text:
C 314/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 30.10.1999
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως που υποβλη ́θηκε, στις 11 Αυγου ́στου Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 1999, απο ́ την Areacova SA και 27 α ́λλους κατα ́ της
 διατα ́ξεως της 8ης Ιουλι ́ου 1999 του τρι ́του τμη ́ματος του — να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση (1),
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση
 Τ-12/96, μεταξυ ́, αφενο ́ς, Areacova SA και 30 α ́λλων και, — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 αφετε ́ρου, του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Υπο ́θεση C-301/99 P)
 1. Με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση η Επιτροπη ́ κρι ́νει ο ́τι
 η υποχρε ́ωση εκτιμη ́σεως των ενισχυ ́σεων με κριτη ́ριο την
 (1999/C 314/07)
 προηγου ́μενη ́εγκριση δεν υφι ́σταται, ο ́ταν η ́εγκριση αυτη ́
 προβλε ́πει, ο ́πως εν προκειμε ́νω, ο ́τι θα εξετα ́ζονται ο ́λες οι
 Η Areacova SA και 27 α ́λλοι, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον Antonio συγκεκριμε ́νες περιπτω ́σεις εφαρμογη ́ς του γενικου ́ συστη ́μα-
 Creus Carreras, δικηγο ́ρο Βαρκελω ́νης, καθω ́ς και τους Eva τος.
 Contreras Ynzenga και Albert Agustinoy Guilayn, δικηγο ́ρους
 Μαδρι ́της, με το ́πο επιδο ́σεων το δικηγορικο ́ γραφει ́ο των Το γεγονο ́ς δηλαδη ́ ο ́τι το ́εγγραφο εγκρι ́σεως των εθνικω ́ν
 Cuatrecasas Abogados, 78 Avenue d’Auderghem, B-1040, σχεδι ́ων για τον οικει ́ο τομε ́α περιε ́χει τη ρη ́τρα περι ́ εξετα ́σεως
 Βρυξε ́λλες, υπε ́βαλε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν των με ́τρων εκτελε ́σεως των σχεδι ́ων αυτω ́ν, ενω ́ ταυτο ́χρονα
 Κοινοτη ́των, στις 11 Αυγου ́στου 1999, αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ ζητει ́ται η κοινοποι ́ηση των με ́τρων αυτω ́ν, δεν σημαι ́νει ο ́τι η
 της διατα ́ξεως της 8ης Ιουλι ́ου 1999 του τρι ́του τμη ́ματος Επιτροπη ́ μπορει ́, ο ́ταν προβαι ́νει στις μεταγενε ́στερες αξιολο-
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στην υπο ́θεση γη ́σεις, να αφι ́σταται απο ́ τις προηγου ́μενες διαπιστω ́σεις της
 Τ-12/96 μεταξυ ́, αφενο ́ς, Areacova SA και 30 α ́λλων και, και να χαρακτηρι ́ζει τα σχετικα ́ με ́τρα ως ατομικε ́ς ενισχυ ́σεις,
 αφετε ́ρου, του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτρο- βα ́σει νε ́ων παραμε ́τρων, οι οποι ́ες διαφε ́ρουν απο ́ τις παραμε ́-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. τρους που χρησιμοποιη ́θηκαν κατα ́ την ́εγκριση των σχεδι ́ων
 για τον οικει ́ο τομε ́α.
 Οι αναιρεσει ́οντες ζητου ́ν απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 2. Η Επιτροπη ́ ισχυρι ́ζεται ο ́τι μεγα ́λο με ́ρος των εξετασθε ́ντων
 1) να αναιρε ́σει τη δια ́ταξη του Πρωτοδικει ́ου της 8ης Ιουλι ́ου με ́τρων δεν ει ́ναι συ ́μφωνο με τα σχε ́δια που καταρτι ́στηκαν
 1999 στην υπο ́θεση Τ-12/96 για ο ́λα η ́ ορισμε ́να απο ́ τα για τον οικει ́ο τομε ́α, διο ́τι ορισμε ́να απο ́ τα με ́τρα αυτα ́ δεν
 επισημαινο ́μενα ελαττω ́ματα και να αντλη ́σει ο ́λες τις ́εννομες ανη ́κουν στην κατηγορι ́α των παρεμβα ́σεων που προβλε ́πουν
 συνε ́πειες που απορρε ́ουν απο ́ την αναι ́ρεση της διατα ́ξεως τα εθνικα ́ σχε ́δια του οικει ́ου τομε ́α, ορισμε ́νες ενισχυ ́σεις δεν
 αυτη ́ς, ει ́τε ρητω ́ς, κρι ́νοντας επι ́ της ουσι ́ας την υπο ́θεση, ει ́τε προβλε ́πονται απο ́ ειδικο ́ σχε ́διο παρεμβα ́σεως, ενω ́ ορισμε ́νες
 αναπε ́μποντας αυτη ́ν στο Πρωτοδικει ́ο· α ́λλες, μολονο ́τι προβλε ́πονται σε τομεακα ́ σχε ́δια, δεν επιδιω ́-
 κουν κανε ́ναν απο ́ τους προγραμματικου ́ς σκοπου ́ς που
 2) να καταδικα ́σει τον ́ετερο των διαδι ́κων στην καταβολη ́ των αναφε ́ρονται γενικα ́ στα εθνικα ́ σχε ́δια του οικει ́ου τομε ́α και
 δικαστικω ́ν εξο ́δων ο ́σον αφορα ́ την ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου δεν προβλε ́πουν τον τρο ́πο με τον οποι ́ο θα αναπτυχθου ́ν
 διαδικασι ́α και, ομοι ́ως, σε περι ́πτωση που γι ́νουν, εν ο ́λω η ́ εν συμπληρωματικε ́ς η ́ εναλλακτικε ́ς δραστηριο ́τητες ́εναντι των
 με ́ρει, δεκτοι ́ οι ισχυρισμοι ́ στην υπο ́ κρι ́ση αι ́τηση αναιρε ́σεως, δραστηριοτη ́των παραγωγη ́ς ζα ́χαρης.
 να καταδικα ́σει τους καθω ́ν στην ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου
 διαδικασι ́α στα ́εξοδα της διαδικασι ́ας αυτη ́ς. Κατα ́ το α ́ρθρο 46 του κανονισμου ́ 1785/81 (2) και το α ́ρθρο
 4 του κανονισμου ́ 1254/89 (3), το ζη ́τημα κατα ́ πο ́σον οι
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ενισχυ ́σεις συμβιβα ́ζονται με τα εγκεκριμε ́να σχε ́δια του
 οικει ́ου τομε ́α κρι ́νεται κυρι ́ως σε σχε ́ση με την εξυπηρε ́τηση
 των στο ́χων και των σκοπω ́ ν που επιδιω ́κουν συνολικα ́ τα εν
 Οι λο ́γοι αναιρε ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ο ́μοιοι προς λο ́γω σχε ́δια.
 αυτου ́ς της υποθε ́σεως C-300/99 P.
 Η Επιτροπη ́ παρε ́λειψε πλη ́ρως να αποφανθει ́ επι ́ του γενικου ́
 ζητη ́ματος του συμβατου ́ των αναληφθεισω ́ν πρωτοβουλιω ́ν
 προς τους στο ́χους και τους σκοπου ́ς που επιδιω ́κονται
 συνολικα ́ απο ́ τα σχε ́δια που ́εχουν καταρτιστει ́ στον οικει ́ο
 τομε ́α, αρκου ́μενη να διατυπω ́σει τις ανωτε ́ρω συνοψισθει ́σες
 αντιρρη ́σεις η ́ να εξετα ́σει το περιεχο ́μενο των με ́τρων σε σχε ́ση
 Προσφυγη ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 26 Αυγου ́- με τις κοινοτικε ́ς κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς στον τομε ́α των
 των Ευρωπαϊκω
 στου 1999 ενισχυ ́σεων· του ́το αποτελει ́ μια επιπλε ́ον πλημμε ́λεια της
 προσβαλλο ́μενης αποφα ́σεως, αφενο ́ς λο ́γω παραβα ́σεως των
 κοινοτικω ́ν διατα ́ξεων και αφετε ́ρου λο ́γω ανεπαρκου ́ς αιτιολο-
 (Υπο ́θεση C-318/99) γι ́ας.
 (1999/C 314/08) 3. Η παρα ́βαση των κανο ́νων σχετικα ́ με την αξιολο ́γηση των
 εν λο ́γω ενισχυ ́σεων και η ουσιαστικη ́ παρα ́λειψη λη ́ψεως
 Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον καθηγητη ́ αποφα ́σεως σχετικα ́ με το εν γε ́νει συμβατο ́ των εν λο ́γω
 Umberto Leanza, επικουρου ́μενο απο ́ τον Danilo Del Gaizo, με ́τρων προς τους στο ́χους και τους σκοπου ́ς που επιδιω ́κουν
 avvocato dello Stato, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο την συνολικα ́ τα σχε ́δια του οικει ́ου τομε ́α συνε ́βαλαν αναμφισβη ́-
 πρεσβει ́α της Ιταλι ́ας, rue Marie-Adélaïde, 5, α ́σκησε στις 26 τητα στην επιλογη ́ μιας «ατομικιστικη ́ς» εξετα ́σεως των παρεμ-
 Αυγου ́στου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν βα ́σεων, πρα ́γμα που ει ́χε ως συνε ́πεια εσφαλμε ́νες προβλε ́ψεις,
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν οι οποι ́ες τελικα ́ επηρε ́ασαν αρνητικα ́ τα πορι ́σματα της
 Κοινοτη ́των. Επιτροπη ́ς.


text:
 Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου
 |
 E1998P0003
 Αίτηση του Verwaltungsbeschwerdeinstanz des Fόrstentums Liechtenstein (Διοικητικό δικαστήριο του πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν) με απόφασή του της 12ης Μαΐου 1998 για συμβουλευτική γνώμη εκ μέρους του δικαστηρίου ΕΖΕΣ στην υπόθεση Tradeparts AG (Υπόθεση E-3/98)
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 331 της 29/10/1998 σ. 0024 - 0024
 Αίτηση του Verwaltungsbeschwerdeinstanz des Fόrstentums Liechtenstein (Διοικητικό δικαστήριο του πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν) με απόφασή του της 12ης Μαΐου 1998 για συμβουλευτική γνώμη εκ μέρους του δικαστηρίου ΕΖΕΣ στην υπόθεση Tradeparts AG (Υπόθεση Ε-3/98) (98/C 331/09)Με απόφασή του στις 12 Μαΐου 1998 το Verwaltungsbeschwerdeinstanz des Fόrstentums του Λιχτενστάιν (Διοικητικό δικαστήριο του πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν), η οποία παρελήφθη από τη γραμματεία του δικαστηρίου της ΕΖΕΣ στις 18 Μαΐου 1998, ζήτησε μια συμβουλευτική γνώμη εκ μέρους του δικαστηρίου ΕΖΕΣ στην υπόθεση Tradeparts AG με τα ακόλουθα ερωτήματα:1. Η διάταξη σχετικά με το δίκαιο επιχειρήσεων του Λιχτενστάιν, σύμφωνα με την οποία ο διευθύνων σύμβουλος ενός νομικού προσώπου του Λιχτενστάιν πρέπει να έχει την έδρα του στη χώρα (του πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν), είναι συμβατή με τη συμφωνία για τον ΕΟΧ και ιδιαίτερα με το άρθρο 31 και επόμενα της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο της 2ας Μαΐου 1992 (ΕΟΧ);2. Εάν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι αρνητική, δηλαδή εάν η διάταξη του δικαίου επιχειρήσεων του Λιχτενστάιν σχετικά με την κατοικία του διευθύνοντος συμβούλου μιας εταιρείας του Λιχτενστάιν δεν είναι σύμφωνη με τη συμφωνία για τον ΕΟΧ, σε σχέση με τη συγκεκριμένη περίπτωση του Λιχτενστάιν - πρωτόκολλο αριθ. 15, μέτρα διασφάλισης σύμφωνα με το άρθρο 112 του ΕΟΧ, και τη δήλωση του Συμβουλίου ΕΟΧ σχετικά με την ελεύθερη επιλογή της κατοικίας - θα μπορούσε παρόλα αυτά η διάταξη σχετικά με την κατοικία να αιτιολογηθεί με βάση το ότι οι διατάξεις του δικαίου επιχειρήσεων (άρθρο 17, άρθρο 6 παράγραφος 1α) είναι σύμφωνες με τη συνθήκη για τον ΕΟΧ;3. Μπορεί το δημόσιο συμφέρον, η δημόσια ασφάλεια ή η δημόσια υγεία να προβληθούν ως αιτιολογία για τις διατάξεις του δικαίου επιχειρήσεων όσον αφορά την κατοικία λαμβανομένης υπόψη της ειδικής κατάστασης του Λιχτενστάιν ή της εξαιρετικής διάταξης του άρθρου 33 της συμφωνίας για τον

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 21.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 152/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 29ης Μαρτίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-565/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ - Δικηγόροι - Υποχρέωση τηρήσεως ανώτατων ορίων όσον αφορά τις αμοιβές δικηγόρων - Εμπόδιο προσβάσεως στην αγορά - Δεν υφίσταται)
 2011/C 152/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Traversa και L. Prete)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: I. Bruni, G. Palmieri και W. Ferrante)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 43 ΕΚ και 49 ΕΚ — Δικηγόροι — Υποχρέωση τήρησης ορισμένων ανώτατων ορίων για τις αμοιβές των δικηγόρων
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ιταλική Δημοκρατία φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 55 της 7.3.2009


text:
 12.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/35
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Φεβρουαρίου 2014 — Imax κατά ΓΕΕΑ — Himax Technologies (ΙΜΑΧ)
 (Υπόθεση T-198/13) (1)
 ((Κοινοτικό σήμα - Ανακοπή - Παραίτηση από την ανακοπή - Κατάργηση της δίκης))
 2014/C 142/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Imax Corporation (Mississauga, Καναδάς) (εκπρόσωποι: V. von Bomhard, δικηγόρος, και K. Hughes, solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: L. Rampini)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Himax Technologies, Inc. (Hsinhua, Ταϊβάν)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 23ης Ιανουαρίου 2013 (υπόθεση R 740/2012-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Himax Technologies, Inc. και της Imax Corporation.
 Διατακτικό
 To Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1.
 Καταργεί τη δίκη.
 2.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 171 της 15.6.2013.


