text:
 28.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/5
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 8ης Ιουλίου 2004
 στην υπόθεση C-127/03 (Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Trendsoft (Irl) Ltd (1)
 (Ρήτρα διαιτησίας - Επιστροφή προκαταβληθέντων ποσών - Τόκοι υπερημερίας - Συνήθως ακολουθούμενη διαδικασία)
 (2004/C 217/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση C-127/03, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: L. Flynn και C. Giolitto) κατά Trendsoft (Irl) Ltd, με έδρα το Δουβλίνο (Ιρλανδία), με αντικείμενο αγωγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δυνάμει του άρθρου 238 ΕΚ αποσκοπούσα στην επιστροφή του ποσού των 21 303 ευρώ που κατέβαλε η τελευταία στην εναγομένη στο πλαίσιο της εκτελέσεως της συμβάσεως ΕΡ 23697, πλέον τόκων υπερημερίας, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. N. Cunha Rodrigues, πρόεδρο τμήματος, F. Macken (εισηγήτρια) και K. Lenaerts, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 8 Ιουλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Υποχρεώνει την Trendsοft (Irl) Ltd να καταβάλει στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ποσό 21 303 ευρώ ως κύρια οφειλή, πλέον τόκων υπερημερίας:
 —
 με επιτόκιο 6,09 % ετησίως από τις 31 Αυγούστου 2000 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2002,
 —
 με επιτόκιο 8 % ετησίως από 1ης Ιανουαρίου 2003 μέχρι την ημερομηνία εκδόσεως της παρούσας αποφάσεως,
 —
 με το ετήσιο επιτόκιο που προβλέπει η ιρλανδική νομοθεσία, ήτοι επί του παρόντος το άρθρο 26 του Debtors (Ireland) Act 1840, όπως έχει τροποποιηθεί, σύμφωνα με το άρθρο 20 του Courts Act 1981, με τον τρίτο κανονισμό του Courts Act 1981 (Interest on Judgment Debts) Order 1989, μέχρις ορίου επιτοκίου 8,09 % ετησίως από την ημερομηνία εκδόσεως της παρούσας αποφάσεως.
 2.
 Καταδικάζει την Trendsοft (Irl) Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 112 της 10.5.2003.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/56
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 22ας Μαΐου 2013 [αιτήσεις του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Sandra Schüsslbauer, Martin Schüsslbauer, Maximilian Schüsslbauer (C-436/11), Ekkerhard Schauß (C-437/11) κατά Iberia Líneas Aéreas de España SA (C-436/11), Transportes Aéreos Portugueses SA (C-437/11)
 (Ενωθείσες υποθέσεις C-436/11 και C-437/11) (1)
 2013/C 225/106
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή των υποθέσεων.
 (1) ΕΕ C 331 της 12.11.2011.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
12 . 8 . 95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 208/37
 Διαγραφή των συνεκδικασθεισών υποθέσεων Τ-107/93 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-197/93 (')
 κ.λπ. (') (95/C 208/80
 (95/C 208/77)
 (Γλώσσα διαδικσιας: η γερμανική)
 (Γλώσσα όιαδικσιας: η γερμανική)
 Με διάταξη της 29ης Ιουνίου 1995, o Προεδρος του πρώτου
 Με διαταξη της 29ης Ιουνίου 1995 , o Πρόεδρος του πρώτου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ
 Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή των συνεκδικασθεισών 197/93 , Friedrich Bethke κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 αποφάσεων Τ-107/93 , Christian Hansen, Τ-109/93 , Liesa Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Thomsen, Τ-136/93, Herbert Sonnenberg, T-153/93 , F. Steen
 sen-Feddersen, T-178/93 , H.-P. Fock, T-180/93 , E. Ebsen,
 Ο ) ΕΕ αριθ. C 270 της 19. 10. 1992.
 T-182/93, R.-D . Tetens, T-192/93 , M. Hansen, T-193/93, H.
 Ketelsen , T-194/93 , Ch. Jessen, T-212/93 , H. Thomsen, T
 219/93 , H. Johannsen, T-226/93 , J. Nielsen, T-227/93 , T.
 Petersen, T-228/93 , J. H. Sell, T-229/93 , K. Friedrichsen ,
 T-230/93 , K. Ingwersen, T-232/93 , J. Johannsen, T-236/93 , P.
 Cartensen , T-239/93 , P. A. Petersen, e T-240/93 , U. Dethlefsen
 κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής Διαγραφή των συνεκδικασθεισών υποθεσεων Τ-198/93,
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Τ-199/93, Τ-200/93 και Τ-204/93 Q )
 (95/C 208/81 )
 (') ΕΕ αριθ . C 222 της 6 . 9. 1990* ΕΕ αριθ . C 34 της 9. 2.1991· ΕΕ αριθ .
 C 109 της 29. 4.1992 και ΕΕ αριθ . C 270 της 19. 10. 1992 .
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Με διάταξη της 29ης Ιουνίου 1995, o Πρόεδρος του πρώτου
 πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή των συνεκδικασθεισών
 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-122/93 (') υποθέσεων Τ-198/93 , Τ-199/93, Τ-200/93 και Τ-204/93 , Detlef
 (95/C 208/78) Maack κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 ί 1 ) ΕΕ αριθ. C 270 της 19. 10. 1992.
 Με διάταξη της 29ης Ιουνίου 1995 , o Πρόεδρος του πρώτου
 πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ
 122/93 , Franz-Joseph Kliemann κατά Συμβουλίου της Ευρω
 παϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των . Διαγραφή της υποθεσεως Τ-17/94 (')
 (95/C 208/82)
 (') ΕΕ αριθ . C 34 της 9. 2 . 1991 .
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Με διάταξη της 29ης Ιουνίου 1995 , o Πρόεδρος του τετάρτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Διαγραφή των συνεκδικασθεισών υποθέσεων Τ-144/93 και αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-17/94, Δημήτριος
 T-145/93 i1 ) Μπενέκος κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (95/C 208/79)
 i 1 ΕΕ αριθ . C 76 της 12 . 3 . 1994 .
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Με διάταξη της 29ης Ιουνίου 1995 , o Πρόεδρος του πρώτου
 πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή των συνεκδικασθεισών
 υποθέσεων Τ-144/93 και Τ-145/93 , Ernst Theis και Karl Διαγραφή της υποθεσεως Τ-228/94 (')
 Leonhäuser κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και (95/C 208/83)
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (') ΕΕ αριθ. C 50 της 26. 2. 1991 και ΕΕ αριθ. C 146 της 5. 6. (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 1991 .
 Με διάταξη της 29ης Ιουνίου 1995 , o Πρόεδρος του πρώτου
 πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 ---pagebreak--- Αριθ. C 208/38 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 8 . 95
 Κοινοτήτων αποφασισε τη διαγραφή της υποθεσεως αποφασισε τη διαγραφή της υποθεσεως Τ-240/94 , Imre
 Τ-228/94, Anton Rusp κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Czigany κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο ) ΕΕ αριθ. C 218 της 6. 8. 1994.
 (· ) ΕΕ αριθ. C 218 της 6. 8. 1994.
 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-95/95 (')
 (95/C 208/85)
 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-240/94 Ο (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (95/C 208/84)
 Με διαταξη της 20ής Ιουνίου 1995, o Προεδρος του τρίτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-95/95 , Didier
 Gambier κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Με διαταξη της 19ης Ιουνίου 1995 , o Πρόεδρος του τρίτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (· ) ΕΕ αριθ. C 159 της 24. 6. 1995.


text:
 20.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 284/28
 Προσφυγή της Eridania Sadam S.P.A. και λοιπών κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2004
 (Υπόθεση Τ-386/04)
 (2004/C 284/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Οι Eridania Sadam S.p.A. κ.λπ., εκπροσωπούμενες από τους Gualtiero Pittalis, Ivano Vigliotti, Gian Michele Roberti, Paolo Ziotti και Alessandra Franchi, δικηγόρους, άσκησαν στις 27 Σεπτεμβρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1, στοιχείο δ), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1216/2004 της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2004, που καθορίζει, για την περίοδο εμπορίας 2004/2005, τις παράγωγες τιμές παρεμβάσεως της λευκής ζάχαρης για όλες τις ζώνες της Ιταλίας,
 —
 επικουρικώς, να κρίνει, δυνάμει του άρθρου 241 ΕΚ, παράνομο και ανεφάρμοστο το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 του Συμβουλίου, στο μέτρο που δεν επιτρέπει στην Επιτροπή να λαμβάνει υπόψη την ύπαρξη εισαγωγών με μηδενικό δασμό και μη υποκειμένων σε ποσόστωση κατά τον καθορισμό της παράγωγης τιμής παρεμβάσεως,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Με την παρούσα προσφυγή, οι εταιρείες Eridania Sadam S.p.A., Itália Zuccheri S.p.A., Zuccherificio del Molise S.p.A., Cooperativa Produttori Bieticoli a.r.l. (CO.PRO.B) και Società Fondiaria Romagnola S.p.A. (SFIR) προσβάλλουν, δυνάμει του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, της συνθήκης ΕΚ, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1216/2004 της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2004, για καθορισμό, για την περίοδο εμπορίας 2004/2005, τις παράγωγες τιμές παρεμβάσεως της λευκής ζάχαρης (1).
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους.
 Πρώτον, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός είναι από πολλές απόψεις ασυμβίβαστος με τη βασική ρύθμιση που θεσπίστηκε από το Συμβούλιο με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 της 19ης Ιουνίου 2001. Ειδικότερα, ισχυρίζονται ότι ο εν λόγω κανονισμός εσφαλμένως χαρακτηρίζει την Ιταλία ως «ελλειματική ζώνη» όσον αφορά τον εφοδιασμό της σε ζάχαρη και εφαρμόζει, κατά συνέπεια, στο κράτος αυτό τους κανόνες των παράγωγων τιμών παρεμβάσεως (καθεστώς «περιφερειοποιήσεως»).
 Η κατάταξη αυτή, η οποία στηρίζεται, κατά τη γνώμη των προσφευγουσών, σε μη ορθή ανάλυση της οικονομικής καταστάσεως, προξενεί βλάβη στις προσφεύγουσες, καθόσον η θέσπιση παράγωγων τιμών συνεπάγεται αύξηση του κόστους παραγωγής που βαρύνει τις βιομηχανίες ζάχαρης οι οποίες ασκούν δραστηριότητα στην Ιταλία. Ειδικότερα, κατά τις προσφεύγουσες, η Επιτροπή παρέλειψε να συνυπολογίσει, κατά τον υπολογισμό του εγχώριου εφοδιασμού στην Ιταλία, τις ποσότητες λευκής ζάχαρης που εισάγονται με μηδενικό δασμό από τα βαλκανικά κράτη, εισαγωγές οι οποίες μεταβάλλουν σημαντικά τους όρους λειτουργίας της κοινής οργανώσεως της αγοράς, προκαλώντας σοβαρές ανισορροπίες στην αγορά αυτή οι οποίες επιτείνονται από την υπαγωγή της ιταλικής αγοράς στο καθεστώς της περιφερειοποιήσεως.
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν, συνεπώς, ότι το άρθρο 1, στοιχείο δ), του προσβαλλομένου κανονισμού στηρίζεται σε εσφαλμένη αιτιολογία και, συγχρόνως, αντιβαίνει, όσον αφορά τα αποτελέσματά του, στις κοινοτικές αρχές επί των οποίων θεμελιώνεται η Κοινή Γεωργική Πολιτική και στους κανόνες που διέπουν την κοινή οργάνωση της αγοράς της ζάχαρης, καθώς και στις αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως.
 Για το ενδεχόμενο που το Πρωτοδικείο δεν θα δεχόταν τα κύρια αιτήματα της προσφυγής κατά του προσβαλλομένου κανονισμού, οι προσφεύγουσες ζητούν, επικουρικώς, από το Πρωτοδικείο να κρίνει, παρεμπιπτόντως, παράνομο και μη δυνάμενο να εφαρμοστεί το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, στο μέτρο που επιτρέπει στην Επιτροπή να μη λαμβάνει υπόψη της,κατά τον καθορισμό της παράγωγης τιμής παρεμβάσεως, την επίδραση των μη υπαγομένων σε δασμό ή σε ποσόστωση εισαγωγών στην αγορά.
 (1) ΕΕ L 232 της 1.7.2004, σ. 25.


text:
 1.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 373/11
 Προσφυγή της 5ης Οκτωβρίου 2012 — Trefilerías Quijano κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-439/12)
 2012/C 373/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Trefilerías Quijano, SA (Los Corrales de Buelna, Ισπανία) (εκπρόσωποι: F. González Díaz, δικηγόρος, και P. Herrero Prieto, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, δυνάμει του άρθρου 264 ΣΛΕΕ, την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 2012, στην υπόθεση COMP/38.344 — Προεντεταμένος χάλυβας·
 —
 να ζητήσει από την Επιτροπή, σύμφωνα με τα άρθρα 24 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και 64, παράγραφος 3, στοιχείο δ', του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, να παράσχει τα έγγραφα, τις εκτιμήσεις και τα λοιπά πραγματικά ή/και νομικά στοιχεία που της χρησίμευσαν ως βάση για την αποδοχή των αιτήσεων περί αδυναμίας πληρωμής των Proderac, CB, ITAS, OriMartin, Siderúrgica Latina Martin και/ή μειώσεως του ποσού του προστίμου της ArcelorMittal·
 —
 σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι αυτά που ήδη παρατέθηκαν στην υπόθεση T-438/12, Global Steel Wire κατά Επιτροπής.


