text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/1
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 4ης Μαρτίου 2004
 Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-19/01, C-50/01 και C-84/01 (αίτηση του Tribunale di Pisa για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) κατά Alberto Barsotti κ.λπ., Milena Castellani κατά Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS), Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) κατά Anna Maria Venturi (1)
 (Κοινωνική πολιτική - Προστασία των εργαζομένων σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη - Οδηγία 80/987/ΕΟΚ - Περιορισμός της υποχρεώσεως των οργανισμών εγγυήσεως προς πληρωμή - Ανώτατο όριο για την εγγύηση πληρωμής - Προκαταβολές καταβληθείσες από τον εργοδότη - Κοινωνικός σκοπός της οδηγίας)
 (2004/C 94/01)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-19/01, C-50/01 και C-84/01, με αντικείμενο αιτήσεις του Tribunale di Pisa (Ιταλία), του Tribunale di Siena (Ιταλία), καθώς και του Corte suprema di cassazione (Ιταλία), αντιστοίχως, με τις οποίες ζητείται, στο πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον των αιτούντων δικαστηρίων μεταξύ Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) και Alberto Barsotti κ.λπ. (C-19/01), μεταξύ Milena Castellani και Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) (C-50/01), μεταξύ Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) και Anna Maria Venturi (C-84/01), η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 80/987/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/004, σ. 35), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του δευτέρου τμήματος, R. Schintgen και N. Colneric (εισηγήτρια), δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 14 Μαρτίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Τα άρθρα 3, παράγραφος 1, και 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 80/987/EOK του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητος του εργοδότη, έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν σε κράτος μέλος να περιορίσει την υποχρέωση πληρωμής που υπέχουν οι οργανισμοί εγγυήσεως σε ποσό που να καλύπτει τις στοιχειώδεις ανάγκες των οικείων εργαζομένων και από το οποίο έχουν αφαιρεθεί οι πληρωμές στις οποίες προέβη ο εργοδότης κατά τη διάρκεια της καλυπτόμενης από την εγγύηση περιόδου.
 (1) ΕΕ C 79 της 10.3.2001
 ΕΕ C 95 της 24.3.2001
 ΕΕ C 118 της 21.4.2001


text:
 18.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/14
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour constitutionnelle (Βέλγιο) στις 28 Φεβρουαρίου 2013 — Guy Kleynen κατά Conseil des ministres
 (Υπόθεση C-99/13)
 2013/C 141/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour constitutionnelle
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Guy Kleynen
 Καθού: Conseil des ministres
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχουν τα άρθρα 56 και 63 ΣΛΕΕ και τα άρθρα 36 και 41 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο την έννοια ότι δεν επιτρέπουν σε κράτος μέλος να θεσπίσει και να διατηρεί σε ισχύ σύστημα υψηλότερης φορολογήσεως των τόκων που καταβάλλονται από μη εγκατεστημένες στην ημεδαπή τράπεζες προβλέποντας την εφαρμογή φορολογικής απαλλαγής ή την εφαρμογή χαμηλότερου φορολογικού συντελεστή για τους τόκους που καταβάλλονται αποκλειστικώς από βελγικές τράπεζες;

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 27.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 123/13
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Augstākās tiesas Senāts (Λεττονία) στις 4 Μαρτίου 2013 — AS Olainfarm κατά Latvijas Republikas Veselības ministrija, Zāļu valsts aģentūra
 (Υπόθεση C-104/13)
 2013/C 123/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākās tiesas Senāts
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: AS Olainfarm
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Latvijas Republikas Veselības ministrija, Zāļu valsts aģentūra
 Παρεμβαίνουσα: AS Grindeks
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 10 ή άλλη διάταξη της οδηγίας 2001/83/ΕΚ (1), περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση, την έννοια ότι ο παρασκευαστής φαρμάκου αναφοράς νομιμοποιείται να προσβάλει ενώπιον των δικαστηρίων την απόφαση της αρμόδιας διοικητικής αρχής να χορηγήσει άδεια κυκλοφορίας σε γενόσημο φάρμακο άλλου παρασκευαστή φαρμάκων, για το οποίο χρησιμοποιείται ως φάρμακο αναφοράς το φάρμακο σχετικά με το οποίο έχει χορηγηθεί άδεια στον παρασκευαστή του φαρμάκου αναφοράς; Με άλλα λόγια, απορρέει από την εν λόγω οδηγία δικαίωμα δικαστικής προστασίας του παρασκευαστή του φαρμάκου αναφοράς, υπό την έννοια ότι παρέχεται η δυνατότητα να εξεταστεί κατά πόσον ο παρασκευαστής του γενόσημου φαρμάκου παρέπεμψε νομίμως και βασίμως στο φάρμακο για το οποίο έχει λάβει άδεια ο παρασκευαστής του φαρμάκου αναφοράς, στηριζόμενος στις προαναφερθείσες διατάξεις του άρθρου 10 της οδηγίας;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, έχουν οι διατάξεις των άρθρων 10 και 10α της οδηγίας την έννοια ότι τα διατιθέμενα ως φάρμακα που βρίσκονται σε καθιερωμένη ιατρική χρήση βάσει άδειας κυκλοφορίας χορηγηθείσας σύμφωνα με το άρθρο 10α της προαναφερθείσας οδηγίας μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως φάρμακα αναφοράς, κατά την έννοια του άρθρου 10, παράγραφος 2, στοιχείο α', της ίδιας οδηγίας;
 (1) Οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001 (ΕΕ L 311, σ. 67).


text:
 28.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/17
 Προσφυγή της 15ης Σεπτεμβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-381/06)
 (2006/C 261/33)
 Γλώσσα διαδικασίας ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Πατακιά και J. Enegren)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη θεσπίζοντας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, προς συμμόρφωση με την οδηγία 2002/14/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 11ης Μαρτίου 2002 περί θεσπίσεως γενικού πλαισίου ενημερώσεως και διαβουλεύσεως των εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και εν πάση περιπτώσει μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας αυτής
 —
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για την μεταφορά της οδηγίας 2002/14/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο έληξε στις 23 Μαρτίου 2005.
 (1) ΕΕ L 80 της 23.3.2002, σ. 29


text:
 11.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 20ής Ιουλίου 2017 [αίτηση του Tribunal Judicial da Comarca de Faro (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Luís Manuel Piscarreta Ricardo κατά Portimão Urbis, EM, SA — υπό εκκαθάριση, Município de Portimão, Emarp — Empresa Municipal de Águas e Resíduos de Portimão, EM, SA
 (Υπόθεση C-416/16) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 2001/23 - Άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο δ' - Μεταβίβαση επιχειρήσεων - Διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων - Πεδίο εφαρμογής - Έννοιες του «εργαζομένου» και της «μεταβιβάσεως εγκαταστάσεως»))
 (2017/C 300/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Judicial da Comarca de Faro
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Luís Manuel Piscarreta Ricardo
 κατά
 Portimão Urbis, EM, SA — υπό εκκαθάριση, Município de Portimão, Emarp — Empresa Municipal de Águas e Resíduos de Portimão, EM, SA
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων, έχει την έννοια ότι εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας περίπτωση κατά την οποία δημοτική επιχείρηση, μοναδικός μέτοχος της οποίας είναι ο δήμος, λύεται με απόφαση του εκτελεστικού οργάνου του δήμου και οι δραστηριότητές της μεταβιβάζονται εν μέρει σε αυτόν ώστε να τις ασκεί απευθείας και εν μέρει σε άλλη δημοτική επιχείρηση ανασυσταθείσα προς τούτο, μοναδικός μέτοχος της οποίας είναι επίσης ο δήμος, υπό την προϋπόθεση ότι η ταυτότητα της επίμαχης επιχειρήσεως διατηρείται μετά τη μεταβίβαση, όπερ εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.
 2)
 Πρόσωπο, όπως ο προσφεύγων στην υπόθεση της κύριας δίκης, το οποίο λόγω αναστολής της συμβάσεως εργασίας του δεν τελεί σε ενεργό υπηρεσία εμπίπτει στην έννοια του «εργαζομένου», κατά το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο δ', της οδηγίας 2001/23, καθόσον φαίνεται ότι προστατεύεται ως εργαζόμενος από τη σχετική εθνική νομοθεσία, όπερ εναπόκειται πάντως στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει. Υπό την επιφύλαξη της εξακριβώσεως αυτής, σε περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, πρέπει να θεωρηθεί ότι τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τη σύμβαση εργασίας του μεταβιβάζονται στον διάδοχο, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής.
 3)
 Το τρίτο ερώτημα που υπέβαλε το Tribunal Judicial da Comarca de Faro (πρωτοδικείο Faro, Πορτογαλία) είναι απαράδεκτο.
 (1) ΕΕ C 383 της 17.10.2016.


text:
 15.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/19
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 1ης Ιουλίου 2009 — KG Holding κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-81/07, T-82/07 και T- 83/07) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Ενίσχυση για την αναδιάρθρωση την οποία χορήγησαν οι ολλανδικές αρχές στην KG Holding NV - Απόφαση με την οποία η ενίσχυση κρίνεται ασύμβατη προς την κοινή αγορά και διατάσσεται η ανάκτησή της - Προσφυγή ακυρώσεως - Εν μέρει απαράδεκτη - Ανάκτηση της ενισχύσεως από δικαιούχους επιχειρήσεις οι οποίες έχουν κηρυχθεί σε πτώχευση - Κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων)
 2009/C 193/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων στην υπόθεση T-81/07: Jan Rudolf Maas, υπό την ιδιότητά του ως συνδίκου πτωχεύσεως της KG Holding NV (Ρότερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: G. van der Wal και T. Boesman, δικηγόροι)
 Προσφεύγοντες στην υπόθεση T-82/07: Jan Rudolf Maas και Cornelis van den Bergh, υπό την ιδιότητά τους ως συνδίκων πτωχεύσεως της Kliq BV (Ρότερνταμ) (εκπρόσωποι: G. van der Wal και T. Boesman, δικηγόροι)
 Προσφεύγων στην υπόθεση T-83/07: Jean Leon Marcel Groenewegen, υπό την ιδιότητά του ως συνδίκου πτωχεύσεως της Kliq Reïntegratie (Ουτρέχτη, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: G. van der Wal και T. Boesman, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: H. van Vliet)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2006/939/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Ιουλίου 2006, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων που κοινοποίησαν οι Κάτω Χώρες υπέρ της KG Holding NV (ΕΕ L 366, σ. 40).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει το άρθρο 2 της αποφάσεως 2006/939/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Ιουλίου 2006, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων που κοινοποίησαν οι Κάτω Χώρες υπέρ της KG Holding NV.
 2)
 Απορρίπτει τις προσφυγές κατά τα λοιπά.
 3)
 Ο Jan Rudolf Maas, υπό την ιδιότητά του ως συνδίκου πτωχεύσεως της KG Holding NV, φέρει τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε για την υπόθεση T-81/07.
 4)
 Οι Jan Rudolf Maas και Cornelis van den Bergh, υπό την ιδιότητά τους ως συνδίκων πτωχεύσεως της Kliq BV, φέρουν τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν για την υπόθεση T-82/07.
 5)
 Ο Jean Leon Marcel Groenewegen, υπό την ιδιότητά του ως συνδίκου πτωχεύσεως της Kliq Reïntegratie, φέρει, πέραν των εξόδων του για την υπόθεση T-83/07, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή στο πλαίσιο της υποθέσεως T-83/07.
 6)
 Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα στις υποθέσεις T-81/07 και T-82/07.
 (1) ΕΕ C 117 της 29.5.2007.