text:
C 246/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 28.8.1999
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ μενη απο ́ τον Gilles Bouneou, δικηγο ́ρο Λουξεμβου ́ργου, με
 το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο του
 της 11ης Μαι ̈́ου 1999 τελευται ́ου, 4, Rue de l’Avenir, με αντικει ́μενο αναι ́ρεση κατα ́ της
 αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 28 Μαι ̈́ου 1999 το Πρωτοδικει ́ο των
 στην υπο ́θεση C-325/98 (αι ́τηση του tribunal de grande Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (πε ́μπτο τμη ́μα) στις συνεκδικασθει ́σες
 instance de Lille για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): υποθε ́σεις Τ-78/96 και Τ-170/96 (W κατα ́ Επιτροπη ́ς, Συλλογη ́
 Philippe Anssens κατα ́ Directeur des services fiscaux du Υπ. Υπ., γαλλικη ́ ́εκδοση, σ. Ι-Α-239 και ΙΙ-745), της οποι ́ας
 Nord (1) ζητει ́ται η ακυ ́ρωση, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι η Επιτροπη ́ των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: Julian Currall, επικουρου ́-
 («Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως — μενος απο ́ τον δικηγο ́ρο Denis Waelbroeck), το ∆ικαστη ́ριο
 Απαρα ́δεκτο») (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann (εισηγητη ́), προ ́εδρο
 τμη ́ματος, L. Sevón και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγε-
 (1999/C 246/14) λε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε
 στις 10 Iουνι ́ου 1999 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 1) Απορρι ́πτει την αναι ́ρεση.
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ 2) Καταδικα ́ζει την W στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 στη«Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-325/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του tribunal
 de grande instance de Lille (Γαλλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, (1) EE C 299 της 26.9.1998.
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ (παλαιου ́ α ́ρθρου 177), με
 την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́
 ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Philippe Anssens και
 Directeur des services fiscaux du Nord, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 95 της Συνθη ́κης
 ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρου 90 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο,
 συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο,
 P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet, G. Hirsch και P. Jann, προε ́-
 δρους τμη ́ματος, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida,
 C. Gulmann, J. L. Murray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, Αι ́τηση αναιρε ́σεως της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 L. Sevón και M. Wathelet (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγε- τη ́των που ασκη ́θηκε στις 23 Απριλι ́ου 1999 κατα ́ της αποφα ́-
 λε ́ας: Γ. Κοσμα ́ς, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 11 Μαι ̈́ου σεως της 25ης Φεβρουαρι ́ου 1999, την οποι ́α εξε ́δωσε το
 1999 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο τμη ́μα)
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις T-282/97 και T-57/98,
 Η αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́βαλε Antonio Giannini κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 το tribunal de grande instance de Lille, με απο ́φαση της 7ης τη ́των
 Αυγου ́στου 1998, ει ́ναι απαρα ́δεκτη.
 (Υπο ́θεση C-153/99 P)
 (1) EE C 378 της 5.12.1998.
 (1999/C 246/16)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τους Gianluigi Valsesia, κυ ́ριο νομικο ́ συ ́μβουλο και Julian
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Currall, νομικο ́ συ ́μβουλο, επικουρου ́μενους απο ́ τον Denis
 Waelbroeck, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 ́ το τμη ́μα)
 (πρω βου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
 Kirchberg, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 της 10ης Iουνι ́ου 1999 Κοινοτη ́των στις 23 Απριλι ́ου 1999 αναι ́ρεση κατα ́ της αποφα ́σεως
 της 25ης Φεβρουαρι ́ου 1999, την οποι ́α εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο
 στην υπο ́θεση C-304/98 Ρ: W κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ- των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο τμη ́μα) στις συνεκδικασθει ́-
 κω ́ ν Κοινοτη ́των (1) σες υποθε ́σεις T-282/97 και T-57/98, Antonio Giannini κατα ́
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 («Υπα ́ λληλοι — Επανατοποθε ́τηση — Συμφε ́ρον της
 υπηρεσι ́ας — Υπηρεσιακο ́ πται ́σμα — Ευθυ ́νη των οργα ́-
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 νων — Προδη ́λως απαρα ́δεκτη και αβα ́ σιμη αναι ́ρεση»)
 (1999/C 246/15) — να κρι ́νει την αι ́τηση αναιρε ́σεως παραδεκτη ́ και βα ́σιμη·
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) — κατα ́ συνε ́πεια, να εξαφανι ́σει την αναιρεσιβαλλομε ́νη
 απο ́φαση (1)·
 Στην υπο ́θεση C-304/98 Ρ, W, υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Λουξεμβου ́ργου, εκπροσωπου ́- — και να καταδικα ́σει τον αναιρεσι ́βλητο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.


text:
 31.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/22
 Προσφυγή της 17ης Ιανουαρίου 2012 — MAF κατά Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων
 (Υπόθεση T-23/12)
 2012/C 98/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mutuelle des Architectes Français assurances (MAF) (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal και D. Abreu Caldas, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να αποφανθεί ως ακολούθως:
 —
 Ακυρώνει τις αποφάσεις περί δημοσιεύσεως στον ιστότοπο της Αρχής όλων των πληροφοριών μόνο στην αγγλική γλώσσα, συμπεριλαμβανομένων των δημοσίων διαβουλεύσεων που άρχισαν στις 7 και 8 Νοεμβρίου 2011 καθώς και στις 21 Δεκεμβρίου 2011,
 —
 καθόσον παρίσταται ανάγκη, ακυρώνει την απόφαση της Αρχής της 16ης Ιανουαρίου 2012,
 —
 καταδικάζει την Αρχή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο ια, και του άρθρου 73 του κανονισμού 1094/2010 (1) καθόσον οι διατάξεις αυτές επιβάλλουν στην καθής να δημοσιεύει πληροφορίες σχετικές με τις δραστηριότητές της στον ιστότοπό της σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Η προσφεύγουσα προβάλλει πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και πλάνη περί το δίκαιο καθόσον η καθής δικαιολογεί την άρνηση δημοσιεύσεως των επίμαχων δημόσιων διαβουλεύσεων στη γλώσσα της προσφεύγουσας, μεταξύ άλλων, λόγω του κόστους, παρ’ όλο που στο άρθρο 73, παράγραφος 3, του κανονισμού 1094/2010 διευκρινίζεται ότι οι μεταφραστικές υπηρεσίες που απαιτούνται για τη λειτουργία της Αρχής παρέχονται από το Μεταφραστικό Κέντρο των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από την έκταση της υποχρέωσης δημοσιεύσεως σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η υποχρέωση αυτή ισχύει επίσης και για τις δημόσιες διαβουλεύσεις της καθής και όχι μόνο για την ετήσια έκθεση, το πρόγραμμα εργασίας και τις κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις της καθής.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, για τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων), την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 716/2009/ΕΚ και την κατάργηση της απόφασης 2009/79/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 331, σ. 48).


text:
27.5.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 149/17
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — 'Ελλειψη νομιμο ́τητας της εξετα ́σεως απο ́ την Επιτροπη ́ της
 Η Επιτροπη ́ θεωρει ́ ο ́τι η Γαλλι ́α εξα ́ντλησε το δικαι ́ωμα ́ της αιτη ́σεως προσβα ́σεως στα ́εγγραφα: Η εκ με ́ρους του Πρωτοδι-
 εκπτω ́σεως την 1η Ιουλι ́ου 1982, δηλαδη ́ κατα ́ την ημερομηνι ́α κει ́ου εκτι ́μηση των ισχυρισμω ́ν της αναιρεσει ́ουσας δεν η ́ταν
 που θε ́σπισε δικαι ́ωμα μερικη ́ς εκπτω ́σεως για το ντι ́ζελ το οποι ́ο πλη ́ρης, α ́ρα συνιστου ́σε παραβι ́αση του δικαι ́ου. Το Πρωτοδι-
 χρησιμοποιει ́ται ως καυ ́σιμο (νο ́μος 82-540 της 28ης Ιουνι ́ου κει ́ο δεν εξε ́τασε ου ́τε τον ισχυρισμο ́ περι ́ «αναλω ́σεως» ου ́τε
 1982). Απο ́ την ημερομηνι ́α εκει ́νη, η Γαλλι ́α ́επαυσε να εμπι ́πτει τον ισχυρισμο ́ ο ́τι η νε ́α απορριπτικη ́ απο ́φαση της Επιτροπη ́ς
 στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς της παραγρα ́φου 6 του α ́ρθρου 17 της στηριζο ́ταν σε ατελη ́ νομικη ́ εκτι ́μηση των λο ́γων απορρι ́ψεως
 οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ και οι εν λο ́γω πρα ́ξεις υπα ́γονται πλε ́ον που ́επρεπε να ληφθου ́ν υπο ́ψη. Τε ́λος το Πρωτοδικει ́ο δεν
 στον γενικο ́ κανο ́να που περιε ́χεται στην παρα ́γραφο 2 του εν λο ́γω σχολι ́ασε καν το γεγονο ́ς ο ́τι η εκ με ́ρους της Επιτροπη ́ς
 α ́ρθρου 17. Εξ αυτου ́ προκυ ́πτει ο ́τι οι γαλλικε ́ς αρχε ́ς δεν ει ́ναι παρα ́θεση ενο ́ς μο ́νο λο ́γου απορρι ́ψεως κα ́θε αιτη ́σεω ́ς της
 πλε ́ον αρμο ́διες για να θεσπι ́σουν ειδικη ́ προϋπο ́θεση περιορι ́ζουσα αναιρει ́ το δικαι ́ωμα προσβα ́σεως στα ́εγγραφα και δημιουργει ́
 το δικαι ́ωμα εκπτω ́σεως το οποι ́ο διε ́πεται απο ́ το α ́ρθρο 17, ανεπι ́τρεπτο κενο ́ στην παροχη ́ ́εννομης προστασι ́ας.
 παρα ́γραφος 2.
 — Ακυρο ́τητα του κανο ́να περι ́ συντα ́κτη του εγγρα ́φου λο ́γω
 παραβια ́σεως υπε ́ρτερου δικαι ́ου, επικουρικα ́ δε εσφαλμε ́νη
 ερμηνει ́α και εφαρμογη ́ του κανο ́να αυτου ́ και παραβι ́αση της
 υποχρεω ́σεως παραθε ́σεως αιτιολογιω ́ν:
 — Λο ́γω των αποστα ́σεων, των γλωσσικω ́ν και α ́λλων «τεχνι-
 κω ́ν» προβλημα ́των — π.χ. της μη γνω ́σεως των σχετικω ́ν
 αρμοδιοτη ́των και διαδικασιω ́ ν σε τρι ́τες χω ́ρες — οι
 ιδιω ́τες δεν ́εχουν, η ́ ́εστω ́εχουν πολυ ́ περιορισμε ́νη,
 δυνατο ́τητα να ζητου ́ν και να λαμβα ́νουν γνω ́ση εντο ́ς
 ευλο ́γου χρο ́νου των σχετικω ́ν εγγρα ́φων. Η Επιτροπη ́ δεν
 μπορει ́ να απαλλα ́σσεται απο ́ τη «συνταγματικα ́ προβλεπο ́-
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως της Interporc Im- und Export GmbH μενη» υποχρε ́ωση ́ της να επιτρε ́πει την προ ́σβαση στα
 που ασκη ́θηκε στις 11 Φεβρουαρι ́ου 2000 κατα ́ της αποφα ́- ́εγγραφα που ́εχει στην κατοχη ́ της, επικαλου ́μενη ́εναντι
 σεως του Πρωτοδικει ́ου (πρω ́ το πενταμελε ́ς τμη ́μα) της του αιτου ́ντος απλω ́ς και μο ́νο τον κανο ́να του «τρι ́του
 7ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 στην υπο ́θεση Τ-92/98, Interporc συντα ́κτη», εφο ́σον ́ετσι δεν διασφαλι ́ζονται καν οι νομικε ́ς
 Im- und Export GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν και τεχνικε ́ς προϋποθε ́σεις της αποτελεσματικη ́ς ασκη ́σεως
 Κοινοτη ́των του δικαιω ́ματος προσβα ́σεως στα ́εγγραφα. Του ́το ισχυ ́ει
 κατα ́ μει ́ζονα λο ́γο ο ́ταν τα επι ́μαχα ́εγγραφα ́εχουν α ́μεση
 σχε ́ση με την εφαρμογη ́ του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, εν
 (Υπο ́θεση C-41/00 P) προκειμε ́νω με την επιτη ́ρηση κοινοτικη ́ς ποσοστω ́σεως για
 την εισαγωγη ́ βοει ́ου κρε ́ατος απο ́ την Αργεντινη ́. Αντι ́θετα
 απο ́ ο ́,τι ́εκρινε το Πρωτοδικει ́ο, ο κανο ́νας περι ́ συντα ́κτη
 (2000/C 149/27) αντιβαι ́νει προς υπε ́ρτερο δι ́καιο, ει ́ναι ασυμβι ́βαστος με
 την επιταγη ́ της διαφα ́νειας, η οποι ́α αποτελει ́ γενικη ́
 αρχη ́ του δικαι ́ου η οποι ́α ανα ́γεται στις αρχε ́ς του
 Η Interporc Im- und Export GmbH, εκπροσωπου ́μενη απο ́ δημοκρατικου ́ πολιτευ ́ματος, και επομε ́νως ει ́ναι α ́κυρος.
 τον Georg M. Berrisch, δικηγο ́ρο του δικηγορικου ́ γραφει ́ου
 Gaedertz, av. de Tervuren 35, Βρυξε ́λλες, α ́σκησε στις — (Επικουρικα ́) Το αποτε ́λεσμα μιας πραγματικα ́ συσταλτικη ́ς
 11 Φεβρουαρι ́ου 2000 αναι ́ρεση κατα ́ της αποφα ́σεως του Πρωτο- ερμηνει ́ας βα ́σει της (υπε ́ρτερης) επιταγη ́ς της διαφα ́νειας
 δικει ́ου (πρω ́το πενταμελε ́ς τμη ́μα) της 7ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 στην θα η ́ταν οπωσδη ́ποτε ο ́τι ο κανο ́νας περι ́ συντα ́κτη θα
 υπο ́θεση Τ-92/98, Interporc Im- und Export GmbH κατα ́ ́επρεπε να ερμηνευθει ́, παρα ́ το γρα ́μμα του, ως γενικη ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (1). δια ́ταξη απο ́ την οποι ́α επιτρε ́πονται παρεκκλι ́σεις. 'Ενα
 σημαντικο ́ κριτη ́ριο για την ορθη ́ α ́σκηση της διακριτικη ́ς
 εξουσι ́ας και τον δικαστικο ́ ́ελεγχο ́ της ει ́ναι κυρι ́ως η
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: νομικη ́ και τεχνικη ́ δυνατο ́τητα ασκη ́σεως ́εναντι του
 «τρι ́του συντα ́κτη» του δικαιω ́ματος προσβα ́σεως στα
 ́εγγραφα. Το Πρωτοδικει ́ο ο ́μως δε ́χθηκε ο ́τι η Επιτροπη ́
 1) να αναιρε ́σει τα σημει ́α 2 και 3 του διατακτικου ́ της αποφα ́σεως αφενο ́ς μπορει ́, κατα ́ την εφαρμογη ́ του κανο ́να περι ́
 του Πρωτοδικει ́ου της 7ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 στην υπο ́θεση συντα ́κτη, να ενεργει ́ αυθαι ́ρετα και αφετε ́ρου ́εχει απεριο ́-
 Τ-92/98, Interporc Im- und Export GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς, ριστη διακριτικη ́ εξουσι ́α κατα ́ τη λη ́ψη της αποφα ́σεως αν
 θα επιτρε ́ψει την προ ́σβαση σε ́εγγραφα που ́εχουν
 συνταχθει ́ απο ́ τρι ́τους.
 2) να ακυρω ́σει ολο ́κληρη την απο ́φαση του Γενικου ́ Γραμματε ́α
 της Επιτροπη ́ς της 23ης Απριλι ́ου 1998,
 (1) EE 2000, C 20, σ. 19.
 3) να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα, περιλαμβα-
 νομε ́νων των εξο ́δων της πρωτοβα ́θμιας διαδικασι ́ας.


