείουσα προβάλλει οκτώ λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από το ότι το ΔΔΔ παρέλειψε εσφαλμένως να διατάξει τη διεξαγωγή των αναγκαίων αποδείξεων και, ως εκ τούτου, υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως σχετικά με την απώλεια της ευκαιρίας που θα είχε η αναιρεσείουσα να προσληφθεί στην υπηρεσία του Κοινοβουλίου από τον Ιούνιο του 2005.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο και από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και, επικουρικώς, από παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, καθόσον το ΔΔΔ συνήγαγε ότι το Συμβούλιο είχε ενημερωθεί περί της υπάρξεως πίνακα επιτυχόντων στον οποίο περιλαμβανόταν το όνομα της αναιρεσείουσας.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο, πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, ανεπαρκή αιτιολογία και έλλειψη απαντήσεως σε προβληθέντα λόγο ακυρώσεως, καθόσον το ΔΔΔ δεν απάντησε στους λόγους που προέβαλε η αναιρεσείουσα σχετικά με το πρόσκομμα που παρενέβαλε το Κοινοβούλιο στην πρόσληψή της από τα θεσμικά και άλλα όργανα της Ένωσης, με την έλλειψη πληροφοριακών στοιχείων όσον αφορά την ύπαρξη πίνακα επιτυχόντων και με το γεγονός ότι το EPSO είχε λάβει την άδεια να εγγράψει την αναιρεσείουσα στη βάση δεδομένων του και να καταστήσει γνωστή την πληροφορία αυτή.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο και από παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, καθόσον το ΔΔΔ i) έκρινε εσφαλμένως ότι το Κοινοβούλιο δεν είχε τη νομική υποχρέωση να καταστήσει γνωστό τον πίνακα επιτυχόντων σε όλα τα θεσμικά και άλλα όργανα της Ένωσης, ii) δεν συνήγαγε τις συνέπειες της παραβιάσεως της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, της χρηστής διοικήσεως και της ασφαλείας δικαίου και iii) παρέλειψε να εξετάσει τα σχετικά έγγραφα.
 5)
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών και από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά την πληροφορία περί της παρατάσεως της ισχύος του πίνακα επιτυχόντων, καθόσον το ΔΔΔ συνήγαγε ότι το Συμβούλιο και τα λοιπά θεσμικά και άλλα όργανα της Ένωσης είχαν γνώση της παρατάσεως της ισχύος του πίνακα αυτού μεταξύ Ιουνίου και Αυγούστου 2007.
 6)
 Ο έκτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο, από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, από παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών και από παράλειψη εξετάσεώς τους, καθόσον το ΔΔΔ συνήγαγε ότι η παράταση της ισχύος του πίνακα επιτυχόντων έναντι των άλλων επιτυχόντων δεν συνεπαγόταν άνιση μεταχείριση έναντι της αναιρεσείουσας.
 7)
 Ο έβδομος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο και από πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, καθόσον το ΔΔΔ δεν συνήγαγε τα συμπεράσματα που επιβάλλονταν κατόπιν από της καταστροφής το Κοινοβούλιο των εγγράφων που αφορούσαν την κατάσταση της αναιρεσείουσας.
 8)
 Ο όγδοος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο, από πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως και, επικουρικώς, από παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, από παράλειψη διεξαγωγής αποδείξεων και από έλλειψη αιτιολογίας, καθόσον το ΔΔΔ δεν έλαβε υπόψη υπόψη την πραγματική κατάσταση της αναιρεσείουσας και την υπαίτια στάση του Κοινοβουλίου κατά την εξέταση του αν υπήρξε απώλεια της ευκαιρίας να προσληφθεί και κατά την εκτίμηση της προκληθείσας ζημίας.


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 2ας Σεπτεμβρίου 2010 [αίτηση του Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Λιθουανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Kirin Amgen Inc. κατά Lietuvos Respublikos valstybinis patentų biuras
 (Υπόθεση C-66/09) (1)
 (Δίκαιο ευρεσιτεχνιών - Φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1768/92 - Άρθρα 7, 19 και 19α, στοιχείο ε' - Συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασίας για τα φάρμακα - Προθεσμία υποβολής αιτήσεως για τη χορήγηση του πιστοποιητικού)
 (2010/C 288/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Lietuvos Aukščiausiasis Teismas
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Kirin Amgen Inc.
 κατά
 Lietuvos Respublikos valstybinis patentų biuras
 παρισταμένης της:
 Amgen Europe BV
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Lietuvos Aukščiausiasis Teismas — Ερμηνεία των άρθρων 3, στοιχείο β', 7, παράγραφος 1, 13, παράγραφος 1, καθώς και των άρθρων 19 και 23 του κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου 1768/92, της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (ΕΕ L 182, σ. 1) — Εταιρία κάτοχος ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας και κοινοτικής αδείας κυκλοφορίας για φάρμακο και αιτούσα τη χορήγηση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για το φάρμακο αυτό — Προσδιορισμός της ημερομηνίας ενάρξεως της προθεσμίας που τάσσεται για την υποβολή της αιτήσεως χορηγήσεως του συμπληρωματικού πιστοποιητικού — Ημερομηνία χορηγήσεως της αδείας κυκλοφορίας στην αγορά ή ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος του εν λόγω κανονισμού στη Λιθουανία κατόπιν της προσχωρήσεώς της στην Ευρωπαϊκή Ένωση
 Διατακτικό
 Το άρθρο 7 και το άρθρο 19α, στοιχείο ε', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1768/92 του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα, όπως τροποποιήθηκε με την Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, έχουν την έννοια ότι δεν παρέχουν στον κάτοχο ισχύοντος κυρίου διπλώματος ευρεσιτεχνίας για ένα ιδιοσκεύασμα τη δυνατότητα να ζητήσει από τις αρμόδιες λιθουανικές αρχές, εντός προθεσμίας έξι μηνών από της ημερομηνίας προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Λιθουανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τη χορήγηση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας, στην περίπτωση που για το ιδιοσκεύασμα αυτό είχε μεν χορηγηθεί, κατ’ εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) 2309/93 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 1993, για τη θέσπιση κοινοτικών διαδικασιών έγκρισης και εποπτείας των φαρμακευτικών προϊόντων για ανθρώπινη και κτηνιατρική χρήση και για τη σύσταση ευρωπαϊκού οργανισμού για την αξιολόγηση των φαρμακευτικών προϊόντων, κοινοτική άδεια κυκλοφορίας ως φάρμακο σε χρόνο προγενέστερο του προ της προσχωρήσεως εξαμήνου, όχι όμως και άδεια κυκλοφορίας στη Λιθουανία.
 (1) ΕΕ C 90 της 18.4.2009


text:
 26.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/16
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 29 Φεβρουαρίου 2012 — Staat der Nederlanden κατά Delta NV
 (Υπόθεση C-107/12)
 2012/C 151/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείον: Staat der Nederlanden
 Αναιρεσίβλητη: Delta NV
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 345 ΣΛΕΕ την έννοια ότι στο «καθεστώς της ιδιοκτησίας στα κράτη μέλη» υπάγεται επίσης το καθεστώς της επίμαχης εν προκειμένω απόλυτης απαγορεύσεως ιδιωτικοποιήσεως, όπως αυτό περιλαμβάνεται στο Besluit aandelen netbeheerders, σε συνδυασμό με το άρθρο 93 του Elektriciteitswet 1998 και το άρθρο 85 του Gaswet, το οποίο συνεπάγεται ότι οι μετοχές διαχειριστή δικτύου μπορούν να μεταβιβαστούν μόνον εντός του κύκλου των δημόσιων φορέων;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα Ι, έχει αυτό ως συνέπεια ότι οι κανόνες περί ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων δεν έχουν εφαρμογή επί της απαγορεύσεως συμμετοχής σε ομάδα, ή τουλάχιστον ότι τα πράγματα δεν φθάνουν μέχρι το σημείο η απαγόρευση συμμετοχής σε ομάδα να πρέπει να εξεταστεί με γνώμονα τους κανόνες περί ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων;
 3)
 Μήπως οι στόχοι που αποτελούν επίσης βάθρο του Won [Wet onafhankelijk netbeheer], δηλαδή μέσω καταπολεμήσεως των διεπιδοτήσεων εν ευρεία εννοία (περιλαμβανομένης της ανταλλαγής στρατηγικών πληροφοριών) η διαφάνεια στην αγορά ενέργειας και η αποτροπή στρεβλώσεων του ανταγωνισμού, συνιστούν απλώς και μόνον οικονομικά συμφέροντα, ή μπορούν να θεωρηθούν επίσης ως συμφέροντα μη οικονομικής φύσεως, υπό την έννοια ότι υπό προϋποθέσεις δύνανται να δικαιολογήσουν ως επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος έναν περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων;


text:
 3.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/29
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2017 — Metronia κατά EUIPO — Zitro IP (TRIPLE O NADA)
 (Υπόθεση T-159/16) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης TRIPLE O NADA - Προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης TRIPLE BINGO - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2017/C 213/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Metronia, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: A. Vela Ballesteros, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Zitro IP Sàrl (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: A. Canela Giménez, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 15ης Φεβρουαρίου 2016 (υπόθεση R 2605/2014-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Zitro IP και Metronia.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Metronia, SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 211 της 13.6.2016.


