text:
 21.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 170/27
 Προσφυγή της FAR EASTERN TEXTILE κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ασκήθηκε στις 18 Μαΐου 2007
 (Υπόθεση T-167/07)
 (2007/C 170/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Far Eastern Textile Ltd (Taipei, Tαϊβάν) (εκπρόσωπος: De Baere)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 192/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Φεβρουαρίου 2007, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων τύπων τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου (ΡΕΤ), καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ταΐβάν, καθόσον αφορά την προσφεύγουσα· και
 —
 Να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα, η οποία είναι Ταϊβανός παραγωγός και εξαγωγέας τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου (ΡΕΤ), ζητεί την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 192/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Φεβρουαρίου 2007, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων τύπων τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας, Μαλαισίας, Δημοκρατίας της Κορέας, Ταϊλάνδης και Ταϊβάν κατόπιν επανεξέτασης ενόψει της λήξης της ισχύος των μέτρων και μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96 (1).
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα υποστηρίζει κατ' αρχάς ότι το Συμβούλιο παραβίασε το άρθρο 2, παράγραφος 11, του βασικού κανονισμού (2), καθόσον δεν εφάρμοσε τη συμμετρική μέθοδο για να υπολογίσει το περιθώριο ντάμπινγκ της προσφεύγουσας.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το Συμβούλιο παραβίασε το άρθρο 253 ΕΚ, καθόσον δεν διευκρίνισε προσηκόντως τους λόγους για τους οποίους οι μέθοδοι συμμετρικής συγκρίσεως δεν αντανακλούν την αληθή διάσταση του ντάμπινγκ.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το Συμβούλιο παραβίασε το άρθρο 2, παράγραφοι 10, 11 και 12, του βασικού κανονισμού, εφόσον υπολόγισε το περιθώριο ντάμπινγκ της προσφεύγουσας χρησιμοποιώντας τεχνικές μηδενικής μειώσεως, αναιρούσες τα αρνητικά περιθώρια ντάμπινγκ κατά τον καθορισμό του σταθμισμένου μέσου περιθωρίου ντάμπινγκ σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 12.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το Συμβούλιο παραβίασε το άρθρο 253 ΕΚ, καθόσον δεν προέβαλε πρόσφορη αιτιολογία σχετικά με το ότι το περιθώριο της προσφεύγουσας πρέπει να υπολογίζεται χρησιμοποιώντας τεχνικές μηδενικής μειώσεως.
 (1) ΕΕ L 59 της 27ης Φεβρουαρίου 2007, σ. 1.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 1996, L 56, σ. 1).


text:
 9.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/40
 Προσφυγή της 28ης Οκτωβρίου 2016 — BPCE κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-745/16)
 (2017/C 006/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: BPCE (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Gosset-Grainville, C. Renner και P. Kupka, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας αριθ. ECB/SSM/2016-9695005MSXI0YEMGDF46/195 της 24ης Αυγούστου 2016·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως στηρίζεται σε αναρμοδιότητα που βαρύνει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) της 24ης Αυγούστου 2016, περί απορρίψεως του αιτήματος της προσφεύγουσας να εξαιρεθούν από τον υπολογισμό του δείχτη μοχλεύσεως τα ανοίγματα στο Caisse des dépôt et consignations [Ταμείο Παρακαταθηκών και Συντάξεων], που απορρέουν από κεντρικούς πόρους οι οποίοι συλλέγονται στο πλαίσιο διοικητικά ρυθμιζόμενων καταθέσεων (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), στο μέτρο που η ΕΚΤ δεν ήταν αρμόδια να αρνηθεί την εξαίρεση που ζητήθηκε, αφού διαπίστωσε ότι πληρούνταν όλοι οι όροι που τίθενται από τις εφαρμοστέες διατάξεις της Ένωσης.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως στηρίζεται σε σειρά νομικών σφαλμάτων της καθής. Συγκεκριμένα, η προσφεύγουσα φρονεί ότι, ακόμη και αν υποτεθεί ότι η ΕΚΤ ήταν αρμόδια να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, η απόφαση αυτή δεν είναι έγκυρη διότι βαρύνεται από σειρά νομικών σφαλμάτων, τόσο υπό το πρίσμα του κανονισμού (ΕΕ) 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 648/2012 (ΕΕ 2013, L 176, σ. 1· στο εξής: κανονισμός 575/2013), όσο και υπό το πρίσμα των προθέσεων του νομοθέτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω εσφαλμένης ερμηνείας του εν λόγω κανονισμού από την ΕΚΤ, που οδήγησε στην έκδοση αποφάσεως η οποία:
 —
 είναι αντίθετη προς τους στόχους και τον σκοπό των κανόνων σχετικά με τον δείκτη μοχλεύσεως, παραβλέποντας τόσο τον ίδιο τον σκοπό της ρυθμίσεως σχετικά με τον δείκτη μοχλεύσεως όσο και την πρόθεση του νομοθέτη που εκφράστηκε με την έκδοση της παραγράφου 14 του άρθρου 429 του κανονισμού 575/2013·
 —
 τροποποιεί τη βασική διάταξη λαμβάνοντας υπόψη δύο νέες προϋποθέσεις που δεν αποτελούσαν αντικείμενο της επίμαχης διατάξεως·
 —
 στερεί πρακτικής αποτελεσματικότητας το άρθρο 429, παράγραφος 14, του κανονισμού 575/2013.
 3.
 Ο τρίτος λόγος στηρίζεται σε σειρά πρόδηλων σφαλμάτων εκτιμήσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ειδικότερα σε σχέση με τη φύση των κεντρικών διοικητικά ρυθμιζόμενων πόρων από καταθέσεις, τις συνέπειες της καταγραφής των πόρων στον ισολογισμό της τράπεζας και τα αποτελέσματα του μηχανισμού προσαρμογής των κεντρικών ποσών.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος στηρίζεται στην παραβίαση πολλών γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης, και συγκεκριμένα της αρχής της αναλογικότητας, της αρχής της ασφάλειας δικαίου και της αρχής της χρηστής διοικήσεως καθόσον η ΕΚΤ παρέβη την υποχρέωση επιμέλειας.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος στηρίζεται σε πλημμελή αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως, στο μέτρο που η ΕΚΤ υπείχε υποχρέωση ενισχυμένης αιτιολογήσεως και η αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι ανεπαρκής και ασαφής.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 28.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 126/21
 Προσφυγή της 23ης Φεβρουαρίου 2012 — Gas κατά ΓΕΕΑ — Grotto (GAS)
 (Υπόθεση T-92/12)
 2012/C 126/41
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: André Pierre Gas (Μασσαλία, Γαλλία) (εκπρόσωπος: L. Levy, avocat)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Grotto SpA (Chiuppano, Ιταλία)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 17ης Νοεμβρίου 2011, στην υπόθεση R 600/2009-1 στο σύνολό της και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του ΓΕΕΑ, για να επαναληφθεί η δίκη υπό το πρίσμα της απόφασης που εκδόθηκε εν τω μεταξύ·
 —
 να καταδικάσει τον δικαιούχο του προσβαλλόμενου κοινοτικού σήματος στο σύνολο των μελλοντικών δικαστικών εξόδων της διαδικασίας αυτής και να καταβάλει στην προσφεύγουσα τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε μέχρι τώρα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η ακύρωση: Λεκτικό σήμα «GAS» για προϊόντα που υπάγονται στις κλάσεις 9, 18 και 25 — Καταχωρισθέν με αριθμό 882548 κοινοτικό σήμα.
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Αιτούσα την ακύρωση του κοινοτικού σήματος: Ο προσφεύγων.
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Η προβαλλόμενη αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας βασίζεται αφενός στην εφαρμογή των άρθρων 53, παράγραφος 1, στοιχεία α’ και γ’· 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’· 53, παράγραφος 2· και 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009, και αφετέρου στα καταχωρισμένα με αριθμούς 1594704 και 1627459 γαλλικά εικονιστικά σήματα «GAS- BIJOUX» και «BIJOUX -GAS» για προϊόντα των κλάσεων 14 και 25.
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Ακύρωση του κοινοτικού σήματος.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών και απόρριψη της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας.
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 Παράβαση του άρθρου 56, παράγραφος 3 του κανονισμού 40/94 (νέο άρθρο 57, παράγραφος 3,) και του κανόνα 22, παράγραφοι 3 και 4 του κανονισμού 2868/95· παράβαση του άρθρου 15, παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού 40/94 και του άρθρου L714, παράγραφος 5, στοιχείο β’ του γαλλικού κώδικα πνευματικής ιδιοκτησίας· παράβαση του άρθρου 73 του κανονισμού 40/94 (νέο άρθρο 75), καθόσον το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε διάφορες νομικές πλάνες και σε πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά την απόδειξη της χρήσεως του προγενέστερου σήματος στην κλάση 25.
 Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α’ και του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, του κανονισμού 40/94 και παράβαση του άρθρου 53 του κανονισμού 40/94 και των διατάξεων της γαλλικής νομοθεσίας, άρθρα 2262 του Αστικού Κώδικα και L714, παράγραφος 3 του γαλλικού κώδικα πνευματικής ιδιοκτησίας, καθόσον η εκτίμηση του τμήματος προσφυγών όσον αφορά τον κίνδυνο συγχύσεως είναι εσφαλμένη.
 Παράβαση του άρθρου 62, παράγραφος 1 του κανονισμού 40/94, καθόσον το τμήμα προσφυγών δεν μπορούσε να περιορίσει την έρευνά του μόνο στο προγενέστερο δικαίωμα που απορρέει από το σήμα με αριθ. 1594704, αφού αποφάσισε να ασκήσει τις αρμοδιότητες του τμήματος ακυρώσεων, ούτε να παραπέμψει την υπόθεση ενώπιον του τμήματος ακυρώσεων για να αποφανθεί επί των άλλων προβαλλόμενων δικαιωμάτων, τα οποία είχαν ήδη εξετασθεί.


