text:
 15.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 59/37
 Προσφυγή της 9ης Δεκεμβρίου 2015 — PTC Therapeutics International κατά EMA
 (Υπόθεση T-718/15)
 (2016/C 059/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: PTC Therapeutics International Ltd (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: M. Demetriou, QC, C. Thomas, Barrister, G. Castle, B. Kelly και H. Billson, Solicitors)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA)
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων EMA/722323/2015 της 25ης Νοεμβρίου 2015, να επιτρέψει σε τρίτον την πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικές με φάρμακο, βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001, L 145, σ. 43), καθόσον η απόφαση αφορά εμπιστευτικές εμπορικές πληροφορίες των οποίων η δημοσίευση προσκρούει στα δικαιώματα της προσφεύγουσας και η απόφαση είναι αντίθετη προς το δίκαιο της Ένωσης·
 —
 να αναπέμψει την προσβαλλόμενη απόφαση ενώπιον του EMA προς επανέξετασή της λαμβανομένης υπόψη της αποκρύψεως των εμπιστευτικών αποσπασμάτων, σε διαβούλευση με την προσφεύγουσα· και,
 —
 να καταδικάσει τον EMA στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αφορά το ότι το επίμαχο έγγραφο προστατεύεται από το άρθρο 4, παράγραφος 2, και/ή το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αφορά το ότι το επίμαχο έγγραφο συνιστά στο σύνολό του εμπιστευτική εμπορική πληροφορία προστατευόμενη από το άρθρο 4, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού.
 3.
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αφορά το ότι η δημοσίευση του εγγράφου θα επηρεάσει τη διαδικασία λήψεως αποφάσεων του EMA.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αφορά το ότι ο EMA δεν προέβη σε στάθμιση συμφερόντων όπως απαιτείται κατά νόμον.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αφορά το ότι κατάλληλη στάθμιση συμφερόντων, όπως απαιτείται κατά νόμον, θα είχε καταλήξει σε απόφαση μη δημοσιεύσεως ουδενός μέρους του εγγράφου.


text:
3.2.96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 31/17
 Διαγραφή της υποθέσεως C-82/94 (') γραφή της υποθέσεως C-56/95 : Brühler Kreditbank eG κατα
 Finanzamt Brühl .
 (96/C 31/35
 Με διάταξη της 27ης Οκτωβρίου 1995, o Προεδρος του (') EE αριθ. C 119 της 13 . 5. 1995 .
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-82/94: Andréas Mohringer κατά
 Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs e.V.
 (') EE αριθ. C 120 της 30. 4. 1994. Διαγραφή της υποθέσεως C-86/95 (')
 96/C 31/38)
 Με διάταξη της 15ης Νοεμβρίου 1995 , o Πρόεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 Διαγραφή της υποθέσεως C-108/94 (>) διαγραφή της υποθέσεως C-86/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 (96/C 31 /36) κών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της
 Γερμανίας.
 Με διάταξη της 24ης Οκτωβρίου 1995, o Προεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη ( · ) ΕΕ αριθ. C 159 της 24. 6. 1995.
 διαγραφή της υποθέσεως C-108/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της
 Γερμανίας.
 ί 1 ΕΕ αριθ . C 161 της 11 . 6. 1994. Διαγραφή της υποθέσεως C-101/95 (')
 (96/C 31/39)
 Με διάταξη της 18ης Οκτωβρίου 1995 , o Πρόεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη δια
 Διαγραφή της υποθέσεως C-56/95 (') γραφή της υποθέσεως C-101/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 (96/C 31/37 Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμα
 νίας.
 Με διάταξη της 18ης Οκτωβρίου 1995, o Προεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη δια (') ΕΕ αριθ . C 159 της 24. 6. 1995 .
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ghouders van Levend Vee, καθώς και τα φυσικά και νομικά
 της 13ης Δεκεμβρίου 1995 πρόσωπα, μέλη της ενώσεως αυτής, των οποίων τα ονόματα
 περιλαμβάνονται στον πίνακα που επισυνάπτεται στην από
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-481/93 και Τ-484/93, φαση, εγκατεστημένες στο Roosendaal (Κάτω Χώρες), άπα
 Vereniging van Exporteurs in Levende Varkens κατά Επι ντες εκπροσωπούμενοι από τον Inné Cath, δικηγόρο Χάγης,
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Lambert
 (Ζώντες χοίροι — Αποφάσεις 93/128/ΕΟΚ και 93/177/ΕΟΚ Dupong, 14, rue des Bains, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 της Επιτροπής σχετικά με ορισμένα προστατευτικά μέτρα Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Thomas van Rijn, Tom Ottervan
 που αφορούν τη φυσαλιδώδη νόσο των χοίρων στις Κάτω ger και Harold Nyssens), που είχαν ως αντικείμενο, αφενός,
 Χώρες και την Ιταλία — Προσφυγή ακυρώσεως — Αγωγή την ακύρωση των αποφάσεων 93/128/ΕΟΚ και 93/177/ΕΟΚ
 αποζημιώσεως) της Επιτροπής της 26ης Φεβρουαρίου και της 26ης Μαρτίου
 (96/C 31/40) 1993 αντιστοίχως σχετικά με ορισμένα προστατευτικά μέτρα
 που αφορούν τη φυσαλιδώδη νόσο των χοίρων στις Κάτω
 Χώρες και την Ιταλία (ΕΕ αριθ. L 50, σ. 29 και ΕΕ αριθ. L 74,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική) σ. 88), και, αφετέρου , την επιδίκαση αποζημιώσεως, το
 Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. P. Briët,
 προεδρεύοντα, C. W. Bellamy και J. Azizi, δικαστές, γραμ
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-481/93 και Τ-484/93, ματέας: B. Pastor, εξέδωσε στις 13 Δεκεμβρίου 1995 απόφαση
 Vereniging van Exporteurs in Levende Varkens, καθώς και τα με το ακόλουθο διατακτικό:
 φυσικά και νομικά πρόσωπα, μέλη της ενώσεως αυτής, των
 οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στον πίνακα που
 επισυνάπτεται στην απόφαση , Nederlandse Bond van Waa 1 . Απορρίπτει τις προσφυγές-αγωγές.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/31
 Προσφυγή της 28ης Ιουλίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Σουηδίας
 (Υπόθεση C-333/06)
 (2006/C 224/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. R. Vidal Puig και K. Simonsson)
 Καθού: Βασίλειο της Σουηδίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο της Σουηδίας, μη προβλέποντας κυρώσεις για τις παραβάσεις του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημιώσεως των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση αρνήσεως επιβιβάσεως και ματαιώσεως ή μεγάλης καθυστερήσεως της πτήσεως, και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 16 του κανονισμού αυτού·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το άρθρο 16, παράγραφος 3, του κανονισμού 261/2004 θεσπίζει υποχρέωση των κρατών μελών να προβλέψουν αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές κυρώσεις για τις παραβάσεις του εν λόγω κανονισμού.
 Το άρθρο 19 ορίζει ότι ο κανονισμός αυτός αρχίζει να ισχύει στις 17 Φεβρουαρίου 2005. Κατά τα πληροφοριακά στοιχεία που διαθέτει η Επιτροπή, το Βασίλειο της Σουηδίας — μην έχοντας προβλέψει κυρώσεις για τις παραβάσεις των διατάξεων του άρθρου 14 του κανονισμού — δεν έχει ακόμη θεσπίσει ολοκληρωμένο σύστημα κυρώσεων για τις παραβάσεις του εν λόγω κανονισμού.
 (1) ΕΕ L 46, σ. 1.


text:
 5.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/36
 Προσφυγή-αγωγή της 29ης Ιουλίου 2015 — ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-110/15)
 (2015/C 328/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ZZ (εκπρόσωποι: S. Orlandi, T. Martin, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της προτάσεως μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος-ενάγοντος στο συνταξιοδοτικό καθεστώς της Ένωσης, η οποία εφαρμόζει τις νέες γενικές εκτελεστικές διατάξεις (ΓΕΔ) του άρθρου 11 § 2 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, και αίτημα να υποχρεωθεί η καθής-εναγομένη να καταβάλει προσωρινώς ένα ευρώ έναντι αποζημιώσεως για τη ζημία την οποία υποστηρίζει ότι υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων.
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να κηρύξει παράνομο το άρθρο 9 των από 15.7.2011 γενικών εκτελεστικών διατάξεων του άρθρου 11 § 2 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 10ης Μαρτίου 2015 περί αναγνωρίσεως των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που απέκτησε ο προσφεύγων-ενάγων πριν αναλάβει υπηρεσία, στο πλαίσιο της μεταφοράς τους στο συνταξιοδοτικό σύστημα των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατ’ εφαρμογήν των από 15.7.2011 γενικών εκτελεστικών διατάξεων του άρθρου 11 § 2 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ·
 —
 επικουρικώς, να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταβάλει προσωρινώς ένα ευρώ έναντι αποζημιώσεως για τη ζημία την οποία υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 29.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/15
 Διάταξη του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 6ης Απριλίου 2006 (αίτηση του Hof van Cassatie van België –Βέλγιο– για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Reyniers & Sogama BVBA κατά Belgisch Interventie- en Restitutiebureau και Belgische Staat
 (Υπόθεση C-407/05) (1)
 (Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Είσπραξη εισαγωγικών δασμών - Απόδειξη του νομοτύπου της πράξεως ή του τόπου της παραβάσεως ή της παρανομίας - Συνέπειες του ότι στον κύριο υπόχρεο δεν αναφέρθηκε η προθεσμία προσκομίσεως της πιο πάνω αποδείξεως)
 (2006/C 178/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van Cassatie van België
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Reyniers & Sogama BVBA
 Αναιρεσίβλητοι: Belgisch Interventie- en Restitutiebureau και Belgische Staat
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Hof van Cassatie van België — Ερμηνεία του άρθρου 11α του κανονισμού (ΕΟΚ) 1062/87 της Επιτροπής, της 27ης Μαρτίου 1987, για τις διατάξεις εφαρμογής και τα μέτρα απλουστεύσεως του καθεστώτος κοινοτικής διαμετακομίσεως (EE L 107, σ. 1), άρθρου το οποίο προστέθηκε από το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1429/90 της Επιτροπής, της 29ης Μαΐου 1990, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1062/87 (EE L 137, σ. 1), του άρθρου 34 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2726/90 του Συμβουλίου, της 17ης Σεπτεμβρίου 1990, περί κοινοτικής διαμετακομίσεως (EE L 262, σ. 1), και του άρθρου 49 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1214/92 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 1992, για τις διατάξεις εφαρμογής και τα μέτρα απλουστεύσεως του καθεστώτος κοινοτικής διαμετακομίσεως (EE L 132, σ. 1) — Είσπραξη εισαγωγικών δασμών — Γνωστοποίηση, από το τελωνείο αναχωρήσεως, προς τον κύριο υπόχρεο με την οποία ο τελευταίος καλείται να αποδείξει το νομότυπο της πράξεως ή τον τόπο όπου διαπράχθηκε η παράβαση — Μη ανακοίνωση της προθεσμίας — Συνέπειες όσον αφορά τη νομιμότητα της γνωστοποιήσεως και την είσπραξη της τελωνειακής οφειλής
 Διατακτικό
 Το άρθρο 36, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 222/77 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1976, περί κοινοτικής διαμετακομίσεως, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 474/90 του Συμβουλίου, της 22ας Φεβρουαρίου 1990, για την κατάργηση της καταθέσεως του δελτίου διελεύσεως κατά τη διέλευση εσωτερικών συνόρων της Κοινότητας, σε συνδυασμό με το άρθρο 11α του κανονισμού (ΕΟΚ) 1062/87 της Επιτροπής, της 27ης Μαρτίου 1987, για τις διατάξεις εφαρμογής και τα μέτρα απλουστεύσεως του καθεστώτος κοινοτικής διαμετακομίσεως, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1429/90 της Επιτροπής, της 29ης Μαΐου 1990, καθώς και το άρθρο 34 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2726/90 του Συμβουλίου, της 17ης Σεπτεμβρίου 1990, περί κοινοτικής διαμετακομίσεως, σε συνδυασμό με το άρθρο 49 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1214/92 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 1992, για τις διατάξεις εφαρμογής και τα μέτρα απλουστεύσεως του καθεστώτος κοινοτικής διαμετακομίσεως, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι το τελωνείο αναχωρήσεως πρέπει υποχρεωτικά να αναφέρει στον διασαφιστή την τρίμηνη προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να αποδειχθεί στο τελωνεία αναχωρήσεως, κατά ικανοποιητικό για τις αρμόδιες αρχές τρόπο, το νομότυπο της πράξεως διαμετακομίσεως ή ο τόπος όπου πράγματι διαπράχθηκε η παράβαση ή παρανομία, οπότε η αρμόδια αρχή δύναται να προχωρήσει σε είσπραξη μόνον αφότου ρητώς αναφέρει στον διασαφιστή ότι διαθέτει τρεις μήνες για να προσκομίσει την πιο πάνω απόδειξη και όταν η απόδειξη αυτή δεν προσκομίστηκε εντός της πιο πάνω προθεσμίας.
 (1) ΕΕ C 22 της 28.1.2006.


