text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Darmstadt (Γερμανία) στις 21 Αυγούστου 2006 — Murat Polat κατά Stadt Rüsselsheim
 (Υπόθεση C-349/06)
 (2006/C 281/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgericht Darmstadt
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Murat Polat
 Καθού: Stadt Rüsselsheim
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνάδει με το άρθρο 59 του πρόσθετου πρωτοκόλλου της Συμφωνίας της 12ης Σεπτεμβρίου 1963 περί συνδέσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας (1), όσον αφορά τη μεταβατική περίοδο της συνδέσεως, η μη απώλεια, εκ μέρους Τούρκου υπηκόου, ο οποίος μετέβη στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ως τέκνο εργαζομένων στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας γονέων, στο πλαίσιο της οικογενειακής συνένωσης, του δικαιώματος παραμονής που έλκει από το δικαίωμα που του παρέχει το άρθρο 7, εδάφιο 1, 2η περίπτωση, της αποφάσεως 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως ΕΟΚ–Τουρκίας (απόφαση 1/80), να ανταποκρίνεται σε οποιαδήποτε προσφορά θέσεως εργασίας –πλην των περιπτώσεων που προβλέπει το άρθρο 14 της αποφάσεως 1/80, καθώς και σε περίπτωση απομακρύνσεως από το κράτος υποδοχής για σημαντικό χρονικό διάστημα χωρίς εύλογη αιτία– ακόμα και μετά την συμπλήρωση του 21ου έτους της ηλικίας του, όταν δεν διαμένει πλέον με τους γονείς του και δεν συντηρείται από αυτούς;
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, στο πρώτο ερώτημα:
 2)
 Ανακτά Τούρκος υπήκοος, ο οποίος έχει απολέσει τα δικαιώματα που είχε δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 1, 2η περίπτωση της αποφάσεως 1/80, λόγω συνδρομής των προαναφερθεισών στο πρώτο ερώτημα προϋποθέσεων, και πάλι τα δικαιώματα αυτά στην περίπτωση κατά την οποία, μετά τη συμπλήρωση του 21ου έτους της ηλικίας του και για περίοδο υπερβαίνουσα τα τρία έτη, επιστρέφει στην οικία των γονέων του όπου διαμένει και συντηρείται δωρεάν, η δε μητέρα του, κατά το χρονικό αυτό διάστημα, έχει μία ολιγόωρη μόνον επαγγελματική απασχόληση (καθαρίστρια απασχολούμενη κατά κανόνα 30 — 70 ώρες μηνιαίως, κατά δε ορισμένες περιόδους 20 ώρες μηνιαίως);
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, στο δεύτερο ερώτημα:
 3)
 Μεταβάλλεται η νομική κατάσταση όταν το μέλος της οικογένειας, κατά την περίοδο της διαβιώσεως υπό την αυτή στέγη με τον εργαζόμενο υποβλήθηκε επανειλημμένως σε θεραπεία εντός ειδικού ιδρύματος (30. 8. 2001 — 20. 6. 2002, 2. 10. 2003 — 8. 1. 2004);
 4)
 Μεταβάλλεται η νομική κατάσταση όταν ο Τούρκος υπήκοος, κατά τη διάρκεια της διαβιώσεως υπό την αυτή στέγη με τον εργαζόμενο έχει τακτικό μηνιαίο εισόδημα ανερχόμενο μηνιαίως σε τουλάχιστον 400 ευρώ έως 1.400 ευρώ;
 Σε περίπτωση που κριθεί ότι παραμένει αμετάβλητη η προκύπτουσα από το άρθρο 7, εδάφιο 1, 2η περίπτωση, της αποφάσεως 1/80 νομική κατάσταση (καταφατική απάντηση στο πρώτο ερώτημα ή στο δεύτερο ερώτημα, αρνητικές απαντήσεις στο τρίτο και τέταρτο ερώτημα):
 5)
 Μπορεί Τούρκος υπήκοος, ο οποίος έχει τα εκ του άρθρου 7, παράγραφος 1, 2η περίπτωση, της αποφάσεως 1/80 δικαιώματα και διαβιώνει από το 1972 στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, να επικαλεστεί την ειδική προστασία κατά της απελάσεως που προβλέπει το άρθρο 28, παράγραφος 3, στοιχείο α', της οδηγίας 2004/38/ΕΚ. της 29.4.2004 (ΕΕ L 158, της 30.4.2004, σ. 77· όπως διορθωμένη δημοσιεύθηκε στην ΕΕ L 229, της 29.6.2004, σ. 35);
 6)
 Μεταβάλλεται η νομική κατάσταση όταν ο Τούρκος υπήκοος εντός της δεκαετίας πριν από την έκδοση της αποφάσεως περί απελάσεως, από 1.2.1996 έως 28.11.1997, μετέβη στην Τουρκία προς εκπλήρωση της στρατιωτικής του θητείας;
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, στο πέμπτο ερώτημα ή καταφατικής απαντήσεως, στο έκτο ερώτημα:
 7)
 Μπορεί Τούρκος υπήκοος, ο οποίος έχει τα εκ του άρθρου 7, εδάφιο 1, 2η περίπτωση, της αποφάσεως 1/80 δικαιώματα και ο οποίος διαμένει στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας από το 1972, να επικαλεστεί την ειδική προστασία κατά της απελάσεως που προβλέπει το άρθρο 28, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/38;
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο έβδομο ερώτημα:
 8)
 Μπορεί Τούρκος υπήκοος, που έχει τα εκ του άρθρου 7, εδάφιο 1, 2η περίπτωση, της αποφάσεως 1/80 δικαιώματα να επικαλεστεί την ειδική προστασία κατά της απελάσεως που προβλέπει το άρθρο 28 παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/38;
 Σε περίπτωση διατηρήσεως της προκύπτουσας εκ του άρθρου 7, εδάφιο 1, 2η περίπτωση, της αποφάσεως 1/80 νομικής καταστάσεως (καταφατική απάντηση στο πρώτο ερώτημα ή αρνητική απάντηση στο δεύτερο απάντηση και αρνητική απάντηση στο τρίτο και τέταρτο ερώτημα), ανακύπτει, περαιτέρω, το ακόλουθο ερώτημα:
 9)
 Μπορεί μια σειρά μικρών ποινικών παραβάσεων (κυρίως εγκλήματα κατά της ιδιοκτησίας), τα οποία καθ' εαυτά δεν θεμελιώνουν πραγματική και αρκούντως σοβαρή απειλή θεμελιωδών συμφερόντων της κοινωνίας, να δικαιολογήσει την απέλαση λόγω του μεγάλου αριθμού αυτών των παραβάσεων, όταν πιθανολογείται η υποτροπή και όταν κατά ημεδαπών ευρισκομένων σε παρόμοια κατάσταση δεν λαμβάνονται ειδικά μέτρα;
 (1) ΕΕ L 293, σ. 4.


