text:
 15.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 78/16
 Προσφυγή της 29ης Ιανουαρίου 2014 — Iran Insurance κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-63/14)
 2014/C 78/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Iran Insurance Company (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωπος: D. Luff, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την παράγραφο 2 του παραρτήματος της αποφάσεως 2013/661/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Νοεμβρίου 2013, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 306, σ. 18)·
 —
 να ακυρώσει την παράγραφο 2 του παραρτήματος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1154/2013 του Συμβουλίου, της 15ης Νοεμβρίου 2013, σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 267/2012 για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2013 L 306, σ. 3)·
 —
 να διαπιστώσει ότι το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ (1) του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1, παράγραφος 7, της αποφάσεως 2012/35/ΚΕΠΠΑ (2) του Συμβουλίου, της 23ης Ιανουαρίου 2012, και τα άρθρα 23, παράγραφος 2, στοιχείο δ', και 46, παράγραφος 2, του κανονισμού 267/2012 (3) της 23ης Μαρτίου 2012 δεν τυγχάνουν εφαρμογής ως προς την προσφεύγουσα·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από τη μη ειδική αιτιολόγηση των λόγων για τους οποίους η Iran Insurance Company συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο. Η προσφεύγουσα αρνήθηκε κατηγορηματικώς ότι παρείχε χρηματοοικονομική υποστήριξη στην Κυβέρνηση του Ιράν. Επιπλέον, η προσφεύγουσα δεν υποστήριξε το Ιράν στον τομέα των πυρηνικών όπλων. Κατά συνέπεια, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 20, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου (όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 1, παράγραφος 7, της αποφάσεως 2012/35/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου της 23ης Ιανουαρίου 2012, το άρθρο 1, παράγραφος 8, της αποφάσεως 2012/635/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 2012 και το άρθρο 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως 2012/829/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 2012), και οι προϋποθέσεις του άρθρου 23, παράγραφος 2, στοιχείο δ', του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου (όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 1, παράγραφος 1, του κανονισμού 1263/2012 του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 2012).
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από το ότι, με την επιβολή κυρώσεων στην Iran Insurance Company αποκλειστικώς επειδή αποτελεί κρατική εταιρία, το Συμβούλιο επιφύλαξε δυσμενή μεταχείριση στην προσφεύγουσα σε σχέση με άλλες κρατικές εταιρίες του Ιράν στις οποίες δεν επιβλήθηκαν κυρώσεις. Με τον τρόπο αυτό, το Συμβούλιο προσέβαλε τις αρχές της ισότητας, της αποφυγής δυσμενών διακρίσεων και της χρηστής διοικήσεως.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από την ελλιπή αιτιολόγηση εκ μέρους του Συμβουλίου των λόγων επί των οποίων στήριξε την απόφασή του να διατηρήσει την προσφεύγουσα στον κατάλογο των οντοτήτων στις οποίες επιβάλλονται κυρώσεις. Μολονότι αναφέρθηκε στον «αντίκτυπο των μέτρων στο πλαίσιο των σκοπών των πολιτικών της Ένωσης», παρέλειψε να προσδιορίσει το είδος του αντίκτυπου στον οποίο αναφέρεται και τον τρόπο με τον οποίο τα μέτρα πρόκειται να αντιμετωπίσουν τον αντίκτυπο αυτό.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από το ότι, με τη διατήρηση της προσφεύγουσας στον κατάλογο των οντοτήτων στις οποίες επιβάλλονται κυρώσεις, το Συμβούλιο ενήργησε κατά κατάχρηση εξουσίας. Το Συμβούλιο στην ουσία αρνήθηκε να συμμορφωθεί προς την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-12/11. Το Συμβούλιο υπονόμευσε τη θεσμική διάρθρωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα δικαιώματα της προσφεύγουσας σε απονομή δικαιοσύνης και εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων. Επίσης, το Συμβούλιο δεν ανέλαβε τις ευθύνες και υποχρεώσεις του σύμφωνα με την απόφαση 2013/661/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου της 15ης Νοεμβρίου 2013 και με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1154/2013 του Συμβουλίου της 15ης Νοεμβρίου 2013, όπως αυτές σαφώς προσδιορίσθηκαν από το Δικαστήριο όσον αφορά το Συμβούλιο στην προαναφερθείσα δικαστική απόφαση.
 5)
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από το ότι το Συμβούλιο προσέβαλε την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης καθώς δεν συμμορφώθηκε προς απόφαση του Δικαστηρίου, στο πλαίσιο υποθέσεως στην οποία το Συμβούλιο, ως διάδικος κατά της προσφεύγουσας, ηττήθηκε, παραλείποντας να συμμορφωθεί ακόμη και προς τους λόγους που οδήγησαν στην έκδοση της αποφάσεως και στο σκεπτικό αυτής, υποπίπτοντας σε πλάνη περί των πραγματικών περιστατικών όσον αφορά τις δραστηριότητες της προσφεύγουσας και τον υποτιθέμενο ρόλο της έναντι της Κυβερνήσεως του Ιράν, παραλείποντας τη διεξαγωγή οποιασδήποτε έρευνας σχετικής με τις πραγματικές δραστηριότητες και τον πραγματικό ρόλο της προσφεύγουσας στο Ιράν καίτοι τούτο επισημάνθηκε από το Δικαστήριο ως σημαντική πτυχή του συστήματος κυρώσεων της ΕΕ κατά του Ιράν, και διατηρώντας τις κυρώσεις πέραν της 20ής Ιανουαρίου 2014, ημερομηνία κατά την οποία η ΕΕ συμφώνησε όσον αφορά τις πράξεις που προσπορίζουν έσοδα στο Ιράν, καθώς το Ιράν δεν θεωρείται πλέον ότι μετέχει σε δραστηριότητες διαδόσεως των πυρηνικών.
 6)
 Ο έκτος λόγος αντλείται από προσβολή της αρχής της αναλογικότητας εκ μέρους του Συμβουλίου.
 (1) Απόφαση του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ 2010, L 195, σ. 39).
 (2) Απόφαση 2012/35/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Ιανουαρίου 2012, για τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2012 L 19, σ. 22)
 (3) Κανονισμός (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 961/2010 (ΕΕ 2012 L 88, σ. 1)


text:
 6.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 235/25
 Προσφυγή της 22ας Αυγούστου 2007 — Simsalagrimm Filmproduktion κατά Επιτροπής και EACEA
 (Υπόθεση T-314/07)
 (2007/C 235/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Simsalagrimm Filmproduktion GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: D. Reich και D. Sharma, δικηγόροι)
 Καθών: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και Εκτελεστικός οργανισμός εκπαίδευσης, οπτικοακουστικών θεμάτων και πολιτισμού (EACEA)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση-χρεωστικό σημείωμα αριθ. 3240905584, της 20ής Ιουνίου 2007,
 —
 να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα και η Επιτροπή υπέγραψαν το 1998 σύμβαση για την επιδότηση μιας σειράς κινούμενων σχεδίων που θα παράγονταν με ηλεκτρονικό υπολογιστή, στο πλαίσιο του προγράμματος MEDIA II — Ανάπτυξη και διανομή (1). Με έγγραφο της 20ής Ιουνίου 2007 ο EACEA απαίτησε από την προσφεύγουσα την απόδοση ολόκληρου του ποσού που της είχε χορηγηθεί στο πλαίσιο της εν λόγω σύμβασης. Την απόφαση αυτή προσβάλλει η προσφεύγουσα με την παρούσα προσφυγή.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται κατά πρώτον ότι ο EACEA δεν είχε τυπικά αρμοδιότητα για την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, διότι η Επιτροπή εξακολουθεί να έχει αυτή την αρμοδιότητα.
 Εκτός αυτού, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι, κατά την προσφεύγουσα, παράνομη λόγω παραβίασης της κατά το άρθρο 256 ΕΚ υποχρέωσης αιτιολόγησης των πράξεων άσκησης δημόσιας εξουσίας.
 Επιπλέον, έχουν προσβληθεί τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας, 'λόγω της απόρριψης της αίτησής της να λάβει γνώση των εγγράφων του φακέλου της υπόθεσης, οπότε η προσφεύγουσα δεν είχε τη δυνατότητα να διαπιστώσει σε ποια πραγματικά στοιχεία στηριζόταν η αξίωση πληρωμής του EACEA.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επίσης ότι δεν έγινε νομότυπη καταγγελία της σύμβασης επιδότησης και ότι δεν συνέτρεχαν καν οι προϋποθέσεις για τέτοια καταγγελία. Συναφώς υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι η καταγγελία της σύμβασης αυτής και η αναζήτηση της καταβληθείσας επιδότησης συνιστούν παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
 (1) Απόφαση 95/563/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουλίου 1995, σχετικά με την εφαρμογή ενός προγράμματος ενθάρρυνσης της ανάπτυξης και διανομής των ευρωπαϊκών οπτικοακουστικών έργων (Media II — Ανάπτυξη και διανομή) (1996-2000) (ΕΕ L 321, σ. 25).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 11.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/11
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 14ης Απριλίου 2005
 στην υπόθεση C-519/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (1)
 (Συμφωνία-πλαίσιο για τη γονική άδεια - Υποκατάσταση της γονικής άδειας από την άδεια μητρότητας - Ημερομηνία μετά την οποία χορηγείται ατομικό δικαίωμα γονικής άδειας)
 (2005/C 143/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-519/03, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, που ασκήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, (εκπρόσωπος: D. Martin) κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (εκπρόσωπος: S. Schreiner), το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Borg Barthet (εισηγητή), προεδρεύοντα του τρίτου τμήματος, J.-P. Puissochet, S. von Bahr, U. Lõhmus και A. Ó Caoimh, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 14 Απριλίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, προβλέποντας ότι το δικαίωμα άδειας μητρότητας ή υιοθεσίας που γεννάται κατά τη διάρκεια γονικής άδειας υποκαθίσταται στην άδεια αυτή, η οποία πρέπει ως εκ τούτου να τερματιστεί, χωρίς να παρέχει στον γονέα τη δυνατότητα να μεταφέρει το μέρος της γονικής άδειας που δεν μπόρεσε να χρησιμοποιήσει, και περιορίζοντας τη χορήγηση γονικής άδειας στους γονείς των οποίων τα τέκνα έχουν γεννηθεί μετά τις 31 Δεκεμβρίου 1998 ή η διαδικασία υιοθεσίας των οποίων ξεκίνησε μετά την ημερομηνία αυτή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 96/34/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 1996, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για τη γονική άδεια, που συνήφθη από την UNICE, τη CEEP και τη CES.
 2)
 Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 35 της 07.02.2004.


