text:
 27.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 380/15
 Προσφυγή της 28ης Ιουλίου 2014 — Ahmed Mohamed Saleh Baeshen κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-564/14)
 2014/C 380/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ahmed Mohamed Saleh Baeshen & Co. (Τζέντα, Σαουδική Αραβία) (εκπρόσωπος: M. Vanhegan, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 19ης Μαΐου 2014 στην υπόθεση R 687/2014-2·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα ως προς το οποίο ζητείται η έκπτωση του δικαιούχου εκ των δικαιωμάτων του: Το λεκτικό σήμα «TEAVANA» για υπηρεσίες της κλάσεως 35 — κοινοτικό σήμα υπ' αριθ. 4 0 98 588
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών, Teavana Corporation
 Αιτών την έκπτωση του δικαιούχου του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Ανακαλεί το δικαίωμα του δικαιούχου επί του υπ’ αριθ. 4 0 98 588 καταχωρισμένου κοινοτικού σήματος στο σύνολό του
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των άρθρων 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', 59 και 75 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.


text:
 16.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/35
 Προσφυγή της 9ης Απριλίου 2014 — Ewald Dörken κατά ΓΕΕΑ — Schürmann (VENT ROLL)
 (Υπόθεση T-223/14)
 2014/C 184/57
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ewald Dörken AG (Herdecke, Γερμανία) (εκπρόσωπος: N. Grüger, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Wolfram Schürmann (Neuhausen, Ελβετία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 30ής Ιανουαρίου 2014 στην υπόθεση R 2156/2012-4 και να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά τρόπο ώστε να απορριφθεί η αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας στο σύνολό της,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 30ής Ιανουαρίου 2014 στην υπόθεση R 2156/2012-4 όσον αφορά τα ακόλουθα προϊόντα της κλάσεως 6: «Ιμάντες από μεταλλικά σύρματα για κατασκευαστικές χρήσεις» και της κλάσεως 7: «Ταινίες κάτωθεν επικαλύψεως» και να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά τρόπο ώστε να απορριφθεί η αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας όσον αφορά τα προϊόντα αυτά,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: το λεκτικό σήμα «VENT ROLL» για προϊόντα των κλάσεων 6, 17 και 19 — κοινοτικό σήμα 3 817 491
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Wolfram Schürmann
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: απόλυτοι λόγοι ακυρότητας, κατά το άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β' και γ', του κανονισμού 207/2009, κακή πίστη, κατά το άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009, και σχετικοί λόγοι ακυρότητας σχετικά με το σήμα την καταχώριση του οποίου ζητεί ο ειδικός πληρεξούσιος χωρίς τη συγκατάθεση του δικαιούχου, κατά το άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: αποδοχή της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφοι 1, στοιχείο β' και 2, του κανονισμού 207/2009,
 —
 παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφοι 1, στοιχείο γ' και 2, του κανονισμού 207/2009,
 —
 παράβαση του άρθρου 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 σε συνδυασμό με τον κανόνα 40, παράγραφος 3, του κανονισμού 2868/95,
 —
 παράβαση των άρθρων 76 και 78 του κανονισμού 207/2009 και του κανόνα 37, στοιχείο β', σημείο iv, και του κανόνα 57, του κανονισμού 2868/95,
 —
 παράβαση του άρθρου 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 σε συνδυασμό με τον κανόνα 37, στοιχείο α', σημείο iii, του κανονισμού 2868/95 σε συνδυασμό με το άρθρο 83 του κανονισμού 2047/2009;
 —
 παράβαση του άρθρου 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 σε συνδυασμό με τον κανόνα 37, σημείο α', στοιχείο iii), και β', στοιχείο i), του κανονισμού 2868/95.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 29.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/17
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 3ης Απριλίου 2009 — VDH Projektentwircklung GmbH, Edeka Handelsgesellschaft Rhein-Ruhr mbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-387/08 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Προσφυγή κατά παραλείψεως - Οδηγία 89/665/ΕΟΚ - Παράλειψη κινήσεως, εκ μέρους της Επιτροπής, του προβλεπόμενου στο άρθρο 3, παράγραφος 2, μηχανισμού επανορθώσεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Πράξεις που τα αφορούν άμεσα - Απαράδεκτο)
 2009/C 205/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: VDH Projektentwircklung GmbH, Edeka Handelsgesellschaft Rhein-Ruhr mbH (εκπρόσωπος: C. Antweiler, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) της 25ης Ιουνίου 2008, T-185/08, VDH Projektentwircklung και Edeka Rhein-Ruhr κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε ως προδήλως απαράδεκτη προσφυγή κατά παραλείψεως με αίτημα να αναγνωριστεί η παράλειψη την Επιτροπής καθόσον η τελευταία δεν κίνησε αμελλητί, όσον αφορά τη σύναψη συμβάσεως παραχωρήσεως δημοσίων έργων καθώς και την ανάθεση συμβάσεως γενικής συνεργασίας, τον μηχανισμό επανορθώσεως τον οποίο προβλέπει το άρθρο 3 της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ και δεν απηύθυνε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κοινοποίηση δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας — Προσφυγή κατά παραλείψεως ασκούμενη από φυσικά ή νομικά πρόσωπα — Απαίτηση η πράξη σε σχέση προς την οποία προσάπτεται παράλειψη στο θεσμικό όργανο να αφορά άμεσα τον προσφεύγοντα
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Οι VDH Projektentwircklung GmbH και Edeka Handelsgesellschaft Rhein-Ruhr mbH φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 141 της 20.6.2009.


text:
 7.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 139/26
 Προσφυγή της 18ης Μαρτίου 2011 — Petroci κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-160/11)
 2011/C 139/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Petroci Holding (Αμπιτζάν, Ακτή Ελεφαντοστού) (εκπρόσωπος: M. Ceccaldi, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2011/18/PESC και τον κανονισμό (ΕΕ) 25/2011 του Συμβουλίου της 14ης Ιανουαρίου 2011 για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων ιδίως όσον αφορά την εταιρία PETROCΙ·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλει η προσφεύγουσα είναι κατά το κύριο μέρος τους όμοια ή παρόμοια με τα προβληθέντα στο πλαίσιο της υποθέσεως Τ-142/11, SIR κατά Συμβουλίου.


text:
C 316/36 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.11.2000
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς: Εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α του — Η προσφευ ́γουσα ει ́ναι η μο ́νη που μπορει ́ να θεωρηθει ́ ως ο
 α ́ρθρου 18, παρα ́γραφος 2, του διανομε ́ας των οικει ́ων κινηματογραφικω ́ν ́εργων.
 κανονισμου ́ της Επιτροπη ́ς περι ́ της
 εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ 40/94 — Η προσφευ ́γουσα ει ́ναι κα ́τοχος των αποκλειστικω ́ν δικαιωμα ́-
 του Συμβουλι ́ου(1) — υποχρε ́ωση των διανομη ́ς των εν λο ́γω κινηματογραφικω ́ν ́εργων εντο ́ς
 του ανακο ́πτοντος να υποβα ́λει των οικει ́ων εδαφω ́ν.
 μεταφρασμε ́να στη γλω ́σσα της δια-
 δικασι ́ας ανακοπη ́ς τα αποδεικτικα ́ — Η προσφευ ́γουσα απε ́κτησε συμβατικω ́ς τα αποκλειστικα ́
 στοιχει ́α προς στη ́ριξη της ανακοπη ́ς δικαιω ́ματα διανομη ́ς των εν λο ́γω κινηματογραφικω ́ν ́εργων.
 — Συ ́μφωνα με τις συμβα ́σεις που συνη ́ψε με τις εταιρι ́ες
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπη ́ς, της 13ης ∆εκεμβρι ́ου παραγωγη ́ς κινηματογραφικω ́ν ́εργων, η προσφευ ́γουσα
 1995, περι ́ της εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94 του Συμβου- υποχρεου ́ται να καταβα ́λει ́ενα ορισμε ́νο ποσο ́ για την
 λι ́ου για τοκοινοτικο ́ ση ́μα (ΕΕ L 303, σ. 1). απο ́κτηση των αποκλειστικω ́ν δικαιωμα ́των διανομη ́ς. Το
 ποσο ́ αυτο ́ δεν εξαρτα ́ται απο ́ την εκμετα ́λλευση των δικαιω-
 μα ́των ου ́τε απο ́ το εμπορικο ́ κε ́ρδος σε περι ́πτωση επιτυχι ́ας
 η ́ αποτυχι ́ας.
 — Η προσφευ ́γουσα ει ́ναι η μο ́νη στην οποι ́α απο ́κειται η λη ́ψη
 αποφα ́σεως σχετικα ́ με την πρω ́τη προβολη ́ κα ́θε ταινι ́ας
 εντο ́ς των οικει ́ων εδαφω ́ν.
 Προσφυγη ́ της Scanbox Entertainment A/S κατα ́ της
 — Η προσφευ ́γουσα και μο ́νο αναλαμβα ́νει την ευθυ ́νη, την
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 οργα ́νωση και την υλοποι ́ηση της διαθε ́σεως στο κοινο ́.
 6 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 — Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει εξ ολοκλη ́ρου την οικονομικη ́ ευθυ ́νη
 (Υπο ́θεση T-233/00) για την πρω ́τη προβολη ́ και τη διανομη ́.
 — Φε ́ρει εξ ολοκλη ́ρου την νομικη ́ ευθυ ́νη για την διανομη ́ των
 (2000/C 316/68) ταινιω ́ν εντο ́ς των επιμε ́ρους εδαφω ́ν.
 — Για τα εδα ́φη της Νορβηγι ́ας και της Σουηδι ́ας, η προσφευ ́γο-
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η δανικη ́) υσα συνη ́ψε με την ΑB Svensk Filmindustri συ ́μβαση
 δυνα ́μει της οποι ́ας η ΑB Svensk Filmindustri ́εχει αναλα ́βει
 Η Scanbox Entertainment A/S, που εδρευ ́ει στο Farum (∆ανι ́α), αποκλειστικα ́ και μο ́νον την παρα ́δοση στις κινηματογραφικε ́ς
 εκπροσωπουμε ́νη απο ́ τον Torben Steffensen, του δικηγορικου ́ αι ́θουσες και τον πρακτικο ́ χειρισμο ́ των επιμε ́ρους αντιτυ ́πων
 γραφει ́ου Κοπεγχα ́γης Dragsted Schlüter Aros, α ́σκησε στις των κινηματογραφικω ́ν ́εργων.
 6 Σεπτεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν — Απο ́ το σχετικο ́ με τους διανομει ́ς κινηματογραφικω ́ν ταινιω ́ν
 Κοινοτη ́των. σημει ́ο 2.4 των «Κατευθυντηρι ́ων αρχω ́ν για την υποβολη ́
 προτα ́σεων με σκοπο ́ την ει ́σπραξη χρηματοδοτικη ́ς
 ενισχυ ́σεως» προκυ ́πτει ρητα ́ ο ́τι οι υπεργολα ́βοι που ́εχουν
 Η πρσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: συνα ́ψει συ ́μβαση με τους διανομει ́ς δεν εμπι ́πτουν στην
 κατηγορι ́α αυτη ́.
 — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να αναγνωρι ́σει τη Scanbox
 Entertainment A/S ως διανομε ́α και, συνακο ́λουθα, ως — Η ΑB Svensk Filmindustri, που δεν μπορει ́ να θεωρηθει ́ ου ́τε
 νο ́μιμο αποδε ́κτη χρηματοδοτικη ́ς ενισχυ ́σεως δυνα ́μει του καν υπεργολα ́βος, δεν δικαιου ́ται να λα ́βει κανε ́να με ́ρος της
 προγρα ́μματος Media II, Ανα ́πτυξη και ∆ιανομη ́ (1996- χρηματοδοτικη ́ς ενισχυ ́σεως για τα οικει ́α κινηματογραφικα ́
 2000), προ ́σκληση προς υποβολη ́ προτα ́σεων 8/2000 ́εργα.
 — να κηρυ ́ξει α ́κυρη την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 30η ́ς Ιου- — Η ΑB Svensk Filmindustri δεν φε ́ρει καμι ́α νομικη ́ η ́
 νι ́ου 2000. οικονομικη ́ ευθυ ́νη ου ́τε κανε ́ναν κι ́νδυνο, στο πλαι ́σιο της
 δραστηριο ́τητα ́ς της, που συνι ́σταται στον χειρισμο ́ και στην
 παρα ́δοση των αντιτυ ́πων των οικει ́ων κινηματογραφικω ́ν
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ́εργων που βρι ́σκονται στην κατοχη ́ της προσφευ ́γουσας.
 — Η ΑB Svensk Filmindustri δεν ́εχει καμι ́α αυτοτελη ́ αρμοδιο ́-
 Η υπο ́ κρι ́ση υπο ́θεση αφορα ́ το ζη ́τημα ποιο ́ς μπορει ́ να θεωρει ́ται τητα η ́ εξουσι ́α λη ́ψεως αποφα ́σεων ο ́σον αφορα ́ την κατα ́ρ-
 διανομε ́ας και, συνακο ́λουθα, δικαιου ́χος χρηματοδοτικη ́ς τιση του προϋπολογισμου ́, την ημερομηνι ́α της πρω ́της
 ενισχυ ́σεως στο πλαι ́σιο της προσκλη ́σεως προς υποβολη ́ προτα ́- προβολη ́ς, τις δραστηριο ́τητες εμπορι ́ας και διαφημι ́σεως
 σεων 8/2000, βα ́σει της αποφα ́σεως του Συμβουλι ́ου της κ.λπ.
 10ης Ιουλι ́ου 1995 σχετικα ́ με την εφαρμογη ́ προγρα ́μματος
 ενθα ́ρρυνσης της ανα ́πτυξης και διανομη ́ς των ευρωπαϊκω ́ν οπτι-
 (1) ΕΕ L 321, σ. 25.
 κοακουστικω ́ν ́εργων (Media II — Ανα ́πτυξη και ∆ιανομη ́) (1996-
 2000) (1). Προς στη ́ριξη των ισχυρισμω ́ν της, η προσφευ ́γουσα
 προβα ́λλει τα ακο ́λουθα:


