text:
 24.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 22.1.2007 — 01081 Telecom AG κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-15/07)
 (2007/C 69/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: 01081 Telecom AG
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Προδικαστικό ερώτημα
 Συμβιβάζεται με το άρθρο 27, πρώτη περίοδος, της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) και με το άρθρο 7 της οδηγίας 2002/19/ΕΚ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (οδηγία για την πρόσβαση), η προσωρινή διατήρηση κατά το εσωτερικό δίκαιο μιας νομοθετικής επιταγής που ίσχυε παλαιότερα στο πλαίσιο του δικαίου αυτού, περί καθορισμού των τελών συνδέσεως βάσει του κόστους της αποτελεσματικής παροχής υπηρεσιών, έστω και αν το κοινοτικό δίκαιο δεν επιτάσσει τούτο;
 (1) ΕΕ L 108, σ. 33.
 (2) ΕΕ L 108, σ. 7.


text:
22 . 7 . 95 1 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 189/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 1 9ης A εκεμβρίον 1 974 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον
 (τέταρτο τμήμα) τομέα της ζάχαρης, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό
 (ΕΟΚ) 1396/78 του Συμβουλίου της 20ής Ιουνίου 1978, το
 της 4ης Μαΐου 1995 άρθρο 8 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο, στοιχείο a) του
 στην υπόθεση C-19/94 (αίτηση του cour administrative κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1758/81 του Συμβουλίου της 30ής
 d'appel de Nantes για την έκδοση πρoδικαστικήκήç αποφά Ιουνίου 1 981 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα της
 σεως): SA des sucreries de Fontaine-le-Dun — Bolbec — ζάχαρης και το άρθρο 6 παράγραφος 4 του κανονισμού
 Auffay (SAFBA) κατά Ministre du Budget ( ! ) (ΕΟΚ) αριθ. 1358/77 του Συμβουλίου της 20ής Ιουνίου 1977
 (Κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα της ζάχαρης — περί καθορισμού γενικών κανόνων αντισταθμίσεως των
 Σύστημα αντισταθμίσεως των εξόδων αποθεματοποιήσεως εξόδων αποθεματοποιήσεως στον τομέα της ζάχαρης και
 — Γενεσιουργός λόγος της συνεισφοράς αποθεματοποιή περί καταργήσεως του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 750/68,
 σεως) έχουν την έννοια ότι οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για τη
 γένεση της υποχρεώσεως προς καταβολή της συνεισφοράς
 (95/C 189/01 ) πληρούνται κατά το χρονικό σημείο της διαθέσεως της
 ζάχαρης στο εμπόριο.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο 0) EE αριθ . C 59 της 26. 2 . 1994.
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») (2) EE αριθ. L 177 της 1 . 7. 1981 , σ. 4.
 (3) EE ειδ . έκδ . 03/018, o. 161 .
 (4) EE ειδ. έκδ . 03/022, o. 152.
 Στην υπόθεση C-19/94 , που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 cour administrative d'appel de Nantes ( Γαλλία) προς το
 Δικαστήριο, κατ ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης
 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ SA des ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 sucreries de Fontaine-le-Dun — Bolbec — Auffay (SAFBA)
 και Ministre du Budget, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως της 18tiç Maïoυ 1995
 ως προς την ερμηνεία του άρθρου 8 παράγραφος 2 του στην υπόθεση C-57/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1785/81 του Συμβουλίου της 30ής τήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (')
 Ιουνίου 1981 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα της (Προσφυγή λόγω παραβάσεως κράτους μέλους — Σύμβαση
 ζάχαρης (2), του κανονισμού (ΕΟΚ ) αριθ . 1358/77 του δημοσίων έργων — Παράλειψη δημοσιεύσεως προκηρύ
 Συμβουλίου της 20ής Ιουνίου 1977 περί καθορισμού γενικών ξεως διαγωνισμού)
 αρχών αντισταθμίσεως των εξόδων αποθεσματοποιήσεως
 στον τομέα της ζάχαρης και περί καταργήσεως του κανονι (95/C 189/02)
 σμού (ΕΟΚ) αριθ. 50/68 (3), και του άρθρου 12 του κανονι
 σμού (ΕΟΚ) αριθ . 1998/78 της Επιτροπής της 18ης Αυγού (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 στου 1978 περί των λεπτομερειών εφαρμογής του συστήματος
 αντισταθμίσεως των εξόδων αποθεματοποιήσεως στον τομέα (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 της ζάχαρης (4), το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 από τους P. J. G. Kapteyn, πρόεδρο τμήματος, K. N. Κακούρη
 (εισηγητή) και J. L. Murray, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: Στην υπόθεση C-57/94, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 M. B. Elmer, γραμματέας: D. Louterman-Hubeau, κύρια των (εκπρόσωπος: Antonio Aresu) κατά Ιταλικής Δημοκρα
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 4 Μαΐου 1995 απόφαση τίας (εκπρόσωπος: o καθηγητής Umberto Leanza, επικου
 με το ακόλουθο διατικατικό: ρούμενος από τον Pier Giorgio Ferri, avvocato dello Stato),
 που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι, δεδομένου ότι οι
 Το άρθρο 8 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο στοιχείο a) του διοικητικές αρχές της επαρχίας Ascoli Piceno συνήψαν με απ'
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3330/74 του Συμβουλίου της ευθείας ανάθεση σύμβαση για την ενδέκατη και δωδέκατη

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 10.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/35
 Προσφυγή της 8ης Ιανουαρίου 2007 FVB κατά ΓΕΕΑ — FVD (FVB)
 (Υπόθεση T-10/07)
 (2007/C 56/67)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: FVB Gesellschaft für Finanz- und Versorgungsberatung mbH (Osnabrück, Γερμανία) (εκπρόσωπος: ο δικηγόρος P. Koehler)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: FVD Gesellschaft für Finanzplanung und Vorsorgemanagement Deutschland mbH
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να μεταρρυθμίσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), της 6ης Νοεμβρίου 2006, στην υπόθεση R 1343/2005-4, ώστε να ακυρωθεί η απόφαση της 12ης Σεπτεμβρίου 2005 επί της ανακοπής υπ' αριθ. B 549 362 της Finanz- und Versorgungsdienstgesellschaft für Finanzberatung und Vorsorgemanagement mbH κατά της αίτησης καταχώρισης υπ' αριθ. 2 126 175 και να απορριφθεί η ανακοπή,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα FVB για υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 36 (αριθ. αίτησης: 2 126 175).
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η εταιρία FVD Gesellschaft für Finanzplanung und Vorsorgemanagement Deutschland mbH.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Το γερμανικό λεκτικό σήμα FVD για υπηρεσίες της κλάσης 36, η δε ανακοπή αφορούσε την καταχώριση σε σχέση με την κλάση 36.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή έγινε δεκτή και η αίτηση καταχώρισης απορρίφθηκε κατά ένα μέρος της.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Η προσφυγή απορρίφθηκε.
 Λόγοι ακυρώσεως: Η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), διότι δεν υπάρχει κανείς κίνδυνος σύγχυσης των οικείων σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (EE 1994, L 11, σ. 1).


