text:
C 112/32 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.5.2003
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
 — να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυ-
 της 4ης Μαρτίου 2003 γών του Γραφείου της 5ης ∆εκεμβρίου 2002 που εκδόθηκε
 στο πλαίσιο της διαδικασίας R 1072/2000-2·
 στην υπόθεση T-316/02, Marie-Claude Girardot κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) — να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (Υπάλληλοι — Προσφυγή ακυρώσεως — Αποκλεισμός
 από τις δοκιμασίες διαγωνισμού — Μη σύννομο της προ- Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 καταρκτικής διοικητικής διαδικασίας — Προδήλως
 απαράδεκτη προσφυγή ακυρώσεως) Αιτούντες την καταχώριση Frank Dann και Αndreas Backer
 κοινοτικού σήματος:
 (2003/C 112/62)
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα ΗOΟLIGAN —
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) αίτηση αριθ. 7179, για προϊόντα
 της κατηγορίας 25
 ∆ικαιούχος του κατά τη Η προσφεύγουσα
 Στην υπόθεση T-316/02, Marie-Claude Girardot, κάτοικος διαδικασία ανακοπής αντι-
 L’Haye les Roses (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον É. Boigelot, ταχθέντος σήματος ή δια-
 δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής κριτικού γνωρίσματος:
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: F. Clotuche-
 Duvieusart και Η. Tserepa-Lacombe), με αντικείμενο την Αντιταχθέν δικαίωμα επί Το γαλλικό και το διεθνές λεκτικό
 ακύρωση τον αποκλεισμό του προσφεύγοντος από τις δοκιμασίας σήματος ή διακριτικού σήμα OLLY GAN, καταχωρισμένο,
 του εσωτερικού διαγωνισμού COM/R/502211/01, το Πρωτοδι- γνωρίσματος: μεταξύ άλλων, για προϊόντα της
 κείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, πρόεδρο, κατηγορίας 25 (ενδύματα)
 και τους R.M. Moura Ramos και Η. Legal, δικαστές, γραμματέας:
 H. Jung, εξέδωσε στις 4 Μαρτίου 2003 διάταξη με το ακόλουθο Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της αιτήσεως καταχω-
 διατακτικό: ανακοπών: ρίσεως
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. Απόφαση του τμήματος Εξαφάνιση της αποφάσεως του τμή-
 προσφυγών: ματος ανακοπών
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικά του έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως προ- Παράβαση του άρθρου 8, παράγρα-
 βαλλόμενοι με την φος 1, στοιχείο β', του κανονισμού
 ( 1) ΕΕ C 305 της 7.12.02. παρούσα προσφυγή: (ΕΚ) 40/94, καθώς και της νομικής
 εννοίας του κινδύνου συγχύσεως
 Προσφυγή της Société Prονençale d’Achat et de Gestion
 (SPAG) κατά του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της
 Προσφυγή της Ολυμπιακής Αεροπορίας Α.Ε. κατά της
 εσωτερικής αγοράς, που ασκήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 2003
 24 Φεβρουαρίου 2003
 (Υπόθεση T-57/03)
 (Υπόθεση Τ-68/03)
 (2003/C 112/63)
 (2003/C 112/64)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 Η Société Provençale d’Achat et de Gestion (SPAG), με έδρα τη
 Μασσαλία (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από την δικηγόρο Η Ολυμπιακή Αεροπορία Α.Ε., που εδρεύει στη Λεωφόρο Συγγρού
 K. Manhaeνe, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε 96-100, Αθήνα 117 41, Ελλάς, εκπροσωπούμενη από τους
 στις 20 Φεβρουαρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των δικηγόρους Denis Waelbrοek, Ευθύμιο Μπουρτζάλα, Julian
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονί- Ellisοn, Mathew Hall, Ανδρέα Καλογερόπουλο, Χάρη Ταγαρά
 σεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς. Οι αντίδικοι ενώπιον και Αριστείδη Χιωτέλη, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 του τμήματος προσφυγών ήταν οι F. Dann και Α. Backer, Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 24 Φεβρουαρίου 2003 προσφυγή
 Frankfurt am Main (Γερμανία). κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 27.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/30
 Προσφυγή της 15ης Δεκεμβρίου 2016 — Nf Nails In Vogue κατά EUIPO — Nails & Beauty (NAILS FACTORY)
 (Υπόθεση T-886/16)
 (2017/C 063/41)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nf Nails In Vogue, SL (Arganda del Rey, Ισπανία) (εκπρόσωπος: L. Jáudenes Sánchez, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Nails & Beauty Vertriebs GmbH (Κίελο, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «NAILS FACTORY» — Υπ’ αριθ. 13 528 336 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 5ης Οκτωβρίου 2016 στην υπόθεση R 202/202016-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κάνει δεκτή την παρούσα προσφυγή·
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να διατηρήσει σε ισχύ την απόφαση του τμήματος ανακοπών·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασίας.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 29.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/29
 Προσφυγή της 9ης Ιουλίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-255/09)
 2009/C 205/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. Traversa και M. França)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει, με το Decreto Lei no 177/92, της 13ης Αυγούστου, το οποίο ορίζει τις προϋποθέσεις για την επιστροφή των ιατρικών εξόδων που πραγματοποιήθηκαν στο εξωτερικό, ή σε οποιαδήποτε άλλη διάταξη του εθνικού δικαίου, τη δυνατότητα επιστροφής των ιατρικών εξόδων μη νοσοκομειακής φύσεως που πραγματοποιήθηκαν σε άλλο κράτος μέλος, εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 (1), ή, στις περιπτώσεις που το εν λόγω Decreto Lei δέχεται τη δυνατότητα επιστροφής των ιατρικών εξόδων μη νοσοκομειακής φύσεως σε άλλο κράτος μέλος, εξαρτώντας την επιστροφή αυτή από προηγούμενη έγκριση, η Πορτογαλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 49 ΕΚ.
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 49 ΕΚ, όπως αυτό έχει ερμηνευθεί από τη νομολογία του Δικαστηρίου.
 Από τη νομολογία αυτή προκύπτει ότι το άρθρο 49 ΕΚ εφαρμόζεται στην περίπτωση ασθενούς ο οποίος λαμβάνει αντί αμοιβής ιατρικές υπηρεσίες σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος κατοικίας του.
 Στην Πορτογαλία, το Decreto-Lei no 177/92, το οποίο ορίζει τις προϋποθέσεις για την επιστροφή των ιατρικών εξόδων που πραγματοποιήθηκαν στο εξωτερικό, δεν προβλέπει ρητώς την επιστροφή των ιατρικών εξόδων μη νοσοκομειακής φύσεως που πραγματοποιήθηκαν σε άλλο κράτος μέλος, εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπονται από τον κανονισμό no 1408/71 ή, σύμφωνα με την ερμηνεία των πορτογαλικών αρχών, εξαρτά την επιστροφή των εν λόγω μη νοσοκομειακών εξόδων από προηγούμενη έγκριση, υπό περιοριστικές προϋποθέσεις.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ L 149, σ. 2).


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 11ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Cour constitutionnelle (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Fédération des maisons de repos privées de Belgique (Femarbel) ASBL κατά Commission communautaire commune de Bruxelles-Capitale
 (Υπόθεση C-57/12) (1)
 (Οδηγία 2006/123/ΕΚ - Καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής - Υπηρεσίες υγειονομικής περιθάλψεως - Κοινωνικές υπηρεσίες - Κέντρα ημερήσιας και νυχτερινής υποδοχής ηλικιωμένων τα οποία παρέχουν αρωγή και περίθαλψη στα άτομα αυτά)
 2013/C 252/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour constitutionnelle
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Fédération des maisons de repos privées de Belgique (Femarbel) ASBL
 κατά
 Commission communautaire commune de Bruxelles-Capitale
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Cour constitutionnelle — Ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχεία στ' και ι', της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά (ΕΕ L 376, σ. 36) — Καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής — Υπηρεσίες ιατρικής περιθάλψεως — Κοινωνικές υπηρεσίες — Ζήτημα του αν εμπίπτουν στις έννοιες αυτές τα κέντρα ημερήσιας υποδοχής που παρέχουν την κατάλληλη αρωγή και περίθαλψη λόγω της απώλειας αυτονομίας των ηλικιωμένων — Ζήτημα του αν εμπίπτουν στις έννοιες αυτές τα κέντρα νυχτερινής υποδοχής που παρέχουν την αρωγή και την ιατρική περίθαλψη την οποία αδυνατούν να παρέχουν διαρκώς στους ηλικιωμένους οι οικείοι τους
 Διατακτικό
 Το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο στ', της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά, έχει την έννοια ότι η εξαίρεση των υπηρεσιών υγειονομικής περιθάλψεως από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής περιλαμβάνει κάθε δραστηριότητα που σκοπεί στην εκτίμηση, διατήρηση ή αποκατάσταση της υγείας των ασθενών, εφόσον η δραστηριότητα αυτή ασκείται από επαγγελματίες αναγνωρισμένους από τη νομοθεσία του οικείου κράτους μέλους, τούτο δε ανεξαρτήτως του τρόπου οργανώσεως και χρηματοδοτήσεως ή από το αν οι υπηρεσίες παρέχονται εντός δημοσίου ή ιδιωτικού ιδρύματος. Στο εθνικό δικαστήριο απόκειται να διακριβώσει αν τα κέντρα ημερήσιας και τα κέντρα νυχτερινής υποδοχής, λαμβανομένου υπόψη του είδους των δραστηριοτήτων που ασκούν εντός αυτών επαγγελματίες της υγείας και του γεγονότος ότι η παροχή των υπηρεσιών αυτών αποτελεί την κύρια δραστηριότητα των κέντρων αυτών, εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας.
 Το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο ι', της οδηγίας 2006/123 έχει την έννοια ότι η εξαίρεση των κοινωνικών υπηρεσιών από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής περιλαμβάνει κάθε δραστηριότητα σχετική ιδίως με την παροχή αρωγής και βοήθειας στους ηλικιωμένους, υπό τον όρο ότι έχει ανατεθεί σε ιδιώτη παρέχοντα υπηρεσίες ο οποίος εξουσιοδοτήθηκε από το κράτος με πράξη διά της οποίας ανατίθεται με τρόπο σαφή και διαφανή πραγματική υποχρέωση παροχής τέτοιων υπηρεσιών, τηρουμένων ορισμένων ειδικών όρων ως προς την άσκηση. Στο εθνικό δικαστήριο απόκειται να διακριβώσει αν τα κέντρα ημερήσιας και τα κέντρα νυχτερινής υποδοχής, λαμβανομένου υπόψη του είδους των δραστηριοτήτων παροχής αρωγής και βοηθείας προς τους ηλικιωμένους τις οποίες ασκούν πρωτίστως και του νομικού καθεστώτος τους, όπως προκύπτει από την εφαρμοστέα βελγική νομοθεσία, εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας.
 (1) ΕΕ C 118 της 21.4.2012.


