text:
 19.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 16/39
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Νοεμβρίου 2014 — Bos κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-23/14) (1)
 («Προσφυγή ακυρώσεως - Μεταρρύθμιση του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Σημαντική μείωση του αριθμού των ημερών ετήσιας αδείας για τους μόνιμους και τους λοιπούς υπαλλήλους οι οποίοι ασκούν τα καθήκοντά τους σε τρίτη χώρα - Πράξη που δεν αφορά τους προσφεύγοντες ατομικά - Προδήλως απαράδεκτο»)
 (2015/C 016/62)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Mark Bos (Άγκυρα, Τουρκία), Estelle Kadouch (Ιερουσαλήμ, Ισραήλ), Siegfried Krahl (Lago Sul, Βραζιλία) και Eric Lunel (Ντακάρ, Σενεγάλη) (εκπρόσωπος: F. Krenc, δικηγόρος)
 Καθών: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: L. Visaggio και E. Taneva) και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και A. Bisch)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, με αίτημα την ακύρωση του άρθρου 1, σημείο 70, του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 1023/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2013, για την τροποποίηση του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ L 187, σ. 15), στο μέτρο που τροποποιεί το παράρτημα Χ του κανονισμού 31(ΕΟΚ)/11(ΕΚΑΕ), για τον καθορισμό του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων και του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας (ΕΕ 1962, 45, σ. 1385).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τους Mark Bos, Estelle Kadouch, Siegfried Krahl και Eric Lunel στα δικαστικά έξοδα, τόσο τα δικά τους όσο και εκείνα στα οποία υποβλήθηκαν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Παρέλκει η εξέταση της αιτήσεως παρεμβάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) EE C 112 της 14.4.2014


text:
 Avis juridique important
 |
 E1994P0002
 Προσφυγή της 28ης Απριλίου 1994 υποβληθείσα από την Scottish Salmon Growers Association Limited (SSGA) κατά της εποπτεύουσας αρχής της ΕΖΕΣ (Υπόθεση Ε-2/94)
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 199 της 21/07/1994 σ. 0009 - 0009
 Προσφυγή της 28ης Απριλίου 1994 υποβληθείσα από την Scottish Salmon Growers Association Limited (SSGA) κατά της εποπτεύουσας αρχής της ΕΖΕΣ (Υπόθεση Ε-2/94) (94/C 199/09)Στις 28 Απριλίου 1994 υποβλήθηκε στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ προσφυγή κατά της εποπτεύουσας αρχής της ΕΖΕΣ από την Scottish Salmon Growers Association Limited (SSGA), με έδρα στο Perth, Σκωτία, εκπροσωπούμενης από τους Alasdair Sutton, δικηγόρο, και Alasdair R. M. Bell, solicitor, με αντίκλητο στη Γενεύη τον Edmond Tavernier, Rue Tφpfer 11, CH-1206 Genθve.Ο προσφεύγων επικαλείται ότι το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ οφείλει:- να ακυρώσει την απόφαση της εποπτεύουσας αρχής της ΕΖΕΣ της 24ης Μαρτίου 1994,- να καταδικάσει τον καθού στα δικαστικά έξοδα.Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:Ο προσφεύγων, εταιρία που δημιουργήθηκε για την προώθηση των συμφερόντων των παραγωγών σολομού Σκωτίας, προσβάλλει την απόφαση της εποπτεύουσας αρχής της ΕΖΕΣ της 24ης Μαρτίου 1994, για τη θέση στο αρχείο της προσφυγής που κατέθεσε ο προσφεύγων, σχετικά με την παράβαση των διατάξεων της συμφωνίας ΕΟΧ περί κρατικών ενισχύσεων που προσάπτεται στο Βασίλειο της Νορβηγίας, λόγω της χορήγησης κρατικών ενισχύσεων στη νορβηγική βιομηχανία σολομού. Η προσβαλλόμενη απόφαση ελήφθη με το αιτιολογικό της έλλειψης αρμοδιότητας της εποπτεύουσας αρχής της ΕΖΕΣ σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις της συμφωνίας ΕΟΧ.Ο προσφεύγων ισχυρίζεται, πρώτον, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι σύμφωνη με το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο β) της συμφωνίας ΕΟΧ και με το άρθρο 5 παράγραφος 1 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ περί συστάσεως εποπτεύουσας αρχής και Δικαστηρίου, για το λόγο ότι η εποπτεύουσα αρχή της ΕΖΕΣ είναι η μόνη αρμόδια αρχή να επιληφθεί της προσφυγής και ότι η άρνησή της ισοδυναμεί με άρνηση απονομής δικαιοσύνης για τον προσφεύγοντα.Δεύτερον, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η εποπτεύουσα αρχή, παραλείποντας να αναφέρει οποιοδήποτε ή οποιοδήποτε βάσιμο λόγο για την απόφασή της, παρέβη το άρθρο 16 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ περί συστάσεως εποπτεύουσας αρχής και Δικαστηρίου, και, κατά συνέπεια, παρέβη ένα ουσιώδη διαδικαστικό κανόνα κατά την έννοια του άρθρου 36 της εν λόγω συμφωνίας.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
Αριθ. C 212/4 [_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 7 . 97
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα) (πέμπτο τμήμα)
 της 29ης Μαΐου 1997 της 29ης Μαΐου 1997
 στην υπόθεση C-400/95 (αίτηση του Se- og Handelsretten για στην υπόθεση C-26/96 (αίτηση του Finanzgericht Hamburg
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Handels- og Kon για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Rotexchemie
 torfunktionærernes Forbund i Danmark, ενεργούσα για International Handels GmbH & Co. κατά Hauptzollamt
 λογαριασμό της Helle Elisabeth Larsson, κατά Dansk Handel Hamburg-Waltershof ( 1 )
 & Service, ενεργούσας για λογαριασμό της Føtex Super (Ντάμπινγκ — Υπερμαγγανικό κάλιο — Χώρα ανα
 marked A/S (') φοράς)
 (Ίση μεταχείριση μεταξύ ανδρών και γυναικών — Οδηγία 97/C 212/08)
 76/207/ΕΟΚ — Προϋποθέσεις απολύσεως — Απουσία λόγω
 ασθενείας οφειλομένης στην εγκυμοσύνη ή τον τοκετό —
 Απουσία κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και μετά
 τον τοκετό)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (97/C 212/07
 (Γλώσσα διαδικασίας: η δανική)
 (Προσωρινή μεταφραση - η οριστική μετάφραση θα δημο
 (Προσωρινή μεταφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο σιευθεί στη «Συλλογή της Νοιιολογίας του Δικαστηρίου »)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 Στην υπόθεση C-400/95 , με αντικείμενο αίτηση του S0- og
 Handelsretten ( Δανία ) προς το Δικαστήριο, κατ ' εφαρμογήν Στην υπόθεση C-26/96, με αντικείμενο αίτηση του Finanzge
 του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε , richt Hamburg ( Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρ
 στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού μογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 δικαστηρίου μεταξύ Handels- og Kontrofunktionœrernes ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον
 Forbund i Danmark, ενεργούσας για λογαριασμό της Helle του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Rotexchemie International
 Elisabeth Larsson , και Dansk Handel & Service , ενεργούσας Handels GmbH & Co. και Hauptzollamt Hamburg-Walter
 για λογαριασμό της F0tex Supermarked A/S , η έκδοση shof, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς το κύρος
 προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρ του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 1531 /88 του Συμβουλίου , της
 θρων 5 παράγραφος 1 και 2 παράγραφος 1 της οδηγίας 31ης Μαΐου 1988, για την επιβολή οριστικού δασμού αντι
 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 9ης Φεβρουαρίου 1976, ντάμπινγκ στις εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου καταγω
 περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ γής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και για την οριστική
 ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απα είσπραξη του προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ που έχει
 σχόληση , την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και επιβληθεί στις εισαγωγές αυτές (2), το Δικαστήριο (πέμπτο
 τις συνθήκες εργασίας (2), το Δικαστήριο ( έκτο τμήμα), τμήμα), συγκείμενο από τους J. C. Moitinho de Almeida ,
 συγκείμενο από τους G. F. Mancini , πρόεδρο τμήματος, J. L. πρόεδρο τμήματος, L. Sevόn , C. Gulmann , J. -P. Puissochet
 Murray, P. J. G. Kapteyn ( εισηγητή ), G. Hirsch και H. (εισηγητή ) και P. Jann , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D.
 Ragnemalm , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος
 Colomer, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Μαΐου 1997 απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό :
 εξέδωσε στις 29 Μαΐου 1997 απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό :
 υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του εθνικού δικαίου που από την εξέταση το'υ υποβληθέντος ερωτήματος δεν προ
 έχουν θεσπιστεί κατ ' εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 3 έκυψε κανένα στοιχείο που να μπορεί να επηρεάσει το κύρος
 της οδηγίας 76/2Θ7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουα του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1531/88 του Συμβουλίου, της
 ρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρί 31ης Μαίου 1988, για την επιβολή οριστικού δασμού αντι
 σεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε ντάμπινγκ στις εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου καταγω
 απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση γής Δαïκής Δημοκρατίας της Κίνας και για την οριστική
 και τις συνθήκες εργασίας, οι διατάξεις του άρθρου 5 είσπραξη του προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ που έχει
 παράγραφος 1 σε συνδυασμό με το άρθρο 2 παράγραφος 1 επιβληθεί στις εισαγωγές αυτές.
 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ δεν αντιτίθενται στις απολύσεις που
 αποτελούν τη συνέπεια απουσιών λόγω ασθενείας οφειλομέ
 νης στην εγκυμοσύνη ή τον τοκετό, έστω και αν η ασθένεια
 αυτή εμφνίστηκε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και (') ΕΕ αριθ . C 77 της 16 . 3 . 1996.
 συνεχίστηκε κατά και μετά την άδεια μητρότητας. (2) ΕΕ αριθ. L 138 της 3. 6. 1988, σ. 1 .
 (') ΕΕ αριθ . C 46 της 17 . 2 . 1996 .
 (-) ΕΕ ειδ. έκδ.05/002 , σ. 70.


text:
 19.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 304/25
 Προσφυγή της 30ής Αυγούστου 2013 — Retegal κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-464/13)
 2013/C 304/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Redes de Telecomunicación Galegas Retegal, SA (Retegal) (Santiago de Compostela, Ισπανία) (εκπρόσωποι: F. García Martínez και B. Pérez Conde, abogados)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να διαπιστώσει ότι στην περίπτωση της Comunidad Autónoma de Galicia τα ληφθέντα μέτρα δεν συνιστούσαν κρατική ενίσχυση,
 —
 επικουρικώς, σε περίπτωση που απορριφθεί το πρώτο αίτημα, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, προκειμένου να διαπιστωθεί ότι η RETEGAL δεν είναι ούτε άμεσος ούτε έμμεσος δικαιούχος παράνομης κρατικής ενισχύσεως, και
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται με τους λόγους και τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν στην υπόθεση Τ-463/13, Comunidad Autónoma de Galicia κατά Επιτροπής.


