text:
 25.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 147/14
 Αναίρεση που άσκησε στις 15 Μαρτίου 2013 ο Guido Strack κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 15 Ιανουαρίου 2013 στην υπόθεση T-392/07, Guido Strack κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-127/13 P)
 2013/C 147/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Guido Strack (εκπρόσωπος: H. Tettenborn, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης (τέταρτο τμήμα) της 15ης Ιανουαρίου 2013 στην υπόθεση T-392/07 καθόσον δεν έγιναν με αυτήν δεκτά ή πλήρως δεκτά τα αιτήματα του αναιρεσείοντος·
 —
 να αποφανθεί σύμφωνα με τα υποβληθέντα από τον αναιρεσείοντα στο πλαίσιο της υποθέσεως T-392/07 αιτήματα·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή σε όλα τα δικαστικά έξοδα·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει επίσης την απόφαση του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου με την οποία αυτός ανέθεσε την υπόθεση T-392/07 στο τέταρτο τμήμα του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο αναιρεσείων στηρίζει την αναίρεσή του σε εννέα λόγους αναιρέσεως:
 1)
 Αναρμοδιότητα του δικάζοντος σχηματισμού και οι συναφείς διαδικαστικές πλημμέλειες και η ελλιπής αιτιολογία καθώς και η επίσης συναφής παράβαση των άρθρων 6, παράγραφος 1, ΕΣΔΑ, 47, δεύτερο εδάφιο, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, 50, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου και των άρθρων 12 και 13, παράγραφος 1, του κανονισμού διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου καθώς και άλλων κανόνων δικαίου λόγω της «νέας αναθέσεως» σε τμήμα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας·
 2)
 διαδικαστικές πλημμέλειες και παραβάσεις του κανονισμού 1049/2001 (1), των άρθρων 6 και 13 ΕΣΔΑ και του άρθρου 47 του ΧΘΔΕΕ, καθώς και παραβιάσεις των αρχών της αποτελεσματικής ένδικης προστασίας, της νόμιμης ακροάσεως και της δίκαιης δίκης σε συνδυασμό με ελλείψεις αιτιολόγησης και παραμορφώσεις των πραγματικών περιστατικών οφειλόμενες σε: μη εκδίκαση της υποθέσεως με ταχεία διαδικασία· απαράδεκτους περιορισμούς των δυνατοτήτων εκφράσεως του αναιρεσείοντος και μη αποδοχή υπομνήματος για τη διόρθωση της εκθέσεως για την επ’ ακροατηρίου συζήτηση· ανεπαρκή δικαστικό έλεγχο των εγγράφων και απόρριψη του αντίστοιχου αιτήματος του αναιρεσείοντος για έλεγχο in camera όλων των εγγράφων· παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, ανεπαρκή δικαστικό έλεγχο και παραβίαση των αρχών κατανομής του βάρους αποδείξεως και προσβολή του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη σε σχέση με το ζήτημα της πληρότητας των εγγράφων και τους αριθμούς των επιβεβαιωτικών αιτήσεων που πράγματι υποβλήθηκαν δυνάμει του κανονισμού 1049/2001· εξαιρετικά μακρά διάρκεια της διαδικασίας και παράνομος χειρισμός της σχετικής αιτήσεως για καταβολή αποζημιώσεως·
 3)
 πλάνη περί το δίκαιο, έλλειψη σαφήνειας και ανεπαρκής αιτιολογία όσον αφορά τη διατύπωση και την επέκταση του διατακτικού αριθ. 1 –και των εδαφίων της αποφάσεως στα οποία αυτό στηρίζεται– σε συνδυασμό με παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, μεταξύ άλλων, αγνοώντας την εξακολούθηση του συμφέροντος του προσφεύγοντος για ένδικη προστασία·
 4)
 παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, ανεπαρκής αιτιολογία και παραβίαση των ερμηνευτικών αρχών όσον αφορά την έκταση του αιτήματος του προσφεύγοντος για πρόσβαση στα έγγραφα της υποθέσεως T-110/04;
 5)
 πλάνες περί το δίκαιο, παραμόρφωση πραγματικών περιστατικών και ανεπαρκής αιτιολογία σε σχέση με την εφαρμογή και ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο β', και του άρθρου 4, παράγραφος 4, του κανονισμού 1049/2001 σε συνδυασμό με τις νομοθετικές διατάξεις περί προστασίας δεδομένων·
 6)
 πλάνες περί το δίκαιο, παραμόρφωση πραγματικών περιστατικών και ανεπαρκής αιτιολογία σε σχέση με την εφαρμογή και ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού 1049/2001·
 7)
 πλάνες περί το δίκαιο και ανεπαρκής αιτιολογία όσον αφορά την απόρριψη του αιτήματος για αποζημίωση που προκύπτει από το δικόγραφο, ειδικότερα παραβίαση των αρχών που διέπουν τη διεξαγωγή αποδείξεων και προσβολή του δικαιώματος για αποτελεσματική ένδικη προστασία·
 8)
 παραβίαση της αρχής της αποτελεσματικής ένδικης προστασίας στο πλαίσιο της απορρίψεως αιτήματος του προσφεύγοντος, στη σκέψη 90 της αποφάσεως T-392/07·
 9)
 πλάνες περί το δίκαιο και ανεπαρκής αιτιολογία σε σχέση με την απόφαση επί των δικαστικών εξόδων.
 (1) Κανονισμός ΕΚ 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43).


text:
 25.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/45
 (2006/C 48/84)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 ΕΕ C 36 της 11.2.2006
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 22 της 28.1.2006
 ΕΕ C 10 της 14.1.2006
 ΕΕ C 330 της 24.12.2005
 ΕΕ C 315 της 10.12.2005
 ΕΕ C 296 της 26.11.2005
 ΕΕ C 281 της 12.11.2005
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
 CELEX: http://europa.eu.int/celex

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 Avis juridique important
 |
 52003XX1024(01)
 Δικαστηριο - Ορκωμοσία των νέων μελών του Δικαστηρίου
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 255 της 24/10/2003 σ. 0005 - 0005
 Ορκωμοσία των νέων μελών του Δικαστηρίου(2003/C 255/07)Κατόπιν του διορισμού τους ως νέων μελών του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με απόφαση των αντιπροσώπων των Κυβερνήσεων των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 23ης Ιουλίου 2003(1), για την περίοδο από 7 Οκτωβρίου 2003 μέχρι 6 Οκτωβρίου 2009, ο K. Lenaerts και η R. Silva de Lapuerta ορκίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 6 Οκτωβρίου 2003.Κατόπιν του διορισμού τους ως νέων γενικών εισαγγελέων του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με απόφαση των αντιπροσώπων των Κυβερνήσεων των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 23ης Ιουλίου 2003(2), για την περίοδο από 7 Οκτωβρίου 2003 μέχρι 6 Οκτωβρίου 2009, η J. Kokott και ο L. M. Poiares Pessoa Maduro ορκίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 6 Οκτωβρίου 2003.(1) ΕΕ L 203 της 12.8.2003, σ. 45.(2) ΕΕ L 203 της 12.8.2003, σ. 45.


text:
 19.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 16/28
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Νοεμβρίου 2014 — Cantina Broglie 1 κατά ΓΕΕΑ — Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Verona (Ripassa ZENATO)
 (Υπόθεση T-154/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος Ripassa ZENATO - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα RIPASSO - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 (2015/C 016/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cantina Broglie 1 Srl (Peschiera del Garda, Ιταλία) (εκπρόσωπος: A. Rizzoli, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: P. Bullock)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Verona (Βερόνα, Ιταλία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 16ης Δεκεμβρίου 2010 (υπόθεση R 700/2010-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Verona και Zenato Azienda Vitivinicola Srl.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Cantina Broglie 1 Srl στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 139 της 7.5.2011.


text:
C 86/30 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 27.3.1999
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 G Episqopgä eäkabe apoqqipsijgä apoäuarg epiä sgy aisgärexy
 Oijeiäo rgäla:
 sgy Denkavit Nederland BV ma apojsgärei pqoärbarg rsgm
 eäjherg Belloli rvesijó le sgm jasapokeälgrg sgy pamxäkoty
 sxm voiäqxm rsiy Jósx Vxäqey.
 ÛCOMPANYLINEë Ç aqihloäy aisgärexy 000319038
 G aiäsgrg sgy Denkavit barifoäsam rsgm apoäuarg 94/90/
 Pqoøoäm gä tpgqeriäa: EJAV, EJ, Etqasoäl sgy Episqopgäy, sgy 8gy Uebqotaqiäot
 1994, rvesijó le sgm pqoärbarg rsa eäccqaua sgy Episqopgäy.
 Aruakiäreiyç vqglasooijomolijeäy pqóneiy (jkórg 36) G apoqqipsijgä apoäuarg sgy Episqopgäy eävei dissgä aisioko-
 ciäa.
 Pqorbakkoälemg emxäpiom sot slgälasoy pqorutcxäm apoäua-
 rg: apoäqqiwg sgy aisgärexy jasavxqiärexy ej leäqoty sot ene- 1. G a m a j o iä m x r g s g y e j h eä r e x y eä q v e s a i r e
 sarsgä a m s iä h e r g l e s g m p q o r s a r iä a s o t c e m i j o tä r t l -
 u eä q o m s o y (kalbamoleämot tpoäwg idiäxy oäsi pqoäjeisai
 cia dqarsgqioäsgsey epihexqgärexy jai eäqetmay)
 Koäcoi ajtqxärexy:
 Jasó sgm Episqopgä, g eäqetma dem eävei ajoälg peqasxheiä jai
 enajokothotäm ma ciämomsai diabotketäreiy lesantä sgy Episqo-
 Ç paqóbarg sot óqhqot 7, paqócqauoy 1, rsoiveiäo b) sot pgäy jai sxm okkamdijxäm aqvxäm.
 jamomirlotä (EJ) aqih. 40/94,
 Epijakotälemg amajoimxheämsa stäpot, g pqoruetäcotra irvt-
 Ç eruakleämg euaqlocgä sot óqhqot 7, paqócqauoy 1, qiäfesai oäsi g eäqetma eävei oämsxy peqasxheiä jai oäsi dem lpoqeiä
 rsoiveiäo c) sot jamomirlotä (EJ) aqih. 40/94, pkeäom ma ciämesai koäcoy cia diabotketäreiy, opoäse g apoqqi-
 psijgä apoäuarg ejjimeiä apoä amajqibgä pqaclasijó peqirsasi-
 Ç lg kgäwg tpoäwg sot óqhqot 12, rsoiveiäo b) sot jamo- jó.
 mirlotä (EJ) aqih. 40/94.
 Jasó sgm Episqopgä, g eäjherg auoqó paqabóreiy sot joimo-
 sijotä dijaiäot, g de dgloriopoiägrgä sgy ha lpoqotäre ma tpo-
 moletärei sa molijó leäsqa pot emdeävesai ma kguhotäm.
 Jasó sgm Denkavit, o pqoy om apethtämomsai sa enaccek-
 heämsa leäsqa, so okkamdijoä jqósoy, diaheäsei pqo pokkotä sgm
 Pqorutcgä sgy Denkavit Nederland BV jasó sgy Episqopgäy eäjherg jai leärx sot stäpot eiämai pacjoiämxy cmxrsoä poiey
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pot arjgähgje rsiy eiämai oi diauoqesijeäy apoäweiy sgy Episqopgäy jai sot okkam-
 20 Iamotaqiäot 1999 dijotä jqósoty re fgsgälasa otriäay, opoäse jai rso rgleiäo
 (Tpoäherg T-20/99) atsoä gä óqmgrg sgy Episqopgäy eiämai eruakleämxy aisiokocgleä-
 mg.
 (1999/C 86/52)
 2. G a m ó c j g p q o r s a r iä a y s o t e p i v e i q g l a s i j o tä
 (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä) a p o q q gä s o t
 Jasó sgm Denkavit, g Episqopgä eäpqepe ma amaueäqei in
 G Denkavit Nederland BV, esaiqiäa le eädqa so Voorthuizen abstracto si eiädoty pkgqouoqiäey xy pqoy sa voiqosqoueiäa
 (Jósx Vxäqey), ejpqorxpotälemg apoä som dijgcoäqo E. A. peqikalbómomsai rsgm eäjherg, vxqiäy ma jasomolórei siy rve-
 Buys, órjgre rsiy 20 Iamotaqiäot 1999 emxäpiom sot Pqxsodi- sijeäy epiveiqgäreiy.
 jeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Epi-
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 Epiä pkeäom, jasó sgm Denkavit apoäqqgsa eiämai sa rsoiveiäa
 pot lpoqotäm ma hiänotm sgm amsacxmirsijgä heärg sgy peqiä gy
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: pqoäjeisai epiveiqgärexy. Sa rsoiveiäa pot peqikalbómomsai
 rsgm eäjherg Belloli dem eävotm rveärg le atsoä, dedoleämot oäsi
 g eäjherg auoqó som sqoäpo le som opoiäo sa rvesijó voiqo-
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy sgy sqoueiäa amseädqaram rsa leäsqa pot oi okkamdijeäy aqveäy eäka-
 17gy Moelbqiäot 1998 ma lg dgloriopoigärei oqirleäma bam cia sgm jasapokeälgrg sgy pamxäkoty sxm voiäqxm. Rtme-
 eäccqaua, pxäy, dem lpoqeiä ma ciämesai koäcoy cia epiveiqglasijoä apoäq-
 qgso rsgm eäjherg Belloli.
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/75
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Ιουνίου 2013 — VIP Car Solutions κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-668/11) (1)
 (Εξωσυμβατική ευθύνη - Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Κοινοτική διαδικασία προσκλήσεως προς υποβολή προσφορών - Μεταφορά των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με αυτοκίνητο και μικρό λεωφορείο με οδηγό κατά τις περιόδους συνόδου στο Στρασβούργο - Απόρριψη της προσφοράς διαγωνιζομένου - Ακύρωση της απορριπτικής αποφάσεως από το Γενικό Δικαστήριο - Ζημία που φέρεται να προκλήθηκε κατόπιν της αποφάσεως περί απορρίψεως της προσφοράς της ενάγουσας - Αγωγή αποζημιώσεως)
 2013/C 225/166
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: VIP Car Solutions SARL (Hoenheim, Γαλλία) (εκπρόσωπος: G. Welzer, δικηγόρος)
 Εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: αρχικά G. Hellinckx και M. Mraz, στη συνέχεια L. Darie και M. Mraz)
 Αντικείμενο
 Αγωγή αποζημιώσεως με την οποία ζητείται η αποκατάσταση της ζημίας και η ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που η ενάγουσα υποστηρίζει ότι υπέστη κατόπιν της αποφάσεως του Κοινοβουλίου με την οποία απορρίφθηκε η προσφορά που είχε υποβάλει στο πλαίσιο της διαδικασίας προσκλήσεως προς υποβολή προσφορών PE/2006/06/UTD/1, η οποία αφορούσε τη μεταφορά των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με αυτοκίνητο και μικρό λεωφορείο με οδηγό κατά τις περιόδους συνόδου στο Στρασβούργο, απόφαση την οποία ακύρωσε το Πρωτοδικείο με την απόφασή του της 20ής Μαΐου 2009, T-89/07, VIP Car Solutions κατά Κοινοβουλίου (Συλλογή 2009. σ. II-1403).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει τη VIP Car Solutions SARL στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 109 της 14.4.2012.