text:
 25.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/25
 Προσφυγή της 17ης Φεβρουαρίου 2016 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνική Δημοκρατία
 (Υπόθεση C-98/16)
 (2016/C 145/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: W. Roels, και Δ. Τριανταφύλλου)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα:
 —
 Να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, με τη θέσπιση και τη διατήρηση σε ισχύ της νομοθεσίας, η οποία προβλέπει προνομιακό φορολογικό συντελεστή κληρονομιάς σε κληροδοσίες υπέρ μη κερδοσκοπικών οργανισμών που είναι εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ/του ΕΧ υπό τον όρο της αμοιβαιότητας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 63 της ΣΛΕΕ και το άρθρο 40 της συμφωνίας ΕΟΧ.
 —
 Να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η ελληνική νομοθεσία προβλέπει χαμηλότερο φορολογικό συντελεστή για τις κληροδοσίες υπέρ νομικών προσώπων μη κερδοσκοπικού (φιλανθρωπικού κλπ.) σκοπού. Ωστόσο ο χαμηλός συντελεστής δεν ισχύει για τις κληροδοσίες στα αντίστοιχα νομικά πρόσωπα του εξωτερικού, εκτός αν τα οικεία κράτη αναγνωρίζουν και αυτά ευνοϊκότερη μεταχείριση για τις κληροδοσίες προς τα νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα της Ελλάδας (δηλ. υπό τον όρο της αμοιβαιότητας).
 —
 Η νομοθεσία αυτή ενέχει διάκριση εις βάρος των (μη κερδοσκοπικών) νομικών προσώπων των άλλων κρατών μελών της ΕΕ (και του ΕΟΧ) που συνιστά περιορισμό της ελεύθερης κίνησης κεφαλαίων (άρθρο 63 ΣΛΕΕ).
 —
 Ο περιορισμός αυτός δεν καλύπτεται από τις εξαιρέσεις του άρθρου 65 ΣΛΕΕ.
 —
 Δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με την ανακούφιση του εθνικού προϋπολογισμού από τη δράση των εγχώριων μη κερδοσκοπικών οργανισμών (δημοσιονομικός μη αποδεκτός λόγος).
 —
 Τέλος, η αρχή της αμοιβαιότητας δεν μπορεί να δικαιολογήσει παραβίαση της αρχής της ελεύθερης κινήσεως κεφαλαίων μέσω διακρίσεων.


text:
 11.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 246/33
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία) στις 12 Ιουλίου 2010 — Nordea Pankki Suomi Oyj
 (Υπόθεση C-350/10)
 ()
 2010/C 246/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Korkein hallinto-oikeus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Nordea Pankki Suomi Oyj
 Έτερος διάδικος: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Πρέπει το άρθρο 13, Β, στοιχείο δ', σημεία 3 και 5, της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ 77/388/ΕΟΚ (1) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαλλάσσονται του φόρου προστιθέμενης αξίας οι υπηρεσίες Swift, όπως είναι αυτές που περιγράφονται στο σημείο 1 της παρούσας διατάξεως, οι οποίες χρησιμοποιούνται για τη διενέργεια πληρωμών καθώς και στο πλαίσιο της εκτελέσεως συναλλαγών με κινητές αξίες μεταξύ πιστωτικών ιδρυμάτων;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).


text:
 3.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/65
 (2005/C 217/138)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 ΕΕ C 205 της 20.8.2005
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 193 της 6.8.2005
 ΕΕ C 182 της 23.7.2005
 ΕΕ C 171 της 9.7.2005
 ΕΕ C 155 της 25.6.2005
 ΕΕ C 143 της 11.6.2005
 ΕΕ C 132 της 28.5.2005
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
 CELEX: http://europa.eu.int/celex


text:
 23.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/52
 Προσφυγή της Centrο Eurοpa 7 srl κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Αυγούστου 2004
 (Υπόθεση T-338/04)
 (2004/C 262/96)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Η Centrο Eurοpa 7 srl, εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους νittοriο Ripa di Meana και Rοbertο Mastrοianni, άσκησε στις 11 Αυγούστου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής περί θέσεως στο αρχείο της καταγγελίας που υπέβαλε η προσφεύγουσα στις 18 Οκτωβρίου 2001, η οποία τής κοινοποιήθηκε με έγγραφο του διευθυντή της Γενικής Διευθύνσεως Ανταγωνισμού Menshing, της 4ης Ιουνίου 2004, που τής απεστάλη με τηλεομοιοτύπημα της 9ης Ιουνίου 2004, αριθ. D (2004)/471,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Στην παρούσα υπόθεση, η προσφεύγουσα έλαβε μέρος, τον Ιούλιο του 1999, στον διαγωνισμό που προκηρύχθηκε στην Ιταλία για τη χορήγηση αδειών ιδιωτικής τηλεοπτικής μεταδόσεως σε εθνικό επίπεδο, μέσω αναλογικών χερσαίων συχνοτήτων, στο πλαίσιο του οποίου της χορηγήθηκε άδεια για τηλεοπτική μετάδοση χωρίς κωδικοποίηση, εξαετούς διάρκειας, με δυνατότητα ανανεώσεως για έξι επιπλέον έτη. Εντούτοις, η προσφεύγουσα δεν έχει έως σήμερα ξεκινήσει την τηλεοπτική αυτή δραστηριότητα, καθόσον δεν της έχουν παραχωρηθεί οι συχνότητες που δικαιούτο να χρησιμοποιεί δυνάμει της χορηγηθείσας άδειας. Πράγματι, η πλήρης υλοποίηση του εθνικού προγράμματος περί συχνοτήτων, η οποία θα καθιστούσε δυνατή την ικανοποίηση των νομίμων προσδοκιών της, δεν έχει επιτευχθεί διότι, βάσει της ισχύουσας ιταλικής νομοθεσίας, τις συχνότητες χρησιμοποιούν τηλεοπτικοί φορείς οι οποίοι, μολονότι δεν έχουν αποκτήσει άδεια, εξακολουθούν να εκπέμπουν δυνάμει του «μεταβατικού καθεστώτος» του νόμου 249 του 1997. Κατά συνέπεια, η συνέχιση της δραστηριότητας του τρίτου σταθμού του ομίλου Mediaset (Retequattrο) δεν επέτρεψε την ελευθέρωση των συχνοτήτων που απαιτούνταν προκειμένου να είναι η προσφεύγουσα σε θέση να αρχίσει τις μεταδόσεις, όπως όφειλε μετά την απόκτηση της σχετικής άδειας.
 Με την προσφυγή της η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως περί θέσεως στο αρχείο της καταγγελίας που υπέβαλε για τις στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό, τις οποίες συνεπάγεται η ως άνω κατάσταση, καθώς και κατά της αποφάσεως περί απορρίψεως της αιτήσεώς της προς την Επιτροπή για παρέμβαση, κατ' εφαρμογήν το άρθρου 86, παράγραφος 3, της συνθήκης ΕΚ, καθώς πρόκειται για μέτρα που ελήφθησαν υπέρ επιχειρήσεως (RTI) στην οποία η ιταλική νομοθεσία έχει χορηγήσει ειδικό δικαίωμα.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει ισχυρισμούς περί παραβάσεως των άρθρων 82 και 86 της συνθήκης, καθώς και περί παραβιάσεως της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθόσον η καθού:
 —
 δεν προέβη σε επιμελή εξέταση της επίμαχης καταγγελίας, καθώς δεν απάντησε στην κύρια αιτίαση περί διακρίσεως εις βάρος της προσφεύγουσας ως προς την πρόσβαση στην αγορά των τηλεοπτικών εκπομπών,
 —
 εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση χωρίς να λάβει υπόψη ότι τα ληφθέντα ή παραληφθέντα από τις ιταλικές αρχές μέτρα, λόγω των οποίων αποκλείσθηκε η Eurοpa 7 από την αγορά των τηλεοπτικών εκπομπών, ενίσχυσαν τη δεσπόζουσα θέση του φορέα RTI,
 —
 δεν έλαβε υπόψη τις συνέπειες της ενάρξεως ισχύος του νόμου 112 του 2004 επί της θέσεως της προσφεύγουσας. Επί του σημείου αυτού, η προσφεύγουσα προβάλλει, επίσης, ισχυρισμό περί παραβιάσεως της αρχής της χρηστής διοικήσεως, όπως αυτή διατυπώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων.


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/27
 Αναίρεση που άσκησε στις 23 Νοεμβρίου 2015 η Schniga GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 10 Σεπτεμβρίου 2015 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-91/14 και T-92/14, Schniga GmbH κατά Κοινοτικού Γραφείου Φυτικών Ποικιλιών
 (Υπόθεση C-625/15 P)
 (2016/C 027/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Schniga GmbH (εκπρόσωποι: G. Würtenberger, R. Kunze, Rechtsanwälte)
 Έτερος διάδικος στην αναιρετική διαδικασία: Κοινοτικό Γραφείο Φυτικών Ποικιλιών, Brookfield New Zealand Ltd, Elaris SNC
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Σεπτεμβρίου 2015, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-91/14 και T-92/14·
 —
 να καταδικάσει το ΚΓΦΠ και τους παρεμβαίνοντες στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 7 του κανονισμού 2100/94 (1) του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1994, για τα κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών, όπως επίσης και κατά την εφαρμογή των άρθρων 22 και 23 του κανονισμού 1239/95 (2) της Επιτροπής, της 31ης Μαΐου 1995.
 Το Γενικό Δικαστήριο εκτίμησε εσφαλμένα την αρμοδιότητα του προέδρου του Κοινοτικού Γραφείου Φυτικών Ποικιλιών να συμπεριλάβει πρόσθετα χαρακτηριστικά κατά τη διαδικασία ελέγχου ποικιλίας ενόψει της χορηγήσεως κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας.
 Το Γενικό Δικαστήριο εκτίμησε εσφαλμένα τη νομική φύση των τεχνικών πρωτοκόλλων και κατευθυντήριων γραμμών που πρέπει να εφαρμόζονται κατά τον τεχνικό έλεγχο αιτήσεως για χορήγηση κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας, με αποτέλεσμα να εκτιμηθεί εσφαλμένα η προθεσμία εντός της οποίας ο πρόεδρος του Κοινοτικού Γραφείου Φυτικών Ποικιλιών μπορεί να αποφασίσει ότι ένα επιπλέον χαρακτηριστικό μπορεί να λαμβάνεται υπόψη για τον καθορισμό του διακριτού της νέας ποικιλίας.
 Το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε ως προς την εκτίμηση των συνεπειών εφαρμογής των αρχών της ασφάλειας δικαίου, της αντικειμενικότητας του Κοινοτικού Γραφείου Φυτικών Ποικιλιών και της ίσης μεταχειρίσεως όσον αφορά τις αποφάσεις του προέδρου του Κοινοτικού Γραφείου Φυτικών Ποικιλιών κατά την εξέταση νέας ποικιλίας.
 (1) Κανονισμός 2100/94 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1994, για τα κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών (EE L 227, σ. 1).
 (2) Κανονισμός 1239/95 της Επιτροπής, της 31ης Μαΐου 1995, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού 2100/94 του Συμβουλίου όσον αφορά τους διαδικαστικούς κανόνες ενώπιον του γραφείου και τα κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών (EE L 121, σ. 37).


