text:
 19.5.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 150/21
 2) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και τα ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 δικαστικα ́ ́εξοδα της προσφευ ́γουσας στην υπο ́θεση της
 κυ ́ριας δι ́κης και στη διαδικασι ́α των ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων. της 8ης Φεβρουαρι ́ου 2001
 3) Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας φε ́ρει τα στην υπο ́θεση Τ-183/98, Jean-François Ferrandi κατα ́
 δικαστικα ́ της ́εξοδα. Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 (1) ΕΕC 312 της 10.10.98. (Υπα ́ λληλοι — Μεταφορα ́ δικαιωμα ́των συντα ́ ξεως —
 Συντελεστη ́ς συντα ́ξεως γη ́ρατος — Κα ́λυψη ́εναντι των
 κινδυ ́νων ασθενει ́ας — Συ ́νταξη αναπηρι ́ας — ∆εδι-
 κασμε ́νο)
 (2001/C 150/39)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 της 20η ́ς Φεβρουαρι ́ου 2001
 Στην υπο ́θεση Τ-183/98, Jean-François Ferrandi, πρω ́ην υπα ́λλη-
 λος της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Αjaccio
 στην υπο ́θεση Τ-112/98, Mannesmannröhren-Werke AG (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον J.-B. Giuseppi, δικηγο ́ρο,
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: G. Valsesia και
 (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Ανταγωνισμο ́ς — Απο ́φαση F. Clotuche-Duvieusart), με αντικει ́μενο, αφενο ́ς, την ακυ ́ρωση
 περι ́αιτη ́σεως παροχη ́ς πληροφοριω ́ ν — Χρηματικε ́ς ποινε ́ς της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς με την οποι ́α απορρι ́φθηκαν
 — ∆ικαι ́ωμα αρνη ́σεως απαντη ́σεως που συνεπα ́ γεται οι αιτη ́σεις του προσφευ ́γοντος-ενα ́γοντος περι ́ μεταφορα ́ς των
 αναγνω ́ ριση ιδι ́ας παραβα ́σεως — Ευρωπαϊκη ́ συ ́μβαση δικαιωμα ́των συντα ́ξεως που απε ́κτησε προ της αναλη ́ψεως
 για την προα ́σπιση των δικαιωμα ́ των του ανθρω ́ που και καθηκο ́ντων στις Ευρωπαϊκε ́ς Κοινο ́τητες, περι ́εκ νε ́ου υπολογισμο ́
 των θεμελιωδω ́ ν ελευθεριω ́ ν) του εφαρμοστε ́ου επι ́ της συντα ́ξεω ́ς του συντελεστου ́, περι ́
 καλυ ́ψεως ́εναντι των κινδυ ́νων ασθενει ́ας και περι ́ χορηγη ́σεως
 (2001/C 150/38) αναπηρικη ́ς συντα ́ξεως και, αφετε ́ρου, την επιδι ́καση αποζημιω ́σεως
 για τις ζημι ́ες που υπε ́στη λο ́γω της απορρι ́ψεως των αιτη ́σεων
 αυτω ́ν, το Πρωτοδικει ́ο, δικα ́ζον ως μονομελε ́ς, με δικαστη ́ τον
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω P. Mengozzi, γραμματε ́ας: G. Herzig, εξε ́δωσε στις 8 Φεβρουα-
 ρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Στην υπο ́θεση Τ-112/98, Mannesmannröhren-Werke AG, με
 ́εδρα το Mülheim an der Ruhr (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́-αγωγη ́.
 τους M. Klusmann και K. Moosecker, δικηγο ́ρους, με το ́πο
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: K. Wiedner και M. Hilf), με αντικει ́μενο
 αι ́τημα ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως C(98) 1204 της Επιτροπη ́ς, της (1) ΕΕ C 1, της 4ης Ιανουαρι ́ου 1999.
 15ης Μαι ̈́ου 1998, σχετικα ́ με διαδικασι ́α βα ́σει του α ́ρθρου 11,
 παρα ́γραφος 5, του κανονισμου ́ 17 του Συμβουλι ́ου, το Πρωτοδι-
 κει ́ο (πρω ́το πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 B. Vesterdorf, Προ ́εδρο, A. Potocki, A. W. H. Meij, M. Βηλαρα ́
 και Ν. J. Forwood, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις
 20 Φεβρουαρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση C(98) 1204 της Επιτροπη ́ς, της
 15ης Μαι ̈́ου 1998, σχετικα ́ με διαδικασι ́α βα ́σει του της 1ης Φεβρουαρι ́ου 2001
 ́αρθρου 11, παρα ́γραφος 5, του κανονισμου ́ 17 του Συμβου-
 λι ́ου, ́οσον αφορα ́ την τελευται ́α περι ́πτωση των ερωτη- στην υπο ́θεση Τ-1/99, T. Port GmbH & Co. KG κατα ́
 μα ́των 1.6, 1.7 και 2.3 καθω ́ ς και του ερωτη ́ματος 1.8 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 αιτη ́σεως παροχη ́ς πληροφοριω ́ ν που απηυ ́θυνε η Επιτροπη ́
 στην προσφευ ́γουσα στις 13 Αυγου ́στου 1997. («Μπανα ́ νες — Κοινη ́ οργα ́νωση αγορα ́ς — Κανονισμο ́ς
 (ΕΚ) 478/95 — Καθεστω ́ ς των πιστοποιητικω ́ ν εξαγωγη ́ς
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́. — Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Απο ́δειξη της ζημι ́ας και της
 αιτιω ́ δους συναφει ́ας»)
 3) Η καθη ́ς φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και τα δυ ́ο
 τρι ́τα των εξο ́δων της προσφευ ́γουσας, η οποι ́α φε ́ρει το (2001/C 150/40)
 ́ενα τρι ́το των δικαστικω ́ ν της εξο ́δων.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (1) EE C 312 της 10.10.98.
 Στην υπο ́θεση Τ-1/99, T. Port GmbH & Co. KG, με ́εδρα το
 Αμβου ́ργο (Γερμανι ́α), εκπροσωπουμε ́νη απο ́ τον G. Meier,


text:
 3.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 131/35
 Προσφυγή της 31ης Μαρτίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-172/06)
 (2006/C 131/65)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: S. Pardo Quintillán)
 Καθής: Βασίλειο της Ισπανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να αναγνωριστεί ότι, εξαρτώντας τη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων προς τους επιχειρηματίες που επιθυμούν να διαθέσουν στην αγορά της Ισπανίας ηλιακούς συλλέκτες που κατασκευάζονται και διατίθενται νομίμως στην αγορά άλλου κράτους μέλους ή που κατασκευάζονται σε κράτος που έχει υπογράψει τη Συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο από την προϋπόθεση ότι οι θερμοσίφωνες αυτοί διαθέτουν πιστοποίηση συμμορφώσεως προς τις προδιαγραφές που προβλέπει η εθνική νομοθεσία και ότι, προς τον σκοπό αυτόν, υποβάλλονται εκ νέου από ειδικό εθνικό εργαστήριο σε δοκιμές που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί στο εν λόγω κράτος, το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 28 και 30 της Συνθήκης ΕΚ και από τα άρθρα 11 και 13 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο.
 —
 Να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η ισπανική νομοθεσία που ρυθμίζει τους όρους προσβάσεως στις κρατικές ενισχύσεις για τους ηλιακούς συλλέκτες που προέρχονται από άλλο κράτος μέλος ή από χώρα που έχει υπογράψει τη Συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο αντιβαίνει στη θεμελιώδη αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των προϊόντων και δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από κανέναν από τους λόγους γενικού συμφέροντος που απαριθμούνται στο άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΚ ή από κάποια από τις επιτακτικές ανάγκες που αναγνωρίζει η νομολογία του Δικαστηρίου.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 3.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 364/15
 Προσφυγή της 22ας Ιουλίου 2016 — Grupo Osborne κατά EUIPO — Ostermann (DONTORO dog friendship)
 (Υπόθεση T-390/16)
 (2016/C 364/11)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Grupo Osborne, SA (El Puerto de Santa María, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. Iglesias Monravá, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Daniel Ostermann (Λειψία, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτών: Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα το οποίο περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «DONTORO dog friendship» — Υπ’ αριθ. 11 112 381 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 28ης Απριλίου 2016 στην υπόθεση R 2002/2015-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση με την οποία έγινε δεκτή η υπ’ αριθ. 11 112 381 αίτηση καταχωρίσεως ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης του εικονιστικού σήματος «DONTORO dog friendship» για τις κλάσεις 18, 20 και 35,
 —
 να απορρίψει την υπ’ αριθ. 11 112 381 αίτηση καταχωρίσεως ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης του εικονιστικού σήματος «DONTORO dog friendship» για την κλάση 35 «υπηρεσίες χονδρικής και λιανικής πωλήσεως καθώς και πωλήσεως στο διαδίκτυο, ενδύματα, υποδήματα και κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα» και να απορρίψει, επομένως, την καταχώριση στις κλάσεις 25 και 35 των ως άνω υπηρεσιών,
 —
 να καταδικάσει κάθε αντίδικο στην παρούσα προσφυγή στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 9.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 27ης Οκτωβρίου 2016 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-220/15) (1)
 ((Παράβαση κράτους μέλους - Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Οδηγία 2007/23/ΕΚ - Διάθεση στην αγορά ειδών πυροτεχνίας - Άρθρο 6 - Ελεύθερη κυκλοφορία των ειδών πυροτεχνίας που πληρούν τις απαιτήσεις της οδηγίας - Εθνική κανονιστική ρύθμιση που επιβάλλει πρόσθετες απαιτήσεις για τη διάθεση των ειδών πυροτεχνίας στην αγορά - Υποχρέωση προηγούμενης δηλώσεως σε εθνικό οργανισμό αρμόδιο να ελέγχει και να τροποποιεί τις οδηγίες χρήσεως των ειδών πυροτεχνίας))
 (2017/C 006/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Kukovec και C. Becker, επικουρούμενοι από τον B. Wägenbaur, Rechtsanwalt)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze, J. Möller και K. Petersen)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας προβλέποντας, καθ’ υπέρβαση των απαιτήσεων της οδηγίας 2007/23/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2007, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά ειδών πυροτεχνίας, και ανεξάρτητα από την προηγούμενη πραγματοποίηση αξιολογήσεως της πιστότητας των ειδών πυροτεχνίας, αφενός, ότι πριν τα είδη αυτά διατεθούν στην αγορά πρέπει να υποβάλλονται στη διαδικασία που θεσπίζει το άρθρο 6, παράγραφος 4, του Erste Verordnung zum Sprengstoffgesetz (πρώτου κανονισμού εφαρμογής του νόμου περί εκρηκτικών υλών), όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο της 25ης Ιουλίου 2013, και, αφετέρου, ότι το Bundesanstalt für Materialforschung und -prüfung (Ομοσπονδιακό Ίδρυμα Ερευνών και Ελέγχου των Υλικών, Γερμανία) έχει την εξουσία, δυνάμει της ανωτέρω διατάξεως, να ελέγχει και, εφόσον χρειάζεται, να τροποποιεί τις οδηγίες χρήσεως των ειδών αυτών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής.
 2)
 Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 228 της 13.7.2015.


text:
 1.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 154/16
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 3ης Μαΐου 2006 — Eurohypo κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-439/04) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Λεκτικό σήμα EUROHYPO - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 - Αυτεπάγγελτη εξέταση των πραγματικών περιστατικών - Άρθρο 74, παράγραφος 1, του κανονισμού 40/94 - Παραδεκτό πραγματικών στοιχείων που υποβάλλονται για πρώτη φορά ενώπιον του Πρωτοδικείου)
 (2006/C 154/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Eurohypo AG (Eschborn, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Kloth και C. Rohnke)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: A. von Mühlendahl και J. Weberndörfer)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 6ης Αυγούστου 2004 (υπόθεση R 829/2002-4), σχετικά με την καταχώριση του λεκτικού σήματος EUROHYPO ως κοινοτικού σήματος
 Διατακτικό της διατάξεως
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 45 της 19.2.2005.


