text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/21
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bayerischer Verwaltungsgerichtshof (Γερμανία) στις 14 Αυγούστου 2009 — Mensch und Natur AG κατά Freistaat Bayern
 (Υπόθεση C-327/09)
 2009/C 282/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bayerischer Verwaltungsgerichtshof (Γερμανία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Mensch und Natur AG
 Καθού: Freistaat Bayern
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αποκλείει το άρθρο 249, παράγραφος 4 ΕΚ, ερμηνεία αποφάσεως της Επιτροπής, η οποία κατά το γράμμα της απευθύνεται μόνον σε συγκεκριμένο πρόσωπο, υπό την έννοια ότι είναι δεσμευτική και έναντι άλλων επιχειρήσεων, οι οποίες σύμφωνα με το σκοπό και το αντικείμενο της αποφάσεως πρέπει να τύχουν της ίδιας μεταχειρίσεως;
 2)
 Δεσμεύει η απόφαση της Επιτροπής της 22ας Φεβρουαρίου 2000 περί μη χορηγήσεως άδειας εμπορίας του «Stevia rebaudiana Bertoni: φυτά και αποξηραμένα φύλλα» ως νέου τροφίμου ή νέου συστατικού τροφίμων (2000/196/ΕΚ) (1), κατά το άρθρο 1 της οποίας δεν επιτρέπεται η διάθεση στην κοινοτική αγορά του «Stevia rebaudiana Bertoni: φυτά και αποξηραμένα φύλλα» ως τροφίμου η συστατικού τροφίμων, επίσης την προσφεύγουσα, η οποία διαθέτει στην κοινοτική αγορά το «Stevia rebaudiana Bertoni: φυτά και αποξηραμένα φύλλα»;
 (1) Απόφαση της Επιτροπής, της 22ας Φεβρουαρίου 2000, σχετικά με την απόρριψη της διάθεσης στην αγορά «Stevia rebaudiana Bertoni: φυτά και αποξηραμένα φύλλα» ως νέου τροφίμου ή νέου συστατικού τροφίμων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 258/97 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (EE L 61, σ. 14).


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/25
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2013 — Bernhard Rintisch κατά Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Valfleuri Pâtes alimentaires SA
 (Υπόθεση C-121/12 P) (1)
 (Αίτηση αναίρεσης - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 40/94 - Άρθρο 74, παράγραφος 2 - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2868/95 - Κανόνας 50, παράγραφος 1, πρώτο και τρίτο εδάφιο - Ανακοπή από τον δικαιούχο προγενέστερου σήματος - Ύπαρξη του σήματός του - Αποδεικτικά στοιχεία τα οποία προσκομίστηκαν προς στήριξη της ανακοπής μετά το πέρας της προθεσμίας που τάχθηκε συναφώς - Δεν ελήφθησαν υπόψη - Διακριτική ευχέρεια του τμήματος προσφυγών - Αντίθετη διάταξη - Περιστάσεις οι οποίες αντιτίθενται στη συνεκτίμηση νέων ή συμπληρωματικών αποδεικτικών στοιχείων)
 2013/C 344/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Bernhard Rintisch (εκπρόσωπος: A. Dreyer, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider) Valfleuri Pâtes alimentaires SA (εκπρόσωπος: F. Baujoin, avocat)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναίρεσης της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 16ης Δεκεμβρίου 2011, στην υπόθεση Τ-109/09, Rintisch κατά ΓΕΕΑ — Valfleuri Pâtes alimentaires, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή ακύρωσης που άσκησε ο δικαιούχος κοινοτικού λεκτικού σήματος και εθνικών λεκτικών σημάτων, εθνικού εικονιστικού σήματος και εμπορικής επωνυμίας που περιείχαν τον όρο «PROTI», για προϊόντα των κλάσεων 5, 29, 30 και 32, κατά της απόφασης R 1660/2007-4 του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 21ης Ιανουαρίου 2009, περί απόρριψης της προσφυγής κατά της απόφασης του τμήματος ανακοπών με την οποία απορρίφθηκε η ανακοπή του αναιρεσείοντος κατά της καταχώρισης του λεκτικού σήματος «PROTIVITAL» για προϊόντα των κλάσεων 5, 29 και 30 — Εκπρόθεσμη κατάθεση εγγράφων –Διακριτική ευχέρεια που παρέχει το άρθρο 74, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 76, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.
 2)
 Καταδικάζει τον B. Rintisch στα δικαστικά έξοδα
 (1) ΕΕ C 165 της 9.6.2012.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 12.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/18
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία) στις 17 Φεβρουαρίου 2014 — CEZ Razpredelenie Bulgaria AD κατά Komisia za zashtita ot diskriminatsia
 (Υπόθεση C-83/14)
 2014/C 142/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: CEZ Razpredelenie Bulgaria AD
 Καθής: Komisia za zashtita ot diskriminatsia
 Λοιποί διάδικοι: Anelia Nikolova και Dărzhavna komisia za energiyno i vodno regulirane
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει ο όρος «εθνοτική καταγωγή» που χρησιμοποιείται στην οδηγία 2000/43/EΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής (1), και στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι καλύπτει συμπαγή ομάδα Βουλγάρων υπηκόων με καταγωγή Ρομά, όπως οι κάτοικοι της συνοικίας «Gizdova mahala» της πόλης Dupnitsa;
 2)
 Δύναται ο όρος «ανάλογη κατάσταση» κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2000/43 να βρει εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση, όπου τα όργανα μετρήσεως εγκαθίστανται σε ύψος 6 έως 7 μέτρων στις συνοικίες Ρομά, ενώ σε άλλες συνοικίες χωρίς συμπαγή πληθυσμό Ρομά εγκαθίστανται κατά κανόνα σε ύψος κατώτερο των 2 μέτρων;
 3)
 Πρέπει το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2000/43 να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι η εγκατάσταση οργάνων μετρήσεως σε ύψος 6 έως 7 μέτρων στις συνοικίες Ρομά συνιστά λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση του πληθυσμού με καταγωγή Ρομά σε σύγκριση προς τον πληθυσμό άλλης εθνοτικής καταγωγής;
 4)
 Σε περίπτωση που υφίσταται λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση, πρέπει η εν λόγω διάταξη να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι στο πλαίσιο της υποθέσεως της κύριας δίκης η μεταχείριση αυτή οφείλεται εν όλω ή εν μέρει στο γεγονός ότι αφορά την εθνοτική ομάδα των Ρομά;
 5)
 Συνάδει με την οδηγία 2000/43 εθνική διάταξη όπως το άρθρο 1, σημείο 7, των συμπληρωματικών διατάξεων του Zakon za zashtita ot diskriminatsia [νόμου περί προστασίας από τις διακρίσεις, στο εξής: ZZD], κατά την οποία «δυσμενή μεταχείριση» συνιστά κάθε συμπεριφορά, κάθε πράξη και κάθε παράλειψη που θίγει κατά τρόπο άμεσο ή έμμεσο δικαιώματα ή έννομα συμφέροντα;
 6)
 Δύναται ο όρος «εκ πρώτης όψεως ουδέτερη πρακτική» κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2000/43 να εφαρμοσθεί ως προς την πρακτική της CEZ Razpredelenie Bulgaria AD η οποία συνίσταται στην εγκατάσταση οργάνων μετρήσεως σε ύψος 6 έως 7 μέτρων; Πώς πρέπει να ερμηνεύεται ο όρος «εκ πρώτης όψεως» –υπό την έννοια ότι η πρακτική είναι προδήλως ουδέτερη ή υπό την έννοια ότι αυτή δημιουργεί μόνον την εντύπωση ότι είναι ουδέτερη, δηλαδή είναι φαινομενικώς ουδέτερη;
 7)
 Επιβάλλεται η ουδέτερη πρακτική να περιαγάγει σε ιδιαιτέρως δυσμενέστερη θέση τα πρόσωπα για λόγους φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, προκειμένου να συντρέχει έμμεση διάκριση κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2000/43, ή αρκεί η εν λόγω πρακτική να θίγει απλώς πρόσωπα συγκεκριμένης εθνοτικής καταγωγής; Συνάδει, συναφώς, με το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2000/43 εθνική διάταξη όπως το άρθρο 4, παράγραφος 3, του ZZD, κατά το οποίο έμμεση διάκριση συντρέχει όταν ένα πρόσωπο περιέρχεται σε δυσμενέστερη θέση βάσει χαρακτηριστικών οριζόμενων στην παράγραφο 1 (περιλαμβανομένης της εθνοτικής καταγωγής);
 8)
 Πώς πρέπει να ερμηνεύεται ο όρος «θέτει σε μειονεκτική θέση συγκριτικά με άλλα πρόσωπα» κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2000/43; Είναι αντίστοιχος του όρου «λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση» που χρησιμοποιείται στο άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2000/43 ή καλύπτει μόνον ιδιαιτέρως σημαντικές, πρόδηλες και σοβαρές περιπτώσεις άνισης μεταχειρίσεως; Συνιστά η ως άνω περιγραφόμενη πρακτική, στην προκειμένη περίπτωση, ιδιαιτέρως δυσμενή θέση; Εάν δεν υφίσταται ιδιαιτέρως σημαντική, πρόδηλη και σοβαρή περίπτωση περιελεύσεως σε δυσμενή θέση, αρκεί τούτο ώστε να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο έμμεσης διακρίσεως (χωρίς να εξετασθεί αν η εκάστοτε πρακτική είναι δικαιολογημένη, πρόσφορη και αναγκαία για την επίτευξη θεμιτού σκοπού);
 9)
 Συνάδουν με το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχεία α' και β', της οδηγίας 2000/43 εθνικές διατάξεις όπως το άρθρο 4, παράγραφοι 2 και 3, του ZZD, που προϋποθέτει «δυσμενέστερη μεταχείριση» για να συντρέχει άμεση διάκριση και «περιέλευση σε δυσμενέστερη θέση» για να συντρέχει έμμεση διάκριση, χωρίς να προβλέπει, όπως η οδηγία, διαφοροποίηση ανάλογα με τη σοβαρότητα της εκάστοτε δυσμενούς μεταχειρίσεως;
 10)
 Πρέπει το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2000/43 να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι η εν λόγω πρακτική της CEZ Razpredelenie Bulgaria AD δικαιολογείται αντικειμενικώς από την εξασφάλιση της ακεραιότητας του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας και την ορθή μέτρηση της καταναλώσεως ηλεκτρικής ενέργειας; Είναι πρόσφορη αυτή η πρακτική ακόμη και υπό το πρίσμα της υποχρεώσεως της καθής να καθιστά δυνατή την ελεύθερη πρόσβαση των καταναλωτών στις ενδείξεις των μετρητών καταναλώσεως ηλεκτρικού ρεύματος; Είναι αναγκαία αυτή η πρακτική, εφόσον δημοσιεύσεις στα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν καταστήσει γνωστές άλλες προσιτές, από τεχνικής και οικονομικής απόψεως, μεθόδους για την εξασφάλιση της ακεραιότητας των οργάνων μετρήσεως;
 (1) EE L 180, σ. 22.


