text:
C 94/26 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 28.3.98
 O emócxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa pot pqobókkotm oi
 emócomsey eiämai oäloia le sa pqobakkoälema rsgm tpoäherg
 Ç ma tpovqexärei so Rtlbotäkio gä/jai sgm Episqopgä ma sot S-304/97 Hilsdon jasó Rtlbotkiäot jai Episqopgäy.
 jasabókotm apofgliäxrg jasó sa ejsiheälema rso
 rtmglleämo 1 sot dijocqóuot sgy acxcgäy,
 Ç ma jasadijórei so Rtlbotäkio gä/jai Episqopgä rsa dija-
 rsijó eänoda.
 Acxcgä sxm B- G- S- Rowlands jai E. H. S. Rowlands jasó
 Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy jai Episqopgäy sxm
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 8 Dejelbqiäot
 1997
 O emócxm dialaqstäqesai cia siy fgliocoämey rtmeäpeiey pot (Tpoäherg T-307/97)
 tpeärsg koäcx sot oäsi, amsiähesa le sgm peqiäpsxrg sxm caka-
 jsopaqacxcxäm SLOM I jai II, o iädioy, xy cakajsopaqacx- (98/C 94/68)
 coäy SLOM III, dem eäkabe apofgliäxrg cia so oäsi dem sot eiäve
 voqgcgheiä poroärsxrg pqim apoä sg heärpirg sxm pororsxä- (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 rexm SLOM.
 Oi B. G. S. Rowlands jai E. H. S. Rowlands, ejpqorxpotäle-
 Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa pot pqobókkei o moi apoä som Rory Hutchings, Solicitor sot cqaueiäot Dawson
 emócxm eiämai oäloia le sa pqobakkoälema rsgm tpoäherg & Co., 2 New Square, Lincoln's Inn, London WC2A 3RZ,
 S-304/97 Hilsdon jasó Rtlbotkiäot jai Episqopgäy. órjgram rsiy 8 Dejelbqiäot 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, acxcgä jasó Rtlbotkiäot sgy
 Etqxpaøjgäy èmxrgy jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm.
 Oi emócomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo:
 Acxcgä sxm M C. Lewis, M. A. Lewis jai D. C. Lewis jasó
 Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy jai Episqopgäy sxm Ç ma tpovqexärei so Rtlbotäkio gä/jai sgm Episqopgä ma soty
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 8 Dejelbqiäot jasabókotm apofgliäxrg jasó sa ejsiheälema rso
 1997 rtmglleämo 1 sot dijocqóuot sgy acxcgäy,
 (Tpoäherg T-306/97)
 Ç ma jasadijórei so Rtlbotäkio gä/jai sgm Episqopgä rsa
 (98/C 94/67) dijarsijó eänoda.
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä) Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Oi M. C. Lewis, M. A. Lewis jai D. C. Lewis, ejpqorxpo- Oi emócomsey dialaqstäqomsai cia siy fgliocoämey rtmeäpeiey
 tälemoi apoä som Rory Hutchings, Solicitor sot cqaueiäot Daw- pot tpeärsgram koäcx sot oäsi, amsiähesa le sgm peqiäpsxrg
 son & Co., 2 New Square, Lincoln's Inn, London WC2A sxm cakajsopaqacxcxäm SLOM I jai II, oi iädioi, xy caka-
 3RZ, órjgram rsiy 8 Dejelbqiäot 1997, emxäpiom sot Pqxso- jsopaqacxcoiä SLOM III, dem eäkabam apofgliäxrg cia so oäsi
 dijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, acxcgä jasó Rtlbot- dem soty eiäve voqgcgheiä poroärsxrg pqim apoä sg heärpirg sxm
 kiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy jai Episqopgäy sxm Etqx- pororsxärexm SLOM.
 paøjxäm Joimosgäsxm.
 Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa pot pqobókkotm oi
 Oi emócomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo: emócomsey eiämai oäloia le sa pqobakkoälema rsgm tpoäherg
 S-304/97 Hilsdon jasó Rtlbotkiäot jai Episqopgäy.
 Ç ma tpovqexärei so Rtlbotäkio gä/jai sgm Episqopgä ma soty
 jasabókotm apofgliäxrg jasó sa ejsiheälema rso
 rtmglleämo 1 sot dijocqóuot sgy acxcgäy,
 Ç ma jasadijórei so Rtlbotäkio gä/jai sgm Episqopgä rsa
 Acxcgä sxm J. Ward, B. Ward jai M. Lewis jasó Rtlbotkiäot
 dijarsijó eänoda.
 sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 8 Dejelbqiäot 1997
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 (Tpoäherg T-308/97)
 (98/C 94/69)
 Oi emócomsey dialaqstäqomsai cia siy fgliocoämey rtmeäpeiey
 pot tpeärsgram koäcx sot oäsi, amsiähesa le sgm peqiäpsxrg
 sxm cakajsopaqacxcxäm SLOM I jai II, oi iädioi, xy caka- (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 jsopaqacxcoiä SLOM III, dem eäkabam apofgliäxrg cia so oäsi
 dem soty eiäve voqgcgheiä poroärsxrg pqim apoä sg heärpirg sxm Oi J. Ward, B. Ward jai g M. Lewis, ejpqorxpotälemoi apoä
 pororsxärexm SLOM. som Rory Hutchings, Solicitor sot cqaueiäot Dawson & Co.,
 ---pagebreak--- 28.3.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 94/27
 2 New Square, Lincoln's Inn, London WC2A 3RZ, órjgram Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 rsiy 8 Dejelbqiäot 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm acxcgä jasó Rtlbotkiäot sgy G pqoruetäcotra, idiojsgäsqia esaiqeiäa sot rjóuoty
 Etqxpaøjgäy èmxrgy jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi- ALBOR UNO, jasakociäfei rsgm jahgäy oäsi apeärve apoä sgm
 mosgäsxm. órjgrg sxm apojkeirsijxäm sgy enotrixäm rvesijó le
 fgsgälasa akieiäay jasó sg rtäkkgwg jai sg rtmajoäkothg
 Oi emócomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo: jasórverg sot em koäcx rjóuoty, rsiy 16 Iotkiäot 1997, apoä
 laqojimoä peqipokijoä cia so koäco oäsi sotäso ueäqesai ma
 Ç ma tpovqexärei so Rtlbotäkio gä/jai sgm Episqopgä ma soty akiäete re apoärsarg 4,5 matsijxäm likiäxm apoä siy ajseäy sot
 jasabókotm apofgliäxrg jasó sa ejsiheälema rso Laqoäjot.
 rtmglleämo 1 sot dijocqóuot sgy acxcgäy,
 G pqoruetäcotra amsijqotäei som amxseäqx irvtqirloä jai
 Ç ma jasadijórei so Rtlbotäkio gä/jai sgm Episqopgä rsa bebaixämei oäsi so rjóuoy bqirjoäsam, jasó so vqoämo sgy
 dijarsijó eänoda. rtkkgäwexy, 13 liäkia lajqió. Enókkot, g pqoruetäcotra
 epirglaiämei oäsi oi lomadijeäy emeäqceiey sgm Episqopgäy peqio-
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa qiärsgjam re lia epiärjewg rso rjóuoy, rsgm ejpoämgrg liay
 sevmijgäy ejheärexy jai rsgm apómsgrg re sgkestäpgla sgy
 Oi emócomsey dialaqstäqomsai cia siy fgliocoämey rtmeäpeiey iädiay sgy pqoruetäcotray. Eiämai cecomoäy oäsi g Episqopgä epi-
 pot tpeärsgram koäcx sot oäsi, amsiähesa le sgm peqiäpsxrg diäxne sg rtmedqiäarg sgy leijsgäy episqopgäy EE Ç Laqoäjot,
 sxm cakajsopaqacxcxäm SLOM I jai II, oi iädioi, xy caka- pot eävei xy eäqco sg leäqilma cia sg rtlloäquxrg pqoy siy
 jsopaqacxcoiä SLOM III, dem eäkabam apofgliäxrg cia so oäsi rtmhgäjey peqiä akieiäayç oälxy, so Laqoäjo aqmgähgje rtrsgla-
 dem soty eiäve voqgcgheiä pqoroärsxrg pqim apoä sg heärpirg sijxäy sg rtllesovgä sot rsgm em koäcx rtmedqiäarg. Cecomoäy
 sxm pororsxärexm SLOM. eiämai oäsi g eketheäqxrg sot rjóuoty jaseärsg dtmasgä tärseqa
 apoä eämsomey diapqaclasetäreiy pot diengäcace pqorxpijxäy
 Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa pot pqobókkotm oi jai jasó sqoäpo ólero g euopkiärsqia esaiqeiäa le siy aqloä-
 emócomsey eiämai oäloia le sa pqobakkoälema rsgm tpoäherg diey laqojimeäy aqveäy, vxqiäy opoiadgäpose paqeälbarg eiäse
 S-304/97 Hilsdon jasó Rtlbotkiäot jai Episqopgäy. sxm irpamijxäm eiäse sxm joimosijxäm aqvxäm.
 Jasó sgm pqoruetäcotra, g adqómeia pot epeädeine g jahgäy
 eiäve xy aposeäkerla ma leiämei amtpeqórpirsg jai ecjasake-
 keilleämg lia epiveiäqgrg jai eäma joimosijoä rjóuoy, euoärom o
 loämoy sqoäpoy cia sgm ejsiälgrg sxm apodeiänexm gäsam g epi-
 Pqorutcgä sgy esaiqeiäay Pescados Congelados Jogamar, joimxmiäa le siy laqojimeäy aqveäy, pqócla pot dem eäcime, jai
 SL, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot g loämg sgy diaruókirg gäsam g amókgwg sgy rtmeäveiay apoä
 arjgähgje rsiy 10 Dejelbqiäot 1997 sgm Joimoäsgsa g opoiäa, ejvxqxämsay aleärxy rsiy irpamijeäy
 aqveäy siy rvesijeäy aqlodioäsgsey, aqmgähgje, rsgm pqaclasi-
 (Tpoäherg T-311/97) joäsgsa, ma paqórvei sgm em koäcx diaruókirg. Enókkot, so
 (98/C 94/70) cecomoäy oäsi so Laqoäjo dem amacmxqiäfei so rtärsgla GPS
 cia som emsopirloä sgy heärexy emoäy rjóuoty, paqó loämo, sa
 (Ckxärra diadijariäay: g irpamijgä) rsoiveiäa pot sot paqeävotm sa pokelijó sot qamsóq, rseqeiä
 soty akieiäy pot diaheäsotm so em koäcx rtärsgla apoä jóhe
 G esaiqeiäa Pescados Congelados Jogamar, SL, le soäpo epidoä- óltma.
 rexm sgm Las Palmas de Gran Canaria (Irpamiäa), ejpqorx-
 potälemg apoä som D.Manuel de Cristóbal López, dijgcoäqo Seäkoy, g pqoruetäcotra irvtqiäfesai oäsi euoärom g Joimoäsgsa
 Ladqiäsgy, le soäpo epidoärexm sg dietähtmrg calle Prim, eiämai aqloädia dtmólei sxm rtluxmixäm peqiä akieiäay, rÂ atsgäm
 aqih. 15, Ladqiäsg, órjgre emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm emapoäjeisai ma jasacceiäkei sgm pkgäqg jai okorveqgä amepóq-
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rsiy 10 Dejelbqiäot 1997, pqo- jeia liay rtluxmiäay, g opoiäa augämei emsekxäy amtpeqópi-
 rutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. rsoty pokiäsey jai rjóug sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy, jai ma
 kóbei jóhe dtmasoä leäsqo xärse ma apouetäcesai jósi seäsoio
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: gä, re amsiähesg peqiäpsxrg, ma pqovxqgärei rsg dioäqhxrg sgy
 dolgäy sxm joimosijxäm pgcxäm.
 Ç ma jómei dejsgä sgm pqorutcgä koäcx paqakeiäwexy jasó
 sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jai ma
 amacmxqiärei oäsi g lg amsiädqarg sgy Episqopgäy oärom
 auoqó sgm rtäkkgwg sot ALBOR UNO rtmirsó paqó-
 barg sgy rtmhgäjgy EJ (óqhqa 38 jai epoälema), sot
 jamomirlotä (EOJ) aqih. 3954/92 sot Rtlbotkiäot, sgy Pqorutcgä sgy Cordis Obst und Gemüse Groûhandel GmbH
 19gy Dejelbqiäot 1992, cia sg rtämawg sgy rtluxmiäay cia jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot
 siy rveäreiy rsom soleäa sgy hakórriay akieiäay lesantä sgy arjgähgje rsiy 29 Dejelbqiäot 1997
 Etqxpaøjgäy Oijomolijgäy Joimoäsgsay jai sot Barikeiäot (Tpoäherg T-612/97)
 sot Laqoäjot, jahxäy epiärgy jai ma amacmxqiärei oäsi g (98/C 94/71)
 Etqxpaøjgä Episqopgä oueiäkei ma emeqcopoigheiä jai ma
 lgm ejvxqgärei sg rvesijgä enotriäa rsiy aqloädiey epiä (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 helósxm akieiäay ehmijeäy aqveäy, seäkoy de qgsxäy ma jasa-
 dijórei sgm Etqxpaøjgä Episqopgä rsgm jasabokgä sxm G Cordis Obst und Gemüse Groûhandel GmbH, le eädqa so
 rvesijxäm enoädxm. Ostrau (ODC), ejpqorxpotälemg apoä so dijgcoäqo dqa Gert


text:
 30.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 130/19
 Προσφυγή της 3ης Μαρτίου 2011 — Kipré κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-124/11)
 2011/C 130/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Stéphane Kipré Gbagbo (Αμπιτζάν, Ακτή Ελεφαντοστού) (εκπρόσωπος: J.-C. Tchikaya, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2011/18/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/656/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου σχετικά με την ανανέωση των περιοριστικών μέτρων κατά της Ακτής του Ελεφαντοστού, και τον κανονισμό (ΕΕ) 25/2011 του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 560/2005 για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων ενόψει της κατάστασης στην Ακτή του Ελεφαντοστού, καθόσον αφορούν τον προσφεύγοντα·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλει ο προσφεύγων είναι κατ’ ουσίαν όμοια ή παραπλήσια με τα προβαλλόμενα στο πλαίσιο της υποθέσεως T-118/11, Attey κατά Συμβουλίου.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/30
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 29ης Απριλίου 2004
 στην υπόθεση C-187/03 P, Ζήσης Δρούβης κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Αίτηση αναιρέσεως - Υπάλληλοι - Συντάξεις - Διορθωτικός συντελεστής - Άρθρο 82 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως - Ελευθερία κυκλοφορίας και εγκαταστάσεως των εργαζομένων - Αναίρεση προδήλως αβάσιμη»)
 (2004/C 118/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Στην υπόθεση C-187/03 P, Ζήσης Δρούβης, πρώην υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Αμαρουσίου Αττικής (Ελλάδα), (δικηγόρος: Ι. Σταμούλης), με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα) της 26ης Φεβρουαρίου 2003, T-184/00, Δρούβης κατά Επιτροπής (που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή), με την οποία ζητήθηκε η αναίρεση αυτής της αποφάσεως, όπου οι λοιποί διάδικοι ήταν: η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, (εκπρόσωπος: J. Currall, επικουρούμενος από τον δικηγόρο Π. Ανέστη) και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: Δ. Ζαχαρίου και A. Pilette), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C.W.A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, R. Schintgen (εισηγητή), F. Macken και N. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2.
 Καταδικάζει τον Ζ. Δρουβή στα δικαστικά έξοδα.
 3.
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 171 της 19.7.2003.


