text:
 9.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 132/11
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 της 28ης Ιανουαρίου 2013
 στην υπόθεση E-16/11
 Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά Ισλανδίας
 (Οδηγία 94/19/ΕΚ περί των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων — Υποχρέωση επίτευξης αποτελέσματος — Πράξη εκπορευόμενη από το κράτος — Διακριτική μεταχείριση)
 2013/C 132/06
 Στην υπόθεση E-16/11, Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά Ισλανδίας — ΠΡΟΣΦΥΓΗ με αίτημα να αναγνωρισθεί ότι η Ισλανδία, εξαιτίας της παράλειψης να διασφαλίσει την καταβολή του ελάχιστου ποσού αποζημίωσης σε καταθέτες της Icesave στις Κάτω Χώρες και στο Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 7 παράγραφος 1 της πράξης για την οποία γίνεται λόγος στο σημείο 19α του παραρτήματος IX της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (οδηγία 94/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 1994, περί των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων), εντός των προθεσμιών που καθορίζονται στο άρθρο 10 της εν λόγω πράξης, δεν συμμορφώθηκε με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την ίδια πράξη, ιδίως δε από τα άρθρα της 3, 4, 7 και 10, και/ή από το άρθρο 4 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, το Δικαστήριο, αποτελούμενο από τον Carl Baudenbacher, πρόεδρο και δικαστή-εισηγητή, και τους Páll Hreinsson και Ola Mestad, δικαστές (ad hoc), εξέδωσε απόφαση στις 28 Ιανουαρίου 2013, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:
 Το Δικαστήριο:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Διατάσσει την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ να καταβάλει τόσο τα δικά της έξοδα όσο και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ισλανδία.
 3)
 Διατάσσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αναλάβει τα δικά της έξοδα.


text:
28.9.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 233/13
 11 Ιουλίου 2002, το VAT and Duties Tribunals, London Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) στην υπόθεση Τ-339/
 Tribunal Centre, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ, αφενός, 00, Bactria Industriehygiene-Service GmbH κατά Επιτροπής των
 Halifax plc, Leeds Permanent Development Services Ltd, Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 County Wide Property Investments Ltd και, αφετέρου,
 Commissioners of Customs and Excise, που εκκρεμεί ενώπιόν
 του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά- Η αναιρεσείουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 σεως επί των εξής ερωτημάτων:
 — να κηρύξει την παρούσα αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή και
 1. (α) Υπό τις υπό κρίση περιστάσεις, μπορούν οι συμβάσεις: βάσιμη·
 (i) τις οποίες συνήψε έκαστος από τους μετέχοντες — να αναιρέσει τη διάταξη του Πρωτοδικείου της 29ης Απρι-
 στο σύστημα φοροαποφυγής με αποκλειστική λίου 2002 στην υπόθεση Τ-339/00·
 πρόθεση την απόκτηση φορολογικού πλεονεκτή-
 ματος και
 — να αναγνωρίσει ότι η αναιρεσείουσα νομιμοποιείται βάσει
 του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ να ζητήσει την
 (ii) οι οποίες δεν έχουν αυτοτελή επιχειρηματικό ακύρωση του κανονισμού 1896/2000/ΕΚ ( 2)·
 σκοπό
 — να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο για να εκδικασθεί
 να χαρακτηρισθούν από πλευράς ΦΠΑ ως παραδόσεις κατ' ουσίαν·
 αγαθών ή παροχές υπηρεσιών στις οποίες προέβησαν οι
 μετέχοντες στο σύστημα στο πλαίσιο των οικονομικών
 τους δραστηριοτήτων; — να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα
 τόσο της δίκης ενώπιον του ∆ικαστηρίου όσο και της δίκης
 ενώπιον του Πρωτοδικείου.
 (β) Υπό τις υπό κρίση περιστάσεις, ποιοι παράγοντες
 πρέπει να εξετασθούν προκειμένου να προσδιοριστεί η
 ταυτότητα των αποδεκτών των παραδόσεων αγαθών ή
 παροχών υπηρεσιών στις οποίες προέβησαν οι ανεξάρ-
 τητοι κατασκευαστές; Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 2. 'Εχει η αρχή της καταχρήσεως δικαιώματος, την οποία
 διατύπωσε το ∆ικαστήριο, ως συνέπεια ότι οι προσφεύγουσες Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη
 δεν μπορούν να προβάλουν τις αξιώσεις τους προς αναζήτηση πρέπει να αναιρεθεί δεδομένου ότι εκδόθηκε κατόπιν υπέρ το δέον
 του φόρου επί των εισροών ή προς απαλλαγή από αυτόν οι στενής ερμηνείας του άρθρου 230 ΕΚ η οποία, διατείνεται η
 οποίες απορρέουν από τις υπό κρίση συμβάσεις; αναιρεσείουσα, δεν ισχύει πια μετά το νέο κριτήριο ενεργητικής
 νομιμοποιήσεως που καθιέρωσε το Πρωτοδικείο με την πρόσφατη
 απόφασή του στην υπόθεση Τ-177/01, Jégo-Quéré et Cia SA
 κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Κατά την αναιρεσείουσα, η προσφυγή
 της είναι σαφώς παραδεκτή βάσει του νέου αυτού κριτηρίου,
 καθόσον ο επίμαχος κανονισμός περιορίζει και οριστικά και
 άμεσα την προστασία των δεδομένων της και τα δικαιώματά της
 ιδιοκτησίας και η αναιρεσείουσα δεν διαθέτει ένδικο βοήθημα που
 θα μπορούσε να ασκήσει ενώπιον άλλου δικαστικού οργάνου για
 Αίτηση αναιρέσεως της Bactria Industriehygiene-Service να προστατεύσει τα δικαιώματά της.
 GmbH που υποβλήθηκε στις 12 Ιουλίου 2002 κατά της
 διατάξεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (δεύτερο τμήμα) της 29ης Απριλίου 2002 στην υπόθεση
 Περαιτέρω, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι, ακόμα και αν δεν
 T-339/00 ( 1), Bactria Industriehygiene-Service GmbH κατά εφαρμοστεί το νέο κριτήριο, η νομική εκτίμηση του Πρωτοδικείου,
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το οποίο συνήγαγε ότι ο επίμαχος κανονισμός δεν αφορά ατομικά
 την αναιρεσείουσα, είναι αντιφατική, φέρει ανεπαρκή αιτιολογία,
 (Υπόθεση C-258/02 P) βασίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του σχετικού
 νομικού πλαισίου και δεν στοιχεί με την κρατούσα νομολογία ως
 προς το ποιους μια πράξη αφορά ατομικά.
 (2002/C 233/21)
 (1 ) EE C 4 της 6.1.2001, σ. 9.
 (2 ) Της Επιτροπής, της 7ης Σεπτεμβρίου 2000, για την πρώτη φάση του
 προγράμματος που περιλαμβάνεται στο άρθρο 16, παράγραφος 2,
 H εταιρία Bactria Industriehygiene-Service GmbH, με έδρα της οδηγίας 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβου-
 το Kirchheimbolanden (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους λίου για τα βιοκτόνα (κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον
 δικηγόρους Koen Van Maldegem και Claudio Mereu, υπέβαλε ΕΟΧ) (ΕΕ L 228 της 8.9.2000, σ. 6).
 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 12 Ιουλίου 2002 αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως της
 29ης Απριλίου 2002, την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 15.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 389/5
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (Chancery Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 3 Οκτωβρίου 2012 — Actavis Group PTC EHF, Actavis UK Ltd κατά Sanofi
 (Υπόθεση C-443/12)
 2012/C 389/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (Chancery Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσες: Actavis Group PTC EHF, Actavis UK Ltd
 Καθής: Sanofi
 Παρεμβαίνουσα: Sanofi Pharma Bristol-Myers Squibb SNC
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Βάσει ποιων κριτηρίων καθορίζεται αν «το προϊόν προστατεύεται με ισχύον κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας» κατά το άρθρο 3, στοιχείο α', του κανονισμού 469/2009/ΕΚ (1) (στο εξής: κανονισμός);
 2)
 Οσάκις πλείονα προϊόντα προστατεύονται από ισχύον κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, απαγορεύει ο κανονισμός, και ειδικότερα το άρθρο 3, στοιχείο γ', αυτού, τη χορήγηση στον κάτοχο διπλώματος ευρεσιτεχνίας [συμπληρωματικού] πιστοποιητικού [προστασίας] για έκαστο των προστατευομένων προϊόντων;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 469/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (ΕΕ L 152, σ. 1).