text:
 Αριθ. C 64/8 1 EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2 . 3 . 96
 H προσφεύγουσα ζητεί απο το Δικαστήριο: — να επιδικάσει ex aequo et bono στον αναιθεσείοντα
 χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης ύψους 2 000
 — να ακυρώσει το άρθρο 1 παράγραφος 2 και τα άρθρα 2 Ecu ,
 έως 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2358/95 της Επιτροπής,
 της 6ης Οκτωβρίου 1995 (*), — επικουρικώς: να αναπέμψει την υπόθεση για νέα εκδίκα
 ση , διεξαγωγή αποδείξεων και έκδοση αποφάσεως στο
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. Πρωτοδικείο,
 — να καταδικάσει την αναιθεσίβλητη στο σύνολο των εξό
 Οι ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα δων τόσο της πρωτοβάθμιας δίκης όσο και της αιτήσεως
 αναιρέσεως,
 αντιστοιχούν σ' αυτούς της υποθέσεως C-23/95 (2). Προσθέ
 τως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως — επικουρικώς ως προς το προηγούμενο : να επιφυλαχθεί ως
 των διακρίσεων, διότι με τον προσβαλλόμενο κανονισμό, κατ' προς τα δικαστικά έξοδα.
 αντίθεση προς τον διακηθυχθέντα σκοπό της ενιαίας αγοράς,
 παγιοποιείται η παραδοσιακή κατανομή της αγοράς μπανα Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 νών, εφόσον — όπως στην προκειμένη περίπτωση — ενι
 σχύονται οι παραδοσιακές σχέσεις ορισμένων εμπόρων με Παράβαση του κοινοτικού δικαίου : καθοσον o αναιθεσείων
 ορισμένους παραγωγούς. εμμένει στα αρχικά αιτήματά του (2) ως προς το περιεχόμενο
 τους, οι λόγοι της προσφυγής είναι και λόγοι της αναιρέ
 σεως .
 C ) ΕΕ αριθ . L 241 της 10. 10. 1995 , σ. 5 .
 (2) ΕΕ αριθ . C 74 της 25 . 3 . 1995, σ. 6 .
 (') ΕΕ αριθ . C 351 της 30. 12 . 1995 , σ. 11 .
 (2 ΕΕ αριθ . C 338 της 15 . 12 . 1993 , σ. 16 .
 Αίτηση αναιθέσεως που άσκησε στις 27 Δεκεμβρίου 1995 o Αίτηση που υπέβαλε το High Court of Justice in Northern
 Dieter Obst κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ireland, Queen's Bench Division, με διάταξη της 13ης
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 19ης Οκτωβ Οκτωβρίου 1995, προς το Δικαστήριο για την έκδοση
 ρίου 1995 στην υπόθεση Τ-562/93, Dieter Obst κατά Επιτρο προδικαστικής αποφάσεως στα πλαίσια της διαφοράς που
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ της
 (Υπόθεση C-403/95 P) Northern Ireland Fish Producers' Organisation Ltd κ.λπ. κατά
 96/C 64/ 16 Department of Agriculture for Northern Ireland
 (Υπόθεση C-4/96)
 Στις 27 Δεκεμβρίου 1995 , o Dieter Obst, εκπροσωπούμενος (96/C 64/17)
 από το δικηγόρο Lothar Mahlberg, με αντίκλητο στο Λου
 ξεμβούργο την Marianne Moritz, 25a, rue de Schönfels, Bridel Το High Court of Justice in Northern Ireland, Queen's Bench
 (Λουξεμβούργο), άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Division, με διάταξή του της 13ης Οκτωβρίου 1995 , υπέβαλε
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναίρεση κατά της αποφάσεως αίτηση , η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο στις 11 Ιανουαρίου 1996, προς το Δικαστήριο για την έκδοση
 τμήμα) της 19ης Οκτωβρίου 1995 στην υπόθεση Τ-562/93 , προδικαστικής αποφάσεως στα πλαίσια της διαφοράς που
 Dieter Obst κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ της
 των . Northern Ireland Fish Producers' Organisation Ltd κ.λπ. κατά
 Department of Agriculture for Northern Ireland επί των εξής
 O αναιθεσείων ζητεί απο το Δικαστήριο: ερωτημάτων:
 — να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρω 1 . Εξαρτάται το κύρος της χορηγήσεως στο Ηνωμένο Βασί
 παϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 19ης Οκτωβρίου λειο ποσοστώσεων γάδου και μπακαλιάθου μερλάν στη
 1995 (υπόθεση Τ-562/93) (*), καθόσον απέρριψε την προ ζώνη VIIa σύμφωνα με το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ)
 σφυγή και καταδίκασε τον προσφεύγοντα να φέρει τα 3362/94 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 1994, περί
 δικαστικά του έξοδα καθορισμού , για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες
 αποθεμάτων ιχθύων, των συνολικών επιτρεπομένων
 — να ακυρώσει την κοινοποιηθείσα με έγγραφο της 22ας αλιευμάτων (Tac) για το 1995 , καθώς και ορισμένων όρων
 Μαρτίου 1993 απόφαση της αναιθεσιβλήτου , με την οποία υπό τους οποίους είναι δυνατόν να αλιεύονται (') από το
 απορρίφθηκε η υποψηφιότητά του για την επίδικη αν το παράρτημα VII στο ψήφισμα του Συμβουλίου της
 θέση , 3ης Νοεμβρίου 1976 εγκρίθηκε νομοτύπως;
 — να αναγνωρίσει ότι ήταν άκυρη η απόρριψη της υποψη 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώ
 φιότητας του αναιρεσείοντος για την πθομνησθείσα τημα, εγκρίθηκε νομοτύπως το παράρτημα VII;
 θέση ,
 3. Επηρεάζονται οι απαντήσεις στα δύο πρώτα ερωτήματα
 — να αναγνωρίσει ότι η αναιθεσίβλητη είναι υποχρεωμένη από το γεγονός ότι το παράρτημα VII είναι έγγραφο
 να αποκαθιστά κάθε προκύπτουσα μελλοντική υλική θεωρούμενο απόρρητο και δεν έχει δημοσιευθεί ή άλλως
 ζημία του προσφεύγοντος, διατεθεί στους διαδίκους;
 ---pagebreak--- 2 . 3 . 96 1 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 64/9
 4. Ενόψει όλων των λοιπών περιστάσεων, συμβιβάζεται o — Έχουν τα άθθθα 4 και 7 της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του
 καθορισμός από το Συμβούλιο των πθοαναφεθθεισών Συμβουλίου ('), την έννοια ότι η οδηγία αυτή εφαρμόζεται
 ποσοστώσεων με: στις πράξεις συγχώνευσης-απορροφήσεως που ορίζονται
 στα άρθρα 371 έως 372-2 του νόμου 66.537 της 24ης
 i) την κοινή αλιευτική πολιτική , και ιδίως τον κανονισμό Ιουλίου 1966 περί των εμπορικών εταιρειών;
 (ΕΟΚ ) αριθ . 3760/92 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμ
 βρίου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικού συστήματος για — Συνάδει η είσπραξη από το Γαλλικό Δημόσιο οχημάτων
 την αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια (2); κατόπιν συγχωνεύσεως-απορροφήσεως προς την απαγό
 ii ) την αρχή της αναλογικότητας; ρευση του άρθρου 10 της οδηγίας και, σε περίπτωση
 αρνητικής απαντήσεως, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής
 των διατάξεων του άρθρου 12 ;
 5 . Αν o καθορισμός των πθοαναφεθθεισών ποσοστώσεων
 με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3362/94 είναι άκυρος,
 δικαιούνται οι προσφεύγοντες να ζητήσουν αποζημίωση ί 1 ) ΕΕ αριθ . L 249 της 3 . 10. 1969, σ. 5 .
 από το καθού και, σε περίπτωση καταφατικής απαντή
 σεως, ποιες είναι οι προϋποθέσεις γενέσεως της ευθύνης
 προς αποζημίωση ;
 (>) ΕΕ αριθ . L 363 της 31 . 12. 1994, σ. 1 .
 (2 ΕΕ αριθ . L 389 της 31 . 12. 1992 , σ. 1 . Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Conseil d'État του Βασιλείου του Βελγίου,
 section d'administration, με απόφαση της 10ης Νοεμβρίου
 1995, στην υπόθεση Ligue royale belge pour la protection des
 oiseaux και Société d'études ornithologiques AVES, κατά
 Βαλλονικής Περιφέρειας, — Παρεμβαίνον: Fédération
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που royale ornithologique belge
 υπέβαλε η Pretura Circondariale di Roma — Sezione distac
 (Υπόθεση C-10/96)
 cata di Tivoli — με διατάξεις της 22ας Νοεμβρίου 1995 στο
 πλαίσιο των ποινικών δικών που εκκρεμούν ενώπιον της (96/C 64/20)
 κατά των Sandro Gallotti και Francesco Palermo
 (Υποθέσεις C-6/96 και C-7/96) Με απόφαση της 10ης Νοέμβριου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 (96/C 64/18 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευθωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 17 Ιανουαρίου 1996, το Conseil d'État του Βασιλείου του
 Βελγίου , section d'administration, στο πλαίσιο της διαφοράς
 Με διατάξεις της 22ας Νοέμβριου 1995 , οι οποίες περιήλθαν μεταξύ Ligue royale belge pour la protection des oiseaux και
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο Société d'études ornithologiques AVES , αφενός, και Βαλλο
 τήτων στις 11 Ιανουαρίου 1996, η Pretura Circondariale di νικής Περιφέρειας αφετέρου , — Παρεμβαίνον: Fédération
 Roma — Sezione distaccata di Tivoli ( Ιταλία), στο πλαίσιο royale ornithologique belge , που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί
 των ποινικών δικών που εκκρεμούν ενώπιον της κατά των από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 Sandro Gallotti και Francesco Palermo, υπέβαλε στο Δικα επί των εξής ερωτημάτων:
 στήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ορισμένα προδικαστι
 κά ερωτήματα που συμπίπτουν με τα ερωτήματα που έχουν
 υποβληθεί στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-58/95 1 . Επιτρέπουν τα άρθρα 5 , 9 και 18 της οδηγίας 79/409/
 κ.λπ.('). ΕΟΚ ('), της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως
 των αγρίων πτηνών, σε ένα κράτος μέλος να λάβει υπόψη
 (>) Βλ. ΕΕ αριθ . C 119 της 13. 5. 1995 , σ. 6. — κατά φθίνουσα πρόοδο και για ορισμένο χρονικό
 διάστημα — το γεγονός ότι η απαγόρευση συλλήψεως
 πτηνών για λόγους αναψυχής θα εξανάγκαζε πολλούς
 ερασιτέχνες να τροποποιήσουν τις εγκαταστάσεις τους
 και να εγκαταλείψουν ορισμένες συνήθειες, όταν το
 κράτος αυτό αναγνωρίζει ότι η εκτροφή ναι μεν παρίστα
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που ται δυνατή , δεν είναι όμως πραγματοποιήσιμη σε ευρεία
 υπέβαλε το Tribunal de Grande Instance de Tours με κλίμακα για τον λόγο αυτόν;
 απόφαση της 4ης Ιανουαρίου 1996 στην υπόθεση Locamion
 SA και Directeur des services fiscaux d' Indre et Loire
 2. Αφήνουν τα άρθρα 5 , 9 και 18 της οδηγίας 79/4Θ9/ΕΟΚ —
 (Υπόθεση C-8/96) και, αν ναι, κατά πόσον — τα κράτη μέλη να επιτρέπουν τη
 (96/C 64/19) σύλληψη πτηνών που φυσιολογικά ζουν σε άγρια κατά
 σταση στο ευρωπαϊκό έδαφος, για να προλαμβάνονται,
 στα ερασιτεχνικά πτηνοτροφεία, τα μειονεκτήματα της
 Με απόφαση της 4ης Ιανουαρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 15 Ιανουαρίου 1996, το
 αιμομιξίας που θα προέκυπταν από τη συρροή ενδογαμι
 κών διασταυρώσεων;
 Tribunal de Grande Instance de Tours (πρώτο τμήμα), στο
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Locamion SA και Directeur des
 services fiscaux d ' Indre et Loire που εκκρεμεί ενώπιον του , (') ΕΕ ειδ. έκδ. 15/Θ01 , σ. 202.
 ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά
 σεως επί των εξής ερωτημάτων:


text:
 C 144/36 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 15.6.2002
 2) Καταδικα ́ζει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ της ́εξοδα, καθω ́ς 2) Καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 και στα ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε η προσφευ ́γουσα.
 3) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α φε ́ρει τα ́εξοδα ́ της. (1) ΕΕ C 86 της 27.3.99.
 (1) ΕΕ C 378 της 5.12.98.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 20η ́ς Μαρτι ́ου 2002
 στην υπο ́θεση T-23/99, LR AF 1998 A/S κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (Ανταγωνισμο ́ς — Συ ́μπραξη — Σωλη ́νες αστικη
 ́ς κεντρι-
 της 20η ́ς Μαρτι ́ου 2002 κη ́ς θερμα ́νσεως — 'Αρθρο 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 ́ ρθρο 81 ΕΚ) — ∆ιαρκη
 α ́ς παρα ́ βαση — Εμπορικο ́ς
 αποκλεισμο ́ς επιχειρη ́σεως — Προ ́σβαση στον φα ́κελο —
 στην υπο ́θεση T-17/99, KE KELIT Kunststoffwerk GmbH Προ ́στιμο — Κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς για τον υπολογισμο ́
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) των προστι ́μων — Μη αναδρομικο ́τητα — ∆ικαιολο-
 γημε ́νη εμπιστοσυ ́νη)
 (Ανταγωνισμο ́ς — Συ ́μπραξη — Σωλη ́νες αστικη ́ς κεντρι- (2002/C 144/77)
 κη ́ς θερμα ́νσεως — 'Αρθρο 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 ́ ρθρο 81 ΕΚ) — Προ ́στιμο — 'Ιση μεταχει ́ριση — Κατευ-
 α
 θυντη ́ριες γραμμε ́ς για τον υπολογισμο ́ των προστι ́μων ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 — Μη αναδρομικο ́τητα)
 (2002/C 144/76) Στην υπο ́θεση T-23/99, LR AF 1998 A/S, πρω ́ην Løgstør Rør A/
 S, με ́εδρα το Løgstør (∆ανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 D. Waelbroeck και Η. Peytz, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωποι: P. Oliver και É. Gippini Fournier), με αντικει ́μενο,
 κυρι ́ως, αι ́τημα ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως 1999/60/ΕΚ της
 Επιτροπη ́ς, της 21ης Οκτωβρι ́ου 1998, σχετικα ́ με διαδικασι ́α
 κινηθει ́σα βα ́σει του α ́ρθρου 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (υπο ́θεση ΙV/
 35.691/Ε-4 — Καρτε ́λ προμονωμε ́νων σωλη ́νων) (ΕΕ 1999, L 24,
 Στην υπο ́θεση T-17/99, KE KELIT Kunststoffwerk GmbH, με σ. 1), η ́, επικουρικω ́ς, αι ́τημα μειω ́σεως του προστι ́μου που
 ́εδρα το Λιντς (Αυστρι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους G. Grassner επιβλη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα με την απο ́φαση αυτη ́, το Πρωτο-
 και W. Löbl, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, δικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Mengozzi,
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: προ ́εδρο, V. Tiili και R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 W. Mölls και É. Gippini Fournier), με αντικει ́μενο, κυρι ́ως, αι ́τημα G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 20 Μαρτι ́ου
 ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως 1999/60/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 21ης Οκτωβρι ́ου 1998, σχετικα ́ με διαδικασι ́α κινηθει ́σα βα ́σει
 του α ́ρθρου 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (υπο ́θεση ΙV/35.691/Ε-4 —
 Καρτε ́λ προμονωμε ́νων σωλη ́νων) (ΕΕ 1999, L 24, σ. 1), η ́, 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 επικουρικω ́ς, αι ́τημα μειω ́σεως του προστι ́μου που επιβλη ́θηκε
 στην προσφευ ́γουσα με την απο ́φαση αυτη ́, το Πρωτοδικει ́ο
 (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Mengozzi, Προ ́εδρο, 2) Καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 V. Tiili και R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: G. Herzig,
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 20 Μαρτι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: (1) ΕΕ C 86 της 27.3.99.
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.


