text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/35
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Ιουλίου 2010 — Sevenier κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-368/09 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Παραίτηση - Άρνηση της Επιτροπής να δεχθεί την ανάκληση της παραιτήσεως και να υποβάλει την υπόθεση στην επιτροπή αναπηρίας - Προθεσμία υποβολής της διοικητικής ενστάσεως - Εκπρόθεση υποβολή - Μη ύπαρξη συγγνωστής πλάνης)
 2010/C 234/62
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Roberto Sevenier (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: É. Boigelot και L. Defalque, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και D. Martin)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) της 8ης Ιουνίου 2009, F-62/08, Sevenier κατά Επιτροπής (η οποία δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Roberto Sevenier φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο της παρούσας δίκης.
 (1) EE C282 της 21.11.2009.


text:
 14.7.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 200/13
 1) Το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ ν, μη θεσπι ́ζοντας τις 2) Το ́αρθρο 7, στοιχει ́ο γ', της οδηγι ́ας 85/374 ́εχει την
 αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́- ́εννοια ́οτι η απαλλαγη ́ απο ́ την ευθυ ́νη λο ́γω ελλει ́ψεως
 ξεις για να διασφαλι ́σει την πλη ́ρη μεταφορα ́ στο ολλανδικο ́ οικονομικου ́ σκοπου ́ ́η επαγγελματικη ́ς δραστηριο ́τητας δεν
 δι ́καιο των ́αρθρων 4, παρα ́γραφος 2, και 5 της οδηγι ́ας ́εχει εφαρμογη ́ στην περι ́πτωση ελαττωματικου ́ προϊο ́ντος
 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 5ης Απριλι ́ου 1993, που παρασκευα ́στηκε και χρησιμοποιη ́θηκε στο πλαι ́σιο
 παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ την εν λο ́γω συγκεκριμε ́νης παροχη ́ς ιατρικω ́ ν υπηρεσιω ́ ν, η οποι ́α χρη-
 οδηγι ́α. ματοδοτει ́ται εξ ολοκλη ́ρου με δημο ́σιους πο ́ρους και για την
 οποι ́α ο ασθενη ́ς δεν υποχρεου ́ται να καταβα ́λει αντι ́τιμο.
 2) Καταδικα ́ζει το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ ν στα δικαστικα ́
 ́εξοδα. 3) Το ́αρθρο 9 της οδηγι ́ας 85/374 ́εχει την ́εννοια ́οτι, με
 εξαι ́ρεση τη μη υλικη ́ ζημι ́α, η αποκατα ́σταση της οποι ́ας
 (1) ΕΕ C 226 της 7.8.1999. διε ́πεται αποκλειστικα ́ απο ́ τις διατα ́ξεις του εθνικου ́
 δικαι ́ου, και τις περιπτω ́ σεις που εξαιρει ́ η δια ́ταξη αυτη ́
 ́οσον αφορα ́ τη ζημι ́α περιουσιακου ́ στοιχει ́ου, το κρα ́τος
 με ́λος δεν μπορει ́να περιορι ́σει τις κατηγορι ́ες υλικη ́ς ζημι ́ας
 που προε ́ρχονται λο ́γω θανα ́του ́η σωματικη ́ς βλα ́βης ́η
 ζημι ́ας ́η καταστροφη ́ς περιουσιακου ́ στοιχει ́ου για τις οποι ́ες
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ χωρει ́ αποζημι ́ωση.
 (πε ́μπτο τμη ́μα) 4) Το εθνικο ́ δικαστη ́ριο οφει ́λει, βα ́σει της οδηγι ́ας 85/374,
 να εξετα ́σει σε ποια κατηγορι ́α πρε ́πει να ενταχθου ́ν τα
 της 10ης Μαι ̈́ου 2001 περιστατικα ́ της υποθε ́σεως, ́ητοι αν προ ́κειται για ζημι ́α
 που καλυ ́πτεται απο ́ ο ́αρθρο 9, πρω ́ το εδα ́φιο, στοιχει ́ο α',
 στην υπο ́θεση C-203/99 (αι ́τηση του Højesteret για την ́η απο ́ το ́αρθρο 9, πρω ́ το εδα ́φιο στοιχει ́ο β', της οδηγι ́ας
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Henning Veedfald κατα ́ 85/374 ́η για μη υλικη ́ ζημι ́α που καλυ ́πτεται ενδεχομε ́νως
 Århus Amtskommune (1) απο ́ το οικει ́ο εθνικο ́ δι ́καιο. Αντιστρο ́φως, δεν ́εχει τη
 δυνατο ́τητα να αρνηθει ́ οποιαδη ́ποτε αποζημι ́ωση δυνα ́μει
 («Προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ ν — Οδηγι ́α 85/374/ΕΟΚ της οδηγι ́ας με το σκεπτικο ́ ́οτι, ενω ́ πληρου ́νται οι λοιπε ́ς
 — Ευθυ ́νη λο ́γω ελαττωματικω ́ ν προϊο ́ντων — Απαλλαγη ́ προϋποθε ́σεις ευθυ ́νης η προκληθει ́σα ζημι ́α δεν εμπι ́πτει
 απο ́ την ευθυ ́νη — Προϋποθε ́σεις») σε καμι ́α απο ́ τις προαναφερθει ́σες κατηγορι ́ες.
 (2001/C 200/23) (1) ΕΕ C 226 της 7.8.1999.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η δανικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Στην υπο ́θεση C-203/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Højesteret (πε ́μπτο τμη ́μα)
 προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την
 οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον της 10ης Μαι ̈́ου 2001
 του δικαστηρι ́ου αυτου ́ μεταξυ ́ Henning Veedfald και Århus
 Amtskommune, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-223/99 και C-260/99
 την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 7, στοιχει ́α α' και γ', και 9, πρω ́το εδα ́φιο, (αιτη ́σεις του Tribunale amministrativo regionale per la
 στοιχει ́α α' και β', της οδηγι ́ας 85/374/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της Lombardia για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 25ης Ιουλι ́ου 1985, για την προσε ́γγιση των νομοθετικω ́ν, Agorà Srl κατα ́ Εnte Autonomo Fiera Internazionale di
 κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων των κρατω ́ν μελω ́ν σε Milano και Εxcelsior Snc di Pedrotti Bruna & C. κατα ́ Εnte
 θε ́ματα ευθυ ́νης λο ́γω ελαττωματικω ́ν προϊο ́ντων (ΕΕ L 210, σ. 29), Autonomo Fiera Internazionale di Milano, Ciftat soc.
 το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. La coop. arl (1)
 Pergola, προ ́εδρο τμη ́ματος, Μ. Wathelet, D. Α. Ο. Edward,
 Ρ. Jann (εισηγητη ́) και L. Sevón, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: («∆ημο ́σιες συμβα ́ σεις υπηρεσιω ́ ν — 'Εννοια της αναθε ́του-
 D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: Η. von Ηο1stein, βοηθο ́ς σας αρχη ́ς — Οργανισμο ́ς δημοσι ́ου δικαι ́ου»)
 γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 10 Μαι ̈́ου 2001 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: (2001/C 200/24)
 1) Το ́αρθρο 7, στοιχει ́ο α', της οδηγι ́ας 85/374/ΕΟΚ του
 Συμβουλι ́ου, της 25ης Ιουλι ́ου 1985, για την προσε ́γγιση (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 των νομοθετικω ́ ν, κανονιστικω ́ ν και διοικητικω ́ ν διατα ́ξεων
 των κρατω ́ ν μελω ́ ν σε θε ́ματα ευθυ ́νης λο ́γω ελαττωματι-
 κω ́ ν προϊο ́ντων, ́εχει την ́εννοια ́οτι ́ενα ελαττωματικο ́ προϊο ́ν (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 τι ́θεται σε κυκλοφορι ́α οσα ́κις χρησιμοποιει ́ται στο πλαι ́σιο στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 συγκεκριμε ́νης παροχη ́ς υπηρεσιω ́ ν, ιατρικη ́ς φυ ́σεως, που
 συνι ́σταται στην προετοιμασι ́α ενο ́ς ανθρωπι ́νου οργα ́νου Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-223/99 και C-260/99, με
 ενο ́ψει μεταμοσχευ ́σεω ́ ς του και η ζημι ́α που υφι ́σταται αντικει ́μενο αιτη ́σεις του Tribunale amministrativo regionale per
 ει ́ναι συνε ́πεια αυτη ́ς της προετοιμασι ́ας. la Lombardia (Ιταλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
C 84/54 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 6.4.2002
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-48/01 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-119/01 (1)
 (2002/C 84/95) (2002/C 84/98)
 Με δια ́ταξη της 23ης Οκτωβρι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του Με δια ́ταξη της 22ας Οκτωβρι ́ου 2001 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 της υποθε ́σεως C-48/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των υποθε ́σεως C-119/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Ιρλανδι ́ας. κατα ́ Φινλανδικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) ΕΕ C 95 της 24.3.2001.
 (1) ΕΕ C 134 της 5.5.2001.
 ∆ιαγραφη ́ των υποθε ́σεων C-51/01 και C-52/01 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-244/01 (1)
 (2002/C 84/96)
 (2002/C 84/99)
 Με δια ́ταξη της 6ης Νοεμβρι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των
 Με δια ́ταξη της 19ης Νοεμβρι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 υποθε ́σεων C-51/01 και C-52/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 Κοινοτη ́των κατα ́ Beta Television SpA (Videomusic/TMC2) και
 υποθε ́σεως C-244/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 TV Internazionale SpA.
 κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) ΕΕ C 188 της 21.4.2001.
 (1) ΕΕ C 212 της 28.7.2001.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-118/01 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-336/01 (1)
 (2002/C 84/97)
 (2002/C 84/100)
 Με δια ́ταξη της 19ης Νοεμβρι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-118/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των Με δια ́ταξη της 19ης Νοεμβρι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-336/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου.
 (1) ΕΕ C 134 της 5.5.2001.
 (1) ΕΕ C 317 της 10.11.2001.