text:
 9.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Craiova (Ρουμανία) στις 6 Ιουλίου 2010 — Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Târgu Jiu, Administrația Fondului Pentru pentru Mediu κατά Victor Vinel Ijac
 (Υπόθεση C-336/10)
 ()
 2010/C 274/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel Craiova
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείοντες: Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Târgu Jiu, Administrația Fondului Pentru pentru Mediu
 Εφεσίβλητος: Victor Vinel Ijac
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 110 ΣΛΕΕ (πρώην άρθρο 90 ΣΕΚ), πρώτο εδάφιο, την έννοια ότι απαγορεύει τη θέσπιση από κράτος μέλος φόρου που παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά του φόρου λόγω ρυπάνσεως τον οποίο προβλέπει η επείγουσα κυβερνητική απόφαση 50/2008, που θέτει ως προϋπόθεση για την ταξινόμηση στη Ρουμανία των εισαγομένων μεταχειρισμένων αυτοκινήτων που έχουν ταξινομηθεί προηγουμένως σε άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως την καταβολή του φόρου λόγω ρυπάνσεως, ενώ ο φόρος δεν επιβάλλεται κατά την πώληση και συνεπώς τη νέα ταξινόμηση των μεταχειρισμένων αυτοκινήτων που είναι ταξινομημένα στη Ρουμανία, καθόσον ο εν λόγω φόρος μπορεί να συνιστά εσωτερική φορολογική επιβάρυνση επί αγαθών προερχόμενων από άλλα κράτη μέλη, η οποία να εισάγει έμμεση διάκριση σε σχέση με τη φορολογία των εγχώριων προϊόντων;


text:
 28.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/26
 Προσφυγή της Fernando Rodrigues Carvalhais κατά του Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 7 Ιουνίου 2004 (τηλεομοιοτυπία/ηλεκτρονικό μήνυμα της 2ας Ιουνίου 2004)
 (Υπόθεση T-206/04)
 (2004/C 217/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Η Fernando Rodrigues Carvalhais, εκπροσωπούμενη από τον Paulo Graça, δικηγόρο, άσκησε προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), στις 7 Ιουνίου 2004 (τηλεομοιοτυπία/ηλεκτρονικό μήνυμα της 2ας Ιουνίου 2004), ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Έτερος διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών ήταν PROFILPAS, S.N.C. (Ufficio Veneto Brevetti).
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο να:
 —
 ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 18ης Μαρτίου 2004 (συνεκδικασθείσες υποθέσεις R. 2407/2002 της 8 Αυγούστου 2002 και R. 408/2003 1),
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος:
 Fernando Rodrigues Carvalhais
 Σήμα προς καταχώριση:
 Το εικονιστικό σήμα «PERFIX», αίτηση καταχωρίσεως υπ' αριθ. 1635515 για προϊόντα της κλάσεως 6 (μεταλλικά υλικά οικοδομών και παραρτήματά τους), 17 (πλαστικά υλικά οικοδομών και παραρτήματά τους, αρμογές και πλαστικά περιγράμματα) και 19 [μη μεταλλικά υλικά κατασκευής, πλαίσια και συνδέσεις για κεραμικά, πλαίσια και συνδέσεις για μάρμαρα, πλαίσια και συνδέσεις για δάπεδα όλων των ειδών (μη περιλαμβανομένων σε άλλες κλάσεις)]
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος:
 PROFILPAS, S.N.C.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος:
 Το υπ' αριθ. 587725 εικονιστικό κοινοτικό σήμα «CERFIX» και το υπ' αριθ. 771196 λεκτικό κοινοτικό σήμα «PROFIX»
 Απόφαση του τμήματος ανακοπής:
 Απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπής και απόρριψη της αιτήσεως περί καταχωρίσεως
 Ισχυρισμοί:
 Το τμήμα προσφυγών εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 8.Ε, παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94, κρίνοντας ότι η καταχώριση του κοινοτικού σήματος για το οποίο υποβλήθηκε η αίτηση μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο συγχύσεως με τα κοινοτικά σήματα υπ' αριθ. 587725 και 771196.
 Κατά τη δέκατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας περί σημάτων, η εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως εξαρτάται από πολυάριθμους παράγοντες [...]. Στην προσβαλλόμενη απόφαση το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθότι, αφού ανέφερε σε γενικές γραμμές ορισμένους από τους παράγοντες αυτούς, παρέλειψε να εκτιμήσει σφαιρικά τον ανταγωνιστικό τους χαρακτήρα, αν και όφειλε να το πράξει.
 Με την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά την εξέταση των αντίστοιχων σημείων, το τμήμα προσφυγών δεν προέβη σε «σφαιρική εκτίμηση των επίμαχων σημείων», κριτήριο που χρησιμοποιήθηκε, μεταξύ άλλων, στην απόφαση της 22ας Ιουνίου 1999, C-342/97, Lloyd Schuhfabrik Meyer (Συλλογή 1999, σ. Ι-3819, σκέψη 25).
 Πρόδηλο σφάλμα λόγω της αντιφατικής αιτιολογίας του τμήματος προσφυγών, καθότι, μολονότι ανέφερε το κριτήριο της «σφαιρικής εκτιμήσεως των επίμαχων σημείων», στη συνέχεια χρησιμοποίησε αντίθετο κριτήριο, προβαίνοντας στην «κατάτμηση» του προς καταχώριση κοινοτικού σήματος.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το τμήμα προσφυγών, με την απόφασή του, έκρινε παραδόξως ότι, παρά τις πολλαπλές διαφορές μεταξύ των επίμαχων σημείων, υφίστατο κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των επίδικων σημάτων.
 Ομοίως έπρεπε να ληφθούν υπόψη όλες οι λοιπές καταχωρίσεις, στις κλάσεις 6, 17 και 19, κοινοτικών σημάτων που περιείχαν την κατάληξη ή/και το πρόθεμα «FIX», ορισμένα από τα οποία είχαν μάλιστα καταχωρισθεί πριν από αντιταχθέν. Εφόσον συνάγεται ότι αυτά δεν συγχέονται μεταξύ τους, δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι το σήμα της προσφεύγουσας συγχέεται με αυτά της ανακόπτουσας
 Το κυρίαρχο στοιχείο των επίδικων σημάτων δεν είναι το λεκτικό στοιχείο «FIX», εξεταζόμενο μεμονωμένα, αλλά ο συγκεκριμένος τρόπος χαράξεως που σχετίζεται με συγκεκριμένη γραμματοσειρά.
 Συμπερασματικά, δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως για τους καταναλωτές όταν συνυπάρχουν στο εμπόριο τα επίμαχα διακριτικά γνωρίσματα, απλώς και μόνο λόγω του ότι και τα δύο περιλαμβάνουν τον όρο «FIX».


text:
4.11.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 316/31
 — Η απο ́φαση δεν αιτιολογει ́ται επαρκω ́ς και συνιστα ́ παραβι ́αση του παι ́κτη, δεν ει ́ναι σε θε ́ση να κυκλοφορου ́ν εκτο ́ς του
 της αρχη ́ς της αναλογικο ́τητας. Casinò, διακρινο ́μενα σαφω ́ς απο ́ τα α ́λλα τυχερα ́ παι ́γνια
 ο ́πως ει ́ναι οι λαχειοφο ́ροι αγορε ́ς και τα στοιχη ́ματα για
 αγω ́νες αλο ́γων, σκυ ́λων κ.λπ. Επομε ́νως, η ασκου ́μενη στο
 (1) Κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς για τον υπολογισμο ́ των προστι ́μων που Casinò δραστηριο ́τητα ουδο ́λως μπορει ́ να χαρακτηριστει ́
 επιβα ́λλονται δυνα ́μει του α ́ρθρου 15, παρα ́γραφος 2, του εμπορικη ́ και υποκει ́μενη στους κανο ́νες του ελευ ́θερου
 κανονισμου ́ 17, και του α ́ρθρου 65, παρα ́γραφος 5, της Συνθη ́κης ανταγωνισμου ́
 ΕΚΑΧ, ΕΕ C 9 της 14.1.1998, σ. 3.
 — παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως
 — παραβι ́αση του δικαιω ́ματος α ́μυνας, στον βαθμο ́ που η
 προσφευ ́γουσα εταιρι ́α ουδε ́ποτε αναφε ́ρθηκε απο ́ την
 Επιτροπη ́ στις δημοσιοποιημε ́νες πρα ́ξεις κατα ́ τη δια ́ρκεια
 της διαδικασι ́ας. 'Αλλωστε, φρονω ́ντας ο ́τι ει ́ναι α ́σχετη προς
 τη διαδικασι ́α, η προσφευ ́γουσα εταιρι ́α ́εκρινε ο ́τι δεν ει ́χε
 Προσφυγη ́ του Casinò Municipale di Venezia SpA κατα ́ κανε ́να λο ́γο να παρε ́μβει και να υποβα ́λει παρατηρη ́σεις.
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, ασκηθει ́σα στις
 24 Αυγου ́στου 2000
 (Υπο ́θεση Τ-221/00)
 (2000/C 316/59)
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Otto Wöhr GmbH κατα ́ της Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) 25 Αυγου ́στου 2000
 Το Casinò Municipale di Venezia SpA, εκπροσωπου ́μενο απο ́ (Υπο ́θεση T-222/00)
 τον Tito Ballerino, δικηγο ́ρο Μιλα ́νου, α ́σκησε στις 24 Αυγου ́στου
 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (2000/C 316/60)
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα εταιρι ́α ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 — να ακυρω ́σει τα α ́ρθρα 1, 2 και 5 της αποφα ́σεως της Η εταιρι ́α Otto Wöhr GmbH, Friolzheim (Ο∆Γ), εκπροσωπου ́-
 Επιτροπη ́ς, της 25ης Νοεμβρι ́ου 1999, κατα ́ το με ́ρος που μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους Dr. Christofer Hebel και Dr. Gesime
 αφορου ́ν την προσφευ ́γουσα εταιρι ́α, Walz, του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Στουτγα ́ρδης (Ο∆Γ)
 Moosmayer, Hess, Hoffmann & Partner, α ́σκησε στις
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. 25 Αυγου ́στου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση στα πλαι ́σια της παρου ́σας προσφυγη ́ς
 ει ́ναι η ́δια
 ι με εκει ́νη της υποθε ́σεως Τ-218/000, Cooperativa — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της 26ης Ιουνι ́ου 2000, με την
 Mare Azzurro κ.λπ. οποι ́α η καθη ́ς αρνη ́θηκε να κινη ́σει διαδικασι ́α εξετα ́σεως
 σχετικα ́ με την κρατικη ́ ενι ́σχυση υπε ́ρ των εταιριω ́ν Ηydraulik
 Markranstädt GmbH (υπο ́θεση ΝΝ 48/98) και Ηydraulik
 Προς στη ́ριξη των λο ́γων της ακυρω ́σεως, η προσφευ ́γουσα εταιρι ́α Seehausen GmbH (υπο ́θεση ΝΝ 49/98),
 επικαλει ́ται:
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — τη μη συνδρομη ́ των προϋποθε ́σεων του α ́ρθρου 87,
 παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ. Υποστηρι ́ζεται συναφω ́ς,
 αφενο ́ς, ο ́τι το Casinò di Venezia τελει ́ σε κατα ́σταση
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 νομι ́μου μονοπωλι ́ου, δεδομε ́νου ο ́τι η δραστηριο ́τητα ́ του
 δεν επηρεα ́ζεται απο ́ τον ανταγωνισμο ́ δυνα ́μει επιφυλα ́ξεως
 του νο ́μου, αφετε ́ρου, ο ́τι οι υπηρεσι ́ες που παρε ́χει το Η Επιτροπη ́ αρνη ́θηκε, με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, να κινη ́σει
 Casinò ́εγκεινται απλω ́ς στο ο ́τι θε ́τει στη δια ́θεση των διαδικασι ́α εξετα ́σεως συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 88, παρα ́γραφος
 πελατω ́ν, χωρι ́ς να απαιτει ́ται καμι ́α ανταμοιβη ́, τις υποδομε ́ς 2 ΕΚ, σχετικα ́ με το εα ́ν συμβιβα ́ζονται προς τις διατα ́ξεις του
 της για τη διεξαγωγη ́ τυχερω ́ν παιγνι ́ων. Η α ́ποψη αυτη ́ κοινοτικου ́ δικαι ́ου κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις που χορηγη ́θηκαν απο ́ τις
 ενισχυ ́εται απο ́ το γεγονο ́ς ο ́τι τα εν λο ́γω παι ́γνια, ως εκ της γερμανικε ́ς αρχε ́ς υπε ́ρ των εταιριω ́ν Ηydraulik Seehausen GmbH
 φυ ́σεω ́ς τους, απαιτω ́ντας την παρουσι ́α και ευθει ́α συμμετοχη ́ και Ηydraulik Markranstädt GmbH.