text:
 7.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/47
 Προσφυγή της 14ης Ιανουαρίου 2009 — Özdemir κατά ΓΕΕΑ — Aktieselskabet af 21. november 2001 (James Jones)
 (Υπόθεση T-11/09)
 (2009/C 55/85)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Rahmi Özdemir (Dreieich, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Heinrich, I. Hoes, C. Schröder, K. von Werder και J. Wittenberg)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Aktieselskabet af 21. november 2001 (Brande, Δανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ) της 3ης Νοεμβρίου 2008 στην υπόθεση R 858/2007-2·
 —
 να απορρίψει την ανακοπή που άσκησε η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών στις 25 Ιανουαρίου 2005 κατά της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ' αριθ. 3 493 137·
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων της διαδικασίας ανακοπής.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «James Jones» για προϊόντα της κλάσεως 25
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το καταχωρισμένο υπ' αριθ. 1 107 747 κοινοτικό λεκτικό σήμα «Jack & Jones» για προϊόντα των κλάσεων 3, 18 και 25· το καταχωρισμένο υπ' αριθ. 2 063 437 βρετανικό λεκτικό σήμα «Jack Jones» για προϊόντα της κλάσεως 25· το καταχωρισμένο υπ' αριθ. 474 622 λεκτικό σήμα της Μπενελούξ «Jack Jones» για προϊόντα της κλάσεως 25· και το καταχωρισμένο υπ' αριθ. VR 1990 06569 δανικό λεκτικό σήμα «Jack & Jones» για προϊόντα της κλάσεως 25
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής για όλα τα οικεία προϊόντα
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, εφόσον το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των εμπλεκομένων σημάτων· παράβαση του άρθρου 43, παράγραφος 2, του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, εφόσον δεν προσκομίστηκε ενώπιον του τμήματος προσφυγών καμία απόδειξη για τη χρήση του βρετανικού σήματος υπ' αριθ. 2 063 437.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
C 79/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.3.2001
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 2) Bundesverband der Betriebskrankenkassen, 3) IKK-
 Bundesverband, 4) Bundesverband der landwirtschaftlichen
 της 12ης Οκτωβρι ́ου 2000 Krankenkassen, 5) Verband der Angestellten-Krankenkassen
 e.V., 6) AEV — Arbeiter-Ersatzkassen-Verband e.V., 7)
 στην υπο ́θεση C-278/00 R: Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α κατα ́ Seekrankenkasse και 8) Bundesknappschaft, προσεπικληθε ́ντες:
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) 1) Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας και 2)
 Bundesausschuss der Ärzte und Krankenkassen, που εκκρεμει ́
 («Ασφαλιστικα ́ με ́τρα — Αναστολη ́ εκτελε ́σεως — Κρατι- ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 κε ́ς ενισχυ ́σεις») αποφα ́σεως επι ́ των ακο ́λουθων ερωτημα ́των:
 1. Πρε ́πει οι φορει ́ς της εκ του νο ́μου προβλεπομε ́νης ασφαλι ́-
 (2001/C 79/18)
 σεως ασθενει ́ας και οι ενω ́σεις τους, οι οποι ́ες υπο ́κεινται
 στην κρατικη ́ εποπτει ́α, κατα ́ τον απο ́ κοινου ́ καθορισμο ́
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́) ενιαι ́ων σταθερω ́ν ποσω ́ν για φα ́ρμακα, στο υ ́ψος των οποι ́ων
 περιορι ́ζεται η υποχρε ́ωση παροχη ́ς των φορε ́ων σε σχε ́ση με
 τους ασφαλισμε ́νους, να θεωρου ́νται επιχειρη ́σεις η ́ ενω ́σεις
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ επιχειρη ́σεων υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 81 επ. ΕΚ;
 στη Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας)
 2. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 1:
 Στην υπο ́θεση C-278/00 R, Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι: Πρε ́πει οι καθορισμοι ́ σταθερω ́ν ποσω ́ν, ο ́πως αυτοι ́ που
 Ι. Χαλκια ́ς και Χ. Τσιαβου ́) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν αναφε ́ρονται στο ερω ́τημα 1, να θεωρου ́νται περιοριστικε ́ς
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: J. Flett και ∆. Τριανταφυ ́λλου), με του ανταγωνισμου ́ συμφωνι ́ες υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 81,
 αντικει ́μενο αι ́τηση αναστολη ́ς εκτελε ́σεως, κυρι ́ως, της αποφα ́σεως παρα ́γραφος 1, ΕΚ;
 Ε(2000) 686 τελικο ́ της Επιτροπη ́ς, της 1ης Μαρτι ́ου 2000,
 σχετικα ́ με τα καθεστω ́ τα ενι ́σχυσης που ́εθεσε σε εφαρμογη ́ η 3. Απαγορευ ́ουν τα α ́ρθρα 81 και 86 ΕΚ νομοθετικη ́ ρυ ́θμιση,
 Ελλα ́δα με σκοπο ́ τη ρυ ́θμιση χρεω ́ν γεωργικω ́ν συνεταιρισμω ́ν κατα ́ η οποι ́α απονε ́μει στους φορει ́ς συστη ́ματος κοινωνικη ́ς
 τα ́ετη 1992 και 1994, συμπεριλαμβανομε ́νων των ενισχυ ́σεων ασφαλι ́σεως και στις ενω ́σεις τους την εξουσι ́α να καθορι ́ζουν
 για την αναδιοργα ́νωση της γαλακτοκομικη ́ς συνεταιριστικη ́ς σταθερα ́ ποσα ́ για φα ́ρμακα, ο ́πως αυτα ́ που αναφε ́ρονται στο
 επιχει ́ρησης ΑΓΝΟ, η ́, επικουρικω ́ς, του α ́ρθρου 2 της αποφα ́σεως ερω ́τημα 1;
 αυτη ́ς, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου εξε ́δωσε στις 12 Οκτωβρι ́ου
 2000 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση λη ́ψεως ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα. Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 13 ∆εκεμβρι ́ου
 (1) EE C 259 της 9.9.2000.
 2000
 (Υπο ́θεση C-455/00)
 (2001/C 79/20)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- τον Αntonio Aresu, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της, με
 βαλε το Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen, με δια ́- αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz,
 ταξη της 28ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 13 ∆εκεμβρι ́ου 2000
 μεταξυ ́, αφενο ́ς, Merz + Co. GmbH & Co., και, αφετε ́ρου, ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 1) AOK-Bundesverband, 2) Bundesverband der Betriebs- κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 krankenkassen, 3) IKK-Bundesverband, 4) Bundesverband
 der landwirtschaftlichen Krankenkassen, 5) Verband der
 Angestellten-Krankenkassen e.V., 6) AEV — Arbeiter- Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Ersatzkassen-Verband e.V., 7) Seekrankenkasse και 8) — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α παρε ́βη τις υποχ-
 Bundesknappschaft, προσεπικληθε ́ντες: 1) Ομοσπονδιακη ́ ρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 9, παρα ́γραφοι 1 ́εως 3, της
 ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας και 2) Bundesausschuss der οδηγι ́ας 90/270/ΕΟΚ (1) του Συμβουλι ́ου, της 29ης Μαι ̈́ου
 Ärzte und Krankenkassen 1990, σχετικα ́ με τις ελα ́χιστες προδιαγραφε ́ς ασφα ́λειας και
 υγει ́ας κατα ́ την εργασι ́α σε εξοπλισμο ́ με οθο ́νη οπτικη ́ς
 (Υπο ́θεση C-428/00) απεικονι ́σεως (πε ́μπτη ειδικη ́ οδηγι ́α κατα ́ την ́εννοια του
 α ́ρθρου 16, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 89/391/ΕΟΚ (2)),
 (2001/C 79/19) καθο ́σον:
 Με δια ́ταξη της 28ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη α) δεν εγγυα ́ται την κατα ́ κανονικα ́ χρονικα ́ διαστη ́ματα
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις διενε ́ργεια εξετα ́σεων των ματιω ́ν και της ο ́ρασης ο ́λων
 20 Νοεμβρι ́ου 2000, το Landessozialgericht Nordrhein- των εργαζομε ́νων που χρησιμοποιου ́ν εξοπλισμο ́ με
 Westfalen, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́, αφενο ́ς, Merz + Co. οθο ́νη οπτικη ́ς απεικο ́νισης, κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου
 GmbH & Co., και, αφετε ́ρου, 1) AOK-Bundesverband, 9, παρα ́γραφος 1, της εν λο ́γω οδηγι ́ας,
 ---pagebreak--- 10.3.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 79/11
 β) δεν εξασφαλι ́ζει προ ́σθετη οφθαλμολογικη ́ εξε ́ταση σε — Κατα ́ το α ́ρθρο 9, παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας 90/270/ΕΟΚ,
 ο ́λες τις περιπτω ́σεις στις οποι ́ες τα αποτελε ́σματα των στους εργαζο ́μενους πρε ́πει να παρε ́χονται «ειδικα ́ γυαλια ́
 περιοδικω ́ν εξετα ́σεων των ματιω ́ν και της ο ́ρασης το ανα ́λογα με την εκα ́στοτε εργασι ́α», εφο ́σον τα αποτελε ́σματα
 καθιστου ́ν αναγκαι ́ο, των πραγματοποιηθεισω ́ν εξετα ́σεων το καθιστου ́ν αναγκαι ́ο
 και εφο ́σον δεν μπορου ́ν να χρησιμοποιηθου ́ν κοινα ́ γυαλια ́.
 Η δια ́ταξη αυτη ́ αποτελει ́ τη λογικη ́ και αναγκαι ́α συνε ́πεια
 γ) δεν προσδιορι ́ζει τις προϋποθε ́σεις υπο ́ τις οποι ́ες των διατα ́ξεων που προβλε ́πουν την υποχρε ́ωση εξετα ́σεως
 παρε ́χονται στους ενδιαφερο ́μενους εργαζο ́μενους των ματιω ́ν και της ο ́ρασης και των ενδεχομε ́νων αναγκαι ́ων
 ειδικα ́ γυαλια ́ ανα ́λογα με την εκα ́στοτε εργασι ́α, συμπληρωματικω ́ν οφθαλμολογικω ́ν εξετα ́σεων, προκειμε ́νου
 να υπα ́ρχει πλη ́ρης προστασι ́α της ασφα ́λειας και της υγει ́ας
 των εργαζο ́μενων που ανη ́κουν στις ομα ́δες κινδυ ́νου.
 — να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — Στο α ́ρθρο 55 του Ν.∆. 626/94 δεν απαντου ́ν διατα ́ξεις που
 να διασφαλι ́ζουν ρητα ́ το δικαι ́ωμα αυτο ́. Η παρα ́γραφος 5
 του α ́ρθρου αυτου ́ προβλε ́πει απλω ́ς ο ́τι «οι δαπα ́νες για τα
 ειδικα ́ γυαλια ́ ανα ́λογα με την εκα ́στοτε εργασι ́α βαρυ ́νουν
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 τον εργοδο ́τη», πρα ́γμα προφανε ́ς, αλλα ́ ανεπαρκε ́ς ο ́σον
 αφορα ́ τη «συ ́σταση» του δικαιω ́ματος του εργαζο ́μενου να
 του δοθου ́ν τε ́τοια γυαλια ́.
 Η Επιτροπη ́ φρονει ́ ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α παρε ́βη τις υποχρεω ́-
 σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 9, παρα ́γραφοι 1 ́εως 3, της οδηγι ́ας
 90/270/ΕΟΚ για τους εξη ́ς λο ́γους: (1) EE L 156, της 21.6.1990, σ. 14.
 (2) Οδηγι ́α του Συμβουλι ́ου, της 12ης Ιουνι ́ου 1989, EE L 183, της
 29.6.1989, σ. 1.
 — Η ιταλικη ́ ρυ ́θμιση πρε ́πει να θεωρηθει ́ ασυμβι ́βαστη με την
 οδηγι ́α 90/270/ΕΟΚ, ο ́σον αφορα ́ τις περιοδικε ́ς εξετα ́σεις
 των ματιω ́ν και της ο ́ρασης, δηλαδη ́ τις εξετα ́σεις μετα ́ την
 ́εναρξη της εργασι ́ας σε οθο ́νη οπτικη ́ς απεικο ́νισης. Το
 α ́ρθρο 9, παρα ́γραφος 1, της εν λο ́γω οδηγι ́ας ορι ́ζει
 συγκεκριμε ́να ο ́τι ο ́λοι οι εργαζο ́μενοι που χρησιμοποιου ́ν
 εξοπλισμο ́ με οθο ́νη οπτικη ́ς απεικο ́νισης υποβα ́λλονται κατα ́
 κανονικα ́ χρονικα ́ διαστη ́ματα σε εξετα ́σεις των ματιω ́ν και
 της ο ́ρασης μετα ́ την ́εναρξη της εργασι ́ας τους, προκειμε ́νου
 να προληφθου ́ν προβλη ́ματα στην ο ́ραση η ́ α ́λλα προβλη ́ματα Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 υγει ́ας οφειλο ́μενα στη μακρα ́ ́εκθεση στις ακτινοβολι ́ες της βαλε το Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes
 οθο ́νης οπτικη ́ς απεικο ́νισης. Οι εν λο ́γω εργαζο ́μενοι πρε ́πει Oberösterreich με δια ́ταξη της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 2000 στο
 συνεπω ́ς να θεωρηθου ́ν ως εργαζο ́μενοι που ανη ́κουν στις πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Primetzhofer Stahl- und Fahrzeug-
 ομα ́δες κινδυ ́νου υπο ́ την ́εννοια της οδηγι ́ας 89/391. bau GmbH κατα ́ Land Oberösterreich
 'Οπως ο ́μως προκυ ́πτει απο ́ τη διατυ ́πωση του α ́ρθρου 55,
 παρα ́γραφος 2, του Ν.∆. 626/94, οι τακτικε ́ς εξετα ́σεις, (Υπο ́θεση C-464/00)
 διετου ́ς τουλα ́χιστον περιοδικο ́τητας, προβλε ́πονται μο ́νο για
 δυ ́ο ειδικε ́ς κατηγορι ́ες εργαζομε ́νων, τους χατακτηρισθε ́ντες
 εξαρχη ́ς ως «κατα ́λληλους επι ́ ορισμε ́νο δια ́στημα» για εργα- (2001/C 79/21)
 σι ́α σε οθο ́νη και τους α ́νω των 45 ετω ́ ν. Κατα ́ συνε ́πεια, οι
 εργαζο ́μενοι κα ́τω των 45 ετω ́ν, οι οποι ́οι χαρακτηρι ́σθηκαν
 εξαρχη ́ς ως κατα ́λληλοι για εργασι ́α σε οθο ́νη για απεριο ́ριστο Με δια ́ταξη της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 δια ́στημα εξαιρου ́νται πλη ́ρως απο ́ την προστασι ́α που Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 προβλε ́πει το α ́ρθρο 9, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας. 22 ∆εκεμβρι ́ου 2000, το Unabhängiger Verwaltungssenat des
 Landes Oberösterreich, στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Primetzhofer
 Stahl- und Fahrzeugbau GmbH κατα ́ Land Oberösterreich, που
 — Η Επιτροπη ́ επισημαι ́νει επι ́σης ο ́τι οι εργαζο ́μενοι που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο, την ́εκδοση
 αποκλει ́ονται, βα ́σει της ιταλικη ́ς ρυθμι ́σεως, απο ́ την περιο- προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 δικη ́ εξε ́ταση των ματιω ́ ν και της ο ́ρασης του α ́ρθρου 9,
 παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 90/270/ΕΟΚ αποκλει ́ονται στην α) Αποτελει ́ παρα ́βαση του α ́ρθρου 2, παρα ́γραφος 8, τελευται ́ο
 πρα ́ξη και απο ́ την οφθαλμολογικη ́ εξε ́ταση του α ́ρθρου 9, εδα ́φιο, πρω ́τη ημιπερι ́οδος, της οδηγι ́ας 89/665/ΕΟΚ του
 παρα ́γραφος 2, διο ́τι τα προβλη ́ματα των ματιω ́ν εντοπι ́ζονται Συμβουλι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1989, για τον συντο-
 συνη ́θως στις περιοδικε ́ς εξετα ́σεις. Εν πα ́ση περιπτω ́σει, αν νισμο ́ των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́-
 και το α ́ρθρο 55, παρα ́γραφος 4, του Ν.∆. 626/94 προβλε ́πει ξεων περι ́ της εφαρμογη ́ς των διαδικασιω ́ ν προσφυγη ́ς στον
 τη δυνατο ́τητα αυτη ́ς της εξετα ́σεως, δεν εξασφαλι ́ζει ο ́τι θα τομε ́α της συ ́ναψης συμβα ́σεων κρατικω ́ν προμηθειω ́ν και
 πραγματοποιει ́ται σε ο ́λες τις περιπτω ́σεις στις οποι ́ες κατα ́ δημοσι ́ων ́εργων (1), η ρυ ́θμιση κρα ́τους με ́λους, κατα ́ την
 την περιοδικη ́ εξε ́ταση των ματιω ́ν και της ο ́ρασης διαπιστω ́νε- οποι ́α και το δικαστη ́ριο (η ανεξα ́ρτητη αρχη ́) στο πλαι ́σιο
 ται η ανα ́γκη περαιτε ́ρω αναλυ ́σεων, οπο ́τε και στην περι ́- των διαδικασιω ́ν προσφυγη ́ς υποχρεου ́ται να ενεργει ́αυτεπαγ-
 πτωση αυτη ́ το επι ́πεδο προστασι ́ας ει ́ναι πολυ ́ χαμηλο ́τερο γε ́λτως και να καθορι ́ζει την πορει ́α της διερευνητικη ́ς
 απο ́ το προβλεπο ́μενο απο ́ την οδηγι ́α. εξε ́τασης;