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/19
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Φινλανδίας, που ασκήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2005
 (Υπόθεση C-88/05)
 (2005/C 93/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους M. Huttunen και K. Simonsson, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 18 Φεβρουαρίου 2005 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Φινλανδίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Φινλανδίας, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2002/59/ΕΚ (1), του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2002, για τη δημιουργία κοινοτικού συστήματος παρακολούθησης της κυκλοφορίας των πλοίων και ενημέρωσης, και [για] την κατάργηση της οδηγίας 93/75/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ή μη ανακοινώνοντας στην Επιτροπή τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 2)
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Φινλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εθνική έννομη τάξη έληξε στις 5 Φεβρουαρίου 2004.
 (1) ΕΕ L 208, 5.8.2002, σ. 10.


text:
 16.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/26
 Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2017 — Arca Capital Bohemia κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-441/17)
 (2017/C 347/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Arca Capital Bohemia a.s. (Πράγα, Τσεχική Δημοκρατία) (εκπρόσωπος: M. Nedelka, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση COMP/F3/NB/tt*D-2017/025322 της Επιτροπής, της 13ης Μαρτίου 2017, περί μερικής αρνήσεως παροχής προσβάσεως στα έγγραφα, κατ’ εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, σε σχέση με την υπόθεση COMP/SA. 25076 (2011/NN) — Ιδιωτικοποίηση της Rental Housing — Karbon Invest·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2017) 3129 τελικό της Επιτροπής, της 4ης Μαΐου 2017, με την οποία επικυρώθηκε η απόφαση COMP/F3/NB/tt*D-2017/025322 της Επιτροπής της 13ης Μαρτίου 2017·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδά της καθώς και στα έξοδα της προσφεύγουσας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από το ότι οι εξαιρέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, πρώτη και τρίτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 αποτέλεσαν το αντικείμενο εσφαλμένης εφαρμογής.
 —
 Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η καθής προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή της σχετικής νομολογίας η οποία, κατά την άποψη της προσφεύγουσας, δεν τυγχάνει εφαρμογής σε περιπτώσεις στο πλαίσιο των οποίων ο διοικητικός φάκελος έχει ήδη διεκπεραιωθεί. Ωσαύτως, σε υποθέσεις κρατικών ενισχύσεων, υφίσταται εντονότατο δημόσιο συμφέρον για την εκ μέρους των πολιτών λήψη όσο το δυνατόν περισσότερων πληροφοριών προκειμένου να ελέγχονται οι κρατικοί οργανισμοί, τα δε επιχειρήματα που στηρίζονται στην προστασία εμπορικών συμφερόντων θα πρέπει να εξετάζονται υπό διαφορετικό πρίσμα από εκείνο το οποίο προσιδιάζει στην εξέταση των υποθέσεων σχετικά με συγχωνεύσεις ή συμπράξεις.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από το ότι για τη γνωστοποίηση των σχετικών εγγράφων υπάρχει υπερισχύον δημόσιο συμφέρον.
 —
 Συναφώς, η προσφεύγουσα προβάλλει επιχειρήματα σύμφωνα με τα οποία η εν λόγω ιδιωτικοποίηση είχε κατάφωρα αρνητικό κοινωνικό αντίκτυπο και κάνει λόγο για ευρέως διαδεδομένες υπόνοιες ότι στο πλαίσιο της διαδικασίας έγιναν εσφαλμένοι χειρισμοί εκ μέρους των κρατικών οργανισμών.


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/43
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 26ης Ιουνίου 2013 — ΒΜ κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση F-78/11) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΚΤ - Αναδρομική παράταση δοκιμαστικής περιόδου - Απόφαση περί καταγγελίας της συμβάσεως κατά τη δοκιμαστική περίοδο - Πειθαρχική διαδικασία)
 2013/C 252/71
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ΒΜ (Φρανκφούρτη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: L. Levi και M. Vandenbussche, δικηγόροι.)
 Καθής-εναγόμενη): Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εκπρόσωποι: αρχικώς P. Embley, M. López Torres και E. Carlini, στη συνέχεια M. López Torres και E. Carlini, επικουρούμενες από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της ΕΚΤ περί καταγγελίας της συμβάσεως του προσφεύγοντος κατά τη διάρκεια της δοκιμαστικής περιόδου υπηρεσίας λόγω πειθαρχικού παραπτώματος για το οποίο επιβλήθηκε η ποινή της επίπληξης.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 20ής Μαΐου 2011, περί καταγγελίας της συμβάσεως του ΒΜ από 31ης Οκτωβρίου 2011.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο ΒΜ.
 (1) EE C 319 της 29.10.11, σ. 30.


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 26ης Σεπτεμβρίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-193/11) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Φορολογία - ΦΠΑ - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρα 306 έως 310 - Ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων - Αποκλίσεις μεταξύ γλωσσικών αποδόσεων - Εθνική νομοθεσία που προβλέπει την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος σε άλλα πρόσωπα πλην των ταξιδιωτών - Έννοιες «ταξιδιώτης» και «πελάτης»)
 2013/C 344/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Lozano Palacios και K. Herrmann)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: A. Kraińska και A. Kramarczyk καθώς και M. Szpunar και B. Majczyna)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ της καθής: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek και T. Müller καθώς και J. Očková), Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: S. Centeno Huerta), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και J.-S. Pilczer), Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes και R. Laires), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: J. Heliskoski)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 306 έως 310 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Εθνική νομοθεσία που προβλέπει την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος φορολόγησης των πρακτορείων ταξιδίων στις συναλλαγές που πραγματοποιούν τα εν λόγω πρακτορεία προς όφελος άλλων προσώπων πλην των ταξιδιωτών
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Δημοκρατίας της Πολωνίας.
 3)
 Η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Πορτογαλική Δημοκρατία και η Δημοκρατία της Φινλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 204 της 9.7.2011.


text:
 5.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/30
 Προσφυγή της 11ης Αυγούστου 2015 — Fakro κατά ΓΕΕΑ — Saint Gobain Cristalería (climaVera)
 (Υπόθεση T-457/15)
 (2015/C 328/27)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fakro Sp. z o.o. (Nowy Sącz, Πολωνία) (εκπρόσωπος: J. Radłowski, νομική σύμβουλος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Saint Gobain Cristalería, SL (Μαδρίτη, Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «climaVera» — Υπ’ αριθ. 1 152 1366 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 12ης Μαΐου 2015 στην υπόθεση R 2095/2014-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της και να αναπέμψει την υπόθεση στο ΓΕΕΑ προς επανεξέταση·
 —
 να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 28.1.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/3
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Gerechtshof te Amsterdam με απόφαση της 21ης Σεπτεμβρίου 2005 στην υπόθεση Amurta S.G.P.S. κατά Inspecteur van de Belastingdienst/Amsterdam
 (Υπόθεση C-379/05)
 (2006/C 22/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Με απόφαση της 21ης Σεπτεμβρίου 2005,η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 18 Οκτωβρίου 2005, το Gerechtshof te Amsterdam, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Amurta S.G.P.S. και Inspecteur van de Belastingdienst/Amsterdam, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1)
 Είναι η φοροαπαλλαγή του άρθρου 4 του Wet op de dividendbelasting 1965 (νόμου του 1965 περί φόρου μερισμάτων), όπως περιγράφεται στις παραγράφους 5.3 έως 5.5 της παρούσας αποφάσεως, σε συνδυασμό με την φοροαπαλλαγή του άρθρου 4a του νόμου αυτού σύμφωνη με τις σχετικές με την ελεύθερη κίνηση των κεφαλαίων διατάξεις (άρθρα 56 έως 58, πρώην άρθρα 73 Β έως 73 Δ) της Συνθήκης ΕΚ, δεδομένου ότι η φοροαπαλλαγή αυτή έχει εφαρμογή μόνον επί της χορηγήσεως μερίσματος σε εκείνους τους υποκειμένους στον ολλανδικό φόρο εταιριών μετόχους ή μεριδιούχους ή σε εκείνους τους κατοικούντες στην αλλοδαπή μετόχους ή μεριδιούχους που έχουν μόνιμη εγκατάσταση στις Κάτω Χώρες στην περιουσία της οποίας ανήκουν οι μετοχές ή τα εταιρικά μερίδια, για τους οποίους έχει εφαρμογή η προβλεπόμενη από το άρθρο 13 του Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (νόμου του 1969 περί φόρου εταιριών) φοροαπαλλαγή της συμμετοχής;
 2)
 Έχει για την απάντηση στο ερώτημα που παρατίθεται στην παράγραφο 6.1 της παρούσας αποφάσεως σημασία αν το κράτος κατοικίας της αλλοδαπής εταιρίας που κατέχει μετοχές ή εταιρικά μερίδια, επί της οποίας δεν έχει εφαρμογή η φοροαπαλλαγή του άρθρου 4 του νόμου, χορηγεί στην εταιρία αυτή πλήρη πίστωση φόρου (full credit) σχετικά με τον ολλανδικό φόρο μερισμάτων;


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/45
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 10ης Ιουλίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης: παρεμβαίνοντες: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-86/13) (1)
 2014/C 315/74
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 123 της 27.4.2013.