text:
C 169/26 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.7.2002
 β) παρε ́λειψε να μεταφε ́ρει η ́ να μεταφε ́ρει ορθω ́ς τη α) δεν ́εχει μεταφε ́ρει στο αυστριακο ́ δι ́καιο την υποχρε ́ωση
 θεσπιζο ́μενη στο α ́ρθρο 13 της οδηγι ́ας υποχρε ́ωση των διαχωρισμου ́ συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 4,
 αρμοδι ́ων αρχω ́ν να πραγματοποιου ́ν τακτικα ́ τους και
 αρμο ́ζοντες ελε ́γχους των εγκαταστα ́σεων η ́ εκμεταλ-
 λευ ́σεων προς εκτε ́λεση των με ́τρων που ορι ́ζουν τα β) δεν ́εχει ακο ́μη μεταφε ́ρει πλη ́ρως την υποχρε ́ωση
 α ́ρθρα 9 ως 12. των αρχω ́ν να πραγματοποιου ́ν τακτικα ́ τους δε ́οντες
 ελε ́γχους συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 1,
 2. να καταδικα ́σει τη ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας στα δικαστικα ́ ο ́σον αφορα ́ τους παραγωγου ́ς επικινδυ ́νων αποβλη ́των
 ́εξοδα. καθω ́ς και την υποχρε ́ωση των αρχω ́ν να πραγματο-
 ποιου ́ν ελε ́γχους συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 5, παρα ́γρα-
 φος 2.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 2. να καταδικα ́σει τη ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.
 Οι ορισμοι ́ της «διαθε ́σεως» και της «εκμεταλλευ ́σεως» συ ́μφωνα με
 το α ́ρθρο 1, στοιχει ́α ε' και στ' σε συνδυασμο ́ με τα παραρτη ́- Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ματα II Α και II Β της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ ́εχουν πρωταρχικη ́
 σημασι ́α για την ενιαι ́α ορολογι ́α του κοινοτικου ́ δικαι ́ου που Στο αυστριακο ́ δι ́καιο δεν υφι ́σταται δια ́ταξη που να μεταφε ́ρει
 διε ́πει τα στερεα ́ απο ́βλητα και για την υλοποι ́ηση της σχετικη ́ς κατα ́ τρο ́πο σαφη ́ την υποχρε ́ωση διαχωρισμου ́ μικτω ́ν αποβλη ́των
 κοινοτικη ́ς πολιτικη ́ς. Στο αυστριακο ́ δι ́καιο υφι ́σταται ́ενα αφιστα ́- συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 4, της οδηγι ́ας.
 μενο απο ́ την οδηγι ́α συ ́στημα ορισμω ́ν για την κατα ́ταξη διαδικα-
 σιω ́ν, που στο πλαι ́σιο του κοινοτικου ́ δικαι ́ου ορι ́ζονται ως
 «δια ́θεση» και «εκμετα ́λλευση». Επιπλε ́ον, η ρυθμιζο ́μενη στο αυστριακο ́ δι ́καιο υποχρε ́ωση ελε ́γ-
 χου αφορα ́ μο ́νον τους απασχολουμε ́νους στη συλλογη ́ και
 επεξεργασι ́α των επικινδυ ́νων αποβλη ́των, αλλα ́ δεν εκτει ́νεται —
 Επιπλε ́ον, οι διατα ́ξεις του Gewerbeordnung (αυστριακου ́ κω ́δικα ο ́πως απαιτει ́ η οδηγι ́α 91/689/ΕΟΚ — στους παραγωγου ́ς
 εμπορι ́ου και βιομηχανι ́ας) που αφορου ́ν εγκαταστα ́σεις επιχει- τους. Επι ́σης δεν απαντα ́ γενικη ́ υποχρε ́ωση των αρχω ́ν να
 ρη ́σεων δεν αρκου ́ν για τη συμμο ́ρφωση προς τις επιταγε ́ς του πραγματοποιου ́ν τακτικα ́ τους δε ́οντες ελε ́γχους στις εγκαταστα ́-
 α ́ρθρου 13 της οδηγι ́ας, διο ́τι δεν προβλε ́πουν εξε ́ταση εκ με ́ρους σεις και στις επιχειρη ́σεις.
 των αρχω ́ν.
 (1) ΕΕ L 337, σ. 20.
 (2) Οδηγι ́α 94/31/ΕΚ του Συμβουλι ́ου της 27 Ιουνι ́ου 1994, ΕΕ L 168,
 σ. 28.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 24 Μαι ̈́ου
 2002 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Ειρηνοδικει ́ο Αθηνω ́ ν, με απο ́φαση της 13ης Μαι ̈́ου
 2002, στην υπο ́θεση Βασιλικη ́ Νικολου ́δη κατα ́ Οργανισμου ́
 (Υπο ́θεση C-194/02) Τηλεπικοινωνιω ́ ν Ελλα ́δος (ΟΤΕ)
 (2002/C 169/46) (Υπο ́θεση C-196/02)
 (2002/C 169/47)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Josef Christian Schieferer, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας Mε απο ́φαση της 13ης Μαι ̈́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, με αντι ́κλητο τον Luis Escobar Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 Guerrero, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Ευρωπαϊκη ́ς Επιτρο- 27 Μαι ̈́ου 2002, το Ειρηνοδικει ́ο Αθηνω ́ν ζητει ́, στο πλαι ́σιο
 πη ́ς, Centre Wagner C 254, Kirchberg, Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Βασιλικη ́ς Νικολου ́δη και Οργανισμου ́
 στις 24 Μαι ̈́ου 2002 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Τηλεπικοινωνιω ́ν Ελλα ́δος (ΟΤΕ), που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, απο ́
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας. το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς
 ερωτημα ́των:
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: α) Εναρμονι ́ζεται προς τις επιταγε ́ς που απορρε ́ουν απο ́ το
 α ́ρθρο 119 της Συνθη ́κης της ΕΟΚ και τις Οδηγι ́ες 117/
 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας παρε ́βη τις 75 και 207/76, η υ ́παρξη και λειτουργι ́α κανονιστικη ́ς
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 2, παρα ́γραφος 4, ρυθμι ́σεως, ο ́πως εν προκειμε ́νω η δια ́ταξη του α ́ρθρου 24α
 4, παρα ́γραφος 1, και 5, παρα ́γραφος 2 της οδηγι ́ας παρ. 2α του Γενικου ́ Κανονισμου ́ Προσωπικου ́ ΟΤΕ, κατα ́ την
 91/689/ΕΟΚ (1) του Συμβουλι ́ου της 12ης ∆εκεμβρι ́ου οποι ́α προβλε ́πεται ο ́τι με συ ́μβαση εργασι ́ας, αορι ́στου
 1991 για τα επικι ́νδυνα απο ́βλητα, ο ́πως ́εχει τροποποιη- χρο ́νου, μειωμε ́νης απασχολη ́σεως η ́ διαλει ́πουσας απασχο-
 θει ́(2), καθο ́σον λη ́σεως, προσλαμβα ́νονται ως καθαρι ́στριες γυναι ́κες (μο ́νον);
 ---pagebreak--- 13.7.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 169/27
 Συ ́μφωνα με τη νομολογι ́α του ∆ικαστηρι ́ου Σας, με δεδομε ́νο Επι ́ τη εκδοχη ́ ο ́τι η μειωμε ́νη απασχο ́ληση ́επληξε
 ο ́τι η μειωμε ́νη απασχο ́ληση συνδε ́εται με μειωμε ́νη αμοιβη ́, αποκλειστικα ́, η ́ κατα ́ κυ ́ριο λο ́γο, γυναι ́κες, οι ρυθμι ́σεις του
 η επι ́μαχη ρυ ́θμιση δυ ́ναται να ερμηνευθει ́ ο ́τι, εκ προοιμι ́ου, ολικου ́ αποκλεισμου ́ της μειωμε ́νης απασχολη ́σεως (ε ́ως
 συνιστα ́ α ́μεση δια ́κριση λο ́γω φυ ́λου, αφου ́ συνδε ́ει, αμε ́σως 1.1.1996) η ́ του «αναλογισμου ́» της προς την πλη ́ρη απασχο ́-
 και ευθε ́ως, την μειωμε ́νη απασχο ́ληση με το φυ ́λο των ληση (απο ́ 1.1.1996), δυ ́ναται να ερμηνευθει ́, υπο ́ το φως
 μισθωτω ́ν (γυναι ́κες) και θε ́τει, ́ετσι, σε μειονεκτικη ́ μοι ́ρα και της νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου Σας, ο ́τι παρεισα ́γουν
 μο ́νον γυναι ́κες; απαγορευμε ́νη (κατα ́ τους κανο ́νες δικαι ́ου της Κοινο ́τητας),
 ́εμμεση, δια ́κριση λο ́γω φυ ́λου, και, παρεπομε ́νως, ει ́ναι
 προσμετρητε ́ος στην αρχαιο ́τητα ́ τους ο ́λος ο χρο ́νος μειωμε ́-
 νης απασχολη ́σεως;
 ε) Αν οι αποφα ́νσεις του ∆ικαστηρι ́ου Σας στα παραπα ́νω, 1
 β) Ο αποκλεισμο ́ς των εκτα ́κτων καθαριστριω ́ν μειωμε ́νης ́εως 4, ερωτη ́ματα ει ́ναι καταφατικε ́ς, υπο ́ την ́εννοια ο ́τι οι
 απασχολη ́σεως, αορι ́στου χρο ́νου, απο ́ τις προ ́νοιες της απο ́ επι ́μαχες κανονιστικε ́ς και συλλογικε ́ς ρυθμι ́σεις αντιβαι ́νουν,
 2.11.1987 εσσε ΟΤΕ-ΟΜΕ ΟΤΕ, για ́ενταξη στο τακτικο ́ πρα ́γματι, προς την Κοινοτικη ́ ́εννομη τα ́ξη, ποι ́ος φε ́ρει το
 προσωπικο ́ (και μα ́λιστα ανεξαρτη ́τως του χρο ́νου δια ́ρκειας βα ́ρος αποδει ́ξεως, ο ́ταν γι ́νεται απο ́ μισθωτο ́ επι ́κληση ο ́τι
 της εργασιακη ́ς συμβα ́σεως μειωμε ́νης απασχολη ́σεως), ο ́πως παραβια ́σθηκε, σε βα ́ρος του, η αρχη ́ της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως;
 εν προκειμε ́νω, για τον λο ́γο ο ́τι η εσσε αυτη ́ απαιτου ́σε
 τουλα ́χιστον διετη ́ υπηρεσι ́α, πλη ́ρους απασχολη ́σεως,
 προσκρου ́ει στο α ́ρθρο 119 της Συνθη ́κης της ΕΟΚ και τις
 παραπα ́νω Οδηγι ́ες η ́ α ́λλο κανο ́να του Κοινοτικου ́ δικαι ́ου,
 ως ́εμμεση δια ́κριση λο ́γω φυ ́λου, επι ́τη εκδοχη ́ ο ́τι η ρυ ́θμιση
 αυτη ́ (παρα ́ τον φαινομενικα ́ ουδε ́τερο χαρακτη ́ρα της —
 αφου ́ δεν γι ́νεται συνα ́ρτηση προς το φυ ́λο των μισθωτω ́ν)
 εξαι ́ρεσε αποκλειστικα ́ μο ́νον γυναι ́κες — καθαρι ́στριες,
 γιατι ́ δεν υπηρετου ́σαν α ́νδρες με μειωμε ́νη απασχο ́ληση, Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 συνδεο ́μενοι με συ ́μβαση αορι ́στου χρο ́νου, ου ́τε στον Κλα ́δο της Αυστριακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 4 Ιουνι ́ου
 Γενικω ́ν Υπηρεσιω ́ν (ο ́που υπα ́γονται οι καθαρι ́στριες) ου ́τε 2002
 σε κανε ́να α ́λλο Κλα ́δο προσωπικου ́ του ΟΤΕ;
 (Υπο ́θεση C-209/02)
 (2002/C 169/48)
 γ) Κατα ́ την εφαρμογη ́ της απο ́ 10.5.91 εσσε ΟΤΕ-ΟΜΕ
 ΟΤΕ, o ΟΤΕ αξι ́ωσε για τους υπο ́ ́ενταξη (δοκιμοποι ́ηση)
 εκτα ́κτους, συ ́μβαση εργασι ́ας αορι ́στου χρο ́νου, με πλη ́ρη
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 απασχο ́ληση.
 τον Josef Christian Schieferer, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, με αντι ́κλητο στο
 Λουξεμβου ́ργο τον Luis Escobar Guerrero, με ́λος της Νομικη ́ς
 Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, Centre
 Η εξαι ́ρεση των καθαριστριω ́ν μειωμε ́νης απασχολη ́σεως Wagner C 254, Kirchberg, α ́σκησε στις 4 Ιουνι ́ου 2002 ενω ́πιον
 (ανεξαρτη ́τως του χρο ́νου δια ́ρκειας της συμβα ́σεω ́ς τους), του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 ο ́πως στην ́ενδικη υπο ́θεση, αποτελει ́ ανεπι ́τρεπτη, ́εμμεση, Αυστριακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 δια ́κριση λο ́γω φυ ́λου, εμπι ́πτουσα σε διατα ́ξεις του κοινοτι-
 κου ́ δικαι ́ου (α ́ρθρο 119 και Οδηγι ́ες 75/117 και 76/207),
 ενο ́ψει του ο ́τι η εσσε εξαι ́ρεσε αποκλειστικα ́ μο ́νον γυναι ́κες- Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 καθαρι ́στριες γιατι ́ δεν υπηρετου ́σαν α ́νδρες με μειωμε ́νη
 απασχο ́ληση, αορι ́στου χρο ́νου, σε κανε ́να κλα ́δο προσωπικου ́
 του ΟΤΕ; α) να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Αυστριακη ́ ∆ημοκρατι ́α, εγκρι ́νοντας το
 σχε ́διο επεκτα ́σεως του γηπε ́δου γκολφ στην κοινο ́τητα
 Wörschach στο Steiermark παρα ́ το αρνητικο ́ πο ́ρισμα του
 ελε ́γχου σχετικα ́ με τις επιπτω ́σεις της επεκτα ́σεως αυτη ́ς επι ́
 του οικοτο ́που της ορτυγομα ́νας (crex crex) στην εκει ́
 ευρισκο ́μενη ζω ́νη ειδικη ́ς προστασι ́ας συ ́μφωνα με το α ́ρθρο
 4 της οδηγι ́ας 79/409/ΕΟΚ (1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που
 δ) Συ ́μφωνα με τη δια ́ταξη του α ́ρθρου 5 παρα ́γραφος 9
 υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 6, παρα ́γραφοι 3 και 4, σε συνδυασμο ́
 του ΓΚΠ ΟΤΕ, ο ́πως ́σχυσε ι ́εως 1.1.1996, η μειωμε ́νη
 με το α ́ρθρο 7 της οδηγι ́ας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 απασχο ́ληση δεν συνυπολογιζο ́ταν παντα ́πασι στην αρχαιο ́- της 21ης Μαι ̈́ου 1992 (2), για τη διατη ́ρηση των φυσικω ́ν
 τητα, για να προσδιορι ́σει καλυ ́τερους ο ́ρους αμοιβη ́ς.
 οικοτο ́πων καθω ́ς και της α ́γριας πανι ́δας και χλωρι ́δας, και
 Εκτοτε, απο ́ 1.1.1996, η ρυ ́θμιση αυτη ́ τροποποιη ́θηκε, με
 εσσε, και ορι ́σθηκε ο ́τι η μειωμε ́νη απασχο ́ληση λογι ́ζεται ο ́τι
 ισοδυναμει ́ προς το η ́μισυ ́σουι χρο ́νου πλη ́ρους απασχο- β) να καταδικα ́σει την Αυστριακη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 λη ́σεως. ́εξοδα.