text:
 27.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/31
 Προσφυγή της 10ης Σεπτεμβρίου 2012 — Klingel κατά ΓΕΕΑ — Develey (JUNGBORN)
 (Υπόθεση T-401/12)
 (2012/C 331/60)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Robert Klingel OHG (Pforzheim, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Zeiher, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG (Unterhaching, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 9ης Ιουλίου 2012, στην υπόθεση R 936/2011-4,
 —
 να απορρίψει την ανακοπή κατά της συστήματος προστασίας διεθνούς καταχωρίσεως W 1 002 323 — JUNGBORN,
 —
 επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο τμήμα προσφυγών προς περαιτέρω εκδίκαση της υποθέσεως,
 —
 να καταδικάσει τον ηττηθέντα διάδικο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: λεκτικό σήμα «JUNGBORN» για προϊόντα των κλάσεων 29, 30, 32 και 33 — Διεθνής καταχώριση, η οποία αναγνωρίζεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπ.αρ. W 1 002 323
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: γερμανικό λεκτικό σήμα «BORN» για προϊόντα των κλάσεων 29, 30 και 32
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: η ανακοπή έγινε εν μέρει δεκτή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: η προσφυγή απορρίφθηκε
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση του άρθρου 41, παράγραφος 1, στοιχείο α' και άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/10
 Προσφυγή της 6ης Οκτωβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-442/08)
 (2009/C 6/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Caeiros και B. Kotschy)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2, 6, 9, 10 και 11 του Κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1552/89 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1989, για την εφαρμογή της απόφασης 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων (1) ή του Κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2000, για την εφαρμογή της απόφασης 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων (2), καθόσον αυτή
 —
 άφησε να παραγραφούν τελωνειακές αξιώσεις, παρά τη λήψη δελτίου αμοιβαίας συνδρομής, και κατέβαλε εκπροθέσμως τους αντιστοίχως οφειλόμενους ίδιους πόρους·
 —
 αρνήθηκε να καταβάλει τους επαυξηθέντες τόκους υπερημερίας·
 —
 να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Από το 1994 εισήχθησαν από την Ουγγαρία στη Γερμανία οχήματα με κινητήρα στο πλαίσιο της προτιμησιακής δασμολογικής μεταχείρισης που θεσπίστηκε με την Ευρωπαϊκή Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ουγγαρίας. Με δελτίο αμοιβαίας συνδρομής της 26ης Ιουνίου 1998, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (στο εξής: ΕΥΚΑ) ενημέρωσε τα κράτη μέλη ότι αφού προέβησαν στους εκ των υστέρων ελέγχους τους, οι ουγγρικές αρχές ακύρωσαν τα πιστοποιητικά καταγωγής για 58 006 οχήματα (εκ των οποίων 19 123 για τη Γερμανία). Με έγγραφο, το οποίο επιδόθηκε στις 13 Ιουλίου 1998 στις γερμανικές αρχές στα αγγλικά, και στις 18 Αυγούστου 1998 στα γερμανικά, η ΕΥΚΑ διαβίβασε τα σχετικά με το εν λόγω δελτίο αμοιβαίας συνδρομής έγγραφα και στοιχεία, μεταξύ άλλων και το έγγραφο της 26ης Μαΐου 1998, με το οποίο οι ουγγρικές αρχές είχαν ενημερώσει την ΕΥΚΑ για τα αποτελέσματα των εκ των υστέρων ελέγχων και είχαν αναφέρει ότι ο Ούγγρος κατασκευαστής είχε ασκήσει προσφυγή κατά των αποφάσεών τους ενώπιον ουγγρικού δικαστηρίου. Με νέο δελτίο αμοιβαίας συνδρομής, της 27ης Οκτωβρίου 1999, η ΕΥΚΑ ενημέρωσε τα κράτη μέλη για τα αποτελέσματα της δικαστικής αυτής διαδικασίας. Η επανεξέταση των πιστοποιητικών καταγωγής, η οποία κατέστη αναγκαία κατόπιν της αποφάσεως του ουγγρικού δικαστηρίου, είχε ως αποτέλεσμα τη διατήρηση της ακυρώσεως των πιστοποιητικών καταγωγής για 30 771 οχήματα.
 Από τα αποτελέσματα μιας αποστολής ελέγχου των ιδίων πόρων, την οποία διεξήγαγε η Επιτροπή στη Γερμανία και από τις πληροφορίες των γερμανικών αρχών, αποδείχθηκε ότι οι τελευταίες είχαν αφήσει να παραγραφούν δασμοί ύψους 408 735,53 ευρώ επί της εισαγωγής οχημάτων για τα οποία η ακύρωση των πιστοποιητικών καταγωγής είχε διατηρηθεί, ακόμη και μετά την επανεξέταση που διεξήχθη μετά την έκδοση της αποφάσεως του ουγγρικού δικαστηρίου. Οι γερμανικές αρχές κατέβαλαν, ασφαλώς, κατόπιν αιτήσεως της Επιτροπής, τους ιδίους πόρους που οφείλονταν βάσει των εν λόγω παραγραφεισών τελωνειακών απαιτήσεων, στις 31 Οκτωβρίου 2005, ήτοι, μετά τη λήξη της προβλεπόμενης από τον κανονισμό 1552/89 (ή από τον κανονισμό 1150/2000) προθεσμίας, εντούτοις, αρνήθηκαν να πληρώσουν τους τόκους υπερημερίας που οφείλονταν λόγω της εκπρόθεσμης αυτής καταβολής των ιδίων πόρων.
 Η Επιτροπή στηρίζει την παρούσα προσφυγή σε δύο κύριους λόγους, αφενός, στην εκπρόθεσμη καταβολή των ιδίων πόρων και, αφετέρου, στην άρνηση πληρωμής των συναφών τόκων υπερημερίας. Συγκεκριμένα, κατά την Επιτροπή, από τις 18 Αυγούστου 1998, το αργότερο (ημερομηνία της ανακοινώσεως του τελευταίου γλωσσικού κειμένου των εγγράφων και στοιχείων που είχαν σχέση με το δελτίο αμοιβαίας συνδρομής της 26ης Ιουνίου 1998), όλα τα κράτη μέλη ήταν σε θέση να αναγνωρίσουν τους οφειλέτες τελωνειακών δασμών, καθώς και τα οφειλόμενα ποσά, και όφειλαν επομένως, το αργότερο από την ημερομηνία αυτή, να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να εισπράξουν εκ των υστέρων τα ποσά των οικείων δασμών, καθώς και για να διαπιστώσουν τους αντίστοιχους ίδιους πόρους και να τους καταβάλουν. Λαμβάνοντας υπόψη εύλογη προθεσμία τριών μηνών για τη θέση σε εφαρμογή των μέτρων αυτών, η Επιτροπή έκρινε ότι τα κράτη μέλη που παρέμειναν αδρανή όφειλαν να αναλάβουν το βάρος των παραγραφέντων ποσών δασμών από τις 18 Νοεμβρίου 1998.
 Ως προς τον πρώτο λόγο της Επιτροπής, ήτοι την εκπρόθεσμη καταβολή των ιδίων πόρων, από τις συναφείς διατάξεις του κανονισμού 1552/1989 (ή του κανονισμού 1150/2000), καθώς και από τη νομολογία του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι τα κράτη μέλη έχουν την υποχρέωση να διαπιστώνουν τους ιδίους πόρους, αυτό δε ανεξάρτητα από το αν η λογιστική καταγραφή του ποσού των δασμών έχει πραγματοποιηθεί ή όχι, ή αν το εν λόγω ποσό έχει μπορέσει να εισπραχθεί εκ των υστέρων ή όχι από τον οφειλέτη. Κατ' αρχήν, από τη δημιουργία τελωνειακής οφειλής προκύπτει επίσης αξίωση των Κοινοτήτων για την καταβολή των αντίστοιχων παραδοσιακών ιδίων πόρων, ακόμη και αν η λογιστική καταγραφή του ποσού των δασμών ή η εκ των υστέρων εξόφλησή του από τον οφειλέτη δεν έχουν πραγματοποιηθεί. Ο χρόνος κατά τον οποίον πρέπει να διαπιστωθούν οι ίδιοι πόροι εξαρτάται από τον χρόνο κατά τον οποίον οι εθνικές τελωνειακές αρχές είναι σε θέση να υπολογίσουν το ποσό των ιδίων πόρων που απορρέει από τελωνειακό χρέος και να καθορίσουν τον οφειλέτη των δασμών.
 Όταν τα εμπορεύματα έχουν εισαχθεί με πιστοποιητικά καταγωγής που ακυρώθηκαν κατόπιν ελέγχου εκ των υστέρων, η στάση που πρέπει να υιοθετήσουν οι τελωνειακές υπηρεσίες των κρατών μελών δεν μπορεί να καθοριστεί σύμφωνα με το δίκαιο του ενδιαφερομένου τρίτου κράτους. Δεδομένου ότι το πρωτόκολλο αριθ. 4 της Συμφωνίας Συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ουγγαρίας επίσης δεν περιέχει διάταξη υπό την έννοια αυτή, πρέπει να αναζητηθεί σε άλλες πηγές του κοινοτικού δικαίου το τι πρέπει να κάνουν τα κράτη μέλη κατόπιν της ανακοινώσεως αποτελεσμάτων ελέγχου εκ των υστέρων που θέτουν υπό αμφισβήτηση την προέλευση των εμπορευμάτων. Έτσι, το άρθρο 78, παράγραφος 3, του κανονισμού 2913/92 προβλέπει ότι οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών λαμβάνουν τα απαιτούμενα μέτρα για να επανορθώσουν την κατάσταση, λαμβάνοντας υπόψη τους τα νέα στοιχεία που βρίσκονται στη διάθεσή τους. Ο κανονισμός αυτός επιβάλλει επίσης στα κράτη μέλη, μετά τη δημιουργία τελωνειακής οφειλής, να προβαίνουν το συντομότερο δυνατό στην είσπραξή της, και μάλιστα τόσο κατά το πρώτο μέρος της διαδικασίας αυτής, το οποίο αποτελείται από την λογιστική καταγραφή του ποσού των δασμών, όσο και κατά την φάση της εισπράξεώς του από τον οφειλέτη.
 Επιπλέον, δυνάμει του άρθρου 244 του κανονισμού 2913/92 η άσκηση προσφυγής κατά αποφάσεως ληφθείσας από τις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών δεν επιφέρει την αναστολή της εκτέλεσης της προσβαλλομένης απόφασης, εκτός εξαιρετικών περιπτώσεων. Ενδεχομένη αναστολή εκτελέσεως εξαρτάται εν γένει από την κατάθεση εγγυήσεως. Συνεπώς, κατά την Επιτροπή, όταν η δημιουργία της τελωνειακής οφειλής οφείλεται στην ακυρότητα των πιστοποιητικών καταγωγής κατόπιν ελέγχου εκ των υστέρων, η ύπαρξη προσφυγής δεν μπορεί να εμποδίσει την είσπραξη (εκ των υστέρων) των ποσών των δασμών. Δεδομένου ότι τα εμπορεύματα έχουν ήδη εισαχθεί στην Κοινότητα και ότι η δικαστική διαδικασία μπορεί να διαρκέσει για χρόνια, αυτή η αναστολή εκτελέσεως θα μπορούσε να δυσχεράνει σημαντικά την είσπραξη της τελωνειακής οφειλής, σε περίπτωση απορρίψεως της προσφυγής.
 Τέλος, ως προς τον δεύτερο λόγο της προσφυγής της Επιτροπής, ήτοι την άρνηση πληρωμής των τόκων υπερημερίας, από το άρθρο 11 του κανονισμού 1552/1989 ή του κανονισμού 1150/2000, καθώς και από τη νομολογία του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι τα κράτη μέλη έχουν την υποχρέωση να καταβάλουν τους τόκους υπερημερίας, ακόμη και σε περίπτωση που δεν έγινε η διαπίστωση των ιδίων πόρων. Εν προκειμένω, το επίμαχο ποσό των ιδίων πόρων έπρεπε να έχει καταβληθεί το αργότερο δύο μήνες μετά την 18η Νοεμβρίου 1998, την πρώτη εργάσιμη ημέρα μετά τις 19 του εν λόγω μήνα (δηλαδή, στις 20 Ιανουαρίου 1999). Εντούτοις, επειδή οι γερμανικές αρχές το έπραξαν μόλις στις 31 Οκτωβρίου 2005, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας είναι υπερήμερη και οφείλει, επομένως, να καταβάλει τόκους υπερημερίας.
 (1) ΕΕ. L 155, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 130, σ. 1.


text:
C 299/28 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 26.9.98
 Ci SpA, paqelbaiämotra, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä sileäy pot eävotm jahoqirseiä bórei sot óqhqot 3 sgy odg-
 apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy ciäay 76/160/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 8gy Dejelbqiäot
 epiä sxm ajoäkothxm eqxsglósxm: 1975, peqiä sgy poioäsgsay sxm tdósxm joktlbgärexy (1),
 emsoäy pqoherliäay deäja esxäm apoä sgy joimopoigärexy sgy
 1. èvei so óqhqo 8 paqócqauoy 2 sgy odgciäay 91/414/EOJ odgciäay 76/160/EOJ, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei
 sot Rtlbotkiäot, sgy 15gy Iotkiäot 1991, rvesijó le sg apoä so óqhqo 4 sgy odgciäay 76/160/EOJ jai apoä so
 dióherg rsgm acoqó utsopqorsasetsijxäm pqoøoämsxm (1), óqhqo 189 sqiäso edóuio sgy rtmhgäjgy EJ,
 euaqlocgä jóhe uoqó pot jqósoy leäkoy ecjqiämei sg dió-
 herg utsopqorsasetsijotä pqoøoämsoy rsgm acoqó rso Ç ma jasadijórei so Bariäkeio sot Bekciäot rsa dijarsijó
 eädauoäy sot jasÂ euaqlocgäm sot óqhqot 8 paqócqauoy 2 eänoda.
 sgy odgciäay atsgäy, opoäse so em koäcx jqósoy leäkoy eävei
 tpovqeäxrg ma aniokocgärei sgm aiäsgrg ecjqiärexy Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 rtäluxma le siy apaisgäreiy sot óqhqot 4 paqócqauoy 1
 rsoiveiäo b) rgleiäa i) eäxy v) jai rsoiveiäa c) eäxy rs); Rtäluxma le so óqhqo 189 sqiäso edóuio sgy rtmhgäjgy EJ, re
 rtmdtarloä le so óqhqo 4 paqócqauoy 1 sgy odgciäay 76/160/
 2. Am g apómsgrg rso eqxäsgla 1 eiämai jasauasijgä, eävei so EOJ, so Beäkcio tpovqeotäsai ma jasarsgärei sgm poioäsgsa
 jqósoy leäkoy tpovqeäxrg ma euaqloäfei, oärom auoqó siy sxm tdósxm sot joktlbgärexy rtäluxmg pqoy siy oqiajeäy
 aisgäreiy atseäy, siy apaisgäreiy sot óqhqot 4 sileäy pot jahoqiäfomsai apoä so óqhqo 3 sgy odgciäay emsoäy
 paqócqauoy 1 rsoiveiäo b) rgleiäa i) eäxy v), Ûtpoä so uxy pqoherliäay deäja esxäm, g opoiäa eäkgne rsiy 11 Dejelbqiäot
 sxm sqevotrxäm epirsglomijxäm jai sevmijxäm cmxärexmë; 1995.
 3. Am g apómsgrg rso eqxäsgla 1 eiämai jasauasijgä, eävei so G Episqopgä uqomeiä oäsi jajxäy oi aqveäy sgy Peqiueäqeiay sgy
 jqósoy leäkoy epiärgy tpovqeäxrg ma euaqloäfei, oärom Bakomiäay amahexäqgram so 1996 som jasókoco sxm peqiovxäm
 auoqó siy aisgäreiy atseäy, siy apaisgäreiy sot óqhqot 4 joktlbgärexy jai auaiäqeram 30 peqiäpot sopoheriäey joktl-
 paqócqauoy 1 rsoiveiäa c) eäxy rs), Ûtpoä so uxy sxm sqe- bgärexy, opoäse dem apoleämotm paqó deäja peqioveäy joktl-
 votrxäm epirsglomijxäm jai sevmijxäm cmxärexmë; bgärexy epirgälxy pqordioqirleämey. Oi koäcoi pot pqobkgähg-
 jam cia ma dijaiokocgheiä g amahexäqgrg atsgä dem lpoqotäm
 4. Am oi apamsgäreiy rsa eqxsgälasa 1, 2 gä/jai 3 eiämai ma apojkeiärotm siy em koäcx sopoheriäey apoä sa tädasa
 jasauasijeäy, eävei so jqósoy leäkoy tpovqeäxrg ma ena- joktlbgärexy pot elpiäpsotm rsgm odgciäaç oi iädiey aqveäy
 ruakiärei oäsi oi ehmijeäy sot diasóneiy rvesijó le sa dedo- diaugliäfotm lókirsa 16 apoä siy sopoheriäey atseäy rso utk-
 leäma pot pqeäpei ma pqorjoliäfomsai (oäpxy oi diasóneiy kódio sot 1998 rvesijó le siy peqioveäy jasarjgmxärexy, xy
 atseäy lmglometäomsai rso óqhqo 8 paqócqauoy 3 jai rso sopoheriäey joktlbgärexy diaheäriley pkgriäom sxm jasa-
 óqhqo 13 paqócqauoy 6 sgy odgciäay) jahirsotäm dtmasoä rjgmxärexm.
 ma ciämei g aniokoäcgrg rtäluxma le sa jqisgäqia sot
 óqhqot 4 paqócqauoy 1 rsoiveiäo b) rgleiäa i) eäxy v) jai Sa leäsqa pot eäkabe so Beäkcio cia ma jasarsgärei sgm
 rsoiveiäa c) eäxy rs) sgy odgciäay, Ûtpoä so uxy sxm sqe- poioäsgsa sxm tdósxm rtäluxmg pqoy siy oqiajeäy sileäy pot
 votrxäm epirsglomijxäm jai sevmijxäm cmxärexmë; jahoqiäfomsai bórei sot óqhqot 4 sgy odgciäay, idiäxy sa
 epemdtsijó pqocqóllasa rsom soleäa sot jahoqirlotä sxm
 (1) EE L 230 sgy 19.8.1991, r. 1. tdósxm, soäro rsg Ukómdqa oäro jai rsg Bakomiäa, eiämai ame-
 paqjgä. Oi bekcijeäy aqveäy amaueäqotm sg dgliotqciäa tpo-
 dolxäm epeneqcariäay sxm tdósxm cemijxäy, vxqiäy ma pqordio-
 qiäfotm sgm epiäpsxrg pot g keisotqciäa soty eävei rsg bek-
 siäxrg sgy poioäsgsay sxm tdósxm joktlbgärexy. ìrom auoqó
 sg Ukómdqa, dem jaktäpsomsai jam oäkey oi peqioveäy joktl-
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm bgärexy apoä so pqoäcqalla jahaqirlotä sxm tdósxm. ìrom
 jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot pot arjgähgje rsiy auoqó sg Bakomiäa, so pqoäcqalla dem peqieävei dietjqimiäreiy,
 5 Atcotärsot 1998 otäse xy pqoy siy gleqolgmiäey emóqnexy jai peqasxärexy sxm
 (Tpoäherg C-307/98) pqobkepoleämxm eqcarixäm tpodolgäy otäse rsoiveiäa rvesijó
 le sgm ajqibgä sopoheriäa sxm eqcarixäm.
 (98/C 299/43)
 Rtäluxma le sgm eäjherg rvesijó le sgm poioäsgsa sxm tdósxm
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg joktlbgärexy jasó sgm joktlbgsijgä peqiäodo 1995 cia so
 apoä soty Francisco de Sousa Fialho, leäkoy sgy Molijgäy rtämoko sot Bekciäot (EUR 16755), so pororsoä rtlbasoäsgsay
 Tpgqeriäay, jai M. O. Couvert-CasteÂra, dgloärio tpókkgko sxm peqiovxäm joktlbgärexy cktjeäxm tdósxm eiämai 41,4 %.
 jqósoty leäkoty seheämsa rsg dióherg sgy Molijgäy Tpgqe- Apoä sgm eäjherg rvesijó le sgm poioäsgsa sxm tdósxm
 riäay, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de joktlbgärexy cia sgm joktlbgsijgä peqiäodo 1996 (EUR
 la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, órjgre, rsiy 5 Atcotärsot 17629) pqojtäpsei oäsi, lokomoäsi oi 30 sopoheriäey pot amaueä-
 1998, emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi- qei g Peqiueäqeia sgy Bakomiäay auaiqeähgjam apoä som jasó-
 mosgäsxm, pqorutcgä jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot. koco sxm sopoherixäm sgy Bakomiäay pot kalbómomsai tpoäwg
 cia sgm jasóqsirg sxm esgärixm ejheärexm rvesijó le sgm
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so euaqlocgä sgy odgciäay, so pororsoä rtlbasoäsgsay eiämai loämo
 Dijarsgäqio: 85,5 %.
 Ç ma amacmxqiärei oäsi so Bariäkeio sot Bekciäot, lg herpiä- (1) EE eid. eäjd. 15/001, r. 108.
 fomsay sa amacjaiäa leäsqa xärse g poioäsgsa sxm tdósxm
 joktlbgärexy ma jasarseiä rtäluxmg pqoy siy oqiajeäy


