text:
22. 4. 95 EL [ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων AQLØ. C 101 /21
 II. 1 . H προσφεύγουσα αμφισβητεί τα πραγματικα και Προσφυγή του Viriato Monteiro da Silva κατα της Επιτρο
 νομικά συμπεράσματα που συνήγαγε η Επιτροπή πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε την
 από την συμμετοχή της στην προβαλλόμενη «Συμφω 1η Μαρτίου 1995
 νία-Cembureau». Τα σχετικά συμπεράσματά της (Y JIO Ø EOII T-74/95)
 στηρίζονται σε ανεπαρκείς αποδείξεις. Οι ενέργειες
 που καταγγέλλει η Επιτροπή δεν μπορούν να απο (95/C 101/41
 δοθούν στην προσφεύγουσα, σύμφωνα με τις αρχές
 της ευθύνης των νομικών προσώπων. (rXéooa ôiaôixaoïaç ri yaXXixrj)
 2. H προσφεύγουσα αμφισβητεί τα πραγματικά και O Viriato Monteiro da Silva, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσω
 νομικά συμπεράσματα που συνήγαγε η Επιτροπή πούμενος από τους Thierry Demaseure και Ariane Tornel,
 από την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τις δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ
 τιμές. H κοινοποίηση του μέσου επιπέδου τιμών, τις βούργο τα γραφεία της εταιρίας sàrl Fiduciaire Myson, 1 , rue
 οποίες είχε δημοσιεύσει η Ομοσπονδιακή Στατιστική Glesener, άσκησε την 1η Μαρτίου 1995 ενώπιον του Πρωτο
 Υπηρεσία και τις οποίες o καθένας μπορούσε να δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 πληροφορηθεί, δεν συνιστά περιορισμό του ανταγω Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 νισμού . Οι αιτιάσεις περί ανταλλαγής πληροφοριών
 σχετικών με τις τιμές, στο πλαίσιο συνεδριάσεων, O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 στηρίζονται επί ανεπαρκών αποδείξεων.
 — να ακυρώσει την από 6 Απριλίου 1994 απόφαση της
 3 . H προσφεύγου σα αμφισβητεί την αιτίαση ότι συ μμε Επιτροπής καθότι καθορίζει ως τόπο προσλήψεώς του τις
 τείχε σε προβαλλόμενες «συμφωνίες διανομής της Βρυξέλλες και
 αγοράς» μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας. Οι αιτιάσεις
 περί της προβαλλόμενης συμφωνίας κατανομής της — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 αγοράς του ομόσπονδου κράτους του Σάαρ και περί
 γενικών ρυθμίσεων των παραδόσεων τσιμέντου Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας, δεν μπορούν να
 στηριχθούν με τα προβληθέντα αποδεικτικά μέσα. Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με τα
 Ομοίως, οι αιτιάσεις περί ανταλλαγής στατιστικών προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ-33/95 .
 στοιχείων μεταξύ της SFIC και της προσφεύγουσας
 στηρίζονται σε εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματι
 κών περιστατικών.
 4. H προσφεύγουσα δεν έλαβε μέρος σε προβαλλόμενες Διαγραφή της υποθεσεως Τ-503/93 (')
 και καταγγελλόμενες από την Επιτροπή ενέργειες εις
 βάρος της ελληνικής βιομηχανίας τσιμέντου ούτε, (95/C 101 /42)
 αντιστοίχως, σε ενέργειες αποβλέπουσες στην στή
 ριξη της ιταλικής αγοράς. (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 III. H προσφεύγουσα προβάλλει τον απαράδεκτο χαρακτή Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1995 , o Πρόεδρος του δεύτερου
 ρα της επιβολής προστίμου , δεδομένου ότι δεν μπορούν τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 να της αποδοθούν εκ προθέσεως ή εξ αμελείας ενέργειες αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-503/93 , Alain
 των κατά τον νόμο ή το καταστατικό της εκπροσώπων Pierre Allo κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 της, υπαλλήλων της ή του λοιπού προσωπικού της.
 O EE aoiØ . C 272 τηç 8. 10. 1993.


text:
 11.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 251/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Ιουνίου 2016 – Bank Mellat κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-160/13) (1)
 ((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν - Περιορισμοί στις μεταφορές κεφαλαίων στις οποίες εμπλέκονται ιρανικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα - Αρμοδιότητα του Γενικού Δικαστηρίου - Προσφυγή ακυρώσεως - Κανονιστική πράξη μη περιλαμβάνουσα εκτελεστικά μέτρα - Πράξη που αφορά άμεσα τον προσφεύγοντα - Έννομο συμφέρον - Παραδεκτό - Αναλογικότητα - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Νομικές εγγυήσεις του άρθρου 215, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ - Ασφάλεια δικαίου - Απαγόρευση των αυθαιρεσιών - Προσβολή θεμελιωδών δικαιωμάτων))
 (2016/C 251/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bank Mellat (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Zaiwalla, P. Reddy, F. Zaiwalla, Z. Burbeza, A. Meskarian, solicitors, D. Wyatt, QC, R. Blakeley και G. Beck, barristers, στη συνέχεια S. Zaiwalla, P. Reddy, Z. Burbeza, A. Meskarian, D. Wyatt, R. Blakeley και G. Beck)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bishop και Ι. Ρόδιος)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Gauci και M. Κωνσταντινίδης)· και Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Behzadi-Spencer, L. Christie και C. Brodie, στη συνέχεια C. Brodie και V. Kaye, επικουρούμενες από την S. Lee, barrister,)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως του άρθρου 1, σημείο 15, του κανονισμού (ΕΕ) 1263/2012 του Συμβούλιο, της 21ης Δεκεμβρίου 2012, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2012, L 356, σ. 34), ή την ακύρωση της προμνησθείσας διάταξης στο μέτρο που δεν προβλέπει εξαίρεση η οποία να έχει εφαρμογή στην περίπτωση της προσφεύγουσας, καθώς και αίτημα να κριθεί ανεφάρμοστο το άρθρο 1, σημείο 6, της αποφάσεως 2012/635/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2012, L 282, σ. 58).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Bank Mellat φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, τα έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 147 της 25.5.2013.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
8.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 55/29
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 — να ακυρώσει την απόφαση του καθού Γραφείου της Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «SnMIX» —
 25ης Σεπτεμβρίου 2002 που εκδόθηκε στο πλαίσιο της Καταχώριση αριθ. 1422294
 διαδικασίας R 337/2001-1·
 Προϊόντα ή υπηρεσίες: Προϊόντα της κατηγορίας 6: (μεταξύ
 — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. άλλων, ημιτελή μεταλλικά προϊόντα
 υπό τη μορφή λαμαρίνας, φύλλου,
 ταινίας, σύρματος, σωλήνα, ειδών με
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα καθορισμένη μορφή και ράβδων.
 Η ενώπιον του τμήματος Απόρριψη της αιτήσεως καταχω-
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «SnPUR» — προσφυγών προσβαλλο- ρίσεως από τον εξεταστή.
 Καταχώριση αριθ. 1421775 μένη απόφαση:
 Προϊόντα ή υπηρεσίες: Προϊόντα της κατηγορίας 6: (μεταξύ Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής.
 άλλων, ημιτελή μεταλλικά προϊόντα προσφυγών:
 υπό τη μορφή λαμαρίνας, φύλλου,
 ταινίας, σύρματος, σωλήνα, ειδών με Λόγοι ακυρώσεως προ- — Παράβαση του άρθρου 7,
 καθορισμένη μορφή και ράβδων. βαλλόμενοι με την πα- παράγραφος 1, στοιχεία β' και
 ρούσα προσφυγή: γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/
 Η ενώπιον του τμήματος Απόρριψη της αιτήσεως καταχω-
 94, διότι το σήμα δεν είναι
 προσφυγών προσβαλλο- ρίσεως από τον εξεταστή. περιγραφικό.
 μένη απόφαση:
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής.
 προσφυγών:
 Λόγοι ακυρώσεως προ- — Παράβαση του άρθρου 7,
 βαλλόμενοι με την πα- παράγραφος 1, στοιχεία β' και
 Προσφυγή της Αlpenhain-Camembert-Werk Gottfried
 ρούσα προσφυγή: γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/ Hain GmbH & Co. KG και έξι άλλων επιχειρήσεων κατά
 94, διότι το σήμα δεν είναι
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 περιγραφικό.
 στις 12 ∆εκεμβρίου 2002
 (Υπόθεση Τ-370/02)
 (2003/C 55/80)
 Προσφυγή της Wieland-Werke AG κατά του Γραφείου
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις
 9 ∆εκεμβρίου 2002
 Η Αlpenhain-Camembert-Werk Gottfried Hain GmbH & Co.
 (Υπόθεση Τ-369/02) KG, Lehen/Pfaffing (Γερμανία), η Bayerland eG, Νυρεμβέργη
 (Γερμανία), η Bergpracht-Milchwerk GmbH & Co, Tettnang
 (2003/C 55/79) (Γερμανία), η Ηοchland AG, Heimenkirch (Γερμανία), η Käserei
 Champignon Hofmeister GmbH & Co. KG, Lauben (Γερμανία),
 η Milchwerk Crailsheim-Dinkelsbühl eG, Crailsheim (Γερμανία),
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) και η Rücker GmbH, Aurich (Γερμανία), εκπροσωπούμενες από
 τους δικηγόρους J. Salzwedel και M. J. Werner, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησαν στις 12 ∆εκεμβρίου 2002
 Η Wieland-Werke AG, Ulm (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 τους δικηγόρους St. Gruber και F. Graf von Stosch, άσκησε στις κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 9 ∆εκεμβρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και
 υποδείγματα). — να κρίνει άκυρη την καταχώριση της ονομασίας «Φέτα» ως
 προστατευομένης ονομασίας προελεύσεως σύμφωνα με τον
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: κανονισμό (ΕΚ) 1829/2002 της Επιτροπής, της 14ης Οκτωβ-
 ρίου 2002, για την τροποποίηση του παραρτήματος του
 — να ακυρώσει την απόφαση του καθού Γραφείου της κανονισμού (ΕΚ) 1107/96 της Επιτροπής, όσον αφορά την
 25ης Σεπτεμβρίου 2002 που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ονομασία «Φέτα», στο μητρώο προστατευομένων ονομασιών
 διαδικασίας R 335/2001-1· προελεύσεως·
 — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 ---pagebreak--- C 55/30 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 8.3.2003
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Προσφυγή της Technische Glaswerke Ilmenau GmbH κατά
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 Οι προσφεύγουσες, που είναι οι βασικοί παραγωγοί της στις 17 ∆εκεμβρίου 2002
 παρασκευαζομένης στη Γερμανία Kuhmilch-Feta (φέτας από γάλα
 αγελάδας), ζητούν να κριθεί άκυρος ο κανονισμός (ΕΚ) 1829/ (Υπόθεση Τ-378/02)
 2002 της Επιτροπής ( 1).
 (2003/C 55/81)
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται κατ' αρχάς ότι τα στοιχεία στην
 από 17.1.1995 δήλωση της Ελλάδος δεν πληρούν τις τυπικές (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 προϋποθέσεις για να περιληφθεί η φέτα στον κατάλογο των
 προστατευομένων ονομασιών προελεύσεως. Η αίτηση της Ελλάδος
 είναι, δηλαδή, εκπρόθεσμη, ώστε η Επιτροπή δεν επιτρεπόταν να
 Η Technische Glaswerke Ilmenau Gmbh, Ilmenau (Γερμανία),
 συμπεριλάβει την φέτα στο πλαίσιο της συνοπτικής διαδικασίας
 εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους G. Schohe και
 κατά το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2081/92 ( 2). Εξάλλου,
 Chr. Arhold, με τόπο επιδόσεων το Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 δεν είναι δυνατή η προστασία της ονομασίας φέτα σύμφωνα με το
 17 ∆εκεμβρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 άρθρο 17 του εν λόγω κανονισμού, διότι η Ελλάδα εισηγήθη
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 εθνικώς την προστασία της φέτας το πρώτον στις 11.1.1994,
 Κοινοτήτων.
 δηλαδή έξι μήνες μετά την έναρξη της ισχύος του κανονισμού
 (ΕΟΚ) 2081/92.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται περαιτέρω ότι ο προσβαλλόμενος
 κανονισμός δεν ανταποκρίνεται ούτε στο ελάχιστο στο σκεπτικό — να κρίνει άκυρη την απόφαση της Επιτροπής C(2002)2147
 της αποφάσεως του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της τελικό, της 2ας Οκτωβρίου 2002, περί της κρατικής
 16ης Μαρτίου 1999 (3), σύμφωνα με το οποίο η Επιτροπή όφειλε ενισχύσεως της Γερμανίας υπέρ της Technische Glaswerke
 να δώσει αποφασιστική βαρύτητα στις κατά τον χρόνο της Ilmenau·
 υποβολής της αιτήσεως εκ μέρους της Ελλάδος ήδη κανονικώς
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 αναπτυσσόμενες αγορές εντός των κρατών μελών και ανά τον
 κόσμο. Το προϊόν «Φέτα» δεν μπορεί να προστατεύεται, επιπλέον,
 διότι δεν αποτελεί προστατευόμενη ονομασία προελεύσεως αλλά
 αντιθέτως ονομασία που έχει καταστεί κοινή. Κατά το άρθρο 3, Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2081/92, ονομασίες που
 έχουν καταστεί κοινές δεν καταχωρούνται. Ακόμη, η φέτα δεν
 Η προσφεύγουσα απέκτησε από την ευρισκόμενη στο στάδιο της
 αποτελεί προϊόν το οποίο προέρχεται μόνον από την Ελλάδα αλλά
 εκκαθαρίσεως Ιlmenauer Glaswerke GmbH, επιχείρηση του
 και από την περιοχή της Μεσογείου θαλάσσης και των Βαλκανίων.
 γερμανικού ομοσπονδιακού ιδρύματος για ειδικά καθήκοντα εξαρ-
 Σε έξι κράτη μέλη, η φέτα παρασκευάζεται και καταναλώνεται σε
 τώμενα από την ένωση (deutsche Bundesanstalt für ver-
 σημαντική έκταση από δεκαετίες. Περαιτέρω, το βάρος αποδείξεως
 einigungsbedingte Sonderaufgaben, στο εξής: BvS), τέσσερις
 για το γεγονός ότι η φέτα δεν αποτελεί κοινή ονομασία ανήκει
 αλυσίδες παραγωγής για την κατασκευή υάλου. Με την προσβαλ-
 στην Ελλάδα, αυτή δε δεν προσκόμισε την απόδειξη και, επομένως,
 λομένη απόφαση, η Επιτροπή κατέταξε δύο μέτρα της Γερμανίας,
 εξακολουθεί να οφείλει να την προσκομίσει.
 που συνδέονται με την αγορά αυτή, ως ενισχύσεις: υπήρχε
 σύμβαση εγγυήσεως υπέρ του BvS για μια υπολειπόμενη αξίωση
 Πέραν αυτού, οι προσφεύγουσες αναφέρουν ότι οι προϋποθέσεις καταβολής τιμήματος ύψους 1,8 εκατομμυρίων DEM. Το BvS είχε
 των άρθρων 2 και 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2081/92 δεν δηλώσει ότι συμφωνούσε να αντικατασταθεί η εν λόγω σύμβαση
 συντρέχουν. Η λέξη φέτα δεν είναι ένα παραδοσιακό γεωγραφικό εγγυήσεως με έγγειο χρέος. Περαιτέρω, η Thüringer Aufbaubank
 όνομα. Η ονομασία φέτα προέρχεται από τα ιταλικά και σημαίνει (στο εξής: TAB) χορήγησε δάνειο ύψους 2 εκατομμυρίων DEM
 φέτα-κομμάτι και αποτελεί ήδη πριν από την έκδοση του κανο- στην προσφεύγουσα. Η Επιτροπή έκρινε τα μέτρα αυτά ασύμβατα
 νισμού (ΕΟΚ) 2081/92 κοινή ονομασία και, επομένως, χρησιμο- προς την κοινή αγορά.
 ποιείται στο ενδοκοινοτικό εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών
 παραδεκτώς. Τέλος, η καταχώριση της «φέτας» προσβάλλει τα
 κοινοτικού δικαίου θεμελιώδη δικαιώματα για προστασία της Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το δάνειο της TAB προς την
 ιδιοκτησίας και της επαγγελματικής ασκήσεως, η προσβολή δε της προσφεύγουσα δεν ήταν ενίσχυση, διότι ανταποκρινόταν στους
 ιδιοκτησίας δεν δικαιολογείται από το άρθρο 30 ΕΚ. όρους της αγοράς, ενέπιπτε σε μια εγκριθείσα από την Επιτροπή
 γενική ρύθμιση περί ενισχύσεων και χρησίμευε για τον συμψηφισμό
 αξιώσεως για αποζημίωση της προσφεύγουσας κατά του Land του
 ( 1) Κανονισμός (ΕΚ) 1829/2002 της Επιτροπής, της 14ης Οκτωβρίου Thüringen, η οποία ήταν βάσιμη υπό το πρίσμα της ευθύνης
 2002, για την τροποποίηση του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΚ)
 του ∆ημοσίου. Ούτε η αντικατάσταση της εγγυήσεως για την
 1107/96 της Επιτροπής, όσον αφορά την ονομασία «Φέτα» (EE L 277,
 σ. 10).
 υπολειπόμενη τιμή αγοράς για τρεις αλυσίδες παραγωγής με
 ( 2) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2081/92 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου έγγειο χρέος αποτελεί ενίσχυση.
 1992, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των
 ονομασιών προελεύσεως των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ακόμη ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε
 (EE L 208, σ. 1).
 ( 3) Απόφαση του ∆ικαστηρίου της 16ης Μαρτίου 1999, C-289/96,
 ότι τα μέτρα μπορούν να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ κρατών
 C-293/96 και C-299/96 (Συλλογή 1999, σ. I-1541). μελών. Περαιτέρω, η άρνηση εγκρίσεως σύμφωνα με το άρθρο 87,
 παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΕΚ οφείλεται σε πρόδηλα λάθη περί
 την εκτίμηση και την αιτιολογία. Η Επιτροπή αρνήθηκε να