text:
 5.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 133/14
 Αναίρεση που άσκησε στις 30 Νοεμβρίου 2011 η ara AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 22 Σεπτεμβρίου 2011, στην υπόθεση T-174/10, ara AG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 (Υπόθεση C-611/11 P)
 2012/C 133/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: ara AG (εκπρόσωπος: M. Gail, δικηγόρος)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα σχέδια και υποδείγματα) και Allrounder SARL
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε στις 22 Σεπτεμβρίου 2011 το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στην υπόθεση T-174/10,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα σχέδια και υποδείγματα) της 26ης Ιανουαρίου 2010 (υπόθεση R 481/2009-1),
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα σχέδια και υποδείγματα) και την παρεμβαίνουσα στη πρωτοβάθμια δίκη, στα δικαστικά έξοδα και των δύο βαθμών.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα επικαλείται παράβαση, εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου, του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (1).
 Εν προκειμένω, η αναιρεσείουσα καταρχάς υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως, επειδή, κατά τη σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως δεν παρέσχε επαρκή αιτιολογία, όσον αφορά τα κριτήρια του ενδιαφερόμενου κοινού, της συγκρίσεως των σημάτων και του κινδύνου συγχύσεως. Ως εκ τούτου, έκρινε, εσφαλμένως, ότι το εν λόγω κοινό αποτελείται από μέσους καταναλωτές με μέσο βαθμό προσοχής κατά την αγορά των σχετικών προϊόντων, παρόλο που έχει αποδειχτεί ότι, αρχικά, ο καταναλωτής σπάνια έχει τη δυνατότητα να προβεί σε άμεση σύγκριση διαφορετικών σημάτων. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένα έκρινε, κατά τη σύγκριση των σημάτων, ότι η ύπαρξη δύο τριγωνικών σχημάτων στο επίδικο σήμα δημιουργεί τη σημαντικότερη εντύπωση στην αντίληψη του κοινού. Συνεπώς, το Γενικό Δικαστήριο υπερεκτίμησε ένα ή περισσότερα στοιχεία του σήματος.
 Επιπρόσθετα, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως καθόσον δεν έλαβε υπόψη έγγραφα που υπέβαλε η παρεμβαίνουσα στο πλαίσιο ελέγχου του κινδύνου συγχύσεως.
 Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο υποτίμησε τη σπουδαιότητα της αρχής του αυτεπάγγελτου ελέγχου.
 (1) ΕΕ L 78, σ. 1.


text:
 14.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 115/39
 Προσφυγή του Ηνωμένου Βασιλείου κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ασκηθείσα στις 11 Απριλίου 2005
 (Υπόθεση T-143/05)
 (2005/C 115/69)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Το Ηνωμένο Βασίλειο, εκπροσωπούμενο από τον C. Jackson, επικουρούμενο από τον M. Hoskins, Barrister, άσκησε στις 11 Απριλίου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την περιεχόμενη στο από 1ης Φεβρουαρίου 2005 έγγραφό της άρνηση της Επιτροπής να εγκρίνει το τροποποιημένο εθνικό πρόγραμμα που της υπέβαλε το Ηνωμένο Βασίλειο στις 10 Νοεμβρίου 2004, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Το Ηνωμένο Βασίλειο κοινοποίησε στην Επιτροπή στις 30 Απριλίου 2004 προσωρινό εθνικό σχέδιο κατανομής σύμφωνα με την οδηγία 2003/87/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (1). Ορισμένες εν εξελίξει δραστηριότητες προσδιορίζονταν στο σχέδιο, το οποίο, σύμφωνα με το Ηνωμένο Βασίλειο, είχε προσωρινό χαρακτήρα.
 Η Επιτροπή εξέδωσε στις 7 Ιουλίου 2004 την απόφαση C(2004)2515/4 τελικό, σχετικά με το υποβληθέν σχέδιο, όπου γινόταν λόγος για ορισμένες ασυμφωνίες με το παράρτημα III της οδηγίας.
 Μετά την ολοκλήρωση των προσδιοριζομένων με το προσωρινό εθνικό σχέδιο κατανομής δραστηριοτήτων, το Ηνωμένο Βασίλειο κοινοποίησε στην Επιτροπή στις 10 Νοεμβρίου 2004 τη βούλησή του να τροποποιήσει το προσωρινό εθνικό σχέδιο κατανομής ώστε να λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα των σχετικών εργασιών.
 Με έγγραφο της 1ης Φεβρουαρίου 2005, η Επιτροπή πληροφόρησε το Ηνωμένο Βασίλειο ότι το αίτημά του περί τροποποιήσεως του εθνικού σχεδίου κατανομής ήταν απαράδεκτο, δεδομένου ότι τυχόν αύξηση της συνολικής ποσότητας των κατανεμομένων δικαιωμάτων, ύψους 19,8 εκατομμυρίων τόνων, δεν επρόκειτο να αποκαταστήσει τις εντοπισθείσες με την απόφαση της Επιτροπής ασυμβατότητες.
 Το Ηνωμένο Βασίλειο βάλλει κατά της συγκεκριμένης αρνήσεως και ζητεί τον δυνάμει του άρθρου 230 EΚ δικαστικό έλεγχο του από 1ης Φεβρουαρίου 2005 εγγράφου της Επιτροπής που πρόκειται να έχει έννομες συνέπειες δοθέντος ότι η Επιτροπή έλαβε οριστικά θέση ως προς το αν το Ηνωμένο Βασίλειο δικαιούται να προβαίνει σε τροποποιήσεις του προσωρινού εθνικού σχεδίου κατανομής.
 Το Ηνωμένο Βασίλειο ισχυρίζεται περαιτέρω ότι το από 1ης Φεβρουαρίου 2005 έγγραφο της Επιτροπής πάσχει νομική πλάνη δεδομένου ότι:
 —
 τα άρθρα 9, παράγραφοι 1 και 3, και 11, παράγραφος 1, της οδηγίας επιτρέπουν μελλοντικές αλλαγές στη συνολική ποσότητα των δικαιωμάτων που τα κράτη μέλη κατανέμουν μετά την έκδοση της βάσει του άρθρου 9, παράγραφος 3, της οδηγίας αποφάσεως της Επιτροπής
 —
 το άρθρο 3, παράγραφος 3, της αποφάσεως C(2004)2515/4 τελικό της Επιτροπής προβλέπει ότι μπορούν να γίνουν τροποποιήσεις μόνον ως προς ζητήματα άλλα πλην των εντοπισθεισών με την εν λόγω απόφαση ασυμβατοτήτων, και
 —
 το Ηνωμένο Βασίλειο δεν μπορεί να συμμορφωθεί πλήρως με τις βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 1, της οδηγίας υποχρεώσεις του μέχρις ότου η Επιτροπή εγκρίνει το τροποποιηθέν εθνικό σχέδιο κατανομής σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 3, της οδηγίας.
 (1) ΕΕ L 275, της 25/10/2003, σ. 32.


text:
Αριθ . C 269/8 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14 . 9. 96
 ήδη αρχίσει να τρέχουν κατα τον χρονο ενάρξεως ισχύος διαπιστώνεται η διατήρηση ή η εισαγωγή εθνικών διατα
 της, παρεκκλίνοντας έτσι, χωρίς προφανή δικαιολογία, ξεων που υπαγορεύουν ρύθμιση διαφορετική σε σχέση με
 και από τη γενική αρχή που διακηρύσσει το άρθρο 2052 ό,τι ορίζουν οι κοινοτικές διατάξεις που έχουν απευθείας
 του διατάγματος περί των εκτελεστικών και μεταβατικών εφαρμογή, όπως οι διατάξεις της συνθήκης περί απαγο
 διατάξεων του αστικού κώδικα, βάσει του οποίου , εάν η ρεύσεως των επιβαρύνσεων ισοδυνάμου αποτελέσματος
 άσκηση ενός δικαιώματος εξαρτάται από προθεσμία και του κοινού δασμολογίου , και οι οποίες αποτέλεσαν
 συντομότερη από εκείνη που τάσσουν οι προγενέστεροι αντικείμενο των αποφάσεων του Δικαστηρίου της 21ης
 νόμοι, η νέα προθεσμία που έχει επίσης εφαρμογή στην Μαρτίου 1991 [υπόθεση C-209/89, Επιτροπή κατά Ιταλι
 άσκηση προηγουμένως κτηθέντων δικαιωμάτων αρχίζει κής Δημοκρατίας (7)] και της 5ης Οκτωβρίου 1995 [υπό
 να τρέχει μόνον από της ενάρξεως ισχύος της νέας θεση C-125/94, Aprile (8)], εθνικές διατάξεις διατηρηθεί
 διατάξεως. σες σε ισχύ οι οποίες, κατά παράβαση του κοινοτικού
 δικαίου , επιβάλλουν την πληρωμή κόστους μη οφειλομέ
 νου υπό καταστάσεις τέτοιες (όπως οι σχετικές με τον
 2. Ερωτάται αν η αρχή κατά την οποία οι διαδικαστικοί εκτελωνισμό εμπορευμάτων) στις οποίες o επιχειρηματίας
 κανόνες των εσωτερικών κανονιστικών ρυθμίσεων για την δεν είναι σε θέση να αντιταχθεί. Επομένως, τίθεται το
 προστασία των δικαιωμάτων που απορρέουν από το ζήτημα αν το κράτος μέλος, το οποίο δεν έχει εκπληρώσει
 κοινοτικό δίκαιο δεν πρέπει να είναι λιγότερο ευνοϊκοί την υποχρέωση μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο των
 από εκείνους που διέπουν ανάλογες διαδικασίες του διατάξεων κοινοτικού δικαίου που έχουν απευθείας
 εσωτερικού δικαίου [αποφάσεις της 15ης Δεκεμβρίου εφαρμογή , μπορεί να επικαλείται την παρέλευση των
 1975 (^, Rewe (2) και Cornet (3), Συλλογή 1976, σ. 747 και αποσβεστικών προθεσμιών ή των προθεσμιών παραγρα
 765 , αρχή επιβεβαιωθείσα με άλλες μεγαγενέστερες απο φής εφόσον χρόνον οι ασυμβίβαστες προς το κοινοτικό
 φάσεις] εμποδίζει την καθιέρωση εθνικής διατάξεως, δίκαιο εθνικές διατάξεις διατηρούνται σε ισχύ .
 όπως αυτής του πρώτου εδαφίου του άρθρου 29 του
 νόμου 428, της 29ης Δεκεμβρίου 1990, η οποία φαινομε (') Αντι « 15 Δεκεμβρίου 1976», διάβαζε « 16 Δεκεμβρίου 1976».
 νικά αποβλέπει στην ενοποίηση των προθεσμιών προς (2) Υπόθεση 33/76.
 απόδοση των ποσών τα οποία έχουν πληρωθεί λόγω (3) Υπόθεση 45/76.
 τελωνειακών πράξεων, στη πραγματικότητα όμως (όπως (4) Συλλογή 1991 , σ. 1-4269.
 καθίσταται πρόδηλο από τον τίτλο και από το ίδιο το (5) Οδηγία του Συμβουλίου , της 1ης Δεκεμβρίου 1983 (ΕΕ αριθ.
 κείμενο της διατάξεως) έχει ως αποτέλεσμα να επεκτείνει L 359 της 22. 12. 1993, σ. 8). "
 τις αποσβεστικές προθεσμίες που προβλέπονται ήδη στο (6) Συλλογή 1989, σ. 1483.
 άρθρο 91 του νόμου περί τελωνείων (οι οποίες έχουν (7) Συλλογή 1991 , σ. 1-1575 .
 (8) Συλλογή 1995 , σ. 1-2919.
 εφαρμογή μόνο στα σφάλματα υπολογισμού ή σε περί
 πτωση επιβολής διαφορετικού δασμού από τον οριζόμενο
 στο δασμολόγιο) στην αντικειμενική απαίτηση αχρεωστή
 του που απορρέει από παράβαση του κοινοτικού δικαίου ,
 ενώ η ανάλογη αγωγή περί αποδόσεως του αντικειμενι
 κώς αχρεωστήτου του εσωτερικού κοινού δικαίου (άρ Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 θρο 2033 του αστικού κώδικα) υπόκειται στη δεκαετή υπέβαλε το Arbeitsgericht Frankfurt am Main με διάταξη της
 προθεσμία παραγραφής. 11ης Ιουνίου 1996 στην υπόθεση Friedrich Santner κατά
 Hoechst Aktiengesellschaft
 3 . Ερωτάται αν η αρχή που διακήρυξε το Δικαστήριο με την (Υπόθεση C-229/96)
 απόφαση της 25ης Ιουλίου 1991 στην υπόθεση C-208/90, (96/0 269/20)
 Emmott (4) — βάσει της οποίας, μέχρι το χρονικό σημείο
 της ορθής μεταφοράς μιας οδηγίας ΕΚ , το κράτος μέλος Με διαταξη της 11ης Ιουνίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 που δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του δεν μπορεί Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 να προβάλλει την εκπρόθεση κίνηση από έναν ιδιώτη της την 1η Ιουλίου 1996, το Arbeitsgericht Frankfurt am Main, στο
 σχετικής κατ' αυτού ένδικης διαδικασίας για την προστα πλαίσιο της διαφοράς Friedrich Santner κατά Hoechst
 σία των δικαιωμάτων που του αναγνωρίζονται από τις Aktiengesellschaft που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το
 διατάξεις της οδηγίας αυτής, η δε σχετική προθεσμία του Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 εθνικού δικαίου αρχίζει να τρέχει μόνο από το χρονικό ακόλουθων ερωτημάτων:
 αυτό σημείο — ως εφαρμογή της αρχής της ασφαλείας
 δικαίου , δεσμεύει εξίσου τον εθνικό δικαστή όπως κι οι 1 . Μπορούν οι εργασίες καθαριότητας μεμονωμένων τμημά
 γραπτές διατάξεις κοινοτικού δικαίου . των μιας εγκαταστάσεως, αν αυτές, μετά την καταγγελία
 της συμβατικής μεταβιβάσεως σε άλλη εταιρεία, εκτελού
 4. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμε νται εκ νέου από την ίδια την επιχείρηση , να εξομοιωθούν
 νο ερώτημα, ερωτάται αν η εν λόγω αρχή που καθιερώ με τμήμα εγκαταστάσεως κατά την έννοια της οδηγίας
 θηκε με την απόφαση της 25ης Ιουλίου 1991 στην υπόθεση 77/187/ΕΟΚ (');
 C-208/90, αποτελούσα συγκεκριμένη εφαρμογή μιας από
 τις θεμελιώδεις αρχές του κοινοτικού δικαίου , έχει άμεση 2. Ισχύει αυτό και στην περίπτωση κατά την οποία οι εν
 και γενική εφαρμογή , δηλαδή αν έχει απευθείας εφαρμο λόγω εργασίες καθαριότητας μεμονωμένων τμημάτων της
 γή και αν οι πολίτες μπορούν να την επικαλούνται εγκαταστάσεως, μετά την αναμεταβίβαση στην επιχείρη
 ενώπιον των εθνικών δικαστών σε κάθε άλλη περίπτωση ση , περιλαμβάνονται εκ νέου στις εργασίες καθαριότητας
 μη ορθής μεταφοράς μιας οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο της όλης εγκαταστάσεως ;
 — όπως στην περίπτωση η οποία, σε σχέση προς την
 οδηγία 83/643/ΕΟΚ (5), αποτέλεσε αντικείμενο της απο (') ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 171 .
 φάσεως της 30ής Μαΐου 1989 [υπόθεση 340/87, Επιτροπή
 κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (6)1 — και, επομένως, οσάκις


