text:
C 45/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.2.2001
 Προσφυγη ́-αγωγη ́ της εταιρι ́ας Pharmacia & Upjohn S.A. Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́-
 θηκε στις 13 Νοεμβρι ́ου 2000
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ο ́μοια με τα
 προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση Τ-344/00, CEVA κατα ́ Επιτροπη ́ς (1).
 (Υπο ́θεση Τ-345/00)
 (1) Βλε ́πε σελι ́δα 19 της παρου ́σας Εφημερι ́δας.
 (2001/C 45/43)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Προσφυγη ́ του Α. Barth κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 14 Νοεμβρι ́ου 2000
 Η εταιρι ́α Pharmacia & Upjohn S.A., εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τους Denis Waelbroeck και Dirk Brinckman, του γραφει ́ου (Υπο ́θεση T-348/00)
 Liedekerke Siméon Wessing Houthoff, Βρυξε ́λλες, α ́σκησε στις
 13 Νοεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν (2001/C 45/44)
 Κοινοτη ́των.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Ο A. Barth, κα ́τοικος Lenzkirch (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενος
 απο ́ τον Ε. J. H. Moons, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο
 — να κρι ́νει, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 232 ΕΚ ο ́τι η Επιτροπη ́ Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Λουξεμβου ́ργου C. Turk, Avenue
 παρε ́βη τις εκ του κοινοτικου ́ δικαι ́ου υποχρεω ́σεις της διο ́τι Guillaume 13 A, α ́σκησε, στις 14 Νοεμβρι ́ου 2000, ενω ́πιον του
 παρε ́λειψε να λα ́βει τα αναγκαι ́α με ́τρα για να περιλα ́βει την Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 προγεστερο ́νη στο παρα ́ρτημα ΙΙ του κανονισμου ́ 2377/90, Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 μετα ́ την ́εκδοση θετικη ́ς γνω ́μης της ΕΚΦ και ειδικο ́τερα
 να εκπονη ́σει σχε ́διο κανονισμου ́ για την εγγραφη ́ της
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 προγεστερο ́νης στο παρα ́ρτημα ΙΙ και να το υποβα ́λει στην
 αρμο ́δια επιτροπη ́ προς ́εγκριση·
 — να κηρυ ́ξει την παρου ́σα προσφυγη ́ παραδεκτη ́ και βα ́σιμη,
 — να υποχρεω ́σει την Κοινο ́τητα, εκπροσωπου ́μενη εν προκει- — να κρι ́νει ο ́τι δεν υφι ́σταται καμι ́α αξι ́ωση της Επιτροπη ́ς περι ́
 με ́νω απο ́ την Επιτροπη ́ να αποκαταστη ́σει τη ζημι ́α που επιστροφη ́ς αχρεωστη ́τως καταβληθε ́ντων, κατα ́ το α ́ρθρο
 υπε ́στη η προσφευ ́γουσα λο ́γω της παρα ́νομης παρα ́λειψης 85 του του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των
 τη Επιτροπη ́ς να ενεργη ́σει, και να καθορι ́σει το ποσο ́ της υπαλλη ́λων των ΕΚ (ΚΥΚ), ́εναντι αυτου ́,
 αποζημιω ́σεως για την προκληθει ́σα ζημι ́α σε 271 170 ευρω ́
 η ́ σε α ́λλο ποσο που θα αντιστοχει ́ στη ζημι ́α την οποι ́α — να κρι ́νει ο ́τι απο ́ τις 24 Σεπτεμβρι ́ου 1998 συντρε ́χουν ως
 υπε ́στη η προσφευ ́γουσα ο ́πως θα προσδιοριστει ́ κατα ́ τη προς αυτο ́ν ιδιαι ́τερες περιστα ́σεις και ο ́τι, επομε ́νως, μπορει ́
 διαδικασι ́α, λαμβα ́νοντας ιδι ́ως υπο ́ψη τη μελλοντικη ́ ζημι ́α· να αξιω ́σει την περαιτε ́ρω καταβολη ́ του επιδο ́ματος στε ́γης
 σ' αυτο ́ν, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο
 γ', του παραρτη ́ματος VII, του ΚΥΚ,
 — επικουρικω ́ς να υποχρεω ́σει τους διαδι ́κους να προσκομι ́σουν
 στο ∆ικαστη ́ριο, εντο ́ς ευλο ́γου χρο ́νου απο ́ την ημερομηνι ́α — κατα ́ συνε ́πεια να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ των ΕΚ:
 εκδο ́σεως της αποφα ́σεως, αριθμητικα ́ στοιχει ́α ως προς το
 ποσο ́ της αποζημιω ́σεως που θα συμφωνη ́σουν η ́, αν δεν 1) να αποδω ́σει ποσο ́ 2 543,20 ευρω ́, εντο ́κως απο ́ την
 συμφωνη ́σουν, να υποβα ́λουν στο ∆ικαστη ́ριο εντο ́ς της ́διας
 ι αντι ́στοιχη ημερομηνι ́α παρακρατη ́σεως,
 προθεσμι ́ας τα αιτη ́ματα ́ τους με αναλυτικα ́ αριθμητικα ́
 στοιχει ́α·
 2) να αποδω ́σει ποσο ́ 1 053,18 γερμανικω ́ν μα ́ρκων,
 ομοι ́ως εντο ́κως απο ́ την αντι ́στοιχη ημερομηνι ́α
 — να επιδικα ́σει το ́κους προς 8 % ετησι ́ως η ́ α ́λλο επιτο ́κιο παρακρατη ́σεως,
 κατα ́ την κρι ́ση του επι ́ του καταβλητε ́ου ποσου ́, απο ́ την
 ημερομηνι ́α εκδο ́σεως της αποφα ́σεως του ∆ικαστηρι ́ου 3) να εξακολουθη ́σει να του καταβα ́λλει το επι ́δομα στε ́γης
 με ́χρις εξοφλη ́σεως· απο ́ τον Μα ́ρτιο του 2000 με νομι ́μους το ́κους απο ́ της
 παρελευ ́σεως της ημερομηνι ́ας καταβολη ́ς,
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. — ο ́λα δε τα ποσα ́ νομιμοτο ́κως, καθω ́ς και τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ---pagebreak--- 10.2.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 45/21
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 4. να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Ο προσφευ ́γων βα ́λλει κατα ́ της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της
 17ης Αυγου ́στου 2000 περι ́ παυ ́σεως καταβολη ́ς του επιδο ́ματος Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 στε ́γης και περι ́ παρακρατη ́σεως απο ́ τον Απρι ́λιο του 2000 με ́χρι
 τον Ιανουα ́ριο του 2001 επι ́ της μηνιαι ́ας συντα ́ξεω ́ς του του, Η Free Trade Foods NV ́εχει στο Curaçao εργοστα ́σιο παραγωγη ́ς
 κατα ́ την Επιτροπη ́, αχρεωστη ́τως καταβληθε ́ντος σ' αυτο ́ν απο ́ τις ζα ́χαρης. Ει ́χε την προ ́θεση να κατεργαστει ́ το 2000 περι ́που
 24 Σεπτεμβρι ́ου 1998, ημερομηνι ́α θανα ́του της συζυ ́γου του, 50 000 το ́νους.
 επιδο ́ματος στε ́γης.
 Η Free Trade Foods NV εξαρτα ́ται πλη ́ρως απο ́ την κατεργασι ́α
 Ισχυρι ́ζεται ο ́τι απο ́ του θανα ́του της συζυ ́γου του τελει ́ σε της ζα ́χαρης C, κοινοτικη ́ς καταγωγη ́ς, η οποι ́α συνεπει ́α της
 κατα ́σταση η οποι ́α εμπι ́πτει στο α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο σωρευ ́σεως καταγωγη ́ς ΕΚ/ΥΧΕ αποκτα ́ καταγωγη ́ ΥΧΕ και, επομε ́-
 γ', του παραρτη ́ματος VII του ΚΥΚ και, επομε ́νως, εξακολουθει ́ να νως, μπορει ́ να εισαχθει ́ στην Κοινο ́τητα χωρι ́ς δασμου ́ς.
 δικαιου ́ται του επιδο ́ματος στε ́γης.
 Συνεπει ́α του τρι ́του με ́τρου διασφαλι ́σεως ισχυ ́ει μια λι ́αν περιο-
 ρισμε ́νη ποσο ́στωση 4 848 το ́νων.
 Η Free Trade Foods NV προβα ́λλει τους ακο ́λουθους τε ́σσερις
 Προσφυγη ́-αγωγη ́ της Free Trade Foods NV κατα ́ της Επιτρο- ισχυρισμου ́ς για την ακυ ́ρωση του τρι ́του με ́τρου διασφαλι ́σεως
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις και για την αποκατα ́σταση της ζημι ́ας:
 17 Νοεμβρι ́ου 2000
 1. παρα ́βαση του α ́ρθρου 109, παρα ́γραφος 2, της αποφα ́σεως
 ΥΧΕ·
 (Υπο ́θεση T-350/00)
 2. παραβι ́αση της ιεραρχι ́ας κανο ́νων δικαι ́ου που η Συνθη ́κη
 (2001/C 45/45) ΕΚ καθιερω ́νει υπε ́ρ των προϊο ́ντων ΥΧΕ·
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω 3. παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 5, της Συμφωνι ́ας
 περι ́ Με ́τρων ∆ιασφαλι ́σεως (που συνη ́φθη στο πλαι ́σιο του
 Η Free Trade Foods NV, με ́εδρα το Curaçao (Ολλανδικε ́ς ΠΟΕ), καθω ́ς και του α ́ρθρου 300, παρα ́γραφος 7, ΕΚ·
 Αντι ́λλες), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους
 M. M. Slotboom και Ν. J. Helder, του δικηγορικου ́ γραφει ́ου 4. ́ελλειψη νομιμο ́τητας του κανονισμου ́ 2553/97.
 Trenité Van Doorne, Ρο ́ττερνταμ και Βρυξε ́λλες, με το ́πο επιδο ́-
 σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο De Bandt, (1) Kανονισμο ́ς (ΕΚ) 2081/2000 της Επιτροπη ́ς, της 29ης Σεπτεμβρι ́ου
 Van Hecke, Lagae & Loesch, 11, rue Goethe, α ́σκησε στις 2000, για τη συνε ́χιση της εφαρμογη ́ς με ́τρων διασφα ́λισης ο ́σον
 17 Νοεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν αφορα ́ τις εισαγωγε ́ς, απο ́ τις υπερπο ́ντιες χω ́ρες και εδα ́φη, προϊο ́ντων
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν του τομε ́α της ζα ́χαρης με σω ́ρευση καταγωγη ́ς ΕΚ/ΥΧΕ (ΕΕ L 246
 Κοινοτη ́των. της 30.9.2000, σ. 64).
 Η προσφευ ́γουσα-ενα ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 1. να κηρυ ́ξει την προσφυγη ́-αγωγη ́ της Free Trade Foods NV
 παραδεκτη ́·
 2. να ακυρω ́σει τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 2081/2000, για τη συνε ́χιση
 της εφαρμογη ́ς με ́τρων διασφα ́λισης ο ́σον αφορα ́ τις εισα- Προσφυγη ́ της Organización de Productores Asociados
 γωγε ́ς, απο ́ τις υπερπο ́ντιες χω ́ρες και εδα ́φη, προϊο ́ντων του de Grandes Atuneros Congeladores (Opagac) κατα ́ της
 τομε ́α της ζα ́χαρης με σω ́ρευση καταγωγη ́ς ΕΚ/ΥΧΕ (στο Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 εξη ́ς: τρι ́το με ́τρο διασφαλι ́σεως) (1)· 24 Νοεμβρι ́ου 2000
 3. να ορι ́σει ο ́τι η Κοινο ́τητα ει ́ναι υπευ ́θυνη για τη ζημι ́α που
 (Υπο ́θεση Τ-359/00)
 προκα ́λεσε στη Free Trade Foods NV το τρι ́το με ́τρο
 διασφαλι ́σεως, καθω ́ ς και να ορι ́σει ο ́τι οι δια ́δικοι θα πρε ́πει
 να συμφωνη ́σουν για την ́εκταση της ζημι ́ας της Free Trade (2001/C 45/46)
 Foods NV και ο ́τι, αν δεν συμφωνη ́σουν επι ́ του ζητη ́ματος
 αυτου ́, η δι ́κη θα συνεχιστει ́ εντο ́ς της προθεσμι ́ας που θα
 τα ́ξει το Πρωτοδικει ́ο για να καθοριστει ́ η ́εκταση της ζημι ́ας, ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω
 η ́ τουλα ́χιστον να υποχρεω ́σει την Κοινο ́τητα να καταβα ́λει
 μια προσωρινω ́ς υπολογισμε ́νη αποζημι ́ωση που δεν ́εχει Η Organización de Productores Asociados de Grandes
 ακο ́μη υπολογιστει ́, η ́ επικουρικο ́τερα να υποχρεω ́σει την Atuneros Congeladores (Opagac), με ́εδρα τη Μαδρι ́τη, εκπροσω-
 Κοινο ́τητα να καταβα ́λει την αποζημι ́ωση που το Πρωτοδικει ́ο που ́μενη απο ́ τον Jesús Casas Robla και τη Vanessa Arrastia
 θα καθορι ́σει κατα ́ δι ́καιη κρι ́ση, πλε ́ον το ́κων με το ισχυ ́ον de la Sierra, α ́σκησε στις 24 Νοεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του
 επιτο ́κιο απο ́ την ημερομηνι ́α ασκη ́σεως της προσφυγη ́ς- Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 αγωγη ́ς με ́χρι την ολοσχερη ́ εξο ́φληση· Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/18
 Αναίρεση που άσκησε στις 3 Απριλίου 2008 η Japan Tobacco, Inc. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα) στις 30 Ιανουαρίου 2008 στην υπόθεση T-128/06, Japan Tobacco, Inc. κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) — Torrefacção Camelo
 (Υπόθεση C-136/08 P)
 (2008/C 209/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Japan Tobacco, Inc. (εκπρόσωποι: A. Ortiz López, abogada, S. Ferrandis González, abogado, E. Ochoa Santamaría, abogada)
 Αντίδικοι κατ' αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Torrefacção Camelo Lda
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 30 Ιανουαρίου 2008 στην υπόθεση T-128/06 και να εκδώσει απόφαση με την οποία, μεταρρυθμίζοντας την ως άνω απόφαση, να αναγνωρίσει την ανάγκη εφαρμογής της απαγορεύσεως, την οποία περιλαμβάνει το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1), στην υπόθεση αυτή και, κατά συνέπεια, λαμβάνοντας υπόψη τα επιχειρήματα που προέβαλε η Japan Tobacco, να αποφανθεί υπέρ της αρνήσεως καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος αριθ. 1 469 121·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα σχετικά με τις ανωτέρω διαδικασίες δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την αίτησή της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα επικαλείται παράβαση, εκ μέρους του Πρωτοδικείου, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα και, ειδικότερα, των διατάξεων του άρθρου 8, παράγραφος 5, αυτού. Συγκεκριμένα, παρά το γεγονός ότι το Πρωτοδικείο αναγνώρισε τη φήμη του προγενέστερου σήματος, την ομοιότητα μεταξύ των επίμαχων σημάτων και τη συνάφεια των προϊόντων στα οποία αναφέρονται τα σήματα, απαίτησε την ύπαρξη ενεστώσας και πραγματικής αποδείξεως περί της βλάβης του προγενέστερου σήματος, ενώ το προαναφερθέν άρθρο απαιτεί απλώς και μόνον την ύπαρξη κινδύνου βλάβης του σήματος αυτού, κινδύνου προσπορίσεως αθέμιτου οφέλους από τον διακριτικό χαρακτήρα του σήματος ή κινδύνου προκλήσεως ζημίας στον εν λόγω διακριτικό χαρακτήρα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 20.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 236/45
 Προσφυγή της 18ης Μαΐου 2015 — Grupo Bimbo κατά ΓΕΕΑ (Μορφή μικρών ράβδων με τέσσερις κύκλους)
 (Υπόθεση T-240/15)
 (2015/C 236/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Grupo Bimbo, SAB de CV (Μεξικό, Μεξικό) (εκπρόσωπος: N. Fernández Fernández-Pacheco, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Επίδικο σήμα: Τρισδιάστατο κοινοτικό σήμα (Μορφή μικρών ράβδων με τέσσερις κύκλους) — Υπ’ αριθ. 12 551 867 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Μαρτίου 2015 στην υπόθεση R 1602/2014-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση καθότι είναι παράνομη και αντιβαίνει στις ισχύουσες νομικές διατάξεις περί κοινοτικού σήματος, να εκδώσει απόφαση σύμφωνα με τα περιεχόμενα στην προσφυγή αιτήματα λόγω του επαρκούς διακριτικού χαρακτήρα του τρισδιάστατου κοινοτικού σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, και να διατάξει την πλήρη καταχώριση στο μητρώο της υπ’ αριθ. 12 551 867 αιτήσεως καταχωρίσεως τρισδιάστατου κοινοτικού σήματος, στις τάξεις 5, 29 και 30 της διεθνούς ταξινομήσεως,
 —
 να καταδικάσει το αντίδικο στα έξοδα και στις δαπάνες που καταβληθήκαν στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, καθώς επίσης στα τέλη προσφυγής ενώπιον του ΓΕΑΑ και στις συνεπακόλουθες δαπάνες.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/55
 Προσφυγή/αγωγή της 31ης Αυγούστου 2007 — Denka International κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-334/07)
 (2007/C 269/98)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα/ενάγουσα: Denka International (Barneveld, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: C. Mereu και K. Van Maldegem, δικηγόροι)
 Καθής/εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας/ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα/ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2007/387/ΕΚ, της 6ης Ιουνίου 2007, σχετικά με τη μη καταχώριση της ουσίας dichlorvos στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου και την ανάκληση των εγκρίσεων για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν την εν λόγω ουσία, και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα και να την υποχρεώσει να καταβάλει αντισταθμιστικούς τόκους και τόκους υπερημερίας, με επιτόκιο 8 %.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας είναι τα ίδια ή παρόμοια με εκείνα που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-326/07, Cheminova κ.λπ. κατά Επιτροπής.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 27ης Ιουνίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-569/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 94/22/ΕΚ - Όροι χορήγησης και χρήσης των αδειών αναζήτησης, εξερεύνησης και παραγωγής υδρογονανθράκων - Άνευ διακρίσεων πρόσβαση)
 2013/C 225/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Herrmann και M. Owsiany-Hornung)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: M. Szpunar, M. Drwięcki και B. Majczyna)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Εσφαλμένη και/ή ελλιπής μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των άρθρων 2, παράγραφος 2, 3, παράγραφος 1, καθώς και 5, σημεία 1 και 2, της οδηγίας 94/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 1994, για τους όρους χορήγησης και χρήσης των αδειών αναζήτησης, εξερεύνησης και παραγωγής υδρογονανθράκων (ΕΕ L 164, σ. 3) — Άνευ διακρίσεων πρόσβαση στις εν λόγω δραστηριότητες και στην άσκησή τους
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Δημοκρατία της Πολωνίας, μη έχοντας εκδώσει τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει ότι η πρόσβαση στη δραστηριότητα της αναζήτησης, εξερεύνησης και παραγωγής υδρογονανθράκων πραγματοποιείται χωρίς οιαδήποτε διάκριση μεταξύ των ενδιαφερομένων επιχειρήσεων και ότι οι άδειες για την άσκηση αυτής της δραστηριότητας χορηγούνται σύμφωνα με διαδικασία, κατά την οποία όλες οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις μπορούν να υποβάλουν αίτηση, καθώς και σύμφωνα με κριτήρια τα οποία δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως πριν από την έναρξη της προθεσμίας για την υποβολή των αιτήσεων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2, παράγραφος 2, καθώς και 5, σημεία 1 και 2, της οδηγίας 94/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 1994, για τους όρους χορήγησης και χρήσης των αδειών αναζήτησης, εξερεύνησης και παραγωγής υδρογονανθράκων.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Δημοκρατία της Πολωνίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 46 της 12.2.2011.


