text:
Αριθ. C 199/14 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28 . 6 . 97
 αλληλεγγύως, προβλέπουσα τη χορήγηση χρηματοδοτικής ή ειδικό μέτρο κατάλληλο να εξασφαλίσει την εκπλήρωση
 συνδρομής εκ μέρους της Κοινότητας για το σχέδιο « Έργα των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη συγκεκριμένη
 στον ποταμό Lot — Κατασκευή μικρού υδροηλεκτρικού συνθήκη ή προκύπτουν από πράξεις των οργάνου της
 σταθμού με εκμετάλλευση υδατοπτώσεων από μικρό Κοινότητας.
 ύψος».
 H Επιτροπή διαπιστώνει ότι μέχρι στιγμής η Ελληνική
 Στις 17 Ιανουαρίου 1991 καταβλήθηκε στις ως άνω συμβαλ Δημοκρατία δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα για την πλήρη
 λόμενες εταιρείες προκαταβολή 83 928 Ecu. ενσωμάτωση της επιδίκου οδηγίας στην ελληνική έννομο
 τάξη .
 Στη συνέχεια , το σχέδιο τροποποιήθηκε και η κατασκευή
 μικρού υδροηλεκτρικού σταθμού εγκαταλείφθηκε. H SIVU (') ΕΕ αριθ . L 375 της 31 . 12 . 199.1 , σ. 1 .
 δήλωσε με έγγραφο της 6ης Νοεμβρίου 1992 ότι παραιτείται
 της κοινοτικής συνδρομής, ενώ με έγγραφο της 18ης Νοεμ
 βρίου 1992 η Επιτροπή υπαναχώρησε από τη σύμβαση και
 ζήτησε την επιστροφή της προκαταβολής.
 Αίτηση αναιρέσεως που υπέβαλαν, στις 5 Μαΐου 1997, η
 Οι ενέργειες στις οποίες προέβη η Επιτροπή για να επιτύχει Fédération française des sociétés d'assurances (FFSA), η
 την επιστροφή του ως άνω ποσού απέβησαν άκαρπες. Union des sociétés étrangères d'assurances (USEA), το
 Groupe des assurances mutuelles agricoles (Groupama), η
 (') ΕΕ αριθ . L 350 της 27 . 12 . 1985 , α. 29. Fédération nationale des syndicats d'agents généraux d'as
 surances (FNSAGA), η Fédération française des courtiers
 d'assurances et de réassurances ( FCA ) και το Bureau inter
 national des producteurs d'assurances et de réassurances
 (BIPAR) κατά της αποφάσεως του τρίτου πενταμελούς
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 της 27ης Φεβρουαρίου 1997, στην υπόθεση Τ-106/95, στην
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων οποία διάδικοι ήταν, αφενός, η Fédération française des
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις sociétés d'assurances (FFSA ), η Union des sociétés étrangères
 5 Μαΐου 1997
 d'assurances (USEA), το Groupe des assurances mutuelles
 (Υπόθεση C-173/97) agricoles (Groupama), η Fédération nationale des syndicats
 (97/C 199/27 ) d'agents généraux d'assurances (FNSAGA), η Fédération
 française des courtiers d'assurances et de réassurances (FCA )
 και το Bureau international des producteurs d'assurances et
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε de réassurances ( BIPAR) και, αφετέρου, η Επιτροπή των
 νη από τη Μαρία Κοντού-Durande , μέλος της νομικής Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηριζόμενη από την Γαλλι
 υπηρεσίας της, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos κή Δημοκρατία και την επιχείρηση La Poste (Οργανισμό
 Gômez de la Cruz, μέλος επίσης της νομικής της υπηρεσίας, Ταχυδρομείων)
 Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε, στις 5 Μαΐου 1997,
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτιον (Υπόθεση C-174/97 P)
 προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας. (97/C 199/28)
 H Fédération française des sociétés d'assurances (FFSA), η
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Union des sociétés étrangères d'assurances ( USEA ), το
 Groupe des assurances mutuelles agricoles ( Groupama). η
 — να αναγνοαρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία , μη έχοντας Fédération nationale des syndicats d'agents généraux d'as
 θεσπίσει στην οριζόμενη προθεσμία τις νομοθετικές, surances (FNSAGA), η Fédération française des courtiers
 κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαί d'assurances et de réassurances (FCA ) και το Bureau inter
 ες προς συμμόρφωση με την οδηγία 91 /676/ΕΟΚ του national des producteurs d'assurances et de réassurances
 Συμβουλίου , της 12ης Δεκεμβρίου 1991 , για την προστα (BIPAR), που εκπροσωπούνται από τον δικηγόρο Domi
 σία των υδάτων από την νιτρορρύπανση γεωργικής
 nique Voillemot , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικη
 προέλευσης ('), καθώς επίσης και μη έχοντας καθορίσει γόρο Jacques Loesch, 11 , rue Goethe , άσκησε, στις 5 Μαίου
 τις ευπρόσβλητες ζώνες για το εθνικό της έδαφος, δεν 1997 , αναίρεση κατά της αποφάσεως του τρίτου πενταμελούς
 εξεπλήρωσε τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 και την οδηγία αυτή , της 27ης Φεβρουαρίου 1997 , στην υπόθεση Τ-106/95 , στην
 οποία διάδικοι ήταν, αφενός, η Fédération française des
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά sociétés d'assurances (FFSA ), η Union syndicale des sociétés
 έξοδα. étrangères d'assurances (USEA), το Groupe des assurances
 mutuelles agricoles ( Groupama ), η Fédération nationale des
 Ισχυρισμοί και κυρία επιχειρήματα syndicats d'agents généraux d'assurances (FNSAGA ), η Fédé
 ration française des courtiers d'assurances et de réassurances
 Σύμφωνα με το άρθρο 189 τρίτο εδάφιο της συνθήκης για την (FCA ) και το Bureau international des producteurs d'assuran
 ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οδηγίες δεσμεύουν ces et de réassurances (BIPAR) και, αφετέρου , η Επιτροπή
 κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται, όσον αφορά το των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτιον, υποστηριζομένη από την
 επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Σύμφωνα με το άρθρο 5 πρώτο Γαλλική Δημοκρατία και την επιχείρηση La Poste ( Οργανι
 εδάφιο της συνθήκης, τα κράτη μέλη λαμβάνουν κάθε γενικό σμό Ταχυδρομείων).
 ---pagebreak--- 28 . b . 97 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 199/15
 Οι αναιρεσειουσες ζητούν απο το Δικαστήριο: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις
 — να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρω 5 Μαΐου 1997
 παϊκών Κοινοτήτων της 27ης Φεβρουαρίου 1997 στην
 υπόθεση Τ-106/96. (Υπόθεση C-175/97)
 (97/C 199/29)
 — κατά συνέπεια , να ακυρώσει την από 8 Φεβρουαρίου
 1995 (') απόφαση της Επιτροπής και
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 — να κηρύξει ασυμβίβαστες προς την κοινή αγορά, κατ1 νη από τους Michel Nolin και Laura Pignataro, με αντίκλητο
 εφαρμογήν του άρθρου 92 παράγραφος 1 της Συνθήκης στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, Centre
 τις επικρινόμενες διατάξεις του γαλλικού νόμου της 2ας Wagner, Kirchberg, άσκησε προσφυγή ενώπιον του Δικαστη
 Ιουλίου 1990 .
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 5 Μαΐου 1997, κατά
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα της Γαλλικής Δημοκρατίας.
 Με την απόφαση του το Πρωτοδικείο εφάρμοσε εσφαλμένα
 τις διατάξεις του άρθρου 90 παράγραφος 2 και του άρθρου 92 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το
 της συνθήκης ΕΚ. Δικαστήριο:
 Κακώς το Πρωτοδικείο θεώρησε ότι η επίμαχη ενίσχυση , ήτοι — να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία μη λαμβάνο
 μείωση κατά 85 % του φόρου ακινήτων και των επαγγελμα ντας και, εν πάση περιπτώσει, μη ανακοινώνοντας εμπρο
 τικών επιβαρύνσεων, αποτελεί απλώς αντιστάθμιση των θέσμως τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικη
 πρόσθετων δαπανών με τις οποίες πρέπει να επιβαρύνεται η τικά μέτρα για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 93/
 επιχείρηση La Poste (o Οργανισμός Ταχυδρομείων) για την 89/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 25ης Οκτωβρίου 1993 ,
 παροχή δημόσιας υπηρεσίας. Πράγματι, από τη χορηγούμενη σχετικά με την εφαρμογή , εκ μέρους των κρατών μελών,
 ενίσχυση ωφελούνται όλες οι δραστηριότητες της La Poste , των φόρων επί ορισμένων οχημάτων τα οποία χρησιμο
 περιλαμβανομένων των ανταγωνιστικών δραστηριοτήτων, ποιούνται για οδική μεταφορά εμπορευμάτων, καθώς και
 οπότε για το λόγο αυτό υφίσταται κατανομή των ενισχύσεων. των διοδίων και των τελών χρήσης που εισπράττονται για
 Το Πριοτοδικείο επικύρωσε την απόφαση της Επιτροπής τη χρησιμοποίηση ορισμένων έργων υποδομής (') παρέβη
 ελλείψει οποιουδήποτε αναλυτικού λογιστικού στοιχείου τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ και την
 βάσει του οποίου και μόνον θα μπορούσε να εξακριβωθεί ότι ως άνω οδηγία,
 από την ενίσχυση ωφελούνται αποκλειστικώς οι δραστηριό
 τητες τις οποίες μόνον η La Poste μπορεί να ασκεί.
 — να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 H εκτίμηση των πρόσθετίον δαπανών που προκαλούνται έξοδα.
 λόγω της ασκήσειος των εν λόγω δραστηριοτήτων είναι
 παντελώς ανακριβής. Οι δραστηριότητες πρέπει να διακρί
 νονται από την ανταγωνιστική δραστηριότητα η οποία Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 πρέπει να ασκείται στην οικεία αγορά και υπό τους όρους που
 προβλέπονται στο πλαίσιο της αγοράς αυτής. Το άρθρο 92 Κατά το άρθρο 189 τρίτο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ, οι οδηγίες
 της συνθήκης έχει σαφώς εφαρμογή όσον αφορά τις εν λόγω δεσμεύουν κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται όσον
 δραστηριότητες. Εναπόκειται στην Επιτροπή να βεβαιωθεί αφορά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, ενώ , βάσει του άρ
 ότι η ενίσχυση δεν έχει ως αποτέλεσμα την επιδότηση των θρου 5 της συνθήκης, τα κράτη μέλη λαμβάνουν κάθε γενικό
 δραστηριοτήτων αυτών. ή ειδικό μέτρο κατάλληλο να εξασφαλίσει την εκπλήρωση
 Κατά την προσβαλλομένη απόφαση , η La Poste έχει ισοσκε των υποχρεώσεων που απορρέουν, μεταξύ άλλων, από τις
 λισμένο τον προϋπολογισμό της όσον αφορά το σύνολο των πράξεις των κοινοτικών οργάνων.
 δραστηριοτήτων της. Το αποτέλεσμα αυτό δεν επιτυγχάνεται
 χάρι στην ενίσχυση , αλλά λόγω των κερδών που παρανόμως Το άρθρο 13 της εν λόγω οδηγίας ορίζει ότι τα κράτη μέλη
 προσπορίζεται από ανταγωνιστικές δραστηριότητες σχετικά θέτουν σε εφαρμογή τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά
 με τις οποίες προβλέπονται φορολογικές ελαφρύνσεις. και διοικητικά μέτρα για να συμμορφωθούν προς την οδηγία
 προ της 1ης Ιανουαρίου 1995 .
 Είναι ανακριβές το ποσοστό 34,7 % που δέχθηκε η Επιτροπή
 λαμβάνοντας υπόψη τα πλεονεκτήματα που παρέχονται στις
 ανταγωνιστικές υπηρεσίες της La Poste , λόγω της υπάρξεως Με απόφαση της 5ης Ιουλίου 1995 στην υπόθεση C-21/94
 δικτύου ταχυδρομικών γραφείων στην ύπαιθρο χώρα, στοι ( Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου , Συλλογή 1995,
 χείο βάσει του οποίου προβάλλεται o ισχυρισμός ότι η σ. 1827) το Δικαστήριο ακύρωσε την ως άνω οδηγία, διατη
 απόφαση του Πρωτοδικείου είναι ορθή . Με βάση τον κύκλο ρώντας ωστόσο σε ισχύ τα αποτελέσματά της μέχρις ότου το
 εργασιών , διαπιστώνεται ότι το 75 % τιον δραστηριοτήτων Συμβούλιο εκδώσει νέα οδηγία. H απόφαση αυτή δεν μπορεί
 των ευρισκόμενων στην ύπαιθρο χώρα ταχυδρομικών γρα να δικαιολογήσει έλλειψη μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο όσον
 φείων αφιερώνεται σε ανταγωνιστικές υπηρεσίες. Με βάση το αφορά την οδηγία αυτή .
 ποσοστό αυτό η ενίσχυση είναι πολύ μεγαλύτερη από τις
 πρόσθετες δαπάνες . (') ΕΕ αριθ . L 279 της 12 . 11 . 1993 , σ. 32 .
 (') ΕΕ αριθ . C 262 της 7 . 10. 1995 , σ. 1 1 .


