text:
C 366/32 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.12.1999
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-385/94 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-160/95 (1)
 (1999/C 366/70) (1999/C 366/73)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τετα ́ρ- Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τετα ́ρ-
 του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-385/94, Johann αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-160/95, Harald Meuser
 Wißmüller κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 392 της 31.12.1994. (1) EE C 248 της 23.9.1995.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-397/94 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-202/95 (1)
 (1999/C 366/71) (1999/C 366/74)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τετα ́ρ-
 Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τετα ́ρ-
 του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-397/94, Gerjet
 αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-202/95, Heinrich
 Meyenburg κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και
 Gottmann κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτρο-
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 400 της 31.12.1994.
 (1) EE C 351 της 30.12.1995.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-399/94 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-150/96 (1)
 (1999/C 366/72)
 (1999/C 366/75)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τετα ́ρ-
 του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των Με δια ́ταξη της 19ης Oκτωβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του
 αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-399/94, Josef τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 Speckbacher κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-150/96, Austin Rowan κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 392 της 31.12.1994. (1) EE C 354 της 23.11.1996.


text:
Aριθ . C 145/6 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18 . 5 . 96
 Θησέως της συνδέσεως [που εχει δημοσιευθεί στο Amtli 2. Συνιστά η σύμβαση στην οποία αναφέρεται το πρώτο
 che Nachrichten der Bundesanstalt fur Arbeit (δελτίο ερώτημα σύμβαση η οποία έχει ως αντικείμενο την
 επίσημων ανακοινώσεων του Ομοσπονδικού Γραφείου παράδοση ενσωμάτου κινητού , κατά την έννοια του
 Εργασίας), ( στο εξής: ΑΝΒΑ), 1981 , σ. 4] — στο εξής: άρθρου 13 παράγραφος 1 σημείο 3 της συμβάσεως των
 απόφαση αριθ . 1 /80 —, σε περίπτωση που οι περίοδοι Βρυξελλών;
 αυτές δεν εξομοιώνονται, δυνάμει του άρθρου 6 παρά
 3 . Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και νέα πραγματικά
 γραφος 2 της εν λόγω αποφάσεως, με περιόδους νόμιμης
 περιστατικά, κατά το άρθρο 34 παράγραφος 2 σε
 απασχολήσεως;
 συνδυασμό με το άρθρο 28 παράγραφος 2 της συμβάσεως
 β) Ανήκει ένας τούρκος εργαζόμενος, κάτοχος αδείας εργα των Βρυξελλών, τα οποία προβάλλει o οφειλέτης, προς
 σίας και διαμονής, βάσει της οποίας έχει δικαίωμα στήριξη του ισχυρισμού ότι το δικαστήριο του κράτους
 ασκήσεως της επαγγελματικής δραστηριότητας του προελεύσεως παρέβη τις διατάξεις του τέταρτου τμήμα
 μάγειρος στη νόμιμη αγορά εργασίας ενός κράτους τος του τίτλου II της εν λόγω συμβάσεως;
 μέλους, υπό την έννοια του άρθρου 6 παράγραφος 1 της Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως είτε στο πρώτο είτε
 αποφάσεως αριθ . 1 /80, ακόμη και στην περίπτωση κατά στο δεύτερο και τρίτο ερώτημα:
 την οποία γνώριζε, πριν από την έναρξη της διαμονής του
 στο οικείο κράτος μέλος, ότι του χορηγείται άδεια 4. Περιλαμβάνεται στα ασφαλιστικά μέτρα, κατά την έννοια
 διαμονής με συνολική διάρκεια ισχύος τρία μόνον έτη και του άρθρου 24 της συμβάσεως των Βρυξελλών, η προ
 μόνο για την άσκηση συγκεκριμένης δραστηριότητας βλεπόμενη στα άρθρα 289 έως 297 του ολλανδικού
 στην υπηρεσία ονομαστικώς προσδιοριζομένου εργοδό Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering δυνατότητα,
 τη; μέσω αιτήσεως εκδόσεως επείγουσας προσωρινής διατά
 ξεως κατόπιν συνοπτικής διαδικασίας (kort geding), να
 γ) Σε περίπτωση που το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών επιτευχθεί η έκδοση αποφάσεως περί καταβολής της
 Κοινοτήτων κρίνει ότι η αναφερόμενη στο δεύτερο συμβατικώς προβλεπόμενης αντιπαροχής;
 ερώτημα κατηγορία προσώπων εντάσσεται στη νόμιμη
 αγορά ενός κράτους μέλους: απονέμει η εξουσιοδότηση
 του άρθρου 6 παράγραφος 3 της αποφάσεως αριθ . 1 /80
 στα κράτη μέλη το δικαίωμα δημιουργίας δικαιωμάτων Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 διαμονής, στα οποία εξ υπαρχής δεν έχουν εφαρμογή οι υπέβαλε το High Court of Justice, Queen's Bench Division, με
 ευεργετικές διατάξεις του άρθρου 6 παράγραφος 1 της διάταξη της 3ης Νοεμβρίου 1995, στην υπόθεση The Queen
 αποφάσεως αριθ. 1 /80; κατά Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte:
 British Agrochemicals Association Ltd
 (Υπόθεση C-100/96)
 ( 96/C 145/13 )
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Bundesgerichtshof με διάταξη της 29ης Φε Με διάταξη της 3ης Νοέμβριου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 βρουαρίου 1996, στην υπόθεση Hans-Hermann Mietz Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά εταιρείας περιορισμένης ευθύνης Intership Yachting στις 25 Μαρτίου 1996, το High Court of Justice, Queen's
 Sneek BV Bench Division, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ The Queen
 κατά Ministry of Agriculture , Fisheries and Food, ex parte :
 (Υπόθεση C-99/96)
 British Agrochemicals Association Ltd που εκκρεμεί ενώπιον
 (96/C 145/ 12 ) του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Με διάταξη της 29ης Φεβρουαρου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1 . Παρέχει η οδηγία 91 /414/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 15ης
 στις 26 Μαρτίου 1996, το Bundesgerichtshof — ένατο πολιτι Ιουλίου 1991 , σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτο
 κό τμήμα — στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Hans προστατευτικών προϊόντων ('), όπως έχει τροποποιηθεί,
 Hermann Mietz και εταιρείας περιορισμένης ευθύνης Inter τη δυνατότητα σε ένα κράτος μέλος να επιτρέπει τη
 ship Yachting Sneek B V, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από διάθεση στην αγορά ενός φυτοπροστατευτικού προϊόντος
 το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί που έχει εισαχθεί από άλλο κράτος του Ευρωπαϊκού
 των εξής ερωτημάτων: Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ) ή από τρίτη χώρα για τον
 λόγο ότι το εν λόγω κράτος μέλος θεωρεί ότι το προϊόν
 1 . Πρόκειται για πώληση ενσωμάτων κινητών με τμηματική αυτό είναι πανομοιότυπο προς ένα φυτοπροστατευτικό
 καταβολή του τιμήματος, κατά την έννοια του άρθρου 13 προϊόν αναφοράς το οποίο έχει ήδη εγκριθεί από αυτό το
 παράργραφος 1 σημείο 1 της συμβάσεως των Βρυξελλών, κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 , ή το
 όταν με έγγραφο που οι συμβαλλόμενοι χαρακτηρίζουν άρθρο 8 παράγραφος 2 της οδηγίας, οπότε το εισαχθέν
 « σύμβαση πωλήσεως» o ένας των συμβαλλομένων ανα προϊόν θεωρείται πανομοιότυπο προς το προϊόν αναφο
 λαμβάνει την υποχρέωση να κατασκευάσει και να παρα ράς, και τούτο εφόσον:
 δώσει στον έτερο μηχανοκίνητο σκάφος αναψυχής ορι
 σμένου τύπου κατόπιν εννέα ειδικών κατασκευαστικών i) το δραστικό συστατικό του εισαγομένου προϊόντος
 εντολών και όταν o έτερος των συμβαλλομένων αναλαμ έχει παρασκευασθεί από την ίδια εταιρεία (ή από άλλη
 βάνει την υποχρέωση να καταβάλει 250 000 γερμανικά συνδεδεμένη ή έχουσα λάβει σχετική άδεια επιχείρη
 μάρκα (DM) σε πέντε δόσεις; ση ) όπως ακριβώς και το δραστικό συστατικό του
 προϊόντος αναφοράς και αυτό είναι το ίδιο στο
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτη πλαίσιο παραλλαγών που έχουν γίνει δεκτές από την
 μα : αρμόδια για την καταχώριση αρχή και

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 23.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Tribunale di Teramo με διάταξη της 31ης Ιουλίου 2004 στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας κατά του Palazzese Christian που εκκρεμεί ενώπιόν του
 (Υπόθεση C-359/04)
 (2004/C 262/34)
 Με διάταξη της 31ης Ιουλίου 2004, η oπoία περιήλθε στη Γραμματεία τoυ Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 18 Αυγούστου 2004, το Tribunale di Teramo, στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας κατά του Palazzese Christian που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από τo Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί επί των εξής προδικαστικών ερωτημάτων:
 «Μπορούν τα άρθρα 43, πρώτο εδάφιο, και 49, πρώτο εδάφιο, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι τα κράτη μέλη μπορούν να παρεκκλίνουν προσωρινώς (για περίοδο 6-12 ετών) από το καθεστώς της ελευθερίας εγκαταστάσεως και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών εντός της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, νομοθετώντας κατά τρόπον ώστε:
 1.
 να χορηγούν σε ορισμένα πρόσωπα παραχωρήσεις προς άσκηση ορισμένων δραστηριοτήτων παροχής υπηρεσιών, ισχύουσες για 6-12 έτη, βάσει νομικού καθεστώτος που απέκλειε από τον διαγωνισμό αναθέσεως ορισμένες νομικές μορφές διαγωνιζομένων (μη Ιταλών)·
 2.
 να τροποποιούν το έννομο αυτό καθεστώς, αφού ακολούθως έλαβαν γνώση του ότι αυτό αντέβαινε προς τις αρχές των άρθρων 43 και 49 της συνθήκης, ώστε να επιτρέπουν εφεξής τη συμμετοχή και εκείνων των προσώπων που προηγουμένως απεκλείοντο·
 3.
 να μην ανακαλούν τις παραχωρήσεις που είχαν χορηγηθεί βάσει του προηγουμένου νομικού καθεστώτος, που, ως ελέχθη, κρίθηκε ότι έπληττε τις αρχές της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών, και να μη προκηρύσσουν νέο διαγωνισμό σε εφαρμογή της νέας ρυθμίσεως, που είχε πλέον ευθυγραμμιστεί προς τις αρχές αυτές·
 4.
 να εξακολουθεί, αντιθέτως, να διώκει όποιον συνεργάζεται με επιχειρήσεις που, ασκώντας νομίμως τη δραστηριότητα αυτή στο κράτος μέλος προελεύσεώς τους, είχαν αποκλεισθεί από τον διαγωνισμό λόγω ακριβώς των απαγορεύσεων τις οποίες περιείχαν οι προηγούμενες νομικές διατάξεις;»


text:
 14.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 115/22
 Προσφυγή της Claire Staelen κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που ασκήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2005
 (Υπόθεση T-32/05)
 (2005/C 115/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Claire Staelen, κάτοικος Bridel (Λουξεμβούργο), εκπροσωπούμενη από τη δικηγόρο Joëlle Choucroun, με τόπον επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 19 Ιανουαρίου 2005 προσφυγή κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1.
 να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής, της 18ης Αυγούστου 2004, που ελήφθη στο πλαίσιο του διαγωνισμού EUR/A/151/98·
 2.
 να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να της καταβάλει το ποσό των 30 000 ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης της, προσαυξημένο με τις ισχύοντες στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου νομίμους τόκους υπολογιζόμενους από την ημερομηνία της εκδοθησομένης σχετικής αποφάσεως του Πρωτοδικείου και μέχρι οριστικού διακανονισμού, επιφυλασσομένη όσον αφορά την υλική ζημία·
 3.
 να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα είχε ασκήσει προσφυγή κατά της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού EUR/151/98. Με την απόφαση του Πρωτοδικείου της 5ης Μαρτίου 2003, στην υπόθεση T-24/01, ακυρώθηκε αυτή η απόφαση της εξεταστικής επιτροπής. Κατόπιν της ακυρώσεως αυτής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κίνησε εκ νέου τη διαδικασία του διαγωνισμού και η εξεταστική επιτροπή επανήρχισε τις εργασίες της. Με την αμφισβητούμενη στην υπό κρίση υπόθεση απόφαση, η εξεταστική επιτροπή του διαγωνισμού αποφάσισε να μη συμπεριλάβει το όνομα της προσφεύγουσας στον πίνακα επιτυχόντων.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 233 ΕΚ, τη συνεχιζόμενη σε βάρος της δυσμενή μεταχείριση καθώς και παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.


