text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/12
 Αναίρεση που άσκησαν στις 9 Ιουλίου 2015 οι Changshu City Standard Parts Factory, Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 29 Απριλίου 2015 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-558/12 και T-559/12, Changshu City Standard Parts Factory και Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-376/15 P και C-377/15 P)
 (2015/C 381/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Changshu City Standard Parts Factory, Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd (εκπρόσωποι: R. Antonini, avvocato, E. Monard, avocat)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, European Industrial Fasteners Institute AISBL (EIFI)
 Αιτήματα
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-558/12 και T-559/12, Changshu City Standard Parts Factory και Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
 2)
 να δεχθεί τα αιτήματα των αναιρεσειουσών, όπως εκτίθενται στο κατατεθέν ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου δικογράφου της προσφυγής τους, και να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 924/2012 του Συμβουλίου, της 4ης Οκτωβρίου 2012, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 91/2009 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (1), καθόσον αφορά τις αναιρεσείουσες·
 3)
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα έξοδα των δικών ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και του Δικαστηρίου, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειουσών·
 4)
 να κρίνει ότι οι παρεμβαίνοντες φέρουν να έξοδά τους.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο, ιδίως όσον αφορά την έννοια «όλων [των αναλόγων] εξαγωγικών πράξεων» και τη σχέση μεταξύ των οικείων διατάξεων, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, ερμηνεύοντας εσφαλμένως το άρθρο 2, παράγραφοι 10 και 11, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (2), και τα σημεία 2.4 και 2.4.2 της Συμφωνίας για την εφαρμογή του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου του 1994, και επέβαλε υπερβολικό βάρος αποδείξεως στις αναιρεσείουσες.
 Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν περαιτέρω ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, ερμηνεύοντας εσφαλμένως το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και το σημείο 2.4 της Συμφωνίας για την εφαρμογή του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου του 1994, παρέλειψε να εξετάσει ορισμένους λόγους ακυρώσεως των αναιρεσειουσών και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εκτίμηση της κατ’ άρθρο 296 ΣΛΕΕ υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
 (1) ΕΕ L 275, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 343, σ. 51.


text:
 20.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 127/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαρτίου 2015 — Bial-Portela κατά ΓΕΕΑ — Isdin (ZEBEXIR)
 (Υπόθεση T-366/11 RENV) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος ZEBEXIR - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα ZEBINIX - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 127/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bial-Portela & Ca, SA (São Mamede do Coronado, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: B. Braga da Cruz και J. Pimenta, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (Π. Γερουλάκος)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Isdin, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: P. López Ronda, G. Macias Bonilla και G. Marín Raigal, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 6ης Απριλίου 2011 (υπόθεση R 1212/2009-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Bial Portela & Ca, SA και Isdin, SA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 6ης Απριλίου 2011 (υπόθεση R 1212/2009-1).
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Bial Portela & Ca, SA.
 3)
 Η Isdin, SA φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 269 της 10.9.2011.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 7.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/3
 Αναίρεση που άσκησε στις 21 Σεπτεμβρίου 2011 ο Katinan Justin Koné κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2011 στην υπόθεση T-349/11, Koné κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση C-479/11 P)
 2012/C 6/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Katinan Justin Koné (εκπρόσωποι: L. Bourthoumieux, J. Vergès, R. Dumas και M. Ceccaldi, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο
 —
 κρίνει παραδεκτή την αίτηση αναιρέσεως του Katinan Justin Koné·
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη T-349/11 της 13ης Ιουλίου 2011, με την οποία η προσφυγή του απορρίφθηκε ως εκπροθέσμως ασκηθείσα·
 —
 να αναπέμψει τον αναιρεσείοντα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αυτός να μπορέσει να προβάλει τα δικαιώματά του·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα κατ’ εφαρμογή των άρθρων 69 και 73 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει τους ακόλουθους λόγους:
 —
 Η ανωτέρα βία λόγω πολέμου διακόπτει την προθεσμία ασκήσεως προσφυγής. Τα γεγονότα που αντιμετώπιζε ο αναιρεσείων από τον Νοέμβριο του 2010 στην Ακτή του Ελεφαντοστού συνιστούν λόγο ανωτέρας βίας, κατά την έννοια του άρθρου 45 του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω της εμπόλεμης καταστάσεως που διακόπτει τις προθεσμίες προσβολής των πράξεων που εξέδωσε κατ’ αυτού το Συμβούλιο.
 —
 Ο παρών λόγος ανωτέρας βίας λόγω πολέμου στερεί στον αναιρεσείοντα τη δυνατότητα να ασκήσει ελεύθερα τον δικαίωμα ασκήσεως προσφυγής κατά πράξεων που προσβάλλουν προδήλως τα θεμελιώδη δικαιώματά του.
 —
 Τα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες υπερισχύουν της αρχής της ασφάλειας δικαίου. Επικαλούμενο την αρχή της ασφάλειας δικαίου για να κηρύξει απαράδεκτη την προσφυγή του αναιρεσείοντος, το Γενικό Δικαστήριο προσέβαλε το θεμελιώδες δικαίωμα της προσβάσεως στη δικαιοσύνη και τα δικαιώματα άμυνας. Ο αναιρεσείων στερήθηκε του δικαιώματος ακροάσεώς του από αρμόδιο δικαστήριο.
 —
 Μη αντιτάξιμο της προθεσμίας λόγω αποστάσεως και της προθεσμίας ασκήσεως προσφυγής σε περίπτωση πολέμου. Η προθεσμία λόγω αποστάσεως και η προθεσμία ασκήσεως προσφυγής δεν μπορούν να αντιταχθούν σε αποδέκτη που κατοικεί σε κράτος το οποίο βρίσκεται σε ανοικτό πόλεμο. Αυτές οι προθεσμίες ισχύουν μόνο για τις περιόδους ειρήνης και μόνο στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Όμως, ο αναιρεσείων βρίσκεται σε άλλη ήπειρο και, ως εκ τούτου, η αυστηρή εφαρμογή του άρθρου 102 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου στην προκειμένη περίπτωση συνιστά αναμφισβήτητα παράβαση του άρθρου 6, παράγραφος 1, της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών και του του άρθρου 263 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 —
 Υπεροχή του άρθρου 263 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το άρθρο 102 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου καθιστά άνευ αντικειμένου κάθε υποχρέωση κοινοποιήσεως, όπως αυτή προβλέπεται από τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προβλέπει ότι η προθεσμία ασκήσεως προσφυγής αρχίζει να τρέχει από την κοινοποίηση ή τη δημοσίευση ή από τον χρόνο κατά τον οποίο ο ενδιαφερόμενος έλαβε γνώση της πράξεως. Συγκεκριμένα, το άρθρο 102 του Κανονισμού Διαδικασίας παραβλέπει την υποχρέωση κοινοποιήσεως και δεν λαμβάνει υπόψη την ημέρα κατά την οποία ο αναιρεσείων έλαβε πράγματι γνώση της πράξεως, περιορίζοντας έτσι το γράμμα και το πνεύμα του άρθρου 263 ΣΛΕΕ. Ως εκ τούτου, το άρθρο 102 θέτει υπό αμφισβήτηση τα δικαιώματα που προβλέπονται και προστατεύονται από τη Συνθήκη, η οποία έχει υπέρτερη νομική αξία και επιβάλλεται στα όργανα τα οποία συγκροτούν την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατά συνέπεια, εφόσον οι προσβαλλόμενες πράξεις δεν κοινοποιήθηκαν στον αναιρεσείοντα, και τούτο κατά παράβαση του άρθρου 263, παράγραφος 5, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η προθεσμία ασκήσεως προσφυγής μπορούσε να αρχίσει μόνον από τον χρόνο κατά τον οποίο ο προσφεύγων έλαβε γνώση των κατ’ αυτού εκδοθεισών πράξεων.
 —
 Σοβαρή προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Η αρχή της ασφάλειας δικαίου, όπως διατυπώνεται από το Γενικό Δικαστήριο, θέτει σοβαρά υπό αμφισβήτηση την ασφάλεια δικαίου στο σύνολό της, καθόσον στους διοικουμένους που κατοικούν εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε χώρα που βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση επιβάλλονται κυρώσεις κατά των οποίων αυτοί δεν μπορούν να ασκήσουν λυσιτελώς τα δικαιώματά τους προς άσκηση προσφυγής, δεδομένου ότι δεν έχουν λάβει γνώση της κυρώσεως.
 —
 Επικουρικώς, ο αναιρεσείων ζητεί την ακύρωση των πράξεων που εξέδωσε κατ’ αυτού το Συμβούλιο λόγω της σοβαρότητας της προσβολής των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Εφόσον οι προσβαλλόμενες πράξεις προσβάλλουν θεμελιώδεις ελευθερίες προστατευόμενες από πλείονες διεθνείς συνθήκες, στο Δικαστήριο εναπόκειται να ακυρώσει τις εν λόγω πράξεις καθόσον ο παράνομος χαρακτήρας τους προσβάλλει την ευρωπαϊκή έννομη τάξη και με την αιτιολογία ότι καμία προθεσμία ασκήσεως προσφυγής δεν μπορεί να αντιταχθεί στον αναιρεσείοντα λόγω της σοβαρότητας της προσβολής των προστατευομένων θεμελιωδών ελευθεριών και δικαιωμάτων.


text:
 22.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/12
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 22ας Φεβρουαρίου 2006 — Adam κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-342/04) (1)
 (Υπάλληλοι - Αμοιβή - Επίδομα αποδημίας - Άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', του παραρτήματος VII του ΚΥΚ - Έννοια της «παροχής υπηρεσιών σε άλλο κράτος»)
 (2006/C 96/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Herta Adam (Βρυξέλλες, Βέλγιο) [εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: J. Currall και L. Lozano Palacios]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 2ας Σεπτεμβρίου 2003, με την οποία προβλήθηκε άρνηση χορηγήσεως στην προσφεύγουσα του επιδόματος αποδημίας που προβλέπεται από το άρθρο 4 του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Απορρίπτεται η προσφυγή.
 2)
 Έκαστος διάδικος φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 262 της 23.10.2004.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/60
 Προσφυγή της 6ης Νοεμβρίου 2006 — UniCredito Italiano κατά ΓΕΕΑ — Union Investment Privatfonds (Uniweb)
 (Υπόθεση T-303/06)
 (2006/C 326/130)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: UniCredito Italiano SpA (Γένοβα, Ιταλία) (εκπρόσωποι: G.Floridia και R.Floridia, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Union Investment Privatfonds GmbH
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 5ης Σεπτεμβρίου 2006, η οποία εκδόθηκε στο πλαίσιο της κοινής διαδικασίας R 196/2005-2 και R 211/2005-2, σχετικά με τη διαδικασία ανακοπής υπ' αριθ. B490971 που αφορούσε την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ' αριθ. 2.236.164
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «UNIWEB» (αίτηση καταχωρίσεως υπ' αριθ. 2.236.164) για υπηρεσίες που υπάγονται στις κλάσεις 35, 36 και 42.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Union Investment Privatfonds GmbH, πρώην Union Investment Gesellschaft GmbH
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Γερμανικά λεκτικά σήματα «UNIFONDS» (υπ' αριθ. 991.995) και «UNIRAK» (υπ' αριθ. 991. 997) και γερμανικό εικονιστικό σήμα «UNIZINS» (υπ' αριθ. 2.016.954) για τον προσδιορισμό της επένδυσης κεφαλαίων, κατά την έννοια της κλάσης 36.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή έγινε εν μέρει δεκτή, κατά το μέτρο που αναγνωρίζει την ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως «όσον αφορά μόνον τις υπηρεσίες που κρίθηκαν παρεμφερείς».
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Η προσβαλλόμενη απόφαση εφάρμοσε εσφαλμένως τη θεωρία της ευρύτερης προστασίας των επονομαζόμενων σημάτων της ίδιας σειράς προϊόντων, την οποία διατύπωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με την απόφαση που εξέδωσε στις 23 Φεβρουαρίου 2006 επί της υποθέσεως T-194/03, Bainbridge, καθόσον δεν πληρούνται οι δύο αναγκαίες προϋποθέσεις προς τούτο, ήτοι: α) ότι το κοινό στοιχείο της σειράς των προγενεστέρων σημάτων πρέπει να είναι διακριτικό· και β) ότι τα προγενέστερα σήματα πρέπει να χρησιμοποιούνται και να εκλαμβάνονται από το οικείο κοινό υπό την έννοια ότι αναφέρονται σε πληθώρα προϊόντων ή/και υπηρεσιών.