text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 16ης Ιουνίου 2011 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Stichting de Thuiskopie κατά Opus Supplies Deutschland GmbH, Mijndert van der Lee και Hananja van der Lee
 (Υπόθεση C-462/09) (1)
 (Προσέγγιση των νομοθεσιών - Δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικά δικαιώματα - Οδηγία 2001/29/ΕΚ - Δικαίωμα αναπαραγωγής - Εξαιρέσεις και περιορισμοί - Εξαίρεση της αντιγραφής για ιδιωτική χρήση - Άρθρο 5, παράγραφοι 2, στοιχείο β', και 5 - Δίκαιη αποζημίωση - Οφειλέτης του τέλους που προορίζεται για τη χρηματοδότηση της αποζημιώσεως αυτής - Πώληση εξ αποστάσεως μεταξύ δύο προσώπων που κατοικούν σε διαφορετικά κράτη μέλη)
 2011/C 232/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Stichting de Thuiskopie
 κατά
 Opus Supplies Deutschland GmbH, Mijndert van der Lee και Hananja van der Lee
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Hoge Raad der Nederlanden — Ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφοι 2, στοιχείο β', και 5, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (ΕΕ L 167, σ. 10) — Δικαίωμα αντιγραφής — Δίκαιη αποζημίωση — Πώληση εξ αποστάσεως μεταξύ δύο προσώπων που κατοικούν σε δύο διαφορετικά κράτη μέλη — Νομοθεσία η οποία δεν καθιστά δυνατή την είσπραξη αποζημιώσεως
 Διατακτικό
 1)
 Η οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας, και ειδικότερα το άρθρο της 5, παράγραφοι 2, στοιχείο β', και 5, έχει την έννοια ότι ο τελικός χρήστης που προβαίνει, για ιδιωτικούς σκοπούς, στην αναπαραγωγή προστατευόμενου έργου πρέπει κατ’ αρχήν να θεωρείται ως ο οφειλέτης της δίκαιης αποζημιώσεως που προβλέπεται στην εν λόγω παράγραφο 2, στοιχείο β'. Παρά ταύτα, είναι θεμιτό να προβλέπουν τα κράτη μέλη τέλος ιδιωτικής αντιγραφής εις βάρος των προσώπων που θέτουν εξοπλισμό, συσκευές ή υποθέματα αναπαραγωγής στη διάθεση του τελικού αυτού χρήστη, όταν τα πρόσωπα αυτά έχουν τη δυνατότητα να μετακυλίσουν το ποσό του τέλους αυτού στην τιμή που καταβάλλεται από τον τελικό χρήστη για την εν λόγω διάθεση.
 2)
 Η οδηγία 2001/29, και ειδικότερα το άρθρο της 5, παράγραφοι 2, στοιχείο β', και 5, έχει την έννοια ότι το κράτος μέλος που δημιούργησε ένα σύστημα τελών ιδιωτικής αντιγραφής εις βάρος του κατασκευαστή ή του εισαγωγέα υποθεμάτων αναπαραγωγής προστατευόμενων έργων, και στο έδαφος του οποίου γεννάται η ζημία που προκαλείται στους δημιουργούς από τη για ιδιωτικούς σκοπούς χρήση των έργων τους από αγοραστές που κατοικούν εκεί, οφείλει να διασφαλίσει ότι οι δημιουργοί αυτοί θα λάβουν πραγματικά τη δίκαιη αποζημίωση που προορίζεται να τους αποζημιώσει για τη ζημία αυτή. Εν προκειμένω, το γεγονός απλώς και μόνον ότι ο επαγγελματίας πωλητής εξοπλισμού, συσκευών ή υποθεμάτων αναπαραγωγής είναι εγκατεστημένος σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο όπου κατοικούν οι αγοραστές δεν έχει σημασία για αυτή την υποχρέωση αποτελέσματος. Στο εθνικό δικαστήριο απόκειται, σε περίπτωση αδυναμίας να διασφαλιστεί η καταβολή της δίκαιης αποζημιώσεως από τους αγοραστές, να ερμηνεύσει το εθνικό δίκαιο κατά τρόπο ώστε να καθίσταται δυνατό να αξιώνεται η καταβολή της αποζημιώσεως αυτής από οφειλέτη ο οποίος ενεργεί υπό την ιδιότητα του εμπόρου.
 (1) ΕΕ C 24 της 30.1.2010.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 31.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 402/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Σεπτεμβρίου 2016 — Lundbeck κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-472/13) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων που περιέχουν τη δραστική φαρμακευτική ουσία κιταλοπράμη - Έννοια του περιορισμού του ανταγωνισμού «εξ αντικειμένου» - Δυνητικός ανταγωνισμός - Γενόσημα φάρμακα - Φραγμοί στην είσοδο στην αγορά εξαιτίας υφιστάμενων διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας - Συμφωνίες συναφθείσες μεταξύ του κατόχου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και επιχειρήσεων γενόσημων φαρμάκων - Άρθρo 101, παράγραφοι 1 και 3, ΣΛΕΕ - Πλάνη περί το δίκαιο και πλάνη περί την εκτίμηση - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δικαιώματα άμυνας - Ασφάλεια δικαίου - Πρόστιμα))
 (2016/C 402/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: H. Lundbeck A/S (Valby, Δανία) και Lundbeck Ltd (Milton Keynes, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: R. Subiotto, QC, και T. Kuhn, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Bourke, F. Castilla Contreras, B. Mongin, T. Vecchi και C. Vollrath, εν συνεχεία F. Castilla Contreras, B. Mongin, T. Vecchi, C. Vollrath και Θ. Χριστοφόρου)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ των προσφευγουσών: European Federation of Pharmaceutical Industries and Associations (EFPIA) (Γενεύη, Ελβετία) (εκπρόσωποι: F. Carlin, barrister, και M. Healy, solicitor)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής C(2013) 3803 τελικό, της 19ης Ιουνίου 2013, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 [ΣΛΕΕ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση AT/39226 — Lundbeck), και αίτημα περί μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες με την ανωτέρω απόφαση.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 H H. Lundbeck A/S και η Lundbeck Ltd φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και τα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Η European Federation of Pharmaceutical Industries and Associations (EFPIA) φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 325 της 9.11.2013.


text:
 17.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 195/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hajdú-Bihar Megyei Bíróság (Ουγγαρία) στις 3 Μαΐου 2010 — Márton Urbán κατά Vám- és Pénzügyőrség Észak-alföldi Regionális Parancsnoksága
 (Υπόθεση C-210/10)
 2010/C 195/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hajdú-Bihar Megyei Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Márton Urbán
 Καθής: Vám- és Pénzügyőrség Észak-alföldi Regionális Parancsnoksága
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας, κατά το άρθρο 19, παράγραφοι 1 έως 4, του κανονισμού (ΕΚ) 561/2006 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 και (ΕΚ) αριθ. 2135/98 του Συμβουλίου καθώς και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 του Συμβουλίου, σύστημα κυρώσεων το οποίο προβλέπει την υποχρεωτική επιβολή ισόποσου προστίμου, ανερχομένου σε 100 000 ουγγρικά φιορίνια (HUF), για οποιαδήποτε παράβαση των διατάξεων των άρθρων 13 έως 16 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3821/85 (2) του Συμβουλίου, σχετικά με τη χρησιμοποίηση των φύλλων καταγραφής της συσκευής ελέγχου στον τομέα των οδικών μεταφορών;
 2)
 Συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας σύστημα κυρώσεων το οποίο δεν διαφοροποιεί το ύψος του προστίμου αναλόγως της σοβαρότητας της διαπραχθείσας παραβάσεως;
 3)
 Συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας σύστημα κυρώσεων το οποίο δεν επιτρέπει την συνεκτίμηση οποιουδήποτε λόγου απαλλαγής των παραβατών;
 4)
 Συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας σύστημα κυρώσεων το οποίο δεν προβαίνει σε καμία διαφοροποίηση αναλόγως των προσωπικών περιστάσεων των παραβατών;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 561/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) 3821/85 και (ΕΚ) 2135/98 του Συμβουλίου καθώς και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 3820/85 του Συμβουλίου
 (2) Κανονισμός (ΕΟΚ) 3821/85 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, σχετικά με τη συσκευή ελέγχου στον τομέα των οδικών μεταφορών (ΕΕ L 370, σ. 8).


text:
 11.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 246/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 29ης Ιουλίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-19/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Κανονισμοί (ΕΚ) 273/2004 και 111/2005 - Πρόδρομοι ουσιών των ναρκωτικών - Έλεγχος και εποπτεία στο εσωτερικό της Ένωσης - Παρακολούθηση του εμπορίου μεταξύ της Ένωσης και τρίτων χωρών - Κυρώσεις)
 2010/C 246/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Oliver και S. Mortoni)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. Palmieri επικουρούμενος από τον S. Fiorentino, avvocato dello Stato)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη εμπρόθεσμης θέσπισης των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση με το άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΚ) 273/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, περί των προδρόμων ουσιών των ναρκωτικών (ΕΕ L 47, σ.1), και με το άρθρο 31 του κανονισμού (ΕΚ) 111/2005 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση κανόνων για την παρακολούθηση του εμπορίου πρόδρομων ουσιών ναρκωτικών μεταξύ της Κοινότητας και τρίτων χωρών (ΕΕ 2005, L 22, σ.1)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τα αναγκαία εθνικά μέτρα για την εφαρμογή, αφενός, του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΚ) 273/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, περί των προδρόμων ουσιών των ναρκωτικών, και, αφετέρου, του άρθρου 31 του κανονισμού (ΕΚ) 111/2005 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση κανόνων για την παρακολούθηση του εμπορίου πρόδρομων ουσιών ναρκωτικών μεταξύ της Κοινότητας και τρίτων χωρών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τους προαναφερθέντες κανονισμούς.
 2)
 Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 80 της 27.3.2010.


text:
 23.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/33
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Δεκεμβρίου 2016 — Europower κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-383/14) (1)
 ((Συμβάσεις δημοσίων έργων - Διαδικασία διαγωνισμού - Κατασκευή ενός σταθμού τριπλής συνδυασμένης παραγωγής ενέργειας με αεριοστρόβιλο και συναφείς υπηρεσίες συντήρησης - Απόρριψη της προσφοράς διαγωνιζομένου - Ανάκληση της προσβαλλομένης πράξεως - Κατάργηση της δίκης))
 (2017/C 022/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Europower SpA (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: G. Cocco και L. Salomoni, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς L. Cappelletti, F. Moro και L. Di Paolo, στη συνέχεια L. Di Paolo και F. Moro)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής-εναγομένης: CPL Concordia Soc. coop. (Concordia Sulla Secchia, Ιταλία) (εκπρόσωπος: A. Penta, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αφενός, προσφυγή, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 3ης Απριλίου 2014 με την οποία απορρίφθηκε η προσφορά που είχε υποβάλει η προσφεύγουσα-ενάγουσα στο πλαίσιο του διαγωνισμού JRC IPR 2013 C04 0031 OC, για την κατασκευή και συντήρηση σταθμού τριπλής συνδυασμένης παραγωγής ενέργειας με αεριοστρόβιλο στις εγκαταστάσεις του Κοινού Κέντρου Ερευνών της Επιτροπής (JRC) στην Ispra (Ιταλία) (ΕΕ 2013/S 137-237146), της αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία ανατέθηκε η σύμβαση στη CPL Concordia και όλων των συναφών, προγενέστερων ή συνακόλουθων, πράξεων, στις οποίες περιλαμβάνεται και η ενδεχόμενη απόφαση έγκρισης της σύμβασης, καθώς και της ίδιας της σύμβασης, όπως και της απόφασης της Επιτροπής να απορρίψει την αίτηση της προσφεύγουσας για πρόσβαση στα έγγραφα της διαδικασίας του διαγωνισμού, και, αφετέρου, αγωγή, βάσει του άρθρου 268 ΣΛΕΕ, με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας που η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει ότι υπέστη.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη.
 2)
 Απορρίπτει ως προδήλως απαράδεκτο το αίτημα της CPL Concordia Soc. coop. για απόρριψη του αιτήματος καταργήσεως της δίκης.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Europower SpA, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 4)
 Η CPL Concordia φέρει τα δικαστικά έξοδά της τόσο για την παρούσα δίκη όσο και για τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 235 της 21.7.2014.


