text:
 25.11.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 335/13
 1) Το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, απαγορευ ́οντας, με το ́αρθρο 3, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 δευ ́τερο εδα ́φιο, του βασιλικου ́ διατα ́γματος της
 4ης Οκτωβρι ́ου 1994, την απο ́κτηση απο ́ προ ́σωπα που
 ́εχουν κατοικι ́α στο Βε ́λγιο τι ́τλων δανει ́ου εκδοθε ́ντος στην της 26ης Σεπτεμβρι ́ου 2000
 αλλοδαπη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ το
 ́αρθρο 73 Β της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρο 56 ΕΚ). στην υπο ́θεση C-23/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 2) Το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου φε ́ρει τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 48 της 20.2.1999. («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α
 των εμπορευμα ́ των — ∆ιαδικασι ́ες κατακρατη ́σεως στο
 τελωνει ́ο — Εμπορευ ́ματα υπο ́ καθεστω ́ ς διαμετακομι ́σεως
 — ∆ικαι ́ωμα βιομηχανικη ́ς ιδιοκτησι ́ας — Ανταλλακτικα ́
 για την επισκευη ́ αυτοκινη ́των»)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (2000/C 335/25)
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 της 26ης Σεπτεμβρι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση C-22/99 (αι ́τηση του Pretore di Pinerolo για
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Cristoforo (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 Bertinetto κατα ́ Biraghi SpA (1) στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 («Γεωργι ́α — Κοινη ́ οργα ́νωση των αγορω ́ ν — Γα ́ λα και Στην υπο ́θεση C-23/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 γαλακτοκομικα ́ προϊο ́ντα — Τιμη ́ του γα ́λακτος — (εκπρο ́σωποι: R. B. Wainwright και O. Couvert-Castéra) κατα ́
 'Αρθρο 3 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 804/68») Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: K. Rispal-Bellanger και
 R. Loosli-Surrans), με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Γαλλικη ́
 (2000/C 335/24) ∆ημοκρατι ́α, εφαρμο ́ζοντας, βα ́σει του κω ́δικα πνευματικη ́ς ιδιο-
 κτησι ́ας, διαδικασι ́ες κατακρατη ́σεως απο ́ τις τελωνειακε ́ς αρχε ́ς επι ́
 εμπορευμα ́των που ́εχουν νομι ́μως κατασκευαστει ́ σε κρα ́τος
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 με ́λος της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας και προορι ́ζονται, μετα ́ τη
 διαμετακο ́μιση ́ τους με ́σω του γαλλικου ́ εδα ́φους, για την αγορα ́
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ α ́λλου κρα ́τους με ́λους, ο ́που μπορου ́ν να διατεθου ́ν νομι ́μως
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») στο εμπο ́ριο, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει δυνα ́μει του
 α ́ρθρου 30 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως,
 Στην υπο ́θεση C-22/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Pretore α ́ρθρου 28 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους
 di Pinerolo (Ιταλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, J. C. Moitinho de Almeida
 α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α και L. Sevón, προε ́δρους τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn,
 ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του J.-P. Puissochet, P. Jann, H. Ragnemalm (εισηγητη ́), M. Wathelet
 αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Cristoforo Bertinetto και Biraghi και Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμμα-
 SpA, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α τε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́-
 του α ́ρθρου 3 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 804/68 του Συμβουλι ́ου, δωσε στις 26 Σεπτεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 της 27ης Ιουνι ́ου 1968, περι ́ κοινη ́ς οργανω ́σεως αγορα ́ς στον διατακτικο ́:
 τομε ́α του γα ́λακτος και των γαλακτοκομικω ́ ν προϊο ́ντων (ΕΕ ειδ.
 ́εκδ. 03/003, σ. 82), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο 1) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εφαρμο ́ζοντας, βα ́σει του κω ́ δικα
 απο ́ τους D. A. O. Edward, προ ́εδρο τμη ́ματος, L. Sevón, P. Jann, πνευματικη ́ς ιδιοκτησι ́ας, διαδικασι ́ες κατακρατη ́σεως απο ́
 H. Ragnemalm (εισηγητη ́) και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς τις τελωνειακε ́ς αρχε ́ς επι ́εμπορευμα ́των που ́εχουν νομι ́μως
 εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια κατασκευαστει ́σε κρα ́τος με ́λος της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 26 Σεπτεμβρι ́ου 2000 και προορι ́ζονται, μετα ́ τη διαμετακο ́μιση ́ τους με ́σω του
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: γαλλικου ́ εδα ́φους, για την αγορα ́ ́αλλου κρα ́τους με ́λους,
 ́οπου μπορου ́ν να διατεθου ́ν νομι ́μως στο εμπο ́ριο, παρε ́βη
 Το ́αρθρο 3 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 804/68 του Συμβουλι ́ου, τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει δυνα ́μει του ́αρθρου 30 της
 της 27ης Ιουνι ́ου 1968, περι ́ κοινη ́ς οργανω ́ σεως αγορα ́ς στον Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρου 28 ΕΚ).
 τομε ́α του γα ́λακτος και των γαλακτοκομικω ́ ν προϊο ́ντων, δεν
 επιτρε ́πει εθνικη ́ νομοθεσι ́α, ́οπως εν προκειμε ́νω αυτη ́ της κυ ́ριας 2) Καταδικα ́ζει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 δι ́κης, η οποι ́α σκοπει ́ στην προω ́ θηση και διευκο ́λυνση της
 καθιερω ́ σεως ενιαι ́ας τιμη ́ς του γα ́λακτος κατα ́ την παραγωγη ́.
 (1) EE C 86 της 27.3.1999.
 ( 1) EE C 86 της 27.3.1999.


text:
 19.3.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/14
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 19ης Ιανουαρίου 2005
 στην υπόθεση T-387/03, Proteome Inc. κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα (ΓΕΕΑ) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Λεκτικό σήμα BIOKNOWLEDGE - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 - Περιγραφικό σημείο»)
 (2005/C 69/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση T-387/03, Proteome Inc., με έδρα το Beverly, Μασσαχουσέτη (Ηνωμένες Πολιτείες), εκπροσωπούμενη από τους M. Edenborough, barrister, C. Jones, τις A. Brodie και C. Loweth, solicitors, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), (εκπρόσωποι: P. Bullock και S. Laitinen, που έχει ως αντικείμενο προσφυγή που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 25ης Αυγούστου 2003 (υπόθεση R 0707/2002-4), και της αποφάσεως του εξεταστή, της 21ης Ιουνίου 2002, με την οποία απορρίφθηκε η καταχώριση του λεκτικού σήματος BIOKNOWLEDGE, το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Azizi, πρόεδρο, M. Jaeger και F. Dehousse, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 19 Ιανουαρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 21 της 24.1.2004.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 16.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/19
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 3ης Μαρτίου 2009 — Χρήστος Μιχαήλ κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-268/08 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Άρθρα 12α και 24 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων - Ηθική παρενόχληση - Καθήκον αρωγής - Παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών - Εσφαλμένος νομικός χαρακτηρισμός των πραγματικών περιστατικών)
 2009/C 113/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Χρήστος Μιχαήλ (εκπρόσωπος: Χ. Μεϊντάνης, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Berscheid και J. Currall, καθώς και E. Βουρτζάλας και I. Αντύπας, avocats)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 16ης Απριλίου 2008, T-486/04, Μιχαήλ κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή του νυν αναιρεσείοντος με αίτημα την ακύρωση της σιωπηρής απορριπτικής αποφάσεως της Επιτροπής, της 20ής Μαρτίου 2004, σχετικά με αίτηση αρωγής που υπέβαλε ο νυν αναιρεσείων βάσει του άρθρου 24 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως — Παράβαση του άρθρου 12α του ως άνω Κανονισμού — Ηθική παρενόχληση — Παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών — Εσφαλμένος νομικός χαρακτηρισμός των πραγματικών περιστατικών
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τον Χ. Μιχαήλ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 223 της 30.8.2008.


text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/51
 Προσφυγή της εταιρίας Qualcomm Wireless Business Solutions Europe B.V. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2004
 (Υπόθεση Τ-48/04)
 (2004/C 94/139)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Η εταιρία Qualcomm Wireless Business Solutions Europe B.V., με έδρα το Waalre (Κάτω Χώρες), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Dr G. Berrisch και D. Hull, άσκησε στις 10 Φεβρουαρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Η προσφεύγουσα διαθέτει σε πελάτες σε όλη την Ευρώπη ένα σύστημα διαχειρίσεως στόλου φορτηγών αυτοκινήτων μέσω δορυφόρου, καλούμενο EutelTRACS. Ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 30ής Απριλίου 2003 (1). Με την προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή θεώρησε σύμφωνη με την κοινή αγορά και με τη Συμφωνία για τον ΕΟΧ την ανάληψη του ελέγχου της Toll Collect GmbH από κοινού από την DaimlerChrysler Services και την Deutsche Telekom.
 Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η Toll Collect συστάθηκε αφού μια κοινοπραξία των εταιριών DaimlerChrysler Services, Deutsche Telekom AG και Compagnie Financière et Industrielle des Autoroutes S.A. ανακηρύχθηκε ανάδοχος σε σχετικό διαγωνισμό που διοργάνωσε η Γερμανική Κυβέρνηση για τη δημιουργία και τη λειτουργία ενός συστήματος εισπράξεως διοδίων από τα φορτηγά που διασχίζουν τους γερμανικούς αυτοκινητοδρόμους. Η προσβαλλόμενη απόφαση δεν εξέτασε τις σχετικές με την είσπραξη διοδίων δραστηριότητες της Toll Cοllect αλλά το ζήτημα αν οι μετέχοντες στην κοινοπραξία θα μπορούσαν να παρέχουν υπηρεσίες τηλεματικής μέσω της Toll Collect. Όπως υποστήριξε η προσφεύγουσα, η Επιτροπή δέχθηκε ότι οι μετέχοντες στην κοινοπραξία θα αποκτούσαν δεσπόζουσα θέση στην αγορά εξοπλισμού τηλεματικής για επιχειρήσεις μεταφορών και σχετικής υλικοτεχνικής υποδομής, κατέληξε όμως στο συμπέρασμα ότι αρκούσε η ανάληψη υποχρεώσεων περί του αντιθέτου.
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, όταν η Επιτροπή θεώρησε ότι η ανάληψη υποχρεώσεων θα αρκούσε για να αποτρέψει το ενδεχόμενο να καταστεί η τοποθετούμενη στα οχήματα συσκευή τής Toll Collect το κύριο μέσο για την παροχή υπηρεσιών τηλεματικής, το εν λόγω κοινοτικό όργανο υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, αντιλήφθηκε εσφαλμένα τα πραγματικά περιστατικά και ενήργησε αντιφάσκοντας προς τα δικά του συμπεράσματα. Κατά την προσφεύγουσα, οι αναλήψεις υποχρεώσεων δεν μπορούν να εξαφανίσουν τα σχετικά με τον ανταγωνισμό προβλήματα που διέγνωσε η Επιτροπή, δηλαδή το ότι η τοποθετούμενη στα οχήματα συσκευή τής Toll Collect, που παρέχει τη δυνατότητα παροχής των κύριων υπηρεσιών τηλεματικής, δίδεται δωρεάν και ότι οι επιχειρήσεις που εκμεταλλεύονται φορτηγά αυτοκίνητα δεν θα δέχονται να πληρώνουν για τη χρησιμοποίηση εναλλακτικών συστημάτων όταν θα μπορούν να εξασφαλίζουν την παροχή υπηρεσιών τηλεματικής μέσω της συσκευής τής Toll Collect. Η προσφεύγουσα διατείνεται περαιτέρω ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αιτιολογείται επαρκώς.
 (1) Απόφαση 2003/792/ΕΚ της Επιτροπής, της 30ής Απριλίου 2003, που κηρύσσει μία πράξη συγκέντρωσης συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά και τη Συμφωνία για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/M.2903 - DaimlerChrysler / Deutsche Telekom / JV) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2003) 1409) (ΕΕ L 300, σ. 62).


text:
 29.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/11
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 16ης Ιανουαρίου 2008 [αίτηση του Conseil de prud'hommes του Beauvais (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Olivier Polier κατά Najar EURL
 (Υπόθεση C-361/07) (1)
 (Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως - Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως - Σύμβαση 158 της Διεθνούς Οργανώσεως Εργασίας - Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης - Απόλυση άνευ λόγου - Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου)
 (2008/C 79/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil de prud'hommes [Εργατοδικείο] του Beauvais
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Olivier Polier
 Εναγόμενη: Najar EURL
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Conseil de prud'hommes [Εργατοδικείο] του Beauvais (Γαλλία) — Ερμηνεία του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (άρθρα 30 και 33), του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη (άρθρα 24 και 27) και της Συμβάσεως 158 της Διεθνούς Οργανώσεως Εργασίας περί απολύσεων — Απόλυση εργαζομένου άνευ λόγου — Κύρος εθνικής ρυθμίσεως υπό το πρίσμα των προαναφερθεισών κανόνων
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι προδήλως αναρμόδιο να απαντήσει στα ερωτήματα που υπέβαλε το conseil de prud'hommes του Beauvais με απόφαση της 9ης Ιουλίου 2007.
 (1) ΕΕ C 269 της 10.11.2007.