text:
 15.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/32
 Προσφυγή της 10ης Νοεμβρίου 2010 — Comunidad Autónoma de Galicia κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-520/10)
 ()
 2011/C 13/62
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Comunidad Autónoma de Galicia (Santiago de Compostela, Ισπανία) (εκπρόσωποι: S. Martínez Lage και H. Brokelmann, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση Ν178/2010, της 29ης Σεπτεμβρίου 2010, με την οποία επιτρέπεται η υπέρ των παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας στην Ισπανία αντιστάθμιση των υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη απόφαση στην παρούσα διαδικασία είναι η ίδια με εκείνη της υποθέσεως Τ-484/10, Gas Natural FENOSA SDG κατά Επιτροπής.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους:
 —
 Προσβολή των διαδικαστικών δικαιωμάτων που προβλέπονται από το άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) 65971999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (1), καθόσον η Επιτροπή δεν κίνησε την επίσημη διαδικασία εξετάσεως, ενώ ήταν υποχρεωμένη να το πράξει δεδομένου ότι υφίστανται σοβαρές αμφιβολίες ως προς το συμβατό της επίδικης ενισχύσεως με την κοινή αγορά.
 —
 Παράβαση του κανονισμού (ΕΚ) 1407/2002, της 23ης Ιουλίου 2002, σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις προς τη βιομηχανία άνθρακα (2).
 —
 Παράβαση του άρθρου 106, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, στο μέτρο που δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του αναγκαίου και της αναλογικότητας που απαιτούνται από τη διάταξη αυτή προκειμένου να μπορέσει να επιτραπεί η επίδικη ενίσχυση, η οποία χορηγήθηκε από τις ισπανικές αρχές σε αντιστάθμιση του επιπλέον κόστους που συνεπάγεται η υποχρέωση παροχής δημόσιας υπηρεσίας.
 —
 Παράβαση του άρθρου 34 ΣΛΕΕ, καθόσον η επίδικη ενίσχυση αποτελεί μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος, το οποίο δεν δικαιολογείται, σύμφωνα με το άρθρο 36 ΣΛΕΕ, από την αναγκαιότητα να εξασφαλιστεί ο εφοδιασμός σε ηλεκτρική ενέργεια.
 —
 Η επίδικη ενίσχυση χορηγήθηκε αδικαιολογήτως επιπλέον της ενισχύσεως που χορηγήθηκε στη βιομηχανία άνθρακα για την περίοδο 2008-2010, αντίθετα προς τα προβλεπόμενα από το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1407/2002 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 2002, σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις προς τη βιομηχανία άνθρακα (3), νοθεύει δε σοβαρά τον ανταγωνισμό στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας, κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 4, στοιχεία δ' και ε', του ίδιου κανονισμού.
 —
 Παράβαση των άρθρων 11 και 191 ΣΛΕΕ και 3, παράγραφος 3, ΣΕΕ, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά τη γνώμη της προσφεύγουσας, δεν λαμβάνει υπόψη τις βλάβες που συνεπάγεται για το περιβάλλον.
 Τέλος, η προσφεύγουσα επικαλείται προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας, το οποίο εγγυάται το άρθρο 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ.
 (1) ΕΕ L 83, σ. 1
 (2) ΕΕ L 205, σ. 18.
 (3) ΕΕ L 205, σ. 1.


text:
 21.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 170/29
 Προσφυγή της 14ης Μαΐου 2007 — Avaya κατά ΓΕΕΑ — ZyXEL Communications (VANTAGE CNM)
 (Υπόθεση T-171/07)
 (2007/C 170/57)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Avaya Inc. (Basking Ridge, ΗΠΑ) (εκπρόσωποι: A. Beschorner, B. Glaser, C. Thomas, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: ZyXEL Communications Corp. (Hsin-Chu, Ταϊβάν)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών υπ' αριθ. R 156/2006-2, της 14ης Μαρτίου 2007, που αφορά την υπ' αριθ. 3 291 457 αίτηση καταχώρισης ως κοινοτικού σήματος του: «VANTAGE CNM», και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοδικείου και την παρεμβαίνουσα στα έξοδα της διοικητικής διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: ZyXEL Communications Corp.
 Σήμα προς καταχώριση: Το κοινοτικό εικονιστικό σήμα «VANTAGE» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9 και 42 — αίτηση υπ' αριθ. 3 291 457
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Avaya Inc.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Το κοινοτικό λεκτικό σήμα «MULTIVANTAGE» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 38 και 42 — αίτηση υπ' αριθ. 2 409 589
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Πλήρης απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακύρωσης, και συγκεκριμένα αφενός την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης και της συνεπούς εφαρμογής της νομολογίας και αφετέρου την παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κοινοτικού κανονισμού για το σήμα και των γενικών αρχών του δικαίου περί σημάτων.
 Σε σχέση με τον πρώτο λόγο ακύρωσης, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το τμήμα προσφυγών απέκλινε από προγενέστερη απόφαση που είχε εκδοθεί σε παρόμοια υπόθεση με το ίδιο σχεδόν αντικείμενο, χωρίς να παραθέσει κανένα λόγο για την αιφνίδια μεταβολή της πρακτικής του.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, σε σχέση με τον δεύτερο λόγο ακύρωσης, ότι το τμήμα προσφυγών δεν έλαβε επαρκώς υπόψη ότι τα αντιτιθέμενα σήματα αφορούν πανομοιότυπα προϊόντα και πανομοιότυπες υπηρεσίες καθώς και ότι τα ίδια τα σήματα είναι παρουσιάζουν μεγάλο βαθμό ομοιότητας.


text:
 26.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Σεπτεμβρίου 2013 — Ιταλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-142/08) (1)
 (Γλωσσικό καθεστώς - Προκήρυξη γενικών διαγωνισμών για την πρόσληψη υπαλλήλων διοικήσεως και βοηθών διοικήσεως - Πλήρης δημοσίευση σε τρεις επίσημες γλώσσες - Ενημέρωση για την προκήρυξη γενικών διαγωνισμών - Δημοσίευση σε όλες τις επίσημες γλώσσες - Γλώσσα διεξαγωγής των δοκιμασιών - Επιλογή της δεύτερης γλώσσας μεταξύ των τριών επισήμων γλωσσών)
 2013/C 313/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. Palmieri, επικουρούμενος από τον P. Gentili, avvocato dello Stato)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και G. Gattinara)
 Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς, F. Díez Moreno, στη συνέχεια, N. Díaz Abad και J. García-Valdecasas Dorrego, abogados del Estado)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως των προκηρύξεων των γενικών διαγωνισμών, αφενός, EPSO/AD/116/08 και EPSO/AD/117/08, για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα προσλήψεως υπαλλήλων διοικήσεως (AD 8) και κυρίων υπαλλήλων (AD 11), στον τομέα της καταπολεμήσεως της απάτης, και, αφετέρου, EPSO/AST/45/08, για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα προσλήψεως βοηθών διοικήσεως (AST 4) στον ίδιο τομέα, οι οποίες δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 23ης Ιανουαρίου 2008 στη γερμανική, αγγλική και γαλλική γλώσσα (ΕΕ C 16 A, σ. 1 και σ. 16, αντιστοίχως).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει τις προκηρύξεις των γενικών διαγωνισμών EPSO/AD/116/08 και EPSO/AD/117/08, για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα προσλήψεως υπαλλήλων διοικήσεως (AD 8) και κυρίων υπαλλήλων (AD 11), στον τομέα της καταπολεμήσεως της απάτης, και EPSO/AST/45/08, για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα προσλήψεως βοηθών διοικήσεως (AST 4) στον ίδιο τομέα, οι οποίες δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 23ης Ιανουαρίου 2008 στη γερμανική, αγγλική και γαλλική γλώσσα.
 2)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, η Ιταλική Δημοκρατία και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 142 της 7.6.2008.


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/3
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 15ης Ιουλίου 2004
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-37/02 και C-38/02 (αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως του Tribunale amministrativo regionale per il Veneto): Di Lenardo Adriano Srl και Dilexport Srl κατά Ministero del Commercio con l'Estero (1)
 (Μπανάνες - Κοινή οργάνωση αγορών - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 896/2001 - Κοινό σύστημα εμπορίας με τις τρίτες χώρες - Πρωτογενείς εισαγωγές - Κύρος - Προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης - Αναδρομικότητα - Αρμοδιότητα εκτελέσεως)
 (2004/C 228/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-37/02 και C-38/02, με αντικείμενο αιτήσεις του Tribunale amministrativo regionale per il Veneto (Ιταλία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με τις οποίες ζητήθηκε, στο πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Di Lenardo Adriano Srl (C-37/02), Dilexport Srl (C-38/02) και Ministero del Commercio con l'Estero, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς το κύρος των άρθρων 1, 3, 4, 5, 6 και 31 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 896/2001 της Επιτροπής, της 7ης Μαΐου 2001, περί των λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 404/93 του Συμβουλίου σχετικά με το καθεστώς εισαγωγής μπανανών στην Κοινότητα (ΕΕ L 126, σ. 6), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet και R. Schintgen (εισηγητή), τις F. Macken και N. Colneric, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 15 Ιουλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Από την εξέταση των προδικαστικών ερωτημάτων δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να επηρεάσει το κύρος των άρθρων 1, 3, 4, 5, 6, στοιχείο γ), και 31 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 896/2001 της Επιτροπής, της 7ης Μαΐου 2001, περί των λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 404/93 του Συμβουλίου σχετικά με το καθεστώς εισαγωγής μπανανών στην Κοινότητα.
 (1) ΕΕ C 97 της 20.4.2002.


text:
2.8.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 184/13
 2) Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 (1) ΕΕ C 31 της 2.2.2002.
 της 12ης Ιουνίου 2003
 στην υπόθεση C-425/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας (1)
 («Παράβαση κράτους μέλους — Ατελής μεταφορά της
 οδηγίας 89/391/ΕΟΚ — Ασφάλεια και υγεία των εργαζο-
 μένων»)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (2003/C 184/24)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική)
 (πέμπτο τμήμα)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 της 26ης Ιουνίου 2003
 Στην υπόθεση C-425/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στην υπόθεση C-422/01 [αίτηση του Regeringsrätten (εκπρόσωποι: H. Kreppel και M. França) κατά Πορτογαλικής
 (Σουηδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]: Försä-
 Δημοκρατίας (εκπρόσωποι: L. Fernandes και F. Ribeiro Lopes),
 kringsaktiebolaget Skandia (publ), Ola Ramstedt κατά Riks-
 με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία,
 skatteverket (1)
 παραλείποντας να θεσπίσει τις σχετικές με τη διαδικασία εκλογής
 εκπροσώπων των εργαζομένων στον τομέα της ασφάλειας και της
 (Συμπληρωματική συνταξιοδοτική ασφάλιση διά κεφαλαιο- υγείας διατάξεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα
 ποιήσεως — Ασφάλιση σε επιχείρηση εγκατεστημένη σε άρθρα 4 και 10 έως 12 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ του Συμβου-
 άλλο κράτος μέλος — Διαφορετική φορολογική μεταχεί- λίου, της 12ης Ιουνίου 1989, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων
 ριση — Συμβιβαστό με το άρθρο 49 ΕΚ) για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και της υγείας
 των εργαζομένων κατά την εργασία (ΕΕ L 183, σ. 1), το Δικα-
 στήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet,
 (2003/C 184/23) πρόεδρο τμήματος, C. W. A. Timmermans, P. Jann, S. von
 Bahr (εισηγητή) και Α. Rosas, δικαστές, γενική εισαγγελέας:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική) C. Stix-Hackl, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 12 Ιουνίου
 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») 2) Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα
 δικαστικά έξοδα.
 Στην υπόθεση C-422/01, με αντικείμενο αίτηση του Regerings- (1) ΕΕ C 348 της 8.12.2001.
 rätten (Σουηδία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς
 που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Försä-
 kringsaktiebolaget Skandia (publ), Ola Ramstedt και Riksskatte-
 verket, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της Συνθήκης ΕΚ και, ιδίως, του άρθρου 49 ΕΚ, το Δικαστήριο
 (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet (εισηγητή), (πέμπτο τμήμα)
 πρόεδρο τμήματος, C. W. A. Timmermans, A. La Pergola, της 5ης Ιουνίου 2003
 P. Jann και Α. Rosas, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger,
 γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 26 Ιουνίου 2003 απόφαση με στην υπόθεση C-438/01 (αίτηση του Cour de cassation για
 το ακόλουθο διατακτικό: την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Design Concept SA
 κατά Flanders Expo SA (1)
 Το άρθρο 49 ΕΚ δεν επιτρέπει ασφαλιστική σύμβαση συναφθείσα («Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Άρθρο 9, παράγραφος 2,
 με επιχείρηση εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος, η οποία στοιχείο ε' — Τόπος των φορολογητέων πράξεων — Φορο-
 πληροί όλες τις κατά την εθνική νομοθεσία προϋποθέσεις μιας λογική υπαγωγή — Παροχή διαφημιστικών υπηρεσιών»)
 συμπληρωματικής συνταξιοδοτικής ασφαλίσεως, πλην εκείνης που
 αφορά τη σύναψη της ασφαλιστικής συμβάσεως με ασφαλιστική (2003/C 184/25)
 επιχείρηση εγκατεστημένη εντός του εθνικού εδάφους, να αντιμε- (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 τωπίζεται διαφορετικά από φορολογικής απόψεως, με συνέπειες
 ως προς τον φόρο εισοδήματος, οι οποίες, αναλόγως των δεδο- (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 μένων της συγκεκριμένης υποθέσεως, μπορεί να είναι λιγότερο στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 ευνοϊκές.
 Στην υπόθεση C-438/01, με αντικείμενο αίτηση του Cour de
 (1) ΕΕ C 84 της 6.4.2002. cassation (Λουξεμβούργο) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν
 του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ


text:
 8.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 285/17
 Αναίρεση που άσκησε στις 21.7.2008 η Transports Schiocchet–Excursions SARL κατά της διάταξης που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα) στις 19.5.2008 στην υπόθεση T-220/07, Transports Schiocchet–Excursions κατά Eπιτροπής
 (Υπόθεση C-335/08 P)
 (2008/C 285/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Transports–Excursions SARL (εκπρόσωπος: D. Schonberger, avocat)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη που εξέδωσε το Πρωτοδικείο στις 19 Μαΐου 2008,
 —
 να κρίνει επί της ουσίας, να δεχθεί τα πρωτόδικα αιτήματα και να επιλύσει ούτως οριστικώς τη διαφορά,
 —
 επικουρικώς, να παραπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα επικαλείται τρεις λόγους προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως.
 Η αναιρεσείουσα, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο παραβίασε την αρχή της ασφάλειας δικαίου των αποφάσεων των κοινοτικών δικαστηρίων, παρέβη τα άρθρα 235 και 288, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ, καθώς και το άρθρο 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης περί προασπίσεως των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών καθόσον, με τη σκέψη 39 της αναιρεσιβαλλόμενης διάταξης, έκρινε ότι η εκ μέρους της αναιρεσείουσας άσκηση προσφυγών ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων δεν έχει ανασταλτικό χαρακτήρα ούτε διακόπτει την προθεσμία παραγραφής, ενώ, με προγενέστερες αποφάσεις που καλύπτονται από το δεδικασμένο, την είχε, αντιθέτως, ενθαρρύνει να συνεχίσει τον αγώνα της ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
 Η αναιρεσείουσα, με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, επικαλείται πλείονα σφάλματα του Πρωτοδικείου κατά την εκτίμηση των προϋποθέσεων στοιχειοθέτησης της εξωσυμβατικής ευθύνης, σφάλματα σχετικά με την αλλοίωση των πραγματικών περιστατικών και των αιτημάτων της προσφυγής της, του άρθρου 288, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ καθώς και του άρθρου 230 ΕΚ, όσον αφορά, μεταξύ άλλων, την εκ μέρους των εθνικών δικαστηρίων επιβεβαίωση της θέσης της Επιτροπής και την κρίση περί της περιόδου κατά τη διάρκεια της οποίας υπέστη βλάβη.
 Η αναιρεσείουσα, με τον τρίτο και τελευταίο λόγο αναιρέσεως, επικαλείται παράβαση των άρθρων 4, παράγραφος 2, και 2, παράγραφος 1.3, του κανονισμού 684/92 (1), καθόσον το Πρωτοδικείο, ακολουθώντας την ερμηνεία της Επιτροπής, εσφαλμένως χαρακτήρισε ως «ειδική τακτική γραμμή» (άρθρο 4, παράγραφος 2), για την οποία δεν απαιτείται άδεια, τη δραστηριότητα των ανταγωνιστών της, ενώ στην προκειμένη περίπτωση επρόκειτο περί παράλληλων ή προσωρινών γραμμών (άρθρο 2, παράγραφος 1.3) που υπάγονται στους ίδιους κανόνες με τις τακτικές γραμμές που εκτελεί η αναιρεσείουσα.
 (1) ΕΕ L 74, σ. 1.


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/52
 Προσφυγή της 1ης Ιουλίου 2011 — Restoin κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-356/11)
 2011/C 269/116
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Christian Restoin (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A. Alcaraz, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών της 14ης Απριλίου 2011 στην υπόθεση R 1430/2010-4·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Christian RESTOIN.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: λεκτικό σήμα «EQUIPMENT» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 9, 14, 18, 25 και 35 — αίτηση αριθ. 8 722 076
 Απόφαση του εξεταστή: απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009, καθόσον το αιτούμενο σημείο έχει διακριτικό χαρακτήρα όσον αφορά, αφενός, τον τρόπο κατά τον οποίο αντιλαμβάνεται το ενδιαφερόμενο κοινό και, αφετέρου, τα προϊόντα και τις υπηρεσίες για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση, καθώς και του άρθρου 75 του εν λόγω κανονισμού, καθόσον η αιτιολογία του τμήματος προσφυγών ι) δεν μπορούσε να είναι συνολική, δεδομένου ότι τα οικεία προϊόντα δεν ήταν αρκούντως ομοιογενή και ιι) στερείται αιτιολογίας.


text:
 7.10.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 285/17
 πρεσβει ́α της Ιταλι ́ας, rue Marie-Adelaïde, αριθ. 5, α ́σκησε στις Προσφυγη ́ του Warner F. Edlinger κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 21 Ιουλι ́ου 2000 ενω ́ πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 25 Ιουλι ́ου 2000
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.
 (Υπο ́θεση Τ-191/00)
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: (2000/C 285/31)
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1999 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Ο Warner F. Edlinger, κα ́τοικος Βιε ́νης, εκπροσωπου ́μενος απο ́
 τον δικηγο ́ρο Βιε ́νης Friedrich Fritsch, α ́σκησε ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 25 Ιουλι ́ου 2000
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο
 Η παρου ́σα προσφυγη ́ στρε ́φεται κατα ́ της αποφα ́σεως της Επιτρο-
 πη ́ς, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1999, σχετικα ́ με το καθεστω ́ς κρατικω ́ν — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 ενισχυ ́σεων που θεσπι ́στηκε για την παραγωγη ́, μεταποι ́ηση και παρανο ́μως δεν προε ́βη στα με ́τρα που την κα ́λεσε να λα ́βει
 εμπορι ́α προϊο ́ντων στα οποι ́α αναφε ́ρεται το παρα ́ρτημα Ι της με επιστολε ́ς της 6.4.2000 και της 22.5.2000 προκειμε ́νου
 Συνθη ́κης ΕΚ, στον βαθμο ́ που οι κατα ́ το α ́ρθρο 6 του νο ́μου 68, να αρθου ́ν τα παρα ́νομα με ́τρα κατα ́ της Αυστρι ́ας.
 της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1995, της Περιφε ́ρειας της Σικελι ́ας
 θεσπισθει ́σες ενισχυ ́σεις υπε ́ρ εταιριω
 ́ ν του τομε ́α της γεωργι ́ας και
 της αλιει ́ας αναγνωρι ́ζονται με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση ως
 ασυμβι ́βαστες προς την κοινη ́ αγορα ́, διευκρινι ́ζοντας μα ́λιστα ο ́τι Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 η Ιταλι ́α οφει ́λει να μη προχωρη ́σει στην εκτε ́λεση και να ακυρω ́σει
 την ως α ́νω ενι ́σχυση. Ο προσφευ ́γων ει ́ναι Αυστριακο ́ς υπη ́κοος. Αναφε ́ρει ο ́τι στις
 9 Μαρτι ́ου 2000 μετα ́ την α ́φιξη ́ του στο αεροδρο ́μιο των
 Βρυξελλω ́ν ́ενας οδηγο ́ς ταξι ́ αρνη ́θηκε να τον μεταφε ́ρει στο
 Ο οικει ́ος νο ́μος επαναλαμβα ́νει κατ' ουσι ́αν το καθεστω ́ς που
 κε ́ντρο της πο ́λεως. Η συμπεριφορα ́ αυτη ́ πρε ́πει να αποδοθει ́ στα
 θε ́σπισε ο περιφερειακο ́ς νο ́μος 32, της 23ης Μαι ̈́ου 1991, σχετικα ́ με ́τρα που η Πορτογαλικη ́ Προεδρι ́α ανακοι ́νωσε στην Αυστριακη ́
 με παρεμβα ́σεις στον γεωργικο ́ τομε ́α. Το α ́ρθρο 48 του νο ́μου Κυβε ́ρνηση εξ ονο ́ματος των 14 κρατω ́ν μελω ́ν σε δη ́λωση της
 προε ́βλεπε την καταβολη ́, κατα ́ την τριετι ́α 1991-1993, επιδο-
 31ης Ιανουαρι ́ου 2000. Ο προσφευ ́γων υποστηρι ́ζει ο ́τι τα με ́τρα
 τη ́σεως επιτοκι ́ων στα πιστωτικα ́ ιδρυ ́ματα και οργανισμου ́ς για αυτα ́ αντιβαι ́νουν στο κοινοτικο ́ δι ́καιο. Η Επιτροπη ́ η ́ταν υποχρεω-
 δα ́νεια διαχειρι ́σεως, διαρκει ́ας μη υπερβαι ́νουσας το ́ετος, χορη- με ́νη ως φυ ́λακας των Συνθηκω ́ν να ενεργη ́σει για την α ́ρση των
 γου ́μενα σε εμπο ́ρους, η ́εδρα των οποι ́ων και το κε ́ντρο επιχει-
 με ́τρων αυτω ́ν. Του ́το παρανο ́μως παρε ́λειψε να πρα ́ξει.
 ρη ́σεων βρι ́σκονται στη Σικελι ́α και ο ο ́γκος εργασιω ́ν των οποι ́ων
 αντιστοιχει ́τουλα ́χιστον κατα ́ το 70 % στην πω ́ληση εσπεριδοειδω ́ν
 και οπωροκηπευτικω ́ν προϊο ́ντων εκτο ́ς του εδα ́φους της περιφε ́-
 ρειας. Μετα ́ την κοινοποι ́ηση του με ́τρου, η Επιτροπη ́ δεν αντιτα ́-
 χθηκε στην εκτε ́λεση ́ του.
 Προς στη ́ριξη των λο ́γων της, η προσφευ ́γουσα περιφε ́ρεια
 προβα ́λλει καταρχα ́ς τη συνδρομη ́ εν προκειμε ́νω καταχρη ́σεως
 εξουσι ́ας, την παρα ́βαση του α ́ρθρου 88, παρα ́γραφος 1, της Προσφυγη ́ του Nuno Antas de Campos κατα ́ Ευρωπαϊκου ́
 Συνθη ́κης, του α ́ρθρου 253 της Συνθη ́κης, λο ́γω ελλει ́ψεως Κοινοβουλι ́ου, που ασκη ́θηκε στις 26 Ιουλι ́ου 2000
 αιτιολογη ́σεως, καθω ́ς και την παραβι ́αση των αρχω ́ν της δικαιολο-
 γημε ́νης εμπιστοσυ ́νης και ασφαλει ́ας δικαι ́ου. Υπογραμμι ́ζεται επι ́ (Υπο ́θεση T-194/00)
 του ́του η κατ' ουσι ́αν ταυτο ́τητα των α ́ρθρων 6 και 48 των νο ́μων
 του 1995 και του 1991. Συ ́μφωνα με την προσφευ ́γουσα, αφ' ης
 στιγμη ́ς εγκρι ́θηκε γενικο ́ καθεστω ́ς ενισχυ ́σεων, η Επιτροπη ́ δεν (2000/C 285/32)
 δυ ́ναται να χωρη ́σει σε ατομικη ́ εξε ́ταση ́ τους. ∆ιευκρινι ́ζοντας,
 επομε ́νως, τους λο ́γους για τους οποι ́ους το επι ́δικο α ́ρθρο 6
 ́επρεπε να θεωρηθει ́ ως νε ́ο καθεστω ́ς ενισχυ ́σεως, η Επιτροπη ́ (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 ο ́φειλε να μη εξετα ́σει το πραγματικο ́ περιεχο ́μενο του κανο ́να και
 να μη προβει ́ σε δια ́φορες και αντιφατικε ́ς εκτιμη ́σεις ́εναντι της
 προηγου ́μενης αποφα ́σεως περι ́ εγκρι ́σεως της ενισχυ ́σεως. Ο Nuno Antas de Campos, κα ́τοικος Λισσαβω ́νας, εκπροσωπου ́-
 μενος απο ́ τον Carlos Botelho Moniz, δικηγο ́ρο Λισσαβω ́νας,
 α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στις 26 Ιουλι ́ου 2000 προσφυγη ́ κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβου-
 λι ́ου.
 ---pagebreak--- C 285/18 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 7.10.2000
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση, την οποι ́α του κοινοποι ́ησε, — να ακυρω ́σει την απο ́ 29 Ιουλι ́ου 1999 απο ́φαση της
 με ́σω της απο ́ 17.02.2000 υπ' αριθ. 109172 επιστολη ́ς, η Επιτροπη ́ς που του επιβα ́λλει την προβλεπο ́μενη απο ́ το
 Προ ́εδρος του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, με την οποι ́α α ́ρθρο 86, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο στ' του Κανονισμου ́
 απορρι ́φθηκε η διοικητικη ́ ́ενσταση του προσφευ ́γοντος κατα ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των υπαλλη ́λων πειθαρχικη ́ ποινη ́,
 της απορρι ́ψεως της αιτη ́σεω ́ς του περι ́ οριστικη ́ς εξο ́δου απο ́ δηλαδη ́ οριστικη ́ παυ ́ση με μει ́ωση κατα ́ ́ενα τρι ́το του
 την υπηρεσι ́α· δικαιω ́ματο ́ς του συντα ́ξεως·
 — να υποχρεω ́σει το καθου ́ ο ́ργανο να καταβα ́λει στον — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς να μην κινη ́σει εκ
 προσφευ ́γοντα ολικη ́ αποζημι ́ωση 50 000 000 εσκου ́δων νε ́ου την πειθαρχικη ́ διαδικασι ́α·
 (η ́τοι 25 000 000 Esc λο ́γω της ζημι ́ας που προκλη ́θηκε
 στην υγει ́α του και 25 000 000 Esc λο ́γω προσβολη ́ς της
 επαγγελματικη ́ς του φη ́μης και υπολη ́ψεως)· — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα·
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ο προσφευ ́γων, υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς, η ́ταν τοποθετημε ́νος
 στην Υπηρεσι ́α Ανθρωπιστικη ́ς Βοηθει ́ας της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́-
 Ο προσφευ ́γων α ́σκησε προσφυγη ́ κατα ́ της αποφα ́σεως την οποι ́α τητας (ΥΑΒΕ). Η Επιτροπη ́ του προσα ́πτει ο ́τι υπε ́πεσε σε σοβαρε ́ς
 του κοινοποι ́ησε, με ́σω της απο ́ 17.02.2000 υπ' αριθ. 109172 υπηρεσιακε ́ς παραβα ́σεις και σοβαρα ́ πται ́σματα δημοσιονομικη ́ς
 επιστολη ́ς, η Προ ́εδρος του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, με την και χρηματοοικονομικη ́ς διαχειρι ́σεως. Κατο ́πιν πειθαρχικη ́ς διαδι-
 οποι ́α απορρι ́φθηκε η διοικητικη ́ ́ενσταση του προσφευ ́γοντος κασι ́ας, η Επιτροπη ́ εξε ́δωσε την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, με την
 κατα ́ της απορρι ́ψεως της αιτη ́σεω ́ς του περι ́ οριστικη ́ς εξο ́δου απο ́ οποι ́α επε ́βαλε στον προσφευ ́γοντα την πειθαρχικη ́ ποινη ́ της
 την υπηρεσι ́α. οριστικη ́ς παυ ́σεως με μει ́ωση κατα ́ ́ενα τρι ́το του δικαιω ́ματο ́ς του
 συντα ́ξεως.
 Ο προσφευ ́γων ισχυρι ́ζεται ο ́τι η προσβαλλο ́μενη πρα ́ξη:
 — πρω ́τον, πλη ́ττει την αρχη ́ της χρηστη ́ς διοικη ́σεως, η οποι ́α Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του, o προσφευ ́γων προβα ́λλει τους
 δεσμευ ́ει τα κοινοτικα ́ ο ́ργανα· εξη ́ς λο ́γους:
 — δευ ́τερον, η εκδοθει ́σα απο ́φαση πλη ́ττει την αρχη ́ της — την προσβολη ́ των δικαιωμα ́των α ́μυνας, καθο ́σον η Α∆Α δεν
 απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων· τη ́ρησε την προθεσμι ́α του α ́ρθρου 7, πρω ́το εδα ́φιο, του
 παραρτη ́ματος ΙΧ του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́-
 — τρι ́τον, η αιτιολογι ́α της στερει ́ται συνοχη ́ς, κατα ́ παρα ́βαση σεως των υπαλλη ́λων, δυ ́ο με ́λη της Α∆Α δεν παρει ́χαν τις
 της γενικη ́ς υποχρεω ́σεως αιτιολογι ́ας, την οποι ́α κατοχυ- αναγκαι ́ες εγγυη ́σεις αντικειμενικο ́τητας και αμεροληψι ́ας και
 ρω ́νει στο α ́ρθρο 25 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́- ο προσφευ ́γων δεν μπο ́ρεσε να προβα ́λει εγκαι ́ρως τους
 σεως των υπαλλη ́λων των Κοινοτη ́των. ισχυρισμου ́ς του.
 — προ ́δηλη πλα ́νη εκτιμη ́σεως, καθο ́σον η Επιτροπη ́ δεν ει ́χε
 νομικο ́ ́ερεισμα να προσα ́ψει ο,τιδη ́ποτε στον προσφευ ́γοντα,
 ο ́ταν μα ́λιστα ληφθει ́ υπο ́ψη ο ́τι ο τε ́ως διευθυντη ́ς της
 ΥΑΒΕ, o οποι ́ος η ́ταν ο α ́μεσος ιεραρχικα ́ προϊστα ́μενος του
 προσφευ ́γοντος, ουδεμι ́α παρα ́βαση των υπηρεσιακω ́ν του
 υποχρεω ́σεων διε ́πραξε.
 Προσφυγη ́ του Hubert Onidi κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 26 Ιουλι ́ου — παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως τηρη ́σεως της αρχη ́ς της αναλο-
 2000 γικο ́τητας, καθο ́σον η Α∆Α δεν ́ελαβε υπο ́ψη τα ελαφρυντικα ́
 στοιχει ́α που προε ́βαλε ο προσφευ ́γων.
 (Υπο ́θεση Τ-197/00)
 Επιπλε ́ον, o προσφευ ́γων βα ́λλει κατα ́ της αποφα ́σεως της Επιτρο-
 (2000/C 285/33) πη ́ς να μην κινη ́σει εκ νε ́ου την εις βα ́ρος του πειθαρχικη ́
 διαδικασι ́α. Ισχυρι ́ζεται ο ́τι η απο ́φαση του σω ́ ματος των Επιτρο ́-
 πων, με την οποι ́α διαπιστω ́θηκε ο ́τι ο τε ́ως διευθυντη ́ς της ΥΑΒΕ
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) δεν παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπει ́χε απο ́ τον Κανονισμο ́
 Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως, συνιστα ́ νε ́ο και ουσιω ́δες στοιχει ́ο
 Ο Hubert Onidi, κα ́τοικος Roquefort-les-Pins (Γαλλι ́α), εκπροσω- που δικαιολογει ́ την αι ́τηση ́ του να επιληφθει ́ της υποθε ́σεω ́ς του
 εκ νε ́ου το πειθαρχικο ́ συμβου ́λιο.
 που ́μενος απο ́ τον Jean-Noël Louis και τη Véronique Peere,
 δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, α ́σκησε στις 26 Ιουλι ́ου 2000 ενω ́πιον
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
 24.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 366/14
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 4ης Οκτωβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-391/11) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2000/53/ΕΚ - Άρθρο 2, σημείο 3 - Προστασία του περιβάλλοντος - Οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους - Έννοια του παραγωγού)
 2012/C 366/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Marghelis και Μ. Πατακιά)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: C. Pochet και T. Materne)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη εμπρόθεσμης θεσπίσεως των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς τις διατάξεις του άρθρου 2, σημεία 1 και 3, και του άρθρου 5, παράγραφοι 1, 2 και 4, της οδηγίας 2000/53/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 2000, για τα οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους, (ΕΕ L 269, σ. 34) — Έννοιες του «οχήματος» και του «παραγωγού» — Εξάρτηση της ανέξοδης παραδόσεως των οχημάτων στο τέλος του κύκλου ζωής τους από όρους μη προβλεπόμενους από την οδηγία
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Βασίλειο του Βελγίου φέρουν έκαστος τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 305 της 15.10.2011.