text:
C 188/26 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 3.7.1999
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ το Perpignan (Γαλλι ́α), και Confiserie du Tech SA, με ́εδρα το
 Cabestany (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον Nicolas
 της 17ης Μαρτι ́ου 1999 Boespflug, δικηγο ́ρο Παρισιου ́, 22, rue Lalo, Παρι ́σι, κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: José Luis
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-163/94 και Τ-165/94 Iglesias Buhigues και Jean-Francis Pasquier), υποστηριζομε ́νης
 (92), NTN Corporation κ.λ.π. κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρω- απο ́ το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας, εκπροσωπου ́μενο απο ́ την Paloma
 παϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1) Plaza Garcı́a, abogado del Estado, της υπηρεσι ́ας κοινοτικω ́ν
 διαφορω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο την Πρεσβει ́α
 της Ισπανι ́ας, 4-6, boulevard Emmanuel Servais, με αντικει ́μενο
 (Καθορισμο ́ς των δικαστικω ́ ν εξο ́δων — Απαρα ́ δεκτο) προσφυγη ́ ακυρω ́σεως του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1107/96 της Επιτρο-
 πη ́ς, της 12ης Ιουνι ́ου 1996, σχετικα ́ με την καταχω ́ ρηση των
 (1999/C 188/60) γεωγραφικω ́ν ενδει ́ξεων και των ονομασιω ́ν προε ́λευσης συ ́μφωνα
 με τη διαδικασι ́α που προβλε ́πεται στο α ́ρθρο 17 του κανονισμου ́
 (ΕΟΚ) 2081/92 του Συμβουλι ́ου (ΕΕ L 148, σ. 1), καθο ́σον
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 με τον κανονισμο ́ αυτο ́ καταχωρη ́θηκαν ως προστατευο ́μενες
 γεωγραφικε ́ς ενδει ́ξεις οι ονομασι ́ες Turrón de Jijona και Turrón
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-163/94 και Τ-165/94 (92), de Alicante, το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 NTN Corporation κ.λ.π., με ́εδρα την Οσα ́κα, εκπροσωπου ́μενη B. Vesterdorf, Προ ́εδρο, J. Pirrung και M. Βηλαρα ́, δικαστε ́ς,
 απο ́ τον καθηγητη ́ Jürgen Schwarze και τον Malte Sprenger, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 26 Μαρτι ́ου 1999 δια ́ταξη με
 δικηγο ́ρο Ντυ ́σσελντορφ, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 δικηγο ́ρο Claude Penning, 78, Grand-Rue, και Koyo Seiko Co.
 Ltd, με ́εδρα την Οσα ́κα, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Jacques 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 Buhart, δικηγο ́ρο Παρισιου ́, και τον Charles Kaplan, barrister, με
 το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο των 2) Καταδικα ́ζει τις προσφευ ́γουσες στα δικαστικα ́ τους ́εξοδα,
 Arendt και Medernach, 8-10, rue Mathias Hardt, κατα ́ Συμβου- καθω ́ ς και στα ́εξοδα της Επιτροπη ́ς. Ο παρεμβα ́ς δια ́δικος
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωπος: Stephan Marquardt), φε ́ρει τα δικα ́ του δικαστικα ́ ́εξοδα.
 που ει ́χε ως αντικει ́μενο αι ́τηση καθορισμου ́ των δικαστικω ́ν εξο ́δων
 που μπορου ́ν να αναζητηθου ́ν, υποβληθει ́σα απο ́ την NTN
 Corporation, κατο ́πιν της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου της (1) ΕΕ C 269 της 14.9.96.
 2ας Μαι ̈́ου 1995, NTN Corporation και Koyo Seiko κατα ́
 Συμβουλι ́ου, Τ-163/94 και Τ-165/94, Συλλογη ́ 1995, σ. ΙΙ-
 1381, το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο
 απο ́ τους J. D. Cooke, Προ ́εδρο, και τον R. Garcı́a-Valdecasas,
 την P. Lindh και τους J. Pirrung και M. Βηλαρα ́, δικαστε ́ς,
 γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε, στις 17 Μαρτι ́ου 1999, δια ́ταξη ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 της 22ας Μαρτι ́ου 1990
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση της NTN Corporation ως απαρα ́δεκτη.
 στην υπο ́θεση Τ-105/98, Rainer Dumont du Voitel κατα ́
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 (1) ΕΕ C 29 της 2.2.93.
 (Απο ́φαση 98/319/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 27ης Απριλι ́ου
 1998, περι ́ της διαδικασι ́ας δια ́ της οποι ́ας δυ ́ναται να
 χορηγηθει ́ στους υπαλλη ́λους και το λοιπο ́ προσωπικο ́ της
 Γραμματει ́ας του Συμβουλι ́ου προ ́σβαση σε διαβαθμισμε ́-
 νες πληροφορι ́ες εις χει ́ρας του Συμβουλι ́ου — Προσφυγη ́
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ακυρω ́ σεως — Απαρα ́ δεκτο)
 της 26ης Μαρτι ́ου 1999, (1999/C 188/62)
 στην υπο ́θεση Τ-114/96, Biscuiterie-confiserie LOR SA (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 κ.λ.π. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 Στην υπο ́θεση Τ-105/98, Rainer Dumont du Voitel, υπα ́λληλος
 (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1107/96 — του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, κα ́τοικος Vossem-
 Καταχω ́ ρηση γεωγραφικω ́ ν ενδει ́ξεων — Turrón de Jijona Tervuren (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους Pierre-Paul Van
 και Turrón de Alicante — Νομιμοποι ́ηση —Απαρα ́δεκτο) Gehuchten και Jacques Sambon, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Louis Schiltz, 2, rue
 (1999/C 188/61) du Fort Rheinsheim, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως
 (εκπρο ́σωποι: Jean-Paul Jacqué και Diego Canga Fano), που ει ́χε
 ως αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως 98/319/ΕΚ του
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) Συμβουλι ́ου, της 27ης Απριλι ́ου 1998, περι ́ της διαδικασι ́ας δια ́
 της οποι ́ας δυ ́ναται να χορηγηθει ́ στους υπαλλη ́λους και το λοιπο ́
 Στην υπο ́θεση Τ-114/96, Biscuiterie-confiserie LOR SΑ, με ́εδρα προσωπικο ́ της Γραμματει ́ας του Συμβουλι ́ου προ ́σβαση σε


text:
C 171/16 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 19.7.2003
 Όσον αφορά τη δεύτερη διαδικασία: — όσον αφορά την περιφέρεια της Βαλονίας, παραλεί-
 ποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και
 διοικητικές διατάξεις και να λάβει τα αναγκαία μέτρα
 5. Επί όσον χρόνο ο υπήκοος κράτους μέλους δεν επικαλείται
 για την πλήρη μεταφορά και εφαρμογή των άρθρων 3,
 ο ίδιος έναντι του κράτους μέλους στο οποίο διαμένει
 παράγραφοι 1 και 2, και 5 της οδηγίας 91/676/ΕΟΚ·
 δικαίωμα διαμονής ως αποδέκτης υπηρεσιών, αντιτίθεται το
 παρόν στάδιο εξελίξεως του κοινοτικού δικαίου στο να μη
 θεωρείται από το πιο πάνω κράτος μέλος το πρόσωπο αυτό
 — να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 ως υπήκοος που προστατεύεται από το κατά το κατά το
 κοινοτικό δίκαιο δικαίωμα διαμονής;
 6. Έχει ο όρος αποδέκτης υπηρεσιών όπως νοείται στο πλαίσιο
 της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών την έννοια ότι,
 και όταν κάποιος βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος επί Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 μακρό χρονικό διάστημα, ενδεχομένως πλέον των έξι μηνών,
 συλλαμβάνεται στο κράτος αυτό για αξιόποινη πράξη, δεν
 μπορεί να αναφέρει τόπο κατοικίας ή σταθερής διαμονής και
 επιπλέον δεν έχει ούτε χρήματα ούτε αποσκευές, η διαμονή Η οδηγία 91/676/ΕΟΚ προβλέπει προοδευτική διαδικασία που τα
 σε άλλο κράτος μέλος αποτελεί επαρκή λόγο για να τεκμαρθεί κράτη μέλη υποχρεούνται να ακολουθήσουν για τη μείωση και
 ότι λαμβάνονται τουριστικές ή άλλες υπηρεσίες που συνδέ- πρόληψη της μολύνσεως των υδάτων που προκαλείται από
 ονται με βραχεία διαμονή, όπως π.χ. η παροχή καταλύματος νιτρορρύπανση. Συναφώς, ορίζουν, πρώτον, ποια είναι τα γλυκά
 και γευμάτων; υπόγεια, παράκτια και επιφανειακά ύδατα της επικράτειας που
 έχουν υποστεί νιτρορρύπανση ή που ενδέχεται να την υποστούν
 (άρθρο 3, παράγραφος 1). Άπαξ οριστούν αυτά τα ύδατα, τα
 κράτη μέλη πρέπει, δεύτερον, να ορίσουν τις «ευπρόσβλητες
 ζώνες» (άρθρο 3, παράγραφος 2). Στη συνέχεια υποχρεούνται
 να θεσπίσουν έναν ή περισσότερους κώδικες ορθής γεωργικής
 πρακτικής, που θα εφαρμόζονται προαιρετικά από τους γεωργούς
 (άρθρο 4). Τέλος, τα κράτη μέλη πρέπει να καταρτίσουν σχέδιο
 δράσεως εφαρμοστέο σε όλες τις ευπρόσβλητες ζώνες που πρέπει
 να περιέχει διάφορα μέτρα που ορίζει η οδηγία (άρθρο 5). Η
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά οδηγία προβλέπει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν έκθεση στην
 του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις 22 Μαΐου Επιτροπή κάθε τέσσερα έτη (άρθρο 10).
 2003
 (Υπόθεση C-221/03)
 Κατά την Επιτροπή, το Βέλγιο φαίνεται να θεωρεί ότι στο βελγικό
 δίκαιο η μεταφορά και η εφαρμογή της οδηγίας εμπίπτουν
 στις αρμοδιότητες των περιφερειών. Κατά τις βελγικές αρχές, η
 (2003/C 171/22)
 ομοσπονδιακή αρχή είναι αρμόδια μόνον για τον ορισμό των
 παρακτίων και παραλίων υδάτων που αφορούν τα άρθρα 3,
 παράγραφος 1, και σημείο 3, παράγραφος Α, του παραρτήματος I
 της οδηγίας. Αυτή η άποψη δεν έχει σημασία στο κοινοτικό
 δίκαιο. Απόκειται στις αρμόδιες αρχές κάθε κράτους μέλους να
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον G. Valero Jordana, επικουρούμενο από τους Μ. van der διασφαλίσουν την πλήρη μεταφορά της οδηγίας. Επιπλέον, όσον
 αφορά την ομοσπονδιακή αρχή, η Επιτροπή δε γνωρίζει κανένα
 Woode και Th. Cellingsworth, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων
 μέτρο που να αφορά τον ορισμό των παραλίων ή των παρακτίων
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 22 Μαΐου 2003 ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του υδάτων. Όσον αφορά τη σχετική με τη μεταφορά της οδηγίας
 νομοθεσία της περιφέρειας της Φλάνδρας και της περιφέρειας της
 Βασιλείου του Βελγίου.
 Βαλονίας, η Επιτροπή διαπιστώνει:
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο: — η περιφέρεια της Φλάνδρας ουδεμία διάταξη θέσπισε για τον
 ορισμό των υδάτων που έχουν υποστεί ή μπορούν να
 υποστούν μόλυνση, κατά παράβαση του άρθρου 3, παράγρα-
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις
 φος 1, της οδηγίας. Όσον αφορά τις ευπρόσβλητες ζώνες,
 υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 91/676/ΕΟΚ ( 1)·
 δεν έλαβε υπόψη τη διαδικασία και τα κριτήρια που προβλέ-
 πονται στο άρθρο 3 κατά τον ορισμό τους στην επικράτειά
 — όσον αφορά την περιφέρεια της Φλάνδρας, παραλεί- της. Επιπλέον, o φλαμανδικός κώδικας γεωργίας δεν πληροί
 ποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και τις επιταγές του άρθρου 4 και του παραρτήματος II της
 διοικητικές διατάξεις και να λάβει τα αναγκαία μέτρα οδηγίας και το φλαμανδικό πρόγραμμα δράσεως επίσης
 για την πλήρη μεταφορά και εφαρμογή των άρθρων 3, δεν ανταποκρίνεται στις επιταγές του άρθρου 5 και του
 παράγραφοι 1 και 2, 4, 5 και 10 της οδηγίας παραρτήματος III της οδηγίας, δεδομένου ότι δεν έχει
 91/676/ΕΟΚ· εφαρμογή σε όλες τις ευπρόσβλητες ζώνες που ορίζει η
 ---pagebreak--- 19.7.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 171/17
 περιφέρεια της Φλάνδρας και ότι είναι ατελές. Τέλος, Olivicoli Laziali (A.P.O.L.) και η Αssociazione Italiana
 η σχετική με την περιφέρεια της Φλάνδρας έκθεση δεν Produttori Olivicoli (A.I.P.O.) και, αφετέρου, η Επιτροπή των
 περιλαμβάνει όλα τα έγγραφα και όλες τις πληροφορίες που Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 επιτάσσουν οι συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 10 και
 του παραρτήματος V της οδηγίας.
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το ∆ικαστήριο:
 — η περιφέρεια της Βαλονίας παρέβη τα άρθρα 10, παράγρα- — να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε, στις 6 Μαρτίου
 φος 2, και 12 της οδηγίας καθόσον ο ορισμός των υδάτων 2003, το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο
 και των ευπρόσβλητων ζωνών αφορά ένα μόνο μέρος της τμήμα) στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-61/00 και T-62/
 επικράτειας, ολοκληρώθηκε καθυστερημένα και παραμένει 00.
 ατελής μέχρι σήμερα. Επιπλέον, οι βαλονικές αρχές δεν
 έλαβαν υπόψη τη μόλυνση των παρακτίων και των θαλασσίων
 υδάτων κατά τον ορισμό των μολυσμένων υδάτων και των Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 ευπρόσβλητων ζωνών κατά παράβαση του άρθρου 3 της
 οδηγίας. Το άρθρο 5 της οδηγίας επίσης παραβιάστηκε
 καθόσον η περιφέρεια της Βαλονίας έπρεπε να καταρτίσει Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι η απόφαση του Πρωτοδικείου
 προγράμματα δράσεως εντός της απαιτουμένης προθεσμίας πάσχει για τους εξής λόγους:
 προτού προβεί στον ορισμό των ευπρόσβλητων ζωνών, ενώ
 τα εν λόγω προγράμματα δεν έχουν ακόμη εκδοθεί μέχρι — εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της αρχής της ανωτέρας
 σήμερα. βίας·
 — εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της αρχής της αναλογικό-
 τητας καθώς και των άρθρων 9, παράγραφος 1, και 17,
 ( 1) Οδηγία 91/676/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης ∆εκεμβρίου 1991
 παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού 355/77· ανεπαρ-
 για την προστασία των υδάτων από τη νιτρορρύπανση γεωργικής
 προέλευσης (ΕΕ L 375 της 21.12.1991, σ. 1). κής αιτιολογία, καθότι προδήλως παράλογη και αντιφατική·
 — προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, καθότι δεν τηρήθηκε η
 υποχρέωση διεξαγωγής αποδείξεων·
 — παράλειψη εκδόσεως αποφάσεως όσον αφορά την ανάγκη
 διεξαγωγής αποδείξεων.
 Αίτηση αναιρέσεως που άσκησαν η Αssociazione Produttori
 Olivicoli Laziali (A.P.O.L.) και η Αssociazione Italiana
 Produttori Olivicoli (A.I.P.O.), την 21η Μαΐου 2003, κατά Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της αποφάσεως που εξέδωσε στις 6 Μαρτίου 2003 το Πρωτο- της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 22 Μαΐου
 δικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) στις 2003
 συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-61/00 και T-62/00, στις
 οποίες διάδικοι ήταν η Αssociazione Produttori Olivicoli (Υπόθεση C-225/03)
 Laziali (A.P.O.L.) με την Αssociazione Italiana Produttori
 Olivicoli (A.I.P.O.) και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο- (2003/C 171/24)
 τήτων
 (Υπόθεση C-222/03 P) Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τις
 L. Ström και F. Simonetti, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 άσκησε στις 22 Μαΐου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των
 (2003/C 171/23) Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Γαλλικής ∆ημοκρα-
 τίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Η Αssociazione Produttori Olivicoli Laziali (A.P.O.L.) και η 1. να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να
 Αssociazione Italiana Produttori Olivicoli (A.I.P.O.), εκπροσω- εκδώσει όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και
 πούμενες από τους δικηγόρους Εmilio Cappelli, Paolo De διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με την
 Caterini και Αndrea Bandini del Foro di Roma, άσκησαν ενώπιον οδηγία 98/79/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την 21η Μαΐου 27ης Οκτωβρίου 1998, για τα ιατροτεχνολογικά βοηθήματα
 2003 αναίρεση κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 6 Μαρτίου που χρησιμοποιούνται στη διάγνωση in vitro (1) ή, εν
 2003 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο πάση περιπτώσει, παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην
 τμήμα) στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-61/00 και T-62/00, Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν
 στις οποίες διάδικοι ήταν, αφενός, η Αssociazione Produttori λόγω οδηγία.