text:
 14.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 109/16
 Προσφυγή της 10ης Ιανουαρίου 2012 — Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik κατά ΓΕΕΑ — Impexmetal (KFŁT KRAŚNIK)
 (Υπόθεση T-19/12)
 2012/C 109/36
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik (Kraśnik, Πολωνία) (εκπρόσωπος: J. Sieklucki, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Impexmetal S.A. (Βαρσοβία, Πολωνία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 27ης Οκτωβρίου 2011 (υπόθεση R 2475/2010-1), περί απορρίψεως της αιτήσεως καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος KFŁT KRAŚNIK για προϊόντα της κλάσεως 7 — Μηχανές και μηχανήματα κατεργασίας· ρουλεμάν με σφαιρίδια (μπίλιες) και τα συστατικά τους (κώνους, κυλίνδρους)· ρουλεμάν με κυλίνδρους σε σχήμα βαρελιού και ρουλεμάν μεγάλων διαστάσεων·
 —
 να καταδικάσει το καθού και την Impexmetal S.A. στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της προσφεύγουσας στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών και του τμήματος ανακοπών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα).
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό συστατικό στοιχείο «KFŁT KRAŚNIK» για τα εξής προϊόντα της κλάσεως 7: Μηχανές και μηχανήματα κατεργασίας· ρουλεμάν με σφαιρίδια (μπίλιες) και τα συστατικά τους (κώνους, κυλίνδρους)· ρουλεμάν με κυλίνδρους σε σχήμα βαρελιού και ρουλεμάν μεγάλων διαστάσεων
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Κοινοτικά σήματα αριθ. CTM-3415437 και CTM-3415379 για προϊόντα της κλάσεως 7 και εθνικά (πολωνικά) σήματα αριθ. PL-45550, PL-45826 και PL-112347 για προϊόντα της κλάσεως 7.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 (1) του Συμβουλίου, καθόσον διαπιστώνεται ομοιότητα των σημάτων και ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως, και του άρθρου 8, παράγραφος 3, του ίδιου κανονισμού.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).


text:
 11.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 270/20
 Ορισμός του δικαστή που αντικαθιστά τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου ΔΔ για την εκδίκαση ασφαλιστικών μέτρων
 2009/C 270/08
 Σύμφωνα με το άρθρο 103, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφάσισε στις 7 Οκτωβρίου 2009 ότι, για την περίοδο από 1ης Οκτωβρίου 2009 μέχρι 30 Σεπτεμβρίου 2010, ο δικαστής S. GERVASONI, πρόεδρος του πρώτου τμήματος, θα αντικαθιστά τον πρόεδρο του Δικαστηρίου ΔΔ σε περίπτωση απουσίας ή κωλύματός του για την εκδίκαση ασφαλιστικών μέτρων.


text:
 6.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/34
 Προσφυγή της 10ης Μαρτίου 2006 — Bertolete κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-26/06)
 (2006/C 108/63)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Marli Bertolete κ.λπ. [εκπρόσωπος: L. Vogel, δικηγόρος]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Εξουσιοδοτημένης για τη Σύναψη Συμβάσεων Προσλήψεως Αρχής, της 21ης Νοεμβρίου 2005, με την οποία απορρίφθηκαν οι διοικητικές ενστάσεις των προσφευγόντων, με ημερομηνία 26 Ιουλίου 2005, με τις οποίες διατύπωσαν επικρίσεις τόσο σχετικά με τις διοικητικές αποφάσεις με τις οποίες καθορίστηκαν, αντιστοίχως, η κατάταξη και η αμοιβή καθεμιάς από τις προσφεύγουσες, όσο και σχετικά με το άρθρο 7 της ληφθείσας από το Σώμα των Επιτρόπων αποφάσεως, της 27ης Απριλίου 2005, που περιλαμβάνει τις «Γενικές Εκτελεστικές Διατάξεις σχετικά με τα μεταβατικά μέτρα που εφαρμόζονται επί των υπαλλήλων που απασχολούνται από το Γραφείο Υποδομών των Βρυξελλών σε βρεφονηπιακούς σταθμούς στις Βρυξέλλες» (ΓΕΔ), και τα παραρτήματα Ι και ΙΙ της αποφάσεως αυτής·
 —
 στο μέτρο που παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει και τις αποφάσεις κατά ταων οποίων στρέφονταν οι προμνημονευθείσες διοικητικές ενστάσεις·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες, νυν επί συμβάσει υπάλληλοι σε βρεφονηπιακούς σταθμούς των Βρυξελλών, εκτελούσαν τα ίδια αυτά καθήκοντα και πριν από τον διορισμό τους δυνάμει συμβάσεων εργασίας βελγικού δικαίου. Οι προσφεύγουσες αμφισβητούν την κατάταξη και την αμοιβή τους που καθορίστηκαν από την καθής κατά τον διορισμό τους ως επί συμβάσει υπαλλήλων.
 Στο πλαίσιο του πρώτου λόγου της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι, κατ' εφαρμογήν των ΓΕΔ καθώς και άλλων διατάξεων σχετικών με επί συμβάσει υπαλλήλους της Επιτροπής, έπρεπε αυτές να καταταγούν στην ομάδα καθηκόντων ΙΙΙ αντί της ομάδας καθηκόντων ΙΙ, και τούτο ενόψει του τίτλου και της αρχαιότητάς τους.
 Όσον αφορά τον δεύτερο λόγο, οι προσφεύγουσες διαμαρτύρονται ιδίως για τον λόγο ότι δεν έτυχαν της προβλεπομένης στο άρθρο 6 των ΓΕΔ ελάχιστης αμοιβής.
 Όσον αφορά τον τρίτο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 2, του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού, του Πρωτοκόλλου Συμφωνίας που συνήφθη στις 22 Ιανουαρίου 2002, μεταξύ της Επιτροπής και αντιπροσωπείας του επί συμβάσει Βελγικού δικαίου προσωπικού βρεφονηπιακών σταθμών, παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων καθώς και των γενικών αρχών επί θεμάτων κοινωνικής προστασίας. Ειδικότερα, κατά τον υπολογισμό της διασφαλιζομένης στις προσφεύγουσες αμοιβής, δεν έπρεπε να ληφθούν υπόψη τα οικογενειακά επιδόματα.