text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 25ης Σεπτεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Τσεχικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-87/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2006/73/ΕΚ - Εφαρμογή της οδηγίας 2004/39/ΕΚ - Οργανωτικές απαιτήσεις και όροι λειτουργίας των επιχειρήσεων επενδύσεων - Μη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη εντός της ταχθείσας προθεσμίας)
 (2008/C 301/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: P. Dejmek)
 Καθής: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: M. Smolek)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Μη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη της οδηγίας 2006/73/ΕΚ της Επιτροπής, της 10ης Αυγούστου 2006, για την εφαρμογή της οδηγίας 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, όσον αφορά τις οργανωτικές απαιτήσεις και τους όρους λειτουργίας των επιχειρήσεων επενδύσεων, καθώς και τους ορισμούς που ισχύουν για τους σκοπούς της εν λόγω οδηγίας (ΕΕ L 241, σ. 26)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Τσεχική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2006/73/ΕΚ της Επιτροπής, της 10ης Αυγούστου 2006, για την εφαρμογή της οδηγίας 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, όσον αφορά τις οργανωτικές απαιτήσεις και τους όρους λειτουργίας των επιχειρήσεων επενδύσεων, καθώς και τους ορισμούς που ισχύουν για τους σκοπούς της εν λόγω οδηγίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 53, παράγραφος 1 της οδηγίας αυτής.
 2)
 Καταδικάζει την Τσεχική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 92 της 12.4.2008.


text:
 4.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 293/29
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Ιουλίου 2017 — ADR Center κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-644/14) (1)
 ((«Χρηματοδοτική συνδρομή - Γενικό πρόγραμμα “Θεμελιώδη δικαιώματα και δικαιοσύνη” για την περίοδο 2007-2013 - Ειδικό πρόγραμμα “Αστική Δικαιοσύνη” - Προσφυγή ακυρώσεως - Απόφαση αποτελούσα εκτελεστό τίτλο - Άρθρο 299 ΣΛΕΕ - Αρμοδιότητα του εκδότη της πράξεως - Αρχή της χρηστής διοικήσεως - Αίτημα προκειμένου να υποχρεωθεί η Επιτροπή στην πληρωμή του οφειλόμενου υπολοίπου δυνάμει συμφωνιών επιχορηγήσεως - Μερικός αναχαρακτηρισμός της προσφυγής - Ρήτρα διαιτησίας - Αρμοδιότητα του Γενικού Δικαστηρίου - Επιλέξιμες δαπάνες»))
 (2017/C 293/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-Ενάγουσα: ADR Center SpA (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: αρχικά L. Tantalo, στη συνέχεια A. Guillerme, δικηγόροι)
 Καθής-Εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικά J. Estrada de Solà και L. Cappelletti, στη συνέχεια J. Estrada de Solà και S. Delaude)
 Αντικείμενο
 Αφενός, προσφυγή στηριζόμενη στο άρθρο 263 ΣΛΕΕ με αίτημα να ακυρωθεί η απόφαση C(2014) 4485 τελικό της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 2014, για την ανάκτηση μέρους της χρηματοδοτικής συνδρομής που καταβλήθηκε στην προσφεύγουσα-ενάγουσα σε εκτέλεση τριών συμφωνιών επιχορηγήσεως οι οποίες συνάφθηκαν στο πλαίσιο του ειδικού προγράμματος «Αστική Δικαιοσύνη», και, αφετέρου, αγωγή στηριζόμενη στο άρθρο 272 ΣΛΕΕ με αίτημα να υποχρεωθεί η Επιτροπή να της καταβάλει το οφειλόμενο υπόλοιπο βάσει τριών συμφωνιών επιχορηγήσεως ποσού 49 172,52 ευρώ καθώς και αποζημίωση και τόκους.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η ADR Center SpA φέρει τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων του οργάνου αυτού στο πλαίσιο της δίκης των ασφαλιστικών μέτρων, και το ήμισυ των δικών της εξόδων, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων που αφορούν τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.
 3)
 Η Επιτροπή φέρει το ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η ADR Center, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της δεύτερης που αφορούν τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 388 της 3.11.2014.


text:
 16.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/30
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Απριλίου 2014 — CFE-CGC France Télécom Orange κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-2/13) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Απόφαση με την οποία κηρύσσεται μία ενίσχυση συμβατή με την εσωτερική αγορά υπό ορισμένες προϋποθέσεις - Συνδικαλιστική οργάνωση εργαζομένων - Πράξη που δεν αφορά ατομικά την προσφεύγουσα - Απαράδεκτο))
 2014/C 184/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: CFE-CGC France Télécom-Orange (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: Α.-L. Lefort des Ylouses και A.-S. Gay, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Flynn, D. Grespan και B. Stromsky)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2012/540/ΕΕ της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 25/2008 (πρώην NN 23/08) — Μεταρρύθμιση του τρόπου χρηματοδότησης των συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων που έχουν υπαχθεί στην France Télécom, την οποία εφάρμοσε η Γαλλική Δημοκρατία εις όφελος της France Télécom (EE 2012, L 279, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της αιτήσεως παρεμβάσεως της Γαλλικής Δημοκρατίας.
 3.
 Η CFE-CGC France Télécom-Orange φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 4.
 Η Γαλλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 79 της 16.3.2013.


text:
 24.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/22
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Μαΐου 2014 — Simca Europe κατά ΓΕΕΑ — PSA Peugeot Citroën (Simca)
 (Υπόθεση T-327/12) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Κοινοτικό λεκτικό σήμα Simca - Κακή πίστη - Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009»])
 2014/C 194/28
 Γλώσσα διαδικασίας:η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Simca Europe Ltd (Birmingham, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: N. Haberkamm, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Schifko)
 Αντίδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ και παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: GIE PSA Peugeot Citroën (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: P. Kotsch, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 12ης Απριλίου 2012 (υπόθεση R 645/2011-1), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας σήματος μεταξύ της GIE PSA Peugeot Citroën και της Simca Europe Ltd.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Simca Europe Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 287 της 22.9.2012.


text:
 12.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/31
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Μαρτίου 2014 — Yusef κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-306/10) (1)
 ([Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν - Κανονισμός (ΕΚ) 881/2002 - Δέσμευση κεφαλαίων και οικονομικών πόρων ενός προσώπου λόγω του ότι έχει περιληφθεί σε κατάλογο που κατάρτισε όργανο των Ηνωμένων Εθνών - Επιτροπή κυρώσεων - Μεταγενέστερη εγγραφή στο παράρτημα Ι του κανονισμού 881/2002 - Άρνηση της Επιτροπής να διαγράψει την εγγραφή αυτή - Προσφυγή κατά παραλείψεως - Θεμελιώδη δικαιώματα - Δικαίωμα ακροάσεως, δικαίωμα σε αποτελεσματικό δικαστικό έλεγχο και δικαίωμα σεβασμού της ιδιοκτησίας])
 2014/C 142/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Hani El Sayyed Elsebai Yusef (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: αρχικώς E. Grieves, barrister, και H. Miller, solicitor, στη συνέχεια E. Grieves, H. Miller, P. Moser, QC, και R. Graham, solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Paasivirta, M. Κωνσταντινίδης και T. Scharf)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς E. Finnegan και R. Szostak, στη συνέχεια E. Finnegan)
 Αντικείμενο
 Αίτημα με σκοπό να διαπιστωθεί, σύμφωνα με το άρθρο 265 ΣΛΕΕ, ότι η Επιτροπή παρανόμως δεν προέβη σε ανάκληση του κανονισμού (ΕΚ) 1629/2005 της Επιτροπής, της 5ης Οκτωβρίου 2005, που τροποποιεί για πεντηκοστή τέταρτη φορά τον κανονισμό (ΕΚ) 881/2002 του Συμβουλίου, για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν, και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 467/2001 του Συμβουλίου (EE L 260, σ. 9), καθόσον η πράξη αυτή αφορά τον προσφεύγοντα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΛΕΕ και τον κανονισμό (ΕΚ) 881/2002 του Συμβουλίου, της 27ης Μαΐου 2002, για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν, και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 467/2001 του Συμβουλίου, παραλείποντας να άρει τις διαδικαστικές πλημμέλειες και τις ουσιαστικές παρατυπίες της δεσμεύσεως των κεφαλαίων του Hani El Sayyed Elsebai Yusef.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Καταδικάζει την Επιτροπή να φέρει, πέραν των δικαστικών της εξόδων, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο H. Yusef, καθώς και τα ποσά που προκαταβλήθηκαν από το Ταμείο του Γενικού Δικαστηρίου λόγω του ευεργετήματος πενίας.
 4)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 260 της 25.9.2010.