text:
 14.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/35
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Ιουλίου 2010 — Ryanair κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-342/07) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Αεροπορικές μεταφορές - Απόφαση κηρύσσουσα τη συγκέντρωση ασύμβατη προς την κοινή αγορά - Εκτίμηση των αποτελεσμάτων της πράξεως συγκεντρώσεως επί του ανταγωνισμού - Φραγμοί για την είσοδο στην αγορά - Βελτίωση της αποτελεσματικότητας - Δεσμεύσεις)
 2010/C 221/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ryanair Holdings plc (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: J. Swift, QC, V. Power, A. McCarthy και D. Hull, solicitors, και G. Berrisch, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: X. Lewis και S. Noë)
 Παρεμβαίνoυσες υπέρ της καθής: Aer Lingus Group plc (Δουβλίνο) (εκπρόσωποι: αρχικώς, A. Burnside, solicitor, B. van de Walle de Ghelcke και T. Snels, δικηγόροι, στη συνέχεια, A. Burnside και B. van de Walle de Ghelcke), και Ιρλανδία (εκπρόσωποι: D. O’Hagan και J. Buttimore, επικουρούμενοι από τους M. Cush, D. Barniville και N. Travers, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή περί ακυρώσεως της αποφάσεως Ċ(2007) 3104 της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 2007, με την οποία μια συγκέντρωση κηρύσσεται ως ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και με τη Συμφωνία για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/M.4439 — Ryanair/Aer Lingus).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Ryanair Holdings plc φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Aer Lingus Group plc.
 3)
 Η Ιρλανδία φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 269 της 10.11.2007.


text:
 27.1.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 20/28
 Προσφυγή της 6ης Δεκεμβρίου 2006 — Xinhui Alida Polythene κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-364/06)
 (2007/C 20/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Xinhui Alida Polythene Ltd (Xinhui, Κίνα) (εκπρόσωπος: C. Munro, solicitor)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει κατά το άρθρο 230 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση τον κανονισμό (ΕΚ) 1425/2006 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 2006, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων πλαστικών σάκων και σακουλών καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Ταϊλάνδης και για τον τερματισμό της διαδικασίας για τις εισαγωγές ορισμένων πλαστικών σάκων και σακουλών καταγωγής Μαλαισίας, και
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 1425/2006 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 2006, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων πλαστικών σάκων και σακουλών καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Ταϊλάνδης και για τον τερματισμό της διαδικασίας για τις εισαγωγές ορισμένων πλαστικών σάκων και σακουλών καταγωγής Μαλαισίας (1).
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το Συμβούλιο παρέβη ουσιώδεις τύπους και ενήργησε κατά κατάχρηση εξουσίας όταν εξέδωσε τον προσβαλλόμενο κανονισμό χωρίς να λάβει σωστά υπόψη τις διαδικασίες που εν προκειμένω είχε κινήσει η Επιτροπή.
 Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή i) δεν εξέτασε σωστά την αντιπροσωπευτικότητα των καταγγελλόντων και/ή δεν καθόρισε σωστά την αντιπροσωπευτικότητά τους, ii) έλαβε υπόψη πληροφοριακά στοιχεία που δεν ασκούσαν επιρροή και/ή δεν έλαβε υπόψη διαθέσιμα πληροφοριακά στοιχεία, iii) δεν αξιολόγησε προσηκόντως τη ζημία του σχετικού κοινοτικού κλάδου παραγωγής, iv) δεν απέδειξε ότι υπήρχε κοινοτικό συμφέρον για την επιβολή δασμών στις εισαγωγές και v) προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας.
 Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι τούτο καταλήγει σε κατάχρηση εξουσίας.
 (1) ΕΕ L 270, σ. 4.


text:
 24.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/19
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Ιταλία) στις 23 Νοεμβρίου 2016 — Emmea Srl, Commercial Hub Srl κατά Comune di Siracusa κ.λπ.
 (Υπόθεση C-595/16)
 (2017/C 239/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσες: Emmea Srl, Commercial Hub Srl
 Καθών: Comune di Siracusa, Assessorato delle Attività Produttive per la Regione Siciliana, Libero Consorzio Comunale — già Provincia di Siracusa, Camera di Commercio di Siracusa
 Με διάταξη της 27ης Απριλίου 2017 το Δικαστήριο (δέκατο τμήμα) έκρινε ότι η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Tribunale amministrativo regionale per la Sicilia, με διάταξη της 20ής Οκτωβρίου 2016, είναι προδήλως απαράδεκτη.


text:
C 323/16 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 21.12.2002
 χαρακτήρα των απαιτήσεων του παραρτήματοςI αυτής ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 όσον αφορά τα δίκτυα ομαδικής υδροδοτήσεως,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 7,
 παράγραφος 6, 18 και 19 της εν λόγω οδηγίας. (έκτο τμήμα)
 2) Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 της 7ης Νοεμβρίου 2002
 ( 1) ΕΕ C 302 της 21.10.2002.
 στην υπόθεση C-333/00 (αίτηση του Tarkastuslautakunta
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Eila Päivikki
 Maaheimo (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ («Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 — “Οικογενειακές παροχές”
 — Επίδομα κατ' οίκον φυλάξεως τέκνου — Προϋπόθεση
 της 5ης Νοεμβρίου 2002 κατοικίας του τέκνου»)
 στην υπόθεση C-325/00: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων κατά Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας (1) (2002/C 323/19)
 («Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων — Μέτρα
 ισοδυνάμου αποτελέσματος — Επισήμανση ποιότητας και (Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική)
 προελεύσεως»)
 (2002/C 323/18) (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-333/00, με αντικείμενο αίτηση της
 Tarkastuslautakunta (Φινλανδία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρ-
 Στην υπόθεση C-325/00, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων μογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο
 (εκπρόσωποι: J. C. Schieferer και C. Schmidt) κατά Ομοσπονδια- διαδικασίας κινηθείσας από την Εila Päivikki Maaheimo, η έκδοση
 κής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας (εκπρόσωπος: W.-D. Plessing, προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 4,
 επικουρούμενος από τον M. Loschelder, Rechtsanwalt), με παράγραφος 1, στοιχείο η', 10α, 73 και 75 του κανονισμού
 αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971,
 Γερμανίας, επιτρέποντας τη χρήση της επισημάνσεως ποιότητας περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους
 «Markenqualität aus deutschen Landen» (γερμανικό σήμα ποιό- μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών
 τητας) σε προϊόντα ορισμένης ποιότητας που παρασκευάζονται τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε
 στη Γερμανία, παρέβη το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου,
 τροποποιήσεως, άρθρο 28 ΕΚ), το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από της 2ας ∆εκεμβρίου 1996 (ΕΕ 1997, L 28, σ. 1), το ∆ικαστήριο
 τους G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, J.-P. Puissochet και (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους R. Schintgen, πρόεδρο του
 M. Wathelet, προέδρους τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή), A. La δευτέρου τμήματος, ασκούντα καθήκοντα προέδρου του έκτου
 Pergola, P. Jann, Β. Σκουρή, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr τμήματος, Β. Σκουρή, F. Macken, N. Colneric (εισηγητή) και
 και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 5 Νοεμβρίου F. G. Jacobs, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως,
 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: εξέδωσε στις 7 Νοεμβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό:
 1) Η Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας, επιτρέποντας
 τη χρήση της επισημάνσεως ποιότητας «Markenqualität aus
 deutschen Landen» (γερμανικό σήμα ποιότητας) σε προϊόντα 1) Μια παροχή όπως το επίδομα κατ' οίκον φυλάξεως τέκνου,
 συγκεκριμένης ποιότητας που παρασκευάζονται στη Γερμα- το οποίο προβλέπεται στον laki (1128/96) lasten kotihoidon
 νία, παρέβη τις υποχρέωσεις που υπέχει από το άρθρο 30 ja yksityisen hoidon tuesta (νόμο περί επιδόματος κατ' οίκον
 Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 28 ΕΚ). φυλάξεως τέκνου), συνιστά οικογενειακή παροχή κατά την
 έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο η', του
 2) Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της
 στα δικαστικά έξοδα. 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων
 κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισ-
 θωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται
 ( 1) ΕΕ C 316 της 4.11.2000.
 εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και ενημε-
 ρώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου,
 της 2ας ∆εκεμβρίου 1996.


