text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/46
 Προσφυγή της 7ης Ιουλίου 2011 — Stichting Greenpeace Nederland και PAN Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-362/11)
 2011/C 252/97
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Stichting Greenpeace Nederland (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) και Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: B. Kloostra, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η απόφαση της Επιτροπής της 6ης Μαΐου 2911 αντιβαίνει στον κανονισμό (ΕΚ) 1049/2001 (1),
 —
 να διαπιστώσει ότι η απόφαση της Επιτροπής της 6ης Μαΐου 2911 αντιβαίνει στη Σύμβαση του Aarhus για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη σε θέματα περιβάλλοντος, στον κανονισμό (ΕΚ) 1049/2001 και στον κανονισμό (ΕΚ) 1367/2006 (2),
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 6ης Μαΐου 2011 και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν δύο λόγους.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο υποστηρίζεται ότι η προσβαλλομένη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, διότι δεν απάντησε εμπροθέσμως στην επιβεβαιωτική αίτηση των προσφευγουσών και δεν εξέθεσε λεπτομερώς τους λόγους για την καθυστέρηση αυτή.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο υποστηρίζεται ότι η προσβαλλομένη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 4 της Συμβάσεως του Aarhus, στο άρθρο 4, παράγραφοι 2 και 5, του κανονισμού 1049/2001 και στο άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1367/2006, λόγω παραλείψεως εκτιμήσεως των εξής στοιχείων:
 —
 ο λόγος αρνήσεως δεν είναι σύμφωνος με τη Σύμβαση του Aarhus,
 —
 οι ζητηθείσες πληροφορίες μπορούν να χαρακτηρισθούν ως πληροφορίες σχετικές με εκπομπές στο περιβάλλον και
 —
 υπάρχει υπέρτερο δημόσιο συμφέρον για τη δημοσιοποίηση των πληροφοριών που ζητούν οι προσφεύγουσες.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001 L 145, σ. 43).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1367/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2006, για την εφαρμογή στα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας των διατάξεων της σύμβασης του Århus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα (ΕΕ 2006 L 264, σ. 13)


text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 1ης Φεβρουαρίου 2007 — Jose Maria Sison κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (Υπόθεση C-266/05 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Πρόσβαση στα έγγραφα των θεσμικών οργάνων - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Εξαιρέσεις - Δημόσιο συμφέρον - Δημόσια ασφάλεια - Διεθνείς σχέσεις - Έγγραφα στα οποία στηρίχθηκε η απόφαση του Συμβουλίου για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων στο πλαίσιο της καταπολεμήσεως της τρομοκρατίας - Ευαίσθητα έγγραφα - Άρνηση πρόσβασης - Άρνηση γνωστοποιήσεως της ταυτότητας των κρατών από τα οποία προέρχονται ορισμένα από τα έγγραφα αυτά)
 (2007/C 82/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Jose Maria Sison (εκπρόσωπος: J. Fermon, avocat)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: M. Bauer και E. Finnegan)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2005 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-110/03, T-150/03 και T-405/03, Jose Maria Sison κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε το αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως του Συμβουλίου να απορρίψει την αίτηση του αναιρεσείοντος να αποκτήσει πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα στα οποία το Συμβούλιο στηρίχθηκε για να λάβει την απόφαση 2002/848/ΕΚ για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, και την κατάργηση της αποφάσεως 2002/460/ΕΚ (ΕΕ L 295, σ. 12).
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τον J. M. Sison στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 243 της 1.10.2005.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 5.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιουλίου 2016 — Modas Cristal κατά EUIPO — Zorlu Tekstil Ürünleri Pazarlama (KRISTAL)
 (Υπόθεση T-345/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης KRISTAL - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα και προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα MODAS CRISTAL και home CRISTAL - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 326/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Modas Cristal, SL (Santa Lucía, Ισπανία) (εκπρόσωπος: E. Manresa Medina, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Muñiz Rodríguez και A. Schifko)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Zorlu Tekstil Ürünleri Pazarlama Anonim Sirketi (Denizli, Τουρκία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 24ης Απριλίου 2015 (υπόθεση R 341/2014-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Modas Cristal και Zorlu Tekstil Ürünleri Pazarlama.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Modas Cristal, SL στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 302 της 14.9.2015.


text:
Αριθ . C 74/10 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8 . 3 . 97
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Συμβουλίου ^) και στο άρθρο 5 παράγραφος 2 του
 (τέταρτο τμήμα) κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1697/1979 του Συμβουλίου (2)
 μπορούν να ερμηνευτούν ότι περιλαμβάνουν, o καθένας
 της 28ης Νοέμβριου 1996 χωριστά ή σε συνδυασμό τόσο μεταξύ τους όσο και τυχόν
 στην υπόθεση C-277/95 P: Erika Lenz και Volker Lenz κατα με άλλες διατάξεις ή αρχές που προσιδιάζουν προς το υπό
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( ! ) έρευνα θέμα, και την περίπτωση κατά την οποία o
 (Υπάλληλοι — Προθεσμία για την εκ μέρους τον συζύγου ή καλόπιστος εισαγωγέας παρέλαβε με άδεια της τελωνεια
 του τέκνου υπαλλήλου άσκηση αγωγής αποζημιώσεως — κής αρχής και διέθεσε στην κατανάλωση τα εισαχθέντα
 Δεδικασμένο — Προδήλως απαράδεκτο) από τρίτη χώρα προϊόντα, χωρίς να καταβάλει την
 επιβληθείσα με τον κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1591/92 της
 (97/C 74/17) Επιτροπής (3) εξισωτική εισφορά, όταν τούτο οφείλεται
 στο γεγονός ότι η αρμόδια τελωνειακή αρχή δεν εγνώριζε
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) την ύπαρξη του τελευταίου αυτού κανονισμού , είτε λόγω
 ανυπαρξίας μηχανισμού έγκαιρης ενημέρωσής της για τη
 (Προσωρινή μεταφραση- η οριστική μετάφραση θα δημο θέσπιση κοινοτικού κανόνα δικαίου άμεσης εφαρμογής,
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») είτε στον πλημμελή συντονισμό μεταξύ των εμπλεκομένων
 κοινοτικών και εθνικών οργάνων είτε σε οποιοδήποτε
 Στην υπόθεση C-277/95 P, Erika Lenz και Volker Lenz άλλο λόγο που δεν σχετίζεται πάντως με ενέργεια του
 (εκπρόσωπος: Jürgen Schacht), με αντικείμενο αίτηση αναι εισαγωγέα ή για την εκ των υστέρων επιβολή της εξισω
 ρέσεως που ασκήθηκε κατά της διατάξεως που εξέδωσε στις τικής εισφοράς αρκεί μόνη η έκδοση του κανονισμού;
 14 Ιουνίου 1995 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των (τέταρτο τμήμα) στις υποθέσεις Τ-462/93, T-464/93 και 2. Οι προθεσμίες που τάσσονται από τα άρθρα 3 και 5 του
 Τ-470/93 , Lenz κατά Επιτροπής (μη δημοσιευθείσα στη κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1854/1989 του Συμβουλίου (4)
 Συλλογή), και με την οποία ζητείται η αναίρεση της εν λόγω για τη βεβαίωση τελωνειακής οφειλής είναι αποκλειστι
 διατάξεως, όπου o έτερος διάδικος είναι: Επιτροπή των κές, με την έννοια ότι η άπρακτη παρέλευσή τους αποδυ
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Julian Curall, επι ναμώνει το δικαίωμα της τελωνειακής αρχής να προβεί
 κουρούμενος από τον Bertrand Wägenbaur, δικηγόρο στη βεβαίωση και είσπραξη εξισωτικής εισφοράς; Περαι
 Αμβούργου ), με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos τέρω, εάν δεν συντρέχει έκτακτη περίσταση ή περιστατικό
 Gômez de la Cruz, μέλος της ίδιας υπηρεσίας, Centre Wagner, ανώτερης βίας, η πάροδος χρονικού διαστήματος πέντε
 Kirchberg, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από και πλέον μηνών από τότε που η τελωνειακή αρχή έλαβε
 τους J. L. Murray (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, K. N. γνώση της κατάστασης και ήταν σε θέση να υπολογίσει το
 Κακούρη και P. J. G. Kapteyn, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: οφειλόμενο ποσό, μπορεί να θεωρηθεί ότι υπερβαίνει τον
 A. La Pergola, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 28 Νοεμ εύλογο χρόνο εντός του οποίου όφειλε να ενεργήσει;
 βρίου 1996 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό :
 3. H επιβολή της επίδικης εξισωτικής εισφοράς αφορά μόνο
 1 . Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. τα νωπά κεράσια επιτραπέζιας χρήσης ή και τα προορι
 ζόμενα για βιομηχανική επεξεργασία;
 2. Καταδικάζει την Erika Lenz και τον Volker Lenz στα
 δικαστικά έξοδα. 0) ΕΕ ειδ. εκδ. 11/15 , σ. 162.
 (2 ΕΕ ειδ. έκδ. 02/007, σ. 254.
 ί 1 ) ΕΕ αριθ. C 268 της 14. 10. 1995 . (3) ΕΕ αριθ. L 168 της 23 . 6. 1992, σ. 18.
 (4) ΕΕ αριθ. L 186 της 30. 6. 1989, σ. 1 .
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 υπέβαλε το Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης (τρίτο Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 τμήμα), με απόφαση της 24ης Οκτωβρίου 1996, στην υπέβαλε το Oberlandesgericht Frankfurt am Main, με διάτα
 υπόθεση COVITA ΑΒΕ κατά Ελληνικού Δημοσίου ξη της 9ης Δεκεμβρίου 1996, στο πλαίσιο της υποθέσεως περί
 (Υπόθεση C-370/96) εγγραφής στο μητρώο εταιρειών της εταιρείας European
 (97/C 74/18) Information Technology Observatory, ευρωπαϊκού ομίλου
 οικονομικού σκοπού
 Με απόφαση της 24ης Οκτωβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη (Υπόθεση C-402/96)
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (97/C 74/19)
 στις 25 Νοεμβρίου 1996, το Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονί
 κης (τρίτο τμήμα), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ , αφενός, Με διαταξη της 9ης Δεκεμβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 COVITA ΑΒΕ και, αφετέρου , του Ελληνικού Δημοσίου , που Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 23 Δεκεμβρίου 1996, το
 εκκρεμεί ενώπιον του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση Oberlandesgericht Frankfurt am Main , στο πλαίσιο της υπο
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: θέσεως περί εγγραφής στο μητρώο εταιρειών της εταιρείας
 European Information Technology Observatory, ευρωπαϊκού
 1 . Οι όροι «ιδιαίτερες περιστάσεις» και «λάθος των αρμό ομίλου οικονομικού σκοπού , ζητεί από το Δικαστήριο την
 διων αρχών» που χρησιμοποιούνται, αντίστοιχα, στο έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήμα
 άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1430/1979 του τος :
 ---pagebreak--- 8. 3. 97 [EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 74/11
 Έχει το άρθρο 5 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΟΚ) Αίτηση αναιρεσεως της Glencore Grain Ltd, πρώην Richco
 αριθ. 2137/85 του Συμβουλίου , της 25ης Ιουλίου 1985, σχετικά Commodities Ltd, που ασκήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1996
 με την ίδρυση ευρωπαϊκού ομίλου οικονομικού σκοπού κατά της αποφάσεως της 24ης Σεπτεμβρίου 1996, την οποία
 (ΕΟΟΣ)(1 ) την έννοια ότι η ονομασία/εταιρική επωνυμία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην
 ενός ΕΟΟΣ μπορεί επίσης να συντίθεται, εκτός των λέξεων υπόθεση Τ-509/93, Richco Commodities Ltd κατά Επιτροπής
 «ευρωπαϊκός όμιλος οικονομικού σκοπού» ή «ΕΟΟΣ», μόνον των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 από δηλωτικά του αντικειμένου του στοιχεία όταν η εθνική (Υπόθεση C-404/96 P)
 νομοθεσία σχετικά με την ίδρυση ενός ευρωπαϊκού ομίλου
 οικονομικού σκοπού απαγορεύει τη διαμόρφωση της (97/C 74/21 )
 επωνυμίας κατ'αυτόν τον τρόπο ;
 H Glencore Grain Ltd, πρώην Richco Commodities Ltd,
 (') ΕΕ αριθ . L 199 της 31 . 7. 1985 , σ. 1 . εκπροσωπούμενη από τους P. V. F. Bos, J. G. A. van Zuuren
 και M. M. Slotboom, δικηγόρους Rotterdam, με αντίκλητο
 στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Marc Loesch, 11 , rue
 Goethe, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων στις 23 Δεκεμβρίου 1996 αίτηση αναιρέσεως
 κατά της αποφάσεως της 24ης Σεπτεμβρίου 1996, την οποία
 εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην
 Αίτηση αναιρέσεως της Glencore Grain Ltd, πρώην Richco υπόθεση Τ-509/93 , Richco Commodities Ltd κατά Επιτροπής
 Commodities Ltd, που ασκήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1996 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 κατά της αποφάσεως της 24ης Σεπτεμβρίου 1996, την οποία
 εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο :
 υπόθεση Τ-491/93, Richco Commodities Ltd κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων — να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου στην υπό
 (Υπόθεση C-403/96 P) θεση Τ-509/93, καθόσον με αυτήν το Πρωτοδικείο κήρυξε
 (97/C 74/20) απαράδεκτη την προσφυγή της Glencore που είχε ως
 αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως SG (93) D/
 11703 της Επιτροπής, της 10ης Ιουνίου 1993 , η οποία είχε
 H Glencore Grain Ltd, πρώην Richco Commodities Ltd, ως αποδέκτη τη SEIB ,
 εκπροσωπούμενη από τους P. V. F. Bos, J. G. A. van Zuuren
 και M. M. Slotboom, δικηγόρους Rotterdam, με αντίκλητο — να κηρύξει ήδη παραδεκτή την ανωτέρω προσφυγή της
 στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Marc Loesch, 11 , rue Glencore ,
 Goethe , άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων στις 23 Δεκεμβρίου 1996 αίτηση αναιρέσεως — να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών
 κατά της αποφάσεως της 24ης Σεπτεμβρίου 1996, την οποία εξόδων, περιλαμβανομένων και αυτών της διαδικασίας
 εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην ενώπιον του Πρωτοδικείου .
 υπόθεση Τ-491 /93, Richco Commodities Ltd κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο: Οι λόγοι αναιρέσεως και τα κύρια επιχειρήματα αναλογούν
 προς της υποθέσεως C-386/96 Ρ (').
 — να αναιρέσει εν μέρει την απόφαση του Πρωτοδικείου
 στην υπόθεση Τ-491/93 , καθόσον με αυτήν το Πρωτοδι (!) ΕΕ αριθ. C 40 της 8. 2. 1997, σ. 10.
 κείο κήρυξε απαράδεκτη την προσφυγή της Glencore που
 είχε ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως, ή
 τουλάχιστον της πράξεως, SG (93) D/5397 της Επιτροπής,
 της 1ης Απριλίου 1993, η οποία είχε ως αποδέκτη τη
 VneshEconomBank ,
 Αίτηση αναιρέσεως των Sveriges Betodlares Centralförening
 — να κηρύξει ήδη παραδεκτή την ανωτέρω προσφυγή της και Sven Ake Henrikson, που ασκήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου
 Glencore ,
 1996 κατά της διατάξεως της 4ης Οκτωβρίου 1996, την οποία
 εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών (πρώτο τμήμα) στην υπόθεση Τ-197/95, Sveriges Betodlares
 εξόδων. Centralförening και Sven Ake Henrikson κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα (Υπόθεση C-409/96 P)
 (97/C 74/22
 Οι λόγοι αναιρέσεως και τα κύρια επιχειρήματα αναλογούν
 προς της υποθέσεως C-389/96 Ρ (').
 Οι Sveriges Betodlares Centralförening και Sven Ake Hen
 rikson, εκπροσωπούμενοι από τους Otfried Lieberknecht,
 ( · ) ΕΕ αριθ . C 40 της 8 . 2 . 1997 , σ . 10 .
 δικηγόρο Dusseldorf, Michael Schütte , δικηγόρο Βερολίνου ,
 και Vanessa Turner, Solicitor του Supreme Court of England
 and Wales, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τους δικηγόρους