text:
 26.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/19
 Αναίρεση που άσκησε στις 24 Σεπτεμβρίου 2007 η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 11 Ιουλίου 2007 στην υπόθεση T-351/03 (Schneider Electric SA κατά Επιτροπής)
 (Υπόθεση C-440/07 P)
 (2008/C 22/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Petite και F. Arbault)
 Αντίδικοι κατ' αναίρεση: Schneider Electric SA, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, Γαλλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 11ης Ιουλίου 2007 στην υπόθεση Τ-351/03, Schneider Electric SA κατά Επιτροπής·
 —
 να καταδικάσει τη Schneider Electric SA στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της Επιτροπής.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Υπενθυμίζοντας, προκαταρκτικώς, ότι τρεις προϋποθέσεις απαιτείται να πληρούνται σωρευτικώς προς θεμελίωση της εξωσυμβατικής ευθύνης της Κοινότητας, ήτοι αντιστοίχως, η ύπαρξη πταίσματος, η ύπαρξη πραγματικής και βέβαιης ζημίας και άμεση αιτιώδης συνάφεια μεταξύ του πταίσματος και της ζημίας, η αναιρεσείουσα προβάλλει επτά λόγους αναιρέσεως.
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο, διαπιστώνοντας, αφενός, ότι η ίδια «παρέλειψε» να διατυπώσει την αιτίαση περί στηρίξεως των θέσεων της Schneider και της Legrand με την ανακοίνωση των αιτιάσεων της 3ης Αυγούστου και, αφετέρου, ότι η διατύπωση αυτή δεν παρουσίαζε «καμία ιδιαίτερη τεχνική δυσκολία», παραβίασε την ισχύ του δεδικασμένου, προέβη σε ανακριβείς πραγματικές διαπιστώσεις, παραμόρφωσε τα αποδεικτικά στοιχεία που υποβλήθηκαν στην εκτίμησή του και παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως των αποφάσεών του.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο προέβη σε εσφαλμένη χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, υπέπεσε σε νομική πλάνη και παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως κρίνοντας ότι η διαδικαστική πλημμέλεια που διαπιστώθηκε με την απόφαση της 22ας Οκτωβρίου 2002, Τ-310/01, Schneider Electric κατά Επιτροπής, συνιστά «κατάφωρη» παραβίαση κανόνα δικαίου έχοντος ως αντικείμενο την απονομή δικαιωμάτων στους ιδιώτες.
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο προέβη σε εσφαλμένες πραγματικές διαπιστώσεις, παραμόρφωσε τα αποδεικτικά στοιχεία, προέβη σε εσφαλμένο χαρακτηρισμό των επιδίκων πραγματικών περιστατικών και υπέπεσε σε νομική πλάνη κρίνοντας ότι υφίσταται «επαρκώς άμεση αιτιώδης συνάφεια» μεταξύ του πταίσματος και της δεύτερης διαπιστωθείσας ζημίας, ήτοι της πρόωρης καταλήξεως των διαπραγματεύσεων της Schneider με τη Wendel-KKR ως προς την τιμή της εκχωρήσεως της Legrand SA.
 Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, η Επιτροπή καταγγέλλει παραβίαση, εκ μέρους του Πρωτοδικείου, της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως λόγω της αντιφάσεως που ενέχει η συλλογιστική του όσον αφορά την αιτιώδη συνάφεια που υφίσταται μεταξύ του πταίσματος και των διαφόρων διαπιστωθεισών ζημιών.
 Με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο προέβη σε ανακριβείς πραγματικές διαπιστώσεις, παραμόρφωσε τα αποδεικτικά στοιχεία και υπέπεσε σε νομική πλάνη μη αναγνωρίζοντας ότι η Schneider συνέβαλε στην πρόκληση του συνόλου της δεύτερης ζημίας της. Συγκεκριμένα, η επιχείρηση αυτή παρέβη από πολλές πλευρές την υποχρέωσή της να επιδείξει εύλογη επιμέλεια προς αποφυγή ή περιορισμό της ζημίας, ιδίως μη υποβάλλοντας αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων σχετικά με την υποχρέωση εκχωρήσεως της Legrand που ισχυρίζεται ότι της επιβλήθηκε και επιλέγοντας να εκχωρήσει την επιχείρηση αυτή σε ημερομηνία κατά την οποία, εντούτοις, δεν υπείχε καμία σχετική υποχρέωση.
 Με τον έκτο λόγο αναιρέσεως, η Επιτροπή προσάπτει στο Πρωτοδικείο ότι αποφάνθηκε ultra petita, παρέβη τους κανόνες που διέπουν το βάρος της αποδείξεως και προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας διαπιστώνοντας ζημία την οποία δεν είχε επικαλεστεί η ενάγουσα επιχείρηση.
 Τέλος, με τον έβδομο και τελευταίο λόγο αναιρέσεως, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη επιδικάζοντας στη Schneider συμβατικούς τόκους από της επελεύσεως της δεύτερης ζημίας στις 10 Δεκεμβρίου 2002.


text:
11.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 7/5
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 5, λείας ή δημοσίας υγείας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 16), το
 της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodríguez Iglesias,
 21ης ∆εκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των Πρόεδρο, J.-P. Puissochet, M. Wathelet και R. Schintgen,
 κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ 1989, L 40, σ. 1), το ∆ικαστήριο προέδρους τμήματος, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La
 (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους R. Schintgen, πρόεδρο Pergola, P. Jann (εισηγητή), Β. Σκουρή, F. Macken, N. Colneric,
 του δευτέρου τμήματος, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, S. von Bahr και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός
 Β. Σκουρή, F. Macken (εισηγήτρια), N. Colneric και J. N. Cunha εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: M.-F. Contet, υπάλληλος
 Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo διοικήσεως, εξέδωσε στις 26 Νοεμβρίου 2002, απόφαση με το
 Colomer, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, ακόλουθο διατακτικό:
 εξέδωσε την 21η Νοεμβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό: ∆εν αντίκειται ούτε προς το άρθρο 48 της Συνθήκης ΕΚ (νυν,
 κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 39 ΕΚ) ούτε προς τις διατάξεις
 Το άρθρο 5, παράγραφος 5, της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του παραγώγου δικαίου, με τις οποίες πραγματώνεται η ελευθε-
 του Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση ρία κυκλοφορίας των εργαζομένων, να αποφασίσει ένα κράτος
 των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, έχει την μέλος, έναντι ενός διακινούμενου εργαζομένου υπηκόου άλλου
 έννοια ότι ένα κράτος μέλος μπορεί, εφόσον το επιθυμεί και υπό κράτους μέλους, τη λήψη διοικητικού χαρακτήρα αστυνομικών
 τους όρους που το ίδιο θέτει, να προστατεύσει ένα σήμα από μέτρων περιοριζόντων το δικαίωμα διαμονής αυτού σε τμήμα
 τη χρήση ενός σημείου η οποία γίνεται για σκοπούς άλλους από του εθνικού εδάφους, και τούτο υπό την προϋπόθεση
 εκείνον της διακρίσεως των προϊόντων ή των υπηρεσιών, όταν
 η χωρίς νόμιμη αιτία χρήση του σημείου αυτού οδηγεί σε — ότι κάτι τέτοιο δικαιολογείται από λόγους δημοσίας τάξεως
 αδικαιολόγητη άντληση οφέλους από τον διακριτικό χαρακτήρα ή δημοσίας ασφαλείας ερειδόμενους στην ατομική συμπερι-
 ή τη φήμη του σήματος ή τους προξενεί βλάβη. φορά του,
 — ότι, ελλείψει τέτοιας δυνατότητας, οι λόγοι αυτοί μπορούν
 ( 1) ΕΕ C 79 της 10.3.2001. να οδηγήσουν, λόγω της σοβαρότητάς τους, μόνο σε ένα
 μέτρο απαγορεύσεως διαμονής ή απομακρύνσεως από
 ολόκληρη την εθνική επικράτεια
 — και ότι η συμπεριφορά που το οικείο κράτος μέλος σκοπεί
 να παρεμποδίσει παρέχει τη δυνατότητα, όταν κάτι τέτοιο
 προέρχεται από τους δικούς του υπηκόους, κατασταλτικών
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ή άλλων πραγματικών και αποτελεσματικών μέτρων
 σκοπούντων στην καταστολή της συμπεριφοράς αυτής.
 της 26ης Νοεμβρίου 2002
 (1 ) ΕΕ C 108 της 7.4.2001.
 στην υπόθεση C-100/01 (αίτηση του Conseil d’État για την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ministre de l’Intérieur
 κατά Αitor Oteiza Olazabal ( 1)
 («Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων —Περιορισμοί —
 ∆ημόσια τάξη — Αστυνομικά μέτρα περιορίζοντα σε ένα ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 τμήμα του εθνικού εδάφους το δικαίωμα διαμονής υπηκόου
 άλλου κράτους μέλους») (έκτο τμήμα)
 (2003/C 7/08) της 26ης Νοεμβρίου 2002
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) στην υπόθεση C-202/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας (1)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 79/409/ΕΟΚ —
 ∆ιατήρηση των άγριων πτηνών — Ταξινόμηση σε ζώνες
 ειδικής προστασίας — Πεδιάδα Maures»)
 Στην υπόθεση C-100/01, με αντικείμενο αίτηση του Conseil (2003/C 7/09)
 d’État (Γαλλία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Ministre
 de l’Intérieur και Αitor Oteiza Olazabal, η έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 6, 8 Α και 48 της (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρα 12 ΕΚ, 18 ΕΚ στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 και 39 ΕΚ) καθώς και της οδηγίας 64/221/ΕΟΚ του Συμβουλίου,
 της 25ης Φεβρουαρίου 1964, περί του συντονισμού των ειδικών
 μέτρων για τη διακίνηση και τη διαμονή αλλοδαπών, τα οποία Στην υπόθεση C-202/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 δικαιολογούνται για λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφα- (εκπρόσωποι: G. Valero Jordana και J. Adda) κατά Γαλλικής


text:
 21.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 235/28
 Προσφυγή της 13ης Μαΐου 2014 — Compagnie des fromages & Richesmonts κατά ΓΕΕΑ — Grupo Lactalis Iberia (Απεικόνιση ερυθρόλευκης σκακιέρας)
 (Υπόθεση T-327/14)
 2014/C 235/38
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Compagnie des fromages & Richesmonts (Puteaux, Γαλλία) (εκπρόσωποι: T. Mollet-Vieville και T. Cuche, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Grupo Lactalis Iberia, SA (Μαδρίτη, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το κοινοτικό σήμα αριθ. 6 059 687 είναι έγκυρο για τον προσδιορισμό τυριών·
 —
 κατά συνέπεια, να ακυρώσει στο σύνολό της την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς της 3ης Μαρτίου 2014, καθόσον κηρύσσει την ακυρότητα του κοινοτικού σήματος αριθ. 6 059 687·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει στο σύνολό της την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς της 3ης Μαρτίου 2014, καθόσον κηρύσσει την ακυρότητα του κοινοτικού σήματος αριθ. 6 059 687 για τον προσδιορισμό τυριών·
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Εικονιστικό σήμα που απεικονίζει ερυθρόλευκη σκακιέρα, για προϊόντα και υπηρεσίες της κλάσεως 29 — Κοινοτικό σήμα αριθ. 6 059 687
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Grupo Lactalis Iberia, SA.
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου προβλεπόμενοι από τις διατάξεις του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009, σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β', γ' και δ', του κανονισμού 207/2009.
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απόρριψη της αιτήσεως αναγνωρίσεως της ακυρότητας.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεως και κήρυξη της ακυρότητας του σήματος.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνες περί τα πράγματα και περί το δίκαιο (παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009· παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009).


text:
 1.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/28
 Προσφυγή της 9ης Μαρτίου 2015 — ZZ και λοιποί κατά CEPOL
 (Υπόθεση F-41/15)
 (2015/C 178/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: ZZ και λοιποί
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Ακαδημία (CEPOL)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση των αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας (CEPOL) με τις οποίες οι προσφεύγοντες υποχρεώνονται είτε να παραιτηθούν από τη θέση τους στη CEPOL είτε να μετακομίσουν από το Λονδίνο στη Βουδαπέστη, υφιστάμενοι οικονομική ζημία, και αίτημα αποζημιώσεως για την υλική και τη μη υλική ζημία που προκαλείται σε αυτούς εξ αυτού του λόγου.
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την από 23 Μαΐου 2014, υπ’ αρ. 17/2014/DIR απόφαση της CEPOL, με την οποία προβλέπεται η μεταφορά της CEPOL στη Βουδαπέστη, Ουγγαρία, από την 1η Οκτωβρίου 2014 και ενημερώνονται οι προσφεύγοντες ότι «η μη συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία θα θεωρηθεί παραίτηση με ισχύ από την 30ή Σεπτεμβρίου 2014»·
 —
 να ακυρώσει, στο μέτρο που απαιτείται, τις από 28 Νοεμβρίου 2014 αποφάσεις της CEPOL, με τις οποίες απορρίφθηκαν οι διοικητικές ενστάσεις που υπέβαλαν οι προσφεύγοντες μεταξύ της 8ης και της 21 Αυγούστου 2014 κατά της ανωτέρω αποφάσεως·
 —
 να ακυρώσει επίσης, στο μέτρο που απαιτείται, τις από 22 Δεκεμβρίου 2014 αποφάσεις με τις οποίες η CEPOL «έκανε δεκτή» την παραίτηση δύο εκ των προσφευγόντων·
 —
 να διατάξει την αποκατάσταση της υλικής ζημίας των προσφευγόντων·
 —
 να διατάξει την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης των προσφευγόντων·
 —
 να καταδικάσει τη CEPOL στο σύνολο των δικαστικών εξόδων στα οποία υπεβλήθηκαν οι προσφεύγοντες στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.


