text:
 10.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/32
 Προσφυγή της 5ης Ιανουαρίου 2007 — Βέλγιο κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-5/07)
 (2007/C 56/63)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: L. Van den Broeck και οι J.-P. Buyle και C. Steyaert, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 18ης Οκτωβρίου 2006, καθόσον η Επιτροπή έκρινε με την εν λόγω απόφαση ότι οι «παλαιές απαιτήσεις ΕΚΤ», τις οποίες το Βασίλειο του Βελγίου εξόφλησε οικειοθελώς, αλλά με επιφύλαξη παντός δικαιώματός του, στις 21 Δεκεμβρίου 2004, δεν έχουν παραγραφεί·
 —
 κατόπιν τούτου, να αποφανθεί ότι οι απαιτήσεις αυτές είχαν παραγραφεί, δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 2988/95/ΕΚ και, συνεπώς, να υποχρεώσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να επιστρέψει στο Βασίλειο του Βελγίου το ποσό των 631 177,60 ευρώ, με τόκους υπερημερίας από 21ης Δεκεμβρίου 2004, υπολογιζόμενους βάσει του επιτοκίου αναφοράς της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, προσαυξημένου κατά τρεισήμισι ποσοστιαίες μονάδες·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 18ης Οκτωβρίου 2006, καθόσον η Επιτροπή έκρινε με την εν λόγω απόφαση ότι η μη εξόφληση των επίμαχων παλαιών οφειλών ΕΚΤ συνεπαγόταν την υποχρέωση καταβολής τόκων και, ως εκ τούτου, να υποχρεώσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να επιστρέψει στο προσφεύγον τους καταβληθέντες τόκους επί των επίδικων απαιτήσεων, ήτοι το ποσό των 377 724,90 ευρώ, με τόκους υπερημερίας από 21ης Δεκεμβρίου 2004, υπολογιζόμενους βάσει του επιτοκίου αναφοράς της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, προσαυξημένου κατά τρεισήμισι ποσοστιαίες μονάδες·
 —
 έτι επικουρικότερον, να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 18ης Οκτωβρίου 2006, ως προς το μέρος της που αφορά το επιτόκιο των τόκων των οποίων ζητήθηκε η καταβολή. Κατόπιν τούτου, να κρίνει ότι το επιτόκιο αυτό κυμαινόταν ανάλογα με το δημοσιευόμενο στην Επίσημη Εφημερίδα επιτόκιο που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εφαρμόζει στις κύριές της πράξεις αναχρηματοδοτήσεως και, κατά συνέπεια, να υποχρεώσει την Επιτροπή να επιστρέψει στο προσφεύγον το ποσό που αντιστοιχεί στους υπερβαλλόντως καταβληθέντες τόκους επί των επίδικων απαιτήσεων, με τόκους υπερημερίας από 21ης Δεκεμβρίου 2004, υπολογιζόμενους βάσει του επιτοκίου αναφοράς της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, προσαυξημένου κατά τρεισήμισι ποσοστιαίες μονάδες και
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή, το προσφεύγον κράτος μέλος ζητεί την ακύρωση της περιληφθείσας στο έγγραφο της 18ης Οκτωβρίου 2006 αποφάσεως της Επιτροπής, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του επιστροφής του ποσού που κατέβαλε έναντι παλαιών απαιτήσεων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου και του οποίου ζητεί την επιστροφή, προβάλλοντας ως λόγο την παραγραφή των οικείων απαιτήσεων και, επικουρικώς, την έλλειψη νομίμου βάσεως για την αξίωση καταβολής τόκων.
 Κατά τη χρονική περίοδο από το 1987 έως το 1992, η Επιτροπή ζήτησε από το προσφεύγον, με σειρά αποφάσεων που εξέδωσε βάσει του κανονισμού 2950/83/ΕΟΚ (1) και της αποφάσεως 83/673/ΕΟΚ (2), την επιστροφή των ποσών που είχε χορηγήσει, υπό τη μορφή ενισχύσεως, σε ορισμένους βελγικούς οργανισμούς (επιχειρηματικούς φορείς) και δεν χρησιμοποιήθηκαν από αυτούς. Το προσφεύγον διαβίβασε στους οικείους επιχειρηματικούς φορείς τα χρεωστικά σημειώματα της Επιτροπής. Ορισμένοι από αυτούς επέστρεψαν τα ποσά απευθείας στην Επιτροπή, ενώ σε άλλες περιπτώσεις ακολούθησε αλληλογραφία μεταξύ των επιχειρηματικών φορέων και της Επιτροπής περί της νομιμότητας των αιτημάτων της επιστροφής των ποσών. Το 2002 διεξήχθησαν, με πρωτοβουλία της Επιτροπής, νέες συζητήσεις. Το 2004, η Επιτροπή προέβη στον συμψηφισμό των οφειλόμενων έναντι των επίμαχων παλαιών απαιτήσεων ΕΚΤ ποσών (χρεωστικά σημειώματα εκδοθέντα μεταξύ της 15ης Ιανουαρίου 1987 και της 31ης Δεκεμβρίου 1991), επαυξημένων με τόκους υπερημερίας από της ημερομηνίας εκδόσεως των χρεωστικών σημειωμάτων, με τις απαιτήσεις του προσφεύγοντος έναντι της Επιτροπής στο πλαίσιο της διαχειρίσεως των πόρων ΕΚΤ. Το προσφεύγον αμφισβήτησε τόσο τον συμψηφισμό όσο και τους τόκους τους οποίους ζήτησε η Επιτροπή για τον λόγο ότι, αφενός, η οφειλή είχε παραγραφεί και, αφετέρου, δεν υπήρχε νομική βάση για την αξίωση καταβολής τόκων υπερημερίας. Εντούτοις, προκειμένου να διακόψει τον τοκισμό, το Βασίλειο του Βελγίου προχώρησε στην καταβολή ποσού που αντιστοιχούσε στο υπόλοιπο των οφειλών έναντι των απαιτήσεων ΕΚΤ που δεν συμψηφίστηκαν. Ταυτοχρόνως, διευκρίνισε ότι δεν παραιτείται από τα επιχειρήματα που προέβαλε με τις επιστολές του και ότι διατηρεί το δικαίωμα να ζητήσει την επιστροφή των επίμαχων ποσών, καθόσον τα επιχειρήματα αυτά ήταν βάσιμα. Η Επιτροπή απάντησε με το έγγραφο της 19ης Ιανουαρίου 2005, στο οποίο διατύπωσε την άποψή της επί των αιτιάσεων του προσφεύγοντος. Το Βασίλειο του Βελγίου άσκησε προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου ζητώντας την ακύρωση του εν λόγω εγγράφου. Το Πρωτοδικείο απέρριψε με τη διάταξη της 2ας Μαΐου 2006 την προσφυγή ως απαράδεκτη, με το σκεπτικό ότι το έγγραφο αυτό δεν συνιστούσε πράξη δυνάμενη να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής, κατά την έννοια του άρθρου 230 ΕΚ (3).
 Στις 29 Ιουνίου 2006, το προσφεύγον απηύθυνε νέα επιστολή στην Επιτροπή ζητώντας την επιστροφή του ποσού που αντιστοιχούσε στο υπόλοιπο των οφειλών έναντι των μη συμψηφισθεισών απαιτήσεων ΕΚΤ, το οποίο είχε καταβάλει προκειμένου να διακόψει τον τοκισμό, και προβάλλοντας εκ νέου τα ίδια επιχειρήματα που αφορούσαν την παραγραφή της απαιτήσεως και την έλλειψη νομίμου βάσεως για την αξίωση καταβολής τόκων. Η Επιτροπή γνωστοποίησε στο προσφεύγον, με έγγραφο της 18ης Οκτωβρίου 2006, ότι δεν προτίθεται να επιστρέψει το ποσό αυτό. Το Βασίλειο του Βελγίου προσβάλλει, με την υπό κρίση προσφυγή, την εν λόγω πράξη.
 Προς στήριξη του αιτήματός του, το προσφεύγον υποστηρίζει ότι οι μόνοι κανόνες της ευρωπαϊκής νομοθεσίας που ρυθμίζουν την εκ μέρους της Επιτροπής αναζήτηση ποσών που δεν χρησιμοποιήθηκαν σύμφωνα με τις αντίστοιχες κοινοτικές διατάξεις είναι οι περιεχόμενοι στον κανονισμό 2988/95/ΕΚ (4). Κατά το προσφεύγον, έχει εν προκειμένω εφαρμογή το άρθρο 3 του εν λόγω κανονισμού που ορίζει τις προθεσμίες παραγραφής για την άσκηση των προβλεπόμενων διώξεων. Το προσφεύγον ισχυρίζεται, επίσης, ότι, αν το Πρωτοδικείο κρίνει ότι δεν μπορεί να αντιτάξει στην Επιτροπή τις κατά το άρθρο 3 του κανονισμού 2988/95/ΕΚ προθεσμίες παραγραφής, πρέπει να ληφθεί υπόψη το άρθρο 2, παράγραφος 4, του ως άνω κανονισμού και να εφαρμοστεί η βελγική νομοθεσία η οποία καθορίζει την προθεσμία παραγραφής που ισχύει για τις «προσωπικές» αγωγές.
 Προς στήριξη του επικουρικού αιτήματος που αφορά το εσφαλμένο της νομικής βάσεως που επικαλέστηκε η Επιτροπή προκειμένου να απαιτήσει από το προσφεύγον την καταβολή τόκων υπερημερίας, το Βασίλειο του Βελγίου υποστηρίζει ότι η Επιτροπή πεπλανημένως εφάρμοσε το άρθρο 86, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού 2342/2002/ΕΚ, για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής του Δημοσιονομικού Κανονισμού (5). Το προσφεύγον ισχυρίζεται ότι υφίσταται ειδική διάταξη προβλέπουσα παρέκκλιση από τον κανονισμό αυτό και ότι, κατ' εφαρμογήν της ειδικής αυτής διατάξεως, η Επιτροπή δεν μπορούσε να στηριχθεί στη διέπουσα τη λειτουργία του ΕΚΤ κανονιστική ρύθμιση, δυνάμει της οποίας προέκυψαν οι απαιτήσεις των οποίων ζητεί την εξόφληση, προκειμένου να καθορίσει τους ενδεχομένως οφειλόμενους τόκους. Το προσφεύγον υποστηρίζει, σχετικώς, ότι η Επιτροπή θα μπορούσε να απαιτήσει τόκους μόνον εφόσον υπήρχε σχετική πρόβλεψη, πράγμα που δεν συνέβαινε κατά τον κρίσιμο για την προκείμενη υπόθεση χρόνο.
 Έτι επικουρικότερον, το προσφεύγον ισχυρίζεται ότι, αντιθέτως προς τα διαλαμβανόμενα στην απόφαση της Επιτροπής, το επιτόκιο ήταν κυμαινόμενο. Κατά συνέπεια, ζητεί να υποχρεωθεί η Επιτροπή να του επιστρέψει τη διαφορά των υπερβαλλόντως καταβληθέντων τόκων επί των επίμαχων απαιτήσεων.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2950/83 του Συμβουλίου, της 17ης Οκτωβρίου 1983, για την εφαρμογή της απόφασης 83/516/ΕΟΚ για την αποστολή του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, ΕΕ L 289, σ. 1.
 (2) Απόφαση της Επιτροπής της 22ας Δεκεμβρίου 1983 για τη διαχείριση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ΕΚΤ), ΕΕ L 377, σ. 1.
 (3) Διάταξη του Πρωτοδικείου της 2ας Μαΐου 2006, Τ-134/05, Βασίλειο του Βελγίου κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή).
 (4) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ΕΕ L 312, σ. 1.
 (5) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (EK, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του Δημοσιονομικού Κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ΕΕ L 357, σ. 1.