text:
 15.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 5ης Δεκεμβρίου 2013 — Solvay Solexis SpA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-449/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Συμπράξεις - Ευρωπαϊκή αγορά του υπεροξείδιου του υδρογόνου και του υπερβορικού άλατος - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Έννοια των όρων «συμφωνία» και «εναρμονισμένη πρακτική» - Έννοια του όρου «ενιαία και διαρκής παράβαση» - Υπολογισμός του προστίμου)
 2014/C 45/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Solvay Solexis SpA (εκπρόσωποι: T. Salonico, G. L. Zampa και G. Barone, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci, L. Malferrari και B. Gencarelli)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (έκτο πενταμελές τμήμα) της 16ης Ιουνίου 2011, T-195/06, Solvay Solxis κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε προσφυγή περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2006) 1766 τελικό της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2006, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/F/38.620 — Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας), κατά το μέρος που αφορά την Solvay Solexis — Διάρκεια της παραβάσεως — Έννοια των όρων «συμφωνία» και «εναρμονισμένη πρακτική» — Ίση μεταχείριση — Υποχρέωση αιτιολογήσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Solvay Solexis SpA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 311 της 22.10.2011.


text:
 21.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/44
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Ιουνίου 2015 — Frank Bold κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-19/13) (1)
 ((Περιβάλλον - Οδηγία 2003/87/ΕΚ - Σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου - Απόφαση με την οποία παρασχέθηκε στην Τσεχική Δημοκρατία η δυνατότητα προσωρινής χορηγήσεως δωρεάν δικαιωμάτων για τον εκσυγχρονισμό της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας - Αίτηση εσωτερικής επανεξετάσεως της αποφάσεως - Δεν υφίσταται μέτρο με ατομικό περιεχόμενο - Απόφαση της Επιτροπής με την οποία κρίθηκε απαράδεκτη η αίτηση επανεξετάσεως - Προσφυγή εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως νόμω αβάσιμη))
 (2015/C 311/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Frank Bold Society, πρώην Ekologický právní servis (Brně, Τσεχική Δημοκρατία) (εκπρόσωπος: P. Černý, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικά P. Oliver και L. Pignataro-Nolin, στη συνέχεια L. Pignataro-Nolin και J. Tomkin)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek, T. Müller και D. Hadroušek)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως, αφενός, της αποφάσεως C (2012) 8382 τελικό της Επιτροπής, της 12ης Νοεμβρίου 2012, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η αίτηση εσωτερικής επανεξετάσεως της αποφάσεως C (2012) 4576 τελικό της Επιτροπής, της 6ης Ιουλίου 2012, με την οποία παρασχέθηκε στην Τσεχική Δημοκρατία η δυνατότητα προσωρινής χορηγήσεως δωρεάν δικαιωμάτων για τον εκσυγχρονισμό της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, και αφετέρου της τελευταίας αυτής αποφάσεως.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Frank Bold Society φέρει τα δικαστικά της έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Η Τσεχική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 79 της 16.3.2013.


text:
 28.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale della Liguria, Sezione Seconda, με διάταξη της 22ας Απριλίου 2004 στην υπόθεση Acquedotto Nicolay s.p.a. κατά Provincia di Genova κ.λπ.
 (Υπόθεση C-242/04)
 (2004/C 217/21)
 Με διάταξη της 22ας Απριλίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 8 Ιουνίου 2004, το Tribunale Amministrativo Regionale della Liguria, Sezione Seconda, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Acquedotto Nicolay s.p.a. και Provincia di Genova κ.λπ. που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 —
 Πρέπει να θεωρηθεί ότι η ερμηνεία των άρθρων 12, 28, 43, 49 και 86 της συνθήκης ΕΚ που διατύπωσε το Δικαστήριο με την απόφαση της 7ης Δεκεμβρίου 2000, C-324/98, Teleaustria, ισχύει και δεσμεύει τον εθνικό δικαστή ακόμα και στην περίπτωση κατά την οποία δεν υφίσταται κανείς δυνητικός ή πραγματικός κίνδυνος διακρίσεων λόγω ιθαγένειας;
 —
 Επιτρέπουν τα άρθρα 12, 28, 43, 49 και 86 της συνθήκης ΕΚ, όπως έχουν ερμηνευθεί από το Δικαστήριο με την απόφαση της 7ης Δεκεμβρίου 2000 στην υπόθεση C-324/98 Teleaustria, στα κράτη μέλη να θεσπίζουν, κατά τον χρόνο της συμμορφώσεώς τους προς τα άρθρα αυτά, μεταβατικές ρυθμίσεις για τη διατήρηση σε ισχύ των συμβάσεων παραχωρήσεως δημόσιων υπηρεσιών που έχουν ήδη συναφθεί χωρίς διαγωνισμό και, αν ναι, ποια μπορεί να είναι η διάρκεια της ισχύος των ρυθμίσεων αυτών;
 —
 Έχει το άρθρο 86, παράγραφος 2, την έννοια ότι επιτρέπει την παρέκκλιση από τα άρθρα 12, 28, 43 και 49 της συνθήκης ΕΚ (όπως έχουν ερμηνευθεί από το Δικαστήριο με την απόφαση της 7ης Δεκεμβρίου 2000 στην υπόθεση C-324/98, σχετικά με την υποχρέωση συνάψεως των συμβάσεων παραχωρήσεως δημόσιων υπηρεσιών κατόπιν διαγωνισμού) μόνο ως προς τη σύναψη της συμβάσεως για μεταβατική περίοδο σαφώς καθορισμένης και εύλογης διάρκειας, εφόσον η συγκεκριμένη περίπτωση που υποβάλλεται στην κρίση του αιτούντος δικαστηρίου ενέχει τέτοιες ιδιαιτερότητες, ώστε η διεξαγωγή του διαγωνισμού για τη σύναψη της συμβάσεως παραχωρήσεως δημόσιας υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος ή κοινής ωφέλειας, όπως είναι η ολοκληρωμένη υπηρεσία ύδατος, μπορεί να παραβλάψει την έγκαιρη υλοποίηση, θέση σε λειτουργία και διαχείριση της ίδιας της υπηρεσίας;


text:
 21.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/13
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 28ης Νοεμβρίου 2008 — Philippe Combescot κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-526/07 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπάλληλοι - Πλήρωση της θέσεως του προϊσταμένου της αντιπροσωπείας στην Κολομβία - Αποκλεισμός από τον διαγωνισμό - Αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας - Καθορισμός της εκτάσεως της αποκαταστάσεως της ζημίας - Αίτηση αναιρέσεως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη)
 (2009/C 69/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Philippe Combescot (εκπρόσωποι: A. Maritati και V. Messa, avvocati)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: J. Currall, και S. Corοngiu, avocat)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) της 12ης Σεπτεμβρίου 2007, T-250/04, Combescot κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο δέχθηκε μόνο την ύπαρξη ηθικής βλάβης και απέρριψε το αίτημα του αναιρεσείοντος περί αναγνωρίσεως του παράνομου χαρακτήρα της αποφάσεως περί αποκλεισμού του από τον διαγωνισμό για την πλήρωση της θέσης του προϊσταμένου της αντιπροσωπείας στην Κολομβία, περί ακυρώσεως της διαδικασίας του εν λόγω διαγωνισμού και περί ακυρώσεως της αποφάσεως για την πλήρωση της εν λόγω θέσεως, καθώς και περί αποκαταστάσεως των λοιπών ζημιών που προέβαλε ο αναιρεσείων.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τον P. Combescot στα δικαστικά έξοδα της αναιρέσεως.
 (1) ΕΕ C 37 της 9.2.2008.