text:
 7.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 410/12
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Σεπτεμβρίου 2016 — Intercon κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-632/14) (1)
 ([Ρήτρα διαιτησίας - Έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης (2007-2013) - Απόφαση της Επιτροπής να απαιτήσει την επιστροφή των καταβληθέντων στην ενάγουσα ποσών - Συμβατική φύση της διαφοράς - Άρθρο 44, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και παράγραφος 5α, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Μαΐου 1991 - Παραδεκτό - Έκταση του ελέγχου - Έγγραφα και παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν μετά τη λήξη των σχετικών προθεσμιών])
 (2016/C 410/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Intercon sp. z o.o. (Łódź, Πολωνία) (εκπρόσωπος: B. Eger, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Herbout-Borczak και S. Lejeune)
 Αντικείμενο
 Αίτημα βάσει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ να διαπιστωθεί η εκ μέρους της Επιτροπής παράβαση των διατάξεων της Συμβάσεως επιχορηγήσεως αριθ. 224297, σχετικά με τη χρηματοδότηση του σχεδίου ARTreat, και να ακυρωθεί το έγγραφο της Επιτροπής της 28ης Ιουλίου 2014 που πληροφορεί την ενάγουσα, κατόπιν οικονομικού ελέγχου τον οποίο διενήργησε στις εγκαταστάσεις της τελευταίας η Επιτροπή, το οποίο διατάσσει την αναζήτηση ποσού 258 479,21 ευρώ που καταβλήθηκε στην ενάγουσα αχρεωστήτως ως οικονομική συνεισφορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, επικουρικώς, αίτημα βάσει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ να διαπιστώσει ότι τα σχετικά ποσά αφορούν επιλέξιμα έξοδα και, επομένως, δεν πρέπει να επιστραφούν.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2)
 Η Intercon sp. z o.o. φέρει, πέραν των δικών της δικαστικών εξόδων, και εκείνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 380 της 27.10.2014.


text:
C 163/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.6.2000
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 27ης Ιανουαρι ́ου 2000
 της 30η ́ς Μαρτι ́ου 2000
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-194/97 και Τ-83/98,
 Eugénio Branco Ld.a κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 στην υπο ́θεση Τ-51/96, Miwon Co. Ltd κατα ́ Συμβουλι ́ου τη ́των(1)
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 (Ευρωπαϊκο ́ Κοινωνικο ́ Ταμει ́ο — Προσφυγη ́ κατα ́ παρα-
 λει ́ψεως — Παραδεκτο ́ — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως —
 («Αντιντα ́μπινγκ — Παρα ́βαση της αναλη ́ψεως υποχρεω ́- Απο ́φαση περι ́ αναστολη ́ς χρηματοδοτικω ́ ν συνδρομω ́ν —
 σεως ως προς τις τιμε ́ς — Κοινοτικη ́ ζημι ́α») Πιστοποι ́ηση απο ́ το κρα ́τος με ́λος — Πλα ́νη περι ́ την
 εκτι ́μηση των πραγματικω ́ ν περιστατικω ́ ν — ∆ικαιολο-
 γημε ́νη εμπιστοσυ ́νη — Κεκτημε ́να δικαιω ́ ματα — Ασφα ́-
 (2000/C 163/46) λεια δικαι ́ου — Αναλογικο ́τητα)
 (2000/C 163/47)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-51/96, Miwon Co. Ltd, με ́εδρα τη Σεου ́λ Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-194/97 και Τ-83/98, Eugénio
 (Νο ́τιος Κορε ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον J. F. Bellis, δικηγο ́ρο Branco Ld.a, με ́εδρα τη Λισσαβω ́να, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον
 Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ B. Belchior, δικηγο ́ρο Vila Nova de Gaia, με αντι ́κλητο στο
 γραφει ́ο των Loesch και Wolter, 11, rue Goethe, κατα ́ Συμβου- Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο J. Schroeder, 6, rue Heine, κατα ́
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: A. Tanca, H. J. Rabe Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: ο ́σον αφορα ́
 και G. Berrisch), υποστηριζομε ́νου απο ́ την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊ- την υπο ́θεση Τ-194/97, A. M. Alves Vieira και K. Simonsson
 κω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: N. Khan), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ και, ο ́σον αφορα ́ την υπο ́θεση Τ-83/98, M. T. F. Figueira και
 ακυρω ́σεως του κανονισμου ́ (ΕΚ) 81/96 του Συμβουλι ́ου, της M. Simonsson), με αντικει ́μενο, ο ́σον αφορα ́ την υπο ́θεση
 19ης Ιανουαρι ́ου 1996, για την τροποποι ́ηση του κανονισμου ́ Τ-194/97, αι ́τημα με το οποι ́ο ζητει ́ται η διαπι ́στωση παραλει ́ψεως
 (ΕΟΚ) 2435/93 για την επιβολη ́ οριστικου ́ δασμου ́ αντιντα ́μπινγκ της καθη ́ς, στο με ́τρο που αυτη ́ παρανο ́μως αρνη ́θηκε να αποφανθει ́
 στις εισαγωγε ́ς γλουταμινικου ́ νατρι ́ου καταγωγη ́ς Ινδονησι ́ας, επι ́ της αιτη ́σεως καταβολη ́ς του υπολοι ́που χρηματοδοτικω ́ν
 ∆ημοκρατι ́ας της Κορε ́ας και Ταϊβα ́ν και για την οριστικη ́ ει ́σπραξη συνδρομω ́ν χορηγηθεισω ́ν απο ́ το Ευρωπαϊκο ́ Κοινωνικο ́ Ταμει ́ο
 του προσωρινου ́ δασμου ́, και για την περα ́τωση της διαδικασι ́ας στο πλαι ́σιο των υποθε ́σεων 870301 P1 και 870302 P3, και,
 ο ́σον αφορα ́ την Ταϊλα ́νδη (EE L 15, σ. 20), στο με ́τρο που ο ο ́σον αφορα ́ την υπο ́θεση Τ-83/98, αι ́τημα ακυρω ́σεως των
 κανονισμο ́ς αναφε ́ρεται στην προσφευ ́γουσα, το Πρωτοδικει ́ο αποφα ́σεων C(1998) 47 και C(1998) 48 της Επιτροπη ́ς, της
 (τρι ́το πενταμελε ́ς), συγκει ́μενο απο ́ τους M. Jaeger, Προ ́εδρο, 17ης Φεβρουαρι ́ου 1998, περι ́ αναστολη ́ς χορηγη ́σεως των εν
 K. Lenaerts, V. Tiili, J. Azizi και P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμμα- λο ́γω συνδρομω ́ν, το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 τε ́ας: A. Mair, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 30 Μαρτι ́ου τους M. Jaeger, προ ́εδρο, K. Lenaerts και J. Azizi, δικαστε ́ς,
 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: γραμματε ́ας: A. Mair, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 27 Ιανουαρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. 1) Συνεκδικα ́ζει, προς ́εκδοση κοινη ́ς αποφα ́σεως, τις υποθε ́σεις
 Τ-194/97 και Τ-83/98.
 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και 2) Κηρυ ́σσει την προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως στην υπο ́θεση
 τα ́εξοδα του Συμβουλι ́ου. Τ-194/97 απαρα ́δεκτη.
 3) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικα ́ της ́εξοδα. 3) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως στην υπο ́θεση
 Τ-83/98.
 4) Η καθη ́ς φε ́ρει, εκτο ́ς των δικω ́ ν της εξο ́δων, και το 10 %
 των εξο ́δων της προσφευ ́γουσας.
 (1) EE C 180 της 22.6.1996.
 (1) EE C 252 της 16.8.97 και C 278 της 5.9.98.


text:
 3.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 388/13
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Σεπτεμβρίου 2014 — Tegometall International κατά ΓΕΕΑ– Irega (MEGO)
 (Υπόθεση T-11/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία κηρύξεως της ακυρότητας - Λεκτικό κοινοτικό σήμα MEGO - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Προγενέστερη διαδικασία ανακοπής - Απουσία δεδικασμένου])
 2014/C 388/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tegometall International AG (Lengwil, Ελβετία) (εκπρόσωποι: H. Timmann και E. Schaper, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Walicka)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Irega AG (Zuchwil, Ελβετία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 25ης Οκτωβρίου 2012 (υπόθεση R 1522/2011-1), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως της ακυρότητας μεταξύ των Tegometall International AG και Irega AG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 25ης Οκτωβρίου 2012 (υπόθεση R 1522/2011-1).
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικά του έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Tegometall International AG ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και του τμήματος προσφυγών.
 (1) ΕΕ C 55 της 23.2.2013.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/21
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 13ης Ιουνίου 2013 [αίτηση του Conseil d'État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Etablissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), που υποκαταστάθηκε στα δικαιώματα του Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (Viniflhor) κατά Société anonyme d'intérêt collectif agricole Unanimes (C-671/11 και C-672/11), Organisation de producteurs Les Cimes (C-673/11), Société Agroprovence (C-674/11), Regalp SA (C-675/11), Coopérative des producteurs d’asperges de Montcalm (COPAM) (C-676/11)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-671/11 έως C-676/11) (1)
 (Γεωργία - Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων - Έννοια της «υπό έλεγχο περιόδου» - Δυνατότητα παρατάσεως και επιλογής του χρόνου της υπό έλεγχο περιόδου - Σκοπός της αποτελεσματικότητας των ελέγχων - Ασφάλεια δικαίου)
 2013/C 225/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d'État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Etablissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), που υποκαταστάθηκε στα δικαιώματα του Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (Viniflhor)
 κατά
 Société anonyme d'intérêt collectif agricole Unanimes (C-671/11 και C-672/11), Organisation de producteurs Les Cimes (C-673/11), Société Agroprovence (C-674/11), Regalp SA (C-675/11), Coopérative des producteurs d’asperges de Montcalm (COPAM) (C-676/11)
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Conseil d’État — Ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 4045/89 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, περί των ελέγχων, εκ μέρους των κρατών μελών, των πράξεων που αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδότησης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα Εγγυήσεων, και για την κατάργηση της οδηγίας 77/435/ΕΟΚ (ΕΕ L 388, σ. 18) — Έννοια της «περιόδου ελέγχου» — Δυνατότητα παρατάσεως από κράτος μέλος της περιόδου ελέγχου λαμβανομένων υπόψη των απαιτήσεων προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης — Υποχρέωση περιορισμού της περιόδου ελέγχου — Επιστροφή μέρους των ενισχύσεων που έχουν ληφθεί
 Διατακτικό
 Το άρθρο 2, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 4045/89 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, περί των ελέγχων, εκ μέρους των κρατών μελών, των πράξεων που αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδότησης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα «Εγγυήσεων», και για την κατάργηση της οδηγίας 77/435/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 3094/94 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1994, έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση που κράτος μέλος έχει κάνει χρήση της δυνατότητας παρατάσεως της υπό έλεγχο περιόδου, η εν λόγω περίοδος δεν πρέπει, κατ’ ανάγκην, να λήγει εντός της προηγούμενης περιόδου ελέγχου, αλλά μπορεί επίσης να λήγει μετά την περίοδο αυτή. Η εν λόγω διάταξη έχει επίσης την έννοια ότι δεν παρέχει στους φορείς δικαίωμα να αντιταχθούν σε άλλους ή πιο εκτεταμένους ελέγχους σε σχέση με τους προβλεπόμενους σε αυτή. Κατά συνέπεια, το γεγονός ότι ο έλεγχος αφορά μόνο περίοδο η οποία λήγει πριν από την έναρξη της προηγούμενης περιόδου ελέγχου δεν είναι, αυτό καθ’ εαυτό, τέτοιας φύσεως ώστε να καταστήσει τον έλεγχο πλημμελή έναντι των ελεγχόμενων φορέων.
 (1) ΕΕ C 89 της 24.3.2012.