text:
 20.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 127/28
 Προσφυγή της 18ης Αυγούστου 2014 — Monster Energy κατά ΓΕΕΑ (Απεικόνιση ενός συμβόλου της ειρήνης)
 (Υπόθεση T-633/14)
 (2015/C 127/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Monster Energy Company (Corona, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής) (εκπρόσωπος: P. Brownlow, Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα (Απεικόνιση ενός συμβόλου της ειρήνης) — Υπ’ αριθ. 1 1 3 63 611 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Δεκεμβρίου 2013 στην υπόθεση R 1285/2013-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
22.12.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 369/3
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα) (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 25ης Οκτωβρι ́ου 2001
 της 16ης Οκτωβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-475/99 (αι ́τηση του Oberverwaltungs-
 στην υπο ́θεση C-429/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- gericht Rheinland-Pfalz για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 τη ́των κατα ́ Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1) αποφα ́σεως): Firma Ambulanz Glöckner κατα ́ Landkreis
 Südwestpfalz (1)
 («Τηλεπικοινωνι ́ες — Οδηγι ́ες 90/388/ΕΟΚ και 96/19/ΕΚ («'Αρθρα 85, 86 και 90 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, α ́ρθρα 81
 — Φωνητικη ́ τηλεφωνι ́α — Υπηρεσι ́ες επανακλη ́σεως — ΕΚ, 82 ΕΚ και 86 ΕΚ) — Μεταφορα ́ ασθενω ́ ν με ασθε-
 Portugal Telecom») νοφο ́ρο — Ειδικα ́ η ́ αποκλειστικα ́ δικαιω ́ ματα — Περιο-
 ρισμο ́ς του ανταγωνισμου ́ — Αποστολη ́ γενικου ́ συμφε ́-
 (2001/C 369/04) ροντος — ∆ικαιολο ́γηση — Επι ́πτωση στο εμπο ́ριο μεταξυ ́
 κρατω ́ ν μελω ́ ν»)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 (Γλω (2001/C 369/05)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-429/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωπος: A. Alves Vieira) κατα ́ Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας Στην υπο ́θεση C-475/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του
 (εκπρο ́σωποι: L. Fernandes, P. de Pitta e Cunha και Ν. Ruiz), με Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz (Γερμανι ́α) προς το
 αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α
 λαμβα ́νοντας ο ́λα τα αναγκαι ́α με ́τρα για να συμμορφωθει ́ με το ζητει ́ται, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αι-
 α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, τε ́ταρτο εδα ́φιο, της οδηγι ́ας του ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Firma Ambulanz Glöckner και
 90/388/ΕΟΚ της Επιτροπη ́ς, της 28ης Ιουνι ́ου 1990, σχετικα ́ με Landkreis Südwestpfalz, παρισταμε ́νων των Αrbeiter-Samariter-
 τον ανταγωνισμο ́ στις αγορε ́ς των τηλεπικοινωνιακω ́ν υπηρεσιω ́ν Bund Landesverband Rheinland-Pfalz eV, Deutsches Rotes
 (EE L 192, σ. 10), ο ́πως ισχυ ́ει μετα ́ την τροποποι ́ηση ́ της με την Kreuz Landesverband Rheinland-Pfalz eV, και Vertreter des
 οδηγι ́α 96/19/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 13ης Μαρτι ́ου 1996, για öffentlichen Interesses, Mainz, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 90/388 ο ́σον αφορα ́ το πλη ́ρες α ́νοιγμα σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 85, 86 και 90 της Συνθη ́κης
 των αγορω ́ν τηλεπικοινωνιω ́ν στον ανταγωνισμο ́ (EE L 74, σ. 13), ΕΚ (νυν α ́ρθρων 81 ΕΚ, 82 ΕΚ και 86 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο
 παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ την εν λο ́γω δια ́ταξη, το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους S. von Bahr, προ ́εδρο του τετα ́ρτου
 ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ την F. Macken, προ ́εδρο τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα το πε ́μπτο τμη ́μα, D. A. O. Edward, A. La
 τμη ́ματος, την Ν. Colneric και τους C. Gulmann (εισηγητη ́), Pergola, M. Wathelet (εισηγητη ́) και C. W. A. Timmermans,
 J.-P. Puissochet και Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας:
 P. Léger, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 16 Οκτωβρι ́ου H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 25 Οκτωβρι ́ου 2001, απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 — μια εθνικη ́ δια ́ταξη ́οπως το ́αρθρο 18, παρα ́γραφος 3, του
 1) Η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, αναβα ́λλοντας ́εως την νο ́μου Rettungsdienstgesetz (νο ́μου περι ́ υπηρεσι ́ας δια-
 1η Ιανουαρι ́ου 2000 την κατα ́ργηση των αποκλειστικω ́ν σω ́ σεως), ́οπως ́σχυε
 ι στις 22 Απριλι ́ου 1991, κατα ́ την
 δικαιωμα ́των της Portugal Telecom ́οσον αφορα ́ το συ ́στημα οποι ́α η αρμο ́δια αρχη ́ αρνει ́ται τη χορη ́γηση της ́αδειας
 επανακλη ́σεως, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ το που ει ́ναι αναγκαι ́α για την παροχη ́ υπηρεσιω ́ ν μεταφορα ́ς
 ́αρθρο 2, παρα ́γραφος 2, τε ́ταρτο εδα ́φιο, της οδηγι ́ας ασθενω ́ ν με ασθενοφο ́ρο, οσα ́κις η χρησιμοποι ́ηση ́ της ει ́ναι
 90/388/ΕΟΚ της Επιτροπη ́ς, της 28ης Ιουνι ́ου 1990, σχε- ικανη ́ να βλα ́ψει τη λειτουργι ́α και την αποδοτικο ́τητα της
 τικα ́ με τον ανταγωνισμο ́ στις αγορε ́ς των τηλεπικοινωνια- υπηρεσι ́ας επει ́γουσας ιατρικη ́ς περι ́θαλψης, η διαχει ́ριση
 ́ ν υπηρεσιω
 κω ́ ν, ́οπως ισχυ ́ει μετα ́ την τροποποι ́ηση ́ της με της οποι ́ας ́εχει ανατεθει ́ σε υγειονομικε ́ς οργανω ́ σεις ́οπως
 την οδηγι ́α 96/19/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 13ης Μαρτι ́ου αυτε ́ς της υπο ́θεσης στην κυ ́ρια δι ́κη, ει ́ναι ικανη ́ να
 1996, για τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 90/388 ́οσον αφορα ́ παρα ́σχει στις οργανω ́ σεις αυτε ́ς ειδικο ́ ́η αποκλειστικο ́
 το πλη ́ρες ́ανοιγμα των αγορω ́ ν τηλεπικοινωνιω ́ ν στον αντα- δικαι ́ωμα κατα ́ την ́εννοια του ́αρθρου 90, παρα ́γραφος 1,
 γωνισμο ́. της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρου 86, παρα ́γραφος 1, ΕΚ)·
 2) Καταδικα ́ζει την Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ — εφο ́σον την απο ́φαση της χορηγη ́σεως ́η της μη χορηγη ́σεως
 ́εξοδα. της εν λο ́γω ́αδειας λαμβα ́νουν μονομερω ́ ς και με
 αποκλειστικη ́ ευθυ ́νη τους οι αρμο ́διες αρχε ́ς, συ ́μφωνα με
 τους ́ορους που προβλε ́πει ο νο ́μος και χωρι ́ς να υπα ́ρχει
 (1) EE C 34 της 5.2.2000. συμφωνι ́α ́η συνεννο ́ηση των εν λο ́γω αρχω ́ ν με τις υγειονο-
 μικε ́ς οργανω ́ σεις ́η των οργανω ́ σεων αυτω ́ ν μεταξυ ́ τους,
 δεν συντρε ́χει παρα ́βαση του ́αρθρου 90, παρα ́γραφος 1,


text:
 8.9.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/47
 Αγωγή της 13ης Ιουλίου 2007 — Coesagro κατά Συμβουλίου και Επιτροπής
 (Υπόθεση T-246/07)
 (2007/C 211/87)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: S. Coop. And. Ecijana de Servicios Agropecuarios (Coesagro) (Σεβίλλη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: L. Ortiz Blanco, δικηγόρος)
 Εναγόμενοι: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να δεχθεί με την απόφασή του την αγωγή αποζημιώσεως και να αναγνωρίσει, βάσει του 288 ΕΚ, το δικαίωμα της ενάγουσας να λάβει οικονομική αποζημίωση από το Συμβούλιο και την Επιτροπή εις ολόκληρον συνολικού ύψους ενός εκατομμυρίου τριάντα πέντε χιλιάδων τετρακοσίων εξήντα έξι ευρώ (1 035 466 EUR) και
 —
 να καταδικάσει τα εναγόμενα κοινοτικά όργανα στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με εκείνα της υποθέσεως T-217/07, Las Palmeras κατά Συμβουλίου και Επιτροπής.


text:
 14.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/19
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 16ης Ιανουαρίου 2014 — nfon AG κατά Fon Wireless Ltd, Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-193/13 P) (1)
 ([Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «nfon» - Ανακοπή του δικαιούχου του κοινοτικού εικονιστικού σήματος που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «fon» και του εθνικού λεκτικού σήματος FON - Απόρριψη της ανακοπής από το τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ])
 2014/C 112/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: nfon AG (εκπρόσωπος: V. von Bomhard, Rechtsanwältin)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Fon Wireless Ltd (εκπρόσωπος: L. Montoya Terán, abogada), Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Walicka)
 Αντικείμενο
 Αναίρεση κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 29ης Ιανουαρίου 2013, T-283/11, Fon Wireless κατά ΓΕΕΑ — Nfon (Nfon), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο μεταρρύθμισε την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 18ης Μαρτίου 2011 (υπόθεση R 1017/2009-4) και απέρριψε την προσφυγή που είχε ασκήσει η nfon AG ενώπιον του τμήματος προσφυγών — Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 78, σ. 1)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Η nfon AG φέρει, πλέον των δικαστικών εξόδων της, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Fon Wireless Ltd.
 3)
 Το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 189 της 29.6.2013.


text:
 6.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 235/17
 Προσφυγή της 30ής Ιουλίου 2007 — Αlcan France SAS κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση T-288/07)
 (2007/C 235/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Αlcan France SAS (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: M. Thill-Tayara, avocat)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής και να αποφανθεί ότι το επίμαχο μέτρο δεν συνιστά κρατική ενίσχυση ή, επικουρικώς, να αποφανθεί ότι οι αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της εύλογης προθεσμίας δεν επιτρέπουν την επιστροφή της ενίσχυσης·
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1 της προσβαλλόμενης απόφασης που χαρακτηρίζει το επίμαχο μέτρο ως ενίσχυση·
 —
 να ακυρώσει τα άρθρα 2 και 3 της προσβαλλόμενης απόφασης που χαρακτηρίζουν το μέτρο ως ενίσχυση μη συμβατή προς το κοινοτικό δίκαιο·
 —
 να ακυρώσει τα άρθρα 4 έως 6 της προσβαλλόμενης απόφασης, με τα οποία διατάσσεται η επιστροφή της ενίσχυσης·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το Συμβούλιο, με απόφαση της 30ής Ιουνίου 1997 που εξέδωσε κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής και σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπει η οδηγία 92/81/ΕΟΚ (1), επέτρεψε στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν εφεξής ή να συνεχίσουν να εφαρμόζουν επί ορισμένων πετρελαιοειδών που χρησιμοποιούνται για ειδικούς σκοπούς διατάξεις με τις οποίες μειώνεται ο συντελεστής του ειδικού φόρου κατανάλωσης ή θεσπίζεται απαλλαγή από τους ισχύοντες ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Το Συμβούλιο, με τέσσερις διαδοχικές αποφάσεις, παρέτεινε τη διάρκεια ισχύος της άδειας αυτής μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006. Επιτράπηκε στη Γαλλία να εφαρμόσει τις εν λόγω μειώσεις του συντελεστή ή φοροαπαλλαγές επί του αργού πετρελαίου που χρησιμοποιείται ως καύσιμο για την παραγωγή αργιλίου (αλουμίνας) στην περιοχή της Gardanne.
 Η Επιτροπή, με έγγραφο της 30ής Δεκεμβρίου 2001, κοινοποίησε στη Γαλλία την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 88, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ όσον αφορά την απαλλαγή από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης επί των πετρελαιοειδών που χρησιμοποιούνται ως καύσιμο για την παραγωγή αργιλίου (αλουμίνας) στην περιοχή της Gardanne (2). Η Επιτροπή, σε συνέχεια της διαδικασίας αυτής, εξέδωσε στις 7 Δεκεμβρίου 2005 την απόφαση 2006/323/ΕΚ θεωρώντας ότι οι απαλλαγές από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης επί των πετρελαιοειδών που χρησιμοποιούνται ως καύσιμο για την παραγωγή αργιλίου (αλουμίνας) στις περιοχές της Gardanne, του Shannon και της Σαρδηνίας που εφαρμόζονται αντίστοιχα από τη Γαλλία, την Ιρλανδία και την Ιταλία, συνιστούν κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ μη συμβατές εν μέρει προς την κοινή αγορά και διατάσσοντας, κατά συνέπεια, τα οικεία κράτη μέλη να ανακτήσουν τις εν λόγω ενισχύσεις (3).
 Η Επιτροπή αποφάσισε να επεκτείνει την τυπική διαδικασία εξέτασης της απαλλαγής από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης επί των αργών πετρελαιοειδών που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή αργιλίου (αλουμίνας) στην περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2004 εφεξής. Στις 7 Φεβρουαρίου 2007, αυτή εξέδωσε την απόφαση C(2007) 286 τελικό περί απαλλαγής από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης επί των πετρελαιοειδών που χρησιμοποιούνται ως καύσιμο για την παραγωγή αργιλίου (αλουμίνας) στις περιοχές της Gardanne, του Shannon και της Σαρδηνίας, ο οποίος επιβάλλεται αντίστοιχα από τη Γαλλία, την Ιρλανδία και την Ιταλία (Κρατικές ενισχύσεις C 78-79-80/2001). Πρόκειται για την προσβαλλόμενη με την υπό κρίση προσφυγή απόφαση.
 Η προσφεύγουσα, προς στήριξη της προσφυγής της, προβάλλει την ακυρότητα της απόφασης για τυπικό ελάττωμα καθόσον η Γαλλία δεν κλήθηκε να υποβάλει τις παρατηρήσεις της βάσει του άρθρου 88 ΕΚ, αφού η δεύτερη διαδικασία για τον μετά το 2004 χρόνο κινήθηκε, κατά την άποψή της, χωρίς να ληφθεί υπόψη η αιτιολογία της απόφασης της 7ης Δεκεμβρίου 2007.
 Επί της ουσίας, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή θεώρησε ότι υφίσταται κρατική ενίσχυση κατά παράβαση των άρθρων 87 και 88 κατά το στάδιο τόσο του χαρακτηρισμού της ενίσχυσης όσο και της εξέτασης της συμβατότητάς της προς το κοινοτικό δίκαιο. Εξάλλου, στο πλαίσιο αυτού του λόγου ακυρώσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση από την Επιτροπή του άρθρου 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 659/1999 (4) καθώς και σφάλματα κατά την εφαρμογή του κριτηρίου της επιλεκτικής μεταχείρισης της ενίσχυσης. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επίσης ότι η αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης είναι αντιφατική και ανεπαρκής κατά παράβαση του άρθρου 253 ΕΚ. Περαιτέρω, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η νομική βάση επί της οποίας στηρίχτηκε η Επιτροπή για να θεωρήσει την ενίσχυση ως μη συμβατή προς το κοινοτικό δίκαιο είναι εσφαλμένη, καθόσον, κατά την άποψή της, οι όροι εφαρμογής του κοινοτικού πλαισίου των κρατικών ενισχύσεων για την προστασία του περιβάλλοντος (5) δεν πληρούνται.
 Η προσφεύγουσα, με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως που προβάλλεται επικουρικώς, ισχυρίζεται ότι η επιστροφή της ενίσχυσης που διατάσσει η Επιτροπή παραβιάζει τις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου.
 (1) Οδηγία 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Οκτωβρίου 1992 για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή.
 (2) Δημοσιεύτηκε στην ΕΕ C 30 της 2ας Φεβρουαρίου 2002.
 (3) Απόφαση C[2005] 4436 τελικό, κρατικές ενισχύσεις C 78-79-80/2001, ΕΕ 2006, L 119, σ. 12.
 (4) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου της 22ας Μαρτίου 1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ, ΕΕ L 83, σ. 1.
 (5) Κοινοτικό πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων για την προστασία του περιβάλλοντος, ΕΕ 2001 C, σ. 3.