text:
 8.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 164/22
 Προσφυγή της 9ης Απριλίου 2013 — Portugal Telecom κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-208/13)
 2013/C 164/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Portugal Telecom SGPS, SA (Λισσαβώνα, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: N. Mimoso Ruiz και R. Bordalo Junqueiro, advogados)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2013) 306 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας καθώς και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα,
 —
 επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με το άρθρο 2 της προσβαλλόμενης αποφάσεως.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη απόφαση διαπιστώνει ότι η Portugal Telecom και η Telefónica S.A. παραβίασαν το άρθρο 101 ΣΛΕΕ στο μέτρο που περιέλαβαν μια ένατη ρήτρα στη μεταξύ τους συναφθείσα συμφωνία βάσει της οποίας η Telefónica S.A απέκτησε πακέτο μετοχών της Brasilcel NV το οποίο είχε στην κατοχή της η Portugal Telecom, ρήτρα η οποία ερμηνεύθηκε από την Επιτροπή ως συμφωνία μη ανταγωνισμού άσχετη με την οικεία μεταβίβαση.
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση ουσιώδους τύπου:
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει ελλιπή αιτιολογία, καθόσον στο αιτιολογικό της υπάρχουν παραλείψεις, ανακρίβειες και σφάλματα όσον αφορά ουσιώδη στοιχεία που πλήττουν ανεπανόρθωτα το κύρος των συμπερασμάτων της αποφάσεως αυτής,
 —
 Η προσφεύγουσα διατείνεται επίσης ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται σε ανεπαρκείς αποδείξεις, στο μέτρο που η Επιτροπή δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο ικανό να αντικρούσει τα αποδεικτικά στοιχεία της ίδιας της προσφεύγουσας από τα οποία προκύπτει ότι η ρήτρα υπ’ αριθ. 9 της συμφωνίας περιλάμβανε όντως υποχρέωση αποχής από τον ανταγωνισμό η οποία όμως, δεδομένων των περιστάσεων που οδήγησαν στην πρόβλεψή της, δεν μπορούσε εφαρμοστεί χωρίς προηγούμενη έγκριση από αμφότερες τις αντισυμβαλλόμενες,
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επιπλέον ότι η ρήτρα υπ’ αριθ. 9 της συμφωνίας δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει ως αντικείμενο τον περιορισμό του ανταγωνισμού καθώς και ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε, ως όφειλε, την ύπαρξη, πραγματική η δυνητική, περιοριστικών αποτελεσμάτων που ενδέχεται να συνιστούν παραβίαση των κανόνων του ανταγωνισμού.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παραβίαση της Συνθήκης και των κανόνων των σχετικών με την εφαρμογή της:
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει το δίκαιο της Ένωσης στο μέτρο που ενέχει τις κατωτέρω πλημμέλειες:
 α)
 πρόδηλη πλάνη περί τα πράγματα, περί τα αποδεικτικά στοιχεία και περί τον επαρκή χαρακτήρα τους, στο μέτρο που η Επιτροπή αξιολόγησε και ερμήνευσε εσφαλμένα τα στοιχεία που προσκόμισαν οι διάδικοι και που, κατά συνέπεια, δεν συνήγαγε τα εύλογα συμπεράσματα που όφειλε να αντλήσει από τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίστηκαν ενώπιόν της,
 β)
 εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και συνακόλουθη παράβαση της εν λόγω διάταξης, στο μέτρο που η Επιτροπή έκρινε αβάσιμα και εσφαλμένα τις αντισυμβαλλόμενες ως εν δυνάμει ανταγωνίστριες στο σύνολο των αγορών που καλύπτονταν από την επίμαχη υποχρέωση αποχής από τον ανταγωνισμό· η εν λόγω υποχρέωση δεν μπορούσε να θεωρηθεί ότι έχει ως αντικείμενο τον περιορισμό του ανταγωνισμού χωρίς η Επιτροπή να αποδείξει την παραγωγή οποιωνδήποτε αποτελεσμάτων,
 γ)
 παράβαση της υποχρέωσης που υπέχει η Επιτροπή να διερευνά και να αποφαίνεται, στο μέτρο που η προσβαλλόμενη απόφαση δεν εξετάζει αλλά ούτε και απορρίπτει ομάδα κρίσιμων επιχειρημάτων προβληθέντων από τις αντισυμβαλλόμενες τα οποία αφορούν, μεταξύ άλλων, το πεδίο εφαρμογής της ρήτρας μη ανταγωνισμού,
 δ)
 παραβίαση της αρχής in dubio pro reo, στο μέτρο που η Επιτροπή θεωρεί ως αποδειχθέντα ορισμένα δυσμενή για την προσφεύγουσα πραγματικά περιστατικά σε σχέση με τα οποία εγείρονται σοβαρές αμφιβολίες και ως προς τα οποία η ίδια η Επιτροπή δεν είναι βέβαια,
 ε)
 παραβίαση των αρχών τις οποίες δεσμεύτηκε να τηρεί η Επιτροπή στο πλαίσιο της διαδικασίας επιβολής προστίμων, πιο συγκεκριμένα της αρχής που καθιερώνει η παράγραφος 13 των κατευθυντηρίων γραμμών που το θεσμικό αυτό όργανο έχει εκδώσει συναφώς, στο μέτρο που η Επιτροπή υπολόγισε το ποσό του προστίμου για το σύνολο των αγορών των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ανεξαρτήτως του αν τοποθετούνται γεωγραφικά στην Ιβηρική Χερσόνησο ή όχι, παραβλέποντας επίσης το γεγονός ότι, εν πάση περιπτώσει, η προβαλλόμενη παράβαση δεν διήρκεσε μετά τις 29 Οκτωβρίου 2010,
 στ)
 παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της συγκεκριμένης υποθέσεως και των κριτηρίων που πρέπει να τηρούνται στο πλαίσιο της διαδικασίας επιβολής προστίμων.


text:
 14.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/27
 Προσφυγή-αγωγή της 10ης Μαΐου 2017 — European Dynamics Luxembourg και Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-281/17)
 (2017/C 269/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες-ενάγουσες: European Dynamics Luxembourg SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο), Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Μ. Σφυρή και Χ.-Ν. Δέδε, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της καθής-εναγομένης περί αναθέσεως, σε σχέση με το στάδιο 2 της διαδικασίας κλειστού διαγωνισμού (στοιχεία αναφοράς EuropeAid/138143/DH/SER/AL), απόφαση η οποία γνωστοποιήθηκε στις προσφεύγουσες-ενάγουσες με την από 6 Μαρτίου 2017 επιστολή της καθής-εναγομένης και με την οποία οι προσφεύγουσες-ενάγουσες ενημερώθηκαν ότι δεν επελέγη η προσφορά τους και ότι η εκτέλεση της συμβάσεως ανατέθηκε σε άλλο προσφέροντα·
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστησαν οι προσφεύγουσες-ενάγουσες λόγω απώλειας της ευκαιρίας να τους ανατεθεί η εκτέλεση της συμβάσεως, καταβάλλοντας αποζημίωση ύψους 240 000 ευρώ (διακόσιες σαράντα χιλιάδες ευρώ)·
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να καταβάλει στις προσφεύγουσες-ενάγουσες τιμωρητική αποζημίωση ύψους 40 000 ευρώ (σαράντα χιλιάδες ευρώ)·
 —
 να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στα δικαστικά και λοιπά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγουσες-ενάγουσες σε σχέση με την παρούσα προσφυγή-αγωγή, ακόμη και αν η παρούσα προσφυγή-αγωγή απορριφθεί.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής, οι προσφεύγουσες-ενάγουσες προβάλλουν τρεις λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αφορά το ότι η καθής-εναγομένη παρέβη το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τις δημόσιες συμβάσεις, το ότι παραβίασε τις αρχές της διαφάνειας και της ίσης μεταχειρίσεως και το ότι παρέβη τις διατάξεις του δημοσιονομικού κανονισμού, καθόσον δεν γνωστοποίησε στις προσφεύγουσες-ενάγουσες την απόφαση περί αναθέσεως κατά το ίδιο χρονικό σημείο που την γνωστοποίησε στους λοιπούς προσφέροντες και καθόσον αρνήθηκε να τηρήσει την περίοδο αναμονής. Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν ότι η καθής-εναγομένη ενήργησε κατά παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως καθόσον επηρέασε δυσμενώς το δικαίωμα των προσφευγουσών-εναγουσών σε αποτελεσματική προσφυγή κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αφορά το ότι η καθής-εναγομένη επέφερε μεταβολές στη συγγραφή υποχρεώσεων μερικές ημέρες πριν από την εκπνοή της προθεσμίας για την υποβολή των προσφορών, εισάγοντας νέους όρους. Κατά την άποψη των προσφευγουσών-εναγουσών, η καθής-εναγομένη, ενεργώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, παρέβη το άρθρο 112 του δημοσιονομικού κανονισμού, καθόσον οι μεταβολές σε έγγραφα του διαγωνισμού πραγματοποιήθηκαν μέσω επαφών που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας διαγωνισμού και, ειδικότερα, μέσω διευκρινίσεων που παρασχέθηκαν στους προσφέροντες.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αφορά το ότι, κατά την άποψη των προσφευγουσών-εναγουσών, η καθής-εναγομένη υπέπεσε πλειστάκις σε πρόδηλες πλάνες εκτιμήσεως, οι οποίες αποτυπώνονται στα αποσπάσματα της εκθέσεως αξιολογήσεως που γνωστοποιήθηκε στις προσφεύγουσες-ενάγουσες, και το ότι η καθής-εναγομένη εισήγαγε νέα και άγνωστα στους υποψηφίους κριτήρια κατά το στάδιο της αξιολογήσεως των προσφορών.


text:
 16.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/29
 Προσφυγή της 24ης Ιουνίου 2016 — Ansell Healthcare Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-321/16)
 (2016/C 296/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ansell Healthcare Europe NV (Άντερλεχτ, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: H. Gilliams και J. Bocken, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 11ης Ιανουαρίου 2016, σχετικά με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που συνίσταται στην απαλλαγή των πλεοναζόντων κερδών SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN) το οποίο εφαρμόζεται από το Βασίλειο του Βελγίου·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 2-4 της προσβαλλομένης αποφάσεως·
 —
 σε κάθε περίπτωση, να ακυρώσει τα άρθρα 2-4 της αποφάσεως αυτής, καθόσον τα άρθρα αυτά α) επιβάλλουν ανάκτηση από οντότητες διαφορετικές από τις οντότητες υπέρ των οποίων εξεδόθησαν «προκριματικές φορολογικές αποφάσεις για τα πλεονάζοντα κέρδη» όπως προσδιορίζονται στην ως άνω απόφαση και β) επιβάλλουν την ανάκτηση ποσού ίσου με τον φόρο που εξοικονόμησε ο λήπτης, χωρίς να επιτρέπουν στο Βέλγιο να λάβει υπόψη την προς τα άνω αναπροσαρμογή του φόρου στην οποία έχουν προβεί φορολογικές αρχές τρίτου κράτους·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, κατάχρηση εξουσίας και ελλιπής αιτιολογία, καθόσον με την απόφαση της Επιτροπής της 11ης Ιανουαρίου 2016, σχετικά με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που συνίσταται στην απαλλαγή των πλεοναζόντων κερδών SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN), το οποίο εφαρμόζεται από το Βασίλειο του Βελγίου, θεωρείται ότι υφίσταται καθεστώς ενισχύσεων.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, προβάλλεται παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ και της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση χαρακτηρίζει το φερόμενο καθεστώς ως μέτρο επιλεκτικού χαρακτήρα.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, προβάλλεται παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση δέχεται ότι το φερόμενο καθεστώς συνεπάγεται οφέλη.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως, προβάλλεται παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ, παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, κατάχρηση εξουσίας και ελλιπής αιτιολογία, καθόσον με την προσβαλλόμενη απόφαση διατάσσεται το Βέλγιο να ανακτήσει την ενίσχυση.


