text:
 22.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/21
 Αναίρεση που άσκησε στις 10 Αυγούστου 2011 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο πενταμελές τμήμα) στις 8 Ιουνίου 2011 στην υπόθεση T-86/11, Bamba κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση C-417/11 P)
 2011/C 311/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bishop, B. Driessen και E. Dumitriu-Segnana)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Nadiany Bamba, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Το αναιρεσείον όργανο ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο πενταμελές τμήμα) στις 8 Ιουνίου 2011, στην υπόθεση T-86/11, Bamba κατά Συμβουλίου·
 —
 να αποφανθεί οριστικώς επί των ζητημάτων τα οποία εγείρονται με την ασκηθείσα αίτηση αναιρέσεως και να απορρίψει την προσφυγή της Nadiany Bamba ως αβάσιμη, και
 —
 να καταδικάσει τη Nadiany Bamba στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο στο πλαίσιο της πρωτόδικης διαδικασίας και στο πλαίσιο της κατ’ αναίρεση δίκης.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το Συμβούλιο προβάλλει δυο λόγους προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως.
 Το αναιρεσείον όργανο προβάλλει, κατά κύριο λόγο, ότι η περιλαμβανόμενη στις προσβαλλόμενες πράξεις αιτιολογία είναι σύμφωνη προς τις απαιτήσεις που απορρέουν από το άρθρο 296 ΣΛΕΕ και ότι, επομένως, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον έκρινε ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένες. Ειδικότερα, το Συμβούλιο, στις αιτιολογικές σκέψεις των προσβαλλομένων πράξεων, παρέσχε εμπεριστατωμένη περιγραφή της καταστάσεως στην Ακτή Ελεφαντοστού η οποία ήταν ιδιαιτέρως κρίσιμη και δικαιολογούσε τη λήψη μέτρων έναντι ορισμένων προσώπων και φορέων. Επιπλέον, το Συμβούλιο προσδιόρισε σαφώς για ποιους λόγους έκρινε ότι έπρεπε να επιβληθούν τα επίμαχα περιοριστικά μέτρα στη Nadiany Bamba.
 Επικουρικώς, το Συμβούλιο προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον, στο πλαίσιο της εκτιμήσεως σχετικά με την τήρηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, δεν έλαβε υπόψη το πλαίσιο εντός του οποίου εντασσόταν η έκδοση των προσβαλλομένων πράξεων και του οποίου είχε βεβαίως γνώση η Nadiany Bamba.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/68
 Προσφυγή της 30ής Νοεμβρίου 2009 — ATB Norte κατά ΓΕΕΑ — Bricocenter Italia (BRICO CENTER Città)
 (Υπόθεση T-482/09)
 2010/C 24/121
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ATB Norte, SL (Μπούργκος, Ισπανία) (εκπρόσωποι: P. López Ronda, G. Macías Bonilla, H. L. Curtis-Oliver και G. Marín Raigal, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Bricocenter Italia Srl [Rozzano Milanofiori (Μιλάνο), Ιταλία]
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 28ης Σεπτεμβρίου 2009 (R 1047/2008-4)·
 —
 να καταδικάσει το καθού (ΓΕΕΑ) στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Bricocenter Srl.
 Σήμα προς καταχώριση: εικονιστικό σήμα περιλαμβάνον το λεκτικό στοιχείο «BRICO CENTER Città» (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 4 939 302), για υπηρεσίες της κλάσεως 35.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: κοινοτικά εικονιστικά σήματα περιέχοντα τα λεκτικά στοιχεία «CENTROS DE BRICOLAGE BRICOCENTRO» (αριθ. 3 262 623) και «ATB CENTROS DE BRICOLAGE BRICOCENTRO» (αριθ. 989 046), για υπηρεσίες των κλάσεων 35, 37 και 39.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: δεκτή η ανακοπή.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως και απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της.
 Λόγοι ακυρώσεως: εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 31.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/27
 Προσφυγή της 13ης Φεβρουαρίου 2012 — Oil Turbo Compressor κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-63/12)
 2012/C 98/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Oil Turbo Compressor Co. (Private Joint Stock) (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωπος: K. Kleinschmidt, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (1), κατά το μέρος κατά το οποίο αφορά την προσφεύγουσα,
 —
 να διατάξει, κατά το άρθρο 64 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, μέτρο οργάνωσης της διαδικασίας με το οποίο να υποχρεώνει το καθού να προσκομίσει όλα τα έγγραφα τα σχετικά με την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον αφορούν την προσφεύγουσα,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα προβάλλει κατ’ ουσία, προς στήριξη της προσφυγής της, τους ακόλουθους λόγους ακύρωσης.
 1)
 Πρώτος λόγος: Προδήλως εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών στα οποία στηρίχθηκε η απόφαση
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται συναφώς ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίχθηκε σε εσφαλμένα πραγματικά περιστατικά. Αυτό ισχύει κυρίως για την άποψη που εκφράζει το καθού στο σημείο 48 του παραρτήματος Ι της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι δηλαδή η προσφεύγουσα συμμετέχει στην κατονομασθείσα από την ΕΕ επιχείρηση Sakhte Turbopomp va Kompressor (SATAK) (άλλως Turbo Compressor Manufacturer, TCMFG). Η προσφεύγουσα δεν ασχολείται ούτε άμεσα ούτε έμμεσα, μέσω κάποιας εταιρίας συμμετοχών στο κεφάλαιο άλλων εταιριών, με δραστηριότητες ικανές να συντελέσουν στην εξάπλωση των πυρηνικών όπλων ή/και με την ανάπτυξη συστημάτων εκτόξευσης πυρηνικών όπλων ή άλλων οπλικών συστημάτων. Επομένως, δεν υπάρχουν πραγματικά στοιχεία που να δικαιολογούν την απόφαση του καθού και τη συνακόλουθη επέμβαση στα θεμελιώδη δικαιώματα της προσφεύγουσας, τα οποία έχουν κατοχυρωθεί με τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται συναφώς ότι έχουν προσβληθεί η επιχειρηματική ελευθερία της, η οποία κατοχυρώνεται με το άρθρο 16 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, και το κατά το άρθρο 17 του εν λόγω Χάρτη δικαίωμά της να χρησιμοποιεί και να διαθέτει, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα αγαθά που έχει αποκτήσει νόμιμα και ότι συντρέχει επίσης παραβίαση των αρχών της ισότητας και της απαγόρευσης των διακρίσεων, οι οποίες έχουν κατοχυρωθεί με τα άρθρα 20 και 21 του Χάρτη.
 2)
 Δεύτερος λόγος: Προσβολή του δικαιώματος της προσφεύγουσας για δίκαιη δίκη και για ουσιαστική έννομη προστασία
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται συναφώς ότι η αιτιολογία που παρατίθεται στο σημείο 48 του παραρτήματος Ι της προσβαλλόμενης απόφασης είναι πολύ γενική και δεν αρκεί για να αιτιολογήσει την τόσο σοβαρή προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Το καθού δεν κατονομάζει ούτε τα πραγματικά περιστατικά ούτε τα αποδεικτικά στοιχεία που ισχυρίζεται ότι έχει στη διάθεσή του. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι δεν έχουν περιέλθει σε γνώση της ούτε πραγματικά περιστατικά ούτε αποδεικτικά στοιχεία με βάση τα οποία να μπορεί να αιτιολογηθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.
 3)
 Τρίτος λόγος: Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, η οποία διαπνέει ένα κράτος δικαίου
 Κατά την προσφεύγουσα, η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει επιπλέον στην αρχή της αναλογικότητας, διότι η εγγραφή της προσφεύγουσας στο παράρτημα ΙΙ της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ δεν είναι εύλογη, αν ληφθούν υπόψη οι σκοποί της απόφασης, δηλαδή η ματαίωση αφενός των δραστηριοτήτων των ικανών να συντελέσουν στην εξάπλωση των πυρηνικών όπλων και αφετέρου του εμπορίου και/ή της ανάπτυξης συστημάτων εκτόξευσης πυρηνικών όπλων ή άλλων οπλικών συστημάτων στα οποία θα μπορούσε να προβεί η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Επιπλέον, το καθού δεν αποδεικνύει ότι η απαγόρευση που επιβάλλεται στην προσφεύγουσα να εμπορεύεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι δυσανάλογη, και συγκεκριμένα ότι αποτελεί το λιγότερο επαχθές μέτρο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού. Κατά την προσφεύγουσα, δεν έχει πραγματοποιηθεί ούτε στάθμιση της σοβαρής προσβολής των θεμελιωδών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας προς τον επιδιωκόμενο, κατά τους ισχυρισμούς του καθού, σκοπό.
 4)
 Τέταρτος λόγος: Παραβίαση της αρχής περί του δικαιώματος ακρόασης, η οποία διαπνέει ένα κράτος δικαίου
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται συναφώς ότι το καθού παρέλειψε να παραθέσει επαρκείς αιτιολογίες για την εγγραφή της προσφεύγουσας στον κατάλογο του παραρτήματος ΙΙ της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ. Συνεπώς το καθού παραβίασε την κατά νόμο υποχρέωσή του να εκθέσει λεπτομερώς στην προσφεύγουσα τους πραγματικούς λόγους που θεωρούσε ότι αιτιολογούν την προσβαλλόμενη απόφαση. Η προσβαλλόμενη απόφαση δεν κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα ούτε πραγματοποιήθηκε ακρόαση της προσφεύγουσας. Μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει δεκτό το αίτημα της προσφεύγουσας για πρόσβαση στον φάκελο της υπόθεσης.
 (1) Απόφαση 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 319, σ. 71).


text:
8.4.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 102/1
 Ι
 ́ σεις)
 (Ανακοινω
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ προ ́εδρο τμη ́ματος, C. Gulmann και J.-P. Puissochet (εισηγητη ́),
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γενικο ́ς
 (τρι ́το τμη ́μα) γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 20 Ιανουαρι ́ου 2000
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 της 20η ́ς Ιανουαρι ́ου 2000
 1) Το ́αρθρο 16, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ 4115/88 της
 στην υπο ́θεση C-414/98 (αι ́τηση του Verwaltungsgericht Επιτροπη ́ς, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988, περι ́του καθορισμου ́
 Schwerin για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): των λεπτομερειω ́ ν εφαρμογη ́ς του καθεστω ́ τος ενισχυ ́σεων
 Landerzeugergemeinschaft eG Groß Godems κατα ́ Amt στην εκτατικοποι ́ηση της παραγωγη ́ς, ́οπως τροποποιη ́θηκε
 für Landwirtschaft Parchim (1) με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 838/93 της Επιτροπη ́ς, της
 6ης Απριλι ́ου 1993, ́εχει την ́εννοια ́οτι οι λεπτομε ́ρειες
 («Γεωργι ́α — Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 4115/88 — Ενισχυ ́σεις υπολογισμου ́ της μειω ́ σεως των ενισχυ ́σεων για την εκτατικο-
 για την εκτατικοποι ́ηση της παραγωγη ́ς — Εφαρμοστε ́ες ποι ́ηση που προβλε ́πει η εν λο ́γω δια ́ταξη ́εχουν εφαρμογη ́
 κυρω ́ σεις») οσα ́κις η απο ́κλιση μεταξυ ́ του αριθμου ́ των μονα ́δων, για
 τις οποι ́ες ζητει ́ται η ενι ́σχυση, και του καθορισμε ́νου αριθμου ́
 (2000/C 102/01) μονα ́δων υπερβαι ́νει τα δυ ́ο εκτα ́ρια, χωρι ́ς, πα ́ντως, να
 εγγι ́ζει το 10 % της εκτα ́σεως για την οποι ́α ζητει ́ται η
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) ενι ́σχυση.
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ 2) Η προβλεπο ́μενη στο ́αρθρο 16, παρα ́γραφος 1, δευ ́τερη
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») περι ́οδος, του τροποποιηθε ́ντος κανονισμου ́ 4115/88 μει ́ωση
 των ενισχυ ́σεων για την εκτατικοποι ́ηση αφορα ́ το συ ́νολο
 Στην υπο ́θεση C-414/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του της περιο ́δου που καλυ ́πτει η αναληφθει ́σα απο ́ τον δικαιου ́χο
 Verwaltungsgericht Schwerin (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, της ενισχυ ́σεως δε ́σμευση, εκτο ́ς και αν ο τελευται ́ος μπορει ́
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν να αποδει ́ξει ́οτι η απο ́κλιση μεταξυ ́ του αριθμου ́ μονα ́δων,
 α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητει ́ται, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς για τις οποι ́ες ζητει ́ται η ενι ́σχυση, και του καθορισμε ́νου
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ αριθμου ́ μονα ́δων δεν ει ́ναι προϊο ́ν ου ́τε προθε ́σεως ου ́τε
 Landerzeugergemeinschaft eG Groß Godems και Amt für αποτε ́λεσμα δικη ́ς του αμελει ́ας.
 Landwirtschaft Parchim, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως
 προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 16 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 4115/88 της Επιτροπη ́ς, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988, περι ́ του
 καθορισμου ́ των λεπτομερειω ́ν εφαρμογη ́ς του καθεστω ́τος (1) EE C 33 της 6.2.1999.
 ενισχυ ́σεων στην εκτατικοποι ́ηση της παραγωγη ́ς (EE L 361,
 σ. 13), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 838/93 της
 Επιτροπη ́ς, της 6ης Απριλι ́ου 1993 (EE L 88, σ. 16), το
 ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους J. C. Moitinho de Almeida,