text:
 Αριθ. C 74/2 I EL ι Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25 . 3 . 95
 επιτρεπει σε κράτος μέλος να επιφυλάσσει σε υπήκοο προσεπικληθεντων στην κύρια δικη, η έκδοση προδικαστικής
 άλλον κράτους μέλους, o οποίος, κάνοντας χρήση του αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 14 παράγρα
 δικαιώματος του ελεύθερης κυκλοφορίας, ασκείμισθωτή φος 1 στοιχείο α) και παράγραφος 2 στοιχείο β) σημείο i) του
 δραστηριότητα στο έδαφος του πρώτου κράτους, λιγότε κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης
 ρο ευνοϊκή μεταχείριση από αυτήν που επιφυλάσσει σε Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής
 ημεδαπό o οποίος βρίσκεται στην ίδια κατάσταση. ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα
 μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της
 2. Το άρθρο 48 της συνθήκης έχει την έννοια ότι απαγορεύει Κοινότητας, και του άρθρου 12 στοιχείο α) του κανονισμού
 την εφαρμογή νομοθεσίας κράτους μέλους που επιβάλλει (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 του Συμβουλίου της 21ης Μαρτίου 1972
 σε εργαζόμενο υπήκοο άλλου κράτους μέλους, o οποίος περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ)
 κατοικεί στο κράτος αυτό και ασκεί μισθωτή δραστηριό αριθ. 1408/71 , όπως κωδικοποιήθηκαν με τον κανονισμό
 τητα στο έδαφος του πρώτου κράτους, βαρύτερη φορο (ΕΟΚ) αριθ. 2001/83 του Συμβουλίου της 2ας Ιουνίου
 λογία από τη φορολογία που επιβάλλει σε εργαζόμενο 1983 (2), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους F. A. Schockw
 που κατοικεί στο έδαφος του πρώτου κράτους και ασκεί eiler (εισηγητή), G. F. Mancini και G. Hirsch, δικαστές,
 την ίδια δραστηριότητα, εφόσον, όπως στην υπόθεση της γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: H. A. Rühl,
 κυρίας δίκης, o υπήκοος του δεύτερου κράτους αντλεί το κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 16 Φεβρουαρίου
 εισόδημά του πλήρως ή σχεδόν πλήρως μόνον από τη 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 δραστηριότητα που ασκεί στο πρώτο κράτος και δεν
 πραγματοποιεί στο δεύτερο κράτος εισοδήματα επαρκή 1 . H κατάσταση δανού εργαζομένου, κατοικούντος στη
 για να υποβληθούν στο κράτος αυτό σε φορολογία Δανία και απασχολουμένου αποκλειστικώς από επιχείρη
 καθιστώσα δυνατόν να ληφθεί υπόψη η προσωπική και ση με έδρα τη Γερμανία, o οποίος, στο πλαίσιο της εν λόγω
 οικογενειακή του κατάσταση. σχέσεως εργασίας, ασκεί συνήθως, περισσότερες ώρες
 εβδομαδιαίως, και για περίοδο που δεν περιορίζεται
 3. Το άρθρο 48 της συνθήκης έχει την έννοια ότι εμποδίζει τη στους δώδεκα μήνες, μέρος της δραστηριότητάς του στη
 νομοθεσία κράτους μέλους να προβλέπει στον τομέα των Δανία, υπάγεται στο άρθρο 14 παράγραφος 2 στοιχείο β)
 αμέσων φόρων διαδικασίες, όπως τον ετήσιο συμψηφισμό σημείο i) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του
 των κρατήσεων στην πηγή για το φόρο επί των μισθών και Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των
 την εκκαθάριση από τη φορολογική αρχή του φόρου των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς,
 εισοδημάτων από μισθωτές υπηρεσίες, μόνον υπέρ των στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογένειών τους
 κατοίκων ημεδαπής, αποκλειομένων των φυσικών προ που διακινούνται εντός της Κοινότητας.
 σώπων που δεν έχουν ούτε κατοικία ούτε συνήθη διαμονή
 στο έδαφος του, αλλά πραγματοποιούν στο κράτος αυτό 2. O όρος «δραστηριότητα» κατά την έννοια του άρθρου 14
 εισοδήματα από μισθωτές υπηρεσίες. παράγραφος 2 στοιχείο β) σημείο i) του κανονισμού
 (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 περιλαμβάνει τον όρο «μισθωτή
 (!) ΕΕ αριθ. C 177 της 29. 6. 1993. δραστηριότητα».
 0) ΕΕ αριθ. C 332 της 18. 12. 1993.
 (2) ΕΕ αριθ. L 230 της 22. 8. 1983, α. 6.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 16ης Φεβρουάριου 1995 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 στην υπόθεση C-425/93: (αίτηση του Schleswig-Holsteini υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio,
 sches Landessozialgericht για την έκδοση προδικαστικής Τμήμα II, με διατάξεις της 19ης Οκτωβρίου 1994 στις
 αποφάσεως): Calle Grenzshop Andresen GmbH & Co. KG υποθέσεις 1. Radio Torre Sri, 2. Rete A Sri, 3. Vallau Italiana
 κατά Allgemeine Ortskrankenkasse für den Kreis Schleswig Promomarket Sri, 4. Radio Italia Solo Musica Sri κ.λπ.,
 Flensburg (') 5. GETE (Tele Nova), 6. Toscana TV κ.λπ. και 7. Nuova
 Antenna Tre SpA κ.λπ. κατά Ministero delle Poste e Tele
 (Κοινωνική ασφαλιση των διακινουμένων εργαζομένων — . comunicazioni
 Καθορισμός της εφαρμοστέας νομοθεσίας)
 (Υποθέσεις C-328/94, C-329/94 C-337/94, C-338/94, και
 95/C 74/03) C-339/94, C-21/95 και C-22/95)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) 95/C 74/04)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο Με διαταξεις της 19ης Οκτωβρίου 1994, οι οποίες περιήλθαν
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων στις 12 Δεκεμβρίου 1994, στις 28 Δεκεμβρίου 1994, στις
 Στην υπόθεση C-425/93 , που έχε ως αντικείμενο αίτηση του 30 Ιανουαρίου 1995 και την 1η Φεβρουαρίου 1995, το
 Schleswig-Holsteinisches Landessozialgericht προς το Δικα Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio, τμήμα II, στο
 στήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΟΚ, πλαίσιο των διαφορών μεταξύ 1 . Radio Torre Sri (C-328/94),
 με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που 2. Rete A Sri (C-329/94), 3. Vallau Italiana Promomarket Sri
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Calle (C-337/94), 4. Radio Italia Solo Musica κ.λπ. (C-338/94), 5.
 Grenzshop Andresen GmbH & Co. KG και Allgemeine GETE (Tele Nova) (C-339/94), 6. Toscana TV κ.λπ. (C-21/95)
 Ortskrankenkasse fur den Kreis Schleswig-Flensburg, παρι και 7. Nuova Antenna Tre SpA κ.λπ. (C-22/95) κατά Ministero
 στεμάνων της Bundesanstalt fur Arbeit, του Bundesver delle Poste e Telecomunicazioni [Υπουργείου Ταχυδρομείων
 sicherungsanstalt fur Angestellte και του Börge Wandahl, και Τηλεπικοινωνιών], που εκκρεμούν ενώπιον του ,
 ---pagebreak--- 25 . 3 . 95 I EL | Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 74/3
 υπεβαλε στο Δικαστήριο αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής sernes Datacenter και Skatteministeriet που εκκρεμεί ενώπιον
 αποφάσεως με τα ερωτήματα 1 και 2 όσον αφορά την του ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 υπόθεση C-337/94 και το ερώτημα 2 όσον αφορά τις λοιπές αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 παρατιθέμενες υποθέσεις:
 Ερώτημα 1
 1 .' Πρέπει η οδηγία 89/552/ΕΟΚ i1), και ειδικότερα το άρ
 θρο 1 στοιχείο β) και το άρθρο 18, να ερμηνευθεί υπό την Έχει το άρθρο 13 σημείο B στοιχείο δ) περιπτώσεις 3-5 , της
 έννοια ότι η περιεχόμενη στο εν λόγω άρθρο 18 έκφραση έκτης οδηγίας ΦΠΑ (!) την έννοια ότι πρέπει να χορηγείται
 «διαφημίσεις όπως οι άμεσες προσφορές στο κοινό» απαλλαγή από τον ΦΠΑ για υπηρεσίες του είδους που
 προσλαμβάνει, στην κοινοτική έννομη τάξη — προκειμέ περιγράφεται ανωτέρω στα σημεία 3 και 5 (2);
 νου να ανέλθει το ύψος του ανωτάτου ορίου διαφημιστι Συνιστά εν προκειμένω εμπόδιο στη χορήγηση απαλλαγής
 κού κορεσμού στο 20 % του ημερησίου χρόνου μεταδόσε από τον ΦΠΑ, σύμφωνα με το άρθρο 13 σημείο B στοιχείο δ)
 ως —: περιπτώσεις 3-5 , το ότι μια πράξη κατά την έννοια αυτής της
 α) χαρακτήρα απλώς ενδεικτικό, έτσι ώστε να συμπερι διατάξεως διενεργείται πλήρως ή εν μέρει ηλεκτρονικώς;
 λαμβάνει και άλλες μορφές προωθήσεως, εκτός από Ερώτημα 2
 τα διαφημιστικά spot, και, ειδικότερα καθ ' όσον
 ενδιαφέρει εδώ, τις λεγόμενες «telepromozioni», οι Στο άρθρο 13 σημείο B στοιχείο δ) περιπτώσεις 1-2 της
 οποίες, καίτοι μη περιέχουσες «προσφορές στο κοι οδηγίας ΦΠΑ χρησιμοποιούνται οι λέξεις «από εκείνον o
 νό», θα ηδύναντο, παρ ' όλα αυτά, λόγω ορισμένων οποίος τις εχορήγησε» και «από εκείνον o οποίος τις (πιστώ
 εγγενών τους χαρακτηριστικών, να εξομοιωθούν σεις) εχορήγησε». O προσδιορισμός αυτός του υποκειμένου
 προς αυτές (οι εν λόγω «telepromozioni» χαρακτηρί δεν επαναλαμβάνεται στο στοιχείο δ) περιπτώσεις 3-5 του
 ζονται από το γεγονός ότι, καίτοι διακρίνονται άρθρου αυτού .
 σαφώς, με κατάλληλες διακοπές, από το θέμα της Πρέπει να θεωρηθεί ότι η διαφορά αυτή έχει σημασία για την
 εκπομής στην οποία εντάσσονται, τελούν συνήθως, ερμηνεία του στοιχείου δ) περιπτώσεις 3-5 του άρθρου
 έναντι αυτής της εκπομπής, σε σχέση σκηνικής συνέ αυτού ;
 χειας και έχουν άλλωστε, χάρη στην παρεμβολή
 στοιχείων θεάματος ή/και παιγνίου , διάρκεια μακρύ Ερώτημα 3
 τερη της των spot — «more time consuming» —); A. Έχει σημασία για την εφαρμογή του άρθρου 13 σημείο B
 ή μήπως: στοιχείο δ) περιπτώσεις 3-5 , το αν οι πράξεις διενεργού
 νται από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ή από άλλους;
 β) χαρακτήρα επεξηγηματικό/περιοριστικό (όπως η διά
 ταξη του άρθρου 12 της προσβαλλομένης κανονιστι B. Έχει σημασία για την εφαρμογή του άρθρου 13 σημείο B
 κής ρυθμίσεως), υπό την έννοια ότι η δυνατότητα στοιχείο δ) περιπτώσεις 3-5 , το αν όλες οι χρηματοπι
 επεκτάσεως του ημερησίου όριου διαφημιστικού στωτικές υπηρεσίες διενεργούνται από χρηματοπιστωτι
 κορεσμού στο 20 % συναρτάται μόνο προς τις κατά κό ίδρυμα το οποίο συναλλάσσεται με πελάτη ;
 κυριολεξία «προσφορές στο κοινό» και όχι και σε
 τέτοιες μορφές διαφημίσεως όπως οι «telepromo Γ. Εάν δεν είναι αναγκαίο για την εφαρμογή του άρθρου 13
 zioni», καθ' όσον αυτές οι τελευταίες στερούνται του σημείο B στοιχείο δ) περιπτώσεις 3-5, το να παρέχει το
 χαρακτηριστικού στοιχείου της «προσφοράς»; ίδιο το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα την υπηρεσία στο
 σύνολο της, ερωτάται εάν το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα
 2. Πρέπει η οδηγία 89/552/ΕΟΚ, και ειδικότερα το άρθρο 17 μπορεί να ζητεί τη διενέργεια πράξεων αντί αμοιβής
 παράγραφος 1 στοιχείο β) να ερμηνευθούν υπό την έννοια πλήρως ή εν μέρει από άλλο πρόσωπο με συνέπεια ότι οι
 ότι αποκλείουν ριζικά μορφές χορηγίας στις οποίες η υπηρεσίες που παρέχονται από το άλλο αυτό πρόσωπο
 μνεία του ονόματος ή/και του λογοτύπου του χορηγού να εμπίπτουν στο άρθρο 13 σημείο B στοιχείο δ) περι
 μπορεί να παρεμβάλλεται σε άλλα χρονικά σημεία του πτώσεις 3-5 , ή μπορούν να τεθούν ειδικές προϋποθέσεις
 προγράμματος πέραν της αρχής ή/και του τέλους αυτού ως προς το άλλο αυτό πρόσωπο;
 (όπως προβλέπει, με κάποιες παρεκκλίσεις, το άρθρο 4
 της προσβαλλομένης αποφάσεως) ή ότι επιτρέπουν ελευ Ερώτημα 4
 θέρως την επανειλημμένη μνεία της χορηγίας και εντός Πώς πρέπει να ερμηνευθούν οι χρησιμοποιούμενες στο
 του ίδιου του προγράμματος; άρθρο 13 σημείο B στοιχείο δ) περιπτώσεις 3-4, λέξεις
 «εργασίες . . . οι οποίες αφορούν»;
 0) ΕΕ αριθ. L 298 της 17. 10. 1989, σ. 23.
 Ζητείται εν προκειμένω να διευκρινιστεί αν οι λέξεις «εργα
 σίες . . . οι οποίες αφορούν» έχουν την έννοια ότι πρέπει
 επίσης να χορηγείται απαλλαγή από τον ΦΠΑ στις περιπτώ
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που σεις κατά τις οποίες ένα πρόσωπο είτε απλώς διενεργεί ένα
 υπέβαλε το Østre Landsret με διάταξη της 20ής Δεκεμβρίου μέρος της υπηρεσίας αυτής ή απλώς πραγματοποιεί ορισμέ
 1994 στην υπόθεση Sparekassernes Datacenter κατά Skatte νες από τις εργασίες κατά την έννοια της διατάξεως αυτής της
 ministeriet οδηγίας οι οποίες είναι αναγκαίες για την παροχή του
 (Υπόθεση C-2/95) συνόλου της χρηματοπιστωτικής υπηρεσίας στο σύνολο
 της.
 (95/C 74/05)
 Ερωτημα 5
 Με διαταξη της 20ής Δεκεμβρίου 1994, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 4 Ιανουαρίου 1995, το Πρέπει κατά την ερμηνεία του άρθρου 13 σημείο B στοιχείο δ)
 0stre Landsret, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Sparekas περιπτώσεις 3-5 , να αποδοθεί σημασία στο ότι το υποκείμενο