text:
 C 212/18 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 28.7.2001
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως τον Javier Reyna González del Valle περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α η αντι ́θετη προς το κοινοτικο ́
 που ασκη ́θηκε στις 28 Μαι ̈́ου 2001 κατα ́ της αποφα ́σεως δι ́καιο συμπεριφορα ́ κρατικου ́ οργα ́νου αποτελει ́ απο ́φαση
 τον Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (πρω ́ το ανωτα ́του δικαστηρι ́ου κρα ́τους με ́λους ο ́πως, στην παρου ́σα
 τμη ́μα) της 28ης Μαρτι ́ου 2001, Τ-130/00, Javier Reyna υπο ́θεση, του Verwaltungsgerichtshof;
 González del Valle κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των 2. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα:
 'Εχει η νομολογι ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 (Υπο ́θεση C-219/01 Ρ) τη ́των κατα ́ την οποι ́α εναπο ́κειται στην ́εννομη τα ́ξη των
 κρατω ́ν μελω ́ν να ορι ́σει ποιο δικαστη ́ριο ει ́ναι αρμο ́διο για
 (2001/C 212/31) την απο ́φαση επι ́ διαφορω ́ν οι οποι ́ες αφορου ́ν ατομικα ́
 δικαιω ́ματα που στηρι ́ζονται στο κοινοτικο ́ δι ́καιο (για
 παρα ́δειγμα, απο ́φαση του ∆ικαστηρι ́ου της 17.9.1997,
 Ο Javier Reyna González del Valle, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον C-54/96) εφαρμογη ́ και στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α η
 δικηγο ́ρο J. Μ. Valoria de Arana, α ́σκησε στις 28 Μαι ̈́ου 2001 αντι ́θετη προς το κοινοτικο ́ δι ́καιο συμπεριφορα ́ οργα ́νου
 ενω ́πιον τον ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αναι ́ρεση αποτελει ́ απο ́φαση ανωτα ́του δικαστηρι ́ου κρα ́τους με ́λους
 κατα ́ της αποφα ́σεως τον Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκου ́ Κοινο- ο ́πως, στην παρου ́σα υπο ́θεση, του Verwaltungsgerichtshof;
 τη ́των (πρω ́το τμη ́μα) της 28ης Μαρτι ́ου 2001, Τ-130/00, Javier
 Reyna Gοnzález del Valle κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν 3. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο δευ ́τερο
 Κοινοτη ́των. ερω ́τημα:
 Αντιβαι ́νει η διατυπωθει ́σα στην ανωτε ́ρω εκτεθει ́σα απο ́φαση
 Ο αναιρεσει ́ων ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: του Verwaltungsgerichtshof νομικη ́ α ́ποψη, κατα ́ την οποι ́α
 — να εξαφανι ́σει πλη ́ρως την αναιρεσιβαλλο ́μενη απο ́φαση και το ειδικο ́ επι ́δομα προϋπηρεσι ́ας αποτελει ́ ει ́δος ανταμοιβη ́ς
 για την επι ́δειξη πι ́στεως, σε κανο ́να του α ́μεσα εφαρμοστε ́ου
 — να δεχτει ́ ο ́λα τα αιτη ́ματα που προ ́βαλε πρωτοδι ́κως ο κοινοτικου ́ δικαι ́ου, ιδι ́ως στην απαγο ́ρευση της ́εμμεσης
 αναιρεσει ́ων. διακρι ́σεως που προβλε ́πει το α ́ρθρο 48 της Συνθη ́κης ΕΚ
 και στη σχετικη ́ και πα ́για νομολογι ́α του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των;
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 4. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο τρι ́το ερω ́τημα:
 Μολονο ́τι τα α ́ρθρα 90 και 91 τον Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Αποτελει ́ ο εν λο ́γω παραβιασθει ́ς κανο ́νας του α ́μεσα
 Καταστα ́σεως των υπαλλη ́λων των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των δεν εφαρμοστε ́ου κοινοτικου ́ δικαι ́ου κανο ́να ο οποι ́ος θεμελιω ́νει
 κα ́νουν δια ́κριση μεταξυ ́ λο ́γων απο ́λυτης ακυρο ́τητας και λο ́γων δικαι ́ωμα για τον ενα ́γοντα της κυ ́ριας δι ́κης;
 απλη ́ς ακυρωσι ́ας, του ́το δεν σημαι ́νει ο ́τι οι προθεσμι ́ες που
 προβλε ́πουν τα εν λο ́γω α ́ρθρα ισχυ ́ουν οπωσδη ́ποτε για τις 5. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο τε ́ταρτο
 διοικητικε ́ς πρα ́ξεις που πα ́σχουν απο ́λυτη ακυρο ́τητα. ερω ́τημα:
 ∆ιαθε ́τει το ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, βα ́σει
 του περιεχομε ́νου της αιτη ́σεως για την ́εκδοση προδικαστι-
 κη ́ς αποφα ́σεως, ο ́λα τα πληροφοριακα ́ στοιχει ́α για να
 μπορε ́σει να κρι ́νει το ́διο
 ι αν το Verwaltungsgerichtshof
 υπερε ́βη προδη ́λως και σε μεγα ́λο βαθμο ́, εν ο ́ψει των
 εκτεθε ́ντων πραγματικω ́ν περιστατικω ́ν της κυ ́ριας δι ́κης, τα
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- περιθω ́ρια διακριτικη ́ς ευχε ́ρειας που διαθε ́τει, η ́ αφη ́νει στην
 βαλε το Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien με κρι ́ση του αιτου ́ντος αυστριακου ́ δικαστηρι ́ου την απα ́ντηση
 δια ́ταξη της 7ης Μαι ̈́ου 2001 στη διαφορα ́ Dr. Gerhard στο ερω ́τημα αυτο ́;
 Köbler κατα ́ Αυστριακου ́ ∆ημοσι ́ου
 (Υπο ́θεση C-224/01)
 (2001/C 212/32)
 Με δια ́ταξη της 7ης Μαι ̈́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη Γραμμα- Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 τει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 6 Ιουνι ́ου του Βασιλει ́ου της ∆ανι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 6 Ιουνι ́ου
 2001, το Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien, στο πλαι ́σιο 2001
 της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Dr. Gerhard Köbler και Αυστριακου ́
 ∆ημοσι ́ου, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την (Υπο ́θεση C-226/01)
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1. 'Εχει η νομολογι ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- (2001/C 212/33)
 τη ́των κατα ́ την οποι ́α για τη στοιχειοθε ́τηση της ευθυ ́νης του
 κρα ́τους λο ́γω παραβα ́σεως του κοινοτικου ́ δικαι ́ου ει ́ναι Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 αδια ́φορο ποιο ο ́ργανο κρα ́τους με ́λους διε ́πραξε την εν λο ́γω τον Ηans Støvlbæk, ο οποι ́ος ει ́ναι και αντι ́κλητος, α ́σκησε ενω ́πιον
 παρα ́βαση (για παρα ́δειγμα, απο ́φαση του ∆ικαστηρι ́ου της του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 6 Ιουνι ́ου
 5.3.1996, C-46/93 και C-48/93) εφαρμογη ́ και στην 2001 προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου της ∆ανι ́ας.
 ---pagebreak--- 28.7.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 212/19
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας που ασκη ́θηκε στις 7 Ιουνι ́ου
 2001
 — Να αναγνωριστει ́ κατα ́ το α ́ρθρο 226 της Συνθη ́κης ΕΚ ο ́τι
 το Βασι ́λειο της ∆ανι ́ας, μη λαμβα ́νοντας τα αναγκαι ́α
 με ́τρα προκειμε ́νου να διασφαλιστει ́ η ποιο ́τητα των υδα ́των (Υπο ́θεση C-227/01)
 κολυμβη ́σεως συ ́μφωνα με τις οριακε ́ς τιμε ́ς που προβλε ́-
 πονται στην οδηγι ́α 76/160/ΕΟΚ (1), και μη πραγματοποιω ́-
 ντας την επιβαλλο ́μενη απο ́ την οδηγι ́α ελα ́χιστη συχνο ́τητα (2001/C 212/34)
 δειγματοληψιω ́ν, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το
 α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 1, και το α ́ρθρο 6, παρα ́γραφος 1, της Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 οδηγι ́ας 76/160/ΕΟΚ, περι ́ της ποιο ́τητας των υδα ́των τον Gregorio Valero Jordana, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο
 κολυμβη ́σεως· τον Gérard Berscheid, Centre Wagner C 254, α ́σκησε στις
 7 Ιουνι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 — Να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο της ∆ανι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι, μη διενεργω ́ντας μελε ́τη για την εκτι ́μηση
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα των επιπτω ́σεων στο περιβα ́λλον ως προς το «σχε ́διο γραμμη ́ς
 Valencia Tarragona, τμη ́μα Las Palmas-Oropesa.
 Plataforma», σχε ́διο που περιλαμβα ́νεται στο γνωστο ́ ως
 «Corredor del Meditarráneo», το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας
 — 'Αρθρο 4, παρα ́γραφος 1, αντιστοι ́χως α ́ρθρο 3 και α ́ρθρο 5, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει δυνα ́μει των α ́ρθρων 2,
 παρα ́γραφος 1: Η οδηγι ́α υποχρεω ́νει τα κρα ́τη με ́λη να 3, 5, παρα ́γραφος 2, και 6, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας
 λα ́βουν με ́τρα για την επι ́τευξη ορισμε ́νου αποτελε ́σματος 85/337/ΕΟΚ (1), του Συμβουλι ́ου, της 27ης Ιουνι ́ου 1985,
 εντο ́ς ορισμε ́νης προθεσμι ́ας (με ́χρι τις 10 ∆εκεμβρι ́ου 1985) για την εκτι ́μηση των επιπτω ́ σεων ορισμε ́νων σχεδι ́ων δημο-
 και, πλην των οριζομε ́νων στην οδηγι ́α εξαιρε ́σεων, ́ενα σι ́ων και ιδιωτικω ́ν ́εργων στο περιβα ́λλον·
 κρα ́τος με ́λος δεν μπορει ́ να προβα ́λει ιδιαι ́τερες περιστα ́σεις — να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας στα δικαστικα ́
 ως δικαιολογι ́α για τη μη τη ́ρηση των υποχρεω ́σεω ́ν του. ́εξοδα.
 Κατα ́ συνε ́πεια, η ∆ανι ́α δεν μπορει ́ θεμιτω ́ς να υποστηρι ́ζει
 ο ́τι αρκει ́ για την τη ́ρηση της οδηγι ́ας το ο ́τι ελη ́φθησαν
 απλω ́ς με ́τρα. Η ∆ανι ́α δεν μπορει ́ να επικαλεστει ́ το α ́ρθρο 5,
 παρα ́γραφος 2, ως λο ́γο που δικαιολογει ́ τη διο ́ρθωση Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 των ποσοστω ́ν αντιστοιχι ́ας για «τυχαι ́ες υπερβα ́σεις», που
 θεωρου ́νται ο ́τι οφει ́λονται σε ρυ ́πανση προερχο ́μενη απο ́ ζω ́α Παρα ́βαση της οδηγι ́ας 85/337/ΕΟΚ κατα ́ την επεξεργασι ́α του
 η ́ σφοδρε ́ς βροχοπτω ́σεις, καθω ́ς οι ουδο ́λως τεκμηριωμε ́νες σχεδι ́ου σιδηροδρομικη ́ς γραμμη ́ς: Το σχε ́διο δεν υποβλη ́θηκε στη
 αυτε ́ς συνθη ́κες δεν μπορου ́ν να Θεωρηθου ́ν ως ́εκτακτες διαδικασι ́α εκτιμη ́σεως των επιπτω ́σεων στο περιβα ́λλον που ορι ́ζει
 μετεωρολογικε ́ς συνθη ́κες. η οδηγι ́α, εκτι ́μηση υποχρεωτικη ́ στην περι ́πτωση που προ ́κειται
 για σχε ́διο που αναφε ́ρεται στο παρα ́ρτημα Ι, σημει ́ο 7, στο οποι ́ο
 — Η υποχρε ́ωση κατα ́ το α ́ρθρο 6, παρα ́γραφος 1: Η Επιτροπη ́ παραπε ́μπει το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας. Το τμη ́μα της
 αποδε ́χεται ο ́τι η οδηγι ́α παρε ́χει δυνατο ́τητα μειω ́σεως του σιδηροδρομικη ́ς γραμμη ́ς, αντικει ́μενο της παρου ́σας προσφυγη ́ς,
 αριθμου ́ των δειγματοληψιω ́ν. 'Οσον αφορα ́ τις ́εντεκα απο ́ συνεπα ́γεται την κατασκευη ́ μιας σιδηροδρομικη ́ς γραμμη ́ς
 τις συγκεκριμε ́νες περιοχε ́ς κολυμβη ́σεως, ως προς τις οποι ́ες μεγα ́λης αποστα ́σεως, τουλα ́χιστον υπο ́ διττη ́ ́εννοια: διπλη ́ γραμμη ́
 η Επιτροπη ́ ζη ́τησε λεπτομερε ́στερα στοιχει ́α, η ∆ανι ́α παρε ́σχε στην η ́δη υφιστα ́μενη και κατασκευη ́ α ́λλης με νε ́α χα ́ραξη στον
 εντου ́τοις τεκμηριωμε ́να στοιχει ́α μο ́νον ως προς το ο ́τι οι δημοτικο ́ σταθμο ́ Benicassim. Η Επιτροπη ́ θεωρει ́ ο ́τι το γεγονο ́ς
 δανικε ́ς διατα ́ξεις, κατα ́ τις οποι ́ες ο αριθμο ́ς των δειγματολη- ο ́τι το γενικο ́ οικοδομικο ́ σχε ́διο του Benicassim υποβλη ́θηκε σε
 ψιω ́ν μπορει ́ να μειωθει ́ με ́ενα συντελεστη ́ 2, δηλαδη ́ απο ́ 10 εκτι ́μηση επιπτω ́σεων δεν απαλλα ́σσει την Ισπανικη ́ Κυβε ́ρνηση απο ́
 σε 5, ο ́ταν η ποιο ́τητα των υδα ́των κολυμβη ́σεως σε δυ ́ο την υποχρε ́ωση να υποβα ́λει το σχε ́διο σιδηροδρομικη ́ς γραμμη ́ς,
 διαδοχικε ́ς περιο ́δους κολυμβη ́σεως ει ́ναι καλυ ́τερη απο ́ την αντικει ́μενο της παρου ́σας προσφυγη ́ς, σε διαδικασι ́α εκτιμη ́σεως
 προβλεπο ́μενη απο ́ την οδηγι ́α, εφαρμο ́στηκαν σε τρεις των επιπτω ́σεων. ∆εδομε ́νου ο ́τι το εν λο ́γω Σχε ́διο περιλαμβα ́νει
 περιπτω ́σεις. ελα ́χιστες λεπτομε ́ρειες ως προς τη χα ́ραξη του τμη ́ματος της
 σιδηροδρομικη ́ς γραμμη ́ς Las Palmas-Oropesa και δεν υπα ́ρχουν
 μελε ́τες ως προς τα αποτελε ́σματα του σχεδι ́ου επι ́ του περιβα ́λ-
 λοντος, μια ειδικη ́ διαδικασι ́α για τη μελε ́τη των επιπτω ́σεων
 επι ́ του περιβα ́λλοντος η ́ταν αναγκαι ́α προς εκπλη ́ρωση των
 (1) Οδηγι ́α του Συμβουλι ́ου, της 8ης ∆εκεμβρι ́ου 1975, περι ́ της
 ποιο ́τητος των υδα ́των κολυμβη ́σεως (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 15/001, σ. 108).
 υποχρεω ́σεων που απορρε ́ουν απο ́ την οδηγι ́α 85/337/ΕΟΚ.
 Τε ́λος, η Επιτροπη ́ θεωρει ́ ο ́τι η Μελε ́τη Περιβαλλοντικω ́ν
 Επιπτω ́σεων που συντα ́χθηκε κατα ́ τις εργασι ́ες διατυπω ́σεως της
 τροποποιη ́σεως αριθ. 3 του Σχεδι ́ου Κατασκευη ́ς, πε ́ραν του ο ́τι
 καλυ ́πτει αποκλειστικα ́ ́ενα με ́ρος του Σχεδι ́ου, δεν πραγματοποιη ́-
 θηκε συ ́μφωνα με την οδηγι ́α 85/337/ΕΟΚ, δεδομε ́νου ο ́τι τα


text:
 25.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/28
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 8ης Δεκεμβρίου 2005 — Castellblanch κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση Τ-29/04) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος που περιλαμβάνει το λεκτικό στοιχείο “CRISTAL CASTELLBLANCH” - Προηγούμενο εθνικό λεκτικό σήμα CRISTAL - Ουσιαστική χρήση του προηγουμένου σήματος - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', άρθρο 15, παράγραφος 2, στοιχείο α', και άρθρο 43, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94»)
 (2006/C 48/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Castellblanch, SA (Sant Sadurni d'Anoia, Ισπανία) (εκπρόσωποι: F. de Visscher, E. Cornu, É. De Gryse και D. Moreau, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: I. de Medrano Caballero)
 Αντίδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ και παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Champagne Louis Roederer SA (Reims, Γαλλία) (εκπρόσωπος: P. Cousin, δικηγόρος)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 17ης Νοεμβρίου 2003 (υπόθεση R 37/2000-2), η οποία αφορά διαδικασία ανακοπής μεταξύ Castellblanch, SA και Champagne Louis Roederer SA
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 71 της 20.3.2004


text:
 23.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 182/14
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 26ης Μαΐου 2005
 στην υπόθεση C-43/04 (αίτηση του Bundesfinanzhof για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Finanzamt Arnsberg κατά Stadt Sundern (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρο 25 - Κοινό κατ' αποκοπήν καθεστώς γεωργών - Εκμίσθωση κυνηγετικών περιοχών στο πλαίσιο κοινοτικής δασοκομικής εκμεταλλεύσεως - Έννοια της παροχής «γεωργικών υπηρεσιών»)
 (2005/C 182/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-43/04, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, υποβληθείσα από το Bundesfinanzhof (Γερμανία) με απόφαση της 27ης Νοεμβρίου 2003, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 4 Φεβρουαρίου 2004, στο πλαίσιο της δίκης Finanzamt Arnsberg κατά Stadt Sundern, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, A. Borg Barthet, A. La Pergola, J. Malenovský και A. Ó Caoimh, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 26 Μαΐου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Το άρθρο 25 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχει την έννοια ότι το κοινό κατ' αποκοπήν καθεστώς γεωργών έχει εφαρμογή μόνον στην παράδοση γεωργικών προϊόντων και την παροχή γεωργικών υπηρεσιών, όπως ορίζονται με την παράγραφο 2 του άρθρου αυτού, οι δε λοιπές πράξεις των κατ' αποκοπήν γεωργών υπόκεινται στο γενικό καθεστώς της εν λόγω οδηγίας.
 2)
 Το άρθρο 25, παράγραφος 2, πέμπτη περίπτωση, της οδηγίας 77/388, σε συνδυασμό με το παράρτημα Β αυτής, έχει την έννοια ότι η εκμίσθωση κυνηγετικών περιοχών εκ μέρους κατ' αποκοπήν γεωργού δεν αποτελεί παροχή γεωργικών υπηρεσιών κατά την έννοια της οδηγίας αυτής.
 (1) ΕΕ C 85 της 03.04.2004.