text:
 19.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 312/22
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Østre Landsret (Δανία) στις 14 Οκτωβρίου 2009 — Lady & Kid A/S, Direct Nyt ApS, A/S Harald Nyborg Isenkram- og Sportsforretning, KID-Holding A/S κατά Skatteministeriet
 (Υπόθεση C-398/09)
 2009/C 312/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Østre Landsret
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσες: Lady & Kid A/S, Direct Nyt ApS, A/S Harald Nyborg Isenkram- og Sportsforretning, KID-Holding A/S
 Εφεσίβλητο: Skatteministeriet
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει η απόφαση του Δικαστηρίου της 14ης Ιανουαρίου 1997, C-192/95 έως C-218/95, Comateb κ.λπ. (1), την έννοια ότι η μετακύλιση παρανόμου φόρου επί προϊόντος προϋποθέτει ότι ο φόρος μετακυλίστηκε στον αγοραστή του προϊόντος στο πλαίσιο εκάστης εμπορικής συναλλαγής ή μπορεί η μετακύλιση επί των τιμών να γίνει και στις τιμές άλλων εμπορευμάτων στο πλαίσιο εμπορικών συναλλαγών τελείως διαφορετικών πριν και μετά την πώληση του συγκεκριμένου προϊόντος, λόγου χάρη αν αξιολογηθεί το σύνολο της μετακύλισης σε περίοδο τεσσάρων ετών όσον αφορά ένα μεγάλο αριθμό προϊόντων εισαγομένων και μη εισαγομένων;
 2)
 Έχει ο όρος «μετακύλιση» κατά το κοινοτικό δίκαιο την έννοια ότι ο παράνομος φόρος που εισπράττεται επί της πωλήσεως ενός προϊόντος δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι μετακυλίστηκε παρά μόνον αν η τιμή του προϊόντος αυξάνεται σε σχέση με την ισχύουσα αμέσως πριν τη θέσπιση του φόρου ή μπορεί ο φόρος να θεωρηθεί ότι μετακυλίστηκε αν η υπόχρεη επιχείρηση πραγματοποίησε κατά τον χρόνο της θεσπίσεως του παρανόμου φόρου οικονομία λόγω άλλων εισφορών εισπραττομένων επί άλλης βάσεως και αν συνεπώς δεν μετέβαλε τις τιμές της;
 3)
 Έχει ο όρος «αδικαιολόγητος πλουτισμός» κατά το κοινοτικό δίκαιο την έννοια ότι η επιστροφή φόρου που εισπράχθηκε παράνομα επί της πωλήσεως προϊόντος μπορεί να θεωρηθεί ότι οδήγησε σε αδικαιολόγητο πλουτισμό αν η επιχείρηση πραγματοποίησε οικονομίες πριν και μετά την πώληση του φορολογηθέντος προϊόντος λόγω της καταργήσεως άλλων εισφορών εισπραττομένων επί άλλης βάσεως, στην περίπτωση που η κατάργηση των άλλων εισφορών ωφέλησε και άλλες επιχειρήσεις και μάλιστα επιχειρήσεις που δεν κατέβαλαν τον παράνομο φόρο ή τον κατέβαλαν σε μικρότερο βαθμό;
 4)
 Στην περίπτωση που ένας παράνομος φόρος είχε ως συνέπεια, λόγω της διαρθρώσεώς του, ότι η φορολογική επιβάρυνση των επιχειρήσεων εισαγωγής προϊόντων υπήρξε κατ’ αναλογία υψηλότερη από την επιβάρυνση των επιχειρήσεων που εφοδιάζονται σε μεγαλύτερο μέτρο από την εγχώρια αγορά και που η θέσπιση του παρανόμου φόρου συνδέθηκε με κατάργηση άλλης νόμιμης εισφοράς, εισπραττομένης επί άλλης βάσεως που επιβάρυνε ανάλογα τις δύο κατηγορίες επιχειρήσεων στο ίδιο βαθμό και ανεξάρτητα από την προέλευση των αγορών των επιχειρήσεων, ερωτάται
 i)
 επιτρέπει το κοινοτικό δίκαιο να απορρίπτεται, εν όλω ή εν μέρει, το αίτημα επιστροφής του παρανόμου φόρου σε επιχείρηση που εισάγει εμπορεύματα με αιτιολογία τη μετακύλιση και τον αδικαιολόγητο πλουτισμό στο μέτρο που η άρνηση έχει ως συνέπεια ότι η επιχείρηση, η οποία κατέβαλε συγκριτικά μεγαλύτερο ποσό του παρανόμου φόρου από παρόμοια επιχείρηση που αγόρασε παρόμοια προϊόντα στην εγχώρια αγορά περιάγεται ceteris paribus σε μειονεκτική θέση ως αποτέλεσμα της φορολογικής μεταρρύθμισης και της αρνήσεως επιστροφής σε σχέση με παρόμοιες επιχειρήσεις που εφοδιάστηκαν σε μεγαλύτερο βαθμό από την εγχώρια αγορά;
 ii)
 μπορεί η επιστροφή του παρανόμου φόρου σε συγκεκριμένη περίπτωση να οδηγήσει θεωρητικά σε «αδικαιολόγητο πλουτισμό» και κατά συνέπεια μπορεί να απορριφθεί το αίτημα επιστροφής αν η επιστροφή –ακόμα και αν θεωρηθεί ότι ο φόρος μετακυλίστηκε– είναι αναγκαία προκειμένου να εξισωθεί το αποτέλεσμα της φορολογικής μεταρρύθμισης, ceteris paribus κατά τα λοιπά, μετά την ενδεχομένη επιστροφή για τις επιχειρήσεις που εισάγουν εμπορεύματα και για τις επιχειρήσεις που αγοράζουν εγχώρια εμπορεύματα;
 iii)
 αντιβαίνει για άλλους λόγους στο κοινοτικό δίκαιο και ειδικότερα αντιβαίνει στην αρχή της ίσης μεταχείρισης η άρνηση επιστροφής σε μια τέτοια περίπτωση που συνεπάγεται ότι οι επιχειρήσεις οι οποίες εφοδιάστηκαν σε μεγάλο βαθμό από την εγχώρια αγορά ωφελήθηκαν σε σχέση με τις επιχειρήσεις που πραγματοποίησαν σε μεγαλύτερο βαθμό εισαγωγές;
 iv)
 προκύπτει από την απάντηση στο τρίτο ερώτημα ότι δεν επιτρέπεται η άρνηση επιστροφής του αχρεωστήτως καταβληθέντος φόρου με αιτιολογία τον αδικαιολόγητο πλουτισμό, στο μέτρο που η επιστροφή απλώς εξουδετερώνει το πλεονέκτημα που είχαν οι επιχειρήσεις οι οποίες εφοδιάστηκαν από την εγχώρια αγορά σε σχέση με τις επιχειρήσεις που πραγματοποίησαν εισαγωγές σε μεγαλύτερο βαθμό.
 (1) Συλλογή 1997, σ. I-165.


text:
 20.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 222/28
 Προσφυγή της 22ας Απριλίου 2016 – L’Oréal κατά EUIPO – Guinot (MASTER DUO)
 (Υπόθεση T-182/16)
 (2016/C 222/35)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: L’Oréal (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: T. de Haan και P. Péters, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Guinot SAS (Παρίσι, Γαλλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «MASTER DUO» – Υπ’ αριθ. 11 577 574 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 23ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση R 2916/2014-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της προσφεύγουσας στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του πέμπτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009.


text:
 8.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/30
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 30ής Σεπτεμβρίου 2013 — Possanzini κατά Frontex
 (Υπόθεση F-124/11) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό του Frontex - Έκτακτος υπάλληλος - Έκθεση αξιολογήσεως σταδιοδρομίας περιέχουσα αρνητικές κρίσεις του επικυρωτή οι οποίες δεν κοινοποιήθηκαν στον ενδιαφερόμενο - Μη ανανέωση της ισχύος συμβάσεως ορισμένου χρόνου - Απόφαση ληφθείσα βάσει της γνώμης του επικυρωτή - Δικαιώματα άμυνας - Παραβίαση - Χρηματική διαφορά - Πλήρης δικαιοδοσία)
 (2014/C 71/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Daniele Possanzini (Πίζα, Ιταλία) (εκπρόσωπος: Σ. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τη Διαχείριση της Επιχειρησιακής Συνεργασίας στα Εξωτερικά Σύνορα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Frontex) (εκπρόσωποι: S. Vuorensola και H. Caniard, επικουρούμενοι από τους D. Waelbroeck και A. Duron, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως με την οποία ανακλήθηκε η απόφαση περί ανανεώσεως της συμβάσεως εργασίας του προσφεύγοντος ως εκτάκτου υπαλλήλου.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της 28ης Μαρτίου 2011 περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως εργασίας του D. Possanzini ως εκτάκτου υπαλλήλου, η οποία εκδόθηκε από τον εκτελεστικό διευθυντή του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για τη Διαχείριση της Επιχειρησιακής Συνεργασίας στα Εξωτερικά Σύνορα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 2)
 Υποχρεώνει τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για τη Διαχείριση της Επιχειρησιακής Συνεργασίας στα Εξωτερικά Σύνορα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καταβάλει στον D. Possanzini ποσό 5 000 ευρώ ως αποζημίωση.
 3)
 Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τη Διαχείριση της Επιχειρησιακής Συνεργασίας στα Εξωτερικά Σύνορα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα έξοδά του, καταδικάζεται δε στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο D. Possanzini
 (1) EE C 25 της 28.1.2012, σ. 72.


text:
 4.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 253/35
 Προσφυγή της 13ης Μαΐου 2014 — Davó Lledó κατά ΓΕΕΑ — Administradora y Franquicias América και Inversiones Ged (DoggiS)
 (Υπόθεση T-335/14)
 2014/C 253/50
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: José-Manuel Davó Lledó (Cartagena, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. V. Gil Martí, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Administradora y Franquicias América, SA και Inversiones Ged Ltda (Santiago de Chile, Χιλή)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 O προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 13ης Μαρτίου 2014 στην υπόθεση R 824/2013-1, και, κατά συνέπεια, να επιβεβαιώσει την αρχική απόφαση του τμήματος ακυρώσεως της 18ης Ιουλίου 2013, απορρίπτοντας την αίτηση κηρύξεως ακυρότητας που υπέβαλαν οι Administradora y Franquicias América, SA και Inversiones Ged Ltda κατά του κοινοτικού σήματος αριθ. 8 8 94 826«DoggiS», υποχρεώνοντας τους αντιδίκους ενώπιον του τμήματος προσφυγών να συμμορφωθούν με την απόφαση αυτή και τα αποτελέσματά της, και να καταδικάσει ρητώς στα δικαστικά έξοδα το καθού και τους υπέρ του παρεμβαίνοντες.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Εικονιστικό σήμα με το λεκτικό στοιχείο «DoggiS» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 29, 30 και 43 — Κοινοτικό σήμα αριθ. 8 8 94 826
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Ο προσφεύγων
 Αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Administradora y Franquicias América, SA και Inversiones Ged Ltda
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Κακόπιστη κατάθεση της αιτήσεως για καταχώριση σήματος
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απορρίπτει την αίτηση κηρύξεως ακυρότητας
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Δέχεται την προσφυγή, ακυρώνοντας στο σύνολό τους τόσο την απόφαση του τμήματος ακυρώσεως όσο και την καταχώριση του επίδικου κοινοτικού σήματος
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 παράβαση του άρθρου 76 του κανονισμού 207/2009·
 —
 παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/28
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Απριλίου 2010 — Peek & Cloppenburg και van Graaf κατά ΓΕΕΑ — Queen Sirikit Institute of Sericulture (Thai Silk)
 (Υπόθεση T-361/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση για την καταχώριση του εικονιστικού σήματος Thai Silk ως κοινοτικού σήματος - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα που αναπαριστά ένα πτηνό - Παραδεκτό της προσφυγής - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος σύγχυσης - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2010/C 148/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Peek & Cloppenburg (Αμβούργο, Γερμανία) και van Graaf GmbH & Co. KG (Βιέννη, Αυστρία) (εκπρόσωποι: V. von Bomhard, A. Renck, T. Dolde και J. Pause, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: S. Schäffner)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνον ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: The Queen Sirikit Institute of Sericulture, Office of the Permanent Secretary, Ministry of Agriculture and Cooperatives, Thailand (Ταϊλάνδη) (Μπανγκόγκ, Ταϊλάνδη), στο οποίο επιτράπηκε να υποκατασταθεί στα δικαιώματα του Office of the Permanent Secretary, The Prime Minister’s Office, Thailand (Ταϊλάνδη) (εκπρόσωπος: A. Kockläuner, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της απόφασης του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 10ης Ιουνίου 2008 (υπόθεση R 1677/2007-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της εταιρίας Peek & Cloppenburg και του Office of the Permanent Secretary, The Prime Minister’s Office, Ταϊλάνδη.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Peek & Cloppenburg καθώς και τη van Graaf GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 301 της 22.11.2008.