text:
C 188/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 3.7.1999
 της ισχυ ́ος των κατευθυντηρι ́ων γραμμω ́ν για την εφαρμογη ́ 3) Ελλει ́ψει προση ́κουσας τεχνικη ́ς και/η ́ επιστημονικη ́ς αιτιολο-
 των κατ' αποκοπη ́ν διορθω ́σεων που θε ́σπισε η Επιροπη ́. Εν γη ́σεως του περιορισμου ́, ο περιορισμο ́ς της εκτα ́σεως για
 πα ́ση περιπτω ́σει, το ́διο
 ι το ο ́ργανο συμβιβασμου ́ ει ́χε εκφρα ́- την οποι ́α χορηγει ́ται ενι ́σχυση στο πλαι ́σιο του εν λο ́γω
 σει, με την τελικη ́ του ́εκθεση, τη γνω ́μη ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν καθεστω ́τος πρε ́πει να θεωρηθει ́ αυθαι ́ρετος. Κατα ́ συνε ́πεια,
 αιτιολο ́γησε επαρκω ́ς τη θε ́σπιση του εν λο ́γω ποσοστου ́ 25 %. στο με ́τρο που περιορι ́ζει στα 100 ha την ενι ́σχυση που
 καταβα ́λλεται στο πλαι ́σιο του καθεστω ́τος, η προσβαλλο ́μενη
 απο ́φαση δεν ει ́ναι προσηκο ́ντως αιτιολογημε ́νη, ει ́ναι αυθαι ́-
 (1) ΕΕ L 61 της 10.3.1999, σ. 37.
 ρετη και, ως εκ του ́του, αντιβαι ́νει στο α ́ρθρο 190 της
 Συνθη ́κης ΕΚ.
 4) Η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση αποτελει ́ νομοθετικη ́ πρα ́ξη η
 οποι ́α επιβα ́λλει αναδρομικω ́ς περιορισμο ́ 100 ha στο πλαι ́σιο
 του καθεστω ́τος, κατα ́ παραβι ́αση των θεμελιωδω ́ν αρχω ́ν της
 ασφα ́λειας δικαι ́ου και της προστασι ́ας της δικαιολογημε ́νης
 Προσφυγη ́ του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου κατα ́ Επιτροπη ́ς των εμπιστοσυ ́νης. Κατα ́ συνε ́πεια, στο με ́τρο που περιορι ́ζει στα
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 22 Απριλι ́ου 100 ha την ενι ́σχυση που καταβα ́λλεται στο πλαι ́σιο του
 1999 καθεστω ́τος, η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση ει ́ναι ανι ́σχυρη.
 (Υπο ́θεση C-148/99)
 (1) Κανονισμο ́ς της 28ης Απριλι ́ου 1989, για τις λεπτομε ́ρειες εφαρμογη ́ς
 σχετικα ́ με την ενι ́σχυση για το κλωστικο ́ λινα ́ρι και την κα ́νναβη, ΕΕ
 (1999/C 188/44) L 121 της 29.04.89, σ. 4.
 (2) Κανονισμο ́ς του Συμβουλι ́ου της 29ης Ιουνι ́ου 1970, περι ́ κοινη ́ς
 Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο, εκπροσωπου ́μενο απο ́ τον John E. Collins, οργανω ́σεως αγορα ́ς στον τομε ́α του λι ́νου και της καννα ́βεως, ΕΕ ειδ.
 Assistant Treasury Solicitor, επικουρου ́μενο απο ́ τον Alastair ́εκδ. 03/005, σ. 123.
 Sutton, barrister στον δικηγορικο ́ συ ́λλογο Αγγλι ́ας και Ουαλι ́ας,
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο τη Βρετανικη ́ Πρεσβει ́α,
 14, boulevard Roosevelt, α ́σκησε στις 22 Απριλι ́ου 1999 ενω ́πιον
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 To προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: βαλε το Verwaltungsgerichtshof με δια ́ταξη της 23ης Μαρ-
 — να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση [1999/187/ΕΚ], τι ́ου 1999 στην υπο ́θεση Johannes Blachnitzky κατα ́
 κατα ́ το με ́τρο που δεν αναγνωρι ́ζει ποσο ́ 869 283,00 λιρω ́ν Landes-Grundverkehrskommission beim Amt der Tiroler
 μεταξυ ́ των ποσω ́ν που χορη ́γησε το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο στο Landesregierung
 πλαι ́σιο του καθεστω ́τος που θεσπι ́στηκε με τον κανονισμο ́
 1164/89/ΕΟΚ της Επιτροπη ́ς (1). (Υπο ́θεση C-149/99)
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στην καταβολη ́ των δικαστικω ́ν (1999/C 188/45)
 εξο ́δων του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου.
 Με δια ́ταξη της 23ης Μαρτι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 22 Απριλι ́ου 1999, το Verwaltungsgerichtshof, στο πλαι ́σιο της
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Johannes Blachnitzky και Landes-
 Grundverkehrskommission beim Amt der Tiroler
 1) Ο κανονισμο ́ς 1164/89/ΕΟΚ δεν περιε ́χει δια ́ταξη περιο- Landesregierung, που εκκρεμει ́ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́απο ́ το ∆ικαστη ́-
 ρι ́ζουσα τη διακριτικη ́ ευχε ́ρεια των κρατω ́ν μελω ́ν να αποφασι ́- ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 ζουν επι ́ των παραμε ́τρων για τον αναπροσδιορισμο ́ των αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 ποικιλιω ́ν που αποφασι ́ζουν να υπαγα ́γουν στο καθεστω ́ς του
 κανονισμου ́. Κανε ́να στοιχει ́ο του κανονισμου δεν επιβα ́λλει 1. 'Εχει την ́εννοια το α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας του
 ο ́ριο 100 ha (ου ́τε υπα ́ρχει καμι ́α αναφορα ́ σε περιορισμου ́ς Συμβουλι ́ου, της 28ης Ιουνι ́ου 1990, σχετικα ́ με το δικαι ́ωμα
 ως προς τη στρεμματικη ́ ́εκταση). Η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση διαμονη ́ς (οδηγι ́α 90/364/ΕΟΚ) (1), σε συνδυασμο ́ με το
 στηρι ́ζεται σε εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α του κανονισμου ́ και ει ́ναι, α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 3, και το α ́ρθρο 3 της οδηγι ́ας αυτη ́ς,
 συνεπω ́ς, παρα ́νομη στο με ́τρο που επιβα ́λλει περιορισμο ́ και ενδεχομε ́νως σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 6 της Συνθη ́κης
 100 ha ο ́σον αφορα ́ τις ενισχυ ́σεις που καταβα ́λλονται στο ΕΚ, ο ́τι απο ́ αυτο ́ συνα ́γεται, κατ' αρχη ́ν, κα ́ενα α ́μεσο
 πλαι ́σιο του εν λο ́γω καθεστω ́τος. δικαι ́ωμα για την απο ́κτηση ακινη ́του ως κυ ́ριας κατοικι ́ας απο ́
 υπηκο ́ους α ́λλου κρα ́τους με ́λους της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως;
 2) Εκδι ́δοντας την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, η Επιτροπη ́ θε ́σπισε
 στην πραγματικο ́τητα νομοθετικο ́ με ́τρο που ́εχει ως αποτε ́- 2. Εμπι ́πτει η απο ́κτηση ακινη ́του απο ́ υπη ́κοο α ́λλου κρα ́τους
 λεσμα τον περιορισμο ́ του πεδι ́ου εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ με ́λους της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως εντο ́ς κρα ́τους με ́λους, για
 1164/89/ΕΟΚ· και το ́επραξε με τη μορφη ́ διοικητικη ́ς το οποι ́ο αυτο ́ς ́εχει σχετικη ́ α ́δεια διαμονη ́ς υπηκο ́ου κρα ́τους
 αποφα ́σεως. Η Επιτροπη ́ δεν τη ́ρησε τις διαδικασι ́ες του με ́λους της ΕΕ και ο ́που αυτο ́ς ́εχει την κυ ́ρια κατοικι ́α του,
 α ́ρθρου 12 του κανονισμου ́ 1308/70/ΕΟΚ (2). Συνεπω ́ς, στο στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς των διατα ́ξεων του α ́ρθρου 73 Β,
 με ́τρο που περιορι ́ζει στα 100 ha την ενι ́σχυση που καταβα ́λλε- παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ, σχετικα ́ με την ελευ ́θερη
 ται στο πλαι ́σιο του καθεστω ́τος, η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση κυκλοφορι ́α των κεφαλαι ́ων η ́ στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς της
 ει ́ναι ανι ́σχυρη λο ́γω προ ́δηλης αναρμοδιο ́τητας και/η ́ παραβα ́- οδηγι ́ας του Συμβουλι ́ου 88/361/ΕΟΚ (2), της 24ης Ιουνι ́ου
 σεως ουσιω ́δους τυ ́που, και ειδικο ́τερα των διαδικασιω ́ ν του 1988, για τη θε ́ση σε εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 67 της Συνθη ́κης
 α ́ρθρου 12 του κανονισμου ́ 1308/70/ΕΟΚ. (η καλουμε ́νη οδηγι ́α περι ́ της κυκλοφορι ́ας των κεφαλαι ́ων);


text:
 1.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 180/28
 Προσφυγή της 8ης Μαΐου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-164/09)
 2009/C 180/48
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Zadra και D. Recchia)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, καθόσον η περιφέρεια της Βενετίας θέσπισε και εφάρμοσε μια νομοθεσία σχετικά με την έγκριση των εξαιρέσεων από το καθεστώς της προστασίας των άγριων πτηνών που δεν τηρεί τις προϋποθέσεις του άρθρου 9 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 9 της οδηγίας 79/409·
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή φρονεί ότι η νομοθεσία που θέσπισε η περιφέρεια της Βενετίας δεν είναι σύμφωνη προς τις διατάξεις του άρθρου 9 της οδηγίας 79/409.
 Ο νόμος 13 του 2005, που ήταν σε ισχύ κατά τη λήξη της αιτιολογημένης γνώμης, δεν τηρεί τις προϋποθέσεις του άρθρου 9 της οδηγίας αυτής, στον βαθμό που
 —
 προσδιορίζει κατά γενικό και αφηρημένο τρόπο και χωρίς διαχρονικούς περιορισμούς τα είδη και τις ποσότητες τα οποία αφορά η εξαίρεση·
 —
 η εξαίρεση για ειδικά είδη πτηνών προβλέπεται αδιακρίτως βάσει μιας γενικής αναφοράς σε όλες τις περιπτώσεις που διαλαμβάνονται στο άρθρο 9, παράγραφος l, στοιχεία α' και γ', και χωρίς κατάλληλη αιτιολογία που να αναφέρει τους συγκεκριμένους λόγους·
 —
 δεν προβλέπει ούτε την προϋπόθεση περί ελέγχου της υπάρξεως άλλων ικανοποιητικών λύσεων ούτε ότι τα μέτρα που εισάγουν εξαίρεση πρέπει υποχρεωτικά να αναφέρουν τις προϋποθέσεις κινδύνου, τις σχετικές με τον τόπο περιστάσεις και τα πρόσωπα που εξουσιοδοτούνται να εφαρμόζουν τις εξαιρέσεις·
 —
 επιτρέπει τον προσδιορισμό μικρών ποσοτήτων χωρίς προσήκουσα επιστημονική βάση.
 Η Επιτροπή φρονεί ότι οι πράξεις που εκδόθηκαν μετά τη λήξη της προθεσμίας που τάχθηκε με την αιτιολογημένη γνώμη όχι μόνο δεν θεραπεύουν τα ήδη εντοπισθέντα ελαττώματα, αλλά κατ’ ουσίαν τα αναπαράγουν. Πρόκειται ειδικότερα για το διάταγμα 140 του προέδρου του περιφερειακού συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2006, το διάταγμα 230 του προέδρου του περιφερειακού συμβουλίου, της 18ης Οκτωβρίου 2006, τον περιφερειακό νόμο 24, της 1ης Αυγούστου 2007, το διάταγμα 167 του προέδρου του περιφερειακού συμβουλίου, της 4ης Σεπτεμβρίου 2007, και τον περιφερειακό νόμο 13, της 14ης Αυγούστου 2008.
 (1) Οδηγία 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών (ΕΕ ειδ. έκδ. 015/001 σ. 202).


