text:
 14.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 419/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Σεπτεμβρίου 2016 — Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-14/15 και C-116/15) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις - Αυτοματοποιημένη ανταλλαγή πληροφοριών - Άδειες κυκλοφορίας οχημάτων - Δακτυλοσκοπικά δεδομένα - Νομικό πλαίσιο εφαρμοστέο μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισσαβώνας - Μεταβατικές διατάξεις - Παράγωγη νομική βάση - Διάκριση μεταξύ νομοθετικών πράξεων και εκτελεστικών μέτρων - Διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Πρωτοβουλία κράτους μέλους ή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής - Κανόνες ψηφοφορίας))
 (2016/C 419/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: F. Drexler, A. Caiola και M. Pencheva)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M.-M. Joséphidès, K. Michoel και K. Pleśniak)
 Παρεμβαίνοντα υπέρ του καθού: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και A. Lippstreu), και Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: A. Falk, C. Meyer-Seitz, U. Persson, N. Otte Widgren, E. Karlsson και L. Swedenborg)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει τις αποφάσεις 2014/731/EΕ του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 2014, για την έναρξη της αυτοματοποιημένης ανταλλαγής δεδομένων σχετικά με τις άδειες κυκλοφορίας οχημάτων (ΑΚΟ) στη Μάλτα, την απόφαση 2014/743/EΕ του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για την έναρξη στην Κύπρο της αυτοματοποιημένης ανταλλαγής δεδομένων σχετικά με τις άδειες κυκλοφορίας οχημάτων (ΑΚΟ), την απόφαση 2014/744/EΕ του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για την έναρξη στην Εσθονία της αυτοματοποιημένης ανταλλαγής δεδομένων σχετικά με τις άδειες κυκλοφορίας οχημάτων (ΑΚΟ), και την απόφαση 2014/911/EΕ του Συμβουλίου, της 4ης Δεκεμβρίου 2014, για την έναρξη της αυτοματοποιημένης ανταλλαγής δακτυλοσκοπικών δεδομένων στη Λεττονία.
 2)
 Τα αποτελέσματα των αποφάσεων 2014/731, 2014/743, 2014/744 και 2014/911 διατηρούνται μέχρι την έναρξη ισχύος των νέων πράξεων οι οποίες θα τις αντικαταστήσουν.
 3)
 Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 4)
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το Βασίλειο της Σουηδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 96 της 23.3.2015.
 ΕΕ C 146 της 4.5.2015.


text:
C 108/28 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 7.4.2001
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Το με ́τρο που αποτελει ́ αντικει ́μενο της προσβαλλο ́μενης αποφα ́-
 σεως ει ́ναι το α ́ρθρο 14 της Νοrma Foral του Territorio Histórico Η προσφευ ́γουσα, υπα ́λληλος βαθμου ́ C και κλιμακι ́ου 8, βα ́λλει
 de Bizkaia 5/1993, της 24ης Ιουνι ́ου 1993, περι ́ επειγο ́ντων κατα ́ της αποφα ́σεως της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς του εσωτερικου ́
 φορολογικω ́ν με ́τρων ενισχυ ́σεως των επενδυ ́σεων και προωθη ́σεως διαγωνισμου ́ COM/PB/99 για τη μετα ́βαση απο ́ την κατηγορι ́α C
 της οικονομικη ́ς δραστηριο ́τητας, που προβλε ́πει απαλλαγη ́ απο ́ στην κατηγορι ́α B, με την οποι ́α αποκλει ́στηκε απο ́ τις προφορικε ́ς
 τον φο ́ρο επι ́ των εταιριω ́ν που εφαρμο ́ζεται σε συγκεκριμε ́νες εξετα ́σεις του εν λο ́γω διαγωνισμου ́.
 νεοδημιουργου ́μενες επιχειρη ́σεις.
 Υπενθυμι ́ζεται, συναφω ́ς, ο ́τι ο προ ́εδρος της εξεταστικη ́ς επιτρο-
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ταυτι ́ζονται με τους πη ́ς, με ́εγγραφο της 8ης Μαρτι ́ου 2000, πληροφο ́ρησε την
 ισχυρισμου ́ς και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα στην υπο ́θεση Τ-30/01. προσφευ ́γουσα ο ́τι αποκλει ́στηκε απο ́ τις προφορικε ́ς εξετα ́σεις
 εξαιτι ́ας της βαθμολογι ́ας της στις γραπτε ́ς εξετα ́σεις, η οποι ́α, αν
 και ανω ́τερη απο ́ τις ελα ́χιστες απαιτου ́μενες μονα ́δες (30 στα 50),
 δεν της επε ́τρεπε να περιληφθει ́ μεταξυ ́ των 170 καλυ ́τερων
 υποψηφι ́ων, οι οποι ́οι θα συμμετει ́χαν στις προφορικε ́ς εξετα ́σεις.
 Συγκεκριμε ́να, για να καταταγει ́ μεταξυ ́ των 170 καλυτε ́ρων
 Προσφυγη ́ της Αnna Maria Roccato (συ ́ζυγος Pinson) κατα ́ υποψηφι ́ων, η ́ταν απαραι ́τητη η συγκε ́ντρωση τουλα ́χιστον
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε 30,250 μονα ́δων συνολικα ́.
 στις 14 Φεβρουαρι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση T-34/01) Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των της η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει:
 (2001/C 108/51) — Την παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως και της
 γενικη ́ς αρχη ́ς της διαφα ́νειας. Επ' αυτου ́ του σημει ́ου,
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω διευκρινι ́ζεται ο ́τι η αρχη ́ της διαφα ́νειας αντιτι ́θεται στην
 α ́ρνηση κοινοποιη ́σεως εγγρα ́φων και απα ́ντησης των ερωτη ́-
 Η Αnna Maria Roccato (συ ́ζυγος Pinson), κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, σεων υποψηφι ́ου διαγωνισμου ́, σχετικω ́ν με στοιχει ́α που δεν
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Georges Vandersanden και Laure αφορου ́ν τη συγκριτικη ́ αξιολο ́γηση των υποψηφι ́ων.
 Levi, α ́σκησε στις 14 Φεβρουαρι ́ου 2001 ενω ́ πιον του Πρωτοδι-
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς — Την παραβι ́αση των αρχω ́ν που διε ́πουν τις εργασι ́ες της
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς, καθω ́ς και την υ ́παρξη, εν προκειμε ́νω,
 προ ́δηλης πλα ́νης εκτιμη ́σεως.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — Την παραβι ́αση της αρχη ́ς περι ́απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς του
 καθω ́ς και την υ ́παρξη, εν προκειμε ́νω, κατα ́χρησης εξουσι ́ας.
 διαγωνισμου ́ COM/PB/99 της 8ης Μαρτι ́ου 2000 περι ́
 Επ' αυτου ́ του σημει ́ου η προσφευ ́γουσα, που βρι ́σκεται στο
 αποκλεισμου ́ της προσφευ ́γουσας απο ́ τις προφορικε ́ς εξετα ́-
 τε ́λος της σταδιοδρομι ́ας της απο ́ 1ης Φεβρουαρι ́ου 1988,
 σεις του διαγωνισμου ́·
 διερωτα ́ται αν ο αποκλεισμο ́ς της απο ́ τις προφορικε ́ς
 — να ακυρω ́σει το συ ́νολο των διαδικασιω ́ν και των μεταγενεστε ́- εξετα ́σεις εξηγει ́ται απο ́ το γεγονο ́ς ο ́τι η εξεταστικη ́ επιτροπη ́
 ρων πρα ́ξεων του διαγωνισμου ́· του διαγωνισμου ́ θε ́λησε να ευνοη ́σει υπαλλη ́λους με μικρο ́-
 τερη αρχαιο ́τητα που ει ́χαν, επομε ́νως, μεγαλυ ́τερη απο ́ τη
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα. δικη ́ της προοπτικη ́ σταδιοδρομι ́ας.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 5.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/6
 2009/C 297/02
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 EE C 282 της 21.11.2009
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 EE C 267 της 7.11.2009
 EE C 256 της 24.10.2009
 EE C 244 της 10.10.2009
 EE C 233 της 26.9.2009
 EE C 220 της 12.9.2009
 EE C 205 της 29.8.2009
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/49
 Προσφυγή της 24ης Νοεμβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-485/06)
 (2006/C 326/101)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Κόντου και W. Bogensberger)
 Καθής:Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά της οδηγίας 2002/90/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2002, για τον ορισμό της υποβοήθησης της παράνομης εισόδου, διέλευσης και διαμονής (1), στο εσωτερικό δίκαιο και μη ανακοικώνοντας στην Επιτροπή τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 5 Δεκεμβρίου 2004.
 (1) ΕΕ L 328, σ. 17.


text:
 16.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 174/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2012 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Asociación Nacional de Expendedores de Tabaco y Timbre (ANETT) κατά Administración del Estado
 (Υπόθεση C-456/10) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Άρθρα 34 ΣΛΕΕ και 37 ΣΛΕΕ - Εθνική κανονιστική ρύθμιση που απαγορεύει στα καπνοπωλεία την εισαγωγή προϊόντων καπνού - Κανόνας σχετικός με την ύπαρξη και λειτουργία του μονοπωλίου εμπορίας των προϊόντων καπνού - Μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος προς ποσοτικό περιορισμό - Δικαιολόγηση - Προστασία των καταναλωτών)
 2012/C 174/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Asociación Nacional de Expendedores de Tabaco y Timbre (ANETT)
 κατά
 Administración del Estado
 παρισταμένων των: Unión de Asociaciones de Estanqueros de España, Logivend SLU, Organización Nacional de Asociaciones de Estanqueros
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal Supremo — Ερμηνεία του άρθρου 34 ΣΛΕΕ — Ισπανικό μονοπώλιο στο εμπόριο καπνού — Απαγόρευση εισαγωγής καπνού επιβαλλόμενη στους λιανοπωλητές και προβλεπόμενη υπέρ των χονδρεμπόρων — Αναλογικότητα
 Διατακτικό
 Το άρθρο 34 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι αντιβαίνει προς αυτό εθνική κανονιστική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία απαγορεύει στα καταστήματα λιανικής πώλησης προϊόντων καπνού και γραμματοσήμων να ασκούν δραστηριότητα εισαγωγής προϊόντων καπνού από άλλα κράτη μέλη.
 (1) ΕΕ C 328 της 4.12.2010.


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/40
 Προσφυγή της 2ας Μαΐου 2014 — Energiewerke Nord κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-288/14)
 2014/C 223/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Energiewerke Nord GmbH (Rubenow, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Volz, M. Ringel, B. Wißmann, M. Püstow, C. Oehme και T. Wielsch, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 2013, περί κινήσεως δυνάμει του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως έναντι της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας λόγω της παρεχόμενης στηρίξεως στην ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και της μειωμένης επιβαρύνσεως κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας, υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) (πρώην 2013/ΝΝ), κατά το μέρος που η απόφαση αυτή αφορά τον περιορισμό της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Απουσία πλεονεκτήματος κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο περιορισμός της επιβαρύνσεως που προβλέπει ο Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) για τους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Στο πλαίσιο αυτό, εκθέτει ότι η εν λόγω ρύθμιση δεν ευνοεί τις επιχειρήσεις που είναι καταναλωτές μεγάλων ποσοτήτων ηλεκτρικής ενέργειας. Αντιθέτως, το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως διασφαλίζει την αντιστάθμιση των εξαιρετικών βαρών που φέρουν ιδιαιτέρως τόσο η προσφεύγουσα όσο και άλλες παρόμοιες επιχειρήσεις στο πλαίσιο της προωθήσεως της ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και αποσκοπεί στην αποκατάσταση της ανταγωνιστικής ικανότητας των επιχειρήσεων που είναι καταναλωτές μεγάλων ποσοτήτων ηλεκτρικής ενέργειας και που αρχικώς θίγονταν σε σημαντικό βαθμό από την προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση.
 2.
 Δεύτερος λόγος: Απουσία κρατικών πόρων κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 —
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως δεν συνιστά «ενίσχυση χορηγούμενη υπό οποιαδήποτε μορφή από το κράτος ή με κρατικούς πόρους». Στο πλαίσιο αυτό, εκθέτει ότι η προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση δεν αποτελεί κρατικό πόρο και ότι, επομένως, ακόμη και η μη είσπραξη του πόρου αυτού στο πλαίσιο του ειδικού καθεστώτος αντισταθμίσεως δεν μπορεί να αποτελεί ενίσχυση χορηγούμενη με κρατικούς πόρους.
 —
 Η είσπραξη, διαχείριση ή κατανομή της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως δεν γίνεται από το κράτος ή από δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα που έχει ορίσει ή ιδρύσει το κράτος. Αντιθέτως, η είσπραξη της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως μπορεί να γίνεται απευθείας από τον διαχειριστή του συστήματος μεταφοράς βάσει αντίστοιχης αξιώσεως του αστικού δικαίου. Η προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση δεν αποτελεί έσοδο του κρατικού προϋπολογισμού και, κατά συνέπεια, το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως ουδόλως απομειώνει, άμεσα ή έμμεσα, τα έσοδα του Δημοσίου.
 —
 Τα ποσά που προέρχονται από την επιβάρυνση κατά τον EEG δεν βρίσκονται στη διάθεση των κρατικών αρχών. Εξάλλου, δεν υφίσταται δημόσιος έλεγχος επί των εν λόγω ποσών ασκούμενος για παράδειγμα από τη Bundesamt für Wirtschaft und Ausfuhrkontrolle (ομοσπονδιακή υπηρεσία οικονομικών και ελέγχου εξαγωγών, BAFA) ή τη Bundesnetzagentur (ομοσπονδιακή ρυθμιστική αρχή δικτύων).


