text:
 16.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/19
 Προσφυγή της 11ης Απριλίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-180/14)
 2014/C 184/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Μ. Πατακιά και M. van Beek)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα:
 —
 Να διαπιστωθεί ότι μη έχοντας προβλέψει ή/και μη έχοντας εφαρμόσει ανώτατο εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας που να μην υπερβαίνει τις 48 ώρες και μη έχοντας εξασφαλίσει ελάχιστο ημερήσιο και εβδομαδιαίο χρόνο ανάπαυσης ούτε αντισταθμιστική περίοδο ανάπαυσης που να διαδέχεται άμεσα το χρόνο εργασίας που υποτίθεται ότι θα αντισταθμίσει, η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 3, 5 και 6 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ (1).
 —
 Να καταδικαστεί η Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Η οδηγία 2003/88 καθορίζει κοινά ελάχιστα πρότυπα για την οργάνωση του χρόνου εργασίας, με σκοπό την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων κυρίως, ένα ανώτατο όριο για τον μέσο χρόνο εργασίας κατ' εβδομάδα (άρθρο 6) και ελάχιστο ημερήσιο και εβδομαδιαίο χρόνο ανάπαυσης (άρθρα 3, 5 και 6 της).
 2.
 Η Ελλάδα μετέφερε την οδηγία στο εθνικό δίκαιο, και για τους ιατρούς που απασχολούνται σε δημόσιες υπηρεσίες υγείας, με το προεδρικό διάταγμα 88/1999. Η Ελλάδα μετέφερε στη συνέχεια την οδηγία όσον αφορά τους ασκούμενους ιατρούς, με το προεδρικό διάταγμα 76/2005.
 3.
 Ωστόσο, η Ελλάδα εξέδωσε στη συνέχεια μια σειρά νομοθετικών μέτρων τα οποία ανέστειλαν την εφαρμογή της νομοθεσίας μεταφοράς στους μισθωτούς ιατρούς και στους ασκούμενους ιατρούς των δημοσίων υπηρεσιών υγείας.
 4.
 Επιπλέον, από τις καταγγελίες που υπέβαλαν στην Επιτροπή δέκα διαφορετικές ενώσεις ελλήνων ιατρών προκύπτει ότι οι εργαζόμενοι αυτοί υποχρεώνονταν βάσει της εθνικής νομοθεσίας, αλλά και στην πράξη, να εργάζονται κατά μέσο όρο εβδομαδιαίως από 60 έως 72 ώρες (μισθωτοί ιατροί) και από 71 έως 93 ώρες (ασκούμενοι ιατροί). Υποχρεώνονταν επίσης σε τακτική βάση να εργάζονται έως και 32 ώρες χωρίς διακοπή στον χώρο εργασίας.
 5.
 Στη συνέχεια, συνήφθη συλλογική σύμβαση εργασίας και εκδόθηκαν οι νόμοι 37542009 και 3868/2010 που ενσωμάτωναν διατάξεις της παραπάνω συλλογικής σύμβασης . Το εθνικό δίκαιο εξακολουθεί να μην καθορίζει ένα πραγματικό ανώτατο όριο του χρόνου κατά τον οποίο είναι δυνατόν να υποχρεώνονται να εργάζονται οι εν λόγω εργαζόμενοι, εφόσον, εκτός από την τακτική υπηρεσία, προβλέπεται ότι «oι νοσοκομειακοί ιατροί του ΕΣΥ, οι πανεπιστημιακοί ιατροί και οι ειδικευόμενοι πραγματοποιούν τις απαραίτητες εφημερίες για την ασφαλή λειτουργία των νοσοκομείων και των κέντρων υγείας».
 6.
 Επιπλέον, όπως οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται και στην πράξη, δεν εξασφαλίζεται ο ελάχιστος χρόνος ημερήσιας και εβδομαδιαίας ανάπαυσης, εφόσον αφενός δεν αναγνωρίζονται όλοι οι τύποι εφημερίας ως χρόνος εργασίας και αφετέρου δεν παρέχονται ισοδύναμες περίοδοι αντισταθμιστικής ανάπαυσης που να παρέχονται άμεσα μετά από τον επιπλέον χρόνο εργασίας που υποτίθεται ότι αντισταθμίζουν.
 7.
 Οι ως άνω νομοθεσία και πρακτική αποκλίνουν σοβαρά από τις ελάχιστες απαιτήσεις που επιβάλλει η οδηγία και συνιστούν παραβίαση των άρθρων 3, 5 και 6 της οδηγίας 2003/88.
 (1) Οδηγία 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου, 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (ΕΕ σελ.9-19)


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/5
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Δανίας που ασκήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2005
 (Υπόθεση C-19/05)
 (2005/C 93/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους N. B. Rasmussen και G. Wilms, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 20 Ιανουαρίου 2005 (τηλεομοιοτυπία 14.01) προσφυγή κατά του Βασιλείου της Δανίας.
 Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Δανίας, μη καταβάλλοντας στην Επιτροπή ποσό 18 687 475 DKK ως ιδίους πόρους με τόκους υπερημερίας από τις 27 Ιουλίου 2000, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το κοινοτικό δίκαιο, ιδίως δε από το άρθρο 10 της Συνθήκης ΕΚ, καθώς και από τα άρθρα 2 και 8 της αποφάσεως 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ (1) του Συμβουλίου, της 31ης Οκτωβρίου 1994, για το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Δανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα:
 Το αναφερόμενο στο αίτημα ποσό συνίσταται στους δασμούς που οι δανικές τελωνειακές αρχές παρέλειψαν να εισπράξουν από μια επιχείρηση κατά το χρονικό διάστημα 1994-1997 και οι οποίες εσφαλμένως έδωσαν άδεια εισαγωγής ορισμένων εμπορευμάτων με μηδενικό συντελεστή. Η άδεια δόθηκε ως αφορώσα εμπορεύματα προοριζόμενα για ενσωμάτωση σε πλοία, λέμβους ή σκάφη, ή για τον εξοπλισμό ή τον καταρτισμό τους, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2658/87 (2) του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, παράρτημα 1, τμήμα II. Τα εμπορεύματα εντούτοις προορίζονταν για την κατασκευή εμπορευματοκιβωτίων και δεν μπορούσαν, όπως αναγνώρισαν αργότερα και οι δανικές αρχές, να εμπίπτουν στην προπαρατεθείσα διάταξη.
 Οι δανικές αρχές παρανόμως παρέλειψαν να θέσουν το εν λόγω ποσό στη διάθεση της Επιτροπής ως ιδίους πόρους. Οι προβαλλόμενοι εν προκειμένω ισχυρισμοί είναι αντίστοιχοι προς τους ισχυρισμούς που προέβαλε η Επιτροπή με την προσφυγή της κατά της Δανίας στην υπόθεση C-392/02 (3).
 (1) EΕ L 293 της 12.11.1994, σ. 9.
 (2) EΕ L 256 της 7.9.1987, σ. 1.
 (3) EΕ C 31 της 8.2.2003, σ. 4.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
C 85/20 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 3.4.2004
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 20 Φεβρου-
 αρίου 2004 1. να διαπιστώσει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας
 να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και
 (Υπόθεση C-83/04) διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την
 οδηγία 2001/17/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
 Συμβουλίου, της 19ης Μαρτίου 2001, για την εξυγίανση
 (2004/C 85/37) και την εκκαθάριση των ασφαλιστικών επιχειρήσεων (1) και,
 εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις
 διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 τους Karen Banks και Gonçalo Braga da Cruz, με τόπο επιδόσεων
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 20 Φεβρουαρίου 2004 ενώπιον 2. να καταδικάσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις προσφυγή
 κατά της Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 1. να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική ∆ημοκρατία, μη θεσπί- Η προθεσμία που τάχθηκε για τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας
 ζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατά- στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 20 Απριλίου 2003.
 ξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την
 οδηγία 2001/29/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και
 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση (1) EE L 110, σ. 28.
 ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και
 συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας,
 και, εν πάση περιπτώσει, μη έχοντας κοινοποιήσει τις διατά-
 ξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 από το άρθρο 13 της εν λόγω οδηγίας·
 2. να καταδικάσει την Πορτογαλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα. Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του Μεγάλου ∆ουκάτου, του Λουξεμβούργου που ασκήθηκε
 στις 23 Φεβρουαρίου 2004
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση C-86/04)
 Η οριζόμενη προθεσμία συμμορφώσεως προς την οδηγία έληγε
 στις 22 ∆εκεμβρίου 2002. (2004/C 85/39)
 (1) ΕΕ L 167 της 22.6.2001, σ. 10.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον Ε. Traversa και την P. Léouffre, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 23 Φεβρουαρίου 2004 ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του
 Μεγάλου ∆ουκάτου του Λουξεμβούργου.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 23 Φεβρουα- H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 ρίου 2004
 1. να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου,
 (Υπόθεση C-85/04) παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανο-
 νιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφω-
 (2004/C 85/38) θεί προς την οδηγία 2001/17/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβου-
 λίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαρτίου 2001, για την
 εξυγίανση και την εκκαθάριση των ασφαλιστικών επιχει-
 ρήσεων (1) και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινο-
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από ποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις
 τον Ε. Traversa και την P. Léouffre, με τόπο επιδόσεων στο υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 23 Φεβρουαρίου 2004 ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της 2. να καταδικάσει το Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου
 Γαλλικής ∆ημοκρατίας. στα δικαστικά έξοδα.


text:
 17.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 195/30
 Προσφυγή της 20ής Μαΐου 2010 — Nike International Ltd κατά ΓΕΕΑ — Intermar Simanto Nahmias (JUMPMAN)
 (Υπόθεση T-233/10)
 2010/C 195/47
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nike International Ltd (Beaverton, ΗΠΑ) (εκπρόσωποι: M. De Justo Bailey, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Intermar Simanto Nahmias (προσωπική εταιρία) (Κωνσταντινούπολη, Τουρκία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 11ης Μαρτίου 2010 στην υπόθεση R 738/2009-1, καθόσον επικύρωσε την απόφαση του τμήματος ανακοπών υπ’ αριθ. B 1326299 για όλα τα επίδικα προϊόντα,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα,
 —
 να καταδικάσει τον αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα, εφόσον παρέμβει στην υπό κρίση υπόθεση.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα JUMPMAN για προϊόντα της κλάσεως 25
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το υπ’ αριθμόν καταχωρίσεως 2657489 ισπανικό λεκτικό σήμα JUMP, για προϊόντα της κλάσεως 25, το υπ’ αριθμόν καταχωρίσεως 2752145 κοινοτικό λεκτικό σήμα JUMP, για προϊόντα της κλάσεως 25
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται την ανακοπή για όλα τα επίδικα προϊόντα και απορρίπτει την αίτηση στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009, καθόσον το τμήμα προσφυγών εκτίμησε εσφαλμένως ότι υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των οικείων σημάτων.


text:
 21.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/33
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Φεβρουαρίου 2016 — PRIMA κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-722/14) (1)
 ((«Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Διαδικασία διαγωνισμού - Υποστήριξη της Αντιπροσωπείας της Επιτροπής στη Βουλγαρία για τη διοργάνωση δημόσιων εκδηλώσεων - Απόρριψη της προσφοράς διαγωνιζομένου και ανάθεση της συμβάσεως σε άλλον διαγωνιζόμενο - Κριτήρια αναθέσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Σχετικά πλεονεκτήματα της επιλεγείσας προσφοράς - Διαφάνεια»))
 (2016/C 106/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: PRIMA — Produtsentska, reklamna, informatsionna i mediyna agentsia AD (Σόφια, Βουλγαρία) (εκπρόσωπος: Y. Ruskov, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Mihaylova και D. Roussanov)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως, πρώτον, της από 12 Αυγούστου 2014 αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία απορρίφθηκε η προσφορά που είχε υποβάλει η προσφεύγουσα στο πλαίσιο του διαγωνισμού PO/2013-13/SOF, με αντικείμενο την υποστήριξη της Αντιπροσωπείας της Επιτροπής στη Βουλγαρία για τη διοργάνωση δημόσιων εκδηλώσεων και με την οποία η σύμβαση ανατέθηκε σε άλλον διαγωνιζόμενο και, δεύτερον, των «μεταγενέστερων αποφάσεων», περιλαμβανομένης της αποφάσεως της 12ης Σεπτεμβρίου 2014 περί συνάψεως της σχετικής συμβάσεως.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η PRIMA — Produtsentska, reklamna, informatsionna i mediyna agentsia AD καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 462 της 22.12.2014.