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/52
 Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2011 — Segovia Bonet κατά ΓΕΕΑ — IES (IES)
 (Υπόθεση T-355/11)
 2011/C 269/115
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Jorge Segovia Bonet (Μαδρίτη, Ισπανίας) (εκπρόσωποι: M.E. López Camba και J.L. Rivas Zurdo, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: IES Insurance Engineering Services Srl (Μιλάνο, Ιταλία)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 29 Μαρτίου 2011 απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στην υπόθεση R 749/2010-2· και
 —
 να καταδικάσει το καθού και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: το εικονιστικό σήμα «IES», για υπηρεσίες των κλάσεων 35, 36, 41, 42 και 45 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ. αρ. 6787345
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: ο προσφεύγων
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: υποβληθείσα στο Ηνωμένο Βασίλειο αίτηση καταχωρίσεως υπ.αρ. 2358802 του εικονιστικού σήματος «IES» για υπηρεσίες της κλάσεως 41
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή έγινε εν μέρει δεκτή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Η προσφυγή απορρίφθηκε και η απόφαση του τμήματος ανακοπών επικυρώθηκε
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β'', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον εσφαλμένως έκρινε το τμήμα προσφυγών ότι δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ του προγενέστερου σήματος και του επίμαχου αιτούμενου κοινοτικού σήματος, διότι (ι) τα αντιπαρατιθέμενα σήματα είναι παρόμοια σε βαθμό που να προκαλεί σύγχυση, ιδίως από φωνητικής απόψεως· και (ιι) οι υπηρεσίες που αφορά η προγενέστερη καταχώριση είναι συμπληρωματικές αυτών που αφορά η επίμαχη αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος.


text:
 8.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 39/22
 Προσφυγή της 15ης Νοεμβρίου 2013 — Mustang κατά ΓΕΕΑ — Dubek (20 CLASS A FILTER CIGARETTES Mustang)
 (Υπόθεση T-606/13)
 2014/C 39/39
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mustang — Bekleidungswerke GmbH & Co. KG (Künzelsau, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Völker, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Dubek Ltd (Petach Tikva, Ισραήλ)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 13ης Σεπτεμβρίου 2013, επί της προσφυγής υπ’ αριθ. R 416/2012-4, με αντικείμενο ανακοπή κατά της υπ’ αριθ. 6 065 098 αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Dubek Ltd
 Σήμα προς καταχώριση: εικονιστικό σήμα «20 CLASS A FILTER CIGARETTES Mustang» για προϊόντα της κλάσεως 34 – αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 6 065 098
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: το καταχωρισμένο στη Γερμανία λεκτικό και εικονιστικό σήμα «MUSTANG» για προϊόντα των κλάσεων 9, 14, 18 και 25
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009


text:
 6.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/34
 Προσφυγή της 28ης Οκτωβρίου 2016 — Andreassons Åkeri κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-746/16)
 (2017/C 038/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Andreassons Åkeri i Veddige AB (Veddige, Σουηδία), Luke Transport AB (Laholm, Σουηδία), Zimit Transportförmedling AB i konkurs (Veddige) (εκπρόσωποι: A. Broch και C.M. von Quitzow)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής (Ares (2016) 4309876) της 10ης Αυγούστου 2016, να κλείσει την υπόθεση EU-Pilot 7504/15/EMPL
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως: Οι προσφεύγουσες προσέλαβαν με συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου Πολωνούς αυτοαπασχολούμενους εργαζόμενους οι επιχειρήσεις των οποίων ήταν καταχωρισμένες στην Πολωνία και οι οποίοι παρέσχον υπηρεσίες στις προσφεύγουσες. Αφού ολοκληρώθηκε η παροχή των υπηρεσιών που είχαν συμφωνηθεί, οι εργαζόμενοι επέστρεψαν στην Πολωνία, όπου έχουν την κατοικία τους κατα το δίκαιο κοινωνικής ασφαλίσεως. Στη συνέχεια, κατόπιν ειδικού ελέγχου (φορολογικού ελέγχου) η σουηδική Skatteverket (φορολογική αρχή) ζήτησε από τις προσφεύγουσες να καταβάλουν για τους αυτοαπασχολούμενους Πολωνούς εργαζόμενους τις εργοδοτικές εισφορές κοινωνικής ασφάλισης που βαρύνουν τους Σουηδούς εργοδότες και τους επέβαλε ειδικές χρηματικές ποινές. Τούτο αντιβαίνει στον κανονισμό (ΕΟΚ) 574/72 του Συμβουλίου, ο οποίος έχει ήδη αντικατασταθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) 987/2009 του Συμβουλίου.
 2.
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: Βάσει του άρθρου 4 του κανονισμού 574/72, που είχε εφαρμογή κατά τον χρόνο της προσχωρήσεως της Σουηδίας στην ΕΕ, η Σουηδική Κυβέρνηση όρισε το Försäkringskassan (Ταμείο Κοινωνικής Ασφαλίσεως) ως την αρμόδια αρχή για τη Σουηδία επί ζητημάτων δικαίου κοινωνικής ασφαλίσεως αφορώντα την εφαρμογή των κρίσιμων εν προκειμένω κανόνων του δικαίου της ΕΕ. Σύμφωνα, όμως, με το σουηδικό δίκαιο, αρμόδια αρχή για την είσπραξη των εργοδοτικών εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως είναι η Skatteverket.
 3.
 Τρίτος λόγος ακυρώσεως: Έγινε διπλή παρακράτηση των εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως, συνέβη δηλαδή ακριβώς αυτό που σκοπούν να αποτρέψουν οι επίμαχοι κανονισμοί.
 4.
 Τέταρτος λόγος ακυρώσεως: Ο εργαζόμενος πρέπει να είναι εγγεγραμμένος στο σουηδικό Försäkringskassan, προκειμένου να μπορούν να επιβληθούν ασφαλιστικές εισφορές στον σουηδό εργοδότη για τους Πολωνούς αυτοαπασχολούμενους εργαζομένους. Δεν εξετάσθηκε εν προκειμένω από τη Skatteverket αν πράγματι συνέβαινε κάτι τέτοιο. Το ότι, σύμφωνα με τα ανωτέρω, εισπράττονται εισφορές κοινωνικής ασφαλίσεως χωρίς να κατατίθενται υπέρ συγκεκριμένου προσώπου, όπως ισχύει σε διάφορα κράτη μέλη, πρέπει να θεωρηθεί αντίθετο προς το δίκαιο της ΕΕ.


text:
 C 318/34 1 EL ι Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18. 10. 97
 παϊκών Κοινοτήτων, στις 14 Αυγούστου 1997, προσφυγή Προσφυγή-αγωγη του C. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1997
 (Υπόθεση Τ-248/97)
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο να ακυρώσει (97/C 318/65)
 την αναφορά στο Astander που γίνεται στην ενδέκατη αιτιο
 λογική σκέψη του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/97 του (Γλωσσά διαδικασίας: η ισπανική)
 Συμβουλίου, καθώς και την προϋπόθεση σύμφωνα με την
 οποία οι ενισχύσεις που προβλέπονται στα άρθρα 1 και 2 O C. εκπροσωπούμενος απο τον Valeriano Hernândez Mar
 εξαρτώνται από τον περιορισμό των δραστηριοτήτων ναυπη tin, δικηγόρο Μαδρίτης, με τόπο επιδόσεων στη Μαδρίτη την
 γικής μεταποιήσεως του εν λόγω ναυπηγείου . επί της οδού Conde de la Cimera 2 διεύθυνση, άσκησε ενώ
 πιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα 8 Σεπτεμβρίου 1997, προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 H προσφεύγουσα εκφράζει την αντίθεσή της στο γεγονός ότι O προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 στην ενδέκατη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού (ΕΚ)
 αριθ. 1013/97 του Συμβουλίου , της 2ας Ιουνίου 1997, περί — να κηρύξει εξ ολοκλήρου άκυρη ή ανυπόστατη την
 ενισχύσεως ορισμένων ναυπηγείων που τελούν υπό ανα απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής της
 διάρθρωση ('), το κοινοτικό όργανο δηλώνει ότι δεν θα εκτε Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 30ής Μαρ
 λούνται μεταποιήσεις πλοίων στο ναυπηγείο του Astander τίου 1992, κατά το μέτρο που με αυτή γίνεται δεκτή και
 για όσο χρόνο θα είναι* αυτό κρατικό. Σχετικώς, η προσφεύ θεωρείται οριστική η υποβληθείσα υπ' αυτού παραίτηση,
 γουσα ισχυρίζεται ότι μολονότι είναι αληθές ότι η εν λόγω
 δήλωση δεν μνημονεύεται ρητώς στο περιέχον νομικές διατά — να του αναγνωρίσει την τωρινή του κατάσταση ως μονί
 ξεις μέρος του εν λόγω κανονισμού , εξίσου ακριβές είναι ότι μου υπαλλήλου της Επιτροπής και επικουρικώς: α) να
 τούτο συνιστά προϋπόθεση για τη λήψη των ενισχύσεων που του καταβληθούν οι αποδοχές που δικαιούται και δεν
 θεσπίζονται, κατ' εξαίρεση, με τα άρθρα 1 και 2 του εν λόγω έχει εισπράξει από την 1η Απριλίου 1992- ή β) να
 κανονισμού . Κατ' αυτόν τον τρόπο, στην παράγραφο 4 του αναγνωρίσει ότι η σύνταξη αναπηρίας, που θα πρέπει να
 άρθρου 1 γίνεται αναφορά στη δυνατότητα να θεωρηθούν του χορηγηθεί ύστερα από την ολοκλήρωση των απαιτο
 συμβατές με την κοινή αγορά οι ενισχύσεις για την ανα υμένων διαδικαστικών ενεργειών, πρέπει να του κατα
 διάρθρωση των κρατικών ναυπηγείων της Ισπανίας μέχρι βάλλεται από την 1η Απριλίου 1992,
 συγκεκριμένου ποσού και υπό ορισμένη μορφή που η ίδια
 παράγραφος διασαφηνίζει, εξαρτώντας, εντούτοις, τις εν — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 λόγω ενισχύσεις, σύμφωνα με την προσβαλλομένη αιτιολο
 γική σκέψη, από το ότι στο ναυπηγείο του Astander, και για Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 όσο διάστημα αυτό θα εξακολουθεί να είναι κρατικό, δεν θα
 ασκούνται δραστηριότητες ναυπηγικής μεταποιήσεως. Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι ίδια με
 αυτά που έχουν ήδη προβληθεί στην υπόθεση Τ-27/97, C.
 H προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η αναφορά στο Astander κατά Επιτροπής (').
 που γίνεται στον προσβαλλόμενο κανονισμό είναι αντίθετη
 προς την ουσιαστική επιφύλαξη του άρθρου 189 της (') ΕΕ C 181 της 14. 6. 1997, σ. 15 .
 Συνθήκης της Ρώμης, και τούτο στο μέτρο όπου στις αιτιολο
 γικές σκέψεις ενός κανονισμού εμπεριέχεται μια πραγματική
 απόφαση , η οποία θα έπρεπε να περιλαμβάνεται, κατά
 τρόπο αυτοτελή , στο περιέχον νομικές διατάξεις μέρος, και
 όχι να βρίσκεται χωρίς ιδιαίτερες διασαφηνίσεις σε διάταξη
 γενικού χαρακτήρα. Χρησιμοποιώντας το ρυθμιστικό τύπο Προσφυγή του C. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 του κανονισμού , το Συμβούλιο θέτει ως προϋπόθεση για την Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1997
 ισχύ των αποτελεσμάτων του την εκτέλεση μιας αποφάσεως (Υπόθεση Τ-249/97)
 η οποία, καίτοι επίσης υποχρεωτική, αφορά εντούτοις (97/C 318/66
 συγκεκριμένους αποδέκτες.
 (Γλωσσά διαδικασίας: η ισπανική)
 Εξάλλου , η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση της υπο
 χρεώσεως αιτιολογήσεως των πράξεων, και τούτο στο μέτρο Στις 8 Σεπτεμβρίου 1997, o C. , εκπροσωπούμενος από τον
 που, κατά τη γνώμη της, είναι αδιανότητο ένα γενικευμένο Valeriano Hernândez Martin, δικηγόρο Μαδρίτης, κάτοικος
 σύστημα ενισχύσεων να εξαρτάται από την τήρηση περιορι Μαδρίτης, οδός Conde de la Cimera 2, άσκησε ενώπιον του
 σμού αφορώντος συγκεκριμένο και προσδιοριζόμενο ναυπη Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 γείο- και όλα αυτά χωρίς οποιαδήποτε θεμελίωση στη της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 συμφωνία με δήλωση βουλήσεως που αποτελεί την προϋπό
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 θεση μιας αποφάσεως με τέτοιες επιπτώσεις, τόσο για το
 οικείο ναυπηγείο όσο και για την ευρύτερη περιοχή εντός της — να δεχθεί την παρούσα προσφυγή και να του αναγνωρί
 οποίας αυτό κείται. σει δικαίωμα συνταξιοδοτήσεως λόγω αναπηρίας,
 σύμφωνα με τα όσα εκτίθενται στο δικόγραφο της παρού
 C ) ΕΕ L 148 της 6. 6. 1997, σ. 1 . σας προσφυγής,
 — να καταδικασει την καθής στα δικαστικα έξοδα.