text:
Αριθ. C 294/10 Γ εΓ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 5 . 10. 96
 έβδομης τροποποίησης της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του εκδώσει τις αναγκαίες διατάξεις για να συμμορφωθεί προς τις
 Συμβουλίου (4), ως άνω οδηγίες.
 — την οδηγία 92/72/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 21ης Σεπτεμ (Ο ΕΕ αριθ. L 228 της 17. 8. 1991 , σ. 67.
 βρίου 1992, σχετικά με την ατμοσφαιρική ρύπανση από το (2) ΕΕ αριθ. L 264 της 23. 10. 1993, σ. 51 .
 όζον (5), (3) ΕΕ αριθ. L 277 της 10. 11 . 1993, σ. 33 .
 (4) ΕΕ αριθ. L 294 της 30. 11 . 1993, σ. 21 .
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές, (5) ΕΕ αριθ. L 297 της 13 . 10. 1992, σ. 1 .
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το άρθρο 189 της συνθήκης ΕΚ, κατά την οποία η οδηγία Διαγραφή της υποθέσεως C-289/95 ( I )
 δεσμεύει κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται όσον (96/C 294/20)
 αφορά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, συνεπάγεται την υπο
 χρέωση των κρατών μελών να τηρούν τις οριζόμενες στις Με διάταξη της 3ης Μάιου 1996, o Πρόεδρος του Δικαστη
 οδηγίες προθεσμίες μεταφοράς τους. Οι προθεσμίες αυτές ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 παρήλθαν για την οδηγία 91 /410/ΕΟΚ την 1η Αυγούστου της υποθέσεως C-289/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 1992, για τις οδηγίες 93/86/ΕΟΚ, 903/90/ΕΟΚ και 93/105/ΕΟΚ τήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας.
 στις 31 Δεκεμβρίου 1993 και για την οδηγία 92/72/ΕΟΚ στις
 21 Μαρτίου 1994, χωρίς η Ιταλική Δημοκρατία να έχει (') ΕΕ αριθ. C 268 της 14. 10. 1995 .
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 Διορισμός των προέδρων των τμημάτων και τοποθέτηση δεύτερο πενταμελές τμήμα
 των δικαστών στα τμήματα
 (96/C 294/21 ) Bellamy, πρόεδρο τμήματος, Kirschner, Briët, Καλογερό
 πουλο και Potocki, δικαστές
 Το Πρωτοδικείο, κατα τη σύσκεψή του της 12ης Σεπτεμβρίου
 1996, αποφάσισε, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 4 της τρίτο τμήμα
 αποφάσεως του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1988, και
 με τα άρθρα 10 και 15 του Κανονισμού Διαδικασίας του Vesterdorf, πρόεδρο τμήματος, Briët και Potocki, δικα
 στές-
 Πρωτοδικείου , για τη χρονική περίοδο από 1ης Οκτωβρίου
 1996 έως 30 Σεπτεμβρίου 1997:
 τρίτο πενταμελές τμήμα
 A. να ορίσει ως προέδρους των τμημάτων τους δικαστές:
 Vesterdorf, πρόεδρο τμήματος, Briët, Lindh, Potocki και
 — Vesterdorf Cooke , δικαστές
 — Garcia-Valdecasas
 τέταρτο τμήμα
 — Lenaerts
 Lenaerts, πρόεδρο τμήματος, Lindh και Cooke, δικα
 — Bellamy στές
 B. να τοποθετήσει τα μέλη του Πρωτοδικείου στα τμήματα τέταρτο πενταμελές τμήμα
 ως εξής:
 Lenaerts, πρόεδρο τμήματος, Lindh, Azizi, Cooke και
 πρώτο τμήμα Jaeger, δικαστές
 Saggio, Πρόεδρο, Tiili και Moura Ramos, δικαστές
 πέμπτο τμήμα
 πρώτο πενταμελές τμήμα
 Garcia-Valdecasas, πρόεδρο τμήματος, Azizi και Jaeger,
 Saggio, Πρόεδρο, Kirschner, Καλογερόπουλο, Tiili και δικαστές-
 Moura Ramos, δικαστές-
 δεύτερο τμήμα πέμπτο πενταμελές τμήμα
 Bellamy, πρόεδρο τμήματος, Kirschner και Καλογερό García-Valdecasas, πρόεδρο τμήματος, Tiili, Azizi,
 πουλο, δικαστές- Moura Ramos και Jaeger, δικαστές.