text:
13.12.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 304/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 (πέμπτο τμήμα)
 της 2ας Οκτωβρίου 2003
 στην υπόθεση C-195/99 P: Krupp Hoesch Stahl AG κατά της 23ης Οκτωβρίου 2003
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Αναίρεση — Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές
 στην υπόθεση C-56/01 (αίτηση του Tribunal des Affaires de
 — Ευρωπαίοι παραγωγοί δοκών χάλυβα»)
 sécurité sociale de Nanterre για την έκδοση προδικαστικής
 (2003/C 304/01) αποφάσεως): Patricia Inizan κατά Caisse primaire
 d’assurance maladie des Hauts-de-Seine (1)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί («Κοινωνική ασφάλιση — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») — Έξοδα νοσοκομειακής περιθάλψεως που πρόκειται να
 παρασχεθεί εντός άλλου κράτους μέλους — Προϋποθέσεις
 αναλήψεως της δαπάνης — Προηγούμενη έγκριση —
 Στην υπόθεση C-195/99 P, Krupp Hoesch Stahl AG, με έδρα το Άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 — Κύρος»)
 Dortmund (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον F. Montag, με
 αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε
 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο πενταμελές (2003/C 304/02)
 τμήμα) στις 11 Μαρτίου 1999 επί της υποθέσεως T-147/94,
 Krupp Hoesch Stahl AG κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. II-
 603), με την οποία ζητήθηκε η εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 όπου ο έτερος διάδικος ήταν η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και W. Wils, επικουρουμένοι
 από τον Η.-J. Freund), το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 από τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward, στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 A. La Pergola, P. Jann (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές,
 γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: M.-F. Contet,
 κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 2 Οκτωβρίου 2003,
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Στην υπόθεση C-56/01, με αντικείμενο αίτηση του tribunal des
 1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. affaires de sécurité sociale de Nanterre (Γαλλία) προς το
 2) Καταδικάζει την Krupp Hoesch Stahl AG στα δικαστικά ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία
 έξοδα. ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Patricia Inizan και Caisse primaire
 d’assurance maladie des Hauts-de-Seine, η έκδοση προδικαστικής
 (1) ΕΕ C 299 της 16.10.1999. αποφάσεως ως προς το κύρος και την ερμηνεία του άρθρου 22
 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της


text:
 26.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 30 Σεπτεμβρίου 2011 — Vivaio dei Molini Azienda Agricola Porro Savoldi ss κατά Autoritá per la Vigilanza sui Contratti Pubblici di lavori, servizi e forniture
 (Υπόθεση C-502/11)
 2011/C 347/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Vivaio dei Molini Azienda Agricola Porro Savoldi ss
 Αναιρεσίβλητη: Autoritá per la Vigilanza sui Contratti Pubblici di lavori, servizi e forniture
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Προσκρούει κατ’ αρχήν στην κοινοτική νομοθεσία, και ιδίως στο άρθρο 6 της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ (1) (άρθρο 4 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (2)), εθνική νομοθετική ρύθμιση (όπως το άρθρο 10, παράγραφος 1, στοιχείο a) του νόμου 109/1994 –άρθρο 34, παράγραφος 1, στοιχείο a) του νομοθετικού διατάγματος 163/2006), η οποία περιορίζει τη δυνατότητα συμμετοχής σε διαδικασίες συνάψεως δημοσίων συμβάσεων μόνο σε εταιρίες που ασκούν εμπορικές δραστηριότητες, αποκλείοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο ορισμένες επιχειρήσεις (όπως οι αστικές εταιρίες) που δεν ασκούν συνήθως ή προεχόντως τέτοιο είδος δραστηριότητας, ή πρέπει να θεωρηθεί ότι η εν λόγω αντίθεση είναι εύλογη και δεν εισάγει δυσμενείς διακρίσεις (ακόμα και για την προστασία των εν δυνάμει αντισυμβαλλομένων), δεδομένου ότι δικαιολογείται λόγω της ιδιομορφίας και της διαφορετικής ρυθμίσεως των εν λόγω εταιριών;
 Αν στο πρώτο ερώτημα δοθεί αρνητική απάντηση, κρίνεται ότι πρέπει να υποβληθεί στο Δικαστήριο το ακόλουθο ερώτημα:
 2)
 Επιτρέπει η κοινοτική νομοθεσία, και ιδίως το άρθρο 6 της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ (άρθρο 4 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ) και η αρχή της ελεύθερης επιλογής της νομικής μορφής από τους συμμετέχοντες σε διαγωνισμό, στον εθνικό νομοθέτη να περιορίζει τη νομική ικανότητα επιχειρήσεως (ή οικονομικού φορέα, σύμφωνα με τον ορισμό της οδηγίας 2004/18/ΕΚ), λόγω των ιδιομορφιών που χαρακτηρίζουν την εθνική νομοθεσία που διέπει την εν λόγω επιχείρηση, απαγορεύοντάς της να συμμετέχει σε δημόσιους διαγωνισμούς, ή παραβιάζει ο περιορισμός αυτός τις αρχές του ευλόγου μέτρου και της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων;
 (1) EE L 199, σ. 54.
 (2) EE L 134, σ. 114.


text:
 10.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — Tudapetrol Mineralölerzeugnisse Nils Hansen KG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-94/15 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Συμπράξεις - Ευρωπαϊκή αγορά κηρών παραφίνης και γερμανική αγορά κηρού ακατέργαστης παραφίνης - Καθορισμός των τιμών και κατανομή των αγορών - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Απόδειξη της παραβάσεως - Παραμόρφωση του περιεχομένου των αποδεικτικών στοιχείων))
 (2017/C 112/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Tudapetrol Mineralölerzeugnisse Nils Hansen KG (εκπρόσωποι: U. Itzen και J. Ziebarth, Rechtsanwältinen)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Sauer, C. Vollrath και L. Wildpanner, A. Böhlke, Rechtsanwalt)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Tudapetrol Mineralölerzeugnisse Nils Hansen KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 127 της 20.4.2015.


text:
 16.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/18
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Δεκεμβρίου 2012 — Vakili κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-255/12) (1)
 (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν προκειμένου να εμποδιστεί η διάδοση πυρηνικών όπλων - Δέσμευση των κεφαλαίων - Διαγραφή από τον κατάλογο των ενδιαφερόμενων προσώπων - Κατάργηση της δίκης)
 2013/C 46/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Bahman Vakili (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωπος: J.-M. Thouvenin, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bishop και Ι. Ρόδιος)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 319, σ. 71), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 319, σ. 11), και του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και [με] την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ L 88, σ. 1), στο μέτρο που οι πράξεις αυτές αφορούν τον προσφεύγοντα, καθώς και της επιστολής του Συμβουλίου της 23ης Μαρτίου 2012.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργείται η δίκη επί της προσφυγής.
 2)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει, πέραν των δικών του εξόδων, και τα δικαστικά έξοδα του Bahman Vakili.
 (1) ΕΕ C 258 της 25.8.2012.


text:
 17.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/1
 Πίνακες που χρησιμεύουν για τον προσδιορισμό της συνθέσεως των δικαιοδοτικών τμημάτων
 (2006/C 143/04)
 Κατά την από 16 Μαΐου 2006 συνεδρίασή του, το Δικαστήριο κατάρτισε τον πίνακα περί του οποίου γίνεται λόγος στο άρθρο 11β, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, για τον προσδιορισμό της συνθέσεως του τμήματος μείζονος συνθέσεως, ως ακολούθως:
 J.-P. Puissochet
 L. Bay Larsen
 R. Schintgen
 A. Ó Caoimh
 N. Colneric
 E. Levits
 S. von Bahr
 U. Lõhmus
 A. Tizzano
 J. Klučka
 J. N. Cunha Rodrigues
 J. Malenovský
 R. Silva de Lapuerta
 M. Ilešič
 K. Lenaerts
 A. Borg Barthet
 K. Schiemann
 Γ. Αρέστης
 J. Makarczyk
 E. Juhász
 P. Kūris
 Κατά την από 16 Μαΐου 2006 συνεδρίασή του, το Δικαστήριο κατάρτισε τους πίνακες περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 11γ, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, για τον προσδιορισμό της συνθέσεως του πρώτου και του τρίτου τμήματος, ως ακολούθως:
 J.-P. Puissochet
 A. Ó Caoimh
 S. von Bahr
 U. Lõhmus
 A. Tizzano
 J. Malenovský
 A. Borg Barthet
 Κατά την από 16 Μαΐου 2006 συνεδρίασή του, το Δικαστήριο κατάρτισε τους πίνακες περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 11γ, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, για τον καθορισμό της συνθέσεως του έκτου τμήματος, ως ακολούθως:
 J.-P. Puissochet
 S. von Bahr
 A. Tizzano
 A. Borg Barthet
 U. Lõhmus
 A. Ó Caoimh


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/17
 Προσφυγή της 21ης Ιανουαρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-35/10)
 2010/C 80/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Marghelis και J. Sénéchal)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2006/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, σχετικά με τη διαχείριση των αποβλήτων της εξορυκτικής βιομηχανίας και την τροποποίηση της οδηγίας 2004/35/ΕΚ (1), ή, εν πάση περιπτώσει, μη έχοντας κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 25 της οδηγίας αυτής·
 —
 να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 2006/21/ΕΚ έληξε στις 30 Απριλίου 2008. Ωστόσο, κατά την ημερομηνία ασκήσεως της παρούσας προσφυγής, η καθής δεν είχε ακόμη λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να μεταφέρει στο εσωτερικό δίκαιο την οδηγία ή, εν πάση περιπτώσει, δεν είχε ενημερώσει σχετικώς την Επιτροπή.
 (1) ΕΕ L 102, σ. 15.


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/44
 Προσφυγή της 28ης Ιουλίου 2006 — Παντάλης κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-88/06)
 (2006/C 281/80)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ιωάννης Παντάλης (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: Ν. Κορογιαννάκης και Ν. Κεραμίδας, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρωθεί η απόφαση της Αρμοδίας για τους Διορισμούς Αρχής (ΑΔΑ), της 18ης Απριλίου 2006, σε σχέση με το μέρος της που αφορά α) την σιωπηρή άρνηση της ΑΔΑ να προσαρμόσει τον μισθό του προσφεύγοντος σύμφωνα με τον ΚΥΚ όσον αφορά συντηρούμενο τέκνο του οποίου ο προσφεύγων έχει την εναλλακτική επιμέλεια, β) την άρνηση της ΑΔΑ να καταβάλει, σύμφωνα με τον ΚΥΚ, τα έξοδα ταξιδιού του τέκνου προς τον τόπο καταγωγής του προσφεύγοντος·
 —
 να υποχρεώσει την καθής στην εκ των υστέρων καταβολή, εντόκως, των προπαρατεθέντων ποσών·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων, μόνιμος υπάλληλος της Επιτροπής, έχων την εναλλασσόμενη επιμέλεια τέκνου του οποίου η μητέρα είναι επίσης μόνιμος υπάλληλος των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ζήτησε, κατά την επιστροφή του στις Βρυξέλλες ύστερα από περίοδο υπηρεσίας εκτός της Ευρώπης, να του χορηγηθούν τα σχετικά με το τέκνο επιδόματα και πλεονεκτήματα. Ο ασχοληθείς με τον σχετικό φάκελο υπάλληλος ζήτησε να του προσκομισθεί το πρωτότυπο δηλώσεως συμφωνίας μεταξύ των πρώην συζύγων αναφορικά με τον επανακαθορισμό των σχετικών εν προκειμένω δικαιωμάτων του προσφεύγοντος. Δεδομένου ότι η δήλωση αυτή υποβλήθηκε μόνον μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, η διοίκηση δεν έδωσε συνέχεια στα αιτήματα του προσφεύγοντος.
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει παράβαση του άρθρου 67 του ΚΥΚ καθώς και των άρθρων 7 και 8 του παραρτήματος VII του ΚΥΚ, όπως έχουν ερμηνευθεί από τη νομολογία. Μεταξύ άλλων, φρονεί ότι η εξουσία εκτιμήσεως της διοικήσεως δεν είναι απεριόριστη και ότι οφείλει αυτή να τηρεί τις αρχές της χρηστής διοικήσεως και της αναλογικότητας. Επίσης, τα απαιτούμενα δικαιολογητικά πρέπει να συνδέονται άμεσα με την ζητούμενη καταβολή, ενώ πρέπει αυτά ρητώς να μνημονεύονται από τις ισχύουσες διατάξεις ή πρέπει να είναι απολύτως αναγκαία για τον προσδιορισμό του καταβλητέου ποσού.


text:
20.3.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 71/25
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (Γαλλία), εκπροσωπούμενος από τον Ν. Lhoëst, avocat, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 της 17ης ∆εκεμβρίου 2003 Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: ο J. Currall και η F. Clotuche-
 Duvieusart), με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της
 στην υπόθεση T-133/02, Pravir Kumar Chawdry κατά Επιτροπής περί απορρίψεως της αιτήσεως περί εκ νέου κατατάξεως
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1) του προσφεύγοντος σε ανώτερο βαθμό της σταδιοδρομίας του, το
 Πρωτοδικείο (δικάζον ως μονομελές με δικαστή τον Η. Legal),
 γραμματέας: Ι. Νάτσινας, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 (Έκτακτος υπάλληλος — Θέση αμειβόμενη από τις
 10 ∆εκεμβρίου 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 πιστώσεις του προϋπολογισμού για την έρευνα — Κατά-
 ταξη σε βαθμό)
 1) Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής περί απορρίψεως
 (2004/C 71/44) της αιτήσεως περί εκ νέου κατατάξεως του προσφεύγοντος
 σε ανώτερο βαθμό της σταδιοδρομίας του.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 2) Η Επιτροπή θα φέρει το σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Στην υπόθεση T-133/02, Pravir Kumar Chawdry, έκτακτος
 υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος (1) ΕΕ C 219 της 14.9.02.
 Sangiano (Ιταλία), εκπροσωπούμενος από τους Georges
 Vandersanden και Laure Levi, avocats, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: J. Currall και V. Joris), με αντικείμενο, αφενός,
 προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής περί κατατά-
 ξεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος στον βαθμό Α6, κλιμάκιο 3,
 καθώς και, αφετέρου, αγωγή αποζημιώσεως, το Πρωτοδικείο
 (δικάζον ως μονομελές με δικαστή τον J. Pirrung), γραμματέας:
 J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 17 ∆εκεμβρίου ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 της 3ης ∆εκεμβρίου 2003
 1) Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2) Η Επιτροπή θα φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και στην υπόθεση T-305/02, Nestlé Waters France κατά Γρα-
 το ένα τέταρτο των εξόδων του προσφεύγοντος-ενάγοντος. φείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς
 (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 3) Ο προσφεύγων-ενάγων θα φέρει τα τρία τέταρτα των
 εξόδων του.
 (Κοινοτικό σήμα — Τρισδιάστατο σήμα — Σχήμα φιάλης
 (1) ΕΕ C 156 της 29.6.02. — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — ∆ιακριτικός χαρακτή-
 ρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανο-
 νισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2004/C 71/46)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 της 10ης ∆εκεμβρίου 2003
 στην υπόθεση T-173/02, Pierre Tomarchio κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1) Στην υπόθεση T-305/02, Nestlé Waters France, με έδρα το Ιssy-
 les-Moulineaux (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον Α. Cléry,
 (Υπάλληλοι — Κατάταξη σε βαθμό — Απόρριψη αιτήσεως δικηγόρο, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερι-
 περί εκ νέου κατατάξεως που υποβλήθηκε δυνάμει του κής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσω-
 άρθρου 31, παράγραφος 2, του ΚΥΚ) ποι: A. Rassat και O. Waelbroeck), με αντικείμενο αίτηση για την
 ακύρωση της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του
 (2004/C 71/45) Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς
 (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 12ης Ιουλίου
 2002 (υπόθεση R 719/2000-4), με την οποία απορρίφθηκε η
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) καταχώριση τρισδιάστατου σήματος, αποτελούμενου από το σχήμα
 διαφανούς φιάλης, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο
 από τους V. Tiili, Πρόεδρο, P. Mengozzi και M. Βηλαρά,
 Στην υπόθεση T-173/02, Pierre Tomarchio, πρώην υπάλληλος δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Νancy στις 3 ∆εκεμβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:


text:
7.6.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 135/25
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 10ης Απριλίου 2003 της 10ης Απριλίου 2003
 στην υπόθεση T-366/00: Scott SA κατά Επιτροπής των
 στην υπόθεση T-353/00: Jean-Marie Le Pen κατά Ευρωπαϊ- Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 κού Κοινοβουλίου (1)
 («Προσφυγή ακυρώσεως — Κρατική ενίσχυση — Κανο-
 («Πράξη του Κοινοβουλίου — Έκπτωση από το αξίωμα νισμός (ΕΚ) 659/1999 — Άρθρο 15 — Προθεσμία
 του μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου — Εφαρμογή παραγραφής — Αναζήτηση της ενισχύσεως — Πράξη
 της εθνικής νομοθεσίας — Προσφυγή ακυρώσεως — διακόπτουσα την παραγραφή»)
 Πράξη υποκείμενη σε προσφυγή — Απαράδεκτο»)
 (2003/C 135/38)
 (2003/C 135/37)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Στην υπόθεση T-366/00, Scott SA, με έδρα το Saint-Cloud
 (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον Sir Jeremy Lever, QC, και
 τους G. Peretz, barrister, και R. Griffith, solicitor, με τόπο
 Στην υπόθεση T-353/00, Jean-Marie Le Pen, κάτοικος Saint- επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, υποστηριζόμενη από τη Γαλλική
 Cloud (Γαλλία), εκπροσωπούμενος από τον F. Wagner, δικηγόρο, ∆ημοκρατία (εκπρόσωποι: F. Million, G. de Bergues και S. Seam),
 κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (εκπρόσωποι: H. Krück και κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι:
 Χ. Καραμάρκος), υποστηριζόμενο από τη Γαλλική ∆ημοκρατία G. Rozet και J. Flett), με αντικείμενο προσφυγή για τη μερική
 (εκπρόσωποι: R. Abraham, G. de Bergues, D. Colas και ακύρωση της αποφάσεως 2002/14/ΕΚ της Επιτροπής, της
 L. Bernheim), με αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως της αποφά- 12ης Ιουλίου 2000, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που
 σεως που ελήφθη υπό τη μορφή δηλώσεως της Προέδρου του χορήγησε η Γαλλία υπέρ του ομίλου Scott Paper SA/Kimberly-
 Κοινοβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2000, σχετικά με την έκπτωση Clark (ΕΕ L 12, σ. 1), το Πρωτοδικείο (πέμπτο πενταμελές τμήμα),
 του προσφεύγοντος από το αξίωμα του μέλους του Ευρωπαϊκού συγκείμενο από τους J. D. Cooke, Πρόεδρο, R. García-Valdecasas,
 Κοινοβουλίου, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από P. Lindh, N. J. Forwood και Η. Legal, δικαστές, γραμματέας:
 τους J. D. Cooke, Πρόεδρο, R. García-Valdecasas και P. Lindh, J. Palacio González, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 δικαστές, γραμματέας: J. Palacio González, κύριος υπάλληλος 10 Απριλίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 Απριλίου 2003, απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την προσφυγή περί ακυρώσεως του άρθρου 2
 της αποφάσεως 2002/14/ΕΚ της Επιτροπής, της
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. 12ης Ιουλίου 2000, κατά το μέρος κατά το οποίο η
 προσφυγή αυτή στηρίζεται σε παράβαση από την Επιτροπή
 του άρθρου 15 του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 του Συμ-
 2) Καταδικάζει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά του έξοδα, βουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτο-
 καθώς και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Κοινοβούλιο μερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου [88] της Συνθήκης
 κατά τη διαδικασία επί της κύριας υποθέσεως και κατά τη ΕΚ.
 διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων.
 2) Συνεχίζει την εκδίκαση της υποθέσεως κατά τα λοιπά.
 3) Η Γαλλική ∆ημοκρατία φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 3) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 ( 1) ΕΕ C 28 της 27.01.2001.
 (1 ) ΕΕ C 61 της 24.2.2001.


text:
Αριθ. C 299/4 [_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11 . 11 . 95
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 19ης Σεπτεμβρίου 1995 της 19ης Σεπτεμβρίου 1995
 στην υπόθεση C-364/93 (αίτηση του Corte suprema di στην υπόθεση C-48/94 (αίτηση για την έκδοση προδικαστι
 cassazione για την έκδοση προδικαστική αποφάσεως): Anto κής αποφάσεως του Se- og Handelsretten, Kobenhavn):
 nio Marinari κατά Lloyd's Bank pis και Zubaidi Trading Ledernes Hovedorganisation, ενεργούσας για λογαριασμό
 Company (') του Ole Rygaard κατά Dansk Arbejdsgiverforening, ενεργού
 («Σύμβαση των Βρυξελλών — Άρθρο 5 σημείο 3 — Τόπος σας για λογαριασμό της Strø Molle Akustik A/S (')
 όπου συνέβη το ζημιογόνο γεγονός») («Ερμηνεία του άρθρου 1 παράγραφος 1 της οδηγίας
 (95/C 299/04) 77/187/ΕΟΚ — Μεταβίβαση επιχειρήσεως — Σύμβαση
 μεταξύ δύο επιχειρηματιών για την αποπεράτωση του
 έργου, με τη συμφωνία του κυρίου του έργου»)
 ( 95 1C 299/05 )
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η δανική)
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μεταφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας» του Δικαστηρίου και (Προσωρινή μεταφραση · η οριστική μεταφραση θα δημο
 του Πρωτοδικείου) σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-364/93 , που είχε ως αντικείμενο αίτηση του Στην υπόθεση C-48/94, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 Corte suprema di cassazione προς το Δικαστήριο, δυνάμει του S0- og Handelsretten , K0benhavn , προς το Δικαστήριο , κατ '
 Πρωτοκόλλου της 3ης Ιουνίου 1971 για την ερμηνεία από το εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της Συμβάσεως ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 της 27ης Σεπτεμβρίου 1968, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Ledernes Hovedorganisation ,
 εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, με ενεργούσας για λογαριασμό του Ole Rygaard , και Dask
 την οποία ζητήθηκε η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως Arbejdsgiverforening, ενεργούσας για λογαριασμό της Str0
 προς την ερμηνεία του άρθρου 5 σημείο 3 της Συμβάσεως της M0lle Akustik A/S , η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως
 27ης Σεπτεμβρίου 1968, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την προς την ερμηνεία του άρθρου 1 παράγραφος 1 της οδηγίας
 εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις 77/ 187/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Φεβρουαρίου 1977
 (ΕΕ 1982 , L 388 , σ. 7), όπως τροποποιήθηκε με τη Σύμβαση περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών,
 της 9ης Οκτωβρίου 1978 , σχετικά με την προσχώρηση του σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομέ
 Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου νων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστά
 Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας σεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων (ΕΕ ειδ . έκδ . 05/002 ,
 (ΕΕ 1982 , L 388, σ. 24), και με τη Σύμβαση της 25ης σ. 171 ), το Δικαστήριο , συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez
 Οκτωβρίου 1982 , σχετικά με την προσχώρηση της Ελληνικής Iglesias, Πρόεδρο , F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn και P.
 Δημοκρατίας (ΕΕ 1982, L 388, σ. 1 ), το Δικαστήριο, συγκεί Jann, προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, K. N. Κακούρη,
 μενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias , Πρόεδρο, F. A. J. C. Moitinho de Almeida (εισηγητή ), J. L. Murray G. Hirsch ,
 Schockweiler, P. J. G. Kapteyn και P. Jann , προέδρους H. Ragnemalm και L. Sevón, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 τμήματος , G. F. Mancini , K. N. Κακούρη , J. C. Moitinho de Γ. Κοσμάς, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοι
 Almeida (εισηγητή), J.-P. Puissochet, G. Hirsch. H. Ragne κήσεως, εξέδωσε στις 19 Σεπτεμβρίου 1995 απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό :
 malm και L. Sevón , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger,
 γραμματέας: D. Louterman-Hubeau, εξέδωσε στις 19 Σεπτεμ
 βρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: Το γεγονός ότι, κατόπιν αδείας του κυρίου έργου, δύο
 μαθητευόμενοι και ένας υπάλληλος μιας επιχειρήσεως που
 έχει αρχίσει την κατασκευή ενός οικοδομικού έργου συνεχί
 O όρος « τόπος όπου συνέβη το ζημιογόνο γεγονος», o οποίος ζουν πλέον να εργάζονται, προς τον σκοπό αποπερατώσεως
 χρησιμοποιείται στο άρθρο 5 σημείο 3 της συμβάσεως της του έργον, σε άλλη επιχείρηση, η οποία επίσης παραλαμβάνει
 27ης Σεπτεμβρίου 1968, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την από την πρώτη τα σχετικά με το έργο υλικά, δεν αποτελεί
 εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, μεταβίβαση επιχειρήσεως, εγκαταστάσεως ή τμήματος εγκα
 έχει την έννοια ότι δεν καλύπτει τον τόπο στον οποίο o ταστάσεως, κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 1 της
 ζημιωθείς ισχυρίζεται ότι υπέστη περιουσιακή ζημία που οδηγίας 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Φεβρουαρίου
 αποτελεί τη συνέπεια της αρχικώς επελθούσας ζημίας που 1977 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών,
 υπέστη εντός άλλου συμβαλλομένου κράτους. σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομέ
 νων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστά
 σεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων.
 ( · ) ΕΕ αριθ. C 238 της 2. 9. 1993.
 (') ΕΕ αριθ . C 90 της 26. 3 . 1994 .