text:
Αριθ. C 9/12 | EL | Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11 . 1 . 97
 μένων επι των συγκεντρώσεων κεφαλαίων ('), αν ληφθεί του άρθρου 5 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, το οποίο
 υπόψη το χρονικό διάστημα που παρήλθε χωρίς το ιταλικό ορίζει ότι τα κράτη μέλη απέχουν από κάθε μέτρο που
 κράτος να έχει μεταφέρει προσηκόντως τις διατάξεις της εν δύναται να θέσει σε κίνδυνο την πραγματοποίηση των
 λόγω οδηγίας στην εσωτερική του έννομη τάξη (χρονικό σκοπών της συνθήκης ΕΚ, μια αρμόδια δυνάμει του
 διάστημα που έληξε μόνο με την έναρξη της ισχύος του του άρθρου 9 παράγραφος 3 του κανονισμού αριθ. 17 του
 DL αριθ . 331 , της 30ής Αυγούστου 1993 , που κυρώθηκε με το Συμβουλίου (2) αρχή κράτους μέλους να εφαρμόσει,
 νόμο αριθ . 427, της 29ης Οκτωβρίου 1993 ); μέσω διοικητικής πράξεως, το άρθρο 85 παράγραφος 1
 της συνθήκης ΕΚ σε μια συμφωνία μεταξύ δύο ημεδα
 (M ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 , σ. 20. πών επιχειρήσεων αερίου , δυνάμει της οποίας κάθε
 συμβαλλόμενο μέρος υποχρεούται να απόσχει από την
 άμεση ή έμμεση δημόσια διανομή μεταφερομένου με
 αγωγούς αερίου εντός της γεωγραφικής ζώνης πωλήσε
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που ων του άλλου συμβαλλομένου μέρους (σύμβαση περί
 υπέβαλε το Bezirksgericht fur Handelssachen Wien, με διά οριοθετήσεως);
 ταξη της 21ης Οκτωβρίου 1996, στην υπόθεση Verein fur
 Konsumenteninformation κατά Österreichische Kreditver 2. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτη
 μα :
 sicherungs AG
 (Υπόθεση C-364/96) Παραβιάζει μια αρμόδια δυνάμει του άρθρου 9 παρά
 γραφος 3 του κανονισμού αριθ . 17 αρχή κράτους μέλους
 (97/C 9/22) την απορρέουσα από το άρθρο 5 παράγραφος 2, σε
 Με διάταξη της 21ης Οκτωβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη συνδυασμό με το άρθρο 3 στοιχείο ζ) της συνθήκης ΕΚ,
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων επιταγή προς τα κράτη μέλη να απέχουν από κάθε μέτρο
 στις 14 Νοεμβρίου 1996, το Bezirksgericht fur Handelssachen που δύναται να θέσει σε κίνδυνο την πραγματοποίηση
 Wien, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Verein für Kon του σκοπού της Κοινότητας, που έγκειται στην εγκαθί
 sumenteninformation και Osterreichische Kreditversiche δρυση συστήματος εξασφαλίζοντος ανόθευτο ανταγωνι
 rungs AG , που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστή σμό εντός της εσωτερικής αγοράς, όταν εφαρμόζει το
 ριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής άρθρο 85 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ σε μια
 ερωτήματος:
 σύμβαση περί οριοθετήσεως μεταξύ δύο ημεδαπών
 επιχειρήσεων αερίου , αν σε άλλα κράτη μέλη οι εκεί
 Έχει το άρθρο 7 της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ του Συμβουλίου , εγκατεστημένες επιχειρήσεις αερίου διαθέτουν συμβατι
 της 13ης Ιουνίου 1990, για τα οργανωμένα ταξίδια και τις κώς ή εκ των πραγμάτων προστατευόμενες από τον
 οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις ('), την έννοια ότι ανταγωνισμό γεωγραφικές ζώνες πωλήσεων ή εάν υφί
 στον τομέα προστασίας της εν λόγω διατάξεως, ως «εξασφά στανται εκεί εκ του νόμου μονοπώλια για τον εφοδιασμό
 λιση του επαναπατρισμού του καταναλωτή», περιλαμβάνεται με αέριο;
 επίσης η περίπτωση που o καταναλωτής καταβάλλει ορισμέ 3 . Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώ
 να ποσά προς τον προσφέροντα υπηρεσίες (π.χ. την ξενοδο
 τημα :
 χειακή επιχείρηση) του τόπου προορισμού , επειδή o προσφέ
 ρων τις υπηρεσίες παρεμποδίζει, αν δεν καταβληθούν αυτά Σε περίπτωση που η εθνική ρύθμιση [στη Γερμανία
 τα ποσά, τον επαναπατρισμό του καταναλωτή ; πρόκειται για το άρθρο 103 του Gesetz gegen Wettbe
 werbsbeschränkungen (νόμου περί απαγορεύσεως των
 (') ΕΕ αριθ. L 158 της 23. 6. 1990, σ. 59. περιορισμών του ανταγωνισμού )] εξαιρεί από την προ
 βλεπόμενη από το εθνικό δίκαιο απαγόρευση των
 συμπράξεων τις συμβάσεις περί οριοθετήσεως, εφόσον
 προηγουμένως κοινοποιηθούν, οι δε επιχειρήσεις κά
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που νουν χρήση της δυνατότητας αυτής, αποτελεί τούτο ένα
 υπέβαλε το Kammergericht (Βερολίνο), με διάταξη της μέτρο (τρόπο πωλήσεων) σύμφωνο με την ελευθερία του
 30ής Οκτωβρίου 1996, στο πλαίσιο της διαφοράς Ruhrgas ενδοκοινοτικού εμπορίου υπό την έννοια του άρθρου 30
 AG και Thyssengas GmbH κατά Bundeskartellamt της συνθήκης ΕΚ, όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικα
 (Υπόθεση C-365/96) στήριο (πρβ . συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-267/91 και
 C-268/91 , Keck, Συλλογή 1993 , σ. 1-6097) και, αν ναι, έχει
 (97/C 9/23 ) τούτο ως συνέπεια ότι η αρμόδια δυνάμει του άρθρου 9
 παράγραφος 3 του κανονισμού αριθ . 17 αρχή κράτους
 Με διάταξη της 30ής Οκτωβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη μέλους δεν μπορεί να εφαρμόσει την απαγόρευση του
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άρθρου 85 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ σε μια
 στις 19 Νοεμβρίου 1996, το Kartellsenat του Kammergericht συμφωνία περί οριοθετήσεως που έχει εξαιρεθεί κατ'
 (Βερολίνο), στο πλαίσιο της διαφοράς Ruhrgas AG και αυτόν τον τρόπο;
 Thyssengas GmbH κατά Bundeskartellamt, που εκκρεμεί
 ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα 4. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτη
 στικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημάτων: μα:
 1 . Έχει το γεγονός ότι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Είναι το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού
 Κοινοτήτων λαμβάνει νομοθετικά μέτρα σε σκοπό τη αριθ. 17 , το οποίο προβλέπει ότι — ενόσω η Επιτροπή
 δημιουργία της εσωτερικής αγοράς στον τομέα του δεν έχει κινήσει καμία διαδικασία — οι αρχές των
 φυσικού αερίου και ότι, σύμφωνα με το άρθρο 189 B κρατών μελών παραμένουν αρμόδιες για την εφαρμογή
 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, έχει υποβάλει συνα του άρθρου 85 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ, παρά
 φώς στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, το οποίο νομο, επειδή , μολονότι η παράγραφος 1 (απαγόρευση)
 οφείλει να καθορίσει κοινή θέση, πρόταση οδηγίας του και η παράγραφος 3 ( εξαίρεση) αποτελούν, όσον αφορά
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά την εφαρμογή του , ένα ενιαίο σύνολο , εντούτοις, δεν
 με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά παρέχεται επίσης στις εθνικές αρχές, πέραν της αρμοδιό
 φυσικού αερίου (') ως συνέπεια να εμποδίζει, δυνάμει τητας περί επιβολής της απαγορεύσεως, και η αρμοδιό
 ---pagebreak--- 11 . 1 . 97 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 9/13
 τητα περι χορηγήσεως εξαιρέσεως, αλλα, αντιθέτως, η δ) Δικαιολογεί η επιβαλλόμενη συνεργασία, κατα τα
 τελευταία αυτή αρμοδιότητα απονέμεται αποκλειστικά αναφερθέντα στο στοιχείο β), τη διαβίβαση από την
 στη Επιτροπή (άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού εθνική αρχή προς τη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνι
 αριθ. 17); σμού κρίσιμων για τη λήψη αποφάσεως πληροφο
 ριών που έχει στη διάθεσή της χωρίς τη συγκατάθεση
 5 . Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο τέταρτο ερώ των θιγομένων;
 τημα:
 ε) Υποχρεούται η Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού ,
 Έχει το γεγονός ότι, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγρα πριν διατυπώσει τη γνώμη της, να ακούσει τις
 φος 2 του κανονισμού αριθ . 17, η Επιτροπή δύναται να θιγόμενες επιχειρήσεις ή να τις καλέσει να συμμετά
 προσδίδει απεριόριστη αναδρομική ισχύ σε μια ενδεχό σχουν στη διαδικασία καθ' οιονδήποτε άλλο τρόπο,
 μενη εξαίρεση δυνάμει του άρθρου 85 παράγραφος 3 της σύμφωνα με τους διαδικαστικούς κανόνες του κανο
 συνθήκης ΕΚ, ως συνέπεια να εμποδίζει μια αρμόδια νισμού 17 ;
 δυνάμει του άρθρου 9 παράγραφος 3 του κανονισμού
 αριθ. 17 αρχή κράτους μέλους να εφαρμόσει το άρθρο 85
 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ σε μια συμφωνία 8. Σε περίπτωση που στο ερώτημα 7 στοιχείο δ) δοθεί
 μεταξύ επιχειρήσεων η οποία, σύμφωνα με το άρθρο 4 καταφατική απάντηση και στο ερώτημα 7 στοιχείο ε)
 παράγραφος 2 του κανονισμού αριθ. 17 , δεν επιβάλλεται δοθεί αρνητική απάντηση :
 να κοινοποιηθεί; Αποτελεί μια σύμβαση περί οριοθετήσεως με την οποία
 6. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πέμπτο δύο εγκατεστημένες στο ίδιο κράτος μέλος επιχειρήσεις
 ερώτημα:
 διανομής αερίου οριοθετούν τις ζώνες πωλήσεών τους,
 μια συμφωνία η οποία — χωρίς να χρειάζεται να
 Αποτελεί μια σύμβαση περί οριοθετήσεως που έχει ληφθούν υπόψη οι πραγματικές συνέπειές της — σκοπεί
 συναφθεί μεταξύ δύο επιχειρήσεων διανομής αερίου αναμφίβολα στην παρεμπόδιση, τον περιορισμό ή τη
 ενός κράτους μέλους, οι οποίες προμηθεύονται το φυσι νόθευση του ανταγωνισμού , υπό την έννοια του άρ
 κό αέριο από άλλα κράτη μέλη , η δε μία εξ αυτών θρου 85 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ
 καλύπτει έτσι το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της, (κατανομή των αγορών);
 εξαιρουμένη συμφωνία η οποία δεν απαιτείται να κοινο
 ποιηθεί και η οποία από νομικής απόψεως αναπτύσσει 9. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο όγδοο
 απεριόριστη αναδρομική ισχύ για το λόγο ότι η σύμβαση ερώτημα:
 περί οριοθετήσεως δεν αφορά ούτε εισαγωγές ούτε
 εξαγωγές μεταξύ κρατών μελών, υπό την έννοια του α) Μπορεί μια σύμβαση περί οριοθετήσεως, συναφθεί
 άρθρου 4 παράγραφος 2 σημείο I του κανονισμού σα μεταξύ δύο επιχειρήσεων διανομής αερίου οι
 αριθ. 17; οποίες δρουν στο ίδιο κράτος μέλος και προμη
 θεύονται φυσικό αέριο από άλλα κράτη μέλη , η δε
 7. Σε περίπτωση που στο έκτο ερώτημα παρέλκει η απά μία εξ αυτών καλύπτει έτσι το μεγαλύτερο μέρος των
 ντηση ή δοθεί αρνητική απάντηση: αναγκών της, να επηρεάσει αισθητά, λόγω ακριβώς
 αυτής της προμήθειας αερίου , το εμπόριο μεταξύ
 Σε περίπτωση μη υποβολής αιτήσεως περί χορηγήσεως των κρατών μελών, υπό την έννοια του άρθρου 85
 εξαιρέσεως, έχει μια αρμόδια δυνάμει του άρθρου 9 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ;
 παράγραφος 3 του κανονισμού αριθ . 17 εθνική αρχή τη
 δυνατότητα να εφαρμόσει το άρθρο 85 παράγραφος 1 β) Οφείλεται η αισθητή αυτή επιρροή — ενδεχομένως
 της συνθήκης ΕΚ, μόνον αν έχει [προηγουμένως] εξετά επιπροσθέτως — στο ότι o αποκλεισμός του αντα
 σει το ενδεχόμενο να χορηγηθεί εξαίρεση βάσει του γωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων διανομής αερίου
 άρθρου 85 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ και το έχει μπορεί να προκαλέσει εντός της περιοχής που αφορά
 θεωρήσει απίθανο ; η οριοθέτηση μια αύξηση της τιμής του φυσικού
 αερίου που θα μπορούσε να δημιουργήσει στις
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα παραγωγικές βιομηχανίες που χρησιμοποιούν αυτή
 αυτό : την πηγή ενέργειας ένα γεωγραφικό μειονέκτημα, το
 οποίο δυσχεραίνει τη διάθεση των προϊόντων τους
 Πόσο βέβαιη πρέπει να είναι η εθνική αρχή περί του ότι σε άλλα κράτη μέλη σε σύγκριση με παραγωγούς που
 δεν πρέπει να αναμένεται η χορήγηση εξαιρέσεως; είναι εγκατεστημένοι σε κράτος μέλος όπου οι επι
 χειρήσεις αερίου δεν έχουν προβεί σε τέτοια κατα
 α) Αρχει να έχει η ίδια εξετάσει, λαμβάνοντας υπόψη νομή των αγορών;
 την πρακτική της Επιτροπής και τη νομολογία του
 Δικαστηρίου , αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για τη
 χορήγηση εξαιρέσεως και να έχει σχηματίσει την 10. Σε περίπτωση που στο ένατο ερώτημα δοθεί ολικώς ή εν
 πεποίθηση ότι τούτο δεν συμβαίνει; μέρει καταφατική απάντηση :
 β) Απαιτείται και αρκεί να έχει ζητηθεί η γνώμη της α) Δεδομένου ότι o Energiewirtschaftsgesetz (γερμανι
 Γενικής Διευθύνσεως Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊ κός νόμος περί της ενεργειακής πολιτικής) της
 κής Επιτροπής, στην οποία να δηλώνεται ότι κατά 13ης Δεκεμβρίου 1935 , όπως κωδικοποιήθηκε στις
 την άποψή της δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για 19 Δεκεμβρίου 1977 (BGB1. 1, σ. 2750), προβλέπει ότι
 τη χορήγηση εξαιρέσεως; o εφοδιασμός με αέριο τελεί υπό κρατική εποπτεία
 (άρθρο 1 του EnWG), ότι για την ανάληψη της
 γ) Απαιτείται να ζητηθεί σχετικώς η γνώμη της ολομέ δραστηριότητας του εφοδιασμού απαιτείται η έγκρι
 λειας της Επιτροπής; ση της αρμόδιας εποπτεύουσας αρχής (άρθρο 5 του
 EnWG) και ότι, άνω ενός συγκεκριμένου ορίου , η
 Σε περίπτωση που στο στοιχείο β) του παρόντος ερωτή κατασκευή , η ανακαίνιση , η επέκταση ή η παύση της
 ματος δοθεί καταφατική απάντηση και στο στοιχείο γ) λειτουργίας των εγκαταστάσεων παραγωγής ενερ
 δοθεί αρνητική απάντηση : γείας των επιχειρήσεων εφοδιασμού πρέπει να δηλώ
 ---pagebreak--- Αριθ. C 9/14 [ EL | Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11 . 1 . 97
 νεται στην εποπτεύουσα αρχή , η οποία μπορεί είναι τα κοινοτικά συμφέροντα που πρεπει να σταθ
 επίσης να την απαγορεύσει για λόγους γενικού μιστούν;
 συμφέροντος (άρθρο 4 του EnWG), αποτελούν οι
 επιχειρήσεις διανομής αερίου , οι οποίες εφοδιάζουν H εφαρμογή της αρχής της προστασίας της δικαιο
 με φυσικό αέριο, εντός της Γερμανίας, περιφερειακές λογημένης εμπιστοσύνης παρέχει προστασία έναντι
 και τοπικές επιχειρήσεις διανομής καθώς και μεγά μιας απαγορεύσεως για ολόκληρη τη διάρκεια
 λους βιομηχανικούς καταναλωτές, επιχειρήσεις οι ισχύος της συμβάσεως περι οριοθετήσεως ή μόνο για
 οποίες είναι επιφορτισμένες με τη διαχείριση υπηρε μια συντομότερη , μεταβατική περίοδο; Ποια είναι
 σιών γενικού οικονομικού συμφέροντος, υπό την ενδεχομένως τα κριτήρια αξιολογήσεως;
 έννοια του άρθρου 90 παράγραφος 2 της συνθήκης (!) ΕΕ αριθ . C 123 της 4. 5 . 1994, σ. 26.
 ΕΚ; Ισχύει κάτι διαφορετικό για τις επιχειρήσεις (2) ΕΕ αριθ. 13 της 21 . 2. 1962, σ. 204.
 διανομής αερίου οι οποίες άρχισαν να ασκούν τη
 δραστηριότητα εφοδιασμού σε χρόνο προγενέστερο
 της θεσπίσεως του γερμανικού νόμου περί της ενερ
 γειακής πολιτικής και οι οποίες μπορούσαν να
 συνεχίσουν να την ασκούν χωρίς να χρειάζονται να Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 λάβουν την προαναφερθείσα έγκριση; υπέβαλε το Tribunal de première instance de Huy με απόφα
 ση του Tribunal correctionnel de Huy της 29ης Οκτωβρίου
 Εάν τούτο δεν είναι δυνατό βάσει των ρυθμίσεων της 1996 στο πλαίσιο της ποινικής δίκης Ministère public κατά
 γερμανικής νομοθεσίας περί της ενεργειακής πολιτι J. C. Arblade και SARL Arblade & Fils
 κής, υπάρχουν άλλοι λόγοι στους οποίους μπορεί να
 στηριχθεί η θεώρηση των επιχειρήσεων διανομής (Υπόθεση C-369/96)
 αερίου ως επιχειρήσεων επιφορτισμένων με τη δια (97/C 9/24
 χείριση υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέρο
 ντος υπό την έννοια του άρθρου 90 παράγραφος 2 Με απόφαση της 29ης Οκτωβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 της συνθήκης ΕΚ και, αν ναι, ποιοι; Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 25 Νοεμβρίου 1996, το Tribunal correctionnel de Huy στο
 β) Σε περίπτωση που οι προαναφερθείσες επιχειρήσεις πλαίσιο της ποινικής δίκης Ministère public κατά J. C.
 αερίου αποτελούν επιχειρήσεις επιφορτισμένες με τη Arblade και SARL Arblade et Fils, που εκκρεμεί ενώπιον του ,
 διαχείριση υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέ ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά
 ροντος υπό την έννοια του άρθρου 90 παράγραφος 2 σεως επί των εξής ερωτημάτων:
 της συνθήκης ΕΚ:
 A. Έχουν τα άρθρα 59 και 60 της συνθήκης για έννοια ότι
 Ποια είναι τα κριτήρια για την ερμηνεία των περαι απαγορεύουν σε κάθε κράτος μέλος να επιβάλλει στις
 τέρω προϋποθέσεων που αναφέρονται στο άρθρο 90 επιχειρήσεις που εδρεύουν σε άλλο κράτος μέλος και
 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ και συνίστανται, εκτελούν προσωρινώς έργα στο πρώτο κράτος μέλος τις
 συγκεκριμένα, στο αν η εφαρμογή του άρθρου 85 εξής υποχρεώσεις:
 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ σε μια σύμβαση
 περί οριοθετήσεως, με την οποία οι επιχειρήσεις 1 , να διατηρούν τα έγγραφα κοινωνικής ασφαλίσεως
 κατανέμουν τις ζώνες πωλήσεών τους, εμποδίζει ( μητρώο προσωπικού και ατομικό μισθολόγιο), στην
 νομικά ή πραγματικά την εκπλήρωση της ιδιαίτερης εντός του Βελγίου κατοικία ενός φυσικού προσώπου
 αποστολής που τους έχει ανατεθεί και στο αν έχοντος την ιδιότητα του εντολοδόχου ή του προστη
 ενδεχομένως η εξαίρεση από τους κανόνες της θέντος τους ,
 συνθήκης ΕΚ περί του ανταγωνισμού επηρεάζει την 2, να καταβάλλουν στους εργαζομένους τους τις κατώ
 ανάπτυξη των συναλλαγών σε βαθμό o οποίος θα τατες αποδοχές που έχουν καθοριστεί με συλλογική
 αντίκειται προς το συμφέρον της Κοινότητας; σύμβαση εργασίας,
 11 . α) Μπορούν οι επιχειρήσεις αυτού του είδους να επι 3, να τηρούν ειδικό μητρώο προσωπικού ,
 καλεσθούν την αρχή της προστασίας της δικαιολο 4, να χορηγούν σε κάθε εργαζόμενο ατομικό δελτάριο
 γημένης εμπιστοσύνης, προκειμένου να διατηρηθεί περί της ταυτότητας του εργαζομένου ,
 σε ισχύ η σύμβασή τους περί οριοθετήσεως, αν τόσο η
 Επιτροπή ΕΚ όσο και οι εθνικές αρχές έχουν ανεχτεί 5 , να ορίζουν εντολοδόχο ή προστηθέντα, επιφορτισμέ
 επί δεκαετίες τη χρήση τέτοιων συμβάσεων; νο με την τήρηση των ατομικών μισθολογίων των
 μισθωτών,
 β) Σε περίπτωση που δεν συντρέχει λόγος προστασίας
 της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης υπό την έννοια 6, να καταβάλλουν τις εισφορές κάθε εργαζομένου για
 του ερωτήματος α): Έχει σημασία το ότι η εθνική τα «ένσημα κακοκαιρίας» και για τα «ένσημα πί
 αρχή έχει δηλώσει σε επίσημη έκθεση δραστηριοτή στεως »,
 των (βλ. B KartA ΤΒ 1987/88 BTDrucks. 11 /4611 , ενώ οι επιχειρήσεις αυτές υπόκεινται ήδη σε υποχρεώ
 σ. 108) ότι «επί του παρόντος» δεν θεωρεί σκόπιμο να σεις, αν όχι πανομοιότυπες, τουλάχιστον παρόμοιες από
 διερευνήσει αυτεπαγγέλτως ενδεχόμενες παραβά πλευράς σκοπού , για τους ίδιους εργαζομένους και για
 σεις του άρθρου 85 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ δραστηριότητες ασκούμενες εντός του ιδίου χρονικού
 στον τομέα του εφοδιασμού ; διαστήματος, στο κράτος μέλος στο οποίο εδρεύουν;
 γ) Αν γίνει δεκτή η ύπαρξη δικαιολογημένης εμπι B. Καθιστούν τα άρθρα 59 και 60 της συνθήκης για την
 στοσύνης: ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ανενεργό το άρ
 Στο πλαίσιο της σταθμίσεως των ατομικών και των θρο 3 πρώτο εδάφιο του βελγικού Αστικού Κώδικα, το
 κοινοτικών συμφερόντων, από την οποία εξαρτάται οποίο αφορά τους «νόμους περί κοινωνικής ειρήνης και
 ασφαλείας».
 τελικά η αναγνώριση της υπάρξεως ανάγκης προ
 στασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, ποια