text:
 19.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/35
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 16 Απριλίου 2010 — Ποινική διαδικασία κατά Aziz Melki
 (Υπόθεση C-188/10)
 (2010/C 161/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Aziz Melki
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Ερωτάται αν αντιβαίνει στο άρθρο 267 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία υπογράφηκε στη Λισσαβώνα στις 13 Δεκεμβρίου 2007, μια νομοθετική ρύθμιση όπως αυτή που προκύπτει από τα άρθρα 23-2, δεύτερο εδάφιο, και 23-5, δεύτερο εδάφιο, της απόφασης του υπουργικού συμβουλίου 58-1067, της 7ης Νοεμβρίου 1958, τα οποία προστέθηκαν με τον οργανικό νόμο 2009-1523, της 10ης Δεκεμβρίου 2009, και τα οποία επιβάλλουν στα δικαστήρια την υποχρέωση να αποφασίζουν κατά προτεραιότητα κατά πόσον θα παραπέμψουν στο γαλλικό Συνταγματικό Δικαστήριο το ζήτημα της συνταγματικότητας το οποίο υποβάλλεται στην κρίση τους, εφόσον στο πλαίσιο του ζητήματος αυτού προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι μια εσωτερική νομική ρύθμιση δεν είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα λόγω του ότι είναι αντίθετη προς το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 2)
 Ερωτάται αν αντιβαίνει στο άρθρο 67 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία υπογράφηκε στη Λισσαβώνα στις 13 Δεκεμβρίου 2007, μια νομοθετική ρύθμιση όπως αυτή που προκύπτει από το άρθρο 78-2, τέταρτο εδάφιο, του γαλλικού Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, το οποίο προβλέπει τα εξής: «Εντός ζώνης 20 χιλιομέτρων (km) από τα χερσαία σύνορα της Γαλλίας με τα άλλα κράτη που μετέχουν στη σύμβαση που υπογράφηκε στο Σένγκεν στις 19 Ιουνίου 1990, καθώς και εντός κάθε ζώνης των λιμένων, αερολιμένων, σιδηροδρομικών σταθμών και σταθμών υπεραστικών λεωφορείων που χρησιμοποιούνται για διεθνείς μεταφορές και έχουν καθοριστεί με διοικητική απόφαση, μπορεί επίσης να διεξάγεται, εφόσον στη ζώνη αυτή έχει πρόσβαση το κοινό, έλεγχος της ταυτότητας οποιουδήποτε προσώπου, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο πρώτο εδάφιο, προκειμένου να εξακριβώνεται αν το ελεγχόμενο άτομο έχει στην κατοχή του, όπως είναι υποχρεωμένο, και μπορεί να επιδείξει τις άδειες και τα έγγραφα που προβλέπονται από τον νόμο. Όταν ο έλεγχος αυτός διεξάγεται επί συρμού που πραγματοποιεί διεθνές δρομολόγιο, η διεξαγωγή του επιτρέπεται εντός του τμήματος της διαδρομής μεταξύ των συνόρων και της πρώτης στάσης του συρμού που βρίσκεται πέραν των 20 χιλιομέτρων από τα σύνορα. Εντούτοις, στους συρμούς που εξυπηρετούν γραμμές διεθνών δρομολόγίων με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, ο έλεγχος μπορεί επίσης να πραγματοποιείται μεταξύ της στάσης αυτής και οποιασδήποτε στάσης που βρίσκεται εντός των 50 επόμενων χιλιομέτρων. Οι γραμμές και οι στάσεις αυτές καθορίζονται με υπουργική απόφαση. Όταν υπάρχει τμήμα αυτοκινητοδρόμου που αρχίζει εντός της ζώνης που μνημονεύεται στην πρώτη περίοδο του παρόντος εδαφίου και ο πρώτος σταθμός διοδίων βρίσκεται πέραν της γραμμής των 20 χιλιομέτρων, ο έλεγχος μπορεί επίσης να πραγματοποιείται στους χώρους στάθμευσης πριν από τον πρώτο αυτό σταθμό διοδίων, καθώς και στον χώρο του σταθμού αυτού και στους διπλανούς χώρους στάθμευσης. Οι σταθμοί διοδίων που αφορά η παρούσα διάταξη καθορίζονται με υπουργική απόφαση.»


text:
 26.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 107/10
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Sozialgericht Nürnberg (Γερμανία) στις 22 Ιανουαρίου 2008 — Josif Koupatantze κατά Arbeitsgemeinschaft (ARGE) Nürnberg 900
 (Υπόθεση C-23/08)
 (2008/C 107/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sozialgericht Nürnberg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Josif Koupatantze
 Καθής: Arbeitsgemeinschaft (ARGE) Nürnberg 900
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Συμβιβάζεται το άρθρο 24, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/38 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 (1) με το άρθρο 12, σε συνδυασμό με το άρθρο 39 ΕΚ;
 2.
 Σε περίπτωση που στο πρώτο ερώτημα δοθεί αρνητική απάντηση, αντίκειται στο άρθρο 12, σε συνδυασμό με το άρθρο 39 ΕΚ, εθνική ρύθμιση που αποκλείει πολίτες της Ενώσεως από τη λήψη κοινωνικών παροχών, εφόσον υπάρχει υπέρβαση της επιτρεπόμενης κατά το άρθρο 6 της οδηγίας 2004/38 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 μέγιστης διάρκειας διαμονής και δεν υφίσταται δικαίωμα διαμονής ούτε βάσει άλλων διατάξεων;
 3.
 Σε περίπτωση που στο πρώτο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση, αντίκειται στο άρθρο 12 ΕΚ η εθνική ρύθμιση που αποκλείει υπηκόους κράτους μέλους της ΕΕ ακόμη και από τις κοινωνικές παροχές που χορηγούνται σε παράνομους μετανάστες;
 (1) EE L 158, σ. 77.


text:
 6.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/17
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Μαρτίου 2017 — LG Electronics κατά EUIPO — Cyrus Wellness Consulting (VIEWTY SMILE)
 (Υπόθεση T-499/15) (1)
 ((Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Απόσυρση της αίτησης καταχώρισης - Κατάργηση της δίκης))
 (2017/C 178/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: LG Electronics, Inc. (Σεούλ, Δημοκρατία της Κορέας) (εκπρόσωπος: M. Graf, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: L. Rampini)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Cyrus Wellness Consulting GmbH (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Wulff και U. Hildebrandt, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 11ης Ιουνίου 2015 (συνεκδικασθείσες υποθέσεις R 1565/2014-2 και R 1939/2014-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Cyrus Wellness Consulting GmbH και LG Electronics, Inc.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2)
 Η LG Electronics, Inc. φέρει τα δικαστικά έξοδά της, της καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) και η Cyrus Wellness Consulting GmbH.
 (1) EE C 354 της 26.10.2015.


text:
C 112/30 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.5.2003
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 26ης Φεβρουαρίου 2003
 της 26ης Φεβρουαρίου 2003
 στην υπόθεση T-164/01, Arnaldo Lucaccioni κατά Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 στην υπόθεση T-145/01, Benito Latino κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) (Υπάλληλοι — Αγωγή αποζημιώσεως — Παραδεκτό)
 (2003/C 112/58)
 (Υπάλληλοι — Επαγγελματική ασθένεια — Σύννομο της
 γνωμοδότησης της υγειονομικής επιτροπής — Απόδειξη (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 της επαγγελματικής της ασθένειας — Επιστημονική
 αβεβαιότητα — Σύννομο της ενώπιον της υγειονομικής
 επιτροπής διαδικασίας)
 Στην υπόθεση T-164/01, Arnaldo Lucaccioni, πρώην υπάλληλος
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος St-Leonard-
 (2003/C 112/57) on-Sea (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενος από τους
 M. Cimino και F. Apruzzi, δικηγόρους, κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και Α. Dal Ferro),
 με αντικείμενο την αποκατάσταση, βάσει του κοινού δικαίου περί
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) της εξωσυμβατικής ευθύνης που έχει εφαρμογή στο πλαίσιο του
 άρθρου 236 ΕΚ, της ηθικής και σωματικής βλάβης που υπέστη ο
 προσφεύγων για τον προ της εμφανίσεως της επαγγελματικής του
 ασθένειας χρόνο, λόγω σφαλμάτων της Επιτροπής, το Πρωτοδικείο
 (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, πρόεδρο, και
 Στην υπόθεση T-145/01, Benito Latino, πρώην υπάλληλος τους Ν. J. Forwood και Η. Legal, δικαστές· γραμματέας: J. Palacio
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Sérignac- González, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 Peboudou (Γαλλία), εκπροσωπούμενος από τους 26 Φεβρουαρίου 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 G. Vandersanden και L. Levi, δικηγόρους, κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και J.-L. Fagnart), 1) Απορρίπτει την αγωγή ως απαράδεκτη.
 με αντικείμενο την ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής, της
 10ης Αυγούστου 2000, περί απορρίψεως του αιτήματος του 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 προσφεύγοντος με το οποίο σκοπούσε στην αναγνώριση της
 επαγγελματικής προελεύσεως των αρθριτικών του παθήσεων και
 (1 ) ΕΕ C 275 της 29.9.2001.
 περί επιβαρύνσεώς του με τις αμοιβές και τις παρεπόμενες δαπάνες
 του γιατρού τον οποίο όρισε αυτός ως μέλος της υγειονομικής
 επιτροπής, καθώς και το ήμισυ των αμοιβών και των παρεπόμενων
 δαπανών του τρίτου ιατρού της επιτροπής αυτής, το Πρωτοδικείο
 (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, πρόεδρο,
 τον Ν. J. Forwood και τον Η. Legal, δικαστές· γραμματέας:
 D. Christensen, εξέδωσε στις 26 Φεβρουαρίου 2003 απόφαση με ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 το ακόλουθο διατακτικό:
 της 5ης Μαρτίου 2003
 1) Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 10ης Αυγούστου στην υπόθεση T-194/01, Unilever NV κατά Γραφείου Εναρ-
 2000, στο μέτρο που επιβαρύνει τον προσφεύγοντα με τις μονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα,
 αμοιβές και τις παρεπόμενες δαπάνες του γιατρού τον οποίο σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 αυτός όρισε ως μέλος της υγειονομικής επιτροπής καθώς
 και το ήμισυ των αμοιβών και των παρεπόμενων δαπανών
 του τρίτου ιατρού της επιτροπής αυτής. (Κοινοτικό σήμα — Τρισδιάστατο σήμα — Σχήμα απορρυ-
 παντικού προϊόντος για πλυντήρια πιάτων — Ωοειδής
 ταμπλέτα — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου της καταχω-
 2) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. ρήσεως — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του
 κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 3) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα. (2003/C 112/59)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 ( 1) ΕΕ C 245 της 1.9.2001.
 Στην υπόθεση T-194/01, Unilever NV, με έδρα το Rotterdam
 (Κάτω Χώρες), εκπροσωπούμενη από τους V. von Bomhard και


text:
 16.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 336/28
 Προσφυγή της 23ης Σεπτεμβρίου 2013 — Braun Melsungen κατά ΓΕΕΑ (SafeSet)
 (Υπόθεση T-513/13)
 2013/C 336/61
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: B. Braun Melsungen AG (Melsungen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M.-C. Seiler, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 27ης Ιουνίου 2013,
 —
 να τροποποιήσει την προσβαλλόμενη απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 27ης Ιουνίου 2013, ώστε να απορριφθεί η προγενέστερη απορριπτική απόφαση του ΓΕΕΑ της 25ης Ιουνίου 2012,
 —
 να τροποποιήσει την προσβαλλόμενη απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 27ης Ιουνίου 2013, ώστε να συνεχιστεί η διαδικασία καταχωρίσεως,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασία προσφυγής.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «SafeSet» για προϊόντα της κλάσεως 10 ‒ Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 10 549 368.
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', και παράγραφος 2, καθώς και των άρθρων 75 και 76 του κανονισμού 207/2009.


text:
 21.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/20
 Προσφυγή της 24ης Ιουλίου 2013 — Perfetti Van Melle SpA κατά ΓΕΕΑ (DAISY)
 (Υπόθεση T-381/13)
 2013/C 274/33
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Perfetti Van Melle SpA (Lainate, Ιταλία) (εκπρόσωπος: P. Testa, avocat)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών της 10ης Απριλίου 2013 στην υπόθεση R 427/2012-1, στο μέτρο που απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως του σήματος «DAISY» για τα ακόλουθα προϊόντα: είδη ζαχαροπλαστικής, προϊόντα ζαχαροπλαστικής, καραμέλες, μαλακές καραμέλες, ζαχαρωτά με κόμμι, καραμέλες βουτύρου, τσίχλες, πάστες καρπών (είδη ζαχαροπλαστικής), γλυκόριζα, γλειφιτζούρια, ζαχαρωτά, παστίλιες, ζάχαρη, σοκολάτα, κακάο·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό κοινοτικό σήμα «DAISY» για προϊόντα της κλάσεως 30 — αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος με αριθμό 10 267 037
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009 διότι η λέξη «DAISY» δεν έχει περιγραφικό χαρακτήρα·
 —
 παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009 διότι η λέξη «DAISY» δεν περιγράφει ουσιώδες χαρακτηριστικό του προϊόντος·
 —
 παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 διότι η λέξη «DAISY» διαθέτει διακριτικό χαρακτήρα για τα προϊόντα ζαχαροπλαστικής.