text:
 26.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 107/26
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 22ας Φεβρουαρίου 2008 — Base κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-295/06) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Τηλεπικοινωνίες - Άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ - Χονδρική αγορά απόληξης φωνητικής κλήσης στα ατομικά κινητά τηλεφωνικά δίκτυα στο Βέλγιο - Σημαντική ισχύς στην αγορά - Έγγραφο παρατηρήσεων της Επιτροπής - Πράξη μη δεκτική προσφυγής - Έλλειψη άμεσου επηρεασμού - Απαράδεκτο)
 (2008/C 107/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Base NV (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: A. Verheyden, Y. Desmedt και F. Bimont, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: É. Gippini Fournier, M. Shotter και K. Mojzesowicz)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως που υποτίθεται ότι περιέχεται στο έγγραφο της Επιτροπής της 4ης Αυγούστου 2006, που απευθυνόταν προς το Βελγικό Ινστιτούτο Ταχυδρομικών Υπηρεσιών και Τηλεπικοινωνιών και περιείχε παρατηρήσεις κατ' εφαρμογήν του άρθρου 7, της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) (ΕΕ L 108, σ. 33), σχετικά με σχέδιο αποφάσεως που κοινοποιήθηκε από την εν λόγω ρυθμιστική αρχή (υπόθεση BE/2006/0433).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Η Base NV φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής.
 3.
 Η Mobistar SA και το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 310 της 16.12.2006.


text:
 9.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/12
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Oberster Gerichtshof (Αυστρία) στις 19 Μαρτίου 2012 — Pensionsversicherungsanstalt κατά Peter Brey
 (Υπόθεση C-140/12)
 2012/C 165/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείον: Pensionsversicherungsanstalt
 Αναιρεσίβλητος: Peter Brey
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει το αντισταθμιστικό επίδομα να λαμβάνεται υπόψη ως παροχή του «συστήματος κοινωνικής πρόνοιας» κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004 (1);
 (1) Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ L 158, σ. 77).


text:
 12.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 8/12
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 28ης Νοεμβρίου 2007 — Βουνάκης κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-214/05) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας - Περίοδος αξιολογήσεως 2003 - Προσδιορισμός των στόχων που πρέπει να επιτευχθούν - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Αναντιστοιχία μεταξύ της βαθμολογίας και των σχολίων - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως)
 (2008/C 8/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ιπποκράτης Βουνάκης (Wezembeek-Oppem, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Orlandi, X. Martin, A. Coolen, J.-N. Louis και É. Marchal, στη συνέχεια S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Berscheid και V. Joris)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 13ης Ιουλίου 2004 περί καταρτίσεως της εκθέσεως εξελίξεως της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος για τη χρονική περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2003.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της 13ης Ιουλίου 2004 περί καταρτίσεως της εκθέσεως εξελίξεως της σταδιοδρομίας του Ιπποκράτη Βουνάκη για τη χρονική περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2003 όσον αφορά το σημείο «Rendement».
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 205 της 20.8.2005.


text:
24.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 21/35
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Pijnacker Hordijk, άσκησε στις 10 Οκτωβρίου 2003 ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 της 20ής Οκτωβρίου 2003
 στην υπόθεση T-46/03 R: Leali SpA κατά Επιτροπής των Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 1. να ακυρώσει το άρθρο 2 της αποφάσεως 2003/515/EK της
 («∆ιαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Ανταγωνισμός — Επιτροπής, της 17ης Φεβρουαρίου 2003, σχετικά με το
 Καταβολή προστίμου — Τραπεζική εγγύηση — Επείγον καθεστώς ενισχύσεων που έθεσαν σε εφαρμογή οι Κάτω
 — Απουσία») Χώρες υπέρ των διεθνών χρηματοδοτικών δραστηριοτήτων,
 κατά το μέτρο που δεν υπάγει στο μεταβατικό καθεστώς τις
 επιχειρήσεις που στις 11 Ιουλίου 2001 είχαν ήδη ζητήσει
 (2004/C 21/74)
 από την εφορία να εφαρμοστεί επ' αυτών η ρύθμιση περί
 διεθνών χρηματοδοτικών δραστηριοτήτων, αλλά μέχρι την
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) πιο πάνω ημερομηνία δεν είχε ακόμη ληφθεί ρητή απόφαση
 επί των αιτήσεων αυτών·
 2. να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα τόσο της
 Στην υπόθεση T-46/03 R, Leali SpA, με έδρα το Odolo (Ιταλία), ίδιας όσο και της προσφεύγουσας.
 εκπροσωπούμενη από τους G. Belotti και G. Vezzoli, δικηγόρους,
 υποστηριζόμενη από την Ιταλική ∆ημοκρατία (εκπρόσωπος:
 M. Braguglia), κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: L. Pignataro και Α. Whelan), με αντικείμενο
 αίτηση αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 17ης ∆εκεμβρίου 2002 σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του
 άρθρου 65 ΑΧ (COMP/37.956 — Ράβδοι σκυροδέματος), καθ' ό
 μέρος επιβάλλει στην αιτούσα, αλληλεγγύως με την υπό εκκαθά-
 ριση εταιρία Αcciaierie e Ferriere Leali Luigi SpA, πρόστιμο Η προσφεύγουσα ζήτησε στις 27 ∆εκεμβρίου 2000 από την
 ύψους 6,039 εκατομμυρίων ευρώ και μόνο στην αιτούσα πρόστιμο ολλανδική εφορία να της επιτρέψει να δημιουργήσει από 1ης Ια-
 ύψους 1,082 εκατομμυρίων ευρώ, ο πρόεδρος του Πρωτοδικείου νουαρίου 2000 αποθεματικό βάσει της ρυθμίσεως περί διεθνών
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εξέδωσε στις 20 Οκτωβρίου 2003, χρηματοδοτικών δραστηριοτήτων.
 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων. Με την προσβαλλόμενη απόφαση (1), η Επιτροπή θεώρησε τη
 ρύθμιση περί διεθνών χρηματοδοτικών δραστηριοτήτων ασύμβατη
 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. με την κοινή αγορά και επέβαλε στην Ολλανδική Κυβέρνηση να
 καταργήσει τη ρύθμιση αυτή. Επί πλέον, η προσβαλλόμενη
 απόφαση περιέχει μια μεταβατική ρύθμιση. Στη συνέχεια, η
 Επιτροπή, σε απάντηση ερωτήσεως των Κάτω Χωρών, εξέθεσε ότι η
 μεταβατική αυτή ρύθμιση δεν ισχύει για επιχειρήσεις που, όπως η
 προσφεύγουσα, ναι μεν είχαν υποβάλει πριν από τις 11 Απριλίου
 2003 αίτηση για την εφαρμογή της ρυθμίσεως περί διεθνών
 χρηματοδοτικών δραστηριοτήτων, πλην όμως ακόμη δεν είχε
 ακόμη ληφθεί απόφαση επί της αιτήσεως αυτής. Κατόπιν αυτού, η
 Προσφυγή της Friesland Coberco Dairy Foods Holding ολλανδική εφορία απέρριψε την αίτηση της προσφεύγουσας.
 N.V. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που
 ασκήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2003
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει
 (Υπόθεση Τ-348/03) παραβίαση των γενικών αρχών του κοινοτικού δικαίου, και μεταξύ
 αυτών της αρχής της ισότητας και της αρχής της προστασίας
 της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Κατά την προσφεύγουσα, οι
 (2004/C 21/75) γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου αντιτίθενται στο να περιο-
 ριστεί η μεταβατική ρύθμιση στις επιχειρήσεις για τις οποίες είχε
 ληφθεί απόφαση μέχρι τις 11 Ιουλίου 2001. Με τον περιορισμό
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 αυτόν, χωρίς καμία αντικειμενική δικαιολογία έτυχαν διαφορετικής
 μεταχειρίσεως επιχειρήσεις των οποίων η αίτηση να επιτραπεί η
 δημιουργία αποθεματικού εκκρεμούσε στην εφορία και οι οποίες
 μπορούσαν να έχουν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ως προς το
 Η εταιρία Friesland Coberco Dairy Foods Holding N.V., με έδρα ότι είναι συμβατή με τη Συνθήκη η ρύθμιση περί διεθνών
 το Meppel (Κάτω Χώρες), εκπροσωπούμενη από τον Εrik H. χρηματοδοτικών δραστηριοτήτων.


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/8
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) στις 30 Μαρτίου 2007 — Hartlauer Handelsgesellschaft mbH κατά Wiener Landesregierung und Oberösterreichische Landesregierung
 (Υπόθεση C-169/07)
 (2007/C 155/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Hartlauer Handelsgesellschaft mbH
 Καθού: Wiener Landesregierung und Oberösterreichische Landesregierung
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιβαίνει προς το άρθρο 43 EΚ (σε συνδυασμό με το άρθρο 48 EΚ) η εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως σύμφωνα με την οποία απαιτείται, για την ίδρυση ιδιωτικού νοσηλευτικού ιδρύματος υπό τον τύπο εκμεταλλεύσεως ενός ανεξάρτητου κέντρου υγείας για την παροχή οδοντιατρικής περιθάλψεως (οδοντιατρικού κέντρου υγείας), άδεια ιδρύσεως και η άδεια αυτή δεν χορηγείται όταν, σύμφωνα με τον αναφερόμενο σκοπό του ιδρύματος και την προβλεπόμενη προσφορά υπηρεσιών σε σχέση με την υφιστάμενη προσφορά περιθάλψεως από τους εγκατεστημένους ιατρούς που είναι συμβεβλημένοι με ασφαλιστικά ταμεία, τις εγκαταστάσεις που ανήκουν σε ασφαλιστικά ταμεία και αυτές που είναι συμβεβλημένες με αυτά, καθώς και τους εγκατεστημένους οδοντιάτρους που είναι συμβεβλημένοι με ασφαλιστικά ταμεία, δεν υφίσταται ανάγκη για το σχεδιαζόμενο οδοντιατρικό κέντρο υγείας;
 2)
 Μεταβάλλεται η απάντηση στο πρώτο ερώτημα, στην περίπτωση που πρέπει να συμπεριληφθεί στον έλεγχο των υφισταμένων αναγκών και η υπάρχουσα προσφορά περιθάλψεως από τα τμήματα εξωτερικών ιατρείων των δημόσιων, ιδιωτικών κοινωφελών και λοιπών νοσηλευτικών ιδρυμάτων που είναι συμβεβλημένα με ασφαλιστικά ταμεία;


text:
 Avis juridique important
 |
 E1997J0320(01)
 Σύνθεση του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 090 της 20/03/1997 σ. 0023 - 0023
 Σύνθεση του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ (97/C 90/08)Εκλογή του Προέδρου του Δικαστηρίου σύμφωνα με τη συμφωνία για τις μεταβατικές ρυδμίσειςΣτις 5 Δεκεμβρίου 1996, οι Δικαστές εξέλεξαν τον Δικαστή Bjψrn Haug ως Πρόεδρο του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ σύμφωνα με τη συμφωνία για τις μεταβατικές ρυθμίσεις και το άρθρο 30 της συμφωνίας για την ίδρυση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου για τριετή περίοδο αρχής γενομένης από την 1η Ιανουαρίου