text:
4.10.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 239/5
 — Το άρθρο 6, παράγραφος 5, του κανονισμού 3887/92, — Παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, που καθιερώνε-
 με τη μορφή που είχε κατά τον κρίσιμο χρόνο, δεν ται με το άρθρο 253 της Συνθήκης ΕΚ: η απόφαση
 έκανε διάκριση μεταξύ των διαφόρων καθεστώτων της Επιτροπή δεν αναφέρει ποιες είναι οι ενέργειες των
 ενισχύσεων ως προς την υποχρέωση ελέγχου ενός 5 % πορτογαλικών αρχών τις οποίες θεωρεί διιστάμενες προς το
 των αιτήσεων παροχής ενισχύσεως «για ζώα» κατά κοινοτικό δίκαιο, ούτε τίνων κανόνων του κοινοτικού δικαίου
 την περίοδο υποχρεωτικής κατοχής, γι' αυτό και — υπήρξε παράβαση. Έτσι, η απόφαση δεν πληροί τις ελάχιστες
 αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζει η Επιτροπή — οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για την τήρηση της υποχρεώσεως
 πορτογαλικές αρχές ενήργησαν σύμφωνα με την εν αιτιολογήσεως. Οι ελάχιστες αυτές προϋποθέσεις είναι απαι-
 λόγω διάταξη. τητικότερες όταν πρόκειται για την έκδοση πράξεων που
 εφαρμόζουν κυρώσεις ή που ενέχουν αρνητικές συνέπειες,
 ιδίως στο οικονομικό επίπεδο, για τους αποδέκτες τους, όπως
 συμβαίνει εν προκειμένω. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η τήρηση
 της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως είναι ουσιώδης για την
 κατοχύρωση των δικαιωμάτων άμυνας του προσώπου ή του
 — Η Επιτροπή, εφαρμόζοντας στη συγκεκριμένη περί- φορέα που υφίσταται τις απορρέουσες από την εκδιδόμενη
 πτωση το άρθρο 6, παράγραφος 5, του κανονισμού πράξη αρνητικές συνέπειες.
 3887/92, όχι με τη μορφή που είχε κατά τον χρόνο
 των πραγματικών περιστατικών, αλλά με τη μορφή που
 του προσέδωσε μεταγενεστέρως ο κανονισμός (ΕΚ)
 (1 ) ΕΕ L 124 της 20.05.2003, σ. 45.
 2801/99, εφαρμόζει αναδρομικά νέα διάταξη, κατά
 παράβαση των κοινών στα κράτη μέλη γενικών αρχών
 του δικαίου.
 — Πλάνη περί τη συνδρομή των προαπαιτουμένων πραγματικών
 περιστατικών, σε σχέση προς τις δαπάνες που δήλωσαν οι
 πορτογαλικές αρχές, για την περίοδο 1999, σχετικά με την Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 πριμοδότηση για τη διατήρηση της αγέλης θηλαζουσών του Βασιλείου της ∆ανίας, που ασκήθηκε στις 4 Αυγούστου
 αγελάδων: 2003
 (Υπόθεση C-343/03)
 — Οι φερόμενες πλημμέλειες ως προς την αναγνώριση των (2003/C 239/07)
 ζώων, τις οποίες ισχυρίζεται ότι διαπίστωσε η Επιτροπή
 κατόπιν ελέγχων που πραγματοποίησε σε εκμεταλλεύ-
 σεις κείμενες στο Αlentejo τον Σεπτέμβριο του 2000,
 δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη προκειμένου να
 εφαρμοσθούν κατ' αποκοπήν διορθώσεις στις δαπάνες Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 για την περίοδο 1999. Επικουρικώς, η Πορτογαλική τον Η. P. Hartvig, με διεύθυνση επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 Κυβέρνηση θεωρεί ότι οι καταλογιζόμενες από την άσκησε στις 4 Αυγούστου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των
 Επιτροπή πλημμέλειες δεν ασκούν επιρροή, εφόσον η Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Βασιλείου της
 Πορτογαλία ετήρησε και τηρεί το καθεστώς που ισχύει ∆ανίας.
 για την αναγνώριση των βοοειδών.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 1) να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο της ∆ανίας,
 — Περαιτέρω, η Επιτροπή επικαλείται, προς δικαιολόγηση
 της χρηματικής διορθώσεως, ότι ορισμένα ζώα έφεραν
 — παραλείποντας να καθορίσει τον τρόπο εκμεταλλεύσεως
 σήμανση επιτεθείσα από τον παραγωγό η οποία περιείχε
 των ποσοστώσεων που του χορηγήθηκαν,
 τον υπ' αυτού χρησιμοποιούμενο αριθμό αναγνωρίσεως,
 διαφορετικό από τον αριθμό που είχαν δώσει οι
 αρμόδιες αρχές, και θεωρεί ότι η πρακτική αυτή — παραλείποντας να διασφαλίσει την τήρηση των κοινο-
 αυξάνει τον κίνδυνο να καταβληθεί μια πριμοδότηση τικών διατάξεων σχετικά με τη διατήρηση των αλιευτι-
 περισσότερο από μία φορά για το ίδιο ζώο. Και σ' αυτήν κών πόρων, επιτηρώντας τις αλιευτικές δραστηριότητες,
 την περίπτωση, υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως των ελέγχοντας καταλλήλως τις εκφορτώσεις και την
 κρισίμων πραγματικών περιστατικών, μη λαμβάνοντας καταγραφή των αλιευμάτων, και επιβάλλοντας ποινικές
 υπόψη τις συγκεκριμένες περιστάσεις υπό τις οποίες ή διοικητικές κυρώσεις κατά των προσώπων ευθύνονται
 σημειώθηκε η πρακτική αυτή. για την υπερεκμετάλλευση,
 ---pagebreak--- C 239/6 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 4.10.2003
 — παραλείποντας να θεσπίσει προσωρινή απαγόρευση Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 αλιείας για τα πλοία που φέρουν δανική σημαία ή που
 είναι νηολογημένα στη ∆ανία αφότου οι χορηγηθείσες 1) να διαπιστώσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο, παραλείποντας να
 ποσοστώσεις έπρεπε να θεωρηθούν εξαντλημένες, και εφαρμόσει την οδηγία 77/799/ΕΟΚ ( 1) του Συμβουλίου, της
 παραλείποντας να ενημερώσει την Επιτροπή για τα 19ης ∆εκεμβρίου 1977, περί της αμοιβαίας συνδρομής των
 μέτρα διακοπής της αλιείας, αρμοδίων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των αμέσων
 και εμμέσων φόρων, όπως τροποποιήθηκε, στο έδαφος του
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει, αφενός, από το άρθρο 5, Γιβραλτάρ, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη
 παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 170/83 (1) και, Συνθήκη ΕΚ,
 αφετέρου, από τα άρθρα 1 και 11, παράγραφοι 1 και 2, του
 κανονισμού (ΕΟΚ) 2241/87 (2). 2) να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο στα δικαστικά έξοδα.
 2) να καταδικάσει το Βασίλειο της ∆ανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Η οδηγία 77/799/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε, έπρεπε να εφαρμο-
 σθεί από τα κράτη μέλη έως την 1η Ιανουαρίου 1981, ως προς
 τον φόρο προστιθεμένης αξίας (δυνάμει της οδηγίας
 Παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ)
 79/1070/ΕΟΚ ( 2)), και έως την 1η Ιανουαρίου 1993, ως προς
 170/83 και των άρθρων 1 και 11, παράγραφοι 1 και 2, του τους ειδικούς φόρους καταναλώσεως (δυνάμει της οδηγίας
 κανονισμού (ΕΟΚ) 2241/87. 92/12/ΕΟΚ ( 3)).
 Η ∆ανική Κυβέρνηση δέχεται ότι, ως προς ορισμένα αποθέματα, Αντιθέτως προς όσα διατείνεται το Ηνωμένο Βασίλειο, η Επιτροπή
 σημειώθηκε σημαντική υπέρβαση της ποσοστώσεως που χορηγή- ισχυρίζεται ότι η οδηγία 77/799/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε,
 θηκε για την περίοδο 1988. Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η έχει εφαρμογή στο Γιβραλτάρ και ότι το Ηνωμένο Βασίλειο,
 επιτήρηση των αλιευτικών δραστηριοτήτων και τα μέτρα που παραλείποντας να εφαρμόσει την οδηγία ως προς το εν λόγω
 θεσπίσθηκαν για τη διαχείριση και τον έλεγχο των δραστηριοτήτων έδαφος, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την Συνθήκη ΕΚ.
 αυτών ήταν ανεπαρκή.
 (1 ) EE ειδ. έκδ. 09/1, σ. 86.
 Επιπλέον, οι δανικές αρχές, σε ορισμένες περιπτώσεις, παρέλειψαν (2 ) Οδηγία 79/1070/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης ∆εκεμβρίου 1979,
 να κινήσουν ποινικές διαδικασίες κατά των προσώπων που παρέβη- περί τροποποιήσεως της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ (EE ειδ. έκδ. 09/1,
 σαν τις διατάξεις περί ελέγχου και διατηρήσεως. σ. 109).
 (3 ) Οδηγία 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992,
 σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και
 ( 1) Κανονισμός της 25ης Ιανουαρίου 1983 περί θεσπίσεως κοινοτικού τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους
 καθεστώτος διατηρήσεως και διαχειρίσεως των αλιευτικών πόρων (ΕΕ κατανάλωσης (ΕΕ L 076 της 23.03.1992, σ. 1).
 L 24, σ. 1).
 ( 2) Κανονισμός της 23ης Ιουλίου 1987 για τη θέσπιση ορισμένων μέτρων
 ελέγχου για τις αλιευτικές δραστηριότητες (ΕΕ L 207, σ. 1).
 Αίτηση αναιρέσεως της Εl Corte Inglés, S.A. κατά της
 διατάξεως που εκδόθηκε στις 8 Μαΐου 2003 από το Πρωτοδι-
 κείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα) επί της
 υποθέσεως Τ-63/03, El Corte Inglés, S.A. κατά Επιτροπής
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με αντίδικο στη διαδικασία
 του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και
 ενώπιον του τμήματος προσφυγών την Calzaturificio
 Βορείου Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 7 Αυγούστου 2003
 Yvonne S.r.l., που ασκήθηκε στις 21 Αυγούστου 2003 (με
 τηλεομοιοτυπία της 16ης Αυγούστου 2003)
 (Υπόθεση C-349/03)
 (Υπόθεση C-361/03 P)
 (2003/C 239/08)
 (2003/C 239/09)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον R. Lyal, άσκησε στις 7 Αυγούστου 2003 ενώπιον του Η Εl Corte Inglés, S.A., εκπροσωπούμενη από τον Juan Luis Rivas
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Zurdo, άσκησε στις 21 Αυγούστου 2003 (με τηλεομοιοτυπία της
 Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλαν- 16ης Αυγούστου 2003) αναίρεση κατά της διατάξεως που
 δίας. εκδόθηκε στις 8 Μαΐου 2003 από το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών


text:
 1.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/19
 Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 23ης Οκτωβρίου 2015 [αίτηση του Tribunal da Relação de Lisboa (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Cruz & Companhia Lda κατά Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas IP (IFAP), Caixa Central — Caixa Central de Crédito Agrícola Mútuo CRL
 (Υπόθεση C-152/15) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Γεωργία - Κοινή οργάνωση των αγορών - Κανονισμός (ΕΟΚ) 3665/87 - Άρθρα 4, παράγραφος 1, και 13 - Κανονισμός (ΕΟΚ) 2220/85 - Άρθρο 19, παράγραφος 1, στοιχείο α' - Προϋποθέσεις για την αποδέσμευση της εγγυήσεως που συστάθηκε για την εξασφάλιση της επιστροφής της προκαταβολής - Προϋποθέσεις για τη χορήγηση της επιστροφής - Υγιής, ανόθευτη και σύμφωνη με τα συναλλακτικά ήθη ποιότητα των εξαγόμενων προϊόντων - Λήψη υπόψη, για τη χορήγηση της επιστροφής, των πραγματικών περιστατικών που διαπιστώθηκαν από την αρμόδια αρχή κατόπιν ελέγχου που πραγματοποιήθηκε μετά την πραγματική εξαγωγή και τον εκτελωνισμό των προϊόντων - Ερμηνεία της αποφάσεως Cruz & Companhia (C-128/13, EU:C:2014:2432)])
 (2016/C 038/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal da Relação de Lisboa
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Cruz & Companhia Lda
 κατά
 Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas IP (IFAP), Caixa Central — Caixa Central de Crédito Agrícola Mútuo CRL
 Διατακτικό
 Το άρθρο 19, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2220/85 της Επιτροπής, της 22ας Ιουλίου 1985, για τον καθορισμό των κοινών λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος εγγυήσεων για τα γεωργικά προϊόντα, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 3403/93 της Επιτροπής, της 10ης Δεκεμβρίου 1993, έχει την έννοια ότι η εγγύηση την οποία παρέχει εξαγωγέας για την εξασφάλιση της επιστροφής της προκαταβολής που έχει εισπράξει έναντι της επιστροφής κατά την εξαγωγή δύναται να καταπέσει όταν, κατόπιν ελέγχου πραγματοποιηθέντος μετά την πραγματική εξαγωγή και τον εκτελωνισμό των εν λόγω προϊόντων, διαπιστώνεται η μη εκπλήρωση μιας από τις λοιπές προϋποθέσεις για τη χορήγηση της επιστροφής αυτής, ειδικότερα η προϋπόθεση της υγιούς, ανόθευτης και σύμφωνης με τα συναλλακτικά ήθη ποιότητας των εξαγόμενων προϊόντων, την οποία προβλέπει το άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1987, για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 1829/94 της Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου 1994.
 (1) ΕΕ C 205 της 22.6.2015.


