text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 29ης Ιουνίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-487/04) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Κανονισμοί (ΕΚ) 1255/1999 του Συμβουλίου και 2799/1999 της Επιτροπής - Γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα - Αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη - Σύστημα παρακολουθήσεως του αποκορυφωμένου γάλακτος σε σκόνη)
 (2006/C 212/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Bordes και C. Cattabriga)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: I. Braguglia, και D. Del Gaizo, δικηγόρος)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του κανονισμού (ΕΚ) 1255/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ L 160, σ. 48), και του κανονισμού (ΕΚ) 2799/1999 της Επιτροπής, της 17ης Δεκεμβρίου 1999, για λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1255/1999 όσον αφορά τη χορήγηση ενίσχυσης στο αποκορυφωμένο γάλα και στο αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη που προορίζονται για τη διατροφή ζώων και για την πώληση του εν λόγω αποκορυφωμένου γάλακτος σε σκόνη (ΕΕ L 340, σ. 3) — Θέσπιση ενός συστήματος παρακολουθήσεως του γάλακτος σε σκόνη που δεν είχε προβλεφθεί από την κοινοτική ρύθμιση
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ιταλική Δημοκρατία, θεσπίζοντας μονομερώς σύστημα παρακολουθήσεως του αποκορυφωμένου γάλακτος σε σκόνη που προορίζεται για ορισμένες χρήσεις, χωρίς τούτο να προβλέπεται από το εναρμονισμένο κοινοτικό δίκαιο που εφαρμόζεται στον εν λόγω τομέα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τους κανονισμούς (ΕΚ) 1255/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, και (ΕΚ) 2799/1999 της Επιτροπής, της 17ης Δεκεμβρίου 1999, για λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (EΚ) 1255/1999 όσον αφορά τη χορήγηση ενισχύσεως στο αποκορυφωμένο γάλα και στο αποκορυφωμένου γάλακτος σε σκόνη που προορίζονται για τη διατροφή ζώων και για την πώληση του εν λόγω αποκορυφωμένου γάλακτος σε σκόνη.
 2)
 Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 31 της 5.2.2005.


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/67
 Προσφυγή της 2ας Οκτωβρίου 2013 — Κάτω Χώρες κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-542/13)
 2013/C 344/123
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: J. Langer και M. Bulterman)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την υπό στοιχεία C(2013) 4474 τελικό απόφαση της Επιτροπής της 18ης Ιουλίου 2013 σχετικά με τη μη εφαρμογή ορισμένων διατάξεων του διατάγματος της 8ης Ιουνίου 2012 του Βασιλείου των Κάτω Χωρών με το οποίο καθορίστηκαν οι λεπτομέρειες εφαρμογής των κανόνων για την ελευθέρωση της διεθνούς σιδηροδρομικής μεταφοράς επιβατών·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το προσφεύγον διατυπώνει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλει ότι η Επιτροπή κακώς στήριξε την προσβαλλόμενη απόφαση στο άρθρο 61 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ (1). Το προσφεύγον διατείνεται ότι η Επιτροπή, αν δεν συμφωνεί με τον τρόπο με τον οποίο ο Ολλανδός νομοθέτης εφαρμόζει την οδηγία, δύναται να χρησιμοποιήσει το άρθρο 258 ΣΛΕΕ.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλει προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της αρχής της καλόπιστης συνεργασίας, επειδή μετά τη λήξη της διαδικασίας «EU Pilot» (2) η Επιτροπή κήρυξε βάσει του άρθρου 61 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ ανεφάρμοστη την ολλανδική νομοθεσία. Το προσφεύγον διατείνεται ότι κατά τη διάρκεια των απαντήσεων στις ερωτήσεις της Επιτροπής στο πλαίσιο της διαδικασίας «EU Pilot» εύλογα μπορούσε να λάβει ως αφετηρία ότι τα ανακοινωθέντα πληροφοριακά στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν από την Επιτροπή μόνο στο πλαίσιο (της αποτροπής) μιας διαδικασίας επί παραβάσει.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλει πλημμελή αιτιολογία και εσφαλμένη ερμηνεία της οδηγίας 2012/34/ΕΕ επειδή έγινε δεκτό ότι δεν δύνανται να προκαθοριστούν τα κριτήρια για τον «καθορισμό του κύριου σκοπού της υπηρεσίας» υπό την έννοια του άρθρου 10, παράγραφος 3, της οδηγίας και ότι ο ρυθμιστικός φορέας πρέπει να είναι εκείνος που καθορίζει τα κριτήρια για τον «προσδιορισμό της οικονομικής ισορροπίας» υπό την έννοια του άρθρου 11, παράγραφος 2.
 (1) Οδηγία 2012/34/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για τη δημιουργία ενιαίου ευρωπαϊκού σιδηροδρομικού χώρου (ΕΕ L 343, σ. 32).
 (2) Βλ. ανακοίνωση της Επιτροπής «Μια Ευρώπη αποτελεσμάτων — εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου» (COM(2007) 502 τελικό).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 25.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 199/29
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 11ης Ιουλίου 2007 — Schneider Electric κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-351/03) (1)
 («Εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας - Ζημία που υπέστη μια επιχείρηση λόγω κατάφωρης παραβιάσεως του κοινοτικού δικαίου με την οποία βαρύνεται η διαδικασία ελέγχου του συμβατού μιας πράξεως συγκεντρώσεως με την κοινή αγορά»)
 (2007/C 199/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Schneider Electric SA (Rueil-Malmaison, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Winckler και M. Pittie, δικηγόροι)
 Εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς P. Oliver, É Gippini Fournier και C. Ingen-Housz, εν συνεχεία P. Oliver, O. Beynet και R. Lyal, και, τελικώς, P. Oliver, R. Lyal και F. Arbault)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της ενάγουσας: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: G. de Bergues)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της εναγομένης: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: W.-D. Plessing και M. Lumma)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αγωγή αποζημιώσεως με την οποία επιδιώκεται η αποκατάσταση της ζημίας που φέρεται ότι υπέστη η ενάγουσα λόγω παρανομιών από τις οποίες πάσχει η διαδικασία ελέγχου του συμβατού της πράξεως συγκεντρώσεως μεταξύ της Schneider Electric SA και της Legrand SA με την κοινή αγορά.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Κοινότητα να αποδώσει, αφενός, τις δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκε η Schneider Electric SA για να συμμετάσχει στην επανάληψη της διαδικασίας ελέγχου της πράξεως συγκεντρώσεως, η οποία έλαβε χώρα μετά την έκδοση των αποφάσεων του Πρωτοδικείου της 22ας Οκτωβρίου 2002, T-310/01 και T-77/02, Schneider Electric κατά Επιτροπής, και, αφετέρου, να αποκαταστήσει, κατά τα δύο τρίτα, τη ζημία που υπέστη η Schneider Electric κατά το ποσό της μειώσεως της τιμής εκχωρήσεως της Legrand SA, την οποία η Schneider Electric αναγκάσθηκε να συμφωνήσει με τον εκδοχέα σε αντιστάθμισμα για τη μετάθεση της προθεσμίας υλοποιήσεως της πωλήσεως της Legrand έως τις 10 Δεκεμβρίου 2002.
 2)
 Απορρίπτει την αγωγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Οι διάδικοι θα γνωστοποιήσουν στο Πρωτοδικείο, εντός προθεσμίας τριών μηνών από της ημερομηνίας εκδόσεως της παρούσας αποφάσεως, το σχετικό με το πρώτο στοιχείο της ζημίας ποσό, το οποίο θα καθοριστεί διά κοινής συμφωνίας σύμφωνα με τις διατυπώσεις που μνημονεύονται στη σκέψη 320 της παρούσας αποφάσεως.
 4)
 Σε περίπτωση μη επιτεύξεως συμφωνίας, οι διάδικοι θα γνωστοποιήσουν στο Πρωτοδικείο, εντός της ίδιας προθεσμίας, τα αιτήματά τους, συνοδευόμενα από συγκεκριμένα αριθμητικά στοιχεία.
 5)
 Διατάσσει τη διεξαγωγή πραγματογνωμοσύνης για τον υπολογισμό του σχετικού με το δεύτερο στοιχείο της ζημίας της Schneider Electric ποσού, το οποίο αναφέρθηκε στο σημείο 1 ανωτέρω.
 6)
 Καλεί τη Schneider Electric και την Επιτροπή να λάβουν θέση επί της επιλογής πραγματογνώμονα ή να προτείνουν στο Πρωτοδικείο έναν πίνακα πραγματογνωμόνων προκειμένου το Πρωτοδικείο να ορίσει έναν από τους πραγματογνώμονες αυτούς.
 7)
 Προς τον σκοπό της διεξαγωγής της πραγματογνωμοσύνης, θα κοινοποιηθεί στον πραγματογνώμονα, μερίμνη της Γραμματείας του Πρωτοδικείου, ακριβές αντίγραφο των παραρτημάτων 8 και 29 του δικογράφου της αγωγής.
 8)
 Ο πραγματογνώμονας θα κληθεί να υποβάλει την έκθεσή του εντός της ταχθησομένης προθεσμίας.
 9)
 Η έκθεση θα επιδοθεί στους διαδίκους μερίμνη της Γραμματείας του Πρωτοδικείου.
 10)
 Η αποζημίωση θα υπολογισθεί εκ νέου και θα προσαυξηθεί με τόκους υπερημερίας σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στις σκέψεις 345 και 346 της παρούσας αποφάσεως.
 11)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 7 της 10.1.2004.


text:
 12.8.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/34
 Προσφυγή του Μ. Pimlott κατά της Europol που ασκήθηκε στις 21 Απριλίου 2006
 (Υπόθεση F-52/06)
 (2006/C 190/64)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Mike Pimlott (Porchester Hampshire, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: D.C. Coppens, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Europol)
 Aιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 Να ακυρώσει την από 25 Ιανουαρίου 2006 απόφαση της Europol·
 —
 Να επιβάλει στην Europol την υποχρέωση ανανεώσεως της συμβάσεως του προσφεύγοντος για 4 έτη, από την 1η Ιανουαρίου 2006 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010;
 —
 Να καταδικάσει την Europol στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων, αφού προσλήφθηκε κατ' αρχάς στην Europol την 1η Ιανουαρίου 2000 για αρχικώς καθορισθείσα διάρκεια 4 ετών, εργάστηκε, από την 1η Ιανουαρίου 2002, σε διαφορετική θέση εργασίας εντός της ιδίας υπηρεσίας, δυνάμει νέας συμβάσεως, η οποία θα έληγε στις 31 Δεκεμβρίου 2005.
 Με την προσφυγή του, ο προσφεύγων αμφισβητεί την απόφαση της Europol περί ανανεώσεως της συμβάσεως αυτής μόνον για 2 έτη. Πράγματι, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι από τη χρονική στιγμή που ανέλαβε τα νέα καθήκοντά του βάσει της νέας συμβάσεως, η Europol δεν έπρεπε να τον θεωρεί ως έκτακτο υπάλληλο, ο οποίος έχει λάβει από τις αρχές του κράτους καταγωγής του ειδική άδεια άνευ αποδοχών, αλλά μάλλον ως έκτακτο υπάλληλο, ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με τις εν λόγω αρχές. Η διάκριση είναι λυσιτελής διότι, στην πρώτη περίπτωση, τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 6, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως του προσωπικού της Europol, βάσει του οποίου επιτρέπεται ανανέωση 2 ετών, ενώ, στη δεύτερη περίπτωση, τυγχάνει εφαρμογής η τρίτη περίπτωση της διατάξεως αυτής, βάσει της οποίας επιτρέπεται ανανέωση 4 ετών.
 Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι το 2002 διέρρηξε όλους τους δεσμούς που τον συνέδεαν με τον αρχικό εργοδότη του στο Ηνωμένο Βασίλειο και ήταν πεπεισμένος ότι ο εργοδότης αυτός θα τροποποιούσε κατά συνέπεια το μητρώο προσωπικού. Ακόμη κι αν προκύψει ότι, στην πράξη, οι βρετανικές αρχές δεν τον διέγραψαν ποτέ από το εν λόγω μητρώο, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι δεν πρέπει, σε καμία περίπτωση, να υποστεί ο ίδιος τις συνέπειες της αμέλειας αυτής.


