text:
 7.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/18
 Προσφυγή της 24ης Απριλίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-205/14)
 2014/C 212/20
 Γλώσσα διαδικασίας: πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Guerra e Andrade και F. Wilman, agentes)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφος 2, εδάφιο β', του Κανονισμού (ΕΟΚ) 95/93 (1), παραλείποντας να διασφαλίσει τη λειτουργική και οικονομική ανεξαρτησία της αρχής συντονισμού του διαθέσιμου χρόνου χρήσης,
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Στην Πορτογαλία, η αρχή συντονισμού του διαθέσιμου χρόνου χρήσης είναι η ΑΝΑ, εμπορική εταιρία του ιδιωτικού τομέα που διαχειρίζεται τα αεροδρόμια, η οποία όμως δεν πληροί τις προϋποθέσεις ανεξαρτησίας του κανονισμού (ΕΟΚ) 95/93.
 Δεδομένου ότι το Τμήμα Εθνικού Συντονισμού των slots είναι ενσωματωμένο στην ΑΝΑ και εξαρτάται αποκλειστικώς από αυτήν, δεν υπάρχει ούτε λειτουργική ούτε οικονομική ανεξαρτησία, προϋποθέσεις που επιβάλλει το δίκαιο της Ένωσης.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 95/93 του Συμβουλίου, της 18ης Ιανουαρίου 1993, σχετικά με τους κοινούς κανόνες κατανομής του διαθέσιμου χρόνου χρήσης (slots) στους κοινοτικούς αερολιμένες (ΕΕ L 14, σ. 1).


text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/33
 Προσφυγή της 14ης Σεπτεμβρίου 2010 — Ουγγαρία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-407/10)
 ()
 2010/C 317/61
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Ουγγαρίας (εκπρόσωποι: M. Fehér και K. Szíjjártó)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφοι 3 και 4, και το παράρτημα 2 της αποφάσεως C(2010) 4593 της Επιτροπής, της 8ης Ιουλίου 2010, για το σημαντικό έργο «Αναμόρφωση της σιδηροδρομικής γραμμής Βουδαπέστη-Kelenföld Székesfehérvár-Boba, τμήμα Ι, φάση 1», το οποίο εντάσσεται στο επιχειρησιακό πρόγραμμα «Μεταφορές», στο πλαίσιο του οποίου προβλέπεται η χορήγηση διαρθρωτικών ενισχύσεων από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και το Ταμείο Συνοχής, στο μέτρο που οι διατάξεις αυτές καθορίζουν το ανώτατο ύψος του ποσού στο οποίο εφαρμόζεται το ποσοστό συγχρηματοδότησης κατά τρόπο ώστε να αποκλείονται από τις επιλέξιμες δαπάνες τα ποσά που καταβάλλονται ως ΦΠΑ,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα προσβάλλει μερικώς την απόφαση C(2010) 4593 της Επιτροπής, της 8ης Ιουλίου 2010, για το σημαντικό έργο «Αναμόρφωση της σιδηροδρομικής γραμμής Βουδαπέστη-Kelenföld Székesfehérvár-Boba, τμήμα Ι, φάση 1», το οποίο εντάσσεται στο επιχειρησιακό πρόγραμμα «Μεταφορές», σχετικά με τη χορήγηση, στο πλαίσιο του σκοπού «Σύγκλιση», διαρθρωτικών ενισχύσεων από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και το Ταμείο Συνοχής. Με την απόφαση αυτή, η Επιτροπή ενέκρινε την οικονομική συνδρομή του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης και του Ταμείου Συνοχής για το προαναφερθέν σημαντικό έργο. Επιπλέον, η Επιτροπή έκρινε ότι το επιστρεπτέο ποσό του ΦΠΑ δεν μπορεί να συνυπολογιστεί για τον καθορισμό του ανώτατου ύψους του ποσού επί του οποίου εφαρμόζεται το ποσοστό της κατά προτεραιότητα συγχρηματοδότησης του επιχειρησιακού προγράμματος στην περίπτωση του σημαντικού έργου για το οποίο πρόκειται.
 Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή, κατά την έκδοση της προβαλλόμενης αποφάσεως, παρέβη τις εφαρμοστέες διατάξεις του δικαίου της Ένωσης, και ειδικότερα το άρθρο 56, παράγραφος 4, του κανονισμού 1083/2006 (1) και το άρθρο 3 του κανονισμού 1084/2006 (2).
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το άρθρο 3, στοιχείο ε', του κανονισμού 1084/2006 ορίζει σαφώς ότι ο επιστρεπτέος ΦΠΑ δεν αποτελεί ποσό καλυπτόμενο από τη συνδρομή του Ταμείου Συνοχής. Κατά την προσφεύγουσα, από τη διάταξη αυτή συνάγεται αδιαμφισβήτητα ότι, αντιθέτως, ο μη επιστρεπτέος ΦΠΑ εμπίπτει στις επιλέξιμες δαπάνες. Κατά συνέπεια, λαμβανομένου υπόψη ότι, βάσει της νομοθεσίας της Ένωσης περί ΦΠΑ και της εθνικής νομοθεσίας περί ΦΠΑ, ο αποδέκτης της συνδρομής για το σημαντικό έργο τον οποίο αφορά η προσβαλλόμενη απόφαση (η Nemzeti Infrastruktúra Fejlesztő Zrt.) δεν έχει την ιδιότητα προσώπου υποκειμένου στον φόρο, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ζητήσει την επιστροφή του προκαταβληθέντος φόρου, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή, με την προσβαλλόμενη απόφαση, δεν έπρεπε να αποκλείσει από την ενίσχυση τα ποσά που αντιστοιχούν στον εν λόγω ΦΠΑ.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή ότι, καθόσον έκρινε ως μη επιλέξιμες τις δαπάνες που, δυνάμει του κανονισμού 1084/2006, δεν συγκαταλέγονται στις μη επιλέξιμες, ενώ στην αντίστοιχη εθνική νομοθεσία ορίζονται ρητώς ως επιλέξιμες, αφαίρεσε με την προσβαλλόμενη απόφαση από τα κράτη μέλη τις αρμοδιότητες που τους αναγνωρίζονται δυνάμει του άρθρου 56, παράγραφος 4, του κανονισμού 1083/2006.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επιπλέον ότι η εκτίμηση της Επιτροπής ότι ο προκαταβληθείς από τον αποδέκτη της συνδρομής ΦΠΑ τού «επιστρέφεται» μέσω του ΦΠΑ που βαρύνει τα τέλη που εισπράττει ο φορέας εκμεταλλεύσεως της υποδομής που κατασκεύασε ο εν λόγω αποδέκτης αποτελεί πολύ ευρεία ερμηνεία του όρου «ανακτήσιμος φόρος προστιθέμενης αξίας» του άρθρου 3, στοιχείο ε', του κανονισμού 1084/2006, η οποία δεν μπορεί να στηριχθεί στο γράμμα της εν λόγω διατάξεως και η οποία εξάλλου αντίκειται στη νομοθεσία της Ένωσης περί ΦΠΑ. Κατά την προσφεύγουσα, ο αποδέκτης της συνδρομής που πραγματοποιεί τις εργασίες κατασκευής και οι φορείς που διαχειρίζονται την υποδομή αυτή είναι ανεξάρτητοι και έχουν έμμεση μόνο σχέση μεταξύ τους, δυνάμει των όσων ορίζουν οι σχετικές νομοθετικές διατάξεις και όχι επομένως λόγω εμπορικής φύσεως συναλλαγών. Με δεδομένο το πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο αποδέκτης της συνδρομής αναγκάζεται εκ των πραγμάτων να επιβαρυνθεί οριστικώς με τον προκαταβληθέντα ΦΠΑ.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η ερμηνεία κατά την οποία η Επιτροπή μπορεί να βασίζει την απόφασή της περί της επιλεξιμότητας των δαπανών, συμπεριλαμβανομένου του ανακτήσιμου ΦΠΑ, στο γεγονός ότι το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος θα μπορούσε να είχε επιλέξει άλλη νομοθετική λύση όσον αφορά την εκτέλεση του σχεδίου και τη διαχείριση της υποδομής δεν είναι σύμφωνη ούτε με τον κανονισμό 1083/2006 ούτε με τον κανονισμό 1084/2006. Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η οργάνωση της διαχειρίσεως των εθνικών υποδομών και των συναφών προς αυτές δημοσίων υπηρεσιών εμπίπτουν, κατά βάση, στην αρμοδιότητα των κρατών μελών. Επίσης, η προσφεύγουσα φρονεί ότι, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το δίκαιο της Ένωσης, η Επιτροπή οφείλει να αποδέχεται την επιλογή του οικείου κράτους μέλους καθώς και τις συνέπειες που απορρέουν, όσον αφορά την εξακρίβωση της επιλεξιμότητας των δαπανών, από το αν ο αποδέκτης της συνδρομής έχει την ιδιότητα προσώπου υποκειμένου στον ΦΠΑ ή όχι.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1083/2006 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2006, περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/1999 (ΕΕ L 210, σ. 25).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1084/2006 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2006, για την ίδρυση Ταμείου Συνοχής και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 1164/94 (ΕΕ L 210, σ. 79).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 1.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/18
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 16ης Μαρτίου 2009 — R κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-156/08 P) (1)
 (Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Δόκιμοι υπάλληλοι - Έκθεση αξιολογήσεως για την περίοδο δοκιμασίας - Δεν υφίσταται βλαπτική πράξη - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Εκπρόθεσμο)
 2009/C 102/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: R (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: Y. Minatchy, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: D. Martin και K. Herrmann)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 19ης Φεβρουαρίου 2008, F-49/07, R κατά Επιτροπής (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμα στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 O R φέρει τα δικαστικά του έξοδα, καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή στο πλαίσιο της παρούσας δίκης.
 (1) ΕΕ C 171 της 5.7.2008.


text:
 19.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 29ης Απριλίου 2010 [αίτηση του Tribunale di Firenze (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Camar Srl κατά Presidenza del Consiglio dei Ministri
 (Υπόθεση C-102/09) (1)
 (Διεθνείς συμφωνίες - Σύμβαση της Γιαουντέ - Τέταρτη σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ της Λομέ - Ρήτρα «standstill» - Εσωτερικός φόρος - Μπανάνες)
 (2010/C 161/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Firenze
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Camar Srl
 κατά
 Presidenza del Consiglio dei Ministri
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale di Firenze — Κοινή οργάνωση των αγορών — Μπανάνες — Συμβατότητα εθνικής νομοθεσίας επιβάλλουσας φόρο καταναλώσεως επί των μπανανών καταγωγής Σομαλίας προς το άρθρο 14 της πρώτης συμβάσεως της Γιαουντέ και προς το καθεστώς των εισαγωγών που αφορά η Σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ της Λομέ
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 14 της συμβάσεως συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και των συνδεδεμένων με αυτήν αφρικανικών κρατών και της Μαδαγασκάρης, που υπογράφηκε στη Γιαουντέ στις 20 Ιουλίου 1963, δεν απαγόρευε την επιβολή φόρου επί των μπανανών καταγωγής Σομαλίας όπως αυτός που θεσπίστηκε με τον νόμο 986/1964, της 9ης Οκτωβρίου 1964.
 2)
 Ο εθνικός δικαστής δεν υποχρεούται σε εξέταση των συγκεκριμένων επιπτώσεων των αυξήσεων φόρου ο οποίος επιβαρύνει τις εισαγωγές μπανανών καταγωγής Σομαλίας, όπως αυτός που θεσπίστηκε με ρύθμιση όπως η επίμαχη στο πλαίσιο της κύριας δίκης, σε σχέση με την προ της 1ης Απριλίου 1976 κατάσταση, προκειμένου να εκτιμήσει τη συμβατότητα των αυξήσεων αυτών προς τη ρήτρα «standstill» του άρθρου 1 του πρωτοκόλλου αριθ. 5, για τις μπανάνες, που προσαρτάται στην τέταρτη σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ, που υπογράφηκε στη Λομέ στις 15 Δεκεμβρίου 1989. Εντούτοις, αυξήσεις του φόρου αυτού, οι οποίες περιορίζονται σε αναπροσαρμογή του σε σχέση με τον πληθωρισμό, δεν είναι αντίθετες προς την εν λόγω ρήτρα.
 (1) ΕΕ C 129 της 6.6.2009.