text:
15.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 275/47
 ∆ικαιούχος του κατά τη Η προσφεύγουσα Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 διαδικασία ανακοπής αντι-
 ταχθέντος δικαιώματος
 Αιτούσα την καταχώριση Η προσφεύγουσα
 επί σήματος ή σημείου:
 του κοινοτικού σήματος:
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί Το γερμανικό λεκτικό σήμα
 σήματος ή σημείου: «SOLEVITA» για προϊόντα της κλά- Κοινοτικό σήμα προς Το λεκτικό/εικονιστικό σήμα
 σεως 32 καταχώριση: «OpusDent» για προϊόντα και
 υπηρεσίες των κλάσεων 9, 10 και
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της ανακοπής 42 (μεταξύ άλλων, λέιζερ, όχι για
 ανακοπών: φαρμακευτικούς σκοπούς, λέιζερ
 ιατρικής, οδοντοϊατρικής και αισθη-
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής της τικής χρήσεως και ιατρικη και
 προσφυγών: προσφεύγουσας οδοντοϊατρική φροντίδα) — αρ.
 καταχωρίσεως 1 331 230
 Λόγοι ακυρώσεως: Η προσφεύγουσα πρσκόμισε επαρκή
 μέσα αποδείξεως για την επιδεκτική ∆ικαιούχος του κατά τη Dornier Medizintechnik GmbH
 δικαιώματος χρησιμοποίηση του διαδικασία ανακοπής αντι-
 κατά την ανακοπή σήματος· ταχθέντος δικαιώματος
 επί σήματος ή σημείου:
 — παραβίαση της αρχής της πρω-
 τοβουλίας των διαδίκων κατά
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί Το κοινοτικό σήμα «Οpus» για προϊ-
 το άρθρο 74, παράγραφος 1,
 σήματος ή σημείου: όντα της κλάσεως 10 (μεταξύ
 πρώτη φράση, του κανο-
 άλλων, ιατρικά τραπέζια εξετάσεως,
 νισμού 40/94· συσκευές Röntgen και επιφάνειες
 — προσβολή του δικαιώματος εργασίας Röntgen)
 ακροάσεως.
 Απόφαση του τμήματος Η ανακοπή έγινε δεκτή όσον αφορά
 ανακοπών: τα προϊόντα «λέιζερ ιατρικής,
 οδοντοϊατρικής και αισθητικής
 χρήσεως» και απορρίφθηκε για τα
 λοιπά προϊόντα και τις λοιπές
 υπηρεσίες
 Προσφυγή της OpusDent GmbH κατά του Γραφείου Εναρ-
 μόνισης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής
 σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις προσφυγών:
 8 Σεπτεμβρίου 2003
 Λόγοι ακυρώσεως: ∆εν υφίσταται κανένας κίνδυνος
 (Υπόθεση Τ-305/03) συγχύσεως.
 (2003/C 275/79)
 (Η γλώσσα διαδικασίας θα καθοριστεί βάσει του άρθρου 131,
 παράγραφος 2, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας — Γλώσσα στην
 οποία συντάχθηκε η προσφυγή: η γερμανική)
 Προσφυγή-αγωγή του Manel Camós Grau κατά της Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 Η OpusDent GmbH, με έδρα το Freising (Γερμανία), άσκησε στις 8 Σεπτεμβρίου 2003
 8 Σεπτεμβρίου 2003 προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμόνισης
 στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια (Υπόθεση T-309/03)
 και υποδείγματα) ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων. Η προσφεύγουσα εκπροσωπείται από τον δικηγόρο
 P. Munzinger. Ο έτερος διάδικος ενώπιον του τμήματος προσφυ- (2003/C 275/80)
 γών ήταν η Dornier Medizintechnik GmbH, με έδρα το Weβling
 (Γερμανία). (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την με αρ. υποθ. R 579/2002-2 απόφαση του Ο Manel Camós Grau, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος
 δεύτερου τμήματος προσφυγών του καθού που εκδόθηκε από τον Marc-Albert Lucas, δικηγόρο, άσκησε στις 8 Σεπτεμβρίου
 στις 23 Ιουνίου 2003· 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. τήτων.
 ---pagebreak--- C 275/48 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 15.11.2003
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: της χρηστής διοικήσεως, καθώς και παράβαση της αποφάσεως
 396/1999 της Επιτροπής, σχετικά με τους όρους και τις λεπτο-
 — να ακυρώσει την από 17 Μαΐου 2002 απόφαση της OLAF μέρειες των εσωτερικών ερευνών.Ο δεύτερος λόγος αντλείται από
 (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολεμήσεως της Απάτης) ή παράβαση των άρθρων 6 και 9 του κανονισμού 1073/1999 (2),
 του ∆ιευθυντή της, με την οποία, λόγω συγκρούσεως καθώς από παραβίαση της αρχής της αντικειμενικότητας των
 συμφερόντων, αποπέμπεται ένας από τους ελεγκτές που ερευνών της OLAF, καθόσον η προσβαλλόμενη έκθεση καταρ-
 διενεργούν την έρευνα της Υπηρεσίας για το ΙRELA (Ίδρυμα τίστηκε χωρίς τη σύμπραξη του μόνου αρμόδιου ελεγκτή.
 για τις σχέσεις Ευρώπης-Λατινικής Αμερικής), για τον λόγο
 ότι η απόφαση αυτή διατήρησε σε ισχύ τις πράξεις που
 (1) Η σχετική ανακοίνωση δημοσιεύθηκε στην ΕΕ C 112 της 10.5.2003,
 εκδόθηκαν από τον εν λόγω ελεγκτή ή με τη σύμπραξή του,
 σ. 44.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
 — να ακυρώσει την από 29 Νοεμβρίου 2002 απόφαση της Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με τις έρευνες που
 OLAF ή του ∆ιευθυντή της, με την οποία απορρίπτεται πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολεμήσεως
 σιωπηρώς η διοικητική ένσταση που υπέβαλε στις 29 Ιουλίου της Απάτης (OLAF), που δημοσιεύθηκε στην ΕΕ L 136 της 31.5.1999,
 2002 κατά της αποφάσεως της 17ης Μαΐου 2002, σ. 1-7.
 — να ακυρώσει την από 17 Οκτωβρίου 2002 έκθεση περατώ-
 σεως της έρευνας της OLAF για το ΙRELA ή την απόφαση
 του ∆ιευθύντη της περί αποδοχής της εν λόγω εκθέσεως ή
 των πορισμάτων της,
 — να ακυρώσει την από 28 Μαΐου 2003 απόφαση του Προσφυγή της Νürburgring GmbH κατά του Ευρωπαϊκού
 ∆ιευθύντη της OLAF, με την οποία απορρίπτεται σιωπηρώς Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως,
 η διοικητική ένσταση που υπέβαλε ο προσφεύγων-ενάγων που ασκήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2003
 στις 4 Φεβρουαρίου 2003 κατά της εκθέσεως αυτής,
 (Υπόθεση Τ-311/03)
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να του καταβάλει ως χρηματική
 ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη ποσό
 10 000 ευρώ, υπολογιζόμενο προσωρινώς και κατά δίκαιη (2003/C 275/81)
 κρίση,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να του καταβάλει προς αποκα-
 τάσταση της ζημίας που επήλθε στη σταδιοδρομία του ένα
 ευρώ, υπολογιζόμενο προσωρινώς,
 Η Νürburgring GmbH, εκπροσωπούμενη από τον καθηγητή δρα
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να του αποδώσει το ποσό των Η.-J. Rabe, επικουρούμενο από τον καθηγητή δρα M. A. Dauses,
 δαπανών στις οποίες υποβλήθηκε για την άμυνά του στο άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 πλαίσιο της έρευνας και των διοικητικών ενστάσεων κατά στις 12 Σεπτεμβρίου 2003 προσφυγή κατά του Ευρωπαϊκού
 της αποφάσεως της 17ης Μαΐου 2002 και της εκθέσεως Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 περατώσεως,
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 — Να ακυρώσει την οδηγία 2003/33/ΕΚ του Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003,
 για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών όσον αφορά τη
 διαφήμιση και τη χορηγία υπέρ των προϊόντων καπνού, ιδίως
 το άρθρο 5, παράγραφος 1, αυτής.
 Ο προσφεύγων-ενάγων, υπάλληλος της καθής-εναγομένης, έχει
 ήδη ασκήσει προσφυγή-αγωγή ενώπιον του Πρωτοδικείου (υπό- — Να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα.
 θεση Τ-96/03 (1)), με την οποία ζητεί, ομοίως, την ακύρωση της
 από 17 Μαΐου 2002 αποφάσεως της OLAF, καθώς και αποζη-
 μίωση. Με την παρούσα προσφυγή-αγωγή, o προσφεύγων-ενάγων
 επαναλαμβάνει τα αιτήματα που διατύπωσε στο πλαίσιο της Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα
 πρώτης προσφυγής-αγωγής, αλλά προσβάλλει και την έκθεση
 περατώσεως της έρευνας. Προς στήριξη της παρούσας προσφυγής-
 αγωγής, o προσφεύγων-ενάγων προβάλλει, καταρχάς, εκ νέου τους Η προσφεύγουσα διοργανώνει στο Νύρμπουργκρινγκ αγώνες
 προβληθέντες στην υπόθεση Τ-96/03 λόγους ακυρώσεως. ταχύτητας αυτοκινήτων της φόρμουλας 1. Για τη διοργάνωση
 αυτών των αγώνων, οι επιχειρήσεις της καπνοβιομηχανίας προβαί-
 νουν σε σημαντικές συνεισφορές. Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι
 Εν συνεχεία, προβάλλει δύο πρόσθετους λόγους ακυρώσεως. λόγω της απαγορεύσεως του άρθρου 5, παράγραφος 1, της
 Ο πρώτος αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, οδηγίας υπάρχει κίνδυνος να μη πραγματοποιείται πλέον στο
 παραβίαση των αρχών της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και Νύρμπουργκρινγκ κανένας αγώνας ταχύτητας της φόρμουλας 1.