text:
 15.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 [αίτηση του Curtea de Apel București (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Asociația ACCEPT κατά Consiliul Național pentru Combaterea Discriminării
 (Υπόθεση C-81/12) (1)
 (Κοινωνική πολιτική - Ίση μεταχείριση στην απασχόληση και στην εργασία - Οδηγία 2000/78/ΕΚ - Άρθρα 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', 10, παράγραφος 1, και 17 - Απαγόρευση των διακρίσεων λόγω γενετήσιου προσανατολισμού - Έννοια των «πραγματικών περιστατικών από τα οποία τεκμαίρεται η ύπαρξη διακρίσεως» - Ρύθμιση του βάρους αποδείξεως - Αποτελεσματικές, ανάλογες προς την παράβαση και αποτρεπτικές κυρώσεις - Πρόσωπο το οποίο εμφανίζεται και το οποίο η κοινή γνώμη εκλαμβάνει ως τον διευθύνοντα ενός επαγγελματικού ποδοσφαιρικού συλλόγου - Δημόσιες δηλώσεις αποκλείουσες την πρόσληψη ποδοσφαιριστή εμφανιζόμενου ως ομοφυλοφίλου)
 2013/C 171/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel București
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Asociația ACCEPT
 κατά
 Consiliul Național pentru Combaterea Discriminării
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Curtea de Apel București — Ερμηνεία των άρθρων 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', 10, παράγραφος 1, και 17 της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16) — Κριτήρια επιλογής του προσωπικού μιας ποδοσφαιρικής ομάδας εισάγοντα δυσμενή διάκριση ως εκ του ότι συνδέονται με τον σεξουαλικό προσανατολισμό — Εφαρμογή της οδηγίας σε περίπτωση δηλώσεων προς τον Τύπο εισαγουσών δυσμενή διάκριση, χωρίς να έχει τηρηθεί αποτελεσματική διαδικασία προσλήψεως — Πραγματικά περιστατικά τεκμαίροντα ότι συντρέχει άμεση ή έμμεση δυσμενής διάκριση — Βάρος της αποδείξεως — Καθεστώς εφαρμοστέων κυρώσεων σε περίπτωση μη τηρήσεως των διατάξεων — Επιτρεπτό εθνικής νομοθεσίας απαγορευτικής της επιβολής κυρώσεως λόγω παραβάσεως μετά την εκπνοή εξάμηνης προθεσμίας παραγραφής — Υποχρέωση επιβολής αποτελεσματικής, ανάλογης προς την παράβαση και αποτρεπτικής κυρώσεως
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 2, παράγραφος 2, και 10, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, έχουν την έννοια ότι πραγματικά περιστατικά όπως αυτά της διαφοράς της κύριας δίκης επιδέχονται τον χαρακτηρισμό των «πραγματικών περιστατικών από τα οποία τεκμαίρεται η ύπαρξη δυσμενούς διακρίσεως» όσον αφορά επαγγελματικό ποδοσφαιρικό σύλλογο, ενώ οι επίδικες δηλώσεις προέρχονται από πρόσωπο εμφανιζόμενο και εκλαμβανόμενο από τα μέσα ενημερώσεως αλλά και από την κοινωνία ως ο κύριος διευθύνων τον εν λόγω σύλλογο, χωρίς πάντως να διαθέτει κατ’ ανάγκη τη νομική ικανότητα να τον δεσμεύει και να τον εκπροσωπεί επί θεμάτων προσλήψεων.
 2)
 Το άρθρο 10, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78 έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση κατά την οποία πραγματικά περιστατικά όπως αυτά της κύριας δίκης χαρακτηρίζονταν ως «πραγματικά περιστατικά από τα οποία τεκμαίρεται η ύπαρξη δυσμενούς διακρίσεως» λόγω γενετήσιου προσανατολισμού κατά την πρόσληψη των παικτών εκ μέρους επαγγελματικού συλλόγου ποδοσφαίρου, το βάρος της αποδείξεως, όπως ρυθμίζεται στο άρθρο 10, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78 δεν νοείται να επιβάλλει την υποχρέωση αποδείξεως μη δυναμένης να προσκομιστεί, χωρίς να θίγεται το δικαίωμα στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής.
 3)
 Το άρθρο 17 της οδηγίας 2000/78 έχει την έννοια ότι προσκρούει σε αυτό εθνική κανονιστική διάταξη, δυνάμει της οποίας, σε περίπτωση διαπιστώσεως δυσμενούς διακρίσεως λόγω γενετήσιου προσανατολισμού, δεν είναι εφικτό να απευθυνθεί προειδοποίηση όπως εκείνη στο πλαίσιο της κύριας δίκης, οσάκις η εν λόγω διαπίστωση χωρεί μετά την εκπνοή προθεσμίας παραγραφής έξι μηνών από την ημερομηνία επελεύσεως των πραγματικών περιστατικών, εφόσον, κατ’ εφαρμογήν της ιδίως αυτής κανονιστικής ρυθμίσεως, επί μιας τέτοιας δυσμενούς διακρίσεως δεν επιβάλλονται κυρώσεις υπό συνθήκες τόσο σε επίπεδο ουσίας όσο και σε επίπεδο διαδικασίας προσδίδουσες στην κύρωση αποτελεσματικό, ανάλογο προς την παραβίαση και αποτρεπτικό χαρακτήρα. Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει αν αυτό ισχύει όσον αφορά την επίδικη κανονιστική ρύθμιση στο πλαίσιο της κύριας δίκης και να ερμηνεύσει ενδεχομένως το εθνικό δίκαιο στον μέγιστο δυνατό βαθμό υπό το φως του γράμματος και του σκοπού της εν λόγω οδηγίας προκειμένου να επιτευχθεί το επιδιωκόμενο με αυτήν αποτέλεσμα.
 (1) ΕΕ C 126 της 28.4.2012.


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/42
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 12 Αυγούστου 2013 — Newby Foods Ltd κατά Food Standards Agency
 (Υπόθεση C-453/13)
 2013/C 344/72
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Newby Foods Ltd
 Καθού: Food Standards Agency
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Σημαίνει η φράση «απώλεια ή μεταβολή της δομής των μυϊκών ινών» στο σημείο 1.14 του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΚ) 853/2004 (1)«οποιαδήποτε απώλεια ή μεταβολή της δομής των μυϊκών ινών» που είναι ορατή με τις συνηθισμένες τεχνικές της μικροσκοπίας; [η ίδια φράση απαντά επίσης στο άρθρο 3, στοιχείο ιδ', του κανονισμού (ΕΚ) 999/2001 (2), όπως έχει τροποποιηθεί με τον κανονισμό (ΕΚ) 1923/2006 (3)].
 2)
 Μπορεί ένα προϊόν κρέατος να χαρακτηρίζεται ως «παρασκεύασμα κρέατος», κατά την έννοια του σημείου 1.15 του παραρτήματος Ι, όταν υπάρχει απώλεια ή μεταβολή της δομής των μυϊκών ινών του που είναι ορατή με τις συνηθισμένες τεχνικές της μικροσκοπίας;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο ερώτημα 1 και καταφατικής στο ερώτημα 2: Είναι ο βαθμός απώλειας ή μεταβολής της δομής των μυϊκών ινών που θεωρείται επαρκής για τον χαρακτηρισμό του προϊόντος ως μηχανικώς διαχωρισμένου κρέατος (ΜΔΚ), κατά την έννοια του σημείου 1.14 του παραρτήματος Ι, ο ίδιος με τον βαθμό που απαιτείται για να γίνει δεκτό ότι έχουν εξαφανιστεί τα χαρακτηριστικά του νωπού κρέατος κατά την έννοια του σημείου 1.15;
 4)
 Σε ποιο βαθμό πρέπει να έχουν εξασθενήσει τα χαρακτηριστικά του νωπού κρέατος για να μπορεί να γίνει δεκτό ότι τα χαρακτηριστικά αυτά έχουν εξαφανιστεί κατά την έννοια του σημείου 1.15;
 5)
 Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης όχι μόνο στο ερώτημα 1, αλλά και στο ερώτημα 3:
 α)
 Ποιος είναι ο απαιτούμενος βαθμός μεταβολής της δομής των μυϊκών ινών προκειμένου το οικείο προϊόν να χαρακτηρίζεται ως ΜΔΚ;
 β)
 Ποια κριτήρια πρέπει να εφαρμόζουν τα εθνικά δικαστήρια, όταν καλούνται να εξακριβώσουν αν η δομή των μυϊκών ινών του κρέατος έχει υποστεί μεταβολή στον βαθμό αυτό;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 853/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον καθορισμό ειδικών κανόνων υγιεινής για τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης (EE L 139, σ. 55).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 999/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για τη θέσπιση κανόνων πρόληψης, καταπολέμησης και εξάλειψης ορισμένων μεταδοτικών σπογγωδών εγκεφαλοπαθειών (EE L 147, σ. 1).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 1923/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 999/2001 για τη θέσπιση κανόνων πρόληψης, καταπολέμησης και εξάλειψης ορισμένων μεταδοτικών σπογγωδών εγκεφαλοπαθειών (EE L 404, σ. 1).


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/44
 Αναίρεση που άσκησε στις 2 Δεκεμβρίου 2011 η New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG, πρώην New Yorker SHK Jeans GmbH, κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 29 Σεπτεμβρίου 2011 στην υπόθεση T-415/09: New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG, πρώην New Yorker SHK Jeans GmbH, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Vallis K. — Vallis A. & Co. O.E.
 (Υπόθεση C-621/11 P)
 (2012/C 25/82)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG, πρώην New Yorker SHK Jeans GmbH (εκπρόσωποι: V. Spitz, A. Gaul, T. Golda, S. Kirschstein-Freund, Rechtsanwälte)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Vallis K. — Vallis A. & Co. O.E.
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 29ης Σεπτεμβρίου 2011, στην υπόθεση T-415/09 και
 α)
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 30ής Ιουλίου 2009, στο μέτρο που απορρίπτει την προσφυγή και δέχεται την απόρριψη της αιτήσεως για προϊόντα της κλάσεως 25,
 επικουρικώς,
 β)
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για να αποφανθεί οριστικώς.
 2)
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στα δικαστικά έξοδα τόσο σε πρώτο βαθμό όσο και κατ’ αναίρεση.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 —
 Η εκτίμηση πρόσθετων αποδείξεων όσον αφορά τη χρήση, οι οποίες προσκομίσθηκαν μετά την παρέλευση της προθεσμίας που έταξε το ΓΕΕΑ για την παροχή τέτοιων αποδείξεων, συνιστά παράβαση των άρθρων 42, παράγραφοι 2 και 3, και 76, παράγραφος 2, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1) (πρώην άρθρα 43, παράγραφοι 2 και 3, και 74, παράγραφος 2, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα) (στο εξής: ΚΚΣ) και του κανόνα 22, παράγραφος 2, του κανονισμού περί της εφαρμογής του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (στο εξής: ΚΕΚΚΣ).
 —
 Η παροχή αποδείξεων σχετικά με την ουσιαστική χρήση του αντιταχθέντος σήματος υπόκειται μόνο στον κανόνα 22, παράγραφος 2, του ΚΕΚΚΣ. Το γράμμα του κανόνα 22, παράγραφος 2, του ΚΕΚΚΣ δεν παρέχει καμία διακριτική ευχέρεια. Ως εκ τούτου, δεν εφαρμόζεται εν προκειμένω το άρθρο 76, παράγραφος 2, του ΚΚΣ. Η ανακοπή πρέπει να απορριφθεί αν δεν αποδειχθεί η ουσιαστική χρήση του αντιταχθέντος σήματος εντός της προθεσμίας που τάσσει το ΓΕΕΑ, σύμφωνα με τον κανόνα 22, παράγραφος 2, πρώτη φράση, του ΚΕΚΚΣ.
 —
 Ως εκ τούτου, σε περίπτωση που το ΓΕΕΑ καλεί τον αντίδικο να υποβάλει παρατηρήσεις προκειμένου να αντικρούσει τα επιχειρήματα του αιτούντος όσον αφορά τις προσκομισθείσες αποδείξεις περί χρήσεως, σύμφωνα με το άρθρο 75 ΚΚΣ και τον κανόνα 20, παράγραφος 4, του ΚΕΚΚΣ, ο αντίδικος μπορεί να υποβάλει τις παρατηρήσεις του. Εντούτοις, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη τυχόν πρόσθετες αποδείξεις σχετικά με τη χρήση που θα προσκομισθούν μετά την παρέλευση της εν λόγω προθεσμίας. Καθόσον ελήφθησαν υπόψη τέτοιες εκπρόθεσμες αποδείξεις, συντρέχει παράβαση του άρθρου 42, παράγραφοι 2 και 3, του ΚΚΣ και του κανόνα 22, παράγραφος 2, του ΚΕΚΚΣ.
 —
 Η συνεκτίμηση πρόσθετων αποδείξεων όσον αφορά τη χρήση δεν δικαιολογείται από το γεγονός και μόνον ότι ο αιτών υπέβαλε παρατηρήσεις με τις οποίες αμφισβητεί την επάρκεια των αποδείξεων που προσκομίσθηκαν εντός της ταχθείσας προθεσμίας.
 —
 Ακόμη και αν θεωρηθεί ότι το άρθρο 76, παράγραφος 2, του ΚΚΣ είναι εφαρμοστέο στην περίπτωση πρόσθετων αποδείξεων σχετικών με τη χρήση που προσκομίσθηκαν μετά την παρέλευση της προθεσμίας του κανόνα 22, παράγραφος 2, του ΚΕΚΚΣ, εν προκειμένω συντρέχει παράβαση των άρθρων 42, παράγραφοι 2 και 3, και 76, παράγραφος 2, του ΚΚΣ και του κανόνα 22, παράγραφος 2, του ΚΕΚΚΣ.
 —
 Συνεπώς, οι προσκομισθείσες αποδείξεις δεν ήταν πρόσθετες αποδείξεις. Για την ύπαρξη πρόσθετων αποδείξεων απαιτείται οι αποδείξεις που προσκομίσθηκαν εντός της αρχικώς ταχθείσας προθεσμίας να αποδεικνύουν την ουσιαστική χρήση του αντιταχθέντος σήματος και οι μεταγενεστέρως προσκομισθείσες αποδείξεις να θεμελιώνουν απλώς ήδη αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 76, παράγραφος 2, του ΚΚΣ, δεχόμενο την εφαρμογή της διατάξεως αυτής στη δίκη επί της προσφυγής.
 —
 Συντρέχει κατάχρηση της διακριτικής ευχέρειας που παρέχει το άρθρο 76, παράγραφος 2, του ΚΚΣ. Το ΓΕΕΑ καταχράστηκε τη διακριτική ευχέρεια που είχε, απλώς και μόνον εκτιμώντας ότι ήταν αναγκαίο για τον αντίδικο να παράσχει πρόσθετα παραδείγματα χρήσεως. Το αν είναι αναγκαία για ορισμένο διάδικο η παροχή πρόσθετων αποδείξεων ουδόλως πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από τον αντίδικο. Στο εν λόγω ζήτημα πρέπει να δίδεται απάντηση από τον ίδιο τον ενδιαφερόμενο διάδικο. Επιπροσθέτως, το ΓΕΕΑ δεν έλαβε υπόψη άλλες περαιτέρω περιστάσεις. Ούτε καν εκτίμησε την αξία του αρχικώς προσκομισθέντος αποδεικτικού υλικού. Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το εφαρμοστέο δίκαιο εκτιμώντας ότι δεν υπήρξε κατάχρηση διακριτικής ευχέρειας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 78, σ. 1).