text:
28. 10. 95 | EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 286/15
 Diaz και Géraud de Bergues), που είχε ως αντικείμενο την — να καταδικασει την εναγόμενη στα δικαστικα έξοδα του
 ακύρωση της αποφάσεως 94/893/ΕΚ της Επιτροπής, της προσφεύγοντος.
 21ης Ιουνίου 1994, με την οποία μια συγκέντρωση κηρύσσε
 ται συμβατή προς την κοινή αγορά και τη λειτουργία της Συμ Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 φωνίας ΕΟΧ [IV/M.430 — Procter & Gamble/VP Schicke
 danz (II), EE αριθ . L 354, σ. 32], το Πρωτοδικείο (πρώτο O προσφεύγων, o οποίος εργάζεται στην υπηρεσία United
 πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους J. L. Cruz Vilaça, Kingdom Atomic Energy Authority (UKAEA), και στο JET
 πρόεδρο, και D. P. M. Barrington, A. Saggio, H. Kirschner Joint Undertaking, ως παλαιός υπάλληλος της ομάδας προ
 και A. Καλογερόπουλο, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέ γραμμάτων του JET, και είναι ένας από τους προσφεύγοντες
 δωσε στις 16 Αυγούστου 1995 διάταξη με το ακόλουθο στην υπόθεση Τ-177/94, Altmann κ.λπ., προσβάλλει την
 διατακτικό : απόφαση της Επιτροπής με την οποία αποκλείστηκε η
 δυνατότητα μετατάξεώς του από την UKAEA στην ίδια την
 1 . Απορρίπτεται η αίτηση για παρέκκλιση από τις διατάξεις Επιτροπή , σύμφωνα με το άρθρο 8 του καταστατικού του
 σχετικά με τη γλώσσα της διαδικασίας που υπέβαλε η JET.
 Procter & Gamble GmbH, όσον αφορά την έγγραφη
 διαδικασία. H προκείμενη προσφυγή απορρέει από την προϋπόθεση που
 επιβάλλει το άρθρο αυτό, ότι δηλαδή, όταν το προσωπικό
 2. Γίνεται δεκτό το αίτημα της Procter & Gamble GmbH va «διατίθεται από άλλα μέλη του JET Joint Undertaking και όχι
 χρησιμοποιήσει την αγγλική γλώσσα κατά την προφορική από τον οργανισμό υποδοχής» και «προσλαμβάνεται από την
 διαδικασία. Επιτροπή σε θέσεις εκτάκτων υπαλλήλων», το εν λόγω μέλος
 «αναλαμβάνει να επαναπροσλάβει το προσωπικό που έθεσε
 3 . Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. στη διάθεση του προγράμματος (. . .) αμέσως μόλις ολοκλη
 ρωθεί η εργασία του προσωπικού αυτού στο πρόγραμμα».
 (!) ΕΕ αριθ . C 316 της 12. 11 . 1994. Καθώς η Επιτροπή δίδει, κατά σύστημα, στην προϋπόθεση
 αυτή την ερμηνεία ότι όλοι οι έκτακτοι υπάλληλοι της
 Επιτροπής που απασχολούνται στο JET πρέπει να λαμβά
 νουν «εισιτήρια μετ' επιστροφής» από άλλο μέλος του JET
 Προσφυγή-αγωγή του Peter Esmond Stott κατα της Επιτρο εκτός της UKAEA, o προσφεύγων έλαβε τώρα «εισιτήριο
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις μετ' επιστροφής» από το Εθνικό Συμβούλιο Επιστημονικής
 7 Απριλίου 1995 Έρευνας της Σουηδίας, μέλος του JET, μέσω προσφοράς
 εργασίας από το Βασιλικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Σουη
 (Υπόθεση Τ-99/95) δίας.
 (95/C 286/36)
 Είναι ουσιώδες για την περίπτωση του προσφεύγοντος ότι
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) από το 1987 η Επιτροπή , και, γενικώς, η διεύθυνση του JET,
 παρέλειψαν να λάβουν σοβαρά υπόψη τις υποχρεώσεις τους
 O Peter Esmond Stott, εκπροσωπούμενος απο τους Kenneth έναντι των υπαλλήλων της UKAEA στο JET και ουσιαστικά
 Parker και Rhodri Thompson, με τόπο επιδόσεων στο Λου ενήργησαν σκοπίμως κατά των συμφερόντων των ατόμων
 ξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο Elvinger, Hoss και αυτών και συνεπώς στην παρούσα προσφυγή ανακύπτουν
 Prussen, 15 , Côte d'Eich, άσκησε στις 7 Απριλίου 1995 ζητήματα που συνδέονται στενά με τα ζητήματα της υποθέ
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σεως Τ-177/94, Altmann κ.λπ.
 προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων.
 O προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το
 Πρωτοδικείο: Προσφυγή της LPN — Liga para a Protecçao da Natureza και
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 28ης του GEOTA — Grupo de Estudos do Ordenamento do
 Δεκεμβρίου 1994 που απευθυνόταν στον προσφεύγο Territôrio e do Ambiente κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 ντα ,
 Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 8 Αυγούστου 1995
 (Υπόθεση Τ-155/95)
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να επιβάλει στον διευθυντή
 του JET Joint Undertaking τη λήψη των μέτρων που είναι (95/C 286/37)
 απαραίτητα για να δοθεί η δυνατότητα στον προσφεύ (Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική)
 γοντα να γίνει έκτακτος υπάλληλος της Επιτροπής
 σύμφωνα με το άρθρο 8.5 του καταστατικού του JET Joint H LPN — Liga para a Protecçao da Natureza, με εδρα επι της
 Undertaking, χωρίς να απαιτείται o προσφεύγων να Estrado do Calhariz de Benfica , 187, Λισσαβώνα, εκπροσω
 παραιτηθεί προηγουμένως από την παρούσα θέση που πούμενη από τους Agostinho Pereira de Miranda, Rui
 έχει στο JET ή να υποβάλει υποψηφιότητα για οποιαδή Amendoeira και Paula Gomes Freire, δικηγόρους Λισσαβώ
 ποτε άλλη θέση στο JET,
 νας έχοντες το γραφείο τους επί της Av. Antonio de Aguiar,
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να του καταβάλει αποζη n? 27, 2? Dt?, Lisboa, και o GEOTA — Grupo de Estudos do
 μίωση για τους διαφορετικούς όρους και τις διαφορετικές Ordenamento do Territôrio e do Ambiente , με έδρα επί της
 συνθήκες εργασίας του, που οφείλονται στην παράλειψη Travessa Moinho de Vento, 17 — c/v Dt?, Λισσαβώνα,
 του διευθυντή του JET να ενεργήσει σύμφωνα με την εκπροσωπούμενη από τον José Cunhal Sendim, δικηγόρο
 επιστολή που του απέστειλε o προσφεύγων στις 16 Μαΐου Λισσαβώνας, έχοντα το γραφείο του επί της An. Afonso
 1994 και Costa n? 10, 11 ? Dt?, Lisboa, άσκησαν ενώπιον του Πρωτοδι


text:
 13.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 238/19
 Προσφυγή της 30ής Μαΐου 2011 — Hotel Reservation Service Robert Ragge κατά ΓΕΕΑ — Promotora Imperial (iHotel)
 (Υπόθεση T-277/11)
 2011/C 238/35
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Hotel Reservation Service Robert Ragge GmbH (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M. Koch, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Promotora Imperial, SA (Pozuelo de Alarcón, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να μεταρρυθμίσει την απόφαση της 24ης Φεβρουαρίου 2011 του πρώτου τμήματος προσφυγών στην υπόθεση R 832/2010-1, δεχόμενο την προσφυγή επί της ουσίας και να ακυρώσει την ανακοπή αριθ. B 1458571· να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ανακοπής και της προσφυγής· να διατηρήσει σε ισχύ κατά τα λοιπά την απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το καθού δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «iHotel» για υπηρεσίες των κλάσεων 35, 39, 41, 42 και 43 — αίτηση αριθ. 6912877
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Promotora Imperial, SA
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: το λεκτικό κοινοτικό σήμα «i-hotel» που καταχωρίστηκε για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 16, 41 και 43
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: μερική αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι υπήρξε παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009, καθόσον δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως των συγκρουομένων σημάτων. Κατά την προσφεύγουσα, το τμήμα προσφυγών κακώς έκρινε ότι ήταν παρεμφερή τα ως άνω προϊόντα και υπηρεσίες, καθώς και τα συγκρουόμενα σήματα