text:
5.12.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 378/17
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT botäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo sot Jacques Schroeder, 6, rue
 sgy 30gäy Repselbqiäot 1998 Heine, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ej-
 pqoärxpoi: Ana Maria Alves Vieira jai Knut Simonsson), le
 rsgm tpoäherg T-121/97, Richie Ryan jasó Ekecjsijotä Rtme- amsijeiälemo aiäsgrg jahoqirlotä sxm dijarsijxäm enoädxm
 dqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) jasoäpim sgy apouórexy sot Pqxsodijeiäot sgy 11gy Iotkiäot
 (Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Jahersxäy vqglasijxäm apo- 1996, S-271/94, Branco jasó Episqopgäy (Rtkkocgä 1996, r. II-
 kabxäm sxm lekxäm sot Ekecjsijotä Rtmedqiäot Ç Kgäng jahg- 749), so Pqxsodijeiäo (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty
 joämsxm Ç Rtämsang Ç Paqókeiwg atngärexy Ç Paqóbarg J. Azizi, Pqoäedqo, R. García-Valdecasas jai M. Jaeger, dija-
 sot barijotä jamomirlotä Ç Aisiokociäa Ç Dijaiokocgleämg rseäy, eneädxre rsiy 17 Repselbqiäot 1998 diósang le so ajoä-
 elpirsortämg Ç Aqvgä sgy apacoqetärexy sxm diajqiärexm) kotho diasajsijoä:
 (98/C 378/30)
 Jahoqiäfei so rtmokijoä poroä sxm enoädxm pot lpoqotäm ma
 amafgsghotäm rsgm tpoäherg S-271/94, rtlpeqikalbamoleämot
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 sot UPA, re 1 316 660 ESC.
 Rsgm tpoäherg S-121/97, Richie Ryan, pqxägm leäkoy sot (1) EE C 288 sgy 15.10.1994.
 Ekecjsijotä Rtmedqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoi-
 joy Dotbkiämot, ejpqorxpotälemoy apoä som Georges Vanders-
 anden, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnel-
 botäqco sa cqaueiäa sgy Fiduciaire Myson SARL, 30, rue de
 Cessange, jasó Ekecjsijotä Rtmedqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm (ejpqoärxpoi: Jean-Marie Stenier, Jan Inghelram jai
 Paolo Giusta), tporsgqifoälemot apoä so Rtlbotäkio sgy DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 Etqxpaøjgäy Emxärexy (ejpqoärxpoi: Jean-Paul JacqueÂ jai
 TheÂreÁse Blanchet), pot eävei xy amsijeiälemo aiäsgrg ajtqxä- sgy 15gy Repselbqiäot 1998
 rexy sgy apoä 20 Uebqotaqiäot 1997 apouórexy sot Ekecjsi- rsgm tpoäherg T-109/97, Molkerei Groûbraunshain GmbH jai
 jotä Rtmedqiäot peqiä ejjahaqiärexy sgy rtmsónexy sot pqo- Bene Nahrungsmittel GmbH jasó Episqopgäy sxm Etqx-
 ruetäcomsoy, le irvtä apoä 1gy Laqsiäot 1997, so Pqxsodijeiäo paøjxäm Joimosgäsxm (1)
 (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty J. Azizi, Pqoäedqo, jai
 R. García-Valdecasas jai M. Jaeger, dijarseäyç cqallaseäay: (Joimosijgä pqorsariäa sxm omolarixäm pqoeketärexy Ç
 B. Pastor, jtqiäa tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 30 Re- Jasavxäqirg, leärx jamomirlotä sgy Episqopgäy, omolariäay
 pselbqiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: cia cexcqauijgä peqiovgä hexqotälemg apoä siy pqoruetäcot-
 rey xy enaiqesijó ejsesaleämg Ç Pqorutcgä ajtqxärexy Ç
 Apaqódejso)
 1. Ajtqxämei sgm apoä 20 Uebqotaqiäot 1997 apoäuarg sot
 Ekecjsijotä Rtmedqiäot peqiä ejjahaqiärexy sgy rtmsónexy (98/C 378/32)
 sot pqoruetäcomsoy.
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 2. Jasadijófei so Ekecjsijoä Rtmeädqio rsa dijarsijó
 eänoda.
 Rsgm tpoäherg S-109/97, Molkerei Groûbraunshain GmbH jai
 Bene Nahrungsmittel GmbH, esaiqeiäey edqetäotrey rso
 3. So Rtlbotäkio ueäqei sa dijarsijó sot eänoda.
 Altenburg (Ceqlamiäa), ejpqorxpotälemey apoä soty Michael
 Loschelder jai Thilo Klingbeil, dijgcoäqoty Jokxmiäay, le
 (1) EE C 199 sgy 28.6.1997. soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo
 Marc Loesch, 11, rue Goethe, tporsgqifoälemey apoä so Frei-
 staat Thüringen [oloärpomdo jqósoy sgy Hotqicciäay], ej-
 pqorxpotälemo apoä som Georg M. Berrisch, dijgcoäqo
 Albotäqco, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so dijgco-
 qijoä cqaueiäo Guy Harles, 8-10, rue Mathias Hardt, jasó
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: JoseÂ-
 Luis Iglesias Buhigues, Ulrich Wölker jai Bertrand Wägen-
 sgy 17gy Repselbqiäot 1998 baur), tporsgqifoleämgy apoä sg Molkerei und Weichkäserei
 rsgm tpoäherg T-271/94 (92), EugeÂnio Branco Ld.a jasó Epi- K.-H. Zimmermann GmbH, esaiqeiäa edqetäotra rso Falken-
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) hain (Ceqlamiäa), ejpqorxpotälemg apoä soty Philipp Lotze
 jai Stefan Lehr, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm
 (Jahoqirloäy sxm dijarsijxäm enoädxm) rso Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo ReneÂ Foltz, 6, rue
 (98/C 378/31) Heinrich Heine, le amsijeiälemo aiäsgrg ajtqxärexy sot jamo-
 mirlotä (EJ) aqih. 123/97 sgy Episqopgäy, sgy 23gy Iamotaqiäot
 1997, o opoiäoy rtlpkgqxämei so paqóqsgla sot jamomirlotä
 (Ckxärra diadijariäay: g poqsocakijgä)
 (EJ) aqih. 1107/96 sgy Episqopgäy rvesijó le sgm jasavxä-
 qirg sxm cexcqauijxäm emdeiänexm jai sxm omolarixäm pqoeke-
 Rsgm tpoäherg S-271/94 (92), EugeÂnio Branco Ld.a, le eädqa sg tärexy rso pkaiärio sgy diadijariäay pot pqobkeäpei so
 Kirrabxäma, ejpqorxpotälemg apoä som Bolota Belchior, dijg- óqhqo 17 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 2081/92 (EE L 22 sgy
 coäqo Vila Nova de Gaia, le soäpo epidoärexm rso Kotnel- 24.1.1997, r. 19), xy ej sot oäsi g pqorsasetoälemg omolariäa
 ---pagebreak--- C 378/18 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 5.12.98
 pqoeketärexy ÛAltenburger Ziegenkäseë jasavxqiäfesai cia Acxcgä sxm Sójg Acekadaqójg j.kp. jasó sgy Episqopgäy
 tpeqbokijó ejsesaleämg cexcqauijgä peqiovgä, so Pqxsodi- sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jai sot Rtlbotkiäot sgy
 jeiäo (detäseqo slgäla), rtcjeiälemo apoä soty A. Jakoceqoä- Etqxpaøjgäy Emxärexy pot arjgähgje rsiy 21 Atcotärsot
 potko, Pqoäedqo, jai C. W. Bellamy jai J. Pirrung, dijarseäyç 1998
 cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 15 Repselbqiäot 1998 dió- (Tpoäherg T-137/98)
 sang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 (98/C 378/34)
 1. Apoqqiäpsei sg pqorutcgä xy apaqódejsg. (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 O Sójgy Acekadaqójgy, ejpqorxpotälemoy apoä soty
 2. Oi pqoruetäcotrey ueäqotm sa dijarsijó eänodó soty jai
 Kenneth Parker, QC, jai Rhodri Thompson, Monckton
 apoä joimotä sa eänoda sgy Episqopgäy jai sgy paqelbaiä -
 Chambers, 4 Raymond Buildings, Gray's Inn, London WC1R
 motray Molkerei und Weichkäserei K.-H. Zimmermann
 5BP, Gmxleämo Bariäkeio, órjgre emxäpiom sot Pqxsodijeiäot
 GmbH.
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rsiy 21 Atcotärsot 1998,
 acxcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 3. So Freistaat Thüringen ueäqei sa dijarsijó eänodó sot. jai sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy.
 (1) EE C 199 sgy 28.6.1997. O emócxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Ç ma amacmxqiärei oäsi g apoäqqiwg sgy aisiórexy sxm ema-
 coämsxm oäsi g Episqopgä jai so Rtlbotäkio paqeäkeiwam ma
 kóbotm opoiodgäpose, rvesijó le atsotäy, eidijoä leäsqo
 cia sgm ejseäkerg sgy apouórexy sot Dijarsgqiäot sgy
 12gy Dejelbqiäot 1996, rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT S-177/94 jai S-377/94, Altmann j.kp. jasó Episqopgäy,
 eiämai paqómolg jai rtmirsó tpgqeriajoä psaiärla cia so
 sgy 12gy Ojsxbqiäot 1998
 opoiäo g Episqopgä jai so Rtlbotäkio eiämai tpetähtmoi,
 rsgm tpoäherg T-235/97, Franco Campoli jasó Episqopgäy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) Ç ma tpovqexärei sgm Episqopgä jai so Rtlbotäkio ma jasa-
 (Tpókkgkoi Ç Apoäuarg sot Pqxsodijeiäot Ç Aiäsgrg ama- bókotm rsoty emócomsey sa rtcjejqileäma poró pot
 jasasónexy re bahloä Ç èmrsarg apaqadeäjsot Ç Otrixä- lmglometäomsai rso rtmglleämo rsg rvesijgä acxcgä
 dey meäo peqirsasijoä Ç Paqadejsoä) paqóqsgla 7, amapqordioqirleäma le bórg sgm gleqolg-
 miäa ejdoärexy sgy apouórexyç jai, re peqiäpsxrg pot
 (98/C 378/33) dem kguheiä apoäuarg rvesijó le sgm eämamsi sot Gmxleä-
 mot Barikeiäot ethtämg sxm emacoämsxm cia jasabokgä
 uoäqxm epiä seäsoixm porxäm,
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä)
 jóhe epipkeäom poroä so opoiäo ha amsipqorxpetäei:
 Rsgm tpoäherg S-235/97, Franco Campoli, tpókkgkoy sgy
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy i) so poroä pot pqeäpei ma jasabkgheiä apoä soty emóco-
 Bqtnekkxäm, ejpqorxpotälemoy apoä som Sergio Diana, dijg- msey xy uoäqoy pqoy so Gmxleämo Bariäkeio, emxä o
 coäqo Jókiaqi jai Bqtnekkxäm, 205, rue Belliard, Bruxelles, porosijoäy pqordioqirloäy seäsoixm porxäm ha amabkg-
 jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: heiä cia oäro diórsgla ha ejjqeleiä g rvesijgä diapqac-
 Gianluigi Valsesia), le amsijeiälemo aiäsgrg ajtqxärexy, aue- lósetrg lesantä sxm diadiäjxm jai sxm uoqokocijxäm
 moäy, sgy apouórexy sgy Episqopgäy sgy 16gy Ojsxbqiäot aqvxäm sot Gmxleämot Barikeiäot epijotqijxäyç
 1996 peqiä apoqqiäwexy sgy aisgärexy amajasasónexy sot
 pqoruetäcomsoy jai, aueseäqot, sgy apouórexy sgy Epi- ii) sa pqaclasijó poró pot oueiäkotm oi emócomsey rsiy
 sqopgäy sgy 29gy Apqikiäot 1997 peqiä apoqqiäwexy sgy dioijg- uoqokocijeäy aqveäy sot Gmxleämot Barikeiäot, kg-
 sijgäy emrsórexy jasó sgy apouórexy sgy 16gy Ojsxbqiäot uheämsoy tpoäwg oäsi so Rtlbotäkio jai g Episqopgä
 1996, so Pqxsodijeiäo (pqxäso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty tpovqeotämsai ma apofglixärotm soty emócomsey cia
 B. Vesterdorf, Pqoäedqo, J. Pirrung jai L. Bgkaqó, dijarseäy, opoiadgäpose seäsoia stvoäm oueikgä jai
 cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 12 Ojsxbqiäot 1998 dió-
 sang le so ajoäkotho diasajsijoä: Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä jai so Rtlbotäkio rsa
 dijarsijó eänoda.
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg. Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 2. Jóhe diódijoy ha ueäqei sa dijarsijó sot eänoda. Oi molijoiä irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai oäloia
 le atsó sgy tpoheärexy S-30/98 (1).
 (1) EE C 318 sgy 18.10.1997.
 (1) EE C 184 sgy 13.6.1998, r. 11.


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/15
 Αίτηση αναιρέσεως που υποβλήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2005 από την Dorte Schmidt-Brown κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα), της 5ης Ιουλίου 2005, στην υπόθεση T-387/02 Dorte Schmidt-Brown κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-365/05 P)
 (2005/C 281/30)
 γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Dorte Schmidt-Brown, εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël Louis και Etienne Marchal, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 28 Σεπτεμβρίου 2005, αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα), της 5ης Ιουλίου 2005, στην υπόθεση T-387/02, Dorte Schmidt-Brown κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Να εξαφανίσει την απόφαση του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 5ης Ιουλίου 2005 στην υπόθεση T-387/02 (Dorte Schmidt-Brown κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων), όσον αφορά όλα τα σημεία της·
 και αποφαινόμενο εκ νέου,
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 26ης Απριλίου 2002, στο μέτρο που με αυτήν το εν λόγω κοινοτικό όργανο αρνήθηκε στην αναιρεσείουσα την οικονομική αρωγή που είχε ζητήσει προκειμένου να καλύψει το σύνολο των σχετικών με την άμυνά της εξόδων στα οποία αναγκάστηκε να υποβληθεί προκειμένου να πετύχει αναγνώριση και αποζημίωση για την ηθική και επαγγελματική βλάβη καθώς και τις υλικές ζημίες που υπέστη εξαιτίας έγγραφης και προφορικής εκ μέρους της Eurogramme Ltd δυσφήμησης.
 Να καταδικάσει την καθής στα έξοδα τα σχετικά με την πρωτοβάθμια δίκη και την αναίρεση.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Η αναιρεσείουσα διαπιστώνει ότι παρανόμως το Πρωτοδικείο εξέτασε το ζήτημα εάν, υπό τις προκείμενες περιστάσεις, είχε υπάρξει παράβαση των διατάξεων του άρθρου 24 του ΚΥΚ σε βάρος της χωρίς να λάβει υπόψη την από 15 Ιανουαρίου 2002 απόφαση που είχε λάβει ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής Neil Kinnock, ύστερα από επανεξέταση της αιτήσεως, για βοήθεια και αρωγή να κάνει, ιδίως, δεκτή την αίτηση αυτή.
 Η απόφαση αυτή της κοινοποιήθηκε με έγγραφα της 16ης και 22ας Μαΐου 2003.
 Κατ' αυτόν τον τρόπο, το Πρωτοδικείο δεν έλαβε υπόψη όλες τις περιστάσεις της περιπτώσεως και, ειδικότερα, τις αποφάσεις που είχε λάβει η Επιτροπή, ύστερα από την αγωγή της ενδιαφερομένης ενώπιον του High Court of Justice (England & Wales) καθώς και τα μέτρα που είχαν ληφθεί από τον αντιπρόεδρο της Επιτροπής Neil Kinnock, ύστερα από εκ μέρους του επανεξέταση του βασίμου της αιτήσεως για αρωγή της αναιρεσείουσας, στις 15 Ιανουαρίου 2002, και τα μέτρα που είχαν ληφθεί από τον Πρόεδρο προς αποκατάσταση της τιμής και της αξιοπρέπειάς της τόσο ενώπιον των συναδέλφων της της Στατιστικής Υπηρεσίας όσο και της επιτροπής ελέγχου των προϋπολογισμών (Cocobu) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 Επιπλέον, το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη περιορίζοντας την εξέτασή του στη δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 24, πρώτο εδάφιο, του ΚΥΚ ενώ όφειλε εν προκειμένω να εξετάσει τη νομιμότητα της προσβαλλομένης αποφάσεως από πλευράς των διατάξεων του άρθρου 24, δεύτερο εδάφιο, του ΚΥΚ.