text:
 3.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/18
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Calabria (Ιταλία) στις 22 Μαρτίου 2017 — Lloyd’s of London κατά Agenzia Regionale per la Protezione dell’Ambiente della Calabria
 (Υπόθεση C-144/17)
 (2017/C 213/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale Calabria
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Lloyd’s of London
 Καθής: Agenzia Regionale per la Protezione dell’Ambiente della Calabria
 Προδικαστικό ερώτημα
 Μήπως οι αρχές τις οποίες διατυπώνουν οι κανόνες της Ένωσης στον τομέα του ανταγωνισμού και οι οποίες κατοχυρώνονται στη ΣΛΕΕ, καθώς και οι αρχές που απορρέουν εντεύθεν, όπως η αυτοτέλεια και η μυστικότητα των προσφορών, αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση, όπως αυτή ερμηνεύεται από τη νομολογία, η οποία επιτρέπει σε περισσότερα συνδικάτα που έχουν προσχωρήσει στη Lloyd’s of London να μετέχουν συγχρόνως στην ίδια διαδικασία διαγωνισμού ο οποίος έχει προκηρυχθεί από αναθέτουσα αρχή, όταν οι προσφορές τους φέρουν την υπογραφή ενός και μόνου προσώπου, του γενικού αντιπροσώπου για τη συγκεκριμένη χώρα;


text:
10.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 7/31
 1) Ακυρώνει την απόφαση 2001/146/EK της Επιτροπής, της 2) Κατά τα λοιπά, απορρίπτει την προσφυγή ως αβάσιμη.
 20ής Σεπτεμβρίου 2000, σχετικά με διαδικασία του
 άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ (υπόθεση COMP/36.653 3) Ο προσφεύγων φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα καθώς
 — Opel), καθόσον διαπιστώνει την ύπαρξη περιοριστικού και αυτά της Επιτροπής.
 μέτρου εφοδιασμού αντιθέτου προς το άρθρο 81, παράγρα-
 φος 1, ΕΚ.
 (1) ΕΕ C 150 της 19.5.2001.
 2) Καθορίζει το ύψος του προστίμου που επιβλήθηκε στις
 προσφεύγουσες με το άρθρο 3 της προσβαλλομένης αποφά-
 σεως στα 35 475 000 ευρώ.
 3) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 4) Οι προσφεύγουσες φέρουν τα τέσσερα πέμπτα των εξόδων
 τους και τα τέσσερα πέμπτα των εξόδων της Επιτροπής·
 η Επιτροπή φέρει το ένα πέμπτο των εξόδων της και το
 ένα πέμπτο των εξόδων των προσφευγουσών. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (1) ΕΕ C 61 της 24.2.2001. της 23ης Οκτωβρίου 2003
 στην υπόθεση T-255/01: Changzhou Hailong Electronics
 & Light Fixtures Co. Ltd και Zhejiang Yankon Group Co.
 Ltd κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ («Ντάμπινγκ — Καθορισμός της κανονικής αξίας — Συν-
 θήκες οικονομίας της αγοράς — Ανάλογη χώρα —
 της 16ης Οκτωβρίου 2003 Άρθρο 2, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96»)
 στην υπόθεση T-47/01: Co-Frutta Soc. coop. rl κατά Επιτρο-
 (2004/C 7/56)
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Προσφυγή ακυρώσεως — Πρόσβαση στα έγγραφα — (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Απόφαση 94/90 ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατόμ — Απόρριψη —
 Κανόνας του συντάκτη — Κατάχρηση εξουσίας»)
 (2004/C 7/55) Στην υπόθεση T-255/01, Changzhou Hailong Electronics &
 Light Fixtures Co. Ltd, με έδρα το Changzhou (Κίνα), Zhejiang
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) Yankon Group Co. Ltd, πρώην Zheijang Sunlight Group Co.
 Ltd, με έδρα το Shangyu (Κίνα), εκπροσωπούμενες από τον
 P. Bentley, QC, και τον F. Ragolle, δικηγόρο, κατά Συμβουλίου
 της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: S. Marquardt, και G. M.
 Στην υπόθεση T-47/01, Co-Frutta Soc. coop. rl, με έδρα την Berrisch), υποστηριζόμενου από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 Padoue (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τους W. Viscardini, Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Kreuschitz, T. Scharf και S. Meany),
 M. Paolin και S. Donà, δικηγόρους, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ- με αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 1470/
 κών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Stancanelli, P. Aalto και 2001 του Συμβουλίου, της 16ης Ιουλίου 2001, για την επιβολή
 P. Wölker), με αντικείμενο αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του
 της Επιτροπής που περιλαμβάνεται στα έγγραφα της 31ης Ιουλίου προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές λαμπτήρων
 2000 της Γενικής ∆ιευθύνσεως «Γεωργία» και του Γενικού Γραμμα- φθορισμού μικρού μεγέθους με ηλεκτρονικό κύκλωμα (CFL-i)
 τέα της Επιτροπής, της 5ης ∆εκεμβρίου 2000, με την οποία καταγωγής Λαϊκής ∆ημοκρατίας της Κίνας (EE L 195, σ. 8), το
 απορρίφθηκε μερικώς η ζητηθείσα από την προσφεύγουσα, στο Πρωτοδικείο (πέμπτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους
 πλαίσιο του καθεστώτος εισαγωγής μπανανών, πρόσβαση στα R. García-Valdecasas, Πρόεδρο, P. Lindh, J. D. Cooke, J. Pirrung
 έγγραφα, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους και Η. Legal, δικαστές, γραμματέας: J. Plingers, υπάλληλος
 R. García-Valdecasas, Πρόεδρο, P. Lindh και J. D. Cooke, διοικήσεως, εξέδωσε στις 23 Οκτωβρίου 2003, απόφαση με το
 δικαστές, γραμματέας: J. Palacio González, κύριος υπάλληλος ακόλουθο διατακτικό:
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 16 Οκτωβρίου 2003, απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 1) Απορρίπτει ως απαράδεκτο το αίτημα περί ακυρώσεως
 της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο έγγραφο της Γ∆ 2) Οι προσφεύγουσες φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς
 «Γεωργία» της 31ης Ιουλίου 2000. και τα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου.


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/23
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 17ης Ιουλίου 2014 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Thi Ly Pham κατά Stadt Schweinfurt, Amt für Meldewesen und Statistik
 (Υπόθεση C-474/13) (1)
 ((Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης - Οδηγία 2008/115/ΕΚ - Κοινοί κανόνες και διαδικασίες που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών - Άρθρο 16, παράγραφος 1 - Κράτηση ενόψει απομακρύνσεως - Κράτηση σε σωφρονιστικό κατάστημα - Δυνατότητα κρατήσεως υπηκόου τρίτης χώρας, κατόπιν συναινέσεώς του, μαζί με κρατουμένους του κοινού δικαίου))
 2014/C 315/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Thi Ly Pham
 κατά
 Stadt Schweinfurt, Amt für Meldewesen und Statistik
 Διατακτικό
 Το άρθρο 16, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, της οδηγίας 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει σε κράτος μέλος την ενόψει απομακρύνσεως κράτηση υπηκόου τρίτης χώρας σε σωφρονιστικό κατάστημα μαζί με κρατουμένους του κοινού δικαίου έστω και αν ο εν λόγω υπήκοος συναινεί στην κράτηση αυτή.
 (1) ΕΕ C 336 της 16.11.2013.


text:
 21.6.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 158/26
 Προσφυγή της 31ης Μαρτίου 2008 — Liotti κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-38/08)
 (2008/C 158/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Amerigo Liotti (Senningerberg, Λουξεμβούργο) (Εκπρόσωπος: F. Frabetti, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της εκθέσεως εξελίξεως της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος για το χρονικό διάστημα από 1ης Ιανουαρίου 2006 έως 31 Δεκεμβρίου 2006.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την έκθεση εξελίξεως της σταδιοδρομίας (ΕΕΣ) του για την περίοδο αναφοράς 1.1.2006-31.12.2006·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.


text:
27.5.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 149/7
 Υπο ́ αυτε ́ς τις περιστα ́σεις, η προβλεπομε ́νη απο ́ το ́αρθρο 31, κρα ́τος με ́λος δεν διατυ ́πωσε αντιρρη ́σεις, συ ́μφωνα με το
 παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ 3665/87 εγγυ ́ηση πρε ́πει να ́αρθρο 13, παρα ́γραφος 2, της εν λο ́γω οδηγι ́ας, ́η εα ́ν η
 ελευθερωθει ́ και μο ́νον το ποσο ́ που καταβλη ́θηκε ως προκατα- Επιτροπη ́ ́ελαβε «ευνοϊκη ́ απο ́φαση» κατ' εφαρμογη ́ν της
 βολη ́ της επιστροφη ́ς λο ́γω εξαγωγη ́ς πρε ́πει να αποδοθει ́ απο ́ παραγρα ́φου 4 της ́διας ι διατα ́ξεως, η αρμο ́δια αρχη ́ που
 τον εξαγωγε ́α συ ́μφωνα με τις εφαρμοστε ́ες εθνικε ́ς διατα ́ξεις διαβι ́βασε την αι ́τηση, με θετικη ́ γνω ́ μη, στην Επιτροπη ́ ει ́ναι
 περι ́ ανακτη ́σεως του αχρεωστη ́τως καταβληθε ́ντος. υποχρεωμε ́νη να παρα ́σχει τη «γραπτη ́ συγκατα ́θεση» που
 επιτρε ́πει τη δια ́θεση στην αγορα ́ του προϊο ́ντος. Ωστο ́σο,
 (1) EE C 258 της 15.8.1998. σε περι ́πτωση που το οικει ́ο κρα ́τος με ́λος ́εχει εν τω μεταξυ ́
 στη δια ́θεση ́ του νε ́α στοιχει ́α που το οδηγου ́ν στο
 συμπε ́ρασμα ́οτι το προϊο ́ν για το οποι ́ο ́εγινε η γνωστοποι ́ηση
 ει ́ναι δυνατο ́ να συνεπα ́γεται κι ́νδυνο για την ανθρω ́ πινη
 υγει ́α και το περιβα ́λλον, δεν θα ει ́ναι υποχρεωμε ́νο να
 δω ́ σει τη συγκατα ́θεση ́ του, και του ́το υπο ́ την προϋπο ́θεση
 ́οτι ενημερω ́ νει περι ́ αυτου ́ αμε ́σως την Επιτροπη ́ και τα
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ́αλλα κρα ́τη με ́λη ω ́ στε να ληφθει ́, εντο ́ς της τασσομε ́νης
 απο ́ το ́αρθρο 16, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας 90/220
 της 21ης Μαρτι ́ου 2000 προθεσμι ́ας, σχετικη ́ απο ́φαση συ ́μφωνα με την προβλεπομε ́νη
 στο ́αρθρο 21 της εν λο ́γω οδηγι ́ας διαδικασι ́α.
 στην υπο ́θεση C-6/99 (αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως του Conseil d’État): Association Greenpeace 2) 'Οταν ́ενα εθνικο ́ δικαστη ́ριο διαπιστω ́ σει ́οτι, λο ́γω παρατυ-
 France κ.λπ. κατα ́ Ministère de l’Agriculture et de la Pêche πιω ́ ν κατα ́ τη διενε ́ργεια της προβλεπομε ́νης στο ́αρ-
 κ.λπ. (1) θρο 12, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 90/220 εξετα ́σεως της
 γνωστοποιη ́σεως απο ́ την αρμο ́δια εθνικη ́ αρχη ́, η τελευται ́α
 («Οδηγι ́α 90/220/ΕΟΚ — Βιοτεχνολογι ́α — Γενετικω ́ς δεν μπο ́ρεσε εγκυ ́ρως να διαβιβα ́σει τον φα ́κελο με θετικη ́
 τροποποιημε ́νοι οργανισμοι ́ — Απο ́φαση 97/98/ΕΚ — Σπο ́- γνω ́ μη στην Επιτροπη ́ κατα ́ την ́εννοια της παραγρα ́φου 2
 ροι αραβοσι ́του») της διατα ́ξεως αυτη ́ς, το εν λο ́γω δικαστη ́ριο ει ́ναι υποχρεω-
 με ́νο να υποβα ́λει στο ∆ικαστη ́ριο αι ́τηση εκδο ́σεως προδι-
 (2000/C 149/11) καστικη ́ς αποφα ́σεως σε περι ́πτωση που εκτιμα ́ ́οτι οι παρατυ-
 πι ́ες αυτε ́ς ει ́ναι δυνατο ́ να θι ́γουν το κυ ́ρος της ευνοϊκη ́ς
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, διατα ́σσοντας, ενδεχομε ́νως, την
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 αναστολη ́ εκτελε ́σεως των με ́τρων εφαρμογη ́ς της εν λο ́γω
 αποφα ́σεως ́εως ́οτου το ∆ικαστη ́ριο αποφανθει ́ επι ́ του
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ ζητη ́ματος της εκτιμη ́σεως του κυ ́ρους.
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (1) EE C 71 της 13.3.1999.
 Στην υπο ́θεση C-6/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Conseil d’État
 (Γαλλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177
 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητει ́ται, στο
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος
 δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Association Greenpeace France κ.λπ. και
 Ministère de l’Agriculture et de la Pêche κ.λπ., παρισταμε ́νων ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 των: Novartis Seeds SA, Monsanto Europe SA, η ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 13, (ε ́κτο τμη ́μα)
 παρα ́γραφοι 2 και 4, της οδηγι ́ας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 της 23ης Απριλι ́ου 1990, για τη σκο ́πιμη ελευθε ́ρωση γενετικω ́ς της 23ης Μαρτι ́ου 2000
 τροποποιημε ́νων οργανισμω ́ν στο περιβα ́λλον (EE L 117, σ. 15),
 ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 97/35/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της στην υπο ́θεση C-373/97: (αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστι-
 18ης Ιουνι ́ου 1997, για τη δευ ́τερη προσαρμογη ́ στην τεχνικη ́ κη ́ς αποφα ́σεως του Πολυμελου ́ς Πρωτοδικει ́ου Αθηνω ́ ν)
 προ ́οδο της οδηγι ́ας 90/220 (EE L 169, σ. 72), το ∆ικαστη ́ριο, ∆ιονυ ́σιος ∆ιαμαντη ́ς κατα ́ Ελληνικου ́ ∆ημοσι ́ου, Οργα-
 συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, νισμου ́ Οικονομικη ́ς Ανασυγκρο ́τησης Επιχειρη ́σεων ΑΕ
 J. C. Moitinho de Almeida, L. Sevón και R. Schintgen, προε ́- (ΟΑΕ) (1)
 δρους τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn (εισηγητη ́), C. Gulmann, J.-
 P. Puissochet, G. Hirsch, M. Wathelet, Β. Σκουρη ́, και την («∆ι ́καιο των εταιριω ́ ν — ∆ευ ́τερη οδηγι ́α 77/91/ΕΟΚ —
 F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας: Ανω ́ νυμη εταιρι ́α αντιμετωπι ́ζουσα οικονομικα ́ προβλη ́-
 H. von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 21 Μαρτι ́ου ματα — Αυ ́ξηση του μετοχικου ́ κεφαλαι ́ου με διοικητικα ́
 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: με ́τρα — Καταχρηστικη ́ α ́σκηση δικαιω ́ ματος απορρε ́ο-
 ντος απο ́ δια ́ ταξη του κοινοτικου ́ δικαι ́ου»)
 1) Η οδηγι ́α 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 23ης Απριλι ́ου
 1990, για την σκο ́πιμη ελευθε ́ρωση γενετικω ́ ς τροποποιημε ́-
 (2000/C 149/12)
 νων οργανισμω ́ ν στο περιβα ́λλον, ́οπως τροποποιη ́θηκε με
 την οδηγι ́α 97/35/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 18ης Ιουνι ́ου 1997,
 για τη δευ ́τερη προσαρμογη ́ στην τεχνικη ́ προ ́οδο της οδηγι ́ας (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 90/220, πρε ́πει να ερμηνευθει ́υπο ́ την ́εννοια ́οτι, αν, ́υστερα
 απο ́ τη διαβι ́βαση στην Επιτροπη ́ αιτη ́σεως διαθε ́σεως στην Στην υπο ́θεση C-373/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Πολυμελου ́ς
 αγορα ́ ενο ́ς γενετικω ́ ς τροποποιημε ́νου οργανισμου ́, κανε ́να Πρωτοδικει ́ου Αθηνω ́ν προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του