text:
C 234/20 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 25.7.98
 Pqoutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm Episqopgäy, jai som Dq. Andreas Buschmann, ehmijoä pqac-
 jasó sgy Ekkgmijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy lasocmxäloma rsg Molijgä Tpgqeriäa sgy Episqopgäy, le
 29 Laðot 1998 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz,
 (Tpoäherg C-204/98) leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay sgy Episqopgäy, Centre Wagner
 C 254, Kirchberg, órjgre rsiy 29 Laðot 1998 emxäpiom sot
 (98/C 234/38) Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó
 sgy Atrsqiajgäy Dglojqasiäay.
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä sgm L. Pasajió jai B. Mongin, leäkg sgy Molijgäy G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 Tpgqeriäay sgy Episqopgäy, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco
 som Carlos Gomez de la Cruz, leäkoy Molijgäy Tpgqeriäay sgy 1) ma jqiämei oäsi g Atrsqiajgä Dglojqasiäa, atnómomsay sa
 Episqopgäy, jsiäqio Wagner, Kirchberg, órjgre rsiy 29 Laðot dioädia apoä 1gy Iotkiäot 1995 jai apoä 1gy Uebqotaqiäot
 1998 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 1996 cia okoäjkgqo som atsojimgsoädqolo sot Brenner
 pqorutcgä jasó sgy Ekkgmijgäy Dglojqasiäay. (Brennerautobahn), liay dialesajolirsijgäy cqallgäy
 leärx sgy Atrsqiäay, epiä sgy opoiäay jtjkouoqotäm jtqiäxy
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so
 uoqsgcó ovgälasa ómx sxm 12 soämxm apoä ókka jqósg
 Dijarsgäqio:
 leäkg, paqeäbg so óqhqo 7, rsoiveiäo b) sgy odgciäay 93/89/
 Ç ma amacmxqiärei oäsi g Ekkgmijgä Dglojqasiäa, lg eävomsay EOJ (1)ç
 herpiärei jai epijotqijxäy joimopoigärei rsgm Episqopgä,
 emsoäy sgy savheiäray pqoherliäay, siy amacjaiäey molohesi- 2) ma jqiämei oäsi g Atrsqiajgä Dglojqasiäa paqeäbg so
 jeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy cia ma óqhqo 7 rsoiveiäo g) sgy odgciäay 93/89/EOJ, dioäsi dem
 rtlloquxheiä pqoy sgm odgciäa 94/38/EJ sgy Episqopgäy eireäpqane sa xy ómx dioädia loämo cia sgm jóktwg sot
 sgy 26gy Iotmiäot 1994, pot sqopopoieiä sa paqaqsgälasa C joärsoty jasarjetgäy, ejlesakketärexy jai amapstänexy
 jai D sgy odgciäay 92/51/EOJ sot Rtlbotkiäot sgy sot atsojimgsodqoälot sot Brennerç
 18gy Iotmiäot 1992, rvesijó le eäma detäseqo cemijoä
 rtärsgla amacmxäqirgy sgy epacceklasijgäy ejpaiä- 3) ma jasadijórei sgm Atrsqiajgä Dglojqasiäa rsa dija-
 detrgy (1), paqeäkeiwe ma ejpkgqxärei siy tpovqexäreiy rsijó eänoda.
 pot tpeävei apoä sg Rtmhgäjg EJ jai apoä sgm odgciäa
 atsgä, Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Ç ma jasadijórei sgm Ekkgmijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó Le apoäuarg sgy 5gy Iotkiäot 1995 rsgm tpoäherg C-21/94 (2),
 eänoda. so Dijarsgäqio ajtäqxre sgm odgciäa 93/89/EOJ, diasgäqgre
 oälxy sa aposekeärlasó sgy eäxy oäsot so Rtlbotäkio ejdxärei
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 meäa odgciäa.
 Rtäluxma le so óqhqo 189 sqiäso edóuio sgy Rtmhgäjgy EJ, oi
 odgciäey derletäotm jóhe jqósoy leäkoy rso opoiäo apet- Ç Paqóbarg sot óqhqot 7 rsoiveiäo b) sgy odgciäay: g
 htämomsai oärom auoqó so epidixjoälemo aposeäkerla. atängrg sxm diodiäxm, jóhe uoqó, loämo cia sg rtmokijgä
 Rtäluxma le so óqhqo 5 pqxäso edóuio sgy Rtmhgäjgy EJ, sa diadqolgä sot atsojimgsodqoälot sot Brenner (Inns-
 jqósg leäkg kalbómotm jóhe cemijoä gä eidijoä leäsqo jasókk- bruck-rtämoqa sot Brenner) jai loämo cia uoqsgcó
 gko ma enaruakiärei sgm ejpkgäqxrg sxm tpovqexärexm pot ovgälasa le peqirroäseqoty apoä sqeiy ónomey, emxä oi
 apoqqeäotm apoä sg rtcjejqileämg Rtmhgäjg gä pqojtäpsotm rtmsekerseäy sxm sekxäm epiä sxm slglasijxäm diadqolxäm
 apoä pqóneiy sxm oqcómxm sgy Joimoäsgsay. Oi pqoamaueq- jai epiä sgy lijqgäy diadqolgäy jahxäy jai cia sa uoqsgcó
 heiärey diasóneiy epibókkotm rsa jqósg leäkg sgm tpovqeäxrg ovgälasa pot eävotm eäxy sqeiy ónomey paqeäleimam ale-
 ma jasarsgärotm sg moloheriäa soty rtäluxmg le siy joimosi- sóbkgsoi, aposekeiä eällerg diauoqesijgä lesaveiäqirg koäcx
 jeäy odgciäey emsoäy sxm pqoherlixäm pot atseäy pqobkeäpotm. G sgy ihacemeiäay sot leseävomsoy rsgm jtjkouoqiäa.
 pqobkepoälemg apoä so óqhqo 3 paqócqauoy 1 sgy odgciäay Pqxsiärsxy hiäcomsai oi dialesajolirsijeäy lesauoqeäy, oi
 94/38/EJ pqoherliäa, eäkgne sgm 1g Ojsxbqiäot 1994 vxqiäy g opoiäey dienócomsai jasó so 94 % apoä uoqsgcó ovgälasa
 Ekkgmijgä Dglojqasiäa ma eävei herpiärei siy amacjaiäey molohe- le akkodapgä ódeia jai loämo jasó so 6 % apoä uoqsgcó
 sijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy cia ma rtlloq- ovgälasa le atrsqiajgä ódeia. Rtäluxma le sa rsoiveiäa
 uxheiä pqoy sgm odgciäa atsgä. sgy Atrsqiajgäy Jtbeqmgärexy, g jasóqcgrg sxm pqo-
 ruoqxäm ejpsxärexy epiä sgy rtmokijgäy diadqolgäy eähine
 (1) EE sgy 23.8.1994, L 217, r. 8. jasó sgm pqxäsg atängrg sxm diodiäxm peqiäpot so 82 %
 sxm uoqsgcxäm ovglósxm le ódeia apoä ókka jqósg leäkg
 sgy EE. Epiä sot rtmoäkot sgy odijgäy lesauoqóy
 elpoqetlósxm (dialesajoälirg jai lesauoqó vxqiäy dieä-
 ketrg apoä sqiäsg vxäqa), so pororsoä sxm uoqsgcxäm
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm ovglósxm pot hiäcomsai apoä siy atngäreiy sxm diodiäxm,
 jasó sgy Atrsqiajgäy Dglojqasiäay, pot jasaseähgje rsiy rtäluxma le atrsqiajó rsoiveiäa, aposekeiäsai jasó so
 29 Laðot 1998 84 % peqiäpot apoä akkodapó ovgälasa. Amsiheäsxy, sa
 (Tpoäherg C-205/98) slgälasa sot atsojimgsodqoälot sot Brenner jai g dia-
 dqolgä Innsbruck-Matrei, lesóbarg jai epirsqougä, pot
 (98/C 234/39) dem hiäcomsai apoä siy atngäreiy sxm diodiäxm, vqgrilo-
 poiotämsai utrijó jasó poktä peqirroäseqo apoä uoqsgcó
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg ovgälasa, rso pkaiärio sgy peqiueqeiajgäy jai sopijgäy
 apoä sgm Laura Pignataro, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay sgy jtjkouoqiäay, sa opoiäa eävotm atrsqiajgä ódeia. Cia sgm


text:
C 278/34 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 5.9.98
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-403/97 (1) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-406/97 (1)
 (98/C 278/71) (98/C 278/74)
 Le diósang sgy 25gy Laðot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg- Le diósang sgy 15gy Iotmiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä
 sgy tpoheärexy C-403/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- sgy tpoheärexy C-406/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm jasó Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy Ceqlamiäay. mosgäsxm jasó Lecókot Dotjósot sot Kotnelbotäqcot.
 (1) EE C 26 sgy 24.1.1998. (1) EE C 41 sgy 7.2.1998.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-291/95 (1)
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-411/97 (1)
 (98/C 278/72)
 (98/C 278/75)
 Le diósang sgy 15gy Iotmiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä Le diósang sgy 16gy Iotmiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 sgy tpoheärexy C-291/95: Bariäkeio sot Bekciäot jasó Epi- qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. sgy tpoheärexy C-411/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm jasó Barikeiäot sot Bekciäot.
 (1) EE C 268 sgy 14.10.1995.
 (1) EE C 55 sgy 20.2.1998.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-155/97 (1)
 (98/C 278/73) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-105/97 (1)
 (98/C 278/76)
 Le diósang sgy 15gy Iotmiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä Le diósang sgy 25gy Iotmiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 sgy tpoheärexy C-155/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä
 mosgäsxm jasó Barikeiäot sot Bekciäot. sgy tpoheärexy C-105/97 (aiäsgrg sgy Pretura circondariale di
 Trento cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Leonardo
 (1) EE C 181 sgy 14.6.1997. Gulli jasó Ente Poste Italiane.
 (1) EE C 142 sgy 10.5.1997.


text:
21.10.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 302/19
 4) εφο ́σον ει ́ναι αναγκαι ́ο, να αναπε ́μψει την υπο ́θεση στο 2) Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα.
 Πρωτοδικει ́ο για τη συνε ́χιση της διαδικασι ́ας επι ́ της ουσι ́ας.
 α) 'Εχει κατα ́ κανο ́να εφαρμογη ́ ο κανονισμο ́ς (ΕΟΚ)
 5) να καταδικα ́σει τα καθω ́ ν και η ́δη αναιρεσι ́βλητα ο ́ργανα στα 1984/83 της Επιτροπη ́ς, της 22ας Ιουνι ́ου 1983,
 δικαστικα ́ ́εξοδα. σχετικα ́ με την εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 85,
 παρα ́γραφος 3, της Συνθη ́κης σε κατηγορι ́ες συμφωνιω ́ν
 αποκλειστικη ́ς προμη ́θειας (EE L 173, σ. 5 της
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 30η ́ς Ιουνι ́ου 1983) και στις συμφωνι ́ες του σημει ́ου 1;
 β) Πρε ́πει να γι ́νει δεκτο ́ ο ́τι υπα ́ρχει η δυνατο ́τητα
 — Εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α της ́εννοιας της εκφρα ́σεως «αφορα ́
 εφαρμογη ́ς και στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α προηγει ́-
 α ́μεσα» που χρησιμοποιει ́ται στο α ́ρθρο 230, παρα ́γραφος 4,
 ται της μεταπωλη ́σεως η επεξεργασι ́α υπο ́ την ́εννοια
 ΕΚ: κακω ́ς γι ́νεται δεκτο ́ με την αναιρεσιβαλλο ́μενη απο ́φαση
 ο ́τι ο αγορασθει ́ς καβουρδισμε ́νος καφε ́ς πωλει ́ται ως
 ο ́τι μια οδηγι ́α δεν μπορει ́, αυτη ́ καθεαυτη ́, πριν απο ́ τη
 ρο ́φημα;
 θε ́σπιση των κρατικω ́ν με ́τρων περι ́ μεταφορα ́ς στο εσωτερικο ́
 δι ́καιο και ανεξαρτη ́τως αυτω ́ν, να επηρεα ́σει α ́μεσα τη νομικη ́ 3) Στην περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο δευ ́τερο
 κατα ́σταση επιχειρηματιω ́ ν. 'Οσον αφορα ́ το α ́ρθρο 230, ερω ́τημα:
 τε ́ταρτο εδα ́φιο, ΕΚ, το μο ́νο αποφασιστικο ́ κριτη ́ριο ει ́ναι αν
 η οδηγι ́α, καθαυτη ́, επηρεα ́ζει α ́μεσα τη νομικη ́ κατα ́σταση 'Εχει το α ́ρθρο 3, σημει ́ο δ', του κανονισμου ́ 1984/83 την
 μιας επιχειρη ́σεως (χωρι ́ς να αναμε ́νεται η μεταφορα ́ της απο ́ ́εννοια ο ́τι και συμφωνι ́ες ο ́πως αυτε ́ς του πρω ́του ερωτη ́μα-
 τα κρα ́τη με ́λη στο εσωτερικο ́ τους δι ́καιο). τος, στο πλαι ́σιο των οποι ́ων οι συμβαλλο ́μενοι υπολογι ́ζουν
 ο ́τι η συνολικη ́ ποσο ́τητα που θα διατεθει ́ στο εμπο ́ριο θα
 — Εσφαλμε ́νη εκτι ́μηση των επιπτω ́σεων της οδηγι ́ας στην πωληθει ́ εντο ́ς διαστη ́ματος μικροτε ́ρου των πε ́ντε ετω ́ν,
 κατα ́σταση των αναιρεσειουσω ́ν και, συνακο ́λουθα, ανεπαρ- εμπι ́πτουν στην εξαι ́ρεση που προβλε ́πει ο κανονισμο ́ς η ́ αυτο ́
 κη ́ς αιτιολο ́γηση της αναιρεσιβαλλο ́μενης αποφα ́σεως: η ισχυ ́ει μο ́νον ο ́ταν συντρε ́χει και αντικειμενικη ́ προσδοκι ́α
 οδηγι ́α 98/43 συνιστα ́, αφεαυτη ́ς, απο ́ του νυν πρα ́ξη που περι ́ αυτου ́;
 καταλη ́γει σε απαλλοτρι ́ωση (δεν ει ́ναι πλε ́ον δυνατη ́ η
 διαφη ́μιση για το υφιστα ́μενο ση ́μα, με αποτε ́λεσμα να 4) 'Εχει το α ́ρθρο 85, παρα ́γραφοι 1 και 2, της Συνθη ́κης ΕΚ
 εκμηδενι ́ζεται η αξι ́α του για τα διαφοροποιημε ́να προϊο ́ντα). (α ́ρθρο 81 ΕΚ) την ́εννοια ο ́τι συμφωνι ́ες ο ́πως αυτε ́ς του
 Του ́το επηρεα ́ζει τη νομικη ́ κατα ́σταση των αναιρεσειουσω ́ν σημει ́ου 1 ει ́ναι α ́κυρες και στο με ́τρο που προβλε ́πουν ο ́τι,
 και ο ́χι μο ́νο την «πραγματικη ́ κατα ́σταση ́» τους. σε περι ́πτωση προ ́ωρης λυ ́σεως της συμβα ́σεως, θα πρε ́πει να
 επιστραφει ́ η ́εκπτωση που παρε ́σχε, βα ́σει του συνολικου ́
 αντικειμε ́νου της συμβα ́σεως, στην αρχη ́ της συμβα ́σεως
 ο πωλητη ́ς στον αγοραστη ́ και επιτα ́σσει το α ́ρθρο 85,
 παρα ́γραφοι 1 και 2, της Συνθη ́κης ΕΚ (α ́ρθρο 81 ΕΚ) να μην
 υπα ́ρχει συναφω ́ς απαι ́τηση επιστροφη ́ς;
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Oberste Gerichtshof της Αυστριακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας
 με δια ́ταξη της 11ης Μαι ̈́ου 2000 στην υπο ́θεση Kraft Jacobs
 Suchard Österreich GesmbH κατα ́ 1. Eduard Mitsche,
 2. Maria Mitsche, 3. Peter Roman Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Bundesfinanzhof με δια ́ταξη της 25ης Μαι ̈́ου 2000
 στην υπο ́θεση Rudolf Maierhofer κατα ́ Finanzamt
 (Υπο ́θεση C-314/00)
 Augsburg-Land
 (2000/C 302/36) (Υπο ́θεση C-315/00)
 Με δια ́ταξη της 11ης Μαι ̈́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη (2000/C 302/37)
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 21 Αυγου ́στου 2000, το Oberste Gerichtshof της Αυστριακη ́ς Με δια ́ταξη της 25ης Μαι ̈́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 ∆ημοκρατι ́ας, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Kraft Jacobs Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 Suchard Österreich GesmbH και 1. Eduard Mitsche, 2. Maria 21 Αυγου ́στου 2000, το Bundesfinanzhof, στο πλαι ́σιο της
 Mitsche, 3. Peter Roman, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το διαφορα ́ς μεταξυ ́ Rudolf Maierhofer και Finanzamt Augsburg-
 ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς Land που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την
 ερωτημα ́των: ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1) 'Εχει εφαρμογη ́ το α ́ρθρο 85, παρα ́γραφος 1, της 1. Καλυ ́πτει η ́εννοια «μι ́σθωση ακινη ́των» του α ́ρθρου 13, Β,
 Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 81 ΕΚ) και σε συμφωνι ́ες αγορα- στοιχει ́ο β', της οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ (1) την εξ επαχθου ́ς
 πωλησιω ́ν στο πλαι ́σιο των οποι ́ων ο αγοραστη ́ς αναλαμβα ́νει αιτι ́ας παραχω ́ρηση της χρη ́σεως ενο ́ς κτιρι ́ου για την
 επι ́ πολυετου ́ς βα ́σεως την υποχρε ́ωση να παραγγε ́λλει και να ανε ́γερση του οποι ́ου ́εχουν χρησιμοποιηθει ́ προκατασκευα-
 εξοφλει ́ το τι ́μημα του πωλουμε ́νου αγαθου ́ βα ́σει «τιμοκατα- σμε ́να στοιχει ́α και το οποι ́ο πρε ́πει μετα ́ τη λη ́ξη της
 λο ́γου», ενω ́ προκαθορι ́ζονται, με ορισμε ́νο περιθω ́ριο αποκλι ́- συμβα ́σεως μισθω ́σεως να αφαιρεθει ́ και μπορει ́ να χρησιμο-
 σεως, οι ελα ́χιστες ποσο ́τητες που θα αγορα ́ζονται ετησι ́ως; ποιηθει ́ εκ νε ́ου σε α ́λλο οικο ́πεδο;