text:
C 7/4 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 10. 1. 98
 APOUA1RG SOT DIJARSGQIOT uoäqoty jasamókxrgy, oäsam, auemoäy, dem órjgre pqo-
 sgy 11gy Moelbqiäot 1997 rutcgä ajtqxärexy apoä sgm eämmoia sot óqhqot 173 sgy
 rtmhgäjgy EJ jasó sxm diasónexm atsxäm jai, aueseäqot,
 rsgm tpoäherg C-408/95 (aiäsgrg sot tribunal de commerce dijarsgäqio ókkot jqósoty leäkoty eävei gädg apouamheiä
 de Paris cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Euro- rvesijó rso pkaiärio vxqirsgäy diadijariäay.
 tunnel SA j.kp. jasó SeaFrance, pqxägm SocieÂteÂ nouvelle
 d'armement transmanche SA (SNAT), paqirsaleämxm sxm
 esaiqeixäm International Duty Free Confederation (IDFC) 2. Apoä sgm eneäsarg sxm tpobkgheämsxm eqxsglósxm dem
 j.kp. (1) pqoeäjtwam rsoiveiäa ijamó ma epgqeórotm so jtäqoy sot
 óqhqot 1 rgleiäo 22 sgy odgciäay 91/680/EOJ jai sot
 (Lesabasijoä jahersxäy sxm jasarsglósxm auoqokocgäsxm óqhqot 28 sgy odgciäay 92/12/EOJ.
 eidxäm Ç Odgciäey sot Rtlbotkiäot 91/680/EOJ jai 92/12/
 EOJ Ç Ejsiälgrg sot jtäqoty) ( 1) EE C 46 sgy 17. 2. 1996.
 (98/C 7/07) ( 2) EE eid. ejd. 09/001, r. 49.
 ( 3) EE L 376 sgy 31. 12. 1991, r. 1.
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) ( 4) EE L 76 sgy 23. 3. 1992, r. 1.
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 Rsgm tpoäherg C-408/95, le amsijeiälemo aiäsgrg sot tribunal
 de commerce de Paris pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgä APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje,
 rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot ehmijotä sgy 11gy Moelbqiäot 1997
 dijarsgqiäot lesantä Eurotunnel SA j.kp. jai SeaFrance, rsgm tpoäherg C-409/95 (aiäsgrg sot Verwaltungsgericht Gel-
 pqxägm SocieÂteÂ nouvelle d'armement transmanche SA senkirchen cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy):
 (SNAT), paqirsaleämxm sxm esaiqeixäm International Duty Hellmut Marschall jasó Land Nordrhein-Westfalen (1)
 Free Confederation (IDFC), Airport Operators Association
 (êrg lesaveiäqirg lesantä amdqxäm jai ctmaijxäm Çêra pqo-
 Ltd (AOA), Bretagne Angleterre Irlande SA (BAI), emeqcotä-
 roämsa lesantä tpowguiäxm diauoqesijotä utäkot Ç Pqose-
 ray tpoä sgm elpoqijgä epxmtliäa ÛBrittany Ferriesë, jai Pas-
 qaioäsgsa rsoty tpowguiäoty hgktjotä utäkot Ç Paqeäj-
 senger Shipping Association Ltd (PSA), g eäjdorg pqodija-
 jkirg)
 rsijgäy apouórexy xy pqoy so jtäqoy sot lesabasijotä
 jahersxäsoy sxm Ûjasarsglósxm auoqokocgäsxm eidxämë, so (98/C 7/08)
 opoiäo pqojtäpsei, auemoäy, apoä so óqhqo 28ia) sgy eäjsgy odg-
 ciäay 77/388/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Laðot 1977, peqiä (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 emaqlomiärexy sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm, sxm rve-
 sijxäm le soty uoäqoty jtäjkot eqcariäxm Ç Joimoä rtärsgla
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 uoäqot pqorsiheleämgy aniäay: oloioäloqug uoqokocijgä bórg
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 (2), oäpxy pqorseähgje le so óqhqo 1 rgleiäo 22 sgy odgciäay
 91/680/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 16gy Dejelbqiäot 1991, cia
 sg rtlpkgäqxrg sot joimotä rtrsgälasoy uoäqot pqorsiheä- Rsgm tpoäherg C-409/95, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Verwal-
 lemgy aniäay jai sgm sqopopoiägrg, emoäwei sgy jasóqcgrgy tungsgericht Gelsenkirchen (Ceqlamiäa) pqoy so Dijarsgäqio,
 sxm uoqokocijxäm rtmoäqxm, sgy odgciäay 77/388/EOJ (3) jai, jasÂ euaqlocgä sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le opoiäa
 aueseäqot, apoä so óqhqo 28 sgy odgciäay 92/12/EOJ sot fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom
 Rtlbotkiäot, sgy 25gy Uebqotaqiäot 1992, rvesijó le so sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä Hellmut Marschall jai Land
 cemijoä jahersxäy, sgm jasovgä, sgm jtjkouoqiäa jai soty ekeäc- Nordrhein-Westfalen, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy
 voty sxm pqoøoämsxm pot tpoäjeimsai re eidijotäy uoäqoty xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 2 paqócqauoi 1 jai 4 sgy
 jasamókxrgy (4), so Dijarsgäqio, rtcjeiälemo apoä soty G. C. odgciäay 76/207/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 9gy Uebqotaqiäot
 Rodríguez Iglesias, Pqoäedqo, C. Gulmann, H. Ragnemalm 1976, peqiä sgy euaqlocgäy sgy aqvgäy sgy iärgy lesaveiqiärexy
 (eirgcgsgä) jai M. Wathelet, pqoeädqoty slgälasoy, G. F. Man- amdqxäm jai ctmaijxäm oärom auoqó sgm pqoärbarg re apa-
 cini, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Mur- rvoäkgrg, sgm epacceklasijgä ejpaiädetrg jai pqoxähgrg jai
 ray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann jai siy rtmhgäjey eqcariäay (2), so Dijarsgäqio, rtcjeiälemo apoä
 L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: G. Tesauro, cqalla- soty G. C. Rodríguez Iglesias, Pqoäedqo, C. Gulmann, H.
 seäay: R. Grass, eneädxre rsiy 11 Moelbqiäot 1997 apoäuarg le Ragnemalm jai M. Wathelet, pqoeädqoty slgälasoy, G. F.
 so ajoäkotho diasajsijoä: Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn
 (eirgcgsgä), J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet,
 1. èma utrijoä gä molijoä pqoärxpo lpoqeiä ma epijakeiäsai G. Hirsch, P. Jann jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy eiracce-
 emxäpiom ehmijotä dijarsgqiäot so amiärvtqo diasónexm keäay: F. G. Jacobs, cqallaseäay: H. A. Rühl, jtäqioy tpók-
 odgcixäm, oäpxy sot óqhqot 1 rgleiäo 22 sgy odgciäay 91/ kgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 11 Moelbqiäot 1997 apoäuarg
 680/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 16gy Dejelbqiä ot 1991, cia le so ajoäkotho diasajsijoä:
 sg rtlpkgäqxrg sot joimotä rtrsgälasoy uoäqot pqorsiheä-
 lemgy aniä ay jai sgm sqopopoiä grg, emoäwei sgy So óqhqo 2 paqócqauoi 1 jai 4 sgy odgciäay 76/207/EOJ sot
 jasóqcgrgy sxm uoqokocijxäm rtmoäqxm, sgy odgciäay 77/ Rtlbotkiä ot, sgy 9gy Uebqotaqiä ot 1976, peqiä sgy euaqlocgäy
 388/EOJ jai sot óqhqot 28 sgy odgciäay 92/12/EOJ sot sgy aqvgäy sgy iärgy lesaveiqiärexy amdqxäm jai ctmaijxäm oärom
 Rtlbotkiä ot, sgy 25gy Uebqotaqiäot 1992, rvesijó le so auoqó sgm pqoärbarg re aparvoäkgrg, sgm epacceklasijgä
 cemijoä jahersxäy, sgm jasovgä, sgm jtjkouoqiäa jai soty ejpaiädetrg jai pqoxähgrg jai siy rtmhgäjey eqcariäay, dem
 ekeäcvoty sxm pqoøoämsxm pot tpoäjeimsai re eidijotäy apacoqetäei ehmijoä jamoäma o opoiäoy epibókkei rsoty soleiäy
 ---pagebreak--- 10. 1. 98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 7/5
 sgy dgloäriay tpgqeriäay oäpot oi ctmaiä jey eiämai kicoäseqey 1. G Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay, lg herpiä -
 apoä soty ómdqey rso oijeiä o epiäpedo heärexy, sgm pqoacxcgä fomsay sa amacjaiäa leäsqa pqojeileämot ma rtlloqux-
 jasó pqoseqaioäsgsa sxm ctmaijxäm tpowguiäxm, euoärom oi heiä, emsoäy sxm savheirxäm pqoherlixäm, pqoy siy odgciäey:
 tpowgäuioi diauoqesijotä utäkot eävotm iä ra pqoroämsa, apoä
 ópowg jasakkgkoäsgsay, ijamoäsgsay jai epacceklasijgäy
 Ç 91/157/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 18gy Laqsiäot 1991,
 apodoärexy, ejsoäy am pqoeävotm koäcoi amacoälemoi rso
 cia siy gkejsqijeäy rsgäkey jai soty rtrrxqetseäy pot
 pqoärxpo emoäy ómdqa tpowguiä ot, tpoä sgm pqoùpoäherg oäsi o
 peqieävotm oqirleämey epijiämdtmey otriäey jai
 jamoämay atsoäy:
 Ç ecctósai, re jóhe asolijgä peqiä psxrg, rsoty ómdqey Ç 93/86/EOJ sgy Episqopgäy, sgy 4gy Ojsxbqiäot 1993,
 tpowguiäoty pot eävotm iära pqoroämsa le siy ctmaiäjey peqiä pqoraqlocgäy sgy odgciäay 91/157/EOJ rsgm se-
 tpowgäuiey sgm amsijeilemijgä aniokoäcgrg sxm tpo- vmijgä pqoäodo,
 wguiosgäsxm, kalbamoleämxm tpoäwg oäkxm sxm jqisgqiäxm
 pot auoqotäm so pqoärxpo sxm tpowguiäxm, jai apo-
 jkeiäei sgm pqoseqaioäsgsa sxm ctmaijxäm tpowguiäxm, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so óqhqo 11
 orójiy eäma gä peqirroäseqa apoä sa jqisgäqia atsó eävotm paqócqauoy 1 sgy odgciäay 91/157/EOJ jai so óqhqo 7
 xy aposeäkerla ma jkiämei o ftcoäy tpeäq sot ómdqa tpo- paqócqauoy 1 sgy odgciäay 93/86/EOJ.
 wguiäot jai
 Ç oäsi sa jqisgäqia atsó dem epócomsai dtrlemeiäy diajqiäreiy 2. Jasadijófei sgm Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqla-
 re bóqoy sxm ctmaijxäm tpowguiä xm. miäay rsa dijarsijó eänoda.
 (1) EE C 46 sgy 17. 2. 1996.
 (2) EE eid. ejd. 05/002, r. 70. (1) EE C 269 sgy 14. 9. 1996.
 (2) EE L 78 sgy 26. 3. 1991, r. 38.
 (3) EE L 264 sgy 23. 10. 1993, r. 51.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (peälpso slgäla)
 sgy 13gy Moelbqiäot 1997
 rsgm tpoäherg C-236/96: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 mosgäsxm jasó Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy Ceqla- (pqxäso slgäla)
 miäay (1)
 sgy 20gäy Moelbqiäot 1997
 (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Lg lesauoqó sxm odgcixäm
 91/157/EOJ jai 93/86/EOJ rso erxseqijoä diäjaio) rsgm tpoäherg C-338/95 (aiäsgrg sot Bundesfinanzhof cia
 sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Wiener SI GmbH
 (98/C 7/09) jasó Hauptzollamt Emmerich (1)
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä) (Joimoä darlokoäcio Ç Darlokocijgä jasósang Ç Mtvsijoä)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- (98/C 7/10)
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 Rsgm tpoäherg C236/96, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Götz zur Hausen) jasó Olorpom-
 diajgäy Dglojqasiäay sgy Ceqlamiäay (ejpqoärxpoi: Ernst
 Röder jai Bernd Kloke), le amsijeiälemo ma diapirsxheiä oäsi g (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay, lg herpiäfomsay rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 sa amacjaiäa leäsqa pqojeileämot ma rtlloquxheiä, emsoäy sxm
 savheirxäm pqoherlixäm, pqoy siy odgciäey:
 Rsgm tpoäherg C-338/95, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Bundes-
 Ç 91/157/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 18gy Laqsiäot 1991, cia finanzhof (Ceqlamiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgä sot
 siy gkejsqijeäy rsgäkey jai soty rtrrxqetseäy pot peqieä- óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, rso
 votm oqirleämey epijiämdtmey otriäey (2) jai pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot dijarsgqiäot
 Ç 93/86/EOJ sgy Episqopgäy, sgy 4gy Ojsxbqiäot 1993, peqiä lesantä Wiener SI GmbH jai Hauptzollamt Emmerich, g
 pqoraqlocgäy sgy odgciäay 91/157/EOJ rsgm sevmijgä eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sgy
 pqoäodo (3), diajqiärexy 60.04 B IV b) 2 bb) sot joimotä darlokociäot, xy
 atsgä eävei rsom jamomirloä (EOJ) aqih. 3400/84 sot Rtlbot-
 paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg rtmhgäjg, so kiäot, sgy 27gy Moelbqiäot 1984, cia sgm sqopopoiägrg sot
 Dijarsgäqio (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty C. Gul- jamomirlotä (EOJ) aqih. 950/68 peqiä sot joimotä darloko-
 mann (eirgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy, J. C. Moitinho de ciäot (2), so Dijarsgäqio (pqxäso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty
 Almeida, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet jai P. Jann, M. Wathelet (eirgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy, P. Jann jai L.
 dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: F. G. Jacobs, cqallaseäay: R. Sevón, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: F. G. Jacobs cqalla-
 Grass, eneädxre rsiy 13 Moelbqiäot 1997 apoäuarg le so ajoä- seäay: L. Hewlett, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy
 kotho diasajsijoä: 20 Moelbqiäot 1997 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:


text:
 C 61/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.2.2001
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Πε ́μπτο ερω ́ τημα:
 βαλε το Østre Landsret με δια ́ταξη της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου
 2000 στην υπο ́θεση Αssurandør-Societetet, ως εντολοδο ́χος 'Εχει καμι ́α σημασι ́α για την απα ́ντηση στο πρω ́το και το δευ ́τερο
 του Taksatorring (ομι ́λου εκτιμητω ́ ν), κατα ́ Skatteminis- ερω ́τημα το ο ́τι οι υπηρεσι ́ες εκτιμη ́σεως, ο ́σον αφορα ́ τις μεγα ́λες
 teriet (Yπουργει ́ου Φορολογι ́ας) ασφαλιστικε ́ς εταιρι ́ες, παρε ́χονται απο ́ προσληφθε ́ντες απο ́ τις
 ασφαλιστικε ́ς εταιρι ́ες εκτιμητε ́ς και, επομε ́νως, απαλλα ́σσονται
 (Yπο ́θεση C-8/01) απο ́ τον ΦΠΑ;
 (2001/C 61/16) (1) EE ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49.
 Με δια ́ταξη της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 10 Ιανουαρι ́ου 2001, το Østre Landsret, στο πλαι ́σιο της
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Αssurandør-Societetet, ως εντολοδο ́χου του
 Taksatorring (ομι ́λου εκτιμητω ́ν), και Skatteministeriet (Yπου-
 ργει ́ου Φορολογι ́ας) που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το
 ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς
 ερωτημα ́των:
 Αιτη ́σεις για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που
 υπε ́βαλε το Ηοf van Beroep te Gent με αποφα ́σεις της 3ης
 Πρω ́ το ερω ́ τημα: Ιανουαρι ́ου 2001 στις υποθε ́σεις S. Monnier κατα ́ Govan
 Sports N.V., E. Van Ankeren κατα ́ Govan Sports N.V.,
 'Εχει η οδηγι ́α 77/388/ΕΟΚ (1) του Συμβουλι ́ου (ε ́κτη οδηγι ́α), της Govan Sports N.V. κατα ́ P. Jacobs και Govan Sports N.V.
 17ης Μαι ̈́οu 1977, περι ́εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν κατα ́ D. D’Ηοndt
 μελω ́ν, των σχετικω ́ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν — Κοινο ́
 συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́
 βα ́ση, και ιδι ́ως η δια ́ταξη του α ́ρθρου 13, με ́ρος Β, στοιχει ́α ά, (Yποθε ́σεις C-9, 10, 11 και 12/01)
 την ́εννοια ο ́τι οι υπηρεσι ́ες εκτιμη ́σεως, τις οποι ́ες παρε ́χει μια
 επιχει ́ρηση στα με ́λη της, πρε ́πει να θεωρηθου ́ν ο ́τι εμπι ́πτουν στην (2001/C 61/17)
 ́εννοια των «ασφαλιστικω ́ν εργασιω ́ν» κατα ́ τη δια ́ταξη αυτη ́ η ́ στην
 ́εννοια των «συναφω ́ν προς τις πρα ́ξεις αυτε ́ς παροχω ́ν υπηρεσιω ́ν,
 που πραγματοποιου ́νται απο ́ τους ασφαλιστε ́ς η ́ ασφαλιστικου ́ς Με αποφα ́σεις της 3ης Ιανουαρι ́ου 2001, οι οποι ́ες περιη ́λθαν στη
 πρα ́κτορες»; Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 10 Ιανουαρι ́ου 2001, το Ηοf van Beroep te Gent στο πλαι ́σιο
 ∆ευ ́τερο ερω ́ τημα: των διαφορω ́ν μεταξυ ́ S. Monnier και Govan Sports N.V. και
 P. Jacobs (C-11/01) και Govan Sports N.V. και D. D’Ηοndt
 (C-12/01) που εκκρεμου ́ν ενω ́ πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 'Εχει το α ́ρθρο 13, με ́ρος Α, στοιχει ́ο στ', της ́εκτης οδηγι ́ας ΦΠΑ την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 την ́εννοια ο ́τι πρε ́πει να παρε ́χεται απαλλαγη ́ απο ́ τον ΦΠΑ για
 υπηρεσι ́ες αυτη ́ς της φυ ́σεως, τις οποι ́ες επιχει ́ρηση — η οποι ́α
 κατα ́ τα λοιπα ́ πληροι ́ τις προϋποθε ́σεις της διατα ́ξεως αυτη ́ς για Απαγορευ ́ουν οι σχετικε ́ς με την ελευ ́θερη παροχη ́ υπηρεσιω ́ν
 την απαλλαγη ́ απο ́ τον ΦΠΑ — παρε ́χει στα με ́λη της, ο ́ταν δεν διατα ́ξεις της Συνθη ́κης τη νομοθετικη ́ απαγο ́ρευση της διαμεσολα-
 μπορει ́ μα αποδειχθει ́ ο ́τι η απαλλαγη ́ απο ́ τον φο ́ρο δημιουργει ́ βη ́σεως για την ευ ́ρεση εργασι ́ας σε αμειβο ́μενους (επαγγελματι ́ες
 α ́μεσο η ́ συγκεκριμε ́νο κι ́νδυνο στρεβλω ́σεως του ανταγωνισμου ́, η ́ μη επαγγελματι ́ες) αθλητε ́ς και/η ́ συνιστα ́ η μονοπω ́ληση απο ́ τον
 αλλα ́ απλω ́ς υφι ́σταται ́ενα τε ́τοιο ενδεχο ́μενο; Vlaamse Dienst voor Arbeidsbemiddeling της διαμεσολαβη ́σεως
 για την ευ ́ρεση εργασι ́ας στους αθλητε ́ς αυτου ́ς καταχρηστικη ́
 Τρι ́το ερω ́ τημα: εκμετα ́λλευση δεσπο ́ζουσας θε ́σεως; Παραβια ́ζουν ́ετσι οι διατα ́ξεις
 του βασιλικου ́ διατα ́γματος της 28ης Νοεμβρι ́ου 1975 τις
 διατα ́ξεις του κοινοτικου ́ δικαι ́ου και, μεταξυ ́ α ́λλων, τα α ́ρθρα 86
 'Εχει καμι ́α σημασι ́α για την απα ́ντηση στο δευ ́τερο ερω ́τημα και 90, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ εφο ́σον το βασιλικο ́ αυτο ́
 το πο ́σο απομακρυσμε ́νο μπορει ́ να θεωρηθει ́ το ενδεχο ́μενο δια ́ταγμα απονε ́μει σε δημο ́σιο γραφει ́ο ευρε ́σεως εργασι ́ας το
 στρεβλω ́σεως του ανταγωνισμου ́, π.χ. ο ́ταν το ενδεχο ́μενο αυτο ́ αποκλειστικο ́ δικαι ́ωμα να διαμεσολαβει ́ σχετικα ́ με αμειβο ́μενους,
 φαι ́νεται ουτοπικο ́; επαγγελματι ́ες η ́ μη επαγγελματι ́ες, αθλητε ́ς και εφο ́σον η νομοθε-
 τικη ́ αυτη ́ δια ́ταξη καθιστα ́ επι ́ πλε ́ον αδυ ́νατη την πραγματικη ́
 Τε ́ταρτο ερω ́ τημα: διαμεσολαβητικη ́ δραστηριο ́τητα ιδιωτικω ́ν γραφει ́ων ευρε ́σεως
 εργασι ́ας με τη διατη ́ρηση νομοθετικη ́ς διατα ́ξεως η οποι ́α απαγο-
 ρευ ́ει τη δραστηριο ́τητα αυτη ́ επι ́ ποινη ́ ακυρο ́τητας των σχετικω ́ν
 Θα η ́ταν ασυμβι ́βαστο προς το α ́ρθρο 13, με ́ρος Α, στοιχει ́ο στ, συμβα ́σεων και στο με ́τρο που οι περι ́ων προ ́κειται διαμεσολαβητι-
 της ́εκτης οδηγι ́ας ΦΠΑ να θεωρηθει ́ ο ́τι ει ́ναι δυνατο ́ν κατα ́ το κε ́ς δραστηριο ́τητες μπορου ́ν να επεκταθου ́ν στους υπηκο ́ους η ́
 εθνικο ́ δι ́καιο η απαλλαγη ́ απο ́ τον ΦΠΑ, η οποι ́α χορηγει ́ται στο ́εδαφος α ́λλων κρατω ́ν μελω ́ν;
 κατ' εφαρμογη ́ της προπαρατεθει ́σας διατα ́ξεως, να ει ́ναι χρονικω ́ς
 περιορισμε ́νη στις περιπτω ́σεις κατα ́ τις οποι ́ες ει ́ναι αμφι ́βολο
 κατα ́ πο ́σον η απαλλαγη ́ μπορει ́ να δημιουργη ́σει μεταγενε ́στερα
 κι ́νδυνο στρεβλω ́σεως των ο ́ρων του ανταγωνισμου ́;