text:
C 378/14 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 5.12.98
 acoqóy eämay apoä soty rsoävoty sgy Joimoäsgsay, eiämai jasÂ atsoäm som sqoäpo lesasqopgä amhqxpiämot fxämsoy
 amacjaiäo ma herpirseiä qtählirg peqiä sxm biosevmoko- tkijotä re amsijeiälemo eiämai apaqódejsg rso pkaiärio
 cijxäm euetqeärexm Ç so óqhqo 235 sgy Rtmhgäjgy EJ. sgy amhqxäpimgy aniopqeäpeiay.
 Epoleämxy, jajxäy epekeäcg cia sgm eäjdorg sgy odgciäay
 98/44/EJ diadijariäa cia sgm opoiäa aqjeiä eidijgä pkeio- Ç Pqorbokgä sot dijaixälasoy sxm arhemxäm ma diaheä-
 wguiäa, emxä epibakkoäsam ma ajokothgheiä diadijariäa sotm so rxäla soty: dem herpiärsgje jaliäa apoktäsxy
 rsgm opoiäa apaiseiäsai olouxmiäa. diósang cia som emdevoälemo kgäpsg tkijotä pot eävei
 stävei biosevmokocijgäy epeneqcariäay gä, sotkóvirsom,
 pot eävei kguheiä le sgm euaqlocgä biosevmokociäay.
 Ç Paqóbarg sot óqhqot 3 B, detäseqo edóuio, sgy
 Sotäso rglaiämei oäsi eämay arhemgäy, lpoqeiä em acmoiäa
 Rtmhgäjgy EJ (aqvgä sgy epijotqijoäsgsay) jai, epijot-
 sot, jai xy ej sotäsot vxqiäy sg rtcjasóhergä sot, ma
 qijxäy, sot óqhqot 3 B sgy Rtmhgäjgy EJ re rtmdtarloä
 tpobkgheiä re heqapeiäa le seäsoio tkijoä, paqó so oäsi,
 le so óqhqo 190 sgy Rtmhgäjgy EJç g rvesijgä le sa
 am eiäve emgleqxheiä ciÂ atsoä, ha aqmeiäso lia seäsoia
 dipkxälasa etqerisevmiäay moloheriäa sxm jqasxäm lekxäm
 heqapeiäa.
 eiämai rvedoäm pkgäqxy emaqlomirleämg bórei sgy rtlbó-
 rexy cia sa etqxpaøjó dipkxälasa etqerisevmiäay. G
 jasó so rgleiäo 4 sxm aisiokocijxäm rjeäwexm sgy odgciäay Ç Paqóbarg sot óqhqot 100 A re rtmdtarloä le so
 98/44/EJ epidixjoälemg diaraugämirg sgy pqorsariäay sxm óqhqo 189 B, detäseqo edóuio, sgy Rtmhgäjgy EJ: oi
 biosevmokocijxäm euetqeärexm pqeäpei rtmepxäy ma ciämei le dqarsgqioäsgsey sgy Episqopgäy dieäpomsai apoä sgm aqvgä
 sgm euaqlocgä sgy rtlbórexy cia sa etqxpaøjó dipkxä- sgy rtkkocijoäsgsay. Xrsoäro, g pqoäsarg sgy Episqopgäy,
 lasa etqerisevmiäay. Xy ej sotäsot, o rjopoäy atsoäy lpo- g opoiäa gäsam apaqaiäsgsg pqoùpoäherg cia sgm eäjdorg
 qeiä jókkirsa ma episetvheiä jai apoä sa jqósg leäkg. sgy pqorbakkoleämgy odgciäay, eäpqepe ma diastpxheiä apoä
 Ajoälg peqirroäseqo: g pqoreäccirg atsgä eiämai pqosiloä- sgm okoleäkeia sgy Episqopgäy rso oqirsijoä jeiälemo pot
 seqg jahoärom g rtälbarg cia sa etqxpaøjó dipkxälasa tpobkgähgje rso Etqxpaøjoä Joimobotäkio jai rso
 etqerisevmiäay irvtäei jai cia ókka jqósg ejsoäy apoä sa Rtlbotäkio. O koäcoy ciÂ atsoä eiämai oäsi rtmirsó otria-
 jqósg leäkg sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy. Epiärgy, dem eävei rsijgä rtlbokgä rsgm joimosijgä molohesijgä diadijariäa.
 apodeivheiä rtmauxäy oäsi pqoäjeisai cia joimosijoä rsoävo o Kalbamoleämgy tpoäwg sgy cemijgäy irvtäoy sot molohe-
 opoiäoy koäcx sot eiädoty gä sxm rtmepeixäm sxm emeqceixäm sgälasoy pot herpiärsgje apoä so Etqxpaøjoä Joimobotäkio
 pot pqeäpei ma ciämotm lpoqeiä ma epistvheiä jaktäseqa apoä jai so Rtlbotäkio bórei sgy pqosórexy atsgäy, eäpqepe so
 sgm Joimoäsgsaç em pórg peqipsxärei, sotäso dem pqojtäpsei jeiälemo sgy pqosórexy, oäsam epqoäjeiso ma kguheiä
 apoä sgm aisiokociäa sgy pqorbakkoleämgy pqónexy. apoäuarg sgy Episqopgäy, ma bqiärjesai rsg dióherg oäkxm
 sxm lekxäm sgy Episqopgäy re oäkey siy epiärgley ckxärrey
 sxm Joimosgäsxm.
 Ç Paqabiäarg sgy aqvgäy sgy aruókeiay dijaiäot: g Okkam-
 dijgä Jtbeäqmgrg eiämai sgy cmxälgy oäsi g odgciäa 98/44/EJ
 (1) Odgciäa sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot jai sot Rtlbotkiäot, sgy
 loämo re peqioqirleämo bahloä aiäqei sgm emdevoälemg abe- 6gy Iotkiäot 1998, cia sgm eämmolg pqorsariäa sxm biosevmoko-
 baioäsgsa xy pqoy sg dtmasoäsgsa jasovtqxärexy sxm cijxäm euetqeärexm (EE L 213 sgy 30.7.1998, r. 13).
 biosevmokocijxäm euetqeärexm le dipkxälasa etqerise-
 vmiäay, jai rtcvqoämxy dgliotqceiä meäa abebaioäsgsa.
 Ç Paqabiäarg tpovqexärexm diehmotäy dijaiäot:
 Ç Paqó so óqhqo 1, paqócqauoy 2, sgy odgciäay 98/44/ Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 EJ, sa jqósg leäkg rseqgähgjam sgy dtmasoäsgsay ma jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot pot arjgähgje rsiy
 epikeänotm sgm enaiäqerg pot pqobkeäpei so óqhqo 27, 21 Ojsxbqiäot 1998
 paqócqauoy 3, rsoiveiäo b), sgy rtluxmiäay TRIPS. (Tpoäherg C-378/98)
 Ç G odgciäa 98/44/EJ dem herpiärsgje rtäluxma le siy (98/C 378/24)
 diasóneiy sot óqhqot 2 sot ÛAgreement on technical
 barriers to tradeë. Sotkóvirsotm sotäso dem pqojtä- Rsiy 21 Ojsxbqiäot 1998, g Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 psei apoä sgm aisiokociäa sgy odgciäay. mosgäsxm, ejpqorxpotälemg apoä som GeÂrard Rozet, molijoä
 rtälbotko, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos
 Ç Amsiäherg le sg rtälbarg cia sa etqxpaøjó dipkxä- Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, órjgre emxä-
 lasa etqerisevmiäay. piom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqo-
 rutcgä jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot.
 Ç Amsiäherg le sg rtälbarg cia sg biokocijgä poijiko-
 loquiäa. G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so
 Dijarsgäqio:
 Ç Pqorbokgä helekixdxäm dijaixlósxm:
 Ç ma amacmxqiärei oäsi so Bariäkeio sot Bekciäot, lg herpiä-
 Ç Pqorbokgä sgy amhqxäpimgy aniopqeäpeiay: so amhqxä- fomsay elpqoheärlxy sa leäsqa pot eiämai amacjaiäa cia
 pimo rxäla eiämai uoqeäay sgy amhqxäpimgy aniopqeä- ma amafgsgärei apoä siy dijaiotävoty epiveiqgäreiy siy emi-
 peiay. Bórei sgy odgciäay 98/44/EJ ha eiämai dtmasoä rvtäreiy pot pqobkeäpomsai rso pkaiärio sgy qthliärexy
 ma voqgcotämsai dipkxälasa etqerisevmiäay cia Maribel bis/ter, oi opoiäey jqiähgjam paqómoley jai artl-
 lelomxleäma slgälasa sot amhqxpiämot rxälasoy. G biäbarsey le sgm joimgä acoqó le sgm apoäuarg sgy Epi-
 ---pagebreak--- 5.12.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 378/15
 sqopgäy sgy 4gy Dejelbqiäot 1996, pot sot joimopoigähgje G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 rsiy 20 Dejelbqiäot 1996, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot
 tpeävei apoä so óqhqo 189, seäsaqso edóuio, sgy Rtmhgäjgy a) ma amacmxqiärei oäsi g Isakijgä Dglojqasiäa, lg herpiäfo-
 EJ jai sa óqhqa 2 jai 3 sgy em koäcx apouórexy, msay siy molohesijeäy, jamomirsijeäy gä dioijgsijeäy diasó-
 neiy pot gäram amacjaiäey cia ma rtlloquxheiä pqoy sgm
 Ç ma jasadijórei so Bariäkeio sot Bekciäot rsa dijarsijó odgciäa 94/33/EJ (1) sot Rtlbotkiäot, sgy 22ay Iotmiäot
 eänoda. 1994, cia sgm pqorsariäa sxm meäxm jasó sgm eqcariäa, gä/
 jai paqakeiäpomsay ma emgleqxärei rvesijxäy sgm Epi-
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa sqopgä, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg
 Rtmhgäjg EJ
 G pqorutcgä ajtqxärexy (1), sgm opoiäa órjgre so Bariäkeio
 sot Bekciäot jasó sgy apouórexy sgy Episqopgäy sgy jai
 4gy Dejelbqiäot 1996, dem eävei amarsaksijoä aposeäkerla. So
 loämo epiveiäqgla pot lpoqeiä ma pqobókei jqósoy leäkoy cia b) ma jasadijórei sgm Isakijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 ma lgm ejsekeärei apoäuarg peqiä amafgsgärexy paqamoälxy eänoda.
 voqgcgheiäray emirvtärexy eäcjeisai rsgm pkgäqg adtmaliäa
 oqhgäy ejsekeärexy sgy apouórexy. Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 G Episqopgä oälxy tporsgqiäfei oäsi, pqxäsom, so Bariäkeio sot So óqhqo 189 sgy Rtmhgäjgy EJ, jasó so opoiäo g odgciäa
 Bekciäot dem sgäqgre pqóclasi so jahgäjom vqgrsgäy rtmeqca- derletäei jóhe jqósoy leäkoy rso opoiäo apethtämesai oärom
 riäay. So Bariäkeio sot Bekciäot, jaiäsoi eiäve aqviärei epaueäy le auoqó so epidixjoälemo aposeäkerla, rtmepócesai tpo-
 sgm Episqopgä peqiä sxm pqobkglósxm pot emdevoleämxy ha vqeäxrg sxm jqasxäm lekxäm ma sgqotäm siy oqifoälemey rsiy
 sot eähese g amafgäsgrg sxm paqamoälxy voqgcgheirxäm emi- odgciäey pqoherliäey lesauoqóy soty rso ehmijoä diäjaio. G
 rvtärexm, jahxäy jai peqiä emoäy pkairiäot pqosórexy pqojei- pqoherliäa atsgä eäkgne rsiy 22 Iotmiäot 1996 vxqiäy g Isakijgä
 leämot ma pqobeiä re jkilajotälemg epirsqougä sgy emirvtärexy, Dglojqasiäa ma eävei herpiärei siy amacjaiäey diasóneiy cia ma
 jai emxä g Episqopgä dem eiäve amsisavheiä rsgm pqoäsarg atsgä, rtlloquxheiä le sgm odgciäa pot lmglometäesai rso aisgsijoä
 dieäqqgne aiumidiäxy so pkaiärio sgy vqgrsgäy jai jakopiärsot sgy Episqopgäy.
 rtmeqcariäay le sgm Episqopgä tporsgqiäfomsay pkeäom, rso
 pkaiärio sgy eämdijgy diadijariäay, oäsi bqiärjesai re pkgäqg (1) EE L 216 sgy 20.8.1994, r. 12.
 adtmaliäa ma ejsekeärei sgm apoäuarg.
 Detäseqom, g Episqopgä tporsgqiäfei oäsi so Bariäkeio sot Bek-
 ciäot dem pqoeäbg re jameäma dióbgla pqoy siy epiädijey epi-
 veiqgäreiy cia sgm amafgäsgrg sgy emirvtärexy.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-51/98 (1)
 Sqiäsom, g Episqopgä tporsgqiäfei oäsi so Bariäkeio sot Bekciäot (98/C 378/26)
 dem sgy pqoäseime emakkajsijotäy oäqoty euaqlocgäy sgy
 apouórexy pot ha lpoqotäram ma tpeqmijgärotm siy dtrveä- Le diósang sgy 8gy Repselbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot
 qeiey pot ameäjtwam. Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm dieäsane sg dia-
 cqaugä sgy tpoheärexy C-51/98 (aiäsgrg sot Arbeitsgericht
 (1) Tpoäherg C-75/97, bkeäpe EE C 131 sgy 26.4.1997, r. 5.
 Wiesbaden cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy):
 Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft jasó
 Works in The World, s.r.l.
 (1) EE C 137 sgy 2.5.1998.
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasó Isakijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy 26 Ojsx-
 bqiäot 1998
 (Tpoäherg C-385/98)
 (98/C 378/25) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-255/98 (1)
 (98/C 378/27)
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä soty Pieter Jan Kuijper jai Antonio Aresu, molijotäy Le diósang sgy 12gy Ojsxbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot
 rtlbotäkoty, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm dieäsane sg dia-
 Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, órjgre emxä- cqaugä sgy tpoheärexy C-255/98: Bariäkeio sgy Irpamiäay jasó
 piom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsiy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 26 Ojsxbqiäot 1998 pqorutcgä jasó sgy Isakijgäy
 Dglojqasiäay. (1) EE C 278 sgy 5.9.1998.