text:
19.5.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 150/15
 — Παραβι ́αση των αρχω ́ν της νομιμο ́τητας, της αιτιολογη ́σεως Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 και της εκατε ́ρωθεν ακροα ́σεως, λο ́γω της αποδοχη ́ς προσκο- της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 19 Μαρτι ́ου
 μι ́σεως εγγρα ́φων που συντα ́χθηκαν μετα ́ την ́εκδοση της 2001
 προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως.
 — Παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως και προσβολη ́ (Υπο ́θεση C-127/01)
 των αποτελεσμα ́των της προκηρυ ́ξεως κενη ́ς θε ́σεως: η
 εκτι ́μηση στην πρα ́ξη εκ με ́ρους του Πρωτοδικει ́ου των
 προσο ́ντων και της εμπειρι ́ας του L.V. οδηγει ́ σε πλα ́νη περι ́
 το δι ́καιο, η ́τοι στο ο ́τι του αναγνωρι ́ζονται προσο ́ντα που (2001/C 150/29)
 ανταποκρι ́νονται στις απαιτη ́σεις της προκηρυ ́ξεως της κενη ́ς
 θε ́σεως. Ως εκ του ́του, το Πρωτοδικει ́ο δεν ́ελαβε υπο ́ψη τα
 αποτελε ́σματα της προκηρυ ́ξεως κενη ́ς θε ́σεως. Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των εκπροσωπου ́μενη απο ́ τις
 Marie Wolfcarius, νομικο ́ συ ́μβουλο, και τη Μαρι ́α Πατακια ́,
 — Εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ της ́εννοιας της καταχρη ́σεως εξουσι ́ας. με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, α ́σκησε στις 19 Μαρ-
 τι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 — Παρα ́βαση των α ́ρθρων 7 και 27 του ΚΥΚ και παραβι ́αση της προσφυγη ́ κατα ́ της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 αρχη ́ς της απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων: δεδομε ́νου ο ́τι ο
 L.V., ως υποψη ́φιος, δεν ει ́χε τα απαιτου ́μενα για τη θε ́ση
 προσο ́ντα, δεν μπορου ́σε, εν πα ́ση περιπτω ́σει, να συγκριθει ́
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 με α ́λλους υποψηφι ́ους που ει ́χαν τα προσο ́ντα αυτα ́.
 — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της υγιου ́ς διαχειρι ́σεως και της
 — Να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α παρε ́λειψε να
 χρηστη ́ς διοικη ́σεως, παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολο-
 εκπληρω ́σει τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει δυνα ́μει της Συνθη ́-
 γη ́σεως.
 κης ΕΚ, γιατι ́ παρε ́λειψε να θεσπι ́σει και επικουρικω ́ς να
 κοινοποιη ́σει στην Επιτροπη ́, με ́σα στην προθεσμι ́α που
 ει ́χε ταχθει ́, τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και
 διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να συμμορφωθει ́ πλη ́ρως προς την
 οδηγι ́α 98/76/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 1ης Οκτωβρι ́ου
 1998 (1) για τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 96/26/ΕΚ περι ́
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- προσβα ́σεως στο επα ́γγελμα του οδικου ́ μεταφορε ́α εμπορευ-
 βαλε το Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg με δια ́- μα ́των και επιβατω ́ν και αμοιβαι ́ας αναγνωρι ́σεως των διπλω-
 ταξη της 12ης Μαρτι ́ου 2001 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως μα ́των, πιστοποιητικω ́ν και α ́λλων τι ́τλων που διευκολυ ́νουν
 που εκκρεμει ́ ενω ́ πιο ́ν του σε δευ ́τερο βαθμο ́ και στην οποι ́α την πραγμα ́τωση του δικαιω ́ματος εγκαταστα ́σεως των μετα-
 δια ́δικοι ει ́ναι ο Dr. Karl Friedrich Strobl, ο δη ́μαρχος του φορε ́ων αυτω ́ν στον τομε ́α των εσωτερικω ́ν και διεθνω ́ν
 Salzburg και ο Grundverkehrsbeauftragter des Landes μεταφορω ́ν.
 Salzburg
 (Υπο ́θεση C-123/01) — Να καταδικαστει ́ η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.
 (2001/C 150/28)
 Με δια ́ταξη της 12ης Μαρτι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 19 Μαρτι ́ου 2001, το Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg στο πλαι ́σιο της
 υποθε ́σεως που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του σε δευ ́τερο βαθμο ́ και στην
 οποι ́α δια ́δικοι ει ́ναι ο Dr. Karl Friedrich Strobl, ο δη ́μαρχος του Ο δεσμευτικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων του τρι ́του εδαφι ́ου του
 Salzburg και ο Grundverkehrsbeauftragter des Landes Salzburg, α ́ρθρου 249 και 10 ΕΚ επιβα ́λλει στα κρα ́τη με ́λη την υποχρε ́ωση
 υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των το ακο ́λο- να λαμβα ́νουν τα αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου να μεταφε ́ρουν τις
 υθο προδικαστικο ́ ερω ́τημα: οδηγι ́ες στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη πριν απο ́ την εκπνοη ́ της
 ταχ0ει ́σας για το σκοπο ́ αυτο ́ν προθεσμι ́ας και να ανακοινω ́σουν
 'Εχουν οι διατα ́ξεις των α ́ρθρων 56 επ. της Συνθη ́κης ΕΚ την ́εννοια αμε ́σως τα με ́τρα αυτα ́ στην Επιτροπη ́. Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε
 ο ́τι απαγορευ ́ουν την εφαρμογη ́ των α ́ρθρων 12, 36 και 43 του την 1η Οκτωβρι ́ου 1999 χωρι ́ς η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α να ́εχει
 Salzburger Grundverkehrsgesetz (νο ́μου του Salzburg περι ́ ανακοινω ́σει στην Επιτροπη ́ τις διατα ́ξεις μεταφορα ́ς της εν λο ́γω
 μεταβιβα ́σεως ακινη ́των) του 1997, ο ́πως δημοσιευ ́θηκε στην οδηγι ́ας στο εσωτερικο ́ δι ́καιο.
 Επι ́σημη Εφημερι ́δα του ομο ́σπονδου κρα ́τους του Salzburg
 υπ' αριθ. 11/1999, που προβλε ́πουν ο ́τι η αγορα ́ οικοδομη ́σιμου
 η ́ οικοδομημε ́νου ακινη ́του εντο ́ς του ομο ́σπονδου κρα ́τους
 του Salzburg υπο ́κειται σε μια διαδικασι ́α γνωστοποιη ́σεως και (1) ΕΕ L 277 της 14.10.1998.
 χορηγη ́σεως α ́δειας, πρα ́γμα που σημαι ́νει ο ́τι προσβα ́λλεται εν
 προκειμε ́νω μια θεμελιω ́ δης ελευθερι ́α του υποψη ́φιου αγοραστη ́,
 την οποι ́α εγγυα ́ται η νομοθεσι ́α της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως;


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 1ης Ιουλίου 2008 [αίτηση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών (Ελλάδα) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Μοτοσυκλετιστική Ομοσπονδία Ελλάδος ΝΠΙΔ (ΜΟΤΟΕ) κατά Ελληνικού Δημοσίου
 (Υπόθεση C-49/07) (1)
 (Άρθρα 82 ΕΚ και 86 ΕΚ - Έννοια του όρου «επιχείρηση» - Μη κερδοσκοπικό σωματείο που εκπροσωπεί στην Ελλάδα τη Διεθνή Ομοσπονδία Μοτοσικλέτας - Έννοια του όρου «οικονομική δραστηριότητα» - Ειδικό εκ του νόμου δικαίωμα παροχής σύμφωνης γνώμης επί των υποβαλλομένων αιτήσεων χορηγήσεως αδείας για τη διοργάνωση αγώνων μοτοσικλέτας - Παράλληλη άσκηση δραστηριοτήτων όπως η διοργάνωση αγώνων μοτοσικλέτας και η σύναψη συμβάσεων χορηγιών, διαφημίσεων και ασφαλίσεων)
 (2008/C 209/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Διοικητικό Εφετείο Αθηνών
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Μοτοσυκλετιστική Ομοσπονδία Ελλάδος ΝΠΙΔ (ΜΟΤΟΕ)
 κατά
 Ελληνικού Δημοσίου
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Διοικητικό Εφετείο Αθηνών — Ερμηνεία των άρθρων 82 και 86 ΕΚ — Έννοια του όρου «επιχείρηση» — Αυτοκινητιστικό σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα (ΕΛΠΑ) που εκπροσωπεί στην Ελλάδα τη Διεθνή Ομοσπονδία Μοτοσικλέτας και διαθέτει το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπει τη διεξαγωγή αγώνων στον τομέα του μηχανοκίνητου αθλητισμού — Σωματείο που ασκεί εκ παραλλήλου οικονομικές δραστηριότητες όπως η διαφήμιση, η ασφάλιση, η σύναψη συμβάσεων χορηγίας και η χρηματοδότηση των επάθλων
 Διατακτικό
 Νομικό πρόσωπο οι δραστηριότητες του οποίου συνίστανται όχι μόνο στη συμμετοχή στις διοικητικές αποφάσεις με τις οποίες χορηγείται άδεια διοργανώσεως αγώνων μοτοσικλέτας, αλλά και στη διοργάνωση από το ίδιο τέτοιων αγώνων και στη σύναψη, στο πλαίσιο αυτό, συμβάσεων χορηγιών, διαφημίσεων και ασφαλίσεων εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των άρθρων 82 ΕΚ και 86 ΕΚ. Τα άρθρα αυτά απαγορεύουν εθνική ρύθμιση η οποία απονέμει σε νομικό πρόσωπο, το οποίο διοργανώνει αγώνες μοτοσικλέτας και συνάπτει στο πλαίσιο αυτό συμβάσεις χορηγιών, διαφημίσεων και ασφαλίσεων, εξουσία παροχής σύμφωνης γνώμης επί των υποβαλλομένων αιτήσεων χορηγήσεως αδείας για τη διοργάνωση τέτοιων αγώνων, χωρίς η εξουσία αυτή να υπόκειται σε περιορισμούς, δεσμεύσεις και έλεγχο.
 (1) ΕΕ C 95 της 28.4.2007.


text:
 25.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 199/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 5ης Ιουλίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Δανίας
 (Υπόθεση C-327/05) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 85/374/ΕΟΚ - Ευθύνη λόγω ελαττωματικών προϊόντων - Ευθύνη του προμηθευτή ελαττωματικού προϊόντος)
 (2007/C 199/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: N. Rasmussen, A. Caeiros και H. Støvlbæk)
 Καθού: Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωπος: J. Molde)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Εσφαλμένη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 85/374/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1985, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σε θέματα ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων (ΕΕ L 210, σ. 29) — Εθνική νομοθεσία η οποία προβλέπει ότι ο διανομέας ελαττωματικού προϊόντος υπέχει ευθύνη παραγωγού
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο της Δανίας, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ διατάξεις βάσει των οποίων οι μεσάζοντες στην αλυσίδα διανομής υπέχουν ευθύνη παραγωγού, κατά παράβαση του άρθρου 3, παράγραφος. 3, της οδηγίας 85/374/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1985, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σε θέματα ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Δανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 257 της 15.10.2005.