text:
C 61/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.2.2001
 — λο ́γω της εκτιμη ́σεω ́ς του ο ́τι η αφορω ́σα τα με ́τρα Ενο ́ψει αυτη ́ς της υποχρεω ́ σεως για ερμηνει ́α, συ ́μφωνη με το
 αντιντα ́μπινγκ νομολογι ́α, χαρακτηρι ́ζονται τα ως κανονιστι- συ ́στημα προστασι ́ας των καταναλωτω ́ν που προβλε ́πει η οδηγι ́α,
 κε ́ς πρα ́ξεις συνεπαγο ́μενες επιλογε ́ς οικονομικη ́ς πολιτικη ́ς, ́εχει ο εθνικο ́ς δικαστη ́ς, ο οποι ́ος επιλαμβα ́νεται αγωγη ́ς
 αναφερο ́ταν σε «ριζικω ́ς διαφορετικω ́ ς» περιπτω ́σεις απο ́ την αποζηιω ́σεως, που ασκει ́ται απο ́ επαγγελματι ́α κατα ́ καταναλωτη ́
 παρου ́σα διαφορα ́, οπο ́τε, κατα ́ την εκτι ́μηση ́ του, αρκου ́σε με τον οποι ́ον ́εχει συνα ́ψει συ ́μβαση, την υποχρε ́ωση να μη
 εν προκειμε ́νω η απλη ́ παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου για λαμβα ́νει υπο ́ψη διαδικαστικο ́ κανο ́να προβλε ́ποντα εξαι ́ρεση,
 να στοιχειοθετηθει ́ η εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη της Κοινο ́τητας ο ́πως το α ́ρθρο L 311.37 του κω ́δικα καταναλω ́σεως, καθο ́σον το
 βα ́σει του α ́ρθρου 288 ΕΚ α ́ρθρο αυτο ́ απαγορευ ́ει στον εθνικο ́ δικαστη ́ να ακυρω ́νει, κατο ́πιν
 αιτη ́σεως του καταναλωτη ́ η ́ αυτεπαγγε ́λτως, κα ́θε καταχρηστικη ́
 — λο ́γω της εκτιμη ́σεω ́ς του ο ́τι η ́εκθεση του Οκτωβρι ́ου ρη ́τρα που καθιστα ́ ελαττωματικη ́ τη συ ́μβαση, εφο ́σον η συ ́μβαση
 1997 ανε ́φερε ο ́τι η προσφευ ́γουσα/αναιρεσιβαλλομε ́νη ει ́χε αυτη ́ ́εχει συναφθει ́ πλε ́ον των δυ ́ο ετω ́ν πριν απο ́ την α ́σκηση της
 τηρη ́σει την υποχρε ́ωση ́ της και λο ́γω της συνακο ́λουθης αγωγη ́ς, και καθο ́σον συνεπω ́ς επιτρε ́πει στον επαγγελματι ́α την
 εκτιμη ́σεω ́ς του ο ́τι επι ́κληση των εν λο ́γω ρητρω ́ν ενω ́πιον δικαστηρι ́ου και τη
 θεμελι ́ωση της αγωγη ́ς του επι ́ των ρητρω ́ν αυτω ́ν;
 α) η αντι ́δραση της Επιτροπη ́ς, η οποι ́α τροποποι ́ησε την
 ́εκθεση, η ́ταν δυσανα ́λογη, και
 (1) ΕΕ L 95 της 21.4.1993, σ. 29.
 β) η Επιτροπη ́ υπε ́πεσε σε πλα ́νη την οποι ́α θα ει ́χε
 αποφυ ́γει αν επιδει ́κνυε συνη ́θη φρο ́νηση και επιμε ́λεια
 — λο ́γω της εκτιμη ́σεω ́ς του ο ́τι η προσφευ ́γουσα/αναιρεσιβαλ-
 λομε ́νη επε ́δειξε ευ ́λογη επιμε ́λεια μειω ́νοντας την ́εκταση της
 ζημι ́ας που ισχυρι ́ζεται ο ́τι υπε ́στη Αι ́τηση αναιρε ́σεως των εταιριω ́ ν Αsia Motor France SA,
 Jean Michel Cesbron, Monin Automobiles SA κατα ́ της
 — λο ́γω της εκτιμη ́σεω ́ς του ο ́τι η Επιτροπη ́ καθυστε ́ρησε αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 26 Οκτωβρι ́ου 2000 το Πρωτο-
 αδικαιολογη ́τως να εκδω ́σει τα αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου δικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση Τ-154/98,
 να αποκαταστη ́σει την επιχειρηματικη ́ δρα ́ση της προσφευ ́γο- εταιρι ́ες Αsia Motor France SA, Jean Michel Cesbron και
 υσας/αναιρεσιβαλλομε ́νης και της συνακο ́λουθης εκτιμη ́σεως Monin Automobiles SA κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 ο ́τι η Επιτροπη ́ φε ́ρει πλη ́ρως την ευθυ ́νη για τα διαφυγο ́ντα κω ́ ν Κοινοτη ́των
 κε ́ρδη της προσφευ ́γουσας/αναιρεσιβαλλομε ́νης απο ́ τα τε ́λη
 Ιανουαρι ́ου του 1998. (Υπο ́θεση C-1/01 P)
 (2001/C 61/12)
 (1) ΕΕ C 160 της 5.6.1999, σ. 21.
 Οι εταιρι ́ες Αsia Motor France SA, Jean Michel Cesbron και
 Monin Automobiles SA, εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον Jean Claude
 Fourgoux, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν και Παρισιου ́, με το ́πο επιδο ́σεων
 στο Λουξεμβου ́ργο το γραφει ́ο του Pierrot Schiltz, 4, rue Béatrix
 de Bourbon, α ́σκησαν, στις 3 Ιανουαρι ́ου 2001, ενω ́πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, αι ́τηση αναιρε ́σεως
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 26 Οκτωβι ́ου 2000 το
 βαλε το Tribunal d’instance de Vienne με απο ́φαση της Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση
 15ης ∆εκεμβρι ́ου 2000, διορθωθει ́σα με απο ́φαση της 26ης Τ-154/98, εταιρι ́ες Αsia Motor France SA, Jean Michel Cesbron
 Ιανουαρι ́ου 2001, στην υπο ́θεση SA COFIDIS κατα ́ Jean και Monin Automobiles SA κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Louis Fredout Κοινοτη ́των.
 (Υπο ́θεση C-473/00) Οι αναιρεσει ́ουσες ζητου ́ν απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (2001/C 61/11) — να εξαφανι ́σει την απο ́ 26 Οκτωβρι ́ου 2000 απο ́φαση του
 Πρωτοδικει ́ου (1),
 Το Tribunal d’instance de Vienne με απο ́φαση της 15ης ∆εκεμ- — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 14ης Ιουλι ́ου
 βρι ́ου 2000, διορθωθει ́σα με απο ́φαση της 26ης Ιανουαρι ́ου 1998,
 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 29 ∆εκεμβρι ́ου 2000, υπε ́βαλε προς — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 το ∆ικαστη ́ριο, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν
 του, μεταξυ ́ SA COFIDIS κατα ́ Jean Louis Fredout, αι ́τηση για Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 — Παρα ́βαση θεμελιωδω ́ν δικαιωμα ́των: αφου ́ απε ́ρριψε τον
 Η προστασι ́α της οδηγι ́ας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της λο ́γο ακυρω ́σεως που αντλει ́ται απο ́ την παρα ́βαση της
 5ης Απριλι ́ου 1993, σχετικα ́ με τις καταχρηστικε ́ς ρη ́τρες των υποχρεω ́σεως ευ ́λογης προθεσμι ́ας προκειμε ́νου να διασφα-
 συμβα ́σεων που συνα ́πτονται με καταναλωτε ́ς (1), συνεπα ́γεται ο ́τι λιστει ́ η ευθυδικι ́α, που αποτελει ́ θεμελιω ́δες δικαι ́ωμα, το
 ο εθνικο ́ς δικαστη ́ς, κατα ́ την εφαρμογη ́ των διατα ́ξεων του εθνικου ́ Πρωτοδικει ́ο αναγνωρι ́ζει ο ́τι ει ́χε τη δυνατο ́τητα να εξετα ́σει
 δικαι ́ου που ει ́ναι χρονικα ́ μεταγενε ́στερες η ́ προγενε ́στερες της εν αυτεπαγγε ́λτως τον λο ́γο αυτο ́ ως παρα ́βαση ουσιω ́δους
 λο ́γω οδηγι ́ας, τις ερμηνευ ́ει, στο με ́τρο του δυνατου ́, συ ́μφωνα με τυ ́που και διαδικαστικω ́ν εγγυη ́σεων που παρε ́χει η κοινοτικη ́
 το γρα ́μμα και το πνευ ́μα των διατα ́ξεων αυτω ́ν. ́εννομη τα ́ξη, αλλα ́ αποφα ́σισε να μην το πρα ́ξει.


text:
 12.8.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/24
 Προσφυγή των Tomra Systems κ.λπ. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 14 Ιουνίου 2006
 (Υπόθεση T-155/06)
 (2006/C 190/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Tomra Systems ASA (Asker, Noρβηγία), Tomra Europe AS (Asker, Noρβηγία), Tomra Systems BV (Apeldoorn, Κάτω Χώρες), Tomra Systems GmbH (Hilden, Γερμανία), Tomra Butikksystemer AS (Asker, Noρβηγία), Tomra Systems AB (Sollentuna, Σουηδία), Tomra Leergutsysteme GmbH (Βιέννη, Αυστρία) (εκπρόσωποι: A. Ryan, Solicitor, J. Midthjell, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει το σύνολο της από 29 Μαρτίου 2006 αποφάσεως της Επιτροπής COMP/E-1/38.113 — Prokent/Tomra· και
 —
 Να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγουσες για να καταβάλουν τραπεζική εγγύηση προκειμένου να καλύψουν την υποχρέωσή τους να πληρώσουν το πρόστιμο.
 —
 Επικουρικώς, να ακυρώσει ή να μειώσει ουσιαστικώς το ποσόν του επιβληθέντος με το άρθρο 2 της προαναφερθείσας αποφάσεως προστίμου· και
 —
 Να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγουσες για να καταβάλουν τραπεζική εγγύηση προκειμένου να καλύψουν την υποχρέωσή τους να πληρώσουν το πρόστιμο.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες αποτελούν μέρος του ομίλου Tomra, που ασκεί δραστηριότητες στον τομέα συλλογής των χρησιμοποιημένων συσκευασιών ποτών, κυρίως μέσω της προμηθείας μηχανημάτων αυτόματης περισυλλογής συσκευασιών ποτών (RVMs) και συναφών προϊόντων και υπηρεσιών.
 Το 2001, η Επιτροπή έλαβε καταγγελία περί καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσης εκ μέρους των προσφευγουσών που εμπόδιζε την πρόσβαση του καταγγέλοντος στην αγορά.
 Με την προσβαλλομένη απόφαση, η Επιτροπής έκρινε ότι οι προσφεύγουσες παραβίασαν το άρθρο 82 ΕΚ και το άρθρο 54 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ, κατά την χρονική περίοδο 1998-2002, θεσπίζοντας στρατηγική αποκλεισμού στις εγχώριες αγορές μηχανημάτων αυτόματης περισυλλογής συσκευασιών ποτών στην Αυστρία, Γερμανία, Κάτω Χώρες, Νορβηγία και Σουηδία, στην οποία περιλαμβάνονταν συμφωνίες αποκλεισμού, ανάληψη εξατομικευμένων ποσοτικών υποχρεώσεων και εξατομικευμένα προγράμματα αναδρομικών εκπτώσεων. Η Επιτροπή επέβαλε στις προσφεύγουσες πρόστιμο 24 εκατομμυρίων ευρώ.
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή:
 —
 χρησιμοποίησε προδήλως εσφαλμένα και αναξιόπιστα αποδεικτικά στοιχεία για να αποδείξει ότι ο όμιλος καθόρισε στρατηγική αποκλεισμού του ανταγωνισμού και εφάρμοσε τη στρατηγική αυτή με 49 συμφωνίες με τους πελάτες της μεταξύ 1998 και 2002·
 —
 υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως ως προς το ότι οι συμφωνίες μπορούσαν να αποκλείσουν τον ανταγωνισμό και δεν προέβαλε αιτιολογία συναφώς, και ως προς το ότι οι εν λόγω συμφωνίες απέκλεισαν πράγματι τον ανταγωνισμό·
 —
 υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο, κρίνοντας ότι οι συμφωνίες αποκλεισμού, η ανάληψη εξατομικευμένων ποσοτικών υποχρεώσεων και οι εξατομικευμένες αναδρομικές εκπτώσεις είναι per se παράνομες σύμφωνα με το άρθρο 82 EΚ·
 —
 υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη κρίνοντας ότι η μη δεσμευτική ανάληψη ποσοτικής υποχρεώσεως μπορεί να παραβιάσει το άρθρο 82 ΕΚ· και
 —
 προσέβαλε τις αρχές της αναλογικότητας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, επιβάλλοντας πρόστιμο 24 εκατομμυρίων ευρώ στις προσφεύγουσες.


text:
 9.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 325/17
 Αναίρεση που άσκησε στις 16 Σεπτεμβρίου 2013 η GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 3 Ιουλίου 2013 στην υπόθεση T-206/12, GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 (Υπόθεση C-495/13 P)
 2013/C 325/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH (εκπρόσωποι: I. Memmler και S. Schulz, δικηγόροι)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Villiger Söhne GmbH
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Ιουλίου 2013 στην υπόθεση T-206/12, καθώς επίσης να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 1ης Μαρτίου 2012 (υπόθεση R 411/2011-1),
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η παρούσα αίτηση αναιρέσεως βάλλει κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου με την οποία το τελευταίο απέρριψε την προσφυγή της νυν αναιρεσείουσας με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς, της 1ης Μαρτίου 2012, σε σχέση με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Villiger Söhne GmbH και της GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH.
 Ως μοναδικό λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1).
 Προς στήριξη του αιτήματός της, η αναιρεσείουσα αναφέρει τα εξής:
 Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα την έννοια της «ταυτότητας των προϊόντων», καθότι εξομοίωσε το προϊόν «πούρα» με τη γενική έννοια «προϊόντα καπνού». Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο επέκτεινε υπέρμετρα το πεδίο προστασίας του σήματος στο οποίο στηρίχθηκε η ανακοπή.
 Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα την έννοια της «ταυτότητας των προϊόντων», καθότι δεν έπρεπε, επίσης κατά την εξέταση της ταυτότητας των προϊόντων, να κρίνει εν γένει το μεμονωμένο προϊόν «πούρα» όμοιο με τη γενική έννοια «προϊόντα καπνού».
 Κατά την σύγκριση των σημείων, το Γενικό Δικαστήριο δεν εφάρμοσε ορθώς τη θεωρία περί συνολικής εκτιμήσεως, καθότι συνέκρινε μεμονωμένα τα στοιχεία «LIBERTAD» και «LlBERTE» και, επομένως, δεν έλαβε υπόψη τα υπόλοιπα στοιχεία των σημάτων.
 Ειδικότερα, στο πλαίσιο της ορθής εφαρμογής της θεωρίας περί συνολικής εκτιμήσεως, το Γενικό Δικαστήριο έπρεπε να δώσει μεγαλύτερη σημασία σε ορισμένα άλλα στοιχεία των συγκρουόμενων σημάτων, μεταξύ άλλων, στον χρωματικό συνδυασμό του αμφισβητούμενου σήματος και στον προσδιορισμό «LA» του σήματος επί του οποίου στηρίχθηκε η ανακοπή.
 Επίσης, το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένα τις αρχές που έχει αναπτύξει το ΔΕΕ σε σχέση με την εννοιολογική ομοιότητα, καθότι δεν έλαβε αρκούντως υπόψη τις διαφέρουσες γλώσσες των σημάτων.
 Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο κατέληξε, συνολικά, σε εσφαλμένο συμπέρασμα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 2009, L 78, σ. 1).


