text:
C 299/4 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 26.9.98
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT pqóneiy, g bórg epibokgäy sot uoäqot rtmiärsasai rso
 (peälpso slgäla) ajahóqirso aposeäkerla sxm pqónexm sot paqeävomsoy
 sgm tpgqeriäa jasó sg dióqjeia dedoleämot vqomijotä
 sgy 14gy Iotkiäot 1998 diarsgälasoy.
 rsgm tpoäherg C-172/96 (aiäsgrg sot High Court of Justice,
 (1) EE C 197 sgy 6.7.1996.
 Queen's Bench Division, cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 apouórexy): Commissioners of Customs & Excise jasó First
 National Bank of Chicago (1)
 (èjsg odgciäa UPA Ç Pediäo euaqlocgäy Ç Acoqapx-
 kgriäa rtmakkóclasoy)
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (98/C 299/05)
 (peälpso slgäla)
 sgy 14gy Iotkiäot 1998
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 rsgm tpoäherg C-385/96 (aiäsgrg sot Amtsgericht Aachen cia
 sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Poimijgä diäjg jasó
 Hermann Josef Goerres (1)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë) (Pqoreäccirg sxm moloherixäm Ç Epirgälamrg jai paqot-
 riäarg sxm sqouiälxm Ç Odgciäa 79/112/EOJ Ç Pqorsariäa
 sxm jasamakxsxäm Ç Ckxärra)
 Rsgm tpoäherg C-172/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot High (98/C 299/06)
 Court of Justice, Queen's Bench Division (Gmxleämo Bariä-
 keio) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgäm sot óqhqot 177 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, rso pkaiärio sgy
 diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot ehmijotä dijarsgqiäot
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 lesantä Commissioners of Customs & Excise jai First
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 National Bank of Chicago, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouó-
 rexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sgy eäjsgy odgciäay 77/388/EOJ
 sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Laðot 1977, peqiä emaqlomiärexy Rsgm tpoäherg C-385/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Amtsge-
 sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm, sxm rvesijxäm le soty richt Aachen (Ceqlamiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaq-
 uoäqoty jtäjkot eqcarixäm Ç Joimoä rtärsgla uoäqot pqorsihe- locgäm sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa
 leämgy aniäay: oloioäloqug uoqokocijgä bórg (EE eid. eäjd. 09/ fgsgähgje, rso pkaiärio sgy poimijgäy diäjgy pot ejjqeleiä emxä-
 001, r. 49), so Dijarsgäqio (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä piom sot aisotämsoy dijarsgqiäot jasó Hermann Josef Goer-
 soty C. Gulmann, pqoäedqo slgälasoy, M. Wathelet, J. C. res, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlg-
 Moitinho de Almeida, P. Jann jai L. Sevón (eirgcgsgä), dija- meiäa sot óqhqot 14 sgy odgciäay 79/112/EOJ sot Rtlbotkiäot,
 rseäy, cemijoäy eiraccekeäay: C. O. Lenz, cqallaseäay: H. A. sgy 18gy Dejelbqiäot 1978, peqiä pqorecciärexy sxm molohe-
 Rühl, jtäqioy tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 14 Iotkiäot rixäm sot jqasxäm lekxäm rvesijó le sgm epirgälamrg jai sgm
 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: paqotriäarg sxm sqouiälxm pot pqooqiäfomsai cia som sekijoä
 jasamakxsgä jahxäy epiärgy jai cia sg diaugälirgä soty (EE
 eid. eäjd. 03/024, r. 33), so Dijarsgäqio (peälpso slgäla),
 1. Pqóneiy lesantä rtlbakkoleämxm, oi opoiäey auoqotäm sgm rtcjeiälemo apoä soty C. Gulmann, pqoäedqo slgälasoy, J. C.
 ej leäqoty sot emoäy rtlbakkoleämot acoqó oqirleämot Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward (eirgcgsgä), J.-P. Puis-
 rtluxmgheämsoy porotä re eäma moälirla eämamsi pxkgärexy sochet jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: C. Jo-
 apoä atsoäm pqoy som ókkom rtluxmgheämsoy porotä re rlóy, cqallaseäay: L. Hewlett, tpókkgkoy dioijgärexy,
 ókko moälirla, aluoäseqa de sa poró eiämai jasabkgseäa eneädxre rsiy 14 Iotkiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho dia-
 jasó sgm iädia gleqolgmiäa diajamomirlotä, jai xy pqoy sajsijoä:
 siy opoiäey oi rtlbakkoälemoi eävotm rtluxmgärei (eiäse
 pqouoqijxäy, eiäse gkejsqomijxäy, eiäse eccqóuxy) poia 1. So óqhqo 14 sgy odgciäay 79/112/EOJ sot Rtlbotkiäot,
 moliärlasa auoqó g rtcjejqileämg pqóng, poia poró rsa sgy 18gy Dejelbqiäot 1978, peqiä pqorecciärexy sxm molo-
 moliärlasa atsó ha acoqarsotäm jai ha pxkghotäm, poioy herixäm sxm jqasxäm lekxäm rvesijó le sgm epirgälamrg
 rtlbakkoälemoy ha acoqórei so jóhe moälirla jai poia jai sgm paqotriäarg sxm sqouiälxm pot pqooqiäfomsai cia
 ha eiämai g gleqolgmiäa diajamomirlotä, rtmirsotäm paqo- som sekijoä jasamakxsgä jahxäy epiä rgy jai cia sg diau-
 veäy tpgqerixäm en epavhotäy aisiäay jasó sgm eämmoia sot gälirgä soty, dem apacoqetäei sg heärpirg ehmijgäy molohe-
 óqhqot 2 rgleiäo 1 sgy eäjsgy odgciäay 77/388/EOJ sot riäay g opoiäa epibókkei, oärom auoqó siy ckxrrijeäy
 Rtlbotkiä ot, sgy 17gy Laðot 1977, peqiä emaqlomiärexy apaisgäreiy, sg vqgärg oqirleämgy ckxärray cia sgm epir-
 sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm, sxm rvesijxäm le gälamrg sxm sqouiä lxm, akkó paqeävei epiä rgy sg dtma-
 soty uoäqoty jtäjkot eqcarixäm Ç Joimoä rtärsgla uoäqot soäsgsa sgy vqgärexy, emakkajsijxäy, liay ókkgy ckxärray,
 pqorsiheleämgy aniä ay: oloioäloqug uoqokocijgä bórg. etäjoka jasakgpsgäy apoä so acoqarsijoä joimoä.
 2. ìkey oi pqobkepoälemey apoä sgm odgciäa 79/112/EOJ
 2. So óqhqo 11 leäqoy A paqócqauoy 1 rsoiveiäo a) sgy tpovqexsijeäy emdeiäneiy sgy epirglómrexy pqeäpei ma
 eäjsgy odgciäay 77/388/EOJ eävei sgm eämmoia oäsi, rsiy aco- amacqóuomsai re ckxärra etäjoka jasakgpsgä apoä soty
 qapxkgriä ey rtmakkóclasoy rsiy opoiäey dem tpokociäfo- jasamakxseäy sot oijeiä ot jqósoty gä sgy oijeiäay
 msai eänoda gä pqolgäheia oärom auoqó oqirleämey eidijeäy peqiovgäy, gä le ókka leära, oäpxy rveädia, rtälboka gä eijo-


text:
C 135/30 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 7.6.2003
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 1ης Απριλίου 2003 της 1ης Απριλίου 2003
 στην υπόθεση T-14/01, Fiorenzo Rizzello κατά Επιτροπής στην υπόθεση T-15/01, Stefano Benini κατά Επιτροπής των
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Συμβόλαιο εκτάκτου υπαλλήλου — Παραδεκτό — (Συμβόλαιο εκτάκτου υπαλλήλου — Παραδεκτό —
 Βλαπτική πράξη — Τήρηση των προβλεπόμενων από Βλαπτική πράξη — Τήρηση των προβλεπόμενων από
 τον ΚΥΚ προθεσμιών — ∆εύτερη ανανέωση συμβάσεως τον ΚΥΚ προθεσμιών — ∆εύτερη ανανέωση συμβάσεως
 εκτάκτου υπαλλήλου — Άρθρα 2, στοιχείο δ', 8, και 47 εκτάκτου υπαλλήλου — Άρθρα 2, στοιχείο δ', 8, και 47
 του καθεστώτος που έχει εφαρμογή στο λοιπό προσωπικό) του καθεστώτος που έχει εφαρμογή στο λοιπό προσωπικό)
 (2003/C 135/48) (2003/C 135/49)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 Στην υπόθεση T-14/01, Fiorenzo Rizzello, πρώην έκτακτος Στην υπόθεση T-15/01, Stefano Benini, πρώην έκτακτος υπάλλη-
 υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος λος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος
 Varano Borghi (Ιταλία), εκπροσωπούμενος από τους Besozzo (Ιταλία), εκπροσωπούμενος από τους B. Nascimbene και
 B. Nascimbene και M. Condinanzi, δικηγόρους, με τόπο επιδό- M. Condinanzi, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο
 σεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο- Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 τήτων (εκπρόσωποι: F. Clotuche-Duvieusart και M. A. Dal Ferro), (εκπρόσωποι: F. Clotuche-Duvieusart και Α. Dal Ferro), με
 με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της 28ης Σεπτεμβρίου αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της 28ης Σεπτεμβρίου
 2000, με την οποία η αρμόδια για τη σύναψη συμβάσεων 2000, με την οποία η αρμόδια για τη σύναψη συμβάσεων
 προσλήψεως αρχή απέρριψε απαίτηση του προσφεύγοντος η οποία προσλήψεως αρχή απέρριψε απαίτηση του προσφεύγοντος η οποία
 σκοπό είχε τη διαπίστωση ότι η σχέση εργασίας που τον συνέδεε σκοπό είχε τη διαπίστωση ότι η σχέση εργασίας που τον συνέδεε
 με την Επιτροπή ήταν σχέση αορίστου χρόνου η οποία απορρέει με την Επιτροπή ήταν σχέση αορίστου χρόνου η οποία απορρέει
 από τη σύμβαση εκτάκτου υπαλλήλου κατά την έννοια του από τη σύμβαση εκτάκτου υπαλλήλου κατά την έννοια του
 άρθρου 2, στοιχείο δ', του καθεστώτος που έχει εφαρμογή στο άρθρου 2, στοιχείο δ', του καθεστώτος που έχει εφαρμογή στο
 λοιπό προσωπικό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ανανεωθείσας λοιπό προσωπικό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ανανεωθείσας
 πλέον της μίας φοράς με τις συνέπειες που αναφέρονται στο πλέον της μίας φοράς με τις συνέπειες που αναφέρονται στο
 άρθρο 8, τελευταίο εδάφιο, του καθεστώτος αυτού, το Πρωτοδι- άρθρο 8, τελευταίο εδάφιο, του καθεστώτος αυτού, το Πρωτοδι-
 κείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους R. García-Valdecasas, κείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους R. García-Valdecasas,
 πρόεδρο, τη P. Lindh και τον J. D. Cooke, δικαστές· γραμματέας: πρόεδρο, τη P. Lindh και τον J. D. Cooke, δικαστές· γραμματέας:
 H. Jung, εξέδωσε την 1η Απριλίου 2003 διάταξη με το εξής H. Jung, εξέδωσε την 1η Απριλίου 2003 διάταξη με το εξής
 διατακτικό: διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα. 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 ( 1) ΕΕ C 95 της 24.3.2001. (1 ) ΕΕ C 95 της 24.3.2001.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
C 219/8 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14.9.2002
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά στις 24 Ιουλίου 2002 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 της Γαλλικής ∆ημοκρατίας που ασκήθηκε στις 23 Ιουλίου Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 2002
 (Υπόθεση C-269/02) Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 (2002/C 219/13)
 — να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική ∆ημοκρατία, διατηρώντας σε
 ισχύ νομοθεσία εξαρτώσα την εμπορία των τροφίμων που
 προορίζονται για αθλητές και έχουν παρασκευαστεί και
 διατεθεί στο εμπόριο νομίμως σε άλλα κράτη μέλη από την
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από υποχρέωση υποβολής αιτήσεως για τη λήψη προληπτικής
 τον D. Martin, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε εγκρίσεως και από την κίνηση της σχετικής διαδικασίας,
 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις χωρίς να έχει αποδείξει τον αναγκαίο και σύμφωνο με την
 23 Ιουλίου 2002, προσφυγή κατά της Γαλλικής ∆ημοκρατίας. αρχή της αναλογικότητας χαρακτήρα της εν λόγω επιταγής,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 28 και 30
 της Συνθήκης ΕΚ·
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να διαπιστώσει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας — να καταδικάσει την Ιταλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και
 διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με την
 οδηγία 98/24/ΕΚ του Συμβουλίου, της 7ης Απριλίου 1998,
 για την προστασία της υγείας και ασφαλείας των εργαζομένων
 κατά την εργασία από κινδύνους οφειλομένους σε χημικούς
 παράγοντες (δέκατη τέταρτη ειδική οδηγία κατά την έννοια Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας
 89/391/ΕΟΚ) (1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να
 κοινοποιήσει αυτές τις διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία· Κανονιστική ρύθμιση εξαρτώσα τη διάθεση ενός προϊόντος διατρο-
 φής σε εθνική αγορά από την κίνηση διαδικασίας προληπτικής
 — να καταδικάσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. εγκρίσεως αποτελεί προδήλως εμπόδιο στην ελεύθερη κυκλοφορία
 του προϊόντος, αλλά θα μπορούσε, εντούτοις, να δικαιολογηθεί αν
 προέκυπτε ότι η διάθεσή του στο εμπόριο ενέχει εν δυνάμει
 κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία. Στην περίπτωση αυτή, ελλείψει
 εναρμονισμένης κανονιστικής ρυθμίσεως σε κοινοτικό επίπεδο, τα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια να προσδιορίσουν το επίπεδο
 διασφαλίσεως της προστασίας της υγείας των καταναλωτών,
 γεγονός που θα δικαιολογούσε ενδεχομένως την πρόβλεψη προ-
 Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη ληπτικής εγκρίσεως για τη διάθεση στο εμπόριο προϊόντων, εντός
 έληξε στις 5 Μαι ̈́ου 2001. των ορίων που είναι αυστηρώς αναγκαία για την επίτευξη των
 επιδιωκομένων σκοπών προστασίας.
 ( 1) ΕΕ L 131 της 5.5.1998, σ. 11.
 Εν προκειμένω, η Ιταλική Κυβέρνηση δεν απέδειξε τον αναγκαίο
 χαρακτήρα της διαδικασίας προληπτικής εγκρίσεως για την εμπο-
 ρία των επιδίκων προϊόντων τα οποία κατασκευάζονται και
 διατίθενται στο εμπόριο νομίμως σε άλλο κράτος μέλος. Από τα
 πληροφοριακά στοιχεία που προσκομίστηκαν στην Επιτροπή, η
 διαδικασία αυτή έγκειται προφανώς σε απλό έλεγχο επαληθεύσεως
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά των όσων στοιχείων περιλαμβάνει η επισήμανση σε σχέση με τις
 της Ιταλικής ∆ημοκρατίας, ασκηθείσα στις 24 Ιουλίου 2002 συνέπειες που επάγεται ενδεχομένως η λήψη των εν λόγω
 προϊόντων σε επίπεδο διατροφής των αθλητών. Υπό τις περιστάσεις
 αυτές, η διαδικασία εγκρίσεως επιδιώκει προφανώς τον στόχο
 (Υπόθεση C-270/02) της ενδεδειγμένης πληροφορήσεως του καταναλωτή και όχι της
 προστασίας της υγείας του, στόχο, o οποίος, κατά την άποψη της
 Επιτροπής, μπορεί να επιτευχθεί ευχερώς με λιγότερο περιοριστικά
 (2002/C 219/14)
 μέσα για τις συναλλαγές από εκείνο που έγκειται στη διαδικασία
 εγκρίσεως.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους Claire-Françoise Durand και Roberto Amorosi, άσκησε