text:
4. 5 . 96 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 133/21
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ θρου 178 τρίτο εδάφιο του κανονισμού υπηρεσιακής κατα
 της 21ης Μαρτίου 1996 στάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και,
 αφετέρου , να υποχρεωθεί η Επιτροπή στην καταβολή συμβο
 στην υπόθεση Τ-230/94: Frederick Farrugia κατά Επιτροπής λικής αποζημιώσεως ενός Ecu για την ηθική βλάβη που
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (*) ισχυρίζεται ότι υπέστη η προσφεύγουσα λόγω της προσβαλ
 (Προσφυγή ακυρώσεως — Απόφαση τηςΕπιτροπήςπερίμη λομένης αποφάσεως, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα),
 χορηγήσεως υποτροφίας στον προσφεύγοντα — Κριτήρια συγκείμενο από τους R. Schintgen, πρόεδρο, και R. García-
 χορηγήσεως — Βρετανός πολίτης μη μητροπολιτικού εδά Valdecasas και J. Azizi, δικαστές, γραμματέας: H. Jung,
 φους — Εσφαλμένη αιτιολογία — Εξωσυμβατική ευθύνη — εξέδωσε στις 21 Μαρτίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο
 Ηθική βλάβη) διατακτικό :
 (96/C 133/47)
 1 . Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 13ης Ιανουα
 (διαδικασίας: r] αγγλική) ρίου 1994 περί χορηγήσεως στην προσφεύγουσα συντά
 ξεως αναπηρίας.
 Στην υπόθεση Τ-230/94, Frederick Farrugia, κάτοικος Αθη 2. Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 νών (Ελλάς), εκπροσωπούμενος από τον Λίνο Σισιλιάνο,
 δικηγόρο Αθηνών, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοι 3. Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 νοτήτων (εκπρόσωποι: Ana Maria Alves Vieira και, κατά την -
 προφορική διαδικασία, Peter Oliver), που είχε ως αντικείμε (M EE αριθ. C 380 TT1Ç 31 . 12. 1994.
 νο, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της
 26ης Απριλίου 1994, με την οποία απορρίφθηκε η υποψηφιό
 τητα του προσφεύγοντος-ενάγοντος για τη χορήγηση υπο
 τροφίας καταρτίσεως στον τομέα της έρευνας, και, αφετέρου ,
 την αποκατάσταση της υλικής ζημίας και την ικανοποίηση
 της ηθικής βλάβης τις οποίες ισχυρίζεται ότι υπέστη o ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 προσφεύγων-ενάγων από την απόφαση αυτή , το Πρωτοδι της 21ης Μαρτίου 1996
 κείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Kirschner,
 Πρόεδρο, C. W. Bellamy και A. Καλογερόπουλο, δικαστές, στην υπόθεση Τ-10/95: Akli Chehab κατά Επιτροπής των
 γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 21 Μαρτίου 1996 απόφα Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( ! )
 ση με το ακόλουθο διατακτικό: (Υπάλληλοι — Μόνιμη μερική αναπηρία — Αναγνώριση
 επιδεινώσεως)
 1 . Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής που περιέχεται (96/C 133/49)
 στο έγγραφο της 26ης Απριλίου 1994.
 2. Απορρίπτει το αίτημα επιδικάσεως αποζημιώσεως. (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 3. Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. Στην υπόθεση Τ-10/95 , Akli Chehab, συνταξιούχος υπάλλη
 λος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος
 (') EE αριθ . C 101 της 22. 4. 1995 . Παρισιού , εκπροσωπούμενος από τον Jean-Noël Louis, δικη
 γόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο την
 εταιρία Fiduciaire Myson Sàrl, 1 , rue Glesener, κατά Επιτρο
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Ana Maria
 Alves Vieira και Julian Currall), που είχε ως αντικείμενο,
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ αφενός, να ακυρωθεί η απόφαση με την οποία η Επιτροπή
 αναγνώρισε την επιδείνωση της μόνιμης μερικής αναπηρίας
 της 21ης Μαρτίου 1996 του προσφεύγοντος μόνο κατά ποσοστό 3 % και, αφετέρου ,
 στην υπόθεση Τ-376/94, Georgette Otten κατά Επιτροπής να υποχρεωθεί η Επιτροπή να αποκαταστήσει την ηθική
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') βλάβη που ισχυρίζεται ότι υπέστη o προσφεύγων κατά τη
 (Υπάλληλοι — Επιτροπή αναπηρίας — Σύνθεση — Απόφα διάρκεια της διαδικασίας, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα),
 ση περί συνταξιοδοτήσεως λόγω αναπηρίας) συγκείμενο από τους H. Kirschner, πρόεδρο, και C. W.
 Bellamy και A. Καλογερόπουλο, δικαστές, γραμματέας: B.
 (96/C 133/48) Pastor, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 21 Μαρ
 τίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 1 . Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 22ας Ιανουα
 Στην υπόθεση Τ-376/94, Georgette Otten, πρώην υπάλληλος ρίου 1994 καθόσον περιορίζει σε 3 % το ποσοστό μόνιμης
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος μερικής αναπηρίας του προσφεύγοντος.
 Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη από τον Jean-Noël Louis,
 δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο την 2. Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 εταιρία Fiduciaire Myson sàrl, 1 , rue Glesener, κατά Επιτρο
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Gianluigi 3. Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Valsesia και Julian Currall), που είχε ως αντικείμενο, αφενός,
 να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής της 13ης Ιανουαρίου ( 1 ) EE OQ10 . C 74 της 25 . 3 . 1995.
 1994 περί χορηγήσεως στην προσφεύγουσα συντάξεως ανα
 πηρίας καθοριζομένης σύμφωνα με τις διατάξεις του άρ


text:
2.2.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 31/13
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: παραγωγου ́ς πριν, κατα ́ τη δια ́ρκεια και μετα ́ τη συ ́μπραξη και ο ́τι
 η συμπεριφορα ́ της δεν επηρε ́ασε τον ανταγωνισμο ́. Η κρι ́ση της
 Επιτροπη ́ς υπη ́ρξε α ́δικη ́εναντι της προσφευ ́γουσας απο ́ πολλε ́ς
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν απο ́ψεις και, δεδομε ́νης της παραβα ́σεως της προσφευ ́γουσας και
 Κοινοτη ́των της 18ης Ιουλι ́ου 2001 στην υπο ́θεση COMP/E- των αμελητε ́ων επιπτω ́σεω ́ν της στην αγορα ́, θα ́επρεπε να ́εχει
 1/36.490 — Ηλεκτρο ́δια γραφι ́τη, σχετικα ́ με διαδικασι ́α οριστει ́ για την προσφευ ́γουσα σημει ́ο εκκινη ́σεως του υπολο-
 συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 81 της Συνθη ́κης ΕΚ και το α ́ρθρο 53 γισμου ́ ουσιωδω ́ς χαμηλο ́τερο απο ́ αυτο ́ που ορι ́στηκε για ορισμε ́-
 της Συμφωνι ́ας ΕΟΧ, καθο ́σον με την απο ́φαση αυτη ́ επιβα ́λ- νες α ́λλες επιχειρη ́σεις.
 λεται προ ́στιμο στην προσφευ ́γουσα·
 Περαιτε ́ρω, η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι η Επιτροπη ́ εσφαλμε ́-
 — επικουρικω ́ς, να μειω ́σει το προ ́στιμο που επιβλη ́θηκε στην νως διαπι ́στωσε ο ́τι στην προσφευ ́γουσα ́επρεπε να χορηγηθει ́
 προσφευ ́γουσα με την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ- μει ́ωση μο ́νον 40 % λο ́γω ελαφρυντικω ́ν περιστα ́σεων. Η Επιτροπη ́
 κω ́ν Κοινοτη ́των της 18ης Ιουλι ́ου 2001 στην υπο ́θεση δεν ́ελαβε υπο ́ψη της τις περιπτω ́σεις στις οποι ́ες η προσφευ ́γουσα
 COMP/E-1/36.490 — Ηλεκτρο ́δια γραφι ́τη, σχετικα ́ με ενη ́ργησε παραβια ́ζοντας ευθε ́ως τις θεμελιω ́δεις αρχε ́ς και τους
 διαδικασι ́α συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 81 της Συνθη ́κης ΕΚ και βασικου ́ς σκοπου ́ς του καρτε ́λ. Η Επιτροπη ́ ο ́φειλε να της
 το α ́ρθρο 53 της Συμφωνι ́ας ΕΟΧ· και χορηγη ́σει επιπλε ́ον μει ́ωση λο ́γω της ́εγκαιρης παυ ́σεως των
 παρανο ́μων πρακτικω ́ν. Η Επιτροπη ́ ́επρεπε επι ́σης να λα ́βει υπο ́ψη
 της τη δυσμενη ́ θε ́ση της προσφευ ́γουσας ́εναντι των ανταγωνιστω ́ν
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 της καθω ́ς και την επισφαλη ́ οικονομικη ́ της κατα ́σταση. Τε ́λος,
 στην προσφευ ́γουσα ́επρεπε να χορηγηθει ́ σημαντικο ́τερη μει ́ωση
 απο ́ το 20 % που της χορηγη ́θηκε κατ' εφαρμογη ́ν της περι ́
 επιεικει ́ας ανακοινω ́σεως της Επιτροπη ́ς (1).
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (1) Ανακοι ́νωση της Επιτροπη ́ς σχετικα ́ με τη μη επιβολη ́ η ́ τη μει ́ωση των
 προστι ́μων σε περιπτω ́σεις συμπρα ́ξεων (ΕΕ 1996, C 207, σ. 4).
 Η προσφευ ́γουσα ει ́ναι αμερικανικη ́ εταιρι ́α η οποι ́α εκ παραδο ́σεως
 αναπτυ ́σσει μικρη ́ δραστηριο ́τητα στον τομε ́α των ηλεκτροδι ́ων.
 Με την επι ́δικη απο ́φαση διαπιστω ́νεται ο ́τι η προσφευ ́γουσα,
 μαζι ́ με επτα ́ α ́λλες επιχειρη ́σεις, παρε ́βησαν το α ́ρθρο 81,
 παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ συμμετε ́χοντας σε ́ενα πλε ́γμα
 συμφωνιω ́ν και εναρμονισμε ́νων πρακτικω ́ν στον τομε ́α του γρα-
 φι ́τη. Η απο ́φαση επιβα ́λλει προ ́στιμο υ ́ψους 10,3 εκατομμυρι ́ων Προσφυγη ́ της UPS Eurοpe NV/SA κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 ευρω ́ στην προσφευ ́γουσα. ∆ιαδικασι ́ες αφορω ́σες τις εν λο ́γω Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 11 Οκτωβρι ́ου
 συμφωνι ́ες και εναρμονισμε ́νες πρακτικε ́ς κινη ́θηκαν και ενω ́πιον 2001
 α ́λλων οργα ́νων, μεταξυ ́ α ́λλων στις Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες, ο ́που η
 προσφευ ́γουσα δεν θεωρη ́θηκε ́ενοχη για καμι ́α παρα ́βαση. Μετα ́ (Υπο ́θεση Τ-253/01)
 την παραλαβη ́ της προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως, η προσφευ ́γουσα
 ζη ́τησε να κηρυχθει ́ σε κατα ́σταση πτωχευ ́σεως.
 (2002/C 31/27)
 Με την προσφυγη ́ της, η προσφευ ́γουσα δεν επιδιω ́κει να αμφισβη- (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 τη ́σει την υ ́παρξη του καρτε ́λ η ́ τη ανα ́μιξη της ́διας
 ι σ' αυτο ́, αλλα ́
 να επιτυ ́χει μει ́ωση του προστι ́μου που της επε ́βαλε η Επιτροπη ́.
 Η UPS Eurοpe NV/SA, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον T. R.
 Ottervanger, του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Αllen & Overy, Βρυξε ́λ-
 Η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι η Επιτροπη ́, καθορι ́ζοντας το λες (Βε ́λγιο), α ́σκησε στις 11 Οκτωβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του
 υ ́ψος του προστι ́μου που επε ́βαλε στην προσφευ ́γουσα, παραβι ́ασε Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 τις γενικε ́ς αρχε ́ς της Συνθη ́κης και προε ́βη σε εσφαλμε ́νη εκτι ́μηση Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 των παραγο ́ντων οι οποι ́οι προσδιορι ́ζουν το υ ́ψος των προστι ́μων.
 Το προ ́στιμο των 10,3 εκατομμυρι ́ων EUR ει ́ναι απολυ ́τως
 αδικαιολο ́γητο και υπερβολικο ́ κατα ́ πα ́σα περι ́πτωση. Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να αναγνωρι ́σει, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 232 της
 Συνθη ́κης ΕΚ, ο ́τι η Επιτροπη ́ παρε ́λειψε να ενεργη ́σει μη
 Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Επιτροπη ́ κακω ́ς θεω ́ρησε ο ́τι λαμβα ́νοντας οριστικη ́ απο ́φαση εντο ́ς ευ ́λογης προθεσμι ́ας
 το κατα ́λληλο σημει ́ο εκκινη ́σεως για την επιμε ́τρηση του προστι ́- σχετικα ́ με τις καταγγελι ́ες που υπε ́βαλε η προσφευ ́γουσα
 μου της προσφευ ́γουσας η ́ταν το ποσο ́ των 16 εκατομμυρι ́ων στην Επιτροπη ́ στις 7 Ιουλι ́ου 1994 και στις 8 Ιουνι ́ου
 ευρω ́, καθω ́ς και ο ́τι δεν διε ́κρινε τη σοβαρο ́τητα της παραβα ́σεως 1998 και με την κι ́νηση διαδικασι ́ας κατα ́ το α ́ρθρο 88,
 της προσφευ ́γουσας σε σχε ́ση προς τη σοβαρο ́τητα των παραβα ́- παρα ́γραφος 2, της Συνθη ́κης ΕΚ στις 17 Αυγου ́στου 1999
 σεων των λοιπω ́ν παραγωγω ́ν. Η Επιτροπη ́ αγνο ́ησε το γεγονο ́ς ο ́τι (ανακοινωθει ́σα στην Επι ́σημη Εφημερι ́δα της
 η προσφευ ́γουσα ακολουθου ́σε ως προς τις τιμε ́ς του λοιπου ́ς 23ης Οκτωβρι ́ου 1999, C 306, σ. 25)·
 ---pagebreak--- C 31/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 2.2.2002
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα της Η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι δεν υφι ́σταται δικαιολογι ́α
 προσφευ ́γουσας· για την παρα ́λειψη της Επιτροπη ́ς να ενεργη ́σει εντο ́ς ευ ́λογης
 προθεσμι ́ας. Η προκαταρκτικη ́ ́ερευνα της Επιτροπη ́ς διη ́ρκεσε 63
 μη ́νες απο ́ την πρω ́τη καταγγελι ́α και 16 μη ́νες απο ́ τη δευ ́τερη
 — να διατα ́ξει οποιοδη ́ποτε περαιτε ́ρω με ́τρο κρι ́νει αναγκαι ́ο το καταγγελι ́α. Επιπλε ́ον, η επι ́σημη ́ερευνα ́εχει η ́δη διαρκε ́σει δυ ́ο
 Πρωτοδικει ́ο. ́ετη. Συνεπω ́ς, η Deutsche Pοst μπο ́ρεσε να επωφεληθει ́ απο ́ την
 παρα ́νομη κρατικη ́ ενι ́σχυση χωρι ́ς παρε ́μβαση της Επιτροπη ́ς επι ́
 εξαιρετικα ́ μεγα ́λο χρονικο ́ δια ́στημα, με αποτε ́λεσμα να επηρεαστει ́
 σοβαρα ́ η ανταγωνιστικη ́ θε ́ση της προσφευ ́γουσας, ως αντα-
 γωνι ́στριας της Deutsche Pοst.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (1) ΕΕ C 20 της 23.1.1999, σ. 30.
 Στις 7 Ιουλι ́ου 1994, η προσφευ ́γουσα, εταιρι ́α του ομι ́λου (2) ΕΕ C 174 της 19.6.1999, σ. 14.
 United Parcel Services Grοup (UPS), η οποι ́α ασκει ́ δραστηριο ́- (3) ∆ημοσιευ ́θηκε στην ΕΕ C 306 της 23.10.1999, σ. 25.
 τητα διανομη ́ς δεμα ́των σε ο ́λο τον κο ́σμο, υπε ́βαλε καταγγελι ́α
 στην Επιτροπη ́, επικαλου ́μενη την υ ́παρξη κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως
 συνιστα ́μενης, μεταξυ ́ α ́λλων, στην κα ́λυψη των ζημιω ́ν και τη
 συνδυασμε ́νη επιδο ́τηση της υπηρεσι ́ας διανομη ́ς δεμα ́των απο ́ τα
 ́εσοδα που πραγματοποιει ́ η Deutsche Pοst απο ́ τις μονοπωλιακε ́ς
 δραστηριο ́τητες διανομη ́ς επιστολω ́ν. Με την ́δια ι επιστολη ́,
 υποβλη ́θηκε καταγγελι ́α και βα ́σει του α ́ρθρου 82 της Συνθη ́κης
 ΕΚ. Στις 2 Οκτωβρι ́ου 1998, η Επιτροπη ́ πληροφο ́ρησε την Προσφυγη ́ του Johannes Priesemann κατα ́ της Ευρωπαϊκη ́ς
 προσφευ ́γουσα ο ́τι θα εξε ́ταζε τη θε ́ση και τη συμπεριφορα ́ της Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας, που ασκη ́θηκε στις 22 Νοεμβρι ́ου 2001
 Deutsche Pοst AG απο ́ πλευρα ́ς του α ́ρθρου 82 της Συνθη ́κης
 και ο ́τι δεν θα κινου ́σε, τουλα ́χιστον προς το παρο ́ν, διαδικασι ́α
 κατα ́ το α ́ρθρο 88. Η προσφευ ́γουσα α ́σκησε προσφυγη ́ ζητω ́ντας (Υπο ́θεση T-286/01)
 απο ́ το Πρωτοδικει ́ο να ακυρω ́σει την «απο ́φαση» αυτη ́ (υπο ́θεση
 Τ-182/98) (1). (2002/C 31/28)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Στις 8 Ιουνι ́ου 1998, η προσφευ ́γουσα υπε ́βαλε α ́λλη καταγγελι ́α,
 υποστηρι ́ζοντας ο ́τι συνιστου ́σε κρατικη ́ ενι ́σχυση η χρησιμοποι ́ηση
 των εσο ́δων των μονοπωλιακω ́ν δραστηριοτη ́των για τη χρηματο-
 δο ́τηση της αγορα ́ς μετοχω ́ν της DHL Internatiοnal. Στις
 Ο Johannes Priesemann, κα ́τοικος Φρανκφου ́ρτης επι ́ του Μα ́ιν
 21 ∆εκεμβρι ́ου 1998, η προσφευ ́γουσα ́εστειλε στην Επιτροπη ́
 (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Rechtsanwalt Dr. Norbert
 επιστολη ́ ζητω ́ντας της να λα ́βει θε ́ση επι ́ της καταγγελι ́ας της
 Pflüger, α ́σκησε, στις 22 Οκτωβρι ́ου 2001, ενω ́πιον του Πρωτοδι-
 εντο ́ς δυ ́ο μηνω ́ν. Η δι ́μηνη προθεσμι ́α παρη ́λθε χωρι ́ς η Επιτροπη ́
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ευρωπαϊ-
 να ́εχει λα ́βει απο ́φαση η ́ να ́εχει καθορι ́σει τη θε ́ση της·
 κη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας.
 κατο ́πιν αυτου ́, η προσφε ́υγουσα α ́σκησε προσφυγη ́ δυνα ́μει του
 α ́ρθρου 232 της Συνθη ́κης (υπο ́θεση Τ-98/99) (2).
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Με ́εγγραφο της 17ης Αυγου ́στου 1999, η Επιτροπη ́ κοινοποι ́ησε — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πε-
 στην Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας την απο ́φαση ́ της ζας να αρνηθει ́ στον προσφευ ́γοντα τη χορη ́γηση του
 να κινη ́σει διαδικασι ́α κατα ́ το α ́ρθρο 88, παρα ́γραφος 2, της επιδο ́ματος εκπαιδευ ́σεως (education allowance) υπε ́ρ των
 Συνθη ́κης (3). Η προσφυγη ́ στην υπο ́θεση Τ-182/98 απορρι ́φθηκε τριω ́ν τε ́κνων του, καθω ́ς και — ενδεχομε ́νως, τις αποφα ́σεις
 ως απαρα ́δεκτη (δια ́ταξη του τετα ́ρτου τμη ́ματος του Πρωτοδι- της καθη ́ς κατα ́ την προηγηθει ́σα διαδικασι ́α,
 κει ́ου της 30η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 1999, η δε υπο ́θεση Τ-98/99
 διεγρα ́φη απο ́ το πρωτο ́κολλο (δια ́ταξη του προε ́δρου του τετα ́ρ- — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου της 29ης Οκτωβρι ́ου 1999).
 Στις 5 Ιουνι ́ου 2001, δεδομε ́νου ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν ́ελαβε θε ́ση Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ως προς το κατα ́ πο ́σον συμβιβα ́ζονται με την κοινη ́ αγορα ́ τα
 με ́τρα που αποτελου ́ν το αντικει ́μενο των δυ ́ο καταγγελιω ́ν, η
 προσφευ ́γουσα της ζη ́τησε να καθορι ́σει τη θε ́ση της και/η ́ να Ο προσφευ ́γων, υπα ́λληλος της καθη ́ς, ζη ́τησε τη χορη ́γηση
 λα ́βει τα με ́τρα που η προσφευ ́γουσα ει ́χε ζητη ́σει με τις δυ ́ο επιδο ́ματος εκπαιδευ ́σεως για τη φοι ́τηση των τριω ́ν τε ́κνων του σε
 καταγγελι ́ες. Η κατα ́ το α ́ρθρο 232 της Συνθη ́κης ΕΚ δι ́μηνη διεθνε ́ς σχολει ́ο. Η καθη ́ς απε ́ρριψε αυτη ́ την αι ́τηση και ισχυ-
 προθεσμι ́α εξε ́πνευσε στις 5 Αυγου ́στου 2001 χωρι ́ς η Επιτροπη ́ ρι ́στηκε ο ́τι ο προσφευ ́γων δεν πληροι ́ τις αναγκαι ́ες προϋποθε ́σεις
 να ́εχει καθορι ́σει τη θε ́ση της σχετικα ́ με τις καταγγελι ́ες της για τη χορη ́γηση του επιδο ́ματος, δεδομε ́νου ο ́τι δεν ́εχει αξι ́ωση
 προσφευ ́γουσας. Ως εκ του ́του, η προσφευ ́γουσα α ́σκησε την χορηγη ́σεως του επιδο ́ματος εκπατρισμου ́ (expatriation
 παρου ́σα προσφυγη ́. allowance).