text:
 5.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 72/26
 Προσφυγή της 6ης Ιανουαρίου 2011 — Sina Bank κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-15/11)
 2011/C 72/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sina Bank (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωποι: B. Mettetal και C. Wucher-North, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το σημείο 8 του μέρους Β του παραρτήματος VIII του κανονισμού 961/2010 (1) του Συμβουλίου κατά το μέρος που αφορά την προσφεύγουσα·
 —
 να ακυρώσει την περιεχόμενη στο από 28 Οκτωβρίου 2010 έγγραφο του Συμβουλίου απόφαση·
 —
 να αναγνωρίσει ότι το σημείο 8 του μέρους Β του παραρτήματος ΙΙ της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (2) δεν έχει εφαρμογή όσον αφορά την προσφεύγουσα·
 —
 να αναγνωρίσει ότι το άρθρο 16, παράγραφος 2, του κανονισμού 961/2010 του Συμβουλίου δεν έχει εφαρμογή έναντι της προσφεύγουσας·
 —
 να αναγνωρίσει ότι το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο β', της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου δεν έχει εφαρμογή έναντι της προσφεύγουσας·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως:
 1)
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι τα ουσιαστικά κριτήρια για την κατονομασία βάσει του προσβαλλόμενου κανονισμού του 2010 και της προσβαλλόμενης αποφάσεως του 2010 δεν πληρούνται όσον αφορά την προσφεύγουσα και/ή ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως ως προς την πλήρωση των σχετικών προϋποθέσεων. Κατά συνέπεια, η κατονομασία της προσφεύγουσας δεν είναι αιτιολογημένη.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσφεύγουσα κατονομάσθηκε κατά παράβαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως·
 —
 η προσφεύγουσα υπέστη άνιση μεταχείριση σε σχέση με την κατάσταση άλλων ιρανικών τραπεζών·
 —
 η προσφεύγουσα υπέστη άνιση μεταχείριση σε σχέση με την κατάσταση άλλων ιρανικών τραπεζών περιλαμβανόμενων στον κατάλογο αμφότερων του κανονισμού και της αποφάσεως του 2010·
 —
 η προσφεύγουσα υπέστη άνιση μεταχείριση σε σχέση με την κατάσταση της «Daftar» και του Ιδρύματος Mostaz’afan.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας και μη τήρηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως των κυρώσεων διότι:
 —
 η προσφεύγουσα δεν έλαβε στοιχεία από το Συμβούλιο προς στήριξη της κρίσεώς του, πέραν μίας λακωνικής, γενικόλογης και ανακριβούς αιτιολογίας δύο γραμμών·
 —
 καίτοι η προσφεύγουσα υπέβαλε προς το Συμβούλιο λεπτομερείς αιτήσεις ενημερώσεως σχετικά με την κατονομασία της, το Συμβούλιο ουδέποτε απάντησε στην προσφεύγουσα και στα έγγραφα των εκπροσώπων της·
 —
 η κατάσταση αυτή καθιστά αδύνατο να διαπιστωθεί αν δικαιολογείται η λήψη του μέτρου ή αν ενέχει νομικό σφάλμα·
 —
 τα εις βάρος της προσφεύγουσας αποδεικτικά στοιχεία θα έπρεπε να της είχαν κοινοποιηθεί, κατά το δυνατόν, είτε ταυτόχρονα είτε το ταχύτερο δυνατόν μετά την έκδοση της αρχικής αποφάσεως περί δεσμεύσεως των κεφαλαίων της.
 4)
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι τα περιοριστικά μέτρα προσβάλλουν το δικαίωμα ιδιοκτησίας της προσφεύγουσας και είναι δυσανάλογα, ερχόμενα σε αντίθεση προς την αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί αναλογικότητας των αποφάσεων διότι:
 —
 δεν υπάρχει σύνδεσμος μεταξύ του επιδιωκόμενου από το Συμβούλιο σκοπού και του επιβληθέντος στην προσφεύγουσα περιοριστικού μέτρου·
 —
 το Συμβούλιο δεν προσδιόρισε οποιαδήποτε συναλλαγή στην οποία θα μπορούσε να είχε αναμιχθεί η προσφεύγουσα·
 —
 υφίστανται άλλα, περισσότερο αναλογικά, προς λήψη μέτρα κατά του κινδύνου των φερόμενων ιρανικών «πυρηνικών δραστηριοτήτων» και της χρηματοδοτήσεως των δραστηριοτήτων αυτών.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 423/2007 (ΕΕ L 281, σ. 1)
 (2) Απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39)


text:
 25.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 270/52
 Προσφυγή της 19ης Μαΐου 2016 — Walfood κατά EUIPO — Romanov Holding (CHATKA)
 (Υπόθεση T-248/16)
 (2016/C 270/59)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Walfood SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: E. Cornu, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Romanov Holding, SL (La Moraleja, Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «CHATKA» — Υπ’ αριθ. 943670 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 21ης Μαρτίου 2016 στην υπόθεση R 150/2015-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 57, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009.


text:
 20.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 127/30
 Προσφυγή της 26ης Δεκεμβρίου 2014 — Slovak Telekom κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-851/14)
 (2015/C 127/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Slovak Telekom a.s. (Μπρατισλάβα, Σλοβακική Δημοκρατία) (εκπρόσωποι: D. Geradin, δικηγόρος, και R. O’Donoghue, Barrister)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή·
 —
 να ακυρώσει τα άρθρα 1 και 2 της προσβαλλομένης αποφάσεως καθόσον αφορούν την προσφεύγουσα·
 —
 επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο το οποίο επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα βάσει του άρθρου 2 της προσβαλλομένης αποφάσεως·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα·
 —
 στην περίπτωση που το Δικαστήριο απορρίψει την προσφυγή ως απαράδεκτη ή ως αβάσιμη, να καταδικάσει κάθε διάδικο στα δικαστικά του έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή της, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 16ης Οκτωβρίου 2014 (AT.39523 — Slovak Telekom), με την οποία επιβλήθηκε πρόστιμο στην προσφεύγουσα και στη μητρική της εταιρία λόγω καταχρηστικής συμπεριφοράς στη σλοβακική ευρυζωνική αγορά, σύμφωνα με άρθρο 102 ΣΛΕΕ και το άρθρο 54 της συμφωνίας ΕΟΧ.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πολλαπλή πλάνη περί το δίκαιο και σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η άρνηση εφοδιασμού από μέρους της προσφεύγουσας ήταν καταχρηστική.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματά της άμυνας όσον αφορά την εκτίμηση της συμπιέσεως του περιθωρίου κέρδους. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει τα ακόλουθα:
 —
 έως την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή δεν διατύπωσε αιτιολογημένες αντιρρήσεις έναντι ορισμένων κρίσιμων στοιχείων που επικαλέστηκε η προσφεύγουσα σχετικά με τις αρχές, τη μεθοδολογία και τα δεδομένα σχετικά με το κόστος· και
 —
 η Επιτροπή υιοθέτησε για πρώτη φορά με την προσβαλλόμενη απόφαση μια νέα προσέγγιση περί «πολλαπλής περιόδου» προκειμένου να μεταβάλει το θετικό περιθώριο του 2005 σε αρνητικό.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί τα πράγματα και/ή περί το δίκαιο και/ή σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η συμπεριφορά της προσφεύγουσας συνιστούσε συμπίεση του περιθωρίου κέρδους. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει τα ακόλουθα:
 —
 η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένα τις αρχές, τη μεθοδολογία και τα δεδομένα περί μακροπρόθεσμου μέσου οριακού κόστους («LRAIC») και παρέβλεψε ότι το μακροπρόθεσμο μέσο οριακό κόστος ήταν αποδοτικό όσον αφορά την προσφεύγουσα· και
 —
 η Επιτροπή υπέπεσε σε πολλαπλή νομική πλάνη και/ή πολλαπλή πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στο πλαίσιο της προσεγγίσεώς της περί «πολλαπλής περιόδου».
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πολλαπλή πλάνη περί το δίκαιο και σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η προσφεύγουσα και η Deutsche Telekom αποτελούσαν τμήμα ενιαίας επιχειρήσεως και ότι είναι αμφότερες υπεύθυνες για την προβαλλόμενη παράβαση της προσφεύγουσας.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο, η Επιτροπή υπέπεσε σε πολλαπλή πλάνη περί το δίκαιο και σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως κατά τον καθορισμό του ύψους του προστίμου.


text:
 5.3.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 57/29
 Προσφυγή των Chr. Muller Touw B.V. και A&C Braid and Rope Co. Pvt. Ltd. κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που ασκήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2004
 (Υπόθεση Τ-480/04)
 (2005/C 57/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Η εταιρία Chr. Muller Touw B.V. (στο εξής: Chr. Muller Touw) που εδρεύει στο Elst στις Κάτω Χώρες και η εταιρία A&C Braid and Rope Co. Pvt. Ltd. (στο εξής: A&C Braid and Rope, που εδρεύει στο Rania στην Ινδία, εκπροσωπούμενες από τον δικηγόρο John Wolfs, άσκησαν στις 14 Δεκεμβρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 1.
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 1736/2004 (1), κατά το μέρος που αφορά τις παραδόσεις από την εταιρία A&C Braid and Rope που εδρεύει στην Ινδία·
 2.
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Η εταιρία Chr. Muller Touw που εδρεύει στις Κάτω Χώρες παραδίδει πρώτες ύλες στην εταιρία A&C Braid and Rope στην Ινδία και η δεύτερη εταιρία τις μετατρέπει σε χοντρά σκοινιά και τις επανεξάγει στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Οι προσφεύγουσες ζητούν να ακυρωθεί κατά το μέρος που έχει εφαρμογή σε αυτές ο κανονισμός 1736/2004 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ.
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι δεν πρόκειται για σημαντική ζημία όπως απαιτούν τα άρθρα 1 και 3 του κανονισμού (ΕΚ) 384/96 (2). Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι κατασκευάζουν χοντρά σκοινιά για ειδικές χρήσεις τα οποία δεν προορίζονται για τη βιομηχανία και τη θάλασσα, όπως εκθέτει ο προσβαλλόμενος κανονισμός, και ότι το μερίδιό τους αγοράς είναι αμελητέο.
 (1) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 4ης Οκτωβρίου 2004, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές χοντρών σκοινιών από συνθετικές ίνες, καταγωγής Ινδίας (ΕΕ L 311, σ. 1).
 (2) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (EE L 56, σ. 1).


text:
 12.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 18ης Μαρτίου 2014 [αίτηση του Oberlandesgericht Braunschweig (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική διαδικασία κατά International Jet Management GmbH
 (Υπόθεση C-628/11) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 18 ΣΛΕΕ - Απαγόρευση κάθε διακρίσεως λόγω ιθαγένειας - Εμπορικές πτήσεις από τρίτη χώρα προς κράτος μέλος - Ρύθμιση κράτους μέλους δυνάμει της οποίας όσοι αερομεταφορείς της Ένωσης δεν διαθέτουν άδεια εκμεταλλεύσεως χορηγηθείσα από το εν λόγω κράτος πρέπει να λαμβάνουν άδεια για κάθε πτήση εκτελούμενη από τρίτη χώρα))
 2014/C 142/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberlandesgericht Braunschweig
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 International Jet Management GmbH
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Oberlandesgericht Braunschweig — Ερμηνεία του άρθρου 18 ΣΛΕΕ — Εμπορικές πτήσεις από τρίτο κράτος προς κράτος μέλος — Ρύθμιση κράτους μέλους προβλέπουσα ότι οι αερομεταφορείς που δεν διαθέτουν άδεια εκμεταλλεύσεως χορηγηθείσα από το εν λόγω κράτος οφείλουν να λαμβάνουν άδεια εισόδου για κάθε πτήση προερχόμενη από τρίτο κράτος — Πρόστιμο που επιβλήθηκε σε κοινοτικό αερομεταφορέα ο οποίος δεν τήρησε τη ρύθμιση αυτή
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 18 ΣΛΕΕ, το οποίο κατοχυρώνει τη γενική αρχή περί απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ιθαγένειας, τυγχάνει εφαρμογής σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης στην οποία ένα κράτος μέλος απαιτεί από αερομεταφορέα που διαθέτει άδεια εκμεταλλεύσεως χορηγηθείσα εντός άλλου κράτους άδεια για να εισέλθει στον εναέριο χώρο του όσον αφορά μη τακτικές ιδιωτικές πτήσεις από τρίτες χώρες προς το πρώτο κράτος μέλος, μολονότι δεν απαιτείται τέτοιου είδους άδεια από όσους αερομεταφορείς διαθέτουν άδεια εκμεταλλεύσεως χορηγηθείσα από το πρώτο κράτος μέλος.
 2)
 Το άρθρο 18 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε ρύθμιση κράτους μέλους η οποία, αφενός, προβλέπει ότι αερομεταφορέας που διαθέτει άδεια εκμεταλλεύσεως χορηγηθείσα από άλλο κράτος μέλος πρέπει, επ’ απειλή προστίμου, να λαμβάνει άδεια εισόδου στον εναέριο χώρο του πρώτου κράτους μέλους όσον αφορά μη τακτικές ιδιωτικές πτήσεις από τρίτες χώρες προς το πρώτο κράτος μέλος, μολονότι δεν απαιτείται τέτοια άδεια από όσους αερομεταφορείς διαθέτουν άδεια εκμεταλλεύσεως χορηγηθείσα από το εν λόγω πρώτο κράτος μέλος, και, αφετέρου, εξαρτά τη χορήγηση της προαναφερθείσας άδειας εισόδου από την υποβολή δηλώσεως ότι οι αερομεταφορείς που διαθέτουν άδεια εκμεταλλεύσεως χορηγηθείσα από το πρώτο κράτος μέλος δεν ενδιαφέρονται ή δεν είναι σε θέση να εκτελέσουν τις πτήσεις αυτές.
 (1) ΕΕ C 80 της 17.3.2012.


