text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/57
 Προσφυγή της 19ης Αυγούστου 2013 — Métropole Gestion κατά ΓΕΕΑ — Metropol (METROPOL)
 (Υπόθεση T-431/13)
 2013/C 344/103
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής:η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Métropole Gestion (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: M.–A. Roux Steinküler, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Metropol Investment Financial Company Ltd (Μόσχα, Ρωσία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την προσφυγή της, και κατά συνέπεια·
 —
 να ακυρώσει μερικώς την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον δεν δέχεται την αίτηση περί κηρύξεως της ακυρότητας του προσβαλλομένου κοινοτικού σήματος η οποία στηρίζεται στα σήματα υπ’ αριθ. 02 3 167 081, 02 3 167 084 και 794 040, και σε άλλα μη καταχωρισμένα σημεία·
 —
 να επιβεβαιώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον δέχεται εν μέρει την αίτηση περί κηρύξεως της ακυρότητας του σήματος υπ’ αριθ. 3 590 981 η οποία στηρίζεται στο προγενέστερο σήμα υπ’ αριθ. 02 3 143 685·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το λεκτικό κοινοτικό σήμα «METROPOL» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 35, 36 και 42 — Κοινοτικό σήμα με αριθμό 3 590 981
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η Metropol Investment Financial Company Ltd
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Το εθνικό λεκτικό σήμα «METROPOLE» και τα εθνικά εικονιστικά σήματα και το διεθνές εικονιστικό σήμα «METROPOLE gestion» για υπηρεσίες της κλάσεως 36.
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Η αίτηση απορρίπτεται μερικώς
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Η προσφυγή απορρίπτεται.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', και του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
6.3.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 59/5
 Αίτηση αναιρέσεως της Ιnternationaler Hilfsfond e.V. που πλάνη με δυσμενείς συνέπειες εις βάρος της αναιρεσείουσας.
 ασκήθηκε στις 15 ∆εκεμβρίου 2003 κατά της διατάξεως Το Πρωτοδικείο δεν εφάρμοσε το άρθρο 48 του Κανονισμού
 του πέμπτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών ∆ιαδικασίας, σύμφωνα με το οποίο το Πρωτοδικείο επιφυλάσσεται
 Κοινοτήτων, της 15ης Οκτωβρίου 2003, επί της υποθέσεως να αποφανθεί επί του παραδεκτού μόνο με την οριστική απόφασή
 Τ-372/02, μεταξύ της Ιnternationaler Hilfsfond e.V. και του.
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-521/03 P)
 Το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε περαιτέρω διαδικαστικό σφάλμα,
 διότι δεν δέχθηκε τις τελικές παρατηρήσεις που κατέθεσε στις
 (2004/C 59/08) 14 Οκτωβρίου 2003 η αναιρεσείουσα ως τμήμα της δικογραφίας.
 Σύμφωνα με το άρθρο 48 του Κανονισμού ∆ιαδικασίας, νέα
 στοιχεία μπορούν να κατατεθούν εάν αφορούν πραγματικά
 περιστατικά ή νομικά ζητήματα που ανέκυψαν κατά τη διαδικασία.
 Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το έγγραφο της ΕCHO ανακαλύ-
 Η Ιnternationaler Hilfsfond e.V. (στο εξής: ΙΗ), με έδρα στο φθηκε προσφάτως. Το Πρωτοδικείο δεν ενημέρωσε την αναιρε-
 Rosbach (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον Η. Kaltenecker, σείουσα ότι περατώθηκε η έγγραφη διαδικασία.
 δικηγόρο, άσκησε στις 15 ∆εκεμβρίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναίρεση κατά της διατάξεως
 του πέμπτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων, της 15ης Οκτωβρίου 2003, επί της υποθέσεως Τ-372/ Περαιτέρω, το Πρωτοδικείο ευθύνεται, διότι δεν διέταξε, σύμφωνα
 02 (1), μεταξύ της Ιnternationaler Hilfsfond e.V. και της Επιτρο- προς τη συνήθη διαδικαστική πρακτική, έρευνα ως προς τον λόγο
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. για τον οποίον η ΕCHO δεν επανεξέτασε τον φάκελο της
 αναιρεσείουσας, κατόπιν της θετικής (αν και καθυστερημένης)
 απαντήσεως του γερμανικού υπουργείου εξωτερικών, ως προς την
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: κατάσταση της αναιρεσείουσας.
 — να αναιρέσει τη διάταξη του Πρωτοδικείου, της
 15ης Οκτωβρίου 2003
 Το Πρωτοδικείο, περιλαμβάνοντας στο σκεπτικό του και θέματα
 ουσίας, θεμελίωσε εσφαλμένως την κρίση του στον κανονισμό (ΕΚ)
 — να καταδικάσει την αναιρεσιβαλλόμενη στα δικαστικά έξοδα. 1257/96 (2), παρά το γεγονός ότι ο κανονισμός αυτός τέθηκε σε
 ισχύ μετά την αίτηση της ΙΗ για την υπογραφή της πρώτης
 σύμβασης-πλαισίου εταιρικής σχέσης (framework partnership
 agreement — FPA).
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το Πρωτοδικείο δεν αποφάνθηκε με το σκεπτικό του ως προς το
 Η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών
 ζήτημα της «αναστολής» της εξετάσεως της αιτήσεως της ΙΗ,
 Κοινοτήτων υπέπεσε σε σοβαρή διαδικαστική παράβαση, διότι δεν
 πράξη την οποία ο Ευρωπαίος ∆ιαμεσολαβητής έχει χαρακτηρίσει
 δέχθηκε τη διεξαγωγή προφορικής διαδικασίας, μη επιτρέποντας
 «παράνομη». Το Πρωτοδικείο αγνόησε επίσης το γεγονός ότι ούτε
 έτσι στην αναιρεσείουσα να προβάλει λεπτομερώς τις απόψεις της
 οι προηγούμενοι κανόνες σχετικά με τη συνεργασία με το
 επί του παραδεκτού της προσφυγής της. Το Πρωτοδικείο έσφαλε,
 ΕCHO ούτε ο κανονισμός 1257/96 περιλαμβάνουν οποιαδήποτε
 διότι έκρινε ότι δεν μπορεί να προχωρήσει στην εκδίκαση της
 αναφορά σε διαβούλευση με τις εθνικές αρχές.
 προσφυγής. Επίσης, το Πρωτοδικείο δεν έλαβε υπόψη του το
 γεγονός ότι η αναιρεσιβαλλόμενη δεν ζήτησε απόφαση επί του
 παραδεκτού με χωριστό δικόγραφο.
 Το Πρωτοδικείο αγνόησε τις αποφάσεις του Ευρωπαίου ∆ιαμεσο-
 Αντιθέτως, η κρίση του Πρωτοδικείου βασίζεται στο από λαβητή (1702/2001/CG), όπου διαπιστώνεται ότι το ΕCHO έχει
 19 Ιουλίου 2001 έγγραφο της αναιρεσιβαλλόμενης, το οποίο ενεργήσει σε τέσσερις περιπτώσεις κατά κατάχρηση εξουσίας και
 όμως δεν είναι παρά η απάντησή της στο πλαίσιο των συνεχιζόμε- όπου διατυπώνονται ορισμένες κρίσιμες παρατηρήσεις.
 νων συζητήσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Ανθρωπιστικής
 Βοήθειας (στο εξής: ECHO) και της αναιρεσείουσας κατά τη
 διάρκεια εκείνου του χρόνου. Η Ι.Η. δεν δέχεται ότι το έγγραφο
 αυτό αποτελεί «απόφαση». Η προσβαλλόμενη απόφαση (έγγραφο Όσον αφορά ένα άλλο ουσιαστικό ζήτημα, από τη διατύπωση της
 της 22ας Οκτωβρίου 2002, που υπογράφεται από τον υπεύθυνο διατάξεως συνάγεται ότι το Πρωτοδικείο δεν έλαβε υπόψη τους
 Επίτροπο προς τον οποίον η αναιρεσείουσα είχε απευθύνει σχετικό κανόνες που διέπουν τους ελέγχους που το προσωπικό του ΕCHO
 αίτημα στις 27 Αυγούστου 2002) ήταν πράγματι η τελική πράξη, θέλησε να διεξαγάγει στα γραφεία της ΙΗ. Ειδικότερα, δεν
 με την οποία ολοκληρώθηκαν οι συζητήσεις μεταξύ των μερών. Το εξέτασε το ζήτημα σε σχέση με την εφαρμογή της αρχής της
 Πρωτοδικείο παρερμήνευσε τόσο το περιεχόμενο όσο και τη επικουρικότητας. Επίσης, δεν έλαβε υπόψη του το γεγονός ότι
 σημασία των εγγράφων αυτών και, επομένως, υπέπεσε σε νομική τόσο οι παλαιοί κανόνες όσο και ο νέος κανονισμός δεν περιέχουν
 ---pagebreak--- C 59/6 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 6.3.2004
 καμία πρόβλεψη για διεξαγωγή ελέγχων. Ο έλεγχος τη διεξαγωγή Αγωγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της
 του οποίου εισηγήθηκε το ΕCHO δημιουργεί δυσμενή διάκριση, εταιρίας Γ. & Ε. Γιαννιώτης Εταιρία περιορισμένης Ευθύνης
 καθόσον η διεξαγωγή ελέγχου δεν δικαιολογείται, αφού το με διακριτικό τίτλο «Νοσοκομείο Αγία Ελένη», που ασκήθηκε
 Γερμανικό υπουργείο εξωτερικών επιβεβαίωσε ότι η ΙΗ διέπεται στις 16 ∆εκεμβρίου 2003
 από το νομικό καθεστώς κοινωφελούς ιδρύματος.
 (Υπόθεση C-524/03)
 (1 ) ΕΕ C 31 της 8ης Φεβρουαρίου 2003, σ. 21.
 (2) του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1996, σχετικά με την ανθρω- (2004/C 59/10)
 πιστική βοήθεια (ΕΕ L 163 της 2.7.1996, σ. 1).
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον ∆ημήτρη Τριανταφύλλου, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας,
 επικουρούμενο από τον Νικόλαο Κορογιαννάκη δικηγόρο Αθηνών,
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 16 ∆εκεμβρίου
 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αγωγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά αγωγή κατά της εταιρίας Γ. & Ε. Γιαννιώτης Εταιρία περιορισμένης
 της εταιρίας BIOΤΡΑΣΤ ΑΕ, Ανώνυμη Εταιρία Ανάπτυξης Ευθύνης με διακριτικό τίτλο «Νοσοκομείο Αγία Ελένη».
 Τεχνολογιών Αιχμής, που ασκήθηκε στις 15 ∆εκεμβρίου
 2003
 Η ενάγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο να υποχρεώσει την εναγο-
 μένη:
 (Υπόθεση C-523/03)
 α) να καταβάλει το ποσό των 236 977,93 ευρώ που αντιστοιχεί
 (2004/C 59/09) σε 212 010,17 ευρώ ως κεφάλαιο και 24 697,76 ευρώ ως
 τόκους υπερημερίας από την ημερομηνία που έγινε απαιτητό
 το κάθε Χρεωστικό Σημείωμα μέχρι 31.10.2003·
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από β) να καταβάλει τόκους ύψους 42,16 ευρώ την ημέρα από την
 τον ∆ημήτρη Τριανταφύλλου, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, 31.10.2003 και μέχρι την πλήρη αποπληρωμή της οφειλής·
 επικουρούμενο από τον Νικόλαο Κορογιαννάκη δικηγόρο Αθηνών,
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 15 ∆εκεμβρίου γ) να την καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα.
 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αγωγή κατά της εταιρίας BIOΤΡΑΣΤ ΑΕ, Ανώνυμη Εταιρία
 Ανάπτυξης Τεχνολογιών Αιχμής.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η ενάγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: Να υποχρεώσει την α) Υποχρέωση επιστροφής του ποσού το οποίο έχει καταβληθεί
 εναγομένη: αχρεωστήτως από την Επιτροπή
 α) να καταβάλει το ποσό των 730 726,81 ευρώ που αντιστοιχεί β) Ημερομηνία κατά την οποία οι τόκοι γίνονται απαιτητοί
 σε 661 838,82 ευρώ ως κεφάλαιο και 68 887,99 ευρώ ως
 τόκους υπερημερίας από την ημερομηνία που έγινε απαιτητό
 το Χρεωστικό Σημείωμα με επιτόκιο 4,77 % μέχρι
 31.12.2002 και 6,77 % από 1.1.2003.
 β) να καταβάλει τόκους ύψους 122,75 ευρώ την ημέρα από
 την 31.10.2003 και μέχρι την πλήρη αποπληρωμή της
 οφειλής. Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ιταλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 16 ∆εκεμ-
 γ) να την καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα βρίου 2004
 (Υπόθεση C-525/03)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (2004/C 59/11)
 α) Υποχρέωση επιστροφής του ποσού το οποίο έχει καταβληθεί
 αχρεωστήτως από την Επιτροπή
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 β) Ημερομηνία κατά την οποία οι τόκοι κατέστησαν απαιτητοί τους Klaus Wiedner και Claudio Loggi, άσκησε στις 16 ∆εκεμ-
 βρίου 2004 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων προσφυγή κατά της Ιταλικής ∆ημοκρατίας