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 10ης Σεπτεμβρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-269/07) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1612/68 - Επιδόματα αποταμιευτικού-συνταξιοδοτικού προγράμματος - Πλήρης φορολογική υποχρέωση)
 2009/C 267/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. Lyal και W. Mölls)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: C. Blaschke και M. Lumma, W Wellisch, Rechtsanwalt)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 12, 18 και 39 ΕΚ, καθώς και του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 33) — Εθνική κανονιστική ρύθμιση περί των επιδομάτων για την ενθάρρυνση της συμμετοχής σε αποταμιευτικά-συνταξιοδοτικά προγράμματα η οποία εξαρτά τη χορήγηση των επιδομάτων από την προϋπόθεση πλήρους υπαγωγής στον φόρο εισοδήματος εντός του οικείου κράτους μέλους, προβλέπει την επιστροφή της ενισχύσεως ευθύς μόλις παύσει να υφίσταται μια τέτοια υποχρέωση και αποκλείει τη χρησιμοποίηση του συγκεντρωθέντος στο πλαίσιο αυτού του συστήματος κεφαλαίου για την αγορά κατοικίας προς ιδιόχρηση, εκτός αν η κατοικία αυτή βρίσκεται εντός του εθνικού εδάφους
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ τις διατάξεις περί συμπληρωματικής συντάξεως λόγω γήρατος που διαλαμβάνονται στα άρθρα 79 έως 99 του ομοσπονδιακού νόμου περί φόρου εισοδήματος, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 39 ΕΚ και 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας, καθώς και από το άρθρο 18 ΕΚ, στον βαθμό που οι διατάξεις αυτές:
 —
 αποκλείουν τους μεθοριακούς εργαζόμενους και τους συζύγους τους από τη χορήγηση του επιδόματος αποταμιευτικού-συνταξιοδοτικού προγράμματος, εφόσον δεν υπέχουν πλήρη φορολογική υποχρέωση εντός του κράτους μέλους αυτού,
 —
 απαγορεύουν στους μεθοριακούς εργαζόμενους να χρησιμοποιήσουν το επιδοτηθέν κεφάλαιο για την αγορά ή την ανέγερση οικίας προς ιδιοκατοίκηση εφόσον η οικία αυτή δεν βρίσκεται στη Γερμανία, και
 —
 προβλέπουν την επιστροφή του εν λόγω επιδόματος σε περίπτωση που παύσει να υφίσταται η πλήρης φορολογική υποχρέωση εντός του ίδιου κράτους μέλους αυτού.
 2)
 Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 199 της 25.8.2007.


text:
 1.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/70
 Προσφυγή της 24ης Νοεμβρίου 2015 — BMB κατά ΓΕΕΑ — Ferrero (συσκευασία για γλυκά, κουτί)
 (Υπόθεση T-695/15)
 (2016/C 038/94)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: BMB sp. z o.o. (Grójec, Πολωνία) (εκπρόσωπος: K. Czubkowski, radca prawny)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Ferrero (Alba, Ιταλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σχεδίου ή υποδείγματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σχέδιο ή υπόδειγμα: Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα αριθ. 826 680 0001
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 8ης Σεπτεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 1150/2012-3.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 61, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 6/2002·
 —
 Παράβαση των άρθρων 62 και 63, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002·
 —
 Παράβαση του άρθρου 25, παράγραφος 1, στοιχείο ε', του κανονισμού 6/2002·
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
13.7.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 169/31
 γ) το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας φε ́ρει τα δικαστικα ́ ́εξοδα ́ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 του.
 της 16ης Απριλι ́ου 2002
 (1) ΕΕ C 303 της 27.10.01.
 στην υπο ́θεση T-64/00, Continental and Overseas
 Investments N.V. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των(1)
 (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Εισαγωγη ́ δεκτω ́ ν τηλεορα ́σεως
 απο ́ την Τουρκι ́α — Κατα ́ ργηση δι ́κης)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (2002/C 169/55)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 της 9ης Απριλι ́ου 2002
 στην υπο ́θεση T-210/93, H. Hepp κατα ́ Συμβουλι ́ου της Στην υπο ́θεση T-64/00, Continental and Overseas Investments
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- N.V. (anciennement Jubertrade N.V.), με ́εδρα την Αμβε ́ρσα
 τη ́των(1) (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους Υ. van Gerven
 και Ι. Bernaerts, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́
 (Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη — Γα ́λα Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: R. Tricot
 — Παραγωγοι ́ αναλαβο ́ντες δε ́σμευση περι ́ μη διαθε ́σεως και J. Stuyck), με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της
 στο εμπο ́ριο η ́ περι ́ μετατροπη ́ς — Κατα ́ ργηση της δι ́κης) Επιτροπη ́ς C(1999)4419 τελικο ́ (REC 4/99), της 14ης ∆εκεμ-
 βρι ́ου 1999, διαπιστω ́νοντας ο ́τι πρε ́πει να αναζητηθου ́ν εκ των
 υστε ́ρων δασμοι ́ και ο ́τι δεν χωρει ́ επιστροφη ́ τους για εισαγωγε ́ς
 (2002/C 169/54) δεκτω ́ν τηλεορα ́σεως απο ́ την Τουρκι ́α, το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους M. Jaeger, προ ́εδρο και K. Lenaerts
 και J. Azizi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) 16 Απριλι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Καταργει ́ται η δι ́κη.
 Στην υπο ́θεση T-210/93, H. Hepp, κα ́τοικος Villmar-Weyer 2) Η Επιτροπη ́ καταδικα ́ζεται στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον δικηγο ́ρο Η. Heep, κατα ́
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: A. Brautigam
 και Α.-M. Colaert) και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (1) ΕΕ C 149 της 27.5.00.
 (εκπρο ́σωποι: D. Booß, M. Niejahr, H.-J. Rabe και M. Núñez-
 Müller), με αντικει ́μενο αι ́τηση αποζημιω ́σεως, κατ' εφαρμογη ́ν
 των α ́ρθρων 178 και 215, δευ ́τερο εδα ́φιο, της Συνθη ́κης (νυν
 α ́ρθρων 235 ΕΚ και 288, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ), για ζημι ́ες που
 υπε ́στη ο προσφευ ́γων απο ́ το γεγονο ́ς ο ́τι εμποδι ́στηκε να διαθε ́σει
 στο εμπο ́ριο γα ́λα, κατ' εφαρμογη ́ν του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 857/
 84 του Συμβουλι ́ου, της 31ης Μαρτι ́ου 1984, περι ́ γενικω ́ν ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 κανο ́νων για την εφαρμογη ́ της εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο
 α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 στον τομε ́α του της 16ης Απριλι ́ου 2002
 γα ́λακτος και των γαλακτοκομικω ́ν προϊο ́ντων (ΕΕ L 90, σ. 13),
 ο ́πως συμπληρω ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 1371/84 της στην υπο ́θεση T-204/00, CCBB Vervoer- en Distributie-
 Επιτροπη ́ς, της 16ης Μαου 1984 (ΕΕ L 132, σ. 11), το centrum B.V. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. τη ́των(1)
 M. Moura Ramos, Προ ́εδρο, και τους V. Tiili, J. Pirrung,
 P. Mengozzi και Α. W. H. Meij, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Εισαγωγη ́ δεκτω ́ ν τηλεορα ́σεως
 Jung, εξε ́δωσε στις 9 Απριλι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο απο ́ την Τουρκι ́α — Κατα ́ ργηση δι ́κης)
 διατακτικο ́:
 (2002/C 169/56)
 1) Καταργει ́ τη δι ́κη επι ́ της παρου ́σας προσφυγη ́ς.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 270 της 19.10.92.
 Στην υπο ́θεση T-204/00, CCBB Vervoer- en Distributiecentrum
 B.V., εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο R. G. baron Snouckaert
 van Schauburg, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: R. Tricot),
 ---pagebreak--- C 169/32 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.7.2002
 με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς σιδηροπυριτι ́ου καταγωγη ́ς των ως α ́νω τεσσα ́ρων χωρω ́ν να
 C(98)241 τελικο ́ (REM 13/97) της 4ης Φεβρουαρι ́ου 1998, καταβα ́λλουν εγγυ ́ηση αντι ́στοιχη προς τους δασμου ́ς
 διαπιστω ́νοντας ο ́τι δεν χωρει ́ επιστροφη ́ δασμω ́ν επι ́ εισαγωγω ́ν αντιντα ́μπινγκ των οποι ́ων η ισχυ ́ς ει ́χε λη ́ξει και να δηλω ́νουν τις
 δεκτω ́ν τηλεορα ́σεως απο ́ την Τουρκι ́α, το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το εισαγωγε ́ς τους προς σχετικη ́ καταχω ́ρηση, η ́, επικουρικο ́τερον, να
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους M. Jaeger, προ ́εδρο, και K. Lenaerts υποχρεωθει ́ η Επιτροπη ́ να απαιτη ́σει απο ́ τους εν λο ́γω εισαγωγει ́ς
 και J. Azizi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις να δηλω ́νουν τις εισαγωγε ́ς τους προς σχετικη ́ καταχω ́ρηση, o
 16 Απριλι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις 27 Φεβρουαρι ́ου 2002
 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Καταργει ́ται η δι ́κη επι ́ της παρου ́σας προσφυγη ́ς.
 2) Παρε ́λκει η ́εκδοση αποφα ́σεως επι ́ της αιτη ́σεως παρεμβα ́- 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 σεως του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας.
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 3) Η Επιτροπη ́ καταδικα ́ζεται στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 302 της 21.10.00.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 4ης Απριλι ́ου 2002
 της 27ης Φεβρουαρι ́ου 2002
 στην υπο ́θεση Τ-132/01 R, Euroalliages κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς στην υπο ́θεση Τ-198/01 R, Technische Glaswerke Ilmenau
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Αι ́τηση αναιρε ́σεως (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Παραδεκτο ́ —
 — Αναπομπη ́ ενω ́ πιον του Πρωτοδικει ́ου — Ντα ́ μπινγκ — Κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις — Υποχρε ́ωση ανακτη ́σεως — Fumus
 Απο ́φαση περατω ́ νουσα επανεξε ́ταση με ́τρων των οποι ́ων boni juris — Επει ́γον χαρακτη ́ρας — Στα ́ θμιση των συμφε-
 επε ́κειτο η λη ́ξη — Επει ́γον — ∆εν υφι ́σταται) ρο ́ντων)
 (2002/C 169/57)
 (2002/C 169/58)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-132/01 R, Euroalliages, με ́εδρα τις Βρυξε ́λλες,
 Péchiney électrométallurgie, με ́εδρα το Courbevoie (Γαλλι ́α),
 Vargön Alloys AB, με ́εδρα το Vargön (Σουηδι ́α), Ferroatlántica, Στην υπο ́θεση Τ-198/01 R, Technische Glaswerke Ilmenau
 με ́εδρα τη Μαδρι ́τη (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους GmbH, με ́εδρα το Ιlmenau (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον
 D. Voillemot και O. Prost, δικηγο ́ρους, υποστηριζο ́μενες απο ́ G. Schohe, δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας, (εκπρο ́σωπος: L. Fraguas Gadea), κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι:
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: V. Kreuschitz και V. Di Bucci), με αντικει ́μενο αι ́τηση αναστολη ́ς
 V. Kreuschitz, S. Meany και Α. P. Bentley), υποστηριζομε ́νης απο ́ εκτελε ́σεως του α ́ρθρου 2 της αποφα ́σεως 2002/185/ΕΚ της
 τις TNC Kazchrome, με ́εδρα την Αlmaty (Καζακστα ́ν), και Επιτροπη ́ς, της 12ης Ιουνι ́ου 2001, σχετικα ́ με κρατικη ́ ενι ́σχυση
 Αlloy 2000 SA, με ́εδρα το Λουξεμβου ́ργο (Λουξεμβου ́ργο), που χορηγη ́θηκε απο ́ τη Γερμανι ́α υπε ́ρ της Technische Glaswerke
 εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους J. E. Flynn, barrister, J. Magnin και Ilmenau GmbH (ΕΕ L 62, σ. 30), και επικουρικω ́ς αι ́τηση λη ́ψεως
 S. Mills, sollicitors, που ει ́χε, μεταξυ ́ α ́λλων, ως αντικει ́μενο αι ́τηση προσωρινω ́ν με ́τρων, o Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις
 με την οποι ́α ζητη ́θηκε, κυρι ́ως, να διαταχθει ́ αναστολη ́ εκτελε ́σεως 4 Απριλι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 της αποφα ́σεως 2001/230/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 21ης Φεβρουα-
 ρι ́ου 2001 (ΕΕ L 84, σ. 36), καθο ́σον με αυτη ́ν περατω ́νεται η
 διαδικασι ́α αντιντα ́μπινγκ σχετικα ́ με τις εισαγωγε ́ς σιδηροπυριτι ́ου 1) Αναστε ́λλει, με ́χρι τις 17 Φεβρουαρι ́ου 2003, την εκτε ́λεση
 καταγωγη ́ς Λαϊκη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Κι ́νας, Καζακστα ́ν, Ρωσι ́ας και του ́αρθρου 2 της αποφα ́σεως 2002/185/ΕΚ της Επιτροπη ́ς,
 Ουκρανι ́ας, και να υποχρεωθει ́ η Επιτροπη ́ να επαναφε ́ρει τους της 12ης Ιουνι ́ου 2001, σχετικα ́ με κρατικη ́ ενι ́σχυση που
 δασμου ́ς αντιντα ́μπινγκ των οποι ́ων η ισχυ ́ς ει ́χε λη ́ξει, επικουρικω ́ς, χορηγη ́θηκε απο ́ τη Γερμανι ́α υπε ́ρ της Technische Glaswerke
 να υποχρεωθει ́ η Επιτροπη ́ να απαιτη ́σει απο ́ τους εισαγωγει ́ς Ilmenau GmbH.