text:
 9.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/26
 Προσφυγή της 28ης Μαρτίου 2012 — Teva Pharma και Teva Pharmaceuticals Europe κατά ΕΜΑ
 (Υπόθεση T-140/12)
 2012/C 165/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Teva Pharma BV (Ουτρέχτη, Κάτω Χώρες) και Teva Pharmaceuticals Europe BV (Ουτρέχτη, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: D. Anderson, QC (Queen’s Counsel), K. Bacon, Barrister, G. Morgan and C. Drew, Solicitors)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΜΑ)
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων, η οποία περιλαμβάνεται στο έγγραφό του της 24ης Ιανουαρίου 2012, περί απορρίψεως της αιτήσεως χορηγήσεως άδειας κυκλοφορίας που είχαν υποβάλει οι προσφεύγουσες
 —
 να καταδικάσει τον καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως
 Προς στήριξη της προσφυγής τους οι προσφεύγουσες προβάλλον έναν μόνο λόγο ακυρώσεως, στο πλαίσιο του οποίου υποστηρίζουν ότι η απόρριψη της αιτήσεως χορηγήσεως άδειας κυκλοφορίας μιας γενόσημης εκδοχής ενός ορφανού φαρμάκου παραβιάζει το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΚ) 141/2000 (1). Ειδικότερα, είναι αντίθετο προς το γράμμα και τον σκοπό του άρθρου 8, καθώς και προς την πολιτική στην οποία εντάσσονται τόσο η θέσπιση του κανονισμού αυτού όσο και οι σχετικές νομοπαρασκευαστικές εργασίες, το να αποκλειστεί η γενόσημη εκδοχή ενός ορφανού φαρμάκου από την αγορά πέραν της προβλεπόμενης από το άρθρο 8, παράγραφος 1, δεκαετίας. Οι προσφεύγουσες προβάλλουν, ακόμη, ότι, κατά το άρθρο 8, παράγραφος 3, προβλέπεται, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, η δυνατότητα χορηγήσεως άδειας κυκλοφορίας για παρόμοιο προϊόν εντός της δεκαετίας, κατά παρέκκλιση από τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου αυτού. Ωστόσο, η χορήγηση άδειας κυκλοφορίας στην περίπτωση αυτή δεν θα πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα την παρέκταση της δεκαετούς εμπορικής αποκλειστικότητας όσον αφορά το ορφανό φάρμακο.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 141/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1999, για τα ορφανά φάρμακα (ΕΕ L 18, σ. 1).


text:
 7.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 410/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Σεπτεμβρίου 2016 — Pinto Eliseu Baptista Lopes Canhoto κατά EUIPO — University College London (CITRUS SATURDAY)
 (Υπόθεση T-400/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης CITRUS SATURDAY - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα CITRUS - Εκπρόθεσμη κατάθεση εγγράφων - Διακριτική ευχέρεια που παρέχει το άρθρο 74, παράγραφος 2, του κανονισμού - Κανόνας 19 και κανόνας 20, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95])
 (2016/C 410/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ana Isabel Pinto Eliseu Baptista Lopes Canhoto (Algés, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: A. Pita Negrão, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: H. O’Neill)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: University College London (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 29ης Απριλίου 2015 (υπόθεση R 2109/2014-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Pinto Eliseu Baptista Lopes Canhoto και University College London.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ana Isabel Pinto Eliseu Baptista Lopes Canhoto στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 320 της 28.9.2015.


text:
 17.7.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 204/37
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-27/97 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-7/99 P (1)
 (1999/C 204/86) (1999/C 204/90)
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Απριλι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Απριλι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́- ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 σεως C-27/97: (αι ́τηση του Tribunale di Genova για την ́εκδοση υποθε ́σεως C-7/97 P: Franco Campoli κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Ligure Piemontese SpA (Società
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 d’Intermediazione Mobiliare) κατα ́ Amministrazione delle
 Finanze dello Stato.
 (1) EE C 71 της 13.3.1999.
 (1) EE C 74 της 8.3.1997.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-28/97 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-326/98 (1)
 (1999/C 204/87)
 (1999/C 204/91)
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Απριλι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́- Με δια ́ταξη της 6ης Μαι ̈́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 σεως C-28/97: (αι ́τηση του Tribunale di Genova για την ́εκδοση των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): SO.ME.FI Srl κατα ́ Amministrazione σεως C-326/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 delle Finanze dello Stato. Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 74 της 8.3.1997. (1) EE C 312 της 10.10.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-29/97 (1)
 (1999/C 204/88) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-320/98 (1)
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Απριλι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου (1999/C 204/92)
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-29/97: (αι ́τηση του Tribunale di Genova για την ́εκδοση Με δια ́ταξη της 7ης Μαι ̈́ου 1999, ο προ ́εδρος του τρι ́του τμη ́ματος
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Società Anonima Immobiliare του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη
 Alessandro SrL (SAIA) κατα ́ Amministrazione delle Finanze διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-320/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 dello Stato. Κοινοτη ́των κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου.
 (1) EE C 74 της 8.3.1997.
 (1) EE C 299 της 26.9.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-30/97 (1)
 (1999/C 204/89) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-73/98 (1)
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Απριλι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́- (1999/C 204/93)
 σεως C-30/97: (αι ́τηση του Tribunale di Genova για την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): SVIN Servizi SpA κατα ́ Με δια ́ταξη της 10ης Μαι ̈́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 Amministrazione delle Finanze dello Stato. των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-73/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας.
 (1) EE C 74της 8.3.1997.
 (1) EE C 151 της 16.5.1998.


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/68
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 4ης Οκτωβρίου 2007 — de la Cruz κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκού οργανισμού για την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία
 (Υπόθεση F-32/06) (1)
 (Υπάλληλοι - Συμβασιούχοι υπάλληλοι - Μεταρρύθμιση του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων - Πρώην τοπικοί υπάλληλοι - Καθορισμός της κατατάξεως σε βαθμό και των αποδοχών κατά την πρόσληψη - Αντιστοιχία θέσεων εργασίας - Διαβούλευση με την επιτροπή προσωπικού)
 (2007/C 269/122)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: María del Carmen de la Cruz (Galdakao, Ισπανία) κ.λπ. (εκπρόσωποι: G. Vandersanden και L. Levi, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκός οργανισμός για την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία (εκπρόσωποι: E. Ortega, C. Georges και J. G. Blanch, επικουρούμενοι από τους S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόρους)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, ακύρωση των αποφάσεων της ΑΔΑ με τις οποίες αυτή αρνήθηκε να κατατάξει στην ομάδα εργασίας ΙΙΙ τους προσφεύγοντες, συμβασιούχους υπαλλήλους καταταχθέντες στην ομάδα ΙΙ, και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού οργανισμού για την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία περί κατατάξεως των προσφευγόντων στην ομάδα ΙΙ βάσει των συμβάσεων εργασίας τους που υπεγράφησαν στις 28 και 29 Απριλίου 2005.
 2.
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 3.
 Καταδικάζει τον Ευρωπαϊκό οργανισμό για την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 131 της 3.6.2006, σ. 51.