text:
 8.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 144/25
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το tribunal d'instance de Limoges (Γαλλία) στις 6 Φεβρουαρίου 2017 — Banque Solfea SA κατά Jean-François Veitl
 (Υπόθεση C-63/17)
 (2017/C 144/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal d’instance de Limoges
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Banque Solfea SA
 Εναγόμενος: Jean-François Veitl
 Προδικαστικό ερώτημα
 Μπορεί, βάσει του κανόνα που απορρέει από τις οδηγίες 98/7/ΕΚ της 16ης Φεβρουαρίου 1998 (1) και 2008/48/ΕΚ της 23ης Απριλίου 2008 (2), σύμφωνα με τον οποίο, κατά την απόδοσή του στη γαλλική γλώσσα «Le résultat du calcul est exprimé avec une exactitude d’au moins une décimale. Si le chiffre de la décimale suivante est supérieur ou égal à 5, le chiffre de la première décimale sera augmenté de 1» [κατά λέξη μετάφραση «Το αποτέλεσμα του υπολογισμού εκφράζεται με ορθότητα τουλάχιστον ενός δεκαδικού ψηφίου. Εάν το επόμενο δεκαδικό ψηφίο είναι μεγαλύτερο ή ίσο του 5, το πρώτο δεκαδικό ψηφίο αυξάνεται κατά μία μονάδα»], να θεωρηθεί ορθό ΣΕΠΕ που ορίστηκε σε 6,75 %, όταν το συνολικό ετήσιο πραγματικό επιτόκιο του δανείου ανέρχεται σε 6,75772 %;
 (1) Οδηγία 98/7/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, σχετικά με την τροποποίηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που διέπουν την καταναλωτική πίστη (ΕΕ L 101, σ. 17).
 (2) Οδηγία 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 133, σ. 66).


text:
 20.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 327/32
 Προσφυγή της 30ής Σεπτεμβρίου 2008 — KODA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση T-425/08)
 (2008/C 327/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: KODA (Κοπεγχάγη, Δανία) (εκπρόσωποι: K. Dyekjær και J. Borum, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2008) 3435 τελικό της Επιτροπής της 16ης Ιουλίου 2008 (Υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC) ως προς όλα τα μέρη της·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση C(2008) 3435 τελικό της Επιτροπής της 16ης Ιουλίου 2008 (Υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC) όσον αφορά την προσφεύγουσα·
 —
 να ακυρώσει τα άρθρα 3 και 4, παράγραφοι 2 και 3, της αποφάσεως C(2008) 3435 τελικό της Επιτροπής της 16ης Ιουλίου 2008 (Υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC)·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 3 και 4, παράγραφοι 2 και 3, της αποφάσεως C(2008) 3435 τελικό της Επιτροπής της 16ης Ιουλίου 2008 (Υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC) καθόσον αφορούν την προσφεύγουσα·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 3 και 4, παράγραφοι 2 και 3, της αποφάσεως C(2008) 3435 τελικό της Επιτροπής της 16ης Ιουλίου 2008 (Υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC) όσον αφορά en ce qui concerne la transmission par câble·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως C(2008) 3435 τελικό της Επιτροπής της 16ης Ιουλίου 2008 (Υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC) με την οποία διαπιστώθηκε ότι παρέβη τα άρθρα 81 ΕΚ και 53 της συμφωνίας ΕΟΧ διότι χρησιμοποίησε, ή εφάρμοσε de facto, στις συμφωνίες αμοιβαίας εκπροσώπησης περιορισμούς μέλους (άρθρο 1), απένειμε αποκλειστικά δικαιώματα με τις συμφωνίες αμοιβαίας εκπροσώπησης (άρθρο 2) και, μαζί με άλλες εταιρίες συλλογικής διαχείρισης, συντόνισε εδαφικούς περιορισμούς κατά τρόπον ώστε να περιορίσει την ισχύ των αδειών που καλύπτουν τα δικαιώματα δημόσιας εκτέλεσης για τη μετάδοση μέσω διαδικτύου, δορυφόρου ή καλωδιακώς στο εθνικό έδαφος καθεμιάς από τις εταιρίες συλλογικής διαχείρισης (άρθρο 3).
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει:
 —
 ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει λόγω τυπικής πλημμέλειας, καθόσον αποκλίνει προδήλως από την ανακοίνωση αιτιάσεων ως προς ένα ουσιώδες στοιχείο·
 —
 ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι νομικώς πλημμελής, καθόσον, πρώτον, δεν αποδείχθηκε ότι η προσθήκη από την προσφεύγουσα στις συμφωνίες αμοιβαίας εκπροσώπησης εδαφικών περιορισμών για τη μετάδοση μέσω διαδικτύου, δορυφόρου ή καλωδιακώς προκύπτει από εναρμονισμένη πρακτική με τις εταιρίες συλλογικής διαχείρισης άλλων κρατών που μετέχουν στη συμφωνία ΕΟΧ και, δεύτερον, οι εδαφικοί αυτοί περιορισμοί δεν περιορίζουν τον ανταγωνισμό.
 Επικουρικώς, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η παράβαση δεν αποδείχθηκε όσον αφορά τις άδειες των δικαιωμάτων καλωδιακής αναμετάδοσης.


text:
3. 2. 96 [HL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 31/13
 H αναίρεσείουσα ζητεί απο το Δικαστήριο: διώξει ενα κράτος μέλος για μη σύμφωνη προς τη συνθήκη
 εθνική νομοθεσία.
 — να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 18ης
 Σεπτεμβρίου 1995 στην υπόθεση Τ-548/93 , Ladbroke (· ΕΕ αριθ . C 286 της 28. 10. 1995 , σ . 12.
 Racing Ltd κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των, κατά το μέτρο που με την απόφαση εκείνη ακυρώ
 θηκε η απόφαση της Επιτροπής που περιλαμβάνεται στο
 έγγραφο της 29ης Ιουλίου 1993 με το οποίο απορρίφθηκε
 η καταγγελία της Ladbroke της 29ης Νοεμβρίου 1 989· Προσφυγή που άσκησε στις 5 Δεκεμβρίου 1995 ενώπιον του
 Δικαστηρίου η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 — να κάνει δεκτά τα πρωτοδίκως υποβληθέντα αιτήματα κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας
 της Επιτροπής. (Υπόθεση C-380/95)
 (96/C 31 /25 )
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Στις 5 Δεκεμβρίου 1995 , η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 H Γαλλική Κυβέρνηση θεωρεί ότι το Πρωτοδικείο έχει Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από τη Μαρία ΚΟΝΤΟΥ
 υποπέσει σε περισσότερες της μιας πλάνες δικαίου . DURANDE, μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής, με
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlo Gômez de la Cruz,
 Κατά πρώτον και κύριο λόγο, η γαλλική κυβέρνηση θεωρεί μέλος της νομικής υπηρεσίας, centre Wagner, Kirchberg,
 ότι στην υιοθετηθείσα από το Πρωτοδικείο συλλογιστική δεν άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου προσφυγή κατά της Ελλη
 ελήφθη υπόψη η νομολογία σχετικά με τις ενέργειες των νικής Δημοκρατίας.
 επιχειρήσεων, όταν αυτές εντάσσονται στο πλαίσιο μιας
 εθνικής νομοθεσίας όπου δεν επιτρέπονται αυτοτελείς ενέρ H πρoσq)εύγoυσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 γειες .
 1 , να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας
 Όταν ενέργειες καθίστανται υποχρεωτικές από τη νομοθεσία, θεσπίσει στην οριζόμενη προθεσμία τις νομοθετικές,
 δηλαδή όταν οι επιχειρηματίες δεν διαθέτουν πλέον καμία κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαί
 αυτοτέλεια όσον αφορά τις ενέργειες που αποτελούν το ες προς συμμόρφωση με την οδηγία 91/414/ΕΟΚ του
 αντικείμενο ενδεχομένης καταγγελίας, δεν είναι δυνατό να Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 1991 σχετικά με τη διάθεση
 τύχουν εφαρμογής, έναντι των επιχειρηματιών που προβαί στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων, παρέλειψε
 νουν στις ενέργειες αυτές, οι διατάξεις των άρθρων 85 και 86, να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της
 για όσο διάστημα η νομοθεσία αυτή εξακολουθεί να συνθήκης ΕΚ και της οδηγίας αυτής·
 ισχύει.
 2, να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά
 H γαλλική κυβέρνηση θεωρεί ότι, όταν η Επιτροπή επιλαμ έξοδα.
 βάνεται καταγγελίας στηριζόμενης στα άρθρα 85, 86 και 90
 της συνθήκης ΕΚ και αφορώσας τόσο ενέργειες επιχειρήσεων Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 όσο και εθνικά μέτρα σχετικά με τέτοιες ενέργειες, σ' αυτήν
 εναπόκειται να εξετάσει αν τα εθνικά μέτρα αφήνουν κάποιο H Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο, βάσει του άρθρον 169
 περιθώριο αυτοτέλειας στις ενέργειες μιας επιχειρήσεως. Σε δεύτερο εδάφιο της συνθήκης, να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική
 περίπτωση όπου τα εθνικά μέτρα δεν αφήνουν κανένα Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα εντός της
 .περιθώριο αυτοτέλειας στις ενέργειες των επιχειρήσεων, η ταχθείσας προθεσμίας (η οποία έληξε στις 25 Ιουλίου 1993)
 Επιτροπή οφείλει να απορρίψει το μέρος της καταγγελίας για τη μεταφορά στο ελληνικό δίκαιο της οδηγίας 91 /
 που έχει σχέση με τα άρθρα 85 και 86, χωρίς να υποχρεούται, 414/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 1991 σχετικά με τη
 προηγουμένως, να καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα σχετικά διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (')
 με το μέρος της καταγγελίας αυτής αναφορικά με το κατά παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη και από
 πόσον τα εθνικά μέτρα είναι σύμφωνα προς τη συνθήκη . την οδηγία.
 Κατά συνέπεια, η συλλογιστική του Πρωτοδικείου πάσχει ί 1 ) ΕΕ αριθ. L 230 της 19. 8. 1991 , σ. 1 .
 από πλάνη δικαίου , καθώς το εν λόγω δικαιοδοτικό όργανο
 έκρινε ότι η Επιτροπή , πριν απορρίψει το μέρος της καταγ
 γελίας της Ladbroke σχετικά με τα άρθρα 85 και 86 της
 συνθήκης, όφειλε να έχει περατώσει την εξέταση της συμφω
 νίας της γαλλικής νομοθεσίας προς τη συνθήκη . Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις
 Δεύτερον, στην προσβαλλομένη απόφαση δεν λαμβάνεται 6 Δεκεμβρίου 1995
 υπόψη πάγια νομολογία, σύμφωνα με την οποία ένα φυσικό ή
 νομικό πρόσωπο, το οποίο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 3 (Υπόθεση C-381/95)
 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού 17/62 σχετικά με (96/C 31/26)
 τις διαδικασίες εφαρμογής των άρθρων 85 και 86, ζήτησε από
 την Επιτροπή να διαπιστώσει παράβαση των άρθρων αυτών, H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 δεν δικαιούται να απαιτήσει απόφαση ως προς την ύπαρξη ή νη από τον Miguel Diaz-Llanos La Roche, με αντίκλητο στο
 όχι της προβαλλομένης παραβάσεως. Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, centre Wagner,
 Kirchberg, άσκησε στις 6 Δεκεμβρίου 1995 ενώπιον του
 Τέλος, με την προσβαλλομένη απόφαση του Πρωτοδικείου Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 δεν αναγνωρίζεται η διακριτική εξουσία της Επιτροπής να του Βασιλείου της Ισπανίας.
 ---pagebreak--- Αριθ . C 31 /14 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 3 . 2 . 96
 H προσφεύγουσα ζητεί απο το Δικαστήριο: ηθούν οχι μονο για την επεξεργασία εικόνων αλλά και ως
 δελτία γραφικών παραστάσεων για αυτόματες μηχανές
 1 , να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπί επεξεργασίας πληροφοριών;
 ζοντας εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας τις αναγκαί
 ες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για 3. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 2:
 να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/1 Θ9/ΕΟΚ του Σε ποιά άλλη δασμολογική κλάση μπορούν να κατατα
 Συμβουλίου της 14ης Δεκεμβρίου 1992 σχετικά με την γούν προϊόντα όπως τα «Vista Boards» ερώτημα 1 );
 παρασκευή και την εμπορία ορισμένων ουσιών που
 χρησιμοποιούνται για την παράνομη παρασκευή ναρκω
 τικών και ψυχοτρόπων ουσιών ('), παρέβη τις υποχρεώ
 σεις που υπέχει από την οδηγία αυτή καθώς και από το
 άρθρο 5 της συνθήκης ΕΚ- Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden με απόφαση της 1ης
 2, να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. Δεκεμβρίου 1995 στην υπόθεση Petrus Wilhelmus Rutten
 κατά Cross Médical Ltd
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια με (Υπόθεση C-383/95)
 αυτά της υποθέσεως C-360/95 (2) η σχετική προθεσμία έληξε (96/C 31/28)
 την 1η Ιουλίου 1993 .
 Με διάταξη της 1ης Δεκεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 (') ΕΕ αριθ . L 370 της 19. 12. 1992, σ. 76. γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (2) ΕΕ αριθ. C 16 της 20. 1 . 1996, σ. 7. στις 7 Δεκεμβρίου 1995 , το Hoge Raad der Nederlanden, στο
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Petrus Wilhelmus Rutten και
 Cross Médical Limited που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από
 το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί
 των εξής ερωτημάτων:
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που 1 . Βάσει ποιων κριτηρίων πρέπει να κριθεί, όταν o εργαζό
 υπέβαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 7ης Νοεμβρίου μενος σε εκτέλεση συμβάσεως εργασίας παρέχει εργασία
 1995 στην υπόθεση Techex Computer + (iraΓιk Vertriebs εντός περισσοτέρων χωρών, αν o εργαζόμενος αυτός
 GmbH κατά Hauptzollamt Munchen εργάζεται συνήθως σε μια μόνον από τις χωρές αυτές κατά
 (Υπόθεση C-382/95) την έννοια του άρθρου 5 περίπτωση 1 της συμβάσεως των
 Βρυξελλών;
 (96/C 31/27 )
 2. Ασκεί εν προκειμένω επιρροή ή έχει επίσης σημασία το αν
 Με διάταξη της 7ης Νοεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη o εν λόγω εργαζόμενος βρίσκεται σε μία μόνον από τις
 γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων χώρες αυτές κατά το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου
 στις 7 Δεκεμβρίου 1995 , το Bundesfinanzamt (έβδομο τμήμα), εργασίας του ή αν βρίσκεται στην άλλη ή τις άλλες χώρες
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Techex Computer + Grafik κατά ένα μεγάλο μέρος του χρόνου εργασίας του ;
 Vertriebs GmbH και Hauptzollamt Munchen που εκκρεμεί
 3 . Έχει επίσης σημασία εν προκειμένω το αν o εργαζόμενος
 ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών κατοικεί σε μία από τις χώρες αυτές και έχει γραφείο από
 Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 το οποίο προπαρασκευάζει ή οργανώνει δραστηριότητες
 εξής ερωτημάτων: που πρόκειται να εκτελεστούν εκτός της χώρας αυτής, και
 στην οποία επανέρχεται μετά από κάθε ταξίδι που
 1 . Έχει η σημείωση 5 B του κεφαλαίου 84 του κοινού πραγματοποιεί στην αλλοδαπή σε συνάρτηση με την
 δασμολογίου (συνδυασμένες ονοματολογίες 1988 έως εργασία του ;
 1991 ) την έννοια ότι η επεξεργασία εικόνων, όπως μπορεί
 να πραγματοποιηθεί με τα περιγραφόμενα αναλυτικότε
 ρα στο σκεπτικό «Vista Boards», πρέπει να θεωρηθεί ως
 «ειδικό έργο/ίδια λειτουργία» υπό την έννοια της παρα
 τεθείσας διατάξεως, ήτοι ως λειτουργία διαφορετική από Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 την επεξεργασία πληροφοριών, πράγμα το οποίο έχει ως υπέβαλε το Finanzgericht του ομόσπονδου κράτους του
 συνέπεια ότι αποκλείεται η κατάταξη των εμπορευμάτων Βραδεμβούργου με διάταξη της 8ης Νοεμβρίου 1995 στην
 αυτών στην κλάση 8471 ; υπόθεση Landboden-Agrardienste GmbH & Co. KG κατά
 Finanzamt Calau
 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτη (Υπόθεση C-384/95)
 μα 1 :
 (96/C 31 /29)
 Έχει η κλάση 8543 (εν προκειμένω: διάκριση 8543 8080 της
 συνδυασμένης ονοματολογίας 1991 , διάκριση 8543 8090 Με διάταξη της 8ης Νοέμβριου 1995, η οποία περιήλθε στη
 των συνδυασμένων ονοματολογιών 1988 έως 1990) την γραμματεία του Δικαστηρίου στις 8 Δεκεμβρίου 1995 , το
 έννοια ότι o όρος «(άλλες) ηλεκτρικές μηχανές . . .» που Finanzgericht του ομόσπονδου κράτους του Βραδεμβούρ
 έχουν δική τους λειτουργία και δεν κατονομάζονται ούτε γου , στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Landboden-Agrar
 περιλαμβάνονται αλλού στο κεφάλαιο 85 , περιλαμβάνει dienste GmbH & Co. KG και Finanzamt Calau που εκκρεμεί
 προϊόντα όπως τα «Vista Boards» (ερώτημα 1 ) και όταν ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα
 αυτά λόγω της κατασκευής τους μπορούν να χρησιμοποι στικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 c