text:
 30.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 226/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιουνίου 2011 — SNIA κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-194/06) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Καταλογισμός της παραβατικής συμπεριφοράς - Απορρόφηση εταιρίας ευθυνομένης για την παράβαση - Δικαιώματα άμυνας - Σύμπτωση μεταξύ της ανακοινώσεως των αιτιάσεων και της προσβαλλομένης αποφάσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)
 2011/C 226/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: SNIA SpA (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Santa Maria, C. Biscaretti di Ruffia και E. Gambaro, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς V. Di Bucci και F. Amato, στη συνέχεια V. Di Bucci και V. Bottka)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2006) 1766 τελικό της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2006, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/F/38.620 — Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας), καθόσον αφορά την προσφεύγουσα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη SNIA SpA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 212 της 2.9.2006.


text:
 30.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 202/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 8ης Μαΐου 2014 — Bolloré κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-414/12 P) (1)
 ((Αναίρεση - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά του αυτογραφικού χαρτιού - Καταλογισμός στη μητρική εταιρία της παραβάσεως που διέπραξε η θυγατρική της εταιρία - Άμεση συμμετοχή της μητρικής εταιρίας στην παράβαση - Ίση μεταχείριση - Διάρκεια της διοικητικής και της δικαστικής διαδικασίας - Εύλογο χρονικό διάστημα - Δικαιώματα άμυνας))
 2014/C 202/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Bolloré (εκπρόσωποι: P. Gassenbach, C. Lemaire και O. de Juvigny, δικηγόροι)
 Έτερος διάδικος στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: W. Mölls και R. Sauer, εκπροσωπούμενοι από την N. Coutrelis, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 27ης Ιουνίου 2012, T-372/10, Bolloré κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε αίτημα περί ακυρώσεως ή μεταρρυθμίσεως της αποφάσεως C(2010) 4160 τελικό της Επιτροπής, της 23ης Ιουνίου 2010, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/36212 — Αυτογραφικό χαρτί) — Απόφαση ληφθείσα κατόπιν ακυρώσεως μιας πρώτης αποφάσεως — Καταλογισμός της παραβάσεως στη μητρική εταιρία, υπό την ιδιότητα του άμεσου αυτουργού — Πρόστιμο — Αρχή της νομιμότητας των εγκλημάτων και των ποινών — Ίση μεταχείριση — Εύλογο χρονικό διάστημα — Δικαιώματα άμυνας
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Bolloré στα έξοδα της κατ’ αναίρεση δίκης.
 (1) ΕΕ C 355 της 17.11.2012.


text:
 1.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 290/9
 Προσφυγή της 22ας Ιουλίου 2011 — Iran Transfo κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-392/11)
 2011/C 290/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Iran Transfo (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωπος: K. Kleinschmidt, Rechtsanwalt)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την Απόφαση 2011/299/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2011, για τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν, καθόσον η εν λόγω πράξη αφορά την προσφεύγουσα·
 —
 να λάβει μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας δυνάμει του άρθρου 64 του Κανονισμού Διαδικασίας, του Δικαστηρίου, ούτως ώστε να ζητηθεί από την Επιτροπή να δημοσιοποιήσει όλα τα έγγραφα τα σχετικά με την έκδοση του προσβαλλόμενου κανονισμού, καθόσον η εν λόγω πράξη αφορά την προσφεύγουσα·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει τους εξής λόγους:
 1)
 Ο πρώτος λόγος αφορά προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων που κατοχυρώνει ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Τα δικαιώματα της προσφεύγουσας που κατοχυρώνει ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ο Χάρτης) παραβιάστηκαν. Το άρθρο 16 του Χάρτη κατοχυρώνει την επιχειρηματική ελευθερία στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το άρθρο 17 το δικαίωμα χρήσεως και, ειδικότερα, διαθέσεως των νομίμως κτηθέντων αγαθών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα άρθρα 20 και 21 του Χάρτη διασφαλίζουν το δικαίωμα της προσφεύγουσας σε ίση μεταχείριση και το δικαίωμά της να μην υφίσταται διακρίσεις.
 Με την προσβαλλόμενη απόφαση αποκλείστηκε η προσφεύγουσα από τις εμπορικές συναλλαγές εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά συνέπεια τέθηκε σε κίνδυνο η οικονομική επιβίωση της προσφεύγουσας. Συγκεκριμένα, η προσφεύγουσα εξαρτάται οικονομικώς από προμήθειες από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
 Δεν υφίσταται δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τον περιορισμό της επιχειρηματικής ελευθερίας της προσφεύγουσας, του δικαιώματος ιδιοκτησίας της, της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των σε βάρος της διακρίσεων. Ειδικότερα, δεν υπάρχουν γεγονότα που να θεμελιώνουν επαρκώς την απόφαση του καθού και την προσβολή μέσω αυτής των θεμελιωδών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας. Ειδικότερα, η προσφεύγουσα δεν μετέχει σε δραστηριότητες που ενέχουν κίνδυνο διαδόσεως πυρηνικών όπλων ή στην ανάπτυξη συστημάτων εκτοξεύσεως πυρηνικών όπλων.
 2)
 Δεύτερος λόγος: πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών στα οποία στηριζόταν η απόφαση
 Το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών στα οποία στηρίχτηκε η απόφαση. Η προσφεύγουσα δεν μετέχει σε δραστηριότητες που ενέχουν κίνδυνο διαδόσεως πυρηνικών όπλων ή στην ανάπτυξη συστημάτων εκτοξεύσεως πυρηνικών όπλων.
 3)
 Τρίτος λόγος: παράβαση της θεμελιώδους αρχής της αναλογικότητας
 Το καθού δεν τήρησε στην απόφασή του την αρχή της αναλογικότητας. Η προσφεύγουσα δεν μπορεί, εντούτοις, να αποκλείσει το ενδεχόμενο πελάτης της προμηθευτής ενέργειας να πώλησε μετασχηματιστές στον Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας του Ιράν κατ' αθέτηση της συμβάσεως και εν αγνοία της. Ο Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας του Ιράν θα μπορούσε επίσης να προμηθευτεί ευχερώς αντίστοιχους μετασχηματιστές από τη διεθνή αγορά ή από την αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι επίμαχοι μετασχηματιστές υψηλής τάσεως παράγονται και διατίθενται στο εμπόριο τόσο διεθνώς όσο και στο Ιράν από όλους τους γνωστούς κατασκευαστές. Επιπλέον, υφίσταται διεθνώς εκτεταμένο εμπόριο μεταχειρισμένων μετασχηματιστών με χαρακτηριστικά αντίστοιχα των μετασχηματιστών που κατασκευάζει η προσφεύγουσα.
 4)
 Τέταρτος λόγος: Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι προσβλήθηκαν τα δικαιώματα άμυνάς της. Η προσφεύγουσα δεν μπορεί να κατανοήσει την περιεχόμενη στο σημείο 16 του Παραρτήματος Ι της επίμαχης αποφάσεως αιτιολογία και το καθού δεν της κοινοποίησε καμία κατανοητή αιτιολογία, με αποτέλεσμα να έχουν παραβιαστεί τα δικαιώματα άμυνάς της και το δικαίωμά της για αποτελεσματική έννομη προστασία.


text:
 1.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/42
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 4ης Μαρτίου 2010 — Mundipharma κατά ΓΕΕΑ — ALK-Abelló (AVANZALENE)
 (Υπόθεση T-477/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος AVANZALEN - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα AVANZ - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των σημάτων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009))
 2010/C 113/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mundipharma AG (Βασιλεία, Ελβετία) (εκπρόσωπος: F. Nielsen, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: ALK-Abelló A/S (Hørsholm, Δανία) (εκπρόσωπος: S. Palomäki Arnesen, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 28ης Αυγούστου 2008 (υπόθεση R 1694/2007-4) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της ALK-Abelló A/S και της Mundipharma AG.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Mundipharma AG στα δικαστικά έξοδα εκτός των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η ALK Abelló A/S.
 3)
 Καταδικάζει την ALK-Abelló στα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 6, της 10.1.2009.


text:
 19.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 312/30
 Προσφυγή της 26ης Σεπτεμβρίου 2009 — Applied Microengineering κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-387/09)
 2009/C 312/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Applied Microengineering Ltd (Didcot, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: P. Walravens και J. De Wachter, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 16ης Ιουλίου 2009, με την οποία διατάχθηκε η επιστροφή του ποσού των 258 560,61 ευρώ, πλέον τόκων,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως C(2009)5797 της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2009, περί επιστροφής ορισμένων ποσών, πλέον τόκων, τα οποία οφείλει η προσφεύγουσα στο πλαίσιο των σχεδίων IST-199-11823 FOND MST («Formation of a New Design House for MST») και IST-2000-28229 ANAB («Assessment of a New Anodic Bonder»), που χρηματοδοτούνται βάσει του ειδικού προγράμματος έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης στον τομέα «Φιλική προς τον χρήστη κοινωνία των πληροφοριών» (1998-2002).
 Η προσφεύγουσα προβάλλει επτά λόγους προς στήριξη της προσφυγής της.
 Πρώτον, ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παρέβη ουσιώδεις διαδικαστικούς τύπους, παραλείποντας να διεξαγάγει πλήρη και προσήκουσα διαδικασία ελέγχου. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν την ενημέρωσε σχετικά με την έναρξη και την περάτωση της διαδικασίας ελέγχου και ότι δεν έλαβε υπόψη τις αντιρρήσεις που προέβαλε η προσφεύγουσα. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επίσης ότι η Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματά της άμυνας και παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως και το καθήκον επιδείξεως επιμελείας.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η δράση της Επιτροπής ήταν παραγεγραμμένη, τουλάχιστον όσον αφορά τις πληρωμές που πραγματοποιήθηκαν περισσότερο από πέντε έτη πριν από την επίσημη έναρξη της διαδικασίας ελέγχου.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλες πλάνες εκτιμήσεως, δεχόμενη την εσφαλμένη ερμηνεία του ελεγκτή όσον αφορά τους κανόνες περί των επιλέξιμων δαπανών.
 Τέταρτον, υποστηρίζει ότι η Επιτροπή προσέβαλε θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα και το δικαίωμα επί δίκαιης αμοιβής, δεχόμενη να εφαρμόσει ωριαίες αμοιβές χαμηλότερες του βασικού μισθού.
 Πέμπτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης όσον αφορά το κύρος της μεθόδου εργασίας σχετικά με το μέσο μισθολογικό κόστος που πρότεινε η προσφεύγουσα και όσον αφορά την αποδοχή από τον αντισυμβαλλόμενο της πρακτικής των «μισθών-στόχων».
 Έκτον, υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως της αποφάσεώς της, στηριζόμενη πλήρως στην έκθεση ελέγχου χωρίς να λάβει υπόψη τις παρατηρήσεις της προσφεύγουσας ή το αίτημά της για επανάληψη της διαδικασίας ελέγχου.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως και το καθήκον επιδείξεως επιμελείας, αποστέλλοντας επιστολές σε λάθος διεύθυνση και μη εξετάζοντας τα επιχειρήματα που προέβαλε η προσφεύγουσα.