text:
 24.5.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 128/18
 Προσφυγή της 11ης Φεβρουαρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-47/08)
 (2008/C 128/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J.-P. Keppenne και M. H. Støvlbæk)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, επιβάλλοντας προϋπόθεση ιθαγένειας για την πρόσβαση στο επάγγελμα του συμβολαιογράφου και παραλείποντας να μεταφέρει στην εσωτερική έννομη τάξη, όσον αφορά το επάγγελμα του συμβολαιογράφου, την οδηγία 89/48/ΕΟΚ (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ και ειδικότερα από τα άρθρα 43 ΕΚ και 45 ΕΚ, καθώς και από την οδηγία 89/48/ΕΟΚ σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η Επιτροπή προσάπτει, πρώτον, στο καθού ότι, επιβάλλοντας προϋπόθεση ιθαγένειας για την πρόσβαση στο επάγγελμα του συμβολαιογράφου και την άσκησή του, περιορίζει δυσανάλογα την ελευθερία εγκαταστάσεως την οποία προβλέπει το άρθρο 43 ΕΚ. Ασφαλώς, το άρθρο 45 ΕΚ εξαιρεί από την εφαρμογή του περί του δικαιώματος εγκαταστάσεως κεφαλαίου τις δραστηριότητες που συνδέονται, κατά τρόπο άμεσο και ειδικό, με την άσκηση δημόσιας εξουσίας. Κατά την Επιτροπή, τα καθήκοντα με τα οποία είναι επιφορτισμένοι οι συμβολαιογράφοι κατά το βελγικό δίκαιο εμφανίζουν, ωστόσο, τόσο ελάχιστο βαθμό συμμετοχής στην άσκηση δημόσιας εξουσίας που δεν μπορούν να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου αυτού και να δικαιολογήσουν τέτοιο εμπόδιο στην ελευθερία εγκαταστάσεως. Συγκεκριμένα, τα καθήκοντα αυτά δεν απονέμουν στους συμβολαιογράφους γνήσιες εξουσίες καταναγκασμού, ο δε εθνικός νομοθέτης θα μπορούσε να επιβάλει μέτρα λιγότερο περιοριστικά από την προϋπόθεση της ιθαγένειας, όπως, π.χ., την επιβολή στους ενδιαφερομένους αυστηρών όρων προσβάσεως στο επάγγελμα ή ιδιαιτέρων επαγγελματικών υποχρεώσεων και/ή την υπαγωγή τους σε ειδικό έλεγχο.
 Με τη δεύτερη αιτίασή της, η Επιτροπή προσάπτει, εξάλλου, στο καθού ότι παρέβη τις υποχρεώσεις του καθόσον δεν μετέφερε στην εσωτερική τάξη, όσον αφορά το επάγγελμα του συμβολαιογράφου, την οδηγία 89/48/ΕΟΚ. Συγκεκριμένα, εφόσον πρόκειται για νομοθετικώς κατοχυρωμένο επάγγελμα, η οδηγία εφαρμόζεται πλήρως στο επάγγελμα αυτό, το δε υψηλό επίπεδο προσόντων που απαιτείται για τους συμβολαιογράφους θα μπορούσε εύκολα να εξασφαλίζεται με την επιβολή εξετάσεως ικανοτήτων ή δοκιμαστικής περιόδου προσαρμογής.
 (1) Οδηγία 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών (ΕΕ 1989, L 19, σ. 16).


text:
 C 118/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.5.2002
 Η προσφευ ́γουσα επικαλει ́ται επι ́σης παρα ́βαση του α ́ρθρου 6 της Προσφυγη ́ του Jan Pflugradt κατα ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς
 Ευρωπαϊκη ́ς Συμβα ́σεως για την Προα ́σπιση των ∆ικαιωμα ́των του Τρα ́πεζας που ασκη ́θηκε στις 20 Μαρτι ́ου 2002
 Ανθρω ́που και των Θεμελιωδω ́ν Ελευθεριω ́ν. Κατα ́ την προσφευ ́-
 γουσα, δεν υφι ́σταται αποτελεσματικη ́ δυνατο ́τητα προσφυγη ́ς (Υπο ́θεση T-83/02)
 πλη ́ρους δικαιοδοσι ́ας κατα ́ των αποφα ́σεων της Επιτροπη ́ς στον
 τομε ́α του ελε ́γχου των συγκεντρω ́σεων. Κατα ́ συνε ́πεια, η Επιτροπη ́ (2002/C 118/47)
 οφει ́λει να τηρει ́ πλη ́ρως η ́δια
 ι την αρχη ́ της αμεροληψι ́ας. Προς
 του ́το, κατα ́ την προσφευ ́γουσα, οι αρμοδιο ́τητες προς διεξαγωγη ́ (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 ́ερευνας και προς λη ́ψη αποφα ́σεων θα ́επρεπε να ανατι ́θενται σε
 διαφορετικα ́ προ ́σωπα η ́ ο ́ργανα, πρα ́γμα το οποι ́ο δεν συνε ́βη εν
 προκειμε ́νω.
 Ο Jan Pflugradt, κα ́τοικος Φρανγκφου ́ρτης στο Μα ́ιν (Γερμανι ́α),
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον δικηγο ́ρο Ν. Pflüger, α ́σκησε ενω ́πιον
 Ακο ́μη, η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει παραβι ́αση της γενικη ́ αρχη ́ς του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 20 Μαρτι ́ου
 του κοινοτικου ́ δικαι ́ου κατα ́ την οποι ́α κα ́θε προ ́σωπο του οποι ́ου 2002 προσφυγη ́ κατα ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Τρα ́πεζας.
 τα δικαιω ́ματα προσβα ́λλονται πρε ́πει να ́εχει αποτελεσματικα ́ με ́σα
 ́ενδικης προστασι ́ας. Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, η βαλλο ́μενη
 απο ́φαση θι ́γει την προσφυγη ́ που α ́σκησε η προσφευ ́γουσα Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 κατα ́ της αποφα ́σεως με την οποι ́α η σχετικη ́ πρα ́ξη κηρυ ́χθηκε — να ακυρω ́σει την απο ́ 28.2.2002 ́εγγραφη προειδοποι ́ηση
 ασυμβι ́βαστη προς την κοινη ́ αγορα ́. Η ενδεχο ́μενη ακυ ́ρωση που του προσφευ ́γοντος απο ́ την καθη ́ς ο ́τι παραβια ́ζει τους
 θα προκυ ́ψει απο ́ αυτη ́ν την πρω ́τη προσφυγη ́ θα στερει ́ται ο ́ρους της συμβα ́σεως εργασι ́ας και
 σε μεγα ́λο βαθμο ́ πρακτικη ́ς αποτελεσματικο ́τητας λο ́γω της
 βαλλο ́μενης με την παρου ́σα προσφυγη ́ αποφα ́σεως. 'Ετσι, η — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 βαλλο ́μενη απο ́φαση συνιστα ́ επιπλε ́ον προσβολη ́ της αρχη ́ς της
 χρηστη ́ς διοικη ́σεως, καθο ́σον η εν λο ́γω απο ́φαση υποχρεω ́νει την
 προσφευ ́γουσα να ασκη ́σει νε ́α προσφυγη ́ προς διασφα ́λιση της
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 πρακτικη ́ς αποτελεσματικο ́τητας της πρω ́της προσφυγη ́ς.
 Ο προσφευ ́γων, που ει ́ναι υπα ́λληλος της καθη ́ς, προβα ́λλει προς
 Στη συνε ́χεια η προσφευ ́γουσα διατει ́νεται ο ́τι η Επιτροπη ́ υπερε ́βη
 στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του ο ́τι η επι ́μαχη προειδοποι ́ηση ́ του
 την κατα ́ το ́πον αρμοδιο ́τητα ́ της, επιβα ́λλοντας ορισμε ́νους ο ́ρους
 ει ́ναι α ́κυρη διο ́τι στηρι ́ζεται σε πραγματικα ́ περιστατικα ́ που δεν
 για τον διαχωρισμο ́. Η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ακο ́μη ο ́τι η
 ει ́ναι αληθη ́ και ο ́τι οι αιτια ́σεις που του απευθυ ́νονται με την
 Επιτροπη ́ δεν τη ́ρησε το α ́ρθρο 8, παρα ́γραφος 4, του κανονισμου ́
 ́εγγραφη αυτη ́ προειδοποι ́ηση ει ́ναι στο συ ́νολο ́ τους αναιτιολο ́-
 4064/89. Κατα ́ την προσφευ ́γουσα το α ́ρθρο αυτο ́ επιβα ́λλει στην
 γητες. Η συμπεριφορα ́ του προσφευ ́γοντος δεν συνιστα ́ συνεχι-
 Επιτροπη ́ την υποχρε ́ωση να αποκαταστη ́σει ́εναν αποτελεσματικο ́
 ζο ́μενη επαγγελματικη ́ ανεπα ́ρκεια, o δε προσφευ ́γων εκπλη ́ρωνε
 ανταγωνισμο ́ και ο ́χι να αποκαταστη ́σει στη θε ́ση τους του ́ς
 τις συμβατικε ́ς υποχρεω ́σεις του παροχη ́ς εργασι ́ας.
 ανταγωνιστε ́ς στη σχετικη ́ αγορα ́, ο ́πως συνε ́βη με τη βαλλο ́μενη
 απο ́φαση. Τε ́λος, με την απο ́φαση αυτη ́ η Επιτροπη ́ δεν τη ́ρησε
 ου ́τε τη γενικη ́ αρχη ́ της αναλογικο ́τητας και υπε ́πεσε σε προ ́δηλα Περαιτε ́ρω, η καθη ́ς δεν μπορει ́, λο ́γω της υποχρεω ́σεως αρωγη ́ς
 σφα ́λματα εκτιμη ́σεως. που την βαρυ ́νει ως εργοδο ́τρια, να επικαλεσθει ́ ορισμε ́να πραγμα-
 τικα ́ περιστατικα ́ προς αιτιολο ́γηση της επι ́μαχης ́εγγραφης προει-
 δοποιη ́σεως. Ο εργοδο ́της οφει ́λει να ενημερω ́σει αμελητι ́ τον
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 4064/89 του Συμβουλι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου
 1989, για τον ́ελεγχο των συγκεντρω ́σεων μεταξυ ́ επιχειρη ́σεων (EE L
 ενδιαφερο ́μενο γι' αυτου ́ του ει ́δους τα πραγματικα ́ περιστατικα ́ τα
 395 της 30/12/1989 σ. 1, δημοσιευθει ́ς εκ νε ́ου στο φυ ́λλο ΕΕ L οποι ́α προτι ́θεται να επικαλεσθει ́ προς αιτιολο ́γηση των δυσμενω ́ν
 257 της 21/9/1990, σ. 13). για τον εργαζο ́μενο με ́τρων. Πε ́ραν του ́του, η συμπεριφορα ́ της
 καθη ́ς αντιβαι ́νει στις διατα ́ξεις του κοινοτικου ́ δικαι ́ου για την
 προστασι ́α των δεδομε ́νων προσωπικου ́ χαρακτη ́ρα.


