text:
 16.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/8
 Προσφυγή της 20ής Δεκεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-598/12)
 2013/C 79/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Hetsch, O. Beynet και Κ. Herrmann)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας, μη λαμβάνοντας και, σε κάθε περίπτωση, μη κοινοποιώντας στην Επιτροπή τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές ρυθμίσεις για να συμμορφωθεί προς το άρθρο 2, σημεία 1, 22, 32 και 33, το άρθρο 3, παράγραφοι 7, 8 και 13, το άρθρο 6, παράγραφοι 1 και 3, το άρθρο 9, καθώς και προς τα άρθρα 13, 14 και 17 έως 23, τα άρθρα 10 και 11, το άρθρο 16, παράγραφοι 1 και 2, το άρθρο 26, παράγραφος 2, στοιχεία β', γ' και δ', τρίτο και τέταρτο εδάφιο, το άρθρο 29, το άρθρο 38, παράγραφοι 1 έως 4, το άρθρο 39, παράγραφοι 1 έως 4, το άρθρο 40, παράγραφοι 1 έως 3 και 5 έως 7, καθώς και προς τα σημεία 1 και 2 του παραρτήματος I της οδηγίας 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 49, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής·
 —
 να επιβάλει στη Δημοκρατία της Πολωνίας, δυνάμει του άρθρου 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, χρηματική ποινή ύψους 84 378,24 ευρώ ημερησίως, από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως στην υπό κρίση υπόθεση, λόγω μη τηρήσεως της υποχρεώσεώς της να κοινοποιήσει τα μέτρα μεταφοράς στην εθνική έννομη τάξη της οδηγίας 2009/72/ΕΚ·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2009/72/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 3 Μαρτίου 2011.
 (1) ΕΕ L 211, σ. 55.


text:
 8.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 303/31
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το cour d’appel de Mons (Βέλγιο) στις 9 Ιουλίου 2014 — État belge κατά Nathalie De Fruytier
 (Υπόθεση C-334/14)
 2014/C 303/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour d’appel de Mons
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείον: État belge
 Εφεσίβλητη: Nathalie De Fruytier
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιτίθεται το άρθρο 13, A, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ (1) στο να απαλλάσσεται από τον ΦΠΑ ως παροχή στενά συνδεόμενη με παροχές ιατρικής φύσεως, δηλαδή παροχές που έχουν ως σκοπό τη διάγνωση, τη θεραπευτική αγωγή και, στο μέτρο του δυνατού, την ίαση από ασθένειες ή ανωμαλίες της υγείας, η μεταφορά βιολογικών δειγμάτων και οργάνων για ιατρική ανάλυση ή για ιατρικές ή θεραπευτικές φροντίδες, που πραγματοποιείται από τρίτον, ελεύθερο επαγγελματία, οι παροχές του οποίου περιλαμβάνονται στις πράξεις που καλύπτονται από τις επιστροφές που πραγματοποιούνται από το σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως υπέρ κλινικών και ιατρικών εργαστηρίων;
 2)
 Μήπως η δραστηριότητα μεταφοράς βιολογικών δειγμάτων και οργάνων που γίνεται για ιατρική ανάλυση ή για ιατρικές ή θεραπευτικές φροντίδες και η οποία ασκείται από τρίτον, ελεύθερο επαγγελματία, οι παροχές του οποίου περιλαμβάνονται στις πράξεις που καλύπτονται από τις επιστροφές που πραγματοποιούνται από το σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως υπέρ κλινικών και ιατρικών εργαστηρίων ενόψει της διενέργειας ιατρικών αναλύσεων, δύναται να τύχει της απαλλαγής από τον φόρο σύμφωνα με το άρθρο 13, A, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ;
 3)
 Μήπως η έννοια «άλλα ιδρύματα της αυτής φύσεως δεόντως αναγνωρισμένα» που περιέχεται στο άρθρο 13, A, παράγραφος 1, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας πρέπει να ερμηνευθεί ως περιλαμβάνουσα τις ιδιωτικές εταιρίες των οποίων οι παροχές συνίστανται στη μεταφορά ανθρώπινων βιολογικών δειγμάτων για ανάλυση απαραίτητη για την επίτευξη των θεραπευτικών σκοπών που επιδιώκουν τα ιδρύματα νοσοκομειακής και ιατρικής περιθάλψεως;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 25.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 12ης Ιουνίου 2014 [αίτηση του Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Λιθουανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Užsienio reikalų ministerija, Finansinių nusikaltimų tyrimo tarnyba κατά Vladimir Peftiev, BelTechExport ZAO, Sport-pari ZAO, BT Telecommunications PUE
 (Υπόθεση C-314/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα σε βάρος της Λευκορωσίας - Δέσμευση των κεφαλαίων και των οικονομικών πόρων - Εξαιρέσεις - Καταβολή επαγγελματικών αμοιβών σχετικών με την παροχή νομικών υπηρεσιών - Εξουσία εκτιμήσεως της αρμόδιας εθνικής αρχής - Δικαίωμα αποτελεσματικής ένδικης προστασίας - Ενδεχόμενο να ασκεί επιρροή η παράνομη προέλευση των κεφαλαίων - Δεν υφίσταται))
 2014/C 282/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Užsienio reikalų ministerija, Finansinių nusikaltimų tyrimo tarnyba
 κατά
 Vladimir Peftiev, BelTechExport ZAO, Sport-pari ZAO, BT Telecommunications PUE
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 765/2006 του Συμβουλίου, της 18ης Μαΐου 2006, σχετικά με περιοριστικά μέτρα όσον αφορά τη Λευκορωσία, όπως έχει τροποποιηθεί με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 84/2011 του Συμβουλίου, της 31ης Ιανουαρίου 2011, και με τον κανονισμό (ΕΕ) 588/2011 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2011, έχει την έννοια ότι, οσάκις αποφαίνεται επί αιτήματος εξαιρέσεως υποβληθέντος κατά τα προβλεπόμενα στη διάταξη αυτή προκειμένου να ασκηθεί προσφυγή με αντικείμενο την αμφισβήτηση της νομιμότητας των περιοριστικών μέτρων που επέβαλε η Ευρωπαϊκή Ένωση, η αρμόδια εθνική αρχή δεν διαθέτει απόλυτη εξουσία εκτιμήσεως, αλλά οφείλει να ασκεί τις αρμοδιότητές της σεβόμενη τα δικαιώματα που κατοχυρώνονται με το άρθρο 47, δεύτερο εδάφιο, δεύτερη περίοδος, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το γεγονός ότι είναι απαραίτητη η εκπροσώπηση από δικηγόρο για την άσκηση της προσφυγής αυτής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Η αρμόδια εθνική αρχή δύναται να ελέγχει αν τα κεφάλαια των οποίων ζητείται η αποδέσμευση προορίζονται αποκλειστικά για την καταβολή εύλογων αμοιβών επαγγελματιών και για την κάλυψη δαπανών σχετικών με την παροχή νομικών υπηρεσιών. Δύναται επίσης να καθορίζει τις προϋποθέσεις που κρίνει κατάλληλες για να διασφαλίσει, ιδίως, ότι δεν θα παραβλεφθεί ο σκοπός για την επίτευξη του οποίου επιβλήθηκε η οικεία κύρωση και ότι δεν θα καταστρατηγηθεί η χορηγούμενη εξαίρεση.
 2)
 Το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 765/2006, όπως έχει τροποποιηθεί με τον εκτελεστικό κανονισμό 84/2011 και με τον κανονισμό 588/2001, έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης, κατά την οποία η δέσμευση κεφαλαίων ή οικονομικών πόρων στηρίζεται στον εν λόγω κανονισμό, τυχόν εξαίρεση από τη δέσμευση των κεφαλαίων και των οικονομικών πόρων προκειμένου να καταβληθεί αμοιβή για την παροχή νομικών υπηρεσιών πρέπει να εκτιμάται σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, στην οποία δεν γίνεται καμία νύξη για την προέλευση και την ενδεχομένως παράνομη κτήση των κεφαλαίων.
 (1) ΕΕ C 233 της 10.8.2013.


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/45
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 26ης Ιουνίου 2013 — Di Prospero κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-12/12) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Διορισμός - Επιτυχία σε διαγωνισμό κατόπιν προσκλήσεως προς την προσφεύγουσα να διαγωνισθεί στο πλαίσιο εκτελέσεως δικαστικής αποφάσεως - Κατάταξη σε βαθμό με αναδρομική ισχύ)
 2013/C 252/78
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Rita Di Prospero (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues, A. Blot και C. Bernard-Glanz, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. J. Currall και Mme B. Eggers)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως της σιωπηρής απορριπτικής αποφάσεως της Επιτροπής επί του αιτήματος της προσφεύγουσας-ενάγουσας για κατάταξή της στον βαθμό AD 11 με αναδρομική ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 2010 και αγωγή προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης τις οποίες φέρεται ότι υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την από 18 Οκτωβρίου 2011 απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περί απορρίψεως του αιτήματός της Rita Di Prospero για κατάταξή της στον βαθμό AD 11 από 1ης Ιανουαρίου 2010.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή-αγωγή.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της και υποχρεούται να φέρει τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Rita Di Prospero.
 (1) EE C 138 της 12.05.12, σ. 32.


text:
 9.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/2
 Αναίρεση που άσκησε στις 2 Νοεμβρίου 2007 η SELEX Sistemi Integrati SpA, πρώην Alenia Marconi Systems SpA, κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα) στις 29 Αυγούστου 2007 στην υπόθεση T-186/05, SELEX Sistemi Integrati SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-481/07 P)
 (2008/C 37/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: SELEX Sistemi Integrati SpA, πρώην Alenia Marconi Systems SpA (εκπρόσωποι: F. Sciaudone, R. Sciaudone και A. Neri, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη του Πρωτοδικείου της 29ης Αυγούστου 2007 στην υπόθεση T-186/05 και να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο, προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της ουσίας της υποθέσεως υπό το πρίσμα των διευκρινίσεων που θα παράσχει το Δικαστήριο·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας καθώς και της διαδικασίας στην υπόθεση T-186/05.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η αναιρεσείουσα επικαλείται:
 α)
 εσφαλμένο αποκλεισμό των καταβληθέντων στο πλαίσιο της υποθέσεως T-155/04 δικαστικών εξόδων από την έννοια της δυναμένης να αποκατασταθεί ζημίας. Κατά τη γνώμη της αναιρεσείουσας, το Πρωτοδικείο:
 —
 εξέλαβε εσφαλμένως την αγωγή αποζημιώσεως ως απόπειρα «ανατροπής της αποφάσεως επί των δικαστικών εξόδων την οποία περιέχει η απόφαση του Δικαστηρίου» στην υπόθεση T-155/04·
 —
 ερμήνευσε εσφαλμένως τα άρθρα 87 επ. του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου σε σχέση με τις αρχές περί αποζημιώσεως.
 —
 θεώρησε εσφαλμένως ότι η νομολογία που απορρέει από την επονομαζόμενη απόφαση Montorio του Δικαστηρίου τυγχάνει εφαρμογής εν προκειμένω·
 β)
 πλάνη του Πρωτοδικείου καθόσον αυτό απέκλεισε τα καταβληθέντα στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας προ της ασκήσεως της αγωγής έξοδα από την έννοια της δυναμένης να αποκατασταθεί ζημίας. Η πλάνη του Πρωτοδικείου έγκειται, κατά την αναιρεσείουσα, στο ότι ερμήνευσε και εφάρμοσε τα άρθρα 87 επ. του Κανονισμού Διαδικασίας σε σχέση με μια κατάσταση στο πλαίσιο της οποίας ζητείται η καταβολή αποζημιώσεως, η οποία είναι εντελώς ξένη προς το πεδίο εφαρμογής των εν λόγω διατάξεων·
 γ)
 παραμόρφωση του περιεχομένου των αποδεικτικών στοιχείων που παρέσχε η αναιρεσείουσα. Το Πρωτοδικείο δεν ανέλυσε ορθώς τον φάκελο που προσκόμισε η αναιρεσείουσα και τα συνημμένα στον εν λόγω φάκελο έγγραφα.
 δ)
 έλλειψη λογικής συνοχής και αντιφατικότητα της αιτιολογίας, καθώς και μη συνεκτίμηση της κοινοτικής νομολογίας στον τομέα της αποζημιώσεως. Πράγματι, το Πρωτοδικείο δεν εφάρμοσε ορθώς τις αρχές που διατυπώθηκαν με την επονομαζόμενη απόφαση Mulder (συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-104/89 και C-37/90) (1) και με την επονομαζόμενη απόφαση Agraz (υπόθεση C-243/05 P) (2)·
 ε)
 παράβαση του άρθρου 44 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου. Κατά τη γνώμη της αναιρεσείουσας, μια ορθή ερμηνεία της διατάξεως αυτής δεν απαιτεί να περιέχει το δικόγραφο της προσφυγής «κατ' ανάγκην» τα προτεινόμενα αποδεικτικά μέσα, αλλά, αντιθέτως, η διάταξη στηρίζεται στην έννοια της «δυνατότητας», υπό την έννοια ότι ο διάδικος υποχρεούται να προσκομίσει τις αποδείξεις μόνον όταν τούτο είναι δυνατό·
 στ)
 έλλειψη αιτιολογίας όσον αφορά την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη η αναιρεσείουσα λόγω παραβιάσεως της αρχής της εύλογης διάρκειας της διοικητικής διαδικασίας. Πράγματι, το Πρωτοδικείο δεν αιτιολόγησε την απόρριψη του αιτήματος αποζημιώσεως σε σχέση με την ειδική αυτή παραβίαση που επικαλέσθηκε η αναιρεσείουσα·
 ζ)
 παραμόρφωση του περιεχομένου των επιχειρημάτων και των αποδεικτικών στοιχείων, καθώς και παράθεση αιτιολογίας που δεν παρουσιάζει λογική συνοχή και έρχεται σε αντίφαση με την κοινοτική νομολογία στον τομέα της αποκαταστάσεως της ηθικής βλάβης. Το Πρωτοδικείο δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα επιχειρήματα που αφορούν αποκλειστικώς τον αποκλεισμό από τις προσκλήσεις προς υποβολή προσφορών ή τη μη ανάθεση των δημοσίων συμβάσεων προμήθειας προκειμένου να απορρίψει το αίτημα αποζημιώσεως σχετικά με την παραβίαση της αρχής της εύλογης διάρκειας της διοικητικής διαδικασίας ή την παράβαση του καθήκοντος εποπτείας εκ μέρους της Επιτροπής.
 (1) Απόφαση του Δικαστηρίου της 27ης Ιανουαρίου 2000, C-104/89 και C-37/90, J. M. Mulder κ.λπ. κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Συλλογή 2002, σ. I-203).
 (2) Απόφαση της 9ης Νοεμβρίου 2006, C-243/05 P, Agraz, SA κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Συλλογή 2006, σ. I-10833).