text:
 29.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 314/20
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Ιουλίου 2016 — Επιτροπή κατά Hristov
 (Υπόθεση T-26/15 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Διορισμός - Διαδικασία επιλογής και διορισμού του εκτελεστικού διευθυντή ρυθμιστικού οργανισμού - EMA - Προεπιλογή από επιτροπή προεπιλογής - Διορισμός από το διοικητικό συμβούλιο του EMA - Σύνθεση της επιτροπής προεπιλογής - Σώρευση των ιδιοτήτων του μέλους της επιτροπής προεπιλογής και του μέλους του διοικητικού συμβουλίου του EMA - Αμεροληψία))
 (2016/C 314/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Currall, N. Nikolova και S. Petrova, στη συνέχεια N. Nikolova και S. Petrova)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Emil Hristov (Σόφια, Βουλγαρία) (εκπρόσωποι: M. Ekimdzhiev, K. Boncheva και G. Chernicherska, δικηγόροι) (προσφεύγων πρωτοδίκως) και Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Currall, N. Nikolova και S. Petrova, στη συνέχεια N. Nikolova και S. Petrova) (καθού πρωτοδίκως)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) της 13ης Νοεμβρίου 2014, Hristov κατά Επιτροπής και EMA (F-2/12, EU:F:2014:245), για τη μερική αναίρεση της αποφάσεως αυτής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί εν μέρει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) της 13ης Νοεμβρίου 2014, Hristov κατά Επιτροπής και EMA (F-2/12), στο μέτρο που η απόφαση αυτή ακύρωσε την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 20ής Απριλίου 2011, με την οποία η Επιτροπή πρότεινε στο διοικητικό συμβούλιο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΑ) κατάλογο των τεσσάρων υποψηφίων που προκρίθηκαν από την επιτροπή προεπιλογής και εγκρίθηκαν από τη συμβουλευτική επιτροπή διορισμών.
 2)
 Αναπέμπει την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, προκειμένου να αποφανθεί εκείνο επί του αιτήματος ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 20ής Απριλίου 2011, με την οποία η Επιτροπή πρότεινε στο διοικητικό συμβούλιο του ΕΜΑ κατάλογο των τεσσάρων υποψηφίων που προκρίθηκαν από την επιτροπή προεπιλογής και εγκρίθηκαν από τη συμβουλευτική επιτροπή διορισμών, βάσει των αιτιάσεων και των λόγων που προβλήθηκαν από τον Emil Hristov, επί των οποίων δεν απεφάνθη το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης.
 3)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 118 της 13.4.2015.


text:
 2.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 197/30
 Προσφυγή της 4ης Ιουνίου 2008 — Stichting Administratiekantoor Portielje κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-209/08)
 (2008/C 197/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Stichting Administratiekantoor Portielje (Ρότερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: D. Van hove, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2008) 926 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2008, η οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα στις 25 Μαρτίου 2008, περί διαδικασίας βάσει του άρθρου 81 ΕΚ (υπόθεση COMP/38.543 — Υπηρεσίες διεθνών μετακομίσεων), κατά το μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 2, στοιχείο ε', της αποφάσεως, κατά το μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα, για τους λόγους που προβάλλονται με τον τέταρτο και/ή τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως, και να μειώσει αντιστοίχως το επιβληθέν με το άρθρο 2 πρόστιμο, καθόσον αυτό βαρύνει την προσφεύγουσα,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα έξοδα της παρούσας δίκης.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως τον οποίο προβάλλει η προσφεύγουσα συνίσταται στο ότι η απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 81 ΕΚ και στο άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003 (1), δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε κατά νόμο ότι η προσφεύγουσα αποτελεί επιχείρηση υπό την έννοια των ως άνω άρθρων.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 81 ΕΚ και στο άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003, διότι η Επιτροπή, υπό το πρίσμα των πραγματικών στοιχείων, καταλόγισε εσφαλμένως τη συμπεριφορά της Gosselin στην προσφεύγουσα.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 81 ΕΚ. Με το πρώτο σκέλος, προβάλλεται ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε κατά νόμο ότι οι πράξεις που μπορούν να προσαφθούν στην Gosselin πρέπει να χαρακτηρισθούν ως σημαντικός περιορισμός του ανταγωνισμού, υπό την έννοια του άρθρου 81 ΕΚ. Με το δεύτερο σκέλος, προβάλλεται ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε κατά νόμον ότι η συμφωνία στην οποία μετέσχε η Gosselin μπορεί να επηρεάσει σημαντικά το μεταξύ κρατών μελών εμπόριο.
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως, προβάλλεται ότι η απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 23 του κανονισμού 1/2003 (2), στο άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17/62 (3) και στις κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων (4). Οι διατάξεις αυτές παραβιάστηκαν στο πλαίσιο του καθορισμού της βαρύτητας της παραβάσεως και της αξίας των πωλήσεων προκειμένου να υπολογισθεί το βασικό ποσό του επιβληθέντος στην Gosselin χρηματικού προστίμου, καθώς και, τέλος, λόγω της απορρίψεως των ελαφρυντικών περιστάσεων που αφορούσαν την Gosselin κατά τον υπολογισμό του προστίμου.
 Τέλος, με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι παραβιάστηκε η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, ιδίως στο πλαίσιο της διαπιστώσεως του καθορισμού της παραβάσεως και της αξίας των πωλήσεων που ελήφθησαν υπόψη για τον υπολογισμό του προστίμου.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (ΕΕ L 1, σ. 1).
 (2) Προπαρατεθείς στην υποσημείωση 1.
 (3) ΕΟΚ Συμβούλιο: Κανονισμός αριθ. 17: Πρώτος κανονισμός εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης (ΕΕ ειδ. έκδ. 08/001, σ. 25).
 (4) Κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων που επιβάλλονται κατ' εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 2, [στοιχείο] α', του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (ΕΕ C 210, σ. 2).