text:
 14.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/4
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága (Ουγγαρία) στις 21 Ιανουαρίου 2011 — Allianz Hungária Biztosító Zrt., Generali-Providencia Biztosító Zrt., Gépjármű Márkakereskedők Országos Szövetsége, Magyar Peugeot Márkakereskedők Biztosítási Alkusz Kft., Paragon-Alkusz Zrt. (νόμιμος διάδοχος της Magyar Opelkereskedők Bróker Kft. jogutódja) κατά Gazdasági Versenyhivatal
 (Υπόθεση C-32/11)
 2011/C 145/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Allianz Hungária Biztosító Zrt., Generali-Providencia Biztosító Zrt., Gépjármű Márkakereskedők Országos Szövetsége, Magyar Peugeot Márkakereskedők Biztosítási Alkusz Kft., Paragon-Alkusz Zrt. (νόμιμος διάδοχος της Magyar Opelkereskedők Bróker Kft. jogutódja)
 Καθού: Gazdasági Versenyhivatal
 Προδικαστικό ερώτημα
 Μπορούν να θεωρηθούν αντίθετες προς το άρθρο 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ (ως συμφωνίες που έχουν ως σκοπό ή ως αποτέλεσμα να εμποδίζουν, να περιορίζουν ή να νοθεύουν τον ανταγωνισμό εντός της κοινής αγοράς) οι διμερείς συμφωνίες που συνήφθησαν μεταξύ ασφαλιστικής εταιρίας και ορισμένων συνεργείων αυτοκινήτων ή μεταξύ ασφαλιστικής εταιρίας και ενώσεως συνεργείων αυτοκινήτων, δυνάμει των οποίων η ωριαία αμοιβή που καταβάλλεται στο συνεργείο αυτοκινήτων από την ασφαλιστική εταιρία για την επισκευή ασφαλισμένων σ’ αυτήν οχημάτων εξαρτάται, μεταξύ άλλων παραγόντων, από τον αριθμό και το ποσοστό ασφαλιστικών συμβολαίων που έχει υπογράψει η εν λόγω ασφαλιστική εταιρία με τη διαμεσολάβηση του συνεργείου το οποίο ενεργεί ως διαμεσολαβητής της εν λόγω ασφαλιστικής εταιρίας;


text:
13.7.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 169/41
 Προσφυγη ́ της Sportwetten GmbH Gera κατα ́ του Γραφει ́ου Απο ́φαση του τμη ́ματος απο ́ρριψη της προσφυγη ́ς της
 Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της Κοινη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́ προσφυγω ́ν: προσφευ ́γουσας
 ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), που ασκη ́θηκε στις
 2 Μαι ̈́ου 2002 Λο ́γοι ακυρω ́σεως: — το καταχωρισθε ́ν ση ́μα χρησι-
 μοποιει ́ται για απαγορευμε ́νες
 στη Γερμανι ́α υπηρεσι ́ες.
 (Υπο ́θεση Τ-140/02)
 — η χρη ́ση του ση ́ματος για τις
 υπηρεσι ́ες, για τις οποι ́ες ́εχει
 (2002/C 169/72) καταχωρισθει ́, αντι ́κειται στη
 δημο ́σια τα ́ξη και στα χρηστα ́
 η ́θη συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 7,
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: καθοριστε ́α συ ́μφωνα με το ́αρθρο 131, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο στ',
 παρα ́γραφος 2, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας — Γλω ́ σσα συντα ́- του κανονισμου ́ (ΕΚ) (1).
 ξεως της προσφυγη ́ς: η γερμανικη ́)
 — το καθου ́ αγνο ́ησε την υπο-
 χρε ́ωση χρη ́σεως και τη σημα-
 σι ́α του α ́ρθρου 106 του κανο-
 νισμου ́.
 Η εταιρι ́α Sportwetten GmbH Gera (Γερμανι ́α), εκπροσωποου ́-
 μενη απο ́ τον Rechtsanwalt A. Zumschlinge, α ́σκησε στις
 2 Μαι ̈́ου 2002 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης στο (1) κανονισμος (εκ) 40/94 του συμβουλιου της 20ης δεκεμβριου 1993
 πλαι ́σιο της Κοινη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́- για το κοινοτικο σημα.
 γματα).
 Ενω ́πιον του τμη ́ματος προσφυγω ́ν εμφανι ́στηκε επι ́σης η Ιntertops
 Sportwetten GmbH, με ́εδρα στο Salzburg (Αυστρι ́α).
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Προσφυγη ́ της Vetoquinol AG (πρω ́ ην Chassot AG) κατα ́
 του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 21 Φεβρουαρι ́ου 2002 απο ́φαση του Αγορα ́ς που ασκη ́θηκε στις 3 Μαι ̈́ου 2002
 τε ́ταρτου τμη ́ματος προσφυγω ́ν του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης
 στο πλαι ́σιο της Κοινη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια
 και υποδει ́γματα) στην υπο ́θεση R 0338/2000-4, (Υπο ́θεση T-141/02)
 Az:C000422014/1·
 — να ακυρω ́σει το εμπορικο ́ ση ́μα με αριθμο ́ αιτη ́σεως καταχω- (2002/C 169/73)
 ρι ́σεως 000422014, λεκτικο ́ ση ́μα «Intertops».
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η εταιρι ́α Vetoquinol AG (πρω ́ην Chassot AG), εκπροσωπου ́μενη
 Καταχωρισμε ́νο ση ́μα του Το λεκτικο ́ ση ́μα «Intertops» για απο ́ τον Αxel Kockläuner του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Meissner,
 οποι ́ου ζητει ́ται η υπηρεσι ́ες της κατηγορι ́ας 42 — Bolte & Partner, Μο ́ναχο (Γερμανι ́α), α ́σκησε, στις 3 Μαι ̈́ου
 ακυ ́ρωση: Κοινοτικο ́ ση ́μα 422014 2002, ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της
 Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς.
 Κα ́τοχος του ση ́ματος: η Ιntertops Sportwetten GmbH
 Αιτω ́ν την ακυ ́ρωση του η προσφευ ́γουσα
 κοινοτικου ́ ση ́ματος: Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 ∆ικαι ́ωμα ση ́ματος της το γερμανικο ́ λεκτικο ́ ση ́μα — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως
 αιτου ́σας: «Intertops Sportwetten» για υπηρε- στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (πρω ́του τμη ́ματος
 σι ́ες της κατηγορι ́ας 42 προσφυγω ́ν) της 15ης Φεβρουαρι ́ου 2002, στην υπο ́θεση
 R 218/2001 (προσβαλλομε ́νη απο ́φαση)·
 Απο ́φαση του τμη ́ματος απο ́ρριψη της αιτη ́σεως
 ακυρω ́σεων: — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ---pagebreak--- C 169/42 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.7.2002
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Οι προσφευ ́γοντες-ενα ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 22ας Ιανουα-
 Αιτου ́σα την καταχω ́ριση Η προσφευ ́γουσα ρι ́ου 2001·
 κοινοτικου ́ ση ́ματος:
 — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να αποζημιω ́σει τους
 Σχετικο ́ κοινοτικο ́ ση ́μα: Λεκτικο ́ ση ́μα «BIO-CANISAN» — προσφευ ́γοντες-ενα ́γοντες για την απω ́ λεια των αποδοχω ́ν και
 Αι ́τηση υπ' αριθ. 353896, για ει ́δη α ́λλων ωφελημα ́των που προκλη ́θηκε απο ́ την παραβι ́αση του
 των κλα ́σεων 5 και 31 (κτηνιατρικα ́ κοινοτικου ́ δικαι ́ου·
 παρασκευα ́σματα και ζωοτροφε ́ς)
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ∆ικαιου ́χος του αντιταχ- VETO-Centre
 θε ́ντος κατα ́ τη διαδικασι ́α
 της ανακοπη ́ς ση ́ματος: Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Αντιταχθε ́ν δικαι ́ωμα επι ́ Τα γαλλικα ́ ση ́ματα 1582968 'Ολοι οι προσφευ ́γοντες-ενα ́γοντες εργα ́ζονταν, στο πλαι ́σιο του
 ση ́ματος κατα ́ τη διαδικα- «biocanina» (λεκτικο ́ και εικο- προγρα ́μματος JET, ως μισθωτοι ́ η ́ εργολη ́πτες σε εταιρι ́ες του
 σι ́α της ανακοπη ́ς: νιστικο ́ ση ́μα), για ει ́δη των κλα ́- Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου. Κατα ́ τους προσφευ ́γοντες-ενα ́γοντες,
 σεων 5 και 31, και 1350892 ωστο ́σο, ́επρεπε να ει ́χαν προσληφθει ́ απο ́ την Επιτροπη ́ ως
 «BIOCANINA», για ει ́δη της κλα ́- ́εκτακτοι υπα ́λληλοι, καθο ́σον αποτελου ́σαν με ́ρος της ομα ́δας του
 σεως 5 προγρα ́μματος JET.
 Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της ανακοπη ́ς
 ανακοπω ́ν: Οι προσφευ ́γοντες-ενα ́γοντες υποστηρι ́ζουν ο ́τι η μη προ ́σληψη ́
 τους ως εκτα ́κτων υπαλλη ́λων απο ́ την Επιτροπη ́ αντι ́κειται στις
 Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της αποφα ́σεως του τμη ́- κανονιστικε ́ς πρα ́ξεις που διε ́πουν το προ ́γραμμα JET και συνιστα ́
 προσφυγω ́ν: ματος ανακοπω ́ν υπε ́ρβαση εξουσι ́ας. Κατα ́ τους προσφευ ́γοντες-ενα ́γοντες, οι
 διε ́πουσες το προ ́γραμμα JET διατα ́ξεις δεν προβλε ́πουν τη
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς: Παρα ́βαση του α ́ρθρου 43, παρα ́- δυνατο ́τητα προσλη ́ψεως του προσωπικου ́ που εργα ́ζεται στην
 γραφος 2, τρι ́τη περι ́οδος, και ομα ́δα του προγρα ́μματος JET με ́σω εξωτερικω ́ν συνεργατω ́ν.
 α ́ρθρου 8, παρα ́γραφος 1, στοι-
 χει ́ο β', του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94. Περαιτε ́ρω, οι προσφευ ́γοντες-ενα ́γοντες υποστηρι ́ζουν ο ́τι υπε ́στη-
 σαν δυσμενη ́ δια ́κριση εκ με ́ρους της Επιτροπη ́ς, καθο ́σον στους
 προσφευ ́γοντες-ενα ́γοντες επιφυλα ́χθηκε λιγο ́τερο ευνοϊκη ́ μετα-
 χει ́ριση απο ́ εκει ́νη των ατο ́μων που απασχολη ́θηκαν απο ́ την
 Επιτροπη ́ και τα οποι ́α ουσιαστικα ́ εκτελου ́σαν παρο ́μοια
 καθη ́κοντα στο πλαι ́σιο του προγρα ́μματος JET.
 Προσφυγη ́-αγωγη ́ των Richard J. Eagle, John G. Fanthome,
 Martin Gardener, Robert C. Walton, David Sands,
 Alexander Gaberscik, Beryl Marrs, Clifford Marren,
 Robert Felton, Carol Brickley, TF Atkins, Michael George Προσφυγη ́ της Sunrider Corporation κατα ́ του Γραφει ́ου
 Grant και Εdward Junger κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ- Εναρμο ́νισης της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́-
 ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 7 Μαι ̈́ου 2002
 κω δια και υποδει ́γματα), που ασκη ́θηκε στις 15 Μαι ̈́ου 2002
 (Υπο ́θεση Τ-156/02)
 (Υπο ́θεση T-144/02)
 (2002/C 169/75)
 (2002/C 169/74)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: καθοριστε ́α συ ́μφωνα με το ́αρθρο 131,
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 παρα ́γραφος 2, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας — Γλω ́ σσα στην
 οποι ́α συντα ́χθηκε η προσφυγη ́: η γερμανικη ́)
 Οι Richard J. Eagle, John G. Fanthome, Martin Gardener, Η Sunrider Corporation, με ́εδρα στο Torrance (ΗΠΑ), εκπροσω-
 Robert C. Walton, David Sands, Alexander Gaberscik, Beryl που ́μενη απο ́ τον Rechtsanwalt A. Kockläuner, α ́σκησε στις
 Marrs, Clifford Marren, Robert Felton, Carol Brickley, TF 15 Μαι ̈́ου 2002 ενω ́ πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Atkins, Michael George Grant και Εdward Junger, εκπροσωπου ́- Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου εναρμο ́νισης στο
 μενοι απο ́ τον Daniel Beard, του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Monckton πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και
 Cambers, Λονδι ́νο (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), α ́σκησαν στις 7 Μαι ̈́ου υποδει ́γματα).
 2002 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- Ενω ́πιον του τμη ́ματος προσφυγω ́ν εμφανι ́στηκε επι ́σης η
 τη ́των. Frieslands Brands B.V., με ́εδρα στο Leeuwarden (Κα ́τω Χω ́ρες):