text:
 8.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 144/43
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Μαρτίου 2017 — Karl Conzelmann κατά EUIPO (LIKE IT)
 (Υπόθεση T-21/16) (1)
 ((Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος LIKE IT - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009))
 (2017/C 144/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Karl Conzelmann GmbH + Co. KG (Albstadt, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. Klink, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), (εκπρόσωποι: A. Graul και M. Fischer)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 11ης Νοεμβρίου 2015 (υπόθεση R 223/2015-1), σχετικά με την αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος LIKE IT ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Karl Conzelmann GmbH + Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 98 της 14.3.2016.


text:
 24.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/24
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Ιουλίου 2011 — Cementos Portland Valderrivas κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-296/11 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Ανταγωνισμός - Αίτηση παροχής πληροφοριών - Άρθρο 18, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Έλλειψη επείγοντος)
 2011/C 282/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Cementos Portland Valderrivas, SA (Pampelune, Ισπανία) (εκπρόσωπος: L. Ortiz Blanco, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castilla Contreras, C. Urraca Caviedes και C. Hödlmayr, επικουρούμενοι από τον J. Rivas, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως C(2011) 2368 τελικό της Επιτροπής, της 30ής Μαρτίου 2011, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 18, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου (υπόθεση 39520 — τσιμέντο και συναφή προϊόντα).
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 24.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/25
 Προσφυγή της 17ης Φεβρουαρίου 2017 — Pelikan κατά EUIPO — NBA Properties (NEW ORLEANS PELICANS)
 (Υπόθεση T-112/17)
 (2017/C 129/38)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Pelikan Vertriebsgesellschaft mbH & Co. KG (Ανόβερο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: U. Hildebrandt, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: NBA Properties, Inc. (Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Το ασπρόμαυρο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «NEW ORLEANS PELICANS» — Υπ’ αριθ. 11 518 487 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 16ης Δεκεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 408/2016-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009.


text:
 3.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 363/22
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg (Γερμανία) στις 10 Αυγούστου 2015 — GROFA GmbH κατά Hauptzollamt Hannover
 (Υπόθεση C-435/15)
 (2015/C 363/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Hamburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: GROFA GmbH
 Καθού: Hauptzollamt Hannover
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 α)
 Δύναται ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1249/2011 της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με τη δασμολογική κατάταξη ορισμένων εμπορευμάτων στη συνδυασμένη ονοματολογία (1), να εφαρμοσθεί κατ’ αναλογία στα επίμαχα στην υπόθεση της κύριας δίκης προϊόντα (GoPro HERO3 «Black Edition», «Black Edition Surf» και «Black Edition Motorsport»);
 β)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα αυτό:
 Είναι έγκυρος ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1249/2011;
 2)
 Σε περίπτωση που δοθεί αρνητική απάντηση στο ερώτημα 1 α) ή 1 β):
 α)
 Δύναται ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 876/2014 της Επιτροπής, της 8ης Αυγούστου 2014, σχετικά με τη δασμολογική κατάταξη ορισμένων εμπορευμάτων στη συνδυασμένη ονοματολογία (2), να εφαρμοσθεί κατ’ αναλογία στα επίμαχα στην υπόθεση της κύριας δίκης προϊόντα;
 β)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα αυτό:
 Είναι έγκυρος ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 876/2014;
 3)
 Σε περίπτωση που δοθεί αρνητική απάντηση στο ερώτημα 1 α) ή 1 β):
 Πρέπει οι επεξηγηματικές σημειώσεις της Επιτροπής για τη διάκριση 8525 8030 και τις διακρίσεις 8525 8091 και 8525 8099 ΣΟ (3) να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι εγγραφή με «διάρκεια μίας ενιαίας ακολουθίας βίντεο τουλάχιστον 30 λεπτών» υφίσταται ακόμη και όταν η ακολουθία βίντεο εγγράφεται σε χωριστά αρχεία εκ των οποίων το καθένα έχει διάρκεια μικρότερη των 30 λεπτών, εφόσον ο θεατής δεν δύναται να αντιληφθεί τη μετάβαση μεταξύ των αρχείων κατά την αναπαραγωγή της εγγραφής;
 4)
 Σε περίπτωση που δοθεί αρνητική απάντηση στο ερώτημα 1 α) ή 1 β) και καταφατική απάντηση στα ερωτήματα 2 α), 2 β) και 3:
 Αποκλείεται η κατάταξη στη διάκριση 8525 8099 ΣΟ των βιντεοκαμερών που μπορούν να εγγράψουν σήματα από εξωτερικές πηγές για τον λόγο ότι η αναπαραγωγή των σημάτων αυτών δεν είναι δυνατή με τη χρήση εξωτερικού τηλεοπτικού δέκτη ή εξωτερικού μόνιτορ;
 (1) ΕΕ L 319, σ. 39.
 (2) ΕΕ L 240, σ. 12.
 (3) ΕΕ 2015, C 75, σ. 1.


text:
αριθ. C 119/14 | EL | Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 13 . 5 . 95
 2. Εσφαλμένη ανάλυση της συμπεριφοράς της προ νους μόνον Ευρωπαίους παραγωγούς τσιμέντου .
 σφεύγουσας στην αγορά: η Επιτροπή , δεχόμενη ότι η Θεωρεί επίσης ότι η Επιτροπή δεν μπορούσε, χωρίς
 προσφεύγουσα μετέσχε σε σύμπραξη αποσκοπούσα να περιπέσει σε αντίφαση , να προσδιορίσει γεωγρα
 στον περιορισμό των διαμεθοριακών παραδόσεων φικώς την αγορά αναφοράς ταυτοχρόνως ως εγχώ
 τσιμέντου μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας, προέβη σε ρια και ως ευρωπαϊκή αγορά.
 προδήλως εσφαλμένη ερμηνεία των πραγματικών
 περιστατικών. II. Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως: H προσφεύγουσα υπο
 στηρίζει ότι οι αιτιάσεις που διατυπώθησαν κατ' αυτής
 — τις οποίες η Επιτροπή θεωρεί ως εφαρμογή μιας
 γενικής συμφωνίας — είναι είτε ανυπόστατες, είτε δεν
 την αφορούν και, εν πάση περιπτώσει, δεν έχουν σχέση
 με μια γενική συμφωνία. Φρονεί επίσης ότι τα αποδει
 Προσφυγή της εταιρείας Ciments Français SA κατα της κτικά στοιχεία που φέρονται ως αποδεικνύοντα την
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε ύπαρξη γενικής συμφωνίας «σεβασμού των εγχωρίων
 στις 17 Φεβρουαρίου 1995 αγορών» είναι προδήλως ανεπαρκή .
 (YJI60£<JTI T-39/95)
 (95/C 119/34) III. Παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσε
 ων και της αρχής της αναλογικότητας, καθώς και των
 (διαδικασίας: η γαλλική) αρχών της. χρηστής διοικήσεως και της δικαιολογημένης
 εμπιστοσύνης.
 H εταιρεία Ciments Français SA, με έδρα το Παρίσι (Γαλλία),
 εκπροσωπούμενη από τον Antoine Winckler, δικηγόρο IV. Επικουρικώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα
 Παρισίων, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγο πρόστιμα που της επιβλήθηκαν θα πρέπει να μειωθούν
 ρικό γραφείο Elvinger και Hoss, 15 , Côte d'Eich, άσκησε στις σημαντικά. Συγκεκριμένα, υποστηρίζει ότι η Επιτρο
 17 Φεβρουαρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω πή:
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 1 . Διέπραξε πρόδηλα σφάλματα υπολογισμού .
 2. Δεν προέβη σε σωστή εκτίμηση της σπουδαιότητας
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: των παραβάσεων που της προσάπτει και, εξ αυτού
 του λόγου , παραβίασε σοβαρώς την αρχή της ανα
 — Να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 30ής Νο λογικότητας.
 εμβρίου 1994.
 3 . Χρησιμοποίησε ως βάση υπολογισμού του προστί
 — Επικουρικώς, να μειώσει τα επιβληθέντα πρόστιμα. μου μια εσφαλμένη σχετική αγορά.
 — Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικα Προσφυγή της Société Lafarge Coppée κατα της Επιτροπής
 λείται τους εξής λόγους ακυρώσεως: των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 18 Φε
 βρουαρίου 1995
 I. Διαδικαστικές πλημμέλειες: (γπόθεοη T-43/95)
 1 . Παραβίαση των δικαιωμάτων υπερασπίσεως. H (95/C 119/35)
 προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι παραβιάστηκε η
 αρχή του κατ' αντιμωλίαν χαρακτήρα της διοικητι (DMooa διαδικασίας: η γαλλική)
 κής διαδικασίας: πρώτον, λόγω της μη ανακοινώσε
 ως ή της μη εξατομικεύσεως ορισμένων ουσιωδών H Société Lafarge Coppée, με έδρα το Παρίσι (Γαλλία),
 αιτιάσεων δεύτερον, λόγω της ατελούς προσβάσεώς εκπροσωπουμένη από τον Henry Lesguillons, δικηγόρο
 της στον φάκελο· και, τέλος, λόγω των περιορισμών Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο
 που αντιμετώπισε προκειμένου να υποστηρίξει τη March Loesch, 11 , rue Goethe 11 , άσκησε στις 18 Φεβρουα
 θέση της επί των αιτιάσεων που τελικώς διατυπώθη ρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 σαν εναντίον της. Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων.
 2. H συμβουλευτική επιτροπή δεν αποφάνθηκε επί του
 ακριβούς ύψους των προστίμων που σκόπευε να H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 επιβάλει η Επιτροπή .
 — Να ακυρώσει στο σύνολο της την απόφαση της Επιτροπής
 3 . Έλλειψη αιτιολογίας. H προσφεύγουσα τονίζει της 30ής Νοεμβρίου 1994 ή , τουλάχιστον, το άρθρο 1 το
 συναφώς ότι η άποψη περί μιας «ενιαίας και συνε άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο α) το άρθρο 3 παρά
 χούς συμφωνίας», η οποία καταλαμβάνει σχεδόν γραφος 3 , στοιχείο α) το άρθρο 4 παράγραφος 1 το
 ολόκληρη την ευρωπαϊκή βιομηχανία τσιμέντου , άρθρο 4 παράγραφος 2 το άρθρο 4 παράγραφος 3
 βρίσκεται σε πλήρη αντίφαση με το γεγονός ότι η στοιχείο α) το άρθρο 4 παράγραφος 4 στοιχεία ε) και στ)
 Επιτροπή επέλεξε να επιβάλει πρόστιμα σε ορισμέ τα άρθρα 6 και 7, της εν λόγω αποφάσεως.


text:
 6.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/27
 Προσφυγή-αγωγή της 24ης Μαρτίου 2017 — RZ κατά ΕΟΚΕ και Επιτροπής των Περιφερειών
 (Υπόθεση T-192/17)
 (2017/C 178/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: RZ (εκπρόσωπος: M.-A. Lucas, δικηγόρος)
 Καθών-εναγόμενες: Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, Επιτροπή των Περιφερειών
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να του επιτρέψει την πρόσβαση στα σχετικά με τον φιλικό του διακανονισμό στοιχεία της δικογραφίας στην υπόθεση [εμπιστευτικό] (1), καθώς και να του επιτρέψει να καταθέσει παρατηρήσεις επί του ζητήματος αυτού·
 —
 να ακυρώσει την κοινή απόφαση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (ΕΟΚΕ) και της Επιτροπής των Περιφερειών (ΕτΠ) να μεταθέσουν [εμπιστευτικό] στη διεύθυνση μεταφράσεως, όπως προέκυψε κατόπιν συμφωνίας στην οποία κατέληξαν κατά το διάστημα μεταξύ 14ης Ιανουαρίου και 4ης Φεβρουαρίου 2016, καθόσον η συμφωνία αυτή προέβλεπε ταυτόχρονα τόσο την προαναφερθείσα μετάθεση όσο και τη διατήρηση από [το ενδιαφερόμενο πρόσωπο] των καθηκόντων [εμπιστευτικό] που είχε·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση την οποία εξέδωσε η ΕτΠ στις 11 Μαΐου 2016 κατόπιν της ως άνω συμφωνίας, για μετάθεση του/της [εμπιστευτικό] στη διεύθυνση μεταφράσεως, με παράλληλη διατήρηση, σε μεγάλο βαθμό, των καθηκόντων [εμπιστευτικό] που είχε·
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της 13ης Δεκεμβρίου 2016 του Γενικού Γραμματέα της ΕτΠ και της 19ης Δεκεμβρίου 2016 του Γενικού Γραμματέα της ΕΟΚΕ, στο μέτρο που επιβεβαιώνουν τις εντολές οι οποίες δόθηκαν στον προσφεύγοντα-ενάγοντα στις 30 Ιουνίου από τη διεύθυνση μεταφράσεως προς εκτέλεση της από 11 Μαΐου 2016 αποφάσεώς της ΕτΠ·
 —
 να υποχρεώσει την ΕΟΚΕ και την ΕτΠ να του καταβάλουν, εις ολόκληρον, ποσό υπολογιζόμενο κατά προσωρινή εκτίμηση και ex aequo et bono σε 25 000 ευρώ, λόγω τόσο της προσβολής της επαγγελματικής φήμης και του κύρους του όσο και της βλάβης της υγείας του εξαιτίας των προσβαλλόμενων αποφάσεων·
 —
 να καταδικάσει την ΕΟΚΕ και την ΕτΠ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι-ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής, προβάλλονται έξι λόγοι-ισχυρισμοί.
 1.
 Πρώτον, παράβαση του άρθρου 41, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 25, δεύτερο εδάφιο, του ΚΥΚ, στο μέτρο που δεν δόθηκε στον προσφεύγοντα-ενάγοντα η δυνατότητα να διατυπώσει τη γνώμη του πριν η ΕΟΚΕ και η ΕτΠ αποφασίσουν με κοινή τους συμφωνία τη μετάθεση μόνιμου υπαλλήλου, και/ή στο μέτρο που η απόφαση την οποία εξέδωσε τη ΕτΠ σε εκτέλεση της ως άνω συμφωνίας δεν κοινοποιήθηκε αμέσως και γραπτώς στον προσφεύγοντα-ενάγοντα, ενώ ούτε η αιτιολογία της του γνωστοποιήθηκε πλήρως και σαφώς.
 2.
 Δεύτερον, παράβαση του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, του ΚΥΚ, καθώς και κατάχρηση εξουσίας και διαδικασίας, στον βαθμό που ο ενδιαφερόμενος υπάλληλος μετατέθηκε στη διεύθυνση μεταφράσεως διατηρώντας παράλληλα, σε μεγάλο βαθμό, τα καθήκοντά του εντός της οικείας γλωσσικής μονάδας.
 3.
 Τρίτον, πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως του συμφέροντος της υπηρεσίας, στο μέτρο που ο λόγος της μεταθέσεως ήταν να τερματιστεί μια αφόρητη κατάσταση ή να προστατευθεί ο υπάλληλος από τον προσφεύγοντα-ενάγοντα.
 4.
 Τέταρτον, παράβαση του άρθρου 21, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, του ΚΥΚ, στο μέτρο που οι Γενικοί Γραμματείς της ΕΟΚΕ και της ΕτΠ επιβεβαίωσαν την εντολή την οποία έδωσε η διεύθυνση μεταφράσεως στον προσφεύγοντα-ενάγοντα να συνεχίσει να αναθέτει, απευθείας ή μέσω τρίτων, καθήκοντα στον συγκεκριμένο υπάλληλο.
 5.
 Πέμπτον, παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, στο μέτρο που οι Γενικοί Γραμματείς επιβεβαίωσαν την εντολή την οποία έδωσε η διεύθυνση μεταφράσεως στον προσφεύγοντα-ενάγοντα να μεριμνά ώστε να ανατίθενται στον συγκεκριμένο υπάλληλο μεταφράσεις αντίστοιχες σε αριθμό και σημασία με όσες αναλαμβάνουν μεταφραστές ανάλογης πείρας με τη δική του, και ώστε να αναθεωρούνται οι μεταφράσεις του με παρόμοιο τρόπο.
 6.
 Έκτον, παράβαση των αποφάσεων για τις άδειες, στο μέτρο που οι Γενικοί Γραμματείς επιβεβαίωσαν την εντολή την οποία έδωσε η διεύθυνση μεταφράσεως στον προσφεύγοντα-ενάγοντα να γνωστοποιεί αυθημερόν, ή το αργότερο την επομένη, τυχόν λόγους συμφέροντος της υπηρεσίας ικανούς να δικαιολογήσουν απόρριψη αιτήσεως του συγκεκριμένου υπαλλήλου για χορήγηση άδειας, ορίζοντας παράλληλα ότι θα πρέπει να πρόκειται οπωσδήποτε για επιτακτικούς λόγους.
 (1) Εμπιστευτικά δεδομένα τα οποία δεν αναγράφονται.