text:
Αριθ . C 40/2 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8 . 2 . 97
 H δεύτερη οδηγία 77/91/ΕΟΚ τον Συμβουλίου, της 13ης σε επιχείρηση να κάνει χρήση τον δικαιώματος της να
 Δεκεμβρίου 1976, περί συντονισμού των εγγυήσεων που εισαγάγει σε κράτος μέλος και να εμπορευθεί σ ' αυτό
 απαιτούνται στο κράτη μέλη εκ μέρους των εταιρειών κατά υπό ορισμένο σήμα προϊόντα προερχόμενα από άλλο
 την έννοια του άρθρου 58 παράγραφος 2 της συνθήκης για κράτος μέλος όπου διατίθενται νομίμους στο εμπόριο,
 την προστασία των συμφερόντων των εταίρων και των τρίτων τη στιγμή κατά την οποία οι λοιποί επιχειρηματίες
 με σκοπό να καταστούν οι εγγυήσεις αυτές ισοδύναμες όσον έχουν το ίδιο δικαίωμα, έστω και αν δεν κάνουν χρήση
 αφορά τη σύσταση της ανωνύμου εταιρείας και τη διατήρηση τον,
 και τις μεταβολές του κεφαλαίου της, και ειδικότερα οι
 παράγραφοι 1 και 4 του άρθρου 29 δεν απαγορεύουν στο — αντιθέτως, επιτρέπουν, για λόγους προστασίας των
 εσωτερικό δίκαιο κράτους μέλους να απονέμει δικαίωμα καταναλωτών, την απαγόρευση έναντι όλων των
 προτιμήσεως στους μετόχους σε περίπτωση αυξήσεως τον επιχειρηματιών εμπορίας προϊόντων προερχομένου
 κεφαλαίου με εισφορές σε είδος και να εξαρτά τη νομιμότητα από κράτος μέλος όπου διατίθενται νομίμως στο
 της αποφάσεως περί αποκλεισμού του δικαιώματος προτιμή εμπόριο, υπό τον όρο ότι η απαγόρευση αυτή είναι
 σεως από έλεγχο περιεχομένου όπως αυτός που επιβάλλεται αναγκαία προκειμένου να διασφαλιστεί η προστασία
 κατά τη νομολογία τον Bundesgerichtshof. των καταναλοπών, ότι είναι ανάλογη του στόχου
 αυτού και ότι o στόχος δεν μπορεί να επιτευχθεί με
 (>) ΕΕ αριθ . C 101 της 22 . 4. 1995 . λιγότερο περιοριστικά για τις ενδοκοινοτικές συναλ
 ( 2 ΕΕ ειδ . εκδ . 06/001 , σ. 230. λαγές μέτρα. Συναφώς, o εθνικός δικαστής οφείλει,
 ιδίως, να εξετάσει αν o κίνδυνος εξαπατήσεως των
 καταναλωτών είναι αρκετά σοβαρός, ώστε να έχει το
 προβάδισμα έναντι των απαιτήσεων της ελεύθερης
 κυκλοφορίας των εμπορευμάτων.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 2. Το άρθρο 12 παράγραφος 2 στοιχείο β) της πρώτης
 της 26ης Νοέμβριου 1996 οδηγίας 89/W4/EOK του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμ
 στην υπόθεση C-313/94 (αίτηση του Tribunale di Chiàvari για βρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): F.lli Graffione SNC κρατών μελών περί σημάτων, έχει την έννοια ότι επιτρέπει
 κατά Ditta Fransa (') την απαγόρευση της εμπορίας προϊόντος προερχομένων
 από κράτος μέλος όπου αυτά διατίθενται νομίμως στο
 (Απαγόρευση χρήσεως σήματος σε κράτοςμέλος — Απαγό εμπόριο, με το αιτιολογικό ότι φέρουν σήμα του οποίου η
 ρευση εισαγωγής προϊόντος από άλλο κράτος μέλος υπό το χρήση απαγορεύεται ρητώς στο δικαιούχο του εντός τον
 αυτό σήμα — Αρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ και οδηγία περί κράτους μέλους εισαγωγής, επειδή έχει κριθεί, με δικα
 σημάτων) στική απόφαση εκδοθείσα στο κράτος αυτό, ως ικανό να
 (97/C 40/03 ) παραπλανήσει τους καταναλαπές.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) (') ΕΕ αριθ . C 380 της 31 . 12 . 1994 .
 (2) ΕΕ αριθ. L 40 της 11.2. 1989, σ. 1 .
 (Προσωρινή μετάφραση η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 Στην υπόθεση C-3 13/94, με αντικείμενο αίτηση του Tribunale
 di Chiavari ( Ιταλία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο (έκτο τμήμα)
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού
 δικαστηρίου μεταξύ F.lli Graffione SNC κατά Ditta Fransa, η της 5ης Δεκεμβρίου 1996
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των στην υπόθεση C-69/95: Ιταλική Δημοκρατία κατά
 άρθρων 30 και 36 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 12 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 παράγραφος 2 στοιχείο β) της πρώτης οδηγίας 89/ 104/ΕΟΚ (ΕΓΤΠΕ — Εκκαθάριση των λογαριασμών — Οικονομικό
 του Συμβουλίου , της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγ έτος 1991 — Γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα)
 γιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (2), το
 Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, ( 97/C 40/04 )
 Πρόεδρο, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, J. L.
 Murray και L. Sevón , προέδρους τμήματος P. J. G. Kapteyn, (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 C. Gulmann (εισηγητή ), D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet,
 G. Hirsch και H. Ragnemalm, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 F. G. Jacobs, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος σιενθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας τον Δικαστηρίου »)
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 26 Νοεμβρίου 1996 απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό : Στην υπόθεση C-69/95 , Ιταλική Δημοκρατία ( εκπρόσωπος:
 Umberto Leanza , επικουρούμενος από τον Oscar Fiumara )
 1 . Τα άρθρα 30 και 36 της συνθήκης ΕΚ έχουν την έννοια κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( εκπρόσω
 ότι: πος: Eugenio de March), με αντικείμενο προσφυγή με την
 οποία ζητήθηκε η μερική ακύρωση της αποφάσεως 94/
 — δεν επιτρέπουν την επίκληση της προστασίας από τον 871 /ΕΚ της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 1994, περί
 αθέμιτο ανταγωνισμό προκειμένου να απαγορευθεί εκκαθαρίσεως των λογαριασμών των κρατών μελών σχετικά
 ---pagebreak--- 8.2.97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 40/3
 με τις δαπάνες που χρηματοδοτούνται απο το Ευρωπαϊκό και τους παρέχουν την εξουσία να απαιτούν την προσκόμιση
 Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων του πρωτοτύπου του τιμολογίου προς δικαιολόγηση του
 (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, για το οικονομικό έτος 1991 (2), δικαιώματος προς έκπτωση του φόρου, καθώς και την
 το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. L. εξουσία να δέχονται, όταν o υποκείμενος στο φόρο δεν
 Murray, πρόεδρο του τετάρτου τμήματος , προεδρεύοντα του κατέχει πλέον το πρωτότυπο του τιμολογίου, άλλα στοιχεία
 έκτου τμήματος, P. J. G. Kapteyn (εισηγητή ), G. Hirsch , αποδεικνύοντα ότι πράγματι έλαβε χώρα η συναλλαγή που
 H. Ragnemalm και R. Schintgen, δικαστές, γενικός εισαγγε αποτελεί το αντικείμενο της αιτήσεως εκπτώσεως του
 λέας : D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: H. von Holstein, φόρου.
 βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 5 Δεκεμβρίου 1996 από
 φαση με το ακόλουθο διατακτικό: (>) ΕΕ αριθ. C 137 της 3. 6. 1995 .
 2 ΕΕ ειδ . έκδ . 09/001 , σ. 49.
 I. Απορρίπτει την προσφυγή.
 2. Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (') ΕΕ αριθ . C 137 της 3 . 6 . 1995 .
 O ΕΕ αριθ . L 352 της 31.12 . 1994 , o. 82 . της 5ης Δεκεμβρίου 1996
 στις συνεκδικασθεíσες υποθέσεις C-267/95 και C-268/95
 (αιτήσεις του High Court of Justice, Chancery Division,
 Patents Court, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Merck & Co. Inc. κ.λπ. κατά Primecrown Ltd κ.λπ. και
 (πέμπτο τμήμα) Beecham Group pic κατά Europharm of Worthing Ltd ( 1 )
 της 5ης Δεκεμβρίου 1996 (Πράξη προσχώρησης της Ισπανίας και τηςΠορτογαλίας —
 στην υπόθεση C-85/95 (αίτηση του Bundesfinanzhof για την Ερμηνεία των άρθρων 47 και 209 — Τέλος της μεταβατικής
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): John Reisdorf κατά περιόδου — Άρθρα 30 και 36 της συνθήκης ΕΚ — Παράλ
 Finanzamt Koln-West (') ληλες εισαγωγές φαρμακευτικών προϊόντων για τα οποία
 δεν υφίσταται δυνατότητα αποκτήσεως διπλώματος ευρεσι
 [Φόρος προστιθεμένης αξίας — Ερμηνεία του άρθρου 18 τεχνίας)
 παράγραφος 1 στοιχείο a) της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ —
 Εκπτωση του προκαταβληθέντος φόρου — Υποχρέωση του ( 97/C 40/06)
 υποκειμένου στο φόρο — Κατοχή τιμολογίου]
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 ( 97/C 40/05 )
 (Προσωρινή μετάφραση η οριστική μετάφραση θα δημο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογία του Δικαστηρίου ») Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-267/95 και C-268/95 , με
 αντικείμενο αιτήσεις του High Court of Justice , Chancery
 Στην υπόθεση C-85/95 , με αντικείμενο αίτηση του Bundesfi Division , Patents Court (Ηνωμένο Βασίλειο), προς το Δικα
 nanzhof προς το Δικαστήριο , κατ ' εφαρμογή του άρθρου 177 στήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με
 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε , στο πλαίσιο της τις οποίες ζητήθηκε, στο πλαίσιο των διαφορών που εκκρε
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μούν ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Merck &
 μεταξύ John Reisdorf και Finanzamt Köln-West, η έκδοση Co. Inc., Merck Sharp & Dohme Ltd , Merck Sharp & Dohme
 προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρ International Services BV και Primecrown Ltd , Ketan Himat
 θρου 18 παράγραφος 1 στοιχείο α) της έκτης οδηγίας lal Mehta , Bharat Himatlal Mehta , Necessity Supplies Ltd , και
 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 17ης Μαίου 1977, περί μεταξύ Beecham Group pic και Europharm of Worthing Ltd ,
 εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία
 σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα των άρθρων 47 και 209 της πράξης προσχώρησης του
 φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 βάση (2), το Δικαστήριο ( πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από και για τις προσαρμογές των συνθηκών (2 ), καθώς και των
 τους J. C. Moitinho de Almeida ( εισηγητή ), πρόεδρο τμήμα άρθρων 30 και 36 της συνθήκης ΕΚ , το Δικαστήριο, συγ
 τος, C. Gulmann , D. A. O. Edward , J.-P. Puissochet και κείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias , Πρόεδρο , G. F.
 P. Jann , δικαστές, γενικός εισαγγελέας : N. Fennelly, γραμμα Mancini, J. L. Murray και L. Sevón , προέδρους τμήματος, K.
 τέας : H. A. Rühl , κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις N. Κακούρη , C. Gulmann (εισηγητή ), D. A. O. Edward ,
 5 Δεκεμβρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: J. -P. Puissochet και H. Ragnemalm, δικαστές, γενικός εισαγ
 γελέας: N. Fennelly, γραμματέας: L. Hewlett , υπάλληλος
 Το άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο a) και το άρθρο 22 διοικήσεως, εξέδωσε στις 5 Δεκεμβρίου 1996 απόφαση με το
 παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβου ακόλουθο διατακτικό :
 λίου, της 17ης Μαίου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθε
 σιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους 1 . Οι προβλεπόμενες στα άρθρα 47 και 209 της πράξης
 κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης προσχώρησης του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορ
 αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, επιτρέπουν στα κράτη τογαλικής Δημοκρατίας και για τις προσαρμογές των
 μέλη να θεωρούν ως « τιμολόγιο » όχι μόνον το πρωτότυπο, συνθηκών μεταβατικές περίοδοι έληξαν, για το Βασίλειο
 αλλά και κάθε άλλο επέχον θέση τιμολογίου έγγραφο το της Ισπανίας, στις 6 Οκτωβρίου / 995 και, για την Πορτο
 οποίο πληροί τα καθορισθέντα από τα κράτη μέλη κριτήρια, γαλική Δημοκρατία, στις 31 Δεκεμβρίου 1994.