text:
8.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 55/15
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά πλαίσια των εθνικών ασφαλιστικών συστημάτων υγείας, κατά το
 του Μεγάλου ∆ουκάτου του Λουξεμβούργου που ασκήθηκε οποίο η απόφαση με την οποία η αρμόδια εθνική αρχή δεν
 στις 10 Ιανουαρίου 2003 επιτρέπει την κυκλοφορία φαρμάκου στην τιμή που πρότεινε
 ο αιτών πρέπει να αιτιολογείται “με βάση αντικειμενικά και
 (Υπόθεση C-9/03) επαληθεύσιμα κριτήρια”, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η κατά
 την εσωτερική βελγική νομοθεσία αρμόδια αρχή οφείλει να
 (2003/C 55/25) καθορίσει εκ των προτέρων με διάταξη γενικής ισχύος ποια
 κριτήρια θα λαμβάνει υπόψη η αρχή που θα αποφασίσει σχετικά
 με μια επί μέρους αίτηση ή υπό την έννοια ότι η αποφασίζουσα
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από αυτή αρχή δύναται, σε κάθε επί μέρους απόφαση, να εκθέσει ποια
 τους D. Martin και M. França, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ- αντικειμενικά και επαληθεύσιμα κριτήρια χρησιμοποίησε στην
 βούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο- περίπτωση αυτή προκειμένου να μη δεχθεί την αίτηση ή υπό την
 τήτων, στις 10 Ιανουαρίου 2003, προσφυγή κατά του Μεγάλου έννοια ότι είναι αρκετό η πιο πάνω αρχή να αιτιολογήσει ρητώς
 ∆ουκάτου του Λουξεμβούργου. αυτή την επί μέρους απόφασή της αναφέροντας συγκεκριμένα
 στοιχεία του φακέλου, οπότε στον δικαστή απόκειται να κρίνει εάν
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: τα στοιχεία αυτά αποτελούν αντικειμενικό και επαληθεύσιμο
 κριτήριο».
 — να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου,
 παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και
 διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για την πλήρη (1 ) EE 1989 L 40, σ. 8.
 συμμόρφωση προς την οδηγία 98/27/ΕΚ του Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 1998,
 περί των αγωγών παραλείψεως στον τομέα της προστασίας
 των συμφερόντων των καταναλωτών ( 1), παρέβη τις υποχρεώ-
 σεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 — να καταδικάσει το Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου
 στα δικαστικά έξοδα. Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Αυστριακής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 14 Ιανουα-
 ρίου 2003
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προβλεπόμενη στο άρθρο 8 της οδηγίας προθεσμία για τη (Υπόθεση C-15/03)
 μεταφορά της στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε την 1η Ιανουα-
 ρίου 2001. (2003/C 55/27)
 ( 1) ΕΕ L 166, σ. 51.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους Dr. Jürgen Grunwald, νομικό σύμβουλο της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και Μηνά Κωνσταντινίδη, μέλος της
 Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Luis Escobar Guerrero,
 βαλε το Raad van State (Βέλγιο) με διάταξη της 9ης ∆εκεμ- μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 βρίου 2002 στην υπόθεση ΝV Boss Pharma κατά Βελγικού Κοινοτήτων, Centre Wagner C 254, Luxemburg-Kirchberg,
 ∆ημοσίου, εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Εθνικής άσκησε στις 14 Ιανουαρίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου
 Οικονομίας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Αυστριακής
 ∆ημοκρατίας.
 (Υπόθεση C-11/03)
 (2003/C 55/26) Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Με διάταξη της 9ης ∆εκεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη 1. Να διαπιστώσει ότι η Αυστριακή ∆ημοκρατία παρέβη τις
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3, παράγραφος 1, της
 13 Ιανουαρίου 2003, το Raad van State (Βέλγιο), στο πλαίσιο οδηγίας 75/439/EΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου
 της διαφοράς μεταξύ ΝV Boss Pharma και Βελγικού ∆ημοσίου, 1975, περί διαθέσεως των χρησιμοποιημένων ορυκτε-
 εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας, που λαίων (1), επειδή παρέλειψε να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα,
 εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση από νομικής και πραγματικής απόψεως, προκειμένου να
 δοθεί προτεραιότητα στην επεξεργασία των χρησιμοποιημέ-
 προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 νων ορυκτελαίων διά της μεθόδου της αναγεννήσεως, καθό-
 σον δεν αντιτίθενται τεχνικά, οικονομικά και οργανωτικά
 «Πρέπει το άρθρο 2, σημείο 2, της οδηγίας 89/105/ΕΟΚ (1) του εμπόδια προερχόμενα από εξωτερικές συνθήκες.
 Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1988, σχετικά με τη διαφάνεια
 των μέτρων που ρυθμίζουν τον καθορισμό των τιμών των φαρμά- 2. Να καταδικάσει την Αυστριακή ∆ημοκρατία στα δικαστικά
 κων για ανθρώπινη χρήση και την κάλυψη του κόστους των στα έξοδα.


text:
 21.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 277/53
 Προσφυγή της 3ης Ιουλίου 2017 — Vorarlberger Landes- und Hypothekenbank κατά SRB
 (Υπόθεση T-414/17)
 (2017/C 277/76)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Vorarlberger Landes- und Hypothekenbank AG (Bregenz, Αυστρία) (εκπρόσωπος: G. Eisenberger, δικηγόρος)
 Καθού: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης (SRB)
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης (Single Resolution Board, SRB), κατά τη συνεδρίαση της εκτελεστικής συνόδου του στις 11.04.2017, σχετικά με τον υπολογισμό των εκ των προτέρων συνεισφορών προς το SRB για το έτος 2017 (SRB/ES/SRF/2017/05) («Decision of the Executive Session of the Board of 11 April 2017 on the calculation of the 2017 ex-ante contributions to the Single Resolution Fund (SRB/ES/SRF/2017/05)»), καθόσον αυτή την αφορά, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως: Κατάφωρη παράβαση ουσιώδους τύπου λόγω ελλιπούς κοινοποιήσεως της αποφάσεως
 2.
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: Κατάφωρη παράβαση ουσιώδους τύπου λόγω ελλιπούς αιτιολογήσεως της αποφάσεως


text:
 16.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/28
 Διάταξη του προέδρου του τμήματος μείζονος συνθέσεως του Δικαστηρίου της 2ας Φεβρουαρίου 2009 (αίτηση του Landgericht Frankfurt am Main, Γερμανία, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Brigitte Ruf, το γένος Elsässer, Gertrud Elsässer, το γένος Sommer κατά Europäische Zentralbank (EZB), Coop Himmelblau Prix, Dreibholz & Partner ZT GmbH, παρουσία του: Stadt Frankfurt am Main
 (Υπόθεση C-408/07) (1)
 2009/C 113/52
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Ο πρόεδρος του τμήματος μείζονος συνθέσεως του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 283 της 24.11.2007.


text:
 14.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαρτίου 2011 — Cybergun κατά ΓΕΕΑ — Umarex Sportwaffen (AK 47)
 (Υπόθεση T-503/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία αναγνωρίσεως της ακυρότητας - Λεκτικό κοινοτικό σήμα AK 47 - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2011/C 145/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cybergun SA (Bondoufle, Γαλλία) (εκπρόσωπος: S. Guyot, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Umarex Sportwaffen GmbH & Co. KG (Arnsberg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M.-H. Hoffmann, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 8ης Οκτωβρίου 2009 (υπόθεση R 645/2008-1), σχετικά με διαδικασία αναγνωρίσεως της ακυρότητας σήματος μεταξύ Umarex Sportwaffen GmbH & Co. KG και Cybergun SA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Cybergun SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 51 της 27.2.2010.


text:
 21.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Ιουνίου 2012 — Hotel Reservation Service Robert Ragge κατά ΓΕΕΑ — Promotora Imperial (iHotel)
 (Υπόθεση T-277/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος iHotel - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα i-hotel - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2012/C 217/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Hotel Reservation Service Robert Ragge GmbH (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Koch και D. Hötte, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: G. Schneider)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Promotora Imperial, SA (Pozuelo de Alarcón, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 24ης Φεβρουαρίου 2011 (υπόθεση R 832/2010-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Promotora Imperial, SA και της Hotel Reservation Service Robert Ragge GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Hotel Reservation Service Robert Ragge GmbH φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το ΓΕΕΑ.
 (1) ΕΕ C 238 της 13.8.2011.