text:
C 305/14 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 7.12.2002
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- Το ερώτημα στην παρούσα υπόθεση ταυτίζεται με το ερώτημα της
 βαλε το ∆ιοικητικό Εφετείο Πειραιώς, με απόφαση της υποθέσεως C-361/02.
 28ης Ιουνίου 2002, στην υπόθεση Ελληνικό ∆ημόσιο κατά
 Νικολάου Τσάπαλου
 (Υπόθεση C-361/02)
 (2002/C 305/23)
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις
 9 Οκτωβρίου 2002
 Mε απόφαση της 28ης Ιουνίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 8 Οκτωβρίου 2002, το ∆ιοικητικό Εφετείο Πειραιώς ζητεί, στο (Υπόθεση C-363/02)
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Ελληνικού ∆ημοσίου και Νικολάου
 Τσάπαλου, που εκκρεμεί ενώπιόν του, από το ∆ικαστήριο την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος: (2002/C 305/25)
 Το άρθρο 1 της οδηγίας 76/308/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου της
 15ης Μαρτίου 1976 έχει την έννοια ότι οι διατάξεις της οδηγίας
 καταλαμβάνουν και απαιτήσεις που γεννήθηκαν σε ένα κράτος Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 μέλος πριν από την έναρξη της ισχύος της οδηγίας και προκύπτουν τον Αntónio Caeiros, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 από τίτλο που έχει εκδοθεί από τις αρμόδιες αρχές του κράτους άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αυτού επίσης πριν από την έναρξη της ισχύος της, όπως στη στις 9 Οκτωβρίου 2002 προσφυγή κατά της Πορτογαλικής
 συγκεκριμένη περίπτωση ο τίτλος του Ιταλικού ∆ημοσίου, και ότι, ∆ημοκρατίας.
 επομένως, οι απαιτήσεις αυτές, που παρέμεναν εκκρεμείς και δεν
 μπορούσαν να εισπραχθούν σε άλλο κράτος μέλος, μπορούν
 πλέον, μετά τη θέση σε ισχύ της οδηγίας, τη λήξη της σχετικής Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 μεταβατικής περιόδου και τη συμμόρφωση των λοιπών κρατών
 μελών με τη θέσπιση των απαραίτητων για την εφαρμογή της — να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική ∆ημοκρατία, μη θέτοντας
 διατάξεων, να εισπραχθούν με σχετική αίτησή της, κατά την έννοια εντός της τασσομένης προθεσμίας σε ισχύ τις νομοθετικές,
 του άρθρου 3 της οδηγίας, «αιτούσας αρχής» προς την «αρμόδια κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες
 αρχή»; για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2001/8/ΕΚ ( 1) της
 Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 2001, για αντικατάσταση
 του παραρτήματος I της οδηγίας 92/109/ΕΟΚ του Συμβου-
 ( 1) EE ειδ. έκδ. 02/002, σ. 126. λίου σχετικά με την παρασκευή και την εμπορία ορισμένων
 ουσιών που χρησιμοποιούνται για την παράνομη παρασκευή
 ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών, παρέβη τις υποχρεώσεις
 που υπέχει από το άρθρο 2, παράγραφος 1, της προαναφερ-
 θείσας οδηγίας 2001/8/ΕΚ·
 — επικουρικώς, να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική ∆ημοκρατία,
 μη ενημερώνοντας αμέσως την Επιτροπή περί της θεσπίσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- τέτοιων διατάξεων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 βαλε το ∆ιοικητικό Εφετείο Πειραιώς, με απόφαση της από το άρθρο 2, πρώτο εδάφιο, της προαναφερθείσας
 28ης Ιουνίου 2002, στην υπόθεση Ελληνικό ∆ημόσιο κατά οδηγίας 2001/8/ΕΚ·
 Kωνσταντίνου ∆ιαμαντάκη
 — να καταδικάσει την Πορτογαλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά
 (Υπόθεση C-362/02) έξοδα.
 (2002/C 305/24)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Mε απόφαση της 28ης Ιουνίου 2002, η οποία περιήλθε στη Η προθεσμία συμμορφώσεως έληξε την 1η Μαρτίου 2001.
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 8 Οκτωβρίου 2002, το ∆ιοικητικό Εφετείο Πειραιώς ζητεί,
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Ελληνικού ∆ημοσίου και (1 ) ΕΕ L 39 της 9.2.2001, σ. 31.
 Κωνσταντίνου ∆ιαμαντάκη, που εκκρεμεί ενώπιόν του, από το
 ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής
 ερωτήματος:


text:
 19.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 195/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2017 [αίτηση του l’Înalta Curte de Casație şi Justiție (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Costin Popescu κατά Guvernul României κ.λπ.
 (Υπόθεση C-632/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Μεταφορές - Οδικές μεταφορές - Άδεια οδηγήσεως - Οδηγία 2006/126/ΕΚ - Άρθρο 13, παράγραφος 2 - Έννοια «δικαίωμα οδήγησης που χορηγείται πριν από την 19η Ιανουαρίου 2013» - Εθνική νομοθεσία περί μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο - Υποχρέωση αποκτήσεως άδειας οδηγήσεως που επιβάλλεται στα πρόσωπα που είχαν δικαίωμα οδηγήσεως μοτοποδηλάτων χωρίς άδεια πριν από την έναρξη ισχύος της νομοθεσίας αυτής))
 (2017/C 195/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Înalta Curte de Casație şi Justiție
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Costin Popescu
 κατά
 Guvernul României, Ministerul Afacerilor Interne, Direcția Regim Permise de Conducere si înmatriculare a Vehiculelor, Direcția Rutieră, Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și înmatriculare a vehiculelor
 Διατακτικό
 Οι διατάξεις της οδηγίας 2006/126/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, για την άδεια οδήγησης, και ειδικότερα το άρθρο, 13 παράγραφος 2, πρέπει να ερμηνεύονται υπό την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση, θεσπισθείσα με σκοπό τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, η οποία καταργεί το δικαίωμα οδηγήσεως μοτοποδηλάτων χωρίς άδεια οδηγήσεως, η χορήγηση της οποίας εξαρτάται από την επιτυχή συμμετοχή σε δοκιμασίες ή σε εξετάσεις παρόμοιες με εκείνες που απαιτούνται για την οδήγηση άλλων μηχανοκίνητων οχημάτων.
 (1) ΕΕ C 68 της 22.2.2016.


text:
C 31/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 2.2.2002
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ C. Osterrieth, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 κατα ́ Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς
 της 18ης Οκτωβρι ́ου 2001 (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρο ́σωποι: A. von
 Mühlendahl, D. Schennen και S. Laitinen), με αντικει ́μενο
 στην υπο ́θεση Τ-333/99, Χ κατα ́ Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς προσφυγη ́ κατα ́ της αποφα ́σεως του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 Τρα ́πεζας (1) του Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς
 (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της 21ης Σεπτεμβρι ́ου 1999
 (Υπα ́ λληλοι — Υπα ́ λληλοι της Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς (υπο ́θεση R 71/1999-3), που κοινοποιη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα
 Τρα ́ πεζας — Αρμοδιο ́τητα του Πρωτοδικει ́ου — Νομιμο ́- στις 28 Σεπτεμβρι ́ου 1999, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα),
 τητα των ́ορων απασχολη ́σεως — ∆ικαιω ́ ματα α ́ μυνας — συγκει ́μενο απο ́ τους Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, A. Potocki και
 Απο ́λυση — Παρενο ́χληση — Καταχρηστικη ́ χρη ́ση του J. Pirrung, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος
 ∆ιαδικτυ ́ου) διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (2002/C 31/14)
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 Στην υπο ́θεση Τ-333/99, X, κα ́τοικος Φρανκφου ́ρτης επι ́του Μα ́ιν
 (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους Ν. Pflüger, R. Steiner και (1) EE C 63 της 4.3.2000.
 S. Mittländer, avocats, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 κατα ́ Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας, (εκπρο ́σωποι: C. Zilioli,
 V. Saintot και B. Wägenbaur), με αντικει ́μενο αι ́τηση περι ́
 ακυρω ́σεως της απο ́ 9 Νοεμβρι ́ου 1999 αποφα ́σεως της Εκτελεστι-
 κη ́ς Επιτροπη ́ς της Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας περι ́ διατη-
 ρη ́σεως σε αργι ́α του προσφευ ́γοντος και περι ́ παρακρατη ́σεως του
 ημι ́σεος του βασικου ́ του μισθου ́ και της απο ́ 18 Νοεμβρι ́ου 1999
 αποφα ́σεως περι ́ απολυ ́σεως του προσφευ ́γοντος, το Πρωτοδικει ́ο ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους J. Azizi, Προ ́εδρο, K. Lenaerts
 και M. Jaeger, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος της 15ης Νοεμβρι ́ου 2001
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 18 Οκτωβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 στην υπο ́θεση Τ-349/00, Giοrgiο Lebedef κατα ́ Επιτροπη ́ς
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 (Υπα ́ λληλοι — Συμφωνι ́α πλαι ́σιο του 1974 Επιτροπη ́ς-
 συνδικαλιστικω ́ ν και επαγγελματικω ́ ν οργανω ́ σεων —
 (1) EE C 79 της 18.3.00. Αναθεω ́ ρηση η ́ τροποποι ́ηση — ∆ιαδικασι ́α συνεργασι ́ας
 — Εισαγωγη ́ νε ́ων ρυθμι ́σεων — Παραδεκτο ́)
 (2002/C 31/16)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση Τ-336/99, Henkel KGaA κατα ́ Γραφει ́ου Στην υπο ́θεση T-349/00, Giοrgiο Lebedef, υπα ́λληλος της Επιτρο-
 Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (ση ́ματα, πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Senningerberg (Λου-
 σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (1) ξεμβου ́ργο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους G. Bοunéοu και
 F. Frabetti, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 (Κοινοτικο ́ ση ́μα — Μορφη ́ απορρυπαντικου ́ προϊο ́ντος για κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποο:
 πλυντη ́ρια ρου ́χων η ́ πλυντη ́ρια πια ́ των — Τρισδια ́ στατο G. Valsesia και J. Currall), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ περι ́ ακυρω ́-
 ση ́μα — Απο ́λυτος λο ́γος απαραδε ́κτου της καταχωρη ́σεως σεως των «κανο ́νων λειτουργι ́ας ο ́σον αφορα ́ τα επι ́πεδα, το ο ́ργανο
 — 'Αρθρο 7, παρα ́ γραφος 1, στοιχει ́ο β', του κανονισμου ́ και τις διαδικασι ́ες συνεργασι ́ας», που συμφωνη ́θηκαν μεταξυ ́
 (ΕΚ) 40/94) της Επιτροπη ́ς και της πλειονο ́τητας των συνδικαλιστικω ́ν και
 επαγγελματικω ́ν οργανω ́σεων στις 19 Ιανουαρι ́ου 2000, η ́ επικου-
 (2002/C 31/15) ρικω ́ς, της συνθε ́σεως του οργα ́νου συνεργασι ́ας που προβλε ́πουν
 οι κανο ́νες αυτοι ́, κατα ́ το με ́τρο που αποκλει ́ουν το σωματει ́ο
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) Αctiοn et défense απο ́ το εν λο ́γω ο ́ργανο, το Πρωτοδικει ́ο
 (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Mengοzzi, προ ́εδρο, τη
 V. Tiili και τον R. M. Mοura Ramοs, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 Στην υπο ́θεση Τ-336/99, Henkel KGaA, με ́εδρα το Düsseldorf J. Plingers, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 15 Νοεμβρι ́ου
 (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Η. F. Wissel και 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ---pagebreak--- 2.2.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 31/9
 1) Ακυρω ́ νει τους «κανο ́νες λειτουργι ́ας ́οσον αφορα ́ τα επι ́- ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 πεδα, το ́οργανο και τις διαδικασι ́ες συνεργασι ́ας», που
 συμφωνη ́θηκαν μεταξυ ́ της Επιτροπη ́ς και της πλειονο ́τητας
 των συνδικαλιστικω ́ ν και επαγγελματικω ́ ν οργανω
 ́ σεων της
 19ης Ιανουαρι ́ου 2001, κατα ́ το με ́τρο που αποκλει ́ουν το της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 2001
 σωματει ́ο Αctiοn et défense απο ́ το ́οργανο συνεργασι ́ας.
 2) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν στην υπο ́θεση Τ-332/99, Paul Jestädt κατα ́ Συμβουλι ́ου
 εξο ́δων. της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (1)
 (1) EE C 61 της 24.2.2001.
 (Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη — Γα ́ λα
 — Συμπληρωματικη ́ εισφορα ́ — Ποσο ́τητα αναφορα ́ς —
 Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 2330/98 — Αποζημι ́ωση των παραγωγω ́ν
 — Παραγραφη ́ — Αγωγη ́ προδη ́λως απαρα ́δεκτη)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (2002/C 31/18)
 της 15ης Νοεμβρι ́ου 2001
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις T-83/99 και T-84/99 DEP,
 Carlο Ripa di Meana και Leοluca Οrlandο κατα ́ Ευρωπαϊκου ́
 Κοινοβουλι ́ου (1)
 (∆ιακανονισμο ́ς των δικαστικω ́ ν εξο ́δων)
 Στην υπο ́θεση Τ-332/99, Paul Jestädt, κα ́τοικος Großenlüder
 (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον R. J. Seimetz, δικηγο ́ρο,
 (2002/C 31/17) με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωπος: A.-M. Colaert), και Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: M. Niejahr), με αντικει ́-
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) μενο αγωγη ́ αποζημιω ́σεως, κατ' εφαρμογη ́ν των α ́ρθρων 235 ΕΚ
 και 288, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ, για τη ζημι ́α που φε ́ρεται ο ́τι υπε ́στη
 ο ενα ́γων λο ́γω του ο ́τι εμποδι ́στηκε να θε ́σει σε εμπορι ́α το γα ́λα
 κατ' εφαρμογη ́ν του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλι ́ου,
 Στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις T-83/99 και T-84/99 DEP, της 31ης Μαρτι ́ου 1984, περι ́ γενικω ́ν κανο ́νων για την εφαρμογη ́
 Carlο Ripa di Meana, πρω ́ην με ́λος του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβου- της εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 λι ́ου, διαμε ́νων στο Mοntecastellο di Vibiο (Ιταλι ́α), Leοluca 804/68 στον τομε ́α του γα ́λακτος και των γαλακτοκομικω ́ν
 Οrlandο, πρω ́ην με ́λος του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, διαμε ́νων προϊο ́ντων (EE L 90, σ. 13), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́
 στο Παλε ́ρμο Palermο (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους (ΕΟΚ) 1371/84 της Επιτροπη ́ς, της 16ης Μαι ̈́ου 1984, για τον
 δικηγο ́ρους W. Viscardini Dοnà και G. Dοnà, με το ́πο επιδο ́σεων καθορισμο ́ των λεπτομερειω ́ν εφαρμογη ́ς της συμπληρωματικη ́ς
 στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (εκπρο ́σωποι: εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 A. Caiοla και G. Ricci), με αντικει ́μενο αι ́τηση καθορισμου ́ του 804/68 (EE L 132, σ. 11), το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα),
 συνολικου ́ ποσου ́ των δικαστικω ́ν εξο ́δων που το καθου ́ οφει ́λει συγκει ́μενο απο ́ τους P. Mengozzi, Προ ́εδρο, την V. Tiili και τον
 στους προσφευ ́γοντες κατο ́πιν της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε
 της 26ης Οκτωβρι ́ου 2000, T-83/99 ́εως T-85/99, Ripa di στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Meana κ.λπ. κατα ́ Κοινοβουλι ́ου (Συλλογη ́ 2000, σ. II-3493), το
 Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον Μ. Βηλαρα ́,
 προ ́εδρο, και τις V. Tiili και P. Lindh, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 H. Jung, εξε ́δωσε στις 15 Νοεμβρι ́ου 2001 δια ́ταξη με το 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως προδη ́λως απαρα ́δεκτη.
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 2) Καταδικα ́ζει τον ενα ́γοντα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Το συνολικο ́ ποσο ́ των δικαστικω ́ ν εξο ́δων που το Ευρωπαϊκο ́
 Κοινοβου ́λιο οφει ́λει στους προσφευ ́γοντες ορι ́ζεται σε
 40 000 000 ITL.
 (1) ΕΕ C 63 της 4.3.00.
 (1) ΕΕ C 160 της 5.6.1999.


