text:
 30.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/18
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαΐου 2012 — EnBW Energie Baden-Württemberg κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-344/08) (1)
 (Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Φάκελος υποθέσεως στο πλαίσιο διαδικασίας ελέγχου συμπράξεως - Άρνηση προσβάσεως - Εξαίρεση σχετική με την προστασία των σκοπών της έρευνας - Εξαίρεση σχετική με την προστασία των εμπορικών συμφερόντων τρίτων - Εξαίρεση σχετική με την προστασία της διαδικασίας λήψεως αποφάσεων - Υποχρέωση του οικείου θεσμικού οργάνου να προβεί σε συγκεκριμένη και εξατομικευμένη εξέταση του περιεχομένου των εγγράφων τα οποία αφορά η αίτηση προσβάσεως)
 2012/C 194/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: EnBW Energie Baden-Württemberg AG (Karlsruhe, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Bach και A. Hahn, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς P. Costa de Oliveira, A. Αντωνιάδη και O. Weber, στη συνέχεια A. Bouquet, P. Costa de Oliveira και A. Αντωνιάδη)
 Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: K. Petkovska, S. Johannesson και A. Falk)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ της καθής: Siemens AG (Βερολίνο και Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: I. Brinker, C. Steinle και M. Holm-Hadulla, δικηγόροι)· και ABB Ltd (Ζυρίχη, Ελβετία) (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Lawrence, solicitor, και E. Whiteford, barrister, στη συνέχεια J. Lawrence και D. Howe, solicitor)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως SG.E.3/MV/psi D(2008) 4931 της Επιτροπής, της 16ης Ιουνίου 2008, περί αρνήσεως παροχής προσβάσεως στον φάκελο της διαδικασίας COMP/F/38.899 — Εξοπλισμός μεταγωγής με μόνωση αερίου,
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση SG.Ε.3/MV/psi D(2008) 4931 της Επιτροπής, της 16ης Ιουνίου 2008, περί αρνήσεως παροχής προσβάσεως στον φάκελο της διαδικασίας COMP/F/38.899 — Εξοπλισμός μεταγωγής με μόνωση αερίου.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η EnBW Energie Baden-Württemberg AG.
 3)
 Το Βασίλειο της Σουηδίας, η ABB Ltd και η Siemens AG φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 272 της 25.10.2008.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/51
 Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 7ης Μαΐου 2013 — TME SpA — Termomeccanica Ecologia κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-418/12 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Δημόσιες συμβάσεις παροχής υπηρεσιών - Πρόσκληση προς υποβολή προσφορών για την αποκατάσταση της μονάδας καθαρισμού λυμάτων του Βουκουρεστίου, που συγχρηματοδοτείται από τα διαρθρωτικά ταμεία ISPA - Απόφαση, χαρακτηριζόμενη ως παράνομη, των ρουμανικών αρχών να απορρίψουν την προσφορά που υπέβαλε η αναιρεσείουσα - Άρνηση της Επιτροπής να κινήσει διαδικασία λόγω παραβάσεως ή διαδικασία χρηματοοικονομικής διορθώσεως κατά της Ρουμανίας)
 2013/C 225/90
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: TME SpA — Termomeccanica Ecologia (εκπρόσωποι: C. Malinconico και A. Gigliola, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Aresu και P. Van Nuffel)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως ασκηθείσα κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 4ης Ιουλίου 2012, Τ-329/11, ΤΜΕ κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε ως προδήλως απαράδεκτα, αφενός, το αίτημα ακυρώσεως του εγγράφου της Επιτροπής, της 20ής Απριλίου 2011, το οποίο είχε ως αντικείμενο την καταγγελία της εταιρίας ΤΜΕ σχετικά με παραβάσεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις οποίες φέρεται ότι διέπραξε η Ρουμανία στο πλαίσιο του έργου «Bucharest Wastewater Treatment Plant Rehabilitation: Stage I ISPA 2004/RO/16/P/PE/003-3», που συνδέεται με την αναδιάρθρωση της μονάδας καθαρισμού λυμάτων του Βουκουρεστίου, και, αφετέρου, το αίτημα αποζημιώσεως — Εσφαλμένη εκτίμηση του αντικειμένου της προσφυγής — Πρακτικός οδηγός σχετικά με τις διαδικασίες ανάθεσης συμβάσεων στο πλαίσιο της εξωτερικής δράσης — Υποχρέωση της Επιτροπής να εκδίδει αιτιολογημένη γνώμη σε περίπτωση παρατυπιών ή παραβάσεων που λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της προσκλήσεως προς υποβολή προσφορών
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την TME SpA — Termomeccanica Ecologia στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 373 της 1.12.2012.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 11.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/18
 Διάταξη του προέδρου του τρίτου τμήματος του Δικαστηρίου της 7ης Μαΐου 2014 [αίτηση του Amtsgericht Wedding (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Rechtsanwaltskanzlei CMS Hasche Sigle, Partnerschaftsgesellschaft κατά Xceed Holding Ltd.
 (Υπόθεση C-121/13) (1)
 2014/C 261/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Ο πρόεδρος του τρίτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 164 της 8.6.2013.


text:
 9.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Unabhängiger Verwaltungssenat Wien (Αυστρία) στις 29 Ιουλίου 2010 — Erich Albrecht, Thomas Neumann, Van-Ly Sundara, Alexander Svoboda, Stefan Toth
 (Υπόθεση C-382/10)
 ()
 2010/C 274/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Unabhängiger Verwaltungssenat Wien
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείοντες: Erich Albrecht, Thomas Neumann, Van-Ly Sundara, Alexander Svoboda, Stefan Toth
 Εφεσίβλητος: Landeshauptmann von Wien
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Βάσει ποιων κριτηρίων πρέπει να ελέγχεται εάν ένα τρόφιμο έχει καταστεί ακατάλληλο προς ανθρώπινη κατανάλωση κατά την έννοια του παραρτήματος II, κεφάλαιο IX, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 852/2004 (1); Καθίσταται ένα προσφερόμενο προς πώληση τρόφιμο ακατάλληλο υπό την ανωτέρω έννοια και μόνον εκ του ότι ο υποψήφιος αγοραστής θα μπορούσε θεωρητικά να το αγγίξει ή και να φτερνιστεί επάνω σε αυτό;
 2)
 Βάσει ποιων κριτηρίων πρέπει να ελέγχεται εάν ένα τρόφιμο έχει καταστεί επιβλαβές για την υγεία κατά την έννοια του παραρτήματος II, κεφάλαιο IX, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 852/2004; Καθίσταται ένα προσφερόμενο προς πώληση τρόφιμο επιβλαβές για την υγεία υπό την ανωτέρω έννοια και μόνον εκ του ότι ο υποψήφιος αγοραστής θα μπορούσε θεωρητικά να το αγγίξει ή και να φτερνιστεί επάνω σε αυτό;
 3)
 Βάσει ποιων κριτηρίων πρέπει να ελέγχεται εάν ένα τρόφιμο έχει καταστεί μολυσμένο κατά τρόπο που δεν θα ήταν εύλογο να αναμένεται κατανάλωσή του στην κατάσταση αυτή, κατά την έννοια του παραρτήματος II, κεφάλαιο IX, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 852/2004; Καθίσταται ένα προσφερόμενο προς πώληση τρόφιμο μολυσμένο υπό την ανωτέρω έννοια και μόνον εκ του ότι ο υποψήφιος αγοραστής θα μπορούσε θεωρητικά να το αγγίξει ή και να φτερνιστεί επάνω σε αυτό;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 852/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για την υγιεινή των τροφίμων (ΕΕ L 139, σ. 1).


text:
22. 11 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 357/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ απο τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1248/92 του Συμβουλίου,
 (πρώτο τμήμα) της 30ής Απριλίου 1992, δεν επιτρέπει στον αρμόδιο φορέα
 κράτους μέλους να προβεί στην αυτεπάγγελτη εφαρμογή
 της 25ης Σεπτεμβρίου 1997 των κανόνων υπολογισμού που προβλέπει o εν λόγω τροπο
 στην υπόθεση C-307/96 (αίτηση του tribunal du travail de ποιητικός κανονισμός, εις βάρος του ενδιαφερομένου, στην
 Bruxelles για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Sal περίπτωση που έγινε γι ' αυτόν, πριν o τροποποιητικός κανο
 vatore Baldone κατά Institut national d'assurance maladie νισμός τεθεί σε ισχύ την 1η Ιουνίου 1992, εκκαθάριση συντά
 invalidité (INAMI) ( ) ξεως αναπηρίας σύμφωνα με τις πριν από την εν λόγω ημε
 (Άρθρο 95a του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 — Κανο ρομηνία ισχύουσες διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ)
 νισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1248/92 — Μεταβατικά μέτρα — Αυτε αριθ. 1408/71 , η δε απόφαση που αφορά τη σύνταξη αυτή
 πάγγελτη επανεκκαθάριση μιας παροχής — Δικαιώματα διορθώθηκε μετά τις 31 Μάιου 1992.
 των ενδιαφερομένων)
 (') ΕΕ C 354 της 23 . 11 . 1996.
 (97/C 357/01 ) O ΕΕ ειδ. έκδ. 05/01 , σ. 73.
 o ΕΕ L 230 της 22. 8. 1983. σ. 6.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) (4) ΕΕ C 136 της 19.5 . 1992, σ. 7 .
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 Στην υπόθεση C-307/96, με αντικείμενο αίτηση του tribunal
 du travail de Bruxelles προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε , (έκτο τμήμα)
 στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού
 δικαστηρίου μεταξύ Salvatore Baldone και Institut national της 30ής Σεπτεμβρίου 1997
 d'assurance maladie-invalidité (INAMI), η έκδοση προδικα στην υπόθεση C-36/96 (αίτηση του Bundesverwaltungs
 στικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 95α gericht για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Faik
 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου , της Günaydin, Hatice Günaydin, Günes Günaydin, Seda Günay
 14ης Ιουνίου 1971 , περί εφαρμογής των συστημάτων κοινω din κατά Freistaat Bayern (')
 νικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και
 στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της (Συμφωνία συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας — Απόφαση του
 Κοινότητας (2) όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε από συμβουλίου συνδέσεως — Ελεύθερη κυκλοφορία των εργα
 τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 2001 /83 (3), o οποίος τροπο ζομένων — Έννοιες του ανήκοντος στη νόμιμη αγορά εργα
 ποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 1248/92 (4), το σίας κράτους μέλους και της νόμιμης απασχολήσεως —
 Δικαστήριο (πρώτο .τμήμα), συγκείμενο από τους L. Sevόn, Προσωρινές και υπό επιφύλαξη άδειες εργασίας και παρα
 πρόεδρο τμήματος, D. B. Elmer, γραμματέας: R. Grass, μονής — Αίτηση παρατάσεως της ισχύος αδείας παραμονής
 — Κατάχρηση δικαιώματος)
 εξέδωσε στις 25 Σεπτεμβρίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό : (97/C 357/02
 Το άρθρο 95α του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του (Γλωσσά διαδικασίας: η γερμανική)
 Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των
 συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους (Προσωρινή μετάφραση■ η οριστική μετάφραση θα δημο
 μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακι σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 νούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και *
 ενημερώθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2001/83 του Στην υπόθεση C 36/96, με αντικείμενο αίτηση του Bundesver
 Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983, o οποίος τροποποιήθηκε waltungsgericht (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρ


text:
C 144/46 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 15.6.2002
 Προσφυγη ́ της DOW AgroSciences B.V. και της DOW τριφλουραλι ́ν. Περαιτε ́ρω, κατατα ́σσοντας τις δυ ́ο αυτε ́ς ουσι ́ες σε
 AgroSciences Ltd. κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και μια α ́ρτι δημιουργηθει ́σα υποκατηγορι ́α ουσιω ́ν προτεραιο ́τητος,
 του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως που ασκη ́θηκε ενδεχομε ́νως «υπο ́ επανεξε ́ταση», οι οποι ́ες ενδε ́χεται να ταξινο-
 στις 26 Φεβρουαρι ́ου 2002 μηθου ́ν εκ νε ́ου ως «επικι ́νδυνες ουσι ́ες προτεραιο ́τητος» εντο ́ς
 δω ́δεκα μηνω ́ν, η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση δημιουργει ́ τις νομικε ́ς
 προϋποθε ́σεις για τη διαγραφη ́ και τελικα ́ την απαγο ́ρευση των εν
 (Υπο ́θεση T-45/02) λο ́γω ουσιω ́ν.
 (2002/C 144/96)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Οι προσφευ ́γουσες ισχυρι ́ζονται ο ́τι η καταχω ́ριση του χλωροπυ-
 ριφου ́ και του τριφλουραλι ́ν στον κατα ́λογο των ουσιω ́ν προτεραιο ́-
 τητος στερει ́ται νομιμο ́τητος για τους ακο ́λουθους λο ́γους:
 Οι εταιρι ́ες DOW AgroSciences B.V. και DOW AgroSciences
 Ltd., εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους Koen Van Maldegem και
 Claudio Mereu του δικηγορικου ́ γραφει ́ου McKenna & Cuneo — Τα καθω ́ν κακω ́ς χρησιμοποι ́ησαν την απλουστευμε ́νη (ταχει ́α)
 LLP, Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο), α ́σκησαν ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των διαδικασι ́α του α ́ρθρου 16, παρα ́γραφος 2, δευ ́τερο εδα ́φιο,
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 26 Φεβρουαρι ́ου 2002 προσφυγη ́ της οδηγι ́ας για τη θε ́σπιση πλαισι ́ου για την πολιτικη ́ των
 κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου της υδα ́των, αντι ́ να στηριχθου ́ν, για την καταχω ́ριση των ουσιω ́ν,
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως. στα τελικα ́ πορι ́σματα αξιολογη ́σεως του κινδυ ́νου της
 οδηγι ́ας των φυτοπροστατευτικω ́ν προϊο ́ντων, ο ́πως απαιτει ́
 το α ́ρθρο 16, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο α'. Περαιτε ́ρω, τα
 Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: καθω ́ν προε ́βησαν στην ταξινο ́μηση του χλωροπυριφου ́ και
 του τριφλουραλι ́ν βα ́σει συνοπτικη ́ς και ταχει ́ας «αξιολο-
 — να κηρυ ́ξει την προσφυγη ́ παραδεκτη ́ και βα ́σιμη· γη ́σεως του κινδυ ́νου», και ο ́χι βα ́σει στοιχει ́ων σχετικα ́ με
 την υδατικη ́ τοξικο ́τητα και ́εκθεση καθω ́ς και μιας πλη ́ρους
 «αξιολογη ́σεως του κινδυ ́νου» της οδηγι ́ας των φυτοπροστα-
 — να ακυρω ́σει εν με ́ρει την απο ́φαση 2455/2001/ΕΚ του
 τευτικω ́ν προϊο ́ντων, ο ́πως απαιτει ́ το α ́ρθρο 16, παρα ́γρα-
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της
 φος 2, στοιχει ́ο α', της οδηγι ́ας για τη θε ́σπιση πλαισι ́ου για
 20η ́ς Νοεμβρι ́ου 2001, για τη θε ́σπιση του καταλο ́γου
 την πολιτικη ́ των υδα ́των.
 ουσιω ́ν προτεραιο ́τητος στον τομε ́α της πολιτικη ́ς των υδα ́των
 και για την τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 2000/60/ΕΚ, ου ́τως
 ω ́στε να αφαιρεθου ́ν οι δραστικε ́ς ουσι ́ες χλωροπυριφο ́ς και
 τριφλουραλι ́ν απο ́ τον κατα ́λογο· — Καταστρατηγω ́ντας το α ́ρθρο 16, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο α',
 της οδηγι ́ας για τη θε ́σπιση πλαισι ́ου για την πολιτικη ́ των
 — να καταδικα ́σει τα καθω ́ ν στα δικαστικα ́ ́εξοδα. υδα ́των, τα καθω ́ν παρε ́βλεψαν την ιεραρχι ́α των πηγω ́ν του
 κοινοτικου ́ δικαι ́ου (αρχη ́ της lex superior).
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — Καταχωρι ́ζοντας τις δραστικε ́ς ουσι ́ες χλωροπυριφο ́ και
 τριφλουραλι ́ν στο παρα ́ρτημα X της οδηγι ́ας για τη θε ́σπιση
 πλαισι ́ου για την πολιτικη ́ των υδα ́των, η προσβαλλο ́μενη
 Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν τη μερικη ́ ακυ ́ρωση της προαναφερθει ́- απο ́φαση επι ́σης θε ́τει την οδηγι ́α για τη θε ́σπιση πλαισι ́ου
 σας αποφα ́σεως 2455/2001 (1), στο με ́τρο που καταχωρι ́ζει ως για την πολιτικη ́ των υδα ́των σε αντι ́θεση με την ειδικο ́τερη
 «ουσι ́ες προτεραιο ́τητος» δυ ́ο απο ́ τις δραστικε ́ς ουσι ́ες των και ως εκ του ́του υπερισχυ ́ουσα οδηγι ́α των φυτοπροστατευ-
 φυτοπροστατευτικω ́ν τους προϊο ́ντων, τον χλωροπυριφο ́ και το τικω ́ν προϊο ́ντων (αρχη ́ της lex specialis).
 τριφλουραλι ́ν, χρησιμοποιω ́ντας διαδικασι ́α διαφορετικη ́ αυτη ́ς
 που βασι ́ζεται στα πορι ́σματα της αξιολογη ́σεως του κινδυ ́νου της
 οδηγι ́ας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου σχετικα ́ με τη δια ́θεση
 στην αγορα ́ φυτοπροστατευτικω ́ν προϊο ́ντων (2) (στο εξη ́ς: οδηγι ́α — Μη λαμβα ́νοντας υπο ́ψη, κατα ́ την ταχει ́α και συνοπτικη ́
 των φυτοπροστατευτικω ́ν προϊο ́ντων), ο ́πως προβλε ́πει το αξιολο ́γηση του κινδυ ́νου στην οποι ́α προε ́βησαν, τα διαθε ́-
 α ́ρθρο 16, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο α', της οδηγι ́ας 2000/60/ΕΚ, σιμα επιστημονικα ́ και τεχνικα ́ στοιχει ́α, τα καθω ́ν παρε ́βησαν
 της 23ης Οκτωβρι ́ου 2000, για τη θε ́σπιση πλαισι ́ου κοινοτικη ́ς τα α ́ρθρα 174, 175 και 176 της Συνθη ́κης.
 δρα ́σεως στον τομε ́α της πολιτικη ́ς των υδα ́των (3) (στο εξη ́ς:
 οδηγι ́α για τη θε ́σπιση πλαισι ́ου για την πολιτικη ́ των υδα ́των),
 οδηγι ́α στην εφαρμογη ́ της οποι ́ας αποσκοπει ́ η προσβαλλο ́μενη
 απο ́φαση. — Περιορι ́ζοντας και δυνητικα ́ απαγορευ ́οντας τις δραστικε ́ς
 ουσι ́ες χλωροπυριφο ́ και τριφλουραλι ́ν με ́σω της προσβαλλο-
 με ́νης αποφα ́σεως και ́ετσι περια ́γοντας τις ουσι ́ες αυτε ́ς σε
 Η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση περιορι ́ζει τη δια ́θεση στο εμπο ́ριο μειονεκτικη ́ θε ́ση σε σχε ́ση με ανταγωνιστικε ́ς ουσι ́ες, τα
 και τη χρη ́ση των γεωργικω ́ ν προϊο ́ντων των προσφευγουσω ́ ν, τα καθω ́ν στρε ́βλωσαν τον ανταγωνισμο ́, κατα ́ παρα ́βαση του
 οποι ́α ́εχουν ως βα ́ση τις δραστικε ́ς ουσι ́ες χλωροπυριφο ́ και α ́ρθρου 2 της Συνθη ́κης.
 ---pagebreak--- 15.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 144/47
 Οι προσφευ ́γουσες επι ́σης εγει ́ρουν θε ́μα παραβια ́σεως των αρχω ́ν του φυτοπροστατευτικου ́ προϊο ́ντος που παρασκευα ́ζουν οι
 της συνε ́πειας και της ενιαι ́ας εφαρμογη ́ς του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, προσφευ ́γουσες στον κατα ́λογο των ουσιω ́ ν προτεραιο ́τητας των
 της αναλογικο ́τητας, της ασφα ́λειας δικαι ́ου και της προστασι ́ας οποι ́ων η χρη ́ση θα περιοριστει ́ στην ΕΕ, καθο ́σον ́εχει ως α ́μεσο η ́
 της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης. ́εμμεσο αποτε ́λεσμα «απορρι ́ψεις, εκπομπε ́ς και διαρροε ́ς» στο
 υδα ́τινο περιβα ́λλον κατα ́ τη συνη ́θη γεωργικη ́ χρη ́ση.
 Επιπλε ́ον, οι προσφευ ́γουσες ισχυρι ́ζονται επι ́σης ο ́τι η προσβαλλο ́-
 μενη απο ́φαση αφι ́σταται απο ́ το γρα ́μμα και το πνευ ́μα των
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ο ́μοια με αυτα ́ της
 διεθνω ́ν συμφωνιω ́ν στις οποι ́ες ρητω ́ς αναφε ́ρεται (OSPAR,
 υποθε ́σεως T-45/02 (DOW AgroSciences κ.λπ. κατα ́ Κοινοβου-
 HELCOM και Συ ́μβαση Βαρκελω ́νης).
 λι ́ου και Συμβουλι ́ου (2).
 (1) ΕΕ L 331 της 15.12.2001, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 170 της 25.6.1992, σ. 40. (1) ΕΕ 2001 L 331, σ. 1.
 (3) ΕΕ L 327 της 22.12.2000, σ. 1.
 (2) Βλε ́πε σελι ́δα 46 της παρου ́σας Εφημερι ́δας.
 Προσφυγη ́ της Finchimica S.p.A. και της Ι.Pi.Ci. — Industria
 Prodotti Chimici S.p.A κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου
 και του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως που ασκη ́θηκε Προσφυγη ́ της Makhteshim-Agan Holding B.V. κατα ́ του
 στις 26 Φεβρουαρι ́ου 2002 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊ-
 κη ́ς Ενω ́ σεως που ασκη ́θηκε στις 27 Φεβρουαρι ́ου 2002
 (Υπο ́θεση T-46/02)
 (Υπο ́θεση T-57/02)
 (2002/C 144/97)
 (2002/C 144/98)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 Η Finchimica S.p.A. και η Ι.Pi.Ci. — Industria Prodotti Chimici
 S.p.A., εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους Koen Van Maldegem και
 Claudio Mereu του δικηγορικου ́ γραφει ́ου McKenna & Cuneo
 LLP, Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο), α ́σκησε στις 26 Φεβρουαρι ́ου 2002 H Makhtishim-Agan Holding B.V., εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 προσφυγη ́ ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των Philippe Logelain, Koen Van Maldegem και Claudio Mereu του
 κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου της δικηγορικου ́ γραφει ́ου McKenna & Kuneo, LLP, Βρυξε ́λλες
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως. (Βε ́λγιο) α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των, στις 27 Φεβρουαρι ́ου 2002, προσφυγη ́ κατα ́ του
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Ενω ́σεως.
 — να ακυρω ́σει μερικω ́ς την απο ́φαση 2455/2001/ΕΚ του
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 20η ́ς Νοεμβρι ́ου 2001, για τη θε ́σπιση του καταλο ́γου
 ουσιω ́ν προτεραιο ́τητος στον τομε ́α της πολιτικη ́ς των υδα ́των
 και τροποποι ́ησης της οδηγι ́ας 2000/60/ΕΚ (1), ω ́στε το — Να ακυρω ́σει μερικω ́ς την απο ́φαση 2455/2001/ΕΚ του
 με ́τρο να μην εφαρμο ́ζεται στην τριφλουραλι ́νη· Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου της
 20η ́ς Νοεμβρι ́ου 2001, για τη θε ́σπιση του καταλο ́γου
 — να καταδικα ́σει τα καθω ́ ν στα δικαστικα ́ ́εξοδα. ουσιω ́ν προτεραιο ́τητας στον τομε ́α της πολιτικη ́ς των υδα ́των
 και τροποποι ́ηση στις οδηγι ́ες 2000/60/ΕΚ, κατα ́ τρο ́πο ω ́στε
 να απαλειφθου ́ν απο ́ το με ́τρο αυτο ́ οι παραγο ́μενες απο ́ την
 προσφευ ́γουσα ουσι ́ες Ατραζι ́νη, Chlorpyrifos, Diuron,
 Ενδοσουλφα ́νιο, Isoproturon (IPU), Σικαζι ́νη και
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Τριφθοραλι ́νη·
 Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν τη μερικη ́ ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως — Να καταδικα ́σει την καθη ́ς στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν
 2455/2001/ΕΚ, η οποι ́α εντα ́σσει την ενεργο ́ ουσι ́α τριφλουραλι ́νη εξο ́δων