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 16ης Δεκεμβρίου 2008 (αίτηση του Συμβουλίου της Επικρατείας, Ελλάδα, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Μηχανική ΑΕ κατά Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, Υπουργού Επικρατείας
 (Υπόθεση C-213/07) (1)
 (Συμβάσεις δημοσίων έργων - Οδηγία 93/37/ΕΟΚ - Άρθρο 24 - Λόγοι αποκλεισμού από τη συμμετοχή σε διαγωνισμό - Εθνικά μέτρα θεσπίζοντα ασυμβίβαστο μεταξύ του τομέα των δημοσίων έργων και του τομέα των μέσων ενημέρωσης)
 (2009/C 44/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Συμβούλιο της Επικρατείας
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Μηχανική ΑΕ
 κατά
 Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, Υπουργού Επικρατείας
 παρισταμένων των:
 Ελληνικής Τεχνοδομικής Τεχνικής Επενδυτικής Βιομηχανικής ΑΕ, δικαιοδόχου της Παντεχνικής ΑΕ, και Συνδέσμου Επιχειρήσεων Περιοδικού Τύπου
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Συμβούλιο της Επικρατείας — Ερμηνεία του άρθρου 24 της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων (ΕΕ L 199, σ. 54) — Περιοριστική ή μη απαρίθμηση των λόγων αποκλεισμού εργοληπτών από τη συμμετοχή στον διαγωνισμό
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
 1)
 Το άρθρο 24, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 1997, έχει την έννοια ότι απαριθμεί κατά τρόπο εξαντλητικό τους στηριζόμενους σε αντικειμενικές σκέψεις απτόμενες της επαγγελματικής ιδιότητας λόγους που μπορούν να δικαιολογήσουν τον αποκλεισμό εργολήπτη από τη συμμετοχή σε διαγωνισμό για την ανάθεση σύμβασης δημοσίων έργων. Ωστόσο, η οδηγία αυτή δεν κωλύει ένα κράτος μέλος να προβλέψει άλλα μέτρα αποκλεισμού αποσκοπούντα στη διασφάλιση της τήρησης των αρχών της ίσης μεταχείρισης των υποβαλλόντων προσφορά και της διαφάνειας, υπό τον όρον ότι τα μέτρα αυτά δεν βαίνουν πέραν του αναγκαίου για την επίτευξη του στόχου αυτού μέτρου.
 2)
 Το κοινοτικό δίκαιο πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι δεν επιτρέπει εθνικές διατάξεις οι οποίες, καίτοι επιδιώκουν τους θεμιτούς σκοπούς της ίσης μεταχείρισης των υποβαλλόντων προσφορά και της διαφάνειας στο πλαίσιο των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων, καθιερώνουν αμάχητο τεκμήριο ασυμβιβάστου μεταξύ, αφενός, της ιδιότητας του ιδιοκτήτη, του εταίρου, του βασικού μετόχου ή διευθυντικού στελέχους επιχείρησης που ασκεί δραστηριότητα στον τομέα των μέσων ενημέρωσης και, αφετέρου, της ιδιότητας του ιδιοκτήτη, του εταίρου, του βασικού μετόχου ή διευθυντικού στελέχους επιχείρησης που αναλαμβάνει έναντι του Δημοσίου ή νομικού προσώπου του ευρύτερου δημόσιου τομέα την εκτέλεση έργων ή προμηθειών ή την παροχή υπηρεσιών.
 (1) ΕΕ C 140 της 23.6.2007.