text:
 7.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/46
 Προσφυγή της 12ης Ιουλίου 2013 — Mocek και Wenta κατά ΓΕΕΑ — Lacoste (KAJMAN)
 (Υπόθεση T-364/13)
 2013/C 260/83
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Eugenia Mocek (Chojnice, Πολωνία) και Jadwiga Wenta (Chojnice, Πολωνία) (εκπρόσωπος: K. Grala, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Lacoste SA (Παρίσι, Γαλλία)
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ) της 10ης Μαΐου 2013 επί της υποθέσεως R 2466/2010-4 και να παράσχει προστασία στο σήμα του οποίου η καταχώριση ζητείται, για όλα τα αγαθά που καλύπτονται από την προσφυγή,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων των προσφευγουσών, καθώς και των εξόδων στα οποία αυτές υπεβλήθησαν ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσες την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Οι προσφεύγουσες
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα χρώματος πράσινου, λευκού και γκρι που περιλαμβάνει το λεκτικό στοιχείο «KAJMAN» τοποθετημένο μεταξύ της ράχης και του κεφαλιού κροκοδείλου για αγαθά και υπηρεσίες των κλάσεων 18, 20, 22, 25 και 36 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 5 686 845
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα χρώματος μαύρου και άσπρου που απεικονίζει ένα κροκόδειλο και το λεκτικό σήμα «CROCODILE» για αγαθά και υπηρεσίες των κλάσεων 16, 18 20, 24, 25 και 36
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της προσβληθείσας αποφάσεως κατά το μέρος που η ανακοπή είχε απορριφθεί για ορισμένα αγαθά των κλάσεων 18 και 25, και απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος για τα αγαθά αυτά
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


text:
 10.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/42
 Προσφυγή της 11ης Δεκεμβρίου 2006 — Speiser κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-146/06)
 (2007/C 56/80)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Michael Alexander Speiser (Neu-Isenburg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. Theumer)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του καθού της 11ης Σεπτεμβρίου 2006, αριθ. 115521, περί απορρίψεως της από 31 Μαρτίου 2006 ενστάσεως του προσφεύγοντος που ασκήθηκε κατ' εφαρμογή του άρθρου 90, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως επιδιώκοντας τη χορήγηση του «επιδόματος αποδημίας»·
 —
 να υποχρεώσει το καθού να χορηγήσει στον προσφεύγοντα αναδρομικώς από τις 3 Οκτωβρίου 2005 το «επίδομα αποδημίας» σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων, ο οποίος στις 3 Οκτωβρίου 2005 προσελήφθη στην υπηρεσία του ως «έκτακτος υπάλληλος» στην ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, βάλλει κατά της απορρίψεως της αιτήσεώς του για χορήγηση επιδόματος αποδημίας. Κατά την άποψή του, αυτός κατέθεσε όλα τα δικαιολογητικά και τα στοιχεία που έπρεπε να προσκομίσει για την αξίωση του επιδόματος και πληροί όλες τις προϋποθέσεις.


text:
 18.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/25
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Τρίτο τμήμα (Ιταλία) στις 5 Ιουλίου 2010 — E.On Produzione SpA κατά Autorità per l’Energia Elettrica e il Gas
 (Υπόθεση C-331/10)
 ()
 2010/C 346/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Τρίτο τμήμα
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: E.On Produzione SpA
 Καθής: Autorità per l’Energia Elettrica e il Gas
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αποκλείουν τα άρθρα 23, 43, 49 και 56 της Συνθήκης, καθώς και τα άρθρα 11, παράγραφοι 2 και 6, και 24 της οδηγίας 54/2003 (1) εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία, χωρίς να έχει προηγουμένως κοινοποιηθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, επιβάλλει, κατά τρόπο πάγιο, σε ορισμένους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας που, υπό δεδομένες περιστάσεις, θεωρούνται απαραίτητοι για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών των υπηρεσιών κατανομής φορτίου, την υποχρέωση να υποβάλλουν προσφορές στις χρηματιστηριακές αγορές ηλεκτρικής ενέργειας βάσει ετερόνομων προγραμμάτων, καθοριζόμενων από τον διαχειριστή του δικτύου, και η οποία αφαιρεί τη διαμόρφωση της τιμής των εν λόγω προσφορών από τη σφαίρα της ελεύθερης βουλήσεως του παραγωγού, συναρτώντας την με παραμέτρους που δεν έχουν προκαθορισθεί σύμφωνα με «διαφανείς, αμερόληπτες και βασιζόμενες [σε κριτήρια της] “αγορά[ς]” διαδικασίες».
 (1) ΕΕ L 176, σ. 37.


text:
13.3.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 71/25
 elpodiärsgje ma diaheärei rso elpoäqio cóka, jasÂ euaqlocgäm DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 857/84 sot Rtlbotkiäot, sgy sgy 3gy Dejelbqiäot 1998
 31gy Laqsiäot 1984, peqiä cemijxäm jamoämxm cia sgm euaqlocgä
 sgy eiruoqóy pot amaueäqesai rso óqhqo 5c sot jamomirlotä rsgm tpoäherg T-230/94 (92), Frederick Farrugia jasó Epi-
 (EOJ) aqih. 804/68 rsom soleäa sot cókajsoy jai sxm caka- sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 jsojolijxäm pqoøoämsxm (EE L 90 sgy 1.4.1984, r. 13), oäpxy
 (Jahoqirloäy sxm dijarsijxäm enoädxm)
 rtlpkgqxähgje le som jamomirloä (EOJ) aqih. 1371/84 sgy
 Episqopgäy, sgy 16gy Laðot 1984 (EE L 132 sgy 18.5.1984, (1999/C 71/48)
 r. 11), so Pqxsodijeiäo (seäsaqso pemsalekeäy slgäla), rtcjeiä-
 lemo apoä soty R. M. Moura Ramos, Pqoäedqo, som R. Gar-
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 cía-Valdecasas, jai siy V. Tiili, P. Lindh jai som P. Mengozzi,
 dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 15 Dejelbqiäot
 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä: Rsgm tpoäherg S-230/94 (92), Frederick Farrugia, jósoijoy
 Ahgmxäm, ejpqorxpotälemoy apoä som Kiämo Ririkiómo, dijg-
 coäqo Ahgmxäm, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä-
 1. Jasaqceiäsai g diä jg. sxm (ejpqoärxpoy: Ana Maria Alves Vieira), pot eävei xy
 amsijeiälemo aiäsgrg jahoqirlotä sxm dijarsijxäm enoädxm
 2. Jasadijófei soty emacoleämoty diadiäjoty rsa dijarsijó jasoäpim sgy apouórexy sot Pqxsodijeiäot sgy 21gy Laq-
 eänoda. siäot 1996, S-230/94, Farrugia jasó Episqopgäy (Rtkkocgä 1996,
 r. II-195), so Pqxsodijeiäo (detäseqo slgäla), rtcjeiälemo apoä
 soty A. Potocki, Pqoäedqo, jai C. W. Bellamy jai A. Meij,
 (1) EE C 165 sgy 2.7.1992. dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 3 Dejelbqiäot
 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 So rtmokirloä poroä sxm dijarsijxäm enoädxm pot g Episqopgä
 oueiäkei ma jasabókei rsom pqoruetäcomsa oqiäfesai re
 1 200 000 dqv.
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 4gy Dejelbqiäot 1998 (1) EE C 101 sgy 22.4.1995.
 rsgm tpoäherg T-448/93 (92), British Cement Association j.kp.
 jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 (Jahoqirloäy sxm dijarsijxäm enoädxm)
 (1999/C 71/47)
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 16gy Moelbqiäot 1998
 (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 rsiy rtmejdijafoälemey tpoheäreiy T-163/97 jai T-179/97,
 Okkamdijeäy Amsiäkkey jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy
 Rsgm tpoäherg S-448/93 (92), British Cement Association, Emxärexy jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 ecjasersgleämg rso Wexham Springs (Gmxleämo Bariäkeio),
 Blue Circle Industries Plc, ecjasersgleämg rso Komdiämo, (Vxqirloäy tpoheärexm Ç Amarsokgä Ç Apeäjdtrg sgy aqlo-
 Castle Cement Ltd, ecjasersgleämg rso Peterborough (Gmx- dioäsgsay)
 leämo Bariäkeio) jai Rugby Group Plc, ecjasersgleämg rso (1999/C 71/49)
 Rugby (Gmxleämo Bariäkeio), ejpqorxpotälemey apoä som
 David Lyon, dijgcoäqo Komdiämot jasó Episqopgäy sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Eric White, pot eävei xy (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä)
 amsijeiälemo aiäsgrg jahoqirlotä sxm dijarsijxäm enoädxm
 jasoäpim sgy apouórexy sot Pqxsodijeiäot sgy 6gy Iotkiäot
 Rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy S-163/97, Okkamdijeäy
 1995, S-447/93, S-448/93 jai S-449/93, AITEC j.kp. jasó Epi-
 Amsiäkkey, ejpqorxpotälemey apoä soty Marco Marinus Slot-
 sqopgäy (Rtkkocgä 1995, r. II-1971), so Pqxsodijeiäo (pqxäso
 boom jai Pierre Vincent FrancËois Bos, dijgcoäqoty Qoäseq-
 pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty B. Vesterdorf, Pqoä-
 msal, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Marc
 edqo, jai C. W. Bellamy, J. Pirrung, A. Meij jai L. Bgkaqó,
 Loesch, 11, rue Goethe, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy
 dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 4 Dejelbqiäot
 Emxärexy (ejpqoärxpoi: Ramon Torrent, Jürgben Huber jai
 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 Guus Houttuin) jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä-
 sxm (ejpqoärxpoy: Thomas van Rijn), tporsgqifoleämxm apoä
 So rtmokijoä poroä sxm apodoseäxm rsgm pqoruetäcotra dija- so Bariäkeio sgy Irpamiäay (ejpqoärxpoy: Luis PeÂrez de Ayala
 rsijxäm enoädxm rsgm tpoäherg S-448/93 oqiäfesai re Becerril) jai sgm Isakijgä Dglojqasiäa (ejpqoärxpoi: Umberto
 90 000 UKL. Leanza jai Francesca Quadri), jai S-179/97, Okkamdijeäy
 Amsiäkkey, ejpqorxpotälemey apoä soty Marco Marinus Slot-
 boom jai Pierre Vincent FrancËois Bos, dijgcoäqoty Qoäseq-
 (1) EE C 121 sgy 13.5.1992.
 msal, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Marc
 Loesch, 11, rue Goethe, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy
 Emxärexy (ejpqoärxpoi: Ramon Torrent, Jürgen Huber jai
 ---pagebreak--- C 71/26 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 13.3.1999
 Guus Houttuin), tporsgqifoleämxm apoä so Bariäkeio sgy Lucera (Isakiäa), ejpqorxpotälemoi apoä soty Luigi Filippo
 Irpamiäay (ejpqoärxpoy: Rosario Silva de Lapuerta), jai Epi- Paolucci jai Piero Galletti, dijgcoäqoty Lpokxämiay, le amsiä-
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Thomas jkgso rso Kotnelbotäqco som ArseÁne Kronshagen, 22, rue
 van Rijn), pot eävotm xy amsijeiälemo, rsgm tpoäherg S-163/97, Marie-AdeÂlaïde, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy
 auemoäy, aiäsgla ajtqxärexy sot jamomirlotä (EJ) (ejpqoärxpoi: John Carbery jai Antonio Tanca), le amsijeiä-
 aqih. 764/97 sgy Episqopgäy, sgy 23gy Apqikiäot 1997, cia sg lemo pqorutcgä ajtqxärexy sot óqhqot 2 sot jamomirlotä
 heärpirg leäsqxm diaruókirgy cia so qtäfi jasacxcgäy tpeq- (EJ) aqih. 2613/97 sot Rtlbotkiäot, sgy 15gy Dejelbqiäot
 pomsiäxm vxqxäm jai edauxäm (EE L 112 sgy 29.4.1997, r. 3), 1997, pot episqeäpei rsgm Poqsocakiäa ma voqgcgärei emirvtä-
 jai, aueseäqot, aiäsgla apojasarsórexy sgy fgliäay sgm reiy rsoty paqacxcotäy favaqoäsetskxm jai ma jasaqcgärei
 opoiäa pqobókkei oäsi tpeärsg o pqoruetäcxm diódijoy koäcx jóhe ehmijgä emiärvtrg apoä sgm peqiäodo elpoqiäay 2001/2002
 sgy ejdoärexy sot em koäcx jamomirlotä jai sot jamomirlotä (EE L 353 sgy 24.12.1997, r. 3), so Pqxsodijeiäo (seäsaqso
 (EJ) aqih. 1036/97 sot Rtlbotkiäot, sgy 2ay Iotmiäot 1997, pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty R. M. Moura
 cia sg heärpirg leäsqxm diaruókirgy cia so qtäfi jasacxcgäy Ramos, Pqoäedqo, R. García-Valdecasas, siy V. Tiili, P. Lindh
 tpeqpomsiäxm vxqxäm jai edauxäm (EE L 151 sgy 10.6.1997, jai som P. Mengozzi, dijarseäy, cqallaseäay: H. Jung, eneädxre
 r. 8), jai, rsgm tpoäherg S-179/97, aiäsgla ajtqxärexy sot rsiy 8 Dejelbqiäot 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 seketsaiäot atsotä jamomirlotä, so Pqxsodijeiäo (sqiäso slgä-
 la), rtcjeiälemo apoä soty M. Jaeger, Pqoäedqo, K. Lenaerts 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg.
 jai J. Azizi, dijarseäy, cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy
 16 Moelbqiäot 1998, diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 2. Oi pqoruetäcomsey ueäqotm eiy okoäjkgqom sa dijarsijó
 enoäda.
 1. Vxqiäfei siy tpoheäreiy S-163/97, Okkamdijeäy Amsiäkkey
 jasó Rtlbotkiäot jai Episqopgäy, jai S-179/97, Okkamdi- (1) EE C 137 sgy 2.5.1998.
 jeäy Amsiäkkey jasó Rtlbotkiäot.
 2. Amarseäkkei sg diadijariäa rsgm tpoäherg S-163/97,
 Okkamdijeäy Amsiäkkey jasó Rtlbotkiäot jai Episqopgäy,
 leävqiy ejdoärexy sgy apouórexy sot Dijarsgqiäot rsgm
 tpoäherg C-301/97, Jósx Vxäqey jasó Rtlbotkiäot. DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 8gy Dejelbqiäot 1998
 rsgm tpoäherg T-39/98, Sadam Zuccherifici Divisione della
 3. So Pqxsodijeiäo apejdtäesai sgy aqlodioäsgsóy sot rsgm
 SECI SpA j.kp. jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxä-
 tpoäherg S-179/97, Okkamdijeäy Amsiäkkey jasó Rtlbotkiä-
 rexy (1)
 ot, tpeäq sot Dijarsgqiäot, xärse ma lpoqeärei atsoä ma
 apouamheiä epiä sot aisgälasoy ajtqxärexy. (Jamomirloäy (EJ) aqih. 2613/97 Ç Diósang peqiä jasaqcgä-
 rexy sxm ehmijxäm emirvtärexm rsoty paqacxcotäy favaqo-
 setäskxm apoä sgy peqioädot elpoqiäay 2001/2002 Ç Pqorutcgä
 4. Epiutkórresai xy pqoy sa dijarsijó eänoda. ajtqxärexy Ç Apaqódejso sgy pqoutcgäy)
 (1999/C 71/51)
 (1) EE C 212 sgy 12.7.1997 jai EE C 228 sgy 26.7.1997.
 (Ckxärra diadijariäay: g isakijgä)
 Rsgm tpoäherg S-39/98, Sadam Zuccherifici Divisione della
 SECI SpA, ecjasersgleämg rsgm Lpokxämia (Isakiäa), Sadam
 Castiglionese SpA, esaiqiäa isakijotä dijaiäot, ecjasersgleämg
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT rsgm Lpokxämia (Isakiäa), Sadam Abruzzo SpA, esaiqiäa isaki-
 jotä dijaiäot, ecjasersgleämg rsgm Lpokxämia (Isakiäa), Zuc-
 sgy 8gy Dejelbqiäot 1998 cherificio del Molise SpA, esaiqiäa isakijotä dijaiäot, ecjase-
 rsgm tpoäherg T-38/98, Associazione Nazionale Bieticoltori rsgleämg rso Termoli (Isakiäa), SocietaÁ Fondiaria Industriale
 (ANB) j.kp. jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy (1) Romagnola SpA (SFIR), esaiqiäa isakijotä dijaiäot, ecjase-
 rsgleämg rsg Cesena (Isakiäa), ejpqorxpotälemey apoä soty
 (Jamomirloäy (EJ) aqih. 2613/97 Ç Diósang peqiä jasaqcgä- Vincenzo Cerulli Irelli, dijgcoäqo Qxälgy, Gualtiero Pittalis
 rexy sxm ehmijxäm emirvtärexm rsoty paqacxcotäy favaqo- jai Giancarlo Fanzini, dijgcoäqoty Lpokxämiay, le amsiäjkgso
 setäskxm apoä sgy peqioädot elpoqiäay 2001/2002 Ç Pqorutcgä rso Kotnelbotäqco som ArseÁne Kronshagen, 22, rue Marie-
 ajtqxärexy Ç Apaqódejso sgy pqoutcgäy) AdeÂlaïde, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy (ej-
 (1999/C 71/50) pqoärxpoi: John Carbery jai Antonio Tanca), le amsijeiälemo
 pqorutcgä ajtqxärexy sot óqhqot 2 sot jamomirlotä (EJ)
 aqih. 2613/97 sot Rtlbotkiäot, sgy 15gy Dejelbqiäot 1997,
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä) pot episqeäpei rsgm Poqsocakiäa ma voqgcgärei emirvtäreiy
 rsoty paqacxcotäy favaqoäsetskxm jai ma jasaqcgärei jóhe
 ehmijgä emiärvtrg apoä sgm peqiäodo elpoqiäay 2001/2002 (EE
 Rsgm tpoäherg S-38/98, Associazione Nazionale Bieticoltori L 353 sgy 24.12.1997, r. 3), so Pqxsodijeiäo (seäsaqso pemsa-
 (ANB), ecjasersgleämg rsg Qxälg, Francesco Coccia, jósoi- lekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty R. M. Moura Ramos,
 joy Manfredonia (Isakiäa), Vincenzo Di Giovine, jósoijoy Pqoäedqo, R. García-Valdecasas, siy V. Tiili, P. Lindh jai som