text:
 26.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 159/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 3ης Απριλίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών, ING Groep NV, Nederlandsche Bank NV
 (Υπόθεση C-224/12 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Χρηματοπιστωτικός τομέας - Ενίσχυση προς αντιμετώπιση σοβαρής διαταραχής της οικονομίας κράτους μέλους - Κρατική ενίσχυση υπέρ τραπεζικού ομίλου - Τύπος - Εισφορά κεφαλαίου στο πλαίσιο σχεδίου αναδιαρθρώσεως - Απόφαση - Συμβατό της ενισχύσεως με την κοινή αγορά - Προϋποθέσεις - Τροποποίηση των όρων εξοφλήσεως της ενισχύσεως - Κριτήριο του ιδιώτη επενδυτή))
 2014/C 159/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Flynn, S. Noë και H. van Vliet)
 Λοιποί διάδικοι: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: M. De Ree, C. Wissels και J. Langer, επικουρούμενοι από τον P. Glazener, advocaat), ING Groep NV (εκπρόσωποι: O. W. Brouwer και J. Blockx, advocaten, καθώς και M. O’Regan, solicitor), De Nederlandsche Bank NV (εκπρόσωποι: S. Verschuur και H. Gornall, advocaten, καθώς και M. Petite, avocat)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 2ας Μαρτίου 2012 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-29/10 και T-33/10, Κάτω Χώρες και ING Groep κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε τα αιτήματα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 2010/608/ΕΚ της Επιτροπής, της 18ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 10/09 (πρώην N 138/09) που χορήγησαν οι Κάτω Χώρες για εγγυητική διευκόλυνση μη ρευστοποιήσιμων περιουσιακών στοιχείων και σχέδιο αναδιάρθρωσης της ING (ΕΕ 2010, L 274, σ. 139)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Nederlandsche Bank NV φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 258 της 25.8.2012.


text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/45
 Προσφυγή της 28ης Σεπτεμβρίου 2010 — HerkuPlast Kubern κατά ΓΕΕΑ — How (eco-pack)
 (Υπόθεση T-445/10)
 ()
 2010/C 317/79
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: HerkuPlast Kubern GmbH (Ering, Γερμανία) (εκπρόσωποι: οι δικηγόροι G. Würtenberger και R. Kunze)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Heidi A. T. How (Harrow, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 27ης Ιουλίου 2010, στην υπόθεση R 1014/2009-4,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Heidi A.T. How.
 Σήμα προς καταχώριση: Ένα εικονιστικό σήμα που περιλαμβάνει το λεκτικό στοιχείο «eco-pack», για προϊόντα της κλάσης 16.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το γερμανικό λεκτικό σήμα και η διεθνής καταχώριση «ECOPAK», για προϊόντα της κλάσης 20.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1), διότι υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης των επίμαχων σημάτων, και παράβαση των άρθρων 75 και 76 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009, διότι το τμήμα προσφυγών απέρριψε συλλήβδην τους ισχυρισμούς περί ύπαρξης κινδύνου σύγχυσης, παρέθεσε σε πολλά σημεία αντιφατικές αιτιολογίες και απέρριψε κακώς ως αλυσιτελείς ορισμένους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας ως προς τα πραγματικά περιστατικά που ήσαν κρίσιμοι για την έκδοση της απόφασης.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 2009, L 78, σ. 1).


text:
 21.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/45
 Αγωγή της 12ης Ιανουαρίου 2009 — Hansen κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-6/09)
 (2009/C 69/100)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Ενάγων: Bent Hansen (Aarslev, Δανία) (εκπρόσωπος: I. Anderson, δικηγόρος)
 Εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του ενάγοντος
 Ο ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 800 000 ευρώ ή οποιοδήποτε άλλο ποσό κρίνει δίκαιο για παρελθόντα, ενεστώτα ή μέλλοντα προβλήματα υγείας και για την επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσής του λόγω σοβαρών βλαβών της υγείας του που οφείλονται στην αυθαίρετη και παράνομη άρνηση της Επιτροπής να εξασφαλίσει την εφαρμογή του προβλεπόμενου από την οδηγία 96/29 συστήματος ιατρικής παρακολούθησης, όσον αφορά ασθένειες και παθολογικές καταστάσεις που συνδέονται με την ακτινοβολία, στις περιπτώσεις πρώην εργαζόμενων στο Thule,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον ενάγοντα ή στα ιδρύματα παροχής ιατρικής περίθαλψης ή στα άτομα που προσφέρουν υπηρεσίες φροντίδας τις μελλοντικές δαπάνες στις οποίες θα υποβληθεί ο ενάγων για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη προς ανακούφιση ή θεραπεία των προαναφερθέντων προβλημάτων υγείας του ενάγοντα, στην οποία αυτός δεν έχει πρόσβαση μέσω του εθνικού συστήματος υγείας του κράτους μέλους του,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα του ενάγοντος στην παρούσα διαδικασία.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Στην υπό κρίση υπόθεση, ο ενάγων ασκεί αγωγή λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης για τη ζημία που υποστηρίζει ότι υπέστη από τη φερόμενη ως παράνομη άρνηση της Επιτροπής να συμμορφωθεί προς το ψήφισμα της ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1) και να εξασφαλίσει την εκ μέρους της Δανίας εφαρμογή των διατάξεων της οδηγίας 96/29/Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 13ης Μαΐου 1996, για τον καθορισμό των βασικών κανόνων ασφάλειας για την προστασία της υγείας των εργαζομένων και του πληθυσμού από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιονίζουσες ακτινοβολίες (2), στις υποθέσεις εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένου του ενάγοντος, που υπήρξαν θύματα πυρηνικού ατυχήματος στο Thule της Γροιλανδίας.
 (1) Έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τις συνέπειες για τη δημόσια υγεία της συντριβής αεροσκάφους στο Thule το 1968 (Αναφορά 720/2002) [2006/2012(INI)].
 (2) ΕΕ L 159, σ. 1.


text:
 13.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/21
 Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2015 — QuaMa Quality Management κατά ΓΕΕΑ — Microchip Technology (medialbo)
 (Υπόθεση T-225/15)
 (2015/C 228/26)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: QuaMa Quality Management GmbH (Glashütten, Γερμανία) (εκπρόσωποι: C. Russ, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Microchip Technology, Inc. (Chandler, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «medialbo» — Υπ’ αριθ. 11 454 766 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Φεβρουαρίου 2015 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις R 1809/2014-4 και R 1680/2014-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 41, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
28.8.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 246/45
 Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, η οδηγι ́α 92/12/ΕΚ παραβια ́ζει ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-538/93 (1)
 — την κοινοτικη ́ αρχη ́ της νομιμο ́τητας, διο ́τι περιε ́χει αντιφατι-
 κου ́ς και ασαφει ́ς κανο ́νες, (1999/C 246/90)
 — τους σκοπου ́ς της Συνθη ́κης τους σχετικου ́ς με την εγκα-
 θι ́δρυση της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς, κατα ́ το α ́ρθρο 14 ΕΚ (παλαιο ́ (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 α ́ρθρο 7α της Συνθη ́κης ΕΚ),
 — την απαγο ́ρευση των τελωνειακω ́ν δασμω ́ν και των επιβαρυ ́ν- Με δια ́ταξη της 30η ́ς Μαρτι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του τετα ́ρτου
 σεων ισοδυνα ́μου αποτελε ́σματος που προβλε ́πει το α ́ρθρο 25 πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 ΕΚ (παλαιο ́ α ́ρθρο 12 της Συνθη ́κης ΕΚ), τη ́των διε ́ταξε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-538/93, John Harris
 κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης και της Επιτροπη ́ς
 — τις απαγορευ ́σεις που προβλε ́πουν τα α ́ρθρα 28 ΕΚ (παλαιο ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 α ́ρθρο 30 της Συνθη ́κης ΕΚ) και 29 ΕΚ (παλαιο ́ α ́ρθρο 34 της
 Συνθη ́κης ΕΚ),
 — το α ́ρθρο 93 ΕΚ (παλαιο ́ α ́ρθρο 99 της Συνθη ́κης ΕΚ), το (1) EE C 319 της 26.11.1993.
 οποι ́ο επιτρε ́πει την εναρμο ́νιση των εμμε ́σων φο ́ρων,
 — την αρχη ́ της αναλογικο ́τητας, ως μη συνα ́δουσα προς την
 εσωτερικη ́ αγορα ́,
 — την αρχη ́ της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης,
 — καθω ́ς και σειρα ́ δικαιωμα ́των και θεμελιωδω ́ ν ελευθεριω ́ν,
 ο ́πως την ελευθερι ́α ασκη ́σεως επαγγελματικη ́ς δραστηριο ́τη- ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-548/93 (1)
 τας, το δικαι ́ωμα της ιδιοκτησι ́ας και το δικαι ́ωμα ασκη ́σεως
 εμπορι ́ου η ́ βιομηχανικη ́ς δραστηριο ́τητας.
 (1999/C 246/91)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-278/93 (1) Με δια ́ταξη της 1ης Μαρτι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του
 πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 (1999/C 246/88) τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-548/93,
 Ladbroke Racing Ltd κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) τη ́των.
 Με δια ́ταξη της 10ης Μαρτι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τε ́ταρτου
 πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- (1) EE C 319 της 26.11.1993.
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-278/93, David
 Alwyn Jones και Mary Bridget Jones κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 165 της 2.7.1992.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-72/95 (1)
 Μερικη ́ διαγραφη ́ των ενωθεισω ́ ν υποθε ́σεων T-294/93, (1999/C 246/92)
 T-392/93 και T-413/93 EE C 158 της 10.6.1993 και C 197
 της 21.7.1993.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (1999/C 246/89)
 Με δια ́ταξη της 17ης Μαι ̈́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-72/95, Comafrica SpA και
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Μαρτι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τε ́ταρτου Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των υποθε ́σεων T-294/93, Sean
 Coughlan κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, και T-413/93, Patrick (1) EE C 268 της 14.10.1995.
 Heffernan κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/41
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 26ης Φεβρουαρίου 2007 — Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-205/05) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Ρήτρα διαιτησίας - Πρόγραμμα eContent - Καταγγελία συμβάσεως - Εξόφληση - Απαράδεκτο)
 (2007/C 95/84)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Εκπρόσωποι: M. Wilderspin και M. Patkova)
 Αντικείμενο
 Αίτηση περί ακυρώσεως, πρώτον, της αποφάσεως της Επιτροπής της 16ης Μαΐου 2003, περί καταγγελίας της συμβάσεως EDC-53007 EEBO/27873, δεύτερον, της αποφάσεως της Επιτροπής της 12ης Νοεμβρίου 2004, περί εξοφλήσεως στην προσφεύγουσα του κόστους των πραγματοποιηθεισών εργασιών διά της καταβολής ποσού μη υπερβαίνοντος τα 85 971 ευρώ και, τρίτον, της αποφάσεως της Επιτροπής της 7ης Μαρτίου 2005, περί εκδόσεως κατά της προσφεύγουσας χρεωστικού σημειώματος για ποσό 59 485 ευρώ.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα έξοδα της Επιτροπής.
 (1) EE C 193 της 6.8.2005.


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/24
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 29ης Απριλίου 2004
 στην υπόθεση C-371/02 (αίτηση του Svea hovrätt για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Björnekulla Fruktindustrier AB κατά Procordia Food AB (1)
 («Σήματα - Οδηγία 89/104/ΕΟΚ - Άρθρο 12 παράγραφος 2 στοιχείο α' - Έκπτωση από τα δικαιώματα εκ του σήματος - Σήμα που κατέστη συνήθης εμπορική ονομασία - Κρίσιμοι για την εκτίμηση κύκλοι ενδιαφερομένων»)
 (2004/C 118/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Στην υπόθεση C-371/02, με αντικείμενο αίτηση του Svea hovrätt (Σουηδία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Björnekulla Fruktindustrier AB και Procordia Food AB, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 12 παράγραφος 2 στοιχείο α', της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ L 40, 1989, σ. 1), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή), J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet και R. Schintgen, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: H. von Holstein, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το άρθρο 12 παράγραφος 2 στοιχείο α', της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση που παρεμβάλλονται ενδιάμεσοι στη διανομή προς τον καταναλωτή ή προς τον τελικό χρήστη ενός προϊόντος καλυπτομένου από καταχωρισμένο σήμα, οι κύκλοι των ενδιαφερομένων των οποίων η γνώμη πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για να εκτιμηθεί αν το εν λόγω σήμα κατέστη η συνήθης εμπορική ονομασία του οικείου προϊόντος περιλαμβάνουν όλους τους καταναλωτές ή τους τελικούς χρήστες και, αναλόγως των χαρακτηριστικών της αγοράς του οικείου προϊόντος, όλους τους επαγγελματίες που παρεμβάλλονται στην εμπορία του προϊόντος αυτού.
 (1) EE C 305 της 7.12.2002.


text:
C 165/22 EL ̄ðßóçìç ̄öçìåæßäÆ ôøí ̄ıæøðÆœŒþí ̊ïØíïôÞôøí 8.6.2001
 ̃É ̊`ÓÔ ̇ÑÉˇ
 —Ñˇ ̊ ̇ÑÕ ̨ ̇ ˆ ̄ ̋É ̊Ù ̋ ̃É`ˆÙ ̋ÉÓÌÙ ̋
 (2001/C 165/11)
 Ôï ̃ØŒÆóôÞæØï ôøí ̄ıæøðÆœŒþí ̊ïØíïôÞôøí ðæüŒåØôÆØ íÆ äçìïóØåýóåØ óôçí ̄ðßóçìç ̄öçìåæßäÆ ôøí ̄ıæøðÆœŒþí
 ̊ïØíïôÞôøí C 165 ` ôçò 8çò Éïıíßïı 2001 ôØò ÆŒüoïıŁåò ðæïŒçæýîåØò aåíØŒþí äØÆaøíØóìþí:
 ‚Œäïóç óôç öØíoÆíäØŒÞ aoþóóÆ:
 CJ/LA/11 ( ̃Øåæìçíåßò äØÆóŒÝłåøí öØíoÆíäØŒÞò aoþóóÆò)
 ‚Œäïóç óôç óïıçäØŒÞ aoþóóÆ:
 CJ/LA/12 ( ̃Øåæìçíåßò äØÆóŒÝłåøí óïıçäØŒÞò aoþóóÆò)
 Ôçí åí oüaø ̄ðßóçìç ̄öçìåæßäÆ ìðïæåßôå íÆ ðæïìçŁåıôåßôå ÆðåıŁıíüìåíïØ óôï ÔìÞìÆ —æïóøðØŒïý ôïı ̃ØŒÆ-
 óôçæßïı ôøí ̄ıæøðÆœŒþí ̊ïØíïôÞôøí, L-2925 Luxembourg.
 ̇ ðæïŁåóìßÆ aØÆ ôçí ıðïâïoÞ ôøí ÆØôÞóåøí ıðïłçöØüôçôÆò oÞaåØ óôØò 8 Éïıoßïı 2001.