text:
 1.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 180/54
 Προσφυγή της 20ής Μαΐου 2009 — Δημοκρατία της Σλοβενίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση T-197/09)
 2009/C 180/101
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβενική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Σλοβενίας (εκπρόσωπος: Ž. Cilenšek Bončina, μέλος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση Ε(2009) 1945 (1) της Επιτροπής, της 19ης Μαρτίου 2009, περί εξαίρεσης από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ), καθόσον εξαιρεί ορισμένες δαπάνες που πραγματοποίησε η Σλοβενία,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα της Δημοκρατία της Σλοβενίας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή εξαίρεσε για τα οικονομικά έτη 2005 και 2006, λόγω ελλείψεων σε βασικούς ελέγχους, εσφαλμένης προσέγγισης και τεχνικής ελέγχου και ανεπαρκών μέσων, ορισμένες δαπάνες της Δημοκρατίας της Σλοβενίας από την κοινοτική χρηματοδότηση και διέταξε κατ’ αποκοπή δημοσιονομική διόρθωση 5 % για τις άμεσες ενισχύσεις, επικαλούμενη την εξέταση των εθνικών ελέγχων που διεξήγαγαν οι υπηρεσίες της, στο εν λόγω κράτος μέλος, τον Μάρτιο του 2005.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ειδικότερα ότι η Επιτροπή:
 —
 λόγω εσφαλμένης εκτίμησης των πραγματικών περιστατικών, εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) 2419/2001 (2) της Επιτροπής, και το άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΚ)796/2004 (3), καθόσον διενήργησε πολύ αργά την εξέταση· επέλεξε προς τούτο μια μη τυπική περιοχή όπου εξέτασε προδήλως μικρούς αγρούς· για την εξέταση αυτή, δεν έλαβε υπόψη το διεθνές πρότυπο 530 και αδικαιολόγητα προσήψε στην προσφεύγουσα τη χρήση ως μέτρου σύγκρισης του προτύπου αυτού·
 —
 παραβίασε της αρχή της απαγόρευσης της άνισης μεταχείρισης των κρατών μελών, καθόσον διενήργησε την εξέταση των εθνικών ελέγχων εντός των άλλων κρατών μελών σε πολύ ευρύτερη βάση και συνεπώς με πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα·
 —
 εφάρμοσε μια απόφαση, ήτοι τη δημοσιονομική διόρθωση του 5 %, η οποία, λόγω του περιορισμένου κινδύνου για το Ταμείο με δεδομένο το ύψος των χορηγηθέντων πόρων, είναι προδήλως δυσανάλογη σε σχέση με τη σοβαρότητα και το εύρος της διαπιστωθείσας παράβασης·
 —
 ενήργησε κατά παραβίαση των αρχών της καλής πίστης και της επιεικείας, καθόσον οι υπηρεσίες της δεν αμφισβήτησαν την ορθότητα των οδηγιών σχετικά με τη χρήση του ως άνω μέτρου σύγκρισης και, μέχρι το φθινόπωρο του 2005, δεν επέσυραν την προσοχή της προσφεύγουσας στα σχετικά προβλήματα.
 (1) ΕΕ L 75, 21.3.2009, σ. 15.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 2419/2001 της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2001, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου για ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων που θεσπίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3508/92 (ΕΕ L 327 της 12.12.2001, σ. 11).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ)796/2004 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή της πολλαπλής συμμόρφωσης, της διαφοροποίησης και του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς (ΕΕ L 141 της 30.4.2004, σ. 18).


text:
 31.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/49
 Προσφυγή της 26ης Μαΐου 2010 — Ιταλία κατά Επιτροπής και EPSO
 (Υπόθεση T-248/10)
 ()
 2010/C 209/73
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: P. Gentili, avvocato dello Stato)
 Καθών: Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Επιλογής Προσωπικού (EPSO)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προκήρυξη γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/177/10 — Διοικητικοί υπάλληλοι (AD 5) που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως της 16ης Μαρτίου 2010, C 64 Α·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοιοι με εκείνους που προβάλλονται στην υπόθεση T-218/09, Ιταλία κατά Επιτροπής (1).
 (1) EE C 180, της 1.8.2009, σ. 59.


text:
21.2.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 47/29
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα τοπική επιτροπή προσωπικού των Βρυξελλών την περίοδο
 μεταξύ 2 και 14 ∆εκεμβρίου 2002.
 Η προσφεύγουσα, πρώην υπάλληλος της Επιτροπής, εργάστηκε
 επί σειράν ετών στο κτίριο BERLAYMONT το οποίο τότε είχε — Εάν είναι αναγκαίο, να ακυρώσει επίσης τις αποφάσεις κατά
 αμίαντο. Το 1996, η προσφεύγουσα ζήτησε να αναγνωριστεί η των οποίων ασκήθηκε η ανωτέρω ένσταση, δηλαδή:
 επαγγελματική προέλευση της ασθένειάς της και, το 1998, ζήτησε
 να ζητηθεί γνωμάτευση από ιατρική επιτροπή σύμφωνα με το — κατά της παράλειψης της Επιτροπής να επέμβει προς
 άρθρο 21 της κοινής ρυθμίσεως σχετικά με την ασφάλιση διόρθωση ενδεχομένων σφαλμάτων στη διαλογή που
 έναντι των κινδύνων ατυχήματος και επαγγελματικής νόσου των έγιναν κατά τη διενέργεια των καταστατικών εκλογών
 υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Η εν λόγω ιατρική του 2002 στην τοπική επιτροπή προσωπικού των
 επιτροπή εξέδωσε μια πρώτη γνωμάτευση κατά πλειοψηφία το Βρυξελλών.
 2000, αλλά, κατόπιν διοικητικής ενστάσεως της προσφεύγουσας,
 η καθής αποφάσισε να ζητήσει εκ νέου τη γνώμη της ιατρικής — κατά της απόφασης που κοινοποιήθηκε στις 10 Ιανουα-
 επιτροπής. Με επιστολή της 7ης Οκτωβρίου 2003, η Επιτροπή ρίου 2003 από τον Πρόεδρο του εκλογικού γραφείου,
 πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι η ιατρική επιτροπή είχε κατόπιν των δύο αιτήσεων που κατέθεσε ο προσφεύγων
 καταθέσει το πόρισμά της. Με την ίδια επιστολή, η Επιτροπή στις 23 ∆εκεμβρίου 2002.
 πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι επικύρωνε την απόφασή της
 να μην αναγνωρίσει την επαγγελματική προέλευση των παθήσεων — Να καταδικάσει την Επιτροπή στην καταβολή του ποσού των
 της προσφεύγουσας. Με επιστολές της 17ης και της 29 635 ευρώ προς αποζημίωση.
 27ης Οκτωβρίου 2003, η Επιτροπή χρέωσε την προσφεύγουσα με
 ορισμένες δαπάνες και αμοιβές μελών της ιατρικής επιτροπής. — Να υποχρεώσει την εναγόμενη στα δικαστικά έξοδα.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα επικαλείται
 παρατυπίες της γνωματεύσεως της ιατρικής επιτροπής καθώς και Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 των σχετικών αποφάσεων και πράξεων, παράβαση του καθήκοντος
 αρωγής όσον αφορά την απόφαση περί δαπανών και αμοιβών,
 παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, κατάχρηση εξου- Προς υποστήριξη της προσφυγής του ο προσφεύγων επικαλείται
 σίας, καθώς και παραβίαση της αρχής της προστασίας της προφανές σφάλμα αξιολόγησης, παράβαση του καθήκοντος
 δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. αρωγής και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, καθώς
 και του 1ου άρθρου του παραρτήματος II του Κανονισμού
 Υπηρεσιακής Καταστάσεως.
 Προσφυγή του Joseph Vanhellemont κατά της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 10 ∆εκεμ-
 βρίου 2003
 Προσφυγή της Fédération de l’Hospitalisation Privée «FHP»
 (Ομοσπονδία Ιδιωτικής Περίθαλψης) κατά της Επιτροπής των
 (Υπόθεση Τ-396/03) Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 10 ∆εκεμβρίου
 2003
 (2004/C 47/57)
 (Υπόθεση Τ-397/03)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (2004/C 47/58)
 Ο Joseph Vanhellemont, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος
 από τον Lucas Vogel, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ- (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 βούργο, άσκησε στις 10 ∆εκεμβρίου 2003 προσφυγή ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η Fédération de l’Hospitalisation Privée «FHP» (Ομοσπονδία
 Ιδιωτικής Περίθαλψης) με έδρα το Παρίσι, εκπροσωπούμενη από
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: τον Sylvestre Tandeau de Marsac, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 10 ∆εκεμβρίου 2003 προσφυγή
 — Να ακυρώσει την απόφαση που εκδόθηκε από την Α∆Α ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της
 στις 26 Αυγούστου 2003 και του κοινοποιήθηκε στις Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 5 Σεπτεμβρίου 2003, με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση
 που άσκησε ο προσφεύγων την 1η Απριλίου 2003, με την
 οποία ζητούσε την ακύρωση της από 10 Ιανουαρίου 2003 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 απόφασης του προέδρου του εκλογικού γραφείου, η οποία,
 κατόπιν δύο αιτήσεων του προσφεύγοντος στις 23 ∆εκεμ- — Να αναγνωρίσει την παράλειψη της Επιτροπής των Ευρωπαϊ-
 βρίου 2002, δεν έκανε δεκτή την αναδιαλογή των ψήφων κών Κοινοτήτων στο πλαίσιο της αποδεικτικής διαδικασίας
 της ψηφοφορίας που διεξήχθη κατά τις εκλογές για την της καταγγελίας που κατατέθηκε με αριθμό Α/40342-Η3.


text:
 24.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/30
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Ιουλίου 2015 — Deutsche Rockwool Mineralwoll κατά ΓΕΕΑ — Ceramicas del Foix (Rock & Rock)
 (Υπόθεση T-436/12) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Κοινοτικό εικονιστικό σήμα Rock & Rock - Προγενέστερα εθνικά λεκτικά σήματα MASTERROCK, FIXROCK, FLEXIROCK, COVERROCK και CEILROCK - Σχετικός λόγος μη καταχωρίσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (EK) 207/2009])
 (2015/C 279/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Deutsche Rockwool Mineralwoll GmbH & Co. OHG (Gladbeck, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. Krenzel, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: L. Rampini)
 Αντίδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Ceramicas del Foix, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: M. Pérez Serrres και R. Guerras Mazón, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 10ης Ιουλίου 2012 (υπόθεση R 495/2011-2), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ Deutsche Rockwool Mineralwoll GmbH & Co. OHG και Ceramicas del Foix, SA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Deutsche Rockwool Mineralwoll GmbH & Co. OHG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 379 της 8.12.2012.


text:
 5.3.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 57/39
 Αγωγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της εταιρείας «ΠΑΡΘΕΝΩΝ Α.Ε.», που ασκήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2005
 (Υπόθεση Τ-7/05)
 (2005/C 57/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εκπροσωπούμενη από το Δημήτριο Τριανταφύλλου, νομικό σύμβουλό της, βοηθούμενο από το Νικόλαο Κορογιαννάκη, δικηγόρο, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 11 Ιανουαρίου 2005 προσφυγή κατά της «ΠΑΡΘΕΝΩΝ – ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΩΝ – ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ – ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ – ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΞΑΓΩΓΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ».
 Η ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1.
 Να καταδικαστεί η εναγομένη να καταβάλει το ποσό των 325 452,80 Ευρώ, που αντιστοιχεί σε 259 800 Ευρώ ως κεφάλαιο και 65 652,80 Ευρώ ως τόκους υπερημερίας, μέχρι τη 10.01.2005
 2.
 Να καταδικαστεί η εναγομένη να καταβάλει επιπλέον τόκους ύψους 71,18 Ευρώ την ημέρα μέχρι την πλήρη αποπληρωμή της οφειλής και
 3.
 Να καταδικαστεί η εναγομένη στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, εκπροσωπούμενη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, συνήψε με την εναγομένη ως συντονιστή και μέλος κοινοπραξίας σύμβαση η οποία εντασσόταν στην εφαρμογή των διατάξεων του ειδικού προγράμματος «έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης στον τομέα της Γεωργίας και Αλιείας». Η σύμβαση αφορούσε ειδικότερα στην εκτέλεση σχεδίου υπό τον τίτλο «εξεύρεση νέας μεθόδου για τον καθαρισμό και το ξεφλούδισμα φρούτων» και έπρεπε να εκτελεστεί εντός 24 μηνών από την 1η Σεπτεμβρίου 1998. Στα πλαίσια της σύμβασης η Επιτροπή ανέλαβε την υποχρέωση να συμβάλει οικονομικά στην καλή εκτέλεση του σχεδίου, σε ποσοστό 50 % των επιλέξιμων δαπανών και μέχρι ποσού 433 000 ECU.
 Επειδή το έργο δεν είχε ολοκληρωθεί κατά την προβλεπόμενη ημερομηνία (31/8/2000) ούτε η εναγομένη είχε καταθέσει επιστημονική έκθεση και έκθεση κόστους, όπως προβλεπόταν από τη σύμβαση, η Επιτροπή αποφάσισε να λύσει τη σύμβαση από την 24 Φεβρουαρίου 2001. Από τη μεταγενέστερη αλληλογραφία μεταξύ της εναγομένης και της Επιτροπής δεν προέκυψαν, κατά την άποψη της Επιτροπής, νέα στοιχεία που θα μπορούσαν να μεταβάλουν το περιεχόμενο της απόφασης της Επιτροπής.
 Με την αγωγή της η Επιτροπή επιδιώκει την επιστροφή του ποσού των 259 800 Ευρώ που κατέβαλε στην εναγομένη ως προκαταβολή της οικονομικής συμμετοχής της στην εκτέλεση του έργου καθώς και την καταβολή των οφειλομένων επί του ποσού αυτού τόκων, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Ελληνικού δικαίου που είναι εφαρμοστέο σύμφωνα με τη σύμβαση.


