text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 1ης Οκτωβρίου 2015 [αιτήσεις του Raad van State (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — R.L. Trijber, ενεργών υπό την εμπορική ονομασία Amstelboats, κατά College van burgemeester en wethouders van Amsterdam (C-340/14), J. Harmsen κατά Burgemeester van Amsterdam (C-341/14)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-340/14 και C-341/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 2006/123/ΕΚ - Υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά - Ναυσιπλοΐα αναψυχής - Οίκοι ανοχής με βιτρίνα - Άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο δ' - Πεδίο εφαρμογής - Δεν εμπίπτουν - Υπηρεσίες στον τομέα των μεταφορών - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Σύστημα αδειοδοτήσεως - Άρθρο 10, παράγραφος 2, στοιχείο γ' - Προϋποθέσεις για τη χορήγηση αδείας - Αναλογικότητα - Προϋπόθεση αφορώσα τις γλωσσικές γνώσεις - Άρθρο 11, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Διάρκεια της αδείας - Περιορισμός του αριθμού των διαθέσιμων αδειών - Επιτακτικός λόγος γενικού συμφέροντος))
 (2015/C 381/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 R.L. Trijber, ενεργών υπό την εμπορική ονομασία Amstelboats (C-340/14), J. Harmsen (C-341/14)
 κατά
 College van burgemeester en wethouders van Amsterdam, Burgemeester van Amsterdam
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο δ', της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά, έχει την έννοια ότι, υπό την επιφύλαξη των ελέγχων τους οποίους πρέπει να διενεργήσει το αιτούν δικαστήριο, δραστηριότητα όπως αυτή που αποτελεί το αντικείμενο της επίμαχης στην κύρια δίκη αιτήσεως χορηγήσεως αδείας, η οποία συνίσταται στην παροχή, έναντι αντιπαροχής, υπηρεσίας υποδοχής επιβατών σε σκάφος, προς περιήγησή τους σε πόλη μέσω υδάτινης οδού για εορταστικούς σκοπούς, δεν συνιστά υπηρεσία «στον τομέα των μεταφορών», υπό την έννοια της διατάξεως αυτής, εξαιρούμενη από το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας.
 2)
 Το άρθρο 11, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 2006/123 έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει την εκ μέρους των αρμοδίων εθνικών αρχών χορήγηση αδειών απεριόριστης διάρκειας για την άσκηση δραστηριότητας όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, ενώ ο αριθμός των αδειών που χορηγούν προς τούτο οι ίδιες αυτές αρχές είναι περιορισμένος για επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος.
 3)
 Το άρθρο 10, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της οδηγίας 2006/123 έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε μέτρο, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο εξαρτά τη χορήγηση αδείας προς άσκηση δραστηριότητας, όπως η επίμαχη στην υπόθεση C-341/14, συνιστάμενης στην εκμετάλλευση οίκων ανοχής με βιτρίνα, διά της εκμισθώσεως δωματίων για τμήματα της ημέρας, από την προϋπόθεση ότι ο παρέχων τις υπηρεσίες αυτές είναι σε θέση να επικοινωνήσει σε γλώσσα κατανοητή στους λήπτες των εν λόγω υπηρεσιών, εν προκειμένω τις ιερόδουλες, εφόσον η προϋπόθεση αυτή είναι κατάλληλη για τη διασφάλιση της επιτεύξεως του επιδιωκόμενου σκοπού γενικού συμφέροντος, δηλαδή της προλήψεως των συνδεομένων προς την πορνεία αξιόποινων πράξεων, και δεν βαίνει πέραν του αναγκαίου για την επίτευξη του σκοπού αυτού, πράγμα το οποίο εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να ελέγξει.
 (1) ΕΕ C 339 της 29.9.2014.


text:
 24.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/19
 Απόφαση της 30ής Απριλίου 2014 — Tisza Erőmű κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-468/08) (1)
 ((Κρατικές ενισχύσεις - Ενισχύσεις χορηγούμενες από τις ουγγρικές αρχές υπέρ ορισμένων παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας - Συμφωνίες αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας συναφθείσες μεταξύ δημόσιας επιχειρήσεως και ορισμένων παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας - Απόφαση με την οποία η κρατική ενίσχυση κρίνεται ασύμβατη με την κοινή αγορά και διατάσσεται η ανάκτησή της - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Έννοια της κρατικής ενισχύσεως - Πλεονέκτημα - Επιλεκτικός χαρακτήρας - Κρατικοί πόροι - Καταλογισμός στο κράτος - Επηρεασμός του μεταξύ κρατών μελών εμπορίου - Δικαιώματα άμυνας - Ασφάλεια δικαίου - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Ίση μεταχείριση - Αναλογικότητα - Υπέρβαση εξουσίας - Άρθρο 10 της Συνθήκης για τον Χάρτη ενέργειας))
 2014/C 194/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tisza Erőmű kft, πρώην AES-Tisza Erőmű kft (Tiszaújváros, Ουγγαρία) (εκπρόσωποι: αρχικώς T. Ottervanger και E. Henny, στη συνέχεια T. Ottervanger, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Flynn, N. Khan και K. Talabér-Ritz)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2009/609/CE της Επιτροπής, της 4ης Ιουνίου 2008, για τις κρατικές ενισχύσεις C 41/05 τις οποίες χορήγησε η Ουγγαρία στο πλαίσιο συμφωνιών αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας (ΕΕ 2009, L 225, σ. 53).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Tisza Erőmű kft φέρει τα δικαστικά έξοδά της, περιλαμβανομένων των σχετικών με τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων δικαστικών εξόδων.
 (1) EE C 6 της 10.1.2009.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
C 264/18 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 1.11.2003
 7. Περιλαμβάνει το δικαίωμα ιδιοκτησίας του άρθρου 1 του σθούν μόνον ως μέρος ενός μέσω δανείου χρηματοδοτούμε-
 Πρωτοκόλλου 1 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως ∆ικαιωμάτων νου επενδυτικού μοντέλου, στα πλαίσια του οποίου οι προς
 του Ανθρώπου (Σύμβαση της Ρώμης του 1950), το οποίο σύναψη της συμβάσεως διαπραγματεύσεις, τόσο ως προς τη
 προστατεύεται και από το άρθρο 17 του Χάρτη Θεμελιωδών σύμβαση πωλήσεως του ακινήτου όσο και ως προς την
 ∆ικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης της διακηρύξεως της αποκλειστικώς με σκοπό τη χρηματοδότηση συναπτόμενη
 Νίκαιας της 7ης Οκτωβρίου 2000, και την πνευματική σύμβαση δανείου, γίνονται κατ' οίκον κατά την έννοια του
 ιδιοκτησία σχετικά με τις ονομασίες προελεύσεως οίνων και άρθρου 1 του Ηaustürwiderrufsgesetz (γερμανικού νόμου
 την εκμετάλλευσή τους και, συνεπώς, εμποδίζει η προστασία περί καταγγελίας των συμβάσεων πωλήσεως κατ' οίκον);
 του δικαιώματος αυτού την εφαρμογή των όρων που καθορί-
 ζονται στην ανταλλαγή επιστολών που προσαρτάται στη 2. Ανταποκρίνεται στις επιταγές της αρχής του υψηλού επιπέ-
 συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της δου προστασίας του καταναλωτή (άρθρο 95, παράγραφος 3,
 ∆ημοκρατίας της Ουγγαρίας για αμοιβαία προστασία και ΕΚ) και στη διασφαλιζόμενη με την οδηγία 85/577/ΕΟΚ
 έλεγχο των ονομασιών οίνων (ΕΕ L 337, της 31ης ∆εκεμβρίου αποτελεσματικότητα της προστασίας του καταναλωτή μια
 1994), οι οποίοι όμως δεν μνημονεύονται στο σώμα του εθνική ρύθμιση ή η ερμηνεία αυτής, η οποία περιορίζει τις
 κειμένου της συμφωνίας, βάσει των οποίων απαγορεύεται έννομες συνέπειες της ανακλήσεως της δηλώσεως προς
 στους οινοπαραγωγούς της περιοχής Friuli να χρησιμοποιούν σύναψη του δανείου μόνο σε οιονεί αναστροφή της συμβά-
 την ονομασία «Tocai Friulano», λαμβανομένης, μάλιστα, σεως δανείου, ακόμη και αν πρόκειται για επενδυτικά μοντέλα
 υπόψη της απουσίας οιασδήποτε μορφής αποζημιώσεως υπέρ στα πλαίσια των οποίων το δάνειο δεν θα είχε συναφθεί δίχως
 των οινοπαραγωγών της περιοχή Friuli που στερήθηκαν το την αγορά του ακινήτου;
 δικαίωμά τους, της απουσίας δημόσιου γενικού συμφέ-
 ροντος, δικαιολογούντος τη στέρηση αυτή, και της μη 3. Ανταποκρίνεται στον προστατευτικό σκοπό της ρυθμίσεως
 τηρήσεως της αρχής της αναλογικότητας; περί ανακλήσεως του άρθρου 5, παράγραφος 2, της οδηγίας
 85/577/ΕΟΚ μια εθνική ρύθμιση περί των εννόμων συνεπειών
 8. Σε περίπτωση που οι κοινοτικές διατάξεις της συμφωνίας για της καταγγελίας της συμβάσεως δανείου, κατόπιν της
 την προστασία των ονομασίων οίνων, η οποία συνήφθη στις ανακλήσεως της δηλώσεως βουλήσεως του καταναλωτή,
 29 Νοεμβρίου 1993 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και εφόσον ο ανακαλών καταναλωτής υποχρεούται να εξοφλήσει
 της ∆ημοκρατίας της Ουγγαρίας (ΕΕ L 337/1993), και/ή στη χρηματοδότρια τράπεζα το ποσό του δανείου, μολονότι
 η προσαρτηθείσα σε αυτή ανταλλαγή επιστολών κριθούν το δάνειο χρησιμεύει, βάσει του επενδυτικού μοντέλου,
 παράνομες κατά τα ανωτέρω εκτεθέντα, πρέπει οι διατάξεις αποκλειστικώς για τη χρηματοδότηση του ακινήτου και
 του κανονισμού (ΕΚ) 753/2002 (2), βάσει του οποίου απαγο- καταβάλλεται απευθείας στον πωλητή του ακινήτου;
 ρεύθηκε η χρήση της ονομασίας «Tocai» μετά την 31η Μαρ-
 τίου 2007 (άρθρο 19, παράγραφος 2), να θεωρηθούν άκυρες 4. Αντίκειται στην αρχή περί υψηλού επιπέδου προστασίας του
 και, ως εκ τούτου, μη παράγουσες έννομα αποτελέσματα; καταναλωτή (άρθρο 95, παράγραφος 3, ΕΚ) και στην
 προβλεπόμενη με την οδηγία 85/577/ΕΟΚ αποτελεσματικό-
 τητα της προστασίας του καταναλωτή μια εθνική ρύθμιση
 (1) ∆ιάβαζε 23 Νοεμβρίου 1993. περί των εννόμων συνεπειών της ανακλήσεως, σύμφωνα με
 (2) ΕΕ L 118 της 4.5.2002, σ. 1. την οποία ο καταναλωτής υποχρεούται, μετά τη δήλωση
 ανακλήσεως, σε άμεση εξόφληση του, βάσει του επενδυτικού
 μοντέλου, μη εξοφληθέντος ποσού του δανείου, κατόπιν
 τοκισμού με το τρέχον επιτόκιο;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- (1) ΕΕ L 372, σ. 31.
 βαλε το Landgericht Bochum με διάταξη της 29ης Ιουλίου
 2003 στην υπόθεση 1. Elisabeth Schulte, 2. Wolfgang
 Schulte κατά Deutsche Bausparkasse Badenia AG
 (Υπόθεση C-350/03)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 (2003/C 264/28) βαλε το Bundesgerichtshof με διάταξη της 9ης Ιουλίου
 2003 στην υπόθεση Dr Elisabeth Mayer κατά
 Versorgungsanstalt des Bundes und der Länder
 Με διάταξη της 29ης Ιουλίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 (Υπόθεση C-356/03)
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 11 Αυγούστου 2003, το Landgericht Bochum, στο πλαίσιο της
 διαφοράς μεταξύ 1. Elisabeth Schulte, 2. Wolfgang Schulte και (2003/C 264/29)
 Deutsche Bausparkasse Badenia AG, που εκκρεμεί ενώπιόν του,
 ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 επί εξής ερωτημάτων: Με διάταξη της 9ης Ιουλίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 1. Εμπίπτουν στο άρθρο 3, παράγραφος 2, σημείο α', της 18 Αυγούστου 2003, το Bundesgerichtshof, στο πλαίσιο της
 οδηγίας 85/577/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 20ής ∆εκεμ- διαφοράς μεταξύ Dr Elisabeth Mayer και Versorgungsanstalt des
 βρίου 1985, για την προστασία των καταναλωτών κατά Bundes und der Länder που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το
 τη σύναψη συμβάσεων εκτός εμπορικού καταστήματος, οι ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 συμβάσεις πωλήσεως ακινήτου που μπορούν να αντιμετωπι- ερωτημάτων:
 ---pagebreak--- 1.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 264/19
 1) Αντιβαίνουν προς τα άρθρα 119 της Συνθήκης ΕΚ και/ή 11, την εργασία από κινδύνους οφειλομένους σε χημικούς
 παράγραφος 2, στοιχείο α' της οδηγίας 92/85/ΕΟΚ (1) και 6, παράγοντες (δέκατη τέταρτη ειδική οδηγία κατά την έννοια
 παράγραφος 1, στοιχείο ζ', της οδηγίας 86/378/ΕΟΚ (2), του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας
 όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 96/97/ΕΚ (3), διατάξεις 89/391/ΕΟΚ) (1), καθόσον δεν έλαβε τις αναγκαίες νομοθετι-
 του καταστατικού ενός συστήματος συμπληρωματικής κές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για την πλήρη
 συνταξιοδοτικής ασφαλίσεως, όπως αυτές για τις οποίες συμμόρφωση προς την οδηγία αυτή ή, εν πάση περιπτώσει,
 πρόκειται στην παρούσα υπόθεση, κατά τις οποίες εργα- δεν ενημέρωσε σχετικά την Επιτροπή.
 ζόμενη, παύει, κατά τη διάρκεια της εκ του νόμου προβλεπό-
 μενης άδειας μητρότητας (στην προκειμένη περίπτωση: από 2. Να καταδικάσει τη ∆ημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά
 τις 16 ∆εκεμβρίου 1992 έως τις 5 Απριλίου 1993, καθώς έξοδα.
 και από τις 17 Ιανουαρίου έως τις 22 Απριλίου 1994), να
 αποκτά δικαιώματα για μηνιαία καταβολή συνταξιοδοτικών
 παροχών, σε περίπτωση πρόωρης αποχωρήσεως από το
 σύστημα υποχρεωτικής ασφαλίσεως, από της επελεύσεως του Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα
 ασφαλισμένου κινδύνου (συμπλήρωση ηλικίας συνταξιοδο-
 τήσεως, ανικανότητα προς εργασία), επειδή η κτήση τέτοιων
 δικαιωμάτων εξαρτάται από την προϋπόθεση ότι ο εργαζόμε- Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο έληξε
 νος, κατά τη διάρκεια της αντίστοιχης περιόδου, λαμβάνει στις 5 Μαΐου 2001.
 υποκείμενο σε φόρο μισθό, οι δε παροχές που καταβάλλονται
 σε εργαζόμενη κατά τη διάρκεια της άδειας μητρότητας
 δεν συνιστούν, κατά τις διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας, (1) ΕΕ 1998, L 131, σ. 11.
 υποκείμενο σε φόρο μισθό;
 2) Ισχύει τούτο και όταν οι συνταξιοδοτικές παροχές δεν
 αποσκοπούν — όπως η καταβαλλόμενη σύνταξη σε περί-
 πτωση παραμονής στο σύστημα υποχρεωτικής ασφαλίσεως
 — στην ασφαλιστική κάλυψη της εργαζόμενης σε περίπτωση
 συμπληρώσεως ηλικίας συνταξιοδοτήσεως ή ανικανότητας
 προς εργασία, αλλά χρησιμεύουν για τον συμψηφισμό των Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 εισφορών που καταβλήθηκαν για λογαριασμό της κατά της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, που ασκήθηκε στις
 τη διάρκεια υπαγωγής της στο σύστημα υποχρεωτικής 19 Αυγούστου 2003
 ασφαλίσεως;
 (Υπόθεση C-358/03)
 (1) ΕΕ 1992 L 348, σ. 1.
 (2) ΕΕ 1986 L 225, σ. 40. (2003/C 264/31)
 (3) ΕΕ 1997 L 46, σ. 20.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον Denis Martin, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής
 Επιτροπής, επικουρούμενο από τον Ηοrstpeter Kreppel, εθνικό
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά υπάλληλο που έχει τεθεί στη διάθεση της Νομικής Υπηρεσίας της
 της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, που ασκήθηκε στις Επιτροπής, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 19 Αυγούστου 2003 19 Αυγούστου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας.
 (Υπόθεση C-357/03)
 (2003/C 264/30) Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 1. Να διαπιστώσει ότι η ∆ημοκρατία της Αυστρίας παρέβη τις
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 9 της οδηγίας
 τον Denis Martin, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής 90/269/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1990,
 Επιτροπής, επικουρούμενο από τον Ηοrstpeter Kreppel, εθνικό σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις ασφάλειας και υγείας
 υπάλληλο που έχει τεθεί στη διάθεση της Νομικής Υπηρεσίας της κατά τη χειρωνακτική διακίνηση φορτίων που συνεπάγεται
 Επιτροπής, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις κινδύνους ιδίως για τη ράχη και την οσφυϊκή χώρα των
 19 Αυγούστου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών εργαζομένων (τέταρτη ειδική οδηγία κατά την έννοια του
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας. άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ) (1),
 καθόσον δεν έλαβε τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: και διοικητικές διατάξεις για την πλήρη συμμόρφωση προς
 την οδηγία αυτή ή, εν πάση περιπτώσει, δεν ενημέρωσε
 1. Να διαπιστώσει ότι η ∆ημοκρατία της Αυστρίας παρέβη τις σχετικά την Επιτροπή.
 υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 14 της οδηγίας
 98/24/ΕΚ του Συμβουλίου, της 7ης Απριλίου 1998, για την 2. Να καταδικάσει τη ∆ημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά
 προστασία της υγείας και ασφαλείας των εργαζομένων κατά έξοδα.