text:
 8.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 285/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 11ης Σεπτεμβρίου 2008 (αίτηση του Audiencia Provincial de Madrid — Ισπανία, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — CEPSA, Estaciones de Servicio SA κατά LV Tobar e Hijos SL
 (Υπόθεση C-279/06) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Συμφωνίες μεταξύ επιχειρήσεων - Άρθρο 81 ΕΚ - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1984/83 - Άρθρα 10 έως 13 - Κανονισμός 2990/1999 - Άρθρο 4, στοιχείο α' - Σύμβαση μεταξύ πρατηριούχου και πετρελαϊκής εταιρίας για την αποκλειστική προμήθεια πετρελαιοειδών προϊόντων - Απαλλαγή)
 (2008/C 285/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Audiencia Provincial de Madrid
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 CEPSA, Estaciones de Servicio SA
 κατά
 LV Tobar e Hijos SL
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Audiencia Provincial de Madrid — Ερμηνεία του άρθρου 81, παράγραφος 1, ΕΚ και των άρθρων 10 έως 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1984/83 της Επιτροπής, της 22ας Ιουνίου 1983, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης σε κατηγορίες συμφωνιών αποκλειστικής προμήθειας (ΕΕ L 173, σ. 5) — Συμβάσεις αποκλειστικής προμήθειας καυσίμων κινήσεως και θερμάνσεως, οι οποίες καλούνται συμβάσεις αντιπροσωπείας ή πρακτορείας αλλά περιέχουν ορισμένα ιδιαίτερα στοιχεία.
 Διατακτικό
 1)
 Μια σύμβαση αποκλειστικής προμήθειας καυσίμων κινήσεως και θερμάνσεως, λιπαντικών και άλλων συναφών προϊόντων μπορεί να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 81, παράγραφος 1, ΕΚ, εφόσον ο πρατηριούχος αναλαμβάνει, κατά ένα μη αμελητέο ποσοστό, έναν ή περισσότερους από τους οικονομικούς και εμπορικούς κινδύνους που συνδέονται με την πώληση των προϊόντων αυτών σε τρίτους κι εφόσον περιέχει ρήτρες που ενδέχεται να παρακωλύουν τη λειτουργία του ανταγωνισμού, όπως η ρήτρα περί καθορισμού της τιμής πωλήσεως στο κοινό. Σε περίπτωση που ο πρατηριούχος δεν αναλαμβάνει τέτοιους κινδύνους ή αναλαμβάνει ένα αμελητέο μόνο μέρος τους, στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω διατάξεως είναι δυνατό να εμπίπτουν μόνον οι ρήτρες που επιβάλλουν στον πρατηριούχο υποχρεώσεις στο πλαίσιο των υπηρεσιών που παρέχει στον εντολέα του [προμηθευτή] ως μεσάζων, όπως είναι οι ρήτρες περί αποκλειστικότητας και μη ανταγωνισμού. Επιπλέον, στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να εξετάσει αν η σύμβαση που συνήφθη στις 7 Φεβρουαρίου 1996 μεταξύ της CEPSA Estaciones de Servicio SA και της LV Tobar e Hijos SL έχει ως αποτέλεσμα την παρακώλυση, τον περιορισμό ή τη νόθευση του ανταγωνισμού, κατά την έννοια του άρθρου 81 ΕΚ.
 2)
 Μια σύμβαση αποκλειστικής προμήθειας, όπως αυτή που περιγράφηκε με την ανωτέρω σκέψη του παρόντος διατακτικού, μπορεί να τύχει της κατά κατηγορία απαλλαγής που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1984/83 της Επιτροπής, της 22ας Ιουνίου 1983, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου [81], παράγραφος 3, της Συνθήκης σε κατηγορίες συμφωνιών αποκλειστικής προμήθειας, εφόσον πληροί την προϋπόθεση του άρθρου 12, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού αυτού, το οποίο καθορίζει τα δέκα έτη ως τη μέγιστη επιτρεπόμενη διάρκεια ισχύος κι εφόσον ο προμηθευτής χορηγεί στον πρατηριούχο, σε αντιστάθμισμα για την παροχή αποκλειστικότητας, σημαντικά οικονομικά πλεονεκτήματα που συμβάλλουν στη βελτίωση της διανομής, στη διευκόλυνση της εγκαταστάσεως ή του εκσυγχρονισμού του πρατηρίου και στη μείωση των δαπανών διανομής. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να εκτιμήσει αν οι προϋποθέσεις αυτές πληρούνται στην υπόθεση της κύριας δίκης.
 3)
 Τα άρθρα 10 έως 13 του κανονισμού 1984/83 πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αποκλείουν την εφαρμογή της κατά κατηγορία απαλλαγής σε μια σύμβαση αποκλειστικής προμήθειας η οποία προβλέπει ότι ο προμηθευτής καθορίζει την τιμή πωλήσεως στο κοινό. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να εξετάσει αν, κατά το εθνικό δίκαιο, η συμβατική ρήτρα περί καθορισμού της τιμής πωλήσεως μπορεί να τροποποιηθεί με μονομερή πράξη του προμηθευτή, όπως συνέβη στην υπόθεση της κύριας δίκης, και αν μια αυτοδικαίως άκυρη σύμβαση μπορεί να καταστεί έγκυρη λόγω μιας τροποποιήσεως της συμβατικής αυτής ρήτρας, η οποία την καθιστά συμβατή με το άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ.
 4)
 Η αυτοδίκαιη ακυρότητα κατά το άρθρο 81, παράγραφος 2, ΕΚ δεν πλήττει το σύνολο της οικείας συμβάσεως μόνον εφόσον οι ρήτρες της που είναι ασυμβίβαστες με την παράγραφο 1 του άρθρου αυτού δεν μπορούν να διαχωριστούν από την ίδια τη σύμβαση. Αν μπορούν να διαχωριστούν, οι συνέπειες της ακυρότητας επί των λοιπών στοιχείων της συμφωνίας δεν αφορούν το κοινοτικό δίκαιο.
 (1) ΕΕ C 212 της 2.9.2006.


text:
 26.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 107/11
 Αναίρεση που άσκησε την 1η Φεβρουαρίου 2008 ο Jörn Sack κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα) στις 11 Δεκεμβρίου 2007 στην υπόθεση T-66/05, Jörn Sack κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-38/08 P)
 (2008/C 107/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Jörn Sack (εκπρόσωποι: U. Lehmann-Brauns και D. Mahlo, δικηγόροι)
 Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Πρωτοδικείο στις 11 Δεκεμβρίου 2007 στην υπόθεση T-66/2005 και (αποφαινόμενο, βάσει της αρχής της ισότητας, επί των νομικών ζητημάτων που αδικαιολογήτως δεν εξετάστηκαν) να δεχθεί την προσφυγή, ακυρώνοντας την απόφαση της Επιτροπής τη σχετική με τον καθορισμό του μηνιαίου μισθού του αναιρεσείοντος για τον μήνα Μάιο 2004
 —
 επικουρικώς, να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί του ζητήματος της προσβολής της αρχής της ισότητας, επειδή δεν χορηγήθηκε στον αναιρεσείοντα προσαύξηση λόγω ασκήσεως συγκεκριμένων καθηκόντων σύμφωνα με το άρθρο 44, δεύτερο εδάφιο του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως με την οποία το Πρωτοδικείο έκρινε ότι ο αναιρεσείων, καίτοι συντονιστής για όλα τα νομικά ζητήματα σχετικά με τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στην ομάδα της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής δεν δικαιούται της προσαυξήσεως που χορηγείται στους προϊσταμένους μονάδας, στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους.
 Πρώτος λόγος αναιρέσεως: το Πρωτοδικείο δεν ερμήνευσε ορθώς την έννοια και το περιεχόμενο της γενικής αρχής της ισότητας που ισχύει στο κοινοτικό δίκαιο και, κατά συνέπεια, η απόφασή του έρχεται σε αντίθεση με την αρχή αυτή.
 Η αρχή της ισότητας ισχύει τόσο ως γενική αρχή όσο και υπό την ειδικότερη έκφρασή της ως απαγόρευση των δυσμενών διακρίσεων κατά τα άρθρα 20 και 21 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, σύμφωνα δε με τη μακρόχρονη νομολογία του Δικαστηρίου συνιστά ιεραρχικώς υπέρτερη αρχή του κοινοτικού δικαίου. Στο πλαίσιο του κοινοτικού δικαίου, η τήρηση της αρχής της ισότητας δεν αποτελεί απλώς υποχρέωση όλων των οργάνων, αλλά και δικαίωμα όλων των πολιτών τους οποίους αφορά μια πράξη των κοινοτικών οργάνων για ίση μεταχείριση. Δεδομένου ότι, όπως έχει από μακρού ήδη χρόνου υπογραμμίσει το Δικαστήριο στις προαναφερθείσες αποφάσεις, το δικαίωμα αυτό υπερισχύει του παραγώγου κοινοτικού δικαίου, πρέπει δε να λαμβάνεται δεόντως υπόψη η σημασία του ως θεμελιώδους δικαιώματος κατά την ερμηνεία και την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου. Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων οφείλει, επίσης, να τηρεί την αρχή της ισότητας στο πλαίσιο των δικονομικών κανόνων που διέπουν τις ενώπιόν του διαδικασίες.
 Σε όλη του την επιχειρηματολογία, ο αναιρεσείων προέβαλλε την αρχή της ισότητας, και όχι τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Καταστάσεως, υπογραμμίζοντας ότι άσκησε καθήκοντα τα οποία όχι μόνον ήταν ισοδύναμα προς τα καθήκοντα προϊσταμένου μονάδας, αλλά έπρεπε μάλλον να θεωρηθούν ως σημαντικότερα, σε σχέση με τα καθήκοντα πολλών προϊσταμένων μονάδας, υπό την έννοια της ασκήσεως διευθυντικών καθηκόντων μεσαίου επιπέδου. Το Πρωτοδικείο, παραλείποντας να προβεί σε συγκριτική εξέταση της καταστάσεως του αναιρεσείοντος με την κατάσταση άλλων κατηγοριών υπαλλήλων που λαμβάνουν την προσαύξηση, προσέβαλε το θεμελιώδες δικαίωμά του για προστασία έναντι αυθαίρετης μεταχειρίσεως, παραβιάζοντας την αρχή της ισότητας.
 Δεύτερος λόγος αναιρέσεως: η απόφαση του Πρωτοδικείου έρχεται σε αντίθεση με τους κανόνες της νομικής λογικής.
 Η ίση μεταχείριση και η ασφάλεια δικαίου, σε περίπτωση που πολλοί ενδιαφερόμενοι καταγγέλλουν αυθαίρετη μεταχείριση, μπορούν να διασφαλισθούν μόνον όταν το επιλαμβανόμενο δικαιοδοτικό όργανο διαπιστώσει είτε ότι η προβαλλόμενη ομοειδής κατάσταση δεν υφίσταται είτε ότι οι ευρισκόμενοι σε ομοειδή κατάσταση αδίκως απολαύουν του πλεονεκτήματος, οπόταν μπορεί να κριθεί ότι και ο αναιρεσείων δεν έχει αντίστοιχο δικαίωμα. Αν εφαρμοσθούν αυτοί οι κανόνες της νομικής λογικής, είναι προφανές ότι για να απορριφθεί η προσφυγή έπρεπε να εξετασθεί τουλάχιστον ένα από τα εξής δύο ζητήματα και η απάντηση να είναι αρνητική όσον αφορά τον αναιρεσείοντα Πρώτον, το Πρωτοδικείο όφειλε να αποφανθεί επί του ζητήματος αν τα καθήκοντα που ασκούν οι υπάλληλοι τους οποίους η Επιτροπή εξομοιώνει με προϊσταμένους μονάδας είναι ισοδύναμα με τα καθήκοντα που άσκησε ο αναιρεσείων. Δεύτερον, το Πρωτοδικείο ·όφειλε να αποφανθεί επί του ζητήματος αν η Επιτροπή ορθώς χορηγεί την προσαύξηση λόγω ασκήσεως συγκεκριμένων καθηκόντων στους υπαλλήλους αυτούς.
 Δεδομένου ότι τα δύο αυτά ζητήματα δεν εξετάσθηκαν, πρέπει να θεωρηθεί, προκειμένου αυτά να κριθούν ως αλυσιτελή, ότι η προσφυγή θα είχε επίσης απορριφθεί αν στα δύο αυτά ζητήματα δινόταν απάντηση σύμφωνη με τα επιχειρήματα του αναιρεσείοντος. Ένα τέτοιο συμπέρασμα, όμως, δεν μπορεί να συναχθεί. Επειδή το Πρωτοδικείο δεν εξέτασε με την απαιτούμενη από νομικής απόψεως προσοχή την εκ μέρους της Επιτροπής αναφορά σε άλλες κατηγορίες υπαλλήλων, λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της ισότητας η οποία είναι υπέρτερη του παράγωγου κοινοτικού δικαίου, θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι το συμπέρασμα από μία τέτοια εξέταση θα ήταν ότι, η Επιτροπή επεκτεινόμενη σε άλλες κατηγορίες υπαλλήλων ενήργησε νομίμως. Αντιθέτως προς το σκεπτικό του Πρωτοδικείου ως προς το σημείο αυτό, ο αναιρεσείων δεν ζητεί ίση μεταχείριση στο πλαίσιο μιας παράνομης καταστάσεως, αλλά ίση μεταχείριση στο πλαίσιο της νομιμότητας.
 Τρίτος λόγος αναιρέσεως: η απόφαση του Πρωτοδικείου έρχεται σε αντίθεση με τις στοιχειώδεις αρχές μιας δίκαιης διαδικασίας.
 Η άρνηση της εξετάσεως του υποστατού μιας προβαλλόμενης προσβολής θεμελιώδους δικαιώματος συνιστά προσβολή του δικαιώματος αυτού πολύ σοβαρότερη από την περίπτωση εσφαλμένης νομικής εκτιμήσεως ως προς το αν πράγματι συντρέχει προσβολή αυτού του θεμελιώδους δικαιώματος, δεδομένου ότι ο ενδιαφερόμενος στερείται παντελώς της προστασίας που του παρέχει το θεμελιώδες αυτό δικαίωμα. Μόνο σε περίπτωση που κρινόταν ότι ο ισχυρισμός του αναιρεσείοντος περί προσβολής του θεμελιώδους δικαιώματός του στερείται παντελώς νομικής βάσεως ή μόνο στην περίπτωση κατά την οποία τα πραγματικά περιστατικά που προβάλλονται στο πλαίσιο της συγκριτικής εξετάσεως δύο καταστάσεων αδυνατούν πλήρως να στηρίξουν τον ισχυρισμό αυτόν, μπορεί να παραληφθεί η επί της ουσίας εξέταση του ζητήματος του σχετικού με την προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος. Τούτο, όμως, δεν συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση. Κατά συνέπεια, η απόφαση του Πρωτοδικείου έρχεται σε αντίθεση με τις θεμελιώδεις αρχές της δίκαιης διαδικασίας. Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, με το σκεπτικό που αναπτύσσει σχετικώς, πρέπει να αναιρεθεί και μόνο για τον λόγο αυτόν.