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/22
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 6 Αυγούστου 2010 — Société Groupe Limagrain Holding κατά FranceAgriMer
 (Υπόθεση C-402/10)
 ()
 (2010/C 288/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d'État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Société Groupe Limagrain Holding
 Αναιρεσίβλητος: FranceAgriMer
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αποτελεί η παράλειψη τηρήσεως λογιστικής αποθήκης προϊόντων ή εμπορευμάτων που έχουν υπαχθεί σε καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως, κατά παράβαση των υποχρεώσεων που βαρύνουν τον διαχειριστή αποθήκης τελωνειακής αποταμιεύσεως βάσει της κοινοτικής τελωνειακής νομοθεσίας, επαρκή λόγο ώστε να στερήσει από τον εξαγωγέα που έχει τοποθετήσει τα προϊόντα ή τα εμπορεύματά του στην εν λόγω αποθήκη το δικαίωμα να του χορηγηθεί η προχρηματοδότηση που προβλέπουν οι συνδυασμένες διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1987 (1), σχετικά με το καθεστώς των επιστροφών κατά την εξαγωγή και του κανονισμού (ΕΟΚ) 565/80 του Συμβουλίου, της 4ης Μαρτίου 1980, περί της προπληρωμής των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα (2);
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, ποιες συνέπειες πρέπει να συναχθούν ως προς τα ποσά που εισέπραξε ο δικαιούχος;
 Ειδικότερα:
 α)
 μπορεί να θεωρηθεί, στην περίπτωση που αποδεικνύεται ότι τα εμπορεύματα πράγματι εξάχθηκαν, ότι ο εξαγωγέας καρπώνεται, εν όλω ή εν μέρει, το ποσό των επιστροφών που συνδέονται με τις εν λόγω εξαγωγές; Στην τελευταία περίπτωση, πρέπει να εφαρμοστεί ο συντελεστής επιστροφής που είχε προκαθοριστεί κατ’ εφαρμογήν της νομοθεσίας περί της προπληρωμής των επιστροφών κατά την εξαγωγή ή ο συντελεστής που ίσχυε κατά την ημέρα της εξαγωγής, τούτος δε εφόσον δεν υπερβαίνει τον προκαθορισμένο συντελεστή ή ανεξαρτήτως αυτού;
 β)
 συντρέχει λόγος, στην περίπτωση που υφίσταται υποχρέωση επιστροφής του συνόλου ή μέρους των ποσών που εισπράχθηκαν, να προσαυξηθεί το οφειλόμενο ποσό, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 33 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1987, σχετικά με το καθεστώς των επιστροφών κατά την εξαγωγή, με το πρόστιμο που ορίζουν οι εν λόγω διατάξεις, μολονότι η ευθύνη περί τηρήσεως λογιστικής αποθήκης βαρύνει τον διαχειριστή της αποθήκης τελωνειακής αποταμιεύσεως, στην περίπτωση που, όπως εν προκειμένω, η τελωνειακή αποθήκη είναι ιδιωτική αποθήκη τύπου C η οποία ανήκει στον ίδιο τον εξαγωγέα γεωργικών προϊόντων;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1987, για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα (ΕΕ L 351, σ. 1).
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 03/028, σ. 50.