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/5
 Ορκωμοσία των νέων μελών του Πρωτοδικείου
 2009/C 267/09
 Κατόπιν του διορισμού τους ως νέων μελών του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με αποφάσεις των αντιπροσώπων των Κυβερνήσεων των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 25ης Φεβρουαρίου 2009 (1) και της 8ης Ιουλίου 2009 (2), οι Η. Kanninen, για την περίοδο από 1ης Σεπτεμβρίου 2009 μέχρι 31 Αυγούστου 2010 και J. Schwarcz, για την περίοδο από 7 Οκτωβρίου 2009 μέχρι 31 Αυγούστου 2010, ορκίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 6 Οκτωβρίου 2009.
 (1) ΕΕ L 56 της 28ης Φεβρουαρίου 2009, σ. 17
 (2) ΕΕ L 181 της 14ης Ιουλίου 2009, σ. 25


text:
 6.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/29
 Προσφυγή της Anke Kröppelin κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 28 Ιανουαρίου του 2005
 (Υπόθεση T-54/05)
 (2005/C 193/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Anke Kröppelin, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Sébastien Orlandi, Xavier Martin, Albert Coolen, Etienne Marchal και Jean-Noël Louis, με τόπο επιδόσεων το Λουξεμβούργο, άσκησε στις 28 Ιανουαρίου 2005, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1.
 να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα της προσφεύγουσας περί ακυρώσεως της αποφάσεώς του να μην της χορηγήσει το επίδομα αποδημίας και τα δικαιώματα που απορρέουν απ' αυτό,
 2.
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί που προβάλει η προσφεύγουσα είναι πανομοιότυποι με εκείνους που πρόβαλε η ίδια προσφεύγουσα στο πλαίσιο της υποθέσεως T-408/04 (1).
 (1) ΕΕ C 300 της 4.12.2004, σ. 50


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/11
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 12ης Ιανουαρίου 2006
 στην υπόθεση C-118/05: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2000/60/ΕΚ - Κοινοτική πολιτική στον τομέα των υδάτων - Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη εντός της ταχθείσας προθεσμίας)
 (2006/C 60/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Στην υπόθεση C-118/05, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 10 Μαρτίου 2005, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Caeiros και S. Pardo Quintillán) κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωπος: L. Fernandes), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Malenovský, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet και A. Ó Caoimh (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 12 Ιανουαρίου 2006 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Η Πορτογαλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2.
 Καταδικάζει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 106 της 30.4.2005.


text:
 3.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/22
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 21ης Ιουνίου 2005
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-162/03, C-185/03, C-44/04, C-45/04, C-223/04, C-224/04, C-271/04 και C-272/04 (αιτήσεις του Tribunale di Milano για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Azienda Agricola Balconi (ex Guido) κατά Regione Lombardia, κ.λπ. και Azienda Agricola Schnabl Rosa κ.λπ. κατά Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura κ.λπ. (1)
 (Γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα - Συμπληρωματική εισφορά επί του γάλακτος - Κανονισμοί (ΕΟΚ) 856/84 και 3950/92 - Ποσότητα αναφοράς - Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 - Διοικητικές κυρώσεις - Προϋποθέσεις)
 (2005/C 217/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-162/03, C-185/03, C-44/04, C-45/04, C-223/04, C-224/04, C-271/04 και C-272/04, με αντικείμενο αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, τις οποίες υπέβαλε το Tribunale di Milano (Ιταλία) με απόφαση της 21ης Φεβρουαρίου 2003 (C-162/03), που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 7 Απριλίου 2003, το Tribunale di Tolmezzo (Ιταλία) (C-185/03, C-271/04 και C-272/04), με αποφάσεις της 16ης Απριλίου 2003 και της 16ης Ιουνίου 2004, που περιήλθαν αντιστοίχως στο Δικαστήριο στις 5 Μαΐου 2003 και στις 25 Ιουνίου 2004, και το Tribunale di Gorizia (Ιταλία) (C-44/04, C-45/04, C-223/04 και C-224/04), με αποφάσεις της 18ης Δεκεμβρίου 2003 και της 7ης Απριλίου 2004, που περιήλθαν αντιστοίχως στο Δικαστήριο στις 4 Φεβρουαρίου 2004 και στις 28 Μαΐου 2004, στο πλαίσιο της δίκης Azienda Agricola Balconi Andrea (ex Guido) (C-162/03) κατά Regione Lombardia, Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA) και Azienda Agricola Schnabl Rosa (C-185/03), Azienda Agricola Bogar Roberto e Andrea (C-44/04 και C-224/04), Azienda Agricola Bressan Aldo (C-45/04 και C-223/04), Azienda Agricola Di Doi Elena (C-271/04), Azienda Agricola Piemonte Franco (C-272/04) κατά Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Cospalat FVG, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, πρόεδρο τμήματος, N. Colneric (εισηγήτρια) και M. Ilešič, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 21 Ιουνίου 2005 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Η συμπληρωματική εισφορά που θεσπίστηκε για τον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων με τα άρθρα 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1968, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, ως έχει μετά το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 856/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, και μετά τα άρθρα 1 έως 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3950/92 του Συμβουλίου της 28ης Δεκεμβρίου 1992 για τη θέσπιση συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, δεν εμφανίζει τον χαρακτήρα διοικητικής κυρώσεως κατά την έννοια του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (1) ΕΕ C 135 της 7.6.2003.
 ΕΕ C 146 της 21.6.2003.
 ΕΕ C 85 της 3.4.2004.
 ΕΕ C 228 της 11.9.2004.
 ΕΕ C 201 της 7.8.2004.