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/58
 Προσφυγή της 3ης Δεκεμβρίου 2008 — Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά ΕΟΧΠ
 (Υπόθεση T-542/08)
 (2009/C 44/100)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: N. Κορογιαννάκης, Π. Κατσιμάνης και Μ. Δερμιτζάκης, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων να απορρίψει την προσφορά της προσφεύγουσας που κατατέθηκε κατόπιν της προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών ECHA/2008/24 για την «ανάπτυξη οργάνου εκτίμησης ασφάλειας χημικών προϊόντων» (ΕΕ 2008/S 115–152918), που κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα με αχρονολόγητη επιστολή, την οποία έλαβε στις 25 Σεπτεμβρίου 2008, και όλες τις συνακόλουθες αποφάσεις του ΕΟΧΠ περιλαμβανομένης και της αποφάσεως αναθέσεως στον επιτυχόντα υποψήφιο·
 —
 να υποχρεώσει τον ΕΟΧΠ να καταβάλει στην προσφεύγουσα αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη, ύψους 1 500 000 ευρώ·
 —
 να καταδικάσει τον ΕΟΧΠ στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας ακόμα και αν απορριφθεί η προσφυγή.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της απόφασης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (ΕΟΧΠ) η οποία της κοινοποιήθηκε με επιστολή στις 25 Σεπτεμβρίου 2008, και με την οποία γνωστοποιήθηκε στην προσφεύγουσα ότι η προσφορά που υπέβαλε στο πλαίσιο της σύμβασης ECHA/2008/24 για την «ανάπτυξη οργάνου εκτίμησης ασφάλειας χημικών προϊόντων» (ΕΕ 2008/S 115–152918) δεν επελέγη και ότι η σύμβαση ανατέθηκε στην εταιρία Trasys SA.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή αξιολογήσεως υπέπεσε δε διάφορες πλάνες εκτιμήσεως όσον αφορά τα κριτήρια αναθέσεως ενώ η αναθέτουσα αρχή παραβίασε θεμελιώδεις κανόνες και βασικές αρχές των συμβάσεων δημοσίων έργων. Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο ΕΟΧΠ διέπραξε κατάχρηση εξουσίας κατά την εκτίμηση των προσφορών, παρέβη τον δημοσιονομικό κανονισμό και/ή παραβίασε τις αρχές της διαφάνειας και της ίσης μεταχείρισης και χρησιμοποίησε αόριστη ή ανεπαρκή αιτιολογία για να στηρίξει την απόφασή του. Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο καθού παρέβη ουσιώδη διαδικαστική απαίτηση απορρέουσα από το άρθρο 158α του κανονισμού του Επιτροπής (ΕΚ, Ευρατόμ) 478/2007 (1) που προβλέπει περίοδο αναμονής πριν από την υπογραφή της σύμβασης με τον επιτυχόντα υποψήφιο. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο καθού σκοπίμως καθυστέρησε να επικοινωνήσει με την προσφεύγουσα για να μπορέσει να ολοκληρώσει την υπογραφή της σύμβασης με τον επιτυχόντα υποψήφιο πριν λάβει παρατηρήσεις από την προσφεύγουσα, και κατ' αυτόν τον τρόπο εξουδετέρωσε το πνεύμα και τον σκοπό της περιόδου αναμονής.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα ζητεί χρηματική αποζημίωση ύψους 1 500 000 ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο κατ' εκτίμηση ακαθάριστο κέρδος που θα αποκόμιζε από την προαναφερθείσα διαδικασία δημόσιας προμήθειας αν της είχε ανατεθεί η σύμβαση. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το αίτημα αποζημιώσεως στηρίζεται σε τεκμηριωμένα επιχειρήματα ότι συντρέχει αρκούντως διακεκριμένη παράβαση ανωτέρου κανόνα δικαίου που προστατεύει τα άτομα και ότι το συγκεκριμένο όργανο υπερέβη προδήλως και σε μεγάλο βαθμό τα όρια των εξουσιών του.
 (1) Κανονισμός της Επιτροπής (ΕΚ, Ευρατόμ) 478/2007, της 23ης Απριλίου 2007, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 της Επιτροπής, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (EK, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2007, L 111, σ. 13).


text:
 1.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/44
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Μαρτίου 2010 — hofherr communikation κατά ΓΕΕΑ (NATURE WATCH)
 (Υπόθεση T-77/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Επέκταση της προστασίας διεθνούς καταχωρίσεως στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα - Λεκτικό σήμα NATURE WATCH - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009))
 2010/C 113/71
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: hofherr communikation GmbH (Innsbruck, Αυστρία) (εκπρόσωπος: S. Warbek, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 4ης Δεκεμβρίου 2008 (υπόθεση R 1410/2008-1), σχετικά με επέκταση της προστασίας του διεθνώς καταχωρισμένου λεκτικού σήματος NATURE WATCH στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή
 2)
 Καταδικάζει την hofherr communikation GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 90 της 18.4.2009.


text:
 23.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/41
 Προσφυγή της 17ης Δεκεμβρίου 2014 — Closet Clothing κατά ΓΕΕΑ — Closed Holding (CLOSET)
 (Υπόθεση T-815/14)
 (2015/C 065/57)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Closet Clothing Co. Ltd (Barnet, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: M. Elmslie, Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Closed Holding AG (Αμβούργο, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «CLOSET» — Υπ’ αριθ. 1 0 8 02 891 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 6ης Οκτωβρίου 2014 στην υπόθεση R 423/2014-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 24.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/23
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2012 — Ayadi κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-527/09) (1)
 (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν - Κανονισμός (ΕΚ) 881/2002 - Διαγραφή του ενδιαφερομένου από τον κατάλογο των προσώπων και οντοτήτων που αφορούν τα μέτρα - Προσφυγή ακυρώσεως - Κατάργηση της δίκης)
 2012/C 89/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Chafiq Ayadi (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: αρχικά B. Emmerson, QC, S. Cox, barrister, και H. Miller, solicitor, στη συνέχεια E. Grieves, barrister και E. Miller)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Paasivirta, T. Scharf και M. Κωνσταντινίδης)
 Παρεμβαίνον προς στήριξη των αιτημάτων της καθής: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: E. Finnegan και R. Szostak)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 954/2009 της Επιτροπής, της 13ης Οκτωβρίου 2009, για την 114η τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 881/2002 του Συμβουλίου για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν (ΕΕ L 269, σ. 20), στο μέτρο που η πράξη αυτή αφορά το προσφεύγοντα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει πλέον η απόφανση επί της προσφυγής.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να φέρει, πλέον των δικαστικών της εξόδων, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Chafiq Ayadi και την υποχρεώνει να αποδώσει στο ταμείο του Γενικού Δικαστηρίου τα ποσά που προκαταβλήθηκαν στο πλαίσιο του ευεργετήματος πενίας.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 148 της 5.6.2010.


text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/15
 Προσφυγή της 6ης Ιουνίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-281/11)
 2011/C 252/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Pignataro-Nolin και M. Owsiany Hornung)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας, μη μεταφέροντας ή μη μεταφέροντας ορθώς στην εσωτερική έννομη τάξη τα άρθρα 2, στοιχεία α', β', δ', ε' και στ', 3, παράγραφος 3, 4, παράγραφος 3, 6, 7, 8, 9, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο α', 10, παράγραφοι 3 και 4, 18, παράγραφοι 1, δεύτερο εδάφιο, 3 και 4, και το παράρτημα V, μέρος Α, τέταρτη περίπτωση, μέρος Β, πρώτη περίπτωση, και μέρος Γ, πρώτη περίπτωση, της οδηγίας 2009/41/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, για την περιορισμένη χρήση γενετικώς τροποποιημένων μικροοργανισμών (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας δεν μετέφερε ορθώς στην εσωτερική έννομη τάξη τους ορισμούς του «μικροοργανισμού», του «γενετικώς τροποποιημένου μικροοργανισμού» του «ατυχήματος» και του «χρήστη», που περιλαμβάνονται στο άρθρο 2, στοιχεία α', β', δ', και ε', της οδηγίας 2009/41. Η Επιτροπή εκτιμά ότι υφίσταται επίσης σχετική παράβαση επειδή η πολωνική νομοθεσία δεν περιέχει ορισμό της «γνωστοποιήσεως», ορισμός που περιέχεται στο άρθρο 2, στοιχείο στ', της οδηγίας.
 Επιπλέον, δεν μεταφέρθηκαν στην εσωτερική έννομη τάξη τα άρθρα 3, παράγραφος 3, 6, 7, 8, 9, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο α', 18, παράγραφοι 1, δεύτερο εδάφιο, 3 και 4 της οδηγίας 2009/41, και οι διατάξεις του παραρτήματος V, μέρος Β, πρώτη περίπτωση, και μέρος Γ, πρώτη περίπτωση, της οδηγίας αυτής.
 Η Επιτροπή εκτιμά ότι μεταφέρθηκε εσφαλμένα στην εσωτερική έννομη τάξη το άρθρο 4, παράγραφος 3, της οδηγίας 2009/41, δεδομένου ότι, κατά την πολωνική νομοθεσία, η κατηγορία 1 περιλαμβάνει μόνο δραστηριότητες που δεν συνεπάγονται κανένα κίνδυνο, ενώ η οδηγία περιλαμβάνει επίσης δραστηριότητες που αποτελούν αμελητέο κίνδυνο.
 Περαιτέρω, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας δεν μετέφερε ορθώς στην εσωτερική έννομη τάξη το άρθρο 10, παράγραφος 3, της οδηγίας 2009/41, καθόσον περιορίζει τη δυνατότητα προβλέψεως συμπληρωματικών όρων για την περιορισμένη χρήση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στις περιπτώσεις στις οποίες τούτο απαιτείται για την προστασία της ανθρώπινης υγείας ή του περιβάλλοντος, ενώ το άρθρο 10, παράγραφος 3, της οδηγίας 2009/41 δεν προβλέπει τέτοιο περιορισμό.
 Ακόμη, δεν μεταφέρθηκε ορθώς στην εσωτερική έννομη τάξη το άρθρο 10, παράγραφος 4, της οδηγίας 2009/41, καθόσον η εθνική νομοθεσία προβλέπει μια χρονική περίοδο τριάντα ημερών, η οποία δεν προβλέπεται από την οδηγία.
 Τέλος, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι οι πολωνικές αρχές δεν μετέφεραν πλήρως στην εθνική έννομη τάξη το παράρτημα V, μέρος Α, τέταρτη περίπτωση, της οδηγίας 2009/41.
 (1) EE L 125, σ. 75.


