text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/19
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 10 Οκτωβρίου 2012 — S και Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel, έτερος διάδικος: G
 (Υπόθεση C-457/12)
 2013/C 26/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στις υποθέσεις της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: S και Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel
 Έτερος διάδικος: G
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 [...]
 Δύναται το έχον την ιθαγένεια τρίτης χώρας μέλος της οικογένειας πολίτη της Ένωσης, ο οποίος κατοικεί στο κράτος μέλος της ιθαγένειάς του αλλά παρέχει εργασία εντός άλλου κράτους μέλους σε εγκατεστημένο σε αυτό το άλλο κράτος μέλος εργοδότη, σε περιστάσεις όπως οι εν προκειμένω να αντλήσει από το δίκαιο της Ένωσης δικαίωμα διαμονής;
 2)
 [...]
 Δύναται το έχον την ιθαγένεια τρίτης χώρας μέλος της οικογένειας πολίτη της Ένωσης, ο οποίος κατοικεί στο κράτος μέλος της ιθαγένειάς του αλλά στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του για εγκατεστημένο στο ίδιο κράτος μέλος εργοδότη ταξιδεύει σε άλλο κράτος μέλος μετ’ επιστροφής, σε περιστάσεις όπως οι εν προκειμένω να αντλήσει από το δίκαιο της Ένωσης δικαίωμα διαμονής;


text:
C 180/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 27.7.2002
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 29ης Απριλι ́ου 2002
 της 18ης Απριλι ́ου 2002
 στην υπο ́θεση Τ-300/01 R, Carlo De Nicola κατα ́ Ευρωπαϊ-
 κη ́ς Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων
 στην υπο ́θεση Τ-238/00, International and European Public (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Αναστολη ́ εκτε-
 Services Organisation (IPSO) και Union of Staff of the λε ́σεως — Επει ́γον — ∆εν υφι ́σταται)
 European Central Bank (USE) κατα ́ Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς
 Τρα ́πεζας (1) (2002/C 180/42)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 («Ευρωπαϊκη ́ Κεντρικη ́ Τρα ́ πεζα — 'Αρνηση τροποποιη ́-
 σεως των ́ορων απασχολη ́σεως και των κανο ́νων επι ́
 Στην υπο ́θεση Τ-300/01 R, Carlo De Nicola , κα ́τοικος Ρω ́μης,
 θεμα ́ των προσωπικου ́ — Συνδικαλιστικε ́ς οργανω ́ σεις —
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον L. Isola, δικηγο ́ρο, κατα ́ της Ευρωπαϊ-
 Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Απαρα ́δεκτο»)
 κη ́ς Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων (εκπρο ́σωποι: C. Gómez de la Cruz και
 C. Camilli), που ει ́χε ως αντικει ́μενο αι ́τηση για αναστολη ́ της
 αποφα ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων περι ́απολυ ́σεως
 (2002/C 180/41) του προσφευ ́γοντος, o Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις
 29 Απριλι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Στην υπο ́θεση Τ-238/00, International and European Public
 Προσφυγη ́ της Deutche Sisi-Werke GmbH & Co. Betriebs
 Services Organisation (IPSO), με ́εδρα τη Φρανκφου ́ρτη επι ́ του
 KG κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτε-
 του Μα ́ιν (Γερμανι ́α), και Union of Staff of the European
 ρικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα),
 Central Bank (USE), με ́εδρα τη Φρανκφου ́ρτη επι ́ του Μα ́ιν,
 που ασκη ́θηκε στις 8 Μαι ̈́ου 2002
 εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους T. Raab-Rhein, M. Roth, C. Roth και
 B. Karthaus, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 κατα ́ Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας (εκπρο ́σωποι: (Υπο ́θεση T-146/02)
 J. M. Fernández Martı́n, J. Sánchez Santiago, και B. Wägenbaur),
 με αντικει ́μενο προσφυγη ́ ακυρω ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως του (2002/C 180/43)
 αντιπροε ́δρου της Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας της
 7ης Ιουλι ́ου 2000 με την οποι ́α αρνη ́θηκε να ικανοποιη ́σει (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 τα αιτη ́ματα των προσφευγουσω ́ν για τροποποι ́ηση ορισμε ́νων
 διατα ́ξεων των ο ́ρων απασχολη ́σεως του προσωπικου ́ της Ευρωπαϊ-
 κη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας και των κανο ́νων επι ́ θεμα ́των προσωπικου ́ Η Deutsche Sisi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG, που εδρευ ́ει
 της εν λο ́γω τρα ́πεζας, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), στο Εppelheim (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους
 συγκει ́μενο απο ́ τους Μ. Βηλαρα ́, Προ ́εδρο, τη V. Tiili και τον Η. H. Eichmann, G. Barth, U. Blumenröder C. Niklas-Falter
 P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις M. Kindeldey, K. Brandt, A. Franke, U. Stephani, B. Allekotte,
 18 Απριλι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: E. Pfrang, K. Lochner και B. Ertle, α ́σκησε στις 8 Μαι ̈́ου 2002
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς
 Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα).
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 2) Οι προσφευ ́γουσες φε ́ρουν τα δικα ́ τους δικαστικα ́ ́εξοδα — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του δευτε ́ρου τμη ́ματος προσφυ-
 καθω ́ ς και αυτα ́ της καθη ́ς. γω ́ν του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς
 Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της
 28.2.2002 που εκδο ́θηκε επι ́ της υποθε ́σεως R724/1999-2
 σχετικα ́ με την υπ' αριθ. 573 725 αι ́τηση καταχωρι ́σεως
 (1) ΕΕ C 335 της 25.11.00. κοινοτικου ́ ση ́ματος, στον βαθμο ́ που η απο ́φαση αυτη ́
 αφορα ́ προϊο ́ντα της κατηγορι ́ας 32 κατα ́ την ́εννοια του
 ∆ιακανονισμου ́ της Νι ́καιας τα οποι ́α αντιστοιχου ́ν στην
 ακο ́λουθη περιγραφη ́: ποτα ́ με βα ́ση φρου ́τα και χυμοι ́
 φρου ́των
 ---pagebreak--- 27.7.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 180/25
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του δευτε ́ρου τμη ́ματος προσφυ-
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα γω ́ν του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς
 Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της
 Κοινοτικο ́ ση ́μα προς 'Ενα τρισδια ́στατο ση ́μα που ́εχει το 28.2.2002 που εκδο ́θηκε επι ́ της υποθε ́σεως R748/1999-2
 καταχω ́ριση: σχη ́μα σα ́κου με επι ́πεδο πα ́το — σχετικα ́ με την υπ' αριθ. 573 303 αι ́τηση καταχωρι ́σεως
 αριθ. αιτη ́σεως 573 725 κοινοτικου ́ ση ́ματος, στον βαθμο ́ που η απο ́φαση αυτη ́
 Προϊο ́ντα η ́ υπηρεσι ́ες: Κατο ́πιν περιορισμου ́ του καταλο ́- αφορα ́ προϊο ́ντα της κατηγορι ́ας 32 κατα ́ την ́εννοια του
 γου προϊο ́ντων και υπηρεσιω ́ν: προϊ- ∆ιακανονισμου ́ της Νι ́καιας τα οποι ́α αντιστοιχου ́ν στην
 ο ́ντα της κατηγορι ́ας 32 (ποτα ́ με ακο ́λουθη περιγραφη ́: ποτα ́ με βα ́ση φρου ́τα και χυμοι ́
 βα ́ση φρου ́τα και χυμοι ́ φρου ́των) φρου ́των
 Απο ́φαση προσβληθει ́σα Απο ́ρριψη της αιτη ́σεως καταχω-
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ενω ́πιον του τμη ́ματος ρι ́σεως απο ́ τον εξεταστη ́
 προσφυγω ́ν:
 Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της προσφυγη ́ς της
 προσφυγω ́ν: προσφευ ́γουσας
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Λο ́γοι ακυρω ́σεως — παρα ́βαση του α ́ρθρου 7,
 παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ',
 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94 (1)
 Κοινοτικο ́ ση ́μα προς 'Ενα τρισδια ́στατο ση ́μα που ́εχει το
 — δεν συντρε ́χει λο ́γος να μην καταχω ́ριση: σχη ́μα σα ́κου με επι ́πεδο πα ́το —
 καταχωριστει ́ ως ση ́μα το ση ́μα αριθ. αιτη ́σεως 573 303
 που υποβλη ́θηκε με την αι ́τηση
 καταχωρι ́σεως Προϊο ́ντα η ́ υπηρεσι ́ες: Κατο ́πιν περιορισμου ́ του καταλο ́-
 γου προϊο ́ντων και υπηρεσιω ́ν: προϊ-
 — παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, ο ́ντα της κατηγορι ́ας 32 (ποτα ́ με
 παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β', βα ́ση φρου ́τα και χυμοι ́ φρου ́των)
 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94
 — γερμανικε ́ς καταχωρι ́σεις Απο ́φαση προσβληθει ́σα Απο ́ρριψη της αιτη ́σεως καταχω-
 σημα ́των για σα ́κους με επι ́- ενω ́πιον του τμη ́ματος ρι ́σεως απο ́ τον εξεταστη ́
 πεδο πα ́το. προσφυγω ́ν:
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλι ́ου της 20.12.1993 για το Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της προσφυγη ́ς της
 κοινοτικο ́ ση ́μα (ΕΕ L 11, σ. 1). προσφυγω ́ν: προσφευ ́γουσας
 Λο ́γοι ακυρω ́σεως — παρα ́βαση του α ́ρθρου 7,
 παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ',
 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/
 940 (1)
 Προσφυγη ́ της Deutche Sisi-Werke GmbH & Co. Betriebs
 KG κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτε- — δεν συντρε ́χει λο ́γος να μην
 ρικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), καταχωριστει ́ ως ση ́μα το ση ́μα
 που ασκη ́θηκε στις 8 Μαι ̈́ου 2002 που υποβλη ́θηκε με την αι ́τηση
 καταχωρι ́σεως
 (Υπο ́θεση T-147/02)
 — παρα ́βαση του α ́ρθρου 7,
 (2002/C 180/44) παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β',
 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 — γερμανικε ́ς καταχωρι ́σεις
 σημα ́των για σα ́κους με επι ́-
 πεδο πα ́το.
 Η Deutsche Sisi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG, που εδρευ ́ει
 στο Εppelheim (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους
 Η. H. Eichmann, G. Barth, U. Blumenröder C. Niklas-Falter
 M. Kindeldey, K. Brandt, A. Franke, U. Stephani, B. Allekotte, (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλι ́ου της 20.12.1993 για το
 E. Pfrang, K. Lochner και B. Ertle, α ́σκησε στις 8 Μαι ̈́ου 2002 κοινοτικο ́ ση ́μα (ΕΕ L 11, σ. 1).
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς
 Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
Αριθ. C 269/22 [_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14. 9 . 96
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-5/96 (') Διαγραφή της υποθέσεως C-413/93 (')
 (96/0 269/46) (96/0 269/50)
 Με διάταξη της 23ης Μαίου 1996, o Πρόεδρος του Δικαστη Με διάταξη της 19ης Ιουνίου 1996 o Προεδρος του Δικαστη
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-5/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή της υποθέσεως 0-413/93 (αίτηση της Pretura circondariale di
 των κατά Βασιλείου της Ισπανίας. Trapani για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική
 δίκη κατά Matteo Peralta.
 (') ΕΕ αριθ . C 77 της 16. 3 . 1996.
 (') ΕΕ αριθ . C 300 της 6. 11 . 1993 .
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-387/95 (')
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-121794 ( ! )
 (96/0 269/47
 (96/0 269/51
 Με διάταξη της 3ης Μάιου 1996 o Πρόεδρος του Δικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της Με διάταξη της 28ης Ιουνίου 1996 o Πρόεδρος του Δικαστη
 υποθέσεως 0-387/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 των κατά Ιρλανδίας. της υποθέσεως 0-121/94 (αίτηση του Bundessozialgericht για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Domingo González-
 (1) ΕΕ αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996. Rodríguez κατά Bundesanstalt fur Arbeit.
 (>) ΕΕ αριθ . C 174 της 25 . 6. 1994.
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-394/95 (')
 (96/0 269/48) Διαγραφή της υποθέσεως 0-385/95 ( 1 )
 Με διάταξη της 3ης Ιουνίου 1996, o Πρόεδρος του Δικαστη (96/0 269/52)
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως 0-394/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο Με διάταξη της 28ης Ιουνίου 1996 o Πρόεδρος του Δικαστη
 τήτων κατά Ιρλανδίας. ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως 0-385/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 (' ΕΕ αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996 . τήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας.
 (') ΕΕ αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-4θ/96 (')
 (96/0 269/49) Διαγραφή της υποθέσεως 0-393/95 ( 1 )
 Με διάταξη της 5ης Ιουνίου 1996 o Προεδρος του Δικαστη (96/0 269/53 )
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-40/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο Με διάταξη της 9ης Ιουλίου 1996 o Προεδρος του Δικαστη
 τήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας. ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως 0-393/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 (') ΕΕ αριθ . C 95 της 30. 3 . 1996 . τήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου .
 (') ΕΕ αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996.