text:
16.6.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 173/19
 1) Κανονιστικη ́ ρυ ́θμιση κρα ́τους με ́λους, η οποι ́α, αφενο ́ς, τροποποιη ́σεως, α ́ρθρου 49 ΕΚ) και 60 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 υποχρεω ́ νει τις ιδιωτικε ́ς επιχειρη ́σεις παροχη ́ς ηλεκτρικου ́ α ́ρθρου 50 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 ρευ ́ματος να αγορα ́ζουν το ηλεκτρικο ́ ρευ ́μα που παρα ́γεται τους D. Α. Ο. Edward (εισηγητη ́), προεδρευ ́οντα του τμη ́ματος,
 στη ζω ́ νη εφοδιασμου ́ τους απο ́ ανανεω ́ σιμες πηγε ́ς ενε ́ργειας J.-P. Puissochet και L. Sevón, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 σε ελα ́χιστες τιμε ́ς υψηλο ́τερες απο ́ την πραγματικη ́ οικονο- S. Alber, γραμματε ́ας: Η. Α. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως,
 μικη ́ αξι ́α αυτου ́ του ει ́δους ηλεκτρικου ́ ρευ ́ματος και, εξε ́δωσε στις 15 Μαρτι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 αφετε ́ρου, κατανε ́μει το οικονομικο ́ βα ́ρος που προκυ ́πτει διατακτικο ́:
 απο ́ την υποχρε ́ωση αυτη ́ μεταξυ ́ των εν λο ́γω επιχειρη ́σεων
 παροχη ́ς ηλεκτρικου ́ ρευ ́ματος και των ιδιωτικω ́ ν επιχει- Τα ́αρθρα 59 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως,
 ρη ́σεων εκμεταλλευ ́σεως δικτυ ́ων ηλεκτρικου ́ ρευ ́ματος σε ́αρθρο 49 ΕΚ) και 60 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρο 50 ΕΚ)
 προηγου ́μενο στα ́διο της παραγωγη ́ς, δεν συνιστα ́ κρατικη ́ δεν απαγορευ ́ουν σε κρα ́τος με ́λος να επιβα ́λει σε επιχει ́ρηση
 ενι ́σχυση υπο ́ την ́εννοια του ́αρθρου 92, παρα ́γραφος 1, εγκατεστημε ́νη σε ́αλλο κρα ́τος με ́λος, η οποι ́α παρε ́χει υπηρεσι ́ες
 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρου 87, στο ́εδαφος του πρω ́ του κρα ́τους με ́λους, την υποχρε ́ωση να
 παρα ́γραφος 1, ΕΚ). καταβα ́λλει στους εργαζομε ́νους της την κατω ́ τατη αμοιβη ́ που
 προβλε ́πουν οι κανο ́νες της εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας αυτου ́ του κρα ́-
 2) Στο παρο ́ν στα ́διο εξελι ́ξεως του κοινοτικου ́ δικαι ́ου περι ́της
 τους. Πα ́ντως, η εφαρμογη ́ μιας τε ́τοιας νομοθεσι ́ας θα μπορου ́σε
 αγορα ́ς του ηλεκτρικου ́ ρευ ́ματος, μια τε ́τοια κανονιστικη ́
 να ει ́ναι δυσανα ́λογη ́οταν προ ́κειται, ́οπως εν προκειμε ́νω, για
 ρυ ́θμιση δεν ει ́ναι ασυμβι ́βαστη προς το ́αρθρο 30 της
 μισθωτου ́ς μιας επιχειρη ́σεως εγκατεστημε ́νης σε μεθοριακη ́
 Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρο 28 ΕΚ).
 περιοχη ́ οι οποι ́οι μπορει ́ να πραγματοποιου ́ν, μερικω ́ ς και κατα ́
 τη δια ́ρκεια συντο ́μων περιο ́δων, τμη ́μα της εργασι ́ας τους επι ́
 (1) ΕΕ C 397 της 19.12.1998. του εδα ́φους ενο ́ς ́η περισσοτε ́ρων κρατω ́ ν μελω ́ ν διαφορετικω ́ν
 απο ́ εκει ́νο στο οποι ́ο ́εχει την ́εδρα της η επιχει ́ρηση. Συνεπω ́ ς,
 απο ́κειται στις αρμο ́διες αρχε ́ς του κρα ́τους με ́λους υποδοχη ́ς να
 καθορι ́σουν εα ́ν και κατα ́ πο ́σο η εφαρμογη ́ διατα ́ξεων της
 εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας που επιβα ́λλουν την καταβολη ́ κατω ́ τατου
 μισθου ́ επι ́μιας τε ́τοιας επιχειρη ́σεως ει ́ναι αναγκαι ́α και ανα ́λογη,
 προς διασφα ́λιση της προστασι ́ας των οικει ́ων εργαζομε ́νων.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (1) ΕΕ C 209 της 4.7.1998.
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 15ης Μαρτι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-165/98 (αι ́τηση του Tribunal correctionnel
 d’Arlon για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): André
 Mazzoleni κατα ́ Ιnter Surveillance Assistance SARL (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Ελευ ́θερη παροχη ́ υπηρεσιω ́ ν — Προσωρινη ́ απο ́σπαση
 εργαζομε ́νων προς εκτε ́λεση συμβα ́σεως — (πε ́μπτο τμη ́μα)
 Οδηγι ́α 96/71/ΕΚ — Κατω ́ τατος εγγυημε ́νος μισθο ́ς)
 της 15ης Μαρτι ́ου 2001
 (2001/C 173/32)
 στην υπο ́θεση C-265/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 («Παρα ́βαση κρα ́ τους με ́λους — 'Αρθρο 95 της Συνθη ́κης
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ ρθρο 90 ΕΚ) — Φο ́ρος
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου») επι ́ των οχημα ́των με κινητη ́ρα»)
 Στην υπο ́θεση C-165/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Tribunal (2001/C 173/33)
 correctionnel d’Arlon (Βε ́λγιο) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρ-
 μογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ),
 με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της ποινικη ́ς δι ́κης που (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου κατα ́ Αndré
 Mazzoleni και Ιnter Surveillance Assistance SARL, αστικω ́ς
 υπευ ́θυνης, παρισταμε ́νων των Éric Guillaume κ.λπ., η ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α της (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 οδηγι ́ας 96/71/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμ-
 βουλι ́ου, της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1996, σχετικα ́ με την απο ́σπαση
 εργαζομε ́νων στο πλαι ́σιο παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν (ΕΕ 1997, L 18, Στην υπο ́θεση C-265/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 σ. 1), καθω ́ς και των α ́ρθρων 59 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν (εκπρο ́σωποι: Ε. Traversa και Η. Michard) κατα ́ Γαλλικη ́ς
 ---pagebreak--- C 173/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 16.6.2001
 ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: Κ. Rispal-Bellanger, και S. Seam), με ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α:
 (τρι ́το τμη ́μα)
 — διατηρω ́ντας σε ισχυ ́ και εφαρμο ́ζοντας ρυ ́θμιση προβλε ́-
 πουσα την εφαρμογη ́ ενο ́ς τυ ́που για τον υπολογισμο ́ της της 15ης Μαρτι ́ου 2001
 φορολογη ́σιμης ιπποδυ ́ναμης, που αποβαι ́νει δυσμενη ́ς για
 τα οχη ́ματα με μηχανικα ́ κιβω ́τια ́εξι ταχυτη ́των καθω ́ς και με
 αυτο ́ματα κιβω ́τια πε ́ντε ταχυτη ́των και ́εχει δυσμενει ́ς η ́ στην υπο ́θεση C-83/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 προστατευτικε ́ς συνε ́πειες για τα οχη ́ματα που κατασκευα ́- τη ́των κατα ́ Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ ν (1)
 ζονται σε α ́λλα κρα ́τη με ́λη σε σχε ́ση με τα ανταγωνιστικα ́ η ́
 παρο ́μοια εγχω ́ρια οχη ́ματα, και
 (Παρα ́ βαση κρα ́τους με ́λους — Μη μεταφορα ́ της
 οδηγι ́ας 97/24/ΕΚ — Στοιχει ́α και χαρακτηριστικα ́ των
 δι ́κυκλων η ́ τρι ́κυκλων οχημα ́των με κινητη ́ρα)
 — διατηρω ́ντας σε ισχυ ́ διατα ́ξεις οι οποι ́ες περιορι ́ζουν τον
 συντελεστη ́ Κ κατα ́ τον υπολογισμο ́ της φορολογη ́σιμης
 ιπποδυ ́ναμης των οχημα ́των που ́ετυχαν μεμονωμε ́νης εγκρι ́- (2001/C 173/34)
 σεως μεταξυ ́ 1ης Ιανουαρι ́ου 1978 και 12ης Ιανουαρι ́ου
 1988 και που θεωρου ́νται ως ισοδυ ́ναμα με εγκριθε ́ντα τυ ́πο
 οχημα ́των πραγματικη ́ς ιπποδυ ́ναμης α ́νω των 100 kW,
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 95 της Συνθη ́κης (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ θα δημοσιευθει ́ στη «Συλ-
 ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρο 90 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο ́ λογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου»)
 (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. La Pergola, προ ́εδρο
 τμη ́ματος, Μ. Wathelet (εισηγητη ́), D. Α. Ο. Edward, Ρ. Jann και
 L. Sevón, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: Στην υπο ́θεση C-83/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 15 Μαρτι ́ου (εκπρο ́σωπος: C. van der Hauwaert) κατα ́ Βασιλει ́ου των Κα ́τω
 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: Χωρω ́ν (εκπρο ́σωποι: Μ. Α. Fierstra και J. van Bakel), με
 αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν, μη
 θεσπι ́ζοντας, εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας, τις αναγκαι ́ες
 νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να συμμορ-
 1) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, διατηρω ́ ντας σε ισχυ ́ και εφαρμο ́- φωθει ́ προς την οδηγι ́α 97/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου
 ζοντας ρυ ́θμιση προβλε ́πουσα την εφαρμογη ́ ενο ́ς τυ ́που και του Συμβουλι ́ου, της 17ης Ιουνι ́ου1997, σχετικα ́ με ορισμε ́να
 για τον υπολογισμο ́ της φορολογη ́σιμης ιπποδυ ́ναμης, που στοιχει ́α και χαρακτηριστικα ́ των δι ́κυκλων η ́ τρι ́κυκλων οχημα ́των
 αποβαι ́νει δυσμενη ́ς για τα οχη ́ματα τα εφοδιασμε ́να με με κινητη ́ρα (ΕΕ L 226, σ. 1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει
 μηχανικα ́ κιβω ́ τια ́εξι ταχυτη ́των, καθω ́ ς και για τα οχη ́ματα απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ, το ∆ικαστη ́ριο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο
 τα εφοδιασμε ́να με αυτο ́ματα κιβω ́ τια πε ́ντε ταχυτη ́των, απο ́ τους C. Gulmann, προ ́εδρο τμη ́ματος, F. Macken και
 και παρα ́γει δυσμενη ́ ́η προστατευτικα ́ αποτελε ́σματα για J. Ν. Cunha Rodrigues (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 τα οχη ́ματα τα κατασκευαζο ́μενα σε ́αλλα κρα ́τη με ́λη S. Alber, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 15 Μαρτι ́ου 2001
 σε σχε ́ση με τα ομοειδη ́ εγχω ́ ρια οχη ́ματα, παρε ́βη τις απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει δυνα ́μει του ́αρθρου 95, πρω ́ το
 εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, 1) Το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ ν, μη θεσπι ́ζοντας, εντο ́ς της
 ́αρθρο 90 ΕΚ). ταχθει ́σας προθεσμι ́ας, τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανο-
 νιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να συμμορφωθει ́ προς
 την οδηγι ́α 97/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και
 του Συμβουλι ́ου, της 17ης Ιουνι ́ου 1997, σχετικα ́ με
 2) Καταδικα ́ζει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ορισμε ́να στοιχει ́α και χαρακτηριστικα ́ των δι ́κυκλων ́η
 τρι ́κυκλων οχημα ́των με κινητη ́ρα, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις
 που υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ.
 2) Καταδικα ́ζει το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ ν στα δικαστικα ́
 (1) ΕΕ C 281 της 2.10.1999. ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 176 της 24.6.2000.