text:
11.11.95 MEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 299/19
 H προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η αρνητική απόφαση του Διαγραφή της υποθεσεως Τ-112/92 f 1 )
 Συμβουλίου συνιστά παραβίαση τόσο των θεμελιωδών δικαι (95/C 299/33 )
 ωμάτων προσβάσεως σε έγγραφα των θεσμικών οργάνων της
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως, όσο και της αρχής της προστασίας της
 δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και του άρθρου 4 παράγρα (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 φοι 1 και 2, της αποφάσεως 93/731/ΕΚ του Συμβουλίου ,
 καθόσον εφαρμόζει εσφαλμένως τα κριτήρια αρνήσεως που Με διαταξη της 11ης Ιουλίου 1995 , o πρόεδρος του τετάρτου
 θεσπίζουν οι προαναφερθείσες διατάξεις. Περαιτέρω, η τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προσφεύγουσα θεωρεί ότι η αρνητική απάντηση του Συμβου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-112/92: John
 λίου πρέπει να ακυρωθεί λόγω ελλείψεως αιτιολογίας της Cooney κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 αρνήσεως.
 (') ΕΕ αριθ. C 34 της 6. 2. 1993 .
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 28ης Σεπτεμβρίου 1995 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-425/93 (')
 στην υπόθεση Τ-95/94, Chambre syndicale nationale des (95/C 299/34 )
 entreprises de transport de fonds et valeurs (Sytraval) και
 Brink's France SARL κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Κοινοτήτων
 (Κρατικές ενισχύσεις — Καταγγελία ανταγωνιστή — Παρά Με διαταξη της 9ης Αυγούστου 1995 , o πρόεδρος του πρώτου
 λειψη κινήσεως της διαδικασίας εξετάσεως — Δικαιώματα πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 άμυνας — Προσφυγή ακυρώσεως) Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ
 (95/C 299/32) 425/93 : David Wilcox κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (!) ΕΕ αριθ . C 238 της 2. 9. 1993.
 Στην υπόθεση Τ-95/94, Chambre syndicale nationale des
 entreprises de transport de fonds et valeurs (Sytraval) και
 Brink's France Sàrl , εκπροσωπούμενες από τον Jean-Michel
 Payre , δικηγόρο Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο
 τον δικηγόρο Aloyse May , 31 , Grand-Rue, κατά Επιτροπής Διαγραφή της υποθεσεως Τ-430/93 (')
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Michel Nolin
 και Ben Smulders), υποστηριζομένης από τη Γαλλική Δημοκ (95/C 299/35 )
 ρατία, εκπροσωπουμένη από την Catherine de Salins και τον
 Jean-Marc Belorgey), που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 της αποφάσεως της Επιτροπής της 31ης Δεκεμβρίου 1993 ,
 περί απορρίψεως της αιτήσεως των προσφευγουσών με την Με διαταξη της 11ης Αυγούστου 1995 , o πρόεδρος του
 οποία ζήτησαν από την Επιτροπή να διαπιστώσει ότι η πρώτου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των
 Γαλλική Δημοκρατία παρέβη τα άρθρα 92 και 93 της Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υπο
 συνθήκης, λόγω του ότι χορήγησε ενισχύσεις στη Sécuripost θέσεως Τ-430/93 : Jean Trelhu κατά Συμβουλίου της Ευρω
 SA , το Πρωτοδικείο (τέταρτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο παϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 από τον K. Lenaerts , Πρόεδρο , τους R. Schintgen , C. P. Briët, των .
 R. Garcia-Valdecasas και την P. Lindh , δικαστές, γραμμα
 τέας: H. Jung, εξέδωσε στις 28 Σεπτεμβρίου 1995 απόφαση με (') ΕΕ αριθ . C 54 της 25 . 5 . 1993 .
 το ακόλουθο διατακτικό :
 1 . Ακυρώνει την απόφαση της 31ης Δεκεμβρίου 1993 της
 Επιτροπής περί απορρίψεως της αιτήσεως των προσφευ
 γουσών με την οποία ζήτησαν από την Επιτροπή να
 διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη τα άρ Διαγραφή των συνεκδικασθεισών υποθεσεων Τ-436/93 εως
 θρα 92 και 93 της συνθήκης, λόγω του ότι χορήγησε Τ-441/93 (>)
 ενισχύσεις στη Sécuripost. (95/C 299/36)
 2 . H Επιτροπή φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα και τα (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 έξοδα των προσφευγουσών.
 3 . H Γαλλική Δημοκρατία φέρει τα δικά της δικαστικά Με διάταξη της 12ης Ιουλίου 1995 , o προεδρος του πέμπτου
 έξοδα. τετραμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή των συνεκδικασθεισών
 (') EE αριθ . C 103 της 11 . 4. 1994. υποθέσεων Τ-436/93 έως Τ-441 /93 : British Petroleum Com
 pany pic, Barclays Bank pic, Hanson pic, Lucas Industries
 Public Limited Company, Mars UK Limited , Mars G. B.


text:
 9.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 371/34
 Προσφυγή της 7ης Σεπτεμβρίου 2015 — NICO κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-524/15)
 (2015/C 371/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl (Pully, Ελβετία) (εκπρόσωποι: J. Grayston, P. Gjørtler, G. Pandey και D. Rovetta, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να διατάξει το Συμβούλιο, βάσει των μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας, να κοινοποιήσει το πλήρες κείμενο του παραρτήματος 1 του εγγράφου 7228/14 EXT 1 της 23ης Ιανουαρίου 2015 σχετικά με το «ΣΗΜΕΙΩΜΑ I/A» της γενικής γραμματείας του Συμβουλίου προς την επιτροπή των μονίμων αντιπροσώπων, καθώς και κάθε άλλο έγγραφο που αφορά την προσφεύγουσα,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου η οποία περιλαμβάνεται στο από 26 Ιουνίου 2015 έγγραφο, το οποίο απευθύνθηκε στους δικηγόρους της προσφεύγουσας, σχετικά με την επανεξέταση του καταλόγου των προσώπων και οντοτήτων που κατονομάζονται στο παράρτημα II της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ (1) του Συμβουλίου για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2012/635/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, καθώς και στο παράρτημα IX του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 (2) για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν, όπως τέθηκε σε εφαρμογή με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 945/2012 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, στο μέτρο που η προσβαλλόμενη απόφαση συνιστά άρνηση διαγραφής της προσφεύγουσας από τον κατάλογο των προσώπων και οντοτήτων επί των οποίων εφαρμόζονται τα περιοριστικά μέτρα,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο υποστηρίζεται ότι η απόφαση του Συμβουλίου συνιστά προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος ακροάσεως, παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως
 —
 Η προσφεύγουσα απλώς ενημερώθηκε κατά τη διαδικασία επανεξετάσεως ότι το Συμβούλιο έχει ήδη εκδώσει σε βάρος της αρνητική απόφαση. Δεν της παρασχέθηκε η δυνατότητα να υποβάλει σχόλια και να επικαλεστεί τα δικαιώματα άμυνας. Αντιθέτως, της τάχθηκε προθεσμία για την αποστολή σχολίων τα οποία το Συμβούλιο, αντί να λάβει υπόψη πριν εκδώσει την απόφασή του, θα εξετάσει μόνο σε χωριστή, μελλοντική διοικητική διαδικασία επανεξετάσεως της διαγραφής της προσφεύγουσας από τον κατάλογο.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο υποστηρίζεται ότι παρατέθηκε ανεπαρκής αιτιολογία
 —
 Η απόφαση επί της επανεξετάσεως δεν περιέχει προσήκουσα αιτιολογία η οποία θα επέτρεπε στην προσφεύγουσα να κατανοήσει τον λόγο για τον οποίο απορρίφθηκε η διοικητική αίτησή της να διαγραφεί από τον κατάλογο.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο υποστηρίζεται ότι στην απόφαση του Συμβουλίου εμφιλοχώρησε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και ότι η απόφαση αυτή συνιστά παράβαση σημαντικών διαδικαστικών και ουσιαστικών απαιτήσεων
 —
 Είναι σαφές ότι Συμβούλιο, για να δικαιολογήσει την προσβαλλόμενη απόφαση, στηρίχθηκε σε έγγραφα και αποδείξεις που αφορούν προηγούμενα στάδια της διοικητικής διαδικασίας.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο υποστηρίζεται ότι η απόφαση του Συμβουλίου συνιστά παράβαση σημαντικών διαδικαστικών και ουσιαστικών απαιτήσεων και του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και εκδόθηκε χωρίς αρμοδιότητα του προσώπου που υπογράφει την προσβαλλόμενη απόφαση
 —
 Το προσβαλλόμενο έγγραφο του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 2015, στο οποίο περιλαμβάνεται η απόφαση να μη διαγραφεί η προσφεύγουσα, είναι από τυπικής απόψεως ελαττωματικό. Τέτοια ελαττώματα που αφορούν τον τύπο της επίμαχης πράξεως συνεπιφέρουν ουσιώδεις προσβολές των δικαιωμάτων της προσφεύγουσας.
 (1) Απόφαση του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσεως 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39).
 (2) Κανονισμός (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ L 88, σ. 1).


text:
 28.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/14
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Oberster Gerichtshof (Αυστρία) στις 25 Απριλίου 2017 — Alexander Mölk κατά Valentina Mölk
 (Υπόθεση C-214/17)
 (2017/C 283/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Alexander Mölk
 Aναιρεσίβλητη: Valentina Mölk
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 3, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 του Πρωτοκόλλου της Χάγης, της 23ης Νοεμβρίου 2007, σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο στις υποχρεώσεις διατροφής, την έννοια ότι για την αίτηση μειώσεως του τελεσιδίκως καθορισθέντος ποσού διατροφής, την οποία ο υπόχρεος υποβάλλει λόγω μεταβολής της εισοδηματικής καταστάσεώς του, κρίσιμο εξακολουθεί να είναι το δίκαιο του κράτους στο οποίο ο δικαιούχος έχει τη συνήθη διαμονή του, ακόμη κι αν το εισέτι καταβλητέο ποσό της διατροφής έχει επιδικαστεί από το δικαστήριο, κατόπιν αιτήσεως του δικαιούχου, σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους στο οποίο ο υπόχρεος διατηρεί αμετάβλητη τη συνήθη διαμονή του, όπως ορίζεται στο άρθρο 4, παράγραφος 3, του Πρωτοκόλλου της Χάγης, της 23ης Νοεμβρίου 2007, σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο στις υποχρεώσεις διατροφής;
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως επί του πρώτου ερωτήματος:
 2)
 Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 3, του Πρωτοκόλλου της Χάγης, της 23ης Νοεμβρίου 2007, σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο στις υποχρεώσεις διατροφής, την έννοια ότι ο δικαιούχος «προσφεύγει» στην αρμόδια αρχή του κράτους στο οποίο ο υπόχρεος έχει τη συνήθη διαμονή του, ακόμη και όταν παρίσταται σε διαδικασία που έχει κινήσει ο υπόχρεος ενώπιον της αρχής αυτής, κατά την έννοια του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΚ) 4/2009 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2008, για τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων και τη συνεργασία σε θέματα υποχρεώσεων διατροφής (1), και ζητεί να απορριφθεί η αίτηση του υπόχρεου επί της ουσίας;
 (1) EE L 7, σ. 1.