text:
 1.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/30
 Αγωγή της 27ης Φεβρουαρίου 2009 — Idromacchine κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-88/09)
 2009/C 102/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Ενάγοντες: Idromacchine Srl (Porto Maghera, Ιταλία), Alessandro Capuzzo (Mirano, Ιταλία), Roberto Capuzzo (Mogliano Veneto, Ιταλία) (εκπρόσωποι: W. Viscardini και G. Donà, δικηγόροι)
 Εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των εναγόντων
 Οι ενάγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 A)
 να υποχρεώσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να:
 1)
 καταβάλει στην Idromacchine Srl, λόγω περιουσιακής ζημίας, το ποσό των 5 459 641,28 ευρώ (ή άλλο ποσό που πρόκειται να καθορίσει ενδεχομένως το Πρωτοδικείο),
 2)
 λόγω μη περιουσιακής ζημίας,
 —
 να καταβάλει στην Idromacchine Srl ποσό που πρόκειται να προσδιοριστεί κατ’ επιείκεια –ενδεικτικώς, ίσο με σημαντικό ποσοστό της περιουσιακής ζημίας (επί παραδείγματι από 30 έως 50 %)·
 —
 να καταβάλει στους Alessandro Capuzzo και Roberto Capuzzo ποσό που πρόκειται να προσδιοριστεί για τον καθένα χωριστά κατ’ επιείκεια, επίσης ενδεικτικώς, ίσο με σημαντικό ποσοστό της περιουσιακής ζημίας (επί παραδείγματι από 30 έως 50 %)
 3)
 να αποκαταστήσει την εικόνα των Idromacchine Srl και Alessandro Capuzzo και Roberto Capuzzo –με τρόπο που θα κρίνει ως τον πλέον ενδεδειγμένο το Πρωτοδικείο (επί παραδείγματι με ad hoc δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα και/ή με επιστολή προς τους σημαντικότερους εντολείς του συναφούς κλάδου– διατάσσοντας τη διόρθωση των πληροφοριών σχετικά με τους ενάγοντες, όπως αυτές δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως της 18ης Φεβρουαρίου 2005, σειρά C 42, σ. 15 επ.
 B)
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η εκ μέρους της Επιτροπής δημοσίευση του ονόματος της Idromacchine Srl –υποκείμενο δικαίου τρίτο σε σχέση με το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται τύποις η απόφαση της Επιτροπής της 30ής Δεκεμβρίου 2004 C (2004) 5426 τελικό, η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως της 18ης Φεβρουαρίου 2005, σειρά C 42, σ. 15 επ., καθώς και επιζήμιες για την ίδια πληροφορίες που την αφορούν– συνιστά σοβαρή παραβίαση πολλών αρχών του κοινοτικού δικαίου και ως εκ τούτου ζητούν την αποκατάσταση των περιουσιακών και μη ζημιών τις οποίες αυτοί υπέστησαν.
 Ειδικότερα, δημοσιεύοντας τις ανωτέρω πληροφορίες χωρίς να προβεί στους αναγκαίους ελέγχους, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται κυρίως η εκ των προτέρων ακρόαση των εναγόντων, η Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις περί επιδείξεως επιμελείας, προστασίας του δικαιώματος άμυνας και του επαγγελματικού απορρήτου.
 Εν πάση περιπτώσει, δοθέντος ότι η δημοσιευθείσα απόφαση δεν απευθύνεται στην Idromacchine Srl, η δημοσίευση στοιχείων που την αφορούν πρέπει να εκληφθεί ως μέτρο δυσανάλογο σε σχέση με τον επιδιωκόμενο από την Επιτροπή σκοπό, ο οποίος περιορίζεται στη δημοσιοποίηση υποθέσεων που αφορούν την εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων περί ανταγωνισμού.
 Όσον αφορά τις επελθούσες ζημίες, η δημοσίευση με τη χρήση των προαναφερθεισών εκφράσεων προκάλεσε μηδενισμό του κύκλου εργασιών της Idromacchine Srl στον τομέα δραστηριοτήτων της και έβλαψε σοβαρά τη φήμη της εταιρίας και των προσώπων που την εκπροσωπούν.


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/29
 Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-326/06)
 (2006/C 224/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Enegren και R. Puig Vidal)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2001/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της 8ης Οκτωβρίου 2001, για τη συμπλήρωση του καταστατικού της ευρωπαϊκής εταιρίας όσον αφορά το ρόλο των εργαζομένων (1), και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει σχετικώς την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή,
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2001/86/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 8 Οκτωβρίου 2004.
 (1) ΕΕ L 294, σ. 22.


text:
 7.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 139/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 10ης Μαρτίου 2011 [αίτηση του Arbeidshof te Brussel (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Maurits Casteels κατά British Airways plc
 (Υπόθεση C-379/09) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Άρθρα 45 ΣΛΕΕ και 48 ΣΛΕΕ - Κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζομένων - Διατήρηση των δικαιωμάτων σε επικουρική σύνταξη - Έλλειψη δράσεως του Συμβουλίου - Μισθωτός που απασχολείται διαδοχικά από τον ίδιο εργοδότη σε περισσότερα κράτη μέλη)
 2011/C 139/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Arbeidshof te Brussel
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Maurits Casteels
 κατά
 British Airways plc
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Arbeidshof te Brussel — Ερμηνεία των άρθρων 39 ΕΚ και 42 ΕΚ και της οδηγίας 98/49/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998, σχετικά με την προστασία των δικαιωμάτων συμπληρωματικής συνταξιοδότησης των μισθωτών και των μη μισθωτών που μετακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ L 209, σ. 46) — Έλλειψη δράσεως του Συμβουλίου — Μισθωτός ο οποίος απασχολείται διαδοχικά στις έδρες εκμεταλλεύσεως του ίδιου εργοδότη σε περισσότερα κράτη μέλη (χωρίς να πρόκειται για απόσπαση) και υπάγεται κάθε φορά στο εκεί ισχύον σύστημα επικουρικής ασφάλισης συντάξεων
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 48 ΣΛΕΕ δεν έχει άμεσο αποτέλεσμα το οποίο να μπορεί να επικαλεσθεί ιδιώτης έναντι εργοδότη του ιδιωτικού τομέα στο πλαίσιο διαφοράς ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
 2)
 Το άρθρο 45 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει, στο πλαίσιο της υποχρεωτικής εφαρμογής συλλογικής συμβάσεως εργασίας:
 —
 να μη λαμβάνονται υπόψη, για τον καθορισμό της χρονικής περιόδου για την κτήση οριστικών δικαιωμάτων σε επικουρικές συνταξιοδοτικές παροχές σε κράτος μέλος, τα έτη υπηρεσίας που συμπλήρωσε πρόσωπο που εργαζόταν για τον ίδιο εργοδότη στις έδρες εκμεταλλεύσεως του ως άνω εργοδότη σε διάφορα κράτη μέλη, βάσει μίας γενικής συμβάσεως εργασίας, και
 —
 να θεωρείται ότι ο εργαζόμενος ο οποίος μετατέθηκε από έδρα εκμεταλλεύσεως του εργοδότη του σε ένα κράτος μέλος προς έδρα εκμεταλλεύσεως του ίδιου εργοδότη σε άλλο κράτος μέλος εγκατέλειψε αυτοβούλως τον εργοδότη αυτόν.
 (1) ΕΕ C 312 της 19.12.2009.


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/38
 Προσφυγή της 8ης Σεπτεμβρίου 2010 — Hansa Metallwerke κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-375/10)
 ()
 2010/C 301/63
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Hansa Metallwerke AG (Στουτγκάρδη, Γερμανία), Hansa Nederland BV (Nijkerk, Κάτω Χώρες), Hansa Italiana Srl (Castelnuovo del Garda, Ιταλία), Hansa Belgium Sprl (Asse, Βέλγιο), Hansa Austria GmbH (Σάλτζμπουργκ, Αυστρία) (εκπρόσωπος: H. J. Hellmann, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 23 Ιουνίου 2010 απόφαση της καθής που κοινοποιήθηκε στις προσφεύγουσες στις 30 Ιουνίου 2010 σχετικά με τη διαδικασία των άρθρων 101 ΣΛΕΕ και άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/39.092 — Εγκαταστάσεις λουτρών), καθ’ ο μέρος αφορά τις προσφεύγουσες·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το πρόστιμο των προσφευγουσών·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες βάλλουν κατά της αποφάσεως της Επιτροπής C(2010) 4185 τελικό, της 23ης Ιουνίου 2010, στην υπόθεση COMP/39.092 — εγκαταστάσεις λουτρών. Με την προσβαλλόμενη απόφαση επιβλήθηκαν στις προσφεύγουσες και σε άλλες επιχειρήσεις πρόστιμα εξαιτίας παραβάσεως του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, καθώς και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ. Κατά την Επιτροπή, οι προσφεύγουσες συμμετείχαν σε διαρκή συμφωνία ή σε εναρμονισμένη πρακτική στον τομέα των εγκαταστάσεων λουτρών στο Βέλγιο, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, τις Κάτω Χώρες και την Αυστρία.
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν πρώτον ότι το επιβληθέν στις προσφεύγουσες πρόστιμο υπερβαίνει παρανόμως το ανώτατο ποσό κατά το άρθρο 23, παράγραφος 2, εδάφιο 2 του Κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1), καθώς η καθής στήριξε την απόφασή της σε εσφαλμένο συνολικό κύκλο εργασιών, τον οποίο πραγματοποιεί η Hansa Metallwerke AG παγκοσμίως.
 Δεύτερον προβάλλεται προσβολή της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η καθής υπέπεσε σε παραβάσεις ουσιωδών τύπων στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας και κατ’ αυτόν τον τρόπο τις περιήγαγε σε δυσμενέστερη θέση έναντι των λοιπών διαδίκων. Η περίσταση αυτή, την οποία αξιολόγησε η καθής κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, δεν ελήφθη υπόψη στην προσβαλλόμενη απόφαση.
 Τρίτον ισχυρίζονται οι προσφεύγουσες ότι η καθής παρέβη το άρθρο 23, παράγραφος 2, του Κανονισμού 1/2003 λόγω εσφαλμένου όσον αφορά την ανακοίνωση περί επιεικούς μεταχειρίσεως (2) καθορισμού του ύψους του προστίμου. Υποστηρίζουν ότι παρότι συνεργάστηκαν, δεν τους χορηγήθηκε καμία έκπτωση από το επιβληθέν πρόστιμο.
 Τέταρτον οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι η εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων (3) σε πραγματικά περιστατικά, τα οποία είχαν λάβει χώρα πολύ πριν τη δημοσίευση των κατευθυντήριων γραμμών, προσβάλλει την αρχή της μη αναδρομικότητας.
 Περαιτέρω προβάλλεται ότι η πρακτική επιβολής προστίμων της καθής δεν καλύπτεται από την εξουσιοδοτική του άρθρου 23, παράγραφος 2 του Κανονισμού 1/2003. Οι προσφεύγουσες προβάλλουν συναφώς ότι η προσβαλλόμενη απόφαση προσβάλλει τις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της αναλογικότητας. Περαιτέρω το άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003 σε συνδυασμό με την πρακτική της καθής να επιβάλλει πρόστιμα κατά τις κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων προσβάλλει την αρχή nulla poena sine lege του άρθρου 7 της ΕΣΔΑ και του άρθρου 49 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Τέλος προβάλλουν οι προσφεύγουσες εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 2, του Κανονισμού 1/2003 και των κατευθυντήριων γραμμών για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων λόγω πλειόνων παρατυπιών και σφαλμάτων εκτιμήσεως σε βάρος των προσφευγουσών. Ισχυρίζονται ειδικότερα ότι η διεξαγωγή και η αξιολόγηση των αποδείξεων σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά που αφορούν τις προσφεύγουσες είναι παράτυπες.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1/2003 του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 2002 για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της συνθήκης (ΕΕ L 1 της 4.1.2003, σ. 1).
 (2) Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη μη επιβολή και τη μείωση των προστίμων σε υποθέσεις συμπράξεων (ΕΕ 2002, C 45, σ. 3).
 (3) Κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων που επιβάλλονται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (ΕΕ 2006 C 210, σ. 2).