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/34
 Προσφυγή του Βασιλείου του Βελγίου κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 14 Απριλίου 2004
 (Υπόθεση C-176/04)
 (2004/C 118/64)
 Το Βασίλειο του Βελγίου, εκπροσωπούμενο από τον A. Goldman, επικουρούμενο από τον H. Gilliams, άσκησε στις 14 Απριλίου 2004, ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Το Βασίλειο του Βελγίου ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2004/136/ΕΚ της Επιτροπής, της 4ης Φεβρουαρίου 2004, σχετικά με τον αποκλεισμό από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων (1), στο μέτρο που αποκλείει από την κοινοτική χρηματοδότηση, έναντι του προσφεύγοντος, δαπάνη 9 322 809 ευρώ σχετικά με αροτραίες καλλιέργειες·
 —
 επικουρικώς, αποφαινόμενο στο πλαίσιο της πλήρους δικαιοδοσίας του, να μειώσει τη διόρθωση που επιβάλλει η Επιτροπή από 322 809 ευρώ σε 1 079 814 ευρώ.
 —
 Το προσφεύγον ζητεί επίσης να καταδικαστεί η Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι δύο παραβάσεις που καταλογίζει το Βασίλειο του Βελγίου στην Επιτροπή, ήτοι οι ελλιπείς διοικητικοί έλεγχοι και η καθυστέρηση γνωστοποιήσεως των γραφικών παραστάσεων για τα οικεία έτη εσοδείας, στηρίζονται στην πραγματικότητα σε εσφαλμένη εκ μέρους της Επιτροπής εφαρμογή των εφαρμοζομένων κοινοτικών διατάξεων. Επομένως, εσφαλμένα η Επιτροπή επέβαλε κατ' αποκοπή διόρθωση έναντι του προσφεύγοντος.
 (1) ΕΕ L 40 της 10.02.2004, σ. 31.


text:
 24.2.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 42/27
 Προσφυγή της 14ης Δεκεμβρίου 2006 — Legris Industries κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-376/06)
 (2007/C 42/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Legris Industries (Rennes, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Wachsmann και C. Pommiès, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την από 20 Σεπτεμβρίου 2006 απόφαση της Επιτροπής C(2006) 4180 τελικό, στην υπόθεση COMP/F 1/38.121 — Σύνδεσμοι σωληνώσεων, καθώς και τις αιτιολογίες στις οποίες στηρίζεται το διατακτικό της, καθόσον η απόφαση αυτή επιβάλλει πρόστιμο στην εταιρία χαρτοφυλακίου Legris Industries θεωρώντας υπεύθυνη την εταιρία αυτή για τις επίμαχες πρακτικές της Comap·
 —
 να δηλώσει στην εταιρία χαρτοφυλακίου Legris Industries ότι αποδέχεται τα υπομνήματα και τα αιτήματα της Comap κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή η προσφεύγουσα ζητεί τη μερική ακύρωση της από 20 Σεπτεμβρίου 2006 αποφάσεως της Επιτροπής C(2006) 4180 τελικό, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ (COMP/F 1/38.121 — Σύνδεσμοι σωληνώσεων), όσον αφορά ένα σύνολο συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών στην αγορά συνδέσμων σωληνώσεων (ρακόρ) από χαλκό και από κράματα χαλκού με σκοπό τον καθορισμό των τιμών, την κατάρτιση τον προσδιορισμό τιμοκαταλόγων και του ύψους των χορηγούμενων εκπτώσεων, τη δημιουργία μηχανισμών εναρμονίσεως των αυξήσεων των τιμών, την κατανομή των εθνικών αγορών και των πελατών, καθώς και την ανταλλαγή άλλων εμπορικών πληροφοριών, καθόσον η επίμαχη απόφαση επιβάλλει πρόστιμο στην εταιρία χαρτοφυλακίου Legris Industries επειδή θεωρεί υπεύθυνη την εταιρία αυτή για τις επίμαχες πρακτικές της εταιρίας Comap, πρώην θυγατρικής της.
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ακυρώσεως.
 Καταρχάς, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 81 ΕΚ θεωρώντας την υπεύθυνη για τις επίμαχες πρακτικές της εταιρίας Comap, θυγατρικής της, και, κατά συνέπεια, δεχόμενη ότι η προσφεύγουσα ευθύνεται αλληλεγγύως για τις ως άνω παραβάσεις. Υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παρέβη την αρχή της νομικής και εμπορικής αυτονομίας της θυγατρικής και την αρχή της ατομικής ευθύνης στον τομέα των παραβάσεων του δικαίου του ανταγωνισμού, εκτιμώντας ότι το γεγονός ότι η προσφεύγουσα κατείχε το 100 % του κεφαλαίου της θυγατρικής της αρκούσε για να θεμελιωθεί ότι ασκούσε καθοριστική επιρροή στην τελευταία. Η προσφεύγουσα προσάπτει επίσης στην Επιτροπή ότι υπέπεσε σε νομική πλάνη, σε πλάνη περί τα πραγματικά περιστατικά και σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον δεν προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ότι η εταιρία χαρτοφυλακίου Legris Industries είχε έναντι της Comap ουσιαστική διευθυντική εξουσία.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή ότι υπέπεσε σε νομική πλάνη καθόσον δεν αντέκρουσε τα στοιχεία που προσκόμισε η προσφεύγουσα τα οποία αποδείκνυαν την αυτονομία της Comap, ιδίως όσον αφορά τον προσδιορισμό και την άσκηση της εμπορικής πολιτικής της. Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι απέδειξε ότι δεν έδιδε οδηγίες στην Comap περί της συμπεριφοράς της στην αγορά, ότι είχε απλώς ρόλο οικονομικής εποπτείας χωρίς να ασκεί κάποια εξουσία επί των θυγατρικών της στον τομέα του προϋπολογισμού τους και ότι η Comap είχε πρόσβαση σε δικές της χρηματοδοτικές πηγές. Ισχυρίζεται κατά συνέπεια ότι απλώς και μόνον η απόδειξη ενός κεφαλαιουχικού δεσμού και οι άμεσες συνέπειες που απορρέουν από αυτόν, στοιχεία που έλαβε ως βάση η Επιτροπή κατά την προσφεύγουσα για να θεωρήσει την τελευταία υπεύθυνη για τις παραβάσεις της θυγατρικής της, δεν αρκούν για να στοιχειοθετηθεί η ύπαρξη μιας ουσιαστικής διευθυντικής εξουσίας της.


text:
C 200/14 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 23.8.2003
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 του Βασιλείου της Δανίας, που ασκήθηκε στις 17 Ιουνίου υπέβαλε το Tribunale Amministrativo regionale per
 2003 l'Emilia-Romagna, Sezione di Parma, με διάταξη της
 6ης Μαΐου 2003 στην υπόθεση Αllevamenti Associati S.r.l.
 κατά Regione Emilia Romagna, AGEA και Latteria Sociale
 (Υπόθεση C-260/03) Moderna S.c.a.r.l.
 (2003/C 200/23) (Υπόθεση C-261/03)
 (2003/C 200/24)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον Η.Ρ. Hartvig, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις Με διάταξη της 6ης Μαΐου 2003, η οποία περιήλθε στη Γραμμα-
 17 Ιουνίου 2003 προσφυγή κατά του Βασιλείου της Δανίας. τεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 17 Ιουνίου
 2003, το Tribunale Amministrativo regionale per l'Emilia-
 Romagna, Sezione di Parma, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: Αllevamenti Associati S.r.l. και Regione Emilia Romagna, AGEA
 και Latteria Sociale Moderna S.c.a.r.l., που εκκρεμεί ενώπιόν του,
 ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί
 1. Να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Δανίας, του εξής ερωτήματος:
 — παραλείποντας να καθορίσει τις λεπτομέρειες για τη Πρέπει ο κανονισμός (ΕΟΚ) 3950/92 (1), της 28ης Δεκεμβρίου
 χρησιμοποίηση των ποσοστώσεων που έχουν παραχω- 1992 (και ειδικότερα τα άρθρα 1, 2 και 9, στοιχείο ζ'), και ο
 ρηθεί στη Δανία, κανονισμός (ΕΟΚ) 536/93 (2), της 9ης Μαρτίου 1993 (και ειδικό-
 τερα τα άρθρα 1, 2 και 3), να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι η
 βάσει συμβάσεως έργου παραχώρηση ποσοτήτων γάλακτος από
 — παραλείποντας να διασφαλίσει την τήρηση των νομοθε- την παραγωγό εταιρία σε τρίτους, στους οποίους δεν μεταβιβά-
 τικών διατάξεων της ΕΚ για τη διατήρηση των αλιευ- ζεται η κυριότητα, με σκοπό την επεξεργασία του παραχθέντος
 τικών πόρων μέσω ελέγχου της αλιείας, μέσω κατάλ- γάλακτος και τη μεταποίησή του σε τυρί, βούτυρο και ορό, έναντι
 ληλης επιβλέψεως των εκφορτώσεων και καταγραφής αντιπαροχής για την παροχή της υπηρεσίας αυτής, συνιστά «παρά-
 των αλιευμάτων και μέσω ποινικής ή διοικητικής δοση σε γαλακτοκομείο» ή «απ' ευθείας πώληση», όσον αφορά τον
 διώξεως αυτών που ευθύνονται για υπεραλιεία, καθορισμό των ποσοστώσεων γάλακτος και την επιβολή συμπλη-
 ρωματικής εισφοράς;
 — παραλείποντας να επιβάλει προσωρινή απαγόρευση της
 αλιείας από αλιευτικά σκάφη, που φέρουν δανική
 (1) EE L 405, της 31/12/1992, σ. 1.
 σημαία ή είναι νηολογημένα στη Δανία, όταν η χορηγη- (2) ΕΕ L 57, της 10/3/1993, σ. 12.
 θείσα ποσόστωση έπρεπε να θεωρηθεί εξαντληθείσα,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει, αφενός, από το
 άρθρο 9, παράγραφος 2, του κανονισμού 3760/92 (1),
 και, αφετέρου, από τα άρθρα 2, 21, παράγραφοι 1 και
 2, και 31 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2847/93 (2).
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Tribunale Amministrativo regionale per
 2. Να καταδικάσει το Βασίλειο της Δανίας στα δικαστικά έξοδα. l'Emilia-Romagna, Sezione di Parma, με διάταξη της
 6ης Μαΐου 2003 στην υπόθεση Latteria Sociale Moderna
 και ΑΙMA και Servizio Provinciale Agricoltura di Reggio
 Emilia, Regione Emilia Romagna, AGEA και Αllevamenti
 Associati S.r.l.
 Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα (Υπόθεση C-262/03)
 Αντιστοιχούν ως επί το πλείστον προς τους εκτιθέμενους στην (2003/C 200/25)
 προσφυγή της υποθέσεως C-259/03 (3) για υπερβάσεις ποσοστώ-
 σεων αλιείας και ανεπαρκή μέτρα ελέγχου εν προκειμένω ως προς
 τα έτη 1999 έως 1992 και 1994. Με διάταξη της 6ης Μαΐου 2003, η οποία περιήλθε στη Γραμμα-
 τεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 17 Ιουνίου
 (1) Tης 20ής Δεκεμβρίου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικού συστήματος για 2003, το Tribunale Amministrativo regionale per l'Emilia-
 την αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια, ΕΕ L 389, της 31/12/1992, σ. 1. Romagna, Sezione di Parma, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ
 (2) Tης 12ης Οκτωβρίου 1993 για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου της Latteria Sociale Moderna και ΑΙMA και Servizio Provinciale
 κοινής αλιευτικής πολιτικής, ΕΕ L 261, της 20/10/1993, σ. 1. Agricoltura di Reggio Emilia, Regione Emilia Romagna, AGEA
 (3) Βλέπε σ. ... της παρούσας Εφημερίδας. και Αllevamenti Associati S.r.l. που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί
 από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του
 εξής ερωτήματος:


text:
 18.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/19
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαρτίου 2013 — North Drilling κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-552/12 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν - Δέσμευση των κεφαλαίων και των οικονομικών πόρων - Αίτηση προσωρινών μέτρων - Έλλειψη επείγοντος - Στάθμιση των συμφερόντων)
 2013/C 141/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: North Drilling Co. (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωποι: J. Viñals Camallonga, L. Barriola Urruticoechea και J. Iriarte Ángel, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bishop και A. De Elera)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναστολής εκτελέσεως, αφενός, της αποφάσεως 2012/635/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 292, σ. 58) καθόσον το όνομα της αιτούσας έχει περιληφθεί στο παράρτημα ΙΙ της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39), και, αφετέρου, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 945/2012 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 282, σ. 16), καθόσον ο κανονισμός αυτός αφορά την αιτούσα.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα..