text:
 16.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/32
 Προσφυγή της 15ης Ιουνίου 2016 — Colgate-Palmolive κατά EUIPO (360o)
 (Υπόθεση T-332/16)
 (2016/C 296/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Colgate-Palmolive Co. (Νέα Υόρκη, πολιτεία της Νέας Υόρκης, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: M. Zintler και A. Stolz, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «360o» — Υπ’ αριθ. 14 042 162 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 14ης Απριλίου 2016 στην υπόθεση R 2288/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφοι 1, στοιχεία β' και γ', και παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009 και των κανόνων που διέπουν την εφαρμογή του, όπως προβλέπονται στο άρθρο 65, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009.


text:
8.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 55/21
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-347/01 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-390/01 (1)
 (2003/C 55/52) (2003/C 55/55)
 Με διάταξη της 28ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη- Με διάταξη της 12ης ∆εκεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 υποθέσεως C-347/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων υποθέσεως C-390/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας. κατά Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) ΕΕ C 331 της 24.11.2001. (1 ) ΕΕ C 348 της 8.12.2001.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-377/01 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-21/02 ( 1)
 (2003/C 55/53) (2003/C 55/56)
 Με διάταξη της 13ης ∆εκεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 Με διάταξη της 11ης ∆εκεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 υποθέσεως C-21/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 υποθέσεως C-377/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 κατά Βασιλείου του Βελγίου.
 (1 ) ΕΕ C 68 της 16.3.2002.
 ( 1) ΕΕ C 317 της 10.11.2001.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-88/02 ( 1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-389/01 (1)
 (2003/C 55/57)
 (2003/C 55/54)
 Με διάταξη της 15ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 Με διάταξη της 12ης ∆εκεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη- ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-88/02 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την
 υποθέσεως C-389/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Dolomite italiana SpA (SDI)
 κατά Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας. κατά Ministero delle Finanze.
 ( 1) ΕΕ C 348 της 8.12.2001. (1 ) ΕΕ C 131 της 1.6.2002.


text:
 28.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 245/11
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Ιουνίου 2014 — Γολάμ κατά ΓΕΕΑ — Pentafarma (METABOL)
 (Υπόθεση T-486/12) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος METABOL - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα METABOL-MG - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2014/C 245/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Σοφία Γολάμ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Ν. Τροβάς, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: Π. Γερουλάκος)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Pentafarma-Sociedade Tecnico-Medicinal, SA (Prior Velho, Πορτογαλία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Ιουλίου 2012 (υπόθεση R 1901/2011-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Pentafarma-Sociedade Tecnico-Medicinal, SA και της Σοφίας Γολάμ.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει τη Σοφία Γολάμ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 9 της 12.1.2013.


text:
 14.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 419/21
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 21ης Σεπτεμβρίου 2016 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-304/15) (1)
 ((Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2001/80/ΕΚ - Άρθρο 4, παράγραφος 3 - Παράρτημα VI, μέρος A - Περιορισμός των εκπομπών στην ατμόσφαιρα ορισμένων ρύπων από μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης - Εφαρμογή - Σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στο Aberthaw))
 (2016/C 419/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Mifsud-Bonnici και S. Petrova)
 Καθού: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: J. Kraehling και L. Christie, επικουρούμενοι από τον G. Facenna QC)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, εφαρμόζοντας εσφαλμένα, στην περίπτωση του σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στο Aberthaw (Ηνωμένο Βασίλειο), την οδηγία 2001/80/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2001, για τον περιορισμό των εκπομπών στην ατμόσφαιρα ορισμένων ρύπων από μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφος 3, της εν λόγω οδηγίας, σε συνδυασμό με το παράρτημα VI, μέρος A, αυτής.
 2)
 Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 302 της 14.9.2015.


text:
 4.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/26
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 18 Οκτωβρίου 2010 — Barbara Mercredi κατά Richard Chaffe
 (Υπόθεση C-497/10)
 ()
 2010/C 328/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Barbara Mercredi
 Εφεσίβλητος: Richard Chaffe
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Ποιο είναι το κατάλληλο κριτήριο για τον προσδιορισμό της συνήθους διαμονής παιδιού κατά την έννοια του:
 α)
 άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 (1)
 β)
 άρθρου 10 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003;
 2)
 Αποτελεί το Court «ίδρυμα ή άλλη οργάνωση» στο οποίο μπορεί να ανατεθεί το δικαίωμα επιμέλειας κατά την έννοια των διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003;
 3)
 Εξακολουθεί να έχει εφαρμογή το άρθρο 10 μετά την απόρριψη από κράτος μέλος αιτήσεως επιστροφής παιδιού βάσει της Συμβάσεως της Χάγης περί απαγωγής παιδιών του 1980, με την αιτιολογία ότι δεν πληρούνται τα άρθρα 3 και 5;
 Ειδικότερα, πώς αίρεται η σύγκρουση μεταξύ της κρίσεως του προς ο η αίτηση κράτους ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των άρθρων 3 και 5 της Συμβάσεως της Χάγης περί απαγωγής παιδιών του 1980 και της κρίσεως του αιτούντος κράτους ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις των άρθρων 3 και 5;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) 1347/2000 (ΕΕ L 338, σ.1).


text:
 19.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/4
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 13 Δεκεμβρίου 2010 — The United States of America κατά Christine Nolan
 (Υπόθεση C-583/10)
 2011/C 89/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής
 Αναιρεσίβλητη: Christine Nolan
 Προδικαστικό ερώτημα
 Υποχρεούται ο εργοδότης που προτίθεται να προβεί σε ομαδικές απολύσεις, να διεξάγει διαβουλεύσεις δυνάμει της οδηγίας 98/59/ΕΚ (1) (i) όταν προτείνει, αλλά δεν έχει ακόμη αποφασίσει να ακολουθήσει ορισμένη επιχειρηματική στρατηγική ή να λάβει λειτουργικά μέτρα τα οποία είναι αναμενόμενο ή αναπόφευκτο να οδηγήσουν σε ομαδικές απολύσεις ή (ii) μόνον όταν έχει όντως λάβει την ανωτέρω απόφαση και για τον λόγο αυτό προτείνει ομαδικές απολύσεις;
 (1) Οδηγία 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις (ΕΕ L 225, σ. 16).


text:
 8.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/5
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 9ης Φεβρουαρίου 2006
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-23/04 έως C-25/04 (αίτηση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Σφακιανάκης ΑΕΒΕ κατά Ελληνικού Δημοσίου (1)
 (Συμφωνία Συνδέσεως ΕΟΚ-Ουγγαρίας - Υποχρέωση αμοιβαίας συνδρομής των τελωνειακών αρχών - Εκ των υστέρων είσπραξη εισαγωγικών δασμών κατόπιν της ανακλήσεως, στο κράτος εξαγωγής, των πιστοποιητικών κυκλοφορίας των εισαγομένων προϊόντων)
 (2006/C 86/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-23/04 έως C-25/04, με αντικείμενο αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών (Ελλάδα) με αποφάσεις της 30ής Σεπτεμβρίου 2003, οι οποίες περιήλθαν στο Δικαστήριο στις 26 Ιανουαρίου 2004, στο πλαίσιο των δικών Σφακιανάκης ΑΕΒΕ κατά Ελληνικού Δημοσίου, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, J. Makarczyk, R. Silva de Lapuerta (εισηγήτρια), P. Kūris και Γ. Αρέστη, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: M. Ferreira, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 9 Φεβρουαρίου 2006 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Τα άρθρα 31, παράγραφος 2, και 32 του πρωτοκόλλου αριθ. 4 της Ευρωπαϊκής Συμφωνίας Συνδέσεως μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, αφετέρου, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση αριθ. 3/96 του Συμβουλίου Συνδέσεως μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, αφετέρου, της 28ης Δεκεμβρίου 1996, έχουν την έννοια ότι οι τελωνειακές αρχές του κράτους εισαγωγής έχουν υποχρέωση να λαμβάνουν υπόψη τις δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται εντός του κράτους εξαγωγής επί των προσφυγών οι οποίες ασκούνται κατά των αποτελεσμάτων του ελέγχου του κύρους των πιστοποιητικών κυκλοφορίας των εμπορευμάτων που πραγματοποιούν οι τελωνειακές αρχές του κράτους εξαγωγής, εφόσον οι εν λόγω αρχές έχουν πληροφορηθεί την άσκηση των προσφυγών αυτών και το περιεχόμενο των αποφάσεων αυτών, τούτο δε ανεξαρτήτως του αν ο έλεγχος του κύρους των πιστοποιητικών κυκλοφορίας διενεργήθηκε κατόπιν αιτήματος των τελωνειακών αρχών του κράτους εισαγωγής ή όχι.
 2)
 Η πρακτική αποτελεσματικότητα της καταργήσεως των δασμών την οποία προβλέπει η Ευρωπαϊκή Συμφωνία Συνδέσεως μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, αφετέρου, η οποία συνάφθηκε και εγκρίθηκε με την απόφαση του Συμβουλίου και της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1993, εμποδίζει την έκδοση διοικητικών αποφάσεων που επιβάλλουν την καταβολή δασμών, πλέον φόρων και προστίμων, τις οποίες λαμβάνουν οι τελωνειακές αρχές του κράτους εισαγωγής πριν τους γνωστοποιηθεί η τελική έκβαση της δίκης επί των προσφυγών που έχουν ασκηθεί κατά των αποτελεσμάτων του εκ των υστέρων ελέγχου και ενώ οι αποφάσεις του κράτους εξαγωγής με τις οποίες χορηγήθηκαν αρχικώς τα πιστοποιητικά EUR.1 δεν έχουν ανακληθεί ή ακυρωθεί.
 3)
 Δεν επηρεάζει την απάντηση που δόθηκε στα τρία πρώτα ερωτήματα το γεγονός ότι ούτε οι ελληνικές ούτε οι ουγγρικές τελωνειακές αρχές ζήτησαν τη σύγκληση της επιτροπής συνδέσεως του άρθρου 33 του πρωτοκόλλου αριθ. 4, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 3/96.
 (1) ΕΕ C 71 της 20.03.2004
 ΕΕ C 85 της 03.04.2004.


text:
 2.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/17
 Προσφυγή της 21ης Απριλίου 2011 — Caventa κατά ΓΕΕΑ — Anson's Herrenhaus (BERG)
 (Υπόθεση T-224/11)
 2011/C 194/28
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Caventa AG (Rekingen, Ελβετία) (εκπρόσωπος: J. Krenzel, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Anson’s Herrenhaus KG (Düsseldorf, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 10 Φεβρουαρίου 2011 απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στην υπόθεση R 1494/2010-1·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: λεκτικό σημείο «BERG» για προϊόντα των κλάσεων 25 και 28 (αίτηση αριθμού: 7 115 009)
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Anson’s Herrenhaus KG
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: λεκτικό σημείο «Christian Berg» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 18, 25 και 35 (κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 338 36 76)· η ανακοπή στρεφόταν κατά της καταχωρίσεως για προϊόντα των κλάσεων 25 και 28
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή έγινε δεκτή.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Η προσφυγή απορρίφθηκε.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/20091 (1), για τον λόγο ότι δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαραβαλλόμενων σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (Κωδικοποιημένη έκδοση), ΕΕ L 78, σ. 1.