text:
 11.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 173/16
 Προσφυγή της 5ης Απριλίου 2011 — ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-37/11)
 2011/C 173/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωποι: οι δικηγόροι P. Nelissen Grade και G. Leblanc)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της απόφασης αποκλεισμού του προσφεύγοντος από τον γενικό διαγωνισμό της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO) AD/177/10.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) της 13ης Ιουλίου 2010, με την οποία ο προσφεύγων αποκλείστηκε από τον γενικό διαγωνισμό της EPSO AD/177/10,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ της 5ης Ιανουαρίου 2011, με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση του προσφεύγοντος,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα,
 —
 επικουρικά, να αποφανθεί ότι ο προσφεύγων δεν πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής.


text:
 12.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 92/32
 Προσφυγή-αγωγή της 18ης Ιανουαρίου 2008 — Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-32/08)
 (2008/C 92/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα συστήματα Τηλεπικοινωνιών, Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Ν. Κορογιαννάκης, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής περί απορρίψεως της προσφοράς της προσφεύγουσας και περί αναθέσεως της εκτελέσεως της συμβάσεως στον επιλεγέντα διαγωνιζόμενο,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστη η προσφεύγουσα λόγω της εν λόγω διαδικασίας διαγωνισμού, ανερχόμενη σε 65 565 ευρώ,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει τη δικαστική δαπάνη της προσφεύγουσας καθώς και τις λοιπές δαπάνες και έξοδα στα οποία αυτή υποβλήθηκε σε σχέση με την παρούσα προσφυγή-αγωγή (στο εξής: προσφυγή), ακόμη και αν αυτή απορριφθεί.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι, στο πλαίσιο της διαδικασίας διαγωνισμού ENV.A.1/SER/2007/0032 για την «Ανάλυση αγοράς με στόχο την ανάπτυξη νέας προσέγγισης για την ιστοσελίδα “Περιβάλλον για νέους Ευρωπαίους”» (ΕΕ 2007/S 83-100898), η Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τον δημοσιονομικό κανονισμό (1), τους κανόνες εφαρμογής του και την οδηγία 2004/18/ΕΚ (2).
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η αναθέτουσα αρχή υπέπεσε σε πλείονα πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως τα οποία είχαν ως συνέπεια την απόρριψη της προσφοράς της. Περαιτέρω, κατά την προσφεύγουσα, η αναθέτουσα αρχή παρέβη την υποχρέωσή της να αιτιολογήσει την απόφασή της και, ειδικότερα, να πληροφορήσει την προσφεύγουσα για τα σημεία στα οποία υπερτερεί ο επιλεγείς διαγωνιζόμενος.
 Ως εκ τούτου, η προσφεύγουσα ζητεί να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής περί απορρίψεως της προσφοράς της και περί αναθέσεως της εκτελέσεως της συμβάσεως στον επιλεγέντα διαγωνιζόμενο και να υποχρεωθεί η καθής-εναγομένη να καταβάλει το σύνολο των εξόδων που αφορούν την παρούσα δίκη ακόμη και σε περίπτωση απορρίψεως της προσφυγής. Επικουρικώς, δεδομένου ότι η σύμβαση θα έχει πιθανότατα εκτελεσθεί πλήρως μέχρι την έκδοση της αποφάσεως του Δικαστηρίου ή εφόσον δεν είναι πλέον δυνατή η ακύρωση της αποφάσεως, η προσφεύγουσα ζητεί χρηματική αποζημίωση σύμφωνα με τα άρθρα 235 και 288 ΕΚ.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 248, σ. 1).
 (2) Οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 114).