text:
 24.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/31
 Αίτηση αναιρέσεως που άσκησε στις 13 Νοεμβρίου 2008 ο Paul Lafili κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 4 Σεπτεμβρίου 2008 στην υπόθεση F-22/07, Lafili κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-485/08 P)
 (2009/C 19/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Paul Lafili (Genk, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 4ης Σεπτεμβρίου 2008, στην υπόθεση F-22/07, καθόσον απέρριψε τους λόγους που στηρίζονταν σε παράβαση των άρθρων 44 και 46 του ΚΥΚ και του άρθρου 7 του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ, καθώς και σε παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης·
 —
 ακολούθως, να γίνουν δεκτά τα πρωτοδίκως υποβληθέντα αιτήματά του και, επομένως,
 —
 η ακύρωση της αποφάσεως περί κατατάξεώς του στον βαθμό AD 13, κλιμάκιο 5, όπως περιλαμβάνεται στο υπηρεσιακό σημείωμα της DG ADMIN (ΓΔ Διοίκηση) της 11ης Μαΐου 2006 και στο εκκαθαριστικό αποδοχών του αναιρεσείοντος του Ιουνίου 2006 καθώς και στα επόμενα εκκαθαριστικά αποδοχών·
 —
 συνεπώς:
 —
 η επαναφορά του, με ισχύ από την 1η Μαΐου 2006, στον βαθμό AD 13, κλιμάκιο 2 με διατήρηση του συντελεστή πολλαπλασιασμού 1,1172071·
 —
 η αποκατάσταση στο ακέραιο της σταδιοδρομίας του, με αναδρομική ισχύ από την 1η Μαΐου 2006 και μέχρι την ημερομηνία κατατάξεώς του στον κατ' αυτόν τον τρόπο διορθωμένο βαθμό και κλιμάκιο (συμπεριλαμβανομένης της αξιολογήσεως της πείρας του στην τοιουτοτρόπως διορθωμένη κατάσταση, των δικαιωμάτων του προαγωγής και των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του), συμπεριλαμβανομένης εν προκειμένω της καταβολής τόκων υπερημερίας με βάση το επιτόκιο που έχει οριστεί από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες συναλλαγές χρηματοδοτήσεως, που ίσχυε κατά την κρίσιμη περίοδο, προσαυξημένο κατά δύο μονάδες, επί του συνόλου των ποσών που αναλογούν στη διαφορά μεταξύ των αποδοχών που αντιστοιχούν στην κατάταξή του, όπως αυτή ορίζεται στη σχετική απόφαση, και σ' αυτήν που θα δικαιούνταν μέχρι την ημερομηνία κατά την οποία θα ληφθεί η απόφαση περί ορθής κατατάξεώς του·
 —
 η καταδίκη της Επιτροπής σε όλα τα δικαστικά έξοδα.
 —
 Να καταδικάσει την καθής σε όλα τα έξοδα της ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης διαδικασίας και της κατ' αναίρεση δίκης.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως, ο αναιρεσείων ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (ΔΔΔ) της 4ης Σεπτεμβρίου 2008, που εκδόθηκε στο πλαίσιο της υποθέσεως Lafili κατά Επιτροπής, F-22/07, με την οποία το ΔΔΔ ακύρωσε την απόφαση της 11ης Μαΐου 2006 του προϊσταμένου της διοικητικής μονάδας A 6 «Διάρθρωση της σταδιοδρομίας, αξιολόγηση και προαγωγή» της Γενικής Διευθύνσεως «Προσωπικό και διοίκηση» της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καθόσον η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση απορρίπτει τους λόγους του προσφεύγοντος που στηρίζονται σε παράβαση των άρθρων 44 και 46 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ) και του άρθρου 7 του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ, καθώς και σε παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
 Προς στήριξη της αιτήσεώς του αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προέβαλε ένα μόνον λόγο αντλούμενον από παράβαση, πρωτοδίκως, των άρθρων 44 και 46 του ΚΥΚ και του άρθρου 7 του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ, από παραβίαση των αρχών ερμηνείας του κοινοτικού δικαίου και της υποχρεώσεως αιτιολογίας, καθώς και από αλλοίωση των αποδεικτικών στοιχείων.


text:
 15.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/20
 Αναίρεση που άσκησε στις 9 Απριλίου 2013 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 29 Ιανουαρίου 2013, στην υπόθεση T-496/10, Bank Mellat κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-176/13 P)
 2013/C 171/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: S. Boelaert και M. Bishop)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Bank Mellat, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα), της 29ης Ιανουαρίου 2013, επί της υποθέσεως Τ-496/1·
 —
 να αποφανθεί οριστικώς επί της υποθέσεως, απορρίπτοντας την προσφυγή που είχε ασκήσει η Bank Mellat κατά των επίμαχων μέτρων·
 —
 να καταδικάσει την Bank Mellat στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο σε αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι η απόφαση την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 29 Ιανουαρίου 2013, επί της υποθέσεως T-496/10, Bank Mellat κατά Συμβουλίου, ενέχει πλάνη περί το δίκαιο ως προς τα ακόλουθα σημεία:
 1)
 Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας, ως προς το παραδεκτό της προσφυγής, ότι η Bank Mellat είχε το δικαίωμα να επικαλεσθεί την προστασία και τις εγγυήσεις περί θεμελιωδών δικαιωμάτων ανεξαρτήτως αν αποτελεί φορέα του ιρανικού Δημοσίου·
 2)
 Κακώς έκρινε το Γενικό Δικαστήριο ότι ορισμένοι από τους λόγους για την επιβολή περιοριστικών μέτρων σε βάρος της Bank Mellat δεν ήταν επαρκώς ακριβείς·
 3)
 Το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε πεπλανημένη εφαρμογή της νομολογίας περί κοινοποιήσεως των στοιχείων που περιλαμβάνονται στον φάκελλο τον οποίο είχε στη διάθεσή του το Συμβούλιο·
 4)
 Κακώς έκρινε το Γενικό Δικαστήριο ότι οι λόγοι για την επιβολή περιοριστικών μέτρων σε βάρος της Bank Mellat δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις που προβλέπουν σχετικώς τα εφαρμοστέα νομοθετήματα και δεν ήταν εμπεριστατωμένοι, καθόσον:
 —
 παρέλειψε να λάβει δεόντως υπόψη στοιχείο του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών περί του αν η Bank Mellat διευκόλυνε συναλλαγές των ιρανικών φορέων που συμμετέχουν στο πρόγραμμα πυρηνικών όπλων, πυραύλων και άμυνας·
 —
 παρέλειψε να λάβει δεόντως υπόψη το ότι τα στοιχεία περί υποστηρίξεως της Bank Mellat στις πυρηνικές δραστηριότητες του Ιράν προέρχονται από εμπιστευτικές πηγές·
 —
 έκρινε πεπλανημένα ότι η παραδοχή της Bank Mellat περί του ότι παρείχε τραπεζικές υπηρεσίες σε φορέα που εμπλέκεται στις δραστηριότητες του Ιράν για τη διάδοση πυρηνικών όπλων, πριν αυτός κατονομασθεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, δεν αρκούσε προς δικαιολόγηση της επιβολής περιοριστικών μέτρων κατά της Bank Mellat.


text:
8.4.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 102/19
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1999
 της 17ης Φεβρουαρι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση Τ-158/96, Acciairie di Bolzano SpA κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) στην υπο ́θεση Τ-183/97, Carla Micheli κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 («Συνθη ́κη ΕΚΑΧ — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Κρατικε ́ς
 ενισχυ ́σεις — Απο ́φαση διαπιστω ́ νουσα το ασυ ́μβατο
 ενισχυ ́σεων και διατα ́σσουσα την επιστροφη ́ τους — Μη («Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Κοινοτικη ́ πολιτικη
 ́ σχετικα ́ με
 γνωστοποιηθει ́σες ενισχυ ́σεις — Ισχυ ́ον κω ́ δικας την ́ερευνα και την τεχνολογικη ́πτυξη — Προ ́γραμμα
 ́ ανα
 ενισχυ ́σεων στη βιομηχανι ́α σιδη ́ρου και χα ́ λυβα — MAST ΙΙΙ — Απο ́φαση περι ́ καταρτι ́σεως του καταλο ́γου
 ∆ικαιω ́ ματα α ́μυνας — ∆ικαιολογημε ́νη εμπιστοσυ ́νη — των δυναμε ́νων να τυ ́χουν κοινοτικη ́ς συνδρομη ́ς προτα ́-
 Ισχυ ́οντα επιτο ́κια — Αιτιολογι ́α») σεων δρα ́ σεων — Αποκλεισμο ́ς προτα ́σεως κοινοτικη ́ς
 χρηματοδοτη ́σεως — 'Εννομο συμφε ́ρον για την α ́ σκηση
 προσφυγη ́ς — Κατα ́ ργηση της δι ́κης»)
 (2000/C 102/37)
 (2000/C 102/38)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-158/96, Acciairie di Bolzano SpA, με ́εδρα το (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Bolzano (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενη, αρχικω ́ς, απο ́ τους Giulio
 Macrı̀, Bruno Nascimbene, δικηγο ́ρους Μιλα ́νου, και Massimo
 Condinanzi, δικηγο ́ρο Biella, και, στη συνε ́χεια, απο ́ τον
 Nascimbene, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Στην υπο ́θεση Τ-183/97, Carla Micheli, Andrea Peirano, Carlo
 Nike Bianchi και Marinella Abbate, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους
 Franco Colussi, 36, rue de Wiltz, υποστηριζο ́μενη απο ́ την Falck
 SpA, με ́εδρα το Μιλα ́νο (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενη, αρχικω ́ς, απο ́ Wilma Viscardini Donà, Mariano Paolin και Simonetta Donà,
 τους Giulio Macrı̀ και Franco Colussi, δικηγο ́ρους Μιλα ́νου, και, δικηγο ́ρους Πα ́δουας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον
 δικηγο ́ρο Ernest Arendt, 39, rue Mathias Hardt, κατα ́ Επιτροπη ́ς
 στη συνε ́χεια, απο ́ τον Macrı̀ και τον Massimo Condinanzi,
 δικηγο ́ρο Biella, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, (εκπρο ́σωποι: Eugenio de March και
 Franco Colussi, 36, rue de Wiltz και την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α Alberto Dal Ferro), με αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως της
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς περι ́ καταρτι ́σεως του καταλο ́γου των
 (εκπρο ́σωποι: Umberto Colesanti και Aiello Giacomo, κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Enrico δυναμε ́νων να τυ ́χουν κοινοτικη ́ς συνδρομη ́ς προτα ́σεων δρα ́σεων,
 Traversa, Paul Nemitz, Enrico Altieri, και, κατα ́ την επ' ακροατη- στο πλαι ́σιο του ειδικου ́ προγρα ́μματος ́ερευνας, τεχνολογικη ́ς
 αναπτυ ́ξεως και επιδει ́ξεως στον τομε ́α των θαλασσι ́ων επιστημω ́ν
 ρι ́ου συζη ́τηση, Tito Ballarino), με αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως
 της αποφα ́σεως 96/617/ΕΚΑΧ της Επιτροπη ́ς, της 17ης Ιουλι ́ου και τεχνολογιω ́ν (1994-1998), στο με ́τρο που απο ́ τον κατα ́λογο
 αυτο ́ αποκλει ́εται η προ ́ταση Posible, συντονισμε ́νη απο ́ τη
 1996, σχετικα ́ με ορισμε ́νες ενισχυ ́σεις που χορηγη ́θηκαν απο ́ την
 Micheli, απο ́φαση που κοινοποιη ́θηκε με το απο ́ 26ης Μαρτι ́ου
 αυτο ́νομη περιφε ́ρεια του Μπολτζα ́νο προς ο ́φελος της επιχει ́ρησης
 Acciaierie di Bolzano (EE L 274, σ. 30), το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο 1997 ́εγγραφο των υπηρεσιω ́ν της Επιτροπη ́ς, το οποι ́ο
 παρελη ́φθη, με τηλεομοιοτυπι ́α, στις 17 Απριλι ́ου 1997 και
 πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους J. D. Cooke, Προ ́εδρο,
 ταχυδρομικω ́ς, στις 20 Μαι ̈́ου 1997, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο
 R. Garcı́a-Valdecasas, την P. Lindh καθω ́ς και τους J. Pirrung και
 Μ. Βηλαρα ́, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λλη- τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον R. M. Moura Ramos, Προ ́εδρο,
 V. Tiili και τον P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Palacio
 λος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 16 ∆εκεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση με
 González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε, στις 17 Φεβρουαρι ́ου
 το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 2000, απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει τη προσφυγη ́.
 1) Καταργει ́ται η δι ́κη ως προς την υπο ́ κρι ́ση προσφυγη ́.
 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και
 αυτα ́ της Επιτροπη ́ς.
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 3) 'Εκαστος των παρεμβαινο ́ντων φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 (1) EE C 271 της 6.9.97.
 (1) EE C 54 της 22.2.1997.