text:
 25.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 58/12
 Προσφυγή της 26ης Δεκεμβρίου 2011 — Jaber κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-653/11)
 2012/C 58/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Aiman Jaber (Λατάκια, Συρία) (εκπρόσωπος: M. Ponsard, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να εκδικαστεί η υπό κρίση προσφυγή με ταχεία διαδικασία·
 —
 να ακυρώσει τις κατωτέρω πράξεις, καθόσον αυτές αφορούν τον προσφεύγοντα:
 —
 την απόφαση 2011/273/ΚΕΠΠΑ, όπως αυτή συμπληρώθηκε και τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, περιλαμβανομένων και όλων των αποφάσεων που μνημονεύονται στο κεφάλαιο 12 του δικογράφου της προσφυγής·
 —
 τον κανονισμό 442/2011, όπως αυτός συμπληρώθηκε και τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, περιλαμβανομένων και όλων των κανονισμών που μνημονεύονται στο κεφάλαιο 13 του δικογράφου της προσφυγής·
 —
 την απόφαση 2011/782/ΚΕΠΠΑ, όπως αυτή συμπληρώθηκε και τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των διαδικαστικών εγγυήσεων, ιδίως δε του δικαιώματος ακροάσεως, των δικαιωμάτων άμυνας, της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και της αρχής της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας, κατά το μέτρο που ο προσφεύγων δεν έλαβε επίσημη κοινοποίηση σχετικά με την αναγραφή του ονόματός του στον κατάλογο των προσώπων στα οποία επιβλήθηκαν κυρώσεις και κατά το μέτρο που το καθού δεν απάντησε στις ερωτήσεις του προσφεύγοντος και δεν επισήμανε βάσει ποιων συγκεκριμένων στοιχείων αναγράφηκε το όνομα του προσφεύγοντος στους επίδικους καταλόγους.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας και της οικονομικής ελευθερίας, λαμβανομένου υπόψη ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις επιφέρουν βεβαία και σοβαρή βλάβη στις εμπορικές δραστηριότητες του προσφεύγοντος.


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/60
 Προσφυγή της 15ης Φεβρουαρίου 2010 — Sphere Time κατά ΓΕΕΑ — Punch (ρολόγια)
 (Υπόθεση T-68/10)
 2010/C 100/89
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sphere Time société anonyme (Windhof, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: C. Jäger, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Punch, société par actions simplifiée (Νίκαια, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 2ας Δεκεμβρίου 2009, στην υπόθεση R 1130/2008-3 και να υποχρεώσει το καθού να αναγνωρίσει την εγκυρότητα του προσβαλλόμενου καταχωρισμένου κοινοτικού σχεδίου· και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα της παρούσας δίκης και να ορίσει ότι η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών φέρει τα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος ακυρώσεως και ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: καταχωρισμένο σχέδιο για «ρολόγια»
 Δικαιούχος του κοινοτικού σχεδίου: η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σχεδίου: η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: κήρυξη της ακυρότητας του προσβαλλόμενου κοινοτικού σχεδίου
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση των άρθρων 4, 5 και 6 του κανονισμού 6/2002 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών έκρινε εσφαλμένως ότι το προσβαλλόμενο σχέδιο δεν έχει ατομικό χαρακτήρα και δεν είναι νέο· παράβαση του άρθρου 61, παράγραφος 2, του κανονισμού 6/2002 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών δεν εκτίμησε ορθώς τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας και τα αποδεικτικά στοιχεία που αυτή προσκόμισε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, ερμήνευσε εσφαλμένα την ελευθερία του σχεδιαστή και στήριξε την απόφασή του σε εσφαλμένη εκτίμηση, με αποτέλεσμα την κατάχρηση εξουσίας.


text:
28 . 6 . 97 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 199/19
 Διαγραφή της υποθέσεως C-187/95 ( 1 ) Διαγραφή της υποθέσεως C-363/95 ( 1 )
 (97/C 199/39) (97/C 199/43 )
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997, o Πρόεδρος του Δικα Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-187/95 : (αίτηση του Pretura circon γραφή της υποθέσεως C-363/95 : (αίτηση του Pretura cir
 dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση condariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Angelo έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά
 Deodati και Aldo Luchini . Giuseppe Tancredi.
 (') ΕΕ αριθ . C 208 της 12 . 8 . 1995 . 0 ) ΕΕ αριθ . C 16 της 20. 1 . 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-331/95 ( 1 ) Διαγραφή της υποθέσεως C-377/95 ( 1 )
 (97/C 199/40 (97/C 199/44)
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Πρόεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997, o Πρόεδρος του Δικα
 γραφή της υποθέσεως C-331/95 : (αίτηση του Pretura circon στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 dariale di Roma , sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση γραφή της υποθέσεως C-377/95 : (αίτηση του Pretura cir
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Giuseppe condariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την
 Piccolo . έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ): Ποινική δίκη κατά
 Tersilio Onorati .
 (') ΕΕ αριθ . C 333 της 9. 12. 1995.
 ( · ) ΕΕ αριθ. C 31 της 3 . 2. 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-332/95 (')
 (97/C 199/41 ) Διαγραφή της υποθέσεως C-378/95 ( 1 )
 (97/C 199/45 )
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Πρόεδρος του Δικα
 γραφή της υποθέσεως C-332/95: (αίτηση του Pretura circon στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση γραφή της υποθέσεως C-378/95 : (αίτηση του Pretura cir
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Mario condariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την
 Corbo κ.λπ .
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ): Ποινική δίκη κατά
 Palma Mariulli .
 (') ΕΕ αριθ . C 333 της 9. 12. 1995 .
 C ) ΕΕ αριθ. C 31 της 3 . 2. 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-342/95 ( ! )
 (97/C 199/42) Διαγραφή της υποθέσεως C-l/96 SA (')
 (97/C 199/46)
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-342/95 : (αίτηση του Pretura circon Με διάταξη της 24ης Απριλίου 1997 , o Πρόεδρος του
 dariale di Roma , sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Miranda διαγραφή της υποθέσεως C-l /96 SA: Must Intérim SA κατά
 Viola . Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ( · ) ΕΕ αριθ . C 333 της 9 . 12 . 1995 . C ) ΕΕ αριθ . C 269 της 14. 9 . 1996.