text:
 17.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 383/24
 Προσφυγή-αγωγή της 5ης Σεπτεμβρίου 2016 — Gollnisch κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-624/16)
 (2016/C 383/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Bruno Gollnisch (Villiers-le-Mahieu, Γαλλία) (εκπρόσωπος: N. Fakiroff, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 1ης Ιουλίου 2016, η οποία κοινοποιήθηκε στις 6 Ιουλίου 2016, όριζε ότι «ποσό ύψους 275 984,23 ευρώ καταβλήθηκε αχρεωστήτως στον Bruno GOLLNISCH» και διέταζε τον αρμόδιο διατάκτη και τον υπόλογο του θεσμικού οργάνου να προβούν στην ανάκτηση του ποσού αυτού·
 —
 να ακυρώσει επίσης την κοινοποίηση και τα μέτρα εκτελέσεως της προμνημονευθείσας αποφάσεως, τα οποία περιέχονται στο από 6 Ιουλίου 2016 και με αριθ. πρωτοκόλλου D 201920 έγγραφο του Γενικού Διευθυντή Οικονομικών·
 —
 να ακυρώσει συνολικά το αριθ. 2016-914 χρεωστικό σημείωμα της 5ης Ιουλίου 2016, υπογεγραμμένο από τον εν λόγω Γενικό Διευθυντή Οικονομικών·
 —
 να επιδικάσει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα το ποσό των 40 000 ευρώ προς αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη τόσο λόγω των αβάσιμων κατηγοριών που διατυπώθηκαν σε βάρος του πριν περατωθεί η έρευνα όσο και λόγω προσβολής της εικόνας του και σοβαρότατης διαταράξεως της προσωπικής και πολιτικής του ζωής εξαιτίας της προσβαλλόμενης αποφάσεως·
 —
 να του επιδικάσει επίσης το ποσό των 24 500 ευρώ λόγω των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε για την καταβολή αμοιβής των νομικών συμβούλων του, την κατάρτιση της υπό κρίση προσφυγής-αγωγής, τα έξοδα αντιγράφων και καταθέσεως της προσφυγής-αγωγής και των συνημμένων σε αυτήν εγγράφων·
 —
 να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων·
 —
 επικουρικώς, σε περίπτωση που το Γενικό Δικαστήριο δεν πεισθεί πλήρως ως προς τον προσήκοντα και ειλικρινή χαρακτήρα των νομικών και πραγματικών ισχυρισμών που προβάλλει ο προσφεύγων-ενάγων, για λόγους χρηστής διοικήσεως και λαμβανομένης υπόψη της αδιαμφισβήτητης συνάφειας μεταξύ των προβαλλομένων προς στήριξη της προσβαλλομένης αποφάσεως πραγματικών περιστατικών και εκείνων που αποτελούν το αντικείμενο της ποινικής έρευνας που κινήθηκε από τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου:
 —
 να αναστείλει τη διαδικασία μέχρι να εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση, έχουσα ισχύ δεδικασμένου, από το γαλλικό δικαστήριο που έχει επιληφθεί της ποινικής διώξεως η οποία κινήθηκε κατόπιν ενεργειών του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·
 —
 να διατάξει, κατά συνέπεια, την αναστολή της εκτελέσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως μέχρι το πέρας της διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει έντεκα λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από την αναρμοδιότητα του Γενικού Γραμματέα να εκδώσει τις προσβαλλόμενες πράξεις. Η αρμοδιότητα σχετικά με δημοσιονομικές αποφάσεις που αφορούν τους βουλευτές και τις κοινοβουλευτικές ομάδες τους ανήκει, αντιθέτως, στο Προεδρείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παραβίαση των γενικών αρχών του δικαίου και των απαιτήσεων που αφορούν τη χρηστή διοίκηση, καθόσον η διοίκηση του Κοινοβουλίου έπρεπε να αναμένει τα αποτελέσματα της έρευνας και των διαδικασιών που κίνησε πριν εκδώσει τις προσβαλλόμενες αποφάσεις.
 3.
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας του προσφεύγοντος-ενάγοντος. Οι προσβαλλόμενες πράξεις συνιστούν παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας του προσφεύγοντος-ενάγοντος, του δικαιώματός του να κριθεί από δικαστήριο, της δυνατότητάς του να τοποθετηθεί επί παντός εγγράφου που προετίθετο να χρησιμοποιήσει η διοίκηση εναντίον του, καθώς και του δικαιώματός του ακροάσεως κατ’ αντιπαράθεση.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παράτυπη αντιστροφή του βάρους αποδείξεως, καθόσον η διοίκηση του Κοινοβουλίου ζήτησε εκ των υστέρων εξηγήσεις από τον προσφεύγοντα-ενάγοντα όσον αφορά την εργασία του βοηθού του και τις αμοιβές που του καταβλήθηκαν.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από την ανεπαρκή αιτιολογία των προσβαλλομένων πράξεων, οι οποίες αποδεικνύονται εντελώς αυθαίρετες.
 6.
 Ο έκτος λόγος αντλείται από παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς και από εφαρμογή ανύπαρκτων κανόνων ή από αναδρομική εφαρμογή κανόνων.
 7.
 Ο έβδομος λόγος αντλείται από προσβολή των πολιτικών δικαιωμάτων των κοινοβουλευτικών βοηθών.
 8.
 Ο όγδοος λόγος αντλείται από το ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις εισάγουν δυσμενή διάκριση και εκδόθηκαν κατόπιν καταχρήσεως εξουσίας.
 9.
 Ο ένατος λόγος αντλείται από προσβολή της ανεξαρτησίας των βουλευτών και παράβλεψη του ρόλου των τοπικών κοινοβουλευτικών βοηθών.
 10.
 Ο δέκατος λόγος αντλείται από το ότι οι αιτιάσεις της διοικήσεως του κοινοβουλίου είναι ουσία αβάσιμες.
 11.
 Ο ενδέκατος λόγος, ο οποίος προβάλλεται επικουρικώς, αντλείται από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.