text:
 16.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 174/29
 Προσφυγή της 26ης Απριλίου 2012 — HTTS κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-182/12)
 2012/C 174/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J. Kienzle και M. Schlingmann, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, ως προς την προσφεύγουσα, τον κανονισμό 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 1)
 Πρώτος λόγος: προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας.
 —
 Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι το Συμβούλιο προσέβαλε το δικαίωμά της σε αποτελεσματική ένδικη προστασία και, ειδικότερα, την υποχρέωση αιτιολογήσεως, καθώς δεν αιτιολόγησε επαρκώς την εκ νέου καταχώριση της επωνυμίας της προσφεύγουσας στον κατάλογο των προσώπων, οργανισμών και οντοτήτων στα οποία έχουν επιβληθεί περιοριστικά μέτρα δυνάμει του άρθρου 23 του προσβαλλόμενου κανονισμού.
 —
 Η προσφεύγουσα προβάλλει, επιπλέον, ότι το Συμβούλιο προσέβαλε το δικαίωμά της ακροάσεως, διότι δεν της παρέσχε τη δυνατότητα να υποβάλει παρατηρήσεις επί της εκ νέου καταχωρίσεως της στους καταλόγους των προσώπων στα οποία επιβλήθηκαν κυρώσεις, πράγμα που θα συνεπαγόταν επανεξέταση της καταχωρίσεως από το Συμβούλιο.
 2)
 Δεύτερος λόγος: έλλειψη νομικής βάσεως για την εκ νέου καταχώριση της επωνυμίας της προσφεύγουσας στον κατάλογο των προσώπων στα οποία επιβλήθηκαν κυρώσεις
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι λόγοι που παρέθεσε το Συμβούλιο δεν δικαιολογούν την εκ νέου καταχώριση της επωνυμίας της προσφεύγουσας στον κατάλογο των προσώπων στα οποία επιβλήθηκαν κυρώσεις, κατά μείζονα λόγο διότι οι λόγοι αυτοί είναι αβάσιμοι.
 —
 Κατά την προσφεύγουσα, η εκ νέου καταχώριση της επωνυμίας της προσφεύγουσας στον κατάλογο των προσώπων στα οποία επιβλήθηκαν κυρώσεις είναι απόρροια προδήλως εσφαλμένης εκτιμήσεως εκ μέρους του Συμβουλίου όσον αφορά την κατάστασή της και τις δραστηριότητές της.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αφορά την προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος της προσφεύγουσας στην προστασία της ιδιοκτησίας του
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η καταχώριση της επωνυμίας της στον κατάλογο των προσώπων στα οποία επιβλήθηκαν κυρώσεις συνιστά μη δικαιολογούμενη προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος της ιδιοκτησίας, διότι, λόγω της ανεπαρκούς αιτιολογίας, δεν γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους η επωνυμία της καταχωρίστηκε στον κατάλογο αυτόν.
 —
 Η προσφεύγουσα προβάλλει, ακόμη, ότι η καταχώριση της επωνυμίας της στον κατάλογο των προσώπων στα οποία επιβλήθηκαν κυρώσεις είναι προδήλως απρόσφορη για την επίτευξη των σκοπών του προσβαλλόμενου κανονισμού. Εν πάση περιπτώσει, κατά την προσφεύγουσα, η εν λόγω καταχώριση υπερβαίνει το αναγκαίο για την επίτευξη των σκοπών αυτών μέτρο.


text:
 23.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/25
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, η οποία υποβλήθηκε με διάταξη της 7ης Σεπτεμβρίου 2004 του Amtsgericht Dresden στο πλαίσιο της διαδικασίας αφερεγγυότητος κατά του Volker Donath
 (Υπόθεση C-387/04)
 (2004/C 262/48)
 Με διάταξη της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, η οποία εξεδόθη στο πλαίσιο της διαδικασίας αφερεγγυότητος κατά του Volker Donath και περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 10 Σεπτεμβρίου 2004, το Amtsgericht Dresden υποβάλλει στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
 Παραμένει το δικαστήριο του κράτους μέλους, ενώπιον του οποίου εισήχθη από τον οφειλέτη η αίτηση ενάρξεως της διαδικασίας αφερεγγυότητος, αρμόδιο να αποφασίσει την έναρξη της εν λόγω διαδικασίας ακόμη και στην περίπτωση, κατά την οποία ο οφειλέτης κατόπιν της υποβολής της αιτήσεως, αλλά προ της ενάρξεως της διαδικασίας, μετέφερε το κέντρο των κυρίων συμφερόντων του στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους, ή καθίσταται αρμόδιο το δικαστήριο του τελευταίου αυτού κράτους μέλους;


text:
 8.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 298/26
 Προσφυγή της 8ης Αυγούστου 2011 — Giga-Byte Technology κατά ΓΕΕΑ — Haskins (Gigabyte)
 (Υπόθεση T-451/11)
 2011/C 298/48
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Giga-Byte Technology Co., Ltd (Taipei, Ταϊβάν) (εκπρόσωπος: F. Schwerbrock, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια, υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Robert A. Haskins (Πενσυλβάνια, ΗΠΑ)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 20 Μαΐου 2011 απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια, υποδείγματα) στην υπόθεση R 2047/2010-2, καθώς και την απόφαση του τμήματος ανακοπών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «Gigabyte», για προϊόντα και υπηρεσίας των κλάσεων 9, 35, 37 και 42 — αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 5550009
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 4954095 του λεκτικού σήματος «GIGABITER», για υπηρεσίες των κλάσεων 39, 40 και 42
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή έγινε δεκτή ως προς ένα μέρος των προσβαλλομένων υπηρεσιών
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του τμήματος 9, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι οι προσβαλλόμενες υπηρεσίες των κλάσεων 37 και 42 είναι παρεμφερείς με τις υπηρεσίες της κλάσης 42 του ανακόπτοντος.


text:
Aριθ. C 16/10 f EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 1 . 96
 H αναιρεσεíουσα ζητεί απο το Δικαστήριο: A, η οποία απαγορεύει σε επιχείρηση εδρεύουσα στο κράτος
 μέλος B να διαθέτει προς πώληση και εντός του κράτους
 — να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Πρωτοδικείο μέλους A το περιοδικό έντυπο που εκδίδει στο κράτος μέλος
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Τ-95/94 (') B , σε περίπτωση που το έντυπο αυτό περιέχει διαγωνισμούς ή
 και να συναγάγει όλες τις εντεύθεν νομικές συνέπειες, παιχνίδια με βραβεία για τους νικητές που λαμβάνουν
 συγκεκριμένα δε να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτο νομίμως χώρα στο κράτος μέλος B ;
 δικείο προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της ουσίας,
 — να καταδικάσει τις προσφεύγουσες της δίκης ενώπιον του
 Πρωτοδικείου στα δικαστικά έξοδα.
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως υπο
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα: βληθείσες με διατάξεις του δικαστηρίου Audiencia National,
 Sala de lo Contencioso-Administrative, Section Octava, εκδο
 Παράβαση του κοινοτικού δικαίου : θείσες στις 4 Ιουλίου 1995, 13 Σεπτεμβρίου 1995 και 15 Νο
 εμβρίου 1995, αντιστοίχως, στις υποθέσεις μεταξύ CAREDA
 — Εσφαλμένως έκρινε το Πρωτοδικείο ότι η προσβληθείσα SA, FEMARA και FACOMARE και Administration Gene
 απόφαση της Επιτροπής ήταν απόφαση περί απορρίψεως ral del Estado (Ministerio de Economia y Hacienda)
 καταγγελίας, αφού αυτή η κατηγορία αποφάσεων δεν (Υποθέσεις C-370/95, C-371/95 και C-372/95)
 υφίσταται, κατά το παρόν στάδιο εξελίξεως του κοινοτι
 κού δικαίου , στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων. (96/C 16/22)
 — Κακώς το Πρωτοδικείο εξέτασε την αιτιολογία σε σχέση Με διατάξεις που εξέδωσε στις 4 Ιουλίου 1995 , 13 Σεπτεμ
 με τις υποβαλούσες την καταγγελία και σε σχέση με τα βρίου 1995 και 15 Νοεμβρίου 1995 , αντιστοίχως, που περιήλ
 επιχειρήματα και πραγματικά περιστατικά που εξέθεσαν θαν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 30 Νοεμβρίου
 στην καταγγελία τους· o υποβαλών καταγγελία, o οποίος 1995, το Audiencia Nacional , Sala de lo Contencioso-Admi
 αργότερα προβάλλει, με την προσφυγή ακυρώσεως, την nistrativo, Sección Octava, ζητεί, στο πλαίσιο των υποθέσεων
 έλλειψη αιτιολογίας μιας αποφάσεως, πρέπει να μπορεί να που εκκρεμούν ενώπιον του μεταξύ , αφενός, CAREDA SA ,
 το πράττει όπως ακριβώς οποιοσδήποτε άλλος προσφεύ FEMARA (Federación Nacional de Operadores de Mâquinas
 γων που θίγεται άμεσα και ατομικά από την απόφαση. Recreativas y de Azar) και FACOMARE (Asociaciôn Espa
 ñola de Empresarios de Maquinas Recreativas) και, αφετέ
 — Υπό το προκάλυμμα του ελέγχου της αιτιολογίας, το ρου , Administraciôn General del Estado (Ministerio de
 πρωτοδικείο έλεγξε αν είχε εμφιλοχωρήσει πλάνη περί την Economia y Hacienda), την έκδοση προδικαστικής αποφάσε
 εκτίμηση και επέβαλε μια νέα διαδικαστική υποχρέωση , ως .
 δηλαδή την τήρηση της αρχής της ακροάσεως του υπο
 βαλόντος την καταγγελία. H παροχή στον υποβαλόντα Το Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Administra
 καταγγελία του δικαιώματος να λαμβάνει γνώση του tivo, Sección Octava, ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί
 φακέλου στις περιπτώσεις που δεν υφίσταται υποχρέωση επί των εξής ερωτημάτων περί ερμηνείας ορισμένων κοινοτι
 κινήσεως της διαδικασίας του άρθρου 93 παράγραφος 2 κών διατάξεων:
 της συνθήκης ΕΚ συνιστά παράβαση των κανόνων που
 έχουν εφαρμογή επί των κρατικών ενισχύσεων. Πρώτον: Ερωτάται αν η έννοια της μετακυλίσεως του
 φόρου στον καταναλωτή , κατά την έκτη οδηγία 77/388/
 1 ΕΕ αριθ C 299 της 11 . 11 . 1995 , σ. 19. ΕΟΚ (! ) της 17ης Μαΐου 1977 και των λοιπών κοινοτικών
 διατάξεων, ως στοιχείο του φόρου επί του κύκλου εργασιών,
 προϋποθέτει πάντοτε και σε κάθε περίπτωση ότι η σχετική
 φορολογική νομοθεσία ορίζει σαφώς ότι o εν λόγω φόρος
 μπορεί να μετακυλίεται στον καταναλωτή ή αρκεί, αντιθέτως,
 ότι o φόρος, κατά λογική ερμηνεία της σχετικής νομοθεσίας,
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που μπορεί να θεωρηθεί ότι περιλαμβάνεται de facto στην τιμή
 υπέβαλε το Handelsgerichts Wien με διάταξη της 15ης που καταβάλλει o καταναλωτής;
 Σεπτεμβρίου 1995 στην υπόθεση Vereinigte Familapress
 Zeitungsverlags- und vertriebs GmbH κατά Heinrich Bauer Δεύτερον: Ερωτάται αν o φόρος o οποίος επιβάλλεται κατ'
 Verlag αποκοπή , σημαντικού ύψους σε σχέση με τον συνολικό κύκλο
 (Υπόθεση C-368/95) εργασιών ή τα έσοδα, και που λαμβάνει υπόψη τον εν λόγω
 (96/C 16/21 ) κύκλο εργασιών, μπορεί, αν τελικά τον καταβάλλει o κατα
 ναλωτής, να θεωρηθεί ως φόρος κύκλου εργασιών μολονότι
 Με διάταξη της 15ης Σεπτεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη δεν προκύπτει η ρητή μετακύλιση (τιμολόγιο) στον κατανα
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων λωτή , επειδή πρόκειται για συναλλαγές που διενεργούνται
 στις 29 Νοεμβρίου 1995 , το Handelsgericht Wien (24ο τμήμα) αυτομάτως, με τη χρήση κερμάτων, για τις οποίες ορίζεται
 ζητεί, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του συγκεκριμένη τιμή χρησιμοποιήσεως; Ερωτάται επίσης αν
 μεταξύ Vereinigte Familapress Zeitungsverlags- und vertriebs ένας τέτοιος φόρος αντιβαίνει προς το άρθρο 33 της έκτης
 GmbH κατά Heinrich Bauer Verlag, από το Δικαστήριο την οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, περί του φόρου προστιθεμένης αξίας,
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του ακόλουθου ερω και, ως εκ τούτου , είναι ασυμβίβαστος προς την οδηγία
 τήματος: αυτή;
 (') EE £10 . έκδ . 09/001 , o. 49.
 Έχει το άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ την έννοια ότι δεν
 επιτρέπει την εφαρμογή της νομοθεσίας του κράτους μέλους