text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/15
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) στις 18 Αυγούστου 2015 — Signum Alfa Sped Kft. κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Kiemelt Adó- és Vám Főigazgatóság
 (Υπόθεση C-446/15)
 (2015/C 381/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Signum Alfa Sped Kft.
 Καθής: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Kiemelt Adó- és Vám Főigazgatóság
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν οι διατάξεις της οδηγίας 2006/112 (1) σχετικά με την έκπτωση ΦΠΑ την έννοια ότι η φορολογική αρχή, προκειμένου να μη χαρακτηρίσει οικονομική συναλλαγή ως εικονική, μπορεί να απαιτήσει γενικώς από τον υποκείμενο στον φόρο που προβάλλει δικαίωμα εκπτώσεως ΦΠΑ να αποδείξει ότι ο εκδότης του σχετικού τιμολογίου για τις υπηρεσίες σχετικά με τις οποίες προβάλλεται το δικαίωμα εκπτώσεως διαθέτει, τόσο κατά το χρονικό σημείο της παροχής όσο και του σχετικού ελέγχου, το αναγκαίο προσωπικό και τα υλικά μέσα για την παροχή των εν λόγω υπηρεσιών, καθώς επίσης και ότι ο τελευταίος έχει τηρήσει τις σχετικές υποχρεώσεις δηλώσεως και αποδόσεως ΦΠΑ, ή να απαιτήσει να έχει στη διάθεσή του, πέραν του τιμολογίου, λοιπά έγγραφα σχετικά με τη σχετική συναλλαγή το οποία δεν παρουσιάζουν τυπικά ελαττώματα; Μπορεί ομοίως να απαιτήσει από τον εκδότη του τιμολογίου να αποδείξει ότι η οικονομική του δραστηριότητα ασκείται συννόμως όχι μόνον κατά τη στιγμή της δικαιοπραξίας από την οποία προκύπτει το δικαίωμα εκπτώσεως ΦΠΑ, αλλά επίσης και κατά τη στιγμή του φορολογικού ελέγχου;
 2)
 Στην περίπτωση που η φορολογική αρχή, με βάση τις περιστάσεις που περιγράφονται στο πρώτο ερώτημα, κρίνει ότι, καίτοι πράγματι η συναλλαγή συντελέσθηκε, εντούτοις το περιεχόμενο του τιμολογίου στερείται αξιοπιστίας διότι δεν μετείχαν στη συναλλαγή αυτή τα πρόσωπα που εμφανίζονται ως συμβαλλόμενοι στο τιμολόγιο, μπορεί η εν λόγω φορολογική αρχή, λαμβανομένου υπόψη του βάρους αποδείξεως το οποίο κατ’ αρχήν φέρει η ίδια, να υποχρεωθεί να επαληθεύσει την ταυτότητα των συμβαλλομένων στην επίμαχη δικαιοπραξία και την ταυτότητα του εκδότη του τιμολογίου, ή αντιθέτως έχει τη δυνατότητα, ενώ δεν υφίστανται πειστικά αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τα ως άνω πραγματικά περιστατικά ούτε υφίστανται δεδομένα ή περιστάσεις εκ των οποίων να μπορεί να διαπιστωθεί η ταυτότητα του τρίτου προσώπου ή ο ρόλος του, να αποκλείσει το δικαίωμα εκπτώσεως το οποίο προβάλλει ο υποκείμενος στον φόρο, στηριζόμενη αποκλειστικώς και μόνον στη δική της σχετική δήλωση;
 3)
 Έχουν οι διατάξεις της οδηγίας 2006/112 σχετικά με την έκπτωση ΦΠΑ την έννοια ότι η φορολογική αρχή, καίτοι δεν αμφισβητεί ότι πράγματι συντελέστηκε η συναλλαγή που εμφαίνεται στο τιμολόγιο και ότι τηρούνται τύποις όλες οι προϋποθέσεις του νόμου, εντούτοις μπορεί να αποκλείσει την άσκηση του δικαιώματος εκπτώσεως ΦΠΑ χωρίς προηγουμένως να έχει εξετάσει εάν επιδείχθηκε η δέουσα επιμέλεια —αναγνωρίζοντας κατ’ ουσίαν αντικειμενική ευθύνη—, υποστηρίζοντας ότι, δεδομένου ότι δεν μετείχαν στη συναλλαγή τα πρόσωπα που εμφαίνονται ως συμβαλλόμενοι στο τιμολόγιο, η έλλειψη αξιοπιστίας του περιεχομένου του τιμολογίου αποκλείει εξ ορισμού τον έλεγχο της δέουσας επιμέλειας, ή μήπως η φορολογική αρχή η οποία αρνείται το δικαίωμα εκπτώσεως υποχρεούται, υπό αυτές τις περιστάσεις, να αποδείξει επίσης ότι ο υποκείμενος στον φόρο που προβάλλει το εν λόγω δικαίωμα τελούσε σε γνώση της παράτυπης, και ενδεχομένως σκοπούσας στη φορολογική απάτη, συμπεριφοράς της επιχειρήσεως με την οποία διατηρούσε συμβατική σχέση, ή ακόμα να αποδείξει ότι ο ίδιος ο υποκείμενος στον φόρο μετείχε στην επίμαχη παράτυπη ενέργεια;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, είναι συμβατή με τις διατάξεις της οδηγίας 2006/112 που αφορούν την έκπτωση ΦΠΑ και με τις αρχές της φορολογικής ουδετερότητας, της ασφάλειας δικαίου και της αναλογικότητας, όπως έχουν κατοχυρωθεί μέσω της νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ερμηνεία σύμφωνα με την οποία η δέουσα επιμέλεια του αποδέκτη του τιμολογίου πρέπει να εξετάζεται μόνον εάν μπορεί να αποδειχθεί ότι πραγματοποιήθηκε οικονομική συναλλαγή μεταξύ των συμβαλλομένων, ήτοι εάν η συναλλαγή συντελέσθηκε μεταξύ των συμβαλλομένων κατά τον τρόπο που ορίζεται στο τιμολόγιο, και απλώς υφίσταται άλλο είδος ελαττωμάτων, για παράδειγμα, τυπικά ελαττώματα, λαμβανομένου υπόψη ιδίως του γεγονότος ότι η εθνική φορολογική ρύθμιση περιέχει διατάξεις σχετικές με τα τιμολόγια που παρουσιάζουν τυπικά ελαττώματα και τα τιμολόγια που έχουν εκδοθεί χωρίς να υφίσταται οικονομική συναλλαγή;
 (1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1).


text:
 9.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 11ης Δεκεμβρίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-677/13) (1)
 ((Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Οδηγία 1999/31/ΕΚ - Άρθρα 6, στοιχείο α', 8, 9, στοιχεία α' έως γ', 11, παράγραφος 1, και 12 - Οδηγία 2008/98/ΕΚ - Άρθρα 13, 23 και 36, παράγραφος 1 - Διαχείριση αποβλήτων - Υγειονομική ταφή αποβλήτων - Έλλειψη ισχύουσας άδειας λειτουργίας χώρου υγειονομικής ταφής αποβλήτων - Δυσλειτουργίες του χώρου υγειονομικής ταφής))
 (2015/C 046/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Πατακιά και E. Sanfrutos Cano)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: Ε. Σκανδάλου)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Όσον αφορά τον χώρο υγειονομικής ταφής αποβλήτων του Κιάτου, η Ελληνική Δημοκρατία:
 —
 μη λαμβάνοντας τα απαραίτητα μέτρα, προκειμένου να διασφαλίσει ότι η διαχείριση των αποβλήτων στον εν λόγω χώρο υγειονομικής ταφής πραγματοποιείται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η ανθρώπινη υγεία και χωρίς να βλάπτεται το περιβάλλον και ότι απαγορεύεται η εγκατάλειψη, η απόρριψη ή η ανεξέλεγκτη διαχείριση των αποβλήτων του εν λόγω χώρου υγειονομικής ταφής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 13 και 36, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 2008, για τα απόβλητα και την κατάργηση ορισμένων οδηγιών,
 —
 ανεχόμενη τη λειτουργία του εν λόγω χώρου υγειονομικής ταφής αποβλήτων χωρίς ισχύουσα άδεια που να τηρεί τις προϋποθέσεις και τις σχετικές με το περιεχόμενο υποχρεώσεις για τη χορήγηση τέτοιας άδειας και, συνεπώς, μη διασφαλίζοντας ότι ο κάτοχος των αποβλήτων ή ο φορέας εκμετάλλευσης του εν λόγω χώρου υγειονομικής ταφής έχει τη δυνατότητα να αποδείξει, πριν ή κατά την παράδοση των αποβλήτων, ότι αυτά μπορούν να γίνουν δεκτά στον συγκεκριμένο χώρο σύμφωνα με τους όρους της άδειας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 8, 9, στοιχεία α' έως γ', και 11, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων, καθώς και από το άρθρο 23 της οδηγίας 2008/98, και
 —
 μη μεριμνώντας ώστε, κατά τη λειτουργία του χώρου υγειονομικής ταφής αποβλήτων, ο φορέας εκμετάλλευσης να έχει θέσει σε εφαρμογή το πρόγραμμα ελέγχου και παρακολουθήσεως που ορίζεται στο παράρτημα III της οδηγίας 1999/31, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 12, στοιχείο α', της οδηγίας αυτής.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 3)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 52 της 22.2.2014.


text:
 24.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/12
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 30 Αυγούστου 2007 — Christopher Sturgeon, Gabriel Sturgeon, Alana Sturgeon κατά Condor Flugdienst GmbH
 (Υπόθεση C-402/07)
 (2007/C 283/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες/αναιρεσείοντες Christopher Sturgeon, Gabriel Sturgeon, Alana Sturgeon
 Καθής/αναιρεσίβλητη: Condor Flugdienst GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Έχει αποφασιστική σημασία για την ερμηνεία του όρου «ματαίωση» [ερμηνεία των άρθρων 2, στοιχείο ιβ', 5, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (EK) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (1)] το κριτήριο της καταργήσεως της αρχικώς προγραμματισθείσας πτήσεως, οπότε η καθυστέρηση, ανεξαρτήτως της διάρκειάς της, δεν αποτελεί ματαίωση αν η αεροπορική εταιρία δεν καταργεί την προγραμματισθείσα αρχικώς πτήση;
 2.
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 1: υπό ποίες συνθήκες δεν πρέπει πλέον να αντιμετωπίζεται μία καθυστέρηση της προγραμματισθείσας πτήσεως ως καθυστέρηση αλλά ως ματαίωση; Εξαρτάται η απάντηση στο ερώτημα αυτό από τη διάρκεια της καθυστερήσεως;
 (1) EE L 46, σ. 1.


text:
C 247/28 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 26.8.2000
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-405/99 (1) ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως C-417/98 P (1)
 (2000/C 247/43) (2000/C 247/47)
 Με δια ́ταξη της 4ης Απριλι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου Με δια ́ταξη της 10ης Μαι ̈́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́- των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-405/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ σεως C-417/98 Ρ: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου. Primex Produkte Import-Export GmbH & Co., Gebr. Kruse
 GmbH και Interporc Im- und Export GmbH.
 (1) EE C 20 της 22.1.2000.
 (1) EE C 1 της 4.1.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-426/99 (1)
 (2000/C 247/44) ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως C-156/99 (1)
 Με δια ́ταξη της 6ης Απριλι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου (2000/C 247/48)
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-426/99 (αι ́τηση του Oberlandesgericht Düsseldorf για Με δια ́ταξη της 10ης Μαι ̈́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως), Connaught Laboratories των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 Inc. κατα ́ SmithKline Beecham Pharma GmbH και SmithKline σεως C-156/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Beecham Biologicals Manufacturing SA. Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 34 της 5.2.2000. (1) EE C 226 της 7.8.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-355/99 (1)
 ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως C-168/99 (1)
 (2000/C 247/45)
 (2000/C 247/49)
 Με δια ́ταξη της 7ης Απριλι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́- Με δια ́ταξη της 11ης Μαι ̈́ου 2000, ο προ ́εδρος του πρω ́ του
 σεως C-355/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ τμη ́ματος του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 Ιρλανδι ́ας. σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-168/99: Επιτροπη ́ Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των κατα ́ Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας.
 (1) EE C 352 της 4.12.1999.
 (1) EE C 204 της 17.7.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-412/99 (1)
 (2000/C 247/46) ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως C-229/99 (1)
 Με δια ́ταξη της 18ης Απριλι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- (2000/C 247/50)
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-412/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των Με δια ́ταξη της 15ης Μαι ̈́ου 2000, ο προ ́εδρος του πρω ́ του
 κατα ́ ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας. τμη ́ματος του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-229/99: Επιτροπη ́ Ευρωπαϊκω ́ν
 (1) EE C 79 της 18.3.2000. Κοινοτη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 226 της 7.8.1999.