text:
C 202/40 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.8.2002
 III
 (Πληροφορι ́ες)
 (2002/C 202/70)
 ́ ν Κοινοτη
 Τελευται ́α δημοσι ́ευση του ∆ικαστηρι ́ου στην Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́των
 ΕΕ C 191 της 10.8.2002
 Ιστορικο ́ των προηγου ́μενων δημοσιευ ́σεων
 ΕΕ C 180 της 27.7.2002
 ΕΕ C 169 της 13.7.2002
 ΕΕ C 156 της 29.6.2002
 ΕΕ C 144 της 15.6.2002
 ΕΕ C 131 της 1.6.2002
 ΕΕ C 118 της 18.5.2002
 Τα κει ́μενα αυτα ́ ει ́ναι διαθε ́σιμα σε:
 EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
 CELEX: http://europa.eu.int/celex


text:
 C 317/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.11.2001
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Προσφυγη ́ της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́-
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα που προβα ́λλονται θηκε στις 12 Σεπτεμβρι ́ου 2001.
 ει ́ναι ανα ́λογα με τα προβληθε ́ντα στην υπο ́θεση C-323/01 (2)· η
 προθεσμι ́α για τη μεταφορα ́ της οδηγι ́ας στο εσωτερικο ́ δι ́καιο
 ́εληξε στις 5 Ιουνι ́ου 2000. (Υπο ́θεση C-344/01)
 (1) ΕΕ L 330 της 5.12.1998, σ. 1. (2001/C 317/30)
 (2) Βλ. σ. 12 της παρου ́σας Επι ́σημης Εφημερι ́δας.
 Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, εκπροσωπουμε ́νη
 απο ́ τους Wolf-Dieter Plessing, Ministerialrat, και Moritz
 Lumma, Oberregierungsrat στο Ομοσπονδιακο ́ Υπουργει ́ο Οικο-
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- νομικω ́ν, Graurheindorger Str. 108, D-53117 Βο ́ννη, α ́σκησε στις
 βαλε το Juzgado de lo Social no 33 de Madrid, με δια ́ταξη 12 Σεπτεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 που εξε ́δωσε στις 3 Σεπτεμβρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση μεταξυ ́ Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Marı́a Paz Merino Gómez και Continental Industrias del Κοινοτη ́των.
 Caucho SA
 (Υπο ́θεση C-342/01)
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (2001/C 317/29)
 1. να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 11ης Ιουλι ́ου
 Το Juzgado de la Social no 33 de Madrid, με δια ́ταξη που εξε ́δωσε 2001 [κοινοποιηθει ́σα υπο ́ τον αριθμο ́ Ε(2001) 1795]
 στις 3 Σεπτεμβρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του για τον αποκλεισμο ́ απο ́ την κοινοτικη ́ χρηματοδο ́τηση
 μεταξυ ́ Marı́a Paz Merino Gómez και Continental Industrias del ορισμε ́νων δαπανω ́ν που πραγματοποιη ́θηκαν απο ́ τα κρα ́τη
 Caucho SA, η οποι ́α περιη ́λθε στη Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των με ́λη στο πλαι ́σιο του Ευρωπαϊκου ́ Ταμει ́ου Προσανατο-
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 12 Σεπτεμβρι ́ου 2001, ζητει ́ απο ́ το λισμου ́ και Εγγυη ́σεων (ΕΓΤΠΕ), τμη ́μα Εγγυη ́σεων (1), καθο ́-
 ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την ́εκδοση προδικαστικη ́ς σον αποκλει ́εται με αυτη ́ν ποσο ́ υ ́ψους 3 870 600,88 γερμα-
 αποφα ́σεως. Το Juzgado de la Social no 33 de Madrid ζητει ́απο ́ το νικω ́ν μα ́ρκων (DEM) απο ́ την κοινοτικη ́ χρηματοδο ́τηση
 ∆ικαστη ́ριο να αποφανθει ́επι ́των εξη ́ς ερωτημα ́των: και βαρυ ́νεται με αυτο ́ η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της
 1. 'Οταν οι συναφθει ́σες μεταξυ ́ της επιχειρη ́σεως και των Γερμανι ́ας,
 εκπροσω ́πων των εργαζομε ́νων συλλογικε ́ς συμβα ́σεις
 ορι ́ζουν τις ημερομηνι ́ες προς λη ́ψη της ετη ́σιας α ́δειας για 2. να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 το συ ́νολο του προσωπικου ́ και οι ημερομηνι ́ες αυτε ́ς
 συμπι ́πτουν με τις ημερομηνι ́ες της α ́σειας μητρο ́τητας μιας
 εργαζομε ́νης, το α ́ρθρο 7, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας
 93/104 (1), το α ́ρθρο 11, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο α', της
 οδηγι ́ας 92/85 (2), και το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 1, της Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 οδηγι ́ας 76/207 (3), διασφαλι ́ζουν το δικαι ́ωμα αυτη ́ς της
 εργαζομε ́νης να λα ́βει την ετη ́σια α ́δεια ́ της σε χρονικο ́
 δια ́στημα διαφορετικο ́ απο ́ το συμφωνηθε ́ν και το οποι ́ο δεν — Παρα ́βαση ουσιω ́δους τυ ́που (πλημμελη ́ς εξε ́ταση του
 συμπι ́πτει με εκει ́νο της α ́δειας μητρο ́τητας; φακε ́λου): Η επε ́κταση των αποτελεσμα ́των απο ́ τα τρι ́α
 ομο ́σπονδα κρα ́τη, ο ́που ́εγιναν ́ελεγχοι σχετικα ́ με την
 2. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο προηγου ́μενο πριμοδο ́τηση θηλα ́ζουσας αγελα ́δας, στα υπο ́λοιπα
 ερω ́τημα, το ουσιαστικο ́ περιεχο ́μενο του δικαιω ́ματος προς ομο ́σπονδα κρα ́τη, ο ́που δεν ́εγιναν ́ελεγχοι, δεν ει ́ναι, στο
 λη ́ψη ετη ́σιας α ́δειας περιλαμβα ́νει αποκλειστικα ́ τις τε ́σσερις πλαι ́σιο της βα ́σει του συνταγματικου ́ δικαι ́ου αποκεντρω-
 εβδομα ́δες που ορι ́ζει το α ́ρθρο 7, παρα ́γραφος 1, της με ́νης διοικη ́σεως στη Γερμανι ́α, α ́νευ ετε ́ρου δικαιολογημε ́νη.
 οδηγι ́ας 93/104 η ́ εκτει ́νεται στις 30 ημερολογιακε ́ς ημε ́ρες Η ομοσπονδιακη ́ κυβε ́ρνηση θεωρει ́, αντιθε ́τως, τη δικαιολο ́-
 που καθιερω ́νει η εθνικη ́ νομοθεσι ́α με το α ́ρθρο 38, γηση ενο ́ς τε ́τοιου καταλογισμου ́ που εκτει ́νεται σε
 παρα ́γραφος 1, του Real Decreto legislativo 1/95 Estatuto ομο ́σπονδα κρα ́τη στα οποι ́α δεν ́εχουν γι ́νει ́ελεγχοι, ο ́πως
 de los Trabajadores; συμβαι ́νει στην προκειμε ́νη περι ́πτωση, επισφαλη ́ για δια ́-
 φορους λο ́γους. 'Ετσι, κατα ́ τους προ ́σφατους ελε ́γχους
 (1) Οδηγι ́α 93/104/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, σχετικα ́ με ορισμε ́να στοιχει ́α της — η ́τοι ελε ́γχους που πραγματοποιη ́θηκαν το 1996 στα
 οργα ́νωσης του χρο ́νου εργασι ́ας (ΕΕL 307 της 13.12.1993, σ. 18). ομο ́σπονδα κρα ́τη του Βραδεμβου ́ργου και της Κα ́τω Σαξω-
 (2) Οδηγι ́α 92/85/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, σχετικα ́ με την εφαρμογη ́ με ́τρων νι ́ας καθω ́ς και το 1999 στη Ρηνανι ́α-Παλατινα ́το — δεν
 που αποβλε ́πουν στη βελτι ́ωση της υγει ́ας και της ασφα ́λειας κατα ́ την προε ́κυψαν συγκρι ́σιμα αποτελε ́σματα για τον τομε ́α της
 εργασι ́α των εγκυ ́ων, λεχω ́νων και γαλουχουσω ́ν εργαζομε ́νων (ΕΕ πριμοδοτη ́σεως θηλα ́ζουσας αγελα ́δας.
 L 348 της 28.11.1992, σ. 1).
 (3) Οδηγι ́α 76/207/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, περι ́ της εφαρμογη ́ς της αρχη ́ς Η Επιτροπη ́ παρε ́βη την υποχρε ́ωση ́ της να αποδει ́ξει παρα ́-
 της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως ανδρω ́ν και γυναικω ́ν, ο ́σον αφορα ́ την βαση των κοινοτικω ́ν διατα ́ξεων στον τομε ́α της πριμοδο-
 προ ́σβαση σε απασχο ́ληση, την επαγγελματικη ́ εκπαι ́δευση και προω ́- τη ́σεως θηλα ́ζουσας αγελα ́δας, καθο ́σον ανε ́στρεψε, χωρι ́ς
 θηση και τις συνθη ́κες εργασι ́ας (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 17/2001, σ. 70).
 συγκεκριμε ́νες ενδει ́ξεις, το βα ́ρος αποδει ́ξεως εις βα ́ρος της
 Γερμανι ́ας.
 ---pagebreak--- 10.11.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 317/17
 — Παραβι ́αση των αρχω ́ ν της χρηστη ́ς διοικη ́σεως: Με τον σχετικα ́ με τη μει ́ωση της περιεκτικο ́τητας ορισμε ́νων υγρω ́ν
 καταλογισμο ́ «που εκτει ́νεται και σε α ́λλα ομο ́σπονδα κρα ́τη», καυσι ́μων σε θει ́ο και για την τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας
 η Επιτροπη ́ απε ́στη απο ́ μακρο ́χρονη διοικητικη ́ πρακτικη ́, και 93/12/ΕΟΚ, η ́, εν πα ́ση περιπτω ́σει, παραλει ́ποντας να τις
 δη α ́νευ αιτιολογι ́ας. Ενο ́ψει της νομικη ́ς ισχυ ́ος αυτη ́ς της κοινοποιη ́σει στην Επιτροπη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που
 νε ́ας τακτικη ́ς, θα επιβαλλο ́ταν, απο ́ απο ́ψεως χρηστη ́ς υπε ́χει απο ́ την ανωτε ́ρω οδηγι ́α·
 διοικη ́σεως, προβλεψιμο ́τητας και διαφα ́νειας, η Επιτροπη ́ να
 ́εχει προαναγγει ́λει την «αλλαγη ́ στην πολιτικη ́ της» με μι ́α
 — να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ανακοι ́νωση προς τα κρα ́τη με ́λη και να την ́εχει εκθε ́σει
 τουλα ́χιστον σε γενικε ́ς γραμμε ́ς. Κατα ́ μει ́ζονα λο ́γο που το
 ζη ́τημα του καταλογισμου ́ «που εκτει ́νεται και σε α ́λλα
 ομο ́σπονδα κρα ́τη» παρουσια ́ζει μεγα ́λη πολιτικη ́ και νομικη ́
 σημασι ́α και για α ́λλα κρα ́τη με ́λη, ιδι ́ως για τα ́εχοντα Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ομοσπονδιακη ́ η ́ οιονει ́ομοσπονδιακη ́ αποκεντρωμε ́νη διοικη-
 τικη ́ οργα ́νωση, ο ́πως λ.χ. την Αυστρι ́α και την Ισπανι ́α.
 Επιπλε ́ον, το ζη ́τημα υπο ́ ποιες προϋποθε ́σεις τα αποτε- Το α ́ρθρο 249 ΕΚ, συ ́μφωνα με το οποι ́ο η οδηγι ́α δεσμευ ́ει κα ́θε
 λε ́σματα ορισμε ́νων ελε ́γχων μπορου ́ν να καταλη ́ξουν στη κρα ́τος με ́λος στο οποι ́ο απευθυ ́νεται, ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο
 διαπι ́στωση πται ́σματος ολο ́κληρου του κρα ́τους με ́λους αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται την υποχρε ́ωση των κρατω ́ν μελω ́ν να
 ει ́ναι ο ́μως βασικη ́ς σημασι ́ας και για ο ́λα τα υπο ́λοιπα κρα ́τη τηρου ́ν τις προθεσμι ́ες που προβλε ́πουν οι οδηγι ́ες για τη μεταφορα ́
 με ́λη. τους στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη. Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε την
 1η Ιουλι ́ου 2000 χωρι ́ς η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α να ́εχει θεσπι ́σει τις
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 10 ΕΚ: Η υποχρε ́ωση καλο ́πιστης αναγκαι ́ες διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την
 συνεργασι ́ας των κοινοτικω ́ν οργα ́νων περιλαμβα ́νει το ανωτε ́ρω οδηγι ́α.
 καθη ́κον σεβασμου ́ της βασικη ́ς συνταγματικη ́ς τα ́ξεως στα
 κρα ́τη με ́λη. Ο σεβασμο ́ς της δομη ́ς της διαρθρωμε ́νης σε
 αυτοτελη ́ ομο ́σπονδα κρα ́τη Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας
 της Γερμανι ́ας απαιτει ́ τη διενε ́ργει ́α δημοσιονομικω ́ν διορθω ́- (1) ΕΕ L 121 της 11.5.1999, σ. 13.
 σεων ́εναντι των ομο ́σπονδων αυτω ́ν κρατω ́ν μο ́νον ο ́ταν το
 ΕΓΤΠΕ ́εχει το ́διο
 ι διαπιστω ́σει σε αυτα ́ τα ομο ́σπονδα κρα ́τη
 παραβα ́σεις του κοινοτικου ́ δικαι ́ου εις βα ́ρος του κοινοτικου ́
 προϋπολογισμου ́.
 (1) Απο ́φαση της Επιτροπη ́ς 2001/557/ΕΚ (ΕΕ L 200 της 25.7.2001,
 σ. 28).
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, ασκηθει ́σα στις 18 Σεπτεμβρι ́ου
 2001
 (Υπο ́θεση C-351/01)
 (2001/C 317/32)
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 17 Σεπτεμ-
 βρι ́ου 2001 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τη Μ. Πατακια ́, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις
 18 Σεπτεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 (Υπο ́θεση C-350/01)
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (2001/C 317/31)
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τους Gregorio Valero Jordana και Roberto Amorosi, α ́σκησε στις 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας
 17 Σεπτεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α
 98/5/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβου-
 λι ́ου, της 16ης Φεβρουαρι ́ου 1998, για τη διευκο ́λυνση της
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: μο ́νιμης ασκη ́σεως του δικηγορικου ́ επαγγε ́λματος σε κρα ́τος
 με ́λος δια ́φορο εκει ́νου στο οποι ́ο αποκτη ́θηκε ο επαγγελματι-
 κο ́ς τι ́τλος, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την εν
 — να διαπιστω ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας
 λο ́γω οδηγι ́α·
 τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς
 διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α
 1999/32/ΕΚ του Συμβουλι ́ου (1), της 26ης Απριλι ́ου 1999, 2. να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/55
 Προσφυγή της 4ης Σεπτεμβρίου 2007 — Mergel κ.λπ. κατά ΓΕΕΑ (Patentconsult)
 (Υπόθεση T-335/07)
 (2007/C 269/99)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Volker Mergel (Wiesbaden, Γερμανία), Klaus Kampfenkel (Hofheim, Γερμανία), Burkart Bill (Darmstadt, Γερμανία) και Andreas Herden (Wiesbaden, Γερμανία) (εκπρόσωπος: G. Friderichs, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του καθού της 25ης Ιουνίου 2007 (υπόθεση R 299/2007-4)·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «Patentconsult» για υπηρεσίες των κλάσεων 35, 41 και 42 (αίτηση υπ' αριθ. 4 439 774).
 Απόφαση του εξεταστή: απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), καθόσον το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση δεν είναι περιγραφικό ούτε στερείται του απαιτούμενου διακριτικού χαρακτήρα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
C 55/26 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 8.3.2003
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο Χ. Ταγαρά, κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Ε. Τσερέπα-
 της 3ης ∆εκεμβρίου 2002 Lacombe και F. Clotuche-Duvieusart), με αντικείμενο αίτηση
 αναστολής εκτελέσεως των αποφάσεων περί διορισμού αναπλη-
 στην υπόθεση T-181/02 R, Neue Erba Lautex GmbH ρωτή προϊσταμένου της διοικητικής μονάδας FC A.01 της Γενικής
 ∆ιευθύνσεως ∆ημοσιονομικού Ελέγχου και προϊσταμένου του
 Weberei und Veredlung κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων τομέα «Politiques internes et agences» της μονάδας αυτής, o
 Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις 13 ∆εκεμβρίου 2002
 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 (∆ιαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Κρατικές ενισχύσεις
 — Ενισχύσεις χορηγούμενες εντός των νέων Länder —
 Ενισχύσεις διασώσεως και αναδιαρθρώσεως — Υπο-
 χρέωση ανακτήσεως — Επείγον χαρακτήρας — Στάθμιση 1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 των συμφερόντων)
 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (2003/C 55/73)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Στην υπόθεση T-181/02 R, Neue Erba Lautex GmbH Weberei
 und Veredlung, με έδρα το Νeugersdorf (Γερμανία), εκπροσωπού-
 μενη από τον δικηγόρο U. Ehricke, καθηγητή, με τόπο επιδόσεων
 στο Λουξεμβούργο, υποστηριζόμενη από το Freistaat Sachsen,
 εκπροσωπούμενο από τον δικηγόρο M. Schütte, με τόπο επιδόσεων Προσφυγή της Vitakraft-Werke Wührmann & Sohn GmbH
 στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων & Co. KG κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο
 (εκπρόσωποι: V. Kreuschitz, V. Di Bucci και T. Scharf), με της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδεί-
 αντικείμενο αίτηση αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως γματα), που ασκήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2002
 2002/783/ΕΚ της Επιτροπής, της 12ης Μαρτίου 2002, σχετικά
 με την κρατική ενίσχυση C 62/2001 (πρώην ΝΝ 8/2000) που
 χορηγήθηκε από τη Γερμανία στη Νeue Erba Lautex GmbH και (Υπόθεση Τ-356/02)
 Εrba Lautex GmbH υπό πτώχευση (ΕΕ L 282 σ. 48), επικουρικώς
 δε, αίτημα σταδιακής επιστροφής της εν λόγω ενισχύσεως, ο
 Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις 3 ∆εκεμβρίου 2002
 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: (2003/C 55/75)
 1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 (Η γλώσσα διαδικασίας θα καθορισθεί βάσει του άρθρου 131,
 2) Επιφυλλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. παράγραφος 2, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας Γλώσσα στην οποία
 έχει συνταχθεί η προσφυγή: η γερμανική)
 Η Vitakraft-Werke Wührmann & Sohn GmbH & Co. KG,
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Βρέμη (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Ulrich
 Sander, άσκησε στις 29 Νοεμβρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδι-
 της 13ης ∆εκεμβρίου 2002 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά
 στην υπόθεση T-234/02 R, Χρήστος Μιχαήλ κατά Επιτροπής σήματα, σχέδια και υποδείγματα). Ο αντίδικος ενώπιον του
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τμήματος προσφυγών ήταν η εταιρία Krafft, S.A., Andoain,
 Ισπανία.
 (∆ιαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Υπάλληλοι —
 Αποφάσεις περί διορισμού — Παραδεκτό — Επείγον —
 ∆εν υφίσταται)
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (2003/C 55/74)
 — να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση του τετάρτου τμήματος
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική) προσφυγών της 4ης Σεπτεμβρίου 2002, καθόσον έγινε δεκτή
 η προσφυγή της αντιδίκου Krafft, S.A. και καθόσον δεν έγινε
 δεκτή η προσφυγή της προσφεύγουσας·
 Στην υπόθεση T-234/02 R, Χρήστος Μιχαήλ, υπάλληλος της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών — να καταδικάσει το καθού Γραφείο στα δικαστικά έξοδα.
 ---pagebreak--- 8.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 55/27
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Λόγοι ακυρώσεως προ- — Παράβαση του άρθρου 43,
 βαλλόμενοι με την παράγραφος 2, του κανο-
 παρούσα προσφυγή: νισμού (ΕΚ) 40/94 (1) και του
 κανόνα 22, παράγραφος 2,
 του κανονισμού εφαρμο-
 Αιτούσα την καταχώριση Η προσφεύγουσα γής ( 2)·
 κοινοτικού σήματος:
 — Παράβαση του άρθρου 8,
 παράγραφος 1, στοιχείο β',
 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94.
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «Vitakraft» για
 προϊόντα των κατηγοριών 1, 3, 4,
 12 και 19 [μεταξύ άλλων, χημικά
 (1 ) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής ∆εκεμβρίου
 προϊόντα για βιομηχανικούς, επι-
 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1).
 στημονικούς, φωτογραφικούς, γεω- (2 ) Κανονισμός (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης ∆εκεμβρίου
 ργικούς, κηπευτικούς και δασικούς 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβου-
 σκοπούς, απορρυπαντικά και λευ- λίου για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 303, σ. 1).
 καντικά, βιομηχανικά έλαια και λίπη,
 οχήματα και οικοδομικό υλικό
 (όχι από μέταλλα)] — Καταχώριση
 αριθ. 303909
 ∆ικαιούχος του κατά τη Krafft, S.A.
 διαδικασία ανακοπής αντι-
 Προσφυγή του Wolf-Dieter Graf Yorck von Wartenburg
 ταχθέντος σήματος ή δια-
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκή-
 κριτικού γνωρίσματος:
 θηκε στις 27 Νοεμβρίου 2002
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί Τα ισπανικά εικονιστικά σήματα (Υπόθεση Τ-360/02)
 σήματος ή διακριτικού «Krafft» για προϊόντα των κατηγο-
 γνωρίσματος: ριών 1, 3, 4, 12 και 19 [μεταξύ (2003/C 55/76)
 άλλων, χημικά προϊόντα για βιο-
 μηχανικούς, επιστημονικούς, φω-
 τογραφικούς, γεωργικούς, κηπευτι- (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 κούς και δασικούς σκοπούς, απορ-
 ρυπαντικά και λευκαντικά, βιομηχα-
 νικά έλαια και λίπη, οχήματα και
 οικοδομικό υλικό (όχι από μέ-
 ταλλα)] Ο Wolf-Dieter Graf Yorck von Wartenburg, κάτοικος
 Wittibreut (Γερμανία) εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο Η.-
 H. Heyland, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο άσκησε στις
 27 Νοεμβρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοσδικείου των Ευρωπαϊκών
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της καταχωρίσεως ενόψει Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 ανακοπών: των κατηγοριών 1 και 3 και απόρ- Κοινοτήτων.
 ριψη της ανακοπής, καθόσον αυτή
 αφορούσε τις κατηγορίες 4, 12
 και 19 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή ως μέλος της αρμόδιας για
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής της τους διορισμούς αρχής τροποποίησε την από 22 Ιουνίου
 προσφυγών: Krafft, S.A. όσον αφορά τα ακό- 200 απόφαση καθώς και την ακολούθως εκδοθείσα απόφαση
 λουθα προϊόντα της καταχωρίσεως: επί της προσφυγής R/332/2002 κατά παράβαση τόσο των
 «κεριά, φιτίλια» στην κατηγορία 4, διοικητικών όσο και των νομοθετικών διατάξεων, καθόσον
 «οχήματα· μηχανήματα για την ανακοίνωσε τροποποίηση της από 22 Ιουνίου 2000 αποφά-
 μεταφορά κατά ξηρά, εναερίως ή δια σεως, δεν πραγματοποίησε ακρόαση με την επιτροπή προσω-
 των υδάτων» στην κατηγορία 12 πικού κατόπιν της ενστάσεως του προσφεύγοντος και των
 και «φορητές κατασκευές (όχι από άλλων ευνοουμένων από την απόφαση, αγνόησε τις τυπικές
 μέταλλο)· αγάλματα (όχι από προϋποθέσεις κατασχέσεως τόσο κατά το γερμανικό όσο και
 μέταλλο)» στην κατηγορία 19 και κατά το βελγικό δίκαιο, παρά το γεγονός ότι της είχαν
 απόρριψη της προσφυγής της κοινοποιηθεί γραπτώς και αντ' αυτού ανέθεσε στον δικαστικό
 προσφεύγουσας όσον αφορά όλα επιμελητή Μ να καταρτίσει πίνακα διανομής, τον οποίο έλαβε
 τα προϊόντα της καταχωρίσεως στις και τελικά δεν χρησιμοποίησε χωρίς να προβάλει αιτιολογία
 κατηγορίες 1 και 3 συναφώς·