text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/48
 Προσφυγή της 8ης Σεπτεμβρίου 2015 — Bimbo κατά ΓΕΕΑ — Globo (Bimbo)
 (Υπόθεση T-528/15)
 (2015/C 381/59)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bimbo, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. Carbonell Callicó, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Globo SpA Servizi Commerciali (Illasi, Ιταλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «Bimbo» — Υπ’ αριθ. 10 028 405 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Ιουλίου 2015 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις R 2512/2013-4 και R 2549/2013-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να τροποποιήσει την προσβαλλόμενη απόφαση σύμφωνα με το άρθρο 65, παράγραφος 3, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, απορρίπτοντας την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 10 028 405 στην κλάση 28·
 —
 επικουρικώς, και μόνον σε περίπτωση απορρίψεως του προηγουμένου αιτήματος, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το άρθρο 134 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου (πρώην άρθρο 87, παράγραφος 2).
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του κανόνα 19, παράγραφοι 1, 2 και 3, και του κανόνα 20, παράγραφος 1, του κανονισμού 2868/95·
 —
 Παράβαση του άρθρου 64, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 και της σχετικής νομολογίας·
 —
 Παράβαση του άρθρου 43, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009.


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/39
 Προσφυγή της 29ης Ιανουαρίου 2010 — Reagens κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-30/10)
 2010/C 80/64
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Reagens SpA (San Giorgio di Piano, Ιταλία) (εκπρόσωποι: B. O'Connor, L. Toffoletti, D. Gullo και E. De Giorgi, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την από 11 Νοεμβρίου 2009 απόφαση της Επιτροπής, αριθ. C(2009)8682 τελικό (υπόθεση COMP/38.589–Σταθεροποιητές θερμότητας) όσον αφορά τους σταθεροποιητές κασσίτερου συνολικά ή καθόσον αφορά την προσφεύγουσα·
 —
 να διαπιστώσει ότι έχουν εφαρμογή οι προθεσμίες του άρθρου 25 του κανονισμού 1/2003, αποκλείοντας την επιβολή προστίμου στην προσφεύγουσα·
 —
 επικουρικώς, να διαπιστώσει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη κατά τον καθορισμό του προστίμου ύψους 10 791 000 ευρώ που επέβαλε στην προσφεύγουσα και, εφόσον αυτό είναι αναγκαίο, να προσαρμόσει το ύψος του προστίμου όπως προσήκει, λαμβανομένης υπόψη της περιορισμένης εκτάσεως της ενδεχόμενης παραβάσεως του άρθρου 101 ΣΛΕΕ από την προσφεύγουσα μετά το 1996·
 —
 να διατάξει τη διεξαγωγή μέτρου αποδείξεως περί της εφαρμογής της παραγράφου 35 των κατευθυντηρίων γραμμών για τα πρόστιμα, όσον αφορά τις Chemson και Baerlocher, καθώς και όσον αφορά όλες τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν οι αποδέκτες της αποφάσεως περί σταθεροποιητών κασσιτέρου κατόπιν της κοινοποιήσεως της ανακοινώσεως αιτιάσεων·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα ζητεί τη μερική ακύρωση της αποφάσεως αριθ. C(2009)8682 τελικό της Επιτροπής, της 11 Νοεμβρίου 2009, καθόσον έκρινε ότι η προσφεύγουσα παρέβη το άρθρο 81 ΕΚ και το άρθρο 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/38.589 — Σταθεροποιητές θερμότητας) και της επέβαλε πρόστιμο για τον λόγο αυτό.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους εξής λόγους ακυρώσεως:
 Πρώτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως περί των πραγματικών περιστατικών, όσον αφορά τους σταθεροποιητές κασσιτέρου, κρίνοντας ότι η προσφεύγουσα μετείχε σε παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ (νυν άρθρου 101 ΣΛΕΕ) μετά την περίοδο 1996/1997.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη κατά την εφαρμογή του άρθρου 25 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1) στα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως που αφορά την αγορά σταθεροποιητών κασσιτέρου, εδικότερα δε καθόσον έκρινε ότι είχαν τηρηθεί οι προθεσμίες που προβλέπει το άρθρο αυτό. Κατά την προσφεύγουσα, η παράλειψη να αποδειχθεί η ύπαρξη παραβάσεως μετά τα έτη 1996/1997 συνεπάγεται ότι η επιβολή προστίμου στην προσφεύγουσα δεν επιτρέπεται λόγω παραγραφής, βάσει της πενταετούς ή της δεκαετούς προθεσμίας παραγραφής που προβλέπει το εν λόγω άρθρο.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παραβίασε τις αρχές της χρηστής διοικήσεως και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης της προσφεύγουσας, όσον αφορά τη διενέργεια έρευνας κατά τον πλέον ενδελεχή και επιμελή τρόπο και λαμβανομένων υπόψη των σχετικών με τον ανταγωνισμό στοιχείων. Διατείνεται επίσης ότι η Επιτροπή παραβίασε τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας και δεν εξέτασε δεόντως τα στοιχεία που προσκόμισε η προσφεύγουσα σε απάντηση της ανακοινώσεως αιτιάσεων και κατά την ακρόαση των ενδιαφερομένων, ενώ δεν επέτρεψε στην προσφεύγουσα εκ νέου πρόσβαση στον μη εμπιστευτικό φάκελο της έρευνας.
 Τέταρτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παρέβη την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως όλων των επιχειρήσεων ενώπιον του νόμου, καθόσον εφήρμοσε κατά εσφαλμένο τρόπο τις κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων (2). Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επίσης ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον το πρόστιμο που επέβαλε στην προσφεύγουσα ήταν δυσανάλογο σε σχέση με αυτά που επιβλήθηκαν στους λοιπούς αποδέκτες της αποφάσεως περί σταθεροποιητών κασσιτέρου, ιδίως δε σε σχέση με το επιβληθέν στη Baerlocher.
 Πέμπτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή ενήργησε κατά τρόπο που προκαλεί στρέβλωση του ανταγωνισμού εντός της κοινής αγοράς, κατά παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, καθόσον εφήρμοσε κατά εσφαλμένο τρόπο τις κατευθυντήριες γραμμές περί προστίμων.
 Τέλος, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η Επιτροπή ενήργησε κατά τρόπο αντίθετο προς στην αρχή της χρηστής διοικήσεως, καθόσον δεν διενήργησε την έρευνα επιμελώς και εγκαίρως, ενώ υπέπεσε και σε προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας, δεδομένου ότι δεν συνέχισε την έρευνα κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο εκκρεμούσε ενώπιον του Πρωτοδικείου το αίτημα της Akzo περί προστασίας εγγράφων βάσει του απορρήτου της επικοινωνίας μεταξύ δικηγόρων και πελατών (3).
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ 2003 L 1, σ. 1).
 (2) Κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων που επιβάλλονται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (ΕΕ 2006 C 210, σ. 2).
 (3) Απόφαση του Πρωτοδικείου, της 17ης Σεπτεμβρίου 2007, συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-125/03 και T-253/03, Akzo Nobel Chemicals και Akcros Chemicals κατά Επιτροπής (Συλλογή 2007, σ. II-3523).