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/33
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 29ης Μαρτίου 2007 — Verheyden κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-368/04) (1)
 («Υπαλληλική υπόθεση - Αίτηση μεταφοράς της ετήσιας άδειας - Ανάγκες της υπηρεσίας - Άδεια ασθενείας - Προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης»)
 (2007/C 96/69)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Luc Verheyden (Angera, Ιταλία) (εκπρόσωπος: É. Boigelot, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Joris και L. Lozano Palacios)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα που αφορά, αφενός, την ακύρωση των από 4, 24 και 27 Φεβρουαρίου αποφάσεων που εξέδωσε ο προϊστάμενος της μονάδας, στην οποία υπηρετεί ο προσφεύγων-ενάγων, σχετικά με την αίτησή του να μεταφέρει από το 2003 στο 2004 τις, πλέον των δώδεκα ημερών, ημέρες ετήσιας άδειας που δεν έλαβε, καθώς και την ακύρωση της κοινοποιηθείσας στις 14 Ιουνίου 2004 αποφάσεως της διοικήσεως της 1ης Ιουνίου 2004, περί απορρίψεως της διοικητικής του ενστάσεως και, αφετέρου, την καταδίκη της Επιτροπής στην καταβολή αποζημιώσεως για τις 32 μη χρησιμοποιηθείσες ημέρες ετήσιας αδείας, για τις οποίες ο προσφεύγων-ενάγων δεν πληρώθηκε, εντόκως, με επιτόκιο 5,25 % από της ημερομηνίας ασκήσεως της υπό κρίση προσφυγής, καθώς και στην καταβολή αποζημιώσεως για ηθική βλάβη και προσβολή της σταδιοδρομίας και της φήμης του.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την από 27 Φεβρουαρίου 2004 απόφαση του ιεραρχικώς ανωτέρου του προσφεύγοντος-ενάγοντος να μην υπογράψει την αίτησή του μεταφοράς ημερών ετήσιας άδειας από το 2003 στο 2004, καθόσον με την απόφαση αυτή απορρίφθηκε το αίτημά του να μεταφέρει, πέραν των δώδεκα ημερών που μεταφέρονται αυτοδικαίως, οκτώ ημέρες από την ετήσια άδειά του, στις οποίες αναφέρθηκε ο διευθυντής πόρων του Κοινού Κέντρου Ερευνών με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της 11ης Φεβρουαρίου 2003.
 2)
 Υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα ποσό που αντιστοιχεί στα οκτώ τριακοστά της μηνιαίας αμοιβής του κατά τον χρόνο της παύσεως των καθηκόντων του, πλέον τόκων υπερημερίας από 13ης Σεπτεμβρίου 2004. Το εφαρμοστέο επιτόκιο για τους τόκους υπερημερίας, πρέπει να υπολογιστεί βάσει του επιτοκίου που καθορίζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες δραστηριότητες αναχρηματοδοτήσεως, όπως ίσχυε κατά την κρίσιμη χρονική περίοδο, προσαυξημένου κατά δύο μονάδες.
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 4)
 Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και αυτά του προσφεύγοντος-ενάγοντος.
 (1) EE C 300 της 4.12.2004.


text:
 7.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 139/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Μαρτίου 2011 — Visti Beheer κατά ΓΕΕΑ– Meister (GOLD MEISTER)
 (Υπόθεση T-372/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος GOLD MEISTER - Προγενέστερα λεκτικά εθνικά και κοινοτικά σήματα MEISTER - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2011/C 139/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Visti Beheer BV (Helmond, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: A. Herbetz, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: S. Schäffner)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Meister Co. AG (Wollerau, Ελβετία) (εκπρόσωπος: V. Knies, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 26ης Ιουνίου 2009 (υπόθεση R 1465/2008-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Meister Co. AG και της Visti Beheer BV.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Visti Beheer BV φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα του ΓΕΕΑ.
 3)
 Η Meister Co. AG φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 282 της 21.11.2009.


text:
C 184/36 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2.8.2003
 προτεραιότητος στον τομέα της πολιτικής των υδάτων και τροπο- ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 ποίησης της οδηγίας 2000/60/ΕΚ (EE L 331, σ. 1), το Πρωτοδικείο
 (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, πρόεδρο, και τους της 23ης Απριλίου 2003
 J. Azizi και M. Jaeger, δικαστές· γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις
 6 Μαΐου 2003 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 στην υπόθεση T-73/03, Bernard Zaoui κ.λπ. κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2) Οι προσφεύγουσες φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς (Εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας — Αγωγή στερού-
 και εκείνα στα οποία υποβλήθηκαν το Κοινοβούλιο και το μενη προδήλως νομικής βάσης)
 Συμβούλιο.
 (2003/C 184/82)
 3) Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (1) ΕΕ C 144 της 15.6.2002.
 Στην υπόθεση T-73/03, Bernard Zaoui, κάτοικος Combs La Ville
 (Γαλλία), Lucien Zaoui, κάτοικος Νetanya (Ισραήλ), Déborah
 Zaoui, κάτοικος Ramat Gan (Ισραήλ), εκπροσωπούμενοι από τον
 J. A. Buchinger, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με αντικείμενο την
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που οι προσφεύγοντες προβάλ-
 λουν ότι υπέστησαν κατόπιν της τρομοκρατικής ενέργειας που
 πραγματοποιήθηκε στη Νetanya (Ισραήλ) στις 27 Μαρτίου 2002,
 της 30ής Απριλίου 2003 το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 B. Vesterdorf, πρόεδρο, τον Η. Legal και την Ε. Martins Ribeiro,
 στην υπόθεση T-154/02: Villiger Söhne GmbH SA κατά δικαστές· γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 23 Απριλίου 2003
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1) διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 («Προσφυγή ακυρώσεως — Άρθρα 3, παράγραφος 1, 1) Απορρίπτει την αγωγή.
 και 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, της οδηγίας
 2002/10/ΕΚ — Διάρθρωση και συντελεστές του ειδικού 2) Οι διάδικοι φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 φόρου καταναλώσεως που επιβάλλεται στα βιομηχανο-
 ποιημένα καπνά — Προδήλως απαράδεκτο»)
 (1) ΕΕ C 124 της 24.5.2003.
 (2003/C 184/81)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Στην υπόθεση T-154/02, Villiger Söhne GmbH, με έδρα το Προσφυγή της Greenpeace Limited και της Νexgen Group
 Waldshut-Tiengen (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον Limited (με εμπορική επωνυμία ΕCOTRICITY) κατά της
 B. Wägenbaur, δικηγόρο, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 10ης Απριλίου
 Ενώσεως (εκπρόσωποι: F. Gijón και M. Simm), με αντικείμενο 2003
 αίτημα ακυρώσεως του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας
 2002/10/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2002, για
 την τροποποίηση της οδηγίας 92/79/ΕΟΚ, της οδηγίας 92/80/ (Υπόθεση Τ-121/03)
 ΕΟΚ και της οδηγίας 95/59/ΕΚ όσον αφορά τη διάρθρωση και
 τους συντελεστές του ειδικού φόρου κατανάλωσης που επιβάλ- (2003/C 184/83)
 λεται στα βιομηχανοποιημένα καπνά (ΕΕ L 46, σ. 26), και,
 επικουρικώς, του άρθρου 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 της οδηγίας αυτής, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο
 από τους K. Lenaerts, Πρόεδρο, J. Azizi και M. Jaeger, δικαστές,
 γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 30 Απριλίου 2003, διάταξη με
 το ακόλουθο διατακτικό: Η Greenpeace Limited με έδρα στο Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο,
 και η Νexgen Group Limited (με την εμπορική επωνυμία
 ΕCOTRICITY) με έδρα στο Gloucestershire, Ηνωμένο Βασίλειο,
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 εκπροσωπούμενες από τον P. Lasok QC και την κα R. Haynes,
 δικηγόρους, άσκησαν στις 10 Απριλίου 2003 ενώπιον του Πρωτο-
 2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα. δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 3) Παρέλκει η απόφανση επί των αιτήσεων παρεμβάσεως.
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 (1) ΕΕ C 191 της 10.8.2002.
 — να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να καταδι-
 κάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
C 331/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.11.2001
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 βαλε το Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch με απο ́φαση Ιρλανδι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 24 Σεπτεμβρι ́ου 2001
 της 5ης Σεπτεμβρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση κληρονο ́μοι του
 Η. Barbier κατα ́ Ηοοfd van de eenheid Particulie- (Υπο ́θεση C-366/01)
 ren/Ondernemingen buitenland te Heerlen van de
 rijksbelastingdienst (2001/C 331/19)
 (Υπο ́θεση C-364/01)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τη Marie Wolfcarius, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (2001/C 331/18) στις 24 Σεπτεμβρι ́ου 2001, προσφυγη ́ κατα ́ της Ιρλανδι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 1) να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιρλανδι ́α, παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει
 Με απο ́φαση της 5ης Σεπτεμβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις η ́σαν αναγκαι ́ες για τη συμμο ́ρφωση ́ της προς την οδηγι ́α
 24 Σεπτεμβρι ́ου 2001, το Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch στο 1999/48/ΕΚ (1) της Επιτροπη ́ς, της 21ης Μαι ̈́ου 1999, για
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ κληρονο ́μων του Η. Barbier και τη δευ ́τερη προσαρμογη ́ στην τεχνικη ́ προ ́οδο της οδηγι ́ας
 Ηοοfd van de eenheid Particulieren/Ondernemingen bui- 96/49/ΕΚ του Συμβουλι ́ου περι ́ προσεγγι ́σεως των νομοθε-
 tenland te Heerlen van de rijksbelastingdienst, που εκκρεμει ́ σιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν ο ́σον αφορα ́ τη σιδηροδρομικη ́
 ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς μεταφορα ́ επικι ́νδυνων εμπορευμα ́των, η ́, εν πα ́ση περιπτω ́σει,
 αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: παραλει ́ποντας να ενημερω ́σει σχετικω ́ς την Επιτροπη ́, παρε ́βη
 τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την εν λο ́γω οδηγι ́α·
 1) Απαιτει ́ται ακο ́μα και τω ́ρα για την επι ́κληση του κοινοτικου ́ 2) να καταδικα ́σει την Ιρλανδι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 δικαι ́ου διασυνοριακη ́ οικονομικη ́ δραστηριο ́τητα;
 Νομικοι ́ ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 2) Απαγορευ ́ει το κοινοτικο ́ δι ́καιο σε κρα ́τος με ́λος (το κρα ́τος
 τοποθεσι ́ας του ακινη ́του), στην περι ́πτωση που βα ́σει κλη-
 ρονομικου ́ δικαιω ́ματος ́εχει αποκτηθει ́ακι ́νητο που βρι ́σκεται Το α ́ρθρο 249 ΕΚ, κατα ́ το οποι ́ο η οδηγι ́α δεσμευ ́ει κα ́θε κρα ́τος
 στο κρα ́τος αυτο ́, να επιβα ́λει φο ́ρο επι ́ της αξι ́ας του εν με ́λος στο οποι ́ο απευθυ ́νεται ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο
 λο ́γω ακινη ́του στο πλαι ́σιο του οποι ́ου φο ́ρου το κρα ́τος αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται την υποχρε ́ωση για κρα ́τη με ́λη της
 τοποθεσι ́ας του ακινη ́του επιτρε ́πει την ́εκπτωση της αξι ́ας τηρη ́σεως της προθεσμι ́ας για συμμο ́ρφωση που ́εχει οριστει ́ με
 της υποχρεω ́σεως μεταβιβα ́σεως του ακινη ́του αυτου ́ ο ́ταν ο την οδηγι ́α. Η προθεσμι ́α αυτη ́ εξε ́πνευσε την 1η Ιουλι ́ου 1999
 κληρονομου ́μενος κατα ́ τον χρο ́νο του θανα ́του του κατοι- χωρι ́ς η Ιρλανδι ́α να ́εχει θε ́σει σε εφαρμογη ́ τις αναγκαι ́ες για τη
 κου ́σε στο κρα ́τος τοποθεσι ́ας του ακινη ́του, αλλα ́ ο ́χι ο ́ταν συμμο ́ρφωση ́ της προς την οδηγι ́α την οποι ́α επικαλει ́ται στα
 ο κληρονομου ́μενος κατα ́ τον χρο ́νο του θανα ́του του αιτη ́ματα ́ της η Επιτροπη ́.
 κατοικου ́σε σε α ́λλο κρα ́τος με ́λος (κρα ́τος κατοικι ́ας);
 (1) EE L 169 της 5.7.1999, σ. 58.
 3) Επηρεα ́ζει την απα ́ντηση στο δευ ́τερο ερω ́ τημα το αν κατα ́
 τον χρο ́νο αποκτη ́σεως του ακινη ́του αυτου ́ ο κληρονομου ́με-
 νος δεν κατοικου ́σε πλε ́ον στο κρα ́τος τοποθεσι ́ας του
 ακινη ́του;
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 4) Επηρεα ́ζει την απα ́ντηση στο δευ ́τερο ερω ́τημα ο επιμερισμο ́ς της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 24 Σεπτεμ-
 του κεφαλαι ́ου του κληρονομου ́μενου στο κρα ́τος τοποθε- βρι ́ου 2001
 σι ́ας του ακινη ́του, στο κρα ́τος κατοικι ́ας του και ενδεχομε ́νως
 σε α ́λλα κρα ́τη που ́εχουν σημασι ́α; (Υπο ́θεση C-367/01)
 5) Αν ναι, ο ́ταν ́εναντι εταιρι ́ας περιορισμε ́νης ευθυ ́νης υπα ́ρχει (2001/C 331/20)
 δικαι ́ωμα λη ́ψεως το ́κων απο ́ τρεχου ́μενο λογαριασμο ́ της, σε
 ποιο κρα ́τος ́εχει επενδυθει ́ κεφα ́λαιο, ο ́πως το κεφα ́λαιο που
 ́εχει επενδυθει ́ κατα ́ τον τρο ́πο που περιγρα ́φεται στο σημει ́ο Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπουμε ́νη απο ́
 2.4 της παρου ́σας αποφα ́σεως; τον κ. Antonio Caeiros, Νομικη ́ Συ ́μβουλο και τον κ. Πα ́νο
 Παναγιωτο ́πουλο, δημο ́σιο υπα ́λληλο κρα ́τους με ́λους αποσπασ-
 με ́νο στη Νομικη ́ υπηρεσι ́α, α ́σκησε στις 24 Σεπτεμβρι ́ου 2001
 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 κατα ́ της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/34
 Προσφυγή της 10ης Σεπτεμβρίου 2008 — Murnauer Markenvertrieb κατά ΓΕΕΑ — Fitne Gesundheit und Wellness (Notfall Bonbons)
 (Υπόθεση T-372/08)
 (2008/C 313/62)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Murnauer Markenvertrieb GmbH (Trebur, Γερμανία) (εκπρόσωποι: H. Daniel και O. I. Haleen, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Fitne Gesundheits- und Wellness GmbH (Salzhemmendorf, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 10ης Ιουλίου 2008, στην υπόθεση R 909/2007-1·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το λεκτικό σήμα «Notfall Bonbons» για προϊόντα των κλάσεων 5 και 30 (κοινοτικό σήμα αριθ. 3 563 251)
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Fitne Gesundheits- und Wellness GmbH
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απόρριψη της αιτήσεως ακυρότητας του οικείου σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεως και αποδοχή της αιτήσεως ακυρότητας του οικείου σήματος
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, δεδομένου ότι το σήμα «Notfall Bonbons» ούτε περιγραφικό είναι των προστατευομένων προϊόντων ούτε στερείται του αιτουμένου διακριτικού χαρακτήρα.