text:
2.10.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 281/15
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 8ης Ιουλι ́ου 1999
 της 8ης Ιουλι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση Τ-194/95, Area Cova, κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1) στην υπο ́θεση Τ-12/96, Area Cova, κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 («Αλιει ́α — ∆ιατη ́ρηση των θαλασσι ́ων πο ́ρων — Συ ́μβαση Κοινοτη ́των (1)
 για τη μελλοντικη ́ πολυμερη ́ συνεργασι ́α στην αλιει ́α του
 Βορειοδυτικου ́ Ατλαντικου ́ — Ιππο ́γλωσσα (χα ́λιμπατ)
 Γροιλανδι ́ας — Ποσο ́στωση αλιευμα ́ των για τον κοινοτικο ́ («Αλιει ́α — ∆ιατη ́ρηση των θαλασσι ́ων πο ́ρων — Συ ́μβαση
 στο ́λο — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Απαρα ́δεκτο») για τη μελλοντικη ́ πολυμερη ́ συνεργασι ́α στην αλιει ́α του
 Βορειοδυτικου ́ Ατλαντικου ́ — Ιππο ́γλωσσα (χα ́λιμπατ)
 (1999/C 281/29) Γροιλανδι ́ας — Ποσο ́στωση αλιευμα ́ των για τον κοινοτικο ́
 στο ́λο — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Απαρα ́δεκτο»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (1999/C 281/30)
 Στην υπο ́θεση Τ-194/95, Area Cova SA, Vigo, (Ισπανι ́α),
 Armadora José Pereira SA, Vigo, Armadores Pesqueros de
 Aldán SA, Vigo, Centropesca SA, Vigo, Chymar SA, Vigo, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 Eloymar SA, Estribela (Ισπανι ́α), Exfaumar SA, Bueu (Ισπανι ́α),
 Farpespan, SL, Moaña (Ισπανι ́α), Freiremar SA, Vigo, Hermanos
 Gandón SA, Cangas (Ισπανι ́α), Heroya SA, Vigo, Hiopesca SA, Στην υπο ́θεση Τ-12/96, Area Cova SA, Vigo (Ισπανι ́α), Armadora
 Vigo, José Pereira e Hijos SA, Vigo, Juana Oya Pérez, κα ́τοικος José Pereira SA, Vigo, Armadores Pesqueros de Aldán SA,
 Vigo, Manuel Nores González, κα ́τοικος Marı́n (Ισπανι ́α), Vigo, Centropesca SA, Vigo, Chymar SA, Vigo, Eloymar SA,
 Moradiña SA, Cangas, Navales Cerdeiras, SL, Camariñas (Ισπα- Estribela (Ισπανι ́α), Exfaumar SA, Bueu (Ισπανι ́α), Farpespan, SL,
 νι ́α), Nugago Pesca SA, Bueu, Pesquera Austral SA, Vigo, Moaña (Ισπανι ́α), Freiremar SA, Vigo, Hermanos Gandón SA,
 Pescaberbés SA, Vigo, Pesquerı́as Bı́garo Narval SA, Vigo, Cangas (Ισπανι ́α), Heroya SA, Vigo, Hiopesca SA, Vigo, José
 Pesquera Cı́es SA, Vigo, Pesca Herculina SA, Vigo, Pesquera Pereira e Hijos SA, Vigo, Juana Oya Pérez, κα ́τοικος Vigo,
 Inter SA, Cangas, Pesquerı́as Marinenses SA, Marı́n, Pesquerı́as Manuel Nores González, κα ́τοικος Marı́n (Ισπανι ́α), Moradiña
 Tara SA, Cangas, Pesquera Vaqueiro SA, Vigo, Sotelo Dios SA, Cangas, Navales Cerdeiras, SL, Camariñas (Ισπανι ́α), Nugago
 SA, Vigo, Asociación Nacional de Armadores de Buques Pesca SA, Bueu, Pesquera Austral SA, Vigo, Pescaberbés SA,
 Congeladores de Pesca de Merluza (Anamer), Vigo, Asociación Vigo, Pesquerı́as Bı́garo Narval SA, Vigo, Pesquera Cı́es SA,
 Nacional de Armadores de Buques Congeladores de Pesquerı́as Vigo, Pesca Herculina SA, Vigo, Pesquera Inter SA, Cangas,
 Varias (Anavar), Vigo, Asociación de Sociedades Pesqueras Pesquerı́as Marinenses SA, Marı́n, Pesquerı́as Tara SA, Cangas,
 Españolas (ASPE), Vigo, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους Antonio Pesquera Vaqueiro SA, Vigo, Sotelo Dios SA, Vigo, Asociación
 Creus Carreras, δικηγο ́ρο Βαρκελω ́νης, Eva Contreras Ynzenga, Nacional de Armadores de Buques Congeladores de Pesca de
 δικηγο ́ρο Μαδρι ́της, και Marta Ventura Arasanz, δικηγο ́ρο Merluza (Anamer), Vigo, Asociación Nacional de Armadores
 Βαρκελω ́νης, του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Cuatrecasas, 78, avenue de Buques Congeladores de Pesquerı́as Varias (Anavar), Vigo,
 d’Auderghem, Βρυξε ́λλες, υποστηριζο ́μενοι απο ́ τη Xunta de Asociación de Sociedades Pesqueras Españolas (ASPE), Vigo,
 Galicia, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Victor Manuel Vázquez- εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους Antonio Creus Carreras, δικηγο ́ρο
 Portomeñe Seijas, δικηγο ́ρο στο Santiago de Compostela, και Βαρκελω ́νης, Eva Contreras Ynzenga, δικηγο ́ρο Μαδρι ́της, και
 Antonio Hierro Hernández-Mora, δικηγο ́ρο Μαδρι ́της, Marta Ventura Arasanz, δικηγο ́ρο Βαρκελω ́νης, του δικηγορικου ́
 Fundación Galicia-Europa, 105, avenue Milcamps, Βρυξε ́λλες, γραφει ́ου Cuatrecasas, 78, avenue d’Auderghem, Βρυξε ́λλες,
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: John κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: John
 Carbery, Germán-Luis Ramos Ruano, και Ramón Torrent), με Carbery, Germán-Luis Ramos Ruano και Ramón Torrent), με
 αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1761/95 του αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2565/95 της
 Συμβουλι ́ου, της 29ης ιουνι ́ου 1995, που τροποποιει ́, για δευ ́τερη Επιτροπη ́ς, της 30η ́ς Οκτωβρι ́ου 1995, για την παυ ́ση της αλιει ́ας
 φορα ́, τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 3366/94 για τον καθορισμο ́ για το της ιππο ́γλωσσας Γροιλανδι ́ας απο ́ σκα ́φη που αλιευ ́ουν υπο ́
 1995 ορισμε ́νων με ́τρων διατη ́ρησης και διαχει ́ρισης των αλιευτι- σημαι ́α κρα ́τους με ́λους (EE L 262, σ. 27), το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το
 κω ́ν πο ́ρων της ζω ́ νης διακανονισμου ́, ο ́πως ορι ́ζεται στη συ ́μβαση τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους M. Jaeger, Προ ́εδρο, K. Lenaerts και
 για τη μελλοντικη ́ πολυμερη ́ συνεργασι ́α στην αλιει ́α του Βορειοδυ- J. Azizi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 8 Ιουλι ́ου
 τικου ́ Ατλαντικου ́ (ΕΕ L 171, σ. 1), το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα), 1999 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 συγκει ́μενο απο ́ τους Μ. Jaeger, Προ ́εδρο, K. Lenaerts και J. Azizi,
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 8 Ιουλι ́ου 1999 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη. 2) Οι προσφευ ́γοντες φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα, καθω ́ς
 και εκει ́να του Συμβουλι ́ου και της Επιτροπη ́ς.
 2) Οι προσφευ ́γοντες φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα, καθω ́ς
 και εκει ́να του Συμβουλι ́ου. Ο παρεμβα ́ς δια ́δικος φε ́ρει τα
 δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 77 της 16.03.1996.
 (1) ΕΕ C 315 της 25.11.1995.


text:
 11.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/16
 Αίτηση αναιρέσεως του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 12ης Ιανουαρίου 2005 στην υπόθεση Τ-334/03, Deutsche Post Euro Express GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς, που κατατέθηκε στις 15.3.2005 (τηλετύπημα: 11.3.2005)
 (Υπόθεση C-121/05 Ρ)
 (2005/C 143/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς, εκπροσωπούμενο από τους A. von Mühlendahl, αντιπρόεδρο του Γραφείου, και G. Schneider, μέλος του τμήματος δικαστικών διαδικασιών στον τομέα εμπορικής και βιομηχανικής ιδιοκτησίας, άσκησε στις 15.3.2005 (τηλετύπημα: 11.3.2005) ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα), της 12ης Ιανουαρίου 2005, στην υπόθεση Τ-334/03, Deutsche Post Euro Express GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς.
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να ακυρώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 12ης Ιανουαρίου 2005 στην υπόθεση Τ-334/03 (1) και να απορρίψει την προσφυγή·
 2.
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο.
 Λόγοι της αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) αιτιολογεί την αίτησή του αναιρέσεως κατά της αναφερθείσας αποφάσεως ως εξής:
 Το Πρωτοδικείο παρέβη τα άρθρα 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94 με τις περιλαμβανόμενες στις σκέψεις 35 και 36 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως διαπιστώσεις καθόσον θεώρησε μεν την ονομασία «EURO» ως ένα στοιχείο περί της γεωγραφικής προελεύσεως των προϊόντων ή υπηρεσιών, αλλά έκρινε εντούτοις ότι η καταχώρηση ως κοινοτικού σήματος της ονομασίας αυτής αποκλείεται μόνο αν η γεωγραφική προέλευση είναι «ουσιώδης» για τους μετέχοντες συναλλακτικούς κύκλους τους οποίους αφορά το σήμα. Η διαπίστωση αυτή αντιφάσκει προς το σαφές γράμμα του αναφερθέντος άρθρου, το οποίο χωρίς άλλο χαρακτηρισμό αποκλείει από την καταχώρηση στοιχεία περί της γεωγραφικής προελεύσεως. Όμως και από την απόφαση του Δικαστηρίου της 12ης Φεβρουαρίου 2004 στην υπόθεση C-363/99 προκύπτει ότι αποκλείονται από την καταχώρηση όλα τα σημεία ή τα στοιχεία τα οποία αποτελούν περιγραφή των ιδιοτήτων των δηλωθέντων προϊόντων ή υπηρεσιών χωρίς να έχει σημασία αν οι ιδιότητες αυτές είναι «ουσιώδεις».
 Το Πρωτοδικείο παρέβη το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94 με τις περιλαμβανόμενες στις σκέψεις 36 έως 43 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως διαπιστώσεις καθόσον αξιολόγησε μεν με την ονομασία «PREMIUM» το ποιοτικό στοιχείο, αλλά εντούτοις δεν δέχθηκε την εφαρμογή της αναφερθείσας διατάξεως στην εν λόγω ονομασία. Το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94 αποκλείει από την καταχώρηση αξιολογικά στοιχεία χωρίς οποιονδήποτε άλλο χαρακτηρισμό, διότι οποιοσδήποτε ανταγωνιστής του υποβάλλοντος αίτηση για καταχώρηση πρέπει να έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί αξιολογικά στοιχεία χωρίς να βλάπτεται από τα δικαιώματα που έχουν τρίτοι λόγω σήματος επί των στοιχείων αυτών. Το επιχείρημα του Πρωτοδικείου (σκέψη 39) ότι ονομασίες όπως «PREMIUM» πρέπει να εκτιμώνται (μόνο) σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 δεν ευσταθεί στην παρούσα περίπτωση. Επειδή η ονομασία «PREMIUM» ως στοιχείο ποιότητας εμπίπτει ήδη στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94, δεν χρειάζεται επομένως άλλη αναγωγή στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού.
 Σύμφωνα με τις διατυπούμενες από το Δικαστήριο στις αποφάσεις του βασικές αρχές, οι οποίες αναφέρονται στη σκέψη 44 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ένα σήμα το οποίο αποτελείται από περιγραφικά συστατικά μέρη είναι και στο σύνολό του περιγραφικό, καθόσον δεν διαπιστώνεται ότι η ονομασία, συνολικά, έχει άλλη σημασία από αυτήν που έχουν τα επιμέρους μέρη. Στην προκειμένη περίπτωση είναι προφανές ότι η ονομασία «EUROPREMIUM» -μία από γλωσσικής απόψεως συνήθως δημιουργούμενη σύνθεση των δύο μερών «EURO» και «PREMIUM»- και στο παρόν πλαίσιο δεν δηλώνει τίποτε άλλο πέραν του ότι στην περίπτωση των δηλουμένων προς καταχώρηση προϊόντων και υπηρεσιών πρόκειται για προϊόντα και υπηρεσίες ευρωπαϊκής προελεύσεως με ειδική ποιότητα.
 Επομένως, για τους προαναφερθέντες λόγους, η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση στηρίζεται στην παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94 και, συνεπώς, πρέπει να ακυρωθεί.
 (1) ΕΕ C 69, σ. 14.


text:
 18.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/41
 Προσφυγή της 24ης Φεβρουαρίου 2009 — De Britto Patricio-Dias κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-16/09)
 2009/C 90/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Jorge de Britto Patricio-Dias (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: L. Massaux, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος κατά της σχετικής με την εξέλιξή του αποφάσεως για το έτος 2007.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ της 21ης Νοεμβρίου 2008 και, κατά το μέτρο του αναγκαίου, την έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2007 έως 31 Δεκεμβρίου 2007,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.


text:
10.5.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 112/31
 Α. Renck, δικηγόρους, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο 2) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 (εκπρόσωποι: F. López de Rego και J. F. Crespo Carrillo), με 3) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος
 προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερι-
 κής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 22ας Μαΐου (1 ) ΕΕ C 331 du 24.11.2001.
 2001 (υπόθεση R 1086/2000-1), το Πρωτοδικείο (δεύτερο
 τμήμα), συγκείμενο από τους R. M. Moura Ramos, Πρόεδρο,
 J. Pirrung και Α. W. H. Meij, δικαστές, γραμματέας:
 D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 5 Μαρτίου
 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 ( 1) ΕΕ C 303 της 27.10.2001. της 5ης Μαρτίου 2003
 στην υπόθεση T-237/01: Alcon Inc κατά Γραφείου Εναρμονί-
 σεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια
 και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 («Κοινοτικό σήμα — ∆ιαδικασία ακυρώσεως — Λεκτικό
 σήμα “BSS” — Άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 —
 της 26ης Φεβρουαρίου 2003 Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Άρθρο 7, παράγραφος 1,
 στοιχείο δ', του κανονισμού 40/94 — ∆ιακριτικός
 στην υπόθεση T-212/01: Arnaldo Lucaccioni κατά Επιτρο- χαρακτήρας αποκτηθείς λόγω χρήσεως — Άρθρα 7, παρά-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) γραφος 3, και 51, παράγραφος 2, του κανονισμού 40/94»)
 (Υπάλληλοι — Ασφάλιση εργατικών ατυχημάτων και
 επαγγελματικών ασθενειών — Επιδείνωση σωματικών (2003/C 112/61)
 βλαβών — Σώρευση κεφαλαίου και αποζημιώσεως προ-
 βλεπομένων από τα άρθρα 12 και 14 αντιστοίχως των (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 κοινών για τα όργανα κανόνων)
 (2003/C 112/60)
 Στην υπόθεση T-237/01, Alcon Inc, πρώην Αlcon Univeral Ltd,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) με έδρα το Ηünenberg (Ελβετία), εκπροσωπούμενη από τους
 Η. Porter, solicitor, και C. Morcom, QC, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της
 Στην υπόθεση T-212/01, Arnaldo Lucaccioni, πρώην υπάλληλος Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος St-Leonard- (εκπρόσωπος: S. Laitinen), παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδι-
 on-Sea (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενος από τον κείου η Dr. Robert Winzer Pharma GmbH, με έδρα το Olching
 J. R. Iturriagagoitia Bassas, δικηγόρο, κατά Επιτροπής των (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον S. N. Schneller, δικηγόρο,
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και J.-L. Fagnart), που έχει ως αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του
 με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο
 16ης Νοεμβρίου 2000, περί διακοπής της διαδικασίας εξετάσεως πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και
 αιτήσεως που σκοπούσε στην διαπίστωση της επιδεινώσεως της υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 13ης Ιουλίου 2001 (υπόθεση R 273/
 επαγγελματικής ασθένειας του προσφεύγοντος και περί θέσεως 2000-1), το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους
 της αιτήσεως αυτής στο αρχείο, και αίτηση αποζημιώσεως, το R. M. Moura Ramos, Πρόεδρο, J. Pirrung και Α. W. H. Meij,
 Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, δικαστές, γραμματέας: J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε
 πρόεδρο, και τους Ν. J. Forwood και Η. Legal, δικαστές· στις 5 Μαρτίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 γραμματέας: J. Palacio González, κύριος υπάλληλος διοικήσεως,
 εξέδωσε στις 26 Φεβρουαρίου 2003 απόφαση με το ακόλουθο 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 διατακτικό:
 2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 1) Ακυρώνει την κοινοποιηθείσα στον προσφεύγοντα με
 έγγραφο της 16ης Νοεμβρίου 2000 απόφαση της Επιτρο-
 πής, περί διακοπής της προβλεπόμενης από το άρθρο 22 (1 ) ΕΕ C 369 της 22.12.2001.
 των κοινών κανόνων διαδικασίας και περί θέσεως στο
 αρχείο της αιτήσεως του προσφεύγοντος περί διαπιστώσεως
 της επιδεινώσεως της επαγγελματικής του ασθένειας.