text:
 7.6.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/27
 Προσφυγή της 18ης Φεβρουαρίου 2008 — Κυπριακή Δημοκρατία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση Τ-87/08)
 (2008/C 142/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Κυπριακή Δημοκρατία (εκπρόσωπος: Π. Κληρίδης)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 Να ακυρώσει την προκήρυξη του διαγωνισμού υπ' αριθμό EuropeAid/126225/C/SER/CY για τη σύναψη σύμβασης που τιτλοφορείται «Technical assistance for engineering works for waste management infrastructure and rehabilitation of dumping sites in the northern part of Cyprus» και η οποία δημοσιεύτηκε, μόνο στην αγγλική γλώσσα, στην ιστοσελίδα http://ec.europa.eu/europaid/tender/data/ κατά ή περί τις 8 Δεκεμβρίου 2007, και να ακυρώσει τα άρθρα 5 και 28.2 της προκήρυξης·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σε καταβολή των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα επικαλείται ότι η επίμαχη προκήρυξη στερείται νομιμότητας για τους εξής λόγους:
 —
 πρώτον, διότι η Επιτροπή εξέδωσε την προκήρυξη καθ' υπέρβαση και/ή κατά παράβαση της νομικής της βάσης, ειδικότερα του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 389/2006 του Συμβουλίου, της 27ης Φεβρουαρίου 2006, για τη σύσταση μέσου χρηματοδοτικής στήριξης για την προαγωγή της οικονομικής ανάπτυξης της τουρκοκυπριακής κοινότητας και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2667/2000 σχετικά με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ανασυγκρότησης (1),
 —
 δεύτερον, επειδή η εν λόγω προκήρυξη συγκρούεται και/ή δεν συνάδει με το άρθρο 299 ΕΚ, όπως αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 19 της Πράξης περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβάκικης Δημοκρατίας (2) (στο εξής «η Πράξη Προσχώρησης του 2003») καθώς και με το Πρωτόκολλο 10 για την Κύπρο της Πράξης Προσχώρησης του 2003 (3), και
 —
 τρίτον, καθότι συγκρούεται ή δεν συνάδει με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από κανόνες αναγκαστικού διεθνούς δικαίου και με τα Ψηφίσματα 541(1983) και 550(1984) του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, και
 —
 τέταρτον, διότι δεν δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα.
 (1) ΕΕ L 65, σ. 5.
 (2) ΕΕ L 236, σ. 33.
 (3) ΕΕ L 236, σ. 955.


text:
 10.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/40
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 23ης Ιανουαρίου 2007 — Chassagne κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-43/05) (1)
 (Υπάλληλοι - Αποζημίωση - Ετήσια έξοδα ταξιδίου - Διατάξεις ισχύουσες για τους υπαλλήλους που κατάγονται από υπερπόντιο γαλλικό νομό - Άρθρο 8 του παραρτήματος VII του τροποποιηθέντος Κώδικα Υπηρεσιακής Καταστάσεως)
 (2007/C 56/75)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Olivier Chassagne (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues και Y. Minatchy, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Berscheid και V. Joris)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, η διαπίστωση ότι το άρθρο 8, του παραρτήματος VII του νέου Κώδικα Υπηρεσιακής Καταστάσεως, το οποίο αφορά την κατ' αποκοπήν καταβολή των εξόδων ταξιδίου, στερείται νομιμότητας και, συνεπώς, δεν έχει εφαρμογή επί του προσφεύγοντος-ενάγοντος και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή
 2.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 205 της 20.8.2005, σ. 27 (υπόθεση που πρωτοκολλήθηκε αρχικώς στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με αριθμό T-381/05 και παραπέμφθηκε προς εκδίκαση στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοικήσεως της Ευρωπαϊκής Ενώσεως με διάταξη της 15ης Δεκεμβρίου 2005.


text:
 3.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/51
 Προσφυγή της 3ης Μαΐου 2010 — Lancôme parfums et beauté & Cie κατά ΓΕΕΑ — Focus Magazin Verlag GmbH (COLOR FOCUS)
 (Υπόθεση T-204/10)
 2010/C 179/88
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Lancôme parfums et beauté & Cie (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. von Mühlendahl και S. Abel, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Focus Magazin Verlag GmbH (Μόναχο, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 11ης Φεβρουαρίου 2010 στην υπόθεση R 238/2009-2·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος ακυρώσεως του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 16ης Δεκεμβρίου 2008 στην υπόθεση 990 C·
 —
 να απορρίψει την αίτηση που υπέβαλε η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών περί κηρύξεως της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος αριθ. 1327410 COLOR FOCUS στο μέτρο που βασίζεται στο κοινοτικό σήμα FOCUS υπ’ αριθ. 453720·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων ενώπιον του τμήματος προσφυγών, και
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών, αν καταστεί παρεμβαίνουσα στην υπόθεση αυτή.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Το λεκτικό σήμα «COLOR FOCUS» για προϊόντα της κλάσεως 3 — Κοινοτικό σήμα με αριθμό 1327410
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 453720 κοινοτικό λεκτικό σήμα «FOCUS» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 6, 7, 9, 14, 16, 21, 25, 28, 29, 32, 33, 35, 38, 39, 41, 42· καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 39407564 γερμανικό λεκτικό σήμα «FOCUS», για πολλά προϊόντα και υπηρεσίες σε σύνολο 24 κλάσεων
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως:
 Η προσφεύγουσα προβάλλει προς στήριξη της προσφυγής της δύο λόγους ακυρώσεως.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση του άρθρου 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου (στο εξής: κανονισμός) στο μέτρο που διαπιστώνει την ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως μεταξύ των σημείων «COLOR FOCUS» και «FOCUS». Κατά την προσφεύγουσα, το τμήμα προσφυγών δεν προέβη σε συγκεκριμένη εκτίμηση που να στηρίζει τη διαπίστωση αυτή, η οποία θα απαιτούσε ανάλυση του βαθμού διακριτικότητας και του βαθμού ομοιότητας, οπότε η προσβαλλόμενη απόφαση παρουσιάζει ουσιώδη κενά στη συλλογιστική της.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη της τη γενική αρχή του δικαίου ότι ουδείς νομιμοποιείται να επικαλεστεί μια επίσημη νομική θέση όταν συνιστά κατάχρηση δικαιώματος.


text:
 5.3.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 57/36
 Προσφυγή της Hammarplast AB κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), η οποία ασκήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2004
 (Υπόθεση T-499/04)
 (2005/C 57/61)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Η Hammarplast AB, με έδρα το Tingsryd (Σουηδία), εκπροσωπούμενη από τον R. Almaraz Palmero, δικηγόρο, άσκησε στις 23 Δεκεμβρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα).
 Η Steninge Slott AB, με έδρα το Märsta (Σουηδία), ήταν επίσης διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1.
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 25ης Οκτωβρίου 2004, επί της υποθέσεως R 394/2003-2,
 2.
 να υποχρεώσει το ΓΕΕΑ να αρνηθεί την καταχώριση του όρου STENINGE SLOTT ως κοινοτικού σήματος για αγαθά της κλάσεως 21, ως προς τα οποία έγινε δεκτή η καταχώριση,
 3.
 να υποχρεώσει το ΓΕΕΑ και την παρεμβαίνουσα Steninge Slott AB να φέρουν όλες τις δαπάνες της δίκης ενώπιον του Πρωτοδικείου, περιλαμβανομένων αυτών που καταβλήθηκαν κατά τη διαδικασία ενώπιον του δεύτερου τμήματος προσφυγών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος:
 Steninge Slott AB
 Κοινοτικό σήμα για το οποίο υποβλήθηκε η αίτηση:
 Λεκτικό σήμα «STENINGE SLOTT» για προϊόντα της κλάσεως 21 (προϊόντα ντιζάιν από γυαλί κ.λπ.)
 Δικαιούχος του σήματος ή του σημείου για το οποίο ασκήθηκε ανακοπή:
 Ο προσφεύγων
 Σήμα ή σημείο για το οποίο ασκήθηκε ανακοπή:
 Το εθνικό σήμα «STENINGE KERAMIK» για προϊόντα της ίδιας κλάσεως.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών:
 Άρνηση της καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών
 Η προσφυγή έγινε δεκτή
 Λόγοι ακυρώσεως:
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 (1).
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1)


text:
 3.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 364/37
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 20ης Ιουλίου 2016 — Barroso Truta κ.λπ. κατά Δικαστηρίου
 (Υπόθεση F-126/15) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτοι υπάλληλοι - Συντάξεις - Άρθρο 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του κανονισμού - Μεταφορά στο συνταξιοδοτικό καθεστώς της Ένωσης συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων κτηθέντων προηγουμένως στο πλαίσιο εθνικών συνταξιοδοτικών συστημάτων - Πρόταση περί αναγνωρίσεως συντάξιμου χρόνου από την AΣΣΠ - Πρόσκληση για επικοινωνία με τη διοίκηση προς παροχή διευκρινίσεων και συζήτηση ως προς τη δυνατότητα πραγματοποιήσεως των μεταφορών - Αποδοχή εκ μέρους των εκτάκτων υπαλλήλων της μεταφοράς των εθνικών συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων χωρίς προηγούμενη διαβούλευση με την ΑΣΣΠ - Οριστικός χαρακτήρας των μεταφορών - Μεταγενέστερη ανακάλυψη του κανόνα του «ελαχίστου ορίου διαβίωσης» - Άρθρο 77, τέταρτο εδάφιο, του ΚΥΚ - Υποχρέωση επιμελείας - Προβαλλόμενη ανεπάρκεια των παρασχεθεισών από την ΑΣΣΠ πληροφοριών κατά τη διαβίβαση των προτάσεων περί αναγνωρίσεως συντάξιμου χρόνου - Αγωγή αποζημιώσεως - Μη τήρηση των απαιτήσεων που αφορούν το προ της ασκήσεως προσφυγής στάδιο - Απαράδεκτο))
 (2016/C 364/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγοντες: Barroso Truta (Bofferdange, Λουξεμβούργο) κ.λπ. (εκπρόσωποι: S. Orlandi και T. Martin, δικηγόροι)
 Εναγόμενο: Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: J. Inghelram)
 Αντικείμενο
 Επιδίκαση αποζημιώσεως στους ενάγοντες για την υλική ζημία που υπέστησαν λόγω της απώλειας των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που είχαν αποκτήσει στο πλαίσιο του εθνικού συνταξιοδοτικού συστήματος, την οποία είχε ως αποτέλεσμα η μεταφορά των δικαιωμάτων αυτών στο συνταξιοδοτικό σύστημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα έξοδά του και καταδικάζεται στα έξοδα στα οποία εκτέθηκαν οι José Barroso Truta, Marc Forli, Calogero Galante και Bernard Gradel.
 (1) EE C 414 της 14.12.2015, σ. 42.


text:
 9.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 81/8
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 19 Δεκεμβρίου 2014 — European Federation for Cosmetic Ingredients κατά Secretary of State for Business, Innovation and Skills
 (Υπόθεση C-592/14)
 (2015/C 081/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: European Federation for Cosmetic Ingredients
 Καθών: Secretary of State for Business, Innovation and Skills, Attorney General
 Παρεμβαίνουσες: British Union for the Abolition of Vivisection, European Coalition to End Animal Experiments
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 18, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1223/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για τα καλλυντικά προϊόντα (1), την έννοια ότι απαγορεύει την τοποθέτηση στην αγορά της Κοινότητας καλλυντικών προϊόντων που περιέχουν συστατικά, ή συνδυασμό συστατικών, τα οποία έχουν αποτελέσει αντικείμενο δοκιμών σε ζώα, όταν οι εν λόγω δοκιμές έχουν πραγματοποιηθεί εκτός του εδάφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να ικανοποιηθούν οι νομοθετικές ή κανονιστικές απαιτήσεις τρίτων χωρών και να μπορούν τα καλλυντικά προϊόντα που περιέχουν τα ως άνω συστατικά να διατεθούν στις αγορές των χωρών αυτών;
 2)
 Εξαρτάται η απάντηση στο ερώτημα 1 από το:
 (α)
 αν, για τον έλεγχο ασφαλείας που διενεργείται δυνάμει του άρθρου 10 του ίδιου κανονισμού προκειμένου να αποδειχθεί αν το καλλυντικό προϊόν είναι ασφαλές για την ανθρώπινη υγεία πριν από τη διάθεσή του στην αγορά της Κοινότητας, δύνανται να χρησιμοποιηθούν στοιχεία που έχουν προκύψει από δοκιμές σε ζώα πραγματοποιηθείσες εκτός του εδάφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
 (β)
 αν οι νομοθετικές ή κανονιστικές απαιτήσεις των τρίτων χωρών αφορούν την ασφάλεια των καλλυντικών προϊόντων;
 (γ)
 αν μπορούσε ευλόγως να προβλεφθεί ότι, κατά τον χρόνο πραγματοποιήσεως δοκιμών ορισμένου συστατικού σε ζώα [παραλειπόμενα] εκτός του εδάφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οποιοσδήποτε θα μπορούσε να επιχειρήσει, σε ορισμένο στάδιο, να τοποθετήσει ένα καλλυντικό προϊόν που περιλαμβάνει το εν λόγω συστατικό στην αγορά της Κοινότητας; και/ή
 (δ)
 οποιαδήποτε άλλη παράμετρο και, αν ναι, ποια;
 (1) ΕΕ L 342, σ. 59.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/85
 Προσφυγή-αγωγή της 16ης Νοεμβρίου 2006 — Salvador Roldán κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-129/06)
 (2006/C 326/172)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Rocío Salvador Roldán (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: F. Tuytschaever και H. Burez, lawyers)
 Καθής-εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Αρμόδιας για τους διορισμούς Αρχής, η οποία εκδόθηκε κατόπιν της από 18ης Αυγούστου 2006 ενστάσεως που υπέβαλε η προσφεύγουσα-ενάγουσα (αριθ. R/320/06)·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα τα ποσά που αντιστοιχούν στο επίδομα αποδημίας που δικαιούται, από 1ης Απριλίου 2006, εντόκως, με επιτόκιο 7 %, από την ημερομηνία από την οποία οφείλεται το κάθε κονδύλιο μέχρι εξοφλήσεως·
 —
 να καταδικάσει την καθής-εναγόμενη στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφυγή-αγωγή στηρίζεται σε δύο λόγους:
 1)
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα αμφισβητεί το συμπέρασμα της Επιτροπής σύμφωνα με το οποίο δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 4, παράγραφος 1, εδάφιο α', του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης για την καταβολή του επιδόματος αποδημίας. Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ισχυρίζεται εσφαλμένως κρίθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση ότι η συνήθης διαμονή της κατά την περίοδο αναφοράς ήταν στο Βέλγιο. Ειδικότερα, κατά την άποψή της, η παροχή από την προσφεύγουσα υπηρεσιών σε νομική εταιρία εδρεύουσα στο Βέλγιο δεν συνεπάγεται ότι είχε αποκτήσει διαρκείς δεσμούς στο κράτος μέλος αυτό.
 2)
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί διότι παραβιάζει την αρχή της μη εισαγωγής διακρίσεων. Πρώτον, προβάλλει ένσταση περί ελλείψεως νομιμότητας της δευτέρας περιπτώσεως του άρθρου 4, παράγραφος 1, εδάφιο α', του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης. Ισχυρίζεται ότι η διάταξη αυτή διακρίνει μεταξύ, αφενός, υπαλλήλων οι οποίοι άσκησαν, στο ίδιο κράτος μέλος στο οποίο προσλήφθηκαν σε ευρωπαϊκό όργανο, καθήκοντα στην υπηρεσία άλλου κράτους ή διεθνούς οργανισμού και, αφετέρου, υπαλλήλων, όπως η προσφεύγουσα, η κατάσταση των οποίων χαρακτηρίζεται από την έλλειψηδιαρκών δεσμών με το κράτος μέλος στο οποίο εργάζονταν πριν προσληφθούν από ευρωπαϊκό όργανο. Δεύτερον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή εφάρμοσε την ανωτέρω διάταξη κατά τρόπο εισάγοντα διακρίσεις, στον βαθμό που δεν έλαβε υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις της προσφεύγουσας από τις οποίες αποδεικνύεται ότι δεν είχε σκοπό να δημιουργήσει διαρκείς δεσμούς στο Βέλγιο.