text:
Αριθ . C 208/ 14 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 8 . 95
 του καρτέλ διαρθρωτικής κρίσεως , Ανεξαρτήτως του εαν Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 το καρτέλ διαρθρωτικής κρίσεως αποτελούσε , αυτό υπέβαλε το Landskrona tingsrätt με διάταξη της 14ης Ιουνίου
 καθαυτό, αντικείμενο της αποφάσεως περί επιβολής 1995 στην ποινική δίκη κατά Harry Franzén
 προστίμου , το εν λόγω καρτέλ εμφανίζεται σε πολυάριθμα (Υπόθεση C-189/95)
 σημεία της αποφάσεως της Επιτροπής και επηρέασε
 αποφασιστικά και την απόφαση του Πρωτοδικείου . (95/C 208/27)
 — Παραβάσεις του άρθρου 85 παράγραφος 1 της συνθήκης Με διάταξη της 14ης Ιουνίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 ΕΚ : το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε σοβαρά σφάλματα κατά Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 την υπαγωγή στον εν λόγω κανόνα δικαίου των διαπι στις 16 Ιουνίου 1995 , το Landskrona tingsrätt, στο πλαίσιο της
 στωθέντων πραγματικών περιστατικών. Ειδικότερα, αγ ποινικής δίκης κατά Harry Franzén , που εκκρεμεί ενώπιον
 νόησε πολυάριθμα κρίσιμα στοιχεία . Τούτο ισχύει για την του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 οριοθέτηση της αγοράς, τις φερόμενες συμπράξεις μεταξύ αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημάτων:
 της αναιρεσείουσας και της Tréfilunion , τις φερόμενες
 συμπράξεις επί των ποσοστώσεων και των τιμών με τους 1 . Συμβιβάζεται προς το άρθρο 30 της συνθήκης της Ρώμης
 παραγωγούς της Bénélux που αφορούσαν τη γερμανική ένα προβλεπόμενο από το νόμο μονοπώλιο , όπως της
 αγορά και τις φερόμενες συμπράξεις επί των ποσο Systembolaget;
 στώσεων και των τιμών, που αφορούσαν την αγορά της
 Bénélux . H απόφαση αγνοεί πλήρως τόσο τον ισχυρισμό 2. Παραβαίνει το άρθρο 37 της συνθήκης της Ρώμης ένα
 που προέβαλε η αναιρεσείουσα κατά την επ ' ακροατηρίου προβλεπόμενο από το νόμο μονοπώλιο, όπως της System
 συζήτηση όσο και τις απαντήσεις της στις γραπτές ερω bolaget, και σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, το
 τήσεις του Πρωτοδικείου . Επιπλέον, το Πρωτοδικείο μονοπώλιο αυτό πρέπει να παύσει να υφίσταται ή υπάρχει
 αγνόησε τις προϋποθέσεις του κανονισμού αριθ . 67/67 για δυνατότητα διαρρυθμίσεως;
 την εξαίρεση ορισμένων κατηγοριών συμφωνιών.
 3 . Στην περίπτωση κατά την οποία ένα μονοπώλιο, όπως της
 — Παραβάσεις του άρθρου 15 του κανονισμού αριθ . 17/62 : η Systembolaget , πρέπει να θεωρηθεί ως αντίθετο προς το
 κρίση του Πρωτοδικείου ότι δεν είναι αναγκαία η στάθ άρθρο 37, υφίσταται περίοδος προσαρμογής ή θα έπρεπε
 μιση μεταξύ ελαφρυντικών και επιβαρυντικών περιστά να είχε διαλυθεί η εταιρεία την 1η Ιανουαρίου 1995 ή να
 σεων κατά τον καθορισμό του προστίμου σε κάθε συγκε είχε πραγματοποιηθεί η διαρρύθμιση κατά την ημερομη
 κριμένη περίπτωση είναι νομικώς εσφαλμένη . Εξίσου νία αυτή ;
 νομικώς εσφαλμένες είναι και οι εκτιμήσεις του Πρωτοδι
 κείου σχετικά με την ύπαρξη του νομίμου καρτέλ διαρ
 θρωτικής κρίσεως. Επιπλέον, το Πρωτοδικείο παραγνω
 ρίζει ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν μπορούσε να θεωρηθεί
 αβάσιμος o ισχυρισμός της αναιρεσείουσας ότι είχε περι Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 πέσει σε αναπόφευκτη πλάνη σχετικά με το αν η συμπε υπέβαλε το Gerechtshof te Amsterdam με απόφαση της 7ης
 ριφορά της απαγορευόταν ή όχι, Τέλος, το Πρωτοδικείο Ιουνίου 1995 στην υπόθεση ARO Lease BV κατά Inspecteur
 εφάρμοσε εσφαλμένως την αρχή της αναλογικότητας. der Belastingsdienst Grote Ondernemingen te Amsterdam
 (') EE αριθ . C 137 της 3 . 6 . 1995 . (Υπόθεση C-190/95)
 0 EE αριθ . L 260 της 6 . 9. 1989 , σ . 1 . (95/C 208/28)
 Με απόφαση της 7ης Ιουνίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως, τις στις 19 Ιουνίου 1995 , το Gerechtshof te Amsterdam, στο
 οποίες υπέβαλε η Pretura Circondariale di Roma — Sezioni πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ ARO Lease BV και Inspecteur
 distaccate di Castelnuovo di Porto e di Tivoli με διατάξεις της der Belastingdienst Grote Ondernemingen te Amsterdam ,
 18ης Φεβρουαρίου 1995 (C-186/95) και της 27ης Φεβρουα που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την
 ρίου 1995 (C-187/95) στο πλαίσιο των ποινικών δικών κατά έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του ακόλουθου ερω)-
 Iommi Luciano κ.λπ. και Deodati Angelo και Luchini Aldo, τήματος:
 που εκκρεμούν ενώπιον της
 (Υποθέσεις C-186/95 και C-187/95) Έχει την έννοια το άρθρο 9 παράγραφος 1 της έκτης οδηγίας
 (77/388/ΕΟΚ) του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί
 ( 95/C 208/26) εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των
 σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα
 Με διαταξεις της 18ης Φεβρουάριου 1995 (C- 1 86/95 ) και της φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση ,
 27ης Φεβρουαρίου 1995 (C-1 87/95 ), οι οποίες περιήλθαν στη ότι o υποκείμενος στο φόρο o οποίος είναι εγκατεστημένος
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 15 Ιουνίου 1995 , η Pretura στις Κάτω Χώρες και o οποίος υπό την ιδιότητά του αυτή
 Circondariale di Roma — Sezioni distaccate di Castelnuovo di
 Porto e di Tivoli , στο πλαίσιο των ποινικών δικών που θέτει στη διάθεση τρίτων περίπου 6 800 επιβατηγά αυτοκίνη
 τα βάσει συμβάσεων μισθώσεως μακράς διαρκείας με δυνα
 εκκρεμούν ενώπιον της κατά Iommi Luciano κ.λπ. και
 τότητα αγοράς (operational lease ) από τα οποία περίπου 800
 Deodati Angelo και Luchini Aldo, υπέβαλε στο Δικαστήριο
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ερωτήματα τα οποία συμπί αγοράζονται και διατίθενται εντός του Βελγίου , όπου η ARO
 πτουν με τα ερωτήματα στις υποθέσεις C-135/95 , C-140/95 και
 δεν διαθέτει γραφεία, κατά τον τρόπο και υπό τις περιστάσεις
 C-141 /95 (').
 που εκτίθενται ανωτέρω στο σημείο 2.1 . έως 2.4 ., παρέχει τις
 εν λόγω υπηρεσίες από μόνιμη εγκατάσταση που βρίσκεται
 (') ΕΕ αριθ . C 159 της 24. 6. 1995 . στο Βέλγιο ;