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/70
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 29ης Ιουνίου 2010 — Martin κατά Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Υπηρεσίας (Ευρωπόλ)
 (Υπόθεση F-38/09) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της Ευρωπόλ - Μη ανανέωση συμβάσεως - Σύμβαση αορίστου χρόνου - Άρθρο 6 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως της Ευρωπόλ - Αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας)
 (2010/C 288/130)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Breige Martin (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: αρχικώς, P. de Casparis, δικηγόρος, στη συνέχεια W. J. Dammingh και N. D. Dane, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ) (εκπρόσωποι: D. Neumann και D. El Khoury, επικουρούμενοι από τους B. Wägenbaur και R. Van der Hout, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της 12ης Ιουνίου 2008, με την οποία η καθής πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι δεν υπήρχε δυνατότητα να της προσφερθεί μόνιμη θέση, καθώς και της αποφάσεως της 7ης Ιανουαρίου 2009 με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση που υποβλήθηκε κατά της πρώτης αποφάσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση 12ης Ιουνίου 2008, με την οποία η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ) αρνήθηκε να προσφέρει σύμβαση αορίστου χρόνου στην Β. Martin.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπόλ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 167 της 18.7.2009, σ. 26.


text:
 30.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 191/2
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunalul Sibiu (Ρουμανία) στις 2 Ιουλίου 2015 — Andreea Corina Târșia κατά Statul român, Universitatea «Lucian Blaga» Sibiu και Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării
 (Υπόθεση C-328/15)
 (2016/C 191/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunalul Sibiu
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Andreea Corina Târșia
 Εναγόμενοι: Statul român, Universitatea «Lucian Blaga» Sibiu και Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării
 Με διάταξη της 14ης Απριλίου 2016 το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) κηρύχθηκε προδήλως αναρμόδιο να αποφανθεί επί της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως που το Tribunalul Sibiu (Ρουμανία) είχε υποβάλει με απόφαση της 8ης Ιουνίου 2015.


text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/35
 Προσφυγή της 7ης Ιουνίου 2011 — Metropolis Immobiliarias y Restauraciones κατά ΓΕΕΑ — MIP Metro (METROINVEST)
 (Υπόθεση T-284/11)
 2011/C 232/61
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Metropolis Immobiliarias y Restauraciones, SL (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. Carbonell Callicó, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να μεταρρυθμίσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 17ης Μαρτίου 2011, στην υπόθεση R 954/2010-1, δεχόμενο την αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος «METROINVEST»·
 —
 επικουρικώς, και μόνο σε περίπτωση απορρίψεως του ανωτέρω αιτήματος, να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 17ης Μαρτίου 2011, στην υπόθεση R 954/2010-1·
 —
 να καταδικάσει το καθού και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «METROINVEST», για υπηρεσίες της κλάσεως 36 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 7112113.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το καταχωρισμένο στη Γερμανία υπ’ αριθ. 30348717 εικονιστικό σήμα «METRO», σε μπλε και κίτρινο χρώμα, για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 1 έως 45· η υπ’ αριθ. 779116 αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος «METRO», σε κίτρινο χρώμα, για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 1 έως 42.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή έγινε δεκτή.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των άρθρων 6 και 14 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, περί του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, καθώς και της γενικής αρχής του κοινοτικού δικαίου περί ίσης μεταχειρίσεως. Παράβαση από το τμήμα προσφυγών του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, για τον λόγο ότι δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαραβαλλομένων σημάτων.


text:
 19.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Ιανουαρίου 2011 — IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-362/08) (1)
 (Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Έγγραφα σχετικά με την εκτέλεση βιομηχανικού σχεδίου εντός ζώνης προστατευόμενης δυνάμει της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ - Έγγραφα προερχόμενα από κράτος μέλος - Εναντίωση του κράτους μέλους - Μερική άρνηση πρόσβασης - Εξαίρεση που αφορά την οικονομική πολιτική κράτους μέλους - Άρθρο 4, παράγραφοι 5 έως 7, του κανονισμού 1049/2001)
 2011/C 55/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds gGmbH (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: S. Crosby, solicitor, και S. Santoro, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. O'Reilly και P. Costa de Oliveira)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της προσφεύγουσας: Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: J. Bering Liisberg και B. Weis Fogh), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Heliskoski, M. Pere και H. Leppo, στη συνέχεια J. Heliskoski) και Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: K. Petkovska, A. Falk και S. Johannesson)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 2008, με την οποία δεν επιτράπηκε στην προσφεύγουσα η πρόσβαση σε έγγραφο που είχε διαβιβαστεί στην Επιτροπή από τις γερμανικές αρχές στο πλαίσιο της διαδικασίας αποχαρακτηρισμού ενός τόπου που προστατευόταν δυνάμει της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206, σ. 7).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds gGmbH στα δικαστικά της έξοδα, καθώς και στα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Το Βασίλειο της Δανίας, η Δημοκρατία της Φινλανδίας και το Βασίλειο της Σουηδίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 301 της 22.11.2008.