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/58
 Προσφυγή της 17ης Ιουνίου 2008 — Λουξεμβούργο κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-232/08)
 (2008/C 209/104)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (εκπρόσωποι: F. Probst, και M. Theisen, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2008) 1283 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 8ης Απριλίου 2008 σχετικά με την εξαίρεση από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών στις οποίες προέβη το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, καθόσον αρνήθηκε για τα οικονομικά έτη 2004-2005 κοινοτική χρηματοδότηση 949 971,51 ευρώ για τις δαπάνες των υπόχρεων προς καταβολή των σχετικών ποσών οργανισμών με την αιτιολογία ότι αυτές δεν ήταν σύμφωνες προς τους κοινοτικούς κανόνες·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το προσφεύγον ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως 2008/321/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Απριλίου 2008, σχετικά με την εξαίρεση από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) (1), καθόσον αποκλείει για τα οικονομικά έτη 2004 και 2005 ορισμένες δαπάνες στις οποίες προέβη το Λουξεμβούργο.
 Σχετικά με τη διοργάνωση των επιτόπιων ελέγχων των δικαιούχων, το προσφεύγον υποστηρίζει ότι κακώς η Επιτροπή τού προσήψε ότι διενήργησε τους περισσότερους ελέγχους στην ίδια περίοδο του έτους αντί να τους κατανείμει σε ολόκληρο το έτος και χωρίς να λαμβάνει πάντοτε υπόψη το καλύτερο χρονικό διάστημα για την εξακρίβωση της τηρήσεως ορισμένων υποχρεώσεων.
 Το προσφεύγον διατείνεται ακόμη ότι οι επιτόπιοι έλεγχοι που διενήργησε αφορούσαν όντως το σύνολο των υποχρεώσεων του δικαιούχου από την αρχή της περιόδου για την οποία αυτός είχε αναλάβει τις υποχρεώσεις του, σε αντίθεση με όσα ισχυρίστηκε η Επιτροπή κατά τη διάρκεια του προ της ασκήσεως της προσφυγής σταδίου ενώπιον του αρμόδιου για την εύρεση συμβιβασμού οργάνου.
 Όσον αφορά την τήρηση πρακτικών σχετικά με τους επιτόπιους ελέγχους, το προσφεύγον εκτιμά ότι απλώς και μόνον το γεγονός ότι οι εκθέσεις ελέγχου δεν είναι επαρκώς λεπτομερείς, όπως ισχυρίστηκε η Επιτροπή κατά τη διάρκεια του προ της ασκήσεως της προσφυγής σταδίου, δεν συνεπάγεται αυτοδικαίως ότι δεν πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι και δεν αποδεικνύει κάποιον οικονομικό κίνδυνο ικανό να οδηγήσει στην επιβολή μιας κατ' αποκοπή διορθώσεως.
 Τελικά, το προσφεύγον υποστηρίζει ότι η μη επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση διαπιστώσεως δηλώσεως υπερβολικών στοιχείων εκ μέρους των δικαιούχων δεν μπορεί να αποτελεί τη βάση για μια κατ' αποκοπή διόρθωση ύψους 5 %, καθόσον το πραγματικό επίπεδο των παρατύπων δαπανών μπορεί να προσδιοριστεί επακριβώς. Επιπλέον, το ύψος των παρατύπων δαπανών είναι κατά το προσφεύγον εξαιρετικά χαμηλό σε σχέση με το συνολικό ποσό που κατέβαλε η Κοινότητα.
 (1) Κοινοποιηθείσα με τον αριθμό C(2008) 1283, ΕΕ L 109, σ. 35.


text:
 15.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 198/31
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Απριλίου 2015 — National Iranian Gas Company κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-9/13) (1)
 ((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν προκειμένου να εμποδιστεί η διάδοση των πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας - Πλάνη περί το δίκαιο - Αναλογικότητα - Δικαίωμα ιδιοκτησίας - Αρμοδιότητα του Συμβουλίου - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δικαιώματα άμυνας - Επανεξέταση των ληφθέντων περιοριστικών μέτρων - Δικαίωμα ουσιαστικής ένδικης προστασίας - Πλάνη εκτιμήσεως))
 (2015/C 198/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: The National Iranian Gas Company (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωποι: E. Glaser και S. Perrotet, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Vitro και M. Bishop)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα μερικής ακυρώσεως του άρθρου 1, σημείο 8, της αποφάσεως 2012/635/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 282, σ. 58), και, αφετέρου, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2012/635, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 945/2012 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 282, σ. 16), και της αποφάσεως που κοινοποιήθηκε με την από 14 Μαρτίου 2014 επιστολή του Συμβουλίου, καθόσον αφορά την καταχώριση της επωνυμίας της προσφεύγουσας στο παράρτημα II της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσεως 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39), και στο παράρτημα IX του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ L 88, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη National Iranian Gas Company στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 79 της 16.3.2013.


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/69
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 11ης Δεκεμβρίου 2008 — Collé κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-148/06) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Διαδικασία χορηγήσεως μονάδων αξιολογήσεως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Συγκριτική εξέταση μονάδων αξιολογήσεως)
 (2009/C 44/119)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Laurent Collée (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: C. Burgos και A. Lukošiūtė)
 Αντικείμενο
 Αφενός, ακύρωση της αποφάσεως της 9ης Ιανουαρίου 2006 περί χορηγήσεως στον προσφεύγοντα δύο μονάδων αξιολογήσεως, όσον αφορά το έτος προαγωγών 2004, και, αφετέρου, την αναγνώριση του παράνομου χαρακτήρα του σημείου 1.3 των «Οδηγιών σχετικά με τη διαδικασία χορηγήσεως μονάδων προαγωγιμότητας» του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περί χορηγήσεως στον προσφεύγοντα δύο μονάδων αξιολογήσεως, όσον αφορά το έτος προαγωγών 2004.
 2.
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3.
 Καταδικάζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 42 της 24.2.2007, σ. 48.


text:
 30.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/18
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Østre Landsret, με απόφαση της 11ης Φεβρουαρίου 2005, στην υπόθεση De Danske Bilimportører κατά Skatteministeriet
 (Υπόθεση C-98/05)
 (2005/C 106/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Με απόφαση της 11ης Φεβρουαρίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 24 Φεβρουαρίου 2005, το Østre Landsret, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ De Danske Bilimportører και Skatteministeriet που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί επί των εξής ερωτημάτων:
 Ερώτημα 1.
 Έχει το άρθρο 11 A, παράγραφος 2, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας ΦΠΑ (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 11 A, παράγραφος 3, στοιχείο γ, την έννοια ότι ένα τέλος ταξινομήσεως οχημάτων με κινητήρα (επιβατηγών αυτοκινήτων) περιλαμβάνεται στη βάση επιβολής του ΦΠΑ στην περίπτωση συνάψεως συμβάσεως πωλήσεως που προβλέπει την παράδοση ενός καινούριου οχήματος με κινητήρα για τη μεταφορά προσώπων, όταν το όχημα, σύμφωνα με τη σύμβαση πωλήσεως και τη σκοπούμενη από τον αγοραστή χρήση, παραδίδεται από τον μεταπωλητή στον καταναλωτή ταξινομημένο και αντί συνολικής τιμής που περιλαμβάνει τόσο το καταβαλλόμενο στον μεταπωλητή τίμημα όσο και το τέλος;
 Ερώτημα 2.
 Μπορεί ένα κράτος μέλος να διαμορφώνει το φορολογικό του σύστημα κατά τέτοιο τρόπο, ώστε το τέλος ταξινομήσεως να θεωρείται ως προκαταβολή για λογαριασμό άλλου, στην οποία προβαίνει ο μεταπωλητής επ' ονόματι του τελικού αγοραστή, οπότε άμεσα υποκείμενος στο τέλος είναι ο τελικός αγοραστής;
 Ερώτημα 3.
 Έχει σημασία για τα ερωτήματα 1 και 2 ότι ένα επιβατηγό αυτοκίνητο μπορεί να αγορασθεί και παραδοθεί άνευ καταβολής τέλους ταξινομήσεως, πράγμα που θα συνέβαινε αν ο αγοραστής δεν σκοπεύει να χρησιμοποιεί το αυτοκίνητο για μεταφορά προσώπων η εμπορευμάτων εντός περιοχής, όπου έχει εφαρμογή ο ΚΟΚ;
 Ερώτημα 4.
 Έχει σημασία το ότι μεταχειρισμένα οχήματα με κινητήρα εισάγονται ή εισέρχονται στη χώρα σε όχι αμελητέο βαθμό, μεταξύ άλλων, ως προσωπικά είδη συνεπεία μετοικήσεως, από τον τελικό καταναλωτή, ο οποίος καταβάλλει ο ίδιος, χωρίς τη μεσολάβηση μεταπωλητή, το τέλος ταξινομήσεως;
 Ερώτημα 5.
 Έχει σημασία το αν η γενεσιουργός αιτία του τέλους ταξινομήσεως επέρχεται και το τέλος καθίσταται απαιτητό –ενδεχομένως ως προκαταβολή για λογαριασμό άλλου– πριν επέλθει η γενεσιουργός αιτία του ΦΠΑ και πριν ο ΦΠΑ καταστεί απαιτητός;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49)