text:
23.11.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 289/11
 1) Αντιβαίνουν οι διατάξεις των άρθρων 16, 18 του σχεδίου με την ονομασία «Νέο ηλεκτροπαραγωγό ζεύγος με
 Sozialgesetzbuch — Gesetzliche Krankenversicherung — τουρμπίνα και γεννήτρια προσαρμοσμένο σε υδατόπτωση μικρού
 (SGB V), κατά τις οποίες η απόδοση των δαπανών για ύψους», τη λύση της οποίας διαπίστωσε η Επιτροπή δυνάμει του
 οδοντιατρική περίθαλψη σε άλλο κράτος μέλος εξαρτάται άρθρου 8 της συμβάσεως αυτής. Η εν λόγω σύμβαση διέπεται από
 από την έγκριση του φορέα κοινωνικής ασφαλίσεως στον το γαλλικό δίκαιο, οι δε διάδικοι συμφώνησαν να υποβάλουν
 οποίο υπάγεται ο ασφαλισμένος, προς τα άρθρα 59 και 60 στο ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κάθε ενδεχόμενη
 της Συνθήκης ΕΚ, στην περίπτωση που το εθνικό σύστημα διαφορά.
 της εκ του νόμου προβλεπόμενης ασφαλίσεως υγείας στηρίζε-
 ται στην αρχή της σε είδος παροχής (και όχι, όπως στην
 υπόθεση Kohll — ∆ΕΚ, απόφαση της 28ης Απριλίου 1998,
 C-158/96 ( 1) — στην αρχή της αποδόσεως των δαπανών);
 2) Αν το καθού, αναλόγως της απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα Αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου
 υποχρεούται από το κοινοτικό δίκαιο να αποδόσει τις 2002 (τηλεομοιοτυπία: 12.9.2002) από την εταιρία SAT.1
 δαπάνες οδοντιατρικής περιθάλψεως (στην προκειμένη περί- SatellitenFernsehen GmbH κατά της αποφάσεως που εξέ-
 πτωση, καταβληθείσες στη ∆ημοκρατία της Αυστρίας), το δωσε στις 2 Ιουλίου 2002 το δεύτερο τμήμα του Πρωτοδι-
 αιτούμενο ποσό επιστροφής εξαρτάται από το πραγματικό κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση T-323/00,
 ύψος των δαπανών ή από τα όρια που προβλέπει το SAT.1 SatellitenFernsehen GmbH κατά Γραφείου εναρμονί-
 εθνικό σύστημα ασφαλίσεως (στην προκειμένη περίπτωση: σεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (σήματα, σχέδια
 της Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας; και υποδείγματα)
 ( 1) Συλλογή 1998, σ. I-1931. (Υπόθεση C-329/02 P)
 (2002/C 289/19)
 Η εταιρία SAT.1 SatellitenFernsehen GmbH, εκπροσωπούμενη
 από τον δικηγόρο Reinhard Schneider, του δικηγορικού γραφείου
 Büsing, Müffelmann & Theye, Marktstraße 3, D-28195 Βρέμη,
 Αγωγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 18 Σεπτεμ-
 γαλλικής εταιρίας περιορισμένης ευθύνης Ηydrowatt που βρίου 2002 (τηλεομοιοτυπία: 12.9.2002), ενώπιον του ∆ικαστη-
 ασκήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2002 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναίρεση κατά της αποφάσεως
 που εξέδωσε στις 2 Ιουλίου 2002 το δεύτερο τμήμα του
 (Υπόθεση C-323/02) Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση T-323/
 00, SAT.1 SatellitenFernsehen GmbH κατά Γραφείου εναρμονί-
 σεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (σήματα, σχέδια και
 (2002/C 289/18) υποδείγματα).
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 1. να εξαφανίσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ( 1) καθ' o
 τον Η. Støvlbæk και τον δικηγόρο Ε. Cabau, με τόπο επιδόσεων μέτρο απέρριψε τα αιτήματα που υποβλήθηκαν ενώπιον του
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε αγωγή ενώπιον του ∆ικαστηρίου των
 Πρωτοδικείου με την προσφυγή ( 2)·
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 16 Σεπτεμβρίου 2002 κατά της
 γαλλικής εταιρίας περιορισμένης ευθύνης Ηydrowatt. 2. να καταδικάσει την αναιρεσιβαλλόμενη στα δικαστικά έξοδα.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 — να υποχρεώσει την Ηydrowatt να καταβάλει στην Επιτροπή
 ποσό 25 109 ευρώ, πλέον τόκων υπερημερίας — Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του
 23 422,91 ευρώ, ήτοι σύνολο 48 531,91 ευρώ· κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα:
 το Πρωτοδικείο εσφαλμένως έκρινε ότι και το άρθρο 7,
 — να καταδικάσει την εναγομένη στα δικαστικά έξοδα της παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 επιδιώκει
 Επιτροπής στην παρούσα διαδικασία. σκοπό γενικού συμφέροντος ο οποίος έγκειται στη δυνατό-
 τητα ελεύθερης χρησιμοποιήσεως από όλους των σημείων
 που εμπίπτουν στη διάταξη αυτή. Ωστόσο, δεν υπάρχει
 κανένας προφανής λόγος προκειμένου να γίνει δεκτό ότι
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα επιβάλλεται να χρησιμοποιούνται ελεύθερα ενδείξεις οι
 οποίες δεν είναι απλώς κατάλληλες μόνον προκειμένου να
 διακρίνουν προϊόντα ή υπηρεσίες σύμφωνα με την προέλευσή
 Η αγωγή αποσκοπεί στην επιστροφή μέρους της ενισχύσεως τους. Ως εκ τούτου, θα έπρεπε εν προκειμένω να εξεταστεί
 που χορηγήθηκε δυνάμει συμβάσεως προς πραγματοποίηση ενός από το Πρωτοδικείο αν το σύνθετο σημείο SAT.2 επιτρέπει


text:
 22.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 329/15
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Ιουνίου 2014 — Dieckerhoff Guss κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-174/14 R)
 ((«Ασφαλιστικά μέτρα - Κρατικές ενισχύσεις - Εθνικό σύστημα προωθήσεως της παραγωγής ηλεκτρικής ενεργείας από ανανενώσιμες πηγές - Απόφαση της Επιτροπής να κινήσει επίσημη διαδικασία εξετάσεως στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων - Αίτημα αναστολής εκτελέσεως - Επείγον - Fumus boni juris»))
 2014/C 329/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Dieckerhoff Guss GmbH (Gevelsberg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: H. Höfler, C. Kahle και V. Winkler, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. Maxian Rusche και R. Sauer)
 Αντικείμενο
 Αίτημα αναστολής των εννόμων αποτελεσμάτων της αποφάσεως με την οποία η Επιτροπή κίνησε επίσημη διαδικασία εξετάσεως στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων όσον αφορά τον γερμανικό νόμο περί ανανεώσιμων πηγών ενεργείας.
 ΔιατακτικόΟ Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Ανακαλεί την απόφαση της 7ης Απριλίου 2014, Dieckerhoff Guss κατά Επιτροπής (T-174/14 R).
 3)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
29.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 156/13
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 20η ́ς Μαρτι ́ου 2002
 της 24ης Απριλι ́ου 2002 στην υπο ́θεση T-9/99, HFB Holding für Fernwärmetechnik
 Beteiligungsgesellschaft mbH & Co. KG και λοιποι ́ κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 στην υπο ́θεση T-220/96, Ελληνικη ́ Βιομηχανι ́α 'Οπλων (ΕΒΟ) (Ανταγωνισμο ́ς — Συ ́μπραξη — Σωλη ́νες αστικη ́ς κεντρι-
 AE κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτρο- κη ́ς θερμα ́νσεως — 'Αρθρο 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1) ́ ρθρο 81 ΕΚ) — Εμπορικο ́ς αποκλεισμο ́ς επιχειρη
 α ́σεως —
 Προ ́στιμο — Κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς για τον υπολογισμο ́
 των προστι ́μων — 'Ενσταση ελλει ́ψεως νομιμο ́τητας —
 Μη αναδρομικο ́τητα — ∆ικαιω ́ ματα α ́μυνας — Ανακοι ́-
 (Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη λο ́γω παρα ́ νομης πρα ́ξεως — νωση περι ́ της συνεργασι ́ας των επιχειρη ́σεων)
 Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 2340/90 — Εμπορικο ́ εμπα ́ ργκο κατα ́
 του Ιρα ́ κ — Προσβολη ́ ισοδυ ́ναμη προς απαλλοτρι ́ωση (2002/C 156/24)
 — Αιτιω ́ δης συ ́νδεσμος)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (2002/C 156/23) Στην υπο ́θεση T-9/99, HFB Holding für Fernwärmetechnik
 Beteiligungsgesellschaft mbH & Co. KG, με ́εδρα το Rosenheim
 (Γερμανι ́α), HFB Holding für Fernwärmetechnik Beteiligungs-
 gesellschaft mbH, Verwaltungsgesellschaft, με ́εδρα το
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́) Rosenheim, Isoplus Fernwärmetechnik Vertriebsgesellschaft
 mbH, με ́εδρα το Rosenheim, Isoplus Fernwärmetechnik
 Gesellschaft mbH, με ́εδρα το Ηοhenberg (Αυστρι ́α), Isoplus
 Fernwärmetechnik GmbH, με ́εδρα το Sondershausen (Γερμα-
 νι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους P. Krömer και F. Nusterer,
 δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτρο-
 Στην υπο ́θεση T-220/96, Ελληνικη ́ Βιομηχανι ́α 'Οπλων (ΕΒΟ) πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: W. Mölls και
 AE, με ́εδρα την Αθη ́να (Ελλα ́ς), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Θ. É. Gippini Fournier), με αντικει ́μενο, κυρι ́ως, αι ́τημα ακυρω ́σεως
 Φορτσα ́κη, δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ της αποφα ́σεως 1999/60/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 21ης Οκτωβρι ́ου
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωπος: Σ. Κυρια- 1998, σχετικα ́ με διαδικασι ́α κινηθει ́σα βα ́σει του α ́ρθρου 85 της
 κοπου ́λου) και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σω- Συνθη ́κης ΕΚ (υπο ́θεση ΙV/35.691/Ε-4 — Καρτε ́λ προμονωμε ́νων
 πος: Μ. Κοντου ́-Durande), με αντικει ́μενο αγωγη ́ αποζημιω ́σεως σωλη ́νων) (ΕΕ 1999, L 24, σ. 1), η ́, επικουρικω ́ς, αι ́τημα μειω ́σεως
 με την οποι ́α ζητη ́θηκε η αποκατα ́σταση της ζημι ́ας που ισχυρι ́ζεται του προστι ́μου που επιβλη ́θηκε στις προσφευ ́γουσες με την
 ο ́τι υπε ́στη η ενα ́γουσα κατο ́πιν της εκδο ́σεως του κανονισμου ́ απο ́φαση αυτη ́, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 (ΕΟΚ) 2340/90 του Συμβουλι ́ου, της 8ης Αυγου ́στου 1990, που τους P. Mengozzi, Προ ́εδρο, V. Tiili και R. M. Moura Ramos,
 παρεμποδι ́ζει τις συναλλαγε ́ς τις Κοινο ́τητας που αφορου ́ν το Ιρα ́κ δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος διοι-
 και το Κουβε ́ιτ (ΕΕ L 213, σ. 1), το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 20 Μαρτι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 συγκει ́μενο απο ́ τον P. Mengozzi, Προ ́εδρο, τη V. Tiili και τον διατακτικο ́:
 R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Palacio González,
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 24 Απριλι ́ου 2002 απο ́φαση 1) Ακυρω ́ νει τα ́αρθρα 3, στοιχει ́ο δ', και 5, στοιχει ́ο δ', της
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: αποφα ́σεως 1999/60/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της
 21ης Οκτωβρι ́ου 1998, σχετικα ́ με διαδικασι ́α κινηθει ́σα
 βα ́σει του ́αρθρου 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (υπο ́θεση ΙV/
 35.691/Ε-4 — Καρτε ́λ προμονωμε ́νων σωλη ́νων), ́οσον
 1) Απορρι ́πτει την αγωγη ́. αφορα ́ τις ΗFB Holding für Fernwärmetechnik Beteiligungs-
 gesellschaft mbH & Co. KG και ΗFB Holding für
 Fernwärmetechnik Beteiligungsgesellschaft mbH, Verwal-
 2) Καταδικα ́ζει την ενα ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα. tungsgesellschaft.
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 3) Οι προσφευ ́γουσες φε ́ρουν απο ́ κοινου ́ και εις ολο ́κληρον
 (1) ΕΕ C 54 της 22.2.1997. τα δικα ́ τους δικαστικα ́ ́εξοδα, συμπεριλαμβανομε ́νων των
 εξο ́δων της διαδικασι ́ας ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων, και το 80 %
 των εξο ́δων στα οποι ́α υποβλη ́θηκε η Επιτροπη ́, συμπερι-
 λαμβανομε ́νων των εξο ́δων της διαδικασι ́ας ασφαλιστικω ́ν
 με ́τρων.
 ---pagebreak--- C 156/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 29.6.2002
 4) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει το 20 % των δικαστικω ́ ν εξο ́δων της, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 συμπεριλαμβανομε ́νων των εξο ́δων της διαδικασι ́ας ασφα-
 ́ ν με ́τρων.
 λιστικω
 της 20η ́ς Μαρτι ́ου 2002
 (1) ΕΕ C 86 της 27.3.1999.
 στην υπο ́θεση T-16/99, Lögstör Rör (Deutschland) GmbH
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 [Ανταγωνισμο ́ς — Συ ́μπραξη — Σωλη ́νες αστικη ́ς κεντρι-
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ κη ́ς θερμα ́νσεως — 'Αρθρο 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 ́ ρθρο 81 ΕΚ) — Εμπορικο ́ς αποκλεισμο ́ς επιχειρη
 α ́σεως —
 Προ ́σβαση στον φα ́ κελο — Προ ́στιμο — Κατευθυντη ́ριες
 της 20η ́ς Μαρτι ́ου 2002 γραμμε ́ς για τον υπολογισμο ́ των προστι ́μων — Μη
 αναδρομικο ́τητα — ∆ικαιολογημε ́νη εμπιστοσυ ́νη]
 στην υπο ́θεση T-15/99, Brugg Rohrsysteme GmbH κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 (2002/C 156/26)
 (Ανταγωνισμο ́ς — Συ ́μπραξη — Σωλη ́νες αστικη ́ς κεντρι-
 κη ́ς θερμα ́νσεως — 'Αρθρο 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 ́ ρθρο 81 ΕΚ) — Εμπορικο ́ς αποκλεισμο ́ς επιχειρη
 α ́σεως —
 Προ ́στιμο — Κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς για τον υπολογισμο ́ ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 των προστι ́μων — Μη αναδρομικο ́τητα — ∆ικαιολο-
 γημε ́νη εμπιστοσυ ́νη)
 (2002/C 156/25)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) Στην υπο ́θεση T-16/99, Lögstör Rör (Deutschland) GmbH, με
 ́εδρα τη Fulda (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 Η.-J. Hellmann και T. Nägele, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων
 στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωποι: W. Mölls και É. Gippini Fournier), με αντικει ́μενο,
 Στην υπο ́θεση T-15/99, Brugg Rohrsysteme GmbH, με ́εδρα το κυρι ́ως, αι ́τημα ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως 1999/60/ΕΚ της
 Wunstorf (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους T. Jestaedt, Επιτροπη ́ς, της 21ης Οκτωβρι ́ου 1998, σχετικα ́ με διαδικασι ́α
 H-C. Salger και M. Sura, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο κινηθει ́σα βα ́σει του α ́ρθρου 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (υπο ́θεση ΙV/
 Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 35.691/Ε-4 — Καρτε ́λ προμονωμε ́νων σωλη ́νων) (ΕΕ 1999, L 24,
 (εκπρο ́σωποι: W. Mölls και É. Gippini Fournier), με αντικει ́μενο, σ. 1), η ́, επικουρικω ́ς, αι ́τημα μειω ́σεως του προστι ́μου που
 κυρι ́ως, αι ́τημα ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως 1999/60/ΕΚ της επιβλη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα με την απο ́φαση αυτη ́, το Πρωτο-
 Επιτροπη ́ς, της 21ης Οκτωβρι ́ου 1998, σχετικα ́ με διαδικασι ́α δικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Mengozzi,
 κινηθει ́σα βα ́σει του α ́ρθρου 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (υπο ́θεση ΙV/ Προ ́εδρο, V. Tiili και R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 35.691/Ε-4 — Καρτε ́λ προμονωμε ́νων σωλη ́νων) (ΕΕ 1999, L 24, B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 20 Μαρτι ́ου
 σ. 1), η ́, επικουρικω ́ς, αι ́τημα μειω ́σεως του προστι ́μου που 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 επιβλη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα με την απο ́φαση αυτη ́, το Πρωτο-
 δικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Mengozzi,
 Προ ́εδρο, V. Tiili και R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 20 Μαρτι ́ου 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. 2) Καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 2) Καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 86 της 27.3.1999.
 (1) ΕΕ C 355 της 27.3.1999.