text:
26. 10. 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 318/9
 3 . H Επιτροπή θα φέρεί τα δικά της δικαστικά έξοδα. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 (') ΕΕ αριθ . C 161 της 11 . 6. 1994.
 της 24ης Σεπτεμβρίου 1996
 στην υπόθεση Τ-185/95, Giovanni Sergio κατα Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Υπάλληλοι — Μεταφορά συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ — Γενικές εκτελεστικές διατάξεις τον ΚΥΚ — Προθεσμία
 υποβολής αιτήσεως)
 της 24ης Σεπτεμβρίου 1996
 (96/C 318/19
 στην υπόθεση Τ-57/91: National Association of Licensed
 Opencast Operators κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων (') (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Συνθήκη ΕΚΑΧ — A νταγωνισμός — Ημεδαπή επιχείρηση
 κυρία των αποθεμάτων άνθρακα και κάτοχος του εκ του Στην υπόθεση Τ-185/95 , Giovanni Sergio , υπάλληλος της
 νόμου μονοπωλίου χορηγήσεως αδειών εξορύξεως — Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 Αντάλλαγμα εκ μέρους του εκμεταλλευομένου ορυχεία νος από τον Marc-Albert Lucas , δικηγόρο Λιέγης, με αντί
 κατόπιν αδείας, συνιστάμενο στην καταβολή ποσοστών ή κλητο στο Λουξεμβούργο τη δικηγόρο Evelyne Korn , 21 , rue
 στην παράδοση του άνθρακα στον χορηγήσαντα την άδεια Nassau, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( εκ
 — Ύψος των εισπραττομένων ποσοστών — Τιμή του πρόσωποι: Gianluigi Valsesia και Ana Maria Alves Vieira ),
 παραδιδόμενου άνθρακα — Συμβιβαστό με τις διατάξεις που έχει ως αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως
 της συνθήκης ΕΚΑΧ) με την οποία η Επιτροπή απέρριψε την αίτηση μεταφοράς
 (96/C 318/18 των συνταξιοδοτικών δικαιοαμάτων του προσφεύγοντος, το
 Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. P. Briët ,
 πρόεδρο τμήματος, B. Vesterdorf και A. Potocki , δικαστές·
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) γραμματέας: J. Palacio Gonzalez, εξέδιοσε στις 24 Σεπτεμ
 βρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Στην υπόθεση Τ-57/91 , National Association of Licensed
 Opencast Operators (εθνική ένωση των επιχειρηματιών στους
 οποίους έχει χορηγηθεί άδεια εκμεταλλεύσεως ανοικτού 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη καθ ' όσον με
 ανθρακωρυχείου ), με έδρα το Newcastle upon Tyne (Ηνωμέ αυτή ζητείται από το Πρωτοδικείο να υποχρεώσει την
 νο Βασίλειο), εκπροσωπούμενη από τους Nicholas Green , Επιτροπή να προβεί σε συγκεκριμένες ενέργειες.
 barrister, και David James Malcolm Wilson, solicitor, με
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Victor Gillen, 13 , 2 . Απορρίπτει την προσφυγή ως αβάσιμη κατά τα λοιπά.
 rue Aldringen , κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των (εκπρόσωποι: Julian Currall, Stephen Kon και Léonard 3 . Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 Hawkes), υποστηριζόμενης από την British Coal Corpora
 tion, με έδρα το Λονδίνο, εκπροσωπούμενη από τους David
 Vaughan, QC, και David Lloyd Jones, barrister, καθώς και (!) ΕΕ αριθ . C 333 της 9. 12. 1995 .
 από τον Peter J. Sigler και τη Rebekah M. Gershuny, solicitors,
 με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Loesch, 8, rue
 Zithe , που είχε ως αντικείμενο τη μερική ακύρωση της
 αποφάσεως SG (91 ) D/9467 της Επιτροπής, της 23ης Μαΐου
 1991 , περί απορρίψεως της καταγγελίας της προσφεύγουσας
 σχετικά με την αγορά του άνθρακα που προορίζεται για την ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 παραγωγή ηλεκτρισμού , το Πρωτοδικείο (τρίτο πενταμελές
 τμήμα), συγκείμενο από τους C. P. Briët, Πρόεδρο, K. της 26ης Σεπτεμβρίου 1996
 Lenaerts, B. Vesterdorf, P. Lindh και A. Potocki , δικαστές, στην υπόθεση Τ-192/94: Henri Maurissen κατα Ελεγκτικού
 γραμματέας: B. Pastor, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδω Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 σε στις 24 Σεπτεμβρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο (Προσφυγή ακυρώσεως — Έκθεση κρίσεως — Παραδεκτόν
 διατακτικό :
 — Αιτιολογία — Αικαστικός έλεγχος — Όρια)
 96/C 318/20
 1 . Το δεύτερο, έβδομο και ένατο αίτημα της προσφυγής
 είναι απαράδεκτα.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 2 . Απορρίπτει τα λοιπά αιτήματα της προσφεύγουσας.
 Στην υπόθεση Τ-192/94, Henri Maurissen , πρώην μόνιμος
 3 . H προσφεύγουσα φέρει το σύνολο των δικαστικών εξό υπάλληλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου , κάτοικος Schuttrange
 δων, περιλαμβανομένων και αυτών της παρεμβαίνουσας (Λουξεμβούργο) εκπροσωπούμενος από τον Jean-Noël
 British Coal. Louis, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ
 βούργο τη Fiduciaire Myson Sàrl, 1 , rue Giesener, κατά
 (') ΕΕ αριθ . C 243 της 18 . 9.1991 . Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευριοπαϊκών Κοινοτήτων (εκ
 πρόσωποι: Jean-Marie Stenier και Jan Inghelram ), που έχει
 ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της 12ης
 ---pagebreak--- Αριθ. C 318/10 |_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26. 10. 96
 Ιουλίου 1993 , περί καταρτίσεως της εκθέσεως κρίσεως του Αγωγή της εταιρείας Edouard Dubois et Fils SA κατά της
 προσφεύγοντος για την περίοδο μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1990 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Συμβου
 και 31ης Δεκεμβρίου 1991 . και, κατά το μέτρο του αναγκαίου , λίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 24 Ιου
 της αποφάσεως που του κοινοποιήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου λίου 1996
 1994, περί ρητής απορρίψεως της διοικητικής του ενστάσεως (Υπόθεση Τ-113/96)
 κατά της εν λόγω εκθέσεως, το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα ),
 συγκείμενο από τους A. Saggio, Πρόεδρο, V. Tiili και R. M. (96/C 318/22 )
 Moura Ramos , δικαστές- γραμματέας: B. Pastor, κύρια υπάλ
 ληλος διοικήσεως, εξέδιοσε στις 26 Σεπτεμβρίου 1996 απόφα (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 ση με το ακόλουθο διατακτικό:
 H εταιρεία Edouard Dubois et Fils SA , που εδρεύει στο
 Roubaix (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τους Pierre Ricard,
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή. δικηγόρο στο Conseil d'État και Alain Crosson du Cormier,
 δικηγόρο Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον
 2 . Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα. Marc Feiler, 67, rue Ermesinde, άσκησε στις 24 Ιουλίου 1996
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (' ΕΕ αριθ . C 174 της 25 . 6. 1994 . αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 H ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να κρίνει τους εναγομένους διαδίκους υπεύθυνους κατά
 το άρθρο 215 δεύτερο εδάφιο της συνθήκης για τη ζημία
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ που προξένησαν στην ενάγουσα οι επιπτώσεις που είχε
 της 10ης Ιουλίου 1996 επί των δραστηριοτήτων της ως εξουσιοδοτημένου εκτε
 λωνιστή η εφαρμογή της ενιαίας πράξεως , με την οποία
 στην υπόθεση T-208/95: Miwon Co. Ltd κατα Επιτροπής των
 θεσπίστηκε χώρος ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευ
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 μάτων και των υπηρεσιών εντός των συνόρων των κρατών
 («Ντάμπινγκ — Γλονταμινικό νάτριο — Κανονισμός της μελών από 1ης Ιανουαρίου 1993 ,
 Επιτροπής διαπιστώνων παραβίαση αναλήψεων υποχρεώ
 σεων ως προς τις τιμές και επιβάλλων προσωρινό δασμό — να υποχρεώσει τους εναγομένους διαδίκους να της κατα
 αντιντάμπινγκ — Προσφυγή ακυρώσεως— Μεταγενέστερη βάλουν αλληλεγγύως ως αποζημίωση για την εν λόγω
 έκδοση κανονισμού περί επιβολής οριστικού δασμού αντι ζημία το ποσό των 112 339 702 γαλλικών φράγκων,
 ντάμπινγκ — Κατάργηση της δίκης»)
 — να καταδικάσει τους αντιδίκους στα δικαστικά έξοδα .
 (96/C 318/21
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 H ενάγουσα εταιρεία που ασκεί κατά κύριο λόγο δραστηριό
 Στην υπόθεση Τ-208/95 , Miwon Co . Ltd ., με έδρα το Dongda τητα πράκτορα μεταφορών και συναφείς δραστηριότητες
 emun-Ku (Σεούλ, Νότια Κορέα ), εκπροσωπούμενη από τον εκθέτει ότι. σε 16 από τις εγκαταστάσεις της που βρίσκονται
 Jean-François Bellis , δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο σε διάφορα σημεία του γαλλικού εδάφους , έκανε χρήση της
 Λουξεμβούργο τον δικηγόρο A. F. Brausch, 8, rue Zithe , κατά υπουργικής άδειας που της είχε χορηγηθεί κατ ' εφαρμογή
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( εκπρόσωπος: του κώδικα τελωνείων και ασκούσε κατ' επάγγελμα δραστη
 Nicholas Khan), που είχε ως αντικείμενο την ακύρωση του ριότητα εξουσιοδοτημένου εκτελωνιστή διεκπεραιώνοντας,
 κανονισμού (ΕΚ) αριθ . 1754/95 της Επιτροπής , της 18ης αντί διαφόρων αμοιβών και για λογαριασμό τρίτων, τις
 Ιουλίου 1995 , για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμ τελωνειακές διατυπώσεις της διασαφήσεως των εμπορευμά
 πινγκ στις εισαγωγές γλουταμινικού νατρίου καταγωγής των που διέρχονται τα σύνορα, εν όψει της εισπράξεως των
 Ινδονησίας, Δημοκρατίας της Κορέας, Ταϊβάν και Ταϊλάνδης δασμών.
 ( EE αριθ . L 170, σ. 4), καθόσον αφορά τη Miwon Co. Ltd , το H ενάγουσα παρατηρεί επίσης ότι η από 1ης Ιανουαρίου 1993
 Πρωτοδικείο (πέμπτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από εφαρμογή της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Πράξεως, με την οποία
 τους R. Schintgen, Πρόεδρο G. García-Valdecasas , την V. δημιουργήθηκε ένας χώρος χωρίς σύνορα για τις χώρες μέλη .
 Tiili και τους J. Azizi και R. Moura Ramos, δικαστές,
 είχε σοβαρότατες επιπτώσεις, από οικονομικής και κοινωνι
 γραμματέας: H. Jung, εξέδιοσε στις 10 Ιουλίου 1996 διάταξη κής σκοπιάς επί των επιχειρήσειων που εκμεταλλεύονται οι
 με το ακόλουθο διατακτικό: εξουσιοδοτημένοι εκτελωνιστές . H ενάγουσα υπογραμμίζει,
 αφενός , ότι τα μέτρα που έλαβαν τα κοινοτικά όργανα για να
 1 . Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της παρούσας προ αντιμετωπίσουν τα προβλήματα αυτά εν μέρει μόνο εξο
 σφυγής. μαλύνουν τις σοβαρές επιπτώσεις που είχε η κατάργηση των
 εσιοτερικών συνόρων της Κοινότητας για το επάγγελμα του
 2. Οι διάδικοι φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους. εξουσιοδοτημένου εκτελιονιστή και. αφετέρου , ότι τα μέτρα
 αυτά δεν είχαν καθόλου χαρακτήρα αποζημιώσεοως αλλά
 σκοπούσαν μόνο να διαρρυθμίσουν τις εξαιρετικές επι
 (') ΕΕ αριθ . C 351 της 30. 12 . 1995 . βαρύνσεις στη διαχείριση των επιχειρήσεων διαμετακομί
 σεως που συνεχίστηκε υποχρεωτικά μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου
 1992 .


text:
C 71/16 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 13.3.1999
 jai oäsi, jasó rtmeäpeia, lpoqotäm ma paqarjetófomsai rsiy 4 Iamotaqiäot 1999, so Tribunale di Genova (Isakiäa), rso
 eidijó cia siy vqgäreiy atseäy. So óqhqo 6, rgleiäo 2, jakeiä pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Kofisa Italia s.r.l. auemoäy jai
 sa jqósg leäkg ma herpiärotm sa emdeijmtoälema leäsqa Ministero delle Finanze jai Servizio della Riscossione dei Tri-
 xärse oi esijeäsey jai g eluómirg sxm jakktmsijxäm pqo- buti Ð San Paolo Riscossioni Genova SpA aueseäqot, pot
 øoämsxm ma lgm tpomootäm oäsi sa pqoøoämsa atsó diaheäsotm ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg
 idioäsgsey Ç jai, rtmepxäy, eiämai jasókkgka cia vqgäreiy pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm engäy eqxsglósxm:
 Ç siy opoiäey dem eävotm. èsri, amsiähesa pqoy sa amaue-
 qoälema rsgm pqorbakkoälemg apoäuarg, am eäma pqoøoäm
 A. Lpoqeiä g pqorutcgä pot pqobkeäpesai rsg detäseqg
 pqooqiäfesai cia som jahoqirloä amsijeileämxm gä vxäqxm,
 paqócqauo sot óqhqot 243 sot jamomirlotä (EJ)
 dem lpoqeiä ma apojakeiäsai jakktmsijoä pqoøoäm, akkó
 aqih. 2913/92 (1), ma arjgheiä apetheiäay emxäpiom sgy dija-
 elpiäpsei re ókkg jasgcoqiäa elpoqetlósxm, rsgm opoiäa
 rsijgäy aqvgäy, vxqiäy pqogcotleämxy ma eävei tpobkgheiä
 euaqloäfesai ókko uoqokocijoä jahersxäy.
 amókocg aiäsgrg rsgm sekxmeiajgä aqvgä;
 Ç Euoärom g apoäuarg rauxäy dem diajqiämei lesantä sxm B. Paqeävei so óqhqo 244 sot jamomirlotä (EOJ)
 emmoixäm sgy uoqodiautcgäy, sgy uoqoapoutcgäy gä sgy aqih. 2913/92 sgm enotriäa amarsokgäy ejsekeärexy sgy
 jasavqgärexy, rsiy opoiäey amaueäqomsai oi paqócqauoi 1 pqorbakkoälemgy apouórexy loämo rsgm sekxmeiajgä aqvgä
 eäxy 5 sot óqhqot 27 sgy odgciäay 92/83/EOJ (5), akkó siy gä jai rsg dijarsijgä aqvgä emxäpiom sgy opoiäay eävei arjg-
 enoloixämei oäkey pqoy sg uoqodiautcgä, dem hexqeiä jasó- heiä g pqorutcgä;
 vqgrg sgm apoäpeiqa sgy apojoliärexy adijaiokocgäsot
 oueäkoty apoä sgm tpacxcgä re pkeäom etmoøjoä uoqokocijoä (1) EE L 302 sgy 19.2.1992, r. 1.
 jahersxäy (peqiäpsxrg g opoiäa eävei gädg diapirsxheiä rsgm
 Isakiäa).
 Ç Jasaqcxämsay, jóhe oäqio akjookijotä siäskot jai episqeä-
 pomsay, xy ej sotäsot, sgm paqarjetgä pqoøoämsxm otria-
 rsijó oloeidxäm, oärom auoqó sg rtärsarg jai siy dtmaseäy Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 vqgäreiy, pqoy sgm pkgäqxy lesotrixleämg akjooäkg, pqo- bake so Hessisches Finanzgericht le diósang sgy 7gy Laðot
 jeileämot sa pqoøoämsa atsó ma tpavhotäm re kicoäseqo 1998 rsgm tpoäherg Döhler GmbH jasó Hauptzollamt Darm-
 atrsgqoä jahersxäy apoä atsoä pot pqobkeäpesai cia sgm stadt
 em koäcx akjooäkg, episqeäpei uoqokocijgä diójqirg lesantä (Tpoäherg C-2/99)
 pqoøoämsxm pot paqotriófotm som iädio jiämdtmo uoqodia-
 utcgäy, diójqirg g opoiäa eävei epipsxäreiy rsoty oäqoty (1999/C 71/28)
 elpoqiäay jai, xy ej sotäsot, rsgm amsacxmirsijoäsgsa
 sxm pqoøoämsxm atsxäm.
 Le diósang sgy 7gy Laðot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg Cqal-
 laseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsiy
 (1) Apoäuarg 98/617/EJ sgy Episqopgäy, sgy 21gy Ojsxbqiäot 1998, 5 Iamotaqiäot 1999, so Hessisches Finanzgericht (7o slgäla)
 le sgm opoiäa dem episqeäpesai rsgm Isakiäa ma aqmeiäsai sg voqgä- rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Döhler GmbH jai Haupt-
 cgrg apakkacgäy cia oqirleäma pqoøoämsa pot apakkórromsai apoä
 soty eidijotäy uoäqoty jasamakxärexy dtmólei sgy odgciäay
 zollamt Darmstadt pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so
 92/83/EOJ sot Rtlbotkiäot, cia sgm emaqloämirg sxm diaqhqxä- Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm
 rexm sxm eidijxäm uoäqxm jasamakxärexy pot epibókkomsai rsgm engäy eqxsglósxm:
 akjooäkg jai sa akjookotäva posó (EE L 295 sgy 4.11.1998, r. 43).
 (2) EE eid. eäjd. 13/009, r. 101.
 (3) EE eid. eäjd. 13/004, r. 145. 1. èvei so óqhqo 7, paqócqauoy 5, detäseqg uqórg, sot
 (4) EE L 151 sgy 23.6.1993, r. 32. jamomirlotä (EOJ) aqih. 2169/86 sgy Episqopgäy (1), cia
 (5) EE L 316 sgy 31.10.1992, r. 21. som jahoqirloä sxm kepsoleqeixäm euaqlocgäy oärom
 auoqó som eäkecvo cia sgm jasabokgä sxm epirsqouxäm
 rsom paqacxcgä sxm risgqxäm jai sgy oqtäfgy, oäpxy sqo-
 popoigähgje le som jamomirloä (EOJ) aqih. 165/89, sgm
 eämmoia oäsi o oäqoy Ûemdiaueqoälemoyë jaktäpsei epiärgy som
 acoqarsgä emoäy pqoøoämsoy pot tpócesai rsom jxdijoä RO
 3505 1050, o opoiäoy ameäkabe sgm tpovqeäxrg eämamsi sot
 Aiäsgrg ejdoärexy pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeäbake paqarjetarsgä jai/gä sot pxkgsgä sot pqoøoämsoy atsotä
 so Tribunale di Genova (Isakiäa) le diósang sgy ma so vqgrilopoigärei apojkeirsijó jai loämo cia sgm
 18gy Dejelbqiäot 1998 rsgm tpoäherg Kofisa Italia s.r.l. jasó paqarjetgä pqoøoämsxm diauoqesijxäm apoä ejeiäma pot
 Ministero delle Finanze jai jasó Servicio della Riscossione apaqihlotämsai rso paqóqsgla I;
 dei Tributi Ð San Paolo Riscossioni Genova SpA
 (Tpoäherg C-1/99) 2. Re peqiäpsxrg jasauasijgäy apamsgärexy rso pqxäso eqxä-
 sgla:
 (1999/C 71/27)
 a) Pqeäpei ma apaisgheiä apoä som acoqarsgä g jasabokgä
 porotä iärot le so 105 % sgy twgkoäseqgy epirsqougäy
 Le diósang sgy 18gy Dejelbqiäot 1998, pot peqigäkhe rsg rsgm paqacxcgä pot iärvte cia so oijeiäo pqoøoäm jasó
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm sg dióqjeia sxm 12 pqogcotleämxm lgmxäm, ajoälg ji