text:
 1.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/51
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Δεκεμβρίου 2015 — Hikari Miso κατά ΓΕΕΑ — Nishimoto Trading (Hikari)
 (Υπόθεση T-751/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος Hikari - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα HIKARI - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 038/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Hikari Miso Co. Ltd (Simosuwa-machi, Ιαπωνία) (εκπρόσωπος: D. McFarland, barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: H. O’Neill)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Nishimoto Trading Co. Ltd (Santa Fe Springs, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: G. Pritchard, barrister)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 8ης Σεπτεμβρίου 2014 (υπόθεση R 2394/2013-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Nishimoto Trading Co. Ltd και της Hikari Miso Co. Ltd.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Hikari Miso Co. Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 7 της 12.1.2015.


text:
 22.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Münster (Γερμανία) την 1η Αυγούστου 2011 — Ποινική διαδικασία κατά Thomas Karl-Heinz Kerkoff
 (Υπόθεση C-408/11)
 2011/C 311/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Münster
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Thomas Karl-Heinz Kerkoff
 Κατηγορούσα αρχή: Εισαγγελική αρχή Münster
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 11, παράγραφος 4, της οδηγίας 2006/126/ΕΚ (1) την έννοια ότι κράτος μέλος μπορεί να μην αναγνωρίζει σε μόνιμη βάση μια άδεια οδήγησης που έχει εκδοθεί σε άλλο κράτος μέλος ακόμα και στην περίπτωση που προηγουμένως έχει ανακληθεί η άδεια οδήγησης στο έδαφος του πρώτου κράτους μέλους, χωρίς να έχει επιβληθεί ειδική προσωρινή απαγόρευση για τη νέα έκδοση άδειας οδήγησης ή η επιβληθείσα προσωρινή απαγόρευση έχει εν τω μεταξύ παρέλθει;
 (1) Οδηγία 2006/126/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, για την άδεια οδήγησης (αναδιατύπωση) (ΕΕ L 403, σ. 18).


text:
 4.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/19
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Μαρτίου 2013 — UOP κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-198/09) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Δεν θίγουν ατομικώς την προσφεύγουσα - Απαράδεκτο)
 2013/C 129/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: UOP Ltd (Guildford, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: B. Hartnett και O. Geiss, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Talabér-Ritz και T. Scharf)
 Παρεμβαίνων υπέρ της καθής: IFP (Rueil-Malmaison, Γαλλία) (εκπρόσωποι: E. Morgan de Rivery και A. Noël-Baron, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Μερική ακύρωση της αποφάσεως 2009/157/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2008, σχετικά με μέτρο ενίσχυσης που εφάρμοσε η Γαλλία υπέρ του ομίλου IFP [C-51/05 (πρώην NN 84/05)] (ΕΕ 2009, L 53, σ. 13).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Η UOP Ltd φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υπεβλήθησαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο IFP.
 (1) ΕΕ C 167 της 18.7.2009.


text:
21.4.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 118/25
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-232/00 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-327/99 (1)
 (2001/C 118/52) (2001/C 118/55)
 Με δια ́ταξη της 5ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 Με δια ́ταξη της 4ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-327/99 [αι ́τηση του Landesgericht Korneuburg
 υποθε ́σεως C-232/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (Αυστρι ́α) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως]: FILA
 κατα ́ Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 SPORT SpA κατα ́ Νew Times International Transport Service
 Co. Ltd.
 (1) EE C 247 της 26.8.2000.
 (1) EE C 333 της 20.11.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-243/99 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-362/99 (1)
 (2001/C 118/53)
 (2001/C 118/56)
 Με δια ́ταξη της 5ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της Με δια ́ταξη της 5ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 υποθε ́σεως C-243/99 [αι ́τηση του Landesgericht Korneuburg ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 (Αυστρι ́α) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως]: FILA Sport υποθε ́σεως C-362/99 [αι ́τηση του Landesgericht Korneuburg
 SpA κατα ́ Beijing Metals & Minerals Import & Export Corp. (Αυστρι ́α) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως]: SEIKO
 Kabushiki Kaisha κατα ́ Mohammed Ibrahim.
 (1) EE C 246 της 28.8.1999.
 (1) EE C 366 της 18.12.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-284/99 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-250/00 (1)
 (2001/C 118/54)
 (2001/C 118/57)
 Με δια ́ταξη της 5ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- Με δια ́ταξη της 6ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-284/99 [αι ́τηση του Landesgericht Korneuburg υποθε ́σεως C-250/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (Αυστρι ́α) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως]: New Yorker κατα ́ Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 S.H.K. Jeans GmbH κατα ́ Ιng. Jaroslav Kupco.
 (1) EE C 281 της 2.10.1999. (1) EE C 233 της 12.8.2000.


text:
 7.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/29
 Προσφυγή της 9ης Δεκεμβρίου 2008 — Rewe-Zentral κατά ΓΕΕΑ — Kodi Diskontläden (inéa)
 (Υπόθεση T-538/08)
 (2009/C 55/55)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: REWE-Zentral AG (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Kinkeldey και A. Bognár, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Kodi Diskontläden GmbH (Oberhausen, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 6ης Οκτωβρίου 2008 στην υπόθεση R 744/2008-4 και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «inéa», χρώματος μπλε, ροζ και λευκού, για προϊόντα των κλάσεων 3, 5 και 16 (αίτηση καταχωρίσεως υπ' αριθ. 4 462 826)
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Kodi Diskontläden GmbH
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το σήμα «MINEA» (υπ' αριθ. 303 61 428.5) για προϊόντα των κλάσεων 8, 9 και 16, όπου η ανακοπή βάλλει κατά της καταχωρίσεως στην κλάση 16.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της απόφασης του τμήματος ανακοπών
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), δεδομένου ότι δεν υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των συγκρουόμενων σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1).


text:
 4.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 235/5
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 22ας Μαρτίου 2012 — Maurice Emram κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) Guccio Gucci SpA
 (Υπόθεση C-354/11) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Άρθρο 119 του Κανονισμού Διαδικασίας - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β') - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σήματος G - Σήματα)
 2012/C 235/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Maurice Emram (εκπρόσωπος: M. Benavï, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral), Guccio Gucci SpA (εκπρόσωπος: F. Jacobacci, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 10ης Μαΐου 2011, Emram κατά ΓΕΕΑ (T-187/10) με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 11ης Φεβρουαρίου 2010, (υπόθεση R 1281/2008-1), σχετικά με τη διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Guccio Gucci SpA και M. Emram — άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009, του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L, 78, σ. 1) — Αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού εικονιστικού σήματος G — Κίνδυνος συγχύσεως — Αλλοίωση των αποδεικτικών στοιχείων — Εσφαλμένη εκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα — Προσβολή της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τον M. Emram στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 282 σ. 24.9.2011.