text:
 7.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/44
 Προσφυγή της 7ης Νοεμβρίου 2008 — Ryanair κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-509/08)
 (2009/C 32/85)
 Γλώσσα διαδικασίας:η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ryanair Ltd (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: E. Vahida, Ι. Μεταξάς-Μαραγκίδης, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να κηρύξει άκυρη, σύμφωνα με τα άρθρα 230 και 231 ΕΚ, τη σιωπηρή απόφαση της Επιτροπής περί αρνήσεως προσβάσεως στα έγγραφα στα οποία η προσφεύγουσα ζήτησε πρόσβαση με αίτηση της 20ής Ιουνίου 2008 και να διαπιστώσει ότι η απόφαση της Επιτροπής της 26ης Σεπτεμβρίου 2008 περί αρνήσεως προσβάσεως στα ίδια έγγραφα είναι ανυπόστατη,
 —
 επικουρικώς, να κηρύξει άκυρη, σύμφωνα με τα άρθρα 230 και 231 ΕΚ, την απόφαση της Επιτροπής της 26ης Σεπτεμβρίου 2008 περί αρνήσεως προσβάσεως στα έγγραφα στα οποία η προσφεύγουσα ζήτησε πρόσβαση με αίτηση της 20ής Ιουνίου 2008,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα και
 —
 περαιτέρω, να λάβει κάθε πρόσφορο κατά την κρίση του μέτρο.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της σιωπηρής αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση της προσφεύγουσας, που υποβλήθηκε δυνάμει του κανονισμού 1049/2001 (1), περί προσβάσεως σε έγγραφα σχετικά με διαδικασίες κρατικών ενισχύσεων όσον αφορά φερόμενη κρατική ενίσχυση χορηγηθείσα μέσω συμφωνίας με τον έχοντα τη διαχείριση του αερολιμένα της Μπρατισλάβας. Κατόπιν της εν λόγω αποφάσεως, στις 26 Σεπτεμβρίου 2008, εκδόθηκε η ρητή απόφαση της Επιτροπής. Η προσφεύγουσα ζητεί επικουρικώς την ακύρωση της ρητής αυτής αποφάσεως.
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα στα οποία στηρίζεται η προσφεύγουσα είναι παρόμοια με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ–494/08, Ryanair κατά Επιτροπής.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001 L 145, σ. 43).


text:
 12.6.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/1
 Τοποθέτηση των δικαστών στα τμήματα
 (2004/C 156/03)
 Κατά τη σύσκεψή του της 13ης Μαΐου 2004, το Δικαστήριο αποφάσισε να τοποθετήσει τους δικαστές στα τμήματα ως ακολούθως:
 Πρώτο τμήμα
 Jann, πρόεδρος τμήματος
 Cunha Rodrigues, Colneric, Lenaerts, Schiemann, Juhász, Ilešič και Levits, δικαστές.
 Δεύτερο τμήμα
 Timmermans, πρόεδρος τμήματος
 Gulmann, Schintgen, Silva de Lapuerta, Makarczyk, Kūris, Αρέστης και Klučka, δικαστές.
 Τρίτο τμήμα
 Rosas, πρόεδρος τμήματος
 La Pergola, Puissochet, Macken, von Bahr, Borg Barthet, Malenovský και Lõhmus, δικαστές.
 Τέταρτο τμήμα
 Cunha Rodrigues, πρόεδρος τμήματος
 Colneric, Lenaerts, Schiemann, Juhász, Ilešič και Levits, δικαστές.
 Πέμπτο τμήμα
 Gulmann, πρόεδρος τμήματος
 Schintgen, Silva de Lapuerta, Makarczyk, Kūris, Αρέστης και Klučka, δικαστές.
 Έκτο τμήμα
 Puissochet, πρόεδρος τμήματος
 La Pergola, Macken, von Bahr, Borg Barthet, Malenovský και Lõhmus, δικαστές.


text:
 14.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/62
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 25ης Ιανουαρίου 2016 — Darchy κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-47/15) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Οικογενειακά επιδόματα - Επίδομα συντηρούμενου τέκνου - Τέκνα της συζύγου της προσφεύγουσας - Αναδρομική χορήγηση))
 (2016/C 098/80)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Marie-Pierre Darchy) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: É. Boigelot, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. S. Bohr και A.-C. Simon)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση περί αναδρομικής χορηγήσεως του επιδόματος συντηρούμενων τέκνων υπέρ των δύο τέκνων της συζύγου της προσφεύγουσας-ενάγουσας, τα οποία διαμένουν στην κατοικία της κάθε δεύτερη εβδομάδα, από την ημερομηνία του γάμου τους, καθώς και αίτημα καταβολής αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Η Marie-Pierre Darchy φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) EE C ## της ##.


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/25
 Αίτηση γνωμοδότησης την οποία υπέβαλε η Δημοκρατία της Μάλτας, δυνάμει του άρθρου 218, παράγραφος 11, ΣΛΕΕ
 (Γνωμοδότηση 1/14)
 2014/C 315/37
 Γλώσσα διαδικασίας: όλες οι επίσημες γλώσσες
 Αιτούσα
 Δημοκρατία της Μάλτας (εκπρόσωποι: A. Buhagiar, P. Grech)
 Ερώτημα που υποβάλλεται στο Δικαστήριο
 Συμβιβάζεται με τις Συνθήκες, ειδικότερα δε με τα άρθρα 18, 49, και 56 ΣΛΕΕ, το σχέδιο Συμβάσεως του Συμβουλίου της Ευρώπης για την καταπολέμηση της χειραγωγήσεως των αθλητικών αγώνων, στον βαθμό που ρυθμίζει τα αθλητικά στοιχήματα και ορίζει στο άρθρο 3, παράγραφος 5, στοιχείο α', τα «παράνομα αθλητικά στοιχήματα» ως «κάθε δραστηριότητα αθλητικών στοιχημάτων, της οποίας το είδος ή ο διοργανωτής είναι παράνομος κατά το εφαρμοστέο δίκαιο του κράτους διαμονής του καταναλωτή», σε συνδυασμό με τα άρθρα του 9 και 11, τα οποία αποσκοπούν στην καταπολέμηση των «παράνομων αθλητικών στοιχημάτων» υπό την προαναφερθείσα έννοια;


text:
 2.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 34/12
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Korkein oikeus (Φινλανδία) στις 18 Νοεμβρίου 2014 — SOVAG — Schwarzmeer und Ostsee Versicherungs-Aktiengesellschaft κατά If Vahinkovakuutusyhtiö Oy
 (Υπόθεση C-521/14)
 (2015/C 034/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Korkein oikeus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: SOVAG — Schwarzmeer und Ostsee Versicherungs-Aktiengesellschaft
 Αναιρεσίβλητη: If Vahinkovakuutusyhtiö Oy
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 6, σημείο 2, του κανονισμού 44/2001 (1) του Συμβουλίου, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, την έννοια ότι εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του αγωγή η οποία έχει ως αντικείμενο αναγωγική αξίωση ή άλλη, στενά συνδεδεμένη με την αρχική αγωγή, αντίστοιχη αξίωση και ασκείται, παραδεκτώς βάσει της εθνικής νομοθεσίας, από τρίτον κατά ενός εκ των διαδίκων, ώστε να κριθεί και αυτή στο πλαίσιο της ίδιας δίκης;
 (1) EE L 12, σ. 1.