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/49
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Δεκεμβρίου 2015 — adp Gauselmann κατά ΓΕΕΑ (Multi Win)
 (Υπόθεση T-529/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος Multi Win - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 027/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: adp Gauselmann GmbH (Lübbecke, Γερμανία) (εκπρόσωπος: P. Koch Moreno, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: A. Pohlmann και S. Hanne)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 29ης Απριλίου 2014 (υπόθεση R 1326/2013-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου Multi Win ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την adp Gauselmann GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 303 της 8.9.2014.


text:
 28.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/32
 Προσφυγή που ασκήθηκε, στις 16 Αυγούστου 2013, εκ μέρους της Konkurrenten.no AS κατά της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ
 (Υπόθεση E-19/13)
 2013/C 347/13
 Στις 16 Αυγούστου 2013, η Konkurrenten.no AS εκπροσωπούμενη από τον Jon Midthjell, δικηγόρο, Advokatfirmaet Midthjell AS, Grev Wedels plass 5, 0151 Όσλο, Νορβηγία, άσκησε προσφυγή κατά της εποπτεύουσας αρχής της ΕΖΕΣ ενώπιον του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ.
 Οι προσφεύγουσες εταιρείες ζητούν από το Δικαστήριο ΕΖΕΣ:
 1)
 Να ακυρώσει την απόφαση της ΕΑΕ αριθ. 519/12/COL της 19ης Δεκεμβρίου 2012 (AS Oslo Sporveier και AS Sporveisbussene), και να καταδικάσει την καθής και τους τυχόν παρεμβαίνοντες στα δικαστικά έξοδα.
 2)
 Να ακυρώσει την απόφαση της ΕΑΕ αριθ. 181/13/COL της 8ης Μαΐου 2013 (Kollektivtransportproduksjon AS, Oslo Vognselskap AS και Unibuss AS), και να καταδικάσει την καθής και τους τυχόν παρεμβαίνοντες στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Να καταδικάσει την ΕΑΕ (και τους τυχόν παρεμβαίνοντες) στα δικαστικά έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 Η προσφεύγουσα, Konkurrenten.no AS, είναι ιδιωτική επιχείρηση που ασκεί δραστηριότητες στην αγορά λεωφορείων εξπρές μεταξύ των κεντρικών και των νότιων περιφερειών της Νορβηγίας.
 —
 Η προσφεύγουσα υπέβαλε καταγγελία κρατικής ενίσχυσης στην ΕΑΕ στις 11 Αυγούστου 2006, και δεύτερη καταγγελία στις 8 Σεπτεμβρίου 2011 όσον αφορά την ενίσχυση στην AS Oslo Sporveier.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ περάτωσε την υπόθεση όσον αφορά την πρώτη καταγγελία χωρίς επίσημη έρευνα στις 21 Ιουνίου 2010. Η απόφαση αυτή ακυρώθηκε από το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ στις 22 Αυγούστου 2011 στην υπόθεση E-14/10 Konkurrenten.no AS κατά ΕΑΕ [2011] EFTA Court Reports 266.
 —
 Η απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ της 28ης Μαρτίου 2012 για την έναρξη της επίσημης έρευνας σχετικά με τα ενδεχόμενα μέτρα ενίσχυσης στις εταιρείες Oslo Sporveier και AS Sporveisbussene δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο συμπλήρωμα για τον ΕΟΧ, στις 5 Ιουλίου 2012.
 —
 Με απόφαση της 19ης Δεκεμβρίου 2012, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ περάτωσε την επίσημη διαδικασία έρευνας σχετικά με την ενδεχόμενα ενίσχυση στην AS Oslo Sporveier και AS Sporveisbussene. Στις 8 Μαΐου 2013, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ έλαβε απόφαση σχετικά με την εικαζόμενη ενίσχυση στις Kollektivtransportproduksjon AS, Oslo Vognselskap AS και Unibuss AS. Καμία από αυτές τις αποφάσεις δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή στο συμπλήρωμα για τον ΕΟΧ.
 —
 Με την παρούσα δράση η προσφεύγουσα επιδιώκει την ακύρωση και των δύο αποφάσεων.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ:
 Όσον αφορά την πρώτη απόφαση (της 19ης Δεκεμβρίου 2012):
 —
 χαρακτήρισε παράνομα μια εισφορά κεφαλαίου εν μέρει ως υφιστάμενη ενίσχυση και εν μέρει ως μη υφιστάμενη ενίσχυση και χαρακτήρισε ετήσια κατ’ αποκοπή αντιστάθμιση ως υφιστάμενη ενίσχυση· και
 —
 παρέβη το άρθρο 61 της συμφωνίας ΕΟΧ όσον αφορά τη χρήση συλλογικών εισφορών για να επιτύχει συσσωρευμένες αρνητικές φορολογικές καταστάσεις.
 Όσον αφορά τη δεύτερη απόφαση (της 8ης Μαΐου 2013):
 —
 παρέβη το καθήκον της να κινήσει επίσημη διαδικασία έρευνας με αθέμιτο χαρακτηρισμό των συναλλαγών ως υφιστάμενες ενισχύσεις και αθέμιτο χαρακτηρισμό των βραχυπρόθεσμων δανείων ρευστών διαθεσίμων και συμβάσεων που συνάπτονται χωρίς ανταγωνισμό, ως μη υφιστάμενη ενίσχυση· και
 —
 παρέβη το καθήκον της να κινήσει επίσημη διαδικασία έρευνας για εγγυήσεις που χορηγήθηκαν χωρίς να επιβληθούν ασφάλιστρα και για μακροπρόθεσμα δάνεια δημόσιων υποδομών στην AS Oslo Sporveier με τους όρους που ισχύουν για τον ίδιο τον δήμο, με αθέμιτο χαρακτηρισμό των μέτρων ως υφιστάμενη ενίσχυση.


text:
 30.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 352/25
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (μονομελές τμήμα) της 23ης Οκτωβρίου 2013 — Verstreken κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-98/12) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Περίοδος προαγωγών 2008 - Περίοδος προαγωγών 2009 - Απόφαση περί μη προαγωγής της προσφεύγουσας - Αιτιολογία - Γενική και στερεότυπη αιτιολογία)
 2013/C 352/48
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Kathleen Verstreken (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: D. Abreu Caldas, A. Coolen, S. Orlandi, J.-N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και A. Bisch)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως των αποφάσεων περί μη προαγωγής της προσφεύγουσας στον βαθμό AD12 κατά τις περιόδους προαγωγών 2008 και 2009.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 7ης Νοεμβρίου 2011 περί μη προαγωγής της K. Verstreken κατά τις περιόδους προαγωγών 2008 και 2009.
 2)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Κ. Verstreken.
 (1) ΕΕ C 343 της 10.11.2012, σ. 24.


text:
 1.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 61/14
 Προσφυγή της 24ης Δεκεμβρίου 2013 — TUI Deutschland κατά ΓΕΕΑ — Infinity Real Estate & Project Development (Sensimar)
 (Υπόθεση T-706/13)
 2014/C 61/25
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: TUI Deutschland GmbH (Αννόβερο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: D. von Schultz, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Infinity Real Estate & Project Development GmbH (Rantum/Sylt, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 17ης Οκτωβρίου 2013 στην υπόθεση R 1476/2012-1,
 —
 να απορρίψει την ανακοπή κατά της υπ’ αριθ. 7 212 889 αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος της προσφεύγουσας.
 —
 να υποχρεώσει το καθού να φέρει τα έξοδα της διαδικασίας ανακοπής, της διαδικασίας της προσφυγής και της εκδικάσεως της προσφυγής ακυρώσεως.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «Sensimar» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 16, 25, 35 και 44 — Αριθμός αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος 7 212 889
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Infinity Real Estate & Project Development GmbH
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Εθνικό λεκτικό σήμα «SANSIBAR» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 16, 25, 35 και 44
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δεκτή η ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των άρθρων 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 8, παράγραφος 2, και 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
 20.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/5
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tampereen käräjäoikeus στις 28 Φεβρουαρίου 2006 — Sari Kiiski κατά Tampereen kaupunki
 (Υπόθεση C-116/06)
 (2006/C 121/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tampereen käräjäoikeus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Sari Kiiski
 Καθού-εναγόμενο: Tampereen kaupunki
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αποτελεί άμεση ή έμμεση δυσμενή διάκριση, αντίθετη προς το άρθρο 2 της οδηγίας 76/207 (1), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2002/73 (2), το γεγονός ότι μια εργαζομένη στερείται της δυνατότητας να μεταβάλει χρονικά την άδεια ανατροφής τέκνου που της έχει χορηγηθεί, ή να διακόψει την άδεια αυτή, λόγω νέας εγκυμοσύνης, η οποία ανακοινώθηκε στον εργοδότη προ της ενάρξεως της αδείας ανατροφής τέκνου, κατ' εφαρμογή μιας πάγιας ερμηνείας των εθνικών διατάξεων, κατά την οποία μια νέα εγκυμοσύνη γενικά δεν θεωρείται ότι συνιστά σοβαρό και απρόβλεπτο λόγο βάσει του οποίου να μπορεί να τροποποιηθεί η ημερομηνία ενάρξεως ή λήξεως και η διάρκεια μιας τέτοιας αδείας;
 2)
 Μπορεί ένας εργοδότης να στηρίξει την περιγραφόμενη στο σημείο 1) ενέργειά του, η οποία ενδεχομένως συνιστά έμμεση δυσμενή διάκριση, σε σχέση με την προαναφερθείσα οδηγία, επικαλούμενος ως αιτιολογία ότι η μεταβολή της οργανώσεως της εργασίας των διδασκόντων και η αδιάλειπτη διδασκαλία των μαθημάτων θα διαταράσσονταν με αποτέλεσμα την πρόκληση συνήθους χαρακτήρα δυσχερειών χωρίς ιδιαίτερη βαρύτητα ή επικαλούμενος ως αιτιολογία ότι, βάσει των εθνικών διατάξεων, ο εργοδότης αυτός θα ήταν υποχρεωμένος να αποζημιώσει λόγω της προκαλούμενης απώλειας αποδοχών τον αντικαταστάτη του ευρισκομένου σε άδεια ανατροφής τέκνου μέλους του διδακτικού προσωπικού σε περίπτωση επιστροφής του τελευταίου στην εργασία του ενώ αυτός είχε άδεια ανατροφής τέκνου;
 3)
 Έχει εφαρμογή συναφώς η οδηγία 92/85/ΕΟΚ (3) του Συμβουλίου, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και γαλουχουσών εργαζομένων, και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, αντιβαίνει προς τα άρθρα 8 και 11 της οδηγίας αυτής η περιγραφόμενη στο σημείο 1) ενέργεια του εργοδότη όταν η εργαζομένη, συνεχίζοντας να βρίσκεται σε άδεια ανατροφής τέκνου, στερήθηκε τη δυνατότητα να λάβει μισθολογικά πλεονεκτήματα της αδείας μητρότητας τα οποία συνδέονται με την εργασιακή της σχέση στον δημόσιο τομέα;
 (1) Οδηγία 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας (EE ειδ. έκδ. 05/002 σ. 70)
 (2) Οδηγία 2002/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμβρίου 2002, για την τροποποίηση της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών όσον αφορά την πρόσβαση στην απασχόληση, στην επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας (EE L 269, 5/10/2002, σ. 15).
 (3) Οδηγία 92/85/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και γαλουχουσών εργαζομένων (ΕΕ L 348 της 28/11/1992, σ. 1)