text:
 6.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/48
 Προσφυγή της 7ης Δεκεμβρίου 2016 — fritz-kulturgüter κατά EUIPO — Sumol + Compal Marcas (fritz-wasser)
 (Υπόθεση T-862/16)
 (2017/C 038/63)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: fritz-kulturgüter GmbH (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: G. Schindler, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Sumol + Compal Marcas, SA (Oeiras Carnaxide, Πορτογαλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «fritz-wasser» — Υπ’ αριθ. 12 314 753 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 7ης Οκτωβρίου 2016 στην υπόθεση R 1510/2015-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση ώστε να απορριφθεί η προσφυγή στο σύνολό της·
 —
 να κάνει δεκτή την υπ’ αριθ. 012 314 753 αίτηση καταχωρίσεως·
 —
 να καταδικάσει την ανακόπτουσα στα σχετικά με τη διαδικασία προσφυγής έξοδα· να καταδικάσει το καθού στα λοιπά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 3.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 363/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 10ης Σεπτεμβρίου 2015 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-36/14) (1)
 ((Παράβαση κράτους μέλους - Εσωτερική αγορά του φυσικού αερίου - Οδηγία 2009/73/ΕΚ - Κρατική παρέμβαση συνιστάμενη στην επιβολή της υποχρεώσεως εφαρμογής τιμών προμήθειας που έχουν εγκριθεί από εθνική αρχή - Μέτρο ισχύον χωρίς χρονικό περιορισμό - Απουσία υποχρεωτικού περιοδικού ελέγχου της αναγκαιότητας του μέτρου αυτού και των λεπτομερειών εφαρμογής του - Εφαρμογή σε απεριόριστο αριθμό δικαιούχων, χωρίς διάκριση μεταξύ των πελατών ή μεταξύ των ιδιαιτέρων καταστάσεων - Αναλογικότητα))
 (2015/C 363/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Herrmann και Μ. Πατακιά)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωπος: B. Majczyna)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Δημοκρατία της Πολωνίας, εφαρμόζοντας καθεστώς κρατικής παρεμβάσεως συνιστάμενης στην επιβολή, στις επιχειρήσεις ενέργειας, της υποχρεώσεως να εφαρμόζουν τιμές προμήθειας φυσικού αερίου που έχουν εγκριθεί από τον πρόεδρο της Urzad Regulacji Energetyki (ρυθμιστικής αρχής ενέργειας), υποχρεώσεως η οποία δεν περιορίζεται χρονικώς, χωρίς το εθνικό δίκαιο να επιβάλλει στη διοίκηση να εξετάζει περιοδικώς την αναγκαιότητά της και τις λεπτομέρειες εφαρμογής της στον τομέα του φυσικού αερίου, σε συνάρτηση με τον βαθμό αναπτύξεως του τομέα αυτού, και η οποία έχει ως χαρακτηριστικό την εφαρμογή σε μια μη προσδιορισμένη ομάδα δικαιούχων ή πελατών, χωρίς να γίνεται διάκριση μεταξύ των πελατών ή αναλόγως της καταστάσεώς τους εντός των διαφόρων κατηγοριών πελατών, η Δημοκρατία της Πολωνίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 3, παράγραφος 1, και του άρθρου 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 2009/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 2003/55/ΕΚ.
 2)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 85 της 22.3.2014.


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/51
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2014 — CW κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-48/13) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Έκθεση βαθμολογίας - Αξιολογικές κρίσεις και σχόλια που περιέχονται στην έκθεση βαθμολογίας - Πρόδηλες πλάνες εκτιμήσεως - Κατάχρηση εξουσίας - Δεν υφίσταται))
 2014/C 421/71
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: CW (εκπρόσωπος: C. Bernard-Glanz, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: M. Dean και S. Alves)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της εκθέσεως βαθμολογίας της προσφεύγουσας στο πλαίσιο της περιόδου αξιολογήσεως 2011.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η CW φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 (1) EE C 207 της 20.7.2013, σ. 63.


text:
 11.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/35
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΏΝ ΚΟΙΝΟΤΉΤΩΝ
 της 12ης Ιανουαρίου 2005
 στην υπόθεση T-268/04, Spa Monopole, Compagnie fermière de Spa κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Ανακοπή - Απόσυρση της ανακοπής - Κατάργηση δίκης)
 (2005/C 143/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση T-268/04, Spa Monopole, Compagnie fermière de Spa, με έδρα το Spa (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους L. de Brouwer, E. Cornu, E. De Gryse και D. Moreau, δικηγόρους, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: O. Montalto), έτερος διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Cottee Dairy Products Pty Limited, με έδρα τη New South Wales (Αυστραλία), με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος ανακοπών του ΓΕΕΑ της 19ης Απριλίου 2004 (υπόθεση R 148/2002-1), το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Pirrung, πρόεδρο, N.J. Forwood και Σ. Παπασάββα, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 12 Ιανουαρίου 2005 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 217 της 28.8.2004.


text:
 21.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 1ης Μαρτίου 2012 [αίτηση του Audiencia Provincial de Oviedo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Angel Lorenzo González Alonso κατά Nationale Nederlanden Vida Cia De Seguros y Reaseguros SAE
 (Υπόθεση C-166/11) (1)
 (Προστασία των καταναλωτών - Σύναψη συμβάσεων εκτός εμπορικού καταστήματος - Οδηγία 85/577/ΕΟΚ - Πεδίο εφαρμογής - Δεν εμπίπτει - Σύμβαση ασφάλισης που συνδέεται με επενδυτικά κεφάλαια (τύπου unit linked))
 2012/C 118/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Audiencia Provincial de Oviedo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Angel Lorenzo González Alonso
 κατά
 Nationale Nederlanden Vida Cia De Seguros y Reaseguros SAE
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Audiencia Provincial de Oviedo — Ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο δ', της οδηγίας 85/577/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για την προστασία των καταναλωτών κατά τη σύναψη συμβάσεων εκτός εμπορικού καταστήματος (ΕΕ L 372, σ. 31) — Σύμβαση συναφθείσα εκτός εμπορικού καταστήματος με την οποία προσφέρεται ασφάλιση ζωής έναντι καταβολής μηνιαίου ασφαλίστρου το οποίο επενδύεται σε διάφορα προϊόντα χρηματοοικονομικής επένδυσης της οικείας εταιρίας
 Διατακτικό
 Οι συμβάσεις που συνάπτονται εκτός εμπορικού καταστήματος με τις οποίες προσφέρεται ασφάλιση ζωής έναντι καταβολής μηνιαίου ασφαλίστρου το οποίο επενδύεται, σε διάφορες αναλογίες, σε τοποθετήσεις με σταθερή απόδοση, σε τοποθετήσεις με μεταβλητή απόδοση και σε προϊόντα χρηματοοικονομικής επένδυσης της οικείας εταιρίας δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 85/577/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για την προστασία των καταναλωτών κατά τη σύναψη συμβάσεων εκτός εμπορικού καταστήματος, κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο δ', της οδηγίας αυτής.
 (1) ΕΕ C 173 της 11.6.2011.


text:
 28.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 227/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 14ης Ιουνίου 2012 [αίτηση του Tribunal d'instance de Roubaix (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Compagnie internationale pour la vente à distance (CIVAD) SA κατά Receveur des douanes de Roubaix, Directeur régional des douanes et droits indirects de Lille, Administration des douanes
 (Υπόθεση C-533/10) (1)
 (Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας - Άρθρο 236, παράγραφος 2 - Επιστροφή μη νομίμως οφειλομένων δασμών - Προθεσμία - Κανονισμός (ΕΚ) 2398/97 - Οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές βαμβακερών πανικών κρεβατιού, καταγωγής Αιγύπτου, Ινδίας και Πακιστάν - Κανονισμός (ΕΚ) 1515/2001 - Επιστροφή δασμών αντιντάμπινγκ καταβληθέντων δυνάμει κανονισμού ο οποίος κηρύχθηκε μεταγενεστέρως άκυρος - Έννοια του όρου «ανωτέρα βία» - Ημερομηνία γενέσεως της υποχρεώσεως για επιστροφή εισαγωγικών δασμών)
 2012/C 227/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal d’instance de Roubaix
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Compagnie internationale pour la vente à distance (CIVAD) SA
 κατά
 Receveur des douanes de Roubaix, Directeur régional des douanes et droits indirects de Lille, Administration des douanes
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal d’instance de Roubaix — Ερμηνεία του άρθρου 236, παράγραφος 2, (εδάφια 2 και 3), του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1) — Αίτηση επιστροφής δασμών αντιντάμπινγκ που κατεβλήθησαν βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 2398/97 του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 1997, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές βαμβακερών πανικών κρεβατιού, καταγωγής Αιγύπτου, Ινδίας και Πακιστάν (ΕΕ L 332, σ. 1), ο οποίος κηρύχθηκε εκ των υστέρων ανίσχυρος — Παρανομία που συνιστά περίπτωση ανωτέρας βίας — Χρονικό σημείο γενέσεως της υποχρεώσεως επιστροφής των δασμών
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 236, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2700/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2000, έχει την έννοια ότι ο παράνομος χαρακτήρας ενός κανονισμού δεν συνιστά περίπτωση ανωτέρας βίας σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, δυνάμενη να παρατείνει την τριετή προθεσμία εντός της οποίας ένας εισαγωγέας μπορεί να ζητήσει την επιστροφή εισαγωγικών δασμών καταβληθέντων κατ’ εφαρμογή του κανονισμού αυτού.
 2)
 Το άρθρο 236, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2700/2000, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει στις εθνικές τελωνειακές αρχές να προβούν σε αυτεπάγγελτη επιστροφή δασμών αντιντάμπινγκ, εισπραχθέντων κατ’ εφαρμογή κανονισμού της Ένωσης, στηριζόμενες στη διαπίστωση εκ μέρους του Οργάνου Επίλυσης Διαφορών της μη συμμορφώσεως του εν λόγω κανονισμού προς τη συμφωνία για την εφαρμογή του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου του 1994, που περιλαμβάνεται στο παράρτημα 1 Α της συμφωνίας για την ίδρυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), η οποία υπογράφηκε στο Μαρακές στις 15 Απριλίου 1994 και εγκρίθηκε με την απόφαση 94/800/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, σχετικά με την εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σύναψη των συμφωνιών που προήλθαν από τις πολυμερείς διαπραγματεύσεις του Γύρου της Ουρουγουάης (1986-1994), καθ’ όσον αφορά τα θέματα που εμπίπτουν στις αρμοδιότητές της.
 (1) EE C 30 της 29.1.2011.