text:
 10.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/16
 Προσφυγή της 30ής Σεπτεμβρίου 2005 — Γαλλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-370/05)
 (2005/C 315/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Γαλλική Δημοκρατία (Παρίσι, Γαλλία) [εκπρόσωποι: G. de Bergues, A. Colomb]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2005) 2756 τελικό, της 20ής Ιουλίου 2005, για την απόρριψη του αιτήματος κοινοτικής χρηματοδότησης ορισμένων δαπανών τις οποίες πραγματοποίησαν τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, κατά το μέρος που αποκλείει από την κοινοτική χρηματοδότηση το ποσό των 13 519 122,05 ευρώ, στο πλαίσιο διορθώσεως που αφορά τον καθορισμό των επιλέξιμων εκτάσεων για την ενίσχυση στην αναδιάρθρωση και στη μετατροπή των αμπελώνων κατά τη χρήση 2001-2003·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Με την προσβαλλόμενη απόφαση που αποτελεί αντικείμενο της υπό κρίση διαφοράς, η Επιτροπή αποφάσισε να προβεί σε εκκαθάριση των λογαριασμών της προσφεύγουσας στον τομέα της αμπελοκαλλιέργειας για ποσό που αντιστοιχεί στο ποσό που πρέπει να αποκλειστεί από την κοινοτική χρηματοδότηση λόγω, αφενός, διορθώσεως εξαιτίας υπερβάσεως των δικαιωμάτων νέας φύτευσης και, αφετέρου, διορθώσεως που εφαρμόζεται από την Επιτροπή μεταξύ των εκτάσεων που δηλώθηκαν από τη Γαλλία ως επιλέξιμες για την ενίσχυση στη μετατροπή/αναδιάρθρωση και των εκτάσεων τις οποίες η Επιτροπή θεωρεί επιλέξιμες για τέτοιες ενισχύσεις, όσον αφορά τις περιόδους εμπορίας 2000-2001 και 2001-2002. Μόνον το δεύτερο μέρος της επίμαχης αποφάσεως, που αφορά τη διόρθωση για τις εκτάσεις που αποκλείστηκαν, αμφισβητείται από την προσφεύγουσα.
 Προς στήριξη των αξιώσεών της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως. Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένως το άρθρο 7, παράγραφος 4, του κανονισμού 1258/99 (1), καθόσον δεν απέδειξε την ύπαρξη παραβάσεως, από τη Γαλλική Κυβέρνηση, των κοινοτικών κανόνων σχετικά με τον υπολογισμό της ενισχύσεως στην αναδιάρθρωση και στη μετατροπή των αμπελώνων ούτε την ύπαρξη ζημίας που προξένησε στον κοινοτικό προϋπολογισμό η επιλεγείσα από τη Γαλλική Κυβέρνηση μέθοδος υπολογισμού.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως που προέβαλε η προσφεύγουσα αντλείται από την ύπαρξη ανεπαρκούς αιτιολογίας, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση δεν διευκρινίζει τους κανόνες τους οποίους η Επιτροπή σκόπευε να εφαρμόσει επί των εκτάσεων που δεν είχαν φυτευθεί και οι οποίοι μπορούσαν να ληφθούν υπόψη κατά τον υπολογισμό της ενισχύσεως ούτε δικαιολογεί σαφώς την εφαρμογή δημοσιονομικής διορθώσεως ποσοστού 10 % επί των ποσών των ενισχύσεων στην αναδιάρθρωση και στη μετατροπή των αμπελώνων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1258/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής, ΕΕ L 160 της 26/6/1999, σ. 103-112.


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/22
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Oberster Gerichtshof με απόφαση της 16ης Νοεμβρίου 2005, στην υπόθεση Mohamed Jouini, Okay Gönen, Hasan Bajric, Gerald Huber, Manfred Ortner, Sükran Karacatepe, Franz Mühlberger, Nakil Bakii, Hannes Kranzler, Jürgen Mörth, Anton Schneeberger, Dietmar Susteric, Sascha Wörnhör, Aynur Savci, Elena Peter, Egon Schmöger, Mehmet Yaman, Dejan Preradovic, Andreas Mitter, Wolfgang Sorger, Franz Schachenhofer, Herbert Weiss, Harald Kaineder, Ognen Stajkovski και Jovica Vidovic κατά PPS Princess Personal Service GmbH
 (Υπόθεση C-458/05)
 (2006/C 60/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Με διάταξη της 16ης Νοεμβρίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 29 Δεκεμβρίου 2005, το Oberste Gerichtshof (Αυστρία), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Mohamed Jouini (και άλλων 24) και PPS Princess Personal Service GmbH, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Πρόκειται για μεταβίβαση επιχειρήσεως ή τμήματος επιχειρήσεως, κατά την έννοια του άρθρου 1 της οδηγίας 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων, της 12ης Μαρτίου 2001 (1), στην περίπτωση κατά την οποία, χωρίς σαφή οργανωτική διάρθρωση της πρώτης επιχειρήσεως διαθέσεως εργατικού δυναμικού, στο πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ δύο επιχειρήσεων διαθέσεως εργατικού δυναμικού, η πρώτη επιχείρηση διαθέσεως εργατικού δυναμικού ανταλλάσσει με τη δεύτερη επιχείρηση διαθέσεως εργατικού δυναμικού έναν υπάλληλο γραφείου, έναν προϊστάμενο θυγατρικής καθώς και σύμβουλο πελατών και τον διευθύνοντα σύμβουλο, οι οποίοι ασκούν στη δεύτερη επιχείρηση παρόμοιες δραστηριότητες, μαζί δε με αυτούς, επίσης στο πλαίσιο συνεργασίας των δύο επιχειρήσεων, ανταλλάσσεται το ένα τρίτο του προς διάθεση εργατικού δυναμικού, καθώς και οι αντίστοιχοι πελάτες (σε διαφορετικό εκάστοτε αριθμό, από τρεις μέχρι δεκαπέντε προς διάθεση εργαζόμενους) μερικώς ή πλήρως;
 (1) ΕΕ L 82, σ. 16.


text:
 6.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 273/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το VAT and Duties Tribunals, London Tribunal Centre, με απόφαση της 24ης Αυγούστου 2004 στην υπόθεση Hutchison 3G UK Ltd, mmO2 plc, Orange 3G Ltd, T-Mobile (UK) Ltd, Vodafone Group Services Ltd κατά Commissioners of Customs and Excise
 (Υπόθεση C-369/04)
 (2004/C 273/27)
 Με απόφαση της 24ης Αυγούστου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 26 Αυγούστου 2004, το VAT and Duties Tribunals, London Tribunal Centre, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ, αφενός, Hutchison 3G UK Ltd, mmO2 plc, Orange 3G Ltd, T-Mobile (UK) Ltd, Vodafone Group Services Ltd και, αφετέρου, Commissioners of Customs and Excise, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1.
 Επιβάλλεται, υπό τις περιστάσεις που περιγράφονται στα μη αμφισβητούμενα πραγματικά περιστατικά, η ερμηνεία ότι ο όρος «οικονομική δραστηριότητα», στο πλαίσιο του άρθρου 4, παράγραφοι 1 και 2, της έκτης οδηγίας (1), περιλαμβάνει τη χορήγηση αδειών από τον Secretary of State κατόπιν δημοπρασίας για δικαιώματα χρήσεως τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού σε καθορισμένα τμήματα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος (στο εξής: επίμαχη δραστηριότητα) και ποιες είναι οι εκτιμήσεις που πρέπει να ληφθούν συναφώς υπόψη;
 2.
 Ποιες εκτιμήσεις πρέπει να ληφθούν υπόψη, υπό τις περιστάσεις που περιγράφονται στα μη αμφισβητούμενα πραγματικά περιστατικά, ώστε να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αν ο Secretary of State, κατά την άσκηση της επίμαχης δραστηριότητας, ενήργησε ως δημόσια εξουσία κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 5, της έκτης οδηγίας;
 3.
 Είναι δυνατόν, υπό τις περιστάσεις που περιγράφονται στα μη αμφισβητούμενα πραγματικά περιστατικά, η επίμαχη δραστηριότητα i) είτε να συνιστά εν μέρει φορολογητέα δραστηριότητα, ii) είτε να ασκείται από δημοσίου δικαίου φορέα, ο οποίος ενεργεί εν μέρει ως δημόσια εξουσία, με αποτέλεσμα η επίμαχη δραστηριότητα να υπόκειται εν μέρει σε ΦΠΑ κατά την έννοια της έκτης οδηγίας;
 4.
 Σε ποιο βαθμό και εντός πόσου χρόνου από την άσκηση δραστηριότητας όπως η επίμαχη, πρέπει να εκδηλωθεί η «σημαντική στρέβλωση των όρων του ανταγωνισμού», κατά την έννοια του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 4, παράγραφος 5, της έκτης οδηγίας, ώστε το πρόσωπο που ασκεί τη δραστηριότητα αυτή να θεωρείται, δυνάμει του εδαφίου αυτού, υποκείμενο στον φόρο ως προς τη δραστηριότητά του αυτή;
 5.
 Περιλαμβάνει ο όρος «τηλεπικοινωνίες» του παραρτήματος Δ της έκτης οδηγίας (στο οποίο παραπέμπει το τρίτο εδάφιο του άρθρου 4, παράγραφος 5, της έκτης οδηγίας) την έκδοση αδειών από τον Secretary of State, μέσω δημοπρασίας για τα δικαιώματα χρήσεως τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού σε καθορισμένα τμήματα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος, υπό τις περιστάσεις που περιγράφονται στα μη αμφισβητούμενα πραγματικά περιστατικά;
 6.
 Όταν i) ένας κυβερνητικός φορέας κράτους μέλους (όπως το UK Treasury εν προκειμένω) είναι αρμόδιος, δυνάμει διατάξεως που έχει τεθεί προς εφαρμογή του άρθρου 4, παράγραφοι 1 και 5, της έκτης οδηγίας, να εκδίδει εγκυκλίους με τις οποίες καθορίζεται πότε πρέπει να θεωρούνται φορολογητέες η παράδοση αγαθών ή η παροχή υπηρεσιών από κυβερνητικές υπηρεσίες και ii) ο εν λόγω κυβερνητικός φορέας, ασκώντας την αρμοδιότητα αυτή, εκδίδει, ή πρόκειται να εκδώσει, εγκυκλίους με τις οποίες ορίζεται ποιες παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών είναι φορολογητέες, ασκεί επιρροή στην ερμηνεία της εθνικής νομοθεσίας και των εν λόγω εγκυκλίων η αρχή που διατυπώθηκε με την απόφαση στην υπόθεση C-106/89, Marleasing, Συλλογή 1990, σ. Ι-4135 (και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, πώς);
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).