text:
 23.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/28
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιανουαρίου 2015 — Abdulrahim κατά Συμβουλίου και Επιτροπής
 (Υπόθεση T-127/09 RENV) (1)
 ((Αναπομπή κατόπιν αναιρέσεως - Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα έναντι ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν - Κανονισμός (EK) 881/2002 - Δέσμευση κεφαλαίων και άλλων οικονομικών πόρων ατόμου περιλαμβανομένου σε κατάλογο καταρτισθέντα από όργανο των Ηνωμένων Εθνών - Αναγραφή του ονόματος του ατόμου αυτού στον κατάλογο που περιλαμβάνεται στο παράρτημα I του κανονισμού (EK) 881/2002 - Προσφυγή ακυρώσεως - Παραδεκτό - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Υπέρβαση - Συγγνωστή πλάνη - Θεμελιώδη δικαιώματα - Δικαιώματα άμυνας - Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας - Δικαίωμα σεβασμού της ιδιοκτησίας - Δικαίωμα σεβασμού της προσωπικής σφαίρας και της οικογενειακής ζωής))
 (2015/C 065/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Abdulbasit Abdulrahim (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: P. Moser, QC, E. Grieves, barrister, H. Miller και R. Graham, solicitors)
 Καθών-εναγόμενοι: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: E. Finnegan και G. Étienne) και Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Paasivirta και G. Valero Jordana)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα μερικής ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 881/2002 του Συμβουλίου, της 27ης Μαΐου 2002, για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν, και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 467/2001 του Συμβουλίου για την απαγόρευση της εξαγωγής ορισμένων αγαθών και υπηρεσιών στο Αφγανιστάν, την ενίσχυση της απαγόρευσης πτήσεων και την παράταση της δέσμευσης κεφαλαίων και άλλων οικονομικών πόρων όσον αφορά τους Ταλιμπάν του Αφγανιστάν (ΕΕ L 139, σ. 9), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EK) 1330/2008 της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 2008, που τροποποίησε για εκατοστή τρίτη φορά τον κανονισμό 881/2002 (ΕΕ L 345, σ. 60), ή του τελευταίου αυτού κανονισμού, καθόσον αφορά τον προσφεύγοντα-ενάγοντα, και, αφετέρου, αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας που φέρεται ότι προκλήθηκε από τις πράξεις αυτές.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει τον κανονισμό (EK) 1330/2008 της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 2008, που τροποποιεί για εκατοστή τρίτη φορά τον κανονισμό (EK) 881/2002 του Συμβουλίου για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων έναντι ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν, καθόσον αφορά τον Abdulbasit Abdulrahim.
 2)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν, επιπλέον των δικαστικών τους εξόδων, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο A. Abdulrahim στο πλαίσιο της προσφυγής ακυρώσεως, καθώς και τα ποσά που προκατέβαλε το Γενικό Δικαστήριο βάσει της δικαστικής αρωγής.
 (1) EE C 167 της 18.7.2009.


text:
 13.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/5
 Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 27ης Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Inalta Curte de Casație și Justiție (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SC «AUGUSTUS» Iași SRL κατά Agenția de Plăți pentru Dezvoltare Rurală și Pescuit
 (Υπόθεση C-627/11) (1)
 (Προδικαστική παραπομπή - Προδήλως απαράδεκτο)
 2013/C 108/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Inalta Curte de Casație și Justiție
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 SC «AUGUSTUS» Iași SRL
 κατά
 Agenția de Plăți pentru Dezvoltare Rurală și Pescuit
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Inalta Curte de Casație și Justiție — Ερμηνεία του κανονισμού (ΕΚ) 1268/1999 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 1999, σχετικά με την κοινοτική στήριξη για τα προενταξιακά μέτρα που αφορούν τη γεωργία και την αγροτική ανάπτυξη στις υποψήφιες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης κατά την προενταξιακή περίοδο (ΕΕ L 161, σ. 87), καθώς και του κανονισμού (ΕΚ) 1260/1999 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 1999, περί γενικών διατάξεων για τα διαρθρωτικά Ταμεία (ΕΕ L 161, σ. 1) — Παύση και ανάκτηση της χορηγηθείσας βάσει του προγράμματος SAPARD κοινοτικής συνδρομής σε περίπτωση παρατυπίας — Επιλεξιμότητα των διενεργηθεισών δαπανών — Ανωτέρα βία — Δικαιολογητικός λόγος — Έννοιες της «οικονομικής αποτελεσματικότητας» και της «αποδοτικότητας για τον δικαιούχο»
 Διατακτικό
 H αίτηση για έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Înalta Curte de Casație și Justiție — Secția de contencios administrativ și fiscal (Ρουμανία), με απόφαση της 3ης Νοεμβρίου 2011, είναι προδήλως απαράδεκτη.
 (1) ΕΕ C 65 της 3.3.2012.


text:
 11.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/8
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 14ης Απριλίου 2005
 στην υπόθεση C-163/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 80/68/ΕΟΚ - Προστασία των υπογείων υδάτων από τη ρύπανση που προέρχεται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες - Άρθρα 3, 4 και 5 - Οδηγία 91/689/ΕΟΚ - Επικίνδυνα απόβλητα - Άρθρα 2, παράγραφος 1, και 6, παράγραφος)
 (2005/C 143/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Στην υπόθεση C-163/03, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 EK λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 8 Απριλίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Valero Jordana και Μ. Κωνσταντινίδης κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (εκπρόσωπος: Ε. Σκανδάλου) το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τον A. Borg Barthet, πρόεδρο τμήματος, και τους U. Lõhmus και A. Ó Caoimh (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 14 Απριλίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία παραλείποντας, όσον αφορά την περιοχή του Θριασίου Πεδίου:
 —
 να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να εμποδιστεί η εισαγωγή στα υπόγεια ύδατα των ουσιών του καταλόγου I του παραρτήματος της οδηγίας 80/68/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1979, περί προστασίας των υπογείων υδάτων από τη ρύπανση που προέρχεται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες, και να περιοριστεί η εισαγωγή στα υπόγεια ύδατα των ουσιών του καταλόγου II της οδηγίας αυτής, ώστε να αποφευχθεί η ρύπανση των υδάτων από τις ουσίες αυτές,
 —
 να υποβάλει σε προκαταρκτικές έρευνες τις ενέργειες διαθέσεως ή αποθέσεως με σκοπό τη διάθεση των ουσιών του καταλόγου I της εν λόγω οδηγίας, που είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε έμμεση απόρριψη, και
 —
 να υποβάλει σε προκαταρκτικές έρευνες κάθε άμεση απόρριψη ουσιών του καταλόγου II της οδηγίας 80/68, καθώς και τις ενέργειες διαθέσεως ή αποθέσεως με σκοπό τη διάθεση αυτών των ουσιών, που είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε έμμεση απόρριψη,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 3, 4 και 5 της οδηγίας 80/68.
 2)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα, προκειμένου να καταγραφούν και να αναγνωριστούν τα επικίνδυνα απόβλητα στην περιοχή του Θριασίου Πεδίου όπου γίνεται η απόθεσή τους καθώς και μην καταρτίζοντας, είτε χωριστά είτε στο πλαίσιο των γενικών σχεδίων διαχειρίσεως των αποβλήτων, σχέδιο για τη διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων στην εν λόγω περιοχή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2, παράγραφος 1, και 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για τα επικίνδυνα απόβλητα.
 3)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 135 της 07.06.2003.


text:
 27.9.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/13
 Αναίρεση που άσκησε στις 9 Ιουλίου 2008 ο Petrus Kerstens κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 8 Μαΐου 2008 στην υπόθεση F-119/06, Kerstens κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-266/08 P)
 (2008/C 247/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Petrus Kerstens (Overijse, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: C. Mourato, avocat)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως, ο αναιρεσείων ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (ΔΔΔ) της 8ης Μαΐου 2008, που εκδόθηκε στην υπόθεση Kerstens κατά Επιτροπής, F-119/06, η οποία απέρριψε την προσφυγή με την οποία ο αναιρεσείων ζητούσε, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως της 8ης Δεκεμβρίου 2005 της Διευθύνουσας Επιτροπής του Γραφείου Διαχείρισης και Εκκαθάρισης των ατομικών δικαιωμάτων (PMO), περί τροποποιήσεως του οργανογράμματός της, κατά το μέτρο που η απόφαση αυτή είχε ως αποτέλεσμα την ανατοποθέτηση του αναιρεσείοντος, πρώην προϊσταμένου της μονάδας «Πόροι», σε υπηρεσία μελετών και προοπτικών, και, αφετέρου, αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη.
 Προς στήριξη της αναιρέσεώς του, ο αναιρεσείων προβάλλει ένα λόγο αναιρέσεως αντλούμενο από παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών και των αποδεικτικών στοιχείων καθώς και από νομική πλάνη στην οποία υπέπεσε το ΔΔΔ κατά την εφαρμογή του άρθρου 7 του ΚΥΚ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κανονιστικών διατάξεων σε θέματα πειθαρχικών κυρώσεων καθώς και από κατάχρηση εξουσίας κατά το μέρος που το ΔΔΔ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρξε παραβίαση του εν λόγω άρθρου 7 στηριζόμενο σε ανακριβείς διαπιστώσεις των πραγματικών περιστατικών.
 Ο αναιρεσείων προβάλλει εξάλλου ότι το ΔΔΔ δεν αιτιολόγησε επαρκώς την προσβαλλόμενη απόφαση όσον αφορά την εκτίμηση του συμφέροντος της υπηρεσίας στην οποία προέβη το Γραφείο Διαχείρισης και Εκκαθάρισης των ατομικών δικαιωμάτων και όσον αφορά τη δημιουργία συμπληρωματικής υπηρεσίας μελετών και προοπτικών υπό το φως της χρόνιας έλλειψης προσωπικού στο Γραφείο.
 Τρίτον, ο αναιρεσείων θεωρεί ότι παραβιάστηκαν τα δικαιώματά του άμυνας, στον βαθμό που το ΔΔΔ στήριξε πολλές κρίσεις του στην έκθεση εξελίξεως της σταδιοδρομίας του αναιρεσείοντος της περιόδου από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2006, η οποία κατατέθηκε για πρώτη φορά από την Επιτροπή κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, χωρίς να δοθεί στον αναιρεσείοντα η δυνατότητα να προβάλει την άποψή του όσον αφορά τις κρίσεις αυτές.


text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg (Γερμανία) στις 26 Ιουνίου 2006 — Interboves GmbH κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas
 (Υπόθεση C-277/06)
 (2006/C 212/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Hamburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Interboves GmbH
 Καθού: Hauptzollamt Hamburg-Jonas
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Θεσμοθετεί στο σημείο 48.7, στοιχείο α', του κεφαλαίου VII του παραρτήματος της οδηγίας 91/628/ΕΟΚ (1) τη βασική προϋπόθεση για τις θαλάσσιες μεταφορές, με αποτέλεσμα να μη συνδέονται, καταρχήν, μεταξύ τους –στο μέτρο που τηρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στα σημεία 48.3 και 48.4 του κεφαλαίου VII του παραρτήματος της οδηγίας 91/628/ΕΟΚ, εξαιρουμένων των διαρκειών ταξιδίου και των περιόδων ανάπαυσης– οι διάρκειες οδικού ταξιδίου πριν και μετά τη θαλάσσια μεταφορά, ακόμη και σε περίπτωση μεταφοράς των ζώων επί των καλουμένων Roll on/Roll off οχηματαγωγών πλοίων;
 2)
 Περιλαμβάνει το σημείο 48.7, στοιχείο β', του κεφαλαίου VII του παραρτήματος της οδηγίας 91/628/ΕΟΚ ειδική διάταξη για τα καλούμενα Roll on/Roll off οχηματαγωγά πλοία που κυκλοφορούν στην Κοινότητα, εφαρμοζόμενη παράλληλα, δηλαδή επιπρόσθετα προς τις προϋποθέσεις του σημείου 48.4, στοιχείο α', του κεφαλαίου VII του παραρτήματος της οδηγίας 91/628/ΕΟΚ, με αποτέλεσμα να μην αρχίζει, μετά την άφιξη των οχηματαγωγών πλοίων στον λιμένα προορισμού, νέα ανώτατη διάρκεια ταξιδίου 29 ωρών [επιχείρημα από το σημείο 48.4, στοιχείο δ', του κεφαλαίου VII του παραρτήματος της οδηγίας] και πολύ περισσότερο να μην πρέπει να παρέχεται 12ωρη ανάπαυση, παρά μόνον όταν η διάρκεια της θαλάσσιας μεταφοράς υπερέβη του γενικούς κανόνες των σημείων 48.2 έως 48.4 του κεφαλαίου VII του παραρτήματος της οδηγίας, συγκεκριμένα τις 29 ώρες σύμφωνα με το σημείο 48.4, στοιχείο δ';
 (1) EE L 340, σ. 17.