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
19.2.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 47/31
 με το ́πο επιδο ́σεων στις Βρυξε ́λλες το δικηγορικο ́ γραφει ́ο ερμη ́νευσε εσφαλμε ́νως την ́εννοια «επιχει ́ρηση». Κα ́θε πρατη ́ριο
 Cuatrecasas Abogados, 60 Av. de Cortenbergh, α ́σκησε ενω ́πιον υγρω ́ν καυσι ́μων η ́ κα ́θε νομικη ́ οντο ́τητα που εκμεταλλευ ́εται
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 3 Νοεμβρι ́ου πρατη ́ριο υγρω ́ν καυσι ́μων πρε ́πει να θεωρηθει ́ ως επιχει ́ρηση,
 1999, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- οπο ́τε η ενι ́σχυση που χορηγη ́θηκε εν προκειμε ́νω σε κα ́θε αιτου ́ντα
 τη ́των. η ́ σε κα ́θε πρατη ́ριο — η οποι ́α υπερβαι ́νει το ποσο ́ που αφορα ́ η
 ρυ ́θμιση de minimis — δεν εμπι ́πτει στο α ́ρθρο 87, παρα ́γραφος
 Το προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: 1, της Συνθη ́κης ΕΚ. Επι ́ πλε ́ον, η δια ́ταξη αυτη ́ δεν μπορει ́ να ́εχει
 εφαρμογη ́ καθο ́σον η σχετικη ́ ενι ́σχυση αποσκοπει ́ στη διατη ́ρηση
 του ανταγωνισμου ́.
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της 14ης Ιουλι ́ου
 1999, στο με ́τρο που με την απο ́φαση αυτη ́ χαρακτηρι ́ζεται
 ως κρατικη ́ ενι ́σχυση, κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 87 ΕΚ, η
 πι ́στωση φο ́ρου που προβλε ́πεται απο ́ τον περιφερειακο ́ νο ́μο (1) EE L 280 της 30.10.1999, σ. 87.
 της Bizkaia 7/1996, της 26ης ∆εκεμβρι ́ου 1996, ο ́πως αυτο ́ς
 ́εχει στη συνε ́χεια παραταθει ́·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Προσφυγη ́ της De Haan Minerale Oliën B.V. κ.λπ. κατα ́ της
 Οι προβαλλο ́μενοι λο ́γοι ακυρω ́σεως ει ́ναι ο ́μοιοι πρας αυτου ́ς της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 υποθε ́σεως Τ-269/99.
 27 Νοεμβρι ́ου 1999
 (Υποθε ́σεις Τ-279/99 ́εως Τ-284/99)
 (2000/C 47/55)
 Προσφυγη ́ της Αutoservice J. van Deursen B.V. κ.λπ. κατα ́
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 στις 27 Οκτωβρι ́ου 1999
 Η εταιρι ́α De Haan Minerale Oliën B. V., με ́εδρα το
 (Υποθε ́σεις Τ-273/99 ́εως 278/99) Alblasserdam (Κα ́τω Χω ́ρες), και λοιποι ́, εκπροσωπου ́μενοι απο ́
 τον M.J.C. Deriks, δικηγο ́ρο Ρο ́τερνταμ, α ́σκησαν στις 27
 Νοεμβρι ́ου 1999 ενω ́ πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 (2000/C 47/54)
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Η εταιρι ́α Autoservice J. van Deursen B.V., με ́εδρα το Budel-
 Schoot (Κα ́τω Χω ́ρες) και λοιποι ́, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον M.J.C. α) να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 20η ́ς Ιουλι ́ου
 Deriks, δικηγο ́ρο Ρο ́τερνταμ, α ́σκησαν στις 27 Οκτωβρι ́ου 1999 1999 [C (1999) 2539 τελικο ́] περι ́ κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ των Κα ́τω Χωρω ́ν υπε ́ρ 633 ολλανδικω ́ν πρατηρι ́ων υγρω ́ν
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. καυσι ́μων στα συ ́νορα με τη Γερμανι ́α (1)·
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: β) να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 α) να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 20η ́ς Ιουλι ́ου
 1999 [C (1999) 2539 τελικο ́] περι ́ κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 των Κα ́τω Χωρω ́ν υπε ́ρ 633 ολλανδικω ́ν πρατηρι ́ων υγρω ́ν
 καυσι ́μων στα συ ́νορα με τη Γερμανι ́α (1).
 Ταυτι ́ζονται με τους λο ́γους ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 β) να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. που προβα ́λλονται στις υποθε ́σεις Τ-273/99 ́εως Τ-278/99.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (1) EE L 280 της 30.10.1999, σ. 87.
 Οι υποθε ́σεις αυτε ́ς ει ́ναι συναφει ́ς με την υπο ́θεση Τ-210/99. Οι
 προσφευ ́γοντες ισχυρι ́ζονται, μεταξυ ́ α ́λλων, ο ́τι η Επιτροπη ́


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/42
 Προσφυγή της 12ης Ιουλίου 2013 — Γαλλική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση T-366/13)
 2013/C 252/70
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: E. Belliard, G. de Bergues, D. Colas και N. Rouam)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει στο σύνολό της την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με αριθμό C(2013) 1926 τελικό της 2ας Μαΐου 2013, σχετικά με την κρατική ενίσχυση με αριθμό SA.22843 2012, η οποία χορηγήθηκε από τη Γαλλία προς τη Société Nationale Corse Méditerranée και την Compagnie Méridionale de Navigation.
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως C(2013) 1926 τελικό της Επιτροπής, της 2ας Μαΐου 2013, με την οποία η Επιτροπή, καταρχάς, χαρακτήρισε ως κρατικές ενισχύσεις τις χρηματικές αντισταθμίσεις που καταβληθήκαν στη Société Nationale Corse Méditerranée (SNCM) και στην Compagnie Méridionale de Navigation (CNM), για την παροχή υπηρεσιών θαλασσίων μεταφορών μεταξύ Μασσαλίας και Κορσικής για τα έτη 2007-2013, στο πλαίσιο συμβάσεως παροχής δημόσιας υπηρεσίας. Ακολούθως, η Επιτροπή κήρυξε συμβατές προς την εσωτερική αγορά τις αντισταθμίσεις που καταβλήθηκαν στην SNCM και στην CNM για υπηρεσίες μεταφορών οι οποίες παρασχέθηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους (στο εξής «η καλούμενη “βασική υπηρεσία”»), αλλά κήρυξε ασύμβατες προς την εσωτερική αγορά τις αντισταθμίσεις οι οποίες καταβλήθηκαν για υπηρεσίες που παρασχέθηκαν κατά τις περιόδους αιχμής, οι οποίες ήταν η περίοδος των Χριστουγέννων, του Φεβρουαρίου, της άνοιξης — του φθινοπώρου και/ή του καλοκαιριού (στο εξής «η καλούμενη “συμπληρωματική υπηρεσία”»). Τέλος, η Επιτροπή διέταξε την ανάκτηση των ενισχύσεων που κηρύχθηκαν ασύμβατες προς την εσωτερική αγορά [υπόθεση κρατικής ενισχύσεως SA.22843 2012/C (πρώην 2012/NN)].
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος, ο οποίος διαιρείται σε δύο σκέλη, αντλείται από εσφαλμένη ερμηνεία της έννοιας της κρατικής ενισχύσεως, κατά το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον η Επιτροπή χαρακτήρισε τις αντισταθμίσεις που καταβλήθηκαν στην SNCM και στην CNM ως κρατικές ενισχύσεις, στο μέτρο που δεν ικανοποιούνταν πλήρως το πρώτο και το τέταρτο κριτήριο που τέθηκαν από την απόφαση του Δικαστηρίου της 24ης Ιουλίου 2003, Altmark Trans et Regierungspräsidium Magdeburg (C-280/00, Συλλογή σ. Ι 7747).
 —
 Η προσφεύγουσα με το πρώτο σκέλος του λόγου αυτού υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ερμηνεύει εσφαλμένα την έννοια της κρατικής ενισχύσεως, καθόσον η Επιτροπή έκρινε ότι το πρώτο κριτήριο της αποφάσεως Altmark εν μέρει δεν είχε ικανοποιηθεί. Σχετικά με το ζήτημα αυτό η προσφεύγουσα θεωρεί:
 —
 πρώτον, ότι η Επιτροπή, διακρίνοντας μεταξύ της καλούμενης «βασικής υπηρεσίας» και της καλούμενης «συμπληρωματικής υπηρεσίας», υπέπεσε σε πλάνη περί τα πράγματα και το δίκαιο και δεν έλαβε υπόψη την ευρεία διακριτική ευχέρεια που διαθέτουν τα κράτη μέλη να ορίζουν τις υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος·
 —
 δεύτερον, ότι, στο σύνολό τους, οι υπηρεσίες που καλύπτονται από τη σύμβαση παροχής δημόσιας υπηρεσίας η οποία συνήφθη μεταξύ της SNCM και της CNM αφενός και του Office des Transports de la Corse [Οργανισμού Μεταφορών της Κορσικής] και της Collectivité territoriale de Corse [Περιφέρειας της Κορσικής] αφετέρου, αποτελούν υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος και ότι η σύμβαση αυτή ικανοποιεί το πρώτο κριτήριο της αποφάσεως Altmark·
 —
 τρίτον, ότι, ακόμα και αν υποτεθεί ότι πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ της καλούμενης «βασικής υπηρεσίας» και της καλούμενης «συμπληρωματικής υπηρεσίας», η καλούμενη «συμπληρωματική υπηρεσία» αποτελεί, όπως και η καλούμενη «βασική υπηρεσία», υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος και ικανοποιεί το πρώτο κριτήριο της αποφάσεως Altmark, στο μέτρο που υφίσταται πραγματική ανάγκη δημόσιας υπηρεσίας λόγω ανεπάρκειας των τακτικών γραμμών μεταφορών σε κατάσταση ελεύθερου ανταγωνισμού.
 —
 Με το δεύτερο σκέλος του λόγου αυτού η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ερμηνεύει εσφαλμένα την έννοια της κρατικής ενισχύσεως, καθόσον η Επιτροπή έκρινε ότι δεν ικανοποιείται το τέταρτο κριτήριο της αποφάσεως Altmark. Η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η διαδικασία συνάψεως της συμβάσεως παροχής δημόσιας υπηρεσίας εξασφάλισε αποτελεσματικό ανταγωνισμό και, συνεπώς, επελέγη η πλέον συμφέρουσα, από οικονομικής απόψεως, προσφορά για την περιφέρεια.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται, επικουρικώς, από παράβαση του άρθρου 106, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, καθόσον η Επιτροπή έκρινε ότι οι αντισταθμίσεις που καταβληθήκαν στην SNCM για την καλούμενη «συμπληρωματική υπηρεσία» αποτελούσαν κρατικές ενισχύσεις ασύμβατες προς την εσωτερική αγορά, στο μέτρο που η υπηρεσία αυτή δεν αποτελούσε υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος.


text:
C 333/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 20.11.1999
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα) (ε ́κτο τμη ́μα)
 της 8ης Ιουλι ́ου 1999 της 8ης Ιουλι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση C-234/92 P: Shell International Chemical στην υπο ́θεση C-245/92 P: Chemie Linz GmbH κατα ́ Επιτρο-
 Company Ltd κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́- πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 των (1)
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Κανονισμο ́ς ∆ιαδικασι ́ας του
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Κανονισμο ́ς ∆ιαδικασι ́ας του Πρωτοδικει ́ου — Επανα ́ ληψη της προφορικη ́ς διαδικασι ́ας
 Πρωτοδικει ́ου — Επανα ́ ληψη της προφορικη ́ς διαδικασι ́ας — Εσωτερικο ́ς κανονισμο ́ς της Επιτροπη ́ς — ∆ιαδικασι ́α
 — Εσωτερικο ́ς κανονισμο ́ς της Επιτροπη ́ς — ∆ιαδικασι ́α εκδο ́σεως αποφα ́σεως απο ́ το σω ́ μα των επιτρο ́πων»)
 εκδο ́σεως αποφα ́σεως απο ́ την ολομε ́λεια της Επιτροπη ́ς»)
 (1999/C 333/11)
 (1999/C 333/10)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-245/92 P, Chemie Linz GmbH, με ́εδρα το Linz
 Στην υπο ́θεση C-234/92 P, Shell International Chemical (Αυστρι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον O. Lieberknecht, δικηγο ́ρο
 Company Ltd, με ́εδρα το Λονδι ́νο (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), εκπροσω- Düsseldorf, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβρου ́ργο τον δικηγο ́ρο
 που ́μενη απο ́ τους K. B. Parker, QC, ενεργου ́ντα κατ' εντολη ́ του A. Bonn, 22, Côte d’Eich, υποστηριζο ́μενη απο ́ την DSM NV,
 J. W. Osborne, solicitor, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβρου ́ργο τον με ́εδρα το Heerlen (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον
 δικηγο ́ρο J. Hoss, 15, Côte d’Eich, υποστηριζο ́μενη απο ́ την DSM I. G. F. Cath, δικηγο ́ρο Χα ́γης, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο
 NV, με ́εδρα το Heerlen (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον τον δικηγο ́ρο L. H. Dupong, 14 A, rue des Bains, που ́εχει ως
 I. G. F. Cath, δικηγο ́ρο Χα ́γης, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε
 τον δικηγο ́ρο L. Dupong, 14 A, rue des Bains, με αντικει ́μενο στις 10 Μαρτι ́ου 1992 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 αι ́τηση αναιρε ́σεως ασκηθει ́σα κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε τη ́των (πρω ́το τμη ́μα), στην υπο ́θεση Τ-15/89, Linz κατα ́ Επιτρο-
 στις 10 Μαρτι ́ου 1992 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- πη ́ς (Συλλογη ́ 1992, σ. ΙΙ-1275), με την οποι ́α ζητει ́ται η
 τη ́των (πρω ́το τμη ́μα), στην υπο ́θεση Τ-11/89, Shell κατα ́ Επιτρο- εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι
 πη ́ς (Συλλογη ́ 1992, σ. ΙΙ-757), με την οποι ́α ζητη ́θηκε η η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: G. zur
 εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι η Haussen), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: J. Currall), το P. J. G. Kapteyn, προ ́εδρο τμη ́ματος, G. Hirsch, G. F. Mancini
 ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. J. G. Kapteyn, (εισηγητη ́), J. L. Murray και H. Ragnemalm, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 προ ́εδρο τμη ́ματος, G. Hirsch, G. F. Mancini (εισηγητη ́), εισαγγελε ́ας: Γ. Κοσμα ́ς, γραμματε ́ας: H. von Holstein, βοηθο ́ς
 J. L. Murray και H. Ragnemalm, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: γραμματε ́ας, και D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοι-
 Γ. Κοσμα ́ς, γραμματει ́ς: H. von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, και κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 8 Ιουλι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε διατακτικο ́:
 την 8η Ιουλι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 2) Καταδικα ́ζει την Shell International Chemical Company Ltd 2) Καταδικα ́ζει την Chemie Linz GmbH στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 3) Η DSM NV φε ́ρει τα δικα ́ της ́εξοδα.
 3) Η DSM NV φε ́ρει τα δικα ́ της ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 212 της 18.8.1992.
 (1) ΕΕ C 187 της 24.7.1992.