text:
 7.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 201/4
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 24ης Ιουνίου 2004
 στην υπόθεση C-350/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών (1)
 («Παράβαση κράτους μέλους - Επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των τηλεπικοινωνιών - Άρθρα 6 και 9 της οδηγίας 97/66/ΕΚ - Αναγκαιότητα σαφούς εξακριβώσεως των αιτιάσεων στην αιτιολογημένη γνώμη»)
 (2004/C 201/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Στην υπόθεση C-350/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Shotter και W. Wils κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών (εκπρόσωπος: S. Terstal) με αντικείμενο προσφυγή με την οποία ζητείται να αναγνωρισθεί ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των άρθρων 6 και 9 της οδηγίας 97/66/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, περί επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και προστασίας της ιδιωτικής ζωής στον τηλεπικοινωνιακό τομέα (ΕΕ L 24, 1998, σ. 1), ή, τουλάχιστον, μη ανακοινώνοντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, A. La Pergola, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta και K. Lenaerts (εισηγητή), δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 24 Ιουνίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, μεταφέροντας ελλιπώς στο εσωτερικό δίκαιο το άρθρο 6 της οδηγίας 97/66/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, περί επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και προστασίας της ιδιωτικής ζωής στον τηλεπικοινωνιακό τομέα, καθόσον, αφενός, το άρθρο 11.5, παράγραφος 1, του Wet houdende regels inzake de telecommunicatie (Telecommunicatiewet) παραπέμπει σε γενικό διοικητικό μέτρο το οποίο δεν κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και, αφετέρου, οι εκτελεστικές διατάξεις που μνημονεύει το άρθρο 11.5, παράγραφος 3, του Telecommunicatiewet δεν κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή, και μεταφέροντας ελλιπώς στο εσωτερικό δίκαιο το άρθρο 9 της εν λόγω οδηγίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2.
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3.
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρει, εκτός των δικών του εξόδων, τα τρία τέταρτα των εξόδων της Επιτροπής.
 4.
 Η Επιτροπή φέρει τα έξοδά της κατά τα λοιπά.
 (1) ΕΕ C 323 της 21.12.2002.


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/38
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαρτίου 2010 — Lufthansa AirPlus Servicekarten κατά ΓΕΕΑ — Applus Servicios Tecnológicos (A+)
 (Υπόθεση T-321/07) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού εικονιστικού σήματος A+ - Προγενέστερο κοινοτικό λεκτικό σήμα AirPlus International - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Απουσία κινδύνου συγχύσεως - Απουσία ομοιότητας μεταξύ των σημείων - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δικαιώματα άμυνας - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 5, άρθρα 73, 74 και 79 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 5, άρθρα 75, 76 και 83 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]»)
 2010/C 100/58
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH (Neu-Isenburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: G. Würtenberger, R. Kunze και T. Wittman, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Botis)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Applus Servicios Tecnológicos, SL (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: E. Torner Lasalle, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Ιουνίου 2007 (υπόθεση R 310/2006-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH και Applus Servicios Tecnológicos, SL.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 269 της 10.11.2007.


text:
 7.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/28
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Ιουνίου 2017 — Elevolution — Engenharia κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-691/16) (1)
 ([Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (ΕΤΑ) - Πρόγραμμα στήριξης για την ανάπτυξη στη Μαυριτανία - Σύμβαση έργου συναφθείσα με τη Μαυριτανία στο πλαίσιο της εφαρμογής του ως άνω προγράμματος - Ανάκληση των προσβαλλόμενων χρεωστικών σημειωμάτων - Κατάργηση της δίκης])
 (2017/C 256/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Elevolution Engenharia SA (Amadora, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: A. Pinto Cardoso και L. Fuzeta da Ponte, δικηγόροι)
 Κaθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Aresu και M. França)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, με αίτημα την ακύρωση των «αποφάσεων» που περιέχονταν στο έγγραφο και στα τρία χρεωστικά σημειώματα τα οποία εξέδωσε η Επιτροπή στις 26 Ιουλίου 2016, σχετικά με την επιστροφή διαφόρων ποσών στο πλαίσιο σύμβασης έργου συναφθείσας μεταξύ της προσφεύγουσας και της Ισλαμικής Δημοκρατίας της Μαυριτανίας.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργείται η δίκη επί της υπό κρίση προσφυγής.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα έξοδά της καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκε η Elevolution — Engenharia, SA.
 (1) EE C 441 της 28.11.2016.


text:
 15.10.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 257/3
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Audiencia Provincial de Barcelona (Ισπανία) με διάταξη της 7ης Ιουνίου 2005 στην υπόθεση Sociedad General de Autores y Editores de España (SGAE) κατά Rafael Hoteles S.A.
 (Υπόθεση C-306/05)
 (2005/C 257/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Με διάταξη της 7ης Ιουνίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 3 Αυγούστου 2005, το Audiencia Provincial de Barcelona (Ισπανία) ζητεί, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Sociedad General de Autores y Editores de España (SGAE) και Rafael Hoteles S.A., που εκκρεμεί ενώπιόν του, από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1)
 Συνιστά η εγκατάσταση στα δωμάτια ενός ξενοδοχείου συσκευών τηλεοράσεως στις οποίες αναμεταδίδεται καλωδιακώς το τηλεοπτικό σήμα που λαμβάνεται μέσω δορυφόρου ή μέσω επιγείου δικτύου, πράξη παρουσιάσεως στο κοινό καλυπτόμενη από την σκοπούμενη εναρμόνιση των εθνικών κανονιστικών ρυθμίσεων περί προστασίας των δικαιωμάτων του δημιουργού, την οποία προβλέπει το άρθρο 3 της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001;
 2)
 Αντιβαίνει η ερμηνεία ότι το δωμάτιο ξενοδοχείου αποτελεί αμιγώς ιδιωτικό χώρο, ώστε να μη θεωρείται πλέον ως παρουσίαση στο κοινό η παρουσίαση που πραγματοποιείται μέσω συσκευών τηλεοράσεως διά των οποίων αναμεταδίδεται το τηλεοπτικό σήμα που λαμβάνει προηγουμένως το ξενοδοχείο, στη διαλαμβανόμενη από την οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, προστασία των δικαιωμάτων του δημιουργού;
 3)
 Είναι δυνατόν να θεωρηθεί, για τους σκοπούς της προβλεπόμενης από την οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, προστασίας των δικαιωμάτων του δημιουργού έναντι πράξεων παρουσιάσεως στο κοινό, ότι η παρουσίαση που πραγματοποιείται μέσω συσκευής τηλεοράσεως ευρισκόμενης εντός υπνοδωματίου ξενοδοχείου είναι δημόσια ως εκ του λόγου ότι πρόσβαση στο έργο έχει κοινό που εναλλάσσεται;


text:
 28.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/22
 Προσφυγή της 13ης Ιανουαρίου 2014 — Heidrick & Struggles International κατά ΓΕΕΑ (THE LEADERSHIP COMPANY)
 (Υπόθεση T-43/14)
 2014/C 129/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Heidrick & Struggles International, Inc. (Σικάγο, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: A. Norris, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο::
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 10ης Οκτωβρίου 2013 στην υπόθεση R 338/2013-2·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «THE LEADERSHIP COMPANY» για υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 44 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 11 031 457
 Απόφαση του εξεταστή: Άρνηση καταχωρίσεως του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', γ' και του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.