text:
 11.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 251/20
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Μαΐου 2016 – Γαλλία και IFP Énergies nouvelles κατά Επιτροπής
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-479/11 και T-157/12) (1)
 ([Κρατική ενίσχυση - Πετρελαϊκή έρευνα - Έμμεση και απεριόριστη εγγύηση του Δημοσίου υπέρ του Institut français du pétrole (IFP) μέσω της μετατροπής του σε δημόσιο νομικό πρόσωπο βιομηχανικού και εμπορικού χαρακτήρα (EPIC) - Πλεονέκτημα - Τεκμήριο υπάρξεως πλεονεκτήματος])
 (2016/C 251/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικώς E. Belliard, G. de Bergues, B. Beaupère-Manokha και J. Gstalter, στη συνέχεια E. Belliard, G. de Bergues, J. Gstalter και S. Menez, στη συνέχεια G. de Bergues, S. Menez, D. Colas και J. Bousin και τέλος G. de Bergues, D. Colas και J. Bousin) (υπόθεση T-479/11)· και IFP Énergies nouvelles (Rueil-Malmaison, Γαλλία) (εκπρόσωποι: αρχικώς É. Morgan de Rivery και A. Noël-Baron, στη συνέχεια É. Morgan de Rivery και E. Lagathu, δικηγόροι) (υπόθεση T-157/12)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Stromsky, D. Grespan και K. Talabér-Ritz)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ με αίτημα να ακυρωθεί η απόφαση 2012/26/ΕΕ της Επιτροπής, της 29ης Ιουνίου 2011, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 35/08 (πρώην NN 11/08) που χορήγησε η Γαλλία στον δημόσιο οργανισμό «Institut Français du Pétrol» (ΕΕ 2012, L 14, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει το άρθρο 1, παράγραφοι 3 έως 5, καθώς και τα άρθρα 2 έως 12 της αποφάσεως 2012/26/ΕΕ της Επιτροπής, της 29ης Ιουνίου 2011, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 35/08 (πρώην NN 11/08) που χορήγησε η Γαλλία στον δημόσιο οργανισμό «Institut Français du Pétrol».
 2)
 Απορρίπτει τις προσφυγές κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δύο τρίτα των δικαστικών εξόδων της στις υποθέσεις T-479/11 και T-157/12 καθώς και τα δύο τρίτα των εξόδων της Γαλλικής Δημοκρατίας και του IFP Énergies nouvelles.
 4)
 Η Γαλλική Δημοκρατία φέρει το ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων της καθώς και το ένα τρίτο των εξόδων της Επιτροπής στην υπόθεση T-479/11.
 5)
 Το IFP Énergies nouvelles φέρει το ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων του καθώς και το ένα τρίτο των εξόδων της Επιτροπής στην υπόθεση T-157/12.
 (1) EE C 340 της 19.11.2011.


text:
 28.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 126/27
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 29ης Φεβρουαρίου 2012 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-3/11) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Κοινωνική ασφάλιση - Ατύχημα - Αίτηση καταθέσεως εγγράφου στον φάκελο του ατυχήματος - Απόρριψη - Μη βλαπτική πράξη - Προδήλως απαράδεκτο)
 2012/C 126/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και C. Berardis-Kayser, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της σιωπηρής αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε η από 15 Μαρτίου 2010 αίτηση του προσφεύγοντος-ενάγοντος και αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Ο L. Marcuccio φέρει το σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 3)
 Καταδικάζει τον L. Marcuccio να καταβάλει στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης το ποσό των 2 000 ευρώ.
 (1) ΕΕ C 113 της 9.4.2011, σ. 22.


text:
 22.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 399/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Gerechtshof te 's-Hertogenbosch (Κάτω Χώρες) στις 18 Σεπτεμβρίου 2012 — X κατά Voorzitter van het managementteam van het onderdeel Belastingdienst/Z van de rijksbelastingdienst
 (Υπόθεση C-426/12)
 2012/C 399/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Gerechtshof te 's-Hertogenbosch
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: X
 Εφεσίβλητος: Voorzitter van het managementteam van het onderdeel Belastingdienst/Z van de rijksbelastingdienst
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συντρέχει διπλή χρήση κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 4, αρχή, στοιχείο β', της οδηγίας (1) στην περίπτωση κατά την οποία ο άνθρακας (προϊόντα υπαγόμενα στους κωδικούς 2701, 2702 και 2704 της ΣΟ) χρησιμοποιείται ως καύσιμο θέρμανσης σε ασβεστοκάμινο, ενώ ταυτοχρόνως το διοξείδιο του άνθρακα που παράγεται στην εν λόγω ασβεστοκάμινο από τον άνθρακα (και τον ασβεστόλιθο) χρησιμεύει για την παραγωγή αερίου ασβεστοκαμίνου, το οποίο εν συνεχεία χρησιμοποιείται ως απαραίτητο στοιχείο για τον καθαρισμό του ακατέργαστου χυμού που προκύπτει από την εκχύλιση ζαχαρότευτλων;
 2)
 Συντρέχει διπλή χρήση κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 4, αρχή, στοιχείο β', της οδηγίας στην περίπτωση κατά την οποία ο άνθρακας (προϊόντα υπαγόμενα στους κωδικούς 2701, 2702 και 2704 της ΣΟ) χρησιμοποιείται ως καύσιμο θέρμανσης, ενώ ταυτοχρόνως το 66 % του διοξειδίου του άνθρακα που παράγεται κατά τη διαδικασία θέρμανσης και περιέχεται στο αέριο ασβεστοκαμίνου, απορροφάται, κατά τη διάρκεια της ανωτέρω περιγραφείσας μεταγενέστερης διαδικασίας του καθαρισμού, από την ιλύ η οποία εν συνεχεία πωλείται ως λίπασμα ασβεστίου στον αγροτικό τομέα;
 3)
 Σε περίπτωση που κριθεί ότι συντρέχει διπλή χρήση κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 4, αρχή, στοιχείο β', της οδηγίας: πρέπει να θεωρηθεί, λαμβανομένου υπόψη του γράμματος των εισαγωγικών λέξεων του άρθρου 2, παράγραφος 4, της οδηγίας, ότι η οδηγία αυτή δεν έχει εφαρμογή, οπότε η εκκαλούσα δεν έχει τη δυνατότητα να επικαλεστεί το άμεσο αποτέλεσμα της οδηγίας (όσον αφορά την ερμηνεία της εθνικού δικαίου έννοιας της διπλής χρήσης που περιλαμβάνεται στο άρθρο 20, αρχή, στοιχείο e, του Wbm (2));
 4)
 Σε περίπτωση που κριθεί ότι συντρέχει διπλή χρήση κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 4, αρχή, στοιχείο β', της οδηγίας και (ως εκ τούτου) ότι η εν λόγω οδηγία δεν έχει εφαρμογή: αντιβαίνει προς το δίκαιο της Ένωσης το γεγονός ότι η ερμηνεία που δίδει το εθνικό δίκαιο στην έννοια της διπλής χρήσης είναι στενότερη από την ερμηνεία που δίδει στην ίδια έννοια η οδηγία, στο πλαίσιο επιβολής φόρου όπως ο επίμαχος εν προκειμένω φόρος επί των καυσίμων;
 (1) Οδηγία 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας (ΕΕ L 283, σ. 51).
 (2) Στα ολλανδικά: Wet belastingen op milieugrondslag (νόμος περί φορολογίας για την προστασία του περιβάλλοντος).


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 1ης Ιουλίου 2010 [αίτηση του Corte suprema di cassazione (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate κατά Paolo Speranza
 (Υπόθεση C-35/09) (1)
 (Έμμεσοι φόροι - Φόρος επί της αυξήσεως του εταιρικού κεφαλαίου - Άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ - Εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία επιβάλλει φόρο επί της καταχωρίσεως της πράξεως περί αυξήσεως του εταιρικού κεφαλαίου εταιρίας - Αλληλέγγυα και εις ολόκληρον υποχρέωση της εταιρίας προς την οποία εισφέρεται κεφάλαιο και του συμβολαιογράφου σε καταβολή του φόρου - Έλλειψη πραγματικής εισφοράς κεφαλαίου - Περιορισμός των τρόπων αποδείξεως)
 2010/C 234/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte suprema di cassazione
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate
 κατά
 Paolo Speranza
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Corte suprema di cassazione — Ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 20) — Απόφαση της συνελεύσεως για τη μετατροπή εταιρίας περιορισμένης ευθύνης σε ανώνυμη εταιρεία) — Φόρος επί της σχετικής αυξήσεως του εταιρικού κεφαλαίου — Εθνική κανονιστική ρύθμιση σύμφωνα με την οποία αλληλεγγύως υπόχρεοι στην καταβολή του φόρου είναι η εταιρία που κάλυψε την αύξηση κεφαλαίου και ο συμβολαιογράφος
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 4, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και 5, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 85/303/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, έχουν την έννοια ότι δεν απαγορεύουν σε κράτος μέλος να καθορίσει την καταχώριση της πράξεως περί αυξήσεως του κεφαλαίου εταιρίας ως χρόνο επελεύσεως του γενεσιουργού γεγονότος του φόρου εισφοράς, υπό την προϋπόθεση ότι διατηρείται ο σύνδεσμος μεταξύ της εισπράξεως του εν λόγω φόρου και της πραγματικής εισφοράς των αγαθών στην εταιρία. Αν κατά τον χρόνο καταρτίσεως της εν λόγω πράξεως δεν έχει γίνει ακόμη πραγματική εισφορά των αγαθών και δεν είναι βέβαιο ότι θα λάβει χώρα η εισφορά αυτή, το οικείο κράτος μέλος δεν μπορεί να αξιώσει την καταβολή του φόρου εισφοράς ενόσω η εν λόγω εισφορά δεν έχει καταστεί βέβαιη. Η αρχή της αποτελεσματικότητας έχει την έννοια ότι απαγορεύει εθνική κανονιστική ρύθμιση κατά την οποία οι τρόποι αποδείξεως, ενώπιον των φορολογικών δικαστηρίων, της ελλείψεως πραγματικής καλύψεως της αποφασισθείσας από εταιρία αυξήσεως κεφαλαίου περιορίζονται στην προσκόμιση αποφάσεως πολιτικού δικαστηρίου η οποία έχει αποκτήσει ισχύ δεδικασμένου και με την οποία κηρύσσεται άκυρη ή ακυρώνεται η καταχώριση, με αποτέλεσμα ο φόρος εισφοράς να πρέπει, εν πάση περιπτώσει, να καταβληθεί και η επιστροφή του να είναι δυνατή μόνο με την προσκόμιση μιας τέτοιας αποφάσεως πολιτικού δικαστηρίου.
 2)
 Η οδηγία 69/335, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 85/303, έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει σε κράτος μέλος να προβλέψει αλληλέγγυα και εις ολόκληρον ευθύνη του δημοσίου λειτουργού ο οποίος συνέταξε ή παρέλαβε την πράξη περί αυξήσεως του εταιρικού κεφαλαίου, υπό την προϋπόθεση ότι ο εν λόγω δημόσιος λειτουργός έχει το δικαίωμα να στραφεί αναγωγικώς κατά της εταιρίας προς την οποία γίνεται η εισφορά.
 (1) ΕΕ C 82 της 4.4.2009.