text:
18.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 366/29
 Ζ η μ ́α
 ι Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 1. Απω ́λεια εισοδη ́ματος εξ ακυρω ́σεων και ματαιω ́ σεων κρα- Η προσφευ ́γουσα αμφισβητει ́ τον αντικανονικο ́ χαρακτη ́ρα των
 τη ́σεων απουσιω ́ν της, επικαλου ́μενη:
 α. Ακυρω ́σεις κρατη ́σεων — παρα ́βαση του α ́ρθρου 59, παρα ́γραφος 3, του Κανονισμου ́
 Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των υπαλλη ́λων, καθ' ο ́σον το
 β. Ματαιω ́σεις κρατη ́σεων Συμβου ́λιο αρνη ́θηκε να παραπε ́μψει στην επιτροπη ́ αναπηρι ́ας
 την εξε ́ταση του κυ ́ρους των ιατρικω ́ν πιστοποιητικω ́ν τα οποι ́α
 2. Απω ́λεια εισοδη ́ματος λο ́γω μει ́ωσης της τιμη ́ς των προσφε- προσκο ́μισε η προσφευ ́γουσα προς δικαιολο ́γηση των λο ́γω
 ρομε ́νων υπηρεσιω ́ν ασθενει ́ας απουσιω ́ν της· και
 3. Ζημι ́α εκ της επιβα ́ρυνσης προγραμμα ́των εξυπηρε ́τησης ναυ- — παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως και προσβολη ́ των
 πη ́γησης νε ́ων πλοι ́ων λο ́γω το ́κων οφειλομε ́νων βα ́σει προσθε ́- δικαιωμα ́των του αμυνομε ́νου, καθ' ο ́σον το Συμβου ́λιο δεν
 του δανεισμου ́ προσκο ́μισε καμι ́α ιατρικη ́ πληροφορι ́α για να δω ́σει στον
 θερα ́ποντα ιατρο ́ της προσφευ ́γουσας τη δυνατο ́τητα να
 αντιληφθει ́ τους λο ́γους που ω ́θησαν τους ελεγκτε ́ς ιατρου ́ς
 4. ∆ιαφυγο ́ν κε ́ρδος λο ́γω απωλει ́ας εισοδημα ́των μελλοντικω ́ν να αμφισβητη ́σουν το κυ ́ρος των προσκομισθε ́ντων ιατρικω ́ν
 περιο ́δων και απωλει ́ας πελατει ́ας πιστοποιητικω ́ν.
 'Οσον αφορα ́ την πειθαρχικη ́ κυ ́ρωση, η προσφευ ́γουσα επισημαι ́νει
 ο ́τι της επιβλη ́θηκε κατο ́πιν της αρνη ́σεω ́ς της να υποβληθει ́ σε
 ιατρικο ́ ́ελεγχο. Τονι ́ζει σχετικω ́ς ο ́τι αρνη ́θηκε τον ́ελεγχο αυτο ́ν
 κατο ́πιν συμβουλη ́ς του θερα ́ποντος ιατρου ́ της, ο οποι ́ος ́εκρινε
 ο ́τι ο ́ελεγχος αυτο ́ς μπορου ́σε να βλα ́ψει την υγει ́α της· κατα ́ την
 προσφευ ́γουσα, την γνω ́μη αυτη ́ επιβεβαι ́ωσε αργο ́τερα η απο ́
 Προσφυγη ́ της Gitte Rasmussen κατα ́ Συμβουλι ́ου της 23 Μαρτι ́ου 1999 απο ́φαση της επιτροπη ́ς αναπηρι ́ας, η οποι ́α
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως, που ασκη ́θηκε στις 30 Σεπτεμβρι ́ου διαπι ́στωσε την οριστικη ́ της ανικανο ́τητα προς α ́σκηση των
 1999 καθηκο ́ντων της, εν ο ́ψει της σοβαρο ́τητας της ασθε ́νειας απο ́ την
 οποι ́α ́επασχε. Η προσφευ ́γουσα συμπεραι ́νει ο ́τι δεν παρε ́βη τις
 υπηρεσιακε ́ς της υποχρεω ́ σεις και ο ́τι, κατα ́ συνε ́πεια, η πειθαρχικη ́
 (Υπο ́θεση T-221/99) απο ́φαση στερει ́ται νομι ́μου ερει ́σματος και πα ́σχει, αν μη τι α ́λλο,
 προ ́δηλη πλα ́νη εκτιμη ́σεως.
 (1999/C 366/62)
 Τε ́λος, η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι, επιβα ́λλοντα ́ς της ιατρι-
 κου ́ς ελε ́γχους επιβλαβει ́ς για την υγει ́α της, το Συμβου ́λιο υπε ́πεσε
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) σε σωρει ́α υπηρεσιακω ́ν πταισμα ́των, που στοιχειοθετου ́ν ευθυ ́νη
 του.
 Η Gitte Rasmussen, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τους Jean-Noël Louis, Greta-Françoise Parmentier και
 Véronique Peere, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο την Fiduciaire Myson SARL, 30, rue de Cessange,
 α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στις 30 Σεπτεμβρι ́ου 1999 προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως. Προσφυγη ́ των Jean-Claude Martinez και Charles de Gaulle
 κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου που ασκη ́θηκε στις
 5 Οκτωβρι ́ου 1999
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του Συμβουλι ́ου με τις οποι ́ες (Υπο ́θεση Τ-222/99)
 ́εκρινε αντικανονικε ́ς τις απουσι ́ες της προσφευ ́γουσας απο ́ τις
 28 Σεπτεμβρι ́ου 1998 με ́χρι τις 18 Μαρτι ́ου 1999· (1999/C 366/63)
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του Συμβουλι ́ου να επιβα ́λει
 στην προσφευ ́γουσα την πειθαρχικη ́ κυ ́ρωση της ́εγγραφης ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 προειδοποιη ́σεως·
 Οι Jean-Claude Martinez, κα ́τοικος Montpellier (Γαλλι ́α), και
 — να υποχρεω ́σει το Συμβου ́λιο να καταβα ́λει στην προσφευ ́γο- Charles de Gaulle, κα ́τοικος Παρισιου ́, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον
 υσα το συμβολικο ́ ποσο ́ του ενο ́ς ευρω ́ προς αποκατα ́σταση François Wagner, δικηγο ́ρο Νι ́καιας, 2, rue de la Poissonnerie,
 της ηθικη ́ς βλα ́βης την οποι ́α υπε ́στη· α ́σκησαν ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 στις 5 Οκτωβρι ́ου 1999, προσφυγη ́ κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινο-
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. βουλι ́ου.
 ---pagebreak--- C 366/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.12.1999
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: — η αμφισβητουμε ́νη ερμηνει ́α προσβα ́λλει θεμελιω ́δη
 δικαιω ́ματα, και του ́το το ́σο κατα ́ παρα ́βαση του δικαι ́ου
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, με περι ́ της ελευθερι ́ας συστα ́σεως ενω ́σεως προσω ́πων ο ́σο
 ημερομηνι ́α 14 Σεπτεμβρι ́ου 1999, σχετικα ́ με ερμηνει ́α του και κατα ́ παραβι ́αση της αρχη ́ς της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως.
 Εσωτερικου ́ Κανονισμου ́·
 — να κηρυ ́ξει την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 29, πρω ́το εδα ́φιο, του
 Κανονισμου ́, ο ́πως ́εχει προταθει ́ απο ́ την Επιτροπη ́ Θεσμικω ́ν
 Υποθε ́σεων και Κανονισμου ́ ως αντι ́θετη προς την κοινοτικη ́
 ́εννομη τα ́ξη, προς τον νο ́μο, προς τις θεμελιω ́δεις αρχε ́ς της Προσφυγη ́-αγωγη ́ της Marie-Josée Bollendorff κατα ́ του
 Ενω ́σεως και προς τα θεμελιω ́δη δικαιω ́ματα. Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, που ασκη ́θηκε στις
 26 Οκτωβρι ́ου 1999
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (Υπο ́θεση Τ-260/99)
 Οι προσφευ ́γοντες, βουλευτε ́ς του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, (1999/C 366/64)
 υποστηρι ́ζουν ο ́τι, στις 19 Ιουλι ́ου 1999, ανακοινω ́θηκε στον
 Προ ́εδρο του Κοινοβουλι ́ου η δημιουργι ́α, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 29 του Εσωτερικου ́ Κανονισμου ́ του Κοινοβουλι ́ου, της «Τεχνικη ́ς
 Ομα ́δας Ανεξαρτη ́των Βουλευτω ́ν (TDI) — Μικτη ́ Ομα ́δα». Κατα ́
 Η Marie-Josée Bollendorff, κα ́τοικος Bertrange (Λουξεμβου ́ργο),
 την ολομε ́λεια της 20η ́ς Ιουλι ́ου, ο ́λες οι πολιτικε ́ς ομα ́δες
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Laurent Mosar, δικηγο ́ρο Λουξεμβου ́ρ-
 αντιτα ́χθηκαν στη δημιουργι ́α αυτη ́ς της μικτη ́ς ομα ́δας. Κατο ́πιν γου, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξενβου ́ργου, το γραφει ́ο του
 του ́του, ζητη ́θηκε απο ́ την Επιτροπη ́ Θεσμικω ́ν Θεμα ́των και
 τελευται ́ου, 8, rue Notre-Dame, α ́σκησε, στις 26 Οκτωβρι ́ου
 Κανονισμου ́ να αποφανθει ́ επι ́ του συμβατου ́ αυτη ́ς της νε ́ας
 1999, ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 ομα ́δας με το α ́ρθρο 29, παρα ́γραφος 1, του Εσωτερικου ́ Κανο- προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου.
 νισμου ́. Η εν λο ́γω επιτροπη ́ προε ́τεινε ερμηνει ́α συ ́μφωνα με την
 οποι ́α δεν επιτρε ́πεται, κατα ́ την ́εννοια της διατα ́ξεως αυτη ́ς,
 η δημιουργι ́α ομα ́δας η οποι ́α ρητω ́ς δηλω ́νει ο ́τι στερει ́ται Η προσφευ ́γουσα-ενα ́γουσα (στο εξη ́ς: προσφευ ́γουσα) ζητει ́ απο ́
 οποιασδη ́ποτε πολιτικη ́ς ταυτο ́τητας, ενω ́ ουδεμι ́α υφι ́σταται πολι- το Πρωτοδικει ́ο:
 τικη ́ συγγε ́νεια μεταξυ ́ των μελω ́ν αυτη ́ς. Στις 14 Σεπτεμβρι ́ου — να ακυρω ́σει την απο ́φαση με την οποι ́α η Α∆Α θεω ́ρησε μη
 1999 διεξη ́χθη, σχετικα ́ με το ζη ́τημα αυτο ́, ψηφοφορι ́α στο συ ́ννομη την απουσι ́α της προσφευ ́γουσας απο ́ τις 9 Μαρτι ́ου
 Κοινοβου ́λιο, το οποι ́ο υιοθε ́τησε, με απλη ́ πλειοψηφι ́α, την 1999 ́εως τις 12 Μαρτι ́ου 1999 και αφαι ́ρεσε 28,50 εργα ́σι-
 προταθει ́σα απο ́ την Επιτροπη ́ ερμηνει ́α. Αυτη ́ ακριβω ́ς η απο ́φαση μες ω ́ρες απο ́ την ετη ́σια α ́δεια ́ της,
 του Κοινοβουλι ́ου προσβα ́λλεται στο πλαι ́σιο της υπο ́ κρι ́ση
 υποθε ́σεως. — επικουρικω ́ς και εφο ́σον ει ́ναι αναγκαι ́ο, να ακυρω ́σει την
 κοινοποιηθει ́σα στις 26 Ιουλι ́ου 1999 ρητη ́ απορριπτικη ́
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς τους, οι προσφευ ́γοντες προβα ́λλουν απο ́φαση που αντε ́ταξε το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο στη διοικη-
 δυ ́ο λο ́γους ακυρω ́σεως τικη ́ ́ενσταση που υπε ́βαλε η προσφευ ́γουσα βα ́σει του α ́ρθρου
 90, παρα ́γραφος 2, του ΚΥΚ,
 α) Ο συνιστω ́ ν δυσμενη ́ δια ́κριση χαρακτη ́ρας της προσβαλ- — να υποχρεω ́σει το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο να καταβα ́λει στην
 λομε ́νης αποφα ́σεως προσφευ ́γουσα 100 000 φρα ́γκα Λουξεμβου ́ργου (LUF) ως
 χρηματικη ́ ικανοποι ́ηση λο ́γω ηθικη ́ς βλα ́βης,
 — η αμφισβητουμε ́νη ερμηνει ́α συνεπα ́γεται α ́νιση μεταχει ́-
 ριση, στο με ́τρο που ́εχει ως αποτε ́λεσμα να στερου ́νται οι — να καταδικα ́σει το καθου ́-εναγο ́μενο (στο εξη ́ς: καθου ́) στα
 οικει ́οι βουλευτε ́ς το ́σο διοικητικη ́ς φυ ́σεως πλεονεκτη- δικαστικα ́ ́εξοδα.
 μα ́των ο ́σο και της συμμετοχη ́ς τους στην κοινοβουλευτικη ́
 εργασι ́α που συνεπα ́γεται η υπαγωγη ́ σε κα ́ποια κοινοβου-
 λευτικη ́ ομα ́δα· Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — η αμφισβητουμε ́νη ερμηνει ́α ́ερχεται σε αντι ́θεση με την Η προσφευ ́γουσα αμφισβητει ́ ο ́τι οι απουσι ́ες της δεν η ́σαν
 πλειονο ́τητα των ευρωπαϊκω ́ν νομοθεσιω ́ν και κοινοβου- συ ́ννομες προβα ́λλοντας:
 λευτικω ́ν πρακτικω ́ν.
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 25, δευ ́τερο εδα ́φιο, του ΚΥΚ, καθο ́σον
 το καθου ́ δεν κοινοποι ́ησε καμι ́α απο ́φαση περι ́ αφαιρε ́σεως
 β) Η μ η τ η ́ ρ η σ η τ η ς κ ο ι ν ο τ ι κ η ́ ς ε ν ν ο ́ μ ο υ ημερω ́ν αδει ́ας στην προσφευ ́γουσα.
 τ α ́ ξ ε ω ς κ α ι τ ο υ ν ο ́ μ ο υ
 — Προσβολη ́ των δικαιωμα ́των α ́μυνας, καθο ́σον η προσφευ ́γο-
 — η αμφισβητουμε ́νη ερμηνει ́α παραβια ́ζει τη γενικη ́ αρχη ́ υσα δεν κλη ́θηκε να εξηγη ́σει τη συμπεριφορα ́ της, ιδι ́ως ο ́σον
 της ασφα ́λειας του δικαι ́ου, στο με ́τρο που ει ́ναι προδη ́λως αφορα ́ την απουσι ́α της απο ́ τις ιατρικε ́ς επισκε ́ψεις ελε ́γχου.
 αντι ́θετη προς το πνευ ́μα του κανονισμου ́ και προς τον Επιπλε ́ον, η εγκυρο ́τητα του ιατρικου ́ πιστοποιητικου ́ που
 σεβασμο ́ της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης που ει ́χε προσκο ́μισε η προσφευ ́γουσα δεν ́επρεπε να αμφισβητηθει ́,
 παγιωθει ́ γυ ́ρω απο ́ τη δια ́ταξη αυτη ́ κατα ́ τα τελευται ́α χωρι ́ς προηγουμε ́νως να ́εχει υποβληθει ́ η προσφευ ́γουσα σε
 ει ́κοσι ́ετη· ιατρικο ́ ́ελεγχο.