text:
6 . 7 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ag10 . C 197/5
 υποστηριζόμενη απο την Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH Συμβουλίου , της 24ης Ιουλίου 1979, περί της εκ των υστέρων
 (εκπρόσωπος: Rainer M. Bierwagen) κατά Επιτροπής των εισπράξεως εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών που δεν
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Paul F. Nemitz και κατέστησαν απαιτητοί από τον φορολογούμενο για εμπορεύ
 Klaus-Dieter Borchardt), που έχει ως αντικείμενο αίτηση ματα που διασαφήθηκαν σε τελωνειακό καθεστώς συνεπα
 αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως 96/178/ΕΚΑΧ της γόμενο την υποχρέωση καταβολής τέτοιων δασμών (4) , και
 Επιτροπής , της 18ης Οκτωβρίου 1995 , σχετικά με τη χορήγη (ΕΟΚ) αριθ. 2164/91 της Επιτροπής, της 23ης Ιουλίου 1991 ,
 ση κρατικών ενισχύσεων εκ μέρους του ομόσπονδου κράτους περί καθορισμού των διατάξεων εφαρμογής του άρθρου 5
 της Βαυαρίας στην υπαγόμενη στην ΕΚΑΧ χαλυβουργία παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1697/79 του
 Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH, Sulzbach-Rosenberg (2), o Συμβουλίου (5), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο
 Πρόεδρος του Δικαστηρίου εξέδωσε στις 3 Μαΐου 1996 από τους D. A. O. Edward , πρόεδρο τμήματος, J. C. Moitinho
 Διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: de Almeida, C. Gulmann (εισηγητή ), P. Jann και L. Sevόn,
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: L.
 1 . Απορρίπτει την αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 14 Μαΐου 1996
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 2. Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 1 . Οι κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 2051/74 τον Συμβουλίου, της
 (') ΕΕ αριθ . C 77 της 16 . 3 . 1996. 1ης Αυγούστου 1974, περί του εφαρμοζομένου τελωνει
 (2 ) ΕΕ αριθ . L 53 της 2 . 3 . 1996, σ. 41 . ακού καθεστώτος σε ορισμένα προϊόντα καταγωγής και
 προελεύσεως των Φερόων Νήσων, (ΕΟΚ) αριθ. 3184/74
 της Επιτροπής, της 6ης Δεκεμβρίου 1974, περί ορισμού
 της εννοίας των καταγόμενων προϊόντων και περί των
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 μεθόδων διοικητικής συνεργασίας για την εφαρμογή του
 τελωνειακού καθεστώτος το οποίο εφαρμόζεται επί
 (πέμπτο τμήμα) ορισμένων προϊόντων καταγομένων και προερχομένων
 της 14ης Μαΐου 1996 από τις Φερόες Νήσους, και (ΕΟΚ) αριθ. 1697/79 του
 Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1979, περί της εκ των
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-153/94 και C-204/94 υστέρων εισπράξεως εισαγωγικών ή εξαγωγικών δα
 (αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως TOU High σμών που δεν κατέστησαν απαιτητοί από τον φορολο
 Court of Justice, Queen's Bench Division): The Queen κατά γούμενο για εμπορεύματα που διασαφήθηκαν σε τελω
 Commissioners of Customs & Excise, ex parte: Faroe Seafood νειακό καθεστώς συνεπαγόμενο την υποχρέωση κατα
 Co. Ltd, Føroya Fiskasøla L/F (C-153/94), Commissioners of βολής τέτοιων δασμών, πρέπει να ερμηνεύονται υπό την
 Customs & Excise, ex parte: John Smith και Celia Smith, έννοια ότι οι τελωνειακές αρχές ενός κράτους μέλους
 εμποευομένων IMÉ την εταιρική επωνμία Arthur Smith μπορούν να προβαίνουν στην εκ των υστέρων είσπραξη
 (C-204/94) 0 ) δασμών επί της εισαγωγής εμπορευμάτων από τις Φερό
 (Τελωνειακό καθεστώς ορισμένων προϊόντων καταγωγής ες Νήσους στηριζόμενες στα πορίσματα κοινοτικής
 Φερόων Νήσων — Έννοια τον «καταγομένου προϊόντος» — αποστολής ελέγχου, ακόμα και στην περίπτωση όπου οι
 Εκ των υστέρων είσπραξη δασμών) ως άνω αρχές, στηριχθείσες στα πιστοποιητικά EUR.1
 (96/C 197/10) που εκδόθηκαν, καλοπίστως, από τις αρμόδιες αρχές
 των Φερόων Νήσων, δεν εισέπραξαν δασμούς κατά τον
 (Γλώσσα διαδικασίας: n αγγλική) χρόνο της εισαγωγής, οι αρχές των Φερόων Νήσων
 αμφισβητούν τα πορίσματα της αποστολής ελέγχου στο
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μεταφραση θα δημο μέτρο που αφορούν την ερμηνεία της επίδικης κοινοτι
 σιενθεί στη «Σνλλογή της Νομολογίας τον Δικαστηρίου ») κής τελωνειακής ρυθμίσεως και επιμένουν ότι τα πιστο
 ποιητικά είναι έγκυρα, τα δε αμφισβητούμενα ζητήματα
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-153/94 και C-204/94, που δεν έχουν υποβληθεί στην επιτροπή καταγωγής που έχει
 είχαν ως αντικείμενο αιτήσεις του High Court of Justice , συσταθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 802/68
 Queen's Bench Division , προς το Δικαστήριο, κατ ' εφαρμο του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1968, περί τον κοινού
 γήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με τις οποίες ζητήθηκε , ορισμού της εννοίας της καταγωγής των εμπορευμά
 στο πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον του των.
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ , αφενός, The Queen και 2. Τα κριτήρια καθορισμού των «πλοίων των Φερόων
 Commissioners of Customs & Excise, ex parte: Faroe Seafood Νήσων» που προβλέπονται στο παράρτημα IV τον
 Co. Ltd, F0roya Fiskas0la L/F (C-153/94), και, αφετέρου , κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2051/74 και στην τέταρτη
 Commissioners of Customs & Excise , ex parte: John Smith και επεξηγηματική σημείωση του παραρτήματος I τον κανο
 Celia Smith, εμπορευομένων υπό την εταιρική επωνυμία νισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3184/74 εφαρμόζονται σωρεντι
 Arthur Smith (C-204/94), η έκδοση προδικαστικής αποφάσε κώς.
 ως ως προς την ερμηνεία των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ . 2051/
 74 του Συμβουλίου , της 1ης Αυγούστου 1974, περί του 3 . H έννοια τον «πληρώματος» που χρησιμοποιείται στο
 εφαρμοζομένου τελωνειακού καθεστώτος σε ορισμένα προϊ παράρτημα IV τον κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2051/74 και
 όντα καταγωγής και προελεύσεως των Φερόων Νήσων (2), στην τέταρτη επεξηγηματική σημείωση τον παραρτήμα
 (ΕΟΚ) αριθ . 3184/74 της Επιτροπής, της 6ης Δεκεμβρίου τος I τον κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3184/74 δεν καλύπτει
 1974, περί ορισμού της εννοίας των καταγομένων προϊόντων τα πρόσωπα τα οποία, χωρίς να αποτελούν μέρος του
 και περί των μεθόδων διοικητικής συνεργασίας για την μονίμου πληρώματος του σκάφους, προσλαμβάνονται,
 εφαρμογή του τελωνειακού καθεστώτος το οποίο εφαρμόζε επιπλέον τον πληρώματος αυτού, για συγκεκριμένη
 ται επί ορισμένων προϊόντων καταγομένων και προερχομέ αλιεντική έξοδο ή μέρος της εξόδου προκειμένου να
 νων από τις Φερόες Νήσους (3), (ΕΟΚ) αριθ . 1697/79 του εργαστούν επί τον πλοίου ως εκπαιδενόμενοι ή ως
 ---pagebreak--- Aριθ . C 197/6 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6 . 7 . 96
 ανειδίκευτο προσωπικο, ιδίως για εκπαιδευτικούς λό 8. Το άρθρο 4 τον κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2164/91 της
 γους και με σκοπό την τήρηση συμφωνίας περί κοινο Επιτροπής, της 23ης Ιουλίου 1991, περί καθορισιμού των
 πραξίας με επιχείρηση τρίτης χώρας, συναφθείσας πρo διατάξεων εφαρμογής του άρθρον 5 παράγραφος 2 του
 κειμένου να επιτραπεί στο πλοίο να αλιεύει εντός της κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1697/79 του Συμβουλίου, έχει
 αποκλειστικής οικονομικής ζώνης της χώρας αυτής, και την έννοια ότι οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους
 τούτο ανεξαρτήτως τον αν τα πρόσωπα αυτά αμείβονται εισαγωγής δεν υποχρεούνται να ζητούν από την Επι
 από τον έχοντα την εκμετάλλενση τον πλοίου ή από την τροπή να αποφανθεί επί της δννατότητας να μην
 επιχείρηση της τρίτης χώρας. προβούν στην εκ των νστέρων είσπραξη δασμών όταν
 κρίνουν ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις τον άρ
 4. Κατά την επεξεργασία τους σε εργοστάσιο των Φερόων θρον 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 Νήσων, τα ακατέργαστα προϊόντα καταγωγής Φερόων αριθ. 1697/79.
 Νήσων υπό την έννοια του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ. 3184/74 πρέπει να διαχωρίζονται υλικώς από τα 9. Το γεγονός ότι οι αρμόδιες αρχές των Φερόων Νήσων
 προϊόντα που προέρχονται από τρίτες χώρες προκειμέ βεβαίωσαν στα πιστοποιητικά EUR.1 ότι τα εμπορεύμα
 νου να τύχουν της προτιμησιακής τελωνειακής μεταχει τα κατάγονταν από το έδαφος αυτό ή το γεγονός ότι οι
 ρίσεως που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εισαγωγής δέχθη
 αριθ. 2051/74. Πάντως, ελλείψει ενός τέτοιου διαχωρι καν αρχικά την αναγραφόμενη στα πιστοποιητικά αυτά
 σμού, οι τελωνειακές αρχές του κράτους μέλους εισαγω καταγωγή των προϊόντων δεν συνιστούν «σφάλμα των
 γής μπορούν, με σύμφωνη γνώμη της Επιτροπής, να αρμοδίων αρχών» υπό την έννοια τον άρθρον 5 παρά
 αποφασίζουν, για λόγους επιεικείας, να εισπράξουν επί γραφος 2 τον κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1697/79. Aυτό
 των εισαγωγών που προέρχονται από το συγκεκριμένο δεν ισχύει, αντιθέτως, όταν o εξαγωγέας δηλώνει ότι τα
 εργοστάσιο δασμούς ίσους προς εκείνους που θα επι εμπορεύματα κατάγονται από τις Φερόες Νήσους, στη
 βάλλονταν αν υπήρχε αναλογική αντιστοιχία μεταξύ των ριζόμενος στο ότι οι αρμόδιες αρχές των Φερόων Νήσων
 καταγωγών των εμπορενμάτων τον σνγκεκριμένον γνώριζαν, στην πράξη, όλα τα απαραίτητα πραγματικά
 φορτίου και των καταγωγών των ακατεργάστων προϊ στοιχεία για την εφαρμογή της εν λόγω τελωνειακής
 όντων που εισήλθαν στο εργοστάσιο στη διάρκεια του νομοθεσίας και όταν, παρά τη γνώση των στοιχείων
 έτους εισαγωγής. αυτών, οι ως άνω αρχές δεν προέβαλαν καμία αντίρρηση
 όσον αφορά τα στοιχεία που περιέχονταν στις διασαφή
 5 . Από τις διατάξεις των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 2051/74 σεις τον εξαγωγέα, στηρίζοντας, συνεπώς, σε εσφαλμένη
 και (ΕΟΚ) αριθ. 3184/74 προκύπτει ότι, όταν οι γαρίδες ερμηνεία των κανόνων περί καταγωγής την εκ μέρους
 καταγωγής Φερόων Νήσων υπέστησαν επεξεργασία σε τους πιστοποίηση περί τον ότι τα εμπορεύματα κατάγο
 εργοστάσιο των Φερόων Νήσων το οποίο επεξεργάζεται νται από τις Φερόες Νήσους.
 και γαρίδες προελεύσεως τρίτων χωρών, στον εξαγωγέα
 εναπόκειται να αποδείξει, υποβάλλοντας κάθε χρήσιμο 10. Προκειμένου να εκτιμηθεί κατά πόσον το τυχόν σφάλμα
 δικαιολογητικό, ότι οι γαρίδες καταγωγής Φερόων των αρχών των Φερόων Νήσων μπορούσε λογικά να
 Νήσων χωρίστηκαν υλικώς από τις γαρίδες άλλης κατα διαγνωσθεί από τους υποχρέους υπό την έννοια τον
 γωγής. Σε περίπτωση μη προσκομίσεως αυτής της απο άρθρον 5 παράγραφος 2 τον κανονισμού (ΕΟΚ)
 δείξεως, οι γαρίδες δεν μπορούν πλέον να θεωρούνται αριθ. 1697/79, πρέπει να ληφθούν, μεταξύ άλλων, υπόψη
 ως καταγόμενες από τις Φερόες Νήσους και, ως εκ η φύση τον σφάλματος, η επαγγελματική πείρα των
 τούτου, πρέπει να θεωρείται ότι κακώς χορηγήθηκε το ενδιαφερομένων επιχειρηματιών και η επιμέλεια που
 πιστοποιητικό EUR.1 και εφαρμόστηκε o προτιμησιακός επέδειξαν. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να εξα
 δασμολογικός συντελεστής. κριβώσει αν, βάσει αυτής της ερμηνείας, τα κριτήρια από
 τα οποία εξαρτάται η εκτίμηση της δννατότητας δια
 6. Στο παρόν στάδιο εξελίξεως του κοινοτικού δικαίου, στο γνώσεως, από τους υποχρέους, τον τυχόν σφάλματος
 εθνικό δίκαιο εναπόκειται να καθορίσει τις περιστάσεις των αρμοδίων αρχών των Φερόων Νήσων πληρούνται
 υπό τις οποίες μια πράξη εκ των υστέρων εισπράξεως ενόψει των σνγκεκριμένων περιστάσεων της υπό κρίση
 χρέους, αφορώσα ένα συνολικό ποσό μέρος του οποίου νποθέσεως.
 δεν μπορεί πλέον να εισπραχθεί λόγω παρελεύσεως της
 προθεσμίας των τριών ετών που προβλέπει το άρθρο 2 11 . Το άρθρο 5 παράγραφος 2 τον κανονισμού (ΕΟΚ)
 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1697/79, αριθ. 1697/79 έχει εφαρμογή στις περιπτώσεις όπου o
 πρέπει να θεωρείται άκυρη στο σύνολο της, υπό την υπόχρεος σνμμορφώθηκε προς όλες τις επιταγές τόσο
 επιφύλαξη, ωστόσο, των ορίων που επιβάλλει το κοινο των κοινοτικών κανόνων περί τελωνειακής διασαφήσε
 τικό δίκαιο, ήτοι ότι η εφαρμογή του εθνικού δικαίου δεν ως όσο και των εθνικών κανόνων οι οποίοι, ενδεχομένως,
 μπορεί να καθιστά λιγότερο αποτελεσματικό το σύστημα τους σνμπληρώνουν ή τους μεταφέρουν στην εσωτερική
 εισπράξεως των κοινοτικών φορολογικών επιβαρύσεων έννομη τάξη, έστω και αν παρέσχε, καλοπίστως, στοιχεία
 και τελών από το σύστημα εισπράξεως των εθνικών ανακριβή ή μη πλήρη στις αρμόδιες αρχές, εφόσον τα
 φορολογικών επιβαρύνσεων και τελών του ιδίου τύπου, στοιχεία αυτά είναι τα μόνα που μπορούσε λογικά να
 ούτε να καθιστά πρακτικώς αδύνατη ή υπερβολικά γνωρίζει ή να συγκεντρώσει.
 δυσχερή την εφαρμογή της κοινοτικής ρυθμίσεως.
 (') ΕΕ αριθ. C 233 της 20. 8. 1994 και ΕΕ αριθ. C 254 της 10. 9.
 1 . Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εισαγωγής δεν 1994 .
 υποχρεούνται, προτού εκδώσουν πράξεις εκ των υστέ (2) EE ειδ . έκδ . 11 /006, o. 160.
 ρων εισπράξεως δασμών, να αποφαίνονται επί της (3) EE ειδ. έκδ. 02/002, o. 5 .
 4 EE ειδ. έκδ. 02/007 , o. 254.
 δυνατότητας να μην προβούν στην είσπραξη δυνάμει
 (5) ΕΕ αριθ. L 201 της 24. 7. 1991 , σ. 16.
 του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ. 1697/79.