text:
C 317/36 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.11.2001
 Συ ́μφωνα με την ενα ́γουσα, η εταιρι ́α διαχειρι ́σεως δεν πραγματο- 23ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, τη συ ́μβαση σχετικα ́ με την παρτι ́δα
 ποι ́ησε καλω ́ς τη φο ́ρτωση, η δε πολωνικη ́ αστυνομι ́α, ́εχοντας αριθ. 5 που ει ́χε ως αντικει ́μενο τη μεταφορα ́ 6 500 το ́ννων
 διαπιστω ́σει υπερφορτω ́σεις, επε ́βαλε στην ενα ́γουσα προ ́στιμα. αποκορυφωμε ́νου γα ́λακτος σε σκο ́νη απο ́ την Ιρλανδι ́α στη
 Επιπλε ́ον, η εταιρι ́α διαχειρι ́σεως απαιτου ́σε την εκ των προτε ́ρων Ρωσσι ́α.
 καταβολη ́ συμπληρωματικω ́ν εξο ́δων γι' αυτε ́ς τις πρα ́ξεις φορ-
 τω ́σεως. Συ ́μφωνα με την ενα ́γουσα, ο οργανισμο ́ς παρεμβα ́σεως, το
 Department of Agriculture, Food and Rural Development
 Προς στη ́ριξη των απαιτη ́σεω ́ν της, η ενα ́γουσα προβα ́λλει ευθυ ́νη (D.A.F.) της παρε ́δωσε με σημαντικη ́ καθυστε ́ρηση τα εμπορευ ́-
 της Επιτροπη ́ς, το ́σο συμβατικη ́ ο ́σο και εξωσυμβατικη ́. ματα, πρα ́γμα που την εξανα ́γκασε να καταβα ́λει στον εφοπλιστη ́
 το κο ́στος ακινητοποιη ́σεως του σκα ́φους που αυτη ́ ει ́χε ναυλω ́σει.
 Η ενα ́γουσα επικαλει ́ται τα ́δια ι επιχειρη ́ματα με αυτα ́ της
 υποθε ́σεως Τ-215/51, λαμβα ́νοντας υπο ́ψη το γεγονο ́ς ο ́τι, στην Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των της σχετικα ́ με την αποκατα ́σταση
 περι ́πτωση αυτη ́, τα συμπληρωματικα ́ ́εξοδα προκλη ́θηκαν απο ́ των ζημιω ́ν που ́εχει υποστει ́, η ενα ́γουσα προβα ́λλει τη συμβατικη ́
 τις ενε ́ργειες του υπευθυ ́νου του αποθηκευτικου ́ χω ́ρου του ευθυ ́νη και, επικουρικω ́ς, την εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη της Επιτροπη ́ς,
 οργανισμου ́ παρεμβα ́σεως ο οποι ́ος απαι ́τησε την προηγου ́μενη επικαλου ́μενη λο ́γους και επιχειρη ́ματα ο ́πως αυτα ́ που ει ́χε
 πληρωμη ́ ενο ́ς επιπλε ́ον ποσου ́ για την ελευθε ́ρωση και φο ́ρτωση αναπτυ ́ξει στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Τ-215/01.
 των εμπορευμα ́των και ο οποι ́ος δεν εξετε ́λεσε ορθω ́ς τις σχετικε ́ς
 πρα ́ξεις, πρα ́γμα που ει ́χε ως αποτε ́λεσμα να υποχρεωθει ́ η (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1815/1999 της Επιτροπη ́ς, της 18ης Αυγου ́στου
 ενα ́γουσα στην καταβολη ́ προστι ́μων. 1999, σχετικα ́ με την προμη ́θεια αποκορυφωμε ́νου γα ́λακτος στη
 Ρωσσι ́α (ΕΕ L 220, σ. 13).
 Αγωγη ́ της Calberson G.E. κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 κω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 24 Σεπτεμβρι ́ου 2001 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-42/00 (1)
 (Υπο ́θεση Τ-221/01) (2001/C 317/71)
 (2001/C 317/70) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) Με ∆ια ́ταξη της 5ης Ιουνι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του δευτε ́ρου
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των διε ́ταξε
 Η εταιρι ́α Calberson G.E., με ́εδρα το Παρι ́σι, εκπροσωπου ́μενη τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-42/00: City-Broker Deutschland
 απο ́ τον δικηγο ́ρο Thierry Gallois, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδι- GmbH κατα ́ Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 24 Σεπτεμβρι ́ου 2001, αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα).
 αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 135 της 13.5.00.
 Η ενα ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να της καταβα ́λει αποζημι ́ωση
 ́ση
 ι προς τα ποσα ́ των τιμολογι ́ων BRU 114 4316
 (25 761,11 δολλα ́ρια ΗΠΑ) και BRU 413 1828
 (23 115,49 ευρω ́)· ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-359/00 (1)
 — να αποφανθει ́ ο ́τι η αποζημι ́ωση προσαυξα ́νεται με συμβατι- (2001/C 317/72)
 κου ́ς το ́κους υπολογιζομε ́νους απο ́ την ογδο ́η ημε ́ρα υ ́στερα
 απο ́ κα ́θε μη εξοφληθε ́ν τιμολο ́γιο· (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν Με ∆ια ́ταξη της 21ης Ιουνι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του τετα ́ρτου
 εξο ́δων. τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των διε ́ταξε
 τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-359/00: Organización de
 Productores Asociados de Grandes Atuneros Congeladores
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (OPAGAC) και Εmpresarios Asociados κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η ενα ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι, στο πλαι ́σιο του κανονισμου ́
 1815/1999 (1), η Επιτροπη ́ συνη ́ψε μαζι ́ της, με απο ́φαση της (1) EE C 45 της 10.2.2001.


text:
 18.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/51
 Προσφυγή της 18ης Οκτωβρίου 2010 — Mayer Naman κατά ΓΕΕΑ — Daniel e Mayer (David Mayer)
 (Υπόθεση T-498/10)
 ()
 2010/C 346/101
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: David Mayer Naman (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: S. Sutti, S. Cazzaniga, V. Fedele, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Daniel e Mayer Srl (Μιλάνο, Ιταλία)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να μεταρρυθμίσει στο σύνολό της την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «David Mayer» (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 1518950), για προϊόντα των κλάσεων 18 και 25.
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Ο προσφεύγων
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Daniel e Mayer Srl
 Σήμα του οποίου δικαιούχος είναι η αιτούσα: Το ιταλικό λεκτικό σήμα «Daniel & Mayer made in Italy» (αριθ. 472351), για προϊόντα της κλάσεως 25, και το λεκτικό μη καταχωρισμένο σήμα «Daniel& Mayer», που χρησιμοποιείται στην Ιταλία για «παραγωγή και πώληση ειδών ενδύσεως και αξεσουάρ»
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Μερική αποδοχή της αιτήσεως περί κηρύξεως της ακυρότητας
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 8 του κανονισμού 207/2009.


text:
 28.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 126/13
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Μαρτίου 2012 — Coverpla κατά ΓΕΕΑ — Heinz-Glas (Flacon)
 (Υπόθεση T-450/08) (1)
 (Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Καταχωρισθέν κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα που απεικονίζει φιάλη - Προγενέστερο σχέδιο ή υπόδειγμα - Λόγος ακυρότητας - Διάθεση στο κοινό προγενέστερου σχεδίου ή υποδείγματος - Έλλειψη νεωτερικού χαρακτήρα - Άρθρα 5 και 25, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002)
 2012/C 126/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Coverpla (Νίκαια, Γαλλία) (εκπρόσωποι: P. Greffe και M. Chaminade, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Heinz-Glas GmbH (Piesau, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M. Pütz-Poulalion, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Ιουλίου 2008 (υπόθεση R 1411/2007-3), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος μεταξύ της Heinz-Glas GmbH και της Coverpla.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Coverpla στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 6 της 10.1.2009.


text:
 13.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/27
 Αναίρεση που άσκησε στις 15 Δεκεμβρίου 2009 η Arkema France SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (έβδομο τμήμα) στις 30 Σεπτεμβρίου 2009 στην υπόθεση T-168/05, Arkema κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-520/09 P)
 2010/C 37/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Arkema France SA (εκπρόσωπος: M. Debroux, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Πρωτοδικείο στις 30 Σεπτεμβρίου 2009 στην υπόθεση T-168/05,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα προβάλλει τέσσερις λόγους προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως.
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το Πρωτοδικείο παρέβη τους κανόνες περί καταλογισμού των αντίθετων προς τον ανταγωνισμό πρακτικών μιας θυγατρικής στη μητρική της. Επισημαίνει, συναφώς, την αντιφατική διατύπωση της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, καθόσον το Πρωτοδικείο τονίζει, με την απόφαση αυτή, ότι το τεκμήριο της καθοριστικής επιρροής της μητρικής στη θυγατρική της αποτελεί μαχητό τεκμήριο το οποίο μπορεί να ανατραπεί εάν η μητρική εταιρία και/ή η θυγατρική προσκομίσουν στοιχεία που να αποδεικνύουν την ανεξάρτητη συμπεριφορά της θυγατρικής, ενώ ταυτόχρονα διαπιστώνει ότι καθήκον της μητρικής είναι η διασφάλιση της ενότητας της διαχείρισης των θυγατρικών στο πλαίσιο ενός ομίλου εταιρειών, μεταξύ άλλων μέσω του ελέγχου του προϋπολογισμού. Προκύπτει, επομένως, de jure, αμάχητο τεκμήριο καθοριστικής επιρροής της μητρικής εταιρείας στις θυγατρικές της και, υπό το πρίσμα αυτής της διαπίστωσης του Πρωτοδικείου, είναι αδύνατο για μια θυγατρική εταιρεία να αποδείξει την ανεξάρτητη συμπεριφορά της στην αγορά.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η Arkema προβάλλει παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων που απορρέει από τον αμάχητο χαρακτήρα του τεκμηρίου της καθοριστικής επιρροής της μητρικής εταιρείας στις θυγατρικές της, δεδομένου ότι, λόγω του τεκμηρίου αυτού, οι μετέχοντες σε σύμπραξη έχουν διαφορετική μεταχείριση ανάλογα με το αν ανήκουν ή όχι σε έναν όμιλο εταιρειών.
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης και το δικαίωμα για δίκαιη δίκη καθόσον, απαντώντας στον λόγο που αντλείται από παράβαση ουσιώδους τύπου λόγω πλημμελούς αιτιολογίας, το Δικαστήριο εξέτασε μόνον τα επιχειρήματα της Elf Aquitaine, μητρικής εταιρείας της Arkema, και όχι τα επιχειρήματα που προέβαλε η ίδια. Μολονότι είναι αληθές ότι το Πρωτοδικείο δεν υποχρεούται να προβεί σε εξαντλητική απαρίθμηση όλων των λόγων που προβάλλουν οι διάδικοι, γεγονός παραμένει ότι η αιτιολογία της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως πρέπει, τουλάχιστον, να παρέχει τη δυνατότητα στην προσφεύγουσα να γνωρίζει επακριβώς τη συλλογιστική που ακολούθησε το Πρωτοδικείο.
 Τέλος, με τον τέταρτο και τελευταίο λόγο αναιρέσεως, η Arkema υποστηρίζει παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον η Επιτροπή έλαβε υπόψη, κατά τον καθορισμό της βάσης για τον υπολογισμό της κυρώσεως, τον κύκλο εργασιών της δύο φορές και το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε σφάλμα διαπιστώνοντας ότι η Επιτροπή δεν είχε άλλη επιλογή, αν δεν ήθελε να παρεκκλίνει από τη μέθοδο υπολογισμού των κατευθυντήριων γραμμών. Με τον τρόπο αυτό, το Πρωτοδικείο προσέδωσε στις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής απόλυτη δεσμευτική ισχύ. Κατά την αναιρεσείουσα, οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές αποτελούν μάλλον ενδεικτικούς κανόνες συμπεριφοράς για την πρακτική που πρέπει να ακολουθείται παρά κανόνες δικαίου τους οποίους η διοίκηση υποχρεούται να τηρήσει εν πάση περιπτώσει.


text:
 14.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 109/19
 Προσφυγή της 27ης Ιανουαρίου 2012 — Intesa Sanpaolo κατά ΓΕΕΑ — equinet Bank (EQUITER)
 (Υπόθεση T-47/12)
 2012/C 109/42
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Intesa Sanpaolo SpA (Τορίνο, Ιταλία) (εκπρόσωπος: P. Pozzi, G. Ghisletti και F. Braga, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: equinet Bank AG (Φραγκφούρτη, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 6ης Οκτωβρίου 2011 στην υπόθεση R 2101/2010-1·
 —
 Να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «EQUITER», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16, 35, 36, 38, 41 και 42 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 66707749
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 1600816 κοινοτικό λεκτικό σήμα «EQUINET», για υπηρεσίες των κλάσεων 35, 36 και 38· το γερμανικό λεκτικό σήμα «EQUINET», με αριθ. 39962727, το οποίο καταχωρίσθηκε για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 35, 36 και 38
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απορρίπτει την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακυρώνει την απόφαση του τμήματος ανακοπών
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των άρθρων 42, παράγραφοι 2 και 3, σε συνδυασμό με το άρθρο 15, παράγραφος 1, στοιχείο α’, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση όσον αφορά τα στοιχεία που προσκομίσθηκαν προς στήριξη της χρήσης του σήματος, κρίνοντας: (i) ότι δεν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις σχετικά με τη δραστηριότητα, τον χρόνο, τον τόπο και την έκταση της χρήσεως του σήματος· (ii) ότι δεν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις σχετικά με τη φύση της χρήσης του σήματος· και (iii) ότι τα στοιχεία που προσκόμισε ο αντίδικος δεν επαρκούν για να αποδείξουν ότι έγινε ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος στην οικεία περιοχή κατά την περίοδο των πέντε ετών πριν από την ημερομηνία δημοσίευσης του επίμαχου σήματος.