text:
 18.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 314/23
 Πρoσφυγή της Borco-Marken-Import Matthiesen GmbH & Co. KG κατά τoυ Γραφείoυ Εναρμoνίσεως στo πλαίσιo της Εσωτερικής Αγoράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) πoυ ασκήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2004
 (Υπόθεση Τ-405/04)
 (2004/C 314/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Η Borco-Marken-Import Matthiesen GmbH & Co. KG, με έδρα το Αμβούργο (Γερμανία), εκπρoσωπoύμενη από τoν δικηγόρο M. Wolter, άσκησε στις 11 Οκτωβρίου 2004 ενώπιoν τoυ Πρωτoδικείoυ των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων πρoσφυγή κατά τoυ Γραφείoυ Εναρμoνίσεως στo πλαίσιo της Εσωτερικής Αγoράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα).
 Η προσφεύγουσα ζητεί από τo Πρωτoδικείo:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείoυ Εναρμoνίσεως, της 13ης Αυγούστου 2004, στην υπόθεση R 912/2002-2·
 —
 να αναγνωρίσει ότι τα άρθρα 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 δεν αντίκεινται στην καταχώριση του κοινοτικού σήματος «Caipi» για προϊόντα της κλάσεως 33 [«Οινοπνευματώδη ποτά (εκτός ζύθου)»]·
 —
 να καταδικάσει το Γραφείo Εναρμoνίσεως στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγoι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Αιτούσα την καταχώριση:
 Η προσφεύγουσα
 Κoινoτικό σήμα τoυ oπoίoυ ζητείται η καταχώριση:
 Λεκτικό σήμα «Caipi» για προϊόντα της κλάσεως 33 [Οινοπνευματώδη ποτά (εκτός ζύθου)] – Αίτηση καταχωρίσεως υπ' αριθμ. 2 655 967
 Απόφαση του εξεταστή:
 Άρνηση της καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Απόρριψη της προσφυγής
 Πρoβαλλόμενoι λόγoι ακυρώσεως:
 Παράβαση των άρθρων 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', και 12 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94. Κακώς δεν ελήφθησαν υπόψη προγενέστερες καταχωρίσεις εθνικών σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 1.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 154/2
 Διάταξη του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 16ης Φεβρουαρίου 2006 (αίτηση του Landesgericht Korneuburg για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Plato Plastik Robert Frank GmbH κατά Caropack Handelsgesellschaft mbH
 (Υπόθεση C-26/05) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Οδηγία 94/62/ΕΚ - Συσκευασίες και απορρίμματα συσκευασίας - Έννοια του παραγωγού συσκευασιών και του παραγωγού υλικών συσκευασίας - Παραγωγός που παράγει πλαστικές σακούλες με χειρολαβή)
 (2006/C 154/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Plato Plastik Robert Frank GmbH
 κατά
 Caropack Handelsgesellschaft mbH
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Landesgericht Korneuburg — Ερμηνεία του άρθρου 3 της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1994, για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας (ΕΕ L 365, σ. 10) — Έννοιες παραγωγός ομαδοποιημένων συσκευασιών, συσκευασιών προς πώληση ή συσκευασιών μεταφοράς και προμηθευτής υλικών συσκευασίας — Παραγωγός που παράγει πλαστικές σακούλες με χειρολαβή
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Το άρθρο 3, σημεία 1 και 11, της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1994, για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο παραγωγός συσκευασιών δεν είναι κατ' ανάγκη το πρόσωπο το οποίο συνδυάζει ή αναθέτει σε τρίτους να συνδυάσουν ορισμένα εμπορεύματα με το προϊόν το οποίο προορίζεται να συσκευαστεί. Το πρόσωπο που παράγει πλαστικές σακούλες με χειρολαβή, οι οποίες δίνονται δωρεάν ή πωλούνται στους πελάτες εντός των καταστημάτων, πρέπει να θεωρείται παραγωγός συσκευασιών
 2)
 Η οδηγία 94/62 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν απαγορεύει την ύπαρξη εθνικής νομοθεσίας όπως είναι η απόφαση του Ομοσπονδιακού Υπουργού Περιβάλλοντος, Νέας Γενιάς και Οικογένειας της Αυστρίας, σκοπός της οποίας είναι η αποφυγή της δημιουργίας και η ανάκτηση των απορριμμάτων συσκευασίας και ορισμένων υπολειμμάτων υλικών συσκευασίας, καθώς και η καθιέρωση συστημάτων συλλογής και ανακτήσεως, και η οποία προβλέπει ότι ο παραγωγός συσκευασιών, και συγκεκριμένα αυτός που παράγει πλαστικές σακούλες με χειρολαβή, είναι υποχρεωμένος είτε να εφαρμόζει σύστημα επιστροφής των χρησιμοποιημένων πλαστικών προϊόντων αυτών είτε να μετέχει σε σύστημα συλλογής και ανακτήσεως των απορριμμάτων συσκευασίας, εκτός και αν υπάρχει φορέας που αναλαμβάνει την υποχρέωση αυτή σε μεταγενέστερο στάδιο και χορηγεί συναφώς στον παραγωγό αυτό έγκυρη βεβαίωση.
 (1) ΕΕ C 82 της 2.4.2005


text:
 1.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/14
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 6ης Οκτωβρίου 2015 — Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse e.V. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βασιλείου των Κάτω Χωρών, Nederlandse Zuivelorganisatie
 (Υπόθεση C-517/14 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Άρθρο 181 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Γεωργία - Κανονισμός (ΕΚ) 510/2006 - Μητρώο προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων - Καταχώριση της ονομασίας «Edam Holland» - Παραγωγοί που χρησιμοποιούν την ονομασία «edam» - Έλλειψη εννόμου συμφέροντος))
 (2016/C 038/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse e.V. (εκπρόσωποι: M. Loschelder και V. Schoene, Rechtsanwälte)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Schima, J. Guillem Carrau και G. von Rintelen), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: B. Koopman και M. Bulterman), Nederlandse Zuivelorganisatie (εκπρόσωποι: P. van Ginneken και G. Béquet, advocaten)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse e.V. στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών και η Nederlandse Zuivelorganisatie φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 26 της 26.1.2015.


text:
 5.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/17
 Προσφυγή της 8ης Δεκεμβρίου 2010 — LG Electronics κατά ΓΕΕΑ (DIRECT DRIVE)
 (Υπόθεση T-561/10)
 2011/C 38/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: LG Electronics, Inc (Σεούλ, Δημοκρατία της Κορέας) (εκπρόσωπος: M. Graf, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 22ας Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση R 1027/2010-2,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «DIRECT DRIVE» για προϊόντα των κλάσεων 7 και 11 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 8797052
 Απόφαση του εξεταστή: Απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ' του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, δεδομένου ότι το τμήμα προσφυγών παρέλειψε να λάβει υπόψη του προηγούμενα κοινοτικά σήματα και καταχωρισθέντα εθνικά σήματα καθώς και μια αίτηση καταχωρίσεως εθνικού σήματος.


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/33
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 3ης Ιουλίου 2014 [αίτηση του Judecătoria Câmpulung (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Liliana Tudoran, Florin Iulian Tudoran, Ilie Tudoran κατά SC Suport Colect SRL
 (Υπόθεση C-92/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγίες 93/13/ΕΟΚ και 2008/48/ΕΚ - Εφαρμογή κατά χρόνο και καθ’ ύλη - Περιστατικά προγενέστερα της προσχώρησης της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης - Δεν χωρεί - Πρόδηλη αναρμοδιότητα - Άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 56 ΣΛΕΕ - Προδήλως απαράδεκτο))
 2014/C 315/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Judecătoria Câmpulung
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Liliana Tudoran, Florin Iulian Tudoran, Ilie Tudoran
 κατά
 SC Suport Colect SRL
 Διατακτικό
 Η οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, και η οδηγία 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου, δεν έχουν εφαρμογή στη διαφορά της κύριας δίκης.
 Επιπλέον, αφενός το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι προδήλως αναρμόδιο να απαντήσει στο τρίτο προδικαστικό ερώτημα που του υπέβαλε με απόφαση της 25ης Φεβρουαρίου 2014 το Judecătoria Câmpulung (Ρουμανία) και αφετέρου το πέμπτο προδικαστικό ερώτημα του ίδιου αυτού δικαστηρίου είναι προδήλως απαράδεκτο.
 (1) ΕΕ C 142 της 12.5.2014.


text:
 16.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/20
 Προσφυγή της 27ης Δεκεμβρίου 2012 — NIOC κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-578/12)
 2013/C 79/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: National Iran Oil Co. (NIOC) (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωπος: J.-M. Thouvenin, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 945/2012 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, στο μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2012/635/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, στο μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα·
 —
 να κηρύξει ανεφάρμοστο ως προς αυτήν τον κανονισμό (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου της 23ης Μαρτίου 2012·
 —
 να κηρύξει ανεφάρμοστη ως προς αυτήν την απόφαση 2012/635/ΚΕΠΠΑ·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει επτά λόγους που είναι βασικώς πανομοιότυποι με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως Τ-577/12, NIOC κ.λπ. κατά Συμβουλίου.


text:
 11.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/19
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 21ης Μαΐου 2014 [αιτήσεις του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Walter Jubin (C-475/13), Heidemarie Retzlaff (C-476/13) κατά easyJet Airline Co. Ltd
 (Ενωθείσες υποθέσεις C-475/13 και C-476/13) (1)
 2014/C 261/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή των υποθέσεων.
 (1) ΕΕ C 359 της 7.12.2013.


text:
C 144/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 15.6.2002
 4 Μαρτι ́ου 2002, το Oberster Gerichtshof της Αυστρι ́ας, Τα ερωτη ́ματα στην παρου ́σα υπο ́θεση ταυτι ́ζονται με τα ερωτη ́-
 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Ηerbert Karner Industrie- ματα της υποθε ́σεως C-78/02.
 Auktionen GmbH και Troostwijk GmbH που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν
 του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 'Εχει το α ́ρθρο 28 ΕΚ την ́εννοια ο ́τι αντιβαι ́νει στο α ́ρθρο αυτο ́ η
 εθνικη ́ ρυ ́θμιση κατα ́ την οποι ́α η δημο ́σια γνωστοποι ́ηση η ́
 ανακοι ́νωση που προορι ́ζεται για ευρυ ́ κυ ́κλο προσω ́πων και αφορα ́
 την πω ́ληση εμπορευμα ́των που προε ́ρχονται μεν απο ́ πτωχευτικη ́ Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 περιουσι ́α, αλλα ́ δεν ανη ́κουν πλε ́ον στην πτωχευτικη ́ περιουσι ́α, βαλε το Oberster Gerichtshof με δια ́ταξη της 31ης Ιανουα-
 απαγορευ ́εται να αναφε ́ρει ο ́τι το εμπο ́ρευμα προε ́ρχεται απο ́ ρι ́ου 2002 στην υπο ́θεση Εurokeramik GmbH & Co KG
 πτωχευτικη ́ περιουσι ́α, ανεξα ́ρτητα απο ́ το αληθε ́ς του περιεχομε ́- κατα ́ Gemeinnützige Salzburger Wohnbaugesellschaft
 νου της ανακοινω ́σεως; mbH
 (Υπο ́θεση C-81/02)
 (2002/C 144/23)
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το ∆ιοικητικο ́ Εφετει ́ο Αθηνω ́ ν, με απο ́φαση της
 31ης Ιανουαρι ́ου 2002, στην υπο ́θεση Ελληνικο ́ ∆ημο ́σιο
 εκπροσωπου ́μενο απο ́ την ∆υο ∆' Αθηνω ́ ν κατα ́ Κατι ́νας Με δια ́ταξη της 31ης Ιανουαρι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Πε ́τροβα Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 11 Μαρτι ́ου 2002, το Oberster Gerichtshof der Republik
 (Υπο ́θεση C-79/02) Österreich, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Εurokeramik
 Gesellschaft mbH & Co KG και Gemeinnützige Salzburger
 (2002/C 144/21) Wohnbaugesellschaft mbH που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́
 το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς
 ερωτημα ́των:
 Με απο ́φαση της 31ης Ιανουαρι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη 1. Ικανοποιει ́ μια κατασκευαστικη ́ επιχει ́ρηση κοινη ́ς ωφε ́λειας,
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις η οποι ́α ́εχει συσταθει ́ υπο ́ τη μορφη ́ εταιρι ́ας περιορισμε ́νης
 11 Μαρτι ́ου 2002, το ∆ιοικητικο ́ Εφετει ́ο Αθηνω ́ν ζητει ́, στο ευθυ ́νης και ́εχει ως εται ́ρους δυ ́ο οργανισμου ́ς τοπικη ́ς
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Ελληνικου ́ ∆ημοσι ́ου εκπροσωπουμε ́- αυτοδιοικη ́σεως, ανα ́γκες μη βιομηχανικου ́ η ́ εμπορικου ́
 νου απο ́ τη ∆ΥΟ ∆' Αθηνω ́ν και Κατι ́νας Πε ́τροβα, που εκκρεμει ́ χαρακτη ́ρα, ο ́ταν εκπληρω ́νει τα προκυ ́πτοντα απο ́ το
 ενω ́πιο ́ν του, απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς καταστατικο ́ της καθη ́κοντα, τα οποι ́α συνι ́στανται στη
 αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: διασφα ́λιση του κοινου ́ συμφε ́ροντος κατα ́ την κατασκευη ́
 κατοικιω ́ν κοινωνικου ́ χαρακτη ́ρα, και μπορει ́, κατα ́ συνε ́πεια,
 Τα ερωτη ́ματα στην παρου ́σα υπο ́θεση ταυτι ́ζονται με τα ερωτη ́-
 να θεωρηθει ́ ως οργανισμο ́ς δημοσι ́ου δικαι ́ου, κατα ́ την
 ματα της υποθε ́σεως C-78/02.
 ́εννοια του α ́ρθρου 1, στοιχει ́ο β', της οδηγι ́ας 93/37/ΕΟΚ
 του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1993 (1), περι ́ συντο-
 νισμου ́ των διαδικασιω ́ν για τη συ ́ναψη συμβα ́σεων δημοσι ́ων
 ́εργων, στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α η εν λο ́γω επιχει ́ρηση
 αναπτυ ́σσει την επιχειρηματικη ́ της δραστηριο ́τητα με περιο-
 ρισμε ́νη επιδι ́ωξη κε ́ρδους, μετε ́χουσα στον γενικο ́ ανταγω-
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- νισμο ́ καθω ́ς και στον ειδικο ́ ανταγωνισμο ́ μεταξυ ́ των
 βαλε το ∆ιοικητικο ́ Εφετει ́ο Αθηνω ́ ν, με απο ́φαση της κατασκευαστικω ́ν επιχειρη ́σεων κοινη ́ς ωφε ́λειας, στο πλαι ́σιο
 31ης Ιανουαρι ́ου 2002, στην υπο ́θεση Ελληνικο ́ ∆ημο ́σιο του οποι ́ου χρηματοδοτει ́ται απο ́ το δημο ́σιο ταμει ́ο και
 εκπροσωπου ́μενο απο ́ την ∆ΥΟ ∆' Αθηνω ́ ν κατα ́ Λουκα ́ υπο ́κειται σε ειδικου ́ς κρατικου ́ς ελε ́γχους;
 Βλα ́χου
 2. Υφι ́σταται δικαι ́ωμα αναθε ́σεως ́εργου σε εθνικο ́ επι ́πεδο σε
 (Υπο ́θεση C-80/02) περι ́πτωση αναθε ́σεως ́εργου η αξι ́α του οποι ́ου δεν υπερβαι ́-
 νει το προβλεπο ́μενο απο ́ το κοινοτικο ́ δι ́καιο ο ́ριο και
 (2002/C 144/22) κυμαι ́νεται με ́χρι 10 000 ευρω ́ περι ́που, στο πλαι ́σιο του
 οποι ́ου επιτρε ́πεται στην αναθε ́τουσα αρχη ́ να αποκλει ́ει,
 χωρι ́ς αιτιολο ́γηση, κα ́ποιον απο ́ τους μετε ́χοντες στον
 Με απο ́φαση της 31ης Ιανουαρι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη διαγωνισμο ́, αντιβαι ́νει δε ́ενα τε ́τοιο δικαι ́ωμα προς το
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις κοινοτικο ́ δι ́καιο;
 11 Μαρτι ́ου 2002, το ∆ιοικητικο ́ Εφετει ́ο Αθηνω ́ν ζητει ́, στο
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Ελληνικου ́ ∆ημοσι ́ου εκπροσωπουμε ́-
 νου απο ́ τη ∆ΥΟ ∆' Αθηνω ́ν και Λουκα ́ Βλα ́χου, που εκκρεμει ́ (1) EE 1993 L 199, σ. 54.
 ενω ́πιο ́ν του, απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/29
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo Supremo — Sala Primera Civil (Ισπανία) στις 22 Σεπτεμβρίου 2006 — Entidad de Gestión de Derechos de los Productores Audiovisuales (EGEDA) κατά Al Rima, S.A.
 (Υπόθεση C-395/06)
 (2006/C 294/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo — Sala Primera Civil
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Aναιρεσείουσα: Entidad de Gestión de Derechos de los Productores Audiovisuales (EGEDA)
 Καθής: Al Rima, S.A.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστά η εγκατάσταση στα δωμάτια ξενοδοχείου ή παρόμοιας επιχειρήσεως συσκευών τηλεοράσεως στις οποίες αναμεταδίδεται καλωδιακώς το τηλεοπτικό σήμα που λαμβάνεται μέσω δορυφόρου ή μέσω επιγείου δικτύου πράξη παρουσιάσεως στο κοινό καλυπτόμενη από την σκοπούμενη εναρμόνιση των εθνικών κανονιστικών ρυθμίσεων περί προστασίας των δικαιωμάτων των παραγωγών φωνογραφημάτων και των παραγωγών της πρώτης υλικής ενσωμάτωσης ταινιών σε φορέα, την οποία προβλέπει το άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ (1), του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001;
 2)
 Αντιβαίνει στην προβλεπόμενη από την οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, προστασία των δικαιωμάτων των παραγωγών φωνογραφημάτων και των παραγωγών της πρώτης υλικής ενσωμάτωσης ταινιών σε φορέα, η ερμηνεία ότι το δωμάτιο ξενοδοχείου ή παρόμοιας επιχειρήσεως αποτελεί αμιγώς ιδιωτικό χώρο, ώστε να μη θεωρείται πλέον ως παρουσίαση στο κοινό η παρουσίαση που πραγματοποιείται μέσω συσκευών τηλεοράσεως διά των οποίων αναμεταδίδεται το τηλεοπτικό σήμα που λαμβάνει προηγουμένως το ξενοδοχείο ή η παρόμοια επιχείρηση;
 3)
 Είναι δυνατόν να θεωρηθεί, για τους σκοπούς της προβλεπόμενης από την οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, προστασίας των δικαιωμάτων των παραγωγών φωνογραφημάτων και των παραγωγών της πρώτης υλικής ενσωμάτωσης ταινιών σε φορέα, ότι η παρουσίαση που πραγματοποιείται μέσω συσκευών τηλεοράσεως ευρισκόμενων στα δωμάτια ξενοδοχείου, στα οποία αναμεταδίδεται το τηλεοπτικό σήμα που λαμβάνει προηγουμένως το ξενοδοχείο ή παρόμοια επιχείρηση, είναι δημόσια ως εκ του λόγου ότι πρόσβαση στο έργο έχει κοινό που εναλλάσσεται;
 (1) Σχετικά με την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (ΕΕ L 167, σ. 10).