text:
C 333/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 20.11.1999
 J.-P. Puissochet, G. Hirsch και P. Jann, προε ́δρους τμη ́ματος, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Pavarini Components Spa,
 J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L. Murray (εισηγητη ́), πρω ́ην S.C.D. SRL, και Direzione delle Entrate per la Provincia
 D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón, M. Wathelet και di Trento που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν της, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την
 R. Schintgen, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμ- ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του ακο ́λουθου ερωτη ́μα-
 ματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 8 Ιουλι ́ου 1999 δια ́ταξη με το τος:
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 «Συνα ́δει προς το κοινοτικο ́ δι ́καιο και, ειδικο ́τερα, προς την
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως. οδηγι ́α 69/335/ΕΟΚ (1), της 17ης Ιουλι ́ου 1969, η πολυετη ́ς
 επιβολη ́ φο ́ρου, με συντελεστη ́ 0,75 % ετησι ́ως, κατ' εφαρμογη ́ν
 2) Καταδικα ́ζει την Édouard Dubois et Fils SA στα δικαστικα ́ του νομοθετικου ́ διατα ́γματος της 30η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 1992, αριθ.
 ́εξοδα. 324, ο ́σον αφορα ́ αποκλειστικα ́ το τμη ́μα της καθαρη ́ς περιουσι ́ας
 που αποτελει ́ται απο ́ το εταιρικο ́ κεφα ́λαιο το οποι ́ο εγγρα ́φεται
 (1) ΕΕ C 166 της 30.5.1998. ετησι ́ως στον ισολογισμο ́, το οποι ́ο ́εχει η ́δη υποβληθει ́ στον
 αρχικο ́ φο ́ρο εισφορα ́ς του 1 %;»
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 20.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε η Commissione Tributaria di primo grado di Trento,
 Sezione VI, με δια ́ταξη της 10ης Ιουνι ́ου 1999, στην υπο ́θεση Αι ́τηση αναιρε ́σεως που υποβλη ́θηκε, στις 10 Αυγου ́στου
 Petrolvilla & Bortolotti Spa κατα ́ Direzione delle Entrate 1999, απο ́ την Areacova SA και 27 α ́λλους κατα ́ της
 per la Provincia di Trento διατα ́ξεως της 8ης Ιουλι ́ου 1999 του τρι ́του τμη ́ματος του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση
 (Υπο ́θεση C-279/99) Τ-194/95, μεταξυ ́, αφενο ́ς, Areacova SA και 31α ́λλων και,
 αφετε ́ρου, του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως
 (1999/C 333/24)
 (Υπο ́θεση C-300/99 P)
 Με δια ́ταξη της 10ης Ιουνι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 26 Ιουλι ́ου 1999, η (1999/C 333/26)
 Commissione Tributaria di primo grado di Trento, Sezione VI,
 Η Areacova SA και 27 α ́λλοι, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον Antonio
 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Petrolvilla & Bortolotti Spa και
 Creus Carreras, δικηγο ́ρο Βαρκελω ́νης, καθω ́ς και τους Eva
 Direzione delle Entrate per la Provincia di Trento που εκκρεμει ́
 Contreras Ynzenga και Albert Agustinoy Guilayn, δικηγο ́ρους
 ενω ́πιο ́ν της, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 Μαδρι ́της, με το ́πο επιδο ́σεων το δικηγορικο ́ γραφει ́ο των
 αποφα ́σεως επι ́ του ακολου ́θου ερωτη ́ματος:
 Cuatrecasas Abogados, 78 Avenue d’Auderghem, B-1040,
 Βρυξε ́λλες, υπε ́βαλε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 «Συνα ́δει προς το κοινοτικο ́ δι ́καιο και, ειδικο ́τερα, προς την Κοινοτη ́των, στις 10 Αυγου ́στου 1999, αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́
 οδηγι ́α 69/335/ΕΟΚ (1), της 17ης Ιουλι ́ου 1969, η πολυετη ́ς της διατα ́ξεως της 8ης Ιουλι ́ου 1999 του τρι ́του τμη ́ματος
 επιβολη ́ φο ́ρου, με συντελεστη ́ 0,75 % ετησι ́ως, κατ' εφαρμογη ́ν του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στην υπο ́θεση
 του νομοθετικου ́ διατα ́γματος της 30η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 1992, αριθ. Τ-194/95, μεταξυ ́, αφενο ́ς, Areacova SA και 31α ́λλων και,
 324, ο ́σον αφορα ́ αποκλειστικα ́ το τμη ́μα της καθαρη ́ς περιουσι ́ας αφετε ́ρου, του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 που αποτελει ́ται απο ́ το εταιρικο ́ κεφα ́λαιο το οποι ́ο εγγρα ́φεται
 ετησι ́ως στον ισολογισμο ́, το οποι ́ο ́εχει η ́δη υποβληθει ́ στον Οι αναιρεσει ́οντες ζητου ́ν απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 αρχικο ́ φο ́ρο εισφορα ́ς του 1 %;»
 1) να αναιρε ́σει τη δια ́ταξη της 8ης Ιουλι ́ου 1999 του Πρωτοδι-
 κει ́ου στην υπο ́θεση Τ-194/95 για ο ́λα η ́ ορισμε ́να ελαττω ́ματα
 ( 1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 20.
 και να αντλη ́σει απο ́ την αναι ́ρεση της εν λο ́γω διατα ́ξεως ο ́λες
 τις ́εννομες συνε ́πειες, ει ́τε ρητω ́ ς, κρι ́νοντας επι ́ της ουσι ́ας
 την υπο ́θεση, ει ́τε αναπε ́μποντας αυτη ́ν στο Πρωτοδικει ́ο·
 2) να καταδικα ́σει τον ́ετερο δια ́δικο στην καταβολη ́ των δικαστι-
 κω ́ν εξο ́δων ο ́σον αφορα ́ την ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των διαδικασι ́α και, ομοι ́ως, σε περι ́πτωση
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- που γι ́νουν, εν ο ́λω η ́ εν με ́ρει, δεκτοι ́ οι ισχυρισμοι ́ της, να
 βαλε η Commissione Tributaria di primo grado di Trento, καταδικα ́σει το καθου ́-εναγο ́μενο στην ενω ́πιον του Πρωτοδι-
 Sezione VI, με δια ́ταξη της 10ης Ιουνι ́ου 1999, στην υπο ́θεση κει ́ου διαδικασι ́α στα ́εξοδα της διαδικασι ́ας αυτη ́ς.
 Pavarini Components Spa, πρω ́ ην S.C.D. SRL κατα ́
 Direzione delle Entrate per la Provincia di Trento
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Υπο ́θεση C-296/99) — Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, συνιστα ́μενη στην εσφαλ-
 με ́νη εφαρμογη ́ και ερμηνει ́α του α ́ρθρου 230 (παλαιο ́ α ́ρθρο
 (1999/C 333/25) 173) της Συνθη ́κης ΕΚ, στο με ́τρο που με την αναιρεσιβαλλο ́-
 μενη δια ́ταξη αντιμετωπι ́ζεται ο αμφισβητου ́μενος κανονισμο ́ς
 Με δια ́ταξη της 10ης Ιουνι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη ως με ́τρο γενικη ́ς εφαρμογη ́ς και αγνοει ́ται το γεγονο ́ς ο ́τι ο
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 6 Αυγου ́στου 1999, η κανονισμο ́ς αυτο ́ς εφαρμο ́ζεται μο ́νο επι ́ ενο ́ς ο ́λως εξατομι-
 Commissione Tributaria di primo grado di Trento, Sezione VI, κευμε ́νου και κατανομαζο ́μενου ομι ́λου επιχειρηματιω ́ν.
 ---pagebreak--- 20.11.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 333/13
 — Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, στο με ́τρο που με την 1. Ερωτα ́ται αν συμφωνει ́προς το κοινοτικο ́ δι ́καιο, και ειδικο ́τερα
 αναιρεσιβαλλο ́μενη δια ́ταξη προβα ́λλεται α ́ρνηση παροχη ́ς προς την οδηγι ́α 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου (1), της
 στους προσφευ ́γοντες αποτελεσματικη ́ς ́εννομης προστασι ́ας, 17ης Ιουλι ́ου 1969, α ́ρθρα 10 και 12, η κατα ́ το α ́ρθρο 11,
 και του ́το αντι ́θετα προς τις διατα ́ξεις του α ́ρθρου 6 της παρα ́γραφος 1, του ιταλικου ́ νο ́μου 448 της 23ης ∆εκεμβρι ́ου
 Ευρωπαϊκη ́ς Συμβα ́σεως για την Προστασι ́α των ∆ικαιωμα ́των 1998 (GURI αριθ. 302 της 29ης ∆εκεμβρι ́ου 1998,
 του Ανθρω ́που σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 6, παρα ́γραφος 2, supplemento ordinario) προ ́βλεψη, συ ́μφωνα με την οποι ́α
 της Συνθη ́κης για την Ευρωπαϊκη ́ 'Ενωση, εφο ́σον κακω ́ς οφει ́λεται, ετησι ́ως και κατ' αποκοπη ́ν, ανταποδοτικο ́ τε ́λος
 θεωρει ́ται το προδικαστικο ́ ερω ́τημα ως ́ενα με ́σο υποχρεωτικη ́ς υπε ́ρ του ∆ημοσι ́ου για την καταχω ́ριση «των λοιπω ́ν εταιρικω ́ν
 ́εννομης προστασι ́ας των συμφερο ́ντων των ιδιωτω ́ν. πρα ́ξεων» κατα ́ το δια ́στημα των ετω ́ν 1985 ́εως 1992, τε ́λος
 υ ́ψους 750 000 λιρω ́ν για τις μετοχικε ́ς εταιρι ́ες και τις
 ετερο ́ρρυθμες μετοχικε ́ς εταιρι ́ες, και υ ́ψους 400 000 λιρω ́ν
 για τις εταιρι ́ες περιορισμε ́νης ευθυ ́νης.
 2. Ερωτα ́ται αν συμφωνει ́ προς το κοινοτικο ́ δι ́καιο η προ ́βλεψη
 του α ́ρθρου 11, παρα ́γραφος 3, του προαναφερθε ́ντος νο ́μου
 Αιτη ́σεις για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που 448/98, συ ́μφωνα με την οποι ́α οι το ́κοι επι ́ των επιστρεπτε ́ων
 υπε ́βαλε το Tribunale di Brescia (τρι ́το πολιτικο ́ τμη ́μα) με ποσω ́ν που ει ́χαν καταβληθει ́ αχρεωστη ́τως κατα ́ την
 διατα ́ξεις της 30η ́ς Ιουλι ́ου 1999, στα πλαι ́σια των υποθε ́- παρα ́γραφο 1, υπολογι ́ζονται βα ́σει του νομι ́μου επιτοκι ́ου
 σεων 1) Markfactor SpA και 2) F. Apollonio & C. SpA που ́σχυε
 ι κατα ́ τον χρο ́νο που τε ́θηκε σε εφαρμογη ́ ο νο ́μος
 κατα ́ Ministero delle Finanze (2,5 % ετησι ́ως) και ο ́χι συ ́μφωνα με τη δια ́ταξη του α ́ρθρου 5
 το οποι ́ο αναπε ́μπει στο α ́ρθρο 1 του νο ́μου 29 της 26ης Ια-
 (Υποθε ́σεις C-303/99 και C-304/99) νουαρι ́ου 1961, ο ́πως τροποποιη ́θηκε μεταγενε ́στερα.
 (1999/C 333/27)
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 9/001, σ. 20.
 Με διατα ́ξεις της 30η ́ς Ιουλι ́ου 1999, οι οποι ́ες περιη ́λθαν στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 12
 Αυγου ́στου 1999, το Tribunale di Brescia (τρι ́το πολιτικο ́ τμη ́μα),
 υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στα πλαι ́σια
 των υποθε ́σεων 1) Markfactor SpA και 2) F. Apollonio &
 C. SpA κατα ́ Ministero delle Finanze, το ακο ́λουθο προδικαστικο ́
 ερω ́τημα: Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Finanzgericht Hamburg με δια ́ταξη της 29ης Απρι-
 Ερωτα ́ται αν συμφωνει ́ προς το κοινοτικο ́ δι ́καιο, και ειδικο ́τερα λι ́ου 1999 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς Banque Internationale
 προς την οδηγι ́α 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου (1), της 17ης pour l’Afrique Occidentale S.A. (BIAO), υπο ́ εκκαθα ́ριση,
 Ιουλι ́ου 1969, α ́ρθρα 10 και 12, η κατα ́ το α ́ρθρο 11, παρα ́γραφος κατα ́ Finanzamt für Großunternehmen in Hamburg
 1, του ιταλικου ́ νο ́μου 448 της 23ης ∆εκεμβρι ́ου 1998 (GURI
 αριθ. 302 της 29ης ∆εκεμβρι ́ου 1998, supplemento ordinario) (Υπο ́θεση C-306/99)
 προ ́βλεψη, συ ́μφωνα με την οποι ́α οφει ́λεται, ετησι ́ως και κατ' απο-
 κοπη ́ν, ανταποδοτικο ́ τε ́λος υπε ́ρ του ∆ημοσι ́ου για την καταχω ́- (1999/C 333/29)
 ριση «των λοιπω ́ν εταιρικω ́ν πρα ́ξεων» κατα ́ το δια ́στημα των ετω ́ν
 1985 ́εως 1992, τε ́λος υ ́ψους 750 000 λιρω ́ν για τις μετοχικε ́ς
 εταιρι ́ες και τις ετερο ́ρρυθμες μετοχικε ́ς εταιρι ́ες, και υ ́ψους Με δια ́ταξη της 29ης Απριλι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στην
 400 000 λιρω ́ν για τις εταιρι ́ες περιορισμε ́νης ευθυ ́νης. Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 13 Αυγου ́στου 1999, το
 Finanzgericht Hamburg ζητει ́απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς Banque Internationale
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 9/001, σ. 20. pour l’Afrique Occidentale S.A. (BIAO), υπο ́ εκκαθα ́ριση, κατα ́
 Finanzamt für Großunternehmen in Hamburg, που εκκρεμει ́
 ενω ́πιον του, την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς
 ερωτημα ́των:
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- I. Αρμοδιο ́τητα του ∆ικαστηρι ́ου
 βαλε το Tribunale di Brescia (τρι ́το πολιτικο ́ τμη ́μα) με
 δια ́ταξη της 30η ́ς Ιουλι ́ου 1999, στα πλαι ́σια της υποθε ́σεως Στο πλαι ́σιο της κατα ́ το παλαιο ́ α ́ρθρο 177 της Συνθη ́κης ΕΚ [νυν
 Leglerdata SpA κατα ́ Ministero delle Finanze α ́ρθρο 234 ΕΚ ο ́πως διατυπω ́θηκε και ισχυ ́ει απο ́ την 1η Μαρτι ́ου
 1999 με τη Συνθη ́κη του 'Αμστερνταμ της 2ας Οκτωβρι ́ου 1997]
 (Υπο ́θεση C-305/99) διαδικασι ́ας για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως, ει ́ναι το
 ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αρμο ́διο για την ερμηνει ́α
 (1999/C 333/28) της τετα ́ρτης οδηγι ́ας του Συμβουλι ́ου της 25ης Ιουλι ́ου 1978,
 περι ́ των ετησι ́ων λογαριασμω ́ν εταιριω ́ν ορισμε ́νων μορφω ́ν
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Ιουλι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη (οδηγι ́α περι ́ ισολογισμου ́, 78/660/ΕΟΚ, ΕΕ ειδ. εκδ. 06/002,
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 12 σ. 17) μο ́νο σε περι ́πτωση αμφιβολιω ́ν ως προς τη συ ́μφωνη
 Αυγου ́στου 1999, το Tribunale di Brescia (τρι ́το πολιτικο ́ τμη ́μα) προς την οδηγι ́α εφαρμογη ́ του εθνικου ́ δικαι ́ου περι ́ εμπορικου ́
 υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στα πλαι ́σια ισοζυγι ́ου για τις κεφαλαιουχικε ́ς εταιρι ́ες (εν προκειμε ́νω α ́ρθρα
 της υποθε ́σεως Leglerdata SpA κατα ́ Ministero delle Finanze, τα 264 επ. του γερμανικου ́ εμπορικου ́ κω ́δικα, στο εξη ́ς HGB), η ́
 ακο ́λουθα προδικαστικα ́ ερωτη ́ματα: ει ́ναι επι ́σης αρμο ́διο:


text:
 Aριθ. C 158/2 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1 . 6. 96
 σ ' αυτό ορισμένης εργασίας, και απο το άρθρο 7 της H νομολογία αυτή αφορούσε αλιευτικά σκάφη , αλλά μπορεί
 οδηγίας 75/34/ΕΟΚ τον Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμ αυτούσια να εφαρμοστεί τόσο στα εμπορικά όσο και στα
 βρίου 1974, περί του δικαιώματος των υπηκόων ενός σκάφη αναψυχής που χρησιμοποιούνται ως μέσο ασκήσεως
 κράτους μέλους να παραμένουν στην επικράτεια άλλου οικονομικής δραστηριότητας.
 κράτους μέλους μετά την άσκηση σ ' αυτό μη μισθωτής
 δραστηριότητας. Όσον αφορά τα σκάφη που δεν χρησιμοποιούνται ως μέσο
 ασκήσεως οικονομικής δραστηριότητας, αλλά ως μέσο
 2. H Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να λάβει τα αναψυχής, η Επιτροπή θεωρεί ότι οι προϋποθέσεις εγγραφής
 κατάλληλα μέτρα για να συμμορφωθεί προς την απόφαση τους στα ελληνικά νηολόγια αντιβαίνουν προς τα άρθρα 6, 48
 του Δικαστηρίου της 4ης Απριλίου 1974 στην υπόθεση και 52 της Συνθήκης και προς το άρθρο 7 του κανονισμού
 J 67/73, Επιτροπή κατά Γαλλίας (Συλλογή τόμος 1974, (ΕΟΚ) αριθ . 1251 /70 και το άρθρο 7 της οδηγίας 75/34/ΕΟΚ
 σ. 179), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το του Συμβουλίου , καθόσον οι εργαζόμενοι, κατά την έννοια
 άρθρο 171 της συνθήκης ΕΚ. του άρθρου 48, ή οι ελεύθεροι επαγγελματίες , κατά την έννοια
 του άρθρου 52 , πρέπει να τυγχάνουν της ιδίας μεταχειρήσεως
 3 . Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά με τους ημεδαπούς, τόσον ως προς την άσκηση αυτής
 έξοδα. καθαυτής της δραστηριότητάς τους όσον και ως προς τις
 συνθήκες διαμονής τους στο αντίστοιχο κράτος.
 (') EE αριθ . C 386 της 31 . 12 . 1994.
 H Επιτροπή θεωρεί ότι το δικαίωμα εγγραφής πλοίου στα
 εθνικά νηολόγια και η ύψωση της σημαίας του αντίστοιχου
 κράτους μπορεί να συμβάλει στην ενσωμάτωση ενός προσώ
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων που στην χώρα υποδοχής και, επομένως, στην υλοποίηση του
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις στόχου της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων, κατά την
 7 Μαρτίου 1996 έννοια των άρθρων 48 και 52 της συνθήκης.
 (Υπόθεση C-62/96)
 (') ΕΕ αριθ . L 142 της 30. 6. 1970.
 (96/C 158/02) (-) ΕΕ αριθ . L 14 της 20. 1 . 1975 .
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τον Frank Benuon, Νομικό Σύμβουλο της Νομικής
 Υπηρεσίας της Επιτροπής και την Μαρία Κοντού Durande
 μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, με αντίκλητο
 στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, μέλος της Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, κτίριο Wagner, Kirch υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il
 berg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Veneto (δεύτερο τμήμα) με διάταξη της 14ης Δεκεμβρίου
 Κοινοτήτων, στις 7 Μαρτίου 1996, προσφυγή κατά της 1995 στην εκκρεμή ενώπιον του υπόθεση μεταξύ των David
 Ελληνικής Δημοκρατίας. Petrie, Robert Hill και David John Newbold, αφενός, και του
 Πανεπιστημίου της Βερόνας, αφετέρου, προσεπικληθείσα:
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: Camilla Bettoni
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία διατηρώντας (Υπόθεση C-90/96)
 σε ισχύ νομοθετικές διατάξεις που περιορίζουν το δικαί (96/C 158/03 )
 ωμα εγγραφής στα ελληνικά νηολόγια μόνο στα πλοία που
 ανήκουν κατά ποσοστό που υπερβαίνει το 50% σε Με διάταξη της 14ης Δεκεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 έλληνες υπηκόους ή ελληνικά νομικά πρόσωπα, των Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 οποίων τα κεφάλαια ανήκουν σε έλληνες υπηκόους κατά στις 21 Μαρτίου 1996, το Tribunale Amministrativo Regio
 το ίδιο ποσοστό παραβαίνει τις υποχρεώσεις που υπέχει nale per il Veneto (δεύτερο τμήμα) υπέβαλε, στα πλαίσια της
 βάσει των άρθρων 6, 48, 52, 58 και 221 της συνθήκης ΕΟΚ διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 καθώς και του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) μεταξύ των David Petrie , Robert Hill και David John
 αριθ . 1251/70 (') της Επιτροπής, της 29ης Ιουνίου 1970, και Newbold, αφενός, και του Πανεπιστημίου της Βερόνας,
 του άρθρου 7, της οδηγίας 75/34/ΕΟΚ (2) του Συμβουλίου , αφετέρου , προσεπικληθείσα: Camilla Bettoni . στο Δικαστή
 της 17ης Δεκεμβρίου 1974, ριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αίτηση για την έκδοση
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά προδικαστικής αποφάσεως επί του ακολούθου προδικαστι
 έξοδα. κού ερωτήματος:
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Ερωτάται αν τα άρθρα 5 και 48 της συνθήκης ΕΟΚ και τα
 άρθρα 1 και 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του
 Οι προϋποθέσεις που προβλέπει η ελληνική νομοθεσία για Συμβουλίου , της 15ης Οκτωβρίου 1968 ('), έχουν την έννοια
 την εγγραφή πλοίων στα ελληνικά νηολόγια είναι παρόμοιες ότι δεν επιτρέπουν η νομοθεσία κράτους μέλους να περιορίζει
 με αυτές που εξετάστηκαν από το Δικαστήριο στις υποθέσεις τη δυνατότητα καταλήψεως θέσεων με εντολή διδασκαλίας
 C-221/89 (Factortame , απόφαση της 25 . 7 . 1991 , Συλλογή 1991 , και έκτακτων θέσεων πανεπιστημιακού διδασκάλου συγκε
 σ. 3905 ) και C-246/89 ( Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου , κριμένων κατηγοριών, όπως αυτές που προβλέπει η ιταλική
 απόφαση της 4. 10. 1991 , Συλλογή 1991 , σ. I 4585 ). Το νομοθεσία, υπό το συγκεκριμένο ιταλικό κανονιστικό πλαί
 Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι αυτού του είδους οι προϋπο σιο και με δεδομένη την ιταλική διοικητική πρακτική , αντί να
 θέσεις αντιβαίνουν προς τα άρθρα 6, 52, 58 και 221 της προβλέπει ότι δικαιούνται να συμμετάσχουν σε διαγωνισμό
 συνθήκης. για την κατάληψη θέσεων με εντολή διδασκαλίας και των
 ---pagebreak--- 1 . 6. 96 1 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 158/3
 έκτακτων θέσεων πανεπιστημιακών διδασκάλων, και οι τήτων στις 18 Μαρτίου 1996, το tribunal de commerce της
 λέκτορες ξένων γλωσσών που συνήψαν σύμβαση αορίστου Μασσαλίας, στο πλαίσιο των υποθέσεων URSSAF des Bou
 χρόνου με ένα ιταλικό πανεπιστήμιο. ches-du-Rhône κατά SA Clinique de la Pointe Courte ,
 εκούσια παρέμβαση : Jean Chouraqui (C-95/96), και URSSAF
 (') EE ae . έκδ . 05/001 , o. 33 . des Bouches-du-Rhône κατά SA Clinique Florens, εκούσια
 παρέμβαση : Jean Chouraqui (C-96/96), ζητεί από το Δικα
 στήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσειος επί του εξής
 ερωτήματος:
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Μπορεί το γαλλικό δημόσιο να στραφεί κατά του Jean
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις Chouraqui ως ασκούντος τα καθήκοντα που του έχουν
 25 Μαρτίου 1996 ανατεθεί ('), πριν αυτό του αποκαταστήσει τη ζημία που του
 (Υπόθεση C-94/96) προξένησε με υπαιτιότητά του , δεδομένου ότι τα οφειλόμενα
 ποσά συνδέονται στενώς με τη ζημία που προκλήθηκε από
 (96/C 158/04) την αντικανονική φυλάκιση του Chouraqui — καθότι αυτός
 αθωώθηκε από το Cour d'assises με απόφαση της 16ης
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 Δεκεμβρίου 1994 — την οποία ζημία επαυξάνει η αίτηση
 νη από τη Μαρία Κοντού-Durande , μέλος της Νομικής κηρύξεως πτωχεύσεως;
 Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 Gomez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, κτίριο (') Δηλαδή «υπο την ιδιότητα του εκπροσωπούντος EURL Jean
 Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Chouraqui, ιδιοκτήτη του νομικού προσώπου το οποίο οφείλει
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 25 Μαρτίου 1996 προσφυγή χρηματικά ποσά στο γαλλικό δημόσιο»· «o ισχυρισμός που
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας. αντλείται από την υφισταμένη διαφορά μεταξύ του γαλλικού
 δημοσίου και του URSSAF δεν μπορεί να ευδοκιμήσει».
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 — η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας θεσπίσει εμπροθέ
 σμως τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατά
 ξεις που είναι αναγκαίες προς συμμόρφωση με την οδηγία
 92/1 1 6/ΕΟΚ ( 1 ) του Συμβουλίου , της 17ης Δεκεμβρίου Προσφυγή της Pretura Circondariale di Roma — Sezione
 1992, για την τροποποίηση και την ενημέρωση της οδηγίας distaccata di Tivoli — για την έκδοση προδικαστικής απο
 71/ 118/ΕΟΚ (2) περί υγειονομικών προβλημάτων στον φάσεως, η οποία υποβλήθηκε με διάταξη της 21ης Φεβρου
 τομέα των συναλλαγών νωπού κρέατος πουλερικών , αρίου 1996 εκδοθείσα στην ποινική δίκη που εκκρεμεί
 παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά της Italia Testa
 από τη συνθήκη και την οδηγία αυτή , (Υπόθεση C-101/96)
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά (96/C 158/06
 έξοδα.
 Με διάταξη της 21ης Φεβρουαρίου 1996, η οποία περιήλθε
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων στις 26 Μαρτίου 1 996, η Pretura Circondariale di Roma
 Κατά το άρθρο 189 , τρίτο εδάφιο, της συνθήκης για την — Sezione distaccata di Tivoli — στο πλαίσιο της ποινικής
 ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οδηγίες δεσμεύουν δίκης που εκκρεμεί ενώπιον της κατά της Italia Testa, ζητεί
 κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται. Μέχρι στιγμής, η από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει λάβει τα κατάλληλα μέτρα για επί των ακολούθων ερωτημάτων:
 την πλήρη ενσωμάτωση της επίδικης οδηγίας στην ελληνική
 έννομη τάξη . A. Ερωτάται αν η εθνική νομοθεσία η οποία παρέχει στην
 SIAE (') το αποκλειστικό δικαίωμα διαχειρίσεως των
 (!) ΕΕ αριθ. L 62 της 15 . 3 . 1993 . δικαιωμάτων του δημιουργού μπορεί να απαγορεύει ή να
 (2) ΕΕ αριθ. L 55 της 8. 3 . 1971 . περιορίζει την εισαγωγή ή την εξαγωγή ηχητικών υποθε
 μάτων τα οποία είχαν διατεθεί νομίμως στο εμπόριο σε
 άλλο κράτος .
 B. Ερωτάται αν, στο πλαίσιο της ενιαίας αγοράς η οποία
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που χαρακτηρίζεται από την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπο
 υπέβαλε το tribunal de commerce της Μασσαλίας με αποφά ρευμάτων και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, η SIAE
 σεις της 1ης Μαρτίου 1996 στις υποθέσεις: URSSAF des μπορεί να απαιτεί άνευ ετέρου την καταβολή των δικαι
 Bouches-du-Rhône κατά SA Clinique de la Pointe Courte, ωμάτων για λογαριασμό των δημιουργών, κάνοντας
 εκούσια παρέμβαση: Jean Chouraqui (C-95/96), και χρήση ποινικών κυρώσεων προς ικανοποίηση της απαι
 URSSAF des Bouches-du-Rhône κατά SA Clinique Florens, τήσεώς της.
 εκούσια παρέμβαση: Jean Chouraqui (C-96/96)
 Γ. Ερωτάται αν η εθνική νομοθεσία και νομολογία, στις
 (Υποθέσεις C-95/96 και C-96/96) οποίες αναφέρεται η SIAE με το δικόγραφο που κατέ
 (96/C 158/05 ) θεσε ως πολιτικώς ενάγουσα, είναι τέτοιας φύσεως ώστε
 να συνιστούν αυθαίρετη διάκριση ή συγκεκαλυμμένο
 Με δύο αποφάσεις της 1ης Μαρτίου 1996 οι οποίες περιήλθαν περιορισμό στα ρεύματα εμπορίου που έχουν σχέση με
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο την εμπορική εκμετάλλευση των δικαιωμάτων του