text:
 6.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 273/15
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division), με απόφαση της 24ης Αυγούστου 2004 στην υπόθεση The Queen κατόπιν αιτήσεως της Yvonne Watts κατά 1) Βedford Primary Care Trust 2) Secretary of State for Health
 (Υπόθεση C-372/04)
 (2004/C 273/29)
 Με απόφαση της 12ης Ιουλίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 27 Αυγούστου 2004, το Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ, αφενός, The Queen κατόπιν αιτήσεως της Yvonne Watts και, αφετέρου, Βedford Primary Care Trust και Secretary of State for Health (Υπουργού Υγείας) που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Ερώτημα 1:
 Λαμβάνοντας υπόψη τη φύση του NHS και τη θέση του βάσει του εθνικού δικαίου, έχει το άρθρο 49 ΕΚ, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα των αποφάσεων Geraets Smits, Müller-Fauré και Inizan, την έννοια ότι, κατ' αρχήν, πρόσωπα που κανονικώς διαμένουν στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν βάσει του κοινοτικού δικαίου έννομη αξίωση να νοσηλεύονται σε άλλο κράτος μέλος με δαπάνη του National Health Service του Ηνωμένου Βασιλείου («NHS»);
 Ειδικότερα, κατά την ορθή ερμηνεία του άρθρου 49 ΕΚ:
 α)
 Υπάρχει διάκριση μεταξύ μιας χρηματοδοτούμενης από το κράτος εθνικής υπηρεσίας υγείας, όπως το NHS, και ασφαλιστικών ταμείων, όπως το σύστημα Netherlands ZFW, ιδίως αν ληφθεί υπόψη ότι το NHS δεν διαθέτει ταμείο που να πραγματοποιεί πληρωμές;
 β)
 Υποχρεούται το NHS να εγκρίνει τη νοσηλεία σε άλλο κράτος μέλος και να πληρώνει τα έξοδά της, παρ' όλον ότι δεν υποχρεούται να εγκρίνει νοσηλεία ούτε να πληρώνει τα έξοδα νοσηλείας που παρέχεται από παρέχοντα υπηρεσίες ιδιωτικό φορέα εντός του Ηνωμένου Βασιλείου;
 γ)
 Ασκεί επιρροή το γεγονός ότι ο ασθενής εξασφαλίζει νοσηλεία ανεξάρτητα από την αρμόδια μονάδα του NHS και χωρίς προηγούμενη άδεια ή κοινοποίηση;
 Ερώτημα 2:
 Για την απάντηση που θα δοθεί στο ερώτημα 1, έχει σημασία αν η παρεχόμενη εις είδος από το NHS νοσηλεία αποτελεί παροχή υπηρεσιών κατά το άρθρο 49 ΕΚ;
 Αν ναι, και υπό το πρίσμα των πραγματικών περιστατικών που εκτίθενται ανωτέρω, έχουν τα άρθρα 48, 49 και 50 ΕΚ κατ' αρχήν την έννοια ότι:
 1.
 η παροχή νοσηλείας από μονάδες του NHS αποτελεί την παροχή υπηρεσιών κατά το άρθρο 49 ΕΚ;
 2.
 ο ασθενής που νοσηλεύεται από το ίδιο το NHS ασκεί την ελευθερία του να δέχεται υπηρεσίες κατά το άρθρο 49 ΕΚ;
 3.
 οι μονάδες του NHS που παρέχουν νοσηλεία είναι παρέχοντες υπηρεσίες κατά τα άρθρα 48 και 50 ΕΚ;
 Ερώτημα 3:
 Αν το άρθρο 49 ΕΚ εφαρμόζεται στο NHS, μπορεί το ίδιο ή ο Υπουργός Υγείας να επικαλεσθεί ως αντικειμενική δικαιολογία για ν' αρνηθεί προέγκριση νοσηλείας σε άλλο κράτος μέλος:
 α)
 το ότι η έγκριση νοσηλείας υπονομεύει σοβαρά το σύστημα διαχείρισης των ιατρικών προτεραιοτήτων του NHS μέσω καταλόγων αναμονής;
 β)
 το ότι η έγκριση επιτρέπει σε ασθενείς με λιγότερο επείγουσες ιατρικές ανάγκες να επιτυγχάνουν προτεραιότητα έναντι ασθενών με πιο επείγουσες ιατρικές ανάγκες;
 γ)
 το ότι η έγκριση καταλήγει να εκτρέπει πόρους για να καλυφθούν οι δαπάνες μιας λιγότερο επείγουσας νοσηλείας όσων διατίθενται να ταξιδεύσουν στην αλλοδαπή, με αποτέλεσμα να πλήττουν τα συμφέροντα άλλων οι οποίοι δεν διατίθενται ή δεν δύνανται να ταξιδεύσουν στην αλλοδαπή ή να αυξάνουν τις δαπάνες των μονάδων του NHS;
 δ)
 το ότι η έγκριση νοσηλείας ενδέχεται να αναγκάσει το Ηνωμένο Βασίλειο να παράσχει πρόσθετη χρηματοδότηση του προϋπολογισμού του NHS ή να περιορίσει την έκταση των μορφών περιθάλψεως τις οποίες διαθέτει το NHS;
 ε)
 τη σύγκριση της δαπάνης νοσηλείας και τις παρεπόμενές της δαπάνες στο άλλο κράτος μέλος;
 Ερώτημα 4:
 Για να κριθεί αν διατίθεται περίθαλψη χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, υπό το πρίσμα του άρθρου 49 ΕΚ, κατά πόσον είναι αναγκαίο ή επιτρεπτό να ληφθούν ειδικότερα υπόψη τα ακόλουθα:
 α)
 ο χρόνος αναμονής·
 β)
 η κλινική προτεραιότητα την οποία παρέχει στη νοσηλεία η αρμόδια μονάδα του NHS·
 γ)
 η διαχείριση της παροχής νοσηλείας βάσει προτεραιοτήτων με γνώμονα την καλύτερη δυνατή διάθεση πεπερασμένων πόρων·
 δ)
 η νοσηλεία του NHS παρέχεται δωρεάν στον τόπο παροχής της·
 ε)
 η ατομική ιατρική κατάσταση του ασθενούς, το ιστορικό και η πιθανή εξέλιξη της ασθένειας για την οποία ο ασθενής ζητεί νοσηλεία;
 Ερώτημα 5:
 Κατά την ορθή ερμηνεία του άρθρου 22, παράγραφος 1, στοιχείο γ), του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 (1), και ειδικότερα της φράσεως «μέσα στα χρονικά όρια που είναι κανονικά αναγκαία για την παροχή [της σχετικής θεραπείας]»:
 α)
 Είναι τα εφαρμοστέα κριτήρια τα ίδια με εκείνα που ισχύουν για την επίλυση ζητημάτων αδικαιολόγητης καθυστερήσεως υπό το πρίσμα του άρθρου 49 ΕΚ;
 β)
 Αν όχι, κατά πόσον είναι αναγκαίο ή επιτρεπτό να λαμβάνονται υπόψη τα εκτιθέμενα στο ερώτημα 4 ζητήματα;
 Ερώτημα 6:
 Αν ένα κράτος μέλος υποχρεούται από το κοινοτικό δίκαιο να χρηματοδοτεί τη νοσηλεία σε άλλο κράτος μέλος προσώπων που κανονικώς διαμένουν στο πρώτο κράτος μέλος, πρέπει η δαπάνη αυτής της νοσηλείας να υπολογίζεται, δυνάμει του άρθρου 22 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71, κατ' εφαρμογή της νομοθεσίας του κράτους μέλους κατοικίας;
 Αναλόγως της απαντήσεως:
 α)
 Ποια είναι η ακριβής έκταση της υποχρεώσεως καταβολής ή επιστροφής της δαπάνης, ιδίως αν, όπως συμβαίνει στο Ηνωμένο Βασίλειο, η νοσηλεία παρέχεται στους ασθενείς δωρεάν στον τόπο της παροχής της, ενώ δεν υπάρχει εθνική διατίμηση των επιστρεφομένων στους ασθενείς νοσηλίων;
 β)
 Περιορίζεται η υποχρέωση στην πραγματική δαπάνη παροχής της ίδιας ή ισοδύναμης νοσηλείας στο πρώτο κράτος μέλος;
 γ)
 Περιλαμβάνει την υποχρέωση καλύψεως και των δαπανών ταξιδιού και καταλύματος;
 Ερώτημα 7:
 Έχουν το άρθρο 49 ΕΚ και το άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 την έννοια ότι επιβάλλουν στα κράτη μέλη την υποχρέωση να χρηματοδοτούν τη νοσηλεία σε άλλα κράτη μέλη ασχέτως περιορισμών του προϋπολογισμού τους; Αν ναι, συμβαδίζει μια τέτοια υποχρέωση με την κατά το άρθρο 152, παράγραφος 2, ΕΚ ευθύνη των κρατών μελών σε ό,τι αφορά την οργάνωση και την παροχή των υγειονομικών υπηρεσιών και της ιατρικής περιθάλψεως;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητος.


text:
22 . 2 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 54/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ στις 3 Δεκεμβρίου 1996, απόφαση με το ακόλουθο διατακτι
 κό :
 της 3ης Δεκεμβρίου 1996
 στην υπόθεση C-268/94: Δημοκρατία της Πορτογαλίας κατά
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ( ! ) 1 . Απορρίπτει την προσφυγή.
 (Συμφωνία συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότη
 τας και της Δημοκρατίας της Ινδίας — Συνεργασία για την 2. Καταδικάζει την Προτογαλική Δημοκρατία στα δικαστι
 ανάπτυξη — Προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου κά έξοδα.
 και των δημοκρατικών αρχών — Συνεργασία στους τομείς
 της ενέργειας, του τουρισμού, του πολιτισμού, της καταπο
 λεμήσεως των ναρκωτικών και της προστασίας της πνευμα 3 . Το Βασίλειο της Δανίας, η Ελληνική Δημοκρατία, το
 τικής ιδιοκτησίας — Αρμοδιότητα της Κοινότητας — Νομι Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας
 κή βάση) Ιρλανδίας και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (97/C 54/01 ) φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (') ΕΕ αριθ. C 316 της 12. 11 . 1994.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική) (2) ΕΕ αριθ . L 223 της 27. 8. 1994, σ. 23.
 (Προσωρινή μετάφραση- η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 Στην υπόθεση C-268/94, Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρό ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 σωποι: Joâo Mota de Campos, Luis Fernandes και Maria Luisa της 12ης Δεκεμβρίου 1996
 Duarte ), υποστηριζόμενη από την Ελληνική Δημοκρατία
 στην υπόθεση C-302/94: (αίτηση του High Court of Justice
 (εκπρόσωποι: Αικατερίνη Σαμώνη-Ράντου και Γεώργιος
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): The Queen
 Καριψιάδης) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά Secretary of State for Trade & Industry, ex parte: British
 (εκπρόσωποι: Jorge Monteiro και Antonio Tança), υποστη Telecommunications plc (')
 ριζομένου από το Βασίλειο της Δανίας ( εκπρόσωπος: Peter
 Biering), από το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας (Τηλεπικοινωνίες — Οδηγία για το ανοικτό δίκτυο —
 και Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: Lindsey Nicoll ) και από Ειδικά ή αποκλειστικά δικαιώματα — Οδηγία για τις
 την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( εκπρόσωποι: μισθωμένες γραμμές — Παροχή ενός ελάχιστου συνόλου
 Claire Bury και Ana Maria Alves Vieira), με αντικείμενο την μισθωμένων γραμμών)
 ακύρωση της αποφάσεως 94/578/ΕΚ του Συμβουλίου , της (97/C 54/02)
 18ης Ιουλίου 1994, σχετικά με τη σύναψη της συμφωνίας
 συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της
 Δημοκρατίας της Ινδίας για τις εταιρικές σχέσεις και την (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 ανάπτυξη (2), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C.
 Rodriguez Iglesias , Πρόεδρο, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 Almeida , J. L. Murray και L. Sevón ( εισηγητή ), προέδρους σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 τμήματος, K. N. Κακούρη , P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann ,
 D. A. O. Edward , J. - P. Puissochet , G. Hirsch , P. Jann και M.
 Wathelet, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. La Pergola Στην υπόθεση C-302/94, με αντικείμενο αίτηση του High
 γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε. Court of Justice προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του


text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/18
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 9 Ιουνίου 2011 — Staatssecretaris van Financiën κατά TNT Freight Management (Amsterdam) BV
 (Υπόθεση C-291/11)
 2011/C 252/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Staatssecretaris van Financiën
 Αναιρεσίβλητη: TNT Freight Management (Amsterdam) BV
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει η σημείωση 1, αρχή και στοιχείο g, του κεφαλαίου 30 του Εναρμονισμένου Συστήματος, σε συνδυασμό με τη σημείωση 1, αρχή και στοιχείο β', του κεφαλαίου 35 του Εναρμονισμένου Συστήματος, την έννοια ότι η αλβουμίνη αίματος, η οποία αυτή καθ’ εαυτή δεν έχει θεραπευτικές ή προφυλακτικές ιδιότητες, αλλά έχει παρασκευαστεί, και είναι απαραίτητη, για την παρασκευή προϊόντων με θεραπευτικές ή προφυλακτικές ιδιότητες και ως εκ της φύσεώς της μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για τον σκοπό αυτόν, έχει παρασκευαστεί για θεραπευτική ή προφυλακτική χρήση υπό την έννοια της σημειώσεως;