text:
 12.8.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/37
 Προσφυγή-αγωγή της 3ης Ιουλίου 2006 — Van Neyghem κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-73/06)
 (2006/C 190/70)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Kris Van Neyghem (Vissenaken, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues, A. Jaume και C. Bernard-Glanz, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του διευθυντή του EPSO της 1ης Ιουνίου 2005 να μην δεχθεί τη συμετοχή του προσφεύγοντος-ενάγοντος στην προφορική δοκιμασία του διαγωνισμού EPSO/A/19/04·
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα συμβολική αποζημίωση ενός ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής του βλάβης·
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα ένα ποσό που θα εκτιμήσει ελεύθερα το Πρωτοδικείο προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας του, συνιστάμενης στην απώλεια της δυνατότητας διορισμού του σε υψηλότερο βαθμό·
 —
 να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προφυγής-αγωγής του ο προσφεύγων επικαλείται καταρχάς παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, καθόσον ούτε η προσβαλλομένη απόφαση ούτε η απάντηση της διοικήσεως στην ένστασή του τού παρέσχαν τη δυνατότητα να αντιληφθεί τη βαθμολογία του μετά τη διόρθωση της έγγραφης δοκιμασίας, ακόμη δε λιγότερο την εκτίμηση του γραπτού του.
 Ο προσφεύγων επικαλείται, επιπλέον, προσβολή της αρχής της χρηστής διοικήσεως, διότι το σημείωμα που περιελάμβανε την εκτίμηση του γραπτού του ήταν πολύ ασαφές και γενικά διατυπωμένο, ενώ το γραπτό του δεν περιελάμβανε καμία διόρθωση.


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/72
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 26ης Ιουνίου 2008 — Nijs κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου
 (Υπόθεση F-5/07) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Άρθρο 44, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου - Περιληπτική έκθεση των ισχυρισμών στο δικόγραφο της προσφυγής - Προθεσμία διοικητικής ενστάσεως - Νέο πραγματικό περιστατικό - Προδήλως απαράδεκτο)
 (2008/C 209/131)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Bart Nijs (Bereldange, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: F. Rollinger, δικηγόρος)
 Καθού: Ελεγκτικό Συνέδριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: T. Kennedy, J.-M. Stenier, G. Corstens και J. Vermer)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της ΑΔΑ περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος στον βαθμό A*11 κατά την περίοδο προαγωγών του 2006 — Ακύρωση σειράς αποφάσεων που αφορούν τη σταδιοδρομία του προσφεύγοντος και άλλων υπαλλήλων του Ελεγκτικού Συνεδρίου — Ακύρωση του αποτελέσματος των εκλογών της επιτροπής προσωπικού του Ελεγκτικού Συνεδρίου του έτους 2006 — Αίτηση αποζημιώσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη.
 2.
 Καταδικάζει τον B. Nijs στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) ΕΕ C 56 της 10.3.2007, σ. 44.


text:
20150731016616682015/C 270/222742015CJC27020150817EL01ELINFO_JUDICIAL20150608171822Υπόθεση C-274/15: Προσφυγή της 8ης Ιουνίου 2015 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 ---documentbreak--- C2702015EL1720120150608EL0022172182Προσφυγή της 8ης Ιουνίου 2015 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-274/15)2015/C 270/22Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Dintilhac, C. Soulay)
 Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, θεσπίζοντας τη ρύθμιση του ΦΠΑ για τις ανεξάρτητες ενώσεις προσώπων, όπως η ρύθμιση αυτή έχει διαμορφωθεί από το άρθρο 44, παράγραφος 1, στοιχείο y, του νόμου της 12ης Φεβρουαρίου 1979 για τον ΦΠΑ, από τα άρθρα 1 έως 4 του διατάγματος του Μεγάλου Δούκα της 21ης Ιανουαρίου 2004, σχετικά με την απαλλαγή από τον ΦΠΑ των παροχών υπηρεσιών των ανεξάρτητων ενώσεων προσώπων προς τα μέλη τους, από τη διοικητική εγκύκλιο αριθ. 707 της 29ης Ιανουαρίου 2004, η οποία σχολιάζει τα άρθρα 1 έως 4 του διατάγματος του Μεγάλου Δούκα, και από το σημείωμα της 18ης Δεκεμβρίου 2008 που έχει καταρτιστεί, σε συνεργασία με την Υπηρεσία Μητρώων και Ακίνητης Περιουσίας, από την ομάδα εργασίας που λειτουργεί στο πλαίσιο της Επιτροπής Παρατήρησης των Αγορών (Cobma), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία για τον ΦΠΑ (
 1
 ), και ειδικότερα από τα άρθρα 2, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και 132, παράγραφος 1, στοιχείο στ', καθώς και από τα άρθρα 1, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, 168, στοιχείο α', 178, στοιχείο α', 14, παράγραφος 2, στοιχείο γ', και 28 της οδηγίας αυτής,
 —
 να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κατά το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο στ', της οδηγίας για τον ΦΠΑ, τα κράτη μέλη απαλλάσσουν από τον ΦΠΑ «τις παροχές υπηρεσιών οι οποίες πραγματοποιούνται από ανεξάρτητες ενώσεις προσώπων, που ασκούν δραστηριότητα απαλλασσόμενη του φόρου ή για την οποία τα πρόσωπα αυτά δεν έχουν την ιδιότητα του υποκείμενου στον φόρο, με σκοπό την παροχή στα μέλη τους των άμεσα αναγκαίων υπηρεσιών για την άσκηση της δραστηριότητας αυτής, εφόσον οι ενώσεις αυτές απαιτούν από τα μέλη τους μόνο την είσπραξη του επακριβώς αναλογούντος σε αυτά μέρους των κοινών δαπανών που έχουν αναληφθεί, με τον όρο ότι η απαλλαγή αυτή δεν δημιουργεί κίνδυνο στρεβλώσεων των όρων του ανταγωνισμού».
 Σύμφωνα με τη ρύθμιση όμως που εφαρμόζεται στο Λουξεμβούργο, η απαλλαγή από τον ΦΠΑ δεν ισχύει, κατά την Επιτροπή, μόνο για τις υπηρεσίες που παρέχονται από τις ανεξάρτητες ενώσεις προσώπων και είναι άμεσα αναγκαίες για την άσκηση από τα μέλη τους δραστηριοτήτων που δεν υπόκεινται σε ΦΠΑ ή απαλλάσσονται από τον φόρο αυτό.
 Επιπλέον, η Επιτροπή φρονεί ότι, κατά το λουξεμβουργιανό δίκαιο, τα μέλη μιας ανεξάρτητης ένωσης προσώπων των οποίων ο κύκλος εργασιών συνίσταται εν μέρει σε φορολογούμενες πράξεις μπορούν να εκπίπτουν από τον ΦΠΑ τον οποίο οφείλουν τον ΦΠΑ που κατέβαλε η ανεξάρτητη ένωση προσώπων όταν αγόρασε αγαθά ή υπηρεσίες από τρίτους, ενώ το δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ επί των εισροών παρέχεται, κατά το άρθρο 168 της οδηγίας για τον ΦΠΑ, μόνο στον υποκείμενο στον φόρο ο οποίος αποκτά τα αγαθά και τις υπηρεσίες που έχουν επιβαρυνθεί με ΦΠΑ και ο οποίος τα χρησιμοποιεί για τις άμεσες ανάγκες των φορολογούμενων πράξεών του.
 Τέλος, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το εθνικό δίκαιο προσκρούει στα άρθρα 14, παράγραφος 2, στοιχείο γ', και 28 της οδηγίας για τον ΦΠΑ, καθόσον προβλέπει ότι, σε περίπτωση που ένα μέλος μιας ανεξάρτητης ένωσης προσώπων αποκτά από έναν τρίτο αγαθά και υπηρεσίες στο δικό του όνομα, αλλά για λογαριασμό της ένωσης, η πράξη που συνίσταται στον εκ μέρους του μέλους αυτού καταλογισμό των σχετικών δαπανών στην εν λόγω ένωση εξαιρείται από το πεδίο του ΦΠΑ.
 (
 1
 ) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1).