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/61
 Προσφυγή της 8ης Ιανουαρίου 2008 — Evets κατά ΓΕΕΑ (DANELECTRO)
 (Υπόθεση T-20/08)
 (2008/C 64/98)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Evets Corporation (Irvine, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: S. Ryan, Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση R 603/2007-4 του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 5ης Νοεμβρίου 2007,
 —
 να αντικαταστήσει την απόφαση αυτή με διάταξη ορίζουσα ότι η αίτηση επαναφοράς στην προτέρα κατάσταση υποβλήθηκε εντός της προβλεπόμενης στο άρθρο 78, παράγραφος 2, προθεσμίας,
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο τέταρτο τμήμα προσφυγών, προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί του ουσιώδους ζητήματος περί του αν επιδείχθηκε η δέουσα επιμέλεια κατά την ανανέωση του σχετικού σήματος,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το κοινοτικό λεκτικό σήμα «DANELECTRO» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9 και 15 — αίτηση υπ' αριθ. 117 937.
 Απόφαση του τμήματος διαχειρίσεως σημάτων και νομικών θεμάτων: Απορρίπτει την αίτηση επαναφοράς στην προτέρα κατάσταση και δέχεται ότι το σήμα λογίζεται ακυρωθέν.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή και δέχεται ότι η αίτηση επαναφοράς στην προτέρα κατάσταση λογίζεται ως μηδέποτε υποβληθείσα.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 78, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94, του Συμβουλίου.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το ζήτημα της τηρήσεως της τασσόμενης από την ανωτέρω διάταξη δίμηνης προθεσμίας για την υποβολή αιτήσεως περί ανανεώσεως της καταχωρίσεως σήματος και για την καταβολή του τέλους ανανεώσεως δεν αποτελούσε αντικείμενο της προσφυγής. Στην περίπτωση που το Πρωτοδικείο αποφασίσει ότι το τμήμα προσφυγών ήταν αρμόδιο να εξετάσει το ζήτημα αυτό, η προσφεύγουσα φρονεί, επικουρικώς, ότι η προθεσμία υπολογίστηκε κατά τρόπο εσφαλμένο.


text:
 22.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 5ης Ιουλίου 2012 [αίτηση του Tribunal de grande instance de Chartres (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Michel Bourgès-Maunoury και Marie-Louise Heintz, σύζυγος Bourgès-Maunoury κατά Direction des services fiscaux d’Eure-et-Loir
 (Υπόθεση C-558/10) (1)
 (Προνόμια και ασυλίες των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων - Απαλλαγή από τους εθνικούς φόρους των καταβαλλομένων από την Ένωση απολαβών - Συνυπολογισμός των καταβαλλομένων από την Ένωση απολαβών για τον υπολογισμό του ανωτάτου ορίου του φόρου αλληλεγγύης επί της περιουσίας)
 2012/C 287/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal de grande instance de Chartres
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Michel Bourgès-Maunoury και Marie-Louise Heintz, σύζυγος Bourgès-Maunoury
 κατά
 Direction des services fiscaux d’Eure-et-Loir
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως – Tribunal de grande instance de Chartres – Ερμηνεία του άρθρου 13, εδάφιο 2, του κεφαλαίου V του Πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2006, C 321 E, σ. 318) – Επιτρεπτή εθνική νομοθεσία βάσει της οποίας συνεκτιμάται το σύνολο των εισοδημάτων ενός φορολογουμένου, συμπεριλαμβανομένων των κοινοτικών εισοδημάτων, για τον υπολογισμό του ανωτάτου ορίου του φόρου περιουσίας – Απαλλαγή από την επιβολή εθνικών φόρων επί των αποδοχών, μισθών και λοιπών αμοιβών που καταβάλλονται από τις Κοινότητες – Πρώην υπάλληλοι των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Διατακτικό
 Το άρθρο 13, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το οποίο προσαρτήθηκε, αρχικώς, στη Συνθήκη περί ιδρύσεως ενιαίου Συμβουλίου και ενιαίας Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κατόπιν, δυνάμει της Συνθήκης του Άμστερνταμ, στη Συνθήκη ΕΚ, έχει την έννοια ότι αντιβαίνει προς αυτό εθνική ρύθμιση, όπως αυτή της κύριας δίκης, δυνάμει της οποίας συνυπολογίζονται οι καταβαλλόμενες από την Ένωση απολαβές των μονίμων και μη μονίμων υπαλλήλων της ή των πρώην μονίμων και μη μονίμων υπαλλήλων της, συμπεριλαμβανομένων των συντάξεων και των αποζημιώσεων λόγω οριστικής λήξεως των καθηκόντων, στο πλαίσιο του ανωτάτου ορίου φόρου όπως ο φόρος αλληλεγγύης επί της περιουσίας.
 (1) ΕΕ C 46 της 12.2.2011.


text:
 17.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 370/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Justice Queen's Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 23 Σεπτεμβρίου 2011 — Fruition Po Limited κατά Minister for Sustainable Farming and Food and Animal Health
 (Υπόθεση C-500/11)
 2011/C 370/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice Queen's Bench Division (Administrative Court)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Fruition Po Limited
 Καθού: Minister for Sustainable Farming and Food and Animal Health
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Σε περίπτωση που
 α)
 ένα κράτος μέλος εξετάζει αν ένας φορέας μπορεί να αναγνωριστεί ως οργάνωση παραγωγών κατά την έννοια του άρθρου 11 του κανονισμού 2200/96 του Συμβουλίου (1),
 β)
 ο φορέας πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 11 όσον αφορά τον σκοπό και τους καταστατικούς κανόνες του,
 γ)
 παρέχονται στους παραγωγούς που είναι μέλη του φορέα οι υπηρεσίες που πρέπει να τους παρέχει η οργάνωση παραγωγών κατά το άρθρο 11 και
 δ)
 ο φορέας έχει αναθέσει την παροχή μεγάλου μέρους των υπηρεσιών αυτών σε εξωτερικούς συνεργάτες,
 επιβάλλεται, βάσει της αρχής της ασφάλειας δικαίου, να ερμηνευθεί το άρθρο 11 υπό την έννοια ότι ο εν λόγω φορέας πρέπει να ασκεί σε ορισμένο βαθμό έλεγχο επί των ως άνω εξωτερικών συνεργατών;
 2)
 Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική, ποιος είναι ο απαιτούμενος κατά το άρθρο 11 βαθμός ελέγχου;
 3)
 Ειδικότερα, ασκεί ο φορέας τον απαιτούμενο κατά το άρθρο 11 έλεγχο, σε περίπτωση που
 α)
 συμβάλλεται με:
 1)
 εταιρία της οποίας οι μετοχές ανήκουν σε ποσοστό 93 % σε μέλη του φορέα και
 2)
 εταιρία της οποίας οι μετοχές ανήκουν κατά 50 % στην πρώτη εταιρία και το καταστατικό ορίζει ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται ομόφωνα;
 β)
 αμφότερες οι εταιρίες δεν υπέχουν τη συμβατική υποχρέωση να συμμορφώνονται προς τις εντολές του φορέα προς αυτές όσον αφορά τις επίμαχες δραστηριότητες, αλλά,
 γ)
 λόγω της προπεριγραφείσας εταιρικής διαρθρώσεως, ο φορέας και οι μετ’ αυτού συμβαλλόμενοι λειτουργούν επί συναινετικής βάσεως;
 4)
 Ασκεί επιρροή ως προς την απάντηση στα ως άνω ερωτήματα το γεγονός ότι,:
 α)
 κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών, το άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 1432/03 (2) της Επιτροπής, σχετικά με τους λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 2200/96 του Συμβουλίου, όσον αφορά την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών και την προαναγνώριση των ομάδων παραγωγών, ρητώς όριζε ότι τα «κράτη μέλη καθορίζουν τους όρους» υπό τους οποίους μια οργάνωση παραγωγών δύναται να αναθέτει σε εξωτερικούς συνεργάτες την εκτέλεση των καθηκόντων της,
 β)
 το κράτος μέλος για το οποίο γίνεται λόγος στο πρώτο ερώτημα δεν είχε, κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών, καθορίσει τέτοιους όρους;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 2200/96 του Συμβουλίου, της 28ης Οκτωβρίου 1996, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα των οπωροκηπευτικών (EE L 297, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1432/2003 της Επιτροπής, της 11ης Αυγούστου 2003, σχετικά με τους λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 2200/96 του Συμβουλίου όσον αφορά την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών και την προαναγνώριση των ομάδων παραγωγών (EE L 203, σ. 18).


text:
 16.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/5
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 21 Νοεμβρίου 2014 — X κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-528/14)
 (2015/C 056/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Χ
 Αναιρεσίβλητος: Staatssecretaris van Financiën
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Παρέχει ο κανονισμός 1186/2009 (1) τη δυνατότητα να έχει ένα φυσικό πρόσωπο τη συνήθη κατοικία του ταυτόχρονα σε κράτος μέλος και σε τρίτη χώρα και, αν ναι, ισχύει η προβλεπόμενη στο άρθρο 3 ατέλεια για την εισαγωγή προσωπικών ειδών τα οποία μεταφέρονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση όταν το φυσικό αυτό πρόσωπο έπαυσε να έχει τη συνήθη κατοικία στην τρίτη χώρα;
 2)
 Αν ο κανονισμός 1186/2009 αποκλείει τη δυνατότητα να υπάρξει διπλή συνήθης κατοικία και αν η εκτίμηση όλων των περιστάσεων δεν αρκεί για τον προσδιορισμό της συνήθους κατοικίας, βάσει ποιου κανόνα ή με τη βοήθεια ποιων κριτηρίων πρέπει για την εφαρμογή του κανονισμού αυτού να καθοριστεί σε ποια χώρα έχει ο ενδιαφερόμενος τη συνήθη κατοικία του σε μια περίπτωση όπως η παρούσα, όπου αυτός έχει τόσο προσωπικούς όσο και επαγγελματικούς δεσμούς στην τρίτη χώρα και προσωπικούς δεσμούς στο κράτος μέλος;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1186/2009 του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2009, για τη θέσπιση του κοινοτικού καθεστώτος τελωνειακών ατελειών (ΕΕ L 324, σ. 23).