text:
 31.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 402/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Σεπτεμβρίου 2016 [αίτηση του Conseil d’État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Association nationale des opérateurs détaillants en énergie (ANODE) κατά Premier ministre, Ministre de l’Économie, de l’Industrie et du Numérique, Commission de régulation de l’énergie, ENGIE, πρώην GDF Suez
 (Υπόθεση C-121/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Προσέγγιση των νομοθεσιών - Οδηγία 2009/73/ΕΚ - Ενέργεια - Τομέας του φυσικού αερίου - Καθορισμός των τιμών παροχής φυσικού αερίου στους τελικούς πελάτες - Προκαθορισμένα τιμολόγια - Εμπόδιο - Συμβατότητα - Κριτήρια εκτιμήσεως - Σκοποί της ασφάλειας του εφοδιασμού και της εδαφικής συνοχής))
 (2016/C 402/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Association nationale des opérateurs détaillants en énergie (ANODE)
 κατά
 Premier ministre, Ministre de l’Économie, de l’Industrie et du Numérique, Commission de régulation de l’énergie, ENGIE, πρώην GDF Suez
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 2003/55/ΕΚ, έχει την έννοια ότι η παρέμβαση κράτους μέλους που συνίσταται στην επιβολή σε ορισμένους προμηθευτές, μεταξύ των οποίων ο κατεστημένος προμηθευτής, της υποχρεώσεως να προτείνουν στον τελικό καταναλωτή την παροχή φυσικού αερίου βάσει προκαθορισμένων τιμολογίων αποτελεί, από την ίδια τη φύση της, εμπόδιο στην επίτευξη της προβλεπόμενης στην εν λόγω διάταξη ανταγωνιστικής αγοράς του φυσικού αερίου, το δε εμπόδιο αυτό εξακολουθεί να υφίσταται έστω και αν η εν λόγω παρέμβαση δεν εμποδίζει την πρόταση ανταγωνιστικών προσφορών σε τιμές κατώτερες των εν λόγω τιμολογίων από όλους τους προμηθευτές της αγοράς.
 2)
 Το άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 2009/73, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα των άρθρων 14 και 106 ΣΛΕΕ, καθώς και του πρωτοκόλλου (αριθ. 26) σχετικά με τις υπηρεσίες γενικού συμφέροντος, το οποίο έχει προσαρτηθεί στη Συνθήκη ΕΕ, όπως τροποποιήθηκε με τη Συνθήκη της Λισσαβώνας, και στη Συνθήκη ΛΕΕ, έχει την έννοια ότι παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να εκτιμούν αν, χάριν του γενικού οικονομικού συμφέροντος, πρέπει να επιβάλλουν στις επιχειρήσεις που παρεμβαίνουν στον τομέα του φυσικού αερίου υποχρεώσεις παροχής υπηρεσιών κοινής ωφελείας όσον αφορά την τιμή παροχής φυσικού αερίου προκειμένου, μεταξύ άλλων, να κατοχυρώσουν την ασφάλεια του εφοδιασμού και την εδαφική συνοχή, με την επιφύλαξη ότι, αφενός, πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 3, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας και, ιδίως, η προϋπόθεση οι υποχρεώσεις αυτές να μην εισάγουν διακρίσεις και, αφετέρου, η επιβολή των υποχρεώσεων αυτών τηρεί την αρχή της αναλογικότητας.
 Το άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 2009/73 έχει την έννοια ότι δεν αντιβαίνει στο άρθρο αυτό μέθοδος καθορισμού της τιμής στηριζόμενη στη συνεκτίμηση του κόστους, υπό την προϋπόθεση ότι η εφαρμογή της μεθόδου αυτής δεν έχει ως συνέπεια να βαίνει η κρατική παρέμβαση πέραν του μέτρου που είναι αναγκαίο για την επίτευξη των σκοπών γενικού οικονομικού συμφέροντος που επιδιώκει.
 (1) ΕΕ C 178 της 1.6.2015.


text:
 17.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 30ής Μαρτίου 2006 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (Συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-87/03 και C-100/03) (1)
 (Αλιεία - Κανονισμός περί κατανομής των ποσοστώσεων αλιευμάτων μεταξύ κρατών μελών - Πράξη Προσχωρήσεως της Ισπανίας - Λήξη της μεταβατικής περιόδου - Απαιτούμενη σχετική σταθερότητα - Αρχή περί απαγορεύσεως των διακρίσεων - Νέες αλιευτικές δυνατότητες)
 (2006/C 143/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας [εκπρόσωπος: N. Díaz Abad]
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης [εκπρόσωποι: G. Ramos Ruano και F. Florindo Gijón]
 Παρεμβαίνοντες προς υποστήριξη του καθού: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι:T. van Rijn, F. Jimeno Fernandez και S. Pardo Quintillán], Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας [εκπρόσωποι: D. Wyatt, QC, και K. Manji]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Μερική ακύρωση του κανονισμού 2341/2002 του Συμβουλίου, περί καθορισμού, για το 2003, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων και των συναφών όρων στα κοινοτικά ύδατα και, για τα κοινοτικά σκάφη, σε άλλα ύδατα όπου απαιτούνται περιορισμοί αλιευμάτων, στο μέτρο που οι νέες δυνατότητες αλιείας, που προσδιορίστηκαν κατά τα έτη 1992 έως 1998 για τη Βόρεια και τη Βαλτική Θάλασσα, κατανέμονται μη λαμβανομένων υπόψη των συμφερόντων της Ισπανίας, παρά το γεγονός ότι έχει λήξει το μεταβατικό καθεστώς — Δυσμενής διάκριση — Εφαρμογή του άρθρου 20, παράγραφος 2, του κανονισμού 2371/2002 του Συμβουλίου, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΕΕ L 358, σ. 59)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 135 της 7.6.2003.


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/19
 Προσφυγή της 22ας Ιουλίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Σλοβενίας
 (Υπόθεση C-365/10)
 ()
 (2010/C 288/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβενική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Alcover San Pedro και D. Kukovec)
 Καθής: Δημοκρατία της Σλοβενίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Σλοβενίας, αφού επί σειρά ετών έχει σημειωθεί υπέρβαση των οριακών τιμών των ετήσιων και των ημερησίων συγκεντρώσεων PM10 στο περιβάλλον, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο. 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 1999/30/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Απριλίου 1999, σχετικά με τις οριακές τιμές διοξειδίου του θείου, διοξειδίου του αζώτου και οξειδίων του αζώτου, σωματιδίων και μολύβδου, στον αέρα του περιβάλλοντος (1), που περιλαμβάνονται, από 11ης Ιουνίου 2010, στο άρθρο 13, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/50/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και καθαρότερο αέρα για την Ευρώπη (2),
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Σλοβενίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Από την ετήσια έκθεση που υπέβαλε η Δημοκρατία της Σλοβενίας σχετικά με τη συμμόρφωση με τις υποχρεωτικές οριακές τιμές για τις ημερήσιες και ετήσιες συγκεντρώσεις ΑΣ10 προκύπτει ότι στη Σλοβενία, το 2005, 2006 και 2007 στις περιοχές SI1, SI2 και SI4 και στους οικισμούς SIL και SIM, σημειώθηκε υπέρβαση των οριακών τιμών ημερήσιας και ετήσιας συγκέντρωσης σωματιδίων ΑΣ10 στην ατμόσφαιρα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έχει λάβει καμία κοινοποίηση σχετικά με την υποχρέωση τήρησης των νέων οριακών τιμών σύμφωνα με το άρθρο 22, παράγραφος 2, της οδηγίας 2008/50/ΕΚ.
 (1) EE L 163, σ. 41.
 (2) ΕΕ L 152, σ. 1.


text:
 28.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/33
 Προσφυγή της 17ης Φεβρουαρίου 2014 — Bunge Argentina κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-116/14)
 2014/C 129/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bunge Argentina SA (Μπουένος Άιρες, Αργεντινή) (εκπρόσωποι: J. Bellis και R. Luff, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (EΕ) 1194/2013 του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 2013, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές βιοντίζελ, καταγωγής Αργεντινής και Ινδονησίας (ΕΕ L 315, σ. 2), κατά το μέρος που αφορά την προσφεύγουσα· και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα διατυπώνει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως διατείνεται ότι τα θεσμικά όργανα υπέπεσαν σε πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών συνάγοντας ότι υπήρξε στρέβλωση των τιμών σπόρων σόγιας και σογιέλαιου, η οποία δικαιολογούσε την εφαρμογή του δευτέρου εδαφίου του άρθρου 2, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ (1).
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως υποστηρίζει ότι το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 2, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, όπως αυτό ερμηνεύθηκε από τα θεσμικά όργανα στην παρούσα υπόθεση, δεν δύναται να εφαρμοστεί στις εισαγωγές από μέλος του ΠΟΕ καθώς δεν είναι συμβατό με τη Συμφωνία αντιντάμπινγκ του ΠΟΕ.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως διατείνεται ότι κατά την αξιολόγηση της ζημίας δεν ελήφθησαν υπόψη παράγοντες που αναιρούν την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της φερόμενης ζημίας και των εισαγωγών που υποτίθεται ότι αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ, κατά παράβαση του άρθρου 3, παράγραφος 7, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ.
 (1) Κανονισμός (EΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 343, σ. 51).


text:
 19.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 304/11
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Σεπτεμβρίου 2013 — Eurocool Logistik κατά ΓΕΕΑ — Lenger (ΕUROCOOL)
 (Υπόθεση T-599/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος EUROCOOL - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα EUROCOOL LOGISTICS - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των υπηρεσιών - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009 - Δικαίωμα ακροάσεως)
 2013/C 304/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Eurocool Logistik GmbH (Linz, Αυστρία) (εκπρόσωποι: G. Secklehner και C. Ofner, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς R. Manea, ακολούθως K. Klüpfel και, τέλος, K. Klüpfel και A. Schifko)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Peter Lenger (Weinheim, Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. Pfefferkorn, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 14ης Οκτωβρίου 2010 (υπόθεση R 451/2010-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Eurocool Logistik GmbH και του P. Lenger.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 14ης Οκτωβρίου 2010 (υπόθεση R 451/2010-1) κατά το μέτρο που αφορά τις αναφερόμενες στην αίτηση της καταχωρίσεως σήματος υπηρεσίες «ανάπτυξης λογισμικού για [την αποθήκευση], την προμήθεια και τη μεταφορά ειδών σε συνθήκες ψύξης και κατάψυξης», οι οποίες υπάγονται στην κλάση 42 κατά τη Συμφωνία της Νίκαιας περί διεθνούς ταξινομήσεως προϊόντων και υπηρεσιών με σκοπό την καταχώριση των σημάτων, της 15ης Ιουνίου 1957, όπως αναθεωρήθηκε και τροποποιήθηκε, και τις «υπηρεσίες γραφείων αποστολής», οι οποίες υπάγονται στην κλάση 39 της ως άνω συμφωνίας και καλύπτονται από το προγενέστερο σήμα.
 2)
 Απορρίπτει την ανακοπή κατά το μέτρο που αφορά τις υπηρεσίες που αναφέρθηκαν στο σημείο 1.
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 4)
 Η Eurocool Logistik GmbH, το ΓΕΕΑ και ο P. Leger φέρουν έκαστος τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε κατά την ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία.
 5)
 Το ΓΕΕΑ φέρει το ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Eurocool Logistik κατά την ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασία.
 (1) EE C 72 της 5.3.2011.