text:
 14.7.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 200/33
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 1) Απορρι ́πτει τις αιτη ́σεις αναιρε ́σεως.
 (τε ́ταρτο τμη ́μα) 2) Καταδικα ́ζει τις Area Cova κ.λπ. και την Xunta de Galicia
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 της 1ης Φεβρουαρι ́ου 2001
 (1) ΕΕ C 333 της 20.11.1999, ΕΕ C 20 της 22.1.2000.
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-300/99 Ρ και C-388/99:
 Area Cova SA κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́ σεως κ.λπ. (1)
 («Αναι ́ρεση — Αλιει ́α — Με ́τρα διατηρη ́σεως των θαλασ-
 σι ́ων πο ́ρων — Κοινοτικη ́ ποσο ́στωση αλιευμα ́των για την
 ιππο ́γλωσσα (χα ́λιμπατ) Γροιλανδι ́ας — Αι ́τηση αναι-
 ρε ́σεως εν με ́ρει προδη ́λως απαρα ́δεκτη και εν με ́ρει
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 προδη ́λως αβα ́ σιμη»)
 (2001/C 200/59) (τε ́ταρτο τμη ́μα)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́) της 1ης Φεβρουαρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-301/99 Ρ: Area Cova SA κ.λπ. κατα ́ Συμβου-
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ ́ σεως κ.λπ. (1)
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-300/99 Ρ και C-388/99 Ρ, («Αναι ́ρεση — Αλιει ́α — Με ́τρα διατηρη ́σεως των θαλασ-
 Area Cova SA, με ́εδρα στο Vigo (Ισπανι ́α), Armadora José σι ́ων πο ́ρων — Κοινοτικη ́ ποσο ́στωση αλιευμα ́των για την
 Pereira SA, με ́εδρα στο Vigo, Armadores Pesqueros de Aldán ιππο ́γλωσσα (χα ́λιμπατ) Γροιλανδι ́ας — Αι ́τηση αναι-
 SA, με ́εδρα στο Vigo, Centropesca SA, με ́εδρα στο Vigo, ρε ́σεως εν με ́ρει προδη ́λως απαρα ́δεκτη και εν με ́ρει
 Chymar SA, με ́εδρα στο Vigo, Eloymar SA, με ́εδρα στην προδη ́λως αβα ́ σιμη»)
 Estribela (Ισπανι ́α), Exfaumar SA, με ́εδρα στο Bueu (Ισπανι ́α),
 Farpespan SL, με ́εδρα στη Μοaña (Ισπανι ́α), Freiremar SA, με (2001/C 200/60)
 ́εδρα στο Vigo, Hermanos Gandón SA, με ́εδρα στο Cangas
 (Ισπανι ́α), Heroya SA, με ́εδρα στο Vigo, Hiopesca SA, με ́εδρα
 στο Vigo, José Pereira e Hijos SA, με ́εδρα στο Vigo, Juana Oya (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 Pérez, με διαμονη ́ στο Vigo, Manuel Nores González, με διαμονη ́
 ατο Marı́n (Ισπανι ́α), Moradiña SA, με ́εδρα στο Cangas, Navales
 Cerdeiras SL, με ́εδρα στο Camariñas (Ισπανι ́α), Nugago Pesca
 SA, με ́εδρα στο Bueu, Pesquera Austral SA, με ́εδρα το Vigo, (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 Pescaberbés SA, με ́εδρα στο Vigo, Pesquerı́as Bı́garo Narval στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 SA, με ́εδρα στο Vigo, Pesquera Cı́es SA, με ́εδρα στο Vigo, Pesca
 Herculina SA, με ́εδρα στο Vigo, Pesquera Inter SA, με ́εδρα το Στην υπο ́θεση C-301/99 Ρ, Area Cova SA, με ́εδρα στο
 Cangas, Pesquerı́as Marinenses SA, με ́εδρα στο Marı́n, Vigo (Ισπανι ́α), Armadora José Pereira SA, με ́εδρα στο Vigo,
 Pesquerı́as Tara SA, με ́εδρα στο Cangas, Pesquera Vaqueiro Armadores Pesqueros de Aldán SA, με ́εδρα στο Vigo,
 SA, με ́εδρα στο Vigo, Sotelo Dios SA, με ́εδρα στο Vigo, Centropesca SA, με ́εδρα στο Vigo, Chymar SA, με ́εδρα στο
 εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους Α. Creus Carreras, Ε. Contrera Vigo, Eloymar SA, με ́εδρα στην Εstribela (Ισπανι ́α), Exfaumar
 Ynzenga και Α. Agustinoy Guilayn, avogados, και Xunta de SA, με ́εδρα στο Bueu (Ισπανι ́α), Farpespan SL, με ́εδρα στη
 Galicia, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους V. Μ. Vázquez-Portomeñe Moaña (Ισπανι ́α), Freiremar SA, με ́εδρα στο Vigo, Hermanos
 Seijas, avogado, με αντικει ́μενο δυ ́ο αιτη ́σεις αναιρε ́σεως κατα ́ της Gandón SA, με ́εδρα στο Cangas (Ισπανι ́α), Heroya SA, με ́εδρα
 διατα ́ξεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τρι ́το στο Vigo, Hiopesca SA, με ́εδρα στο Vigo, José Pereira e Hijos
 τμη ́μα) της 8ης Ιουλι ́ου 1999, Τ-194/95, Area Cova κ.λπ. κατα ́ SA, με ́εδρα στο Vigo, Juana Oya Pérez, με διαμονη ́ στο Vigo,
 Συμβουλι ́ου (Συλλογη ́ 1999, σ. ΙΙ-2271), και με τις οποι ́ες Manuel Nores González, με διαμονη ́ στο Marı́n (Ισπανι ́α),
 ζητη ́θηκε η αναι ́ρεση της διατα ́ξεως αυτη ́ς, ο ́που οι λοιποι ́ δια ́δικοι Moradiña SA, με ́εδρα στο Cangas, Navales Cerdeiras SL, με
 ει ́ναι το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: ́εδρα στο Camariñas (Ισπανι ́α), Nugago Pesca SA, με ́εδρα στο
 J. Carbery και G. Ramos Ruano), η Asociación Nacional de Bueu, Pesquera Austral SA, με ́εδρα στο Vigo, Pescaberbés SA,
 Armadores de Buques Congeladores de Pesca de Merluza με ́εδρα στο Vigo, Pesquerı́as Bı́garo Narval SA, με ́εδρα στο
 (Anamer) με ́εδρα στο Vigo, η Asociación Nacional de Vigo, Pesquera Cı́es SA, με ́εδρα στο Vigo, Pesca Herculina SA,
 Armadores de Buques Congeladores de Pesquerı́as Varias με ́εδρα στο Vigo, Pesquera Inter SA, με ́εδρα στο Cangas,
 (Anavar), με ́εδρα στο Vigo, και η Asociación de Sociedades Pesquerı́as Marinenses SA, με ́εδρα στο Marı́n, Pesquerı́as Tara
 Pesqueras Españolas (ASPE), με ́εδρα στο Vigo, το ∆ικαστη ́ριο SA, με ́εδρα στο Cangas, Pesquera Vaqueiro SA, με ́εδρα στο
 (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. La Pergola, προ ́εδρο Vigo, Sotelo Dios SA, με ́εδρα στο Vigo, εκπροσωπου ́μενες απο ́
 τμη ́ματος, D. Α. Ο. Edward και C. W. Α. Timmermans (εισηγητη ́), τους Α. Creus Carreras, Ε. Contreras Ynzenga και Α. Agustinoy
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: R. Grass, Guilayn, avogados, με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της
 εξε ́δωσε την 1η Φεβρουαρι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατα ́ξεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τρι ́το
 διατακτικο ́: τμη ́μα) της 8ης Ιουλι ́ου 1999, Τ-12/96, Area Cova κ.λπ. κατα ́
 ---pagebreak--- C 200/34 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 14.7.2001
 Συμβουλι ́ου και Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 1999, σ. ΙΙ-2301), και με 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 την οποι ́α ζητη ́θηκε η αναι ́ρεση της διατα ́ξεως αυτη ́ς, ο ́που οι
 λοιποι ́ δια ́δικοι ει ́ναι το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως 2) Καταδικα ́ζει τον Peter Reichert στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (εκπρο ́σωποι: J. Carbery και G. Ramos Ruano), η Αsociación
 Nacional de Armadores de Buques Congeladores de Pesca de (1) ΕΕ C 233 της 12.8.2000.
 Merluza (Anamer) με ́εδρα στο Vigo, η Αsociación Nacional de
 Armadores de Buques Congeladores de Pesquerı́as Varias
 (Anavar), με ́εδρα στο Vigo, και η Αsociación de Sociedades
 Pesqueras Españolas (ASPE), με ́εδρα στο Vigo, το ∆ικαστη ́ριο
 (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. La Pergola, προ ́εδρο
 τμη ́ματος, D. Α. O. Edward και C. W. Α. Timmermans (εισηγητη ́),
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacοbs, γραμματε ́ας: R. Grass, ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 εξε ́δωσε την 1η Φεβρουαρι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο
 διατακτικο ́: της 23ης Φεβρουαρι ́ου 2001
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως. στην υπο ́θεση C-445/00 R: ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας κατα ́
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 2) Καταδικα ́ζει τις Αrea Cova κ.λπ. στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Ασφαλιστικα ́ με ́τρα — Αναστολη ́ εκτελε ́σεως — Επει ́γον
 (1) ΕΕ C 314 της 30.10.1999. — Συ ́στημα κατανομη ́ς δικαιωμα ́των διαμετακο ́μισης
 (οικοσημει ́ων) για βαρε ́α φορτηγα ́ οχη ́ματα διερχο ́μενα
 απο ́ την Αυστρι ́α)
 (2001/C 200/62)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (πρω ́ το τμη ́μα)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 της 8ης Φεβρουαρι ́ου 2001 Στην υπο ́θεση C-445/00 R, ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας (εκπρο ́σω-
 πος: Η. Dossi) κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως
 στην υπο ́θεση C-238/00 Ρ: Peter Reichert κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ (εκπρο ́σωποι: Α. Lopes Sabino και G. Houttuin), υποστηριζο ́με-
 Κοινοβουλι ́ου (1) νου απο ́ την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας (εκπρο ́σω-
 πος: W.-D. Plessing, επικουρου ́μενος απο ́ τους J. Sedemund
 («Υπα ́ λληλοι — 'Αρθρο 4 του παραρτη ́ματος VΙΙ του ΚΥΚ και Τ. Lübbig) και την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 — Επι ́δομα αποδημι ́ας — Το ́πος ασκη ́σεως της κυ ́ριας (εκπρο ́σωποι: Μ. Wolfcarius και C. Schmidt), με αντικει ́μενο
 επαγγελματικη ́ς δραστηριο ́τητας — Αι ́τηση αναιρε ́σεως αι ́τηση αναστολη ́ς εκτελε ́σεως του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2012/2000
 προδη ́λως αβα ́ σιμη») του Συμβουλι ́ου, της 21ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, για την τροπο-
 ποι ́ηση του παραρτη ́ματος 4 του πρωτοκο ́λλου αριθ. 9 της πρα ́ξης
 προσχω ́ρησης του 1994 και του κανονισμου ́ (ΕΚ) 3298/94 ο ́σον
 (2001/C 200/61) αφορα ́ το συ ́στημα των οικοσημει ́ων για βαρε ́α φορτηγα ́ οχη ́ματα
 διερχο ́μενα απο ́ την Αυστρι ́α (ΕΕ L 241, σ. 18), καθω ́ς και
 αι ́τηση λη ́ψεως προσωρινω ́ν με ́τρων, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 εξε ́δωσε στις 23 Φεβρουαρι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο
 διατακτικο ́:
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ 1) Αναστε ́λλει την εκτε ́λεση του ́αρθρου 2, σημει ́ο 1, του
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») κανονισμου ́ (ΕΚ) 2012/2000 του Συμβουλι ́ου, της
 21ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, για την τροποποι ́ηση του παραρ-
 Στην υπο ́θεση C-238/00 Ρ, Peter Reichert, ́εκτακτος υπα ́λληλος τη ́ματος 4 του πρωτοκο ́λλου αριθ. 9 της πρα ́ξης προσχω ́-
 της σοσιαλιστικη ́ς ομα ́δας του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, εκπρο- ρησης του 1994 και του κανονισμου ́ (ΕΚ) 3298/94 ́οσον
 σωπου ́μενος απο ́ τον D. Rogalla, Rechtsanwalt, με αντικει ́μενο αφορα ́ το συ ́στημα των οικοσημει ́ων για βαρε ́α φορτηγα ́
 αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των οχη ́ματα διερχο ́μενα απο ́ την Αυστρι ́α, με ́χρις εκδο ́σεως
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (μονομελου ́ς) της 13ης Απριλι ́ου 2000, της αποφα ́σεως επι ́ της ουσι ́ας.
 Τ-18/98, Reichert κατα ́ Κοινοβουλι ́ου (Συλλογη ́ Υπ.Υπ. 2000,
 σ. ΙΙ-309), με την οποι ́α ζητη ́θηκε η εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως 2) Απορρι ́πτει την αι ́τηση κατα ́ τα λοιπα ́.
 αυτη ́ς, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο 3) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (εκπρο ́σωποι: Γ. Παντα ́λης και Μ. Berger), το ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Μ. Wathelet, προ ́εδρο τμη ́ματος,
 Ρ. Jann (εισηγητη ́) και L. Sevón, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: (1) ΕΕ C 45 της 10.2.2001.
 Ρ. Léger, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 8 Φεβρουαρι ́ου
 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 10.10.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 244/7
 Προσφυγή της 24ης Ιουλίου 2009 — Omnicare κατά ΓΕΕΑ — Astellas Pharma (πρώην Yamanouchi Pharma) (OMNICARE)
 (Υπόθεση T-290/09)
 2009/C 244/12
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Omnicare, Inc. (Covington, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: M. Edenborough, barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Astellas Pharma GmbH (πρώην Yamanouchi Pharma GmbH) (Χαϊδελβέργη, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 14ης Μαΐου 2009 στην υπόθεση R 402/2008-4 και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοδικείου.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «OMNICARE», για υπηρεσίες της κλάσης 42.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το καταχωρισμένο γερμανικό σήμα «OMNICARE» για υπηρεσίες των κλάσεων 35, 41 και 42.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της απόφασης του τμήματος ανακοπών και απόρριψη της αίτησης καταχώρισης κοινοτικού σήματος.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών κακώς δέχθηκε ότι: α) υπάρχει ομοιότητα μεταξύ των επίμαχων σημάτων, β) έχει γίνει ουσιαστική χρήση του σήματος που αντιτάχθηκε κατά τη διαδικασία της ανακοπής, γ) υπάρχει ομοιότητα μεταξύ των υπηρεσιών για τις οποίες έχει γίνει ουσιαστική χρήση του σήματος και δ) υπάρχει συνεπώς κίνδυνος σύγχυσης μεταξύ των επίμαχων σημάτων.


text:
 29.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 168/20
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Oberster Gerichtshof (Αυστρία) στις 15 Φεβρουαρίου 2017 — KP, εκπροσωπούμενη από τη μητέρα της, κατά LO
 (Υπόθεση C-83/17)
 (2017/C 168/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: KP, εκπροσωπούμενη από τη μητέρα της
 Αναιρεσίβλητος: LO
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει η ρήτρα επικουρικότητας του άρθρου 4, παράγραφος 2, του Πρωτοκόλλου της Χάγης του έτους 2007, σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο στις υποχρεώσεις διατροφής, την έννοια ότι αυτή τυγχάνει εφαρμογής μόνον εφόσον το εισαγωγικό της διαδικασίας περί διατροφής δικόγραφο κατατεθεί εντός κράτους διαφορετικού από εκείνο της συνήθους διαμονής του δικαιούχου διατροφής;
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα αυτό:
 2)
 Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 2, του Πρωτοκόλλου της Χάγης του έτους 2007, σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο στις υποχρεώσεις διατροφής, την έννοια ότι η διατύπωση «δεν μπορεί να επιτύχει διατροφή» αναφέρεται και σε περιπτώσεις όπου στο δίκαιο του τελευταίου τόπου διαμονής δεν προβλέπεται αξίωση διατροφής για το παρελθόν απλώς και μόνον επειδή δεν τηρήθηκαν συγκεκριμένες νόμιμες προϋποθέσεις;