text:
C 72/2 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 7.3.98
 jamomijó epirsqaueiä, ha gäsam amsiähesoy pqoy sgm aqvgä APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 sgy amakocijoäsgsay.
 (detäseqo slgäla)
 ( ) EE C 370 sgy 24.12.1994,
 1
 sgy 15gy Iamotaqiäot 1998
 EE C 333 sgy 9.12.1995,
 EE C 46 sgy 17.2.1996, rsgm tpoäherg C-113/97 (aiäsgrg sot tribunal de travail de
 EE C 95 sgy 30.3.1996.
 Charleroi cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy):
 Henia Babahenini jasó Bekcijotä Dgloriäot (1)
 (Rtluxmiäa rtmeqcariäay EOJ-Akceqiäay Ç Òqhqo 39 paqó-
 cqauoy 1 Ç Aqvgä sgy apacoqetärexy sxm diajqiärexm rsom
 soleäa sgy joimxmijgäy aruakiärexy Ç Òlero aposeäkerla Ç
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT Pediäo euaqlocgäy Ç Epiädola amapgqiäay)
 (detäseqo slgäla)
 sgy 15gy Iamotaqiäot 1998 (98/C 72/03)
 rsgm tpoäherg C-125/96 (aiäsgrg sot Hessisches Finanzge-
 richt, Kassel, cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy):
 Hartmut Simon jasó Hauptzollamt Frankfurt am Main (1) (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 [Rtlpkgqxlasijgä eiruoqó epiä sot cókajsoy Ç Kgäng pqo-
 herliäay Ç Òqhqo 15 paqócqauoy 4 sot jamomirlotä (EOJ)
 aqih. 1546/88 Ç èmmoia sgy Ûeiruoqóy pot, emdevoleämxy,
 oueiäkesaië] (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 (98/C 72/02)
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 Rsgm tpoäherg C-113/97, le amsijeiälemo aiäsgrg sot tribunal
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- de travail de Charleroi (Beäkcio) pqoy so Dijarsgäqio,
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) jasÂeuaqlocgä sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm
 Rsgm tpoäherg C-125/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Hessisches opoiäa fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä
 Finanzgericht, Kassel (Ceqlamiäa), pqoy so Dijarsgäqio, emxäpiom sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä Henia Babahenini
 jasÂeuaqlocgä sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm jai Bekcijotä Dgloriäot, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy
 opoiäa fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä xy pqoy so óqhqo 39 paqócqauoy 1 sgy rtluxmiäay rtmeqca-
 emxäpiom sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä Hartmut Simon jai riäay lesantä sgy Etqxpaøjgäy Oijomolijgäy Joimoäsgsay jai
 Hauptzollamt Frankfurt am Main, g eäjdorg pqodijarsijgäy sgy Kaøjgäy Dglojqasiäay sgy Akceqiäay, pot tpecqóug rsiy
 apouórexy xy pqom sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 15 paqó- 26 Apqikiäot 1976 rso Akceäqi jai ecjqiähgje en omoälasoy sgy
 cqauoy 4 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1546/88 sgy Epi- Joimoäsgsoy le som jamomirloä (EOJ) aqih. 2210/78 sot
 sqopgäy, sgy 3gy Iotmiäot 1988, rvesijó le som jahoqirloä sxm Rtlbotkiäot, sgy 26gy Repselbqiäot 1978 (EE eid. eäjd. 11/010,
 kepsoleqeixäm euaqlocgäy sgy rtlpkgqxlasijgäy eiruoqóy r. 3), so Dijarsgäqio (detäseqo slgäla), rtcjeiälemo apoä soty
 pot amaueäqesai rso óqhqo 5c sot jamomirlotä (EOJ) R. Schintgen (eirgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy, G. F. Mancini
 aqih. 804/68 (EE L 139 sgy 4.6.1988, r. 12), so Dijarsgäqio jai G. Hirsch, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: F. G. Jacobs,
 (detäseqo slgäla), rtcjeiälemo apoä soty R. Schintgen, pqoäedqo cqallaseäay: R. Grass, eneädxre rsiy 15 Iamotaqiäot 1998
 slgälasoy, H. Ragnemalm jai G. F. Mancini (eirgcgsgä), apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: M. B. Elmer, cqallaseäay:
 H. von Holstein, boghoäy cqallaseäay, eneädxre rsiy 15 Iamota-
 qiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: So óqhqo 39 paqócqauoy 1 sgy rtluxmiäay rtmeqcariäay
 lesantä sgy Etqxpaøjgäy Oijomolijgäy Joimoäsgsay jai sgy
 So óqhqo 15 paqócqauoy 4 sot jamomirlotä (EOJ)
 Kaøjgäy Dglojqasiäay sgy Akceqiäay, pot tpecqóug rsiy
 aqih. 1546/88 sgy Episqopgäy, sgy 3gy Iotmiäot 1988, rvesijó
 26 Apqikiä ot 1976 rso Akceäqi jai ecjqiä hgje en omoälasoy sgy
 le som jahoqirloä sxm kepsoleqeixäm euaqlocgäy sgy
 Joimoäsgsoy le som jamomirloä (EOJ) aqih. 2210/78 sot
 rtlpkgqxlasijgäy eiruoqóy pot amaueäqesai rso óqhqo 5c
 Rtlbotkiäot, sgy 26gy Repselbqiäot 1978, eävei sgm eämmoia oäsi
 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 804/68, eävei sgm eämmoia oäsi so
 apacoqetäei re jqósoy leäkoy ma aqmeiäsai sg voqgäcgrg
 poroä sgy eiruoqóy pot emdevoleämxy oueiäkesai, auemoäy,
 paqovgäy, oäpxy so epiä dola amapgqiäay, sgm opoiäa pqobkeäpei
 auoqó, rso pkaiä rio sgy emakkajsijgäy ktärexy A, so poroä
 g moloheriäa sot tpeäq sxm gledapxäm pot jasoijotäm rsgm
 pot pqóclasi oueiäkei o cakajsopaqacxcoäy koäcx pqacla-
 epijqóseió sot jai arveäsxy sot am atsoiä eävotm aparvokgheiä
 sijgäy tpeqbórexy sgy poroäsgsóy sot amauoqóy, ajoäla jai
 xy lirhxsoiä, rsgm pórvotra amapgqiäa rtäftco rtmsaniotävot
 oäsam so ajqibeäy poroä apodeijmtäesai loämom jasoäpim ekeäcvot
 akceqimotä eqcafoleämot, g opoiäa jasoijeiä le so rtäftcoä sgy
 sxm paqadoheirxäm porosgäsxm jai, aueseäqot, jahiärsasai
 rso oijeiäo jqósoy leäkoy, cia so koäco oäsi eiämai akceqimgäy iha-
 apaisgsoä jasó sgm gleqolgmiäa pot jahoqiäfei g em koäcx dió-
 cemeiä ay jai otdeäpose órjgre epacceklasijgä dqarsgqioäsgsa.
 sang, dgkadgä so aqcoäseqo sqeiy lgämey lesó so seäkoy ejórsgy
 rtcjejqileämgy dxdejólgmgy peqioädot, dgkadgä rsiy
 30 Iotmiäot sot oijeiäot eäsoty. (1) EE C 142 sgy 10.5.1997.
 (1) EE C 158 sgy 1.6.1996.


text:
 19.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 20ής Απριλίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Σουηδίας
 (Υπόθεση C-246/07) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Παράβαση των άρθρων 10 ΕΚ και 300, παράγραφος 1, ΕΚ - Σύμβαση της Στοκχόλμης για τους έμμονους οργανικούς ρύπους - Μονομερής πρόταση κράτους μέλους για την εγγραφή ουσίας στο παράρτημα Α της Σύμβασης)
 (2010/C 161/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Valero Jordana και C. Tufvesson)
 Καθού: Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: A. Kruse και A. Falk)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: C. Pilgaard Zinglersen και R. Holdgaard), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. M. Wissels και D. J. M. de Grave), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: J. Heliskoski), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: V. Jackson και D. Anderson, QC)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 10 EK και 300, παράγραφος 1, ΕΚ — Μονομερής πρόταση για εγγραφή ουσίας, του σουλφονικού υπερφθοροοκτανίου, στο παράρτημα Α της Σύμβασης της Στοκχόλμης περί έμμονων οργανικών ρύπων
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο της Σουηδίας, προτείνοντας μονομερώς την προσθήκη ουσίας, του σουλφονικού υπερφθοροοκτανίου, στο παράρτημα Α της Σύμβασης της Στοκχόλμης περί έμμονων οργανικών ρύπων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 10 ΕΚ.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 4)
 Το Βασίλειο της Δανίας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Φινλανδίας και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 183 της 4.8.2007.


text:
 30.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 226/26
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαΐου 2011 — Sanyō Denki κατά ΓΕΕΑ — Telefónica O2 Germany (eneloop)
 (Υπόθεση T-309/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Ανακοπή - Παραίτηση από την ανακοπή - Κατάργηση της δίκης)
 2011/C 226/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sanyō Denki Kabushiki Kaisha (Οσάκα, Ιαπωνία) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. De Zorti, M. Koch και T. Grimm, στη συνέχεια V. Schmitz-Fohrmann, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Ahlgren, στη συνέχεια M. Ahlgren και J.F. Crespo Carillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Telefónica O2 Germany GmbH & Co. OHG (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Fottner και M. Müller, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 6ης Μαΐου 2009 (υπόθεση R 794/2008-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Telefónica O2 Germany GmbH & Co. OHG και της Sanyō Denki Kabushiki Kaisha.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2)
 Η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το καθού.
 (1) EE C 267 της 7.11.2009.