text:
 12.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/59
 Προσφυγή της 27ης Οκτωβρίου 2014 — ZZ κατά Επιτροπής των Περιφερειών
 (Υπόθεση F-123/14)
 (2015/C 007/75)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωποι: J.-N. Louis, R. Metz και D. Verbeke, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Περιφερειών
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής των Περιφερειών περί επιβολής εισφοράς αλληλεγγύης από 1ης Ιανουαρίου 2014 στις αποδοχές του προσφεύγοντος και περί μη αναπροσαρμογής των αποδοχών του για το διάστημα από 1ης Ιανουαρίου 2014 έως 30 Ιουνίου 2015.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να διαπιστώσει ότι ο κανονισμός 1023/2013 δεν έχει εφαρμογή στο μέτρο που προβλέπει αναστολή από 1ης Ιουλίου 2013 έως 30 Ιουνίου 2015 της μεθόδου αναπροσαρμογής των αποδοχών η οποία καθορίζεται στο παράρτημα XI του ΚΥΚ, επανεισάγοντας, για το ως άνω διάστημα, εισφορά «αλληλεγγύης» 6 %·
 —
 να ακυρώσει κατά συνέπεια την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Περιφερειών στα δικαστικά έξοδα.


text:
 30.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 226/10
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 13 Απριλίου 2011 — Finanzamt Steglitz κατά Ines Zimmermann
 (Υπόθεση C-174/11)
 2011/C 226/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείον: Finanzamt Steglitz
 Αναιρεσίβλητη: Ines Zimmermann
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Παρέχει το άρθρο 13 Α, παράγραφος 1, στοιχείο ζ' και/ή παράγραφος 2, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών (1), τη δυνατότητα στον εθνικό νομοθέτη να εξαρτά την απαλλαγή από τον φόρο των παροχών κατ’ οίκον περιθάλψεως στους ασθενείς ή στους χρήζοντες τέτοιας ιατρικής περιθάλψεως από το κατά πόσον, στην περίπτωση των ιδρυμάτων αυτών, «[ανέλαβαν] τις ιατρικές και φαρμακευτικές δαπάνες [...] κατά τη διάρκεια του προηγουμένου έτους εν όλω ή εν μέρει και τουλάχιστον κατά τα δύο τρίτα των περιπτώσεων οι εκ του νόμου οργανισμοί κοινωνικής ασφαλίσεως ή κοινωνικής πρόνοιας» (άρθρο 4, σημείο 16, στοιχείο ε', του νόμου για τον φόρο κύκλου εργασιών 1993);
 2)
 Έχει σημασία, λαμβανομένης υπόψη της αρχής της ουδετερότητας του φόρου προστιθέμενης αξίας, για την απάντηση στο ερώτημα αυτό το γεγονός ότι ο εθνικός νομοθέτης θεωρεί τις ίδιες παροχές, υπό διαφορετικές προϋποθέσεις, ως απαλλασσόμενες του φόρου, όταν εκτελούνται από επισήμως αναγνωρισμένες ενώσεις εθελοντικής κοινωνικής πρόνοιας και από εξυπηρετούντες την εθελοντική κοινωνική πρόνοια οργανισμούς, ενώσεις προσώπων και σύνολα περιουσιακών στοιχείων που αποτελούν μέλη ενώσεως κοινωνικής πρόνοιας [άρθρο 4, σημείο 18, του Umsatzsteuergesetz 1993 (νόμου περί του φόρου κύκλου εργασιών του 1993)];
 (1) ΕΕ L 145, σ. 1.


text:
 12.6.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/5
 Αίτηση αναιρέσεως της Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 28ης Ιανουαρίου 2004 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-146/02 έως T-153/02, Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που κατατέθηκε στις 8 Απριλίου 2004 (τηλεομοιοτύπημα: 6.4.04)
 (Υπόθεση C-173/04 P)
 (2004/C 156/09)
 H Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG, εκπροσωπούμενη από την δικηγόρο Anja Franke, Grünecker Kinkeldey Stockmair & Schwanhäusser, Maximilianstr. 58, D-80538 München, επικουρούμενη από τον σύμβουλο ευρεσιτεχνιών Martin Aufenanger, Maximilianstr. 58, D-80538 München, κατέθεσε στις 8 Απριλίου 2004 (τηλεομοιοτύπημα: 6.4.04), ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα), της 28ης Ιανουαρίου 2004, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-146/02 έως T-153/02, Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα).
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να εξαφανίσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 28ης Ιανουαρίου 2004 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις υποθέσεις T-146/02 έως T-153/02 (1),
 2.
 να καταδικάσει το καθού και αναιρεσίβλητο στα έξοδα της παρούσας δίκης και στα έξοδα της ενώπιον του Πρωτοδικείου δίκης.
 Λόγοι της αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Η αίτηση αναιρέσεως βασίζεται σε παραβίαση του κοινοτικού δικαίου από το Πρωτοδικείο.
 —
 Το Πρωτοδικείο παραβλέπει τον τομέα των εμπορευμάτων, εξού και προκύπτουν οι μορφές συσκευασίας, οι οποίες, στο πλαίσιο του άρθρου 7 παράγραφος 1 στοιχείο β του κανονισμού 40/94, πρέπει να ληφθούν υπόψη, για σύγκριση, για την εκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα του προς καταχώρηση σήματος. Κατά την εκτίμησή του, το Πρωτοδικείο δεν λαμβάνει ως βάση τις μορφές συσκευασίας που υπάρχουν στην αγορά για τα συγκεκριμένως δηλωθέντα προϊόντα «ποτά με βάση χυμούς φρούτων, χυμοί φρούτων», αλλά γενικώς για «τρόφιμα σε υγρή μορφή». Δεν λαμβάνεται καθόλου υπόψη το ερώτημα κατά πόσον τα προς καταχώρηση σήματα διαφέρουν σε σχέση με τις συνήθεις συσκευασίες ποτών. Εξετάστηκαν μόνο οι πλασματικές βασικές μορφές των προς καταχώρηση σημάτων καθώς και ενδεχόμενη μελλοντική χρησιμοποίηση θυλακίων με βάση στηρίξεως για «ποτά με βάση χυμούς φρούτων, χυμούς φρούτων».
 —
 Εκκινώντας από την εν λόγω βάση εκτιμήσεως, το Πρωτοδικείο καθορίζει, ενόψει του απαιτουμένου χαμηλού βαθμού διακριτικού χαρακτήρα υπερβολικά υψηλό επίπεδο για τη διαμόρφωση των προς καταχώρηση σημάτων.
 —
 Κατά την εξέταση του γενικού συμφέροντος στο πλαίσιο του άρθρου 7 παράγραφος 1 στοιχείο β' του κανονισμού 40/94, το Πρωτοδικείο λαμβάνει απλώς υπόψη το γενικό συμφέρον ενδεχομένων ανταγωνιστών, ενώ δεν αξιολογείται η πραγματική κατάσταση, δηλαδή το γεγονός ότι η αναιρεσιβάλλουσα από δεκαετίες χρησιμοποιεί θυλάκια συσκευασίας με βάση στηρίξεως χωρίς να την μιμείται κανείς. Το γενικό συμφέρον του καταναλωτή ουδόλως λαμβάνεται υπόψη.
 (1) Δεν δημοσιεύθηκε ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 28.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 132/1
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 14ης Απριλίου 2005
 στην υπόθεση C-460/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Κανονισμοί (ΕΟΚ) 2913/92 και 2454/93 - Εξωτερική κοινοτική διαμετακόμιση - Τελωνειακές αρχές - Διαδικασίες εισπράξεως εισαγωγικών δασμών - Προθεσμίες - Μη τήρηση - Ίδιοι πόροι των Κοινοτήτων - Απόδοση - Προθεσμία - Μη τήρηση - Τόκοι υπερημερίας - Οικείο κράτος μέλος - Παράλειψη καταβολής)
 (2005/C 132/01)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Στην υπόθεση C-460/01, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 28 Νοεμβρίου 2001, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Wilms και H. Μ. H. Speyart) κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών (εκπρόσωπος: H. G. Sevenster), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen και J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητή), δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: M. F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 14 Απριλίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών κατά το διάστημα από 1ης Ιανουαρίου 1991 έως 31ης Δεκεμβρίου 1995,
 —
 παραλείποντας να προβεί σε βεβαίωση της τελωνειακής οφειλής και άλλων αντιστοίχων επιβαρύνσεων και στην ανακοίνωση του ποσού τους στον οφειλέτη το αργότερο εντός τριών ημερών από της εκπνοής της προθεσμίας που τάσσεται, αντιστοίχως, με τα άρθρα 3, παράγραφος 3, και 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 1854/89 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1989, για τη βεβαίωση και τους όρους καταβολής των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών που προκύπτουν από τελωνειακή οφειλή, και με τα άρθρα 218, παράγραφος 3, και 221, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία προκύπτουσα από την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1182/71 του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 1971, περί καθορισμού των κανόνων που εφαρμόζονται στις προθεσμίες, ημερομηνίες και διορίες, όταν ο κύριος υπόχρεος διαδικασίας εξωτερικής κοινοτικής διαμετακομίσεως δεν απέδειξε, εντός τριών μηνών από της αποστολής, εκ μέρους του τελωνείου αναχωρήσεως, της κοινοποιήσεως περί μη εγκαίρου προσκομίσεως της αποστολής στο τελωνείο προορισμού, ότι η συγκεκριμένη διαδικασία διαμετακομίσεως διεξήχθη χωρίς παρατυπίες,
 —
 παραλείποντας να αποδώσει εμπροθέσμως στην Επιτροπή τους αντίστοιχους ίδιους πόρους, και
 —
 αρνούμενο να καταβάλει τους αναλογούντες τόκους υπερημερίας,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 11α, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1062/87 της Επιτροπής, της 27ης Μαρτίου 1987, για τις διατάξεις εφαρμογής και τα μέτρα απλούστευσης του καθεστώτος κοινοτικής διαμετακόμισης, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2560/92 της Επιτροπής, της 2ας Σεπτεμβρίου 1992, 49, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1214/92 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 1992, για τις διατάξεις εφαρμογής και τα μέτρα απλούστευσης του καθεστώτος κοινοτικής διαμετακόμισης, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3712/92 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 1992, και 379, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, καθώς και δυνάμει των άρθρων 2, 9, 10 και 11 του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1552/89 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1989, για την εφαρμογή της απόφασης 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ, για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 84 της 6.4.2002.