text:
Αριθ. C 181/22 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14. 6. 97
 Προσφυγή των Gregorio Valero Jordana και Serge Vade σε κλιμάκιο, καθώς και την απόφαση της Επιτροπής, της
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που 27ης Δεκεμβρίου 1996, κατά το μέτρο που με την απόφαση
 ασκήθηκε στις 11 Απριλίου 1997 αυτή απορρίφθηκε η διοικητική του ένσταση κατά της
 (Υπόθεση Τ-111/97) ανωτέρω απορριπτικής αποφάσεως,
 (97/C 181 /45 ) — να αναγνωρίσει το δικαίωμά του για αναθεώρηση της
 αρχικής κατατάξεώς του σύμφωνα με τα αιτήματα του
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) εγγράφου του της 30ής Απριλίου 1996 ,
 O Gregorio Valero Jordana , κάτοικος Βρυξελλών, και o Serge — να υποχρεώσει την καθής να του καταβάλει, προς ικανο
 Vadé , κάτοικος Λουξεμβούργου , εκπροσωπούμενοι από τον ποίηση της ηθικής βλάβης που έχει υποστεί, το συμβολικό
 Carlos Amo Quinones, δικηγόρο Μαδρίτης, με αντίκλητο στο ποσό του ενός Ecu,
 Λουξεμβούργο το δικηγόρο Carlos Amo , rue Gabriel Lippm
 ann, άσκησαν στις 11 Απριλίου 1997, ενώπιον του Πρωτοδι — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά Επι έξοδων.
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Προωτοδικείο:
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι τα ίδια
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊ με αυτά της υποθέσεως Τ-16/97 .
 κών Κοινοτήτων, της 27ης Δεκεμβρίου 1996, κατά το
 μέτρο που με αυτήν απορρίπτονται οι διοικητικές ενστά
 σεις τους της 13ης και 17ης Σεπτεμβρίου 1996,
 — να ακυρώσει τις αποφάσεις της Γενικής Διευθύνσεως Διαγραφή της υποθέσεως Τ-312/94 (')
 Προσωπικού και Διοικήσεως, της 2ας Ιουνίου 1992 (αριθ . (97/C 181 /47)
 3678) και της 1ης Μαρτίου 1990 (αριθ . 1269), μόνο κατά το
 μέτρο που με τις εν λόγω αποφάσεις αυτοί διορίζονται στο (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 βαθμό 7 ,
 — επικουρικώς, να ακυρώσει τη δημοσιευθείσα στις Διοικη Με διάταξη της 6ης Μαρτίου 1997 , o πρόεδρος του τρίτου
 τικές Πληροφορίες της 18ης και 28ης Ιουνίου 1996 πράξη πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ
 κατά το μέτρο που ένα μη προσδιοριζόμενο όργανο της κών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως
 Διοικήσεως προέβη στην ερμηνεία της αποφάσεως της Τ-312/94, CEPI-Cartonboard κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 7ης Φε κών Κοινοτήτων.
 βρουαρίου 1996 και στην εφαρμογή αυτής επί του (') ΕΕ αριθ. C 380 της 31 . 12. 1994.
 Gregorio Valero Jordana αποφάσεως ,
 — να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Διαγραφή της υποθέσεως Τ-138/96 ( ')
 (97/C 181 /48)
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι ίδιοι με
 αυτούς που έχουν προβληθεί στην υπόθεση Τ-16/97 ('). (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (') ΕΕ αριθ . C 74 της 8 . 3 . 1997 , σ. 27 . Με διάταξη της 11ης Μαρτίου 1997 , o πρόεδρος του τρίτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-138/96, Giovanni
 Ballone Burini κατά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 Προσφυγή του Miguel Diaz-Llanos La Roche κατα Επιτρο τήτων.
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 21 Απριλίου 1997 (') ΕΕ αριθ. C 318 της 26. 10. 1996.
 (Υπόθεση Τ-124/97)
 97/C 181 /46
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 Διαγραφή της υποθέσεως T-161/96 ( γ)
 O Miguel Diaz-Llanos La Roche, κάτοικος Βρυξελλών, (97/C 181 /49)
 εκπροσωπούμενος από τον Edmundo Angulo Rodriguez,
 δικηγόρο Μαδρίτης, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο την (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Consuelo Pérez Anaya, 24, Marguerite de Brabant, άσκησε
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , Με διάταξη της 18ης Μαρτίου 1997 , o πρόεδρος του πρώτου
 στις 21 Απριλίου 1997, προσφυγή κατά Επιτροπής των τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτιον. αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-161 /96, Gundolf
 Bosetti κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (') ΕΕ αριθ. C 370 της 7. 12. 1996.
 — να ακυρώσει την απορριπτική απόφαση της Επιτροπής
 (ΑΔΑ), της 14ης Ιουνίου 1996, περί ανακατατάξεώς του


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/29
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Social 2 de Terrassa (Ισπανία) στις 15 Μαΐου 2013 — Emiliano Torralbo Marcos κατά Korota S.A., Fondo de Garantía Salarial
 (Υπόθεση C-265/13)
 2013/C 207/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de lo Social 2 de Terrassa
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Emiliano Torralbo Marcos
 Καθών: Korota S.A. και Fondo de Garantía Salarial
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι αντίθετα προς το άρθρο 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1) τα άρθρα 1, 2 f), 3.1, 4.2 a), 4.3, 5.3, 6, 7, 8.1 και 8.2 του Ley 10/2012 de 20 de noviembre por la que se regulan determinadas tasas en el ámbito de la Administración de justicia y del Instituto Nacional de Toxicología y Ciencias Forenses [νόμου 10/2012, της 20ής Νοεμβρίου 2012, για την εισαγωγή τελών στον τομέα της διοικήσεως της δικαιοσύνης και του εθνικού ινστιτούτου τοξικολογίας και εγκληματολογίας], καθόσον δεν παρέχουν στα εθνικά δικαστήρια τη δυνατότητα: α) να προσαρμόζουν το ύψος του δικαστικού τέλους ή να προβαίνουν σε εκτίμηση, από άποψη αναλογικότητας, των λόγων που προβάλλει για την επιβολή του το κράτος και του καθορισμένου ύψους του (στο μέτρο που αποτελεί περιορισμό της προσβάσεως σε αποτελεσματική ένδικη προστασία) για τους σκοπούς της απαλλαγής από αυτό, β) να λαμβάνουν υπόψη την αρχή της αποτελεσματικής εφαρμογής των κανόνων του δικαίου της Ένωσης και γ) να αξιολογούν τη σημασία που έχει, αναλόγως των περιστάσεων, το αντικείμενο της διαφοράς για τους διαδίκους, και αποκλείουν την εκδίκαση της ασκηθείσας εφέσεως αν δεν καταβληθεί το εν λόγω τέλος;
 2)
 Είναι αντίθετα στο άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα άρθρα 1, 2 f), 3.1, 4.2 a), 4.3, 5.3, 6, 7, 8.1 και 8.2 του Ley 10/2012 de 20 de noviembre por la que se regulan determinadas tasas en el ámbito de la Administración de justicia y del Instituto Nacional de Toxicología y Ciencias Forenses, όσον αφορά την εφαρμογή σε ειδική διαδικασία όπως είναι η εκδίκαση εργατικής διαφοράς, στην οποία είναι συνήθης η εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης ως θεμελιώδους στοιχείου για την ισόρροπη οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη στην [Ένωση];
 3)
 Επιπλέον, υπό την έννοια των ως άνω ερωτημάτων, θα ήταν δυνατόν ένα δικαστήριο όπως το αιτούν να απόσχει από την εφαρμογή νομοθετικής ρυθμίσεως όπως η επίμαχη, η οποία δεν παρέχει στα εθνικά δικαστήρια τη δυνατότητα: α) να προσαρμόζουν το ύψος του δικαστικού τέλους ή να προβαίνουν σε εκτίμηση, από άποψη αναλογικότητας, των λόγων που προβάλλει για την επιβολή του το κράτος και του καθορισμένου ύψους του (στο μέτρο που αποτελεί περιορισμό της προσβάσεως σε αποτελεσματική ένδικη προστασία) για τους σκοπούς της απαλλαγής από αυτό, β) να λαμβάνουν υπόψη την αρχή της αποτελεσματικής εφαρμογής των κανόνων του δικαίου της Ένωσης και γ) να αξιολογούν τη σημασία που έχει, αναλόγως των περιστάσεων, το αντικείμενο της διαφοράς για τους διαδίκους, αποκλείει δε την εκδίκαση της ασκηθείσας εφέσεως αν δεν καταβληθεί το εν λόγω τέλος;
 (1) ΕΕ 2000, C 364, σ. 1.


text:
 4.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 12ης Φεβρουαρίου 2009 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden Den Haag (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Vereniging Noordelijke Land- en Tuinbouw Organisatie κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-515/07) (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Αγαθά και υπηρεσίες που έχουν διατεθεί στην επιχείρηση για τις ανάγκες φορολογουμένων και μη φορολογουμένων πράξεων - Δικαίωμα άμεσης και πλήρους εκπτώσεως του ΦΠΑ με τον οποίο επιβαρύνεται η αγορά αυτών των αγαθών και υπηρεσιών)
 (2009/C 82/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden Den Haag
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Vereniging Noordelijke Land- en Tuinbouw Organisatie
 κατά
 Staatssecretaris van Financiën
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Hoge Raad der Nederlanden Den Haag — Ερμηνεία των άρθρων 6, παράγραφος 2, και 17, παράγραφοι 1, 2 και 6, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Αγαθά και υπηρεσίες (όχι μόνον επενδυτικά αγαθά που χρησιμοποιούνται εν μέρει για τις ανάγκες της επιχειρήσεως και εν μέρει για ιδιωτικούς σκοπούς) — Πλήρης υπαγωγή στην επαγγελματική περιουσία του υποκειμένου στον φόρο — Δυνατότητα άμεσης και πλήρους εκπτώσεως του φόρου ο οποίος χρεώθηκε κατά την απόκτηση αυτών των αγαθών και υπηρεσιών.
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 6, παράγραφος 2, στοιχείο α', και 17, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχουν την έννοια ότι δεν έχουν εφαρμογή επί της χρήσεως αγαθών και υπηρεσιών της επιχειρήσεως για τις ανάγκες άλλων πλην των φορολογουμένων πράξεων του υποκειμένου στον φόρο και ότι, επομένως, δεν είναι δυνατή η έκπτωση του φόρου προστιθέμενης αξίας που οφείλεται για την απόκτηση των σχετικών με τις πράξεις αυτές αγαθών και υπηρεσιών.
 (1) ΕΕ C 22 της 26.1.2008.


text:
 7.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/18
 Προσφυγή της 24ης Ιανουαρίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-37/14)
 2014/C 102/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J.-F. Brakeland και B. Stromsky)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 288, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ και τα άρθρα 2, 3 και 4 της αποφάσεως 2009/402/ΕΚ της Επιτροπής, της 28ης Ιανουαρίου 2009, σχετικά με τα «προγράμματα περιόδου εμπορίας» που έθεσε σε εφαρμογή η Γαλλία στον τομέα των οπωροκηπευτικών (1), επειδή παρέλειψε να λάβει εμπροθέσμως τα αναγκαία μέτρα ώστε να ανακτήσει από τους λήπτες τις κρατικές ενισχύσεις που κρίθηκαν παράνομες και ασύμβατες με την εσωτερική αγορά βάσει του άρθρου 1 της ως άνω αποφάσεως και επειδή δεν ενημέρωσε εμπροθέσμως την Επιτροπή για τα μέτρα που έλαβε προς συμμόρφωση στην εν λόγω απόφαση·
 —
 να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η ταχθείσα με την απόφαση προθεσμία για την αναζήτηση των ενισχύσεων που κρίθηκαν παράνομες έληξε χωρίς να λάβει χώρα πλήρης ανάκτηση των ενισχύσεων αυτών.
 Ωστόσο, κατά την ημερομηνία ασκήσεως της υπό κρίση προσφυγής, η Γαλλική Δημοκρατία δεν είχε ακόμα λάβει τα αναγκαία μέτρα ώστε να ανακτήσει τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στις λήπτριες επιχειρήσεις, ούτε γνωστοποιήσει στην Επιτροπή όλες τις ζητηθείσες πληροφορίες.
 (1) ΕΕ L 127, σ. 11.