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/56
 Προσφυγή της 10ης Νοεμβρίου 2011 — Schenker Customs Agency κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-576/11)
 (2012/C 25/109)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Schenker Customs Agency BV (Ρότερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: A. Jansen και J. Biermasz, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 27ης Ιουλίου 2011 στην υπόθεση REM 01/2010·
 —
 να ορίσει ότι δικαιολογείται η διαγραφή των δασμών που βεβαιώθηκαν εκ των υστέρων.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Κατά την περίοδο από τις 19 Φεβρουαρίου 1999 μέχρι τις 19 Ιουλίου 2001, η προσφεύγουσα κατέθεσε ιδίω ονόματι, ως εκτελωνιστής, συνολικά 52 διασαφήσεις για τη θέση του προϊόντος glyphosate σε ελεύθερη κυκλοφορία. Σε όλες τις διασαφήσεις, ως χώρα καταγωγής αναφέρθηκε η Ταϊβάν. Από έρευνα της OLAF προέκυψε ότι το glyphosate που διασαφίστηκε δεν ήταν καταγωγής Ταϊβάν, αλλά Κίνας. Έτσι, οφειλόταν δασμός αντιντάμπινγκ, ο οποίος βεβαιώθηκε εκ των υστέρων από τα ολλανδικά τελωνεία.
 Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κακώς έκρινε ότι δεν δικαιολογείται διαγραφή των εισαγωγικών δασμών.
 Η προσφεύγουσα διατυπώνει έξι λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Κατά την προσφεύγουσα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κακώς έκρινε ότι η προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, η καθυστερημένη βεβαίωση των δασμών εκ των υστέρων και το γεγονός ότι η Schenker δεν μπορούσε να καταθέσει διασαφήσεις ως άμεσος αντιπρόσωπος είναι επιχειρήματα που αφορούν αυτή ταύτη την ύπαρξη της τελωνειακής οφειλής. Τα επιχειρήματα αυτά, κατά την προσφεύγουσα, κάλλιστα μπορούν να στοιχειοθετήσουν ιδιαίτερη κατάσταση υπό την έννοια του άρθρου 239 του κανονισμού 2913/92 (1) και επομένως έπρεπε να εξεταστούν επί της ουσίας.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κατά την προσφεύγουσα, κακώς έκρινε ότι η χορήγηση εσφαλμένων πιστοποιητικών καταγωγής από τα εμπορικά επιμελητήρια της Ταϊβάν δεν μπορούσε να δημιουργήσει ιδιαίτερη κατάσταση υπό την έννοια του άρθρου 239 του κανονισμού 2913/92.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κακώς έκρινε ότι ο τρόπος ενέργειάς της στην παρούσα υπόθεση δεν δημιούργησε ιδιαίτερη κατάσταση υπό την έννοια του άρθρου 239 του κανονισμού 2913/92. Αντιθέτως, κατά την προσφεύγουσα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν άσκησε αποτελεσματική εποπτεία επί της έρευνας που διεξήχθη σχετικά με την απάτη και δεν συντόνισε την υπόθεση.
 4)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κακώς έκρινε ότι ο τρόπος ενέργειας των ολλανδικών αρχών δεν περιήγαγε τη Schenker σε ιδιαίτερη κατάσταση. Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβλεψε ότι οι ολλανδικές αρχές δεν ενήργησαν δεόντως ενώ γνώριζαν ότι υπάρχει απάτη σχετικά με το glyphosate από την Ταϊβάν.
 5)
 Περαιτέρω, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κακώς έκρινε ότι η προσφεύγουσα δεν επέδειξε την επιμέλεια που συνήθως αναμένεται να επιδείξει ένας εκτελωνιστής και ότι, ως εκ τούτου, δεν δικαιολογείται διαγραφή. Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι δεν δύναται να της προσαφθεί δόλος ή πρόδηλη αμέλεια και επικαλείται συναφώς μια απόφαση του τελωνειακού τμήματος του Gerechtshof Amsterdam (Εφετείου του Άμστερνταμ) της 18ης Δεκεμβρίου 2008 (βλ. παράγραφο 5.2.3 της αποφάσεως).
 6)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κακώς δεν ερεύνησε όλα τα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά και περιστάσεις.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1).


text:
1.5.1999 EL ∂ÈãÛËÌË ∂ÊËÌÂÚÈã‰· ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ C 121/15
 ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-373/96(1) ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-220/97(1)
 (1999/C 121/31) (1999/C 121/34)
 aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 3Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙË-
 ÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ‰ÈÂãÙ·ÍÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂã- aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 11Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙË-
 ÛÂˆ ̃ C-373/96 (·ÈãÙËÛË ÙÔ ̆ Tribunale di Trento ÁÈ· ÙËÓ ÂãÎ‰ÔÛË ÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ·ÔÊ·ãÛÈÛÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃
 ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃): Ministero delle Finanze Î·Ù·ã Merkur ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-220/97:∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î·Ù·ã
 Chemical Srl. √ÌÔÛÔÓ‰È·ÎËã ̃ ¢ËÌÔÎÚ·ÙÈã· ̃ ÙË ̃ °ÂÚÌ·ÓÈã· ̃.
 (1) ∂∂ C 40 ÙË ̃ 8.2.1997. (1) ∂∂ C 252 ÙË ̃ 16.8.1997.
 ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-98/97(1)
 ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-394/98(1)
 (1999/C 121/32)
 (1999/C 121/35)
 aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 3Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙË-
 ÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ‰ÈÂãÙ·ÍÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂã- aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 11Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆
 ÛÂˆ ̃ C-98/97 (·ÈãÙËÛË ÙÔ ̆ Tribunale civile e penale di Torino ÁÈ· ÙËÓ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ·ÔÊ·ãÛÈÛÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã
 ÂãÎ‰ÔÛË ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃): CIF Srl Î·Ù·ã Ministero delle ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-394/98: ∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ
 Finanze. Î·Ù·ã μ·ÛÈÏÂÈãÔ ̆ ÙÔ ̆ μÂÏÁÈãÔ ̆.
 (1) ∂∂ C 142 ÙË ̃ 10.5.1997.
 (1) ∂∂ C 1 ÙË ̃ 4.1.1999.
 ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-72/98(1)
 ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-395/98(1)
 (1999/C 121/33)
 (1999/C 121/36)
 aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 3Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙË-
 ÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ‰ÈÂãÙ·ÍÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂã-
 ÛÂˆ ̃ C-72/98 (·ÈãÙËÛË ÙÔ ̆ tribunal de grande instance de Lyon ÁÈ· ÙËÓ aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 11Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙË-
 ÂãÎ‰ÔÛË ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃): Gougenheim imprimerie publicité ÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ·ÔÊ·ãÛÈÛÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃
 SA Î·Ù·ã Directeur des services fiscaux du Rhône. ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-395/98:∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î·Ù·ã
 μ·ÛÈÏÂÈãÔ ̆ ÙÔ ̆ μÂÏÁÈãÔ ̆.
 (1) ∂∂ C 151 ÙË ̃ 16.5.1998.
 (1) ∂∂ C 397 ÙË ̃ 19.12.1998.


text:
 4.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/41
 Προσφυγή της 15ης Δεκεμβρίου 2011 — Euris Consult κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-637/11)
 2012/C 32/82
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Euris Consult Ltd (Floriana, Δημοκρατία της Μάλτας) (εκπρόσωπος: F. Moyse, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που έλαβε η Γενική Διεύθυνση Μεταφράσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο πλαίσιο της διαδικασίας υποβολής προσφορών MT/2011/ΕΕ, σχετικά με την παροχή υπηρεσιών μεταφράσεως προς τη μαλτέζικη, περί απορρίψεως της προσφοράς που υπέβαλε η προσφεύγουσα λόγω μη τηρήσεως του απορρήτου των προσφορών·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα έξοδα της διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα·
 —
 να αποφανθεί ότι η προσφεύγουσα δικαιούται αποζημίωση για αποκατάσταση της βλάβης που προκλήθηκε από την επίμαχη απόφαση.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αφορά
 —
 παράβαση του άρθρου 98, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού, του άρθρου 143 των εκτελεστικών κανόνων και του άρθρου 2.4 της προσκλήσεως υποβολής προσφορών MT/2011/EU, και κατά συνέπεια την εξαίρεση περί ανεφάρμοστου δυνάμει του άρθρου 277 ΣΛΕΕ·
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αφορά
 —
 παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας·
 3)
 Ο τρίτος λόγος αφορά
 —
 παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως·
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αφορά
 —
 παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον η αναθέτουσα αρχή παραβίασε την υποχρέωση ακροάσεως της προσφεύγουσας πριν από την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως·
 5)
 Ο πέμπτος λόγος αφορά
 —
 μη επαρκή αιτιολογία της επίμαχης αποφάσεως.


text:
 1.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 180/21
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 11ης Ιουνίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-327/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγίες 89/665/ΕΟΚ και 92/13/ΕΟΚ - Διαδικασίες προσφυγής στον τομέα της συνάψεως δημοσίων συμβάσεων - Ελάχιστη προθεσμία μεταξύ της γνωστοποιήσεως στους υποψηφίους της αποφάσεως περί αναθέσεως της συμβάσεως και της υπογραφής της σχετικής συμβάσεως)
 2009/C 180/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Rozet και D. Kukovec και Μ. Κωνσταντινίδης)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και J.-Ch. Gracia)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων (ΕΕ L 395, σ. 33), όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 92/50/ΕΟΚ (ΕΕ L 209, σ. 1) και του άρθρου 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων στις διαδικασίες σύναψης των συμβάσεων φορέων οι οποίοι λειτουργούν στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών (ΕΕ L 76, σ. 14) — Ελάχιστη προθεσμία μεταξύ της γνωστοποιήσεως στους υποψηφίους της αποφάσεως περί αναθέσεως της συμβάσεως και της υπογραφής της σχετικής συμβάσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ το άρθρο 1441-1 του νέου κώδικα πολιτικής δικονομίας, όπως έχει τροποποιηθεί από το άρθρο 48-1 του διατάγματος 2005-1308, της 20ής Οκτωβρίου 2005, σχετικά με δημόσιες συμβάσεις που συνάπτονται από τους αναθέτοντες φορείς που αναφέρονται στο άρθρο 4 του διατάγματος 2005-649, της 6ης Ιουνίου 2005, σχετικά με τις δημόσιες συμβάσεις που συνάπτονται από ορισμένα πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου μη υπαγόμενα στον κώδικα δημοσίων συμβάσεων, στο μέτρο που η διάταξη αυτή προβλέπει, για την απάντηση της αναθέτουσας αρχής ή του αναθέτοντος φορέα στο έγγραφο οχλήσεως, προθεσμία δέκα ημερών αποκλείουσα κάθε προσυμβασιακό ασφαλιστικό μέτρο πριν από την εν λόγω απάντηση και χωρίς η προθεσμία αυτή να αναστέλλει την προθεσμία μεταξύ, αφενός, της γνωστοποιήσεως, στους μη προκριθέντες υποψηφίους και υποβαλόντες προσφορά, της αποφάσεως περί αναθέσεως της συμβάσεως και, αφετέρου, της υπογραφής της συμβάσεως, η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, και 92/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων στις διαδικασίες σύναψης των συμβάσεων φορέων οι οποίοι λειτουργούν στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και η Γαλλική Δημοκρατία φέρουν εκάστη τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 285 της 8.11.2008.


text:
 15.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/35
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 11ης Ιουνίου 2009 — Κετσελίδου κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-81/08) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προσφυγή - Απόφαση κοινοτικού δικαιοδοτικού οργάνου - Νέο ουσιώδες πραγματικό περιστατικό - Δεν υφίσταται)
 2009/C 193/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ζωή Κετσελίδου (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: Σ. Α. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: D. Martin και K. Herrmann)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως περί σιωπηρής απορρίψεως του αιτήματος της προσφεύγουσας για εκ νέου υπολογισμό των αναγνωριζομένων συντάξιμων ετών κατά τη μεταφορά στο κοινοτικό σύστημα των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που αποκτήθηκαν στην Ελλάδα.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως αβάσιμη.
 2)
 Καταδικάζει τη Ζωή Κετσελίδου στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) ΕΕ C 313 της 6.12.2008, σ. 59.