text:
 25.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 147/6
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 8 Φεβρουαρίου 2013 — Green Network SpA κατά Autorità per l’energia elettrica e il gas
 (Υπόθεση C-66/13)
 2013/C 147/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Green Network SpA
 Εφεσίβλητη: Autorità per l’energia elettrica e il gas
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιβαίνει στην ορθή εφαρμογή των άρθρων 3, παράγραφος 2, και 216 ΣΛΕΕ — κατά τα οποία η Ένωση έχει αποκλειστική αρμοδιότητα για τη σύναψη διεθνών συμφωνιών, όταν η σύναψη αυτή προβλέπεται με νομοθετική πράξη της Ένωσης ή είναι απαραίτητη προκειμένου να μπορέσει η Ένωση να ασκήσει τις εσωτερικές της αρμοδιότητες ή καθόσον αυτή ενδέχεται να έχει αντίκτυπο επί κοινών κανόνων ή να μεταβάλει το περιεχόμενό τους, με αποτέλεσμα, αφενός, η Ένωση να συγκεντρώνει την εξουσία συνάψεως συμφωνιών με τρίτες χώρες, προκειμένου για συμφωνίες οι οποίες έχουν αντίκτυπο επί κοινών κανόνων ή μεταβάλλουν το περιεχόμενό τους ή έχουν αντίκτυπο επί τομέα ο οποίος διέπεται πλήρως από την κοινοτική νομοθεσία και εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης και, αφετέρου, η εν λόγω εξουσία να μην ανήκει πλέον ούτε μεμονωμένως ούτε συλλογικώς στα κράτη μέλη — καθώς και στην ορθή εφαρμογή του προμνημονευθέντος άρθρου 5 της οδηγίας 2001/77/ΕΚ εθνική διάταξη (άρθρο 20, παράγραφος 3, του νομοθετικού διατάγματος 387/2003) η οποία εξαρτά την αναγνώριση των χορηγούμενων από τρίτες χώρες εγγυήσεων προελεύσεως από τη συνομολόγηση αντίστοιχης διεθνούς συμφωνίας μεταξύ του ιταλικού κράτους και του τρίτου κράτους;
 2)
 Αντιβαίνει η προαναφερθείσα εθνική διάταξη ιδίως στην ορθή εφαρμογή των ανωτέρω κοινοτικών κανόνων στην περίπτωση κατά την οποία το τρίτο κράτος είναι η Ελβετική Συνομοσπονδία η οποία συνδέεται με την Ένωση με συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών συνομολογηθείσα την 22α Ιουλίου 1972 και τεθείσα σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1973;
 3)
 Αντιβαίνει στην ορθή εφαρμογή των προαναφερθέντων με το πρώτο ερώτημα κοινοτικών κανόνων η διάταξη του άρθρου 4, παράγραφος 6, της υπουργικής αποφάσεως της 11ης Νοεμβρίου 1999, κατά την οποία, σε περίπτωση εισαγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αποδοχή της αιτήσεως προϋποθέτει τη συνομολόγηση συμβάσεως μεταξύ του διαχειριστή του εθνικού δικτύου διανομής και της ομόλογης εθνικής αρχής καθορίζουσας τη διαδικασία των αναγκαίων ελέγχων;
 4)
 Αντιβαίνει, ειδικότερα, η προαναφερθείσα εθνική κανονιστική ρύθμιση στην ορθή εφαρμογή των ανωτέρω κοινοτικών κανόνων στην περίπτωση κατά την οποία η συμφωνία του άρθρου 4, παράγραφος 6, της υπουργικής αποφάσεως της 11ης Νοεμβρίου 1999 είναι αμιγώς σιωπηρή, πλην όμως εξωτερικεύεται με επίσημες πράξεις, η δε ύπαρξή της συνάγεται απλώς από αιτίαση της εκκαλούσας, η οποία δεν κατόρθωσε να καταστήσει σαφείς τους όρους της;


text:
 21.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 377/20
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 5ης Νοεμβρίου 2013 — Bartha κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-104/11) (1)
 (Υπαλλική υπόθεση - Γενικός διαγωνισμός EPSO/AD/56/06 - Επανάληψη του διαγωνισμού - Μέτρα για την εκτέλεση της αποφάσεως F-50/08)
 2013/C 377/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Gabór Bartha (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: P. Homoki, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall, V. Bottka, A. Sipos)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της EPSO να κινήσει εκ νέου τη διαδικασία του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/56/06, καθώς και της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού σχετικά με τα αποτελέσματα του διαγωνισμού EPSO/AD/56/06 — Υπάλληλος διοικήσεως βαθμού AD 5 ουγγρικής ιθαγένειας και αξίωση αποζημιώσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή
 2)
 Ο G. Bartha φέρει τα έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) EE C 25 της 28.01.2013, σ. 68.


text:
Αριθ. C 252/24 PÊL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 8. 97
 Διαγραφή της υποθεσεως C-313/95 (') διαγραφή της υποθέσεως C-16/96 (αίτηση του Bundessozial
 (97/C 252/49) gericht για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Karin
 Mille-Wilsmann κατά Land Nordrhein-Westfalen .
 Με διάταξη της 18ης Απριλίου 1997 , o Προεδρος του έκτου
 τμήματος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κονοτήτων (') ΕΕ αριθ. C 64 της 2. 3. 1996.
 αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-313/95 : Επιτροπή
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας.
 ( · ) ΕΕ αριθ. C 315 της 25 . 11 . 1995 .
 Διαγραφή της υποθεσεως C-245/96 ( 1 )
 (97/C 252/51 )
 Με διάταξη της 15ης Μαίου 1997, o Πρόεδρος του Δικαστη
 Διαγραφή της υποθεσεως C-16/96 (') ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 97/C 252/50) της υποθέσεως C-245/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας.
 Με διάταξη της 14ης Απριλίου 1997, o Προεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη (') ΕΕ αριθ. C 269 της 14. 9. 1996.
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ bleau, με εδρα το Fontainebleau (Γαλλία), Groupement
 της 12ης Ιουνίου 1997 d'intérêt économique Pari mutuel urbain, με έδρα το Παρίσι,
 Pari mutuel international SA , με έδρα το Παρίσι, εκπροσω
 στην υπόθεση Τ-504/93, Tiercé Ladbroke SA κατά Επι πούμενους από τους Bruno Chain και Jerôme Depondt,
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') δικηγόρους Παρισιού , με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ
 (Προσφυγή ακυρώσεως — Απόρριψη καταγγελίας — βούργο το δικηγόρο Victor Gillen , 13 , rue Aldringen , που έχει
 Άρθρο 86 — Αγορά αναφοράς — Συλλογική δεσπόζουσα ως αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της
 θέση — Αρνηση χορηγήσεως αδείας μεταδόσεως — Επιτροπής της 24ης Ιουνίου 1993 , με την οποία απορρίφθηκε
 Αρθρο 85 παράγραφος 1 — Ρήτρα απαγορεύσεως αναμε καταγγελία που υπέβαλε η εταιρεία Tiercé Ladbroke SA, στις
 ταδόσεως) 9 Οκτωβρίου 1990 (IV/33.699), στρεφόμενη κατά των κυρίων
 (97/C 252/52) γαλλικών εταιρειών ιπποδρομιών, του Pari mutuel urbain και
 της Pari mutuel international, για παράβαση των άρθρων 85
 και 86 της συνθήκης ΕΟΚ, καθώς και αίτηση για την άμεση
 επανεξέταση της καταγγελίας αυτής από την Επιτροπή, το
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) Πρωτοδικείο (δεύτερο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από
 τους B. Vesterdorf, Πρόεδρο, C. W. Bellamy και A. Καλογε
 ρόπουλο, διαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 12 Ιου
 Στην υπόθεση Τ-504/93 , Tiercé Ladbroke SA, με εδρα τις νίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Βρυξέλλες, εκπροσωπούμενη από τους Jeremy Lever, QC,
 Christopher Vajda, Barrister, μέλος του δικηγορικού συλλό 1 . Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής που περιέχεται
 γου Αγγλίας και Ουαλίας, και Stephen Kon, solicitor Λονδί στο έγγραφο της 24ης Ιουνίου 1993, με το οποίο απορ
 νου , με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό ρίφθηκε η καταγγελία της προσφεύγουσας της 9ης
 γραφείο Winandy & Err, 60, avenue Gaston Diderich, κατά Οκτωβρίου 1990 (IV/33. 699), στο μέτρο που η απόφαση
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αυτή θεωρεί ότι η άρνηση των εταιρειών ιπποδρομιών να
 Julian Curall και Francisco Enrique Gonzalez Diaz), υποστη χορηγήσουν στην προσφεύγουσα άδεια μεταδόσεως των
 ριζόμενης από τους Société d'encouragement et des steeple γαλλικών ιπποδρομιών στο Βέλγιο, όπως η άρνηση αυτή
 chases de France , με έδρα τη Boulogne-Billancourt (Γαλλία), ανακοινώθηκε στην προσφεύγουσα με επιστολή του Pari
 Société d'encouragement à l'élevage du cheval français, με mutuel urbain της 8ης Αυγούστου 1990, αποτελούσε τη
 έδρα το Παρίσι, Société sportive d'encouragement, με έδρα το φυσική συνέπεια του ότι ούτε o Pari mutuel urbain ούτε οι
 Παρίσι, Société de sport de France , με έδρα την Boulogne εταιρείες ιπποδρομιών δέχονται στοιχήματα στην αγορά
 Billancourt, Société des courses de la Côte d'Azur, με έδρα το συνομολογήσεως στοιχημάτων στο Βέλγιο και δεν μπο
 Cagnes-sur-Mer (Γαλλία), Société des courses du pays ρούσε, κατά συνέπεια, να αποτελεί αντικείμενο συμφωνί
 d'Auge , με έδρα το Cagnes-sur-Mer (Γαλλία), Société des ας μεταξύ των εταιρειών ιπποδρομιών κατά την έννοια
 courses du pays d'Auge , με έδρα την Deauville (Γαλλία, του άρθρου 85 παράγραφος 1 της συνθήκης.
 Société des courses de Compiègne , με έδρα την Compiègne
 ( Γαλλία), Société des courses de Dieppe , με έδρα το Roux
 mesnil-Bouteilles (Γαλλία), Société des courses de Fontaine 2. Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/27
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 3ης Φεβρουαρίου 2005
 στην υπόθεση Τ-137/03: Ornella Mancini κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Υπάλληλοι - Θέση του ιατρού-συμβούλου - Διορθωτικό στην προκήρυξη κενής θέσης - Κατάχρηση εξουσίας - Σύνθεση της επιτροπής επιλογής - Συγκριτική εξέταση των προσόντων - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών - Αγωγή αποζημιώσεως)
 (2005/C 93/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση Τ-317/02, Ornella Mancini, υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο) (εκπρόσωπος: É. Boigelot, δικηγόρος) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και M. G. Berscheid, επικουρούμενοι από την B. Wägenbaur, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), που έχει ως αντικείμενο, αφενός, αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία απορρίφθηκε η υποψηφιότητα της προσφεύγουσας για τη θέση του ιατρού-συμβούλου στο τμήμα «Ιατρική υπηρεσία Βρυξέλλες» και της αποφάσεως περί διορισμού άλλου υποψηφίου στην εν λόγω θέση και, αφετέρου, επιδίκαση αποζημιώσεως, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, πρόεδρο, V. Tiili και M. Vadapalas, δικαστές, γραμματέας: Ι. Νάτσινας, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 3 Φεβρουαρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 158 της 5.7.2003