text:
 21.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/45
 Προσφυγή της Β. Lind κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2009
 (Υπόθεση T-5/09)
 (2009/C 69/99)
 Γλώσσα της υποθέσεως: η αγγλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Brigit Lind (Greve, Δανία) (εκπρόσωπος: I. Anderson, δικηγόρος)
 Εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να της καταβάλει, ατομικώς, το ποσό των 50 000 ευρώ, ή οποιοδήποτε άλλο ποσό κρίνει δίκαιο, για τον κλονισμό και τη θλίψη που της προκάλεσε η δοκιμασία και ο άδικος θάνατος του αδελφού της, που οφείλεται στην αυθαίρετη και μη σύννομη άρνηση της Επιτροπής να μεριμνήσει για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των διατάξεων της οδηγίας 96/29 στον τομέα της ιατρικής παρακολούθησης στις περιπτώσεις των πρώην εργαζομένων που μετείχαν στην κατάσταση έκτακτης ανάγκης από ακτινοβολίες στο Thule·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στην κληρονομιαία περιουσία του John Erling Nochen, εκπροσωπούμενη από την προσφεύγουσα, το ποσό των 250 000 ευρώ ή οποιοδήποτε άλλο ποσό κρίνει δίκαιο, ως pretium doloris, περιλαμβανομένης της επίγνωσης για τη μείωση της διάρκειας της ζωής, από το 2006 μέχρι τον θάνατό του το 2008, που οφείλεται στην αυθαίρετη και μη σύννομη άρνηση της Επιτροπής να μεριμνήσει για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των διατάξεων της οδηγίας 96/29 στον τομέα της ιατρικής παρακολούθησης στην περίπτωση των πρώην εργαζομένων που μετείχαν στην κατάσταση έκτακτης ανάγκης από ακτινοβολίες στο Thule και το ποσό των 6 000 ευρώ για έξοδα κηδείας·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση υπόθεση, η ενάγουσα ασκεί αγωγή λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης για τις ζημίες που ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω του θανάτου του αδελφού της, που φέρεται ότι προκλήθηκε από τη μη σύννομη άρνηση της Επιτροπής να συμμορφωθεί με ψήφισμα της ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1) και να εξασφαλίσει την εκ μέρους της Δανίας εφαρμογή των διατάξεων της οδηγίας 96/29/Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 31ης Μαΐου 1996, για τον καθορισμό των βασικών κανόνων ασφάλειας για την προστασία της υγείας των εργαζομένων και του πληθυσμού από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιονίζουσες ακτινοβολίες (2), στις περιπτώσεις εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένου του αδελφού της ενάγουσας, που υπήρξαν θύματα πυρηνικού ατυχήματος στο Thule της Γροιλανδίας.
 (1) Έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 20ής Απριλίου 2007, για τις συνέπειες του αεροπορικού ατυχήματος του Thule στη δημόσια υγεία (ψήφισμα 720/2002) [2006/2012(INI)].
 (2) ΕΕ L 159, p. 1.


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/28
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 19ης Ιουνίου 2014 [αίτηση του Naczelny Sąd Administracyjny (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Henryk Teisseyre, Jan Teisseyre κατά Minister Skarbu Państwa
 (Υπόθεση C-370/13) (1)
 ((Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως - Άρθρο 18 ΣΛΕΕ - Ιθαγένεια της Ένωσης - Απαγόρευση των διακρίσεων - Αποζημίωση για την απώλεια ακίνητης ιδιοκτησίας εγκαταλειφθείσας εκτός των σημερινών συνόρων κράτους μέλους - Προϋπόθεση ιθαγενείας - Έλλειψη συνδετικού στοιχείου με το δίκαιο της Ένωσης - Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου))
 2014/C 315/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Naczelny Sąd Administracyjny (Πολωνία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Henryk Teisseyre, Jan Teisseyre
 κατά
 Minister Skarbu Państwa
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι προδήλως αναρμόδιο να απαντήσει στο ερώτημα που υπέβαλε το Naczelny Sąd Administracyjny (Πολωνία).
 (1) ΕΕ C 291 της 5.10.2013


text:
 21.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 277/21
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte (Ιταλία) στις 5 Απριλίου 2017 — Graziano Garavaldi κατά Ministero della Giustizia
 (Υπόθεση C-178/17)
 (2017/C 277/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Graziano Garavaldi
 Καθού: Ministero della Giustizia
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντιβαίνει στην αρχή βάσει της οποίας κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα να δικασθεί η υπόθεσή του δίκαια, δημόσια και εντός εύλογης προθεσμίας, που κατοχυρώνεται στο άρθρο 47, δεύτερο εδάφιο, του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο άρθρο 6, παράγραφος 1, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αρχή η οποία κατέστη μέρος του δικαίου της Ένωσης με το άρθρο 6, παράγραφος 3, [ΣΕΕ], σε συνδυασμό με την αρχή που απορρέει από το άρθρο 67 ΣΛΕΕ, κατά το οποίο η Ένωση συγκροτεί έναν κοινό χώρο δικαιοσύνης όσον αφορά τα θεμελιώδη δικαιώματα, καθώς και με την αρχή που απορρέει από τα άρθρα 81 και 82 ΣΛΕΕ, κατά την οποία η Ένωση αναπτύσσει δικαστική συνεργασία στις αστικές και ποινικές υποθέσεις που έχουν διασυνοριακές επιπτώσεις βάσει της αρχής της αμοιβαίας αναγνωρίσεως των δικαστικών και εξώδικων αποφάσεων, εθνικός κανόνας δικαίου, όπως είναι η ιταλική ρύθμιση που περιλαμβάνεται στο άρθρο 5 sexies του νόμου 89/2001, ο οποίος επιβάλλει στα πρόσωπα τα οποία έχουν ήδη αναγνωριστεί ως δικαιούχοι έναντι του Ιταλικού Κράτους ποσών τα οποία τους οφείλονται ως «δίκαιη αποζημίωση» λόγω υπερβολικής διάρκειας των δικαστικών διαδικασιών, να συμμορφώνονται προς ορισμένες απαιτήσεις προκειμένου να τους καταβληθεί, καθώς και να αναμένουν την παρέλευση της προθεσμίας που προβλέπει το ως άνω άρθρο 5 sexies, παράγραφος 5, του νόμου 89/2001, χωρίς να μπορούν εν τω μεταξύ να επιχειρήσουν οποιαδήποτε δικαστική πράξη εκτελέσεως και χωρίς να μπορούν εν συνεχεία να ζητήσουν αποζημίωση για τη ζημία που συνδέεται με την εκπρόθεσμη καταβολή, και τούτο ακόμη και στις περιπτώσεις στις οποίες η «δίκαιη αποζημίωση» έχει αναγνωριστεί λόγω της υπερβολικής διάρκειας αστικής δίκης που έχει διασυνοριακές επιπτώσεις ή που, εν πάση περιπτώσει, αφορά ζήτημα το οποίο εμπίπτει στις αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και/ή ζήτημα για το οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση προβλέπει την αμοιβαία αναγνώριση των δικαστικών αποφάσεων;


text:
 3.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 104/51
 Προσφυγή της 20ής Ιανουαρίου 2017 — Πορτογαλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-31/17)
 (2017/C 104/71)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, J. Saraiva de Almeida και A. Tavares de Almeida)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2016/2018 της Επιτροπής, της 15ης Νοεμβρίου 2016, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (EE 2016, L 312, σ. 26), καθόσον αποκλείει από τη χρηματοδότηση ποσό 660 202,73 ευρώ που αφορά δαπάνες που δήλωσε η Πορτογαλία για το κονδύλιο της τεχνικής βοήθειας του προγράμματος POSEI για τις Αζόρες για τα οικονομικά έτη 2012 και 2013·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 12, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 247/2006 του Συμβουλίου, της 30ής Ιανουαρίου 2006, περί καθορισμού ειδικών μέτρων για τη γεωργία στις εξόχως απόκεντρες περιοχές της Ένωσης (ΕΕ 2006, L 42, σ. 1).
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ελλιπής αιτιολογία και παράβαση του άρθρου 11, του κανονισμού (ΕΚ) 885/2006 της Επιτροπής, της 21ης Ιουνίου 2006, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 του Συμβουλίου σχετικά με τη διαπίστευση των οργανισμών πληρωμών και άλλων οργανισμών και την εκκαθάριση των λογαριασμών του ΕΓΤΕ και του ΕΓΤΑΑ (ΕΕ 2006, L 171, σ. 90).


text:
 14.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 115/27
 Προσφυγή της Sergio Rossi S.p.A κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2005
 (Υπόθεση T-97/05)
 (2005/C 115/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Η Sergio Rossi S.p.A., εκπροσωπούμενη από τον Alessandro Ruo, δικηγόρο, άσκησε στις 22 Φεβρουαρίου 2005 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς.
 Αντίδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών ήταν η Marcorossi S.r.l.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1)
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση η οποία αποτελεί αντικείμενο της διαφοράς,
 2)
 να καταδικάσει συνακόλουθα το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος:
 Marcorossi S.r.l
 Σήμα προς καταχώριση:
 Το λεκτικό σήμα «MARCOROSSI» — Αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 1.405.869, για προϊόντα των κλάσεων 18 (τσάντες, βαλίτσες, μικρά δερμάτινα είδη, πορτοφόλια, θήκες εν γένει, ομπρέλες) και 25 (παπούτσια, ζώνες, ενδύματα)
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου:
 Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου:
 Το ιταλικό και διεθνές σήμα «MISS ROSSI», για προϊόντα της κλάσεως 25, το ιταλικό σήμα «SERGIO ROSSI», για είδη υποδήσεως της κλάσεως 25, και το κοινοτικό σήμα «SERGIO ROSSI», για προϊόντα των κλάσεων 3, 18 και 25
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών:
 Η ανακοπή έγινε δεκτή.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Η προσφυγή έγινε δεκτή και η ανακοπή απορρίφθηκε.
 Λόγοι ακυρώσεως:
 Παράβαση του άρθρου 8 του κανονισμού 40/94, για τo κοινοτικό σήμα, καθόσον τα σήματα που αποτελούν αντικείμενο της προσβαλλόμενης αποφάσεως πρέπει θεωρηθούν ασυμβίβαστα με τη διάταξη αυτή.


text:
 4.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/22
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Vorarlberg (Αυστρία) την 1η Οκτωβρίου 2010 — projektart Errichtungsgesellschaft mbH, Eva Maria Pepic και Herbert Hilbe κατά Grundverkehrs-Landeskommission Vorarlberg
 (Υπόθεση C-476/10)
 ()
 2010/C 328/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Vorarlberg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείοντες: projektart Errichtungsgesellschaft mbH, Eva Maria Pepic και Herbert Hilbe
 Εφεσίβλητο: Grundverkehrs-Landeskommission Vorarlberg
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εξακολουθεί να έχει εφαρμογή η διάταξη του άρθρου 6, παράγραφος 4, της οδηγίας 88/361/ΕΟΚ, της 24ης Ιουνίου 1988, για τη θέση σε εφαρμογή του άρθρου 67 της συνθήκης (1), κατά την οποία διάταξη η ισχύουσα εθνική νομοθεσία που διέπει την αγορά δευτερεύουσας κατοικίας δύναται να διατηρηθεί, επί της αγοράς δευτερευουσών κατοικιών, οι οποίες βρίσκονται εντός κράτους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από υπήκοο του ανήκοντος στον ΕΟΧ Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν;
 2)
 Παραβαίνει τις διατάξεις της Συμφωνίας ΕΟΧ περί της ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων εσωτερική ρύθμιση η οποία, επικαλούμενη το άρθρο 6, παράγραφος 4, της οδηγίας 88/361/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουνίου 1988, απαγορεύει σε υπήκοο του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν την απόκτηση δευτερεύουσας κατοικίας που βρίσκεται εντός κράτους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οπότε οφείλει μια εθνική αρχή να μη λαμβάνει υπόψη αυτή την εσωτερική ρύθμιση;
 (1) ΕΕ L 178, σ. 5.