text:
C 3/48 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.1.2002
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: — να επιδικα ́σει εις βα ́ρος της καθη ́ς το ποσο ́ των 25 000 ευρω ́
 ως χρηματικη ́ ικανοποι ́ηση της ηθικη ́ς βλα ́βης·
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, περι ́ επιβολη ́ς στον — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν
 προσφευ ́γοντα της πειθαρχικη ́ς κυρω ́σεως, που προβλε ́πει το εξο ́δων.
 α ́ρθρο 86, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο στ', του Κανονισμου ́
 Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως, η ́τοι της οριστικη ́ς παυ ́σεως
 χωρι ́ς μει ́ωση η ́ κατα ́ργηση του δικαιω ́ματος συντα ́ξεως·
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του, ο προσφευ ́γων επικαλει ́ται
 την παρα ́βαση του α ́ρθρου 43 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς
 Καταστα ́σεως, καθω ́ς και των γενικω ́ν εκτελεστικω ́ν διατα ́ξεων του
 α ́ρθου αυτου ́. Ο προσφευ ́γων επικαλει ́ται, εξα ́λλου, τα πολυα ́ριθμα
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα σφα ́λματα και αντιφα ́σεις που περιε ́χει η ́εκθεση βαθμολογι ́ας, την
 ́ελλειψη αιτιολογι ́ας και την προσβολη ́ των δικαιωμα ́των α ́μυνας.
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του, ο προσφευ ́γων επικαλει ́ται
 την παρα ́βαση του α ́ρθρου 87 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς
 Καταστα ́σεως (ΚΥΚ) και του α ́ρθρου 7 του Παρατη ́ματος ΙΧ του
 ΚΥΚ. Ο προσφευ ́γων ισχυρι ́ζεται ο ́τι δεν κατε ́θεσε τις παρατηρη ́σεις
 του νομι ́μως κατα ́ την πειθαρχικη ́ διαδικασι ́α που οδη ́γησε στην Προσφυγη ́-αγωγη ́ του Giorgio Lebedef κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 επιβολη ́ της εν λο ́γω κυρω ́σεως. Επιπλε ́ον, επικαλει ́ται παραβι ́αση των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 5 Νοεμ-
 της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως, προ ́δηλη πλα ́νη εκτιμη ́σεως και βρι ́ου 2001
 παραβι ́αση της αρχη ́ της αναλογικο ́τητας.
 (Υπο ́θεση Τ-279/01)
 (2002/C 3/84)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Προσφυγη ́-αγωγη ́ του Εric den Hamer κατα ́ της Επιτροπη ́ς Ο Giorgio Lebedef, κα ́τοικος Senningerberg (Λουξεμβου ́ργο),
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Gilles Bounéou, avocat, με το ́πο
 26 Οκτωβρι ́ου 2001 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 5 Νοεμβρι ́ου 2001
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 (Υπο ́θεση Τ-278/01) τη ́των.
 (2002/C 3/83) Ο προσφευ ́γων-ενα ́γων (στο εξη ́ς: προσφευ ́γων) ζητει ́ απο ́ το
 Πρωτοδικει ́ο:
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω — να ακυρω ́σει εν με ́ρει την απο ́φαση αριθ. 3019 της
 13.11.2000 της αρμο ́διας για τους διορισμου ́ς αρχη ́ς (στο
 εξη ́ς: Α∆Α), που ́ελαβε στις 17.11.2000. Πιο συγκεκριμε ́να,
 κατα ́ το με ́τρο που επιδικα ́ζει στον προσφευ ́γοντα
 25 000 BEF ως χρηματικη ́ ικανοποι ́ηση της ηθικη ́ς βλα ́βης,
 Ο Eric den Hamer, κα ́τοικος Malines (Βε ́λγιο,) εκπροσωπου ́μενος
 που απορρε ́ει απο ́ την καθυστε ́ρηση κατα ́ την κατα ́ρτιση των
 απο ́ τον Νicolas Lhoëst, avocat, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμ-
 εκθε ́σεω ́ν του βαθμολογι ́ας για τις περιο ́δους απο ́ 1.7.1995
 βου ́ργο, α ́σκησε στις 26 Οκτωβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδι-
 ́εως 30.6.1997 και 1.7.1997 ́εως 30.6.1999·
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. — να επιδικα ́σει υπε ́ρ του προσφευ ́γοντος το ποσο ́ των
 300 000 BEF ως χρηματικη ́ ικανοποι ́ηση της ηθικη ́ς βλα ́βης
 που υπε ́στη απο ́ την καθυστε ́ρηση κατα ́ την οριστικη ́ κατα ́ρ-
 Ο προσφευ ́γων-ενα ́γων (στο εξη ́ς: προσφευ ́γων) ζητει ́ απο ́ το τιση της εκθε ́σεω ́ς του βαθμολογι ́ας για την περι ́οδο απο ́
 Πρωτοδικει ́ο: 1.7.1995 ́εως 30.6.1997·
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 6ης Φεβρουα- — να επιδικα ́σει υπε ́ρ του προσφευ ́γοντος το ποσο ́ των
 ρι ́ου 2001, περι ́ οριστικη ́ς καταρτι ́σεως της εκθε ́σεως βαθμο- 100 000 BEF ως χρηματικη ́ ικανοποι ́ηση της ηθικη ́ς βλα ́βης
 λογι ́ας του προσφευ ́γοντος για την περι ́οδο 1995-1997· που υπε ́στη απο ́ την καθυστε ́ρηση κατα ́ την οριστικη ́ κατα ́ρ-
 τιση της εκθε ́σεω ́ς του βαθμολογι ́ας για την περι ́οδο απο ́
 1.7.1997 ́εως 30.6.1999·
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς να μην επισυνα ́ψει
 στον προσωπικο ́ φα ́κελο του προσφευ ́γοντος τις δυ ́ο εκθε ́σεις — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν
 βαθμολογι ́ας του για την περι ́οδο 1995-1997· εξο ́δων.