text:
25.7.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 234/27
 pqorxpotälemoy apoä soty Jean-NoeÈl Louis, Thierry Dema- 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy abórilg.
 seure jai Ariane Tornel, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le soäpo epi-
 doärexm rso Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy esaiqeiäay fidu- 2. Jóhe diódijoy ueäqei sa dijarsijó sot eänoda.
 ciaire Myson SARL, 30, rue de Cessange, jasó Etqxpaøjotä
 Joimobotkiäot (ejpqoärxpoy: Ciómmgy Pamsókgy), le amsijeiä- (1) EE C 252 sgy 16.8.1997.
 lemo sgm ajtäqxrg sgy apouórexy sot Etqxpaøjotä Joimo-
 botkiäot ma lg pqoacócei som pqoruetäcomsa rsom bahloä C 3
 jasó siy pqoacxceäy sot 1996, so Pqxsodijeiäo (seäsaqso
 slgäla), rtcjeiälemo apoä sgm P. Lindh, Pqoäedqo, jai soty K.
 Lenaerts jai J. D. Cooke, dijarseäy, cqallaseäay: J. Palacio
 GonzaÂlez, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 11 Iotmiäot DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 sgy 14gy Laðot 1998
 rsgm tpoäherg T-262/97, Anthony Goldstein jasó Episqopgäy
 1. Ajtqxämei sgm apoäuarg sot Joimobotkiä ot ma lg pqoa- sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 cócei som pqoruetäcomsa rsom bahloä C 3 jasó siy (Acxcgä apofglixärexy Ç Pqouamxäy apaqódejsg)
 pqoacxceäy sot 1996.
 (98/C 234/54)
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 2. Jasadijófei so Joimobotäkio rsa dijarsijó eänoda.
 Rsgm tpoäherg S-262/97, Anthony Goldstein, jósoijoy Komdiä-
 (1) EE C 228 sgy 26.7.1997. mot, ejpqorxpotälemoy apoä som solicitor Raymond St John
 Murphy, 3 Kings Bench Walk, Inner Temple, Komdiämo, jasó
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy:
 Richard Lyal), le amsijeiälemo, jasÂ otriäam, aiäsgrg apoja-
 sarsórexy sgy fgliäay pot pqobókkesai oäsi pqojókere g
 Episqopgä rsom emócomsa paqakeiäpotra ma kóbei ma pqorx-
 qimó leäsqa pot fgäsgre o emócxm rso pkaiärio jasaccekiäay
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT rsgqifoälemgy rso óqhqo 3 paqócqauoy 2 sot jamomirlotä
 aqih. 17 sot Rtlbotkiäot, sgy 6gy Uebqotaqiäot 1962, pqxäsot
 sgy 9gy Iotmiäot 1998 jamomirlotä euaqlocgäy sxm óqhqxm 85 jai 86 sgy Rtmhgäjgy
 rsgm tpoäherg T-176/97, Alan Hick jasó Oijomolijgäy jai (EE eid. eäjd. 08/001, r. 25), g opoiäa auoqotäre oqirleämey
 Joimxmijgäy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) pqajsijeäy peqioqirsijeäy sot amsacxmirlotä, so Pqxsodijeiäo
 (sqiäso slgäla), rtcjeiälemo apoä sgm V. Tiili, Pqoäedqo, jai
 (Tpókkgkoi Ç Pqoacxcgä Ç Heärg rsg dióherg sgy pqog- soty C. P. BrieÈt jai A. Potocki, dijarseäyç cqallaseäay: H.
 cotälemgy tpgqeriäay Ç Apoärparg pqoy so rtlueäqom sgy Jung, eneädxre rsiy 14 Laðot 1998 diósang le so ajoäkotho
 tpgqeriäay Ç Jasóvqgrg enotriäay) diasajsijoä:
 (98/C 234/53) 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy pqodgäkxy apaqódejsg.
 2. Jasadijófei som emócomsa rsa dijarsijó eänoda.
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 (1) EE C 370 sgy 6.12.1997.
 Rsgm tpoäherg S-176/97, Alan Hick, tpókkgkoy sgy Oijo-
 molijgäy jai Joimxmijgäy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm, ejpqorxpotälemoy apoä soty Jean-NoeÈl Louis,
 Thierry Demaseure jai Ariane Tornel, dijgcoäqoty Bqtnek-
 kxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sgm esaiqeiäa DIASANG SOT PQOEDQOT SOT PQXSODIJEIOT
 fiduciaire Myson SARL, 30, rue de Cessange, jasó Oijomo-
 lijgäy jai Joimxmijgäy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi- sgy 26gy Laðot 1998
 mosgäsxm (ejpqoärxpoi: MoiseÂs Bermejo Garde jai Denis rsgm tpoäherg T-60/98 R, Ecord Consortium for Russian Co-
 Waelbroeck), le amsijeiälemo aiäsgrg ajtqxärexy sgy apo- operation jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 uórexy sgy Oijomolijgäy jai Joimxmijgäy Episqopgäy tpÂ
 (Diadijariäa aruakirsijxäm leäsqxm Ç Aiäsgrg kgäwexy
 aqih. 439/96 A, sgy 30gäy Repselbqiäot 1996, peqiä pqoacxcgäy
 pqorxqimxäm leäsqxm Ç Apoäuarg sgy Episqopgäy apoqqiä-
 sot J. rsom bahloä A 3 jai dioqirlotä sot xy pqoørsaleämot
 psotra pqoruoqó re diacxmirloä)
 sot slgälasoy ÛJoimxmijó, oijocemeiajó, ejpaidetsijó jai
 pokisirsijó heälasaë sgy BÂ diethtämrexy rtlbotketsijxäm (98/C 234/55)
 eqcarixäm, jahxäy jai sgy apouórexy sgy iädiay gleqolgmiäay
 le sgm opoiäa apoqqiäuhgje g tpowguioäsgsa sot pqoruetä- (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 comsay cia sg heärg atsgä, so Pqxsodijeiäo (peälpso slgäla),
 rtcjeiälemo apoä soty J. Azizi, Pqoäedqo, R. García-Valdecasas Rsgm tpoäherg S-60/98 R, Ecord Consortium for Russian Co-
 jai M. Jaeger, dijarseäy, cqallaseäay: A. Mair, tpókkgkoy operation, aposekotälemg apoä sa engäy leäkg: Danagro Adviser
 dioijgärexy, eneädxre rsiy 9 Iotmiäot 1998, apoäuarg le so A/S, le eädqa so Glostrup (Damiäa), Plumkett Foundation,
 ajoäkotho diasajsijoä: ecjasersgleämo rso Long Hanborough (Gmxleämo Bariäkeio),