text:
 23.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 389/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 6ης Οκτωβρίου 2015 [αίτηση του High Court of Justice, Family Division (England and Wales) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — A κατά B
 (Υπόθεση C-489/14) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και σε διαφορές γονικής μέριμνας - Κανονισμός (EK) 2201/2003 - Εκκρεμοδικία - Άρθρα 16 και 19, παράγραφοι 1 και 3 - Διαδικασία δικαστικού χωρισμού σε ένα πρώτο κράτος μέλος και διαδικασία διαζυγίου σε ένα δεύτερο κράτος μέλος - Διεθνής δικαιοδοσία του πρώτου επιληφθέντος δικαστηρίου - Έννοια της δικαιοδοσίας που έχει «διαπιστωθεί» - Κατάργηση της δίκης στην πρώτη διαδικασία και κίνηση νέας διαδικασίας διαζυγίου εντός του πρώτου κράτους μέλους - Συνέπειες - Διαφορά ώρας μεταξύ των κρατών μελών - Αποτελέσματα επί της διαδικασίας προσφυγής ενώπιον των δικαστηρίων])
 (2015/C 389/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice, Family Division (England and Wales)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Α
 κατά
 Β
 Διατακτικό
 Όσον αφορά διαδικασίες δικαστικού χωρισμού και διαζυγίου κινηθείσες μεταξύ των ίδιων διαδίκων ενώπιον δικαστηρίων δύο κρατών μελών, το άρθρο 19, παράγραφοι 1 και 3, του κανονισμού (EK) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (EK) 1347/2000, έχει την έννοια ότι, σε καταστάσεις, όπως αυτή της κύριας δίκης, όπου η δίκη ενώπιον του πρώτου επιληφθέντος δικαστηρίου εντός του πρώτου κράτους μέλους καταργήθηκε μετά την άσκηση αγωγής ενώπιον του δευτέρου δικαστηρίου εντός του δευτέρου κράτους μέλους, δεν πληρούνται πλέον οι προϋποθέσεις υπάρξεως εκκρεμοδικίας και, κατά συνέπεια, η διεθνής δικαιοδοσία του πρώτου επιληφθέντος δικαστηρίου πρέπει να λογίζεται ότι δεν έχει διαπιστωθεί.
 (1) ΕΕ C 26 της 26.1.2015.


text:
 28.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/23
 Προσφυγή της 4ης Σεπτεμβρίου 2006 —Torresan κατά ΓΕΕΑ — Klosterbrauerei Weissenohe (CANNABIS)
 (Υπόθεση T-234/06)
 (2006/C 261/44)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Giampietro Torresan (Schonenfels, Ελβετία) (εκπρόσωπος: Gianluca Recher, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Klosterbrauerei Weissenohe GmbH & Co. KG
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών της 29ης Ιουνίου 2006 στην υπόθεση R 517/2005-2, που κοινοποιήθηκε με τηλεομοιοτυπία της 5ης Ιουλίου 2006, και να επικυρώσει την καταχώριση του κοινοτικού σήματος CANNABIS για τις κλάσεις 32 και 33·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων των δύο διαδικασιών ενώπιον του ΓΕΕΑ.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η ακύρωση: Λεκτικό σήμα «CANNABIS» (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. Ν. 1.073.349) για προϊόντα των κλάσεων 32, 33 και 42.
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Ο προσφεύγων
 Αιτών την ακύρωση του κοινοτικού σήματος: Klosterbrauerei Weissenohe GmbH & Co. KG
 Σήμα του αιτούντος την ακύρωση: Ο αιτών την ακύρωση του κοινοτικού σήματος δεν επικαλείται δικαίωμα επί σήματος. Η ακύρωση του κοινοτικού σήματος ζητείται για προϊόντα των κλάσεων 32 (ζύθος) και 33 (οίνοι, οινοπνευματώδη ποτά, ηδύποτα, αφρώδεις οίνοι).
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Μερικώς δεκτή η αίτηση ακυρώσεως· κήρυξη της ακυρότητας της καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος όσον αφορά τα προϊόντα των κλάσεων 32 και 33.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 για το κοινοτικό σήμα και αντιφατική αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως.


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/17
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2014 [αίτηση του Helsingborgs tingsrätt (Σουηδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική διαδικασία κατά Lars Ivansson, Carl-Rudolf Palmgren, Kjell Otto Pehrsson, Håkan Rosengren
 (Υπόθεση C-307/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Εσωτερική αγορά - Οδηγία 98/34/ΕΚ - Άρθρο 8, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο - Διαδικασία πληροφορήσεως στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών - Έννοια του «τεχνικού κανόνα» - Ωοπαραγωγές όρνιθες - Συντόμευση του αρχικού χρονοδιαγράμματος εφαρμογής για την έναρξη ισχύος του τεχνικού κανόνα - Υποχρέωση γνωστοποιήσεως - Προϋποθέσεις - Αποκλίνουσες γλωσσικές αποδόσεις))
 2014/C 315/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Helsingborgs tingsrätt
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Lars Ivansson, Carl-Rudolf Palmgren, Kjell Otto Pehrsson, Håkan Rosengren
 Διατακτικό
 1)
 Η υποχρέωση γνωστοποιήσεως στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την οποία προβλέπει το άρθρο 8, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/48/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, ισχύει για την ημερομηνία που επιλέγουν εν τέλει οι εθνικές αρχές για την έναρξη ισχύος εθνικού μέτρου, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο ορίζει ότι για τις ωοπαραγωγές όρνιθες πρέπει να εφαρμόζονται συστήματα εκτροφής τα οποία ικανοποιούν τις ανάγκες τους ως προς τις φωλιές, τις κούρνιες και τα αμμόλουτρα και σκοπό έχει να διατηρήσει σε χαμηλό επίπεδο τη θνησιμότητα και τις διαταραχές συμπεριφοράς των πτηνών αυτών, εφόσον το χρονοδιάγραμμα εφαρμογής του εν λόγω εθνικού μέτρου έχει όντως τροποποιηθεί και η τροποποίηση αυτή είναι σημαντική, πράγμα που εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.
 2)
 Στην περίπτωση κατά την οποία για τη συντόμευση του χρονοδιαγράμματος ενάρξεως της εφαρμογής εθνικού τεχνικού κανόνα ισχύει η υποχρέωση γνωστοποιήσεως στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την οποία προβλέπει το άρθρο 8, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, της οδηγίας 98/34, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/48, η παράλειψη της γνωστοποιήσεως αυτής συνεπάγεται το ανεφάρμοστο του εν λόγω εθνικού μέτρου, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αντιταχθεί στους ιδιώτες.
 (1) ΕΕ C 215 της 27.7.2013.