text:
 10.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 175/54
 Προσφυγή της 17ης Φεβρουαρίου 2014 — ΖΖ κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση F-14/14)
 2014/C 175/76
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: A. Carrozzini, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως περί της κρατήσεως διαφόρων ποσών από το επίδομα αναπηρίας του προσφεύγοντος για τους μήνες από τον Απρίλιο έως τον Σεπτέμβριο του 2013.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις που περιέχονται στα εκκαθαριστικά σημειώματα συντάξεως του προσφεύγοντος για τους μήνες από τον Απρίλιο έως τον Σεπτέμβριο του 2013, περί κρατήσεως από τα επίδομα αναπηρίας που δικαιούταν ο προσφεύγων για τους μήνες αυτούς ποσών ύψους 504,67 ευρώ για τον μήνα Απρίλιο, 504,72 ευρώ για τον Μάιο και 508,38 ευρώ για τους μήνες από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο·
 —
 εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει την απόφαση, ανεξαρτήτως του τύπου με τον οποίο έχει περιβληθεί, με την οποία απορρίφθηκαν οι από 16 Ιουλίου 2013 και 7 Οκτωβρίου 2013 διοικητικές ενστάσεις κατά των προμνημονευθεισών αποφάσεων·
 —
 να ακυρώσει οποιαδήποτε απόφαση περιέχεται στην από 24 Οκτωβρίου 2013 επιστολή, η οποία φέρει στο άνω δεξιά μέρος της πρώτης σελίδας της τη μνεία «Ref. Ares(2013)3327388 — 24.10.2013»·
 —
 να ακυρώσει οποιαδήποτε απόφαση περιέχεται στην από 17 Μαΐου 2013 επιστολή·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα τα ακόλουθα ποσά: 1) 504,67 ευρώ, προσαυξημένα με τόκους υπολογιζόμενους με ετήσιο επιτόκιο 10 % και ετήσια κεφαλαιοποίηση από 1ης Μαΐου 2013 μέχρι της πραγματικής καταβολής του εν λόγω ποσού· 2) 504,72 ευρώ, προσαυξημένα με τόκους υπολογιζόμενους με ετήσιο επιτόκιο 10 % και ετήσια κεφαλαιοποίηση από 1ης Ιουνίου 2013 μέχρι της πραγματικής καταβολής του εν λόγω ποσού· 3) 508,38 ευρώ, προσαυξημένα με τόκους υπολογιζόμενους με ετήσιο επιτόκιο 10 % και ετήσια κεφαλαιοποίηση από 1ης Ιουλίου 2013 μέχρι της πραγματικής καταβολής του εν λόγω ποσού· 4) 508,38 ευρώ, προσαυξημένα με τόκους υπολογιζόμενους με ετήσιο επιτόκιο 10 % και ετήσια κεφαλαιοποίηση από 1ης Αυγούστου 2013 μέχρι της πραγματικής καταβολής του εν λόγω ποσού· 5) 508,38 ευρώ, προσαυξημένα με τόκους υπολογιζόμενους με ετήσιο επιτόκιο 10 % και ετήσια κεφαλαιοποίηση από 1ης Σεπτεμβρίου 2013 μέχρι της πραγματικής καταβολής του εν λόγω ποσού· 6) 508,38 ευρώ, προσαυξημένα με τόκους υπολογιζόμενους με ετήσιο επιτόκιο 10 % και ετήσια κεφαλαιοποίηση από 1ης Οκτωβρίου 2013 μέχρι της πραγματικής καταβολής του εν λόγω ποσού.
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/23
 Αναίρεση που άσκησε στις 23 Σεπτεμβρίου 2008 η Sviluppo Italia Basilicata SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα) στις 8 Ιουλίου 2008 στην υπόθεση T-176/06, Sviluppo Italia Basilicata SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-414/08 P)
 (2008/C 301/37)
 Γλώσσα διαδικασίας:η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Sviluppo Italia Basilicata SpA (εκπρόσωποι: F. Sciaudone, R. Sciaudone και A. Neri, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Πρωτοδικείο στις 8 Ιουλίου 2008 στην υπόθεση T-176/06 (στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση) και να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο προκειμένου αυτό να εκδώσει νέα απόφαση, αποφαινόμενο επί της ουσίας, υπό το φως των ενδείξεων που θα παράσχει το Δικαστήριο,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας και στα έξοδα της σχετικής με την υπόθεση Τ-176/06 διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή-αγωγή της νυν αναιρεσείουσας με αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως C(2006) 1706 της Επιτροπής, της 20ής Απριλίου 2006, σχετικά με μείωση της χρηματοπιστωτικής συνδρομής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Αναπτύξεως όσον αφορά τη συνολική επιδότηση για την εφαρμογή μέτρων ενθαρρύνσεως των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που δρουν στην Περιφέρεια Basilicata της Ιταλίας (στο εξής: επίδικη απόφαση) και, αφετέρου, αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας που υπέστη η αναιρεσείουσα από την έκδοση της εν λόγω αποφάσεως της Επιτροπής.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η αναιρεσείουσα επικαλείται ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε διάφορες νομικές πλάνες.
 Πρώτον, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο, αντιστρέφοντας τη σειρά εξετάσεως των προβληθέντων πρωτοδίκως με την προσφυγή λόγων ακυρώσεως, παρερμήνευσε την έννοια και το συνολικό περιεχόμενο της προσφυγής.
 Δεύτερον, η αναιρεσείουσα προβάλλει διάφορες νομικές πλάνες όσον αφορά την ερμηνεία και την εφαρμογή της συνολικής επιδότησης, της συμφωνίας και του δελτίου αριθ. 19 της αποφάσεως 97/322/ΕΚ (1). Κατά την αναιρεσείουσα, το Πρωτοδικείο δεν κατανόησε ορθώς, υπό το πρίσμα των ανωτέρω πράξεων, το πραγματικό περιεχόμενο και τον σκοπό του Μέτρου 2 της Συνολικής Επιδότησης. Η σοβαρή αυτή πλάνη επηρεάζει, κατά συνέπεια, και τις μεταγενέστερες ερμηνευτικές προσεγγίσεις τις οποίες πραγματοποιεί το Πρωτοδικείο σε σχέση με τις συναφείς έννοιες (για παράδειγμα τις έννοιες «δέσμευση», «δαπάνη», «διάρκεια»).
 Τρίτον, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο έπρεπε να αναγνωρίσει ότι η επίδικη απόφαση είναι παράνομη, καθόσον εκδόθηκε βάσει της φερόμενης παραβάσεως μιας προϋποθέσεως (της «προϋποθέσεως χρησιμότητας») που δεν περιλαμβάνεται ούτε στην απόφαση περί χορηγήσεως της συνδρομής ούτε στο πρόγραμμα της συνολικής επιδότησης, και που εγείρει ζητήματα ασφάλειας δικαίου και υπερβολικών περιθωρίων εξουσίας εκτιμήσεως κατά την εφαρμογή της.
 Τέταρτον, η αναιρεσείουσα προβάλλει εσφαλμένη ερμηνεία, και κατά συνέπεια μη εφαρμογή, εκ μέρους του Πρωτοδικείου, των αρχών που έθεσε το Δικαστήριο με την απόφαση της 21ης Σεπτεμβρίου 2000 στην υπόθεση C-462/98 P, Mediocurso κατά Επιτροπής (2).
 Πέμπτον, η αναιρεσείουσα προβάλλει παράβαση των άρθρων 25 και 26 του κανονισμού 4253/88 (3), σε σχέση με τις υποχρεώσεις παρακολουθήσεως και ελέγχου που υπέχει η Επιτροπή. Τα οριζόμενα στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση συνεπάγονται, ειδικότερα, τη μη εφαρμογή και τη μη τήρηση του συστήματος παρακολουθήσεως και ελέγχου που θεσπίζουν οι εν λόγω διατάξεις.
 Έκτον, η αναιρεσείουσα προβάλλει παραβίαση των αρχών της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου, καθόσον το Πρωτοδικείο απέρριψε τις αιτιάσεις της αναιρεσείουσας, στηριζόμενο στην εσφαλμένη παραδοχή ότι η εμπιστοσύνη που δημιούργησε η Επιτροπή (μεταξύ άλλων, μέσω της δράσης της επιτροπής παρακολούθησης) ήταν, εν πάση περιπτώσει, αντίθετη προς τις εφαρμοστέες διατάξεις και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να τύχει προστασίας.
 Έβδομον, η αναιρεσείουσα επικαλείται ότι το Πρωτοδικείο αλλοίωσε τα αποδεικτικά στοιχεία και παραβίασε τις γενικές αρχές σχετικά με το βάρος αποδείξεως, καθόσον δεν δέχτηκε ως αποδεικτικά στοιχεία ούτε τα πραγματικά περιστατικά που δεν αμφισβητήθηκαν από την καθής ούτε τις αποδείξεις που προσκόμισε η αναιρεσείουσα.
 Όγδοον, η αναιρεσείουσα προβάλλει παραβίαση της κοινοτικής νομολογίας σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας σε περιπτώσεις μείωσης κοινοτικής χρηματοπιστωτικής συνδρομής, καθόσον το Πρωτοδικείο δεν έλαβε υπόψη τις περιστάσεις που θα μπορούσαν να συμβάλουν στη μετρίαση της δημοσιονομικής διόρθωσης.
 Όσον αφορά τους λόγους αναιρέσεως που αφορούν την απόρριψη της αγωγής αποζημίωσης, η αναιρεσείουσα επικαλείται, καταρχάς, την εσφαλμένη και ανεπαρκή αιτιολογία της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως κατά το μέρος που η απόφαση αυτή απορρίπτει την αγωγή αποζημίωσης λόγω ευθύνης της Κοινότητας από παράνομη πράξη.
 Τέλος, η αναιρεσείουσα επικαλείται την εσφαλμένη και ανεπαρκή αιτιολογία της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως κατά το μέρος που η απόφαση αυτή απορρίπτει την αγωγή αποζημίωσης λόγω ευθύνης της Κοινότητας από νόμιμη πράξη («αντικειμενική ευθύνη»).
 (1) Απόφαση της Επιτροπής της 23ης Απριλίου 1997, που τροποποιεί τις αποφάσεις με τις οποίες εγκρίνονται τα κοινοτικά πλαίσια στήριξης, τα ενιαία έγγραφα προγραμματισμού και οι κοινοτικές πρωτοβουλίες, οι οποίες λαμβάνονται αναφορικά με την Ιταλία (ΕΕ L 146, σ. 11).
 (2) Συλλογή 2000, σ. I-7183.
 (3) Κανονισμός (ΕΟΚ) 4253/88 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1988, για τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88, όσον αφορά τον συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπών υφιστάμενων χρηματοδοτικών οργάνων (ΕΕ L 374, σ. 1).


text:
 20.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/17
 Αίτηση αναιρέσεως που άσκησε στις 3 Αυγούστου 2007 η Mebrom NV κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα) στις 22 Μαΐου 2007 στην υπόθεση T-198/05: Mebrom NV κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-374/07 P)
 (2007/C 247/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Mebrom NV (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem, avocat, C. Mereu, avocat)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να κρίνει την παρούσα αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή και βάσιμη·
 —
 Να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 22ας Μαΐου 2007 στην υπόθεση T-198/05·
 —
 Να κρίνει τα αιτήματα της προσφεύγουσας στην υπόθεση T-198/05 παραδεκτά και βάσιμα·
 —
 Να δεχθεί την αγωγή αποζημιώσεως που άσκησε η αναιρεσείουσα σε πρώτο βαθμό ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο προκειμένου να αποφανθεί επί της ουσίας· και
 —
 Να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων αμφοτέρων των βαθμών.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί για τους ακόλουθους λόγους:
 Παραποίηση των πραγματικών περιστατικών και αποδεικτικών στοιχείων και πρόδηλη πλάνη κατά την νομική εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών:
 —
 Εσφαλμένη εκτίμηση των ερωτήσεων και απαντήσεων που προσκομίστηκαν ως αποδεικτικά στοιχεία υπό τη μορφή ερωτηματολογίων·
 —
 Εσφαλμένη εκτίμηση των ερωτηματολογίων όσον αφορά την εποχιακή χρήση του μεθυλοβρωμιδίου·
 —
 Μη λήψη υπόψη αριθμητικών στοιχείων περί των πωλήσεων που προσκόμισε η προσφεύγουσα και προφανής σύγχυση μεταξύ των αριθμητικών στοιχείων περί των πωλήσεων και των αριθμητικών στοιχείων περί των εισαγωγών που προσκόμισαν, αντίστοιχα, η προσφεύγουσα και η καθής·
 —
 Μη προσήκουσα αξιολόγηση των αριθμητικών στοιχείων περί των πωλήσεων·
 —
 Αντιφάσεις και έλλειψη συνοχής κατά τη νομική εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών·
 —
 Μη εξέταση των αποδεικτικών στοιχείων κατά τρόπο ολοκληρωμένο και σε συνδυασμό μεταξύ τους.
 Εσφαλμένη εφαρμογή της νομικής προϋποθέσεως για τη θεμελίωση πραγματικής ζημίας:
 —
 Σύγχυση της υπάρξεως ζημίας με την έκταση της ζημίας·
 —
 Σύγχυση της εξέτασης της υπάρξεως ζημίας με την εξέταση της αιτιώδους συνάφειας·
 —
 Απαίτηση αποδείξεως ότι η ζημία δεν μπορούσε να αποκατασταθεί.
 Το ΠΕΚ επέβαλε στην αναιρεσείουσα δυσανάλογο και μη δικαιολογημένο βάρος απόδειξης.
 Αντιφατική αιτιολογία.
 Διαδικαστικό σφάλμα κατά την εφαρμογή του νόμου σχετικά με την προσκόμιση νέων αποδεικτικών στοιχείων κατά τη διάρκεια της δίκης.
 Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη και της ισότητας των όπλων.


text:
 8.9.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/58
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 12ης Ιουλίου 2007 — Continolo κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-143/06) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Συντάξεις - Μεταφορά συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων - Προδήλως απαράδεκτο)
 (2007/C 211/108)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Donato Continolo (Duino-Aurisina, Ιταλία) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues, C. Bernard-Glanz και R. Albelice, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: D. Martin και M. Velardo)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Υπαλληλική υπόθεση — Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής περί προσδιορισμού και εκκαθαρίσεως των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος, καθόσον με την απόφαση αυτή η Επιτροπή δεν έλαβε πλήρως υπόψη ως συντάξιμο χρόνο την περίοδο από τις 11 Ιουνίου 1981 έως την 1η Μαρτίου 1983, κατά την οποία ο προσφεύγων τελούσε σε άδεια για προσωπικούς λόγους.
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 20 της 27.1.2007, σ. 41.


text:
 11.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/15
 Προσφυγή της 5ης Αυγούστου 2008 — Parfums Christian Dior κατά ΓΕΕΑ — Consolidated Artists (MANGO adorably)
 (Υπόθεση T-308/08)
 (2008/C 260/28)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Parfums Christian Dior SA (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: E. Cornu, D. Moreau και F. de Visscher, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Consolidated Artists BV (Ρότερνταμ, Κάτω Χώρες)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 23ης Μαΐου 2008 στην υπόθεση R 1162/2007-2· και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «MANGO adorably» για προϊόντα της κλάσεως 3
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Γαλλικό λεκτικό σήμα «ADIORABLE» αριθ. 33 209 849 για προϊόντα της κλάσεως 3· γαλλικό λεκτικό σήμα «J'ADORE» αριθ. 94 536 564 για διάφορα προϊόντα μεταξύ των οποίων και προϊόντα της κλάσεως 3· διεθνές λεκτικό σήμα «ADIORABLE» αριθ. 811 001 για διάφορα προϊόντα μεταξύ των οποίων και προϊόντα της κλάσεως 3· διεθνές λεκτικό σήμα «J'ADORE» αριθ. 687 422 για διάφορα προϊόντα μεταξύ των οποίων και προϊόντα της κλάσεως 3
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών έσφαλε κατά την εκτίμησή του ότι δεν υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των οικείων σημάτων και ότι η χρησιμοποίηση του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση δεν προσπορίζει αθέμιτο όφελος από τη φήμη προγενέστερων σημάτων, στηριζόμενο στην εσφαλμένη αιτιολογία ότι, υπό την έννοια αμφοτέρων των διατάξεων, τα οικεία σήματα δεν είναι επαρκώς παρόμοια.