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/62
 Προσφυγή της 26ης Αυγούστου 2014 — ΖΖ κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-85/14)
 2014/C 421/90
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: ΖΖ κ.λπ. (εκπρόσωπος: S. Orlandi, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα περί μη εφαρμογής του άρθρου 7 του παραρτήματος V και του άρθρου 8 του παραρτήματος VII του Κώδικα Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως τροποποιήθηκαν με τον κανονισμό 1023/2013 του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2013, για την τροποποίηση του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και αίτημα ακυρώσεως των αποφάσεων περί καταργήσεως του ευεργετήματος της επιστροφής των εξόδων ταξιδίου από τον τόπο διορισμού στον τόπο καταγωγής και περί καταργήσεως της οδοιπορικής άδειας.
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να κρίνει παράνομα τα άρθρα 7 του παραρτήματος V του ΚΥΚ και 8 του παραρτήματος VII του ΚΥΚ,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση περί μη χορηγήσεως στους προσφεύγοντες καμίας οδοιπορικής αδείας, ούτε επιστροφής των ετήσιων εξόδων ταξιδίου από το έτος 2014,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 23.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/14
 Αναίρεση που άσκησε στις 31 Ιανουαρίου 2013 η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 21 Νοεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-270/08, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-54/13 P)
 2013/C 86/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωπος: T. Henze, επικουρούμενος από τους C. von Donat, J. Lipiinsky, δικηγόρους)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Βασίλειο της Ισπανίας, Βασίλειο των Κάτω Χωρών, Γαλλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 21ης Νοεμβρίου 2012, στην υπόθεση T-270/08 — Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, Βασίλειο της Ισπανίας (παρεμβαίνον), Γαλλική Δημοκρατία (παρεμβαίνουσα) και Βασίλειο των Κάτω Χωρών (παρεμβαίνον) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής — λόγω ακυρώσεως της αποφάσεως C(2008) 1615 τελικό της Επιτροπής, της 29ης Απριλίου 2008, περί μειώσεως της χρηματοδοτικής συνδρομής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιθωριακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ), που χορηγήθηκε με την απόφαση της Επιτροπής C(94) 1973 της 5ης Αυγούστου 1994 για το επιχειρησιακό πρόγραμμα του στόχου αριθ. 1 (1994-1999) για το Βερολίνο (ανατολικό τμήμα), στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, και την προσβληθείσα στο πλαίσιο της υποθέσεως T-270/08 απόφαση της Επιτροπής C(2008) 1615 τελικό, της 29ης Απριλίου 2008, περί μειώσεως της χρηματοδοτικής συνδρομής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ), που χορηγήθηκε με την απόφαση της Επιτροπής C(94) 1973, της 5ης Αυγούστου 1994, για το επιχειρησιακό πρόγραμμα του στόχου αριθ. 1(1994-1999) για το Βερολίνο (ανατολικό τμήμα) στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας·
 2)
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα στηρίζει την αναίρεσή της σε τέσσερις λόγους αναιρέσεως.
 Πρώτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 4253/88 (1) σε συνδυασμό με το άρθρο 1 του κανονισμού 2988/95 (2) και παραβίασε την αρχή της δοτής αρμοδιότητας (πρώην άρθρο 5 ΕΚ, στο εξής: άρθρο 5, παράγραφος 2, ΣΕΕ, άρθρο 7 ΣΛΕΕ), διότι με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιον δεχόμενο ότι αμιγώς διοικητικά σφάλματα των εθνικών αρχών επίσης αποτελούν «αντικανονικότητα», η οποία παρέχει στην Επιτροπή το δικαίωμα να προβεί στην κατά το άρθρο 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 4253/88 δημοσιονομική διόρθωση.
 Δεύτερος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη επιπλέον το άρθρο 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 4253/88 σε συνδυασμό με την αρχή της δοτής αρμοδιότητας (άρθρο 5, παράγραφος 2, ΣΕΕ, άρθρο 7 ΣΛΕΕ), διότι αυτό υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο αναγνωρίζοντας στην Επιτροπή την αρμοδιότητα να προβαίνει σε δημοσιονομικές διορθώσεις μέσω προβολής (πρώτο σκέλος του δευτέρου λόγου αναιρέσεως). Όμως, ακόμη και αν μπορούσε να συναχθεί από το άρθρο 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 4253/88 η αρμοδιότητα της Επιτροπής για την διά προβολής μείωση, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε πάντως σε πλάνη περί το δίκαιο επιβεβαιώνοντας τον τρόπο διεξαγωγής της προβολής στην προκειμένη περίπτωση. Αφενός, η Επιτροπή δεν έπρεπε να χαρακτηρίσει ως συστηματικά τα προσαπτόμενα από αυτήν λάθη ως προς ολόκληρο το λειτουργικό πρόγραμμα ούτε να προβάλει το ούτως συναγόμενο ποσοστό λαθών επί του συνολικού προγράμματος. Αφετέρου, η Επιτροπή δεν έπρεπε να χρησιμοποιήσει την εφαρμοζόμενη από αυτήν δειγματοληπτική διαδικασία για να προβεί σε μείωση διά προβολής για το συνολικό πρόγραμμα (δεύτερο σκέλος του δευτέρου λόγου αναιρέσεως). Επιπλέον, με την προβολή μη αντιπροσωπευτικών σφαλμάτων και προβαίνοντας σε κατ’ αποκοπήν διορθώσεις, η Επιτροπή προέβη σε δυσανάλογη μείωση της δημοσιονομικής συμμετοχής στο λειτουργικό πρόγραμμα (τρίτο σκέλος του δευτέρου λόγου αναιρέσεως).
 Τρίτος λόγος αναιρέσεως: Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου παρέβη επιπλέον το άρθρο 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 4253/88 και παραβίασε την αρχή της δοτής αρμοδιότητας στο μέτρο που το Γενικό Δικαστήριο φαίνεται να έκρινε εσφαλμένως ότι η Επιτροπή έχει την αρμοδιότητα να προβαίνει σε κατ’ αποκοπήν δημοσιονομικές διορθώσεις (πρώτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως). Όμως, ακόμη και αν υπήρχε αυτή η αρμοδιότητα για κατ’ αποκοπήν διορθώσεις, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο επιβεβαιώνοντας στην προκειμένη περίπτωση τη διενέργεια δυσανάλογων κατ’ αποκοπήν διορθώσεων (δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως).
 Τέταρτος λόγος αναιρέσεως: Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως σύμφωνα με το άρθρο 81 του Κανονισμού Διαδικασίας του σε συνδυασμό με τα άρθρα 36, και 53, παράγραφος 1, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, διότι από το σκεπτικό της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως δεν προκύπτει ότι το Γενικό Δικαστήριο εξέτασε τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας σχετικά με τον παράνομο χαρακτήρα των κατ’ αποκοπήν δημοσιονομικών διορθώσεων (πρώτο σκέλος του δευτέρου λόγου της προσφυγής) ή σε ποιες εκτιμήσεις βασίστηκε το Γενικό Δικαστήριο για την απόρριψη του εν λόγω ισχυρισμού.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 4253/88 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1988, για τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88 όσον αφορά τον συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπών υφιστάμενων χρηματοδοτικών οργάνων (EE L 374, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (EE L 312, σ. 1).


text:
 5.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/40
 Προσφυγή της 29ης Απριλίου 2008 — Frag Comercio Internacional κατά ΓΕΕΑ — Tinkerbell Modas (GREEN by missako)
 (Υπόθεση T-162/08)
 (2008/C 171/78)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Frag Comercio Internacional, SL (Esparraguera, Ισπανία) (εκπρόσωπος: E. Sugrañes, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Tinkerbell Modas, Ltda (São Paulo, Βραζιλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 14ης Φεβρουαρίου 2008 στην υπόθεση R 1527/2006-2·
 —
 να απορρίψει την αίτηση για καταχώριση κοινοτικού σήματος υπ' αριθ. 3 663 234· και
 —
 να καταδικάσει τον αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «GREEN by missako» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 25, 35 — αίτηση υπ' αριθ. 3 663 234
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Το κοινοτικό εικονιστικό σήμα «MI SA KO» για προϊόντα των κλάσεων 18 και 25· το εθνικό εικονιστικό σήμα «MI SA KO» για υπηρεσίες της κλάσεως 35
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου εφόσον η ύπαρξη γενικού κινδύνου συγχύσεως των καταναλωτών αρκεί για την απόρριψη κοινοτικού σήματος.


text:
 22.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 350/6
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 της 31ης Μαρτίου 2015
 στην υπόθεση E-20/14
 Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά Ισλανδίας
 [Παράβαση υποχρεώσεων από συμβαλλόμενο μέρος — Αδυναμία εφαρμογής — Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 392/2009 σχετικά με την ευθύνη των μεταφορέων που εκτελούν θαλάσσιες μεταφορές επιβατών, σε περίπτωση ατυχήματος]
 (2015/C 350/09)
 Στην υπόθεση E-20/14, Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά Ισλανδίας — Προσφυγή με αίτημα να αναγνωριστεί ότι η Ισλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει του άρθρου 7 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, παραλείποντας να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα για να εντάξει στην εσωτερική έννομη τάξη της, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 56κδ του κεφαλαίου V του παραρτήματος XIII της συμφωνίας για τον ΕΟΧ [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 392/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την ευθύνη των μεταφορέων που εκτελούν θαλάσσιες μεταφορές επιβατών, σε περίπτωση ατυχήματος], όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία για τον ΕΟΧ με το πρωτόκολλο 1 αυτής και με την απόφαση αριθ. 17/2011 της Μεικτής Επιτροπής, της 1ης Απριλίου 2011, το Δικαστήριο, αποτελούμενο από τους Carl Baudenbacher, πρόεδρο, Per Christiansen και Páll Hreinsson (εισηγητή δικαστή), δικαστές, εξέδωσε απόφαση στις 31 Μαρτίου 2015, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:
 Το Δικαστήριο:
 1.
 Αναγνωρίζει ότι η Ισλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει του άρθρου 7 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, παραλείποντας να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα για να εντάξει στην εσωτερική έννομη τάξη της, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 56κδ του κεφαλαίου V του παραρτήματος XIII της συμφωνίας για τον ΕΟΧ [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 392/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την ευθύνη των μεταφορέων που εκτελούν θαλάσσιες μεταφορές επιβατών, σε περίπτωση ατυχήματος], όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία για τον ΕΟΧ με το πρωτόκολλο 1 αυτής και με την απόφαση αριθ. 17/2011 της Μεικτής Επιτροπής, της 1ης Απριλίου 2011.
 2.
 Διατάσσει την Ισλανδία να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.


text:
 29.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 357/30
 Αίτηση για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης που υποβλήθηκε στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ από το Fürstlicher Oberster Gerichtshof του Λιχτενστάιν, στις 9 Ιουλίου 2015, στην υπόθεση Franz-Josef Hagedorn κατά Vienna-Life Lebensversicherung AG
 (Υπόθεση E-15/15)
 (2016/C 357/10)
 Με επιστολή της 9ης Ιουλίου 2015, το Fürstlicher Oberster Gerichtshof του Λιχτενστάιν (το Ανώτατο Δικαστήριο του Λιχτενστάιν), υπέβαλε αίτηση στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ, η οποία παρελήφθη από τη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 9 Ιουλίου 2015, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση Franz-Josef Hagedorn κατά Vienna-Life Lebensversicherung AG, σχετικά με τα ακόλουθα ερωτήματα:
 1.
 Πρέπει το άρθρο 36 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Νοεμβρίου 2002, σχετικά με την ασφάλιση ζωής, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι οι υποχρεώσεις παροχής πληροφοριών που προβλέπονται σε αυτό και στο παράρτημα III σημεία (Α) α.11), α.12) και (B) β.2) για τα συμβόλαια ασφάλισης ζωής μεταβλητού κεφαλαίου («unit-linked contracts») πρέπει επίσης να πληρούνται στην περίπτωση που ένα πρόσωπο το οποίο, με δικαιοπραξία, αποκτά συμβόλαιο ασφάλισης ζωής μεταβλητού κεφαλαίου από άλλο πρόσωπο με τη συγκατάθεση της ασφαλιστικής εταιρείας μέσω της εκχώρησης του συμβολαίου («μεταχειρισμένο» ασφαλιστήριο);
 Σε περίπτωση που το Δικαστήριο απαντήσει καταφατικά στο πρώτο ερώτημα, τίθενται τα ακόλουθα πρόσθετα ερωτήματα:
 2 α)
 Πρέπει το άρθρο 36 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/83/ΕΚ σχετικά με την ασφάλιση ζωής να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, στην περίπτωση που ένα συμβόλαιο ασφάλισης ζωής μεταβλητού κεφαλαίου αποκτάται με δικαιοπραξία, πρέπει να παρέχονται μόνο γενικές πληροφορίες στον νέο κάτοχο ή οφείλει επίσης η ασφαλιστική εταιρεία να παρέχει στον νέο κάτοχο του συμβολαίου πληροφορίες ειδικά για το ασφαλιστικό προϊόν που αποκτά ο ίδιος, ιδίως όσον αφορά τυχόν διαφορές μεταξύ του επενδυτή ή το προφίλ κινδύνου του κατόχου του ασφαλιστηρίου και του εκδοχέα;
 Σε περίπτωση που η απάντηση στην ερώτηση 2 α) είναι αρνητική, τίθεται το εξής ερώτημα:
 2 β)
 Υπάρχουν ειδικές πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στον εκδοχέα προς τον οποίο γίνεται η εκχώρηση του συμβολαίου όσον αφορά το ασφαλιστικό προϊόν που αποκτάται από αυτόν σε περίπτωση που ο κάτοχος του συμβολαίου είναι επιχείρηση, ενώ ο εκδοχέας είναι φυσικό πρόσωπο ή καταναλωτής;
 Σε περίπτωση που η απάντηση στην ερώτηση 2 β) είναι αρνητική, τίθεται το εξής ερώτημα:
 2 γ)
 Υπάρχουν ειδικές πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στον εκδοχέα προς τον οποίο γίνεται η εκχώρηση του συμβολαίου όσον αφορά το ασφαλιστικό προϊόν που αποκτάται από αυτόν, όταν θεωρείται περιττή η παροχή πληροφοριών από τον εκχωρητή του συμβολαίου σχετικά με το εν λόγω ασφαλιστικό προϊόν, για παράδειγμα, επειδή δεν γνωστοποίησε στην ασφαλιστική εταιρεία τις αναγκαίες πληροφορίες προκειμένου να αξιολογηθεί το δικό του προφίλ κινδύνου ή των επενδυτών;
 3.
 Έχουν οι διατάξεις σχετικά με τις υποχρεώσεις του ασφαλιστή βάσει του παραρτήματος III σημείο (Β) β.2) της οδηγίας 2002/83/ΕΚ σχετικά με την ασφάλιση ζωής πράγματι μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο ακόμη και αν το εθνικό δίκαιο προβλέπει, στο παράρτημα 4 (ΙΙ) (2) του Versicherungsaufsichtsgesetz (Νόμου περί εποπτείας των ασφαλίσεων), στην περίπτωση συμβολαίων ασφάλισης ζωής μεταβλητού κεφαλαίου, ότι κατά τη διάρκεια του ασφαλιστικού συμβολαίου πρέπει να παρέχονται πληροφορίες σχετικά με τα μερίδια στα οποία βασίζεται το ασφαλιστήριο συμβόλαιο και το είδος των περιουσιακών στοιχείων που περιέχονται σε αυτό, μόνον εάν οι αλλαγές στις παρεχόμενες πληροφορίες απορρέουν από «τροποποιήσεις του νόμου», αλλά όχι και «σε περίπτωση μεταβολής των όρων του συμβολαίου» (παράρτημα III σημείο (B) β.2) της οδηγίας 2002/83/ΕΚ);