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/60
 Προσφυγή της 7ης Μαΐου 2013 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-40/13)
 2013/C 207/103
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal και D. Abreu Caldas, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος στο ενωσιακό συνταξιοδοτικό σύστημα, με την οποία εφαρμόζονται οι νέες ΓΕΔ των άρθρων 11 και 12 του παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ).
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να κρίνει παράνομο το άρθρο 9 των γενικών εκτελεστικών διατάξεων του άρθρου 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 11ης Οκτωβρίου 2012 περί επιβεβαιώσεως της εφαρμογής των παραμέτρων που προβλέπονται στις γενικές εκτελεστικές διατάξεις του άρθρου 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ της 3ης Μαρτίου 2011 ως προς τη μεταφορά των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/32
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 6ης Φεβρουαρίου 2007 — Wunenburger κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-246/04 και Τ-71/05) (1)
 («Υπάλληλοι - Εκθέσεις βαθμολογίας - Περίοδοι βαθμολογίας 1997/1999 και 1999/2001 - Έκθεση εξελίξεως της σταδιοδρομίας - Περίοδος αξιολογήσεως 2001/2002 - Προσφυγή ακυρώσεως - Παραδεκτό - Αγωγή αποζημιώσεως - Δικαιώματα άμυνας»)
 (2007/C 82/71)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Jacques Wunenburger (Ζάγκρεμπ, Κροατία) (εκπρόσωπος: É. Boigelot)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Berscheid, H. Krämer και C. Berardis-Kayser)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως των σχεδίων εκθέσεων βαθμολογίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος για τις περιόδους 1997/1999 και 1999/2001 και της εκθέσεως εξελίξεως της σταδιοδρομίας του για την περίοδο αξιολογήσεως 2001/2002 και, αφετέρου, αίτημα αποκαταστάσεως των φερόμενων ζημιών.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της 11ης Σεπτεμβρίου 2003 περί καταρτίσεως της εκθέσεως εξελίξεως της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου 2002.
 2)
 Υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα το ποσό των 2 500 ευρώ, πλέον του ποσού των 2 500 ευρώ που έχει καταβάλει η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή, για την καθυστέρηση της καταρτίσεως των εκθέσεων βαθμολογίας για τις περιόδους 1997/1999 και 1999/2001 και το συμβολικό ποσό του ενός ευρώ για την καθυστέρηση της καταρτίσεως της εκθέσεως εξελίξεως της σταδιοδρομίας για την περίοδο 2001/2002.
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 4)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 217 της 28.8.2004.


text:
 24.2.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 42/14
 Αναίρεση που άσκησε στις 20 Δεκεμβρίου 2006 η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα) στις 27 Σεπτεμβρίου 2006 στην υπόθεση T-153/04, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ferriere Nord SpA
 (Υπόθεση C-516/06 P)
 (2007/C 42/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και F. Amato)
 Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Ferriere Nord SpA
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση καθό μέρος κηρύχθηκε παραδεκτή η προσφυγή ακυρώσεως που άσκησε η εταιρία Ferriere Nord κατά της από 5 Φεβρουαρίου 2004 επιστολής της Επιτροπής και κατά της από 13 Απριλίου 2004 τηλεομοιοτυπίας της Επιτροπής·
 —
 Να κηρύξει ως απαράδεκτη και συνακόλουθα να απορρίψει την προσφυγή ακυρώσεως που άσκησε πρωτοδίκως η εταιρία Ferriere Nord κατά των βαλλομένων πράξεων·
 —
 Να καταδικάσει την εταιρία Ferriere Nord στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η απόφαση του Πρωτοδικείου της 27ης Σεπτεμβρίου 2006 επί της υποθέσεως Τ-153/04, Ferriere Nord κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, παραβιάζει, στον βαθμό που κηρύσσει παραδεκτή την ασκηθείσα πρωτοδίκως προσφυγή, τη διάταξη του άρθρου 230, πρώτο εδάφιο, σε συνδυασμό με το άρθρο 249 ΕΚ, σχετικά με την ερμηνεία της εννοίας της δεκτικής προσφυγής πράξεως, στερείται αιτιολογίας ή ακολουθεί πεπλανημένη αιτιολογία και πάσχει έλλειψη αρμοδιότητας του Πρωτοδικείου.
 Το Πρωτοδικείο δεν κατέδειξε ότι οι βαλλόμενες πράξεις συνεπήχθησαν υποχρεωτικά έννομα αποτελέσματα ικανά να θίξουν τα συμφέροντα της πρωτοδίκως προσφεύγουσας, τροποποιώντας σημαντικά την έννομη κατάστασή της. Επιπλέον, θεμελίωσε πεπλανημένα την κρίση του ως προς το παραδεκτό της υποθέσεως, επίσης μη καταδειχθέν, ότι οι βληθείσες πρωτοδίκως πράξεις τεκμαίρονταν νόμιμες. Τέλος, το Πρωτοδικείο υπερέβη τα όρια των αρμοδιοτήτων που του αναθέτει η Συνθήκη.


text:
C 6/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.1.2000
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Anton Dürbeck GmbH κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 20η ́ς Ιουλι ́ου 30 Σεπτεμβρι ́ου 1999
 1999 [C (1999) 2539 τελικο ́] (1) περι ́ κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως
 των Κα ́τω Χωρω ́ν υπε ́ρ 633 ολλανδικω ́ν πρατηρι ́ων βενζι ́νης
 στα συ ́νορα με τη Γερμανι ́α και να ορι ́σει ο ́τι δεν θα αναζητηθει ́ (Υπο ́θεση Τ-218/99)
 η καταβληθει ́σα ενι ́σχυση·
 — επικουρικω ́ς, να εκδω ́ σει την απο ́φαση που θα κρι ́νει κατα ́ (2000/C 6/45)
 δι ́καιη κρι ́ση ο ́τι επιβα ́λλεται να εκδοθει ́·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η εταιρι ́α Anton Dürbeck GmbH, που εδρευ ́ει στη Φραγκφου ́ρτη
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ταυτι ́ζονται επι ́ του Μα ́ιν (Ο∆Γ), εκπροσωπουμε ́νη απο ́ τον δικηγο ́ρο Gert
 με τους λο ́γους ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα που Meier, Berrenratherstr. 313, Κολωνι ́α, α ́σκησε στις 30 Σεπτεμ-
 προβα ́λλονται στην υπο ́θεση Τ-210/99. βρι ́ου 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE L 280 της 30.10.99, σ. 87.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́
 1) να κηρυχθει ́ α ́κυρη, λο ́γω παραβα ́σεως της Συνθη ́κης, η
 απο ́φαση της καθη ́ς, της 28ης Ιουλι ́ου 1999, περι ́απορρι ́ψεως
 Προσφυγη ́ της Ter Huurne’s Handelsmaatschappij B.V. της αιτη ́σεως της προσφευ ́γουσας για τη θε ́σπιση προσωρινω ́ν
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́- με ́τρων υπε ́ρ αυτη ́ς στο πλαι ́σιο της κοινη ́ς οργανω ́σεως της
 θηκε στις 30 Σεπτεμβρι ́ου 1999 αγορα ́ς στον τομε ́α της μπανα ́νας,
 (Υπο ́θεση T-216/99) 2) να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (2000/C 6/44)
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 Η εταιρι ́α Ter Huurne’s Handelsmaatschappij B.V., με ́εδρα το Με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση η Επιτροπη ́ απε ́ρριψε την αι ́τηση
 Haaksbergen (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον H. C van της προσφευ ́γουσας να της χορηγηθου ́ν επιπλε ́ον πιστοποιητικα ́
 der Sijs, δικηγο ́ρο Enschede, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́- εισαγωγη ́ς 25 000 το ́νων μπανανω ́ν απο ́ τρι ́τες χω ́ρες, με το
 ργο τη Γραμματει ́α του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- αιτιολογικο ́ ο ́τι δεν συνε ́τρεχε περι ́πτωση χαλεπο ́τητας και ο ́τι η
 τη ́των, Kirchberg, α ́σκησε στις 30 Σεπτεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του κατα ́σταση της προσφευ ́γουσας ́επρεπε να θεωρηθει ́ η ́δη ως
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της εξισορροπημε ́νη και, εξα ́λλου, μπορου ́σε να ́εχει προβλεφθει ́.
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι συντρε ́χει παρα ́βαση του α ́ρθρου
 30 του κανονισμου ́ 404/93 (1).
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 20η ́ς Ιουλι ́ου
 1999 [C (1999) 2539 τελικο ́] (1) περι ́ κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως
 των Κα ́τω Χωρω ́ν υπε ́ρ 633 ολλανδικω ́ν πρατηρι ́ων βενζι ́νης Η χαλεπο ́τητα, η οποι ́α πρε ́πει να αντιμετωπιστει ́, συνι ́σταται στην
 στα συ ́νορα με τη Γερμανι ́α· ́ελλειψη δυνατο ́τητας εισαγωγη ́ς των μπανανω ́ ν που αφορα ́ η
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. συ ́μβαση που συνη ́ψε η προσφευ ́γουσα με την εδρευ ́ουσα στη
 Machala του Ισημερινου ́ εταιρι ́α Consultban για την εβδομαδιαι ́α
 εμπορι ́α 100 000 ́εως 150 000 κιβωτι ́ων. Επιπλε ́ον, η προσφευ ́γο-
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα υσα ́εχασε πιστοποιητικα ́ για 14 312 το ́νους μπανανω ́ν, λο ́γω του
 ο ́τι με το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 2362/98 (2)
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ταυτι ́ζονται μετατε ́θηκε η περι ́οδος αναφορα ́ς. Η απω ́ λεια αυτη ́ του 75 %
 με τους λο ́γους ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα που των δικαιωμα ́των εισαγωγη ́ς προξε ́νησε σοβαρε ́ς δυσχε ́ρειες στην
 προβα ́λλονται στην υπο ́θεση Τ-210/99. προσφευ ́γουσα, η οποι ́α αναγκα ́στηκε ουσιαστικα ́ να αποχωρη ́σει
 απο ́ την αγορα ́. Η ζημι ́α της ανε ́ρχεται σε 3 578 000 γερμανικα ́
 μα ́ρκα, δηλαδη ́ στο διπλα ́σιο του κεφαλαι ́ου της. Η καθη ́ς ́εχει,
 (1) EE L 280 της 30.10.99, σ. 87. βα ́σει του α ́ρθρου 30 του κανονισμου ́ 404/93, την υποχρε ́ωση να
 αντισταθμι ́σει τις αρνητικε ́ς συνε ́πειες που ει ́χε για την προσφευ ́γο-
 υσα ο κανονισμο ́ς 2362/98.