text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/49
 Προσφυγή-αγωγή της 30ής Αυγούστου 2010 — Cantisani κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-71/10)
 ()
 2010/C 317/87
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Nicola Cantisani (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: S. de Lannoy, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως της καθής-εναγομένης περί απορρίψεως της αιτήσεως αρωγής του προσφεύγοντος-ενάγοντος, αφορώσας την ηθική παρενόχληση, και τo αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας την οποία αυτός υπέστη.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Διευθυντή της Γενικής Διευθύνσεως Προσωπικού και Διοικήσεως της Επιτροπής, της 9ης Οκτωβρίου 2009 [ADMIN.B2/JJ/jm 0(09)], με την οποία η διοίκηση έκρινε ότι έπρεπε να μη δώσει συνέχεια στην αίτηση αρωγής που υπέβαλε ο προσφεύγων στην Επιτροπή στις 29 Ιανουαρίου 2009,
 —
 να αποζημιώσει τον προσφεύγοντα για την υλική ζημία και να του καταβάλει χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη την οποία υπέστη,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
26.9.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 299/9
 rtmirsó pqxsocemgä apaisgärg tpoä sgm eämmoia sot Atsoä pómsxy pqoùpoheäsei:
 óqhqot 20 paqócqauoy 2 sot jamomirlotä (EOJ)
 aqih. 2220/85 sgy Episqopgäy, sgy 22ay Iotkiä ot 1985, cia Ç oäsi jasÂ aqvóy apodeijmtäesai g jakgä piä rsg sot apo-
 som jahoqirloä sxm joimxäm kepsoleqeixäm euaqlocgäy sot deäjsg jai
 jahersxäsoy ecctgärexm cia sa cexqcijó pqoøoämsa,
 Ç g sgäqgrgä sgy pqeäpei ma apodeijmtäesai emsoäy sxm pqo- Ç oäsi oi pqobkepoälemey pqoùpoheäreiy eiämai oi atseäy jai
 herlixäm pot heäsei so óqhqo 28 sot em koäcx jamomirlotä, cia sgm amójsgrg jahaqó ehmijxäm oijomolijxäm
 epiä poimgä jasapsxärexy sgy ecctgärexy rso rtämokoä sgy, paqovxäm.
 jasÂ euaqlocgä sot óqhqot 22 paqócqauoi 1 jai 2 sot
 jamomirlotä atsotä. (1) EE C 318 sgy 26.10.1996.
 (1) EE C 318 sgy 26.10.1996.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT sgy 16gy Iotkiäot 1998
 (peälpso slgäla) rsgm tpoäherg C-355/96 (aiäsgrg sot Oberster Gerichtshof
 sgy 16gy Iotkiäot 1998 cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Silhouette
 International Schmied GmbH & Co. KG jasó Hartlauer
 ä
 rsgm tpoherg C-298/96 (aiäsgrg sot Verwaltungsgericht Handelsgesellschaft mbH (1)
 Frankfurt am Main cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó-
 rexy): Oelmühle Hamburg AG, Jb. Schmidt Söhne GmbH & (Odgciäa 89/104/EOJ Ç Amókxrg sot dijaixälasoy epiä sot
 Co. KG jasó Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernäh- rgälasoy Ç Pqoøoäm pot diaseähgje rso elpoäqio emsoäy sgy
 rung (1) Joimoäsgsay gä emsoäy sqiäsgy vxäqay)
 (Joimosijeäy emirvtäreiy avqexrsgäsxy jasabkgheiärey Ç (98/C 299/16)
 Amafgäsgrg Ç Euaqlocgä sot ehmijotä dijaiäot Ç Pqoùpo-
 heäreiy jai oäqia) (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 (98/C 299/15)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä) rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) Rsgm tpoäherg C-355/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Oberster
 Gerichtshof (Atrsqiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgäm
 Rsgm tpoäherg C-298/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Verwal- sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje,
 tungsgericht Frankfurt am Main (Ceqlamiäa) pqoy so Dijarsgä- rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot ehmijotä
 qio, jasÂ euaqlocgäm sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le dijarsgqiäot lesantä Silhouette International Schmied GmbH
 sgm opoiäa fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä & Co. KG jai Hartlauer Handelsgesellschaft mbH, g eäjdorg
 emxäpiom sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä, auemoäy, Oelmühle pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot
 Hamburg AG jai Jb. Schmidt Söhne GmbH & Co. KG, jai, óqhqot 7 sgy pqxäsgy odgciäay 89/104/EOJ sot Rtlbotkiäot,
 aueseäqot, Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung, sgy 21gy Dejelbqiäot 1988, cia sgm pqoreäccirg sxm molohe-
 g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy siy aqveäy sot rixäm sxm jqasxäm lekxäm peqiä rglósxm (EE L 40 sgy
 joimosijotä dijaiäot pot euaqloäfomsai rso pkaiärio acxcxäm 11.2.1989, r. 1), oäpxy sqopopoigähgje apoä rtluxmiäa cia som
 pot arjotäm oi ehmijeäy aqveäy cia ma amafgsgärotm joimosijgä Etqxpaøjoä Oijomolijoä Vxäqo, sgy 2ay Laðot 1992 (EE L 1
 emiärvtrg pot jasabkgähgje avqexrsgäsxy, so Dijarsgäqio sgy 3.1.1994, r. 3), so Dijarsgäqio, rtcjeiälemo apoä soty G. C.
 (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty C. Gulmann, pqoäedqo Rodríguez Iglesias, Pqoäedqo, C. Gulmann (eirgcgsgä), M.
 slgälasoy, M. Wathelet, D. A. O. Edward, P. Jann (eirgcgsgä) Wathelet jai R. Schintgen, pqoeädqoty slgälasoy, G. F. Man-
 jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: P. LeÂger, cqal- cini, J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray, D. A. O.
 laseäay: H. von Holstein, boghoäy cqallaseäay, eneädxre rsiy Edward, P. Jann, L. Sevón jai J. L. Ixómmot, dijarseäy, cemi-
 16 Iotkiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: joäy eiraccekeäay: F. G. Jacobs, cqallaseäay: H. von Holstein,
 boghoäy cqallaseäay, eneädxre rsiy 16 Iotkiäot 1998 apoäuarg
 So joimosijoä diä jaio dem apacoqetäei, jasaqvgäm, ehmijgä jamo- le so ajoäkotho diasajsijoä:
 mirsijgä qtählirg episqeäpotra som apojkeirloä sgy amafg-
 sgärexy avqexrsgäsxy jasabkgheirxäm joimosijxäm emirvtärexm,
 kalbómomsay tpoäwg jqisgäqia oäpxy eiämai g apxäkeia sot 1. So óqhqo 7 paqócqauoy 1 sgy pqxäsgy odgciäay 89/104/
 EOJ sot Rtlbotkiä ot, sgy 21gy Dejelbqiä ot 1988, cia sgm
 pkotsirlotä oäsam:
 pqoreäccirg sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm peqiä
 Ç o apodeäjsgy eävei gädg lesabibórei, jasó so vqoämo voqg- rglósxm, oäpxy sqopopoigähgje apoä sg rtluxmiäa cia som
 cgärexy sgy emirvtärexy, so peqiotriajoä pkeomeäjsgla Etqxpaøjoä Oijomolijoä Vxäqo, sgy 2ay Laðot 1992, apa-
 pot apoqqeäei apoä atsgäm, jasabókkomsay sgm pqobkepo- coqetäei ehmijotäy jamoämey pot pqobkeäpotm sgm amókxrg
 leämg apoä so joimosijoä diäjaio emdeijsijgä silgä jai sot dijaixälasoy pot paqeävei eäma rgäla cia pqoøoämsa
 pot diaseähgjam tpoä so rgäla atsoä rso elpoäqio ejsoäy
 Ç emdevoleämg acxcgä jasó sxm pqolghetsxäm sot rseqeiäsai sot Etqxpaøjotä Oijomolijotä Vxäqot apoä som dijaiotävo
 opoiardgäpose ktriseäkeiay. gä le sg rtcjasóhergä sot.


text:
C 335/36 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 25.11.2000
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα συνθη ́κες αυτε ́ς, το Πρωτοδικει ́ο πλανη ́θηκε περι ́ το δι ́καιο,
 αφενο ́ς, θεωρω ́ντας ο ́τι η ΑΣΣΑ δεν υπε ́πεσε σε προ ́δηλη
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα με εκει ́να πλα ́νη εκτιμη ́σεως ου ́τε ενη ́ργησε κατα ́ κατα ́χρηση εξουσι ́ας
 που προβλη ́θηκαν στην υπο ́θεση C-335/00 (2)· η προθεσμι ́α για απορρι ́πτοντας την υποψηφιο ́τητα του αναιρεσει ́οντος και,
 τη μεταφορα ́ στο εσωτερικο ́ δι ́καιο που τα ́σσει το α ́ρθρο 2 της αφετε ́ρου, μη διαπιστω ́νοντας την προ ́δηλη ́ελλειψη αιτιολο-
 οδηγι ́ας ́εληξε στις 30 Ιουνι ́ου 1999. γι ́ας απο ́ την οποι ́α πα ́σχει η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση.
 (1) EE L 318, σ. 43. — Πλα ́νη περι ́ το δι ́καιο: το Πρωτοδικει ́ο πλανη ́θηκε περι ́ το
 (2) EE C ...
 δι ́καιο, θεωρω ́ντας ο ́τι ο αναιρεσει ́ων δεν α ́σκησε εμπρο-
 θε ́σμως διοικητικη ́ ́ενσταση κατα ́ της αποφα ́σεως περι ́ μη
 ανανεω ́σεως της συμβα ́σεω ́ς του ως εκτα ́κτου υπαλλη ́λου
 πε ́ραν της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1998. Συγκεκριμε ́να, η οριστικη ́ και
 μη διφορου ́μενη σχετικη ́ απο ́φαση δεν περιε ́χει στο ́εγγραφο
 του διευθυντη ́ του CEDEFOP της 25ης Μαι ̈́ου 1998, αλλα ́
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε στις 18 Σεπτεμβρι ́ου 2000 στο ́εγγραφο της 3ης Ιουνι ́ου 1998, το οποι ́ο στηρι ́ζεται σε
 απο ́ τον Michel Hendrickx κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε επανεξε ́ταση της ́εννομης καταστα ́σεως του αναιρεσει ́οντος
 στις 13 Ιουλι ́ου 2000 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν υπο ́ το φως ενο ́ς νε ́ου στοιχει ́ου, η ́τοι της εκθε ́σεως του
 Κοινοτη ́των (πε ́μπτο τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-87/99, Michel προε ́δρου της επιτροπη ́ς επιλογη ́ς.
 Hendrickx κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κε ́ντρου για την Ανα ́πτυξη
 της Επαγγελματικη ́ς Καταρτι ́σεως (CEDEFOP)
 (Υπο ́θεση C-344/00 Ρ)
 (2000/C 335/62)
 Ο Michel Hendrickx, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους Jean-Noël
 Louis και Véronique Peere, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο
 τη Société de Gestion Fiduciaire sàrl, 13, avenue du Bois,
 α ́σκησε στις 18 Σεπτεμβρι ́ου 2000, ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, αναι ́ρεση κατα ́ της αποφα ́σεως που Αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 εξε ́δωσε στις 13 Ιουλι ́ου 2000 το πε ́μπτο τμη ́μα του Πρωτοδικει ́ου απο ́ την Fédération nationale d’agriculture biologique des
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση Τ-87/99, Michel régions de France (FNAB), το Syndicat européen des
 Hendrickx κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κε ́ντρου για την Ανα ́πτυξη της transformateurs et distributeurs de produits de
 Επαγγελματικη ́ς Καταρτι ́σεως (CEDEFOP). l’agriculture biologique (SETRAB) και τη Sàrl Est
 Distribution Biogam κατα ́ της διατα ́ξεως που εξε ́δωσε στις
 Ο αναιρεσει ́ων ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: 11 Ιουλι ́ου 2000 το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα) στην υπο ́-
 θεση Τ-268/99, Fédération nationale d’agriculture
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του CEDEFOP περι ́ απορρι ́ψεως biologique des régions de France (FNAB), Syndicat
 της υποψηφιο ́τητας του αναιρεσει ́οντος για τη θε ́ση του européen des transformateurs et distributeurs de produits
 υπευθυ ́νου της γενικη ́ς υποστηρι ́ξεως στο πλαι ́σιο της διοι- de l’agriculture biologique (SETRAB) και Sàrl Est
 κη ́σεως, Distribution Biogam κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 ́ σεως
 Ενω
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του CEDEFOP περι ́ μη ανανεω ́-
 σεως της συμβα ́σεως του αναιρεσει ́οντος ως εκτα ́κτου υπαλ-
 λη ́λου πε ́ραν της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1998, (Υπο ́θεση C-345/00 P)
 — να καταδικα ́σει το αναιρεσι ́βλητο στα δικαστικα ́ ́εξοδα της
 πρωτοβα ́θμιας και της αναιρετικη ́ς δι ́κης. (2000/C 335/63)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η Fédération nationale d’agriculture biologique des régions de
 — Πλα ́νη περι ́ το δι ́καιο: το Πρωτοδικει ́ο πλανη ́θηκε περι ́ το France (FNAB), το Syndicat européen des transformateurs et
 δι ́καιο, θεωρω ́ντας ο ́τι η αρμο ́δια για τη συ ́ναψη των distributeurs de produits de l’agriculture biologique (SETRAB)
 συμβα ́σεων αρχη ́ (ΑΣΣΑ) δεν υπε ́πεσε σε προ ́δηλη πλα ́νη και η Sàrl Est Distribution Biogam, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους
 εκτιμη ́σεως ου ́τε ενη ́ργησε κατα ́ κατα ́χρηση εξουσι ́ας καθο ́- Dirk Leermakers, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν και Λουξεμβου ́ργου, και
 σον απε ́ρριψε την υποψηφιο ́τητα του αναιρεσει ́οντος για τη Catriona Hatton, solicitor, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́-
 θε ́ση του υπευθυ ́νου της γενικη ́ς υποστηρι ́ξεως (διοι ́κηση) ργο, 5, place du Théâtre, α ́σκησαν στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2000,
 με το αιτιολογικο ́ ο ́τι «(...) δεν ́ελαβε τους ελα ́χιστους ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, αναι ́ρεση
 απαιτου ́μενους βαθμου ́ς». Το Πρωτοδικει ́ο πλανη ́θηκε περι ́ κατα ́ της διατα ́ξεως που εξε ́δωσε στις 11 Ιουλι ́ου 2000 το
 το δι ́καιο μη ελε ́γχοντας το συ ́ννομο των εργασιω ́ν της Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-268/99, Fédération
 επιτροπη ́ς επιλογη ́ς και, ιδι ́ως, τη νομιμο ́τητα της αποφα ́σεως nationale d’agriculture biologique des régions de France
 περι ́ καθορισμου ́ ενο ́ς ελα ́χιστου ποσοστου ́ 70 % των βαθ- (FNAB), Syndicat européen des transformateurs et distributeurs
 μω ́ν, ενο ́ψει του δεσμευτικου ́ πλαισι ́ου που συνιστα ́ η de produits de l’agriculture biologique (SETRAB) και Sàrl Est
 δημοσι ́ευση κενη ́ς θε ́σεως/προκη ́ρυξη διαγωνισμου ́. Υπο ́ τις Distribution Biogam κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 ---pagebreak--- 25.11.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 335/37
 Οι αναιρεσει ́οντες ζητου ́ν απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Peter Roth QC, του δικηγορικου ́ Συλλο ́γου Αγγλι ́ας και Ουαλ-
 λι ́ας, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο τη Βρετανικη ́
 — να αναιρε ́σει τη δια ́ταξη του Πρωτοδικει ́ου της 11ης Ιουλι ́ου Πρεσβει ́α, 14, boulevard Roosevelt, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστη-
 2000, ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 20 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 — να κρι ́νει ο ́τι οι αναιρεσει ́οντες μπορου ́ν παραδεκτω ́ς να
 ασκη ́σουν προσφυγη ́ ζητω ́ντας τη μερικη ́ ακυ ́ρωση του
 κανονισμου ́ 1804/99 του Συμβουλι ́ου, της 19ης Ιουλι ́ου
 1999 (1). Το προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Κατα ́ συνε ́πεια:
 1) να ακυρω ́σει την απο ́φαση 2000/449/EK (1) της Επιτροπη ́ς
 — να δεχθει ́ τις προηγου ́μενες προτα ́σεις των αναιρεσειο ́ντων, κατα ́ το με ́τρο που με την απο ́φαση αυτη ́ εξαιρει ́ται η
 χρηματοδο ́τηση των οργανισμω ́ν πληρωμη ́ς του Ηνωμε ́νου
 — να επιτρε ́ψει στους λοιπου ́ς διαδι ́κους να τοποθετηθου ́ν επι ́ Βασιλει ́ου συνολικου ́ ποσου ́ 5 039 175,46 ευρω ́/
 της ουσι ́ας, 2 919 698,25 λιρω ́ν στερλινω ́ν (GBP), ο ́σον αφορα ́ τις
 αροτριαι ́ες καλλιε ́ργειες για τα οικονομικα ́ ́ετη 1996 και
 — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν 1997·
 εξο ́δων το ́σο της πρωτοβα ́θμιας ο ́σο και της αναιρετικη ́ς
 διαδικασι ́ας.
 2) να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα του
 Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 230 ΕΚ: κακω ́ς το Πρωτοδικει ́ο
 αρνη ́θηκε να αναγνωρι ́σει ο ́τι ́εχει χαρακτη ́ρα αποφα ́σεως η
 παρε ́κκλιση που παρεμβλη ́θηκε στο α ́ρθρο 5, παρα ́- Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 γραφος 3α, του κανονισμου ́ 2092/91 του Συμβουλι ́ου (2),
 απο ́ τον κανονισμο ́ 1804/99. Η επι ́δικη παρε ́κκλιση αντι-
 φα ́σκει προς το πνευ ́μα του κανονισμου ́ και προς τις θε ́σεις
 τις οποι ́ες ει ́χε λα ́βει κατα ́ το παρελθο ́ν η Κοινο ́τητα. Οι Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο προβα ́λλει ο ́τι:
 συνθη ́κες της θεσπι ́σεω ́ς της επιβεβαιω ́νουν ο ́τι αποβλε ́πει
 στην προστασι ́α επιμε ́ρους συμφερο ́ντων, η ́τοι των συμφε- α) η απο ́φαση δεν ει ́ναι συ ́ννομη καθο ́σον δεν υπα ́ρχει βα ́ση για
 ρο ́ντων της Danone, η οποι ́α ει ́ναι η μο ́νη σημαντικη ́ εταιρι ́α να συναχθει ́ ο ́τι η χρηματοδο ́τηση δεν πραγματοποιει ́ται
 την οποι ́α αφορα ́ η εν λο ́γω παρε ́κκλιση. συ ́μφωνα με τους κοινοτικου ́ς κανο ́νες της πρω ́της
 περιπτω ́σεως του α ́ρθρου 5, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο γ', του
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 230 ΕΚ: κακω ́ς το Πρωτοδικει ́ο κανονισμου ́ 729/70 (2)·
 θεωρει ́ ο ́τι η επι ́δικη παρε ́κκλιση δεν αφορα ́ ατομικα ́ τους
 αναιρεσει ́οντες, μολονο ́τι η ανταγωνιστικη ́ θε ́ση τους αποδυ-
 ναμω ́νεται λο ́γω της θεσπι ́σεως της επι ́δικης παρεκκλι ́σεως. β) επικουρικω ́ς, αν δεν η ́ταν κατα ́λληλο το συ ́στημα επιβλε ́ψεως,
 ο καθορισμο ́ς του εξαιρεθε ́ντος ποσου ́ παραβια ́ζει την
 τε ́ταρτη περι ́οδο του α ́ρθρου 5, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο γ',
 (1) EE L 222, σ. 1. του κανονισμου ́ 729/70 η ́/και η ́ταν προδη ́λως εσφαλμε ́νος·
 (2) Κανονισμο ́ς περι ́ του βιολογικου ́ τρο ́που παραγωγη ́ς γεωργικω ́ν
 προϊο ́ντων και των σχετικω ́ν ενδει ́ξεων στα γεωργικα ́ προϊο ́ντα και στα
 ει ́δη διατροφη ́ς, EE L 198, σ. 1. γ) η εφαρμογη ́ της εκπτω ́σεως 2 % κατ' αποκοπη ́ν για το 1995
 και 1996 παραβια ́ζει την αρχη ́ της αναλογικο ́τητας·
 δ) η απο ́φαση παραβια ́ζει ουσιω ́δεις διαδικαστικου ́ς τυ ́πους.
 Προσφυγη ́ του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου κατα ́ της Επιτροπη ́ς των (1) Απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της 5ης Ιουλι ́ου 2000, για την εξαι ́ρεση
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 20 Σεπτεμβρι ́ου απο ́ την κοινοτικη ́ χρηματοδο ́τηση ορισμε ́νων δαπανω ́ν που πραγματο-
 2000 ποιη ́θηκαν απο ́ τα κρα ́τη με ́λη στο πλαι ́σιο του Ευρωπαϊκου ́ Γεωργικου ́
 Ταμει ́ου Προσανατολισμου ́ και Εγγυη ́σεων (ΕΓΤΠΕ), τμη ́μα Εγγυη ́σεων
 (EE L 180 της 19.7.2000, σ. 49).
 (Υπο ́θεση C-346/00) (2) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 729/70 του Συμβουλι ́ου, της 21ης Απριλι ́ου
 1970, περι ́ χρηματοδοτη ́σεως της κοινη ́ς γεωργικη ́ς πολιτικη ́ς (ΕΕ ειδ.
 (2000/C 335/64) ́εκδ. 03/005, σ. 93).
 Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο, εκπροσωπου ́μενο απο ́ την Rachel Magrill,
 του Treasury Solicitor’s Department, επικουρου ́μενη απο ́ τον