text:
 16. 8 . 97 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 252/35
 Πρώτον, η προσφεύγουσα προβάλλει καταχρηση εξουσίας προϊστάμενο του o οποίος απουσίαζε λόγω κωλύματος,
 και διαδικασίας, και τούτο για το λόγο ότι οι διαδοχικές μεταξύ άλλων, στις 16 και 20 Αυγούστου 1996. Επομένως,
 συμβάσεις εργασίας ή παροχές υπηρεσιών με τις διαδοχικές κατά τον προσφεύγοντα, η προσβαλλόμενη απόφαση εκδό
 εταιρείες ήσαν παράνομες εφόσον οι συμβατικοί όροι καθο θηκε σκοπίμως και μη λαμβανομένων υπόψη των παρεμβά
 ρίζονταν όχι βάσει των υπηρεσιακών αναγκών αλλά με σεων του προσφεύγοντος για να εξασφαλίσει την τήρηση των
 μοναδικό σκοπό την αποφυγή εφαρμογής των διατάξεων του δικαιωμάτων του. Επιπλέον, η συμπεριφορά αυτή συνιστά
 ΚΥΚ και των λοιπών σχετικών ρυθμίσεων. Οι συμβάσεις κατάφωρη παράβαση του καθήκοντος αρωγής της Επιτρο
 αυτές πρέπει να θεωρηθούν ως έχουσες συναφθεί με υπάλ πής προς τον υπάλληλο της.
 ληλο καλυπτόμενο από τον ΚΥΚ ή/και το ισχύον επί των
 λοιπών υπαλλήλων καθεστώς. O δεύτερος λόγος ακυρώσεως στηρίζεται στην παράβαση του
 άρθρου 25 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, διότι
 O δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από την παράβαση η Επιτροπή δεν πληροφόρησε τον προσφεύγοντα ως προς τις
 του καθήκοντος μέριμνας, της υποχρεώσεως αρωγής και της αιτίες της αποφάσεώς της παρέχοντάς του τα στοιχεία που θα
 δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς και από την παράβα του επέτρεπαν να εκτιμήσει το βάσιμο της προσβαλλομένης
 ση του άρθρου 3 της ευρωπαϊκής συμβάσεως για τα ανθρώ αποφάσεως.
 πινα δικαιώματα, και τούτο κατά το μέτρο που η Επιτροπή Όσον αφορά το αίτημα αποζημιώσεως, o προσφεύγων
 απέφυγε να ενεργήσει όταν η προσφεύγουσα ζήτησε την προβάλλει ηθική βλάβη , διότι επί δύο περίπου έτη βρίσκεται
 αρωγή της.
 σε κατάσταση αβεβαιότητας ως προς το επαγγελματικό του
 Τέλος, η προσφεύγουσα εκτιμά την ηθική βλάβη που έχει μέλλον.
 υποστεί από τις προπαρατεθείσες παραβάσεις στο ένα
 συμβολικό Ecu.
 Προσφυγή-αγωγή των Huguette Meyer κ,λπ. κατα Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 17 Ιουνίου 1997
 Προσφυγή του Albano Moncada κατα Επιτροπής των Ευρω (Υπόθεση T-181V97)
 παϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Ιουνίου 1997 (97/C 252/77)
 (Υπόθεση Τ-178/97)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (97/C 252/76)
 Οι Huguette Meyer, κάτοικος Marner (Λουξεμβούργο), Inès
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Bruno, κάτοικος Λουξεμβούργου, Alba Muller Di Lenardo,
 κάτοικος Mersch (Λουξεμβούργο), Maria da Paz Gomes,
 O Albano Moncada, κάτοικος Λουξεμβούργου , εκπροσω κάτοικος Λουξεμβούργου , και Leonor Araujo, κάτοικος
 πούμενος από τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure και Strassen (Λουξεμβούργο), εκπροσωπούμενες από τους Jean
 την Ariane Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσε Noël Louis, Ariane Tornel και Françoise Parmentier, δικηγό
 ων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρείας Fiduciaire ρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα
 Myson Sàrl, 30, rue de Cessange, άσκησε στις 11 Ιουνίου 1997, γραφεία της εταιρείας Fiduciaire Myson Sàrl, 30, rue de
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Cessange, άσκησαν στις 17 Ιουνίου 1997, ενώπιον του Πρω
 προσφυγή κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. τοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή-αγωγή
 κατά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την από 12 Αυγούστου 1996 απόφαση με την
 οποία ανατέθηκε σε συνάδελφο του προσφεύγοντος η — να ακυρώσει τις αποφάσεις περί ρητής απορρίψεως των
 αναπλήρωση του προϊσταμένου του , o οποίος απουσίαζε αιτήσεών τους περί επιστροφής των ποσών που αφαιρέ
 λόγω κωλύματος στις 16 και στις 20 Αυγούστου 1996, θηκαν αχρεωστήτως ως επιδόματα νοικοκυριού ,
 — να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να τους επιστρέψει
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προ όλα τα αχρεωστήτως αφαιρεθέντα ποσά, νομιμοτόκως
 σφεύγοντα ένα συμβολικό Ecu, προς 8 % ετησίως από την ημερομηνία κατά την οποία
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. πραγματοποιήθηκε κάθε αφαίρεση μέχρι την ημέρα της
 επιστροφής,
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα — να καταδικάσει το καθού-εναγόμενο στα δικαστικά έξο
 δα .
 O προσφεύγων, υπάλληλος βαθμού A4, προσβάλλει την
 απόφαση του προϊσταμένου της μονάδας του να αναθέσει σε Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 συνάδελφο του προσφεύγοντος την αναπλήρωση του προϊ
 σταμένου του τμήματος Ε-3 κατά τις απουσίες του στις 16 και Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες (στο εξής: προσφεύγουσες), οι
 20 Αυγούστου 1996. σύζυγοι των οποίων εργάζονται στον τραπεζικό τομέα του
 Λουξεμβούργου , εκθέτουν ότι, μέχρι τον Ιούνιο του 1996, το
 Επικαλείται παράβαση του άρθρου 23 του εσωτερικού καθού-εναγόμενο (στο εξής: καθού ) αφαιρούσε από τα
 κανονισμού της Επιτροπής της 17ης Φεβρουαρίου 1993 , διότι οικογενειακά επιδόματα τα οποία εδικαιούνταν, το επίδομα
 o προσφεύγων έπρεπε, αυτοδικαίως, να αναπληρώσει τον νοικοκυριού που εχορηγείτο στους συζύγους των, κατ'


text:
 4.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 153/36
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 20ής Μαΐου 2009 — VIP Car Solutions κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-89/07) (1)
 (Δημόσιες συμβάσεις παροχής υπηρεσιών - Κοινοτικός διαγωνισμός - Μεταφορά των μελών του Κοινοβουλίου με αυτοκίνητο ή μικρό λεωφορείο με οδηγό κατά τις συνόδους στο Στρασβούργο - Απόρριψη της προσφοράς διαγωνιζομένου - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρνηση γνωστοποιήσεως της τιμής που προσέφερε ο επιλεγείς διαγωνιζόμενος - Αγωγή αποζημιώσεως)
 2009/C 153/68
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: VIP Car Solutions SARL (Hoenheim, Γαλλία) (εκπρόσωποι: G. Welzer και S. Leuvrey)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: D. Petersheim και M. Ecker)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως με την οποία το Κοινοβούλιο αρνήθηκε να αναθέσει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα τη δημόσια σύμβαση για την οποία διεξήχθη ο διαγωνισμός PE/2006/06/UTD/1, για τη μεταφορά των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με αυτοκίνητο και μικρό λεωφορείο με οδηγό κατά τις περιόδους συνόδου στο Στρασβούργο, και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση με την οποία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αρνήθηκε να αναθέσει στη VIP Car Solutions SARL τη σύμβαση για την οποία διεξήχθη ο διαγωνισμός PE/2006/06/UTD/1.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή-αγωγή.
 3)
 Καταδικάζει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 117 της 29.5.2007