text:
 25.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/2
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Bundesfinanzhof, με απόφαση της 20ής Απριλίου 2004 στην υπόθεση Fleisch-Winter GmbH & Co. KG κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas
 (Υπόθεση C-309/04)
 (2004/C 239/03)
 Με απόφαση της 20ής Απριλίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 21 Ιουλίου 2004, το Bundesfinanzhof, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Fleisch-Winter GmbH & Co. KG και Hauptzollamt Hamburg-Jonas, ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί επί των εξής ερωτημάτων:
 1.
 Αποκλείει την ύπαρξη υγιούς, ανόθευτης και σύμφωνης με τα συναλλακτικά ήθη ποιότητας κατά την έννοια του άρθρου 13, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3665/87 το γεγονός και μόνον ότι κατόπιν ερευνών των τελωνειακών αρχών προέκυψαν υπόνοιες ότι το επίμαχο προϊόν εμπίπτει σε διάταξη του κοινοτικού δικαίου που απαγορεύει τη διάθεσή του, συγκεκριμένα απαγορεύει την αποστολή προϊόντων —για τα οποία καταβάλλεται επιστροφή λόγω εξαγωγής— από ένα συγκεκριμένο κράτος μέλος σε άλλα κράτη μέλη και σε τρίτες χώρες ανεξαρτήτως της πραγματικής ποιότητας που έχει σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση το προϊόν ή της καταλληλότητάς του να διατεθεί στην αγορά;
 2.
 Περιλαμβάνεται η διαβεβαίωση σχετικά με την υγιή, ανόθευτη και σύμφωνη με τα συναλλακτικά ήθη ποιότητα κατά την έννοια του άρθρου 13, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3665/87, που παρέχεται με την ενώπιον των εθνικών αρχών υποβαλλόμενη αίτηση καταβολής της επιστροφής, μεταξύ των στοιχείων που προβλέπει το άρθρο 11, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο σε συνδυασμό με το άρθρο 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3665/87;


text:
 1.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 180/31
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Βέλγιο) στις 15 Μαΐου 2009 — Action et défense de l'environnement de la Vallée de la Senne et de ses affluents ASBL (ADESA), Réserves naturelles RNOB ASBL, Stéphane Banneux, Zénon Darquenne κατά Région wallonne
 (Υπόθεση C-178/09)
 2009/C 180/52
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Action et défense de l'environnement de la Vallée de la Senne et de ses affluents ASBL (ADESA), Réserves naturelles RNOB ASBL, Stéphane Banneux, Zénon Darquenne
 Καθής: Région wallonne
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μπορεί το άρθρο 1, παράγραφος 5, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (1) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αποκλείει από το πεδίο εφαρμογής του μια νομοθεσία –όπως είναι το νομοθετικό διάταγμα της Περιφερείας της Βαλλονίας της 17ης Ιουλίου 2008, σχετικά με ορισμένες άδειες για τις οποίες συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος– που περιορίζεται στη μνεία ότι «διαπιστώθηκε ότι συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος» για τη χορήγηση πολεοδομικών αδειών, περιβαλλοντικών αδειών και ενιαίων αδειών σχετικά με τις ενέργειες και τις εργασίες που παραθέτει και που «επικυρώνει» τις άδειες για τις οποίες ορίζει ότι «διαπιστώθηκε ότι συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος»;
 2)
 α)
 Αντιβαίνει στα άρθρα 1, 5, 6, 7, 8 και l0α της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/11/ΕΚ (2) του Συμβουλίου και την οδηγία 2003/35/ΕΚ (3) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, ένα νομικό καθεστώς βάσει του οποίου το δικαίωμα εκτελέσεως ενός σχεδίου το οποίο υπόκειται σε εκτίμηση επιπτώσεων αναγνωρίζεται με νόμο, κατά της οποίας δεν είναι δυνατή η άσκηση ένδικου βοηθήματος ενώπιον δικαστηρίου ή άλλου ανεξάρτητου και αμερόληπτου οργάνου το οποίο έχει συσταθεί με νομοθετική πράξη, το οποίο να παρέχει τη δυνατότητα να αμφισβητηθεί, τόσο από απόψεως ουσίας όσο και από απόψεως εφαρμοσθείσας διαδικασίας, η απόφαση που αναγνωρίζει το δικαίωμα εκτελέσεως του σχεδίου;
 β)
 Πρέπει να ερμηνευθεί το άρθρο 9 της Συμβάσεως του Aarhus για την πρόσβαση σε πληροφορίες, για τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και για την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα, η οποία συνήφθη στις 25 Ιουνίου 1998 και εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα με την απόφαση του Συμβουλίου 2005/370/ΕΚ, της 17ης Φεβρουαρίου 2005 (4), υπό την έννοια ότι επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να προβλέπουν τη δυνατότητα ασκήσεως ένδικου βοηθήματος ενώπιον δικαστηρίου ή άλλου ανεξάρτητου και αμερόληπτου οργάνου το οποίο έχει συσταθεί με νόμο προκειμένου να είναι δυνατή η αμφισβήτηση της νομιμότητας, σε σχέση με οποιοδήποτε ζήτημα ουσίας ή διαδικασίας που εμπίπτει τόσο στις διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου όσο και στις διατάξεις που αφορούν τη διαδικασία και διέπουν την έγκριση σχεδίων που υπόκεινται σε εκτίμηση επιπτώσεων, αποφάσεων, πράξεων ή παραλείψεων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 6;
 γ)
 Πρέπει, βάσει της Συμβάσεως του Aarhus για την πρόσβαση σε πληροφορίες, για τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και για την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα, η οποία συνήφθη στις 25 Ιουνίου 1998 και εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα με την απόφαση 2005/370/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Φεβρουαρίου 2005, το άρθρο 10α της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/35/ΕΚ, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να προβλέπουν τη δυνατότητα ασκήσεως ένδικου βοηθήματος ενώπιον δικαστηρίου ή άλλου ανεξάρτητου και αμερόληπτου οργάνου το οποίο έχει συσταθεί με νόμο προκειμένου να είναι δυνατή η αμφισβήτηση της νομιμότητας των αποφάσεων, των πράξεων ή παραλείψεων που άπτονται οποιουδήποτε ζητήματος ουσίας ή διαδικασίας που εμπίπτει τόσο στις διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου όσο και στις διατάξεις για την εφαρμοστέα διαδικασία οι οποίες διέπουν τα σχέδια που υπόκεινται σε εκτίμηση επιπτώσεων;
 (1) Οδηγία 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ L 175, σ. 40).
 (2) Οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου της 3ης Μαρτίου 1997 περί τροποποιήσεως της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ L 73, σ. 5)
 (3) Οδηγία 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, σχετικά με τη συμμετοχή του κοινού στην κατάρτιση ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων που αφορούν το περιβάλλον και με την τροποποίηση όσον αφορά τη συμμετοχή του κοινού και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, των οδηγιών 85/337/ΕΟΚ και 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου — Δήλωση της Επιτροπής (ΕΕ L 156, σ. 17).
 (4) Απόφαση 2005/370/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Φεβρουαρίου 2005, για σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της σύμβασης για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη σε θέματα περιβάλλοντος (ΕΕ L 124, σ. 1).


text:
C 109/44 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.5.2002
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους J.-N. Louis και V. Peere, δικηγο ́ρους,
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 της 7ης Φεβρουαρι ́ου 2002 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: J. Currall), με αντικει ́μενο
 αι ́τημα περι ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της
 στην υπο ́θεση T-88/00, Mag Instrument Inc. κατα ́ Γραφει ́ου 8ης Οκτωβρι ́ου 1999, περι ́ καθορισμου ́, απο ́ 16ης Ιανουαρι ́ου
 Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́ 1999, της ορισστικη ́ς κατατα ́ξεως της προσφευ ́γουσας στον
 ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (1) βαθμο ́ Α 7, κλιμα ́κιο 1, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους Μ. Βηλαρα ́, Προ ́εδρο, και τις V. Tiili και
 (Κοινοτικο ́ ση ́μα — Σχη ́μα φακω ́ ν τσε ́πης — Τρισδια ́στατο P. Lindh, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος
 ση ́μα — Απο ́λυτος λο ́γος απαραδε ́κτου — ∆ιακριτικο ́ς διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 31 Ιανουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το
 χαρακτη ́ρας — 'Αρθρο 7, παρα ́ γραφος 1, στοιχει ́ο β), του ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94)
 (2002/C 109/87) 1) Ακυρω ́ νει την απο ́ 8 Οκτωβρι ́ου 1999 απο ́φαση της Επιτρο-
 πη ́ς περι ́ καθορισμου ́, απο ́ 16ης Ιανουαρι ́ου 1999, της
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) οριστικη ́ς κατατα ́ξεως της προσφευ ́γουσας στον βαθμο ́ Α 7,
 κλιμα ́κιο 1.
 Στην υπο ́θεση T-88/00, Mag Instrument Inc., με ́εδρα το Ontario
 (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες της Αμερικη ́ς), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους 2) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 δικηγο ́ρους Α. Nette, W. von der Osten-Sacken, H. Stratmann,
 G. Rahn και U. Hocke, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 κατα ́ Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (1) EE C 285 της 7.10.00.
 (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρο ́σωποι:
 A. von Mühlendahl, E. Joly και S. Bonne), με αντικει ́μενο
 αι ́τηση περι ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως του δευτε ́ρου τμη ́ματος
 προσφυγω ́ν του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο εσωτερικη ́ς
 αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), της
 14ης Φεβρουαρι ́ου 2000 (υποθε ́σεις R-237/1999-2 ́εως
 R-241/1999-2), με την οποι ́α απορρι ́φθηκε η αι ́τηση καταχω-
 ρι ́σεως πε ́ντε τρισδια ́στατων σημα ́των που αποτελου ́νται απο ́ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 σχη ́ματα φακω ́ν τσε ́πης, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τον P. Mengozzi, Προ ́εδρο, την V. Tiili και τον της 7ης Φεβρουαρι ́ου 2002
 R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen,
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 7 Φεβρουαρι ́ου 2002
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: στην υπο ́θεση T-211/00, Aldo Kuijer κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 2) Καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα. (∆ιαφα ́ νεια — Απο ́φαση 93/731/ΕΚ του Συμβουλι ́ου σχε-
 τικα ́ με την προ ́σβαση του κοινου ́ στα ́εγγραφα του Συμ-
 (1) EE C 163 της 10.6.00. βουλι ́ου — Απο ́ρριψη αιτη ́σεως προσβα ́σεως — Προστα-
 σι ́α του δημοσι ́ου συμφε ́ροντος — ∆ιεθνει ́ς σχε ́σεις —
 Προ ́δηλο σφα ́ λμα — Μερικη ́ προ ́σβαση)
 (2002/C 109/89)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 31ης Ιανουαρι ́ου 2002 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 στην υπο ́θεση T-206/00, Merja Hult κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 Στην υπο ́θεση T-211/00, Aldo Kuijer, κα ́τοικος Ουτρε ́χτης (Κα ́τω
 (Υπα ́ λληλοι — Κατα ́ ταξη σε βαθμο ́ — Αιτιολογι ́α — Χω ́ρες), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους δικηγο ́ρους
 'Αρθρο 32 του ΚΥΚ — Απο ́φαση της Επιτροπη ́ς για τα V. O. W. Brouwer και T. Janssens, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 κριτη ́ρια που εφαρμο ́ζονται στον βαθμο ́ διορισμου ́ και Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως
 στην κατα ́ταξη σε κλιμα ́ κιο κατα ́ την προ ́σληψη — (εκπρο ́σωποι: M. Bauer και M. Bishop), με αντικει ́μενο προσφυγη ́
 Αναγνω ́ ριση χρο ́νου προϋπηρεσι ́ας — Προϋποθε ́σεις — ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως του Συμβουλι ́ου που γνωστοποιη ́θηκε
 Αρχη ́ της ασφα ́ λειας δικαι ́ου) στον προσφευ ́γοντα με ́εγγραφο της 7ης Ιουνι ́ου 2000, με την
 οποι ́α το καθου ́ αρνη ́θηκε να του επιτρε ́ψει την προ ́σβαση
 (2002/C 109/88)
 σε ορισμε ́να ́εγγραφα του Κε ́ντρου Ενημερω ́σεως, Μελετω ́ν και
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) Ανταλλαγω ́ν σε θε ́ματα ασυ ́λου (ΚΕΜΑ), που ζητη ́θηκαν στο
 πλαι ́σιο της αποφα ́σεως 93/731/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της
 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1993, σχετικα ́ με την προ ́σβαση του κοινου ́ στα
 Στην υπο ́θεση T-206/00, Merja Hult, υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς ́εγγραφα του Συμβουλι ́ου (ΕΕ L 340, σ. 43), το Πρωτοδικει ́ο
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Ηοwald (Λουξεμβου ́ργο), (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον P. Mengozzi, Προ ́εδρο, την


text:
 7.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/23
 Προσφυγή της 9ης Δεκεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Σουηδίας
 (Υπόθεση C-548/08)
 (2009/C 32/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. Stølvbæk και U. Jonsson)
 Καθού: Βασίλειο της Σουηδίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Σουηδίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005 (1), σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 20 Οκτωβρίου 2007.
 (1) ΕΕ L 255, σ. 22.