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/40
 Προσφυγή της 16ης Μαΐου 2007 — Longevity Health Products κατά ΓΕΕΑ — Celltech Pharma (Cellutrim)
 (Υπόθεση T-169/07)
 (2007/C 155/72)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Longevity Health Products Inc. (Nassau, Bahamas) (εκπρόσωπος: J. E. Korab, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Celltech Pharma GmbH & Co. KG
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών της 7ης Μαρτίου 2007 και να απορρίψει το αίτημα ακυρώσεως της Celltech Pharma GmbH & Co. KG κατά του κοινοτικού σήματος αριθ. 3 979 036 και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η ακύρωση: Το λεκτικό σήμα «Cellutrim» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 5 και 35 (αίτηση υπ' αριθ. 3 979 036).
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Αιτούσα την ακύρωση κοινοτικού σήματος: Celltech Pharma GmbH & Co. KG.
 Σήμα του οποίου δικαιούχος είναι η προσφεύγουσα: Το λεκτικό σήμα «Cellutrim» για προϊόντα της κλάσεως 5.
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Ακύρωση του εν λόγω κοινοτικού σήματος για προϊόντα της κλάσεως 5.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Πεπλανημένη αιτιολογία του τμήματος προσφυγών, καθόσον δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των δύο σημάτων.


text:
C 261/12 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26.10.2002
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά οι οδηγίες. Αυτές οι προθεσμίες παρήλθαν χωρίς η Γαλλική
 της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 26 Σεπτεμ- ∆ημοκρατία να έχει εφαρμόσει τις αναγκαίες διατάξεις για να
 βρίου 2002 συμμορφωθεί προς τις οδηγίες που μνημονεύει η Επιτροπή στα
 αιτήματά της.
 (Υπόθεση C-343/02)
 (1 ) ΕΕ L 127 της 9.5.2001, σ. 38.
 (2 ) ΕΕ L 127 της 9.5.2001, σ. 42.
 (2002/C 261/19)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 τον Α. Bordes, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 26 Σεπτεμ-
 26 Σεπτεμβρίου 2002 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών βρίου 2002
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Γαλλικής ∆ημοκρατίας. (Υπόθεση C-344/02)
 (2002/C 261/20)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 λάβει τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά τον Α. Bordes, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 μέτρα για να συμμορφωθεί προς: 26 Σεπτεμβρίου 2002 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Γαλλικής ∆ημοκρατίας.
 — την οδηγία 2001/32/ΕΚ της Επιτροπής της 8ης Μαΐου
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 2001 για την αναγνώριση προστατευόμενων περιοχών
 που είναι εκτεθειμένες σε ιδιαίτερους φυτοϋγειονομι- — να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας
 κούς κινδύνους στην Κοινότητα και την κατάργηση της να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και
 οδηγίας 92/76/ΕΟΚ (1), και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με την
 οδηγία 2000/16/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
 — την οδηγία 2001/33/ΕΚ της Επιτροπής της 8ης Μαΐου Συμβουλίου της 10ης Απριλίου 2000 για την τροποποίηση
 2001 για τροποποίηση ορισμένων παραρτημάτων της της οδηγίας 79/373/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί εμπορίας
 οδηγίας 2000/29/ΕΚ του Συμβουλίου περί μέτρων των συνθέτων ζωοτροφών της οδηγίας και 96/25/ΕΚ του
 κατά της εισαγωγής στην Κοινότητα οργανισμών Συμβουλίου για την κυκλοφορία των πρώτων υλών ζωοτρο-
 επιβλαβών για τα φυτά ή τα φυτικά προϊόντα και κατά φών (1) και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να τις
 της εξάπλωσής τους στο εσωτερικό της Κοινότητας ( 2), κοινοποιήσει στην Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις που
 υπέχει από αυτή την οδηγία·
 και, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας τα στην Επιτροπή, — να καταδικάσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από αυτές τις δύο
 οδηγίες·
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Το άρθρο 249 της Συνθήκης ΕΚ κατά το οποίο η οδηγία δεσμεύει
 κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται, όσον αφορά το
 επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, συνεπάγεται την υποχρέωση των κρα-
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα τών μελών να τηρούν τις προθεσμίες που θεσπίζουν οι οδηγίες.
 Αυτή η προθεσμία παρήλθε στις 3 Μαΐου 2001 χωρίς η Γαλλική
 ∆ημοκρατία να έχει θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου
 Το άρθρο 249 της Συνθήκης ΕΚ κατά το οποίο η οδηγία δεσμεύει να συμμορφωθεί προς την οδηγία που η Επιτροπή μνημονεύει στα
 κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται, όσον αφορά το αιτήματά της.
 επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, συνεπάγεται την υποχρέωση των κρα-
 τών μελών να τηρούν τις προθεσμίες για τη μεταφορά που ορίζουν (1 ) ΕΕ L 105 της 3.5.2000, σ. 36.


text:
 23.12.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 372/17
 — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να καταβα ́λει το ποσο ́ των Προσφυγη ́-αγωγη ́ του Carmelo Morello κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 16 047 352,41 γαλλικω ́ν φρα ́γκων (FRF) (2 446 386,7 ευ- των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 ρω ́) ως αποζημι ́ωση για τη ζημι ́α που υπε ́στη η εταιρι ́α 7 Νοεμβρι ́ου 2000
 Rougemarine λο ́γω της δυσμενου ́ς διακρι ́σεως·
 (Υπο ́θεση Τ-338/00)
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν
 εξο ́δων. (2000/C 372/34)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 O Carmelo Morello, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενος
 απο ́ τους Jacques Sambon και Pierre Paul Van Gehuchten,
 Η προσφευ ́γουσα στην παρου ́σα υπο ́θεση ει ́ναι εταιρι ́α οπτικοα-
 δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, α ́σκησε στις 7 Νοεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον
 κουστικη ́ς παραγωγη ́ς εγγεγραμμε ́νη στα οικει ́α μητρω ́α του
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́-αγωγη ́
 Παρισιου ́ ο διευθυ ́νων συ ́μβουλος και κυ ́ριος με ́τοχος ει ́ναι ́ενας
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Τυνη ́σιος υπη ́κοος.
 O προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Αντι ́κειμενο της υπο ́θεσης ει ́ναι η ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της
 Επιτροπη ́ς της 5ης Σεπτεμβρι ́ου 2000 με την οποι ́α απορρι ́φθηκε — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς να διορι ́σει α ́λλον
 η αι ́τηση της ενα ́γουσας περι ́ χρηματικη ́ς συνδρομη ́ς, που ει ́χε υπα ́λληλο στη θε ́ση εργασι ́ας COM/070/99 IV/C1 «Αυτο-
 υποβα ́λει στο πλαι ́σιο του προγρα ́μματος MEDIA II, που σκοπει ́ κι ́νητα, α ́λλα μεταφορικα ́ με ́σα και συναφει ́ς μηχανικε ́ς
 μεταξυ ́ α ́λλων να στηρι ́ξει την ανα ́πτυξη και τη διανομη ́ ευρωπαϊκω ́ν κατασκευε ́ς» που αντιστοιχει ́ σε θε ́ση Α5-4 προϊσταμε ́νου
 οπτικοακουστικω ́ν ́εργων κατ' εφαρμογη ́ν της αποφα ́σεως μονα ́δος·
 95/563/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 10ης Ιουλι ́ου 1995, σχετικα ́ με
 την εφαρμογη ́ ενο ́ς προγρα ́μματος ενθα ́ρρυνσης της ανα ́πτυξης — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς να μη δεχθει ́ την
 και διανομη ́ς των ευρωπαϊκω ́ν οπτικοακουστικω ́ν ́εργων (Media II υποψηφιο ́τητα του προσφευ ́γοντος για τη θε ́ση αυτη ́·
 — Ανα ́πτυξη και διανομη ́) (1996-2000) (1).
 — να επιδικα ́σει το ποσο ́ των 120 000 ευρω ́, υπο ́ την επιφυ ́λαξη
 της αυξη ́σεως η ́ της μειω ́σεω ́ς του κατα ́ τη δια ́ρκεια της
 Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των της η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει, δι ́κης, ως χρηματικη ́ ικανοποι ́ηση για την ηθικη ́ βλα ́βη
 κυρι ́ως, ο ́τι η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση που στηρι ́ζεται στο που υπε ́στη ο προσφευ ́γων-ενα ́γων λο ́γω των πλημμελω ́ν η ́
 α ́ρθρο 3, τε ́ταρτο εδα ́φιο της προαναφερθει ́σας απο ́φασης του ελλιπω ́ν πληροφοριακω ́ν στοιχει ́ων που συνε ́λεξε η καθη ́ς-
 Συμβουλι ́ου 95/563/ΕΚ ει ́ναι παρα ́νομη διο ́τι εισα ́γει δια ́κριση εναγομε ́νη ως προς τον ατομικο ́ φα ́κελο του προσφευ ́γοντος
 μεταξυ ́ των ευρωπαϊκω ́ν εταιριω ́ν παραγωγη ́ς οπτικοακουστικω ́ν και για την αβεβαιο ́τητα και την ανησυχι ́α στην οποι ́α αυτο ́ς
 ́εργων λο ́γω της ιθαγε ́νειας των προσω ́πων που τις διευθυ ́νουν, περιη ́λθε ως προς το επαγγελματικο ́ του με ́λλον·
 πρα ́γμα που αντιβαι ́νει στο α ́ρθρο 12 της Συνθη ́κης ΕΚ. Πρα ́γματι,
 κατα ́ το προαναφερθε ́ν α ́ρθρο 3, τε ́ταρτο εδα ́φιο, την κατοχη ́ των — να επιδικα ́σει το ποσο ́ των 25 000 ευρω ́ υπο ́ την επιφυ ́λαξη
 εταιριω ́ν που ωφελου ́νται του προγρα ́μματος MEDIA II πρε ́πει να της αυξη ́σεως η ́ της μειω ́σεω ́ς του κατα ́ τη δια ́ρκεια της
 ́εχουν και να εξακολουθη ́σουν να ́εχουν ει ́τε α ́μεσα ει ́τε με δι ́κης, προς αποκατα ́σταση της υλικη ́ς ζημι ́ας την οποι ́α
 πλειοψηφου ́σα συμμετοχη ́, τα κρα ́τη με ́λη η ́/και υπη ́κοοι των υπε ́στη ο προσφευ ́γων λο ́γω της απορρι ́ψεως της υποψηφιο ́-
 κρατω ́ν μελω ́ν. Η δια ́ταξη αυτη ́ αντιβαι ́νει επι ́σης στην αρχη ́ τητα ́ς του για την προς πλη ́ρωση θε ́ση και, επομε ́νως, της
 της ισο ́τητας ο ́πως ́εχει διαμορφωθει ́ απο ́ τη νομολογι ́α του στερη ́σεως κα ́θε ελπι ́δας προαγωγη ́ς του·
 ∆ικαστηρι ́ου. Η προσφευ ́γουσα φρονει ́ συναφω ́ς ο ́τι το κριτη ́ριο
 διαφοροποι ́ησης που χρησιμοποιη ́θηκε δεν δικαιολογει ́ται εξ αντι- — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν
 κειμε ́νου. εξο ́δων.
 Επικουρικω ́ς η προσφευ ́γουσα ζητει ́ βα ́σει του α ́ρθρου 241 της Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Συνθη ́κης να κριθει ́ παρα ́νομη η απο ́φαση του Συμβουλι ́ου
 95/563/ΕΚ.
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοια με τα
 προβαλλο ́μενα στις υποθε ́σεις Τ-135/00 και Τ-136/00, Morello
 κατα ́ Επιτροπη ́ς (1).
 (1) ΕΕ L 321 της 30.12.1995, σ. 25.
 (1) ΕΕ C 211 της 22.7.2000, σ. 23 και 24.


text:
 21.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε ο Giudice di Pace di Revere (Ιταλία) στις 13 Φεβρουαρίου 2012 — Ποινική διαδικασία κατά Majali Abdel
 (Υπόθεση C-75/12)
 2012/C 118/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Giudice di Pace di Revere
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Majali Abdel
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αποκλείουν τα άρθρα 2, 4, 6, 7, 8 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ (1), λαμβανομένων υπόψη των αρχών της ειλικρινούς συνεργασίας και της πρακτικής αποτελεσματικότητας των οδηγιών, τη δυνατότητα επιβολής σε υπήκοο τρίτης χώρας ο οποίος διαμένει παρανόμως στο κράτος μέλος χρηματικής ποινής η οποία, ως ποινική κύρωση, αντικαθίσταται με κατ’ οίκον περιορισμό αποκλειστικώς λόγω της παράνομης εισόδου και διαμονής, χωρίς ακόμη να έχει διαπιστωθεί παράβαση διαταγής απομακρύνσεως εκδοθείσας από τη διοικητική αρχή;
 2)
 Αποκλείουν τα άρθρα 2, 15 και 16 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ, λαμβανομένων υπόψη των αρχών της ειλικρινούς συνεργασίας και της πρακτικής αποτελεσματικότητας των οδηγιών, τη δυνατότητα κράτους μέλους να θεσπίσει, μετά την έκδοση της οδηγίας, κανόνα προβλέποντα την επιβολή σε υπήκοο τρίτης χώρας ο οποίος διαμένει παρανόμως στο εν λόγω κράτος μέλος χρηματικής ποινής η οποία αντικαθίσταται με απέλαση άμεσα εκτελεστή ως ποινική κύρωση, άνευ τηρήσεως της διαδικασίας και άνευ σεβασμού των δικαιωμάτων που προβλέπονται από την οδηγία;
 3)
 Αποκλείει η αρχή της ειλικρινούς συνεργασίας, η οποία καθιερώνεται με το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, εθνικό κανόνα ο οποίος εκδίδεται προ της εκπνοής της προθεσμίας εφαρμογής οδηγίας με σκοπό τη ματαίωση ή, εν πάση περιπτώσει, τον περιορισμό [του πεδίου] εφαρμογής της; Ποια μέτρα καλείται να λάβει το δικαστήριο σε περίπτωση διαπιστώσεως τέτοιου σκοπού;
 (1) ΕΕ L 348, σ. 98.