text:
5.2.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 34/11
 2. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα: 3. Πρε ́πει το χρονικο ́ σημει ́ο ασκη ́σεως μιας αγωγη ́ς λο ́γω
 προσβολη ́ς δικαιω ́ματος ευρεσιτεχνι ́ας, που ασκη ́θηκε απο ́
 'Εχει ο κανονισμο ́ς 1408/71 εφαρμογη ́ σε εργαζο ́μενους που μη δικαιου ́χο δια ́δικο για λογαριασμο ́ του κατο ́χου του
 ει ́ναι προ ́σφυγες καθω ́ς και στα με ́λη της οικογενει ́ας τους, διπλω ́ματος ευρεσιτεχνι ́ας, να θεωρει ́ται ο ́τι παραμε ́νει αμετα ́-
 ακο ́μη και στην περι ́πτωση που ειση ́λθαν σε κρα ́τος με ́λος βλητο στην περι ́πτωση που το επι ́μαχο δικαι ́ωμα ευρεσιτεχνι ́ας
 απευθει ́ας απο ́ τρι ́τη χω ́ρα και δεν ́εχουν διακινηθει ́ εντο ́ς της μεταβιβα ́στηκε κατα ́ τη δια ́ρκεια της δι ́κης στον ενα ́γοντα, με
 Κοινο ́τητας; αποτε ́λεσμα αυτο ́ς να μην προβα ́λλει πλε ́ον στο πλαι ́σιο της
 δι ́κης αλλο ́τρια, αλλα ́ ́δια ι δικαιω ́ματα, ως κα ́τοχος του
 3. Αντιβαι ́νει προς κοινοτικου ́ς κανο ́νες εθνικη ́ νομοθετικη ́ ρυ ́θ- διπλω ́ματος ευρεσιτεχνι ́ας;
 μιση κατα ́ την οποι ́α το δικαι ́ωμα για οικογενειακε ́ς παροχε ́ς,
 ακο ́μα και στην περι ́πτωση αναγνωρισμε ́νου προ ́σφυγα, εξαρ- 4. Πρε ́πει το χρονικο ́ σημει ́ο ασκη ́σεως μιας αρνητικη ́ς αναγνω-
 τα ́ται απο ́ την πραγματικη ́ χορη ́γηση συγκεκριμε ́νης αδει ́ας ριστικη ́ς αγωγη ́ς ασκηθει ́σας κατα ́ του κατο ́χου διπλω ́ματος
 παραμονη ́ς; ευρεσιτεχνι ́ας, με την οποι ́α ζητει ́ται να διαγνωστει ́ αν
 συγκεκριμε ́νο προϊο ́ν προσβα ́λλει το δικαι ́ωμα ́ του ευρεσιτε-
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/001, σ. 73. χνι ́ας, να θεωρει ́ται ο ́τι παραμε ́νει αμετα ́βλητο στην περι ́πτωση
 που, κατα ́ τη δια ́ρκεια της δι ́κης, το επι ́δικο δικαι ́ωμα ευρεσιτε-
 χνι ́ας μεταβιβα ́στηκε σε α ́λλον, με αποτε ́λεσμα η αρνητικη ́
 αναγνωριστικη ́ αγωγη ́ να στρε ́φεται πλε ́ον κατα ́ του νε ́ου
 κατο ́χου του διπλω ́ματος ευρεσιτεχνι ́ας;
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Oberlandesgericht Düsseldorf, με δια ́ταξη της
 30η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 1999 στην υπο ́θεση Connaught
 Laboratories Inc. κατα ́ 1. SmithKline Beecham Pharma
 GmbH και 2. SmithKline Beecham Biologicals Manufactur-
 ing S.A. Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 5 Νοεμ-
 (Υπο ́θεση C-426/99) βρι ́ου 1999
 (2000/C 34/20) (Υπο ́θεση C-429/99)
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη (2000/C 34/21)
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 3 Νοεμβρι ́ου 1999, το Oberlandesgericht Düsseldorf, στο πλαι ́- Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́, αφενο ́ς, Connaught Laboratories την Ana Maria Alves Vieira και τον Barry Doherty, με ́λη της
 Inc. και, αφετε ́ρου, SmithKline Beecham Pharma GmbH και Νομικη ́ς της Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον
 SmithKline Beecham Biologicals Manufacturing S.A., που Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των ως προς την 5 Νοεμβρι ́ου 1999 προσφυγη ́ κατα ́ της Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρα-
 ερμηνει ́α του α ́ρθρου 21, παρα ́γραφος 1, της Συμβα ́σεως των τι ́ας.
 Βρυξελλω ́ν για τη διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α και την εκτε ́λεση αποφα ́σεων
 σε αστικε ́ς και εμπορικε ́ς υποθε ́σεις της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968
 (EE 1982, L 388, σ. 7), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τη Συ ́μβαση Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Προσχωρη ́σεως της 9ης Οκτωβρι ́ου 1978 (EE 1982, L 388,
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παρε ́βη τις
 σ. 24), της 25ης Οκτωβρι ́ου 1982 (EE 1982, L 388, σ. 1) και
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 2, τε ́ταρτο εδα ́φιο,
 της 26ης Μαι ̈́ου 1989 (EE 1989, L 285, σ. 1):
 αριθ. 2, της οδηγι ́ας 90/388/ΕΟΚ (1), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με
 1. Στην περι ́πτωση προβολη ́ς δικαιω ́ματος δια της υποβολη ́ς την οδηγι ́α 96/19/ΕΚ (2)·
 επικουρικου ́ αιτη ́ματος, «ασκει ́ται» η αγωγη ́ η ́δη απο ́ της
 επελευ ́σεως του γεγονο ́τος που προκαλει ́, αφεαυτου ́, την — να καταδικα ́σει την Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 εκκρεμοδικι ́α κατα ́ το εθνικο ́ δι ́καιο (εν προκειμε ́νω: απο ́ της ́εξοδα.
 επιδο ́σεως της κλη ́σεως) η ́ αρχι ́ζει η εκκρεμοδικι ́α, υπο ́ την
 ́εννοια του α ́ρθρου 21 της Συμβα ́σεως των Βρυξελλω ́ν,
 μο ́λις κατα ́ το χρονικο ́ σημει ́ο κατα ́ το οποι ́ο πληρου ́ται Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (επιπροσθε ́τως) η διαδικαστικη ́ προϋπο ́θεση υπο ́ την οποι ́α
 υποβα ́λλεται το επικουρικο ́ αι ́τημα; Η Επιτροπη ́ θεωρει ́ ο ́τι οι υπηρεσι ́ες αυτο ́ματης επανακλη ́σεως
 («call-back») δεν αποτελου ́ν υπηρεσι ́ες φωνητικη ́ς τηλεφωνι ́ας κατα ́
 2. Ποιος πρε ́πει να θεωρει ́ται «δια ́δικος» στην περι ́πτωση που ο την ́εννοια της οδηγι ́ας 90/388/ΕΟΚ της Επιτροπη ́ς, σχετικα ́ με
 ενα ́γων προβα ́λλει, δυνα ́μει εξουσιοδοτη ́σεως προς διεξαγωγη ́ τον ανταγωνισμο ́ στις αγορε ́ς των τηλεπικοινωνιακω ́ ν υπηρεσιω ́ν,
 δι ́κης που ́εχει λα ́βει απο ́ τον φορε ́α του ουσιαστικου ́ δικαιω ́μα- και ο ́τι, κατα ́ συνε ́πεια, το α ́ρθρο 3 της αποφα ́σεως 97/310/ΕΚ
 τος, στο δικο ́ του ο ́νομα (αλλο ́τρια) δικαιω ́ματα (η ́τοι του της Επιτροπη ́ς δεν παραχωρει ́καμμι ́α προ ́σθετη προθεσμι ́α συμμορ-
 φορε ́α του ουσιαστικου ́ δικαιω ́ματος) — ο μη δικαιου ́χος φω ́σεως σχετικα ́ με την παροχη ́ τε ́τοιων υπηρεσιω ́ν, που ́επρεπε να
 δια ́δικος που διεξα ́γει τη δι ́κη η ́ ο φορε ́ας του ουσιαστικου ́ ́εχουν η ́δη ελευθερωθει ́ στην Πορτογαλι ́α, απο ́ της ενα ́ρξεως της
 δικαιω ́ματος; ισχυ ́ος της εν λο ́γω οδηγι ́ας. Η Πορτογαλι ́α δεν δυ ́ναται, επι ́
 ---pagebreak--- C 34/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.2.2000
 ποινη ́ παραβα ́σεως της οδηγι ́ας, να θεσπι ́ζει νομικε ́ς διατα ́ξεις Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 απαγορευ ́ουσες αυτη ́ν την υπηρεσι ́α. Κατα ́ συνε ́πεια, το α ́ρθρο 47, Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 12 Νοεμ-
 παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο a, του decreto-lei 240/97, αντιβαι ́νει βρι ́ου 1999
 προς την οδηγι ́α, καθ' ο ́σον απαγορευ ́ει την παροχη ́ υπηρεσιω ́ν
 αυτο ́ματης επανακλη ́σεως. (Υπο ́θεση C-435/99)
 (2000/C 34/23)
 (1) Οδηγι ́α 90/388/ΕΟΚ της Επιτροπη ́ς, της 28ης Ιουνι ́ου 1990, σχετικα ́
 με τον ανταγωνισμο ́ στις αγορε ́ς των τηλεπικοινωνιακω ́ν υπηρεσιω ́ν Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 (ΕΕ L 192 της 24.7.1990, σ. 10). την Lena Ström και τον António Caeiros, με αντι ́κλητο στο
 (2) Οδηγι ́α 96/19/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 13ης Μαρτι ́ου 1996, για Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς
 τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 90/388/ΕΟΚ ο ́σον αφορα ́ το πλη ́ρες Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε ενω ́πιον του
 α ́νοιγμα των αγορω ́ν τηλεπικοινωνιω ́ν στον ανταγωνισμο ́ (ΕΕ L 74 της ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 12 Νοεμβρι ́ου
 22.3.1996, σ. 13).
 1999 προσφυγη ́ κατα ́ της Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 α) να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη διαβιβα ́-
 ζοντας στην Επιτροπη ́ τις αναγκαι ́ες εκθε ́σεις για να συμμορφω-
 θει ́ προς
 — το α ́ρθρο 13, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 76/464/ΕΟΚ (1)
 Αιτη ́σεις για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως τις οπο- του Συμβουλι ́ου, της 4ης Μαι ̈́ου 1976, περι ́ ρυπα ́νσεως
 ́ιες υπε ́βαλε, με διατα ́ξεις της 30η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 1999 και που προκαλει ́ται απο ́ ορισμε ́νες επικι ́νδυνες ουσι ́ες που
 της 14ης Οκτωβρι ́ου 1999, η Commissione Tributaria di εκχε ́ονται στο υδα ́τινο περιβα ́λλον της Κοινο ́τητας·
 Primo Grado di Trento — Sezione n. 6, στις υποθε ́σεις
 — το α ́ρθρο 14 της οδηγι ́ας 78/176/ΕΟΚ (2) του Συμβου-
 1) Panarotta 2002 Srl, με ́εδρα το Affi (VR), κατα ́ Ufficio
 λι ́ου, της 20η ́ς Φεβρουαρι ́ου 1978, περι ́ των αποβλη ́των
 Imposte Dirette di Trento και 2) NTB SpA (νυν, Nuova
 που προε ́ρχονται απο ́ τη βιομηχανι ́α διοξειδι ́ου του τιτα-
 Tessilbrenta SpA), με ́εδρα το Montebello Vicentino (VI),
 νι ́ου, ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 83/29/ΕΟΚ (3)·
 κατα ́ Ufficio Imposte Dirette di Tione di Trento.
 — το α ́ρθρο 16 της οδηγι ́ας 78/659/ΕΟΚ (4) του Συμβου-
 (Υποθε ́σεις C-433/99 και C-434/99) λι ́ου, της 18ης Ιουλι ́ου 1978, περι ́ της ποιο ́τητας των
 γλυκω ́ν υδα ́των που ́εχουν ανα ́γκη προστασι ́ας η ́ βελτιω ́-
 σεως για τη διατη ́ρηση της ζωη ́ς των ιχθυ ́ων, ο ́πως
 (2000/C 34/22) τροποποιη ́θηκε τελευται ́α με την Πρα ́ξη Προσχωρη ́σεως
 του 1985·
 Με διατα ́ξεις της 30η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 1999 και της — το α ́ρθρο 16, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 80/68/ΕΟΚ (5)
 14ης Οκτωβρι ́ου 1999, οι οποι ́ες περιη ́λθαν στη Γραμματει ́α του του Συμβουλι ́ου, της 17ης ∆εκεμβρι ́ου 1979, περι ́
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 11 Νοεμβρι ́ου προστασι ́ας των υπογει ́ων υδα ́των απο ́ τη ρυ ́πανση που
 1999, η Commissione Tributaria di Primo Grado di Trento — προε ́ρχεται απο ́ ορισμε ́νες επικυ ́μδυνες ουσι ́ες·
 Sezione n. 6, στο πλαι ́σιο των διαφορω ́ν που εκκρεμου ́ν ενω ́πιο ́ν
 της μεταξυ ́ 1) Panarotta 2002 Srl, με ́εδρα το Affi (VR), και — το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 1 και 2, πρω ́το εδα ́φιο, της
 Ufficio Imposte Dirette di Trento και 2) NTB SpA (νυν, Nuova οδηγι ́ας 82/176/ΕΟΚ (6) του Συμβουλι ́ου, της 22ας
 Tessilbrenta SpA), με ́εδρα το Montebello Vicentino (VI), και Μαρτι ́ου 1982, περι ́ των οριακω ́ν τιμω ́ν και των ποιοτικω ́ν
 Ufficio Imposte Dirette di Tione di Trento, υπε ́βαλε στο στο ́χων για τις απορρι ́ψεις υδραργυ ́ρου απο ́ τον βιομηχα-
 ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των το ακο ́λουθο προδι- νικο ́ τομε ́α της ηλεκτρο ́λυσης των χλωριου ́χων αλα ́των
 καστικο ́ ερω ́τημα: αλκαλι ́ων·
 — το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 1 και 2, της οδηγι ́ας
 «Συνα ́δει προς το κοινοτικο ́ δι ́καιο και, ειδικο ́τερα, προς την 83/513/ΕΟΚ (7) του Συμβουλι ́ου, της 26ης Σεπτεμβρι ́ου
 οδηγι ́α 335 της 17ης Ιουλι ́ου 1969 (1) η πολυετη ́ς επιβολη ́ 1983, για τις οριακε ́ς τιμε ́ς και τους ποιοτικου ́ς στο ́χους
 φο ́ρου, με συντελεστη ́ 0.75 % ετησι ́ως, κατ' εφαρμογη ́ν του για τις απορρι ́ψεις καδμι ́ου·
 νομοθετικου ́ διατα ́γματος 324 της 30η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 1992, επι ́
 του τμη ́ματος της φορολογικη ́ς βα ́σεως του φο ́ρου επι ́της καθαρη ́ς — το α ́ρθρο 6, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 84/156/ΕΟΚ (8)
 περιουσι ́ας το οποι ́ο αποτελει ́ται απο ́ το εταιρικο ́ κεφα ́λαιο που του Συμβουλι ́ου, της 8ης Μαρτι ́ου 1984, για τις οριακε ́ς
 εγγρα ́φεται ετησι ́ως στον ισολογισμο ́ και το οποι ́ο η ́δη ́εχει τιμε ́ς και τους ποιοτικου ́ς στο ́χους ο ́σον αφορα ́ τις
 υποβληθει ́ σε φο ́ρο εισφορα ́ς με συντελεστη ́ 1 %;» απορρι ́ψεις υδραργυ ́ρου σε τομει ́ς α ́λλους εκτο ́ς του
 τομε ́α της ηλεκτρο ́λυσης των χλωριου ́χων αλα ́των των
 αλκαλι ́ων·
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 20.
 — το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφοι 1 και 2,της οδηγι ́ας
 84/491/ΕΟΚ (9) του Συμβουλι ́ου, της 9ης Οκτωβρι ́ου
 1984, σχετικα ́ με τις οριακε ́ς τιμε ́ς και τους ποιοτικου ́ς
 στο ́χους για τις απορρι ́ψεις εξαχλωροκυκλοεξανι ́ου·