text:
 12.8.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/13
 Προσφυγή της 15ης Ιουνίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Centre de traduction des organes de l'Union européenne (CDT)
 (Υπόθεση C-269/06)
 (2006/C 190/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J.-F. Pasquier και D. Martin)
 Καθού: Centre de traduction des organes de l'Union européenne (CDT)
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του CDT περί μη καταβολής της εργοδοτικής εισφοράς στο κοινοτικό συνταξιοδοτικό σύστημα.
 —
 να καταδικάσει το CDT στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σύμφωνα με το άρθρο 83α, παράγραφος 2, του νέου κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων «οι Υπηρεσίες οι οποίες δεν επιδοτούνται από τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καταβάλλουν, στον εν λόγω προϋπολογισμό, το πλήρες ποσό των εισφορών που είναι αναγκαίες για τη χρηματοδότηση του συστήματος [συνταξιοδοτήσεως]».
 Βάσει αυτού, η Επιτροπή ζήτησε από το CDT να καταβάλει στον προϋπολογισμό τα ποσά που αναλογούν στην εργοδοτική εισφορά για το 2005 και τα επόμενα έτη.
 Ωστόσο, το CDT αρνήθηκε αμφισβητώντας ότι είναι αυτοχρηματοδοτούμενη υπηρεσία. Το CDT ισχυρίζεται ότι πρέπει να θεωρηθεί ως επιδοτούμενη υπηρεσία. Πάντως, κατά την Επιτροπή, δεν αμφισβητείται ότι, από το 1998, το CDT δεν έχει λάβει από τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης καμία επιδότηση λειτουργίας, αλλά μόνον αμοιβή που αντιστοιχεί στις σχετικές με τη διοργανική συνεργασία σε θέματα μετάφρασης υπηρεσίες της.


text:
 30.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 352/25
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 23ης Οκτωβρίου 2013 — Solberg κατά ΕΚΠΝΤ
 (Υπόθεση F-124/12) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Πρώην έκτακτος υπάλληλος - Μη ανανέωση συμβάσεως ορισμένου χρόνου - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Έκταση της εξουσίας εκτιμήσεως)
 2013/C 352/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ulrik Solberg (Λισσαβώνα, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: D. Abreu Caldas, A. Coolen, S. Orlandi, J.-N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας (ΕΚΠΝΤ) (εκπρόσωποι: D. Storti, επικουρούμενος από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου του προσφεύγοντος.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή του U. Solberg.
 2)
 Ο U. Solberg φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας.
 (1) ΕΕ C 26 της 26.1.2013, σ. 72.


text:
 14.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/20
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαρτίου 2011 — Kaimer κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-379/06) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Τομέας των συνδέσμων σωληνώσεων από χαλκό και κράματα χαλκού - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Δικαιώματα άμυνας - Συμμετοχή στην παράβαση - Διάρκεια της παραβάσεως - Πρόστιμα - Ελαφρυντικές περιστάσεις - Αναλογικότητα - Ίση μεταχείριση)
 2011/C 145/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Kaimer GmbH & Co. Holding KG (Έσσεν, Γερμανία), Sanha Kaimer GmbH & Co. KG (Έσσεν) και Sanha Italia Srl (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωπος: J. Brück, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Nijenhuis και V. Bottka, επικουρούμενοι από τον A. Böhlke, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής C(2006) 4180, της 20ής Σεπτεμβρίου 2006, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/F-1/38.121 — Σύνδεσμοι σωληνώσεων) καθώς και, επικουρικώς, αίτημα μειώσεως του ποσού του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με την απόφαση αυτή.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει το άρθρο 1 της αποφάσεως C(2006) 4180 της Επιτροπής, της 20ής Σεπτεμβρίου 2006, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/F-1/38.121 — Σύνδεσμοι σωληνώσεων), κατά το μέτρο που με αυτό διαπιστώνεται ότι η Kaimer GmbH & Co. Holding KG και η Sanha Kaimer GmbH & Co. KG μετέσχαν στην παράβαση κατά το χρονικό διάστημα από τις 30 Ιουλίου 1996 έως τις 31 Ιουλίου 1997 και ότι η Sanha Italia Srl μετείχε στην παράβαση κατά το χρονικό διάστημα από την 1η Ιανουαρίου 1998 έως τις 14 Ιουλίου 1999.
 2)
 Το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην Kaimer καθορίζεται σε 7,15 εκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων 7,15 εκατομμύρια ευρώ εις ολόκληρον με τη Sanha Kaimer και 6,325 εκατομμύρια ευρώ εις ολόκληρον με τη Sanha Italia.
 3)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 4)
 Οι Kaimer, Sanha Kaimer και Sanha Italia φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα και το 50 % των δικαστικών εξόδων της Επιτροπής.
 5)
 Η Επιτροπή φέρει το 50 % των δικαστικών της εξόδων.
 (1) EE C 42 της 24.2.2007.


text:
ApiØ . C 180/24 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22. 6 . 96
 τήτων στις 25 Απριλίου 1996, το Tribunal de grande instance Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 de Paris, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ The Scotch Whisky Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας, Centre
 Association και La Martiniquaise LM, μετονομασθείσας σε Wagner C 254, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου
 Compagnie Financière européenne de prises de participation των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 25 Απριλίου 1996 προ
 ( COFEPP), SA Prisunic και SARL Centrale d'achat et de σφυγή κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμα
 services alimentaires (CASAL), που εκκρεμεί ενώπιον του , νίας.
 ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά
 σεως επί του ερωτήματος: H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Ενόψει της ευρωπαϊκής κανονιστικής ρυθμίσεως και, ειδικό 1 , να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της
 τερα, του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1576/89 του Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη
 Συμβουλίου , της 29ης Μαΐου 1989 ('), μπορεί o γενικός όρος συνθήκη ΕΚ και την οδηγία 92/1 16/ΕΟΚ ('), διότι δεν
 «ουίσκι» να περιλαμβάνεται μεταξύ των λέξεων που χρησι έλαβε εντός των προβλεπομένων προθεσμιών τα μέτρα
 μοποιούνται για την ονομασία με την οποία πωλούνται που απαιτούνται προκειμένου να συμμορφωθεί προς την
 οινοπνευματώδη ποτά αποτελούμενα αποκλειστικά από εν λόγω οδηγία-
 ουίσκι αραιωμένο με νερό, με αποτέλεσμα o κατ ' όγκο 2, να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 αλκοολικός τίτλος του ποτού να είναι μικρότερος από 40°;
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα αντιστοιχούν σε
 (') ΕΕ αριθ . L 160 της 12 . 6 . 1989, σ. 1 .
 εκείνους της υποθέσεως C-135/96 (2)· η προθεσμία για τη
 μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε την
 1η Ιανουαρίου 1994.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων
 κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, που ( · ) ΕΕ αριθ . L 62 της 15 . 3. 1993, σ. 1 .
 (2) Βλέπε σ. 23 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
 ασκήθηκε στις 24 Απριλίου 1996
 (Υπόθεση C-137/96)
 ( 96/C 180/52)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε υπέβαλε το Bundesfinanzhof, με διάταξη της 14ης Μαρτίου
 νη από τον Dr Klaus-Dieter Borchardt, μέλος της Νομικής της 1996, στην υπόθεση Finanzamt Osnabriick-Land κατά Bern
 Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos hard Langhorst
 Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας, Centre
 Wagner C 254, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου (Υπόθεση C-141/96)
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 24 Απριλίου 1996 προ (96/C 180/54
 σφυγή κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμα
 νίας. Με Διαταξη της 14ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: στις 29 Απριλίου 1996, το Bundesfinanzhof — τμήμα V — στο
 1 , να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Finanzamt Osnabriick-Land
 Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη και Bernhard Langhorst που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από
 Συνθήκη ΕΚ και την οδηγία 91 /414/ΕΟΚ ('), διότι δεν το Δικαστήριο της έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί
 έλαβε εντός των προβλεπομένων προθεσμιών τα μέτρα των εξής ερωτημάτων:
 που απαιτούνται προκειμένου να συμμορφωθεί προς την 1 . Επιτρέπεται κατά το άρθρο 22 παράγραφος 3 στοιχείο γ)
 εν λόγω οδηγία- της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 17ης
 2, να καταδικάσεις την καθής στα δικαστικά έξοδα. Μαΐου 1977 , περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των
 κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα εργασιών (στο εξής: οδηγία 77/388/ΕΟΚ) ('), να θεωρηθεί
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα αντιστοιχούν σε ένα αποδεικτικό πιστωτικής εγγραφής κατά την έννοια
 εκείνους της υποθέσεως C-135/96 (2) - η προθεσμία για τη της παραγράφου 14 παράγραφος 5 του νόμου περί φόρου
 μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε κύκλου εργασιών του 1980 ως τιμολόγιο ή άλλο έγγραφο
 στις 27 Ιουλίου 1993 . που επέχει θέση τιμολογίου (άρθρο 21 περίπτωση 1
 στοιχείο γ) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ;
 (') ΕΕ αριθ . L 230 της 13 . 8. 1991 , σ. 1 .
 (2) Βλέπε σ. 23 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας. 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώ
 τημα: επιτρέπεται κατά το άρθρο 21 περίπτωση 1 στοι
 χείο γ) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ αυτός o οποίος αποδέχε
 ται ένα αποδεικτικό πιστωτικής εγγραφής με υψηλότερο
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων ποσό φόρου από αυτό που οφείλεται βάσει των φορολο
 κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, που γητέων πράξεων, χωρίς εν προκειμένω να αντικρούσει την
 ασκήθηκε στις 25 Απριλίου 1996 περιεχόμενη στο αποδεικτικό πιστωτικής εγγραφής ανα
 (Υπόθεση C-138/96) γραφή φόρου , να θεωρείται ως πρόσωπο που αναγράφει
 (96/C 180/53) τον φόρο προστιθεμένης αξίας σε ένα τιμολόγιο ή σε άλλο
 έγγραφο που επέχει θέση τιμολογίου και το οποίο,
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε επομένως, οφείλει αυτόν τον φόρο προστιθεμένης
 νη από τον Dr Klaus-Dieter Borchardt, μέλος της Νομικής της αξίας;
 ---pagebreak--- 22. 6. 96 I EL | Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 180/25
 3 . Μπορεί o αποδέκτης αποδεικτικού πιστωτικής εγγραφής Speditions GmbH και Hauptzollamt Mannheim που εκκρεμεί
 να επικαλεστεί υπό τις εκτιθέμενες στο δεύτερο ερώτημα ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα
 περιστάσεις το άρθρο 21 περίπτωση 1 στοιχείο γ) της στικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, όταν του ζητείται να καταβάλλει ως
 φορολογική οφειλή τον αναγραφόμενο στο αποδεικτικό «Πώς πρέπει να ερμηνευθεί η διάκριση 0904 20 του κοινού
 πιστωτικής εγγραφής φόρο προστιθεμένης αξίας κατά το δασμολογίου — Συνδυασμένη Ονοματολογία 1989 και 1990;
 ποσό της διαφοράς μεταξύ του αναγραφόμενου και βάσει Αναφέρεται o χρησιμοποιούμενος στην διάκριση αυτή όρος
 των φορολογουμένων πράξεων οφειλομένου φόρου ; "ή σε σκόνη" μόνον σε όμοια προς θρυμματισμένου προϊό
 ντος λεπτότητα ή περιλαμβάνει και τεμαχισμένο προϊόν όπως
 (M EE ειδ . Éxô . 09/001 , o. 49. προϊόν μεγέθους τεμαχίων 4 έως 8 mm;»
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 7ης Μαρτίου Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 1996 στην υπόθεση Hauptzollamt München κατά Wacker υπέβαλε το Cour du Travail de Bruxelles, με απόφαση της
 Werke GmbH & Co. KG 25ης Απριλίου 1996, στην υπόθεση Office National des
 Pensions κατά Cirotti
 (Υπόθεση C-142/96)
 (Υπόθεση C-144/96)
 (96/C 180/55 )
 (96/C 180/57)
 Με Διάταξη της 7ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Με απόφαση της 25ης Απριλίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 στις 29 Απριλίου 1996, το Bundesfinanzhof — έβδομο τμήμα Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 — (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας), στο πλαίσιο στις 3 Μαΐου 1996, το Cour du Travail de Bruxelles, στο
 της διαφοράς μεταξύ Hauptzollamt München και Wacker πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Office National des Pensions
 Werke GmbH & Co. KG. που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί και Cirotti , που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικα
 από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής
 επί των εξής ερωτημάτων: ερωτήματος:
 1 . Πρέπει το άρθρο 13 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο «Έχουν τα άρθρα 46 και 51 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.
 δεύτερη περίπτωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2473/86 1408/71 (') την έννοια ότι εφαρμόζονται σε περίπτωση σωρεύ
 του Συμβουλίου , της 24ης Ιουλίου 1986, σχετικά με το σεως μιας παροχής αναπηρίας, εκκαθαρισθείσας δυνάμει της
 καθεστώς της παθητικής τελειοποίησης κ.λπ. (Επίσημη νομοθεσίας ενός κράτους μέλους, με παροχή γήρατος για την
 Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ. L 212 της οποία ισχύει ότι, σε περίπτωση διακοπής της έγγαμης συμβίω
 2. 8. 1986, σ. 1 ), να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι o τρόπος σης, χορηγείται στον ένα εκ των συζύγων ένα τμήμα της
 εξευρέσεως των εξόδων τελειοποιήσεως είναι εύλογος παροχής γήρατος που οφείλεται στον έτερο των συζύγων ως
 μόνο όταν η αξία των εμπορευμάτων προσωρινής εξαγω μισθωτό και η οποία έχει εκκαθαρισθεί δυνάμει της νομοθε
 γής η οποία προκύπτει από την εφαρμογή του είναι σίας ετέρου κράτους μέλους, ακόμη και αν η εφαρμογή αυτή
 σχεδόν ίση με το τίμημα που κατέβαλε o κάτοχος της έχει ως αποτέλεσμα να ευνοείται o διακινούμενος εργαζόμε
 εγκρίσεως παθητικής τελειοποιήσεως για την αγορά των νος έναντι του μη διακινουμένου , καίτοι το άρθρο 3 παρά
 εμπορευμάτων ή με το κόστος παραγωγής; γραφος 1 του προπαρατεθέντος κανονισμού προβλέπει την
 ίση μεταχείριση όλων των υπηκόων των κρατών μελών;»
 2. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτη
 μα: Μπορεί, για την εξεύρεση των εξόδων τελειοποιήσεως, (') EE ειδ. έκδ . 05/001 , o. 73 .
 να ληφθεί υπόψη το τίμημα που κατέβαλε o τελειοποιών
 στον κάτοχο της εγκρίσεως παθητικής τελειοποιήσεως για
 τα ενσωματωθέντα στο εμπόρευμα υλικά, περιλαμβανο
 μένων και των προσαυξήσεων; Ισχύει τούτο ακόμη και Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 στην περίπτωση δασμολογικής ανωμαλίας, όταν δηλαδή υπέβαλε το Tribunale di Genova — Sezione P Civile — με
 το ποσοστό του δασμού που προβλέπεται για το μη διάταξη της 11ης Απριλίου 1996 στην υπόθεση Icat Food srl
 τελειοποιηθέν εμπόρευμα είνα μεγαλύτερο από το προ κατά Amministrazione delle Finanze
 βλεπόμενο για το προϊόν της τελειοποιήσεως;
 (Υπόθεση C-155/96)
 (96/C 180/58)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που Με Διαταξη της 11ης Απριλίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 υπέβαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 7ης Μαρτίου Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 1996 στην υπόθεση Léonard Knubben Speditions GmbH στις 7 Μαΐου 1996, το Tribunale di Genova — Sezione Ia
 κατά Hauptzollamt Mannheim Civile —, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Icat Food srl και
 (Υπόθεση C-143/96) Amministrazione delle Finanze, που εκκρεμεί ενώπιον του ,
 ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά
 (96/C 180/56) σεως επί ερωτημάτων που είναι ταυτόσημα με εκείνα των
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη συνεκδικαζομένων υποθέσεων C-47/95 κ.λπ.(')
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 29 Απριλίου 1996, το Bundesfinanzhof — έβδομο τμήμα (') Βλέπε ΕΕ αριθ. C 119 της 13 . 5 . 1995, σ. 5 .
 — στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Léonard Knubben