text:
2. 9. 95 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 229/21
 Προσφυγή Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH και της Lech Προσφυγή του Νικολάου Προγούλη κατα της Επιτροπής
 Stahlwerke GmbH κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 19 Ιου
 Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 8 Ιουνίου 1995 νίου 1995
 (Υπόθεση Τ-129/95) (Υπόθεση Τ-131/95)
 (95/C 229/47 (95/C 229/48)
 (Γλώσσα της διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 O Νικόλαος Προγούλης, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπού
 H Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH, Sulzbach-Rosenberg μενος από το Βασίλειο Ακριτίδη, δικηγόρο Αθηνών, με
 (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας), και η Lech αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Arsène Kronsha
 Stahlwerke GmbH, Meitingen-Herbertshofen (Ομοσπονδια gen, 12, Boulevard de la Foire, άσκησε στις 19 Ιουνίου 1995
 κή Δημοκρατία της Γερμανίας), εκπροσωπούμενες από τον ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 δικηγόρο Rainer M. Bierwagen, Βρυξέλλες, με αντίκλητο στο προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 Λουξεμβούργο το Victor Elvinger, δικηγορικό γραφείο Ε1
 vinger και Dessoy, 31 rue d'Eich, Luxemburg, άσκησαν O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 στις 8 Ιουνίου 1995 , προσφυγή κατά της Επιτροπής των — να ακυρώσει την απόφαση της καθής, η οποία απευθύν
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. θηκε στον προσφεύγοντα με έγγραφο της 20ής Μαρτίου
 1995 και με την οποία απορρίπτεται το αίτημά του περί
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο: κατάξεώς του στο δεύτερο κλιμάκιο του βαθμού B 1 με
 αναδρομικό αποτέλεσμα από την 1η Μαρτίου 1983 ,
 καθώς και το αίτημά του σχετικά με τις χρηματικές
 — να κρίνει άκυρη την απόφαση της Επιτροπής της 4ης συνέπειες που συνδέονται με την αιτηθείσα κατάταξη,
 Απριλίου 1995 , καθόσον αφορά τις προσφεύγουσες, όπως υπολογίζονται αναδρομικά από την 1η Μαρτίου
 1983 , νομιμοτόκως, κατά σωρευτική εφαρμογή ετησίου
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. συντελεστή 10% ,
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αντικείμενο της προσφυγής αποτελεί η απευθυνομένη στη
 γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση απόφαση της Επιτρο O προσφεύγων αναφέρει ότι διορίστηκε υπάλληλος της
 πής της 4ης Απριλίου 1995, με την οποία αυτή απαγόρευσε καθής με απόφαση της 9ης Μαρτίου 1983 και κατετάγη στο
 σχεδιαζόμενες συνεισφορές του Freistaat Bayern (ελεύθερου δεύτερο κλιμάκιο του βαθμού B 3. Την επομένη της δημο
 κράτους της Βαυαρίας) προς αντιστάθμιση ζημιών, καθώς σιεύσεως της αποφάσεως υπέβαλε αίτηση περί διορθώσεως
 και για ορισμένες επενδύσεις, ως κρατικές ενισχύσεις ασυμ της κατατάξεώς του και, έπειτα, υπέβαλε ένσταση κατά της
 βίβαστες προς τη συνθήκη ΕΚΑΧ και τον κώδικα περί αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του· o
 ενισχύσεως του χάλυβα. προσφεύγων υποστήριζε ότι η διοίκηση δεν είχε λάβει υπόψη
 τη διάρκεια της υποχρεωτικής στρατιωτικής του θητείας (27
 Οι προσφεύγουσες διαμαρτύρονται για την πλημμελή αιτιο μήνες). Κατόπιν της ενστάσεως, η καθής κατέταξε τον
 λογία της αποφάσεως και για παράβαση του άρθρου 15 της προσφεύγοντα στο τρίτο κλιμάκιο του βαθμού B 3 .
 συνθήκης ΕΚΑΧ. H απόφαση στηρίζεται σε εσφαλμένη Στις 5 Δεκεμβρίου 1991 , o προσφεύγων υπέβαλε αίτηση
 παρουσίαση και εσφαλμένο χαρακτηρισμό της υποθέσεως. διορθώσεως της κατατάξεώς του, με το αιτιολογικό ότι η
 επαγγελματική πείρα την οποία είχε αποκτήσει πριν αναλά
 Οι προσφεύγουσες διαμαρτύρονται, κατόπιν, για την παρα βει υπηρεσία (η διοίκηση του είχε αναγνωρίσει πείρα 12 ετών
 βίαση του δικαιώματος ακροάσεως τόσο ως προς τις προ και 9 μηνών), προστιθέμενη στη διάρκεια της στρατιωτικής
 σφεύγουσες όσο και ως προς την ομοσπονδιακή κυβέρνη του θητείας (27 μήνες) υπερέβαινε (15 έτη) εκείνη που
 ση . απαιτούνταν, σύμφωνα με την απόφαση της 6ης Ιουνίου 1973
 «σχετικά με τα κριτήρια που εφαρμόζονται για το διορισμό σε
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται, περαιτέρω, ότι με την ορισμένο βαθμό και για την κατάταξη σε ορισμένο κλιμάκιο
 απόφαση εφαρμόστηκε πλημμελώς το άρθρο 4 στοιχείο γ) της κατά την πρόσληψη», για το διορισμό στο βαθμό B 1 (14 έτη).
 συνθήκης ΕΚΑΧ, επειδή οι σχεδιαζόμενες παροχές στην Προς στήριξη του αιτήματος του , o προσφεύγων επικαλού
 πραγματικότητα δεν αποτελούν ενισχύσεις. H Επιτροπή νταν την περίπτωση άλλου υπαλλήλου, τον οποίο η διοίκηση
 παραγνώρισε την έννοια της ενισχύσεως και. αξιολόγησε είχε προαγάγει σε άλλη κατηγορία με αναδρομικό αποτέλε
 εσφαλμένα την επιχειρηματική συμπεριφορά του Freistaat σμα από την ημερομηνία του διορισμού του . Το αίτημα αυτό
 Bayern. Επιπλέον, η προσβαλλομένη απόφαση παραβιάζει απορρίφθηκε.
 την αρχή της αναλογικότητας, παραγνωρίζει ότι o ανταγω
 νισμός στην κοινή αγορά δεν θίγεται ενόψει της ασθενούς Στις 6 Μαΐου 1994, o προσφεύγων υπέβαλε νέα αίτηση
 θέσεως των προσφευγουσών στην αγορά αυτή και εμποδίζει, ανακατατάξεως, κατόπιν της εκδόσεως της αποφάσεως του
 κατά τρόπο αντιστρατευόμενο τον ανταγωνισμό, τα σχεδια Πρωτοδικείου της 29ης Σεπτεμβρίου 1993 στις συνεκδικα
 σθέντα μέτρα ιδιωτικοποιήσεως. σθείσες υποθέσεις Τ-103/92, Τ-104/92 και Τ-105/92. H αίτηση
 αυτή απορρίφθηκε από την καθής, η οποία έκρινε ότι η εν
 λόγω απόφαση δεν είχε εφαρμογή στην περίπτωση του
 προσφεύγοντος.
 ---pagebreak--- Αριθ. C 229/22 PÉL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2. 9. 95
 O προσφεύγων υποστηρίζει οτι η καθής υπεπεσε σε προδή Στις 23 Νοέμβριου 1994, η προσφεύγουσα ζήτησε, βάσει του
 λως εσφαλμένες εκτιμήσεις τόσο νομικές όσο και σχετικές με άρθρου 175, από την Επιτροπή να λάβει οριστική θέση επί της
 την προσωπική του κατάσταση , καθόσον έκρινε ότι o προ καταγγελίας της, όσον αφορά το άρθρο 85.
 σφεύγων δεν είχε δικαίωμα μεταβάσεως σε άλλη κατηγορία,
 μολονότι επιφύλαξε μια τέτοια εξέλιξη σταδιοδρομίας σε Στις 15 Φεβρουαρίου 1995 , δεδομένου ότι δεν είχε λάβει
 άλλον υπάλληλο. Επιπλέον, o προσφεύγων φρονεί ότι η καμία απόφαση της Επιτροπής, η προσφεύγουσα άσκησε
 επίμαχη απόφαση είναι ανεπαρκώς αιτιολογημένη , ιδίως δυνάμει του άρθρου 175 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικεί
 όσον αφορά τους λόγους της μη εφαρμογής των αρχών τις ου κατά της παραλείψεως της Επιτροπής να ενεργήσει
 οποίες δέχθηκε το Πρωτοδικείο, με την απόφασή του της (υπόθεση Τ-28/95). Στις 17 Φεβρουαρίου 1995 , η Επιτροπή
 29ης Σεπτεμβρίου 1993 . Τέλος, o προσφεύγων τονίζει ότι η εξέδωσε την απόφαση SG(95) D/1790, με την οποία απέρριψε
 καθής, με τη διοικητική πρακτική που εφάρμοσε στην την καταγγελία όσον αφορά το άρθρο 85 της συνθήκης ΕΚ. H
 περίπτωσή του , έβλαψε τα συμφεροντά του , ιδίως όσον προσφεύγουσα προσέβαλε την απόφαση αυτή , με προσφυγή
 αφορά την εξέλιξη της σταδιοδρομίας του και τα συνταξιο που άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου δυνάμει του άρ
 δοτικά του δικαιώματα. θρου 173 (υπόθεση Τ-110/95). Τέλος, στις 6 Απριλίου 1995 , η
 Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση SG(95 ) D/4438, με την οποία
 απέρριψε το δεύτερο σκέλος της προαναφερθείσας καταγγε
 λίας, το οποίο αφορούσε κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως,
 κατά την έννοια του άρθρου 86, λόγω παρεμποδίσεως της
 Προσφυγή της International Express Carriers Conférence κυκλοφορίας της αλληλογραφίας κατ' εφαρμογή του άρ
 (IECC) κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, θρου 25 της συμβάσεως UPU . H προσφυγή στην παρούσα
 που ασκήθηκε στις 20 Ιουνίου 1995 υπόθεση στρέφεται κατά της τελευταίας αυτής αποφά
 σεως.
 (Υπόθεση Τ-133/95)
 (95/C 229/49) H προσφεύγουσα , διατείνεται ότι η απόφαση πρέπει να
 ακυρωθεί για τους ακόλουθους λόγους:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 — παράβαση του άρθρου 190 της συνθήκης, καθόσον η
 H International Express Carriers Conférence (IECC), εκπρο Επιτροπή δεν αιτιολόγησε την απόφασή της σχετικά με
 σώπου μένη από τον Eric Morgan de Rivery και τον Jacques την παρεμπόδιση της αποστολής αλληλογραφίας σε ξένο
 Derenne, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Alex κράτους μέσω τρίτου κράτους («ABC remail»), και με την
 Schmitt, του γραφείου Bonn & Schmitt, 62, avenue Guillaume, εφαρμογή του άρθρου 85 στο σύστημα κατανομής της
 άσκησε προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ αγοράς που εφαρμόστηκε βάσει του άρθρου 25 της
 κών Κοινοτήτων, στις 20 Ιουνίου 1995 , κατά της Επιτροπής συμβάσεως UPU,
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 — παράβαση του άρθρου 3 παράγραφος 2 του κανονισμού
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: αριθ. 17, καθόσον η Επιτροπή εσφαλμένα θεώρησε ότι τα
 μέλη της προσφεύγουσας δεν έχουν έννομο συμφέρον
 — να ακυρώσει την απόφαση SG(95) D/4438 της Επιτροπής όσον αφορά το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (non-physical
 της 6ης Απριλίου 1995 (υπόθεση IV/32.791 — Remail), remail),
 — να διατάξει τη λήψη κάθε άλλου μέτρου που θα κρίνει — παράβαση των κανόνων της συνθήκης ΕΚ περί ανταγω
 πρόσφορο ώστε η Επιτροπή να συμμορφωθεί προς το νισμού , καθόσον η Επιτροπή παρέλειψε να καταδικάσει:
 άρθρο 176 της συνθήκης ΕΚ, α) την παρεμπόδιση της εμπορικής διακινήσεως της
 αλληλογραφίας εντός της ημεδαπής με αποστολή της
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. μέσω ταχυδρομείων ξένου κράτους (physical ΑΒΑ
 remail), και τη συμφωνία να παρεμποδίζεται η δραστη
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα ριότητα αυτή , β) τις προσπάθειες των ταχυδρομείων να
 περιορίσουν την ανάπτυξη της αποστολής αλληλογραφί
 H προσφεύγουσα, επαγγελματική οργάνωση την οποία απο ας σε ξένο κράτους μέσω τρίτου κράτους βάσει όσων
 τελούν ορισμένες σημαντικές ιδιωτικές επιχειρήσεις ταχείας επιτάσσει ή φέρεται ότι επιτάσσει το άρθρο 25 της
 επιδόσεως αλληλογραφίας, υπέβαλε, στις 13 Ιουλίου 1988, συμβάσεως UPU και γ) την εφαρμογή από τα ταχυδρο
 στην Επιτροπή καταγγελία βάσει του άρθρου 3 παράγρα μεία της συμβάσεως UPU προς περιορισμό του ηλεκτρο
 φος 2 του κανονισμού 17/62 σχετικά με παράβαση : α) του νικού ταχυδρομείου ,
 άρθρου 85 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ, εκ μέρους
 ορισμένων ευρωπαϊκών δημόσιων οργανισμών ταχυδρομεί — κατάχρηση εξουσίας, καθόσον η Επιτροπή, με την απόρ
 ων και β) του άρθρου 86 της συνθήκης ΕΚ, εκ μέρους δύο ριψη της καταγγελίας, επεδίωκε κυρίως την προώθηση
 οργανισμών ταχυδρομείων οι οποίοι εφαρμόζουν ένα σύστη πολιτικών σκοπών,
 μα κατανομής της αγοράς, που καθορίστηκε με τη Universal
 Postal Convention (διεθνή σύμβαση ταχυδρομείων, UPU). H — παράβαση ορισμένων αρχών του κοινοτικού δικαίου ,
 επίμαχη συμπεριφορά των ταχυδρομείων, τα οποία κατονο καθόσον η Επιτροπή , λαμβάνοντας την απόφαση αυτή ,
 μάζει η προσφεύγουσα στην καταγγελία της, αποσκοπούσε παρέβη τις αρχές της ασφαλείας δικαίου και της προστα
 στην εξάλειψη ή τον περιορισμό του ανταγωνισμού στον σίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, την αρχή της
 τομέα του «remail», πρακτική κατά την οποία μια ταχυδρο απαγορεύσεως των διακρίσεων και την αρχή της χρηστής
 μική επιχείρηση συλλέγει διεθνή αλληλογραφία σε μια χώρα διοικήσεως.
 και την προωθεί χρησιμοποιώντας όχι τα ταχυδρομεία της
 χώρας αυτής αλλά ταχυδρομεία άλλης χώρας.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/82
 Διατάξεις του Πρωτοδικείου της 16ης Οκτωβρίου 2006 — Kat κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής
 (Συνεκδικαζόμενες υποθέσεις T-530/93, T-531/93, T-533/93, T-1/94, T-3/94, T-4/94, T-11/94, T-53/94, T-71/94, T-73/94, T-87/94, T-91/94, T-102/94, T-103/94, T-106/94, T-120/94, T-121/94, T-123/94, T-124/94, T-253/94 και T-372/94) (1)
 (2006/C 326/166)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Ο πρόεδρος του πέμπτου τμήματος αποφάσισε τη μερική ακύρωση των συνεκδικαζομένων υποθέσεων.
 (1) ΕΕ C 334 της 9.12.2003.


text:
C 121/2 EL ∂ÈãÛËÌË ∂ÊËÌÂÚÈã‰· ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ 1.5.1999
 TM ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫, ÌÂ ÙËÓ ÔÔÈã· ̇ËÙËãıËÎÂ, ÛÙÔ Ï·ÈãÛÈÔ ‰ÈãÎË ̃ ÂÚÈã 1. aÂ ÙËÓ ÂÈÊã̆ Ï·ÍË ÙË ̃ ̆Ô ̄ÚÂã̂ ÛÂˆ ̃ ÙÔ ̆ ·ÈÙÔã̆ ÓÙÔ ̃ ‰ÈÎ·ÛÙË-
 ‰ÈÔÈÎËÙÈÎËã ̃ ‰È·ÊÔÚ·ã ̃ Ô ̆ ÎÈãÓËÛÂ ÂÓã̂ ÈÔÓ ÙÔ ̆ ·ÈÙÔã̆ ÓÙÔ ̃ ‰ÈÎ·ÛÙË- ÚÈãÔ ̆ Ó· ÂÚÌËÓÂã̆ ÂÈ ÙÔ ÂıÓÈÎÔã ‰ÈãÎ·ÈÔ, Î·Ù·ã ÙÔ ‰ ̆Ó·ÙÔã, Ûã̆ ÌÊˆÓ·
 ÚÈãÔ ̆ Ë AFS Intercultural Programs Finland ry, Ë ÂãÎ‰ÔÛË ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈ- ÌÂ ÙÔ ÎÔÈÓÔÙÈÎÔã ‰ÈãÎ·ÈÔ, ÙÔ ÎÔÈÓÔÙÈÎÔã ‰ÈãÎ·ÈÔ ‰ÂÓ ··ÁÔÚÂã̆ ÂÈ
 ÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃ ˆ ̃ ÚÔ ̃ ÙËÓ ÂÚÌËÓÂÈã· ÙË ̃ Ô‰ËÁÈã· ̃ 90/314/∂√∫ ÌÂÙ·‚·ÙÈÎÔã Î·ÓÔãÓ· ÙÔ ̆ ÂıÓÈÎÔã̆ ‰ÈÎ·ÈãÔ ̆ Ô ÔÔÈãÔ ̃ ÚÔ‚ÏÂãÂÈ
 ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆, ÙË ̃ 13Ë ̃ πÔ ̆ÓÈãÔ ̆ 1990, ÁÈ· Ù· ÔÚÁ·ÓˆÌÂãÓ· Ù·ÍÈã‰È· ÔãÙÈ Ë ·ÈãÙËÛË ·Ó·ÈÚÂãÛÂˆ ̃ Î·Ù·ã ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃ ÂÎ‰ÔıÂÈãÛ· ̃ ÚÈÓ
 Î·È ÙÈ ̃ ÔÚÁ·ÓˆÌÂãÓÂ ̃ ‰È·ÎÔÂã ̃ Î·È ÂÚÈËÁËãÛÂÈ ̃ (EE L 158 ÙË ̃ ·Ôã ÙËÓ ÂÎÚÔãıÂÛÌË ıÂãÛË ÛÂ ÈÛ ̄ã̆ ÙˆÓ Î·ÓÔãÓˆÓ ÂÚÈã ÌÂÙ·ÊÔÚ·ã ̃
 23.6.1990, Û. 59), ÙÔ ¢ÈÎ·ÛÙËãÚÈÔ, Û ̆ÁÎÂÈãÌÂÓÔ ·Ôã ÙÔ ̆ ̃ J.-P. ÛÙÔ ÂıÓÈÎÔã ‰ÈãÎ·ÈÔ ÙË ̃ Úã̂ ÙË ̃ Ô‰ËÁÈã· ̃ 89/104/∂√∫ ÙÔ ̆ TM ̆Ì-
 Puissochet, ÚÔãÂ‰ÚÔ ÙÌËãÌ·ÙÔ ̃, P. Jann, C. Gulmann (ÂÈÛËÁËÙËã), D. ‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆, ÙË ̃ 21Ë ̃ ¢ÂÎÂÌ‚ÚÈãÔ ̆ 1988, ÁÈ· ÙËÓ ÚÔÛÂãÁÁÈÛË ÙˆÓ
 A. O. Edward Î·È L. Sevón, ‰ÈÎ·ÛÙÂã ̃, ÁÂÓÈÎÔã ̃ ÂÈÛ·ÁÁÂÏÂã· ̃: A. ÓÔÌÔıÂÛÈã̂ Ó ÙˆÓ ÎÚ·Ùã̂ Ó ÌÂÏã̂ Ó ÂÚÈã ÛËÌ·ãÙˆÓ, ÚÂãÂÈ Ó· ÎÚÈãÓÂ-
 Saggio, ÁÚ·ÌÌ·ÙÂã· ̃: Ù·È ‚·ãÛÂÈ ÙˆÓ Î·ÓÔãÓˆÓ Ô ̆ ÈãÛ ̄ ̆·Ó ÚÈÓ ·Ôã ÙËÓ ËÌÂÚÔÌËÓÈã·