text:
 6.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 235/21
 Προσφυγή της 2ας Αυγούστου 2007 — Ιταλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-298/07)
 (2007/C 235/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: P. Gentili, avvocato dello Stato)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων:
 —
 να ακυρώσει το από 22 Μαΐου 2007 σημείωμα αριθ. 04980 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής — Προγράμματα και σχέδια για την Κύπρο, την Ελλάδα, την Ουγγαρία, την Ιταλία, τη Μάλτα και τις Κάτω Χώρες, με αντικείμενο: Πληρωμές από την Επιτροπή διαφορετικές από το ποσό που ζητήθηκε. Σχετ.: DOCUP Ob. 2 «Lazio» 2000-2006 (αριθ. CCI 2000 IT 16 2DO 009)·
 —
 να ακυρώσει το από 25 Μαΐου 2007 σημείωμα αριθ. 05108 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής — Προγράμματα και σχέδια για την Κύπρο, την Ελλάδα, την Ουγγαρία, την Ιταλία, τη Μάλτα και τις Κάτω Χώρες, με αντικείμενο: Βεβαίωση και δήλωση ενδιάμεσων δαπανών και αίτηση πληρωμής. Σχετ.: DOCUP Veneto Ob. 2 2000-2006 (αριθ. CCI 2000 IT 16 2DO 005)·
 —
 να ακυρώσει το από 4 Ιουνίου 2007 σημείωμα αριθ. 05452 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής — Προγράμματα και σχέδια για την Κύπρο, την Ελλάδα, την Ουγγαρία, την Ιταλία, τη Μάλτα και τις Κάτω Χώρες, με αντικείμενο: Πληρωμές από την Επιτροπή διαφορετικές από το ποσό που ζητήθηκε. Σχετ.: DOCUP Piemonte 2000-2006 (αριθ. CCI 2000 IT 16 2DO 007)·
 —
 να ακυρώσει το από 8 Ιουνίου 2007 σημείωμα αριθ. 05665 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής — Προγράμματα και σχέδια για την Κύπρο, την Ελλάδα, την Ουγγαρία, την Ιταλία, τη Μάλτα και τις Κάτω Χώρες, με αντικείμενο: Πληρωμές από την Επιτροπή διαφορετικές από το ποσό που ζητήθηκε. Σχετ.: Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Καμπανία» 2000-2006 (αριθ. CCI 1999 IT 16 1PO 007)·
 —
 να ακυρώσει όλες τις συναφείς και προγενέστερες πράξεις και, συνακόλουθα, να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προβάλλονται οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλονται στην υπόθεση T-345/04, Ιταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής (1).
 (1) ΕΕ C 262, της 23.10.2004, σ. 55.


text:
 24.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/6
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Landgericht Mannheim (Γερμανία), στις 12 Ιουλίου 2007 — Ποινική διαδικασία κατά Karl Schwarz
 (Υπόθεση C-321/07)
 (2007/C 283/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Mannheim
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Karl Schwarz
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι -σε αντίθεση προς το άρθρο 7, παράγραφος 5, της οδηγίας 91/439 (1) — δυνατό, κατά το κοινοτικό δίκαιο, ένας πολίτης της ΕΕ να μπορεί να έχει στην κατοχή του έγκυρη ημεδαπή άδεια οδηγήσεως και μια επί πλέον άδεια οδηγήσεως άλλου κράτους μέλους αμφότερες κτηθείσες πριν από την προσχώρηση του αλλοδαπού κράτους μέλους στην ΕΕ και -ενδεχομένως-
 2)
 Η αφαίρεση πριν από την έναρξη ισχύος της Fahrerlaubnisverordnung της 1.1.1999 (κανονιστικής αποφάσεως περί αδειών οδηγήσεως, στο εξής: FeV), λόγω μέθης, της μεταγενεστέρως κτηθείσας δεύτερης ημεδαπής άδειας οδηγήσεως να έχει ως έννομη συνέπεια ότι και το κύρος της προηγουμένως κτηθείσας πρώτης άδειας οδηγήσεως δεν χρήζει πλέον αναγνωρίσεως στην ημεδαπή, μετά την προσχώρηση του αλλοδαπού κράτους μέλους, ακόμη κι αν έχει λήξει η επιβληθείσα εντός της ημεδαπής περίοδος προσωρινής απαγορεύσεως;
 (1) Δηγίατου 91/439/ΕΟΚ Συμβουλίου της 29ης Ιουλίου 1991, για την άδεια οδήγησης (ΕΕ L 237, σ. 1).


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/24
 Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιανουαρίου 2009 η Daniela Marinova κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (έκτο τμήμα) στις 5 Νοεμβρίου 2008 στην υπόθεση T-213/08, Marinova κατά Université Libre de Bruxelles και Επιτροπής
 (Υπόθεση C-29/09 P)
 2009/C 267/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Daniela Marinova (εκπρόσωπος: G. Georgiev, δικηγόρος)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Université Libre de Bruxelles και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Με διάταξη της 1ης Ιουλίου 2009, το Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) απέρριψε την αναίρεση ως απαράδεκτη.


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Højesteret (Δανία) στις 31 Μαρτίου 2010 — Unomedical A/S κατά Skatteministeriet
 (Υπόθεση C-152/10)
 2010/C 148/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Højesteret
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Unomedical A/S
 Αναιρεσίβλητο: Skatteministeriet
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει ο ασκός για μηχανή αιμοδιάλυσης, ο οποίος κατασκευάζεται από πλαστικές ύλες, έχει σχεδιαστεί ειδικά για μηχανές αιμοδιάλυσης και μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνον με αυτές, να καταταγεί
 —
 στο κεφάλαιο 90, ΣΟ κλάση 9010 90 30, ως «μέρος» και/ή «εξάρτημα» μηχανής αιμοδιάλυσης, βλ. σημείωση 2(β) του κεφαλαίου 90 του Κοινού Δασμολογίου
 ή
 —
 στο κεφάλαιο 39, ΣΟ κλάση 3926 90 99, ως πλαστικές ύλες ή τεχνουργήματα από πλαστικές ύλες;
 2)
 Πρέπει ο ουροσυλλέκτης, ο οποίος κατασκευάζεται από πλαστικές ύλες, έχει σχεδιαστεί ειδικά για καθετήρες και μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνον με αυτούς, να καταταγεί
 —
 στο κεφάλαιο 90, ΣΟ κλάση 9018399030, ως «μέρος» και/ή «εξάρτημα» καθετήρα, βλ. σημείωση 2(β) του κεφαλαίου 90 του Κοινού Δασμολογίου
 ή
 —
 στο κεφάλαιο 39, ΣΟ κλάση 3926 90 99, ως πλαστικές ύλες ή τεχνουργήματα από πλαστικές ύλες;


text:
 23.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 18ης Δεκεμβρίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Parker Hannifin Manufacturing Srl, πρώην Parker ITR Srl, Parker-Hannifin Corp.
 (Υπόθεση C-434/13 P) (1)
 ((Αναίρεση - Συμπράξεις - Ευρωπαϊκή αγορά θαλάσσιων σωλήνων - Διαδοχή νομικών οντοτήτων - Καταλογισμός της παραβατικής συμπεριφοράς - Μείωση του προστίμου εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου - Πλήρης δικαιοδοσία))
 (2015/C 065/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Noë, V. Bottka και R. Sauer)
 Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Parker Hannifin Manufacturing Srl, πρώην Parker ITR Srl, Parker-Hannifin Corp. (εκπρόσωποι: F. Amato, F. Marchini Càmia και B. Amory, avocats)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί τα σημεία 1 έως 3 του διατακτικού της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Parker ITR και Parker Hannifin κατά Επιτροπής (T—146/09, EU:T:2013:258).
 2)
 Αναπέμπει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί του βασίμου της προσφυγής.
 3)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 313 της 26.10.2013.


text:
27.5.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 149/31
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ τον A. J. Tweedale Willoughby, καθω ́ς και, κατα ́ την προφορικη ́
 διαδικασι ́α, απο ́ την B. H. E. Halliday, αμφοτε ́ρους solicitors στο
 της 16ης Μαρτι ́ου 2000 Λονδι ́νο, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́
 γραφει ́ο των Loeff, Claeys και Verbeke, 58, rue Charles Martel,
 στην υπο ́θεση Τ-72/98, Astilleros Zamacona SA κατα ́ κατα ́ Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρο ́σωποι:
 F. López de Rego, A. di Carlo και A. von Mühlendahl), με
 («Κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις — Ναυπηγει ́α — 'Αρθρο 4, αντικει ́μενο αι ́τημα περι ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως του δευτε ́ρου
 παρα ́ γραφος 3, της οδηγι ́ας 90/684/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου τμη ́ματος προσφυγω ́ν του Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της
 — Καθορισμο ́ς του ανωτα ́ του ορι ́ου των ενισχυ ́σεων στην εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της
 παραγωγη ́») 11ης Φεβρουαρι ́ου 1999 (υπο ́θεση R 150/98-2), περι ́ αρνη ́σεως
 καταχωρι ́σεως της λε ́ξεως «Options» ως εμπορικου ́ ση ́ματος, το
 (2000/C 149/58) Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τη V. Tiili, Προ ́ε-
 δρο, και τους R. M. Moura Ramos και P. Mengozzi, δικαστε ́ς,
 γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́) 30 Μαρτι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Στην υπο ́θεση Τ-72/98, Astilleros Zamavona SA, εταιρι ́α 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 εδρευ ́ουσα στο Santurce (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους 2) Καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 A. Creus Carreras, δικηγο ́ρο Βαρκελω ́νης, και B. Uriarte,
 δικηγο ́ρο Μαδρι ́της, Γραφει ́ο Cuatrecasas, 60, avenue de
 Cortenberg, Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο), κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν (1) EE C 174 της 19.6.1999.
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: P. Nemitz, M. Desantes και
 M. Muñoz), με αντικει ́μενο, προσφυγη ́ περι ́ ακυρω ́σεως της
 αποφα ́σεως 98/157/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 5ης Νοεμβρι ́ου 1997,
 σχετικα ́ με την ενι ́σχυση που προτι ́θεται να χορηγη ́σει η Ισπανι ́α
 στην Astilleros Zamacona SA, για τη ναυπη ́γηση πε ́ντε ρυμουλ-
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 κω ́ν σκαφω ́ν (EE L 50, σ. 38), το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο πενταμελε ́ς
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους A. Potocki, Προ ́εδρο, K. Lenaerts, της 7ης Μαρτι ́ου 2000
 J. Azizi, J. Pirrung και A. W. H. Meij, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις στην υπο ́θεση Τ-2/95 (92), Industrie des poudres
 16 Μαρτι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: sphériques κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 («Καθορισμο ́ς των δικαστικω ́ ν εξο ́δων — ∆ικαστικα ́ ́εξοδα
 2) Καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα. παρεμβαι ́νοντος — Αμοιβε ́ς δικηγο ́ρου — 'Εξοδα μετακι-
 ́σεως και διαμονη
 νη ́ς»)
 (1) EE C 209 της 4.7.1998. (2000/C 149/60)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-2/95 (92), Industrie des poudres sphériques,
 με ́εδρα το Annemasse (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ την
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ C. Momège, δικηγο ́ρο Παρισι ́ων, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο
 τον δικηγο ́ρο A. May, 398, route d’Esch, κατα ́ Συμβουλι ́ου
 της 30η ́ς Μαρτι ́ου 2000 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: αρχικω ́ς, R. Torrent και
 J. Monteiro, ακολου ́θως, P. Torrent και Y. Gretien, νομικοι ́ συ ́μ-
 στην υπο ́θεση Τ-91/99, Ford Motor Company κατα ́ Γρα- βουλοι, αργο ́τερα, P. Torrent και A. Tanca και P. Bentrey),
 φει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς υποστηριζομε ́νου απο ́ την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (1) (εκπρο ́σωποι: N. Khan και X. Lewis), την Péchiney
 électrométallurgie, με ́εδρα το Courbevoie (Γαλλι ́α) και Chambre
 («Κοινοτικο ́ ση ́μα — Λε ́ξη “Options” — Απο ́λυτος λο ́γος syndicale de l’électrométallurgie et de l’électrochimie, με ́εδρα
 απαραδε ́κτου — 'Ελλειψη διακριτικου ́ χαρακτη ́ρα — το Παρι ́σι (Γαλλι ́α), αμφο ́τερες εκπροσωπου ́μενες αρχικω ́ς απο ́
 'Αρθρο 7, παρα ́ γραφος 3, του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94 τους J.-P. Gunther και H. de Broca, δικηγο ́ρους Παρισι ́ων, ακο-
 — Επε ́λευση ́ του δια ́ της χρη ́σεως εντο ́ς τμη ́ματος της λου ́θως δε μο ́νον απο ́ τον δικηγο ́ρο J.-P. Gunther, αργο ́τερα δε
 Κοινο ́τητας») απο ́ τον O. Prost, δικηγο ́ρο Παρισι ́ων, με το ́πο επιδο ́σεων στις
 Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο), rue de la Loi, 99-101, με αντικει ́μενο αι ́τηση
 (2000/C 149/59) καθορισμου ́ των δικαστικω ́ν εξο ́δων που πρε ́πει να καταβα ́λει η
 προσφευ ́γουσα/αιτου ́σα στην παρεμβαι ́νουσα Péchiney électro-
 métallurgie μετα ́ την ́εκδοση της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) της 15ης Οκτωβρι ́ου 1998 στην υπο ́θεση Τ-2/95, Industrie des
 poudres sphériques κατα ́ Συμβουλι ́ου (Συλλογη ́ 1998, σ. ΙΙ-
 Στην υπο ́θεση Τ-91/99, Ford Motor Company, με ́εδρα το 3939), το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο
 Dearborn, Michigan (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες), εκπροσωπου ́μενη απο ́ απο ́ τους R. Garcı́a-Valdecasas, προ ́εδρο, P. Lindh, R. M. Moura