text:
23.9.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 273/5
 1) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, διατηρω ́ ντας σε ισχυ ́ ρυ ́θμιση επι- 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 βα ́λλουσα στους κοινοτικου ́ς υπηκο ́ους οι οποι ́οι, υπο ́ την
 ιδιο ́τητα του παρε ́χοντος υπηρεσι ́ες, ασκου ́ν διαμετακο- 2) Καταδικα ́ζει την Dorsch Consult Ingenieurgesellschaft mbH
 μιστικη ́ δραστηριο ́τητα στην Ιταλι ́α την υποχρε ́ωση εγγρα- στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 φη ́ς τους — και εφο ́σον τους ́εχει χορηγηθει ́ ́αδεια απο ́ το
 Υπουργει ́ο Εσωτερικω ́ ν — στο επαγγελματικο ́ μητρω ́ ο των
 εμπορικω ́ ν επιμελητηρι ́ων, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που (1) EE C 278 της 5.9.1998.
 υπε ́χει απο ́ τα ́αρθρα 12 ΕΚ, 43 ΕΚ και 49.
 2) Καταδικα ́ζει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 281 της 2.10.1999.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 15ης Ιουνι ́ου 2000
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-418/97 και C-419/97
 (αιτη ́σεις του Nederlandse Raad van State για την ́εκδοση
 (πε ́μπτο τμη ́μα) προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): ARCO Chemie Nederland Ltd
 κατα ́ Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
 της 15ης Ιουνι ́ου 2000 Ordening en Milieubeheer (C-418/97) και Vereniging
 Dorpsbelang Hees κ.λπ. κατα ́ Directeur van de dienst
 Milieu en Water van de provincie Gelderland
 στην υπο ́θεση C-237/98 P: Dorsch Consult (C-419/97) (1)
 Ingenieurgesellschaft mbH κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊ-
 κη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 («Περιβα ́ λλον — Οδηγι ́ες 75/442/ΕΟΚ και 91/156/ΕΟΚ
 — 'Εννοια του “αποβλη ́του”»)
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη — Εμπο-
 ρικο ́ εμπα ́ ργκο κατα ́ του Ιρα ́ κ — Νο ́μιμη πρα ́ ξη — Ζημι ́α»)
 (2000/C 273/09)
 (2000/C 273/08)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-418/97 και C-419/97, με
 αντικει ́μενο αιτη ́σεις του Nederlandse Raad van State (Κα ́τω
 Στην υπο ́θεση C-237/98 P, Dorsch Consult Inge- Χω ́ρες) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της
 nieurgesellschaft mbH, με ́εδρα το Μο ́ναχο (Γερμανι ́α), εκπροσω- Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με τις οποι ́ες ζητη ́θηκε, στο
 που ́μενη απο ́ τον K. M. Meessen, καθηγητη ́, με αντι ́κλητο στο πλαι ́σιο των διαφορω ́ν που εκκρεμου ́ν ενω ́πιον του εθνικου ́
 Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο P. Kinsch, 100, boulevard de la δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ ARCO Chemie Nederland Ltd και Minister
 Pétrusse, με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε κατα ́ van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
 της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 28 Απριλι ́ου 1998 το Πρωτοδι- (C-418/97) και μεταξυ ́ Vereniging Dorpsbelang Hees, Stichting
 κει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (δευ ́τερο τμη ́μα) στην υπο ́θεση Werkgroep Weurt+, Vereniging Stedelijk Leefmilieu Nijmegen
 Τ-184/95, Dorsch Consult κατα ́ Συμβουλι ́ου και Επιτροπη ́ς και Directeur van de dienst Milieu en Water van de provincie
 (Συλλογη ́ 1998, σ. ΙΙ-667), και με την οποι ́α ζητει ́ται να εξαφα- Gelderland, παρισταμε ́νης της: Elektriciteitsproductie-
 νιστει ́ η απο ́φαση αυτη ́ και να γι ́νουν δεκτα ́ τα αιτη ́ματα που ει ́χε maatschappij Oost- en Noord-Nederland NV (Epon) (C-419/
 υποβα ́λει η αναιρεσει ́ουσα στην ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου δι ́κη, 97), η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α
 ο ́που οι ́ετεροι δια ́δικοι ει ́ναι το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουλι ́ου
 Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: S. Marquardt και A. Tanca) και η Επιτροπη ́ 1975, περι ́ των στερεω ́ν αποβλη ́των (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 15/001, σ. 86),
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: A. Rosas και J. Sack), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους L. Sevón, της 18ης Μαρτι ́ου 1991 (EE L 78, σ. 32), το ∆ικαστη ́ριο
 προ ́εδρο του πρω ́του τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα του πε ́μπτου (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους D. A. O. Edward, προ ́εδρο
 τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn (εισηγητη ́), P. Jann, H. Ragnemalm τμη ́ματος, J. C. Moitinho de Almeida, L. Sevón (εισηγητη ́),
 και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. La Pergola, C. Gulmann και J.-P. Puissochet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοι- S. Alber, γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος
 κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 15 Ιουνι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 15 Ιουνι ́ου 2000 απο ́φαση με το
 διατακτικο ́: ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ---pagebreak--- C 273/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 23.9.2000
 Υ π ο ́ θ ε σ η C - 4 1 8 / 9 7 ενεργει ́ας, της προθε ́σεως ́η της υποχρεω ́ σεως που συνι ́στα-
 1) Το γεγονο ́ς και μο ́νον ́οτι μια ουσι ́α ́οπως τα LUWA- ται στην απο ́ρριψη της εν λο ́γω ουσι ́ας, λαμβανομε ́νου
 bottoms τυγχα ́νει μιας εργασι ́ας την οποι ́α αναφε ́ρει το υπο ́ψη του σκοπου ́ της οδηγι ́ας, και πρε ́πει να καταβα ́λλεται
 παρα ́ρτημα ΙΙ Β της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, με ́ριμνα ω ́ στε να μη θι ́γεται η πρακτικη ́ αποτελεσματικο ́τητα
 της 15ης Ιουλι ́ου 1975, περι ́ των στερεω ́ ν αποβλη ́των, της οδηγι ́ας αυτη ́ς.
 ́οπως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ του Συμ-
 βουλι ́ου, της 18ης Μαρτι ́ου 1991, δεν επιτρε ́πει το Προκειμε ́νου να καθορισθει ́ αν η χρη ́ση μιας ουσι ́ας ́οπως
 συμπε ́ρασμα ́οτι προ ́κειται περι ́ απορρι ́ψεως της ουσι ́ας τα ροκανι ́δια ξυ ́λου ως καυσι ́μου ισοδυναμει ́ με απο ́ρριψη ́
 αυτη ́ς και δεν πρε ́πει, επομε ́νως, να θεωρηθει ́ η εν λο ́γω της, δεν ασκει ́ επιρροη ́ το γεγονο ́ς ́οτι η ουσι ́α αυτη ́ μπορει ́
 ουσι ́α απο ́βλητο υπο ́ την ́εννοια της οδηγι ́ας αυτη ́ς. να αξιοποιηθει ́ ως καυ ́σιμο κατα ́ τρο ́πο συνα ́δοντα προς
 την προστασι ́α του περιβα ́λλοντος και χωρι ́ς ριζικη ́ επεξερ-
 2) Προκειμε ́νου να καθορισθει ́ αν η χρη ́ση μιας ουσι ́ας ́οπως γασι ́α.
 τα LUWA-bottoms ως καυσι ́μου ισοδυναμει ́ με απο ́ρριψη ́
 της, δεν ασκει ́ επιρροη ́ το γεγονο ́ς ́οτι η ουσι ́α αυτη ́ μπορει ́ Το γεγονο ́ς ́οτι η χρη ́ση αυτη ́ ως καυσι ́μου αποτελει ́ συνη ́θη
 να αξιοποιηθει ́ ως καυ ́σιμο κατα ́ τρο ́πο συνα ́δοντα προς τρο ́πο αξιοποιη ́σεως των αποβλη ́των και το γεγονο ́ς ́οτι η
 την προστασι ́α του περιβα ́λλοντος και χωρι ́ς ριζικη ́ επεξερ- εταιρι ́α θεωρει ́ την ουσι ́α αυτη ́ απο ́βλητο μπορου ́ν να
 γασι ́α. θεωρηθου ́ν ενδει ́ξεις ενεργει ́ας, προθε ́σεως ́η υποχρεω ́ σεως
 Το γεγονο ́ς ́οτι η χρη ́ση αυτη ́ ως καυσι ́μου αποτελει ́ συνη ́θη συνισταμε ́νης στην απο ́ρριψη ́ της υπο ́ την ́εννοια του ́αρθρου
 τρο ́πο αξιοποιη ́σεως των αποβλη ́των και το γεγονο ́ς ́οτι η 1, στοιχει ́ο α', της οδηγι ́ας 75/442, ́οπως τροποποιη ́θηκε
 εταιρι ́α θεωρει ́ την ουσι ́α αυτη ́ απο ́βλητο μπορου ́ν να με την οδηγι ́α 91/156. Ωστο ́σο, η πραγματικη ́ ́υπαρξη
 θεωρηθου ́ν ενδει ́ξεις ενεργει ́ας, προθε ́σεως ́η υποχρεω ́ σεως αποβλη ́του υπο ́ την ́εννοια της οδηγι ́ας αυτη ́ς πρε ́πει να
 συνισταμε ́νης στην απο ́ρριψη ́ της υπο ́ την ́εννοια του ́αρθρου ελε ́γχεται απο ́ πλευρα ́ς του συνο ́λου των πραγματικω ́ν
 1, στοιχει ́ο α', της οδηγι ́ας 75/442, ́οπως τροποποιη ́θηκε περιστατικω ́ ν, λαμβανομε ́νου υπο ́ψη του σκοπου ́ της
 με την οδηγι ́α 91/156. Ωστο ́σο, η πραγματικη ́ ́υπαρξη οδηγι ́ας, και πρε ́πει να καταβα ́λλεται με ́ριμνα ω ́ στε να μη
 αποβλη ́του υπο ́ την ́εννοια της οδηγι ́ας πρε ́πει να ελε ́γχεται θι ́γεται η πρακτικη ́ αποτελεσματικο ́τητα της οδηγι ́ας αυτη ́ς.
 απο ́ πλευρα ́ς του συνο ́λου των πραγματικω ́ ν περιστατικω ́ ν,
 λαμβανομε ́νου υπο ́ψη του σκοπου ́ της οδηγι ́ας, και πρε ́πει
 να καταβα ́λλεται με ́ριμνα ω ́ στε να μη θι ́γεται η πρακτικη ́ (1) EE C 41 της 7.2.1998· EE C 55 της 20.2.1998.
 αποτελεσματικο ́τητα της οδηγι ́ας αυτη ́ς.
 Το γεγονο ́ς ́οτι μια ουσι ́α που χρησιμοποιει ́ται ως καυ ́σιμο
 αποτελει ́ υπο ́λειμμα της διαδικασι ́ας παραγωγη ́ς ́αλλης
 ουσι ́ας, το γεγονο ́ς ́οτι δεν μπορει ́ να προβλεφθει ́ καμι ́α
 ́αλλη χρη ́ση της ουσι ́ας αυτη ́ς πλην της διαθε ́σεως, το
 γεγονο ́ς ́οτι η συ ́νθεση της ουσι ́ας δεν ει ́ναι προσαρμοσμε ́νη
 στη χρη ́ση στην οποι ́α υποβα ́λλεται ́η το γεγονο ́ς ́οτι η
 χρη ́ση αυτη ́ πρε ́πει να πραγματοποιει ́ται υπο ́ ειδικε ́ς συνθη ́- Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 κες λη ́ψεως προφυλα ́ξεων για το περιβα ́λλον μπορου ́ν να βαλε το Hessisches Finanzgericht, με απο ́φαση της
 θεωρηθου ́ν ενδει ́ξεις ενεργει ́ας, προθε ́σεως ́η υποχρεω ́ σεως 21ης Φεβρουαρι ́ου 2000, στην υπο ́θεση Lohmann GmbH
 συνισταμε ́νης στην απο ́ρριψη της ουσι ́ας αυτη ́ς υπο ́ την & Co. KG κατα ́ Oberfinanzdirektion Koblenz
 ́εννοια του ́αρθρου 1, στοιχει ́ο α', της εν λο ́γω οδηγι ́ας.
 Ωστο ́σο, η πραγματικη ́ ́υπαρξη αποβλη ́του υπο ́ την ́εννοια (Υπο ́θεση C-262/00)
 της οδηγι ́ας πρε ́πει να ελε ́γχεται απο ́ πλευρα ́ς του συνο ́λου
 των πραγματικω ́ ν περιστατικω ́ ν, λαμβανομε ́νου υπο ́ψη του
 (2000/C 273/10)
 σκοπου ́ της οδηγι ́ας, και πρε ́πει να καταβα ́λλεται με ́ριμνα
 ́ στε να μη θι ́γεται η πρακτικη ́ αποτελεσματικο ́τητα της
 ω
 οδηγι ́ας αυτη ́ς. Με απο ́φαση της 21 Φεβρουαρι ́ου 2000 που περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του δικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 Υ π ο ́ θ ε σ η C - 4 1 9 / 9 7 28 Ιουνι ́ου 2000, το Hessisches Finanzgericht, στο πλαι ́σιο της
 1) Το γεγονο ́ς και μο ́νον ́οτι μια ουσι ́α ́οπως τα ροκανι ́δια ξυ ́λου διαφορα ́ς Lohmann GmbH & Co. KG κατα ́ Oberfinanzdirektion
 τυγχα ́νει μιας εργασι ́ας την οποι ́α αναφε ́ρει το παρα ́ρτημα ΙΙ Koblenz, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 Β της οδηγι ́ας 75/442, ́οπως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 91/156, δεν επιτρε ́πει το συμπε ́ρασμα ́οτι προ ́κειται περι ́
 απορρι ́ψεως της ουσι ́ας αυτη ́ς και δεν πρε ́πει, επομε ́νως, 1. Υπα ́γεται η πο ́ρπη για τον αγκω ́να που καλει ́ται epX Elbow
 να θεωρηθει ́ η εν λο ́γω ουσι ́α απο ́βλητο υπο ́ την ́εννοια Basic και ο επι ́δεσμος αγκω ́να που καλει ́ται epX Elbow
 της οδηγι ́ας. Dynamic και αποτελου ́νται απο ́ μονο ́χρωμο, τριπλο ́ υ ́φασμα,
 2) Το γεγονο ́ς ́οτι μια ουσι ́α ει ́ναι αποτε ́λεσμα εργασι ́ας αξιο- πα ́χους 1 mm, με δυ ́ο εξωτερικα ́ στρω ́ματα απο ́ ελαστικη ́
 ποιη ́σεως, υπο ́ την ́εννοια του παραρτη ́ματος ΙΙ Β της εν πλεκτη ́ υφαντικη ́ υ ́λη και ́ενα ενδια ́μεσο απο ́ πλαστικο ́,
 λο ́γω οδηγι ́ας, αποτελει ́ το ́ενα μο ́νον απο ́ τα στοιχει ́α που ραμμε ́νοι σωληνοειδω ́ς, μη ́κους 8 cm (πο ́ρπη) η ́ 22 cm
 πρε ́πει να λαμβα ́νονται υπο ́ψη για να κριθει ́ αν η ουσι ́α (επι ́δεσμος αγκω ́να, ραμμε ́νος σε ανατομικο ́ σχη ́μα), που
 αυτη ́ παραμε ́νει απο ́βλητο, αλλα ́ δεν επιτρε ́πει, καθαυτο ́, τη φοριου ́νται κα ́τω απο ́ τον αγκω ́να στον κα ́τω βραχι ́ονα ως
 συναγωγη ́ οριστικου ́ συμπερα ́σματος συναφω ́ ς. Η ́υπαρξη περικα ́ρπια, εφοδιασμε ́να με ενσωματωμε ́νη πεπιεσμε ́νη γα ́ζα,
 αποβλη ́του πρε ́πει να ελε ́γχεται απο ́ πλευρα ́ς του συνο ́λου πα ́νω απο ́ την οποι ́α περνα ́ κυκλικη ́ ζω ́νη με ελαστικο ́ τμη ́μα
 των πραγματικω ́ ν περιστατικω ́ ν, βα ́σει του ορισμου ́ που που αντιστε ́κεται στο τρα ́βηγμα και ταινι ́α τυ ́που «velcro»,
 περιε ́χει το ́αρθρο 1, στοιχει ́ο α', της οδηγι ́ας 75/442, στην περιγραφη ́ εμπορευμα ́των «συσκευε ́ς ορθοπεδικη ́ς» κατα ́
 ́οπως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 91/156, δηλαδη ́ της την ́εννοια της κλα ́σεως 9021 ΣΟ.