text:
 9.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/1
 (2008/C 37/01)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 EE C 22 της 26.1.2008
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 EE C 8 της 12.1.2008
 EE C 315 της 22.12.2007
 EE C 297 της 8.12.2007
 EE C 283 της 24.11.2007
 EE C 269 της 10.11.2007
 EE C 247 της 20.10.2007
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


text:
 21.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/46
 Προσφυγή της 12ης Ιανουαρίου 2009 — Schunk κατά ΓΕΕΑ (τμήμα ενός κυλίνδρου συσφίξεως)
 (Υπόθεση T-7/09)
 (2009/C 69/101)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Schunk GmbH & Co. KG Spann- und Greiftechnik (Lauffen am Neckar, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Koppe-Zagouras, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 31ης Οκτωβρίου 2008, στην υπόθεση R 1109/2007-1 και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: σήμα που παριστάνει τμήμα ενός κυλίνδρου συσφίξεως για προϊόντα των κλάσεων 7 και 8 (αίτηση υπ' αριθ. 3 098 894)
 Απόφαση του εξεταστή: απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), καθόσον το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση έχει τον απαιτούμενο διακριτικό χαρακτήρα. Επιπροσθέτως, το επίμαχο σήμα έχει αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα διά της χρήσεώς του, κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1994, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 11.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 39/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 15ης Δεκεμβρίου 2011 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Société Rastelli Davide e C. Snc κατά Jean-Charles Hidoux, υπό την ιδιότητα του δικαστικού εκκαθαριστή της εταιρείας Médiasucre international
 (Υπόθεση C-191/10) (1)
 (Κανονισμός (ΕΚ) 1346/2000 - Διαδικασίες αφερεγγυότητας - Διεθνής δικαιοδοσία - Επέκταση, λόγω συγχύσεως περιουσιών, της διαδικασίας αφερεγγυότητας που κινήθηκε για εταιρεία εγκατεστημένη σε ένα κράτος μέλος σε εταιρεία έχουσα την καταστατική της έδρα σε άλλο κράτος μέλος)
 2012/C 39/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Société Rastelli Davide e C. Snc
 κατά
 Jean-Charles Hidoux, υπό την ιδιότητα του δικαστικού εκκαθαριστή της εταιρείας Médiasucre international
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Cour de cassation — Ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1346/2000 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας (ΕΕ L 160, σ. 1) — Διεθνής δικαιοδοσία των γαλλικών δικαστηρίων για την επέκταση των αποτελεσμάτων διαδικασίας αφερεγγυότητας κινηθείσας έναντι εταιρείας εγκατεστημένης στην ημεδαπή σε εταιρεία της οποίας η καταστατική έδρα ευρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος, λόγω συγχύσεως περιουσιών — Έννοιες των όρων «έναρξη» και «επέκταση των αποτελεσμάτων» διαδικασίας αφερεγγυότητας — Ορισμός του κέντρου των κυρίων συμφερόντων
 Διατακτικό
 1)
 Ο κανονισμός (ΕΚ) 1346/2000 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας, έχει την έννοια ότι δικαστήριο κράτους μέλους, το οποίο κίνησε κύρια διαδικασία αφερεγγυότητας εις βάρος εταιρείας καθότι έκρινε ότι το κέντρο των κυρίων συμφερόντων αυτής βρίσκεται στο εν λόγω κράτος, δεν μπορεί, εφαρμόζοντας κανόνα του εσωτερικού του δικαίου, να επεκτείνει τη διαδικασία αυτή σε δεύτερη εταιρεία, έχουσα την καταστατική της έδρα σε άλλο κράτος μέλος, παρά μόνον εφόσον αποδεικνύεται ότι το κέντρο των κύριων συμφερόντων της τελευταίας βρίσκεται στο πρώτο κράτος μέλος.
 2)
 Ο κανονισμός 1346/2000 έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση εταιρείας έχουσας την καταστατική της έδρα σε κράτος μέλος, η οποία ενάγεται με αίτημα να επεκταθούν σε αυτήν τα αποτελέσματα διαδικασίας αφερεγγυότητας κινηθείσας σε άλλο κράτος μέλος εις βάρος άλλης εταιρείας εγκατεστημένης στο τελευταίο αυτό κράτος, η διαπίστωση και μόνον περί συγχύσεως των περιουσιών των εν λόγω εταιρειών δεν επαρκεί ώστε να αποδειχθεί ότι το κέντρο των κυρίων συμφερόντων της εταιρείας κατά της οποίας στρέφεται η εν λόγω αγωγή βρίσκεται επίσης στο τελευταίο κράτος. Προκειμένου να ανατραπεί το τεκμήριο κατά το οποίο το κέντρο αυτό βρίσκεται στον τόπο της καταστατικής έδρας χρειάζεται απαραιτήτως σφαιρική εκτίμηση του συνόλου των σχετικών στοιχείων, ικανή να αποδείξει, κατά τρόπο αναγνωρίσιμο από τους τρίτους, ότι το πραγματικό κέντρο διοικήσεως και ελέγχου της εταιρείας την οποία αφορά η αγωγή με αίτημα την επέκταση βρίσκεται στο κράτος μέλος όπου κινήθηκε η αρχική διαδικασία αφερεγγυότητας.
 (1) ΕΕ C 161 της 19.6.2010.


text:
 26.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/26
 Προσφυγή της 7ης Νοεμβρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-492/07)
 (2008/C 22/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Nijenhuis και K. Mojzesowicz)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 2002/21/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία-πλαίσιο), καθόσον δεν μετέφερε προσηκόντως στο εσωτερικό της δίκαιο την οδηγία αυτή, και συγκεκριμένα το άρθρο 2, στοιχείο ια', το οποίο αφορά τον ορισμό του «συνδρομητή»,
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο έληξε στις 30 Απριλίου 2004.
 (1) ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 33.


text:
C 289/28 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.10.2001
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση περι ́ καταρτι ́σεως της οριστικη ́ς
 Ο προσφευ ́γων επικαλει ́ται, προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του,
 ́εκθεσης βαθμολογι ́ας του προσφευ ́γοντος για την περι ́οδο
 1995-1997· παρα ́βαση ουσιω ́δους τυ ́που και παραβι ́αση της αρχη ́ς της ισο ́τη-
 τας μεταχειρι ́σεως και των κανο ́νων που διε ́πουν τη λειτουργι ́α των
 εξεταστικω ́ν επιτροπω ́ν, ισχυριζο ́μενος ο ́τι ου ́τε η συ ́νθεση της
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα. εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς ου ́τε η διενε ́ργεια της προφορικη ́ς διαδικα-
 σι ́ας του διαγωνισμου ́ COM/OB/99 πληρου ́σαν τις διαδικαστικε ́ς
 προϋποθε ́σεις, ο ́πως ορι ́ζονται απο ́ τη νομολογι ́α. Ισχυρι ́ζεται
 επι ́σης ο ́τι η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση πα ́σχει ανεπαρκη ́ αιτιολογι ́α.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Με την προσφυγη ́ του ο προσφευ ́γων επικαλει ́ται:
 — παρα ́βαση του α ́ρθρου 6 των γενικω ́ν διατα ́ξεων εφαρμογη ́ς
 του α ́ρθρου 43 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως·
 Προσφυγη ́ του Ηans Mc Auley κατα ́ του Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως που ασκη ́θηκε στις 17 Ιουλι ́ου 2001
 — παραβι ́αση της αρχη ́ς της ́σης
 ι μεταχει ́ρισης και της απαγο-
 ρευ ́σεως των διακρι ́σεων καθω ́ς επι ́σης και προσβολη ́ των
 δικαιωμα ́των α ́μυνας· (Υπο ́θεση T-165/01)
 — παραβι ́αση της αρχη ́ς της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης· (2001/C 289/67)
 — προ ́δηλη πλα ́νη εκτιμη ́σεως και ασυναρτησι ́α. (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Ο Hans Mc Auley, κα ́τοικος Wezembeek-Oppem (Βε ́λγιο),
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους Jean-Noël Louis και Véronique
 Peere, avocats, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 17 Ιουλι ́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊ-
 κη ́ς Ενω ́σεως.
 Προσφυγη ́ του Liam O’Bradaigh κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 12 Ιουλι ́ου 2001
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (Υπο ́θεση Τ-161/01)
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του Συμβουλι ́ου της 15ης Σεπτεμ-
 βρι ́ου 2000 σχετικα ́ με την οριστικη ́ ́εκθεση βαθμολογι ́ας
 (2001/C 289/66) για την περι ́οδο απο ́ 1 Ιουλι ́ου 1997 ́εως 30 Ιουνι ́ου 1999·
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Ο Liam O’Bradaigh, κα ́τοικος Mechelen (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́με-
 νος απο ́ τους Jean-Noël Louis και Véronique Peere, avocats, με Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 12 Ιουλι ́ου
 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των Ο προσφευ ́γων φρονει ́ ο ́τι οριστικη ́ κατα ́ρτιση της εν λο ́γω
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. εκθε ́σεως βαθμολογι ́ας ́εγινε κατα ́ παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως
 αιτιολογη ́σεως και προσε ́βαλλε τα δικαιω ́ ματα α ́μυνας, καθο ́τι:
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: — του απονε ́μει βαθμολογι ́α «τετριμμε ́νη» η ́ εναρμονισμε ́νη·
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς του — περιε ́χει σοβαρε ́ς κατηγορι ́ες, οι οποι ́ες δεν αποδεικνυ ́ονται
 διαγωνισμου ́ COM/OB/99 να του δω ́σει κατα ́ την προφορικη ́ επαρκω ́ς, ου ́τε ει ́ναι αντικειμενικε ́ς η ́ συγκεκριμε ́νες·
 διαδικασι ́α βαθμολογι ́α κατω ́τερη απο ́ το ελα ́χιστο απαιτου ́-
 μενο και να μη τον εγγρα ́ψει στον εφεδρικο ́ πι ́νακα για — παραπε ́μπει σε πραγματικα ́ περιστατικα ́ που δεν ́εχουν απο-
 μελλοντικε ́ς προσλη ́ψεις· δειχθει ́.
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.


text:
 7.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/43
 Προσφυγή της 14ης Νοεμβρίου 2008 — Ryanair κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-499/08)
 (2009/C 32/83)
 Γλώσσα διαδικασίας:η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ryanair Ltd (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: E. Vahida, Ι. Μεταξάς-Μαραγκίδης, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να κηρύξει άκυρη, σύμφωνα με τα άρθρα 230 και 231 ΕΚ, τη σιωπηρή απόφαση της Επιτροπής περί αρνήσεως προσβάσεως στα έγγραφα στα οποία η προσφεύγουσα ζήτησε πρόσβαση με αίτηση της 25ης Ιουνίου 2008 και να διαπιστώσει ότι η απόφαση της Επιτροπής της 23ης Οκτωβρίου 2008 περί αρνήσεως προσβάσεως στα ίδια έγγραφα είναι ανυπόστατη,
 —
 επικουρικώς, να κηρύξει άκυρη, σύμφωνα με τα άρθρα 230 και 231 ΕΚ, την απόφαση της Επιτροπής της 23ης Οκτωβρίου 2008 περί αρνήσεως προσβάσεως στα έγγραφα στα οποία η προσφεύγουσα ζήτησε πρόσβαση με αίτηση της 25ης Ιουνίου 2008,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα και
 —
 περαιτέρω, να λάβει κάθε πρόσφορο κατά την κρίση του μέτρο.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της σιωπηρής αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση της προσφεύγουσας, που υποβλήθηκε δυνάμει του κανονισμού 1049/2001 (1), περί προσβάσεως σε έγγραφα σχετικά με διαδικασίες κρατικών ενισχύσεων όσον αφορά φερόμενη κρατική ενίσχυση χορηγηθείσα μέσω συμφωνίας με τον έχοντα τη διαχείριση του αερολιμένα της Pau. Κατόπιν της εν λόγω αποφάσεως, στις 23 Οκτωβρίου 2008, εκδόθηκε η ρητή απόφαση της Επιτροπής. Η προσφεύγουσα ζητεί επικουρικώς την ακύρωση της ρητής αυτής αποφάσεως.
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα στα οποία στηρίζεται η προσφεύγουσα είναι παρόμοια με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ–494/08, Ryanair κατά Επιτροπής.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001 L 145, σ. 43).


text:
 14.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/32
 Προσφυγή της 25ης Ιουνίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Εσθονίας
 (Υπόθεση C-306/10)
 ()
 2010/C 221/50
 Γλώσσα διαδικασίας: εσθονική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Randvere, M. van Beek)
 Καθής: Εσθονία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Εσθονίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 2005/47/ΕΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουλίου 2005 για τη συμφωνία μεταξύ της Κοινότητας Ευρωπαϊκών Σιδηροδρόμων (CER) και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον τομέα των Μεταφορών (ETF) για θέματα των συνθηκών εργασίας των μετακινούμενων εργαζομένων που παρέχουν διασυνοριακές διαλειτουργικές υπηρεσίες στον τομέα των σιδηροδρόμων (1), παραλείποντας, αφενός, να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία και, αφετέρου, να μεριμνήσει, ώστε οι κοινωνικοί εταίροι να προβούν σε αντίστοιχη συμφωνία, ή να ενημερώσει σχετικώς την Επιτροπή·
 —
 να καταδικάσει την Εσθονία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 27 Ιουλίου 2008.
 (1) EE L 195, σ. 15.