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/29
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου που ασκήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2006
 (Υπόθεση C-21/06)
 (2006/C 60/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον M. Nolin, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 17 Ιανουαρίου 2006 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με την οδηγία 2004/103/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Οκτωβρίου 2004, σχετικά με τους ελέγχους ταυτότητας και τους φυτοϋγειονομικούς ελέγχους φυτών, φυτικών προϊόντων και άλλων αντικειμένων, που απαριθμούνται στο μέρος Β του παραρτήματος V της οδηγίας 2000/29/ΕΚ του Συμβουλίου, οι οποίοι μπορεί να διενεργηθούν σε τόπο διαφορετικό από το σημείο εισόδου στην Κοινότητα ή σε παρακείμενο τόπο, καθώς και σχετικά με τον καθορισμό των όρων για τους εν λόγω ελέγχους (1) ή εν πάση περιπτώσει παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 2.
 να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 2004.
 (1) ΕΕ L 313 της 12.10.2004, σ. 16.


text:
 15.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 18ης Νοεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-48/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Οδηγία 2008/1/ΕΚ - Ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχος της ρυπάνσεως - Προϋποθέσεις αδείας των υφισταμένων εγκαταστάσεων - Υποχρέωση διασφαλίσεως της εκμεταλλεύσεως των εγκαταστάσεων αυτών σύμφωνα με τις απαιτήσεις της οδηγίας)
 2011/C 13/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: A. Alcover San Pedro)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: F. Díez Moreno)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/1/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρυπάνσεως (ΕΕ L 24, σ. 8) — Εγκαταστάσεις δυνάμενες να έχουν επιπτώσεις στις εκπομπές στην ατμόσφαιρα, το νερό και το έδαφος και στη ρύπανση — Προϋποθέσεις αδείας των υφισταμένων εγκαταστάσεων
 Διατακτικό
 1)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη λαμβάνοντας τα απαραίτητα μέτρα ώστε οι αρμόδιες αρχές να μεριμνούν, με άδειες εκδιδόμενες σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 8 της οδηγίας 2008/1/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρυπάνσεως ή, προσηκόντως, με την επανεξέταση των προϋποθέσεων και, ενδεχομένως, με την επικαιροποίησή τους, ώστε η εκμετάλλευση των υφισταμένων εγκαταστάσεων να γίνεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις των άρθρων 3, 7, 9, 10, 13, 14, στοιχεία α') και β'), καθώς και 15, παράγραφος 2, της οδηγίας αυτής, το αργότερο στις 30 Οκτωβρίου 2007, με την επιφύλαξη των λοιπών ειδικών διατάξεων του δικαίου της Ένωσης, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 100 της 17.04.2010


text:
 9.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 325/23
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2013 — Duravit κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-364/10) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά εγκαταστάσεων υγιεινής για λουτρά - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Συντονισμένη αύξηση των τιμών και ανταλλαγή εμπιστευτικών εμπορικών πληροφοριών - Ενιαία και διαρκής παράβαση - Βάρος αποδείξεως - Πρόστιμα - Ίση μεταχείριση - Αναλογικότητα - Ουδεμία ποινή άνευ νόμου)
 2013/C 325/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Duravit AG (Hornberg, Γερμανία)· Duravit SA (Bischwiller, Γαλλία)· και Duravit BeLux SPRL/BVBA (Overijse, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: R. Bechtold, U. Soltész και C. von Köckritz, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre και Α. Αντωνιάδης, επικουρούμενοι από τον P. Thyri, δικηγόρος)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Simm και F. Florindo Gijón)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2010) 4185 τελικό της Επιτροπής, της 23ης Ιουνίου 2010, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/39.092 — Εγκαταστάσεις υγιεινής) και, επικουρικώς, αίτημα περί μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες με την απόφαση αυτή.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει το άρθρο 1, παράγραφος 1, σημείο 8, της αποφάσεως C(2010) 4185 τελικό της Επιτροπής, της 23ης Ιουνίου 2010, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/39.092 — Εγκαταστάσεις υγιεινής), στον βαθμό που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαπιστώνει ότι οι Duravit AG, Duravit BeLux SPRL/BVBA και Duravit SA συμμετείχαν σε παράβαση στην Ιταλία, στην Αυστρία και στις Κάτω Χώρες.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Οι Duravit AG, Duravit BeLux και Duravit SA φέρουν τα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων τους.
 4)
 Η Επιτροπή φέρει το ένα τέταρτο των εξόδων της Duravit AG, της Duravit BeLux και Duravit SA, καθώς και τα δικά της δικαστικά έξοδα.
 5)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 288 της 23.10.2010.


text:
C 173/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 16.6.2001
 1) Το α ́ρθρο 183, παρα ́γραφος 1, του SGB (κω ́δικα κοινωνικη ́ς Ερω ́τημα 1
 νομοθεσι ́ας) καθορι ́ζει ορισμε ́νη ημερομηνι ́α κατα ́ την ́εννοια
 του α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας 80/987/ΕΟΚ
 του Συμβουλι ́ου (1), της 20η ́ς Οκτωβρι ́ου 1980, περι ́ προ- 'Εχει την ́εννοια το α ́ρθρο 10, παρα ́γραφος 1, της αποφα ́σεως 1/80
 σεγγι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν σχετικα ́ με την του Συμβουλι ́ου Συνδε ́σεως, περι ́ της εξελι ́ξεως της συνδε ́σεως,
 προστασι ́α των μισθωτω ́ν σε περι ́πτωση αφερεγγυο ́τητος του της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 1980, ο ́τι η δια ́ταξη αυτη ́ απαγορευ ́ει
 εργοδο ́τη; κανονιστικη ́ ρυ ́θμιση κρα ́τους με ́λους η οποι ́α αποκλει ́ει Του ́ρκους
 εργαζομε ́νους απο ́ τη δυνατο ́τητα να εκλεγου ́ν στη γενικη ́ συνε ́-
 2) Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας περιο ́ρισε εγκυ ́- λευση εργατικου ́ επιμελητηρι ́ου;
 ρως, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 4 της οδηγι ́ας 80/987, την
 υποχρε ́ωση προς πληρωμη ́ του Bundesanstalt für Arbeit
 (ομοσπονδιακου ́ οργανισμου ́ εργασι ́ας);
 Ερω ́τημα 2
 3) Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας υπε ́χει ́εναντι
 της προσφευ ́γουσας υποχρε ́ωση αποζημιω ́σεως λο ́γω πλημμε-
 λου ́ς μεταφορα ́ς στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη της
 Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα:
 οδηγι ́ας 80/987;
 Αποτελει ́ το α ́ρθρο 10, παρα ́γραφος 1, της αποφα ́σεως 1/80 του
 Συμβουλι ́ου Συνδε ́σεως, περι ́ της εξελι ́ξεως της συνδε ́σεως, της
 4) Εμμε ́νει το ∆ικαστη ́ριο στην α ́ποψη ́ του κατα ́ την οποι ́α 19ης Σεπτεμβρι ́ου 1980 (στο εξη ́ς: ARB), απ' ευθει ́ας εφαρμοστε ́α
 πρε ́πει να λαμβα ́νεται υπο ́ψη η ημερομηνι ́α υποβολη ́ς της δια ́ταξη κοινοτικου ́ δικαι ́ου;
 αιτη ́σεως για την κι ́νηση της διαδικασι ́ας [πτωχευτικου ́
 συμβιβασμου ́] κατα ́ την εξε ́ταση της χρονικη ́ς περιο ́δου
 αναφορα ́ς;
 5) Ο προβλεπο ́μενος στο α ́ρθρο 183, παρα ́γραφος 1, του SGB
 υπολογισμο ́ς της χρονικη ́ς περιο ́δου για την καταβολη ́ του
 χρηματικου ́ ποσου ́ λο ́γω αφερεγγυο ́τητας ει ́ναι συμβατο ́ς με
 το α ́ρθρο 141 ΕΚ;
 6) Σε περι ́πτωση αιτου ́ντων οι οποι ́οι ́εχουν α ́δεια για την
 ανατροφη ́ τε ́κνου, η ημερομηνι ́α που πρε ́πει να ληφθει ́
 υπο ́ψη κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 2, της Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 οδηγι ́ας 80/987 ει ́ναι η ημε ́ρα πριν απο ́ την ́εναρξη της του Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου που ασκη ́θηκε
 αδει ́ας; στις 23 Απριλι ́ου 2001
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/004, σ. 35.
 (Υπο ́θεση C-174/01)
 (2001/C 173/52)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- τον Η. Støvlbæk και τη J. Adda, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο,
 βαλε το Verfassungsgerichtshof, Wien, με δια ́ταξη της α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 2ας Μαρτι ́ου 2001 στο πλαι ́σιο της αιτη ́σεως περι ́ ακυρω ́ σεως στις 23 Απριλι ́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ του Μεγα ́λου ∆ουκα ́του
 των εκλογω ́ ν εκ με ́ρους της εκλογικη ́ς ομα ́δας «Gemeinsam του Λουξεμβου ́ργου.
 Zajedno/Birlikte Alternative und Grüne Gewerk-
 schafterInnen/UG»
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Υπο ́θεση C-171/01)
 — να διαπιστω ́σει ο ́τι το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου,
 (2001/C 173/51) παραλει ́ποντας να της ανακοινω ́σει σχε ́διο απολυμα ́νσεως
 η ́/και διαθε ́σεως των συσκευω ́ν που ́εχουν απογραφει ́ και των
 PCB τα οποι ́α περιε ́χουν συ ́μφωνα με τις επιταγε ́ς του
 Με δια ́ταξη της 2ας Μαρτι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη α ́ρθρου 11 της οδηγι ́ας 96/59/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 16ης Σεπτεμβρι ́ου 1996, για τη δια ́θεση των πολυχλωροδι-
 19 Απριλι ́ου 2001, το Verfassungsgerichtshof, Wien, στο φαινυλι ́ων και των πολυχλωροτριφαινυλι ́ων (PCB/PTC) (1),
 πλαι ́σιο της αιτη ́σεως περι ́ ακυρω ́σεως των εκλογω ́ν εκ με ́ρους της παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́·
 εκλογικη ́ς ομα ́δας «Gemeinsam Zajedno/Birlikte Alternative
 und Grüne GewerkschafterInnen/UG», που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν
 του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́- — να καταδικα ́σει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου
 σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ---pagebreak--- 16.6.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 173/31
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα — να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Οι διατα ́ξεις του κανονισμου ́ του Μεγα ́λου ∆ουκα ́του της
 24ης Φεβρουαρι ́ου 1998, τις οποι ́ες παρουσι ́ασε το Μεγα ́λο Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ∆ουκα ́το ως συνιστω ́σες το σχε ́διο ́ του περι ́ διαθε ́σεως, δεν
 μπορου ́ν να θεωρηθου ́ν πλη ́ρως ικανοποιητικε ́ς ενο ́ψει του Το δια ́ταγμα 2001/63 της 18ης Ιανουαρι ́ου 2001 που διαβι ́βασαν
 α ́ρθρου 11, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας, ο ́σον αφορα ́ τις συσκευε ́ς στην Επιτροπη ́ οι γαλλικε ́ς αρχε ́ς προβλε ́πει διαδικασι ́α πραγματο-
 προς απογραφη ́ δυνα ́μει του α ́ρθρου 4 της οδηγι ́ας· πρα ́γματι, ενω ́ ποιη ́σεως εθνικη ́ς απογραφη ́ς των συσκευω ́ ν που περιε ́χουν ο ́γκο
 το κρα ́τος με ́λος πρε ́πει να καθορι ́σει, βα ́σει του προβλεπομε ́νου PCB μεγαλυ ́τερο των 5 dm3, που θα χρησιμοποιηθει ́ ως βα ́ση στο
 στο α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας καταλο ́γου, τις εθνικο ́ σχε ́διο απολυμα ́νσεως η ́ διαθε ́σεως των συσκευω ́ν που
 ημερομηνι ́ες κατα ́ τις οποι ́ες ει ́ναι δυνατο ́ν, λαμβανομε ́νων υπο ́ψη ́εχουν απογραφει ́, και στη συνε ́χεια θα εκδοθει ́ συ ́μφωνα με την
 των ποσοτη ́των των χρησιμοποιηθε ́ντων PCB και του αριθμου ́ των προβλεπο ́μενη στα α ́ρθρα 7-5 και επ. του εν λο ́γω διατα ́γματος
 εν λο ́γω μολυσμε ́νων συσκευω ́ν και των διαθεσι ́μων δυνατοτη ́των διαδικασι ́α. Και η απο ́φαση της 13ης Φεβρουαρι ́ου 2001, η οποι ́α
 επεξεργασι ́ας, να επιβληθει ́ η πραγματοποι ́ηση της διαθε ́σεως και εκδο ́θηκε για την εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 7-1 του εν λο ́γω
 της απολυμα ́νσεως που απαιτει ́ η οδηγι ́α, οι λουξεμβουργιανε ́ς διατα ́γματος, ́εχει μο ́νον ως αντικει ́μενο να καλε ́σει τους κατο ́χους
 αρχε ́ς δεν ασχολη ́θηκαν να διασφαλι ́σουν ο ́τι αυτο ́ που αποκαλου ́ν των συσκευω ́ν που περιε ́χουν PCB να καταθε ́σουν δη ́λωση στις
 «συ ́στημα απολυμα ́νσεως η ́ διαθε ́σεως» μπορει ́ να επεξεργαστει ́ τις νομαρχι ́ες. Επομε ́νως, η Επιτροπη ́ εξακολουθει ́ να εκτιμα ́, πρω ́τον
 επι ́δικες συσκευε ́ς και PCB εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας, ο ́τι η θε ́ση σε εφαρμογη ́ της διαδικασι ́ας πραγματοποιη ́σεως
 εφο ́σον δεν δο ́θηκε κανε ́να στοιχει ́ο ως προς τον σχεδιασμο ́ εθνικη ́ς απογραφη ́ς δεν εξαλει ́φει την αιτι ́αση που αντλει ́ται απο ́
 της απολυμα ́νσεως και της διαθε ́σεως των συσκευω ́ν και των την παρα ́λειψη να της κοινοποιηθει ́ περι ́ληψη των απογραφω ́ν,
 χρησιμοποιηθε ́ντων PCB σε παρο ́μοια περι ́πτωση, πλην της επιβο- κατ' εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 4, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας.
 λη ́ς ́εσχατης προθεσμι ́ας που ει ́ναι η 31η ∆εκεμβρι ́ου 2010.
 ∆ευ ́τερον, η ́εκδοση του εν λο ́γω διατα ́γματος δεν αρκει ́ για να
 ( 1) ΕΕ L 243 της 29.9.1996, σ. 31. εξαλειφθει ́ η αιτι ́αση που αντλει ́ται απο ́ το γεγονο ́ς ο ́τι αυτο ́ το
 κρα ́τος δεν κατα ́ρτισε ου ́τε σχε ́διο απολυμα ́νσεως η ́/και διαθε ́σεως
 των μολυσμε ́νων συσκευω ́ν, ου ́τε σχε ́διο για τη συλλογη ́ και τη
 μεταγενε ́στερη δια ́θεση των συσκευω ́ν που δεν αποτελου ́ν το
 αντικει ́μενο απογραφη ́ς.
 (1) ΕΕ L 243 της 29.9.1996, σ. 31.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 24 Απριλι ́ου
 2001
 (Υπο ́θεση C-177/01)
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 (2001/C 173/53) βαλε το College van beroep voor het bedrijfsleven με
 απο ́φαση της 26ης Απριλι ́ου 2001 στην υπο ́θεση 1) Η. Jippes,
 2) Afdeling Groningen van de Nederlandse Vereniging
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ tot Bescherming van Dieren και 3) Afdeling Assen en
 τον Η. Støvlbæk και τη J. Adda, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο, omstreken van de Nederlandse Vereniging tot
 α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις Bescherming van Dieren κατα ́ Minister van Landbouw,
 24 Απριλι ́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. Natuurbeheer en Visserij
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: (Υπο ́θεση C-189/01)
 — να διαπιστω ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας να
 (2001/C 173/54)
 της κοινοποιη ́σει περι ́ληψη των απογραφω ́ν των συσκευω ́ν
 που περιε ́χουν ο ́γκο PCB μεγαλυ ́τερο των 5 dm3, σχε ́διο
 απολυμα ́νσεως η ́/και διαθε ́σεως των συσκευω ́ν που ́εχουν Με απο ́φαση της 26ης Απριλι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 απογραφει ́ και των PCB τα οποι ́α περιε ́χουν και σχε ́διο για τη Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 συλλογη ́ και μεταγενε ́στερη δια ́θεση των συσκευω ́ν που 27 Απριλι ́ου 2001, το College van beroep voor het bedrijfsleven
 δεν αποτελου ́ν το αντικει ́μενο απογραφη ́ς συ ́μφωνα με το στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́, αφενο ́ς, των 1) Η. Jippes,
 α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 1, και των συσκευω ́ ν του α ́ρθρου 6, 2) Afdeling Groningen van de Nederlandse Vereniging tot
 παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας 96/59/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της Bescherming van Dieren και 3) Afdeling Assen en omstreken
 16ης Σεπτεμβρι ́ου 1996, για τη δια ́θεση των πολυχλωροδι- van de Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Dieren
 φαινυλι ́ων και των πολυχλωροτριφαινυλι ́ων (PCB/PTC) (1), και, αφετε ́ρου, του Minister van Landbouw, Natuurbeheer en
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 4 και 11 Visserij, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την
 της προαναφερθει ́σας οδηγι ́ας· ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:


text:
 25.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/20
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΏΝ ΚΟΙΝΟΤΉΤΩΝ
 της 30ής Ιουνίου 2004
 στην υπόθεση Τ-281/02, Norma Lebensmittelfilialbetrieb GmbH & Co. KG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Λεκτικό σήμα Mehr für Ihr Geld - Απόλυτοι λόγοι αρνήσεως καταχωρίσεως - Διακριτικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2004/C 239/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση T-281/02, Norma Lebensmittelfilialbetrieb GmbH & Co. KG, με έδρα τη Νυρεμβέργη (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους S. Rojahn και S. Freytag, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), εκπροσωπούμενου από τον D. Schennen, με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 3ης Ιουλίου 2002 (υπόθεση R 239/2002-3), περί της καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος Mehr für Ihr Geld ως κοινοτικού σήματος, το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, Πρόεδρο, V. Tiili και Μ. Βηλαρά, δικαστές· γραμματέας: J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 30 Ιουνίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Η προσφυγή απορρίπτεται.
 2.
 Η προσφεύγουσα καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 274 της 9.11.2002


text:
 14.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/30
 Προσφυγή της 23ης Φεβρουαρίου 2011 — Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-113/11)
 2011/C 145/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse eV (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Loschelder και V. Schoene, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1122/2010 της Επιτροπής, της 2ας Δεκεμβρίου 2010, για την καταχώριση ονομασίας στο μητρώο των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και των προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων [Gouda Holland (ΠΓΕ)],
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει εννέα λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως: παραβίαση της κατανομής αρμοδιοτήτων
 —
 Ως πρώτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει παραβίαση της κατανομής αρμοδιοτήτων που θεσπίζει ο κανονισμός (ΕΚ) 510/2006 (1), καθότι δεν διεξήχθη εθνική διαδικασία για την μέσω του προσβαλλόμενου κανονισμού καταχωρισθείσα προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη «Gouda Holland».
 —
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι με την αρχική αίτηση ζητήθηκε η καταχώριση της ονομασίας «Hollandse Gouda» και ότι η διεξαχθείσα εθνική διαδικασία, η οποία είναι απαραίτητη κατά το άρθρο 5 του κανονισμού 510/2006, αφορούσε μόνον την εν λόγω ονομασία.
 2)
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 3, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1898/2006 (2)
 —
 Ως προς τον λόγο αυτό, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι το «Gouda Holland» δεν αποτελεί έκφραση της ολλανδικής γλώσσας.
 3)
 Τρίτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 2, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 510/2006 και του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 1898/2006
 —
 Στο πλαίσιο του τρίτου λόγου ακυρώσεως η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καταχωρισθείσα ονομασία δεν χρησιμοποιείται.
 4)
 Τέταρτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 2, του κανονισμού 510/2006
 —
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι συντρέχει παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 2, του κανονισμού 510/2006, καθότι το «Gouda Holland» δεν είναι «παραδοσιακή» μη γεωγραφική ονομασία.
 5)
 Πέμπτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 510/2006
 —
 Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 510/2006, δεδομένου ότι το «Gouda Holland» δεν έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ή φήμη.
 6)
 Έκτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση των άρθρων 30 και 36 ΣΛΕΕ
 —
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται συναφώς ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός περιορίζει αδικαιολογήτως την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων εξαιτίας της ελλείψεως ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του προερχόμενου από εγκατεστημένους στις Κάτω Χώρες γαλακτοπαραγωγούς γάλατος, του οποίου η χρήση για το «Gouda Holland» εγκρίθηκε κατ’ αποκλειστικότητα.
 7)
 Έβδομος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 2, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 510/2006
 —
 Σχετικώς, η προσφεύγουσα προβάλλει ιδίως ότι συντρέχει παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 510/2006, καθότι το «Holland» αποτελεί, ως συνώνυμο του «Νiederlande», το όνομα χώρας. Επιπλέον, δεν συντρέχει η κατ' εξαίρεση περίπτωση που απαιτείται για την καταχώριση ονόματος χώρας.
 8)
 Όγδοος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 3, παράγραφος 3, του κανονισμού 510/2006
 —
 Συναφώς, προβάλλεται ότι, λαμβανομένης υπόψη της προγενέστερης καταχωρίσεως «Noord-Hollandse Gouda ΠΟΠ», η καταχώριση του «Gouda Holland» έγινε κατά παράβαση των τοπικών και συναλλακτικών ηθών και δημιουργεί κίνδυνο παραπλανήσεως.
 9)
 Ένατος λόγος ακυρώσεως: παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και των διαδικαστικών αρχών και σφάλμα εκτιμήσεως
 —
 Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η καθής παρέλειψε να διευκρινίσει στον προσβαλλόμενο κανονισμό ότι η ονομασία «Edam» είναι γενική. Κατά την άποψη της προσφεύγουσας μια τέτοια διευκρίνιση ήταν δυνατή, κατά τη νομολογία του δικαστηρίου και σύμφωνα με την πρακτική της Επιτροπής, όπως επίσης και απαραίτητη δεδομένης της πραγματικής καταστάσεως. Η παράλειψή της παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας και τις διαδικαστικές αρχές και συνιστά σφάλμα εκτιμήσεως.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 510/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2006, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων (ΕΕ L 93, σ. 12).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1898/2006 της Επιτροπής, της 14ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006 του Συμβουλίου για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων (ΕΕ L 369, σ. 1).


text:
 22.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 25ης Οκτωβρίου 2007 — Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-238/06 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Τρισδιάστατο σήμα - Μορφή πλαστικής φιάλης - Άρνηση καταχωρίσεως - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Προγενέστερο εθνικό σήμα - Σύμβαση των Παρισίων - Συμφωνία ΔΠΙΤΕ (TRIPs) - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2007/C 315/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG (εκπρόσωποι: R. Kunz-Hallstein και H. Kunz-Hallstein, Rechtsänwalte)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) της 15ης Μαρτίου 2006 στην υπόθεση T-129/04, Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG κατά ΓΕΕΑ, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου σήματος με τη μορφή πλαστικής φιάλης, για προϊόντα των κλάσεων 29, 30 και 32, — Διακριτικός χαρακτήρας του σήματος
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 212 της 2.9.2006.