text:
 17.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 231/8
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Hannover (Γερμανία) στις 13 Απριλίου 2017 — Kathrin Meyer κατά TUIfly GmbH
 (Υπόθεση C-196/17)
 (2017/C 231/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Hannover
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Kathrin Meyer
 Εναγομένη: TUIfly GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστά έκτακτη περίσταση, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 (1), η απουσία λόγω ασθενείας σημαντικού για τη διεξαγωγή πτήσεων τμήματος του προσωπικού του πραγματικού αερομεταφορέα; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο υπ’ αριθ. 1 ερώτημα: πόσο υψηλό πρέπει να είναι το ποσοστό απουσιών ώστε να γίνει δεκτό ότι συντρέχει έκτακτη περίσταση;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο υπ’ αριθ. 1 ερώτημα: Συνιστά έκτακτη περίσταση, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004, η αυθόρμητη απουσία σημαντικού για τη διεξαγωγή πτήσεων τμήματος του προσωπικού του πραγματικού αερομεταφορέα λόγω παύσεως εργασίας η οποία δεν συνάδει προς την εργατική νομοθεσία και τις συλλογικές συμβάσεις («αδέσποτη απεργία»); Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο υπ’ αριθ. 2 ερώτημα: πόσο υψηλό πρέπει να είναι το ποσοστό απουσιών ώστε να γίνει δεκτό ότι συντρέχει τέτοια περίσταση;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα υπ’ αριθ. 1 ή 2 ερωτήματα: Πρέπει η έκτακτη περίσταση να συνέτρεξε κατά την ίδια τη ματαιωθείσα πτήση ή ο πραγματικός αερομεταφορέας έχει το δικαίωμα να καταρτίσει νέο πρόγραμμα πτήσεων για οικονομικούς λόγους;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα υπ’ αριθ. 1 ή 2 ερωτήματα: Για την ερμηνεία της έννοιας της δυνατότητας αποφυγής έχει σημασία η έκτακτη περίσταση ή, αντιθέτως, οι συνέπειες της επελεύσεως της έκτακτης περιστάσεως;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (ΕΕ L 46, σ. 1).


text:
 12.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/13
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Δεκεμβρίου 2010 — Baena Grupo κατά ΓΕΕΑ — Neuman και Galdeano del Sel (Καθιστή μορφή)
 (Υπόθεση T-513/09) (1)
 (Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Καταχωρισθέν κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα που απεικονίζει καθιστή μορφή - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα - Λόγος ακυρότητας - Ατομικός χαρακτήρας - Διαφορετική συνολική εντύπωση - Άρθρο 6 και άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002)
 2011/C 46/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: José Manuel Baena Grupo, SA (Santa Perpètua de Mogoda, Ισπανία) (εκπρόσωπος: A. Canela Giménez, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: J. Crespo Carrillo και A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνοντες ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Herbert Neuman (Tarifa, Ισπανία) και Andoni Galdeano del Sel (Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 14ης Οκτωβρίου 2009 (υπόθεση R 1323/2008-3), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ των Herbert Neuman και Andoni Galdeano del Sel, αφενός, και της José Manuel Baena Grupo, SA, αφετέρου
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 14ης Οκτωβρίου 2009 (υπόθεση R 1323/2008-3)
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα δικαστικά έξοδα της José Manuel Baena Grupo, SA. Οι Herbert Neuman και Andoni Galdeano del Sel φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 51 της 27.2.2010.


text:
C 265/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.9.1999
 2. Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 1: ΙΙ. Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στα ερωτη ́ματα της
 παραγρα ́φου Ι:
 Μπορει ́ υπο ́ τις συνθη ́κες αυτε ́ς να συναχθει ́ ο ́τι υφι ́σταται
 «ειδικη ́ κατα ́σταση», η οποι ́α μπορει ́ να ́εχει ως αποτε ́λεσμα — α) Συνιστου ́ν οι προκαταβαλλο ́μενες διατροφε ́ς, κατα ́ τον
 εφο ́σον συντρε ́χουν οι λοιπε ́ς νο ́μιμες προϋποθε ́σεις — την σχετικο ́ νο ́μο που προαναφε ́ρθηκε στο σημει ́ο Ια', κοινωνι-
 επιστροφη ́ των εισαγωγικω ́ν δασμω ́ν συ ́μφωνα με το α ́ρθρο κε ́ς παροχε ́ς κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος
 239 του Τελωνειακου ́ Κω ́δικα σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 2, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλι ́ου (4),
 905, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ περι ́ εφαρμογη ́ς του της 15ης Οκτωβρι ́ου 1968, περι ́ ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας
 Τελωνειακου ́ Κω ́δικα; των εργαζομε ́νων στο εσωτερικο ́ της Κοινο ́τητας;
 β) Συνιστα ́ η προϋπο ́θεση της κατοικι ́ας τε ́κνου στην ημεδαπη ́
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλι ́ου, ΕΕ L 302, της για τη χορη ́γηση προκαταβαλλο ́μενης διατροφη ́ς απαγο-
 19.10.1992. σ. 1. ρευο ́μενη περιοριστικη ́ δια ́ταξη, κατα ́ το α ́ρθρο 3, παρα ́-
 (2) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπη ́ς, ΕΕ L 253, της γραφος 1, δευ ́τερη περι ́πτωση, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 11.10.1993. σ. 1. 1612/68, λαμβανομε ́νης υπο ́ψη της αρχη ́ς της ελευ ́θερης
 κυκλοφορι ́ας των εργαζομε ́νων που θε ́τει το α ́ρθρο 48 της
 Συνθη ́κης ΕΚ;
 γ) θεμελιω ́νουν οι διατα ́ξεις του κανονισμου ́ 1612/68 προ-
 σωπικο ́ δικαι ́ωμα τε ́κνου ενο ́ς εργαζομε ́νου για χορη ́γηση
 προκαταβαλλο ́μενης διατροφη ́ς;
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Oberster Gerichtshof με δια ́ταξη της 23ης Ιουνι ́ου ( 1) ΕΕ L 149 της 5.7.1971. σ. 2.
 1999 στην υπο ́θεση που αφορα ́ την επιμε ́λεια της ανη ́λικης ( 2) ΕΕ L 230 της 22.8.1984. σ. 6.
 Anna Hummer, εκπροσωπου ́μενης απο ́ τη μητε ́ρα της ( 3) ΕΕ L 331 της 16.11.1989. σ. 1.
 ( 4) ΕΕ L 257 της 15.10.1968. σ. 2.
 Andrea Sturmbauer-Machand
 (Υπο ́θεση C-255/99)
 (1999/C 265/03)
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 Με δια ́ταξη της 23ης Ιουνι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στην βαλε το High Court of Justice (England & Wales), Qween’s
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 8 Bench Division, Divisional Court, με δια ́ταξη της 29ης
 Ιουλι ́ου 1999, το Oberster Gerichtshof, στο πλαι ́σιο της υποθε ́- Μαρτι ́ου 1999, στην υπο ́θεση The Qween και Secretary of
 σεως που αφορα ́ την επιμε ́λεια της ανη ́λικης Anna Hummer, State for the Home Department, ex parte: Julius Barkoci
 εκπροσωπου ́μενης απο ́ τη μητε ́ρα της Andrea Sturmbauer- και Marcel Malik
 Machand, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως (Υπο ́θεση C-257/99)
 επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 (1999/C 265/04)
 Ι. α) Συνιστου ́ν οι προκαταβαλλο ́μενες διατροφε ́ς για τη συντη ́-
 ρηση ανηλι ́κων τε ́κνων εργαζομε ́νων εχο ́ντων απασχο ́ληση Με δια ́ταξη της 29ης Μαρτι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 η ́ ανε ́ργων, λαμβανο ́ντων παροχε ́ς ανεργι ́ας κατα ́ την Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 9
 αυστριακη ́ νομοθεσι ́α και παροχε ́ς, κατα ́ τον αυστριακο ́ Ιουλι ́ου 1999, το High Court of Justice (England & Wales),
 νο ́μο περι ́ της προκαταβαλλομε ́νης διατροφη ́ς για τη Qween’s Bench Division, Divisional Court, στο πλαι ́σιο της
 συντη ́ρηση τε ́κνων (Unterhaltsvorschußgesetz του 1985, διαφορα ́ς μεταξυ ́ The Qween και Secretary of State for the
 στο εξη ́ς: UVG, BGBl 451, ο ́πως ισχυ ́ει ση ́μερα), οικογε- Home Department, ex parte: Julius Barkoci και Marcel Malik
 νειακε ́ς παροχε ́ς υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 4, παρα ́γρα- που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 φος 1, στοιχει ́ο η', του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 του προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 Συμβουλι ́ου (1), της 14ης Ιουνι ́ου 1971, περι ́ εφαρμογη ́ς
 των συστημα ́των κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους μισ- 'Αμεσο αποτε ́λεσμα και ερμηνει ́α της Συμφωνι ́ας (1)
 θωτου ́ς, στους μη μισθωτου ́ς και στα με ́λη των οικογενειω ́ν
 τους που διακινου ́νται εντο ́ς της Κοινο ́τητας, ο ́πως τροπο-
 ποιη ́θηκε και ενημερω ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 1) 'Εχει το α ́ρθρο 45 της Συμφωνι ́ας α ́μεσο αποτε ́λεσμα στα
 2001/83 του Συμβουλι ́ου (2), της 2ας Ιουνι ́ου 1983, και νομικα ́ συστη ́ματα των κρατω ́ν μελω ́ν παρα ́ τις διατα ́ξεις του
 με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 3427/89 του Συμβουλι ́ου (3), α ́ρθρου 59 της Συμφωνι ́ας;
 της 30η ́ς Οκτωβρι ́ου 1989, και ́εχει, κατα ́ συνε ́πεια,
 εφαρμογη ́ σε μι ́α τε ́τοια περι ́πτωση και το α ́ρθρο 3 του 2) Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα,
 κανονισμου ́ περι ́ της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως; πως πρε ́πει να ερμηνευθει ́ η επιφυ ́λαξη απο ́ την προτελευται ́α
 φρα ́ση του α ́ρθρου 59, παρα ́γραφος 1, της Συμφωνι ́ας (και
 β) Παρε ́χουν τα α ́ρθρα 73 και 74 του ανωτε ́ρω κανονισμου ́ ειδικο ́τερα η φρα ́ση «οφε ́λη που απορρε ́ουν για κα ́θε με ́ρος
 1408/71 δικαι ́ωμα για προκαταβαλλο ́μενη διατροφη ́ κατα ́ απο ́ τους ο ́ρους ειδικη ́ς δια ́ταξης της παρου ́σας Συμφωνι ́ας»)·
 τον προαναφερθε ́ντα στο σημει ́ο α' νο ́μο, σε νο ́μιμο τε ́κνο και, γενικο ́τερα, με ́χρι ποι ́ου σημει ́ου μπορει ́ το κρα ́τος με ́λος
 Αυστριακου ́ ο οποι ́ος κατοικει ́ και εργα ́ζεται η ́ ει ́ναι να εφαρμο ́σει τη νομοθεσι ́α και τη ρυ ́θμιση ́ του σχετικα ́ με την
 α ́νεργος στην Αυστρι ́α και λαμβα ́νει παροχε ́ς ανεργι ́ας ει ́σοδο, την παραμονη ́ και την εγκατα ́σταση φυσικω ́ν προ-
 κατα ́ την αυστριακη ́ νομοθεσι ́α, το οποι ́ο κατοικει ́ με τη σω ́πων σε προ ́σωπα που επικαλου ́νται το α ́ρθρο 45 της
 μητε ́ρα του σε α ́λλο κρα ́τος με ́λος; Συμφωνι ́ας χωρι ́ς να παραβια ́σει τη δια ́ταξη αυτη ́;
 ---pagebreak--- 18.9.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 265/3
 3) Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα, iv) το γεγονο ́ς ο ́τι ο αιτω ́ν προσε ́φυγε στο συ ́στημα κοινωνικη ́ς
 δικαιου ́ται ωστο ́σο ́ενα φυσικο ́ προ ́σωπο, υπη ́κοος της προνοι ́ας του κρα ́τους με ́λους απο ́ το οποι ́ο και εξηρτα ́το
 Τσεχικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, στο πλαι ́σιο ́ενδικης προσφυγη ́ς με την ενω ́ εγκαθι ́στατο ως αυτοαπασχολου ́μενος;
 οποι ́α προσβα ́λλεται η απο ́φαση της αρμο ́διας εθνικη ́ς αρχη ́ς
 να απορρι ́ψει την αι ́τηση ́ του για α ́δεια εισο ́δου ενο ́ψει 7) Αν ́ενα κρα ́τος με ́λος δεν ́εχει το δικαι ́ωμα να αρνηθει ́ την
 επαγγελματικη ́ς εγκαταστα ́σεως κατα ́ τη Συμφωνι ́α, να επικα- ει ́σοδο στο προ ́σωπο που επιδιω ́κει να εγκατασταθει ́ βα ́σει της
 λεστει ́ το α ́ρθρο 45 της Συμφωνι ́ας, προκειμε ́νου να αμφισβη- Συμφωνι ́ας με μο ́νη αιτιολογι ́α ο ́τι δεν ́εχει λα ́βει προηγουμε ́-
 τη ́σει τη νομιμο ́τητα της νομοθεσι ́ας και της ρυθμι ́σεως νως ́εγγραφο εισο ́δου, χορηγου ́ν οι αρμο ́διες αρχε ́ς νομι ́μως
 κρα ́τους με ́λους σχετικα ́ με την ει ́σοδο, την παραμονη ́ και την στο προ ́σωπο αυτο ́ α ́δεια εισο ́δου μο ́νον αν η αι ́τηση ́ του
 εγκατα ́σταση φυσικω ́ν προσω ́πων και, αν δικαιου ́ται, με ποια πληροι ́ σαφω ́ς και προδη ́λως τα ́διαι ουσιαστικα ́ κριτη ́ρια που
 νομικη ́ βα ́ση; θα ́σχυαν
 ι αν ει ́χε προηγουμε ́νως ζητη ́σει ́εγγραφο εισο ́δου;
 Υποχρε ́ωση του προσω ́ που να λα ́βει ́αδεια πριν απο ́ την αναχω ́- (1) Ευρωπαϊκη ́ Συμφωνι ́α για την εγκαθι ́δρυση συ ́νδεσης μεταξυ ́ των
 ρηση Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των και των κρατω ́ν μελω ́ν τους, αφενο ́ς, και της
 Τσεχικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, αφετε ́ρου (Συμφωνι ́α) (EE 1994, L 360, σ. 1).
 (2) Νομοθεσι ́α ΗΒ και ΕΚ — Immigration Rules.
 4) Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́ τημα η ́
 στο τρι ́το ερω ́τημα, επιτρε ́πει το α ́ρθρο 45 και/η ́ 59 της
 Συμφωνι ́ας σε κρα ́τος με ́λος να απαιτει ́ απο ́ το προ ́σωπο
 που επιθυμει ́ να μεταβει ́ σε κρα ́τος με ́λος, απλω ́ς για να
 εγκατασταθει ́ ως αυτοαπασχολου ́μενος κατα ́ τη Συμφωνι ́α, να
 ζητη ́σει και να λα ́βει προηγουμε ́νως «ε ́γγραφο εισο ́δου»
 (δηλαδη ́ προηγουμε ́νη α ́δεια για να μεταβει ́ στη χω ́ρα αυτη ́
 γι' αυτο ́ν τον συγκεκριμε ́νο σκοπο ́);
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Arrondissementsrechtbank ’s-Gravenhage με δια ́-
 5) Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο τε ́ταρτο ερω ́τημα: ταξη της 2ας Ιουλι ́ου 1999 πλαι ́σιο της υποθε ́σεως BASF
 AG κατα ́ Bureau voor de Industriële Eigendom
 α) 'Εχει το κρα ́τος με ́λος το δικαι ́ωμα να εξαρτη ́σει τη
 χορη ́γηση του εγγρα ́φου εισο ́δου απο ́ την πλη ́ρωση (Υπο ́θεση C-258/99)
 ουσιαστικω ́ν προϋποθε ́σεων σχετικα ́ με την εγκατα ́σταση,
 ο ́πως ει ́ναι οι προϋποθε ́σεις που προβλε ́πει η παρα ́γραφος
 212 του HC 395 (2), και (1999/C 265/05)
 β) Μπορει ́ το κρα ́τος με ́λος να αρνηθει ́ την ει ́σοδο στο Με δια ́ταξη της 2ας Ιουλι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στην
 ́εδαφο ́ς του σε προ ́σωπο που επιδιω ́κει να εγκατασταθει ́ Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 12
 ως αυτοαπασχολου ́μενος κατα ́ τη Συμφωνι ́α, με μο ́νη Ιουλι ́ου 1999, το Arrondissementsrechtbank ’s-Gravenhage,
 αιτιολογι ́α ο ́τι δεν ́ελαβε προηγουμε ́νως το εν λο ́γω στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ BASF AG και Bureau voor de
 ́εγγραφο εισο ́δου; Industriële Eigendom που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, υπε ́βαλε στο
 ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των τα ακο ́λουθα προδι-
 καστικα ́ ερωτη ́ματα:
 6) Αν το προ ́σωπο αυτο ́ δεν ́εχει λα ́βει α ́δεια εισο ́δου στο
 ́εδαφος του κρα ́τους με ́λους επι ́ α ́λλης βα ́σεως, επηρεα ́ζεται η
 απα ́ντηση στο πε ́μπτο ερω ́τημα (και κατα ́ ποια ́εννοια) απο ́ Ι. α) Πρε ́πει, λαμβανομε ́νων υπο ́ψη των παρατιθεμε ́νων στο
 κα ́ποιον απο ́ τους ακο ́λουθους παρα ́γοντες: α ́ρθρο 1, σημει ́α 2, 3 και 8, του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1610 (1)
 (στο εξη ́ς: κανονισμο ́ς) ορισμω ́ν, να νοηθει ́ ως «προϊο ́ν»
 κατα ́ το α ́ρθρο 3 του κανονισμου ́: μι ́α δραστικη ́ ουσι ́α η ́ η
 i) το γεγονο ́ς ο ́τι κατα ́ την πρω ́τη α ́φιξη ́ του στα συ ́νορα του συ ́νθεση δραστικω ́ν ουσιω ́ν — ως περιγρα ́φονται λεπτο-
 κρα ́τους με ́λους το προ ́σωπο δεν ζη ́τησε α ́δεια εισο ́δου μερε ́στερα στο α ́ρθρο 1, σημει ́ο 3 — ο ́πως απαντω ́νται
 βα ́σει της Συμφωνι ́ας, αλλα ́ επι ́ α ́λλης βα ́σεως, η δε αι ́τηση στη φυ ́ση η ́ παρασκευα ́ζονται απο ́ τη βιομηχανι ́α, περιλαμ-
 απορρι ́φθηκε· βανομε ́νων των τυχο ́ν συνοδω ́ ν που προκυ ́πτουν αναπο ́-
 φευκτα κατα ́ τη διαδικασι ́α παρασκευη ́ς;
 ii) το χρονικο ́ δια ́στημα που μεσολα ́βησε μεταξυ ́ της αρχικη ́ς
 αφι ́ξεως του αιτου ́ντος στα συ ́νορα του κρα ́τους με ́λους β) Προ ́κειται για ́ενα και το αυτο ́ προϊο ́ν κατα ́ την ́εννοια του
 και της ημερομηνι ́ας υποβολη ́ς της αιτη ́σεως του για κανονισμου ́, ο ́ταν με ́σω μιας νε ́ας μεθο ́δου παρασκευα ́ζε-
 α ́δεια να εγκατασταθει ́ ως αυτοαπασχολου ́μενος βα ́σει της ται ́ενα προϊο ́ν ως φυτοπροστατευτικο ́ προϊο ́ν το οποι ́ο
 Συμφωνι ́ας· περιε ́χει μικρο ́τερη ποσο ́τητα αναποφευ ́κτως προ-
 κυπτο ́ντων συνοδω ́ν απ' ο ́,τι ́ενα υφιστα ́μενο φυτοπροστα-
 iii) η ́εκταση των ενδεχομε ́νων περιορισμω ́ν που επε ́βαλαν τευτικο ́ προϊο ́ν με το ́διο
 ι δραστικο ́ συστατικο ́;
 στον αιτου ́ντα οι εθνικε ́ς αρχε ́ς κατα ́ το δια ́στημα αυτο ́
 βα ́σει της εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας περι ́ ελε ́γχου αλλοδαπω ́ν, γ) ∆ιαφε ́ρει η απα ́ντηση στο ερω ́τημα Ιβ αν για το νε ́ο αυτο ́
 ο ́σον αφορα ́ την ελευθερι ́α η ́ την προ ́σληψη/απασχο ́ληση ́ φυτοπροστατευτικο ́ προϊο ́ν πρε ́πει να ληφθει ́ νε ́α α ́δεια
 του· κυκλοφορι ́ας και, αν ναι, σε ποια ́εκταση;