text:
 7.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/21
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Finanzgericht München (Γερμανία) στις 29 Μαΐου 2013 — Data I/O GmbH κατά Hauptzollamt München
 (Υπόθεση C-297/13)
 2013/C 260/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht München
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Data I/O GmbH
 Καθού: Hauptzollamt München
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Έχει την έννοια η σημείωση 2, στοιχείο α', του τμήματος XVI (1) της Συνδυασμένης Ονοματολογίας, ότι προϊόν το οποίο πληροί τόσο τις προϋποθέσεις κατατάξεως ως μέρους στην κλάση 8473 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας (ΣΟ) όσο και αυτές της κατατάξεως ως αυτοτελούς προϊόντος σε άλλη κλάση του κεφαλαίου 84 ΣΟ ή σε κλάση του κεφαλαίου 85 ΣΟ, πρέπει να κατατάσσεται στην εν λόγω κλάση, διότι η κλάση 8473 ΣΟ δεν υπερέχει έναντι των άλλων κλάσεων του κεφαλαίου 84 και των κλάσεων του κεφαλαίου 85 ΣΟ;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 256, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τους κανονισμούς (ΕΚ) της Επιτροπής 2031/2001, της 6ης Αυγούστου 2001 (ΕΕ L 279, σ. 1), 1832/2002 της 1ης Αυγούστου 2002 (ΕΕ L 290, σ. 1), 1789/2003, της 11ης Σεπτεμβρίου 2003 (ΕΕ L 281, σ. 1), και 1810/2004, της 7ης Σεπτεμβρίου 2004 (ΕΕ L 327, σ. 1).


text:
 19.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 312/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 29ης Οκτωβρίου 2009 [αίτηση του Tallinna Halduskohus (Δημοκρατία της Εσθονίας) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Rakvere Lihakombinaat AS κατά Põllumajandusministeerium, Maksu- ja Tolliameti Ida maksu- ja tollikeskus
 (Υπόθεση C-140/08) (1)
 (Κοινό δασμολόγιο - Συνδυασμένη Ονοματολογία - Δασμολογική κατάταξη - Κατεψυγμένα τεμάχια ή παραπροϊόντα σφαγίων πετεινών και ορνίθων - Προσχώρηση της Εσθονίας - Μεταβατικά μέτρα - Γεωργικά προϊόντα - Πλεονάζοντα αποθέματα - Κανονισμός (ΕΚ) 1972/2003)
 2009/C 312/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η εσθονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tallinna Halduskohus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Rakvere Lihakombinaat AS
 κατά
 Põllumajandusministeerium, Maksu- ja Tolliameti Ida maksu- ja tollikeskus
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tallinna Halduskohus — Ερμηνεία του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 256, σ. 1), καθώς και του άρθρου 4, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1972/2003 της Επιτροπής, της 10ης Νοεμβρίου 2003, για τη θέσπιση μεταβατικών μέτρων όσον αφορά τις συναλλαγές γεωργικών προϊόντων λόγω της προσχώρησης της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λεττονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της Σλοβακίας (ΕΕ L 293, σ. 3) — Κατεψυγμένο διαχωρισμένο κρέας που αποκτάται αφού αφαιρεθούν μηχανικώς τα κόκκαλα πουλερικών — Κατάταξη στη διάκριση 0207 14 10 (κατεψυγμένα τεμάχια πουλερικών) ή στη διάκριση 0207 14 99 (κατεψυγμένα σφάγια πουλερικών, άλλα) της Συνδυασμένης Ονοματολογίας — Επιβάρυνση των πλεοναζόντων αποθεμάτων γεωργικών προϊόντων που βρίσκονται στην κατοχή επιχειρηματιών — Μέθοδος καθορισμού του ύψους του μεταβατικού αποθέματος και του πλεονάζοντος αποθέματος για την επιβολή αυτής της επιβαρύνσεως
 Διατακτικό
 1)
 Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) 1789/2003 της Επιτροπής, της 11ης Σεπτεμβρίου 2003, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι προϊόντα όπως τα επίμαχα στην κύρια δίκη, που αποτελούνται από κατεψυγμένο μηχανικώς διαχωρισμένο κρέας, που λαμβάνεται με μηχανική αφαίρεση των οστών από πετεινούς και όρνιθες, και προορίζονται για ανθρώπινη τροφή, πρέπει να καταταγούν στη διάκριση 0207 14 10 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας.
 2)
 Το άρθρο 4, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1972/2003 της Επιτροπής, της 10ης Νοεμβρίου 2003, για τη θέσπιση μεταβατικών μέτρων όσον αφορά τις συναλλαγές γεωργικών προϊόντων λόγω της προσχώρησης της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της Σλοβακίας, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) 230/2004 της Επιτροπής, της 10ης Φεβρουαρίου 2004, δεν αντιτίθενται σε εθνική διάταξη, όπως το άρθρο 6, παράγραφος 1, του νόμου για την επιβάρυνση επί των πλεοναζόντων αποθεμάτων (Üleliigse laovaru tasu seadus), όπως έχει τροποποιηθεί από τον νόμο της 25ης Ιανουαρίου 2007, κατά την οποία το πλεονάζον απόθεμα ενός επιχειρηματία καθορίζεται με αφαίρεση από το απόθεμα που αυτός πράγματι κατείχε την 1η Μαΐου 2004 του αποθέματος μεταφοράς, το οποίο ορίζεται ως ο μέσος όρος των αποθεμάτων των τεσσάρων προηγουμένων χρήσεων τα οποία έχει στην κατοχή του την 1η Μαΐου, πολλαπλασιαζόμενος επί ένα συντελεστή 1,2, που αντιστοιχεί στην αύξηση της γεωργικής παραγωγής που παρατηρήθηκε εντός του οικείου κράτους μέλους κατά την ανωτέρω τετραετή περίοδο.
 3)
 Ο κανονισμός 1972/2003 δεν απαγορεύει την επιβολή επιβαρύνσεως επί του πλεονάζοντος αποθέματος ενός επιχειρηματία, ακόμη και αν αυτός είναι σε θέση να αποδείξει ότι δεν πραγματοποίησε κέρδος από τη διάθεση στο εμπόριο του αποθέματος αυτού μετά την 1η Μαΐου 2004.
 (1) ΕΕ C 171 της 5.7.2008.


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/50
 Προσφυγή της 29ης Απριλίου 2014 — Buderus Guss κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-302/14)
 2014/C 223/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Buderus Guss GmbH (Breidenbach, Γερμανία) (εκπρόσωποι: D. Greinacher, J. Martin και B. Scholtka, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει δυνάμει του άρθρου 263, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, περί κινήσεως της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως έναντι της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, σε σχέση με τη στήριξη της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και από φυσικό αέριο κατά τον Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) και σε σχέση με τη μειωμένη επιβάρυνση κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας — απόφαση της 18ης Δεκεμβρίου 2013 στην υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) (πρώην 2013/ΝΝ), που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 7ης Φεβρουαρίου 2014 (C 37, σ. 73), κατά το μέρος που η Επιτροπή χαρακτήρισε το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως κατά τα άρθρα 40 και 41 του EEG ως κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 ΣΛΕΕ·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα δυνάμει του άρθρου 87, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή κακώς χαρακτήρισε ως ενισχύσεις το σύστημα επιβαρύνσεων για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας καθώς και το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως για τον περιορισμό της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως και ότι, κατά συνέπεια, δεν έπρεπε να κινήσει την επίσημη διαδικασία εξετάσεως.
 —
 Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα εκθέτει ότι η Επιτροπή, κατά την προσωρινή εκτίμηση του ζητήματος αν το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως συνιστά ενίσχυση, υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, διότι το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως, ως ρύθμιση που εισάγει παρέκκλιση από τις διατάξεις σχετικά με την επιβάρυνση κατά τον EEG, δεν παρέχει πλεονέκτημα του οποίου δεν θα μπορούσαν να τύχουν οι μεγάλοι καταναλωτές ενέργειας υπό φυσιολογικές συνθήκες αγοράς.
 —
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα εκθέτει ότι δεν τίθεται ζήτημα χρήσεως κρατικών πόρων. Δεδομένου ότι τα έσοδα από την προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση δεν συνιστούν κρατικούς πόρους, η κατά παρέκκλιση ρύθμιση για τους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας επίσης δεν μπορεί να έχει σχέση με κρατικούς πόρους.
 —
 Περαιτέρω, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως δεν συνεπάγεται στρέβλωση του ανταγωνισμού. Αντιθέτως, δημιουργεί τις συνθήκες ανταγωνισμού οι οποίες θα υφίσταντο αν δεν ίσχυε η προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση.
 2.
 Δεύτερος λόγος: Παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, με την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, παραβίασε επίσης την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Οι γερμανικές ρυθμίσεις για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας είχαν ήδη υποβληθεί σε ενδελεχή έλεγχο βάσει των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων. Κατόπιν του ελέγχου αυτού, η Επιτροπή το 2002 συνήγαγε ότι οι εν λόγω ρυθμίσεις δεν συνεπάγονταν τη μεταφορά κρατικών πόρων. Δεδομένου ότι ο EEG 2012 δεν επέφερε συναφώς ουσιώδεις τροποποιήσεις σε σχέση με την προγενέστερη νομική κατάσταση, οι ενδιαφερόμενοι οικονομικοί φορείς δεν ήταν υποχρεωμένοι να θεωρούν πιθανή στο μέλλον τη διεξαγωγή νέας εξετάσεως, αλλά μπορούσαν ευλόγως να βασίζονται στο ότι θα εξακολουθεί να ισχύει η ίδια ρύθμιση.
 3.
 Τρίτος λόγος: Κατάχρηση εξουσίας
 Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή ενήργησε κατά κατάχρηση της εξουσίας που της παρέχουν τα άρθρα 107 και 108 ΣΛΕΕ. Η Επιτροπή, με την κίνηση της διαδικασίας εξετάσεως, επιδιώκει πρωτίστως τον σκοπό της καταρχήν εναρμονίσεως των μέτρων για την προώθηση της ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Ο βασικός αυτός σκοπός προκύπτει επίσης από τη νέα πρόταση κατευθυντηρίων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα του περιβάλλοντος και της ενέργειας, με την οποία η Επιτροπή καθορίζει για πρώτη φορά λεπτομερείς ρυθμίσεις για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Πάντως, η Επιτροπή, προκειμένου να εναρμονίσει τα μέτρα αυτά, θα έπρεπε να εφαρμόσει τη σχετικώς προβλεπόμενη διαδικασία των άρθρων 116 και 117 ΣΛΕΕ για την προσέγγιση των νομοθετικών διατάξεων.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/14
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Verhuizingen Coppens NV
 (Υπόθεση C-441/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Άρθρα 81 ΕΚ και 53 της συμφωνίας ΕΟΧ - Αγορά υπηρεσιών διεθνών μετακομίσεων στο Βέλγιο - Σύμπραξη αποτελούμενη από τρεις επιμέρους συμφωνίες - Ενιαία και διαρκής παράβαση - Έλλειψη αποδείξεων για το ότι ένας από τους συμμετέχοντες σε επί μέρους συμφωνία γνώριζε τις λοιπές επί μέρους συμφωνίες - Εν μέρει ή εξ ολοκλήρου ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής - Άρθρα 263 ΣΛΕΕ και 264 ΣΛΕΕ)
 2013/C 26/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Bouquet, S. Noë και F. Ronkes Agerbeek)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Verhuizingen Coppens NV (εκπρόσωποι: J. Stuyck και I. Buelens, advocaten)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 16ης Ιουνίου 2011, T-210/08, Verhuizingen Coppens κατά Επιτροπής, με την οποία ακυρώθηκαν το άρθρο 1, στοιχείο θ', και το άρθρο 2, στοιχείο ια', της αποφάσεως C(2008) 926 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/38.543 — Υπηρεσίες διεθνών μετακομίσεων).
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 16ης Ιουνίου 2011, T-210/08, Verhuizingen Coppens κατά Επιτροπής.
 2)
 Ακυρώνει το άρθρο 1, στοιχείο θ', της αποφάσεως C(2008) 926 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/38.543 — Υπηρεσίες διεθνών μετακομίσεων), καθόσον, με τη διάταξη αυτή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αντί να περιοριστεί στο να διαπιστώσει τη συμμετοχή της Verhuizingen Coppens NV στη συμφωνία για ένα σύστημα ψευδών προσφορών, των επονομαζόμενων «προσφορών διευκολύνσεως», κατά το διάστημα από 13 Οκτωβρίου 1992 μέχρι 29 Ιουλίου 2003, καταλογίζει ευθύνη στην εν λόγω εταιρία για συμμετοχή στη συμφωνία για ένα σύστημα οικονομικών αντισταθμίσεων για τις απορριφθείσες προσφορές ή για την περίπτωση της αποχής από τη διαδικασία υποβολής προσφορών, των επονομαζόμενων «προμηθειών», και για διάπραξη ενιαίας και διαρκούς παραβάσεως.
 3)
 Το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στη Verhuizingen Coppens NV με το άρθρο 2, στοιχείο ια', της εν λόγω αποφάσεως C(2008) 926 τελικό ορίζεται σε 35 000 ευρώ.
 4)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να φέρει, επιπλέον των δικών της δικαστικών εξόδων της πρωτοβάθμιας και της αναιρετικής διαδικασίας, τα δύο τρίτα των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Coppens σε αυτούς τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας.
 5)
 Η Coppens φέρει το ένα τρίτο των δικών της δικαστικών εξόδων της πρωτοβάθμιας και της αναιρετικής διαδικασίας.
 (1) ΕΕ C 331 της 12.11.2011.