text:
 12.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 220/18
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Naczelny Sąd Administracyjny (Πολωνία) στις 18 Ιουνίου 2009 — Kronospan Mielec sp. z o.o. κατά Dyrektor Izby Skarbowej w Rzeszowie
 (Υπόθεση C-222/09)
 2009/C 220/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Naczelny Sąd Administracyjny
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Kronospan Mielec sp. z o.o.
 Αναιρεσίβλητος: Dyrektor Izby Skarbowej w Rzeszowie
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε’, τρίτη περίπτωση, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ειδ. εκδ. ΕΕ 09/001, σ. 49, όπως τροποποιήθηκε· στο εξής: έκτη οδηγία) –νυν άρθρο 56, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1, όπως τροποποιήθηκε, στο εξής: οδηγία 2006/112)– την έννοια ότι οι αναφερόμενες στις διατάξεις αυτές υπηρεσίες μηχανικών οι οποίες παρέχονται σε υποκείμενο στον φόρο για να εκτελέσει μια παραγγελία που περιλαμβάνει τις υπηρεσίες αυτές για λογαριασμό ενός αποδέκτη των υπηρεσιών εγκατεστημένου σε άλλο κράτος μέλος της Κοινότητας, φορολογούνται στον τόπο στον οποίον ο αποδέκτης των υπηρεσιών (ο παραγγελιοδότης) έχει την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του ή μόνιμη εγκατάσταση, ή πρέπει να θεωρηθούν οι υπηρεσίες αυτές ως επιστημονική δραστηριότητα δυνάμει του άρθρου 9, παράγραφος 2, στοιχείο γ', πρώτη περίπτωση, της έκτης οδηγίας (νυν βάσει του άρθρου 52, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/112) που φορολογούνται στον τόπο όπου εκτελούνται υλικώς, αν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι οι εν λόγω υπηρεσίες αποτελούν εργασίες που περιλαμβάνουν έρευνες και μετρήσεις εκπομπών κατά την έννοια των διατάξεων της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, μεταξύ δε άλλων την πραγματοποίηση ερευνών σε σχέση με την εκπομπή διοξειδίου του άνθρακα (CO2) καθώς και σε σχέση με την εμπορεία των ποσοστώσεων των εκπομπών CO2, την κατάρτιση και τον έλεγχο της τεκμηριώσεως των ανωτέρω εργασιών καθώς και την ανάλυση πιθανών πηγών ρύπων και οι οποίες πραγματοποιούνται προκειμένου να αποκτηθούν νέες εμπειρίες και νέες τεχνολογικές γνώσεις για την παραγωγή νέων υλικών, προϊόντων και εγκαταστάσεων καθώς και για την εφαρμογή νέων τεχνολογικών μεθόδων στη διαδικασία παραγωγής;


text:
 7.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/34
 Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Κυπριακής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-386/13)
 2013/C 260/63
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Hetsch, K. Herrmann, και Μ. Πατακιά)
 Καθής: Κυπριακή Δημοκρατία
 Αιτήματα
 —
 Να διαπιστωθεί ότι μη θεσπίζοντας όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί με την οδηγία 2009/28/ΕΚ (1) σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και την τροποποίηση και τη συνακόλουθη κατάργηση των οδηγιών 2001/77/ΕΚ (2) και 2003/30/ΕΚ (3) ή, εν πάση περιπτώσει, μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, η Κυπριακή Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 27, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας
 —
 Να επιβληθεί στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με το άρθρο 260 παράγραφος 3 ΣλΕΕ, την καταβολή ημερήσιας χρηματικής ποινής ύψους 11 404,80 ευρώ από την ημερομηνία δημοσιεύσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου
 —
 Να καταδικαστεί η Κυπριακή Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Η Οδηγία 2009/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Απριλίου 2009 είναι σχετική με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και την τροποποίηση και τη συνακόλουθη κατάργηση των οδηγιών 2001/77/ΕΚ και 2003/30/ΕΚ (εφεξής «οδηγία 2009/28/ΕΚ»). Σύμφωνα με το άρθρο 1, η προαναφερθείσα οδηγία θεσπίζει κοινό πλαίσιο για την προώθηση της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Θέτει υποχρεωτικούς εθνικούς στόχους για το συνολικό μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας και το μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στις μεταφορές. Καθορίζει κανόνες για τη στατιστική μεταβίβαση μεταξύ κρατών μελών, για κοινά έργα μεταξύ κρατών μελών και με τρίτες χώρες, τις εγγυήσεις προέλευσης, τις διοικητικές διαδικασίες, την πληροφόρηση και την κατάρτιση και την πρόσβαση στο δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας για ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές. Καθιερώνει κριτήρια αειφορίας του περιβάλλοντος για τα βιοκαύσιμα και τα βιορευστά.
 2)
 Σύμφωνα με το άρθρο 27 της οδηγίας 2009/28/ΕΚ, τα κράτη μέλη οφείλουν να θεσπίσουν τις αναγκαίες εθνικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την οδηγία έως τις 5 Δεκεμβρίου 2010 και να ανακοινώσουν τα μέτρα που θεσπίζουν στην Επιτροπή, η δε ανακοίνωση αυτή αποτελεί εγγενές στοιχείο της υποχρέωσης μεταφοράς των οδηγιών της ΕΕ στο εσωτερικό δίκαιο και του καθήκοντος καλόπιστης συνεργασίας και το γεγονός αυτό αντικατοπτρίζεται επίσης στο άρθρο 260, παρ. 3 ΣλΕΕ.
 3)
 Επί τη βάσει των επιστολών των κυπριακών αρχών και των κοινοποιηθέντων εθνικών μέτρων, κατά τη διάρκεια της προδικασίας και πριν να αποφασιστεί η κατάθεση της παρούσας προσφυγής, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει θεσπίσει όλα τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα για την πλήρη εναρμόνιση του εθνικού πλαισίου με τις διατάξεις της οδηγίας 2009/28/ΕΚ και απεφάσισε να καταθέσει Προσφυγή, βάσει του άρθρου 258, σε συνδυασμό με το άρθρο 260, παράγραφος 3 ΣλΕΕ, προκειμένου να διαπιστωθεί από το Δικαστήριο ότι παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 27, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας.
 (1) ΕΕ L 140 της 5.6.2009, σ. 16-62
 (2) ΕΕ L 283 της 27.10.2001, σ. 33-40
 (3) ΕΕ L 123 της 17.5.2003, σ. 42-46


text:
 20.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/4
 Προσφυγή της 24ης Φεβρουαρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-112/06)
 (2006/C 121/07)
 Γλώσσα διαδικασίας ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωπος: M. Κωνσταντινίδης]
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας:
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι:
 α)
 η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας λάβει τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει ότι:
 —
 τα απόβλητα στους χώρους εναπόθεσης του Μεσομουρίου και του Κουρουπητού στην Κρήτη θα διατίθενται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του ανθρώπου και το περιβάλλον,
 —
 τα απόβλητα στους χώρους εναπόθεσης του Μεσομουρίου και του Κουρουπητού θα παραδοθούν σε ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα συλλογής αποβλήτων ή σε επιχείρηση που διεξάγει τις εργασίες διάθεσης αποβλήτων,
 —
 ο χώρος εναπόθεσης των αποβλήτων στο Μεσομούρι, ο οποίος δε έχει λάβει άδεια συνέχισης της λειτουργίας του, θα παύσει να λειτουργεί το συντομότερο δυνατόν και θα ακολουθήσει η απαιτούμενη διαδικασία φροντίδας και διαχείρισης, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 4 και 8 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ (1) περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/156/ΕΟΚ (2), καθώς και του άρθρου 14, σημείο β), της οδηγίας 99/31/ΕΚ (3) περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων.
 β)
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Η προσφεύγουσα θεωρεί ότι ότι η διάθεση των αποβλήτων στους χώρους του Μεσομουρίου και Κουρουπητού Κρήτης γίνεται κατά παράβαση των υποχρεώσεων που υπέχει η Ελληνική Δημοκρατία δυνάμει των άρθρων 4 και 8 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/156/ΕΟΚ, καθώς και του άρθρου 14, σημείο β), της οδηγίας 99/31/ΕΚ περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων.
 2.
 Όσον αφορά το χώρο ανεξέλεγκτης διάθεσης αποβλήτων στο Μεσομούρι, τα συμπεράσματα έκθεσης των εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής κατέδειξαν η εναπόθεση 90.000 τόνων αποβλήτων στο χώρο θέτει σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία και ενδέχεται να βλάψει το περιβάλλον. Επιπλέον, η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι ελληνικές αρχές δεν έλαβαν τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσουν ότι τα αποθηκευμένα απόβλητα στο Μεσομούρι θα παραδοθούν σε ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα συλλογής αποβλήτων ή σε επιχείρηση που διεξάγει τις εργασίες διάθεσης αποβλήτων.
 Η Επιτροπή προσθέτει ότι οι ελληνικές αρχές έχουν αποφασίσει ότι ο χώρος στο Μεσομούρι έπρεπε να παύσει να λειτουργεί, κρίνοντας ως απαραίτητη την αποκατάστασή του και τη θέσπιση συγκεκριμένων προϋποθέσεων για τη μετέπειτα φροντίδα και διαχείριση του χώρου. Ωστόσο, η απόφαση αυτή δεν περιέχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα συμμόρφωσης και δεν έχει τεθεί σε εφαρμογή ακόμα, εξαιτίας της έλλειψης πόρων για την υλοποίηση της.
 3.
 Όσον αφορά την παλαιά χωματερή του Κουρουπητού, η έκθεση των εμπειρογνωμόνων της επιτροπής έδειξε ότι ο χώρος δεν έχει αποκατασταθεί και επισήμανε τους ενδεχόμενους κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. Η έκθεση αναφέρει ειδικότερα ότι υπάρχει: 1) απόπλυση μεγάλου μέρους της επικάλυψης με χώμα, 2) ανεπάρκεια της ευστάθειας και της αντίστασης στη φθορά και 3) καύσεις των υφιστάμενων αποβλήτων της χωματερής, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε τοξικές εκπομπές. Παράλληλα, οι ελληνικές αρχές δεν έλαβαν τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσουν ότι τα απόβλητα στον Κουρουπητό θα παραδοθούν σε ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα συλλογής αποβλήτων ή σε επιχείρηση που διεξάγει τις εργασίες διάθεσης αποβλήτων.
 (1) ΕΕ L 194 της 25.7.1975, σ. 39
 (2) ΕΕ L 78 της 26.3.1991, σ. 39.
 (3) ΕΕ L 182, της 16.7.1999, σ. 1.


text:
 9.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/10
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) στις 12 Ιουλίου 2010 — Zollamt Linz Wels
 (Υπόθεση C-351/10)
 ()
 2010/C 274/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείον: Zollamt Linz Wels
 Εφεσίβλητο: Unabhängiger Finanzsenat Außenstelle Salzburg
 Συμμετέχουσα στη διαδικασία: LAKI D.O.O.E.L.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 558, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 555, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού 2913/92 (στο εξής: κανονισμός εφαρμογής του ΚΤΚ) (1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 993/2001 της Επιτροπής, της 4ης Μαΐου 2001, την έννοια ότι αθέμιτη χρήση μέσου μεταφοράς στην εσωτερική κυκλοφορία υφίσταται ήδη κατά τη φόρτωση του μέσου και την έναρξη της μεταφοράς, εάν για το επαγγελματικής χρήσεως όχημα χορηγήθηκε άδεια για την εσωτερική κυκλοφορία μεταξύ δύο κρατών μελών και η φόρτωση του μέσου πραγματοποιείται σε ένα εκ των δύο κρατών μελών, πλην όμως ο τόπος προορισμού (προβλεπόμενος τόπος εκφορτώσεως) βρίσκεται σε κράτος μέλος διαφορετικό από τα δύο αυτά κράτη μέλη και για το εν λόγω κράτος μέλος δεν έχει χορηγηθεί άδεια;
 2)
 Έχει, εφόσον η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική, το άρθρο 204, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 215 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (στο εξής: ΚΤΚ) (2) την έννοια ότι, στην περίπτωση αυτή, η τελωνειακή οφειλή γεννάται στο κράτος μέλος της φορτώσεως του μέσου μεταφοράς και το κράτος αυτό είναι αρμόδιο για την είσπραξη των εισαγωγικών δασμών, μολονότι κατά την εκφόρτωση και μόνον διαπιστώνεται ότι η μεταφορά πραγματοποιήθηκε σε κράτος μέλος για το οποίο δεν υφίσταται άδεια για την εσωτερική κυκλοφορία;
 3)
 Περαιτέρω, εφόσον η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική, έχει το άρθρο 61 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006 (3), σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, την έννοια ότι, στο πλαίσιο των ανωτέρω εκτεθέντων πραγματικών περιστατικών, η εισαγωγή πραγματοποιείται στο κράτος μέλος της φορτώσεως του μέσου μεταφοράς και το κράτος μέλος αυτό είναι αρμόδιο για την είσπραξη του φόρου προστιθέμενης αξίας κατά την εισαγωγή, μολονότι κατά την εκφόρτωση και μόνον διαπιστώνεται ότι η μεταφορά πραγματοποιήθηκε σε κράτος μέλος, για το οποίο δεν υφίσταται άδεια για την εσωτερική κυκλοφορία;
 (1) ΕΕ L 253 της 11.10.1993, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 302 της 19.10.1992, σ. 1.
 (3) EE L 347της 11.12.2006, σ. 1.