text:
C 357/16 . EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων 22. 11 . 97
 ται για αμοιβή , τουλάχιστον στην περίπτωση που o εργο H ενάγουσα ζητεί απο το Δικαστήρο:
 δότης δεν είχε αναγγείλει πριν από την έναρξη του έτους
 κατά το οποίο κατέβαλε το δώρο ότι τα Χριστούγεννα — να καταδικάσει το δήμο Montorio al Vamono στην επι
 του επόμενου έτους σκόπευε να το καταβάλει με απο στροφή :
 κλειστικό κριτήριο τη μελλοντική παροχή εργασίας,
 δηλαδή οτι δεν θα το κατέβαλλε στους εργαζομένους — ποσού ύψους 455 200 000 ιταλικών λιρών (LIT),
 των οποίων οι σχέσεις εργασίας θα τελούσαν υπό ανα καταβληθέντος ως κεφαλαίου , και ετέρου ύψους
 στολή κατά το χρονικό σημείο της καταβολής του ; 650 885 339 LIT, ως απαιτητών τόκων, στα πλαίσια
 της χρηματοδοτήσεως της συμβάσεως 147,
 2. Συνιστά παράβαση του άρθρου 119 της συνθήκης ΕΚ
 του άρθρου 11 σημείο 2 στοιχείο β ) της οδηγίας 92/85/ — ποσού ύψους 158 400 000 ιταλικών λιρών (LIT)
 ΕΟΚ και της ρήτρας 2 σημείο 6 της συμφωνίας-πλαισίου καταβληθέντος ως κεφαλαίου , και ετέρου ύψους
 για τη γονική άδεια, που είναι προσαρτημένη στην οδη 243 672 339 LIT, ως απαιτητών τόκων, στα πλαίσια
 γία 96/34/ΕΚ (: ) (που πρέπει να μεταφερθεί στο εσωτε της χρηματοδοτήσεως της συμβάσεως 149
 ρικό δίκαιο) το γεγονός ότι ένας εργοδότης αποκλείει
 πλήρως από τον κύκλο των εργαζομένων, στους οποίους
 καταβάλλει το δώρο Χριστουγέννων, τις γυναίκες που ήτοι συνολικού ποσού ύψους 1 508 157 399 LIT, συν τους
 κατά το χρονικό σημείο της καταβολής του τελούν σε τόκους που θα γεννηθούν από τις 31 Αυγούστου 1997
 γονική άδεια, χωρίς να λαμβάνει υπόψη την εργασία που μέχρι την οριστική εξόφληση, λόγω της επελθούσας
 έχουν παράσχει κατά το έτος καταβολής του δώρου και λύσεως των δύο προαναφερθεισών συμβάσεων,
 τις διανυθείσες περιόδους προστασίας της μητρότητας
 (απαγορεύσεως εργασίας ); — να επιδικάσει στην Επιτροπή ποσό ύψους 50 000 000 LIT
 ή οποιοδήποτε άλλο ποσό κρίνει (ος . ενδεδειγμένο ως
 3 . Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη εξ αιτίας της μη
 ερώτημα: εκπληρώσεοος των υποχρεώσεων του δήμου Montorio al
 Vomano.
 Συνιστά παράβαση του άρθρου 119 της συνθήκης ΕΚ
 του άρθρου 11 σημείο 2 στοιχείο β) της οδηγίας 92/85/
 ΕΟΚ και της ρήτρας 2 σημείο 6 της προσαρτημένης στην — να καταδικάσει τον δήμο Montorio al Vomano στα
 δικαστικά έξοδα.
 οδηγία 96/34/ΕΚ συμφωνίας-πλαισίου για τη γονική
 άδεια το γεγονός ότι ένας εργοδότης λαμβάνει υπόψη
 για την αναλογική μείωση του δώρου Χριστουγέννων Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 που καταβάλλει σε γυναίκα τελούσα σε γονική άδεια,
 H αγωγή, η οποία ασκήθηκε δυνάμει ρήτρας διαιτησίας,
 — τις περιόδους της γονικής άδειας, αποσκοπεί στην απόδοση των χρηματικών ενισχύσεων που
 — τις περιόδους προστασίας της μητρότητας (απαγορε χορηγήθηκαν από την ενάγουσα στον εναγόμενο για την
 ύσεως εργασίας); πραγματοποίηση α) ενός ολοκληρωμένου συστήματος αιο
 λικής ενέργειας με μηχανή εσωτερικής καύσεως 225 kw με τη
 Το αιτούν δικαστήριο ζητεί επίσης από το Δικαστήριο των βέλτιστη δυνατή κατανομή ισχύος (σύμβαση αριθ. WE/147
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί, στο πλαίσιο των 85 ) και β) ενός ολοκληρωμένου υδροηλεκτρικού σταθμού με
 υποβληθέντων ερωτημάτων, επίσης όσον αφορά το πεδίο την εφαρμογή αιολικού συστήματος και μηχανής εσωτερικής
 εφαρμογής της ρήτρας 2 σημείο 6 της συμφωνίας-πλαισίου καύσεως (σύμβαση αριθ. ΗΥ/149-85). H Επιτροπή αποφά
 για τη γονική άδεια, που είναι προσαρτημένη στην οδηγία σισε να υπαναχωρήσει από τις συμβάσεις που συνήφθησαν
 96/34/ΕΚ . σύμφωνα με το ιταλικό δίκαιο μεταξύ των διαδίκων λόγω
 της μη εκπληρώσεως των υποχρεώσεων του εναγομένου .
 (') ΕΕ L 348 της 28. 11 . 1992 , σ. 1 .
 (-) ΕΕ L 145 της 19. 6. 1996 , σ. 4.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ
 βαλε το Arbeidshof te Antwerpen με απόφαση της 17ης Σε
 Αγωγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά πτεμβρίου 1997 στην υπόθεση Rijksdienst voor Pensioenen
 του δήμου Montorio al Vomano, που ασκήθηκε στις 24 Σε κατά Wim Westerborg
 πτεμβρίου 1997
 (Υπόθεση C-334/97) (Υπόθεση C-335/97)
 (97/C 357/28 ) (97/C 357/29) '
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη Με απόφαση της 17ης Σεπτεμβρίου 1997, η οποία περιήλθε
 από τον Paolo Stancanelli, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, επι στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοι
 κουρούμενο από το δικηγόρο Alberto Dal Ferro, με νοτήτων, στις 26 Σεπτεμβρίου 1997, το Arbeidshof te Antwer
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz. pen, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Rijksdienst voor Pen
 κτίριο Wagner, rue Alcide de Gasperi, άσκησε στις 24 Σε sioenen και Wim Westenborg, που εκκρεμεί ενώπιον του ,
 πτεμβρίου 1997, ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά
 Κοινοτήτων, αγωγή κατά του δήμου Montorio al Vomano. σείος επί των ακόλουθων ερωτημάτων:
 ---pagebreak--- 22. 11 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 357/17
 1 . Ζητεί απο το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διατάξεων της εθνικής νομοθεσίας προκειμένου να
 να εκδώσει προδικαστική απόφαση επί των ακολούθων αρθούν οι δυσμενείς συνέπειες:
 ζητημάτων ερμηνείας βάσει των προαναφερθεισών δια
 τάξεων και όσων άλλων το Δικαστήριο θεωρήσει εφαρ
 μοστέες: — της εφαρμογής των διατάξεων αυτών επί των διακι
 νουμένου εργαζομένων που έχουν ασκήσει το δι
 καίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας,
 Συμβιβάζεται με το κοινοτικο δίκαιο, ειδικότερα δε με τα
 άρθρα 5 , 48 και 51 της συνθήκης της 25ης Μαρτίου 1957 — της ελλείψεως συντονισμού μεταξύ των συστημάτων
 για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότη κοινωνικής ασφαλίσεως των διαφόρων κρατών με
 τας, και πιο συγκεκριμένα με την αρχή της ελεύθερης λών:
 κυκλοφορίας των εργαζομένων και την καλόπιστη συνερ
 γασία των αρμοδίων αρχών, η άποψη ότι το εθνικό
 δικαστήριο, το οποίο διαπιστώνει ότι o εφαρμοστέος
 κανόνας του εθνικού δικαίου — όπως το άρθρο 3
 παράγραφος 1 του βελγικού νόμου της 20ής Ιουλίου
 1990, το οποίο επιβάλλει τη μείωση της συντάξεως του
 διακινουμένου εργαζομένου (εφαρμογή του συντελεστή Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αγάμου , δηλαδή 60% , αντί του συντελεστή εγγάμου , κατά Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 26 Σεπτεμ
 δηλαδή 75% ) όταν η σύζυγος του λαμβάνει σύνταξη βρίου 1997
 λόγω συμπληρώσεως συνταξίμου χρόνου ή ανάλογο όφε
 λος στο πλαίσιο συνταξιοδοτικού συστήματος της αλλο (Υπόθεση C-336/97)
 δαπής — επιβάλλει τη μείωση της συντάξεως του διακι 97/C 357/30)
 νουμένου εργαζομένου και το οποίο θεωρεί αδύνατη
 οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία του κανόνα αυτού που να
 μπορεί να άρει προς όφελος της ελεύθερης κυκλοφορίας
 των εργαζομένων τις απρόβλεπτες δυσμενείς συνέπειες H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη
 της ελλείψεως συντονισμού μεταξύ των συστημάτων από τον Paolo Stancanelli , μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, επι
 κοινωνικής ασφαλίσεως ή κρίνει ότι η γενομένη εφαρ κουρούμενο από τον Claudio Tesauro, δικηγόρο Νεαπόλεως,
 μογή του κανόνα αυτού αποτελεί εμπόδιο για την ελεύ με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la
 θερη κυκλοφορία των εργαζομένων, δεν μπορεί να απο Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε στις 26 Σεπτεμβρίου
 στεί από την εφαρμογή του κανόνα αυτού ; 1997, ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοι
 νοτήτων, προσφυγή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας.
 2. Ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 να ερμηνεύσει την απόφασή του της 5ης Οκτωβρίου 1994
 στην υπόθεση C-165/91 , van Munster, υπό το πρίσμα των
 ίδιων κανόνων του κοινοτικού δικαίου :
 — να αναγνωρίσει οτι η Ιταλική Δημοκρατία, μη μεριμνώ
 ντας για την κατάστρωση σχεδίων επείγουσας ανάγκης
 που πρέπει να εφαρμόζονται στο εξωτερικό των εγκα
 α) μπορούν τα όσα εκτίθενται στην απόφαση αυτή σχε ταστάσεων, η βιομηχανική δραστηριότητα των οποίων
 τικά με το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα (σκέψεις έχει κοινοποιηθεί σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας
 21 έως 31 ) να χαρακτηριστούν ως «απρόβλεπτες 82/5Θ1 /ΕΟΚ ('), κατά παράβαση του άρθρου 7
 δυσμενείς συνέπειες της ελλείψεως συντονισμού παράγραφος 1 τρίτη περίπτωση της εν λόγω οδηγίας, και
 μεταξύ των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως;» μη προβλέποντας τη διενέργεια επιθεωρήσεων ή άλλων
 ( μέτρων ελέγχου, ανάλογα με τη μορφή της βιομηχανικής
 δραστηριότητας, κατά παράβαση του άρθρου 7
 β) πρέπει το σημείο 2 του διατακτικού της αποφάσεως παράγραφος 2 της οδηγίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που
 αυτής να ερμηνευθεί, υπό το πρίσμα των σκέψεων 32 υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ,
 έως 34, κατά τέτοιον τρόπο ώστε, όταν δεν είναι
 δυνατή ερμηνεία του εφαρμοστέου κανόνα του εθνι
 κού δικαίου η οποία σε συγκεκριμένη περίπτωση να — να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 αίρει τις δυσμενείς για την ελεύθερη κυκλοφορία των έξοδα.
 εργαζομένων συνέπειες της εφαρμογής του , το
 εθνικό δικαστήριο να πρέπει να εφαρμόσει άνευ ετέ
 ρου τον κανόνα αυτόν; Ισχυρισμοί και κυρία επιχειρήματα
 3. Υπό το πρίσμα του σημείου 2 του διατακτικού της Το άρθρο 7 παραγραφος 1 της οδηγίας ορίζει οτι τα κράτη
 αποφάσεως της 5ης Οκτωβρίου 1994 και της νομολογίας μέλη προβαίνουν στη σύσταση ή ορίζουν τις αρμόδιες αρχές
 του Δικαστηρίου, συμβιβάζεται με το κοινοτικό δίκαιο, που είναι επιφορτισμένες μεταξύ άλλων με τη μέριμνα της
 και πιο συγκεκριμένα με τα άρθρα 5 , 48 και 51 της πραγματικής καταστρώσεως των σχεδίων επείγουσας
 συνθήκης, η άποψη ότι το εθνικό δικαστήριο δεν οφείλει ανάγκης και παρεμβάσεως που πρέπει να εφαρμόζονται
 να αποστεί από την εφαρμογή σαφών και δεσμευτικών εκτός των εγκαταστάσεων, η βιομηχανική δραστηριότητα


text:
 8.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 273/5
 Προσφυγή της 14ης Ιουνίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-296/12)
 2012/C 273/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal και W. Roels)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, εγκρίνοντας και διατηρώντας τη μείωση φόρου λόγω συνταξιοδοτικών αποταμιεύσεων στο μέτρο που η μείωση αυτή ισχύει μόνο για καταβολές προς βελγικούς φορείς και σε βελγικά ταμεία υγείας, παρέβη τις υποχρεώσεις που έχει από τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως από τα άρθρα της 56 και 63·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι η μη χορήγηση μειώσεως φόρου για καταβολές προς φορείς εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος, ενώ μείωση φόρου επιτρέπεται για καταβολές προς φορείς εγκατεστημένους στο Βέλγιο, συνιστά περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας υπηρεσιών τόσο για τους αποδέκτες των υπηρεσιών αυτών όσο και για τους παρόχους που δεν είναι εγκατεστημένοι στο βελγικό έδαφος.
 Επίσης, η Επιτροπή θεωρεί ότι η μη χορήγηση μειώσεως φόρου για καταθέσεις σε ατομικούς ή συλλογικούς λογαριασμούς ή για πληρωμές ασφαλίστρων ζωής σε και προς φορείς εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος, ενώ μείωση φόρου επιτρέπεται για τέτοιες καταθέσεις και πληρωμές σε και προς φορείς εγκατεστημένους στο Βέλγιο, συνιστά εμπόδιο για την ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων υπό την έννοια ότι Βέλγοι καταθέτες και ασφαλιζόμενοι αποθαρρύνονται να έχουν καταθέσεις ή ασφάλειες ζωής σε φορέα μη εγκατεστημένο στο Βέλγιο, επειδή οι καταθέσεις ή ασφάλειες αυτές δεν δύνανται να τύχουν της μειώσεως φόρου και επομένως είναι λιγότερο συμφέρουσες.
 Κατά την Επιτροπή, τα εμπόδια αυτά δεν δικαιολογούνται από κανένα δικαιολογητικό λόγο.