text:
18.5.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 118/5
 1) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, — υποχρεω ́ νοντας, με το ́αρθρο 9, παρα ́γραφος 3, του
 διατα ́γματος 129/92 και τα ́αρθρα 7 και 8 της
 αποφα ́σεως 776/94, τους εγκατεστημε ́νους σε ́αλλα
 — μη θεσπι ́ζοντας ́ολα τα αναγκαι ́α με ́τρα για την εφαρ- κρα ́τη με ́λη αρχιτε ́κτονες που επιθυμου ́ν να παρα ́σχουν
 μογη ́ του ́αρθρου 4, παρα ́γραφοι 1, δευ ́τερο εδα ́φιο, υπηρεσι ́ες στην Ιταλι ́α να εγγραφου ́ν στο κατα ́ το ́πο
 και 2, του ́αρθρου 11, στοιχει ́ο κ), ́εβδομη περι ́πτωση, αρμο ́διο περιφερειακο ́ συμβου ́λιο του συλλο ́γου αρχι-
 καθω ́ ς και του ́αρθρου 14 της οδηγι ́ας 85/384/ΕΟΚ τεκτο ́νων και καθυστερω ́ ντας, με την τυπικη ́ αυτη ́
 του Συμβουλι ́ου, της 10ης Ιουνι ́ου 1985, για την προϋπο ́θεση, κατα ́ παρα ́βαση του ́αρθρου 22 της
 αμοιβαι ́α αναγνω ́ ριση των πτυχι ́ων, πιστοποιητικω ́ν οδηγι ́ας 85/384, την πρω ́ τη παροχη ́ υπηρεσιω ́ ν εκ
 και ́αλλων τι ́τλων στον τομε ́α της αρχιτεκτονικη ́ς και με ́ρους των εν λο ́γω αρχιτεκτο ́νων στην Ιταλι ́α,
 τη θε ́σπιση με ́τρων για τη διευκο ́λυνση της πραγμα-
 τικη ́ς ασκη ́σεως του δικαιω ́ ματος εγκαταστα ́σεως και παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ τα ́αρθρα 12, 22,
 ελευ ́θερης παροχη ́ς υπηρεσιω ́ ν, ́οπως τροποποιη ́θηκε 27 και 31 της οδηγι ́ας 85/384 και, ́οσον αφορα ́ την
 με την οδηγι ́α 86/17/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 27ης απαγο ́ρευση που προβλε ́πει το ́αρθρο 9, παρα ́γραφος 1,
 Ιανουαρι ́ου 1986, για την τροποποι ́ηση, λο ́γω της του διατα ́γματος 129/92, απο ́ το ́αρθρο 59 της Συνθη ́κης.
 εντα ́ξεως της Πορτογαλι ́ας, της οδηγι ́ας 85/384,
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 — μη θεσπι ́ζοντας ́ολα τα αναγκαι ́α με ́τρα για την εφαρ- 3) Καταδικα ́ζει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 μογη ́ της αυτο ́ματης αναγνωρι ́σεως πτυχι ́ων, πιστο-
 ποιητικω ́ ν και ́αλλων τι ́τλων συ ́μφωνα με τα ́αρθρα 2,
 (1) EE C 299 της 16.10.1999.
 3, 7, 8 και 9 της οδηγι ́ας 85/384,
 — θεσπι ́ζοντας το ́αρθρο 4, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο a,
 του νομοθετικου ́ διατα ́γματος 129, της 27ης Ιανουα-
 ρι ́ου 1992, το οποι ́ο, κατα ́ παρα ́βαση των ́αρθρων 52
 και 59 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ́αρθρων 43 ΕΚ και 49 ΕΚ), απαιτει ́ γενικω ́ ς να
 συνοδευ ́εται η αι ́τηση αναγνωρι ́σεως τι ́τλου απο ́ το της 19ης Μαρτι ́ου 2002
 πρωτο ́τυπο του πτυχι ́ου ́η απο ́ επικυρωμε ́νο αντι ́γραφο
 του πτυχι ́ου αυτου ́, στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-393/99 και C-394/99
 (αιτη ́σεις του Tribunal du travail de Tournai για την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Institut national d’assurances
 — θεσπι ́ζοντας το ́αρθρο 4, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο c,
 sociales pour travailleurs indépendants (Inasti) κατα ́
 του διατα ́γματος 129/92 και το ́αρθρο 4, παρα ́γρα-
 Claude Hervein, Hervillier SA (C-393/99), Guy Lorthiois,
 φος 1, στοιχει ́ο c, της αποφα ́σεως 776 του Υπουργου ́
 Comtexbel SA (C-394/99) (1)
 Πανεπιστημι ́ων και Επιστημονικη ́ς και Τεχνολογικη ́ς
 'Ερευνας, της 10ης Ιουνι ́ου 1994, τα οποι ́α, κατα ́
 παρα ́βαση του ́αρθρου 52 της Συνθη ́κης, απαιτου ́ν («Ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των εργαζομε ́νων και ελευθερι ́α
 γενικω ́ ς να συνοδευ ́εται η αι ́τηση αναγνωρι ́σεως τι ́τλου εγκαταστα ́ σεως — Κοινωνικη ́ ασφα ́ λιση — Προσδιο-
 απο ́ πιστοποιητικο ́ ιθαγενει ́ας, ρισμο ́ς της εφαρμοστε ́ας νομοθεσι ́ας — Προ ́σωπα που
 ασκου ́ν ταυτο ́χρονα μισθωτη ́ και μη μισθωτη ́ δραστηριο ́-
 τητα στο ́εδαφος διαφο ́ρων κρατω ́ ν μελω ́ ν — Υπαγωγη ́
 — θεσπι ́ζοντας το ́αρθρο 4, παρα ́γραφος 3, του διατα ́γ- στη νομοθεσι ́α κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως καθενο ́ς απο ́ αυτα ́
 ματος 129/92 και το ́αρθρο 10 της αποφα ́σεως τα κρα ́τη — Κυ ́ρος του α ́ρθρου 14γ, παρα ́ γραφος 1,
 776/94, τα οποι ́α, κατα ́ παρα ́βαση του ́αρθρου 52 στοιχει ́ο β), νυν α ́ρθρου 14γ, στοιχει ́ο β), και του παραρτη ́-
 της Συνθη ́κης, απαιτου ́ν, σε κα ́θε περι ́πτωση, την ματος VII του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71»)
 επι ́σημη μετα ́φραση του συνο ́λου των συνημμε ́νων σε
 αι ́τηση αναγνωρι ́σεως τι ́τλου εγγρα ́φων, (2002/C 118/07)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 — θεσπι ́ζοντας το ́αρθρο 11, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́α c
 και d, του διατα ́γματος 129/92, το οποι ́ο, κατα ́ παρα ́-
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 βαση του ́αρθρου 12 της οδηγι ́ας 85/384, προβλε ́πει
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 την αναγνω ́ ριση τι ́τλων που αποκτη ́θηκαν μετα ́ την
 5η Αυγου ́στου 1987,
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-393/99 και C-394/99, με
 — διατηρω ́ ντας σε ισχυ ́ το ́αρθρο 9, παρα ́γραφος 1, του αντικει ́μενο αιτη ́σεις του Tribunal du travail de Tournai (Bε ́λγιο)
 διατα ́γματος 129/92, το οποι ́ο, κατα ́ παρα ́βαση του προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 α ́ρθρου 234
 ́αρθρου 59 της Συνθη ́κης, απαγορευ ́ει γενικω ́ ς στους ΕΚ, με τις οποι ́ες ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο των διαφορω ́ν που
 εγκατεστημε ́νους σε ́αλλα κρα ́τη με ́λη αρχιτε ́κτονες εκκρεμου ́ν ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́, αφενο ́ς,
 που επιθυμου ́ν να παρα ́σχουν υπηρεσι ́ες στην Ιταλι ́α Institut national d’assurances sociales pour travailleurs
 να δημιουργη ́σουν στην ιταλικη ́ επικρα ́τεια κυ ́ρια ́η indépendants (Inasti) και, αφετε ́ρου, Claude Hervein, Hervillier
 δευτερευ ́ουσα ́εδρα, SA (C-393/99), Guy Lorthiois, Comtexbel SA (C-394/99), η
 ---pagebreak--- C 118/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.5.2002
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς το κυ ́ρος του ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 α ́ρθρου 14γ, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β), νυν α ́ρθρου 14γ,
 στοιχει ́ο β), και του παραρτη ́ματος VII του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 1408/71 του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1971, περι ́ εφαρμο- (πε ́μπτο τμη ́μα)
 γη ́ς των συστημα ́των κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους μισθωτου ́ς,
 στους μη μισθωτου ́ς και στα με ́λη των οικογενειω ́ν τους που
 της 21ης Μαρτι ́ου 2002
 διακινου ́νται εντο ́ς της Κοινο ́τητας, ο ́πως τροποποιη ́θηκε και
 ενημερω ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 2001/83 του Συμβουλι ́ου,
 της 2ας Ιουνι ́ου 1983 (ΕΕ L 230, σ. 6), και ο ́πως κατο ́πιν στην υπο ́θεση C-451/99 (αι ́τηση του Ηandelsgericht Wien
 τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 3811/86 του Συμβου- για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Cura Anlagen
 λι ́ου, της 11ης ∆εκεμβρι ́ου 1986 (ΕΕ L 355, σ. 5), το ∆ικαστη ́ριο, GmbH κατα ́ Αuto Service Leasing GmbH (ASL) (1)
 συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, P. Jann,
 τις F. Macken και L. Colneric, προε ́δρους τμη ́ματος, τους
 C. Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet (εισηγητη ́), («Χρηματοδοτικη ́ μι ́σθωση (leasing) αυτοκινη ́των — Απα-
 M. Wathelet και B. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: γο ́ρευση χρησιμοποιη ́σεως αυτοκινη ́του οχη ́ματος ταξινο-
 F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: H. von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, μημε ́νου σε α ́λλο κρα ́τος με ́λος πε ́ραν ορισμε ́νου χρονικου ́
 εξε ́δωσε στις 19 Μαρτι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διαστη ́ματος — Υποχρεω ́ σεις ταξινομη ́σεως και πληρωμη ́ς
 διατακτικο ́: φο ́ρου καταναλω ́ σεως στο κρα ́τος με ́λος ́οπου χρησιμοποι-
 ει ́ται — Υποχρε ́ωση ασφαλι ́σεως σε ασφαλιστικη ́ εταιρι ́α
 με α ́ δεια λειτουργι ́ας στο κρα ́τος με ́λος ́οπου χρησιμοποιει ́-
 ται το ́οχημα — Υποχρε ́ωση τεχνικου ́ ελε ́γχου — Περιο-
 Απο ́ την εξε ́ταση των υποβληθε ́ντων ερωτημα ́των δεν προε ́κυψε ρισμοι ́στην ελευ ́θερη παροχη ́ υπηρεσιω ́ ν — ∆ικαιολογητι-
 κανε ́να στοιχει ́ο ικανο ́ να θι ́ξει το κυ ́ρος: κοι ́ λο ́γοι»)
 — του ́αρθρου 14γ, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β), και του (2002/C 118/08)
 παραρτη ́ματος VII του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 του
 Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1971, περι ́ εφαρμογη ́ς των
 συστημα ́των κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους μισθωτου ́ς, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 στους μη μισθωτου ́ς και στα με ́λη των οικογενειω ́ ν τους
 που διακινου ́νται εντο ́ς της Κοινο ́τητας, ́οπως τροποποιη ́θηκε
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 και ενημερω ́ θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 2001/83 του
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Συμβουλι ́ου, της 2ας Ιουνι ́ου 1983.
 — του ́αρθρου 14, στοιχει ́ο β), και του παραρτη ́ματος VII
 του ιδι ́ου κανονισμου ́, ́οπως τροποποιη ́θηκε με τον κανο- Στην υπο ́θεση C-451/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του
 νισμο ́ (ΕΟΚ) 3811/86 του Συμβουλι ́ου, της 11ης ∆εκεμ- Ηandelsgericht Wien (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρ-
 βρι ́ου 1986. μογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο
 της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου
 μεταξυ ́ Cura Anlagen GmbH και Αuto Service Leasing GmbH
 (ASL), η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α
 Πα ́ντως, εναπο ́κειται ενδεχομε ́νως στον εθνικο ́ δικαστη ́, o οποι ́ος των α ́ρθρων 49 ΕΚ ́εως 55 ΕΚ καθω ́ς και του α ́ρθρου 28 ΕΚ, το
 επιλη ́φθηκε των διαφορω ́ ν στο πλαι ́σιο εφαρμογη ́ς των διατα ́ξεων ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους S. von Bahr,
 αυτω ́ ν, αφενο ́ς, να εξακριβω ́ σει αν οι εθνικε ́ς νομοθεσι ́ες που προ ́εδρο του τετα ́ρτου τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα του πε ́μπτου
 εφαρμο ́στηκαν στο πλαι ́σιο αυτο ́ κατα ́ τρο ́πο συνα ́δοντα προς τα τμη ́ματος, D. A. O. Edward, A. La Pergola, M. Wathelet
 ́αρθρα 48 και 52 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως (εισηγητη ́) και C. W. A. Timmermans, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγε-
 ́αρθρα 39 ΕΚ και 43 ΕΚ), ιδι ́ως αν η εθνικη ́ νομοθεσι ́α, οι λε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: H. von Holstein, βοηθο ́ς
 προϋποθε ́σεις εφαρμογη ́ς της οποι ́ας αμφισβητου ́νται, οδηγει ́ γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 21 Μαρτι ́ου 2002 απο ́φαση με το
 σαφω ́ ς στην παροχη ́ κοινωνικη ́ς προστασι ́ας για τον ενδιαφε- ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ρο ́μενο εργαζο ́μενο, και, αφετε ́ρου, να εξακριβω ́ σει αν πρε ́πει
 εξαιρετικω ́ ς να μη ληφθου ́ν υπο ́ψη οι διατα ́ξεις αυτε ́ς, τη αιτη ́σει
 του ενδιαφερομε ́νου εργαζομε ́νου, εφο ́σον οδηγου ́ν σε απω ́ λεια Οι διατα ́ξεις της Συνθη ́κης ΕΚ σχετικα ́ με την ελευ ́θερη παροχη ́
 κοινωνικοασφαλιστικου ́ πλεονεκτη ́ματος το οποι ́ο αρχικω ́ ς διε ́- υπηρεσιω ́ ν ( ́αρθρα 49 ΕΚ ́εως 55 ΕΚ) απαγορευ ́ουν την εφαρμογη ́
 θετε ο εργαζο ́μενος δυνα ́μει συμβα ́σεως για την κοινωνικη ́ ασφα ́- της νομοθεσι ́ας κρα ́τους με ́λους που, ́οπως η επι ́δικη στην κυ ́ρια
 λιση που ισχυ ́ει μεταξυ ́ δυ ́ο ́η περισσοτε ́ρων κρατω ́ ν μελω ́ ν. δι ́κη, υποχρεω ́ νει επιχει ́ρηση εδρευ ́ουσα στο κρα ́τος αυτο ́, η
 οποι ́α μισθω ́ νει με leasing ́οχημα ταξινομημε ́νο σε ́αλλο κρα ́τος
 με ́λος, να το ταξινομη ́σει στο πρω ́ το κρα ́τος με ́λος προκειμε ́νου
 να μπορε ́σει να το χρησιμοποιη ́σει πε ́ραν ορισμε ́νου χρονικου ́
 διαστη ́ματος το ́σο συντο ́μου, εν προκειμε ́νω τριω ́ ν ημερω ́ ν, ω
 ́ στε
 (1) EE C 366 της 18.12.1999. να καθι ́σταται αδυ ́νατη ́η εξαιρετικα ́ δυσχερη ́ς η τη ́ρηση των
 επιβαλλομε ́νων υποχρεω ́ σεων. Οι ́διες
 ι διατα ́ξεις της Συνθη ́κης
 απαγορευ ́ουν την εφαρμογη ́ της νομοθεσι ́ας κρα ́τους με ́λους η
 οποι ́α, ́οπως η επι ́δικη στην κυ ́ρια δι ́κη, υποχρεω ́ νει επιχει ́ρηση
 εδρευ ́ουσα στο κρα ́τος αυτο ́, η οποι ́α μισθω ́ νει με leasing ́οχημα