text:
C 7/12 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11.1.2003
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- 25 Οκτωβρίου 2002, το Københavns Byret, στο πλαίσιο της
 βαλε το Vestre Landsret με διάταξη της 9ης Οκτωβρίου ποινικής δίκης κατά Knud Grøngaard και Αllan Bang που
 2002 στην υπόθεση Cimber Air A/S κατά Skatteministeriet εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 (Υπουργείου Φορολογίας) προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 (Υπόθεση C-382/02)
 Ερώτημα 1
 (2003/C 7/20)
 Εμποδίζει το άρθρο 3, παράγραφος α', της οδηγίας 89/592 (1) το
 να γνωστοποιεί ένα πρόσωπο εμπιστευτικές πληροφορίες, όταν το
 Με της 9ης Οκτωβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία πρόσωπο αυτό έχει λάβει τις εμπιστευτικές πληροφορίες υπό την
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 23 Οκτωβρίου ιδιότητά του ως εκλεγμένου από τους εργαζομένους μέλους
 2002, το Vestre Landsret, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ του διοικητικού συμβουλίου της επιχειρήσεως, όσον αφορά τις
 Cimber Air A/S και Skatteministeriet (Υπουργείου Φορολογίας) εμπιστευτικές πληροφορίες, η δε γνωστοποίηση πραγματοποιείται
 που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προς τον πρόεδρο της συνδικαλιστικής οργανώσεως, στην οποία
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: είναι συνδικαλισμένοι οι εργαζόμενοι οι οποίοι εξέλεξαν το
 πρόσωπο αυτό ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου;
 1. Έχει το άρθρο 15, περιπτώσεις 7 και 9 (πρβλ. άρθρο 15,
 περίπτωση 6) της έκτης οδηγίας ΦΠΑ (οδηγία 77/388/ΕΟΚ
 του Συμβουλίου) (1) την έννοια ότι κράτος μέλος δικαιούται
 να μην απαλλάσσει από τον ΦΠΑ παραδόσεις για αεροπλάνο, Ερώτημα 2
 το οποίο εξυπηρετεί εσωτερικά δρομολόγια, ανεξαρτήτως
 από το ότι η εταιρία, η οποία χρησιμοποιεί το αεροπλάνο,
 πραγματοποιεί κυρίως πτήσεις σε διεθνείς μεταφορές, ή Εμποδίζει το άρθρο 3, στοιχείο α', της οδηγίας 89/592 το να
 γνωστοποιεί ένα πρόσωπο εμπιστευτικές πληροφορίες, όταν το
 υποχρεούται το κράτος μέλος να απαλλάσσει από τον ΦΠΑ
 πρόσωπο αυτό έχει λάβει τις εμπιστευτικές πληροφορίες υπό την
 τέτοιες παραδόσεις;
 ιδιότητά του ως μέλους της επιτροπής συνεργασίας ομίλου της
 επιχειρήσεως, η δε γνωστοποίηση πραγματοποιείται στον πρόεδρο
 2. Αν το ∆ικαστήριο κρίνει ότι υφίσταται υποχρέωση απαλλαγής
 της συνδικαλιστικής οργανώσεως η οποία έχει εκλέξει το πρόσωπο
 από τον ΦΠΑ παραδόσεων, όταν η αεροπορική εταιρία
 αυτό ως μέλος της επιτροπής συνεργασίας ομίλου;
 πραγματοποιεί κυρίως πτήσεις σε διεθνείς μεταφορές, ζητεί-
 ται από το ∆ικαστήριο να αποφανθεί επί του ποια κριτήρια,
 όπως παραδείγματος χάριν, κύκλος εργασιών, θέσεις ανά
 χιλιόμετρο, επιβάτες ανά χιλιόμετρο ή ο αριθμός επιβατών Ερώτημα 3
 και σημείων αναχωρήσεως, έχουν αποφασιστική σημασία
 κατά το άρθρο 15, περίπτωση 6, προκειμένου να μπορεί να Εμποδίζει το άρθρο 3, στοιχείο α', της οδηγίας 89/592 το να
 θεωρηθεί μια αεροπορική εταιρία ότι πραγματοποιεί «κυρίως» γνωστοποιεί ο πρόεδρος συνδικαλιστικής οργανώσεως εμπιστευτι-
 πτήσεις σε διεθνείς μεταφορές; κές πληροφορίες, όταν ο πρόεδρος έχει λάβει τις εμπιστευτικές
 πληροφορίες υπό τις εκτιθέμενες στο ερώτημα 1 περιστάσεις, η δε
 ( 1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, γνωστοποίηση πραγματοποιείται προς, αντιστοίχως,
 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με
 τους φόρους κύκλου εργασιών - Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης α) τους δύο αντιπροέδρους,
 αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).
 β) τον ανώτατο διευθυντή της διοικήσεως της γραμματείας της
 οργανώσεως και
 γ) τους συνεργάτες του προέδρου στη γραμματεία της οργα-
 νώσεως;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Københavns Byret με απόφαση της 14ης Αυγού-
 Ερώτημα 4
 στου 2002 στην ποινική δίκη κατά Knud Grøngaard και
 Αllan Bang
 Εμποδίζει το άρθρο 3, στοιχείο α', της οδηγίας 89/592 το να
 γνωστοποιεί ο πρόεδρος συνδικαλιστικής οργανώσεως εμπιστευτι-
 (Υπόθεση C-384/02) κές πληροφορίες, όταν ο πρόεδρος έχει λάβει τις εμπιστευτικές
 πληροφορίες υπό τις εκτιθέμενες στο ερώτημα 2 περιστάσεις, η δε
 (2003/C 7/21) γνωστοποίηση πραγματοποιείται προς, αντιστοίχως,
 α) τους δύο αντιπροέδρους,
 Με απόφαση της 14ης Αυγούστου 2002, η οποία περιήλθε στη β) τον ανώτατο διευθυντή της διοικήσεως της γραμματείας της
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις οργανώσεως και
 ---pagebreak--- 11.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 7/13
 γ) τους συνεργάτες του προέδρου στη γραμματεία της οργα- 3. ευρίσκονταν, λόγω διώξεων ή επαπειλούμενων πολιτικών
 νώσεως; διώξεων, εκτός της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας και συνελή-
 φθησαν από ξένη δύναμη και κρατήθηκαν αιχμάλωτοι μετά
 την έναρξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου,
 Ερώτημα 5 εξαρτάται από την κατοχή της αυστριακής ιθαγένειας κατά το
 χρόνο υποβολής της αιτήσεως αποζημιώσεως, στο άρθρο 48,
 Ποια σημασία έχει για την απάντηση στα ερωτήματα 1 έως 4 το παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ, περί ελεύθερης κυκλοφορίας
 ότι οι εμπιστευτικές πληροφορίες που γνωστοποιήθηκαν είναι των εργαζομένων;
 α) πληροφορίες για το ότι άρχισαν διαπραγματεύσεις για
 συγχώνευση μεταξύ δύο εισηγμένων στο Χρηματιστήριο
 εταιριών,
 β) πληροφορίες για την ημερομηνία μιας συγχωνεύσεως μεταξύ
 δύο εισηγμένων στο Χρηματιστήριο εταιριών ή Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2002
 γ) πληροφορίες για το ύψος της αυξήσεως της τιμής των
 μετοχών μιας εισηγμένης στο Χρηματιστήριο εταιρίας, η
 οποία αναμένεται ως εκ του ότι η εταιρία πρόκειται να (Υπόθεση C-388/02)
 συγχωνευθεί με μια άλλη εισηγμένη στο Χρηματιστήριο
 εταιρία; (2003/C 7/23)
 ( 1) Οδηγία της 13ης Νοεμβρίου 1989, για το συντονισμό των ρυθμίσεων
 όσον αφορά τις πράξεις προσώπων τα οποία είναι κάτοχοι εμπιστευτι- Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 κών πληροφοριών (ΕΕ L 334, σ. 30). την Μαρία Πατακιά και την Karen Banks, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 4 Νοεμβρίου 2002, ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της
 Ιρλανδίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Αrbeits- und Sozialgericht Wien με διάταξη της 1) να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει
 22ας Οκτωβρίου 2002 στην υπόθεση Josef Baldinger κατά τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που
 Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter (ίδρυμα ασφα- είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία
 λίσεως συντάξεως των εργαζομένων) 1999/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμ-
 βουλίου, της 7ης Ιουνίου 1999, για τη θέσπιση συστήματος
 αναγνώρισης των προσόντων σχετικά με τις επαγγελματικές
 (Υπόθεση C-386/02) δραστηριότητες που καλύπτονται από τις οδηγίες ελευθέ-
 ρωσης, καθώς και μεταβατικών μέτρων, και για τη συμπλή-
 (2003/C 7/22) ρωση του γενικού συστήματος αναγνώρισης των διπλω-
 μάτων ( 1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινο-
 ποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία·
 Με διάταξη της 22ας Οκτωβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 2) να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 28 Οκτωβρίου 2002, το Αrbeits- und Sozialgericht Wien, στο
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Josef Baldinger και
 Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter (ιδρύματος ασφαλί-
 σεως συντάξεως των εργαζομένων) που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 εξής ερωτημάτων:
 Το άρθρο 249 ΕΚ, βάσει του οποίου η οδηγία δεσμεύει κάθε
 κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται, όσον αφορά το επιδιωκόμενο
 Αντίκειται εθνική νομοθετική ρύθμιση, θεσπισθείσα με νόμο μόλις αποτέλεσμα, συνεπάγεται την υποχρέωση των κρατών μελών να
 το 2000, κατά την οποία η αξίωση χρηματικής αποζημιώσεως τηρούν την προθεσμία προς συμμόρφωση που καθορίζει η οδηγία.
 όσων: Η προθεσμία αυτή έληξε στις 31 Ιουλίου 2001, χωρίς η
 Ιρλανδία να έχει θεσπίσει τις διατάξεις που είναι αναγκαίες για να
 1. υπήρξαν αιχμάλωτοι κατά τη διάρκεια του πρώτου ή του συμμορφωθεί προς την οδηγία που διαλαμβάνεται στα αιτήματα
 δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, ή της Επιτροπής.
 2. συνελήφθησαν και κρατήθηκαν αιχμάλωτοι ξένης δυνάμεως,
 για πολιτικούς ή στρατιωτικούς λόγους, κατά τη διάρκεια (1 ) EE L 201, της 31.7.1999, σ. 77.
 του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου ή κατά τη διάρκεια της
 κατοχής της Αυστρίας από τις Συμμαχικές ∆υνάμεις, ή