text:
 2.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 197/12
 Προσφυγή της 20ής Μαΐου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-211/08)
 (2008/C 197/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. Traversa και R. Vidal Puig)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, αρνούμενο να αποδώσει στους δικαιούχους του εθνικού συστήματος υγείας της Ισπανίας τα ιατρικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν σε άλλο κράτος μέλος στις περιπτώσεις νοσοκομειακής περίθαλψης που τους παρασχέθηκε σύμφωνα με το άρθρο 22, παράγραφος 1, στοιχείο α', σημείο i, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 (1), της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (στο εξής: κανονισμός 1408/71), στο μέτρο που το επίπεδο κάλυψης των εξόδων που ισχύει στο κράτος μέλος όπου παρέχεται η εν λόγω περίθαλψη είναι χαμηλότερο από το προβλεπόμενο στην ισπανική νομοθεσία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 49 ΕΚ
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Η ισπανική νομοθεσία περί κοινωνικής ασφαλίσεως ορίζει ότι οι υπηρεσίες νοσοκομειακής περίθαλψης που καλύπτονται από το εθνικό σύστημα υγείας πρέπει να παρέχονται από το ίδιο το σύστημα, εκτός από εντελώς εξαιρετικές περιπτώσεις «επείγουσας, άμεσης και ζωτικού χαρακτήρα υγειονομικής περίθαλψης». Κατά συνέπεια, όταν ένας ασφαλισμένος του ισπανικού εθνικού συστήματος υγείας μετακινείται προσωρινά σε άλλο κράτος μέλος και, κατά τη διάρκεια της εκεί παραμονής του, του παρέχονται υπηρεσίες νοσοκομειακής περίθαλψης που είναι αναγκαίες από ιατρικής απόψεως, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 22, παράγραφος 1, στοιχείο α', σημείο i, του κανονισμού 1408/71, τα έξοδα στα οποία υποβάλλεται αποδίδονται από τις ισπανικές αρχές.
 2.
 Όταν το επίπεδο κάλυψης των εξόδων νοσηλείας το οποίο ισχύει σύμφωνα με τη νομοθεσία άλλου κράτους μέλους είναι λιγότερο ευνοϊκό από το προβλεπόμενο στην ισπανική νομοθεσία, η άρνηση των ισπανικών αρχών να αποδώσουν τη διαφορά μπορεί να αποθαρρύνει τους ασφαλισμένους του ισπανικού εθνικού συστήματος υγείας από το να μεταβούν στο εν λόγω κράτος μέλος προκειμένου να τύχουν μη ιατρικών υπηρεσιών (για παράδειγμα εκπαιδευτικών ή τουριστικών υπηρεσιών) ή, στις περιπτώσεις ασφαλισμένων που ήδη έχουν μεταβεί στο κράτος αυτό, μπορεί να τους παροτρύνει να επισπεύσουν την επιστροφή τους προκειμένου να τους χορηγηθεί δωρεάν νοσοκομειακή περίθαλψη στην Ισπανία. Επομένως, η επίδικη ισπανική ρύθμιση μπορεί να περιορίσει τόσο την παροχή διαφορετικών από τις ιατρικές υπηρεσιών, που αποτελούν αρχικά το κίνητρο για την προσωρινή μετακίνηση ενός ασφαλισμένου σε άλλο κράτος μέλος, όσο και τη συνακόλουθη παροχή ιατρικών υπηρεσιών στο κράτος μέλος αυτό, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 22, παράγραφος 1, στοιχείο α', σημείο i, του κανονισμού 1408/71.
 3.
 Οι προαναφερθέντες περιορισμοί της ελεύθερης παροχής των υπηρεσιών δεν δικαιολογούνται από τη Συνθήκη ΕΚ. Ειδικότερα, οι ισπανικές αρχές δεν απέδειξαν ότι οι εν λόγω περιορισμοί είναι αναγκαίοι προκειμένου να αποτραπεί η πρόκληση σοβαρής ζημίας στην οικονομική ισορροπία του ισπανικού εθνικού συστήματος υγείας. Κατά συνέπεια, συνάγεται ότι η επίδικη ρύθμιση είναι αντίθετη προς το άρθρο 49 ΕΚ.
 (1) ΕΕ L 149, σ. 2; EE ειδ. έκδ. 05/01, σ. 73.


text:
C 171/14 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 19.7.2003
 1. Κατόπιν των αποφάσεων του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών την έννοια ότι δεν επιτρέπουν εθνικές ρυθμίσεις οι οποίες
 Κοινοτήτων της 21ης Ιουνίου 1988, 39/86, Lair, Συλλογή απαγορεύουν σε οποιονδήποτε να προμηθεύει, να προσφέρει
 1988, σ. 3161, και 197/86, Brown, Συλλογή 1988, ή να συμφωνεί να προμηθεύσει, να εκθέτει προς πώληση ή να
 σ. 3205, και των εξελίξεων στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής έχει στην κατοχή του προς πώληση οποιοδήποτε προϊόν που
 Ενώσεως, όπου περιλαμβάνονται η θέσπιση του άρθρου 18 παρασκευάζεται εν όλω ή εν μέρει από καπνό, έχει είτε μορφή
 ΕΚ και οι εξελίξεις όσον αφορά την αρμοδιότητα της σκόνης είτε λεπτών σωματιδίων είτε κάθε συνδυασμό αυτών
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως στον τομέα της εκπαιδεύσεως, εξακο- των μορφών είτε του έχει προσδοθεί μορφή που θυμίζει
 λουθεί το οικονομικό βοήθημα για τις δαπάνες διαβιώσεως τρόφιμα και προορίζεται για κατανάλωση από το στόμα
 το οποίο παρέχεται στους σπουδαστές που παρακολουθούν εκτός του καπνίσματος ή του μασήματος;
 μαθήματα στο πανεπιστήμιο, είτε παρέχεται (α) υπό τη μορφή
 επιδοτούμενων δανείων είτε (β) υπό τη μορφή υποτροφιών,
 να μην εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της Συνθήκης ΕΚ, όσον 2) Πάσχει το άρθρο 8 της οδηγίας 2001/37/ΕΚ ( 1) ολική ή
 αφορά το άρθρο 12 ΕΚ και την απαγόρευση της δυσμενούς μερική ακυρότητα συνεπεία:
 διακρίσεως λόγω ιθαγενείας;
 2. Αν δοθεί αρνητική απάντηση σε οποιοδήποτε από τα δύο α) παραβιάσεως της αρχής απαγορεύσεως των διακρίσεων·
 σκέλη του πρώτου ερωτήματος και αν το οικονομικό βοή-
 θημα για τις δαπάνες διαβιώσεως το οποίο παρέχεται στους
 σπουδαστές υπό τη μορφή υποτροφιών ή δανείων εμπίπτει
 σήμερα στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 12 ΕΚ, ποια β) παραβάσεως του άρθρου 28 και/ή 29 της Συνθήκης
 κριτήρια πρέπει να εφαρμόσει το εθνικό δικαστήριο για να ΕΚ·
 καθορίσει αν οι προϋποθέσεις που διέπουν το δικαίωμα
 λήψεως τέτοιου οικονομικού βοηθήματος δικαιολογούνται
 αντικειμενικά και δεν εξαρτώνται από την ιθαγένεια; γ) παραβιάσεως της αρχής της αναλογικότητας·
 3. Αν δοθεί αρνητική απάντηση σε οποιαδήποτε από τα δύο
 σκέλη του πρώτου ερωτήματος, μπορεί να γίνει επίκληση δ) ανεπαρκείας του άρθρου 95 και/ή του άρθρου 133 ως
 του άρθρου 12 ΕΚ προς στήριξη της αξιώσεως λήψεως νομικής βάσεως·
 βοηθήματος για τις δαπάνες διαβιώσεως με ημερομηνία
 ενάρξεως προγενέστερη της ημερομηνίας εκδόσεως της
 αποφάσεως του ∆ικαστηρίου επί της υπό κρίση υποθέσεως ε) παραβάσεως του άρθρου 95, παράγραφος 3·
 και, αν ναι, πρέπει να εξαιρεθούν όσοι προσέφυγαν δικαστικώς
 πριν από την ημερομηνία αυτή;
 στ) καταχρήσεως εξουσίας·
 ζ) παραβάσεως του άρθρου 253 ΕΚ και/ή της υποχρεώ-
 σεως αιτιολογήσεως·
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Ηigh Court of Justice (England and Wales),
 Queen’s Bench Division (Administrative Court), με διά- η) παραβιάσεως του θεμελιώδους δικαιώματος της ιδιο-
 ταξη της 17ης Απριλίου 2003 στην υπόθεση The Queen κτησίας;
 κατόπιν αιτήσεως του 1) Swedish Match AB 2) Swedish
 Match UK Ltd κατά του Υπουργείου Υγείας
 3) Στην περίπτωση που:
 (Υπόθεση C-210/03)
 (2003/C 171/20) α) θεσπίστηκε εθνική ρύθμιση για την εφαρμογή του
 άρθρου 8α της οδηγίας 89/622/ΕΟΚ (2) το 1992·
 Με διάταξη της 17ης Απριλίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις β) η εν λόγω εθνική ρύθμιση θεσπίστηκε με βάση εξουσιο-
 15 Μαΐου 2003, το Ηigh Court of Justice (England and Wales), δότηση του εθνικού δικαίου η οποία δεν εξαρτάται από
 Queen’s Bench Division (Administrative Court) στο πλαίσιο της την ύπαρξη υποχρεώσεως για θέση σε εφαρμογή της
 διαφοράς μεταξύ The Queen κατόπιν αιτήσεως του 1) Swedish οδηγίας·
 Match AB 2) Swedish Match UK Ltd και Secretary of State for
 Health που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: γ) η οδηγία 89/622/ΕΟΚ (όπως τροποποιήθηκε στη συνέ-
 χεια με την Πράξη Προσχωρήσεως της Αυστρίας,
 1) Έχουν τα άρθρα 28 έως 30 ΕΚ, εφαρμοζόμενα κατά τρόπο της Φινλανδίας και της Σουηδίας) καταργήθηκε και
 συμβατό με τις γενικές αρχές της αναλογικότητας, της αντικαστάθηκε με την οδηγία 2001/37/ΕΚ, το άρθρο 8
 απαγορεύσεως των διακρίσεων και του σεβασμού των θεμε- της οποίας επανέφερε σε ισχύ το άρθρο 8α της οδηγίας
 λιωδών δικαιωμάτων (ιδίως του δικαιώματος της ιδιοκτησίας), 89/622/ΕΟΚ· και
 ---pagebreak--- 19.7.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 171/15
 δ) το άρθρο 8 της οδηγίας 2001/37/ΕΚ είναι άκυρο λόγω του διαμονής, δεν επιβάλλει στους ημεδαπούς γενικά
 των αρχών στις οποίες αναφέρονται τα ερωτήματα 2α, υποχρέωση σχετικά με την εξακρίβωση της ταυτότητας;
 2γ ή 2η. Έχουν οι εν λόγω αρχές την έννοια ότι
 απαγορεύουν επίσης την εν λόγω εθνική ρύθμιση; γ. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο
 ερώτημα 2α, θέτει το παρόν στάδιο εξελίξεώς του
 ( 1) Οδηγία 2001/37/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβου-
 κοινοτικού δικαίου απαιτήσεις για το χρονικό διάστημα
 λίου, της 5ης Ιουνίου 2001, για την προσέγγιση των νομοθετικών, εντός του οποίου το κράτος μέλος πρέπει να παράσχει
 κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την ευχέρεια επιδείξεως εγκύρου δελτίου ταυτότητας ή
 την παραγωγή, την παρουσίαση και την πώληση των προϊόντων εγκύρου διαβατηρίου, πριν επιβάλει διοικητική κύρωση
 καπνού - ∆ηλώσεις της Επιτροπής (EE L 194 της 18.7.2001, σ. 26). υπό τη μορφή ενός μέτρου για την τεκμαιρόμενη
 ( 2) Οδηγία 89/622/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 13ης Νοεμβρίου 1989 παράνομη διαμονή;
 για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών
 διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με τη σήμανση των προϊόντων δ. Αποτελεί μια διοικητική κύρωση υπό τη μορφή ενός
 καπνού (EE L 359 της 8.12.1989, σ. 1).
 μέτρου, το οποίο εκτίθεται στο ερώτημα 2γ και το
 οποίο συνίσταται στην κράτηση με σκοπό την απέλαση
 βάσει των διατάξεων του άρθρου 59 του Vw 2000,
 πριν παρασχεθεί η κατά το ερώτημα 2γ προθεσμία
 κύρωση η οποία συνιστά δυσανάλογα σοβαρό περιο-
 ρισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Rechtbank ’s-Gravenhage με απόφαση της 3. α. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 1,
 12ης Μαΐου 2003 S. Oulane κατά de Minister voor υφίσταται κατά το κοινοτικό δίκαιο στο παρόν στάδιο
 Vreemdelingenzaken en Integratie εξελίξεώς του παρακώλυση της ελεύθερης κυκλοφορίας
 των υπηρεσιών, όταν εις βάρος ενός προσώπου το οποίο
 (Υπόθεση C-215/03) ισχυρίζεται ότι είναι υπήκοος άλλου κράτους μέλους
 και τουρίστας, κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο
 (2003/C 171/21) δεν έχει αποδείξει μέσω της επιδείξεως εγκύρου δελτίου
 ταυτότητας ή εγκύρου διαβατηρίου το δικαίωμά του
 διαμονής, επιβάλλεται βάσει των διατάξεων του
 Με απόφαση της 12ης Μαΐου 2003, η οποία περιήλθε στη άρθρου 59 του Vw 2000 για λόγους δημοσίας τάξεως
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις το μέτρο της κρατήσεως με σκοπό την απέλαση και
 19 Μαΐου 2003, το Rechtbank ’s-Gravenhage στο πλαίσιο της χωρίς να προκύπτει ενεστώσα και σοβαρή απειλή για τη
 διαφοράς μεταξύ S. Oulane και Minister voor δημόσια τάξη;
 Vreemdelingenzaken en Integratie, που εκκρεμεί ενώπιόν του,
 ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως β. Έχει σημασία, όταν πρόκειται για παρακώλυση κατά το
 επί των εξής ερωτημάτων: ερώτημα 3α, για τη διευκρίνιση του ζητήματος αν η
 παρακώλυση δικαιολογείται, η διάρκεια του χρονικού
 διαστήματος εντός του οποίου το κράτος μέλος παρείχε
 Όσον αφορά την πρώτη διαδικασία: τη δυνατότητα επιδείξεως εγκύρου δελτίου ταυτότητας
 ή εγκύρου διαβατηρίου;
 1. Πρέπει οι διατάξεις του άρθρου 4, παράγραφος 2, τρίτο
 εδάφιο, της οδηγίας 73/148/ΕΟΚ (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001,
 σ. 144), λόγω της καταργήσεως των ελέγχων εισόδου στα γ. Έχει σημασία, όταν πρόκειται για παρακώλυση κατά
 σύνορα, να νοηθούν κατά τέτοιο τρόπο ώστε το παρεχόμενο την έννοια του ερωτήματος 3α, για τη διευκρίνιση του
 με αυτές δικαίωμα διαμονής ενός προσώπου, το οποίο ζητήματος αν η παρακώλυση δικαιολογείται, το αν το
 ισχυρίζεται ότι είναι υπήκοος άλλου κράτους μέλους και κράτος μέλος εκ των υστέρων καταβάλει αποζημίωση
 τουρίστας, να πρέπει να αναγνωρίζεται από τις αρχές του για το χρονικό διάστημα κατά το οποίο το πρόσωπο
 κράτους μέλους, εντός του οποίου το εν λόγω πρόσωπο βρισκόταν υπό κράτηση και δεν είχε ακόμη αποδείξει
 επικαλείται το δικαίωμά του διαμονής, μόλις από το χρονικό την ιθαγένειά του μέσω επιδείξεως εγκύρου διαβατηρίου
 σημείο κατά το οποίο επιδεικνύεται από το πρόσωπο αυτό το ή εγκύρου δελτίου ταυτότητας, όπως αυτό συνηθίζεται
 έγκυρο δελτίο του ταυτότητας ή το έγκυρο διαβατήριό του; εντός αυτού του κράτους μέλους στην περίπτωση
 παράνομης κρατήσεως αλλοδαπών;
 2. α) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1,
 παρέχει εν προκειμένω το παρόν στάδιο εξελίξεως του 4. Εμποδίζει το κοινοτικό δίκαιο, στο παρόν στάδιο εξελίξεώς
 κοινοτικού δικαίου, ειδικότερα όσον αφορά την αρχή του, ιδίως βάσει της απαγορεύσεως των διακρίσεων, στην
 της απαγορεύσεως των διακρίσεων και την ελεύθερη περίπτωση κατά την οποία το ίδιο το κράτος μέλος δεν θέτει
 κυκλοφορία των υπηρεσιών, δυνατότητα εξαιρέσεως γενικά μια υποχρέωση σχετικά με την εξακρίβωση της
 υπό την έννοια ότι οι αρχές κράτους μέλους πρέπει να ταυτότητας, το να επιβάλει ένα κράτος μέλος, στο πλαίσιο
 δίνουν στο εν λόγω πρόσωπο την ευχέρεια να επιδείξει της επιτηρήσεως αλλοδαπών εντός της ημεδαπής, εις βάρος
 το έγκυρο δελτίο του ταυτότητας ή το έγκυρο διαβα- ενός προσώπου, το οποίο ισχυρίζεται ότι είναι τουρίστας ένα
 τήριό του; μέτρο όπως η κράτηση αλλοδαπού με τον σκοπό απελάσεώς
 του βάσει των διατάξεων του άρθρου 59 του Vw 2000,
 β. Έχει σημασία για την απάντηση στο ερώτημα 2α το ότι κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο το πρόσωπο αυτό
 το εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους, εντός του δεν έχει αποδείξει το δικαίωμά του διαμονής μέσω επιδείξεως
 οποίου το πρόσωπο αυτό επικαλείται το δικαίωμά εγκύρου δελτίου ταυτότητας ή εγκύρου διαβατηρίου;