text:
Αριθ. C 54/18 PËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22 . 2 . 97
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 12ης Δεκεμβρίου 1996 της 12ης Δεκεμβρίου 1996
 στην υπόθεση Τ-33/95, Maria Lidia Lozano Palacios κατά στην υπόθεση Τ-74/95, Viriato Monteiro da Silva κατα
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Υπάλληλοι — Πρώην αποσπασμένος εθνικός πραγματο (Υπάλληλοι — Πρώην εμπειρογνώμονας εθνικής διοική
 γνώμονας — Ημερήσιες αποζημιώσεις — Αποζημίωση σεως σε απόσπαση — Ημερήσιες αποζημιώσεις — Αποζη
 εγκαταστάσεως — Απόδοση εξόδων μετακομίσεως — μίωση εγκαταστάσεως — Τόπος προσλήψεως)
 Τόπος προσλήψεως) ( 97/C 54/27 )
 (97/C 54/26
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Στην υπόθεση Τ-74/95 , Viriato Monteiro da Silva , υπάλληλος
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος
 Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τους Thierry Demaseure
 και Ariane Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, και, κατά την
 προφορική διαδικασία, από τον Jean-Noël Louis, δικηγόρο
 Στην υπόθεση Τ-33/95 , Maria Lidia Lozano Palacios, υπάλλη Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την
 λος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος εταιρεία fiduciaire Myson Sàrl , 1 , rue Glesener, κατά Επιτρο
 Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Jean-Noël πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Julian
 Louis, του Δικηγορικού Συλλόγου Βρυξελλών , με αντίκλητο Curall και Denis Waelbroeck), με αντικείμενο την ακύρωση
 στο Λουξεμβούργο την εταιρεία fiduciaire Myson Sàrl, 1 , rue της αποφάσεως της Επιτροπής της 6ης Απριλίου 1994, με την
 Glesene, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων οποία ορίζονται, ως τόπος προσλήψεως του προσφεύγοντος
 (εκπρόσωποι: Julian Curral και Denis Waelbroeck), με την οι Βρυξέλλες και με την οποία απορρίπτεται το αίτημα του
 οποία ζητείται, αφενός, η ακύρωση της αποφάσεως της περί καταβολής της αποζημιώσεως εγκαταστάσειος και των
 Επιτροπής, της 12ης Απριλίου 1994, περί καθορισμού του ημερησίων αποζημιώσεων, το Πρωτοδικείο ( δεύτερο τμήμα),
 τόπου προσλήψεως της προσφεύγουσας στις Βρυξέλλες και συγκείμενο από τους H. Kirschner, πρόεδρο , και C. W.
 περί αρνήσεως χορηγήσεως αποζημιώσεως εγκαταστάσεως, Bellamy και A. Καλογερόπουλο, δικαστές' γραμματέας: B.
 απόδοση των εξόδων μετακομίσεως και ημερήσιες αποζη Pastor, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε, στις 12 Δεκεμ
 μιώσεις και, αφετέρου , να υποχρεωθεί η Επιτροπή να κατα βρίου 1996, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 βάλει τις εν λόγω παροχές, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα),
 συγκείμενο από τους H. Kirschner, πρόεδρο, και C. W. 1 . Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής, της 6ης Απριλίου
 Bellamy και A. Καλογερόπουλο, δικαστές: γραμματέας: B. 1994, κατά το μέτρο που ορίζει τις Βρυξέλλες ως τόπο
 Pastor, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε , στις 12 Δε προσλήψεως τον προσφεύγοντος και αρνείται να τον
 κεμβρίου 1996, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: χορηγήσει την αποζημίωση εγκαταστάσεως που προβλέ
 πει το άρθρο 5 παράγραφος 1 τον παραρτήματος VII τον
 κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως και τις ημερήσιες
 αποζημιώσεις που προβλέπει το άρθρο 10 παράγραφος 1
 1 . Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής, της 12ης Απρι του παραρτήματος αυτού.
 λίου 1994, καθόσον δεν χορηγείται στην προσφεύγουσα η
 αποζημίωση εγκαταστάσεως που προβλέπει το άρθρο 5 2 . Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 παράγραφος 1 του παραρτήματος VII του κανονισμού
 υπηρεσιακής καταστάσεως. C ) ΕΕ αριθ . C 101 της 22 . 4 . 1995 .
 2. Υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει την εν λόγω ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 αποζημίωση στην προσφεύγουσα, αυξημένη κατά τους της 12ης Δεκεμβρίου 1996
 τόκους υπερημερίας με επιτόκιο 8% ετησίως από της
 ημερομηνίας που έπρεπε να έχει καταβληθεί η αποζημίω στην υπόθεση Τ-99/95, Peter Esmond Stott κατα Επιτροπής
 ση αυτή σύμφωνα με το παράρτημα VII του κανονισμού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 υπηρεσιακής καταστάσεως. (Κοινή επιχείρηση JET — Διεκδίκηση τον καθεστώτος
 εκτάκτου υπαλλήλου)
 (97/C 54/28)
 3 . H Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα και το τρίτο των (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 εξόδων της προσφεύγουσας. H προσφεύγουσα φέρει τα
 δύο τρίτα των δικαστικών της εξόδων. Στην υπόθεση Τ-99/95 , Peter Esmond Scott, εκπροσωπούμε
 νος από τους Kenneth Parker, QC, και Rhodri Thompson,
 barrister, του Δικηγορικού Συλλόγου Αγγλίας και Ουαλίας,
 (!) ΕΕ αριθ . C 101 της 22 . 4. 1995 . με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γρα
 φείο των δικηγόρων Elvinger και Hoss, 15 , côte d'Eich, κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( εκπρόσωποι:
 Hans Gerald Crossland και Julian Currall ) με αντικείμενο την
 ακύρωση της αποφάσεως της 28ης Δεκεμβρίου 1994, με την
 οποία η Επιτροπή απέρριψε την ένσταση του προσφεύγοντος
 ---pagebreak--- 22. 2. 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 54/19
 κατα αποφάσεως του διευθυντή του JET, της 13ης Ιουνίου τον παραρτήματος VII τον κανονισμού νπηρεσιακής
 1994, περί μη εντάξεώς του στο προσωπικό της Επιτροπής ως καταστάσεως και την απόδοση των εξόδων μετακομίσεως
 εκτάκτου υπαλλήλου , καθώς και την αποκατάσταση της που προβλέπει το άρθρο 9 παράγραφος 1 τον παραρτή
 ζημίας που υπέστη λόγω της αποφάσεως αυτής, το Πρωτο ματος αντού.
 δικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Kirschner,
 Πρόεδρο, C. W. Bellamy και A, Καλογερόπουλο , δικαστές, 3 . Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 γραμματέας: B. Pastor, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδω (') ΕΕ αριθ . C 208 της 12 . 8 . 1995 .
 σε , στις 12 Δεκεμβρίου 1996, απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό:
 1 . Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής να μην προσλάβει ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 τον προσφεύγοντα σε έκτακτη κοινοτική θέση σύμφωνα
 με το άρθρο 8.5 τον καταστατικού τον JET, η οποία τον της 12ης Δεκεμβρίου 1996
 κοινοποιήθηκε με έγγραφο τον διενθνντή τον JET φέρον στην υπόθεση Τ-137/95, Paolo Mozzaglia κατα Επιτροπής
 ημερομηνία 13 Ιουνίου 1994, και την απόφαση της των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 Επιτροπής, της 28ης Δεκεμβρίου 1994, περί απορρίψεως (Υπάλληλοι — Πρώην αποσπασμένος εθνικός πραγματο
 της ενστάσεως που άσκησε o προσφεύγων κατά της γνώμονας — Ημερήσιες αποζημιώσεις — Αποζημίωση
 αποφάσεως αντής. εγκαταστάσεως — Τόπος προσλήψεως — Απόδοση εξόδων
 2 . Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. ταξιδιού κατά την ανάληψη υπηρεσίας)
 (97/C 54/30)
 3 . H καθής θα φέρει τα δικαστικά έξοδα τον προσφεύγο
 ντος, καθώς και τα δικά της έξοδα. (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (') ΕΕ αριθ . C 286 της 28 . 10. 1995 . Στην υπόθεση Τ-137/95 , Paolo Mozzaglia , υπάλληλος της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελ
 λών, εκπροσωπούμενος από τον Giuseppe Marchesini , δικη
 γόρο στο Corte di cassazione της Ιταλίας, με αντίκλητο στο
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Ernest Arndt, 8-10, rue Mathias
 της 12ης Δεκεμβρίου 1996 Hardt, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ( εκπρόσωποι: Julian Currall, Ana Maria Alves Vieira και
 στην υπόθεση Τ-132/95, Peter Gammeltoft κατα Επιτροπής Alberto Dal Ferro και, κατά την προφορική διαδικασία,
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') Denis Waelbroeck ), με αντικείμενο την ακύρωση της αποφά
 (Έκτακτοι υπάλληλοι — Πρώην εμπειρογνώμονας εθνικής σεως της Επιτροπής, της 1ης Σεπτεμβρίου 1994, περί αρνή
 διοικήσεως σε απόσπαση — Πρώην επικουρικός υπάλληλος σεως της Επιτροπής να χορηγήσει στον προσφεύγοντα
 — Αποζημίωση εγκαταστάσεως — Απόδοση των εξόδων αποζημίωση εγκαταστάσεως και ημερήσιες αποζημιώσεις,
 μετακομίσεως) και να του αποδώσει τα έξοδα ταξιδιού κατά την ανάληψη
 (97/C 54/29) υπηρεσίας, το Πρωτοδικείο ( δεύτερο τμήμα), συγκείμενο
 από τους H. Kirschner, πρόεδρο, και C. W. Bellamy και A.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Καλογερόπουλο, δικαστές· γραμματέας: B. Pastor, κύριος
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε, στις 12 Δεκεμβρίου 1996,
 Στην υπόθεση Τ-132/95 , Peter Gammeltoft, έκτακτος υπάλ απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 ληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοι
 κος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τους Jean-Noël 1 . Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής, της 1ης Σεπτεμ
 Louis, Thierry Demaseure και Ariane Tornel, δικηγόρους βρίον 1994, καθόσον δεν χορηγείται στον προσφεύγοντα
 Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την η αποζημίωση εγκαταστάσεως που προβλέπει το άρθρο 5
 εταιρεία fiduciaire Myson Sàrl, 1 , rue Glesener, κατά Επι παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο τον παραρτήματος VII τον
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Julian κανονισμού νπηρεσιακής καταστάσεως, δεν αποδίδονται
 Currall και Denis Waelbroeck), με αντικείμενο , μεταξύ τα έξοδα ταξιδιού κατά την ανάληψη υπηρεσίας, όπως
 άλλων, την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 15ης προβλέπει το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο a) τον ιδίου
 Σεπτεμβρίου 1994, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του παραρτήματος, και δεν χορηγούνται οι ημερήσιες αποζη
 προσφεύγοντος να του χορηγηθεί η αποζημίωση εγκαταστά μιώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 10 παράγραφος 1
 σεως και να του αποδοθούν τα έξοδα μετακομίσεως, το τον παραρτήματος αντού.
 Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους H.
 Kirschner, πρόεδρο, και C. W. Bellamy και A. Καλογερόπου 2. Υποχρεώνει την Επιτροπή να χορηγήσει στον προσφεύ
 λο, δικαστές- γραμματέας: B. Pastor, κύρια υπάλληλος διοι γονται την αποζημίωση εγκαταστάσεως, να του αποδώ
 κήσεως , εξέδωσε , στις 12 Δεκεμβρίου 1996, απόφαση με το σει τα έξοδα ταξιδίου κατά την ανάληψη υπηρεσίας και
 ακόλουθο διατακτικό : να τον χορηγήσει τις ημερήσιες αποζημιώσεις, εντόκως
 προς 8 % ετησίως από τις ημερομηνίες που τα εν λόγω
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη κατά το μέτρο ποσά κατέστησαν, αντιστοίχως, απαιτητά, σύμφωνα με το
 που διώκει την καταβολή των ημερησίων αποζημιώσεων παράρτημα VII τον κανονισμού νπηρεσιακής καταστάσε
 και την απόδοση των εξόδων ταξιδίου. ως.
 2. Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής, της 15ης Σεπτεμ 3. Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 βρίον 1994, κατά το μέτρο που απορρίπτει το αίτημα τον
 προσφεύγοντος για την καταβολή της αποζημιώσεως (') ΕΕ αριθ . C 229 της 2 . 9. 1995 .
 εγκαταστάσεως που προβλέπει το άρθρο 5 παράγραφος 1


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/33
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 28ης Νοεμβρίου 2006 — Milbert κ.λπ. Επιτροπής
 (Υπόθεση T-47/04) (1)
 («Υπάλληλοι - Έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας - Περίοδος αξιολογήσεως 2001/2002»)
 (2006/C 331/73)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Alex Milbert (Hesperange, Λουξεμβούργο), Saturnino Durán Vidal (Βρυξέλλες, Βέλγιο), Roland Hanff (Dudelange, Λουξεμβούργο), Maria Anita Nuotio (Βρυξέλλες), Παρασκευή Παπαγεωργίου (Βρυξέλλες), Andrea Ranschaert (Drongen, Βέλγιο), Reinhard Rieder (Βρυξέλλες) και Ιωάννης Τερεζάκης (Βρυξέλλες) (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Bounéou και F. Frabetti και εν συνεχεία F. Frabetti, avocats)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως, κυρίως, της περιόδου αξιολογήσεως 2001/2002, καθό μέρος αφορά τους προσφεύγοντες, και, επικουρικώς, των εκθέσεων εξελίξεως σταδιοδρομίας των προσφευγόντων για την περίοδο αυτή.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει τις αποφάσεις που επικυρώνουν την έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας του Ι. Τερζάκη και της Π. Παπαγεωργίου για την περίοδο μεταξύ 1ης Ιουλίου 2001 και 31ης Δεκεμβρίου 2002.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα έξοδα του Ι. Τερεζάκη και της Π. Παπαγεωργίου.
 4)
 Οι Α. Milbert, S. Durán Vidal, R. Hanff, R. Rieder, M. Nuotio και Α. Ranschaert φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) EE C 94 της 17.4.2004.


text:
 8.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/45
 Προσφυγή της 15ης Οκτωβρίου 2007 — Earth Products κατά ΓΕΕΑ — Meynard Designs (EARTH)
 (Υπόθεση T-389/07)
 (2007/C 297/91)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Earth Products, Inc (Carlsbad, Ηνωμένες Πολιτείες) (Εκπρόσωπος: M. Graf, lawyer)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Meynard Designs, Inc. (Waltham, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς της 9ης Αυγούστου 2007 καθό μέρος επικύρωσε την απόφαση του τμήματος ανακοπών·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Earth Products, Inc
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «EARTH» για προϊόντα της διάκρισης 25 — αριθμός αίτησης 2 907 608
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Meynard Designs, Inc.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Το κοινοτικό και εθνικό εικονιστικό σήμα «EARTH» για προϊόντα των διακρίσεων 3, 14, 18, 25 και 35
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται την ανακοπή στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου καθόσον τα επίμαχα σήματα δεν είναι οπτικώς και φωνητικώς παρόμοια.


text:
 10.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/42
 Προσφυγή-αγωγή της 8ης Ιουνίου 2015 — ZZ κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-85/15)
 (2015/C 262/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες-ενάγοντες: ZZ κ.λπ. (εκπρόσωπος: C. Mourato, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως περί αποκλεισμού των προσφευγόντων-εναγόντων από το στάδιο αξιολογήσεως του διαγωνισμού EPSO/AD/204/10, μετά την επανάληψη του διαγωνισμού αυτού από την EPSO κατόπιν της ακυρώσεως από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της αρχικής αποφάσεως περί αποκλεισμού των προσφευγόντων-εναγόντων από το στάδιο αξιολογήσεως του διαγωνισμού, καθώς και η καταβολή στους προσφεύγοντες-ενάγοντες αποζημιώσεως για την υλική ζημία και χρηματικής ικανοποιήσεως για την ηθική βλάβη που υποστηρίζουν ότι υπέστησαν.
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού EPSO/AD/204/10 τις αποφάσεις της 25ης Ιουλίου 2014 που απευθύνθηκαν σε καθέναν από αυτούς·
 —
 να επιδικάσει σε καθέναν από τους προσφεύγοντες-ενάγοντες προσωρινή χρηματική ικανοποίηση 1 000,00 ευρώ, για την ηθική τους βλάβη, και προσωρινή αποζημίωση 2 27 899,50 ευρώ, για την υλική τους ζημία·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 24.10.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/23
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 9ης Σεπτεμβρίου 2009 — Holland Malt κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-369/06) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Παραγωγή βύνης - Επενδυτική ενίσχυση - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση ασύμβατη με την κοινή αγορά - Επιπτώσεις στον ανταγωνισμό - Επηρεασμός του μεταξύ κρατών μελών εμπορίου - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας)
 2009/C 256/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Holland Malt BV (Lieshout, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: αρχικώς O. Brouwer και D. Mes, στη συνέχεια O. Brouwer, A. Stoffer και P. Schepens, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: T. Scharf και A. Stobiecka-Kuik)
 Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels, M. de Grave, C. ten Dam και Y. de Vries)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως 2007/59/ΕΚ της Επιτροπής, της 26ης Σεπτεμβρίου 2006, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορήγησαν οι Κάτω Χώρες στην εταιρία Holland Malt BV (ΕΕ L 32, σ. 76).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Holland Malt BV φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή.
 3)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 42 της 24.2.2007.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/48
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 19ης Σεπτεμβρίου 2006 — CFE κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-100/05) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Οδηγία 92/43/ΕΟΚ - Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας - Απόφαση 2004/813/ΕΚ - Κατάλογος των τόπων κοινοτικής σημασίας για την ατλαντική βιογεωγραφική περιοχή - Πρόσωπο που το αφορά ατομικά - Απαράδεκτο)
 (2006/C 294/102)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Compagnie d'entreprises CFE SA (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: B. Louveaux και J. van Ypersele, avocats)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. van Beek και F. Simonetti)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως 2004/813/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου 2004, για την εφαρμογή της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, με την οποία θεσπίζεται ο κατάλογος των τόπων κοινοτικής σημασίας για την ατλαντική βιογεωγραφική περιοχή (EE L 387, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Καταδικάζει την καθής στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα έξοδα της Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 106 της 30.4.2005.