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/18
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 24ης Νοεμβρίου 2011 [αιτήσεις του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Asociación Nacional de Establecimientos Financieros de Crédito (ASNEF) (C-468/10), Federación de Comercio Electrónico y Marketing Directo (FECEMD) (C-469/10) κατά Administración del Estado
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-468/10 και C-469/10) (1)
 (Επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα - Οδηγία 95/46/ΕΚ - Άρθρο 7, στοιχείο στ' - Άμεσο αποτέλεσμα)
 (2012/C 25/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Asociación Nacional de Establecimientos Financieros de Crédito (ASNEF) (C-468/10), Federación de Comercio Electrónico y Marketing Directo (FECEMD) (C-469/10)
 κατά
 Administración del Estado
 Αντικείμενο
 Αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal Supremo — Ερμηνεία του άρθρου 7, στοιχείο στ', της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (EE L 281, σ. 31) — Επεξεργασία δεδομένων από τους συναφώς υπευθύνους και ανακοίνωση στους αποδέκτες για την επίτευξη του εκάστοτε δικαιολογημένου συμφέροντός τους — Πρόσθετες απαιτήσεις — Άμεσο αποτέλεσμα διατάξεων οδηγίας
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 7, στοιχείο στ', της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, έχει την έννοια ότι απαγορεύει εθνική νομοθεσία η οποία, ελλείψει της συγκαταθέσεως του ενδιαφερομένου προσώπου και για να επιτραπεί η επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα η οποία είναι απαραίτητη για την επίτευξη του εννόμου συμφέροντος που επιδιώκει ο υπεύθυνος της επεξεργασίας αυτής ή ο τρίτος ή οι τρίτοι στους οποίους ανακοινώνονται τα δεδομένα αυτά, απαιτεί, εκτός του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών του τελευταίου, τα εν λόγω δεδομένα να περιλαμβάνονται σε προσβάσιμες στο κοινό πηγές, αποκλείοντας έτσι κατηγορηματικώς και γενικώς οποιαδήποτε επεξεργασία δεδομένων που δεν περιλαμβάνονται σε αυτές τις πηγές.
 2)
 Το άρθρο 7, στοιχείο στ', της οδηγίας 95/46 έχει άμεσο αποτέλεσμα.
 (1) ΕΕ C 346 της 18.12.2010.


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/21
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 17ης Ιουλίου 2014 [αίτηση του Curtea de Apel Bucureşti (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SC BCR Leasing IFN SA κατά Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Administrare a Marilor Contribuabili, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Soluţionare a Contestaţiilor
 (Υπόθεση C-438/13) (1)
 ((ΦΠΑ - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρα 16 και 18 - Χρηματοδοτική μίσθωση - Αγαθά που αποτελούν αντικείμενο συμβάσεως χρηματοδοτικής μισθώσεως - Μη απόδοση των εν λόγω αγαθών στην εταιρία χρηματοδοτικής μισθώσεως μετά τη λύση της συμβάσεως - Ελλείποντα αγαθά))
 2014/C 315/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel Bucureşti
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 SC BCR Leasing IFN SA
 κατά
 Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Administrare a Marilor Contribuabili, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Soluţionare a Contestaţiilor
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 16 και 18 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχουν την έννοια ότι η αδυναμία μιας εταιρίας χρηματοδοτικής μισθώσεως να ανακτήσει από τον μισθωτή/χρήστη τα αγαθά που αποτελούν αντικείμενο συμβάσεως χρηματοδοτικής μισθώσεως κατόπιν λύσεως της συμβάσεως αυτής από υπαιτιότητα του μισθωτή/χρήστη, παρά τις ενέργειες στις οποίες προέβη η εν λόγω εταιρία προκειμένου να της αποδοθούν τα εν λόγω αγαθά και παρά την εκ μέρους της μη είσπραξη οποιασδήποτε αντιπαροχής μετά τη λύση της επίμαχης συμβάσεως, δεν μπορεί να εξομοιωθεί με παράδοση αγαθών εξ επαχθούς αιτίας κατά την έννοια των εν λόγω άρθρων.
 (1) ΕΕ C 325 της 9.11.2013.


text:
6.4.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 84/51
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- — να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 βαλε το Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg με δια ́-
 ταξη της 16ης Ιανουαρι ́ου 2002 στην υπο ́θεση Roman
 Moser κατα ́ Bürgermeister der Landeshauptstadt
 Salzburg, Grundverkehrsbeauftragter des Landes
 Salzburg Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Υπο ́θεση C-15/02)
 Η Επιτροπη ́ υποστηρι ́ζει ο ́τι η οδηγι ́α 98/59 ́εχει εφαρμογη ́ επι ́
 των ομαδικω ́ν απολυ ́σεων στις οποι ́ες προβαι ́νει οποιοσδη ́ποτε
 (2002/C 84/89) «εργοδο ́της», ανεξα ́ρτητα απο ́ το αν προ ́κειται για φυσικο ́ η ́ νομικο ́
 προ ́σωπο που χωρει ́ στη συ ́ναψη εργασιακη ́ς σχε ́σεως, ́εστω και αν
 δεν επιδιω ́κεται συναφω ́ς κερδοσκοπικο ́ς σκοπο ́ς. Ως εκ του ́του,
 Με δια ́ταξη της 16ης Ιανουαρι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη παρι ́σταται ασυμβι ́βαστη με την ως α ́νω οδηγι ́α η ιταλικη ́ κανο-
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις νιστικη ́ ρυ ́θμιση περι ́ μεταφορα ́ς της, και συγκεκριμε ́να ο νο ́μος
 22 Ιανουαρι ́ου 2002, το Unabhängiger Verwaltungssenat 223/91, ο οποι ́ος περιορι ́ζει την εφαρμογη ́ των εγγυη ́σεων
 Salzburg στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Roman Moser και υπε ́ρ των εργαζομε ́νων μο ́νο στην περι ́πτωση των «επιχειρη ́σεων»,
 Bürgermeister der Landeshauptstadt Salzburg, Grundverkehrs- αποκλει ́οντας αδικαιολογη ́τως ο ́λους τους εργοδο ́τες που δεν
 beauftragter des Landes Salzburg, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, επιδιω ́κουν, στα πλαι ́σια των δραστηριοτη ́των τους, κερδοσκοπι-
 ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως κου ́ς σκοπου ́ς.
 επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 (1) ΕΕ L 225 της 12.8.98, σ. 16.
 'Εχουν οι διατα ́ξεις των α ́ρθρων 56 επ. της Συνθη ́κης ΕΚ την ́εννοια
 ο ́τι απαγορευ ́ουν την εφαρμογη ́ των α ́ρθρων 12, 36 και 43 του
 Salzburger Grundverkehrsgesetz (νο ́μου του Salzburg περι ́
 μεταβιβα ́σεως ακινη ́των) του 1997, ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τον
 νο ́μο LGBl 44/1999, που προβλε ́πουν ο ́τι η αγορα ́ οικοδομη ́σιμου
 η ́ οικοδομημε ́νου ακινη ́του εντο ́ς του ομο ́σπονδου κρα ́τους του
 Salzburg υπο ́κειται σε μια διαδικασι ́α υποβολη ́ς δηλω ́σεως και
 χορηγη ́σεως α ́δειας, πρα ́γμα που σημαι ́νει ο ́τι προσβα ́λλεται εν
 προκειμε ́νω μια θεμελιω ́δης ελευθερι ́α του υποψη ́φιου αγοραστη ́,
 την οποι ́α εγγυα ́ται η νομοθεσι ́α της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως; Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας που ασκη ́θηκε στις 6 Φεβρου-
 αρι ́ου 2002
 (Υπο ́θεση C-33/02)
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ (2002/C 84/91)
 της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, ασκηθει ́σα στις 5 Φεβρουαρι ́ου
 2002
 (Υπο ́θεση C-32/02)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Josef Christian Schieferer, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της,
 (2002/C 84/90) με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Luis Escobar Guerrero,
 επι ́σης με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της, Centre Wagner C 254,
 Kirchberg, α ́σκησε στις 6 Φεβρουαρι ́ου 2002 ενω ́πιον του
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 τον Αntonio Aresu, α ́σκησε στις 5 Φεβρουαρι ́ου 2002 ενω ́πιον ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας.
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο να αποφανθει ́ ο ́τι:
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — η Αυστριακη ́ ∆ημοκρατι ́α,
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας τις
 αφορω ́σες τους εργοδο ́τες που δεν επιδιω ́κουν, στα πλαι ́σια 1. μεταφε ́ροντας εσφαλμε ́νως με το α ́ρθρο 3, σημει ́α 3.2,
 της ασκη ́σεως των δραστηριοτη ́των τους, κερδοσκοπικου ́ς 3.3 της κανονιστικη ́ς πρα ́ξεως BMwA τη ρυ ́θμιση του
 σκοπου ́ς διατα ́ξεις παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας το οποι ́ο
 την οδηγι ́α 98/59/ΕΚ (1) του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς Ιουλι ́ου αφορα ́ το ποσοστο ́ 40 % «της συνολικη ́ς εκλυο ́μενης
 1998, για την προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν θερμο ́τητας στον σταθμο ́ ανα ́ πα ́σα στιγμη ́ λειτουργι ́ας»
 μελω ́ν σε θε ́ματα ομαδικω ́ν απολυ ́σεων στο πλαι ́σιο συναποτεφρω ́σεως,


text:
 25.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/53
 Προσφυγή της 2ας Ιουλίου 2014 – Fami-Cuatro de Inversiones κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-501/14)
 2014/C 282/70
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fami-Cuatro de Inversiones, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. De Juan Casadevall, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση,
 —
 επικουρικώς, και σε περίπτωση που θεωρηθεί το SEAF παράνομη κρατική ενίσχυση, να διαταχθεί η ανάκτηση μόνο έως την ημερομηνία δημοσιεύσεως στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης της αποφάσεως περί κινήσεως της επίσημης διαδικασίας, ήτοι έως την 21η Σεπτεμβρίου 2011, και
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι τα ίδια με αυτά που προβλήθηκαν στην υπόθεση T-500/14, Derivados del Flúor κατά Επιτροπής.


text:
 14.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 27ης Φεβρουαρίου 2014 — Ningbo Yonghong Fasteners Co. Ltd κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ευρωπαϊκού Βιομηχανικού Ινστιτούτου Συνδετήρων AISBL (EIFI)
 (Υπόθεση C-601/12 P) (1)
 ([Αναίρεση - Ντάμπινγκ - Κανονισμός (ΕΚ) 384/96 - Άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο γ', δεύτερο εδάφιο - Εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα κινεζικής προελεύσεως - Καθεστώς επιχειρήσεως ασκούσας τις δραστηριότητές της σε οικονομία αγοράς - Υπέρβαση της προθεσμίας για την έκδοση της σχετικής με το καθεστώς αυτό αποφάσεως - Αποτέλεσμα])
 2014/C 112/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ningbo Yonghong Fasteners Co. Ltd (εκπρόσωποι: F. Graafsma και J. Cornelis, δικηγόροι)
 Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J.-P. Hix και S. Boelaert, επικουρούμενοι από G. Berrisch, δικηγόρο), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. França και T. Maxian Rusche), Ευρωπαϊκό Βιομηχανικό Ινστιτούτο Συνδετήρων AISBL (EIFI) (εκπρόσωπος: J. Bourgeois, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αναίρεση κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 10ης Οκτωβρίου 2012, T-150/09, Ningbo Yonghong Fasteners Co. Ltd κατά Συμβουλίου, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή για την εν μέρει ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 91/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 2009, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ L 29, σ. 1)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Ningbo Yonghong Fasteners Co. Ltd στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Βιομηχανικό Ινστιτούτο Συνδετήρων AISBL (EIFI) φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 71 της 9.3.2013.