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/54
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 9ης Νοεμβρίου 2013 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-9/13) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Εκπρόθεσμο - Προσφυγή προδήλως απαράδεκτη))
 2014/C 421/76
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και G. Gattinara)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής να προχωρήσει σε συμψηφισμό του ποσού που αντιστοιχεί στα δικαστικά έξοδα στα οποία καταδικάστηκε η ίδια από το Γενικό Δικαστήριο στην υπόθεση Τ-176/04, με το μεγαλύτερο ποσό που οφείλει να καταβάλει ο προσφεύγων κατόπιν της διατάξεως στην υπόθεση Τ-241/03.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2.
 Ο L. Marcuccio φέρει τα δικαστικά του έξοδα, καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) ΕΕ C 215 της 27/07/2013, σ. 20.


text:
 24.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/21
 Προσφυγή της 29ης Ιανουαρίου 2007 — Kronberger κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-18/07)
 (2007/C 69/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Hans Kronberger (Βιέννη, Αυστρία) (εκπρόσωπος: W. L. Weh, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Κοινοβουλίου να αναγνωρίσει ως έγκυρη την εκλογή ενός των μελών του,
 —
 να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων για την αμοιβή του δικηγόρου του, λαμβάνοντας υπόψη τους ισχύοντες πίνακες αμοιβών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής κατά τις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που διεξήχθησαν στην Αυστρία στις 13 Ιουνίου 2004.
 Με την παρούσα προσφυγή ο προσφεύγων προσβάλλει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 28ης Απριλίου 2005, με την οποία απορρίφθηκε ως αβάσιμη η προσφυγή του προσφεύγοντος κατά του κύρους της εκλογής ενός ευρωβουλευτή.
 Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων ισχυρίζεται ειδικότερα ότι οι αυστριακές ρυθμίσεις για την ψηφοφορία με έκφραση προτίμησης είναι ασυμβίβαστες με το άρθρο 1 της Πράξης που αφορά την εκλογή των αντιπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με άμεση και καθολική ψηφοφορία (1) και επομένως αντιβαίνουν στο κοινοτικό δίκαιο.
 (1) ΕΕ L 278 της 8.10.1976, σ. 5. (μόνο σε ξενόγλωσσες εκδόσεις).


text:
 7.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/29
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 28 Ιουνίου 2013 — Leonardo Zappalà κατά Rete Ferroviaria Italiana SpA
 (Υπόθεση C-363/13)
 2013/C 260/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte suprema di cassazione.
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Leonardo Zappalà.
 Αναιρεσίβλητη: Rete Ferroviaria Italiana SpA.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εφαρμόζονται ως προς τη ναυτική εργασία οι ρήτρες της συμφωνίας πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου η οποία ενσωματώνεται στην οδηγία 1999/70/ΕΚ (1) και, ειδικότερα, αφορά η ρήτρα 2, σημείο 1, και τους εργαζόμενους ορισμένου χρόνου που εργάζονται σε οχηματαγωγά πλοία τα οποία πραγματοποιούν καθημερινά δρομολόγια;
 2)
 Αντιτίθεται στη συμφωνία πλαίσιο η οποία ενσωματώνεται στην οδηγία 1999/70/ΕΚ και, ειδικότερα, στη ρήτρα 3, σημείο 1, εθνική νομοθεσία (άρθρο 332 του κώδικα ναυσιπλοΐας) η οποία προβλέπει ότι πρέπει να ορίζεται η «διάρκεια» της συμβάσεως, και όχι η «λήξη» αυτής; Συμμορφώνεται δε προς την εν λόγω οδηγία η πρόβλεψη διάρκειας της συμβάσεως με αναφορά στη λήξη αυτής, η οποία είναι μεν βεβαία («έως 78 ημέρες») χωρίς όμως να προσδιορίζεται ο χρόνος αυτής;
 3)
 Αντιτίθεται στη συμφωνία πλαίσιο η οποία ενσωματώνεται στην οδηγία 1999/70/ΕΚ και, ειδικότερα, στη ρήτρα 3, σημείο 1, εθνική νομοθεσία (άρθρα 325, 326 και 332 του κώδικα ναυσιπλοΐας) η οποία ορίζει ότι οι αντικειμενικοί λόγοι της συμβάσεως εργασίας ορισμένου χρόνου συνίστανται μόνον στην πρόβλεψη του προς εκτέλεση ταξιδίου ή ταξιδίων, με αποτέλεσμα να συμπίπτει κατ’ ουσίαν το αντικείμενο της συμβάσεως (η παροχή εργασίας) με την αιτία αυτής (σκοπός της συνάψεως συμβάσεως ορισμένου χρόνου);
 4)
 Αντιτίθεται στη συμφωνία πλαίσιο της οδηγίας εθνική νομοθεσία (εν προκειμένω διατάξεις του κώδικα ναυσιπλοΐας) η οποία, σε περίπτωση συνάψεως διαδοχικών συμβάσεων [ορισμένου χρόνου] (η οποία δύναται να συνιστά κατάχρηση υπό την έννοια της ρήτρας 5), αποκλείει τη μετατροπή τους σε σχέση εργασίας αορίστου χρόνου (μέτρο προβλεπόμενο στο άρθρο 326 του κώδικα ναυσιπλοΐας μόνον οσάκις ο προσληφθείς παρέχει αδιαλείπτως εργασία για διάστημα μεγαλύτερο του ενός έτους και εφόσον μεταξύ της λήξεως μιας συμβάσεως και της συνάψεως της επόμενης συμβάσεως μεσολαβεί διάστημα όχι μεγαλύτερο των εξήντα ημερών);
 (1) Οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (ΕΕ L 175, σ. 43).


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/62
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 18ης Φεβρουαρίου 2004
 στην υπόθεση T-10/03, Jean-Pierre Koubi κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρήσεως του κοινοτικού λεκτικού σήματος CONFORFLEX - Προγενέστερα εθνικά λεκτικά και εικονιστικά σήματα FLEX - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β, του κανονισμού (EK) 40/94)
 (2004/C 106/125)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση T-10/03, Jean-Pierre Koubi, κάτοικος Μασαλλίας (Γαλλία), εκπροσωπούμενος από την K. Manhaeve, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: S. Laitinen και S. Pétrequin), όπου παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου είναι η Fabricas Lucia Antonio Betere, SA (Flabesa), με έδρα τη Μαδρίτη (Ισπανία), εκπροσωπούμενη από τον I. Valdelomar, δικηγόρο, που έχει ως αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 16ης Οκτωβρίου 2002 (υπόθεση R 542/2001-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ του J.-P. Koubi και της Fabricas Lucia Antonio Betere, SA (Flabesa), το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, πρόεδρο, και V. Tiili και Μ. Βηλαράς, δικαστές, γραμματέας B. Pastor, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 18 Φεβρουαρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 55 της 8.3.03.


text:
 26.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 107/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 28ης Φεβρουαρίου 2008 (αίτηση του College van Beroep voor het bedrijfsleven, Κάτω Χώρες, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — A. G. Winkel κατά Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
 (Υπόθεση C-446/06) (1)
 (Βόειο κρέας - Κοινή οργάνωση των αγορών - Κανονισμός (ΕΚ) 1254/1999 - Άρθρο 3, στοιχείο στ' - Χορήγηση πριμοδοτήσεως για τις θηλάζουσες αγελάδες - Προϋποθέσεις αντιστοιχούσες στη συνήθη πρακτική εκτροφής)
 (2008/C 107/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 College van Beroep voor het bedrijfsleven
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 A. G. Winkel
 κατά
 Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προδικαστική — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού (ΕΚ) 1254/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος (ΕΕ L 160, σ. 21) — Συμφωνία εθνικής νομοθεσίας που εξαρτά τη χορήγηση πριμοδοτήσεως για θηλάζουσες αγελάδες από προϋποθέσεις που αντιστοιχούν σε μια τρέχουσα κτηνοτροφική πρακτική
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το άρθρο 3, στοιχείο στ', του κανονισμού (ΕΚ) 1254/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1512/2001 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 2001, απαγορεύει εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία εξαρτά το δικαίωμα πριμοδοτήσεως για τις θηλάζουσες αγελάδες από προϋποθέσεις σύμφωνες με τη συνήθη πρακτική εκτροφής προβλέπουσες, αφενός, συγκεκριμένη συχνότητα τοκετών και, αφετέρου το να έχει ο μόσχος θηλάσει από τη μητέρα του επί διάστημα τεσσάρων μηνών μετά τη γέννησή του.
 (1) ΕΕ C 326 της 30.12.2006.


text:
 19.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/21
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 13ης Δεκεμβρίου 2004
 στην υπόθεση Τ-251/02: Ε κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Υπάλληλοι - Αποδοχές - Επίδομα εκπατρισμού - Ημερήσια αποζημίωση - Αποζημίωση εγκαταστάσεως - Απόδοση των εξόδων ταξιδιού λόγω αναλήψεως υπηρεσίας και των εξόδων μετακομίσεως - Τόπος προσλήψεως - Άρθρα 4, 5, 7, 9 και 10 του ΠαραρτήματοςVII του ΚΥΚ - Προσφυγή ακυρώσεως - Αγωγή αποζημιώσεως)
 (2005/C 45/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση Τ-251/02, Ε, υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπουμένη από τους G. Vandersanden και L. Levi, δικηγόρους, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: J. Curall, επικουρούμενος από τον D. Waelbroeck, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο, αφενός, προσφυγή περί ακυρώσεως της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής της 29ης Αυγούστου 2001, περί καθορισμού του τόπου προελεύσεως και του τόπου προσλήψεως της προσφεύγοντος στις Βρυξέλλες και περί μη χορηγήσεως σε αυτήν του επιδόματος εκπατρισμού, της αποζημίωσης εγκαταστάσεως και της ημερήσιας αποζημιώσεως, καθώς και της αποδόσεως των εξόδων ταξιδιού και των εξόδων λόγω αναλήψεως υπηρεσίας, και, αφετέρου, αιτήσεις καταβολής τόκων υπερημερίας και αποζημιώσεως, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Pirrung, πρόεδρο, A. W. H. Meij και N. J. Forwood, δικαστές, γραμματέας: I. Νατσινάς, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 13 Δεκεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 247 της 12.10.2002


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 6ης Οκτωβρίου 2009 [αίτηση του Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Klagenfurt (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SPÖ Landesorganisation Kärnten κατά Finanzamt Klagenfurt
 (Υπόθεση C-267/08) (1)
 (ΦΠΑ - Έκπτωση του φόρου επί των εισροών - Έννοια των «οικονομικών δραστηριοτήτων» - Περιφερειακή οργάνωση πολιτικού κόμματος - Δραστηριότητες διαφήμισης προς όφελος των τοπικών οργανώσεων του κόμματος - Δαπάνες για τις δραστηριότητες αυτές που υπερβαίνουν τα έσοδα)
 2009/C 282/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Klagenfurt
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 SPÖ Landesorganisation Kärnten
 κατά
 Finanzamt Klagenfurt
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Unabhängiger Finanzsenat (Αυστρία) — Ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφοι 1 και 2, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Έννοια του όρου «οικονομική δραστηριότητα» — Διοργάνωση από την περιφερειακή οργάνωση ενός πολιτικού κόμματος ενημερωτικών δραστηριοτήτων υπέρ των τοπικών οργανώσεων του ίδιου κόμματος, που έχουν τη μορφή κομματικών εκδηλώσεων, παραγωγής και παράδοσης διαφημιστικού-ενημερωτικού υλικού και διοργάνωσης ετήσιου χορού — Δαπάνες για τις δραστηριότητες αυτές που υπερβαίνουν σημαντικά τα έσοδα από τη μετακύλιση στις τοπικές οργανώσεις των δαπανών για ορισμένες από τις εκδηλώσεις αυτές και από την πώληση των εισιτηρίων για τον χορό
 Διατακτικό
 Το άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 2, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι οι δραστηριότητες προσέγγισης του κοινού τις οποίες πραγματοποιεί η τοπική οργάνωση πολιτικού κόμματος ενός κράτους μέλους δεν πρέπει να θεωρούνται οικονομική δραστηριότητα.
 (1) ΕΕ C 247 της 27.9.2008.