text:
 7.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 15ης Μαΐου 2014 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Minister van Financiën κατά X BV
 (Υπόθεση C-480/12) (1)
 ((Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας - Πεδίο εφαρμογής των άρθρων 203 και 204, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 - Καθεστώς εξωτερικής διαμετακομίσεως - Γένεση της τελωνειακής οφειλής λόγω μη εκπληρώσεως υποχρεώσεως - Εκπρόθεσμη προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο προορισμού - Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρο 10, παράγραφος 3 - Σχέση μεταξύ γενέσεως της τελωνειακής οφειλής και της οφειλής του ΦΠΑ - Έννοια των φορολογητέων πράξεων))
 2014/C 212/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Minister van Financiën
 κατά
 X BV
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Hoge Raad der Nederlanden — Κάτω Χώρες — Ερμηνεία των άρθρων 203 και 204 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (EE L 302, σ. 1), των άρθρων 356, παράγραφος 1, και 859, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (EE L 253, σ. 1), και του άρθρου 7 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Υπέρβαση της καταληκτικής ημερομηνίας, που είχε ορίσει το τελωνείο αναχωρήσεως, για την προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο προορισμού, συνεπαγόμενη την υπό προϋποθέσεις γένεση τελωνειακής οφειλής κατά την εισαγωγή και όχι την αυτόματη γένεσή της — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας — Φορολογητέες πράξεις — Έννοια της εισαγωγής
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 203 και 204 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EK) 648/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Απριλίου 2005, σε συνδυασμό με το άρθρο 859, σημείο 2, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EK) 444/2002 της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2002, έχουν την έννοια ότι η υπέρβαση και μόνον της προθεσμίας προσκομίσεως, που τάσσεται σύμφωνα με το άρθρο 356, παράγραφος 1, του κανονισμού 2454/93, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 444/2002, δημιουργεί όχι τελωνειακή οφειλή λόγω απομακρύνσεως των οικείων εμπορευμάτων από την τελωνειακή επιτήρηση, υπό την έννοια του άρθρου 203 του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 648/2005, αλλά τελωνειακή οφειλή στηριζόμενη στο άρθρο 204 του τελευταίου αυτού κανονισμού και ότι, για να γεννηθεί τελωνειακή οφειλή δυνάμει του εν λόγω άρθρου 204, δεν απαιτείται οι ενδιαφερόμενοι να παράσχουν στις τελωνειακές αρχές πληροφορίες περί των λόγων υπερβάσεως της προθεσμίας διαμετακομίσεως την οποία τάσσει το άρθρο 356 του κανονισμού 2454/93, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 444/2002, ή περί του τόπου στον οποίο βρίσκονταν τα εμπορεύματα κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της λήξεως της προθεσμίας αυτής και της πραγματικής προσκομίσεως των εμπορευμάτων στο τελωνείο προορισμού.
 2)
 Το άρθρο 7, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2004/66/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 2004, έχει την έννοια ότι οφείλεται φόρος προστιθεμένης αξίας όταν τα οικεία εμπορεύματα εξέρχονται των τελωνειακών καθεστώτων που προβλέπονται στο άρθρο αυτό, έστω και αν τελωνειακή οφειλή γεννάται αποκλειστικά δυνάμει του άρθρου 204 του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 648/2005.
 (1) ΕΕ C 26 της 26.1.2013.


text:
23.1.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 20/29
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-296/97 (1) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-377/97 (1)
 (1999/C 20/48) (1999/C 20/51)
 Le diósang sgy 7gy Ojsxbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dija-
 rsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg dia- Le diósang sgy 9gy Ojsxbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dija-
 cqaugä sgy tpoheärexy C-296/97 (aiäsgrg sot Oberverwal- rsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg dia-
 tungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen cia sgm cqaugä sgy tpoheärexy C-377/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Ulrich Gloger jasó Joimosgäsxm jasó Ekkgmijgäy Dglojqasiäay.
 Bergamt Kamen, paqelbaiämxm: Vertreter des öffentlichen
 Interesses beim Oberverwaltungsgericht für das Land Nord- (1) EE C 7 sgy 10.1.1998.
 rhein-Westfalen.
 (1) EE C 318 sgy 18.10.1997.
 Diacqaugä sxm rtmejdijafoleämxm tpoheärexm C-239/96 jai
 C-240/96 (1)
 (1999/C 20/52)
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-369/97 (1)
 (1999/C 20/49)
 Le diósang sgy 14gy Ojsxbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dija-
 rsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg dia-
 Le diósang sgy 8gy Ojsxbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dija- cqaugä sxm rtmejdijafoleämxm tpoheärexm C-239/96 jai
 rsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg dia- C-240/96: Gmxleämo Bariäkeio sgy Lecókgy Bqesamiäay jai
 cqaugä sgy tpoheärexy C-369/97 (aiäsgrg sot Oberster Boäqeiay Iqkamdiäay, tporsgqifoälemo apoä sgm Olorpomdiajgä
 Gerichtshof cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay, so Bariäkeio sgy Damiäay jai so
 Schutzverband gegen unlauteren Wettbewerb jasó F. W. Rtlbotäkio sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy jasó Episqopgäy sxm
 Woolworth Co Gesellschaft mbH. Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, tporsgqifoleämgy apoä so Etqx-
 paøjoä Joimobotäkio.
 (1) EE C 370 sgy 6.12.1997.
 (1) EE C 269 sgy 14.9.1996.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-382/97 (1)
 (1999/C 20/50) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-370/97 (1)
 (1999/C 20/53)
 Le diósang sgy 8gy Ojsxbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dija-
 rsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg dia-
 cqaugä sgy tpoheärexy C-382/97 (aiäsgrg sot Verwaltungs- Le diósang sgy 20gäy Ojsxbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dija-
 gerichtshof cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Ger- rsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg dia-
 hard Köbler jasó Bundesminister für Wissenschaft, cqaugä sgy tpoheärexy C-370/97 (aiäsgrg sot Oberster
 Forschung und Kunst. Gerichtshof cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy):
 Poloco SA jasó Jürgen Denz.
 (1) EE C 7 sgy 10.1.1998.
 (1) EE C 387 sgy 20.12.1997.


text:
 16.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 14/53
 Προσφυγή της 15ης Νοεμβρίου 2016 — Agricola J.M. κατά EUIPO — Torres (CLOS DE LA TORRE)
 (Υπόθεση T-806/16)
 (2017/C 014/63)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Agricola J.M., SL (Girona, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. Clos Creus, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Miguel Torres, SA (Vilafranca del Penedés, Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «CLOS DE LA TORRE» — Υπ’ αριθ. 13 029 533 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 28ης Ιουλίου 2016 στην υπόθεση R 2099/2015-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 28ης Ιουλίου 2016·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 7ης Αυγούστου 2015 που εξέδωσε το τμήμα ανακοπών, με την οποία δέχτηκε την ανακοπή για όλα τα προϊόντα της κλάσεως 33: οινοπνευματώδη ποτά εκτός ζύθου, απορρίπτοντας το προς καταχώριση κοινοτικό σήμα για όλα τα επίμαχα προϊόντα·
 —
 να τροποποιήσει τις προγενέστερες αποφάσεις δεχόμενο την καταχώριση του σήματος της προσφεύγουσας για όλα τα προϊόντα της κλάσεως 33·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 και της νομολογίας επί υποθέσεων παρεμφερών προς την παρούσα.


text:
 16.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/3
 Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 4ης Δεκεμβρίου 2014 (αίτηση του Cour administrative d'appel de Nantes (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Adiamix κατά Direction départementale des finances publiques de l’Orne
 (Υπόθεση C-202/14) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Κρατικές ενισχύσεις - Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 - Άρθρο 1, στοιχείο β', v - Καθεστώτος απαλλαγής από τον φόρο υπέρ των επιχειρήσεων που αναλαμβάνουν τις δραστηριότητες προβληματικής επιχείρησης - Απόφαση της Επιτροπής κηρύττουσα καθεστώς ενισχύσεων μη συμβατό με την εσωτερική αγορά - Ανάκτηση των επιμέρους ενισχύσεων που χορηγήθηκαν δυνάμει καθεστώτος ενισχύσεων - Εκτίμηση του κύρους της αποφάσεως της Επιτροπής - Έννοιες της «υφιστάμενης ενισχύσεως» και της «νέας ενισχύσεως»])
 (2015/C 056/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour administrative d'appel de Nantes
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Adiamix
 Καθής: Direction départementale des finances publiques de l’Orne
 Διατακτικό
 Από την εξέταση του προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος της αποφάσεως 2004/343/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων που εφάρμοσε η Γαλλία για την ανάληψη των δραστηριοτήτων προβληματικών επιχειρήσεων.
 (1) ΕΕ C 202 της 30.06.2014.


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien (Αυστρία) στις 16 Ιουλίου 2007 — Jobra Νermögensνerwaltungs-Gesellschaft mbH κατά Finanzamt Amstetten Melk Scheibbs
 (Υπόθεση C-330/07)
 (2007/C 269/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Jobra Νermögensνerwaltungs-Gesellschaft mbH
 Καθού: Finanzamt Amstetten Melk Scheibbs
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντιβαίνει προς τις διατάξεις για την ελεύθερη εγκατάσταση (άρθρο 43 επ. ΕΚ) και/ή για την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών (άρθρο 49 επ. ΕΚ) υφιστάμενη στις 31 Δεκεμβρίου 2003 εθνική κανονιστική ρύθμιση, κατά την οποία η παροχή ενός φορολογικού πλεονεκτήματος (πριμοδοτήσεως λόγω αυξήσεως επενδύσεων) σε επιχειρήσεις για την αφορά αμεταχείριστων ενσωμάτων οικονομικών αγαθών εξαρτάται επίσης από την προϋπόθεση ότι τα οικονομικά αυτά αγαθά πρόκειται να χρησιμοποιηθούν αποκλειστικώς σε ημεδαπή εγκατάσταση, ενώ, αντιθέτως, για την αγορά αμεταχείριστων ενσωμάτων οικονομικών αγαθών, τα οποία πρόκειται να χρησιμοποιηθούν σε αλλοδαπή, επομένως δε και σε ευρισκομένη εντός άλλης χώρας της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, εγκατάσταση, δεν παρέχεται αυτό το φορολογικό πλεονέκτημα (πριμοδότηση λόγω αυξήσεως επενδύσεων);