text:
Αριθ. C 137/2 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 3 . 6. 95
 τους G. C. Rodriguez Iglesias, Προεδρο, F. A. Schockweiler αχρεωστήτως καταβληθείσσες στον όμιλο ENI-Lanerossi
 (εισηγητή ), πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini, J. C. Moitinho (σήμερα SNAM SpA) ενισχύσεις ύψους 260,4 δισεκα
 de Almeida, J. L. Murray, D. A. O. Edward και J.-P. τομμυρίων Lit, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από
 Puissochet, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, την απόφαση 89/43/ΕΟΚ της Επιτροπής της 26ης Ιουλίου
 γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 1988 σχετικά με ενισχύσεις που χορήγησε η ιταλική
 4 Απριλίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: κυβέρνηση στην ENI-Lanerossi.
 1 . H Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να καταργήσει 2. Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 και να αναζητήσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις
 αχρεωστήτως καταβληθείσες στον όμιλο Alfa Romeo 3. Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 ενισχύσεις, ανερχόμενες στο ποσό των 615,1 δισεκα έξοδα.
 τομμυρίων ιταλικών λιρών (Lit) πλέον τόκων υπερημερί
 ας υπολογιζομένων από τις 30 Σεπτεμβρίου 1989 μέχρι (>) ΕΕ αριθ. C 222 της 18. 8. 1993.
 την ημέρα καταβολής του εν λόγω ποσού, παρέβη τις (2) ΕΕ αριθ. L 16 της 20. 1 . 1989, σ. 52.
 υποχρεώσεις που υπέχει από την απόφαση 89/661/ΕΟΚ
 της Επιτροπής της 31ης Μαΐου 1 989 σχετικά με ενισχύσεις
 που χορηγήθηκαν από την ιταλική κυβέρνηση στην
 επιχείρηση Alfa Romeo (τομέας αυτοκινήτων οχημά
 των). ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 2. Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. της 5ης Απριλίου 1995
 στην υπόθεση C-103/94: [αίτηση του tribunal des affaires de
 3 . Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά sécurité sociale de Nanterre (Γαλλία)]: Zoulika Krid κατά
 έξοδα. Caisse nationale d'assurances vieillesse des travailleurs sala
 (') ΕΕ αριθ . C 231 της 27 . 8. 1993 . riés (CNAVTS) (')
 (2 ) ΕΕ αριθ . L 394 της 30. 12 . 1989, α 9. («Συμφωνία Συνεργασίας ΕΟΚ-Αλγερίας — Αρθρο 39,
 παράγραφος 1 — Αμεσο αποτέλεσμα — Αρχή της απαγο
 ρεύσεως των διακρίσεων — Πεδίο εφαρμογής — Χήρα
 αλγερινού εργαζομένου o οποίος εργάστηκε σε κράτος
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ μέλος — Συμπληρωματικό επίδομα του Fonds national de
 solidarité»)
 της 4ης Απριλίου 1995
 στην υπόθεση C-350/93: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο (95/C 137/04)
 τήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας ( ; )
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Παράβαση κράτους μέλους — Κρατική ενίσχυση ασυμβί
 βαστη με την κοινή αγορά — Αναζήτηση — Κρατική (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 εταιρεία holding) σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (95/C 137/03 )
 Στην υπόθεση C-1 03/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) tribunal des affaires de sécurité sociale de Nanterre (Γαλλία)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 Στην υπόθεση C-350/93, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο μεταξύ Zoulika Krid και Caisse nationale d'assurances vieil
 τήτων (εκπρόσωποι: Antonino Abate και Vittorio Di Bucci lesse des travailleurs salariés (CNAVTS), η έκδοση προδικα
 κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωπος: Luigi Ferrari στικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 39
 Bravo) που είχε ως αντικείμενο να αναγνωρισθεί ότι η Ιταλική παράγραφος 1 της συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ της Ευ
 Δημοκρατία, παραλείποντας να καταργήσει και να αναζητή ωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Λαϊκής Δημοκρα
 σει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις καταβληθείσες στον τίας της Αλγερίας, που υπογράφηκε στο Αλγέρι στις 26
 όμιλο ENI-Lanerossi (σήμερα SNAM SpA ) ενισχύσεις ύψους Απριλίου 1976 και εγκρίθηκε εκ μέρους της Κοινότητας με
 260,4 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών (Lit) παρέβη τις τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2210/78 του Συμβουλίου της 26ης
 υποχρεώσεις που υπέχει από την απόφαση 89/43/ΕΟΚ της Σεπτεμβρίου 1978 (2), το Δικαστήριο συγκείμενο από τους
 Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου 1988, σχετικά με ενισχύσεις που G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, F. A. Schockweiler
 χορήγησε η ιταλική κυβέρνηση στην ENI-Lanerossi (2), το (εισηγητή) και C. Gulmann, προέδρους τμήματος, G. F.
 Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Mancini, K. N. Κακούρη, J. C. Moitinho de Almeida, J. L.
 Πρόεδρο, F. A. Schockweiler (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch και L.
 G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray, Sevón, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro, γραμματέ
 D. A. O. Edward και J.-P. Puissochet, δικαστές, γενικός ας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 5 Απρι
 εισαγγελέας F. G. Jacobs, γραμματέας L. Hewlett, υπάλληλος λίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 διοικήσεως, εξέδωσε, στις 4 Απριλίου 1995, απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό : Το άρθρο 39 παράγραφος 1 της συμφωνίας συνεργασίας
 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της
 1 . H Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να καταργήσει Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλγερίας, που υπογράφηκε στο
 και να αναζητήσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις Αλγέρι στις 26 Απριλίου 1 976 και εγκρίθηκε εκ μέρους της
 ---pagebreak--- 3 . 6 . 95 I EL j Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 137/3
 Κοινοτητας με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2210/78 του 1 . Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως.
 Συμβουλίου της 26ης Σεπτεμβρίου 1978 έχει την έννοια ότι
 δεν επιτρέπει σε κράτος μέλος να αρνείται τη χορήγηση
 παροχής, όπως το συμπληρωματικό επίδομα του Fonds 2. Καταδικάζει τη Radio Telefis Eireann (RTE) και την
 national de solidarité, προβλεπομένης από τη νομοθεσία του Independent Télévision Publications Ltd (ITP) στα δικα
 υπέρ των υπηκόων του που κατοικούν στο κράτος αυτό, στη στικά έξοδα της αναιρέσεως που άσκησε η καθεμία.
 χήρα Αλγερινού εργαζομένου η οποία κατοικεί στο κράτος
 αυτό και λαμβάνει τη σύνταξη του συζύγου της, με την 3. H Intellectual Property Owners Inc. (IPO) φέρει τα δικά
 αιτιολογία ότι η ενδιαφερομένη είναι αλγερινή υπήκοος. της έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η
 Επιτροπή εξαιτίας της παρεμβάσεώς της.
 (') ΕΕ αριθ. C 120 της 30. 4. 1994.
 (-) ΕΕ αριθ. L 263 της 27. 9. 1978, σ. 1 ΕΕ ειδ. έκδ. 11 /010, σ. 3. (') ΕΕ αριθ . C 307 της 27. 11 . 1991 .
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 (έκτο τμήμα)
 της 6ης Απριλίου 1995
 της 6ης Απριλίου 1995
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-241/91 P και C-242/91 P:
 στην υπόθεση C-299/93: Ernst Bauer κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 Radio Telefis Eireann (RTE) και Independent Télévision
 Publications Ltd (ITP) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών «Ρήτρα διαιτησίας — Σύμβαση μισθώσεως ακινήτου για
 Κοινοτήτων (') χρήση κατοικίας — Καθορισμός τον μισθώματος — Καταγ
 γελία — Αποζημίωση»)
 («Ανταγωνισμός — Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως —
 Δικαίωμα τον δημιουργού») (95/C 137/06)
 (95/C 137/05 )
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (Προσωρινή μετάφραση- η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-299/93 , Ernst Bauer (εκπρόσωπος: Giorgio
 Gozzi) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκ
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-241 /91 P και C-242/91 P, πρόσωποι: Gianluigi Valsesia και Alberto Dal Ferro) που είχε
 Radio Telefis Eireann ( RTE ), δημόσια επιχείρηση με έδρα το ως αντικείμενο την αναγνώριση του παρανόμου και την
 Δουβλίνο (εκπρόσωποι: W. Alexander και G. Van der Wal) ακύρωση της αιτήσεως αποδόσεως ενός ακινήτου εκμισθω
 και Independent Télévision Publications Ltd ( ITP), εταιρεία μένου για χρήση κατοικίας, καθώς και της αυξήσεως του
 αγγλικού δικαίου , με έδρα το Λονδίνο (εκπρόσωποι: M. J. μισθώματος του εν λόγω ακινήτου , την επιστροφή του
 Reynolds και R. Strivens), υποστηριζόμενες από την Intel επιπλέον μισθώματος που καταβλήθηκε βάσει της αυξήσεως
 lectual Property Owners Inc. ( IPO), με έδρα τη Washington, αυτής, καθώς και την αποκατάσταση της ζημίας και την
 D. C. , Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (εκπρόσωποι: D. R. ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που προξενήθηκαν από την
 Barrett και G. I. F. Leigh), που έχουν ώς αντικείμενο δύο πρόωρη απόδοση του ακινήτου, το Δικαστήριο (δεύτερο
 αιτήσεις αναιρέσεως που ασκήθηκαν κατά δύο αποφάσεων τμήμα), συγκείμενο από τους F. A. Schockweiler, πρόεδρο
 που εξέδωσε στις 10 Ιουλίου 1991 το Πρωτοδικείο των τμήματος, G. F. Mancini (εισηγητή) και G. Hirsch, δικαστές,
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) στις υποθέσεις γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, γραμματέας: R. Grass,
 Τ-69/89, RTE κατά Επιτροπής (Συλλογή 1991 , σ. 11-485 ), και εξέδωσε στις 6 Απριλίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό:
 Τ-76/89, ΙΤΡ κατά Επιτροπής (Συλλογή 1991 , σ. 11-575 ), με τις
 οποίες ζητείται η εξαφάνιση των αποφάσεων αυτών, όπου o
 έτερος διάδικος είναι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο 1 . Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 τήτων (εκπρόσωπος: Julian Currall), υποστηριζόμενη από τη
 Magill TV Guide Ltd, με έδρα το Δουβλίνο (εκπρόσωποι:
 Gore & Grimes), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο 2. Καταδικάζει τον προσφεύγοντα-ενάγοντα στα δικαστικά
 από τους G. C. Rodriguez Iglesias (εισηγητή ), Πρόεδρο, F. A. έξοδα.
 Schockweiler και P. J. G. Kapteyn , προέδρους τμήματος, G. F.
 Mancini, K. N. Κακούρη , J. C. Moitinho de Almeida και J. L. (') ΕΕ αριθ. C 177 της 29. 6. 1993.
 Murray , δικαστές· γενικός εισαγγελέας: C. Gulmann, γραμ
 ματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 6 Απριλίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:


text:
 25.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 318/16
 Προσφυγή της 27ης Ιουλίου 2017 — Printeos κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-466/17)
 (2017/C 318/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Printeos, SA (Alcalá de Henares, Ισπανία), Printeos Cartera Industrial, SL (Alcalá de Henares), Tompla Scandinavia AB (Στοκχόλμη, Σουηδία), Tompla France (Fleury Mérogis, Γαλλία) και Tompla Druckerzeugnisse Vertriebs GmbH (Leonberg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: H. Brokelmann και P. Martínez-Lage Sobredo, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C (2017) 4112 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Ιουνίου 2017, για την τροποποίηση της αποφάσεως C (2014) 9295 τελικό της Επιτροπής, της 10ης Δεκεμβρίου 2014, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (AT.39780 — Φάκελοι)·
 —
 επικουρικώς, ασκώντας την πλήρη δικαιοδοσία του, να μειώσει το ύψος του προστίμου που επιβάλλεται με το άρθρο 1 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ως αποτέλεσμα (i) της μειώσεως του βασικού ποσού του προστίμου κατά 95,3671 % δυνάμει του σημείου 37 των κατευθυντήριων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων και (ii) της περαιτέρω μειώσεως του ποσού του προστίμου, κατόπιν μειώσεων για λόγους επιείκειας και διακανονισμού, κατά τουλάχιστον 33 %·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Με απόφαση της 13ης Δεκεμβρίου 2016 (υπόθεση T-95/15, Printeos κατά Επιτροπής), το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της αποφάσεως C (2014) 9295 τελικό της Επιτροπής, της 10ης Δεκεμβρίου 2014, στην υπόθεση AT.39780, με το οποίο επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες πρόστιμο ύψους 4 729 000 ευρώ.
 Η προσβαλλόμενη απόφαση παρέχει πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τη μεθοδολογία την οποία εφάρμοσε και τα πραγματικά περιστατικά τα οποία έλαβε υπόψη η Επιτροπή για τον καθορισμό και την αναπροσαρμογή των βασικών ποσών των προστίμων της αποφάσεως του 2014 και την επιβολή προστίμου του ίδιου ύψους με εκείνο που είχε επιβληθεί με την απόφαση του 2014.
 Προς στήριξη της προσφυγής τους οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους.
 1.
 Πρώτος λόγος, που αντλείται από παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και non bis in idem.
 —
 Συναφώς, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση τροποποιεί την απόφαση του 2014, καίτοι αυτή είναι οριστική, με μόνη εξαίρεση το άρθρο της 2, παράγραφος 1, στοιχείο ε', το οποίο ακυρώθηκε από το Γενικό Δικαστήριο, και επιβάλλει εκ νέου το ίδιο πρόστιμο το οποίο είχε επιβληθεί με την απόφαση του 2014 και το οποίο ακυρώθηκε από το Γενικό Δικαστήριο.
 2.
 Δεύτερος λόγος, που αντλείται από παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως κατά την επιμέτρηση του προστίμου.
 —
 Συναφώς, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εφαρμόζει εξαιρετικές αναπροσαρμογές των βασικών ποσών των προστίμων δυνάμει του σημείου 37 των κατευθυντήριων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων, οι οποίες συνεπάγονται δυσμενή διάκριση εις βάρος των προσφευγουσών.
 3.
 Τρίτος λόγος, που αντλείται από παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων κατά την επιμέτρηση του προστίμου.
 —
 Συναφώς, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν λαμβάνει υπόψη το πρόστιμο το οποίο είχε ήδη επιβάλει στις 25 Μαρτίου 2013 η Autoridad Española de la Competencia (ισπανική αρχή ανταγωνισμού) για πρακτικές περιοριστικές του ανταγωνισμού στον τομέα των χάρτινων φακέλων, ούτε το γεγονός ότι, από τις επιχειρήσεις στις οποίες η Επιτροπή επέβαλε κυρώσεις, οι προσφεύγουσες είναι οι μόνες οι οποίες τιμωρήθηκαν επίσης από εθνική αρχή ανταγωνισμού.