text:
C 160/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.6.1999
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 17 Μαρτι ́ου
 1999
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα με εκει ́να
 της υποθε ́σεως C-78/99 (5) η προθεσμι ́α συμμορφω ́σεως προς την
 οδηγι ́α ́εληξε την 1η Ιουλι ́ου 1997. (Υπο ́θεση C-93/99)
 (1999/C 160/13)
 ( 1) EE L 162 της 1.7.1996, σ. 1.
 ( 2) EE L 32 της 5.2.1985, σ. 14.
 ( 3) EE L 373 της 31.12.1990, σ. 1. Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 ( 4) EE L 268 της 24.9.1991, σ. 56. την Ana Maria Alves Vieira, με ́λος της νομικη ́ς υπηρεσι ́ας, με
 ( 5) Βλε ́πε σ. 3 του ανα ́ χει ́ρας τευ ́χους της Επι ́σημης Εφημερι ́δας. αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz,
 επι ́σης με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg,
 α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στις 17 Μαρτι ́ου 1999 προσφυγη ́ κατα ́ της Πορτογαλικη ́ς
 ∆ημοκρατι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́-
 Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 17 Μαρτι ́ου ζοντας, εντο ́ς της τασσομε ́νης προθεσμι ́ας, ο ́λα τα αναγκαι ́α
 1999 με ́τρα για να συμμορφωθει ́ πλη ́ρως προς την οδηγι ́α 96/22/ΕΚ
 του Συμβουλι ́ου (1), της 29ης Απριλι ́ου 1996, περι ́ καταρ-
 γη ́σεως των οδηγιω ́ν 81/602/ΕΟΚ (2) και 88/299/ΕΟΚ, (3)
 (Υπο ́θεση C-92/99) παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τη συνθη ́κη,
 (1999/C 160/12) — να καταδικα ́σει την Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 την Ana Maria Alves Vieira, με ́λος της νομικη ́ς υπηρεσι ́ας, με Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz,
 επι ́σης με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg,
 α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα με εκει ́να
 στις 17 Μαρτι ́ου 1999 προσφυγη ́ κατα ́ της Πορτογαλικη ́ς της υποθε ́σεως C-78/99 (4) η προθεσμι ́α συμμορφω ́σεως προς την
 ∆ημοκρατι ́ας. οδηγι ́α ́εληξε την 1η Ιουλι ́ου 1997.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: ( 1) EE L 125 της 23.5.1996, σ. 10.
 ( 2) EE L 222 της 7.8.1981, σ. 32.
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́- ( 3) EE L 128 της 21.5.1988, σ. 36.
 ( 4) Βλε ́πε σ. 3 του ανα ́ χει ́ρας τευ ́χους της Επι ́σημης Εφημερι ́δας.
 ζοντας, εντο ́ς της τασσομε ́νης προθεσμι ́ας, ο ́λα τα αναγκαι ́α
 με ́τρα για να συμμορφωθει ́ πλη ́ρως προς την οδηγι ́α 96/23/ΕΚ
 του Συμβουλι ́ου (1), της 29ης Απριλι ́ου 1996, περι ́ καταρ-
 γη ́σεως των οδηγιω ́ν 85/358/ΕΟΚ (2) και 86/469/ΕΟΚ (3) και
 των αποφα ́σεων 89/187/ΕΟΚ (4) και 91/664/ΕΟΚ (5), παρε ́βη
 τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τη συνθη ́κη,
 — να καταδικα ́σει την Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 ́εξοδα. βαλε το Bundesvergabeamt (Αυστρι ́α) με δια ́ταξη της 5ης
 Μαρτι ́ου 1999 στην υπο ́θεση ARGE Gewässerschutz κατα ́
 Bundesministerium für Land- und Forstwirtschaft
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Υπο ́θεση C-94/99)
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα με εκει ́να
 της υποθε ́σεως C-78/99 (6)· η προθεσμι ́α συμμορφω ́σεως προς την (1999/C 160/14)
 οδηγι ́α ́εληξε την 1η Ιουλι ́ου 1997.
 Με δια ́ταξη της 5ης Μαρτι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 ( 1) EE L 125 της 23.5.1996, σ. 10. Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 17
 ( 2) EE L 191 της 23.7.1985, σ. 46. Μαρτι ́ου 1999, το Bundesvergabeamt (Αυστρι ́α), στο πλαι ́σιο της
 ( 3) EE L 275 της 26.9.1986, σ. 36. διαφορα ́ς μεταξυ ́ ARGE Gewässerschutz και Bundesministerium
 ( 4) EE L 66 της 10.3.1989, σ. 37. für Land- und Forstwirtschaft που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́
 ( 5) EE L 368 της31.12.1991, σ. 17. απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των
 ( 6) Βλ. σ. 3 του ανα ́ χει ́ρας τευ ́χους της Επι ́σημης Εφημερι ́δας. ακο ́λουθων ερωτημα ́των:
 I. Αντιβαι ́νει προς την αρχη ́ της ́σης ι μεταχειρι ́σεως ο ́λων των
 μετεχο ́ντων σε διαγωνισμο ́ για τη συ ́ναψη δημοσι ́ας συμβα ́σεως
 ---pagebreak--- 5.6.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 160/7
 η απο ́φαση της αναθε ́τουσας αρχη ́ς να επιτρε ́ψει τη συμμετοχη ́ 2. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́ τημα:
 στον διαγωνισμο ́ των οργανισμω ́ν στους οποι ́ους η ́δια
 ι η ́ α ́λλες
 αναθε ́τουσες αρχε ́ς καταβα ́λλουν επιδοτη ́σεις οποιασδη ́ποτε 'Εχει ο κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 εφαρμογη ́ και σε
 φυ ́σεως, οι οποι ́ες δι ́δουν τη δυνατο ́τητα στους οργανισμου ́ς απα ́τριδες εργαζομε ́νους και στα με ́λη της οικογενει ́ας τους
 αυτου ́ς να προσφε ́ρουν, στο πλαι ́σιο του διαγωνισμου ́, τιμε ́ς που ειση ́λθαν απευθει ́ας απο ́ τρι ́τη χω ́ρα εντο ́ς κρα ́τους με ́λους
 οι οποι ́ες υπολει ́πονται σημαντικα ́ των τιμω ́ν που προσφε ́ρουν και δεν ́εχουν διακινηθει ́ εντο ́ς της Κοινο ́τητας;
 οι λοιποι ́ μετε ́χοντες στον διαγωνισμο ́ που λειτουργου ́ν με
 εμπορικα ́ κριτη ́ρια;
 (1) EE L 149 της 5.7.1971, σ. 2.
 II. Συνιστα ́ η απο ́φαση της αναθε ́τουσας αρχη ́ς να επιτρε ́ψει τη
 συμμετοχη ́ των ανωτε ́ρω οργανισμω ́ν στη διαδικασι ́α του
 διαγωνισμου ́ συγκαλυμμε ́νη δια ́κριση, εφο ́σον ο ́λοι ανεξαιρε ́-
 τως οι οργανισμοι ́ που λαμβα ́νουν αυτε ́ς τις επιδοτη ́σεις ́εχουν
 την ιθαγε ́νεια του κρα ́τους με ́λους η ́ εδρευ ́ουν εντο ́ς του
 κρα ́τους με ́λους εντο ́ς του οποι ́ου εδρευ ́ει επι ́σης η αναθε ́το-
 υσα αρχη ́;
 III. Συνιστα ́ η απο ́φαση της αναθε ́τουσας αρχη ́ς να επιτρε ́ψει τη Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 συμμετοχη ́ των ανωτε ́ρω οργανισμω ́ν στη διαδικασι ́α του βαλε το Bundessozialgericht με δια ́ταξη της 15ης
 διαγωνισμου ́ περιορισμο ́ της ελευ ́θερης παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν, Οκτωβρι ́ου 1998 στην υπο ́θεση Issa Chaaban κατα ́
 που ει ́ναι ασυμβι ́βαστος με τις διατα ́ξεις της συνθη ́κης ΕΚ, και Bundesanstalt für Arbeit
 ιδι ́ως με το α ́ρθρο 59 επ., ́εστω και αν η απο ́φαση αυτη ́ δεν
 δημιουργει ́ διακρι ́σεις σε βα ́ρος των λοιπω ́ ν μετεχο ́ντων στον (Υπο ́θεση C-96/99)
 διαγωνισμο ́;
 IV. 'Εχει η αναθε ́τουσα αρχη ́ τη δυνατο ́τητα να συνα ́πτει συμβα ́σεις (1999/C 160/16)
 παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν με οργανισμου ́ς οι οποι ́οι ανη ́κουν πλη ́ρως
 η ́ τουλα ́χιστον κατα ́ το μεγαλυ ́τερο ποσοστο ́ στο ∆ημο ́σιο και Με δια ́ταξη της 15ης Οκτωβρι ́ου 1998, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 οι οποι ́οι παρε ́χουν τις υπηρεσι ́ες τους αποκλειστικα ́ και μο ́νο, Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 η ́ τουλα ́χιστον κατα ́ το πλει ́στον, προς την αναθε ́τουσα 17 Μαρτι ́ου 1999, το Bundessozialgericht στο πλαι ́σιο της
 αρχη ́ η ́ προς α ́λλους οργανισμου ́ς του ∆ημοσι ́ου, χωρι ́ς να διαφορα ́ς μεταξυ ́ Issa Chaaban και Bundesanstalt für Arbeit που
 προκηρυ ́σσει διαγωνισμο ́ για την εν λο ́γω συ ́μβαση κατα ́ εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 την οδηγι ́α 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου (1), στον οποι ́ο θα προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των ακο ́λουθων ερωτημα ́των:
 υποβα ́λουν ανταγωνιστικε ́ς προσφορε ́ς ενδιαφερο ́μενοι που
 λειτουργου ́ν με εμπορικα ́ κριτη ́ρια; 1. 'Εχει ο κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλι ́ου,
 της 14ης Ιουνι ́ου 1971, περι ́ εφαρμογη ́ς των συστημα ́των
 (1) EE L 209 της 24.7.1992, σ. 1. κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους μισθωτου ́ς, στους μη μισ-
 θωτου ́ς, και στα με ́λη των οικογενειω ́ν τους που διακινου ́νται
 εντο ́ς της Κοινο ́τητας (1), εφαρμογη ́ στους απα ́τριδες και στα
 με ́λη της οικογενει ́ας τους, ο ́ταν τα εν λο ́γω προ ́σωπα δεν
 ́εχουν δικαι ́ωμα ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας συ ́μφωνα με τη
 συνθη ́κη περι ́ ιδρυ ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας της
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- 25ης Μαρτι ́ου 1957, ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τη συνθη ́κη για
 βαλε το Bundessozialgericht με δια ́ταξη της 15ης την Ευρωπαϊκη ́ 'Ενωση της 7ης Φεβρουαρι ́ου 1992;
 Οκτωβρι ́ου 1998 στην υπο ́θεση Mervett Khalil κατα ́
 Bundesanstalt für Arbeit 2. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα:
 (Υπο ́θεση C-95/99) 'Εχει ο κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 εφαρμογη ́ στη
 περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α ο α ́πατρις και η συ ́ζυγο ́ς του, που
 (1999/C 160/15) ́εχει την ιθαγε ́νεια τρι ́της χω ́ρας, καθω ́ς και σε απα ́τριδες
 εργαζομε ́νους και τα α ́λλα με ́λη της οικογενει ́ας τους που
 Με δια ́ταξη της 15ης Οκτωβρι ́ου 1998, η οποι ́α περιη ́λθε στη ειση ́λθαν απευθει ́ας απο ́ τρι ́τη χω ́ρα εντο ́ς κρα ́τους με ́λους και
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις δεν ́εχουν διακινηθει ́ εντο ́ς της Κοινο ́τητας;
 17 Μαρτι ́ου 1999, το Bundessozialgericht στο πλαι ́σιο της
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Mervett Khalil και Bundesanstalt für Arbeit 3. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο δευ ́τερο ερω ́τημα:
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των ακο ́λουθων ερωτημα ́των: Πρε ́πει μι ́α οικογενειακη ́ παροχη ́ για τε ́κνα ο ́πως η εν προκει-
 με ́νω, κατα ́ τον νο ́μο περι ́ οικογενειακω ́ν παροχω ́ν για τε ́κνα,
 1. 'Εχει ο κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλι ́ου, να χορηγει ́ται και στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α ο συ ́ζυγος,
 της 14ης Ιουνι ́ου 1971, περι ́ εφαρμογη ́ς των συστημα ́των ο οποι ́ος ́εχει την ιθαγε ́νεια τρι ́της χω ́ρας, ει ́ναι μισθωτο ́ς, ενω ́
 κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους μισθωτου ́ς, στους μη μισ- ο α ́πατρις συ ́ζυγος, απο ́ τον οποι ́ο ο πρω ́ τος ́εκλει το δικαι ́ωμα ́
 θωτου ́ς, και στα με ́λη των οικογενειω ́ν τους που διακινου ́νται του, δεν ει ́ναι ο ́διος
 ι μισθωτο ́ς;
 εντο ́ς της Κοινο ́τητας (1), εφαρμογη ́ στους απα ́τριδες και στα
 με ́λη της οικογενει ́ας τους, ο ́ταν τα εν λο ́γω προ ́σωπα δεν
 ́εχουν δικαι ́ωμα ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας συ ́μφωνα με τη (1) EE L 149 της 5.7.1971, σ. 2.
 συνθη ́κη περι ́ ιδρυ ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας της
 25ης Μαρτι ́ου 1957, ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τη συνθη ́κη για
 την Ευρωπαϊκη ́ 'Ενωση της 7ης Φεβρουαρι ́ου 1992;