text:
 12.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/3
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Cour administrative (Λουξεμβούργο) στις 20 Φεβρουαρίου 2012 — Adzo Domenyo Alopka, Jarel Mondoulou, Eja Mondoulou κατά Ministre du Travail, de l'Emploi et de l'Immigration
 (Υπόθεση C-86/12)
 2012/C 138/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour administrative
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούντες: Adzo Domenyo Alopka, Jarel Mondoulou, Eja Mondoulou
 Εφεσίβλητος: Ministre du Travail, de l'Emploi et de l'Immigration
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 20 της ΣΛΕΕ, ενδεχομένως σε συνδυασμό με τα άρθρα 20, 21, 24, 33 και 34 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, στην περίπτωση κατά την οποία καθένα ή περισσότερα από τα άρθρα αυτά ερμηνευθούν μεμονωμένα ή συστηματικά, την έννοια ότι δεν επιτρέπει σε κράτος μέλος, αφενός, να αρνείται να χορηγήσει σε υπήκοο τρίτης χώρας ο οποίος συντηρεί μόνος του τα πολύ νεαρής ηλικίας τέκνα του, που είναι πολίτες της Ένωσης, άδεια διαμονής στο κράτος μέλος διαμονής των εν λόγω τέκνων όπου αυτά ζουν μαζί του από την ημερομηνία γεννήσεώς τους, χωρίς να έχουν την ιθαγένεια του κράτους αυτού και, αφετέρου, να αρνείται στον εν λόγω υπήκοο τρίτης χώρας τη χορήγηση άδειας διαμονής ή και, ενδεχομένως, άδειας εργασίας;
 2)
 Πρέπει τέτοιου είδους αποφάσεις να θεωρείται ότι εμποδίζουν τα εν λόγω τέκνα, στο κράτος διαμονής τους στο οποίο έχουν ζήσει από την ημερομηνία γεννήσεώς τους, να ασκήσουν πράγματι, κατά το ουσιώδες μέρος τους, τα δικαιώματα που συναρτώνται με την ιδιότητα του πολίτη της Ένωσης, στην περίπτωση μάλιστα που ο άλλος κατ’ ευθεία γραμμή ανιών τους, με τον οποίο ουδέποτε είχαν κοινή οικογενειακή ζωή, διαμένει σε άλλο κράτος της Ένωσης του οποίου είναι υπήκοος;


text:
 9.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/33
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Νοεμβρίου 2016 — Polo Club κατά EUIPO — Lifestyle Equities (POLO CLUB SAINT-TROPEZ HARAS DE GASSIN)
 (Υπόθεση T-67/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης POLO CLUB SAINT-TROPEZ HARAS DE GASSIN - Προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης BEVERLY HILLS POLO CLUB - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Προσκόμιση πρόσθετων αποδεικτικών στοιχείων - Διακριτική ευχέρεια την οποία παρέχει το άρθρο 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 - Μερική παραπομπή της υποθέσεως ενώπιον του τμήματος ανακοπών - Άρθρο 64, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 207/2009))
 (2017/C 006/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Polo Club (Gassin, Γαλλία) (εκπρόσωπος: D. Masson, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο διανοητικής ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικά V. Melgar και H. Kunz, στη συνέχεια H. O’Neil)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Lifestyle Equities CV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: D. Russo και V. Wellens, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 21ης Νοεμβρίου 2014 (υπόθεση R 1882/2013-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Lifestyle Equities και Polo Club.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Polo Club στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 118 της 13.4.2015.


text:
 24.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/50
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 20ής Ιουλίου 2011 — Gozi κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-116/10) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Καθήκον αρωγής - Άρθρο 24 του ΚΥΚ - Απόδοση των εξόδων για παράσταση δικηγόρου σε δίκη ενώπιον εθνικού δικαστηρίου)
 2011/C 282/93
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Sandro Gozi (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Passalacqua, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και J. Baquero Cruz)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα για απόδοση των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων στο πλαίσιο ποινικής δίκης ενώπιον δικαστηρίου κράτους μέλους
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Ο S. Gozi φέρει το σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) EE C 55 της 19.2.2011, σ. 38.


text:
 22.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 85/12
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Hannover (Γερμανία) στις 12 Δεκεμβρίου 2013 — Wilhelm Spitzner, Maria Luise Spitzner κατά TUIfly GmbH
 (Υπόθεση C-658/13)
 2014/C 85/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Hannover
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούντες: Wilhelm Spitzner και Maria-Luise Spitzner
 Εφεσίβλητη: TUIfly GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 την έννοια ότι η έκτακτη περίσταση, η οποία προκαλεί την καθυστέρηση πτήσεως, αποτελεί έκτακτη περίσταση και για την περαιτέρω, επόμενη πτήση κατά την έννοια της ανωτέρω διατάξεως, εάν η προκαλούμενη από την έκτακτη περίσταση καθυστέρηση επηρεάζει την επόμενη πτήση απλώς και μόνο λόγω του τρόπου επιχειρηματικής οργανώσεως του αερομεταφορέα;
 2)
 Έχει το άρθρο 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 την έννοια ότι η δυνατότητα αποφυγής δεν σχετίζεται με τις έκτακτες περιστάσεις καθ’ εαυτές, αλλά την εξ αυτών προκαλούμενη καθυστέρηση ή ματαίωση της πτήσεως;
 3)
 Έχει το άρθρο 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 την έννοια ότι είναι εύλογο να αναμένεται από τις αεροπορικές εταιρείες, οι οποίες εκτελούν τις πτήσεις τους στο πλαίσιο του λεγόμενου συστήματος διαρκούς κυκλοφορίας των αεροσκαφών, να υπολογίζουν, μεταξύ των πτήσεων, ένα ελάχιστο χρονικό περιθώριο, η διάρκεια του οποίου να αντιστοιχεί στους καθοριζόμενους στο άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχεία α' έως γ', του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 χρόνους;
 4)
 Έχει το άρθρο 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 την έννοια ότι είναι εύλογο οι αεροπορικές εταιρείες, οι οποίες εκτελούν τις πτήσεις τους στο πλαίσιο του λεγόμενου συστήματος διαρκούς κυκλοφορίας των αεροσκαφών, να μη μεταφέρουν ή να μεταφέρουν με καθυστέρηση τους επιβάτες τους, των οποίων η πτήση συνεπεία έκτακτης περιστάσεως έχει ήδη καθυστερήσει σημαντικά, προκειμένου να αποφύγουν την καθυστέρηση των επόμενων πτήσεων;
 (1) EE L 46, σ. 1.