text:
C 118/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.5.2002
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. 1) μη λαμβα ́νοντας ο ́λα τα αναγκαι ́α με ́τρα για την εφαρμογη ́
 του α ́ρθρου 4, παρα ́γραφοι 1, δευ ́τερο εδα ́φιο, και 2, καθω ́ς
 και των α ́ρθρων 7, 11 και 14 της οδηγι ́ας 85/384/ΕΟΚ του
 2) Καταδικα ́ζει το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ ν στα δικαστικα ́ Συμβουλι ́ου, της 10ης Ιουνι ́ου 1985, για την αμοιβαι ́α
 ́εξοδα. αναγνω ́ριση των πτυχι ́ων, πιστοποιητικω ́ν και α ́λλων τι ́τλων
 στον τομε ́α της αρχιτεκτονικη ́ς και τη θε ́σπιση με ́τρων για τη
 διευκο ́λυνση της πραγματικη ́ς ασκη ́σεως του δικαιω ́ματος
 3) Το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας φε ́ρει τα δικα ́ του δικαστικα ́ εγκαταστα ́σεως και ελευ ́θερης παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν (ΕΕ L 223,
 ́εξοδα. σ. 15), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 86/17/ΕΟΚ
 του Συμβουλι ́ου, της 27ης Ιανουαρι ́ου 1986, για την
 τροποποι ́ηση, λο ́γω της εντα ́ξεως της Πορτογαλι ́ας, της
 οδηγι ́ας 85/384 (ΕΕ L 27, σ. 71, και — διορθωτικο ́ — L 87,
 (1) ΕΕ C 226 της 7.8.1999.
 σ. 36),
 2) — θεσπι ́ζοντας το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο a, του
 νομοθετικου ́ διατα ́γματος 129, της 27ης Ιανουαρι ́ου
 1992 (GURI 41, της 19ης Φεβρουαρι ́ου 1992, σ. 18),
 και το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο a, της
 αποφα ́σεως 776 του Υπουργου ́ Πανεπιστημι ́ων και
 Επιστημονικη ́ς και Τεχνολογικη ́ς 'Ερευνας, της
 10ης Ιουνι ́ου 1994 (GURI 234, της 6ης Οκτωβρι ́ου
 1995, σ. 3), τα οποι ́α επιβα ́λλουν τη γενικη ́ υποχρε ́ωση
 προσκομι ́σεως του πρωτοτυ ́που του πτυχι ́ου η ́ επικυ-
 ρωμε ́νου αντιγρα ́φου του πτυχι ́ου αυτου ́,
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 — το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο c, του διατα ́γματος
 129/92 και το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο c, της
 (πε ́μπτο τμη ́μα) αποφα ́σεως 776/94, τα οποι ́α απαιτου ́ν γενικω ́ς την
 προσκο ́μιση του πιστοποιητικου ́ ιθαγενει ́ας,
 της 21ης Μαρτι ́ου 2002 — το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 3, του διατα ́γματος 129/92
 και το α ́ρθρο 10 της αποφα ́σεως 776/94, τα οποι ́α
 απαιτου ́ν κατα ́ συ ́στημα την επι ́σημη μετα ́φραση των
 εγγρα ́φων,
 στην υπο ́θεση C-298/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1) — το α ́ρθρο 11, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́α c και d, του
 διατα ́γματος 129/92, το οποι ́ο παρατει ́νει τη δια ́ρκεια
 ισχυ ́ος των πιστοποιητικω ́ν πε ́ραν της 5ης Αυγου ́στου
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 85/384/ΕΟΚ 1987,
 — Αμοιβαι ́α αναγνω ́ ριση των τι ́τλων στον τομε ́α της
 αρχιτεκτονικη ́ς — Προ ́σβαση στο επα ́ γγελμα του αρχι- 3) απαγορευ ́οντας στους αρχιτε ́κτονες που παρε ́χουν υπηρεσι ́ες
 τε ́κτονα — 'Αρθρο 59 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν στην Ιταλι ́α να διαθε ́τουν υποδομη ́ στην Ιταλι ́α (α ́ρθρο 9,
 τροποποιη ́σεως, α ́ ρθρο 49 ΕΚ)») παρα ́γραφος 1, του διατα ́γματος 129/92),
 4) επιβα ́λλοντας στους παρε ́χοντες υπηρεσι ́ες αρχιτε ́κτονες την
 (2002/C 118/06) υποχρε ́ωση εγγραφη ́ς στο κατα ́ το ́πο αρμο ́διο περιφερειακο ́
 συμβου ́λιο του συλλο ́γου αρχιτεκτο ́νων (α ́ρθρο 9, παρα ́γρα-
 φος 3, του διατα ́γματος 129/92 και α ́ρθρα 7 και 8 της
 αποφα ́σεως 776/94), κατα ́ παρε ́κκλιση απο ́ τη διαδικασι ́α
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) που προβλε ́πει το α ́ρθρο 22 της οδηγι ́ας 85/384, και
 5) εφαρμο ́ζοντας το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφοι 6 ́εως 8, του
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ διατα ́γματος 129/92 κατα ́ τρο ́πο που δεν συνα ́δει προς το
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») α ́ρθρο 20, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 85/384,
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 12, 20, 22, 27
 και 31 της οδηγι ́ας 85/384, και, ο ́σον αφορα ́ το ανωτε ́ρω
 σημει ́ο 3, απο ́ το α ́ρθρο 59 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν
 τροποποιη ́σεως, α ́ρθρο 49 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα),
 Στην υπο ́θεση C-298/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος, S. von Bahr,
 (εκπρο ́σωποι: E. Traversa και Ε. Montaguti) κατα ́ Ιταλικη ́ς D. A. O. Edward (εισηγητη ́), A. La Pergola και
 ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: U. Leanza, επικουρου ́μενος απο ́ τον C. W. A. Timmermans, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber,
 G. Aiello), με αντικει ́μενο να αναγνωρισθει ́ ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρα- γραμματε ́ας: Lynn Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 τι ́α: 21 Μαρτι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ---pagebreak--- 18.5.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 118/5
 1) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, — υποχρεω ́ νοντας, με το ́αρθρο 9, παρα ́γραφος 3, του
 διατα ́γματος 129/92 και τα ́αρθρα 7 και 8 της
 αποφα ́σεως 776/94, τους εγκατεστημε ́νους σε ́αλλα
 — μη θεσπι ́ζοντας ́ολα τα αναγκαι ́α με ́τρα για την εφαρ- κρα ́τη με ́λη αρχιτε ́κτονες που επιθυμου ́ν να παρα ́σχουν
 μογη ́ του ́αρθρου 4, παρα ́γραφοι 1, δευ ́τερο εδα ́φιο, υπηρεσι ́ες στην Ιταλι ́α να εγγραφου ́ν στο κατα ́ το ́πο
 και 2, του ́αρθρου 11, στοιχει ́ο κ), ́εβδομη περι ́πτωση, αρμο ́διο περιφερειακο ́ συμβου ́λιο του συλλο ́γου αρχι-
 καθω ́ ς και του ́αρθρου 14 της οδηγι ́ας 85/384/ΕΟΚ τεκτο ́νων και καθυστερω ́ ντας, με την τυπικη ́ αυτη ́
 του Συμβουλι ́ου, της 10ης Ιουνι ́ου 1985, για την προϋπο ́θεση, κατα ́ παρα ́βαση του ́αρθρου 22 της
 αμοιβαι ́α αναγνω ́ ριση των πτυχι ́ων, πιστοποιητικω ́ν οδηγι ́ας 85/384, την πρω ́ τη παροχη ́ υπηρεσιω ́ ν εκ
 και ́αλλων τι ́τλων στον τομε ́α της αρχιτεκτονικη ́ς και με ́ρους των εν λο ́γω αρχιτεκτο ́νων στην Ιταλι ́α,
 τη θε ́σπιση με ́τρων για τη διευκο ́λυνση της πραγμα-
 τικη ́ς ασκη ́σεως του δικαιω ́ ματος εγκαταστα ́σεως και παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ τα ́αρθρα 12, 22,
 ελευ ́θερης παροχη ́ς υπηρεσιω ́ ν, ́οπως τροποποιη ́θηκε 27 και 31 της οδηγι ́ας 85/384 και, ́οσον αφορα ́ την
 με την οδηγι ́α 86/17/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 27ης απαγο ́ρευση που προβλε ́πει το ́αρθρο 9, παρα ́γραφος 1,
 Ιανουαρι ́ου 1986, για την τροποποι ́ηση, λο ́γω της του διατα ́γματος 129/92, απο ́ το ́αρθρο 59 της Συνθη ́κης.
 εντα ́ξεως της Πορτογαλι ́ας, της οδηγι ́ας 85/384,
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 — μη θεσπι ́ζοντας ́ολα τα αναγκαι ́α με ́τρα για την εφαρ- 3) Καταδικα ́ζει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 μογη ́ της αυτο ́ματης αναγνωρι ́σεως πτυχι ́ων, πιστο-
 ποιητικω ́ ν και ́αλλων τι ́τλων συ ́μφωνα με τα ́αρθρα 2,
 (1) EE C 299 της 16.10.1999.
 3, 7, 8 και 9 της οδηγι ́ας 85/384,
 — θεσπι ́ζοντας το ́αρθρο 4, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο a,
 του νομοθετικου ́ διατα ́γματος 129, της 27ης Ιανουα-
 ρι ́ου 1992, το οποι ́ο, κατα ́ παρα ́βαση των ́αρθρων 52
 και 59 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ́αρθρων 43 ΕΚ και 49 ΕΚ), απαιτει ́ γενικω ́ ς να
 συνοδευ ́εται η αι ́τηση αναγνωρι ́σεως τι ́τλου απο ́ το της 19ης Μαρτι ́ου 2002
 πρωτο ́τυπο του πτυχι ́ου ́η απο ́ επικυρωμε ́νο αντι ́γραφο
 του πτυχι ́ου αυτου ́, στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-393/99 και C-394/99
 (αιτη ́σεις του Tribunal du travail de Tournai για την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Institut national d’assurances
 — θεσπι ́ζοντας το ́αρθρο 4, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο c,
 sociales pour travailleurs indépendants (Inasti) κατα ́
 του διατα ́γματος 129/92 και το ́αρθρο 4, παρα ́γρα-
 Claude Hervein, Hervillier SA (C-393/99), Guy Lorthiois,
 φος 1, στοιχει ́ο c, της αποφα ́σεως 776 του Υπουργου ́
 Comtexbel SA (C-394/99) (1)
 Πανεπιστημι ́ων και Επιστημονικη ́ς και Τεχνολογικη ́ς
 'Ερευνας, της 10ης Ιουνι ́ου 1994, τα οποι ́α, κατα ́
 παρα ́βαση του ́αρθρου 52 της Συνθη ́κης, απαιτου ́ν («Ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των εργαζομε ́νων και ελευθερι ́α
 γενικω ́ ς να συνοδευ ́εται η αι ́τηση αναγνωρι ́σεως τι ́τλου εγκαταστα ́ σεως — Κοινωνικη ́ ασφα ́ λιση — Προσδιο-
 απο ́ πιστοποιητικο ́ ιθαγενει ́ας, ρισμο ́ς της εφαρμοστε ́ας νομοθεσι ́ας — Προ ́σωπα που
 ασκου ́ν ταυτο ́χρονα μισθωτη ́ και μη μισθωτη ́ δραστηριο ́-
 τητα στο ́εδαφος διαφο ́ρων κρατω ́ ν μελω ́ ν — Υπαγωγη ́
 — θεσπι ́ζοντας το ́αρθρο 4, παρα ́γραφος 3, του διατα ́γ- στη νομοθεσι ́α κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως καθενο ́ς απο ́ αυτα ́
 ματος 129/92 και το ́αρθρο 10 της αποφα ́σεως τα κρα ́τη — Κυ ́ρος του α ́ρθρου 14γ, παρα ́ γραφος 1,
 776/94, τα οποι ́α, κατα ́ παρα ́βαση του ́αρθρου 52 στοιχει ́ο β), νυν α ́ρθρου 14γ, στοιχει ́ο β), και του παραρτη ́-
 της Συνθη ́κης, απαιτου ́ν, σε κα ́θε περι ́πτωση, την ματος VII του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71»)
 επι ́σημη μετα ́φραση του συνο ́λου των συνημμε ́νων σε
 αι ́τηση αναγνωρι ́σεως τι ́τλου εγγρα ́φων, (2002/C 118/07)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 — θεσπι ́ζοντας το ́αρθρο 11, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́α c
 και d, του διατα ́γματος 129/92, το οποι ́ο, κατα ́ παρα ́-
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 βαση του ́αρθρου 12 της οδηγι ́ας 85/384, προβλε ́πει
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 την αναγνω ́ ριση τι ́τλων που αποκτη ́θηκαν μετα ́ την
 5η Αυγου ́στου 1987,
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-393/99 και C-394/99, με
 — διατηρω ́ ντας σε ισχυ ́ το ́αρθρο 9, παρα ́γραφος 1, του αντικει ́μενο αιτη ́σεις του Tribunal du travail de Tournai (Bε ́λγιο)
 διατα ́γματος 129/92, το οποι ́ο, κατα ́ παρα ́βαση του προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 α ́ρθρου 234
 ́αρθρου 59 της Συνθη ́κης, απαγορευ ́ει γενικω ́ ς στους ΕΚ, με τις οποι ́ες ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο των διαφορω ́ν που
 εγκατεστημε ́νους σε ́αλλα κρα ́τη με ́λη αρχιτε ́κτονες εκκρεμου ́ν ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́, αφενο ́ς,
 που επιθυμου ́ν να παρα ́σχουν υπηρεσι ́ες στην Ιταλι ́α Institut national d’assurances sociales pour travailleurs
 να δημιουργη ́σουν στην ιταλικη ́ επικρα ́τεια κυ ́ρια ́η indépendants (Inasti) και, αφετε ́ρου, Claude Hervein, Hervillier
 δευτερευ ́ουσα ́εδρα, SA (C-393/99), Guy Lorthiois, Comtexbel SA (C-394/99), η


text:
 4.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 253/49
 Προσφυγή της 29ης Μαΐου 2014 — Sequoia Capital Operations κατά ΓΕΕΑ — Sequoia Capital (SEQUOIA CAPITAL)
 (Υπόθεση T-369/14)
 2014/C 253/64
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sequoia Capital Operations LLC (Menlo Park, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: F. Delord και A. Rendle, Solicitors, και G. Hollingworth, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Sequoia Capital LLP (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 18ης Μαρτίου 2014 στην υπόθεση R 1457/2013-4·
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών να φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα στις διαδικασίες ενώπιον του ΓΕΕΑ και του Γενικού Δικαστηρίου καθώς και τα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το λεκτικό σήμα «SEQUOIA CAPITAL» για υπηρεσίες των κλάσεων 35, 36 και 42 — Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 7 4 65 347 κοινοτικό σήμα
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Sequoia Capital LLP
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Το λεκτικό σήμα υπ' αριθ. 4 1 02 141«SEQUOIA» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16 και 36
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Δέχεται την αίτηση
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 6.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/18
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Μαρτίου 2017 — LG Electronics κατά EUIPO — Cyrus Wellness Consulting (Viewty GT)
 (Υπόθεση T-534/15) (1)
 ((Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Ανάκληση της αιτήσεως καταχωρίσεως - Κατάργηση της δίκης))
 (2017/C 178/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: LG Electronics, Inc. (Σεούλ, Δημοκρατία της Κορέας) (εκπρόσωπος: M. Graf, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο διανοητικής ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: L. Rampini)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Cyrus Wellness Consulting GmbH (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Wulff και U. Hildebrandt, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 12ης Ιουνίου 2015 (συνεκδικασθείσες υποθέσεις R 1937/2014-2 και R 1564/2014-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Cyrus Wellness Consulting GmbH και LG Electronics, Inc.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2)
 Καταδικάζει την LG Electronics, Inc., στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν το Γραφείο διανοητικής ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Cyrus Wellness Consulting GmbH.
 (1) EE C 371 της 9.11.2015.