text:
 28.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/54
 Προσφυγή της 30ής Μαρτίου 2017 — Grendene κατά EUIPO — Hipanema (HIPANEMA)
 (Υπόθεση T-435/17)
 (2017/C 283/83)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Grendene, SA (Sobral, Βραζιλία) (εκπρόσωπος: J. L. de Castro Hermida, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Hipanema (Παρίσι, Γαλλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: H αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Διεθνής καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση εικονιστικού σήματος που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «HIPANEMA» — Υπ’ αριθ. 1 154 586 διεθνής καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 20ής Ιανουαρίου 2017 στην υπόθεση R 629/2016-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να την αντικαταστήσει από άλλη η οποία να αναγνωρίζει την ύπαρξη ομοιότητας μεταξύ των προϊόντων τα οποία αφορά το επίμαχο σήμα και αυτών τα οποία καλύπτονται από τα προγενέστερα σήματα του ανακόπτοντος, στον βαθμό που τούτο παρίσταται αναγκαίο προκειμένου να αναγνωρισθεί η μεταξύ τους ομοιότητα κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 207/2009 για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
 —
 άπαξ αναγνωρισθεί η ύπαρξη αυτής της ομοιότητας μεταξύ των προϊόντων, να συγκρίνει από λεκτική απόψεως τα αντιπαρατιθέμενα σημεία, πράγμα το οποίο δεν έγινε ούτε κατά τη διαδικασία της ανακοπής ούτε στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας, να αποφανθεί ότι υπάρχει ταυτότητα από φωνητικής και σημασιολογικής απόψεως και ομοιότητα από γραφιστικής απόψεως των αντιπαρατιθέμενων σημείων, να διαπιστώσει την αδυναμία ειρηνικής συνυπάρξεως των αντιπαρατιθέμενων σημείων και, τέλος, να απορρίψει το αίτημα της προστασίας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης του υπ’ αριθ. 1 154 586 διεθνούς σήματος «HIPANEMA» για την κλάση 14. Άλλως, εάν το Γενικό Δικαστήριο κρίνει εαυτό αναρμόδιο επί των ζητημάτων αυτών, να παραπέμψει το ζήτημα στο τμήμα προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιτάσσοντάς το να δεχθεί την ομοιότητα των προϊόντων που καλύπτουν τα αντιπαρατιθέμενα σήματα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 14.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 367/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 24ης Οκτωβρίου 2013 — Deutsche Post AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, UPS Europe NV/SA, UPS Deutschland Inc. & Co. OHG.
 (Υπόθεση C-77/12 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Απόφαση της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ - Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξεις δυνάμενες να προσβληθούν με προσφυγή ακυρώσεως - Πράξεις που αποσκοπούν στην παραγωγή δεσμευτικών έννομων αποτελεσμάτων - Απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ, η οποί αφορούσε τα ίδια μέτρα)
 2013/C 367/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Deutsche Post AG (εκπρόσωποι: J. Sedemund και T. Lübbig, Rechtsanwälte)
 Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Martenczuk και T. Maxian Rusche), UPS Europe NV/SA, UPS Deutschland Inc. & Co. OHG (εκπρόσωποι: T. Ottervanger et E. Henny, advocaten
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 8ης Δεκεμβρίου 2011, T-421/07, Deutsche Post κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε ως απαράδεκτη την προσφυγή της αναιρεσείουσας με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 12ης Σεπτεμβρίου 2007, περί κινήσεως της διαδικασίας του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ, σχετικά με κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στην Deutsche Post AG [ενίσχυση C-36/07 (πρώην NN 25/07)] — Παράβαση του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ και προσβολή του δικαιώματος σε αποτελεσματική ένδικη προστασία — Εσφαλμένη ερμηνεία της αρχής της χρηστής διοικήσεως, καθώς και των αρχών της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου — Ανεπαρκής αιτιολόγηση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Δεκεμβρίου 2011, T-421/07, Deutsche Post κατά Επιτροπής.
 2)
 Αναπέμπει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 118 της 21.04.2012


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/56
 Προσφυγή της 4ης Ιανουαρίου 2008 — Nestlé κατά ΓΕΕΑ — Master Beverage Industries (Golden Eagle Deluxe)
 (Υπόθεση T-7/08)
 (2008/C 64/90)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Société des Produits Nestlé SA (Vevey, Ελβετία) (εκπρόσωπος: A. von Mühlendahl, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Master Beverage Industries Pte Ltd (Σιγκαπούρη, Σιγκαπούρη)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 1ης Οκτωβρίου 2007, στην υπόθεση R 1312/2006-2 (αίτηση υπ' αριθ. 3 157 534),
 —
 να αποφανθεί την απόρριψη της προσβαλλόμενης αιτήσεως καταχώρισης κοινοτικού σήματος υπ' αριθ. 3 157 534, το οποίο συνίσταται σε μια κόκκινη κούπα με τη λεκτική ένδειξη «Golden Eagle Deluxe»,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας, καθώς και στα έξοδα που υπέστη η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών,
 —
 να καταδικάσει την Master Beverage, αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών, στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας, καθώς και στα έξοδα που υπέστη η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών, σε περίπτωση παρεμβάσεώς της στην παρούσα υπόθεση.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Master Beverage Industries Pte Ltd.
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «Golden Eagle Deluxe» για προϊόντα της κλάσεως 30 — αίτηση υπ' αριθ. 3 157 534.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Τα κοινοτικά, διεθνή και εθνικά εικονιστικά και λεκτικά σήματα «Red Cup», «Gold Blend» και απεικονίσεις, μεταξύ άλλων, ενός φλυτζανιού καφέ.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, καθόσον υπάρχει μεγάλος βαθμός οπτικής ομοιότητας μεταξύ των συγκρουόμενων σημάτων λόγω της πανομοιότυπης διάταξης εννέα εγγενώς διακριτικών στοιχείων, τα οποία υφίστανται τόσο στο σήμα το οποίο αφορά η αίτηση όσο και στα περισσότερα από τα προγενέστερα σήματα.


text:
 9.5.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 116/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου) στις 5 Μαρτίου 2008 — Audiolux SA, BIP Investment Partners SA, Jean-Paul Felten, Joseph Weyland, Luxiprivilège SA, Foyer SA, Investas ASBL, Claudie Stein-Lambert, Christiane Worre-Lambert, Baron Antoine de Schorlemer, Jacques Funck, Marc Meyer et Jean Petitdidier κατά Groupe Bruxelles Lambert SA (GBL), RTL Group SA, Juan Abello Gallo, Didier Bellens, André Desmarais, Gérald Frère, Jocelyn Lefebvre, Onno Ruding, Gilles Samyn, Martin Taylor, Bertelsmann AG, Siegfried Luther, Thomas Middelhoff, Ewald Wagenbach, Rolf Schmidt-Holz, Erich Schumann, WAZ Finanzierungs- GmbH, Westdeutsche Allgemeine Zeitungsverlagsgesellschaft E. Brost & J. Funke GmbH & Co (WAZ) — Παρεμβαίνοντες: Dexia Luxpart SA κ.λπ.
 (Υπόθεση C-101/08)
 (2008/C 116/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: Audiolux SA, BIP Investment Partners SA, Jean-Paul Felten, Joseph Weyland, Luxiprivilège SA, Foyer SA, Investas ASBL, Claudie Stein-Lambert, Christiane Worre-Lambert, Baron Antoine de Schorlemer, Jacques Funck, Marc Meyer και Jean Petitdidier.
 Αναιρεσίβλητοι: Groupe Bruxelles Lambert SA (GBL), RTL Group SA, Juan Abello Gallo, Didier Bellens, André Desmarais, Gérald Frère, Jocelyn Lefebvre, Onno Ruding, Gilles Samyn, Martin Taylor, Bertelsmann AG, Siegfried Luther, Thomas Middelhoff, Ewald Wagenbach, Rolf Schmidt-Holz, Erich Schumann, WAZ Finanzierungs-GmbH, Westdeutsche Allgemeine Zeitungsverlagsgesellschaft E. Brost & J. Funke GmbH & Co (WAZ)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Θεμελιώνονται οι αναφορές στην ισότητα των μετόχων και, ειδικότερα, στην προστασία των μετόχων της μειοψηφίας, που περιέχονται:
 α)
 στη δεύτερη οδηγία 77/91/ΕΟΚ, περί εταιρειών, της 13ης Δεκεμβρίου 1976 (1) (άρθρα 20 και 42),
 β)
 στη Σύσταση της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 1977, περί του Ευρωπαϊκού Κώδικα Συμπεριφοράς κατά τις συναλλαγές επί κινητών αξιών (2), και ειδικότερα στην «Τρίτη Γενική Αρχή» και στην «Δέκατη έβδομη συμπληρωματική διάταξη» αυτής,
 γ)
 στην οδηγία 79/279 της 5ης Μαρτίου 1979, περί συντονισμού των προϋποθέσεων εισαγωγής κινητών αξιών σε χρηματιστήριο αξιών (3) (Σχέδιο Γ, σημείο 2, στοιχείο α'), που περιλήφθηκε στο ενοποιημένο κείμενο της οδηγίας της 28ης Μαρτίου 2001,
 δ)
 στην οδηγία 2004/25/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τις δημόσιες προσφορές εξαγοράς (4) (άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο α', υπό το φως της ογδόης αιτιολογικής της σκέψεως),
 σε γενική αρχή του κοινοτικού δικαίου;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, πρέπει η εν λόγω αρχή του κοινοτικού δικαίου να εφαρμόζεται μόνο στις σχέσεις μεταξύ μιας εταιρείας και των μετόχων της ή, αντίθετα, πρέπει να διέπει επίσης τις σχέσεις μεταξύ μετόχων της πλειοψηφίας που έχουν ή αποκτούν τον έλεγχο μιας εταιρείας και των μετόχων της μειοψηφίας της εν λόγω εταιρείας, ιδίως προκειμένου για εταιρείες των οποίων οι μετοχές είναι εισηγμένες σε χρηματιστήριο αξιών;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα δύο προηγούμενα ερωτήματα, πρέπει η εν λόγω αρχή του κοινοτικού δικαίου, λαμβανομένης υπόψη της εξελίξεως με την πάροδο του χρόνου των κειμένων στα οποία παραπέμπει το πρώτο ερώτημα, να θεωρηθεί ότι υφίστατο ήδη και είχε δεσμευτική ισχύ στις σχέσεις μεταξύ των μετόχων της πλειοψηφίας και των μετόχων της μειοψηφίας κατά την έννοια του δευτέρου ερωτήματος, και προτού τεθεί σε ισχύ η προαναφερθείσα οδηγία 204/25 ΕΚ και, ενδεχομένως, πριν από τον χρόνο στον οποίο ανάγονται τα πραγματικά περιστατικά της εξεταζομένης υποθέσεως, ήτοι κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους 2001;
 (1) Δεύτερη οδηγία 77/91/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1976, περί συντονισμού των εγγυήσεων που απαιτούνται στα κράτη μέλη εκ μέρους των εταιρειών, κατά την έννοια του άρθρου 58 δεύτερη παράγραφος της συνθήκης, για την προστασία των συμφερόντων των εταίρων και των τρίτων με σκοπό να καταστούν οι εγγυήσεις αυτές ισοδύναμες όσον αφορά τη σύσταση της ανωνύμου εταιρείας και τη διατήρηση και τις μεταβολές του κεφαλαίου της (ΕΕ 1977, L 26, σ. 1).
 (2) ΕΕ L 212, σ. 37.
 (3) ΕΕ L 66, σ. 21.
 (4) ΕΕ L 142, σ. 12.


text:
 8.9.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 12ης Ιουλίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας
 (Υπόθεση C-507/04) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Διατήρηση των αγρίων πτηνών - Οδηγία 79/409/ΕΟΚ - Μέτρα μεταφοράς της στο εσωτερικό δίκαιο)
 (2007/C 211/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. van Beek, B. Schima και M. Lang)
 Καθής: Δημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωπος: H. Dossi)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Ελλιπής και εσφαλμένη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών (EE ειδ. έκδ. 15/001, σ. 202)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Δημοκρατία της Αυστρίας επειδή δεν μετέφερε ορθώς στην εσωτερική έννομη τάξη:
 —
 το άρθρο 1, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, στα ομόσπονδα κράτη του Burgenland, της Καρινθίας, της Κάτω Αυστρίας, της Άνω Αυστρίας και της Στυρίας,
 —
 το άρθρο 5 της οδηγίας 79/409 στα ομόσπονδα κράτη του Burgenland, της Καρινθίας, της Κάτω Αυστρίας, της Άνω Αυστρίας και της Στυρίας,
 —
 το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/409 στο ομόσπονδο κράτος της Άνω Αυστρίας,
 —
 το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/409 στα ομόσπονδα κράτη της Καρινθίας, της Κάτω Αυστρίας και της Άνω Αυστρίας,
 —
 το άρθρο 7, παράγραφος 4, της οδηγίας 79/409 στα ακόλουθα ομόσπονδα κράτη και για τα ακόλουθα είδη:
 —
 στο ομόσπονδο κράτος της Καρινθίας, όσον αφορά τον αγριόκουρκο, τον λυροπετεινό, τις φαλαρίδες, την μπεκάτσα, τη φάσα και τη δεκαοχτούρα,
 —
 στο ομόσπονδο κράτος της Κάτω Αυστρίας, όσον αφορά τη φάσα, τον αγριόκουρκο, τον λυροπετεινό και την μπεκάτσα,
 —
 στην Άνω Αυστρία, όσον αφορά τον αγριόκουρκο, τον λυροπετεινό και την μπεκάτσα,
 —
 στο ομόσπονδο κράτος του Σάλτσμπουργκ, όσον αφορά τον αγριόκουρκο, τον λυροπετεινό και την μπεκάτσα,
 —
 στο ομόσπονδο κράτος της Στυρίας, όσον αφορά τον αγριόκουρκο, τον λυροπετεινό και την μπεκάτσα,
 —
 στο ομόσπονδο κράτος του Τυρόλου, όσον αφορά τον αγριόκουρκο και τον λυροπετεινό,
 —
 στο ομόσπονδο κράτος του Vorarlberg, όσον αφορά τον λυροπετεινό,
 —
 και στο ομόσπονδο κράτος της Βιέννης, όσον αφορά την μπεκάτσα,
 —
 το άρθρο 8 της οδηγίας 79/409 στο ομόσπονδο κράτος της Κάτω Αυστρίας,
 —
 το άρθρο 9, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 79/409 στα ομόσπονδα κράτη του Burgenland και της Κάτω Αυστρίας, όσον αφορά το άρθρο 20, παράγραφος 4, του νόμου του ομόσπονδου κράτους της Κάτω Αυστρίας περί προστασίας της φύσεως (Niederösterreichisches Naturschutzgesetz), στο ομόσπονδο κράτος της Άνω Αυστρίας, στα ομόσπονδα κράτη του Σάλτσμπουργκ, του Τυρόλου και της Στυρίας,
 —
 το άρθρο 11 της οδηγία 79/409 στο ομόσπονδο κράτος της Κάτω Αυστρίας,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 10 ΕΚ, 249 ΕΚ και 18 της οδηγίας 79/409.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 45 της 19.2.2005.