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal de première instance de Liège (Βέλγιο) στις 15 Ιανουαρίου 2010 — Missionswerk Werner Heukelbach E.v. κατά État belge — Service Public Fédéral Finances
 (Υπόθεση C-25/10)
 2010/C 100/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal de première instance de Liège
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγον: Missionswerk Werner Heukelbach E.v.
 Καθού: État belge — Service Public Fédéral Finances
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχουν τα άρθρα 18 (πρώην άρθρο 12 της Συνθήκης ΕΚ), 45 (πρώην άρθρο 39 της Συνθήκης ΕΚ), 49 (πρώην άρθρο 43 της Συνθήκης ΕΚ) και 54 (πρώην άρθρο 48 της Συνθήκης ΕΚ) της Συνθήκης της Λισσαβώνας, της 17ης Δεκεμβρίου 2007, την έννοια ότι απαγορεύουν τη θέσπιση ή τη διατήρηση από τον νομοθέτη κράτους μέλους ενός κανόνα, κατά τον οποίο το ευεργέτημα φορολογήσεως με τον μειωμένο συντελεστή 7 % προβλέπεται αποκλειστικώς για τις ενώσεις μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, τους φορείς αλληλασφαλίσεως ή εθνικές ενώσεις φορέων αλληλασφαλίσεως, τις επαγγελματικές ενώσεις και τις διεθνείς ενώσεις μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, τα ιδιωτικά ιδρύματα και τα ιδρύματα κοινής ωφελείας κράτους μέλους, στο οποίο ο κληρονομούμενος –κάτοικος Βαλλονίας– κατοικούσε πράγματι ή είχε τον τόπο της εργασίας του κατά το χρονικό σημείο του θανάτου του ή στο οποίο προηγουμένως είχε πράγματι κατοικία ή τον τόπο της εργασίας του;


text:
 C 317/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.11.2001
 1) Η ανα ́μειξη εταιρι ́ας χαρτοφυλακι ́ου στη διαχει ́ριση των ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Tele Danmark A/S
 εταιριω ́ ν στο κεφα ́λαιο των οποι ́ων συμμετε ́χει συνιστα ́ και Ηandels- og Kontorfunktionærernes Forbund i Danmark
 οικονομικη ́ δραστηριο ́τητα κατα ́ την ́εννοια του ́αρθρου 4, (HK), ενεργου ́σας ως εντολοδο ́χου της Marianne Brandt-Nielsen,
 παρα ́γραφος 2, της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του Συμ- η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α
 βουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των των α ́ρθρων 5, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 76/207/ΕΟΚ του
 νομοθεσιω ́ ν των κρατω ́ ν μελω ́ ν, των σχετικω ́ ν με τους Συμβουλι ́ου, της 9ης Φεβρουαρι ́ου 1976, περι ́ της εφαρμογη ́ς
 φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστι- της αρχη ́ς της ́σης ι μεταχειρι ́σεως ανδρω ́ν και γυναικω ́ν, ο ́σον
 θεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση, κατα ́ το με ́τρο αφορα ́ την προ ́σβαση σε απασχο ́ληση, την επαγγελματικη ́ εκπαι ́-
 που συνεπα ́γεται τη διενε ́ργεια πρα ́ξεων υποκειμε ́νων στον δευση και προω ́θηση και τις συνθη ́κες εργασι ́ας (ΕΕ ειδ. ́εκδ.
 φο ́ρο προστιθεμε ́νης αξι ́ας δυνα ́μει του ́αρθρου 2 της εν 05/002, σ. 70), και 10 της οδηγι ́ας 92/85/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 λο ́γω οδηγι ́ας, ́οπως η παροχη ́ διοικητικω ́ ν, χρηματοοικονο- της 19ης Οκτωβρι ́ου 1992, σχετικα ́ με την εφαρμογη ́ με ́τρων που
 μικω ́ ν, εμπορικω ́ ν και τεχνικω ́ ν υπηρεσιω ́ ν απο ́ την εταιρι ́α αποβλε ́πουν στη βελτι ́ωση της υγει ́ας και της ασφα ́λειας κατα ́ την
 χαρτοφυλακι ́ου στις θυγατρικε ́ς της. εργασι ́α των εγκυ ́ων, λεχω ́νων και γαλουχουσω ́ ν εργαζομε ́νων
 (δε ́κατης ειδικη ́ς οδηγι ́ας κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 16,
 2) Οι δαπα ́νες στις οποι ́ες υποβα ́λλεται μια εταιρι ́α χαρτοφυ- παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 89/391/ΕΟΚ) (ΕΕ L 348, σ. 1), το
 λακι ́ου για τις δια ́φορες υπηρεσι ́ες των οποι ́ων ει ́ναι απο- ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. La Pergola,
 δε ́κτης στο πλαι ́σιο της αποκτη ́σεως εταιρικω ́ ν μεριδι ́ων σε προ ́εδρο τμη ́ματος, M. Wathelet (εισηγητη ́), P. Jann, L. Sevón και
 θυγατρικη ́ της εντα ́σσονται στα γενικα ́ ́εξοδα ́ της και, C. W. A. Timmermans, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruı́z-
 συνεπω ́ ς, ́εχουν κατ' αρχη ́ν ευθει ́α και ́αμεση σχε ́ση με το Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: H. von Holstein, βοηθο ́ς γραμμα-
 συ ́νολο της οικονομικη ́ς της δραστηριο ́τητας. Επομε ́νως, αν τε ́ας, εξε ́δωσε στις 4 Οκτωβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 η εταιρι ́α χαρτοφυλακι ́ου διενεργει ́ συγχρο ́νως πρα ́ξεις διατακτικο ́:
 παρε ́χουσες δικαι ́ωμα προς ́εκπτωση και πρα ́ξεις μη παρε ́-
 χουσες το δικαι ́ωμα αυτο ́, απο ́ το ́αρθρο 17, παρα ́γραφος 5,
 πρω ́ το εδα ́φιο, της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388 προκυ ́πτει ́οτι
 μπορει ́ να τυ ́χει εκπτω ́ σεως μο ́νον του με ́ρους του φο ́ρου 1) Τα ́αρθρα 5, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 76/207/ΕΟΚ
 προστιθεμε ́νης αξι ́ας το οποι ́ο αναλογει ́ στο ποσο ́ που του Συμβουλι ́ου, της 9ης Φεβρουαρι ́ου 1976, περι ́ της
 αντιστοιχει ́ στις πρω ́ τες πρα ́ξεις. εφαρμογη ́ς της αρχη ́ς της ́σης ι μεταχειρι ́σεως ανδρω ́ ν και
 γυναικω ́ ν, ́οσον αφορα ́ την προ ́σβαση σε απασχο ́ληση, την
 3) Η ει ́σπραξη μερισμα ́των δεν εμπι ́πτει στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς επαγγελματικη ́ εκπαι ́δευση και προω ́ θηση και τις συνθη ́κες
 του φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας. εργασι ́ας, και 10 της οδηγι ́ας 92/85/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 της 19ης Οκτωβρι ́ου 1992, σχετικα ́ με την εφαρμογη ́
 με ́τρων που αποβλε ́πουν στη βελτι ́ωση της υγει ́ας και της
 (1) EE C 79 της 18.3.2000. ασφα ́λειας κατα ́ την εργασι ́α των εγκυ ́ων, λεχω ́ νων και
 γαλουχουσω ́ ν εργαζομε ́νων (δε ́κατης ειδικη ́ς οδηγι ́ας κατα ́
 την ́εννοια του ́αρθρου 16, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας
 89/391/ΕΟΚ), ́εχουν την ́εννοια ́οτι απαγορευ ́ουν την
 απο ́λυση εργαζομε ́νης λο ́γω εγκυμοσυ ́νης στην περι ́πτωση
 κατα ́ την οποι ́α η τελευται ́α
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα) — ́εχει προσληφθει ́ με συ ́μβαση ορισμε ́νου χρο ́νου,
 της 4ης Οκτωβρι ́ου 2001
 — παρε ́λειψε να ενημερω ́ σει τον εργοδο ́τη της για την
 στην υπο ́θεση C-109/00 (αι ́τηση του Ηøjesteret για την εγκυμοσυ ́νη της, και ́τοι τη γνω ́ ριζε κατα ́ τον χρο ́νο
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Tele Danmark A/S κατα ́ της συνα ́ψεως της εν λο ́γω συμβα ́σεως εργασι ́ας,
 Ηandels- og Kontorfunktionærernes Frobund i Danmark
 (HK) (1)
 — και, λο ́γω της εγκυμοσυ ́νης της, δεν θα ει ́ναι σε θε ́ση
 να εργαστει ́ επι ́ μεγα ́λο χρονικο ́ δια ́στημα κατα ́ τη
 («'Ιση μεταχει ́ριση μεταξυ ́ ανδρω ́ ν και γυναικω ́ν — δια ́ρκεια της εν λο ́γω συμβα ́σεως.
 'Αρθρο 5, παρα ́ γραφος 1, της οδηγι ́ας 76/207/ΕΟΚ —
 'Αρθρο 10 της οδηγι ́ας 92/85/ΕΟΚ — Απο ́λυση εγκυ ́ου
 εργαζομε ́νης — Συ ́μβαση εργασι ́ας ορισμε ́νου χρο ́νου») 2) Το γεγονο ́ς ́οτι εργαζο ́μενη προσλη ́φθηκε απο ́ πολυ ́ μεγα ́λη
 επιχει ́ρηση η οποι ́α συχνα ́ απασχολει ́ ́εκτακτο προσωπικο ́
 (2001/C 317/10) δεν ασκει ́ επιρροη ́ στην ερμηνει ́α των ́αρθρων 5, παρα ́γρα-
 φος 1, της οδηγι ́ας 76/207 και 10 της οδηγι ́ας 92/85.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η δανικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (1) ΕΕ C 149 της 27.5.2000.
 Στην υπο ́θεση C-109/00, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Ηøjesteret
 (∆ανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ,
 με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́


text:
 4.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 153/36
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 7ης Μαΐου 2009 — Klein Trademark Trust κατά ΓΕΕΑ — Zafra Marroquineros (CK CREACIONES KENNYA)
 (Υπόθεση T-185/07) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος CK CREACIONES KENNYA - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα CK Calvin Klein και προγενέστερα εικονιστικά εθνικά σήματα CK - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Δεν συντρέχει κίνδυνος συγχύσεως - Δεν υφίσταται ομοιότητα μεταξύ των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 2009/C 153/69
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Calvin Klein Trademark Trust (Wilmington, Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: T. Andrade Boué, I. Lehmann Novo και A. Hernández Lehmann, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: O. Mondéjar Ortuño)
 Αντίδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Zafra Marroquineros, SL (Caravaca de la Cruz, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. Martín Álvarez, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 29ης Μαρτίου 2007 (υπόθεση R 314/2006 2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Calvin Klein Trademark Trust και της Zafra Marroquineros, SL.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Calvin Klein Trademark Trust στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 170 της 21.7.2007.


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/11
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Φινλανδικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2005
 (Υπόθεση C-343/05)
 (2005/C 281/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους L. Pignataro Nolin και M. Huttunen, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε προσφυγή στις 19 Σεπτεμβρίου 2005 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Φινλανδικής Δημοκρατίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναγνωρίσει ότι η Φινλανδική Δημοκρατία, παραλείποντας να εξασφαλίσει την ενσωμάτωση στην εσωτερική έννομη τάξη της περιφέρειας των νήσων Åland του άρθρου 8α της οδηγίας 89/622/ΕΟΚ, που προστέθηκε με την οδηγία 92/41/ΕΟΚ και περιλαμβάνεται τώρα στο άρθρο 8 της οδηγίας 2001/37/ΕΚ,
 και
 παραλείποντας να εξασφαλίσει την τήρηση της απαγορεύσεως πωλήσεως καπνού προς μάσηση επί των καταχωρημένων στη Φινλανδία σκαφών, σύμφωνα με τις προαναφερθείσες κοινοτικές διατάξεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 2001/37/ΕΚ (1) και από τη Συνθήκη·
 2)
 να καταδικάσει τη Φινλανδική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Στον πίνακα του παραρτήματος ΙΙ της οδηγίας 2001/37/ΕΚ περιλαμβάνεται η οδηγία 92/41/ΕΟΚ, οπότε η προθεσμία για την μεταφορά του στην εθνική νομοθεσία ήταν η 1η Ιουλίου 1992. Στην περίπτωση της Φινλανδίας, η προθεσμία για την μεταφορά αυτή ήταν η ημερομηνία προσχωρήσεως της χώρας στην ΕΕ, ήτοι η 1η Ιανουαρίου 1995, μολονότι διαπιστώνεται ότι, λόγω της εντάξεως στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, η Φινλανδία όφειλε να συμμορφωθεί προς την οδηγία ήδη από την 1η Ιανουαρίου 1994.
 (1) Οδηγία 2001/37/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2001, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παραγωγή, την παρουσίαση και την πώληση των προϊόντων καπνού (EE L 194 της 18/07/2001, σ. 26).