text:
C 278/2 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 5.9.98
 irvtä molohesijeäy diasóneiy rtäluxma le siy opoiäey apojkeiäe- r. 40), so Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty
 sai g eäjpsxrg sot uoäqot pqorsiheleämgy aniäay epiä lesauo- H. Ragnemalm, pqoäedqo slgälasoy, G. F. Mancini, P. J. G.
 qijxäm leärxm pot rtmirsotäm so eqcakeiäo sgy dqarsgqioäsgsay Kapteyn, J. L. Murrary jai J. L. Ixómmot (eirgcgsgä), dija-
 sot tpojeileämot rso uoäqo, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeä- rseäy, cemijoäy eiraccekeäay: J. Mischo, cqallaseäay: H. A.
 vei apoä sgm eäjsg odgciäa 77/388/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy Rühl, jtäqioy tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 18 Iotmiäot
 17gy Laðot 1977, peqiä emaqlomiärexy sxm moloherixäm sxm 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 jqasxäm lekxäm, sxm rvesijxäm le soty uoäqoty jtäjkot eqca-
 rixäm Ç Joimoä rtärsgla uoäqot pqorsiheleämgy aniäay: oloioä-
 loqug uoqokocijgä bórg (EE eid. eäjd. 09/001, r. 49), jai G odgciäa 85/337/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 27gy Iotmiäot
 idiäxy apoä siy diasóneiy sot óqhqot 17 paqócqauoy 2, so 1985, cia sgm ejsiälgrg sxm epipsxärexm oqirleämxm rvediäxm
 Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty R. Schintgen, dgloriäxm jai idixsijxäm eäqcxm rso peqibókkom, eävei sgm
 pqoäedqo sot detseäqot slgälasoy, pqoedqetäomsa sot eäjsot eämmoia oäsi dem episqeäpei re jqósoy leäkoy ma apakkórrei apoä
 slgälasoy, G. F. Mancini, P.J.G. Kapteyn, J. L. Murray jai G. siy tpovqexäreiy pot auoqotäm sgm ejsiä lgrg sxm epipsxärexm
 Hirsch (eirgcgsgä), dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: F. G. rso peqibókkom sa rveädia pot apaqihlotämsai rso
 Jacobs, cqallaseäay: D. Louterman-Hubeau, jtäqia tpók- paqóqsgla I sgy odgciäay, oäsam
 kgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 18 Iotmiäot 1998 apoäuarg le
 so ajoäkotho diasajsijoä: Ç sa rveädia atsó eiävam gädg stävei adeiä ay pqim apoä siy 3 Iot-
 kiäot 1988, gleqolgmiä a kgänexy sgy pqoherliäay lesauoqóy
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä. sgy odgciäay rso erxseqijoä diäjaio,
 2. Jasadijófei sgm Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- Ç dem jasaqsiä rsgje peqibakksomsijgä lekeäsg amsapojqimoä-
 mosgäsxm rsa dijarsijó eänoda. lemg rsiy episaceäy sgy odgciäay pqim apoä sg voqgäcgrg
 sgy ódeiay g opoiäa jai dem vqgrilopoigähgje jai
 3. So Gmxleämo Bariäkeio sgy Lecókgy Bqesamiäay jai
 Boäqeiay Iqkamdiä ay ueäqei sa dijarsijó sot eänoda. Ç meäa diadijariäa voqgcgärexy adeiä ay jimgähgje epirgälxy
 lesó siy 3 Iotkiäot 1988.
 (1) EE C 95 sgy 30.3.1996.
 (1) EE C 133 sgy 4.5.1996.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (eäjso slgäla)
 (peälpso slgäla)
 sgy 18gy Iotmiäot 1998
 sgy 18gy Iotmiäot 1998
 rsgm tpoäherg C-81/96 (aiäsgrg sot Nederlandse Raad van
 State cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Burge- rsgm tpoäherg C-266/96 (aiäsgrg sot Tribunale di Genova cia
 meester en wethouders van Haarlemmerliede en Spaarn- sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Corsica Ferries
 woude j.kp. jasó Gedeputeerde Staten van Noord-Holland (1) France SA jasó Gruppo Antichi Ormeggiatori del porto di
 Genova Coop. arl, Gruppo Ormeggiatori del Golfo di La
 (Odgciäa 85/337/EOJ sot Rtlbotkiäot Ç Meäa eäcjqirg Spezia Coop. arl, Ministero dei Trasporti e della Naviga-
 rvediäot vxqosanijgäy aniopoigärexy) zione (1)
 (98/C 278/03) (Eketäheqg paqovgä tpgqerixäm Ç Hakórriey lesauoqeäy Ç
 Epiveiqgäreiy jósovoi apojkeirsijxäm dijaixlósxm Ç
 (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä) Paqovgä tpgqerixäm pqoroqliärexy sxm pkoiäxm rsoty kileämey
 Ç Sgäqgrg sxm jamoämxm sot amsacxmirlotä Ç Silokoäcgrg)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- (98/C 278/04)
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 (Ckxärra diadijariäay: g isakijgä)
 Rsgm tpoäherg C-81/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Neder-
 landse Raad van State (Jósx Vxäqey) pqoy so Dijarsgäqio, (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 jasÂ euaqlocgä sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 opoiäa fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä
 emxäpiom sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä Burgemeester en
 wethouders van Haarlemmerliede en Spaarnwoude j.kp. jai Rsgm tpoäherg C-266/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Tribunale
 Gedeputeerde Staten van Noord-Holland, g eäjdorg pqodi- di Genova (Isakiäa pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgä sot
 jarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sgy odgciäay óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, rso
 85/337/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 27gy Iotmiäot 1985, cia sgm pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot ehmijotä
 ejsiälgrg sxm epipsxärexm oqirleämxm rvediäxm dgloriäxm jai dijarsgqiäot lesantä, auemoäy, Corsica Ferries France SA jai,
 idixsijxäm eäqcxm rso peqibókkom (EE L 175 sgy 5.7.1985, aueseäqot, Gruppo Antichi Ormeggiatori del porto di Genova
 ---pagebreak--- 5.9.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 278/3
 Coop. arl, Gruppo Ormeggiatori del Golfo di La Spezia riay aruókeiay jasó sgm eämmoia sot óqhqot 56 sgy
 Coop. arl, Ministero dei Trasporti e della Navigazione, g rtmhgäjgy EJ.
 eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa
 sxm óqhqxm 3, 5, 30, 59, 85, 86 jai sot óqhqot 90 (1) EE C 336 sgy 9.11.1996.
 paqócqauoy 1 sgy rtmhgäjgy EJ, jahxäy jai sot jamomirlotä
 (EOJ) aqih. 4055/86 sot Rtlbotkiäot, sgy 22ay Dejelbqiäot
 1986, cia sgm euaqlocgä sgy aqvgäy sgy eketäheqgy paqovgäy
 tpgqeriäxm rsom soleäa sxm hakórrixm lesauoqxäm lesantä
 sxm jqasxäm lekxäm jai lesantä jqasxäm lekxäm jai sqiäsxm
 vxqxäm (EE L 378 sgy 31.12.1986, r. 1), so Dijarsgäqio
 (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty C. Gulmann, pqoäedqo APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 slgälasoy, M. Wathelet (eirgcgsgä), J. C. Moitinho de (eäjso slgäla)
 Almeida, J.-P. Puissochet jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy
 sgy 18gy Iotmiäot 1998
 eiraccekeäay: N. Fennelly, cqallaseäay: D. Louterman-
 Hubeau, jtäqia tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy rsgm tpoäherg C-183/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 18 Iotmiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: Joimosgäsxm jasó Poqsocakijgäy Dglojqasiäay (1)
 (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Lg lesauoqó sgy odgciäay
 1. So óqhqo 30 sgy rtmhgäjgy EJ dem apacoqetäei jamomi- 80/68/EOJ rso erxseqijoä diäjaio)
 rsijgä qtählirg jqósoty leäkoty oäpxy g pqojeiälemg, epi- (98/C 278/05)
 bókkotra rsiy ecjasersgleämey re ókko jqósoy leäkoy
 epiveiqgäreiy hakarriäxm lesauoqxäm sot opoiäot sa pkoiäa
 pqorecciäfotm soty kileämey sot pqxäsot jqósoty leäkoty, (Ckxärra diadijariäay: g poqsocakijgä)
 ma jómotm vqgärg, eämamsi aloibgäy twgkoäseqgy sot pqac-
 lasijotä joärsoty sgy paqevoleämgy tpgqeriäay, sxm (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 tpgqerixäm pot paqeävotm oi episoäpiey epiveiqgäreiy rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 pqtlmodesgärexy rso pkaiärio apojkeirsijgäy paqavx-
 qgärexy.
 Rsgm tpoäherg C-183/97, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Francisco de Sousa Fialho) jasó
 2. Apoä so rtmdtarloä sxm diasónexm sxm óqhqxm 5, 85, 86 Poqsocakijgäy Dglojqasiäay (ejpqoärxpoi: Luís Fernandes
 jai sot óqhqot 90 paqócqauoy 1 sgy rtmhgäjgy EJ, dem jai JoaÄo Lopes Fernandes), le amsijeiälemo ma amacmxqirheiä
 pqojtäpsei oäsi sa óqhqa atsó apacoqetäotm jamomirsijgä oäsi g Poqsocakijgä Dglojqasiäa, lg herpiäfomsay oäka sa
 qtählirg jqósoty leäkoty oäpxy g pqojeiälemg, g opoiäa amacjaiäa molohesijó, jamomirsijó jai dioijgsijó leäsqa cia
 ma rtlloquxheiä pkgäqxy jai oqhxäy pqoy sgm odgciäa 80/68/
 Ç voqgceiä rsiy ecjasersgleämey rÂ atsoä so jqósoy epi- EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Dejelbqiäot 1979, peqiä pqo-
 veiqgäreiy apojkeirsijoä dijaiä xla ejsekeärexy sgy rsariäay sxm tpoceiäxm tdósxm apoä sg qtäpamrg pot pqoeäq-
 tpgqeriäay pqtlmodesgärexy, vesai apoä oqirleämey epijiämdtmey otriäey (EE eid. eäjd. 15/001,
 r. 240), idiäxy de pqoy sa óqhqa sgy 8, 9, 10, 11 jai 15 jai,
 Ç epibókkei sgm pqorutcgä rsgm tpgqeriäa atsgä le silgä epijotqijxäy, lg emgleqxämomsay aleärxy sgm Episqopgä cia sa
 g opoiäa, peäqam sot pqaclasijotä joärsoty sxm leäsqa atsó, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so
 paqovxäm, peqikalbómei so pqoärheso joärsoy pot óqhqo 21 paqócqauoy 1 sgy odgciäay atsgäy, so Dijarsgäqio
 rtmepócesai g diasgäqgrg sgy diehmotäy tpgqeriäay (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty H. Ragnemalm, pqoäedqo
 pqtlmodesgärexy jai slgälasoy, R. Schintgen, G. F. Mancini, G. Hirsch jai J. L.
 Ixómmot (eirgcgsgä), dijarseäy cemijoäy eiraccekeäay: A. La
 Pergola, cqallaseäay: R. Grass, eneädxre rsiy 18 Iotmiäot 1998
 Ç pqobkeäpei diauoqesijeäy sileäy amó kileäma pqojeileä- apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 mot ma kóbei tpoäwg sa idiaiä seqa vaqajsgqirsijó
 sot jóhe kileäma.
 1. G Poqsocakijgä Dglojqasiäa, lg herpiäfomsay, emsoäy sgy
 savheiäray pqoherliäay, oäka sa amacjaiäa molohesijó,
 3. Oi diasóneiy sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 4055/86 sot jamomirsijó jai dioijgsijó leäsqa cia ma rtlloquxheiä
 Rtlbotkiäot, sgy 22ay Dejelbqiä ot 1986, cia sgm euaq- pkgäqxy jai oqhxäy pqoy sgm odgciäa 80/68/EOJ sot
 locgä sgy aqvgäy sgy eketäheqgy paqovgäy tpgqerixäm rsom Rtlbotkiä ot, sgy 17gy Dejelbqiäot 1979, peqiä pqorsariä ay
 soleäa sxm hakórrixm lesauoqxäm lesantä sxm jqasxäm sxm tpoceiäxm tdósxm apoä sg qtäpamrg pot pqoeäqvesai
 lekxäm jai lesantä jqasxäm lekxäm jai sqiäsxm vxqxäm, jai apoä oqirleämey epijiämdtmey otriäey, idiäxy de pqoy sa
 sot óqhqot 59 sgy rtmhgäjgy EJ dem apacoqetäotm jamo- óqhqa sgy 8, 9, 10, 11 jai 15, paqeäbg siy tpovqexäreiy
 mirsijgä qtählirg jqósoty leäkoty oäpxy g pqojeiälemg, epi- pot tpeävei apoä so óqhqo 21 paqócqauoy 1 sgy odgciäay
 bókkota rsiy ecjasersgleämey re ókko jqósoy leäkoy epi- atsgäy.
 veiqgäreiy hakarriäxm lesauoqxäm, oäsam sa pkoiä a soty
 pqorecciäfotm kileämey sot pqxäsot jqósoty leäkoty, ma
 2. Jasadijófei sgm Poqsocakijgä Dglojqasiäa rsa dija-
 jómotm vqgärg eämamsi aloibgäy sxm tpgqerixäm pot paqeä-
 rsijó eänoda.
 votm oi episoäpiey epiveiqgäreiy pqtlmodesgärexy rso pkaiä-
 rio apojkeirsijgäy paqavxqgärexy. Seäsoia jamomirsijgä
 qtählirg, ajoälg jai am rtmirsó elpoädio rsgm eketäheqg (1) EE C 199 sgy 28.6.1997.
 jtjkouoqiäa sxm tpgqerixäm hakarriäxm lesauoqxäm,
 dijaiokoceiäsai, pqóclasi, apoä epiveiqgälasa peqiä dgloä-