text:
23.11.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 289/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 2) Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στα δικαστικά έξοδα.
 (έκτο τμήμα)
 (1 ) ΕΕ C 340 της 7.11.1998.
 της 26ης Σεπτεμβρίου 2002
 στην υπόθεση C-351/98: Βασίλειο της Ισπανίας κατά Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 («Κρατικές ενισχύσεις — Επίδραση στον ανταγωνισμό και
 στο εμπόριο μεταξύ κρατών μελών — Κανόνας de minimis (πέμπτο τμήμα)
 — Ειδικοί κανόνες και κανόνες για τις ενισχύσεις με σκοπό
 την προστασία του περιβάλλοντος — Οριζόντια ενίσχυση της 3ης Οκτωβρίου 2002
 με επίδραση σε συγκεκριμένο τομέα»)
 στην υπόθεση C-136/00 (αίτηση του Kuopinhallinto-oikeus
 (2002/C 289/01) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Rolf Dieter
 Danner (1)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) («Προαιρετική ασφάλιση γήρατος — Σύναψη συμβάσεως
 με εταιρία εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος — Αδυ-
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί ναμία εκπτώσεως των εισφορών από το εισόδημα — Συμ-
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») φωνία προς τα άρθρα 6 και 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν,
 κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρα 12 ΕΚ και 49 ΕΚ), 60,
 73 Β και 73 ∆ της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρα 50 ΕΚ, 56 ΕΚ
 58 ΕΚ), καθώς και προς το άρθρο 92 της Συνθήκης ΕΚ
 Στην υπόθεση C-351/98, Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 87 ΕΚ»)
 R. Silva Lapuerta) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: J. Guerra Fernández και ∆. Τριανταφύλλου), με (2002/C 289/02)
 αντικείμενο τη μερική ακύρωση της αποφάσεως 98/693/ΕΚ της
 Επιτροπής, της 1ης Ιουλίου 1998, σχετικά με το ισπανικό (Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική)
 καθεστώς ενισχύσεων για την αγορά επαγγελματικών οχημάτων
 «Σχέδιο επαγγελματικής ανανέωσης» (Αύγουστος 1994-∆εκέμ- (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 βριος 1996) (ΕΕ L 329, σ. 23), το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 συγκείμενο από τους F. Macken, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann,
 J.-P. Puissochet (εισηγητή), Β. Σκουρή και J. N. Cunha Rodrigues,
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας: L. Hewlett, Στην υπόθεση C-136/00, με αντικείμενο αίτηση του Kuopin
 κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 26 Σεπτεμβρίου 2002, hallinto-oikeus (Φινλανδία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο
 διαδικασίας που κίνησε ο Rolf Dieter Danner, η έκδοση προδι-
 1) Ακυρώνει τα άρθρα 3 και 4 της αποφάσεως 98/693/ΕΚ καστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 6 και 59
 της Επιτροπής, της 1ης Ιουλίου 1998, σχετικά με το της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρων 12 ΕΚ και
 ισπανικό καθεστώς ενισχύσεων για την αγορά επαγγελμα- 49 ΕΚ), 60, 73 Β και 73 ∆ της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρων 50 ΕΚ,
 τικών οχημάτων «Σχέδιο επαγγελματικής ανανέωσης» 56 ΕΚ και 58 ΕΚ), καθώς και του άρθρου 92 της Συνθήκης ΕΚ
 (Αύγουστος 1994-∆εκέμβριος 1996). (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 87 ΕΚ), το ∆ικαστήριο
 ---pagebreak--- C 289/2 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23.11.2002
 (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, Ιρλανδίας (ΕΕ L 304, σ. 1, και — τροποποιημένο κείμενο —
 S. von Bahr, D. A. O. Edward, A. La Pergola και M. Wathelet σ. 77), με τη Σύμβαση της 25ης Οκτωβρίου 1982 σχετικά με την
 (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμμα- προσχώρηση της Ελληνικής ∆ημοκρατίας (ΕΕ L 388, σ. 1), με τη
 τέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις Σύμβαση της 26ης Μαΐου 1989 σχετικά με την προσχώρηση του
 3 Οκτωβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας (ΕΕ
 L 285, σ. 1) και με τη Σύμβαση της 29ης Νοεμβρίου 1996
 Το άρθρο 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, σχετικά με την προσχώρηση της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, της
 άρθρο 49 ΕΚ) έχει την έννοια ότι εμποδίζει την εφαρμογή ∆ημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας (ΕΕ
 φορολογικής ρυθμίσεως κράτους μέλους η οποία περιορίζει ή 1997, C 15, σ. 1), το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο
 αποκλείει τη δυνατότητα εκπτώσεως από το φορολογητέο εισό- από τους F. Macken, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann,
 δημα, στο πλαίσιο του φόρου εισοδήματος, των εισφορών προαι- J.-P. Puissochet, R. Schintgen (εισηγητή) και J. N. Cunha
 ρετικής ασφαλίσεως συντάξεως που καταβάλλονται σε συνταξιο- Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμμα-
 δοτικούς οργανισμούς εγκατεστημένους σε άλλα κράτη μέλη, τέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε την
 ενώ δέχεται τη δυνατότητα εκπτώσεως τέτοιων εισφορών όταν 1η Οκτωβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 αυτές καταβάλλονται σε οργανισμούς εγκατεστημένους εντός
 του πρώτου κράτους μέλους, εφόσον δεν απαλλάσσει παράλληλα Οι κανόνες της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 για τη
 από τον φόρο τις συντάξεις που καταβάλλουν οι εν λόγω διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και
 οργανισμοί. εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιήθηκε με τη Σύμβαση της
 9ης Οκτωβρίου 1978 σχετικά με την προσχώρηση του Βασιλείου
 της ∆ανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της
 ( 1) ΕΕ C 176 της 24.6.2000. Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, με τη Σύμβαση της
 25ης Οκτωβρίου 1982 σχετικά με την προσχώρηση της Ελλη-
 νικής ∆ημοκρατίας, με τη Σύμβαση της 26ης Μαΐου 1989
 σχετικά με την προσχώρηση του Βασιλείου της Ισπανίας και της
 Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας και με τη Σύμβαση της 29ης Νοεμ-
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ βρίου 1996 σχετικά με την προσχώρηση της ∆ημοκρατίας της
 Αυστρίας, της ∆ημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου
 (έκτο τμήμα) της Σουηδίας, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι μια
 για προληπτικούς λόγους αγωγή, που έχει ασκηθεί από ένωση
 της 1ης Οκτωβρίου 2002 προστασίας των καταναλωτών με σκοπό να απαγορευθεί η εκ
 μέρους εμπόρου χρήση ρητρών, που έχουν κριθεί ως καταχρηστι-
 στην υπόθεση C-167/00 (αίτηση του Oberster Gerichtshof κές, στις συμβάσεις με ιδιώτες, έχει τον χαρακτήρα αγωγής εξ
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Verein für αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας, κατά την έννοια του
 Konsumenteninformation κατά Karl Heinz Henkel ( 1) άρθρου 5, σημείο 3, της εν λόγω Συμβάσεως.
 («Σύμβαση των Βρυξελλών — Άρθρο 5, σημείο 3 — (1 ) ΕΕ C 192 της 8.7.2000.
 ∆ιεθνής δικαιοδοσία επί ενοχών εξ αδικοπραξίας ή οιονεί
 αδικοπραξίας — Προληπτική δράση προς το συμφέρον
 συνόλου προσώπων — Ένωση προστασίας των κατανα-
 λωτών η οποία ζητεί την απαγόρευση χρησιμοποιήσεως ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 από έμπορο καταχρηστικών ρητρών στις συναπτόμενες
 με τους καταναλωτές συμβάσεις») (πρώτο τμήμα)
 (2002/C 289/03) της 3ης Οκτωβρίου 2002
 στην υπόθεση C-347/00 (αίτηση του Juzgado de lo Social
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 n ο 3 de Orense για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 Ángel Barreira Pérez κατά Ιnstituto Nacional de la
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Social (TGSS) (1)
 («Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 — Άρθρα 1, στοιχεία ιη'
 Στην υπόθεση C-167/00, με αντικείμενο αίτηση του Oberster και ιθ', και 46, παράγραφος 2 — Καθορισμός συνταξιοδο-
 Gerichtshof (Αυστρία) προς το ∆ικαστήριο, δυνάμει του Πρωτο- τικών δικαιωμάτων — Περίοδοι ασφαλίσεως πραγματο-
 κόλλου της 3ης Ιουνίου 1971, για την ερμηνεία από το ∆ικαστήριο ποιηθείσες πριν από την επέλευση του κινδύνου — Περίο-
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμ- δοι πλασματικής καταβολής εισφορών»)
 βρίου 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφά-
 σεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, με την οποία ζητήθηκε, (2002/C 289/04)
 στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος
 δικαστηρίου μεταξύ Verein für Konsumenteninformation και (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 Karl Heinz Henkel, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 την ερμηνεία του άρθρου 5, σημείο 3, της Συμβάσεως της στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 27ης Σεπτεμβρίου 1968 (ΕΕ 1972, L 299, σ. 32), όπως
 τροποποιήθηκε με τη Σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 σχετικά
 με την προσχώρηση του Βασιλείου της ∆ανίας, της Ιρλανδίας και Στην υπόθεση C-347/00, με αντικείμενο αίτημα του Juzgado
 του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας de lo Social no 3 de Orense (Ισπανία) προς το ∆ικαστήριο,