text:
 14.1.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 10/20
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Νοεμβρίου 2005 — Righini κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-145/04) (1)
 («Υπάλληλοι - Έκτακτοι υπάλληλοι - Κατάταξη σε βαθμό και σε κλιμάκιο - Κατάταξη στον ανώτατο βαθμό σταδιοδρομίας»)
 (2006/C 10/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Elisabetta Righini (Βρυξέλλες, Βέλγιο) [εκπρόσωπος: É. Boigelot, avocat]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: V. Joris και C. Berardis-Kayser, επικουρούμενοι από τον D. Waelbroeck, avocat]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Ακύρωση των αποφάσεων της Επιτροπής περί κατατάξεως της προσφεύγουσας, κατά την είσοδό της στην υπηρεσία, στον βαθμό Α7, κλιμάκιο 3, είτε ως έκτακτης είτε ως δόκιμης υπαλλήλου και, αν παραστεί ανάγκη, ακύρωση της αποφάσεως της 21ης Ιανουαρίου 2004 περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως της προσφεύγουσας.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Η προσφυγή απορρίπτεται.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 179 της 10.7.2004


text:
C 247/2 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12.10.2002
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Η αιτούσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 (έκτο τμήμα) — να άρει την ασυλία καθόσον η σχετική κατάσχεση εις χείρας
 τρίτου δεν δημιουργεί κανένα εμπόδιο για τη λειτουργία και
 της 21ης Μαρτίου 2002 την ανεξαρτησία των Κοινοτήτων·
 στην υπόθεση C-430/01 (αίτηση του Landesgericht für — να αποφανθεί ότι κακώς ο λογιστής της Επιτροπής δήλωσε
 Zivilrechtssachen Wien για την έκδοση προδικαστικής ότι η Επιτροπή δεν έχει κανένα ληξιπρόθεσμο ή υπό αίρεση
 αποφάσεως): Monika Herbstrith κατά Republik χρέος προς τη Λαϊκή ∆ημοκρατία του Κογκό ή την Εθνική
 Österreich (1) Τράπεζα του Κογκό.
 («Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως —
 Απαράδεκτο»)
 (2002/C 247/02)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Unabhängigen Verwaltungssenats Salzburg με
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 διάταξη της 11ης Φεβρουαρίου 2002 στο πλαίσιο εφέσεως
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 στην υπόθεση Dr. Manfred Hückel
 Στην υπόθεση C-430/01, με αντικείμενο αίτηση του (Υποθέσεις C-242/02 και C-243/02)
 Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien (Αυστρία) προς το
 ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία (2002/C 247/04)
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Monika Herbstrith και Republik
 Österreich, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς, αφενός,
 το ζήτημα αν η μη κατάληψη θέσεως από υποψήφια που έχει Με διάταξη της 11ης Φεβρουαρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 τα απαιτούμενα επαγγελματικά προσόντα συνιστά παράβαση Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 διατάξεως του κοινοτικού δικαίου και, αφετέρου, τις προϋποθέσεις 3 Ιουλίου 2002, το Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg,
 υπό τις οποίες δύναται να στοιχειοθετηθεί ευθύνη κράτους μέλους στο πλαίσιο της εφέσεως που ασκήθηκε στην υπόθεση Dr. Manfred
 για τη ζημία που προκλήθηκε σε ιδιώτες από παραβάσεις του Hückel και η οποία εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο
 κοινοτικού δικαίου, το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 την F. Macken, πρόεδρο τμήματος, την Ν. Colneric και τους
 R. Schintgen (εισηγητή), Β. Σκουρή και J. N. Cunha Rodrigues,
 1. 'Εχει το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας: R. Grass,
 79/112/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 18ης ∆εκεμβρίου
 εξέδωσε στις 21 Μαρτίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο δια-
 1978, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών
 τακτικό:
 σχετικά με την επισήμανση και την παρουσίαση των τροφίμων
 που προορίζονται για τον τελικό καταναλωτή καθώς επίσης
 Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως που υποβλήθηκε και τη διαφήμισή τους (στο εξής: κωδικοποιημένη οδηγία
 με απόφαση της 12ης Οκτωβρίου 2001 από το Landesgericht
 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμ-
 für Zivilrechtssachen Wien είναι απαράδεκτη.
 βουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, για προσέγγιση των
 νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση,
 ( 1) EE C 109 της 4.5.2002. την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων ΕΕ L 109
 της 6.5.2000, σ. 0029), κατά το οποίο η επισήμανση και οι
 τρόποι σύμφωνα με τους οποίους πραγματοποιείται δεν
 πρέπει, με την επιφύλαξη των κοινοτικών διατάξεων σχετικά
 με τα φυσικά μεταλλικά νερά και με τα τρόφιμα ειδικής
 διατροφής, να αποδίδουν σε τρόφιμο ιδιότητες πρόληψης,
 Αίτηση της 22ας Αυγούστου 2002 της εταιρίας Αntipass αγωγής και θεραπείας οποιασδήποτε ανθρώπινης ασθένειας
 να της επιτραπεί η επιβολή κατασχέσεως εις χείρας της ή να επικαλούνται τις ιδιότητες αυτές, την έννοια ότι είναι
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αντίθετη προς αυτό η εθνική διάταξη κατά την οποία
 απαγορεύεται, κατά τη διάθεση στην αγορά τροφίμων,
 (Υπόθεση C-1/02 SA)
 α) η αναφορά σε φυσιολογικές ή φαρμακολογικές επενέρ-
 (2002/C 247/03) γειες, ιδίως όσον αφορά τη διατήρηση της νεότητας, την
 παρεμπόδιση της εμφανίσεως συμπτωμάτων γηράνσεως,
 το αδυνάτισμα ή τη διατήρηση της υγείας, ή η πρόκληση
 Η εταιρεία Αntipass, εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Mario της εντυπώσεως επενεργείας αυτού του είδους·
 Spandre, ζήτησε στις 22 Αυγούστου 2002 από το ∆ικαστήριο
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να της επιτρέψει να επιβάλει β) η αναφορά σε ιστορικό ασθενών, σε ιατρικές συστάσεις
 κατάσχεση εις χείρας της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. ή γνωματεύσεις·
 ---pagebreak--- 12.10.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 247/3
 γ) η χρησιμοποίηση σχετικών με την υγεία, εικονικών ή 3) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο και στο
 σχηματοποιημένων παραστάσεων οργάνων του ανθρω- δεύτερο ερώτημα:
 πίνου σώματος, απεικονίσεων των ασκούντων ιατρικά Με ποιο τρόπο και λαμβανομένων υπόψη ποιων παραμέτρων
 και παραϊατρικά επαγγέλματα ή απεικονίσεων θεραπευ- πρέπει να υπολογίζονται τα επιτρεπτά διόδια για απλή
 τηρίων ή άλλων αναφερομένων σε θεραπευτικές διέλευση του συνολικού μήκους της διαδρομής;
 δραστηριότητες απεικονίσεων;
 4) Μόνο σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο και
 2. 'Εχουν η οδηγία περί επισημάνσεως ή τα άρθρα 28 και 30 στο δεύτερο ερώτημα και σε σχέση με τις διευκρινίσεις ως
 ΕΚ την έννοια ότι απαγορεύουν εθνική ρύθμιση η οποία προς τη μέθοδο υπολογισμού, οι οποίες ζητούνται με το
 επιτρέπει την αναγραφή στοιχείων που αφορούν την υγεία, τρίτο ερώτημα:
 κατά τη διάθεση στην αγορά τροφίμων, υπό την έννοια του 'Εχει η απόφαση του ∆ικαστηρίου, της 5ης Ιουλίου 1995,
 υπ' αριθ. 1 ερωτήματος, μόνον κατόπιν προηγούμενης C-21/94 (3) (Συλλογή 1995, σ. I-1827), με την οποία
 άδειας από τον αρμόδιο Ομοσπονδιακό Υπουργό, εφόσον κρίθηκε ότι τα αποτελέσματα της ακυρωθείσας οδηγίας
 προϋπόθεση για τη χορήγηση της άδειας είναι ότι τα σχετικά 93/89/ΕΟΚ, της 25ης Οκτωβρίου 1993, διατηρούνται έως
 με την υγεία στοιχεία εξασφαλίζουν την προστασία του ότου το Συμβούλιο εκδώσει νέα οδηγία, την έννοια ότι τα
 καταναλωτή από παραπλάνηση; αποτελέσματα διατηρούνται μέχρις ότου τα κράτη μέλη
 μεταφέρουν στην εσωτερική τους έννομη τάξη τις διατάξεις
 της νέας οδηγίας ή μέχρις ότου εκπνεύσει η προθεσμία για
 ( 1) EE ειδ. έκδ. 03/024, σ. 33. τη μεταφορά της οδηγίας αυτής στις εσωτερικές έννομες
 τάξεις των κρατών μελών;
 5) Μόνο σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο τέταρτο
 ερώτημα:
 Υποχρεούνται τα κράτη μέλη, κατά την περίοδο από
 17 Ιουνίου 1999 έως 1η Ιουλίου 2000, να λαμβάνουν
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- υπόψη τη νέα οδηγία, π.χ. υπό την έννοια ότι επιβάλλεται να
 βαλε το Obersten Gerichtshof (Αυστρία) με διάταξη της διασφαλίζονται οι προκαταβολικές συνέπειες αυτής της
 25ης Ιουνίου 2002 στην υπόθεση Stuij en de Man B.V. κατά οδηγίας;
 της Αυστριακής ∆ημοκρατίας
 (1 ) EE 1993, L 279, σ. 32.
 (Υπόθεση C-257/02) (2 ) ΕΕ 1999, L 187, σ. 42.
 (3 ) Συλλογή 1995, σ. I-1827.
 (2002/C 247/05)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz με διά-
 Με διάταξη της 25ης Ιουνίου 2002, η οποία περιήλθε στη ταξη της 3ης Ιουλίου 2002 στην υπόθεση ΕU-WOOD-
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις Trading GmbH κατά Sonderabfall-Management-
 15 Ιουλίου 2002, το Oberste Gerichtshof (Αυστρία), στο πλαίσιο Gesellschaft Rheinland-Pfalz mbH
 της διαφοράς μεταξύ Stuij en de Man B.V. και Αυστριακής
 ∆ημοκρατίας που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο (Υπόθεση C-277/02)
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: (2002/C 247/06)
 1) Αποσκοπούν τα άρθρα 7, στοιχεία β' και η', της οδηγίας Με διάταξη της 3ης Ιουλίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 93/89/ΕΟΚ ( 1), και το άρθρο 7, παράγραφοι 4 και 9, Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 της οδηγίας 1999/62/ΕΚ ( 2), να παράσχουν σε όλες τις 29 Ιουλίου 2002, το Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz,
 μεταφορικές επιχειρήσεις, έναντι καταβολής τέλους χρήσεως στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ ΕU-WOOD-Trading GmbH και
 σύμφωνου προς τις οδηγίες και, συνεπώς, εύλογου, το Sonderabfall-Management-Gesellschaft Rheinland-Pfalz mbH
 δικαίωμα να χρησιμοποιούν τα έχοντα πλέον των τριών που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 αξόνων οχήματα που προορίζονται για την επαγγελματική προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 μεταφορά εμπορευμάτων τμήματα αυτοκινητοδρόμων με
 1. Μπορούν δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 4, στοιχείο α',
 διόδια;
 πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΟΚ) 259/93 του
 2) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Συμβουλίου, της 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά με την
 παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων
 'Εχουν το άρθρο 7, στοιχεία β' και η', της οδηγίας στο εσωτερικό της Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο
 93/89/ΕΟΚ, καθώς και το άρθρο 7, παράγραφοι 4 και 9, της και έξοδό τους (στο εξής: κανονισμός περί μεταφοράς
 οδηγίας 1999/62/ΕΚ, κατά τη νομολογία του ∆ικαστηρίου, αποβλήτων) (EE L 30, σ. 1), να προβληθούν αντιρρήσεις
 απευθείας εφαρμογή, υπό την έννοια ότι μπορούν να εφαρ- κατά της μεταφοράς αποβλήτων προς αξιοποίηση, με το
 μοστούν για τον υπολογισμό διοδίων σύμφωνων προς την αιτιολογικό ότι η προβλεπόμενη αξιοποίηση αντίκειται προς
 οδηγία που πρέπει να καταβάλλουν τα έχοντα πλέον των τη διατυπούμενη με το άρθρο 4, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας
 τριών αξόνων οχήματα που προορίζονται για τη μεταφορά 75/442/EOK του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975,
 εμπορευμάτων, όσον αφορά την πλήρη διέλευση του αυστρια- περί των στερεών αποβλήτων (στο εξής: οδηγία περί αποβλή-
 κού αυτοκινητοδρόμου του Brenner, ακόμα και στην περί- των) (EE ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86), επιταγή της αξιοποιήσεως
 πτωση μη μεταφοράς ή μη πλήρους μεταφοράς των εν λόγω των αποβλήτων χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του
 οδηγιών στην αυστριακή έννομη τάξη; ανθρώπου και χωρίς να βλάπτεται το περιβάλλον;