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/36
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 5ης Σεπτεμβρίου 2006 — AEΠI κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-242/05) (1)
 («Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικά δικαιώματα - Διαδικασία για τη διαπίστωση παραβάσεως κράτους μέλους - Θέση στο αρχείο καταγγελίας που υποβλήθηκε από ιδιώτη - Προσφυγή ακυρώσεως - Απαράδεκτο»)
 (2006/C 281/63)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ελληνική Εταιρία προς Προστασίαν της Πνευματικής Ιδιοκτησίας (AEΠI ΑΕ ) (Μαρούσι, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Θ. Ασπρογέρακας-Γρίβας, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Θ. Χριστοφόρου και F. Castillo de la Torre)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής της 20ής Απριλίου 2005 να μην κινήσει κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας διαδικασία για τη διαπίστωση παραβάσεως καθώς και αίτημα να αποφανθεί το Πρωτοδικείο επί της ουσίας.
 Διατακτικό της διατάξεως:
 Το Δικαστήριο:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 205 της 20.8.2005


text:
 23.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 389/37
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Σεπτεμβρίου 2015 — Ecolab USA κατά ΓΕΕΑ (GREASECUTTER)
 (Υπόθεση T-610/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Επέκταση στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα της προστασίας διεθνούς καταχωρίσεως - Λεκτικό σήμα GREASECUTTER - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009))
 (2015/C 389/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ecolab USA, Inc. (Wilmington, Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής) (εκπρόσωποι: G. Hasselblatt και V. Töbelmann, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: L. Rampini)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 5ης Σεπτεμβρίου 2013 (υπόθεση R 1704/2012-2), σχετικά με την επέκταση στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα της προστασίας διεθνούς καταχωρίσεως που αφορά το λεκτικό σήμα GREASECUTTER.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ecolab USA, Inc. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 24 της 25.1.2014.


text:
 6.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/15
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 9ης Μαρτίου 2016 [αίτηση του Juzgado Contencioso-Administrativo no 1 de Tarragona (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Correos y Telégrafos SA κατά Ayuntamiento de Vila Seca
 (Υπόθεση C-302/15) (1)
 (2016/C 200/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 294 της 7.9.2015.


text:
26.4.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 101/31
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-331/02 (1) της υποθέσεως C-339/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας.
 (2003/C 101/53)
 (1 ) ΕΕ C 305 της 7.12.2002.
 Με διάταξη της 31ης Ιανουαρίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 υποθέσεως C-331/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Ηνωμένου Βασιλείου Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας.
 ( 1) EE C 274 της 9.11.2002. ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-344/02 (1)
 (2003/C 101/55)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-339/02 (1) Με διάταξη της 6ης Φεβρουαρίου 2003 o Πρόεδρος του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 (2003/C 101/54) της υποθέσεως C-344/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας.
 Με διάταξη της 13ης Φεβρουαρίου 2003 o Πρόεδρος του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή (1 ) EE C 261 της 26.10.2002.


text:
 8.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/38
 Προσφυγή της 13ης Φεβρουαρίου 2006 — Reliance Industries κατά Συμβουλίου και Επιτροπής
 (Υπόθεση T-45/06)
 (2006/C 86/76)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Reliance Industries Ltd (Βομβάη, Ινδία) [Εκπρόσωποι: I. MacVay, S. Ahmed, Solicitors]
 Καθών: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας)
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρωθούν οι αποφάσεις της Επιτροπής της 1ης Δεκεμβρίου 2005, με τις οποίες γνωστοποιείται η επανεξέταση ενόψει της λήξης της ισχύος των αντισταθμιστικών μέτρων που έχουν εφαρμογή στις εισαγωγές ορισμένων φιαλών τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου («PET») προελεύσεως, μεταξύ άλλων, από την Ινδία, και η έναρξη επανεξετάσεως ενόψει της λήξης της ισχύος των αντιντάμπινγκ μέτρων που έχουν εφαρμογή στις εισαγωγές ορισμένων προϊόντων που προέρχονται από την Ινδία, την Ινδονησία, τη Δημοκρατία της Κορέας, τη Μαλαισία, την Ταϊβάν και την Ταϊλάνδη και η μερική προσωρινή επανεξέταση των αντιντάμπινγκ μέτρων που έχουν εφαρμογή στις εισαγωγές ορισμένων PET προελεύσεως από τη Δημοκρατία της Κορέας και την Ταϊβάν (1).
 —
 Να ακυρωθούν, εφόσον το Πρωτοδικείο το θεωρεί αναγκαίο ή κατάλληλο, οι κανονισμοί του Συμβουλίου (ΕΚ) 2603/2000, (ΕΚ) 2604/2000 και η απόφαση της Επιτροπής 2000/745/ΕΚ, στον βαθμό που μπορεί να θεωρηθούν ως εφαρμοστέες επί της προσφεύγουσας για την περίοδο μετά την 1η Δεκεμβρίου 2005· και
 —
 Να ακυρώσει το άρθρο 11, παράγραφος 3, του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ) 384/96 («ο βασικός αντιντάμπινγκ κανονισμός» ) και το άρθρο 18, παράγραφος 1, του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ) 2026/97 («ο βασικός κανονισμός για τις επιδοτήσεις»), μόνον όμως υπό την προϋπόθεση και μέχρι του σημείου που το Πρωτοδικείο μπορεί να βρει, αντίθετα με την περίπτωση του προσφεύγοντος, ότι πράγματι διαφέρουν από τους όρους του άρθρου 11, παράγραφος 3 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου («ΠΟΕ») και του άρθρου 21, παράγραφος 3, της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις του ΠΟΕ,
 —
 Να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με τις δύο προσβαλλόμενες αποφάσεις η Επιτροπή αποφάσισε την έναρξη επανεξετάσεως των μέτρων, η ισχύς των οποίων επρόκειτο να λήξει, σε συνάρτηση με τον κανονισμό του Συμβουλίου 2603/2000, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για την επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων τύπων τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου, καταγωγής Ινδίας, Μαλαισίας και Ταϊλάνδης, και την περάτωση της διαδικασίας κατά των επιδοτήσεων όσον αφορά τις εισαγωγές ορισμένων τύπων τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου, καταγωγής Ινδονησίας, Δημοκρατίας της Κορέας και Ταϊβάν (2) και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2604/2000 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που έχει επιβληθεί στις εισαγωγές ορισμένων τύπων τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας, Δημοκρατίας της Κορέας, Μαλαισίας, Ταϊβάν και Ταϊλάνδης (3), καθώς και την απόφαση της Επιτροπής 2000/745/ΕΚ για την αποδοχή των αναλήψεων υποχρεώσεων που προτάθηκαν σε σχέση με τις διαδικασίες αντιντάμπινγκ και κατά των επιδοτήσεων όσον αφορά τις εισαγωγές τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου (PET) καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας, Μαλαισίας, Δημοκρατίας της Κορέας, Ταϊβάν και Ταϊλάνδης (4). Δυνάμει του άρθρου 11, παράγραφος 2, του βασικού αντιντάμπινγκ κανονισμού και του άρθρου 18, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού για τις επιδοτήσεις, η συνέπεια των ανακοινώσεων αυτών περί ενάρξεως [της επανεξετάσεως], εφόσον έγιναν εμπρόθεσμα, είναι ότι τα συναφή μέτρα παραμένουν σε ισχύ ενόσω εκκρεμούν τα αποτελέσματα της επανεξετάσεως.
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η έναρξη της έρευνας επανεξετάσεως των μέτρων, η ισχύς των οποίων επρόκειτο να λήξει, δεν ήταν έγκυρη, οπότε τα επίδικα μέτρα και η ανάληψη υποχρεώσεων έληξαν, σύμφωνα με τους όρους που έθεταν, την 1η Δεκεμβρίου 2005. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι οι ανακοινώσεις δημοσιεύθηκαν την ίδια ημέρα που έληγαν τα μέτρα (1η Δεκεμβρίου) και ότι, ως εκ τούτου, η έναρξη της έρευνας επανεξετάσεως των μέτρων η ισχύς των οποίων επρόκειτο να λήξει δεν έγινε πριν από την ημερομηνία λήξεως, όπως επιτάσσουν οι κανόνες του ΠΟΕ. Συναφώς, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι οι βασικοί κανονισμοί πρέπει να ερμηνευθούν σε συνάρτηση με τις συμφωνίες του ΠΟΕ και ότι, εν πάση περιπτώσει, κάθε διφορούμενο σημείο των βασικών κανονισμών πρέπει να κριθεί υπέρ αυτής, σύμφωνα με τις γενικές αρχές της κοινοτικής νομοθεσίας. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται περαιτέρω ότι αν οι βασικοί κανονισμοί δεν μπορούν να ερμηνευθούν κατά τον προτεινόμενο τρόπο, τότε οι διατάξεις αυτές αντιβαίνουν στους κανόνες του ΠΟΕ και για τον λόγο αυτό είναι άκυρες στον βαθμό αυτό.
 (1) ΕΕ L 304, 1.12.2005 σ. 4 και 9.
 (2) ΕΕ L 301, 30.11.2000 σ. 1.
 (3) ΕΕ L 301, 30.11.2000 σ. 21.
 (4) ΕΕ L 301, 30.11.2000 σ. 88.


text:
 22.9.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/21
 Προσφυγή της 3ης Ιουλίου 2007 — Meierhofer κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-74/07)
 (2007/C 223/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Stefan Meierhofer (Μόναχο, Γερμανία) (Εκπρόσωπος: H.-G. Schiessl, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε η καθής αναφορικά με τον προσφεύγοντα στις 10 Μαΐου 2007,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε η καθής στις 19 Ιουνίου 2007 επί της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος,
 —
 να υποχρεωθεί η καθής να επαναξιολογήσει την προφορική δοκιμασία στην οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων στις 29 Μαρτίου 2007 βάσει των ισχυόντων κριτηρίων,
 —
 να υποχρεωθεί η καθής να αποφασίσει εκ νέου, υπό το πρίσμα των νέων αποτελεσμάτων του διαγωνισμού, σχετικά με την κατάταξη του προσφεύγοντος στον κατάλογο επιτυχόντων του διαγωνισμού AD/26/05,
 —
 να υποχρεωθεί η καθής να αιτιολογήσει τη νέα απόφαση που πρόκειται να εκδώσει,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων μετέσχε στον διαγωνισμό AD/26/05 (πρόσληψη υπαλλήλων στον βαθμό Α5). Μετά το πέρας των δοκιμασιών, η εξεταστική επιτροπή γνωστοποίησε στον προσφεύγοντα ότι δεν θα περιληφθεί στον κατάλογο επιτυχόντων, διότι δεν είχε συγκεντρώσει την απαιτούμενη βαθμολογία.
 Αντικείμενο των αιτιάσεων του προσφεύγοντος είναι η πλημμελής αιτιολόγηση της αποφάσεως της Επιτροπής να μην τον περιλάβει στον κατάλογο επιτυχόντων και οι διαδικαστικές πλημμέλειες της προφορικής δοκιμασίας.


text:
 26.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 15ης Φεβρουαρίου 2011 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-81/09) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Επίδομα αναπηρίας - Εσφαλμένος υπολογισμός - Αναδρομική καταβολή - Οφειλόμενοι τόκοι υπερημερίας - Εφαρμοστέο επιτόκιο - Ετήσια κεφαλαιοποίηση - Υλική ζημία και ηθική βλάβη)
 2011/C 95/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και C. Berardis-Kayser, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία απορρίφθηκε μερικώς η αίτηση του προσφεύγοντος περί καταβολής τόκων υπερημερίας επί του χορηγηθέντος σε αυτόν επιδόματος αναπηρίας
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει, πέραν των δικών της δικαστικών εξόδων, το ένα τέταρτο των δικαστικών εξόδων του L. Marcuccio.
 3)
 Ο L. Marcuccio φέρει τα τρία τέταρτα των δικαστικών του εξόδων.
 (1) ΕΕ C 312 της 19.12.2009, σ. 44.


text:
 21.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/21
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 21 Δεκεμβρίου 2015 — Security Service Srl κατά Ministero dell’Interno κ.λπ.
 (Υπόθεση C-692/15)
 (2016/C 106/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Security Service Srl
 Αναιρεσίβλητοι: Ministero dell’Interno, Questura di Napoli, Questura di Roma
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μήπως η απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση Επιτροπή κατά Ιταλίας, C-465/2005, EU:C:2007:781, όπου το Δικαστήριο έκρινε ότι το Ιταλικό Δημόσιο παραβίασε τις αρχές που διατυπώνονται στα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ (ελευθερία εγκαταστάσεως και ελεύθερη παροχή υπηρεσιών), επειδή προέβλεπε ότι:
 α)
 η δραστηριότητα ιδιωτικού φύλακα δύναται να ασκηθεί μόνο κατόπιν όρκου πίστεως στην Ιταλική Δημοκρατία·
 β)
 οι πάροχοι υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένοι σε άλλο κράτος μέλος δύνανται να ασκήσουν τη δραστηριότητα παροχής υπηρεσιών ιδιωτικής ασφάλειας μόνο κατόπιν άδειας του Prefetto, τοπικής ισχύος, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι υποχρεώσεις στις οποίες ήδη υπόκεινται οι πάροχοι αυτοί στο κράτος μέλος καταγωγής τους·
 γ)
 η εν λόγω άδεια έχει περιορισμένη εδαφική ισχύ και η χορήγησή της προϋποθέτει συνυπολογισμό του αριθμού και του μεγέθους των επιχειρήσεων ιδιωτικής ασφάλειας που ήδη δραστηριοποιούνται στη συγκεκριμένη περιοχή·
 δ)
 οι επιχειρήσεις ιδιωτικής ασφάλειας πρέπει να διαθέτουν έδρα επιχειρηματικής δραστηριότητας σε κάθε επαρχία όπου ασκούν τη δραστηριότητά τους·
 ε)
 το προσωπικό των εν λόγω επιχειρήσεων πρέπει να έχει σε ατομική βάση άδεια για την άσκηση δραστηριοτήτων ιδιωτικής ασφάλειας, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι έλεγχοι και εξακριβώσεις που ήδη πραγματοποιήθηκαν στο κράτος μέλος καταγωγής·
 στ)
 οι επιχειρήσεις ιδιωτικής ασφάλειας πρέπει να διαθέτουν κατώτατο και/ή ανώτατο αριθμό προσωπικού προκειμένου να λάβουν άδεια·
 ζ)
 οι επιχειρήσεις αυτές πρέπει να καταθέσουν εγγύηση στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων·
 η)
 οι τιμές για τις υπηρεσίες ιδιωτικής ασφάλειας καθορίζονται με τη χορηγούμενη από τον Prefetto άδεια εντός προκαθορισμένου περιθωρίου διακυμάνσεως,
 δύναται να αποκλείσει, αφ’ εαυτής, την εξουσία της επαρχιακής αρχής δημόσιας ασφάλειας (του Questore) να θέτει προδιαγραφές για την παροχή υπηρεσιών όπως οι προδιαγραφές που βάλλονται εν προκειμένω, oι oποίες καθιστούν υποχρεωτική την απασχόληση ελάχιστου αριθμού (δύο) υπαλλήλων σε επιχειρησιακές δράσεις που αφορούν ορισμένες υπηρεσίες;
 2)
 Μήπως, μολονότι πρόκειται για νέο ζήτημα, το ζήτημα αυτό έχει ομοιότητες που μπορούν να οδηγήσουν στην ίδια κρίση με γνώμονα τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ;