text:
10.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 7/19
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα δημιουργήσουν έννομες υποχρεώσεις δεσμευτικές για τους ιδιώτες·
 εν πάση δε περιπτώσει, γ) στη συγκεκριμένη περίπτωση, η Επιτροπή
 εμποδίστηκε να αρνηθεί ότι η ανακοίνωση ήταν νόμιμη λόγω
 κάποιου τυπικού ελαττώματος, το δε Πρωτοδικείο, υπέπεσε σε
 πλάνη περί το δίκαιον μη αναγνωρίζοντας το στοιχείο αυτό.
 Η προσφυγή της αναιρεσείουσας στο Πρωτοδικείο απορρίφθηκε
 με την αιτιολογία ότι η χορηγηθείσα στην αναιρεσείουσα το 1995
 ενίσχυση αποτελούσε συνέχεια της ενισχύσεως που της είχε
 προηγουμένως χορηγηθεί παρανόμως το 1992 (χωρίς προηγού- Το Πρωτοδικείο εσφαλμένα επικαλέστηκε α) την αναφορά («NN»)
 μενη κοινοποίηση στην Επιτροπή)· ότι το παράνομον της προγε- την οποία χρησιμοποίησε η Επιτροπή σε σχέση με την ενίσχυση
 νεστέρας αδείας έπληττε και τη νομιμότητα της ενισχύσεως του του 1995 και β) το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν απέρριψε την
 1995· και ότι το παράνομον δεν θεραπεύτηκε από το γεγονός ότι επιστολή της 27ης Μαρτίου 1995 (πράγμα το οποίο, μέσω
 το 1995 δόθηκαν οι πληροφορίες για τη συμφωνία του 1995. Η κυκλικού συλλογισμού, το Πρωτοδικείο είπε ότι θα είχε πράξει, αν
 αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι η απόφαση του Πρωτοδικείου να είχε αντιληφθεί την επιστολή ως κοινοποίηση) ως απόδειξη του ότι
 απορρίψει την προσφυγή της έπασχε πλάνη περί το δίκαιον, για η ενίσχυση του 1995 δεν είχε προσηκόντως κοινοποιηθεί στην
 τους ακόλουθους λόγους: Επιτροπή. Κανένα από τα δύο αυτά στοιχεία δεν ήταν ικανό κατά
 νόμον να στερήσει την από 27 Μαρτίου 1995 επιστολή του
 χαρακτήρα της ως κοινοποιήσεως του σχεδίου χορηγήσεως της
 ενισχύσεως του 1995.
 Το Πρωτοδικείο παρερμήνευσε το άρθρο 88, παράγραφος 3, ΕΚ,
 μη εφαρμόζοντας την αρχή ότι η υποχρέωση ενημερώσεως της (1) ΕΕ C 212 της 28.7.2001, σ. 26.
 Επιτροπής περί σχεδίων μεταβολής της ενισχύσεως αποτελεί (2) ΕΕ C 227 της 11.8.2001, σ. 29.
 αυθύπαρκτη υποχρέωση, όπως και η υποχρέωση ενημερώσεως της
 Επιτροπής περί σχεδίων χορηγήσεως (νέας) ενισχύσεως. Ακόμη και
 αν η ενίσχυση χορηγήθηκε αρχικά παρανόμως, η μεταβληθείσα
 ενίσχυση που χορηγείται βάσει αποφάσεως που αντικαθιστά την
 αρχική χορηγείται νομίμως αν η Επιτροπή ενημερωθεί για τα
 σχέδια χορηγήσεως της μεταβληθείσας ενισχύσεως και λάβει
 σχετικώς ευνοϊκή απόφαση πριν χορηγηθεί η μεταβληθείσα
 ενίσχυση.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ιταλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 22 Οκτωβρίου
 2003
 Το Πρωτοδικείο εσφαλμένα στήριξε το συμπέρασμά του που
 συνοψίζεται στην ανωτέρω πρώτη παράγραφο, διαπιστώνοντας ότι
 η ουσία της ενισχύσεως δεν διέφερε μεταξύ των αποφάσεων του (Υπόθεση C-447/03)
 1992 και του 1995 και ότι, συνεπώς, το παράνομον της
 ενισχύσεως του 1992 έπληττε και την ενίσχυση του 1995.
 (2004/C 7/32)
 Το Πρωτοδικείο δεν αναγνώρισε ότι η από 27 Μαρτίου 1995
 επιστολή, που παρείχε στην Επιτροπή πληροφορίες επί της συμφω- Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 νίας του 1995, ήταν ικανή να παραγάγει και παρήγαγε όντως τους Μηνά Κωνσταντινίδη και Roberto Amorosi, άσκησε ενώπιον
 διττό έννομο αποτέλεσμα: έθετε τέρμα στη συμφωνία του 1992 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 22 Οκτωβρίου
 και ενημέρωνε την Επιτροπή περί του τελικού σχεδίου χορηγήσεως 2003 προσφυγή κατά της Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 νέας ενισχύσεως μέσω αντικαταστάσεως της ενισχύσεως του 1992·
 το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιον υπολαμβάνοντας
 ότι η πρώτη πλευρά της επιστολής απέκλειε τη δεύτερη. Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική ∆ημοκρατία, μη θεσπίζοντας τα
 αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει ότι τα στερεά απόβλητα,
 Το Πρωτοδικείο επικαλέστηκε φερόμενες διαδικαστικές πλημμέ- που ευρίσκοντο αποθηκευμένα ή αποτεθειμένα σε χωματερή
 λειες κατά την παροχή πληροφοριών μέσω της επιστολής της στις εγκαταστάσεις της πρώην ΕΝΙCHEM στη Manfredonia
 27ης Μαρτίου 1995. Επλανήθη σχετικώς, διότι: α) αντιθέτως προς (επαρχία Foggia) και στη χωματερή Pariti I (στη ζώνη
 ό,τι έκρινε το Πρωτοδικείο, ούτε το άρθρο 88, παράγραφος 3, ΕΚ, Manfredonia), θα διετίθεντο ή θα αξιοποιούντο χωρίς να
 ούτε καμμία άλλη νομική διάταξη ισχύουσα κατά τον χρόνο της τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του ανθρώπου και χωρίς να
 κοινοποιήσεως, επιβάλλει στο οικείο κράτος μέλος να παράσχει τη χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή μέθοδοι που ενδέχεται να
 σχετική πληροφορία· β) το Πρωτοδικείο επικαλέστηκε το γεγονός βλάψουν το περιβάλλον, και μη θεσπίζοντας τα αναγκαία
 ότι η μορφή και το περιεχόμενο της κοινοποιήσεως δεν πληρούσε μέτρα ώστε ο κάτοχος των στερεών αποβλήτων που
 τα τυπικά κριτήρια τα οποία ορίζει η Επιτροπή στις ανακοινώσεις ευρίσκοντο αποθηκευμένα ή αποτεθειμένα σε χωματερή
 της προς τα κράτη μέλη, παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι στις εγκαταστάσεις της ΕΝΙCHEM στη Manfredonia και ο
 ανακοινώσεις της Επιτροπής προς τα κράτη μέλη δεν δύνανται να κάτοχος των αποβλήτων που ευρίσκοντο στις χωματερές
 ---pagebreak--- C 7/20 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.1.2004
 αστικών αποβλήτων Pariti I και Conte di Troia, να παραδίδει τα παραδίδει σε ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα συλλογής ή σε
 τα απόβλητα αυτά σε ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα συλλογής ή επιχείρηση διεξάγουσα τις εργασίες που προβλέπονται στο
 σε επιχείρηση διεξάγουσα τις εργασίες που προβλέπονται στο παράρτημα II Α ή Β της οδηγίας. Κατ' αυτόν τον τρόπο
 παράρτημα II Α ή Β της οδηγίας, ή να φροντίζει ο ίδιος για παρέβη και τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 8 της
 την αξιοποίηση ή τη διάθεσή τους, παρέβη τις υποχρεώσεις οδηγίας.
 των άρθρων 4 και 8 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ (1), όπως
 τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ (2)·
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86.
 (2) ΕΕ 1991, L 78, σ. 32.
 — να καταδικάσει την Ιταλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Corte d’Appello di Milano, Sezione Prima Civile,
 — Όσον αφορά τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις της πρώην με διάταξη της 15ης Οκτωβρίου 2003 στην υπόθεση Servizi
 Εnichem, με βάση τις ειδήσεις που έδωσαν οι ιταλικές αρχές, Ausiliari Dottori Commercialisti s.r.l. κατά συμβολαιογρά-
 αλλά και την επακολουθήσασα σιγή που επιμόνως ετήρησαν, φου Giuseppe Calafiori, με παρεμβαίνον το P.M. [εισαγγε-
 πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι εργασίες μεταφοράς των λική αρχή], εκπροσωπούμενο από τον Procuratore Generale
 αποβλήτων που αποτίθενται στη νησίδα 5 δεν περατώθηκαν, της παρούσας Corte d’Appello di Milano
 όπως προβλεπόταν, εντός του ∆εκεμβρίου 2002· ότι η
 Εnichem δεν υπέβαλε, εντός του ∆εκεμβρίου 2002, σχέδιο
 επιδοτήσεως για τα απόβλητα που αποτίθενται στις νησί- (Υπόθεση C-451/03)
 δες 12, 14 και 17, που εξακολουθούν να κείνται στον τόπο
 όπου ευρίσκοντο αρχικώς, καίτοι είναι αναμφίβολο ότι είναι
 αναγκαία η αποκομιδή τους· όσον αφορά τα απόβλητα της (2004/C 7/33)
 νησίδας 16, υφίσταται επί του παρόντος απλώς ένα κατ'
 αρχήν πρόγραμμα, που απέχει από το να υλοποιηθεί.
 Με διάταξη της 15ης Οκτωβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 — Όσον αφορά, αντιθέτως, τις χωματερές Pariti I και Conte di Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 Troia, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η τεχνική έρευνα, την οποία 27 Οκτωβρίου 2003, το Corte d’Appello di Milano, Sezione
 διεξάγει το Υπουργείο Περιβάλλοντος, σχετικά με το σχέδιο Prima Civile, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Servizi Ausiliari
 χαρακτηρισμού των εν λόγω εκτάσεων, που προβλεπόταν Dottori Commercialisti s.r.l. και συμβολαιογράφου Giuseppe
 να ολοκληρωθεί τον Οκτώβριο 2002, δεν έχει ακόμη Calafiori, με παρεμβαίνον το P.M., εκπροσωπούμενο από τον
 ολοκληρωθεί και ότι, επομένως, η κατάσταση έχει παραμείνει Procuratore Generale της παρούσας Corte d’Appello di Milano
 αμετάβλητη σε σχέση με εκείνη που προϋφίστατο της που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 αποστολής της αιτιολογημένης γνώμης. προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1. Έχουν τα άρθρα 4 ΕΚ, 10 ΕΚ, 82 ΕΚ, 86 ΕΚ και 98 ΕΚ την
 — Υπό το πρίσμα των προηγηθέντων, και αν ακόμη γίνει δεκτό έννοια ότι αποτελούν εμπόδιο για μια εθνική ρύθμιση, όπως
 ότι η χωματερή Conte di Troia δεν εμφανίζει αμέσους η προκύπτουσα από το νδ 241/97, της 9ης Ιουλίου 1997,
 κινδύνους για το περιβάλλον, γεγονός παραμένει ότι η όπως τροποποιήθηκε με το νδ 490, της 28ης ∆εκεμβρίου
 Ιταλική ∆ημοκρατία δεν έχει θεσπίσει κανένα μέτρο για να 1998, που αναφέρεται επίσης στο κωδικοποιημένο κείμενο
 εξασφαλίσει ότι τα στερεά απόβλητα που ευρίσκονται από περί φόρων εισοδήματος (πδ 917 της 22ας ∆εκεμβρίου
 το 1989 στη χωματερή Pariti I και από το 1993 στις 1986) και στον νόμο 413 της 30ής ∆εκεμβρίου 1991, η
 εγκαταστάσεις ΕΝΙCHEM στη Manfredonia θα διετίθεντο ή οποία αναθέτει αποκλειστικά το δικαίωμα ασκήσεως ορισμέ-
 θα αξιοποιούντο χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του νων δραστηριοτήτων παροχής συμβουλών επί φορολογικών
 ανθρώπου και χωρίς να χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή θεμάτων σε μία μόνη κατηγορία φορέων, τα Centri di
 μέθοδοι που ενδέχεται να βλάψουν το περιβάλλον. Κατ' αυτόν Assistenza Fiscale [Κέντρα Φορολογικής Συνδρομής] (CAF),
 τον τρόπο παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το στερώντας σε άλλους επαγγελματίες του κλάδου, καίτοι
 άρθρο 4 της οδηγίας. διαθέτουν τα προσόντα ασκήσεως του επαγγέλματος παροχής
 συμβουλών σε φορολογικά και λογιστικά θέματα (συμβούλοι
 επιχειρήσεων, ανεξάρτητοι λογιστές, δικηγόροι, αλλά και
 — Η Ιταλική ∆ημοκρατία παρέλειψε να θεσπίσει τα αναγκαία σύμβουλοι εργασίας), τη δυνατότητα να ασκούν υπό τις ίδιες
 μέτρα ώστε ο κάτοχος των ευρισκομένων στις εγκαταστάσεις προϋποθέσεις και υπό ίσους όρους τις ίδιες δραστηριότητες
 ΕΝΙCHEM στη Manfredonia στερεών αποβλήτων, αλλά και που ανατίθενται αποκλειστικά στα Centri di Assistenza
 των κειμένων στις χωματερές Pariti I και Conte di Troia, να Fiscale;