text:
2.8.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 184/49
 Προς υποστήριξη της παρούσας προσφυγής της, η προσφεύγουσα — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 προβάλλει ότι η Επιτροπή έσφαλε ως προς τον νόμο και τα
 πραγματικά περιστατικά. Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η αύξηση
 της χωρητικότητας επιτρέπεται κατά το άρθρο 4, παράγραφος 2,
 της απόφασης του Συμβουλίου 97/413/ΕΟΚ και είναι, συνεπώς,
 επιλέξιμη για έγκριση. Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα προβάλλει επιπλέον ότι η Επιτροπή παραβίασε Ο προσφεύγων επικαλείται, προς στήριξη της προσφυγής του,
 την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, τις θεμιτές παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθόσον ο δευτεροβά-
 προσδοκίες της προσφεύγουσας και την αρχή της μη αναδρομικό- θμιος βαθμολογητής δεν παρέθεσε, στο πλαίσιο της εκθέσεως
 τητας. Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η Επιτροπή εφάρμοσε αξιολογήσεως για το διάστημα 1999-2001, τους λόγους για
 κριτήρια που δεν υπήρχαν κατά τον χρόνο της παραγγελίας του τους οποίους δεν έλαβε υπόψη τη γνώμη των προσώπων που
 καινούριου σκάφους ή κατά το χρόνο που η αίτηση για αύξηση συμβουλεύθηκε και τις δύσκολες συνθήκες εργασίας. Επίσης δεν
 της χωρητικότητας υποβλήθηκε στην Επιτροπή. δικαιολόγησε τους συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους οι
 γενικής φύσεως εκτιμήσεις του ήταν λιγότερο ευνοϊκές από εκείνες
 που περιέχονται στην έκθεση αξιολογήσεως που είχε συνταχθεί
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή έλαβε προτού η έκθεση υποβληθεί στην κρίση της επιτροπής ίσης
 υπόψη της το είδος των αιτήσεων για αύξηση, χωρίς προηγου- εκπροσωπήσεως.
 μένως να έχει θεσπίσει τα ανωτέρω κριτήρια, και ότι τα κριτήρια
 που εφαρμόστηκαν συνιστούν δυσμενή διάκριση εις βάρος της
 προσφεύγουσας. Ο προσφεύγων επικαλείται επίσης την ηθική βλάβη που υπέστη
 λόγω της καθυστερημένης συντάξεως της εκθέσεως αξιολογήσεώς
 του.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει επιπλέον ότι η εξαίρεση των σκαφών
 που ναυάγησαν και η έγκριση της αύξησης της χωρητικότητας
 γι' αυτά τα νέα σκάφη αποτελεί αδικαιολόγητη διάκριση.
 Η προσφεύγουσα επιπλέον προβάλλει ότι η Επιτροπή παραβίασε
 την αρχή της αναλογικότητας, δεν αιτιολόγησε επαρκώς την
 απόφαση και στέρησε την προσφεύγουσα από το δικαίωμα
 ακρόασης. Προσφυγή της Ιl Ponte Finanziaria S.p.A. κατά Γραφείου
 εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά
 σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις
 (1) ΕΕ L 175, σ. 27. 30 Μαΐου 2003
 (Υπόθεση T-194/03)
 (2003/C 184/106)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 Προσφυγή του Giuseppe Piro κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 20 Μαΐου 2003
 Η Ιl Ponte Finanziaria S.p.A., εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο
 (Υπόθεση Τ-193/03) καθηγητή Pier Luigi Roncaglia, και τις δικηγόρους Αngelica
 Torrigiani Malaspina και Maria Boletto, άσκησε ενώπιον του
 (2003/C 184/105) Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 30 Μαΐου 2003
 προσφυγή κατά του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της
 εσωτερικής αγοράς.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Έτερος διάδικος στην ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδι-
 κασία ήταν η Marine Enterprise Projects Società Unipersonale di
 Ο Giuseppe Piro, κάτοικος Wezembeek Oppem (Βέλγιο), εκπρο- Alberto Fiorenzi S.r.l.
 σωπούμενος από τους δικηγόρους Sébastien Orlandi, Albert
 Coolen Jean-Noël Louis και Étienne Marchal, με τόπο επιδόσεων
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 20 Μαΐου 2003 ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. — να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος
 προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της
 Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδεί-
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: γματα) (ΓΕΕΑ) της 17ης Μαρτίου 2003 στη διαδικασία R
 1015/2001-4·
 — να ακυρώσει την απόφαση περί οριστικής εκθέσεως αξιολο-
 γήσεως για το διάστημα 1997-1999· — να υποχρεώσει το ΓΕΕΑ ν' απορρίψει την αίτηση καταχω-
 ρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 940007 BAINBRIDGE
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει συμβολική αποζη- (εικονιστικό)·
 μίωση ενός ευρώ για την αποκατάσταση της ζημίας που
 υπέστη· — να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 ---pagebreak--- C 184/50 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2.8.2003
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Προσφυγή της Εuropean Federation for Cosmetic Ingre-
 dients (EFfCI) κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
 Αιτών την καταχώριση κοινο- Marine Enterprise Projects Soc. Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις
 τικού σήματος: Unipersonale di Alberto Fioren- 3 Ιουνίου 2003
 zi S.r.l.
 (Υπόθεση Τ-196/03)
 Αμφισβητούμενο κοινοτικό Εικονιστικό σήμα «BAINBRIDGE»
 σήμα: — Αίτηση καταχωρίσεως (2003/C 184/107)
 αριθ. 940007, υποβληθείσα για
 προϊόντα των κατηγοριών 18 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (δέρμα και απομιμήσεις δέρματος,
 δέρματα ζώων, κιβώτια και βαλί-
 τσες ταξιδίου· ομπρέλες, αλεξήλια
 και ράβδοι περιπάτου, μαστίγια, Η Εuropean Federation for Cosmetic Ingredients (EffCI),
 ιπποσκευές και είδη σελοποιίας) Βρυξέλλες, Βέλγιο, εκπροσωπουμένη από τους K. Maldegem και
 και 25 (ενδύματα, υποδήματα, C. Mereu, lawyers, άσκησε προσφυγή, στις 3 Ιουνίου 2003, κατά
 είδη πιλοποιίας) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρω-
 παϊκής Ένωσης ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων.
 Δικαιούχος του σήματος ή Η προσφεύγουσα
 σημείου, ανακόπτων: Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη, άλλως,
 Σήμα ή σημείο επί του οποί- Ιταλικά εικονιστικά σήματα επικουρικώς, να συνεξετάσει το παραδεκτό με την ουσία της
 ου βασίζεται η ανακοπή: «BRIDGE» (αριθ. καταχωρίσεως υποθέσεως·
 370836 και 704338) για προϊ-
 όντα της κατηγορίας 25, εικονι- — να ακυρώσει εν μέρει το άρθρο 1 της οδηγίας 2003/15/
 στικό «OLD BRIDGE» (αριθ. κα- ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου,
 ταχωρίσεως 606709) για προϊό- της 27ης Φεβρουαρίου 2003, για την τροποποίηση της
 ντα της κατηγορίας 25, εικονιστι- οδηγίας 76/768/ΕΟΚ (2) του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως
 κό «THE BRIDGE BASKET» των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στα
 (αριθ. καταχωρίσεως 593651) για καλλυντικά προϊόντα, ώστε να απαλειφθούν το νέο άρθρο 4α,
 προϊόντα των κατηγοριών 18 παράγραφος 2 και 2.1, το άρθρο 4β και το νέο εδάφιο που
 και 25, λεκτικό «THE BRIDGE» προστέθηκε στο άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 76/
 (αριθ. καταχωρίσεως 642952) για 768/ΕΟΚ
 προϊόντα της κατηγορίας 25,
 τρισδιάστατα «THE BRIDGE» — να καταδικάσει τα καθών στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (αριθ. καταχωρίσεως 704372 και
 633349) για προϊόντα των
 κατηγοριών 18 και 25, λεκτικό
 «FOOTBRIDGE» (αριθ. καταχωρί- Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 σεως 710102) για προϊόντα των
 κατηγοριών 18 και 25, εικονιστι- Η προσφεύγουσα είναι ευρωπαϊκός όμιλος οικονομικού σκοπού και
 κό «THE BRIDGE WAYFARER» εκπροσωπεί τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις παρασκευής συστατικών
 (αριθ. καταχωρίσεως 721569) για καλλυντικών. Οι διατάξεις της οδηγίας 2003/15/ΕΚ, τις οποίες
 προϊόντα των κατηγοριών 18 προσβάλλει, αφορούν την απαγόρευση δοκιμών σε ζώα των
 και 25, λεκτικό «OVER THE χημικών ουσιών που χρησιμοποιούνται ως συστατικά καλλυντικών
 BRIDGE» (αριθ. καταχωρίσεως προϊόντων, καθώς και την απαγόρευση χρησιμοποιήσεως στα
 630763) για προϊόντα των καλλυντικά προϊόντα ορισμένων ουσιών που έχουν ταξινομηθεί ως
 κατηγοριών 18 και 25, και λεκτι- καρκινογόνες, μεταλλαξιογόνες ή τοξικές για την αναπαραγωγή.
 κό «THE BRIDGE» (αριθ. καταχω-
 ρίσεως 642953) για προϊόντα Προς στήριξη του αιτήματός της περί ακυρώσεως των διατάξεων
 των κατηγοριών 18 που αφορούν την απαγόρευση δοκιμών σε ζώα, η προσφεύγουσα
 προβάλλει τους εξής λόγους:
 Απόφαση του τμήματος ανα- Η ανακοπή απορρίφθηκε — Την προβαλλόμενη παράβαση ουσιώδους τύπου της διαδι-
 κοπών: κασίας. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλομένη
 πράξη ερείδεται επί εσφαλμένης νομικής βάσεως. Κατ' αυτήν,
 Απόφαση του τμήματος προ- Η προσφυγή απορρίφθηκε η προσβαλλομένη πράξη, μολονότι βασίζεται στο άρθρο 95
 σφυγών: της Συνθήκης ΕΚ, δεν αποσκοπεί στην εξάλειψη των εμπο-
 δίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων ή την
 άρση των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού. Περαιτέρω, η
 Λόγοι της παρούσας προ- Εσφαλμένη εφαρμογή του προσφεύγουσα προβάλλει κατάχρηση εξουσίας, καθόσον,
 σφυγής: άρθρου 8, παράγραφος 1, κατ' αυτήν, με την προσβαλλομένη πράξη σκοπείται να
 στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) προαχθεί η καλή διαβίωση των ζώων, η οποία δεν περιλαμ-
 40/94 (κίνδυνος συγχύσεως). βάνεται στους σκοπούς της εσωτερικής αγοράς της ΕΚ.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλομένη
 πράξη δεν περιλαμβάνει επαρκείς λόγους και προσήκουσα
 αιτιολογία.


text:
 4.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 146/36
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Μαρτίου 2015 — Naazneen Investments κατά ΓΕΕΑ — Energy Brands (SMART WATER)
 (Υπόθεση T-250/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Κοινοτικό λεκτικό σήμα SMART WATER - Ουσιαστική χρήση - Άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009])
 (2015/C 146/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Naazneen Investments Ltd (Λεμεσός, Κύπρος) (εκπρόσωποι: P. Goldenbaum, I. Rohr και T. Melchert, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Pohlmann)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Energy Brands, Inc. (Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: S. Malynicz, barrister, και D. Stone, solicitor)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 18ης Φεβρουαρίου 2013 (υπόθεση R 1101/2011-2) σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ των Energy Brands, Inc. και Naazneen Investments Ltd.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Νaazneen Investments Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 207 της 20.7.2013.


text:
 21.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/17
 Αναίρεση που άσκησε στις 18 Νοεμβρίου 2008 η Fornaci Laterizi Danesi SpA κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2008 στην υπόθεση T-224/08, Fornaci Laterizi Danesi SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-498/08 P)
 (2009/C 69/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Fornaci Laterizi Danesi SpA (εκπρόσωποι: M. Salvi, L. de Nora, M. Manganiello, P. Rivetta, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η Fornaci Laterizi Danesi SpA ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα) της 9ης Σεπτεμβρίου 2008 στην υπόθεση Τ-224/08, η οποία κοινοποιήθηκε με τηλεομοιοτυπία στις 12 Σεπτεμβρίου 2008, και να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της ουσίας·
 —
 επικουρικώς, σε περίπτωση μη αναπομπής στο Πρωτοδικείο, να κάνει δεκτά τα αιτήματα που προέβαλε πρωτοδίκως η νυν αναιρεσείουσα·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η αναιρεσείουσα κατά την παρούσα διαδικασία.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Πλάνη ως προς τις νομικές προϋποθέσεις, εσφαλμένη αιτιολογία, εσφαλμένη εφαρμογή της επίμαχης κανονιστικής ρυθμίσεως, έλλειψη προκαταρκτικής έρευνας (άρθρα 230, πέμπτο εδάφιο, 249 και 254 ΕΚ, επίσης σε συσχέτιση με το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών)


text:
 2.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 197/19
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 18ης Ιουνίου 2008 — Hoechst κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-410/03) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά σορβικών αλάτων - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Υπολογισμός των προστίμων - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Σοβαρότητα και διάρκεια της παραβάσεως - Επιβαρυντικές περιστάσεις - Αρχή non bis in idem - Συνεργασία κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας - Πρόσβαση στον φάκελο - Διάρκεια της διαδικασίας)
 (2008/C 197/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Hoechst GmbH, πρώην Hoechst AG (Φραγκφούρτη επί του Μάιν, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Klusmann και V. Turner, στη συνέχεια M. Klusmann, V. Turner και M. Rüba, και τέλος M. Klusmann και V. Turner, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς W. Mölls, O. Beynet και K. Mojzesowicz, στη συνέχεια W. Mölls και K. Mojzesowicz, επικουρούμενοι από τον A. Böhlke, δικηγόρο)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Με αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως, καθόσον αφορά την προσφεύγουσα, της αποφάσεως 2005/493/ΕΚ της Επιτροπής, της 1ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ κατά των εταιρειών Chisso Corporation, Daicel Chemical Industries Ltd, Hoechst AG, The Nippon Synthetic Chemical Industry Co. Ltd και Ueno Fine Chemicals Industry Ltd (υπόθεση COMP/E-1/37.370 — Σορβικά άλατα) (περίληψη δημοσιευθείσα στην ΕΕ 2005, L 182, σ. 20), ή, επικουρικώς, μειώσεως του επιβληθέντος στην προσφεύγουσα προστίμου σε πρόσφορο επίπεδο.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Καθορίζει το ύψος του επιβαλλόμενου στη Hoechst GmbH προστίμου σε 74,25 εκατομμύρια ευρώ.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 59 της 6.3.2004.