text:
C 146/28 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.6.2003
 4) Το Πρωτοδικείο παρέβη το δικαίωμα αποτελεσματικής des prestations familiales και Ursula Weide, συζύγου Schwarz,
 δικαστικής προστασίας. που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 ( 1) ΕΕ C 79 της 10ης Μαρτίου 2001, σ. 23.
 ( 2) ΕΕ C 79 της 10ης Μαρτίου 2001, σ. 24.
 1) Έχει το άρθρο 76 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του
 ( 3) ΕΕ C 3 της 5ης Ιανουαρίου 2002, σ. 39.
 Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των
 ( 4) ΕΕ C 3 της 5ης Ιανουαρίου 2002, σ. 45.
 συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και
 τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινό-
 τητας ( 1) την έννοια ότι καλύπτει μόνον την περίπτωση
 κατά την οποία ο διακινούμενος εργαζόμενος δικαιούται
 οικογενειακές παροχές δυνάμει της νομοθεσίας του κράτους
 απασχολήσεως και της νομοθεσίας του κράτους κατοικίας
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 των μελών της οικογένειάς του;
 βαλε το Oberlandesgericht München — τμήματα αστικών
 υποθέσεων του Αugsburg — με διάταξη της 27ης Μαρτίου
 2003 στην υπόθεση Νürnberger Allgemeine Versicherungs 2) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ανωτέρω
 AG κατά Portbridge Transport International B.V. ερώτημα: μπορούν οι οργανισμοί του κράτους απασχολήσεως
 να αναστείλουν το δικαίωμα λήψεως οικογενειακών παροχών,
 (Υπόθεση C-148/03) αν θεωρούν ότι η άρνηση χορηγήσεως των οικογενειακών
 παοχών στο κράτος κατοικίας δεν συνάδει προς το κοινοτικό
 (2003/C 146/46) δίκαιο;
 3) Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Με διάταξη της 27ης Μαρτίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 παρέχει το προαναφερθέν άρθρο 76 στο κράτος απασχο-
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 λήσεως τη δυνατότητα εφαρμογής του κανόνα περί μη
 31 Μαρτίου 2003, το Oberlandesgericht München — τμήματα
 σωρευτικής χορηγήσεως των παροχών σε περίπτωση που
 αστικών υποθέσεων του Αugsburg-, στο πλαίσιο της διαφοράς
 ο/η σύζυγος του/της διακινούμενου/νης εργαζομένου/νης
 μεταξύ Νürnberger Allgemeine Versicherungs AG και
 λαμβάνει ή δικαιούται, βάσει της νομοθεσίας του κράτους
 Portbridge Transport International B.V. που εκκρεμεί ενώπιόν
 κατοικίας των μελών της οικογένειας, ίδιας φύσεως οικογε-
 του, υποβάλλει στο ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 νειακές παροχές;
 κατ' εφαρμογή του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου της 3ης Ιουνίου
 1971 για την ερμηνεία από το ∆ικαστήριο της σύμβασης για τη
 διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και
 εμπορικές υποθέσεις (στο εξής: Σύμβαση των Βρυξελλών), το (1 ) όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2001/
 ακόλουθο ερώτημα προς έκδοση προδικαστικής απόφασης: 83 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983 (ΕΕ L 230, σ. 6).
 Υπερισχύουν των γενικών διατάξεων περί διεθνούς δικαιοδοσίας
 της Σύμβασης των Βρυξελλών οι περί δικαιοδοσίας διατάξεις που
 περιέχονται σε άλλες συμβάσεις, ακόμη και στην περίπτωση κατά
 την οποία ο εναγόμενος, ο οποίος κατοικεί στο έδαφος κράτους
 που έχει προσχωρήσει στη Σύμβαση των Βρυξελλών, ενάγεται
 ενώπιον δικαστηρίου άλλου συμβαλλόμενου κράτους, αλλά δεν
 παρίσταται κατά τη διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου αυτού;
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ιρλανδικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 3 Απριλίου
 2003
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Cour de cassation du Grand-duché de
 Luxembourg με απόφαση της 6ης Μαρτίου 2003 στην
 (Υπόθεση C-154/03)
 υπόθεση Caisse nationale des prestations familiales κατά
 Ursula Weide, συζύγου Schwarz
 (Υπόθεση C-153/03) (2003/C 146/48)
 (2003/C 146/47)
 Με απόφαση της 6ης Μαρτίου 2003, η οποία περιήλθε στη Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις την Karen Banks, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε
 3 Απριλίου 2003, το Cour de cassation du Grand-duché de ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις
 Luxembourg, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Caisse nationale 3 Απριλίου 2003, προσφυγή κατά της Ιρλανδικής ∆ημοκρατίας.