text:
Aριθ. C 158/12 \_ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1 . 6. 96
 Διαγραφή υποθέσεως C-83/95 ( 1 ) Διαγραφή υποθέσεως C-159/95 ( 1 )
 (96/C 158/28) (96/C 158/29
 Με διάταξη της 26ης Φεβρουαρίου 1996, o Προεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη Με διάταξη της 9ης Φεβρουάριου 1996, o Προεδρος του
 διαγραφή της υποθέσεως C-83/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊ Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 κών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημκρατίας. διαγραφή της υποθέσεως C-159/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας.
 (") EE αριθ . C 137 της 3 . 6. 1995 .
 (>) EE αριθ . C 208 της 12 . 8. 1995 .
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ 2. Καταδικαζει την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή
 της 18ης Απριλίου 1996 στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 στην υπόθεση Τ-13/95, Νικόλαος Κυρπίτσης κατά Οικονο (') EE αριθ . C 74 της 25 . 3 . 1995 .
 μικής και Κοινωνικής Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων (')
 (Υπάλληλοι — Ανακοίνωση κενής θέσεως — Μετάθεση —
 Συμφέρον της υπηρεσίας — Απόρριψη υποψηφιότητας —
 Αιτιολογία)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 (96/C 158/30
 της 23ης Απριλίου 1996
 (Πλώσσα διαδικασίας: t] γαλλική) στην υπόθεση Τ-113/95, Giuseppe Mancini κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( χ )
 (Υπάλληλοι — Παραδεκτό — Προθεσμία ασκήσεως
 Στην υπόθεση Τ-13/95 , Νικόλαος Κυρπίτσης , υπάλληλος της προσφυγής)
 Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 (96/C 158/31 )
 Κοινοτήτων, κάτοικος Châtelineau (Βέλγιο), εκπροσωπούμε
 νος από τον Jean-Noël Louis, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρείας (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 Fiduciaire Myson sàrl , 1 , rue Glesener, κατά Οικονομικής και
 Κοινωνικής Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκ Στην υπόθεση Τ-113/95 , Giuseppe Mancini , υπάλληλος της
 πρόσωποι: Bermejo Garde και Denis Waelbroek), που έχει ως Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Varese
 αντικείμενο την ακύρωση των αποφάσεων περί απορρίψεως (Ιταλία), εκπροσωπούμενος από τον Giuseppe Marchesini,
 της υποψηφιότητας του προσφεύγοντος σε θέσεις ειδικευμέ δικηγόρο στο ιταλικό Corte di cassazione, με αντίκλητο στο
 νου υπαλλήλου (κλητήρα) βαθμό D 3/D 2 στη διεύθυνση Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Ernest Arendt , 8-10 rue Matthi
 προσωπικού , διοικήσεως και οικονομικών της Οικονομικής as Hardt, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 και Κοινωνικής Επιτροπής που προκηρύχθηκαν προς πλή (εκπρόσωπος: Gianluigi Valsesia), που έχει ως αντικείμενο
 ρωση με τις ανακοινώσεις 2/94, 3/94 και 4/94, το Πρωτοδικείο την ακύρωση της αποφάσεως με την οποία o προσφεύγων
 (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους R. Schintgen , Πρόε απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά του , το Πρωτοδικείο (τρίτο
 δρο, R. García-Valdecasas και J. Azizi , γραμματέας: J. Palacio τμήμα), συγκείμενο από τους C. P. Briët, Πρόεδρο, B.
 Gonzalez, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 18 Απριλίου Vesterdorf και A. Potocki , γραμματέας: B. Pastor, κυρία
 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 23 Απριλίου 1996
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1 . Ακυρώνει τις αποφάσεις τον γενικού γραμματέα της 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της 30ής Μαρ
 τίου 1994 και της 25ης Οκτωβρίου 1994, περί απορρίψεως
 της υποψηφιότητας τον προσφεύγοντος σε θέσεις ειδικευ 2. H Επιτροπή φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα και τα δύο
 μένου υπαλλήλου (κλητήρα) βαθμού D 3/D 2 στη τρίτα των εξόδων του προσφεύγοντος.
 διεύθυνση προσωπικού, διοικήσεως και οικονομικών της
 Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής που προκηρύχ (') EE αριθ . C 229 της 2 . 9. 1995 .
 θηκαν προς πλήρωση με τις ανακοινώσεις 2/94, 3/94 και
 4/94.


text:
 16.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Δεκεμβρίου 2014 — Lidl Stiftung κατά ΓΕΕΑ (Deluxe)
 (Υπόθεση T-344/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος Deluxe - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Απουσία διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ)207/2009])
 (2015/C 056/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Kefferpütz και A. Wrage, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Schifko)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 6ης Μαρτίου 2014 (υπόθεση R 1223/2013-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου Deluxe ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Lidl Stiftung & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 235της 21.7.2014.


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/35
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 26ης Φεβρουαρίου 2007 [αίτηση του Krajský soud v Praze (Δημοκρατία της Τσεχίας) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ochranný svaz autorský pro práva k dílům hudebním (OSA) κατά Miloslav Lev
 (Υπόθεση C-282/06) (1)
 (2007/C 95/70)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 212 της 2.9.2006.


text:
 22.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 68/40
 Προσφυγή της 22ας Δεκεμβρίου 2015 — European Dynamics Luxembourg και Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-752/15)
 (2016/C 068/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: European Dynamics Luxembourg SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) και Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: M. Σφυρή και Χ. Δέδε, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρωθεί η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που τους κοινοιήθηκε με την από 29 Οκτωβρίου 2015 επιστολή DIGIT/R/3/SDP/PT 5107460 (2015), με την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέταξε στην έκτη θέση την προσφορά των προσφευγουσών σε ένα από τα τρία επιμέρους «lots» και συγκεκριμένα στο τμήμα (Lot) 3, στα πλαίσια της υπ’ αρ. DIGIT/R3/PO/2015/0008 — STIS IV ανοικτής διαγωνιστικής διαδικασίας με την ονομασία «Support and consulting services for technical informatics staff IV (STIS IV)»·
 —
 να υποχρεωθεί η Επιτροπή να αποκαταστήσει τη ζημία των προσφευγουσών για την ευκαιρία που απώλεσαν να καταταγούν στην πρώτη θέση στο τμήμα 3 της συμφωνίας πλαίσιο STIS IV· και
 —
 να καταδικασθεί η Επιτροπή στο σύνολο της δικαστικής δαπάνης των προσφευγουσών.
 Λόγοι ακυρώσεως/Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κατά τις προσφεύγουσες, η προσβαλλόμενη πρέπει να ακυρωθεί, επειδή παρέσχε πλημμελή αιτιολογία: (ι) ως προς την αξιολόγηση της τεχνικής προσφοράς των προσφευγουσών, (ιι) ως προς τους λόγους για τους οποίους οι οικονομικές προσφορές των νικητριών εταιρειών και κοινοπραξιών δεν κρίθηκαν υπερβολικά χαμηλές και λόγω παράβασης εκ μέρους της Επιτροπής των συμβατικών εγγράφων και του δικαίου της Ένωσης σχετικά με την ύπαρξη προφανών λαθών αξιολόγησης.


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/42
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 30ής Σεπτεμβρίου 2009 — Sison κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-341/07) (1)
 (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων στο πλαίσιο της καταστολής της τρομοκρατίας - Κοινή θέση 2001/931/ΚΕΠΠΑ και κανονισμός (ΕΚ) 2580/2001 - Προσφυγή ακυρώσεως - Προσαρμογή των αιτημάτων - Δικαστικός έλεγχος - Αιτιολογία - Προϋποθέσεις εφαρμογής κοινοτικού μέτρου περί δεσμεύσεως κεφαλαίων)
 2009/C 282/78
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Jose Maria Sison (Ουτρέχτη, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: J. Fermon, A. Comte, H. Schultz, D. Gürses και W. Kaleck, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: M. Bishop και E. Finnegan)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού-εναγόμενου: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: S. Behzadi Spencer και I. Rao)· Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels, M. de Mol, M. Noort και Y. de Vries)· και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Aalto και S. Boelaert)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 2007/445/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 2007, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001, για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την κατάργηση των αποφάσεων 2006/379/ΕΚ και 2006/1008/ΕΚ (ΕΕ L 169, σ. 58), και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση 2007/445/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 2007, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την κατάργηση των αποφάσεων 2006/379/ΕΚ και 2006/1008/ΕΚ, την απόφαση 2007/868/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2007, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 2580/2001 και για την κατάργηση της απόφασης 2007/445, την απόφαση 2008/343/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2008, για την τροποποίηση της απόφασης 2007/868, την απόφαση 2008/583/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2008, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 2580/2001 και για την κατάργηση της απόφασης 2007/868, την απόφαση 2009/62/ΕΚ, της 26ης Ιανουαρίου 2009, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού. 2580/2001 και για την κατάργηση της απόφασης 2008/583, και τον κανονισμό (ΕΚ) 501/2009, της 15ης Ιουνίου 2009, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 2580/2001 και για την κατάργηση της απόφασης 2009/62, καθόσον οι πράξεις αυτές αφορούν τον Jose Maria Sison.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 269 της 10.11.2007.