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/44
 Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 14ης Δεκεμβρίου 2007 — Πορτογαλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-387/07 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Μείωση χρηματοδοτικής συνδρομής - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Έλλειψη κατεπείγοντος)
 (2008/C 51/82)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Fernandes, S. Rodrigues και A. Gattini)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Guerra e Andrade και L. Flynn)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναστολής εκτελέσεως, αφενός, της αποφάσεως C(2007) 3772 της Επιτροπής, της 31ης Ιουλίου 2007, σχετικά με τον περιορισμό της συνεισφοράς του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης που είχε χορηγηθεί υπέρ της συνολικής επιδοτήσεως «SGAIA» με την απόφαση C(95) 1769 της Επιτροπής, της 28ης Ιουλίου 1995, και, αφετέρου, του εντάλματος πληρωμής που υποτίθεται ότι περιέχεται στο χρεωστικό σημείωμα της 17ης Σεπτεμβρίου 2007.
 Διατακτικό της διατάξεως
 Ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 22.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 85/22
 Προσφυγή της 10ης Ιανουαρίου 2014 — Τσεχική Δημοκρατία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-27/14)
 2014/C 85/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek, J. Vláčil και T. Müller)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2013) 7221 τελικό, της 4ης Νοεμβρίου 2013, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την οποία ζητείται η ανάκληση της αποφάσεως του Ministerstvo průmyslu a obchodu České republiky (τσεχικού Υπουργείου Εμπορίου και Βιομηχανίας) περί χορηγήσεως σε εγκαταστάσεις αποθηκεύσεως αερίου στο Dambořice παρεκκλίσεως από την εθνική νομοθεσία με την οποία εφαρμόζεται η οδηγία 2003/55/ΕΚ (1) σχετικά με τους κανόνες για την πρόσβαση τρίτων μερών
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση του άρθρου 226, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 —
 Στο πλαίσιο αυτό η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, εκδίδοντας την προσβαλλόμενη απόφαση, ενήργησε με τρόπο που αντιβαίνει ευθέως προς την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Σεπτεμβρίου 2013, T-465/11, Globula κατά Επιτροπής.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση του άρθρου 22, παράγραφος 4, της οδηγίας 2003/55/ΕΚ
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει με τον λόγο αυτό ότι η Επιτροπή εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση μετά τη λήξη της προθεσμίας του άρθρου 22, παράγραφος 4, της οδηγίας 2003/55/ΕΚ.
 (1) Οδηγία 2003/55/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 98/30/ΕΚ (ΕΕ 2003, L 176, σ. 57).


text:
 6.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/16
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Μαρτίου 2006 — Daiichi Pharmaceutical κατά Επιτρoπής
 (Υπόθεση T-26/02) (1)
 («Ανταγωνισμός - Συμπράξεις στον τομέα των βιταμινούχων προϊόντων - Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό του ποσού των προστίμων - Καθορισμός του ποσού εκκινήσεως του προστίμου - Ελαφρυντικές περιστάσεις - Ανακοίνωση περί συνεργασίας»)
 (2006/C 108/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Daiichi Pharmaceutical Co. Ltd (Τόκιο, Ιαπωνία) [εκπρόσωποι: J. Buhart και P.-M. Louis, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: R. Wainwright και L. Pignataro-Nolin]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Aίτημα περί ακυρώσεως ή μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με το άρθρο 3, στοιχείο στ', της αποφάσεως 2003/2/ΕΚ της Επιτροπής, της 21ης Νοεμβρίου 2001, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/E-1/37.512 — Βιταμίνες) (EE 2003, L 6, σ. 1)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο:
 1)
 Μειώνει σε 18 000 000 ευρώ το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με το άρθρο 3, στοιχείο στ', της αποφάσεως 2003/2/ΕΚ της Επιτροπής, της 21ης Νοεμβρίου 2001, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/E-1/37.512 — Βιταμίνες).
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η προσφεύγουσα φέρει τα τέσσερα πέμπτα των δικών της δικαστικών εξόδων και τα τέσσερα πέμπτα των εξόδων της Επιτροπής και η τελευταία φέρει το ένα πέμπτο των δικών της δικαστικών εξόδων και το ένα πέμπτο των εξόδων της προσφεύγουσας.
 (1) EE C 97 της 20.4.2002


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/3
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) στις 22 Σεπτεμβρίου 2015 — Euro-Team Kft. κατά Budapest Rendőrfőkapitánya
 (Υπόθεση C-497/15)
 (2016/C 027/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Euro-Team Kft.
 Καθού: Budapest Rendőrfőkapitánya
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει η απαίτηση της αναλογικότητας, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 9α της οδηγίας 1999/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 1999, περί επιβολής τελών στα βαρέα φορτηγά οχήματα που χρησιμοποιούν ορισμένα έργα υποδομής (1) (στο εξής: οδηγία για την ευρωβινιέτα), την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτήν σύστημα επιβολής κυρώσεων, όπως το προβλεπόμενο στο παράρτημα 9 του διατάγματος 410/2007, της 29ης Δεκεμβρίου 2007, σχετικά με τον κατάλογο οδικών παραβάσεων που τιμωρούνται με διοικητικό πρόστιμο, το ύψος των προστίμων που μπορούν να επιβληθούν σε περίπτωση παραβάσεως των σχετικών διατάξεων, το καθεστώς διαθέσεως αυτών και τις προϋποθέσεις συμμετοχής στον έλεγχο [a közigazgatási bírsággal sújtandó közlekedési szabályszegések köréről, az e tevékenységekre vonatkozó rendelkezések megsértése esetén kiszabható bírságok összegéről, felhasználásának rendjéről és az ellenőrzésben történő közreműködés feltételeiről szóló 410/2007. (XII. 29.) Korm. rendelet] (στο εξής: κανονισμός περί επιβολής κυρώσεων), το οποίο προβλέπει την επιβολή κατ’ αποκοπή προστίμου —ανεξάρτητα από τη σοβαρότητα της παραβάσεως— σε περίπτωση μη τηρήσεως των κανόνων που αφορούν την αγορά εισιτηρίου διαδρομής;
 2)
 Συνάδει το διοικητικό πρόστιμο του παραρτήματος 9 του κανονισμού περί επιβολής κυρώσεων με την απαίτηση που επιβάλλει το άρθρο 9α της οδηγίας για την ευρωβινιέτα, κατά το οποίο οι καθοριζόμενες από το εθνικό δίκαιο κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, ανάλογες και αποτρεπτικές;
 3)
 Έχει η απαίτηση της αναλογικότητας του άρθρου 9α της οδηγίας για την ευρωβινιέτα την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτήν, αφενός, σύστημα επιβολής κυρώσεων όπως το επίμαχο στη διαφορά της κύριας δίκης, το οποίο θεσπίζει αντικειμενική ευθύνη των παραβατών, και, αφετέρου, το προβλεπόμενο από το εν λόγω σύστημα ύψος της κυρώσεως;
 (1) Οδηγία 1999/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 1999, περί επιβολής τελών στα βαρέα φορτηγά οχήματα που χρησιμοποιούν ορισμένα έργα υποδομής (ΕΕ L 187, σ. 42).