text:
 6.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/3
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landesverwaltungsgericht Oberösterreich (Αυστρία) στις 14 Φεβρουαρίου 2017 — Gmalieva s.r.o. κ.λπ. κατά Landespolizeidirektion Oberösterreich
 (Υπόθεση C-79/17)
 (2017/C 178/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landesverwaltungsgericht Oberösterreich
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Gmalieva s.r.o., Celik KG, PBW GmbH, Antoaneta Claudia Gruber, Play For Me GmbH, Haydar Demir
 Καθής: Landespolizeidirektion Oberösterreich
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει να θεωρηθεί συνεπές κατά την έννοια των άρθρων 56 επ. ΣΛΕΕ εθνικό μονοπωλιακό καθεστώς τυχερών παιγνίων, κύρια σημεία του οποίου — όπως διαπιστώθηκε στο πλαίσιο δικαστικής διαδικασίας, στην οποία
 α)
 τα πραγματικά περιστατικά είναι δυνατόν να αποδεικνύονται και να εκτιμώνται βάσει αποδεικτικών μέσων που προσκομίζονται από δημόσιες αρχές και ιδιώτες διαδίκους και βάσει παγκοίνως γνωστών αποδείξεων (βλ., συναφώς, C-685/15) και
 β)
 η νομική εκτίμηση άλλων εθνικών δικαστηρίων που δεν στηρίχθηκαν σε αυτοτελή έλεγχο συνέπειας δεν είναι δεσμευτική (βλ., συναφώς, C-589/16)
 και η οποία, δεδομένου ότι τηρεί τους όρους αυτούς, τεκμαίρεται ότι είναι σύμφωνη προς την αρχή της δίκαιης δίκης του άρθρου 6, παράγραφος 1, της ΕΣΔΑ και του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — είναι τα ακόλουθα:
 —
 η εξάρτηση από το παίγνιο δεν αποτελεί κοινωνικό πρόβλημα που να δικαιολογεί κρατική παρέμβαση,
 —
 τα απαγορευμένα τυχερά παίγνια δεν αποτελούν αξιόποινες πράξεις, αλλά απλώς (ακόμη και αν η συχνότητά τους είναι μεγάλη) διαταράξεις διοικητικής και αστυνομικής τάξεως,
 —
 τα κρατικά έσοδα από τα τυχερά παίγνια υπερβαίνουν ετησίως τα 500 εκατομμύρια ευρώ (= 0,4 % του ετήσιου συνολικού κρατικού προϋπολογισμού) και
 —
 η διαφήμιση στην οποία προβαίνουν οι κάτοχοι των σχετικών αδειών έχει, μεταξύ άλλων, ως βασικό σκοπό να ωθήσει όσους δεν έχουν μέχρι τώρα λάβει μέρος στα τυχερά παίγνια να συμμετάσχουν σε αυτά;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1.): Πρέπει ένα τέτοιο καθεστώς, το οποίο δεν καθορίζει ρητώς στον νόμο τους σκοπούς που επιδιώκει ούτε προβλέπει ρητώς στον νόμο ότι το κράτος φέρει το βάρος αποδείξεως της πραγματικής επιτεύξεώς τους, αλλά σύμφωνα με το οποίο η διαμόρφωση των βασικών κριτηρίων συνέπειας και ο έλεγχος της συνδρομής τους επαφίεται στα εθνικά δικαστήρια, με αποτέλεσμα να μην διασφαλίζεται κατά τρόπο αξιόπιστο η διεξαγωγή δίκαιης δίκης κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της ΕΣΔΑ και του άρθρου 47 του Χάρτη, να θεωρηθεί συνεπές, κατά την έννοια των άρθρων 56 επ. ΣΛΕΕ;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1.) και/ή στο ερώτημα 2.): Πρέπει ένα τέτοιο καθεστώς να θεωρηθεί σύμφωνο προς την αρχή της αναλογικότητας, κατά την έννοια των άρθρων 56 επ. ΣΛΕΕ, λαμβανομένων υπόψη των προβλεπόμενων στον νόμο ευρύτατων εξουσιών παρεμβάσεως των εκτελεστικών αρχών, οι οποίες δεν υπόκεινται σε προηγούμενη δικαστική άδεια ή δικαστικό έλεγχο;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα ερωτήματα 1.), 2.) και 3.): Πρέπει ένα τέτοιο καθεστώς να θεωρηθεί σύμφωνο προς την αρχή της αναλογικότητας, κατά την έννοια των άρθρων 56 επ. ΣΛΕΕ, λαμβανομένου υπόψη ότι ο απλός καθορισμός αυστηρών προϋποθέσεων προσβάσεως χωρίς παράλληλο καθορισμό του αριθμού των παραχωρητέων αδειών θα έθιγε συγκριτικά λιγότερο την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών;
 5)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως σε κάποιο από τα προηγούμενα ερωτήματα: Οφείλει το εθνικό δικαστήριο, το οποίο έκρινε ότι το μονοπωλιακό καθεστώς του GSpG (Glücksspielgesetz, νόμος περί τυχερών παιγνίων) είναι αντίθετο προς το δίκαιο της Ένωσης, να μην περιοριστεί, με βάση την κρίση αυτή, να κρίνει για τον λόγο αυτό παράνομα τα μέτρα παρεμβάσεως τα οποία αφορά η ενώπιόν του εκκρεμής διαδικασία, αλλά πέραν αυτού, στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς του, να εξαλείψει αυτεπαγγέλτως (π.χ. κινώντας εκ νέου τις σχετικές διαδικασίες) ποινές κατ’ ανάγκη παρεπόμενες, οι οποίες όμως έχουν ισχύ δεδικασμένου (όπως π.χ. διοικητικές ποινές);


text:
 14.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 109/15
 Προσφυγή της 6ης Ιανουαρίου 2012 — Provincie Groningen κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση T-15/12)
 2012/C 109/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Provincie Groningen (Groningen, Κάτω Χώρες), Provincie Friesland (Leeuwarden, Κάτω Χώρες), Provincie Drenthe (Assen, Κάτω Χώρες), Provincie Overijssel (Zwolle, Κάτω Χώρες), Provincie Gelderland (Arnhem, Κάτω Χώρες), Provincie Flevoland (Lelystad, Κάτω Χώρες), Provincie Utrecht (Ουτρέχτη, Κάτω Χώρες), Provincie Noord-Holland (Haarlem, Κάτω Χώρες), Provincie Zuid-Holland ('s-Gravenhage, Nederland), Provincie Zeeland (Middelburg, Κάτω Χώρες), Provincie Noord-Brabant (‘s-Hertogenbosch, Κάτω Χώρες), και Provincie Limburg (Maastricht, Nederland) (εκπρόσωποι: P. Kuypers και N. van Nuland, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 13ης Ιουλίου 2011, εκδοθείσα επί της υποθέσεως Ν308/2010 ή τουλάχιστον, επικουρικώς, να την ακυρώσει στο μέτρο που οι οργανώσεις για την προστασία της φύσεως είναι δικαιούχοι της επιδοτήσεως ή τουλάχιστον, επικουρικότερα, να την ακυρώσει στο μέτρο που οι οργανώσεις για τη διαχείριση γεωτεμαχίων είναι δικαιούχοι της επιδοτήσεως·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν δύο λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αφορά εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και παραβίαση του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 —
 Στις Κάτω Χώρες, η προστασία του περιβάλλοντος αποτελεί υπηρεσία γενικού συμφέροντος, υπό την έννοια του άρθρου 2 του πρωτοκόλλου 26, για τις υπηρεσίες γενικού συμφέροντος. Ως εκ τούτου, το περί ανταγωνισμού δίκαιο της Ένωσης δεν έχει εφαρμογή.
 —
 Οι φορείς διαχειρίσεως του περιβάλλοντος, οι οργανώσεις για την προστασία της φύσεως ή τουλάχιστον οι οργανώσεις για τη διαχείριση γεωτεμαχίων κακώς χαρακτηρίζονται ως επιχειρήσεις, υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 —
 Το καθεστώς επιδοτήσεων δεν συνεπάγεται οικονομικό πλεονέκτημα, υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, λαμβανομένων υπόψη των σχετικών με το καθεστώς αυτό προϋποθέσεων.
 —
 Η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένως την τέταρτη προϋπόθεση την οποία προβλέπει η απόφαση του Δικαστηρίου της 24ης Ιουλίου 2003, C-280/00, Altmark Trans en Regierungspräsidium Magdeburg (Συλλογή 2003, σ. I-7747).
 —
 Το καθεστώς επιδοτήσεων δεν είναι δυνατό να επηρεάσει αρνητικά το διακρατικό εμπόριο.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αφορά παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως που απορρέει από το άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ.


text:
 18.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/25
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 25 Απριλίου 2016 – Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED) κατά Diputación General de Aragón
 (Υπόθεση C-237/16)
 (2016/C 260/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo, Sección Segunda
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Diputación General de Aragón
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντίκεινται τα άρθρα 49 και 54 ΣΛΕΕ σε περιφερειακό φόρο ο οποίος φέρεται ότι επιβάλλεται για την περιβαλλοντική ζημία που προκαλείται από τη χρήση των εγκαταστάσεων και των στοιχείων που συνδέονται με τη δραστηριότητα και την οδική κυκλοφορία που παρατηρούνται σε σχέση με τα εμπορικά καταστήματα με μεγάλη επιφάνεια πωλήσεων και σταθμεύσεως για τους πελάτες τους, εφόσον η επιφάνεια λιανικών πωλήσεων υπερβαίνει τα 500 m2, όταν όμως ο φόρος αυτός επιβάλλεται ανεξάρτητα από την πραγματική θέση των εν λόγω εμπορικών καταστημάτων εντός ή εκτός της συμπαγούς αστικής περιοχής και βαρύνει στην πλειονότητα των περιπτώσεων τις επιχειρήσεις άλλων κρατών μελών, λαμβανομένων υπόψη ότι: (i) δεν επιβάλλεται στους εμπόρους οι οποίοι κατέχουν πλείονα εμπορικά καταστήματα, ανεξάρτητα από το άθροισμα της επιφάνειας λιανικών πωλήσεων, εάν κανένα εξ αυτών δεν έχει επιφάνεια λιανικών πωλήσεων άνω των 500 m2 και επίσης εάν κάποιο ή κάποια εξ αυτών υπερβαίνουν το συγκεκριμένο κατώτατο όριο αλλά η φορολογητέα βάση δεν υπερβαίνει τα 2 000 m2, πλην όμως επιβάλλεται στους εμπόρους με ένα μόνον εμπορικό κατάστημα του οποίου η επιφάνεια λιανικών πωλήσεων υπερβαίνει τα προμνησθέντα κατώτατα όρια, και (ii) δεν επιβάλλεται στα εμπορικά καταστήματα που έχουν ως αποκλειστικό αντικείμενο την πώληση μηχανημάτων, οχημάτων, εργαλείων και βιομηχανικών υλικών· υλικών οικοδομών, ειδών υγιεινής, πορτών και παραθύρων, αποκλειστικά σε επαγγελματίες· ειδών επιπλώσεως σε μεμονωμένα, παραδοσιακά και εξειδικευμένα καταστήματα· αυτοκινήτων οχημάτων σε εκθέσεις αντιπροσώπων και συνεργεία επισκευών· φυτώρια κηπουρικής και καλλιέργειας και πρατήρια καυσίμων αυτοκινήσεως, ανεξαρτήτως επιφάνειας λιανικών πωλήσεων;
 2)
 Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστούν απαγορευμένες κρατικές ενισχύσεις, βάσει της εν λόγω διατάξεως, η απαλλαγή από την καταβολή του IDMGAV των εμπορικών καταστημάτων με επιφάνεια λιανικών πωλήσεων κάτω των 500 m2 ή άνω των 500 m2, εφόσον η φορολογητέα βάση δεν υπερβαίνει τα 2 000 m2, και των εμπορικών καταστημάτων που έχουν ως αποκλειστικό αντικείμενο την πώληση μηχανημάτων, οχημάτων, εργαλείων και βιομηχανικών υλικών· υλικών οικοδομών, ειδών υγιεινής, πορτών και παραθύρων, αποκλειστικά σε επαγγελματίες· ειδών επιπλώσεως σε μεμονωμένα, παραδοσιακά ή εξειδικευμένα καταστήματα· αυτοκινήτων οχημάτων σε εκθέσεις αντιπροσώπων και συνεργεία επισκευών· των φυτωρίων κηπουρικής και καλλιέργειας και των πρατηρίων καυσίμων αυτοκινήσεως;