text:
C 245/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 1.9.2001
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: αποτελου ́ν τμη ́μα του κοινοτικου ́ προϋπολογισμου ́. Για τον
 ́διο
 ι λο ́γο, η προσβαλλο ́μενη ρυ ́θμιση περι ́ συγχρηματοδοτη ́-
 σεως α ́γει σε καταστρατη ́γηση της δημοσιονομικη ́ς διατα ́ξεως
 1. να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 5, του κανονισμου ́ του α ́ρθρου 269, παρα ́γραφο 1, ΕΚ. Επιπλε ́ον, η υ ́παρξη
 (ΕΚ) 690/2001 της Επιτροπη ́ς της 3ης Απριλι ́ου 2001 (1) ανωτα ́του ορι ́ου στους ́διουςι πο ́ρους συ ́μφωνα με τα
 για τη Θε ́σπιση ειδικω ́ν με ́τρων στη ́ριξης της αγορα ́ς στον α ́ρθρα 269 και 270 ΕΚ δεν θα αποτελου ́σε πλε ́ον αποτε-
 τομε ́α του βοει ́ου κρε ́ατος στο με ́τρο που η δια ́ταξη αυτη ́ λεσματικο ́ περιορισμο ́ για τα ́εξοδα της Κοινο ́τητας, εα ́ν η
 υποχρεω ́νει το οικει ́ο κρα ́τος με ́λος να αναλα ́βει το 30 % των Επιτροπη ́ ει ́χε την αρμοδιο ́τητα να δι ́δει εντολη ́ για την
 δαπανω ́ν για την αγορα ́ κρε ́ατος που προβλε ́πει, ο κανονισμο ́ς εκτε ́λεση κοινοτικω ́ν δαπανω ́ν χωρι ́ς οι δαπα ́νες αυτε ́ς να
 αυτο ́ς· χρηματοδοτου ́νται πλη ́ρως απο ́ τον κοινοτικο ́ προϋπολο-
 γισμο ́. Με τον τρο ́πο αυτο ́, θα η ́ταν δυνατο ́ να καταστρατηγη-
 2. να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. θει ́ ειδικο ́τερα η προβλεπο ́μενη στο α ́ρθρο 269, παρα ́γρα-
 φος 2, ΕΚ διαδικασι ́α για την αυ ́ξηση των ιδι ́ων πο ́ρων, η
 οποι ́α εξαρτα ́ται ο ́χι μο ́νον απο ́ την ομο ́φωνη απο ́φαση
 του Συμβουλι ́ου (μετα ́ απο ́ διαβου ́λευση με το Ευρωπαϊκο ́
 Κοινοβου ́λιο), αλλα ́ και απο ́ την επικυ ́ρωση της αποφα ́σεως
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα αυτη ́ς απο ́ τα κοινοβου ́λια των κρατω ́ν μελω ́ν.
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 253 ΕΚ: Η επι ́κληση της ελλει ́ψεως
 πιστω ́σεων του προϋπολογισμου ́ δεν αποτελει ́ απα ́ντηση ου ́τε
 — Αναρμοδιο ́τητα της Επιτροπη ́ς να επιβα ́λει την υποχρεωτικη ́ στο ερω ́τημα με ποια αρμοδιο ́τητα η Επιτροπη ́ προβαι ́νει
 συγχρηματοδο ́τηση στο, πλαι ́σιο ενο ́ς εκτελεστικου ́ κανο- στην τροποποι ́ηση της αρχη ́ς της πλη ́ρους χρηματοδοτη ́σεως
 νισμου ́: Σκοπο ́ς της διατα ́ξεως του α ́ρθρου 5, παρα ́γραφος 5, των προστατευτικω ́ν με ́τρων για την αγορα ́ βοει ́ου κρε ́ατος
 του προσβαλλο ́μενου κανονισμου ́ δεν ει ́ναι η «εφαρμογη ́» απο ́ πιστω ́σεις του προϋπολογισμου ́ της Κοινο ́τητας, με ́σω
 μιας αντι ́στοιχης γενικη ́ς διατα ́ξεως του βασικου ́ κανονισμου ́, τον καθορισμου ́ υποχρεωτικη ́ς συγχρηματοδοτη ́σεως, ου ́τε
 που θα επε ́τρεπε καταρχη ́ν τη συγχρηματοδο ́τηση. Αντιθε ́τως, στο ερω ́τημα γιατι ́ ει ́ναι αναγκαι ́α μια κλι ́μακα κατανομη ́ς
 ο κανονισμο ́ς αυτο ́ς παρεκκλι ́νει σαφω ́ς απο ́ τις διατα ́ξεις των 70 % ο προς 30 %.
 κανονισμω ́ν του Συμβουλι ́ου 1254/1999 και 1258/1999
 στο πλαι ́σιο των οποι ́ων θεωρει ́ται ως δεδομε ́νο ο ́τι οι
 χρηματοδοτη ́σεις γι ́νονται κατα ́ 100 % απο ́ τον κοινοτικο ́ Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο να διατηρη ́σει τα
 προϋπολογισμο ́. Εντου ́τοις, το ζη ́τημα της χρηματοδοτη ́σεως αποτελε ́σματα του κανονισμου ́ στην περι ́πτωση που αποφανθει ́ με
 ενο ́ς συγκεκριμε ́νου με ́τρου ενισχυ ́σεως για τη γεωργι ́α ευνοϊκη ́ απο ́φαση ́ του υπε ́ρ της προστασι ́ας των ενδιαφερομε ́νων
 εμπι ́πτει κατ' ανα ́γκη στα ουσιω ́δη στοιχει ́α της προς ρυ ́θμιση φορε ́ων της αγορα ́ς.
 υ ́λης το οποι ́ο πρε ́πει να ρυθμι ́ζεται στον βασικο ́ κανονισμο ́
 του Συμβουλι ́ου. Αφου ́ μα ́λιστα ο ́λα τα κρι ́σιμα ζητη ́ματα
 της χρηματοδοτη ́σεως της κοινη ́ς γεωργικη ́ς πολιτικη ́ς —
 και για την κοινοτικη ́ αγορα ́ βοει ́ου κρε ́ατος — ρυθμι ́ζονται (1) ΕΕ L 95 της 5.4.2001, σ. 8.
 στον κανονισμο ́ του Συμβουλι ́ου 1258/1999 (η ́ στον κανο-
 νισμο ́ του Συμβουλι ́ου 1883/78).
 — Παρα ́βαση των δημοσιονομικω ́ν διατα ́ξεων της Συνθη ́κης:
 Συ ́μφωνα με το συ ́στημα της κοινη ́ς οργανω ́σεως αγορα ́ς για
 το βο ́ειο κρε ́ας και την απαγο ́ρευση κρατικω ́ν ενισχυ ́σεων του
 α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 1, ΕΚ, η οποι ́α ρητω ́ς επιβεβαιω ́νεται
 στην τριακοστη ́ τρι ́τη αιτιολογικη ́ σκε ́ψη του κανονισμου ́
 1254/1999, στην περι ́πτωση των με ́τρων προστασι ́ας προ ́κει- Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 ται συ ́μφωνα με τον προσβαλλο ́μενο κανονισμο ́, παρα ́ τη της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας που ασκη ́-
 μερικη ́ χρηματοδο ́τηση απο ́ τους εθνικου ́ς προϋπολο- θηκε στις 21 Ιουνι ́ου 2001
 γισμου ́ς, για κοινοτικε ́ς ενισχυ ́σεις και ως εκ του ́του για
 «ε ́ξοδα της Κοινο ́τητας» κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 268, (Υπο ́θεση C-240/01)
 παρα ́γραφος 1, ΕΚ. Ωστο ́σο, κατα ́ το α ́ρθρο 268, παρα ́γρα-
 φος 1, ΕΚ «ο ́λα τα ́εσοδα και τα ́εσοδα της Κοινο ́τητας (...)
 πρε ́πει να προβλε ́πονται για κα ́θε οικονομικο ́ ́ετος και να (2001/C 245/12)
 εγγρα ́φονται στον προϋπολογισμο ́». Με τη χρη ́ση του επιθε ́-
 του «ο ́λα» (τα ́εσοδα και τα ́εξοδα) το α ́ρθρο 268, παρα ́γρα-
 φος 1, ΕΚ καθορι ́ζει την αρχη ́ της πληρο ́τητας/ενο ́τητας του Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 προϋπολογισμου ́, η οποι ́α αποτελει ́ βασικη ́ προϋπο ́θεση για τον Εnrico Traversa, νομικο ́ συ ́μβουλο και τον Kilian Gross,
 την πολιτικη ́ στα ́θμιση των εσο ́δων και των εξο ́δων στο με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 πλαι ́σιο της διαδικασι ́ας του προϋπολογισμου ́ και για τον Κοινοτη ́των, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Gérard
 δημοκρατικο ́ ́ελεγχο της εκτελε ́σεως του προϋπολογισμου ́. Berscheid, νομικο ́ συ ́μβουλο στην Ευρωπαϊκη ́ Επιτροπη ́, α ́σκησε
 Στην αρχη ́ αυτη ́ αντιβαι ́νει η (μερικη ́) χρηματοδο ́τηση των ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 εξο ́δων της Κοινο ́τητας βα ́σει αναγκαστικη ́ς ρυθμι ́σεως του 21 Ιουνι ́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρα-
 δευτερογενου ́ς κοινοτικου ́ δικαι ́ου με πο ́ρους που δεν τι ́ας της Γερμανι ́ας.
 ---pagebreak--- 1.9.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 245/7
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο να αναγνωρι ́σει ο ́τι: Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Conseil d’Etat, τμη ́μα εκδικα ́σεως ενδι ́κων διαφορω ́ ν,
 1. η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, εφαρμο ́ζοντας με απο ́φαση της 28ης Μαι ̈́ου 2001 στην υπο ́θεση Νational
 το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 1, σημει ́ο 2, στοιχει ́ο b, του Farmers’ Union κατα ́ Secrétariat général du gouvernement
 Mineralölsteuergesetz (νο ́μου περι ́καθορισμου ́ του φορολο-
 γικου ́ συντελεστη ́ για τα πετρελαιοειδη ́) με το οποι ́ο επιβλη ́- (Υπο ́θεση C-241/01)
 θηκε ειδικο ́ς φο ́ρος καταναλω ́σεως επι ́ ο ́λων των πετρε-
 λαιοειδω ́ν τα οποι ́α προορι ́ζονται να χρησιμοποιηθου ́ν ως
 (2001/C 245/13)
 καυ ́σιμα θε ́ρμανσης, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́
 το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας (ΕΟΚ) 92/81 Με απο ́φαση της 28ης Μαι ̈́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 του Συμβουλι ́ου (1), της 19ης Οκτωβρι ́ου 1992, για την Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 εναρμο ́νιση των διαρθρω ́σεων των ειδικω ́ν φο ́ρων κατανα ́λω- 22 Ιουνι ́ου 2001, το Conseil d’Etat, τμη ́μα εκδικα ́σεως ενδι ́κων
 σης που επιβα ́λλονται στα πετρελαιοειδη ́. διαφορω ́ν, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Νational Farmers’
 2. Να καταδικα ́σει την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμα- Union και Secrétariat général du gouvernement που εκκρεμει ́
 νι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα. ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1) ∆εδομε ́νου του κανονιστικου ́ χαρακτη ́ρα των αποφα ́σεων
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 88/692/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 25ης Νοεμβρι ́ου 1998 (1),
 και 1999/514/ΕΚ (2) της Επιτροπη ́ς, της 23ης Ιουλι ́ου
 Η προσφυγη ́ στρε ́φεται κατα ́ της ρυθμι ́σεως του α ́ρθρου 4, 1999, και παρα ́ την παρε ́λευση της προθεσμι ́ας ασκη ́σεως
 παρα ́γραφος 1, σημει ́ο 2, στοιχει ́ο b του (γερμανικου ́) προσφυγη ́ς κατ' αυτω ́ν, μπορει ́ ́ενα κρα ́τος με ́λος λυσιτελω ́ς
 Mineralölsteuergesetz (νο ́μου περι ́ καθορισμου ́ του φορολογικου ́ να επικαλεστει ́ ουσιω ́δεις μεταβολε ́ς των πραγματικω ́ ν η ́
 συντελεστη ́ για τα πετρελαιοειδη ́), ιδι ́ως κατα ́ της ερμηνει ́ας νομικω ́ν περιστατικω ́ν, που επη ́λθαν μετα ́ την παρε ́λευση των
 που δο ́θηκε με την εγκυ ́κλιο του Ομοσπονδιακου ́ Υπουργου ́ προθεσμιω ́ν ασκη ́σεως προσφυγη ́ς κατα ́ των αποφα ́σεων
 Οικονομικω ́ν, της 2ας Φεβρουαρι ́ου 1998 (ΙΙΙ Α 1 — V 0355 — αυτω ́ν, εφο ́σον λο ́γω των αλλαγω ́ν αυτω ́ ν μπορει ́ να τεθει ́ εν
 10/97). Συ ́μφωνα με την εγκυ ́κλιο αυτη ́ ως «καυ ́ση» νοει ́ται μο ́νον αμφιβο ́λω το κυ ́ρος τους;
 η εκου ́σια χρησιμοποι ́ηση της θερμαντικη ́ς αξι ́ας ενο ́ς υλικου ́,
 δηλαδη ́ η μερικη ́ η ́ πλη ́ρης καυ ́ση πετρελαιοειδου ́ς προς παραγωγη ́ 2) 'Ηταν, κατα ́ την ημερομηνι ́α εκδο ́σεως των αποφα ́σεων
 θερμο ́τητας, η οποι ́α μεταβιβα ́ζεται πλη ́ρως η ́ μερικω ́ς σε α ́λλο των γαλλικω ́ν αρχω ́ν, οι προπαρατεθει ́σες αποφα ́σεις της
 υλικο ́. Το δευ ́τερο αυτο ́ υλικο ́, στο οποι ́ο μεταβιβα ́ζεται η Επιτροπη ́ς ́εγκυρες απο ́ την α ́ποψη της θεσπιζο ́μενης με το
 θερμο ́τητα, αποκτα ́ με τον τρο ́πο αυτο ́ν το χαρακτηριστικο ́ ενο ́ς α ́ρθρο 174 της Συνθη ́κης περι ́ Ιδρυ ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς
 νε ́ου φορε ́α ενε ́ργειας η ́ θερμο ́τητας. Η συγκεκριμε ́νη χρησιμο- Κοινο ́τητας αρχη ́ς της προφυλα ́ξεως;
 ποι ́ηση του νε ́ου φορε ́α θερμο ́τητας ως θερμαντικου ́ με ́σου
 δικαιολογει ́, κατα ́ συνε ́πεια, το συμπε ́ρασμα ο ́τι το πετρελαιοειδε ́ς 3) Παρε ́χουν οι διατα ́ξεις του α ́ρθρου 30 (πρω ́ην 36) της
 που χρησιμοποιη ́θηκε προς παραγωγη ́ του νε ́ου αυτου ́ φορε ́α Συνθη ́κης περι ́ Ιδρυ ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας σε ́ενα
 θερμο ́τητας ́εχει υποστει ́ καυ ́ση. Συνεπω ́ς, δεν υφι ́σταται «καυ ́ση», κρα ́τος με ́λος την εξουσι ́α να απαγορευ ́ει τις εισαγωγε ́ς
 στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α το υλικο ́ το οποι ́ο απορρο ́φησε γεωργικω ́ν προϊο ́ντων και προϊο ́ντων που προε ́ρχονται απο ́
 την ενε ́ργεια της καυ ́σεως αποδι ́δει τη θερμο ́τητα προς παραγωγη ́ ζω ́ντα ζω ́α, δεδομε ́νου ο ́τι με τις οδηγι ́ες 89/662/ΕΟΚ (3) και
 ενο ́ς προϊο ́ντος με αποτε ́λεσμα την απω ́λεια των χαρακτηριστικω ́ν 90/425/ΕΟΚ (4) δεν μπορει ́ να θεωρηθει ́ ο ́τι πραγματοποιη ́-
 του. Το ́διο
 ι ισχυ ́ει στην περι ́πτωση που η φλο ́γα ́ερχεται σε α ́μεση θηκε η εναρμο ́νιση των με ́τρων που η ́ταν αναγκαι ́α για την
 επαφη ́ με το προς μεταποι ́ηση η ́ καταστροφη ́ προοριζο ́μενο επι ́τευξη του προβλεπο ́μενου απο ́ το α ́ρθρο αυτο ́ ειδικου ́
 υλικο ́. Τε ́λος, δεν υφι ́σταται «καυ ́ση» στην περι ́πτωση που με το σκοπου ́ της προστασι ́ας της υγει ́ας και της ζωη ́ς των
 πετρελαιοειδε ́ς διατηρει ́ται μια φλο ́γα η οποι ́α χρησιμοποιει ́ται για ανθρω ́πων;
 την καυ ́ση επικι ́νδυνων καυσαερι ́ων η ́ ο ́ταν το πετρελαιοειδε ́ς
 αναμιγνυ ́εται σε ́ενα θα ́λαμο καυ ́σεως με τα προοριζο ́μενα για (1) Απο ́φαση 98/692/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 25ης Νοεμβρι ́ου 1998, για
 εξα ́λειψη καυσαε ́ρια και υφι ́σταται ολικη ́ καυ ́ση. την τροποποι ́ηση της απο ́φασης 98/256/ΕΚ σχετικα ́ με ορισμε ́να
 επει ́γοντα με ́τρα για προστασι ́α απο ́ τη σπογγω ́δη εγκεφαλοπα ́θεια
 Κατα ́ την α ́ποψη της Επιτροπη ́ς η ερμηνει ́α αυτη ́ αντιβαι ́νει των βοοειδω ́ν (ΕΕ L 328, σ. 28).
 (2) Απο ́φαση 1999/514/ΕΚτης Επιτροπη ́ς, της 23ης Ιουλι ́ου 1999, για
 προς την αναφερο ́μενη στο αι ́τημα της προσφυγη ́ς δια ́ταξη. Η τον καθορισμο ́ της ημερομηνι ́ας κατα ́ την οποι ́α μπορει ́ να αρχι ́σει η
 περιλαμβανο ́μενη στη δια ́ταξη αυτη ́ ́εννοια «χρησιμοποι ́ηση ως αποστολη ́ απο ́ το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο προϊο ́ντων που προε ́ρχονται απο ́
 καυ ́σιμο» πρε ́πει να ερμηνευ ́εται αυτοτελω ́ς ως ́εννοια του κοινοτι- βοοειδη ́ συ ́μφωνα με το βασιζο ́μενο στην ημερομηνι ́α καθεστω ́ς
 κου ́ δικαι ́ου. Το γρα ́μμα, ο σκοπο ́ς και η οικονομι ́α της οδηγι ́ας εξαγωγη ́ς δυνα ́μει του α ́ρθρου 6 παρα ́γραφος 5 της απο ́φασης
 συνηγορου ́ν υπε ́ρ της απο ́ψεως ο ́τι στην ́εννοια «καυ ́ση» πρε ́πει 98/256/ΕΚ του Συμβουλι ́ου (ΕΕ L 195, σ. 42).
 να προσδι ́δεται ευρυ ́ περιεχο ́μενο και να νοει ́ται ως καυ ́ση η (3) Οδηγι ́α 89/662/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου της 11ης ∆εκεμβρι ́ου 1989
 οποιαδη ́ποτε χρησιμοποι ́ηση του πετρελαιοειδου ́ς ως καυσι ́μου. σχετικα ́ με τους κτηνιατρικου ́ς ελε ́γχους που εφαρμο ́ζονται στο
 Ειδικο ́τερα, δεν ́εχει σημασι ́α αν η παραγο ́μενη θερμο ́τητα χρησιμο- ενδοκοινοτικο ́ εμπο ́ριο με προοπτικη ́ την υλοποι ́ηση της εσωτερικη ́ς
 ποιει ́ται ́εμμεσα, με ́σω ενο ́ς φορε ́α θερμο ́τητας, προς θε ́ρμανση αγορα ́ς (ΕΕ L 395, σ. 13).
 ενο ́ς αντικειμε ́νου, η ́ αν χρησιμοποιει ́ται α ́μεσα, ως ́εναυσμα η ́ προς (4) Οδηγι ́α 90/425/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 26ης Ιουνι ́ου 1990
 σχετικα ́ με τους κτηνιατρικου ́ς και ζωοτεχνικου ́ς ελε ́γχους που
 διατη ́ρηση μιας βιομηχανικη ́ς η ́ χημικη ́ς διαδικασι ́ας. εφαρμο ́ζονται στο ενδοκοινοτικο ́ εμπο ́ριο ορισμε ́νων ζω ́ντων ζω ́ων και
 προϊο ́ντων με προοπτικη ́ την υλοποι ́ηση της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (ΕΕ
 (1) ΕΕ L 316 της 31.10.1992, σ. 12. L 224, σ. 29).