text:
 25.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 199/23
 Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-307/07)
 (2007/C 199/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. Støvlbæk και P. Andrade)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, μη αναγνωρίζοντας τα διπλώματα που παρέχουν πρόσβαση στο επάγγελμα του φαρμακοποιού που ειδικεύεται στις κλινικές αναλύσεις, παρέβη, όσον αφορά το εν λόγω επάγγελμα, τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 89/48/ΕΟΚ (1)·
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι η επαγγελματική δραστηριότητα του φαρμακοποιού που ειδικεύεται στις κλινικές αναλύσεις αποτελεί νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα που καλύπτεται από την οδηγία 89/48. Ο νόμος για τη μεταφορά της οδηγίας στην πορτογαλική έννομη τάξη περιορίζει το πεδίο εφαρμογής της στα επαγγέλματα που περιλαμβάνονται σε συγκεκριμένο κατάλογο. Μη εγγράφοντας στον κατάλογο αυτό το επάγγελμα του φαρμακοποιού που ειδικεύεται στις κλινικές αναλύσεις, η Πορτογαλία δεν μετέφερε πλήρως την οδηγία 89/48 στην εσωτερική της έννομη τάξη.
 (1) Οδηγία 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών (ΕΕ 1989, L 19, σ. 16).


text:
 12.8.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/33
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 29ης Ιουνίου 2006 — Chassagne κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-11/05) (1)
 (Υπάλληλοι - Αμοιβές - Ετήσια έξοδα ταξιδιού - Διατάξεις ισχύουσες πριν από την 1η Μαΐου 2004 για τους υπαλλήλους που προέρχονται από γαλλικό υπερπόντιο νομό - Προσφυγή-αγωγή προδήλως απαράδεκτη)
 (2006/C 190/62)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Olivier Chassagne (Βρυξέλλες, Βέλγιο) [εκπρόσωποι: S. Rodrigues και Y. Minatchy, δικηγόροι]
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Berscheid και H. Tserepa-Lacombe)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων περί αρνήσεως χορηγήσεως στον προσφεύγοντα-ενάγοντα του ευεργετήματος των διατάξεων του άρθρου 8, παράγραφοι 1 έως 3, του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι οποίες αφορούν τις λεπτομέρειες επιστροφής των ετήσιων εξόδων ταξιδιού, όπως ίσχυαν πριν από την 1η Μαΐου 2004, και, αφετέρου, αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζεται ο προσφεύγων-ενάγων ότι υπέστη λόγω της αρνήσεως αυτής.
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως προδήλως απαράδεκτη
 2.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 115 της 14.5.2005 (υπόθεση αρχικώς καταχωρισθείσα στο Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με αριθμό Τ-123/05 και παραπεμφθείσα στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με διάταξη της 15.12.2005).


text:
 26.6.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 168/12
 Προσφυγή του Γεράσιμου Ποταμιάνου κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 26 Απριλίου 2004
 (Υπόθεση T-160/04)
 (2004/C 168/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Γεράσιμος Ποταμιάνος, κάτοικος Grimbergen (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τους δικηγόρους Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël Louis και Etienne Marchal, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 26 Απριλίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας αρχής για τη σύναψη συμβάσεων προσλήψεως (ΑΑΣΠ) περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου του προσφεύγοντος,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Ο προσφεύγων βάλλει κατά της αρνήσεως της ΑΑΣΠ να ανανεώσει τη σύμβαση εκτάκτου υπαλλήλου του προσφεύγοντος.
 Συναφώς, διευκρινίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται αποκλειστικώς στις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τα χρονικά όρια απασχολήσεως του μη μονίμου προσωπικού οι οποίες ισχύουν στη ΓΔ Έρευνα και οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό, από το πεδίο προσλήψεων, όλων των εκτάκτων υπαλλήλων με αρχαιότητα μεγαλύτερη από έξι έτη υπηρεσίας στην Επιτροπή, αρχαιότητα μεγαλύτερη από εκείνη άλλων εκτάκτων υπαλλήλων που έχουν γίνει δεκτοί να συμμετάσχουν σε διαγωνισμούς.
 Κατά τον προσφεύγοντα, ο ως άνω περιορισμός αντιβαίνει στο άρθρο 12, πρώτο εδάφιο, του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το οποίο προβλέπει ότι κάθε πρόσληψη πρέπει να αποβλέπει στο να εξασφαλιστεί για το όργανο η συνεργασία εκτάκτων υπαλλήλων που έχουν τα πιο υψηλά προσόντα ικανότητας, αποδόσεως και ακεραιότητας. Επίσης, ο εν λόγω περιορισμός αντιβαίνει στην απόφαση της ΓΔ Προσωπικό και Διοίκηση περί εγκρίσεως της παρατάσεως έως τις 30 Απριλίου 2004 των βραχείας διαρκείας συμβάσεων εκτάκτων υπαλλήλων 2β (προϋπολογισμός λειτουργίας) ή 2δ (προϋπολογισμός έρευνας).
 Περαιτέρω, προς στήριξη των ισχυρισμών του, ο προσφεύγων προβάλλει παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων, καθώς και την ύπαρξη, εν προκειμένω, καταχρήσεως εξουσίας.


text:
 3.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 364/38
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 19ης Ιουλίου 2016 — Stips κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-131/15) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτος υπάλληλος ο οποίος αμείβεται από τις πιστώσεις ερευνών και επενδύσεων - Άρθρο 2, στοιχείο δ', του ΚΛΠ - Σύμβαση αορίστου χρόνου - Νέα κατάταξη στον ανώτερο βαθμό - Περίοδος νέων κατατάξεων σε βαθμό του έτους 2013 - Περάτωση της διαδικασίας μετά την 1η Ιανουαρίου 2014 - Θέση σε ισχύ του κανονισμού 1023/2013 - Όροι προσβάσεως στον βαθμό AD 13 - Εφαρμογή κατ’ αναλογία του άρθρου 45, παράγραφος 1, και του παραρτήματος I, τμήμα A, σημείο 1, του ΚΥΚ - Απόρριψη του αιτήματος νέας κατατάξεως εκτάκτου υπαλλήλου στον βαθμό AD 12 - Δικαίωμα νέας κατατάξεως - Αρχές της ασφάλειας δικαίου και της μη αναδρομικής εφαρμογής - Δικαίωμα στη χρηστή διοίκηση))
 (2016/C 364/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Adolf Stips (Besozzo, Ιταλία) (εκπρόσωποι: S. Orlandi και T. Martin, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Berscheid και C. Berardis-Kayser)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής να μην προβεί σε νέα κατάταξη του προσφεύγοντος στον βαθμό AD13 κατά την περίοδο νέων κατατάξεων σε βαθμό του έτους 2013.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της 21ης Ιανουαρίου 2015, με την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν προέβη σε νέα κατάταξη του Adolf Stips στον βαθμό AD 13 κατά την περίοδο νέων κατατάξεων σε βαθμό του έτους 2013.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα έξοδά της και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Α. Stips.
 (1) EE C 414 της 14.12.2015, σ. 45.


text:
 2.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 12ης Μαΐου 2011 [αίτηση του Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Enel Maritsa Iztok 3 AD κατά Direktor «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» NAP
 (Υπόθεση C-107/10) (1)
 (Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως - ΦΠΑ - Οδηγίες 77/388/ΕΟΚ και 2006/112/ΕΚ - Επιστροφή φόρου - Προθεσμία - Τόκοι - Συμψηφισμός - Αρχές της ουδετερότητας του φόρου και της αναλογικότητας - Προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης)
 2011/C 194/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Sofia-grad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Enel Maritsa Iztok 3 AD
 κατά
 Direktor «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» NAP
 Αντικείμενο
 Αίτηση έκδοσης προδικαστικής απόφασης — Administrativen sad Sofia-grad — Ερμηνεία των άρθρων 18, παράγραφος 4, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49), και 183, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Δεσμευτική προθεσμία για την επιστροφή του πιστωτικού υπολοίπου ΦΠΑ, κατά τη λήξη της οποίας πραγματοποιείται ο υπολογισμός των τόκων που οφείλονται στον υπόχρεο — Τροποποίηση της εθνικής νομοθεσίας κατά τη διάρκεια του εν λόγω υπολογισμού, με αποτέλεσμα να προβλέπεται ότι, σε περίπτωση φορολογικού ελέγχου, ο υπολογισμός πραγματοποιείται από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης επί του φορολογικού ελέγχου — Εύλογη προθεσμία — Δυνατότητα επιστροφής του πιστωτικού υπολοίπου ΦΠΑ με συμψηφισμό τού προς επιστροφή ποσού με φορολογικές οφειλές του υποχρέου — Αρχές της ουδετερότητας του φόρου και της αναλογικότητας
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 183 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, όπως η οδηγία αυτή τροποποιήθηκε με την οδηγία 2006/138/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2006, έχει την έννοια, σε συνδυασμό με την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, ότι αντιβαίνει στο άρθρο αυτό η εθνική ρύθμιση που προβλέπει την αναδρομική παράταση της προθεσμίας εντός της οποίας πρέπει να επιστρέφεται το πιστωτικό υπόλοιπο φόρου προστιθέμενης αξίας, εφόσον η ρύθμιση αυτή στερεί τον ιδιώτη από το δικαίωμα λήψης τόκων υπερημερίας επί του επιστρεπτέου ποσού, το οποίο είχε ο ιδιώτης αυτός πριν από την έναρξη της ισχύος της εν λόγω ρύθμισης.
 2)
 Το άρθρο 183 της οδηγίας 2006/112, κατόπιν της τροποποίησης της οδηγίας αυτής με την οδηγία 2006/138, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα της αρχής της ουδετερότητας του φόρου, έχει την έννοια ότι αντιβαίνει στο άρθρο αυτό η εθνική ρύθμιση που προβλέπει ότι η κανονική προθεσμία για την επιστροφή του πιστωτικού υπολοίπου φόρου προστιθέμενης αξίας, μετά τη λήξη της οποίας οφείλονται τόκοι υπερημερίας επί του επιστρεπτέου ποσού, παρατείνεται σε περίπτωση κίνησης διαδικασίας φορολογικού ελέγχου, με αποτέλεσμα να μην οφείλονται τέτοιοι τόκοι πριν από την ημερομηνία περάτωσης της διαδικασίας αυτής, μολονότι έχει ήδη πραγματοποιηθεί μεταφορά του υπολοίπου αυτού κατά τις τρεις επόμενες φορολογικές περιόδους μετά την περίοδο κατά την οποία δημιουργήθηκε το υπόλοιπο αυτό. Αντίθετα, δεν είναι αντίθετος προς τη διάταξη αυτή ο καθορισμός της διάρκειας της κανονικής αυτής προθεσμίας σε 45 ημέρες.
 3)
 Το άρθρο 183 της οδηγίας 2006/112, κατόπιν της τροποποίησης της οδηγίας αυτής με την οδηγία 2006/138, έχει την έννοια ότι η επιστροφή του πιστωτικού υπολοίπου φόρου προστιθέμενης αξίας που πραγματοποιείται με συμψηφισμό δεν αντιβαίνει στο άρθρο αυτό.
 (1) ΕΕ C 134 της 22.5.2010.


text:
 8.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/4
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 26ης Ιανουαρίου 2006
 Στην υπόθεση C-533/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1)
 (Κανονισμός (ΕΚ) 1798/2003 - Οδηγία 2003/93/ΕΚ - Επιλογή της νομικής βάσεως)
 (2006/C 86/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση C-533/03, με αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ, η οποία ασκήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: R. Lyal) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: M. Colaert και E. Karlsson), υποστηριζόμενου από την Ιρλανδία (εκπρόσωπος: D. O'Hagan, επικουρούμενος από τον A. Collins, SC), την Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: L. Fernandes), το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: R. Caudwell, επικουρούμενη από τον D. Wyatt, QC), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen (εισηγητή), την R. Silva de Lapuerta και τους P. Kūris και Γ. Αρέστη, δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 26 Ιανουαρίου 2006 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Ιρλανδία, η Πορτογαλική Δημοκρατία και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) EE C 59 της 06.03.2004.


text:
 24.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 30ής Απριλίου 2014 [αίτηση του Juzgado de Primera Instancia no 4 de Palma de Mallorca (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Barclays Bank SA κατά Sara Sánchez García, Alejandro Chacón Barrera
 (Υπόθεση C-280/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Δέκατη τρίτη αιτιολογική σκέψη - Άρθρο 1, παράγραφος 2 - Συμβάσεις που συνάπτονται με καταναλωτές - Σύμβαση ενυπόθηκου δανείου - Διαδικασία εκτελέσεως υποθήκης - Εθνικές νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις - Συμβατική ισορροπία))
 2014/C 194/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de Primera Instancia no 4 de Palma de Mallorca
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Barclays Bank SA
 κατά
 Sara Sánchez García, Alejandro Chacón Barrera
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Juzgado de Primera Instancia de Palma de Mallorca — Ερμηνεία της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ L 95, σ. 29) — Προστασία των καταναλωτών στον τομέα των ενυπόθηκων δανείων — Συμβατική ισορροπία — Αρχή «υπέρ του καταναλωτή» — Εθνικό δικονομικό καθεστώς εφαρμοστέο στη διαδικασία εκτέλεσης υποθήκης
 Διατακτικό
 Η οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, και οι αρχές του δικαίου της Ένωσης για την προστασία του καταναλωτή και τη συμβατική ισορροπία έχουν την έννοια ότι αποκλείονται του πεδίου εφαρμογής τους οι νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις κράτους μέλους όπως αυτές της κύριας δίκης εάν δεν υπάρχει συμβατική ρήτρα τροποποιούσα το περιεχόμενο ή το πεδίο εφαρμογής των εν λόγω διατάξεων.
 (1) ΕΕ C 226 της 3.8.2013.