text:
8.2.97 HL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 40/11
 24 Σεπτεμβρίου 1996 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών το άρθρο 13 της εν λογω συμβάσεως, «τα συμβαλλόμενα μέρη
 Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα) στην υπόθεση Τ-485/93, Société συμφωνούν να υποβάλλουν στην αρμοδιότητα του Δικαστη
 Louis Dreyfus & Cie κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κάθε ενδεχόμενη διαφο
 Κοινοτήτων. ρά ως προς το κύρος, την ερμηνεία και την εφαρμογή της υπό
 κρίση συμβάσεως» η οποία, κατά το άρθρο 14, «θα διέπεται
 H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο να αναιρέσει εν από το γαλλικό δίκαιο».
 μέρει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 24ης Σεπτεμβρίου
 1996, καθόσον απέρριψε ως απαράδεκτη την προσφυγή (') Δύο πολυκατοικίες για εκμίσθωση με δεκαπεντε διαμερίσματα F4
 ακυρώσεως που είχε ασκήσει η Louis Dreyfus κατά της των 80 m2 στο Orsay, εκάστη εξοπλισμένη με μικρή θερμοηλε
 αποφάσεως της Επιτροπής της 1ης Απριλίου 1993 . κτρική μονάδα glasoltherm που παρέχει τη δυνατότητα πειρα
 ματισμού όσον αφορά δύο σχέδια αντλιών θερμότητας glasol
 therm που λειτούργησαν επί δέκα έτη σε χώρο επιδείξεων ΖΑΙ
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα του Courtaboeuf les Ulis .
 — Παράβαση του άρθρου 173 τέταρτο εδάφιο της συνθήκης
 ΕΚ: η απόφαση του Πρωτοδικείου έχει υπερβολικά στενό
 περιεχόμενο, καθόσον γίνεται δεκτό ότι η Louis Dreyfus
 δεν έχει άμεσες έννομες σχέσεις με την Επιτροπή και
 συνεπώς η απόφαση της Επιτροπής δεν μπορεί να την Αίτηση προς το Δικαστήριο που υπέβαλε, με απόφαση της
 αφορά άμεσα, αφού δεν επηρεάζει το «κύρος της συμβά 26ης Νοεμβρίου 1996, το rechtbank van eerste aanleg te
 σεως» ή «τους όρους της». H προσβαλλόμενη απόφαση Brusel (Πρωτοδικείο Βρυξελλών) για την έκδοση προδικα
 της Επιτροπής αφορούσε οπωσδήποτε άμεσα τη νομική στικής αποφάσεως στα πλαίσια της διαφοράς που εκκρεμεί
 και πραγματική κατάσταση της αναιρεσείουσας- η σύμβα ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Lease Plan
 ση μεταξύ Louis Dreyfus και Exportkhleb είχε ήδη Luxembourg SA και Βελγικού Δημοσίου
 συναφθεί και η καταβολή του τιμήματος επρόκειτο να (Υπόθεση C-390/96)
 γίνει μέσω του κοινοτικού δανείου . Λόγω ακριβώς της
 συμβάσεως και των όρων της (και όχι λόγω «αποφάσεως» (97/C 40/23 )
 των Ρώσων) το νέο τίμημα δεν μπορούσε να καταβληθεί
 πλέον στη Louis Dreyfus, διότι η καταβολή του τιμήματος Το rechtbank van eerste aanleg te Brusel , με απόφαση της
 ήταν, βάσει της συμβάσεως και της τροποποιήσεως της, 26ης Νοεμβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του
 άρρηκτα συνδεδεμένη προς το κοινοτικό δάνειο. Δικαστηρίου στις 2 Δεκεμβρίου 1996, ζητεί από το Δικαστή
 ριο, στα πλαίσια της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 — Αντιφατικές αιτιολογίες. αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Lease Plan Luxemburg SA και
 Βελγικού Δημοσίου την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 επί των ακολούθων ερωτημάτων:
 1 . Πρέπει η έννοια της «μόνιμης εγκαταστάσεως» η οποία
 προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 της έκτης
 Προσφυγή της Sàrl Glasoltherm κατα της Επιτροπής οδηγίας ΦΠΑ (77/388/ΕΟΚ) (') να ερμηνεύεται υπό την
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 22 Νοεμ έννοια ότι μια επιχείρηση εγκατεστημένη σε κράτος μέλος,
 βρίου 1996 η οποία παραχωρεί με μίσθωση ή χρηματοδοτική μίσθωση
 (Υπόθεση C-388/96) ορισμένο αριθμό οχημάτων σε πελάτες εγκατεστημένους
 σε άλλο κράτος μέλος, έχει, λόγω αυτής της εκμισθώσεως,
 (97/C 40/22) μόνιμη εγκατάσταση στο άλλο κράτος μέλος :
 H Sàrl Glasoltherm, εκροσωπουμενη απο τον Penciolelli , 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμε
 δικηγόρο, 18, avenue de la Libération , 91130 Ris Orangis νο ερώτημα, πρέπει το άρθρο 9 παράγραφος 1 της έκτης
 (Γαλλία), άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊ οδηγίας ΦΠΑ να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι οι
 κών Κοινοτήτων στις 22 Νοεμβρίου 1996 προσφυγή κατά της συνιστάμενες στη χρηματοδοτική μίσθωση οχημάτων
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. υπηρεσίες μπορεί να θεωρούνται ότι πραγματοποιούνται
 από μόνιμη εγκατάσταση στο Βέλγιο , όταν η έδρα του
 H Sàrl Glasoltherm ζητεί από το Δικαστήριο να υποχρεώσει παρέχοντος υπηρεσίες βρίσκεται στο Λουξεμβούργο και
 την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να υποστηρίξει, η διαπραγμάτευση όλων σχεδόν των συμβάσεων γίνεται
 επί δέκα έτη από της ενάρξεως της λειτουργίας των δύο από αυτήν την έδρα στο Λουξεμβούργο , όταν οι συμβά
 οικείων επιχειρήσεων επιδείξεως (') με κάθε μέσον, και σε σεις συνάπτονται με πελάτες εγκατεστημένους στο Λου
 χρηματοπιστωτικό επίπεδο, τη δραστηριότητα εμπορικής ξεμβούργο και περιορισμένος μόνον αριθμός οχημάτων
 εταιρείας, που ίδρυσε η Sàrl Glasoltherm, επιφορτισμένης με ( δηλαδή δέκα περίπου αυτοκίνητα σε στόλο άνω των
 τη διάθεση στο εμπόριο εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας χιλίων οχημάτων) αγοράζονται στο Βέλγιο και συντηρού
 της τεχνολογίας « μικρή θερμοηλεκτρική μονάδα glasol νται ή επιδιορθώνονται επί βελγικού εδάφους ;
 therm ».
 3. Πρέπει τα άρθρα 6 και 59 της συνθήκης ΕΟΚ να
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα ερμηνεύονται υπό την έννοια ότι απαγορεύουν να χορη
 γούνται σε αλλοδαπούς υποκειμένους στο φόρο , οι οποίοι
 H προσφυγή στηρίζεται στη σύμβαση ΕΕ αριθ . 252/84, που λαμβάνουν στο Βέλγιο αγαθά ή υπηρεσίες και ζητούν την
 συνήφθη μεταξύ των διαδίκων στις 28 Οκτωβρίου 1986. Κατά επιστροφή του οικείου ΦΠΑ σύμφωνα με την όγδοη
 ---pagebreak--- Αριθ. C 40/12 | EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8 . 2 . 97
 οδηγία ΦΠΑ, χαμηλοτεροι τόκοι σε περίπτωση ετεροχρο H προσφεύγουσα ζητεί απο το Δικαστήριο:
 νισμένης επιστροφής, οι οποίοι επιπλέον αρχίζουν να
 τρέχουν από τη στιγμή που o αλλοδαπός υποκείμενος στο — να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να λάβει
 φόρο οχλεί το Βελγικό Δημόσιο, ενώ σε περίπτωση τα αναγκαία μέτρα προς διασφάλιση της ορθής μεταφο
 ετεροχρονισμένης επιστροφής στους βέλγους που υπό ράς στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του
 κεινται στον φόρο καταβάλλονται υψηλότεροι τόκοι που Συμβουλίου , της 27ης Ιουνίου 1985 , για την εκτίμηση των
 αρχίζουν να τρέχουν αυτοδικαίως και χωρίς όχληση από επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών
 τη λήξη της νόμιμης προθεσμίας επιστροφής; έργων στο περιβάλλον ^), παρέβη τις υποχρεώσεις που
 υπέχει από την οδηγία και, ειδικότερα, από το άρθρο 12
 (!) ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 . σ. 49. αυτής και από τη συνθήκη·
 — να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 Νομικοί ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αίτηση αναιρέσεως της Compagnie Continentale (Γαλλία), Άρθρο 4 παράγραφος 2 και παράρτημα II της οδηγίας
 που ασκήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1996, κατά της αποφάσεως Κατά τον καθορισμό των κριτηρίων/κατωτάτων ορίων, προ
 της 24ης Σεπτεμβρίου 1996, την οποία εξέδωσε το Πρωτοδι κειμένου να προσδιορισθεί αν απαιτείται εκτίμηση των
 κείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα) στην επιπτώσεων στο περιβάλλον ενός συγκεκριμένου σχεδίου
 υπόθεση Τ-494/93, Compagnie Continentale (Γαλλία) κατά από τις κατηγορίες σχεδίων του παραρτήματος II παράγρα
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φος 1 στοιχείο β) («σχέδια χρησιμοποίησης χέρσων γαιών ή
 (Υπόθεση C-391/96 P) ημιφυσικών εκτάσεων προς εντατική γεωργική εκμετάλλευ
 (97/C 40/24) ση »), παράγραφος 2 στοιχείο α) («εξόρυξη τύρφης») και
 παράγραφος 1 στοιχείο δ ) (« δενδροφυτεύσεις για τη
 H Compagnie Continentale (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από δημιουργία δασών- που μπορεί να οδηγήσουν σε αρνητικές
 τον Patrick Chabrier, κάτοικο Γενεύης, 15 , rue Toepffer, από οικολογική άποψη μεταβολές και εκχερσώσεις με σκοπό
 άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο μια άλλη μορφή εκμεταλλεύσεως του εδάφους»), υπάρχει
 τήτων στις 4 Δεκεμβρίου 1996 αίτηση αναιρέσεως κατά της ιδιαίτερη ανάγκη να διασφαλίζεται ότι λαμβάνονται επαρ
 αποφάσεως της 24ης Σεπτεμβρίου 1 996, την οποία εξέδωσε το κώς υπόψη οι σημαντικές για τη διατήρηση της φύσεως
 Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα) περιοχές. H Επιτροπή ισχυρίζεται ότι το ιρλανδικό σύστημα
 στην υπόθεση Τ-494/93 , Compagnie Continentale (Γαλλία) κατωτάτων ορίων γι' αυτές τις κατηγορίες σχεδίων , συνολι
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. κώς θεωρούμενο , δεν λαμβάνει επαρκώς υπόψη τις περιοχές
 αυτές, για τους ακόλουθους λόγους.
 H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο: Πρώτον, τα κατώτατα αυτά όρια δεν διακρίνουν μεταξύ των
 περιοχών που έχουν αναγνωρισμένη σημασία και αξία για τη
 — να αναιρέσει την απόφαση της 24ης Σεπτεμβρίου 1996, με διατήρηση της φύσεως και των περιοχών που δεν έχουν
 την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η προσφυγή ακυρώσε τέτοια σημασία και αξία.
 ως της Compagnie Continentale κατά της αποφάσεως της
 Επιτροπής της 1ης Απριλίου 1992 , Δεύτερον, τα κατώτατα όρια δεν λαμβάνουν υπόψη το
 γεγονός ότι οι περιοχές που έχουν σημασία και αξία για τη
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. διατήρηση της φύσεως είναι συχνά σχετικώς μικρές σε σχέση
 με τα κατώτατα όρια .
 Οι λόγοι αναιρέσεως και τα κύρια επιχειρήματα που προ
 βλήθηκαν είναι ανάλογα προς τα προβληθέντα στην υπόθεση Τρίτον, τα κατώτατα όρια δεν λαμβάνουν υπόψη το ότι στην
 C-386/96 P ('). Ιρλανδία δεν υπάρχουν άλλοι μηχανισμοί που θα μπορούσαν
 να καταστήσουν την εκτίμηση των επιπτώσεων στο περιβάλ
 (') Βλεπε σ. 10 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας. λον μη αναγκαία.
 Τέταρτον, τα κατώτατα όρια ουδόλως λαμβάνουν υπόψη ή
 λαμβάνουν ανεπαρκώς υπόψη το γεγονός ότι τα σχέδια των
 κατηγοριών αυτών μπορεί να έχουν , αυξητικώς ή σωρευτι
 κώς, σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.
 Προσφυγή που άσκησε στις 5 Δεκεμβρίου 1996 η Επιτροπή
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ιρλανδίας Οι εξαιρέσεις τον άρθρον 2 παράγραφος 3
 (Υπόθεση C-392/96)
 H ιρλανδική νομοθεσία προβλέπει διαδικασία εξαιρέσεως
 ( 97/C 40/25 ) κατά την οποία o υπουργός έχει, βάσει του σχετικού νομο
 θετήματος , την εξουσία να απαλλάσσει από την υποχρέωση
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε εκπίμησης των επιπτώσεων στο περιβάλλον, οσάκις είναι
 νη από τον Richard Wainwright, κύριο νομικό σύμβουλο , με πεπεισμένος ότι τούτο δικαιολογείται από εξαιρετικές περι
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, στάσεις. Αυτή η διαδικασία εξαιρέσεως δεν υποχρεώνει τον
 μέλος της Νομικής Υπηρεσίας , Centre Wagner, άσκησε στις οικείο υπουργό να εξετάζει αν ενδείκνυται άλλη μορφή
 5 Δεκεμβρίου 1996 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊ εκτιμήσεως και αν τα κατά τον τρόπο αυτό συλλεγόμενα
 κών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιρλανδίας. στοιχεία πρέπει να τεθούν στη διάθεση του κοινού , όπως