text:
 5.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/15
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Administrativen sad Sofia-Grad (Βουλγαρία) στις 21 Ιουνίου 2016 — Balgarska energiyna borsa AD (BEB) κατά Komisiya za energiyno i vodno regulirane (KEVR)
 (Υπόθεση C-347/16)
 (2016/C 326/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Sofia-Grad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Balgarska energiyna borsa AD (BEB)
 Καθής: Komisiya za energiyno i vodno regulirane (KEVR)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Επιτρέπει το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, σημεία i και ii, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ, να είναι το ίδιο και το αυτό πρόσωπο ο μοναδικός μέτοχος του ανεξάρτητου διαχειριστή συστήματος μεταφοράς και της εταιρείας της οποίας η σημαντικότερη δραστηριότητα είναι η παραγωγή και μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας;
 2)
 Επιτρέπεται σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, σημεία i και ii, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ, να ασκεί το ίδιο και το αυτό πρόσωπο άμεσο ή έμμεσο έλεγχο επί του ανεξάρτητου διαχειριστή συστήματος μεταφοράς και μιας επιχειρήσεως παραγωγής και προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας;
 3)
 Επιτρέπεται σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχεία γʹ και δʹ, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ, να διορίζει το ίδιο και το αυτό πρόσωπο τα μέλη του εποπτικού συμβουλίου του ανεξάρτητου διαχειριστή συστήματος μεταφοράς (ο οποίος εν συνεχεία εκλέγει το διοικητικό του συμβούλιο) και τα μέλη του συμβουλίου διευθυντών της επιχειρήσεως παραγωγής και μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας;
 4)
 Επιτρέπει η οδηγία 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ, ο κανονισμός (ΕΚ) 714/2009 (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους όρους πρόσβασης στο δίκτυο για τις διασυνοριακές ανταλλαγές ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 1228/2003 (3), ο κανονισμός (ΕΕ) 2015/1222 (4) της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 2015, σχετικά με τον καθορισμό κατευθυντήριων γραμμών για την κατανομή της δυναμικότητας και τη διαχείριση της συμφόρησης, και ο κανονισμός (ΕΕ) 1227/2011 (5) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, για την ακεραιότητα και τη διαφάνεια στη χονδρική αγορά ενέργειας, τον περιορισμό του αριθμού των προσώπων, στα οποία χορηγείται άδεια μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας σε συγκεκριμένη περιοχή;
 5)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα ανωτέρω ερωτήματα και [λαμβανομένου υπόψη ότι] βάσει της διατάξεως του άρθρου 43, παράγραφος 1, σημείο 1 [του νόμου περί ενεργείας], η οποία προβλέπει ότι στην επικράτεια της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας χορηγείται μόνο μία άδεια: δύναται να θεωρηθεί ότι υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων υπό την έννοια της αιτιολογικής σκέψεως 12 της οδηγίας 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ;
 6)
 Μπορεί να θεωρηθεί ότι η εθνική διάταξη του άρθρου 43, παράγραφος 1, σημείο 1, [του νόμου περί ενεργείας], συνιστά περιορισμό του ανταγωνισμού υπό την έννοια των άρθρων 101 και 102 ΣΛΕΕ, καθόσον προβλέπει τη χορήγηση μόνον μίας άδειας για τη μεταφορά ενέργειας σε όλη την επικράτεια;
 (1) EE 2009, L 211, σ. 55.
 (2) EE 2009, L 211, σ. 15.
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 1228/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους όρους πρόσβασης στο δίκτυο για τις διασυνοριακές ανταλλαγές ηλεκτρικής ενέργειας (EE 2003, L 176, σ. 1).
 (4) EE 2015, L 197, σ. 24.
 (5) EE 2011, L 326, σ. 1.