text:
1 . 11 . 97 ΓEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 331/7
 3 . Τέλος που εισπράττεται επι ορισμένων μόνον προϊόντων, αρχές των κρατών μελών που είναι αρμόδιες να εκδικάζουν
 που δεν είναι αναλογικό προς την τιμή τους, ούτε τις προσφυγές που αφορούν τις διαδικασίες συνάψεως
 εισπράττεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας παραγωγής συμβάσεων δημοσίων έργων και κρατικών προμηθειών είναι
 και διανομής, και δεν εφαρμόζεται επί της προστιθεμένης επίσης αρμόδιες για τις προσφυγές που αφορούν τις διαδικα
 αξίας των προϊόντων, δεν έχει το χαρακτήρα φόρου σίες συνάψεως δημοσίων συμβάσεων παροχής υπηρεσιών.
 κύκλου εργασιών κατά την έννοια του άρθρου 33 Ωστόσο, οι επιταγές περί ερμηνείας του εθνικού δικαίου
 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της κατά τρόπο σύμφωνο προς την οδηγία 92/5Θ/ΕΟΚ και περί
 17ης Μαύου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών αποτελεσματικής προστασίας των δικαιωμάτων των ιδιωτών
 των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου επιβάλλουν στο εθνικό δικαστήριο την υποχρέωση να ελέγχει
 εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: αν οι κρίσιμες διατάξεις του εθνικού δικαίου επιτρέπουν να
 ομοιόμορφη φορολογική βάση. αναγνωρίζεται στους ιδιώτες δικαίωμα προσφυγής στον
 τομέα της συνάψεως δημοσίων συμβάσεων παροχής υπηρε
 C ) ΕΕ C 77 της 16. 3 . 1996. σιών. Υπό περιστάσεις όπως αυτές της προκειμένης υποθέ
 2) ΕΕ ειδ. εκδ. 09/001 , σ. 49. σεως, το εθνικό δικαστήριο υποχρεούται, ειδικότερα, να διε
 ρευνά αν το εν λόγω δικαίωμα προσφυγής μπορεί να ασκεί
 ται ενώπιον ακριβώς των αρχών εκείνων που είναι αρμόδιες
 για τις προσφυγές στον τομέα της συνάψεως συμβάσεων
 κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (') ΕΕ C 108 της 13 . 4. 1996.
 (2) ΕΕ L 209 της 24. 7. 1992, σ. 1 .
 της 17 Σεπτεμβρίου 1997
 στην υπόθεση C-54/96 (αίτηση της Vergabeüberwachungs
 ausschuß des Bundes για την έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως): Dorsch Consult Ingenieurgesellschaft mbH
 κατά Bundesbaugesellschaft Berlin mbH i1)
 (Έννοια του «εθνικού δικαστηρίου» κατa το άρθρο 177 της ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 συνθήκης — Διαδικασία συνάψεως δημοσίων συμβάσεων (πρώτο τμήμα)
 παροχής υπηρεσιών — Οδηγία 92/5Θ/ΕΟΚ — Εθνικό
 όργανο ελέγχου) της 17 Σεπτεμβρίου 1997
 (97/C 331/11 ) στην υπόθεση C-83/96 (αίτηση του Corte suprema di cassa
 zione για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Provincia
 autonoma di Trento και Ufficio del medico provinciale di
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) Trento κατά Dega di Depretto Gino Snc (')
 (Προστασία των καταναλωτών — Επισήμανση των
 (Προσωρινή μετάΦραση· η οριστική μεταΦραση θα δημο τροφίμων — Οδηγία 79/112/ΕΟΚ του Συμβουλίου)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 (97/C 331 /12)
 Στην υπόθεση C-54/96, με αντικείμενο αίτηση της Vergabe
 überwachungsausschuß des Bundes (Γερμανία) προς το (Γλωσσά διαδικασίας: η ιταλική)
 Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης
 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που
 εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Dorsch (Προσωρινή μετάΦραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 Consult Ingenieurgesellschaft mbH και Bundesbaugesellschaft σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 Berlin mbH, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς
 την ερμηνεία του άρθρου 41 της οδηγίας 92/5Θ/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για το συντονισμό των Στην υπόθεση C-83/96, με αντικείμενο αίτηση του Court
 διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών (2), suprema di cassazione (Ιταλία) προς το Δικαστήριο, κατ'
 το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Igle εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 sias, Πρόεδρο, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, J. L.
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον
 του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Provincia autonoma di
 Murray και L. Sevón, προέδρους τμήματος, K. N. Κακούρη,
 Trento και Ufficio del medico provinciale di Trento, αφενός,
 P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P. Puisso
 chet, G. Hirsch, P. Jann (εισηγητή), H. Ragnemalm, M. και Dega di Depretto Gino Snc, αφετέρου, η έκδοση προδι
 Wathelet και R. Schintgen, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: G. καστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 3
 παράγραφος 1 σημείο 6 της οδηγίας 79/112/ΕΟΚ του
 Tesauro, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοι
 Συμβουλίου , της 18ης Δεκεμβρίου 1978, περί προσεγγίσεως
 κήσεως, εξέδωσε στις 17 Σεπτεμβρίου 1997 απόφαση με το των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επι
 ακόλουθο διατακτικό:
 σήμανση και την παρουσίαση των τροφίμων που προορίζο
 νται για τον τελικό καταναλωτή καθώς επίσης και τη δια
 Ελλείψει μεταφοράς της οδηγίας 92/5Θ/ΕΟΚ του Συμβουλίου, φήμισή τους (2), το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο
 της 18ης Ιουνίου 1992, για το συντονισμό των διαδικασιών από τους L. Sevón, πρόεδρο τμήματος, P. Jann και M. Wathe
 σύναψης δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών, στο εσωτερικό let (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμ
 δίκαιο κατά τη λήξη της ταχθείσας προς τούτο προθεσμίας, ματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 το άρθρο 41 της οδηγίας αυτής δεν έχει την έννοια ότι οι 17 Σεπτεμβρίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 ---pagebreak--- C 331/8 I EL j Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1 . 11 . 97
 Το άρθρο 3 παράγραΦος 1 σημείο 6 της οδηγίας 79/112/ΕΟΚ σεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την
 τον Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1978, περί προσεγγί προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του
 σεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την εργοδότη, o οργανισμός εγγυήσεως του κράτους στο έδαφος
 επισήμανση και την παρουσίαση των τροφίμων που προορί του οποίου, κατά το άρθρο 2 παράγραφος 1 της οδηγίας,
 ζονται για τον τελικό καταναλωτή καθώς επίσης και τη είτε αποφασίστηκε η κίνηση διαδικασίας συλλογικής ικανο
 διαφήμισή τους, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η ποιήσεως των πιστωτών είτε διαπιστώθηκε ότι η επιχείρηση ή
 περιλαμβανομένη o' αυτό έκφραση «εγκατεστημένου στο η εγκατάσταση τον εργοδότη έχει κλείσει οριστικά.
 εσωτερικό της Κοινότητας» αναφέρεται μόνο στον πωλητή.
 C ) ΕΕ C 158 της 1 . 6. 1996.
 C ) ΕΕ C 145 της 18. 5. 1996. 2 ΕΕ ειδ. εκδ. 05/004, σ. 35 .
 b) ΕΕ ειδ. εκδ. 03/024, σ. 33.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 17 Σεπτεμβρίου 1997
 (πέμπτο τμήμα)
 στην υπόθεση C-141/96 (αίτηση του Bundesfinanzhof για
 της 17 Σεπτεμβρίου 1997 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Finanzamt Osna
 στην υπόθεση C-117/96 (αίτηση του 0stre Landsret για bruck-Land κατά Bernhard Langhorst (')
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Danmarks Aktive (Φόρος προστιθεμένης αξίας — Ερμηνεία τον άρθρον 21
 Handelsrejsende, ενεργούσα για λογαριασμό της Carina σημείο 1 στοιχείο γ) και τον άρθρον 22 παράγραφος 3
 Mosbæk, κατά L0nmodtagernes Garantifond (') στοιχείο γ) της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ — Έγγραφο
 (Κοινωνική πολιτική — Προστασία των εργαζομένων σε δυνάμενο να θεωρηθεί ότι επέχει θέση τιμολογίου —
 περίπτωση αφερεγγυότητας τον εργοδότη — Οδηγία 80/ Πιστωτικό σημείωμα εκδοθέν από τον αγοραστή και μη
 987/ΕΟΚ — Εργαζόμενος που διαμένει και ασκεί τη αμΦισβητηθέν από τον πωλητή όσον αφορά το αναγραφό
 μισθωτή δραστηριότητά τον σε άλλο κράτος μέλος από μενο ποσό Φόρου)
 εκείνο της έδρας τον εργοδότη — Οργανισμός εγγυήσεως) (97/C 331/14)
 (97/C 331/13)
 (Γλωσσά διαδικασίας: η γερμανική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η δανική)
 (Προσωρινή μετάΦραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 (Προσωρινή μετάΦραση· η οριστική μεταΦραση θα δημο σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 Στην υπόθεση C-141 /96, με αντικείμενο αίτηση του Bundesfi
 Στην υπόθεση C-117/96, με αντικείμενο αίτηση του 0stre nanzhof προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177
 Landsret προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της
 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Finanzamt Osnabruck-Land και Bernhard Langhorst,
 μεταξύ Danmarks Aktive Handelsrejsende, ενεργούσας για η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία
 λογαριασμό της Carina Mosbæk, και L0nmodtagernes Garan του άρθρου 21 σημείο 1 στοιχείο γ) και του άρθρου 22
 tifond, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την παράγραφος 3 στοιχείο γ) της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του
 ερμηνεία του άρθρου 3 της οδηγίας 8Θ/987/ΕΟΚ του Συμβου Συμβουλίου , της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των
 λίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομο νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους
 θεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθε
 μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη (2), μένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (2), το Δικαστή
 το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. C. ριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο,
 Moitinho de Almeida, πρόεδρο τμήματος, L. Sevón, D. A. O. G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida (εισηγητή), J. L.
 Edward, P. Jann και M. Wathelet (εισηγητή), δικαστές, γενι Murray και L. Sevón, προέδρους τμήματος, P. J. G. Kapteyn,
 κός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, γραμματέας: H. von Holstein, C. Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P.
 βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 17 Σεπτεμβρίου 1997 Jann, H. Ragnemalm (] ) και M. Wathelet, δικαστές, γενικός
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 17 Σεπτεμβρίου 1997
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Όταν o εργοδότης είναι εγκατεστημένος σε άλλο κράτος
 μέλος από εκείνο στο έδαφος του οποίου o εργαζόμενος
 κατοικεί ή διαμένει και ασκούσε τη μισθωτή δραστηριότητά 1 . Το άρθρο 22 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της έκτης οδη
 του, αρμόδιος για την ικανοποίηση των απαιτήσεων τον γίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977,
 εργαζομένου αυτού σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργο περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών,
 δότη του είναι, κατά το άρθρο 3 της οδηγίας 80/987/ΕΟΚ των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό
 του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγί σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη Φορο