text:
15.9.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 259/9
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 7ης Ιουνι ́ου 2001
 της 14ης Ιουνι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση Τ-359/99, Deutsche Krankenversicherung
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-357/99 και Τ-358/99, AG (DKV) κατα ́ Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της
 Telefοn & Buch VerlagsgmbH κατα ́ Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́-
 στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, γματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 (Κοινοτικο ́ ση ́μα — Λε ́ξη ΕuroHealth — Απο ́λυτος λο ́γος
 απαραδε ́κτου — Περιγραφικο ́ς χαρακτη ́ρας — ∆ιακριτι-
 [Κοινοτικο ́ ση ́μα — Λεκτικο ́ ση ́μα UNIVERSALTELEFON- κο ́ς χαρακτη ́ρας — 'Αρθρο 7, παρα ́ γραφος 1, στοιχει ́α β'
 BUCH και UNIVERSALKOMMUNIKATIONSVER- και γ', του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94)
 ZEICHNIS — Απο ́λυτος λο ́γος απαραδε ́κτου — Περιγρα-
 φικο ́ς χαρακτη ́ρας — 'Αρθρο 7, παρα ́ γραφος 1, στοιχει ́ο γ',
 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94] (2001/C 259/14)
 (2001/C 259/13)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 Στην υπο ́θεση T-359/99, Deutsche Krankenversicherung AG
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω (DKV), με ́εδρα την Κολωνι ́α (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον S. von Petersdorff-Campen, δικηγο ́ρο, με αντι ́κλητο στο
 Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της
 Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις T-357/99 και T-358/99, (ΓΕΕΑ) (εκπρο ́σωποι: D. Schennen και S. Bonne), με αντικει ́μενο
 Telefοn & Buch VerlagsgmbH, με ́εδρα το Salzburg (Αυστρι ́α), προσφυγη ́ κατα ́ της αποφα ́σεως του πρω ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους H. G. Zeiner και B. Heaman- του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς
 Dunn, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της 15ης Οκτωβρι ́ου 1999
 Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (υπο ́θεση R 19/1999-1), σχετικα ́ με την καταχω ́ρηση της λε ́ξεως
 (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρο ́σωποι: ΕuroHealth ως κοινοτικου ́ ση ́ματος, το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊ-
 S. Bοnne, A. vοn Mühlendahl και E. Jοly), με αντικει ́μενο την κω ́ν Κοινοτη ́των (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 ακυ ́ρωση δυ ́ο αποφα ́σεων του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν του Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, A. Potocki και J. Pirrung, δικαστε ́ς,
 Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της 21ης Νοεμβρι ́ου 1999 στις 7 Ιουνι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (υποθε ́σεις R 351/1999-3 και R 352/1999-3), με τις οποι ́ες
 απορρι ́φθηκε η αι ́τηση για την καταχω ́ριση των λε ́ξεων
 UNIVERSALTELEFONBUCH και UNIVERSALKOMMUNIKA- 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση του πρω ́ του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 TIONSVERZEICHNIS ως κοινοτικω ́ν σημα ́των, το Πρωτοδικει ́ο του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ Αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της
 τους P. Mengοzzi, Προ ́εδρο, V. Tiili και R. M. Mοura Ramοs, 15ης Οκτωβρι ́ου 1999 (υπο ́θεση R 19/1999-1), ́οσον
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Palaciο Gοnzález, υπα ́λληλος διοι- αφορα ́ τις υπηρεσι ́ες που εμπι ́πτουν στην κατηγορι ́α «χρημα-
 κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 14 Iουνι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο τοπιστωτικε ́ς υποθε ́σεις».
 διατακτικο ́:
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 1) Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς.
 3) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 2) Καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 102 της 8.4.00. (1) EE C 79 της 18.3.00.


text:
 19.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 340/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 29ης Σεπτεμβρίου 2011 [αίτηση του Raad van State (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Baris Unal κατά Staatssecretaris van Justitie
 (Υπόθεση C-187/10) (1)
 (Συμφωνία Συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας - Απόφαση 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως - Άρθρο 6, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση - Τούρκος υπήκοος - Άδεια διαμονής - Οικογενειακή επανένωση - Χωρισμός των συντρόφων - Ανάκληση της άδειας διαμονής - Αναδρομικό αποτέλεσμα)
 2011/C 340/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Baris Unal
 κατά
 Staatssecretaris van Justitie
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Raad van State — Ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση, της αποφάσεως 1/80, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, σχετικά με την προώθηση της συνδέσεως, η οποία εκδόθηκε από το Συμβούλιο Συνδέσεως που συνέστησε η Συμφωνία Συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας — Δικαίωμα διαμονής των Τούρκων υπηκόων — Άδεια διαμονής χορηγηθείσα σε Τούρκο υπήκοο για να μπορέσει αυτός να ζήσει με τη σύντροφό του — Χωρισμός των συντρόφων ο οποίος δεν γνωστοποιήθηκε στις αρμόδιες αρχές — Ανάκληση της άδειας διαμονής
 Διατακτικό
 Το άρθρο 6, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση, της αποφάσεως 1/80, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, σχετικά με την προώθηση της συνδέσεως, η οποία εκδόθηκε από το Συμβούλιο Συνδέσεως που συνέστησε η Συμφωνία Συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας, έχει την έννοια ότι αποκλείει τη δυνατότητα των αρμοδίων εθνικών αρχών να ανακαλέσουν την άδεια διαμονής Τούρκου εργαζομένου αναδρομικώς από την ημερομηνία κατά την οποία έπαυσε να συντρέχει ο λόγος από τον οποίο το εθνικό δίκαιο εξαρτούσε τη χορήγηση της αδείας του, όταν ο εν λόγω εργαζόμενος δεν επέδειξε απατηλή συμπεριφορά και η ανάκληση έλαβε χώρα μετά τη λήξη της προβλεπομένης από το εν λόγω άρθρο 6, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση, περιόδου ενός έτους νόμιμης απασχολήσεως.
 (1) ΕΕ C 195 της 17.7.2010.


text:
 21.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 429/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 29ης Οκτωβρίου 2015 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Freistaat Bayern κατά Verlag Esterbauer GmbH
 (Υπόθεση C-490/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Νομική προστασία των βάσεων δεδομένων - Οδηγία 96/9/ΕΚ - Άρθρο 1, παράγραφος 2 - Πεδίο εφαρμογής - Βάσεις δεδομένων - Τοπογραφικοί χάρτες - Ανεξάρτητος χαρακτήρας των στοιχείων που αποτελούν μια βάση δεδομένων - Δυνατότητα διαχωρισμού των εν λόγω στοιχείων χωρίς να επηρεαστεί η αξία του πληροφοριακού τους περιεχομένου - Συνυπολογισμός του σκοπού του τοπογραφικού χάρτη για τον χρήστη))
 (2015/C 429/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Freistaat Bayern
 κατά
 Verlag Esterbauer GmbH
 Διατακτικό
 Το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 96/9/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 1996, σχετικά με τη νομική προστασία των βάσεων δεδομένων, έχει την έννοια ότι γεωγραφικά δεδομένα τα οποία αντλούνται εκ μέρους τρίτου από τοπογραφικό χάρτη με σκοπό την εκπόνηση και εμπορία άλλου χάρτη διατηρούν, μετά την εξαγωγή τους, επαρκή πληροφοριακή αξία ώστε να μπορούν να χαρακτηρισθούν ως «ανεξάρτητα στοιχεία» μιας «βάσεως δεδομένων» κατά την έννοια της ανωτέρω διατάξεως.
 (1) ΕΕ C 34 της 2.2.2015.


text:
 2.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 34/36
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Δεκεμβρίου 2014 — Capella κατά ΓΕΕΑ — Oribay Mirror Buttons (ORIBAY)
 (Υπόθεση T-307/13) (1)
 ((Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως - Κοινοτικό εικονιστικό σήμα ORIBAY ORIginal Buttons for Automotive Yndustry - Παραδεκτό της αιτήσεως για την κήρυξη εκπτώσεως))
 (2015/C 034/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Capella EOOD (Σόφια, Βουλγαρία) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Holtorf, στη συνέχεια A. Theis και τέλος F. Henkel, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Schneider, στη συνέχεια J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Oribay Mirror Buttons, SL (Σαν Σεμπαστιάν, Ισπανία) (εκπρόσωπος: A. Velázquez Ibañez, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 22ας Μαρτίου 2013 (υπόθεση R 164/2012-4), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως μεταξύ της Capella EOOD και της Oribay Mirror Buttons, SL.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 22ας Μαρτίου 2013 (υπόθεση R 164/2012-4).
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Capella EOOD
 3)
 Η Oribay Mirror Buttons, SL φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 207 της 20.7.2013.


text:
 12.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Συμβούλιο της Επικρατείας (Ελλάδα) την 20η Οκτωβρίου 2014 — Δήμος Κρωπίας Αττικής κατά Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής
 (Υπόθεση C-473/14)
 (2015/C 007/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Συμβούλιο της Επικρατείας
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Δήμος Κρωπίας Αττικής
 Καθού: Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Ρυθμιστικό σχέδιο μητροπολιτικού πολεοδομικού συγκροτήματος, το οποίο θέτει γενικούς στόχους, κατευθύνσεις και προγράμματα για την χωροταξική και πολεοδομική οργάνωση της ευρύτερης περιοχής του εν λόγω συγκροτήματος, ορίζοντας ειδικότερα ως επιμέρους γενικούς στόχους του την προστασία των ορεινών όγκων, που το περικλείουν, καθώς και την ανάσχεση της εξάπλωσης της οικιστικής επέκτασης της πόλης, συνιστά ή όχι σχέδιο, το οποίο επιτρέπει την αρμόδια διοικητική αρχή να μη υποβάλει σχέδιο, το οποίο εκδίδεται ακολούθως με διάταγμα, κατ’ εξουσιοδότηση του νόμου, στον οποίο εμπεριέχεται το ως άνω αρχικό ρυθμιστικό σχέδιο και το οποίο θεσπίζει ζώνες προστασίας ενός εκ των ως άνω ορεινών όγκων και τις συναφείς επιτρεπόμενες χρήσεις και δραστηριότητες, προς εξειδίκευση και υλοποίηση των στόχων της προστασίας ορεινών όγκων και της ανάσχεσης εξάπλωσης της πόλης, στην διαδικασία της στρατηγικής περιβαλλοντικής εκτίμησης της οδηγίας 2001/42/ΕΚ (1) (ΕΕ L 197), κατά την έννοια του άρθρου 3 αυτής, όπως ερμηνεύθηκε με την απόφαση του ΔΕΕ της 22.3.2012, C-567/10 Inter-Environnement Bruxelles — Pétitions — Patrimoine ASBL — Atelier de Recherche et d’Actions Urbaines κατά Région de Bruxelles — Capitale, σκέψη 42;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, ερωτάται αν, σε περίπτωση που ως εκ του χρόνου θεσπίσεως του εξειδικευμένου στα πλαίσια μιας ιεραρχίας πράξεων χωροταξικού χαρακτήρα σχεδιασμού, δεν είχε πραγματοποιηθεί γι’ αυτόν η στρατηγική περιβαλλοντική εκτίμηση της μνημονευθείσης στο προηγούμενο ερώτημα οδηγίας 2001/42/ΕΚ, επιβάλλεται ή όχι η πραγματοποίηση της εκτίμησης αυτής επ’ ευκαιρία της υπό το καθεστώς χρονικής ισχύος της οδηγίας εκδιδομένης πράξεως με την οποία εξειδικεύεται το ως άνω σχέδιο;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο προηγούμενο, δεύτερο κατά σειράν ερώτημα, ερωτάται αν διάταγμα περιέχον ρυθμίσεις σχετικές με μέτρα προστασίας και επιτρεπόμενες δραστηριότητες και χρήσεις σε περιοχή, η οποία είναι ενταγμένη στο εθνικό σκέλος του δικτύου NATURA ως ΤΚΣ, ΕΖΔ και ΖΕΠ, και με τις οποίες ναι μεν εισάγεται καθεστώς απόλυτης προστασίας της φύσης, επιτρεπομένων μόνο εγκαταστάσεων αντιπυρηνικής προστασίας, δασικής διαχείρισης, μονοπατιών για πεζοπορία, πλην όμως από τις προπαρασκευαστικές για την εισαγωγή των ρυθμίσεων αυτών πράξεις δεν προκύπτει ότι ελήφθησαν υπ’ όψιν οι στόχοι διατήρησης των περιοχών αυτών, ήτοι τα ιδιαίτερα περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά, βάσει των οποίων επελέγη προς ένταξη στο δίκτυο Natura, ενώ εξ άλλου εξακολουθούν με βάση τις ρυθμίσεις αυτές να διατηρούνται εντός της επίμαχης περιοχής και μη επιτρεπόμενες πλέον χρήσεις μόνον επειδή ήσαν συμβατές με το προϊσχύσαν καθεστώς προστασίας, συνιστά ή όχι σχέδιο διαχείρισης, κατά την έννοια του άρθρου 6 παρ. 3 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ (2) (ΕΕ L 206), πριν από την θέσπιση του οποίου δεν υφίσταται υποχρέωση πραγματοποιήσεως στρατηγικής περιβαλλοντικής εκτιμήσεως, σύμφωνα με το προαναφερθέν άρθρο σε συνδυασμό ερμηνευόμενο προς το άρθρο 3 παρ. 2 περ. β της μνημονευθείσης στα δύο προηγούμενα ερωτήματα οδηγίας 2001/42/ΕΚ;
 4)
 Σε περίπτωση θετικής απαντήσεως στο προηγούμενο τρίτο ερώτημα, ερωτάται τέλος, αν όταν έχει εκδοθεί πράξη χωροταξικού σχεδιασμού, που αφορά μια ευρύτερη ενιαία γεωγραφικά περιοχή, για την οποία απαιτείται, κατ’ αρχήν, επί τη βάσει του άρθρου 3 παρ. 2 περ. β της οδηγίας 2001/42/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 6 παρ. 3 της οδηγίας 39/42/ΕΟΚ η πραγματοποίηση στρατηγικής περιβαλλοντικής εκτίμησης και η οποία δεν έλαβε χώρα, διαπιστωθεί δε ότι για κάποια μόνο τμήματα της περιοχής αυτής, ως εκ των τελικώς επιβληθεισών ρυθμίσεων των σχετικών με τις επιτρεπόμενες σε αυτά χρήσεις και δραστηριότητες, οι οποίες δεν συνιστούν απλά σχέδια διαχειρίσεως, απητείτο η πραγματοποίηση προγενέστερης περιβαλλοντικής εκτίμησης, ενώ για το μεγαλύτερο μέρος δεν απητείτο, διότι κατ’ αποτέλεσμα, η ρύθμιση που θεσπίστηκε, κατά το μέρος που αφορά στα τελευταία αυτά τμήματα, συνιστά σχέδιο διαχείρισης, για το οποίο κατά το άρθρο 3 παρ. 2 περ. β της οδηγίας 2001/42/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 6 παρ. 3 της οδηγίας 93/42/ΕΟΚ δεν επιβάλλεται η εν λόγω εκτίμηση, είναι νοητή ή όχι, κατά την έννοια της οδηγίας 2001/42/ΕΚ η διαπίστωση της μερικής ακυρότητας της όλης αυτής ρυθμίσεως και η συνακόλουθη ακύρωση της, μόνο κατά τα τμήματα της περιοχής, για τα οποία ως εκ των επιβληθεισών τελικά ρυθμίσεων απητείτο η πραγματοποίηση προγενέστερης περιβαλλοντικής εκτίμησης, με περαιτέρω αποτέλεσμα μετά την μερική ακύρωση της εν λόγω πράξης η στρατηγική περιβαλλοντική εκτίμηση να λάβει χώρα μόνο σε σχέση με το τμήμα αυτό και όχι συνολικά;
 (1) Οδηγία 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2001, σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων
 (2) Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 1992 για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας


text:
 8.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/20
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Ιουνίου 2016 — Peri κατά EUIPO (Σχήμα σφιγκτήρα ξυλοτύπου)
 (Υπόθεση T-656/14) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Σχήμα σφιγκτήρα ξυλοτύπου - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Σημείο συνιστάμενο αποκλειστικά στο σχήμα του προϊόντος που είναι απαραίτητο για την επίτευξη ενός τεχνικού αποτελέσματος - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', σημείο ii, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 287/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Peri GmbH (Weißenhorn, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Bognár και M. Eck, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: D. Walicka)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 26ης Ιουνίου 2014 (υπόθεση R 1178/2013-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου σημείου συνιστάμενου στο σχήμα σφιγκτήρα ξυλοτύπου ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Peri GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 388 της 3.11.2014.


text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/39
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 7ης Ιουνίου 2011 — Larue και Seigneur κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση F-84/09) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΚΤ - Αποδοχές - Γενική αναπροσαρμογή των μισθών - Μη τήρηση της μεθόδου υπολογισμού)
 2011/C 232/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες-ενάγοντες: Emmanuel Larue και Olivier Seigneur (Φρανκφούρτη επί του Μάιν, Γερμανία) (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εκπρόσωποι: G. Nuvoli και N. Urban, επικουρούμενοι από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως των εκκαθαριστικών σημειωμάτων μισθοδοσίας του Ιανουαρίου 2009.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει τα εκκαθαριστικά σημειώματα μισθοδοσίας του E. Larue και του O. Seigneur για τον Ιανουάριο 2009.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα φέρει το σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) EE C 312 της 19.12.2009, σ. 44.


text:
 27.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 291/15
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ,
 της 14ης Δεκεμβρίου 2011
 στην υπόθεση E-3/11
 Pálmi Sigmarsson κατά της Κεντρικής Τράπεζας της Ισλανδίας
 (Ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων — Άρθρο 43 της συμφωνίας ΕΟΧ — Εθνικοί περιορισμοί στην κυκλοφορία των κεφαλαίων — Δικαιοδοσία — Αναλογικότητα — Ασφάλεια του δικαίου)
 2012/C 291/06
 Στην υπόθεση E-3/11 Pálmi Sigmarsson κατά της Κεντρικής Τράπεζας της Ισλανδίας — ΑΙΤΗΣΗ για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης προς το Δικαστήριο, βάσει του άρθρου 34 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών ΕΖΕΣ σχετικά με τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, από το Héraðsdómur Reykjavíkur (Πρωτοδικείο του Reykjavik), σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 43 της συμφωνίας ΕΟΧ, το Δικαστήριο, αποτελούμενο από τον Carl Baudenbacher, πρόεδρο, τους Per Christiansen (δικαστή-εισηγητή) και Benedikt Bogason (ad hoc), δικαστές, εξέδωσε απόφαση στις 14 Δεκεμβρίου 2011, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:
 Ένα εθνικό μέτρο που εμποδίζει τη μεταφορά στην Ισλανδία ισλανδικών κορωνών που έχουν αγοραστεί στην εξωχώρια αγορά, είναι συμβιβάσιμο με το άρθρο 43 παράγραφοι 2 και 4 της συμφωνίας ΕΟΧ σε περιστάσεις όπως εκείνες στην υπόθεση που εκδικάζει το αιτούν δικαστήριο.


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/34
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Högsta Domstolen (Σουηδία) στις 19 Ιουνίου 2008 — Djurgården-Lilla Värtans Miljöskyddsförening κατά Stockholms kommun genom dess marknämnd
 (Υπόθεση C-263/08)
 (2008/C 209/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Högsta Domstolen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Djurgården–Lilla Värtans Miljöskyddsförening
 Αναιρεσίβλητος: Stockholms kommun genom dess marknämnd
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το παράρτημα ΙΙ, σημείο 10, της οδηγίας για την εκτίμηση των επιπτώσεων στο περιβάλλον (1) την έννοια ότι καλύπτει σχετική με τα ύδατα δραστηριότητα που συνίσταται στη παροχέτευση των εισρεόντων υπογείων υδάτων από σήραγγα διελεύσεως ηλεκτρικών καλωδίων και στη διοχέτευσή τους στο χώμα ή στο βραχώδες έδαφος, προς αντιστάθμιση της ενδεχόμενης μειώσεως της ποσότητας των υπογείων υδάτων, και στην κατασκευή και διατήρηση εγκαταστάσεων για την παροχέτευση και τη διοχέτευση;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Έχει το άρθρο 10α της οδηγίας για την εκτίμηση των επιπτώσεων στο περιβάλλον —που προβλέπει ότι το ενδιαφερόμενο κοινό, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, πρέπει να έχει πρόσβαση σε διαδικασία εξετάσεως ενώπιον δικαστηρίου ή άλλου ανεξάρτητου και αμερόληπτου οργάνου συσταθέντος νομοθετικώς, προκειμένου να αμφισβητήσει την ουσιαστική ή τη διαδικαστική νομιμότητα αποφάσεων— την έννοια ότι απαιτεί το ενδιαφερόμενο κοινό να έχει δικαίωμα ασκήσεως ενδίκου μέσου κατά δικαστικής αποφάσεως επί ζητήματος σχετικού με τη χορήγηση αδείας ακόμη και στην περίπτωση που το ενδιαφερόμενο κοινό είχε τη δυνατότητα να μετάσχει στη δίκη η οποία αφορούσε το ζήτημα της χορηγήσεως αδείας και να εκφράσει την άποψή του;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο και στο δεύτερο ερώτημα: Έχουν τα άρθρα 1, παράγραφος 2, 6, παράγραφος 4, και 10α της οδηγίας για την εκτίμηση των επιπτώσεων στο περιβάλλον την έννοια ότι μπορούν να προβλεφθούν διαφορετικές προϋποθέσεις από το εθνικό δίκαιο όσον αφορά το ενδιαφερόμενο κοινό του άρθρου 6, παράγραφος 4, και του άρθρου 10α αντιστοίχως, με συνέπεια ότι οι μικρές τοπικές οργανώσεις για την προστασία του περιβάλλοντος έχουν δικαίωμα συμμετοχής στη διαδικασία λήψεως αποφάσεως του άρθρου 6, παράγραφος 4, όσον αφορά τα σχέδια που μπορούν να έχουν σημαντική επίπτωση στο περιβάλλον της περιοχής στην οποία αναπτύσσει δραστηριότητα η ένωση, αλλά όχι το δικαίωμα ασκήσεως ενδίκου βοηθήματος του άρθρου 10α;
 (1) Οδηγία 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1985 για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ L 175, σ. 40).