text:
 12.12.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 462/38
 Προσφυγή της 21ης Οκτωβρίου 2016 — Changmao Biochemical Engineering κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-741/16)
 (2016/C 462/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Changmao Biochemical Engineering Co. Ltd (Changzhou, Κίνα) (εκπρόσωποι: R. Antonini, E. Monard και Β. Μανιάτης, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/1247 της Επιτροπής, της 28ης Ιουλίου 2016, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ασπαρτάμης καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αρνούμενη να αναγνωρίσει στην προσφεύγουσα την ιδιότητα της επιχειρήσεως που δραστηριοποιείται υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς, παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036 (1), παραβίασε την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και επέρριψε σ’ αυτήν υπέρμετρο βάρος αποδείξεως κατά παράβαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στηριζόμενη στις τιμές που εφαρμόζουν και στις δαπάνες που φέρουν οι παραγωγοί της Ένωσης προκειμένου να καθορίσει την κανονική αξία, παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη τα άρθρα 2, παράγραφος 10, 3, παράγραφος 2, στοιχείο α', 3, παράγραφος 3, και 9, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036 και παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως καθόσον δεν έκανε δεκτές τις προσαρμογές.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι οι εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ προκάλεσαν υλική ζημία στον βιομηχανικό κλάδο παραγωγής της Ένωσης, παρέβη το άρθρο 3, παράγραφοι 2 και 6 (και, επικουρικώς, το άρθρο 6, παράγραφος 7) του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στηριζόμενη σε μη αξιόπιστα στοιχεία, παρέβη τα άρθρα 2, παράγραφος 7, στοιχείο α', 3, παράγραφος 2, 3, παράγραφος 3, και 3, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2016, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ L 176, σ. 21).


text:
 21.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/16
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Qorti Kostituzzjionali (Μάλτα) στις 10 Φεβρουαρίου 2012 — Vodafone Malta Limited και Mobisle Communications Limited κατά L-Avukat Generali, Il-Kontrollur tad-Dwana, Il-Ministru tal-Finanzi, L-Awtorita ta’ Malta dwar il-Komunikazzjoni
 (Υπόθεση C-71/12)
 2012/C 118/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η μαλτέζικη
 Αιτούν δικαστήριο
 Qorti Kostituzzjionali
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσες: Vodafone Malta Limited, Mobisle Communications Limited
 Καθών: L-Avukat Generali, Il-Kontrollur tad-Dwana, Il-Ministru tal-Finanzi, L-Awtorita ta’ Malta dwar il-Komunikazzjoni
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Απαγορεύουν στα κράτη μέλη οι διατάξεις της οδηγίας 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση) και, ειδικότερα, οι διατάξεις των άρθρων 12 και/ή 13 αυτής, την επιβολή φορολογικής επιβαρύνσεως στους παρόχους κινητών τηλεπικοινωνιών (στο εξής: πάροχοι), δηλαδή:
 α)
 Φόρου, ο οποίος αποκαλείται ειδικός φόρος καταναλώσεως, θεσπιζόμενου από την εθνική νομοθεσία·
 β)
 Υπολογιζόμενου ως ποσοστό επί των ποσών που χρεώνουν οι πάροχοι κινητής τηλεφωνίας τους χρήστες για τις παρεχόμενες σε αυτούς από τους εν λόγω παρόχους υπηρεσίες, με την εξαίρεση των απαλλασσόμενων βάσει του νόμου υπηρεσιών·
 γ)
 Καταβαλλόμενου στους παρόχους κινητής τηλεφωνίας από τους χρήστες ατομικώς, ενώ το ποσό αυτό αποδίδεται στον Kontrollur tad-Dwana από όλους τους παρόχους υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας και όχι από άλλες επιχειρήσεις, στις οποίες περιλαμβάνονται εκείνες που παρέχουν άλλα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και άλλες υπηρεσίες;


text:
 16.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/48
 Προσφυγή της 23ης Ιανουαρίου 2015 — ZZ και ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-8/15)
 (2015/C 089/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: ZZ και ZZ (εκπρόσωποι: J.-N. Louis, R. Metz, N. de Montigny, D. Verbeke και T. Van Lysebeth, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση των αποφάσεων με τις οποίες καθορίστηκαν τα δικαιώματα των προσφευγόντων σχετικά με την επιστροφή των ετήσιων εξόδων ταξιδιού κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 8 του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1023/2013 του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2013, για την τροποποίηση του ΚΥΚ και του ΚΛΠ.
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τα εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών των προσφευγόντων των μηνών Ιουνίου και Ιουλίου 2014 καθόσον εφαρμόζουν για πρώτη φορά το άρθρο 8 του παραρτήματος VII του ΚΥΚ, όπως ισχύει από 1ης Ιανουαρίου 2014, προς καθορισμό της επιστροφής των εξόδων ταξιδιού τους·
 —
 εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει τις στερεότυπες αποφάσεις, της 15ης Οκτωβρίου 2014, περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεώς τους·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.


text:
 13.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/18
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 25 Νοεμβρίου 2009 — Charles Defossez κατά Christian Wiart, εκκαθαριστής της εταιρείας Sotimon SARL, Office national de l'emploi και CGEA de Lille
 (Υπόθεση C-477/09)
 2010/C 37/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Charles Defossez
 Αναιρεσίβλητοι: Christian Wiart, εκκαθαριστής της εταιρείας Sotimon SARL, Office national de l'emploi (fonds de fermeture d'entreprises) και CGEA de Lille
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 8α της οδηγίας 80/987/EOK του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη (1), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2002/74/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμβρίου 2002 (2), που προβλέπει στο πρώτο του εδάφιο ότι όταν μια επιχείρηση με δραστηριότητες στο έδαφος τουλάχιστον δύο κρατών μελών βρίσκεται σε κατάσταση αφερεγγυότητας, ο οργανισμός που είναι αρμόδιος για την πληρωμή των ανεξόφλητων απαιτήσεων των μισθωτών είναι εκείνος του κράτους μέλους, στο έδαφος του οποίου ασκούν ή ασκούσαν συνήθως την εργασία του, και στο δεύτερό του εδάφιο ότι η έκταση των δικαιωμάτων των μισθωτών προσδιορίζεται από το δίκαιο που διέπει τον αρμόδιο οργανισμό εγγυήσεως, έχει την έννοια ότι ορίζει τον αρμόδιο οργανισμό εγγυήσεως κατ’ αποκλεισμόν οποιουδήποτε άλλου οργανισμού εγγυήσεως ή, λαμβανομένου υπόψη του σκοπού της οδηγίας που έγκειται στην εδραίωση των δικαιωμάτων των εργαζομένων που ασκούν το δικαίωμά τους στην ελεύθερη κυκλοφορία, και του πρώτου εδαφίου του άρθρου 9 της οδηγίας κατά το οποίο αυτή δεν περιορίζει την ευχέρεια των κρατών μελών να εφαρμόζουν ή να θεσπίζουν ευνοϊκότερες νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις για τους μισθωτούς, την έννοια ότι ο μισθωτός διατηρεί το δικαίωμα να αξιώσει, αντί της εγγυήσεως του ανωτέρω οργανισμού, την ευνοϊκότερη εγγύηση του οργανισμού στον οποίο είναι ασφαλισμένος και καταβάλλει ασφαλιστικές εισφορές ο εργοδότης του βάσει της εθνικής νομοθεσίας;
 (1) ΕΕ L 283, σ. 23.
 (2) ΕΕ L 270, σ. 10.


text:
 19.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 312/35
 Προσφυγή της 13ης Οκτωβρίου 2009 — Τερεζάκης κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-411/09)
 2009/C 312/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ιωάννης Τερεζάκης (εκπρόσωπος: B. Lombart, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής υπό μορφή επιστολής της 3ης Αυγούστου 2009, η οποία κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα στις 10 Αυγούστου 2009, περί αρνήσεως κοινολογήσεως στον τελευταίο ορισμένων αποσπασμάτων και παραρτημάτων εγγράφων που αντηλλάγησαν μεταξύ της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολεμήσεως της Απάτης και του ελληνικού Υπουργείου Οικονομικών αναφορικά με ενδεχόμενες φορολογικές παρατυπίες σε σχέση με την κατασκευή του αεροδρομίου Σπάτων στην Αθήνα, Ελλάδα,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων επιδιώκει την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 3ης Αυγούστου 2009, η οποία του κοινοποιήθηκε στις 10 Αυγούστου 2009, με την οποία αρνήθηκε να του κοινολογήσει ορισμένα αποσπάσματα και παραρτήματα εγγράφων που αντηλλάγησαν μεταξύ της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολεμήσεως της Απάτης και του ελληνικού Υπουργείου Οικονομικών αναφορικά με ενδεχόμενες φορολογικές παρατυπίες σε σχέση με την κατασκευή του διεθνούς αεροδρομίου των Αθηνών στα Σπάτα, για τους λόγους που ακολουθούν.
 Πρώτον, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει προδήλου πλάνης περί το δίκαιο και περί της εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών κατά το μέτρο που η Επιτροπή πεπλανημένως ερμήνευσε και εφήρμοσε το άρθρο 42, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού 1049/2001 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής. Ο προσφεύγων προβάλλει ότι η Επιτροπή απλώς επικαλέσθηκε αορίστως την ύπαρξη εξαιρέσεως ως προς την πρόσβαση σε έγγραφα με σκοπό την προστασία εμπορικών απορρήτων, προκειμένου να αρνηθεί να κοινολογήσει ορισμένα αποσπάσματα των επίμαχων εγγράφων, χωρίς να επικαλεσθεί συγκεκριμένους λόγους αφορώντες τον κίνδυνο πραγματικής υπονομεύσεως της προστασίας των εμπορικών απορρήτων των εμπλεκόμενων επιχειρήσεων.
 Περαιτέρω, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 1 του προαναφερθέντος κανονισμού και παραβίασε την αρχή της ευρύτερης δυνατής προσβάσεως στα έγγραφα της Επιτροπής, η οποία καθιερώνεται με την παράγραφο α' του άρθρου αυτού καθώς και με τη νομολογία των κοινοτικών δικαστηρίων.
 Επιπρόσθετα, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο παραλείποντας να τον ενημερώσει σχετικά με τους λόγους επί των οποίων στήριξε την απόφασή της. Υποστηρίζει ότι, παραπέμποντας απλώς στις εξαιρέσεις του άρθρου 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, προκειμένου να αρνηθεί την αιτηθείσα πρόσβαση, η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως που καθιερώνει το άρθρο 253 ΕΚ.
 Τέλος, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η Επιτροπή πεπλανημένως συμπέρανε ότι τα παραρτήματα των εγγράφων στα οποία ζήτησε πρόσβαση ο προσφεύγων βρίσκονταν στην κατοχή του προσφεύγοντα, εκκινώντας από την πεπλανημένη εκτίμηση ότι τα αιτηθέντα έγγραφα ήταν πανομοιότυπα με εκείνα τα οποία είχε στη διάθεσή του ο προσφεύγων. Συνεπώς, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει προδήλου πλάνης περί το δίκαιο κατά το μέτρο που η Επιτροπή δεν εφήρμοσε τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 και συγκεκριμένα το άρθρο 4 αυτού.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ.43)