text:
 7.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 359/10
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Οκτωβρίου 2013 — SFC Jardibric κατά ΓΕΕΑ — Aqua Center Europa (AQUA FLOW)
 (Υπόθεση T-417/12) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Εικονιστικό κοινοτικό σήμα AQUA FLOW - Προγενέστερο εικονιστικό εθνικό σήμα VAQUA FLOW - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Κήρυξη ακυρότητας - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009 - Μη απώλεια δικαιώματος λόγω ανοχής - Άρθρο 54, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)
 2013/C 359/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: SFC Jardibric (Saint-Jean-De-La-Ruelle, Γαλλία) (εκπρόσωπος: J.-L. Fourgoux, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: Ó. Mondéjar Ortuño)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου A: Aqua Center Europa, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: M. J. Martín Izquierdo, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 20ής Ιουλίου 2012 (υπόθεση R 2230/2010-4), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ Aqua Center Europa, SA και SFC Jardibric.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη SFC Jardibric στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 373 της 1.12.2012.


text:
 29.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 2ας Ιουλίου 2009 [αίτηση του Corte suprema di cassazione (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — EGN BV — Filiale Italiana κατά Agenzia delle Entrate — Ufficio di Roma 2
 (Υπόθεση C-377/08) (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρο 17, παράγραφος 3, στοιχείο α' - Δυνατότητα εκπτώσεως και επιστροφή του καταβληθέντος επί των εισροών ΦΠΑ - Παρεχόμενες υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών - Παροχή υπηρεσιών σε αποδέκτη εγκατεστημένο εντός άλλου κράτους μέλους - Άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε' - Καθορισμός του τόπου παροχής)
 2009/C 205/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte suprema di cassazione
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 EGN BV — Filiale Italiana
 κατά
 Agenzia delle Entrate — Ufficio di Roma 2
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Corte suprema di cassazione — Ερμηνεία των άρθρων 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', και 17, παράγραφος 3, στοιχείο α', της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Παροχή διασυνοριακών υπηρεσιών τηλεπικοινωνιών — Δικαίωμα του παρέχοντος τέτοιες υπηρεσίες να εκπέσει τον καταβληθέντα επί των εισροών φόρο, όπως συμβαίνει με το ισχύον σύστημα στο εσωτερικό
 Διατακτικό
 Το άρθρο 17, παράγραφος 3, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1995, έχει την έννοια ότι παρέχων υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών, όπως εν προκειμένω στο πλαίσιο της κύριας δίκης, ο οποίος είναι εγκατεστημένος στο έδαφος κράτους μέλους δικαιούται, δυνάμει της ανωτέρω διατάξεως, να αφαιρέσει ή να επιτύχει την επιστροφή, εντός του εν λόγω κράτους μέλους, του καταβληθέντος επί των εισροών φόρου προστιθεμένης αξίας σχετικά με υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών παρασχεθείσες σε επιχείρηση έχουσα την έδρα της εντός άλλου κράτους μέλους, εφόσον θα απήλαυε του δικαιώματος αυτού αν οι επίδικες υπηρεσίες είχαν παρασχεθεί εντός του πρώτου κράτους μέλους.
 (1) ΕΕ C 285 της 8.11.2008.


text:
 6.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 303/11
 Αναίρεση που άσκησε στις 7 Ιουνίου 2012 η Ryanair Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 28 Μαρτίου 2012 στην υπόθεση T-123/09, Ryanair Ltd κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-287/12 P)
 2012/C 303/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ryanair Ltd (εκπρόσωποι: E. Vahida, avocat, και I. -Γ. Μεταξάς-Μαραγκίδης, δικηγόρος)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ιταλική Δημοκρατία, Alitalia — Compagnia Aerea Italiana SpA
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 28ης Μαρτίου 2012, T-123/09, Ryanair Ltd κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κοινοποιηθείσα στην αναιρεσείουσα στις 29 Μαρτίου 2012,
 —
 να ακυρώσει εν μέρει, σύμφωνα με τα άρθρα 263 και 264 ΣΛΕΕ, την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 12ης Νοεμβρίου 2008, στην υπόθεση κρατικής ενισχύσεως C26/2008 (Δάνειο 300 εκατομμυρίων ευρώ στην Alitalia SpA), στο μέτρο που δεν διατάσσει την ανάκτηση της ενισχύσεως από τον διάδοχο/τους διαδόχους της Alitalia και παρέχει στην Ιταλία επιπλέον χρόνο για να εφαρμόσει την απόφαση αυτή,
 —
 να ακυρώσει, σύμφωνα με τα άρθρα 263 και 264 ΣΛΕΕ ολόκληρη την απόφαση της 12ης Νοεμβρίου 2009 στην υπόθεση κρατικής ενισχύσεως Ν510/2008 (Πώληση των περιουσιακών στοιχείων της Alitalia SpA),
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να φέρει δικαστικά έξοδά της και τα δικαστικά έξοδα της Ryanair,
 επικουρικώς,
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προς επανεξέταση και
 —
 να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα του πρώτου βαθμού δικαιοδοσίας και της κατ’ αναίρεση δίκης.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί για τους εξής λόγους:
 Όσον αφορά την απόφαση της Επιτροπής της 12ης Νοεμβρίου 2009 στην υπόθεση κρατικής ενισχύσεως Ν510/2008 (Πώληση των περιουσιακών στοιχείων της Alitalia SpA):
 1)
 Παράβαση των ουσιαστικών και δικονομικών διατάξεων περί του παραδεκτού. Το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να λάβει υπόψη του της αιτιάσεις της Ryanair κατά του περιεχομένου της αποφάσεως της Επιτροπής και θεώρησε ως αποκλειστικό αντικείμενο της προσφυγής της Ryanair τη διασφάλιση των δικονομικών δικαιωμάτων της.
 2)
 Παράβαση των άρθρων 4 και 7 του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 (1). Οι υποχρεώσεις και οι μηχανισμοί εποπτείας που συνόδευαν το μέτρο όπως κοινοποιήθηκε αρχικώς αποτελούσαν τροποποιήσεις και όρους του είδους που προβλέπουν οι αποφάσεις κατ’ άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999. Η αναιρεσείουσα φρονεί ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο λόγω εσφαλμένου χαρακτηρισμού των υποχρεώσεων και των μηχανισμών εποπτείας ως δεσμεύσεως.
 3)
 Παράβαση του άρθρου 10 του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999, διότι το Γενικό Δικαστήριο αρνήθηκε να επικρίνει την παράλειψη της Επιτροπής να εξετάσει όλα τα ουσιώδη χαρακτηριστικά του μέτρου εντός του πλαισίου στο οποίο εντάσσονται.
 4)
 Παράβαση του άρθρου 10 του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999. Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η Επιτροπή δεν όφειλε να εξετάσει εναλλακτικές επιλογές πλην της πωλήσεως των περιουσιακών στοιχείων της Alitalia όπως κοινοποιήθηκε από την Ιταλία. Μη εξετάζοντας αν ένας ιδιώτης επενδυτής θα είχε επιλέξει εναλλακτική λύση, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο.
 5)
 Άλλες παραλείψεις εφαρμογής του κριτηρίου του επενδυτή υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς.
 6)
 Παράλειψη εντοπισμού του προσώπου που οφείλει να επιστρέψει την ενίσχυση. Η αναιρεσείουσα εκτιμά ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο παραγνωρίζοντας την οικονομική συνέχεια μεταξύ της Alitalia και της CAI.
 Όσον αφορά την απόφαση της Επιτροπής της 12ης Νοεμβρίου 2009 στην υπόθεση κρατικής ενισχύσεως Ν26/2008 (Δάνειο 300 εκατομμυρίων ευρώ στην Alitalia SpA): παράλειψη αιτιολογήσεως της διαπιστώσεως περί απαραδέκτου.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1)


text:
 25.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 199/23
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Rechtbank van Koophandel te Antwerpen (Βέλγιο) στις 27 Ιουνίου 2007 — Galatea BVBA κατά Sanoma Magazines Belgium NV
 (Υπόθεση C-299/07)
 (2007/C 199/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank van Koophandel te Antwerpen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Galatea BVBA
 Εναγομένη: Sanoma Magazines Belgium NV
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντιτίθενται το άρθρο 49 ΕΚ και η οδηγία 2005/29/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί αθεμίτων εμπορικών πρακτικών σε εθνική διάταξη, όπως αυτή του άρθρου 54 του βελγικού νόμου της 14ης Ιουλίου 1991 περί εμπορικών πρακτικών και περί πληροφορήσεως και προστασίας του καταναλωτή, η οποία -εκτός από τις περιπτώσεις που απαριθμούνται περιοριστικώς στον νόμο- απαγορεύει κάθε «συνημμένη» προσφορά από έναν πωλητή προς έναν καταναλωτή, στο πλαίσιο της οποίας η δωρεάν ή μη δωρεάν απόκτηση προϊόντων, υπηρεσιών, πλεονεκτημάτων ή τίτλων με τους οποίους κάποιος μπορεί να αποκτήσει τα πιο πάνω συνδέεται με την απόκτηση άλλων, ακόμη και όμοιων, προϊόντων ή υπηρεσιών, και τούτο ανεξαρτήτως των περιστάσεων της υποθέσεως, και ειδικότερα ανεξαρτήτως της επιδράσεως που η συγκεκριμένη προσφορά μπορεί να έχει στον μέσο καταναλωτή και ανεξαρτήτως του αν υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες η προσφορά αυτή δύναται να θεωρηθεί αντίθετη με την επαγγελματική δεοντολογία ή με τα συναλλακτικά ήθη;
 (1) Οδηγία 2005/29/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («Οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές») (EE L 149, σ. 22).