text:
 16.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 14/48
 Προσφυγή της 9ης Νοεμβρίου 2016 — Timberland Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-782/16)
 (2017/C 014/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Timberland Europe BV (Enschede, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: E. Vermulst, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/1395 της Επιτροπής, της 18ης Αυγούστου 2016, για την εκ νέου επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων με το πάνω μέρος από δέρμα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας που παράγονται από τις επιχειρήσεις Buckinghan Shoe Mfg Co., Ltd., Buildyet Shoes Mfg., DongGuan Elegant Top Shoes Co. Ltd, Dongguan Stella Footwear Co Ltd, Dongguan Taiway Sports Goods Limited, Foshan City Nanhai Qun Rui Footwear Co., Jianle Footwear Industrial, Sihui Kingo Rubber Shoes Factory, Synfort Shoes Co. Ltd., Taicang Kotoni Shoes Co. Ltd., Wei Hao Shoe Co. Ltd., Wei Hua Shoe Co. Ltd., Win Profile Industries Ltd, και την εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-659/13 και C-34/14 (ΕΕ L 225, σ. 52)·
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/1647 της Επιτροπής, της 13ης Σεπτεμβρίου 2016, για την εκ νέου επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Βιετνάμ, τα οποία κατασκευάζονται από τις επιχειρήσεις Best Royal Co. Ltd, Lac Cuong Footwear Co. Ltd, Lac Ty Co. Ltd, Saoviet Joint Stock Company (Megastar Joint Stock Company), VMC Royal Co. Ltd, Freetrend Industrial Ltd και τη συνδεδεμένη της εταιρεία Freetrend Industrial A (Vietnam) Co. Ltd., Fulgent Sun Footwear Co. Ltd, General Shoes Ltd, Golden Star Co. Ltd, Golden Top Company Co. Ltd, Kingmaker Footwear Co. Ltd., Tripos Enterprise Inc., Vietnam Shoe Majesty Co. Ltd, και για την εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου στις συνεκδικαθείσες υποθέσεις C-659/13 και C-34/14 (ΕΕ L 245, σ. 16)·
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/1731 της Επιτροπής, της 28ης Σεπτεμβρίου 2016, για την εκ νέου επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Βιετνάμ και που παράγονται από τη General Footwear Ltd (Κίνα), την Diamond Vietnam Co Ltd και την Ty Hung Footgearmex/Footwear Co. Ltd, και για την εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-659/13 και C-34/14 (ΕΕ L 262, σ. 4)· και
 —
 Να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή δεν ήταν εξαρχής κατά νόμο αρμόδια να εκδώσει τους προσβαλλόμενους κανονισμούς.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή δεν προσδιόρισε την ακριβή νομική βάση της εκδόσεως των προσβαλλομένων κανονισμών, κατά παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ, και ότι προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας και αποτελεσματικής ένδικης προστασίας της προσφεύγουσας.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η εκ νέου κίνηση της περατωθείσας διαδικασίας σχετικά με τα υποδήματα και η αναδρομική επιβολή του λήξαντος δασμού αντιντάμπινγκ στους προμηθευτές της προσφεύγουσας (i) στερείται νομικής βάσεως, ερείδεται σε πρόδηλη πλάνη κατά την εφαρμογή του άρθρου 266 ΣΛΕΕ και του βασικού κανονισμού και συνιστά παράβαση αυτού, (ii) είναι ασύμβατη προς τις αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της ασφάλειας δικαίου και της απαγορεύσεως της αναδρομικότητας, και (iii) είναι ασύμβατη προς το άρθρο 266 ΣΛΕΕ, συνιστά παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ και βασίζεται σε κατάχρηση εξουσίας της Επιτροπής.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η αναδρομική επιβολή δασμού μέσω των τριών προσβαλλομένων κανονισμών συνιστά δυσμενή διάκριση εις βάρος της προσφεύγουσας.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι ο τρόπος αξιολογήσεως ορισμένων αιτήσεων περί υπαγωγής σε καθεστώς οικονομίας της αγοράς και περί ατομικής μεταχείρισης που υπέβαλαν οι προμηθευτές της προσφεύγουσας συνιστά δυσμενή διάκριση και βασίστηκε σε κατάχρηση εξουσίας από την Επιτροπή.


text:
 24.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Corte d'appello di Milano (Ιταλία) στις 22 Αυγούστου 2007 — Marco Gambazzi κατά DaimlerChrysler Canada Inc., CIBC Mellon Trust Company
 (Υπόθεση C-394/07)
 (2007/C 283/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte d'appello di Milano
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Marco Gambazzi
 κατά
 DaimlerChrysler Canada Inc., CIBC Mellon Trust Company
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μπορεί το δικαστήριο του κράτους στο οποίο έχει υποβληθεί αίτηση κήρυξης της εκτελεστότητας να λαμβάνει υπόψη, βάσει της ρήτρας του άρθρου 27, σημείο 1, της Σύμβασης των Βρυξελλών περί δημόσιας τάξης, το γεγονός ότι το δικαστήριο του κράτους που εξέδωσε την απόφαση της οποίας ζητείται η εκτέλεση στέρησε από τον μη ερημοδικήσαντα ηττηθέντα διάδικο, εκδίδοντας πράξη για τον αποκλεισμό του από τη δίκη (debarment) υπό τις ανωτέρω περιγραφόμενες περιστάσεις, τη δυνατότητα διατύπωσης οποιουδήποτε αμυντικού ισχυρισμού;
 2)
 Ή μήπως η ερμηνεία της εν λόγω διάταξης, σε συνδυασμό με τις αρχές που συνάγονται από τα άρθρα 26 επ. της Σύμβασης για την αμοιβαία αναγνώριση και εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων στον κοινοτικό χώρο, εμποδίζει το εθνικό δικαστήριο να θεωρήσει ότι προσβάλλει τη δημόσια τάξη, υπό την έννοια του άρθρου 27, σημείο 1, η διεξαγωγή δίκης σε αστική υπόθεση στην οποία ο ένας από τους διαδίκους δεν μπόρεσε να ασκήσει το δικαίωμά του άμυνας, επειδή το δικαστήριο εξέδωσε πράξη για τον αποκλεισμό του από τη δίκη λόγω του ότι ο διάδικος αυτός δεν συμμορφώθηκε με εντολή του;


text:
 6.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/17
 Προσφυγή της 26ης Μαρτίου 2009 — Gruener Janura κατά ΓΕΕΑ — Centum Aqua Marketing (HUNDERTWASSER)
 (Υπόθεση T-125/09)
 2009/C 129/30
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Gruener Janura AG (εκπρόσωπος: P. Endres, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Centum Aqua Marketing GmbH (Μαγδεβούργο, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να απορρίψει την αίτηση καταχωρίσεως του σήματος «Hundertwasser», αριθ. 4491891, για τα ακόλουθα προϊόντα και υπηρεσίες:
 —
 Κλάση 20: είδη μη περιλαμβανόμενα σε άλλες κλάσεις από ξύλο, φελλό, καλάμι, βρύουλα, λυγαριά, κέρατο, κόκαλο, ελεφαντοστό, μπαλένα φάλαινας, ταρταρούγα, μαργαριταρόρριζα, σηπιόλιθο, υποκατάστατα των παραπάνω υλικών ή από πλαστικό
 —
 Κλάση 30: ζάχαρη, ρύζι, ταπιόκα, σάγο, υποκατάστατα καφέ· άλευρα και παρασκευάσματα από δημητριακά, άρτος, γλυκά και είδη ζαχαροπλαστικής· μέλι, σιρόπι μελάσσας· μαγιά, μπέϊκιν πάουντερ· αλάτι, μουστάρδα· ξίδι, σάλτσες (καρυκεύματα)· μπαχαρικά· πάγος· γλυκίσματα, διογκωμένη ψημένη ζάχαρη (μαλλί της γριάς).
 —
 Κλάση 31: Προϊόντα γεωργικά, κηπουρικά, δασοκομικά και σπόροι, μη περιλαμβανόμενα σε άλλες κλάσεις· ζώντα ζώα· σπόροι για σπορά, φυσικά φυτά και άνθη· ζωοτροφές· βύνη· προϊόντα βιολογικής καλλιέργειας, άνθη, συνθέσεις, συνθέσεις φυτών, καλλωπιστικοί συνδυασμοί φυτών.
 —
 Κλάση 35: Διαφήμιση, σχέδια εμπορίας.
 —
 Κλάση 39: Μεταφορά, συσκευασία και αποθήκευση εμπορευμάτων· οργάνωση ταξιδίων, επισκέψεις σε εκθέσεις, περιηγήσεις σε πόλεις και κτίρια, τουριστικές προσφορές, υπηρεσίες πακέτων διακοπών.
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Centum Aqua Marketing GmbH
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «HUNDERTWASSER» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 20, 25, 30, 31, 32, 35, 39 και 42 (αίτηση καταχωρίσεως υπ’ αριθ. 4 491 891)
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: το λεκτικό σήμα «FRIEDENSREICH HUNDERTWASSER» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 16, 19, 24, 25, 27, 32 και 33 (κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 1 825 629) και το λεκτικό σήμα «HUNDERTWASSER» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 14, 16, 18, 19, 21, 24, 41 και 42 (κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 1 931 393)
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: μερική απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών και μερική αποδοχή της προσφυγής καθώς και μερική απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως
 Λόγοι ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94, διότι μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως.


text:
C 304/34 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 13.12.2003
 Προσφυγή της Περιφέρειας Σικελίας κατά της Επιτροπής των Προς στήριξη των αιτιάσεών της, η Περιφέρεια της Σικελίας
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 22 Οκτωβρίου επικαλείται:
 2003
 Α) Παράβαση των άρθρων 54, παράγραφος 1, και 52, παράγρα-
 (Υπόθεση T-363/03) φος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1260/1999 της 21ης Ιουνίου
 1999 (1) και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 24 του
 κανονισμού (ΕΟΚ) 4253/1988 της 19ης ∆εκεμβρίου
 (2003/C 304/62) 1988 (2), ως εκ του ότι η απόφαση περί ακυρώσεως της
 συνδρομής στηρίζεται στην επίκληση διατάξεως η οποία
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) καταργήθηκε από 1ης Ιανουαρίου 2000.
 Β) Παράβαση του άρθρου 24 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4253/88,
 Η Περιφέρεια Σικελίας (Regione Siciliana) εκπροσωπούμενη από καθώς και κατάχρηση εξουσίας λόγω ελλείψεως αιτιολογίας
 τον Αntonio Cingolo, avvocato dello Stato, άσκησε στις και ελλείψεως συνοχής της αιτιολογίας, ως εκ του ότι το
 22 Οκτωβρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών γράμμα του προναφερθέντος άρθρου 24 δεν προβλέπει
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. ρητώς τη δυνατότητα πλήρους ακυρώσεως της συνδρομής.
 Γ) Παράβαση του άρθρου 24 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4253/88
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: και κατάχρηση εξουσίας λόγω ελλείψεως αιτιολογίας και
 μη συνυπολογισμού αποφασιστικής σημασίας πραγματικών
 — να ακυρώσει την απόφαση C(2003) 2890 τελ. της Ευρωπαϊ- περιστατικών και στοιχείων, ως εκ του ότι από την προσβαλ-
 κής Επιτροπής, της 13ης Αυγούστου 2003, καθώς και το λόμενη απόφαση δεν προκύπτουν οι λόγοι της επιλογής της
 υπ' αριθ. 3240504102 χρεωστικό σημείωμα, της Επιτροπής να ακυρώσει αντί να μειώσει την επίδικη συνδρομή,
 26ης Σεπτεμβρίου 2003, το οποίο εξέδωσε η Επιτροπή μολονότι οι πληροφορίες και τα στοιχεία που παρέσχε η
 για την ανάκτηση του ποσού των 7 704 723 ευρώ, και, δικαιούχος συνηγορούν υπέρ της διαρκούς χρησιμότητας
 συνακόλουθα, να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών των ήδη πραγματοποιηθέντων έργων και της επικείμενης
 Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα. αποπερατώσεως του συνόλου του G.P. Porto Empedocle.
 ∆) Παράβαση του άρθρου 24, παράγραφος 1, του κανονισμού
 (ΕΟΚ) 4253/88 και κατάχρηση εξουσίας λόγω ελλείψεως
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 αιτιολογίας και προσήκουσας έρευνας, λόγω του ότι η
 Επιτροπή δεν διευκρίνισε τους λόγους για τους οποίους
 Η Περιφέρεια Σικελίας προσβάλλει ενώπιον του Πρωτοδικείου των έκρινε ανεπαρκείς τις παρατηρήσεις της Περιφερείας
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την απόφαση C(2003) 2890 τελ. της Σικελίας.
 Επιτροπής, της 13ης Αυγούστου 2003, σχετικά με την ακύρωση
 της συνδρομής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ε) Παράβαση του άρθρου 24, παράγραφος 3, του κανονισμού
 Αναπτύξεως (ΕΤΠΑ) που είχε χορηγηθεί για επένδυση υποδομών, (ΕΟΚ) 4253/88, λόγω του ότι το εκδοθέν από την Επιτροπή
 υπό την επωνυμία Grande Progetto Porto Empedocle [μεγάλο χρεωστικό σημείωμα δεν αφορά επιστροφή ποσών που
 σχέδιο του λιμένα Εμπεδοκλή], στα πλαίσια του κοινοτικού στοιχειοθετούν αξίωση ως αχρεωστήτως καταβληθέντα, όπως
 προγράμματος στηρίξεως των κοινοτικών διαρθρωτικών παρεμβά- απαιτεί συγκεκριμένα το προαναφερθέν άρθρο 24, παράγρα-
 σεων στις περιοχές του στόχου 1, και συγκεκριμένα στην Περιφέ- φος 3.
 ρεια Σικελίας της Ιταλίας, για την περίοδο 1989/93· προσβάλλει
 επίσης το χρεωστικό σημείωμα της 26ης Σεπτεμβρίου 2003 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1260/1999 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου
 που εξέδωσε η Επιτροπή για την ανάκτηση του ποσού των 1999, περί γενικών διατάξεων επί των διαρθρωτικών ταμείων (EE
 7 704 723 ευρώ. L 161 της 26.6.1999, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΟΚ) 4253/88 του Συμβουλίου, της 19ης ∆εκεμβρίου
 1988, για τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/
 Η ως άνω υποδομή συγχρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή 88 όσον αφορά τον συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων
 Ένωση μέσω της αναλήψεως από το ΕΤΠΑ, σύμφωνα με την διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους, καθώς και ως προς τις παρεμβά-
 απόφαση αριθ. C(90) 2363 025 της Επιτροπής, της 14ης ∆εκεμ- σεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπών υφιστα-
 βρίου 1990. μένων χρηματοδοτικών οργάνων (ΕΕ L 374 της 31.12.1988, σ. 1).