text:
 27.9.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/15
 Προσφυγή της 8ης Ιουλίου 2008 — Γερμανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-270/08)
 (2008/C 247/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: M. Lumma, επικουρούμενος από τον C. von Donat, δικηγόρο)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2008) 1615 τελικό της Επιτροπής, της 29ης Απριλίου 2008, περί μειώσεως της συμμετοχής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ), που χορηγήθηκε με την απόφαση C(94) 1973 της Επιτροπής, της 5ης Αυγούστου 1994, για το επιχειρησιακό πρόγραμμα Βερολίνο (ανατολικό τμήμα) στόχος αριθ. 1 (1994-1999), στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή μείωσε την οικονομική ενίσχυση του ΕΤΠΑ στο επιχειρησιακό πρόγραμμα για την υπαγόμενη στον στόχο αριθ. 1 περιοχή του ομόσπονδου κράτους του Βερολίνου στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (1994-1999).
 Η προσφεύγουσα προβάλλει ως πρώτο λόγο ακυρώσεως ότι η Επιτροπή εκτίμησε εσφαλμένως τα πραγματικά περιστατικά. Η προσφεύγουσα προσάπτει, ειδικότερα, στην Επιτροπή ότι δεν έλαβε υπόψη της ορισμένα αποτελέσματα αναλύσεων και ότι θεώρησε αδικαιολογήτως ως δεδομένη την ύπαρξη συστηματικών σφαλμάτων διαχειρίσεως και ελέγχου.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει, δεύτερον, ότι η εφαρμογή γενικών και κατ' αποκοπή χρηματοοικονομικών διορθώσεων στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγράμματος για το διάστημα 1994-1999 στερείται νομικής βάσεως, διότι, κατά το διάστημα αυτό, δεν υφίστατο ρύθμιση παρόμοια με αυτή του άρθρου 39 του κανονισμού (ΕΚ) 1260/99 (1). Επιπλέον, επαρκή νομική βάση δεν παρέχουν ούτε οι διατάξεις του άρθρου 24 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4253/88 (2) ούτε οι εσωτερικές οδηγίες της Επιτροπής, της 15ης Οκτωβρίου 1997, σχετικά με τις αμιγείς δημοσιονομικές διορθώσεις στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 24 του κανονισμού 4253/88 ούτε η αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης του άρθρου 274 ΕΚ. Επίσης, κατά την προσφεύγουσα, δεν υφίσταται μακροχρόνια και γενικά αποδεκτή διοικητική πρακτική.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει, ακόμη, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει το άρθρο 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 4253/88, καθόσον δεν υφίσταται παρατυπία κατά την έννοια της διατάξεως αυτής. Προβάλλει ακόμη, στο πλαίσιο αυτό, ότι, ακόμη και αν πληρούνται οι κατά το άρθρο 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 4253/88 προϋποθέσεις μειώσεως της χρηματοδοτικής συνδρομής, η Επιτροπή όφειλε, στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που διαθέτει, να εκτιμήσει αν η μείωση είναι δυσανάλογη.
 Επικουρικώς, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι οι γενικές διορθώσεις είναι δυσανάλογες και ότι η Επιτροπή προέβη σε κατ' αποκοπή διορθώσεις χωρίς επαρκή στοιχεία.
 Προσάπτει, ακόμη, στην καθής ότι παρέβη την υποχρέωσή της για επαρκή αιτιολόγηση της αποφάσεώς της.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει, τέλος, ότι η Επιτροπή παρέβη την αρχή της εταιρικής σχέσεως, διότι, παρά τη διενέργεια πολλών ελέγχων κατά το διάστημα 1994-1999, ουδέποτε εξέφρασε την πρόθεση να επιβάλει δημοσιονομικές κυρώσεις λόγω συστηματικών πλημμελειών.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1260/1999 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 1999, περί γενικών διατάξεων για τα διαρθρωτικά Ταμεία (ΕΕ L 161, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΟΚ) 4253/88 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1988, για τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88, όσον αφορά τον συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπών υφιστάμενων χρηματοδοτικών οργάνων (ΕΕ L 374, σ. 1).


text:
 30.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 352/16
 Προσφυγή της 2ας Σεπτεμβρίου 2013 — GEA Group κατά ΓΕΕΑ (engineering for a better world)
 (Υπόθεση T-488/13)
 2013/C 352/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: GEA Group AG (Ντίσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. Schneiders, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 21ης Μαρτίου 2013 στην υπόθεση R 935/2012-4,
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «engineering for a better world» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 6, 7, 9, 11, 35, 37, 39, 41 και 42 — αίτηση καταχώρισης κοινοτικού σήματος αριθ. 10 244 416.
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009.


text:
 13.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/15
 Προσφυγή της 22ας Αυγούστου 2012 — France Télécom κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-385/12)
 2012/C 311/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: France Télécom (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: S. Hautbourg και S. Cochard-Quesson, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με το δικόγραφό της, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως C(2011) 9403 τελικό της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 2011, με την οποία κηρύσσεται συμβατή με την εσωτερική αγορά, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, η ενίσχυση που η Γαλλική Δημοκρατία κατέβαλε υπέρ της France Télécom σχετικά με τη μεταρρύθμιση του τρόπου χρηματοδοτήσεως των συντάξεων των κρατικών υπαλλήλων που είναι αποσπασμένοι στη France Télécom [κρατική ενίσχυση αριθ. C 25/2008 (ex NN 23/2008)].
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται, κυρίως, από πλάνες περί το δίκαιο και περί την εκτίμηση καθώς και από παράβαση της υποχρεώσεως προς αιτιολόγηση καθόσον η Επιτροπή χαρακτήρισε ως κρατική ενίσχυση, κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, τη μείωση της εισφοράς του εργοδότη που πρέπει να καταβάλλεται στο δημόσιο για τις χορηγούμενες στους υπαλλήλους της France Télécom συντάξεις. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε στις εν λόγω πλάνες:
 —
 καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι υπάρχει οικονομικό πλεονέκτημα·
 —
 εκτιμώντας ότι το μέτρο είναι επιλεκτικό·
 —
 εκτιμώντας ότι το μέτρο μπορεί να προκαλέσει στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και
 —
 καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι υφίσταται κρατική ενίσχυση, έστω και αν η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι το πλεονέκτημα εξουδετερώθηκε, τουλάχιστον έως τις 31 Δεκεμβρίου 2010, με την καταβολή εξαιρετικής κατ’ αποκοπήν εισφοράς.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται, επικουρικώς, από πλάνες περί το δίκαιο και περί την εκτίμηση καθόσον η Επιτροπή εξήρτησε τη συμβατότητα της προβαλλομένης ενισχύσεως από την τήρηση των προϋποθέσεων του άρθρου 2 της επίδικης αποφάσεως. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε στις εν λόγω πλάνες καθόσον έκρινε ότι η προσφεύγουσα υπόκειται σε χαμηλότερες κοινωνικές επιβαρύνσεις από αυτές των ανταγωνιστών της και αρνήθηκε να εφαρμόσει το προηγούμενο της «La Poste» στη διαδικασία της France Télécom.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται, επικουρικώς, από πλάνες περί την εκτίμηση και από παράβαση της υποχρεώσεως προς αιτιολόγηση στο πλαίσιο της εκτιμήσεως της περιόδου κατά την οποία η καθοριζομένη από την επίδικη απόφαση ενίσχυση εξουδετερώνεται από την εξαιρετική κατ’ αποκοπήν εισφορά. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε στις εν λόγω πλάνες:
 —
 περιλαμβάνοντας τις επιβαρύνσεις αντισταθμίσεως και τις καθ’ υπέρβαση της αντισταθμίσεως κατά τον υπολογισμό των χαμηλοτέρων επιβαρύνσεων που απορρέουν από τη μείωση της εργοδοτικής εισφοράς και
 —
 καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η εξαιρετική κατ’ αποκοπήν εισφορά έπρεπε να κεφαλαιοποιείται με προεξοφλητικό επιτόκιο 5,53 % και όχι 7 %.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται, επικουρικώς, από προσβολή των δικονομικών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας.


text:
 1.9.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 245/23
 Προσφυγη ́ του Carlo Ripa di Meana κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ της συντα ́ξεως των Ιταλω ́ν βουλευτω ́ν στο Ευρωπαϊκο ́ Κοινο-
 Κοινοβουλι ́ου, που ασκη ́θηκε στις 12 Ιουνι ́ου 2001 βου ́λιο με εκει ́νη που εισπρα ́ττουν οι Ιταλοι ́ βουλευτε ́ς στο
 εθνικο ́ κοινοβου ́λιο. Κατα ́ συνε ́πεια, θα πρε ́πει να αποκλειστει ́
 (Υπο ́θεση Τ-127/01) η δυνατο ́τητα το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο να περιορι ́σει το
 δικαι ́ωμα συντα ́ξεως για προηγου ́μενη δραστηριο ́τητα με
 παρα ́νομη επε ́κταση στα δικα ́ του με ́λη της αναστολη ́ς της
 (2001/C 245/37) συντα ́ξεως που προβλε ́πει για τους εθνικου ́ς βουλευτε ́ς το
 α ́ρθρο 12 της ιταλικη ́ς κανονιστικη ́ς ρυθμι ́σεως·
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 — η αναστολη ́ της συντα ́ξεως που εισε ́πραττε ο προσφευ ́γων
 Ο Carlo Ripa di Meana, εκπροσωπου ́μενος απο ́ την Wilma για υπηρεσι ́ες που προσε ́φερε στο παρελθο ́ν στο καθου ́ —
 Viscardini και τον Gabriele Donà, δικηγο ́ρους, α ́σκησε στις με καταβολη ́ επαχθω ́ν εισφορω ́ν — για τον μο ́νο λο ́γο ο ́τι
 12 Ιουνι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν προς το παρο ́ν ο ενδιαφερο ́μενος λαμβα ́νει αμοιβη ́ απο ́ α ́λλον
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου. «εργοδο ́τη», ο ́χι μο ́νον τιμωρει ́ αδι ́κως τον ενδιαφερο ́μενο,
 αλλα ́ συνεπα ́γεται αδικαιολο ́γητο πλουτισμο ́ υπε ́ρ του
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου·
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — κυρι ́ως: να ακυρω ́σει, βα ́σει του α ́ρθρου 230 της Συνθη ́κης — το καθου ́ διαχειρι ́ζεται ́ενα αυτο ́νομο συνταξιοδοτικο ́
 ΕΚ, την απο ́φαση του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου — Τμη ́μα συ ́στημα, για το οποι ́ο δεν μπορει ́ να υποκαθιστα ́ τη ρητη ́
 χρηματικω ́ν απολαυω ́ν των βουλευτω ́ν — της 26ης Μαρτι ́ου βου ́ληση α ́λλων πολιτικω ́ν αρχω ́ν με παραπομπη ́ σε α ́λλα
 2001, πρωτ.106721 (που απεστα ́λη με το κοινο ́ ταχυδρο- αυτο ́νομα συνταξιοδοτικα ́ συστη ́ματα που προβλε ́πονται για
 μει ́ο και της οποι ́ας ο προσφευ ́γων ́ελαβε γνω ́ση στις α ́λλα υποκει ́μενα δικαι ́ου·
 24 Απριλι ́ου 2001), με την οποι ́α κοινοποιη ́θηκε στον
 C. Ripa di Meana η αναστολη ́ της συντα ́ξεως πρω ́ην
 βουλευτου ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου κατο ́πιν της εκλο- — η κοινοτικη ́ κανονιστικη ́ ρυ ́θμιση για την οποι ́α γι ́νεται λο ́γος
 γη ́ς του προσφευ ́γοντος στο Consiglio regionale della δεν προβλε ́πει καμι ́α απαγο ́ρευση σωρευ ́σεως της συντα ́ξεως
 Regione Umbria (περιφερειακο ́ συμβου ́λιο της διοικητικη ́ς που αναμε ́νει ο ευρωβουλευτη ́ς με α ́λλα εισοδη ́ματα, που
 περιφε ́ρειας Umbria). ει ́ναι καρπο ́ς α ́λλων δραστηριοτη ́των·
 — επικουρικω ́ ς: να ακυρω ́σει, βα ́σει του α ́ρθρου 230 της
 Συνθη ́κης ΕΚ, την απο ́φαση του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου — εν πα ́ση περιπτω ́σει, ακο ́μα και αν θεωρηθει ́ νο ́μιμη η
 — Τμη ́μα χρηματικω ́ν απολαυω ́ν των βουλευτω ́ν — της αναλογικη ́ εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 12 της ιταλικη ́ς κανονιστι-
 26ης Μαρτι ́ου 2001, πρωτ.106721, στον βαθμο ́ που αυτη ́ κη ́ς ρυθμι ́σεως, η αναστολη ́ της συντα ́ξεως του πρω ́ην
 αφορα ́ την αναστολη ́ της συντα ́ξεως του C. Ripa di Meana βουλευτη ́ μπορει ́ να δικαιολογηθει ́ μο ́νον σε περι ́πτωση
 για τη βουλευτικη ́ θητει ́α 1979-1984. εκλογη ́ς του στο εθνικο ́ κοινοβου ́λιο ο ́χι ο ́μως και στο
 περιφερειακο ́ συμβου ́λιο·
 — να καταδικα ́σει, σε κα ́θε περι ́πτωση, το Ευρωπαϊκο ́ Κοινο-
 βου ́λιο στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν εξο ́δων.
 — κατα ́ τον χρο ́νο που τε ́θηκε σε ισχυ ́ η ιταλικη ́ κανονιστικη ́
 ρυ ́θμιση, την 1η Ιανουαρι ́ου 1998, o προσφευ ́γων ει ́χε η ́δη
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα αποκτη ́σει δικαι ́ωμα συντα ́ξεως για τη βουλευτικη ́ θητει ́α
 1979-1984·
 Ο προσφευ ́γων, που ει ́ναι προσφευ ́γων και στην υπο ́θεση
 Τ-83/99 (1), στρε ́φεται κατα ́ της αποφα ́σεως του καθου ́ να — Κατα ́ συνε ́πεια, ακο ́μα και αν θεωρηθει ́ νο ́μιμη η κατ' ανα-
 αναστει ́λει τη συ ́νταξη που ελα ́μβανε ο προσφευ ́γων ως πρω ́ην λογι ́α εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 12 της ιταλικη ́ς κανονιστικη ́ς
 βουλευτη ́ς του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου κατο ́πιν της εκλογη ́ς ρυθμι ́σεως, η αναστολη ́ που αποτελει ́ αντικει ́μενο της παρου ́-
 του στο περιφερειακο ́ συμβου ́λιο της Περιφε ́ρειας Umbria. Η σας προσφυγη ́ς μπορει ́ να δικαιολογηθει ́ αποκλειστικα ́ για τη
 απο ́φαση αυτη ́ λη ́φθηκε βα ́σει του α ́ρθρου 12 του κανονισμου ́ συ ́νταξη της βουλευτικη ́ς θητει ́ας 1994-1999 και ο ́χι,
 περι ́ των δια βι ́ου επιδομα ́των των βουλευτω ́ν (ιταλικη ́ κανονιστικη ́ αντιθε ́τως, για εκει ́νη που αφορα ́ τη βουλευτικη ́ θητει ́α
 ρυ ́θμιση που ́εχει εφαρμογη ́ στους βουλευτε ́ς της Κα ́τω Βουλη ́ς 1979-1984.
 του ιταλικου ́ κοινοβουλι ́ου). Συναφω ́ς, το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 1,
 του παραρτη ́ματος III της κανονιστικη ́ς ρυθμι ́σεως σχετικα ́ με τα
 ́εξοδα και τις αποζημιω ́σεις των βουλευτω ́ν του Ευρωπαϊκου ́
 Κοινοβουλι ́ου παραπε ́μπει στην ιταλικη ́ κανονιστικη ́ ρυ ́θμιση, ο ́σον
 αφορα ́ «το υ ́ψος και τις λεπτομε ́ρειες της προσωρινη ́ς συντα ́ξεως». (1) Απο ́φαση της 26.10.00, στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-83/99,
 Ripa di Meana, T-84/99 Leoluca Orlando και T-85/99 Gastone
 Parigi κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (μη δημοσιευθει ́σα ακο ́μα στη
 Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των του, o προσφευ ́γων προβα ́λλει: Συλλογη ́).
 — το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 1, του παραρτη ́ματος III δεν
 παραπε ́μπει sic et simpliciter στην ιταλικη ́ κανονιστικη ́
 ρυ ́θμιση, αλλα ́ περιορι ́ζεται στο να ευθυγραμμι ́σει το υ ́ψος