text:
 20.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 114/43
 Προσφυγή της 22ας Φεβρουαρίου 2013 — Dennekamp κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-115/13)
 2013/C 114/66
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Gert-Jan Dennekamp (Giethoorn, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: O. Brouwer και T. Oeyen, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Κοινοβουλίου με ημερομηνία 11 Δεκεμβρίου 2012 με την οποία δεν του επετράπη η πρόσβαση (i) σε όλα τα έγγραφα από τα οποία προκύπτει ποια από τα εν ενεργεία μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχουν υπαχθεί στο σύστημα επικουρικών συντάξεων (στο εξής: σύστημα συντάξεων), (ii) σε κατάλογο των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που συμμετείχαν στο σύστημα συντάξεων μετά τον Σεπτέμβριο του 2005 και (iii) κατάλογο των προσώπων που συμμετέχουν στο σύστημα συντάξεων για τα οποία το Κοινοβούλιο καταβάλλει μηνιαία εισφορά. Η απόφαση αυτή κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα στις 12 Δεκεμβρίου 2012 με έγγραφο που έχει καταχωριστεί με τα στοιχεία A(2012)13180 και
 —
 να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος κατ’ εφαρμογή του άρθρου 87 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, συμπεριλαμβανομένων και των εξόδων των τυχόν παρεμβαινόντων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση των άρθρων 11 και 42 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 1049/2001 (1) σε συνδυασμό με το άρθρο 8, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 45/2001 (2), καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση περιορίζει αδικαιολόγητα το πεδίο του δικαιώματος λήψεως και μεταδόσεως πληροφοριών που κατοχυρώνει το άρθρο 11 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης) και του δικαιώματος προσβάσεως σε επίσημα έγγραφα που κατοχυρώνει το άρθρο 42 του Χάρτη, ερμηνεύοντας εσφαλμένα το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, σε συνδυασμό με το άρθρο 8, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 45/2001, δεδομένου ότι:
 —
 πρώτον, το Κοινοβούλιο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι ο προσφεύγων δεν προέβαλε ρητούς και θεμιτούς λόγους από τους οποίους να προκύπτει ότι ήταν αναγκαία η διαβίβαση των προσωπικών δεδομένων, που περιέχουν τα ζητηθέντα έγγραφα·
 —
 δεύτερον, το Κοινοβούλιο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι οι πληροφορίες σχετικά με την υπαγωγή στο σύστημα συντάξεων ανήκουν στην ιδιωτική σφαίρα των συγκεκριμένων μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·
 —
 τρίτον, το Κοινοβούλιο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι το θεμιτό συμφέρον των συγκεκριμένων μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπερέχει της αναγκαιότητας διαβιβάσεως των δεδομένων.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι το Κοινοβούλιο, συνεπεία της πλάνης του περί το δίκαιο, δεν τήρησε την υποχρέωσή του περί επαρκούς και κατάλληλης αιτιολογήσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, παραβαίνοντας έτσι την υποχρέωση αιτιολογήσεως που υπέχει βάσει του άρθρου 296 ΣΛΕΕ.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001 L 145, σ. 43).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ 2001 L 8, σ. 1).


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/27
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Rechtbank Haarlem (Κάτω Χώρες) στις 16 Ιουλίου 2009 — Premis Medical BV κατά Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Rotterdam, kantoor Rotterdam Laan op Zuid
 (Υπόθεση C-273/09)
 2009/C 267/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank Haarlem.
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Premis Medical BV.
 Καθού: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Rotterdam, kantoor Rotterdam Laan op Zuid.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι ο κανονισμός (ΕΚ) 729/2004 (1) της Επιτροπής της 15ης Απριλίου 2004 (ΕΕ L 113, της 20.4.2004, σ. 5), ο οποίος διορθώθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, L 173 της 7ης Μαΐου 2004, σ. 9, ισχυρός υπό την έννοια ότι το παράρτημα που περιλαμβάνεται στο διορθωτικό είναι το ισχύον παράρτημα; Αν ναι:
 2)
 Είναι ο κανονισμός (ΕΚ) 729/2004 της Επιτροπής της 15ης Απριλίου 2004, της 20.4.2004, ο οποίος διορθώθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, L 173 της 7ης Μαΐου 2004, σ. 9, ανίσχυρος καθόσον με τον κανονισμό αυτόν η Επιτροπή περιόρισε το πεδίο της κλάσεως 9021: Αν ο κανονισμός είναι ισχυρός:
 3)
 Είναι ο κανονισμός (ΕΚ) 729/2004 της Επιτροπής της 15ης Απριλίου 2004 (ΕΕ L 113, της 20.4.2004, σ. 5), ο οποίος διορθώθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, L 173 της 7ης Μαΐου 2004, σ. 9, ανίσχυρος καθόσον η Επιτροπή κατέταξε εσφαλμένως στη ΣΟ το τροχοφόρο σύστημα υποστήριξης της βάδισης;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 729/2004 της Επιτροπής, της 15ης Απριλίου 2004, για την κατάταξη εμπορευμάτων στη συνδυασμένη ονοματολογία (ΕΕ L 113, σ. 5).


text:
 23.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/49
 Προσφυγή της Colgate-Palmolive Company κατά του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 5 Αυγούστου 2004
 (Υπόθεση Τ-322/04)
 (2004/C 262/92)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Η Colgate-Palmolive Company, με έδρα στη Νέα Υόρκη (Ηνωμένες Πολιτείες), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Enrique Armijo Chavarri και Antonio Castán Pérez-Gómez, άσκησε στις 5 Αυγούστου 2004 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς, με ημερομηνία 18 Μαΐου 2004, επί της υποθέσεως R 0076/2004-2, και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Σήμα προς καταχώριση:
 Λεκτικό σήμα «SIMPLY WHITE» — Αίτηση 2688315
 Προϊόντα ή υπηρεσίες:
 Οδοντοσκευάσματα, οδοντόκρεμα, στοματικά διαλύματα (κλάση 3)
 Προσβαλλομένη ενώπιον του τμήματος προσφυγών απόφαση:
 Η απόφαση του εξεταστή που απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Απορρίπτει την προσφυγή
 Λόγοι ακυρώσεως προβαλλόμενοι με την παρούσα προσφυγή:
 Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 1, στοιχεία β) και γ), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94.


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/44
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) στις 26 Αυγούστου 2009 — Afton Chemical Limited κατά Secretary of State for Transport
 (Υπόθεση C-343/09)
 2009/C 267/76
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα: Afton Chemical Limited
 Καθού: Secretary of State for Transport
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Επί των διατάξεων περί μεταλλικών προσθέτων της οδηγίας 2009/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με την οποία τροποποιείται η οδηγία 98/70/ΕΚ όσον αφορά τις προδιαγραφές για τη βενζίνη, το ντίζελ και το πετρέλαιο εσωτερικής καύσης και την καθιέρωση μηχανισμού για την παρακολούθηση και τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, τροποποιείται η οδηγία 1999/32/ΕΚ του Συμβουλίου όσον αφορά την προδιαγραφή των καυσίμων που χρησιμοποιούνται στα πλοία εσωτερικής ναυσιπλοΐας και καταργείται η οδηγία 93/12/ΕΟΚ (στο εξής: οδηγία) (1):
 1)
 Όσον αφορά το τμήμα εκείνο του άρθρου 1, παράγραφος 8, που παρεμβάλλει το νέο άρθρο 8α, παράγραφος 2, στην οδηγία 9870 (2), με το οποίο περιορίζεται η χρήση του μεθυλοκυκλοπενταδιένυλο — τρικαρβονυλικού μαγγανίου στα καύσιμα σε 6 mg μαγγανίου (Mn) ανά λίτρο από 1ης Ιανουαρίου 2011 και σε 2 mg από 1ης Ιανουαρίου 2014, είναι η επιβολή των ορίων αυτών:
 1)
 παράνομη ως βασιζόμενη σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως;
 2)
 παράνομη ως αντιβαίνουσα στις επιταγές της αρχής της προφυλάξεως;
 3)
 παράνομη ως δυσανάλογη;
 4)
 παράνομη ως αντιβαίνουσα στην αρχή της ίσης μεταχειρίσεως;
 5)
 παράνομη ως αντιβαίνουσα στην αρχή της ασφάλειας δικαίου;
 2)
 Όσον αφορά το τμήμα εκείνο του άρθρου 1, παράγραφος 8, που παρεμβάλλει το νέο άρθρο 8α, παράγραφοι 4, 5 και 6, στην οδηγία 98/70, με το οποίο επιβάλλεται η σήμανση όλων των καυσίμων που περιέχουν μεταλλικά πρόσθετα με τη φράση «Περιέχει μεταλλικά πρόσθετα», είναι η επιβολή αυτής της υποχρέωσης σήμανσης:
 1)
 παράνομη ως βασιζόμενη σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως;
 2)
 παράνομη ως δυσανάλογη;
 (1) EE L 140 της 5.6.2009, σ. 88.
 (2) Οδηγία 98/70/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 1998, σχετικά με την ποιότητα των καυσίμων βενζίνης και ντίζελ και την τροποποίηση της οδηγίας 93/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 350 της 28.12.1998, σ. 58).