text:
Αριθ. C 252/22 PËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 8. 97
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που υπε
 υπέβαλε το Regeringsrâtt με απόφαση της 11ης Ιουνίου 1997, βαλε το Hof van Cassatie van Beigië, με απόφαση
 στην υπόθεση με αντικείμενο προσφυγή της Fôrsakrings της 30ής Ιουνίου 1997 στην υπόθεση Rijksdienst voor Pen
 aktiebolaget Skandia (publ) sioenen κατά Gerdina Lustig
 (Υπόθεση C-241/97) (Υπόθεση C-244/97)
 (97/C 252/44) (97/C 252/45 )
 Με απόφαση της 11ης Ιουνίου 1997, η οποία περιήλθε στη Με απόφαση της 30ής Ιουνίου 1997, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 2 Ιουλίου 1997, το Regeringsrâtt, στο πλαίσιο της στις 4 Ιουλίου 1997, το Hof van Cassatie van Beigië, στο
 υποθέσεως με αντικείμενο προσφυγή της Forsakringsaktiebo πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Rijksdienst voor Pensioenen
 laget Skandia (publ) που εκκρεμεί ενώπιον του, ζητεί από το και Gerdina Lustig, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του
 εξής ερωτημάτων: ακολούθου ερωτήματος:
 1. Είναι συμβατό προς το άρθρο 18 παράγραφος 1 της
 οδηγίας 73/239/ΕΟΚ (1 ), όπως τροποποιήθηκε από το Πρέπει το άρθρο 49 παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο ii) του
 άρθρο 26 της οδηγίας 92/49/ΕΟΚ (2), και προς το άρθρο 21 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1408/71 , σε συνδυασμό με το
 παράγραφος 1 της οδηγίας 79/267/ΕΟΚ (3), όπως τροπο άρθρο 45 του κανονισμού αυτού, να ερμηνευθεί υπό την
 έννοια ότι επιβάλλει στις αρμόδιες εθνικές αρχές, αν o
 ποιήθηκε από το άρθρο 27 της οδηγίας 92/96/ΕΟΚ (4), το
 να επιτάσσει μια εθνική νομοθεσία ότι μια ασφαλιστική ενδιαφερόμενος πληροί τις προϋποθέσεις μιας και μόνο
 εταιρεία, όσον αφορά τα «ελεύθερα κεφάλαια» της εται νομοθεσίας για την κτήση του δικαιώματος λήψεως, έστω και
 ρείας (δηλαδή όσον αφορά τα στοιχεία ενεργητικού της μειούμενης, συντάξεως γήρατος χωρίς να παρίσταται ανάγκη
 εταιρείας που δεν αντιστοιχούν στα τεχνικά αποθεματι προσφυγής σε περιόδους ασφαλίσεως που συμπληρώθηκαν
 κά), δεν μπορεί, χωρίς ειδική διοικητική άδεια, να κατέχει υπό άλλη νομοθεσία της οποίας δεν πληρούνται οι προϋπο
 θέσεις για την απόκτηση συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, να
 αριθμό μετοχών σε ημεδαπή ή αλλοδαπή ανώνυμη εται
 ρεία μεγαλύτερο από εκείνον που αντιστοιχεί στο πέντε λαμβάνουν παρά ταύτα υπόψη τις περιόδους που συμπλη
 τοις εκατό του αριθμού των ψήφων για το σύνολο των ρώθηκαν υπό την άλλη αυτή νομοθεσία όταν για το λόγο αυτό
 μετοχών;
 μπορεί να χορηγηθεί υψηλότερη σύνταξη γήρατος μέχρι το
 χρόνο που θα πληρωθούν και οι βάσει της άλλης αυτής
 νομοθεσίας αναγκαίες προϋποθέσεις;
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως:
 2. Είναι o χαρακτήρας των προαναφερθέντων άρθρων των
 οδηγιών τέτοιος — όσον αφορά τη σαφήνεια κ.λπ. — ώστε
 να μπορούν να έχουν ως συνέπεια το ότι ένα εθνικό
 δικαστήριο δεν πρέπει να λάβει υπόψη το ως ανωτέρω
 περιγραφέν περιεχόμενο εθνικής διατάξεως κατά τον Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 έλεγχο του θεμιτού της τοποθετήσεως των ελευθέρων υπέβαλε με απόφαση της 25ης Ιουνίου 1997 το Cour de
 κεφαλαίων μιας ασφαλιστικής εταιρείας; cassation του Βελγίου, στην υπόθεση Marcel Schoonbroodt,
 Marc Schoonbroodt και Transports AM Schoonbroodt κατά
 (') Πρώτη οδηγία του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1973, περί Βελγικού Δημοσίου
 συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών (Υπόθεση C-247/97)
 διατάξεων που αφορούν την ανάληψη δραστηριότητας πρωτα
 σφαλίσεως, εκτός της ασφαλίσεως ζωής, και την άσκηση αυτής 97/C 252/46)
 (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001 , σ. 157).
 (2) Οδηγία 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για το
 συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών
 Με απόφαση της 25ης Ιουνίου 1997, η οποία περιήλθε στη
 διατάξεων που αφορούν την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφά Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 7 Ιουλίου 1997 , το Cour de
 λειας ζωής, και για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ cassation του Βελγίου υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρω
 και 88/357/ΕΟΚ (τρίτη οδηγία για την πρωτασφάλιση εκτός της παϊκών Κοινοτήτων, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί
 ασφάλειας ζωής) (ΕΕ αριθ. L 228 της 11 . 8. 1992, o. 1 ). ενώπιον του μεταξύ Marcel Schoonbroodt, Marc Schoon
 (3) Πρώτη οδηγία του Συμβουλίου , της 5ης Μαρτίου 1979, περί broodt και Transports AM Schoonbroodt, αφενός, και Βελγι
 συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών κού Δημοσίου , αφετέρου , το ακόλουθο προδικαστικό ερώτη
 διατάξεων που αφορούν την ανάληψη της δραστηριότητας της μα :
 πρωτασφαλίσεως ζωής και την άσκηση αυτής (ΕΕ ειδ. έκδ.
 06/002, σ. 57).
 (4) Οδηγία 92/96/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 10ης Νοεμβρίου 1992, Πρέπει οι δεξαμενές καυσίμων που είναι τοποθετημένες σε
 για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητι εμπορευματοκιβώτια εξοπλισμένα με σύστημα ψύξεως και
 κών διατάξεων που αφορούν την πρωτασφάλιση ζωής, και για προορίζονται για οδικές μεταφορές μεγάλων αποστάσεων να
 την τροποποίηση των οδηγιών 79/267/ΕΟΚ και 90/619/ΕΟΚ θεωρούνται ως «τυποποιημένες» δεξαμενές καυσίμων, υπό
 (τρίτη οδηγία σχετικά με την ασφάλεια ζωής) (ΕΕ αριθ . L 360 της
 9. 12 . 1992, σ. 1). την έννοια του άρθρου 112 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ .
 918/83 ('), για τη θέσπιση του κοινοτικού καθεστώτος τελω
 νειακών ατελειών, όπως αυτό τροποποιήθηκε από τον κανο
 νισμό (ΕΚ) 1315/88 (2), αν:
 ---pagebreak--- 16. 8 . 97 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 252/23
 1 . οι εν λογω δεξαμενές έχουν τοποθετηθεί απο αντιπρόσω πέραν της απαιτούμενης για τον προσδιορισμό της δικάσι
 πο του κατασκευαστή ή από κατασκευαστή αμαξωμάτων, μου , την αιτηθείσα απόφαση περί κηρύξεως της πτωχεύσεως
 η δε τοποθέτησή τους επιτρέπει την απευθείας χρησιμο ορίζοντας ως ημερομηνία ενάρξεως της πτωχευτικής διαδι
 ποίηση του καυσίμου τόσο για την κίνηση των οχημάτων κασίας την ημερομηνία παραλαβής της αιτήσεως κηρύξεως
 όσο και για τη λειτουργία των συστημάτων ψύξεως και της πτωχεύσεως;
 αν
 (') Οδηγία 75/129/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Φεβρουαρίου
 2, η τοποθέτηση αυτή σκοπεί να καταστήσει το μεταφορικό 1975, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που
 μέσο (ρυμουλκό και εμπορευματοκιβώτιο) αυτόνομο, αφορούν τις ομαδικές απολύσεις (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 44).
 προκειμένου να επιτύχει τα ακόλουθα: (2) ΕΕ αριθ. L 245 της 26. 8. 1992, σ. 3.
 α) την αποφυγή των δυσχερειών ανεφοδιασμού σε
 χώρες όπου η διανομή καυσίμων είναι προβληματική
 και όπου η κακή ποιότητα της διυλίσεως των καυ
 σίμων τα καθιστά επικίνδυνα για τα οχήματα- Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το γαλλικό Conseil d'État με απόφαση της
 β) την απαλλαγή τους από την ανάγκη να εφοδιάζονται 28ης Μαρτίου 1997, στην υπόθεση Société Baxter, Société
 καύσιμα σε τιμές οι οποίες είναι ενίοτε απαγορευτικές, B. Braun Médical SA, Société Fresenius France και Société
 σε χώρες όπου τα καύσιμα είναι υπερβολικά ακρι Anonyme des Laboratoires Bristol-Myers-Squibb κατά του
 βά* Γαλλικού Δημοσίου
 γ) την αποφυγή των δυσχερειών που προκύπτουν από (Υπόθεση C-254/97)
 την υποχρέωση εκπληρώσεως διοικητικών διατυπώ (97/C 252/48)
 σεων για την επιστροφή του ΦΠΑ στις χώρες όπου
 αυτός έχει εισπραχθεί" Με απόφαση της 28ης Μαρτίου 1997, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 δ) τη μείωση , στο μέτρο του δυνατού , του αριθμού των στις 14 Ιουλίου 1997, το γαλλικό Conseil d'État, στο πλαίσιο
 σημείιυν ανεφοδιασμού, ώστε να είναι δυνατή η της διαφοράς μεταξύ Société Baxter, Société B. Braun
 διαπραγμάτευση με τις εταιρείες πετρελαιοειδών για Médical SA, Société Fresenius France και Société Anonyme
 την επίτευξη καλύτερων τιμών; des Laboratoires Bristol-Myers-Squibb, αφενός, και Γαλλικού
 Δημοσίου , αφετέρου , που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το
 (!) ΕΕ αριθ. L 105 της 23. 4. 1983, σ. 1 . Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 (2 ΕΕ αριθ. L 123 της 17. 5. 1988, σ. 2. εξής ερωτημάτων:
 1 . Απαγορεύουν τα άρθρα 52 και 58 της συνθήκης για την
 ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της 25ης Μαρτίου
 1957, τη θέσπιση και εφαρμογή εθνικής νομοθεσίας η
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που οποία θεσπίστηκε το 1996 και επιβάλλει, για το έτος αυτό,
 υπέβαλε το Civilret Hillerod με διάταξη της 4ης Ιουλίου έκτακτη εισφορά, o συντελεστής της οποίας πρέπει να
 1997 στην υπόθεση Dansk Matalarbejderforbund, ενεργούσα οριστεί μεταξύ του 1,5 και του 2 % του κύκλου εργασιών
 κατ' εντολήν των John Lauge κ.λπ., κατά Lonmodtagernes χωρίς φόρους που πραγματοποίησαν στο κράτος επιβο
 Garantifond λής της εισφοράς μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου και της 31ης
 (Υπόθεση C-250/97) Δεκεμβρίου 1995 οι επιχειρήσεις που ασχολούνται με την
 εκμετάλλευση φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων, όσον
 (97/C 252/47) αφορά τα φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα ως προς τα
 οποία επιτρέπεται η απόδοση των σχετικών εξόδων και τα
 Με διάταξη της 4ης Ιουλίου 1997, η οποία περιήλθε στη εγκεκριμένα για χρήση από νοσηλευτικά ιδρύματα φάρ
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων μακα, και η οποία επιτρέπει την έκπτωση από τη βάση
 στις 9 Ιουλίου 1997, το Civilret Hiller0d, στο πλαίσιο της επιβολής της εισφοράς των ποσών που καταχωρίστηκαν
 διαφοράς Dansk Matalarbejderforbund, ενεργούσα κατ' λογιστικά κατά την ίδια περίοδο ως δαπάνες αφορώσες
 εντολήν των John Lauge κ.λπ., και L0nmodtagernes Garan μόνον τις ερευνητικές δραστηριότητες που πραγματοποι
 tifond, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο ήθηκαν στο κράτος επιβολής της εισφοράς;
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτή
 ματος : 2. Απαγορεύει το άρθρο 95 της συνθήκης για την ίδρυση της
 Ευρωπαϊκής Κοινότητας τη θέσπιση και εφαρμογή μιας
 Εμπίπτει στην έννοια των «ομαδικών απολύσεων που προ τέτοιας νομοθεσίας;
 καλούνται από τη διακοπή της δραστηριότητας της επιχείρη
 σης η οποία επέρχεται κατόπιν δικαστικής αποφάσεως» του 3. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως σε ένα από τα δύο
 άρθρου 3 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο και του άρθρου 4 προηγούμενα ερωτήματα, πρέπει η έκπτωση από τη βάση
 παράγραφος 4 της οδηγίας 75/129/ΕΟΚ ('), όπως τροποποι επιβολής της εισφοράς που προβλέπεται για τις δαπάνες
 ήθηκε από την οδηγία 92/56/ΕΟΚ (2), η περίπτωση κατά την Λου αφορούν τις ερευνητικές δραστηριότητες που έχουν
 οποία οι ομαδικές απολύσεις πραγματοποιήθηκαν κατά την πραγματοποιηθεί στο κράτος επιβολής της εισφοράς να
 ημερομηνία της υποβολής από τον εργοδότη της αιτήσεως θεωρηθεί ως ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 92 της
 περί κηρύξεώς του σε πτώχευση και της διακοπής των συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας;
 δραστηριοτήτων της επιχειρήσεως, εάν το πτωχευτικό δικα
 στήριο εξέδωσε, αργότερα μεν, αλλά χωρίς άλλη αναβολή