text:
 16.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/45
 Προσφυγή της 18ης Αυγούστου 2017 — CheapFlights International κατά EUIPO — Momondo Group (Cheapflights)
 (Υπόθεση T-565/17)
 (2017/C 347/59)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: CheapFlights International Ltd (Speenoge, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: A. von Mühlendahl και H. Hartwig, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Momondo Group Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «Cheapflights» — Υπ’ αριθ. 3 485 349 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τμήματος μείζονος σύνθεσης του EUIPO της 1ης Ιουνίου 2017 στην υπόθεση R 1893/2011-G
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO και τη Momondo Group Limited, εφόσον παρέμβει στη δίκη, στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 64, παράγραφος 6, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 216/96 της Επιτροπής·
 —
 Η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει σειρά διαπιστώσεων με τις οποίες αμφισβητεί ή αρνείται ευθέως το κύρος των σημάτων της προσφεύγουσας. Η προσβαλλόμενη απόφαση θίγει τα συμφέροντα της προσφεύγουσας ως δικαιούχου εγκύρως καταχωρισθέντων σημάτων τα οποία μάλιστα δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του καθού.


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 6ης Ιουνίου 2013 [αίτηση του Oberlandesgericht Wien — (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Bundeswettbewerbsbehörde κατά Donau Chemie AG, Donauchem GmbH, DC Druck-Chemie Süd GmbH & Co KG, Brenntag Austria Holding GmbH, Brenntag CEE GmbH, ASK Chemicals GmbH, πρώην Ashland-Südchemie-Kernfest GmbH, ASK Chemicals AustriaGmbH, πρώηνΑshland Südchemie Hantos GmbH
 (Υπόθεση C-536/11) (1)
 (Ανταγωνισμός - Πρόσβαση στον φάκελο - Ένδικη διαδικασία σχετική με την επιβολή προστίμων για παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ - Τρίτες επιχειρήσεις οι οποίες προτίθενται να ασκήσουν αγωγή αποζημιώσεως - Εθνική ρύθμιση η οποία εξαρτά την πρόσβαση στη δικογραφία από τη συναίνεση όλων των διαδίκων - Αρχή της αποτελεσματικότητας)
 2013/C 252/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberlandesgericht Wien
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Bundeswettbewerbsbehörde
 κατά
 Donau Chemie AG, Donauchem GmbH, DC Druck-Chemie Süd GmbH & Co KG, Brenntag Austria Holding GmbH, Brenntag CEE GmbH, ASK Chemicals GmbH, πρώην Ashland-Südchemie-Kernfest GmbH, ASK Chemicals AustriaGmbH, πρώην Ashland Südchemie Hantos GmbH
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Oberlandesgerich Wien — Ερμηνεία των διατάξεων του δικαίου της Ένωσης οι οποίες αφορούν τις συμπράξεις — Πρόσβαση στον φάκελο — Εθνική ρύθμιση η οποία εξαρτά, στο πλαίσιο της διοικητικής δίκης επί υποθέσεων ανταγωνισμού, την πρόσβαση των τρίτων στη δικογραφία από τη συναίνεση όλων των διαδίκων στην οικεία διαδικασία αποκλείοντας κάθε δυνατότητα σταθμίσεως των διακυβευομένων συμφερόντων, ενώ παρόμοια στάθμιση πραγματοποιείται για την πρόσβαση στον φάκελο σε αντίστοιχες αστικές ή ποινικές δίκες
 Διατακτικό
 Αντιβαίνει στο δίκαιο της Ένωσης, και πιο συγκεκριμένα στην αρχή της αποτελεσματικότητας, διάταξη του εσωτερικού δικαίου κράτους μέλους η οποία προβλέπει ότι, για να επιτραπεί η πρόσβαση σε έγγραφα του φακέλου μιας εθνικής διαδικασίας σχετικής με την εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, περιλαμβανομένων των εγγράφων που έχουν παρασχεθεί στο πλαίσιο προγράμματος επιείκειας, σε τρίτους οι οποίοι δεν ήσαν διάδικοι της εν λόγω διαδικασίας και προτίθενται να ασκήσουν αγωγή αποζημιώσεως κατά των μετεχόντων σε μια σύμπραξη, πρέπει να συναινέσουν οπωσδήποτε όλοι οι διάδικοι της ως άνω διαδικασίας, χωρίς να αναγνωρίζεται στον εθνικό δικαστή οποιαδήποτε δυνατότητα να σταθμίσει τα συμφέροντα που διακυβεύονται.
 (1) ΕΕ C 13 της 14.01.2012


text:
 22.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/40
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2012 — Cristina κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-83/11) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Γενικός διαγωνισμός - Απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού περί αποκλεισμού από τις δοκιμασίες αξιολογήσεως - Ένδικα βοηθήματα - Ένδικη προσφυγή ασκηθείσα πριν από την έκδοση αποφάσεως επί της διοικητικής ενστάσεως - Παραδεκτό - Ειδικές προϋποθέσεις συμμετοχής στον διαγωνισμό - Επαγγελματική πείρα σχετική με τη φύση των καθηκόντων)
 2012/C 287/74
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Alma Yael Cristina (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues, A. Blot και C. Bernard-Glanz, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. J. Currall και B. Eggers)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως του προέδρου της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού EPSO/AST/112/10 — Γραμματείς (AST 3) με την οποία η προσφεύγουσα αποκλείσθηκε από τις δοκιμασίες αξιολογήσεως.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Alma Yael Cristina φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) EE C 340 της 19.11.2011, σ. 41.


text:
 25.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 272/10
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden στις 21 Ιουλίου 2008 — X Holding BV κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-337/08)
 (2008/C 272/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: X Holding BV
 Αναιρεσίβλητος: Staatssecretaris van Financiën
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει το άρθρο 43 ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 48 ΕΚ να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αποκλείει την εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως κράτους μέλους, όπως η περιγραφείσα στην παράγραφο 3.4 της παρούσας αποφάσεως, κατά την οποία ρύθμιση μια μητρική εταιρία και η θυγατρική της μπορούν να αποφασίσουν να εισπράττει η εφορία τον φόρο τους από την εδρεύουσα σε αυτό το κράτος μέλος μητρική εταιρία ως εάν υπήρχε μόνον ένας φορολογούμενος και η οποία ρύθμιση κρατεί αυτή τη δυνατότητα επιλογής μόνο για εταιρίες που για τον φόρο επί των κερδών τους υπόκεινται στη φορολογική δικαιοδοσία του σχετικού κράτους μέλους;


text:
 13.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/9
 Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2012 — Plantavis και NEM κατά Επιτροπής και ΕΑΑΤ
 (Υπόθεση T-334/12)
 2012/C 311/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Plantavis GmbH (Βερολίνο, Γερμανία) και NEM, Verband mittelständischer europäischer Hersteller und Distributoren von Nahrungsergänzungsmitteln & Geseundheitsprodukten e.V. (Laudert, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Büttner, δικηγόρος)
 Καθών: Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τις απαγορεύσεις που περιέχονται στον κανονισμό (ΕΚ) 1924/2006 (1) και στον κανονισμό (ΕΕ) 432/2012 (2) καθώς και στο ενωσιακό μητρώο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με τους επιτρεπόμενους και μη ισχυρισμούς υγείας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγοντες προβάλλουν, πρώτον, ότι ο νομοθέτης της Ένωσης δεν είναι αρμόδιος για την έκδοση των προσβαλλόμενων κανονισμών.
 Δεύτερον, οι προσφεύγοντες διατείνονται ότι οι κανονισμοί 1924/2006 και 432/2012, καθώς και το ενωσιακό μητρώο των ισχυρισμών διατροφής και υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα προσβάλλουν τα δικαιώματα της βιομηχανίας τροφίμων που προστατεύονται ως θεμελιώδη δικαιώματα καθώς και το δικαίωμα πληροφόρησης των καταναλωτών και των επαγγελματικών κύκλων. Συναφώς, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν, μεταξύ άλλων, ότι είναι δυσανάλογες οι προβλεπόμενες από τους προσβαλλόμενους κανονισμούς απαγορεύσεις των ισχυρισμών διατροφής και υγείας. Τούτο ισχύει κυρίως για την απαγόρευση χρησιμοποιήσεως ισχυρισμών υγείας και διατροφής οι οποίοι είναι ακριβείς από ουσιαστικής απόψεως, όπως για παράδειγμα «καλύτερη βιοδιαθεσιμότητα». Επιπροσθέτως, οι κανονισμοί δεν συνάδουν προς τον επιδιωκόμενο σκοπό, διότι η ΕΑΑΤ και η Επιτροπή δεν καθόρισαν μια σαφή, διαφανή και κοινή γραμμή για τον ορισμό των επιστημονικών προτύπων.
 Οι προσφεύγοντες προβάλλουν, επίσης, την άνιση αδιαφοροποίητη μεταχείριση διαφόρων ουσιών και επιχειρήσεων τροφίμων. Οι απαγορεύσεις δεν είναι αναγκαίες και για τον πρόσθετο λόγο ότι, δυνάμει της οδηγίας 2003/13/ΕΚ (3) και του κανονισμού (ΕΕ) 1169/2011 (4), η παραπλανητική διαφήμιση τροφίμων απαγορεύεται ήδη σε όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1924/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς διατροφής και υγείας που διατυπώνονται στα τρόφιμα (ΕΕ L 404, σ. 9).
 (2) Κανονισμός (ΕΕ) 432/2012 της Επιτροπής, της 16ης Μαΐου 2012, σχετικά με τη θέσπιση καταλόγου επιτρεπόμενων ισχυρισμών υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα, εξαιρουμένων όσων αφορούν τη μείωση του κινδύνου εκδήλωσης ασθένειας και την ανάπτυξη και υγεία των παιδιών (ΕΕ L 136, σ. 1).
 (3) Οδηγία 2003/13/ΕΚ της Επιτροπής, της 10ης Φεβρουαρίου 2003, για την τροποποίηση της οδηγίας 96/5/ΕΚ για τις μεταποιημένες τροφές με βάση τα δημητριακά και τις παιδικές τροφές για βρέφη και μικρά παιδιά (ΕΕ L 41, σ. 33).
 (4) Κανονισμός (ΕΕ) 1169/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, σχετικά με την παροχή πληροφοριών για τα τρόφιμα στους καταναλωτές, την τροποποίηση των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΚ) 1924/2006 και (ΕΚ) 1925/2006 και την κατάργηση της οδηγίας 87/250/ΕΟΚ της Επιτροπής, της οδηγίας 90/496/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της οδηγίας 1999/10/ΕΚ της Επιτροπής, της οδηγίας 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών της Επιτροπής 2002/67/ΕΚ και 2008/5/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) 608/2004 της Επιτροπής (ΕΕ L 304, σ. 18).