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/60
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 16ης Σεπτεμβρίου 2009 — Alber κατά ΓΕΕΑ (Χειρολαβή)
 (Υπόθεση T-391/07) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου κοινοτικού σήματος - Χειρολαβή - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β′, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β′, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 73 του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009) - Αρχή της αυτεπάγγελτης εξέτασης των πραγματικών περιστατικών - Άρθρο 74, παράγραφος 1, του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρο 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009)
 2009/C 267/105
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Alfons Alber (Verano, Ιταλία) (εκπρόσωπος: S. Schneller, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 16ης Αυγούστου 2007 (υπόθεση R 361/2007-4), καθώς και κατά της αποφάσεως του εξεταστή του ΓΕΕΑ της 16ης Ιανουαρίου 2007 στην ίδια υπόθεση, καθόσον απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος αριθ. 4396727 για ορισμένα προϊόντα τα οποία αφορά η αίτηση αυτή.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Alfons Alber στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 315 της 22.12.2007.


text:
8.12.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 348/11
 Αι ́τηση εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́βαλε e.V., 6. Verband der Arbeiter-Ersatzkassen, 7. Bundes-
 με δια ́ταξη της 17ης Ιουλι ́ου 2001 το Bundesfinanzhof knappschaft και 8. See-Krankenkasse κατα ́, αφενο ́ς, Gödescke
 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Ηamann International GmbH Aktiengesellschaft και, αφετε ́ρου, Intersan, Institut für
 Spedition + Logistik κατα ́ Ηauptzollamt Hamburg-St. pharmazeutische und klinische Forschung GmbH, που εκκρεμει ́
 Annen ενω ́πιο ́ν του, ζη ́τησε απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 (Υπο ́θεση C-337/01)
 1. 'Εχουν τα α ́ρθρα 81 και 82 ΕΚ την ́εννοια ο ́τι απαγορευ ́ουν
 εθνικη ́ ρυ ́θμιση συ ́μφωνα με την οποι ́α οι εθνικε ́ς κεντρικε ́ς
 (2001/C 348/18) ενω ́σεις των εκ του νο ́μου προβλεπομε ́νων ταμει ́ων υγει ́ας
 καθορι ́ζουν για ο ́λα τα εκ του νο ́μου προβλεπο ́μενα ταμει ́α
 υγει ́ας και τα επικουρικα ́ ασφαλιστικα ́ ταμει ́α τα υποχρεωτικα ́
 για τα ταμει ́α αυτα ́ ανω ́τατα χρηματικα ́ ο ́ρια με ́χρι τα οποι ́α
 Με δια ́ταξη της 17ης Ιουλι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη τα ταμει ́α μπορου ́ν να αναλα ́βουν τα ́εξοδα για φα ́ρμακα,
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις εφο ́σον ο νομοθε ́της καθορι ́ζει ταυτοχρο ́νως τα κριτη ́ρια
 10 Σεπτεμβρι ́ου 2001, το Bundesfinanzhof, στο πλαι ́σιο της συ ́μφωνα με τα οποι ́α θα πρε ́πει να γι ́νεται ο υπολογισμο ́ς
 υποθε ́σεως Ηamann International GmbH Spedition + Logistik των ανω ́τατων αυτω ́ν χρηματικω ́ν ορι ́ων, καθορι ́ζοντας δε
 κατα ́ Ηauptzollamt Hamburg-St. Annen, ζητει ́ το ∆ικαστη ́ριο μεταξυ ́ α ́λλων ο ́τι με τα ποσα ́ αυτα ́ θα πρε ́πει να διασφαλι ́ζεται
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́- η παροχη ́ πλη ́ρους και ποιοτικη ́ς περιθα ́λψεως στους ασφα-
 σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος: λισμε ́νους καθω ́ς και η υ ́παρξη επαρκου ́ς αριθμου ́ εναλλακτι-
 κω ́ν θεραπειω ́ν, ο δε καθορισμο ́ς αυτο ́ς υπο ́κειται σε εκτενη ́
 δικαστικο ́ ́ελεγχο εφο ́σον αυτο ́ ζητηθει ́ το ́σο απο ́ τους
 θεωρει ́ται ο ́τι υπα ́ρχει αφαι ́ρεση η ́ απομα ́κρυνση απο ́ την τελωνει-
 ασφαλισμε ́νους ο ́σο και απο ́ τις οικει ́ες φαρμακευτικε ́ς
 ακη ́ αποθη ́κη των επανεξαχθε ́ντων εμπορευμα ́των τρι ́των χωρω ́ν,
 εταιρι ́ες;
 με συνε ́πεια να γεννα ́ται τελωνειακη ́ οφειλη ́ κατα ́ το α ́ρθρο 203,
 παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ 2913/92 (1), αν απλω ́ς τα
 2. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́ τημα:
 εμπορευ ́ματα που προορι ́ζονταν για επανεξαγωγη ́ απο ́ το τελωνει-
 ακο ́ ́εδαφος της Κοινο ́τητας δεν υπη ́χθησαν στο καθεστω ́ς της Εξαιρει ́ται ο καθορισμο ́ς αυτο ́ς συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 86,
 εξωτερικη ́ς διαμετακομι ́σεως αμε ́σως μετα ́ την απομα ́κρυνση ́ τους παρα ́γραφος 2, απο ́ το πεδι ́ο εφαρμογη ́ς των α ́ρθρων 81 και
 απο ́ την τελωνειακη ́ αποθη ́κη; 82 ΕΚ, εφο ́σον ο σκοπο ́ς του ́εγκειται στην κατα ́ το α ́ρθρο 35
 SGB V προβλεπο ́μενο τρο ́πο διασφα ́λιση του κλονιζομε ́νου
 συστη ́ματος κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως ασθενει ́ας λο ́γω μεγα ́λης
 (1) EE L 302 της 19.10.1992, σ. 1. αυξη ́σεως των εξο ́δων που το επιβαρυ ́νουν;
 3. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα
 και αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο δευ ́τερο ερω ́τημα:
 Υπα ́ρχει βα ́σει του κοινοτικου ́ δικαι ́ου αξι ́ωση αποζημιω ́σεως
 και αξι ́ωση προς α ́ρση της προσβολη ́ς κατα ́ κεντρικω ́ν
 ενω ́σεων ο ́πως ει ́ναι οι εναγο ́μενες ακο ́μη και στην περι ́πτωση
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- κατα ́ την οποι ́α οι ενω ́ σεις αυτε ́ς κατα ́ τον καθορισμο ́
 βαλε το Bundesgerichtshof με δια ́ταξη της 3ης Ιουλι ́ου των ανω ́τατων χρηματικω ́ν ορι ́ων συμμορφω ́νονται προς
 2001 στις υποθε ́σεις 1. AOK Bundesverband, 2. Bun- νομοθετικη ́ επιταγη ́, ́εστω και αν ενδεχο ́μενη α ́ρνηση ́ τους να
 desverband der Betriebstrankenkassen, 3. Bundesverband συμπρα ́ξουν κατα ́ τον καθορισμο ́ των ορι ́ων αυτω ́ν ουδεμι ́α
 der Innungskrankenkassen, 4. Bundesverband der κυ ́ρωση επισυ ́ρει εις βα ́ρος τους συ ́μφωνα με την εθνικη ́
 landwirtschaftlichen Krankenkassen, 5. Verband der νομοθεσι ́α;
 Angestelltenkrankenkassen e.V., 6. Verband der Arbeiter-
 Ersatzkassen, 7. Bundesknappschaft και 8. See-Kranken-
 kasse κατα ́, αφενο ́ς, Gödescke Aktiengesellschaft και, αφε-
 τε ́ρου, Intersan, Institut für pharmazeutische und
 klinische Forschung GmbH
 (Υποθε ́σεις C-354/01 και C-355/01) Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Bundessozialgericht με δια ́ταξη της 2ας Αυγου ́στου
 (2001/C 348/19) 2001 στην υπο ́θεση Νadi Sahin κατα ́ Bundesanstalt für
 Arbeit
 (Υπο ́θεση C-369/01)
 Με δια ́ταξη της 3ης Ιουλι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου ων Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις (2001/C 348/20)
 20 Σεπτεμβρι ́ου 2001, το Bundesgerichtshof, στο πλαι ́σιο των
 διαφορω ́ν μεταξυ ́ 1. AOK Bundesverband, 2. Bundesverband
 der Betriebstrankenkassen, 3. Bundesverband der Innungs-
 krankenkassen, 4. Bundesverband der landwirtschaftlichen Με δια ́ταξη της 2ας Αυγου ́στου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Krankenkassen, 5. Verband der Angestelltenkrankenkassen Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 ---pagebreak--- C 348/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.12.2001
 25 Σεπτεμβρι ́ου 2001, το Bundessozialgericht, στο πλαι ́σιο της Η Επιτροπη ́ αιτει ́ται απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Νadi Sahin και Bundesanstalt für Arbeit, που
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α παρε ́βη τις
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: υποχρεω ́σεις που υπε ́χει, δυνα ́μει της Συνθη ́κης ΕΚ γιατι ́
 παρε ́λειψε να θεσπι ́σει και επικουρικω ́ς να κοινοποιη ́σει στην
 1. Το α ́ρθρο 41, παρα ́γραφος 1, του Προσθε ́του Πρωτοκο ́λλου Επιτροπη ́, με ́σα στην προθεσμι ́α που ει ́χε ταχθει ́, τις αναγκαι ́ες
 της Συμφωνι ́ας Συνδε ́σεως μεταξυ ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομι- νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να
 κη ́ς Κοινο ́τητας και της Τουρκι ́ας, της 23ης Νοεμβρι ́ου συμμορφωθει ́ πλη ́ρως προς την οδηγι ́α 98/81/EK (1) του
 1970, ερμηνευ ́εται υπο ́ την ́εννοια ο ́τι Συμβουλι ́ου, της 26ης Οκτωβρι ́ου 1998, σχετικα ́ με την
 τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 90/219/ΕΟΚ για την περιορισμε ́νη
 α) ́ενας Του ́ρκος εργαζο ́μενος ́εχει το δικαι ́ωμα να επικα- χρη ́ση γενετικω ́ς τροποποιημε ́νων οργανισμω ́ν.
 λεστει ́ ́εναν αντι ́θετο προς το πρωτο ́κολλο περιορισμο ́
 της ελευ ́θερης παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν και, σε περι ́πτωση — να καταδικα ́σει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στη δικαστικη ́
 καταφατικη ́ς απαντη ́σεως, δαπα ́νη.
 β) συντρε ́χει επι ́σης περιορισμο ́ς της ελευ ́θερης παροχη ́ς
 υπηρεσιω ́ν, ο ́ταν κρα ́τος με ́λος της Κοινο ́τητας καταργει ́
 τη με ́χρι το ́τε ισχυ ́ουσα απαλλαγη ́ απο ́ την υποχρε ́ωση Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 λη ́ψεως αδει ́ας εργασι ́ας για Του ́ρκους οδηγου ́ς οχημα ́-
 των διεθνω ́ν μεταφορω ́ν εμπορευμα ́των, οι οποι ́οι
 απασχολου ́νται σε (Του ́ρκο) εργοδο ́τη με ́εδρα στην Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 249, τρι ́το εδα ́φιο της Συνθη ́κης για την
 Τουρκι ́α; ι
 ́δρυση της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας, οι οδηγι ́ες δεσμευ ́ουν κα ́θε
 κρα ́τος με ́λος στο οποι ́ο απευθυ ́νονται, ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́-
 2. Τε ́τοιος περιορισμο ́ς αφορα ́ αποκλειστικα ́ την ελευ ́θερη μενο αποτε ́λεσμα.
 παροχη ́ υπηρεσιω ́ν η ́ επι ́σης, η ́ μο ́νον, την προ ́σβαση στην
 αγορα ́ εργασι ́ας κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 13 της
 αποφα ́σεως 1/80 του Συμβουλι ́ου Συνδε ́σεως σχετικα ́ με την Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 10 πρω ́το εδα ́φιο της Συνθη ́κης, τα κρα ́τη
 ανα ́πτυξη της συνδε ́σεως μεταξυ ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομι- με ́λη λαμβα ́νουν κα ́θε γενικο ́ η ́ ειδικο ́ με ́τρο κατα ́λληλο να
 κη ́ς Κοινο ́τητας και της Τουρκι ́ας, της 19ης Σεπτεμβρι ́ου εξασφαλι ́σει την εκπλη ́ρωση των υποχρεω ́σεων που απορρε ́ουν απο ́
 1980; τη συγκεκριμε ́νη Συνθη ́κη η ́ προκυ ́πτουν απο ́ πρα ́ξεις των οργα ́νων
 της Κοινο ́τητας.
 3. Το α ́ρθρο 13 της αποφα ́σεως 1/80 του Συμβουλι ́ου
 Συνδε ́σεως σχετικα ́ με την ανα ́πτυξη της συνδε ́σεως μεταξυ ́
 της Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομικη ́ς Κοινο ́τητας και της Τουρκι ́ας, ∆εν αμφισβητει ́ται απο ́ την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α ο ́τι οφει ́λει να
 της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 1980, εφαρμο ́ζεται επι ́σης σε λα ́βει με ́τρα για να συμμορφωθει ́ με την προαναφερο ́μενη οδηγι ́α.
 Του ́ρκους εργαζομε ́νους απασχολου ́μενους σε εργοδο ́τη με
 ́εδρα στην Τουρκι ́α οι οποι ́οι, ως οδηγοι ́ οχημα ́των διεθνω ́ν
 μεταφορω ́ν εμπορευμα ́των, διασχι ́ζουν τακτικα ́ το εδα ́φος Η Επιτροπη ́ διαπιστω ́νει ο ́τι με ́χρι στιγμη ́ς, η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α
 κρα ́τους με ́λους της Κοινο ́τητας, χωρι ́ς να ει ́ναι εντεταγμε ́νοι δεν ́ελαβε τα κατα ́λληλα με ́τρα για την πλη ́ρη ενσωμα ́τωση της
 στη (νο ́μιμη) αγορα ́ εργασι ́ας αυτου ́ του κρα ́τους με ́λους; επιδι ́κου οδηγι ́ας στην ελληνικη ́ ́εννομο τα ́ξη.
 (1) EE L 330 της 5.12.1998, σ. 13.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 26 Σεπτεμ-
 βρι ́ου 2001
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Ιρλανδι ́ας που ασκη ́θηκε στις 27 Σεπτεμβρι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση C-371/01)
 (Υπο ́θεση C-375/01)
 (2001/C 348/21)
 (2001/C 348/22)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπουμε ́νη απο ́
 τον κ. Götz Zur Hausen, Νομικο ́ Συ ́μβουλο και τον κ. Πα ́νο
 Παναγιωτο ́πουλο, δημο ́σιο υπα ́λληλο κρα ́τους με ́λους αποσπα- Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 σμε ́νο στη Νομικη ́ υπηρεσι ́α, α ́σκησε στις 26 Σεπτεμβρι ́ου 2001 τον Richard Wainwright, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο,
 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ α ́σκησε στις 27 Σεπτεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 κατα ́ της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ιρλανδι ́ας.