text:
 6.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/16
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Μαΐου 2015 — Stichting Woonpunt κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-203/10 RENV) (1)
 ((Κρατικές ενισχύσεις - Κοινωνική στέγη - Σύστημα ενισχύσεων υπέρ των εταιριών κοινωνικής στέγης - Υφιστάμενες ενισχύσεις - Απόφαση με την οποία έγιναν δεκτές οι δεσμεύσεις του κράτους μέλους - Προσφυγή προδήλως στερούμενη νομικής βάσεως))
 (2015/C 221/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Stichting Woonpunt (Maastricht, Κάτω Χώρες), Stichting Havensteder, πρώην Stichting Com.wonen (Ρότερνταμ, Κάτω Χώρες), Woningstichting Haag Wonen (Χάγη, Κάτω Χώρες) και Stichting Woonbedrijf SWS.Hhvl (Eindhoven, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: αρχικώς P. Glazener και E. Henny, στη συνέχεια P. Glazener, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P.-J. Loewenthal και S. Noë)
 Παρεμβαίνον υπέρ των προσφευγουσών: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: αρχικώς T. Materne και J.-C. Halleux, στη συνέχεια J.-C. Halleux)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Vereniging van Institutionele Beleggers in Vastgoed, Nederland (IVBN) (Voorburg, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: M. Meulenbelt, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως C(2009) 9963 τελικό της Επιτροπής, της 15ης Δεκεμβρίου 2009, σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις E 2/2005 και N 642/2009 — Κάτω Χώρες — Υφιστάμενη ενίσχυση και ειδική ανά σχέδιο ενίσχυση υπέρ εταιριών κοινωνικής στέγης.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Οι Stichting Woonpunt, Stichting Havensteder, Woningstichting Haag Wonen και Stichting Woonbedrijf SWS.Hhvl φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους, καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 3)
 Το Βασίλειο του Βελγίου και η Vereniging van Institutionele Beleggers in Vastgoed, Nederland (IVBN), φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 179 της 3.7.2010.


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 23ης Φεβρουαρίου 2010 [αίτηση του Court of Appeal (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Maria Teixeira κατά London Borough of Lambeth, Secretary of State for the Home Department
 (Υπόθεση C-480/08) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Δικαίωμα διαμονής - Υπήκοος κράτους μέλους που απασχολήθηκε σε άλλο κράτος μέλος, στο οποίο παρέμεινε μετά την παύση της επαγγελματικής του δραστηριότητας - Τέκνο το οποίο παρακολουθεί μαθήματα επαγγελματικής εκπαιδεύσεως στο κράτος μέλος υποδοχής - Έλλειψη ιδίων μέσων διαβιώσεως - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1612/68 - Άρθρο 12 - Οδηγία 2004/38/ΕΚ)
 2010/C 100/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Maria Teixeira
 κατά
 London Borough of Lambeth, Secretary of State for the Home Department
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Court of Appeal (Ηνωμένο Βασίλειο) — Ερμηνεία της οδηγίας 2004/38 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ενώσεως και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, (ΕΕ L 158, σ. 77) και του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 σ. 33) — Δικαίωμα διαμονής στο Ηνωμένο Βασίλειο πολίτη της Ενώσεως που δεν φέρει πλέον τη ιδιότητα του εργαζομένου και δεν θεμελιώνει πλέον δικαίωμα διαμονής σύμφωνα με τις διατάξεις περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων — Δικαίωμα του τέκνου ενός τέτοιου πολίτη να διαμένει στο Ηνωμένο Βασίλειο προκειμένου να ολοκληρώσει κύκλο σπουδών επαγγελματικής καταρτίσεως — Δικαίωμα της μητέρας να διαμένει με το τέκνο της υπό την ιδιότητά της ως έχουσας την επιμέλειά του
 Διατακτικό
 1)
 Υπήκοος κράτους μέλους που εργάσθηκε στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους, στο οποίο το τέκνο του φοιτά, μπορεί, υπό συνθήκες όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, να επικαλεστεί ως γονέας που πράγματι έχει την επιμέλεια του εν λόγω τέκνου δικαίωμα διαμονής στο κράτος μέλος αυτό, βάσει μόνον του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητος (ΕΕ L 257, σ. 2), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2434/92 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1992, χωρίς να χρειάζεται να πληροί τις προϋποθέσεις που επιβάλλει η οδηγία 2004/38 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ.
 2)
 Το δικαίωμα διαμονής στο κράτος μέλος υποδοχής του οποίου απολαύει ο γονέας που πράγματι έχει την επιμέλεια τέκνου το οποίο ασκεί δικαίωμα προσβάσεως στην εκπαίδευση δυνάμει του άρθρου 12 του κανονισμού 1612/68 δεν εξαρτάται από την προϋπόθεση να διαθέτει ο γονέας αυτός επαρκείς πόρους, ώστε να μην επιβαρύνει το σύστημα κοινωνικής προνοίας του κράτους μέλους αυτού κατά τη διάρκεια της εκεί διαμονής του και να έχει πλήρη ασφαλιστική κάλυψη ασθενείας στο εν λόγω κράτος μέλος
 3)
 Το δικαίωμα διαμονής στο κράτος μέλος υποδοχής το οποίο αναγνωρίζεται υπέρ του γονέα που έχει πράγματι την επιμέλεια τέκνου διακινούμενου εργαζομένου, όταν το τέκνο αυτό φοιτά στο κράτος αυτό, δεν εξαρτάται από την προϋπόθεση ένας εκ των γονέων του τέκνου αυτού να ασκούσε, κατά τον χρόνο που το τέκνο να άρχισε να φοιτά, επαγγελματική δραστηριότητα στο κράτος μέλος αυτό ως διακινούμενος εργαζόμενος.
 4)
 Το δικαίωμα διαμονής στο κράτος μέλος υποδοχής υπέρ του γονέα που έχει πράγματι την επιμέλεια τέκνου διακινούμενου εργαζομένου, το οποίο φοιτά στο κράτος αυτό, παύει όταν το τέκνο αυτό ενηλικιωθεί, εκτός αν το τέκνο εξακολουθεί να χρειάζεται την παρουσία και τη φροντίδα του γονέα αυτού προκειμένου να μπορέσει να συνεχίσει και να ολοκληρώσει τις σπουδές του.
 (1) ΕΕ C 32 της 7.2.2009