text:
22.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 70/9
 γ) παρέχονται στοιχεία τα οποία, έστω και αν αποβλέπουν Προσφυγή της Ιταλικής ∆ημοκρατίας κατά της Επιτροπής
 στην εξαπάτηση των εταίρων ή του κοινού με σκοπό την των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 15 Ιανουα-
 αποκόμιση παράνομου κέρδους, αποτελούν συνέπεια ρίου 2003
 εκτιμήσεων οι οποίες, αν εξετασθούν κατ' ιδίαν, δια-
 φέρουν από τις ορθές εκτιμήσεις σε ποσοστό που δεν
 υπερβαίνει ορισμένο ανώτατο όριο; (Υπόθεση C-24/03)
 δ) τα ψευδή στοιχεία ή οι δόλιες παραλείψεις και, εν πάση (2003/C 70/15)
 περιπτώσει, οι ανακοινώσεις και οι πληροφορίες που
 δεν απεικονίζουν πιστά τη χρηματοοικονομική ή περιου-
 σιακή κατάσταση ή τα αποτελέσματα χρήσεως της
 εταιρίας δεν αλλοιώνουν «αισθητά» τη χρηματοοικονο- Η Ιταλική ∆ημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον καθηγητή
 μική ή την περιουσιακή κατάσταση του ομίλου; Umberto Leanza, επικουρούμενο από τον Maurizio Fiorilli,
 avvocato dello Stato, άσκησε στις 15 Ιανουαρίου 2003 ενώπιον
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 3) Όσον αφορά την υποχρέωση των κρατών μελών να προβλέ- Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ψουν «κατάλληλες κυρώσεις» για τις παραβάσεις που προβλέ-
 πουν η πρώτη και η τέταρτη οδηγία (68/151 και 78/660),
 πρέπει οι οδηγίες αυτές, και ειδικότερα το άρθρο 44,
 παράγραφος 3, στοιχείο ζ', της Συνθήκης για την ίδρυση των Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σε συνδυασμό με το άρθρο 2,
 παράγραφος 1, στοιχείο στ', και το άρθρο 6 της λεγόμενης να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής αριθ. 4127, της
 πρώτης οδηγίας (68/151), καθώς και το άρθρο 2, παράγρα- 5ης Νοεμβρίου 2002 ( 1), με την οποία αποκλείστηκαν από
 φοι 2, 3 και 4, της λεγόμενης τέταρτης οδηγίας (78/660, την κοινοτική χρηματοδότηση στο πλαίσιο του ΕΓΤΠΕ, τμήμα
 όπως συμπληρώθηκε από τις οδηγίες 83/349 και 90/605), Εγγυήσεων, οι ακόλουθες δαπάνες της Ιταλικής ∆ημοκρατίας:
 να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι οι διατάξεις αυτές
 απαγορεύουν τη θέσπιση ή διατήρηση σε ισχύ νόμου κράτους — σημείο Β.2.1. της εκθέσεως — οικονομικό έτος 1999-2000
 μέλους ο οποίος, σε περίπτωση παραβάσεως των υποχρεώ- — Οπωροκηπευτικά — ποσό: 68 050, 00 ευρώ·
 σεων των εταιριών περί δημοσιότητας και πιστής απεικονί-
 σεως της καταστάσεώς τους, οι οποίες επιβάλλονται προς
 διασφάλιση της προστασίας των «συμφερόντων των εταίρων — σημείο Β.2.1. της εκθέσεως — οικονομικό έτος 2000-2001
 και των τρίτων», διαμορφώνει ένα σύστημα κυρώσεων που: — Οπωροκηπευτικά — ποσό: 7 853, 00 ευρώ·
 — σημείο Β.4.1.6. της εκθέσεως — οικονομικό έτος 1998-
 α) στις σοβαρότερες περιπτώσεις (περιουσιακή ζημία) προ- 1999 — Αποθεματοποίηση σιτηρών — ποσό: 1 272 616,
 βλέπει ότι μόνον οι εταίροι και οι δανειστές έχουν το 34 ευρώ.
 δικαίωμα να ζητήσουν την επιβολή της κυρώσεως,
 αποκλείοντας έτσι τη δυνατότητα γενικευμένης και
 ουσιαστικής προστασίας των τρίτων;
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 β) στις λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις (έλλειψη περιουσια-
 κής ζημίας ή εγκλήσεως) προβλέπει ότι έχει τελεστεί
 απλώς πταίσμα, το οποίο, εντασσόμενο στο όλο πλαίσιο
 του ιταλικού δικονομικού συστήματος, αποδεικνύεται, 1. Ο π ω ρ ο κ η π ε υ τ ι κ ά
 για τους λόγους που παρατέθηκαν ανωτέρω στο
 σκεπτικό, μειωμένης αποτελεσματικότητας;
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι ιταλικές αρχές δεν τήρησαν πλήρως τις
 διατάξεις των κανονισμών 2200/96 ( 2) (άρθρο 25) και 659/97 (3)
 γ) επιτρέπει στους ιδιώτες — μέσω του συστήματος της (άρθρο 9, παράγραφος 2 και 3), υποεκτιμώντας τις ποσότητες που
 εκ των υστέρων ανακλήσεως της εγκλήσεως — να γνωστοποιήθηκαν στο πλαίσιο του υπολογισμού της κοινοτικής
 ματαιώσουν πλήρως την προστασία του αγαθού της αποζημιώσεως αποσύρσεως: αυτό είχε ως αποτέλεσμα να καθορίσει
 διαφάνειας στον τομέα των εταιριών; η Επιτροπή υψηλή ΚΑΑ.
 Υποστηρίζεται, ωστόσο, ότι βάσει της ισχύουσας κοινοτικής
 ( 1) EE ειδ. έκδ. 06/001, σ. 80. νομοθεσίας, οι ιταλικές αρχές παρέσχον επαρκείς πληροφορίες
 ( 2) EE ειδ. έκδ. 06/002, σ. 17. στην Επιτροπή, η οποία είχε τη δυνατότητα να αναθεωρήσει τον
 ( 3) EE L 193 της 18.7.1983, σ. 1. υπολογισμό της ΚΑΑ που εμφάνιζε ήσσονος σημασίας διαφορές
 ( 4) EE L 317 της 16.11.1990, σ. 60. σε σχέση προς τα τελικά στοιχεία που κοινοποιήθηκαν από τον
 οργανισμό που προέβη στην πληρωμή. Η παράλειψη διορθώσεως
 της ΚΑΑ εκ μέρους της Επιτροπής δεν μπορεί να καταλογιστεί
 στην ιταλική διοίκηση, η οποία μερίμνησε να την επισημάνει και
 να παράσχει τα σχετικά αριθμητικά στοιχεία.
 ---pagebreak--- C 70/10 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.3.2003
 2. ∆η μ ό σ ι α α π οθ ε μ α τ ο π οί η σ η σ ι τη ρ ώ ν 23 Ιανουαρίου 2003, το Bundesfinanzhof, στο πλαίσιο της
 διαφοράς μεταξύ Finanzamt Bergisch Gladbach και Ηans
 Η Επιτροπή προσάπτει στην, ήδη διαλυθείσα, ΑΙΜΑ ότι δεν έλαβε U. Hundt-Eßwein που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το
 υπόψη της, στο πλαίσιο των αγορών αραβοσίτου κατά το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 έτος εμπορίας 1997/98, την πρώτη ημέρα της αναλήψεως που ερωτημάτων:
 αναφέρεται στην αποδοχή της προσφοράς, αλλά, αντιθέτως, άφησε
 να τρέχει η προθεσμία για τον καθορισμό της τιμής έως τον χρόνο 1. Ενεργεί όποιος προβαίνει στην αγορά ή την ανέγερση
 της πρώτης πραγματικής παραδόσεως από τον παραδίδοντα. Κατά κατοικίας προς κάλυψη ιδίων στεγαστικών αναγκών, κατά
 την Επιτροπή, το ΕΓΤΠΕ κατέβαλε περισσότερα από όσα θα είχε την αγορά ή την ανέγερση της κατοικίας, ως υποκείμενος
 υποχρεωθεί να καταβάλει αν η ΑΙΜΑ, ακόμα και αν η ημερομηνία στον φόρο, στην περίπτωση που ένας από τους χώρους του
 αναλήψεως δεν είχε καθοριστεί εκ των προτέρων, είχε ωστόσο κτίσματος πρόκειται να χρησιμοποιηθεί ως χώρος κατ' οίκον
 λάβει υπόψη της ως ημέρα αναφοράς την επόμενη ημέρα της εργασίας για δευτερεύουσα μη μισθωτή απασχόληση;
 αποστολής της αποδοχής της προσφοράς, ημερομηνία κατά την
 οποία, θεωρητικά, μπορούσε να είχε αρχίσει αυτή η ανάληψη. Ο
 οργανισμός παρεμβάσεως ΑGEA δεν συμφωνεί με την άποψη της Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Επιτροπής, στο μέτρο που ο κανονισμός 689/92 (4) πουθενά δεν
 προβλέπει ότι η επομένη της ημέρας αποστολής της αποδοχής της 2. Σε περίπτωση από κοινού παραγγελίας ενός επενδυτικού
 προσφοράς λαμβάνεται ως βάση για τον υπολογισμό της τιμής αγαθού εκ μέρους μιας κοινωνίας ιδανικών μεριδούχων ή μιας
 αποκτήσεως του προϊόντος· εξάλλου, ο ίδιος αυτός κανονισμός κοινωνίας συζύγων, η οποία αυτή καθεαυτή δεν αναπτύσσει
 αναθέτει στον οργανισμό παρεμβάσεως την εκπόνηση του προ- επιχειρηματική δραστηριότητα, μπορεί να θεωρηθεί ότι
 γράμματος παραδόσεως του προϊόντος, οπότε η ΑΙΜΑ υιοθετεί το πρόκειται για αγορά εκ μέρους μη υποκείμενου στον φόρο,
 πρόγραμμα το οποίο έχει συμφωνηθεί μεταξύ του υπερθεματιστή ο οποίος δεν δικαιούται εκπτώσεως του φόρου επί των
 και του παραδίδοντος. εισροών, όσον αφορά τον φόρο προστιθέμενης αξίας που
 αναλογεί στο αποκτώμενο αγαθό, ή οι κοινωνοί αποτελούν
 αποδέκτες υπηρεσιών;
 3. Π ρι μ ο δ ό τη σ η σ τ ον τομέ α του ακατ έρ-
 γα σ το υ κ α πν ο ύ
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα:
 Κατόπιν ελέγχου από το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο διαπιστώ-
 3. Έχει δικαίωμα εκπτώσεως του φόρου επί των εισροών, σε
 θηκε σφάλμα συνιστάμενο στη μη τήρηση του ορίου εγγυήσεως
 περίπτωση αγοράς ενός επενδυτικού αγαθού εκ μέρους
 όσον αφορά την ποικιλιακή ομάδα καπνού 01 για το έτος εμπορίας
 κοινωνίας ιδανικών μεριδούχων την οποία απαρτίζουν δύο
 1998.
 σύζυγοι, στην περίπτωση που το εν λόγω αγαθό χρησιμοποιεί
 μόνον ο ένας εκ των δύο κοινωνών για τους επιχειρηματικούς
 Το σφάλμα αυτό δεν είχε ως αποτέλεσμα την υπέρβαση των ορίων του σκοπούς,
 ειδικής εγγυήσεως για τις λοιπές ποικιλιακές ομάδες όσον αφορά
 το εν λόγω έτος εμπορίας. α) μόνον ο ένας αυτός κοινωνός και μόνο για το ποσοστό
 του φόρου επί των εισροών που του αναλογεί ως
 ( 1) ΕΕ L 306 της 8.11.2002, σ. 26. Απόφαση 2002/881/ΕΚ της αγοραστής
 Επιτροπής σχετικά με τον αποκλεισμό από την κοινοτική χρηματο-
 δότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη ή
 μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσανατολισμού και
 Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων. β) μπορεί να τύχει ο κοινωνός, κατά το άρθρο 17,
 ( 2) ΕΕ L 297 της 21.11.1996, σ. 1. παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας
 ( 3) ΕΕ L 100 της 17.4.1997, σ. 22. 77/388/ΕΟΚ ( 1) εκπτώσεως του φόρου επί των εισροών
 ( 4) ΕΕ L 74 της 20.3.1992, σ. 18. που αναλογεί στο ποσοστό κατά το οποίο αυτός
 χρησιμοποιεί για επιχειρηματικούς σκοπούς ολόκληρο
 το αγαθό (με την επιφύλαξη των όρων υπολογισμού
 αυτού του ποσοστού κατά το τέταρτο ερώτημα);
 4. Απαιτείται προς άσκηση του δικαιώματος εκπτώσεως του
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- φόρου επί των εισροών, κατά το άρθρο 18 της οδηγίας
 βαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 29ης Αυγούστου 77/388/ΕΟΚ, τιμολόγιο, κατά την έννοια του άρθρου 22,
 2002 στην υπόθεση Finanzamt Bergisch Gladbach κατά παράγραφος 3, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, που να έχει
 Ηans U. Hundt-Eßwein εκδοθεί αποκλειστικώς γι' αυτόν τον σύζυγο-κοινωνό, με
 μνεία του αναλογούντος σ' αυτόν τιμήματος και φόρου, ή
 αρκεί ένα τιμολόγιο το οποίο να έχει εκδοθεί για τους
 (Υπόθεση C-25/03)
 κοινωνούς-συζύγους, χωρίς ένα τέτοιο διαχωρισμό τιμήματος
 και φόρου;
 (2003/C 70/16)
 (1 ) EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.
 Με διάταξη της 29ης Αυγούστου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις


text:
 19.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 304/4
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Kúria (Ουγγαρία) στις 20 Ιουνίου 2013 — Almos Agrárkülkereskedelmi Kft. κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Közép-magyarországi Regionális Adó Főigazgatósága
 (Υπόθεση C-337/13)
 2013/C 304/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Kúria
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Almos Agrárkülkereskedelmi Kft.
 Αναιρεσίβλητη: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Közép-magyarországi Regionális Adó Főigazgatósága
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι οι διατάξεις του άρθρου 77, παράγραφοι 1 και 2, του általános forgalmi adóról szóló 2007. évi CXXVII. törvény, Magyar Közlöny 2007/128 (ουγγρικού νόμου για τον ΦΠΑ) του 2007, όπως ίσχυαν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010, συμβατές με τις διατάξεις του άρθρου 90, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (στο εξής: οδηγία ΦΠΑ) (1); Ειδικότερα, καλύπτει ο ουγγρικός νόμος για τον ΦΠΑ όλες τις περιπτώσεις μείωσης της βάσης επιβολής του φόρου που απαριθμούνται στην εν λόγω διάταξη;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης: Μπορεί ο υποκείμενος στον φόρο που, μετά από την πραγματοποίηση μιας πράξης, δεν έλαβε την προβλεπόμενη αντιπαροχή να αξιώσει τη μείωση της βάσης επιβολής του φόρου, μολονότι δεν υπάρχει καμία διάταξη του εθνικού δικαίου που να το προβλέπει, επικαλούμενος τις αρχές της ουδετερότητας του φόρου και της αναλογικότητας, τις οποίες καθιερώνει το άρθρο 90, παράγραφος 1, της οδηγίας ΦΠΑ;
 3)
 Αν οι διατάξεις του άρθρου 90, παράγραφος 1, της οδηγίας ΦΠΑ έχουν άμεσο αποτέλεσμα, υπό ποιες προϋποθέσεις επιτρέπεται τότε η μείωση της βάσης επιβολής του φόρου; Αρκεί συναφώς η έκδοση διορθωτικού τιμολογίου από τον πωλητή και η αποστολή του στον αγοραστή ή πρέπει επιπλέον να αποδεικνύεται ότι ο πωλητής επανέκτησε την κυριότητα ή την κατοχή των αγαθών;
 4)
 Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο τρίτο ερώτημα: Επιβάλλει το κοινοτικό δίκαιο στο κράτος μέλος την υποχρέωση να αποκαθιστά τη ζημία που υφίσταται το υποκείμενο στον φόρο πρόσωπο από το γεγονός ότι το κράτος αυτό δεν έχει εκπληρώσει προσηκόντως την υποχρέωσή του να εναρμονίσει τη νομοθεσία του και έχει συνεπώς στερήσει το πρόσωπο αυτό από τη δυνατότητα μείωσης της βάσης επιβολής του φόρου;
 5)
 Έχει το άρθρο 90, παράγραφος 2, της οδηγίας ΦΠΑ την έννοια ότι τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια, σε περίπτωση μη καταβολής ολόκληρου ή μέρους του τιμήματος, να μην επιτρέπουν τη μείωση της βάσης επιβολής του φόρου; Αν ναι, πρέπει αυτό να προβλέπεται ρητά από διάταξη του εθνικού δικαίου ή η ευχέρεια αυτή μπορεί επίσης να συνάγεται από τη σιωπή του νομοθέτη;
 (1) ΕΕ L 347, σ. 1.


text:
 7.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 24ης Μαΐου 2012 — Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-98/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Τρισδιάστατο σημείο που παριστά σοκολατένιο λαγό με κόκκινη κορδέλα)
 2012/C 200/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG (εκπρόσωπος: R. Lange, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 17ης Δεκεμβρίου 2010, T-336/08, Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli κατά ΓΕΕΑ, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 11ης Ιουνίου 2008, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή κατά της αποφάσεως του εξεταστή να μην επιτρέψει την καταχώριση τρισδιάστατου σημείου που παριστά σοκολατένιο λαγό με κόκκινο φιόγκο ως κοινοτικού σήματος για ορισμένα προϊόντα που εμπίπτουν στην κλάση 30 — Διακριτικός χαρακτήρας του σήματος
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 145 της 14.5.2011.


text:
 19.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/46
 Προσφυγή της 7ης Απριλίού 2010 — Entegris κατά ΓΕΕΑ — Optimize Technologies (OPTIMIZE TECHNOLOGIES)
 (Υπόθεση T-163/10)
 (2010/C 161/73)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Entegris, Inc. (Billerica, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: T. Ludbrook, Barrister και M. Rosser, Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Optimize Technologies, Inc. (Oregon City, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να δεχθεί την προσφυγή·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 18ης Ιανουαρίου 2010 του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στην υπόθεση R 802/2009-2·
 —
 να απορρίψει την οικεία αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα περιλαμβανομένων εκείνων που αφορούν τις διαδικασίες ενώπιον του τμήματος προσφυγών και του τμήματος ανακοπών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «OPTIMIZE TECHNOLOGIES», για προϊόντα της κλάσεως 9
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο κοινοτικό λεκτικό σήμα «OPTIMIZER», για προϊόντα των κλάσεων 1, 9 και 11.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχθηκε την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και απέρριψε την ανακοπή στο σύνολό της
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών δεν εφάρμοσε την εν λόγω διάταξη σύμφωνα με τη συναφή νομολογία και, ως εκ τούτου, εσφαλμένως έκρινε ότι δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των οικείων σημάτων.