text:
21.6.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 146/35
 — Αξιοπιστία των επί τόπου ελέγχων, ιδίως επαρκής μέτρηση Αίτηση του Tribunale di Tolmezzo για την έκδοση προδι-
 των εκμεταλλευομένων εκτάσεων. Με τον τρίτο λόγο ακυρώ- καστικής αποφάσεως, υποβληθείσα με διάταξη της
 σεως, η Γερμανία αντιτάσσεται στην αιτίαση της Επιτροπής 16ης Απριλίου 2003 επί της εκκρεμούς ενώπιόν του υποθέ-
 ότι το Βραδεμβούργο δεν έκανε επαρκείς μετρήσεις στο σεως μεταξύ Αzienda Agricola Schnabl Rosa, αφενός, και
 πλαίσιο επί τόπου ελέγχων, το οποίο συνιστά παράβαση του ΑGEA και COSPALAT FVG, αφετέρου
 άρθρου 6, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 3887/92 ( 3).
 Αυτή η αιτίαση στηρίζεται σε πραγματικώς και νομικώς (Υπόθεση C-185/03)
 εσφαλμένες βάσεις.
 (2003/C 146/57)
 — Επαρκής επέκταση των δειγματοληψιών κατά τους επί τόπου Με διάταξη της 16ης Απριλίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 ελέγχους. Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως, η Γερμανία Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 αντικρούει την αιτίαση ότι το Βραδεμβούργο δεν επέκτεινε 5 Μαΐου 2003, το Tribunale di Tolmezzo ζητεί, στο πλαίσιο της
 επαρκώς τις αναγκαίες δειγματοληψίες κατά τους επί τόπου διαφοράς Αzienda Agricola Schnabl Rosa κατά ΑGEA και
 ελέγχους εντός των οικείων επιχειρήσεων. COSPALAT FVG που εκκρεμεί ενώπιόν του, από το ∆ικαστήριο
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 — Ορισμός των αντιπροσωπευτικών εισφορών για καλλιέργειες Ερωτάται αν, εγείροντας προκαταρκτικό ζήτημα δικαιοδοσίας, η
 που δεν αφορούν τρόφιμα (non-food) και για αγροτεμάχια ερμηνεία του άρθρου 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 856/84 ( 1), της
 υπό αγρανάπαυση σε επαρκές ύψος. Στο πλαίσιο του πέμπτου 31ης Μαρτίου 1984, και των άρθρων 1 έως 4 του κανονισμού
 λόγου ακυρώσεως, η Γερμανία προβάλλει ότι η αιτίαση της (ΕΟΚ) 3950/92 (2), της 28ης ∆εκεμβρίου 1992 (αφορώσα το αν
 Επιτροπής ότι οι αντιπροσωπευτικές εισφορές για επαναφυό- οι ανωτέρω διατάξεις έχουν την έννοια ότι η συμπληρωματική
 μενες πρώτες ύλες ορίστηκαν σε πολύ χαμηλό ύψος, είναι εισφορά επί του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
 αδικαιολόγητη. συνιστά διοικητική κύρωση, και αν η εκ μέρους των παραγωγών
 καταβολή της πρέπει να χωρεί μόνο σε περίπτωση κατά την οποία
 η υπέρβαση των χορηγηθεισών ποσοτήτων οφείλεται σε πρόθεση
 ή σε αμέλεια), πρέπει να υποβληθεί στο ∆ικαστήριο ΕΚ υπό μορφή
 — Ανακρίβεια όσον αφορά τα βαρυνόμενα οικονομικά έτη. Ο προδικαστικού ερωτήματος, από την επίλυση του οποίου εξαρτάται
 έκτος λόγος ακυρώσεως αφορά το ύψος του ποσού που η αναγνώριση δικαιοδοσίας επί των συναφών διαφορών στον
 αναγράφεται στην απόφαση περί επιβαρύνσεως. Η απόφαση τακτικό ή στον διοικητικό δικαστή (διάταξη 4034 της 20.3.2002,
 της Επιτροπής είναι εν μέρει ανακριβής και ως εκ τούτου αριθ. εγγρ. 553173, πρόεδρος: Cantillo, εισηγητής: Marziale).
 άκυρη, δεδομένου ότι εμφανίζει αντιφάσεις στο διατακτικό
 και στις αιτιολογικές της σκέψεις όσον αφορά ποσό
 (1 ) EE L 90, της 1.04.84, σ. 10.
 12 927 107 ευρώ. Κατά τα οικονομικά έτη 1999-2000, το
 (2 ) EE L 405, της 31.12.92, σ. 1.
 Βραδεμβούργο προέβη σε δαπάνες χαμηλότερου ύψους από
 εκείνες που κατέγραψε η Επιτροπή.
 — Ανακριβής αξιολόγηση του κινδύνου. Με τον έβδομο λόγο ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-302/01 (1)
 ακυρώσεως προβάλλεται τέλος ότι η γενική επιβάρυνση
 κινδύνου 5 % είναι εσφαλμένη, διότι στο Βραδεμβούργο δεν (2003/C 146/58)
 διαπιστώθηκαν στο αντίστοιχο χρονικό διάστημα συστημα-
 τικά σφάλματα σε επίπεδο διοικήσεως ή ελέγχου. Επιπλέον, Με διάταξη της 6ης Φεβρουαρίου 2003 o Πρόεδρος του
 o υπολογισμός της υποτιθέμενης ζημίας από το ΕΓΤΠΕ ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 είναι μεθοδικώς εσφαλμένος και έγινε κατά παράβαση του της υποθέσεως C-302/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 άρθρου 10 ΕΟΚ. κατά Ελληνικής ∆ημοκρατίας.
 (1 ) ΕΕ C 259 της 15.9.2001.
 ( 1) Κανονισμός (ΕΚ) 1258/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου
 1999, περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής, ΕΕ
 L 160, σ. 103.
 ( 2) Κανονισμός (ΕΚ) 1663/95 της Επιτροπής, της 7ης Ιουλίου 1995, για ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-86/02 ( 1)
 τη θέσπισιη λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.
 729/70 του Συμ,βουλίου όσον αφορά τη διαδικασία για την εκκαθά- (2003/C 146/59)
 ριση των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ, τμήμα Εγγυήσεων, ΕΕ L 158, σ. 6.
 ( 3) Κανονισμός (ΕΟΚ) 3887/92 της Επιτροπής, της 23ης ∆εκεμβρίου
 1992, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήμα- Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 τος διαχείρισης και ελέγχου σχετικά με ορισμένα καθεστώτα κοινο- των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 τικών ενισχύσεων, ΕΕ L 391, σ. 36. σεως C-86/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας.
 (1 ) ΕΕ C 131 της 1.6.2002.


text:
 30.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 237/18
 Προσφυγή της 30ής Ιουλίου 2006 — Schell κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-83/06)
 (2006/C 237/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Arno Schell (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (Εκπρόσωπος: F. Frabetti, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τους καταλόγους των προαχθέντων κατά τις προαγωγές του 2004 και του 2005 υπαλλήλων, κατά το μέτρο που δεν περιλαμβάνουν το όνομα του προσφεύγοντος και, παρεμπιπτόντως, να ακυρώσει τις προπαρασκευαστικές πράξεις των εν λόγω αποφάσεων,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την απονομή μορίων προαγωγής κατά τις ως άνω προαγωγές καθόσον αφορά τον προσφεύγοντα,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει επτά λόγους ακυρώσεως που αντλούνται:
 —
 ο πρώτος από παράβαση του άρθρου 45 ΚΥΚ,
 —
 ο δεύτερος από παράβαση των γενικών διατάξεων εφαρμογής του άρθρου αυτού,
 —
 ο τρίτος από παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων,
 —
 ο τέταρτος από παράβαση του διοικητικού οδηγού «Περί αξιολογήσεως και προαγωγών των υπαλλήλων» και των οδηγών που εκδόθηκαν εν συνεχεία,
 —
 ο πέμπτος από παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των αυθαιρεσιών και της αρχής της απαγορεύσεως της καταχρήσεως εξουσίας, καθώς και από την παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως,
 —
 ο έκτος από παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και του κανόνα «patere legem quam ipse fecisti»,
 —
 ο έβδομος από παράβαση του καθήκοντος αρωγής.


text:
 20.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/32
 Προσφυγή της 1ης Φεβρουαρίου 2017 — Westbrae Natural κατά EUIPO — Kaufland Warenhandel (COCONUT DREAM)
 (Υπόθεση T-65/17)
 (2017/C 086/42)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Westbrae Natural, Inc. (Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: D. McFarland, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Kaufland Warenhandel GmbH & Co. KG (Neckarsulm, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «COCONUT DREAM» — Υπ’ αριθ. 13 599 501 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 2ας Νοεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 182/2016-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 25.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/42
 Προσφυγή της 12ης Ιουνίου 2014 — Volkswagen κατά ΓΕΕΑ (CHOICE)
 (Υπόθεση T-431/14)
 2014/C 282/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Volkswagen AG (Βόλφσμπουργκ, Γερμανία) (εκπρόσωπος: U. Sander, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 3ης Απριλίου 2014 στην υπόθεση R 2019/2013-1, και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «CHOICE» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 12, 28, 35 και 37 — υπ’ αριθ. 1 1 7 69 163 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
 29.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 339/19
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Ιουλίου 2014 — The Directv Group κατά ΓΕΕΑ — Bolloré (DIRECTV)
 (Υπόθεση T-718/13) (1)
 ((Κοινοτικό σήμα - Αίτηση για κήρυξη έκπτωσης - Ανάκληση της αιτήσεως για κήρυξη έκπτωσης - Κατάργηση της δίκης))
 2014/C 339/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: The Directv Group, Inc. (El Segundo, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: F. Valentin, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Bolloré (Ergué Gabéric, Γαλλία) (εκπρόσωπος: S. Legrand, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 11ης Οκτωβρίου 2013, στην υπόθεση R 1812/2012-2, σχετικά με διαδικασία κήρυξης της ακυρότητας μεταξύ των Bolloré και The Directv Group, Inc.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1.
 Καταργείται η δίκη.
 2.
 Η προσφεύγουσα καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν το καθού και η παρεμβαίνουσα.
 (1) EE C 71 της 8.3.2014.


text:
22. 6. 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Apiô . C 180/37
 Προσφυγή του Alberto Maccaferri κατα της Επιτροπής επίμαχης διαδικασίας προσλήψεως με θέση εργασίας εκτά
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 22 Απριλίου κτου υπαλλήλου βαθμού B 1 σε άλλη γενική διεύθυνση , και
 1996 ότι ούτε o προσφεύγων ούτε οι λοιποί επιτυχόντες ενημερώ
 (YJIOØeoki T-56/96) θηκαν σχετικά με την ανταλλαγή αυτή ή τους παρασχέθηκαν
 σαφείς, ακριβείς και πλήρεις εξηγήσεις που να τη δικαιολο
 (96/C 180/88) γούν. O προσφεύγων προσθέτει ότι, στο μέτρο που η ΑΔΑ
 διοργάνωσε τον προαναφερθέντα διαγωνισμό επιλογής για
 (fXéooa ôiaôixaoïaç: ri yaXXixn) την κάλυψη συγκεκριμένης θέσεως βαθμού A 5/4 στη ΓΔ
 XXIII, το καθού όργανο παρεξέκλινε εν προκειμένω, και
 O Alberto Maccaferri, κάτοικος Μπολώνιας (Ιταλία), εκπρο τούτο κατά παράβαση των κανόνων περί πληρώσεων κενών
 σωπούμενος από τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure θέσεων, από τον κανόνα που του επέβαλλε να προβεί στην εν
 και Ariane Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδό λόγω πλήρωση μέσω διορισμού επιτυχόντος υποψηφίου του
 σεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της Fiduciaire Myson οποίου το όνομα να περιλαμβάνεται στον καταρτισθέντα από
 Sàrl, 1 , rue Glesener, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των την επιτροπή επιλογής σχετικό πίνακα.
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 22 Μαρτίου 1996 προσφυγή
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Κατάχρηση εξουσίας, κατά το μέτρο που , σύμφωνα με τον
 προσφεύγοντα, προκύπτει ότι η πραγματική αιτία της επίδι
 κης ανταλλαγής θέσεων προϋπολογισμού υπήρξε η πρόσλη
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: ψη, ως εκτάκτου υπαλλήλου βαθμού B 1 , κάποιου εκ των
 προτέρων επιλεγέντος υποψηφίου , και τούτο ενώ οι υπηρε
 — να ακυρώσει την απόφαση να μη διοριστεί αυτός στη θέση σιακές ανάγκες είχαν υποχρεώσει την Επιτροπή να συνάψει
 που είχε αποτελέσει το αντικείμενο της επιλογής 62/ σύμβαση παροχής υπηρεσιών με ιδιωτική επιχείρηση προκει
 Τ/ΧΧΙΙΙ/93 για την πλήρωση θέσεως εκτάκτου υπαλλήλου μένου να τεθεί o προσφεύγων στη διάθεσή της.
 βαθμού A 5/4 στη ΓΔ XXIII «Πολιτική των επιχειρήσεων,
 εμπόριο, τουρισμός και κοινωνική οικονομία, τομέας ΠροσβοΧή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Πράγματι,
 εισαγωγής διοικητικών απλουστεύσεων στην Κοινότη τόσο o προσφεύγων όσο και οι λοιποί επιτυχόντες της
 τα», επιλογής 62/Τ/ΧΧΙΙΙ/93 δικαιούνταν λογικώς να προσδοκούν
 να πληρωθεί η αποτελούσα το αντικείμενο του διαγωνισμού
 — να ακυρώσει την απόφαση περί μεταφοράς της θέσεως θέση διά της προσλήψεως ενός εξ αυτών.
 προϋπολογισμού σχετικά με θέση εργασίας εκτάκτου
 υπαλλήλου επιπέδου A 4/5 της ΓΔ XXIII σε άλλη Γενική
 Διεύθυνση και περί αντικαταστάσεώς της από άλλη θέση
 προϋπολογισμού σχετικά με θέση εργασίας εκτάκτου
 υπαλλήλου επιπέδου B ,
 Προσφυγή του Livio Costantini κατα της Επιτροπής των
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 22 Απριλίου
 1996
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα (YjtoØeori T-57/96)
 (96/C 180/89)
 O προσφεύγων προσβάλλει την απόφαση της Επιτροπής να
 μη διοριστεί αυτός σε θέση A 5/4 στη ΓΔ XXIII, που είχε (TXœooa ôiaôixaoïaç n iraXixrj)
 αποτελέσει το αντικείμενο της προκηρύξεως επιλογής 62/
 Τ/ΧΧΙΙΙ/93 , και τούτο παρά το γεγονός ότι είχε συμπεριληφ O Livio Costantini, υπάλληλος του επιστημονικού-τεχνικού
 θεί στον πίνακα επιτυχόντων. Με υπηρεσιακό σημείωμα του κλάδου της Επιτροπής, υπηρετών στο Διεθνή Οργανισμό
 διευθυντή της διεύθυνσης B «Κοινοτικές ενέργειες υπέρ των Ατομικής Ενέργειας στη Βιέννη , εκπροσωπούμενος από τον
 επιχειρήσεων», ζητήθηκε από το γενικό διευθυντή της ΓΔ Giuseppe Marchesini, δικηγόρο στο Corte di Cassazione délia
 XXIII να «προβλέψει τις κατάλληλες διατάξεις» ώστε να Repubblica Italiana, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το
 μπορεί αυτός να προσληφθεί το ταχύτερο δυνατόν. Το δικηγόρο Ernest Arendt, 8-10 rue Mathias Hardt, άσκησε στις
 αίτημα αυτό έμεινε αναπάντητο. 22 Απριλίου 1996 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρω
 O προσφεύγων υπενθυμίζει ότι εισήλθε στην υπηρεσία της παϊκών Κοινοτήτων.
 Επιτροπής το 1993 ως επικουρικός υπάλληλος και, μετά τη
 λήξη της συμβάσεώς του επικουρικού υπαλλήλου , προσελήφ O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 θη από μια ιδιωτική εταιρεία προκειμένου να τεθεί στη
 διάθεση της ΓΔ XXIII της Επιτροπής για να εκτελεί την — να ακυρώσει την άρνηση της καθής να καταβάλει εν
 εργασία που ασκούσε ως επικουρικός υπάλληλος. προκειμένω στον προσφεύγοντα την αποζημίωση επανε
 γκαταστάσεως και ημερήσιες αποζημιώσεις,
 O προσφεύγων στηρίζει την προσφυγή του στους ακόλου
 θους λόγους ακυρώσεως: — να κρίνει ότι η Επιτροπή υποχρεούται να καταβάλει τα
 ποσά που προβλέπονται από τα άρθρα 5 και 10 του
 Παράβαση των κανόνων των σχετικών με την πλήρωση παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής
 κενών θέσεων, καθώς και της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως. Κατάστασης των Υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 Καθώς φαίνεται, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή των (ΚΥΚ), καθώς και αυτά τα οποία θα μπορούσαν να
 (ΑΔΑ), στο πλαίσιο της επίδικης διαδικασίας, αντήλλαξε τη προκύψουν από τυχόν νέο καθορισμό των αρμοδιοτήτων
 θέση προϋπολογισμού που είχε αποτελέσει το αντικείμενο της του κατά την έννοια του άρθρου 38 του ΚΥΚ,