text:
C 71/12 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 20.3.2004
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Αυστριακής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 28 Ιανουα-
 ρίου 2004
 Οι ισπανικές αρχές δεν χαρακτήρισαν επισήμως ως περιοχές
 κολυμβήσεως τις παραλίες Vila/A Videira, Niño do Corvo και
 Canabal στον δήμο της Moaña (Pontevedra), παρά τη συχνή (Υπόθεση C-29/04)
 παρουσία κολυμβητών σε αυτές. Η παρουσία αυτή, αν δεν έχει
 απαγορευθεί η κολύμβηση, επιβάλλει τον χαρακτηρισμό των
 παραλιών ως υδάτων κολυμβήσεως κατά την έννοια της οδηγίας (2004/C 71/19)
 76/160. Λόγω του ότι δεν έγινε τέτοιος χαρακτηρισμός, οι τρεις
 ως άνω παραλίες δεν υποβλήθηκαν στον απαιτούμενο από την
 οδηγία έλεγχο.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 Εξάλλου, τα ύδατα της Ría de Vigo δεν είναι σύμφωνα με τον Klaus Wiedner, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 τις κατευθυντήριες τιμές που ορίζει η οδηγία 79/923 για τα 28 Ιανουαρίου 2004, ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 κολοβακτηρίδια κοπράνων, παρά το γεγονός ότι το σύνολο, Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Αυστριακής ∆ημοκρατίας.
 σχεδόν, των εν λόγω υδάτων έχουν υποδειχθεί για οστρακοειδή
 από τις ισπανικές αρχές. Κατά συνέπεια, έχει εφαρμογή το
 άρθρο 5 της εν λόγω οδηγίας, το οποίο επιβάλλει την κατάρτιση
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο
 προγράμματος περιορισμού της ρυπάνσεως προκειμένου να εξα-
 σφαλιστεί ότι τα ύδατα που έχουν υποδειχθεί είναι σύμφωνα με τις
 τιμές που ορίζονται στο παράρτημα της οδηγίας. Εντούτοις, το 1. να αναγνωρίσει ότι η Αυστριακή ∆ημοκρατία παρέβη τις
 πρόγραμμα περιορισμού της ρυπάνσεως για τη Ría de Vigo δεν υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 92/50/ΕΟΚ του
 έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή. Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό
 των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρε-
 σιών (1), επειδή ο ∆ήμος του Mödling συνήψε σύμβαση με
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 015/001, σ. 108. αντικείμενο τη διάθεση απορριμμάτων, κατά παράβαση των
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 015/001, σ. 230. συνδυασμένων διατάξεων του άρθρου 8 και των άρθρων 11,
 παράγραφος 1, και 15, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας,
 που αναφέρονται στη διαδικασία δημοσιοποιήσεως·
 2. να καταδικάσει την Αυστριακή ∆ημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Tribunal de grande instance de Paris, τρίτο τμήμα,
 με απόφαση της 5ης ∆εκεμβρίου 2003, στην υπόθεση Εταιρία
 Tod’s Spa (πρώην ΕMA Srl), Tod’s France SARL (πρώην
 DEVA France) κατά Ηeyraud SA — Εκουσίως παρεμβαί- Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 νουσα: Εταιρία Technisynthèse
 (Υπόθεση C-28/04) Ο ∆ήμος του Mödling αποφάσισε στις 21.5.1999 να προσφύγει
 στις υπηρεσίες ενός οργανισμού που έχει ο ίδιος ιδρύσει προκειμέ-
 (2004/C 71/18) νου να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που του έχουν ανατεθεί στον
 τομέα της διαθέσεως των απορριμμάτων. Προς τον σκοπό αυτό
 συστήθηκε η εταιρία ΑbfallGmbH. Το σύνολο του εταιρικού
 κεφαλαίου της εταιρίας αυτής κατείχε ένας μόνο μέτοχος, ο
 Με απόφαση της 5ης ∆εκεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη ∆ήμος του Mödling. Η σύμβαση με αντικείμενο τη διάθεση των
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις απορριμμάτων, δυνάμει της οποίας ο ∆ήμος του Mödling ανέθετε
 28 Ιανουαρίου 2004, το Tribunal de grande instance de Paris, αποκλειστικώς στην εταιρία ΑbfallGmbH τη συλλογή και επεξερ-
 τρίτο τμήμα, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Εταιρίας Tod’s Spa γασία των οικιακών απορριμμάτων, συνήφθη στις 15.9.1999. Η
 (πρώην ΕMA Srl), Tod’s France SARL (πρώην DEVA France) και σύμβαση ήταν αορίστου χρόνου και τέθηκε σε ισχύ αναδρομικώς
 Ηeyraud SA — Εκουσίως παρεμβαίνουσα: Εταιρία από 1.7.1999. ∆ύο εβδομάδες μετά τη σύναψη της συμβάσεως
 Technisynthèse, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστή- που είχε ως αντικείμενο τη διάθεση των απορριμμάτων, το
 ριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του ερωτήματος: δημοτικό συμβούλιο του ∆ήμου του Mödling αποφάσισε να
 μεταβιβάσει ο δήμος, ως μοναδικός μέτοχος της εταιρίας
 Εμποδίζει το άρθρο 12 της Συνθήκης ΕΚ, το οποίο θέτει τη γενική ΑbfallGmbH, το 49 % των μεριδίων του σε μια ιδιωτική
 αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ιθαγενείας, να επιχείρηση.
 εξαρτάται το παραδεκτό αγωγής δημιουργού, με την οποία αυτός
 ζητεί εντός κράτους μέλους την προστασία του δικαιώματος του
 δημιουργού που χορηγεί η νομοθεσία του κράτους αυτού, από Η Αυστριακή ∆ημοκρατία υποστηρίζει ότι η σύναψη με την
 ένα κριτήριο το οποίο στηρίζεται στη χώρα προελεύσεως του εταιρία ΑbfallGmbH συμβάσεως με αντικείμενο τη διάθεση των
 έργου; απορριμμάτων δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας
 92/50/ΕΟΚ, καθόσον πρόκειται για πράξη καθαρώς εσωτερικού
 χαρακτήρα ή, άλλως, για πράξη «In-house».
 ---pagebreak--- 20.3.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 71/13
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η ανάθεση, με την υπογραφείσα στις Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 15.9.1999 σύμβαση, του έργου συλλογής και επεξεργασίας των της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 29 Ιανουα-
 απορριμμάτων του ∆ήμου του Mödling στην εταιρία ΑbfallGmbH ρίου 2004
 δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως «εσωτερικού χαρακτήρα μεταβί-
 βαση», στο πλαίσιο της διοικητικής διαρθρώσεως του ∆ήμου του (Υπόθεση C-32/04)
 Mödling, καθόσον ο εν λόγω δήμος δεν ασκεί πλέον, έναντι της
 εταιρίας ΑbfallGmbH, τον ίδιο έλεγχο που ασκεί στις δικές του (2004/C 71/21)
 υπηρεσίες. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η σύναψη
 της συμβάσεως που έχει ως αντικείμενο την παροχή υπηρεσιών
 συνιστά σύναψη δημοσίας συμβάσεως περί παροχής υπηρεσιών, η
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 οποία θα έπρεπε να αποτελέσει αντικείμενο διαγωνισμού.
 τον U. Wölker και τη F. Simonetti, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 29 Ιανουαρίου 2004 προσφυγή
 (1) ΕΕ L 209 της 24ης Ιουλίου 1992, σ. 1. ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της
 Γαλλικής ∆ημοκρατίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Πρωτοδι-
 κείο:
 — Να αναγνωριστεί ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά να θέσει σε ισχύ όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές
 του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 29 Ιανουα- και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με
 ρίου 2004 την οδηγία 2001/58/ΕΚ της Επιτροπής, της 27ης Ιουλίου
 2001, για δεύτερη τροποποίηση της οδηγίας 91/155/ΕΟΚ
 (Υπόθεση C-31/04) για τον προσδιορισμό και καθορισμό των λεπτομερών
 κανόνων για το σύστημα ειδικής πληροφόρησης σχετικά με τα
 επικίνδυνα παρασκευάσματα (δελτία δεδομένων ασφαλείας),
 (2004/C 71/20)
 κατ' εφαρμογή του άρθρου 14 της οδηγίας 1999/45/ΕΚ του
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και σχετικά
 με τις επικίνδυνες ουσίες κατ' εφαρμογή του άρθρου 27
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1), ή, εν πάση
 την Karen Banks και τον Fernando Castillo de la Torre, μέλη της περιπτώσει, να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις εν λόγω
 νομικής της υπηρεσίας, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, διατάξεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν
 άσκησε στις 29 Ιανουαρίου 2004 προσφυγή ενώπιον του ∆ικαστη- λόγω οδηγία.
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπα-
 νίας. — Να καταδικάσει το Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου
 στα δικαστικά έξοδα.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας
 να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και
 διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή του προς την Η ταχθείσα προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας παρήλθε στις
 οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του 30 Ιουλίου 2002.
 Συμβουλίου της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση
 ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και (1) ΕΕ L 212 της 7ης Αυγούστου 2001, σ. 24.
 συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (1),
 ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει σχετικά
 την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το
 άρθρο 13 της ως άνω οδηγίας,
 — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 έξοδα.
 του Μεγάλου ∆ουκάτου του Λουξεμβούργου, που ασκήθηκε
 στις 29 Ιανουαρίου 2004
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα (Υπόθεση C-33/04)
 (2004/C 71/22)
 Η προθεσμία για την προσαρμογή του εσωτερικού δικαίου στην
 οδηγία εξέπνευσε στις 22 ∆εκεμβρίου 2002.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 (1) ΕΕ L 167 της 22.6.2001, σ. 10. τους W. Wils και M. Shotter, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβού-
 ργο, άσκησε στις 29 Ιανουαρίου 2004 προσφυγή κατά του
 Μεγάλου ∆ουκάτου του Λουξεμβούργου.


text:
 15.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 5ης Δεκεμβρίου 2013 — Solvay SA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-455/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Συμπράξεις - Ευρωπαϊκή αγορά υπεροξειδίου του υδρογόνου και υπερβορικού άλατος - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Διάρκεια της παραβάσεως - Έννοιες της «συμφωνίας» και της «εναρμονισμένης πρακτικής» - Ανακοίνωση περί συνεργασίας - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Μείωση του προστίμου)
 2014/C 45/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Solvay SA (εκπρόσωποι: O. W. Brouwer, advokaat, M. O’Regan, solicitor)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Bottka, A. Biolan και J. Bourke, επικουρούμενοι από τη M. Gray, BL)
 Αντικείμενο
 Αναίρεση κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (έκτο πενταμελές τμήμα) της 16ης Ιουνίου 2011, T-186/06, Solvay κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε εν μέρει την προσφυγή με αιτήματα, αφενός, τη μερική ακύρωση της αποφάσεως 2006/903/ΕΚ της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2006, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/F/38.620 — Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας) (ΕΕ L 353, σ. 54), που αφορούσε δέσμη συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών οι οποίες συνίσταντο σε ανταλλαγές πληροφοριών για τις τιμές και τον όγκο των πωλήσεων, σε κοινές αποφάσεις επί των τιμών και επί της μειώσεως της παραγωγικής ικανότητας εντός του ΕΟΧ και σε επιτήρηση της εφαρμογής των ως άνω συμφωνιών στην ευρωπαϊκή αγορά του υπεροξειδίου του υδρογόνου και του υπερβορικού άλατος, καθώς και, αφετέρου, την ακύρωση ή τη μείωση του επιβληθέντος στην αναιρεσείουσα προστίμου — Έννοιες «συμφωνία» και «εναρμονισμένη πρακτική»
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αναίρεση και την ανταναίρεση.
 2)
 Καταδικάζει τη Solvay SA στα δικαστικά έξοδα της αναιρέσεως.
 3)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της ανταναιρέσεως.
 (1) ΕΕ C 347 της 26.11.2011


text:
 6.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το tribunal administratif de Lyon με απόφαση της 7ης Απριλίου 2005 στην υπόθεση Jean Auroux και λοιποί κατά Commune de Roanne — Παρεμβαίνουσα: Société d'équipement du département de la Loire
 (Υπόθεση C-220/05)
 (2005/C 193/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Με απόφαση της 7ης Απριλίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 19 Μαΐου 2005, το tribunal administratif de Lyon, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Jean Auroux και λοιπών, αφενός, και Commune de Roanne, αφετέρου — Παρεμβαίνουσα: Société d'équipement du département de la Loire, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1.
 Συνιστά σύμβαση δημοσίων έργων, κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 1 της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ της 14ης Ιουνίου 1993 (1), όπως έχει τροποποιηθεί, μια σύμβαση με την οποία η πρώτη αναθέτουσα αρχή αναθέτει στη δεύτερη αναθέτουσα αρχή την πραγματοποίηση, χάριν σκοπού γενικού συμφέροντος, ενός χωροταξικού έργου, στο πλαίσιο του οποίου η δεύτερη αυτή αναθέτουσα αρχή παραδίδει στην πρώτη έργα προοριζόμενα να καλύψουν τις ανάγκες της, μετά δε τη λήξη της η πρώτη αναθέτουσα αρχή αποκτά αυτομάτως την κυριότητα επί των άλλων γηπέδων και έργων που δεν εκχωρήθηκαν σε τρίτους;
 2.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, πρέπει, για την εκτίμηση του ορίου των 5 000 000 ειδικών τραβηκτικών δικαιωμάτων που θέτει το άρθρο 6 της ίδιας αυτής οδηγίας, να ληφθεί υπόψη μόνον το τίμημα που καταβάλλεται ως αντιπαροχή της εκχωρήσεως των έργων που παραδίδονται στην αναθέτουσα αρχή ή το άθροισμα αυτού του τιμήματος και των καταβληθέντων ποσών συμμετοχής, έστω κι αν αυτά εν μέρει μόνο διατίθενται για την πραγματοποίηση αυτών των έργων, ή, τέλος, το συνολικό ύψος των εργασιών, ενώ τα μη εκχωρηθέντα κατά τη λήξη της συμβάσεως πράγματα περιέρχονται αυτομάτως στην κυριότητα της πρώτης αναθέτουσας αρχής, η οποία και συνεχίζει τότε την εκτέλεση των σε εξέλιξη ευρισκομένων συμβάσεων, αναλαμβάνοντας τα χρέη που συνήψε η δεύτερη αναθέτουσα αρχή;
 3.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα δύο πρώτα ερωτήματα, απαλλάσσεται η πρώτη αναθέτουσα αρχή της υποχρεώσεως να ακολουθήσει τις προβλεπόμενες από την ίδια οδηγία διαδικασίες συνάψεως συμβάσεων έργων, προκειμένου να συνάψει μια τέτοια σύμβαση, για τον λόγο ότι η σύμβαση αυτή μπορεί να συναφθεί μόνο με ορισμένα νομικά πρόσωπα και ότι οι ίδιες αυτές διαδικασίες θα εφαρμοσθούν από τη δεύτερη αναθέτουσα αρχή για τη σύναψη των δικών της συμβάσεων έργων;
 (1) Οδηγία 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων (ΕΕ L 199 της 9.8.1993, σ. 54).