text:
 26.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/24
 Διάταξη του Πρωτοδικείο της 8ης Σεπτεμβρίου 2005 — ASAJA κ.λπ. κατά Συμβουλίου
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-295/04 έως T-297/04) (1)
 («Προσφυγή ακυρώσεως - Κανονισμός (ΕΚ) 864/2004 - Καθεστώς στήριξης στον τομέα του ελαιόλαδου - Φυσικά και νομικά πρόσωπα - Ανυπαρξία ατομικού επηρεασμού - Απαράδεκτο»)
 (2005/C 296/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Centro Provincial de Jóvenes Agricultores de Jaén (ASAJA) Salvador Contreras Gila, José Ramiro López, Antonio Ramiro López, Cristóbal Gallego Martínez, Benito García Burgos και Antonio Parras Rosa (Jaén, Ισπανία) [εκπρόσωπος: J. Vázquez Medina, δικηγόρος]
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως [εκπρόσωποι: M. Balta και F. Florindo Gijón]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως του άρθρου 1, σημείο 7, του κανονισμού (ΕΚ) 864/2004 του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς, και για την προσαρμογή του λόγω της προσχώρησης της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της Σλοβακίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση
 Διατακτικό της διατάξεως
 1)
 Απορρίπτει τις προσφυγές ως απαράδεκτες.
 2)
 Οι προσφεύγοντες φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και αυτά του Συμβουλίου.
 3)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της αιτήσεως παρεμβάσεως της Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 251 της 9.10.2004.


text:
 26.5.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 117/5
 Αίτηση αναιρέσεως που υπέβαλε στις 27 Φεβρουαρίου 2007 η Selex Sistemi Integrati S.p.A. κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα), της 12ης Δεκεμβρίου 2006, στην υπόθεση T-155/04, Selex Sistemi Integrati S.p.A. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-113/07 P)
 (2007/C 117/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Selex Sistemi Integrati S.p.A. (εκπρόσωποι: F. Sciaudone, R. Sciaudone και D. Fioretti, avvocati)
 Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Eurocontrol — Organisation européenne pour la sécurité de la navigation aérienne
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 12ης Δεκεμβρίου 2006 στην υπόθεση T-155/04 και να αναπέμψει την υπό κρίση υπόθεση στο Πρωτοδικείο, προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της ουσίας της υποθέσεως υπό το πρίσμα των διευκρινίσεων που θα παράσχει το Δικαστήριο·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας καθώς και της διαδικασίας της υποθέσεως T-155/04.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η αναιρεσείουσα προβάλλει σειρά σφαλμάτων επί της διαδικασίας και της επί ουσίας.
 Επί των σφαλμάτων όσον αφορά τη διαδικασία
 Όσον αφορά τα προβαλλόμενα σφάλματα επί της διαδικασίας που προσάπτει στο Πρωτοδικείο, η αναιρεσείουσα επικαλείται:
 —
 παράβαση του άρθρου 116, παράγραφος 6, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, στο μέτρο που επετράπη στην Eurocontrol να λάβει γνώση της δικογραφίας και να υποβάλει γραπτές παρατηρήσεις·
 —
 παράβαση του άρθρου 48, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, στο μέτρο που παραμορφώθηκε το περιεχόμενο των πραγματικών περιστατικών που αποτέλεσαν βάση της αποφάσεως με την οποία κηρύχθηκαν απαράδεκτοι οι νέοι λόγοι που προέβαλε η αναιρεσείουσα·
 —
 παράβαση του άρθρου 48, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, στο μέτρο που δεν ελήφθη υπόψη η στάση της Επιτροπής όσον αφορά τα πραγματικά περιστατικά που αποτέλεσαν βάση της αποφάσεως με την οποία κηρύχθηκαν απαράδεκτοι οι νέοι λόγοι που προέβαλε η αναιρεσείουσα·
 —
 παράβαση του άρθρου 66, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, στο μέτρο που δεν εκδόθηκε διάταξη επί της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων.
 Επί των σφαλμάτων όσον αφορά την ουσία
 Όσον αφορά τα σφάλματα σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 82 ΕΚ στη συνδρομή που παρέσχε η Eurocontrol στις εθνικές αρχές, η αναιρεσείουσα επικαλείται:
 —
 παραμόρφωση του περιεχομένου της προσβαλλομένης αποφάσεως·
 —
 αντιφατικότητα της αιτιολογίας στην οποία στηρίχθηκε η απόφαση περί μη ακυρώσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, ενώ ο πρώτος λόγος ακυρώσεως είχε γίνει δεκτός·
 —
 αντιφατικότητα της αιτιολογίας, στο μέτρο που το Πρωτοδικείο υποκατέστησε την αιτιολογία του με εκείνη που χρησιμοποίησε η Επιτροπή στην προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 παράβαση της πάγιας νομολογίας όσον αφορά τα όρια του δικαστικού ελέγχου·
 —
 πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά την παράβαση του άρθρου 82 ΕΚ.
 Όσον αφορά τα σφάλματα σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 82 ΕΚ στις δραστηριότητες τυποποιήσεως που ασκεί η Eurocontrol, η αναιρεσείουσα επικαλείται:
 —
 παραμόρφωση του περιεχομένου της προσβαλλομένης αποφάσεως·
 —
 αποδοχή ορισμού της έννοιας της οικονομικής δραστηριότητας αντίθετου προς εκείνο που καθιέρωσε η κοινοτική νομολογία·
 —
 εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της κοινοτικής νομολογίας στον τομέα των παροχών κοινωνικής ασφαλίσεως·
 —
 παράβαση της υποχρεώσεως προσήκουσας αιτιολογήσεως.
 Όσον αφορά τα σφάλματα σχετικά με τη δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 82 ΕΚ στις δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης (ειδικότερα στον τομέα της απόκτησης πρωτοτύπων και του καθεστώτος πνευματικής ιδιοκτησίας) εκ μέρους της Eurocontrol, η αναιρεσείουσα επικαλείται:
 —
 πρόδηλη παραμόρφωση του περιεχομένου της προσβαλλομένης αποφάσεως·
 —
 αποδοχή ορισμού της έννοιας της οικονομικής δραστηριότητας αντίθετου προς εκείνο που καθιέρωσε η κοινοτική νομολογία·
 —
 αλλοίωση και παραμόρφωση του περιεχομένου των αποδεικτικών στοιχείων που παρέσχε η αναιρεσείουσα όσον αφορά την οικονομική φύση της διαχειρίσεως του καθεστώτος πνευματικής ιδιοκτησίας της Eurocontrol.


text:
4. 5 . 96 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ. C 133/33
 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-516/93 ( 1 ) Διαγραφή της υποθεσεως Τ-263/94 ( 1 )
 (96/C 133/67) (96/C 133/69)
 (Γλώσσα διαδικασίας: ri ολλανδική) (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1996, o πρόεδρος του πέμπτου Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 1996, o πρόεδρος του πρώτου
 τετραμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ
 516/93: Pacific Fruit Company NV και Pacific Fruit Company 263/94: J. van Rooy κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 BV κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτρο Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (1) EE αριθ . C 275 TÎK 1 . 10. 1994.
 (•) EE αριθ . C 188 της 10. 7. 1993 .
 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-517/93 ( 1 ) Διαγραφή των συνεκδικαζομενων υποθέσεων
 (96/C 133/68) Τ-27/95 και Τ-29/95 (')
 (96/C 133/70)
 (Γλώσσα διαδικασίας: ri oλλανδική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: ri γαλλική)
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1996, o πρόεδρος του πέμπτου
 τετραμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Με διάταξη της 28ης Φεβρουάριου 1996, o πρόεδρος του
 Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ δευτέρου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 517/93 : Léon Van Parijs NV κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊ Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή των συνεκδικαζομένων
 κής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή υποθέσεων Τ-27/95 και Τ-29/95 , Nicolas Wegter και Antonio
 των .
 B. de Menezes κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 P ) EE αριθ . C 188 της 10. 7. 1993 .
 f 1 ) EE αριθ . C 87 της 8. 4. 1995 .


text:
 4.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 293/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2017 [αίτηση του Najvyšší súd Slovenskej republiky (Σλοβακία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — INGSTEEL spol. sro, Metrostav as κατά Úrad pre verejné obstarávanie
 (Υπόθεση C-76/16) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Δημόσιες συμβάσεις - Οδηγία 2004/18/ΕΚ - Άρθρο 47, παράγραφοι 1, 4 και 5 - Οικονομική και χρηματοοικονομική επάρκεια του διαγωνιζομένου - Οδηγίες 89/665/ΕΟΚ και 2007/66/ΕΚ - Ένδικη προσφυγή κατά αποφάσεως αποκλεισμού διαγωνιζομένου από διαγωνισμό - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 47 - Δικαίωμα σε αποτελεσματική προσφυγή))
 (2017/C 293/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική
 Αιτούν δικαστήριο
 Najvyšší súd Slovenskej republiky
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 INGSTEEL spol. sro, Metrostav as
 κατά
 Úrad pre verejné obstarávanie
 παρισταμένης της: Slovenský futbalový zväz
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 47, παράγραφος 1, στοιχείο α', και παράγραφος 4, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, έχει την έννοια ότι η αναθέτουσα αρχή δύναται να αποκλείσει διαγωνιζόμενο από διαδικασία σύναψης δημόσιας σύμβασης, με το αιτιολογικό ότι αυτός δεν πληροί τη σχετική με τη χρηματοοικονομική επάρκεια προϋπόθεση που έχει τεθεί με την προκήρυξη του διαγωνισμού, σύμφωνα με την οποία απαιτείται η προσκόμιση βεβαίωσης τραπεζικού ιδρύματος που να πιστοποιεί ότι το ίδρυμα αυτό δεσμεύεται να χορηγήσει δάνειο ύψους αντίστοιχου προς το ποσό που ορίζεται στην προκήρυξη του διαγωνισμού και εγγυάται ότι ο διαγωνιζόμενος θα έχει στη διάθεσή του το ποσό αυτό καθόλη τη διάρκεια εκτέλεσης της σύμβασης.
 2)
 Το άρθρο 47, παράγραφος 5, της οδηγίας 2004/18 έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση που, σύμφωνα με την προκήρυξη του διαγωνισμού, απαιτείται η προσκόμιση βεβαίωσης τραπεζικού ιδρύματος με την οποία να δεσμεύεται το ίδρυμα ότι θα χορηγήσει δάνειο ύψους αντίστοιχου με το καθοριζόμενο στην προκήρυξη του διαγωνισμού ποσό και να εγγυάται στον διαγωνιζόμενο ότι θα έχει το ποσό αυτό στη διάθεσή του καθόλη τη διάρκεια εκτέλεσης της σύμβασης, το γεγονός ότι τα τραπεζικά ιδρύματα στα οποία έχει απευθυνθεί ο διαγωνιζόμενος θεωρούν ότι δεν είναι σε θέση να του χορηγήσουν βεβαίωση με τέτοιο περιεχόμενο μπορεί να αποτελεί «βάσιμο λόγο», κατά την έννοια του ως άνω άρθρου, του οποίου η συνδρομή συνεπάγεται ότι ο διαγωνιζόμενος έχει τη δυνατότητα να αποδείξει την οικονομική και χρηματοοικονομική του επάρκεια με οποιοδήποτε άλλο έγγραφο κριθεί κατάλληλο από την αναθέτουσα αρχή, υπό την προϋπόθεση ότι ο διαγωνιζόμενος αυτός αδυνατούσε αντικειμενικά να προσκομίσει τα ζητούμενα από την αναθέτουσα αρχή έγγραφα, πράγμα που εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να διαπιστώσει.
 (1) ΕΕ C 270 της 25.7.2017.