text:
 10.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 175/44
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Απριλίου 2014 — Intercéréales και Grossi κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-314/09) (1)
 ((«Κρατικές ενισχύσεις - Καθεστώς-πλαίσιο των δράσεων που αναπτύσσουν οι αναγνωρισμένες διακλαδικές γεωργικές οργανώσεις στη Γαλλία υπέρ των μελών των εκπροσωπούμενων γεωργικών κλάδων - Χρηματοδότηση από προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές - Απόφαση που κηρύσσει το καθεστώς ενισχύσεως συμβατό με την εσωτερική αγορά - Ανάκληση της αποφάσεως - Κατάργηση της δίκης»)
 2014/C 175/60
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Intercéréales (Παρίσι, Γαλλία) και Alain Grossi (Nîmes, Γαλλία) (εκπρόσωποι: αρχικά B. Le Bret και L. Olza Moreno, στη συνέχεια B. Le Bret και C. Renner, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικά B. Stromsky και C. Urraca Caviedes, στη συνέχεια B. Stromsky και S. Thomas και τέλος B. Stromsky)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C (2008) 7846 τελικό της Επιτροπής, της 10ης Δεκεμβρίου 2008, που αφορά την κρατική ενίσχυση υπ’ αριθ. 561/2008, σχετικά με το καθεστώς πλαίσιο των δράσεων που αναπτύσσουν οι αναγνωρισμένες διακλαδικές γεωργικές οργανώσεις στη Γαλλία υπέρ των μελών των εκπροσωπούμενων γεωργικών κλάδων.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη.
 2)
 Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 244 της 10.10.2009.


text:
 6.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/22
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Απριλίου 2017 — Le Pen κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-86/17 R)
 ((Ασφαλιστικά μέτρα - Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου - Είσπραξη διά συμψηφισμού ποσών βουλευτικής αποζημιώσεως τα οποία καταβλήθηκαν για την κάλυψη δαπανών αμοιβής των συνεργατών βουλευτή - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Δεν συντρέχει επείγον))
 (2017/C 178/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Marion Anne Perrine Le Pen (Saint-Cloud, Γαλλία) (εκπρόσωποι: M. Ceccaldi και J.-P. Le Moigne, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: G. Corstens και S. Seyr)
 Αντικείμενο
 Αίτηση στηριζόμενη στα άρθρα 278 και 279 ΣΛΕΕ, με αντικείμενο την αναστολή εκτελέσεως της αποφάσεως του Γενικού Γραμματέα του Κοινοβουλίου, της 5ης Δεκεμβρίου 2016, με την οποία διαπιστώνεται ότι ποσό 298 497,87 ευρώ είχε καταβληθεί αχρεωστήτως στην αιτούσα και πρέπει να επιστραφεί, καθώς και του, συνακόλουθου της αποφάσεως αυτής, χρεωστικού σημειώματος αριθ. 2016-1560, της 6ης Δεκεμβρίου 2016.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
Αριθ. C 74/14 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25 . 3. 95
 ριας απο την οποία πάσχει μετα την επιδείνωση της κατα συμπεριέλαβε υπαλλήλους που έπονταν αυτού κατα σειρά
 στάσεως της υγείας του . στον προταθέντα πίνακα υπαλλήλων, στο μέτρο που απο
 δεικνύεται ότι τα προσόντα του ήσαν τουλάχιστον ισοδύναμα
 με τα δικά τους. Υπογραμμίζει συναφώς ότι o πίνακας των
 προτεινομένων υπαλλήλων καταρτίζεται ακριβώς κατά σει
 ρά προσόντων, γεγονός που συνεπάγεται ότι η επιτροπή
 Προσφυγή του José Hodar κατα της Επιτροπής των Ευρω προαγωγών επιφύλαξε παρανόμως προνομιακή θέση στο
 παϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 24 Ιανουαρίου κριτήριο της αρχαιότητας έναντι εκείνου των προσόντων. O
 1995 προσφεύγων συνάγει εξ αυτού ότι στοιχειοθετείται παράβα
 (Υπόθεση Τ-12/95) ση των διατάξεων του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσε
 (95/C 74/26) ως των υπαλλήλων και της διαδικασίας προαγωγών.
 Τέλος, o προσφεύγων υπογραμμίζει ότι από κανένα αντικει
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) μενικό στοιχείο δεν μπορούν να εξαχθούν οι λόγοι για τους
 οποίους η επιτροπή προαγωγών δεν συμπεριέλαβε το όνομά
 O José Hodar, κάτοικος Redange (Γαλλία), εκπροσωπούμε τους στον εν λόγω πίνακα, ενώ συμπεριελήφθησαν οι τέσσε
 νος από τον Jean-Noël Louis, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο ρις υπάλληλοι που έπονταν αυτού στον πίνακα των προτα
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Fiduciaire Myson sàrl, 1 , θέντων. Το ίδιο μπορεί να υποστηριχθεί και όσον αφορά την
 rue Glesener, άσκησε στις 24 Ιανουαρίου 1995 ενώπιον του εγγραφή στον πίνακα των υπαλλήλων που δεν εμφαίνονται
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή στον πίνακα των προταθέντων υπαλλήλων. Κατόπιν αυτού, o
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. προσφεύγων εκτιμά ότι η απόφαση δεν πλήροι την υποχρέ
 ωση αιτιολογήσεως την οποία υπέχει η καθής βάσει του
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: άρθρου 25 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των
 να αναγνωρίσει και να αποφανθεί ότι υπαλλήλων.
 — η απόφαση της Επιτροπής, σύμφωνα με την οποία o
 προσφεύγων δεν περιελήφθη στον πίνακα των υπαλλή
 λων που κρίθηκαν ότι διαθέτουν τα μεγαλύτερα προσό
 ντα για προαγωγή στο βαθμό D1 κατά το έτος 1994, είναι Προσφυγή του Νικολάου Κυρπιτση κατα της Οικονομικής
 άκυρη , και Κοινωνικής Επιτροπής, που ασκήθηκε στις 24 Ιανουα
 ρίου 1995
 — όλες οι μεταγενέστερες αποφάσεις που εκδόθηκαν στο (Υπόθεση Τ-13/95)
 πλαίσιο της διαδικασίας προαγωγής στο βαθμό D1 για το
 έτος 1994, και ειδικότερα η απόφαση περί μη προαγωγής (95/C 74/27)
 του προσφεύγοντος στο βαθμό αυτό, είναι άκυρες, εφό (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 σον τούτο απαιτείται,
 και να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. O Νικολαος Κυρπιτσης, κάτοικος Gendebien Βελγίου,
 εκπροσωπούμενος από τον Jean-Noël Louis, δικηγόρο
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την
 Fiduciaire Myson, 1 , rue Glesener, άσκησε στις 24 Ιανουαρίου
 O προσφεύγων διευκρινίζει ότι, ενώ συμπεριελήφθη στον 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 πίνακα των προακτέων στο βαθμό D1 που πρότεινε η ΓΔ IX των προσφυγή κατά της Οικονομικής και Κοινωνικής Επι
 για το έτος 1994, δεν συμπεριελήφθη στον πίνακα των τροπής.
 υπαλλήλων που κρίθηκαν ότι διαθέτουν τα μεγαλύτερα
 προσόντα, πίνακα που κατήρτισε η επιτροπή προαγωγών. O προσφευγών ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Αντίθετα, περιελήφθησαν υπάλληλοι, η σειρά των οποίων
 στον προτεινόμενο από τη ΓΔ IX πίνακα υπαλλήλων έπετο — να ακυρώσει τις αποφάσεις περί απορρίψεως της υποψη
 εκείνης του προσφεύγοντος, καθώς και υπάλληλοι οι οποίοι φιότητάς του στις θέσεις 2/94, 3/94 και 4/94,
 δεν είχαν καν προταθεί. — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 O προσφεύγων υποστηρίζει ότι, πρώτον, η εγγραφή στον
 πίνακα των κριθέντων ότι διαθέτουν τα περισσότερα προ Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 σόντα υπαλλήλων εκ των μη προταθέντων και ανηκόντων σε Προς στήριξη της προσφυγής του , o προσφεύγων προβάλλει
 κατηγορία, στα πλαίσια της οποίας η «εξέλιξη της σταδιο ως λόγους ακυρώσεως την παράβαση του άρθρου 29 του
 δρομίας» (στατιστική εκπροσώπηση των προακτέων βασιζό κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων, την
 μενη στα αντικειμενικά στοιχεία της ηλικίας και της αρχαιό αντίθεση των αποφάσεων προς την ανακοίνωση κενής θέσε
 τητας) διαγράφεται ως «συνήθης», έρχεται σε αντίθεση προς ως, καθώς και πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση και
 την απόφαση της Επιτροπής, της 24ης Νοεμβρίου 1976, περί παράβαση του άρθρου 45 του κανονισμού.
 των προαγωγών, η οποία προβλέπει ότι η δυνατότητα αυτή
 αφορά μόνον τους υπαλλήλους που διανύουν «αργή» στα Συγκεκριμένα, o προσφεύγων υπογραμμίζει ότι η αρμόδια
 διοδρομία. για τους διορισμούς αρχή (ΑΔΑ) αναγνώρισε ότι προέβη
 στην πλήρωση της μιας από τις κενές θέσεις με μετάθεση
 O προσφεύγων υποστηρίζει περαιτέρω ότι η επιτροπή προ υπαλλήλου , χωρίς συγκριτική εξέταση των προσόντων όλων
 αγωγών δεν είχε τη δυνατότητα να μην τον συμπεριλάβει των υποψηφίων για την εν λόγω θέση. Συνέπεια αυτού είναι,
 στον πίνακα όσων διαθέτουν τα περισσότερα προσόντα, ενώ κατά τον προσφεύγοντα, ότι η απορριπτική της υποψήφιο