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 8ης Ιουνίου 2017 [αίτηση του Oberlandesgericht Düsseldorf (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — W. F. Gözze Frottierweberei GmbH, Wolfgang Gözze κατά Verein Bremer Baumwollbörse
 (Υπόθεση C-689/15) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Διανοητική ιδιοκτησία - Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 - Άρθρα 9 και 15 - Κατάθεση του σημείου άνθος βάμβακος από σωματείο - Καταχώριση ως ατομικού σήματος - Παραχώρηση αδειών χρήσεως του σήματος αυτού στους κατασκευαστές προϊόντων κλωστοϋφαντουργίας από βαμβάκι οι οποίοι είναι μέλη του σωματείου - Αίτηση κηρύξεως ακυρότητας ή εκπτώσεως - Έννοια της «ουσιαστικής χρήσης» - Βασική λειτουργία δηλωτική της προελεύσεως])
 (2017/C 249/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberlandesgericht Düsseldorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 W. F. Gözze Frottierweberei GmbH, Wolfgang Gözze
 κατά
 Verein Bremer Baumwollbörse
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 15, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το σήμα της ΕΕ, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η επίθεση, από τον δικαιούχο ή με τη συγκατάθεσή του, ατομικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε προϊόντα ως σήματος ποιότητας δεν συνιστά χρήση του ως σήματος η οποία εμπίπτει στην κατά τη διάταξη αυτή έννοια της «ουσιαστικής χρήσης». Η επίθεση του εν λόγω σήματος συνιστά πάντως τέτοια ουσιαστική χρήση στην περίπτωση που συγχρόνως παρέχει επίσης στους καταναλωτές την εγγύηση ότι τα προϊόντα αυτά προέρχονται από μία και μόνον επιχείρηση υπό τον έλεγχο της οποίας κατασκευάζονται και η οποία φέρει την ευθύνη για την ποιότητά τους. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, ο δικαιούχος του ως άνω σήματος έχει την εξουσία να απαγορεύσει, δυνάμει του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού, την επίθεση από τρίτον παρόμοιου σημείου σε πανομοιότυπα προϊόντα αν αυτή δημιουργεί κίνδυνο συγχύσεως του κοινού.
 2)
 Το άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ζʹ, του κανονισμού 207/2009 πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι το ατομικό σήμα δεν μπορεί να κηρυχθεί άκυρο κατά συνδυασμένη εφαρμογή των διατάξεων αυτών, εξαιτίας του γεγονότος ότι ο δικαιούχος του σήματος δεν εγγυάται, μέσω της διεξαγωγής τακτικών ποιοτικών ελέγχων στους κατόχους αδείας χρήσεως του σήματός του, την τήρηση των προσδοκώμενων προδιαγραφών ποιότητας τις οποίες συνδέει το κοινό με το σήμα αυτό.
 3)
 Ο κανονισμός 207/2009 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι οι διατάξεις του σχετικά με τα συλλογικά σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μπορούν να εφαρμοσθούν mutatis mutandis στα ατομικά σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) ΕΕ C 118 της 4.4.2016.


text:
30. 3 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 95/13
 1993, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. τήτων στις 16 Φεβρουάριου 1996, o αρμοδιος για τις κατα
 2052/88 (3) για την αποστολή των διαρθρωτικών ταμείων, σχέσεις δικαστής του Rechtbank van eerste aanleg te Brugge ,
 την αποτελεσματικότητα τους και τον συντονισμό των στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ , αφενός, BVBA Sanders
 παρεμβάσεών τους μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμ και, αφετέρου , 1 . Βελγικού Δημοσίου , Υπουργείου Οικονο
 βάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των μικών, Διευθύνσεως ΦΠΑ, Μητρώων και Δημοσίων Κτημά
 λοιπών υφισταμένων χρηματοδοτικών οργάνων, κατά των εκπροσωπούμενου από τον επιφορτισμένο με την εί
 των αποδεκτών κοινοτικών ενισχύσεων η διαδικασία σπραξη ΦΠΑ αρμόδιο ταμία του δημοσίου ταμείου ΦΠΑ
 προσφυγής που προβλέπει η οδηγία 89/665/ΕΟΚ, ακόμη Roeselare , και 2. Βελγικού Δημοσίου , Υπουργείου Οικονο
 και όταν οι αποδέκτες αυτοί δεν είναι αναθέτουσες αρχές μικών, Διευθύνσεως ΦΠΑ, Μητρώων και Δημοσίων Κτημά
 κατά την έννοια του άρθρου 1 της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ; των εκπροσωπούμενου από τον κύριο Ελεγκτή της Υπηρεσί
 ας Ελέγχου ΦΠΑ Torhout 2 που εκκρεμεί ενώπιον του ζητεί
 ( ] ) ΕΕ 1993 , αριθ . L 199, σ. 54. από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση
 (2 ) ΕΕ 1993 , αριθ. L 193 σ. 5 . προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 (3 ) ΕΕ αριθ . L 185 , σ. 9.
 1 . Έχει το άρθρο 18, παράγραφος 4, της έκτης οδηγίας ΦΠΑ
 την έννοια ότι επιτρέπει σε κράτος μέλος να μην επιστρέ
 φει στον υποκείμενο στον φόρο ή να μη μεταφέρει σε
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που επόμενη περίοδο δηλώσεως πιστωθέντα για ορισμένη
 υπέβαλε το Bundesgerichtshof με διάταξη της 11ης Ιανουα χρονική περίοδο δηλώσεως φόρο προστιθεμένης αξίας,
 ρίου 1996 στην υπόθεση Bayerische Hypotheken- und Wech αλλά αντιθέτως να τον «παρακρατεί», πράγμα που συνι
 selbank AG κατά Edgar Dietzinger στά επιβολή συντηρητικής κατασχέσεως, βάσει εκ των
 (Υπόθεση C-45/96) υστέρων απαιτήσεως που αφορά προηγούμενη περίοδο
 (96/C 95/23 ) δηλώσεως όταν η εκ των υστέρων αυτή απαίτηση αμφι
 σβητείται δικαστικώς και επομένως δεν στηρίζεται σε
 Με διάταξη της 11ης Ιανουαρίου 1996, η οποία περιήλθε στη οριστικό τίτλο, αυτό δε χωρίς το κράτος μέλος να έχει
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων λάβει εξουσιοδότηση κατά την έννοια του άρθρου 27 της
 στις 15 Φεβρουαρίου 1996, το Bundesgerichtshof — ένατο ίδιας οδηγίας ΦΠΑ;
 τμήμα πολιτικών υποθέσεων —, στο πλαίσιο της διαφοράς
 μεταξύ Bayerische Hypotheken- und Wechselbank AG και 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώ
 Edgar Diezinger, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το τημα :
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του Επιτρέπεται κατά την αρχή της αναλογικότητας και το
 εξής ερωτήματος: άρθρο 18, παράγραφος 4, της έκτης οδηγίας ΦΠΑ σε
 Περιλαμβάνεται η κατά το γερμανικό δίκαιο σύμβαση εγγυ κράτος μέλος να ορίζει:
 ήσεως, η οποία συνάπτεται μεταξύ πιστωτικού ιδρύματος και 1 , ότι o υποκείμενος στον φόρο μπορεί να αντιταχθεί
 φυσικού προσώπου μη ενεργούντος εν προκειμένω στο στην κατάσχεση (που υλοποιήθηκε με το μέτρο της
 πλαίσιο ανεξάρτητης επαγγελματικής δραστηριότητας και με «παρακρατήσεως») μόνο μέσω ανταποδείξεως κατά
 την οποία εξασφαλίζεται η εκ παροχής πιστώσεως απαίτηση του περιεχομένου της εκθέσεως του δημοσίου ταμείου
 πιστωτικού ιδρύματος κατά τρίτου , στις «συμβάσεις παροχής και όχι βάλλοντας κατά της αναγκαιότητας και του
 αγαθών ή υπηρεσιών από έναν έμπορο προς έναν κατανα επείγοντος χαρακτήρα, καθαυτών, του μέτρου της
 λωτή» [άρθρο 1 , παράγραφος 1 , της οδηγίας 85/577/ΕΟΚ του παρακρατήσεως;
 Συμβουλίου , της 20ής Δεκεμβρίου 1985 , για την προστασία
 των καταναλωτών κατά τη σύναψη συμβάσεων εκτός εμπο 2, ότι η παρακράτηση δεν μπορεί να αντικασταθεί από
 ρικού καταστήματος (')]. άλλη παροχή ασφαλείας, πολλώ δε μάλλον να αρθεί,
 εφόσον δεν έχει κριθεί οριστικά η αμφισβητούμενη
 (') ΕΕ αριθ. L 372 της 31 . 12. 1985, σ. 31 . απαίτηση του δημοσίου ταμείου .
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 υπέβαλε o αρμόδιος για τις κατασχέσεις δικαστής του Προσφυγή που άσκησε στις 21 Φεμβρουαρίου 1996 η
 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλεί
 Rechtbank van eerste aanleg te Brugge με απόφαση της 6ης ου της Ισπανίας
 Φεβρουαρίου 1996 στην υπόθεση BVBA Sanders κατά 1.
 Βελγικού Δημοσίου, Υπουργείου Οικονομικών, Διευθύν (Υπόθεση C-52/96)
 σεως ΦΠΑ, Μητρώων και Δημοσίων Κτημάτων εκπροσω (96/C 95/25)
 πούμενου από τον επιφορτισμένο με την είσπραξη ΦΠΑ
 αρμόδιο ταμία του δημοσίου ταμείου ΦΠΑ Roeselare, και 2. Στις 21 Φεβρουάριου 1996, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 Βελγικού Δημοσίου, Υπουργείου Οικονομικών, Διευθύν Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από τους Julian Currall και F.
 σεως ΦΠΑ, Μητρώων και Δημοσίων Κτημάτων εκπροσω Enrique Gonzalez Diaz, μέλη της Νομικής Υπηρεσίας, με
 πούμενου από τον Κύριο Ελεγκτή της Υπηρεσίας Ελέγχου αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz,
 ΦΠΑ Torhout 2 επίσης μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, άσκησε ενώπιον του
 (Υπόθεση C-47/96) Δικαστηρίου προσφυγή κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 (96/C 95/24) H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Με απόφαση της 8ης Φεβρουάριου 1996, η οποία περιήλθε 1 . Να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλεί
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο ποντας να θεσπίσει τα αναγκαία εθνικά μέτρα προκειμέ
 ---pagebreak--- Αριθ. C 95/14 l_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3 . 96
 νου να εξασφαλίσει στους υπαλλήλους των κοινοτικών τήτων στις 22 Φεβρουάριου 1996, το Arrondissementsrecht
 οργάνων τη δυνατότητα να μεταφέρουν τα συνταξιοδο bank te Amsterdam , στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ
 τικά τους δικαιώματα στο κοινοτικό συνταξιοδοτικό Hermès International société en commandite par actions,
 καθεστώς, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το Παρίσι, και FHT Marketing Choice BV, που εκκρεμεί ενώ
 άρθρο 11 , παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII , του πιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') και το άρθρο 5 της
 συνθήκης ΕΚ. Συνιστά προσωρινό μέτρο, κατά την έννοια του άρθρου 50
 της Agreement on Traderelated Aspects of International
 2. Να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά Property Rights (Συμφωνία για τα δικαιώματα της πνευματι
 έξοδα. κής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου — TRIPS), μία
 Επιχειρήματα και κύριοι ισχυρισμοί προσωρινή απόφαση , όπως, παραδείγματος χάριν, αυτή που
 προβλέπεται στο άρθρο 289 επ. του Κώδικα Πολιτικής
 Μολονότι το Βασίλειο της Ισπανίας αναγνωρίζει ότι πρέπει Δικονομίας, κατά το οποίο μπορεί να ζητηθεί από τον
 να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του , εγκρίνοντας τα σχέδια πρόεδρο του πρωτοδικείου να διατάξει αμελλητί ασφαλιστι
 βασιλικών διαταγμάτων, συνεχίζεται η η μη λήψη οποιωνδή κό μέτρο λόγω επείγοντος (');
 ποτε σχετικών εθνικών εκτελεστικών μέτρων.
 (' ΕΕ 1994, αριθ . L 336, σ. 213 .
 (') Κανονισμός (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) 259/68 του Συμβουλίου ,
 της 29ης Φεβρουαρίου 1968, ΕΕ ειδ. έκδ. 01/01 , σ. 10, όπως έχει
 τροποποιηθεί με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 571 /92, ΕΕ αριθ. L 62,
 σ. 1 .
 Διαγραφή της υποθεσεως C-402/95
 (96/C 95/27)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που Ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων η
 υπέβαλε το Arrondissementsrechtbank te Amsterdam με Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη
 απόφαση της 1ης Φεβρουαρίου 1996 στην υπόθεση Hermès από τον νομικό σύμβουλο Antonio Caeiro και με τόπο
 International société en commandite par actions, Παρίσι, επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το γραφείο του Carlos Gômez
 κατά FHT Marketing Choice BV de la Cruz, μέλους της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner,
 Kirchberg, άσκησε στις 22 Δεκεμβρίου 1995 προσφυγή κατά
 (Υπόθεση C-53/96) της Πορτογαλικής Δημοκρατίας.
 (96/C 95/26)
 Με διάταξη της 20ής Φεβρουαρίου 1996 το Δικαστήριο
 Με απόφαση της 1ης Φεβρουαρίου 1996, η οποία περιήλθε αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσειυς αυτής από το
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο πρωτόκολλο.
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Evelyne Korn, 21 , rue de Nassau, κατα του Ευρωπαϊκού
 της 15ης Φεβρουάριου 1996 Ιδρύματος για τη Βελτίωση των Συνθηκών Διαβιώσεως και
 Εργασίας (εκπρόσωποι: John Me Colgan, και στη συνέχεια
 στην υπόθεση Τ-589/93, Susan Ryan-Sheridan κατα του Terry Sheehan, κατά την έγγραφη διαδικασία, και τον Clive
 Ευρωπαϊκού Ιδρύματος για τη Βελτίωση των Συνθηκών Purkiss, κατά την προφορική διαδικασία, επικουρούμενους
 Διαβιώσεως και Εργασίας (') από τον δικηγόρο Denis Waelbroeck), που είχε ως αντικεί
 (Υπάλληλοι — Υπάλληλοι τον Ευρωπαϊκού Ιδρύματος για μενο, αφενός, την ακύρωση της προκηρύξεως για την πλή
 τη Βελτίωση των Συνθηκών Διαβιώσεως και Εργασίας — ρωση θέσεως διοικητικού υπαλλήλου προγράμματος δημο
 Διαδικασία προσλήψεως — Απόρριψη εσωτερικής υποψη σιεύσεων, της προκηρύξεως κλειστού διαγωνισμού για την
 φιότητας — Προσφυγή ακυρώσεως — Αγωγή αποζημιώ πλήριοση αυτής της θέσεως, του σημειώματος της επιτροπής
 σεως) προσλήψεως της 5ης Νοεμβρίου 1 993 και της αποφάσεως του
 (96/C 95/28) διευθυντού του Ιδρύματος, της 22ας Νοεμβρίου 1993 , περί
 απορρίψειος της υποψηφιότητας της προσφεύγουσας για τη
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) θέση αυτή , και, αφετέρου , την επιδίκαση εις βάρος του
 Ιδρύματος αποζημιώσεως ύψους 75 000 βελγικών φράγκων,
 το Προοτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. P.
 Στην υπόθεση Τ-589/93 , Susan Ryan-Sheridan, υπάλληλος Briët, πρόεδρο, B. Vesterdorf και A. Potocki, δικαστές,
 του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος για τη Βελτίωση των Συνθηκών γραμματέας: κυρία B. Pastor, εξέδωσε στις 15 Φεβρουαρίου
 Διαβιώσεως και Εργασίας, εκπροσωπουμένη από τους Luc 1996 απόφαση με το εξής διατακτικό:
 Misson και Marc-Albert Lucas, δικηγόρους Λιέγης, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το γραφείο της δικηγόρου 1 . Απορρίπτει την προσφυγή.