text:
11.8.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 227/23
 Προσφυγη ́ του Michael Cwik κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Προσφυγη ́ της Claudia Oberhauser κατα ́ του Γραφει ́ου
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 5 Μαι ̈́ου 2001 Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπο-
 ρικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), που ασκη ́θηκε στις
 14 Μαι ̈́ου 2001
 (Υπο ́θεση Τ-103/01)
 (2001/C 227/44) (Υπο ́θεση Τ-104/01)
 (2001/C 227/45)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Ο Michael Cwik, κα ́τοικος Tervuren (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος (Η γλω ́ σσα διαδικασι ́ας θα καθοριστει ́ βα ́σει του ́αρθρου 131,
 απο ́ τον Νicolas Lhoëst, avocat, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμ- παρα ́γραφος 2, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας — Γλω ́ σσα στην
 βου ́ργο, α ́σκησε στις 5 Μαι ̈́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου οποι ́α ́εχει συνταχθει ́ η προσφυγη ́: η γερμανικη ́)
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η Claudia Oberhauser, κα ́τοικος Μονα ́χου (Γερμανι ́α), εκπροσω-
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: που ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Markus Graf, α ́σκησε ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 14 Μαι ̈́ου 2001
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 13 Ιουνι ́ου 2000 απο ́φαση της προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της
 Επιτροπη ́ς περι ́ μεταθε ́σεως του προσφευ ́γοντος απο ́ τη Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα).
 διοικητικη ́ μονα ́δα «Πληροφο ́ρηση, ∆ημοσιευ ́σεις και Οικο- 'Ετερος δια ́δικος ενω ́πιον του τμη ́ματος προσφυγω ́ν η ́ταν η Petit
 νομικη ́ Τεκμηρι ́ωση», νυν «Πληροφο ́ρηση: ΕΥΡΩ και ΟΝΕ» Liberto S.A., Gerona (Ισπανι ́α).
 (Γ∆ ECFIN-04), προς τη διοικητικη ́ μονα ́δα: «Γενικο ́ς Συντο-
 νισμο ́ς, Ανθρω ́πινοι πο ́ροι και ∆ιοι ́κηση» που ονομα ́στηκε τον Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Μα ́ρτιο του 2000 σε «Συντονισμο ́ς, Ανθρω ́πινοι πο ́ροι,
 Πληροφο ́ρηση και ∆ιοι ́κηση» (Γ∆ ECFIN-01)· — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του δευτε ́ρου τμη ́ματος προσφυ-
 γω ́ν του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς
 — εφο ́σον παρι ́σταται αναγκαι ́ο, να ακυρω ́σει την απο ́φαση Αγορα ́ς της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2001 που εκδο ́θηκε στην
 της Επιτροπη ́ς περι ́ σιωπηρη ́ς απορρι ́ψεως της διοικητικη ́ς υπο ́θεση R-757/1999-2)·
 ενστα ́σεως που α ́σκησε ο προσφευ ́γων στις 26 Σεπτεμβρι ́ου
 2000· — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα και την
 — να υποχρεω ́σει την καθη ́ς να του καταβα ́λει το ποσο ́ των προσθε ́τως παρεμβαι ́νουσα στα ́εξοδα της διαδικασι ́ας
 25 000 ευρω ́ λο ́γω ηθικη ́ς βλα ́βης· ενω ́πιον του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτε-
 ρικη ́ς Αγορα ́ς.
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ο προσφευ ́γων ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Επιτροπη ́, μη δι ́νοντας απα ́ντηση Αιτου ́σα την καταχω ́ριση Η προσφευ ́γουσα
 στη διοικητικη ́ ́ενσταση ́ του κατα ́ της μεταθε ́σεω ́ς του, παρε ́βη την του κοινοτικου ́ ση ́ματος:
 υποχρε ́ωση ́ της αιτιολογη ́σεως κα ́θε βλαπτικη ́ς αποφα ́σεως, που
 προβλε ́πει το α ́ρθρο 25, παρα ́γραφος 2, του Κανονισμου ́ Υπηρε- ∆ηλωθε ́ν προς καταχω ́- Το λεκτικο ́ ση ́μα «Fifties» για προϊ-
 σιακη ́ς Καταστα ́σεως. Ο προσφευ ́γων προβα ́λλει επι ́σης κατα ́χρηση ριση κοινοτικο ́ ση ́μα: ο ́ντα της κατηγορι ́ας 25 («ρου ́χα
 εξουσι ́ας. Ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Επιτροπη ́ του ́ α ́σκησε πραγματικη ́ πι ́εση τζην») (αριθμο ́ς αιτη ́σεως 490003)
 εμποδι ́ζοντας την προ ́σβαση ́ του στα αναγκαι ́α πληροφοριακα ́
 στοιχει ́α για να ανταποκριθει ́ στα καθη ́κοντα ́ του πληροφορη ́σεως ∆ικαιου ́χος του αντιταχ- Petit Liberto, S.A.
 και επικοινωνι ́ας, με σκοπο ́ την απομο ́νωση ́ του και την ηθικη ́ του θε ́ντος στο πλαι ́σιο της
 παρενο ́χληση. Ο προσφευ ́γων υπογραμμι ́ζει επιπλε ́ον ο ́τι υπα ́ρχει διαδικασι ́ας ανακοπη ́ς
 ́ελλειψη αντιστοιχι ́ας μεταξυ ́ των καθηκο ́ντων του ως ειδικου ́ σε ση ́ματος η ́ διακριτικου ́
 χρηματονομισματικα ́ θε ́ματα και της εργασι ́ας που του ανατε ́θηκε γνωρι ́σματος:
 μετα ́ τη μετα ́θεση ́ του στη διοικητικη ́ μονα ́δα ΕCFIN-01. Ο
 προσφευ ́γων ισχυρι ́ζεται τε ́λος ο ́τι η Επιτροπη ́, αποφαινο ́μενη επι ́ Αντιταχθε ́ν δικαι ́ωμα επι ́ Το καταχωρισθε ́ν ισπανικο ́ λεκτι-
 της καταστα ́σεω ́ς του, παρε ́βη το καθη ́κον της αρωγη ́ς, μη ση ́ματος η ́ διακριτικου ́ κο ́/εικονιστικο ́ ση ́μα «miss fifties»
 λαμβα ́νοντας υπο ́ψη ου ́τε το συμφε ́ρον της υπηρεσι ́ας ου ́τε το γνωρι ́σματος: (υπ' αριθ. 1.723.310) για προϊο ́ντα
 συμφε ́ρον του προσφευ ́γοντος. Ο προσφευ ́γων ισχυρι ́ζεται ο ́τι η της κατηγορι ́ας 25
 κατα ́σταση αυτη ́ αποτελει ́ συνε ́χεια των κακω ́ν προσωπικω ́ν
 σχε ́σεων που διατηρει ́ με τους ιεραρχικα ́ ανωτε ́ρους του εδω ́ και Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της αιτη ́σεως
 μερικα ́ χρο ́νια. ανακοπω ́ν:
 Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της προσφυγη ́ς της
 προσφυγω ́ν: προσφευ ́γουσας


text:
 20.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 114/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 28ης Φεβρουαρίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-483/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ανάπτυξη των κοινοτικών σιδηροδρόμων - Οδηγία 2001/14/ΕΚ - Κατανομή της χωρητικότητας της σιδηροδρομικής υποδομής - Χρεώσεις - Τέλη - Διαχειριστική ανεξαρτησία)
 2013/C 114/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. Støvlbæk και R. Vidal Puig)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: S. Centeno Huerta και B. Plaza Cruz)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ του καθού: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek, J. Očková και T. Müller), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. De Bergues και M. Perrot)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 10, παράγραφος 7, της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την ανάπτυξη των κοινοτικών σιδηροδρόμων (ΕΕ L 237, σ. 25), και των άρθρων 4, παράγραφος 1, 11, 13, παράγραφος 2, 14, παράγραφος 1, και 30, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2001, σχετικά με την κατανομή της χωρητικότητας των σιδηροδρομικών υποδομών και τις χρεώσεις για τη χρήση σιδηροδρομικής υποδομής καθώς και με την πιστοποίηση ασφαλείας (ΕΕ L 75, σ. 29) — Τέλη — Διαχειριστική ανεξαρτησία
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα για να συμμορφωθεί με τα άρθρα 4, παράγραφος 1, 11, 13, παράγραφος 2, και 14, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2001, σχετικά με την κατανομή της χωρητικότητας των σιδηροδρομικών υποδομών και τις χρεώσεις για τη χρήση σιδηροδρομικής υποδομής, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 2007/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2007, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις αυτές.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Τσεχική Δημοκρατία και η Γαλλική Δημοκρατία φέρουν τα έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 328 της 4.12.2010.


text:
 7.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 139/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 17ης Μαρτίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-23/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Θέση νωπών μπανανών σε ελεύθερη κυκλοφορία - Δηλούμενο βάρος που δεν αντιστοιχεί στο πραγματικό βάρος - Υποχρέωση των τελωνειακών αρχών να ελέγχουν το δηλούμενο βάρος - Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας - Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 - Άρθρα 68 επ. - Κανονισμός (ΕΟΚ) 2454/93 - Άρθρο 290 α - Παράρτημα 38 Β - Σύστημα των ιδίων πόρων - Απώλεια εσόδων - Κανονισμός (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1552/89 - Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 - Άρθρα 2, 6, 9, 10 και 11)
 2011/C 139/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: A. Caeiros)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: L. Inez Fernandes)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 68 επ. του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ 1992, L 302, σ. 1), του άρθρου 290α του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ 1993, L 253, σ. 1) και του παραρτήματος 38 B αυτού, καθώς και των άρθρων 2, 6, 9, 10 και 11 των κανονισμών (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1552/89 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1989, για την εφαρμογή της απόφασης 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων (ΕΕ 1989, L 155, σ. 1), και (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2000, για την εφαρμογή της απόφασης 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων (ΕΕ 2000, L 130, σ. 1) — Θέση νωπών μπανανών σε ελεύθερη κυκλοφορία — Δηλούμενο βάρος που δεν αντιστοιχεί στο πραγματικό βάρος — Ίδιοι πόροι — Απώλεια εσόδων
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Πορτογαλική Δημοκρατία, οι τελωνειακές αρχές της οποίας δέχονταν κατά σύστημα τελωνειακές διασαφήσεις θέσεως νωπών μπανανών σε ελεύθερη κυκλοφορία, ενώ γνώριζαν ή όφειλαν ευλόγως να γνωρίζουν ότι το δηλούμενο βάρος των μπανανών δεν αντιστοιχούσε στο πραγματικό βάρος τους, και οι αρχές της οποίας αρνούνταν να αποδώσουν τους ιδίους πόρους που αντιστοιχούσαν στην απώλεια εσόδων και να καταβάλουν τους οφειλόμενους τόκους υπερημερίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 13, 68 και 71 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, σε συνδυασμό προς το άρθρο 290α του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 89/97 της Επιτροπής, της 20ής Ιανουαρίου 1997, καθώς και από τα άρθρα 2, 6 και 9 έως 11 του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1552/89 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1989, για την εφαρμογή της απόφασης 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (Ευρατόμ, ΕΚ) 1355/96 του Συμβουλίου, της 8ης Ιουλίου 1996, και από τα ίδια άρθρα του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2000, για την εφαρμογή της απόφασης 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Πορτογαλική Δημοκρατία φέρουν εκάστη τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 100 της 17.4.2010.


text:
 12.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 220/36
 Προσφυγή της 13ης Ιουλίου 2009 — PVS κατά ΓΕΕΑ — MeDiTA Medizinischer Kurierdienst (medidata)
 (Υπόθεση T-270/09)
 2009/C 220/77
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: PVS — Privatärztliche Verrechnungsstelle Rhein-Ruhr GmbH (Mülheim an der Ruhr, Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. Lindenberg, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: MeDiTA Medizinische Kurierdienst- u. Handelg. mbH (Ντύσσελντορφ, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών της 14ης Μαΐου 2009 στην υπόθεση R 1724/2007/4 και να απορρίψει την ανακοπή·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα έξοδα της παρούσας δίκης και της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών·
 —
 να καταδικάσει το καθού ερήμην, χωρίς προφορική διαδικασία, αν το υπόμνημα αντικρούσεως δεν κατατεθεί κατά τον απαιτούμενο τύπο και εντός της προβλεπομένης προθεσμίας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: το εικονιστικό σήμα «mediata» σε μπλε, φαιό και λευκό χρώμα, για υπηρεσίες των κλάσεων 35, 36, 41, 42 και 44 (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 4 495 842)
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: MeDiTA Medizinische Kurierdienst- u. Handelg. mbH
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το γερμανικό λεκτικό σήμα «MeDiTA» για υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 39, η δε ανακοπή βάλλει κατά της καταχωρίσεως του σήματος για την κλάση 35
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 (1), καθόσον δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαραβαλλομένων σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).