text:
 2.6.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 161/23
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: 'Οσον αφορα ́ την φερο ́μενη παρα ́βαση, η οποι ́α, κατα ́ τους
 ισχυρισμου ́ς της Επιτροπη ́ς, α ́ρχισε το 1987 και συνεχι ́στηκε
 τουλα ́χιστον ́εως το τε ́λος του 1990, η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται,
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι ́επαυσε η κατ' αυτη ́ς κινηθει ́σα διαδικασι ́α αφενο ́ς, ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν αιτιολο ́γησε ου ́τε απε ́δειξε ο ́τι η
 λο ́γω παρο ́δου του χρο ́νου· φερο ́μενη συμφωνι ́α μπορου ́σε να επηρεα ́σει αισθητα ́ το εμπο ́ριο
 μεταξυ ́ των κρατω ́ν μελω ́ν και, αφετε ́ρου, ο ́τι η παρα ́βαση του
 α ́ρθρου 81 ΕΚ δεν ́εχει αποδειχθει ́.
 — εν πα ́ση περιπτω ́σει, να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς,
 της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 2000, σχετικα ́ με μι ́α διαδικασι ́α
 εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 81 της Συνθη ́κης (COMP/33.133-
 (1) Απο ́φαση της Επιτροπη ́ς 91/298/EOK της 19.12.1990
 Β: Ανθρακικο ́ Να ́τριο — Solvay, CFK)·
 (υπο ́θ. IV/33.133-B: Ανθρακικο ́ να ́τριο — Solvay, CFK), EE L 152,
 σ. 16.
 (2) Τ-31/91, υπο ́θεση Solvay κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 1995, σ. II-
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι παραγρα ́φηκε το δικαι ́ωμα της Επιτροπη ́ς
 1821).
 να επιβα ́λει προ ́στιμα·
 (3) Απο ́φαση της 6.4.2000, συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-287/95 Ρ και
 C-288/95 Ρ, Επιτροπη ́ κατα ́ Solvay (Συλλογη ́ 2000, σ. I-2391).
 (4) Απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 13.12.2000, σχετικα ́ με μι ́α διαδικασι ́α
 — εν πα ́ση περιπτω ́σει, να ακυρω ́ σει το α ́ρθρο 2 της προσβαλλο- εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 81 ΕΚ (COMP/33.133-Β: Ανθρακικο ́ να ́τριο
 με ́νης αποφα ́σεως, καθο ́σον επιβα ́λλει στην προσφευ ́γουσα — Solvay, CFK).
 προ ́στιμο τριω ́ν εκατομμυρι ́ων ευρω ́·
 — να αποφασι ́σει ο ́τι δεν πρε ́πει να επιβληθει ́ προ ́στιμο στην
 προσφευ ́γουσα η ́, τουλα ́χιστον, να το περιορι ́σει σημαντικα ́·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Προσφυγη ́ του Σπυρι ́δωνα Αθανασι ́ου Παππα ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Περιφερειω ́ ν της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως που
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ασκη ́θηκε στις 22 Μαρτι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση Τ-73/01)
 Η προσφευ ́γουσα ει ́ναι εταιρι ́α βελγικου ́ δικαι ́ου που δραστηριο-
 ποιει ́ται στον τομε ́α του ανθρακικου ́ νατρι ́ου με ́σω μονα ́δων (2001/C 161/47)
 εμπορι ́ας που διαθε ́τει σε εννε ́α χω ́ρες της Ευρω ́ πης.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Στις 19 ∆εκεμβρι ́ου 1990 η Επιτροπη ́ εξε ́δωσε την απο ́φαση
 91/298/ΕΟΚ (1) με την οποι ́α, αφενο ́ς, διαπι ́στωσε ο ́τι η
 προσφευ ́γουσα ́ελαβε με ́ρος σε συμφωνι ́α κατανομη ́ς της αγορα ́ς Ο Σπυρι ́δων Αθανασι ́ου Παππα ́ς, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσω-
 με την οποι ́α εγγυη ́θηκε στη CFK κατω ́τατο ο ́ριο ετησι ́ων πωλη ́σεων που ́μενος απο ́ τον Marc-Albert Lucas, δικηγο ́ρο, α ́σκησε στις
 το ́νων ανθρακικου ́ νατρι ́ου στη Γερμανι ́α και αντιστα ́θμισε κα ́θε 22 Μαρτι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 ́ελλειμμα της CFK αγορα ́ζοντας απο ́ αυτη ́ν τους το ́νους που Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Περιφερειω ́ν της
 απαιτου ́νταν για να φθα ́σουν οι πωλη ́σεις της το εγγυημε ́νο Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 κατω ́τατο ο ́ριο και, αφετε ́ρου, επε ́βαλε στην προσφευ ́γουσα
 προ ́στιμο 3 εκατομμυρι ́ων ΕCU. Κατα ́ της αρχικη ́ς αυτη ́ς αποφα ́-
 σεως ασκη ́θηκε προσφυγη ́ ακυρω ́σεως ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου. Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Με δικαστικη ́ απο ́φαση της 29ης Ιουνι ́ου 1995, το Πρωτοδικει ́ο
 ακυ ́ρωσε την απο ́φαση(2). Η αι ́τηση αναιρε ́σεως της Επιτροπη ́ς — να ακυρω ́σει την απο ́ 13 Ιουνι ́ου 2000 απο ́φαση του
 κατα ́ της αποφα ́σεως αυτη ́ς απορρι ́φθηκε απο ́ το ∆ικαστη ́ριο (3). Προεδρει ́ου της Επιτροπη ́ς των Περιφερειω ́ν της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως να προσλα ́βει τρι ́το προ ́σωπο ως Γενικο ́ Γραμματε ́α
 της Επιτροπη ́ς των Περιφερειω ́ν,
 Στις 13 ∆εκεμβρι ́ου 2000 η Επιτροπη ́ εξε ́δωσε απο ́φαση (4), με
 την οποι ́α προση ́ψε στην προσφευ ́γουσα τις ́διες ι παραβα ́σεις που — να ακυρω ́σει την απο ́ 13 Ιουνι ́ου 2000 συναφη ́ απο ́φαση του
 αναφε ́ρονταν η ́δη στην αρχικη ́ απο ́φαση. Με την απο ́φαση, η Προεδρει ́ου της Επιτροπη ́ς των Περιφερειω ́ν της Ευρωπαϊκη ́ς
 Επιτροπη ́ επε ́βαλε στην προσφευ ́γουσα προ ́στιμο 3 εκατομμυρι ́ων Ενω ́σεως να απορρι ́ψει την υποψηφιο ́τητα του
 ευρω ́. προσφευ ́γοντος για τη θε ́ση αυτη ́, η οποι ́α του κοινοποιη ́θηκε
 με ́εγγραφο του Προε ́δρου του Προεδρει ́ου της 22ας Ιουνι ́ου
 2000,
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως αυτη ́ς
 προβα ́λλοντας, μεταξυ ́ α ́λλων, τους ́διους ι ισχυρισμου ́ς που — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ των Περιφερειω ́ν στα δικαστικα ́
 προβα ́λλει στην υπο ́θεση Τ-57/01. ́εξοδα.
 ---pagebreak--- C 161/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 2.6.2001
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα — παρα ́βαση της προκηρυ ́ξεως προσλη ́ψεως και του α ́ρθρου 12,
 παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο ε', του καθεστω ́τος για το λοιπο ́
 προσωπικο ́, διο ́τι ο επιλεγει ́ς υποψη ́φιος δεν ει ́χε τις γλωσσι-
 κε ́ς γνω ́σεις που προβλε ́πονται στην εν λο ́γω δια ́ταξη.
 Ο προσφευ ́γων, o οποι ́ος υπε ́βαλε υποψηφιο ́τητα για τη θε ́ση του
 Γενικου ́ Γραμματε ́α της Επιτροπη ́ς των Περιφερειω ́ ν, βα ́λλει κατα ́
 της αποφα ́σεως του Προεδρει ́ου της καθη ́ς με την οποι ́α απορρι ́-
 φθηκε η υποψηφιο ́τητα ́ του.
 Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των του, o προσφευ ́γων ισχυρι ́ζεται ο ́τι
 συντρε ́χουν:
 Προσφυγη ́-αγωγη ́ του Αlbano Ferrer de Moncada κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 — παρα ́βαση των α ́ρθρων 11, πρω ́το εδα ́φιο, πρω ́τη φρα ́ση, του 29 Μαρτι ́ου 2001
 καθεστω ́τος που εφαρμο ́ζεται επι ́του λοιπου ́ προσωπικου ́ των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των και του α ́ρθρου 25 του Κανονισμου ́
 (Υπο ́θεση Τ-74/01)
 Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως (ΚΥΚ), διο ́τι οι προσβαλλο ́μενες
 αποφα ́σεις δεν ει ́ναι επαρκω ́ς αιτιολογημε ́νες·
 (2001/C 161/48)
 — παραβι ́αση των αρχω ́ν της αντικειμενικο ́τητας κατα ́ τη διαδι-
 κασι ́α της προσλη ́ψεως και της ́σης ι μεταχειρι ́σεως των
 υποψηφι ́ων, διο ́τι υπευ ́θυνος για την εν λο ́γω διαδικασι ́α (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 προσλη ́ψεως η ́ταν ο ασκω ́ν καθη ́κοντα γενικου ́ γραμματε ́α·
 Ο Albano Ferrer de Moncada, κα ́τοικος Λουξεμβου ́ργου, εκπρο-
 σωπου ́μενος απο ́ τους Luc Misson και Laurent Wysen, δικηγο ́-
 — παραβι ́αση των αρχω ́ν της αντικειμενικο ́τητας και της ́σης ι ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του
 μεταχειρι ́σεως κατα ́ τη διαδικασι ́α επιλογη ́ς καθω ́ς και της Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 29 Μαρτι ́ου
 αποφα ́σεως περι ́ κινη ́σεως της διαδικασι ́ας αυτη ́ς διο ́τι: 2001 προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.
 — η πρα ́ξη υποψηφιο ́τητας του προσφευ ́γοντος δεν διαβι-
 βα ́στηκε ολο ́κληρη στην ad hoc επιτροπη ́ την επιφορ- Ο προσφευ ́γων-ενα ́γων (στο εξη ́ς: προσφευ ́γων) ζητει ́ απο ́ το
 τισμε ́νη με τον ́ελεγχο της διαδικασι ́ας προσλη ́ψεως Πρωτοδικει ́ο:
 ου ́τε στο Προεδρει ́ο,
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση με την οποι ́α απορρι ́φθηκε
 σιωπηρα ́ η ́ενσταση που υπε ́βαλε ο προσφευ ́γων στις
 — η διοι ́κηση κοινοποι ́ησε στο Προεδρει ́ο ́ενα ́εγγραφο 19 Σεπτεμβρι ́ου 2000 δυνα ́μει του α ́ρθρου 90, παρα ́γρα-
 συ ́μφωνα με το οποι ́ο ο προσφευ ́γων δεν πληρου ́σε τις φος 2, του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως (ΚΥΚ),
 προβλεπο ́μενες απο ́ την προκη ́ρυξη προϋποθε ́σεις για
 να προτιμηθει ́, — να υποχρεω ́σει την καθη ́ς-εναγομε ́νη να καταβα ́λει στον
 προσφευ ́γοντα ποσο ́ 5 εκατομμυρι ́ων φρα ́γκων Λουξεμβου ́ρ-
 γου (LUF) ως χρηματικη ́ ικανοποι ́ηση για την ηθικη ́ βλα ́βη
 — δυ ́ο απο ́ τους τε ́σσερις υποψηφι ́ους συνομι ́λησαν με που υπε ́στη,
 ορισμε ́να με ́λη του Προεδρει ́ου την προηγουμε ́νη της
 συνεδρια ́σεως της 19ης Μαι ̈́ου, — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — η ημερη ́σια δια ́ταξη της συνεδρια ́σεως του Προεδρει ́ου
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 περιελα ́μβανε την υποβολη ́ στο Προεδρει ́ο απο ́ τον
 ασκου ́ντα καθη ́κοντα γενικου ́ γραμματε ́α, μετα ́ απο ́
 συμφωνι ́α με τον Προ ́εδρο, του ετησι ́ου προγρα ́μματος
 Ο προσφευ ́γων ισχυρι ́ζεται ο ́τι ́ενα η ́ περισσο ́τερα προ ́σωπα,
 δρα ́σεως της Επιτροπη ́ς,
 α ́γνωστα σε αυτο ́ν στην παρου ́σα φα ́ση, διε ́δωσαν, ιδι ́ως εντο ́ς των
 υπηρεσιω ́ν της Επιτροπη ́ς Ευρατο ́μ, συκοφαντικου ́ς, προσβλητι-
 κου ́ς η ́ δυσφημιστικου ́ς γι' αυτο ́ν ισχυρισμου ́ς, αμφισβητω ́ντας την
 — η ad hoc επιτροπη ́ δεν κατα ́ρτισε αιτιολογημε ́νο πι ́νακα επαγγελματικη ́ του ακεραιο ́τητα και ισχυριζο ́μενα, μεταξυ ́ α ́λλων,
 επιτυχο ́ντων η ́ δεν διατυ ́πωσε γνω ́μη προς το Προεδρει ́ο ο ́τι διαβι ́βασε σε τρι ́τους εμπιστευτικε ́ς πληροφορι ́ες. Για το θε ́μα
 μετα ́ τις συνεντευ ́ξεις της με τους υποψηφι ́ους· αυτο ́ διεξη ́χθη ́ερευνα.