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/38
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Νοεμβρίου 2015 — Comunidad Autónoma de Cataluña και CTTI κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-465/13) (1)
 ([Κρατικές ενισχύσεις - Ψηφιακή τηλεόραση - Ενίσχυση για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές στην Ισπανία - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται ότι οι ενισχύσεις είναι εν μέρει συμβατές και εν μέρει μη συμβατές με την εσωτερική αγορά - Πλεονέκτημα - Υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος - Άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ - Νέες ενισχύσεις])
 (2016/C 027/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Comunidad Autónoma de Cataluña (Ισπανία) και Centre de Telecomunicacions i Tecnologies de la Informació de la Generalitat de Catalunya (CTTI) (Hospitalet de Llobregat, Ισπανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Buendía Sierra, N. Ruiz García, M. Muñoz de Juan και M. Reverter Baquer, στη συνέχεια J. Buendía Sierra, N. Ruiz García, M. Reverter Baquer και A. Lamadrid de Pablo, και τέλος J. Buendía Sierra, M. Reverter Baquer και A. Lamadrid de Pablo, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: É. Gippini Fournier, B. Stromsky και P. Němečková)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: SES Astra (Betzdorf, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: F. González Díaz, F. Salerno, V. Romero Algarra, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2014/489/ΕΕ της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.28599 [C 23/10 (πρώην NN 36/10, πρώην CP 163/09)] που έχει χορηγηθεί από το Βασίλειο της Ισπανίας για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές (εκτός της Καστίλλης-Λα Μάντσα) (EE L 217, σ. 52).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Comunidad Autónoma de Cataluña (Ισπανία) και το Centre de Telecomunicacions i Tecnologies de la Informació de la Generalitat de Catalunya (CTTI) φέρουν, πέραν των δικαστικών εξόδων τους, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η SES Astra.
 (1) EE C 304 της 19.10.2013.


text:
 16.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 310/13
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 19ης Οκτωβρίου 2006 — Buendía Sierra κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-311/04) (1)
 («Υπάλληλοι - Προαγωγή - Περίοδος προαγωγών του έτους 2003 - Απονομή μορίων προτεραιότητας»)
 (2006/C 310/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: José Luis Buendía Sierra (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: M. van der Woude και V. Landes, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Berscheid και V. Joris, επικουρούμενοι από τον D. Waelbroeck, δικηγόρο)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Η ακύρωση:
 —
 της αποφάσεως του γενικού διευθυντή της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής, με την οποία απονεμήθηκε στον προσφεύγοντα ένα μόνο μόριο προτεραιότητας της γενικής διευθύνσεως κατά την περίοδο προαγωγών του έτους 2003, απόφαση η οποία κοινοποιήθηκε στις 2 Ιουλίου 2003 και επικυρώθηκε με απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής που κοινοποιήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2003·
 —
 της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, με την οποία δεν απονεμήθηκε στον προσφεύγοντα κανένα μόριο ειδικής προτεραιότητας λόγω της ασκήσεως επιπλέον καθηκόντων προς το συμφέρον του οργάνου για την περίοδο προαγωγών του έτους 2003, απόφαση η οποία κοινoποιήθηκε μέσω του συστήματος Sysper 2 στις 16 Δεκεμβρίου 2003·
 —
 των εξής αποφάσεων: της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, με την οποία απονέμονται στον προσφεύγοντα συνολικά 20 μόρια κατά την περίοδο προαγωγών του έτους 2003· του καταλόγου προακτέων υπαλλήλων από τον βαθμό A 5 κατά την περίοδο προαγωγών του έτους 2003, ο οποίος δημοσιεύθηκε στις Informations administratives [Διοικητικές Πληροφορίες] αριθ. 69-2003, της 13ης Νοεμβρίου 2003· του καταλόγου των προαγόμενων στον βαθμό A 4 υπαλλήλων κατά την περίοδο προαγωγών του έτους 2003, ο οποίος δημοσιεύθηκε στις Informations administratives [Διοικητικές Πληροφορίες] αριθ. 73-2003, της 27ης Νοεμβρίου 2003· εν πάση περιπτώσει, της αποφάσεως να μην περιληφθεί ο προσφεύγων στους προαναφερθέντες καταλόγους·
 —
 καθόσον είναι αναγκαίο, της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, της 15ης Ιουνίου 2004, περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως την οποία υπέβαλε ο προσφεύγων στις 12 Φεβρουαρίου 2004.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει τις αποφάσεις της Επιτροπής περί καθορισμού του συνολικού αριθμού των μορίων προαγωγής του προσφεύγοντος στα 20 και μη εγγραφής του στον κατάλογο των υπαλλήλων που προάχθηκαν στον βαθμό A 4 κατά την περίοδο προαγωγών του έτους 2003.
 2.
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3.
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 262 της 23.10.2004.


text:
 10.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/9
 Αίτηση αναιρέσεως των Front National, M. F. Stirbois, B. Gollnisch, C. Lang, J.C. Martinez, Ph. Claeys, K. Dillen και M. Borghezio κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 11ης Ιουλίου 2005, στην υπόθεση T-17/04, Le Front National κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-338/05 P)
 (2005/C 315/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Οι Le Front National κ.λπ., εκπροσωπούμενοι από τον W. de Saint-Just, avocat, άσκησαν στις 19 Σεπτεμβρίου 2005 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναίρεση κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 11ης Ιουλίου 2005, στην υπόθεση T-17/04, Le Front National κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο να αναιρέσει, με όλες τις έννομες συνέπειες, την προσβαλλόμενη διάταξη της 11ης Ιουλίου 2005.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Οι αναιρεσείοντες, ήτοι το πολιτικό κόμμα Front national καθώς και ορισμένα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προερχόμενα από διάφορους εθνικούς πολιτικούς σχηματισμούς (Front national, Lega Nord, Vlaams Blok) ζήτησαν από το Πρωτοδικείο την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 2004/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς και τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο (1), προβάλλοντας παρανομία, παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως, της διαφάνειας, της πολιτικής πολυφωνίας και της επικουρικότητας, καθώς και καταστρατήγηση διαδικασίας.
 Με την προσβαλλόμενη διάταξη της 11ης Ιουλίου 2005, το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε κατ' αρχάς (σκέψη 48) ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός επηρεάζει άμεσα τη νομική κατάσταση του Front national. Αντιθέτως, με τη σκέψη 52 το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε ότι ο εν λόγω κανονισμός δεν αφορά άμεσα τα αναιρεσείοντα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Εντούτοις, είναι προφανές ότι η κατάσταση των εκλεγμένων αυτών μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου διαφέρει, λόγω της ιδιότητάς τους και της δραστηριότητάς τους εντός του πολιτικού κόμματος στο οποίο ανήκουν, από την κατάσταση «κάθε άλλου πολίτη». Για τον λόγο αυτό έχουν έννομο συμφέρον να προσβάλουν μια πράξη η οποία συνιστά προσβολή των δικαιωμάτων και παράβαση των καταστατικών διατάξεων του πολιτικού σχηματισμού στον οποίο ανήκουν. Παρά ταύτα, το Πρωτοδικείο έκρινε (σκέψη 66) ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός δεν αφορούσε ατομικά το Front national.
 Το Πρωτοδικείο δέχθηκε την επιχειρηματολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σύμφωνα με την οποία το άρθρο 4 του ως άνω κανονισμού δεν έχει απευθείας εφαρμογή και, ως εκ τούτου, «ο κανονισμός 2004/2003 δεν έχει άμεσο αποτέλεσμα όσον αφορά το Front national».
 Εντούτοις, το άρθρο 13 του ίδιου κανονισμού ορίζει ότι «τα άρθρα 4 έως 10 εφαρμόζονται από την ημερομηνία έναρξης της πρώτης συνόδου που λαμβάνει χώρα μετά τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τον Ιούνιο του 2004». Δεδομένου ότι το Front national καταθέτει καταλόγους υποψηφίων σε όλες τις μεγάλες περιφέρειες της Γαλλίας για τις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καθώς και ότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα εκλέξει εκπροσώπους λαμβανομένης υπόψη της εκλογικής του ισχύος στη Γαλλία, η δήλωση ότι το Front national θα έχει εκπροσώπους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν συνιστά ούτε αυθαίρετη ούτε αστήρικτη εκτίμηση. Υπό το πρίσμα αυτό, οι διατάξεις του κανονισμού περί του καθεστώτος και της χρηματοδοτήσεως των πολιτικών κομμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο το αφορούν άμεσα.
 (1) ΕΕ L 297, σ. 1.


text:
 14.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/37
 Προσφυγή της 28ης Μαρτίου 2011 — MIP Metro κατά ΓΕΕΑ — Jacinto (My Little Bear)
 (Υπόθεση T-183/11)
 2011/C 145/62
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Ντίσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J.-C. Plate και R. Kaase, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Manuel Jacinto, Lda (S.Paio de Oleiros, Πορτογαλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναστείλει τη διαδικασία μέχρι την έκδοση οριστικής αποφάσεως του Πορτογαλικού Γραφείου Σημάτων επί του αιτήματος κηρύξεως εκπτώσεως που υπέβαλε η προσφεύγουσα κατά του προγενέστερου σήματος αριθ. 384674 που καταχωρίστηκε στην Πορτογαλία στις 23 Μαρτίου του 2011·
 —
 σε περίπτωση που δεν γίνει δεκτή η αίτηση για αναστολή της διαδικασίας, να συνεχιστεί η διαδικασία και·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 20ής Ιανουαρίου 2011 στην υπόθεση R 494/2010-1· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων και των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «My Little Bear», σε καφέ, μαύρο, άσπρο και κόκκινο, για προϊόντα των κλάσεων 12, 18, 20, 24, 25 και 28 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. W00962622
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το εικονιστικό σήμα «Little Bear» με αριθμό καταχώρισης 384674 στην Πορτογαλία για προϊόντα της κλάσεως 18
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της αιτήσεως για όλα τα επίμαχα προϊόντα
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού του Συμβουλίου No 207/2009, καθόσον το τμήμα προσφυγών κακώς συμπέρανε ότι υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση και του αντιτασσόμενου σήματος, λόγω του ότι τα λεκτικά στοιχεία είναι τα κυρίαρχα στοιχεία των σύνθετων σημάτων.