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/20
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 8 Ιουνίου 2004
 (Υπόθεση C-239/04)
 (2004/C 228/39)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Michel van Beek και António Caeiros, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 8 Ιουνίου 2004 προσφυγή κατά της Πορτογαλικής Δημοκρατίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, εκτελώντας σχέδιο αυτοκινητοδρόμου, η χάραξη του οποίου διασχίζει την Ειδική Ζώνη Προστασίας (ΕΖΠ) του Castro Verde, παρά τα αρνητικά πορίσματα της εκτιμήσεως των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και παρ' όλον ότι υπήρχαν εναλλακτικές έναντι της εν λόγω χάραξης λύσεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 6 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992 (1), για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/62/ΕΚ της 27ης Οκτωβρίου 1997 (2),
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Οι πορτογαλικές αρχές έθεσαν σε εκτέλεση σχέδιο αυτοκινητοδρόμου, η χάραξη του οποίου (τμήμα «Aljustrel — Castro Verde») διασχίζει την Ειδική Ζώνη Προστασίας (ΕΖΠ) του Castro Verde, παρ' όλον ότι:
 —
 η εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων του σχεδίου εκτέλεσης της χάραξης του προαναφερθέντος τμήματος έδειξε σαφώς ότι η χάραξη αυτή θα είχε όντως βαρύτατες επιπτώσεις για δεκαεπτά είδη αγρίων πτηνών που αναφέρονται στο παράρτημα I της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ, και
 —
 υπήρχαν όντως εναλλακτικές λύσεις έναντι της εκτελούμενης διαδρομής του τμήματος ευρισκόμενες ταυτόχρονα εκτός της ΕΖΠ του Castro Verde και εκτός της ζώνης των κατοικημένων περιοχών τις οποίες μνημονεύουν οι πορτογαλικές αρχές. Οι εναλλακτικές αυτές λύσεις, που βρίσκονται σε μια λωρίδα κείμενη δυτικά της ΕΖΠ του Castro Verde μεταξύ των ορίων αυτής της ΕΖΠ και της οδού «IC 1», βρίσκονται σε πεδινή και πολύ αραιοκατοικημένη περιοχή, πράγμα που παρείχε στις πορτογαλικές αρχές τη δυνατότητα να επιλέξουν μία απ' αυτές τις εναλλακτικές λύσεις χωρίς σημαντικές τεχνικές δυσχέρειες και χωρίς υπέρμετρη διόγκωση της οικονομικής δαπάνης.
 Κατά συνέπεια, η Πορτογαλική Δημοκρατία παρέβη το άρθρο 6 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ. Πράγματι, η διάταξη αυτή επιτρέπει σε ένα κράτος μέλος να εκτελεί ένα σχέδιο ή πρόγραμμα, του οποίου η εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων καταλήγει σε αρνητικά πορίσματα, μόνον αν δεν υφίστανται εναλλακτικές λύσεις.
 (1) ΕΕ L 206 της 22.7.1992 σ. 7.
 (2) ΕΕ L 305 της 8.11.1997, σ. 42.


text:
 22.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 399/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Østre Landsret (Δανία) στις 16 Οκτωβρίου 2012 — Copydan Båndkopi κατά Nokia Danmark A/S
 (Υπόθεση C-463/12)
 2012/C 399/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Østre Landsret
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Copydan Båndkopi
 Εναγόμενη: Nokia Danmark A/S
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι συμβατή με την οδηγία 2001/29/ΕΚ εθνική ρύθμιση κράτους μέλους η οποία εξασφαλίζει αποζημίωση στους δικαιούχους όταν γίνεται αναπαραγωγή έργου από τις ακόλουθες πηγές:
 1)
 αρχεία, σε περίπτωση που η χρήση τους έχει επιτραπεί από τους δικαιούχους και ο πελάτης έχει καταβάλει σχετικό αντίτιμο (περιεχόμενο το οποίο καλύπτεται από άδεια και προέρχεται, παραδείγματος χάρη, από διαδικτυακά καταστήματα),
 2)
 αρχεία, σε περίπτωση που η χρήση τους έχει επιτραπεί από τους δικαιούχους και ο πελάτης δεν έχει καταβάλει σχετικό αντίτιμο (περιεχόμενο το οποίο καλύπτεται από άδεια σε συνδυασμό, παραδείγματος χάρη, με διαφημιστική προώθηση),
 3)
 dvd, cd, συσκευή ανάγνωσης MP3, υπολογιστή κ.λπ. του χρήστη, σε περίπτωση που δεν έχει γίνει χρήση αποτελεσματικών τεχνολογικών μέσων,
 4)
 dvd, cd, συσκευή ανάγνωσης MP3, υπολογιστή κ.λπ. του χρήστη, σε περίπτωση που έχει γίνει χρήση αποτελεσματικών τεχνολογικών μέσων,
 5)
 dvd, cd, συσκευή ανάγνωσης MP3, υπολογιστή ή άλλη παρόμοια συσκευή τρίτου προσώπου,
 6)
 παράνομη αντιγραφή από το Διαδίκτυο ή από άλλη πηγή,
 7)
 αρχεία που έχουν αντιγραφεί νομίμως με άλλο τρόπο, παραδείγματος χάρη, από το Διαδίκτυο (νόμιμες πηγές, χωρίς ωστόσο να έχει δοθεί άδεια);
 2)
 Πώς πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα αποτελεσματικά τεχνολογικά μέσα (βλ. άρθρο 6 της οδηγίας) στο πλαίσιο της εθνικής ρύθμισης κράτους μέλους για την αποζημίωση των δικαιούχων (βλ. το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας);
 3)
 Κατά τον υπολογισμό της αποζημιώσεως για την αντιγραφή που γίνεται προς ιδιωτική χρήση (βλ. άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας), ποιες μπορούν να θεωρηθούν ως «περιπτώσεις όπου η ζημία του δικαιούχου θα ήταν ασήμαντη» κατά την έννοια της τριακοστής πέμπτης αιτιολογικής σκέψεως της οδηγίας, οπότε θα ήταν ασύμβατη προς την οδηγία εθνική ρύθμιση κράτους μέλους η οποία θα προέβλεπε και στις περιπτώσεις αυτές αποζημίωση των δικαιούχων για τέτοια αντίγραφα προς ιδιωτική χρήση (βλ. σχετικά τα αποτελέσματα της έρευνας στο δεύτερο κεφάλαιο [της παρούσας διατάξεως]);
 4)
 α)
 Αν ληφθεί ως δεδομένο ότι η πρωταρχική ή η βασικότερη λειτουργία της κάρτας μνήμης κινητού τηλεφώνου δεν είναι αυτή του υλικού φορέα για την αντιγραφή έργων προς ιδιωτική χρήση, είναι συμβατή με την οδηγία μια ρύθμιση κράτους μέλους η οποία εξασφαλίζει αποζημίωση στους δικαιούχους για αντίγραφα που δημιουργούνται στην κάρτα μνήμης κινητού τηλεφώνου;
 β)
 Αν ληφθεί ως δεδομένο ότι μία από τις πρωταρχικές ή βασικές λειτουργίες της κάρτας μνήμης κινητού τηλεφώνου είναι αυτή του υλικού φορέα για την αντιγραφή έργων προς ιδιωτική χρήση, είναι συμβατή με την οδηγία μια ρύθμιση κράτους μέλους η οποία εξασφαλίζει αποζημίωση στους δικαιούχους για αντίγραφα που δημιουργούνται στην κάρτα μνήμης κινητού τηλεφώνου;
 5)
 Συμβιβάζεται με τη «[δέουσα] ισορροπία» κατά την έννοια της τριακοστής πρώτης αιτιολογικής σκέψεως της οδηγίας και με την ενιαία ερμηνεία του όρου «δίκαιη αποζημίωση» (βλ. άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας), η οποία πρέπει να στηρίζεται σε «ζημία», ρύθμιση κράτους μέλους που προβλέπει ότι εισπράττεται αμοιβή για κάρτες μνήμης, αλλά όχι για την εσωτερική μνήμη, παραδείγματος χάρη, των συσκευών αναπαραγωγής MP3 ή των iPods που έχουν σχεδιασθεί και πρωτίστως χρησιμοποιούνται για την αποθήκευση αντιγράφων για ιδιωτική χρήση;
 6)
 α)
 Αντιτίθεται η οδηγία σε ρύθμιση κράτους μέλους η οποία προβλέπει ότι, για αντίγραφα που δημιουργούνται προς ιδιωτική χρήση, εισπράττεται αμοιβή από τον παραγωγό και/ή εισαγωγέα ο οποίος πωλεί κάρτες μνήμης σε επαγγελματικούς ομίλους που τις μεταπωλούν σε πελάτες, τόσο ιδιώτες όσο και επιτηδευματίες, χωρίς ο παραγωγός και/ή εισαγωγέας να γνωρίζει αν οι κάρτες μνήμης πωλήθηκαν σε ιδιώτες ή επιτηδευματίες;
 β)
 Έχει σημασία για την απάντηση στο ερώτημα 6α, αν η νομοθεσία κράτους μέλους περιλαμβάνει διατάξεις οι οποίες διασφαλίζουν ότι παραγωγοί, εισαγωγείς και/ή διανομείς δεν οφείλουν να καταβάλλουν αμοιβή για τις κάρτες μνήμης που χρησιμοποιούνται για επαγγελματικούς σκοπούς, ότι, αν παρά ταύτα έχει καταβληθεί αμοιβή, μπορεί να επιστραφεί στους παραγωγούς, εισαγωγείς και/ή διανομείς η αμοιβή για κάρτες μνήμης, στο μέτρο που αυτές χρησιμοποιούνται για επαγγελματικούς σκοπούς, και ότι παραγωγοί, εισαγωγείς και/ή διανομείς μπορούν να πωλούν κάρτες μνήμης σε άλλες επιχειρήσεις, που έχουν δηλωθεί στον οργανισμό ο οποίος διαχειρίζεται το σύστημα αμοιβών, χωρίς να καταβάλλουν αμοιβή;
 γ)
 Έχει σημασία για την απάντηση στα ερωτήματα 6α και 6β
 1)
 αν η νομοθεσία κράτους μέλους περιλαμβάνει διατάξεις οι οποίες διασφαλίζουν ότι παραγωγοί, εισαγωγείς και/ή διανομείς δεν οφείλουν να καταβάλλουν αμοιβή για τις κάρτες μνήμης που χρησιμοποιούνται για επαγγελματικούς σκοπούς, πλην όμως ο όρος «επαγγελματικοί σκοποί» ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι παρέχεται δυνατότητα εκπτώσεως μόνο σε επιχειρήσεις συμβεβλημένες με την Copydan, ενώ αντιθέτως πρέπει να καταβάλλεται αμοιβή για κάρτες μνήμης οι οποίες χρησιμοποιούνται επαγγελματικά από άλλους πελάτες επιτηδευματίες, μη συμβεβλημένους με την Copydan,
 2)
 αν η νομοθεσία κράτους μέλους περιλαμβάνει διατάξεις οι οποίες διασφαλίζουν ότι, σε παραγωγούς, εισαγωγείς και/ή διανομείς που έχουν παρά ταύτα (θεωρητικά) καταβάλει αμοιβή, [σελ. 40 του πρωτοτύπου] η αμοιβή αυτή μπορεί να επιστραφεί καθόσον αφορά κάρτες μνήμης, στο μέτρο που αυτές χρησιμοποιούνται για επαγγελματικούς σκοπούς, πλην όμως α) στην πράξη η αμοιβή μπορεί να επιστραφεί μόνο στον αγοραστή της κάρτας μνήμης και β) ο αγοραστής πρέπει να αποστείλει αίτηση επιστροφής της αμοιβής στην Copydan,
 3)
 αν η νομοθεσία κράτους μέλους περιλαμβάνει διατάξεις οι οποίες διασφαλίζουν ότι παραγωγοί, εισαγωγείς και/ή διανομείς μπορούν να πωλούν κάρτες μνήμης σε άλλες επιχειρήσεις που έχουν δηλωθεί στον οργανισμό ο οποίος διαχειρίζεται το σύστημα αμοιβών, χωρίς να καταβάλλουν αμοιβή, όπου όμως α) η Copydan είναι ο οργανισμός που διαχειρίζεται το σύστημα αμοιβών και β) οι δηλωθείσες επιχειρήσεις δεν γνωρίζουν αν οι κάρτες μνήμης πωλήθηκαν σε ιδιώτες ή επιτηδευματίες;