text:
 21.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 429/16
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Οκτωβρίου 2015 — Λιθουανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-110/13) (1)
 ([Κοινοτικό πρόγραμμα βοήθειας όσον αφορά μέτρα ένταξης για τη γεωργία και την αγροτική ανάπτυξη στις υποψήφιες χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης (Sapard) - Χρηματοδότηση από την Ένωση ορισμένων δαπανών τις οποίες πραγματοποίησε η Λιθουανία - Απόφαση της Επιτροπής με την οποία ζητείται από τη Λιθουανία να επιστρέψει μέρος του καταβληθέντος ποσού - Άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1268/1999 - Παραπομπή στις αρχές που θεσπίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) 1258/1999 - Περιεχόμενο της πολυετούς συμφωνίας χρηματοδοτήσεως για το πρόγραμμα Sapard - Ειλικρινής συνεργασία])
 (2015/C 429/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Λιθουανίας (εκπρόσωποι: D. Kriaučiūnas, R. Krasuckaitė, D. Skara και V. Čepaitė)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Erlbacher, A. Steiblytė και G. von Rintelen)
 Αντικείμενο
 Κυρίως, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως FK/fa/D(2012)1707818 της Επιτροπής, της 10ης Δεκεμβρίου 2012, στο μέτρο που το προσαρτημένο στην απόφαση χρεωστικό σημείωμα αριθ. 3241213460 αφορά σχέδια των οποίων η εκτέλεση είχε ανατεθεί σε επιχειρήσεις που κηρύχθηκαν σε πτώχευση και το σχέδιο P27010010.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Δημοκρατία της Λιθουανίας φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) EE C 129 της 4.5.2013.


text:
 14.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/19
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαρτίου 2011 — Comap κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-377/06) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Τομέας των συνδέσμων σωληνώσεων από χαλκό και κράματα χαλκού - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Διάρκεια της συμμετοχής στην παράβαση - Πρόστιμα - Καθορισμός του αρχικού ποσού του προστίμου - Αναλογικότητα)
 2011/C 145/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Comap SA (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: αρχικώς, A. Wachsmann και C. Pommiès, στη συνέχεια, Α. Wachsmann και D. Nourissier και, τέλος, Α. Wachsmann και S. de Guigné, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Nijenhuis και V. Bottka, επικουρούμενοι από τον N. Coutrelis, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής C(2006) 4180, της 20ής Σεπτεμβρίου 2006, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/F-1/38.121 — Σύνδεσμοι σωληνώσεων), καθώς και αίτημα μειώσεως του ποσού του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με την απόφαση αυτή.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Comap SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 42 της 24.2.2007.


text:
 11.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/17
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε με απόφαση της 15ης Μαρτίου 2005 το Østre Landsret στο πλαίσιο της υποθέσεως VW-Audi Forhandlerforeningen, εντολοδόχος της Vulcan Silkeborg A/S κατά Skandinavisk Motor Co. A/S
 (Υπόθεση C-125/05)
 (2005/C 143/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Με απόφαση της 15ης Μαρτίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 17 Μαρτίου 2005, το Østre Landsret, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ VW-Audi Forhandlerforeningen, εντολοδόχου της Vulcan Silkeborg A/S και Skandinavisk Motor Co. A/S, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1)
 Έχει το άρθρο 5, παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) 1475/95 της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 1995 (1), σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85 παράγραφος 3 της Συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών διανομής, πώλησης και εξυπηρέτησης μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων, («κανονισμός 1475/95 περί απαλλαγής κατά κατηγορίες») την έννοια ότι η εκ μέρους ενός προμηθευτή με προειδοποιητική προθεσμία ενός έτους καταγγελία μιας συμφωνίας με διανομέα πρέπει να αιτιολογείται επιπροσθέτως, πέραν της αναφοράς του προμηθευτή στην εν λόγω διάταξη;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1, ερωτάται:
 Ποιοι όροι μπορούν να τίθενται σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο ως προς το περιεχόμενο μιας τέτοιας αιτιολογήσεως και πότε πρέπει αυτή να παρέχεται;
 3)
 Ποια συνέπεια έχει το ότι η αιτιολόγηση δεν ήταν ορθή ή έγκαιρη;
 4)
 Έχει το άρθρο 5, παράγραφος 3, του κανονισμού 1475/95 περί απαλλαγής κατά κατηγορίες την έννοια ότι η καταγγελία συμφωνίας με διανομέα με προειδοποιητική προθεσμία ενός έτους πρέπει να πραγματοποιείται βάσει ήδη καταρτισθέντος από τον προμηθευτή σχεδίου αναδιοργανώσεως;
 5)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 4, ερωτάται:
 Ποιος όρος μπορεί να τίθεται σύμφωνα με το κοινοτικό δικαιο ως προς το περιεχόμενο και τον τύπο ενός καταρτισθέντος από τον προμηθευτή σχεδίου αναδιοργανώσεως και πότε πρέπει αυτό να παρουσιάζεται;
 6)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 4, ερωτάται:
 Πρέπει ο προμηθευτής να ενημερώσει τον προς ον η καταγγελία διανομέα για το περιεχόμενο του σχεδίου αναδιοργανώσεως και πότε και με ποιο τύπο πρέπει να γίνει σε δεδομένη περίπτωση η ενημέρωση του διανομέα;
 7)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 4, ερωτάται:
 Ποια συνέπεια έχει το ότι ενδεχόμενο σχέδιο αναδιοργανώσεως δεν πληροί τους όρους που μπορούν να τίθενται ως προς το περιεχόμενο και τον τύπο ενός σχεδίου αναδιοργανώσεως;
 8)
 Από τη δανική απόδοση του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού 1475/95 περί απαλλαγής κατά κατηγορίες προκύπτει ότι η εκ μέρους του προμηθευτή με προειδοποιητική προθεσμία ενός έτους καταγγελία έναντι του διανομέα προϋποθέτει «[...] det er nødvendigt at foretage[...] [περίπτωση ανάγκης για] [...] en gennemgribende reorganisering af hele forhandlernettet eller en del heraf[...]»«[αναδιοργάνωση του συνόλου ή ουσιώδους τμήματος του δικτύου]». Η έκφραση «nødvendigt [περίπτωση ανάγκης]» απαντά σε όλες τις γλωσσικές αποδόσεις του κανονισμού 1475/95 περί απαλλαγής κατά κατηγορίες, ενώ η λέξη «gennemgribende [ΣτΜ: ριζική]» ανευρίσκεται μόνο στη δανική απόδοση.
 Με βάση αυτά τα δεδομένα, ερωτάται:
 Ποιοι όροι μπορούν να τίθενται για τη φύση της αναδιοργανώσεως προκειμένου να μπορεί ο προμηθευτής να προβεί σε καταγγελία έναντι του διανομέα με προειδοποιητική προθεσμία ενός έτους κατ' εφαρμογήν του άρθρου 5, παράγραφος 3, του του κανονισμού 1475/95 περί απαλλαγής κατά κατηγορίες;
 9)
 Πρέπει στο πλαίσιο της εκτιμήσεως αν πληρούνται οι προϋποθέσεις -προκειμένου ο προμηθευτής να μπορεί να καταγγείλει τη συμφωνία με προειδοποιητική προθεσμία ενός έτους κατά το άρθρο 5, παράγραφος 3, του κανονισμού 1475/95 περί απαλλαγής κατά κατηγορίες –να αποδίδεται σημασία στο ποιες θα ήταν οι οικονομικές συνέπειες για τον προμηθευτή, εάν αυτός είχε προβεί σε καταγγελία έναντι του διανομέα με προειδοποιητική προθεσμία δύο ετών;
 10)
 Ποιος έχει το βάρος αποδείξεως ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για να μπορεί ο προμηθευτής να προβεί σε καταγγελία της συμφωνίας με προειδοποιητική προθεσμία ενός έτους κατά το άρθρο 5, παράγραφος 3, του κανονισμού 1475/95 περί απαλλαγής κατά κατηγορίες και πως μπορεί να αρθεί αυτό το βάρος αποδείξεως;
 11)
 Έχει το άρθρο 5, παράγραφος 3, του κανονισμού 1475/95 περί απαλλαγής κατά κατηγορίες την έννοια ότι είναι δυνατό να πληρούνται οι προϋποθέσεις -προκειμένου ο προμηθευτής να μπορεί να καταγγείλει τη συμφωνία με προειδοποιητική προθεσμία ενός έτους κατ' αυτή τη διάταξη- για τον λόγο ήδη ότι η εφαρμογή του κανονισμού 1475/95 περί απαλλαγής κατά κατηγορίες μπορεί να έχει καταστήσει αφεαυτής αναγκαία μια ριζική αναδιοργάνωση του δικτύου διανομέων του προμηθευτή;
 (1) ΕΕ L 145 της 29.6.1995, σ. 25