text:
 1.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 154/1
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 16ης Φεβρουαρίου 2006 — Adriatica di Navigazione SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-111/04 P) (1)
 ([Αναίρεση - Άρθρο 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ) - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Συμφωνία μεταξύ επιχειρήσεων - Απόδειξη της συμμετοχής επιχειρήσεως σε σύμπραξη])
 (2006/C 154/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα Adriatica di Navigazione SpA [εκπρόσωποι: M. Siragusa και F. Moretti, δικηγόροι]
 Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: R. Lyal και L. Pignataro, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πέμπτο τμήμα) της 11ης Δεκεμβρίου 2002 στην υπόθεση T-61/99, Adriatica di Navigazione κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε ως αβάσιμη προσφυγή για την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 9ης Δεκεμβρίου 1999, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της Συνθήκης ΕΚ (IV/34.466 — Ελληνικά Πορθμεία)
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Απορρίπτει την αντίθετη αίτηση αναιρέσεως της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 3)
 Καταδικάζει την Adriatica di Navigazione SpA στο 90 % των δικαστικών εξόδων.
 4)
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο 10 % των δικαστικών εξόδων
 (1) ΕΕ C 106 της 30.4.2004.


text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/4
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 11ης Μαρτίου 2004
 Στην υπόθεση C-396/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 91/676/ΕΟΚ - Προστασία των υδάτων από τη νιτρορρύπανση γεωργικής προέλευσης - Προσδιορισμός των υδάτων που υφίστανται ρύπανση ή ενδέχεται να την υποστούν - Χαρακτηρισμός των ευπρόσβλητων ζωνών που συμβάλλουν στη ρύπανση - Εκπόνηση των προγραμμάτων δράσης για τις χαρακτηρισμένες ως ευπρόσβλητες περιοχές - Παρακολούθηση και αναθεώρηση)
 (2004/C 94/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση C-396/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: R. B. Wainwright), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Ιρλανδίας (εκπρόσωπος D. J. O'Hagan), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να προβεί, εντός των προθεσμιών που τάσσει η οδηγία 91/676/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για την προστασία των υδάτων από τη νιτρορρύπανση γεωργικής προέλευσης (ΕΕ L 375, σ. 1),
 —
 στον πλήρη προσδιορισμό των υδάτων, κατ' εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας, σύμφωνα με τα κριτήρια του παραρτήματος Ι της οδηγίας αυτής και στην κοινοποίηση του προσδιορισμού αυτού στην Επιτροπή,
 —
 στον χαρακτηρισμό των ευπρόσβλητων ζωνών κατ' εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφοι 2 και/ή 4, της οδηγίας,
 —
 στην εκπόνηση προγραμμάτων δράσης σύμφωνα με το άρθρο 5 της ίδιας οδηγίας και
 —
 σε ορθή και πλήρη παρακολούθηση των υδάτων και σε επανεξέτασή τους σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχεία α' έως γ', της εν λόγω οδηγίας,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, C. W. A. Timmermans και S. von Bahr (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 11 Μαρτίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Η Ιρλανδία, παραλείποντας να προβεί, εντός των προθεσμιών που τάσσει η οδηγία 91/676/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για την προστασία των υδάτων από τη νιτρορρύπανση γεωργικής προέλευσης,
 —
 στον πλήρη προσδιορισμό των υδάτων κατ' εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας, σύμφωνα με τα κριτήρια του παραρτήματος Ι της οδηγίας αυτής,
 —
 στον χαρακτηρισμό των ευπρόσβλητων ζωνών κατ' εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφοι 2 και/ή 4, της οδηγίας,
 —
 στην εκπόνηση προγραμμάτων δράσης σύμφωνα με το άρθρο 5 της ίδιας οδηγίας και
 —
 σε ορθή και πλήρη παρακολούθηση των υδάτων και σε επανεξέτασή τους σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχεία α' έως γ', της εν λόγω οδηγίας,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 369 της 22.12.2001


text:
 29.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 189/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2013 — Verus κατά ΓΕΕΑ — Performance Industries Manufacturing (VORTEX)
 (Υπόθεση T-104/12) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος VORTEX - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα VORTEX - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη κινδύνου συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009 - Δικαίωμα προτεραιότητας - Άρθρο 29 του κανονισμού αριθ. 207/2009 - Μερική παραίτηση - Άρθρο 50 του κανονισμού αριθ. 207/2009 - Προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως - Άρθρο 75, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού αριθ. 207/2009)
 2013/C 189/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Verus Eood (Σόφια, Βουλγαρία) (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Vykydal, στη συνέχεια F. Henkel, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Walicka)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Performance Industries Manufacturing, Inc. (Odessa, Φλόριντα, ΗΠΑ)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 21ης Δεκεμβρίου 2011 (υπόθεση R 512/2011-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Verus Eood και Performance Industries Manufacturing Inc.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Verus Eood στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 157 της 2.6.2012.


text:
 12.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/54
 Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2014 — ZZ κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-111/14)
 (2015/C 007/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: ZZ κ.λπ. (εκπρόσωποι: T. Bontinck και A. Guillerme, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα να διαπιστωθεί ότι το άρθρο 45 και το παράρτημα Ι του ΚΥΚ, καθώς και τα σχετικά μεταβατικά μέτρα, είναι παράνομα και να ακυρωθούν οι αποφάσεις της ΑΔΑ σχετικά με τις προαγωγές των οκτώ προσφευγόντων, οι οποίοι είναι μόνιμοι υπάλληλοι βαθμού AST 9, στο πλαίσιο της ετήσιας περιόδου προαγωγών 2014.
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 κυρίως: να διαπιστώσει ότι τόσο το άρθρο 45 και το παράρτημα Ι του ΚΥΚ όσο και τα σχετικά μεταβατικά μέτρα είναι παράνομα·
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις, είτε γενικής εφαρμογής είτε ατομικές, της ΑΔΑ, με τις οποίες αποκλείστηκε κάθε δυνατότητα προαγωγής των προσφευγόντων, ως μόνιμων υπαλλήλων βαθμού AST 9, στο πλαίσιο της ετήσιας περιόδου προαγωγών 2014·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα·
 —
 επικουρικώς: να ακυρώσει τις αποφάσεις, είτε γενικής εφαρμογής είτε ατομικές, της ΑΔΑ, με τις οποίες αποκλείστηκε κάθε δυνατότητα προαγωγής των προσφευγόντων, ως μόνιμων υπαλλήλων βαθμού AST 9, στο πλαίσιο της ετήσιας περιόδου προαγωγών 2014·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 31.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/34
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Ιουνίου 2010 — Montero Padilla κατά ΓΕΕΑ — Padilla Requena (JOSE PADILLA)
 (Υπόθεση T-255/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος JOSE PADILLA - Προγενέστερο σήμα και σημείο JOSE PADILLA - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Δεν υφίσταται σήμα παγκοίνως γνωστό κατά την έννοια του άρθρου 6α της Συμβάσεως των Παρισίων ούτε σήμα που χαίρει φήμης - Άρθρο 8, παράγραφος 2, στοιχείο γ', και άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 2, στοιχείο γ', και άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] - Δεν υφίσταται προγενέστερο σημείο χρησιμοποιούμενο στις συναλλαγές - Άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 207/2009))
 2010/C 209/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Eugenia Montero Padilla (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Aguillaume Gandasegui και P. Linde Puelles, στη συνέχεια A. Salerno και M. Di Stefano, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: J. F. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: José María Padilla Requena (Santa Eulalia, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. F. Gallego Jiménez και J. R. Gil Cantons, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 1ης Μαρτίου 2008 (υπόθεση R 516/2007-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Eugenia Montero Padilla και του José María Padilla Requena.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Eugenia Montero Padilla φέρει τα έξοδά της, καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκαν το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) και ο José María Padilla Requena.
 (1) ΕΕ C 209 της 15.8.2008.


text:
Αριθ . C 133/8 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4. 5 . 96
 Προεδρο, K. N. Κακούρη και D. A. O. Edward, προέδρους αντικατασταση αυτή εντός της ταχθείσας προθεσμίας,
 τμήματος, G. F. Mancini, F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn προς την οδήγηση χωρίς άδεια και, για τον λόγο αυτό, να
 (εισηγητή), C. Gulmann, J. L. Murray, P. Jann, H. Ragnemalm επιβάλλεται στο πρόσωπο αυτό ποινή φυλακίσεως ή
 και L. Sevόn, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, χρηματική ποινή, λαμβανομένων υπόψη των συνεπειών
 γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις που απορρέουν από τις κυρώσεις αυτές, όπως των της
 29 Φεβρουαρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτι οικείας εθνικής έννομης τάξεως.
 κό :
 (>) EE αριθ . C 233 της 20. 8. 1994.
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή.
 2. Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (!) ΕΕ αριθ . C 174 της 25 . 6. 1994.
 (πέμπτο τμήμα)
 της 29tiç 4>εβρουαρίου 1996
 στην υπόθεση C-215/94 (αίτηση του Bundesfinanzhof για την
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Jürgen Mohr κατά
 της 29tiç Φεβρουαρίου 1996 Finanzamt Bad Segeberg (')
 στην υπόθεση C-193/94 (αίτηση του Amtsgericht Tiergarten [ΦΠΑ — Έννοια της παροχής υπηρεσιών — Οριστική
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): ποινικές δίκες εγκατάλειψη τηςπαραγωγής γάλακτος — Αποζημίωση που
 κατά Σοφία Σκαναβή και Κωνσταντίνος Χρυσανθακόπου εισπράττεται βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1336/86]
 λος(1 ) (96/C 133/16)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων — Αδεια οδηγήσεως
 — Υποχρέωση αντικαταστάσεως — Κυρώσεις) (διαδικασίας: η γερμανική)
 (96/C 133/15 ) (Προσωρινή μεταφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Στην υπόθεση C-215/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο Bundesfinanzhof προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο
 Στην υπόθεση C-193/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος
 Amtsgericht Tiergarten, Berlin, προς το Δικαστήριο, κατ' δικαστηρίου μεταξύ Jürgen Mohr και Finanzamt Bad Sege
 εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία berg, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί ερμηνεία των άρθρων 6 παράγραφος 1 και 11 μέρος A
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά Σοφίας Σκαναβή παράγραφος 1 στοιχείο α) της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του
 και Κωνσταντίνου Χρυσανθακόπουλου , η έκδοση προδικα Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των
 στικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 6, 8 A νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους
 και 52 της συνθήκης, το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης
 G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, K. N. Κακούρη και G. αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. Θ9/Θ01 ,
 Hirsch, προέδρους τμήματος, G. F. Mancini (εισηγητή ), σ. 49), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 F. A.Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann , D. A. O. Edward, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet, J. C.
 J. L. Murray, P. Jann, H. Ragnemalm και L. Sevόn, δικαστές, Moitinho de Almeida, C. Gulmann (εισηγητή) και L. Sevόn,
 γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: D. Louterman- δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας:
 Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Φε H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 βρουαρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: 29 Φεβρουαρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτι
 κό:
 1 . Κατά το παρόν στάδιο εξελίξεως του κοινοτικού δικαίου
 και πριν από τη θέση σε εφαρμογή της οδηγίας 91/ Τα άρθρα 6 παράγραφος 1 και 11 μέρος A παράγραφος 1
 439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την στοιχείο a) της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ τον Συμβουλίου,
 άδεια οδηγήσεως, το άρθρο 52 της συνθήκης ΕΚ δεν της 1 7ης Μαίου 1 977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των
 απαγορεύει σ ' ένα κράτος μέλος να επιβάλλει στον κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρονς κύκλου εργα
 κάτοχο αδείας οδηγήσεως εκδοθείσας από άλλο κράτος σιών — κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιό
 μέλος υποχρέωση αντικαταστάσεως της αδείας αυτής με μορφη φορολογική βάση, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την
 άδεια του κράτους μέλους υποδοχής εντός προθεσμίας έννοια ότι ή υποχρέωση εγκαταλείψεως της παραγωγής
 ενός έτους από την έναρξη της συνήθους διαμονής του γάλακτος, που αναλαμβάνει στο πλαίσιο του κανονισμού
 στο έδαφος του κράτους αυτού, προκειμένου να εξακο (ΕΟΚ) αριθ. 1336/86 του Συμβουλίου, της 6ης Μαίου 1986,
 λουθεί να έχει εντός αυτού το δικαίωμα να οδηγεί όχημα για τον καθορισμό αποζημιώσεως για την οριστική εγκατά
 με κινητήρα. λειψη της γαλακτοπαραγωγής, ένα πρόσωπο που έχει γεωρ
 γική εκμετάλλευση, δεν αποτελεί παροχή υπηρεσιών. Επομέ
 2. Το άρθρο 52 της συνθήκης απαγορεύει να εξομοιώνεται η νως, η εισπραχθείσα προς τούτο αποζημίωση δεν υπόκειται
 οδήγηση οχήματος με κινητήρα εκ μέρους προσώπου το στον φόρο κύκλου εργασιών.
 οποίο θα μπορούσε πράγματι να αντικαταστήσει με άδεια
 του κράτους υποδοχής την άδεια που είχε εκδοθεί από (') EE αριθ . C 275 της 1 . 10. 1994.
 άλλο κράτος μέλος, αλλά το οποίο δεν προέβη στην