text:
 11.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 36/29
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 29ης Νοεμβρίου 2005 — SNCZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-52/02) (1)
 («Ανταγωνισμός - Άρθρο 81 ΕΚ - Σύμπραξη - Αγορά του φωσφορικού ψευδαργύρου - Πρόστιμο - Άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 - Αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως - Προσφυγή ακυρώσεως»)
 (2006/C 36/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Société nouvelle des couleurs zinciques SA (SNCZ) (Bouchain, Γαλλία) [εκπρόσωποι: R. Saint-Esteben και H. Calvet, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς, F. Castillo de la Torre και F. Lelievre, στη συνέχεια, F. Castillo de la Torre και O. Beynet]
 Αντικείμενο της προσφυγής είναι
 Αίτημα ακυρώσεως του άρθρου 3 της αποφάσεως 2003/437/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2001, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/E-1/37.027 — Φωσφορικός ψευδάργυρος) (ΕΕ 2003, L 153, σ. 1), ή, επικουρικώς, αίτημα μειώσεως του επιβληθέντος στην προσφεύγουσα προστίμου
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 109 της 4.5.2002


text:
8.1.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 6/1
 Ι
 ́ σεις)
 (Ανακοινω
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ εδα ́φιο, ΕΚ), 85 και 86 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρα 81 ΕΚ
 και 82 ΕΚ), πρε ́πει να ερμηνευθει ́υπο ́ την ́εννοια ́οτι δεν απονε ́μει
 (ε ́κτο τμη ́μα) στους ιδιω ́ τες το δικαι ́ωμα να αντιταχθου ́ν στην εφαρμογη ́ ρυθμι ́-
 σεως κρα ́τους με ́λους η οποι ́α τους υποχρεω ́ νει να απευθυ ́νονται,
 της 16ης Σεπτεμβρι ́ου 1999 για την εκτε ́λεση λιμενικω ́ ν εργασιω
 ́ ν, αποκλειστικω ́ ς σε αναγνω-
 ρισμε ́νους λιμενεργα ́τες, ́οπως εκει ́νοι τους οποι ́ους αφορα ́ ο
 στην υπο ́θεση C-22/98 (αι ́τηση του Hof van Beroep te Gent βελγικο ́ς νο ́μος της 8ης Ιουνι ́ου 1972 περι ́ οργανω ́ σεως της
 για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): ποινικη ́ δι ́κη λιμενικη ́ς εργασι ́ας, και τους επιβα ́λλει να καταβα ́λλουν στους
 κατα ́ Jean Claude Becu, Annie Verweire, Smeg NV και λιμενεργα ́τες αυτου ́ς αμοιβη ́ πολυ ́ υψηλο ́τερη των μισθω ́ ν των
 Adia Interim NV (1) μισθωτω ́ ν που προσλαμβα ́νουν οι ́διοι
 ι ́η των μισθω ́ ν που κατα-
 βα ́λλουν σε ́αλλους εργαζο ́μενους.
 («Ανταγωνισμο ́ς — Εθνικη ́ νομοθεσι ́α ορι ́ζουσα ́οτι
 ορισμε ́νες λιμενικε ́ς εργασι ́ες ασκου ́νται μο ́νον απο ́ (1) EE C 94 της 28.3.1998.
 “αναγνωρισμε ́νους λιμενεργα ́τες” — 'Εννοια της επιχει-
 ́σεως — Ειδικα
 ρη ́ η ́ αποκλειστικα ́ δικαιω ́ ματα»)
 (2000/C 6/01)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 της 21ης Σεπτεμβρι ́ου 1999
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ στην υπο ́θεση C-67/96 (αι ́τηση του Kantongerecht te
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου») Arnhem για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Albany
 International BV κατα ́ Stichting Bedrijfspensioenfonds
 Στην υπο ́θεση C-22/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Hof van Textielindustrie (1)
 Beroep te Gent (Βε ́λγιο) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α («Υποχρεωτικη ́ υπαγωγη ́ σε κλαδικο ́ ταμει ́ο συντα ́ξεων
 ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της ποινικη ́ς δι ́κης που εκκρεμει ́ ενω ́πιον — Συμβιβαστο ́ με τους κανο ́νες ανταγωνισμου ́ —
 του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου κατα ́ Jean Claude Becu, Annie Χαρακτηρισμο ́ς κλαδικου ́ ταμει ́ου συντα ́ ξεων ως επιχει-
 Verweire, Smeg NV και Adia Interim NV, η ́εκδοση προδικαστι- ρη ́σεως»)
 κη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 90, παρα ́γραφοι
 1 και 2, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 86, παρα ́γραφοι 1 και 2, (2000/C 6/02)
 ΕΚ), σε συνδυασμο ́ με τα α ́ρθρα 6 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν
 τροποποιη ́σεως, α ́ρθρο 12 ΕΚ), 85 και 86 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 α ́ρθρα 81 ΕΚ και 82 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 απο ́ τους P. J. G. Kapteyn, προ ́εδρο τμη ́ματος, J. L. Murray και (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 R. Schintgen (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz- στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 16 Σεπτεμβρι ́ου 1999 Στην υπο ́θεση C-67/96, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Kantongerecht
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: te Arnhem (Κα ́τω Χω ́ρες) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν
 του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την
 Το ́αρθρο 90, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρο 86, οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον
 παρα ́γραφος 1, ΕΚ), σε συνδυασμο ́ με τα ́αρθρα 6, πρω ́ το εδα ́φιο, του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Albany International BV και
 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρο 12, πρω ́ το Stichting Bedrijfspensioenfonds Textielindustrie, η ́εκδοση προ-
 ---pagebreak--- C 6/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.1.2000
 δικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 85, 86 Χω ́ρες) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της
 και 90 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρων 81 ΕΚ, 82 ΕΚ και 86 ΕΚ), Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με τις οποι ́ες ζητη ́θηκε, στο
 το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, πλαι ́σιο των διαφορω ́ν που εκκρεμου ́ν ενω ́πιον του εθνικου ́
 Προ ́εδρο, J.-P. Puissochet, G. Hirsch και P. Jann, προε ́δρους δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Brentjens’ Handelsonderneming BV και
 τμη ́ματος, J. C. Moitinho de Almeida (εισηγητη ́), C. Gulmann, Stichting Bedrijfspensioenfonds voor de Handel in
 J. L. Murray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón και Bouwmaterialen, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς
 M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμ- την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 3, στοιχει ́ο ζ', της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν,
 ματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο ζ',
 εξε ́δωσε στις 21 Σεπτεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο ΕΚ), 5, 85, 86 και 90 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρων 10 ΕΚ,
 διατακτικο ́: 81 ΕΚ, 82 ΕΚ και 86 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους
 G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, J.-P. Puissochet, G. Hirsch
 1) Τα ́αρθρα 3, στοιχει ́ο ζ', της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν και P. Jann, προε ́δρους τμη ́ματος, J. C. Moitinho de Almeida
 τροποποιη ́σεως, ́αρθρο 3, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο ζ', ΕΚ), 5 (εισηγητη ́), C. Gulmann, J. L. Murray, D. A. O. Edward,
 και 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρα 10 ΕΚ και 81 ΕΚ) δεν H. Ragnemalm, L. Sevón και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 απαγορευ ́ουν απο ́φαση των δημοσι ́ων αρχω ́ ν να καταστη ́σουν εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau,
 υποχρεωτικη ́, κατο ́πιν αιτη ́σεως των αντιπροσωπευτικω ́ν κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 21 Σεπτεμβρι ́ου 1999
 οργανω ́ σεων των εργοδοτω ́ ν και των εργαζομε ́νων συγκεκρι- απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 με ́νου τομε ́α, την υπαγωγη ́ σε κλαδικο ́ ταμει ́ο συντα ́ξεων.
 2) Ταμει ́ο συντα ́ξεων, το οποι ́ο ει ́ναι επιφορτισμε ́νο με τη διαχει ́-
 ριση συστη ́ματος επικουρικω ́ ν συντα ́ξεων, το οποι ́ο ιδρυ ́θηκε 1) Η απο ́φαση που ́ελαβαν στο πλαι ́σιο συλλογικη ́ς συμβα ́σεως
 με συλλογικη ́ συ ́μβαση μεταξυ ́ των αντιπροσωπευτικω ́ν οι αντιπροσωπευτικε ́ς οργανω ́ σεις των εργοδοτω ́ ν και των
 οργανω ́ σεων των εργοδοτω ́ ν και των εργαζομε ́νων συγκεκρι- εργαζομε ́νων συγκεκριμε ́νου τομε ́α να ιδρυ ́σουν, στον τομε ́α
 με ́νου τομε ́α και στο οποι ́ο η υπαγωγη ́ κατε ́στη απο ́ τις αυτο ́ν, ́ενα μοναδικο ́ ταμει ́ο συντα ́ξεων επιφορτισμε ́νο με
 δημο ́σιες αρχε ́ς υποχρεωτικη ́ για ́ολους τους εργαζο ́μενους τη διαχει ́ριση συστη ́ματος επικουρικω ́ ν συντα ́ξεων και να
 του τομε ́α αυτου ́, ει ́ναι επιχει ́ρηση υπο ́ την ́εννοια των ζητη ́σουν απο ́ τις δημο ́σιες αρχε ́ς να καταστη ́σουν για ́ολους
 ́αρθρων 85 επ. της Συνθη ́κης. τους εργαζο ́μενους του πιο πα ́νω τομε ́α υποχρεωτικη ́ την
 υπαγωγη ́ στο ταμει ́ο αυτο ́ δεν εμπι ́πτει στο ́αρθρο 85 της
 3) Τα ́αρθρα 86 και 90 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρα 82 Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρο 81 ΕΚ).
 ΕΚ και 86 ΕΚ) δεν απαγορευ ́ουν στις δημο ́σιες αρχε ́ς να
 απονει ́μουν σε ταμει ́ο συντα ́ξεων το αποκλειστικο ́ δικαι ́ωμα
 διαχειρι ́σεως, σε συγκεκριμε ́νο τομε ́α, συστη ́ματος επικουρι- 2) Τα ́αρθρα 3, στοιχει ́ο ζ', της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν
 ́ ν συντα ́ξεων.
 κω τροποποιη ́σεως, ́αρθρο 3, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο ζ', ΕΚ), 5
 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρο 10 ΕΚ) και 85 της Συνθη ́κης δεν
 (1) EE C 133 της 4.5.1996.
 απαγορευ ́ουν απο ́φαση των δημοσι ́ων αρχω ́ ν να καταστη ́σουν
 υποχρεωτικη ́, κατο ́πιν αιτη ́σεως των αντιπροσωπευτικω ́ν
 οργανω ́ σεων των εργοδοτω ́ ν και των εργαζομε ́νων συγκεκρι-
 με ́νου τομε ́α, την υπαγωγη ́ σε κλαδικο ́ ταμει ́ο συντα ́ξεων.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 3) Ταμει ́ο συντα ́ξεων, το οποι ́ο ει ́ναι επιφορτισμε ́νο με τη διαχει ́-
 ριση συστη ́ματος επικουρικω ́ ν συντα ́ξεων, το οποι ́ο ιδρυ ́θηκε
 της 21ης Σεπτεμβρι ́ου 1999 με συλλογικη ́ συ ́μβαση μεταξυ ́ των αντιπροσωπευτικω ́ν
 οργανω ́ σεων των εργοδοτω ́ ν και των εργαζομε ́νων συγκεκρι-
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-115/97 ́εως C-117/97 με ́νου τομε ́α και στο οποι ́ο η υπαγωγη ́ κατε ́στη απο ́ τις
 (αιτη ́σεις του Kantongerecht te Roermond για την ́εκδοση δημο ́σιες αρχε ́ς υποχρεωτικη ́ για ́ολους τους εργαζο ́μενους
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Brentjens’ Handelsonderne- του τομε ́α αυτου ́, ει ́ναι επιχει ́ρηση υπο ́ την ́εννοια των
 ming BV κατα ́ Stichting Bedrijfspensioenfonds voor de ́αρθρων 85 επ. της Συνθη ́κης.
 Handel in Bouwmaterialen (1)
 («Υποχρεωτικη ́ υπαγωγη ́ σε κλαδικο ́ ταμει ́ο συντα ́ξεων 4) Τα ́αρθρα 86 και 90 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρα 82
 — Συμβιβαστο ́ με τους κανο ́νες ανταγωνισμου ́ — ΕΚ και 86 ΕΚ) δεν απαγορευ ́ουν στις δημο ́σιες αρχε ́ς να
 Χαρακτηρισμο ́ς κλαδικου ́ ταμει ́ου συντα ́ ξεων ως επιχει- απονει ́μουν σε ταμει ́ο συντα ́ξεων το αποκλειστικο ́ δικαι ́ωμα
 ρη ́σεως») διαχειρι ́σεως, σε συγκεκριμε ́νο τομε ́α, συστη ́ματος επικουρι-
 κω ́ ν συντα ́ξεων.
 (2000/C 6/03)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (1) EE C 142 της 10.5.1997.
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-115/97 ́εως C-117/97, με
 αντικει ́μενο αιτη ́σεις του Kantongerecht te Roermond (Κα ́τω