text:
C 72/20 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 7.3.98
 Pqorutcgä sgy esaiqeiäay Autotrasporti Silvano Zottich jasó sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó Episqopgäy
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 rsiy 19 Dejelbqiäot 1997
 (Tpoäherg T-605/97) G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 (98/C 72/45)
 Ç xy jtäqio aiäsgla, ma ajtqxärei sgm apoäuarg C (97) 2735
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä) sekijoä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, sgy
 30gäy Iotkiäot 1997,
 G esaiqeiäa Autotrasporti Silvano Zottich, ejpqorxpotälemg Ç epijotqijxäy, ma ajtqxärei sgm iädia apoäuarg rso leäsqo
 apoä soty Marcello Clarich jai Alessandro Giadrossi, dijgcoä- pot epibókkei (óqhqo 5) rsgm Isakiäa sgm tpovqeäxrg
 qoty Ukxqemsiäay jai Seqceärsgy, le soäpo epidoärexm so dijg- amafgsgärexy sxm voqgcgheirxäm emirvtärexm (apoä 1gy
 coqijoä cqaueiäo sot seketsaiäot rsgm Seqceärsg, via XXX otto- Iotkiäot 1990) emsoäjxy apoä sgy gleqolgmiäay jasabokgäy
 bre, 17, órjgre rsiy 19 Dejelbqiäot 1997, emxäpiom sot soty,
 Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä
 jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 Ç re jóhe peqiäpsxrg, ma jasadijórei sgm Episqopgä sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsa dijarsijó eänoda.
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 Ç xy jtäqio aiäsgla, ma ajtqxärei sgm apoäuarg C (97) 2735
 sekijoä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, sgy
 30gäy Iotkiäot 1997, Oi koäcoi ajtqxärexy jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai paqe-
 lueqgä le ejeiäma pot pqoebkgähgram rsgm tpoäherg S-288/97,
 Peqiueäqeia Friuli-Venezia Giulia jasó Episqopgäy (1).
 Ç epijotqijxäy, ma ajtqxärei sgm iädia apoäuarg rso leäsqo
 pot epibókkei (óqhqo 5) rsgm Isakiäa sgm tpovqeäxrg (1) EE C 7 sgy 10.1.1998, r. 25.
 amafgsgärexy sxm voqgcgheirxäm emirvtärexm (apoä 1gy
 Iotkiäot 1990) emsoäjxy apoä sgy gleqolgmiäay jasabokgäy
 soty,
 Ç re jóhe peqiäpsxrg, ma jasadijórei sgm Episqopgä sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsa dijarsijó eänoda. Pqorutcgä sgy esaiqeiäay Pauletic Antonio, tpojasarsgäla-
 soy sgy Pauletic Igor, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 19 Dejelbqiäot 1997
 Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 (Tpoäherg T-607/97)
 Oi koäcoi ajtqxärexy jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai paqe- (98/C 72/47)
 lueqgä le ejeiäma pot pqoebkgähgram rsgm tpoäherg S-288/97,
 Peqiueäqeia Friuli-Venezia Giulia jasó Episqopgäy (1). (Ckxärra diadijariäay: g isakijgä)
 (1) EE C 7 sgy 10.1.1998, r. 25. G esaiqeiäa Pauletic Antonio, tpojasórsgla sgy Pauletic
 Igor, ejpqorxpotälemg apoä soty Marcello Clarich jai Ales-
 sandro Giadrossi, dijgcoäqoty Ukxqemsiäay jai Seqceärsgy, le
 soäpo epidoärexm so dijgcoqijoä cqaueiäo sot seketsaiäot rsgm
 Seqceärsg, via XXX ottobre, 17, órjgre rsiy 19 Dejelbqiäot
 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 Pqorutcgä sgy esaiqeiäay Zootrans snc jasó Episqopgäy sxm mosgäsxm, pqorutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 19 Dejelbqiäot mosgäsxm.
 1997
 (Tpoäherg T-606/97) G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 (98/C 72/46)
 Ç xy jtäqio aiäsgla, ma ajtqxärei sgm apoäuarg C (97) 2735
 sekijoä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, sgy
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä) 30gäy Iotkiäot 1997,
 G esaiqeiäa Zootrans snc, ejpqorxpotälemg apoä soty Mar- Ç epijotqijxäy, ma ajtqxärei sgm iädia apoäuarg rso leäsqo
 cello Clarich jai Alessandro Giadrossi, dijgcoäqoty Ukxqem- pot epibókkei (óqhqo 5) rsgm Isakiäa sgm tpovqeäxrg
 siäay jai Seqceärsgy, le soäpo epidoärexm so dijgcoqijoä amafgsgärexy sxm voqgcgheirxäm emirvtärexm (apoä 1gy
 cqaueiäo sot seketsaiäot rsgm Seqceärsg, via XXX ottobre, 17, Iotkiäot 1990) emsoäjxy apoä sgy gleqolgmiäay jasabokgäy
 órjgre rsiy 19 Dejelbqiäot 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot soty,


text:
 31.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/43
 Προσφυγή της 21ης Μαΐου 2010 — Merlin κ.λπ. κατά ΓΕΕΑ — Dusyma (Παιχνίδια)
 (Υπόθεση T-231/10)
 ()
 2010/C 209/66
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Merlin Handelsgesellschaft mbH (Forchtenberg, Γερμανία), Rolf Krämer (Forchtenberg), BLS Basteln, Lernen, Spielen GmbH (Forchtenberg), Andreas Hohl (Künzelsau, Γερμανία) (εκπρόσωπος: R. Kramer, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Dusyma Kindergartenbedarf GmbH (Schondorf, Γερμανία)
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 17 Μαρτίου 2010 απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) όσον αφορά την υπόθεση R 879/2009-3 και να κηρύξει την ακυρότητα του κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος 526801-0011·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του τμήματος προσφυγών·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: κοινοτικό υπόδειγμα ή σχέδιο αριθ. 526 801-0011 για τα προϊόντα «Παιχνίδια (συμπεριλαμβανομένων των εκπαιδευτικών παιγνιδιών)»
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Dusyma Kindergartenbedarf GmbH
 Αιτούντες την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: οι προσφεύγοντες
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: απόρριψη της αιτήσεως περί κηρύξεως ακυρότητας
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 3 του κανονισμού 6/2002 (1) του Συμβουλίου για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα, καθότι το τμήμα προσφυγών ερμήνευσε εσφαλμένα τους ορισμούς του εν λόγω άρθρου και δεν έλαβε υπόψη ότι το κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα μπορεί να συνίσταται στην εικόνα την οποία παρουσιάζει μέρος του προϊόντος.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (ΕΕ L 3 της 5.1.2002, σ. 1-24).


text:
 25.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 272/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Landesgericht Feldkirch στις 28 Ιουλίου 2008 — Vorarlberger Gebietskrankenkasse κατά WGV-Schäbische Allgemeine Versicherung AG
 (Υπόθεση C-347/08)
 (2008/C 272/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landesgericht Feldkirch
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγον: Vorarlberger Gebietskrankenkasse
 Εναγομένη: WGV-Schäbische Allgemeine Versicherung AG
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Έχει η παραπομπή του άρθρου 11, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2002, για τη διεθνή δικαιοδοσία (1), την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, στο άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού αυτού την έννοια ότι φορέας κοινωνικής ασφαλίσεως στον οποίο περιήλθαν εκ του νόμου οι αξιώσεις του αμέσως ζημιωθέντος [άρθρο 332 του νόμου πλαισίου περί ασφαλίσεων (ASVG)] δύναται να ασκήσει αγωγή ευθέως στρεφόμενη κατά του ασφαλιστή ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου στον οποίο ο φορέας αυτός έχει την έδρα του, εντός κράτους μέλους, εφόσον επιτρέπεται η άσκηση μιας τέτοιας αγωγής και ο ασφαλιστής έχει την κατοικία του εντός του εδάφους κράτους μέλους;
 2.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Συντρέχει η διεθνής αυτή δικαιοδοσία και στην περίπτωση κατά την οποία ο αμέσως ζημιωθείς δεν έχει, κατά τον χρόνο ασκήσεως της αγωγής, την κατοικία ή τη συνήθη διαμονή του στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα του ο φορέας κοινωνικής ασφαλίσεως;
 (1) ΕΕ L 12, σ. 1.


text:
 6.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/10
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bezirksgericht Ried i.I. (Αυστρία) στις 30 Μαρτίου 2009 — Ποινική διαδικασία κατά των Antonio Formato, Lenka Rohackova, Torsten Kuntz, Gardel Jong Aten, Hubert Kanatschnig, Jarmila Szabova, Zdenka Powerova, Nousia Nettuno
 (Υπόθεση C-116/09)
 2009/C 129/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bezirksgericht Ried i.I.
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Antonio Formato, Lenka Rohackova, Torsten Kuntz, Gardel Jong Aten, Hubert Kanatschnig, Jarmila Szabova, Zdenka Powerova, Nousia Nettuno
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 43 ΕΚ (της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, όπως ίσχυε στις 2 Οκτωβρίου 1997 και όπως τροποποιήθηκε για τελευταία φορά με τη Συνθήκη για την προσχώρηση της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, της 25ης Απριλίου 2005 (1)) την έννοια ότι αντιβαίνει στο άρθρο αυτό η διάταξη κράτους μέλους η οποία προβλέπει ότι την εκμετάλλευση τυχερών παιχνιδιών σε καζίνα μπορούν να έχουν μόνο εταιρίες που έχουν την εταιρική μορφή ανώνυμης εταιρίας με έδρα στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους, δηλαδή η διάταξη η οποία επιβάλλει την ίδρυση ή αγορά τέτοιας κεφαλαιουχικής εταιρίας εντός του κράτους μέλους αυτού;
 2)
 Έχουν τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ την έννοια ότι αντιβαίνει στα άρθρα αυτά το κρατικό μονοπώλιο για ορισμένα τυχερά παιχνίδια, όπως είναι τα τυχερά παιχνίδια στα καζίνα, εφόσον στο οικείο κράτος μέλος δεν υπάρχει γενικά καμία συνεπής και συστηματική πολιτική για τον περιορισμό των τυχερών παιχνιδιών, αφού οι διοργανωτές τέτοιων παιχνιδιών που είναι κάτοχοι κρατικής άδειας απευθύνουν παροτρύνσεις για συμμετοχή σε τυχερά παιχνίδια –π.χ. σε κρατικά στοιχήματα σχετικά με αθλητικές εκδηλώσεις και σε κρατικές λαχειοφόρους αγορές– και προβαίνουν στη σχετική διαφήμιση (στην τηλεόραση, σε εφημερίδες και περιοδικά), η οποία μάλιστα φτάνει στο σημείο να προσφέρει λίγο πριν την κλήρωση τη δυνατότητα εξαργύρωσης του δελτίου («TOI TOI TOI — Glaub’ ans Glück» [«Χτύπα ξύλο — Πίστεψε στην τύχη»);
 3)
 Έχουν τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ την έννοια ότι αντιβαίνει στα άρθρα αυτά η διάταξη που προβλέπει ότι όλες οι άδειες διοργάνωσης και εκμετάλλευσης τυχερών παιχνιδιών και καζίνων χορηγούνται για περίοδο 15 ετών βάσει ρύθμισης που έχει αποκλείσει από τη διαδικασία χορήγησης των αδειών τους κοινοτικούς υποψηφίους (που δεν έχουν την ιθαγένεια του οικείου κράτους μέλους);
 (1) ΕΕ L 157, σ. 11.