text:
 3.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/35
 Προσφυγή της 3ης Μαΐου 2017 — Arbuzov κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-258/17)
 (2017/C 213/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Sergej Arbuzov (Κίεβο, Ουκρανία) (εκπρόσωπος: M. Mleziva, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/381 του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/119/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία, καθόσον αφορά τον Sergej Arbuzov·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδά του, καθώς και στα έξοδα του Sergej Arbuzov.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από προσβολή του δικαιώματος χρηστής διοικήσεως.
 —
 Ο προσφεύγων στηρίζει την προσφυγή του, μεταξύ άλλων, στο ότι το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν επέδειξε την απαιτούμενη επιμέλεια κατά την έκδοση της αποφάσεως (ΚΕΠΠΑ) 2017/381, της 3ης Μαρτίου 2017, καθόσον, πριν εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, παρέλειψε να εξετάσει τα επιχειρήματα που προέβαλε και τα στοιχεία που προσκόμισε υπέρ του ο προσφεύγων, στηρίχθηκε δε κατ’ ουσίαν στη συνοπτική έκθεση του γενικού εισαγγελέα της Ουκρανίας, χωρίς να ζητήσει επιπλέον στοιχεία όσον αφορά την πρόοδο της διενεργούμενης στην Ουκρανία έρευνας.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας του προσφεύγοντος.
 —
 Ο προσφεύγων υποστηρίζει συναφώς ότι τα περιοριστικά μέτρα που επιβλήθηκαν σε βάρος του στερούνται αναλογικού χαρακτήρα, είναι απρόσφορα και παραβιάζουν τις κατά το διεθνές δίκαιο εγγυήσεις προστασίας του δικαιώματος ιδιοκτησίας του προσφεύγοντος.


text:
 2.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 17ης Μαρτίου 2016 [αίτηση του First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Portmeirion Group UK Ltd κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
 (Υπόθεση C-232/14) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Ντάμπινγκ - Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 412/2013 - Κύρος - Εισαγωγές επιτραπέζιων σκευών από κεραμευτική ύλη καταγωγής Κίνας - Υπό εξέταση προϊόν - Υπό εξέταση προϊόν εν γένει - Υποχρέωση αιτιολογήσεως])
 (2016/C 156/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 First-tier Tribunal (Tax Chamber)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Portmeirion Group UK Ltd
 κατά
 Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
 Διατακτικό
 Από την εξέταση του προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 412/2013 του Συμβουλίου, της 13ης Μαΐου 2013, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές επιτραπέζιων σκευών από κεραμευτική ύλη καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.
 (1) ΕΕ C 235 της 21.7.2014.


text:
 1.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 5ης Μαρτίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-556/07) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Κοινή αλιευτική πολιτική - Κανονισμός (ΕΚ) 894/97 - Παρασυρόμενα δίχτυα - Έννοια - Δίχτυα αλιείας ‘απλάδια για τόνο’ - Απαγόρευση της αλίευσης ορισμένων ειδών - Κανονισμοί (ΕΟΚ) 2847/93 και (ΕΚ) 2371/2002 - Απουσία συστήματος αποτελεσματικού ελέγχου προς διασφάλιση της τήρησης αυτής της απαγόρευσης)
 2009/C 102/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Nolin και M. van Heezik)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και A.-L. During)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Κοινή αλιευτική πολιτική — Κανονισμοί (ΕΟΚ) 2847/93 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1993, για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΕΕ L 261, σ. 1), και (ΕΚ) 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της κοινής αλιευτικής πολιτικής — Αποδοχή, εκ μέρους των εθνικών αρχών, της αλίευσης τόνου με απλάδια παρά την κοινοτική απαγόρευση των παρασυρόμενων διχτυών μήκους 2,5 χιλιομέτρων και άνω — Απουσία συστήματος αποτελεσματικού ελέγχου προς διασφάλιση της τήρησης αυτής της απαγόρευσης
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 H Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να ελέγξει, να επιθεωρήσει και να επιτηρήσει προσηκόντως την άσκηση της αλιείας, ιδίως σε σχέση με την απαγόρευση της χρησιμοποίησης παρασυρόμενων διχτυών για την αλίευση ορισμένων ειδών, και μη μεριμνώντας ώστε να λαμβάνονται κατάλληλα μέτρα κατά των υπευθύνων για παραβάσεις της κοινοτικής νομοθεσίας όσον αφορά τη χρήση παρασυρόμενων διχτυών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2 και 31, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2847/93 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1993, για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2846/98 του Συμβουλίου, της 17 Δεκεμβρίου 1998, καθώς και από τα άρθρα 23, παράγραφοι 1 και 2, 24 και 25, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της κοινής αλιευτικής πολιτικής.
 2)
 Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 37 της 9.2.2008.


text:
 10.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 395/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 4ης Σεπτεμβρίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-114/12) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Εξωτερική δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διεθνείς συμφωνίες - Προστασία των δικαιωμάτων των ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών - Διαπραγματεύσεις για τη σύναψη συμβάσεως του Συμβουλίου της Ευρώπης - Απόφαση του Συμβουλίου και των εκπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών περί της από κοινού συμμετοχής της Ένωσης και των κρατών μελών της στις διαπραγματεύσεις - Άρθρο 3, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ - Αποκλειστική εξωτερική αρμοδιότητα της Ένωσης))
 (2014/C 395/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre, P. Hetsch, L. Gussetti και J. Samnadda)
 Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: R. Passos και D. Warin)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: H. Legal, J.-P. Hix, F. Florindo Gijón και M. Balta)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek, E. Ruffer, D. Hadroušek και J. Králová), Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze, B. Beutler και N. Graf Vitzthum), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels και J. Langer), Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: αρχικώς οι M. Szpunar, B. Majczyna, M. Drwięcki και E. Gromnicka, στη συνέχεια οι τρεις τελευταίοι), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: C. Murrell επικουρούμενης από τον R. Palmer, barrister)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του Συμβουλίου και των εκπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών οι οποίοι συμμετείχαν στο Συμβούλιο της 19ης Δεκεμβρίου 2011, περί της συμμετοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της στις διαπραγματεύσεις σχετικά με τη σύναψη συμβάσεως του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προστασία των δικαιωμάτων των ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών.
 2)
 Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Τσεχική Δημοκρατία, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Πολωνίας, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας καθώς και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 138 της 12.5.2012.


text:
 21.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 277/46
 Προσφυγή της 11ης Μαΐου 2017 — UI (*1) κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-282/17)
 (2017/C 277/68)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων:
 UI (*1) (εκπρόσωπος: J. Diaz Cordova, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να υποχρεώσει το καθού να τον μονιμοποιήσει στη θέση AST/SC 2 στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου (DG A3).
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων στρέφεται κατά της νομιμότητας των διαδικασιών που θεωρεί ότι οδήγησαν στην εσφαλμένη παράλειψη μονιμοποιήσεώς του στη σχετική θέση. Ο προσφεύγων κάνει ειδικότερη μνεία στη σύνταξη, από το καθού, ενός πρόσθετου εγγράφου το οποίο θεωρεί ότι δεν έπρεπε να ληφθεί υπόψη για την αξιολόγησή του, δεδομένου ότι το έγγραφο αυτό υπεβλήθη πολύ μετά το πέρας της δοκιμαστικής περιόδου. Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το καθού κατά την αξιολόγηση της περιπτώσεώς του προσέβαλε ορισμένα θεμελιώδη δικαιώματα, περιλαμβανομένου του δικαιώματος σεβασμού της ιδιωτικής ζωής, του απορρήτου των επικοινωνιών και του δικαιώματος υποβολής καταγγελίας.
 (*1) Πληροφορίες που διεγράφησαν στο πλαίσιο της προστασίας των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/36
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Σεπτεμβρίου 2010 — Nadine Trautwein Rolf Trautwein κατά ΓΕΕΑ (Hunter)
 (Υπόθεση T-505/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος Hunter - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] - Περιορισμός των προϊόντων που αναφέρονται στην αίτηση καταχωρίσεως σήματος)
 (2010/C 288/69)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nadine Trautwein Rolf Trautwein GbR, Research and Development (Leopoldshöhe, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Czychowski, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: S. Schäffner)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 17ης Σεπτεμβρίου 2008, όπως διορθώθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2009 (υπόθεση R 1733/2007-1), σχετικά με την αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου Hunter ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Nadine Trautwein Rolf Trautwein GbR, Research and Development στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 44 της 21.2.2009.


text:
 13.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/18
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado Contencioso-Administrativo de Pamplona (Ισπανία) στις 9 Δεκεμβρίου 2016 — Wilber López Pastuzano κατά Delegación del Gobierno Central en Navarra
 (Υπόθεση C-636/16)
 (2017/C 046/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado Contencioso-Administrativo de Pamplona
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Wilber López Pastuzano
 Καθής: Delegación del Gobierno Central en Navarra
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει το άρθρο 12 της οδηγίας 2003/109/ΕΚ του Συμβουλίου (1), της 25ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς των επί μακρόν διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, και στην ερμηνεύουσα τη νομοθεσία αυτή νομολογία, η οποία δεν προβλέπει την εφαρμογή των απαιτήσεων περί προστασίας του επί μακρόν διαμένοντος αλλοδαπού από την απέλαση ως προς κάθε διοικητική απόφαση απελάσεως, ανεξαρτήτως της νομικής φύσεως ή μορφής της αποφάσεως αυτής, αλλά περιορίζει το πεδίο εφαρμογής των εν λόγω απαιτήσεων αποκλειστικώς σε συγκεκριμένη περίπτωση απελάσεως;
 (1)
 ΕΕ 2004, L 16, σ. 44.


text:
 14.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/35
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Ιουλίου 2010 — Agrofert Holding κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-111/07) (1)
 (Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Έγγραφα που αφορούν διαδικασία σχετική με συγκέντρωση επιχειρήσεων - Άρνηση προσβάσεως)
 2010/C 221/54
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Agrofert Holding a.s. (Pyšelská, Τσεχική Δημοκρατία) (εκπρόσωποι: R. Pokorný και D. Šalek, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς X. Lewis και P. Costa de Oliveira, εν συνεχεία P. Costa de Oliveira και V. Bottka)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της προσφεύγουσας: Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Kruse και S. Johannesson, εν συνεχεία S. Johannesson)· Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: J. Himmanen, A. Guimaraes-Purokoski, M. J. Heliskoski και M. Pere)· και Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωπος: B. Weis Fogh)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Polski Koncern Naftowy Orlen SA (Płock, Πολωνία) (εκπρόσωποι: S. Sołtysiński, K. Michałowska και M. Olechowski, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως, αφενός, της αποφάσεως της Επιτροπής της 2ας Αυγούστου 2006 με την οποία αρνήθηκε στην προσφεύγουσα την πρόσβαση στα έγγραφα που αφορούν τη διαδικασία κοινοποιήσεως και προηγούμενης γνωστοποιήσεως της εξαγοράς της Unipetrol από την Polski Koncern Naftowy Orlen SA (COMP/M.3543) και, αφετέρου, της αποφάσεως D(2007) 1360 της Επιτροπής, της 13ης Φεβρουαρίου 2007, που επικυρώνει την άρνηση αυτή.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το αίτημα ακυρώσεως της από 2 Αυγούστου 2006 απαντήσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς και το αίτημα να διαταχθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή από το Γενικό Δικαστήριο να κοινοποιήσει τα ζητηθέντα έγγραφα είναι απαράδεκτα.
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση D(2007) 1360 της Επιτροπής, της 13ης Φεβρουαρίου 2007, περί αρνήσεως της προσβάσεως στα έγγραφα της υποθέσεως COMP/M.3543, σχετικά με την πράξη συγκεντρώσεως μεταξύ της Polski Koncern Naftowy Orlen SA και της Unipetrol, τα οποία αντηλλάγησαν μεταξύ της Επιτροπής και των κοινοποιούντων μερών και μεταξύ της Επιτροπής και των τρίτων, καθώς και της προσβάσεως στα εσωτερικά έγγραφα και στις νομικές γνωμοδοτήσεις που καταρτίσθηκαν στην υπόθεση αυτή.
 3)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 4)
 Το Βασίλειο της Σουηδίας, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Βασίλειο της Δανίας και η Polski Koncern Naftowy Orlen φέρουν έκαστος τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 129 της 9.6.2007.