text:
 9.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 204/15
 Αναίρεση που άσκησε στις 28 Απριλίου 2011 η Ιταλική Δημοκρατία κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 3 Φεβρουαρίου 2011 στην υπόθεση T-3/09, Ιταλική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-200/11 P)
 2011/C 204/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: P. Gentili, avvocato dello Stato)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο να εξαφανίσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-3/09 και, αποφαινόμενο επί της ουσίας, να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2008, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 20/2008 (πρώην N 62/2008) την οποία η Ιταλία προτίθεται να θέσει σε εφαρμογή κατά τροποποίηση του καθεστώτος ενισχύσεων N 59/2004 σχετικά με προσωρινό αμυντικό μηχανισμό της ναυπηγικής βιομηχανίας, με αριθ. C(2008) 6015 τελικό.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η Ιταλική Δημοκρατία προσέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου την απόφαση της 3ης Φεβρουαρίου 2011, στην υπόθεση T-3/09, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της Ιταλίας για ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2008, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 20/2008 (πρώην N 62/2008) την οποία η Ιταλία προτίθεται να θέσει σε εφαρμογή κατά τροποποίηση του καθεστώτος ενισχύσεων N 59/2004 σχετικά με προσωρινό αμυντικό μηχανισμό της ναυπηγικής βιομηχανίας, με αριθ. C(2008) 6015 τελικό, η οποία κοινοποιήθηκε στην Ιταλική Δημοκρατία στις 22.10.2008 με έγγραφο της 22.10.2008 n. SG-Greffe (2008) D/206436.
 Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως η Ιταλική Δημοκρατία προβάλλει τους ακόλουθους λόγους:
 Πρώτος λόγος. Πραγματική πλάνη και παράβαση των άρθρων 87, παράγραφος 1, και 88, παράγραφος 3, ΕΚ, του άρθρου 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 (1) και του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) 794/2004 (2).
 Με τον νόμο περί προϋπολογισμού για το έτος 2008, η Ιταλία προτίθετο απλώς να προβλέψει επιπλέον χρηματοδότηση για την ενίσχυση της ναυπηγικής δραστηριότητας, για την οποία προέβλεπε ο νόμος περί προϋπολογισμού για το έτος 2004 και το προεδρικό διάταγμα της 2.2.2004, που είχε ήδη εγκριθεί από την Επιτροπή σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1177/2002 (3) (στο εξής: κανονισμός ΠΑΜ), χωρίς να τροποποιήσει τους όρους χορηγήσεως της εν λόγω ενισχύσεως ή τις επιχειρήσεις και τα είδη των συμβάσεων από τις οποίες μπορούσαν να επωφεληθούν. Συγκεκριμένα, η χρηματοδότηση είχε εξαντληθεί διότι είχαν υποβληθεί περισσότερες από τις αναμενόμενες αιτήσεις. Λόγω της περίπλοκης διαρθρώσεώς της, δεν ήταν δυνατό να προεκτιμηθεί το ακριβές συνολικό ποσό τέτοιου είδους ενισχύσεως· συνεπώς, η πρόβλεψη επιπλέον χρηματοδοτήσεως για την ενίσχυση αυτή δεν συνεπαγόταν ουσιαστική τροποποίηση της ήδη εγκριθείσας ενισχύσεως και δεν συνιστούσε επομένως νέα ενίσχυση. Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη μη λαμβάνοντας υπόψη τα εν λόγω πραγματικά περιστατικά.
 Δεύτερος λόγος. Παράβαση των άρθρων 2, 3, 4 και 5 του κανονισμού (ΕΚ) 1177/2002.
 Η Επιτροπή υποστήριξε ότι ο νόμος περί προϋπολογισμού για το έτος 2008 συνιστούσε νέα ενίσχυση διότι το κατά τον κανονισμό ΠΑΜ καθεστώς είχε λήξει στις 31 Μαρτίου 2005 και δεν μπορούσε πλέον να εφαρμοσθεί μετά την ημερομηνία αυτή. Τούτο δεν ισχύει, διότι η ημερομηνία αυτή αποτελούσε απλώς την ημερομηνία λήξεως της προθεσμίας κατά την οποία έπρεπε να συναφθούν οι συμβάσεις ναυπηγήσεως που μπορούσαν να τύχουν ενισχύσεως· ωστόσο, ο ίδιος κανονισμός προβλέπει στη συνέχεια ότι οι ενισχύσεις θα πρέπει να χορηγούνται στις επιχειρήσεις που θα έχουν παραδώσει τα επίμαχα πλοία εντός τριών ετών από την ημερομηνία υπογραφής της τελικής συμβάσεως (προθεσμία δυνάμενη να παραταθεί για έως τρία επιπλέον έτη). Συνεπώς, ο κανονισμός μπορούσε να εφαρμοσθεί ως προς τις συμβάσεις αυτές τουλάχιστον έως τις 31 Μαρτίου 2008. Ο νόμος περί προϋπολογισμού για το έτος 2008, ο οποίος εγκρίθηκε στις 24.12.2007, αποτελεί, κατ’ ουσία, μέτρο εφαρμογής του κανονισμού και αποβλέπει στη διευκόλυνση της καταβολής των ενισχύσεων για όλες τις υπογραφείσες έως την 31η Μαρτίου 2005 συμβάσεις. Νομική βάση του νόμου αυτού είναι, συνεπώς, ο κανονισμός ΠΑΜ, του οποίου την εφαρμογή θα έπρεπε να είχε ζητήσει η Επιτροπή. Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι από της 31ης Μαρτίου 2005 η Επιτροπή δεν ήταν πλέον αρμόδια να αξιολογεί μέτρα για τη ναυπήγηση βάσει του κανονισμού ΠΑΜ, ακόμη και αν τα μέτρα αυτά αφορούσαν συμβάσεις υπογραφείσες προ της 31ής Μαρτίου 2005.
 Τρίτος λόγος. Παράβαση των άρθρων 87, παράγραφοι 2 και 3, και 88, παράγραφος 3, ΕΚ. Παράβαση ουσιώδους τύπου με τη μορφή ελλείψεως αιτιολογίας (άρθρο 253 ΕΚ).
 Η Επιτροπή υποστήριξε ότι δεν μπορεί να στηριχθεί σε καμία διάταξη της Συνθήκης ή άλλη διάταξη ότι η ενίσχυση την οποία προβλέπει ο νόμος περί προϋπολογισμού για το έτος 2008 είναι συμβατή προς την κοινή αγορά. Τούτο είναι εσφαλμένο διότι κρίσιμη ήταν η προστασία της ναυπηγικής βιομηχανίας της Κοινότητας έναντι του dumping από την Κορέα, οπότε θα μπορούσαν να εφαρμοστούν τα άρθρα 87, παράγραφος 3, στοιχείο β' (σημαντικά σχέδια κοινοτικού ενδιαφέροντος), ή το άρθρο 87, παράγραφος 3, στοιχείο γ' (ενισχύσεις για την προώθηση της αναπτύξεως ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων), και εν πάση περιπτώσει η αρχή της αναλογικότητας: η χορήγηση ενισχύσεως σε ορισμένες μόνο συμβάσεις λόγω εξαντλήσεως της χρηματοδοτήσεως θα αποτελούσε στην πραγματικότητα δυσανάλογο μέτρο προστασίας των δημόσιων οικονομικών, καθώς θα συνεπαγόταν σοβαρή νόθευση του ανταγωνισμού μεταξύ των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων. Η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη κανέναν από τους ενδεχόμενους λόγους παρεκκλίσεως από την απαγόρευση των κρατικών ενισχύσεων. Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι η Ιταλία δεν είχε επικαλεστεί κανέναν λόγο που θα μπορούσε να δικαιολογήσει παρέκκλιση από την απαγόρευση των κρατικών ενισχύσεων, ιδίως από απόψεως άνισης μεταχειρίσεως και νοθεύσεως του ανταγωνισμού που θα μπορούσε να προκληθεί σε περίπτωση μη χορηγήσεως ενισχύσεως σε ορισμένες επιχειρήσεις και χορηγήσεώς της σε άλλες τελούσες στην ίδια κατάσταση. Εξάλλου, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη αποφαινόμενο ότι η απόφαση της Επιτροπής ήταν επαρκώς αιτιολογημένη.
 Τέταρτος λόγος. Παραβίαση των αρχών της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ίσης μεταχειρίσεως (απαγορεύσεως των διακρίσεων).
 Πάντως, κατόπιν της εγκρίσεως από την Επιτροπή του καθεστώτος σύμφωνα με το π.δ. της 2.2.2004, δημιουργήθηκε δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ότι θα εγκρινόταν και ο νόμος ο οποίος απλώς θα προέβλεπε επιπλέον χρηματοδότηση του ίδιου αυτού καθεστώτος. Τούτο επιβαλλόταν και από την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως ή της απαγορεύσεως των διακρίσεων, δεδομένου ότι λόγω της εξαντλήσεως της χρηματοδοτήσεως μόνο ορισμένοι οικονομικοί παράγοντες είχαν λάβει την ενίσχυση ενώ δεν την είχαν λάβει άλλοι οι οποίοι τελούσαν στην ίδια κατάσταση. Το Γενικό Δικαστήριο πεπλανημένως έκρινε ότι ήταν σαφές για την Ιταλία και τους λοιπούς ενδιαφερόμενους ότι η εγκριτική απόφαση του 2004 περιόριζε τις προς χορήγηση ενισχύσεις στο συνολικό ποσό των 10 εκατομμυρίων ευρώ. Αντιθέτως, διατηρούσε τη δικαιολογημένη πεποίθηση ότι όλοι οι δικαιούχοι θα μπορούσαν να λάβουν την ενίσχυση.
 (1) EE L 83, σ. 1.
 (2) EE L 140, σ. 1.
 (3) EE L 172, σ. 1.


text:
 9.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/32
 Προσφυγή της 3ης Δεκεμβρίου 2007 — Harwin International κατά ΓΕΕΑ — Cuadrado (Pickwick)
 (Υπόθεση T-450/07)
 (2008/C 37/50)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Harwin International LLC (Albany, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: D. Przedborski, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Cuadrado SA (Paterna, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ στην υπόθεση R 1245/2006-2, που εκδόθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2007,
 —
 να υποχρεώσει το ΓΕΕΑ και την Cuadrado SA να φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα και να καταβάλουν στην προσφεύγουσα τα έξοδα στα οποία αυτή υποβλήθηκε.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «PICKWICK COLOUR GROUP» για προϊόντα και υπηρεσίες της κλάσεως 25 — αίτηση καταχωρίσεως υπ' αριθ. 826669.
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Harwin International LLC
 Αιτών την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Cuadrado SA
 Σήμα του οποίου δικαιούχος είναι ο αιτών: Το προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα «PICK OUIC, CUADRADO SA, VALENCIA» και το εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «Pick Ouic» για προϊόντα της κλάσεως 25
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Κηρύσσει άκυρο στο σύνολό του το σήμα του οποίου ζητήθηκε καταχώριση
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και του άρθρου 56, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η διαπίστωση του τμήματος προσφυγών ως προς τη μη εξέταση από το τμήμα ακυρώσεως των αποδεικτικών στοιχείων που υπέβαλε η Cuadrado είναι αντιφατικό και αντιβαίνει στον νόμο. Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των δύο σημάτων.


text:
 29.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/16
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Σεπτεμβρίου 2011 — Adjemian κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-325/09 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Μη μόνιμοι υπάλληλοι - Σύμβαση προσλήψεως για ορισμένο χρόνο - Άρνηση συνάψεως νέας συμβάσεως προσλήψεως ή ανανεώσεως συμβάσεως προσλήψεως για αόριστο χρόνο - Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου - Οδηγία 1999/70/ΕΚ - Άρθρο 88 του ΚΛΠ - Απόφαση της Επιτροπής σχετικά με την ανώτατη διάρκεια της χρησιμοποιήσεως μη μόνιμου προσωπικού στις υπηρεσίες της)
 2011/C 319/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείoντες: Vahan Adjemian (Angera, Ιταλία) και 175 μη μόνιμοι και πρώην μη μόνιμοι υπάλληλοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται σε παράρτημα της αποφάσεως (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J-N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι)
 Έτεροι διάδικοι: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και D. Martin) και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και K. Zieleśkiewicz)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) της 4ης Ιουνίου 2009, F-134/07 και F-8/08, Adjemian κ.λπ. κατά Επιτροπής (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) της 4ης Ιουνίου 2009, F-134/07 και F-8/08, Adjemian κ.λπ. κατά Επιτροπής, κατά το μέρος που όρισε ότι παρέλκει η απόφανση επί του αιτήματος που οι προσφεύγοντες στην υπόθεση F-134/07, των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα της παρούσας αποφάσεως, είχαν στρέψει κατά των αποφάσεων με τις οποίες απορρίφθηκαν οι διοικητικές τους ενστάσεις.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την αίτηση αναιρέσεως.
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή που ασκήθηκε από τους προσφεύγοντες στην υπόθεση F-134/07, των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα της παρούσας αποφάσεως, κατά το μέρος που με την προσφυγή αυτή είχαν ζητήσει την ακύρωση των αποφάσεων με τις οποίες απορρίφθηκαν οι διοικητικές τους ενστάσεις.
 4)
 Ο Vahan Adjemian και οι 175 μη μόνιμοι υπάλληλοι και πρώην μη μόνιμοι υπάλληλοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα της παρούσας αποφάσεως φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και εκείνα στα οποία η Επιτροπή και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποβλήθηκαν στο πλαίσιο της παρούσας δίκης.
 (1) EE C 256 της 24.10.2009.