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/14
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2005
 (Υπόθεση C-357/05)
 (2005/C 281/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους B. Schima και S. Pardo Quintillán, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 23 Σεπτεμβρίου 2005 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να θεσπίσει όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές ρυθμίσεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2003/55/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 98/30/ΕΚ ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει σχετικώς την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 33 της οδηγίας αυτής,
 2.
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για την προσαρμογή του εσωτερικού δικαίου στην οδηγία έληξε την 1η Ιουλίου 2004.
 (1) ΕΕ L 176 της 15.7.2003, σ. 57


text:
 22.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 85/21
 Προσφυγή-αγωγή της 16ης Δεκεμβρίου 2013 — AEMN κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-679/13)
 2014/C 85/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Alliance européenne des mouvements nationaux (AEMN) (Matzenheim, Γαλλία) (εκπρόσωπος: J.-P. Le Moigne, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 7ης Οκτωβρίου 2013, η οποία ενσωματώθηκε μερικώς στην απόφαση της 14ης Οκτωβρίου 2013, με την οποία καθορίστηκε η οριστική επιχορήγηση της Alliance européenne des mouvements nationaux από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για το έτος 2012 στο ποσόν των 186 292,12 ευρώ και με την οποία, κατά συνέπεια, αποφασίστηκε ότι η Alliance européenne des mouvements nationaux όφειλε να επιστρέψει το ποσόν των 45 476 ευρώ, δεδομένου ότι είχε ήδη καταβληθεί στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσόν ύψους 231 412,80 ευρώ,
 —
 να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων και να το υποχρεώσει να καταβάλει στην Alliance européenne des mouvements nationaux ποσόν ύψους 20 000 ευρώ.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως, οι οποίοι κατ’ ουσίαν είναι ταυτόσημοι ή παρεμφερείς προς εκείνους των οποίων έγινε επίκληση στην υπόθεση Τ-678/13, ΑΕΜΝ κατά Κοινοβουλίου.


text:
 24.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/7
 Αναίρεση που άσκησε στις 6 Ιουλίου 2011 ο Maurice Emram κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 10 Μαΐου 2011 στην υπόθεση T-187/10, Emram κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση C-354/11 P)
 2011/C 282/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Maurice Emram (εκπρόσωπος: M. Benavï, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στο σύνολό της, καθόσον με αυτή απορρίφθηκε προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της από 11 Φεβρουαρίου 2010 αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος προσφυγών δυνάμει του άρθρου 61 του κανονισμού του Δικαστηρίου,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και του Δικαστηρίου δικαστικά έξοδα και την εταιρία Gucci στα έξοδα της ενώπιον του ΓΕΕΑ και του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο αναιρεσείων προβάλλει παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94, του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (1), καθώς και παράβαση του άρθρου 17 του κανονισμού 207/2009, του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009 για το κοινοτικό σήμα (2).
 Συναφώς, η αναιρεσείουσα προβάλλει κατά πρώτον ότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως, χωρίς να λάβει υπόψη όλα τα κρίσιμα εν προκειμένω στοιχεία, ιδίως τη μη χρήση προγενέστερων σημάτων στην αγορά, τη συνεκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα των προγενέστερων σημάτων, την πραγματική παρουσία στην αγορά άλλων προϊόντων του ίδιου είδους που φέρουν διαφορετικά σημεία «G» και τον βαθμό σπουδαιότητας που αποδίδει το ορισθέν κοινό σε αυτό το είδος σημείων, προκειμένου να αναγνωρίσει ένα εμπορικό σήμα. Επιπλέον, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο κατέληξε σε εσφαλμένη εκτίμηση της ομοιότητας των συγκρουόμενων σημάτων λόγω ιδίως παραμορφώσεως των πραγματικών περιστατικών, εσφαλμένης εκτιμήσεως του διακριτικού και κυρίαρχου χαρακτήρα των προγενέστερων σημάτων καθώς και εσφαλμένης εκτιμήσεως της φύσεως των επίμαχων προϊόντων.
 Ο αναιρεσείων προβάλλει, κατά δεύτερον, ότι το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένως τη νομολογία του Γενικού Δικαστηρίου, καθόσον δεν έλαβε υπόψη τις προγενέστερες εθνικές αποφάσεις, κατά παράβαση του άρθρου 17 του προπαρατεθέντος κανονισμού 207/2009.
 Τέλος, ισχυρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, καθόσον προέβη σε μερική μόνον αξιολόγηση της ομοιότητας των σημείων, χωρίς να λάβει υπόψη το λεκτικό περιεχόμενο του προς καταχώριση σήματος και συγκρίνοντας τα σημεία βάσει υπερβολικά ευρέων κριτηρίων.
 (1) ΕΕ 1994, L 11, σ. 1
 (2) ΕΕ L 78, σ. 1