text:
 C 352/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.12.1999
 ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως C-42/98 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-323/98 (1)
 (1999/C 352/50) (1999/C 352/52)
 Με δια ́ταξη της 7ης Ιουλι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́- Με δια ́ταξη της 14ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του
 σεως C-42/98 (αι ́τηση του Verwaltungsgerichtshof για την ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως), Johann Seemeier και Jörg της υποθε ́σεως C-323/98 (αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 Schreiber κατα ́ Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes αποφα ́σεως του Tribunale civile e penale di Verona): Idropi SpA
 Salzburg καθω ́ς και Jörg Schreiber κατα ́ Unabhängiger κατα ́ MTMD — Lydis Megatherm Magneta SA.
 Verwaltungssenat für Kärnten.
 (1) EE C 327 της 24.10.1998.
 (1) EE C 137 της 2.5.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-438/97 (1)
 (1999/C 352/51) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-131/99 (1)
 Με δια ́ταξη της 8ης Ιουλι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου (1999/C 352/53)
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-438/97 (αι ́τηση του Verwaltungsgerichtshof για την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως), Holger Warnecke κ.λπ. κατα ́ Με δια ́ταξη της 19ης Ιουλι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 Unabhängiger Verwaltungssenat de la province de Salzbourg. των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-131/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 72 της 7.3.1998.
 (1) EE C 204 της 17.7.1999.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/64
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Μαΐου 2013 — Anicav κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-454/10 και T-482/11) (1)
 (Γεωργία - Κοινή οργάνωση των αγορών - Ενίσχυση στον τομέα των οπωροκηπευτικών - Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξη που αφορά άμεσα τον ενδιαφερόμενο - Παραδεκτό - Μεταποιημένα οπωροκηπευτικά - Επιχειρησιακά ταμεία και επιχειρησιακά προγράμματα - Χρηματοδότηση «μη πραγματικών δραστηριοτήτων μεταποίησης»)
 2013/C 225/143
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav) (Νάπολη, Ιταλία) (υπόθεση T-454/10), Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon) (Μαδρίτη, Ισπανία) και οι δεκαέξι λοιποί προσφεύγοντες των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα I της αποφάσεως (υπόθεση T-482/10) (εκπρόσωποι: αρχικώς J. L. da Cruz Vilaça, S. Estima Martins και S. Carvalho de Sousa, στη συνέχεια S. Estima Martins, S. Carvalho de Sousa και R. Oliveira, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: υπόθεση T-454/10, αρχικώς, B. Schima και M. Vollkommer και, στη συνέχεια, B. Schima και N. Donnelly· υπόθεση T-482/11, K. Banks και B. Schima)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ των προσφευγόντων στην υπόθεση T-454/10: Associazione Italiana Industrie Prodotti Alimentari (AIIPA) (Μιλάνο, Ιταλία) και οι οι δέκα λοιποί παρεμβαίνοντες των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα II της αποφάσεως (εκπρόσωποι: αρχικώς J. L. da Cruz Vilaça, S. Estima Martins και S. Carvalho de Sousa, στη συνέχεια S. Estima Martins, S. Carvalho de Sousa και R. Oliveira, δικηγόροι)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Confederazione Cooperative Italiane (Ρώμη, Ιταλία), και οι οκτώ λοιποί παρεμβαίνοντες των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα III της αποφάσεως (εκπρόσωποι: M. Merola, C. Santacroce και L. Cappelletti, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Στην υπόθεση T-454/10, αίτημα ακυρώσεως του άρθρου 52, παράγραφος 2α, και του παραρτήματος VIII του κανονισμού (ΕΚ) 1580/2007 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2007, για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής των κανονισμών (ΕΚ) 2200/96, (ΕΚ) 2201/96 και (ΕΚ) 1182/2007 του Συμβουλίου στον τομέα των οπωροκηπευτικών (EE L 350, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 687/2010 της Επιτροπής, της 30ής Ιουλίου 2010 (EE L 199, σ. 12), και, στην υπόθεση T-482/11, αίτημα ακυρώσεως του άρθρου 50, παράγραφος 3, και του άρθρου 60, παράγραφος 7, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 543/2011 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2011, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών (ΕΕ L 157, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το άρθρο 52, παράγραφος 2α, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1580/2007 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2007, για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής των κανονισμών (ΕΚ) 2200/96, (ΕΚ) 2201/96 και (ΕΚ) 1182/2007 του Συμβουλίου στον τομέα των οπωροκηπευτικών, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 687/2010 της Επιτροπής, της 30ής Ιουλίου 2010, ακυρώνεται στο μέτρο που προβλέπει ότι η αξία «μη πραγματικών δραστηριοτήτων μεταποίησης» περιλαμβάνεται στην αξία της διατιθέμενης στο εμπόριο παραγωγής οπωροκηπευτικών προοριζόμενων για μεταποίηση.
 2)
 Το άρθρο 50, παράγραφος 3, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 543/2011 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2011, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών, ακυρώνεται στο μέτρο που προβλέπει ότι η αξία «μη πραγματικών δραστηριοτήτων μεταποίησης» περιλαμβάνεται στην αξία της διατιθέμενης στο εμπόριο παραγωγής οπωροκηπευτικών προοριζόμενων για μεταποίηση.
 3)
 Το άρθρο 60, παράγραφος 7, του εκτελεστικού κανονισμού 543/2011 ακυρώνεται.
 4)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της υποθέσεως T-454/10, κατά το μέτρο που ζητείται η ακύρωση του παραρτήματος VIII του κανονισμού 1580/2007.
 5)
 Τα αποτελέσματα του άρθρου 52, παράγραφος 2α, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1580/2007 και του άρθρου 50, παράγραφος 3, του εκτελεστικού κανονισμού 543/2011 διατηρούνται υπό την έννοια ότι οριστικές πρέπει να θεωρηθούν μόνον οι πληρωμές προς τις οργανώσεις παραγωγών που πραγματοποιήθηκαν βάσει των τελευταίων αυτών διατάξεων μέχρι την έκδοση της παρούσας αποφάσεως.
 6)
 Στην υπόθεση T-454/10, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και εκείνα της Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav) και των παρεμβαινόντων υπέρ της τελευταίας, των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα II.
 7)
 Στην υπόθεση T-454/10, οι παρεμβαίνοντες υπέρ της Επιτροπής, των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα III, φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 8)
 Στην υπόθεση T-482/11, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα έξοδα της Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon) και των λοιπών παρεμβαινόντων των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα I.
 9)
 Στην υπόθεση T-482/11, οι παρεμβαίνοντες υπέρ της Επιτροπής, των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα III, φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 328 της 4.12.2010.


text:
 24.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/6
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supreme Court (Ιρλανδία) στις 6 Αυγούστου 2007 — Nicole Hassett και Cheryl Doherty/The Medical Defence Union Limited και MDU Services Limited κατά Raymond Howard και Brian Davidson
 (Υπόθεση C-372/07)
 (2007/C 283/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Supreme Court (Ιρλανδία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσες: Nicole Hassett και Cheryl Doherty
 Αναιρεσείουσες: The Medical Defence Union Limited και MDU Services Limited
 Αναιρεσίβλητοι: Raymond Howard και Brian Davidson
 Προδικαστικό ερώτημα
 Όταν ιατροί συγκροτούν έναν οργανισμό αλληλοβοήθειας, ο οποίος έχει τη μορφή εταιρίας κατά το δίκαιο ενός κράτους μέλους, για την παροχή αρωγής και αποζημιώσεως, σχετικά με το επάγγελμά τους, στα μέλη του που ασκούν ιατρική σε αυτό και σε άλλο κράτος μέλος και όταν η παροχή αυτής της αρωγής και αποζημιώσεως εξαρτάται από τη λήψη αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου, τότε πρέπει η δίκη, όπου μια κατά την πρόνοια αυτή απόφαση να μη παρασχεθεί αρωγή ή αποζημίωση σε ιατρό, που ασκεί ιατρική στο άλλο κράτος μέλος, αμφισβητείται από τον ιατρό αυτόν ως συνεπαγόμενη προσβολή, από την εταιρία, συμβατικών ή άλλων νομίμων δικαιωμάτων του σχετικού ιατρού, να θεωρηθεί δίκη με αντικείμενο το κύρος αποφάσεως οργάνου της εταιρίας αυτής κατά το άρθρο 22, σημείο 2, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (1), έτσι ώστε να έχουν αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία τα δικαστήρια του κράτους μέλους στο οποίο εδρεύει η εταιρία αυτή;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 12, σ. 1).


text:
19.5.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 150/27
 — της υποθε ́σεως T-74/94: J.J.H. van den Broek, G.J.E. van ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Laar, J.T. Salden, J.A.M. Wouters·
 της 14ης Φεβρουαρι ́ου 2001
 — της υποθε ́σεως T-75/94: J.M.F.M. Flamand· στην υπο ́θεση Τ-3/00, Αθανα ́σιος Πιτσιο ́ρλας κατα ́ Συμβου-
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς
 Τρα ́πεζας (1)
 — της υποθε ́σεως T-86/94: J. Bakker, E. Hardeman, G.J. Prins,
 G. van Putten· (Απαρα ́ δεκτο — Προ ́σβαση στα ́εγγραφα των κοινοτικω ́ν
 οργα ́ νων)
 — της υποθε ́σεως T-87/94: Th. H. Clemens, (2001/C 150/53)
 N.J.G.M. Costongs, W.A.J. Derks, R.P. Geertsema,
 W. Hermsen, P. Hogenkamp, J.H. Kelder, G.M. Kuijs,
 E.J. Liefting, J.H. Nieuwenhuizen, D.J. Preuter, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 A.J.M. Sturkenboom, J.J. de Wit·
 Στην υπο ́θεση Τ-3/00, Αθανα ́σιος Πιτσιο ́ρλας, κα ́τοικος Θεσσαλο-
 νι ́κης (Ελλα ́δα), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον ∆. Παπαφιλι ́ππου,
 — της υποθε ́σεως T-91/94: D. Vellema, J. και K. Visser· δικηγο ́ρο, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σω-
 ποι: M. Bauer, Σ. Κυριακοπου ́λου και ∆. Ζαχαρι ́ου) και Ευρωπαϊκη ́ς
 Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας (εκπρο ́σωποι: C. Zilioli, P. Vospernik και
 — της υποθε ́σεως T-94/94: J.W. Esselink· C. Kroppenstedt), με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως
 του Συμβουλι ́ου της 30η ́ς Ιουλι ́ου 1999 και της αποφα ́σεως της
 Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας της 8ης Νοεμβρι ́ου 1999, περι ́
 — της υποθε ́σεως T-96/94: J.P. Groot· απορρι ́ψεως αιτη ́ματος του προσφευ ́γοντος για προ ́σβαση σε
 ́εγγραφο, το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 B. Vesterdorf, Προ ́εδρο, Μ. Βηλαρα ́ και Ν. J. Forwood, δικαστε ́ς,
 — της υποθε ́σεως T-101/94: A.J. Dubbelhuis, A. Harkema, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 14 Φεβρουαρι ́ου 2001
 W. Knol· δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη στο με ́τρο που
 — της υποθε ́σεως T-104/94: H. Rozema, B.L. van der Wijk· στρε ́φεται κατα ́ της αποφα ́σεως του Συμβουλι ́ου της
 30η ́ς Ιουλι ́ου 1999.
 — της υποθε ́σεως T-105/94: W. Talsma· 2) Ο προσφευ ́γων φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα που αντιστοι-
 χου ́ν στην ́ενσταση απαραδε ́κτου καθω ́ ς και τα δικαστικα ́
 ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε το Συμβου ́λιο.
 — της υποθε ́σεως T-106/94: R. και F. Visser, L.H. Hiddema·
 (1) ΕΕ C 122 της 29.4.00.
 — της υποθε ́σεως T-118/94: J. Hoedjes, J.K. Veenstra·
 — της υποθε ́σεως T-119/94: A.J.M. και F.J.M. Baack, A.B. ten
 Broeke, O. Dallinga, L.A. Looman, J.H. Hoogendoorn·
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 — της υποθε ́σεως T-122/94: A.G.J. van Boxtel· της 2ας Φεβρουαρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση Τ-97/00, Αναστασι ́α Βακαλοπου ́λου κατα ́
 — της υποθε ́σεως T-124/94: K.A. Schutter· Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 ('Εκτακτος υπα ́λληλος — Συ ́μβαση ορισμε ́νου χρο ́νου —
 — της υποθε ́σεως T-130/94: R. van Dijk, H.J. Hiermstra, Παρα ́ ταση — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως και αγωγη ́ αποζη-
 A.W.J. Reijers. μιω ́ σεως — Βλαπτικη ́ πρα ́ ξη — Προδη ́λως απαρα ́δεκτο)
 (2001/C 150/54)
 (1) ΕΕ C 334 της 9.12.93, C 27 της 28.1.94, C 43 της 12.2.94, C 59
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 της 26.2.94, C 90 της 26.3.94, C 103 της 11.4.94, C 120 της
 30.4.94, C 132 της 14.5.94, C 233 της 20.8.94 και C 370 της Στην υπο ́θεση Τ-97/00, Αναστασι ́α Βακαλοπου ́λου, ́εκτακτη υπα ́λ-
 24.12.94. ληλος της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος
 Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους J.-N. Louis και V. Peere,
 δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι:
 G. Valsesia και J. Currall), με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της
 φερομε ́νης ως αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς περι ́ μη παρατα ́σεως της