text:
Αριθ . C 333/8 lEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9 . 12 . 95
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 υπέβαλε το Saarlàndisches Oberlandesgericht με διάταξη της
 6ης Οκτωβρίου 1995 στην υπόθεση των συζύγων Charles Το άρθρο 189 της συνθήκης ΕΚ , σύμφωνα με το οποίο οι
 Hayes και Jeanette Karen Hayes, που παρίστανται ως αστική οδηγίες δεσμεύουν τα κράτη μέλη όσον αφορά το επιδιωκό
 εταιρεία αγγλικού δικαίου, κατά της εταιρείας Kronenber μενο αποτέλεσμα , συνεπάγεται υποχρέωση των κρατών
 ger GmbH, υπό εκκαθάριση, εκπροσωπούμενης από τον μελών να τηρούν την προθεσμία που προβλέπουν οι οδηγίες
 εκκαθαριστή Klaus D. Wein για τη μεταφορά τους στο εσωτερικό δίκαιο. H προθεσμία
 (Υπόθεση C-323/95) αυτή έληξε την 1η Ιανουαρίου 1993 χωρίς η Ιρλανδία να έχει
 θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφω
 ( 95/C 333/13 ) θεί προς την οδηγία που αναφέρεται στα αιτήματα της
 Επιτροπής.
 Με διάταξη της 6ης Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 γραμματεία, του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') ΕΕ αριθ . L 268 της 24 . 9. 1991 , α. 41 .
 στις 16 Οκτωβρίου 1995 , το Saarlàndisches Oberlandesgeri
 cht , στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ των συζύγων Charles
 Hayes και Jeanette Karen Hayes , που παρίστανται ως αστική
 εταιρεία αγγλικού δικαίου , και της εταιρείας Kronenberger
 GmbH , υπό εκκαθάριση , εκπροσωπούμενης από τον εκκα
 θαριστή Klaus D. Wein , που εκκερεμεί ενώπιον του , ζητεί από Προσφυγή που άσκησε στις 16 Οκτωβρίου 1995 η Επιτροπή
 το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ιρλανδίας
 του εξής ερωτήματος: (Υπόθεση C-325/95)
 Υφίστανται δυσμενή διάκριση λόγω ιθαγένειας, κατά παρά ( 95/C 333/ 15
 βαση του άρθρου 7 εδάφιο 1 της συνθήκης ΕΟΚ , βρετανοί
 υπήκοοι οι οποίοι έχουν εναγάγει ενώπιον γερμανικού πολι H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 τικού δικαστηρίου εταιρεία περιορισμένης ευθύνης μέ έδρα νη από την Carmel O'Reilly, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας,
 τη Γερμανία για την καταβολή του τιμήματος πωλήσεως σε με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la
 σχέση με παράδοση εμπορεύματος και οι οποίοι δεν έχουν Cruz, Centre Wagner, άσκησε στις 16 Οκτωβρίου 1995
 κατοικία ούτε περιουσία στη Γερμανία, όταν το αρμόδιο ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 γερμανικό δικαστήριο κατόπιν αιτήσεως του εναγομένου , προσφυγή κατά της Ιρλανδίας.
 κατ' εφαρμογή του άρθρου 110 του γερμανικού Κώδικα
 Πολιτικής Δικονομίας (ZivilprozeBordnung, στο εξής: ΖΡΟ ), H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 τους υποχρεώνει σε εγγυοδοσία καλύπτουσα τα δικαστικά
 έξοδα ; 1 . Να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θέσει
 σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και
 διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς
 την οδηγία 91 /67/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τους
 όρους υγειονομικού ελέγχου που διέπουν τη διάθεση στην
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αγορά ζώων και προϊόντων υδατοκαλλιέργειας ('),
 κατά της Ιρλανδίας, η οποία ασκήθηκε στις 16 Οκτωβρίου
 1995
 την οδηγία 91 /492/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου
 (Υπόθεση C-324/95) 1991 περί καθορισμοί! των υγειονομικών κανόνων που
 (95/C 333/ 14) διέπουν την παραγωγή και τη διάθεση στην αγορά
 ζώντων διθύρων μαλακίων (2 ),
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε την οδηγία 91 /493/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Ιουλίου
 νη από την Carmel O'Reilly , μέλος της Νομικής Υπηρεσίας , 1991 περί καθορισμού των υγειονομικών κανόνων οι
 με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Goméz de la οποίοι διέπουν την παραγωγή και τη διάθεση στην αγορά
 Cruz, Centre Wagner, άσκησε στις 16 Οκτωβρίου ενώπιον του των αλιευτικών προϊόντων ( 3),
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 της Ιρλανδίας. την οδηγία 92/48/ΕΟΚ (4) του Συμβουλίου της 16ης
 Ιουνίου 1992 για τον καθορισμό των ελαχίστων κανόνων
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: υγιεινής που εφαρμόζονται σε ορισμένα αλιευτικά προϊ
 όντα που λαμβάνονται αε αλιευτικά σκάφη σύμφωνα με
 1 . Να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θε το άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημείο i ) της
 σπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοι οδηγίας 91 /493/ΕΟΚ, παρέβη τις αντίστοιχες υποχρεώσεις
 κητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την που υπέχει από τις οδηγίες αυτές.
 οδηγία 91 /495/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου
 1990 για τα υγειονομικά προβλήματα και τα προβλήματα 2. Να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 υγειονομικού ελέγχου σχετικά με την παραγωγή και τη
 διάθεση στην αγορά του κρέατος κουνελιών και του
 κρέατος εκτρεφόμενων θηραμάτων ('), παρέβη τις υπο Νομικοί ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 χρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 Το άρθρο 189 της συνθήκης ΕΚ, κατά το οποίο η οδηγία
 2 . Να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα. δεσμεύει κάθε κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται όσον


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/50
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 9ης Ιουλίου 2008 — BYK κατά ΓΕΕΑ (Substance for Success)
 (Υπόθεση T-58/07) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος Substance for Success - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2008/C 209/87)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: BYK-Chemie GmbH (Wesel, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J. Kroher και E. Hettenkofer, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 9ης Ιανουαρίου 2007 (Υπόθεση R 816/2006-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου Substance for Success ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την BYK-Chemie GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 95 της 28.4.2007.


text:
22.1.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 20/9
 — Οι λοιποι ́ ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα 'Αλλωστε, συ ́μφωνα με το περιεχο ́μενο και τον σκοπο ́ των
 προς αυτα ́ της υποθε ́σεως C-300/99 Ρ (1). επικαλουμε ́νων διατα ́ξεων δεν μπορει ́ να στερηθει ́ η προσφευ ́γουσα
 της αξιω ́σεως αποζημιω ́σεως. Στην περι ́πτωση παραλει ́ψεως εκδο ́-
 σεως αποφα ́σεως, ο αιτω ́ν ́εννομη προστασι ́α δεν γνωρι ́ζει τι
 (1) ΕΕ C 333 της 20.11.1999, σ. 12. πρα ́ττει η ́ τι δεν πρα ́ττει το αρμο ́διο για την απο ́φαση ο ́ργανο.
 Συναφω ́ς, ει ́ναι αποφασιστικη ́ς σημασι ́ας το γεγονο ́ς ο ́τι η σιωπη ́
 του οργα ́νου δεν μπορει ́ να ερμηνευθει ́ ως α ́ρνηση. Η σιωπη ́
 στερει ́ται νομικη ́ς αξι ́ας και δεν ́εχει σημασι ́α αφεαυτη ́ς ει ́τε απο ́
 δικαιοπρακτικη ́ α ́ποψη ει ́τε απο ́ α ́ποψη διοικητικου ́ δικαι ́ου. Η
 προσφυγη ́ κατα ́ παραλει ́ψεως ́εχει μο ́νον την ́εννοια ενο ́ς προ ́σθε-
 του ́ενδικου βοηθη ́ματος για τον αιτου ́ντα ́εννομη προστασι ́α, ο
 οποι ́ος ενδεχομε ́νως ενδιαφε ́ρεται για την ο ́σο το δυνατο ́ν ταχυ ́τερη
 επι ́λυση της διαφορα ́ς. Στην περι ́πτωση αυτη ́ δεν μπορει ́ ο ́μως ο
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως της εταιρι ́ας Fratelli Murri S.p.A. που ζημιωθει ́ς να απωλε ́σει τη διακοπη ́ της παραγραφη ́ς. ∆εν εξαρτα ́ται
 ασκη ́θηκε στις 15 Οκτωβρι ́ου 1999 κατα ́ της διατα ́ξεως του απο ́ αυτο ́ν αν το οικει ́ο ο ́ργανο ενη ́ργησε ταχε ́ως η ́ ο ́χι.
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (πρω ́ το τμη ́μα)
 της 4ης Αυγου ́στου 1999 στην υπο ́θεση Τ-106/98, Fratelli
 Murri S.p.A. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) Μη δημοσιευθει ́σα ακο ́μη στη Συλλογη ́.
 (Υπο ́θεση C-399/99 P)
 (2000/C 20/17)
 Η εταιρι ́α Fratelli Murri S.p.A. α ́σκησε στις 15 Οκτωβρι ́ου 1999
 αναι ́ρεση ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των Προσφυγη ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 κατα ́ της διατα ́ξεως του πρω ́του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των της 4ης Αυγου ́στου 1999, στην υπο ́θεση 18 Οκτωβρι ́ου 1999
 Τ-106/98, Fratelli Murri S.p.A. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των. Εκπρο ́σωπος της αναιρεσει ́ουσας ει ́ναι ο Karl-Gustav
 von Lushka, δικηγο ́ρος Chieming. Αντι ́κλητος στο Λουξεμβου ́- (Υπο ́θεση C-400/99)
 ργο ει ́ναι ο δικηγο ́ρος Claude Medernach, 8-10, rue Mathias
 Hardt. (2000/C 20/18)
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον καθηγη ́τη
 Umberto Leanza, επικουρου ́μενο απο ́ τον Pier Giorgio Ferri,
 I. Να αναιρε ́σει τη δια ́ταξη του Πρωτοδικει ́ου της 04.08.1999 avvocato dello Stato, με το ́πο επιδο ́σεων την πρεσβει ́α της Ιταλι ́ας
 στην υπο ́θεση Τ-106/98 (1) και να υποχρεω ́σει την ενα- στο Λουξεμβου ́ργο, rue Marie-Adélaïde 5, α ́σκησε στις
 γομε ́νη να καταβα ́λει στην ενα ́γουσα το ποσο ́ των 18 Οκτωβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 7 923 791,00 δολαρι ́ων Η.Π.Α. (USD) εντο ́κως προς 10 % Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 απο ́ 25.09.1991. Κοινοτη ́των.
 II. Να καταδικα ́σει την εναγομε ́νη στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — να ακυρω ́σει το ́εγγραφο της Επιτροπη ́ς της 6ης Αυγου ́στυ
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 1999 (1) ως προς το προσβαλλο ́μενο με ́ρος του,
 Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου: Η αναιρεσει ́ουσα ισχυρι ́ζεται — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ο ́τι το Πρωτοδικει ́ο ερμη ́νευσε εσφαλμε ́να το α ́ρθρο 175, δευ ́τερο
 εδα ́φιο, της Συνθη ́κης (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρο 232
 ΕΚ) ως προς την ́εκταση εφαρμογη ́ς του. Στην περι ́πτωση της Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 προθεσμι ́ας του α ́ρθρου 175, δευ ́τερο εδα ́φιο, δεν προ ́κειται για
 αποσβεστικη ́ προθεσμι ́α σε σχε ́ση με την αξι ́ωση αποζημιω ́σεως.
 Το α ́ρθρο 43 του Οργανισμου ́ ΕΚ του ∆ικαστηρι ́ου προβλε ́πει την Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως του εγγρα ́φου 6ης Αυγου ́στου 1999 ει ́ναι
 εφαρμογη ́ της προθεσμι ́ας του α ́ρθρου 175, δευ ́τερο εδα ́φιο, οι εξη ́ς:
 μο ́νον «κατα ́ περι ́πτωση». Το ́διο
 ι ισχυ ́ει για τη διατυ ́πωση του
 α ́ρθρου 175, δευ ́τερο εδα ́φιο, το οποι ́ο προβλε ́πει μο ́νον τη — παραβι ́αση της αρχη ́ς περι ́ ασφα ́λειας δικαι ́ου και των κανο ́νων
 δυνατο ́τητα, ο ́χι ο ́μως και την υποχρε ́ωση ασκη ́σεως προσφυγη ́ς περι ́ διαφα ́νειας σε σχε ́ση με τον κανονισμο ́ 659/99/ΕΚ (2),
 κατα ́ παραλει ́ψεως ( «(...) η προσφυγη ́ δυ ́ναται (...)» ). Επομε ́νως,
 δεν προκυ ́πτει ο ́τι αναφε ́ρεται στην απω ́λεια η ́ στην παραγραφη ́ — παραβι ́αση της αρχη ́ς της εκατε ́ρωθεν ακροα ́σεως, προσβολη ́
 αξιω ́σεως αποζημιω ́σεως λο ́γω μη τηρη ́σεως της προθεσμι ́ας προς των δικαιωμα ́των α ́μυνας και παρα ́βαση του α ́ρθρου 11.1 του
 α ́σκηση προσφυγη ́ς κατα ́ παραλει ́ψεως. κανονισμου ́ 659/99,


text:
 3.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 104/27
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Obersten Gerichtshof (Αυστρία) στις 19 Δεκεμβρίου 2016 — Peter Valach κ.λπ. κατά Waldviertler Sparkasse Bank AG κ.λπ.
 (Υπόθεση C-649/16)
 (2017/C 104/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες και αναιρεσείοντες: Peter Valach, Alena Valachová, Europa SC ZV II a.s., Europa SC LV a.s., VAV Parking a.s., Europa SC BB a.s., Byty A s.r.o.
 Εναγόμενοι και αναιρεσίβλητοι: Waldviertler Sparkasse Bank AG, Československá obchodná banka a.s., Stadt Banská Bystrica
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, την έννοια ότι η αγωγή αποζημιώσεως λόγω αδικοπραξίας, την οποία έχουν ασκήσει, στο πλαίσιο διαδικασίας αφερεγγυότητας, κάτοχοι εταιρικών μεριδίων αφερέγγυου οφειλέτη –όπως ο πρώτος και η δεύτερη των εναγομένων– και εταιρίες ειδικού σκοπού συνδεόμενες με επαγγελματική σχέση με τον αφερέγγυο οφειλέτη –όπως η τρίτη, τέταρτη, πέμπτη, έκτη και έβδομη ενάγουσα– κατά μελών μιας επιτροπής πιστωτών, που φέρονται να επέδειξαν παράνομη συμπεριφορά σε ψηφοφορία σχετική με πρόγραμμα εξυγιάνσεως, αφορά την πτώχευση υπό την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', του ανωτέρω κανονισμού και, ως εκ τούτου, δεν εμπίπτει στο καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής του;
 (1) EE L 351, σ. 1.