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/39
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 3 Ιουλίου 2014 — B&S Global Transit Center BV κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-319/14)
 2014/C 315/63
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: B&S Global Transit Center BV
 Αναιρεσίβλητος: Staatssecretaris van Financiën
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν τα άρθρα 203 και 204 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (1) σε συνδυασμό με το άρθρο 859 (ειδικότερα, το σημείο 6) του κανονισμού εφαρμογής (2) την έννοια ότι, όταν το τελωνειακό καθεστώς εξωτερικής κοινοτικής διαμετακομίσεως δεν έληξε, αλλά κατατέθηκαν έγγραφα τα οποία αποδεικνύουν ότι τα εμπορεύματα εξήλθαν από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, η μη λήξη αυτή δεν επιφέρει τη γένεση τελωνειακής οφειλής λόγω διαφυγής από την τελωνειακή επιτήρηση κατά την έννοια του άρθρου 203 του ΚΤΚ, αλλά κατ’ αρχήν επιφέρει τη γένεση τελωνειακής οφειλής βάσει του άρθρου 204 του ΚΤΚ;
 2)
 Έχει το άρθρο 859, σημείο 6, του κανονισμού εφαρμογής την έννοια ότι η διάταξη αυτή αφορά μόνο τη μη τήρηση (μιας εκ) των υποχρεώσεων που συνδέονται με την (επαν)εξαγωγή εμπορευμάτων όπως ορίζονται στα άρθρα 182 έως 183 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα; Ή η έκφραση «χωρίς να έχουν τηρηθεί οι αναγκαίες διατυπώσεις» έχει την έννοια ότι με τον όρο «αναγκαίες διατυπώσεις» νοούνται επίσης οι διατυπώσεις που πρέπει να τηρηθούν πριν την (επαν)εξαγωγή προκειμένου να λήξει το τελωνειακό καθεστώς στο οποίο υπήχθησαν τα εμπορεύματα;
 3)
 Αν το τελευταίο ερώτημα χρήζει καταφατικής απαντήσεως, έχει το άρθρο 859, αρχή και τρίτη περίπτωση, του κανονισμού εφαρμογής την έννοια ότι η μη τήρηση των κατά το δεύτερο ερώτημα διατυπώσεων δεν εμποδίζει σε μια περίπτωση όπως η παρούσα –όπου βάσει εγγράφων αποδεικνύεται ότι τα εμπορεύματα εξήλθαν από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης κατόπιν μεταφοράς εντός της Ένωσης– τη δυνατότητα να θεωρηθεί ότι πληρούται η προϋπόθεση να «έχουν διεκπεραιωθεί εκ των υστέρων όλες οι διατυπώσεις που απαιτούνται για τη διευθέτηση της κατάστασης του εμπορεύματος»;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (EE L 302, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (EΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (EΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 253, σ. 1).


text:
16.2.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 44/23
 Προσφυγη ́ της Furness Intercοntinental Services B.V. κατα ́ Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς της, η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε πρω ́τ' απ' ο ́λα ο ́τι προσβλη ́θηκε το δικαι ́ωμα ́ της ακροα ́σεως,
 στις 27 Νοεμβρι ́ου 2001 καθω ́ς και ο ́τι παραβια ́στηκαν τα α ́ρθρα 906α και 907 του
 κανονισμου ́ 2454/93 και ο ́τι δεν ελη ́φθη υπο ́ψη η αρχη ́ της
 ασφα ́λειας δικαι ́ου. Μεταξυ ́ α ́λλων, δεν επετρα ́πη στην προσφευ ́-
 (Υπο ́θεση Τ-299/01) γουσα η προ ́σβαση σε ο ́λα τα ́εγγραφα του φακε ́λου. 'Ετσι, η ́ταν
 αδυ ́νατον να σχηματι ́σει σοβαρη ́ γνω ́μη σχετικα ́ με τον φα ́κελο και
 δεν μπορου ́σε να γνωστοποιη ́σει εγκυ ́ρως την α ́ποψη ́ της συ ́μφωνα
 (2002/C 44/42) με το α ́ρθρο 906α του κανονισμου ́ 2454/93. Επι ́ πλε ́ον, η
 απο ́φαση της Επιτροπη ́ς ελη ́φθη εκπρο ́θεσμα, δεδομε ́νου ο ́τι κατα ́
 το α ́ρθρο 907 του ́διου ι κανονισμου ́ η προθεσμι ́α για τη λη ́ψη
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́) αποφα ́σεως δεν μπορου ́σε να παραταθει ́.
 Η εταιρι ́α Furness Intercοntinental Services B.V., με ́εδρα Περαιτε ́ρω, η προσφευ ́γουσα διατει ́νεται ο ́τι παραβια ́στηκαν τα
 το Ρο ́ττερνταμ, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Jοhannes α ́ρθρα 905 επ. του κανονισμου ́ 2454/93 και ο ́τι η αιτιολογι ́α της
 Wilhelmus Lambertus Maria ten Braak, με το ́πο επιδο ́σεων στο προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως ει ́ναι ελλιπη ́ς. Κατα ́ την προσφευ ́-
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 27 Νοεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του γουσα, η Επιτροπη ́ ́επρεπε να ερευνη ́σει απο ́ μο ́νη της αν στην
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της απα ́τη υπη ́ρξε συμμετοχη ́ των ισπανικω ́ν τελωνειακω ́ν αρχω ́ν. Απο ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση δεν προκυ ́πτει ο ́τι ́εγινε τε ́τοια
 ́ερευνα. Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, τυχο ́ν συμμετοχη ́ τελωνειακω ́ν
 υπαλλη ́λων στην απα ́τη θα αποτελου ́σε ιδιαι ́τερη περι ́σταση η
 οποι ́α θα δικαιολογου ́σε την επιστροφη ́ των τελωνειακω ́ν δασμω ́ν.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει βα ́σει του α ́ρθρου 230 ΕΚ την απο ́φαση REM Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται επι ́σης ο ́τι η Επιτροπη ́ παρε ́βλεψε τα
 12/00 της Επιτροπη ́ς· πραγματικα ́ περιστατικα ́. 'Ετσι, η Επιτροπη ́ ουδο ́λως ́ελαβε υπο ́ψη,
 η ́ ́ελαβε ανεπαρκω ́ς υπο ́ψη, το γεγονο ́ς ο ́τι οι αρμο ́διες αρχε ́ς η ́δη
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. πριν απο ́ τη σχετικη ́ μεταφορα ́ ει ́χαν πληροφορηθει ́ την απα ́τη. Επι ́
 πλε ́ον, οι αρχε ́ς αυτε ́ς κατα ́ την ́ερευνα ́ τους σχετικα ́ με την
 απα ́τη αυτη ́ ζη ́τησαν τη συνεργασι ́α της προσφευ ́γουσας. Η
 προσφευ ́γουσα εκθε ́τει περαιτε ́ρω ο ́τι δεν ει ́ναι επαρκη ́ς μια απλη ́
 δη ́λωση των ισπανικω ́ν αρχω ́ν ο ́τι στο πλαι ́σιο της απα ́της αυτη ́ς
 χρησιμοποιη ́θηκαν πλαστε ́ς σφραγι ́δες. Κατα ́ την προσφευ ́γουσα,
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα και στα σημει ́α αυτα ́ η απο ́φαση της Επιτροπη ́ς ει ́ναι ανεπαρκω ́ς
 αιτιολογημε ́νη.
 Η προσφευ ́γουσα δρα ως εκτελωνιστη ́ς ο οποι ́ος κατο ́πιν εντολη ́ς
 τρι ́των θε ́τει σε τελωνειακη ́ αποθη ́κευση εμπορευ ́ματα και επιμελει ́-
 ται τα των τελωνειακω ́ν διασαφη ́σεων. Στο πλαι ́σιο αυτο ́, κατε ́θεσε Τε ́λος, με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση η Επιτροπη ́ παρε ́βλεψε τη
 διασαφη ́σεις εξωτερικη ́ς κοινοτικη ́ς διαμετακομι ́σεως αιθυλικη ́ς δικη ́ της ευθυ ́νη. Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, η Επιτροπη ́ ει ́ναι
 αλκοο ́λης απο ́ τις Κα ́τω Χω ́ρες στο Μαρο ́κο. Για τον ́διοι εντολε ́α, υπευ ́θυνη για την ορθη ́ λειτουργι ́α του τελωνειακου ́ συστη ́ματος.
 η προσφευ ́γουσα κατε ́θεσε διασαφη ́σεις και για α ́λλες εξωτερικε ́ς Κατα ́ τον χρο ́νο των μεταφορω ́ ν η απα ́τη, η οποι ́α διαπρα ́χθηκε
 κοινοτικε ́ς διαμετακομι ́σεις. 'Ομως, αργο ́τερα προε ́κυψε ο ́τι δια- απο ́ τρι ́τους, η ́ταν αδυ ́νατον να αποτραπει ́ η ́ αποκαλυφθει ́ απο ́ την
 πρα ́χθηκαν παρανομι ́ες σχετικα ́ με τις μεταφορε ́ς αυτε ́ς. Στην προσφευ ́γουσα, ακο ́μα και αν η τελευται ́α ει ́χε λα ́βει ο ́λα τα με ́τρα
 πραγματικο ́τητα, τα εμπορευ ́ματα δεν ́εφθασαν στον δηλωθε ́ντα προφυλα ́ξεως που μπορου ́σαν να ληφθου ́ν.
 προορισμο ́ τους και τα ́εγγραφα των ισπανικω ́ν τελωνειακω ́ν αρχω ́ν
 σχετικα ́ με τον εκτελωνισμο ́ των εμπορευμα ́των η ́σαν πλαστα ́. Η
 προσφευ ́γουσα εκθε ́τει ο ́τι δεν ει ́χε ενημερωθει ́ σχετικα ́.
 (1) Κανονισμο ́ς του Συμβουλι ́ου, της 12ης Οκτωβρι ́ου 1992, περι ́
 θεσπι ́σεως κοινοτικου ́ τελωνειακου ́ κω ́δικα (EE L 302, σ. 1).
 (2) Κανονισμο ́ς του Συμβουλι ́ου, της 2ας Ιουλι ́ου 1979, περι ́ επιστροφη ́ς
 Κατο ́πιν αυτω ́ν, η προσφευ ́γουσα υποχρεω ́θηκε να καταβα ́λει τους ως αχρεωστη ́τως εισπραχθε ́ντων η ́ διαγραφη ́ς χρε ́ους εισαγωγικω ́ν η ́
 εισαγωγικου ́ς δασμου ́ς που ει ́ναι επι ́μαχοι στην παρου ́σα υπο ́θεση. εξαγωγικω ́ν δασμω ́ν (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 11/015, σ. 162).
 Στη συνε ́χεια, η προσφευ ́γουσα ζη ́τησε απο ́ τις ολλανδικε ́ς αρχε ́ς (3) Κανονισμο ́ς της Επιτροπη ́ς, της 2ας Ιουλι ́ου 1993, για τον καθορισμο ́
 την επιστροφη ́ των δασμω ́ν αυτω ́ν βα ́σει του α ́ρθρου 239, ορισμε ́νων διατα ́ξεων εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ 2913/92 (EE L 253,
 παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2913/92 (1). Οι ολλανδικε ́ς σ. 1).
 αρχε ́ς διαβι ́βασαν τη σχετικη ́ αι ́τηση στην Ευρωπαϊκη ́ Επιτροπη ́
 βα ́σει του α ́ρθρου 13 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1430/79 (2) και
 του α ́ρθρου 905 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2454/93 (3). Με την
 προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, η αι ́τηση αυτη ́ απορρι ́φθηκε απο ́ την
 Επιτροπη ́.