text:
22.1.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 20/11
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 βαλε το Kantongerecht te Groningen με δια ́ταξη της
 19ης Οκτωβρι ́ου 1999 στην υπο ́θεση Kamer van
 Koophandel en Fabrieken voor Groningen κατα ́ της αλλο- Η Επιτροπη ́ φρονει ́ ο ́τι, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 13 της οδηγι ́ας, το
 δαπου ́ δικαι ́ου εταιρι ́ας Challenger Trading Company LTD Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας ο ́φειλε να ́εχει εκπληρω ́σει τη σχετικη ́ με τον
 ορισμο ́ αρχω ́ν και οργανισμω ́ν υποχρε ́ωση ́ του το αργο ́τερο με ́χρι
 (Υπο ́θεση C-410/99) την 21η Μαι ̈́ου 1998 και επισημαι ́νει ο ́τι, παρα ́ την ́εκδοση της
 οδηγι ́ας 1999/30/EK (2) του Συμβουλι ́ου, πρω ́τη απο ́ τις οδηγι ́ες
 (2000/C 20/21) σχετικα ́ με την εφαρμογη ́ της οδηγι ́ας 96/62/ΕΚ, το Βασι ́λειο
 της Ισπανι ́ας δεν ́εχει εισε ́τι γνωστοποιη ́σει τις αρχε ́ς και τους
 Με δια ́ταξη της 19ης Οκτωβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη οργανισμου ́ς που ́εχουν επιφορτιστει ́ με την εφαρμογη ́ της οδηγι ́ας
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις αυτη ́ς.
 27 Οκτωβρι ́ου 1999, το Kantongerecht te Groningen, στο
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Kamer van Koophandel en
 Fabrieken voor Groningen και της αλλοδαπου ́ δικαι ́ου εταιρι ́ας
 Challenger Trading Company LTD που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, (1) EE L 296 της 21.11.1996, σ. 55.
 ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως (2) EE L 163 της 29.6.1999, σ. 41.
 επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 Απαγορευ ́ουν τα α ́ρθρα 43 και 48 ΕΚ το να υπο ́κεινται εντο ́ς των
 Κα ́τω Χωρω ́ν οι τυ ́ποις αλλοδαπε ́ς εταιρι ́ες υπο ́ την ́εννοια
 της παραγρα ́φου 1 του Wet op de formeel buitenlandse
 vennootschappen (νο ́μου περι ́ των τυ ́ποις αλλοδαπω ́ν εταιριω ́ν)
 στις διατα ́ξεις των α ́ρθρων 2 επ. του νο ́μου αυτου ́ (1);
 (1) Τα α ́ρθρα 2 επ. του πιο πα ́νω νο ́μου υποβα ́λλουν τις τυ ́ποις αλλοδαπε ́ς
 εταιρι ́ες σε ορισμε ́νες διατα ́ξεις του ολλανδικου ́ δικαι ́ου των εταιριω ́ν
 οι οποι ́ες σκοπευ ́ουν στην προστασι ́α των συμφερο ́ντων των τρι ́των, Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 ο ́πως στις διατα ́ξεις περι ́ εγγραφη ́ς στο μητρω ́ο εταιριω ́ν, περι ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, ασκηθει ́σα στις 29 Οκτωβρι ́ου
 ελαχι ́στου κεφαλαι ́ου, περι ́ τηρη ́σεως λογιστικω ́ν βιβλι ́ων και περι ́
 καταρτι ́σεως και δημοσιευ ́σεως ετησι ́ου ισολογισμου ́.
 1999
 (Υπο ́θεση C-418/99)
 (2000/C 20/23)
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας που ασκη ́θηκε στις Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 29 Οκτωβρι ́ου 1999 τους Gregorio Valero Jordana, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας,
 και Giacinto Bisogni, magistrato di appello, υπηρετου ́ντα στην
 (Υπο ́θεση C-417/99) ́δια
 ι νομικη ́ υπηρεσι ́α, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos
 Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις
 29 Οκτωβρι ́ου 1999 προσφυγη ́ κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (2000/C 20/22)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ H προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 τον Gregorio Valero Jordana, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο
 τον Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, α ́σκησε ενω ́πιον
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 29 Οκτωβρι ́ου — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη ́εχοντας θεσπι ́σει
 1999, προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας. η ́, εν πα ́ση περιπτω ́σει, μη ́εχοντας κοινοποιη ́σει στην Επιτροπη ́
 τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́-
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: ξεις για την συμμο ́ρφωση ́ της προς την οδηγι ́α 97/68/ΕΚ του
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της 16ης
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας, μη ́εχοντας ∆εκεμβρι ́ου 1997 (1), για την προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ν των
 ορι ́σει τις αρμο ́διες αρχε ́ς και τους οργανισμου ́ς στους οποι ́ους κρατω ́ν μελω ́ν σχετικα ́ με τα ληπτε ́α με ́τρα κατα ́ της εκπομπη ́ς
 αναφε ́ρεται το α ́ρθρο 3, πρω ́το εδα ́φιο, της οδηγι ́ας του αερι ́ων και σωματιδιακω ́ν ρυ ́πων προερχομε ́νων απο ́ κινητη ́ρες
 Συμβουλι ́ου 96/62/EK(1) της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1996, για εσωτερικη ́ς καυ ́σεως που τοποθετου ́νται σε μη οδικα ́ κινητα ́
 την εκτι ́μηση και τη διαχει ́ριση της ποιο ́τητας του αε ́ρα του μηχανη ́ματα, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την
 περιβα ́λλοντος, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την εν οδηγι ́α·
 λο ́γω οδηγι ́α,
 — να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα. — να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.


text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/21
 Προσφυγή της 9ης Ιουνίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-293/11)
 2011/C 232/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Δ. Τριαντάφυλλου και C. Soulay)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 Να αναγνωρίσει το Δικαστήριο ότι εφαρμόζοντας το ειδικό καθεστώς ΦΠΑ των πρακτορείων ταξιδίων σε περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ταξιδιωτικές υπηρεσίες πωλήθηκαν σε άλλο πρόσωπο εκτός του ταξιδιώτη, η Ελληνική Δημοκρατίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 306 έως 310 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1).
 —
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων εφαρμόζεται μόνο στις υπηρεσίες που παρέχονται απευθείας στους ταξιδιώτες, σύμφωνα με το γράμμα της οδηγίας στις περισσότερες γλώσσες. Ακόμη και η αγγλική απόδοση, που χρησιμοποιεί, σε ένα μόνο μέρος, τον όρο πελάτης (customer) δεν θα είχε νόημα, αν δεν αφορούσε μόνον τους ταξιδιώτες. Το ίδιο συμπέρασμα συνάγεται από τη συνδυαστική ανάγνωση όλων των συναφών διατάξεων (συστηματικό επιχείρημα).Και η ιστορική ερμηνεία τείνει στο ίδιο συμπέρασμα, αφού η οδηγία ΦΠΑ απλώς κωδικοποίησε την 'Έκτη οδηγία, χωρίς να μεταβάλει το περιεχόμενό της. 'Όσο για τη τελεολογική ερμηνεία, αυτό που έχει σημασία είναι να μην επιτρέπεται η διπλή φορολόγηση των πρακτορείων ορισμένων κρατών μελών (με τον αποκλεισμό των εκπτώσεων σε περίπτωση εκτεταμένης εφαρμογής του καθεστώτος των πρακτορείων ταξιδίων). Η όποια ατέλεια της οδηγίας δεν μπορεί να διορθώνεται από τα κατ'ιδίαν κράτη χωρίς επίσημη τροποποίηση του κειμένου της.
 (1) ΕΕ L 347 της 11.12.2006


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/52
 Προσφυγή της 26ης Ιουνίου 2008 — Vion κατά ΓΕΕΑ (PASSION FOR BETTER FOOD)
 (Υπόθεση T-251/08)
 (2008/C 223/92)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Vion NV (Best, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: A. Klinger, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 25ης Απριλίου 2008 (υπόθεση R 562/2007-4) και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «PASSION FOR BETTER FOOD» για προϊόντα των κλάσεων 5, 29 και 30 (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 5 039 946).
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), καθόσον το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση έχει επαρκή διακριτικό χαρακτήρα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
C 131/22 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 1.6.2002
 Προσφυγη ́-αγωγη ́ της Margot Wagemann-Reuter κατα ́ του Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ελεγκτικου ́ Συνεδρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που
 ασκη ́θηκε στις 18 Μαρτι ́ου 2002 Η προσφευ ́γουσα-ενα ́γουσα επικαλει ́ται παρα ́βαση του α ́ρθρου 40,
 παρα ́γραφος 4, στοιχει ́ο δ', του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́-
 σεως των υπαλλη ́λων των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, προβα ́λλοντας
 (Υπο ́θεση T-81/02) ο ́τι το καθου ́-εναγο ́μενο δεν την επανενε ́ταξε στην κενη ́ θε ́ση που
 προε ́κυψε κατο ́πιν αναβαθμι ́σεως των θε ́σεων LA5 στον βαθμο ́
 LA4 εντο ́ς του γερμανικου ́ τμη ́ματος της γλωσσικη ́ς υπηρεσι ́ας
 (2002/C 131/41)
 του Ελεγκτικου ́ Συνεδρι ́ου, ου ́τε καν δε εξε ́τασε την πιθανο ́τητα
 επανεντα ́ξεως της προσφευ ́γουσας-ενα ́γουσας στην ως α ́νω θε ́ση.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Η Margot Wagemann-Reuter, κα ́τοικος Λουξεμβου ́ργου, εκπρο- Προσφυγη ́ του Αrmand De Buck κατα ́ της Ευρωπαϊκη ́ς
 σωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Marc-Albert Lucas, α ́σκησε στις Επιτροπη ́ς που ασκη ́θηκε στις 25 Μαρτι ́ου 2002
 18 Μαρτι ́ου 2002 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ του Ελεγκτικου ́ Συνεδρι ́ου των (Υπο ́θεση T-84/02)
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (2002/C 131/42)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Η προσφευ ́γουσα-ενα ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Ο Armand De Buck, κα ́τοικος Koersel (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́με-
 — να ακυρω ́σει τη σιωπηρη ́ απορριπτικη ́ απο ́φαση του Ελεγκτι-
 νος απο ́ τον δικηγο ́ρο Lucas Vogel, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 κου ́ Συνεδρι ́ου, που τεκμαι ́ρεται ο ́τι ελη ́φθη στις 22 Μαι ̈́ου
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ-
 2001, επι ́ της υποβληθει ́σας στις 18 Ιανουαρι ́ου 2001
 κω ́ν Κοινοτη ́των στις 25 Μαρτι ́ου 2002 προσφυγη ́ κατα ́ της
 αιτη ́σεως της προσφευ ́γουσας-ενα ́γουσας περι ́ επανεντα ́ξεως
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 κατα ́ τη λη ́ξη της αδει ́ας για προσωπικου ́ς λο ́γους που ει ́χε
 χορηγηθει ́ σε αυτη ́·
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του Ελεγκτικου ́ Συνεδρι ́ου της — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της αρμο ́διας για τους διορισμου ́ς
 12ης ∆εκεμβρι ́ου 2001, με την οποι ́α απορρι ́φθηκε η αρχη ́ς (Α∆Α) που εκδο ́θηκε στις 14 ∆εκεμβρι ́ου 2001,
 διοικητικη ́ ́ενσταση που ει ́χε υποβα ́λει η προσφευ ́γουσα στις περι ́ απορρι ́ψεως της υποβληθει ́σας στις 19 Μαι ̈́ου 2001
 14 Αυγου ́στου 2001 κατα ́ της πρω ́της προσβαλλομε ́νης διοικητικη ́ς ενστα ́σεως του προσφευ ́γοντος, ενστα ́σεως με
 αποφα ́σεως και κατα ́ της παραλει ́ψεως του καθου ́-εναγομε ́- την οποι ́α ο προσφευ ́γων ́εβαλε κατα ́ της αποφα ́σεως της
 νου να επανεντα ́ξει την προσφευ ́γουσα-ενα ́γουσα στη θε ́ση 20η ́ς Φεβρουαρι ́ου 2001 με την οποι ́α κατε ́στη οριστικη ́
 LA4 προϊσταμε ́νου ομα ́δας μεταφρα ́σεως που κενω ́θηκε στα η προσωρινη ́ απο ́φαση της 1ης Ιουλι ́ου 1999 περι ́ μη
 τε ́λη του ́ετους 2000 η ́ στις αρχε ́ς του ́ετους 2001 στο αναγνωρι ́σεως της αιμοτολογικη ́ς νο ́σου απο ́ την οποι ́α
 γερμανικο ́ τμη ́μα της γλωσσικη ́ς υπηρεσι ́ας, η ́ τουλα ́χιστον πα ́σχει ο προσφευ ́γων ως επαγγελματικη ́ς νο ́σου·
 να εξετα ́σει την ικανο ́τητα της προσφευ ́γουσας-ενα ́γουσας να
 καταλα ́βει την εν λο ́γω θε ́ση· — να ακυρω ́σει τις ως α ́νω αποφα ́σεις της 20η ́ς Φεβρουαρι ́ου
 2001 και της 1ης Ιουλι ́ου 1999·
 — να υποχρεω ́σει το καθου ́-εναγο ́μενο να καταβα ́λει στην — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 προσφευ ́γουσα-ενα ́γουσα προς αποκατα ́σταση της ζημι ́ας
 που υπε ́στη απο ́ απο ́ψεως σταδιοδρομι ́ας λο ́γω της ελλει ́ψεως
 νομιμο ́τητας των προσβαλλομε ́νων αποφα ́σεων, ποσο ́ Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 αντι ́στοιχο του συνο ́λου των αποδοχω ́ν που θα εδικαιου ́το
 αν ει ́χε επανενταχθει ́ στην ως α ́νω θε ́ση, εντο ́κως προς 8 % Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του, ο προσφευ ́γων επικαλει ́ται
 ετησι ́ως απο ́ την ημε ́ρα κατα ́ την οποι ́α τα ποσα ́ αυτα ́ η ́σαν παρα ́βαση του α ́ρθρου 73, παρα ́γραφος 1, του Κανονισμου ́
 καταβλητε ́α με ́χρι πλη ́ρους αποπληρωμη ́ς τους· Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των υπαλλη ́λων των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των και παρα ́βαση του α ́ρθρου 3 των κανο ́νων σχετικα ́ με
 την ασφα ́λιση κατα ́ ατυχη ́ματος και επαγγελματικη ́ς ασθενει ́ας των
 — να υποχρεω ́σει το καθου ́-εναγο ́μενο να καταβα ́λει στην υπαλλη ́λων των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Κατα ́ τον προσφευ ́γοντα,
 προσφευ ́γουσα-ενα ́γουσα ποσο ́ 2 500 ευρω ́ προς ικανο- η Επιτροπη ́ υπε ́πεσε σε προ ́δηλο σφα ́λμα εκτιμη ́σεως καθο ́σον
 ποι ́ηση της ηθικη ́ς βλα ́βης που υπε ́στη λο ́γω της ελλει ́ψεως στηρι ́χθηκε επι ́ ιατρικω ́ν εγγρα ́φων, η αιτιολογι ́α των οποι ́ων ει ́ναι
 νομιμο ́τητας των προσβαλλομε ́νων αποφα ́σεων, υπολογιζο ́- αντιφατικη ́ και βρι ́θει εσφαλμε ́νων εκτιμη ́σεων, που πηγα ́ζουν απο ́
 μενο ex æquo et bono· μη ορθη ́ ανα ́λυση των δεο ́ντως αποδειχθε ́ντων πραγματικω ́ν
 περιστατικω ́ν.
 — να καταδικα ́σει το καθου ́-εναγο ́μενο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.