text:
 30.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 107/28
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Ιανουαρίου 2015 — Kicks Kosmetikkedjan κατά ΓΕΕΑ — Kik Textilien (KICKS)
 (Υπόθεση T-532/13) (1)
 ((Κοινοτικό σήμα - Ανακοπή - Παραίτηση από την ανακοπή - Κατάργηση της δίκης))
 (2015/C 107/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Kicks Kosmetikkedjan AB (Στοκχόλμη, Σουηδία) (εκπρόσωπος: K. Strömholm, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: I. Harrington)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Kik Textilien und Non-Food GmbH (Bönen, Γερμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 25ης Ιουλίου 2013 (υπόθεση R 991/2012-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Kik Textilien und Non-Food GmbH και Kicks Kosmetikkedjan AB.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη.
 2)
 Η προσφεύγουσα και η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους, καθώς και, έκαστη, το ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε το καθού.
 (1) EE C 359 της 7.12.2013.


text:
 13.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 361/8
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Ιουλίου 2014 — The Directv Group κατά ΓΕΕΑ — Bolloré (DIRECTV)
 (Υπόθεση T-722/13) (1)
 ((Κοινοτικό σήμα - Αίτηση κηρύξεως εκπτώσεως - Παραίτηση από την αίτηση κηρύξεως εκπτώσεως - Κατάργηση της δίκης))
 2014/C 361/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: The Directv Group, Inc. (El Segundo, ΗΠΑ) (εκπρόσωπος: F. Valentin, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Bolloré (Ergué Gabéric, Γαλλία) (εκπρόσωπος: S. Legrand, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 25ης Οκτωβρίου 2013 (υπόθεση R 1960/2012-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Bolloré και της The Directv Group, Inc.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη επί της προσφυγής.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν το καθού και η παρεμβαίνουσα.
 (1) EE C 112 της 14.4.2014.


text:
 22.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 5ης Ιουλίου 2012 [αίτηση του Legfelsőbb Bíróság (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ERSTE Bank Hungary Nyrt κατά Magyar Állam, BCL Trading GmbH, ERSTE Befektetési Zrt
 (Υπόθεση C-527/10) (1)
 (Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Διαδικασίες αφερεγγυότητας - Κανονισμός (ΕΚ) 1346/2000 - Άρθρο 5, παράγραφος 1 - Διαχρονική εφαρμογή - Εμπράγματη αγωγή ασκούμενη σε κράτος μη μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία αφερεγγυότητας κινούμενη κατά του οφειλέτη σε άλλο κράτος μέλος - Προσχώρηση του πρώτου κράτους στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Εφαρμογή)
 2012/C 287/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Legfelsőbb Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 ERSTE Bank Hungary Nyrt
 κατά
 Magyar Állam, BCL Trading GmbH, ERSTE Befektetési Zrt
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Legfelsőbb Bíróság — Ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1346/2000 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας (ΕΕ L 160, σ. 1) — Εμπράγματη αγωγή που ασκείται στο κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου βρίσκεται το αντικείμενο του επίδικου εμπράγματου δικαιώματος κατά εναγομένης που έχει την καταστατική της έδρα σε άλλο κράτος μέλος και κατά της οποίας έχει κινηθεί διαδικασία αφερεγγυότητας σε δεύτερο κράτος πριν την προσχώρηση του πρώτου κράτους στην Ευρωπαϊκή Ένωση — Διαχρονική εφαρμογή του άρθρου 5, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1346/2000
 Διατακτικό
 Το άρθρο 5, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1346/2000 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας, έχει την έννοια ότι η διάταξη αυτή εφαρμόζεται, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υπόθεσης της κύριας δίκης, ακόμη και στις διαδικασίες αφερεγγυότητας που κινήθηκαν πριν την προσχώρηση της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην περίπτωση κατά την οποία, την 1η Μαΐου 2004, τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη που βαρύνονται με το οικείο εμπράγματο δικαίωμα βρίσκονταν στο έδαφος του εν λόγω κράτους, πράγμα το οποίο απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.
 (1) ΕΕ C 30 της 29.1.2011.


text:
 5.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 72/36
 Προσφυγή-αγωγή της 6ης Ιανουαρίου 2011 — Soukup κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-1/11)
 2011/C 72/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Zdenek Soukup (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: E. Boigelot και S. Woog, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/144/09 περί μη εγγραφής του προσφεύγοντος-ενάγοντος στον πίνακα επιτυχόντων και της αποφάσεως περί εγγραφής άλλου υποψηφίου στον πίνακα αυτόν, καθώς και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης και αποκατάσταση της υλικής ζημίας που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/144/09 της 27ης Απριλίου 2010, που ελήφθη κατόπιν επανεξετάσεως της προφορικής δοκιμασίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος και με την οποία επιβεβαιώθηκαν τα αποτελέσματά του στη δοκιμασία αυτή, ήτοι βαθμολογία κατώτερη από την ελάχιστη απαιτούμενη, και, κατά συνέπεια, την απόφαση περί μη εγγραφής του στον πίνακα επιτυχόντων·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/144/09 με την οποία άλλος υποψήφιος έγινε δεκτός να συμμετάσχει στις γραπτές και προφορικές δοκιμασίες και, στη συνέχεια, εγγράφηκε στον πίνακα επιτυχόντων του εν λόγω διαγωνισμού·
 —
 να ακυρώσει όλες τις πράξεις στις οποίες προέβη η εξεταστική επιτροπή από το στάδιο κατά το οποίο τελέστηκαν οι καταγγελλόμενες παρατυπίες και μετά·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει, ως αποζημίωση προς ανόρθωση της ηθικής βλάβης και αποκατάσταση της υλικής ζημίας που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων, το ποσό των 25 000 ευρώ, υπό την επιφύλαξη αυξήσεως ή μειώσεως του ποσού αυτού κατά τη διάρκεια της δίκης, πλέον τόκων με ετήσιο επιτόκιο 7 % από τις 28 Ιουνίου 2010, ήτοι από την ημερομηνία της διοικητικής ενστάσεως·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 3.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 131/48
 Προσφυγή-αγωγή ασκηθείσα στις 14 Απριλίου 2006 — GLOBE κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-114/06)
 (2006/C 131/88)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα/ενάγουσα: GLOBE NV (Zandhoven Βελγίου) (εκπρόσωπος: A. Abate, δικηγόρος)
 Καθής/εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας/ενάγουσας:
 —
 ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής η οποία απαντά στο έγγραφο της 2ας Μαρτίου 2006 του Procurement Co-ordinator, Διεύθυνση D/3 του Γραφείου Συνεργασίας EuroAid, αναφορικά με το σχέδιο EuropeAid/122078/C/S/Multi, τιτλοφορούμενο «Supply of a Pipeline Network Information System to the Central Asia Gas companies (Kazakhstan, Kyrgystan, Turkmenistan, Uzbekistan)»·
 —
 αναγνώριση της εξωσυμβατικής ευθύνης της Επιτροπής σε σχέση με την έκδοση της προπαρατεθείσας αποφάσεως·
 —
 υποχρέωση της Επιτροπής να αποκαταστήσει εντόκως τις αποτιμώμενες σε 492 024,00 ευρώ ζημίες που υπέστη η προσφεύγουσα, των τόκων υπερημερίας υπολογιζομένων από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως·
 —
 καταδίκη της Επιτροπής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα:
 Η προσφεύγουσα/ενάγουσα συμμετέσχε στη διαδικασία προσκλήσεως προς υποβολή προσφορών για το σχέδιο EuropeAid/122078/C/S/Multi, τιτλοφορούμενο «Innovation to tender for Supply of a Pipeline Network Information System to the Central Asia Gas companies (Kazakhstan, Kyrgystan, Turkmenistan, Uzbekistan)» και εντασσόμενο στο πλαίσιο του προγράμματος TACIS 2002 (1). Με έγγραφο της 2ας Μαρτίου 2006, η Επιτροπή ενημέρωσε την προσφεύγουσα/ενάγουσα ότι δεν επελέγη η προσφορά της λόγω του ότι δεν ήταν ο τελευταίος μειοδότης, ο δε διαγωνισμός ανατέθηκε σε ανταγωνιστική επιχείρηση. Με την παρούσα προσφυγή/αγωγή, η προσφεύγουσα/ενάγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως που απαντά στο προαναφερθέν έγγραφο καθώς και την αποκατάσταση των ζημιών που ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της εκδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως.
 Η προσφεύγουσα/ενάγουσα αμφισβητεί την προσβαλλόμενη απόφαση επικαλούμενη πλείονες λόγους ακυρώσεως.
 Κατ' αρχάς, υποστηρίζει ότι, εκδίδοντας την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή υπέπεσε σε μείζονες πλάνες περί την εκτίμηση και παρέβη τις οδηγίες προς τους υποβαλόντες προσφορά, γεγονός που καθιστά άκυρη την ανάθεση του διαγωνισμού στον επιλεγέντα υποβαλόντα προσφορά. Στο πλαίσιο του ιδίου λόγου ακυρώσεως, η προσφεύγουσα/ενάγουσα υποστηρίζει ότι η επιλεγείσα από την Επιτροπή προσφορά δεν είναι σύμφωνη προς τις τεχνικές προδιαγραφές της συγγραφής υποχρεώσεων. Προσάπτει επίσης στην Επιτροπή το ότι παρέτεινε την προθεσμία υποβολής των προσφορών, καθώς και το ότι κάλεσε την ανταγωνίστρια της προσφεύγουσας/ενάγουσας να διορθώσει την προσφορά της υπό το φως του Corrigendum στον φάκελο προσκλήσεως προς υποβολή προσφορών, και τούτο μετά την αποσφράγιση των προσφορών, γεγονός που κατέστησε εφικτό στην τελικώς επιλεγείσα υποβαλούσα προσφορά να τροποποιήσει την προσφορά της κατά τρόπον ώστε να καταστεί η καλύτερη προσφορά. Η προσφεύγουσα/ενάγουσα επικαλείται υπό την έννοια αυτή παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης ως εκ του ότι δεν επελέγη τελικά η προσφορά της μολονότι κατά την αποσφράγιση των προσφορών ήταν προσφορά του τελευταίου μειοδότη.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα/ενάγουσα ισχυρίζεται ότι, παραλείποντας να την ενημερώσει προτού λάβει την αμφισβητούμενη απόφαση ως προς τους λόγους για τους οποίους επροτίθετο να αναστρέψει τη σειρά των κατά προτεραιότητα προσφορών που είχε καταρτίσει κατά τη δημόσια αποσφράγιση των προσφορών, η Επιτροπή στέρησε από την προσφεύγουσα/ενάγουσα τη δυνατότητα να υποστηρίξει την άποψή της και, συνακόλουθα, προσέβαλε τα δικαιώματά της άμυνας.
 Ο τρίτος λόγος που επικαλείται η προσφεύγουσα/ενάγουσα αντλείται από φερόμενη εκ μέρους της Επιτροπής αθέτηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, η οποία, κατά την προσφεύγουσα/ενάγουσα Centro είναι ανεπαρκής και αντιφατική.
 Με τον τέταρτο λόγο της ακυρώσεως, η προσφεύγουσα/ενάγουσα επικαλείται την παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως της δικαιοσύνης ως εκ του ότι, κατ' αυτήν, η Επιτροπή επέδειξε αμέλεια κοινοποιώντας όψιμα το αποτέλεσμα της επιλογής των προσφορών και απαντώντας όψιμα στις διάφορες ταχυδρομικώς αποσταλείσες επιστολές της προσφεύγουσας/ενάγουσας.
 (1) Πρόγραμμα, νομική βάση του οποίου είναι ο κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 99/2000 του Συμβουλίου, της 29ης Δεκεμβρίου 1999, για τη χορήγηση συνδρομής στα κράτη εταίρους της Ανατολικής Ευρώπης και της Κεντρικής Ασίας (ΕΕ L 12, σ.1).