text:
 12.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/23
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Gyulai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) στις 3 Μαρτίου 2014 — SMK Kft. κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága, Nemzeti Adó- és Vámhivatal
 (Υπόθεση C-97/14)
 2014/C 142/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Gyulai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Felperes: SMK Kft.
 Alperesek: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága, Nemzeti Adó- és Vámhivatal
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 55 της οδηγίας ΦΠΑ (1), σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2010, την έννοια ότι αναφέρεται αποκλειστικά στους υποκείμενους στον φόρο αποδέκτες υπηρεσιών οι οποίοι δεν διαθέτουν ή δεν είναι υποχρεωμένοι να διαθέτουν αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ στο κράτος μέλος εντός του οποίου εκτελούνται υλικώς οι σχετικές υπηρεσίες;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, τυγχάνει αποκλειστικής εφαρμογής το άρθρο 52 της οδηγίας ΦΠΑ προκειμένου να προσδιοριστεί ο τόπος παροχής των υπηρεσιών;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, έχει το άρθρο 55 της οδηγίας ΦΠΑ, σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2010, την έννοια ότι, όταν ο υποκείμενος στον φόρο αποδέκτης υπηρεσιών υπεργολαβίας διαθέτει, ή οφείλει να διαθέτει, αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ σε πλείονα κράτη μέλη, απόκειται στην αποκλειστική διακριτική ευχέρεια του εν λόγω αποδέκτη ο καθορισμός του αριθμού φορολογικού μητρώου τον οποίο χρησιμοποιεί όταν του παρέχονται οι εν λόγω υπηρεσίες (συμπεριλαμβανόμενης της περίπτωσης στην οποία ο υποκείμενος στον φόρο αποδέκτης των υπηρεσιών φέρεται να είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος εντός του οποίου λαμβάνει χώρα η υλική εκτέλεση των υπηρεσιών ενώ διαθέτει αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ σε άλλο κράτος μέλος);
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα περί της άνευ περιορισμών ευχέρειας επιλογής του αποδέκτη των υπηρεσιών, έχει το άρθρο 55 της οδηγίας ΦΠΑ την έννοια ότι:
 —
 μπορεί να θεωρηθεί ότι, έως την 31η Δεκεμβρίου 2009, η παροχή των υπηρεσιών έχει εκπληρωθεί με αριθμό φορολογικού μητρώου που υποδεικνύεται από τον αποδέκτη υπηρεσιών για τους σκοπούς απόδοσης ΦΠΑ, αν έχει και την ιδιότητα φορολογούμενου καταχωρισθέντος (εγκατεστημένου) σε άλλο κράτος μέλος, και αν τα αγαθά αποστέλλονται ή μεταφέρονται εκτός του κράτους εντός του οποίου έγινε η υλική εκτέλεση της παροχής;
 —
 ασκεί επιρροή στον καθορισμό του τόπου παροχής υπηρεσιών το γεγονός ότι ο αποδέκτης υπηρεσιών, υποκείμενος στον φόρο και εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος, παραδίδει τα αγαθά σε ενδιάμεσο αγοραστή μέσω της αποστολής ή μεταφοράς τους εκτός του κράτους μέλους στο οποίο έγινε η εκτέλεση της παροχής και ο ενδιάμεσος αυτός αγοραστής μεταπωλεί τα αγαθά σε τρίτο κράτος μέλος της Κοινότητας χωρίς ο αποδέκτης των υπηρεσιών υπεργολαβίας να έχει μεταφέρει τα αγαθά πίσω στην έδρα του;
 5)
 Σε περίπτωση κατά την οποία ο αποδέκτης δεν έχει απεριόριστη ευχέρεια επιλογής ως προς τον αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ, ασκούν επιρροή στην εφαρμογή του άρθρου 55 της οδηγίας σχετικά με τον ΦΠΑ, σε ισχύ μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2010:
 —
 το γεγονός ότι ο αποδέκτης ορισμένων εκτελεσθεισών στο πλαίσιο παραγωγής ενός αγαθού υπηρεσιών αποκτά και θέτει τις αντίστοιχες πρώτες ύλες στην διάθεση του εκτελούντος την παραγωγή;
 —
 από ποιο κράτος μέλος και με ποιον αριθμό φορολογικού μητρώου πραγματοποιεί ο υποκείμενος στον φόρο αποδέκτης υπηρεσιών την παράδοση των αγαθών που προκύπτουν από τις εν λόγω εργασίες;
 —
 το γεγονός ότι —όπως στην υπόθεση της κύριας δίκης— τα τελικά αγαθά που προκύπτουν από τις εν λόγω εργασίες αποτελούν αντικείμενο πολλαπλών παραδόσεων στο πλαίσιο αλυσίδας συναλλαγών στο εσωτερικό της ίδιας της χώρας στην οποία πραγματοποιούνται οι εργασίες και το γεγονός της άμεσης μεταφοράς τους από την εν λόγω χώρα στον τελικό αγοραστή;
 (1) Οδηγία 2006/112/EK του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE L 347, σ. 1).


text:
 29.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 295/20
 Αναίρεση που άσκησε στις 16 Ιουλίου 2012 το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 8 Μαΐου 2012 στην υπόθεση T-416/10, Yoshida Metal Industry Co. Ltd κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-340/12 P)
 2012/C 295/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Yoshida Metal Industry Co. Ltd και Pi-Design AG, Bodum France, Bodum Logistics A/S
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να δεχθεί την αναίρεση στο σύνολό της
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση
 —
 να καταδικάσει την Yoshida Metal Industry Co. Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 —
 Το αναιρεσείον προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν αιτιολόγησε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέτρο που δεν απάντησε στο επιχείρημά του που αναφέρεται στη σκέψη 18 της εν λόγω αποφάσεως.
 —
 Το αναιρεσείον προβάλλει επίσης ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', ii, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα. Το Γενικό Δικαστήριο όφειλε να έχει παρατηρήσει ότι ένα δισδιάστατο σημείο μπορεί όχι μόνο να τοποθετηθεί στην επιφάνεια ενός τρισδιάστατου αντικειμένου, αλλά και να ενσωματωθεί σε ένα τέτοιο αντικείμενο. Επομένως, για την εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', ii, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι πιθανοί τρόποι με τους οποίους το επίμαχο σημείο μπορεί, κατά την ημερομηνία καταθέσεως, να ενσωματωθεί σε ένα τρισδιάστατο αντικείμενο. Το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα αποδεικτικά στοιχεία, καθόσον έκρινε ότι το τμήμα προσφυγών στήριξε την εξέταση στην οποία προέβη αποκλειστικώς στα προϊόντα που πράγματι διατίθενται στο εμπόριο. Συγκεκριμένα, το τμήμα προσφυγών ρητώς ανέφερε ότι στήριξε τα συμπεράσματά του κατ’ ουσίαν στις αιτήσεις διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας που είχε καταθέσει η Pi-Design. Εν πάση περιπτώσει, οι αναφορές σε πρόσθετα στοιχεία, στα οποία περιλαμβάνονται τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας και τα προϊόντα που πράγματι διατίθενται στο εμπόριο, δεν πρέπει να απαγορεύονται εφόσον τα στοιχεία αυτά επιρρωννύουν το συμπέρασμα ότι τα χαρακτηριστικά του επίμαχου σημείου, όπως αυτό κατατέθηκε, είναι ικανά να οδηγήσουν στην επίτευξη ενός τεχνικού αποτελέσματος αφ’ ης στιγμής το σημείο θα ενσωματωθεί σε ένα τρισδιάστατο αντικείμενο. Αυτή είναι η μόνη ορθή προσέγγιση για τη διαφύλαξη της ασφάλειας δικαίου και του δημοσίου συμφέροντος που αποτελούν τη βάση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', ii, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.


text:
 13.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/15
 Προσφυγή της 12ης Φεβρουαρίου 2015 — NK Rosneft a.o. κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-69/15)
 (2015/C 228/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: NK Rosneft OAO (Μόσχα, Ρωσία)· RN-Shelf-Arctic OOO (Μόσχα)· RN-Shelf-Dalniy Vostok ZAO (Yuzhniy Sakhalin, Ρωσία)· RN-Exploration OOO (Μόσχα)· και Tagulskoe OOO (Krasnoyarsk, Ρωσία) (εκπρόσωπος: T. Beazley, QC)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως 2014/872/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 4ης Δεκεμβρίου 2014 («δεύτερη τροποποιητική απόφαση»), σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω ενεργειών της Ρωσίας που αποσταθεροποιούν την κατάσταση στην Ουκρανία και της απόφασης 2014/659/ΚΕΠΠΑ για την τροποποίηση της απόφασης 2014/512/ΚΕΠΠΑ (1)·
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφοι 3 έως 8, του κανονισμού (ΕΕ) 1290/2014 του Συμβουλίου («δεύτερος τροποποιητικός κανονισμός»), της 4ης Δεκεμβρίου 2014, για την τροποποίηση του κανονισμού (EΕ) 833/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω ενεργειών της Ρωσίας που αποσταθεροποιούν την κατάσταση στην Ουκρανία και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 960/2014 που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΕ) 833/2014 (2)·
 —
 περαιτέρω ή επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση 2014/872/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου και τον κανονισμό (ΕΕ) 1290/2014 του Συμβουλίου, καθόσον αφορούν τις προσφεύγουσες· και
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν εννέα λόγους. Με αυτούς, υποστηρίζουν ότι το Συμβούλιο δεν ήταν αρμόδιο να λάβει τα ως άνω τροποποιητικά μέτρα, ή, εάν ήταν αρμόδιο, δεν μπορούσε νομίμως να τα λάβει.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι τα ως άνω τροποποιητικά μέτρα δεν είναι αρκούντως αιτιολογημένα ώστε να είναι δυνατός ο έλεγχος της νομιμότητάς τους και προσβάλλουν τα δικαιώματα άμυνας των προσφευγουσών και το δικαίωμά τους σε αποτελεσματική ένδικη προστασία.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι ο επιδιωκόμενος με τα ως άνω τροποποιητικά μέτρα σκοπός δεν είναι νόμιμος σκοπός της ΚΕΠΠΑ·
 3.
 Με τον τρίτο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι τα ως άνω τροποποιητικά μέτρα αντίκεινται στις διεθνείς υποχρεώσεις της Ένωσης βάσει της Συμφωνίας Εταιρικής Σχέσεως και Συνεργασίας με τη Ρωσία και/ή τη Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου (GATT).
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι από τον ως άνω δεύτερο τροποποιητικό κανονισμό δεν προκύπτει λογική σύνδεση μεταξύ των σκοπών της αποφάσεως και των μέσων υλοποιήσεώς τους.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι ο δεύτερος τροποποιητικός κανονισμός δεν εφαρμόζει δεόντως τις διατάξεις της αποφάσεως από ουσιαστικής απόψεως.
 6.
 Με τον έκτο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι τα ως άνω τροποποιητικά μέτρα αντίκεινται στην αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και της μη αυθαίρετης ασκήσεως εξουσίας.
 7.
 Με τον έβδομο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι τα ως άνω τροποποιητικά μέτρα είναι δυσανάλογα ως προς τον σκοπό της αποφάσεως και, κατά συνέπεια, θίγουν παρανόμως τις νομοθετικές αρμοδιότητες της Ένωσης και συνεπάγονται δυσανάλογη επέμβαση στα θεμελιώδη δικαιώματα των προσφευγουσών.
 8.
 Με τον όγδοο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι τα ως άνω τροποποιητικά μέτρα συνιστούν κατάχρηση εξουσίας.
 9.
 Με τον ένατο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι τα ως άνω τροποποιητικά μέτρα παραβιάζουν την αρχή της ασφάλειας δικαίου λόγω της ασάφειας βασικών όρων.
 (1) ΕΕ L 349 της 5.12.2014, σ. 58.
 (2) ΕΕ L 349 της 5.12.2014, σ. 20.