text:
20.2.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 48/23
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-13/98 (1) butaria provinciale di Firenze cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 (1999/C 48/48) apouórexy): Centro Servizi Acciai Rivestitit SpA (CSAR)
 jasó Direzione Regionale delle Entrate Sorjómgy jai Ufficio
 Le diósang sgy 9gy Dejelbqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot Dija- delle Imposte Dirette Ukxqemsiäay.
 rsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg dia-
 cqaugä sgy tpoheärexy C-13/98: (aiäsgrg sgy Commissione tri- (1) EE C 94 sgy 28.3.1998.
 PQXSODIJEIO
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT 2. Jasadijófei soty emócomsey rsa dijarsijó eänoda.
 sgy 13gy Iamotaqiäot 1999
 (1) EE C 64 sgy 2.3.1996.
 rsgm tpoäherg T-1/96, Bernhard Böcker-Lensing jai Ludger
 Schulze-Beiering jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxä-
 rexy jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 (Acxcgä apofglixärexy Ç Enxrtlbasijgä ethtämg Ç Cóka
 Ç Rtlpkgqlasijgä eiruoqó Ç Poroäsgsa amauoqóy Ç
 Paqacxcoäy pot ameäkabe deärletrg peqiä lg elpoqiäay Ç APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 Atsoäbotkg paqókeiwg epamemóqnexy sgy paqacxcgäy lesó sgy 17gy Dejelbqiäot 1998
 sg kgäng sgy derletärexy Ç Pqóneiy sxm ehmijxäm aqvxäm)
 rsgm tpoäherg T-203/96, Embassy Limousines & Services
 (1999/C 48/49) jasó Etqxpaøjotä Joimobotkiäot (1)
 (Qgäsqa diaisgriäay Ç îpaqng sgy rtlbórexy Ç Enxrtl-
 basijgä ethtämg Ç Amójkgrg pqorjkgärexy pqoy tpobokgä
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä) pqoruoqxäm Ç Dijaiokocgleämg elpirsortämg Ç Ejsiälgrg
 sgy fgliäay)
 (1999/C 48/50)
 Rsgm tpoäherg S-1/96, Bernhard Böcker-Lensing jai Ludger
 Schulze-Beiering, jósoijoi Borken (Ceqlamiäa), ejpqorxpotä- (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 lemoi apoä soty Bernd Meisterernst, Mecthild Düsing, Diet-
 rich Manstetten, Frank Schulze jai Klaus Kettner, dijgcoä-
 qoty Münster, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäcqo so Rsgm tpoäherg S-203/96, Embassy Limousines & Services, le
 dijgcoqijoä cqaueiäo Dupong et Dupong, 4-6, rue de la Bou- eädqa so Diegem (Beäkcio), ejpqorxpotälemg apoä som Eric
 cherie, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy (ejpqoä- Boigelot, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le amsiäjkgso rso Kotnel-
 rxpoi: Arthur Brautigam, Hans-Jürgen Rabe, Georg M. Ber- botäqco som dijgcoäqo Louis Schiltz, 2, rue du Fort Rheins-
 risch jai Marco NuÂnÄez-Müller) jai Episqopgäy sxm Etqxpaø- heim, jasó Etqxpaøjotä Joimobotkiäot, (ejpqoärxpoi:
 jxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Dierk Booû, Michael Niejahr, FrancËois Vainker, Anders Neergaard jai Charles Price), le
 Hans-Jürgen Rabe, Georg M. Berrisch jai Marco NuÂnÄez amsijeiälemo acxcgä pqoy apojasórsarg sgy fgliäay sgm
 Müller), le amsijeiälemo aiäsgla apofglixärexy, jasÂ euaqlo- opoiäa irvtqiäfesai oäsi tpeärsg g emócotra koäcx sgy psai-
 cgäm sxm óqhqxm 178 jai 215, detäseqo edóuio, sgy Rtmhgäjgy olasijgäy rtlpeqiuoqóy sot Joimobotkiäot rso pkaiärio sgy
 EJ, cia siy fgliäey pot eävotm tporseiä oi emócomsey koäcx sot pqorjkgärexy pqoy tpobokgä pqoruoqxäm aqih. 95/S
 oäsi elpodiärsgjam ma elpoqethotäm cóka, jasÂ euaqlocgäm sot 158-76321/FR, rvesijó le lesauoqó asoälxm le atsojiämgsa
 jamomirlotä (EOJ) aqih. 857/84 sot Rtlbotkiäot, sgy le odgcoä, g opoiäa arjeiäsai, jtqiäxy, bórei sot óqhqot 181
 31gy Laqsiäot 1984, peqiä cemijxäm jamoämxm cia sgm euaqlocgä sgy Rtmhgäjgy EJ, dtmólei sgy qgäsqay diaisgriäay sot
 sgy eiruoqóy pot amaueäqesai rso óqhqo 5c sot jamomirlotä óqhqot 6, sqiäso edóuio, sgy rtccqaugäy tpovqexärexm sgy em
 (EOJ) aqih. 804/68 rsom soleäa sot cókajsoy jai sxm caka- koäcx pqorjkgärexy pqoy tpobokgä pqoruoqxäm jai sot
 jsolijxäm pqoøoämsxm (EE L 90 sgy 1.4.1984, r. 13), oäpxy rtl- óqhqot VIII sgy rtlbórexy-pkairiäot le sa rsoiveiäa PE-
 pkgqxähgje le som jamomirloä (EOJ) aqih. 1371/84 sgy Epi- TRANS-BXL-95/6 jai, epijotqijxäy, bórei sxm óqhqxm 178
 sqopgäy (EE L 132 sgy 18.5.1984, r. 11), so Pqxsodijeiäo jai 215, detäseqo edóuio, sgy em koäcx Rtmhgäjgy, so Pqxsodi-
 (pqxäso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty B. Vesterdorf, Pqoä- jeiäo (seäsaqso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty P. Lindh, Pqoä-
 edqo, R. M. Moura Ramos jai P. Mengozzi, dijarseäy, cqal- edqo, K. Lenaerts jai J. D. Cooke, dijarseäy, cqallaseäay:
 laseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 13 Iamotaqiäot 1999 apoäuarg B. Pastor, jtäqia tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy
 le so ajoäkotho diasajsijoä: 17 Dejelbqiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 1. Tpovqexämei so Etqxpaøjoä Joimobotäkio ma jasabókei
 1) Apoqqiäpsei sgm acxcgä. rsgm emócotra poroä 5 000 000 BFR.
 ---pagebreak--- C 48/24 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.1999
 2. So poroä atsoä pqoratnómesai le soäjoty 8 % esgriäxy DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 apoä sgm gleqolgmiä a ejdoärexy sgy paqotäray apouórexy sgy 30gäy Moelbqiäot 1998
 leävqi sgm gleäqa sgy enoukgärexy.
 rsgm tpoäherg T-97/94, M jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm (1)
 3. So Joimobotäkio ueäqei sa dijó sot dijarsijó eänoda,
 jahxäy jai sa eänoda sgy emóqotray. (Pqxägm tpókkgkoi Ç èjherg bahlokociäay Ç èmmolo
 rtlueäqom Ç Apaqódejso)
 (1) EE C 54 sgy 22.2.1997. (1999/C 48/52)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Rsgm tpoäherg S-97/94, M, pqxägm tpókkgkoy sgy Episqopgäy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy Bqtnekkxäm, ejpqo-
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT rxpotälemoy apoä som Cexäqcio A. Rajekkaqoäpotko, dijgcoäqo
 Ahgmxäm, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo
 sgy 15gy Dejelbqiäot 1998
 Aloyse May, 31, Grand-rue, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaø-
 rsgm tpoäherg T-233/97, Folmer Bang-Hansen jasó Episqo- jxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Lucio Gussetti), pot eiäve xy
 pgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) amsijeiälemo, auemoäy, aiäsgla ajtqxärexy sgy ejheärexy bah-
 lokociäay sot pqoruetäcomsoy sgm opoiäa jasóqsire g Epi-
 (Tpókkgkoi Ç Lesauoqó rtmsaniodosijxäm dijaixlósxm Ç sqopgä cia sgm peqiäodo apoä 1gy Iotkiäot 1989 eäxy 30 Iotmiäot
 Òqhqo 11, paqócqauoy 2 sot paqaqsgälasoy VIII sot JTJ) 1991 jai, aueseäqot, aiäsgla apojasarsórexy sgy tkijgäy
 (1999/C 48/51) fgliäay jai ijamopoigärexy sgy ghijgäy bkóbgy pot irvtqiäfesai
 oäsi tpeärsg o pqoruetäcxm en aisiäay sgy ejheärexy atsgäy, so
 Pqxsodijeiäo (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty J. D.
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) Cooke, pqoäedqo, R. García-Valdecasas jai P. Lindh, dijarseäy,
 cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 30 Moelbqiäot 1998 dió-
 sang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 Rsgm tpoäherg S-233/97, Folmer Bang-Hansen, tpókkgkoy sgy
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemoy
 apoä som Eric Boigelot, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le amsiäjkgso 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg.
 rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Louis Schiltz, 2, rue du Fort
 Rheinsheim, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 2. Jóhe diódijoy ha ueäqei sa dijarsijó sot eänoda.
 (ejpqoärxpoi: Gianluigi Valsesia jai Florence Duviesart-Clo-
 tuche), le amsijeiälemo aiäsgla ajtqxärexy sgy apouórexy
 sgy Episqopgäy sgy 16gy Ojsxbqiäot 1996, le sgm opoiäa g (1) EE C 120 sgy 30.4.1994.
 jahgäy apouórire oäsi g rtämslgrg sgy peqioädot pot kalbóme-
 sai tpoäwg cia sg lesauoqó sxm rtmsaniodosijxäm dijaixló-
 sxm ha tpokocirseiä vxqirsó cia jóhe lesauoqó jai apeäq-
 qiwe sgm aiäsgrg sot pqoruetäcomsoy ma oladopoigärei siy
 lesauoqeäy sxm rtmsaniodosijxäm dijaixlósxm apoä so
 Andels-pensionsforeningen jai so Juristernes og ékonomer- DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 nes Pensionskasse, so Pqxsodijeiäo (pqxäso slgäla), rtcjeiä-
 lemo apoä soty B. Vesterdorf, Pqoäedqo, R. M. Moura Ramos sgy 25gy Moelbqiäot 1998
 jai P. Mengozzi, dijarseäy, cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsgm tpoäherg T-255/97, Georges Keiser jasó Episqopgäy sxm
 rsiy 15 Dejelbqiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsi- Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 joä:
 (Tpókkgkoi Ç Pqoherliäa arjgärexy sgy pqorutcgäy Ç
 Pqodgäkxy apaqódejso)
 1. Ajtqxämei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy sgy 16gy Ojsx-
 bqiä ot 1996, le sgm opoiäa g Episqopgä apouórire oäsi g (1999/C 48/53)
 rtämslgrg sgy peqioädot pot kalbómesai tpoäwg cia sg
 lesauoqó sxm rtmsaniodosijxäm dijaixlósxm ha tpoko- (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 cirseiä vxqirsó cia jóhe lesauoqó jai apeäqqiwe sgm
 aiä sgrg sot pqoruetäcomsoy ma oladopoigärei siy lesauo-
 Rsgm tpoäherg S-255/97, Georges Keiser, tpókkgkoy sgy Epi-
 qeäy sxm rtmsaniodosijxäm dijaixlósxm apoä so Andels-
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy Asselscheuer
 pensionsforeningen jai so Juristernes og ékonomernes Pen-
 (Lecóko Dotjóso sot Kotnelbotäqcot), ejpqorxpotälemoy
 sionskasse.
 apoä som Lucas Vogel, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le soäpo epidoä-
 rexm rso Kotnelbotäqco so Asselcheuer, 44, rue du Grune-
 2. Jasadijófei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda. wald, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoä-
 rxpoy: Christine Berardis-Kayser), le amsijeiälemo aiäsgla
 ajtqxärexy sgy apoqqiäwexy sot aisgälasoy sot pqoruetäcom-
 (1) EE C 318 sgy 18.10.1997.
 soy ma epamasopohesgheiä rsg heärg pot jaseiäve pqim apoä sgm
 eämaqng sgy jasÂ atsotä peihaqvijgäy diadijariäay, so Pqxso-
 dijeiäo (pqxäso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty B. Vesterdorf,