text:
C 124/30 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 24.5.2003
 III
 (Πληροφορίες)
 (2003/C 124/53)
 Τελευταία δημοσίευση του ∆ικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 ΕΕ C 112 της 10.5.2003
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 101 της 26.4.2003
 ΕΕ C 83 της 5.4.2003
 ΕΕ C 70 της 22.3.2003
 ΕΕ C 55 της 8.3.2003
 ΕΕ C 44 της 22.2.2003
 ΕΕ C 31 της 8.2.2003
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
 CELEX: http://europa.eu.int/celex


text:
 28.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 227/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Ιουνίου 2012 — Biofrescos κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-159/09) (1)
 (Τελωνειακή ένωση - Κατεψυγμένες γαρίδες προελεύσεως Ινδονησίας - Μη έγκυρα πιστοποιητικά καταγωγής - Εκ των υστέρων είσπραξη εισαγωγικών δασμών - Αίτηση διαγραφής των εισαγωγικών δασμών - Άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο β', και άρθρο 239 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92)
 2012/C 227/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Biofrescos — Comércio de Produtos Alimentares, Lda (Linda-a-Velha, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: A. de Magalhães Menezes, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal, P. Guerra e Andrade και L. Bouyon)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2009) 72 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Ιανουαρίου 2009, με την οποία διαπιστώθηκε ότι δικαιολογημένως επιβάλλεται εκ των υστέρων είσπραξη εισαγωγικών δασμών και ότι η διαγραφή των δασμών αυτών δεν δικαιολογείται στη συγκεκριμένη περίπτωση.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Biofrescos — Comércio de Produtos Alimentares, Lda στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 153 της 4.7.2009.


text:
 5.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/23
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Ιουλίου 2016 — Hassan κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-790/14) (1)
 ((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας - Δέσμευση κεφαλαίων - Περιορισμός εισόδου στην Ένωση - Ακύρωση των προγενέστερων πράξεων με απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου - Νέες πράξεις περί εγγραφής του ονόματος του προσφεύγοντος στους καταλόγους - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Δικαίωμα ιδιοκτησίας - Αναλογικότητα - Τεκμήριο αθωότητας - Εξωσυμβατική ευθύνη))
 (2016/C 326/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Samir Hassan (Δαμασκός, Συρία) (εκπρόσωποι: L. Pettiti, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: Σ. Κυριακοπούλου και G. Étienne)
 Αντικείμενο
 Αφενός, στηριζόμενο στο άρθρο 263 ΣΛΕΕ αίτημα ακυρώσεως της εκτελεστικής αποφάσεως 2014/678/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Σεπτεμβρίου 2014, για την εφαρμογή της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ 2014, L 283, σ. 59), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1013/2014 του Συμβουλίου, της 26ης Σεπτεμβρίου 2014, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία (ΕΕ 2014, L 283, σ. 9), της αποφάσεως (ΚΕΕΠΑ) 2015/837 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2015, για την τροποποίηση της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ 2015, L 132, σ. 82), και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/828 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2015, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία (ΕΕ 2015, L 132, σ. 3), καθόσον οι πράξεις αυτές αφορούν τον προσφεύγοντα-ενάγοντα, και, αφετέρου, στηριζόμενο στο άρθρο 268 ΣΛΕΕ αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας που ο προσφεύγων-ενάγων ισχυρίζεται ότι υπέστη εξαιτίας των πράξεων αυτών.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Samir Hassan στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 34 της 2.2.2015.


text:
 8.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/16
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 30 Μαΐου 2016 — Solar Electric Martinique κατά Ministre des finances et des comptes publics
 (Υπόθεση C-303/16)
 (2016/C 287/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Solar Electric Martinique
 Αναιρεσίβλητος: Ministre des finances et des comptes publics
 Προδικαστικό ερώτημα
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης καλείται να απαντήσει στο ερώτημα κατά πόσον η πώληση και η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστοιχιών και ηλιακών θερμοσιφώνων σε ακίνητα με σκοπό την τροφοδότηση τους με ηλεκτρικό ρεύμα ή με ζεστό νερό αποτελούν ενιαία πράξη η οποία έχει τον χαρακτήρα εργασιών επί ακινήτων κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 5, και του άρθρου 6, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών (1), τα οποία κατέστησαν, αντίστοιχα, άρθρο 14, παράγραφος 3, και άρθρο 24, παράγραφος 1, της οδηγίας, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (2).
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).
 (2) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE L 347, σ. 1).


text:
 13.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 29ης Οκτωβρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-22/09) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ενεργειακή πολιτική - Εξοικονόμηση ενέργειας - Οδηγία 2002/91/ΕΚ - Ενεργειακή απόδοση των κτιρίων - Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη εντός της ταχθείσας προθεσμίας)
 2010/C 63/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: B. Schima και L. de Schietere de Lophem)
 Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (εκπρόσωπος: C. Schiltz,)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θέσπισης ή κοινοποίησης, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2002/91/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων (ΕΕ 2003, L 1, σ. 65)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2002/91/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής.
 2)
 Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 82 της 4.4.2009


text:
 10.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Ιανουαρίου 2012 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Maribel Dominguez κατά Centre informatique du Centre Ouest Atlantique, Préfet de la région Centre
 (Υπόθεση C-282/10) (1)
 (Κοινωνική πολιτική - Οδηγία 2003/88/ΕΚ - Άρθρο 7 - Δικαίωμα ετήσιας αδείας μετ’ αποδοχών - Προϋπόθεση θεμελιώσεως του δικαιώματος επιβληθείσα με εθνική ρύθμιση - Απουσία εργαζομένου - Διάρκεια της αδείας αναλόγως του είδους της απουσίας - Εθνική ρύθμιση αντίθετη προς την οδηγία 2003/88 - Αποστολή των εθνικών δικαστηρίων)
 2012/C 73/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Maribel Dominguez
 κατά
 Centre informatique du Centre Ouest Atlantique, Préfet de la région Centre
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Cour de cassation (Γαλλία) — Ερμηνεία του άρθρου 7 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (ΕΕ L 299, σ. 9) — Ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών των εργαζομένων — Θεμελίωση του δικαιώματος αδείας ανεξαρτήτως του είδους της απουσίας του εργαζομένου και της διάρκειάς της — Εθνική ρύθμιση η οποία εξαρτά τη χορήγηση της άδειας αυτής από τη συμπλήρωση ελάχιστου χρόνου πραγματικής εργασίας δέκα ημερών κατά τη διάρκεια του έτους αναφοράς — Υποχρέωση του εθνικού δικαστηρίου να μη εφαρμόζει εθνικές διατάξεις αντιβαίνουσες στο δίκαιο της Ενώσεως
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, έχει την έννοια ότι απαγορεύει εθνικές διατάξεις ή πρακτικές βάσει των οποίων προβλέπεται ότι το δικαίωμα ετήσιας αδείας μετ’ αποδοχών προϋποθέτει πραγματική εργασία ελάχιστης χρονικής διάρκειας δέκα ημερών ή ενός μηνός κατά την περίοδο αναφοράς.
 2)
 Στο εθνικό δικαστήριο απόκειται να διακριβώσει, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο του εσωτερικού δικαίου, ιδίως δε το άρθρο L. 223-4 του γαλλικού εργατικού κώδικα, και εφαρμόζοντας τις αναγνωρισμένες από το δίκαιο αυτό μεθόδους ερμηνείας, προκειμένου να διασφαλίσει την πλήρη αποτελεσματικότητα του άρθρου 7 της οδηγίας 2003/88 και να προκρίνει λύση σύμφωνη με τον σκοπό που επιδιώκει η οδηγία αυτή, εάν είναι δυνατή ερμηνεία του δικαίου αυτού βάσει της οποίας η απουσία του εργαζομένου λόγω ατυχήματος κατά τη μετάβαση στον τόπο εργασίας μπορεί να εξομοιωθεί με κάποια από τις περιπτώσεις που μνημονεύει το εν λόγω άρθρο του εργατικού κώδικα.
 Σε περίπτωση κατά την οποία δεν είναι εφικτή μια τέτοια ερμηνεία, στο εθνικό δικαστήριο απόκειται να εξετάσει αν, λαμβανομένης υπόψη της νομικής μορφής των αναιρεσιβαλλομένων της κύριας δίκης, χωρεί κατ’ αυτών επίκληση του άμεσου αποτελέσματος του άρθρου 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88.
 Σε περίπτωση αδυναμίας του εθνικού δικαστηρίου να επιτύχει το αποτέλεσμα που επιδιώκεται με το άρθρο 7 της οδηγίας 2003/88, ο διάδικος που θίγεται από το γεγονός ότι το εθνικό δίκαιο δεν είναι σύμφωνο με το δίκαιο της Ενώσεως μπορεί, πάντως, να επικαλεσθεί την απόφαση της 19ης Νοεμβρίου 1991, C-6/90 και C-9/90, Francovich κ.λπ., προκειμένου, ενδεχομένως, να αποκατασταθεί η ζημία που υπέστη.
 3)
 Το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88 έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει εθνική διάταξη προβλέπουσα, αναλόγως της αιτίας της απουσίας του εργαζομένου ο οποίος βρίσκεται σε αναρρωτική άδεια, χρονική διάρκεια της ετήσιας αδείας μετ’ αποδοχών μεγαλύτερη ή ίση της ελάχιστης των τεσσάρων εβδομάδων την οποία διασφαλίζει η οδηγία αυτή.
 (1) ΕΕ C 234 της 28.8.2010.