text:
8.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 55/37
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής των καταναλωτών. Επί του παρόντος, το προσφεύγον διεξάγει
 προσφυγών: πολλούς δικαστικούς αγώνες κατά της Bank für Arbeit und
 Wirtschaft AG ενώπιον των αυστριακών δικαστηρίων. Το
 Λόγοι ακυρώσεως: — Παράβαση του άρθρου 7, προσφεύγον υποστηρίζει ότι προκειμένου να διεξαγάγει επιτυχώς
 παράγραφος 1, στοιχείο β', αυτούς τους δικαστικούς αγώνες, ειδικότερα προκειμένου να είναι
 του κανονισμού (ΕΚ) 40/ σε θέση να στηρίξει τις προβληθείσες αξιώσεις επιτυχώς στο
 94 (1)· επιχείρημα ότι η παράνομη συμπεριφορά της τράπεζας αποτελούσε
 τμήμα μιας συστηματικής και επί πολλά έτη καλλιεργούμενης
 — Παράβαση του άρθρου 7, πρακτικής συνάψεως συμφωνιών μεταξύ των αυστριακών τραπεζών
 παράγραφος 3, του κανο-
 οι οποίες αντέβαιναν στους κανόνες ανταγωνισμού, υπέβαλε
 νισμού (ΕΚ) 40/94·
 αίτηση προκειμένου να λάβει γνώση των διοικητικών πράξεων
 — Παράβαση του άρθρου 74, σχετικών με τη διαδικασία ελέγχου συμπράξεως επιχειρήσεων την
 παράγραφος 1, του κανο- οποία κίνησε η Επιτροπή κατά ορισμένων αυστριακών τραπεζών. Η
 νισμού (ΕΚ) 40/94· Επιτροπή απέρριψε με την προβαλλόμενη απόφαση την αίτηση της
 προσφεύγουσας.
 — Παράβαση του άρθρου 73 του
 κανονισμού (ΕΚ) 40/94·
 Το προσφεύγον υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση
 — Προσβολή του δικαιώματος αντιβαίνει στο δικαίωμα των πολιτών της ενώσεως το οποίο
 της νόμιμης ακροάσεως. κατοχυρώνουν τα άρθρα 255, παράγραφοι 1 και 2, ΕΚ καθώς το
 άρθρο 42 του Ευρωπαϊκού Χάρτη των Θεμελιωδών ∆ικαιωμάτων
 της Ευρωπαϊκής Ενώσεως σχετικά με την πρόσβαση στα δημόσια
 ( 1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής ∆εκεμβρίου έγγραφα. Περαιτέρω, η απόφαση αντιβαίνει στις διατάξεις του
 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1). κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 (1). Η συλλήβδην εξαίρεση του
 συνόλου των διοικητικών πράξεων από το δικαίωμα προσβάσεως
 σε αυτά χωρίς διεξοδικότερο έλεγχο των συγκεκριμένων εγγράφων
 προκειμένου να διαπιστωθεί αν τα έγγραφα αυτά μπορούν να
 δημοσιευθούν ή όχι, δεν ανταποκρίνεται στις διατάξεις του
 ανωτέρω κανονισμού και είναι αντίθετη με τη νομολογία των
 Προσφυγή του Verein für Konsumenteninformation (VKI) κοινοτικών δικαστηρίων.
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκή-
 θηκε στις 7 Ιανουαρίου 2003
 Περαιτέρω, το προσφεύγον υποστηρίζει ότι η εξαίρεση του
 (Υπόθεση T-2/03) άρθρου 4, παράγραφος 2, τρίτη περίπτωση του κανονισμού
 1049/2001 δεν δικαιολογεί την απόρριψη της αιτήσεως περί
 (2003/C 55/91) προσβάσεως σε ορισμένα έγγραφα της Επιτροπής, διότι έχει ήδη
 περατωθεί ο σχετικός έλεγχος της Επιτροπής. Ούτε συντρέχουν οι
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) προϋποθέσεις για την εφαρμογή της εξαιρέσεως περί προστασίας
 εμπορικών συμφερόντων, δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν εξηγεί
 ποια είναι τα εμπορικά συμφέροντα των τραπεζών και σε ποιο
 βαθμό τα συμφέροντα αυτά θα μπορούσαν στην συγκεκριμένη
 Το Verein für Konsumenteninformation (VKI), Βιένη, εκπροσω- περίπτωση να θιγούν. Η παρεμπόδιση της προβολής βάσιμων
 πούμενο από τον δικηγόρο Α. Klausner, άσκησε στις 7 Ιανουαρίου αξιώσεων από ζημιωθέντες καταναλωτές δεν συνιστά άξιο προστα-
 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 σίας εμπορικό συμφέρον κατά την έννοια του κανονισμού
 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1049/2001. Ούτε η προστασία των δικαστικών διαδικασιών
 απαγορεύει την πρόσβαση στα έγγραφα της Επιτροπής. Περαιτέρω,
 Το προσφεύγον ζητεί από το Πρωτοδικείο: η προστασία της ιδιωτικής σφαίρας και της ηθικής ακεραιότητας
 των ιδιωτών μπορεί εύκολα να διασφαλιστεί με την απάλειψη των
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 18ης ∆εκεμ- ονομάτων τους από τα έγγραφα.
 βρίου 2002, D(2002) 330472, με την οποία απορρίθηκε εξ
 ολοκλήρου το αίτημα του προσφεύγοντος να λάβει γνώση
 των διοικητικών πράξεων της Επιτροπής σχετικά με τη Επιπλέον, το προσφεύγον υποστηρίζει ότι υπάρχει υπερισχύον
 διαδικασία ελέγχου συμπράξεως επιχειρήσεων που κινήθηκε δημόσιο συμφέρον προκειμένου το προσφεύγον να λάβει γνώση
 κατά ορισμένων αυστριακών τραπεζών, αριθ. φακέλου των διοικητικών πράξεων της Επιτροπής, δεδομένου ότι μέσω της
 COMP/36.571 («Lombard-Club»-σύμπραξη επιχειρήσεων)· συλλογικής προβολής αξιώσεων αποζημιώσεως από ζημιωθέντες
 καταναλωτές εμπεδώνεται τόσο η εφαρμογή του δικαίου του
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. ανταγωνισμού των Κοινοτήτων όσο και τα συλλογικά συμφέροντα
 του καταναλωτικού κοινού εντός της Κοινότητας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (1 ) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
 Συμβουλίου, της 30.5.2001 για την πρόσβαση του κοινού στα
 Το προσφεύγον είναι μια ένωση το ο οποίο δημιουργήθηκε βάσει έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της
 της αυστριακής νομοθεσίας περί σωματείων για την προστασία των Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43).
 καταναλωτών η οποία έχει ορισμένες ιδιαίτερες εξουσίες για την
 άσκηση αγωγών προκειμένου να διασφαλίσει τα γενικά συμφέροντα


text:
 16.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 14/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 10ης Νοεμβρίου 2016 [αίτηση του Rechtbank Amsterdam (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως εκδοθέντος κατά του Krzysztof Marek Poltorak
 (Υπόθεση C-452/16 PPU) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Επείγουσα προδικαστική διαδικασία - Αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις - Ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως - Απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ - Άρθρο 1, παράγραφος 1 - Έννοια «δικαστικής αποφάσεως» - Άρθρο 6, παράγραφος 1 - Έννοια «δικαστικής αρχής εκδόσεως» - Ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως εκδοθέν από τη Rikspolisstyrelsen (Γενική Διεύθυνση της Αστυνομίας, Σουηδία) προς εκτέλεση στερητικής της ελευθερίας ποινής])
 (2017/C 014/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank Amsterdam
 Καθού το ένταλμα
 Krzysztof Marek Poltorak
 Διατακτικό
 Η έννοια «δικαστική αρχή», κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, συνιστά αυτοτελή έννοια του δικαίου της Ένωσης και, κατ’ ορθή ερμηνεία του εν λόγω άρθρου 6, παράγραφος 1, αστυνομική υπηρεσία, όπως η Rikspolisstyrelsen (Γενική Διεύθυνση της Αστυνομίας, Σουηδία), δεν εμπίπτει στην κατά τη διάταξη αυτή έννοια της «δικαστικής αρχής έκδοσης» και, ως εκ τούτου, το ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως που αυτή εκδίδει προς εκτέλεση αποφάσεως με την οποία επιβάλλεται στερητική της ελευθερίας ποινή δεν μπορεί να θεωρηθεί «δικαστική απόφαση» κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299.
 (1) ΕΕ C 383 της 17.10.2016.


text:
 22.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 134/12
 Διάταξη του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 11ης Μαρτίου 2010 [αίτηση του Högsta domstolen (Σουηδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Djurgården-Lilla Värtans Miljöskyddsförening κατά AB Fortum Värme samägt med Stockholms stad
 (Υπόθεση C-24/09) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Οδηγία 85/337/ΕΚ - Εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον - Οδηγία 96/61 - Ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχος της ρυπάνσεως - Συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων για περιβαλλοντικά θέματα - Δικαίωμα έννομης προστασίας κατά αποφάσεων χορηγήσεως αδείας για σχέδια δυνάμενα να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον)
 2010/C 134/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Högsta domstolen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Djurgården-Lilla Värtans Miljöskyddsförening
 κατά
 AB Fortum Värme samägt med Stockholms stad
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Högsta domstolen — Ερμηνεία των άρθρων 1, παράγραφος 2, 6, παράγραφοι 4, και 10α της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (EE L 175, σ. 40), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, σχετικά με τη συμμετοχή του κοινού στην κατάρτιση ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων που αφορούν το περιβάλλον και με την τροποποίηση όσον αφορά τη συμμετοχή του κοινού και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, των οδηγιών 85/337/ΕΟΚ και 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου — Δήλωση της Επιτροπής (EE L 156, σ. 17) — Ερμηνεία των άρθρων 2, παράγραφος 14 και 15α της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 1996, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (EE L 257, σ. 26), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/35/ΕΚ — Εθνική νομοθεσία η οποία επιτρέπει στις τοπικές ενώσεις μη κερδοσκοπικού σκοπού να μετέχουν στη διαδικασία που προηγείται της χορηγήσεως αδείας για δραστηριότητες που έχουν επίπτωση στο περιβάλλον, αλλά εξαρτά το δικαίωμα των ενώσεων αυτών να ασκούν ένδικο μέσο ή βοήθημα κατά των δικαστικών και των διοικητικών αποφάσεων που αφορούν την παροχή αδείας από την προϋπόθεση να έχουν ως καταστατικό σκοπό την προστασία του περιβάλλοντος, να έχουν ασκήσει δραστηριότητα επί τρία τουλάχιστον έτη και να έχουν τουλάχιστον 2 000 μέλη
 Διατακτικό
 1)
 Κάθε μέλος του ενδιαφερόμενου κοινού, υπό την έννοια των άρθρων 1, παράγραφος 2, και 10α της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, καθώς και κατά την έννοια των άρθρων 2, σημείο 14, και 15α της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου της 24ης Σεπτεμβρίου 1996, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2003/35, διατάξεις που επαναλαμβάνουν τα άρθρα 2, σημείο 15, και 16 της οδηγίας 2008/1/ΕΚ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης, πρέπει να έχει δικαίωμα να ασκήσει ένδικο βοήθημα κατά της αποφάσεως με την οποία ένα όργανο, το οποίο ανήκει στη δικαστική εξουσία ενός κράτους μέλους, αποφάνθηκε επί αιτήσεως χορηγήσεως αδείας για σχέδιο, παρεμβαίνοντας στη διαδικασία ενώπιον του εν λόγω δικαιοδοτικού οργάνου, και να εκφράσει την άποψή του στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής.
 2)
 Τα άρθρα 10α της οδηγίας 85/337, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2003/35, και 15α της οδηγίας 96/61, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2003/35, διάταξη που επαναλαμβάνει το άρθρο 16 της οδηγίας 2008/1, αντίκεινται σε διάταξη εθνικής νομοθεσίας η οποία προβλέπει το δικαίωμα προσφυγής στη δικαιοσύνη κατά αποφάσεως αφορώσας έργο το οποίο εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής, αντιστοίχως, των οδηγιών 85/337, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2003/35, και 96/61, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2003/35, μόνο για τις ενώσεις προστασίας του περιβάλλοντος που έχουν τουλάχιστον 2 000 μέλη.
 (1) ΕΕ C 69 της 21.3.2009.


text:
C 323/30 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 21.12.2002
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 17ης Οκτωβρίου 2002 της 9ης Οκτωβρίου 2002
 στην υπόθεση T-98/00: Linde AG κατά Επιτροπής των στην υπόθεση T-173/00: KWS Saat AG κατά Γραφείου
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα,
 σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 («Κρατική ενίσχυση — Έννοια — Όφελος — Συνήθης
 («Κοινοτικό σήμα — Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 — Χρώμα
 εμπορική συναλλαγή — Λογικός επιχειρηματίας σε οικο-
 (απόχρωση πορτοκαλί) — Απόλυτος λόγος αρνήσεως —
 νομία της αγοράς»)
 ∆ιακριτικός χαρακτήρας — Αιτιολογία»)
 (2002/C 323/46) (2002/C 323/47)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Στην υπόθεση T-98/00, Linde AG, με έδρα το Wiesbaden Στην υπόθεση T-173/00, KWS Saat AG, με έδρα το Εinbeck
 (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους Η.-J. Rabe και G. Berrisch, (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον G. Würtenberger, δικηγόρο,
 δικηγόρους, υποστηριζόμενη από την Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Γραφείου Εναρμονί-
 της Γερμανίας (εκπρόσωποι: W.-D. Plessing, J. Sedemund και σεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και
 T. Lübbig), κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρό- υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: A. von Mühlendahl, E. Joly,
 σωποι: ∆. Τριανταφύλλου και K.-D. Borchardt), με αντικείμενο τη J. Miranda de Sousa και Α. Di Carlo), με αντικείμενο αίτημα
 μερική ακύρωση της αποφάσεως 2000/524/ΕΚ της Επιτροπής, ακυρώσεως της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών
 της 18ης Ιανουαρίου 2000, σχετικά με κρατική ενίσχυση που η του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς
 Γερμανία χορήγησε υπέρ της Linde AG (ΕΕ L 211, σ. 7), το (σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 19ης Απριλίου 2000
 Πρωτοδικείο (πέμπτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους (υπόθεση R 282/1999-2), το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα),
 J. D. Cooke, Πρόεδρο, R. García-Valdecasas, P. Lindh, συγκείμενο από τους R. M. Moura Ramos, Πρόεδρο, J. Pirrung
 N. J. Forwood και Η. Legal, δικαστές, γραμματέας: και Α. W. H. Meij, δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, κύρια
 D. Christensen, διοικητική υπάλληλος, εξέδωσε στις υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 9 Οκτωβρίου 2002,
 17 Οκτωβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1) Ακυρώνει τα άρθρα 2 και 3 της αποφάσεως 2000/524/ΕΚ 1) Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών
 της Επιτροπής, της 18ης Ιανουαρίου 2000, σχετικά με του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής
 κρατική ενίσχυση που η Γερμανία χορήγησε υπέρ της Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 19ης Απρι-
 Linde AG. λίου 2000 (υπόθεση R 282/1999-2) στο μέτρο που αφορά
 τις υπηρεσίες που εμπίπτουν στην κλάση 42.
 2) Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα
 2) Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 3) Η προσφεύγουσα φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα καθώς
 3) Η Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας φέρει τα και τα δύο τρίτα των εξόδων του καθού. Το τελευταίο
 δικαστικά της έξοδα. φέρει το ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων του.
 ( 1) ΕΕ C 176 της 24.6.2000. (1 ) ΕΕ C 259 της 9.9.2000.