text:
15.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 275/3
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Ν. Lacalle Mangas), με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως κατά
 της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (πέμπτο τμήμα) (δεύτερο πενταμελές τμήμα) της 11ης Μαρτίου 1999, T-156/94,
 Aristrain κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. II-645), με την
 της 2ας Οκτωβρίου 2003 οποία ζητείται η ακύρωση της ως άνω αποφάσεως, όπου ο
 έτερος διάδικος είναι η: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στην υπόθεση C-194/99 P: Thyssen Stahl AG κατά Επιτρο- (εκπρόσωποι: J. Currall και W. Wils, επικουρούμενοι από τον
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1) δικηγόρο J. Rivas de Andrés), το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα),
 συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος,
 («Αναίρεση — Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές
 D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann (εισηγητή) και S. von
 — Ευρωπαίοι παραγωγοί δοκών χάλυβα»)
 Bahr, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας:
 (2003/C 275/05) M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 2
 Οκτωβρίου 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 1) Αναιρεί την απόφαση του Πρωτοδικείου της 11ης Μαρτίου
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί 1999, T-156/94, Aristrain κατά Επιτροπής, καθ' ό μέτρο
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») το Πρωτοδικείο έκρινε αβάσιμη την προσφυγή ακυρώσεως
 της αποφάσεως 94/215/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της
 16ης Φεβρουαρίου 1994, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής
 Στην υπόθεση C-194/99 P, Thyssen Stahl AG, με έδρα την πόλη του άρθρου 65 της Συνθήκης ΕΚΑΧ όσον αφορά συμφωνίες
 Duisburg (Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. Montag), με αντικείμενο και εναρμονισμένες πρακτικές που εφήρμοσαν ευρωπαίοι
 αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδι- παραγωγοί δοκών χάλυβα, ως προς την καταδίκη της
 κείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο πενταμελές τμήμα) στις Siderúrgica Aristrain Madrid SL στην καταβολή προστίμου,
 11 Μαρτίου 1999 επί της υποθέσεως T-141/94, Thyssen Stahl συνυπολογιζομένης της συμπεριφοράς της Αristrain
 κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. II-347), με την οποία ζητήθηκε Olaberría SL.
 η μερική εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου ο έτερος διάδικος
 ήταν η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: 2) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως κατά τα λοιπά.
 J. Currall και W. Wils, επικουρουμένοι από τον Η.-J. Freund), το
 ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet, 3) Αναπέμπει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο.
 πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann
 (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix- 4) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Hackl, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως,
 εξέδωσε στις 2 Οκτωβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο (1) ΕΕ C 299 της 16.10.1999.
 διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2) Καταδικάζει την Thyssen Stahl AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 299 της 16.10.1999. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 2ας Οκτωβρίου 2003
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπόθεση C-198/99 P: Empresa Nacional Siderúrgica
 (πέμπτο τμήμα) SA (Ensidesa) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων (1)
 της 2ας Οκτωβρίου 2003
 στην υπόθεση C-196/99 P: Siderúrgica Aristrain Madrid SL («Αναίρεση — Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές
 — Ευρωπαίοι παραγωγοί δοκών χάλυβα»)
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Αίτηση αναιρέσεως — Συμφωνίες και εναρμονισμένες (2003/C 275/07)
 πρακτικές — Ευρωπαίοι παραγωγοί δοκών χάλυβα»)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 (2003/C 275/06)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Προσωρινή μετάφραση: η οριστική μετάφραση θα δημοσιευτεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας του ∆ικαστηρίου»)
 Στην υπόθεση C-198/99 P, Empresa Nacional Siderúrgica SA
 (Ensidesa), με έδρα την Ανilés (Ισπανία) (δικηγόροι: S. Martínez
 Στην υπόθεση C-196/99 P, Siderúrgica Aristrain Madrid SL, με Lage και J. Pérez-Bustamante Köster), με αντικείμενο αίτηση
 έδρα τη Μαδρίτη (Ισπανία), (δικηγόροι: A. Creus Carreras και αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο


text:
 22.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Οκτωβρίου 2007 [αίτηση του Commissione tributaria regionale di Genova (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Agenzia delle Entrate Ufficio Genova 1 κατά Porto Antico di Genova SpA
 (Υπόθεση C-427/05) (1)
 (Διαρθρωτικά ταμεία - Κανονισμός (ΕΟΚ) 4253/88 - Άρθρο 21, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο - Απαγόρευση μειώσεων - Υπολογισμός φορολογητέου εισοδήματος - Συνυπολογισμός των εισπραχθεισών κοινοτικών ενισχύσεων)
 (2007/C 315/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Commissione tributaria regionale di Genova
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Agenzia delle Entrate Ufficio Genova 1
 κατά
 Porto Antico di Genova SpA
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Commissione tributaria regionale di Genova — Ερμηνεία του άρθρου 21, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2082/93 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1993, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 4253/88 σχετικά με τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88 όσον αφορά τον συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπών χρηματοδοτικών οργάνων (ΕΕ L 193, σ. 20) — Συμβατότητα εθνικής διατάξεως λαμβάνουσας υπόψη για τον καθορισμό του φορολογητέου εισοδήματος και τις εισπραχθείσες κοινοτικές ενισχύσεις
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το άρθρο 21, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 4253/88 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1988, για τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88 όσον αφορά τον συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπών υφιστάμενων χρηματοδοτικών οργάνων, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2082/93 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1993, έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει εθνική φορολογική ρύθμιση, όπως αυτή του άρθρου 55, παράγραφος 3, στοιχείο β', του προεδρικού διατάγματος 917/86, της 22ας Δεκεμβρίου 1986, σύμφωνα με την οποία οι καταβαλλόμενες από τα κοινοτικά διαρθρωτικά ταμεία ενισχύσεις συνυπολογίζονται για τον καθορισμό του φορολογητέου εισοδήματος.
 (1) ΕΕ C 36 της 11.2.2006.


text:
 28.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/36
 Προσφυγή του Μ. Berrisford κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2006
 (Υπόθεση F-107/06)
 (2006/C 261/74)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Michael Berrisford (Bρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: E. Boigelot, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση περί μη εγγραφής του ονόματος του προσφεύγοντος στον κατάλογο των προακτέων από A*12 σε A*13 για την «περίοδο προαγωγών του 2005», και κατά συνέπεια, περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος, όπως δημοσιεύθηκε στις Διοικητικές Πληροφορίες υπ' αριθ. 85-2005 της 23ης Νοεμβρίου 2005, καθόσον η απόφαση αυτή λήφθηκε διότι, κατά την εν λόγω περίοδο προαγωγών, του απονεμήθηκε ανεπαρκής αριθμός μορίων προτεραιότητας·
 —
 Να ακυρώσει την από 6 Ιουνίου 2006 απόφαση περί απορρίψεως της ενστάσεως που υπέβαλε ο προσφεύγων στις 21 Φεβρουαρίου 2006 υπ' αριθ. R/123/06 βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (ΚΥΚ)·
 —
 Να υποχρεώσει την καθής να του καταβάλει, ως ικανοποίηση της ηθικής βλάβης και αποκατάσταση της υλικής ζημίας και βλάβης στη σταδιοδρομία του προσφεύγοντος, ποσόν 25 000 ευρώ, εντόκως προς 7 % ετησίως από τις 21 Φεβρουαρίου 2006, ημερομηνία υποβολής της ενστάσεως·
 —
 Εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων επικαλείται τρεις λόγους ακυρώσεως, ο πρώτος από τους οποίους αντλείται από την παράβαση του άρθρου 45 του ΚΥΚ, από την παράβαση των γενικών εκτελεστικών διατάξεων (ΓΕΔ) του εν λόγω άρθρου, την παράβαση του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ, τη μη τήρηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και την ύπαρξη πολλών πλανών εκτιμήσεως. Ειδικότερα, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι, παρά τα εξαιρετικά προσόντα του και την ιδιότητά του ως «διπλό υπόλοιπο πρώην Α4», δεν του αποδόθηκαν τα τρία μόρια της μεταβατικής φάσης του άρθρου 12, παράγραφος 2, στοιχείο γ', των ΓΕΔ, ούτε τα συμπληρωματικά ειδικά τέσσερα μόρια προτεραιότητας ή ένα συμπληρωματικό μόριο προτεραιότητας που χορηγήθηκε από τη Γενική του Διεύθυνση και το οποίο είχε ζητήσει στο πλαίσιο της ενστάσεως που υπέβαλε ενώπιον της επιτροπής ίσης εκπροσωπήσεως για τις προαγωγές της κατηγορίας Α. Ο προσφεύγων επικαλείται επίσης το γεγονός ότι δεν επιτεύχθηκε το ποσοστό 5 % για τις προαγωγές υπαλλήλων A*12.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από την προσβολή της αρχής της ισότητας των ευκαιριών, της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως του προσωπικού καθώς και της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων. Σύμφωνα με τον προσφεύγοντα, το περιεχόμενο των κανόνων και η εφαρμογή τους από απόψεως των μεταβατικών λύσεων που αφορούν τα «υπόλοιπα» του βαθμού Α*12 δεν είναι δίκαια και δημιουργούν δυσμενείς διακρίσεις σε σχέση με τα μεταβατικά μέτρα που έχουν ληφθεί ειδικότερα για τα «υπόλοιπα» των λοιπών βαθμών. Εξάλλου, υπάρχει δυσμενής διάκριση εντός του βαθμού Α*12, λόγω του ότι, επί του παρόντος, υφίστανται στον βαθμό αυτό πρώην Α*11, προαχθέντες προγενέστερα και απολαύοντες ήδη τα τέσσερα συμπληρωματικά ειδικά μόρια του υπολοίπου, και τούτο κατά παράβαση των προαναφερθεισών αρχών.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από την προσβολή της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της αρχής της χρηστής διοικήσεως και του καθήκοντος αρωγής. Σύμφωνα με τον προσφεύγοντα, παρά τις δοθείσες από τη διοίκηση διασφαλίσεις, δεν λήφθηκε υπόψη η ύπαρξη διπλού «υπολοίπου» του προσφεύγοντος και του προγενέστερου καθεστώτος που αποκαλείται καθεστώς της «δεύτερης σειράς». Εξάλλου, καθόσον το νέο σύστημα προαγωγών εφαρμόστηκε γα πρώτη φορά το 2005 για τους υπαλλήλους του βαθμού του προσφεύγοντος, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι θεμιτώς ανέμενε να αντιμετωπιστεί με τον ίδιο τρόπο, ιδίως ως προς το «υπόλοιπο», όπως οι υπάλληλοι των λοιπών βαθμών, για τους οποίους λήφθηκαν μεταβατικά μέτρα για την άμβλυνση των μειονεκτημάτων που προέκυψαν κατά τη μετάβαση από το παλαιό προς το νέο σύστημα προαγωγών.