text:
 24.8.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 202/7
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως της εταιρι ́ας ΑBB Asea Brown Boveri Εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α του α ́ρθρου 44, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ–:
 Ltd κατα ́ της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Η ΑBB δε ́χεται ο ́τι η γενικη ́ αναφορα ́ α ́λλων εγγρα ́φων δεν δυ ́ναται
 Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο τμη ́μα), της 20η ́ς Μαρτι ́ου 2002, στην να αντισταθμι ́σει ελλει ́ψεις του δικογρα ́φου της προσφυγη ́ς.
 υπο ́θεση Τ-31/99, ABB Asea Brown Boveri Ltd κατα ́ Εντου ́τοις, το Πρωτοδικει ́ο δεν βρη ́κε ελα ́ττωμα ου ́τε στο
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που υποβλη ́θηκε δικο ́γραφο της προσφυγη ́ς, ου ́τε στο υπο ́μνημα απαντη ́σεως της
 στις 7 Ιουνι ́ου 2002 ΑBB. Επομε ́νως, μια γενικη ́ αναφορα ́ εκ με ́ρους της ΑBB στη
 γνωμοδο ́τηση δεν μπορει ́ να γι ́νει αντιληπτη ́ ως αποσκοπου ́σα στο
 να θεραπευ ́σει ελαττωματικο ́ ισχυρισμο ́. Επιπλε ́ον, δεν υφι ́σταται,
 (Υπο ́θεση C-213/02 P) ο ́πως ορι ́ζει η απο ́φαση, ́ερεισμα για την ανα ́λογη εφαρμογη ́
 του α ́ρθρου 44, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ–, του Κανονισμου ́
 ∆ιαδικασι ́ας του Πρωτοδικει ́ου.
 (2002/C 202/08)
 Εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α της αρχη ́ς της προστασι ́ας της δικαιολογημε ́-
 νης εμπιστοσυ ́νης: Η απο ́φαση δεν αναγνωρι ́ζει ο ́τι δικαιολογημε ́νη
 εμπιστοσυ ́νη μπορει ́ να δημιουργηθει ́ απο ́ την πρακτικη ́ που
 Η εταιρι ́α ΑBB Asea Brown Boveri Ltd, με ́εδρα τη Ζυρι ́χη ακολουθει ́ η Επιτροπη ́ κατα ́ τον υπολογισμο ́ των προστι ́μων, ο ́τι η
 (Ελβετι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους Α. Weitbrecht, ανακοι ́νωση περι ́ ευνοϊκη ́ς αντιμετωπι ́σεως καλει ́ τις επιχειρη ́σεις
 M. Bay και S. Seelmann-Eggebert, με το ́πο επιδο ́σεων στο να βασι ́ζονται στην ως α ́νω πρακτικη ́ επιβολη ́ς προστι ́μων και
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν ο ́τι ́ετσι αυξα ́νεται το επι ́πεδο προστασι ́ας της δικαιολογημε ́νης
 Κοινοτη ́των στις 7 Ιουνι ́ου 2002 αναι ́ρεση κατα ́ της αποφα ́σεως εμπιστοσυ ́νης, με αποτε ́λεσμα τον περιορισμο ́ της διακριτικη ́ς
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο τμη ́μα), εξουσι ́ας της Επιτροπη ́ς να αποστει ́ απο ́ καθιερωμε ́νη πρακτικη ́.
 της 20η ́ς Μαρτι ́ου 2002, στην υπο ́θεση T-31/99 (1), ABB Brown
 Boveri Ltd κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Η απο ́φαση εφα ́ρμοσε εσφαλμε ́νως το α ́ρθρο 15, παρα ́γραφος 2,
 του κανονισμου ́ 17 (2): Η Επιτροπη ́ χρησιμοποι ́ησε τον σχετικο ́ με
 τα προϊο ́ντα που αφορα ́ η παρα ́βαση κυ ́κλο εργασιω ́ν των
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: επιχειρη ́σεων κατα ́ των οποι ́ων ει ́χε κινηθει ́ η διαδικασι ́α επιβολη ́ς
 προστι ́μου μο ́νον για να κατατα ́ξει τις ως α ́νω επιχειρη ́σεις σε
 τε ́σσερις κατηγορι ́ες για τον «προσδιορισμο ́ της βαρυ ́τητας κα ́θε
 1) να αναιρε ́σει τα σημει ́α 2 και 3 του διατακτικου ́ της επιχειρη ́σεως στον τομε ́α των σωλη ́νων», η Επιτροπη ́ δεν χρησιμο-
 αποφα ́σεως·και ποι ́ησε τον σχετικο ́ με τα προϊο ́ντα που αφορα ́ η παρα ́βαση
 κυ ́κλο εργασιω ́ν, προκειμε ́νου να εκτιμηθει ́ η σοβαρο ́τητα της
 2) να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 3 της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, παραβα ́σεως (πριν ληφθει ́ υπο ́ψη η δια ́ρκεια της παραβα ́σεως, τα
 καθο ́τι το με ́τρο αφορα ́ την αναιρεσει ́ουσα·και επιβαρυντικα ́ και ελαφρυντικα ́ περιστατικα ́ και η μει ́ωση του
 προστι ́μου συ ́μφωνα με την ανακοι ́νωση περι ́ ευνοϊκη ́ς αντιμετωπι ́-
 σεως).
 3) να μειω ́σει περαιτε ́ρω το προ ́στιμο που επιβλη ́θηκε στην
 αναιρεσει ́ουσα με την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς·και επικουρι-
 κω ́ς σε σχε ́ση με τα αιτη ́ματα (2) και (3) (1) ΕΕ C 121της 01.05.1999, σ. 16.
 (2) Κανονισμο ́ς 17 του Συμβουλι ́ου, της 6ης Φεβρουαρι ́ου 1962, πρω ́τος
 κανονισμο ́ς εφαρμογη ́ς των α ́ρθρων 85 και 86 της Συνθη ́κης [ΕΕ P
 4) να αναπε ́μψει την υπο ́θεση στο Πρωτοδικει ́ο για να κριθει ́ 13, 21.02.1962, σ. 204, (ειδ. ́εκδ. 008/1, σ. 25).].
 συ ́μφωνα με την απο ́φαση του ∆ικαστηρι ́ου και
 5) να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν
 εξο ́δων, περιλαμβανομε ́νων των εξο ́δων της αναιρεσει ́ουσας.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Sozialgericht Stuttgart με δια ́ταξη της 4ης Ιουνι ́ου
 2002, στην υπο ́θεση Karin Müller κατα ́ Postbeamten-
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 krankenkasse προσεπικληθε ́ν: Bundesversicherungsanstalt
 für Angestellte.
 Εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας του Πρωτοδι- (Υπο ́θεση C-215/02)
 κει ́ου, με αποτε ́λεσμα να απορριφθει ́ ως απαρα ́δεκτη η γνωμοδο ́-
 τηση που κατατε ́θηκε απο ́ την ΑBB ως παρα ́ρτημα του υπομνη ́μα- (2002/C 202/09)
 το ́ς της απαντη ́σεως.
 Με δια ́ταξη της 4ης Ιουνι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α του α ́ρθρου 48, παρα ́γραφος 2: Η απο ́φαση Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 δεν διακρι ́νει μεταξυ ́ νε ́ων νομικω ́ν ισχυρισμω ́ν και επιχειρημα ́των 10 Ιουνι ́ου 2002, το Sozialgericht Stuttgart στο πλαι ́σιο της
 που υποστηρι ́ζουν η ́δη προβληθε ́ντες ισχυρισμου ́ς. Η κατα ́θεση της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Karin Müller κατα ́ Postbeamtenkrankenkasse
 γνωμοδοτη ́σεως η ́ταν παραδεκτη ́, διο ́τι η γνωμοδο ́τηση διευκρινι ́ζει προσεπικληθε ́ν: Bundesversicherungsanstalt für Angestellte που
 ́εναν ισχυρισμο ́ που προβλη ́θηκε με το δικο ́γραφο της προσφυγη ́ς εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 και δεν εισα ́γει νε ́ους νομικου ́ς ισχυρισμου ́ς. προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 ---pagebreak--- C 202/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.8.2002
 1) Ει ́ναι οι παρε ́χοντες κατ' οι ́κον περι ́θαλψη, κατα ́ την ́εννοια απο ́ την α ́ποψη της ο ́μοιας αμοιβη ́ς,
 του α ́ρθρου 44, ενδε ́κατο βιβλι ́ο, του κοινωνικου ́ κω ́δικα η κατηγορι ́α των καλυπτομε ́νων απο ́ το α ́ρθρο 8 APSG
 (SGB XI), εργαζο ́μενοι κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 48 της εργαζομε ́νων ανδρω ́ν/γυναικω ́ν (κατηγορι ́α Α),
 Συνθη ́κης ΕΚ και/η ́ του α ́ρθρου 1 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 1408/71 (1); σε περι ́πτωση συστη ́ματος αμοιβω ́ν, το οποι ́ο κατ' ουσι ́αν
 λο ́γω της προς την επιχει ́ρηση αφοσιω ́σεως στο παρελθο ́ν
 Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα: αναγνωρι ́ζει στους εργαζομε ́νους, για τη μεταβατικη ́ περι ́οδο
 2) Αντιβαι ́νει, ενο ́ψει της νομολογι ́ας του ∆ΕΚ, της προκυ ́πτου- (γεφυ ́ρωση) σε περι ́πτωση οριστικη ́ς λυ ́σεως της σχε ́σεως
 σας απο ́ τις αποφα ́σεις της 24.6.1996 (υπο ́θεση 150/85) (2) εργασι ́ας, την οποι ́α δεν προκα ́λεσε ο εργαζο ́μενος α ́νευ
 και της 5.3.1998 (υπο ́θεση C-160/96) (3), προς τα α ́ρθρα σημαντικου ́ λο ́γου, η ́ η οποι ́α δεν προκλη ́θηκε απο ́ αυτο ́ν
 19, 25, 28 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71, το γεγονο ́ς ο ́τι υπαιτι ́ως, εφα ́παξ αποζημι ́ωση υπολογιζο ́μενη κλιμακωτα ́
 η αξι ́ωση για την προβλεπο ́μενη απο ́ το α ́ρθρο 44 του ανα ́λογα με τη δια ́ρκεια της σχε ́σεως εργασι ́ας, ο ́που οι
 SGB XI κοινωνικη ́ ασφα ́λιση του παρε ́χοντος κατ' οι ́κον μεμονωμε ́νες χρονικε ́ς περι ́οδοι κατα ́ τη δια ́ρκεια της υπηρε-
 περι ́θαλψη, ο ́ταν η περι ́θαλψη παρε ́χεται εντο ́ς του κρα ́τους σιακη ́ς σχε ́σεως ́εχουν απολυ ́τως αυτο ́νομο χαρακτη ́ρα και
 στο οποι ́ο ει ́ναι ασφαλισμε ́νος o ́εχων ανα ́γκη κατ' οι ́κον επιτρε ́πεται να αποκλει ́ονται οι περι ́οδοι αδει ́ας α ́νευ αποδο-
 περιθα ́λψεως, εξαρτα ́ται απο ́ το αν o παρε ́χων κατ' οι ́κον χω ́ν, αν η εν λο ́γω α ́δεια α ́νευ αποδοχω ́ν λαμβα ́νεται για
 περι ́θαλψη ́εχει την κατοικι ́α του στο ́διο
 ι κρα ́τος και ο ́χι σε λο ́γους συμφε ́ροντος του εργαζομε ́νου και κατο ́πιν δικη ́ς
 α ́λλο κρα ́τος με ́λος; του πρωτοβουλι ́ας, οι λο ́γοι δε αυτοι ́ δεν αποτελου ́ν
 σημαντικο ́ λο ́γο, o οποι ́ος θα ́εδινε το δικαι ́ωμα στον
 (1) ΕΕ L 149 της 5.7.1971, σ. 2. εργαζο ́μενο να προβει ́ ο ́διος
 ι σε λυ ́ση της σχε ́σεως εργασι ́ας
 (2) Συλλογη ́ 1986, σ. 1995.
 διατηρουμε ́νης της εφα ́παξ αποζημιω ́σεως,
 (3) Συλλογη ́ 1998, σ. I-843.
 μπορει ́ να συγκριθει ́με την κατηγορι ́α των εργαζομε ́νων
 γυναικω ́ν, οι οποι ́ες, επικαλου ́μενες τις ρυθμι ́σεις του α ́ρθρου
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- 15 του Mutterschutzgesetz (νο ́μου περι ́ προστασι ́ας της
 βαλε το Oberster Gerichtshof της ∆ημοκρατι ́ας της μητρο ́τητας) αποφασι ́ζουν, μετα ́ τη λη ́ξη της κανονικω ́ς
 Αυστρι ́ας με δια ́ταξη της 22ας Μαι ̈́ου 2002, στην υπο ́θεση δεκαε ́ξι εβδομα ́δες διαρκου ́σας «αδει ́ας λο ́γω μητρο ́τητας»,
 Österreichischer Gewerkschaftsbund, Gewerkschaft der να λα ́βουν για τη φροντι ́δα του παιδιου ́ τους Karenzurlaub
 Privatangestellten κατα ́ Wirtschaftskammer Österreich (γονικη ́ α ́δεια) («Erziehungsurlaub») α ́νευ αποδοχω ́ν ́εως -
 κατ' ανω ́τατο ο ́ριο - τη συμπλη ́ρωση των δυ ́ο ετω ́ν του
 (Υπο ́θεση C-220/02) παιδιου ́ (κατηγορι ́α Β);
 (2002/C 202/10) 3. 'Εχει την ́εννοια το α ́ρθρο 141 ΕΚ, καθω ́ς και το α ́ρθρο 1
 της οδηγι ́ας 75/117/ΕΟΚ, ο ́τι οι διαφορε ́ς μεταξυ ́ των
 Με δια ́ταξη της 22η ́ς Μαι ̈́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη αναφερομε ́νων στο δευ ́τερο ερω ́τημα κατηγοριω ́ν εργαζομε ́-
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την νων ανδρω ́ν/γυναικω ́ν, οι οποι ́ες κυρι ́ως ́εγκεινται στο ο ́τι
 14η Ιουνι ́ου 2002, το Oberster Gerichtshof της ∆ημοκρατι ́ας στην
 της Αυστρι ́ας, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Österreichischer
 Gewerkschaftsbund, Gewerkschaft der Privatangestellten και κατηγορι ́α Α των «υπηρετου ́ντων τη στρατιωτικη ́ θητει ́α»
 Wirtschaftskammer Österreich που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ 1. κανονικα ́ υπα ́ρχει υποχρε ́ωση της «εισο ́δου στην υπηρε-
 απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των σι ́α» η ́, τουλα ́χιστον, αν η ει ́σοδος στην υπηρεσι ́α ει ́ναι
 ακολου ́θων ερωτημα ́των: εθελοντικη ́ (ακο ́μη και για χρονικη ́ περι ́οδο ορισμε ́νου
 1. 'Εχει την ́εννοια ο ο ́ρος «αμοιβη ́» στο α ́ρθρο 141 ΕΚ, καθω ́ς χρο ́νου,
 και στο α ́ρθρο 1 της οδηγι ́ας 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 περι ́ προσεγγι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν που 2. η ει ́σοδος στην υπηρεσι ́α ει ́ναι δυνατη ́ μο ́νον καθο ́σον
 αφορου ́ν την εφαρμογη ́ της αρχη ́ς της ισο ́τητας των αμοιβω ́ν αυτη ́ ει ́ναι προς το δημο ́σιο συμφε ́ρον και
 μεταξυ ́ εργαζομε ́νων ανδρω ́ν και γυναικω ́ν, της 10.2.1975 3. η παροχη ́ εργασι ́ας στο πλαι ́σιο υπηρεσιακη ́ς σχε ́σεως
 (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/002, σ. 42), ο ́τι καλυ ́πτει επι ́σης γενικω ́ς που διε ́πεται απο ́ το ιδιωτικο ́ δι ́καιο — ακο ́μη και
 ισχυ ́ουσες νομοθετικε ́ς ρυθμι ́σεις, ο ́πως εκει ́νη του α ́ρθρου 8 διαφορετικη ́ς σχε ́σεως — κανονικα ́ δεν ει ́ναι δυνατη ́
 του Bundesgesetz über die Sicherung des Arbeitsplatzes
 ενω ́ στην περι ́πτωση της κατηγορι ́ας εργαζομε ́νων ανδρω ́ν/-
 für zum Präsenz- oder Ausbildungsdienst einberufene
 γυναικω ́ν Β — «γονικη ́ α ́δεια»
 oder zum Zivildienst zugewiesene Arbeitnehmer
 (ομοσπονδιακου ́ νο ́μου περι ́ της ασφα ́λειας της θε ́σεως 1. απο ́κειται μο ́νο στους εργαζο ́μενους να επιλε ́ξουν
 εργασι ́ας των εργαζομε ́νων που εκλη ́θησαν να κα ́νουν τη αν αυτοι ́ επιθυμου ́ν στο πλαι ́σιο ορισμε ́νης σχε ́σεως
 στρατιωτικη ́ θητει ́α η ́ σε υπηρεσι ́α εκπαιδευ ́σεως η ́ που εργασι ́ας να λα ́βουν γονικη ́ α ́δεια α ́νευ αποδοχω ́ν για
 διατε ́θηκαν στην υπηρεσι ́α παροχη ́ς κοινωνικω ́ν υπηρεσιω ́ν την επιμε ́λεια του παιδιου ́ τους και
 αντι ́ της στρατιωτικη ́ς θητει ́ας, APSG), κατα ́ τις οποι ́ες, για 2. αν μπορου ́ν, κατα ́ τη δια ́ρκεια της εν λο ́γω γονικη ́ς
 λο ́γους δημοσι ́ου συμφε ́ροντος, στο πλαι ́σιο των καθοριζομε ́- αδει ́ας, στον παρα ́ την επιμε ́λεια του παιδιου ́ εναπομε ́-
 νων σ' αυτε ́ς τομε ́ων εκπληρω ́σεως δημοσι ́ων καθηκο ́ντων, νοντα χρο ́νο, να εξακολουθη ́σουν να επιδι ́δονται σε
 κατα ́ τη δια ́ρκεια των οποι ́ων κατα ́ κανο ́να δεν ει ́ναι δυνατη ́ η περιορισμε ́νης εκτα ́σεως απασχο ́ληση στο πλαι ́σιο ιδιω-
 εκπλη ́ρωση ιδιωτικω ́ν υπηρεσιακω ́ν εργασιω ́ν, πρε ́πει να τικη ́ς υπηρεσιακη ́ς σχε ́σεως,
 λαμβα ́νονται υπο ́ψη χρονικε ́ς περι ́οδοι εργασι ́ας για τις
 υπολογιζο ́μενες ανα ́λογα με τη δια ́ρκεια ιδιωτικω ́ν σχε ́σεων αρκου ́ν ως αντικειμενικη ́ δικαιολογι ́α για τον διαφορετικο ́
 εργασι ́ας αξιω ́σεις εργατικου ́ δικαι ́ου; υπολογισμο ́ των εν λο ́γω χρονικω ́ν περιο ́δων για αξιω ́σεις
 2. 'Εχει την ́εννοια το α ́ρθρο 141 ΕΚ, καθω ́ς και το α ́ρθρο 1 της που βασι ́ζονται στον χρο ́νο υπηρεσι ́ας;
 οδηγι ́ας 75/117/ΕΟΚ, ο ́τι,


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 26ης Νοεμβρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-13/09) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2006/86/ΕΚ - Απαιτήσεις ιχνηλασιμότητας - Κοινοποίηση σοβαρών ανεπιθύμητων αντιδράσεων και συμβάντων - Τεχνικές απαιτήσεις για την κωδικοποίηση, την επεξεργασία, τη συντήρηση, την αποθήκευση και τη διανομή ανθρώπινων ιστών και κυττάρων - Παράλειψη εμπρόθεσμης μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη)
 2010/C 24/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Cattabriga και S. Mortoni)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. Calmieri και F. Arena, avvocato dello Stato)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλων των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2006/86/ΕΚ της Επιτροπής, της 24ης Οκτωβρίου 2006, για την εφαρμογή της οδηγίας 2004/23/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις απαιτήσεις ιχνηλασιμότητας, την κοινοποίηση σοβαρών ανεπιθύμητων αντιδράσεων και συμβάντων, καθώς και ορισμένες τεχνικές απαιτήσεις για την κωδικοποίηση, την επεξεργασία, τη συντήρηση, την αποθήκευση και τη διανομή ανθρώπινων ιστών και κυττάρων (EE L 294, σ. 32)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ιταλική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 2006/86/ΕΚ της Επιτροπής, της 24ης Οκτωβρίου 2006, για την εφαρμογή της οδηγίας 2004/23/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις απαιτήσεις ιχνηλασιμότητας, την κοινοποίηση σοβαρών ανεπιθύμητων αντιδράσεων και συμβάντων, καθώς και ορισμένες τεχνικές απαιτήσεις για την κωδικοποίηση, την επεξεργασία, τη συντήρηση, την αποθήκευση και τη διανομή ανθρώπινων ιστών και κυττάρων, ή τουλάχιστον μη ανακοινώνοντας τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 55 της 7.3.2009.