text:
 16.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/4
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Nejvyšší správní soud (Τσεχική Δημοκρατία) στις 13 Νοεμβρίου 2014 — Český telekomunikační úřad κατά T-Mobile Czech Republic a.s. και Vodafone Czech Republic a.s.
 (Υπόθεση C-508/14)
 (2015/C 056/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Nejvyšší správní soud
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Český telekomunikační úřad
 Αναιρεσίβλητες: T-Mobile Czech Republic a.s. και Vodafone Czech Republic a.s.
 Λοιποί διάδικοι: O2 Czech Republic a.s. (έως και τις 20 Ιουνίου 2014 γνωστή ως Telefónica Czech Republic a.s.), UPC Česká republika, s.r.o.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν τα άρθρα 12 και 13 της οδηγίας 2002/22/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (στο εξής: οδηγία), την έννοια ότι ο διαλαμβανόμενος σε αυτά όρος του «καθαρού κόστους» παροχής τέτοιας συγκεκριμένης υπηρεσίας αποκλείει να περιλαμβάνεται ένα «εύλογο κέρδος» του φορέα παροχής της υπηρεσίας στο ποσό του διαπιστωθέντος καθαρού κόστους παροχής της;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, έχουν οι προμνησθείσες διατάξεις της οδηγίας (άρθρα 12 και 13) άμεσο αποτέλεσμα;
 3)
 Σε περίπτωση που τα άρθρα 12 και 13 έχουν άμεσο αποτέλεσμα, μπορεί να γίνει επίκληση του άμεσου αυτού αποτελέσματος έναντι εμπορικής εταιρίας στην οποία κράτος μέλος κατέχει (ελέγχει) το 51 % των μετοχών της –εν προκειμένω, έναντι της O2 Czech Republic a.s. (ενδεχομένως «κρατικής οντότητας») ή όχι;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα ερωτήματα 1 έως 3, έχει εφαρμογή η οδηγία και επί σχέσεων υφιστάμενων πριν την προσχώρηση της Τσεχικής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (και δη επί σχέσεων που υφίσταντο από 1ης Ιανουαρίου έως 30 Απριλίου 2004);
 (1) ΕΕ L 108, σ. 51.


text:
 22.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/27
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Μαΐου 2015 — Skype κατά ΓΕΕΑ — Sky και Sky IP International (SKYPE)
 (Υπόθεση T-183/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος SKYPE - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα SKY - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 205/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Skype Ultd (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: αρχικώς μεν I. Fowler, solicitor, J. Schmitt, δικηγόρος, και J. Mellor, QC, εν συνεχεία δε A. Carboni και M. Browne, solicitors)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: P. Bullock και N. Bambara)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσες ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Sky plc, πρώην British Sky Broadcasting Group plc (Isleworth, Ηνωμένο Βασίλειο) και Sky IP International Ltd (Isleworth) (εκπρόσωποι: R. Guthrie, D. Rose, V. Baxter, solicitors, και T. Moody-Stuart, barrister, εν συνεχεία R. Guthrie, D. Rose, T. Moody-Stuart και J. Curry, solicitor)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 30ής Ιανουαρίου 2013 (υπόθεση R 2398/2010-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των British Sky Broadcasting Group plc και Sky IP International Ltd, αφενός, και της Skype Ultd, αφετέρου.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Skype Ultd φέρει τα έξοδά της, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), η Sky plc και η Sky IP International Ltd.
 (1) EE C 171 της 15.6.2013.


text:
 7.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 410/16
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2016 — Satkirit Holdings κατά EUIPO — Advanced Mailing Solutions (luvo)
 (Υπόθεση T-449/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης luvo - Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης luvo - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των προϊόντων και των υπηρεσιών - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 410/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Satkirit Holdings Ltd (Douglas, Νήσος του Μαν) (εκπρόσωπος: M. Vanhegan, barrister)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: E. Sliwinska και J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Advanced Mailing Solutions Ltd (East Kilbride, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 21ης Μαΐου 2015 (υπόθεση R 877/2014-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Advanced Mailing Solutions και Satkirit Holdings.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Satkirit Holdings Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 320 της 28.9.2015.


text:
 26.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 159/26
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαρτίου 2014 — Club Hotel Loutraki κλ.π. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-57/13) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Εκμετάλλευση ηλεκτρονικών παιγνιομηχανημάτων - Χορήγηση αποκλειστικής άδειας από την Ελληνική Δημοκρατία - Απόφαση διαπιστώνουσα τη μη ύπαρξη ενισχύσεως - Έγγραφο προς τους καταγγέλλοντες - Πράξη μη δεκτική προσφυγής - Απαράδεκτο))
 2014/C 159/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Club Hotel Loutraki (Λουτράκι, Ελλάδα)· Vivere Entertainment AE (Aθήνα, Ελλάδα)· Theros International Gaming, Inc. (Πάτρα, Ελλάδα)· Elliniko Casino Kerkyras (Αθήνα, Ελλάδα)· Casino Rodos (Ρόδος, Ελλάδα) και Porto Carras AE (Άλιμος, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Σ. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Afonso και P.-J. Loewenthal)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: E.-M. Μαμούνα)· και Οργανισμός Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου ΑΕ (ΟΠΑΠ) (Αθήνα) (εκπρόσωποι: αρχικά K. Φουντουκάκος-Κυριακάκος, solicitor, L. Van den Hende και M. Sánchez Rydelski, δικηγόροι, στη συνέχεια M. Petite και A. Τόμτσης, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της περιεχόμενης στο από 29 Νοεμβρίου 2012 έγγραφο της Επιτροπής σχετικά με καταγγελία που απηύθυναν οι προσφεύγουσες για την ύπαρξη κρατικής ενισχύσεως την οποία υποτίθεται ότι χορήγησαν οι ελληνικές αρχές στον ΟΠΑΠ.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Καταδικάζει τις Club Hotel Loutraki, Vivere Entertainment AE, Theros International Gaming, Inc., Elliniko Casino Kerkyras, Casino Rodos και Porto Carras AE στα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Οργανισμού Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου ΑΕ (ΟΠΑΠ).
 3.
 Η Ελληνική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 114 της 20.4.2013.


text:
C 44/42 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.2.2003
 Προσφυγή-αγωγή του Αntonio Cagnato κατά του ∆ικαστη- Προσφυγή της Bundesverband der Nahrungsmittel- und
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις Speiseresteverwertung e.V. και του Josef Kloh κατά του
 24 ∆εκεμβρίου 2002 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊ-
 κής Ενώσεως που ασκήθηκε στις 24 ∆εκεμβρίου 2002
 (Υπόθεση T-390/02)
 (Υπόθεση Τ-391/02)
 (2003/C 44/78)
 (2003/C 44/79)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Ο Antonio Pagnato, κάτοικος Dippach-Gare (Λουξεμβούργο),
 εκπροσωπούμενος από τους δικηγόρους J. R. Iturriagagoitia και
 Η Bundesverband der Nahrungsmittel- und Speise-
 K. Delvolvé, άσκησε στις 24 ∆εκεμβρίου 2002, ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή-αγωγή resteverwertung e.V., Bochum (Γερμανία), και ο Josef Kloh,
 Eichenried (Γερμανία), εκπροσωπούμενοι από τους δικηγόρους
 κατά του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 R. Steiling και S. von Zimmermann-Wienhues, άσκησαν στις
 24 ∆εκεμβρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και
 Ο προσφεύγων-ενάγων [στο εξής: προσφεύγων] ζητεί από το του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση του ∆ικαστηρίου της 24ης Σεπτεμ- Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 βρίου 2002 σχετικά με την ένσταση που υπέβαλε ο
 προσφεύγων στις 25 Ιανουαρίου 2002 κατά της αποφάσεως
 της 25ης Οκτωβρίου 2002, — να κρίνει άκυρο το άρθρο 32, παράγραφος 2, του κανονισμού
 (ΕΚ) 1774/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
 Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 2002, για τον καθορισμό
 — να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να καταβάλει στον υγειονομικών κανόνων σχετικά με τα ζωικά υποπροϊόντα που
 προσφεύγοντα, προς αποκατάσταση κάθε ωζημίας και ηθικής δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο (1),
 βλάβης που υπέστη λόγω της εκθέσεώς του στον αμίαντο στο καθόσον τα κατά το άρθρο 32, παράγραφος 1, του κανο-
 πλαίσιο της ασκήσεως των καθηκόντων του στο ∆ικαστικό νισμού μεταβατικά μέτρα επιτρέπονται για περίοδο όχι
 Μέγαρο του Πρωτοδικείου και του ∆ικαστηρίου των μεγαλύτερη των τεσσάρων ετών, αρχής γενομένης από
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το ποσό των 350 000 ευρώ, που 1ης Νοεμβρίου 2002·
 καθορίστηκε με κάθε επιφύλαξη,
 — να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα.
 — να καταδικάσει το καθού-εναγόμενο στο σύνολο των δικαστι-
 κών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφυγή βάλλει κατά της προθεσμίας των κατά το άρθρο 32
 Ο προσφεύγων, υπάλληλος του ∆ικαστηρίου, βάλλει κατά της του προσβαλλομένου κανονισμού ενδεχομένων μεταβατικών ρυθ-
 αρνήσεως του οργάνου αυτού να του καταβάλει χρηματική μίσεων για τα κράτη μέλη, στα οποία υφίσταται ασφαλές σύστημα
 ικανοποίηση για τις ζημίες που υπέστη λόγω της επαγγελματικής της αξιοποιήσεως των υπολειμμάτων τροφίμων.
 ασθενείας του, η οποία έχει ήδη αναγνωριστεί με την από 31 Μαΐου
 2001 απόφαση της Α∆Α, η οποία ελήφθη βάσει του άρθρου 73
 του ΚΥΚ, και βάσει της οποίας του χορηγήθηκε αποζημίωση. 1. Με τη θέση προθεσμίας, το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο
 υπερέβησαν τα περιθώρια της διακριτικής τους εξουσίας· το
 μέτρο παραβιάζει την αρχή της επικουρικότητας (άρθρο 5,
 Οι ισχυρισμοί που προβάλλει για να στηρίξει την παρούσα δεύτερο εδάφιο, ΕΚ) και την αρχή της αναλογικότητας
 προσφυγή-αγωγή είναι παρόμοιοι με τους προβαλλόμενους στην (άρθρο 5, τρίτο εδάφιο, ΕΚ).
 υπόθεση Τ-255/02, Η κατά ∆ικαστηρίου (EE C 274, της
 9.11.2002, σ. 26). Στον τομέα του υγειονομικού δικαίου της Κοινότητας, τα
 κοινοτικά όργανα δεν έχουν ευρεία πολιτική διαπλαστική
 εξουσία, αλλά οι αποφάσεις πρέπει να στηρίζονται σε
 επιστημονικές γνώσεις. ∆εν υφίστανται επιστημονικές γνώσεις
 ---pagebreak--- 22.2.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 44/43
 συναφώς ώστε η αξιοποίηση υπολειμμάτων τροφίμων, όπως Προσφυγή της Linea Gig S.r.l., υπό εκκαθάριση, κατά της
 αυτή ασκείται κατά τα τελευταία έτη στην Ομοσπονδιακή Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις
 ∆ημοκρατία της Γερμανίας, σύμφωνα με πιο αυστηρές προδι- 30 ∆εκεμβρίου 2002
 αγραφές να υποκρύπτει κίνδυνο επιδημίας. Αντιθέτως, o
 κίνδυνος επιδημίας μειώθηκε διότι αποσοβήθηκε η παράνομη
 διάθεση και διατροφή, τα δε υπολείμματα τροφίμων υπόκει- (Υπόθεση T-398/02)
 νται σε επεξεργασία η οποία απονεκρώνει τα προκαλούντα
 τις ασθένειες στοιχεία σε επιστημονικώς δοκιμασμένο βαθμό.
 Υφίστανται επαρκείς μηχανισμοί ελέγχου για να εξασφαλίζε-
 ται η τήρηση των ούτω περιγραφομένων νομικών ενεργειών, (2003/C 44/80)
 τα δε συστατικά των ζωοτροφών να αναζητούνται. Το
 εφαρμοζόμενο στην Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμα-
 νίας σύστημα της συγκεντρώσεως, επεξεργασίας και χρησιμο- (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 ποιήσεως για ζωοτροφές των υπολειμμάτων τροφίμων αντα-
 ποκρίνεται, επομένως, ήδη στους στόχους του κανονισμού
 και δεν είναι αναγκαία μια ευρύτερη κοινοτικού δικαίου
 άδεια. Η παράταση των δυνατοτήτων εξαιρέσεως θα έπρεπε
 να εξαρτάται από επιστημονικές γνώσεις.
 Η εταιρία Linea Gig S.r.l., υπό εκκαθάριση, εκπροσωπούμενη από
 τους Lucio D’Amario και Bruno Calzia, άσκησε τις 30 ∆εκεμ-
 2. Η γενική αρχή της ίσης μεταχειρίσεως παραβιάζεται από το βρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 γεγονός ότι με την άτεγκτη προθεσμία των εξαιρετικών τήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ρυθμίσεων εξομοιώνονται τα διαφορετικά συστήματα της
 αξιοποιήσεως των υπολειμμάτων τροφίμων στα κράτη μέλη,
 ιδίως δε η διατροφή με υπολείμματα τροφίμων επαρκώς
 επεξεργασμένων και μη επαρκώς επεξεργασμένων. Αυτό δεν Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 δικαιολογείται από την καθοριστικής σημασίας για τον
 κανονισμό αρχή της προφυλάξεως από την επιδημία. Επιστη- — κυρίως, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο
 μονικές γνώσεις καθιστούν σαφές ότι ο τρόπος επεξεργασίας σύνολό της ή στο μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα·
 των υπολειμμάτων τροφίμων στην Ομοσπονδιακή ∆ημοκρα-
 τία της Γερμανίας επαρκεί για την αποφυγή της διαδόσεως
 στοιχείων που προκαλούν ασθένειες. — επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 3 της αποφάσεως στο
 μέτρο που επιβάλλει πρόστιμο στην προσφεύγουσα·
 3. Η θέση προθεσμίας των εξαιρετικών ρυθμίσεων αποτελεί
 αδικαιολόγητη προσβολή της ελευθερίας της ιδιοκτησίας και — επικουρικότερον, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε
 της ασκήσεως επαγγέλματος καθώς και της επιχειρηματικής στην προσφεύγουσα·
 ελευθερίας, διότι επιχειρήσεις που είναι μέλη του πρώτου
 προσφεύγοντος καθώς και του δευτέρου προσφεύγοντος
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα·
 εμπιστεύθηκαν, σε ιδιαίτερα προστατευόμενο βαθμό, την
 εξακολούθηση της δραστηριότητάς τους και της περαιτέρω
 χρήσεως των κατά το μεγαλύτερο μέρος προσφάτως ακόμη — να καταδικάσει την Επιτροπή να αποδώσει το σύνολο των
 εκσυγχρονισθεισών εγκαταστάσεών τους. Οι εγκαταστάσεις εξόδων που υποβλήθηκε η προσφεύγουσα κατά τη διοικητική
 τους και η δραστηριότητά τους προσαρμόστηκαν σε αυστη- διαδικασία.
 ρές νομοθετικές προδιαγραφές, οι οποίες στηρίζονται σε
 επιστημονικές γνώσεις. Για τον λόγο αυτό μπορούσαν να
 έχουν εμπιστοσύνη ότι επιτρέπεται να εξακολουθούν να
 ασκούν τη δραστηριότητά τους και να χρησιμοποιούν τις
 εγκαταστάσεις τους όσο καιρό αυτοί τηρούν τις απαιτήσεις
 που έγιναν αυστηρότερες και δεν υπάρχουν νέες επιστημονι- Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 κές γνώσεις. Πέραν αυτού, η ρύθμιση δεν λαμβάνει υπόψη
 ότι, κατά κανόνα, δεν είναι δυνατή για τους ενδιαφερομένους
 φορείς αξιοποιήσεως των υπολειμμάτων τροφίμων η αλλαγή
 της χρήσεως των εγκαταστάσεών τους και των επιχειρηματι- Η παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της από 30 Οκτωβρίου
 κών ακινήτων τους. 2000 αποφάσεως COMP/35.587 PO Video Games, COMP/
 35.706 PO Nintendo Distribution και COMP/36.321 Omega-
 Nintendo doc. C(2002) 4072 τελικό), με την οποία η καθής
 προσάπτει στην προσφεύγουσα την παράβαση του άρθρου 81,
 ( 1) EE L 273 της 10ης Οκτωβρίου 2002, σ. 1. παράγραφος 1, ΕΚ και του άρθρου 53, παράγραφος 1, της
 Συμφωνίας ΕΟΧ, επειδή η προσφεύγουσα είχε συμμετάσχει, κατά
 την περίοδο που περιλαμβάνεται μεταξύ της 1ης Οκτωβρίου 1992
 και έως το τέλος ∆εκεμβρίου 1997, σε σειρά συμφωνιών και
 εναρμονισμένων πρακτικών στις αγορές για κονσόλες και βιντεο-
 παιχνίδια συμβατά με τις κονσόλες Νintendo, που είχαν ως