text:
 25.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 318/17
 Προσφυγή της 2ας Αυγούστου 2017 — Rogesa κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-475/17)
 (2017/C 318/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Rogesa Roheisengesellschaft Saar mbH (Dillingen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: S. Altenschmidt και A. Sitzer, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απορριπτική απόφαση της Επιτροπής της 20ής Ιουνίου 2017, επικουρικώς εκείνη της 11ης Ιουλίου 2017, σχετικά με την από 29 Μαΐου 2017 επιβεβαιωτική αίτηση της προσφεύγουσας (GestDem αριθ. 2017/1788), καθώς και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 1.
 Πρώτος λόγος: Οι προϋποθέσεις ασκήσεως του δικαιώματος προσβάσεως στα έγγραφα πληρούνται εν προκειμένω.
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 3, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 1367/2006 (1) σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 1049/2001 (2), καθότι έχει δικαίωμα προσβάσεως στα ζητούμενα από αυτήν έγγραφα.
 2.
 Δεύτερος λόγος: Δεν συντρέχουν λόγοι αποκλεισμού κατ’ άρθρον 4 του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001.
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα ζητούμενα έγγραφα δεν περιέχουν ευαίσθητα δεδομένα που μπορεί να θίγουν εμπορικά συμφέροντα κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 και, σε κάθε περίπτωση, συντρέχει υπερισχύον δημόσιο συμφέρον για τη γνωστοποίηση των εγγράφων.
 —
 Περαιτέρω, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι δεν έχει εφαρμογή ούτε ο λόγος αρνήσεως προσβάσεως κατ’ άρθρον 4, παράγραφος 2, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, βάσει του οποίου τα θεσμικά όργανα μπορούν να αρνηθούν την πρόσβαση σ’ ένα έγγραφο, η γνωστοποίηση του οποίου θα έθιγε την προστασία των δικαστικών διαδικασιών και της παροχής νομικών συμβουλών, καθότι η εκκρεμής ενώπιον του Δικαστηρίου υπόθεση C-80/16 (ArcelorMittal Atlantique et Lorraine) έχει ουσιαστικά περατωθεί με την απόφαση της 26ης Ιουλίου 2017.
 —
 Η προσφεύγουσα προβάλλει περαιτέρω την αιτίαση ότι η Επιτροπή όφειλε, σε κάθε περίπτωση, να παράσχει μερική πρόσβαση, απαλείφοντας, όπου ήταν αναγκαίο, τα απόρρητα δεδομένα. Ως εκ τούτου, η απόφαση της Επιτροπής αντιβαίνει επίσης στο άρθρο 4, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 καθώς και στην αρχή της αναλογικότητας κατ’ άρθρον 5, παράγραφος 4, ΣΕΕ.
 3.
 Τρίτος λόγος: Διαδικαστική πλημμέλεια της Επιτροπής
 —
 Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει αιτίαση περί παραβάσεως του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001. Παρά την παράταση της προθεσμίας δύο φορές, την τελευταία δε φορά για αόριστο χρόνο, μέχρι την ημερομηνία ασκήσεως της προσφυγής δεν είχε ληφθεί απόφαση επί της ήδη στις 29 Μαΐου 2017 υποβληθείσας επιβεβαιωτικής αιτήσεως της προσφεύγουσας. Το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 προβλέπει μόνο τη δυνατότητα παρατάσεως της προθεσμίας μία φορά κατά 15 εργάσιμες ημέρες και όχι για αόριστο χρόνο.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1367/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2006, για την εφαρμογή στα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας των διατάξεων της σύμβασης του Aarhus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα (ΕΕ 2006, L 264, σ. 13).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001, L 145, σ. 43).


text:
 22.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/20
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 18ης Νοεμβρίου 2004
 στην υπόθεση T-176/01, Ferriere Nord SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Κοινοτικά πλαίσια των κρατικών ενισχύσεων για την προστασία του περιβάλλοντος - Επιχείρηση βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα - Προϊόντα υπαγόμενα στη Συνθήκη ΕΚ - Εγκριθέν καθεστώς ενισχύσεως - Νέα ενίσχυση - Κίνηση επίσημης διαδικασίας - Προθεσμίες - Δικαιώματα άμυνας - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Αιτιολογία - Διαχρονική δυνατότητα εφαρμογής των κοινοτικών πλαισίων - Περιβαλλοντικός σκοπός της επενδύσεως)
 (2005/C 19/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση Τ-176/01, Ferriere Nord SpA, με έδρα το Osoppo (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους W. Viscardini Donà και G. Donà, υποστηριζόμενη από την Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικώς U. Leanza και, στη συνέχεια, I. Braguglia και M. Fiorilli, avvocati dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Kreuschitz και V. Di Bucci, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως 2001/829/ΕΚ, ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 28ης Μαρτίου 2001, για την κρατική ενίσχυση την οποία η Ιταλία προτίθεται να εφαρμόσει υπέρ της Ferriere Nord SpA (EE L 310, σ. 22), και, αφετέρου, την καταβολή αποζημιώσεως για την αποκατάσταση της ζημίας που η προσφεύγουσα διατείνεται ότι υπέστη εξ αιτίας της εκδόσεως της εν λόγω αποφάσεως, το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, πρόεδρο, V. Tiili, A. W. H. Meij, Μ. Βηλαρά και N. J. Forwood, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio Gonzαlez, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 18 Νοεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικά της δικαστικά έξοδα καθώς και σε αυτά της Επιτροπής.
 3)
 Η Ιταλική Δημοκρατία φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 289 της 13.10.2001.


text:
C 275/36 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 15.11.2003
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- Μήπως οι διατάξεις του κοινοτικού δικαίου σχετικά με τον
 βαλε το tribunal d’instance du VIIème arrondissement de περιορισμό της διαθέσεως στην αγορά επικίνδυνων ουσιών ή
 Paris με απόφαση της 21ης Αυγούστου 2003 στην υπόθεση παρασκευασμάτων και ειδικότερα οι διατάξεις των οδηγιών
 WATERMAN, S.A., κατά Γενικού ∆ιευθυντή δασμών και 76/769 (1) και 94/60 (2), της 20ής ∆εκεμβρίου 1994, απαγο-
 εμμέσων φόρων ρεύουν τη διάθεση στην αγορά προς πώληση στο κοινό ξηραντικών
 προϊόντων που περιέχουν μίγματα μολύβδου τα οποία έχουν
 ταξινομηθεί ως τοξικά για την αναπαραγωγή, ή οι διατάξεις αυτές
 (Υπόθεση C-400/03) επιτρέπουν να εφαρμόζεται για τα εν λόγω προϊόντα η παρέκκλιση
 που προβλέπεται στον τομέα αυτόν για τα «χρώματα ζωγραφικής»;
 (2003/C 275/53)
 (1) Οδηγία 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1976,
 περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών
 διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας
 Με απόφαση της 21ης Αυγούστου 2003, η οποία περιήλθε στη στην αγορά και χρήσεως μερικών επικινδύνων ουσιών και παρασκευα-
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις σμάτων (ΕΕ ειδ. έκδ. 13/004, σ. 178).
 26Σεπτεμβρίου 2003, το tribunal d’instance du VIIème (2) Οδηγία 94/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
 arrondissement de Paris, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ της 20ής ∆εκεμβρίου 1994 για τη δέκατη τέταρτη τροποποίηση
 WATERMAN, S.A., και Γενικού ∆ιευθυντή δασμών και εμμέσων της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθετικών,
 φόρων που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος: αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και χρήσεως μερικών
 επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων (EE L 365 της
 31.12.1994, σ. 1).
 Αντιβαίνει στο δασμολόγιο η επεξηγηματική σημείωση της συνδυα-
 σμένης ονοματολογίας των κλάσεων 4202 12 11 και 4202 12 19
 που διευκρινίζει ως εξής τον όρο «από φύλλα πλαστικών υλών»:
 «σε περίπτωση που το εξωτερικό περίβλημα κάπιου προϊόντος
 είιναι σύνθετο υλικό του οποίου η εξωτερική στρώση η οποία
 φαίνεται με γυμνό μάτι είναι φύλλο από πλαστική ύλη (π.χ. ύφσμα
 από υφαντική ύλη συνδυασμένο με φύλλο από πλαστική ύλη), η
 κατάταξη σ' αυτές τις διακρίσεις πραγματοποιείται ανεξάρτητα
 από το γεγονός ότι το φύλλο αυτό έχει παραχθεί πριν από την Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 κατάταξη του σύνθετου υλικού ή ανεξάρτητα από το γεγονός ότι της Φινλανδικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις
 η στρώση από πλαστική ύλη έχει ληφθεί με εμβάπτιση ή επικάλυψη 29 Σεπτεμβρίου 2003
 κάποιου υλικού (π.χ. υφάσματος από πλαστική ύλη) με πλαστική
 ύλη, εφόσον η εξωτερική στρώση που φαίνεται με γυμνό μάτι
 μοιάζει εξωτερικά με φύλλο πλαστικής ύλης που έχει παραχθεί και (Υπόθεση C-407/03)
 έχει τοποθετηθεί εκεί.»
 (2003/C 275/55)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους M. van Beek και M. Huttunen, με τόπο επιδόσεων στο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- Λουξεμβούργο, άσκησε προσφυγή στις 29 Σεπτεμβρίου 2003
 βαλε το tribunal de grande instance του Mans με απόφαση ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της
 της 8ης Σεπτεμβρίου 2003, στην υπόθεση Procureur de la Φινλανδικής ∆ημοκρατίας.
 République κατά Olivier Dupuy και Ηervé Rouvre
 (Υπόθεση C-404/03) Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 (2003/C 275/54) 1) να αναγνωρίσει ότι η Φινλανδική ∆ημοκρατία, μη προβλέ-
 ποντας στη νομοθεσία της, με επαρκή νομική βεβαιότητα, ότι
 πρέπει να πραγματοποιείται κατάλληλη εκτίμηση για όλα τα
 σχέδια, περιλαμβανομένων των αφορώντων την εκτίμηση των
 Με απόφαση της 8ης Σεπτεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη συνεπειών για το περιβάλλον, παρέβη τις υποχρεώσεις που
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις υπέχει από το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας
 29 Σεπτεμβρίου 2003, το tribunal de grande instance του Mans, 92/43/ΕΟΚ (1), για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Procureur de la République καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας·
 και Olivier Dupuy και Ηervé Rouvre που εκκρεμεί ενώπιόν του,
 ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως 2) να καταδικάσει τη Φινλανδική ∆ημοκρατία στα δικαστικά
 επί του εξής ερωτήματος: έξοδα.