text:
 9.6.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/1
 (2007/C 129/01)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 ΕΕ C 117 της 26.5.2007
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 96 της 28.4.2007
 ΕΕ C 95 της 28.4.2007
 ΕΕ C 82 της 14.4.2007
 ΕΕ C 69 της 24.3.2007
 ΕΕ C 56 της 10.3.2007
 ΕΕ C 42 της 24.2.2007
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


text:
19.12.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 397/19
 5. Pqeäpei g apacoäqetrg dtrlemxäm diajqiärexm, eiäse qóy lesantä The Queen jai Ministry of Agriculture, Fisheries
 uameqxäm eiäse rtcjejaktlleämxm, pot diastpxämesai rso and Food, ex parte: J. H. Cooke & Sons (esaiqiäa), pot ejjqe-
 óqhqo 9 sgy Rtluxmiäay EOJ-Sotqjiäay gä/jai rso leiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodi-
 óqhqo 12 sgy Rtluxmiäay EOJ-Sotqjiäay gä/jai rso jarsijgäy apouórexy epiä sot engäy eqxsgälasoy:
 óqhqo 37 sot Pqoärhesot Pqxsojoäkkot ma eqlgmetheiä
 tpoä sgm eämmoia oäsi elpodiäfei eäma jqósoy leäkoy ma euaq-
 loäfei soty peqiä akkodapxäm jamoämey sot jasó seäsoio èvei gä eäjuqarg Ûliay eäjsargy pot eiäve jakkieqcgheiä cia sg
 sqoäpo xärse ma voqgceiä rÂ eämam Sotäqjo tpgäjoo pqorx- rtcjolidgä sot pqogcotälemot eäsotyë sot óqhqot 2 sot jamo-
 qimgä jai oävi diaqjgä ódeia eqcariäay; mirlotä (EJ) aqih. 762/94 (1) sgy Episqopgäy, sgy 6gy Apqikiäot
 1994, cia siy kepsoleäqeiey sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1765/
 92 (2) sot Rtlbotkiäot oärom auoqó sgm patärg jakkieäqceiay
 caixäm, sgm eämmoia oäsi jaktäpsei siy caiäey pot eiävam rpóqeiä le
 voäqso so pqogcotälemo eäsoy, so de voäqso joäpgje jai vqgri-
 lopoigähgje cia emriäqxrg;
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake so High Court of Justice (England & Wales), Queen's (1) EE L 90 sgy 7.4.1994, r. 8.
 (2) EE L 181 sgy 1.7.1992, r. 12.
 Bench Division, le diósang sgy 21gy Iotkiäot 1998 rsgm tpoä-
 herg The Queen jasó Secretary of State for the
 Environment, Transport and the Regions, ex parte: First
 Corporate Shipping Ltd
 (Tpoäherg C-371/98)
 (98/C 397/31)
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake so Landgericht Kiel le diósang sgy 13gy Ojsxbqiäot
 Le diósang sgy 21gy Iotkiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg 1998 rsgm tpoäherg PreussenElektra Aktiengesellschaft jasó
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm Schleswag Aktiengesellschaft
 rsiy 16 Ojsxbqiäot 1998, so High Court of Justice (England (Tpoäherg C-379/98)
 & Wales), Queen's Bench Division, rso pkaiärio sgy diauoqóy
 lesantä The Queen jai Secretary of State for the (98/C 397/33)
 Environment, Transport and the Regions, ex parte: First
 Corporate Shipping Ltd, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä
 apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy Le diósang sgy 13gy Ojsxbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 epiä sot engäy eqxsgälasoy: Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 rsiy 23 Ojsxbqiäot 1998, so Landgericht Kiel Ð Kammer für
 Handelssachen II Ç, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä
 Dijaiotäsai gä tpovqeotäsai eäma jqósoy leäkoy ma kalbómei
 PreussenElektra Aktiengesellschaft jai Schleswag Aktienge-
 tpoäwg sot siy paqaleäsqoty pot ejsiähemsai rso óqhqo 2,
 sellschaft pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio
 paqócqauoy 3, sgy odgciäay 92/43/EOJ sot Rtlbotkiäot (1),
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 cia sg diasgäqgrg sxm utrijxäm oijosoäpxm jahxäy jai sgy
 apouórexy epiä sxm engäy eqxsglósxm:
 ócqiay pamiäday jai vkxqiäday, dgkadgä siy oijomolijgäy,
 joimxmijgäy jai pokisirsijgäy utärexy episaceäy, jahxäy jai siy
 peqiueqeiajeäy jai sopijeäy idioloquiäey, orójiy apouariäfei 1. Aposekeiä g aloibgä cia sgm paqovgä gkejsqijotä qetälasoy
 poiey peqioveäy pqeäpei ma pqosahotäm rsgm Episqopgä, jai g qtählirg peqiä apodoärexy rtäluxma le so óqhqo 2 gä
 rtäluxma le so óqhqo 4, paqócqauoy 1, sgy odgciäay, jai/gä 3 gä 4, gä rtäluxma le siy rtmdtarleämey diasóneiy sxm
 orójiy jahoqiäfei sa oäqia sxm peqiovxäm atsxäm; óqhqxm 2 eäxy 4, sot moälot peqiä sot euodiarlotä sot
 dgloriäot dijstäot le gkejsqijoä qetäla apoä amamexäriley
 (1) EE L 206 sgy 21.5.1992, r. 7. pgceäy emeäqceiay (Stromeinspeisungsgesetz), sgy 7gy
 Dejelbqiäot 1990 (BGBl. I r. 26-33), oäpxy sqopo-
 poigähgje le so óqhqo 3, peqiäpsxrg 2, sot moälot peqiä
 sgy meäay qthliärexy sot oijomolijotä emeqceiajotä
 dijaiäot, sgy 24gy Apqikiäot 1998 [BGBl. I r. 730 (734-
 736)], jqasijgä emiärvtrg tpoä sgm eämmoia sot óqhqot 92
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- sgy Rtmhgäjgy EJ;
 bake so High Court of Justice (England and Wales), Queen's
 Bench Division, le diósang sgy 25gy Atcotärsot 1998 rsgm Pqeäpei so óqhqo 92 sgy Rtmhgäjgy EJ ma eqlgmetseiä tpoä
 tpoäherg The Queen jasó Ministry of Agriculture, Fisheries sgm eämmoia oäsi g barijgä eämmoia sgy emirvtärexy peqikal-
 and Food, ex parte: J. H. Cooke & Sons (esaiqeiäa) bómei epiärgy siy ehmijeäy qthliäreiy oi opoiäey aporjopotäm
 (Tpoäherg C-372/98) rsg rsgäqing sot apodeäjsg sgy pkgqxlgäy, oäpot oälxy oi
 (98/C 397/32) apaisotälemoi poäqoi rsgqiänexy dem pqoeäqvomsai otäse
 elleärxy otäse aleärxy apoä dgloärioty pqoùpokocirlotäy,
 akkó epibaqtämotm, koäcx sgy ej sot moälot tpovqexsijgäy
 Le diósang sgy 25gy Atcotärsot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg acoqóy re jahoqirleämey ekóvirsey sileäy, lelomxleämey
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm epiveiqgäreiy emoäy jkódot, oi opoiäey dem lpoqotäm, cia
 rsiy 16 Ojsxbqiäot 1988, so High Court of Justice (England molijotäy jai pqaclasijotäy koäcoty, ma lesajtkgärotm siy
 and Wales), Queen's Bench Division, rso pkaiärio sgy diauo- dapómey atseäy rsom sekijoä jasamakxsgä;


text:
7.12.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 305/17
 να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του ανθρώπου και χωρίς να 2002 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Αssociation Comité
 χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή μέθοδοι που ενδέχεται να βλά- économique régional agricole fruits et légumes de Bretagne
 ψουν το περιβάλλον, ιδίως δε χωρίς να δημιουργείται κίνδυνος για (CERAFEL) και François Faou et GAEC de Kerlidou, που
 το νερό, τον αέρα ή το έδαφος, ούτε για την πανίδα και τη εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 χλωρίδα, χωρίς να προκαλούνται ενοχλήσεις από τον θόρυβο ή τις προδικαστικής αποφάσεως. Το cour d’appel de Caen ζητεί από το
 οσμές και χωρίς να βλάπτονται οι τοποθεσίες και τα τοπία που ∆ικαστήριο να αποφανθεί επί του εξής ερωτήματος:
 παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
 Μπορεί ένα κράτος μέλος, χωρίς να παραβιάζει την αρχή της
 απαγορεύσεως των διακρίσεων, να εφαρμόζει τις διατάξεις του
 Εν προκειμένω, η Ιταλική ∆ημοκρατία δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα άρθρου 15β, παράγραφοι 1 και 8, του κανονισμού του Συμβου-
 ώστε να εξασφαλίσει ότι τα απόβλητα που εναποτίθενται στον λίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 18ης Μαΐου 1972 (1),
 σκουπιδότοπο της Via Granciara στο Castelliri αξιοποιούνται ή καθιστώντας ορισμένους κανόνες παραγωγής και εμπορίας υποχρε-
 διατίθενται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του ανθρώπου και ωτικούς για τους παραγωγούς που είναι εγκατεστημένοι εντός του
 χωρίς να χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή μέθοδοι ικανές να πεδίου εδαφικής αρμοδιότητας μιας οικονομικής επιτροπής και
 βλάψουν το περιβάλλον. Κατά συνέπεια, η Ιταλική ∆ημοκρατία δεν είναι μέλη της επιτροπής αυτής, επιβάλλοντάς τους να
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4 της οδηγίας. καταβάλλουν εν όλω ή εν μέρει τις εισφορές που καταβάλλουν οι
 παραγωγοί που είναι μέλη, αδιακρίτως του αν οι παραγωγοί μη
 μέλη μετέχουν ή όχι σε νομοθετικώς ρυθμιζόμενο σύστημα
 Επιπλέον, το άρθρο 8 της οδηγίας διευκρινίζει ότι τα κράτη παραγωγής, το οποίο, όπως το σύστημα βιολογικής παραγωγής,
 μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου κάθε κάτοχος καθιστά τη δράση της οικονομικής επιτροπής άνευ ενδιαφέροντος
 αποβλήτων να τα παραδίδει σε ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα συλλογής ή μόνον περιπτωσιακού και περιορισμένου ενδιαφέροντος ως προς
 ή σε επιχείρηση που πραγματοποιεί τις εργασίες που προβλέπονται τους παραγωγούς αυτούς;
 στα παραρτήματα II Α ή ΙΙ Β της οδηγίας ή να εξασφαλίζει ο ίδιος
 την αξιοποίηση ή τη διάθεσή τους σύμφωνα με τις διατάξεις της
 οδηγίας. Συναφώς, οι ιδιοκτήτες και οι έχοντες τη διαχείριση των (1 ) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1035/72 του Συμβουλίου, της 18ης Μαΐου 1972,
 σκουπιδοτότων θεωρούνται κάτοχοι υπό την έννοια του άρθρου 8. περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των οπωροκηπευτικών
 (EE ειδ. έκδ. 03/007, σ. 250).
 Εν προκειμένω, η Ιταλική ∆ημοκρατία δεν θέσπισε να αναγκαία
 μέτρα προκειμένου ο κάτοχος των αποβλήτων που εναποτίθενται
 στον σκουπιδότοπο του Castelliri (Frosinone) να τα παραδώσει
 σε ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα συλλογής ή σε επιχείρηση που
 πραγματοποιεί τις εργασίες που προβλέπονται στα παραρτήματα II
 Α και ΙΙ Β της οδηγίας. Κατά συνέπεια, η Ιταλική ∆ημοκρατία
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 8 της οδηγίας. Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ιταλικής ∆ημοκρατίας που ασκήθηκε στις 24 Οκτωβρίου
 2002
 ( 1) ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86.
 ( 2) ΕΕ L 78 της 26.3.1991, σ. 32.
 (Υπόθεση C-383/02)
 (2002/C 305/32)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- τους Μηνά Κωνσταντινίδη και Roberto Amorosi, άσκησε στις
 βαλε το cour d’appel de Caen, κοινή συνεδρίαση τμημάτων, 24 Οκτωβρίου 2002 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 στις 17 Οκτωβρίου 2002 στην υπόθεση Αssociation Comité
 économique régional agricole fruits et légumes de
 Bretagne (CERAFEL) κατά François Faou et GAEC de
 Kerlidou Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 1. να αναγνωρίσει ότι, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα για
 (Υπόθεση C-381/02) να εξασφαλίσει ότι τα στερεά απόβλητα που εναποτίθενται
 στους σκουπιδοτόπους του Rodano (Μιλάνο) αξιοποιούνται
 ή διατίθενται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του
 (2002/C 305/31) ανθρώπου και χωρίς να χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή
 μέθοδοι ικανές να βλάψουν το περιβάλλον, καθώς και μη
 λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα ώστε o κάτοχος των
 αποβλήτων που εναποτίθενται στους σκουπιδοτόπους του
 Αίτηση του cour d’appel de Caen, κοινή συνεδρίαση τμημάτων, Rodano (Μιλάνο) να τα παραδίδει σε ιδιωτικό ή δημόσιο
 της 17ης Οκτωβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του φορέα συλλογής αποβλήτων ή σε επιχείρηση που πραγματο-
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 23 Οκτωβρίου ποιεί τις εργασίες που αναφέρονται στα παραρτήματα II Α ή


text:
 17.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 195/12
 Προσφυγή της 7ης Μαΐου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας
 (Υπόθεση C-223/10)
 2010/C 195/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Adam και Ι. Χατζηγιάννης)
 Καθής: Δημοκρατία της Αυστρίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2008/74/ΕΚ της Επιτροπής, της 18ης Ιουλίου 2008, για την τροποποίηση, σε σχέση με την έγκριση τύπου μηχανοκινήτων οχημάτων όσον αφορά εκπομπές από ελαφρά επιβατηγά και εμπορικά οχήματα (Euro 5 και Euro 6) και σχετικά με την πρόσβαση σε πληροφορίες επισκευής και συντήρησης οχημάτων, της οδηγίας 2005/55/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, και για την τροποποίηση της οδηγίας 2005/78/ΕΚ (1), ή τουλάχιστον παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2008/74 στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 2 Ιανουαρίου 2009.
 (1) EE L 192, σ. 51.