text:
 18.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 314/4
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας, που ασκήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2004
 (Υπόθεση C-428/04)
 (2004/C 314/07)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από την Nicola Yerrell και τον Horstpeter Kreppel, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 6 Οκτωβρίου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 I.
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2, 7, 11, 12, 13 και 18 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1989, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων κατά την εργασία (1), καθόσον
 1)
 δεν έχει θεσπίσει ακόμη —παρά τη λήξη της προθεσμίας μεταφοράς της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο— τις ακόλουθες νομικές πράξεις για τη μεταφορά της οδηγίας στο αυστριακό δίκαιο ή, εφόσον τις έχει θεσπίσει, δεν τις έχει κοινοποιήσει στην Επιτροπή:
 α)
 τον Landeslehrer-Dienstrechtsgesetz (νόμο για την υπηρεσιακή κατάσταση των διδασκόντων, στο εξής: LDG),
 β)
 τον Beamten-, Kranken- und Unfallversicherungsgesetz (νόμο για την ασφάλιση των δημόσιων υπαλλήλων, την ασφάλιση ασθένειας και την ασφάλιση κατά ατυχημάτων),
 γ)
 τον Allgemeines Sozialversicherungsgesetz (νόμο για το γενικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, στο εξής: ASVG),
 2)
 δεν έχει μεταφέρει στο αυστριακό δίκαιο τα ακόλουθα άρθρα της οδηγίας ή τα έχει μεταφέρει ατελώς:
 α)
 Άρθρο 2, παρ. 1, για τους διδάσκοντες στα σχολεία της δημόσιας υποχρεωτικής εκπαίδευσης στο Τιρόλο,
 β)
 Άρθρο 7, παρ. 3,
 γ)
 Άρθρο 8, παρ. 2,
 δ)
 Άρθρο 11, παρ. 2,
 ε)
 Άρθρο 12, παρ. 4,
 στ)
 Άρθρο 13, παρ. 2, στοιχεία α' και β',
 II.
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ (στο εξής: οδηγία) στο αυστριακό δίκαιο έληξε στις 31.12.1993.
 Κατά την Επιτροπή, η μεταφορά της οδηγίας εξακολουθεί να είναι ατελής και ανεπαρκής.
 Πρώτον, δεν έχουν ψηφιστεί τα προαναγγελθέντα νομοσχέδια (και συγκεκριμένα οι νόμοι Landeslehrer-Dienstrechtsgesetz (LDG), Beamten-, Kranken- und Unfallversicherungsgesetz και Allgemeines Sozialversicherungsgesetz (ASVG)), με τους οποίους θα μεταφερόταν, όπως είχε προαναγγείλει η Αυστριακή Κυβέρνηση, η οδηγία στο εθνικό δίκαιο· επιπλέον, αν εν τω μεταξύ έχουν αρχίσει να ισχύουν οι νόμοι αυτοί, δεν έχει γίνει η επιβαλλόμενη κοινοποίησή τους στην Επιτροπή.
 Δεύτερον, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι, όσον αφορά ορισμένες συγκεκριμένες —συνολικά έξι— διατάξεις της οδηγίας, οι νομικές πράξεις που ανακοινώθηκαν από τις αυστριακές αρχές δεν μεταφέρουν πλήρως και ορθά τις διατάξεις της οδηγίας.
 Η Επιτροπή επικρίνει π.χ. το γεγονός ότι, παρά το ευρύ πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2, παρ. 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ, κανένα εθνικό μέτρο μεταφοράς δεν καλύπτει τους διδάσκοντες στα σχολεία της δημόσιας υποχρεωτικής εκπαίδευσης στο Τιρόλο.
 Κατά το άρθρο 7 της οδηγίας, ο εργοδότης ορίζει έναν ή περισσότερους εργαζομένους που είναι υπεύθυνοι για τη λήψη μέτρων προστασίας και πρόληψης, εφόσον διαθέτει τέτοιο ειδικευμένο προσωπικό. Κατά την άποψη της Επιτροπής, το άρθρο 7 της οδηγίας δίδει επομένως προτεραιότητα στη λήψη μέτρων προστασίας από άτομα εργαζόμενα εντός της επιχείρησης ή της εγκατάστασης, αφού η χρησιμοποίηση ειδικευμένου προσωπικού μη προερχόμενου από την επιχείρηση προβλέπεται στην παράγραφο 3 του άρθρου 7 μόνο αν δεν είναι επαρκείς οι δυνατότητες μέσα στην επιχείρηση ή την εγκατάσταση (βλ. συναφώς απόφαση του ΔΕΚ της 22ας Μαΐου 2003, C-441/01, Επιτροπή κατά Κάτω Χωρών). Αντίθετα, οι αυστριακές διατάξεις για τη μεταφορά της οδηγίας παρέχουν στον εργοδότη του δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα δικαίωμα επιλογής ως προς τη χρησιμοποίηση δικού του ή εξωτερικού προσωπικού ασφάλειας.
 Το άρθρο 8, παρ. 2 (υποχρέωση λήψης των κατάλληλων μέτρων για πρώτες βοήθειες, πυρασφάλεια και εκκένωση των χώρων από τους εργαζομένους) δεν προβλέπει, κατά την Επιτροπή, καμία εξαίρεση για τις μικρές επιχειρήσεις. Οι αυστριακές διατάξεις μεταφοράς της οδηγίας εξαιρούν εντούτοις τις μικρές επιχειρήσεις από την υποχρέωση αυτή.
 Κατά την άποψη της Επιτροπής, οι αυστριακές διατάξεις μεταφοράς του άρθρου 11, παρ. 2, της οδηγίας δεν περιλαμβάνουν ορισμένες υποχρεώσεις του εργοδότη ως προς την ενημέρωση τις οποίες προβλέπει το άρθρο αυτό.
 Το άρθρο 12, παρ. 4, της οδηγίας ορίζει ότι η εκπαίδευση των εργαζόμενων που προβλέπεται στο άρθρο αυτό δεν μπορεί να βαρύνει τους εργαζομένους αυτούς. Οι αυστριακές διατάξεις μεταφοράς προβλέπουν μεν ότι ο χρόνος που διατίθεται για την εκπαίδευση αυτή αποτελεί αμειβόμενο χρόνο εργασίας, αλλά δεν ορίζουν ποιος θα φέρει τις δαπάνες για την εν λόγω εκπαίδευση.
 Τέλος, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι το άρθρο 13, παρ. 2, στοιχ. α' και β', της οδηγίας δεν έχει μεταφερθεί πλήρως στο αυστριακό δίκαιο. Οι επικίνδυνες ουσίες, κατά παράβαση του στοιχείου α', δεν καλύπτονται από την έννοια «εξοπλισμός εργασίας», όπως η έννοια αυτή χρησιμοποιείται στο άρθρο 15 του Arbeiternehmerschutzgesetz (αυστριακού νόμου για την προστασία των εργαζόμενων) και στο άρθρο 15 του Bundesbediensteten-Schutzgesetz (αυστριακού ομοσπονδιακού νόμου για την προστασία των εργαζόμενων της ομοσπονδιακής διοίκησης). Επιπλέον, η προβλεπόμενη στο στοιχείο β' υποχρέωση των εργαζόμενων να τακτοποιούν τον ατομικό προστατευτικό εξοπλισμό μετά τη χρήση του στη θέση του δεν έχει μεταφερθεί στο αυστριακό δίκαιο.
 (1) ΕΕ L 183 της 29.6.1989, σ. 1.


text:
 25.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 147/22
 Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2013 — Scheepsbouw Nederland κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-140/13)
 2013/C 147/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγoυσα: Scheepsbouw Nederland (Ρότερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: K. Struckmann, δικηγόρος, και G. Forwood, Barrister)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 20ής Νοεμβρίου 2012 στην υπόθεση SA.34736 (Πρόωρη υποτίμηση ορισμένων περιουσιακών στοιχείων που αποκτώνται με χρηματοδοτική μίσθωση), η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 13 Δεκεμβρίου 2012 (ΕΕ C 384, σ. 2), και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει έναν και μοναδικό λόγο, με τον οποίο προσάπτει στην Επιτροπή ότι δεν τήρησε το άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ και τι άρθρο 4, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 (1).
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της συγκεκριμένης υποθέσεως και του ανεπαρκούς και ελλιπούς ελέγχου τον οποίο η Επιτροπή διενήργησε επί της ουσίας κατά το προκαταρκτικό στάδιο της εξετάσεως, δικαιολογείται, τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως, το συμπέρασμα ότι η εκτίμηση του προτεινόμενου μέτρου παρουσιάζει σοβαρές δυσχέρειες. Επομένως, κακώς η Επιτροπή κατέληξε μετά το πέρας του προκαταρκτικού σταδίου ότι το επίμαχο μέτρο δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Η Επιτροπή όφειλε να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας του άρθρου 1098, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1)


text:
 21.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 28ης Ιανουαρίου 2016 [αίτηση του Tribunale di Frosinone (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική δίκη κατά Rosanna Laezza
 (Υπόθεση C-375/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 56 ΣΛΕΕ - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Τυχερά παίγνια - Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία κρίθηκε ασύμβατη προς το δίκαιο της Ένωσης εθνική ρύθμιση σχετική με τις παραχωρήσεις για τη δραστηριότητα αποδοχής στοιχημάτων - Αναδιοργάνωση του συστήματος με νέο διαγωνισμό - Δωρεάν παραχώρηση της χρήσεως των ιδιόκτητων υλικών και άυλων αγαθών που αποτελούν το δίκτυο αποδοχής στοιχημάτων - Περιορισμός - Επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος - Αναλογικότητα))
 (2016/C 106/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Frosinone
 Ποινική δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Rosanna Laezza
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 56 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε περιοριστική εθνική διάταξη, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία επιβάλλει στον παραχωρησιούχο, όταν παύει τη δραστηριότητά του αυτή λόγω λήξεως της περιόδου παραχωρήσεως, την υποχρέωση να παραχωρήσει δωρεάν τη χρήση των ιδιόκτητων υλικών και άυλων αγαθών που αποτελούν το δίκτυο αποδοχής στοιχημάτων, υπό την προϋπόθεση ωστόσο ότι ο εν λόγω περιορισμός βαίνει πέραν του αναγκαίου μέτρου προς επίτευξη του πράγματι επιδιωκόμενου με τη διάταξη αυτή σκοπού, πράγμα το οποίο εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.
 (1) ΕΕ C 372 της 20.10.2014.


text:
24. 8. 96 |_ΕL Επίσημη Εφημερίδα ίων Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 247/11
 3 , σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως επι του προηγου Διαγραφή της υποθέσεως C-306/95 ( 1 )
 μένου ερωτήματος , αν συμβιβάζεται με την κοινοτική (96/C 247/21 )
 έννομη τάξη , κατά την άποψη του Δικαστηρίου , εθνική
 κανονιστική ρύθμιση προβλέπουσα ότι η αποσβεστική
 προθεσμία τρέχει (επί ζημία πολίτη ενός κράτους μέλους
 που επικαλείται, με σκοπό να επιτύχει την επιστροφή Με διάταξη της 29ης Απριλίου 1996, o Πρόεδρος του
 αχρεωστήτως καταβληθέντος φόρου , τις διατάξεις οδηγί Δικαστηρίου των Ευριοπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 ας) προτού η οδηγία μεταφερθεί ορθώς στην εθνική διαγραφή της υποθέσεως C-306/95 Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 έννομη τάξη . κών Κοινοτήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης
 Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας.
 ( · ) Συλλογή 1993, σ. 1-1915 .
 2) ΕΕ ειδ . έκδ . 09/001 , σ. 20.
 (') ΕΕ αριθ. C 299 της 11 . 11 . 1995.
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 5ης Ιουνίου 1996 της 6ης Ιουνίου 1996
 στην υπόθεση Τ-398/94, Kahn Scheepvaart BV κατα Επιτρο στην υπόθεση Τ-262/94, Jean Baiwir κατά Επιτροπής των
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Κρατικές ενισχύσεις — Ναυπηγικές εργασίες — Γενικό (Υπάλληλοι — Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας — Ταυτό
 σύστημα ενισχύσεων — Προσφυγή ακυρώσεως — Παραδε σημη διατύπωση μεταξύ της διοικητικής ενστάσεως και του
 κτό) δικογράφου της προσφυγής — Νέα μέθοδος υπολογισμού
 (96/ C 247/22) εξελίξεως της σταδιοδρομίας στις κατηγορίες B, C και D
 στην Επιτροπή — Πίνακας υπαλλήλων που κρίθηκαν ως οι
 πλέον άξιοι προς προαγωγή — Άρθρα 5 παράγραφος 3, και
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) 45 τον κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως — Αρχή της
 απαγορεύσεως των διακρίσεων — Προφανής, πραγματική
 και νομική, πλάνη εκτιμήσεως — Αίτημα αποζημιώσεως)
 Στην υπόθεση Τ-398/94, Kahn Scheepvaart BV, με έδρα το {96/ C 247/23
 Ρότερνταμ (Κάτω Χώρες), εκπροσωπουμένη από τους Tho
 mas Jestaedt , δικηγόρο Ντίσελντορφ , και Tom R. Ottervan
 ger, δικηγόρο Ρότερνταμ, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο
 τον δικηγόρο Carlos Zeyen, 67, rue Ermesinde , κατά Επιτρο (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Paul Nemitz
 και Jean-Paul Keppenne ), που έχει ως αντικείμενο την
 ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 25ης Οκτωβρίου
 1994 με την οποία επετράπη, για το έτος 1994, η δημιουργία Στην υπόθεση Τ-262/94, Jean Baiwir, υπάλληλος της Επιτρο
 ενός γερμανικού συστήματος ενισχύσεων στις ναυπηγικές πής των Ευριοπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Court-Saint
 εργασίες, το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Etienne (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον Georges Van
 (τρίτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους C. P. Briët, dersanden , δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεως στο
 Πρόεδρο, B. Vesterdorf, P. Lindh , A. Potocki και J. D. Cooke , Λουξεμβούργο τα γραφεία της Fiduciaire Myson Sari , 1 , rue
 δικαστές , γραμματέας: J. Palacio Gonzalez, υπάλληλος διοι Glesener. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κήσεως , εξέδωσε στις 5 Ιουνίου 1996 απόφαση με το ακόλου ( εκπρόσωποι: διαδοχικώς Joseph Griesmar και Julian
 θο διατακτικό : Currall , επικουρούμενοι από το δικηγόρο Denis Waelbr
 œck ), που είχε ως αντικείμενο αφενός την ακύρωση του
 πίνακα των υπαλλήλων που κρίθηκαν ως οι πλέον άξιοι για
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. να προαχθούν στον βαθμό B 4 κατά την κρίση του 1993 , στο
 μέτρο που o πίνακας αυτός δεν περιλαμβάνει τον προσφεύ
 γοντα, και αφετέρου την αποκατάσταση του προσφεύγοντος
 2. Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα. στη σταδιοδρομία του υπαλλήλου B 4, κλιμάκιο 2 , από 1ης
 Ιανουαρίου 1993 , καθώς και την επανόρθωση της ηεθνικής
 ( ] ) ΕΕ αριθ. C 400 της 31 . 12 . 1994 . ζημίας που υπέστη , το Πρωτοδικείο ( τέταρτο τμήμα ), συγκεί
 μενο από τους K. Lenaerts , Πρόεδρο. P. Lindh και J. D.
 Cooke . δικαστές, γραμματέας: B. Pastor , κύρια υπάλληλος
 διοικήσεως . εξέδωσε στις 6 Ιουνίου 1996 απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό :


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/51
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Νοεμβρίου 2011 — Becker Flugfunkwerk κατά ΓΕΕΑ — Harman Becker Automotive Systems (BECKER AVIONIC SYSTEMS)
 (Υπόθεση T-263/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Παραίτηση από την ανακοπή - Κατάργηση της δίκης)
 (2012/C 25/99)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Becker Flugfunkwerk GmbH (Rheinmünster, Γερμανία) (εκπρόσωπος: O. Griebenow, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Harman Becker Automotive Systems GmbH (Karlsbad, Γερμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 10ης Απριλίου 2008 (υπόθεση R 398/2007-1) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Harman Becker Automotive Systems GmbH και της Becker Flugfunkwerk GmbH
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη
 2)
 Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα του καθού.
 (1) EE C 223 της 30.8.2008.


text:
 24.5.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 128/22
 Αναίρεση που άσκησαν στις 3 Μαρτίου 2008 οι Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Nederland BV, Akzo Nobel Chemicals International BV, Akzo Nobel Chemicals BV, Akzo Nobel Functional Chemicals BV κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα) στις 12 Δεκεμβρίου 2007 στην υπόθεση T-112/05, Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Nederland BV, Akzo Nobel Chemicals International BV, Akzo Nobel Chemicals BV, Akzo Nobel Functional Chemicals BV κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-97/08 P)
 (2008/C 128/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Nederland BV, Akzo Nobel Chemicals International BV, Akzo Nobel Chemicals BV, Akzo Nobel Functional Chemicals BV (εκπρόσωποι: C. Swaak, advocaat, M. van der Woude, avocat, M. Mollica, avvocato)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των αναιρεσειουσών
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Δεκεμβρίου 2007 στην υπόθεση T-112/05, κατά το μέτρο που απέρριψε τον ισχυρισμό ότι κακώς η Akzo Nobel NV θεωρήθηκε ότι από κοινού και εις ολόκληρον υπεύθυνη,
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση της Επιτροπής, κατά το μέτρο που θεωρεί την Akzo Nobel NV υπεύθυνη,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας αναιρέσεως και της ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασίας, κατά το μέτρο που αφορούν τον ισχυρισμό που προβάλλεται με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι αναιρεσείουσες θεωρούν ότι το Πρωτοδικείο εφάρμοσε εσφαλμένως την έννοια της «επιχειρήσεως» κατά το άρθρο 81 ΕΚ και το άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003 (1), όπως έχουν ερμηνευθεί από το Δικαστήριο με τη νομολογία του περί καταλογισμού της παράνομης συμπεριφοράς μιας θυγατρικής στη μητρική εταιρία.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).


text:
2. 9. 95 I EL J Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 229/9
 2) Τα αποτελέσματα της ακυρωθείσας οδηγίας διατηρού ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 νται έως ότου το Συμβούλιο ψηφίσει νέα σχετική ρύθμι (έκτο τμήμα)
 ση.
 της 6ης Ιουλίου 1995
 3) Καταδικάζει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. στην υπόθεση C-62/93 (αίτηση του Διοικητικού Πρωτοδι
 κείου Αθήνας για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 4) H Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το BP Σουπεργκάζ Ανώνυμη Εταιρεία, γενική, εμπορική
 Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου βιομηχανική, και αντιπροσωπείες κατά Ελληνικού Δημο
 Ιρλανδίας φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα. σίου ( ] )
 (Ερμηνεία των άρθρων 11, 1 7 και 27 της έκτης οδηγίας περί
 (') ΕΕ αριθ. C 59 της 26. 2. 1994. ΦΠΑ — Ελληνικό καθεστώς φορολογίαςπετρελαιοειδών —
 (2 ΕΕ αριθ . L 279 της 12 . 11 . 1993 , σ. 32. Βάση επιβολής τον φόρου — Δικαίωμα εκπτώσεως —
 Απαλλαγή)
 (95/C 229/17)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Στην υπόθεση C-62/93, που εχει ος αντικείμενο αίτηση του
 (τέταρτο τμήμα) Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθήνας προς το Δικαστήριο, κατ'
 της 5ης Ιουλίου 1995 εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 στην υπόθεση C-46/94 (αίτηση προδικαστικής αποφασεως αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ της BP Σουπεργκάζ Ανώνυ
 του tribunal de police de Bordeaux (Γαλλία): Ποινική μης Εταιρείας, γενικής, εμπορικής-βιομηχανικής, και αντι
 διαδικασία κατά Michèle Voisine (') προσωπειών, και του Ελληνικού Δημοσίου , η έκδοση προδι
 (Περιγραφή των οίνων — Έννοια της «σημάνσεως με καστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 11 ,
 ετικέτα» — Επίθεση διακοσμήσεωςμη έχουσας σχέση με τον 17 και 27 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της
 διατιθέμενο στο εμπόριο οίνο) 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των
 (95/C 229/16) κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργα
 σιών — κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιό
 μορφη φορολογική βάση (2) (στο εξής: έκτη οδηγία), το
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους F. A. Schock
 weiler, πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini (εισηγητή ), K. N.
 (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο Κακούρη , J. L. Murray και G. Hirsch, δικαστές, γενικός
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: H. A. Riihl, κύριος
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε, στις 6 Ιουλίου 1995 , απόφα
 Στην υπόθεση C-46/94, ποινική διαδικασία κατά Michèle ση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Voisine, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του tribunal de police
 de Bordeaux (Γαλλία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν 1 ) Τα άρθρα 2,11 και 17 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του
 του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο Συμβουλίου της 17ης Μαίου 1977 περί εναρμονίσεως των
 πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί ενώπιον του αιτού νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους
 ντος δικαστηρίου , η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα φόρου
 προς την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2392/89 του προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση,
 Συμβουλίου της 24ης Ιουλίου 1989 σχετικά με τη θέσπιση των έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν εθνική νομοθεσία η
 γενικών κανόνων για την περιγραφή και την παρουσίαση των οποία υποβάλλει την εισαγωγή ετοίμων πετρελαιοειδών
 οίνων και των γλευκών σταφυλιών (2), το Δικαστήριο (τέταρ σε ΦΠΑ υπολογιζόμενο επί διαφορετικής τιμής βάσεως
 το τμήμα), συγκείμενο από τους P. J. G. Kapteyn, πρόεδρο από την προβλεπόμενη στο εν λόγω άρθρο 1 1 και η οποία,
 τμήματος, K. N. Κακούρη και J. L. Murray (εισηγητή), απαλλάσσοντας τους επιχειρηματίες του τομέα των πε
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. B. Elmer, γραμματέας: τρελαιοειδών από την υποχρέωση να υποβάλλουν δηλώ
 L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε, στις 5 Ιουλίου σεις, τους στερεί το δικαίωμα να εκπίπτουν τον ΦΠΑ που
 1995 , απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: έχει επιβαρύνει απευθείας τις πράξεις εισροών.
 O ορισμός της σημάνσεως με ετικέτα που διατυπώνεται στο 2) Οι διατάξεις της έκτης οδηγίας και, ιδίως, τα άρθρα 13
 άρθρο 38 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2392/ έως 1 7 έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν την απαλλαγή
 89 του Συμβουλίου της 24ης Ιουλίου 1989 σχετικά με τη από τον ΦΠΑ των υπηρεσιών μεταφοράς και αποθηκεύ
 θέσπιση των γενικών κανόνων για την περιγραφή και την σεως πετρελαιοειδών που δεν συνδέονται με τη μεταφορά
 παρουσίαση των οίνων και των γλευκών σταφυλιών περιλαμ των προϊόντων αυτών από τον πρώτο τόπο προορισμού
 βάνει τις διακοσμήσεις ή τις διαφημιστικές ενδείξεις που προς άλλο γνωστό τόπο.
 ουδεμία σχέση έχουν με τον οίνο που αφορούν.
 3 ) Τα άρθρα 11 παράγραφος 1 στοιχείο a), και στοιχείο β,
 (!) ΕΕ αριθ. C 90 της 26. 3. 1994. παράγραφοι 1 και 2, και 1 7 παράγραφοι 1 και 2 της έκτης
 2 ΕΕ αριθ . L 232 της 9. 8. 1989, σ. 13 . οδηγίας απονέμουν στους ιδιώτες δικαιώματα τα οποία
 μπορούν να επικαλούνται ενώπιον των εθνικών δικαστη
 ρίων.
 ---pagebreak--- Αριθ. C 229/10 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2. 9. 95
 4) O υποκείμενος στο φόρο μπορεί να ζητήσει αναδρομι a) επειδή η παρουσίαση αυτή θα ήταν ικανή να οδηγήσει
 κώς, από της ημερομηνίας ενάρξεως ισχύος του αντιθέτου τον καταναλωτή να νομίσει ότι η τιμή του προσφερομέ
 προς την έκτη οδηγία εθνικού νομοθετήματος, την επι νου προς πώληση προϊόντος είναι η ίδια με αυτή στην
 στροφή του αχρεωστήτως καταβληθέντος ΦΠΑ, σύμφω οποία το ως άνω προϊόν επωλείτο προηγουμένως υπό την
 να με τη διαδικασία που καθορίζει η εσωτερική έννομη παλαιά του παρουσίαση και
 τάξη του οικείου κράτους μέλους, υπό την επιφύλαξη ότι
 η διαδικασία αυτή δεν είναι λιγότερο ευνοϊκή από τη β) επειδή η νέα παρουσίαση θα μπορούσε να δημιουργήσει
 διαδικασία που αφορά παρόμοιες αξιώσεις εκ του εσω στον καταναλωτή την εντύπωση ότι έχει αυξηθεί σημα
 τερικού δικαίου, ούτε τέτοια ώστε να καθιστά πρακτικώς ντικά o όγκος ή το βάρος του προϊόντος.
 αδύνατη την άσκηση των δικαιωμάτων που απονέμονται
 από την κοινοτική έννομη τάξη.
 (') ΕΕ αριθ . C 43 της 12. 2. 1994.
 C ) ΕΕ αριθ. C 124 της 6. 5 . 1993.
 (2 ΕΕ ειδ έκδ. 09/001 , σ. 49.
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο τμήμα)
 (πέμπτο τμήμα) της 28ης Ιουνίου 1995
 στην υπόθεση C-258/94 P: Paulo Branco κατα Ελεγκτικού
 της 6ης Ιουλίου 1995 Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων f 1 )
 στην υπόθεση C-470/93 (αίτηση του Landgericht Koln για (Προδήλως αβάσιμη αίτηση αναιρέσεως)
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Verein gegen
 Unwesen in Handel und Gewerbe Koln eV κατά Mars (95/C 229/19)
 GmbH (')
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων — Μέτρα (Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική)
 ισοδυνάμου αποτελέσματος με ποσοτικούς περιορισμούς —
 Παρουσίαση προϊόντος ενέχουσα τον κίνδυνο περιορισμού
 της ελευθερίας καθορισμού των τιμών μεταπωλήσεως και (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 περιαγωγής του καταναλωτή σε πλάνη) σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 (95/C 229/18)
 Στην υπόθεση C-258/94 P, Paulo Branco, υπάλληλος, αρχι
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) κώς, του Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των και, στη συνέχεια, της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο τους Raoul Wagener και David M. Travessa Mendes, δικηγό
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») ρους Λουξεμβούργου , 6-12 Place d'Armes, που είχε ως
 αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως κατά διατάξεως του Πρωτο
 Στην υπόθεση C-470/93, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 20ής Ιουλίου 1994
 Landgericht Koln (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' στην υπόθεση Τ-45/93 , Branco κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου
 εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία (Συλλογή 1994, σ. ΙΙ-641 ), με την οποία ζητήθηκε η αναίρεση
 ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αυτής της διατάξεως, όπου o έτερος διάδικος ήταν το
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Verein gegen Unwesen in Ελεγκτικό Συνέδριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρό
 Handel und Gewerbe Koln eV και Mars GmbH, η έκδοση σωποι: Jean-Marie Stenier και Jan Inghelram, το Δικαστήριο
 προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρ (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann (εισηγητή),
 θρου 30 της συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward και L. Sevón, δικαστές,
 συγκείμενο από τους C. Gulmann (εισηγητή), πρόεδρο γενικός εισαγγελέας: A. M. La Pergola, γραμματέας: R. Grass ,
 τμήματος, P. Jann, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. εξέδωσε, στις 28 Ιουνίου 1995, διάταξη με το ακόλουθο
 διατακτικό :
 Edward και L. Sevón, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμ
 ματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε,
 στις 6 Ιουλίου 1995 , απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1 ) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 Το άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ πρέπει να ερμηνευθεί υπό την 2) Καταδικάζει τον αιτούντα στα δικαστικά έξοδα.
 έννοια ότι αντιτίθεται στο να απαγορεύει κρατικό μέτρο την
 εισαγωγή και την εμπορία νομίμως παραγομένου εντός
 άλλου κράτους μέλους προϊόντος, του οποίου η ποσότητα (M ΕΕ αριθ . C 331 της 26. 11 . 1994.
 έχει αυξηθεί επ' ευκαιρία διαφημιστικής εκστρατείας βρα
 χείας διαρκείας και του οποίου η συσκευασία φέρει την
 ένδειξη «+ 10% »,