text:
11.11.95 MEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 299/19
 H προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η αρνητική απόφαση του Διαγραφή της υποθεσεως Τ-112/92 f 1 )
 Συμβουλίου συνιστά παραβίαση τόσο των θεμελιωδών δικαι (95/C 299/33 )
 ωμάτων προσβάσεως σε έγγραφα των θεσμικών οργάνων της
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως, όσο και της αρχής της προστασίας της
 δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και του άρθρου 4 παράγρα (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 φοι 1 και 2, της αποφάσεως 93/731/ΕΚ του Συμβουλίου ,
 καθόσον εφαρμόζει εσφαλμένως τα κριτήρια αρνήσεως που Με διαταξη της 11ης Ιουλίου 1995 , o πρόεδρος του τετάρτου
 θεσπίζουν οι προαναφερθείσες διατάξεις. Περαιτέρω, η τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προσφεύγουσα θεωρεί ότι η αρνητική απάντηση του Συμβου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-112/92: John
 λίου πρέπει να ακυρωθεί λόγω ελλείψεως αιτιολογίας της Cooney κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 αρνήσεως.
 (') ΕΕ αριθ. C 34 της 6. 2. 1993 .
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 28ης Σεπτεμβρίου 1995 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-425/93 (')
 στην υπόθεση Τ-95/94, Chambre syndicale nationale des (95/C 299/34 )
 entreprises de transport de fonds et valeurs (Sytraval) και
 Brink's France SARL κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Κοινοτήτων
 (Κρατικές ενισχύσεις — Καταγγελία ανταγωνιστή — Παρά Με διαταξη της 9ης Αυγούστου 1995 , o πρόεδρος του πρώτου
 λειψη κινήσεως της διαδικασίας εξετάσεως — Δικαιώματα πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 άμυνας — Προσφυγή ακυρώσεως) Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ
 (95/C 299/32) 425/93 : David Wilcox κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (!) ΕΕ αριθ . C 238 της 2. 9. 1993.
 Στην υπόθεση Τ-95/94, Chambre syndicale nationale des
 entreprises de transport de fonds et valeurs (Sytraval) και
 Brink's France Sàrl , εκπροσωπούμενες από τον Jean-Michel
 Payre , δικηγόρο Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο
 τον δικηγόρο Aloyse May , 31 , Grand-Rue, κατά Επιτροπής Διαγραφή της υποθεσεως Τ-430/93 (')
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Michel Nolin
 και Ben Smulders), υποστηριζομένης από τη Γαλλική Δημοκ (95/C 299/35 )
 ρατία, εκπροσωπουμένη από την Catherine de Salins και τον
 Jean-Marc Belorgey), που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 της αποφάσεως της Επιτροπής της 31ης Δεκεμβρίου 1993 ,
 περί απορρίψεως της αιτήσεως των προσφευγουσών με την Με διαταξη της 11ης Αυγούστου 1995 , o πρόεδρος του
 οποία ζήτησαν από την Επιτροπή να διαπιστώσει ότι η πρώτου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των
 Γαλλική Δημοκρατία παρέβη τα άρθρα 92 και 93 της Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υπο
 συνθήκης, λόγω του ότι χορήγησε ενισχύσεις στη Sécuripost θέσεως Τ-430/93 : Jean Trelhu κατά Συμβουλίου της Ευρω
 SA , το Πρωτοδικείο (τέταρτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο παϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 από τον K. Lenaerts , Πρόεδρο , τους R. Schintgen , C. P. Briët, των .
 R. Garcia-Valdecasas και την P. Lindh , δικαστές, γραμμα
 τέας: H. Jung, εξέδωσε στις 28 Σεπτεμβρίου 1995 απόφαση με (') ΕΕ αριθ . C 54 της 25 . 5 . 1993 .
 το ακόλουθο διατακτικό :
 1 . Ακυρώνει την απόφαση της 31ης Δεκεμβρίου 1993 της
 Επιτροπής περί απορρίψεως της αιτήσεως των προσφευ
 γουσών με την οποία ζήτησαν από την Επιτροπή να
 διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη τα άρ Διαγραφή των συνεκδικασθεισών υποθεσεων Τ-436/93 εως
 θρα 92 και 93 της συνθήκης, λόγω του ότι χορήγησε Τ-441/93 (>)
 ενισχύσεις στη Sécuripost. (95/C 299/36)
 2 . H Επιτροπή φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα και τα (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 έξοδα των προσφευγουσών.
 3 . H Γαλλική Δημοκρατία φέρει τα δικά της δικαστικά Με διάταξη της 12ης Ιουλίου 1995 , o προεδρος του πέμπτου
 έξοδα. τετραμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή των συνεκδικασθεισών
 (') EE αριθ . C 103 της 11 . 4. 1994. υποθέσεων Τ-436/93 έως Τ-441 /93 : British Petroleum Com
 pany pic, Barclays Bank pic, Hanson pic, Lucas Industries
 Public Limited Company, Mars UK Limited , Mars G. B.
 ---pagebreak--- Αριθ. C 299/20 MEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11 . 11 . 95
 Limited , Intercontinental Trading Limited, Effem Manage ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 ment Services Limited, Vickers Public Limited Company κατά της 9ης Αυγούστου 1995
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. στην υπόθεση Τ-541/93: Sean Coghlan κ.λπ. κατά Συμβου
 λίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ( ] )
 ( · ) ΕΕ αριθ. C 24 της 31 . 1 . 1992. (Μερική διαγραφή)
 (95/C 299/40)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Στην υπόθεση Τ-541/93 , Sean Coughlan, James Connaughton ,
 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-511/93 (') Gregory Walsh, Patrick Heffernan, Thomas Fitzsimons, Pat
 (95/C 299/37) rick Wall, Patrick Griffin και John Harris, εκπροσωπούμενοι
 από τον James O'Reilly, SC, και τη Philippa Watson , barrister,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) του Δικηγορικού Συλλόγου Ιρλανδίας, ενεργούντες κατόπιν
 παραγγελίας του Oliver Ryan-Purcell, solicitor, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το Fyfe Business Centre , 29 ,
 Με Διάταξη της 9ης Αυγούστου 1995 , o προεδρος του rue Jean-Pierre Brasseur, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 πρώτου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ενώσεως (εκπρόσωποι: Arthur Brautigam και Michel
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υπο
 θέσεως Τ-511/93 : Freda Elsie Locke κ.λπ. κατά Συμβουλίου Bishop), υποστηριζομένου από την Εϊπιτροπή των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων ( εκπρόσωποι: Gérard Rozet και Xavier
 της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Lewis) και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και
 Κοινοτήτων.
 της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: αρχικώς o J. D. Colahan
 και στη συνέχεια o S. T. Braviner), που έχει ως αντικείμενο την
 ί 1 ) ΕΕ αριθ . C 277 της 15 . 10. 1993 . ακύρωση , κατ' εφαρμογήντου άρθρου 173 της συνθήκης ΕΚ,
 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2187/93 του Συμβουλίου , της 22ας
 Ιουλίου 1993 , για την προσφορά αποζημιώσεως σε ορισμένο
 υς παραγωγούς γάλακτος ή γαλακτοκομικών προϊόντων, οι
 οποίοι εμποδίστηκαν προσωρινά να ασκήσουν τη δραστηριό
 τητά τους (ΕΕ αριθ . L 196, σ. 6), και, ειδικότερα, των άρθρων
 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-529/93 (') του 8 και 14, o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις
 (95/C 299/38) 9 Αυγούστου 1995 διάταξη με το εξής διατακτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) 1 . Τα ονόματα των Sean Coughlan, Gregory Walsh, Patrick
 Heffernan, Patrick Wall και John Harris διαγράφονται
 Με Διάταξη της 10ης Αυγούστου 1995 , o προεδρος του από τον πίνακα των προσφευγόντων στην υπόθεση
 Τ-541/93.
 πρώτου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υπο
 θέσεως Τ-529/93: Wallace A. Rodgers, Teresa McVeigh, John 2. Κάθε διάδικος θα φέρει τα δικαστικά του έξοδα, συμπε
 Rogan, Patrick O'Brien κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής ριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας λήψεως
 Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. ασφαλιστικών μέτρων.
 (') ΕΕ αριθ. C 312 της 18. 11 . 1993.
 3. Οι παρεμβαίνοντες θα φέρουν τα δικά τους δικαστικά
 έξοδα.
 (') ΕΕ αριθ. C 319 της 26. 11 . 1993.
 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-540/93 (')
 (95/C 299/39) Διαγραφή της υποθεσεως Τ-550/93 (')
 (95/C 299/41 )
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Με Διάταξη της 10ης Αυγούστου 1995, o προεδρος του
 πρώτου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Με Διάταξη της 12ης Σεπτεμβρίου 1995, o προεδρος του
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υπο τετάρτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 θέσεως Τ-540/93: Kathleen Early κατά Συμβουλίου της Ευρω Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ
 παϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή 550/93: Δημήτριος Μπενέκος κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 των .
 κών Κοινοτήτων.
 r1 ) ΕΕ αριθ. C 312 της 18. 11 . 1993. (') ΕΕ αριθ. C 334 της 9. 12. 1993.


text:
Αριθ. C 64/10 PËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2 . 3 . 96
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως υποβλη νων έργων, εαν το εθνικό δικαστήριο διαπιστώνει κατά τα
 θείσα από το Conseil d'Etat του Βασιλείου του Βελγίου με λοιπά ότι o εν λόγω οργανισμός έχει την έδρα του στο
 απόφαση της 4ης Δεκεμβρίου 1995 στο πλαίσιο της υποθέ έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους και ότι οι ουσιαστικές
 σεως Bic Bénélux SA κατά Βελγικού Δημοσίου, εκπροσω δραστηριότητες διευθύνσεως, συνθέσεως ή οργανώσεως
 πουμένου από τον Υπουργό Οικονομικών του προγράμματος ασκούνται στο έδαφος αυτό;
 (Υπόθεση C-13/96) 2. Αν υποτεθεί ότι οι εκπομπές που προέρχονται από
 (96/C 64/21 ) ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό στον οποίο έχει χορηγήσει
 άδεια κράτος μέλος δεν πρέπει να θεωρηθούν ως εκπο
 Με απόφαση της 4ης Δεκεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη μπές ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού που υπάγεται στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δικαιοδοσία κράτους μέλους υπό την έννοια της οδηγίας
 στις 19 Ιανουαρίου 1996, το Conseil d'Etat του Βασιλείου του αυτής, μπορεί άλλο κράτος μέλος, και υπό ποιες προϋπο
 Βελγίου ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινο θέσεις ενόψει ιδίως των άρθρων 59 επ. της συνθήκης, να
 τήτων την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στο πλαίσιο απαγορεύσει ή να περιορίσει την αναμετάδοσή τους στο
 της υποθέσεως Bic Bénélux SA κατά Βελγικού Δημοσίου , έδαφος του ;
 εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομικών.
 3. Έχει το άρθρο 2 της οδηγίας αυτής την ένοια ότι, αν ένας
 Το Conseil d'Etat ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί επί ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός υπάγεται στη δικαιοδοσία
 του ακολούθου ερωτήματος: κράτους μέλους, ένα άλλο κράτος μέλος δεν μπορεί να
 «Αποτελούν η υποχρέωση επιθέσεως, πριν από τη διάθεση εμποδίσει την αναμετάδοση στο έδαφος του των ραδιο
 στην κατανάλωση , ενός καθορισμένου διακριτικού σημείου τηλεοπτικών εκπομπών που προέρχονται από τον οργα
 επί των προϊόντων που υπόκεινται σε φόρο λόγω των νισμό αυτό ακόμα και αν δεν τηρούνται οι κανόνες των
 οικολογικών βλαβών που τεκμαίρεται ότι προκαλούν, και η άρθρων 4 και 5 της ίδιας οδηγίας;
 υποχρέωση επιθέσεως ενός άλλου διακριτικού σημείου επί (!) ΕΕ αριθ . L 298 της 17 . 10. 1989, σ. 23 .
 των αυτών προϊόντων, όταν παραδίδονται απαλλαγμένα του
 αυτού φόρου στο πλαίσιο διπλωματικών ατελειών, "τεχνικές
 προδιαγραφές" υπό την έννοια του άρθρου 1 σημείο 1 της Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 οδηγίας 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 28ης Μαρτίου υπέβαλε το Arbeitsgericht Hamburg με διάταξη της 1ης
 1983 , για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφορήσεως Δεκεμβρίου 1995 στο πλαίσιο της υποθέσεως Καλλιόπη
 στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών ('), Schôning-Κουγεμπετοπούλου κατά Freie und Hansestadt
 όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 88/182/ΕΟΚ (2), ή Hamburg
 "τεχνικό κανόνα" υπό την έννοια του άρθρου 1 σημείο 5 της (Δήμου Αμβούργου )
 αυτής οδηγίας;»
 (Υπόθεση C-15/96)
 0 ) ΕΕ αριθ . L 109 της 26 . 4. 1983 , σ. 8 . (96/C 64/23)
 (2 ) ΕΕ αριθ . L 81 της 26. 3 . 1988 . σ. 75 .
 Με διάταξη της 1ης Δεκεμβρίου 1995, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 19 Ιανουαρίου 1996, το Arbeitsgericht Hamburg, τρίτο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που τμήμα, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 υπέβαλε το Tribunal de Première Instance de Bruxelles με μεταξύ Καλλιόπης Schôning-Κουγεμπετοπούλου και Freie
 απόφαση της 16ης Ιανουαρίου 1996 στην υπόθεση: Βελγικό und Hansestadt Hamburg (Δήμος Αμβούργου ), ζητεί από το
 Δημόσιο, εκπροσωπούμενο από τον αντιπρόεδρο της κυβερ Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προ
 νήσεως και υπουργό συγκοινωνιών, και δημοσίων επιχειρή δικαστικής αποφάσεως επί των εξής εροοτημάτων:
 σεων και τον υπουργό επιστημονικής πολιτικής, κατά Paul
 Denuit 1 . Συντρέχει παράβαση του άρθρου 48 της συνθήκης ΕΚ και
 (Υπόθεση C-14/96) του άρθρου 7 παράγραφοι 1 και 4 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ . 1612/68 του Συμβουλίου (') περί της ελεύθερης
 (96/C 64/22) κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινό
 Με απόφαση της 16ης Ιανουαρίου 1 996, η οποία περιήλθε στη τητας, όταν μια συλλογική σύμβαση εργασίας των εργαζο
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 19 Ιανουαρίου 1996, το μένων στη δημόσια διοίκηση εξαρτά την κατάταξη σε
 Tribunal de Première Instance de Bruxelles, στο πλαίσιο της υψηλότερη μισθολογική κατηγορία από την άσκηση επί
 υποθέσεως ποινική δίκη — πολιτικώς ενάγον: Βελγικό Δημό οκτώ έτη επαγγελματικής δραστηριότητας στο πλαίσιο
 σιο, εκπροσωπούμενο από τον αντιπρόεδρο της κυβερνή μιας συγκεκριμένης μόνο μισθολογικής κατηγορίας της
 σεως και υπουργό συγκοινωνιών και δημοσίων επιχειρήσεων συλλογικής συμβάσεως που ισχύει για όλους τους ιδιωτι
 και τον υπουργό επιστημονικής πολιτικής — κατά Paul κού δικαίου υπαλλήλους του γερμανικού δημοσίου
 Denuit, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο (ΒΑΤ), με αποτέλεσμα να μη λαμβάνεται υπόψη παρό
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτη μοια δραστηριότητα η οποία έχει ασκηθεί στη δημόσια
 μάτων: διοίκηση άλλου κράτους μέλους της Κοινότητας;
 1 . Υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να θεωρηθεί ότι ένας 2. Αν στο πρώτο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση :
 ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός υπάγεται στη δικαιοδοσία Επιβάλλει το άρθρο 48, σε συνδυασμό με τον κανονισμό
 κράτους μέλους υπό την έννοια του άρθρου 2 παράγρα (ΕΟΚ) αριθ . 1612/68 του Συμβουλίου περί της ελεύθερης
 φος 1 της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου ('). Κατά κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινό
 πόσον ασκεί επιρροή το γεγονός της μη ευρωπαϊκής τητας, όταν πρόκειται για κατάταξη ιατρών σε υψηλότερη
 προελεύσεως σχετικά μεγάλου μέρους των μεταδιδομέ μισθολογική κατηγορία της ΒΑΤ, τον συνυπολογισμό των