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/25
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Μονομελές Πρωτοδικείο Βεροίας (Ελλάς) με απόφαση της 7ης Ιουνίου 2006, στην υπόθεση Γεώργιος Διαμαντής κ.λπ. κατά FANCO AE
 (Υπόθεση C-315/06)
 (2006/C 224/48)
 Γλώσσα διαδικασίας ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Μονομελές Πρωτοδικείο Βεροίας
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες: Γεώργιος Διαμαντής κ.λ.π.
 Εναγομένη: FANCO AE
 Προδικαστικό ερώτημα:
 Με δεδομένο ότι δεν προβλέπεται από το Ελληνικό (Εθνικό) δίκαιο προηγούμενη δικαστική απόφαση για την οριστική διακοπή της επιχειρήσεως ή εκμεταλλεύσεως με μόνη τη βούληση του εργοδότου: Ερωτάται αν, κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 1 παρ.2 εδαφ. δ'της Οδηγίας του Συμβουλίου 75/129 (1) ΕΟΚ, οι διατάξεις της Οδηγίας αυτής εφαρμόζονται επί ομαδικών απολύσεων προκαλουμένων από την οριστική διακοπή της λειτουργίας μιας επιχειρήσεως ή εκμεταλλεύσεως, η οποία αποφασίστηκε οικειοθελώς από τον εργοδότη, χωρίς να προηγηθεί σχετική δικαστική απόφαση.
 (1) ΕΕ L 48, της 22.02.1975, σ. 29 ; ΕΕ ειδ.έκδ. 05/02, σ. 44


text:
 27.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 380/4
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών (Ελλάδα) στις 22 Αυγούστου 2014 — ΒΙΑΜΑΡ — Ελληνική Αυτοκινήτων και Γενικών Επιχειρήσεων A.E. κατά Ελληνικού Δημοσίου
 (Υπόθεση C-402/14)
 2014/C 380/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Διοικητικό Εφετείο Αθηνών
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: ΒΙΑΜΑΡ — Ελληνική Αυτοκινήτων και Γενικών Επιχειρήσεων Α.Ε.
 Καθού: Ελληνικό Δημόσιο
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Η διάταξη της παρ. 3 του άρθρου 1 της Οδηγίας 2008/118/ΕΚ (1) της 16ης Δεκεμβρίου 2008 είναι νομικώς αυτάρκης και τέλεια/ανεπιφύλακτη και επαρκώς σαφής, ώστε, παρόλο ότι η συγκεκριμένη διάταξη της Οδηγίας αυτής δεν έχει μεταφερθεί στην εσωτερική έννομη τάξη του κράτους μέλους/του ελληνικού κράτους, να αναπτύσσει άμεση ισχύ και να είναι δεκτική επίκλησης από ιδιώτη, που εξαρτά από αυτήν δικαιώματα, ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων, αυτά δε να οφείλουν να τη λάβουν υπόψη;
 2)
 Σε κάθε περίπτωση οι διατάξεις της παρ. 5 του άρθρου 130 του Εθνικού Τελωνειακού Κώδικα σε συνδυασμό με αυτές της παρ. 1 του άρθρου 128 του ίδιου Κώδικα, κατά τις οποίες το πιστοποιητικό τελωνισμού των κοινοτικών οχημάτων που εισάγονται στο εσωτερικό της χώρας εκδίδεται μετά την είσπραξη του τέλους ταξινόμησης, η υποχρέωση καταβολής του οποίου γεννάται κατά την είσοδο τους στο εσωτερικό της χώρας, είναι σύμφωνες με τις διατάξεις της περ. γ του άρθρου 3 της Συνθήκης της ΕΟΚ, με τις οποίες κατοχυρώνεται η εξάλειψη των εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων μεταξύ των κρατών μελών;
 (1) Οδηγία 2008/118/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με το γενικό καθεστώς των ειδικών φόρων κατανάλωσης και για την κατάργηση της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ (ΕΕ L 9 της 14.01.2009, σελ.12-30)


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/24
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hof van beroep te Brussel (Βέλγιο) στις 2 Νοεμβρίου 2009 — Airfield NV και Canal Digitaal BV κατά Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers CVBA (Sabam)
 (Υπόθεση C-431/09)
 2010/C 24/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van beroep te Brussel
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείουσες: Airfield NV, Canal Digitaal BV
 Εφεσίβλητη: Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers CVBA, με συντομογραφία (Sabam)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εμποδίζει η οδηγία 93/83 (1) την επιβολή υποχρεώσεως στον προσφέροντα προγράμματα ψηφιακής δορυφορικής τηλεοράσεως να λαμβάνει την έγκριση των δικαιούχων, στην περίπτωση πράξεως με την οποία ένας ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός παρέχει τα σήματα-φορείς προγραμμάτων του, είτε μέσω μιας σταθεράς συνδέσεως είτε μέσω ενός κωδικοποιημένου δορυφορικού σήματος, σε έναν ανεξάρτητο από τον ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό παρέχοντα προγράμματα ψηφιακής δορυφορικής τηλεοράσεως, ο οποίος προβαίνει μέσω μιας συνδεόμενης με αυτόν εταιρείας σε κωδικοποίηση και εκπομπή αυτών των σημάτων προς ένα δορυφόρο, τα οποία κατόπιν εκπέμπονται καθοδικά, με έγκριση του ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού, ως μέρος ενός πακέτου τηλεοπτικών σταθμών και άρα υπό μορφή δέσμης, προς τους συνδρομητές του προσφέροντος προγράμματα δορυφορικής τηλεοράσεως, οι οποίοι μπορούν να παρακολουθούν τα προγράμματα ταυτοχρόνως και χωρίς μεταβολές μέσω μιας κάρτας αποκωδικοποιήσεως ή έξυπνης κάρτας που διατίθεται από τον προσφέροντα τα προγράμματα δορυφορικής τηλεοράσεως;
 2)
 Εμποδίζει η οδηγία 93/83 την επιβολή υποχρεώσεως στον προσφέροντα προγράμματα ψηφιακής δορυφορικής τηλεοράσεως να λαμβάνει την έγκριση των δικαιούχων, στην περίπτωση πράξεως με την οποία ένας ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός στέλνει τα σήματα-φορείς προγραμμάτων του, σύμφωνα με τις οδηγίες ενός ανεξάρτητου από τον ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό παρέχοντα προγράμματα ψηφιακής δορυφορικής τηλεοράσεως, προς ένα δορυφόρο, τα οποία κατόπιν εκπέμπονται καθοδικά, με έγκριση του ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού, ως μέρος ενός πακέτου τηλεοπτικών σταθμών και άρα υπό μορφή δέσμης, προς τους συνδρομητές του προσφέροντος προγράμματα δορυφορικής τηλεοράσεως, οι οποίοι μπορούν να παρακολουθούν τα προγράμματα ταυτοχρόνως και χωρίς μεταβολές μέσω μιας κάρτας αποκωδικοποιήσεως ή έξυπνης κάρτας που διατίθεται από τον προσφέροντα τα προγράμματα δορυφορικής τηλεοράσεως;
 (1) Οδηγία 93/83/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 1993, περί συντονισμού ορισμένων κανόνων όσον αφορά το δικαίωμα του δημιουργού και τα συγγενικά δικαιώματα που εφαρμόζονται στις δορυφορικές ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις και την καλωδιακή αναμετάδοση (ΕΕ L 248, σ. 15).