text:
 19.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/18
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 10ης Ιουνίου 2008 — Ceuninck κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-282/03) (1)
 (Δημόσια διοίκηση - Υπάλληλοι - Διορισμός - Θέση συμβούλου στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολεμήσεως της Απάτης (ΕΥΚΑ) - Απόρριψη υποψηφιότητας - Αρμοδιότητα του γενικού διευθυντή της ΕΥΚΑ - Νομιμότητα της προκηρύξεως κενής θέσεως - Παράβαση των κανόνων διορισμού υπαλλήλων βαθμού Α4 και Α5 - Κατάχρηση εξουσίας - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως)
 (2008/C 183/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Paul Ceuninck (Hertsberge, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Vandersanden και A. Finchelstein, κατόπιν G. Vandersanden και L. Levi, avocats)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Joris και C. Berardis-Kayser)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, ακύρωση της προκηρύξεως κενής θέσεως COM/051/02 και όλης της διαδικασίας επιλογής κατόπιν της προκηρύξεως αυτής και, αφετέρου, ακύρωση της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, της 13ης Σεπτεμβρίου 2002, περί διορισμού της S. και, εμμέσως, περί απορρίψεως της υποψηφιότητας του προσφεύγοντος.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Ο Paul Ceuninck και η Επιτροπή φέρουν έκαστος τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 251 της 18.3.2003.


text:
12 . 8 . 95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 208/33
 εταιρείας Fiduciaire Myson Sârl, 1 , rue Glesener, άσκησε στις αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού με τη συστηματική
 24 Μαΐου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών παρακράτηση ποσών από τον μισθό του .
 Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 O προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το
 Πρωτοδικείο: Προσφυγή του Karl Fingerhut κατά του Συμβουλίου της
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 6ης Οκτω Κοινοτήτων, που ασκήθηκε την 1η Ιουνίου 1995
 βρίου 1994, με την οποία υποχρεώνεται o προσφεύγων να (Υπόθεση Τ-124/95)
 επιστρέψει, με μηνιαίες δόσεις, ως αχρεωστήτως κατα
 βληθέν, το ποσό των 215 354 βελγικών φράγκων, (95/C 208/69)
 — να διατάξει την επιστροφή των ποσών τα οποία η (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Επιτροπή παρακρατεί αυτεπαγγέλτως από τον Νοέμβριο
 του 1994 από το μισθό του προσφεύγοντος, πλέον τόκων O Karl Fingerhut, κάτοικος Twistetal-Gembeck (Ομοσπον
 υπερημερίας με επιτόκιο 8 % ετησίως και διακή Δημοκρατία της Γερμανίας), εκπροσωπούμενος από
 τους Bernd Meisterernst, Mechtild Düsing, Dietrich Manstet
 — να καταδικάσει την καθής-εναγομένη (στο εξής: καθής) ten, Dr. Frank Schulze και Dr. Winfried Haneklaus, δικηγό
 στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. ρους Munster, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το
 δικηγορικό γραφείο Dupont & Associés, 14a, rue des Bains,
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα άσκησε την 1η Ιουνίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 O προσφεύγων εκθέτει ότι, κατόπιν του διαζυγίου του , Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Συμβουλίου
 εκδοθέντος την 1η Φεβρουαρίου 1984, ζήτησε από τη διοί της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 κηση να καταβάλλει στην πρώην σύζυγο του το ποσό που θα κών Κοινοτήτων.
 της αναλογούσε σε περίπτωση που καθίστατο δικαιούχος
 επιδόματος στέγης, ήτοι 5% του βασικού της μισθού , να O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 καταθέτει δε το υπόλοιπο ποσό στον λογαρισμό του προ — να υποχρεώσει τα καθών όργανα, ως εις ολόκληρον
 σφεύγοντος- η διοίκηση ενήγησε κατά τα ανωτέρω, χωρίς να ευθυνόμενα, να καταβάλουν στον προσφεύγοντα αποζη
 προβάλλει αντιρρήσεις, από 1ης Μαρτίου 1984. Επί δεκάμισι μιώση SLOM III , ύψους 43 929,06 γερμανικών μάρκων,
 έτη , ήτοι από τον Μάρτιο του 1984 μέχρι τον Οκτώβριο του για το χρονικό διάστημα από τις 15 Δεκεμβρίου 1985 έως
 1994, o προσφεύγων εισέπραττε έτσι ένα ποσό, αναγραφόμε τις 29 Ιουλίου 1993, εντόκως προς 8% από τις 19 Μαΐου
 νο στη μισθολογική του κατάσταση ως επίδομα στέγης, το 1992, καθώς και να τα καταδικάσει στα δικαστικά έξο
 οποίο εθεωρείτο ότι αποτελεί τη διαφορά μεταξύ του επιδό δα,
 ματος στέγης που καταβαλλόταν στην πρώην σύζυγο του και
 αντιστοιχούσε στο 5 % του μισθού της και του οφειλομένου — να συνεκδικάσει την παρούσα προσφυγή με την ήδη
 στον προσφεύγοντα υπολοίπου . Στη συνέχεια αποδείχθηκε εκκρεμή προσφυγή στην υπόθεση Τ-77/93 , Hülseberg
 ότι, κατά την περίοδο αυτή , η Επιτροπή δεν αναπροσάρμοσε κ.λπ. κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και
 το τμήμα του επιδόματος που> έπρεπε να καταβάλλεται στην Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και να αναστεί
 πρώην σύζυγο του προσφεύγοντος αναλόγως προς τις μετα λει επίσης τη διαδικασία.
 βολές του μισθού της έτσι, ενώ το επίδομα αυξανόταν
 αναλόγως της αυξήσεως του μισθού της πρώην συζύγου του Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 προσφεύγοντος, καταβαλλόταν προς αυτήν αμετάβλητο και,
 ως εκ τούτου , o προσφεύγων εισέπραττε συνεχώς αυξανόμε Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοιοι με
 νο ποσό. Συνεπώς, υπήρξε πράγματι πλημμέλεια στην κατα αυτούς της υποθέσεως Τ-20/94 (').
 βολή , για την οποία όμως οφειλόταν αποκλειστικά η καθής
 ί 1 ) ΕΕ αριθ . C 90 της 26 . 3 . 1994 , σ. 20.
 και την οποία o προσφεύγων δεν αντελήφθη .
 O προσφεύγων στηρίζει την προσφυγή του σε έναν και
 μοναδικό λόγο, δηλαδή στην παράβαση του άρθρου 85 του
 κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ). Συγκεκριμένα, η Προσφυγή του Hassan Belhanbel κατα της Επιτροπής των
 καθής ισχυρίζεται ότι, στη συγκεκριμένη περίπτωση , πρέπει Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 5 Ιουνίου
 1995
 να αναζητηθούν τα αχρεωστήτως καταβληθέντα, διότι η
 πλημμέλεια στην καταβολή ήταν «πρόδηλη». O προσφεύγων (Υπόθεση Τ-125/95)
 αμφισβητεί τον ισχυρισμό αυτό, ισχυριζόμενος ότι, ακόμη και (95/C 208/70)
 αν είχε διαπιστώσει — πράγμα το οποίο δεν συνέβη — την
 αύξηση του ποσού που του καταβαλλόταν ως επίδομα, (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 μπορούσε δικαιολογημένα να θεωρήσει ότι το επίδομα αυτό
 είχε αυξηθεί περισσότερο απ ' ό,τι o μισθός την πρώην O Hassan Belhanbel , κάτοικος Namur (Βέλγιο), εκπροσω
 συζύγου του , δεδομένου ότι δεν γνώριζε την εξέλιξη του πούμενος από τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure και
 μισθού αυτού - συνεπώς, το σφάλμα της διοικήσεως δεν ήταν Ariane Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων
 πρόδηλο σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην είναι δυνατόν να μην στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της Sàrl Fiduciaire Myson, 1 ,
 το αντιληφθεί o προσφεύγων. Επομένως, o προσφεύγων rue Glesener, άσκησε στις 5 Ιουνίου 1995 ενώπιον του
 φρονεί ότι η καθής εφάρμοσε εσφαλμένως το άρθρο 85 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 ΚΥΚ και τον υποχρέωσε παρανόμως στην επιστροφή του κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/21
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 19ης Νοεμβρίου 2008 — Ελλάδα κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-404/05) (1)
 (Ταμείο Συνοχής - Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών - Μείωση της χρηματοδοτικής ενισχύσεως - Αρχή της αναλογικότητας)
 (2009/C 6/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Τασσοπούλου, επικουρούμενη από τους N. Κορογιαννάκη και N. Κεραμίδα, δικηγόρους)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Δ. Τριανταφύλλου και A. Weimar)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή περί ακυρώσεως της αποφάσεως E(2005) 3243 τελικό της Επιτροπής, της 1ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με τη μείωση της ενίσχυσης που χορηγήθηκε από το Ταμείο Συνοχής στο έργο αριθ. 95/09/65/040 (Νέος Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών στα Σπάτα) βάσει της απόφασης E (96) 1356 τελικό της Επιτροπής, της 24ης Μαΐου 1996.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα
 (1) ΕΕ C 22 της 28.1.2006.


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/8
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Employment Tribunals, Birmingham (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 6 Μαΐου 2014 — Kathleen Greenfield κατά The Care Bureau Ltd
 (Υπόθεση C-219/14)
 2014/C 223/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Employment Tribunals, Birmingham
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Kathleen Greenfield
 Εναγομένη: The Care Bureau Ltd
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει ο κανόνας «pro rata temporis», όπως ορίζεται στη ρήτρα 4.2 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία μερικής απασχολήσεως, την έννοια ότι διάταξη εθνικού δικαίου (όπως οι κανονιστικές αποφάσεις 13, 13 Α και 14 περί χρόνου εργασίας) πρέπει να προβλέπει, σε περιπτώσεις όπου υπάρχει αύξηση των ωρών εργασίας ενός εργαζομένου, ότι το σύνολο της ήδη σωρευθείσας άδειας προσαρμόζεται αναλογικώς στις νέες ώρες εργασίας, με συνέπεια η αύξηση των ωρών εργασίας του εργαζομένου να επιφέρει τον επαναϋπολογισμό του δικαιώματος άδειας σύμφωνα με τις αυξημένες ώρες εργασίας;
 2)
 Πρέπει είτε η ρήτρα 4.2 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία μερικής απασχολήσεως είτε το άρθρο 7 της οδηγίας (1) για τον χρόνο εργασίας να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι διάταξη εθνικού δικαίου (όπως οι κανονιστικές αποφάσεις 13, 13 Α και 14 περί χρόνου εργασίας) δεν δύναται να προβλέπει, σε περιπτώσεις όπου υπάρχει αύξηση των ωρών εργασίας ενός εργαζομένου, ότι το σύνολο της ήδη σωρευθείσας άδειας προσαρμόζεται αναλογικώς στις νέες ώρες εργασίας, με συνέπεια η αύξηση των ωρών εργασίας του εργαζομένου να επιφέρει τον επαναϋπολογισμό του δικαιώματος άδειας σύμφωνα με τις αυξημένες ώρες εργασίας;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα (i) και/ή στο ερώτημα (ii), έχει ο επαναϋπολογισμός εφαρμογή μόνο σε εκείνο το χρονικό διάστημα του έτους αναφοράς κατά το οποίο ο εργαζόμενος παρείχε εργασία με αυξημένο ωράριο ή σε κάποιο άλλο χρονικό διάστημα;
 4)
 Για τον υπολογισμό της περιόδου άδειας που ελήφθη από τον εργαζόμενο, έχουν είτε η ρήτρα 4.2 της συμφωνίας-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχολήσεως είτε το άρθρο 7 της οδηγίας για τον χρόνο εργασίας την έννοια ότι διάταξη εθνικού δικαίου (όπως οι κανονιστικές αποφάσεις 13, 13 Α και 14 περί χρόνου εργασίας) πρέπει να υιοθετεί διαφορετική προσέγγιση μεταξύ, αφενός, του υπολογισμού της αποζημιώσεως εργαζομένου έναντι ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών κατά τη λήξη της συμβάσεως εργασίας και, αφετέρου, του υπολογισμού των υπολειπόμενων ημερών ετήσιας άδειας εργαζομένου όταν αυτός παραμένει απασχολούμενος;
 5)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα (iv), ποια πρέπει να είναι αυτή η διαφορετική προσέγγιση;
 (1) Οδηγία 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (ΕΕ L 299, σ. 9).