text:
 6.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 273/1
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 16ης Σεπτεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-465/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Υπήκοοι της Ένωσης ή του ΕΟΧ - Υπήκοοι τρίτων χωρών που συνδέονται με την Κοινότητα με συμφωνία - Εκλογιμότητα στα επιμελητήρια εργατών και στις επιτροπές επιχειρήσεων - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων όσον αφορά τους όρους εργασίας)
 (2004/C 273/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-465/01, που έχει ως αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 4 Δεκεμβρίου 2001, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον J. Sack, κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας, εκπροσωπούμενης από τον H. Dossi, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen (εισηγητή), R. Silva de Lapuerta, P. Kuris και Γ. Αρέστη, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. F. G. Jacobs, γραμματέας: M. R. Grass, εξέδωσε, στις 16 Σεπτεμβρίου 2004, απόφαση με το εξής διατακτικό:
 1.
 α)
 Η Αυστριακή Δημοκρατία, αρνούμενη να εξασφαλίσει στους εργαζομένους υπηκόους των άλλων κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ή του ΕΟΧ δικαίωμα του εκλέγεσθαι στα επιμελητήρια εργατών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 39 ΕΚ και 8 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2434/92 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1992, καθώς και από το άρθρο 28 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και
 β)
 αρνούμενη να εξασφαλίσει δικαίωμα του εκλέγεσθαι στην επιτροπή επιχειρήσεων και στη γενική συνέλευση των επιμελητηρίων εργατών στους εργαζομένους υπηκόους τρίτης χώρας με την οποία η Κοινότητα έχει συνάψει συμφωνία προβλέπουσα την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων όσον αφορά τους όρους εργασίας προς όφελος των εργαζομένων που προέρχονται από τις εν λόγω χώρες και ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα εντός ενός κράτους μέλους υπό κανονικές συνθήκες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις των εν λόγω συμφωνιών.
 2.
 Καταδικάζει την Αυστριακή Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 84 της 6.4.2002.


text:
 3.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 4ης Μαΐου 2017 [αίτηση του Krajowa Izba Odwoławcza (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Esaprojekt sp. z o.o. κατά Województwo Łódzkie
 (Υπόθεση C-387/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Δημόσιες συμβάσεις - Οδηγία 2004/18/ΕΚ - Αρχές της ίσης μεταχειρίσεως, της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της διαφάνειας - Τεχνικές ή/και επαγγελματικές ικανότητες των οικονομικών φορέων - Άρθρο 48, παράγραφος 3 - Δυνατότητα του οικονομικού φορέα να στηριχθεί στις ικανότητες άλλων φορέων - Άρθρο 51 - Δυνατότητα συμπληρώσεως της προσφοράς - Άρθρο 45, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ - Αποκλεισμός από τη συμμετοχή σε δημόσια σύμβαση λόγω σοβαρού παραπτώματος))
 (2017/C 213/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Krajowa Izba Odwoławcza
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Esaprojekt sp. z o.o.
 κατά
 Województwo Łódzkie
 παρισταμένης της: Konsultant Komputer sp. z o.o.
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 51 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, σε συνδυασμό με το άρθρο 2 της οδηγίας αυτής, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει σε οικονομικό φορέα, μετά τη λήξη της προθεσμίας που έχει ταχθεί για την κατάθεση υποψηφιοτήτων σε δημόσιο διαγωνισμό, να προσκομίσει στην αναθέτουσα αρχή, προκειμένου να αποδείξει ότι πληροί τους όρους συμμετοχής στη διαδικασία για τη σύναψη δημόσιας συμβάσεως, έγγραφα τα οποία δεν περιλαμβάνονταν στην αρχική του προσφορά, όπως σύμβαση εκτελεσθείσα από τρίτον, καθώς και γραπτή δέσμευση του τελευταίου ότι θα θέσει στη διάθεση του οικονομικού φορέα τις ικανότητες και τους πόρους που απαιτούνται για την εκτέλεση της επίμαχης συμβάσεως.
 2)
 Το άρθρο 44 της οδηγίας 2004/18, σε συνδυασμό με το άρθρο 48, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της οδηγίας αυτής και με την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως των οικονομικών φορέων, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 2 της ίδιας οδηγίας, έχει την έννοια, αφενός, ότι δεν επιτρέπει σε οικονομικό φορέα να επικαλεστεί τις ικανότητες τρίτου φορέα, κατά την έννοια του άρθρου 48, παράγραφος 3, της εν λόγω οδηγίας, αθροίζοντας τη γνώση και την πείρα δύο άλλων φορέων, οι οποίοι δεν διαθέτουν, ο καθένας χωριστά, τις ικανότητες που απαιτούνται για την εκτέλεση συγκεκριμένης συμβάσεως, στην περίπτωση όπου η αναθέτουσα αρχή εκτιμά ότι η επίμαχη σύμβαση συνιστά ενιαίο σύνολο, οπότε επιβάλλεται να εκτελεστεί από έναν και μόνον φορέα, και, αφετέρου, ότι αυτός ο αποκλεισμός της δυνατότητας επικλήσεως της πείρας περισσοτέρων οικονομικών φορέων είναι συνδεδεμένος και ανάλογος με το αντικείμενο της συμβάσεως, η οποία πρέπει, ως εκ τούτου, να εκτελεστεί από έναν και μόνον φορέα.
 3)
 Το άρθρο 44 της οδηγίας 2004/18, σε συνδυασμό με το άρθρο 48, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της οδηγίας αυτής και με την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως των οικονομικών φορέων, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 2 της ίδιας οδηγίας, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει σε οικονομικό φορέα που μετέχει αυτοτελώς σε διαδικασία για την ανάθεση δημόσιας συμβάσεως να επικαλεστεί την πείρα κοινοπραξίας της οποίας ήταν μέλος στο πλαίσιο άλλης δημόσιας συμβάσεως, αν δεν είχε συνεισφέρει στην πράξη και με συγκεκριμένο τρόπο στην εκτέλεση της τελευταίας.
 4)
 Το άρθρο 45, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, της οδηγίας 2004/18, το οποίο επιτρέπει τον αποκλεισμό οικονομικού φορέα από τη συμμετοχή σε δημόσια σύμβαση, στην περίπτωση, μεταξύ άλλων, όπου αυτός είναι «ένοχος» σοβαρών ψευδών δηλώσεων κατά την παροχή των ζητούμενων από την αναθέτουσα αρχή πληροφοριών, έχει την έννοια ότι μπορεί να εφαρμοστεί όταν ο οικονομικός φορέας έχει επιδείξει αρκετά βαριά αμέλεια, δηλαδή αμέλεια που μπορεί να έχει καθοριστική επιρροή στις αποφάσεις αποκλεισμού, επιλογής ή αναθέσεως δημόσιας συμβάσεως, χωρίς να χρειάζεται να διαπιστωθεί ότι ενήργησε με δόλο.
 5)
 Το άρθρο 44 της οδηγίας 2004/18, σε συνδυασμό με το άρθρο 48, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της οδηγίας αυτής και με την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως των οικονομικών φορέων, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 2 της ίδιας οδηγίας, έχει την έννοια ότι επιτρέπει σε οικονομικό φορέα να στηριχθεί σε προηγούμενη πείρα επικαλούμενος ταυτόχρονα δύο ή περισσότερες αναθέσεις συμβάσεων ως μία σύμβαση, εκτός αν η αναθέτουσα αρχή έχει αποκλείσει τη δυνατότητα αυτή βάσει όρων που είναι συνδεδεμένοι και ανάλογοι με το αντικείμενο και με τον σκοπό της επίμαχης δημόσιας συμβάσεως.
 (1) ΕΕ C 431 της 1.12.2014.