text:
 21.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 377/18
 Προσφυγή-αγωγή της 6ης Νοεμβρίου 2013 — Istituto Di Vigilanza Dell'Urbe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-579/13)
 2013/C 377/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Istituto Di Vigilanza Dell'Urbe SpA (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: οι δικηγόροι D. Dodaro και S. Cianciullo)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η προσφορά της Città di Roma Metronotte s.r.l., στην οποία κατακυρώθηκε ο διαγωνισμός, δεν είναι σύμφωνη με τις ειδικές διατάξεις της προκήρυξης του διαγωνισμού, και συγκεκριμένα με το σημείο 5.2 της συγγραφής υποχρεώσεων, κατά το οποίο οι προσφορές έπρεπε να έχουν καταρτιστεί σύμφωνα με «το ευρωπαϊκό και εθνικό εργατικό δίκαιο που εφαρμόζεται σε περίπτωση μεταβίβασης επιχειρήσεων και ιδίως με την οδηγία 2001/23/ΕΚ και τις σχετικές εθνικές εκτελεστικές διατάξεις», όσον αφορά ειδικότερα τις «διατάξεις για τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζόμενων σε περίπτωση αλλαγής του εργοδότη λόγω της μεταβίβασης της επιχείρησης βάσει σύμβασης»,
 —
 να αναγνωρίσει ότι η προσφορά της Città di Roma Metronotte s.r.l. αντιβαίνει αντικειμενικά στην αρχή της ισότητας των όρων ανταγωνισμού, πράγμα που σημαίνει ότι είναι αντίθετη με τις διατάξεις του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 1268/2012 της Επιτροπής, της 29ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με τους κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης, του οποίου η αιτιολογική σκέψη 41 διευκρινίζει ότι «οι διαδικασίες ανάθεσης των δημοσίων συμβάσεων έχουν ως στόχο να ικανοποιούν με τους καλύτερους δυνατούς όρους τις ανάγκες των οργάνων, εξασφαλίζοντας συγχρόνως ίση πρόσβαση στις δημόσιες συμβάσεις και τηρώντας τις αρχές της διαφάνειας και της απαγόρευσης των διακρίσεων»,
 —
 κατά συνέπεια, να ακυρώσει την κατακύρωση υπέρ της εταιρίας Città di Roma Metronotte s.r.l. και τη σύμβαση που έχει ενδεχομένως υπογραφεί με την εν λόγω επιχείρηση,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα,
 —
 να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε αποκατάσταση της ζημίας.
 Λόγοι ακύρωσης και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφυγή έχει ασκηθεί κατά της απόφασης της Αντιπροσωπίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ιταλία με αριθμό πρωτοκόλλου ARES(2013)2936015, της 27ης Αυγούστου 2013, η οποία αφορά το σχέδιο «PO/2013-11-SEC/ROM — Προκήρυξη διοργανικού διαγωνισμού σχετικά με την παροχή υπηρεσιών φύλαξης και υποδοχής στα Σπίτια της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Ρώμη και στο Μιλάνο — Παρτίδα 1 RCE και UIPE στη Ρώμη» και με την οποία απορρίφθηκε η προσφορά της προσφεύγουσας.
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1)
 Πρώτος λόγος: παραβίαση των ειδικών διατάξεων της προκήρυξης του διαγωνισμού και της αρχής της ισότητας των όρων ανταγωνισμού.
 —
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται συναφώς ότι οι ειδικές διατάξεις της προκήρυξης πρόβλεπαν ότι η επιχείρηση στην οποία θα κατακυρωνόταν η σύμβαση θα έπρεπε να διατηρήσει το προσωπικό της προκατόχου εταιρίας επαναπροσλαμβάνοντας τους ορκωτούς φύλακες που απασχολούσε η εν λόγω εταιρία. Η επιχείρηση στην οποία κατακυρώθηκε η σύμβαση αρνήθηκε όμως να διατηρήσει το προσωπικό αυτό.
 —
 Η καθής, επικυρώνοντας σιωπηρά την κατακύρωση, παραβίασε την αρχή της ισότητας των όρων ανταγωνισμού, η οποία απαιτεί την αμερόληπτη κατάρτιση και εφαρμογή όρων διαγωνισμού που να είναι σαφείς και ενιαίοι για όλους τους διαγωνιζόμενους.
 2)
 Δεύτερος λόγος: παράβαση του κανονισμού (ΕΕ) 1268/2012 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 —
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται συναφώς ότι εν προκειμένω έχουν παραβιαστεί η αρχή της ίσης μεταχείρισης των διαγωνιζόμενων, την οποία κατοχυρώνει το άρθρο 2 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ, καθώς και οι αρχές που θέτει η εν λόγω οδηγία με σκοπό τη διασφάλιση αφενός της διαφάνειας και του ανταγωνισμού και αφετέρου της τήρησης των διατάξεων για την προστασία των εργαζόμενων.
 —
 Η υποβολή οικονομικά συμφέρουσας προσφοράς από την επιχείρηση στην οποία κατακυρώθηκε η σύμβαση κατέστη δυνατή μόνο χάρη στη μη τήρηση των ειδικών διατάξεων της προκήρυξης του διαγωνισμού, των συλλογικών συμβάσεων και των αρχών που κατοχυρώνονται στο κοινοτικό και στο εθνικό δίκαιο με σκοπό την προστασία των εργαζόμενων και τις οποίες τήρησαν οι λοιποί διαγωνιζόμενοι.


text:
23.11.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 289/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- Αγωγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 βαλε το Berufungssenat I der Region Linz bei der 1. Alcatel Microelectronics N.V., 2. A-Consult EDV-
 Finanzlandesdirektion für Oberösterreich με διάταξη της Beratungsgesellschaft mbH, 3. Intracom S.A. Hellenic
 11ης Ιουλίου 2002 στην υπόθεση Ηerbert Handlbauer Telecommunications & Electronic Industry, 4. Ision Sales
 GmbH & Services GmbH & Co. KG, 5. Euram-Kamino GmbH,
 6. Landesbank Kiel, Girozentrale και 7. InterTeam GmbH
 που τελεί υπό εκκαθάριση
 (Υπόθεση C-278/02)
 (Υπόθεση C-294/02)
 (2002/C 289/12)
 (2002/C 289/11)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον Günter Wilms, μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, επικουρούμενο από τον δικηγόρο
 Rolf Karpenstein με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε
 Με διάταξη της 11ης Ιουλίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 στις 14 Αυγούστου 2002 προσφυγή κατά των 1. Alcatel
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις Microelectronics N.V., 2. A-Consult EDV-Beratungsgesellschaft
 29 Ιουλίου 2002, το Berufungssenat I der Region Linz bei der
 mbH, 3. Intracom S.A. Hellenic Telecommunications &
 Finanzlandesdirektion für Oberösterreich, στο πλαίσιο της
 Electronic Industry, 4. Ision Sales & Services GmbH & Co. KG,
 υποθέσεως Ηerbert Handlbauer GmbH, που εκκρεμεί ενώπιόν
 5. Euram-Kamino GmbH, 6. Landesbank Kiel, Girozentrale και
 του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά-
 7. InterTeam GmbH που τελεί υπό εκκαθάριση, ενώπιον του του
 σεως επί εξής ερωτημάτων: ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων η οποία είχε περιέλθει
 στο Πρωτοδικείο στις 12 Αυγούστου 2002.
 1) Έχει ο κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου,
 της 18ης ∆εκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1),
 άμεση εφαρμογή στα κράτη μέλη, ιδίως στον τομέα της
 οργανώσεως αγοράς (επιστροφή λόγω εξαγωγής) σε περί- 1. να υποχρεωθούν οι εναγόμενες εταιρίες να καταβάλουν στην
 πτωση παρατυπιών; ενάγουσα το ποσό των 317 214,00 ευρώ εις ολόκληρον, με
 επιτόκιο κατά 2 % ανώτερο από το επιτόκιο που εφαρμόζει
 το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ινστιτούτο για τις συναλλαγές
 σε ευρώ, τοκιζόμενο από τις 8 Σεπτεμβρίου 1998 όσον
 α) Μπορούν οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών να αφορά το ποσό των 125 820,00 ευρώ και από τις 6 Μαϊου
 εφαρμόζουν άμεσα το άρθρο 3α, παράγραφος 1, του 1999 όσον αφορά το ποσό των 191 394,00 ευρώ·
 εν λόγω κανονισμού, το οποίο προβλέπει παραγραφή
 τεσσάρων ετών για τη δίωξη των παρατυπιών;
 2. να καταδικάσει τις εναγόμενες στα δικαστικά έξοδα.
 2) Είναι η αναγγελία έρευνας στην επιχείρηση ή στο τελωνείο,
 αφορώσας τους υπευθύνους μιας επιχειρήσεως, διαδικασία
 έρευνας ή ανάκρισης, η οποία διακόπτει την τετραετή Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 παραγραφή του άρθρου 3, παράγραφος 1, του προπαρατε-
 θέντος κανονισμού, όταν η εξέταση σύμφωνα με τον κανο-
 νισμό (ΕΟΚ) 4045/89 (2) γίνεται λόγω του προφανούς
 κινδύνου, ήτοι της συχνότητας ενεργειών που πλήττουν τα Με την αγωγή ζητείται η επιστροφή της διαφοράς των προκατα-
 οικονομικά συμφέροντα της Κοινότητας κατά την εφαρμογή βολών που δόθηκαν για την ενίσχυση του προγράμματος
 της κοινής αγροτικής πολιτικής; Εlectronic Commerce Fulfilment Service for the Electronics
 Industry και της χρηματοοικονομικής συνδρομής που έπρεπε να
 αναγνωριστεί από την Επιτροπή ως σύμφωνη προς τη σύμβαση. Η
 αρμοδιότητα του ∆ικαστηρίου προκύπτει από τη συμφωνηθείσα
 ρήτρα δικαιοδοσίας («The Court of First Instance of the
 ( 1) EE 1995, L 312, σ. 1. European Communities, (...) shall have exclusive jurisdiction in
 ( 2) ΕΕ 1989, L 388, σ. 18. any dispute between the Commission and the Contractors
 concerning the validity, application and interpretation of this
 contract»).