text:
 27.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 380/19
 Προσφυγή της 1ης Σεπτεμβρίου 2014 — Red Lemon Incorporation κατά ΓΕΕΑ — Lidl Stiftung (ABTRONIC)
 (Υπόθεση T-643/14)
 2014/C 380/25
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Red Lemon Incorporation (Χονκγ Κονγκ, Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας) (εκπρόσωποι: T. Wieland και S. Müller, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 15ης Μαΐου 2014, στην υπόθεση R 1899/2013-1 και να απορρίψει την ανακοπή,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «ABTRONIC» για προϊόντα της κλάσεως 9 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 8 1 84 632
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: η διεθνής καταχώριση του λεκτικού σήματος «ΤRONIC» για προϊόντα της κλάσεως 9
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
C 135/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.5.2000
 Λο ́γοι ακυρω ́σεως: — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́- — Ανεπι ́τρεπτη αξιολο ́γηση του εγγρα ́φου Sharing-key
 γραφος 1, στοιχει ́ο β', του κανο-
 νισμου ́ (ΕΚ) 40/94 ∆εν επιτρε ́πεται γενικω ́ς η αξιολο ́γηση ανωνυ ́μως προσκομι-
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́- σθε ́ντος αποδεικτικου ́ με ́σου.
 γραφος 1, στοιχει ́ο γ', του κανο-
 νισμου ́ (ΕΚ) 40/94 — Ανεπα ́ρκεια αιτιολογι ́ας
 Ειδικο ́τερα οι εκτιμη ́σεις στην αιτιολογικη ́ σκε ́ψη 68 της
 προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως για την απο ́δειξη της λειτουργι ́ας
 συστη ́ματος προστασι ́ας της εγχω ́ριας αγορα ́ς ει ́ναι αντιφατι-
 κε ́ς και διφορου ́μενες.
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Mannesmannröhren-Werke AG
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́- — Εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 81, παρα ́γραφος 1, ΕΚ στη
 θηκε στις 28 Φεβρουαρι ́ου 2000 συμφωνι ́α με τη British Steel
 (Υπο ́θεση Τ-44/00) Η συμφωνι ́α αυτη ́ αποτε ́λεσε αντικει ́μενο ατομικη ́ς διαπραγμα-
 τευ ́σεως και δεν περιλαμβα ́νει συμφωνι ́α αποκλειστικη ́ς
 (2000/C 135/37) πωλη ́σεως η ́ οριζο ́ντια συνεννο ́ηση. Ο επιλεγει ́ς καθορισμο ́ς
 ποσοστου ́ σε σχε ́ση με τη συνολικη ́ ζη ́τηση της British Steel
 καθω ́ς και ο συμφωνηθει ́ς τυ ́πος τιμη ́ς ει ́ναι νομικω ́ς α ́ψογοι.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 — Εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ των κατευθυντηρι ́ων γραμμω ́ν για τον
 Η εταιρι ́α Mannesmannröhren-Werke AG, με ́εδρα το Mühlheim υπολογισμο ́ των προστι ́μων
 a.d.Ruhr (Ο∆Γ), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Dr. Martin
 Klusmann, του γραφει ́ου Bruckhaus Westrich Heller Löber, Ο υπολογισμο ́ς του προστι ́μου ει ́ναι αποτε ́λεσμα κακη ́ς
 Düsseldorf, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ χρη ́σεως της διακριτικη ́ς ευχερει ́ας, επειδη ́ δεν λαμβα ́νει
 γραφει ́ο Bonn & Schmidt, 7, Val Ste Croix, α ́σκησε, στις αρκου ́ντως υπο ́ψη τη διαφορετικη ́ σημασι ́α που ́εχουν για την
 28 Φεβρουαρι ́ου 2000, ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ- αγορα ́ οι οικει ́ες επιχειρη ́σεις. Επιπλε ́ον, δεν αξιολογη ́θηκαν
 κω ́ν Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν προσηκο ́ντως περαιτε ́ρω ελαφρυντικοι ́ λο ́γοι και η συμμετοχη ́
 Κοινοτη ́των. της προσφευ ́γουσας στη διαλευ ́κανση των πραγματικω ́ν
 περιστατικω ́ν.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 8 ∆εκεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση της
 Επιτροπη ́ς Κ (99) 4154 τελικο ́, καθ'ο με ́τρο αφορα ́ την
 προσφευ ́γουσα,
 — επικουρικω ́ς, να μειω ́σει προσηκο ́ντως το προ ́στιμο που επιβλη ́-
 θηκε στην προσφευ ́γουσα με την απο ́φαση Κ (99) 4154
 τελικο ́, Προσφυγη ́ του Conseil National des Professions de
 l’Automobile (CNPA) κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 29 Φεβρουαρι ́ου 2000
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (Υπο ́θεση Τ-45/00)
 Η προσφευ ́γουσα κατασκευα ́ζει χαλυβδοσωλη ́νες χωρι ́ς ραφη ́. Με
 (2000/C 135/38)
 την προσβαλλομε ́νη απο ́φαση η Επιτροπη ́ διαπιστω ́νει ο ́τι η
 προσφευ ́γουσα και πλει ́ονες α ́λλες επιχειρη ́σεις ́εχουν διαπρα ́ξει
 παραβα ́σεις του α ́ρθρου 81, παρα ́γραφος 1, ΕΚ. Η προσφυγη ́
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 στηρι ́ζεται κυρι ́ως στους εξη ́ς λο ́γους ακυρω ́σεως:
 — Προσβολη ́ των δικαιωμα ́των που ανα ́γονται στη διαδικασι ́α Το Conseil National des Professions de l’Automobile (CNPA),
 με ́εδρα τη Suresnes (Γαλλι ́α), η Fédération Nationale des
 ∆εν επετρα ́πη στην προσφευ ́γουσα η προ ́σβαση σε ορισμε ́να
 Distributeurs, Loueurs et Réparateurs de Matériels, de
 ́εγγραφα στα πλαι ́σια της γνωστοποιη ́σεως του περιεχομε ́νου
 Bâtiment-Travaux Publics et de Manutention (DLR.), με ́εδρα
 του φακε ́λου της διοικητικη ́ς αρχη ́ς.
 το Joinville-Le-Pont (Γαλλι ́α), η εταιρι ́α Auto Contrôle 31 και η
 — Προσβολη ́ των δικαιωμα ́των α ́μυνας εταιρι ́α Yam 31 SARL, με ́εδρα την Τουλου ́ζη (Γαλλι ́α), η εταιρι ́α
 Roux SA, με ́εδρα το Saint-Denis-De-Saintonge (Γαλλι ́α), ο Marc
 Λο ́γω της βραχει ́ας προθεσμι ́ας για την απα ́ντηση στην Foucher-Créteau, κα ́τοικος Παρισι ́ων, και η εταιρι ́α Verdier
 ανακοι ́νωση των αιτια ́σεων, η προσφευ ́γουσα δεν ει ́χε σε Distribution SARL, με ́εδρα το Juvignac (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́με-
 ικανοποιητικο ́ βαθμο ́ την ευκαιρι ́α να αμυνθει ́. Επιπλε ́ον, στην νοι απο ́ τον Christian Bourgeon, δικηγο ́ρο Παρισιου ́, με αντι ́κλητο
 απο ́φαση η καθη ́ς απομακρυ ́νθηκε απο ́ ουσιαστικε ́ς επικρι ́σεις στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο François Brouxel, 6, rue Zithe,
 που διατυ ́πωσε στην ανακοι ́νωση των αιτια ́σεων, χωρι ́ς να α ́σκησαν στις 29 Φεβρουαρι ́ου 2000 ενω ́ πιον του Πρωτοδικει ́ου
 δω ́σει στην προσφευ ́γουσα την ευκαιρι ́α να λα ́βει εκ νε ́ου θε ́ση των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 συναφω ́ς. Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 ---pagebreak--- 13.5.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 135/21
 Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Προσφυγη ́ της AS Kvitsjøen κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 23 Φεβρουα-
 — να διαπιστω ́σει ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν τη ́ρησε τους ουσιω ́δεις ρι ́ου 2000
 τυ ́πους που προβλε ́πονται στο πλαι ́σιο των διαδικασιω ́ν
 διαβουλευ ́σεως· (Υπο ́θεση Τ-46/00)
 — να διαπιστω ́σει ο ́τι ο κανονισμο ́ς (ΕΚ) 2790/1999, της
 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1999, δεν αναφε ́ρει μεταξυ ́ των περιορισμω ́ν (2000/C 135/39)
 του ανταγωνισμου ́ που προσδιορι ́ζονται στο α ́ρθρο 4, την
 κατα ́χρηση οικονομικη ́ς εξαρτη ́σεως, ακο ́μα και ο ́ταν ́εχει
 σωρευτικο ́ αποτε ́λεσμα· (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 — να ακυρω ́σει τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 2790/1999 της 22ας ∆εκεμ-
 βρι ́ου 1999· Η AS Kvitsjøen, εταιρι ́α νορβηγικου ́ δικαι ́ου, με ́εδρα στη
 Νορβηγι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους K. Storalm, δικηγο ́ρο
 Stavanger (Νορβηγι ́α), J. P. Hoekstra, δικηγο ́ρο 'Αμστερνταμ
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Κα ́τω Χω ́ρες), και G. Vanquathem, δικηγο ́ρο Knokke-Heist
 (Βε ́λγιο), με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο
 M. Michel, 48, avenue de la Gare, α ́σκησε στις 23 Φεβρουαρι ́ου
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Οι προσφευ ́γοντες δια ́δικοι προσβα ́λλουν τον κανονισμο ́ ΕΚ
 2790/99, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1999, για την εφαρμογη ́ του Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 α ́ρθρου 81, παρα ́γραφος 3, της Συνθη ́κης ΕΚ σε ορισμε ́νες
 κατηγορι ́ες καθε ́των συμφωνιω ́ν και εναρμονισμε ́νων πρακτικω ́ν (1).
 Η πρα ́ξη αυτη ́ ει ́ναι ́ενας κανονισμο ́ς γενικη ́ς απαλλαγη ́ς, υπο ́ την — να κηρυ ́ξει την προσφυγη ́ παραδεκτη ́ και βα ́σιμη·
 ́εννοια ο ́τι προορι ́ζεται να καλυ ́ψει ο ́λα τα ει ́δη των λεγο ́μενων
 καθε ́των πρακτικω ́ν σε ο ́λους τους τομει ́ς της οικονομι ́ας. Προορι ́-
 — κατα ́ συνε ́πεια, να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς
 ζεται επι ́σης να καλυ ́ψει την αποκλειστικη ́ και επιλεκτικη ́ διανομη ́ SG(99)D/10760 της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1999·
 αυτοκινη ́των στην περι ́πτωση στην οποι ́α ο η ́δη ισχυ ́ων κανονισμο ́ς
 στον τομε ́α αυτο ́ δεν ανανεωθει ́ μετα ́ τη λη ́ξη της ισχυ ́ος του.
 — να αποφανθει ́ κατα ́ νο ́μον επι ́ των δικαστικω ́ν εξο ́δων.
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς τους οι προσφευ ́γοντες διατει ́νονται
 ιδι ́ως ο ́τι η προηγου ́μενη της εκδο ́σεως του προσβαλλο ́μενου
 κανονισμου ́ διαβου ́λευση δεν εξελι ́χθηκε συ ́μφωνα με το πνευ ́μα Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 της Συνθη ́κης, ειδικο ́τερα προς το α ́ρθρο 83, παρα ́γραφος 1, που
 επιτα ́σσει μια ελα ́χιστη διαφα ́νεια ο ́σον αφορα ́ την υποβολη ́
 αντιρρη ́σεων και κα ́ποιο αντι ́λογο. Γενικα ́, η πραγματικη ́ επι ́πτωση Κατα ́ του πλοι ́ου Μ600 (κυριο ́τητας της προσφευ ́γουσας) οι
 επι ́ του ανταγωνισμου ́ του προγρα ́μματος εκσυγχρονισμου ́, ο ́σον ολλανδικε ́ς αρχε ́ς προε ́βησαν σε διαβη ́ματα λο ́γω της χρησιμοποιη ́-
 αφορα ́ ο ́σα προβλε ́πονται για τις μικρε ́ς και μεσαι ́ες επιχειρη ́σεις σεως παρα ́νομων διχτυω ́ν και της στροφη ́ς της αλιει ́ας προς τη
 και τη σοβαρη ́ επιδει ́νωση της οικονομικη ́ς τους εξαρτη ́σεως, γλω ́σσα.
 αποσιωπη ́θηκε και αποκρυ ́φθηκε απο ́ τα σχετικα ́ αποφασιστικα ́ η ́
 συμβουλευτικα ́ ο ́ργανα, τα οποι ́α ακριβω ́ς η ́ταν αναγκαι ́ο να ́εχουν
 υπο ́ψη τις πληροφορι ́ες αυτε ́ς. Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, οι ολλανδικε ́ς αρχε ́ς κα ́νουν το παν για
 να κρατη ́σουν ορισμε ́να νορβηγικα ́ αλιευτικα ́ πλοι ́α ́εξω απο ́ τα
 κοινοτικα ́ υ ́δατα και, επομε ́νως, για να δημιουργη ́σουν προ ́σθετες
 Επιπλε ́ον, οι προσφευ ́γοντες υποστηρι ́ζουν ο ́τι τα νε ́α στοιχει ́α που αλιευτικε ́ς δυνατο ́τητες ιδι ́ως για τα πλοι ́α υπο ́ ολλανδικη ́ σημαι ́α.
 ειση ́γαγε ο προσβαλλο ́μενος κανονισμο ́ς παρουσια ́στηκαν ως απλο ́ Οι ολλανδικε ́ς αρχε ́ς πι ́εσαν την Επιτροπη ́ να ανακαλε ́σει τη γενικη ́
 διαδικαστικο ́ ζη ́τημα που δεν δικαιολογου ́σε ου ́τε περιελα ́μβανε α ́δεια αλιει ́ας των πιο πα ́νω νορβηγικω ́ν πλοι ́ων.
 τροποποι ́ηση της Συνθη ́κης. Ωστο ́σο, κατα ́ την α ́ποψη των
 προσφευγο ́ντων, ο εν λο ́γω κανονισμο ́ς τροποποιει ́ το πνευ ́μα της
 Συνθη ́κης, ́εστω και αν δεν επηρεα ́ζει το γρα ́μμα της. Πρα ́γματι, Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως
 θε ́τει υπο ́ αμφισβη ́τηση ορισμε ́να κεκτημε ́να, ο ́σον αφορα ́ ιδι ́ως SG(99)D/10760 της Επιτροπη ́ς, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1999, με
 τις αναδρομικε ́ς συνε ́πειες της αυτοδι ́καιης καταργη ́σεως που την οποι ́α ανακλη ́θηκαν η γενικη ́ και η ειδικη ́ α ́δεια αλιει ́ας του
 διατηρει ́ται ρητα ́ στο α ́ρθρο 81, παρα ́γραφος 2, και την αρχη ́ της αλιευτικου ́ πλοι ́ου «Kvitsjøen» και αποφασι ́στηκε η μη χορη ́γηση
 απαγορευ ́σεως, που επι ́σης διατηρει ́ται στην παρα ́γραφο 1 του γενικη ́ς και ειδικη ́ς α ́δειας αλιει ́ας πριν απο ́ τις 30 Ιουνι ́ου 2000.
 προαναφερθε ́ντος α ́ρθρου.
 Οι σχε ́σεις μεταξυ ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των και της Νορβηγι ́ας
 (1) EE L 336, της 29.12.1999, σ. 21. ρυθμι ́ζονται με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 50/1999 του Συμβουλι ́ου,
 της 18ης ∆εκεμβρι ́ου 1998, για τον καθορισμο ́, για το 1999,
 ορισμε ́νων με ́τρων διατηρη ́σεως και διαχειρι ́σεως των αλιευτικω ́ν
 πο ́ρων που εφαρμο ́ζονται σε σκα ́φη υπο ́ νορβηγικη ́ σημαι ́α.