text:
C 48/26 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.1999
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT dioijgsijxäm diasónexm sxm jqasxäm lekxäm oärom auoqó
 sgy 16gy Dejelbqiäot 1998 sg diaugälirg jai sg voqgciäa tpeäq sxm pqoøoämsxm
 japmotä (EE L 213 sgy 30gäy Iotkiäot 1998),
 rsgm tpoäherg T-93/98, Ixómmgy Qeämsfoy jasó Etqxpaøjotä
 Joimobotkiäot (1)
 Ç epijotqijxäy, ma ajtqxärei so óqhqo 3,
 (èjherg bahlokociäay Ç Apoäqqiwg sgy aisgärexy amahex-
 qgärexy sgy ejheärexy bahlokociäay Ç Pqorutcgä ajtqxä- Ç ma jasadijórei so Rtlbotäkio rsa dijarsija eänoda.
 rexy Ç Pqoherliäa arjgärexy pqorutcgäy Ç Apaqódejso)
 (1999/C 48/56) Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) G pqoruetäcotra jasarjetófei jai elpoqetäesai bórei
 adeiäay vqgärgy rgälasoy lia reiqó twgkgäy poioäsgsay tpodg-
 lósxm, tpoä so rgäla Camel Boots, apoä so 1978. Sa Camel
 Rsgm tpoäherg S-93/98, Ixómmgy Qeämsfoy, tpókkgkoy sot Boots eiämai poktä epistvgä pqoøoämsa jai lpoqeiä jameiäy ma sa
 Etqxpaøjotä Joimobotkiäot, jósoijoy Niederanven (Kotnel- bqei re oäka sa leäqg sot joärlot.
 botäqco), ejpqorxpotälemoy apoä som Carlo Revoldini, dijg-
 coäqo Kotnelbotäqcot, so opoiäo dioäqire jai amsiäjkgso, 180,
 route de Longwy, jasó Etqxpaøjotä Joimobotkiäot (ejpqoä- Bórei sot óqhqot 3, paqócqauoi 1 jai 2, sgy odgciäay
 rxpoy: Ciómmgy Pamsakgäy), le amsijeiälemo sgm ajtäqxrg sgy 98/43/EJ, g pqoruetäcotra dem ha lpoqeiä pkeäom ma diaugliä-
 ejheärexy bahlokociäay sot pqoruetäcomsay cia sgm peqiäodo fei sa tpodgälasó sgy Camel Boots ejsoäy am sa jqósg leäkg
 bahlokociäay 1995-1997, sgy apouórexy sot jahotä peqiä epikeänotm ma enaiqeheiä g diaugälirg atsgä apoä sg cemijgä apa-
 apoqqiäwexy sgy aisgärexy amahexqgärexy sgy ejheärexy coäqetrg diaugliärexy jai voqgciäay pot epibókkei g odgciäa.
 atsgäy jai, jahoärom eiämai amacjaiäo, sgy apouórexy sot G pqoruetäcotra fgseiä sgm ajtäqxrg sgy odgciäay 98/43/EJ
 jahotä peqiä apoqqiäwexy sgy emrsórexy sot pqoruetäcomsoy, gä, epijotqijxäy, sot óqhqot sgy 3.
 so Pqxsodijeiäo (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä som J. D.
 Cooke, pqoäedqo, jai som R. García-Valdecasas jai sgm P. O pqxäsoy irvtqirloäy sgy pqoruetäcotray eiämai oäsi g odgciäa
 Lindh, dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 98/43/EJ rseqeiäsai molijgäy bórexy jai eiämai ultra vires.
 16 Dejelbqiäot 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä: Soäro apoä so peqievoälemo oäro jai apoä so molohesijoä irso-
 qijoä sgy odgciäay pqojtäpsei oäsi atsgä aposekeiä jtqiäxy, am oävi
 apojkeirsijó, leäsqo rvesijoä le sg dgloäria tceiäa. Rtäluxma
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg.
 le so óqhqo 129, paqócqauoy 4, sgy Rtmhgäjgy EJ, g Etqx-
 paøjgä Joimoäsgsa dem lpoqeiä ma kalbómei leäsqa emaqlomiä-
 2. èjarsoy sxm diadiä jxm ueäqei sa dijarsijó sot eänoda. rexy rvesijó le sg dgloäria tceiäa.
 (1) EE C 234 sgy 25.7.1998. So óqhqo 100 A dem lpoqeiä ma aposekeärei molijgä bórg cia
 sgm odgciäa, dedoleämot oäsi sa aposekeärlasa pot g odgciäa
 lpoqeiä ma paqacócei rsgm erxseqijgä acoqó dem lpoqeiä
 paqó ma eiämai peqihxqiajó. Rsgm pqaclasijoäsgsa, oi epi-
 psxäreiy sgy odgciäay rsgm erxseqijgä acoqó ha eiämai aqmgsi-
 jeäy. So atsoä rtlpeäqarla irvtäei oärom auoqó sa óqhqa 57,
 paqócqauoy 2, jai 66 sgy Rtmhgäjgy EJ, sa opoiäa lmglo-
 Pqorutcgä sgy Salamander AG jasó sot Etqxpaøjotä Joi- metäomsai epiärgy xy molijgä bórg sgy odgciäay.
 mobotkiäot jai sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy,
 pot arjgähgje rsiy 19 Ojsxbqiäot 1998
 O detäseqoy irvtqirloäy sgy pqoruetäcotray eiämai oäsi g odg-
 (Tpoäherg T-172/98) ciäa 98/43/EJ dgliotqceiä adijaiokoäcgsa elpoädia rsgm eketä-
 (1999/C 48/57) heqg jtjkouoqiäa sxm pqoøoämsxm jai rsgm eketheqiäa paqo-
 vgäy tpgqerixäm jai rtmepxäy rtmirsó paqóbarg sxm
 óqhqxm 30 jai 59 sgy Rtmhgäjgy EJ.
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 O sqiäsoy irvtqirloäy sgy pqoruetäcotray eiämai oäsi g odgciäa
 G Salamander AG, ejpqorxpotälemg apoä soty Onno W. paqaheäsei amepaqjgä aisiokociäa cia sg rjkgqgä lesaveiäqirg
 Brouwer jai FreÂdeÂric P. Louis, le soäpo epidoärexm rso Kot- pot epiutkórrei rsg diaugälirg pot auoqó sgm jakoäpirsg
 nelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo sxm Loesch & Wolter, 11, vqgärg rgälasoy cia diauoqesijó pqoøoämsa jai dem engceiä am
 rue Goethe, órjgre rsiy 19 Ojsxbqiäot 1998, emxäpiom sot jai pxäy g joimosijgä moloheriäa eäkabe tpoäwg sgm aqvgä sgy
 Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä epijotqijoäsgsay.
 jasó sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot jai sot Rtlbotkiäot
 sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy. O seäsaqsoy irvtqirloäy sgy pqoruetäcotray eiämai oäsi g lesa-
 veiäqirg pot epiutkórresai rsg diaugälirg pot auoqó sgm
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: jakoäpirsg vqgärg rgälasoy cia diauoqesijó pqoiäoämsa eiämai
 dtramóktrg. Dedoleämot oäsi g diaugälirg cia pqoøoämsa
 japmotä stcvómei jaktäseqgy lesaveiqiärexy, g lesaveiäqirg sgy
 Ç ma ajtqxärei sgm odgciäa 98/43/EJ, sgy 6gy Iotkiäot 1998, diaugliärexy pot auoqó sgm jakoäpirsg vqgärg rgälasoy cia
 cia sgm pqoreäccirg sxm molohesijxäm, jamomirsijxäm jai diauoqesijó pqoøoämsa emeävei epiärgy diajqiäreiy.


text:
C 137/10 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 2.5.98
 reiy ódeiay sxm eqcafoleämxm jai g opoiäa diósang epe- Rtlbotkiäot, sgy 16gy Dejelbqiäot 1996, rvesijó le sgm
 jseiämei epoleämxy sgm irvtä sxm jamoämxm sxm rtkkocijxäm apoärparg eqcafoleämxm rso pkaiärio paqovgäy tpgqe-
 atsxäm rtlbórexm eqcariäay, leärx sgy euaqlocgäy sgy rixäm (2), sgm eämmoia oäsi, am kguheiä tpoäwg g oqhgä eqlg-
 pqobkepoälemgy apoä siy rtlbóreiy atseäy diadijariäay, meiäa sxm óqhqxm 48, 59 jai 60 sgy rtmhgäjgy, otäse epi-
 xärse ma jaktäpsomsai jai o ecjasersgleämoy rsgm akko- bókkei sg heärpirg otäse episqeäpei sg diasgäqgrg re irvtä
 dapgä eqcodoäsgy jai oi lirhxsoiä sot pot eävotm apo- sxm qthliärexm siy opoiäey auoqotäm sa pqodijarsijó
 rparheiä pqoy eqcariäa emsoäy sot sopijotä pediäot irvtäoy eqxsgälasa 1 eäxy 3;
 sxm rtkkocijxäm atsxäm rtlbórexm;
 (1) EE L 307 sgy 13.12.1993, r. 18.
 2. èvotm sa óqhqa 48, 59 jai 60 sgy rtmhgäjgy EJ sgm (2) EE L 18 sgy 21.1.1997, r. 1.
 eämmoia oäsi amsibaiämotm pqoy atsó oi diasóneiy sot
 óqhqot 1 paqócqauoy 1 detäseqo edóuio, jai paqó-
 cqauoy 3 pqxäso edóuio sot amxseäqot ceqlamijotä moälot
 pot eävotm xy rtmeäpeia sgm euaqlocgä sxm jamoämxm oqi-
 rleämxm rtkkocijxäm rtlbórexm eqcariäay pot eävotm Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 jgqtvheiä tpovqexsijeäy oi opoiäoi bake so Hùjesteret le diósang sgy 18gy Uebqotaqiäot 1998
 rsgm tpoäherg Skatteministeriet jasó Bent Vestergaard
 a) pqobkeäpotm dióqjeia ódeiay pot tpeqbaiämei sgm
 ekóvirsg dióqjeia sgy jamomijgäy esgäriay ódeiay pot (Tpoäherg C-55/98)
 pqobkeäpesai rsgm odgciäa 93/104/EJ sot Rtlbotkiäot, (98/C 137/20)
 sgy 23gy Moelbqiäot 1993, rvesijó le oqirleäma rsoi-
 veiäa sgy oqcómxrgy sot vqoämot eqcariäay (1), Le diósang sgy 18gy Uebqotaqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe
 rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 gä/jai
 mosgäsxm rsiy 24 Uebqotaqiäot 1998, so Hùjesteret, rso pkaiä-
 b) paqeävotm rsom ecjasersgleämo rsg Ceqlamiäa eqco- rio sgy diauoqóy lesantä Skatteministeriet jai Bent Vester-
 doäsg so dijaiäxla ma amafgsgärei apoä soty joimotäy gaard pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio
 uoqeiäy sxm rtlbakkoleämxm sa poró pot eävei jasa- sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm engäy eqx-
 bókei xy lirhoä gä apodoveäy ódeiay jai xy epiädola sglósxm:
 ódeiay, akkó dem pqobkeäpotm jameäma seäsoio di-
 jaiäxla cia som ecjasersgleämo rsgm akkodapgä eqco- 1. Rtmódei le sa óqhqa 6 jai 59 sgy rtmhgäjgy EJ so oäsi
 doäsg, paqeävotm oälxy amsÂ atsotä rsoty apo- jasó sg damijgä molokociäa [bkeäpe apoäuarg sot Hùjeste-
 rparleämoty eqcafoleämoty sg dtmasoäsgsa ma pqobó- ret sgy 19gy Ojsxbqiäot 1994 (pot amadglorietähgje rso
 kotm apÂ etheiäay siy anixäreiy soty jasó sxm joimxäm Ugeskrift for Retsvñsen 1994, r. 970)] tuiärsasai sejlgä-
 uoqeäxm sxm rtlbakkoleämxm qio tpeäq sot oäsi eäma pqoäcqalla epiloquxärexy, re
 peqipsxäreiy jasó siy opoiäey pqaclasopoieiäsai re rtmgähg
 gä/jai sotqirsijoä soäpo rsgm akkodapgä o opoiäoy dem dijaioko-
 c) pqobkeäpotm, rso pkaiärio sgy diadijariäay sxm arua- ceiäsai jahatsoäy apoä epacceklasijgäy apoäwexy, rtmdeäe-
 kirsijxäm saleiäxm, g opoiäa pqeäpei ma sgqeiäsai sai le eäma soäro rglamsijoä apoä sotqirsijgäy apoäwexy
 rtäluxma le siy rtkkocijeäy atseäy rtlbóreiy eqca- rsoiveiäo xärse oi dapómey rtllesovgäy rso pqoäcqalla
 riäay, sgm tpovqeäxrg sot ecjasersgleämot rsgm akko- epiloquxärexy ma lg lpoqotäm ma hexqghotäm xy ejpe-
 dapgä eqcodoäsg ma paqeävei rsoty joimotäy uoqeiäy sxm rseäey dapómey epiveiqgärexy;
 rtlbakkoleämxm oqirleäma rsoiveiäa, sa opoiäa eiämai 2. Re peqiäpsxrg aqmgsijgäy apamsgärexy, lpoqeiä g jasó so
 poktä ejsemeärseqa apoä sa rsoiveiäa pot tpovqeotäsai ehmijoä diäjaio tuirsólemg rsom uoqokocijoä soleäa jasó-
 ma paqeävei o ecjasersgleämoy rsg Ceqlamiäa eqcodoä- rsarg, oäpxy ejsiähesai amxseäqx rso rgleiäo 2, ma dijaio-
 sgy; kocgheiä emoäwei sgy molokociäay sot Dijarsgqiäot sxm EJ,
 3. èvotm sa óqhqa 48, 59 jai 60 sgy rtmhgäjgy EJ sgm rtcjejqileäma de sxm apouórexm epiä sxm tpoheärexm
 eämmoia oäsi amsibaiämei pqoy atsó g qtählirg sot óqhqot 1 C-204/90, Bachmann (1) jai C-250/95, Futura Participa-
 paqócqauoy 4 sot amxseäqx ceqlamijotä moälot, g opoiäa tions SA (2);
 pqobkeäpei oäsi, cia sgm tpacxcgä rso epacceklasijoä pediäo
 irvtäoy liay rtkkocijgäy rtlbórexy eqcariäa pot eävei (1) Apoäuarg sgy 28gy Iamotaqiäot 1992, Rtkkocgä 1992, r. I -249.
 (2) Apoäuarg sgy 15gy Laðot 1997, Rtkkocgä 1997, r. I-2492.
 jgqtvheiä tpovqexsijgä jai irvtäei epiärgy, rtäluxma le so
 óqhqo 1 paqócqauoy 3 pqxäso edóuio sot em koäcx ceq-
 lamijotä moälot, cia soty ecjasersgleämoty rsgm akko-
 dapgä eqcodoäsey jai soty lirhxsotäy soty pot eävotm
 aporparheiä pqoy eqcariäay emsoäy sot sopijotä pediäot Aiäsgrg ajtqxärexy sgy Asociación Telefónica de Mutualistas
 irvtäoy sgy em koäcx rtkkocijgäy rtlbórexy eqcariäay, (ATM), tpobkgheiära rsiy 26 Uebqotaqiäot 1998 jasó sgy
 oäkoi oi aporparleämoi rsg Ceqlamiäa eqcafoälemoi Ç akkó apouórexy pot eneädxre rsiy 18 Dejelbqiäot 1997 so pqxäso
 atsoiä jai loämo Ç hexqotämsai xy emiaiäa epiveiäqgrg, pemsalekeäy slgäla sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm
 lokomoäsi cia soty ecjasersgleämoty rsg Ceqlamiäa eqco- Joimosgäsxm rsgm tpoäherg S-178/94, Asociación Telefónica
 doäsey irvtäei diauoqesijgä eämmoia peqiä epiveiqgärexy, g de Mutualistas (ATM) jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 opoiäa re oqirleämey peqipsxäreiy odgceiä re diauoqesijó Joimosgäsxm
 aposekeärlasa xy pqoy sgm tpacxcgä sxm epiveiqgärexm (Tpoäherg C-57/98 P)
 rso pediäo irvtäoy sgy rtkkocijgäy rtlbórexy eqcariäay
 pot eävei jgqtvheiä tpovqexsijgä; (98/C 137/21)
 4. èvei so óqhqo 3 paqócqauoy 1 rsoiveiäo b) sgy odgciäay G Asociación Telefónica de Mutualistas (ATM), ejpqorx-
 96/71/EJ sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot jai sot potälemg apoä soty Juan Eugenio Blanco Rodríguez jai