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-600/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Φορολόγηση των μερισμάτων και των τόκων που καταβάλλονται στα ταμεία συντάξεων - Φορολογική μεταχείριση των μερισμάτων και των τόκων που καταβάλλονται σε αλλοδαπούς φορείς - Έκπτωση των δαπανών λειτουργίας που αφορούν άμεσα την πραγματοποίηση εισοδήματος με τη μορφή μερισμάτων και τόκων - Βάρος απόδειξης)
 2013/C 26/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal και W. Mölls)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και J. Möller)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και N. Rouam), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels και C. Schillemans), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: M. Pere), Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: A. Falk και S. Johannesson), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: H. Walker, επικουρούμενη από τον G. Facenna, barrister)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 63 ΣΛΕΕ και του άρθρου 40 της Συμφωνίας ΕΟΧ — Εθνική ρύθμιση για τη φορολόγηση των μερισμάτων και των τόκων που καταβάλλονται στα ταμεία συντάξεων, σύμφωνα με την οποία ορισμένες ευνοϊκές φορολογικές διατάξεις ισχύουν μόνο για τα μερίσματα και τους τόκους που καταβάλλονται σε ημεδαπούς φορείς
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
 3)
 Η Γαλλική Δημοκρατία, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Βασίλειο της Σουηδίας και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 80 της 12.3.2011.


text:
 11.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 246/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 29ης Ιουλίου 2010 [αίτηση του High Court of Justice (Chancery Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs κατά Isaac International Limited
 (Υπόθεση C-371/09) (1)
 (Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 - Τελωνειακός κώδικας - Άρθρο 212α - Κανονισμός (ΕΟΚ) 2454/93 - Άρθρο 292 - Κανονισμός (ΕΚ) 88/97 - Άρθρο 14 - Δασμός αντιντάμπινγκ - Πλαίσια ποδηλάτων)
 2010/C 246/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (Chancery Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
 κατά
 Isaac International Limited
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — High Court of Justice (Chancery Division) — Ερμηνεία του άρθρου 14, παράγραφος γ', του κανονισμού (ΕΚ) 88/97 της Επιτροπής, της 20ής Ιανουαρίου 1997, σχετικά με την άδεια για απαλλαγή της εισαγωγής ορισμένων εξαρτημάτων ποδηλάτων καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας από την επέκταση με τον κανονισμό (ΕΚ) 71/97 του Συμβουλίου του δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2474/936 του Συμβουλίου (ΕΕ L 17, σ. 17) — Ερμηνεία του άρθρου 292, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 253, σ. 1) — Ερμηνεία του άρθρου 212, παράγραφος α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992 (ΕΕ L 302, σ. 1) — Δασμός αντιντάμπινγκ επί ποδηλάτων καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας — Προϋποθέσεις για την απαλλαγή ορισμένων εισαγωγών βασικών εξαρτημάτων ποδηλάτων — Χορήγηση αδείας ειδικού προορισμού — Εισαγωγέας που παρέλειψε να αποκτήσει την απαραίτητη άδεια, λόγω μη επιβεβαιώσεως των όρων των διατάξεων του άρθρου 14, παράγραφος γ', του κανονισμού (ΕΚ) 88/97 και του άρθρου 292, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2451/93 — Έννοια πρόδηλης αμέλειας
 Διατακτικό
 1)
 Η διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 292, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1602/2000 της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 2000, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως άδεια από εισαγωγέα εγκατεστημένο και ασκούντα τις δραστηριότητές του σε δύο κράτη μέλη, ο οποίος εισάγει εμπορεύματα στο πρώτο κράτος μέλος προκειμένου να τα μεταφέρει αμέσως στο δεύτερο κράτος μέλος, ώστε να τύχει απαλλαγής από τους δασμούς αντιντάμπινγκ, δυνάμει του άρθρου 14, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 88/97 της Επιτροπής, της 20ής Ιανουαρίου 1997, σχετικά με την άδεια για απαλλαγή της εισαγωγής ορισμένων εξαρτημάτων ποδηλάτων καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας από την επέκταση με τον κανονισμό (ΕΚ) 71/97 του Συμβουλίου του δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2474/93 του Συμβουλίου.
 2)
 Το άρθρο 212α του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2700/2000, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2000 δεν επιτρέπει τη χορήγηση απαλλαγής από τους δασμούς αντιντάμπινγκ σε εισαγωγέα ο οποίος δεν έχει την απαραίτητη προηγούμενη άδεια ώστε να τύχει απαλλαγής από αυτού του είδους τους δασμούς, δυνάμει του άρθρου 14, στοιχείο γ', του κανονισμού 88/97.
 (1) ΕΕ C 267 της 7.11.2009


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 17ης Νοεμβρίου 2011 [αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Deo Antoine Homawoo κατά GMF Assurances SA
 (Υπόθεση C-412/10) (1)
 (Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Εφαρμοστέο δίκαιο στις εξωσυμβατικές ενοχές - Κανονισμός (ΕΚ) 864/2007 - Πεδίο εφαρμογής ratione temporis)
 (2012/C 25/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Deo Antoine Homawoo
 κατά
 GMF Assurances SA
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — High Court of Justice (Queen’s Bench Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) — Ερμηνεία των άρθρων 15 (στοιχείο γ'), 31 και 32 του κανονισμού (ΕΚ) 864/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2007, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις εξωσυμβατικές ενοχές (Ρώμη II) (ΕΕ L 199, σ. 40) καθώς και του άρθρου 297 ΣΛΕΕ — Χρονικά πεδία εφαρμογής — Περιεχόμενο του εφαρμοστέου στα ζημιογόνα γεγονότα δικαίου
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 31 και 32 του κανονισμού (ΕΚ) 864/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2007, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις εξωσυμβατικές ενοχές (Ρώμη II), σε συνδυασμό με το άρθρο 297 ΣΛΕΕ, έχουν την έννοια ότι εθνικό δικαστήριο υποχρεούται να εφαρμόσει τον κανονισμό αυτόν μόνο στα γενεσιουργά ζημιών γεγονότα τα οποία επήλθαν μετά τις 11 Ιανουαρίου 2009 και ότι η ημερομηνία ασκήσεως της αγωγής αποζημιώσεως ή η ημερομηνία καθορισμού του εφαρμοστέου δικαίου από το επιληφθέν της διαφοράς δικαστήριο δεν ασκούν επιρροή για τον καθορισμό του χρονικού πεδίου εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού.
 (1) ΕΕ C 301 της 6.11.2010.


text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/43
 Προσφυγή-αγωγή της 7ης Ιουλίου 2011 — Gollnisch κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-347/11)
 2011/C 252/93
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Bruno Gollnisch (Limonest, Γαλλία) (εκπρόσωπος: G. Dubois, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περί άρσεως της βουλευτικής ασυλίας του που εκδόθηκε στις 10 Μαΐου 2011, με την οποία εγκρίθηκε η έκθεση αριθ. A7 0154/2011·
 —
 να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να καταβάλει στον B. Gollnisch το ποσό των 8 000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης·
 —
 να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να καταβάλει στον B. Gollnisch το ποσό των 4 000 ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε για την αμοιβή του δικηγόρου του και την προετοιμασία της παρούσας προσφυγής-αγωγής (στο εξής: προσφυγή).
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 10ης Μαΐου 2011, με την οποία εγκρίθηκε η έκθεση της επιτροπής νομικών θεμάτων (A7-0154/2011) και απορρίφθηκε η αίτηση υπερασπίσεως της ασυλίας και των προνομίων του Bruno Gollnisch [2010/2097(IMM)] και, αφετέρου, την καταβολή χρηματικής ικανοποιήσεως για την ηθική βλάβη που φέρεται να υπέστη ο προσφεύγων από την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως.
 Προς στήριξη της προσφυγής, ο προσφεύγων προβάλλει επτά λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 9 του πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 8ης Απριλίου 1965.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από την αναγκαιότητα εφαρμογής, εν προκειμένω, του άρθρου 9 του πρωτοκόλλου.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από προσβολή της πάγιας νομολογίας της επιτροπής νομικών θεμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από προσβολή της αρχής της ασφάλειας δικαίου και προσβολή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
 5)
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από προσβολή της ανεξαρτησίας του βουλευτή.
 6)
 Ο έκτος λόγος αντλείται από παράβαση των διατάξεων του κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τη διαδικασία που μπορεί να καταλήξει σε έκπτωση βουλευτή.
 7)
 Ο έβδομος λόγος αντλείται από προσβολή της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως και των δικαιωμάτων άμυνας του προσφεύγοντος.