text:
 16.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 122/5
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 της 24ης Σεπτεμβρίου 2014
 στην υπόθεση E-7/14
 Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά του Βασιλείου της Νορβηγίας
 (Παράλειψη κράτους ΕΟΧ να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Άρθρο 36 της συμφωνίας ΕΟΧ — Πλήρες τέλος ταξινόμησης σε μισθωμένα οχήματα με κινητήρα που εισάγονται προσωρινά στη Νορβηγία από νορβηγούς πολίτες)
 (2015/C 122/06)
 Στην υπόθεση υπόθεση E-7/14, Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά του Βασιλείου της Νορβηγίας — ΠΡΟΣΦΥΓΗ με αίτημα να αναγνωριστεί ότι, διατηρώντας σε ισχύ εθνικούς κανόνες που προβλέπουν ότι για τα μισθωμένα οχήματα με κινητήρα που είναι ταξινομημένα στην αλλοδαπή και εισάγονται προσωρινά στη Νορβηγία από κατοίκους της Νορβηγίας απαιτείται η καταβολή ολόκληρου του ποσού του τέλους ταξινόμησης, χωρίς ο ενδιαφερόμενος να έχει κανένα δικαίωμα να τύχει απαλλαγής ή επιστροφής στις περιπτώσεις που το όχημα ούτε προορίζεται να χρησιμοποιείται κυρίως στη Νορβηγία σε μόνιμη βάση ούτε, στην πράξη, χρησιμοποιείται κατ’ αυτόν τον τρόπο, το Βασίλειο της Νορβηγίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει σύμφωνα με το άρθρο 36 της συμφωνίας ΕΟΧ, το Δικαστήριο, αποτελούμενο από τους Carl Baudenbacher, πρόεδρο, Per Christiansen και Páll Hreinsson (εισηγητή δικαστή), δικαστές, εξέδωσε απόφαση στις 24 Σεπτεμβρίου 2014, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:
 Το Δικαστήριο:
 1.
 Αναγνωρίζει ότι το Βασίλειο της Νορβηγίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει του άρθρου 36 της συμφωνίας ΕΟΧ, διατηρώντας σε ισχύ εθνικούς κανόνες που προβλέπουν ότι για τα μισθωμένα οχήματα με κινητήρα που είναι ταξινομημένα στην αλλοδαπή και εισάγονται προσωρινά στη Νορβηγία από κατοίκους της Νορβηγίας απαιτείται η καταβολή ολόκληρου του ποσού του τέλους ταξινόμησης, χωρίς ο ενδιαφερόμενος να έχει κανένα δικαίωμα να τύχει απαλλαγής ή επιστροφής όταν το όχημα ούτε προορίζεται να χρησιμοποιείται κυρίως στη Νορβηγία σε μόνιμη βάση ούτε, στην πράξη, χρησιμοποιείται κατ’ αυτόν τον τρόπο.
 2.
 Διατάσσει το Βασίλειο της Νορβηγίας να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.


text:
 12.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 22ας Σεπτεμβρίου 2011 — Bell & Ross BV κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Klockgrossisten i Norden AB
 (Υπόθεση C-426/10 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Εκπρόθεσμη κατάθεση του υπογεγραμμένου πρωτοτύπου του δικογράφου της προσφυγής - Ιάσιμη πλημμέλεια)
 2011/C 331/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Bell & Ross BV (εκπρόσωπος: S. Guerlain, δικηγόρος)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral), Klockgrossisten i Norden AB
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου (έκτο τμήμα), της 18ης Ιουνίου 2010, T-51/10, Bell & Ross κατά ΓΕΕΑ — Klockgrossisten i Norden, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 27ης Οκτωβρίου 2009 (υπόθεση R 1267/2008-3), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας σήματος μεταξύ της Klockgrossisten i Norden AB και της Bell & Ross BV — Υπογεγραμμένο πρωτότυπο του δικογράφου της προσφυγής το οποίο κατατέθηκε εκπροθέσμως — Έννοιες της «συγγνωστής πλάνης» και του «τυχαίου συμβάντος» — Αρχές της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της αναλογικότητας — Προδήλως απαράδεκτο
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Bell & Ross BV στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 346 της 18.12.2010.


text:
C 71/18 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 20.3.2004
 — να καταδικάσει την Πορτογαλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 έξοδα. της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 10 Φεβρουα-
 ρίου 2004
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα (Υπόθεση C-55/04)
 Η διάταξη του άρθρου 508 του πορτογαλικού αστικού κώδικα — (2004/C 71/32)
 η οποία προβλέπει, στο μέτρο κυρίως που πρόκειται για
 περιπτώσεις αστικής ευθύνης, μέγιστα ποσά αποζημιώσεως
 κατώτερα από τα ελάχιστα ποσά εγγυήσεως που καθιερώνει η
 δεύτερη οδηγία περί υποχρεωτικής ασφαλίσεως των οχημάτων — Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 αντιβαίνει στην ως άνω οδηγία. τον Α. Borde, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 10 Φεβρουαρίου 2004 προσφυγή κατά της Γαλλικής ∆ημοκρα-
 τίας.
 (1) ΕΕ L 8 της 11.1.1984, σ. 17.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 1. να διαπιστώσει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας
 να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και
 διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά οδηγία 2002/11/ΕΚ του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουα-
 της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, που ασκήθηκε στις ρίου 2002, για την τροποποίηση της οδηγίας 68/193/ΕΟΚ
 10 Φεβρουαρίου 2004 περί εμπορίας υλικών αγενούς πολλαπλασιασμού της αμπέ-
 λου και την κατάργηση της οδηγίας 74/649/ΕΟΚ (1) και, εν
 (Υπόθεση C-54/04) πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατά-
 ξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 από την εν λόγω οδηγία·
 (2004/C 71/31)
 2. να καταδικάσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους Ulrich Wölker και Gregorio Valero Jordana, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 10 Φεβρουαρίου Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 2004 προσφυγή κατά της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας.
 Η προθεσμία που τάχθηκε για τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο: στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 23 Φεβρουαρίου 2003.
 1. να διαπιστώσει ότι η ∆ημοκρατία της Αυστρίας, παραλεί-
 ποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές (1) ΕΕ L 53, σ. 20.
 και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς
 την οδηγία 2001/80/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και
 του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2001, για τον
 περιορισμό των εκπομπών στην ατμόσφαιρα ορισμένων
 ρύπων (1) και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινο-
 ποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 2. να καταδικάσει τη ∆ημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 11 Φεβρουα-
 έξοδα. ρίου 2004
 (Υπόθεση C-59/04)
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (2004/C 71/33)
 Η προθεσμία που τάχθηκε για τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας
 στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 27 Νοεμβρίου 2002.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 (1) EE L 309, σ. 1. τον Α. Borde, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 11 Φεβρουαρίου 2004 προσφυγή κατά της Γαλλικής ∆ημοκρα-
 τίας.