text:
C 247/28 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 26.8.2000
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-405/99 (1) ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως C-417/98 P (1)
 (2000/C 247/43) (2000/C 247/47)
 Με δια ́ταξη της 4ης Απριλι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου Με δια ́ταξη της 10ης Μαι ̈́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́- των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-405/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ σεως C-417/98 Ρ: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου. Primex Produkte Import-Export GmbH & Co., Gebr. Kruse
 GmbH και Interporc Im- und Export GmbH.
 (1) EE C 20 της 22.1.2000.
 (1) EE C 1 της 4.1.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-426/99 (1)
 (2000/C 247/44) ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως C-156/99 (1)
 Με δια ́ταξη της 6ης Απριλι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου (2000/C 247/48)
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-426/99 (αι ́τηση του Oberlandesgericht Düsseldorf για Με δια ́ταξη της 10ης Μαι ̈́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως), Connaught Laboratories των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 Inc. κατα ́ SmithKline Beecham Pharma GmbH και SmithKline σεως C-156/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Beecham Biologicals Manufacturing SA. Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 34 της 5.2.2000. (1) EE C 226 της 7.8.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-355/99 (1)
 ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως C-168/99 (1)
 (2000/C 247/45)
 (2000/C 247/49)
 Με δια ́ταξη της 7ης Απριλι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́- Με δια ́ταξη της 11ης Μαι ̈́ου 2000, ο προ ́εδρος του πρω ́ του
 σεως C-355/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ τμη ́ματος του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 Ιρλανδι ́ας. σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-168/99: Επιτροπη ́ Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των κατα ́ Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας.
 (1) EE C 352 της 4.12.1999.
 (1) EE C 204 της 17.7.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-412/99 (1)
 (2000/C 247/46) ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως C-229/99 (1)
 Με δια ́ταξη της 18ης Απριλι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- (2000/C 247/50)
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-412/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των Με δια ́ταξη της 15ης Μαι ̈́ου 2000, ο προ ́εδρος του πρω ́ του
 κατα ́ ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας. τμη ́ματος του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-229/99: Επιτροπη ́ Ευρωπαϊκω ́ν
 (1) EE C 79 της 18.3.2000. Κοινοτη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 226 της 7.8.1999.


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/35
 Προσφυγή της 4ης Δεκεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Τσεχικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-544/08)
 (2009/C 44/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: N. Yerrell και L. Jelínek)
 Καθής: Τσεχική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Τσεχική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2005/68/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2005, σχετικά με τις αντασφαλίσεις και την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/EΟΚ, 92/49/EΟΚ του Συμβουλίου, καθώς και των οδηγιών 98/78/EΚ και 2002/83/EΚ (1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 64 της οδηγίας αυτής·
 —
 να καταδικάσει την Τσεχική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 10 Δεκεμβρίου 2007.
 (1) ΕΕ L 323, σ. 1.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/26
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 13ης Ιουνίου 2013 [αίτηση του Administrativen sad — Varna (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Galin Kostov κατά Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
 (Υπόθεση C-62/12) (1)
 (Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρο 9, παράγραφος 1 - Έννοια του όρου «υποκείμενος στον φόρο» - Φυσικό πρόσωπο - Φορολογητέα παροχή υπηρεσιών - Ευκαιριακή παροχή υπηρεσιών - Μη ύπαρξη σχέσης με επαγγελματική δραστηριότητα που έχει δηλωθεί ως υποκείμενη σε ΦΠΑ - Δικαστικός επιμελητής που είναι ελεύθερος επαγγελματίας)
 2013/C 225/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad — Varna
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Galin Kostov
 κατά
 Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής απόφασης — Administrativen sad Varna — Ερμηνεία του άρθρου 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Έννοια του υποκειμένου στον φόρο — Επιβολή ΦΠΑ σε φυσικό πρόσωπο για την ευκαιριακή παροχή φορολογούμενων υπηρεσιών που δεν συναρτώνται προς το ασκούμενο από το πρόσωπο αυτό ελεύθερο επάγγελμα του δικαστικού επιμελητή
 Διατακτικό
 Το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι το φυσικό πρόσωπο που υπόκειται ήδη σε φόρο προστιθέμενης αξίας για τις δραστηριότητες δικαστικού επιμελητή που ασκεί ως ελεύθερος επαγγελματίας πρέπει να θεωρείται «υποκείμενος στον φόρο» για κάθε άλλη οικονομική δραστηριότητα την οποία ασκεί ευκαιριακά, υπό την προϋπόθεση ότι η δραστηριότητα αυτή συνιστά δραστηριότητα κατά την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2006/112.
 (1) ΕΕ C 118 της 21.4.2012.


text:
 7.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/26
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 10ης Δεκεμβρίου 2008 — JTEKT κατά ΓΕΕΑ (IFS)
 (Υπόθεση T-462/05) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος IFS - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2009/C 32/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: JTEKT Corp., πρώην Toyoda Koki Kabushiki Kaisha (Aichi-ken, Ιαπωνία) (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Wachinger και M. Zöbisch, στη συνέχεια M. De Zorti, M. Koch και T. Grimm, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 14ης Σεπτεμβρίου 2005 (υπόθεση R 1157/2004-1) σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος IFS ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 14ης Σεπτεμβρίου 2005 (υπόθεση R 1157/2004-1).
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα του JTEKT Corp.
 (1) ΕΕ C 74 της 25.3.2006.


text:
1.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 264/35
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: Προσφυγή της Νuova Fa.U.Di. s.r.l. κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 29 Αυγούστου
 — να ακυρώσει την προσβαλλόμενη πράξη· 2003
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. (Υπόθεση T-299/03)
 (2003/C 264/62)
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με
 αυτά που προβλήθηκαν στην υπόθεση T-139/03 Nuova Agricast
 κατά Επιτροπής (1). Η Νuova Fa.U.Di. s.r.l. εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο
 Michele Arcangelo Calabrese, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 29 Αυγούστου 2003 προσφυγή
 (1) ΕΕ C 146 της 21.6.03, σ. 43.
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την προσβαλλόμενη πράξη·
 Προσφυγή της Lavorazione Cuoio e Pelli BIEFFE s.r.l. κατά — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 στις 29 Αυγούστου 2003
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση T-298/03)
 (2003/C 264/61) Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με
 αυτά που προβλήθηκαν στην υπόθεση T-139/03 Nuova Agricast
 κατά Επιτροπής (1).
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (1) ΕΕ C 146 της 21.6.03, σ. 43.
 Η Lavorazione Cuoio e Pelli BIEFFE s.r.l., εκπροσωπούμενη από
 τον δικηγόρο Michele Arcangelo Calabrese, άσκησε ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 29 Αυγούστου
 2003 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: Προσφυγή της Moser Baer India Limited κατά του Συμβου-
 λίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 29 Αυγού-
 — να ακυρώσει την προσβαλλόμενη πράξη· στου 2003
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. (Υπόθεση Τ-300/03)
 (2003/C 264/63)
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με
 αυτά που προβλήθηκαν στην υπόθεση T-139/03 Nuova Agricast
 κατά Επιτροπής (1). H Moser Baer India Limited, Νέο ∆ελχί (Ινδία), εκπροσωπουμένη
 από τους P. Bently, QC, K. Αδαμαντόπουλο, δικηγόρο,
 R. MacLean και J. Branto, Solicitors, με τόπο επιδόσεων στο
 (1) ΕΕ C 146 της 21.6.03, σ. 43.
 Λουξεμβούργο, άσκησε προσφυγή, στις 29 Αυγούστου 2003,
 κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 17.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 195/19
 Προσφυγή της 28ης Απριλίου 2010 — Δημοκρατία της Ουγγαρίας κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-194/10)
 2010/C 195/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Ουγγαρίας (εκπρόσωποι: J. Fazekas, M. Fehér, K. Szíjjártó)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την εγγραφή της προστατευόμενης ονομασίας προελεύσεως «Vinohradnícka oblast’ Tokaj» στη βάση δεδομένων E-Bacchus, στην οποία προέβη η Επιτροπή όσον αφορά τη Σλοβακία, αντί της προστατευόμενης ονομασίας προελεύσεως «Tokajská vinohradnícka oblast’» και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα, επικαλούμενη τον κανονισμό 1234/2007 του Συμβουλίου (1), αμφισβητεί το κύρος της καταχωρίσεως της προστατευόμενης ονομασίας προελεύσεως «Vinohradnícka oblast’ Tokaj» στο μητρώο προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και γεωγραφικών ενδείξεων (στο εξής: μητρώο E-Bacchus), στην οποία προέβη η Επιτροπή όσον αφορά τη Σλοβακία.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει, ως πρώτο λόγο ακυρώσεως, ότι η Επιτροπή, τροποποιώντας την εν λόγω καταχώριση, παρέβη τις διατάξεις του κανονισμού 1234/2007 του Συμβουλίου, καθώς και του κανονισμού 607/2009 της Επιτροπής (2), διότι, με την επίμαχη τροποποίηση της αρχικής εγγραφής στο εν λόγω μητρώο, εξασφάλισε αυτοδίκαιη προστασία, κατά την έννοια των νέων ρυθμίσεων, για ονομασία η οποία δεν μπορεί να θεωρηθεί ως «υφιστάμενη προστατευόμενη ονομασία» κατά την έννοια του άρθρου 118 ιθ' του κανονισμού 1234/2007 [118 vicies στο γαλλικό κείμενο].
 Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει, συγκεκριμένα, ότι, κατά την έναρξη ισχύος των νέων ρυθμίσεων της αγοράς του οίνου, την 1η Αυγούστου 2009, προστατευόμενη βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας ήταν η ονομασία «Tokajská/Tokajské/Tokajský vinohradnícka oblast’», όπως προκύπτει ιδίως από τον κατάλογο επιτραπέζιων οίνων με γεωγραφική ένδειξη (3) και από τον κατάλογο των οίνων ποιότητας (4).
 Η προσφεύγουσα προβάλλει επιπλέον ότι η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνεται από την εξέταση της σλοβακικής νομοθεσίας, καθώς ο νέος σλοβακικός νόμος περί οίνων, που περιλαμβάνει την ονομασία «Tokajská vinohradnícka oblast’», θεσπίστηκε στις 30 Ιουνίου 2009. Εξάλλου, αν οι εφαρμοστέοι εν προκειμένω κανονισμοί ερμηνεύονταν υπό την έννοια ότι η έναρξη ισχύος του εθνικού νόμου (η 1η Σεπτεμβρίου 2009) έχει επίσης σημασία όσον αφορά τον προσδιορισμό της υφιστάμενης προστασίας, θα έπρεπε να εφαρμοστεί το άρθρο 73, παράγραφος 2, του κανονισμού 607/2009, θα έπρεπε δηλαδή, και στην περίπτωση αυτή, να θεωρηθεί ότι η αναγραφόμενη στον νέο νόμο ονομασία αποτελεί «υφιστάμενη προστατευόμενη ονομασία» κατά την έννοια του άρθρου 118 ιθ' του κανονισμού 1234/2007.
 Ως δεύτερο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι, λόγω του τρόπου τηρήσεως και διαχειρίσεως του μητρώου E-Bacchus και, συγκεκριμένα, λόγω της προσβαλλόμενης καταχωρίσεως, η Επιτροπή παραβιάζει τις αρχές της χρηστής διοικήσεως, της αγαστής συνεργασίας και της ασφάλειας δικαίου, οι οποίες είναι κατοχυρωμένες αρχές του κοινοτικού δικαίου.
 Συναφώς, η προσφεύγουσα φρονεί ότι, βάσει της αρχής της χρηστής διοικήσεως και λαμβανομένης υπόψη ιδίως της σημασίας του εν λόγω μητρώου, η Επιτροπή υποχρεούται να διασφαλίζει ότι σε αυτό καταχωρίζονται στοιχεία γνήσια, αξιόπιστα και ακριβή. Ειδικότερα, η Επιτροπή οφείλει να εξετάζει ποιες ονομασίες, βάσει ποιων εθνικών νόμων, αποτελούν, κατά την έναρξη ισχύος της νέας ρυθμίσεως της αγοράς του οίνου, «υφιστάμενες προστατευόμενες ονομασίες». Επιπλέον, κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή παρέβη την αρχή της αγαστής συνεργασίας, διότι ουδέποτε ενημέρωσε εκ των προτέρων ή εκ των υστέρων την Ουγγρική Κυβέρνηση σχετικά με τις τροποποιήσεις του μητρώου E-Bacchus όσον αφορά τη Σλοβακία, αν και η Επιτροπή όφειλε να γνωρίζει ότι η τροποποίηση αυτή ενδέχεται να θίξει τα συμφέροντα της Ουγγαρίας Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή παρέβη και την αρχή της ασφάλειας δικαίου, διότι κατάρτισε και τηρεί το αρχείο κατά τέτοιο τρόπο, ώστε οι καταχωρίσεις σε αυτό να μπορούν να τροποποιηθούν αναδρομικώς οποτεδήποτε, χωρίς να είναι δυνατόν να προσδιοριστεί με ακρίβεια το πότε επήλθε η τροποποίηση.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (ΕΕ L 299, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 607/2009 της Επιτροπής, της 14 Ιουλίου 2009, για τον καθορισμό ορισμένων λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 479/2008 του Συμβουλίου, όσον αφορά τις προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και τις προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις, τις παραδοσιακές ενδείξεις, την επισήμανση και την παρουσίαση ορισμένων προϊόντων του αμπελοοινικού τομέα.
 (3) Κατάλογος ονομάτων γεωγραφικών ενοτήτων μικρότερων από κράτος μέλος, όπως αναφέρεται στο άρθρο 51, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1493/1999 (Επιτραπέζιοι οίνοι με γεωγραφική ένδειξη) (ΕΕ 2009, C 187, σ. 67).
 (4) Κατάλογος των οίνων ποιότητας που παράγονται σε καθορισμένες περιοχές (ΕΕ 2009, C 187, σ. 1).