text:
 2.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/45
 Αναίρεση που άσκησε στις 31 Δεκεμβρίου 2014 ο Carlo De Nicola κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 11 Νοεμβρίου 2014 στην υπόθεση F-55/08 RENV, De Nicola κατά ΕΤΕπ
 (Υπόθεση T-848/14 P)
 (2015/C 073/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Carlo De Nicola (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: L. Isola, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
 Αιτήματα
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να κάνει δεκτή την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και, αφού μεταρρυθμίσει μερικώς την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, να απαλείψει τη μνεία του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, να αναιρέσει τις παραγράφους 2 και 3 του διατακτικού της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως και τα σημεία 16, 17, 18, 19, 22, 37, 41, 42, 45, 47, 48, 49, 51, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 65 και 66 του σκεπτικού της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως. Περαιτέρω, ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να αναπέμψει την υπόθεση σε άλλο τμήμα του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (στο εξής: ΔΔΔ) προκειμένου τούτο, υπό διαφορετική σύνθεση, να αποφανθεί εκ νέου επί των αναιρεθέντων σημείων του σκεπτικού, μετά από αποδοχή των αιτημάτων περί διεξαγωγής αποδείξεων. Ο αναιρεσείων επιφυλάσσεται ως προς την πρόταση οποιουδήποτε, αμέσου ή/και εναντίου, αποδεικτικού μέσου το οποίο πρόκειται ενδεχομένως να είναι αναγκαίο εν σχέσει προς τα επιχειρήματα που προβάλλει, αμυνομένη, η αντίδικος, καθώς και ως προς την προσκόμιση οποιωνδήποτε άλλων εγγράφων που θεωρούνται ως χρήσιμα για την αντίκρουση των απόψεων της αντιδίκου. Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 11ης Νοεμβρίου 2014, εκδοθείσας στην υπόθεση F-55/08 RENV, De Nicola κατά ΕΤΕπ.
 Προς στήριξη της αιτήσεώς του αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει τους εξής λόγους:
 1.
 Το ΔΔΔ παρέλειψε να αποφανθεί επί του αιτήματος του νυν αναιρεσείοντος περί αφαίρεσης από τη δικογραφία των γραπτών παρατηρήσεων και των εγγράφων που είχε υποβάλει η ΕΤΕπ·
 2.
 Το ΔΔΔ παρέλειψε να αποφανθεί επί της αιτήσεως του νυν αναιρεσείοντος περί εξαιρέσεως του προέδρου του δικάζοντος τμήματος·
 3.
 Το ΔΔΔ προέβη σε πεπλανημένη ερμηνεία της αποφάσεως που εκδόθηκε στην υπόθεση T-37/10 P·
 4.
 Το ΔΔΔ παρέθεσε πλημμελή ή αβάσιμη αιτιολογία όσον αφορά το ζήτημα της αναγνωρίσεως της ηθικής παρενοχλήσεως και το ζήτημα της επιβολής υποχρεώσεως στη νυν αναιρεσίβλητη να παύσει την εν λόγω ηθική παρενόχληση·
 5.
 Η επιτροπή προσφυγών θα πρέπει να αποφανθεί επί της ουσίας όσον αφορά την έκθεση αξιολογήσεως του 2006·
 6.
 Ύπαρξη συμφέροντος, από πλευράς του νυν αναιρεσείοντος, για την έκδοση αποφάσεως επί του αιτήματός του περί ακυρώσεως των προαγωγών του 2007, προς αποφυγή του ενδεχομένου να καταστούν οριστικές.


text:
8.12.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 348/11
 Αι ́τηση εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́βαλε e.V., 6. Verband der Arbeiter-Ersatzkassen, 7. Bundes-
 με δια ́ταξη της 17ης Ιουλι ́ου 2001 το Bundesfinanzhof knappschaft και 8. See-Krankenkasse κατα ́, αφενο ́ς, Gödescke
 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Ηamann International GmbH Aktiengesellschaft και, αφετε ́ρου, Intersan, Institut für
 Spedition + Logistik κατα ́ Ηauptzollamt Hamburg-St. pharmazeutische und klinische Forschung GmbH, που εκκρεμει ́
 Annen ενω ́πιο ́ν του, ζη ́τησε απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 (Υπο ́θεση C-337/01)
 1. 'Εχουν τα α ́ρθρα 81 και 82 ΕΚ την ́εννοια ο ́τι απαγορευ ́ουν
 εθνικη ́ ρυ ́θμιση συ ́μφωνα με την οποι ́α οι εθνικε ́ς κεντρικε ́ς
 (2001/C 348/18) ενω ́σεις των εκ του νο ́μου προβλεπομε ́νων ταμει ́ων υγει ́ας
 καθορι ́ζουν για ο ́λα τα εκ του νο ́μου προβλεπο ́μενα ταμει ́α
 υγει ́ας και τα επικουρικα ́ ασφαλιστικα ́ ταμει ́α τα υποχρεωτικα ́
 για τα ταμει ́α αυτα ́ ανω ́τατα χρηματικα ́ ο ́ρια με ́χρι τα οποι ́α
 Με δια ́ταξη της 17ης Ιουλι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη τα ταμει ́α μπορου ́ν να αναλα ́βουν τα ́εξοδα για φα ́ρμακα,
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις εφο ́σον ο νομοθε ́της καθορι ́ζει ταυτοχρο ́νως τα κριτη ́ρια
 10 Σεπτεμβρι ́ου 2001, το Bundesfinanzhof, στο πλαι ́σιο της συ ́μφωνα με τα οποι ́α θα πρε ́πει να γι ́νεται ο υπολογισμο ́ς
 υποθε ́σεως Ηamann International GmbH Spedition + Logistik των ανω ́τατων αυτω ́ν χρηματικω ́ν ορι ́ων, καθορι ́ζοντας δε
 κατα ́ Ηauptzollamt Hamburg-St. Annen, ζητει ́ το ∆ικαστη ́ριο μεταξυ ́ α ́λλων ο ́τι με τα ποσα ́ αυτα ́ θα πρε ́πει να διασφαλι ́ζεται
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́- η παροχη ́ πλη ́ρους και ποιοτικη ́ς περιθα ́λψεως στους ασφα-
 σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος: λισμε ́νους καθω ́ς και η υ ́παρξη επαρκου ́ς αριθμου ́ εναλλακτι-
 κω ́ν θεραπειω ́ν, ο δε καθορισμο ́ς αυτο ́ς υπο ́κειται σε εκτενη ́
 δικαστικο ́ ́ελεγχο εφο ́σον αυτο ́ ζητηθει ́ το ́σο απο ́ τους
 θεωρει ́ται ο ́τι υπα ́ρχει αφαι ́ρεση η ́ απομα ́κρυνση απο ́ την τελωνει-
 ασφαλισμε ́νους ο ́σο και απο ́ τις οικει ́ες φαρμακευτικε ́ς
 ακη ́ αποθη ́κη των επανεξαχθε ́ντων εμπορευμα ́των τρι ́των χωρω ́ν,
 εταιρι ́ες;
 με συνε ́πεια να γεννα ́ται τελωνειακη ́ οφειλη ́ κατα ́ το α ́ρθρο 203,
 παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ 2913/92 (1), αν απλω ́ς τα
 2. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́ τημα:
 εμπορευ ́ματα που προορι ́ζονταν για επανεξαγωγη ́ απο ́ το τελωνει-
 ακο ́ ́εδαφος της Κοινο ́τητας δεν υπη ́χθησαν στο καθεστω ́ς της Εξαιρει ́ται ο καθορισμο ́ς αυτο ́ς συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 86,
 εξωτερικη ́ς διαμετακομι ́σεως αμε ́σως μετα ́ την απομα ́κρυνση ́ τους παρα ́γραφος 2, απο ́ το πεδι ́ο εφαρμογη ́ς των α ́ρθρων 81 και
 απο ́ την τελωνειακη ́ αποθη ́κη; 82 ΕΚ, εφο ́σον ο σκοπο ́ς του ́εγκειται στην κατα ́ το α ́ρθρο 35
 SGB V προβλεπο ́μενο τρο ́πο διασφα ́λιση του κλονιζομε ́νου
 συστη ́ματος κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως ασθενει ́ας λο ́γω μεγα ́λης
 (1) EE L 302 της 19.10.1992, σ. 1. αυξη ́σεως των εξο ́δων που το επιβαρυ ́νουν;
 3. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα
 και αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο δευ ́τερο ερω ́τημα:
 Υπα ́ρχει βα ́σει του κοινοτικου ́ δικαι ́ου αξι ́ωση αποζημιω ́σεως
 και αξι ́ωση προς α ́ρση της προσβολη ́ς κατα ́ κεντρικω ́ν
 ενω ́σεων ο ́πως ει ́ναι οι εναγο ́μενες ακο ́μη και στην περι ́πτωση
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- κατα ́ την οποι ́α οι ενω ́ σεις αυτε ́ς κατα ́ τον καθορισμο ́
 βαλε το Bundesgerichtshof με δια ́ταξη της 3ης Ιουλι ́ου των ανω ́τατων χρηματικω ́ν ορι ́ων συμμορφω ́νονται προς
 2001 στις υποθε ́σεις 1. AOK Bundesverband, 2. Bun- νομοθετικη ́ επιταγη ́, ́εστω και αν ενδεχο ́μενη α ́ρνηση ́ τους να
 desverband der Betriebstrankenkassen, 3. Bundesverband συμπρα ́ξουν κατα ́ τον καθορισμο ́ των ορι ́ων αυτω ́ν ουδεμι ́α
 der Innungskrankenkassen, 4. Bundesverband der κυ ́ρωση επισυ ́ρει εις βα ́ρος τους συ ́μφωνα με την εθνικη ́
 landwirtschaftlichen Krankenkassen, 5. Verband der νομοθεσι ́α;
 Angestelltenkrankenkassen e.V., 6. Verband der Arbeiter-
 Ersatzkassen, 7. Bundesknappschaft και 8. See-Kranken-
 kasse κατα ́, αφενο ́ς, Gödescke Aktiengesellschaft και, αφε-
 τε ́ρου, Intersan, Institut für pharmazeutische und
 klinische Forschung GmbH
 (Υποθε ́σεις C-354/01 και C-355/01) Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Bundessozialgericht με δια ́ταξη της 2ας Αυγου ́στου
 (2001/C 348/19) 2001 στην υπο ́θεση Νadi Sahin κατα ́ Bundesanstalt für
 Arbeit
 (Υπο ́θεση C-369/01)
 Με δια ́ταξη της 3ης Ιουλι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου ων Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις (2001/C 348/20)
 20 Σεπτεμβρι ́ου 2001, το Bundesgerichtshof, στο πλαι ́σιο των
 διαφορω ́ν μεταξυ ́ 1. AOK Bundesverband, 2. Bundesverband
 der Betriebstrankenkassen, 3. Bundesverband der Innungs-
 krankenkassen, 4. Bundesverband der landwirtschaftlichen Με δια ́ταξη της 2ας Αυγου ́στου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Krankenkassen, 5. Verband der Angestelltenkrankenkassen Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις


text:
 22.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/4
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Commissione Tributaria Regionale del Veneto — Sede di Mestre-Venezia (Ιταλία) στις 27 Μαρτίου 2013 — SICES κ.λπ. κατά Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Venezia
 (Υπόθεση C-155/13)
 2013/C 178/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Commissione Tributaria Regionale del Veneto — Sede di Mestre-Venezia
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούντες: Società Italiana Commercio e Servizi S.r.l, in liquidazione (SICES) κ.λπ.
 Εφεσίβλητη: Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Venezia
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) 341/2007 της 29ης Μαρτίου 2007 (1) την έννοια ότι συνιστά παράνομη μεταβίβαση πιστοποιητικών εισαγωγής υπό ευνοϊκούς δασμολογικούς όρους στο πλαίσιο της ποσοστώσεως ΓΣΔΕ για το σκόρδο κινεζικής προελεύσεως, το γεγονός ότι ο κάτοχος των εν λόγω πιστοποιητικών διαθέτει στην αγορά το επίμαχο σκόρδο, κατόπιν καταβολής του οφειλόμενου δασμού, διά μεταβιβάσεως σε άλλη επιχείρηση που είναι κάτοχος πιστοποιητικών εισαγωγής, από την οποία είχε αποκτήσει το προαναφερθέν σκόρδο πριν από την εισαγωγή;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 341/2007 της Επιτροπής, της 29ης Μαρτίου 2007, σχετικά με το άνοιγμα και τον τρόπο διαχείρισης δασμολογικών ποσοστώσεων καθώς και την καθιέρωση καθεστώτος πιστοποιητικών εισαγωγής και πιστοποιητικών καταγωγής για τα σκόρδα και ορισμένα άλλα γεωργικά προϊόντα που εισάγονται από τρίτες χώρες (ΕΕ L 90, σ. 12).