text:
 28.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 160/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 4 Μαρτίου 2011 — Minister van Financiën κατά G. in ’t Veld
 (Υπόθεση C-110/11)
 2011/C 160/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Minister van Financiën
 Αναιρεσίβλητος: G. in ’t Veld
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν εφαρμογή οι περιεχόμενοι στον τίτλο ΙΙ του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 (1) κανόνες καθορισμού της εφαρμοστέας νομοθεσίας, με αποτέλεσμα να καθορίζεται ως εφαρμοστέα νομοθεσία η ολλανδική νομοθεσία και κατά συνέπεια να μπορούν να εισπραχθούν εισφορές ολλανδικής κοινωνικής ασφαλίσεως, σε μια περίπτωση όπως η επίμαχη, όπου μισθωτός ο οποίος έχει την ολλανδική ιθαγένεια και κατοικεί στην Ισπανία απασχολείται, κατ’ εφαρμογήν του ολλανδικού εργατικού δικαίου, στην υπηρεσία εργοδότη εγκατεστημένου στις Κάτω Χώρες και ασκεί την εργασία του σε πλοία που υπό τη σημαία των Ολλανδικών Αντιλλών βρίσκονται εκτός του εδάφους της Κοινότητας, ενώ, αν τα πράγματα κριθούν με γνώμονα μόνο την ολλανδική εσωτερική νομοθεσία, ο μισθωτός αυτός δεν υπάγεται στο ολλανδικό σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως λόγω του ότι δεν κατοικεί στις Κάτω Χώρες;
 2)
 Σε ποιο μέτρο έχει εν προκειμένω σημασία το ότι κατά την εφαρμογή του ολλανδικού συστήματος ασφαλίσεως των μισθωτών ακολουθείται πολιτική, βάσει της οποίας ναυτικοί, σε μια περίπτωση όπως η επίμαχη, θεωρούνται από το Ταμείο κοινωνικής ασφαλίσεως, με επίκληση του κοινοτικού δικαίου, ως ασφαλισμένοι;
 3)
 Σε ποιο μέτρο έχει εν προκειμένω σημασία το ότι οι δραστηριότητες ασκούνται περιστασιακά στην αιγιαλίτιδα ζώνη κράτους μέλους ή σε λιμένα στο έδαφος κράτους μέλους;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73).


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/59
 Προσφυγή της 30ής Απριλίου 2014 — Fritz Winter Eisengießerei κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-310/14)
 2014/C 223/61
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fritz Winter Eisengießerei GmbH & Co. KG (Stadallendorf, Γερμανία) (εκπρόσωποι: D. Greinacher, J. Martin και B. Scholtka, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει δυνάμει του άρθρου 263, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, περί κινήσεως της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως έναντι της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, σε σχέση με τη στήριξη της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και από φυσικό αέριο κατά τον Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) και σε σχέση με τη μειωμένη επιβάρυνση κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας — απόφαση της 18ης Δεκεμβρίου 2013 στην υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) (πρώην 2013/ΝΝ), που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 7ης Φεβρουαρίου 2014 (C 37, σ. 73), κατά το μέρος που η Επιτροπή χαρακτήρισε το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως κατά τα άρθρα 40 και 41 του EEG ως κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 ΣΛΕΕ·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα δυνάμει του άρθρου 87, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή κακώς χαρακτήρισε ως ενισχύσεις το σύστημα επιβαρύνσεων για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας καθώς και το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως για τον περιορισμό της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως και ότι, κατά συνέπεια, δεν έπρεπε να κινήσει την επίσημη διαδικασία εξετάσεως.
 —
 Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα εκθέτει ότι η Επιτροπή, κατά την προσωρινή εκτίμηση του ζητήματος αν το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως συνιστά ενίσχυση, υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, διότι το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως, ως ρύθμιση που εισάγει παρέκκλιση από τις διατάξεις σχετικά με την επιβάρυνση κατά τον EEG, δεν παρέχει πλεονέκτημα του οποίου δεν θα μπορούσαν να τύχουν οι μεγάλοι καταναλωτές ενέργειας υπό φυσιολογικές συνθήκες αγοράς.
 —
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα εκθέτει ότι δεν τίθεται ζήτημα χρήσεως κρατικών πόρων. Δεδομένου ότι τα έσοδα από την προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση δεν συνιστούν κρατικούς πόρους, η κατά παρέκκλιση ρύθμιση για τους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας επίσης δεν μπορεί να έχει σχέση με κρατικούς πόρους.
 —
 Περαιτέρω, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως δεν συνεπάγεται στρέβλωση του ανταγωνισμού. Αντιθέτως, δημιουργεί τις συνθήκες ανταγωνισμού οι οποίες θα υφίσταντο αν δεν ίσχυε η προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση.
 2.
 Δεύτερος λόγος: Παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, με την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, παραβίασε επίσης την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Οι γερμανικές ρυθμίσεις για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας είχαν ήδη υποβληθεί σε ενδελεχή έλεγχο βάσει των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων. Κατόπιν του ελέγχου αυτού, η Επιτροπή το 2002 συνήγαγε ότι οι εν λόγω ρυθμίσεις δεν συνεπάγονταν τη μεταφορά κρατικών πόρων. Δεδομένου ότι ο EEG 2012 δεν επέφερε συναφώς ουσιώδεις τροποποιήσεις σε σχέση με την προγενέστερη νομική κατάσταση, οι ενδιαφερόμενοι οικονομικοί φορείς δεν ήταν υποχρεωμένοι να θεωρούν πιθανή στο μέλλον τη διεξαγωγή νέας εξετάσεως, αλλά μπορούσαν ευλόγως να βασίζονται στο ότι θα εξακολουθεί να ισχύει η ίδια ρύθμιση.
 3.
 Τρίτος λόγος: Κατάχρηση εξουσίας
 Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή ενήργησε κατά κατάχρηση της εξουσίας που της παρέχουν τα άρθρα 107 και 108 ΣΛΕΕ. Η Επιτροπή, με την κίνηση της διαδικασίας εξετάσεως, επιδιώκει πρωτίστως τον σκοπό της καταρχήν εναρμονίσεως των μέτρων για την προώθηση της ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Ο βασικός αυτός σκοπός προκύπτει επίσης από τη νέα πρόταση κατευθυντηρίων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα του περιβάλλοντος και της ενέργειας, με την οποία η Επιτροπή καθορίζει για πρώτη φορά λεπτομερείς ρυθμίσεις για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Πάντως, η Επιτροπή, προκειμένου να εναρμονίσει τα μέτρα αυτά, θα έπρεπε να εφαρμόσει τη σχετικώς προβλεπόμενη διαδικασία των άρθρων 116 και 117 ΣΛΕΕ για την προσέγγιση των νομοθετικών διατάξεων.


text:
 5.12.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 454/14
 Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 21ης Σεπτεμβρίου 2016 [αίτηση του Juzgado Contencioso-Administrativo no 1 de Oviedo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Carlos Álvarez Santirso κατά Consejería de Educación, Cultura y Deporte del Principado de Asturias
 (Υπόθεση C-631/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Οδηγία 1999/70/ΕΚ - Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP - Ρήτρα 4 - Διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου στον δημόσιο τομέα - Μη πανεπιστημιακή εκπαίδευση - Εθνική νομοθεσία - Καταβολή συμπληρωματικών αποδοχών - Προϋπόθεση - Εξασφάλιση θετικού αποτελέσματος σε διαδικασία αξιολογήσεως - Καθηγητές οι οποίοι υπηρετούν ως αναπληρωτές δημόσιοι υπάλληλοι - Αποκλείονται - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων))
 (2016/C 454/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado Contencioso-Administrativo no 1 de Oviedo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Carlos Álvarez Santirso
 κατά
 Consejería de Educación, Cultura y Deporte del Principado de Asturias
 Διατακτικό
 Η ρήτρα 4, σημείο 1, της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, που συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1999 και περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία, όπως η επίδικη στην κύρια δίκη, κατά την οποία η συμμετοχή στο πρόγραμμα αξιολογήσεως του εκπαιδευτικού έργου και το οικονομικό κίνητρο που αυτή συνεπάγεται, σε περίπτωση θετικής αξιολογήσεως, επιφυλάσσονται, χωρίς οποιαδήποτε δικαιολόγηση βάσει αντικειμενικών λόγων, αποκλειστικώς υπέρ των εκπαιδευτικών οι οποίοι, λόγω της ιδιότητάς τους των μονίμων δημοσίων υπαλλήλων, τελούν σε σχέση εργασίας αορίστου χρόνου, κατ’ αποκλεισμό εκείνων που τελούν σε σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου ως αναπληρωτές δημόσιοι υπάλληλοι.
 (1) ΕΕ C 68 της 22.2.2016.


text:
 27.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/14
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Μαΐου 2016 – Ivo-Kermartin κατά EUIPO – Ergo Versicherungsgruppe (ELGO)
 (Υπόθεση T-750/14) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ELGO - Προγενέστερο εικονιστικό και προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ERGO - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Κίνδυνος συγχύσεως - Διαδοχικοί περιορισμοί της αιτήσεως καταχωρίσεως - Άρθρο 43, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 - Άρθρο 75, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 207/2009 - Δικαίωμα ακροάσεως - Κανόνας 69 του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95])
 (2016/C 232/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ivo-Kermartin GmbH (Walzenhausen, Ελβετία) (εκπρόσωπος: F. Henkel, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: S. Hanne)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Ergo Versicherungsgruppe AG (Ντίσελντορφ, Γερμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 22ας Αυγούστου 2014 (υπόθεση R 473/2014-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Ergo Versicherungsgruppe AG και Ivo-Kermartin GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Ivo-Kermartin GmbH φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO).
 (1) EE C 26 της 26.1.2015.