text:
 1.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 180/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 4ης Ιουνίου 2009 (αίτηση του College van Beroep voor het bedrijfsleven, Κάτω Χώρες, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — T-Mobile Netherlands BV, KPN Mobile NV, Orange Nederland NV, Vodafone Libertel NV κατά Raad van bestuur van de Nederlandse Mededingingsautoriteit
 (Υπόθεση C-8/08) (1)
 (Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως - Άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ - Έννοια της «εναρμονισμένης πρακτικής» - Αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της συνεννοήσεως και της συμπεριφοράς των επιχειρήσεων στην αγορά - Εκτίμηση βάσει των κανόνων του εθνικού δικαίου - Αρκεί μία και μόνο σύσκεψη ή απαιτείται διαρκής και τακτική συνεννόηση)
 2009/C 180/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 College van Beroep voor het bedrijfsleven
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 T-Mobile Netherlands BV, KPN Mobile NV, Orange Nederland NV, Vodafone Libertel NV
 κατά
 Raad van bestuur van de Nederlandse Mededingingsautoriteit
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Ερμηνεία του άρθρου 81 ΕΚ — Έννοια εναρμονισμένης πρακτικής — Ανάγκη υπάρξεως αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της συγκεντρώσεως και της συμπεριφοράς των επιχειρήσεων στην αγορά — Εκτίμηση ή μη σύμφωνα με τους κανόνες του εθνικού δικαίου — Επαρκής χαρακτήρας μιας ενιαίας συγκεντρώσεως ή ανάγκη υπάρξεως διαρκούς και περιοδικής συγκεντρώσεως
 Διατακτικό
 1)
 Εναρμονισμένη πρακτική έχει στρεφόμενο κατά του ανταγωνισμού αντικείμενο, κατά την έννοια του άρθρου 81, παράγραφος 1, ΕΚ, οσάκις, λόγω του περιεχομένου της και του σκοπού της και λαμβανομένης υπόψη της νομικής και οικονομικής συγκυρίας στην οποία αυτή εντάσσεται, είναι συγκεκριμένα ικανή να παρεμποδίσει, να περιορίσει ή να νοθεύσει τον ανταγωνισμό εντός της κοινής αγοράς. Δεν απαιτείται η εν τοις πράγμασι παρεμπόδιση, ο περιορισμός ή η νόθευση του ανταγωνισμού ούτε το να υφίσταται άμεσος σύνδεσμος μεταξύ της οικείας εναρμονισμένης πρακτικής και των τιμών καταναλωτή. Η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ ανταγωνιστών επιδιώκει στρεφόμενο κατά του ανταγωνισμού αντικείμενο οσάκις είναι ικανή να εξαλείψει τις αβεβαιότητες ως προς τη μελετώμενη από τις οικείες επιχειρήσεις συμπεριφορά.
 2)
 Στο πλαίσιο της εξετάσεως της αιτιώδους συναφείας μεταξύ της συνεννοήσεως και της συμπεριφοράς στην αγορά των μετεχουσών σε αυτήν επιχειρήσεων, συναφείας η οποία απαιτείται προκειμένου να καταδειχθεί η ύπαρξη εναρμονισμένης πρακτικής κατά την έννοια του άρθρου 81, παράγραφος 1, ΕΚ, ο εθνικός δικαστής οφείλει, υπό την επιφύλαξη της περί του αντιθέτου αποδείξεως η οποία βαρύνει τις εν λόγω επιχειρήσεις, να εφαρμόσει το τεκμήριο περί αιτιώδους συναφείας, όπως αυτό εξαγγέλλεται με τη νομολογία του Δικαστηρίου, και σύμφωνα με το οποίο οι εν λόγω επιχειρήσεις, ενόσω εξακολουθούν να δραστηριοποιούνται στην αγορά αυτή, λαμβάνουν υπόψη τις ανταλλαγείσες με τους ανταγωνιστές τους πληροφορίες.
 3)
 Στον βαθμό που η μετέχουσα στη συνεννόηση επιχείρηση παραμένει δραστήρια στην οικεία αγορά, το τεκμήριο περί αιτιώδους συναφείας μεταξύ της συνεννοήσεως και της συμπεριφοράς της εν λόγω επιχειρήσεως στην αγορά εφαρμόζεται έστω και αν η συνεννόηση προκύπτει από μία και μόνο σύσκεψη των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων.
 (1) ΕΕ C 92 της 12.4.2008.


text:
 26.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/5
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 11 Ιανουαρίου 2011 — Air France κατά Heinz-Gerke Folkerts και Luz-Tereza Folkerts
 (Υπόθεση C-11/11)
 2011/C 95/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Air France
 Αναιρεσίβλητοι: Heinz-Gerke Folkerts, Luz-Tereza Folkerts
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει ο επιβάτης δικαίωμα αποζημιώσεως σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91, αν η αναχώρηση καθυστερήσει για διάστημα μικρότερο του ορίου που προβλέπεται στο άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού, η άφιξη όμως στον τελικό προορισμό λάβει χώρα τουλάχιστον τρεις ώρες μετά την προγραμματισμένη ώρα αφίξεως;
 Στην περίπτωση που η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι αρνητική:
 2)
 Προκειμένου να καθορισθεί αν υπάρχει καθυστέρηση υπό την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, του κανονισμού σε πτήση που αποτελείται από τμηματικές διαδρομές είναι κρίσιμες οι τμηματικές διαδρομές ή η απόσταση από τον τελικό προορισμό;
 (1) EE L 46, σ. 1.


text:
 12.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/15
 Αίτηση αναιρέσεως της 11ης Ιανουαρίου 2011 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε στις 27 Οκτωβρίου 2010 το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στην υπόθεση T-24/05, Alliance One International, Inc. (πρώην Standard Commercial Corp.), Standard Commercial Tobacco Company, Inc., Trans-Continental Leaf Tobacco Corp. Ltd κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-14/11 P)
 2011/C 80/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre, E. Gippini Fournier, R. Sauer)
 Έτεροι διάδικοι στη διαδικασία: Alliance One International, Inc. (πρώην Standard Commercial Corp.), Standard Commercial Tobacco Company, Inc., Trans-Continental Leaf Tobacco Corp. Ltd.
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει το σημείο 1 του διατακτικού της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως·
 —
 να απορρίψει το σύνολο της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου υποβληθείσας προσφυγής·
 —
 να καταδικάσει την TCLT στα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής διαδικασίας και να καταδικάσει τις τρεις αναιρεσίβλητες στα δικαστικά έξοδα της πρωτόδικης διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί για τους εξής λόγους:
 1)
 Το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και δεν έλαβε υπόψη του πάγια νομολογία σύμφωνα με την οποία η ευθύνη κάθε εταιρίας πρέπει να εκτιμάται ανά περίπτωση.
 2)
 Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως κρίνοντας ότι η μεταχείριση ορισμένων μητρικών εταιριών εκ μέρους της Επιτροπής καθορίζει τον εφαρμοστέο κανόνα για τη στοιχειοθέτηση της ευθύνης άλλων μητρικών εταιριών, ακόμα και αν κανόνας αυτός βαίνει πέραν αυτού που απαιτεί η νομολογία.
 3)
 Εμποδίζοντας την Επιτροπή να προβάλει επιχειρήματα για να απαντήσει σε ισχυρισμούς αντλούμενους από δυσμενή διάκριση, το Γενικό Δικαστήριο προσέβαλε το δικαίωμα της Επιτροπής σε κατ’ αντιμωλία διαδικασία και ερμήνευσε εσφαλμένως την υποχρέωση αιτιολογήσεως.
 4)
 Το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως εφόσον η Trans-Continental Leaf Tobacco Corp. Ltd ευρισκόταν σε αντικειμενικώς διαφορετική θέση από τη θέση της Intabex και της Universal.


text:
 29.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 111/44
 Προσφυγή της 28ης Δεκεμβρίου 2015 — ZZ κ.λπ. κατά ΕΥΕΔ
 (Υπόθεση F-153/15)
 (2016/C 111/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: ZZ κ.λπ. (εκπρόσωποι: N. de Montigny και J.-N. Louis, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της ΕΥΕΔ που απεικονίζεται στα εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών των προσφευγόντων, ως πρώτης εφαρμογής της μειώσεως από το 25 % στο 20 % της αποζημιώσεως συνθηκών διαβιώσεως, κατ’ εφαρμογήν αποφάσεως του διοικητικού γενικού διευθυντή.
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να κρίνει ότι η από 23 Φεβρουαρίου 2015 απόφαση του διοικητικού γενικού διευθυντή της ΕΥΕΔ δεν έχει εφαρμογή στους προσφεύγοντες·
 —
 κατά συνέπεια, να ακυρώσει το εκκαθαριστικό σημείωμα των αποδοχών τους του Μαρτίου του 2015, καθώς και τα εκκαθαριστικά σημειώματα των αποδοχών τους των επόμενων μηνών, καθόσον εφαρμόζουν συντελεστή αποζημιώσεως συνθηκών διαβιώσεως 20 %·
 —
 να καταδικάσει την ΕΥΕΔ στα δικαστικά έξοδα.