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/39
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Ιταλία) στις 2 Αυγούστου 2013 — Croce Amica One Italia Srl κατά Azienda Regionale Emergenza Urgenza (AREU)
 (Υπόθεση C-440/13)
 2013/C 344/68
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Croce Amica One Italia Srl
 Καθής: Azienda Regionale Emergenza Urgenza (AREU)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι σύμφωνη με το κοινοτικό δίκαιο η απόφαση της αναθέτουσας αρχής, κατά την άσκηση της εξουσίας της ανακλήσεως αποφάσεώς της σε διαδικασία σύναψης δημόσιας σύμβασης, βάσει του άρθρου 21d του ιταλικού νόμου 241/1990, να μην προβεί στην οριστική ανάθεση της σύμβασης απλώς και μόνον επειδή διεξάγεται ποινική έρευνα σε βάρος του νομίμου εκπροσώπου της εταιρείας στην οποία ανατέθηκε προσωρινά το αντικείμενο της συμβάσεως;
 2)
 Είναι σύμφωνη με το κοινοτικό δίκαιο η παρέκκλιση από την αρχή της οριστικής διαπίστωσης της ποινικής ευθύνης, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 45 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (1), για λόγους αποτελεσματικής διεκπεραίωσης του έργου της διοικήσεως, η εκτίμηση των οποίων εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης;
 3)
 Είναι σύμφωνη με το κοινοτικό δίκαιο η παρέκκλιση από την αρχή της οριστικής διαπίστωσης της ποινικής ευθύνης, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 45 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ, στην περίπτωση που η υπό εξέλιξη ποινική έρευνα αφορά τη διάπραξη αδικήματος στο πλαίσιο της διαδικασίας του διαγωνισμού που αποτελεί το αντικείμενο του μέτρου που έλαβε η διοίκηση βάσει της εξουσίας της να ανακαλεί, αναστέλλει ή τροποποιεί τις αποφάσεις της;
 4)
 Είναι σύμφωνο με το κοινοτικό δίκαιο να υπόκεινται οι αποφάσεις που ελήφθησαν από την αναθέτουσα αρχή στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων σε έλεγχο πλήρους δικαιοδοσίας από τα εθνικά διοικητικά δικαστήρια, κατά την άσκηση της αρμοδιότητάς τους σε θέματα δημοσίων συμβάσεων, δηλαδή, σε έλεγχο της αξιοπιστίας και της καταλληλότητας της προσφοράς, ο οποίος υπερβαίνει τις περιπτώσεις του προφανούς μη εύλογου χαρακτήρα, της ανακολουθίας, της ανεπαρκούς αιτιολογίας και της πλάνης ως προς τα πραγματικά περιστατικά;
 (1) Οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 114).


text:
 6.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/29
 Προσφυγή-αγωγή του Franky Callewaert κ.λπ. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 4 Μαΐου 2005
 (Υπόθεση T-192/05)
 (2005/C 193/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Franky Callewaert, κάτοικος Roeselare (Βέλγιο) και άλλοι, εκπροσωπούμενοι από τους Georges Vandersanden και Laure Levi, δικηγόρους, άσκησαν στις 4 Μαΐου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την κατά βαθμό κατάταξη που τους χορηγήθηκε με τις οικείες αποφάσεις περί προσλήψεως στο μέτρο που αυτή στηρίχθηκε στο άρθρο 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του νέου Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως·
 —
 να αποκαταστήσει την επαγγελματική εξέλιξή τους (περιλαμβανομένης της αξιοποιήσεως της πείρας τους στον κατά τα άνω τροποιηθέντα βαθμό, των δικαιωμάτων τους για προαγωγή και συνταξιοδότηση), με αφετηρία τον βαθμό στον οποίο έπρεπε να διοριστούν βάσει της προκηρύξεως διαγωνισμού κατόπιν του οποίου περιελήφθησαν στον πίνακα μελλοντικών προσλήψεων, είτε στον βαθμό που μνημονεύει η εν λόγω προκήρυξη διαγωνισμού είτε στον αντίστοιχο βαθμό σύμφωνα με την κατάταξη του νέου Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (και στο κατάλληλο κλιμάκιο σύμφωνα με τους κανόνες που ίσχυαν πριν από την 1η Μαΐου 2004), από της εκδόσεως της αποφάσεως περί διορισμού τους·
 —
 να επιδικάσει στους προσφεύγοντες τόκους υπερημερίας με το επιτόκιο που καθορίζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησης που ίσχυε κατά την οικεία περίοδο, αυξημένο κατά δύο μονάδες, επί του συνόλου των ποσών που αντιστοιχούν στη διαφορά μεταξύ των αποδοχών που αντιστοιχούν στην κατάταξη που καθορίζει η οικεία απόφαση προσλήψεως και των αποδοχών τους στον βαθμό στον οποίο έπρεπε να καταταχθούν, μέχρι την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως για την ορθή κατάταξή τους σε βαθμό·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι πανομοιότυπα με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση T-58/05 και παρόμοια με τα προβαλλόμενα στις υποθέσεις T-130/05, T-160/05, T-162/05, T-164/05, T-170/05 και T-183/05.


text:
 4.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/32
 Προσφυγή της 8ης Σεπτεμβρίου 2010 — National Lottery Commission κατά ΓΕΕΑ — Mediatek Italia και De Gregorio (Απεικόνιση χεριού)
 (Υπόθεση T-404/10)
 ()
 2010/C 328/55
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: National Lottery Commission (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: B. Brandreth, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Mediatek Italia Srl (Νάπολη, Ιταλία), Giuseppe De Gregorio (Νάπολη, Ιταλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 9ης Ιουνίου 2010 στην υπόθεση R 1028/2009-1·
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του τμήματος ακυρώσεως·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το εικονιστικό σήμα το οποίο απεικονίζει ένα χέρι με δύο σταυρωμένα δάχτυλα και ένα χαμογελαστό πρόσωπο για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16, 25, 28 και 41 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 4800389
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Οι αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα του οποίου δικαιούχος είναι η αιτούσα: Οι διάδικοι που ζητούν την κήρυξη της ακυρότητας βασίζουν το αίτημά τους σε σχετικούς λόγους ακυρότητας κατά το άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και παράγραφος 2, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Ακυρότητα του κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η προσβαλλομένη απόφαση παραβιάζει το άρθρο 53, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εκτίμηση του άρθρου αυτού και τον τρόπο εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών, και δεν άσκησε την εξουσία του έρευνας. Η προσφεύγουσα φρονεί επίσης ότι το τμήμα προσφυγών δεν άσκησε πλήρως τις κατά το άρθρο 78 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου εξουσίες του.


text:
C 173/22 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 16.6.2001
 1) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, Bene Nahrungsmittel κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 1998,
 σ. ΙΙ-3533), με την οποι ́α ζητει ́ται η εξαφα ́νιση της διατα ́ξεως
 — μη λαμβα ́νοντας ́ολα τα αναγκαι ́α με ́τρα για να εξα- αυτη ́ς, ο ́που οι λοιποι ́ δια ́δικοι ει ́ναι η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 σφαλιστει ́, εντο ́ς προθεσμι ́ας δε ́κα ετω ́ ν απο ́ της κοινο- Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: J. L. Iglesias Buhigues και U. Wölker,
 ποιη ́σεως της οδηγι ́ας 76/160/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, επικουρου ́μενοι απο ́ τον Β. Wägenbaur), υποστηριζο ́μενη απο ́
 της 8ης ∆εκεμβρι ́ου 1975, περι ́ της ποιο ́τητος των τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι: Κ. Rispal-Bellanger και
 υδα ́των κολυμβη ́σεως, ́οτι η ποιο ́τητα των υδα ́των C. Vasak), το Freistaat Thüringen, εκπροσωπου ́μενο απο ́ τον
 κολυμβη ́σεως ανταποκρι ́νεται προς τις επιτακτικε ́ς G. Μ. Berrisch, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 οριακε ́ς τιμε ́ς που καθορι ́ζονται στην οδηγι ́α, αντι ́θετα Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο G. Harles, 8-10, rue
 προς το ́αρθρο της 4, παρα ́γραφος 1, Mathias Hardt, και η Molkerei und Weichkäserei
 Κ.-Η. Zimmermann GmbH, με ́εδρα το Falkenhain (Γερμανι ́α),
 — μη διενεργω ́ ντας δειγματοληψι ́ες με την ελα ́χιστη εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Ρ. Lotze και S. Lehr, δικηγο ́ρους
 συχνο ́τητα που καθορι ́ζεται στο παρα ́ρτημα της Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́
 οδηγι ́ας 76/160 για τα εσωτερικα ́ ́υδατα κολυμ- γραφει ́ο R. Faltz, 6, rue Heinrich Heine, το ∆ικαστη ́ριο (δευ ́τερο
 βη ́σεως, αντι ́θετα προς το ́αρθρο της 6, παρα ́γραφος 1, τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον Β. Σκουρη ́, προ ́εδρο τμη ́ματος, τον
 και R. Schintgen (εισηγητη ́) και την Ν. Colneric, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 εισαγγελε ́ας: Ρ. Léger, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις
 — μη διενεργω ́ ντας δειγματοληψι ́ες για την παρα ́μετρο
 26 Οκτωβρι ́ου 2000 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 «ολικα ́ κολοβακτηρι ́δια»,
 παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ τα ́αρθρα 3, 4, 5 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 και 6 της οδηγι ́ας 76/160.
 2) Καταδικα ́ζει τη Molkerei Großbraunshain GmbH και τη Bene
 2) Καταδικα ́ζει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Nahrungsmittel GmbH στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 176 της 24.6.2000.
 3) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α και το Freistaat Thüringen θα φε ́ρουν
 τα ́εξοδα ́ τους.
 (1) ΕΕ C 33 της 6.2.1999.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (δευ ́τερο τμη ́μα)
 της 26ης Οκτωβρι ́ου 2000
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπο ́θεση C-447/98 Ρ: Molkerei Großbraunshain
 GmbH και Bene Nahrungsmittel GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς (τρι ́το τμη ́μα)
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 2000
 («Κοινοτικη ́ προστασι ́α των ονομασιω ́ ν προελευ ́σεως —
 Κανονισμο ́ς της Επιτροπη ́ς για την καταχω ́ ριση της ονομα-
 σι ́ας “Altenburger Ziegenkäse” — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως στην υπο ́θεση C-86/98: (αι ́τηση του Consiglio di Stato
 — Απαρα ́ δεκτο — Προδη ́λως αβα ́ σιμη αναι ́ρεση») για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Questore di
 Macerata κατα ́ Claudio Peroni (1)
 (2001/C 173/37)
 («'Αρθρο 104, παρα ́ γραφος 3, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας
 — Ερω ́ τημα ταυτο ́σημο με ερω ́ τημα επι ́ του οποι ́ου το
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 ∆ικαστη ́ριο ́εχει η ́δη αποφανθει ́»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ (2001/C 173/38)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-447/98 Ρ, Molkerei Großbraunshain GmbH, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 με ́εδρα το Αltenburg (Γερμανι ́α), και Bene Nahrungsmittel
 GmbH, με ́εδρα το Αltenburg (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́
 τους Μ. Loschelder και Τ. Klingbeil, δικηγο ́ρους Κολωνι ́ας,
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Μ. Loesch, 4, rue Carlo Hemmer, με αντικει ́μενο αι ́τηση
 αναιρε ́σεως κατα ́ της διατα ́ξεως που εξε ́δωσε στις 15 Σεπτεμβρι ́ου
 1998 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (δευ ́τερο Στην υπο ́θεση C-86/98, που ́εχει ως αντικει ́μενο αι ́τηση του
 τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-109/97, Molkerei Großbraunshain και Consiglio di Stato (Ιταλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν


text:
C 17/18 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 19.1.2002
 Λο ́γοι ακυρω ́σεως: Εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α του α ́ρθρου 7 Προς στη ́ριξη των ισχυρισμω ́ν του, ο προσφευ ́γων επικαλει ́ται:
 του κανονισμου ́ 40/94 (1) και αδι-
 καιολο ́γητη α ́ρνηση λη ́ψεως υπο ́ψη
 των αποδει ́ξεων που προσκο ́μισε ο — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 1, παρα ́γραφος 1, του Παραρτη ́μα-
 αιτω ́ν μετα ́ την κατα ́θεση της τος III του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως και του
 αιτη ́σεως. α ́ρθρου 12 του Καθεστω ́τος που εφαρμο ́ζεται επι ́ του λοιπου ́
 προσωπικου ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου — Κακη ́ εκτι ́μηση του συμφε ́ροντος της υπηρεσι ́ας.
 1993, για το κοινοτικο ́ ση ́μα (ΕΕ L 11, σ. 1).
 — Προ ́δηλη πλα ́νη εκτιμη ́σεως.
 — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων.
 Ο προσφευ ́γων διευκρινι ́ζει συναφω ́ς ο ́τι εναπο ́κειται στο κοινοτικο ́
 Προσφυγη ́ του Νοrman Pyres κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 10 Οκτωβρι ́ου ο ́ργανο να δικαιολογη ́σει αντικειμενικα ́ την προϋπο ́θεση σχετικα ́
 Ευρωπαϊκω
 με το ο ́ριο ηλικι ́ας, που ορι ́ζεται στις ανακοινω ́σεις περι ́
 2001
 προσλη ́ψεως· η δικαιολο ́γηση αυτη ́ πρε ́πει να ει ́ναι αντικειμενικη ́
 και ευ ́λογη, να μην παραβλε ́πει το ́εννομο συμφε ́ρον και να τηρει ́
 (Υπο ́θεση Τ-256/01) τις προϋποθε ́σεις της αναλογικο ́τητας.
 (2002/C 17/30)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Ο Norman Pyres, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενος απο ́ Αγωγη ́ της Νutrinveste — Cοmérciο Ιnternaciοnal, S.A.
 τον Georges Vandersanden και την Laure Levi, avocats, α ́σκησε κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε
 στις 10 Οκτωβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ- στις 16 Οκτωβρι ́ου 2001
 κω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.
 (Υπο ́θεση T-259/01)
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (2002/C 17/31)
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της 1ης ∆εκεμβρι ́ου 2000
 της Επιτροπη ́ς Επιλογη ́ς 'Ερευνας COM/R/A/14/2000, την
 απο ́φαση της 4ης ∆εκεμβρι ́ου 2000 της Επιτροπη ́ς Επιλογη ́ς (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 'Ερευνας COM/R/A/10/2000, και την απο ́φαση της
 7ης ∆εκεμβρι ́ου 2000 της Επιτροπη ́ς Επιλογη ́ς 'Ερευνας
 COM/R/A/07/2000, με τις οποι ́ες δεν επετρα ́πη στον
 προσφευ ́γοντα να συμμετα ́σχει στη διαδικασι ́α επιλογη ́ς·
 Η Νutrinveste — Cοmérciο Ιnternaciοnal, S.A., με ́εδρα το Αlgés
 (Πορτογαλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους Λισσαβω ́νας
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν Jοrge Mοnteirο dοs Santοs, Ana Cristina Vascοncelοs, Jοrge de
 εξο ́δων. Mendia, Sandra Sοusa de Almeida και Αntóniο Teixeira de
 Almeida, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των στις 16 Οκτωβρι ́ου 2001 αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η ενα ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Ο προσφευ ́γων βα ́λλει εν προκειμε ́νω κατα ́ της αποφα ́σεως
 της Α∆Α περι ́ αποκλεισμου ́ του απο ́ τις διαδικασι ́ες επιλογη ́ς
 COM/R/A/07/2000, COM/R/A/10/2000 και COM/R/A/14/ — να υποχρεω ́σει την Ευρωπαϊκη ́ Επιτροπη ́ να καταβα ́λει στη
 2000, που οργα ́νωσε η Γενικη ́ ∆ιευ ́θυνση 'Ερευνας, λο ́γω μη Νutrinveste το ποσο ́ των 61 222 ευρω ́ για την προσηκο ́ντως
 τηρη ́σεως της προβλεπομε ́νης προϋποθε ́σεως σχετικα ́ με το ο ́ριο υπ' αυτη ́ς εκτελεσθει ́σα προμη ́θεια, το οποι ́ο οφει ́λει με ́χρι
 ηλικι ́ας. του ́δε.