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bayerisches Landessozialgericht στις 15 Μαρτίου 2007 — Petra von Chamier-Glisczinki κατά Deutsche Angestellten-Krankenkasse Hamburg
 (Υπόθεση C-208/07)
 (2007/C 155/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bayerisches Landessozialgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Petra von Chamier-Glisczinki
 Καθής: Deutsche Angestellten-Krankenkasse Hamburg
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 19, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 (1) σε συνδυασμό, ενδεχομένως, με την παράγραφο 2 του άρθρου αυτού, να ερμηνευθεί, λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων των άρθρων 18, 39 και 49 EΚ και του άρθρου 10 του κανονισμού 1612/68 (2), υπό την έννοια ότι ο μισθωτός ή ο μη μισθωτός και τα μέλη της οικογενείας του δεν λαμβάνουν καμία παροχή σε χρήμα ούτε επιστροφή ιατρικών εξόδων για λογαριασμό του αρμόδιου φορέα, από τον φορέα του τόπου κατοικίας, εφόσον οι διατάξεις της νομοθεσίας που έχουν εφαρμογή για τον εν λόγω φορέα δεν προβλέπουν παροχές σε είδος αλλά μόνο σε χρήμα υπέρ των προσώπων που υπάγονται στον φορέα αυτόν;
 2)
 Ελλείψει της αξιώσεως αυτής, υφίσταται, βάσει των άρθρων 18, 39 και 49 EΚ, αξίωση αναλήψεως των δαπανών -κατόπιν προηγούμενης άδειας- για την παραμονή σε νοσηλευτικό ίδρυμα εντός άλλου κράτους μέλους, κατά του αρμοδίου φορέα, μέχρι του ύψους των παροχών που οφείλονται εντός του αρμοδίου κράτους μέλους;
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73.
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 33.


text:
 3.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/35
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 28ης Ιουνίου 2005
 στην υπόθεση T-158/03, Industrias Químicas del Vallés, SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Οδηγία 91/414/ΕΟΚ - Φυτοπροστατευτικά προϊόντα - Δραστικές ουσίες - Metalaxyl - Διαδικασία εγκρίσεως - Συνοπτικός φάκελος και πλήρης φάκελος - Προθεσμίες - Αρχή της αναλογικότητας - Κατάχρηση εξουσίας)
 (2005/C 217/79)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Στην υπόθεση T-158/03, Industrias Químicas del Vallés, SA, με έδρα το Mollet del Vallés (Ισπανία), εκπροσωπούμενη, αρχικώς, από τους C. Fernández Vicién, J. Sabater Marotias και P. González-Espejo και, στη συνέχεια, από τους C. Fernández Vicién, J. Sabater Marotias και I. Moreno-Tapia Rivas, δικηγόρους, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: S. Pardo Quintillán και B. Doherty), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως 2003/308/ΕΚ της Επιτροπής, της 2ας Μαΐου 2003, σχετικά με τη μη καταχώριση της ουσίας metalaxyl στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου και την απόσυρση των εγκρίσεων για φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν τη δραστική αυτή ουσία (ΕΕ L 113, σ. 8), το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Pirrung, πρόεδρο, N. J. Forwood και Σ. Παπασάββα, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio González, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 28 Ιουνίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Industrias Químicas del Vallés, SA, φέρει τα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) ΕΕ C 158 της 5.7.2003.


text:
 14.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 302/30
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Ιουλίου 2015 — GEA Group κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-45/10) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ευρωπαϊκές αγορές των σταθεροποιητών θερμότητας ESBO/εστέρες - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Καθορισμός των τιμών, κατανομή των αγορών και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών - Πρόστιμα - Καταλογισμός της παραβάσεως - Κεφαλαιουχικό τεκμήριο - Διάρκεια και απόδειξη της παραβάσεως - Παραγραφή - Διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας - Εύλογος χρόνος - Δικαιώματα άμυνας))
 (2015/C 302/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: GEA Group AG (Ντύσσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Kallmayer, I. du Mont, G. Schiffers και R. Van der Hout, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Sauer και F. Ronkes Agerbeek, επικουρούμενοι από τον W. Berg, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C (2009) 8682 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/C.38.589 — Σταθεροποιητές θερμότητας), ή, επικουρικώς, μειώσεως του ποσού του επιβληθέντος προστίμου.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την GEA Group AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 100 της 17.4.2010.


text:
 16.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/31
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 17ης Μαρτίου 2009 — Laytoncrest κατά ΓΕΕΑ — Erico (TRENTON)
 (Υπόθεση T-171/06) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος TRENTON - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα LENTON - Δικαίωμα ακροάσεως - Άρθρο 73 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 και κανόνας 54 του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 - Δεν συντρέχει περίπτωση ανακλήσεως της αιτήσεως καταχωρίσεως - Άρθρο 44, παράγραφος 1, του κανονισμού 40/94 - Υποχρέωση του ΓΕΕΑ να αποφανθεί στηριζόμενο στα αποδεικτικά στοιχεία που έχει στη διάθεσή του - Κανόνας 20, παράγραφος 3, και κανόνας 50, παράγραφος 1, του κανονισμού 2868/95)
 2009/C 113/63
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Laytoncrest Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: N. Δοντά και Π. Γεωργοπούλου, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: Δ. Μπότης)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Erico International Corp. (Solon, Ohio, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: M. Samer, O. Gillert και F. Schiwek, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 26ης Απριλίου 2006 (υπόθεση R 406/2004 2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Erico International Corp. και της Laytoncrest Ltd.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 26ης Απριλίου 2006 (R 406/2004-2).
 2.
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά του έξοδα, καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Laytoncrest Ltd.
 3.
 Η Erico International Corp. φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 212 της 2.9.2006.


text:
 18.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 16 Φεβρουαρίου 2009 — Gebr. Weber GmbH κατά Jürgen Wittmer
 (Υπόθεση C-65/09)
 2009/C 90/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Gebr. Weber GmbH
 Αναιρεσίβλητος: Jürgen Wittmer
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν οι διατάξεις του άρθρου 3, παράγραφος 3, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 1999/44/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες πτυχές της πώλησης και των εγγυήσεων καταναλωτικών αγαθών, την έννοια ότι αντίκειται σε αυτές εθνική νομοθεσία κατά την οποία ο πωλητής, οσάκις το παραδοθέν αγαθό δεν είναι σύμφωνο με τους όρους της σύμβασης, μπορεί να αρνηθεί τον τρόπο επανόρθωσης που απαιτεί ο καταναλωτής, μεταξύ άλλων, στην περίπτωση που η επανόρθωση αυτή συνεπάγεται για τον πωλητή αδικαιολόγητη (απολύτως δυσανάλογη) οικονομική επιβάρυνση σε σχέση με τον βαθμό παρεκκλίσεως του αγαθού από τους όρους της συμβάσεως και με την αξία που αυτό θα είχε αν ανταποκρινόταν στους όρους της συμβάσεως;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Έχουν οι διατάξεις του άρθρου 3, παράγραφοι 2 και 3, τρίτο εδάφιο, της προπαρατεθείσας οδηγίας την έννοια ότι ο πωλητής, σε περίπτωση επανόρθωσης της μη σύμφωνης με τους όρους της συμβάσεως καταστάσεως του αγαθού μέσω αντικαταστάσεώς του, βαρύνεται με τα έξοδα της απομάκρυνσης του μη σύμφωνου με τη σύμβαση αγαθού από το σημείο στο οποίο ο καταναλωτής το εγκατέστησε σύμφωνα με τη φύση και τη χρήση για την οποία προορίζεται το αγαθό αυτό;
 (1) ΕΕ L 171 της 7.7.1999, σ. 12


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/57
 Προσφυγή της 4ης Νοεμβρίου 2011 — Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών κατά Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νόσων
 (Υπόθεση T-577/11)
 (2012/C 25/110)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Σ. Γκαρίπης, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (Σόλνα, Σουηδία)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να γίνει δεκτή η προσφυγή του·
 —
 να διαπιστωθεί η τελεσθείσα στην προσβαλλόμενη απόφαση παράβαση των όρων της με αριθμό δημοσίευσης OJ/27/05/2011-PROC/2011/041 προκήρυξης του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νόσων (ECDC) από την Επιτροπή Αξιολόγησης των προσφορών του διαγωνισμού·
 —
 να ακυρωθεί η από 25 Αυγούστου 2011 και με αριθμό πρωτοκόλλου ADM-11-1737-AAbema απόφαση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νόσων (ECDC) σε βάρος του προσφεύγοντος·
 —
 να διαταχθεί ο αντίδικος Ευρωπαϊκός οργανισμός να επανεξετάσει την από 22/07/2011 υποβληθείσα προσφορά του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στην επίδικη προκήρυξη·
 —
 να καταδικασθεί ο καθού οργανισμός να καταβάλει τη δικαστική δαπάνη του προσφεύγοντος.
 Λόγοι ακυρώσεως/Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή το προσφεύγον ζητεί την ακύρωση της από 25 Αυγούστου 2011 και με αριθμό πρωτοκόλλου ADM-11-1737-AAbema απόφασης του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νόσων (ECDC), με την οποία το καθού απέρριψε την προσφορά του προσφεύγοντος στη με αριθμό δημοσίευσης OJ/27/05/2011-PROC/2011/041 προκήρυξη σύναψης σύμβασης δημοσίου έργου με το καθού, με αντικείμενο τη «Συστηματική ανάλυση και εξειδικευμένη παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας (που έχει) στη δημόσια υγεία η μοριακή τυποποίηση των παθογενειών που οφείλονται σε ιούς».
 Προς στήριξη των ισχυρισμών του, το προσφεύγον προβάλλει τους εξής λόγους:
 1)
 Κακή εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών της προσφοράς του προσφεύγοντος
 Ο καθού οργανισμός απέρριψε την προσφορά του Πανεπιστημίου Αθηνών με την αιτιολογία ότι τα προτεινόμενα μέλη της Ομάδας Έργου δεν διέθεταν την απαιτούμενη τεχνική και επαγγελματική ικανότητα για το έργο της προκήρυξης και απέκλεισε την περαιτέρω εξέταση της πρότασής του. Στην πραγματικότητα, όμως, οι επαγγελματικές και τεχνικές δραστηριότητες των μελών της Ομάδας Έργου αποδεικνύουν την επαγγελματική και τεχνική τους επάρκεια για την εκτέλεση του έργου της προκήρυξης.
 2)
 Σφάλμα της απόφασης σχετικά με τα κριτήρια αξιολόγησης
 Η επιτροπή έκρινε ότι τα μέλη της Ομάδας Έργου στην πρόταση του προσφεύγοντος δεν θα μπορούσαν να ανταποκριθούν στη συστηματική ανάλυση των σκοπούμενων αντικειμένων. Πλην όμως, όχι μόνο τα μέλη της ομάδας έργου διέθεταν τέτοια πείρα, αλλά ακόμη κι αν δεν ίσχυε αυτό, η σχετική προϋπόθεση για επάρκεια στη συστηματική ανάλυση δεν είχε τεθεί από την προκήρυξη ως προϋπόθεση που θα έκρινε το αποτέλεσμα της αξιολόγησης ως αναγκαία sine qua non προϋπόθεση για την κατακύρωση της σύμβασης, αλλά αποτελούσε ιδιότητα που θα συναξιολογείτο απλώς μαζί με τις άλλες.
 3)
 Παράνομη αιτιολογία — έλλειψη νόμιμου ερείσματος αυτής
 Η δεύτερη αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης αναφέρεται στην έλλειψη συνδρομής στο πρόσωπο του προσφεύγοντος της ικανότητας μιας εργασιακής προσέγγισης βασισμένης στην τεκμηριωμένη ιατρική (Evidence Based Medicine). Ωστόσο, η ανωτέρω μέθοδος δεν αναφέρεται σε κανένα σημείο στο κείμενο της ένδικης προκήρυξης ως ένα από τα κριτήρια επιλογής του καταλληλότερου για την εκτέλεση του προκηρυχθέντος έργου αναδόχου.
 4)
 Παράνομη η μη πρόβλεψη στην προκήρυξη και στην προσβαλλόμενη απόφαση της δυνατότητας άσκησης διοικητικής προσφυγής
 Η μη πρόβλεψη στην προκήρυξη και στην προσβαλλόμενη απόφαση της δυνατότητας άσκησης προσφυγής σε προβλεπόμενο από αυτήν διοικητικό όργανο για την ακύρωση ή τροποποίηση της πράξης της επιτροπής του καθού οργανισμού είναι παράνομη ως αντίθετη στις αρχές της χρηστής διοίκησης και της νομιμότητας που καθιερώνονται στο δίκαιο της Ευρωπαικής Ένωσης.