text:
 11.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 251/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Μαΐου 2016 – Sfera Joven κατά EUIPO – Las banderas del Mediterráneo (NOOSFERA)
 (Υπόθεση T-99/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης NOOSFERA - Προγενέστερα εθνικά λεκτικά και εικονιστικά σήματα SFERA, Sfera colours και sfera CENTROS - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 251/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sfera Joven, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. L. Rivas Zurdo, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Muñiz Rodríguez και A. Schifko)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Las banderas del Mediterráneo, SL (Cox, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 12ης Δεκεμβρίου 2014 (υπόθεση R 158/2014-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Sfera Joven και Las banderas del Mediterráneo.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Sfera Joven, SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 155 της 11.5.2015.


text:
 17.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/37
 Προσφυγή–αγωγή της 14ης Απριλίου 2006 — Irène Bianchi κατά Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Επαγγελματικής Εκπαιδεύσεως
 (Υπόθεση F-38/06)
 (2006/C 143/71)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα–ενάγουσα: Irène Bianchi (Τορίνο, Ιταλία) [Εκπρόσωπος: M.-A. Lucas, δικηγόρος]
 Καθού–εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Επαγγελματικής Εκπαιδεύσεως
 Αιτήματα της προσφεύγουσας–ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Διευθύντριας του Ιδρύματος περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως απασχολήσεώς της ως έκτακτης υπαλλήλου, η οποία της κοινοποιήθηκε με έγγραφο της 24ης Οκτωβρίου 2005·
 —
 να υποχρεώσει το Ίδρυμα σε αποκατάσταση της υλικής ζημίας και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης της, πλέον των νομίμων τόκων·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα, η οποία προσελήφθη το 2000 από το Ίδρυμα με σύμβαση έκτακτης υπαλλήλου, που συνήφθη αρχικώς με διάρκεια τριών ετών και ανανεώθηκε εν συνεχεία μέχρι τις 15 Απριλίου 2006, βάλλει κατά της αποφάσεως περί μη ανανεώσεως της συμβάσεώς της μετά την ημερομηνία αυτή.
 Προς στήριξη της προσφυγής της για την ακύρωση της αποφάσεως η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους, ο πρώτος εκ των οποίων αντλείται από την παραβίαση της γενικής αρχής των δικαιωμάτων άμυνας και του άρθρου 26 του ΚΥΚ, συνιστάμενη στο ότι οι αρνητικές εκτιμήσεις που είχε αποστείλει ο Προϊστάμενος του τμήματος Οικονομικών στη Διευθύντρια του ιδρύματος δεν είχαν διαβιβαστεί στην προσφεύγουσα ούτε περιληφθεί στον ατομικό της φάκελο.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από την παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, η οποία απορρέει, αφενός, από την απόφαση του Διευθυντή του Ιδρύματος, της 26ης Φεβρουαρίου 1997, σχετικά με την ανανέωση των συμβάσεων και, αφετέρου, από το άρθρο 25, δεύτερο εδάφιο, του ΚΥΚ, εφόσον η προσφεύγουσα δεν ενημερώθηκε επαρκώς ως προς τους λόγους της προσβαλλομένης αποφάσεως.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από πολυάριθμες παραβάσεις των διαδικασιών που καθορίστηκαν με την προαναφερθείσα απόφαση της 26ης Φεβρουαρίου 1997.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από προφανή σφάλματα εκτιμήσεως στα οποία υπέπεσε η Διευθύντρια του Ιδρύματος, σε σχέση, αφενός, με την αναγκαιότητα της εμπειρίας της προσφεύγουσας, ιδίως ως προς τις θέσεις βοηθών διοικητικών υπαλλήλων που προέκυψαν από τη μεταρρύθμιση, και, αφετέρου, τον τρόπο κατά τον οποίο η προσφεύγουσα άσκησε τα καθήκοντά της και το συμφέρον της υπηρεσίας.
 Προς στήριξη της αγωγής τής αποζημιώσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι τα ελαττώματα της προσβαλλομένης αποφάσεως αποτελούν πταίσματα τα οποία της προκάλεσαν και υπάρχει ακόμα κίνδυνος να της προκαλέσουν βαριά ηθική βλάβη και σοβαρή υλική ζημία.


text:
 13.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 361/28
 Προσφυγή της 22ας Αυγούστου 2014 — Urb Rulmenti Suceava κατά ΓΕΕΑ — Adiguzel (URB)
 (Υπόθεση T-635/14)
 2014/C 361/42
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Urb Rulmenti Suceava SA (Suceava, Ρουμανία) (εκπρόσωπος: I. Burdusel, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Harun Adiguzel (Diosd, Ουγγαρία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 23ης Ιουνίου 2014 στην υπόθεση R 1974/2013-4.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «URB» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 4, 6-9, 11, 12, 16, 17, 35, 37 και 39-42 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ' αριθ. 8 6 56 605
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Ο αντίδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Απόλυτοι λόγοι ακυρότητας κατά το άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα και σχετικοί λόγοι ακυρότητας κατά το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', σε συνδυασμό με το άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απόρριψη της αιτήσεως ακυρώσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', σε συνδυασμό με το άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα και το άρθρο 53, παράγραφος 2, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.


text:
 25.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/25
 Προσφυγή της Carmela Lo Giudice κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 15 Απριλίου 2005
 (Υπόθεση T-154/05)
 (2005/C 155/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Carmela Lo Giudice, κάτοικος Strambeek Bever (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους Gilles Bounéou και Frédéric Frabetti, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε προσφυγή στις 15 Απριλίου 2005 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1.
 να ακυρώσει τη ρητή απορριπτική απόφαση υπ' αριθ. 05/399, της 18ης Ιανουαρίου 2005·
 2.
 να ακυρώσει, κατά το αναγκαίο μέτρο, τη σιωπηρή απόφαση περί απορρίψεως της αιτήσεως συνδρομής που υπέβαλε η προσφεύγουσα στις 28 Νοεμβρίου 2003, να απορρίψει τη σιωπηρή απορριπτική απόφαση της αιτήσεως συνδρομής που υπέβαλε η προσφεύγουσα στις 23 Δεκεμβρίου 2003·
 3.
 να αναγνωρίσει ότι η προσφεύγουσα υπέστη ηθική παρενόχληση κατά την άσκηση των καθηκόντων της·
 4.
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στην προσφεύγουσα το ποσό των 100 000 ευρώ (εκατό χιλιάδων ευρώ) ως χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη, με την επιφύλαξη αυξήσεως ή αποτιμήσεως της βλάβης από την ηθική παρενόχληση, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι το μέλλον της προσφεύγουσας είναι απολύτως αβέβαιο και ότι η υγεία της επιδεινώθηκε σημαντικά·
 5.
 να επιφυλαχθεί να προβεί σε όλα τα νόμιμα, ιδίως δε να ζητήσει να προσκομιστούν οι καταθέσεις των μαρτύρων όπως παρατέθηκαν στο πόρισμα της IDOC (υπηρεσίας ερευνών και πειθαρχικών κυρώσεων) της 7.1.2005·
 6.
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα, μόνιμη υπάλληλος της Επιτροπής, υπέβαλε προς τους ιεραρχικώς προϊσταμένους της δύο αιτήσεις παροχής συνδρομής, με ημερομηνία 28 Νοεμβρίου 2003 και 23 Δεκεμβρίου 2003, προβάλλοντας ότι υφίσταται ηθική παρενόχληση εντός της διοικητικής μονάδας όπου υπηρετεί. Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα βάλλει κατά της απορρίψεως των αιτήσεών των και της διοικητικής ενστάσεως που υπέβαλε εν συνεχεία.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι, λαμβανομένων υπόψη του πλήθους των καθηκόντων που της ανέθεσε ο προϊστάμενός της καθώς και των ηλεκτρονικών μηνυμάτων που της απέστειλε, είναι αναμφισβήτητο ότι διεπράχθη ηθική παρενόχληση εις βάρος της. Κατά συνέπεια, οι προσβαλλόμενες αποφάσεις αντιβαίνουν προς το άρθρο 12 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως.
 Κατά την προσφεύγουσα, η απόρριψη των αιτήσεών της περί παροχής συνδρομής αντιβαίνει προς το άρθρο 24 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως καθώς και την πρόταση της 15ης Οκτωβρίου 2003 του Ν. Kinnock με αντικείμενο την πολιτική επί θεμάτων ηθικής παρενοχλήσεως. Η προσφεύγουσα προβάλλει, εξάλλου, έλλειψη αιτιολογίας της αποφάσεως της 18ης Ιανουαρίου 2005, παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως της αυθαιρεσίας, κατάχρηση εξουσίας, προσβολή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και παράβαση του κανόνα patere legem quam ipse fecisti, καθώς και αθέτηση του καθήκοντος αρωγής.


text:
 16.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 310/20
 Προσφυγή της 11ης Οκτωβρίου 2006 — CESD-Communautaire κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-289/06)
 (2006/C 310/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Centre Européen pour la Statistique et le Développement ASBL — CESD-Communautaire ASBL (Λουξεμβούργο, Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου) (εκπρόσωποι: D. Grisay και D. Piccininno, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να δεχθεί τυπικώς την προσφυγή ακυρώσεως που ασκήθηκε κατά της από 11 Αυγούστου 2006 αποφάσεως της Επιτροπής δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ,
 —
 να κηρύξει την προσφυγή παραδεκτή,
 —
 κυρίως, να κηρύξει τη προσφυγή βάσιμη και να κρίνει ότι η από 11 Αυγούστου 2006 απόφαση της Επιτροπής είναι άκυρη στο μέτρο που εκδόθηκε κατά κατάχρηση εξουσίας και/ή πάσχει ελλιπή αιτιολογία καθώς και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την από 11 Αυγούστου 2006 απόφασή της, η Επιτροπή διαπίστωσε σε βάρος του προσφεύγοντος, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 93, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του δημοσιονομικού κανονισμού (1), σοβαρό παράπτωμα κατά την εκτέλεση τριών συμβάσεων συνηφθεισών με τη Eurostat όσον αφορά την τεχνική συνεργασία στον τομέα της στατιστικής (πρόγραμμα PHARE), λόγω της αρνήσεώς του να θέσει στη διάθεση της Επιτροπής τα απαραίτητα στοιχεία προκειμένου να διενεργηθεί έλεγχος της εκτελέσεως των επίμαχων συμβάσεων. Επιπλέον, η προσβαλλόμενη απόφαση διευκρινίζει ότι η Επιτροπή έχει το δικαίωμα να διερευνήσει κάθε δυνατότητα προσήκουσας εφαρμογής των συμβατικών διατάξεων που παραβιάσθηκαν, ακόμη και διά της δικαστικής οδού, και να προβεί, αν παραστεί ανάγκη, στην είσπραξη οφειλόμενων ποσών.
 Προς στήριξη της προσφυγής ακυρώσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, το προσφεύγον προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από κατάχρηση εξουσίας, εκτιμώμενη υπό το πρίσμα της καταστρατηγήσεως διαδικασίας, στο μέτρο που η επίδικη απόφαση παρακάμπτει τις ειδικές διαδικασίες ρυθμίσεως διαφορών που προβλέπονται στις συναφθείσες μεταξύ του προσφεύγοντος και της Επιτροπής συμβάσεις και στηρίζονται στην εφαρμογή του άρθρου 57 του δημοσιονομικού κανονισμού 1605/2002, υποκαθιστώντας τις με τη διαδικασία μονομερούς λήψεως αποφάσεων που προβλέπει το άρθρο 93, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του ίδιου κανονισμού. Το προσφεύγον υποστηρίζει ότι η Επιτροπή χρησιμοποιεί την προβλεπόμενη από το άρθρο 93, παράγραφος 1, στοιχείο στ', διαδικασία καταχρηστικώς σε σχέση με τον πρωταρχικό σκοπό της που, κατά την άποψή του, συνίσταται στον αποκλεισμό των υποβαλόντων προσφορά που διαπιστωμένα υπέπεσαν σε σοβαρό παράπτωμα κατά την εκτέλεση συμβάσεως από τη διαδικασία αναθέσεως του αντικειμένου μεταγενέστερης συμβάσεως, με σκοπό τη λύση συμβάσεων οι οποίες προβλέπουν διαφορετικούς τρόπους ρυθμίσεως των διαφορών μέσω του καθορισμού των αρμόδιων δικαστηρίων και της εφαρμοστέας νομοθεσίας.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως που προβάλλει το προσφεύγον αντλείται από ελλιπή αιτιολογία. Όπως υποστηρίζει, η επίδικη απόφαση δεν είναι ορθώς αιτιολογημένη ούτε από νομικής απόψεως, καθόσον περιλαμβάνει μη προσήκουσα αιτιολογία στο μέτρο που εφαρμόζει, σε συμβατική σχέση, διάταξη αφορώσα την άρτια διαχείριση των κοινοτικών δημοσίων συμβάσεων, ούτε από απόψεως πραγματικών περιστατικών, καθόσον οι επικρίσεις που απευθύνει η Επιτροπή κατά του προσφεύγοντος ουδόλως ευσταθούν, λαμβανομένου υπόψη ότι το προσφεύγον εκδήλωσε επιθυμία να συνεργαστεί με τις ελεγκτικές υπηρεσίες της Επιτροπής.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, το προσφεύγον υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, στο μέτρο που η επίδικη απόφαση χαρακτηρίζει τις προσαπτόμενες στο προσφεύγον ενέργειες ως σοβαρά παραπτώματα κατά την εκτέλεση συμβάσεως, χωρίς να έχει προηγουμένως προβεί στον χαρακτηρισμό αυτό ακολουθώντας τις διαδικασίες του άρθρου 57, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1605/2002.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 248, σ.1) .