text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/39
 Προσφυγή της 6ης Φεβρουαρίου 2007 — ThyssenKrupp Stainless κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-24/07)
 (2007/C 82/88)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ThyssenKrupp Stainless AG (Duisburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Klusmann και S. Thomas, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το σημείο 2 του διατακτικού της αποφάσεως·
 —
 έτι επικουρικότερον, να μειώσει το ποσό του χρηματικού προστίμου που επιβλήθηκε με την απόφαση στην προσφεύγουσα·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα στρέφεται κατά της αποφάσεως της Επιτροπής C(2006) 6765 τελικό της 20ής Δεκεμβρίου 2006 στην υπόθεση COMP/39.234 — Στοιχείο κράματος, νέα απόφαση. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία αφορά την επανάληψη της διαδικασίας IV/35.814 — Στοιχείο κράματος, με την οποία επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα πρόστιμο λόγω παραβάσεως του άρθρου 65, παράγραφος 1, KS εκ μέρους της Thyssen Stahl GmbH (πρώην Thyssen Stahl AG), μέσω συντονισμένης τροποποιήσεως της αξίας αναφοράς στο έντυπο για τον υπολογισμό του στοιχείου κράματος και μέσω εφαρμογής αυτής της τροποποιήσεως.
 Προς θεμελίωση της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει δέκα λόγους:
 —
 παραβίαση της θεμελιώδους αρχής nulla poena sine lege, καθόσον ελλείψει μεταβατικής ρυθμίσεως η Επιτροπή δεν μπορούσε να αποφασίσει την αναδρομική εφαρμογή της Συνθήκης ΕΚΑΧ η οποία έπαυσε να ισχύει το έτος 2002·
 —
 πεπλανημένη εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1), καθόσον ο κανονισμός αυτός επιτρέπει εφαρμογή των άρθρων 81 ΕΚ και 82 ΕΚ όχι όμως και της Συνθήκης ΕΚΑΧ·
 —
 παραβίαση της θεμελιώδους αρχής res iudicata, καθόσον το ΔΕΚ έχει ήδη αποφανθεί με απόφασή του έχουσα αποκτήσει την ισχύ του δεδικασμένου ότι η προσφεύγουσα, από πλευράς ουσιαστικού δικαίου δεν ευθύνεται για την ήδη προσαφθείσα και καταλογισθείσα στην Thyssen Stahl AG παράβαση·
 —
 έλλειψη ευθύνης της προσφεύγουσας από μια ιδιωτική δήλωση αναλήψεως ευθύνης, καθόσον, εν πάση περιπτώσει, αυτή είχε απλώς αναγνωριστικό χαρακτήρα·
 —
 παραβίαση της αρχής της ακρίβειας, λόγω ανακριβούς προσδιορισμού των βάσεων επί των οποίων στηρίχθηκαν οι επιβληθείσες κυρώσεις και ανακριβούς θεμελιώσεως της καταλογισθείσας ευθύνης·
 —
 παραβίαση της θεμελιώδους αρχής ne bis in idem, καθόσον έχει ήδη επιβληθεί στην προσφεύγουσα για τα ίδια πραγματικά περιστατικά, στο πλαίσιο της πρώτης διαδικασίας, και επιβεβαιώθηκε με απόφαση του ΔΕΚ η οποία έχει περιβληθεί την ισχύ του δεδικασμένου — πρόστιμο·
 —
 παραγραφή της παραβάσεως·
 —
 προσβολή του δικαιώματος προσβάσεως στα έγγραφα του φακέλου·
 —
 προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως λόγω ελλιπούς διατυπώσεως των αιτιάσεων, καθώς και
 —
 εσφαλμένος υπολογισμός του προστίμου, σε σχέση με την ανακοίνωση του 1996 περί συνεργασίας (2).
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).
 (2) Ανακοίνωση της Επιτροπής, της 18ης Ιουλίου 1996, σχετικά με τη μη επιβολή ή τη μείωση των προστίμων σε περιπτώσεις συμπράξεων Mitteilung της Επιτροπής (ΕΕ C 207, σ. 4).


text:
 20.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 222/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Μαΐου 2016 – Bodegas Williams & Humbert κατά EUIPO – Central Hisumer (BOTANIC WILLIAMS & HUMBERT LONDON DRY GIN)
 (Υπόθεση T-193/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης BOTANIC WILLIAMS & HUMBERT LONDON DRY GIN - Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης THE BOTANICALS - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 222/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bodegas Williams & Humbert, SA (Jerez de la Frontera, Ισπανία) (εκπρόσωπος: A. Gómez López, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) (εκπρόσωπος: S. Palmero Cabezas)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Central Hisumer, SL (Orihuela, Ισπανία) (εκπρόσωπος: D. Garrido Jiménez, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 23ης Φεβρουαρίου 2015 (υπόθεση R 594/2014-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Central Hisumer και Bodegas Williams & Humbert.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Bodegas Williams & Humbert, SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 198 της 15.6.2015.


text:
 9.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/34
 Προσφυγή της 10ης Απριλίου 2012 — CHEMK και KF κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-169/12)
 2012/C 165/56
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK) (Chelyabinsk, Ρωσία) και Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF) (Novokuznetsk, Ρωσία) (εκπρόσωπος: B. Evtimov, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 60/2012 του Συμβουλίου, της 16ης Ιανουαρίου 2012, για την περάτωση της μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης δυνάμει του άρθρου 11, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 των μέτρων αντιντάμπινγκ που εφαρμόζονται στις εισαγωγές σιδηροπυριτίου προέλευσης, μεταξύ άλλων, Ρωσίας (ΕΕ L 22. σ. 1), όσον αφορά τις προσφεύγουσες, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση εκ μέρους των θεσμικών οργάνων του άρθρου 11, παράγραφος 9, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφος 12, του βασικού κανονισμού (1) καθόσον δεν υπολόγισαν το ύψος του δασμού αντιντάμπινγκ των προσφευγουσών. Επιπλέον, ή επικουρικώς, τα θεσμικά όργανα υπέπεσαν σε πλάνη περί το δίκαιο και υπερέβησαν τα όρια της διακριτικής τους ευχέρειας όσον αφορά την αξιολόγηση των προοπτικών δυνάμει του άρθρου 11, παράγραφος 3, επιτρέποντας την υπαγωγή των συμπερασμάτων για το ντάμπινγκ στα σχετικά με τον διαρκή χαρακτήρα της μεταβολής των συνθηκών συμπεράσματα, καθιστώντας αβάσιμα τα συμπεράσματα σχετικά με το μεταβληθέν περιθώριο ντάμπινγκ κατά την ενδιάμεση επανεξέταση και επεκτείνοντας το πεδίο της αναλύσεως του συνεχούς χαρακτήρα του ντάμπινγκ προκειμένου να καλύψει/μεταβάλει τα σχετικά με το περιθώριο ντάμπινγκ συμπεράσματα. Τέλος, τα θεσμικά όργανα προσέβαλαν τα δικαιώματα άμυνας των προσφευγουσών όσον αφορά το ντάμπινγκ, παραλείποντας να γνωστοποιήσουν σε αυτές τον τελικό υπολογισμό του ντάμπινγκ.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στην οποία υπέπεσαν τα θεσμικά όργανα κρίνοντας ότι η αναπροσαρμογή των εξόδων της SG&A και του κέρδους της RFAI έπρεπε να γίνει βάσει της τιμής εξαγωγών των προσφευγόντων και διαπιστώνοντας, συναφώς, ότι οι προσφεύγουσες και η RFAI δεν αποτελούν ενιαίο οικονομικό φορέα.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 1, παράγραφος 3, στοιχείο γ', και/ή πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως εκ μέρους των θεσμικών οργάνων, στο μέτρο που διαπίστωσαν ότι δεν υπήρχε μόνιμη μεταβολή των συνθηκών όσον αφορά το μειωμένο περιθώριο ντάμπινγκ των προσφευγουσών.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 343, σ. 51).


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 17ης Ιουλίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού AE (ΔΕΗ), Ελληνικής Δημοκρατίας, Ενεργειακής Θεσσαλονίκης AE, Ελληνικής Ενέργειας και Ανάπτυξης AE (HE & DSA),
 (Υπόθεση C-553/12 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Άρθρα 82 ΕΚ και 86, παράγραφος 1, ΕΚ - Διατήρηση των προνομιακών δικαιωμάτων αναζητήσεως και εκμεταλλεύσεως κοιτασμάτων λιγνίτη που χορήγησε η Ελληνική Δημοκρατία υπέρ δημόσιας επιχείρησης - Άσκηση των δικαιωμάτων αυτών - Ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στις αγορές προμήθειας του λιγνίτη και χονδρικής προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας - Διατήρηση, επέκταση ή ενίσχυση δεσπόζουσας θέσεως))
 2014/C 315/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Θ. Χριστοφόρου και A. Antoniadis, επικουρούμενοι από τον Α. Οικονόμου, δικηγόρο)
 Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού AE (ΔΕΗ) (εκπρόσωπος: Π. Ανέστης, δικηγόρος), Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Μ.-Θ. Μαρίνος, Π. Μυλωνόπουλος και K. Μπόσκοβιτς), Ενεργειακή Θεσσαλονίκης AE, Ελληνική Ενέργεια και Ανάπτυξη AE (HE & DSA)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ της αναιρεσείουσας: Μυτιληναίος AE, Protergia AE, Αλουμίνιον AE (εκπρόσωποι: Ν. Κορογιαννάκης, Η. Ζαρζούρας, Δ. Διακόπουλος και Ε. Χρυσάφη, δικηγόροι)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ΔΕΗ κατά Επιτροπής (T-169/08, EU:T:2012:448).
 2)
 Αναπέμπει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου αυτό να κρίνει τους λόγους που προβλήθηκαν ενώπιόν του και επί των οποίων το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αποφάνθηκε.
 3)
 Επιφυλάσσεται επί των δικαστικών εξόδων.
 (1) ΕΕ C 32 της 2.2.2013.


text:
 20.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 372/21
 Προσφυγή-αγωγή της 11ης Αυγούστου 2014 — Cham και Bena Properties κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-597/14)
 2014/C 372/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες-ενάγουσες: Cham Holding Co. SA και Bena Properties Co. SA (Δαμασκός, Συρία) (εκπρόσωποι: οι δικηγόροι E. Ruchat και C. Cornet d’Elzius)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα των προσφευγουσών-εναγουσών
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κηρύξει την προσφυγή-αγωγή παραδεκτή και βάσιμη,
 —
 κατά συνέπεια, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστησαν οι προσφεύγουσες-ενάγουσες λόγω της αναστολής εκτέλεσης του σχεδίου «Yasmeen Rotana», ζημία ύψους 4 3 0 00 000 ευρώ,
 —
 να διορίσει πραγματογνώμονα που θα προσδιορίσει την έκταση της συνολικής ζημίας τους,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακύρωσης και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής οι προσφεύγουσες-ενάγουσες προβάλλουν τρεις λόγους, οι οποίοι στα βασικά σημεία συμπίπτουν ή είναι παρεμφερείς με τους λόγους ακύρωσης που έχουν προβληθεί στην υπόθεση T-592/14, Makhlouf κατά Συμβουλίου.