text:
 24.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/31
 Προσφυγή της 8ης Φεβρουαρίου 2007 — Botos κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-10/07)
 (2007/C 69/63)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Patricia Botos (Meise, Βέλγιο) (Εκπρόσωπος: L.Vogel, avocat)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που εκδόθηκε από την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή (ΑΔΑ) στις 30 Οκτωβρίου 2006, με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση που υποβλήθηκε από την προσφεύγουσα στις 24 Απριλίου 2006 κατά των ακόλουθων έξι διοικητικών αποφάσεων: α) της απόφασης που εκδόθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2006 από την υπηρεσία διαχείρισης και εκκαθάρισης ατομικών δικαιωμάτων· β) της απόφασης που εκδόθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2006 από τον προϊστάμενο του γραφείου εκκαθάρισης εξόδων του κοινού συστήματος υγειονομικής ασφάλισης των Βρυξελλών· γ) της απόφασης που εκδόθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2006 από την υπηρεσία διαχείρισης και εκκαθάρισης ατομικών δικαιωμάτων· δ) της απόφασης που εκδόθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2006 από τον προϊστάμενο του γραφείου εκκαθάρισης εξόδων του κοινού συστήματος υγειονομικής ασφάλισης των Βρυξελλών· ε) της απόφασης που εκδόθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2006 από τον προϊστάμενο του γραφείου εκκαθάρισης εξόδων του κοινού συστήματος υγειονομικής ασφάλισης των Βρυξελλών· στ) της απόφασης περί εκκαθάρισης και επιστροφής ιατρικών εξόδων που εκδόθηκε από το γραφείο εκκαθάρισης εξόδων του κοινού συστήματος υγειονομικής ασφάλισης των Βρυξελλών, με ημερομηνία 23 Φεβρουαρίου 2006·
 —
 να ακυρώσει επίσης, καθό μέρος είναι αναγκαίο, τις προπαρατεθείσες έξι αποφάσεις·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα, προς στήριξη της προσφυγής της, προβάλλει ένα μόνον ισχυρισμό που θεμελιώνεται σε παράβαση του άρθρου 72 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως και σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η ΑΔΑ με τις προσβαλλόμενες αποφάσεις αρνήθηκε εσφαλμένα να αναγνωρίσει ότι το «σύνδρομο χρονίας κοπώσεως »από το οποίο πάσχει αποτελεί σοβαρή ασθένεια υπό την έννοια του προαναφερθέντος άρθρου και, κατά συνέπεια, να της επιστρέψει τα έξοδα που κατέβαλε για εργαστηριακές αναλύσεις και φάρμακα που σχετίζονται με την ασθένεια αυτή. Πλήθος εγγράφων, ιδίως μία εμπεριστατωμένη ιατρική μελέτη, κατεδείκνυαν τη σοβαρότητα της εν λόγω ασθενείας και την αναγκαιότητα της επιστροφής σε ποσοστό 100 %, χωρίς όριο ή περιορισμό, του κόστους των φαρμάκων και των αναλύσεων για τα οποία η προσφεύγουσα δηλώνει ότι είχε και έχει ανάγκη.


text:
 21.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 152/33
 Προσφυγή της 7ης Μαρτίου 2011 — Νικόλαος Κατρακάζας κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-24/11)
 2011/C 152/60
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Νικόλαος Κατρακάζας (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως του διαγωνισμού COM/INT/OLAF/09/AD8 να μην περιλάβει τον προσφεύγοντα στον πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού, της 11ης Μαΐου 2010, με την οποία επιβεβαίωσε, κατόπιν επανεξετάσεως, την από 9 Μαρτίου 2010 απόφασή της να μην περιλάβει τον προσφεύγοντα στον πίνακα επιτυχόντων του εσωτερικού διαγωνισμού «COM/INT/OLAF/09/AD8-Διοικητικοί υπάλληλοι ειδικευμένοι στον τομέα της καταπολέμησης της απάτης»·
 —
 εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 25ης Νοεμβρίου 2010 με την οποία απορρίφθηκε η διοικητική ένσταση του προσφεύγοντος·
 —
 να ακυρώσει τον πίνακα επιτυχόντων στο μέτρο που δεν περιλαμβάνεται σ’ αυτόν το όνομα του προσφεύγοντος, καθώς και όλες τις αποφάσεις που λήφθηκαν βάσει του εν λόγω πίνακα·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 22.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 399/14
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale di Cosenza (Ιταλία) στις 19 Οκτωβρίου 2012 — CCIAA di Cosenza κατά CIESSE S.R.L.
 (Υπόθεση C-468/12)
 2012/C 399/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Cosenza
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Πιστωτής αιτών την αποδοχή της απαιτήσεώς του κατά τη διαδικασία επαληθεύσεως των απαιτήσεων: Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Cosenza
 Καθής η απαίτηση: CIESSE S.R.L.
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντιβαίνει στο άρθρο 5 της οδηγίας 2008/7/ΕΚ (1), της 12ης Φεβρουαρίου 2008, η ιταλική κανονιστική ρύθμιση περί του τρόπου υπολογισμού του ετήσιου τέλους το οποίο υποχρεούνται να καταβάλλουν οι ασκούντες οικονομική δραστηριότητα, στον βαθμό κατά τον οποίο επιβάλλει σημαντικά υψηλότερη επιβάρυνση για την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας στην κεφαλαιουχική εταιρεία (κατά το ευρύτατο εννοιολογικό περιεχόμενο που δίδει στον συγκεκριμένο όρο η εν λόγω κοινοτική οδηγία) σε σχέση με την ατομική επιχείρηση, δεδομένου ότι ορίζει ότι οι ατομικές επιχειρήσεις καταβάλλουν ετήσιο τέλος πάγιου ύψους (200 ευρώ, εάν είναι καταχωρισμένες στο γενικό τμήμα, ή 88 ευρώ, εάν είναι καταχωρισμένες στο ειδικό τμήμα), οι απλές γεωργικές εταιρείες πάγιο ετήσιο τέλος ύψους 100 ευρώ (πλέον 20 ευρώ για κάθε τοπική μονάδα), οι τοπικές μονάδες και/ή τα υποκαταστήματα επιχειρήσεων με έδρα στην αλλοδαπή πάγιο τέλος ύψους 110 ευρώ, οι απλές μη γεωργικές εταιρείες πάγιο τέλος ύψους 200 ευρώ, οι δικηγορικές εταιρείες πάγιο τέλος ύψους 200 ευρώ, ενώ το σύνολο των λοιπών συλλογικών οικονομικών οντοτήτων (εταιρείες, συνεταιρισμοί κ.λπ.) υποχρεούται να καταβάλλει «τέλη ανάλογα προς τον κύκλο εργασιών της προηγούμενης χρήσεως» (το ύψος των οποίων δύναται να φθάσει τα 40 000 ευρώ);
 (1) Οδηγία 2008/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2008, περί των έμμεσων φόρων των επιβαλλόμενων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων (ΕΕ L 46, σ. 11).


text:
 3.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 364/20
 Προσφυγή της 31ης Ιουλίου 2016 — Almashreq Investment Fund κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-415/16)
 (2016/C 364/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Almashreq Investment Fund (Δαμασκός, Συρία) (εκπρόσωπος: E. Ruchat, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την προσφυγή της·
 —
 να ακυρώσει, κατά συνέπεια, την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2016/850, της 27ης Μαΐου 2016, και τις εκτελεστικές της πράξεις, στο μέτρο που την αφορούν·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως οι οποίοι είναι, κατ’ ουσίαν, ίδιοι ή παρεμφερείς με αυτούς που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T 411/16, Syriatel Mobile Telecom κατά Συμβουλίου.


text:
 30.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 10ης Μαΐου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-370/11) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρα 36 και 40 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Φορολόγηση, συνεπαγόμενη δυσμενή διάκριση, των υπεραξιών που αποκομίζονται από την αγορά μετοχών οργανισμών συλλογικών επενδύσεων οι οποίοι εδρεύουν στη Νορβηγία και στην Ισλανδία και δεν έχουν λάβει άδεια σύμφωνα με την οδηγία 85/611/ΕΟΚ)
 2012/C 194/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: W. Mölls)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: J.-C. Halleux και M. Jacobs)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 36 και 40 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο — Φορολόγηση, συνεπαγόμενη δυσμενή διάκριση, των υπεραξιών που αποκομίζονται από την αγορά μετοχών οργανισμών συλλογικών επενδύσεων οι οποίοι εδρεύουν στη Νορβηγία και στην Ισλανδία και δεν έχουν λάβει άδεια σύμφωνα με την οδηγία 85/611/ΕΟΚ
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο του Βελγίου, διατηρώντας σε ισχύ κανόνες κατά τους οποίους οι υπεραξίες που αποκομίζονται από την αγορά μετοχών οργανισμών συλλογικών επενδύσεων των οποίων η περιουσία σε ποσοστό άνω του 40 % επενδύεται σε απαιτήσεις και οι οποίοι δεν έχουν λάβει άδεια σύμφωνα με την οδηγία 85/611/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ), δεν φορολογούνται όταν οι οργανισμοί αυτοί είναι εγκατεστημένοι στο Βέλγιο, ενώ φορολογούνται οι υπεραξίες που αποκομίζονται από την αγορά μετοχών τέτοιων οργανισμών που είναι εγκατεστημένοι στη Νορβηγία ή στην Ισλανδία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 40 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, της 2ας Μαΐου 1992.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 290 της 1.10.2011.