text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/57
 Προσφυγή της 30ής Σεπτεμβρίου 2008 — SIAE κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-433/08)
 (2008/C 301/95)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Società Italiana degli Autori ed Editori — SIAE (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: M. Siragusa, M. Mandel, L. Vullo, S. Valentino, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 3 και το άρθρο 4, παράγραφος 2, της προσβαλλόμενης απόφασης,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα που συνεπάγεται για την προσφεύγουσα η παρούσα δίκη και
 —
 να λάβει οποιοδήποτε άλλο μέτρο, συμπεριλαμβανομένης της διεξαγωγής αποδείξεων, που κρίνεται ενδεδειγμένο.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη απόφαση στην υπό κρίση υπόθεση είναι η ίδια με αυτήν της υπόθεσης Τ-392/08, ΑΕΠΙ κατά Επιτροπής.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών της, η προσφεύγουσα επικαλείται τους ακόλουθους λόγους.
 Με τον πρώτο λόγο, η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 81 ΕΚ και μη διεξαγωγή έρευνας, στο μέτρο που με την εν λόγω απόφαση διαπιστώνεται η ύπαρξη εναρμονισμένης πρακτικής χωρίς να στηρίζεται σε κανένα αποδεικτικό στοιχείο παρά μόνο στο γεγονός ότι πολλές από της συμφωνίες αμοιβαίας εκπροσώπησης οριοθετούν την εξουσία χορήγησης άδειας στο έδαφος όπου δρα η έτερη εταιρία συλλογικής διαχείρισης. Η Επιτροπή αγνοεί συναφώς ότι πολλές εταιρίες συλλογικής διαχείρισης θεωρούν πράγματι ότι μπορούν να διασφαλίσουν πληρέστερα τα δικαιώματα των μελών τους εμπιστευόμενες το ρεπερτόριό τους σε εταιρίες συλλογικής διαχείρισης, δυνάμενες να τους εξασφαλίσουν αποτελεσματική προστασία των δικαιωμάτων του δημιουργού και είναι απολύτως προφανές ότι ακριβώς οι εταιρίες που έχουν εδραιωμένη παρουσία στο οικείο έδαφος είναι σε θέση να ικανοποιήσουν πλήρως την απαίτηση αυτή.
 Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 81 ΕΚ και έλλειψη συνοχής της αιτιολογίας της αποφάσεως όσον αφορά το γεγονός ότι η Επιτροπή, προσπαθώντας να αποδείξει το εφικτό μιας διαχείρισης πολυεδαφικής αδειοδότησης για τις δορυφορικές, καλωδιακές και διαδικτυακές εκπομπές μουσικών έργων, καταλήγει να προσκομίζει αποδείξεις της μη ύπαρξης παράλληλης συμπεριφοράς των εταιριών συλλογικής διαχείρισης. Στην πραγματικότητα, οι αιτιάσεις που διατυπώνει η Επιτροπή ανατρέπονται από τα ίδια τα παραδείγματα που αυτή παραθέτει σχετικά με τη χορήγηση, εκ μέρους των εταιριών διαχείρισης, εντολών που εκτείνονται πέρα από το έδαφος στο οποίο δρα μια μόνον εταιρία.
 Με τον τρίτο λόγο, η προσφεύγουσα επικαλείται παράβαση και εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 81 ΕΚ διότι, σε περίπτωση που η Επιτροπή διαπίστωνε την ύπαρξη εναρμονισμένης πρακτικής, η πρακτική αυτή ουδόλως θα περιόριζε τον ανταγωνισμό στο μέτρο που οι εδαφικές οριοθετήσεις συνιστούν την αναγκαία συνέπεια του αποκλειστικού χαρακτήρα των δικαιωμάτων που κατέχουν οι δημιουργοί.
 Με τον τέταρτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει παραβίαση, εκ μέρους της Επιτροπής, της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως και παράβαση του άρθρου 253 ΕΚ λόγω έλλειψης αιτιολογίας όσον αφορά το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν ενημέρωσε τις εταιρίες για τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε για να απορρίψει, κατόπιν διαβούλευσης με τους παράγοντες της αγοράς, τις προτεινόμενες δεσμεύσεις της SIAE.
 Με τον πέμπτο λόγο, η προσφεύγουσα επικαλείται παράβαση του άρθρου 253 ΕΚ λόγω έλλειψης αιτιολογίας, παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας και της ασφάλειας δικαίου, καθώς και αντιφατικότητα και έλλειψη συνοχής των μέτρων που προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 2, της προσβαλλόμενης απόφασης. Η απόλυτη ασάφεια των ενεργειών «αναθεώρησης» που ζητούνται από της εταιρίες διαχείρισης θέτει αδικαιολόγητα την SIAE σε κατάσταση αβεβαιότητας όσον αφορά τον προσδιορισμό των μέτρων που η Επιτροπή θεωρεί επαρκή για την παύση της φερόμενης εναρμονισμένης πρακτικής. Επιπλέον, δεδομένου ότι η Επιτροπή αναγνωρίζει ρητώς ότι ο περιορισμός της εντολής στο έδαφος όπου δρα η έτερη εταιρία συλλογικής διαχείρισης δεν συνιστά περιορισμό του ανταγωνισμού, έρχεται σε προφανή αντίθεση με την πρόταση αυτή το να υποχρεώνονται οι εταιρίες συλλογικής διαχείρισης να αναθεωρούν διμερώς την εδαφική οριοθέτηση σε όλες τις εντολές τους για δορυφορικές, καλωδιακές και διαδικτυακές μεταδόσεις και, επομένως, να προσκομίζουν στην Επιτροπή αντίγραφο της αναθεώρησης όλων των εν λόγω συμφωνιών αμοιβαίας εκπροσώπησης. Σ' αυτό πρέπει να προστεθεί ότι, δεδομένου ότι η Επιτροπή απαιτεί «διμερή» αναθεώρηση των εδαφικών οριοθετήσεων, η πλήρης τήρηση, εκ μέρους της SIAE, του άρθρου 4, παράγραφος 2, της προσβαλλόμενης απόφασης βρίσκεται εν πάση περιπτώσει εκτός της σφαίρας λήψεως αποφάσεων της SIAE, εφόσον εξαρτάται επιπλέον από τις αυτόνομες διαβουλεύσεις άλλων είκοσι τριών εταιριών συλλογικής διαχείρισης.


text:
 14.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 302/64
 Προσφυγή της 9ης Ιουλίου 2015 — VM Vermögens-Management κατά ΓΕΕΑ — DAT Vermögensmanagement (Vermögensmanufaktur)
 (Υπόθεση T-374/15)
 (2015/C 302/80)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: VM Vermögens-Management GmbH (Ντίσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Dolde, P. Homann, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: DAT Vermögensmanagement GmbH (Baldham, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «Vermögensmanufaktur» — Υπ’ αριθ. 8 770 042 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 29ης Απριλίου 2015 στην υπόθεση R 418/2014-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 76 του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009.


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/50
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 24ης Ιουνίου 2013 — Mateo Pérez κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-144/11) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Γενικός διαγωνισμός - Προσφυγή ακυρώσεως διορθωτικού σε προκήρυξη διαγωνισμού - Διορθωτικό το οποίο δεν προβλέπει τις προϋποθέσεις αποκλεισμού του προσφεύγοντος - Απουσία βλαπτικής πράξεως - Αποκλεισμός από τις δοκιμασίες αξιολογήσεως - Παραδεκτό - Προθεσμίες ασκήσεως προσφυγής - Εκπρόθεσμο - Προδήλως απαράδεκτο)
 2013/C 252/92
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Carlos Mateo Pérez (Alicante, Ισπανία) (εκπρόσωπος: I. Ruiz García, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και J. Baquero Cruz)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως με την οποία δεν επετράπη στον προσφεύγοντα να μετάσχει στις δοκιμασίες επιλογής, μετά τη δημοσίευση διορθωτικού στην προκήρυξη του διαγωνισμού, με το οποίο ακυρώθηκε η βαθμολογία στη δοκιμασία δ', «Εκτίμηση συγκεκριμένης καταστάσεως», που συνεπάγεται τον αποκλεισμό από τον διαγωνισμό
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Mateo Pérez από τις 14 Μαρτίου 2012, ημερομηνία καταθέσεως του υπομνήματός του αντικρούσεως.
 3)
 Ο Mateo Pérez θα φέρει τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε προ της 14ης Μαρτίου 2012.
 (1) ΕΕ C 65 της 3.3.2012, σ. 27.