text:
 4.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 253/50
 Προσφυγή της 24ης Μαΐου 2014 — Fih Holding and Fih Erhversbank κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-386/14)
 2014/C 253/66
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Fih Holding A/S (Κοπεγχάγη, Δανία) και Erhversbank A/S (Κοπεγχάγη) (εκπρόσωπος: O. Koktvedgaard, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2014) 1280 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2014, σχετικά με τηn κρατική ενίσχυση SA 34445 (2012/c) η οποία εφαρμόστηκε από τη Δανία για τη μεταβίβαση ακίνητων περιουσιακών στοιχείων από την FIH προς την FSC. και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες διατυπώνουν έξι λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντίκειται στο άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ επειδή η Επιτροπή συνήγαγε ότι «κανένας επιχειρηματίας σε οικονομία της αγοράς δεν θα ήταν πρόθυμος να επενδύσει με όρους και συνθήκες ανάλογους με εκείνους της συμφωνίας αγοράς μετοχών» (αιτιολογική σκέψη 93), ότι, «ως εκ τούτου, τα μέτρα δεν συνάδουν με την αρχή του επιχειρηματία σε οικονομία της αγοράς» (αιτιολογικές σκέψεις 93 και 99), και στο άρθρο 1, παράγραφος 1, ότι η μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων αποτελεί κρατική ενίσχυση.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η FSC δεν πρέπει να συγκριθεί με ιδιώτη επενδυτή ο οποίος καθοδηγείται από τις μακροπρόθεσμες προοπτικές αποδόσεως του επενδυμένου κεφαλαίου, αλλά με ιδιώτη δανειστή ο οποίος επιδιώκει να του καταβληθούν ποσά που του οφείλει οφειλέτης με οικονομικές δυσκολίες, λόγω των υποχρεώσεων που προϋπήρχαν έναντι της FSC.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντίκειται στο άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, επειδή, στην αιτιολογική σκέψη 116, η Επιτροπή συνήγαγε ότι τα μέτρα είχαν ως συνέπεια εισφορά ακαθάριστων κεφαλαίων ποσού 375 εκατομμύριων δανικών κορωνών (DKK), η οποία πρέπει να ανταμειφθεί, και ότι η αξία μεταβιβάσεως είναι μεγαλύτερη από την πραγματική οικονομική αξία κατά 254 εκατομμύρια DKK, τα οποία πρέπει να επιστραφούν, και επειδή στη δεύτερη παράγραφο του άρθρου 1 και στη συμφωνία αρχών, δέσμευση 6, η Επιτροπή εξαρτά την έγκριση από τα ανωτέρω.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντίκειται στο άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ επειδή η Επιτροπή διαπίστωσε, στην αιτιολογική σκέψη 103, (α) «ένα όφελος σχετικό με τον τρόπο εφαρμογής της συμφωνίας αγοράς μετοχών (0,73 δισεκατομ. DKK)», και, στην αιτιολογική σκέψη 103, (β) «διαφυγούσα αμοιβή από επένδυση κεφαλαίων (1,33 δισεκατομ. DKK)». Ως εκ τούτου, είναι αβάσιμη η αμοιβή της εισφοράς ακαθάριστων κεφαλαίων την οποία η Επιτροπή απαιτεί με τη δεύτερη παράγραφο του άρθρου 1 και με τη δέσμευση 6.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή ερμήνευσε εσφαλμένως τους όρους της συμφωνίας επειδή συνήγαγε ότι η FIH οφείλει να επιστρέψει στην FSC 254 εκατομμύρια DKK (αιτιολογική σκέψη 116) ως διαφορά μεταξύ της αξίας μεταβιβάσεως και της πραγματικής οικονομικής αξίας των περιουσιακών στοιχείων.
 6.
 Με τον έκτο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντίκειται στο άρθρο 296 ΣΛΕΕ και στο άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του Χάρτη, επειδή η Επιτροπή δεν τήρησε τη βασική διαδικαστική της υποχρέωση να αιτιολογήσει την απόφασή της.


text:
C 71/24 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 20.3.2004
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 3ης ∆εκεμβρίου 2003
 της 3ης ∆εκεμβρίου 2003
 στην υπόθεση T-16/02, Audi AG κατά Γραφείου Εναρμονί-
 σεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια
 στην υπόθεση T-208/01, Volkswagen AG κατά Επιτροπής και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Κοινοτικό σήμα — Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 — Απόλυτοι
 λόγοι απαραδέκτου — ∆ιακριτικός χαρακτήρας
 (Ανταγωνισμός — ∆ιανομή αυτοκινήτων οχημάτων — αποκτηθείς λόγω χρήσεως — Λεκτικό σημείο TDI —
 Άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ — Συμφωνία για τις τιμές — ∆ικαίωμα ακροάσεως — Περιεχόμενο της υποχρεώσεως
 Έννοια της συμφωνίας — Απόδειξη υπάρξεως συμφωνίας) αιτιολογίας — Συνέπειες της παραβάσεως της υποχρεώ-
 σεως αιτιολογίας)
 (2004/C 71/43)
 (2004/C 71/42)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Στην υπόθεση T-16/02, Audi AG, με έδρα το Ιngolstadt
 (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον L. von Zumbusch,
 δικηγόρο, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερι-
 κής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσω-
 Στην υπόθεση T-208/01, Volkswagen AG, με έδρα το Wolfsburg ποι: A. von Mühlendahl και G. Schneider), με αντικείμενο
 (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον R. Bechtold, δικηγόρο, κατά προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: W. Mölls), του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς
 με αντικείμενο, κυρίως, αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως (σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 8ης Νοεμβρίου 2001
 2001/711/ΕΚ της Επιτροπής, της 29ης Ιουνίου 2001, ληφθείσα (υπόθεση R 652/2000-1), που κοινοποιήθηκε στην προσφεύγο-
 σε διαδικασία του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ (υπόθεση COMP/ υσα στις 19 Νοεμβρίου 2001, σχετικά με την καταχώριση του
 F-2/36.693 — Volkswagen) (ΕΕ L 262, σ. 14), και, επικουρικώς, λεκτικού σημείου TDI ως κοινοτικού σήματος, το Πρωτοδικείο
 αίτηση μειώσεως του ποσού του επιβληθέντος στην προσφεύγουσα (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους Ν. J. Forwood, Πρόεδρο,
 προστίμου, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Pirrung και Α. W. H. Meij, δικαστές, γραμματέας:
 V. Tiili, Πρόεδρο, P. Mengozzi και M. Βηλαρά, δικαστές, D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 3 ∆εκεμ-
 γραμματέας: D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις βρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 3 ∆εκεμβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 1) Ακυρώνει την απόφαση 2001/711/ΕΚ της Επιτροπής, της
 29ης Ιουνίου 2001, ληφθείσα σε διαδικασία του άρθρου 81 2) Η προσφεύγουσα φέρει τα τρία τέταρτα των εξόδων της
 της Συνθήκης ΕΚ (υπόθεση COMP/F-2/36.693 — καθώς και τα τρία τέταρτα των εξόδων στα οποία υποβλή-
 Volkswagen). θηκε το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής
 Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα).
 2) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. 3) Το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής
 Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) φέρει το ένα
 τέταρτο των εξόδων του καθώς και το ένα τέταρτο των
 εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.
 (1) ΕΕ C 331 της 24.11.01.
 (1) EE C 97 της 20.4.02.