text:
9. 12. 95 ΕL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 333/21
 το να στερηθεί η καταγγέλλουσα σημαντικών πληροφοριών, εντούτοις είναι υποχρεωμένη να εξετάζει με επιμέλεια και
 όπως είναι οι αφορώσεις την ύπαρξη και το περιεχόμενο αμεροληψία όλα τα ουσιώδη στοιχεία κάθε συγκεκριμένης
 αιτήσεων παροχής πληροφοριών και τις παρατηρήσεις της περιπτώσεως, προκειμένου να είναι σε θέση να εκτιμά ,
 επιχειρήσεως στις ερωτήσεις ή στην αίτηση τοποθετήσεως επί έχοντας γνώση της υποθέσεως , τα πραγματικά και νομικά
 της καταγγελίας . Εξακολουθεί να αγνοεί ποια αίτηση παρο στοιχεία που έχουν υποβληθεί στην κρίση της από τους
 χής πληροφοριών απευθύνθηκε στην Peugeot επί των τεσσά καταγγέλλοντες.
 ρων φακέλων που μνημονεύει η ΓΔ IV και, συνεπώς, αν η
 αίτηση αυτή έχει κάποια σχέση με την καταγγελία. H προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το καθού θεσμικό όργανο
 δεν τήρησε τις επιταγές αυτές στην παρούσα υπόθεση . H
 Τέλος, η — απορρέουσα από την επιστολή της 12ης Σεπτεμ προσφεύγουσα προβάλλει συναφώς ότι η Επιτροπή δεν
 βρίου 1995 — πρόθεση της Επιτροπής να δημιουργήσει ένα μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν υπήρχε επαρκές κοινοτικό
 σύστημα συγκοινωνούντων δοχείων μεταξύ των φακέλων συμφέρον για τη μετάβαση στην επόμενη φάση της διαδικα
 Sodima και άλλων, δύναται να ερμηνευθεί ως ελιγμός απο σίας, δηλαδή στην κοινοποίηση αιτιάσεων, ή τουλάχιστον για
 σκοπών στο να επιβραδυνθεί η διαδικασία που αφορά ειδικά τη γνωστοποίηση των προθέσεων της σύμφωνα με το άρθρο 6
 την προσφεύγουσα και να χρησιμοποιηθούν καταχρηστικώς, του κανονισμού 99/63 , δεδομένου ότι:
 σε άλλες υποθέσεις, τα προσκομισθέντα υπ 1 αυτής αποδει α) o αρμόδιος για ζητήματα ανταγωνισμού Επίτροπος
 κτικά στοιχεία σε αντίθεση προς τους όρους που έθεσε η δήλωσε επανειλημμένα δημοσίως ότι οι καταγγελίες,
 καταγγέλλουσα και προς την αρχή της εμπιστευτικότητας. μολονότι ήταν πολυάριθμες , θα διεκπεραιώνονταν ταχέ
 ως και ότι θα επιβάλλονταν κυρώσεις, οσάκις οι καταγ
 γελίες ήταν βάσιμες
 β) στην παρούσα υπόθεση , η διερεύνηση της καταγγελίας
 ήταν ακόμη πιο αναγκαία, δεδομένου ότι η Nissan France
 Προσφυγή-αγωγή της Société Guérin Automobiles κατα της είχε εμπλέξει την Επιτροπή στη σύνταξη της συμβάσεως
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 της αντιπροσωπείας, όπως προκύπτει από επιστολή της
 στις 17 Οκτωβρίου 1995
 1ης Ιουλίου 1993 την οποία απηύθυνε η Nissan France
 (Υπόθεση Τ-195/95) προς την προσφεύγουσα .
 ( 95/C 333/39
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα υπογραμμίζει ότι μια απόφαση
 της Επιτροπής με την οποία θα ανακαλούνταν η απαλλαγή ή
 ( Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) θα κρίνονταν παράνομες οι αντιβαίνουσες προς το κοινοτικό
 δίκαιο του ανταγωνισμοί' ρήτρες και πρακτικές που διέπουν
 H Société Guérin Automobiles , με έδρα το Alençon (Γαλλία), τις σχέσεις της προσφεύγουσας με την Nissan France θα είχε
 εκπροσωπούμενη από τον Jean Claude Fourgoux, δικηγόρο παράσχει στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να επιτύχει
 Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο ταχύτερα την επιδίκαση αποζημιώσεως από το εθνικό δικα
 Pierrot Schiltz, 4, rue Béatrix de Bourbon , άσκησε στις στήριο ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η δίκη .
 17 Οκτωβρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Προσφυγή της «H» κατα της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 H προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1995
 από το Πρωτοδικείο :
 (Υπόθεση T- 1 96/95)
 — Να διαπιστώσει την παράλειψη της Επιτροπής. ( 95/C 333/40 )
 — Επικουρικώς , βάσει του άρθρου 215 της συνθήκης , να (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 αποφανθεί ότι με την παράλειψη αυτή στοιχειοθετείται η
 εξωσυμβατική ευθύνη της Επιτροπής έναντι της προ H «H», κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη από τον
 σφεύγουσας και ότι η Επιτροπή της οφείλει αποζημίωση Pierre-Paul van Gehuchten και τον Jacques Sambon , δικηγό
 ανερχόμενη σε 1 577 188,53 γαλλικά φράγκα (FF). ρους Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικη
 γόρο Louis Schiltz, 2 , rue du Fort Rheinsheim , άσκησε στις
 — Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. 17 Οκτωβρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 H προσφεύγουσα, αντιπρόσωπος της εταιρείας Nissan H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 France , η οποία εισάγει τα οχήματα Nissan και είναι θυγα — Να αναγνωρίσει ότι τα πορίσματα της επιτροπής αναπη
 τρική της ιαπωνικής κατασκευάστριας εταιρείας, προσβάλλει ρίας είναι πλημμελή και άκυρα.
 την άρνηση της Επιτροπής να δώσει συνέχεια στην καταγγε
 λία την οποία υπέβαλε η προσφεύγουσα κατά της Nissan — Να ακυρώσει την απόφαση της Είπιτροπής των Ευρωπαϊ
 France , όσον αφορά το ζήτημα αν η σύμβαση αντιπροσωπεί κών Κοινοτήτων της 27ης Σεπτεμβρίου 1994, περί της
 ας συμβιβάζεται με το άρθρο 85 της συνθήκης ΕΚ και με τον συνταξιοδοτήσεως της προσφεύγουσας και περί της χορη
 κανονισμό ( ΕΟΚ ) αριθ . 123/85 . γήσεως προς αυτήν συντάξεως αναπηρίας καθοριζομένης
 σύμςχονα με το άρθρο 78 τρίτο εδάφιο του Κανονισμού
 H προσφεύγουσα φρονεί ότι, μολονότι η Επιτροπή μπορεί να Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων των Ευριο
 θέτει σειρά προτεραιότητας κατά την εξέταση των φακέλων, παϊκών Κοινοτήτων ( στο εξής : ΚΥΚ).
 ---pagebreak--- Αριθ. C 333/22 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9 . 12 . 95
 — Να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστι ντας από το φάκελο, όπως αυτός είχε καταρτιστεί, τον μη
 κών εξόδων. ανατρέψιμο χαρακτήρα της παθολογικής καταστάσεώς της
 που είχε ως συνέπεια την αναπηρία, ενώ στον φάκελο
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα περιλαμβάνονται πολυάριθμα ιατρικά πιστοποιητικά από τα
 οποία προκύπτει η καλή της υγεία.
 H προσφεύγουσα ισχυρίζεται, πρώτον, ότι η καθής δεν της
 γνωστοποίησε ότι είχε ζητήσει από τον πρόεδρο του Δικα Τέλος , η προσφεύγουσα επικαλείται παράβαση του άρ
 στηρίου , σύμφωνα με το άρθρο 7 του παραρτήματος II του θρου 25 του ΚΥΚ .
 ΚΥΚ , να ορίσει τον τρίτο ιατρό που έπρεπε να μετάσχει στην
 επιτροπή αναπηρίας και δεν της κοινοποίησε την απόφαση
 που ελήφθη κατόπιν της αιτήσεως αυτής· η προσφεύγουσα
 υπογραμμίζει επίσης ότι o ιατρός, o οποίος ορίστηκε για να
 την εκπροσωπήσει, δεν έκρινε σκόπιμο να την ειδοποιήσει για
 τον διορισμό του ούτε , κατά μείζονα λόγο, για το έργο που Διαγραφή της υποθέσεως Τ-389/94 (')
 του είχε ανατεθεί. Υπό της συνθήκες αυτές, η διαδικασία
 κατά την οποία συγκροτήθηκε και άσκησε τα καθήκοντά της (95/C 333/41 )
 η επιτροπή αναπηρίας πάσχει σοβαρή πλημμέλεια.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 H προσςεύγουσα επισημαίνει επίσης ότι το γεγονός ότι
 αγνοούσε όλες τις εργασίες της επιτροπής αναπηρίας της
 στέρησε τη δυνατότητα να ασκήσει το δικαίωμα που της Με διάταξη της 18ης Οκτωβρίου 1995 , o πρόεδρος του τρίτου
 αναγνωρίζει το άρθρο 9 του παραρτήματος II του ΚΥΚ, τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 δηλαδή να υποβάλει στην Επιτροπή κάθε έκθεση ή πιστοποι αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-389/94: Sebastiano
 ητικό του θεράποντα ιατρού της ή άλλων ιατρών. Cordella κατά Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων .
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα φρονεί ότι η επιτροπή αναπηρίας
 παραβίασε τη γενική αρχή της χρηστής διοικήσεως συνάγο (') ΕΕ αριθ . C 386 της 31 . 12 . 1994 .


text:
20.3.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 71/5
 αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η ∆ημοκρατία της Αυστρίας, τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Ηνωμένου Βασιλείου
 εγκρίνοντας το σχέδιο επεκτάσεως του γηπέδου γκολφ στην της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος:
 κοινότητα Wörschach του Land του Steiermark, παρά το K. Manji), με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Ηνωμένο Βασίλειο
 αρνητικό πόρισμα του ελέγχου σχετικά με τις επιπτώσεις της της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να
 επεκτάσεως αυτής επί του οικοτόπου της ορτυγομάνας (crex crex) θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις
 στην εκεί ευρισκόμενη ζώνη ειδικής προστασίας κατά την έννοια που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία
 του άρθρου 4 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 96/29/Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 13ης Μαΐου 1996, για τον
 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών (ΕΕ καθορισμό των βασικών κανόνων ασφαλείας για την προστασία
 ειδ. έκδ. 15/001, σ. 202), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από της υγείας των εργαζομένων και του πληθυσμού από τους
 τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 6, παράγραφοι 3 και 4, κινδύνους που προκύπτουν από ιονίζουσες ακτινοβολίες (ΕΕ
 και 7 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου L 159, σ. 1), για το σύνολο της επικράτειας του, ή, εν πάση
 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της περιπτώσει, μη κοινοποιώντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή,
 άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206, σ. 7), το ∆ικαστήριο παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία,
 (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, το ∆ικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W.
 πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή), J. N. Cunha A. Timmermans (εισηγητή), προεδρεύοντα του τετάρτου τμήμα-
 Rodrigues, J.-P. Puissochet και Ν. Colneric, δικαστές, γενικός τος, A. La Pergola και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις A. Tizzano, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 29 Ιανουαρίου
 29 Ιανουαρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1) Η ∆ημοκρατία της Αυστρίας, εγκρίνοντας το σχέδιο επεκτά- 1) Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της
 σεως του γηπέδου γκολφ στην κοινότητα Wörschach του Βόρειας Ιρλανδίας, μη εκδίδοντας εμπροθέσμως τις
 Land του Steiermark, παρά το αρνητικό πόρισμα του ελέγχου αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατά-
 σχετικά με τις επιπτώσεις της επεκτάσεως αυτής επί του ξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία
 οικοτόπου της ορτυγομάνας (crex crex) στη ζώνη ειδικής 96/29/Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 13ης Μαΐου 1996,
 προστασίας του Wörschacher Moos, η οποία βρίσκεται εντός για τον καθορισμό των βασικών κανόνων ασφαλείας για
 της κοινότητας αυτής και έχει καταταγεί ως ζώνη ειδικής την προστασία της υγείας των εργαζομένων και του πλη-
 προστασίας κατά την έννοια του άρθρου 4 της οδηγίας θυσμού από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιονίζουσες
 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979,
 ακτινοβολίες, για το σύνολο της επικράτειάς του, παρέβη
 περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, παρέβη τις
 τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 υποχρεώσεις που υπέχει από τις συνδυασμένες διατάξεις
 των άρθρων 6, παράγραφοι 3 και 4, και 7 της οδηγίας 2) Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας
 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας
 πανίδας και χλωρίδας.
 (1) ΕΕ C 180 της 27.7.2002.
 2) Καταδικάζει τη ∆ημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά
 έξοδα.
 (1) ΕΕ C 169 της 13.7.2002.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Ufficio del giudice di pace di Bitonto με διάταξη
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 21ης Νοεμβρίου 2003, στην υπόθεση Vincenzo
 Manfredi κατά Lloyd Adriatico Assicurazioni
 (τέταρτο τμήμα)
 της 29ης Ιανουαρίου 2004 (Υπόθεση C-509/03)
 στην υπόθεση C-218/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο- (2004/C 71/08)
 τήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας
 και της Βόρειας Ιρλανδίας (1)
 («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 96/29/Ευρατόμ Με διάταξη της 21ης Νοεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 — Προστασία της υγείας των εργαζομένων και του πλη- Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 θυσμού από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιονίζου- 4 ∆εκεμβρίου 2003, το Ufficio del giudice di pace di Bitonto,
 σες ακτινοβολίες — Mη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Vincenzo Manfredi κατά Lloyd
 επί του συνόλου της επικρατείας») Adriatico Assicurazioni που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το
 ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 (2004/C 71/07) ερωτημάτων:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγλλική) 1) Στοιχειοθετούν παραβίαση του κοινοτικού δικαίου, και ειδι-
 κότερα των άρθρων 81 και 82 της Συνθήκης ΕΚ, τα
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί πραγματικά περιστατικά που διαπιστώθηκαν οριστικά με την
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») απόφαση του Consiglio di Stato υπ' αριθ. 2199, της
 23ης Απριλίου 2002, και με την απόφαση υπ' αριθ. 6139
 Στην υπόθεση C-218/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων του TAR LAZIO (Ρώμη), της 5ης Ιουλίου 2001, των οποίων
 (εκπρόσωποι: αρχικώς T. F. Cusack και ακολούθως X. Lewis), με το πλήρες κείμενο λογίζεται ενσωματωθέν στην παρούσα;


text:
 27.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/22
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Σεπτεμβρίου 2012 — TeamBank κατά ΓΕΕΑ — Fercredit Servizi Finanziari (f@ir Credit)
 (Υπόθεση T-220/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος f@irCredit - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα FERCREDIT - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 (2012/C 331/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: TeamBank AG Nürnberg (Νυρεμβέργη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Kiphuth, H. Lindner και D. Terheggen, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: R. Manea και G. Schneider)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Fercredit Servizi Finanziari SpA (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: G. Petrocchi, A. Masetti Zannini de Concina και R. Cartella, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 3ης Φεβρουαρίου 2011 (υπόθεση R 719/2010-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Fercredit Servizi Finanziari SpA και TeamBank AG Nürnberg.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την TeamBank AG Nürnberg στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 194 της 2.7.2011.


text:
 22.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 462/17
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale di Salerno (Ιταλία) στις 20 Οκτωβρίου 2014 — Ποινική διαδικασία κατά του Cristiano Pontillo
 (Υπόθεση C-474/14)
 (2014/C 462/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Salerno
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Cristiano Pontillo
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν τα άρθρα 49 επ. και 56 επ. ΣΛΕΕ, όπως ερμηνεύθηκαν από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την απόφαση της 16ης Φεβρουαρίου 2012 [επί των συνεκδικασθεισών υποθέσεων C-72/10 και C-77/10], την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά η διενέργεια διαγωνισμού για την παραχώρηση αδειών με διάρκεια ισχύος μικρότερη εκείνων που είχαν παραχωρηθεί προγενέστερα, μολονότι ο εν λόγω διαγωνισμός διενεργείται με ρητό σκοπό την άρση των συνεπειών που απορρέουν από τον παράνομο χαρακτήρα του αποκλεισμού ορισμένων επιχειρήσεων από προγενέστερους διαγωνισμούς;
 2)
 Έχουν τα άρθρα 49 επ. και 56 επ. ΣΛΕΕ, όπως ερμηνεύθηκαν από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την προμνημονευθείσα απόφασή του, την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά το ενδεχόμενο η απαίτηση περί συμπτώσεως του χρόνου λήξεως της διάρκειας ισχύος των παραχωρηθεισών αδειών να δικαιολογεί προσηκόντως τη μικρότερη διάρκεια ισχύος των αδειών που παραχωρούνται κατόπιν του διαγωνισμού σε σχέση με τη διάρκεια ισχύος των αδειών που είχαν παραχωρηθεί στο παρελθόν;
 3)
 Έχουν τα άρθρα 49 επ. και 56 επ. ΣΛΕΕ, όπως ερμηνεύθηκαν από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την προμνημονευθείσα απόφασή του, την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά η πρόβλεψη υποχρεώσεως περί δωρεάν μεταβιβάσεως της χρήσεως των ιδιόκτητων υλικών και άυλων αγαθών που αποτελούν το δίκτυο διαχειρίσεως της συλλογής στοιχημάτων σε περίπτωση παύσεως της δραστηριότητας αυτής λόγω λήξεως της διάρκειας ισχύος της αδείας παραχωρήσεως ή λόγω εκπτώσεως από την εν λόγω άδεια ή ανακλήσεώς της;