text:
3 . 6 . 95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 137/35
 αγοράς που ίσχυαν τότε και η αδυναμία του εκτελωνιστή — να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στα δικαστικά
 να εξακριβώσει την ακρίβεια των προσκομισθέντων από έξοδα.
 τον εντολέα εγγράφων επ' ευκαιρία της διασαφήσεως.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 — Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας. H προβαλλό
 μενη στην απόφαση υποχρέωση του εκτελωνιστή προς Οπροσφεύγων-ενάγων, πρώην υπάλληλος της Επιτροπής,
 έλεγχον της ακριβείας των στοιχείων που παρέχει o πάσχων από ολική μόνιμη αναπηρία, προσάπτει στην Επι
 εντολέας για τη διασάφηση καθώς και του απατηλού ή μη τροπή ότι δεν του κοινοποίησε ορισμένα στοιχεία σχετικά με
 χαρακτήρα των ενεργειών του εντολέα είναι δυσανάλο την κατάσταση της υγείας του και, κυρίως, ότι δεν τον
 γη . προειδοποίησε εγκαίρως όσον αφορά τη διαγνωσθείσα από
 τους ιατρούς της ασθένεια, καθώς και ότι τον διατήρησε σε
 — Παράβαση του άρθρου 6 της ευρωπαϊκής συμβάσεως για καθήκοντα ασυμβίβαστα προς την κατάσταση της υγείας
 την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των του .
 θεμελιωδών ελευθεριών.
 Υπενθυμίζεται, συναφώς, ότι o προσφεύγων-ενάγων, προσ
 (') ΕΕ αριθ. L 175 της 12. 7. 1979· ΕΕ ειδ. έκδ. 11/015, σ. 162. βληθείς από εμφρακτική βρογχονοπνευμονοπάθεια, υπέβα
 λε αίτηση συντάξεως αναπηρίας, βάσει του άρθρου 78
 δεύτερο εδάφιο του ΚΥΚ, και ότι η αίτησή του αυτή
 εξετάστηκε μόλις στις 27 Μαρτίου 1987, σχεδόν έξι έτη μετά
 Προσφυγή-αγωγή του Walter Gill κατα της Επιτροπής των την υποβολή της, από την επιτροπή αναπηρίας η οποία
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 29 Μαρτίου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υφίστατο επαγγελματική
 1995 νόσος. Στην πραγματικότητα, o προσφεύγων-ενάγων έλαβε
 γνώση μόλις κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αυτής ότι οι
 (Υπόθεση Τ-9Θ/95) ιατροί-σύμβουλοι της Επιτροπής είχαν διαγνώσει, και δη
 (95/C 137/76) κατά την ιατρική εξέταση που προηγήθηκε της προσλήψεως,
 μια χρόνια πνευμονική νόσο.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Συναφώς, ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι η Επιτροπή , παρα
 O Walter GILL, κάτοικος Sudbury (Ηνωμένο Βασίλειο), λείποντας να τον ενημερώσει ή να κοινοποιήσει στον θερά
 εκπροσωπούμενος από τους Jean-Noël Louis, Thierry Dema ποντα ιατρό του τα αποτελέσματα των διενεργηθεισών από
 seure και Ariane Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο τους ιατρούς της εξετάσεων, στέρησε παρανόμως από τον
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την έδρα της sàrl Fiduciaire προσφεύγοντα-ενάγοντα τη δυνατότητα να επιλέξει, εν πλή
 Myson, 1 rue Glesener, άσκησε στις 29 Μαρτίου 1995 ενώπιον ρει επίγνωση, εαν θα αποδεχόταν μια θέση εργασίας, η φύση
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή της οποίας μπορούσε να έχει ως συνέπεια μια επιδείνωση της
 αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. καταστάσεως της υγείας του .
 O προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: Εξάλλου , η έλλειψη συνοχής των αιτιολογιών που στήριξαν
 τις διαδοχικές αποφάσεις της ΑΔΑ και η εξέλιξη των
 — Να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 26ης υποστηριχθεισών απόψεων κατά τη διάρκεια των διαφόρων
 Σεπτεμβρίου 1994 με την οποία απορρίφθηκε ρητώς η διαδικαστών ισοδυναμούν με παντελή έλλειψη αιτιολογίας.
 αίτηση αποζημιώσεως που υπέβαλε στις 10 Μäου 1994,
 βάσει του άρθρου 90 παράγραφος 1 του ΚΥΚ, Τέλος, δεομένου ότι η ΑΔΑ δεν παρέσχε στον προσφεύγον
 τα-ενάγοντα, παρά τη ρητή αίτηση που υπέβαλε o πληρεξού
 — να ακυρώσει, εφόσον είναι αναγκαίο, την απόφαση της σιος δικηγόρος του , τα ακριβή πληροφοριακά στοιχεία
 Επιτροπής της 28ης Δεκεμβρίου 1994 με την οποία σχετικά με τα μέτρα που είχε λάβει προκειμένου να διαφυλ
 απορρίφθηκαν ρητώς η κύρια και η συμπληρωματική άξει την ανωνυμία του και ενόψει των εγγράφων που του
 διοικητική ένσταση , κοινοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της προδικαστικής διαδι
 κασίας, o προσφεύγων-ενάγων δεν μπορεί παρά να υποθέσει
 — να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη, ότι ουδέν προσήκον μέτρο ελήφθη και ότι η διοίκηση
 — να καταβάλει, ως αποζημίωση για την υλική και την προσέβαλε το δικαίωμά του επί του απαραβίαστου της
 ηθική βλάβη τις οποίες υπέστη λόγω του ότι δεν του ιδιωτικής του ζωής.
 κοινοποιήθηκαν τα σχετικά με την κατάσταση της
 υγείας του πληροφοριακά στοιχεία, ποσό ίσο προς το
 δπλάσιο των ετησίων αποδοχών τις οποίες θα εδικαι
 ούτο εάν δεν είχε αναγκαστεί, λόγω της διαπράξεως
 διαδοχικών σφαλμάτων, να ζητήσει τη συνταξιοδότη Προσφυγή -αγωγή των Lieve De Nil και Christiane Impens
 σή του λόγω αναπηρίας, κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκή
 θηκε στις 29 Μαρτίου 1995
 — να καταβάλει την ανωτέρω αποζημίωση εντόκως προς (Υπόθεση Τ-91/95)
 8% ετησίως από της υποβολής της αιτήσεώς του ,
 (95/C 137/77)
 — να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα, ως χρη
 ματική ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 λόγω της ανεπιφύλακτης και παρά τη θέλησή του
 διαδόσεως της αιτήσεως και της ενστάσεώς του , το Οι Lieve DE NIL και Christiane IMPENS, κάτοικοι Wolver
 ποσό των 10 000 Ecu, tem (Βέλγιο) και Βρυξελλών (Βέλγιο) αντιστοίχως, εκπροσω
 ---pagebreak--- Αριθ. C 137/36 []ËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 3 . 6. 95
 πούμενες απο τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure και Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν, επιπλέον, ότι
 Ariane Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων υπέστησαν ηθική βλάβη λόγω του ότι δεν εγγράφηκαν στον
 στο Λουξεμβούργο την έδρα της Fiduciaire Myson sàrl, 1 rue πίνακα του διαγωνισμού Β/228, η οποία δεν επανορθώθηκε
 Glesener, άσκησαν στις 29 Μαρτίου 1995 ενώπιον του από τις αποφάσεις που έλαβε το Συμβούλιο.
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Τονίζουν, τέλος, ότι οι αποφάσεις της αρμόδιας για τους
 διορισμούς αρχής με τις οποίες απορρίφθηκε η από 15 Μαρ
 O προσφεύγουσες-ενάγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο: τίου 1994 αίτησή τους και η από 5 Ιανουαρίου 1995 διοικητική
 ένστασή τους με τις οποίες ζητούσαν αποζημίωση λόγω της
 — Να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου της 15ης ζημίας τους προξένησε η ακυρωθείσα από το Πρωτοδικείο
 Ιουνίου 1994, με την οποία απορρίφθηκε ρητώς η αίτηση παράνομη πράξη, συνιστούν παραβάσεις του άρθρου 176 της
 αποζημιώσεως της πρόσθετης ζημίας που υπέστησαν, συνθήκης ΕΚ και, επομένως, νέα υπηρεσιακά παραπτώματα
 ένεκα των οποίων ζητούν την αποζημίωση.
 — να ακυρώσει, εφόσον είναι αναγκαίο, τις αποφάσεις του
 Συμβουλίου της 9ης Ιουνίου 1994 και της 4ης Ιανουαρίου
 1995 ,
 — να υποχρεώσει το καθού :
 — να καταβάλει το ποσό των 500 000 (πεντακοσίων Προσφυγή του Sebastien Rozand-Lambiotte κατά της Επι
 χιλιάδων) BF σε κάθε προσφεύγουσα-ενάγουσα ως τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις
 αποζημίωση της υλικής ζημίας την οποία υπέστη 5 Απριλίου 1995
 σαν , (Υπόθεση Τ-96/95)
 (95/C 137/78)
 — να καταβάλει συμβολικώς 1 Ecu σε κάθε προσφεύγου
 σα-ενάγουσα ως χρηματική ικανοποίηση της ηθικής
 βλάβης την οποία υπέστησαν, (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. O Sébastien Rozand-Lambiotte, κάτοικος La Javie (Γαλλία),
 εκπροσωπούμενος από τους Jean-Noël Louis, Thierry Dema
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα: seure και Ariane Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, με αντίκ
 λητο στο Λουξεμβούργο τη Fiduciaire Myson Sari, 1 , rue
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες εκθέτουν ότι έγιναν δεκτές Glesener, άσκησε στις 5 Απριλίου 1995 ενώπιον του Πρωτο
 στις εξετάσεις του εσωτερικού διαγωνισμού Συμβούλιο/Β/228 δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 (βάσει του οποίου υπάλληλοι του βαθμού Cl θα μπορούσαν Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 να αναβαθμίσουν τη θέση τους λαμβάνοντας τον βαθμό Β5),
 αλλά ότι η εξεταστική επιτροπή αποφάσισε να μην τις
 εγγράψει στον πίνακα επιτυχόντων. Κατόπιν ασκήσεως O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 προσφυγής ακυρώσεως κατά της αποφάσεως αυτής, το
 Πρωτοδικείο εξέδωσε, στις 11 Φεβρουαρίου 1993, απόφαση — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 12ης
 Ιουλίου 1994, περί απολύσεως του προσφεύγοντος μετά
 με την οποία ακυρώθηκαν οι ενέργειες που ακολούθησαν τις τη λήξη της περίοδου δοκιμαστικής υπηρεσίας του ,
 αποφάσεις εγκρίσεως συμμετοχής στις εξετάσεις. Σε εκτέλεση
 της αποφάσεως αυτής, το Συμβούλιο διοργάνωσε τον διαγω — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 νισμό Β/228 bis, του οποίου η φύση και o τρόπος βαθμολο
 γήσεως των εξετάσεων ήσαν πανομοιότυποι με του διαγωνι
 σμού Β/228. Κατόπιν εγγραφής των προσφευγουσών-ενα Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 γουσών στον πίνακα επιτυχόντων από την εξεταστική επι
 τροπή, η θέση τους ανακατατάχθηκε στον βαθμό Β5 από 1ης O προσφεύγων υποστηρίζει, πρώτον, ότι η προσβαλλόμενη
 Ιανουαρίου 1994. απόφαση ελήφθη κατά παραβίαση των δικαιωμάτων του
 υπερασπίσεως, των άρθρων 26 και 43 του Κανονισμού
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν ότι οι μη σύννο Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων των Ευρωπαϊ
 μες ενέργειες της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού κών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ), καθώς και της υποχρεώ
 Β/228 τους στέρησαν τη δυνατότητα να εγγραφούν στον σεως αιτιολογήσεως. Συγκεκριμένα, φρονεί ότι μόνον τα
 πίνακα επιτυχόντων και, επομένως, να τύχουν της αναβαθ πραγματικά περιστατικά που του γνωστοποιήθηκαν δεν
 μίσεως της θέσεώς τους στον βαθμό Β5 το 1990 ή , το μπορούν να στηρίξουν νομίμως μια τόσο σοβαρή απόφαση
 αργότερο, το 1991· ως εκ τούτου απώλεσαν τρία έτη αρχαι όπως είναι η απόφαση περί απολύσεως.
 ότητας στον βαθμό Β5. Επιπλέον, οι πιθανότητες να τύχουν
 ταχείας προαγωγής στον βαθμό Β4 και, εν συνεχεία, στον Επικαλείται επίσης παραβίαση του άρθρου 34 του ΚΥΚ,
 βαθμό Β3 μειώθηκαν αισθητώς λόγω του χωρήσαντος από το ισχυριζόμενος ότι οι εργασίες της επιτροπής εκθέσεων κρίσε
 1991 περιορισμού των πιστώσεων. ως του προσωπικού διεξήχθηκαν κατά κατάφωρη παρτάβα
 ση των κανόνων που ισχύουν στην Επιτροπή , κανόνων που
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες συνάγουν από αυτό ότι τα θεσπίστηκαν με τον σκοπό να εξασφαλιστεί η αμεροληψία
 αποτελέσματα των μη σύννομων ενεργειών της εξεταστικής των μελών των διαφόρων επιτροπών και η αντικειμενικότητα
 επιτροπής του διαγωνισμού διατηρήθηκαν ως προς αυτές, των εργασιών τους. Από τα ανωτέρω επιτροπών και η
 παρά τα μέτρα που έλαβε το Συμβούλιο για την εκτέλεση της αντικειμενικότητα των εργασιών τους. Από τα ανωτέρω
 αποφάσεως του Πρωτοδικείου , και ζητούν την επανόρθωση συμπεραίνει ότι η γνώμη της ανωτέρω επιτροπής εκδόθηκε
 της υλικής ζημίας την οποία υπέστησαν. κατά το πέρας παράτυπης διαδικασίας και ότι η προσβαλλό


text:
 26.6.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 168/3
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας που ασκήθηκε στις 30 Απριλίου 2004
 (Υπόθεση C-197/04)
 (2004/C 168/06)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον K. Gross, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 30 Απριλίου 2004 προσφυγή κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να διαπιστώσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, εφαρμόζοντας τον φορολογικό συντελεστή που ισχύει για τον προοριζόμενο για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) σιγαρέτων λεπτοκομμένο καπνό στους κυλίνδρους καπνού που διατίθενται στο εμπόριο υπό την επωνυμία «West Single Packs», παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο β' της οδηγίας 95/59/ΕΚ του Συμβουλίου (1), της 27ης Νοεμβρίου 1995, περί των φόρων, πλην των φόρων κύκλου εργασιών, καθώς και από το άρθρο 2 παράγραφος 1 της οδηγίας 92/79/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2), της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την προσέγγιση των φόρων στα τσιγάρα·
 2.
 να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι οι κύλινδροι καπνού που διατίθενται στη γερμανική αγορά υπό την επωνυμία «West Single Packs», οι οποίοι με απλό μη βιομηχανικό χειρισμό του καταναλωτή γλιστρούν μέσα σε ξεχωριστά πωλούμενους σωλήνες σιγαρέτων με φίλτρο, εμπίπτουν στην έννοια των σιγαρέτων του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο β' της οδηγίας 95/59/ΕΚ του Συμβουλίου και επομένως, πρέπει να φορολογούνται ως τέτοια.
 Κατά συνέπεια, η γερμανική νομοθεσία περί της εφαρμογής στα «West Single Packs» του συντελεστή που εφαρμόζεται στον προοριζόμενο για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) σιγαρέτων λεπτοκομμένο καπνό αντιβαίνει στο άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 95/59/ΕΚ του Συμβουλίου, καθώς και στο άρθρο 2 παράγραφος 1 της οδηγίας 92/79/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
 (1) ΕΕ L 291, σ. 40.
 (2) ΕΕ L 316, σ. 8.


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/14
 Προσφυγή της 30ής Οκτωβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-469/08)
 (2009/C 6/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. Støvlbæk και V. Peere)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (1), και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2005/36/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 20 Οκτωβρίου 2007. Ωστόσο, κατά την ημερομηνία ασκήσεως της προσφυγής, το καθού δεν είχε λάβει τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη, ή, εν πάση περιπτώσει, δεν είχε ανακοινώσει τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή.
 (1) ΕΕ L 255, σ. 22.