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/39
 Προσφυγή της 22ας Δεκεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-575/08)
 (2009/C 44/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Peere και P. Dejmek )
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2005/56/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2005, για τις διασυνοριακές συγχωνεύσεις κεφαλαιουχικών εταιρειών (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 14 Δεκεμβρίου 2007. Πάντως, κατά την ημερομηνία ασκήσεως της παρούσας προσφυγής, το καθού δεν είχε ακόμα λάβει ή, εν πάση περιπτώσει, δεν είχε ακόμη ανακοινώσει στην Επιτροπή όλα τα αναγκαία μέτρα μεταφοράς.
 (1) ΕΕ L 310 της 25.11.2005, σ. 1-9.


text:
C 55/10 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.98
 (sqiäsg odgciäa cia sgm pqxsaruókirg, ejsoäy apoä sgm aruó- sgy 7.9.1987, r. 1), oäpxy sqopopoigähgje le sa paqaqsgälasa
 kirg fxgäy) (EE L 228 sgy 11.8.1992, r. 1), gä, epijotqijxäy, sxm jamomirlxäm (EOJ) aqih. 3174/88 sgy Episqopgäy (EE
 dioäsi dem emgleäqxre sgm Episqopgä epiä sxm em koäcx diasó- L 298 sgy 31.10.1998, r. 1), (EOJ) aqih. 2886/89 sgy Epi-
 nexm, so Dijarsgäqio (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty sqopgäy (EE L 282 sgy 2.10.1989, r. 1), jai (EOJ) aqih. 2472/
 C. Gulmann, pqoäedqo slgälasoy, M. Wathelet, J. C. Moitinho 90 sgy Episqopgäy (EE L 247 sgy 10.9.1990, r. 1), so Dijarsgä-
 de Almeida (eirgcgsgä), P. Jann jai L. Sevón, dijarseäy, cemi- qio (pqxäso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty M. Wathelet,
 joäy eiraccekeäay: A. La Pergola, cqallaseäay: L. Hewlett, pqoäedqo slgälasoy, D. A. O. Edward (eirgcgsgä) jai L. Sevón,
 tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 18 Dejelbqiäot 1997 dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: C. O. Lenz, cqallaseäay: H. A.
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: Rühl, jtäqioy tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 18 Dejel-
 bqiäot 1997 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 1. So Bariä keio sgy Irpamiäay, lg herpiäfomsay emsoäy sgy
 savheiäray pqoherliä ay siy amacjaiäey molohesijeäy, jamo- G epeneqcariä a eijoämxm, g opoiäa lpoqeiä ma pqaclasopoigheiä
 mirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy cia sg rtlloäquxrgä le lia lomóda atsoälasgy lgvamgäy epeneqcariäay pkgqouo-
 sot pqoy sgm odgciäa 92/49/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy qixäm, g opoiäa peqikalbómei, lesantä ókkxm, eämam lesasqopeäa
 18gy Iotmiäot 1992, cia so rtmsomirloä sxm molohesijxäm, amakocijotä rgälasoy re wguiajoä, eämam epeneqcarsgä cqa-
 jamomirsijxäm jai dioijgsijxäm diasónexm pot auoqotäm uijxäm paqarsórexm twgkgäy poioäsgsay jai eämam lesasqopeäa
 sgm pqxsaruókirg, ejsoäy apoä sgm aruókirg fxgäy, jai wguiajotä rgälasoy re amakocijoä, dem pqeäpei ma hexqgheiä xy
 cia sgm sqopopoiä grg sxm odgcixäm 73/239/EOJ jai 88/ episeäkerg eidijotä eäqcot tpoä sgm eämmoia sgy rgleixärexy 5 B
 357/EOJ, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sgm seketsaiä o edóuio sot jeuakaiä ot 84 sgy rtmdtarleämgy omo-
 em koäcx odgciäa. lasokociä ay sot joimotä darlokociäot, pot peqikalbómesai
 rso paqóqsgla I sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 2658/87 sot
 Rtlbotkiäot, sgy 23gy Iotkiäot 1987, cia sg darlokocijgä jai
 2. Jasadijófei so Bariäkeio sgy Irpamiä ay rsa dijarsijó rsasirsijgä omolasokociäa jai so joimoä darlokoäcio, oäpxy
 eänoda. sqopopoigähgje le sa paqaqsgälasa sxm jamomirlxäm (EOJ)
 aqih. 3174/88 sgy Episqopgäy, sgy 21gy Repselbqiä ot 1988,
 (1) EE C 16 sgy 20.1.1996. (EOJ) aqih. 2886/89 sgy Episqopgäy, sgy 2ay Atcotärsot
 1989, jai (EOJ) aqih. 2472/90 sgy Episqopgäy, sgy 31gy Iot-
 kiäot 1990.
 (1) EE C 31 sgy 3.2.1996.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (pqxäso slgäla)
 sgy 18gy Dejelbqiäot 1997
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 rsgm tpoäherg C-382/95 (aiäsgrg sot Bundesfinanzhof cia
 (peälpso slgäla)
 sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Techex Computer +
 Grafik Vertriebs GmbH jasó Hauptzollamt München (1) sgy 18gy Dejelbqiäot 1997
 (Joimoä Darlokoäcio Ç Darlokocijeäy jkóreiy Ç Darloko- rsgm tpoäherg C-384/95 (aiäsgrg sot Finanzgericht des
 cijgä jasósang emoäy gkejsqomijotä enaqsgälasoy jakotleämot Landes Brandenburg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apo-
 Vista Board, so opoiäo pqooqiäfesai ma vqgrilopoigheiä cia uórexy): Landboden-Agrardienste GmbH & Co. KG jasó
 sgm epeneqcariäa eijoämxm jai lpoqeiä ma vqgriletärei xy gra- Finanzamt Calau (1)
 phic card re gkejsqomijoä tpokocirsgä Ç Jasósang rsg (UPA Ç èmmoia sgy paqovgäy tpgqerixäm Ç Ehmijgä
 rtmdtarleämg omolasokociäa) apofgliäxrg cia sgm ejsasijopoiägrg sgy paqacxcgäy
 (98/C 55/17) cexlgäkxm)
 (98/C 55/18)
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 Rsgm tpoäherg C-382/95, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Bundes- Rsgm tpoäherg C-384/95, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Finanz-
 finanzhof pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgäm sot óq- gericht des Landes Brandenburg (Ceqlamiäa) pqoy so
 hqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, rso Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgä sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy
 pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot ehmijotä EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot
 dijarsgqiäot lesantä Techex Computer + Grafik Vertriebs ejjqeleiä emxäpiom sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä Landbo-
 GmbH jai Hauptzollamt München, g eäjdorg pqodijarsijgäy den-Agrardienste GmbH & Co. KG jai Finanzamt Calau, g
 apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sgy rtmdtarleämgy omola- eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot
 sokociäay sot joimotä darlokociäot, pot peqikalbómesai rso óqhqot 6 paqócqauoy 1 sot óqhqot 11 leäqoy A paqó-
 paqóqsgla I sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 2658/87 sot cqauoy 1 rsoiveiäo a) jai sot óqhqot 12 paqócqauoy 3
 Rtlbotkiäot, sgy 23gy Iotkiäot 1987, cia sg darlokocijgä jai rsoiveiäo a), jahxäy jai sot paqaqsgälasoy G sgy eäjsgy odg-
 rsasirsijgä omolasokociäa jai so joimoä darlokoäcio (EE L 256 ciäay 77/388/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Laðot 1977, peqiä


text:
 31.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 402/38
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Σεπτεμβρίου 2016 — European Dynamics Luxembourg και Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-698/14) (1)
 ([Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Διαδικασία διαγωνισμού - Παροχή εξωτερικών υπηρεσιών για ανάπτυξη, μελέτες και υποστήριξη πληροφοριακών συστημάτων (ESP DESIS III) - Κατάταξη προσφέροντος στο πλαίσιο διαδικασίας με σύστημα προτεραιότητας - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Ασυνήθιστα χαμηλές προσφορές - Αρχή του ελεύθερου ανταγωνισμού - Εξωσυμβατική ευθύνη])
 (2016/C 402/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες-ενάγουσες: European Dynamics Luxembourg SA (Ettelbrück, Λουξεμβούργο) και Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: αρχικώς Β. Χριστιανό, Ι. Αμπαζή και Μ. Σφυρή, στη συνέχεια Μ. Σφυρή, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένης: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Delaude και S. Lejeune, επικουρούμενες αρχικώς από την E. Πετρίτση, την E. Ρούσσου και τον K. Αδαμαντόπουλο, στη συνέχεια E. Ρούσσου και K. Αδαμαντόπουλο, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση των αποφάσεων της Επιτροπής να κατατάξει στην τέταρτη και τρίτη θέση κατά το σύστημα της προτεραιότητας τις προσφορές που υπέβαλαν οι προσφεύγουσες-ενάγουσες για τα τμήματα υπ’ αριθ. 1 και 3 του διαγωνισμού DIGIT/R2/PO/2013/029 — ESP DESIS III με αντικείμενο την «παροχή εξωτερικών υπηρεσιών για ανάπτυξη, μελέτες και υποστήριξη πληροφοριακών συστημάτων» (EE 2013/S 19-0380314) και να απορρίψει την προσφορά τους για το τμήμα υπ’ αριθ. 2 του εν λόγω διαγωνισμού και, αφετέρου, αίτημα βάσει του άρθρου 268 ΣΛΕΕ για την αποκατάσταση της ζημίας που φέρονται να υπέστησαν οι προσφεύγουσες-ενάγουσες.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει τη European Dynamics Luxembourg SA και την Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 448 της 15.12.2014.


text:
 9.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/34
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado Mercantil no 3 de Barcelona (Ισπανία) στις 9 Δεκεμβρίου 2014 — Ismael Fernández Oliva κατά Caixabank S.A.
 (Υπόθεση C-568/14)
 (2015/C 046/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado Mercantil no 3 de Barcelona
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Ismael Fernández Oliva
 Καθής: Caixabank S.A.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστά το άρθρο 43 του ισπανικού Ley de Enjuiciamiento Civil, το οποίο απαγορεύει στον δικαστή να προτείνει στους διαδίκους τη δυνατότητα αναστολής της αστικής δίκης όταν έχει υποβληθεί από άλλο μονομελές ή πολυμελές δικαστήριο προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σαφή περιορισμό των προβλεπομένων από το άρθρο 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (1), όσον αφορά την υποχρέωση των κρατών μελών να μεριμνούν, προς το συμφέρον των καταναλωτών και των ανταγωνιζόμενων επαγγελματιών, για την ύπαρξη κατάλληλων και αποτελεσματικών μέσων, προκειμένου να πάψει η χρησιμοποίηση καταχρηστικών ρητρών στις συμβάσεις μεταξύ επαγγελματιών και καταναλωτών;
 2)
 Συνιστά το άρθρο 721.2 του ισπανικού LEC, το οποίο απαγορεύει στον δικαστή να λαμβάνει ή να προτείνει αυτεπαγγέλτως τη λήψη προσωρινών μέτρων σε δίκες κατόπιν ατομικών αγωγών στις οποίες τίθεται το ζήτημα της ακυρότητας γενικής ρήτρας ως καταχρηστικής, σαφή περιορισμό των προβλεπομένων από το άρθρο 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ, όσον αφορά την υποχρέωση των κρατών μελών να μεριμνούν, προς το συμφέρον των καταναλωτών και των ανταγωνιζόμενων επαγγελματιών, για την ύπαρξη κατάλληλων και αποτελεσματικών μέσων, προκειμένου να πάψει η χρησιμοποίηση καταχρηστικών ρητρών στις συμβάσεις μεταξύ επαγγελματιών και καταναλωτών;
 3)
 Δεν θα έπρεπε τα προσωρινά μέτρα που ενδέχεται να ληφθούν, είτε αυτεπαγγέλτως είτε μετά από αίτηση κάποιου διαδίκου, στο πλαίσιο δίκης κατόπιν ατομικής αγωγής, να ισχύουν μέχρι την έκδοση τελεσίδικης αποφάσεως είτε επί της ατομικής είτε επί της [προγενέστερης] ομαδικής αγωγής που εμποδίζει την εκδίκαση της ατομικής, προκειμένου να εξασφαλίζονται τα αναγκαία και αποτελεσματικά μέσα που προβλέπει το ως άνω άρθρο 7 της εν λόγω οδηγίας;
 (1) Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (EE L 95, σ. 29).