text:
 24.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 330/17
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 25ης Οκτωβρίου 2005 — Herrero Romeu κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-298/02) (1)
 («Υπάλληλοι - Αμοιβή - Επίδομα αποδημίας - Άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', του παραρτήματος VII του ΚΥΚ - Παροχή υπηρεσιών σε άλλο κράτος - Έννοια της συνήθους διαμονής - Αιτιολογία - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως»)
 (2005/C 330/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Anna Herrero Romeu (Βρυξέλλες, Βέλγιο) [εκπρόσωποι: J. García-Gallardo Gil-Fournier, J. Guillem Carrau, D. Domínguez Pérez και A. Sayagués Torres, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωπος: J. Currall, επικουρούμενος από τους δικηγόρους R. Rivas Andrés και J. Gutiérrez Gisbert]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 10ης Ιουνίου 2002, με την οποία δεν αναγνωρίστηκε στην προσφεύγουσα το δικαίωμα επί του επιδόματος αποδημίας του άρθρου 4 του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καθώς και επί των συνδεομένων με το επίδομα αυτό αποζημιώσεων.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Έκαστος διάδικος φέρει τα έξοδά του.
 (1) EE C 289 της 23.11.2002


text:
 8.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 303/19
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunalul Timiș (Ρουμανία) στις 12 Ιουνίου 2014 — Silvia Ciup κατά Administrația Județeană a Finanțelor Publice (AJFP) Timiș — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice (DGRFP) Timișoara
 (Υπόθεση C-288/14)
 2014/C 303/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunalul Timiș
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Silvia Ciup
 Εναγόμενη: Administrația Județeană a Finanțelor Publice (AJFP) Timiș — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice (DGRFP) Timișoara
 Προδικαστικό ερώτημα
 Μήπως οι αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας των ενδίκων βοηθημάτων για παραβιάσεις του δικαίου της Ένωσης, αρχές τις οποίες αναγνωρίζει η νομολογία του Δικαστηρίου, καθώς και το κατά το άρθρο 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης δικαίωμα ιδιοκτησίας αντιτίθενται σε διατάξεις εθνικού δικαίου οι οποίες αναβάλλουν, με καταβολή σε δόσεις εντός χρονικού διαστήματος 5 ετών, την επιστροφή των φόρων που εισπράχθηκαν κατά παραβίαση του κοινοτικού δικαίου και την επιστροφή των σχετικών τόκων, επιστροφές που διατάσσονται με δικαστικές αποφάσεις που θα καταστούν εκτελεστές μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2015;


text:
 26.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 350/25
 Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2016 — holyGhost κατά EUIPO — CBM (holyGhost)
 (Υπόθεση T-439/16)
 (2016/C 350/31)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: holyGhost GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Wiedemann και S. Engbrink, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: CBM Creative Brands Marken GmbH (Ζυρίχη, Ελβετία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «holyGhost»– Υπ’ αριθ. 11 757 853 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 30ής Μαΐου 2016 στην υπόθεση R 2867/2014-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο,
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση.
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
C 163/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.6.2000
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 27ης Ιανουαρι ́ου 2000
 της 30η ́ς Μαρτι ́ου 2000
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-194/97 και Τ-83/98,
 Eugénio Branco Ld.a κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 στην υπο ́θεση Τ-51/96, Miwon Co. Ltd κατα ́ Συμβουλι ́ου τη ́των(1)
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 (Ευρωπαϊκο ́ Κοινωνικο ́ Ταμει ́ο — Προσφυγη ́ κατα ́ παρα-
 λει ́ψεως — Παραδεκτο ́ — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως —
 («Αντιντα ́μπινγκ — Παρα ́βαση της αναλη ́ψεως υποχρεω ́- Απο ́φαση περι ́ αναστολη ́ς χρηματοδοτικω ́ ν συνδρομω ́ν —
 σεως ως προς τις τιμε ́ς — Κοινοτικη ́ ζημι ́α») Πιστοποι ́ηση απο ́ το κρα ́τος με ́λος — Πλα ́νη περι ́ την
 εκτι ́μηση των πραγματικω ́ ν περιστατικω ́ ν — ∆ικαιολο-
 γημε ́νη εμπιστοσυ ́νη — Κεκτημε ́να δικαιω ́ ματα — Ασφα ́-
 (2000/C 163/46) λεια δικαι ́ου — Αναλογικο ́τητα)
 (2000/C 163/47)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-51/96, Miwon Co. Ltd, με ́εδρα τη Σεου ́λ Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-194/97 και Τ-83/98, Eugénio
 (Νο ́τιος Κορε ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον J. F. Bellis, δικηγο ́ρο Branco Ld.a, με ́εδρα τη Λισσαβω ́να, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον
 Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ B. Belchior, δικηγο ́ρο Vila Nova de Gaia, με αντι ́κλητο στο
 γραφει ́ο των Loesch και Wolter, 11, rue Goethe, κατα ́ Συμβου- Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο J. Schroeder, 6, rue Heine, κατα ́
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: A. Tanca, H. J. Rabe Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: ο ́σον αφορα ́
 και G. Berrisch), υποστηριζομε ́νου απο ́ την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊ- την υπο ́θεση Τ-194/97, A. M. Alves Vieira και K. Simonsson
 κω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: N. Khan), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ και, ο ́σον αφορα ́ την υπο ́θεση Τ-83/98, M. T. F. Figueira και
 ακυρω ́σεως του κανονισμου ́ (ΕΚ) 81/96 του Συμβουλι ́ου, της M. Simonsson), με αντικει ́μενο, ο ́σον αφορα ́ την υπο ́θεση
 19ης Ιανουαρι ́ου 1996, για την τροποποι ́ηση του κανονισμου ́ Τ-194/97, αι ́τημα με το οποι ́ο ζητει ́ται η διαπι ́στωση παραλει ́ψεως
 (ΕΟΚ) 2435/93 για την επιβολη ́ οριστικου ́ δασμου ́ αντιντα ́μπινγκ της καθη ́ς, στο με ́τρο που αυτη ́ παρανο ́μως αρνη ́θηκε να αποφανθει ́
 στις εισαγωγε ́ς γλουταμινικου ́ νατρι ́ου καταγωγη ́ς Ινδονησι ́ας, επι ́ της αιτη ́σεως καταβολη ́ς του υπολοι ́που χρηματοδοτικω ́ν
 ∆ημοκρατι ́ας της Κορε ́ας και Ταϊβα ́ν και για την οριστικη ́ ει ́σπραξη συνδρομω ́ν χορηγηθεισω ́ν απο ́ το Ευρωπαϊκο ́ Κοινωνικο ́ Ταμει ́ο
 του προσωρινου ́ δασμου ́, και για την περα ́τωση της διαδικασι ́ας στο πλαι ́σιο των υποθε ́σεων 870301 P1 και 870302 P3, και,
 ο ́σον αφορα ́ την Ταϊλα ́νδη (EE L 15, σ. 20), στο με ́τρο που ο ο ́σον αφορα ́ την υπο ́θεση Τ-83/98, αι ́τημα ακυρω ́σεως των
 κανονισμο ́ς αναφε ́ρεται στην προσφευ ́γουσα, το Πρωτοδικει ́ο αποφα ́σεων C(1998) 47 και C(1998) 48 της Επιτροπη ́ς, της
 (τρι ́το πενταμελε ́ς), συγκει ́μενο απο ́ τους M. Jaeger, Προ ́εδρο, 17ης Φεβρουαρι ́ου 1998, περι ́ αναστολη ́ς χορηγη ́σεως των εν
 K. Lenaerts, V. Tiili, J. Azizi και P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμμα- λο ́γω συνδρομω ́ν, το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 τε ́ας: A. Mair, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 30 Μαρτι ́ου τους M. Jaeger, προ ́εδρο, K. Lenaerts και J. Azizi, δικαστε ́ς,
 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: γραμματε ́ας: A. Mair, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 27 Ιανουαρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. 1) Συνεκδικα ́ζει, προς ́εκδοση κοινη ́ς αποφα ́σεως, τις υποθε ́σεις
 Τ-194/97 και Τ-83/98.
 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και 2) Κηρυ ́σσει την προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως στην υπο ́θεση
 τα ́εξοδα του Συμβουλι ́ου. Τ-194/97 απαρα ́δεκτη.
 3) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικα ́ της ́εξοδα. 3) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως στην υπο ́θεση
 Τ-83/98.
 4) Η καθη ́ς φε ́ρει, εκτο ́ς των δικω ́ ν της εξο ́δων, και το 10 %
 των εξο ́δων της προσφευ ́γουσας.
 (1) EE C 180 της 22.6.1996.
 (1) EE C 252 της 16.8.97 και C 278 της 5.9.98.


text:
 14.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 302/12
 Αναίρεση που άσκησε στις 3 Μαρτίου 2015 η Internationaler Hilfsfonds e.V. κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 9 Ιανουαρίου 2015 στην υπόθεση T-482/12, Internationaler Hilfsfonds κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-103/15 P)
 (2015/C 302/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Αναιρεσείουσα: Internationaler Hilfsfonds e.V. (εκπρόσωπος: H.-H. Heyland, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο,
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Ιανουαρίου 2015,
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η δυνάμει του άρθρου 56 του Οργανισμού του Δικαστηρίου ασκηθείσα αίτηση αναιρέσεως βάλλει κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Ιανουαρίου 2015 στην υπόθεση T-482/12. Με την εν λόγω διάταξη, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της Internationaler Hilfsfonds e.V. κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ως απαράδεκτη, εξαιτίας ατελούς υποβολής εγγράφων και λόγων ακυρώσεως. Σύμφωνα, ωστόσο, με την απόφαση της 22ας Μαΐου 2012 στην υπόθεση T-300/10, η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη, πλην ορισμένων εξαιρέσεων, να παράσχει πλήρη πρόσβαση στα έγγραφα του φακέλου σχετικά με τη σύμβαση LIEN 97-2011. Η Επιτροπή δεν συμμορφώθηκε προς αυτήν την επιταγή, αντιθέτως δε, παρέσχε πολλά έγγραφα που έφεραν κενά και αλλοιώσεις, ενώ δεν παρέσχε παντελώς πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα. Στο από 27 Οκτωβρίου 2012 δικόγραφό της, η Internationaler Hilfsfonds e.V. διατύπωσε εκτενώς τις αιτιάσεις της, προσκομίζοντας και επικαλούμενη το από 27 Ιουλίου 2012 έγγραφό της προς την Επιτροπή, με το οποίο κάλεσε την τελευταία να λάβει τα βάσει του άρθρου 266 ΣΛΕΕ σε συνδυασμό με το άρθρο 254, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ, αναγκαία μέτρα. Υπέβαλε, επίσης, στο Γενικό Δικαστήριο τη σχετική αλληλογραφία, την οποία επισύναψε, επιπροσθέτως, ως παράρτημα, στο δικόγραφο της προσφυγής.
 Στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι το δικόγραφο της προσφυγής δεν πληροί τις τυπικές προϋποθέσεις του άρθρου 44, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του Κανονισμού Διαδικασίας και ότι οι λόγοι της προσφυγής δεν διατυπώθηκαν επαρκώς. Η αναιρεσείουσα αντικρούει τα ανωτέρω, διατεινόμενη ότι προέβαλε όχι συνοπτικώς, αλλά εκτενώς το ιστορικό της προσφυγής, τους λόγους της, καθώς και κάθε πληροφορία, ούτως ώστε να είναι το Γενικό Δικαστήριο απολύτως σε θέση να επιληφθεί της διαφοράς. Διατείνεται, ιδίως, ότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε επίσης απαράδεκτο το επικουρικό της αίτημα να κηρυχθεί μερικώς άκυρη η απόφαση της Επιτροπής της 28ης Αυγούστου 2012 (με την οποία η τελευταία είχε δώσει περιορισμένη πρόσβαση στα έγγραφα), παρότι είχε κάνει σχετικώς δεκτό τον λόγο ακυρώσεως.
 Επιπλέον, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο εξέλαβε τα εκ μέρους της προσκομισθέντα στο παράρτημα έγγραφα ως γενική παραπομπή, μη αναγνωρίζοντάς τα, μολονότι αυτά συνέβαλαν στην αποσαφήνιση των περιεχόμενων στο δικόγραφο της προσφυγής λόγων και εγγράφων, και αποτελούσαν, επομένως, αναπόσπαστο τμήμα της τελευταίας. Η αναιρεσείουσα αμφισβητεί, επίσης, την άποψη του Γενικού Δικαστηρίου κατά την οποία το υπόμνημα απαντήσεως που κατέθεσε η προσφεύγουσα στερούταν ισχύος –παρότι η τελευταία το είχε υποβάλει, σύμφωνα με τον Κανονισμό Διαδικασίας, ως συμπλήρωμα του δικογράφου της προσφυγής προς διευκρίνιση των επιχειρημάτων της και συνοδευόμενο με όλα τα ζητηθέντα έγγραφα. Εκτιμά ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη, λόγω σοβαρών δικονομικών πλημμελειών, και προβάλλει, επομένως, ότι το Γενικό Δικαστήριο της απέκλεισε το δικαίωμα προσφυγής.


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 17ης Ιουλίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-132/06) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρο 10 ΕΚ - Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Υποχρεώσεις του εσωτερικού δικαίου - Έλεγχος των φορολογητέων πράξεων - Αμνηστία)
 (2008/C 223/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. Traversa και M. Afonso)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: I. Braguglia και G. De Bellis, avvocato dello Stato)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 2 και 22 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ: έκτη οδηγία του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Υποχρεώσεις του εσωτερικού δικαίου — Εθνική νομοθεσία που δεν επιβάλλει έλεγχο σε φορολογούμενες πράξεις που πραγματοποιούνται για σειρά φορολογικών ετών
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ιταλική Δημοκρατία, προβλέποντας στα άρθρα 8 και 9 του νόμου 289/2002 για την κατάρτιση του ετησίου και πολυετούς κρατικού προϋπολογισμού (δημοσιονομικός νόμος του 2003) [legge n. 289, disposizioni per la formazione del bilancio annuale e pluriennale dello Stato (legge finanziaria 2003)] της 27ης Δεκεμβρίου 2002, γενική και χωρίς διάκριση παραίτηση από τον έλεγχο των φορολογητέων πράξεων που πραγματοποιήθηκαν στη διάρκεια σειράς φορολογικών περιόδων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2 και 22 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, καθώς και από το άρθρο 10 ΕΚ.
 2)
 Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 108 της 6.5.2006.