text:
 25.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 15ης Φεβρουαρίου 2016 [αίτηση του Raad van State (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — J. N. κατά Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
 (Υπόθεση C-601/15 PPU) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Επείγουσα προδικαστική διαδικασία - Απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία - Οδηγία 2008/115/ΕΚ - Νόμιμη παραμονή - Οδηγία 2013/32/ΕΕ - Άρθρο 9 - Δικαίωμα παραμονής σε κράτος μέλος - Οδηγία 2013/33/ΕΕ - Άρθρο 8, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, στοιχείο εʹ - Κράτηση - Προστασία της εθνικής ασφάλειας ή της δημόσιας τάξεως - Κύρος - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρα 6 και 52 - Περιορισμός - Αναλογικότητα))
 (2016/C 145/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 J. N.
 κατά
 Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
 Διατακτικό
 Από την εξέταση του άρθρου 8, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, στοιχείο εʹ, της οδηγίας 2013/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία, δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος της διατάξεως αυτής υπό το πρίσμα των άρθρων 6 και 52, παράγραφοι 1 και 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) ΕΕ C 38 της 1.2.2016.


text:
 10.10.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 244/16
 Προσφυγή της 9ης Ιουλίου 2009 — Svetsolav Apostolov κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση F-8/09)
 2009/C 244/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Svetoslav Apostolov (Saarwellingen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: D. Schneider-Addaeh-Mensah, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της 23ης Οκτωβρίου 2008, δυνάμει της οποίας απορρίφθηκε η ένσταση την οποία υπέβαλε ο προσφεύγων κατά της αποφάσεως περί αποκλεισμού του από τον γενικό διαγωνισμό EPSO/CAST27/4/07.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 23ης Οκτωβρίου 2008,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή και τις ειδικευμένες της υπηρεσίες, κυρίως την Υπηρεσία Επιλογής Προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (EPSO), να θεωρήσει ως σωστές τις απαντήσεις που έδωσε στα ερωτήματα 9, 30 και 32 της δοκιμασίας επάρκειας που έλαβε χώρα στις 14 Δεκεμβρίου2007,
 —
 επικουρικώς, να παράσχει στον προσφεύγοντα τη δυνατότητα να μετάσχει εκ νέου σε δοκιμασία επάρκειας,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.


text:
22.1.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 20/17
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Το α ́ρθρο 249 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 189 της Συνθη ́κης ΕΚ), συ ́μφωνα Το α ́ρθρο 249 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 189 της Συνθη ́κης ΕΚ), κατα ́ το
 με το οποι ́ο η οδηγι ́α δεσμευ ́ει το κρα ́τος με ́λος προς το οποι ́ο η οδηγι ́α δεσμευ ́ει κα ́θε κρα ́τος με ́λος ως προς το επιδιωκο ́-
 οποι ́ο απευθυ ́νεται ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο αποτε ́λεσμα, μενο αποτε ́λεσμα συνεπα ́γεται την υποχρε ́ωση των κρατω ́ν μελω ́ν
 συνεπα ́γεται την υποχρε ́ωση των κρατω ́ν μελω ́ν να τηρου ́ν τις να τηρου ́ν την προθεσμι ́α εντο ́ς της οποι ́ας πρε ́πει να συμμορφω-
 τασσο ́μενες για τη μεταφορα ́ των οδηγιω ́ν στην εσωτερικη ́ ́εννομη θου ́ν προς την οδηγι ́α. Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε χωρι ́ς η ∆ημοκρα-
 τα ́ξη τους. Η επι ́δικη προθεσμι ́α εξε ́πνευσε στις 3 Σεπτεμβρι ́ου τι ́α της Ιρλανδι ́ας να θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις, προκειμε ́νου
 1997, χωρι ́ς η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α να ́εχει θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες να συμμορφωθει ́ προς τις οδηγι ́ες που μνημονευ ́ονται στο αιτητικο ́
 διατα ́ξεις για τη συμμο ́ρφωση ́ της προς την αναφερο ́μενη στα της προσφυγη ́ς της Επιτροπη ́ς.
 αιτη ́ματα της Επιτροπη ́ς οδηγι ́α.
 (1) EE L 265, 8.11.1995, σ. 17 ́εως 22.
 (2) EE L 13, 16.1.1997, σ. 28 ́εως 30.
 (1) EE L 236 της 18.9.96, σ. 36. (3) EE L 295, 29.10.1997, σ. 35-36.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Juzgado de lo Social Único de Algeciras με
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 δια ́ταξη της 10ης Νοεμβρι ́ου 1999 στην υπο ́θεση μεταξυ ́
 της Ιρλανδι ́ας που ασκη ́θηκε στις 16 Νοεμβρι ́ου 1999
 M. L. Jiménez Melgar και Ayuntamiento de Los Barrios
 (Υπο ́θεση C-437/99) (Υπο ́θεση C-438/99)
 (2000/C 20/34) (2000/C 20/35)
 Με δια ́ταξη της 10ης Νοεμβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 τους Peter Oliver, νομικο ́ συ ́μβουλο και Keir Fitch, δημο ́σιο 17 Νοεμβρι ́ου 1999, το Juzgado de lo Social Único de
 υπα ́λληλο κρα ́τους με ́λους που ́εχει αποσπαστει ́ στη Νομικη ́ Algeciras, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ M. L. Jiménez
 Υπηρεσι ́α της Επιτροπη ́ς στο πλαι ́σιο του συστη ́ματος ανταλλαγη ́ς Melgar και Ayuntamiento de Los Barrios που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν
 δημοσι ́ων υπαλλη ́λων των κρατω ́ν μελω ́ν, με αντι ́κλητο στο του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς σεως. Το Juzgado de lo Social Único de Algeciras ζητει ́ απο ́ το
 Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις ∆ικαστη ́ριο να αποφανθει ́επι ́των εξη ́ς προδικαστικω ́ν ερωτημα ́των:
 16 Νοεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της ∆ημοκρατι ́ας της Ιρλανδι ́ας. 1) Ει ́ναι το α ́ρθρο 10 της οδηγι ́ας 92/85/EOK (1) αρκου ́ντως
 σαφε ́ς, συγκεκριμε ́νο και ανεπιφυ ́λακτο ω ́στε να αναπτυ ́σσει
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: α ́μεσο αποτε ́λεσμα;
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η ∆ημοκρατι ́α της Ιρλανδι ́ας, παραλει ́- 2) Ορι ́ζοντας ο ́τι τα κρα ́τη με ́λη λαμβα ́νουν τα με ́τρα που
 ποντας να θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς απαιτου ́νται προκειμε ́νου να απαγορευθει ́ η απο ́λυση των
 και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς εργαζομε ́νων γυναικω ́ν (...) [εγκυ ́ων, λεχω ́νων και γαλουχου-
 σω ́ν] επι ́ δια ́στημα εκτεινο ́μενο απο ́ την αρχη ́ της εγκυμοσυ ́νης
 τους ως το τε ́λος της α ́δειας μητρο ́τητας (...), εκτο ́ς απο ́
 — την οδηγι ́α 95/53/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 25ης
 εξαιρετικε ́ς περιπτω ́σεις που δεν συνδε ́ονται με την κατα ́σταση ́
 Οκτωβρι ́ου 1995, για τον καθορισμο ́ των αρχω ́ν οργα-
 τους, το α ́ρθρο 10 της οδηγι ́ας υποχρεω ́νει τα κρα ́τη με ́λη να
 νω ́σεως των επιση ́μων ελε ́γχων στον τομε ́α της διατροφη ́ς
 ορι ́ζουν με συγκεκριμε ́νες και ρητε ́ς διατα ́ξεις τους λο ́γους
 των ζω ́ων (1)·
 για τους οποι ́ους μπορει ́ να απολυθει ́ ́εγκυος, λεχω ́να η ́
 γαλουχου ́σα γυναι ́κα, θεσπι ́ζοντας στην εθνικη ́ τους νομοθε-
 — την οδηγι ́α 96/93/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης ∆εκεμ- σι ́α, παρα ́λληλα προς το γενικο ́ καθεστω ́ς λυ ́σεως της συμβα ́-
 βρι ́ου 1996, σχετικα ́ με την πιστοποι ́ηση ζω ́ων και ζωικω ́ν σεως εργασι ́ας, α ́λλο ειδικο ́ καθεστω ́ς, κατα ́ παρε ́κκλιση και
 προϊο ́ντων (2)· περιορισμε ́νης ισχυ ́ος, για εκει ́νες τις περιπτω ́σεις στις οποι ́ες
 η εργαζομε ́νη ει ́ναι ́εγκυος, λεχω ́να η ́ γαλουχου ́σα;
 — την οδηγι ́α 97/61/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς
 Οκτωβρι ́ου 1997, για την τροποποι ́ηση του παραρτη ́μα- 3) Τι επι ́πτωση ́εχει το α ́ρθρο 10 της οδηγι ́ας στην εκ με ́ρους του
 τος της οδηγι ́ας 96/492 για τον καθορισμο ́ των υγειονο- εργοδο ́τη μη ανανε ́ωση — υπο ́ περιστα ́σεις ́διες
 ι με εκει ́νες των
 μικω ́ν κανο ́νων παραγωγη ́ς και εμπορι ́ας ζωντανω ́ν προγενεστε ́ρων συμβα ́σεων — συμβα ́σεως εργασι ́ας ορισμε ́νου
 διθυ ́ρων μαλακι ́ων (3)· χρο ́νου εργαζομε ́νης γυναι ́κας που με ́νει ́εγκυος; Επηρεα ́ζει το
 α ́ρθρο 10 της οδηγι ́ας την προστασι ́α της εργαζομε ́νης εγκυ ́ου
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τις οδηγι ́ες αυτε ́ς, και γυναι ́κας στο πλαι ́σιο της σχε ́σεως εργασι ́ας ορισμε ́νου χρο ́νου,
 και σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως, πως, υπο ́ ποιες
 — να καταδικα ́σει την Ιρλανδι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. παραμε ́τρους και σε ποιο βαθμο ́;
 ---pagebreak--- C 20/18 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 22.1.2000
 4) 'Οταν το α ́ρθρο 10 της οδηγι ́ας ορι ́ζει ο ́τι η απο ́λυση εντο ́ς των οπωροκηπευτικω ́ν και του παραρτη ́ματος ΙΙ της
 εγκυ ́ου, λεχω ́νας η ́ γαλουχου ́σας εργαζομε ́νης μπορει ́ να οδηγι ́ας 90/642/ΕΟΚ που αφορα ́ τον καθορισμο ́ των
 πραγματοποιηθει ́, «ενδεχομε ́νως, εφο ́σον το εγκρι ́νει η αρμο ́δια ανω ́τατων περιεκτικοτη ́των για τα κατα ́λοιπα φυτοφαρμα ́-
 αρχη ́» νοει ́ται ο ́τι η οδηγι ́α επιβα ́λλει ο ́πως η απο ́λυση εγκυ ́ου, κων επα ́νω η ́ με ́σα σε ορισμε ́να προϊο ́ντα φυτικη ́ς προε ́λευ-
 λεχω ́νας η ́ γαλουχου ́σας εργαζομε ́νης πραγματοποιει ́ται μο ́νον σης, συμπεριλαμβανομε ́νων των οπωροκηπευτικω ́ν, και
 κατο ́πιν ειδικη ́ς διαδικασι ́ας κατα ́ την οποι ́α η αντι ́στοιχη καταρτι ́σεως πι ́νακος ανωτα ́των περιεκτικοτη ́των (1)·
 αρμο ́δια αρχη ́ παρε ́χει την προηγου ́μενη ́εγκριση ́ της για την
 απο ́λυση την οποι ́α ζητει ́ ο εργοδο ́της; — 96/32/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 21ης Μαι ̈́ου 1996,
 περι ́ τροποποιη ́σεως των παραρτημα ́των των οδηγιω ́ν
 86/362/ΕΟΚ και 86/363/ΕΟΚ που αφορου ́ν τον καθο-
 (1) Του Συμβουλι ́ου, της 19ης Οκτωβρι ́ου 1992, σχετικα ́ με την εφαρ-
 ρισμο ́ των ανω ́τατων περιεκτικοτη ́των για τα κατα ́λοιπα
 μογη ́ με ́τρων που αποβλε ́πουν στη βελτι ́ωση της υγει ́ας και της
 ασφα ́λειας κατα ́ την εργασι ́α των εγκυ ́ων, λεχω ́νων και γαλουχουσω ́ν φυτοφαρμα ́κων με ́σα και πα ́νω στα σιτηρα ́ και στα τρο ́φιμα
 εργαζομε ́νων (δε ́κατη ειδικη ́ οδηγι ́α κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 16, ζωικη ́ς προελευ ́σεως (2)·
 παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 89/391/ΕΟΚ), EE L 348, της
 28.11.1992, σ. 1. — 96/32/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης ∆εκεμβρι ́ου 1996,
 σχετικα ́ με την πιστοποι ́ηση ζω ́ων και ζωικω ́ν προϊο ́ντων (3)·
 — 97/72/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 1997, για
 τροοποι ́ηση της οδηγι ́ας 70/524/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 περι ́ προσθε ́των ουσιω ́ν στις ζωοτροφε ́ς (4) και
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ — 98/19/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 18ης Μαρτι ́ου 1998, για
 του Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου που ασκη ́θηκε τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 70/524/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου
 στις 18 Νοεμβρι ́ου 1999 περι ́ προσθε ́των ουσιω ́ν στις ζωοτροφε ́ς (5),
 (Υπο ́θεση C-440/99) παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει αντιστοι ́χως απο ́ το α ́ρθρο
 4 της οδηγι ́ας 96/32/ΕΚ, απο ́ το α ́ρθρο 3 της οδηγι ́ας
 (2000/C 20/36) 96/33/ΕΚ, απο ́ το α ́ρθρο 9 της οδηγι ́ας 96/93/ΕΚ, απο ́ το
 α ́ρθρο 2 της οδηγι ́ας 97/72/ΕΚ και απο ́ το α ́ρθρο 2 της
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ οδηγι ́ας 98/19/ΕΚ.
 τον Gérard Berscheid, με ́λος Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο
 2. να καταδικα ́σει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου στα
 στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ́διας
 ι Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις
 18 Νοεμβρι ́ου 1999 προσφυγη ́ κατα ́ του Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του
 Λουξεμβου ́ργου Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα με τα
 προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση C-405/99 (6)· οι προθεσμι ́ες για τη
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: μεταφορα ́ στο εσωτερικο ́ δι ́καιο ́εληξαν, αντιστοι ́χως, στις 30
 Απριλι ́ου 1997 (οδηγι ́ες 96/32/ΕΚ και 96/33/ΕΚ), την 1η Ιανουα-
 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι το Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ρ- ρι ́ου 1998 (οδηγι ́α 96/33/ΕΚ) και στις 31 Μαρτι ́ου 1998 (οδηγι ́ες
 γου , παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει εμπροθε ́σμως τις νομοθετικε ́ς, 97/72/ΕΚ και 98/19/ΕΚ).
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που ει ́ναι αναγκαι ́ες
 προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς τις οδηγι ́ες ( 1) EE L 144, της 19.6.1996, σ. 12.
 ( 2) EE L 144, της 18.6.1996, σ. 35.
 — 96/32/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 21ης Μαι ̈́ου 1996, ( 3) EE L 13, της 13.1.1997, σ. 18.
 περι ́ τροποποιη ́σεως του παραρτη ́ματος ΙΙ της οδηγι ́ας ( 4) EE L 351, της 23.12.1997, σ. 55.
 76/895/ΕΟΚ περι ́ του καθορισμου ́ της με ́γιστης περιεκτι- ( 5) EE L 96, της 28.3.1998, σ. 39.
 κο ́τητας για τα κατα ́λοιπα των φυτοφαρμα ́κων επι ́ και ( 6) Βλ. σ. 10 του παρο ́ντος τευ ́χους ΕΕ.