text:
C 289/30 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 29.11.2003
 Προσφυγή του STICHTING AL-AQSA κατά του Συμβου- των διατάξεων αυτών, ως προς το προσφεύγον δεν λήφθηκε από
 λίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Επιτροπής των Ευρω- αρμόδια αρχή καμία απόφαση, βάσει σοβαρών και αξιοπίστων
 παϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου αποδείξεων ή ενδείξεων, σχετικά με την έναρξη ανακριτικών
 2003 πράξεων ή ποινικής διώξεως για τρομοκρατική πράξη. Το
 προσφεύγον προβάλλει, επίσης, παραβίαση των γενικών αρχών του
 (Υπόθεση T-327/03) κοινοτικού δικαίου, ειδικότερα δε παραβίαση της αρχής της
 αναλογικότητας, προσβολή του δικαιώματος για δίκαιη δίκη,
 προσβολή του δικαιώματος για σεβασμό της ιδιωτικής ζωής,
 (2003/C 289/62) παραβίαση της ελευθερίας εκφράσεως, προσβολή του δικαιώματος
 του συνεταιρίζεσθαι, καθώς και προσβολή του δικαιώματος ιδιο-
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) κτησίας. Τέλος, το προσφεύγον ισχυρίζεται ότι οι προσβαλλόμενες
 αποφάσεις παραβιάζουν την αρχή της ελεύθερης κινήσεως κεφα-
 λαίων του άρθρου 56 της Συνθήκης ΕΚ.
 Το STICHING AL-AQSA, Heerlen, The Netherlands, εκπροσω-
 πούμενο από τον Victor Koppe και την Laura Janssen, δικηγό- (1) ΕΕ L 344 της 28.12.2001, σ. 70-75.
 ρους, άσκησε στις 19 Σεπτεμβρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδι- (2) ΕΕ L 344 της 28.12.2001, σ. 93-94.
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Συμβου-
 λίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων.
 Το προσφεύγον ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει μερικώς, βάσει του άρθρου 230 της Συνθήκης Προσφυγή-αγωγή της Ξανθίππης Λιάκουρα κατά του Συμ-
 ΕΚ, την απόφαση 2003/480/ΕΚ του Συμβουλίου, της βουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις
 27ης Ιουνίου 2003, και/ή την απόφαση 2003/646/ΕΚ του 26 Σεπτεμβρίου 2003
 Συμβουλίου, της 12ης Σεπτεμβρίου 2003, για εφαρμογή
 του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (EK) 2580/ (Υπόθεση T-330/03)
 2001, για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά
 ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπο-
 λέμηση της τρομοκρατίας, και, συγκεκριμένα, (2003/C 289/63)
 — να ακυρώσει το άρθρο 1, τμήμα 2, παράγραφος 22, το οποίο (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 έχει ως εξής: «Ίδρυμα Αl Aqsa (γνωστό και ως Ίδρυμα Αl
 Aqsa Nederland, ή απλώς Αl Aqsa Nederland)»,
 — να κρίνει ανεφάρμοστο, βάσει του άρθρου 241 της Συνθήκης Η Ξανθίππη Λιάκουρα, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη
 ΕΚ, τον κανονισμό (ΕΚ) 2580/2001 του Συμβουλίου, της από τον Jean A. Martin, δικηγόρο, άσκησε στις 26 Σεπτεμβρίου
 27ης ∆εκεμβρίου 2001, για τη λήψη ειδικών περιοριστικών 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό προσφυγή-αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 την καταπολέμηση της τρομοκρατίας,
 — να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα. H προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την από 18 Ιουνίου 2003 απόφαση του
 Συμβουλίου, που περιήλθε σε αυτήν στις 23 Ιουνίου 2003,
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 περί μη προαγωγής της στον βαθμό C1 κατά την περίοδο
 προαγωγών 2002,
 Με τις προσβαλλόμενες αποφάσεις το προσφεύγον περιλήφθηκε
 στον κατάλογο των προσώπων των οποίων τα περιουσιακά στοιχεία — να υποχρεώσει το Συμβούλιο να της καταβάλει το ποσό των
 δεσμεύθηκαν, κατ' εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 30 000,00 ευρώ,
 του Συμβουλίου, της 27ης ∆εκεμβρίου 2001, για τη λήψη ειδικών
 περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (1). Προς στήριξη
 της προσφυγής του, το προσφεύγον προβάλλει, κατ'αρχάς, παρά-
 βαση ουσιώδους διαδικαστικού τύπου, ειδικότερα δε απουσία
 αιτιολογίας από τις προσβαλλόμενες αποφάσεις, καθώς και Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 προσβολή του δικαιώματός του ακροάσεως πριν από την έκδοση
 των εν λόγω αποφάσεων, Επιπλέον, το προσφεύγον ισχυρίζεται
 ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις αντιβαίνουν στον κανονισμό Στην παρούσα υπόθεση η προσφεύγουσα-ενάγουσα βάλλει κατά
 2580/2001, καθώς και στην Κοινή Θέση 2001/931/ΚΕΠΠΑ (2), της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (Α∆Α)
 για την οποία κάνει λόγο το άρθρο 2, παράγραφος 3, του περί μη προαγωγής της στον βαθμό C1 κατά την περίοδο
 κανονισμού 2580/2001, καθόσον, εν αντιθέσει προς τις επιταγές προαγωγών 2002.
 ---pagebreak--- 29.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 289/31
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα-ενάγουσα περίοδο, ενώ το δεύτερο αφορά μεταγενέστερα της εν λόγω
 ισχυρίζεται ότι, πέραν του γεγονότος ότι υπήρξε θύμα παρενο- περιόδου πραγματικά περιστατικά. Επιπλέον, η επιτροπή ίσης
 χλήσεως στον χώρο εργασίας, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι εκπροσωπήσεως για τις βαθμολογίες δεν αποφάνθηκε επί
 πλημμελώς αιτιολογημένη και ότι η διαδικασία προαγωγών είναι του συνόλου των αιτιάσεων του προσφεύγοντος και δεν
 παράτυπη, καθόσον από την προσβαλλόμενη απόφαση δεν προκύ- διαβουλεύθηκε προηγουμένως μαζί του.
 πτει αν στην επιλογή κατά το άρθρο 45 του ΚΥΚ προέβη πράγματι
 η ίδια η Α∆Α ή αν η Α∆Α περιορίστηκε να υιοθετήσει τις θέσεις — Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, καθόσον, αφενός, η επίμαχη
 της Συμβουλευτικής Επιτροπής Προαγωγών (ΣΕΠ). έκθεση βαθμολογίας περιέχει δυσμενείς κρίσεις οι οποίες
 δεν είχαν γνωστοποιηθεί κατά το χρόνο των πραγματικών
 περιστατικών, αμφισβητούνται σθεναρώς και δεν ενισχύονται
 από κανένα στοιχείο, και, αφετέρου, η καθής κάνει λόγο για
 ένα πρόβλημα που παρουσιάστηκε μετά την περίοδο την
 οποία αφορά η έκθεση βαθμολογίας.
 Προσφυγή-αγωγή του Michael Cwik κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου Τέλος, o προσφεύγων προσάπτει στην Επιτροπή κατάχρηση εξου-
 2003 σίας και ηθική παρενόχληση.
 (Υπόθεση T-331/03)
 (2003/C 289/64)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Προσφυγή της Εuropean Service Network κατά της Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 29 Σεπτεμβρίου 2003
 Ο Michael Cwik, κάτοικος Tervuren (Bέλγιο), εκπροσωπούμενος
 από τον Νicolas Lhoëst, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο (Υπόθεση T-332/03)
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 21 Σεπτεμβρίου 2003 ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. (2003/C 289/65)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το
 Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την από 31 Οκτωβρίου 2002 απόφαση του
 Η Εuropean Service Network, με έδρα τις Βρυξέλλες, εκπροσω-
 Γενικού Γραμματέα, η οποία επικυρώνει, χωρίς τροποποιή- πούμενη από τον René Steichen, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων
 σεις, την έκθεση βαθμολογίας του προσφεύγοντος για την στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 29 Σεπτεμβρίου 2003 ενώπιον
 περίοδο από 1 Ιουλίου 1999 έως 30 Ιουνίου 2001,
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 — να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη (στο εξής:καθής) να του
 καταβάλει ως αποζημίωση το ποσό των 6 500,00 ευρώ,
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 εξόδων. — να ακυρώσει την πρόσκληση για υποβολή προσφορών ΕΝTR/
 02/055 — CORDIS — Τμήμα 1,
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Στην παρούσα υπόθεση ο προσφεύγων βάλλει κατά της αποφάσεως
 της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (Α∆Α) περί μη τροποποιή- Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 σεως της εκθέσεως βαθμολογίας του για την περίοδο 1999-2001.
 Η προσφεύγουσα υπέβαλε προσφορά, στο πλαίσιο της προσκλή-
 Προς στήριξη των αιτημάτων του, o προσφεύγων-ενάγων προβάλ- σεως για υποβολή προσφορών ΕΝTR/02/055 — CORDIS, για
 λει: την ανάθεση του τμήματος 1. Η προσφορά της δεν έγινε δεκτή.
 — Παρατυπίες της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικα-
 σίας, κυρίως διότι η επίμαχη έκθεση βαθμολογίας καταρ- Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αναθέσεως της συμβάσεως
 τίστηκε βάσει δύο υπηρεσιακών σημειωμάτων που είχαν στον επιλεγέντα ανάδοχο. Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή
 συντάξει δύο πρώην προϊστάμενοί του. Το πρώτο από τα παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως των υποψηφίων και
 σημειώματα αυτά δεν διευκρινίζει αν αφορά τη συγκεκριμένη της διαφάνειας της διαδικασίας αναθέσεως.


text:
C 3/32 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.1.2002
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ με ́εδρα τη Μαδρι ́τη, εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους D. Voillemot
 και O. Prost), κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 της 10ης Ιουλι ́ου 2001 (εκπρο ́σωποι: V. Kreuschitz, S. Meany και Α. P. Bentley), με
 αντικει ́μενο αι ́τηση εκ με ́ρους των εταιριω ́ν αυτω ́ν να τροποποιηθει ́
 το διατακτικο ́ της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου της 1ης Αυγου ́-
 στην υπο ́θεση Τ-191/00, Werner F. Edlinger κατα ́ Επιτροπη ́ς στου 2001, Τ-132/01 R, Euroalliages κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς (μη
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) δημοσιευθει ́σα ακο ́μη στη Συλλογη ́), ο Προ ́εδρος του Πρωτοδι-
 κει ́ου εξε ́δωσε στις 12 Σεπτεμβρι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο
 (Προσφυγη ́ κατα ́ παραλει ́ψεως — Παραλει ́ψεις που διατακτικο ́:
 δυ ́νανται να αποτελε ́σουν αντικει ́μενο προσφυγη ́ς —
 Απαρα ́ δεκτο)
 1) Απορρι ́πτει την υποβληθει ́σα αι ́τηση.
 (2002/C 3/55)
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-191/00, Werner F. Edlinger, κα ́τοικος Βιε ́ννης
 (Αυστρι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον F. Frisch, avocat, κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: U. Wölker
 και C. Ladenburger), με αντικει ́μενο να διαπιστωθει ́ο ́τι η Επιτροπη ́
 παρανο ́μως παρε ́λειψε να ενεργη ́σει κατα ́ των με ́τρων που ́ελαβαν Προσφυγη ́ των Japan Tobacco Inc. και JT International S.A.
 στις 31 Ιανουαρι ́ου 2000 κατα ́ της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας οι κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και του
 αρχηγοι ́ των κρατω ́ν η ́ κυβερνη ́σεων των δεκατεσσα ́ρων λοιπω ́ν Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, που ασκη ́θηκε στις 20 Σεπτεμ-
 κρατω ́ν μελω ́ν της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο βρι ́ου 2001
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Mengozzi, Προ ́εδρο, V. Tiili και
 R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε
 στις 10 Ιουλι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: (Υπο ́θεση T-223/01)
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη. (2002/C 3/57)
 2) Καταδικα ́ζει τον προσφευ ́γοντα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (1) ΕΕ C 285 της 7.10.00.
 Οι Japan Tobacco Inc. και JT International S.A., εκπροσωπου ́με-
 νες απο ́ τους Onno Brouwer και Paul Lomas του δικηγορικου ́
 γραφει ́ου Freshfields Bruckhaus Deringer, Λονδι ́νο (Ηνωμε ́νο
 Βασι ́λειο), με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησαν
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ 20 Σεπτεμβρι ́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου.
 της 12ης Σεπτεμβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση T-132/01 R, Euroalliages κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς Οι προσφευ ́γουσας ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 — να ακυρω ́σει ολικω ́ς το α ́ρθρο 7 της οδηγι ́ας· επικουρικω ́ς
 («∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — 'Αρθρο 108 του
 Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας») — να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 7 της οδηγι ́ας, καθο ́σον αυτο ́ στερει ́
 απο ́ τις προσφευ ́γουσες τη δυνατο ́τητα χρησιμοποιη ́σεως του
 (2002/C 3/56) εμπορικου ́ ση ́ματος MILD SEVEN εντο ́ς της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως, και
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 — να υποχρεω ́σει, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 87 του Κανονισμου ́
 ∆ιαδικασι ́ας του Πρωτοδικει ́ου, το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο
 και το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως να φε ́ρουν
 Στην υπο ́θεση T-132/01 R, Euroalliages, με ́εδρα τις Βρυξε ́λλες, τα δικαστικα ́ ́εξοδα, περιλαμβανομε ́νων των εξο ́δων των
 Péchiney Electrométallurgie, με ́εδρα το Courbevoie (Γαλλι ́α), προσφευγουσω ́ν και των τρι ́των που ενδε ́χεται να μετα ́σχουν
 Vargön Alloys AB, με ́εδρα το Vargön (Σουηδι ́α), Ferroatlántica, στη δι ́κη.