text:
5.4.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 83/21
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα — να του επιδικάσει ποσό 1 000 ευρώ, καθοριζόμενο ex aequo
 et bono, για ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη·
 Η προφεύγουσα είναι μόνιμη υπάλληλος της Επιτροπής. Είχε
 τοποθετηθεί στην Cadarache και στη συνέχεια τοποθετήθηκε εκ — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 νέου στις Βρυξέλλες. Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε την απόφαση εξόδων.
 εκείνη περί εκ νέου τοποθετήσεως με την προσφυγή Τ-335/01, η
 οποία κατέληξε σε διακανονισμό με την Επιτροπή και στην
 απόσπαση της προσφεύγουσας στην Cadarache. Ωστόσο, η
 Επιτροπή θεώρησε ότι η προσφεύγουσα είχε άνευ νομίμου αιτίας Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 επωφεληθεί του διορθωτικού συντελεστή για τη Γαλλία και του
 επιδόματος αποδημίας. Εξάλλου, καταργήθηκε, για την
 προσφεύγουσα, το επίδομα το γνωστό ως επίδομα γραμματείας Με την προσφυγή του ο προσφεύγων, υπάλληλος της Επιτροπής,
 καθώς και η κατ' αποκοπήν αποζημίωση για τα έξοδα ταξιδίου. αμφισβητεί το κύρος της οριστικής εκθέσεως βαθμολογίας του για
 την περίοδο 1995-1997 και ζητεί να του επιδικασθεί αποζημίωση
 για τα σφάλματα στα οποία φέρεται ότι υπέπεσε η Επιτροπή κατά
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τη σύνταξη της εκθέσεως αυτής.
 παράβαση των άρθρων 59 και 64 καθώς και του άρθρου 4 του
 παραρτήματος VII του ΚΥΚ, παράβαση του άρθρου 71 του ΚΥΚ
 καθώς και των άρθρων 5 έως 10 του παραρτήματος VII του Ισχυρίζεται ότι η έκθεση συνιστά παράβαση του άρθρου 43 του
 ΚΥΚ. Η προσφεύγουσα επικαλείται επίσης τη μη τήρηση της ΚΥΚ και των διατάξεων του Οδηγού Βαθμολογίας. Έτσι, παρά
 υποχρεώσεως αιτιολογίας καθώς και παραβίαση της αρχής της
 τη γνωμοδότηση της επιτροπής ίσης εκπροσωπήσεως για τη
 απαγορεύσεως των διακρίσεων. βαθμολογία, με την οποία επισημαίνονται σημαντικές διαδικαστι-
 κές και ουσιαστικές παρατυπίες, o δευτεροβάθμιος βαθμολογητής
 Επικουρικώς, καθόσον αφορά τον διορθωτικό συντελεστή για τη δεν έκρινε αναγκαίο να τις διορθώσει. Επιπλέον, η έκθεση ολοκλη-
 Γαλλία και το επίδομα αποδημίας, η προσφεύγουσα προβάλλει ρώθηκε εντός μη εύλογης προθεσμίας, πράγμα για το οποίο
 παράβαση του άρθρου 85 του ΚΥΚ. Η προσφεύγουσα επικαλείται αποκλειστικώς υπεύθυνη ήταν η Επιτροπή. Επίσης, οι βαθμολογη-
 επίσης παράβαση του άρθρου 4α, του παραρτήματος IV του ΚΥΚ, τές αρνήθηκαν συστηματικά να προβούν στην προβλεπόμενη
 παραβίαση της γενικής αρχής patere legem quem ipse fecisti από τον οδηγό βαθμολογίας προηγούμενη συζήτηση με τον
 καθώς και μη τήρηση της υποχρεώσεως αιτιολογίας, όσον αφορά προσφεύγοντα. Ακόμη, η παντελώς παράτυπη κατάρτιση της
 το επίδομα το γνωστό ως επίδομα γραμματείας. εκθέσεως αυτής ανήκει σε μια γενικότερη συμπεριφορά παρενοχ-
 λήσεως (mobbing) που αντιμετωπίζει ο προσφεύγων εδώ και
 χρόνια.
 Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει παραβίαση της γενικής αρχής
 της εύρυθμης διαχειρίσεως και χρηστής διοικήσεως καθώς και του
 καθήκοντος μέριμνας. O προσφεύγων ισχυρίζεται ότι οι πολύ αρνητικές εκτιμήσεις της
 εκθέσεως είναι προδήλως αβάσιμες και ότι η Επιτροπή παραβίασε
 το καθήκον αρωγής και χρηστής διοικήσεως.
 Προσφυγή του Αlbano Ferrer de Moncada κατά της Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 13 Ιανουαρίου 2003
 Προσφυγή της Σπυριδούλας Κωνσταντοπούλου κατά του
 (Υπόθεση Τ-16/03)
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 στις 22 Ιανουαρίου 2003
 (2003/C 83/48)
 (Υπόθεση T-19/03)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (2003/C 83/49)
 Ο Albano Ferrer de Moncada, κάτοικος Λουξεμβούργου, εκπρο-
 σωπούμενος από τους Georges Vandersanden, Laure Levi και (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Αurore Finchelstein, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 13 Ιανουαρίου 2003 προσφυγή
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η Σπυριδούλα Κωνσταντοπούλου, κάτοικος Ιωαννίνων, εκπροσω-
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: πούμενη από τον Εric Boigelot, δικηγόρο, άσκησε ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 22 Ιανουαρίου
 — να ακυρώσει την έκθεση βαθμολογίας για την περίοδο 2003 προσφυγή κατά του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 αναφοράς 1995-1997· τήτων.


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 19ης Δεκεμβρίου 2013 [αίτηση του Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Rahmanian Koushkaki κατά Bundesrepublik Deutschland
 (Υπόθεση C-84/12) (1)
 (Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης - Κανονισμός (ΕΚ) 810/2009 - Άρθρα 21, παράγραφος 1, 32, παράγραφος 1, και 35, παράγραφος 6 - Διαδικασίες και προϋποθέσεις έκδοσης ομοιόμορφων θεωρήσεων - Υποχρέωση χορηγήσεως θεώρησης - Αξιολόγηση του κινδύνου παράνομης μετανάστευσης - Πρόθεση του αιτούντος να εγκαταλείψει το έδαφος των κρατών μελών πριν από τη λήξη της ισχύος της ζητούμενης θεώρησης - Εύλογες αμφιβολίες - Περιθώριο εκτίμησης των αρμοδίων αρχών)
 2014/C 52/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgericht Berlin
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Rahmanian Koushkaki
 κατά
 Bundesrepublik Deutschland
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Verwaltungsgericht Berlin — Ερμηνεία του κανονισμού (ΕΚ) 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τη θέσπιση κοινοτικού κώδικα θεωρήσεων (ΕΕ L 243, σ. 1) και, μεταξύ άλλων, των άρθρων του 21, παράγραφος 1, και 32, παράγραφος 1 — Διαδικασίες και όροι για τη χορήγηση θεωρήσεων — Δικαίωμα του αιτούντος θεώρηση ο οποίος πληροί τους όρους για τη χορήγηση θεωρήσεως — Αξιολόγηση του κινδύνου παράνομης μεταναστεύσεως — Περιθώριο εκτιμήσεως των ενδιαφερομένων κρατών μελών
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 23, παράγραφος 4, 32, παράγραφος 1, και 35, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΚ) 810/2009, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τη θέσπιση κοινοτικού κώδικα θεωρήσεων (κώδικας θεωρήσεων), έχουν την έννοια ότι οι αρμόδιες αρχές κράτους μέλους, κατά το πέρας της εξέτασης μιας αίτησης για χορήγηση ομοιόμορφης θεώρησης, δεν μπορούν να αρνηθούν τη χορήγηση τέτοιας θεώρησης σε αιτούντα παρά μόνον στην περίπτωση που μπορεί να αντιταθεί σε αυτόν ένας από τους λόγους απόρριψης της αιτήσεως που απαριθμούνται στις διατάξεις αυτές. Κατά την εξέταση της αίτησης αυτής, οι ανωτέρω αρχές διαθέτουν ευρύ περιθώριο εκτίμησης όσον αφορά τους όρους εφαρμογής των διατάξεων αυτών και την αξιολόγηση των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών, προκειμένου να κρίνουν κατά πόσον μπορεί να αντιταχθεί στον αιτούντα ένας από αυτούς τους λόγους απόρριψης.
 2)
 Το άρθρο 32, παράγραφος 1, του κανονισμού 810/2009, σε συνδυασμό με το άρθρο 21, παράγραφος 1, αυτού, έχει την έννοια ότι η υποχρέωση των αρμόδιων αρχών κράτους μέλους να χορηγήσουν ομοιόμορφη θεώρηση εξαρτάται από την προϋπόθεση ότι δεν υφίστανται εύλογες αμφιβολίες ως προς την πρόθεση του αιτούντος να εγκαταλείψει το έδαφος των κρατών μελών πριν από τη λήξη της ισχύος της ζητούμενης θεωρήσεως, λαμβανομένων υπόψη της γενικής καταστάσεως της χώρας διαμονής του αιτούντος και των χαρακτηριστικών του ίδιου του αιτούντος, που αποδεικνύονται βάσει των πληροφοριών που αυτός παρέχει.
 3)
 Ο κανονισμός 810/2009 έχει την έννοια ότι δεν αντιβαίνει σ’ αυτόν διάταξη της νομοθεσίας κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία προβλέπει ότι, οσάκις πληρούνται οι προβλεπόμενοι από τον κανονισμό αυτό όροι χορήγησης, οι αρμόδιες αρχές έχουν την εξουσία να χορηγήσουν ομοιόμορφη θεώρηση στον αιτούντα, χωρίς να διευκρινίζεται ότι υποχρεούνται να χορηγήσουν τη θεώρηση αυτή, εφόσον η διάταξη αυτή μπορεί να ερμηνευθεί κατά τρόπο σύμφωνο προς τα άρθρα 23, παράγραφος 4, 32, παράγραφος 1, και 35, παράγραφος 6, του εν λόγω κανονισμού.
 (1) ΕΕ C 133 της 5.5.2012.