text:
C 44/16 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.2.2003
 Κατά την «τροποποιηθείσα ρύθμιση» (βλ. Ανακοίνωση του Υπουρ- επιδίωξη προσλήψεως και η παρεμβολή εμποδίων στη δυνατότητα
 γείου Μεταφορών, του Ιουνίου του 1999, περί ταξινομήσεως και του εργοδότη να την προσφέρει συνεπάγεται ότι κάτοικοι ∆ανίας
 ελέγχου οχημάτων), μισθωτοί κάτοικοι ∆ανίας μπορούν πράγματι — σε αντίθεση προς κατοίκους αλλοδαπής — αποτρέπονται από
 να χρησιμοποιούν ταξινομημένο στην αλλοδαπή όχημα εντός το να επιδιώξουν πρόσληψη σε μια αλλοδαπή επιχείρηση η οποία
 της ∆ανίας χωρίς ταξινόμηση στη ∆ανία, εφόσον συντρέχει η προσφέρει αυτή την παρεπόμενη, ιδιωτική, χρήση αυτοκινήτου της
 προϋπόθεση ότι η απασχόληση στην επιχείρηση ή στον σταθερό επιχειρήσεως.
 τόπο λειτουργίας της στην αλλοδαπή συνιστά την κύρια βιοπο-
 ριστική δραστηριότητα του ενδιαφερομένου. Επομένως, δεν θα
 πρέπει να πληρώνεται το ενιαίο τέλος ταξινομήσεως, καθόσον δεν Η ∆ανική Κυβέρνηση ανέφερε τέσσερις κύριες αιτίες προς δικαιολό-
 παραγματοποιείται ταξινόμηση. Αντιθέτως, κατά τον νόμο περί γηση, ήτοι το συμφέρον υπάρξεως ελέγχου (το συμφέρον ασφά-
 τέλους ταξινομήσεως, καταβάλλεται τέλος, το οποίο χαρακτηρίζε- λειας της κυκλοφορίας καθώς και της επιτηρήσεως και ελέγχου
 ται ως μερική καταβολή υπολογιζόμενη με βάση το πλήρες των κυκλοφορούντων), το συμφέρον αποφυγής διαβρώσεως του
 τέλος ταξινομήσεως ή —κατόπιν αδείας και υπό την περαιτέρω προϊόντος του τέλους στη ∆ανία, το ότι ορισμένα εμπόδια συνεπεία
 προϋπόθεση ότι το αυτοκίνητο χρησιμοποιείται αποκλειστικώς για διαφορών στο ύψος του τέλους πρέπει να γίνονται αποδεκτά,
 επαγγελματικούς σκοπούς— ως συνεχής πληρωμή ενός σταθερού καθώς και το συμφέρον της εξομοιώσεως των όρων ανταγωνισμού
 ποσού. μεταξύ δανικών και αλλοδαπών επιχειρήσεων. Κανένα από αυτά τα
 συμφέροντα δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη δανική ρύθμιση, ούτε
 με αναφορά στις ερειδόμενες στο άρθρο 39 της Συνθήκης
 εξαιρέσεις ούτε με αναφορά στη νομολογία, κατά την οποία
 γίνονται αποδεκτά, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, εθνικά μέτρα που
 μπορούν να εμποδίζουν την άσκηση των διασφαλιζόμενων από τη
 Συνθήκη βασικών ελευθεριών ή καθιστούν λιγότερο ελκυστική τη
 Τόσο η «προηγούμενη ρύθμιση» όσο και η «τροποποιηθείσα
 άσκησή τους.
 ρύθμιση» συνεπάγονται εμπόδια στην ελεύθερη διακίνηση του
 εργατικού δυναμικού κατά παράβαση του άρθρου 39, σε συνδυα-
 σμό με το άρθρο 10, της Συνθήκης ΕΚ. Αντιβαίνει προς το
 άρθρο 39 η θέσπιση ή διατήρηση εθνικών διατάξεων που συνεπά- Τέλος, η Επιτροπή αμφισβητεί ότι η οδηγία 83/182/ΕΟΚ (2) του
 γονται εμπόδια στην ελεύθερη διακίνηση του εργατικού δυναμι- Συμβουλίου μπορεί να έχει την έννοια ότι οι δανικές διατάξεις
 κού, ανεξαρτήτως του αν οι εθνικές διατάξεις έχουν εφαρμογή μπορούν να θεωρηθούν θεμιτές, τελείως ανεξαρτήτως του γεγονό-
 αδιακρίτως, εφόσον αυτές επηρεάζουν την πρόσβαση των μισθωτών τος ότι διατάξεις παραγώγου κοινοτικού δικαίου δεν μπορούν να
 στην αγορά έργασίας. Οι δανικές διατάξεις έχουν ακριβώς ένα απαλλάσσουν κράτος μέλος από τις υποχρεώσεις που υπέχει από
 τέτοιο χαρακτήρα. Ο μισθωτός κάτοικος αλλοδαπής θα μπορεί να το άρθρο 39, σε συνδυασμό με το άρθρο 10, της Συνθήκης.
 χρησιμοποιεί αλλοδαπό όχημα της επιχειρήσεως άνευ ετέρου,
 χωρίς να απαιτείται η λήψη άδειας ή η καταβολή τέλους. Πρόκειται
 επομένως για σημαντική διαφορετική μεταχείριση του κατοίκου (1 ) Απόφαση της 18ης Ιανουαρίου 2001, Συλλογή 2001, σ. 573 {ΟΧΙ
 ∆ανίας σε σχέση με τον κάτοικο αλλοδαπής για την ίδια ακριβώς 590}.
 χρήση στη ∆ανία ταξινομημένου στην αλλοδαπή αυτοκινήτου της (2 ) Οδηγία 83/182/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Μαρτίου 1983 για
 επιχειρήσεως. Τέλος, στον υπάλληλο, o οποίος δεν ασκεί την τις φορολογικές ατέλειες που εφαρμόζονται στο εσωτερικό της
 «κύρια βιοποριστική δραστηριότητά» του στην αλλοδαπή επιχεί- Κοινότητας στις προσωρινές εισαγωγές ορισμένων μεταφορικών μέσων
 ρηση —πράγμα ακριβώς που θα μπορούσε να υποδηλώνει ΕΕ L 105 σ. 59.
 εξαιρετικά περιορισμένη χρήση του αυτοκινήτου της επιχει-
 ρήσεως— θα απαγορεύεται η χρήση εντός της ∆ανίας. Είναι σαφές
 ότι ο εργοδότης θα αποτρέπεται ως εκ τούτου να προσλάβει ένα
 κάτοικο ∆ανίας αντί ενός μισθωτού που κατοικεί εκτός ∆ανίας,
 καθόσον τα ανωτέρω εμπόδια αφορούν καθαρά την καθεαυτή
 επαγγελματική χρήση. Εν προκειμένω, είναι δευτερεύουσας σημα-
 σίας το αν οι δανικές διατάξεις μπορούν να θεωρηθούν ότι
 παρακωλύουν το δικαίωμα του μισθωτού να αναζητήσει εργασία
 στην αλλοδαπή ή ότι αποτελούν εμπόδιο στη δυνατότητα του Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 εργοδότη να βρει εργαζομένους κάτοικους ∆ανίας. Θα πρόκειται του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις 23 ∆εκεμ-
 επίσης για εμπόδιο ανεξαρτήτως του αν ο εργοδότης ή ο μισθωτός βρίου 2002
 είναι αυτός που πρέπει να καλύψει τα έξοδα καθώς και να λάβει
 άδεια η να προβεί στην ταξινόμηση.
 (Υπόθεση C-469/02)
 (2003/C 44/30)
 Ιδιαιτέρως, ως προς την παρεπόμενη, ιδιωτική, χρήση, παρατηρείται
 προκαταρκτικώς ότι η μεταφορά από τον τόπο κατοικίας προς τον
 τόπο έργασίας δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως «ιδιωτική χρήση»: Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 αυτό συνάγεται από την απόφαση C-297/99 Skills Motor την Η. Michard, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε
 Coachas Ltd (1). Η δυνατότητα παρεπόμενης, ιδιωτικής, χρήσεως στις 23 ∆εκεμβρίου 2002 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊ-
 αυτοκινήτου της επιχειρήσεως αποτελεί προφανές κίνητρο για την κών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Βασιλείου του Βελγίου.
 ---pagebreak--- 22.2.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 44/17
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Cour d’appel de Bruxelles, ένατο τμήμα, με
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, εξαρτώντας τη απόφαση της 20ής ∆εκεμβρίου 2002 στην υπόθεση SIOMAB
 χορήγηση και την καταβολή επιδόματος στο πλαίσιο του SA κατά Ιnstitut bruxellois pour la gestion de l’environ-
 καθεστώτος διακοπής της σταδιοδρομίας [...] από την προϋ- nement (IBGE)
 πόθεση να έχει ο ενδιαφερόμενος τη διαμονή ή την κατοικία
 του στο Βέλγιο, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το
 άρθρο 39 της Συνθήκης ΕΚ, από το άρθρο 7 του κανονισμού
 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί (Υπόθεση C-472/02)
 της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό
 της Κοινότητος ( 1), καθώς και, ειδικότερ, όσον αφορά τη
 διακοπή της σταδιοδρομίας στο πλαίσιο γονικής αδείας, από
 (2003/C 44/31)
 το άρθρο 73 του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου,
 της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων
 κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, τους μη μισθωτούς
 και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της
 Κοινότητος (2)·
 — να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα. Με απόφαση της 20ής ∆εκεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 27 ∆εκεμβρίου 2002, το Cour d’appel de Bruxelles, ένατο τμήμα,
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ SIOMAB SA και Ιnstitut
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα bruxellois pour la gestion de l’environnement (IBGE) που
 εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Όσον αφορά τη ρήτρα κατοικίας: Οι βελγικές αρχές ανακοινώνουν
 την κατάργηση της ρήτρας κατοικίας και ως εκ τούτου δέχονται
 το βάσιμο της επιχειρηματολογίας της Επιτροπής. Εντούτοις, το
 έργο της συμμορφώσεως δεν έχει ολοκληρωθεί. Στην περίπτωση κατά την οποία ένα κράτος μέλος χρησιμοποιεί τη
 διαδικασία κοινοποιήσεως του εγγράφου παρακολούθησης εκ
 μέρους της αρμόδιας αρχής αποστολής, κατ' εφαρμογήν των
 Όσον αφορά τις ρήτρες πληρωμών στο Βέλγιο: Η απαίτηση άρθρων 3, παράγραφος 8, και 6, παράγραφος 8, του κανονισμού
 να διαθέτουν τα άτομα που λαμβάνουν το επίδομα τραπεζικό 259/93 του Συμβουλίου, της 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά
 λογαριασμό στο Βέλγιο είναι δυνατόν, σε ορισμένες περιπτώσεις, με την παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων
 να θέσει καθαρά υπό αμφισβήτηση τα αποτελέσματα της τροπο- στο εσωτερικό της Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο και
 ποιήσεως της επίμαχης νομοθεσίας. Συγκεκριμένα, συμβαίνει έξοδό τους (1), έχουν τα άρθρα 3, παράγραφος 8, 4, παράγρα-
 ορισμένοι τραπεζικοί οργανισμοί να απαιτούν την προσκόμιση φος 3, 6, παράγραφος 8, 7, παράγραφος 4, και 26 του κανονισμού
 πιστοποιητικού κατοικίας για το άνοιγμα ή τη διατήρηση λογαρια- αυτού την έννοια
 σμού.
 α) ότι η αρμόδια αρχή αποστολής, κατά την έννοια του
 Όσον αφορά την τύχη των προγενεστέρων αποφάσεων περί κανονισμού αυτού, η οποία έχει την εξουσία να ελέγχει
 αρνήσεως χορηγήσεως: Για λόγους ασφαλείας δικαίου, είναι αν ένα σχέδιο μεταφοράς το οποίο χαρακτηρίζεται στην
 ουσιώδες να προστατευτούν τα εμπράγματα δικαιώματα των κοινοποίηση ως «μεταφορά αποβλήτων προς αξιοποίηση»
 ιδιωτών από τις επιζήμιες συνέπειες μιας συμπεριφοράς των αντιστοιχεί πράγματι στον χαρακτηρισμό αυτό, μπορεί, όταν
 δημοσίων αρχών, η οποία στηριζόταν σε κανόνες ασυμβίβαστους θεωρεί ότι ο χαρακτηρισμός αυτός είναι εσφαλμένος,
 προς το κοινοτικό δίκαιο. Εν πάση περιπτώσει, η παράβαση που
 διαπράττει κράτος μέλος δεν πρέπει να μετατρέπεται σε οικονομικό
 πλεονέκτημα για το εν λόγω κράτος μέλος. Καίτοι οι βελγικές 1) να αρνείται τη διαβίβαση του εγγράφου παρακολού-
 αρχές διευκρινίζουν ότι κάθε πρόσωπο, στο οποίο δεν χορηγή- θησης λόγω αυτού του εσφαλμένου χαρακτηρισμού,
 θηκαν επιδόματα διακοπής της σταδιοδρομίας βάσει της προγε- καλώντας τον κοινοποιούντα να της διαβιβάσει νέο
 νέστερης ρυθμίσεως, μπορεί να υποβάλει εκ νέου αίτηση βάσει της έγγραφο παρακολούθησης,
 νέας ρυθμίσεως, δεν τίθεται ζήτημα αυτόματης επανεξετάσεως των
 σχετικών φακέλων και ουδεμία διευκρίνιση παρέχεται ως προς
 τις προϋποθέσεις ενημερώσεως και τους τρόπους αναδρομικής 2) να προβαίνει στη διαβίβαση του εγγράφου παρακολού-
 καταβολής των παροχών στα άτομα στα οποία δεν χορηγήθηκαν θησης αφού χαρακτηρίσει εκ νέου το σχέδιο μεταφοράς
 οι εν λόγω παροχές, για τον λόγο ότι δεν ήσαν κάτοικοι ημεδαπής. ως «μεταφορά αποβλήτων προς διάθεση»,
 ( 1) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 33.
 ( 2) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73.
 3) να προβαίνει στη διαβίβαση του εγγράφου παρακολού-
 θησης που περιέχει τον εσφαλμένο χαρακτηρισμό,
 συνοδεύοντας άμεσα τη διαβίβαση αυτή με αντίρρηση
 στηριζόμενη στο εν λόγω σφάλμα χαρακτηρισμού;