text:
 13.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/12
 Αναίρεση που άσκησε στις 26 Νοεμβρίου 2009 το Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πέμπτο πενταμελές τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2009 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-227/01 έως Τ-229/01 και Τ-265/01, Τ-266/01 και Τ-270/01 Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava y Comunidad Autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-472/09 P)
 2010/C 37/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava (εκπρόσωποι: I. Sáenz-Cortabarría Fernández και M. Morales Isasi, abogados)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Comunidad Autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco, Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya, Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa, Confederación Empresarial Vasca (Confebask), Cámara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Vizcaya, Cámara Oficial de Comercio e Industria de Álava, Cámara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Guipúzcoa, Comisión de las Comunidades Europeas, Comunidad Autónoma de la Rioja
 Αιτήματα του αναιρεσειόντος
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να κηρύξει την αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή και βάσιμη,
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση,
 —
 να δεχτεί την ασκηθείσα ενώπιον του Πρωτοδικείου προσφυγή, και συγκεκριμένα το επικουρικό αίτημα περί ακυρώσεως του άρθρου 3 της αποφάσεως της Επιτροπής,
 —
 επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Πρωτοδικείου και, ενδεχομένως, να το υποχρεώσει να δεχτεί το αίτημα του αναιρεσείοντος περί διεξαγωγής αποδείξεων,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα τόσο της πρωτόδικης όσο και της αναιρετικής διαδικασίας και την παρεμβαίνουσα, την Comunidad Autónoma de la Rioja, στα δικαστικά έξοδα της πρωτόδικης διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το Πρωτοδικείο κρίνοντας ότι, εν προκειμένω, δεν υφίστανται ειδικές περιστάσεις ικανές να θεμελιώσουν την ύπαρξη δικαιολογημένης εμπιστοσύνης ως προς τη νομιμότητα του επίμαχου φορολογικού μέτρου που αποκλείει την ανάκτηση των ενισχύσεων δυνάμει του άρθρου 14, παράγραφος 1, του κανονισμού 659/1999 (1) σε συνδυασμό με την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Παραμόρφωση του αντικειμένου της διαφοράς και παραβίαση της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως. Παραβίαση της νομολογίας του Δικαστηρίου σχετικά με την αιτιολογία. Πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον το Πρωτοδικείο δεν τήρησε τις δικονομικές διατάξεις σχετικά με την εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων, καθόσον δεν έλαβε υπόψη το ουσιαστικό περιεχόμενο ορισμένων εγγράφων της δικογραφίας.
 Ούτε η τυπική διαφορά μεταξύ του επίμαχου φορολογικού μέτρου και του μέτρου που αποτελεί το αντικείμενο της αποφάσεως 93/337 (2) ούτε το γεγονός ότι η Επιτροπή μπορούσε να θεμελιώσει το κριτήριο της επιλεξιμότητας σε στοιχείο διαφορετικό από το ρητώς συναγόμενο από την απόφαση 93/337 ούτε η κήρυξη του ασυμβίβαστου που προκύπτει από την απόφαση 93/337 συνιστούν επαρκείς νομικούς λόγους για να μη δεχτεί το Πρωτοδικείο την ύπαρξη ειδικής περιστάσεως, η οποία, καθαυτή ή σε συνδυασμό με άλλες συντρέχουσες περιστάσεις στην υπό κρίση υπόθεση, μπορεί να εμποδίσει την Επιτροπή να διατάξει την ανάκτηση των ενισχύσεων στις οποίες αναφέρεται η επίμαχη απόφαση.
 Κρίνοντας ότι τα επίμαχα μέτρα στις συνεκδικασθείσες αποφάσεις Τ-30/01 έως Τ-32/01 και Τ-86/02 έως Τ-88/02 είναι δυσανάλογα προς το επίμαχο φορολογικό μέτρο για φοροτεχνικούς λόγους και λόγω της εκτάσεως των επιδοτήσεων, το Πρωτοδικείο παραμόρφωσε το αντικείμενο της διαφοράς, προσέβαλε την αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως και προσέβαλε, επιπλέον, κατάφωρα την πάγια νομολογία σχετικά με την αιτιολογία.
 Το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η συμπεριφορά της Επιτροπής σχετικά με τη φοροαπαλλαγή και/ή την πίστωση φόρου το 1993 –όπως προκύπτει από τη δικογραφία, η οποία δεν εκτιμήθηκε από το Πρωτοδικείο κατά παράβαση των δικονομικών κανόνων– δεν συνιστά ειδική περίσταση ικανή να θεμελιώσει οποιαδήποτε δικαιολογημένη εμπιστοσύνη στη νομιμότητα του επίμαχου φορολογικού μέτρου που να αποκλείει την ανάκτηση των ενισχύσεων δυνάμει του άρθρου 14, παράγραφος 1, του κανονισμού 569/1999 λόγω αντιθέσεως προς την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
 2)
 Πλάνη περί το δίκαιο στη οποία υπέπεσε το Πρωτοδικείο παραβιάζοντας την παράγραφο 1 του άρθρου 14 του κανονισμού 659/1999 σε συνδυασμό με την αρχή της αναλογικότητας που αποκλείει την ανάκτηση των επενδυτικών ενισχύσεων που δεν υπερβαίνουν τα ανώτατα όρια των περιφερειακών ενισχύσεων.
 Το Πρωτοδικείο προσέβαλε τη γενική αρχή της αναλογικότητας αποφαινόμενο ότι η Επιτροπή δεν παρέβη την εν λόγω αρχή με την απαίτηση να ανακτηθούν στο ακέραιο τα ποσά που χορηγήθηκαν βάσει της πιστώσεως φόρου του 45 % των επενδύσεων, αντί να απαιτήσει μόνο την ανάκτηση των ποσών που υπερέβαιναν το ανώτατο όριο περιφερειακής ενισχύσεως στη Χώρα των Βάσκων.
 3)
 Πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το Πρωτοδικείο παραβαίνοντας τους δικονομικούς κανόνες περί διεξαγωγής αποδείξεων και απορρίπτοντας το αίτημα του προσφεύγοντος περί διεξαγωγής αποδείξεων σχετικά με την προσκόμιση ορισμένων εγγράφων της Επιτροπής τα οποία, λαμβανομένου υπόψη του σκεπτικού του Πρωτοδικείου για την απόρριψη του αιτήματος του προσφεύγοντος, είναι ουσιώδη για την υπεράσπιση των συμφερόντων του. Προσβολή του δικαιώματος για δίκαιη δίκη, της αρχής της ισότητας των όπλων και του δικαιώματος άμυνας.
 Απορρίπτοντας το αίτημα περί διεξαγωγής αποδείξεων, το Πρωτοδικείο προσέβαλε το θεμελιώδες δικαίωμα του προσφεύγοντος για δίκαιη δίκη, επειδή αρνήθηκε τη διεξαγωγή ουσιωδών για τον προσφεύγοντα αποδείξεων, προσβάλλοντας κατά τον τρόπο αυτό το δικαίωμα άμυνάς του, δεδομένου ότι το αίτημά του απορρίφθηκε με το σκεπτικό ότι δεν απέδειξε αυτό ακριβώς που ισχυριζόταν ότι θα αποδείκνυε μέσω της μη διεξαχθείσας αποδείξεως: συγκεκριμένα, ακόμη και αν δεν συνιστά ειδική περίσταση η οριστική ρητή θέση της Επιτροπής σχετικά με την απόρριψη καταγγελίας του 1994 κατά ληφθέντων το 1993 φορολογικών μέτρων (μεταξύ των οποίων καταλεγόταν και μέτρο για πίστωση φόρου), τα οποία ήσαν ουσιαστικώς πανομοιότυπα με το επίμαχο, συνιστά οπωσδήποτε ειδική περίσταση η συμπεριφορά της Επιτροπής, δεδομένου ότι η συμπεριφορά αυτή ήταν δυνατό να θεμελιώσει δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ως προς τη νομιμότητα των φορολογικών μέτρων του 1993, πράγμα που οδήγησε στην λήψη του επίμαχου φορολογικού μέτρου.
 (1) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).
 (2) Απόφαση της Επιτροπής, της 10ης Μαΐου 1993, όσον αφορά σύστημα φορολογικών ενισχύσεων για επενδύσεις στη Χώρα των Βάσκων (ΕΕ L 134, σ. 25).