text:
 12.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 5ης Νοεμβρίου 2014 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Österreichischer Gewerkschaftsbund κατά Verband Österreichischer Banken und Bankiers
 (Υπόθεση C-476/12) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική πολιτική - Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων - Συλλογική σύμβαση εργασίας που προβλέπει επίδομα συντηρούμενου τέκνου - Υπολογισμός του επιδόματος που καταβάλλεται σε εργαζομένους με μερική απασχόληση βάσει της αρχής pro rata temporis))
 (2015/C 007/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Österreichischer Gewerkschaftsbund
 κατά
 Verband Österreichischer Banken und Bankiers
 Διατακτικό
 Η ρήτρα 4, παράγραφος 2, της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία μερικής απασχόλησης, η οποία συνήφθη στις 6 Ιουνίου 1997 και προσαρτάται στην οδηγία 97/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και την CES, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 98/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 7ης Απριλίου 1998, έχει την έννοια ότι η αρχή pro rata temporis εφαρμόζεται στον υπολογισμό του ποσού του επιδόματος συντηρούμενου τέκνου, το οποίο χορηγείται σε εργαζόμενο με μερική απασχόληση σε εκτέλεση συλλογικής συμβάσεως εργασίας όπως εκείνη που ισχύει για τους εργαζόμενους στον αυστριακό τραπεζικό κλάδο.
 (1) ΕΕ C 32 της 2.2.2013


text:
 29.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 8ης Ιουνίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-164/05) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2001/19/ΕΚ - Γενικό σύστημα αναγνωρίσεως των επαγγελματικών προσόντων - Αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και λοιπών τίτλων - Νοσηλευτής, οδοντίατρος, κτηνίατρος, μαία, αρχιτέκτονας, φαρμακοποιός και ιατρός - Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη εντός της ταχθείσας προθεσμίας)
 (2006/C 178/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: D. Maidani και H. Støvlbæk)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. De Bergues και C. Bergeot-Nunes)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2001/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2001, που τροποποιεί τις οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων, καθώς και τις οδηγίες 77/452/ΕΟΚ, 77/453/ΕΟΚ, 78/686/ΕΟΚ, 78/687/ΕΟΚ, 78/1026/ΕΟΚ, 78/1027/ΕΟΚ, 80/154/ΕΟΚ, 80/155/ΕΟΚ, 85/384/ΕΟΚ, 85/432/ΕΟΚ, 85/433/ΕΟΚ και 93/16/ΕΟΚ του Συμβουλίου που αφορούν το επάγγελμα του νοσηλευτού υπεύθυνου για γενικές φροντίδες, του οδοντιάτρου, του κτηνιάτρου, της μαίας, του αρχιτέκτονα, του φαρμακοποιού και του ιατρού (ΕΕ L 206, σ. 1)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη των άρθρων 1 έως 4 και 9 έως 13 της οδηγίας 2001/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2001, που τροποποιεί τις οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων, καθώς και τις οδηγίες 77/452/ΕΟΚ, 77/453/ΕΟΚ, 78/686/ΕΟΚ, 78/687/ΕΟΚ, 78/1026/ΕΟΚ, 78/1027/ΕΟΚ, 80/154/ΕΟΚ, 80/155/ΕΟΚ, 85/384/ΕΟΚ, 85/432/ΕΟΚ, 85/433/ΕΟΚ και 93/16/ΕΟΚ του Συμβουλίου που αφορούν το επάγγελμα του νοσηλευτού υπεύθυνου για γενικές φροντίδες, του οδοντιάτρου, του κτηνιάτρου, της μαίας, του αρχιτέκτονα, του φαρμακοποιού και του ιατρού, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 115 της 14.5.2005


text:
 3.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 363/21
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 31 Ιουλίου 2015 — Xabier Ormaetxea Garai και Bernardo Lorenzo Almendros κατά Administración del Estado
 (Υπόθεση C-424/15)
 (2015/C 363/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Xabier Ormaetxea Garai και Bernardo Lorenzo Almendros
 Καθού: Administración del Estado
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνάδει με την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002 (1), σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, από την άποψη της πραγματικής προστασίας του γενικού συμφέροντος που ανατίθεται στον εθνικό ρυθμιστικό φορέα στον συγκεκριμένο τομέα, η ίδρυση από τον εθνικό νομοθέτη ρυθμιστικού και εποπτικού φορέα που ανταποκρίνεται σε μη εξειδικευμένο θεσμικό πρότυπο, βάσει του οποίου συγχωνεύονται στον ίδιο οργανισμό οι προϋφιστάμενοι φορείς ελέγχου στους τομείς, μεταξύ άλλων, της ενέργειας, των τηλεπικοινωνιών και του ανταγωνισμού;
 2)
 Πρέπει οι κατά το άρθρο 3, παράγραφοι 2 και 3α, της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/140/ΕΚ (2), προϋποθέσεις «ανεξαρτησίας» των εθνικών ρυθμιστικών αρχών δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών να είναι ανάλογες των απαιτούμενων για τις εθνικές αρχές ελέγχου της προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα κατά το άρθρο 28 της οδηγίας 95/46/ΕΚ (3);
 3)
 Εφαρμόζεται το σκεπτικό που αναπτύσσεται στην απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 8ης Απριλίου 2014 (4) στην περίπτωση που οι επικεφαλής της εθνικής ρυθμιστικής αρχής των τηλεπικοινωνιών απολύονται πριν από τη λήξη της θητείας τους κατ’ επιταγή νέου νομικού πλαισίου, που προβλέπει τη σύσταση εποπτικού οργάνου στο οποίο συγχωνεύονται διάφορες εθνικές αρχές ρυθμίσεως ρυθμιζόμενων τομέων; Μπορεί να θεωρηθεί ότι συνάδει με τις διατάξεις του άρθρου 3, παράγραφος 3α, της οδηγίας 2002/21/ΕΚ η εν λόγω πρόωρη απόλυση, η οποία οφείλεται απλώς στην έναρξη ισχύος νέου εθνικού νόμου και όχι στο ότι στο πρόσωπο των κατόχων των θέσεων δεν πληρούνται πλέον οι προϋποθέσεις που εκ των προτέρων καθορίζονται στην εθνική νομοθεσία;
 (1) ΕΕ L 108, σ. 33.
 (2) ΕΕ L 337, σ. 37.
 (3) Οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281, σ. 31).
 (4) C-288/12, EU:C:2014:237.