text:
 19.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 16/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 12ης Νοεμβρίου 2014 [αίτηση του Verwaltungsgericht Frankfurt am Main (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Annett Altmann κ.λπ., κατά Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht
 (Υπόθεση C-140/13) (1)
 (Προδικαστική παραπομπή - Προσέγγιση των νομοθεσιών - Οδηγία 2004/39/ΕΚ - Άρθρο 54 - Υποχρέωση τηρήσεως του επαγγελματικού απορρήτου εκ μέρους των εθνικών χρηματοπιστωτικών εποπτικών αρχών - Πληροφορίες που αφορούν επιχείρηση επενδύσεων η οποία είχε επιδείξει απατηλή συμπεριφορά και τελεί υπό δικαστική εκκαθάριση)
 (2015/C 016/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgericht Frankfurt am Main
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Annett Altmann, Torsten Altmann, Hans Abel, Waltraud Apitzsch, Uwe Apitzsch, Simone Arnold, Barbara Assheuer, Ingeborg Aubele, Karl-Heinz Aubele
 κατά
 Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht
 παρισταμένου του: Frank Schmitt
 Διατακτικό
 Το άρθρο 54, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων, για την τροποποίηση των οδηγιών 85/611/ΕΟΚ και 93/6/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 2000/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και για την κατάργηση της οδηγίας 93/22/ΕΟΚ του Συμβουλίου, έχει την έννοια ότι εθνική εποπτική αρχή μπορεί να επικαλεστεί, στο πλαίσιο διοικητικής διαδικασίας, την υποχρέωση τηρήσεως του επαγγελματικού απορρήτου έναντι προσώπου το οποίο, σε υπόθεση που δεν εμπίπτει στο ποινικό δίκαιο ούτε εντάσσεται στο πλαίσιο διαδικασίας αστικού ή εμπορικού δικαίου, ζητεί από αυτή πρόσβαση σε πληροφορίες οι οποίες αφορούν επιχείρηση επενδύσεων που πλέον τελεί υπό δικαστική εκκαθάριση, ακόμη και σε περίπτωση που η βασική επιχειρηματική στρατηγική της επιχειρήσεως αυτής συνίστατο σε ευρείας κλίμακας εξαπάτηση των επενδυτών και πολλά στελέχη της εταιρίας έχουν καταδικαστεί σε ποινές στερητικές της ελευθερίας.
 (1) ΕΕ C 156 της 1.6.2013.


text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/47
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 11ης Ιουλίου 2006 — Τas κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-12/05) (1)
 (Πρόσληψη - Γενικός διαγωνισμός - Προϋποθέσεις συμμετοχής - Άρνηση συμμετοχής στις δοκιμασίες - Πτυχία - Επαγγελματική ειδικότητα - Ίση μεταχείριση)
 (2006/C 212/82)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: David Tas (Bρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, X. Martin, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και K. Herrmann)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής με την οποία δεν έγινε δεκτή η συμμετοχή του προσφεύγοντος στις δοκιμασίες του διαγωνισμού EPSO/A/4/03, ο οποίος διοργανώθηκε για τη σύσταση εφεδρικού πίνακα προσλήψεων βοηθών διοικητικών υπαλλήλων βαθμού Α 8, στους τομείς «Ευρωπαϊκή δημόσια διοίκηση», «Δίκαιο», «Οικονομία» και «Οικονομικός έλεγχος».
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 132 της 28.05.2005 (υπόθεση αρχικώς πρωτοκολληθείσα ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων υπ' αριθμ. Τ-124/05 και διαβιβασθείσα στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ενώσεως με την από 15.12.2005 διάταξη).


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 12ης Ιουνίου 2008 (αίτηση του Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division), Ηνωμένο Βασίλειο, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — O2 Holdings Limited & O2 (UK) Limited κατά Hutchison 3G UK Limited
 (Υπόθεση C-533/06) (1)
 (Σήματα - Οδηγία 89/104/ΕΟΚ - Άρθρο 5, παράγραφος 1 - Αποκλειστικό δικαίωμα του δικαιούχου του σήματος - Χρήση σημείου πανομοιότυπου ή παρόμοιου με σήμα σε συγκριτική διαφήμιση - Περιορισμός των αποτελεσμάτων του σήματος - Συγκριτική διαφήμιση - Οδηγίες 84/450/ΕΟΚ και 97/55/ΕΚ - Άρθρο 3α, παράγραφος 1 - Προϋποθέσεις επιτρεπτού της συγκριτικής διαφήμισης - Χρησιμοποίηση του σήματος ανταγωνιστή ή σημείου παρόμοιου με το σήμα αυτό)
 (2008/C 209/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 O2 Holdings Limited & O2 (UK) Limited
 κατά
 Hutchison 3G UK Limited
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', της οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ L 40, σ. 1) και του άρθρου 3α, της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Σεπτεμβρίου 1984, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παραπλανητική διαφήμιση (ΕΕ L 250, σ. 17) — Χρησιμοποίηση ενός σήματος ανήκον σε ανταγωνιστή στο πλαίσιο διαφήμισης χάριν συγκρίσεως των χαρακτηριστικών και ιδίως την τιμή των αγαθών ή των υπηρεσιών του κυρίου του σήματος με τα αγαθά του ανταγωνιστή
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 5, παράγραφοι 1 και 2, της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, και 3α, παράγραφος 1, της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Σεπτεμβρίου 1984, για την παραπλανητική και τη συγκριτική διαφήμιση, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 97/55/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Οκτωβρίου 1997, έχουν την έννοια ότι ο δικαιούχος καταχωρισμένου σήματος δεν έχει δικαίωμα να απαγορεύσει τη χρήση, από τρίτον, σε συγκριτική διαφήμιση που πληροί όλες τις προϋποθέσεις επιτρεπτού του άρθρου 3α, παράγραφος 1, σημείου πανομοιότυπου ή παρόμοιου με το σήμα του.
 Ωστόσο, όταν πληρούνται οι απαιτούμενες από το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 89/104 προϋποθέσεις για την απαγόρευση της χρήσεως σημείου πανομοιότυπου ή παρόμοιου με καταχωρισμένο σήμα, η συγκριτική διαφήμιση στην οποία χρησιμοποιείται το εν λόγω σημείο αποκλείεται να πληροί την περί επιτρεπτού προϋπόθεση που τάσσει το άρθρο 3α, παράγραφος 1, στοιχείο δ', της οδηγίας 84/450, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 97/55.
 2)
 Το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 89/104 έχει την έννοια ότι ο δικαιούχος καταχωρισμένου σήματος δεν έχει δικαίωμα να απαγορεύσει τη χρήση από τρίτον, σε συγκριτική διαφήμιση, σημείου παρόμοιου με το σήμα αυτό για προϊόντα ή υπηρεσίες πανομοιότυπες ή παρόμοιες με εκείνες για τις οποίες καταχωρίστηκε το εν λόγω σήμα, όταν η χρήση αυτή δεν δημιουργεί κίνδυνο συγχύσεως στο κοινό, και τούτο ανεξαρτήτως του αν η εν λόγω συγκριτική διαφήμιση πληροί ή όχι όλες τις περί επιτρεπτού προϋποθέσεις του άρθρου 3α της οδηγίας 84/450, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 97/55.
 (1) ΕΕ C 56 της 10.3.2007.


text:
 16.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Ιανουαρίου 2015 — Akzo Nobel κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-345/12) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Διοικητική διαδικασία - Ευρωπαϊκή αγορά του υπεροξειδίου του υδρογόνου και του υπερβορικού άλατος - Δημοσίευση αποφάσεως διαπιστώνουσας παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Απόρριψη αιτήσεως εμπιστευτικής μεταχειρίσεως πληροφοριών που έχουν παρασχεθεί στην Επιτροπή κατ’ εφαρμογήν της ανακοινώσεως περί συνεργασίας - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Εμπιστευτική φύση - Επαγγελματικό απόρρητο - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη))
 (2015/C 089/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγoυσες: Akzo Nobel NV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες)· Akzo Chemicals Holding AB (Nacka, Σουηδία)· και Eka Chemicals AB (Bohus, Σουηδία) (εκπρόσωποι: C. Swaak και R. Wesseling, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Giolito, M. Kellerbauer και G. Meessen)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: CDC Hydrogene Peroxide Cartel Damage Claims (CDC Hydrogene Peroxide) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: T. Funke, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2012) 3533 τελικό, της 24ης Μαΐου 2012, περί απορρίψεως της αιτήσεως εμπιστευτικής μεταχειρίσεως που είχαν υποβάλει οι Akzo Nobel, Akzo Chemicals Holding και Eka Chemicals κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 8 της αποφάσεως 2011/695/ΕΕ του προέδρου της Επιτροπής, της 13ης Οκτωβρίου 2011, σχετικά με τις αρμοδιότητες και τα καθήκοντα του συμβούλου ακροάσεων σε ορισμένες διαδικασίες ανταγωνισμού (υπόθεση COMP/38.620 — Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τις Akzo Nobel NV, Akzo Chemicals Holding AB και Eka Chemicals AB στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων αυτών της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 295 της 29.9.2012.


text:
 14.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/29
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Augstākās tiesas Senāts στις 15 Ιουνίου 2010 — Andrejs Eglītis και Edvards Ratnieks κατά Latvijas Republikas Ekonomikas ministrija
 (Υπόθεση C-294/10)
 ()
 2010/C 221/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η λετονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākās tiesas Senāts
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: Andrejs Eglītis et Edvards Ratnieks
 Αναιρεσίβλητο: Latvijas Republikas Ekonomikas ministrija
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 (1), για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 295/91, να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι, για να γίνει δεκτό ότι ο αερομεταφορέας έχει λάβει όλα τα εύλογα μέτρα προς αποφυγή εκτάκτων περιστάσεων, πρέπει αυτός να έχει εγκαίρως οργανώσει τα μέσα που έχει στη διάθεσή του ώστε να είναι σε θέση να πραγματοποιήσει την προγραμματισμένη πτήση μετά την άρση των εκτάκτων περιστάσεων, δηλαδή επί ορισμένο χρονικό διάστημα μετά την προγραμματισμένη ώρα αναχώρησης;
 2)
 Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική, έχει εφαρμογή το άρθρο 6, παράγραφος 1, του ως άνω κανονισμού προκειμένου να καθοριστεί ποιο είναι το ελάχιστο χρονικό διάστημα το οποίο ο μεταφορέας, κατά τον προγραμματισμό των μέσων που έχει στη διάθεσή του, πρέπει να προβλέπει ως πιθανή καθυστέρηση σε περίπτωση εκτάκτων περιστάσεων;
 (1) ΕΕ L 46, σ. 1.


text:
 17.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/27
 Προσφυγή της 8ης Αυγούστου 2012 — Harper Hygienics κατά ΓΕΕΑ — Clinique Laboratories (CLEANIC natural beauty)
 (Υπόθεση T-363/12)
 2012/C 355/59
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Harper Hygienics S.A.. (Βαρσοβία, Πολωνία) (εκπρόσωπος: R. Rumpel, νομικός σύμβουλος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Clinique Laboratories LLC (Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 25ης Μαΐου 2012 (υπόθεση R 1134/2001-2), με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος «CLEANIC natural beauty» για προϊόντα των κλάσεων 3, 5 και 16·
 —
 να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να καταχωριστεί το σήμα για όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που ζητήθηκαν·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «CLEANIC natural beauty», για προϊόντα των κλάσεων 3, 5 και 16
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: ο έτερος διάδικος στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: κοινοτικά σήματα αριθ. 54 429 για προϊόντα των κλάσεων 3, 14, 25 και 42 και αριθ. 2 294 429 για προϊόντα των κλάσεων 35 και 42, καθώς και εθνικό (πολωνικό) σήμα αριθ. 51 732 για προϊόντα των κλάσεων 3 και 5
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 (1) όσον αφορά την απόδειξη της ομοιότητας των σημάτων και του κινδύνου συγχύσεως των καταναλωτών, καθώς και παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του εν λόγω κανονισμού
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 78, σ. 1).


text:
 12.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/38
 Προσφυγή- αγωγή της 21ης Μαρτίου 2012 — ZZ κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-41/12)
 2012/C 138/90
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων- ενάγων: ZZ (εκπρόσωποι: R. Adam et P. Ketter, δικηγόροι)
 Καθού- εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περί καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας εκτάκτου υπαλλήλου αορίστου χρόνου του προσφεύγοντος-ενάγοντος και αίτημα αποζημιώσεως.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος- ενάγοντος
 Ο προσφεύγων- ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 20ής Ιουνίου 2011 περί καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας εκτάκτου υπαλλήλου αορίστου χρόνου του προσφεύγοντος·
 —
 αν κριθεί αναγκαίο, να ακυρώσει την ρητή απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περί απορρίψεως της ενστάσεως·
 —
 να διατάξει την παραμονή του προσφεύγοντος στην υπηρεσία του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο·
 —
 επικουρικώς, και για την απίθανη περίπτωση που το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης κρίνει ότι δεν είναι δυνατή η παραμονή στην υπηρεσία, ή ότι αυτό δεν θα ήταν προς το συμφέρον του προσφεύγοντος και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταβάλει αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία υπολογιζόμενη σε 36 μηνιαίους μισθούς, άλλως οποιοδήποτε άλλο ποσό εκτιμώμενο κατ· εύλογη κρίση καθώς και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης ύψους 15 000 ευρώ·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταβάλει χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης ύψους 15 000 ευρώ·
 —
 να επιφυλάξει υπέρ του προσφεύγοντος όλα τα άλλα δικαιώματα και μέσα παροχής εννόμου προστασίας και, ιδίως, το δικαίωμα επιπλέον αποζημιώσεως για τη ζημία που υπέστη λόγω της υπαίτιας συμπεριφοράς του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καθώς και να προσκομίσει περαιτέρω αποδεικτικά στοιχεία ή να καλέσει μάρτυρες υπερασπίσεως·
 —
 να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων των δικηγόρων του προσφεύγοντος.


text:
 13.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/26
 Προσφυγή της 17ης Δεκεμβρίου 2009 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Εσθονίας
 (Υπόθεση C-527/09)
 2010/C 63/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η εσθονική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Braun και E. Randvere)
 Καθής: Δημοκρατία της Εσθονίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Εσθονίας, παραλείποντας να θεσπίσει όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2006/43/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2006, για τους υποχρεωτικούς ελέγχους των ετήσιων και των ενοποιημένων λογαριασμών, για την τροποποίηση των οδηγιών 78/660/ΕΟΚ και 83/349/ΕΟΚ του Συμβουλίου και για την κατάργηση της οδηγίας 84/253/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να γνωστοποιήσει τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την ως άνω οδηγία·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Εσθονίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 29 Ιουνίου 2008.
 (1) EE L 157, σ. 87.