text:
7.12.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 305/23
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: F. Clotuche-
 Duvieusart και Η. Tserepa-Lacombe), με αντικείμενο αίτηση περί
 της 24ης Σεπτεμβρίου 2002 ακυρώσεως της περιλαμβανόμενης σε έγγραφο της 14ης Ιουλίου
 2000 αποφάσεως της επιτροπής επιλογής να μην εγγράψει την
 στην υπόθεση Τ-113/01, Veronica Sabbag κατά Επιτροπής προσφεύγουσα στον πίνακα προσλήψεων εκτάκτων υπαλλήλων
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) που προέκυψε από τη διαδικασία επιλογής COM/R/A/01/1999,
 το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 (Υπάλληλοι — Πρόσληψη — Επιλογή εκτάκτων υπαλλή- B. Vesterdorf, πρόεδρο, N. J. Forwood, και Η. Legal, δικαστές,
 λων — Άρνηση εγγραφής στον πίνακα προσλήψεων — γραμματέας: J. Palacio Gonzalez, υπάλληλος δικοικήσεως, εξέ-
 Γλωσσικές γνώσεις των μελών της επιτροπής επιλογής — δωσε στις 24 Σεπτεμβρίου 2002 απόφαση με το ακόλουθο
 Ίση μεταχείριση) διατακτικό:
 (2002/C 305/49) 1) Ακυρώνει την απόφαση της επιτροπής επιλογής να μην
 εγγράψει την προσφεύγουσα στον πίνακα προσλήψεων
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) εκτάκτων υπαλλήλων που προέκυψε από τη διαδικασία
 επιλογής COM/R/A/01/1999, η οποία περιλαμβάνεται σε
 απαυθυνόμενο στην προσφεύγουσα έγγραφο της
 Στην υπόθεση Τ-113/01, Veronica Sabbag, κάτοικος Βρυξελλών, 14ης Ιουλίου 2000.
 εκπροσωπούμενη από τους J.-N. Louis και V. Peere, δικηγόρους,
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: 2) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 F. Clotuche-Duvieusart και Η. Tserepa-Lacombe), με αντικείμενο
 αίτηση περί ακυρώσεως της περιλαμβανόμενης σε έγγραφο της
 14ης Ιουλίου 2000 αποφάσεως της επιτροπής επιλογής να μην (1 ) ΕΕ C 317 της 10.11.2001.
 εγγράψει την προσφεύγουσα στον πίνακα προσλήψεων εκτάκτων
 υπαλλήλων που προέκυψε από τη διαδικασία επιλογής COM/R/
 A/01/1999, το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 B. Vesterdorf, πρόεδρο, N. J. Forwood, και Η. Legal, δικαστές,
 γραμματέας: J. Palacio Gonzalez, υπάλληλος δικοικήσεως, εξέ-
 δωσε στις 24 Σεπτεμβρίου 2002 απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό: ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 1) Ακυρώνει την περιλαμβανόμενη σε έγγραφο της
 της 9ης Σεπτεμβρίου 2002
 14ης Ιουλίου 2000 απόφαση της επιτροπής επιλογής να
 μην εγγράψει την προσφεύγουσα στον πίνακα προσλήψεων
 εκτάκτων υπαλλήλων που προέκυψε από τη διαδικασία στην υπόθεση Τ-182/00 DEP, Marco Pannella κατά Ευρωπαϊ-
 επιλογής COM/R/A/01/1999. κού Κοινοβουλίου ( 1)
 2) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. (Καθορισμός δικαστικών εξόδων)
 ( 1) ΕΕ C 227 της 11.8.2001. (2002/C 305/51)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Στην υπόθεση Τ-182/00 DEP, Parco Pannella, μέλος του Ευρω-
 της 24ης Σεπτεμβρίου 2002 παϊκού Κοινοβουλίου, κάτοικος Ρώμης, εκπροσωπούμενος από τον
 P. A. M. Ferrari, δικηγόρο, κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 στην υπόθεση Τ-182/01, Sophie Bachotet κατά Επιτροπής (εκπρόσωποι: H. Krück και Α. Caiola), με αντικείμενο αίτημα
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) καθορισμού δικαστικών εξόδων κατόπιν της διατάξεως του πρωτο-
 δικείου της 5ης Ιουλίου 2001, Pannella κατά Επτιροπής (Τ-182/
 (Υπάλληλοι — Πρόσληψη — Επιλογή εκτάκτων υπαλλή- 00, μη δημοσιευθείσα), το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα),
 λων — Άρνηση εγγραφής στον πίνακα προσλήψεων — συγκείμενο από τους R. M. Moura Ramos, Πρόεδρο, J. Pirrung
 Γλωσσικές γνώσεις των μελών της επιτροπής επιλογής — και Α. W. H. Meij, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις
 Ίση μεταχείριση) 9 Σεπτεμβρίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 (2002/C 305/50) Καθορίζει σε 8 000 ευρώ το συνολικό ποσό των δικαστικών
 εξόδων που πρέπει να αποδοθούν για αμοιβές από το καθού
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) στον προσφεύγοντα.
 Στην υπόθεση Τ-182/01, Sophie Bachotet, επικουρική υπάλλη- (1 ) ΕΕ C 285 της 7.10.2000.
 λος στην Επιτροπή Περιφερειών, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπο-
 ύμενη από τους J.-N. Louis και V. Peere, δικηγόρους, κατά


text:
 24.2.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 42/25
 Προσφυγή της 13ης Δεκεμβρίου 2006 — Rath κατά ΓΕΕΑ — Grandel (Epican Forte)
 (Υπόθεση T-373/06)
 (2007/C 42/45)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Matthias Rath (Κέιπ Τάουν, Νότιος Αφρική) (Εκπρόσωποι: οι δικηγόροι S. Ziegler, C. Kleiner και F. Dehn)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Dr. Grandel GmbH
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 5ης Οκτωβρίου 2006, στο μέτρο κατά το οποίο δεν γίνεται δεκτή η αίτηση περί καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος, δηλαδή όσον αφορά τα προϊόντα της κλάσεως 5 «συμπληρώματα διατροφής για μη ιατρικές χρήσεις, αποτελούμενα κυρίως από βιταμίνες, αμινοξέα, μεταλλικά στοιχεία και ιχνοστοιχεία· διαιτητικά παρασκευάσματα μη ιατρικής χρήσης, ειδικά αμινοξέα και ιχνοστοιχεία· τα προαναφερόμενα είδη όχι για χρήση αντιεπιληπτικών»·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Ο προσφεύγων.
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «Epican Forte» για προϊόντα των κλάσεων 5, 30 και 32 (αίτηση καταχωρίσεως υπ' αριθ. 2 525 251)
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Dr. Grandel GmbH.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Το λεκτικό σήμα «EPIGRAN», το οποίο είχε αρχικώς καταχωρισθεί για προϊόντα των κλάσεων 1, 3 και 5 και πλέον είναι καταχωρισμένο μόνον για προϊόντα της κλάσεως 3 (κοινοτικό σήμα 560 292), η δε ανακοπή στρέφεται μόνον κατά της καταχωρίσεως στην κλάση 5.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται την ανακοπή και απορρίπτει μερικώς την αίτηση καταχωρίσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακυρώνει μερικώς την απόφαση του τμήματος ανακοπών.
 Λόγοι ακυρώσεως: Η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), διότι δεν υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των συγκρουομένων σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 8.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/12
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, που υπέβαλε το Finanzgericht des Landes Brandenburg με διάταξη της 12ης Οκτωβρίου 2005 στην υπόθεση Gerlach & Co. mbH κατά Hauptzollamt Frankfurt (Oder)
 (Υπόθεση C-44/06)
 (2006/C 86/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Με διάταξη της 12ης Οκτωβρίου 2005 η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 30 Ιανουαρίου 2006, το Finanzgericht des Landes Brandenburg (Γερμανία), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Gerlach & Co. mbH και Hauptzollamt Frankfurt (Oder), ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Είναι νόμιμη η εκ μέρους των τελωνειακών αρχών βεβαίωση των δασμών πριν από τη χορήγηση της προθεσμίας του άρθρου11α, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1062/87 (1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1429/90 (2), περί του τόπου όπου διαπράχθηκε η παράβαση ή παρατυπία, και η κατά πρώτον χορήγηση της προθεσμίας αυτής κατά τη διάρκεια της εξετάσεως διοικητικής προσφυγής;
 (1) ΕΕ L 107, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 137, σ. 21.


text:
19.6.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 174/15
 παρα ́βαση του προαναφερθε ́ντος α ́ρθρου της Συνθη ́κης ΕΚ. Η ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-210/96 (1)
 προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Deutsche Post AG δαπα ́νησε
 αρκετα ́ εκατομμυ ́ρια γερμανικα ́ μα ́ρκα προκειμε ́νου στη συνε ́χεια (1999/C 174/30)
 να αποκτη ́σει απο ́ κοινου ́ τον ́ελεγχο της DHL International και
 τον ́ελεγχο ορισμε ́νων απο ́ τους σημαντικο ́τερους μεταφορει ́ς
 εμπορικω ́ν φορτι ́ων και/η ́ μικροδεμα ́των. Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 δεν απεδει ́χθη ο ́τι δεν παρεσχε ́θη κρατικη ́ ενι ́σχυση. Παρο ́μοια
 ζητη ́ματα μπορει ́ και πρε ́πει να εξετα ́ζονται απο ́ την Επιτροπη ́.
 Με δια ́ταξη της 10ης Φεβρουαρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του
 πρω ́του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 Η προσφευ ́γουσα υπογραμμι ́ζει το γεγονο ́ς ο ́τι η παρε ́μβαση της αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-210/96, Margarida
 Επιτροπη ́ς στην προκειμε ́νη περι ́πτωση ει ́ναι κρι ́σιμη για τη Maria Mendes Pires Afonso κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 διατη ́ρηση του ανταγωνισμου ́ στις σχετικε ́ς αγορε ́ς. Στην παρου ́σα Κοινοτη ́των.
 φα ́ση, η ταχυδρομικη ́ καθω ́ς και η αγορα ́ μικροδεμα ́των χαρακτη-
 ρι ́ζονται απο ́ ́ενα εντυπωσιακο ́ κυ ́μα εξαγορω ́ν εκ με ́ρους των
 (πρω ́ην) εθνικω ́ν ταχυδρομει ́ων και συγκεκριμε ́να απο ́ τη Deutsche (1) ΕΕ C 54 της 22.2.97.
 Post AG. Οι ιδιω ́τες επιχειρηματι ́ες αδυνατου ́ν να αντιμετωπι ́σουν
 τη μορφη ́ αυτη ́ ανταγωνισμου ́ και, αν δεν αναληφθει ́η ενδεδειγμε ́νη
 δρα ́ση εκ με ́ρους της Επιτροπη ́ς, θα αποκλεισθου ́ν απο ́ την εν
 λο ́γω αγορα ́.
 Η προσφευ ́γουσα απε ́στειλε στις 21 ∆εκεμβρι ́ου 1998 επιστολη ́,
 καλω ́ντας την Επιτροπη ́ να λα ́βει απο ́φαση επι ́ της καταγγελι ́ας
 της. Η προσφευ ́γουσα γνωστοποι ́ησε την προ ́θεση ́ της να κινη ́σει ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-291/97 (1)
 τη δυνα ́μει του α ́ρθρου 175 της Συνθη ́κης ΕΚ διαδικασι ́α σε
 περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α η Επιτροπη ́ δεν την ενημε ́ρωσε εντο ́ς (1999/C 174/31)
 δυ ́ο μηνω ́ν απο ́ της ημερομηνι ́ας του εν λο ́γω εγγρα ́φου. Η δι ́μηνη
 προθεσμι ́α ́εληξε στις 21 Φεβρουαρι ́ου 1999, χωρι ́ς η Επιτροπη ́
 να ́εχει λα ́βει απο ́φαση η ́ να ́εχει προσδιορι ́σει τη θε ́ση της ́εναντι (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 της βα ́σει του α ́ρθρου 92 της Συνθη ́κης ΕΚ καταγγελι ́ας της
 προσφευ ́γουσας. Με δια ́ταξη της 12ης Μαρτι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι το πε ́ραν των δε ́κα μηνω ́ν χρονικο ́ σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-291/97, Robert Mehlen κ.λπ.
 δια ́στημα που διε ́ρρευσε αφο ́του υπε ́βαλε την καταγγει ́α της ει ́ναι κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των
 επαρκω ́ς μακρα ́ χρονικη ́ περι ́οδος ω ́στε να επιτρε ́ψει στην Επιτροπη ́ Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 να περατω ́σει το προκαταρκτικο ́ στα ́διο ́ερευνας και να κινη ́σει τη
 δυνα ́μει του α ́ρθρου 93, παρα ́γραφος 2, της Συνθη ́κης ΕΚ τυπικη ́
 διαδικασι ́α ελε ́γχου. (1) ΕΕ C 7 της 10.1.98.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-194/96 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-610/97 (1)
 (1999/C 174/29)
 (1999/C 174/32)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η δανικη ́)
 Με δια ́ταξη της 23ης Μαρτι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́- Με δια ́ταξη της 8ης Φεβρουαρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τε ́ταρτου
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-194/96, Mireille Meskens τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου. σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-610/97, Ingeborg Fangel
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των
 (1) ΕΕ C 9 της 11.1.97. Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) ΕΕ C 55 της 20.2.98.