text:
C 192/26 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.7.2000
 Προϊο ́ν η ́ υπηρεσι ́α Προϊο ́ντα της κλα ́σεως 3 της Συμ- Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 φωνι ́ας της Νι ́καιας (ειδικο ́τερα:
 παρασκευα ́σματα για το πλυ ́σιμο και
 τη λευ ́κανση ρου ́χων, παρασκευα ́σ- Η προσφυγη ́ στηρι ́ζεται ιδι ́ως στους παρακα ́τω λο ́γους:
 ματα για τον καθαρισμο ́,
 παρασκευα ́σματα για το πλυ ́σιμο — Τα δισκι ́α βραδει ́ας αποδεσμευ ́σεως ADIPEX ́εχουν τεθει ́ σε
 πια ́των, σα ́πωνες, ει ́δη αρωματο- κυκλοφορι ́α μο ́νον βα ́σει εθνικη ́ς αυστριακη ́ς α ́δειας, κατα ́ τη
 ποιι ́ας, αιθε ́ρια ́ελαια, καλλυντικα ́, χορη ́γηση της οποι ́ας δεν εφαρμο ́στηκε η διαδικασι ́α της
 σαμπουα ́ν μαλλιω ́ν, οδοντο ́κρεμες) αμοιβαι ́ας αναγνωρι ́σεως με την ́εννοια του κεφαλαι ́ου III της
 οδηγι ́ας 75/319 (1). Συνεπω ́ς η καθη ́ς δεν η ́ταν αρμο ́δια για
 Αμφισβητηθει ́σα ενω ́πιον 'Αρνηση καταχωρη ́σεως εκ με ́ρους την ́εκδοση της προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως.
 του τμη ́ματος προσφυγω ́ν του εξεταστη ́
 απο ́φαση — Η Επιτροπη ́ στη ́ριξε εσφαλμε ́να την απο ́φαση ́ της στο
 α ́ρθρο 15α της οδηγι ́ας 75/319 και στα κριτη ́ρια του
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́γρα- α ́ρθρου 5 της οδηγι ́ας 65/65 (2). Κρι ́σιμο ει ́ναι ο ́μως μο ́νο το
 φος 1, στοιχει ́ο β', του κανονισμου ́ α ́ρθρο 11 της οδηγι ́ας 65/65/ΕΟΚ.
 40/94.
 — Οι προϋποθε ́σεις για την ανα ́κληση της α ́δειας δεν πληρου ́νται.
 Ου ́τε η βλαβερο ́τητα ου ́τε η ́ελλειψη θεραπευτικη ́ς δρα ́σης της
 ουσι ́ας Phentermin, εφο ́σον η ουσι ́α αυτη ́ χρησιμοποιει ́ται για
 τις προβλεπο ́μενες χρη ́σεις, ́εχουν διαπιστωθει ́ δεο ́ντως.
 (1) ∆ευ ́τερη οδηγι ́α 75/319/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς Μαι ̈́ου
 1975, περι ́ της προσεγγι ́σεως των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Gerot Pharmazeutika GmbH κατα ́ διοικητικω ́ν διατα ́ξεων σχετικα ́ με τα φαρμακευτικα ́ ιδιοσκευα ́σματα
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 13/003, σ. 66).
 (2) Οδηγι ́α 65/65/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 26ης Iανουαρι ́ου, περι ́
 στις 17 Μαι ̈́ου 2000 της προσεγγι ́σεως των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν
 διατα ́ξεων σχετικα ́ με τα φαρμακευτικα ́ ιδιοσκευα ́σματα (ΕΕ ειδ.
 (Υπο ́θεση Τ-132/00) ́εκδ. 13/001, σ. 25).
 (2000/C ===/49)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Η εταιρι ́α Gerot Pharmazeutika GmbH, με ́εδρα τη Βιε ́ννη, Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Cambridge Healthcare Supplies
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Karl Grigkar, Βιε ́ννη, α ́σκησε Limited κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 στις 17 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των. (Υπο ́θεση Τ-137/00)
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: (2000/C ===/50)
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της καθη ́ς Ε (2000) 452, της
 9ης Μαρτι ́ου 2000, για την ανα ́κληση της α ́δειας κυκλοφορι ́ας ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 φαρμακευτικω ́ν προïο ́ντων που προορι ́ζονται για τον α ́νθρωπο
 και περιε ́χουν την ουσι ́α Phentermin, ιδι ́ως ο ́σον αφορα ́ το Η εταιρι ́α Cambridge Healthcare Supplies Limited, εκπροσωπου ́-
 περιε ́χον την ουσι ́α Phentermin φαρμακευτικο ́ προϊο ́ν της μενη απο ́ τους David Vaughan, Q. C., Kaelyn Bacon, Barrister,
 προσφευ ́γουσας ADIPEX που ́εχει τεθει ́ σε κυκλοφορι ́α υπο ́ και Simon Davis, Solicitor, Clifford Chance, Λονδι ́νο, α ́σκησε
 μορφη ́ δισκι ́ων βραδει ́ας αποδεσμευ ́σεως της δραστικη ́ς στις 22 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 ουσι ́ας· Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.
 — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́ σει την απο ́φαση της καθη ́ς, στο με ́τρο
 που με το α ́ρθρο 1, σε συνδυασμο ́ με το παρα ́ρτημα 1 της
 αποφα ́σεως, επιβα ́λλεται στην Αυστρι ́α να ανακαλε ́σει την Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 α ́δεια κυκλοφορι ́ας για τα φαρμακευτικα ́ προϊο ́ντα της
 προσφευ ́γουσας που περιε ́χουν την ουσι ́α Phentermin, και — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς Ε (2000) 452, της
 συγκεκριμε ́να τα δισκι ́α ADIPEX· 9ης Μαρτι ́ου 2000,
 — επιπλε ́ον, να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα. — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ---pagebreak--- 8.7.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 192/27
 Iσχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ΕΦI ο ́σο και κατα ́ τη διαδικασι ́α εκδο ́σεως της αποφα ́σεως απο ́
 την Επιτροπη ́·
 Η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση επιβα ́λλει στα κρα ́τη με ́λη να ανακα- — η απο ́φαση αντιβαι ́νει προς τις διαδικασι ́ες ελε ́γχου των
 λε ́σουν τις α ́δειες κυκλοφορι ́ας για τα φαρμακευτικα ́ προϊο ́ντα που οδηγιω ́ν 65/65/ΕΟΚ (2) και 75/319/ΕΟΚ για την ανα ́κληση
 περιε ́χουν την ουσι ́α Phentermin. της α ́δειας κυκλοφορι ́ας στην αγορα ́, καθω ́ς και προς την
 υποχρε ́ωση αναφορα ́ς των λο ́γων στους οποι ́ους αυτη ́ στηρι ́-
 χθηκε, συ ́μφωνα με τα α ́ρθρο 253 ΕΚ·
 Η προσφευ ́γουσα ει ́ναι στο Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο κα ́τοχος α ́δειας — η αξιολο ́γηση της ουσι ́ας Phentermin απο ́ α ́ποψη το ́σο
 κυκλοφορι ́ας για τα δισκι ́α Ionamin των 15 mg και των 30 mg, ασφα ́λειας ο ́σο και αποτελεσματικο ́τητας απο ́ την ΕΦI και την
 τα οποι ́α περιε ́χουν την ουσι ́α Phentermin. Ζητει ́ την ακυ ́ρωση Επιτροπη ́ δεν στηρι ́ζεται σε αξιο ́πιστα επιστημονικα ́ στοιχει ́α
 της αποφα ́σεως για τους ακο ́λουθους λο ́γους: και στην πραγματικο ́τητα αντικρου ́εται απο ́ σαφε ́στατα απο-
 δεικτικα ́ στοιχει ́α που παρε ́χουν το ́σο η προσφευ ́γουσα ο ́σο
 — H παραπομπη ́ της ουσι ́ας Phentermin στην Επιτροπη ́ Φαρμα- και η ́δια
 ι η ΕΦI.
 κευτικω ́ν Iδιοσκευασμα ́των (ΕΦI) κατα ́ το α ́ρθρο 15α της (1) ∆ευ ́τερη οδηγι ́α του Συμβουλι ́ου 75/319/ΕΟΚ, της 20η ́ς Μαι ̈́ου
 οδηγι ́ας 75/319 του Συμβουλι ́ου (1), η ́ταν α ́κυρη· περαιτε ́ρω, 1975, περι ́ της προσεγγι ́σεως των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και
 η γνω ́μη που διατυ ́πωσε η ΕΦI ́εβαινε πε ́ραν των αιτηθε ́ντων με διοικητικω ́ν διατα ́ξεων σχετικα ́ με τα φαρμακευτικα ́ ιδιοσκευα ́σματα
 την παραπομπη ́· ́ετσι η Επιτροπη ́ δεν η ́ταν αρμο ́δια να δρα ́σει· (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 13/003, σ. 66).
 (2) Οδηγι ́α του Συμβουλι ́ου 65/65/ΕΟΚ, της 26ης Iανουαρι ́ου 1965,
 περι ́της προσεγγι ́σεως των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν
 — η απο ́φαση ει ́ναι πλημμελη ́ς λο ́γω παραβα ́σεως ουσιαστικω ́ν διατα ́ξεων σχετικα ́ με τα φαρμακευτικα ́ ιδιοσκσυα ́σματα (ΕΕ ειδ. ́εκδ.
 διαδικαστικω ́ν τυ ́πων, το ́σο κατα ́ τη διαδικασι ́α ενω ́πιον της 13/001, σ. 25).


text:
 26.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 107/26
 Προσφυγή της 26ης Ιανουαρίου 2008 — EREF κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-40/08)
 (2008/C 107/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: European Renewable Energies Federation ASBL (EREF) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: D. Fouquet, avocat)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2007) 4323 τελικό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 25ης Σεπτεμβρίου 2007·
 —
 να αναγνωρίσει ότι το επίμαχο χρηματοδοτικό σχήμα υπό την τωρινή μορφή και δομή του αποτελεί παράνομη κρατική ενίσχυση·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων της προσφεύγουσας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το 2004 η προσφεύγουσα υπέβαλε καταγγελία στην Επιτροπή, ισχυριζόμενη ότι διάφορες πτυχές της χρηματοδοτήσεως ενός υπό κατασκευή σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στη Φινλανδία συνιστούν κρατική ενίσχυση που δεν ανακοινώθηκε. Οι σχετικές με κρατική ενίσχυση πτυχές της καταγγελίας πρωτοκολλήθηκαν από την Επιτροπή υπό τα στοιχεία CP 238/04 και, το 2006, η Επιτροπή αποφάσισε να διαιρέσει τον φάκελο σε δύο χωριστές υποθέσεις που έλαβαν τους αριθμούς NN 62/A/2006 και NN 62/B/2006.
 Στην παρούσα υπόθεση, η προσφεύγουσα ζητεί να ακυρωθεί η απόφαση C(2007) 4323 τελικό της 25ης Σεπτεμβρίου 2007 σχετικά με την υπόθεση NN 62/A/2006, απόφαση η οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα στις 14 Νοεμβρίου 2007 και με την οποία η Επιτροπή συνήγαγε ότι η από τον γαλλικό φορέα ασφαλίσεως του εξωτερικού εμπορίου («COFACE») εγγύηση μιας πιστώσεως για τη χρηματοδότηση της νέας μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας «Olkiluoto 3», μονάδας που αγοράστηκε από τη φινλανδική εταιρία παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας Teollisuuden Voima Oy («TVO»), δεν συνιστά παράνομη κρατική ενίσχυση και, έτσι, αποφάσισε να περατώσει την έρευνα.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η από την COFACE υπέρ της TVO εγγύηση μιας πιστώσεως 570 000 ευρώ συνιστά παράνομη διακοινοτική ενίσχυση λόγω του αντικτύπου της στο όλο πακέτο χρηματοδοτήσεως του σχετικού έργου. Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η εγγύηση συνιστά παράνομη κρατική ενίσχυση καθόσον δόθηκε από την COFACE υπό την ιδιότητά της ως δημόσιου φορέα για λογαριασμό της Γαλλίας που ανέλαβε την ευθύνη για την απόδοση του δανείου στο τραπεζικό consortium σε περίπτωση αδυναμίας πληρωμής από την TVO και καθόσον η εγγύηση αυτή έδωσε ένα αδικαιολόγητο οικονομικό πλεονέκτημα στην TVO, διευκολύνοντας την πρόσβασή της στην αγορά και διασφαλίζοντας τη μελλοντική χρηματοδοτική της ικανότητα. Επί πλέον, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι ένα τέτοιο εγγυημένο δάνειο θα δώσει στην TVO τη δυνατότητα να παράγει ηλεκτρισμό με σημαντικά μικρότερο κόστος.
 Περαιτέρω, διατείνεται ότι η διαίρεση του φακέλου σε δύο χωριστές υποθέσεις συνιστά παράβαση βασικών διαδικαστικών κανόνων και οδηγεί σε εσφαλμένες εκτιμήσεις.