text:
 6.4.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 84/19
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Liselotte ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Kauer και Pensionsversicherungsanstalt der Angestellten, η
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του
 α ́ρθρου 94, παρα ́γραφοι 1 ́εως 3, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1971, περι ́ εφαρμογη ́ς των
 συστημα ́των κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους μισθωτου ́ς, στους μη
 μισθωτου ́ς καθω ́ς και στα με ́λη των οικογενειω ́ν τους που της 22ας Ιανουαρι ́ου 2002
 διακινου ́νται εντο ́ς της Κοινο ́τητας, ο ́πως τροποποιη ́θηκε και
 αναπροσαρμο ́στηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 118/97 του Συμβου-
 λι ́ου, της 2ας ∆εκεμβρι ́ου 1996 (ΕΕ 1997, L 28, σ. 1), το στην υπο ́θεση C-31/00 (αι ́τηση του Cour de cassation για
 ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Conseil national de
 D. A. O. Edward, προεδρευ ́οντα του πε ́μπτου τμη ́ματος, A. La l’ordre des architectes κατα ́ Νicolas Dreessen (1)
 Pergola και M. Wathelet (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγε-
 λε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 7 Φεβρουαρι ́ου 2002, απο ́φαση με το («Προδικαστικη ́ — 'Αρθρα 10 ΕΚ και 43 ΕΚ — Εθνικη ́
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: νομοθεσι ́α που εξαρτα ́ την προ ́σβαση στο επα ́ γγελμα του
 αρχιτε ́κτονα απο ́ την κτη ́ση διπλω ́ ματος η ́ απο ́ επαγγελμα-
 τικα ́ προσο ́ντα — Κοινοτικο ́ς υπη ́κοος κα ́τοχος διπλω ́ ματος
 το οποι ́ο δεν περιλαμβα ́νεται μεταξυ ́ των απαριθμου ́μενων
 στην οδηγι ́α 85/384/ΕΟΚ — Υποχρε ́ωση του κρα ́τους
 με ́λους υποδοχη ́ς, εντο ́ς του οποι ́ου υποβα ́λλεται αι ́τηση
 Το ́αρθρο 94, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 ασκη ́σεως του επαγγε ́λματος του αρχιτε ́κτονα στο ́εδαφο ́ς
 του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1971, περι ́ εφαρμογη ́ς των του, να προβει ́ σε συ ́γκριση των πιστοποιου ́μενων με το
 συστημα ́των κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους μισθωτου ́ς, στους μη δι ́πλωμα ικανοτη ́των και της κτηθει ́σας πει ́ρας ́εναντι των
 μισθωτου ́ς καθω ́ ς και στα με ́λη των οικογενειω ́ ν τους που προσο ́ντων που απαιτει ́ η εθνικη ́ νομοθεσι ́α»)
 διακινου ́νται εντο ́ς της Κοινο ́τητας, ́οπως τροποποιη ́θηκε και
 αναπροσαρμο ́στηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 118/97 του Συμβου-
 λι ́ου, της 2ας ∆εκεμβρι ́ου 1996, σε συνδυασμο ́, κατα ́ περι ́πτωση, (2002/C 84/30)
 με τα ́αρθρα 8 A, 48 και 52 της Συνθη ́κης ΕΚ, ́εχει την ́εννοια
 ́οτι αποκλει ́ει κανονιστικη ́ ρυ ́θμιση κρα ́τους με ́λους, συ ́μφωνα
 με την οποι ́α οι δαπανηθει ́σες για την ανατροφη ́ τε ́κνων περι ́οδοι (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 που διανυ ́θηκαν σε ́αλλο κρα ́τος, συμβαλλο ́μενο με ́ρος στη
 Συμφωνι ́α ΕΟΧ, ́η σε ́αλλο κρα ́τος με ́λος της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́ σεως λογι ́ζονται ως εξομοιου ́μενες περι ́οδοι για την ασφα ́λιση (Προσωρινη ́ μετα ́φραση·η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 γη ́ρατος υπο ́ τη διττη ́ προϋπο ́θεση στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 — ́οτι διανυ ́θηκαν μετα ́ την ́εναρξη ισχυ ́ος του κανονισμου ́
 στο πρω ́ το κρα ́τος και Στην υπο ́θεση C-31/00, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Cour de
 cassation (Βε ́λγιο) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του δικαστηρι ́ου αυτου ́ μεταξυ ́ Conseil
 — ο αιτω
 ́ ν λαμβα ́νει ́η ́ελαβε, για τα τε ́κνα του, χρηματικε ́ς national de l’ordre des architectes και Νicolas Dreessen, η
 παροχε ́ς λο ́γω μητρο ́τητας ́η ισοδυ ́ναμες παροχε ́ς δυνα ́μει ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των
 της νομοθεσι ́ας του ιδι ́ου αυτου ́ κρα ́τους, α ́ρθρων 10 ΕΚ και 43 ΕΚ, το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος, S. von Bahr,
 D. A. O. Edward (εισηγητη ́), A. La Pergola και
 C. W. A. Timmermans, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: P. Léger,
 γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 ενω ́ παρο ́μοιες περι ́οδοι διανυθει ́σες στο εθνικο ́ ́εδαφος λογι ́- στις 22 Ιανουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ζονται ως εξομοιου ́μενες περι ́οδοι για την ασφα ́λιση γη ́ρατος,
 χωρι ́ς κανε ́να χρονικο ́ περιορισμο ́ ́η ́αλλη προϋπο ́θεση.
 Το ́αρθρο 43 ΕΚ ́εχει την ́εννοια ́οτι, ́οταν κοινοτικο ́ς υπη ́κοος
 υποβα ́λλει στις αρμο ́διες αρχε ́ς κρα ́τους με ́λους αι ́τηση για τη
 χορη ́γηση αδει ́ας ασκη ́σεως επαγγε ́λματος στο οποι ́ο η προ ́σβαση
 εξαρτα ́ται, κατα ́ την εθνικη ́ νομοθεσι ́α, απο ́ την κατοχη ́ διπλω ́ μα-
 (1) ΕΕ C 102 της 8.4.2000. τος ́η απο ́ επαγγελματικη ́ κατα ́ρτιση ́η, ακο ́μη, απο ́ περιο ́δους
 πρακτικη ́ς ασκη ́σεως, οι αρχε ́ς αυτε ́ς οφει ́λουν να λαμβα ́νουν
 υπο ́ψη το συ ́νολο των διπλωμα ́των, πιστοποιητικω ́ ν και ́αλλων
 τι ́τλων, καθω ́ ς και την προ ́σφορη πει ́ρα του ενδιαφερομε ́νου,
 προβαι ́νοντας σε συγκριτικη ́ εξε ́ταση μεταξυ ́, αφενο ́ς, των ικανο-
 τη ́των που πιστοποιου ́νται με αυτα ́ τα διπλω ́ ματα και αυτη ́
 την πει ́ρα και, αφετε ́ρου, των γνω ́ σεων και προσο ́ντων που
 απαιτου ́νται απο ́ την εθνικη ́ νομοθεσι ́α, ακο ́μα και ́οταν ́εχει μεν
 ---pagebreak--- C 84/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 6.4.2002
 εκδοθει ́ οδηγι ́α περι ́ αμοιβαι ́ας αναγνωρι ́σεως των διπλωμα ́των 1) Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας
 για το οικει ́ο επα ́γγελμα αλλα ́ η εφαρμογη ́ της δεν οδηγει ́ σε Ιρλανδι ́ας, παραλει ́ποντας να καταρτι ́σει σχε ́δια διαχει-
 αυτο ́ματη αναγνω ́ ριση του τι ́τλου ́η των τι ́τλων του αιτου ́ντος. ρι ́σεως των αποβλη ́των καλυ ́πτοντα το συ ́νολο του εδα ́φους
 του και ανταποκρινο ́μενα σε ́ολες τις διατα ́ξεις της οδηγι ́ας
 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουλι ́ου 1975,
 (1) EE C 102 της 8.4.2000. περι ́ των στερεω ́ ν αποβλη ́των, ́οπως τροποποιη ́θηκε με την
 οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 18ης Μαρτι ́ου
 1991, της οδηγι ́ας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 12ης ∆εκεμβρι ́ου 1991, για τα επικι ́νδυνα απο ́βλητα, και
 της οδηγι ́ας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και
 του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1994, για τις
 συσκευασι ́ες και τα απορρι ́μματα συσκευασι ́ας, και/η ́ παρα-
 λει ́ποντας να ενημερω ́ σει την Επιτροπη ́, παρε ́βη τις υποχ-
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ τα ́αρθρα 7 της οδηγι ́ας 75/442,
 ́οπως ́εχει τροποποιηθει ́ με την οδηγι ́α 91/156, και 6 της
 οδηγι ́ας 91/689 καθω ́ ς και, με εξαι ́ρεση το Γιβραλτα ́ρ,
 (δευ ́τερο τμη ́μα) απο ́ το ́αρθρο 14 της οδηγι ́ας 94/62.
 της 24ης Ιανουαρι ́ου 2002 2) Καταδικα ́ζει το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας
 και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 στην υπο ́θεση C-35/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας (1) ΕΕ C 102 της 8.4.2000.
 και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας (1)
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Περιβα ́ λλον — Απο ́βλητα
 — Οδηγι ́ες 75/442/ΕΟΚ, 91/689/ΕΟΚ και 94/62/ΕΚ —
 Σχε ́δια διαχειρι ́σεως των αποβλη ́των»)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (2002/C 84/31)
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 της 15ης Ιανουαρι ́ου 2002
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ στην υπο ́θεση C-43/00 (αι ́τηση του Vestre Landsret για την
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Andersen og Jensen
 ApS κατα ́ Skatteministeriet (1)
 («Προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ ν — Οδηγι ́α 90/434/EOK
 Στην υπο ́θεση C-35/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των — Κοινο ́ φορολογικο ́ καθεστω ́ ς για τις συγχωνευ ́σεις,
 (εκπρο ́σωποι: R. B. Wainwright και L. Ström) κατα ́ Ηνωμε ́νου διασπα ́ σεις, εισφορε ́ς ενεργητικου ́ και ανταλλαγε ́ς
 Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́- μετοχω ́ ν — Εισφορα ́ ενεργητικου ́ η ́ εισφορα ́ κλα ́ δου
 σωπος: R. Magrill, επικουρου ́μενη απο ́ τον D. Wyatt, QC), με δραστηριο ́τητας — 'Εννοιες»)
 αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ο ́τι το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης
 Βρετανι ́ας και της Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας, παραλει ́ποντας να καταρτι ́σει
 σχε ́δια διαχειρι ́σεως των αποβλη ́των συ ́μφωνα με ο ́λες τις αφορω ́- (2002/C 84/32)
 σες τα απο ́βλητα διατα ́ξεις της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ του Συμβου-
 λι ́ου, της 15ης Ιουλι ́ου 1975, περι ́ των στερεω ́ν αποβλη ́των (ΕΕ (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η δανικη ́)
 ειδ. ́εκδ. 15/001, σ. 86), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α
 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 18ης Μαρτι ́ου 1991 (ΕΕ (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 L 78, σ. 32), της οδηγι ́ας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 12ης ∆εκεμβρι ́ου 1991, για τα επικι ́νδυνα απο ́βλητα (ΕΕ L 377,
 σ. 20), και της οδηγι ́ας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου
 και του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1994, για τις
 συσκευασι ́ες και τα απορρι ́μματα συσκευασι ́ας (ΕΕ L 365, σ. 10), Στην υπο ́θεση C-43/00, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Vestre
 και/η ́ παραλει ́ποντας να ενημερω ́σει την Επιτροπη ́, παρε ́βη τις Landsret (∆ανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 7 της οδηγι ́ας 75/442, α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 91/156, 6 της οδηγι ́ας που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Αndersen
 91/689 και 14 της οδηγι ́ας 94/62, το ∆ικαστη ́ριο (δευ ́τερο og Jensen ApS και Skatteministeriet, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ την Ν. Colneric, προ ́εδρο τμη ́ματος, και αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 2, στοιχει ́α γ' και θ',
 τους R. Schintgen και Β. Σκουρη ́ (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς της οδηγι ́ας 90/434/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 23ης Ιουλι ́ου
 εισαγγελε ́ας: A. Tizzano, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 1990, σχετικα ́ με το κοινο ́ φορολογικο ́ καθεστω ́ς για τις συγχωνευ ́-
 24 Ιανουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: σεις, διασπα ́σεις, εισφορε ́ς ενεργητικου ́ και ανταλλαγε ́ς μετοχω ́ν


text:
 28.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 132/28
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 19ης Ιανουαρίου 2005
 στην υπόθεση Τ-372/03: Yves Mahieu κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Υπάλληλοι - Προθεσμίες ενστάσεως και προσφυγής - Σιωπηρή απόρριψη της ενστάσεως - Απαράδεκτο»)
 (2005/C 132/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση Τ-372/03, Yves Mahieu, υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Auderghem (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον L. Vogel, δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και H. Krämer, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο, αφενός, αίτημα ακυρώσεως της σιωπηρής αποφάσεως περί απορρίψεως της ενστάσεως που προέβαλε ο προσφεύγων στις 29 Οκτωβρίου 2002 κατά της αποφάσεως της Επιτροπής της 6ης Αυγούστου 2002 με την οποία απορρίφθηκε το στηριζόμενο στα άρθρα 24 και 90, παράγραφος 1, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως αίτημά του σχετικά με τις πράξεις ηθικής παρενοχλήσεως που διατείνεται ότι υπέστη και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Βηλαρά, πρόεδρο, F. Dehousse και D. Šváby, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 19 Ιανουαρίου 2005 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 7 της 10.1.2004


text:
 20.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 127/33
 Αναίρεση που άσκησε στις 19 Φεβρουαρίου 2015 ο Luigi Macchia κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 12 Δεκεμβρίου 2014 στην υπόθεση F-63/11 RENV, Macchia κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-80/15 P)
 (2015/C 127/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Luigi Macchia (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues και A. Blot, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 12ης Δεκεμβρίου 2014 στην υπόθεση F-63/11 RENV·
 —
 ακολούθως, να δεχθεί τα αιτήματα που προέβαλε πρωτοδίκως ο αναιρεσείων και, ως εκ τούτου:
 —
 να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή·
 —
 κυρίως:
 —
 να ακυρώσει την σιωπηρή απόφαση της 12ης Αυγούστου 2010 του Γενικού Διευθυντή της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF), υπό την ιδιότητα της αρμόδιας αρχής για τη σύναψη συμβάσεων πρόσληψης (ΑΑΣΣΠ), περί μη ανανεώσεως της συμβάσεώς του, όπως ιδίως προκύπτει από την απουσία απαντήσεως επί της αιτήσεως που του υπέβαλε ο αναιρεσείων στις 12 Απριλίου 2010·
 —
 εφόσον κριθεί αναγκαίο, να ακυρώσει την απόφαση της ΑΑΣΣΠ, της 22ας Φεβρουαρίου 2011, περί απορρίψεως της ενστάσεως που άσκησε ο αναιρεσείων βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ·
 —
 κατά συνέπεια, να επανεντάξει τον αναιρεσείοντα στα καθήκοντα που ασκούσε στην OLAF, στο πλαίσιο ανανεώσεως της συμβάσεώς του σύμφωνα με τις απαιτήσεις του ΚΥΚ·
 —
 επικουρικώς, και στην περίπτωση που δεν γίνει δεκτό το ως άνω αίτημα επανεντάξεως, να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει την υλική ζημία που υπέστη ο αναιρεσείων, υπολογιζόμενη προσωρινώς και ex aequo et bono στη διαφορά μεταξύ των αποδοχών που αυτός ελάμβανε ως έκτακτος υπάλληλος στην OLAF και των αποδοχών της θέσεως που κατέχει επί του παρόντος (ήτοι περίπου 3 000 ευρώ μηνιαίως), για διάρκεια τουλάχιστον ανάλογη εκείνης της αρχικής συμβάσεώς του (4 έτη), ή και μεγαλύτερη στην περίπτωση που η εν λόγω σύμβαση ανανεωθεί για τρίτη φορά, ούτως ώστε να θεμελιώνεται δικαίωμά του σε σύμβαση αορίστου χρόνου·
 —
 σε κάθε περίπτωση, να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει ποσό καθοριζόμενο προσωρινώς και ex aequo et bono σε 5 000 € (πέντε χιλιάδες ευρώ), προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης, πλέον τόκων υπερημερίας με το νόμιμο επιτόκιο από την ημερομηνία της αποφάσεως που πρόκειται να εκδοθεί·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει έναν μόνον λόγο αναιρέσεως ο οποίος αφορά παράβαση του άρθρου 81 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (ΔΔΔ), παραβίαση της εκτάσεως του δικαστικού ελέγχου του ΔΔΔ, παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών της προκειμένης υποθέσεως και ανακρίβεια του περιεχομένου των διαπιστώσεων των στοιχείων της δικογραφίας εκ μέρους του ΔΔΔ.


text:
 20.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 53/34
 Προσφυγή της 14ης Δεκεμβρίου 2016 — Sony Interactive Entertainment Europe κατά EUIPO — Marpefa (Vieta)
 (Υπόθεση T-879/16)
 (2017/C 053/43)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sony Interactive Entertainment Europe Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: S. Malynicz, QC)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Marpefa, SL (Βαρκελώνη, Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «VIETA» — Υπ’ αριθ. 1 790 674 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 4ης Οκτωβρίου 2016 στην υπόθεση R 1010/2016-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και στα έξοδα της προσφεύγουσας.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 65, παράγραφος 6, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παραβίαση της αρχής της σαφήνειας και της ακρίβειας του σήματος.