text:
 13.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/6
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Varhoven administrativen sad (Βουλγαρία) στις 6 Αυγούστου 2012 — Valimar OOD κατά Nachalnik na Mitnitsa — gr. Varna
 (Υπόθεση C-374/12)
 2012/C 311/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Varhoven administrativen sad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Valimar OOD
 Αναιρεσίβλητος: Nachalnik na Mitnitsa — gr. Varna
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 11, παράγραφοι 9 και 10, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1) [νυν κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου (2)] (στο εξής: βασικός κανονισμός), σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφοι 8 και 9, του ίδιου αυτού κανονισμού, την έννοια ότι, εφόσον δεν αποδεικνύεται ότι έχει επέλθει μεταβολή των συνθηκών υπό την έννοια του άρθρου 11, παράγραφος 9, οι διατάξεις αυτές υπερισχύουν κάθε εξουσίας θεσμικού οργάνου που μπορεί να συναχθεί έμμεσα από το άρθρο 11, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού κατά τον προσδιορισμό των τιμών εξαγωγής, περιλαμβανόμενης –π.χ. στην περίπτωση του κανονισμού (ΕΚ) 1279/2007 του Συμβουλίου (3)– και της έμμεσα συναγόμενης εξουσίας των οργάνων να εκτιμούν την αξιοπιστία των τιμών εξαγωγής της Severstal-Metiz για το μέλλον συγκρίνοντάς τες αφενός με τις κατώτατες τιμές που προκύπτουν από την ανάληψη της δέσμευσης ως προς τις τιμές και αφετέρου με τις τιμές πώλησης στις τρίτες χώρες; Έχει σημασία για την απάντηση στο παραπάνω ερώτημα το γεγονός ότι, όπως στην περίπτωση της Severstal-Metiz και του κανονισμού (ΕΚ) 1279/2007 του Συμβουλίου, τα θεσμικά όργανα αποφασίζουν, ασκώντας, σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού, τις εξουσίες τους σε σχέση με την εκτίμηση του οριστικού ή μη χαρακτήρα της μεταβολής των συνθηκών, προκειμένου να κρίνουν αν υπάρχει ντάμπινγκ, να τροποποιήσουν το μέτρο αντιντάμπινγκ (να μειώσουν το ποσοστό του δασμού αντιντάμπινγκ);
 2)
 Συνάγεται μήπως από την απάντηση στο πρώτο ερώτημα ότι, υπό τις περιστάσεις που περιγράφονται στο τμήμα του κανονισμού (ΕΚ) 1279/2007 του Συμβουλίου που αφορά τον προσδιορισμό των τιμών εξαγωγής της Severstal-Metiz και με δεδομένο ότι με τον κανονισμό αυτό δεν αποδεικνύεται ρητά ότι έχει επέλθει μεταβολή κατά την έννοια του άρθρου 11, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού, οπότε θα δικαιολογούνταν η εφαρμογή νέας μεθόδου, η Επιτροπή όφειλε να εφαρμόσει, ενόψει του προσδιορισμού των τιμών εξαγωγής, την ίδια μέθοδο που είχε εφαρμοστεί στο πλαίσιο της αρχικής έρευνας, εν προκειμένω τη μέθοδο που προβλέπεται στο άρθρο 2, παράγραφος 8, του βασικού κανονισμού;
 3)
 Ανάλογα με τις απαντήσεις που θα δοθούν στο πρώτο και στο δεύτερο ερώτημα: Μήπως ο κανονισμός (ΕΚ) 1279/2007 του Συμβουλίου, καθόσον αφορά τον καθορισμό και την επιβολή των ατομικών μέτρων αντιντάμπινγκ στην εισαγωγή συρματόσχοινων και καλωδίων από χάλυβα που έχουν παραχθεί από την εταιρία Severstal-Metiz, εκδόθηκε κατά παράβαση του άρθρου 11, παράγραφοι 9 και 10, του βασικού κανονισμού, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφος 8, του ίδιου αυτού κανονισμού, δηλαδή επί ανίσχυρης νομικής βάσης, οπότε πρέπει να κηρυχθεί ανίσχυρος ως προς το τμήμα του αυτό;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 384/96, του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 56 της 6.3.1996, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 343 της 22.12.2009, σ. 51).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 1279/2007 του Συμβουλίου, της 30ής Οκτωβρίου 2007, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ σε ορισμένους τύπους συρματόσχοινων και καλωδίων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Ρωσικής Ομοσπονδίας και την κατάργηση των μέτρων αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων τύπων συρματόσχοινων και καλωδίων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Ταϊλάνδης και Τουρκίας (ΕΕ L 285 της 31.10.2007, σ. 1).


text:
 13.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 361/16
 Προσφυγή-αγωγή της 11ης Αυγούστου 2014 — Makhlouf κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-592/14)
 2014/C 361/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ehab Makhlouf (Δαμασκός, Συρία) (εκπρόσωποι: E. Ruchat και C. Cornet d’Elzius, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κηρύξει την προσφυγή-αγωγή παραδεκτή και βάσιμη·
 —
 κατά συνέπεια, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση να αποκαταστήσει το σύνολο της ζημίας που υπέστη, ύψους 10 000 ευρώ·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει τρεις λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος στηρίζεται στο επιχείρημα ότι τα επίδικα μέτρα δεν είναι σύννομα, στο μέτρο που (i) παραβιάζουν την υποχρέωση αιτιολογήσεως που κατοχυρώνεται από το άρθρο 296 ΣΛΕΕ και το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και (ii) προσβάλλουν το δικαίωμα της ιδιοκτησίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος, το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 1 του πρώτου πρόσθετου πρωτοκόλλου της Συμβάσεως για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (στο εξής: ΕΣΔΑ) και στο άρθρο 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και το δικαίωμα σεβασμού της τιμής και της υπολήψεώς του που κατοχυρώνεται από τα άρθρα 8 και 10 της ΕΣΔΑ.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος στηρίζεται στο επιχείρημα ότι ο προσφεύγων-ενάγων υπέστη ζημία η οποία προκλήθηκε ευθέως από τα μέτρα που έλαβε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3.
 Ο τρίτος λόγος προβάλλεται επικουρικώς και στηρίζεται στο καθεστώς αντικειμενικής ευθύνης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


text:
C 109/40 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.5.2002
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-234/00 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-31/01 (1)
 (2002/C 109/72) (2002/C 109/75)
 Με δια ́ταξη της 22ας Ιανουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη- Με δια ́ταξη της 15ης Ιανουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-234/00: [αι ́τηση του Ηigh Court of Justice υποθε ́σεως C-31/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 (England & Wales), Queens’s Bench Division (Crown Office)]: Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλαν-
 The Queen κατα ́ Minister of Agriculture, Fisheries and Food ex δι ́ας.
 parte: F. Machin & Sons Ltd.
 (1) EE C 79 της 10.3.2001.
 (1) ΕΕ C 247 της 26.8.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-41/01 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-239/00 P (1)
 (2002/C 109/76)
 (2002/C 109/73)
 Με δια ́ταξη της 23ης Νοεμβρι ́ου 2001 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 Με δια ́ταξη της 7ης Φεβρουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ υποθε ́σεως C-41/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της υποθε ́σεως C-239/00 P: Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας
 κατα ́ Αldo Kuijer.
 (1) ΕΕ C 79 της 10.3.2001.
 (1) ΕΕ C 247 της 26.8.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-85/01 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-449/00 (1)
 (2002/C 109/77)
 (2002/C 109/74)
 Με δια ́ταξη της 5ης Φεβρουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του
 Με δια ́ταξη της 7ης ∆εκεμβρι ́ου 2001 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη- ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της της υποθε ́σεως C-85/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 υποθε ́σεως C-449/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας
 κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. Ιρλανδι ́ας.
 (1) ΕΕ C 45 της 10.2.2001. (1) EE C 134 της 5.5.2001.


text:
 19.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/5
 Προσφυγή της 14ης Ιουλίου 2015 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ρουμανίας
 (Υπόθεση C-366/15)
 (2015/C 346/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Sanfrutos Cano, L. Nicolae)
 Καθής: Ρουμανία
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ρουμανία, μη θεσπίζοντας τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις διατάξεις της οδηγίας 2013/28/ΕΕ της Επιτροπής, της 17ης Μαΐου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος II της οδηγίας 2000/53/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους (1) ή, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής·
 —
 να καταδικάσει τη Ρουμανία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο έληξε στις 22 Αυγούστου 2013.
 (1) ΕΕ L 135, σ. 14.


text:
C 79/42 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.3.2000
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ∆ιαγραφη ́ των υποθε ́σεων Τ-317/97 ́εως Τ-508/97(1)
 Ο προσφευ ́γων, που ́εχει καταδικαστει ́ για ποινικο ́ αδι ́κημα, (2000/C 79/88)
 αντιτι ́θεται στην ποινη ́ της παυ ́σεως που του υπε ́βαλε η Α∆Α, χωρι ́ς
 μει ́ωση η ́ κατα ́ργηση του δικαιω ́ματος συντα ́ξεως αρχαιο ́τητας.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 Προς στη ́ριξη των ισχυρισμω ́ν της η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει:
 Με δια ́ταξη της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τρι ́του
 — Παραβι ́αση των γενικω ́ ν αρχω ́ν που ισχυ ́ουν στις πειθαρχικε ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 διαδικασι ́ες και συγκεκριμε ́να στο δικαι ́ωμα α ́μυνας. Συναφω ́ς, σισε τη διαγραφη ́ των υποθε ́σεων Τ-317/97 ́εως Τ-508/97, David
 φρονει ́ ο ́τι η επι ́μαχη απο ́φαση προε ́ρχεται κυρι ́ως απο ́ τον Manuel Abreu κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως
 γενικο ́ διευθυντη ́ του προσωπικου ́ και της διοικη ́σεως, ο και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 οποι ́ος, με την ιδιο ́τητα ́ του αυτη ́, ει ́χε κινη ́σει τις πειθαρχικε ́ς
 διω ́ξεις και ει ́χε συντα ́ξει την ́εκθεση που υποβλη ́θηκε στο
 Πειθαρχικο ́ Συμβου ́λιο, ενω ́ παραλλη ́λως συμμετει ́χε ο ́διος ι (1) EE C 166 της 30.5.1998.
 στην Πειθαρχικη ́ Επιτροπη ́. Ει ́ναι ο ́μως αντι ́θετο προς τις
 προαναφερθει ́σες αρχε ́ς ο ́πως το ́διο
 ι ο ́ργανο σωρευ ́ει ταυτο ́-
 χρονα την αρμοδιο ́τητα να κρι ́νει, να ́εχει την πρωτοβουλι ́α των
 διω ́ξεων και της ανακρι ́σεως που προηγει ́ται της αποφα ́σεως.
 Εξα ́λλου, κατα ́ τη δια ́ρκεια των συζητη ́σεων στο πλαι ́σιο
 της πειθαρχικη ́ς διαδικασι ́ας, εμποδι ́στηκε κατα ́ συ ́στημα η
 προ ́σβαση του προσφευ ́γοντος σε αυτε ́ς.
 — Τον αυθαι ́ρετο χαρακτη ́ρα της πειθαρχικη ́ς αποφα ́σεως η ́, ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-125/98 (1)
 τουλα ́χιστον, προ ́δηλο σφα ́λμα εκτιμη ́σεως απο ́ το οποι ́ο
 αυτη ́ πα ́σχει που ́εγκειται στο ο ́τι, προκειμε ́νου να θεωρη ́σει (2000/C 79/89)
 αποδεδειγμε ́να τα γεγονο ́τα που προσα ́πτονται στον
 προσφευ ́γοντα, το Πειθαρχικο ́ Συμβου ́λιο, και ακολου ́θως η
 Α∆Α, περιορι ́στηκαν να παραπε ́μψουν στις ποινικε ́ς αποφα ́σεις
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 που εξε ́δωσαν τα εθνικα ́ δικαστη ́ρια του Βελγι ́ου, ενω ́ εναπο ́κει-
 ται στις πειθαρχικε ́ς αρχε ́ς να ελε ́γξουν οι ́διεςι το υποστατο ́
 των γεγονο ́των που προσα ́πτονται στον προσφευ ́γοντα. Με δια ́ταξη της 7ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 — Τη κακη ́ συ ́νθεση του Πειθαρχικου ́ Συμβουλι ́ου λο ́γω απου- σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-125/98, Luc Veron κατα ́
 σι ́ας ορισμε ́νων μελω ́ν του, τα οποι ́α, λο ́γω του ο ́τι ει ́χαν Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 κληθει ́ να συμμετα ́σχουν στη γνω ́μη που δο ́θηκε στην Α∆Α,
 δεν ει ́χαν ́ετσι τη δυνατο ́τητα να μετα ́σχουν ενεργω ́ς στο
 συ ́νολο των συζητη ́σεων. (1) EE C 312 της 10.10.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-96/96 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-189/98 (1)
 (2000/C 79/87)
 (2000/C 79/90)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Με δια ́ταξη της 31ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- Με δια ́ταξη της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του δευτε ́ρου
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-96/96, Telecom τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 Italia SpA (πρω ́ην Società Finanziaria Telefonica per Azioni) σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-189/98, ∆η ́μος του Sassuolo
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 233 της 10.8.1996. (1) EE C 20 της 23.1.1999.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/34
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Sozialgericht Würzburg (Γερμανία) στις 24 Οκτωβρίου 2006 — Otmar Greser κατά Bundesagentur für Arbeit
 (Υπόθεση C-438/06)
 (2006/C 326/72)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sozialgericht Würzburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Greser, Otmar
 Καθής: Bundesagentur für Arbeit
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρόκριμα για την υπό κρίση υπόθεση είναι η ερμηνεία του άρθρου 71, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 (1). Πρέπει, σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, ο εργαζόμενος να επιστρέφει στον τόπο κατοικίας του ή αρκεί να επιστρέφει μία φορά την εβδομάδα σε άλλον τόπο του κράτους μέλους;
 (1) ΕΕ ειδ. εκδ. 05/001, σ. 73.


text:
 30.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 202/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Μαΐου 2014 — Katjes Fassin κατά ΓΕΕΑ (Yoghurt-Gums)
 (Υπόθεση T-366/12) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος Yoghurt-Gums - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Διακριτικός χαρακτήρας - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2014/C 202/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Katjes Fassin GmbH & Co. KG (Emmerich am Rhein, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Schmitz, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Walicka)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Ιουνίου 2012 (υπόθεση R 523/2012-4), σχετικά με την καταχώριση του εικονιστικού σημείου Yoghurt-Gums ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει την Katjes Fassin GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 319 της 20.10.2012.