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 1ης Οκτωβρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-370/07) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Καθορισμός των θέσεων που πρέπει να ληφθούν εξ ονόματος της Κοινότητας σε όργανο που δημιουργήθηκε από συμφωνία - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Αναφορά της νομικής βάσης - Δέκατη τέταρτη σύνοδος της Διάσκεψης των Μερών της Σύμβασης για το διεθνές εμπόριο των ειδών άγριας πανίδας και χλωρίδας που απειλούνται με εξαφάνιση (CITES)
 2009/C 282/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Valero Jordana και C. Zadra)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J. P. Jacqué, F. Florindo Gijón και K. Michoel)
 Παρεμβαίνον υπέρ του καθού: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, (εκπρόσωποι: E. Jenkinson και I. Rao, επικουρούμενους από τον D. Wyatt, QC)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως του Συμβουλίου, της 24ης Μαΐου 2007, για τον καθορισμό της θέσης που πρόκειται να υποστηριχθεί, εξ ονόματος της Κοινότητας, επί ορισμένων προτάσεων που έχουν υποβληθεί προς συζήτηση στη 14η συνεδρίαση της Διάσκεψης των συμβαλλομένων μερών στη Σύμβαση για το διεθνές εμπόριο των ειδών άγριας πανίδας και χλωρίδας που απειλούνται με εξαφάνιση (CITES), η οποία θα πραγματοποιηθεί στη Χάγη (Κάτω Χώρες), μεταξύ 3 και 15 Ιουνίου 2007 — Επιλογή της νομικής βάσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 24ης Μαΐου 2007, για τον καθορισμό της θέσεως που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας όσον αφορά ορισμένες προτάσεις που υποβλήθηκαν κατά τη δέκατη τέταρτη σύνοδο της Διάσκεψης των Μερών της Σύμβασης για το διεθνές εμπόριο των ειδών άγριας πανίδας και χλωρίδας που απειλούνται με εξαφάνιση (CITES), που οργανώθηκε στη Χάγη (Κάτω Χώρες), από τις 3 έως τις 15 Ιουνίου 2007.
 2)
 Διατηρείται η ισχύς των αποτελεσμάτων της ακυρωθείσας αποφάσεως.
 3)
 Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 4)
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 223 της 22.9.2007.


text:
 5.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 72/35
 Προσφυγή-αγωγή της 2ας Νοεμβρίου 2010 — ΑΤ κατά EACEA
 (Υπόθεση F-113/10)
 2011/C 72/56
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ΑΤ (εκπρόσωποι: S. Rodrigues, A. Blot και C. Bernard-Glanz, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενος: Εκτελεστικός Οργανισμός Εκπαίδευσης, Οπτικοακουστικών Θεμάτων και Πολιτισμού (EACEA)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Πρώτον, αίτημα ακυρώσεως της εκθέσεως αξιολογήσεως της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος για την περίοδο από 1 Ιουνίου έως 31 Δεκεμβρίου 2008, δεύτερον, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της ΑΑΣΣ περί πρόωρης καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας ορισμένου χρόνου του προσφεύγοντος-ενάγοντος και, τρίτον, αιτήματα αποκαταστάσεως της ζημίας την οποία υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την ΕΑΣ 2008 του προσφεύγοντος-ενάγοντος όπως αυτή εγκρίθηκε με απόφαση της ΑΑΣΣ της 29ης Οκτωβρίου 2009·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΑΑΣΣ της 12ης Φεβρουαρίου 2010, με την οποία καταγγέλθηκε η σύμβαση προσλήψεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος· και, εν ανάγκη,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΑΑΣΣ περί απορρίψεως των διοικητικών ενστάσεων τις οποίες υπέβαλε ο προσφεύγων-ενάγων κατά της ΕΑΣ 2008 και της αποφάσεως περί καταγγελίας της συμβάσεως· να καταδικάσει τον EACEA στην καταβολή ποσού που δεν μπορεί να είναι κατώτερο του μισθού του προσφεύγοντος-ενάγοντος (και όλων των απολαβών που προβλέπονται από το ΚΛΠ), υπολογιζομένου από τις 12 Φεβρουαρίου 2010, ημερομηνία παύσεως της ασκήσεως των καθηκόντων του, και έως την ημερομηνία της επανεντάξεώς του στο προσωπικό του Οργανισμού κατόπιν της ακυρώσεως της αποφάσεως περί καταγγελίας της συμβάσεώς του, προς αποκατάσταση της επαγγελματικής και οικονομικής ζημίας την οποία υπέστη, πλέον τόκων υπερημερίας με το νόμιμο επιτόκιο από την ημερομηνία της αποφάσεως που πρόκειται να εκδοθεί·
 —
 να υποχρεώσει τον EACEA να καταβάλει ποσό καθοριζόμενο προσωρινώς και ex aequo et bono σε 10 000 ευρώ, προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας, πλέον τόκων υπερημερίας με το νόμιμο επιτόκιο από την ημερομηνία της αποφάσεως που πρόκειται να εκδοθεί·
 —
 να υποχρεώσει τον EACEA να καταβάλει ποσό καθοριζόμενο προσωρινώς και ex aequo et bono σε 50 000 ευρώ, προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης, πλέον τόκων υπερημερίας με το νόμιμο επιτόκιο από την ημερομηνία της αποφάσεως που πρόκειται να εκδοθεί·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να υποχρεώσει τον EACEA να καταβάλει ποσό καθοριζόμενο προσωρινώς και ex aequo et bono σε 10 000 ευρώ, προς αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων λόγω της υπερβάσεως της εύλογης προθεσμίας για την κατάρτιση της ΕΑΣ 2008, πλέον τόκων υπερημερίας με το νόμιμο επιτόκιο από την ημερομηνία της αποφάσεως που πρόκειται να εκδοθεί·
 —
 να καταδικάσει τον EACEA στα δικαστικά έξοδα.


text:
 8.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 303/15
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Económico Administrativo Central de Madrid (Ισπανία) στις 5ης Ιουνίου 2014 — Banco de Santander S.A.
 (Υπόθεση C-274/14)
 2014/C 303/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Económico Administrativo Central de Madrid
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Banco de Santander S.A.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως 2011/5/CE (1) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 28ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με τη φορολογική απόσβεση χρηματοοικονομικού εμπορικού κεφαλαίου για τη συμμετοχή σε ξένο μετοχικό κεφάλαιο με τον αριθμό C45/07, την έννοια ότι η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη που αναγνωρίζεται με την απόφαση αυτήν και υπό τους όρους υπό τους οποίους οριοθετείται ως προς τη φορολογική απαλλαγή της αποσβέσεως της χρηματοοικονομικής υπεραξίας του άρθρου 12, παράγραφος 5, του νόμου περί φορολογίας εταιριών τυγχάνει εφαρμογής σε σχέση με τις έμμεσες αποκτήσεις συμμετοχών στο μετοχικό κεφάλαιο μη εγκατεστημένων στην ημεδαπή εταιριών μέσω της άμεσης εξαγοράς μη εγκατεστημένης στην ημεδαπή εταιρίας χαρτοφυλακίου;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, είναι άκυρη η απόφαση της Επιτροπής C(2013) 4399 final, της 17ης Ιουλίου 2013, εκδοθείσα στο πλαίσιο της διαδικασίας ελέγχου των κρατικών ενισχύσεων SA.35550 (13/C) (πρώην 13/NN, πρώην 12/CP) — Φορολογική απόσβεση οικονομικής υπεραξίας για απόκτηση συμμετοχών σε αλλοδαπή εταιρεία, με την οποία αποφασίστηκε η κίνηση της διαδικασίας του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ λόγω παραβάσεως του άρθρου αυτού και του κανονισμού 659/1999 (2) του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 108 ΣΛΕΕ);
 (1) ΕΕ 2011, L 7, σ. 48.
 (2) ΕΕ L 83, σ. 1.


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 11ης Ιουλίου 2013 — Gosselin Group NV κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Stichting Administratiekantoor Portielje
 (Υπόθεση C-429/11 P) (1)
 (Αίτηση αναίρεσης - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Άρθρα 81 ΕΚ και 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ - Αγορά υπηρεσιών διεθνών μετακομίσεων στο Βέλγιο - Άμεσος και έμμεσος καθορισμός των τιμών, κατανομή της αγοράς και καταστρατήγηση της διαδικασίας υποβολής προσφορών - Χαρακτηρισμός - Εξ αντικειμένου περιορισμός του ανταγωνισμού - Υποχρέωση αιτιολόγησης - Κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τον επηρεασμό του εμπορίου μεταξύ κρατών μελών - Νομική ισχύς - Υποχρέωση ορισμού της σχετικής αγοράς - Έκταση - Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων (2006) - Ποσοστό επί της αξίας των πωλήσεων - Σοβαρότητα της παράβασης - Ελαφρυντικές περιστάσεις - Υποχρέωση αιτιολόγησης - Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 - Άρθρο 25 - Παραγραφή - Παράβαση κατ’ εξακολούθηση)
 2013/C 252/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Gosselin Group NV (εκπρόσωποι: F. Wijckmans, H. Burez και S. De Keer, avocaten)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Bouquet, F. Ronkes Agerbeek), Stichting Administratiekantoor Portielje
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναίρεσης της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 16ης Ιουνίου 2011, T-208/08, Gosselin Group κατά Επιτροπής και T-209/08, Stichting Administratiekantoor Portielje, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε, στην υπόθεση T-208/08, την απόφαση C(2008) 926 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/38.543 — Υπηρεσίες διεθνών μετακομίσεων), στο μέτρο που η Επιτροπή είχε διαπιστώσει ότι η Gosselin Group NV μετείχε σε παράβαση του άρθρου 81, παράγραφος 1, ΕΚ κατά την περίοδο από τις 30 Οκτωβρίου 1993 έως τις 14 Νοεμβρίου 1996, και στην υπόθεση T-209/08, την απόφαση C(2008) 926, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση C(2009) 5810, καθόσον αφορούσε το Stichting Administratiekantoor Portielje.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.
 2)
 Καταδικάζει την Gosselin Group NV στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 331 της 12.11.2011.


text:
 17.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/22
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2012 — El Corte Inglés κατά ΓΕΕΑ — Pucci International (Emidio Tucci)
 (Υπόθεση T-373/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος Emilio Tucci - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα και προγενέστερα εικονιστικά και λεκτικά εθνικά σήματα Emilio Pucci και EMILIO PUCCI - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Ουσιαστική χρήση του προγενεστέρου σήματος - Άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009 - Αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή από τη φήμη του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009)
 2012/C 355/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: El Corte Inglés, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς J. L. Rivas Zurdo, E. López Camba και E. Seijo Veiguela, στη συνέχεια J. L. Rivas Zurdo και E. Seijo Veiguela, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Emilio Pucci International BV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, M. Boletto και E. Gavuzzi, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 18ης Ιουνίου 2009 (συνεκδικασθείσες υποθέσεις R 770/2008-2 και R 826/2008-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Emilio Pucci International BV και El Corte Inglés, SA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την El Corte Inglés, SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 282 της 21.11.2009.