text:
 6.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 351/14
 Προσφυγή της 18ης Ιουλίου 2014 — The Cookware Company κατά ΓΕΕΑ — Fissler (VITA+VERDE)
 (Υπόθεση T-535/14)
 2014/C 351/16
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: The Cookware Company Ltd (Χονγκ Κονγκ, Κίνα) (εκπρόσωπος: K. Manhaeve, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Fissler GmbH (Idar Oberstein, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 15ης Απριλίου 2014 στην υπόθεση R 1082/2013-2.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το έγχρωμο εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «VITA+VERDE» για προϊόντα της κλάσεως 21 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 1 0 0 73 054
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το προγενέστερο καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ' αριθ. 1 0 13 787 για τη λέξη «vitavit»
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απορρίπτει την ανακοπή στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακυρώνει την προσβαλλόμενη απόφαση και δέχεται την ανακοπή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.


text:
 17.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 231/41
 Προσφυγή της 16ης Μαΐου 2017 — Transdev κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-291/17)
 (2017/C 231/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Transdev (Issy-les-Moulineaux, Γαλλία), Transdev Ile de France (Issy-les-Moulineaux), Transports rapides automobiles (TRA) (Villepinte, Γαλλία) (εκπρόσωπος: F. Salat-Baroux, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 2ας Φεβρουαρίου 2017, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων SA.26763 2014/C (πρώην 2012/NN) που εφάρμοσε η Γαλλία υπέρ των επιχειρήσεων λεωφορείων στην περιφέρεια Île-de-France, καθόσον με το άρθρο 1 της κρίνεται ότι το περιφερειακό καθεστώς ενισχύσεων τέθηκε «παρανόμως» σε εφαρμογή, μολονότι επρόκειτο για υφιστάμενο καθεστώς ενισχύσεων·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 2ας Φεβρουαρίου 2017 σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων SA.26763 2014/C (πρώην 2012/NN) που εφάρμοσε η Γαλλία υπέρ των επιχειρήσεων λεωφορείων στην περιφέρεια Île-de-France, καθόσον με το άρθρο 1 της κρίνεται ότι το περιφερειακό καθεστώς ενισχύσεων τέθηκε παρανόμως σε εφαρμογή, για το χρονικό διάστημα πριν από την 25η Νοεμβρίου 1998·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν δύο λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το επίμαχο περιφερειακό καθεστώς ενισχύσεων δεν τέθηκε σε εφαρμογή παρανόμως, δεδομένου ότι δεν ίσχυε για αυτό η υποχρέωση προηγούμενης κοινοποιήσεως. Ειδικότερα, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι πρόκειται για υφιστάμενο καθεστώς ενισχύσεων κατά την έννοια του άρθρου 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και των διατάξεων του άρθρου 1, στοιχείο β', και του κεφαλαίου VI του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2015, L 248, σ. 9) (στο εξής: κανονισμός 2015/1589). Κατά τους κανόνες που ισχύουν για τα υφιστάμενα καθεστώτα ενισχύσεων, η εφαρμογή τους δεν είναι παράνομη, η δε Επιτροπή μπορεί μόνο να προτείνει, κατά περίπτωση, κατάλληλα μέτρα για την τροποποίηση ή μελλοντική κατάργηση τους.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως προβάλλεται επικουρικώς και αφορά την περίπτωση που κριθεί ότι το περιφερειακό καθεστώς ενισχύσεων δεν αποτελεί υφιστάμενο καθεστώς ενισχύσεων. Κατά τις προσφεύγουσες, η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει παρανομία, επειδή η Επιτροπή έκρινε ότι η δεκαετής προθεσμία παραγραφής διακόπηκε από την κατάθεση προσφυγής το 2004 από το Syndicat autonome des transporteurs de voyageurs (στο εξής: SATV) ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων. Ειδικότερα, το άρθρο 17 του κανονισμού 2015/1589 ορίζει ότι η προθεσμία διακόπτεται μόνο από ενέργειες της Επιτροπής ή κράτους μέλους που ενεργεί κατόπιν αιτήσεως της Επιτροπής. Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η κατάθεση προσφυγής ενώπιον του εθνικού δικαστή από το SATV δεν αποτελεί ενέργεια που διακόπτει την παραγραφή κατά την έννοια της ως άνω διατάξεως.


text:
 11.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 173/12
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Απριλίου 2011 — Département du Gers κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-482/10) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Περιβάλλον και προστασία της ανθρώπινης υγείας - Γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές - Πράξη που δεν αφορά ατομικώς το προσφεύγον - Απαράδεκτο)
 2011/C 173/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Département du Gers (Γαλλία) (εκπρόσωποι: S. Mabile και J. P. Mignard, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Bianchi και L. Pignataro)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως 2010/432/ΕΕ της Επιτροπής, της 28ης Ιουλίου 2010, για την έγκριση της διάθεσης στην αγορά προϊόντων που περιέχουν, αποτελούνται ή παράγονται από γενετικώς τροποποιημένο αραβόσιτο της σειράς 1507x59122 (DAS-Ø15Ø7-1xDAS-59122-7), σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1829/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 202, σ. 11).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Το Département du Gers θα φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 3)
 Παρέλκει η απόφανση επί του αιτήματος παρεμβάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Région Centre, του Région Picardie, του Département de la Haute-Garonne, του Région Bretagne, του Région Poitou-Charentes, του Région Provence-Alpes-Côte d’Azur, του Région Bourgogne, του Région Midi-Pyrénées, του Région Auvergne, του Région Pays de la Loire, του Région Rhône-Alpes, του Département des Côtes d’Armor, του Région Île de France και του Région Nord-Pas-de-Calais.
 (1) EE C 346 της 18.12.2010.


text:
 1.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/22
 Προσφυγή της 17ης Φεβρουαρίου 2009 — Volkswagen κατά ΓΕΕΑ — Suzuki Motor (SWIFT GTi)
 (Υπόθεση T-63/09)
 2009/C 102/35
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Volkswagen AG (Wolfsburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: H.-P. Schrammek, C. Drzymalla και S. Risthaus, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Suzuki Motor Corporation
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 9.12.2008 στην υπόθεση R-749/2007-2,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Suzuki Motor Corporation
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «SWIFT GTi» για προϊόντα της κλάσης 12 (αίτηση αριθ. 3 456 084)
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία της ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το γερμανικό λεκτικό σήμα «GTI» (αριθ. 39 406 386) και το διεθνές λεκτικό σήμα «GTI» (αριθ. 717 592) για προϊόντα της κλάσης 12
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), διότι μεταξύ των επίμαχων σημάτων υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 3.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/29
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2017 — De Nicola κατά ΕΤΕπ
 (Υπόθεση T-71/16 P) (1)
 ((Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΤΕπ - Βαθμολόγηση - Έκθεση αξιολογήσεως σταδιοδρομίας - Περίοδος αξιολογήσεως του έτους 2007 - Πλάνη περί το δίκαιο - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως αβάσιμη))
 (2017/C 213/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Carlo De Nicola (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: G. Ferabecoli, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) (εκπρόσωποι: αρχικώς μεν G. Nuvoli και F. Martin, εν συνεχεία δε G. Nuvoli και G. Faedo, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (μονομελές τμήμα), της 18ης Δεκεμβρίου 2015, De Nicola κατά ΕΤΕπ (F-82/12, EU:F:2015:166), με αίτημα τη μερική αναίρεση της αποφάσεως αυτής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Carlo De Nicola φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 (1) EE C 118 της 4.4.2016.


text:
2.6.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 161/1
 Ι
 ́ σεις)
 (Ανακοινω
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 2) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των της 26ης Αυγου ́στου 1996, με την οποι ́α
 απορρι ́φθηκε η αι ́τηση του Η. Gevaert περι ́ βαθμολογικη ́ς
 (πε ́μπτο τμη ́μα) του ανακατατα ́ξεως.
 της 11ης Ιανουαρι ́ου 2001 3) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 στο συ ́νολο των δικαστικω ́ ν εξο ́δων ενω ́ πιον τoυ Πρωτοδι-
 κει ́ου και του ∆ικαστηρι ́ου.
 στην υπο ́θεση C-389/98 Ρ: Hans Gevaert κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 (1) ΕΕ C 397 της 19.12.1998.
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Υπα ́ λληλοι — Αι ́τηση βαθμολογι-
 κη ́ς ανακατατα ́ξεως — Προσφυγη ́ — Λη ́ξη των προ-
 θεσμιω ́ ν — Νε ́ο περιστατικο ́ — Ισο ́τητα μεταχειρι ́σεως»)
 (2001/C 161/01) ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 της 11ης Ιανουαρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-403/98 (αι ́τηση του Tribunale civile e
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ penale di Cagliari για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») σεως): Azienda Agricola Monte Arcosu Srl κατα ́ Regione
 Autonoma della Sardegna, Organismo Comprensoriale
 Στην υπο ́θεση C-389/98 Ρ, Hans Gevaert, υπα ́λληλος της n. 24 della Sardegna, Ente Regionale per l’Assistenza
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Merelbeke Tecnica in Agricoltura (ERSAT) (1)
 (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Ν. Lhoëst, avocat, με
 αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε κατα ́ της διατα ́ξεως («Γεωργι ́α — Κα ́ τοχος γεωργικη ́ς εκμεταλλευ ́σεως κατα ́
 που εξε ́δωσε στις 19 Αυγου ́στου 1998 το Πρωτοδικει ́ο των κυ ́ρια απασχο ́ληση — 'Εννοια — Εταιρι ́α περιορισμε ́νης
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (πρω ́το τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-160/97, ευθυ ́νης»)
 Gevaert κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 1998, σ. Ι-Α-465 και ΙΙ-1363),
 και με την οποι ́α ζητει ́ται η εξαφα ́νιση της διατα ́ξεως αυτη ́ς, ο ́που (2001/C 161/02)
 ο ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωποι: G. Valsesia, C. Berardis-Kayser και F. Duvieusart-
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Clotuche), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 D. Α. O. Edward, προεδρευ ́οντα του πε ́μπτου τμη ́ματος, Ρ. Jann
 και L. Sevón (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: Ρ. Léger, (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 11 Ιανουαρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Στην υπο ́θεση C-403/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Tribunale
 1) Ακυρω ́ νει τη δια ́ταξη του Πρωτοδικει ́ου της 19ης Αυγου ́- civile e penale di Cagliari (Ιταλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρ-
 στου 1998, Τ-160/97, Gevaert κατα ́ Επιτροπη ́ς. μογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ),