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/66
 Προσφυγή της 10ης Οκτωβρίου 2013 — Verein Natura Havel και Vierhaus κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-538/13)
 2013/C 344/122
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Verein Natura Havel eV (Βερολίνο, Γερμανία)· και H.-P. Vierhaus (Βερολίνο) (εκπρόσωπος: O. Austilat, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 24 Ιουνίου 2013 απόφαση της Γενικής Διευθύνσεως Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και την από 3 Σεπτεμβρίου 2013 απόφαση της Γενικής Γραμματείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, περί αρνήσεως παροχής προσβάσεως στο από 30 Μαΐου 2013 έγγραφο οχλήσεως της Επιτροπής με το οποίο κινήθηκε κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας η υπ’ αριθ. 2013/4000 διαδικασία λόγω παραβάσεως ·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά της έξοδα και στα δικαστικά έξοδα των προσφευγόντων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγοντες προβάλλουν τέσσερις λόγους.
 1)
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως: Προσβολή του δικαιώματος προσβάσεως των προσφευγόντων σε πληροφορίες
 Οι προσφεύγοντες προβάλλουν καταρχάς ότι η προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής θίγει το δικαίωμά τους ενημερώσεως βάσει των άρθρων 15, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, 42 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, 10, παράγραφος 1, της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών και 2, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 (1). Οι προσφεύγοντες εκθέτουν ότι οι προπαρατεθείσες διατάξεις αποβλέπουν στην επίτευξη της μέγιστης δυνατής διαφάνειας και ότι επιβάλλεται στενή ερμηνεία των εξαιρέσεων. Περαιτέρω, κατά τη νομολογία ισχύουν αυστηρές απαιτήσεις όσον αφορά την απόδειξη σοβαρής βλάβης της έρευνας. Η προσβαλλόμενη απόφαση δεν πληροί τις απαιτήσεις αυτές.
 2)
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: Πλάνη περί το δίκαιο κατά την εξέταση της δυνατότητας παροχής μερικής προσβάσεως
 Οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ακόμη ότι η εξέταση βάσει της οποίας η Επιτροπή αρνείται την παροχή μερικής μόνο προσβάσεως στα στοιχεία πάσχει πλάνη περί το δίκαιο. Οι συναφείς εκτιμήσεις που αναπτύσσονται στην απόφαση είναι εσφαλμένες και παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας.
 3)
 Τρίτος λόγος ακυρώσεως: Παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως
 Επιπλέον, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν πληροί τις ισχύουσες απαιτήσεις όσον αφορά την υποχρέωση αιτιολογήσεως.
 4)
 Τέταρτος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 10, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών
 Οι προσφεύγοντες επίσης προβάλλουν αιτίαση περί προσβολής του δικαιώματός τους να λαμβάνουν πληροφορίες χωρίς παρέμβαση των αρχών, το οποίο προκύπτει από το άρθρο 10, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43).


text:
 21.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/42
 Προσφυγή της 26ης Ιανουαρίου 2016 — Caffè Nero Group κατά ΓΕΕΑ (CAFFÈ NERO)
 (Υπόθεση T-37/16)
 (2016/C 106/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Caffè Nero Group Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: L. Cassidy, Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «CAFFÈ NERO» — Υπ’ αριθ. 13 436 175 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 6ης Νοεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 954/2015-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να επιτρέψει τη συνέχιση της διαδικασίας επί της υπ’ αριθ. 13 436 175 αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος·
 —
 να κρίνει ότι δεν συντρέχουν οι λόγοι απαραδέκτου της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος από τα άρθρα 7, παράγραφος 1, στοιχεία β', γ' και ζ', και 7, παράγραφος 2·
 —
 να επιτρέψει την καταχώριση και τη δημοσίευση του κοινοτικού σήματος για όλα τα καλυπτόμενα από αυτό προϊόντα και υπηρεσίες·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β', γ' και ζ', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009.


text:
Αριθ. C 199/12 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28 . 6 . 97
 Terence Perkins, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί απο το διοικητικές διαταξεις που ήσαν αναγκαίες για να συμμορ
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των φωθεί προς την οδηγία 92/74/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της
 εξής ερωτημάτων: 22ας Σεπτεμβρίου 1992, για τη διεύρυνση του πεδίου
 εφαρμογής της οδηγίας 81/851/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως
 1 . Πρέπει να ερμηνευθεί το άρθρο 2 παράγραφος 1 της των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα κτη
 οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου (') («οδηγία περί νιατρικά φαρμακευτικά προϊόντα και τη θέσπιση συμπλη
 της ίσης μεταχειρίσεως»), το οποίο επιτάσσει «την απου ρωματικών διατάξεων για τα ομοιοπαθητικά κτηνιατρια
 σία κάθε διακρίσεως που βασίζεται στο φύλο είτε άμεσα κά φάρμακα (') (2), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 είτε έμμεσα, σε συσχετισμό, ιδίως, με την οικογενειακή από το άρθρο 189 τρίτο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ και από
 κατάσταση », υπό την έννοια ότι περιλαμβάνει τις διακρί το άρθρο 10 της οδηγίας 92/74/ΕΟΚ,
 σεις που βασίζονται στις σεξουαλικές τάσεις κάποιου
 ατόμου ; — επικουρικώς, να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημο
 κρατία, παραλείποντας να ενημερώσει αμέσως την Επι
 Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική , τροπή περί της θεσπίσεως τέτοιων μέτρων , παρέβη τις
 ερωτάται: υποχρεώσεις που υπέχει από τις ίδιες διατάξεις,
 2. Αν η χωρίς καμία εξαίρεση ή επιφύλαξη ακολουθούμενη — να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικα
 από κράτος μέλος πολιτική να απομακρύνει από τις στικά έξοδα.
 ένοπλες δυνάμεις κάθε ομοφυλόφυλο άτομο εκφεύγειτου
 πεδίου εφαρμογής της συνθήκης ΕΚ και των βασιζόμενων Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 σε αυτή νομοθετικών διατάξεων, εφόσον το κράτος μέλος
 θεωρεί ότι κάτι τέτοιο είναι πρόσφορο και αναγκαίο για O δεσμευτικός χαρακτήρας των διατάξεων του άρθρου 189
 την εξασφάλιση της μαχητικής ικανότητας των ενόπλων τρίτο εδάφιο και του άρθρου 5 πρώτο εδάφιο της συνθήκης
 του δυνάμεων σε περίπτωση πολέμου και, επομένως, όσον ΕΚ υποχρεώνει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν τα μέτρα που
 αφορά τον ουσιαστικό σκοπό της άμυνας του εν λόγω είναι αναγκαία για τη μεταφορά των απευθυνομένων σ' αυτά
 κράτους μέλους . οδηγιών στην εσωτερική τους έννομη τάξη , πριν λήξει η προς
 τούτο οριζομένη προθεσμία, και να τα ανακοινώνουν αμέσως
 Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι αρνητική , ερωτά στην Επιτροπή . H προθεσμία αυτή , που ορίζεται στο άρ
 ται : θρο 10 της οδηγίας, έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 1993, χωρίς η
 Πορτογαλική Δημοκρατία να έχει θεσπίσει τις αναγκαίες
 3 . Αν η πολιτική που ακολουθεί o Secretary of State χωρίς διατάξεις.
 καμία εξαίρεση ή επιφύλαξη να απομακρύνει από τις
 ένοπλες δυνάμεις κάθε ομοφυλόφυλο άτομο μπορεί να Ο ΕΕ αριθ. L 297 της 13 . 10. 1992, σ. 12.
 δικαιολογηθεί βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 2 της (2) ΕΕ αριθ. L 317 της 6. 11 . 1981 , σ. 1 .
 οδηγίας περί της ίσης μεταχειρίσεως και, αν ναι, με ποιο
 τρόπο και με βάση ποιες γενικές γραμμές πρέπει να
 εξακριβωθεί αν όντως δικαιολογείται η πολιτική αυτή ;
 (') Οδηγία 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 9ης Φεβρουάριου 1976,
 περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση , την κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις
 2 Μαΐου 1997
 επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες
 εργασίας (ΕΕ ειδ. έκδ. Θ5/Θ02, σ. 70). (Υπόθεση C-170/97)
 (97/C 199/24 )
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τον Francisco de Sousa Fialho, μέλος της νομικής
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις Gômez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε
 2 Μαΐου 1997
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις
 (Υπόθεση C-169/97) 2 Μαΐου 1997, προσφυγή κατά της Πορτογαλικής Δημοκρα
 (97/C 199/23 ) τίας.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 νη από τον Francisco de Sousa Fialho, μέλος της νομικής
 υπηρεσίας , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos — να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, παραλεί
 Gômez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε ποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για να συμμορ
 2 Μαΐου 1997, προσφυγή κατά της Πορτογαλικής Δημοκρα φωθεί προς την οδηγία 91 /41 2/ΕΟΚ της Επιτροπής, της
 τίας. 23ης Ιουλίου 1991 , σχετικά με τον καθορισμό των αρχών
 και των κατευθυντηρίων γραμμών που αφορούν τους
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: κανόνες καλής παρασκευής φαρμάκων που προορίζονται
 για κτηνιατρική χρήση ('), παρέβη τις υποχρεώσεις που
 — να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, παραλεί υπέχει από το άρθρο 189 τρίτο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ
 ποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές , κανονιστικές και και από το άρθρο 15 της οδηγίας 91 /412/ΕΟΚ,
 ---pagebreak--- 28 . 6 . 97 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 199/13
 — επικουρικώς, να αναγνωρίσει οτι η Πορτογαλική Δημο Ισχυρισμοί και κυρία επιχειρήματα
 κρατία, παραλείποντας να ενημερώσει αμέσως την Επι
 τροπή περί της θεσπίσεως τέτοιων μέτρων, παρέβη τις O δεσμευτικός χαρακτήρας των διατάξεων του άρθρου 189
 υποχρεώσεις που υπέχει από τις ίδιες διατάξεις, τρίτο εδάφιο και του άρθρου 5 πρώτο εδάφιο της συνθήκης
 ΕΚ υποχρεώνει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν τα μέτρα που
 — να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικα είναι αναγκαία για τη μεταφορά των απευθυνόμενων σ' αυτά
 στικά έξοδα. οδηγιών στην εσωτερική τους έννομη τάξη , πριν λήξει η προς
 τούτο οριζομένη προθεσμία, και να τα ανακοινώνουν αμέσως
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα στην Επιτροπή . H προθεσμία αυτή , που ορίζεται στο άρθρο 2
 της οδηγίας, έληξε την 1η Ιανουαρίου 1992, χωρίς η Πορτο
 γαλική Δημοκρατία να έχει θεσπίσει τις αναγκαίες διατά
 O δεσμευτικός χαρακτήρας των διατάξεων του άρθρου 189 ξεις.
 τρίτο εδάφιο και του άρθρου 5 πρώτο εδάφιο της συνθήκης
 ΕΚ υποχρεώνει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν τα μέτρα που
 είναι αναγκαία για τη μεταφορά των απευθυνομένων σ' αυτά C ) ΕΕ αριθ . L 373 της 31 . 12. 1990, σ. 15 .
 οδηγιών στην εσωτερική τους έννομη τάξη , πριν λήξει η προς ( 2) ΕΕ αριθ. L 317 της 6. 11 . 1981 , σ. 1 .
 τούτο οριζομένη προθεσμία, και να τα ανακοινώνουν αμέσως
 στην Επιτροπή. H προθεσμία αυτή, που ορίζεται στο άρ
 θρο 15 της οδηγίας, έληξε στις 23 Ιουλίου 1993 , χωρίς η
 Πορτογαλική Δημοκρατία να έχει θεσπίσει τις αναγκαίες
 διατάξεις .
 Αγωγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων κατα
 (') ΕΕ αριθ . L 228 της 17. 8. 1991 , σ. 70. των SIVU du plan d'eau de la Vallée du Lot και Sàrl
 Hydro-réalisations, που ασκήθηκε στις 2 Μαίου 1997
 (Υπόθεση C-172/97)
 (97/C 199/26)
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων νη από τον Richard Wainwright, κύριο νομικό σύμβουλο, και
 κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις τον Jean-Francis Pasquier, εθνικό δημόσιο υπάλληλο που έχει
 2 Μαΐου 1997
 αποσπαστεί στη νομική υπηρεσία, επικουρούμενους από τις
 (Υπόθεση C-171/97) δικηγόρους Nicole Coutrelis και Stéphanie Ponsot, με αντί
 (97/C 199/25 κλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, μέλος
 της νομικής υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε,
 στις 2 Μαΐου 1997, αγωγή κατά των SIVU du plan d'eau de la
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε Vallée du Lot και Sàrl Hydro-réalisations.
 νη από τον Francisco de Sousa Fialho, μέλος της νομικής
 υπηρεσίας , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 Gômez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις Δικαστήριο:
 2 Μαΐου 1997, προσφυγή κατά της Πορτογαλικής Δημοκρα
 τίας. — να υποχρεώσει τις εναγόμενες SIVU du plan d'eau de la
 Vallée du Lot και Sàrl Hydro-réalisations να της καταβά
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: λουν το ποσό των 83 928 Ecu, πλέον συμβατικών τόκων
 από τις 17 Ιανουαρίου 1991 με το επιτόκιο που εφαρμόζει
 η Fecom για τις συναλλαγές της σε Ecu, όπως αυτό
 — να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, παραλεί δημοσιεύεται την πρώτη εργάσιμη ημέρα κάθε μήνα,
 ποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και καθώς και πλέον τόκων υπερημερίας από τις 28 Φεβρου
 διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για να συμμορ αρίου 1993 ,
 φωθεί προς την οδηγία 90/676/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της
 13ης Δεκεμβρίου 1990, για την τροποποίηση της οδηγίας
 81 /851 /ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των — να καταδικάσει τις εναγόμενες SIVU du plan d'eau de la
 κρατών μελών σχετικά με τα κτηνιατρικά φαρμακευτικά Vallée du Lot και Sàrl Hydro-réalisations στα δικαστικά
 έξοδα.
 προϊόντα (')(2), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από
 το άρθρο 189 τρίτο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ και από το
 άρθρο 2 της οδηγίας 9Θ/676/ΕΟΚ, Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 — επικουρικώς, να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημο Στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 3640/85 του
 κρατία, παραλείποντας να ενημερώσει αμέσως την Επι Συμβουλίου , της 20ής Δεκεμβρίου 1985 , για την προαγωγή ,
 τροπή περί της Θεσπίσεως τέτοιων μέτρων, παρέβη τις μέσω χρηματοδοτικής ενίσχυσης, σχεδίων επίδειξης και
 υποχρεώσεις που υπέχει από τις ίδιες διατάξεις, προτύπων βιομηχανικών σχεδίων στον ενεργειακό τομέα ( J ),
 στις 6 Δεκεμβρίου 1990 η Επιτροπή συνήψε σύμβαση με την
 — να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικα εταιρία SIVU du Pays d'Accueil de la Vallée du Lot και την
 στικά έξοδα. ετειρεία Sàrl Hydro-réalisations, ενεργούσες από κοινού και