text:
C 47/22 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 19.2.2000
 4. σε περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α η ́θελε απορρι ́ψει τα εκτιθε ́μενα — Η αναιρεσει ́ουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι το Πρωτοδικει ́ο δεν αποφα ́ν-
 στις προηγου ́μενες παραγρα ́φους αιτη ́ματα, να εξαφανι ́σει θηκε, ο ́πως ο ́φειλε, επι ́ του δευτε ́ρου προσθε ́του λο ́γου
 την αναιρεσιβαλλο ́μενη απο ́φαση, κατα ́ το με ́ρος που αυτη ́ ακυρω ́σεως της προσβαλλομε ́νης στην υπο ́θεση Τ-182/96
 επικυρω ́νει τη ληφθει ́σα απο ́ την Επιτροπη ́ στον φα ́κελο αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, περι ́ παραβα ́σεως της εφαρμοστε ́ας
 880412P3 απο ́φαση, να θεωρη ́σει στο συ ́νολο ́ τους μη επι ́ του ΕΚΤ κανονιστικη ́ς ρυθμι ́σεως (ανυπαρξι ́α διακριτικη ́ς
 επιλε ́ξιμα τα κονδυ ́λια που ζητη ́θηκαν, στις υποδιαιρε ́σεις ευχε ́ρειας), τον οποι ́ο προε ́βαλε η αναιρεσει ́ουσα με το
 14.1.4, 14.2.6, 14.2.7, 14.3.1 b) και c), 14.3.3 και 14.3.5 υπο ́μημα απαντη ́σεως στην εν λο ́γω υπο ́θεση.
 του προγρα ́μματος σχετικα ́ με τις Pirites Alentejanas, στις
 υποδιαιρε ́σεις 14.3.8, 14.3.11 και 14.9 του προγρα ́μματος — Η αναιρεσει ́ουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι το Πρωτοδικει ́ο προε ́βη σε
 σχετικα ́ με τις Tintas Robbialac και στην υποδιαι ́ρεση 14.3.9 εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 253 της Συνθη ́κης ΕΚ
 του προγρα ́μματος σχετικα ́ με την Sapec το εν λο ́γω αναιρετικο ́ (παλαιου ́ α ́ρθρου 190), σε σχε ́ση προς τις υποδιαιρε ́σεις
 αι ́τημα στηρι ́ζεται στους ακο ́λουθους λο ́γους: 14.1.4, 14.2.6, 14.2.7, 14.3.1 b) και c), 14.3.3 και 14.3.5
 του προγρα ́μματος σχετικα ́ με τις Pirites Alentejanas, τις
 — ουσιαστικη ́ ανακρι ́βεια των πραγματικω ́ν περιστατικω ́ν τα υποδιαιρε ́σεις 14.3.8, 14.3.11 και 14.9 του προγρα ́μματος
 οποι ́α διαπι ́στωσε το Πρωτοδικει ́ο· σχετικα ́ με τις Tintas Robbialac και την υποδιαι ́ρεση 14.3.9
 του προγρα ́μματος σχετικα ́ με την Sapec, κατα ́ το με ́τρο που
 — πλα ́νη περι ́ το δι ́καιον λο ́γω αντιφατικη ́ς αιτιολογι ́ας· την στη ́ριξε σε διαπιστω ́σεις πραγματικω ́ν περιστατικω ́ν επι ́ της
 ουσι ́ας εσφαλμε ́νες η ́ ανακριβει ́ς.
 5. κατα ́ συνε ́πεια, και για τους ́διους
 ι λο ́γους, να ακυρω ́σει την
 απο ́φαση της Επιτροπη ́ς C(96) 1184, της 14.8.1996, κατα ́ — Η αναιρεσει ́ουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι το Πρωτοδικει ́ο ́εσφαλε
 το με ́ρος που αυτη ́ κρι ́νει στο συ ́νολο ́ τους μη επιλε ́ξιμα τα στην απο ́φαση ́ του περι ́ υπα ́ρξεως καταχρη ́σεως δικαιω ́ματος,
 κονδυ ́λια που παρατι ́θενται στις υποδιαιρε ́σεις 14.1.4, 14.2.6, προσβολη ́ς των δικαιωμα ́των α ́μυνας και προσβολη ́ς των αρχω ́ν
 14.2.7, 14.3.1 b) και c), 14.3.3 και 14.3.5 του προγρα ́μματος της καλη ́ς πι ́στεως, περι ́ προστασι ́ας της δικαιολογημε ́νης
 σχετικα ́ με τις Pirites Alentejanas, στις υποδιαιρε ́σεις 14.3.8, εμπιστοσυ ́νης και προστασι ́ας των κεκτημε ́νων δικαιωμα ́των,
 14.3.11 και 14.9 του προγρα ́μματος σχετικα ́ με τις Tintas κατα ́ το με ́τρο που την στη ́ριξε σε διαπιστω ́σεις πραγματικω ́ν
 Robbialac και στην υποδιαι ́ρεση 14.3.9 του προγρα ́μματος περιστατικω ́ν επι ́ της ουσι ́ας εσφαλμε ́νες η ́ ανακριβει ́ς.
 σχετικα ́ με την Sapec·
 — Η αναιρεσει ́ουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι η ανακρι ́βεια των δια-
 6. να εξαφανι ́σει την παρα ́γραφο 3 του διατακτικου ́ της αναιρεσι- πιστω ́σεων πραγματικω ́ν περιστατικω ́ν, στην οποι ́α προε ́βη το
 βαλλομε ́νης αποφα ́σεως, κατα ́ το με ́τρο που υποχρεω ́νει την Πρωτοδικει ́ο, το οδη ́γησε σε εσφαλμε ́γη ́ του δικαι ́ου στη
 PARTEX να φε ́ρει τα δικα ́ της δικαστικα ́ ́εξοδα στην υπο ́θεση ουγκεκριμε ́νη περι ́πτωση, κρι ́νοντας αβα ́σιμο τον ισχυρισμο ́
 Τ-182/96· ο ́τι, στην προσβαλλο ́μενη στην υπο ́θεση Τ-182/96 απο ́φαση,
 υπη ́ρχε ελα ́ττωμα καταχρη ́σεως εξουσι ́ας.
 7. να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στο συ ́νολο της δικαστικη ́ς
 δαπα ́νης·
 (1) EE C 26 της 25.1.1997, σ. 9.
 8. να κρι ́νει βα ́σιμη, ο ́πως αποδεικνυ ́εται, την αι ́τηση παροχη ́ς
 του ευεργετη ́ματος πενι ́ας και, κατα ́ συνε ́πεια, να χορηγη ́σει
 στην αναιρεσει ́συσα το ευεργε ́τημα πενι ́ας στην παρου ́σα δι ́κη.
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — Η αναιρεσει ́ουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι το Πρωτοδικει ́ο υπε ́πεσε σε Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 νομικη ́ πλα ́νη, λο ́γω παραβα ́σεως της εφαρμοστε ́ας επι ́ του της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 3 ∆εκεμ-
 ΕΚΤ κανονιστικη ́ς ρυθμι ́σεως, κρι ́νοντας ο ́τι, σε μια περι ́πτωση βρι ́ου 1999
 ο ́πως η υπο ́ κρι ́ση, στην οποι ́α ́ενα κρα ́τος με ́λος ́εχει η ́δη
 βεβαιω ́σει την πραγματικη ́ και λογιστικη ́ ακρι ́βεια της αιτη ́σεως
 πληρωμη ́ς υπολοι ́που, το ́διο
 ι κρα ́τος με ́λος μπορει ́ ακο ́μη και (Υπο ́θεση C-467/99)
 να μεταβα ́λει την κρι ́ση του επι ́ της εν λο ́γω αιτη ́σεως,
 εφο ́σον θεωρη ́σει ο ́τι ανευρι ́σκει παρανομι ́ες που δεν ει ́χαν (2000/C 47/36)
 αποκαλυφθει ́ προηγουμε ́νως.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 — Η αναιρεσει ́ουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι το Πρωτοδικει ́ο υπε ́πεσε σε
 την Κα Mαρια Κοντου ́-Durande, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας
 νομικη ́ πλα ́νη, κρι ́νοντας απαρα ́δεκτο τον προ ́σθετο λο ́γω
 της Επιτροπη ́ς, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos
 ακυρω ́σεως τον οποι ́ο προε ́βαλε η PARTEX με το υπο ́μημα
 Gο ́mez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς,
 απαντη ́σεως στην υπο ́θεση Τ-182/96, ο οποι ́ος στηρι ́ζεται
 Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 3 ∆εκεμβρι ́ου 1999
 στην παρα ́βαση των κανο ́νων περι ́καταμερισμου ́ αρμοδιστη ́των
 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 κρατω ́ν μελω ́ν και Επιτροπη ́ς.
 κατα ́ της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 — Η αναιρεσει ́ουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι το Πρωποδικει ́ο υπε ́πεσε σε
 νομικη ́ πλα ́νη, λο ́γω παραβα ́σεως της εφαρμοστε ́ας επι ́ του Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 ΕΚΤ κανονιστικη ́ς ρυθμι ́σεως, κρι ́νοντας ο ́τι δεν υπη ́ρξε παρα ́-
 βαση των κανο ́νων περι ́ καταμερισμου ́ αρμοδιστη ́των μεταξυ ́ — Να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, αθε ́τησε τις
 κρατω ́ν μελω ́ν και Επιτροπη ́ς. υποχρεω ́σεις που υπε ́χει με βα ́ση την οδηγι ́α 90/314/EOK (1)
 ---pagebreak--- 19.2.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 47/23
 του Συμβουλι ́ου της 13ης Ιουνι ́ου 1990, ο ́σον αφορα ́ τα Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 οργανωμε ́να τοξι ́δια, τις οργανωμε ́νες διακοπε ́ς και περιη-
 γη ́σεις, παραλει ́ποντας να εκδω ́σει τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, Κατα ́ το α ́ρθρο 249 EK (παλαιο ́ α ́ρθρο 189 της Συνθη ́κης EK), οι
 ρυθμιστικε ́ς η ́ διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για την πλη ́ρη μεταφορα ́ οδηγι ́ες δεσμευ ́ουν τα κρα ́τη με ́λη στα οποι ́α απευθυ ́νονται ο ́σον
 του α ́ρθρου 7 της οδηγι ́ας αυτη ́ς ο ́σον αφορα ́ τις ναυτιλιακε ́ς αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο αποτε ́λεσμα. Τα κρα ́τη με ́λη υποχρεου ́νται
 εταιρει ́ες μεταφορα ́ς επιβατω ́ν. να θεσπι ́ζουν ο ́λα τα αναγκαι ́α με ́τρα για να προσδι ́δουν στις
 οδηγι ́ες πλη ́ρη αποτελεσματικο ́τητα, συ ́μφωνα με τους σκοπου ́ς
 — Να καταδικα ́σει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ που αυτε ́ς επιδιω ́κουν, και δεν δυ ́νανται να επικαλου ́νται διατα ́ξεις,
 ́εξοδα. πρακτικε ́ς η ́ καταστα ́σεις που επικρατου ́ν στην εσωτερικη ́ τους
 ́εννομη τα ́ξη για να δικαιολογου ́ν τη μη συμμο ́ρφωση προς τις
 υποχρεω ́σεις και τις προθεσμι ́ες που προκυ ́πτουν απο ́ τις εν λο ́γω
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα οδηγι ́ες.
 Οι ελληνικε ́ς αρχε ́ς ανακοι ́νωσαν ο ́τι θα τροποποιη ́σουν το α ́ρθρο Ει ́ναι αδιαμφισβη ́τητο ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α υπεχρεου ́το να
 7 του Προεδρικου ́ ∆ιατα ́γματος ω ́στε η υποχρε ́ωση ασφα ́λισης κοινοποιη ́σει στην Επιτροπη ́ τις πληροφορι ́ες που απαριθμου ́νται
 που προβλε ́πεται σ' αυτο ́ να καλυ ́ψει και τις ναυτιλιακε ́ς εταιρει ́ες στο α ́ρθρο 8, παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας 91/689/ΕΟΚ με τη
 μεταφορα ́ς επιβατω ́ν. μορφη ́ την οποι ́α ορι ́ζει η απο ́φαοη 96/302/ΕΚ.
 Η Επιτροπη ́ θεωρει ́ ο ́τι εναπο ́κειται στις ελληνικε ́ς αρχε ́ς να Του ́το δεν συνε ́βη, ου ́τε μπορει ́ αν θεωρηθει ́ ο ́τι η Επιτροπη ́
 προβου ́ν σε ευ ́θετο χρο ́νο, στις αναγκαι ́ες διαδικασι ́ες προκειμε ́νου ́ελαβε νομοτυ ́πως τις πληροφορι ́ες αφου ́ ει ́χε διαβιβα ́σει την
 να μεταφερθου ́ν πλη ́ρως στο ελληνικο ́ δι ́καιο οι διατα ́ξεις της εν αιτιολογημε ́νη της γνω ́ μη.
 λο ́γω οδηγι ́ας.
 Η Επιτροπη ́ θεωρει ́, επομε ́νως, ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α παρε ́βη
 τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το κοινοτικο ́ δι ́καιο.
 Η Επιτροπη ́ διαπιστω ́νει ο ́τι με ́χρι στιγμη ́ς, η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α
 δεν ́ελαβε τα κατα ́λληλα με ́τρα για την πλη ́ρη ενσωμα ́τωση στην
 ελληνικη ́ ́εννομη τα ́ξη, του α ́ρθρου 7 της οδηγι ́ας 90/314/EOK (1) Οδηγι ́α του Συμβουλι ́ου, 12ης ∆εκεμβρι ́ου 1991, για τα επικι ́νδυνα
 ο ́σον αφορα ́ τις ναυτιλιακε ́ς εταιρει ́ες. απο ́βλητα (EE L 377, της 31.12.1991, σ. 20).
 (2) Απο ́φαοη της Επιτροπη ́ς, της 17ης Απριλι ́ου 1996 (ΕΕ L 116, της
 11.5.1996, σ. 26).
 (1) EE L 158 της 23.6.1990, σ. 59.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien με
 δια ́ταξη της 9ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, στο πλαι ́σιο της διαφο-
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 ρα ́ς Clean Car Autoservice GmbH κατα ́ 1) του ∆η ́μου
 Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 7 ∆εκεμβρι ́ου Βιε ́ννης και 2) του Αυστριακου ́ ∆ημοσι ́ου
 1999
 (Υπο ́θεση C-472/99)
 (Υπο ́θεση C-469/99)
 (2000/C 47/38)
 (2000/C 47/37)
 Mε δια ́ταξη της 9ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 9 ∆εκεμβρι ́ου 1999, to
 την Lena Ström, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, και τον Giacinto Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien, στο πλαι ́σιο της
 Bisogni, εφε ́τη τεθειμε ́νο στη δια ́θεση της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ενω ́πιο ́ν του μεταξυ ́ Clean Car Autoservice
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gο ́mez de la Cruz, GmbH αφενο ́ς και 1) του ∆η ́μου Βιε ́ννης και 2) του Αυστριακου ́
 Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των ∆ημοσι ́ου αφετε ́ρου, υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 7 ∆εκεμβρι ́ου 1999 προσφυγη ́ κατα ́ Κοινοτη ́των το ακο ́λουθο προδικαστικο ́ ερω ́τημα:
 της Ιταλικη ́ς ∆ημσκρατι ́ας.
 Πω ́ς πρε ́πει να ερμηνευθει ́ το α ́ρθρο 104 παρα ́γραφος 5 του
 Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας του Ευρωπαϊκου ́ ∆ικαστηρι ́ου (1), ο ́ταν,
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: ο ́πως εν προκειμε ́νω, ́ενα κρα ́τος με ́λος (η Αυστρι ́α) δεν ́εχει
 θεσπι ́σει καμι ́α εθνικη ́ ρυ ́θμιση που να προβλε ́πει ο ́τι τα εθνικα ́
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη κοινοποιω ́ντας δικαστη ́ρια αποφαι ́νονται επι ́ των δικαστικω ́ν εξο ́δων της διαδικα-
 στην Επιτροπη ́ τις πληροφορι ́ες τις οποι ́ες απαιτει ́ το α ́ρθρο 8, σι ́ας εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως και ο ́τι επιδικα ́ζουν τα
 παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας 91/689/ΕΟΚ (1), χρησιμοποιω ́- ́εξοδα αυτα ́ η ́ τα κατανε ́μουν μεταξυ ́ των διαδι ́κων;
 ντας το υπο ́δειγμα το οποι ́ο ορι ́ζει η απο ́φαση 96/302/EK (2),
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α
 91/689/ΕΟΚ και τη Συνθη ́κη EK· (1) EE C 65 της 6.3.1999, σ. 30.
 — να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.