text:
 21.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/33
 Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2013 — ΖΖ κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση F-74/13)
 2013/C 274/56
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωποι: S. Orlandi, J.-N. Louis, D. Abreu Caldas, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας στο ενωσιακό συνταξιοδοτικό σύστημα, με την οποία εφαρμόζονται οι ΓΕΔ των άρθρων 11 και 12 του παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση περί μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που είχαν αποκτηθεί από τον προσφεύγοντα πριν την ανάληψη υπηρεσίας στο συνταξιοδοτικό σύστημα των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βάσει υπολογισμού των αναγνωριζόμενων δικαιωμάτων κατ’ εφαρμογήν των ΓΕΔ του άρθρου 11, παράγραφος 2 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ της 3ης Μαρτίου 2011,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 13.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/15
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία), στις 21 Ιανουαρίου 2013 — Global Trans Lodzhistik ООD κατά Nachalnik na Mitnitsa Stolichna
 (Υπόθεση C-29/13)
 2013/C 108/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Sofia-grad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Global Trans Lodzhistik ООD
 Καθού: Nachalnik na Mitnitsa Stolichna
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιτίθεται στο άρθρο 243, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 (1) του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όταν αυτό ερμηνευθεί σε συνδυασμό με το άρθρο 245 του εν λόγω κανονισμού, καθώς και με τις αρχές του δικαιώματος άμυνας και του δεδικασμένου, εθνική ρύθμιση, όπως η ρύθμιση του άρθρου 220 και του άρθρου 211a του Zakon za mitnitsite (Τελωνειακού Νόμου), δυνάμει της οποίας είναι δυνατή η προσβολή περισσότερων της μίας αποφάσεων τελωνειακής αρχής περί καθορισμού συμπληρωματικής τελωνειακής οφειλής με σκοπό τη μεταγενέστερη είσπραξή της, ακόμα και στην περίπτωση που, υπό τις περιστάσεις της κύριας δίκης, θα μπορούσε να εκδοθεί τελική απόφαση κατά την έννοια του άρθρου 181α, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 (2) της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 προκειμένου να καθοριστεί η εν λόγω τελωνειακή οφειλή;
 2)
 Πρέπει το άρθρο 243, παράγραφος 2, του κανονισμού 2913/92 που αφορά την άσκηση του δικαιώματος προσφυγής να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι δεν προβλέπει ότι πρέπει να προσβάλλεται κατ’ αρχάς διά της διοικητικής οδού μια τελική απόφαση, κατά την έννοια του άρθρου 181α, παράγραφος 2, του κανονισμού 2454/93, προκειμένου να είναι παραδεκτή η προσφυγή ενώπιον των δικαστηρίων;
 3)
 Πρέπει το άρθρο 181α, παράγραφος 2, του κανονισμού 2454/93 να ερμηνευθεί, υπό τις περιστάσεις της κύριας δίκης, υπό την έννοια ότι, όταν δεν έχει τηρηθεί η προβλεπόμενη στη διάταξη αυτή διαδικασία σχετικά με τα δικαιώματα ακροάσεως και προβολής ενστάσεων, η εκδοθείσα κατά παράβαση των κανόνων αυτών απόφαση της τελωνειακής αρχής δεν αποτελεί τελική απόφαση κατά την έννοια της προαναφερθείσας διατάξεως, αλλά μέρος μόνο της διαδικασίας για την έκδοση της τελικής αποφάσεως; Ειδάλλως, πρέπει η διάταξη αυτή, υπό τις περιστάσεις της κύριας δίκης, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η εκδοθείσα με αυτές τις διαδικαστικές πλημμέλειες απόφαση υπόκειται απευθείας στον δικαστικό έλεγχο και ότι το δικαστήριο πρέπει να κρίνει επί της ουσίας την κατ’ αυτής ασκηθείσα προσφυγή;
 4)
 Πρέπει το άρθρο 181α, παράγραφος 2, του κανονισμού να ερμηνευθεί, υπό τις περιστάσεις της κύριας δίκης και εν όψει της αρχής της νομιμότητας, υπό την έννοια ότι, όταν δεν έχει τηρηθεί η προβλεπόμενη στη διάταξη αυτή διαδικασία όσον αφορά τα δικαιώματα ακροάσεως και προβολής ενστάσεων, η εκδοθείσα κατά παράβαση των κανόνων αυτών απόφαση της τελωνειακής αρχής είναι ανίσχυρη λόγω ουσιαστικής διαδικαστικής πλημμέλειας, που ισοδυναμεί με παράβαση ουσιώδους τύπου, του οποίου η μη τήρηση, ανεξαρτήτως των συνεπειών της παραβάσεως στη συγκεκριμένη περίπτωση, συνεπάγεται την ακυρότητα της πράξεως και, ως εκ τούτου, το δικαστήριο υποχρεούται να κρίνει την ασκηθείσα κατ’ αυτής προσφυγή χωρίς να μπορεί να εξετάσει το ενδεχόμενο να παραπέμψει την υπόθεση στη διοικητική αρχή προκειμένου να ολοκληρωθεί νομίμως η διαδικασία;
 (1) EE L 302, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 253, σ. 1.


text:
 4.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/19
 Αναίρεση που άσκησε στις 2 Φεβρουαρίου 2009 η Lego Juris A/S κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (όγδοο τμήμα) της 12ης Νοεμβρίου 2008 στην υπόθεση T-270/06, Lego Juris A/S κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Mega Brands, Inc.
 (Υπόθεση C-48/09 P)
 (2009/C 82/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Lego Juris A/S (εκπρόσωποι: V. von Bomhard, Rechtsanwältin, T. Dolde και A. Renck, Rechtsanwälte)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Mega Brands, Inc.
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου, καθόσον παραβαίνει το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', περίπτωση ii, του κανονισμού 40/94 για το κοινοτικό σήμα (1)
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραβαίνει το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', περίπτωση ii, του κανονισμού 40/94 για το κοινοτικό σήμα. Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο:
 α)
 ερμήνευσε το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', περίπτωση ii, του κανονισμού 40/94 κατά τρόπο ώστε στην πράξη να αποκλείεται από την προστασία των σημάτων κάθε σχήμα το οποίο επιτελεί συγκεκριμένη λειτουργία, ανεξάρτητα από το αν πληρούνται ή όχι τα κριτήρια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', περίπτωση ii, του κανονισμού 40/94, όπως τα όρισε το Δικαστήριο στην υπόθεση Philips κατά Remington (2).
 β)
 εφάρμοσε εσφαλμένα κριτήρια κατά τον προσδιορισμό των ουσιωδών χαρακτηριστικών ενός τρισδιάστατου σήματος και,
 γ)
 εφάρμοσε εσφαλμένα κριτήρια εκτιμήσεως της λειτουργικότητας στο μέτρο που i) δεν περιόρισε την εκτίμησή του στα ουσιώδη χαρακτηριστικά του οικείου σήματος και ii) δεν όρισε κριτήρια ικανά να προσδιορίσουν αν ένα χαρακτηριστικό σχήμα έχει λειτουργικό χαρακτήρα και, ειδικότερα, αρνήθηκε να λάβει υπόψη οποιοδήποτε πιθανό εναλλακτικό σχέδιο.
 (1) ΕΕ L 11, σ. 1.
 (2) Υπόθεση C-299/99, Philips (Συλλογή 2002, σ. Ι-5475).


text:
 13.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 361/19
 Προσφυγή της 11ης Αυγούστου 2014 — Souruh κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-599/14)
 2014/C 361/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Souruh SA (Δαμασκός, Συρία) (εκπρόσωποι: E. Ruchat και C. Cornet d’Elzius, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κηρύξει την προσφυγή της παραδεκτή και βάσιμη·
 —
 κατά συνέπεια, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση να ανορθώσει τη συνολική ζημία που υπέστη η προσφεύγουσα, ύψους 10 000 ευρώ·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους οι οποίοι είναι ουσιαστικώς πανομοιότυποι ή παρόμοιοι με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-592/14, Makhlouf κατά Συμβουλίου.


text:
 12.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/12
 ΔΙΑΤΑΓΉ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 της 31ης Ιανουαρίου 2011
 στην υπόθεση E-13/10
 Aleris Ungplan AS κατά Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ
 (Άρνηση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ να κινήσει διαδικασία για εικαζόμενη παράλειψη κράτους ΕΟΧ να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του στον τομέα των δημόσιων συμβάσεων — Πράξεις κατά των οποίων δύναται να ασκηθεί προσφυγή — Παραδεκτό)
 2011/C 141/12
 Στην υπόθεση E-13/10: Aleris Ungplan AS κατά Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ — ΑΙΤΗΣΗ βάσει της δεύτερης παραγράφου του άρθρου 36 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών ΕΖΕΣ σχετικά με τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου για ακύρωση της απόφασης της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αριθ. 248/10/COL της 21ης Ιουνίου 2010 στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων για υπηρεσίες μέριμνας νέων στη Νορβηγία, το Δικαστήριο, αποτελούμενο από: τον Carl Baudenbacher, Πρόεδρο, τον Thorgeir Örlygsson (δικαστή-εισηγητή) και τον Per Christiansen, δικαστές, εξέδωσε απόφαση στις 31 Ιανουαρίου 2011, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:
 1)
 Η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη.
 2)
 Ο προσφεύγων βαρύνεται με τα δικαστικά έξοδα.