text:
C 144/60 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 15.6.2002
 Προσφυγη ́ της Papιerfabrιk August Kοehler AG κατα ́ της συνιστα ́ α ́νιση μεταχει ́ριση ́εναντι α ́λλων περιπτω ́σεων, κατα ́ τις
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις οποι ́ες η Επιτροπη ́ θεω ́ρησε ως ελαφρυντικη ́ περι ́σταση μια
 17 Απριλι ́ου 2002 κατα ́σταση κρι ́σεως. Εξα ́λλου, η Επιτροπη ́ δεν ́ελαβε υπο ́ψη, ου ́τε
 και αναγνω ́ρισε με μει ́ωση του προστι ́μου, τη συνεργασι ́α της
 προσφευ ́γουσας με την Επιτροπη ́ κατα ́ τη δια ́ρκεια της διαδικασι ́ας.
 (Υπο ́θεση Τ-125/02)
 (2002/C 144/116) Τε ́λος, η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν ́εθεσε στη
 δια ́θεση ́ της το πλη ́ρες περιεχο ́μενο του φακε ́λου της υποθε ́σεως.
 Με τον τρο ́πο αυτο ́ εθι ́γησαν τα δικαιω ́ματα α ́μυνας της
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) προσφευ ́γουσας.
 Η εταιρι ́α Papierfabrιk August Kοehler AG, με ́εδρα το Oberkirch
 (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Ι. Brinker, α ́σκησε
 στις 17 Απριλι ́ου 2002 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ-
 κω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των. Προσφυγη ́ της Zanders Feinpapiere AG κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 18 Απρι-
 λι ́ου 2002
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (Υπο ́θεση Τ-126/02)
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 20 ∆εκεμβρι ́ου 2001 (υπο ́θεση
 COMP/E-1/36.212 — αυτοαντιγραφικο ́ χαρτι ́) απο ́φαση (2002/C 144/117)
 της Επιτροπη ́ς·
 — επικουρικω ́ς, να μειω ́σει το επιβληθε ́ν με το α ́ρθρο 3 της (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 αποφα ́σεως προ ́στιμο·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν Η Zanders Feinpapiere AG, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 εξο ́δων. Rechtsanwälte J. Burrichter και M. Wirtz, με ́εδρα το Bergisch
 Gladbach (Γερμανι ́α), α ́σκησε στις 18 Απριλι ́ου 2002 ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, η Επιτροπη ́ διαπι ́στωσε ο ́τι η
 προσφευ ́γουσα και δε ́κα ακο ́μη επιχειρη ́σεις παρε ́βησαν το — να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 3 της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της
 α ́ρθρο 81, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ και το α ́ρθρο 53, 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση COMP/E-1/36.212
 παρα ́γραφος 1, της Συμφωνι ́ας ΕΟΧ, καθο ́σον ́ελαβαν με ́ρος σε — Καρμπο ́ν — κατα ́ το με ́τρο που επιβλη ́θηκε στην
 σειρα ́ συμφωνιω ́ν και ενορχηστρωμε ́νων πρακτικω ́ν στον τομε ́α του προσφευ ́γουσα χρηματικη ́ ποινη ́ υ ́ψους 21,76 εκατομμυρι ́ων
 αυτοαντιγραφικου ́ χαρτιου ́, στο πλαι ́σιο των οποι ́ων αποφα ́σισαν ευρω ́·
 απο ́ κοινου ́ αυξη ́σεις τιμω ́ν, καθο ́ρισαν μερι ́δια της αγορα ́ς και
 δημιου ́ργησαν συ ́στημα για τον ́ελεγχο των περιοριστικω ́ν του — επικουρικω ́ς, να μειω ́ σει το ποσο ́ της ποινη ́ς που επιβλη ́θηκε
 ανταγωνισμου ́ συμφωνιω ́ν. στην προσφευ ́γουσα με το α ́ρθρο 3 της αποφα ́σεως·
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Η προσφευ ́γουσα παραδε ́χεται ο ́τι συμμετει ́χε σε τε ́τοια συ ́μπραξη,
 ο ́χι ο ́μως πριν τον Οκτω ́βριο του 1993. Ισχυρι ́ζεται, περαιτε ́ρω,
 ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν ́ελαβε δεο ́ντως υπο ́ψη κατα ́ τον καθορισμο ́ του
 προστι ́μου το με ́γεθος των επιχειρη ́σεων. Λαμβα ́νοντας υπο ́ψη Λο ́γοια κυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 την οικονομικη ́ της δυ ́ναμη, το επιβληθε ́ν προ ́στιμο θι ́γει πολυ ́
 περισσο ́τερο την προσφευ ́γουσα απ' ο ́τι τις λοιπε ́ς επιχειρη ́σεις
 στις οποι ́ες επιβλη ́θηκε προ ́στιμο. Με τον τρο ́πο αυτο ́ν, η Επιτροπη ́ Με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, η Επιτροπη ́ διαπι ́στωσε ο ́τι η
 παραβι ́ασε την αρχη ́ της αναλογικο ́τητας. προσφευ ́γουσα και δε ́κα α ́λλες επιχειρη ́σεις παρε ́βησαν το
 α ́ρθρο 81, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ, και το α ́ρθρο 53,
 παρα ́γραφος 1, της Συμφωνι ́ας ΕΟΧ, καθο ́σον συμμετει ́χαν σε
 Περαιτε ́ρω, η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι, και ́τοι μετε ́σχε στη σειρα ́ συμφωνιω ́ν και εναρμονισμε ́νων συμπεριφορω ́ν στον τομε ́α
 συ ́μπραξη κατο ́πιν απειλω ́ν, η Επιτροπη ́ αρνη ́θηκε να αναγνωρι ́σει του καρμπο ́ν, στο πλαι ́σιο του οποι ́ου ο ́ρισαν αυξη ́σεις τιμω ́ν,
 στο γεγονο ́ς αυτο ́ ελαφρυντικο ́ χαρακτη ́ρα. Εξα ́λλου, η Επιτροπη ́ κατε ́νειμαν ποσοστα ́ πωλη ́σεων, ο ́ρισαν μερι ́δια αγορα ́ς και δημιου ́-
 δεν ́ελαβε υπο ́ψη το γεγονο ́ς ο ́τι η προσφευ ́γουσα μετε ́σχε στη ργησαν συ ́στημα για την τη ́ρηση των περιοριστικω ́ν του ανταγωνι-
 συ ́μπραξη λο ́γω ειδικη ́ς καταστα ́σεως κρι ́σεως. Το γεγονο ́ς αυτο ́ σμου ́ συμφωνιω ́ν.
 ---pagebreak--- 15.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 144/61
 Η προσφευ ́γουσα στρε ́φεται κατα ́ της ποινη ́ς που της επιβλη ́θηκε, Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο
 ιδι ́ως κατα ́ του υ ́ψους της. Ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Επιτροπη ́ διαπι ́στωσε
 εσφαλμε ́νως τα πραγματικα ́ περιστατικα ́ και τα εξετι ́μησε εσφαλμε ́- — να ακυρω ́σει την απο ́φαση R0466/2000-2 του δευτε ́ρου
 νως ιδι ́ως ενο ́ψει της παθητικη ́ς μο ́νο συμμετοχη ́ς της προσφευ ́γου- τμη ́ματος προσφυγω ́ν του ΓΕΕΑ της 18ης Φεβρουαρι ́ου
 σας στη συ ́μπραξη. Περαιτε ́ρω, η Επιτροπη ́ εκτι ́μησε εσφαλμε ́νως 2002·
 τη μη εκτε ́λεση η ́ την καθυστερημε ́νη εκτε ́λεση των συμφωνιω ́ν. Το
 ι ισχυ ́ει για τις σημαντικε ́ς μειω ́σεις τιμω ́ν και για τις διακυμα ́ν-
 ́διο — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 σεις τιμω ́ν κατα ́ τη δια ́ρκεια του χρο ́νου κατα ́ τον οποι ́ο διαπιστω ́-
 θηκαν οι παραβα ́σεις καθω ́ς και για την επιρροη ́ του κο ́στους της
 κατασκευη ́ς στις τιμε ́ς.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 'Οσον αφορα ́ τη βαρυ ́τητα της παραβα ́σεως η προσφευ ́γουσα ∆ηλωθε ́ν προς καταχω ́- Το εικονιστικο ́ ση ́μα ΕCA — Αι ́τηση
 ισχυρι ́ζεται μεταξυ ́ α ́λλων ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν εκτι ́μησε δεο ́ντως, ριση κοινοτικο ́ ση ́μα: καταχωρι ́σεως υπ' αριθ. 1106442
 εκτο ́ς απο ́ τις περιορισμε ́νες επιρροε ́ς της συμπρα ́ξεως, την
 κακη ́ οικονομικη ́ θε ́ση του κλα ́δου και την προ ́ωρη λη ́ξη της Προϊο ́ν η ́ υπηρεσι ́α: Προϊο ́ντα και υπηρεσι ́ες των
 παραβα ́σεως. Περαιτε ́ρω, η Επιτροπη ́ δεν ́ελαβε υπο ́ψη την κατηγοριω ́ν 9, 41 και 42.
 παθητικη ́ μο ́νο συμμετοχη ́ της προσφευ ́γουσας στη συ ́μπραξη και
 τον κρι ́σιμο ρο ́λο της στην προ ́ωρη λη ́ξη της παραβα ́σεως. Ως εκ Απο ́φαση προσβληθει ́σα Απο ́ρριψη της αιτη ́σεως απο ́ τον
 του ́του, παραβι ́ασε την αρχη ́ της αναλογικο ́τητας και το α ́ρθρο 15, ενω ́πιον του τμη ́ματος εξεταστη ́
 παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 17/62 του Συμβουλι ́ου. προσφυγω ́ν:
 Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της προσφυγη ́ς
 Περαιτε ́ρω, το προ ́στιμο που επιβλη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα ́εχει προσφυγω ́ν:
 ως συνε ́πεια την περιε ́λευση ́ της σε δυσμενε ́στερη θε ́ση σε σχε ́ση
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς: — Εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του
 με αστικα ́ ενεργα ́ με ́λη της συμπρα ́ξεως.
 α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1,
 σημει ́ο η), του κανονισμου ́
 (ΕΚ) 40/94 (1) και του α ́ρθρου
 Περαιτε ́ρω, η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Επιτροπη ́ παραβι ́ασε 6 της Συμβα ́σεως των
 την αρχη ́ της επιμελου ́ς και αμερολη ́πτου εξετα ́σεως των σχετικω ́ν Παρισι ́ων (2) διο ́τι το εικο-
 με την επιμε ́τρηση του προστι ́μου πραγματικω ́ν περιστατικω ́ν, νιστικο ́ ση ́μα δεν ει ́ναι ταυτο ́-
 εφο ́σον δεν εξε ́τασε πολυα ́ριθμους ισχυρισμου ́ς της προσφευ ́γου- σημο με το ́εβλημα της
 σας. Τε ́λος, η απο ́φαση παραβια ́ζει την υποχρε ́ωση αιτιολογη ́σεως Ευρω ́πης.
 συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 253 ΕΚ.
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου
 1993, για το κοινοτικο ́ ση ́μα (ΕΕ L 11, σ. 1).
 (2) Συ ́μβαση των Παρισι ́ων, της 14ης Ιανουαρι ́ου 1994, για την προστα-
 σι ́α της βιομηχανικη ́ς ιδιοκτησι ́ας.
 Προσφυγη ́ της Cοncept-Anlagen u. Geräte nach «GMP» für
 Prοduktiοn u. Labοr GmbH κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́-
 σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα,
 σχε ́δια και υποδει ́γματα), που ασκη ́θηκε στις 18 Απρι- Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Papeteries Mougeot κατα ́ της
 λι ́ου 2002 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 17 Απριλι ́ου 2002
 (Υπο ́θεση Τ-127/02)
 (Υπο ́θεση Τ-128/02)
 (2002/C 144/118)
 (2002/C 144/119)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Η Cοncept-Anlagen u. Geräte nach «GMP» für Prοduktiοn u. Η εταιρι ́α Papeteries Mougeot, με ́εδρα το Laval-sur-Vologne
 Labοr GmbH, Χαϊδελβε ́ργη (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Guy Barsi, Julien
 δικηγο ́ρο Gregor Jens Hodapp, α ́σκησε στις 18 Απριλι ́ου 2002 Baumgartner και Jean-Paul Hordies, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́-
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 17 Απριλι ́ου 2002 ενω ́πιον
 κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́
 Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα). της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
 1.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/22
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Dublin Circuit & District Civil Courts Office (Ιρλανδία) στις 6 Ιουνίου 2016 — Maria Isabel Harmon κατά Owen Pardue
 (Υπόθεση C-321/16)
 (2016/C 279/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Dublin Circuit & District Civil Courts Office
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα: Maria Isabel Harmon
 Καθού η αίτηση: Owen Pardue
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Λαμβανομένων υπόψη των όσων εκτίθενται στην απόφαση περί παραπομπής, προσέβαλε ο Director of Public Prosecutions [προϊστάμενος της εισαγγελίας, Ιρλανδία, στο εξής: DPP] θεμελιώδη δικαιώματα του Ο. Pardue, ιδίως τα δικαιώματα που κατοχυρώνονται στα άρθρα 6, 20, 41, 47 και 48 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αναπτύσσονται στο προοίμιό του;
 2)
 Λαμβανομένων υπόψη των όσων εκτίθενται στην απόφαση περί παραπομπής, έχει ο DPP δικαίωμα να αρνηθεί τη συμμόρφωση προς νόμιμη διαταγή δικαστηρίου και συνάδει με το Χάρτη η μη συμμόρφωση προς τη διαταγή αυτή και/ή η μη δικαιολόγηση ή μη αιτιολόγηση του γεγονότος της μη συμμορφώσεως προς αυτή;
 3)
 Λαμβανομένων υπόψη των όσων εκτίθενται στην απόφαση περί παραπομπής καθώς και του γεγονότος ότι, κατά το ισχύον δίκαιο της Ιρλανδίας, μια απόφαση του DPP υπόκειται σε ένδικη προσφυγή μόνον εφόσον αποδεικνύεται ότι αυτός ενήργησε κακόπιστα ή για παράνομους λόγους ή πολιτικά κίνητρα, είναι το γεγονός αυτό σύμφωνο ή συμβατό με τον Χάρτη υπό το πρίσμα των πραγματικών περιστατικών της συγκεκριμένης υποθέσεως;


text:
 23.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/40
 Προσφυγή της 12ης Δεκεμβρίου 2014 — Πορτογαλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-810/14)
 (2015/C 065/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes, J. Arsénio de Oliveira και S. Nunes de Almeida)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει την ακυρότητα της πράξεως εκκαθαρίσεως την οποία διαβίβασε η Γενική Γραμματεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με το υπ’ αριθ. 2014D/14507 έγγραφο, της 6ης Οκτωβρίου 2014·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αφορά τον εκ μέρους της Επιτροπής σφετερισμό των εξουσιών οι οποίες εμπίπτουν στη δικαιοδοτική σφαίρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω αναρμοδιότητας της Επιτροπής.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αφορά την παραβίαση των Συνθηκών ή κάθε κανόνα δικαίου σχετικού με την εκτέλεσή τους, καθόσον η πράξη βασίζεται σε τεχνητό καταμερισμό των αποτελεσμάτων της αποφάσεως του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-292/11 Ρ.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αφορά την παραβίαση του δεδικασμένου, καθόσον η επίμαχη πράξη ενέχει παραβίαση των Συνθηκών ή κάθε κανόνα δικαίου σχετικού με την εκτέλεσή τους.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αφορά την προσβολή των αρχών της ασφάλειας δικαίου, της σταθερότητας των εννόμων σχέσεων και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, οι οποίες κατοχυρώνονται στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος αφορά την προσβολή της αρχής της απαγορεύσεως επιβολής διπλής ποινής, η οποία απαγορεύει να επιτυγχάνεται, με νέα ατομική νομική πράξη, ό,τι δεν επετεύχθη προηγουμένως με δικαστικές ακυρωτικές αποφάσεις.
 6.
 Ο έκτος λόγος αφορά την παραβίαση της κατανομής αρμοδιοτήτων μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής, λόγω αναρμοδιότητας της Επιτροπής καθόσον προσπάθησε να περιορίσει την εξουσία των κρατών μελών να καθορίζουν μια εύλογη περίοδο vacatio legis.


text:
 16.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/21
 Διάταξη του προέδρου του τετάρτου τμήματος του Δικαστηρίου της 25ης Μαρτίου 2014 [αίτηση του Tribunalul Argeş (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Comisariatul Judeţean pentru Protecţia Consumatorilor Argeş κατά SC Volksbank România SA, SC Volksbank România SA — Sucursala Piteşti, Alin Iulian Matei, Petruţa Florentina Matei
 (Υπόθεση C-236/12) (1)
 2014/C 184/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Ο πρόεδρος του τετάρτου τμήματος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 235 της 4.8.2012.


text:
 17.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 195/29
 Προσφυγή της 21ης Μαΐου 2010 — Couture Tech Limited κατά ΓΕΕΑ (απεικόνιση θυρεού που περιέχει την υδρόγειο, ένα αστέρι, το σφυροδρέπανο)
 (Υπόθεση T-232/10)
 2010/C 195/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Couture Tech Ltd (Tortola, British Virgin Islands) (εκπρόσωπος: B. Whyatt, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 5ης Μαρτίου 2010, στην υπόθεση R 1509/2008-2 και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό έγχρωμο σήμα που απεικονίζει ένα θυρεό με την υδρόγειο, ένα αστέρι, το σφυροδρέπανο για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 14, 18, 23, 26 και 43 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 5585898
 Απόφαση του εξεταστή: απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως προς στήριξη της προσφυγής της
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, καταρχάς, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στα άρθρα 7, παράγραφος 1, και 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, καθότι το τμήμα προσφυγών εφάρμοσε εσφαλμένα τα εν λόγω άρθρα στην αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος.
 Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, μη αναγνωρίζοντας τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη που δημιουργήθηκε στην προσφεύγουσα ότι η αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος θα γίνει δεκτή, δεν έλαβε υπόψη τους κανόνες του φυσικού δικαίου.