text:
 8.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 27ης Σεπτεμβρίου 2007 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Twoh International BV κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-184/05) (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρο 28γ, A, στοιχείο α', πρώτο εδάφιο - Ενδοκοινοτικές παραδόσεις - Απαλλαγή - Έλλειψη υποχρεώσεως της φορολογικής αρχής να συλλέξει αποδείξεις - Οδηγία 77/799/ΕΟΚ - Αμοιβαία συνδρομή των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των άμεσων και έμμεσων φόρων - Κανονισμός (ΕΟΚ) 218/92 - Διοικητική συνεργασία στον τομέα των έμμεσων φόρων)
 (2007/C 297/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Twoh International BV
 κατά
 Staatssecretaris van Financiën
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Ερμηνεία του άρθρου 28γ, A, στοιχείο α', της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ: Έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) σε συνδυασμό με την οδηγία 77/799/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1977, περί της αμοιβαίας συνδρομής των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των αμέσων φόρων (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 86), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/12/ΕΟΚ (ΕΕ L 76, σ. 1) και με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 218/92 του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 1992, σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα των έμμεσων φόρων (ΦΠΑ) (ΕΕ L 24, σ. 1) — Πώληση και μεταφορά εμπορευμάτων προς άλλο κράτος μέλος για λογαριασμό του αγοραστή — Μη παροχή αξιόλογων πληροφοριών από την αρμόδια αρχή του κράτους αφίξεως — Ύπαρξη ή μη υποχρεώσεως των αρχών του κράτους μέλους αναχωρήσεως να ζητούν πληροφορίες από τις αρμόδιες αρχές του κράτους αφίξεως και να τις λαμβάνουν ενδεχομένως υπόψη
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το άρθρο 28γ, A, στοιχείο α', πρώτο εδάφιο, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1995, σε συνδυασμό με την οδηγία 77/799/EΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1977, περί της αμοιβαίας συνδρομής των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των αμέσων φόρων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, και με τον κανονισμό (EΟΚ) 218/92 του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 1992, σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα των έμμεσων φόρων, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι οι φορολογικές αρχές του κράτους μέλους αναχωρήσεως της αποστολής ή της μεταφοράς εμπορευμάτων στο πλαίσιο ενδοκοινοτικής παραδόσεως δεν υποχρεούνται να ζητούν πληροφορίες από τις αρχές του φερόμενου από τον προμηθευτή ως κράτους μέλους προορισμού.
 (1) ΕΕ C 217 της 3.9.2005.


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/37
 Αναίρεση που άσκησε στις 22 Νοεμβρίου 2011 ο Muhamad Mugraby κατά της διάταξης που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 6 Σεπτεμβρίου 2011 στην υπόθεση T-292/09, Muhamad Mugraby κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-581/11 P)
 (2012/C 25/72)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Muhamad Mugraby (εκπρόσωπος: ο δικηγόρος S. Delhaye)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή παρέλειψε να ενεργήσει:
 i)
 κατόπιν του αιτήματος του αναιρεσείοντος να προβεί η Επιτροπή σε σύσταση προς το Συμβούλιο σχετικά με την αναστολή της κοινοτικής βοήθειας προς τον Λίβανο, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 28 του κανονισμού (ΕΚ) 1638/2006 (1), καθόσον τα μέτρα αυτά και προβλέπονται και είναι αναγκαία κατά τον κανονισμό αυτό,
 ii)
 κατόπιν του αιτήματος του αναιρεσείοντος να αναστείλει η Επιτροπή, η οποία είναι ο άμεσα αρμόδιος φορέας για την εφαρμογή των διαφόρων προγραμμάτων παροχής βοήθειας προς τον Λίβανο τα οποία έχει καταρτίσει η Ένωση, την εφαρμογή των προγραμμάτων αυτών, ενόσω δεν έχει επιλυθεί το ζήτημα των συνεχιζόμενων παραβιάσεων των θεμελιωδών δικαιωμάτων από τον Λίβανο, και ειδικότερα των δικαιωμάτων του αναιρεσείοντος,
 2)
 να αναγνωρίσει ότι το Συμβούλιο, ως μέλος του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΕ-Λιβάνου, παρέλειψε να ενεργήσει κατόπιν του αιτήματος που του υπέβαλε ο αναιρεσείων να καλέσει την Επιτροπή να του υποβάλει σύσταση, ώστε το Συμβούλιο να λάβει συγκεκριμένα και αποτελεσματικά μέτρα σχετικά με τη βοήθεια της Ένωσης προς τον Λίβανο στο πλαίσιο της Συμφωνίας Σύνδεσης μεταξύ του Λιβάνου και της Κοινότητας (2), προκειμένου να τηρηθούν οι υποχρεώσεις των συμβαλλόμενων μερών της Συμφωνίας,
 3)
 να αναγνωρίσει ότι η ΕΕ, και ειδικότερα η Επιτροπή, ως θεματοφύλακας των Συνθηκών και ως το άμεσα αρμόδιο όργανο για την εφαρμογή των προγραμμάτων παροχής βοήθειας της Ένωσης προς τον Λίβανο, και το Συμβούλιο, ως μέλος του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΕ-Λιβάνου, υπέχουν εξωσυμβατική ευθύνη για τη ζημία που έχει υποστεί ο αναιρεσείων λόγω της συστηματικής αθέτησης, από τον Δεκέμβριο 2002, της υποχρέωσής τους να χρησιμοποιήσουν αποτελεσματικά τους διαθέσιμους πόρους και τα προβλεπόμενα μέσα για την επιτυχή εφαρμογή της ρήτρας περί ανθρώπινων δικαιωμάτων της Συμφωνίας Σύνδεσης,
 4)
 να υποχρεώσει την Επιτροπή, ως μερική αποκατάσταση της ζημίας σε είδος, να προτείνει στο Συμβούλιο την αναστολή της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ-Λιβάνου, ενόσω δεν έχει επιλυθεί το ζήτημα της μη συμμόρφωσης του Λιβάνου με το άρθρο 2 της Συμφωνίας Σύνδεσης, όσον αφορά τον αναιρεσείοντα,
 5)
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να περιορίσει την εκτέλεση των τρεχόντων προγραμμάτων βοήθειας (τα οποία εκτελούνται και/ή εποπτεύονται από την Επιτροπή) στα προγράμματα μόνο που εστιάζουν ειδικότερα στην προώθηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και τα οποία δεν συνιστούν οικονομική βοήθεια προς τις αρχές του Λιβάνου, ενόσω δεν έχει επιλυθεί το ζήτημα της μη συμμόρφωσης του Λιβάνου με το άρθρο 2 της Συμφωνίας Σύνδεσης, όσον αφορά τον αναιρεσείοντα,
 6)
 να υποχρεώσει το Συμβούλιο να καλέσει την Επιτροπή να υποβάλει σύσταση, κατά τα αναφερόμενα στο σημείο 4 ανωτέρω, και να ενεργήσει προς τον ίδιο σκοπό εντός του θεσμικού πλαισίου της Συμφωνίας Σύνδεσης,
 7)
 να υποχρεώσει την ΕΕ, το Συμβούλιο και την Επιτροπή, δηλαδή τους καθών-εναγομένους πρωτοδίκως, να αποκαταστήσουν την υλική ζημία και την ηθική βλάβη του αναιρεσείοντος, επιδικάζοντάς του ποσό που θα καθοριστεί κατά δίκαιη κρίση, αλλά δεν θα υπολείπεται των 5 000 000 ευρώ, καθώς και να καταβάλουν τα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Κατά τον αναιρεσείοντα, η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη πρέπει να εξαφανιστεί για τους εξής λόγους:
 Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε στα εξής νομικά σφάλματα:
 —
 Απέρριψε την προσφυγή-αγωγή ως απαράδεκτη χωρίς να συντρέχει κανείς λόγος απαραδέκτου.
 —
 Πρόσβαλε το δικαίωμα του αναιρεσείοντος να κατονομάσει όλους τους καθών-εναγομένους.
 —
 Πρόσβαλε τα δικαιώματα άμυνας του αναιρεσείοντος, καθόσον αγνόησε πλήρως τα επιχειρήματά του.
 —
 Παρέλειψε να αποφανθεί επί όλων των αιτημάτων ένδικης προστασίας που είχε υποβάλει ο νυν αναιρεσείων.
 —
 Δεν έλαβε υπόψη το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ούτε τις υποχρεώσεις που υπέχει η Ένωση βάσει του διεθνούς δικαίου και στήριξε τη διάταξή του σε κανονισμούς που έχει εκδώσει ένα από τα θεσμικά όργανα της Ένωσης.
 Ο αναιρεσείων ισχυρίζεται επίσης ότι το Γενικό Δικαστήριο παρερμήνευσε τη Συμφωνία Σύνδεσης ΕΕ-Λιβάνου και ότι δεν υπήρχε νομική βάση ούτε για την ερμηνεία του περί «ευρείας διακριτικής ευχέρειας» ούτε για το συμπέρασμά του ότι δεν έχει την εξουσία να απευθύνει διαταγές στο Συμβούλιο της ΕΕ ή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 Ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι, ως συνέπεια όλων αυτών, είναι θύμα αρνησιδικίας του Γενικού Δικαστηρίου.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1638/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 2006, για τον καθορισμό γενικών διατάξεων σχετικά με τη θέσπιση ευρωπαϊκού μηχανισμού γειτονίας και εταιρικής σχέσης (ΕΕ L 310, σ. 1).
 (2) Ενδιάμεση συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αφενός, και της Δημοκρατίας του Λιβάνου, αφετέρου, για το εμπόριο και τα συναφή με το εμπόριο θέματα (ΕΕ 2002, L 262, σ. 2).