text:
 28.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 245/25
 Προσφυγή της 30ής Μαΐου 2014 — Al Naggar κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-375/14)
 2014/C 245/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Shahinaz Abdel Azizabdel Wahab Al Naggar (Κάιρο, Αίγυπτος) (εκπρόσωποι: J.-F. Bellis, R. Luff, A. Bailleux, Q. Declève, P. Vovan, S. Rowe και A. Yehia, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κηρύξει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2014/153, καθόσον με αυτήν παρατείνονται, μέχρι τις 22 Μαρτίου 2015, τα περιοριστικά μέτρα που ελήφθησαν κατά της προσφεύγουσας και τα οποία περιλαμβάνονται στην απόφαση 2011/172/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2011, για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Αίγυπτο,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 1 της αποφάσεως 2011/172 (1), στο μέτρο που η προσφεύγουσα δεν θεωρήθηκε η ίδια –ούτε καν ταυτοποιήθηκε– ως υπεύθυνη παράνομης ιδιοποιήσεως κρατικών κεφαλαίων, αλλά της επιβλήθηκαν περιοριστικά μέτρα αποκλειστικά και μόνο διότι είναι σύζυγος του Ahmed Abdelaziz Ezz (στο εξής: Α. Ezz).
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 6 ΣΕΕ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 2 και 3 ΣΕΕ καθώς και τα άρθρα 47 και 48 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο μέτρο που η απόφαση 2014/153 (2) κακώς στηρίζεται στο αμάχητο τεκμήριο ότι δεν υφίσταται κίνδυνος προσβολής των θεμελιωδών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας στο πλαίσιο των διαδικασιών που έχουν κινηθεί εις βάρος της στην Αίγυπτο.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 7, 16 και 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο μέτρο που η απόφαση 2014/153 συνεπάγεται δυσανάλογους περιορισμούς του δικαιώματος στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής, του δικαιώματος ιδιοκτησίας και της επιχειρηματικής ελευθερίας της προσφεύγουσας.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 41, 47 και 48 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο μέτρο που η απόφαση 2014/153 δεν αιτιολογείται δεόντως και επαρκώς, εκδόθηκε δε κατά παράβαση του δικαιώματος ακροάσεως της προσφεύγουσας.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στο μέτρο που (i) ουδέποτε έχει διενεργηθεί οποιαδήποτε δικαστική έρευνα ως προς την προσφεύγουσα σχετικά με παράνομη ιδιοποίηση κρατικών κεφαλαίων· (ii) η συμπεριφορά του Α. Ezz συνίσταται σε ενέργειες οι οποίες θεωρούνται συνήθεις στις συναλλαγές, οπότε δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως παράνομη ιδιοποίηση κρατικών κεφαλαίων, και (ii) κατά τον χρόνο εκδόσεως της αποφάσεως 2014/153, το Συμβούλιο δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι, τρία έτη μετά τη λήψη των αρχικών μέτρων, η νομική κατάσταση του Α. Ezz παραμένει τουλάχιστον αβέβαιη.
 (1) Απόφαση 2011/172/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2011, για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Αίγυπτο (ΕΕ L 76, σ. 63).
 (2) Απόφαση 2014/153/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2014, για την τροποποίηση της απόφασης 2011/172/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Αίγυπτο (ΕΕ L 85, σ. 9).


text:
 18.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/39
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Μαΐου 2016 — Pari Pharma κατά ΕMA
 (Υπόθεση T-235/15 R)
 ([«Ασφαλιστικά μέτρα - Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Έγγραφα ευρισκόμενα στην κατοχή του EMA τα οποία αφορούν πληροφορίες παρασχεθείσες από επιχείρηση στο πλαίσιο της αιτήσεώς της για άδεια κυκλοφορίας φαρμάκου - Διάταξη περί αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως χορηγήσεως σε τρίτον προσβάσεως στα έγγραφα - Αίτηση ανακλήσεως - Μη μεταβολή των περιστάσεων - Άρθρο 159 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου»])
 (2016/C 260/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Pari Pharma GmbH (Starnberg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Epping και W. Rehmann, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (εκπρόσωποι: T. Jabłoński, N. Rampal Olmedo, A. Spina, A. Rusanov και S. Marino)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Novartis Europharm Ltd (Camberley, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: C. Schoonderbeek, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αίτηση βάσει του άρθρου 159 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου με σκοπό την ανάκληση της διατάξεως της 1ης Σεπτεμβρίου 2015, Pari Pharma κατά EMA (T-235/15 R, EU:T:2015:587), η οποία ανέστειλε την εκτέλεση της αποφάσεως ΕΜΑ/271043/2015 του EMA, της 24ης Απριλίου 2015, με την οποία χορηγήθηκε σε τρίτον, δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001, L 145, σ. 43), η πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα που περιέχουν πληροφορίες τις οποίες παρέσχε επιχείρηση στο πλαίσιο της αιτήσεώς της για τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμάκου Vantobra στην αγορά.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ανακλήσεως της διατάξεως της 1ης Σεπτεμβρίου 2015, Pari Pharma κατά ΕΜΑ (T-235/15 R, EU:T:2015:587).
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 4.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/34
 Προσφυγή της 28ης Ιανουαρίου 2016 — Cyprus Turkish Chamber of Industry κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-41/16)
 (2016/C 118/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Cyprus Turkish Chamber of Industry (Λευκωσία, Κύπρος), Animal Breeders Association (Λευκωσία), Milk and Oil Products Production and Marketing Cooperative Ltd. (Λευκωσία), Süt Urünleri İmalatçulari Birliği Milk Processors Association (Λευκωσία) και Fatma Garanti (Güzelyurt/Μόρφου, Κύπρος) (εκπρόσωποι: B. O’Connor, Solicitor, S. Gubel και E. Bertolotto, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής Ares(2015)5171539 της 18ης Νοεμβρίου 2015 και την απόφαση της Επιτροπής Ares(2016)220922 της 15ης Ιανουαρίου 2016 σχετικά με τις διαδικασίες ανακοπής αναφορικά με την αίτηση καταχωρίσεως του όρου «ΧΑΛΛΟΥΜΙ» (HALLOUMI)/«HELLIM» (ΠΟΠ) (CY-PDO-0005-01243)·
 —
 να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα των άρθρων 49, 50, 51 και 52 του κανονισμού (ΕΕ) 1151/2012, και τη μη δυνατότητα εφαρμογής των άρθρων αυτών στην υπό κρίση υπόθεση, καθόσον δεν προβλέπουν σύστημα το οποίο να διασφαλίζει την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσφευγόντων·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν τρεις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις της Επιτροπής δεν είναι σύννομες, καθόσον αποκλείουν τους προσφεύγοντες από τη διαδικασία για την καταχώριση του όρου Halloumi/Hellim ως προστατευόμενης ονομασίας προελεύσεως εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις της Επιτροπής δεν είναι σύννομες, καθόσον αντίκεινται στην αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι τα άρθρα 49, 50, 51 και 52 του κανονισμού (ΕΕ) 1151/2012 (1) δεν είναι σύννομα και πρέπει να κριθούν μη εφαρμοστέα, καθόσον δεν προβλέπουν σύστημα το οποίο να διασφαλίζει την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσφευγόντων.
 (1) Κανονισμός (EE) 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για τα συστήματα ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και τροφίμων (ΕΕ L 343, σ. 1).


text:
 29.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 78/22
 Προσφυγή της 14ης Δεκεμβρίου 2015 — ICA Laboratories κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-732/15)
 (2016/C 078/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: ICA Laboratories Close Corp. (Century City, Νότια Αφρική), ICA International Chemicals (Proprietary) Ltd (Century City), ICA Developments (Proprietary) Ltd (Century City) (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem και R. Crespi, δικηγόροι, και P. Sellar, solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κηρύξει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη,
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 2015/1910 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2015, για την τροποποίηση των παραρτημάτων III και V του κανονισμού (ΕΚ) 396/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τα ανώτατα όρια καταλοίπων της ουσίας guazatine μέσα ή πάνω σε ορισμένα προϊόντα (1)· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή, εκδίδοντας τον κανονισμό (ΕΕ) 2015/1910 με τον οποίο επιβάλλεται ανώτατο όριο 0,05 mg/kg της δραστικής ουσίας guazatine μέσα ή πάνω σε ορισμένα προϊόντα, διέπραξε παραβάσεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δεν εφάρμοσε τις γενικές αρχές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι η Επιτροπή διέψευσε τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη της Κυβερνήσεως της Νότιας Αφρικής και των προσφευγουσών και παρέβη διατάξεις που είναι νομικά δεσμευτικές βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 396/2005 (2), καθόσον δεν έλαβε υπόψη τις διαθέσιμες επιστημονικές και τεχνικές πληροφορίες.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι Επιτροπή υπέπεσε σε διάφορα πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως στηριζόμενη σε δύο γνωμοδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τα σφάλματα αυτά προκύπτουν από το περιεχόμενο των ως άνω γνωμοδοτήσεων.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας των προσφευγουσών. Η Επιτροπή βασίστηκε σε μια επιστημονική επιφύλαξη για την οποία δεν δίδεται καμία πληροφορία ούτε στον προσβαλλόμενο κανονισμό ούτε στο έγγραφο επί του οποίου βασίστηκε ο κανονισμός αυτός.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός έχει δυσανάλογο χαρακτήρα. Η Επιτροπή επέλεξε το πλέον επαχθές μέτρο ενώ υφίσταντο άλλα αναλογικότερα μέτρα.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1910 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2015, για την τροποποίηση των παραρτημάτων III και V του κανονισμού (ΕΚ) 396/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τα ανώτατα όρια καταλοίπων της ουσίας guazatine μέσα ή πάνω σε ορισμένα προϊόντα (ΕΕ 2015, L 280, σ. 2).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 396/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23 Φεβρουαρίου 2005, για τα ανώτατα όρια καταλοίπων φυτοφαρμάκων μέσα η πάνω στα τρόφιμα και τις ζωοτροφές φυτικής και ζωικής προέλευσης και για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ 2005, L 70, σ. 1).


text:
 1.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 154/9
 Προσφυγή της 18ης Απριλίου 2006 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (Υπόθεση C-184/06)
 (2006/C 154/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 —
 Ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 51/2006 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2005 (1), περί καθορισμού, για το 2006, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων και των συναφών όρων στα κοινοτικά ύδατα και, για τα κοινοτικά σκάφη, σε άλλα ύδατα όπου απαιτούνται περιορισμοί αλιευμάτων, στο μέτρο που δεν χορηγούνται συγκεκριμένες ποσοστώσεις για τα ισπανικά σκάφη στα κοινοτικά ύδατα της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής·
 —
 Καταδίκη του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 1. Παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων
 Το Βασίλειο της Ισπανίας ισχυρίζεται ότι, στο μέτρο που ο προσβαλλόμενος κανονισμός δεν χορήγησε στην Ισπανία ποσοστώσεις στα κοινοτικά ύδατα της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής παραβιάζεται η αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων και ότι, μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου που προβλέπεται από την Πράξη Προσχωρήσεως, αναγνωρίζεται στα λοιπά κράτη μέλη το δικαίωμα προσβάσεως στα ύδατα αυτά και στους σχετικούς πόρους, ενώ στο Βασίλειο της Ισπανίας αναγνωρίζεται μόνον το δικαίωμα προσβάσεως στα ύδατα.
 2. Εσφαλμένη ερμηνεία της Πράξεως Προσχωρήσεως της Ισπανίας
 Στην Πράξη Προσχωρήσεως, στο πλαίσιο της ρυθμίσεως της μεταβατικής περιόδου της Ισπανίας όσον αφορά το ζήτημα της αλιείας, δεν γίνεται διάκριση μεταξύ προσβάσεως στα ύδατα και προσβάσεως στους σχετικούς πόρους. Κατά τα λοιπά, οι διατάξεις της Πράξεως Προσχωρήσεως πρέπει να ερμηνεύονται σύμφωνα με το σχετικό πλαίσιο και σκοπό.
 3. Παράβαση του άρθρου 20, παράγραφος 2, του κανονισμού 2371/2002 (2)
 Υφίσταται παράβαση των ανωτέρω διατάξεων καθώς δεν έχουν χορηγηθεί στην Ισπανία ποσοστώσεις που αποτελούν νέες αλιευτικές δυνατότητες και κατανεμήθηκαν για πρώτη φόρα μετά το πέρας της προβλεπομένης στην Πράξη Προσχωρήσεως μεταβατικής περιόδου.
 (1) ΕΕ L 16, της 20.1.2006, σ. 1.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΕΕ L 358, σ. 59)