text:
8.7.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 192/1
 Ι
 ́ σεις)
 (Ανακοινω
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 (πε ́μπτο τμη ́μα) 2) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των στα
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 της 6ης Απριλι ́ου 2000
 (1) EE C 268 της 14.10.1995.
 στην υπο ́θεση C-286/95 Ρ: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Imperial Chemical Industries plc (ICI) (1)
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Λο ́γοι
 — Παρα ́βαση ουσιω ́ δους τυ ́που — 'Ελλειψη κυρω ́ σεως
 αποφα ́ σεως ληφθει ́σας απο ́ το σω ́ μα των επιτρο ́πων —
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Λο ́γος ακυρω ́ σεως δυνα ́μενος να ληφθει ́ υπο ́ψη αυτεπαγ-
 γε ́λτως»)
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 (2000/C 192/01)
 της 6ης Απριλι ́ου 2000
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-287/95 Ρ και C-288/95
 Ρ: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ Solvay SA (1)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Λο ́γοι
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») — Παρα ́βαση ουσιω ́ δους τυ ́που — 'Ελλειψη κυρω ́ σεως
 αποφα ́ σεως ληφθει ́σας απο ́ το σω ́ μα των επιτρο ́πων —
 Στην υπο ́θεση C-286/95 Ρ, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των Λο ́γος ακυρω ́ σεως δυνα ́μενος να ληφθει ́ υπο ́ψη αυτεπαγ-
 (εκπρο ́σωποι: J. Currall και B. J. Drijber), με αντικει ́μενο αι ́τηση γε ́λτως»)
 αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις
 29 Ιουνι ́ου 1995 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (2000/C 192/02)
 (πρω ́το πενταμελε ́ς τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-37/91, ICI κατα ́
 Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 1995, σ. ΙΙ-1901), και με την οποι ́α ζητη ́θηκε
 η εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 η Imperial Chemical Industries plc (ICI), με ́εδρα το Λονδι ́νο,
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους D. Vaughan, QC, G. Barling, QC, και
 D. Anderson, barrister, ενεργου ́ντες κατ' εντολη ́ν των (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 V. O. White, R. J. Coles και S. M. Turner, solicitors, με αντι ́κλητο στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Lambert H. Dupong, 14 A, rue
 des Bains, το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-287/95 Ρ και C-288/95 Ρ,
 L. Sevón (εισηγητη ́), προ ́εδρο του πρω ́του τμη ́ματος, προ- Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: J. Currall
 εδρευ ́οντα του πε ́μπτου τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn, P. Jann, και B. J. Drijber), με αντικει ́μενο δυ ́ο αιτη ́σεις αναιρε ́σεως που
 H. Ragnemalm και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: ασκη ́θηκαν κατα ́ των αποφα ́σεων του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ-
 N. Fennelly, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, κω ́ν Κοινοτη ́των (πρω ́το πενταμελε ́ς τμη ́μα) της 29ης Ιουνι ́ου
 εξε ́δωσε στις 6 Απριλι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο δια- 1995, Τ-31/91, Solvay κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 1995, σ. ΙΙ-
 τακτικο ́: 1821), και Τ-32/91, Solvay κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 1995,
 ---pagebreak--- C 192/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.7.2000
 σ. ΙΙ-1825), και με τις οποι ́ες ζητη ́θηκε η εξαφα ́νιση των αποφα ́- Επενδυ ́σεων και των λοιπω ́ ν υφισταμε ́νων χρηματοδοτικω ́ν οργα ́-
 σεων αυτω ́ν, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι η Solvay SA, με ́εδρα νων, αφετε ́ρου (EE L 374, σ. 1), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τον
 τις Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους L. Simont, κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 2082/93 του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς Ιουλι ́ου
 δικηγο ́ρο στο βελγικο ́ Cour de cassation, P.-A. Foriers και 1993 (EE L 193, σ. 20), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 G. Block, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ- απο ́ τους P. J. G. Kapteyn (εισηγητη ́), προεδρευ ́οντα του ́εκτου
 βου ́ργο τον δικηγο ́ρο J. Loesch, 11, rue Goethe, το ∆ικαστη ́ριο τμη ́ματος, G. Hirsch και H. Ragnemalm, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγ-
 (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους L. Sevón (εισηγητη ́), προ ́- γελε ́ας: A. La Pergola, γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau,
 εδρο του πρω ́του τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα του πε ́μπτου τμη ́ματος, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 6 Απριλι ́ου 2000
 P. J. G. Kapteyn, P. Jann, H. Ragnemalm και M. Wathelet, απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: N. Fennelly, γραμματε ́ας:
 L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 6 Απριλι ́ου 2000 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 2) Καταδικα ́ζει το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 3) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α και η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α
 2) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των στα φε ́ρουν τα δικαστικα ́ ́εξοδα ́ τους.
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 72 της 7.3.1998.
 (1) ΕΕ C 286 της 28.10.1995.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πε ́μπτο τμη ́μα)
 (ε ́κτο τμη ́μα) της 6ης Απριλι ́ου 2000
 της 6ης Απριλι ́ου 2000 στην υπο ́θεση C-256/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 στην υπο ́θεση C-443/97: Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας κατα ́ Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1) («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 92/43/ΕΟΚ —
 ∆ιατη ́ρηση των φυσικω ́ ν οικοτο ́πων καθω ́ ς και της α ́γριας
 («Συντονισμο ́ς των διαρθρωτικω ́ ν οργα
 ́ νων — Εσωτερικοι ́ πανι ́δας και χλωρι ́δας»)
 προσανατολισμοι ́ της Επιτροπη ́ς — Αμιγει ́ς οικονομικε ́ς
 διορθω ́ σεις») (2000/C 192/04)
 (2000/C 192/03) (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ Στην υπο ́θεση C-256/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (εκπρο ́σωποι: P. Stancanelli και O. Couvert-Castéra) κατα ́ Γαλλι-
 κη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: K. Rispal-Bellanger και R. Nadal),
 Στην υπο ́θεση C-443/97, Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας, εκπροσωπου ́μενο με αντικει ́μενο να αναγνωρισθει ́ ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη
 απο ́ τη R. Silva de Lapuerta, abogado del Estado, με το ́πο θεσπι ́ζοντας ο ́λες τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο την Πρεσβει ́α της Ισπανι ́ας, 4-6, διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την
 boulevard E. Servais, υποστηριζο ́μενο απο ́ την Ιταλικη ́ ∆ημοκρα- οδηγι ́α 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 21ης Μαι ̈́ου 1992, για
 τι ́α (εκπρο ́σωπος: καθηγητη ́ς U. Leanza, επικουρου ́μενος απο ́ τον τη διατη ́ρηση των φυσικω ́ν οικοτο ́πων καθω ́ς και της α ́γριας
 G. De Bellis) και την Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι: πανι ́δας και χλωρι ́δας (EE L 206, σ. 7), εφο ́σον παρε ́λειψε να
 L. Fernandes και J. Viegas Ribeiro) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ- θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́
 κω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: M. Dı́az-Llanos και P. Oliver), με προς το α ́ρθρο 6 της οδηγι ́ας, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει
 αντικει ́μενο προσφυγη ́ ακυρω ́σεως των εσωτερικω ́ν προσανατο- δυνα ́μει της οδηγι ́ας αυτη ́ς και του α ́ρθρου 189, τρι ́το εδα ́φιο,
 λισμω ́ν της Επιτροπη ́ς, της 15ης Οκτωβρι ́ου 1997, αφορωσω ́ν τις της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 249, τρι ́το εδα ́φιο, ΕΚ), το
 αμιγει ́ς οικονομικε ́ς διορθω ́σεις στο πλαι ́σιο εφαρμογη ́ς του ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 α ́ρθρου 24 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 4253/88 του Συμβουλι ́ου, D. A. O. Edward, προ ́εδρο τμη ́ματος, J. C. Moitinho de Almeida,
 της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 1988, για τις διατα ́ξεις εφαρμογη ́ς του C. Gulmann (εισηγητη ́), J.-P. Puissochet και P. Jann, δικαστε ́ς,
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2052/88 ο ́σον αφορα ́ τον συντονισμο ́ των γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: N. Fennelly, γραμματε ́ας: D. Louterman-
 παρεμβα ́σεων των διαφο ́ρων διαρθρωτικω ́ν ταμει ́ων τους, αφενο ́ς, Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 6 Απριλι ́ου
 και μεταξυ ́ αυτω ́ν και των παρεμβα ́σεων της Ευρωπαϊκη ́ς Τρα ́πεζας 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
28.9.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 233/19
 Προσφυγή της Αυστριακής ∆ημοκρατίας κατά της Επιτροπής Βάση του συστήματος οικοσημείων σύμφωνα με το πρωτόκολλο
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 20 Αυγού- αριθ. 9 της Πράξεως Προσχωρήσεως του 1994 αποτελεί η αρχή
 στου 2002 της δηλώσεως. Επομένως, εάν οι διαδρομές δηλώνονται από
 τον οδηγό ως υπό διαμετακόμιση, ορθώς περιλαμβάνονται στις
 στατιστικές οικοσημείων και λαμβάνονται υπόψη για την υπέρβαση
 (Υπόθεση C-296/02) του ορίου του 108 %, που δεσμεύει την Επιτροπή σύμφωνα με το
 άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του πρωτοκόλλου αριθ. 9,
 (2002/C 233/30) σύμφωνα και με το παράρτημα 5, αριθ. 3, του πρωτοκόλλου να
 λάβει τα αναγκαία μέτρα, ήτοι να μειώσει τον αριθμό των
 οικοσημείων για το επόμενο έτος σύμφωνα με μέθοδο υπολο-
 γισμού που περιέχεται στο παράρτημα του πρωτοκόλλου. Εν όψει
 Η ∆ημοκρατία της Αυστρίας, εκπροσωπούμενη από τον Dr. Harald της αρχής της δηλώσεως δεν μπορεί να εναπόκειται στη Επιτροπή,
 Dossi, Verfassungsdienst des Bundeskanzleramtes der Republik ούτε από νομικής ούτε από πραγματικής απόψεως, να εξετάζει σε
 Österreich, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Dr. Christian κάθε μεμονωμένη περίπτωση, εάν, σε περίπτωση σαφούς δηλώσεως
 Strohal, Αυστριακή Πρεσβεία, 3, rue des Bains, άσκησε στις μίας υπό διαμετακόμιση διαδρομής πρόκειται, πράγματι, για μία
 20 Αυγούστου 2002 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών τέτοια. Επομένως, η ∆ημοκρατία της Αυστρίας οφείλει να αφαιρεί
 Κοιντήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο- μόνον τις υπό διαμετακόμιση διαδρομές που αναμφισβητήτως δεν
 τήτων είναι τέτοιες παρά τη σχετική περί του αντιθέτου δήλωση. Σε
 τελική ανάλυση είναι ως εκ τούτου αναμφισβήτητο, ότι το 2001
 σημειώθηκε υπέρβαση του ορίου του 108 %. Επομένως, η
 Η προσφεύγουσα ζητεί από τό ∆ικαστήριο Επιτροπή δεν εκπλήρωσε, εν όψει της από 24 Ιουλίου 2002
 αποφάσεώς της, τις υποχρεώσεις της σύμφωνα με το πρωτόκολλο
 αριθ. 9 της Πράξεως Προσχωρήσεως 1994, ιδίως τις υποχρεώσεις
 — να ακυρώσει την από 24 Ιουλίου 2002 αρνητική γνωμοδό-
 της κατά το άρθρο 11, παράγραφος 2, στοιχείο γ', σε συνδυασμό
 τηση της Επιτροπής υπό μορφή οριστικής αρνήσεως της
 με το άρθρο 16 και το παράρτημα 5, αριθμός 3, του πρωτοκόλλου
 προσκλήσεώς της προς ενέργεια εκ μέρους της ∆ημοκρατίας
 αριθ. 9, και ως εκ τούτου υφίσταται λόγος ακυρώσεως λόγω
 της Αυστρίας, σύμφωνα με το άρθρο 232, παράγραφος 2,
 παραβάσεως της Συνθήκης ΕΚ, και του πρωτοκόλλου αριθ. 9 της
 ΕΚ.
 Πράξεως Προσχωρήσεως 1994, σύμφωνα με το άρθρο 230,
 παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ.
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Η ∆ημοκρατία της Αυστρίας ζητεί επικουρικώς από το ∆ικαστήριο (για το επικουρικό αίτημα)
 — να ακυρώσει την από 24 Ιουλίου 2002 απόφαση της Παράβαση της Συνθήκης ΕΚ και του πρωτοκόλλου αριθ. 9 της
 Επιτροπής, με την οποία ορίστηκε η μη εφαρμογή της Πράξεως Προσχωρήσεως 1994: η προσφεύγουσα παραπέμπει,
 διατάξεως του άρθρου 11, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του συναφώς, στις παρατηρήσεις που ανέπτυξε επί του πρώτου λόγου
 πρωτοκόλλου αριθ. 9 της Πράξεως Προσχωρήσεως του ακυρώσεως.
 1994 ( 1) και η κατανομή άνευ περικοπών των οικοσημείων
 για το 2002,
 (1 ) Πρωτόκολλο αριθ. 9 για τις οδικές, σιδηροδρομικές και συνδυασμένες
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. μεταφορές στην Αυστρία.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (για το κύριο αίτημα) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-357/99 (1)
 Παράβαση της Συνθήκης ΕΚ και του Πρωτοκόλλου αριθ. 9 της (2002/C 233/31)
 Πράξεως Προσχωρήσεως με την οριστική άρνηση της προσκλήσεως
 προς ενέργεια σύμφωνα με το άρθρο 232, παράγραφος 2, της
 Συνθήκης ΕΚ: Η Επιτροπή εσφαλμένως προσπαθεί να αφαιρέσει
 από το σύνολο των δηλωθεισών το 1991 υπό διαμετακόμιση Με διάταξη της 2ας Ιουλίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 διαδρομών (1 640 416) τις δηλωθείσες ως υπό διαμετακόμιση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 διαδρομές για τις οποίες δεν υφίστανται πληροφορίες σχετικά με σεως C-357/99: Ιταλική ∆ημοκρατία κατά Συμβουλίου της
 την μετάβαση εκτός των συνόρων, (91 250), καθώς και τις Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 δηλωθείσες ως υπό διαμετακόμιση διαδρομές κατά τις οποίες η
 μετάβαση εντός και εκτός των συνόρων έγινε από τον ίδιο
 (1 ) ΕΕ C 352 της 4.12.1999.
 συνοριακό σταθμό (49 504) και εκείνες οι οποίες άρχισαν και
 έληξαν στο ίδιο κράτος (11 374) και τις διαδρομές στις επαρχιακές
 εθνικές οδούς (10 764).


text:
 19.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/19
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hof van Cassatie van België (Βέλγιο) στις 17 Μαρτίου 2010 — Greenstar-Kanzi Europe NV κατά 1. Jean Hustin και 2. Jo Goossens
 (Υπόθεση C-140/10)
 (2010/C 161/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van Cassatie van België
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα
 :
 Greenstar-Kanzi Europe
 Αναιρεσίβλητοι
 :
 Jean Hustin
 Jo Goossens
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 94 του κανονισμού (ΕΚ) 2100/94 (1) του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1994, για τα κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 873/2004 του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 (2), σε συνδυασμό με τα άρθρα 11, παράγραφος 1, 13, παράγραφοι 1 έως 3, 16, 27 και 104 του πιο πάνω κανονισμού (ΕΚ) 2100/94, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο κάτοχος του δικαιώματος ή ο κάτοχος άδειας εκμεταλλεύσεως δύναται να ασκήσει αγωγή επί παραβάσει κατά οποιουδήποτε προβαίνει σε ενέργειες σχετικά με υλικό που πωλήθηκε ή μεταβιβάστηκε στον τελευταίο από τον κάτοχο άδειας εκμεταλλεύσεως, όταν δεν έχουν τηρηθεί οι περιορισμοί που είχαν συνομολογηθεί, για την περίπτωση πωλήσεως του υλικού αυτού, στη σύμβαση χορηγήσεως άδειας εκμεταλλεύσεως που είχε συναφθεί μεταξύ του κατόχου της άδειας εκμεταλλεύσεως και του κατόχου του κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας;
 2)
 Αν ναι, έχει σημασία για την αξιολόγηση της παραβάσεως το ότι εκείνος που προέβη στις πιο πάνω ενέργειες γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει τους περιορισμούς που είχαν τεθεί με την προαναφερθείσα σύμβαση χορηγήσεως άδειας εκμεταλλεύσεως;
 (1) ΕΕ L 227, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 162, σ. 38.


text:
 1.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 61/20
 Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2014 — Taetel κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-29/14)
 2014/C 61/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Taetel, SL (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: E. Navarro Varona, P. Vidal Martínez, J. Lópe-Quiroga Teijero και G. Canalejo Lasarte, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, καθόσον διαπιστώνεται η ύπαρξη κρατικής ενισχύσεως και διατάσσεται η ανάκτηση αυτής από τους επενδυτές·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 1, 2 και 4, παράγραφος 1, της αποφάσεως, καθόσον αυτή ταυτίζει τους επενδυτές με τους δικαιούχους που πρέπει να επιστρέψουν τη φερομένη ενίσχυση·
 —
 επικουρικώς, να καταστήσει ανενεργή την περί ανακτήσεως της ενισχύσεως διαταγή που απευθύνεται στους επενδυτές στο άρθρο 4, παράγραφος, 1, in fine, διότι παραβιάζει τις αρχές της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθόσον δεν μπορεί να διαταχθεί η ανάκτηση της ενισχύσεως σε ημερομηνία προγενέστερη της ημερομηνίας δημοσιεύσεως της αποφάσεως περί κινήσεως της διαδικασίας·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 2 της αποφάσεως και να διαπιστώσει ότι η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε για τον καθορισμό του προβαλλομένου κέρδους που οι επενδυτές οφείλουν να επιστρέψουν δεν είναι σύμφωνη προς το δίκαιο·
 —
 να διαπιστώσει το ανυπόστατο ή, εναλλακτικώς, να ακυρώσει μερικώς το άρθρο 4, παράγραφος 1, της αποφάσεως σχετικά με την απαγόρευση «μεταβιβάσεως του βάρους της ανακτήσεως σε άλλα πρόσωπα», στο μέτρο που πρόκειται για δήλωση απαγορεύσεως ή προβαλλομένης ακυρότητας των συμβατικών ρητρών περί αναζητήσεως σε βάρος των τρίτων ποσών που οι επενδυτές πρέπει να επιστρέψουν στο Ισπανικό Δημόσιο, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας απόφαση είναι η ίδια με την προσβαλλόμενη απόφαση στο πλαίσιο των υποθέσεων T-700/13, Bankia κατά Επιτροπής, T-719/13, Lico Leasing και Pequeños y Medianos Astilleros de Reconversión κατά Επιτροπής, και T-3/14, Anudal Industrial κατά Επιτροπής.
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα έχουν ήδη προβληθεί στο πλαίσιο των υποθέσεων αυτών.
 Προβάλλεται, ειδικότερα, παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ διότι με την προσβαλλόμενη απόφαση κρίνεται ότι το επίμαχο φορολογικό καθεστώς, εφαρμοζόμενο σε ορισμένες συμφωνίες χρηματοδοτικής μίσθωσης για την αγορά νέων πλοίων, συνιστά στο σύνολό του κρατική ενίσχυση.
 Κατά την προσφεύγουσα, η φορολογική απόφαση παραβαίνει επίσης το άρθρο 107 ΣΛΕΕ, διότι με αυτήν κρίνεται ότι τα μέτρα που συνιστούν το εν λόγω φορολογικό καθεστώς αποτελούν νέες κρατικές ενισχύσεις.
 Επικουρικώς, η προσφεύγουσα προβάλλει παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς και παράβαση των άρθρων 107, 108 και 206 ΣΛΕΕ, λόγω εσφαλμένης ταυτοποίησης των δικαιούχων και εσφαλμένου καθορισμού των προς ανάκτηση ποσών, και των άρθρων 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, 19 του κανονισμού 659/1999, 3, παράγραφος 6, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και των άρθρων 16 και 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο μέτρο που στο άρθρο 4, παράγραφος 1, της αποφάσεως, οι συμβατικές ρήτρες δυνάμει των οποίων οι επενδυτές μπορούν να ζητήσουν από τρίτους τα ποσά που οφείλουν να επιστρέψουν στις ισπανικές αρχές, κηρύσσονται άκυρες.