text:
 8.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 303/22
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 17 Ιουνίου 2014 — Dr. Rüdiger Hobohm κατά Benedikt Kampik Ltd & Co. KG, Benedikt Aloysius Kampik, Mar Mediterraneo Werbe- und Vertriebsgesellschaft für Immobilien SL
 (Υπόθεση C-297/14)
 2014/C 303/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Dr. Rüdiger Hobohm
 Αναιρεσίβλητοι: Benedikt Kampik Ltd & Co. KG, Benedikt Aloysius Kampik, Ma Mediterraneo Werbe- und Vertriebsgesellschaft für Immobilien SL
 Προδικαστικά ερωτήματα
 -
 Μπορεί ο καταναλωτής σύμφωνα με το άρθρο 15, παράγραφος 1, στοιχείο γ', δεύτερη περίπτωση, σε συνδυασμό με το άρθρο 16, παράγραφος 1, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (1), να ασκήσει ενώπιον δικαστηρίου του κράτους μέλους όπου έχει την κατοικία του προσφυγή κατά αντισυμβαλλόμενού του, ο οποίος ασκεί επαγγελματική ή εμπορική δραστηριότητα σε άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν ναι μεν η σύμβαση που αποτελεί τη βάση της προσφυγής δεν εμπίπτει άμεσα στο πεδίο της εν λόγω δραστηριότητας του αντισυμβαλλόμενου, η οποία εστιάζεται στο κράτος μέλος της κατοικίας του καταναλωτή, πλην όμως η σύμβαση αποσκοπεί στην επίτευξη οικονομικού αποτελέσματος, το οποίο επιδιώκεται με άλλη σύμβαση η οποία έχει προηγουμένως συναφθεί μεταξύ των μερών, έχει ήδη εκτελεστεί και καλύπτεται από το πεδίο εφαρμογής των ανωτέρω διατάξεων;
 (1) ΕΕ L 12, σ. 1


text:
10.8.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 191/25
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ υποστηριζο ́μενης απο ́ τις Εurobrom BV, με ́εδρα το Rijswijk
 (Κα ́τω-Χω ́ρες), Lonza GmbH, με ́εδρα το Wuppertal (Γερμανι ́α),
 της 5ης Ιουνι ́ου 2002 Arch Chemicals SA, με ́εδρα το Παρι ́σι, Troy Chemical
 Company BV, με ́εδρα το Maassluis (Κα ́τω-Χω ́ρες), εκπροσωπου ́-
 στην υπο ́θεση T-198/00, Hershey Foods Corporation κατα ́ μενες απο ́ τους K. Van Maldegem και C. Mereu, avocats, κατα ́
 Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι:
 (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (1) R. Wainwright και L. Ström), με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση του
 κανονισμου ́ (ΕΚ) 1896/2000 της Επιτροπη ́ς, της 7ης Σεπτεμβρι ́ου
 («Κοινοτικο ́ ση ́μα — Εικονιστικο ́ ση ́μα αποκαλου ́μενο 2000, για την πρω ́τη φα ́ση του προγρα ́μματος που περιλαμβα ́νεται
 “Kiss Device with plume” — Αρχη ́ της προηγου ́μενης στο α ́ρθρο 16, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊ-
 ακροα ́ σεως — 'Αρθρο 73 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94 — κου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου για τα βιοκτο ́να (ΕΕ L 228,
 Προηγου ́μενη καταχω ́ ριση του ση ́ματος εντο ́ς ορισμε ́νων σ. 6), το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον
 κρατω ́ ν μελω ́ ν») R. M. Moura Ramos, Προ ́εδρο, τους J. Pirrung και Α. W. H. Meij,
 δικαστε ́ς, εξε ́δωσε στις 29 Απριλι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο
 (2002/C 191/42) διατακτικο ́:
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 Στην υπο ́θεση T-198/00, Hershey Foods Corporation, με ́εδρα 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα και τα
 το Ηershey, Πενσυλβανι ́α (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες), εκπροσωπου ́μενη ́εξοδα της Επιτροπη ́ς, συμπεριλαμβανομε ́νων των εξο ́δων
 απο ́ τον R. Wyand, QC, barrister, με το ́πο επιδο ́σεων στο της διαδικασι ́ας ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων, πλην των δικαστι-
 Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της κω
 ́ ν εξο ́δων που προκλη ́θηκαν απο ́ τις παρεμβα ́σεις.
 εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα)
 (ΓΕΕΑ), (εκπρο ́σωποι: A. von Mühlendahl, J. Miranda de Sousa 3) Οι παρεμβαι ́νουσες φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα καθω ́ς
 και Α. Di Carlo), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ ασκηθει ́σα κατα ́ και, εις ολο ́κληρον, τα δικαστικα ́ ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́-
 της αποφα ́σεως του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν του Γραφει ́ου θηκε η Επιτροπη ́ λο ́γω των παρεμβα ́σεω ́ ν τους.
 εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́
 ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), της 29ης Μαι ̈́ου 2000 (υπο ́θεση
 R 391/1999-3), το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο (1) ΕΕ C 4 της 6.1.01.
 απο ́ τους R. M. Moura Ramos, Προ ́εδρο, J. Pirrung και
 Α. W. H. Meij, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Plingers, υπα ́λληλος
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 5 Ιουνι ́ου 2002 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 2) Καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 ( 1) ΕΕ C 302 της 21.10.00.
 της 27ης Μαïου 2002
 στην υπο ́θεση Τ-18/01, Anthony Goldstein κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 29ης Απριλι ́ου 2002 (Εισαγωγικο ́ δικο ́γραφο — Τυπικε ́ς προϋποθε ́σεις — Αντα-
 γωνισμο ́ς — Απο ́ρριψη καταγγελι ́ας — Προδη ́λως απαρα ́-
 στην υπο ́θεση Τ-339/00, Bactria Industriehygiene-Service δεκτη η ́ προδη ́λως αβα ́ σιμη προσφυγη ́)
 GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 (Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1896/2000 — Οδηγι ́α 98/8/ΕΚ — (2002/C 191/44)
 Βιοκτο ́να — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Απαρα ́δεκτο —
 Προ ́σωπο θιγο ́μενο ατομικω ́ ς)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας : η αγγλικη ́)
 (2002/C 191/43)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-18/01, Anthony Goldstein, κα ́τοικος Ηarrow,
 Middlesex (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον
 Στην υπο ́θεση T-339/00, Bactria Industriehygiene-Service R. St. Murphy, sollicitor, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 GmbH, με ́εδρα το Kirchheimbolanden (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́- Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: P. Oliver), με αντικει ́μενο αι ́τηση περι ́
 μενη απο ́ τους K. Van Maldegem και C. Mereu, avocats, ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, της 12ης Ιανουαρι ́ου


text:
24.6.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 176/19
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Η Επιτροπη ́ φρονει ́ ο ́τι η Ιρλανδι ́α οφει ́λει να κινη ́σει εμπροθε ́σμως
 τις διαδικασι ́ες που ει ́ναι αναγκαι ́ες για την ενσωμα ́τωση των Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 οδηγιω ́ν 96/24/ΕΚ, 96/25/ΕΚ και 98/67/ΕΚ στο ιρλανδικο ́ δι ́καιο, — Να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α μη ́εχοντας
 ου ́τως ω ́στε η ενσωμα ́τωση αυτη ́ να ολοκληρωθει ́ εντο ́ς των θεσπι ́σει τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́-
 τασσομε ́νων προθεσμιω ́ν, ανεξα ́ρτητα απο ́ τη φυ ́ση των διαδικασιω ́ν ξεις που ει ́ναι αναγκαι ́ες προς συμμο ́ρφωση με την οδηγι ́α
 αυτω ́ν, και να ενημερω ́σει σχετικω ́ς την Επιτροπη ́. 98/22/ΕΚ (1) της Επιτροπη ́ς τη 15ης Απριλι ́ου 1998 για τον
 καθορισμο ́ των ελα ́χιστων ο ́ρων για τη διενε ́ργεια φυτοϋγειονο-
 Η Ιρλανδι ́α δεν ́εχει ακο ́μη θεσπι ́σει τα με ́τρα που αφορου ́ν μικω ́ν ελε ́γχων στην Κοινο ́τητα σε φυτα ́, φυτικα ́ προϊο ́ντα η ́
 τις προπαρατεθει ́σες οδηγι ́ες και, εν πα ́ση περιπτω ́σει, δεν ́εχει α ́λλα αντικει ́μενα που προε ́ρχονται απο ́ τρι ́τες χω ́ρες σε
 ανακοινω ́σει τα με ́τρα αυτα ́ στην Επιτροπη ́. σταθμου ́ς επιθεω ́ρησης διαφορετικου ́ς απο ́ εκει ́νους του το ́που
 προορισμου ́, η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α παρε ́λειψε να εκπληρω ́σει
 τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει δυνα ́μει της Συνθη ́κης και της
 (1) EE L 125, της 23.05.1996, σ. 33. οδηγι ́ας αυτη ́ς.
 (2) EE L 125, της 23.05.1996, σ. 35.
 (3) EE L 261, της 24.09.1998, σ. 10. — Να καταδικα ́σει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 249, τρι ́το εδα ́φιο της Συνθη ́κης για την
 ́δρυση
 ι της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας, οι οδηγι ́ες δεσμευ ́ουν κα ́θε
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ κρα ́τος με ́λος στο οποι ́ο απευθυ ́νονται, ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́-
 της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 5 Μαι ̈́ου μενο αποτε ́λεσμα. Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 10, πρω ́το εδα ́φιο της
 2000 Συνθη ́κης, τα κρα ́τη με ́λη λαμβα ́νουν κα ́θε γενικο ́ η ́ ειδικο ́ με ́τρο
 κατα ́λληλο να εξασφαλι ́σει την εκπλη ́ρωση των υποχρεω ́σεων που
 απορρε ́ουν απο ́ την συγκεκριμε ́νη Συνθη ́κη η ́ προκυ ́πτουν απο ́
 (Υπο ́θεση C-163/00) πρα ́ξεις των οργα ́νων της Κοινο ́τητας.
 ∆εν αμφισβητει ́ται απο ́ την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α ο ́τι οφει ́λει να
 (2000/C 176/32) λα ́βει με ́τρα για να συμμορφωθει ́ με την προαναφερο ́μενη οδηγι ́α.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ Η Επιτροπη ́ διαπιστω ́νει ο ́τι με ́χρι στιγμη ́ς, η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α
 την Κα Μαρι ́α Κοντου ́-Durande, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας δεν ́ελαβε τα κατα ́λληλα με ́τρα για την πλη ́ρη ενσωμα ́τωση της
 της Επιτροπη ́ς, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos επιδι ́κου οδηγι ́ας στην ελληνικη ́ ́εννομο τα ́ξη.
 Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς,
 Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 5 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́ πιον (1) EE L 126 της 28.4.1998, σ. 26.


text:
 3.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 21ης Ιανουαρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-17/09) (1)
 (Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Υπηρεσίες διάθεσης βιοαποδομήσιμων και φυτικών αποβλήτων - Ανάθεση χωρίς ανοικτές διαδικασίες διαγωνισμού για τη σύναψη δημόσιων συμβάσεων)
 2010/C 179/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Schima και C. Zadra)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: M. Lumma και B. Klein)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 8, σε συνδυασμό με τους τίτλους III έως VI, της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών (ΕΕ L 209, σ. 1) — Παράλειψη διοργάνωσης νομότυπης ευρωπαϊκής διαδικασίας σύναψης δημόσιας σύμβασης πριν από τη σύναψη, μεταξύ του Δήμου της Βόννης και ιδιωτικής εταιρίας, σύμβασης για τη διάθεση βιοαποδομήσιμων και φυτικών αποβλήτων
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 8, σε συνδυασμό με τους τίτλους III έως VI, της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών, διότι ο Δήμος της Βόννης και η εταιρία Müllverwertungsanlage Bonn GmbH συνήψαν δημόσια σύμβαση παροχής υπηρεσιών για τη διάθεση βιοαποδομήσιμων αποβλήτων και απορριμμάτων συντήρησης χώρων πρασίνου χωρίς διαδικασία σύναψης περιλαμβάνουσα ευρωπαϊκή πρόσκληση για την υποβολή προσφορών.
 2)
 Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 69 της 21.3.2009.