text:
 21.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/24
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Γαλλία) στις 2 Ιανουαρίου 2009 — Centre d'exportation du livre français (CELF) και Ministre de la culture et de la communication κατά Société internationale de diffusion et d'édition
 (Υπόθεση C-1/09)
 (2009/C 69/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d'État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: Centre d'exportation du livre français (CELF) και Ministre de la culture et de la communication
 Αναιρεσίβλητη: Société internationale de diffusion et d'édition
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μπορεί ο εθνικός δικαστής να αναστείλει την έκδοση αποφάσεως επί του ζητήματος της υποχρεώσεως επιστροφής μιας κρατικής ενισχύσεως μέχρις ότου η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφανθεί με οριστική απόφαση επί του συμβατού της ενισχύσεως προς τους κανόνες της κοινής αγοράς, όταν η κηρύσσουσα συμβατή την ενίσχυση αυτή πρώτη απόφαση της Επιτροπής ακυρώθηκε από τον κοινοτικό δικαστή;
 2)
 Αν η Επιτροπή έχει κηρύξει τρεις φορές την ενίσχυση συμβατή με την κοινή αγορά, προτού οι αποφάσεις αυτές ακυρωθούν από το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, μπορεί μια τέτοια κατάσταση να αποτελέσει εξαιρετική περίσταση δυνάμενη να οδηγήσει τον εθνικό δικαστή να περιορίσει την υποχρέωση ανακτήσεως της ενισχύσεως;


text:
24.11.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 331/29
 — Αν η Επιτροπη ́ εφα ́ρμοζε αυτη ́ τη συλλογιστικη ́ σε ο ́λες Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 εν γε ́νει τις φορολογικε ́ς ρυθμι ́σεις, θα κατε ́ληγε στο
 παρα ́λογο συμπε ́ρασμα ο ́τι κα ́θε διαφοροποι ́ηση του
 φορολογικου ́ βα ́ρους συνιστα ́ κρατικη ́ ενι ́σχυση. Στην παρου ́σα υπο ́θεση, η ενα ́γουσα εταιρι ́α στρε ́φεται κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς απο ́ την οποι ́α ζητει ́ την αποκατα ́σταση των ζημιω ́ν που
 υπε ́στη η ενα ́γουσα λο ́γω των αποφα ́σεων που ελη ́φθησαν προς
 — Αν η Επιτροπη ́ ακολουθου ́σε τη συλλογιστικη ́ της ́εως
 εκτε ́λεση του διαγωνισμου ́ προμη ́θειας χυμω ́ν φρου ́των και μαρμε-
 τις πλε ́ον ακραι ́ες λογικε ́ς συνε ́πειε ́ς της, θα κατε ́ληγε
 λα ́δας που προορι ́ζονταν για τους πληθυσμου ́ς της Αρμενι ́ας και
 ο ́τι κα ́θε διαφοροποι ́ηση στο πλαι ́σιο των ρυθμι ́σεων
 του Αζερμπαϊτζα ́ν, διαγωνισμο ́ς που διεπο ́ταν απο ́ τον κανονισμο ́
 εντο ́ς του οποι ́ου δρουν οι επιχειρη ́σεις συνιστα ́ κρατικη ́
 (ΕΚ) 228/96 της Επιτροπη ́ς, της 7ης Φεβρουαρι ́ου 1996, σχετικα ́
 ενι ́σχυση.
 με την προμη ́θεια χυμω ́ ν φρου ́των και μαρμελα ́δας που προορι ́-
 ζονται για τους πληθυσμου ́ς της Αρμενι ́ας και του Αζερμπαϊτζα ́ν
 γ) 'Οσον αφορα ́ τον επιλεκτικο ́ και ειδικο ́ χαρακτη ́ρα, οι (ΕΕ L 30 της 8.2.1996, σ. 18) και των συνακο ́λουθων αποφα ́σεων
 επι ́δικες ενισχυ ́σεις δεν εμφανι ́ζουν αυτα ́ τα χαρακτηριστικα ́, της 22ας Ιουλι ́ου 1996 [C(96) 1916] και της 6ης Σεπτεμβρι ́ου
 δεδομε ́νου ο ́τι, αφενο ́ς, προ ́κειται για ρυ ́θμιση γενικη ́ς ισχυ ́ος 1996 [C(96) 2208].
 η οποι ́α δεν ευνοει ́ μια συγκεκριμε ́νη επιχει ́ρηση η ́ ́εναν
 συγκεκριμε ́νο τομε ́α και, αφετε ́ρου, η αρμο ́δια για την
 εφαρμογη ́ της αρχη ́ δεν διαθε ́τει περιθω ́ριο εκτιμη ́σεως κατα ́ Με τις αποφα ́σεις αυτε ́ς καθιερω ́θηκε η αρχη ́ της αντικαταστα ́σεως
 τη λη ́ψη της αποφα ́σεως, αλλα ́ οφει ́λει μο ́νο να ελε ́γχει αν, σε των φρου ́των που δεν προε ́βλεπε η προκη ́ρυξη του διαγωνισμου ́,
 κα ́θε συγκεκριμε ́νη περι ́πτωση, πληρου ́νται οι προϋποθε ́σεις που δεν ει ́χε κανε ́να νομικο ́ ́ερεισμα ου ́τε οφειλο ́ταν σε απρο ́βλεπτο
 χορηγη ́σεως του προβλεπομε ́νου φορολογικου ́ πλεονεκτη ́μα- γεγονο ́ς.
 τος.
 Αμφο ́τερες οι αποφα ́σεις προσβλη ́θηκαν απο ́ την ενα ́γουσα (συνεκ-
 δικασθει ́σες υποθε ́σεις T-191/96 και T-106/97 (1)) ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου το οποι ́ο, με απο ́φαση της 14ης Οκτωβρι ́ου 1999,
 ακυ ́ρωσε την απο ́φαση της 6ης Σεπτεμβρι ́ου 1996 και ́εκρινε την
 προσφυγη ́ στην υπο ́θεση T-106/97 ως απαρα ́δεκτη λο ́γω του ο ́τι
 ασκη ́θηκε εκπρο ́θεσμα.
 Αγωγη ́ της εταιρι ́ας CAS Succhi di Frutta S.p.a. κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοια με τα
 25 Σεπτεμβρι ́ου 2001 προβληθε ́ντα στις δυ ́ο προαναφερθει ́σες υποθε ́σεις.
 (Υπο ́θεση Τ-226/01) (1) Συλλογη ́ 1999, σ. II-3181.
 (2001/C 331/47)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Προσφυγη ́ των Territorio Histórico de Alava — Excma.
 Η εταιρι ́α CAS Succhi di Frutta S.p.a., εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Diputación de Alava και Comunidad autónoma del Paı́s
 δικηγο ́ρους Gian Michele Roberti και Francesco Sciaudone, Νasco — Gobierno Νasco κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 α ́σκησε στις 25 Σεπτεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου κω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 25 Σεπτεμβρι ́ου 2001
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. (Υπο ́θεση Τ-227/01)
 Η ενα ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: (2001/C 331/48)
 — να αναγνωρι ́σει την εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη της Επιτροπη ́ς (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 επειδη ́ αυτη ́ εξε ́δωσε τις αποφα ́σεις της 22ας Ιουλι ́ου και της
 6ης Σεπτεμβρι ́ου 1996,
 Οι Territorio Histórico de Alava — Excma. Diputación de
 — να αναγνωρι ́σει τις ζημι ́ες που υπε ́στη η ενα ́γουσα λο ́γω των
 Alava και Comunidad autónoma del Paı́s Νasco, με ́εδρα την
 αποφα ́σεων αυτω ́ν και οι οποι ́ες ανε ́ρχονται σε
 Αlava (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον δικηγο ́ρο D. Ramón
 2 682 049 410 ιταλικε ́ς λι ́ρες (ITL),
 Falcón, α ́σκησαν στις 25 Σεπτεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδι-
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 ---pagebreak--- C 331/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.11.2001
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: — η αναζη ́τηση της ενισχυ ́σεως δεν μπορει ́ να επιβληθει ́ως
 υποχρεωτικη ́ ́εναντι α ́λλων εναλλακτικω ́ν δυνατοτη ́των
 — να ακυρω ́σει στο συ ́νολο ́ της την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς προκειμε ́νου να αποκατασταθει ́ η προτε ́ρα κατα ́σταση.
 που αποτελει ́ το αντικει ́μενο της προσφυγη ́ς· επικουρικω ́ς,
 να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 3 της εν λο ́γω αποφα ́σεως·
 (1) Η εν λο ́γω πι ́στωση φο ́ρου, υπο ́ τη μορφη ́ που περιγρα ́φεται στην
 προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, θεσπι ́στηκε για το ́ετος 1995 με το ́εκτο
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. παρα ́ρτημα της Norma Foral 22/1994 της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1994,
 η δε ισχυ ́ς της παρατα ́θηκε για το 1996 (Norma Foral 33/1995) και
 το 1997 (Norma Foral 31/1996)· τροποποιη ́θηκε με τη Norma
 Foral 24/1996, περι ́ του φο ́ρου επι ́ των εταιριω ́ν. Για το 1998 και το
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 1999, ανα ́λογα με ́τρα θεσπι ́στηκαν με τις Normas Forales 33/1997
 και 36/1998.
 Οι προσφευ ́γοντες προσβα ́λλουν την απο ́φαση C(2001) 1759
 τελικο ́ της Επιτροπη ́ς, της 11ης Ιουλι ́ου 2001, καθο ́σον με την
 απο ́φαση αυτη ́ κηρυ ́σσονται κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις ασυμβι ́βαστες με
 την κοινη ́ αγορα ́ οι φορολογικε ́ς μειω ́σεις που απορρε ́ουν απο ́
 δια ́φορες ρυθμι ́σεις των ως α ́νω περιφερειακω ́ν αρχω ́ν (1), οι οποι ́ες
 προβλε ́πουν πι ́στωση φο ́ρου επι ́ του 45 % του ποσου ́ των
 επενδυ ́σεων σε υποδομε ́ς που υπερβαι ́νουν τα 2,5 δισεκατομμυ ́ρια Προσφυγη ́ των Territorio Histórico de Vizcaya — Excma.
 πεσετω ́ν (15 025 303 ευρω ́) και πραγματοποιου ́νται απο ́ επιχει- Diputación de Vizcaya και Comunidad autónoma del
 ρη ́σεις που ει ́ναι εγκατεστημε ́νες στο Territorio Histórico de Paı́s Vasco — Gobierno Vasco κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Alava. Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 25 Σεπτεμβρι ́ου
 2001
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς τους, οι προσφευ ́γοντες προβα ́λλουν
 τρεις λο ́γους ακυρω ́σεως: (Υπο ́θεση Τ-228/01)
 α) ∆εν υφι ́σταται «ενι ́σχυση» κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 87 (2001/C 331/49)
 της Συνθη ́κης ΕΚ. Οι προσφευ ́γοντες υποστηρι ́ζουν ο ́τι,
 αντιθε ́τως προς τα υποστηριζο ́μενα στην προσβαλλο ́μενη
 απο ́φαση: (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 — η υ ́παρξη ενο ́ς ποσοτικου ́ κατωτα ́του ορι ́ου δεν συνεπα ́-
 γεται επιλεκτικη ́ εφαρμογη ́·
 Οι Territorio Histórico de Vizcaya - Excma. Diputación de
 Vizcaya και Comunidad autónoma del Paı́s Vasco — Gobierno
 — δεν υφι ́σταται διακριτικη ́ ευχε ́ρεια· Vasco, με ́εδρα την Vizcaya (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον
 δικηγο ́ρο D. Ramón Falcón α ́σκησαν ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου
 — η Επιτροπη ́ δεν αιτιολο ́γησε το συμπε ́ρασμα ο ́τι υφι ́στα- των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 25 Σεπτεμβρι ́ου 2001,
 ται κι ́νδυνος νοθευ ́σεως του ανταγωνισμου ́ απο ́ το εν προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 λο ́γω φορολογικο ́ με ́τρο· επιπλε ́ον, η απο ́φαση ει ́ναι
 δυσανα ́λογη, καθο ́σον δεν εξαιρει ́ ου ́τε τους τομει ́ς που
 δεν ει ́ναι ανοικτοι ́ στον ανταγωνισμου ́ ου ́τε το με ́ρος Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 της υποτιθεμε ́νης ενισχυ ́σεως που θα μπορου ́σε να
 θεωρηθει ́ αποδεκτο ́. — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς που αποτελει ́ το
 αντικει ́μενο της υπο ́ κρι ́ση προσφυγη ́ς στο συ ́νολο ́ της·
 β) Κατα ́χρηση εξουσι ́ας: η Επιτροπη ́ χρησιμοποιει ́ τις εξουσι ́ες επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 3 της εν λο ́γω
 της στον τομε ́α των κρατικω ́ ν ενισχυ ́σεων επιδιω ́κοντας σκοπο ́ αποφα ́σεως· και
 εμπι ́πτοντα στον τομε ́α της φορολογικη ́ς εναρμονι ́σεως.
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 γ) Απαρα ́δεκτο της αναζητη ́σεως της ενισχυ ́σεως, τουλα ́χιστον
 υπο ́ τη μορφη ́ που ορι ́ζει η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση:
 — η υποχρε ́ωση αναζητη ́σεως της ενισχυ ́σεως συνιστα ́ Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 προσβολη ́ της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης·
 — η αναζη ́τηση της ενισχυ ́σεως θα πρε ́πει να αποκλειστει ́ Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως C (2001)
 ο ́σον αφορα ́ τις επιχειρη ́σεις που ́εχουν παραγωγη ́ 1765 τελικο ́ της Επιτροπη ́ς, της 11ης Ιουλι ́ου 2001, στο με ́τρο
 προοριζο ́μενη για την τοπικη ́ αγορα ́ η ́ τις επιχειρη ́σεις που με αυτη ́ κηρυ ́σσονται ως κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις ασυμβι ́βαστες με
 που αναπτυ ́σσουν δραστηριο ́τητα σε τομει ́ς που δεν την κοινη ́ αγορα ́ οι φορολογικε ́ς μειω ́σεις που προκυ ́πτουν απο ́
 ει ́ναι ακοικτοι ́ στον ανταγωνισμο ́, καθω ́ς και ο ́σον την τε ́ταρτη προ ́σθετη δια ́ταξη της Νοrma Foral 7/1996, της
 αφορα ́ το με ́ρος της πιστω ́σεως φο ́ρου που δεν υπερβαι ́- 26ης ∆εκεμβρι ́ου 1996 και απο ́ τη δε ́κατη προ ́σθετη δια ́ταξη της
 νει το 25 % της καθαρη ́ς επιδοτη ́σεως· Νοrma Foral 4/1998, της 2ας ∆εκεμβρι ́ου 1998, στο με ́τρο που