text:
 1.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/36
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 12ης Μαρτίου 2009 — Arpaillange κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-104/06) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Συμβασιούχοι υπάλληλοι - Πρόσληψη - Κατάταξη - Πρώην μεμονωμένοι εμπειρογνώμονες - Πτυχίο - Επαγγελματική εμπειρία - Ένσταση περί ελλείψεως νομιμότητας)
 2009/C 102/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Joséphine Arpaillange κ.λπ. (Σαντιάγο, Χιλή) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues και C. Bernard Glanz, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και G. Berscheid)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: I. Sulce και B. Driessen)
 Αντικείμενο
 Αφενός, ακύρωση των αποφάσεων της αρμόδιας αρχής για τη σύναψη συμβάσεων (ΑΑΣΣ) περί καθορισμού των όρων προσλήψεως των προσφευγόντων, όπως αυτοί προκύπτουν από τις συμβάσεις τους ως συμβασιούχων υπαλλήλων, καθόσον ο αριθμός των ετών επαγγελματικής εμπειρίας που η ΑΑΣΣ αναγνώρισε στους προσφεύγοντες είναι μικρότερος από τον αριθμό των ετών επαγγελματικής εμπειρίας που οι προσφεύγοντες έχουν πράγματι συμπληρώσει και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 261 της 28.10.2006, σ. 35.


text:
 12.12.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 462/35
 Προσφυγή της 13ης Οκτωβρίου 2016 — Espírito Santo Financial Group κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-730/16)
 (2016/C 462/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Espírito Santo Financial Group SA (Πόλη του Λουξεμβούργου, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: R. Oliveira και S. Estima Martins, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ)
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την εκδοθείσα βάσει της αποφάσεως ECB/2004/3 απόφαση της ΕΚΤ, της 31ης Αυγούστου 2016, περί μη παροχής πλήρους προσβάσεως, αφενός, στην απόφαση της ΕΚΤ, της 1ης Αυγούστου 2014, με την οποία ανεστάλη το καθεστώς της Banco Espírito Santo S.A. ως αντισυμβαλλόμενου μέρους σε πράξεις νομισματικής πολιτικής του Ευρωσυστήματος και με την οποία υποχρεώθηκε η εν λόγω τράπεζα να εξοφλήσει πλήρως το χρέος της στο Ευρωσύστημα, και, αφετέρου, σε συναφή έγγραφα ή συναφείς αποφάσεις οργάνων της ΕΚΤ·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περί μη παροχής προσβάσεως στα στοιχεία τα οποία είχαν ζητηθεί και περιλαμβάνονταν σε αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου πρέπει να ακυρωθεί, διότι εκδόθηκε κατά παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περί μη παροχής προσβάσεως στα στοιχεία τα οποία είχαν ζητηθεί και περιλαμβάνονταν σε αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου πρέπει να ακυρωθεί, διότι η ΕΚΤ ερμήνευσε πεπλανημένα και, ως εκ τούτου, παρέβη το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', πρώτη, δεύτερη και έβδομη περίπτωση, της αποφάσεως ECB/2004/3.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περί μη παροχής προσβάσεως σε επιπρόσθετα στοιχεία τα οποία περιλαμβάνονταν στις προτάσεις της Εκτελεστικής Επιτροπής πρέπει να ακυρωθεί, διότι εκδόθηκε κατά παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περί μη παροχής προσβάσεως σε επιπρόσθετα στοιχεία τα οποία περιλαμβάνονταν στις προτάσεις της Εκτελεστικής Επιτροπής πρέπει να ακυρωθεί, διότι η ΕΚΤ ερμήνευσε πεπλανημένα και, ως εκ τούτου, παρέβη το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', δεύτερη και έβδομη περίπτωση, της αποφάσεως ECB/2004/3.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περί μη παροχής προσβάσεως σε επιπρόσθετα στοιχεία τα οποία περιλαμβάνονταν στις προτάσεις της Εκτελεστικής Επιτροπής πρέπει να ακυρωθεί, διότι η ΕΚΤ ερμήνευσε πεπλανημένα και, ως εκ τούτου, παρέβη το άρθρο 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, της αποφάσεως ECB/2004/3.
 6.
 Με τον έκτο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περί μη παροχής προσβάσεως σε επιπρόσθετα στοιχεία τα οποία περιλαμβάνονταν στις προτάσεις της Εκτελεστικής Επιτροπής πρέπει να ακυρωθεί, διότι η ΕΚΤ ερμήνευσε πεπλανημένα και, ως εκ τούτου, παρέβη το άρθρο 4, παράγραφος 3, της αποφάσεως ECB/2004/3.


text:
Αριθ. C 131/12 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26. 4. 97
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ τήτων, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη από τον
 της 5ης Φεβρουάριου 1997 Marc-Albert Lucas, δικηγόρο Λιέγης, με αντίκλητο στο
 Λουξεμβούργο τη δικηγόρο Evelyne Korn, 21 , rue de Nassau ,
 στην υπόθεση Τ-207/95, Maria de los Angeles Ibarra Gil κατα κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσω
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( ] ) πος: Ana Maria Alves Vieira), με αντικείμενο, αφενός, την
 (Υπάλληλοι — Εσωτερικοί διαγωνισμοί — Προκήρυξη των ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του
 διαγωνισμών — Προϋπόθεση να έχει o υποψήφιος την διαγωνισμού COM/T/A/95 της 15ης Νοεμβρίου 1994 να μη
 ιδιότητα του εκτάκτου υπαλλήλου την τελευταία ημέρα της δεχθεί την Claudine Petit-Laurent στις γραπτές δοκιμασίες
 προθεσμίας υποβολής των υποψηφιοτήτων — Αρχή της του διαγωνισμού αυτού και την απόφαση της Επιτροπής, της
 προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης — Αρχή 27ης Ιουλίου 1995, να μην επιτρέψει στην Claudine Petit
 της ίσης μεταχειρίσεως — Καθήκον προνοίας — Αγωγή Laurent να μετάσχει σε νέο εσωτερικό διαγωνισμό διαφορε
 αποζημιώσεως) τικό από τον διαγωνισμό COM/T/A/95 και, αφετέρου , την
 (97/C 131 /29) αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας και την επιδίκαση
 χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω της ηθικής βλάβης που
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα, το Πρωτοδικείο (τέταρ
 το τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, Πρόεδρο, και P.
 Στην υπόθεση Τ-207/95 , Maria de los Angeles Ibarra Gil, Lindh και J. D. Cooke, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio
 πρώην έκτακτη υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Gonzalez, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 5 Φεβρουα
 Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη από ρίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 τον Marc-Albert Lucas, δικηγόρο Λιέγης, με αντίκλητο στο
 Λουξεμβούργο τη δικηγόρο Evelyne Korn, 21 , rue de Nassau, 1 . Απορρίπτει την προσφνγή-αγωγή ως αβάσιμη.
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσω
 πος: Ana Maria Alves Vieira), με αντικέιμενο, αφενός, την 2. Οι διάδικοι φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του
 διαγωνισμού COM/T/B/95 της 7ης Νοεμβρίου 1994 να μη
 δεχθεί τη Maria de los Angeles Ibarra Gil στις γραπτές ( · ) ΕΕ αριθ. C 351 της 30. 12. 1995 .
 δοκιμασίες του διαγωνισμού αυτού και την απόφαση της
 Επιτροπής, της 27ης Ιουλίου 1995, να μην επιτρέψει στη
 Maria de los Angeles Ibarra Gil να μετάσχει σε νέο εσωτερικό
 διαγωνισμό διαφορετικό από τον διαγωνισμό COM/T/B/95
 και, αφετέρου, την αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας
 και την επιδίκαση χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω της ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 ηθικής βλάβης που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα, το της 27ης Φεβρουάριου 1997
 Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K.
 Lenaerts, Πρόεδρο, και P. Lindh και J. D. Cooke, δικαστές, στην υπόθεση Τ-106/95, Fédération française des sociétés
 γραμματέας: J. Palacio Gonzalez, υπάλληλος διοικήσεως, d'assurances (FFSA) κ.λπ., κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 εξέδωσε στις 5 Φεβρουαρίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο κών Κοινοτήτων (')
 διατακτικό : (Κρατικές ενισχύσεις — Δημόσια επιχείρηση — Εφαρμογή
 του άρθρου 92 σε συνδυασμό με το άρθρο 92 παράγραφος 2
 1 . Απορρίπτει την προσφνγή-αγωγή ως αβάσιμη. της συνθήκης ΕΚ — Πρόσθετο κόστος προκύπτον από την
 εκπλήρωση της ιδιαίτερης αποστολής που έχει ανατεθεί σε
 2. Οι διάδικοι φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα. δημόσια επιχείρηση — Ανταγωνιστικές δραστηριότητες)
 (') ΕΕ αριθ. C 351 της 30. 12. 1995. (97/C 131 /31 )
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Στην υπόθεση Τ-106/95 , Fédération française des sociétés
 της 5ης Φεβρουάριου 1997 d'assurances (FFSA), με έδρα το Παρίσι, Union des sociétés
 étrangères d'assurances (USEA), με έδρα το Παρίσι, Groupe
 στην υπόθεση Τ-211/95, Claudine Petit-Laurent κατα Επι des assurances mutuelles agricoles (Groupama), με έδρα το
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( ] ) Noisy-le-Grand (Γαλλία), Fédération nationale des syndicats
 (Υπάλληλοι — Εσωτερικοί διαγωνισμοί — Προκήρυξη των d'agents généraux d'assurances (FNSAGA), με έδρα το
 διαγωνισμών — Προϋπόθεση να έχει o υποφήφιος την Παρίσι, Fédération française des courtiers d'assurances et de
 ιδιότητα του εκτάκτου υπαλλήλου την τελευταία ημέρα της réassurances (FCA), με έδρα το Παρίσι, Bureau international
 προθεσμίας υποβολής των υποψηφιοτήτων — Αρχή της des producteurs d'assurances et de réassurances (BIPAR), με
 ίσης μεταχειρίσεως — Αρχή της προστασίας της δικαιολο έδρα το Παρίσι, εκπροσωπούμενες από τους Dominique
 γημένης εμπιστοσύνης — Καθήκον προνοίας — Αγωγή Voillemot και Marie-Pia Hutin, δικηγόρους Παρισιού , με
 αποζημιώσεως) αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Jacques Loesch ,
 (97/C 131 /30) 11 , rue Goethe, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των ( εκπρόσωπος: Gérard Rozet), υποστηριζόμενης από τη
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Catherine de Salins και
 Jean-Marc Belorgey) και τη La Poste , με έδρα το Boulonge
 Στην υπόθεση Τ-211 /95 , Claudine Petit-Laurent, πρώην Billancourt (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον Hervé Leh
 έκτακτη υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο man, δικηγόρο Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/22
 Διάταξη του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 22ας Σεπτεμβρίου 2011 [αίτηση του Tribunal de première instance de Liège (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Hubert Pagnoul κατά État belge
 (Υπόθεση C-314/10) (1)
 (Άρθρα 92, παράγραφος 1, 103, παράγραφος 1, και 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως - Εξέταση του συμβατού εθνικού κανόνα τόσο με το δίκαιο της Ένωσης όσο και με το εθνικό Σύνταγμα - Εθνική ρύθμιση προβλέπουσα την κατά προτεραιότητα εφαρμογή προκριματικής διαδικασίας ελέγχου της συνταγματικότητας - Χάρτης των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Ανάγκη υπάρξεως συνδετικού στοιχείου με το δίκαιο της Ένωσης - Πρόδηλη έλλειψη αρμοδιότητας του Δικαστηρίου)
 (2012/C 25/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal de première instance de Liège
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Hubert Pagnoul
 Καθού: État belge
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal de première instance de Liège — Ερμηνεία των άρθρων 6 ΣΕΕ, 267 ΣΛΕΕ και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Υποχρέωση των εθνικών δικαστηρίων να υποβάλλουν στο Συνταγματικό Δικαστήριο προκριματικό ζήτημα σε περίπτωση τεκμαιρομένης προσβολής θεμελιωδών δικαιωμάτων από εθνικό νόμο — Συμβατότητα με το δίκαιο της Ένωσης της εθνικής διατάξεως η οποία επιβάλλει την ως άνω υποχρέωση υποβολής προκριματικού ζητήματος συνταγματικότητας — Δυνατότητα των εθνικών δικαστηρίων να ασκούν έλεγχο του συμβατού των εθνικών κανόνων με τις διεθνείς συνθήκες όταν το Συνταγματικό Δικαστήριο έχει κρίνει τον επίμαχο εθνικό νόμο συμβατό με τα θεμελιώδη δικαιώματα που κατοχυρώνει το Σύνταγμα
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι προδήλως αναρμόδιο να απαντήσει στο προδικαστικό ερώτημα που υπέβαλε το tribunal de première instance de Liège (Βέλγιο).
 (1) ΕΕ C 246 της 11.9.2010.