text:
10.3.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 79/5
 τι ́ας (εκπρο ́σωπος: καθηγητη ́ς U. Leanza, επικουρου ́μενος απο ́ τον δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. Saggio, γραμματε ́ας: H. von
 Ι. M. Braguglia), με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Ιταλικη ́ Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 5 ∆εκεμβρι ́ου 2000
 ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας η ́, εν πα ́ση περιπτω ́σει, μη κοινοποιω ́- απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ντας στην Επιτροπη ́ τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς
 διατα ́ξεις που ει ́ναι αναγκαι ́ες για να συμμορφωθει ́ προς την Το ́αρθρο 30 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως,
 οδηγι ́α 97/51/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβου- ́αρθρο 28 ΕΚ) εμποδι ́ζει κρα ́τος με ́λος να εφαρμο ́ζει στα εισαγο ́-
 λι ́ου, της 6ης Οκτωβρι ́ου 1997, για την τροποποι ́ηση των οδηγιω ́ν μενα απο ́ ́αλλο κρα ́τος με ́λος προϊο ́ντα, ́οπου αυτα ́ νομι ́μως
 του Συμβουλι ́ου 90/387/ΕΟΚ και 92/44/ΕΟΚ με σκοπο ́ την παρασκευα ́ζονται και διατι ́θενται στο εμπο ́ριο, εθνικη ́ κανο-
 προσαρμογη ́ τους στο ανταγωνιστικο ́ περιβα ́λλον του τηλεπικοι- νιστικη ́ ρυ ́θμιση η οποι ́α απαγορευ ́ει την εμπορι ́α σε αυτο ́ το
 νωνιακου ́ τομε ́α (EE L 295, σ. 23), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που κρα ́τος με ́λος τυριου ́ που στερει ́ται φλου ́δας υπο ́ την ονομασι ́α
 υπε ́χει απο ́ την εν λο ́γω οδηγι ́α, το ∆ικαστη ́ριο (τρι ́το τμη ́μα), «ε ́μμενταλ».
 συγκει ́μενο απο ́ τους C. Gulmann (εισηγητη ́), προ ́εδρο του τρι ́του
 τμη ́ματος, J.-P. Puissochet και F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις (1) EE C 33 της 6.2.1999.
 30 Νοεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας, εντο ́ς της ταχθει ́σας
 προθεσμι ́ας, τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς
 διατα ́ξεις που ει ́ναι αναγκαι ́ες για να συμμορφωθει ́προς την
 οδηγι ́α 97/51/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του
 Συμβουλι ́ου, της 6ης Οκτωβρι ́ου 1997, για την τροποποι ́ηση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 των οδηγιω ́ ν του Συμβουλι ́ου 90/387/ΕΟΚ και 92/44/ΕΟΚ
 με σκοπο ́ την προσαρμογη ́ τους στο ανταγωνιστικο ́ περιβα ́λ- της 5ης ∆εκεμβρι ́ου 2000
 λον του τηλεπικοινωνιακου ́ τομε ́α, παρε ́βη της υποχρεω ́ σεις
 που υπε ́χει απο ́ την εν λο ́γω οδηγι ́α. στην υπο ́θεση C-477/98 (αι ́τηση του Court of Appeal in
 Northern Ireland για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 2) Καταδικα ́ζει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. σεως): Eurostock Meat Marketing Ltd κατα ́ Department of
 Agriculture for Northern Ireland (1)
 (1) EE C 20 της 22.1.2000.
 («Γεωργι ́α — Υγειονομικο ́ς ́ελεγχος — Επει ́γοντα με ́τρα
 κατα ́ της σπογγω ́ δους εγκεφαλοπα ́θειας των βοοειδω ́ν —
 Ειδικο ́ υλικο ́ κινδυ ́νου»)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (2001/C 79/09)
 της 5ης ∆εκεμβρι ́ου 2000
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 στην υπο ́θεση C-448/98 (αι ́τηση του tribunal de police de
 Belley για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Ποινικη ́
 δι ́κη κατα ́ Jean-Pierre Guimont (1) (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 («Με ́τρα ισοδυνα ́ μου αποτελε ́σματος προς ποσοτικο ́ περιο-
 ρισμο ́ — Καθαρα ́ εσωτερικη ́ κατα ́ σταση — Παραγωγη ́ Στην υπο ́θεση C-477/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Court
 και εμπορι ́α τυριου ́ ́εμμενταλ χωρι ́ς φλου ́δα»)
 of Appeal in Northern Ireland (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο) προς το
 (2001/C 79/08) ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ
 (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της
 διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) Εurostock Meat Marketing Ltd και Department of Agriculture
 for Northern Ireland, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 9 της οδηγι ́ας 89/662/ΕΟΚ του
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») Συμβουλι ́ου, της 11ης ∆εκεμβρι ́ου 1989, σχετικα ́ με τους
 κτηνιατρικου ́ς ελε ́γχους που εφαρμο ́ζονται στο ενδοκοινοτικο ́
 Στην υπο ́θεση C-448/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του tribunal de εμπο ́ριο με προοπτικη ́ την υλοποι ́ηση της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς
 police de Belley (Γαλλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ του (ΕΕ L 395, σ. 13), της αποφα ́σεως 97/534/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της
 α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α 30η ́ς Ιουλι ́ου 1997, σχετικα ́ με την απαγο ́ρευση της χρη ́σης
 ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της ποινικη ́ς δι ́κης που εκκρεμει ́ ενω ́πιον υλικω ́ν που παρουσια ́ζουν κι ́νδυνο απο ́ α ́ποψη μεταδοτικω ́ν
 του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου κατα ́ Jean-Pierre Guimont, η ́εκδοση σπογγωδω ́ν εγκεφαλοπαθειω ́ν (ΕΕ L 216, σ. 95), και του α ́ρθρου
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 3, 36 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρου 30
 στοιχει ́ο α', της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez
 α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο α', ΕΚ), καθω ́ς και του α ́ρθρου Iglesias, Προ ́εδρο, C. Gulmann, A. La Pergola, M. Wathelet και
 30 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρου 28 Β. Σκουρη ́, προε ́δρους τμη ́ματος, D. A. O. Edward,
 ΕΚ) και των επο ́μενων α ́ρθρων, το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ J.-P. Puissochet, P. Jann, L. Sevón (εισηγητη ́), R. Schintgen
 τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, C. Gulmann (εισηγητη ́), και την F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber,
 M. Wathelet και Β. Σκουρη ́, προε ́δρους τμη ́ματος, D. A. O. γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 5
 Edward, J.-P. Puissochet, P. Jann, L. Sevón και R. Schintgen, ∆εκεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ---pagebreak--- C 79/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.3.2001
 'Ενα κρα ́τος μπορει ́ να απαγορευ ́ει την εισαγωγη ́ κεφαλω ́ ν βοοει- Γαλλι ́ας Tautavel και Vingrau (Γαλλι ́α), κατα ́ παρα ́βαση του
 δω ́ ν που περιλαμβα ́νουν υλικο ́ το οποι ́ο εμφανι ́ζει κινδυ ́νους α ́ρθρου 6, παρα ́γραφοι 2 ́εως 4, της οδηγι ́ας 92/43/ΕΟΚ του
 σχετικα ́ με τη σπογγω ́ δη εγκεφαλοπα ́θεια των βοοειδω ́ ν, ως Συμβουλι ́ου, της 21ης Μαι ̈́ου 1992, για τη διατη ́ρηση των
 συντηρητικο ́ με ́τρο προστασι ́ας κατα ́ την ́εννοια του ́αρθρου 9, φυσικω ́ν οικοτο ́πων καθω ́ς και της α ́γριας πανι ́δας και χλωρι ́δας
 παρα ́γραφος 1, τε ́ταρτο εδα ́φιο, της οδηγι ́ας 89/662/ΕΟΚ του (EE L 206, σ. 7), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τη
 Συμβουλι ́ου, της 11ης ∆εκεμβρι ́ου 1989, σχετικα ́ με τους κτηνια- Συνθη ́κη ΕΚ, το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 τρικου ́ς ελε ́γχους που εφαρμο ́ζονται στο ενδοκοινοτικο ́ εμπο ́ριο C. Gulmann (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, Β. Σκουρη ́ και
 με προοπτικη ́ την υλοποι ́ηση της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς, σε R. Schintgen δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας:
 κατα ́σταση στην οποι ́α η Επιτροπη ́ εξε ́δωσε απο ́φαση, κατ' εφαρ- D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 μογη ́ν του ́αρθρου 9, παρα ́γραφος 4, της ́διας ι οδηγι ́ας, ́οπως στις 7 ∆εκεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 η απο ́φαση 97/534/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 30η ́ς Ιουλι ́ου 1997,
 σχετικα ́ με την απαγο ́ρευση της χρη ́σης υλικω ́ ν που παρουσια ́ζουν 1) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας να κατατα ́ξει οποια-
 κι ́νδυνο απο ́ ́αποψη μεταδοτικω ́ ν σπογγωδω
 ́ ν εγκεφαλοπαθειω ́ ν, δη ́ποτε περιοχη ́ της τοποθεσι ́ας Basses Corbières σε ζω ́ νη
 επιβα ́λλουσα την αφαι ́ρεση και απαγορευ ́ουσα τη χρη ́ση τε ́τοιου ειδικη ́ς προστασι ́ας και να λα ́βει επαρκη ́, ως προς τη
 υλικου ́, μολονο ́τι η ημερομηνι ́α εφαρμογη ́ς των με ́τρων που γεωγραφικη ́ ́εκταση για την οποι ́α θεσπι ́ζονται, με ́τρα ειδι-
 προβλε ́πει η απο ́φαση αυτη ́ μετατε ́θηκε. κη ́ς διατηρη ́σεως για την τοποθεσι ́α αυτη ́, παρε ́βη τις
 υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ το ́αρθρο 4, παρα ́γραφος 1, της
 οδηγι ́ας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 2ας Απριλι ́ου
 (1) EE C 71 της 13.3.1999. 1979, περι ́ της διατηρη ́σεως των αγρι ́ων πτηνω ́ ν.
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 3) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (1) EE C 378 της 5.12.1998.
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 της 7ης ∆εκεμβρι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση C-374/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́ες 79/409/ΕΟΚ και
 92/43/ΕΟΚ — ∆ιατη ́ρηση των αγρι ́ων πτηνω ́ ν — Ζω ́ νες της 7ης ∆εκεμβρι ́ου 2000
 ειδικη ́ς προστασι ́ας»)
 στην υπο ́θεση C-482/98: Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α κατα ́ Επιτρο-
 (2001/C 79/10) πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 («Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Οδηγι ́α 92/83/ΕΟΚ του Συμ-
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) βουλι ́ου — Εναρμο ́νιση των διαρθρω ́ σεων και των ειδικω ́ν
 φο ́ρων κατανα ́λωσης που επιβα ́λλονται στην αλκοο ́λη και
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ τα αλκοολου ́χα ποτα ́ — Απο ́φαση 98/617/ΕΚ της Επιτρο-
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») πη ́ς, της 21ης Οκτωβρι ́ου 1998, με την οποι ́α δεν επιτρε ́πε-
 ται στην Ιταλι ́α να αρνει ́ται τη χορη ́γηση απαλλαγη ́ς για
 ορισμε ́να προϊο ́ντα που απαλλα ́σσονται απο ́ τους ειδικου ́ς
 Στην υπο ́θεση C-374/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των φο ́ρους κατανα ́λωσης συ ́μφωνα με την οδηγι ́α 92/83 —
 (εκπρο ́σωποι: P. Stancanelli και O. Couvert-Castéra) κατα ́ Γαλλι- Καλλυντικα ́ προϊο ́ντα»)
 κη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: K. Rispal-Bellanger και R. Nadal),
 με αντικει ́μενο να αναγνωρισθει ́ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, αφενο ́ς,
 παραλει ́ποντας να κατατα ́ξει την τοποθεσι ́α Basses Corbières (2001/C 79/11)
 (Γαλλι ́α) σε ζω ́νη ειδικη ́ς προστασι ́ας ορισμε ́νων πτηνω ́ν που
 περιλαμβα ́νονται στο παρα ́ρτημα Ι της οδηγι ́ας 79/409/ΕΟΚ του (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Συμβουλι ́ου, της 2ας Απριλι ́ου 1979, περι ́ της διατηρη ́σεως των
 αγρι ́ων πτηνω ́ν (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 15/001, σ. 202), καθω ́ς και ορισμε ́νων
 αποδημητικω ́ν ειδω ́ν που δεν περιλαμβα ́νονται στο παρα ́ρτημα Ι, (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 και να λα ́βει με ́τρα ειδικη ́ς διατηρη ́σεως του οικοτο ́που τους, κατα ́ στη Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας)
 παρα ́βαση του α ́ρθρου 4, παρα ́γραφοι 1 και 2, της εν λο ́γω
 οδηγι ́ας, και, αφετε ́ρου, παραλει ́ποντας να λα ́βει τα κατα ́λληλα Στην υπο ́θεση C-482/98, Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι:
 με ́τρα για την τοποθεσι ́α Basses Corbières προς αποφυγη ́ της καθηγητη ́ς U. Leanza, επικουρου ́μενος απο ́ τον O. Fiumara) κατα ́
 διαταρα ́ξεως των ειδω ́ν που ́εχουν το ενδιαι ́τημα ́ τους στην Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος:
 τοποθεσι ́α αυτη ́, καθω ́ς και της φθορα ́ς των οικοτο ́πων τους που E. Traversa), με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως
 μπορει ́ να ́εχει σημαντικε ́ς συνε ́πειες, κατο ́πιν της ενα ́ρξεως 98/617/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 21ης Οκτωβρι ́ου 1998, με την
 της εκμεταλλευ ́σεως λατομει ́ων στην περιφε ́ρεια των ∆η ́μων της οποι ́α δεν επιτρε ́πεται στην Ιταλι ́α να αρνει ́ται τη χορη ́γηση


text:
 23.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/16
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 11ης Δεκεμβρίου 2014 (αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Administrativo e Fiscal de Viseu — Πορτογαλία) — Agrocaramulo — Empreendimentos Agro-Pecuários do Caramulo SA κατά Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP (IFAP)
 (Υπόθεση C-70/14) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Κανονισμός (ΕΟΚ) 3846/87 - Γεωργία - Κοινή οργάνωση αγορών - Επιστροφές κατά την εξαγωγή - Κρέας πουλερικών - «Όρνιθες για αντικατάσταση» - Ονοματολογία των γεωργικών προϊόντων για τις επιστροφές κατά την εξαγωγή - Κατάταξη])
 (2015/C 065/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Administrativo e Fiscal de Viseu
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Agrocaramulo — Empreendimentos Agro-Pecuários do Caramulo SA
 Καθής: Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP (IFAP)
 Διατακτικό
 Το παράρτημα 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3846/87 της Επιτροπής, της 17ης Δεκεμβρίου 1987, που καθορίζει την ονοματολογία των γεωργικών προϊόντων για τις επιστροφές κατά την εξαγωγή, όπως έχει μετά την τελευταία τροποποίηση από τον κανονισμό (ΕΚ) 2091/2005 της Επιτροπής, της 15ης Δεκεμβρίου 2005, έχει την έννοια ότι, ωοτόκες όρνιθες που σφάχτηκαν μετά το πέρας της περιόδου ωοτοκίας, όταν ο σκελετός τους έχει πλήρως οστεοποιηθεί, ονομαζόμενες «όρνιθες για αντικατάσταση», δεν εμπίπτουν στην περιγραφή των εμπορευμάτων «λοιπά» που περιλαμβάνεται στους κωδικούς προϊόντος 0207 12 10 9900 και 0207 12 90 9190 που αναφέρονται στο εν λόγω παράρτημα.
 (1) ΕΕ C 135 της 05.05.2014.


text:
 30.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 107/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 22ας Ιανουαρίου 2015 [αίτηση του Handelsgericht Wien (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Pez Hejduk κατά EnergieAgentur.NRW GmbH
 (Υπόθεση C-441/13) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 - Άρθρο 5, σημείο 3 - Ειδικές δωσιδικίες ως προς ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας - Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας - Άυλο περιεχόμενο - Διάδοση μέσω διαδικτύου - Προσδιορισμός του τόπου όπου συνέβη το ζημιογόνο γεγονός - Κριτήρια])
 (2015/C 107/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Handelsgericht Wien
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Pez Hejduk
 κατά
 EnergieAgentur.NRW GmbH
 Διατακτικό
 Το άρθρο 5, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση προβαλλόμενης προσβολής του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και των συγγενικών δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται στο κράτος μέλος του δικαστηρίου ενώπιον του οποίου ασκήθηκε σχετική αγωγή, το τελευταίο έχει δικαιοδοσία, ως δικαστήριο του τόπου επελεύσεως της ζημίας, να κρίνει επί της αγωγής εφόσον ζητείται να αναγνωριστεί ευθύνη για την προσβολή των ως άνω δικαιωμάτων λόγω αναρτήσεως προστατευόμενων φωτογραφιών σε διαδικτυακό ιστότοπο προσβάσιμο στην περιφέρειά του. Το δικαστήριο αυτό είναι αρμόδιο να κρίνει μόνον επί της ζημίας που προκλήθηκε εντός του κράτους μέλους όπου έχει την έδρα του.
 (1) ΕΕ C 313 της 26.10.2013.