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 30ής Μαΐου 2013 [αίτηση του Nejvyšší správní soud (Τσεχική Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Mehmet Arslan κατά Policie ČR, Krajské ředitelství policie Ústeckého kraje, odbor cizinecké policie
 (Υπόθεση C-534/11) (1)
 (Χώρος ελευθερίας ασφάλειας και δικαιοσύνης - Οδηγία 2008/115/ΕΚ - Κοινοί κανόνες και διαδικασίες για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών - Δυνατότητα εφαρμογής στους αιτούντες άσυλο - Δυνατότητα συνεχίσεως της κρατήσεως υπηκόου τρίτης χώρας μετά την υποβολή αιτήσεως χορηγήσεως ασύλου)
 2013/C 225/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Nejvyšší správní soud
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Mehmet Arslan
 κατά
 Policie ČR, Krajské ředitelství policie Ústeckého kraje, odbor cizinecké policie
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Nejvyšší správní soud (Τσεχική Δημοκρατία) — Ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με την ένατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και τις διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (ΕΕ L 348, σ. 98) — Πεδίο εφαρμογής — Κράτηση υπηκόου τρίτης χώρας, παρανόμως διαμένοντος στο έδαφος κράτους μέλους, με σκοπό την απέλασή του σε περίπτωση που υπέβαλε αίτηση παροχής ασύλου, κατά την έννοια της οδηγίας 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα (ΕΕ L 326, σ. 13)
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 9 αυτής, έχει την έννοια ότι η οδηγία αυτή δεν έχει εφαρμογή στην περίπτωση υπηκόου τρίτης χώρας που έχει υποβάλει αίτηση διεθνούς προστασίας, υπό την έννοια της οδηγίας 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα, τούτο δε κατά τη περίοδο μεταξύ της υποβολής της εν λόγω αιτήσεως και της εκδόσεως της αποφάσεως πρώτου βαθμού που αποφαίνεται επί της αιτήσεως αυτής ή, ενδεχομένως, της εκβάσεως της προσφυγής που ασκήθηκε κατά της εν λόγω αποφάσεως.
 2)
 Η οδηγία 2003/9/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2003, σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο στα κράτη μέλη, και η οδηγία 2005/85 δεν απαγορεύουν τη διατήρηση της κρατήσεως υπηκόου τρίτης χώρας ο οποίος υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας κατά την έννοια της οδηγίας 2008/115 αφού τέθηκε υπό κράτηση δυνάμει του άρθρου 15 της οδηγίας 2008/115, βάσει διατάξεως του εθνικού δικαίου, αν προκύπτει, κατόπιν κατά περίπτωση εκτιμήσεως του συνόλου των κρίσιμων περιστάσεων, ότι η αίτηση υποβλήθηκε με μοναδικό σκοπό να καθυστερήσει ή να ματαιωθεί η εκτέλεση της αποφάσεως περί επιστροφής και ότι είναι αντικειμενικώς αναγκαία η διατήρηση του μέτρου της κρατήσεως για να αποτραπεί το ενδεχόμενο να αποφύγει οριστικά ο ενδιαφερόμενος την επιστροφή του.
 (1) ΕΕ C 65 της 3.3.2012.


text:
 23.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 357/4
 Προσφυγή της 9ης Αυγούστου 2017 — Τσεχική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-482/17)
 (2017/C 357/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek, O. Serdula και J. Vláčil,)
 Καθών: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την οδηγία (ΕΕ) 2017/853 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 2017 για την τροποποίηση της οδηγίας 91/477/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τον έλεγχο της απόκτησης και της κατοχής όπλων (1)
 —
 να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Επικουρικώς, η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 6, της προσβαλλομένης οδηγίας, κατά το μέρος που εισάγει το άρθρο 5, παράγραφος 3, και το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 6, παράγραφος 6, στην οδηγία 91/477/ΕΟΚ· (2)
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 7, της προσβαλλομένης οδηγίας κατά το μέρος που εισάγει το άρθρο 7, παράγραφος 4α, στην οδηγία 91/477/ΕΟΚ·
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 19, της προσβαλλομένης οδηγίας κατά το μέρος που:
 —
 εισάγει τα σημεία 6, 7 και 8 στην κατηγορία A του μέρους II του παραρτήματος I της οδηγίας 91/477/ΕΟΚ·
 —
 τροποποιεί την κατηγορία B του μέρους II του παραρτήματος I της οδηγίας 91/477/ΕΟΚ·
 —
 εισάγει το σημείο 6 στην κατηγορία Γ του μέρους II του παραρτήματος I της οδηγίας 91/477/ΕΟΚ·
 —
 τροποποιεί το μέρος III του παραρτήματος I της οδηγίας 91/477/ΕΟΚ·
 —
 να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της δοτής αρμοδιότητας. Η προσβαλλόμενη οδηγία εκδόθηκε βάσει του άρθρου 114 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μολονότι ο σκοπός που επιδιώκει δεν είναι η άρση των εμποδίων της εσωτερικής αγοράς, αλλά η πρόληψη της εγκληματικότητας και της τρομοκρατίας. Ωστόσο, ο νομοθέτης της Ένωσης δεν εξουσία να θεσπίζει μέτρα εναρμονίσεως στον τομέα αυτό.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας. Ο νομοθέτης της Ένωσης δεν εξέτασε αν τα ληφθέντα μέτρα συνάδουν με την αρχή της αναλογικότητας και σκοπίμως δεν συγκέντρωσε επαρκή στοιχεία (για παράδειγμα, αξιολογώντας τις συνέπειες) προκειμένου να προβεί σε εμπεριστατωμένη εκτίμηση της τηρήσεως της αρχής αυτής. Ελλείψει της εκτιμήσεως αυτής, ο νομοθέτης της Ένωσης θέσπισε προδήλως δυσανάλογα μέτρα συνιστάμενα στην απαγόρευση ορισμένων ειδών ημιαυτόματων όπλων, τα οποία εντούτοις δεν χρησιμοποιούνται στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τη διάπραξη τρομοκρατικών ενεργειών, καθιστώντας αυστηρότερη τη ρύθμιση ορισμένων όπλων που ενέχουν ελάχιστους κινδύνους (ιστορικά αντίγραφα όπλων ή όπλα ως προς τα οποία έχει αποδειχθεί ότι δεν λειτουργούν επί μονίμου βάσεως), και κυρίως θίγοντας το δικαίωμα κατοχής ορισμένων φυσιγγιοθηκών.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου. Οι νεοκαθορισθείσες κατηγορίες απαγορευμένων όπλων (A7 και A8), καθώς και η διάταξη που προβλέπει κύρωση για την κατοχή περισσότερων από το ανώτατο όριο φυσιγγιοθηκών, είναι εντελώς ασαφείς υπό το πρίσμα της επιταγής της ασφάλειας δικαίου, και επομένως δεν παρέχουν σαφώς τη δυνατότητα στους ενδιαφερομένους να αντιληφθούν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους. Επιπλέον, το άρθρο 7, παράγραφος 4α, της οδηγίας 91/477/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την προσβαλλόμενη οδηγία, (η λεγόμενη «ρήτρα προστασίας κεκτημένων δικαιωμάτων») επιβάλλει στα κράτη μέλη να θεσπίσουν σε εθνικό επίπεδο ρυθμίσεις με αναδρομική ισχύ.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων. Η εξαίρεση που εισάγει το άρθρο 6, παραγράφος 6, δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 91/477/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την προσβαλλόμενη οδηγία, αφήνει βεβαίως να νοηθεί ότι πρόκειται για ένα μάλλον ουδέτερο μέτρο, αλλά στην πραγματικότητα οι προϋποθέσεις εφαρμογής του καθορίζονται κατά τέτοιον τρόπο ώστε να πληρούνται μόνο από το ελβετικό σύστημα διατηρήσεως των όπλων μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής θητείας, ενώ στερούνται αντικειμενικής δικαιολογίας όσον αφορά τους σκοπούς της προσβαλλομένης οδηγίας.
 (1) ΕΕ 2017 L 137, σ. 22.
 (2) ΕΕ 1991 L 256, σ. 51.


text:
 27.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 380/24
 Προσφυγή της 15ης Σεπτεμβρίου 2014 — Βέλγιο κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-664/14)
 2014/C 380/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: C. Pochet και J.-C. Halleux, επικουρούμενοι από τον J. Meyers, δικηγόρο)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 2, παράγραφος 4, της αποφάσεως C(2014) 1021 της 3ης Ιουλίου 2014 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με το σύστημα εγγυήσεως για την προστασία των μεριδίων φυσικών προσώπων που είναι μέλη χρηματοπιστωτικών συνεταιρισμών στην υπόθεση SA.33927,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του το προσφεύγον προβάλλει ένα και μόνο λόγο, ο οποίος αφορά παράβαση από την Επιτροπή των άρθρων 107 και 108 ΣΛΕΕ, καθώς και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον με την ως άνω απόφαση επιβάλλεται στο Βέλγιο, πέραν της υποχρεώσεως ανακτήσεως της ενισχύσεως από τους συνεταιρισμούς οι οποίοι την έλαβαν, απαγόρευση να προβεί σε οποιαδήποτε πληρωμή στα φυσικά πρόσωπα τα οποία προστατεύονται από την εγγύηση.


text:
 27.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 6ης Σεπτεμβρίου 2012 [αίτηση του Administratīvā rajona tiesa (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Laimonis Treimanis κατά Valsts ieņēmumu dienests
 (Υπόθεση C-487/11) (1)
 (Κανονισμός (ΕΟΚ) 918/83 - Άρθρα 1, παράγραφος 2, στοιχείο γ', 2 και 7, παράγραφος 1 - Ατελής εισαγωγή προσωπικών ειδών - Έννοια της φράσεως «είδη που προορίζονται για τις ανάγκες του νοικοκυριού» - Αυτοκίνητο όχημα που εισήχθη στο έδαφος της Ένωσης - Όχημα χρησιμοποιούμενο από μέλος της οικογενείας του ιδιοκτήτη που έχει προβεί στην εισαγωγή)
 (2012/C 331/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administratīvā rajona tiesa
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Laimonis Treimanis
 κατά
 Valsts ieņēmumu dienests
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Administratīvā rajona tiesa Rīgas tiesu nams — Ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 918/83 του Συμβουλίου, της 28ης Μαρτίου 1983, για τη θέσπιση του κοινοτικού καθεστώτος τελωνειακών ατελειών (ΕΕ L 105, σ. 1) — Ατελής εισαγωγή προσωπικών ειδών — Έννοια του «νοικοκυριού» — Αυτοκίνητο όχημα που έχει χρησιμοποιηθεί για τις ανάγκες ενός «νοικοκυριού» εντός τρίτης χώρας — Εισαγωγή του εν λόγω οχήματος από τον ιδιοκτήτη του, κατοικούντα κυρίως σε τρίτη χώρα, σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης με σκοπό να χρησιμοποιείται δωρεάν από μέλος της οικογενείας του ιδιοκτήτη, το οποίο έχει μεταφέρει την κατοικία του στο εν λόγω κράτος μέλος αφού συμμετέσχε στο ίδιο «νοικοκυριό» με τον ιδιοκτήτη πριν από την εισαγωγή του οχήματος
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 2 και 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 918/83 του Συμβουλίου, της 28ης Μαρτίου 1983, για τη θέσπιση του κοινοτικού καθεστώτος τελωνειακών ατελειών, έχουν την έννοια ότι αυτοκίνητο ιδιωτικής χρήσεως, εισαγόμενο από τρίτη χώρα στο τελωνειακό έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορεί να εισαχθεί ατελώς υπό την προϋπόθεση ότι ο εισαγωγέας έχει πράγματι μεταφέρει τη συνήθη κατοικία του στο τελωνειακό έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πράγμα το οποίο απόκειται στον εθνικό δικαστή να εξακριβώσει. Το αυτοκίνητο που χρησιμοποιείται δωρεάν από μέλος της οικογενείας του εν λόγω εισαγωγέα, δηλαδή από πρόσωπο που ζει κάτω από την ίδια στέγη με αυτόν ή συντηρείται κυρίως από αυτόν, πράγμα το οποίο απόκειται στον εθνικό δικαστή να εξακριβώσει, θεωρείται ότι προορίζεται για τις ανάγκες του νοικοκυριού του εισαγωγέα, η χρήση δε αυτή δεν οδηγεί στην απώλεια του ευεργετήματος της εν λόγω ατέλειας.
 (1) ΕΕ C 347 της 26.11.2011.