text:
 4.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 293/36
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Ιουλίου 2017 — António Conde & Companhia κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-244/17 R)
 ((Προσωρινά μέτρα - Αλιευτικό σκάφος - Οργάνωσης Αλιείας Βορειοδυτικού Ατλαντικού - Παραδεκτό - Ασφαλιστικά μέτρα - Έλλειψη εννόμου συμφέροντος))
 (2017/C 293/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: António Conde & Companhía, SA (Gafanha de Nazaré, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: J.R. García-Gallardo Gil-Fournier, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Bouquet, A. Lewis και F. Moro)
 Αντικείμενο
 Αίτημα βάσει των άρθρων 278 και 279 ΣΛΕΕ για τη χορήγηση προσωρινών μέτρων προκειμένου να υποχρεωθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να μην ασκήσει πίεση στην Πορτογαλική Δημοκρατία για τον αποκλεισμό του αλιευτικού σκάφους Calvão από τον κατάλογων των πλοίων με πορτογαλική σημαία που επιτρέπεται να αλιεύουν στη ζώνη διακανονισμού NAFO.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
C 191/26 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.8.2002
 2001, με την οποι ́α αυτη ́ απορρι ́πτει την καταγγελι ́α που υπε ́βαλε ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 ο προσφευ ́γων σχετικα ́ με παρα ́βαση των α ́ρθρων 81 ΕΚ και 82 ΕΚ
 απο ́ το General Council of the Bar of England and Wales, το της 7ης Μαι ̈́ου 2002
 Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Μ. Βηλαρα ́,
 προ ́εδρο, V. Tiili και P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, στην υπο ́θεση Τ-306/01 R, Abdirisak Aden κ.λπ. κατα ́
 εξε ́δωσε στις 27ης Μαïου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των
 διατακτικο ́: Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. («∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Κοινη ́ εξωτερικη ́
 πολιτικη ́ και πολιτικη ́ ασφα ́ λειας — Κυρω ́ σεις κατα ́ των
 2) Ο αιτω ́ ν θα φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα για την παρου ́σα Ταλιμπα ́ ν του Αφγανιστα ́ ν — Πα ́γωμα κεφαλαι ́ων —
 διαδικασι ́α, καθω ́ ς και για τις διαδικασι ́ες ασφαλιστικω ́ν Επει ́γον»)
 με ́τρων Τ-18/01 R και Τ-18/02 R III, καθω ́ ς και τα
 δικαστικα ́ ́εξοδα της Επιτροπη ́ς για την παρου ́σα διαδικασι ́α (2002/C 191/46)
 και για τη διαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων Τ-18/01 R.
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η σουηδικη ́)
 (1) ΕΕ C 108, της 7.4.2001.
 Στην υπο ́θεση Τ-306/01 R, Abdirisad Aden, κα ́τοικος Spånga
 (Σουηδι ́α), Abdulaziz Ali, κα ́τοικος Jäfälla (Σουηδι ́α), Ahmed
 Yusuf, κα ́τοικος Spånga, Al Barakaat International Foundation,
 με ́εδρα τη Spånga, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους δικηγο ́ρους
 L. Silbersky και T. Olsson, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: Μ. Βιτσεντζα ́το και Ι. Rådestad) και
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: A. Van
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Solinge και J. Enegren), με αντικει ́μενο αι ́τημα αναστολη ́ς εφαρμο-
 γη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΚ) 467/2001 του Συμβουλι ́ου, της
 της 19ης Φεβρουαρι ́ου 2002 6ης Μαρτι ́ου 2001, για την απαγο ́ρευση της εξαγωγη ́ς ορισμε ́νων
 αγαθω ́ν και υπηρεσιω ́ν στο Αφγανιστα ́ν, την ενι ́σχυση της απαγο ́-
 ρευσης πτη ́σεων και την παρα ́ταση της δε ́σμευσης κεφαλαι ́ων και
 στην υπο ́θεση T-302/01 R, Gerhard Birkhoff κατα ́ Επιτρο- α ́λλων οικονομικω ́ν πο ́ρων ο ́σον αφορα ́ τους Ταλιμπα ́ν του
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των Αφγανιστα ́ν, και την κατα ́ργηση του κανονισμου ́ (ΕΚ) 337/2000
 (ΕΕ L 67 σ. 1), καθω ́ς και του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2199/2001 της
 ́ ν με ́τρων — Υπα ́λληλοι — Επιτροπη ́ς, της 12ης Νοεμβρι ́ου 2001, για την τροποποι ́ηση, για
 (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω
 Επι ́δομα συντηρου ́μενου τε ́κνου — Αναστολη ́ εκτελε ́σεως τε ́ταρτη φορα ́, του κανονισμου ́ 467/2001 (ΕΕ L 295, σ. 16), στο
 με ́τρο που αυτοι ́ αφορου ́ν τους αιτου ́ντες, και του ́το με ́χρι την
 — Επει ́γον — ∆εν συντρε ́χει)
 ́εκδοση αποφα ́σεως στην κυ ́ρια δι ́κη, o Προ ́εδρος του Πρωτοδι-
 κει ́ου εξε ́δωσε στις 7 Μαι ̈́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο
 (2002/C 191/45) διατακτικο ́:
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση λη ́ψεως ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Στην υπο ́θεση T-302/01 R, Gerhard Birkhoff, πρω ́ην υπα ́λληλος
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Weitnau
 (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον V. Salvatore, δικηγο ́ρο,
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι:
 Προσφυγη ́ της Villiger Söhne GmbH κατα ́ του Συμβουλι ́ου
 J. Currall και Α. Dal Ferro), με αντικει ́μενο αι ́τημα περι ́ αναστολη ́ς
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως, που ασκη ́θηκε στις 9 Μαι ̈́ου 2002
 εκτελε ́σεως της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, της 26ης Σεπτεμβρι ́ου
 2001, με την οποι ́α απορρι ́φθηκε η ́ενσταση του προσφευ ́γοντος,
 καθω ́ς και της αποφα ́σεως της 4ης Ιουλι ́ου 2001, με την οποι ́α η (Υπο ́θεση T-154/02)
 Επιτροπη ́ ανε ́στειλε τη χορη ́γηση του επιδο ́ματος συντηρου ́μενου
 τε ́κνου που ελα ́μβανε ο προσφευ ́γων για την κο ́ρη του, ο Προ ́εδρος (2002/C 191/47)
 του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις 19 Φεβρουαρι ́ου 2002 δια ́ταξη
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 Η Villiger Söhne GmbH, με ́εδρα το Waldshut-Tiengen (Γερμα-
 νι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο B. Wägenbaur, α ́σκησε
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα. στις 9 Μαι ̈́ου 2002 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως.
 ---pagebreak--- 10.8.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 191/27
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο Περαιτε ́ρω, ακο ́μη και αν ληφθου ́ν υπο ́ψη οι κοινοτικου ́ δικαι ́ου
 πτυχε ́ς της προστασι ́ας της υγει ́ας, δεν δικαιολογει ́ται νομικω ́ς η
 — να ακυρω ́σει τη δια ́ταξη του α ́ρθρου 3, περι ́πτωση 1, της τροποποι ́ηση του με ́χρι του ́δε ισχυ ́ροντος ορισμου ́ για τα που ́ρα
 οδηγι ́ας 2002/10/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 12ης Φεβρουα- και τα πουρα ́κια. Ειδικο ́τερα, το α ́ρθρο 152, παρα ́γραφος 1, ΕΚ
 ρι ́ου 2002, για την τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 92/79/ΕΟΚ, δεν μπορει ́ να δικαιολογη ́σει την επι ́μαχη τροποποι ́ηση του
 της οδηγι ́ας 92/80/ΕΟΚ και της οδηγι ́ας 95/59/ΕΚ ο ́σον ορισμου ́.
 αφορα ́ τη δια ́ρθρωση και τους συντελεστε ́ς του ειδικου ́
 φο ́ρου κατανα ́λωσης που επιβα ́λλεται στα βιομηχανοποιη-
 με ́να καπνα ́ (1), Επικουρικω ́ς, η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η περιοριζο ́μενη
 μο ́νον στην Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας εξαιρετικη ́
 — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει τη δια ́ταξη του α ́ρθρου 4, παρα ́- ρυ ́θμιση συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 2, πρω ́τη περι ́-
 γραφος 2, πρω ́τη περι ́πτωση, της οδηγι ́ας 2002/10/ΕΚ πτωση, της οδηγι ́ας 2002/10/ΕΚ προκαλει ́ παρα ́νομη διαταραχη ́
 του Συμβουλι ́ου, της 12ης Φεβρουαρι ́ου 2002, για την της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς εξαιτι ́ας στρεβλω ́σεων του ανταγωνισμου ́
 τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 92/79/ΕΟΚ, της οδηγι ́ας και, κατα ́ συνε ́πεια, συνιστα ́ παρα ́βαση του α ́ρθρου 93 ΕΚ.
 92/80/ΕΟΚ και της οδηγι ́ας 95/59/ΕΚ ο ́σον αφορα ́ τη
 δια ́ρθρωση και τους συντελεστε ́ς του ειδικου ́ φο ́ρου κατανα ́-
 λωσης που επιβα ́λλεται στα βιομηχανοποιημε ́να καπνα ́, στο (1) ΕΕ L 46, σ. 26.
 με ́τρο που αυτη ́ ́εχει εφαρμογη ́ μο ́νον στην Ομοσπονδιακη ́ (2) Οδηγι ́α 95/59/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 27ης Νοεμβρι ́ου 1995, περι ́
 ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας και ο ́χι στα λοιπα ́ κρα ́τη με ́λη και των φο ́ρων, πλην των φο ́ρων κυ ́κλου εργασιω ́ν, οι οποι ́οι επιβαρυ ́νουν
 προβλε ́πει τη μεταφορα ́ της επι ́δικης οδηγι ́ας στο εσωτερικο ́ την κατανα ́λωση των επεξεργασμε ́νων καπνω ́ν (ΕΕ L 291, σ. 40).
 δι ́καιο της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας το
 αργο ́τερο με ́χρι την 1η Ιανουαρι ́ου 2008,
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Προσφυγη ́ των εταιριω ́ ν VVG International Handelsgesell-
 schaft mbH, VVG (International) Limited και Metalsivas
 Metallwarenhandelsgesellschaft mbH κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 H προσφευ ́γουσα διαθε ́τει στο εμπο ́ριο, στη Γερμανι ́α και σε α ́λλα των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 14 Μαι ̈́ου
 κρα ́τη με ́λη, που ́ρα και πουρα ́κια, ενω ́ παρασκευα ́ζει, μεταξυ ́ 2002
 α ́λλων, και πουρα ́κια ορισμε ́νων κατηγοριω ́ν. Κατα ́ την προσφευ ́-
 γουσα, το προϊο ́ν της διαφε ́ρει ουσιωδω ́ς ο ́σον αφορα ́ το ́σο τη
 συ ́νθεση ́ του ο ́σο και τη διαδικασι ́α παρασκευη ́ς απο ́ τα τσιγα ́ρα (Υπο ́θεση T-155/02)
 εργοστασι ́ου. Κατα ́ τον ορισμο ́ της οδηγι ́ας 95/59/ΕΚ της
 27ης Νοεμβρι ́ου 1995 (2), ο ́πως αυτη ́ ́σχυε ι με ́χρι του ́δε, το προϊο ́ν
 της προσφευ ́γουσας εφορολογει ́το ως που ́ρο η ́ ως πουρα ́κι. (2002/C 191/48)
 Βα ́σει του τροποποιηθε ́ντος ορισμου ́ στην προσβαλλομε ́νη οδηγι ́α, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 το προϊο ́ν της προσφευ ́γουσας δεν θεωρει ́ται πλε ́ον ως που ́ρο η ́ ως
 πουρα ́κι αλλα ́ ως τσιγα ́ρο. Επομε ́νως, ο ́λα τα κρα ́τη με ́λη,
 εξαιρουμε ́νης της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας,
 ει ́ναι υποχρεωμε ́να να εφαρμο ́ζουν στο προϊο ́ν τον ελα ́χιστο φο ́ρο Οι εταιρι ́ες VVG International Handelsgesellschaft mbH, με
 καταναλω ́σεως του 57 % της τιμη ́ς λιανικη ́ς πωλη ́σεως ο οποι ́ος ́εδρα το Salzburg (Αυστρι ́α), VVG (International) Limited, με
 ισχυ ́ει για τα τσιγα ́ρα, αντι ́, ο ́πως ́εκαναν με ́χρι τω ́ρα, να επιβα ́λλουν ́εδρα το Γιβραλτα ́ρ, και Metalsivas Metallwarenhandelsgesell-
 τον ελα ́χιστο φο ́ρο καταναλω ́σεως του 5 % της τιμη ́ς λιανικη ́ς schaft mbH, με ́εδρα τη Βιε ́νη (Αυστρι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́
 πωλη ́σεως που ισχυ ́ει για τα που ́ρα η ́ τα πουρα ́κια. Κατα ́ την τον δικηγο ́ρο W. Schuler, α ́σκησαν στις 14 Μαι ̈́ου 2002 ενω ́πιον
 προσφευ ́γουσα, του ́το ́εχει ως συνε ́πεια ο ́τι το προϊο ́ν της υφι ́σταται του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́
 στα οικει ́α κρα ́τη με ́λη δυσανα ́λογη αυ ́ξηση των φο ́ρων καπνου ́. της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η προσβαλλομε ́νη τροποποι ́ηση Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 του ορισμου ́ συνιστα ́ παρα ́βαση των προϋποθε ́σεων εναρμονι ́σεως
 του α ́ρθρου 93 ΕΚ. Η προσφευ ́γουσα θεωρει ́ ο ́τι το προϊο ́ν της δεν
 ανη ́κει στην ́δια
 ι κατηγορι ́α των βιομηχανοποιημε ́νων καπνω ́ν ο ́πως — να ακυρω ́σει τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 560/2002 της Επιτροπη ́ς,
 τα που ́ρα ου ́τε μοια ́ζει «απο ́ πολλε ́ς απο ́ψεις», κατα ́ την ́εννοια της της 27.3.2002 (1), και να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα
 10ης αιτιολογικη ́ς σκε ́ψεως της προσβαλλομε ́νης οδηγι ́ας, με δικαστικα ́ ́εξοδα των προσφευγουσω ́ν,
 τσιγα ́ρο. Κατα ́ συνε ́πεια, δεν συντρε ́χουν στρεβλω ́σεις του ανταγω-
 νισμου ́ ο ́σον αφορα ́ το προϊο ́ν της προσφευ ́γουσας, διο ́τι το προϊο ́ν — επικουρικα ́, να ακυρω ́σει την ́ενταξη της κατηγορι ́ας προϊ-
 αυτο ́ και τα τσιγα ́ρα δεν ανη ́κουν σε κοινη ́ αγορα ́. Επιπλε ́ον, το ο ́ντων 4 «Πλατε ́α προϊο ́ντα θερμη ́ς ́ελασης απο ́ κρα ́μα
 Συμβου ́λιο παρε ́βη την απαγο ́ρευση της προληπτικη ́ς εναρμονι ́- χα ́λυβα» στις 15 κατηγορι ́ες προϊο ́ντων που αφορα ́ ο
 σεως. προσβαλλο ́μενος κανονισμο ́ς,