text:
C 369/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 22.12.2001
 — Να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ der Woude και V. Landes, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 ́εξοδα. α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 5 Νοεμβρι ́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 — Το γεγονο ́ς και μο ́νον ο ́τι καθορι ́στηκε ́ενας ορισμε ́νος
 αριθμο ́ς ζωνω ́ν ειδικη ́ς προστασι ́ας δεν συνιστα ́ καθαυτο ́
 πλη ́ρη και ορθη ́ μεταφορα ́ του α ́ρθρου 4, παρα ́γραφοι 1 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας να
 και 2, της οδηγι ́ας, δεδομε ́νου ο ́τι ο καθορισμο ́ς των μεταφε ́ρει στο εσωτερικο ́ δι ́καιο ορθω ́ς και πλη ́ρως το
 ζωνω ́ν αυτω ́ν αποσκοπει ́ μο ́νο στην εφαρμογη ́ των γενικω ́ν α ́ρθρο 14, στοιχει ́α α' και β', το α ́ρθρο 15, παρα ́γραφοι 1
 υποχρεω ́σεων που προβλε ́πει η οδηγι ́α. Αντιθε ́τως, ουδεμι ́α και 2, το α ́ρθρο 16, παρα ́γραφος 1, το α ́ρθρο 19, παρα ́γρα-
 δια ́ταξη νομικω ́ς δεσμευτικη ́ που ισχυ ́ει στο ́εδαφος αμφο- φοι 2, 3 και 4, της οδηγι ́ας 90/219/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 τε ́ρων των περιφερειω ́ν επιτα ́σσει τον χαρακτηρισμο ́ ως της 23ης Απριλι ́ου 1990, ο ́πως ́εχει τροποποιηθει ́, για την
 ζωνω ́ν ειδικη ́ς προστασι ́ας των περιοχω ́ν που ει ́ναι οι πλε ́ον περιορισμε ́νη χρη ́ση γενετικω ́ς τροποποιημε ́νων μικροοργα-
 κατα ́λληλες αριθμητικω ́ς και απο ́ α ́ποψη επιφανει ́ας για τη νισμω ́ν (1), και παραλει ́ποντας να μεταφε ́ρει στο εσωτερικο ́
 διατη ́ρηση των ειδω ́ν των πτηνω ́ν που αναφε ́ρει το παρα ́ρ- δι ́καιο τις διατα ́ξεις της οδηγι ́ας σχετικα ́ με ορισμε ́νες
 τημα Ι και των αποδημητικω ́ν ειδω ́ν που δεν μνημονευ ́ονται περιορισμε ́νες χρη ́σεις που εμπι ́πτουν στην αρμοδιο ́τητα του
 στο παρα ́ρτημα Ι, των οποι ́ων η ́ελευση ει ́ναι τακτικη ́ στις Υπουργει ́ου 'Αμυνας, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει
 περιοχε ́ς αναπαραγωγη ́ς, αλλαγη ́ς φτερω ́ματος και διαχειμα ́- απο ́ την ως α ́νω οδηγι ́α και το α ́ρθρο 249 της Συνθη ́κης ΕΚ·
 σεως καθω ́ς και στις ζω ́νες ο ́που βρι ́σκονται οι σταθμοι ́ κατα ́
 μη ́κος των οδω ́ν αποδημι ́ας.
 — Ο καθορισμο ́ς των ζωνω ́ν ειδικη ́ς προστασι ́ας απο ́ τις — να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 περιφε ́ρειες δεν αντιτα ́σσεται στους τρι ́τους, αν δεν υπα ́ρξει
 δημοσι ́ευση και αν οι διατα ́ξεις του εσωτερικου ́ δικαι ́ου
 δεν προβλε ́ψουν ρητω ́ς ο ́τι η δημοσι ́ευση της υπουργικη ́ς
 αποφα ́σεως α ́νευ χαρτω ́ν δεν επηρεα ́ζει τον δεσμευτικο ́ τους
 χαρακτη ́ρα ́εναντι των τρι ́των.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — ο ́σον αφορα ́ την Περιφε ́ρεια της Φλα ́νδρας, οι ζω ́νες ειδικη ́ς
 προστασι ́ας δεν απολαυ ́ουν ενο ́ς καθεστω ́τος προστασι ́ας και
 διατηρη ́σεως ο ́πως προβλε ́πει η επι ́ του θε ́ματος σχετικη ́
 κοινοτικη ́ νομοθεσι ́α δεδομε ́νου ο ́τι εφαρμο ́ζονται μο ́νον
 μεμονωμε ́να και σποραδικα ́ με ́τρα η ́, αντιστρο ́φως, με ́τρα Η Επιτροπη ́ φρονει ́ ο ́τι, με τα με ́τρα που κοινοποι ́ησαν οι γαλλικε ́ς
 υπερβαλλο ́ντως γενικα ́ που ισχυ ́ουν ακριβω ́ς με τον ́διο ι αρχε ́ς, δεν μεταφε ́ρονται πλη ́ρως στο εσωτερικο ́ δι ́καιο ορισμε ́νες
 τρο ́πο εκτο ́ς ο ́πως και εντο ́ς των ζωνω ́ν ειδικη ́ς προστασι ́ας. διατα ́ξεις της οδηγι ́ας, η ́τοι:
 (1) Οδηγι ́α 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 2ας Απριλι ́ου 1979, περι ́
 της διατηρη ́σεως των αγρι ́ων πτηνω ́ν (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 15/001, σ. 202, — το α ́ρθρο 14, στοιχει ́ο α', ο ́σον αφορα ́ τις χρη ́σεις των
 σ. 1). γενετικω ́ς τροποποιημε ́νων μικροοργανισμω ́ν της Ομα ́δας Ι
 (2) Οδηγι ́α 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 21.5.1992, για τη διατη ́- η ́ ΙΙ για εκπαιδευτικου ́ς, ερευνητικου ́ς η ́ αναπτυξιακου ́ς
 ρηση των φυσικω ́ν οικοτο ́πων καθω ́ς και της α ́γριας πανι ́δας και σκοπου ́ς και ο ́σον αφορα ́ τις εγκαταστα ́σεις, πλην εκει ́νων
 χλωρι ́δας (EE L 206 της 22.7.1992, σ. 7). που υπο ́κεινται σε ́εγκριση, στις οποι ́ες γι ́νεται χρη ́ση για
 βιομηχανικου ́ς η ́ εμπορικου ́ς σκοπου ́ς·
 — το α ́ρθρο 14, στοιχει ́ο β', ο ́σον αφορα ́ τις εγκαταστα ́σεις που
 υπο ́κεινται σε ́εγκριση και ο ́σον αφορα ́ τη θε ́ση στη δια ́θεση
 των ενδιαφερομε ́νων κρατω ́ν μελω ́ν ορισμε ́νων πληροφοριω ́ν
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ σχετικω ́ν με τα με ́τρα ασφαλει ́ας και τη στα ́ση που πρε ́πει να
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 5 Νοεμβρι ́ου τηρει ́ται σε περι ́πτωση ατυχη ́ματος·
 2001
 (Υπο ́θεση C-429/01) — το α ́ρθρο 15, παρα ́γραφος 1, στον βαθμο ́ που τα με ́τρα που
 ́ελαβαν οι γαλλικε ́ς αρχε ́ς δεν προσδιορι ́ζουν επακριβω ́ς τα
 στοιχει ́α που ο χρη ́στης οφει ́λει να παρα ́σχει·
 (2001/C 369/17)
 — το α ́ρθρο 15, παρα ́γραφος 2, ο ́σον αφορα ́ τη θε ́σπιση
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ πλαισι ́ου με ́τρων που αποσκοπου ́ν στην ενημε ́ρωση κα ́θε
 τον G. zur Hausen, επικουρου ́μενο απο ́ τους δικηγο ́ρους Η. van κρα ́τους με ́λους που ενδε ́χεται να θιγει ́ απο ́ ατυ ́χημα·
 ---pagebreak--- 22.12.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 369/11
 — το α ́ρθρο 16, παρα ́γραφος 1, ο ́σον αφορα ́ τη θε ́σπιση — το α ́ρθρο 19, παρα ́γραφος 4, ο ́σον αφορα ́ την προ ́σβαση του
 πλαισι ́ου περι ́ της διαβουλευ ́σεως με α ́λλα κρα ́τη με ́λη κοινου ́ σε ορισμε ́να μη εμπιστευτικα ́ στοιχει ́α·
 και της ταχει ́ας ενημερω ́σεως της Επιτροπη ́ς σε περι ́πτωση
 ατυχη ́ματος· — το συ ́νολο των διατα ́ξεων της οδηγι ́ας ο ́σον αφορα ́ τις
 περιορισμε ́νες χρη ́σεις που εμπι ́πτουν στην αρμοδιο ́τητα του
 — το α ́ρθρο 19, παρα ́γραφος 2, ο ́σον αφορα ́ την υποχρε ́ωση του Υπουργει ́ου 'Αμυνας.
 επιχειρηματι ́α, εφο ́σον επιθυμει ́ την εμπιστευτικη ́ μεταχει ́ριση
 ορισμε ́νων πληροφοριω ́ν που περιε ́χει η αι ́τηση εγκρι ́σεως
 που υπε ́βαλε, να προβα ́λει βα ́σιμη δικαιολογι ́α· (1) EE L 117 της 8.5.1990, σ. 1.


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/47
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Ιουλίου 2011 — ERGO Versicherungsgruppe κατά ΓΕΕΑ — Société de Développement et de Recherche Industrielle (ERGO Group)
 (Υπόθεση T-221/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος ERGO Group - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα URGO - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2011/C 269/104
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ERGO Versicherungsgruppe AG (Ντίσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: V. von Bomhard, A. W. Renck, T. Dolde και J. Pause, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: B. Schmidt)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Société de Développement et de Recherche Industrielle SAS (Chenôve, Γαλλία) (εκπρόσωπος: K. Dröge, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 20ής Μαρτίου 2009 (υπόθεση R 520/2008-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Société de développement et de recherche industrielle και Ergo Versicherungsgruppe AG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την ERGO Versicherungsgruppe AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 180 της 1.8.2009.