text:
 25.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/1
 Αίτηση αναιρέσεως της SEC Corporation, που ασκήθηκε στις 15 Ιουλίου 2004 κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) στις συνεκδ. υποθ. T-236/01, T-239/01, T-244/01 έως T-246/01, T-251/01 και Τ-252/01, Tokai Carbon Co. Ltd κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-307/04 P)
 (2004/C 239/02)
 Η SEC Corporation [υπόθεση T-251/01 (1)] με έδρα το Amagasaki, Hyogo (Ιαπωνία), εκπροσωπούμενη από τον K. Platteau, δικηγόρο, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 15 Ιουλίου 2004 αναίρεση κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) στις συνεκδ. υποθ. T-236/01, T-239/01, T-244/01 έως T-246/01, T-251/01 και Τ-252/01, Tokai Carbon Co. Ltd κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 α)
 να εξαφανίσει μερικώς την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση καθόσον αυτή διαπιστώνει ότι η Επιτροπή εδικαιούτο να χρησιμοποιήσει τον κύκλο εργασιών της σε παγκόσμιο επίπεδο ως στοιχείο διαφοροποιήσεως όταν καθόρισε το βασικό ποσό του επιβληθέντος στην αναιρεσείουσα προστίμου·
 β)
 να ακυρώσει το άρθρο 3 της αποφάσεως της Επιτροπής (2), όπως τροποποιήθηκε από το Πρωτοδικείο, καθόσον επιβάλλει πρόστιμο 6,138 εκατομ. ευρώ στην αναιρεσείουσα ή, τουλάχιστον, να προβεί σε ουσιώδη μείωση του προστίμου αυτού σε ποσό το οποίο θα κρίνει πρόσφορο το Δικαστήριο και
 γ)
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας ενώπιον του Πρωτοδικείου και ενώπιον του Δικαστηρίου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι η απόφαση του Πρωτοδικείου πρέπει να εξαφανιστεί για τους ακόλουθους λόγους:
 1.
 Παράβαση του άρθρου 253 της συνθήκης ΕΚ, προσβολή της αρχής ne bis in idem και της αρχής της επιεικείας, διότι το Πρωτοδικείο δέχθηκε ότι η Επιτροπή, καθορίζοντας το επιβληθέν στην SEC πρόστιμο και στο πλαίσιο των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της υποθέσεως, δεν ήταν υποχρεωμένο να συνεκτιμήσει τις κυρώσεις που είχαν επιβάλει προηγουμένως οι αμερικανικές αρχές προστασίας του ανταγωνισμού με βάση τα ίδια περιστατικά.
 2.
 Παράβαση του άρθρου 253 της συνθήκης ΕΚ και προσβολή των αρχών της επιεικείας και της αναλογικότητας, διότι το Πρωτοδικείο δέχθηκε ότι η Επιτροπή εδικαιούτο να διαφοροποιήσει το βασικό ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στα εμπλεκόμενα μέρη αποκλειστικά με βάση τον κύκλο εργασιών τους σε παγκόσμιο επίπεδο, παραβλέποντας την έκταση των δραστηριοτήτων της SEC στον ΕΟΧ.
 (1) ΕΕ C 31 της 2.2.2002, σ. 12.
 (2) Απόφαση 2002/271/ΕΚ της Επιτροπής, της 18ης Ιουλίου 2001, σχετικά με διαδικασία του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ — Υπόθεση COMP/E-1/36.490 — Ηλεκτρόδια γραφίτη (ΕΕ 2002, L 100 σ. 1).


text:
 21.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/15
 Προσφυγή της 9ης Φεβρουαρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-67/12)
 2012/C 118/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Herrmann και I. Galindo Martin)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παραλείποντας να θεσπίσει όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωσή του με τα άρθρα 3, 7 και 8 της οδηγίας 2002/91/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα εν λόγω άρθρα σε συνδυασμό με το άρθρο 29 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Το άρθρο 15 της οδηγίας 2002/91/ΕΚ προέβλεπε ότι τα κράτη μέλη θα θεσπίσουν τις αναγκαίες για τη συμμόρφωσή τους με την οδηγία αυτή διατάξεις το αργότερο μέχρι τις 4 Ιανουαρίου 2006.
 2)
 Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι μέχρι σήμερα το Βασίλειο της Ισπανίας δεν έχει θεσπίσει τις αναγκαίες σε σχέση με τα άρθρα 3, 7 και 8 της οδηγίας 2002/91/ΕΚ διατάξεις ή, εν πάση περιπτώσει, δεν τις έχει κοινοποιήσει στην Επιτροπή.
 (1) ΕΕ 2003, L1, σ.65.
 (2) ΕΕ 2010, L153, σ.13.


text:
 7.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/47
 Προσφυγή της 15ης Ιουλίου 2013 — Δημοκρατία της Πολωνίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση T-367/13)
 2013/C 260/84
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωπος: B. Majczyna)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση 2013/214/ΕΕ της Επιτροπής, της 2ας Μαΐου 2013, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2013) 2436] (1), καθόσον αποκλείει από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένες δαπάνες που πραγματοποίησε ο εντεταλμένος από τη Δημοκρατία της Πολωνίας οργανισμός πληρωμών, ύψους 8 292 783,94 ευρώ και 71 610 559,39 ευρώ,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακύρωσης και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 1)
 Πρώτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1258/1999 και του άρθρου 31, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005, διότι, λόγω σφαλμάτων στη διαπίστωση των πραγματικών περιστατικών και εσφαλμένης νομικής ερμηνείας, διατάχθηκε δημοσιονομική διόρθωση, μολονότι οι πολωνικές αρχές είχαν πραγματοποιήσει τις δαπάνες σύμφωνα με τις επιταγές του κοινοτικού δικαίου.
 Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή, για να στηρίξει τη δημοσιονομική διόρθωση στην οποία προέβη, διατύπωσε πέντε αιτιάσεις σχετικά με την εκτέλεση του μέτρου «στήριξη των εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης». Η πρώτη αιτίαση αφορά την παραβίαση της ισχύουσας κατά την Επιτροπή προϋπόθεσης ότι ο λήπτης πρέπει να καλύπτει το 50 % τουλάχιστον των πόρων που χορηγούνται για τα μέτρα αναδιάρθρωσης. Η δεύτερη αιτίαση αφορά τη μη διεξαγωγή διασταυρωμένων ελέγχων των εκτρεφόμενων ζώων στο πλαίσιο του διοικητικού ελέγχου της αρχικής αίτησης, όσον αφορά την ορθότητα του οικονομικού μεγέθους της εκμετάλλευσης (σε ευρωπαϊκές μονάδες μεγέθους: ΕΜΜ) το οποίο έχει δηλώσει ο κάτοχος της γεωργικής εκμετάλλευσης. Η τρίτη αιτίαση αφορά την κατά την Επιτροπή ισχύουσα προϋπόθεση ότι κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του προγράμματος πρέπει να διεξάγονται επιτόπιοι έλεγχοι. Η τέταρτη αιτίαση αφορά το γεγονός ότι, κατά την Επιτροπή, δεν υπάρχει εύλογη σχέση μεταξύ των ενδιάμεσων στόχων και των αναγκών των εκμεταλλεύσεων. Αντίθετα, η πέμπτη αιτίαση αφορά τη μη τήρηση της κατά την Επιτροπή ισχύουσας υποχρέωσης ποσοτικού καθορισμού των ενδιάμεσων στόχων. Η προσφεύγουσα αμφισβητεί, όσον αφορά όλες τις παραπάνω αιτιάσεις, την ορθότητα τόσο της νομικής αντίληψης της Επιτροπής όσο και των διαπιστώσεων των πραγματικών περιστατικών στις οποίες προέβη το όργανο αυτό.
 2)
 Δεύτερος λόγος: Παράβαση ουσιώδους τύπου, διότι για τη δημοσιονομική διόρθωση εφαρμόστηκε μια μέθοδος που αντιβαίνει κατάφωρα στο άρθρο 7, παράγραφος 4, τέταρτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1258/1999 και στο άρθρο 31, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005, καθώς και στις κατευθυντήριες γραμμές αριθ. VI/5330/97.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται συναφώς ότι η Επιτροπή εφάρμοσε για τη δημοσιονομική διόρθωση μια μέθοδο που αντιβαίνει στο δίκαιο της Ένωσης και στις κατευθυντήριες γραμμές αριθ. VI/5330/97. Επιπλέον, η διμερής διαδικασία δεν έδωσε στις πολωνικές αρχές τη δυνατότητα να ελέγξουν την εκτίμηση των παραβάσεων που είχαν διαπιστωθεί, διότι η Επιτροπή δεν άρχισε τη διαδικασία εκτίμησης παρά μόνο μετά την περάτωση της διμερούς αυτής διαδικασίας. Κατά συνέπεια, η δημοσιονομική διόρθωση στην οποία προέβη η Επιτροπή πραγματοποιήθηκε κατά κατάφωρη παράβαση της διαδικασίας εκκαθάρισης των λογαριασμών.
 3)
 Τρίτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, διότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι αιτιολογημένη επαρκώς.
 Η προσφεύγουσα κατηγορεί την Επιτροπή ότι δεν παρέσχε στις πολωνικές αρχές τη δυνατότητα να μετάσχουν ενεργά στη διαδικασία λήψης της προσβαλλόμενης απόφασης, διότι παρουσίασε την καταρχήν άποψή της μόνο αφού προηγουμένως είχε περατωθεί η διμερής διαβούλευση. Η Επιτροπή δεν εμφάνισε, κατά την προσφεύγουσα πάντα, κανένα αποδεικτικό στοιχείο και δεν αιτιολόγησε τις διαπιστώσεις στις οποίες προέβη ως προς τα πραγματικά και τα νομικά περιστατικά και στις οποίες στήριξε τη δημοσιονομική διόρθωση.
 (1) ΕΕ L 123 της 4.5.2013, σ. 11.


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 8ης Μαρτίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-160/06) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2003/51/ΕΚ - Δικαιώματα των εταιριών - Ετήσιοι λογαριασμοί εταιριών ορισμένων μορφών - Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη εντός της ταχθείσας προθεσμίας)
 (2007/C 95/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. Montaguti και Γ. Ζαββός)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: I. Braguglia, επικουρούμενος από τον P. Gentili, δικηγόρο)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλων των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2003/51/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 2003, για την τροποποίηση των οδηγιών του Συμβουλίου 78/660/EΟΚ, 83/349/EΟΚ, 86/635/ΕΟΚ και 91/674/EΟΚ σχετικά με τους ετήσιους και τους ενοποιημένους λογαριασμούς εταιριών ορισμένων μορφών, τραπεζών και άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και ασφαλιστικών επιχειρήσεων (ΕΕ L 178, σ. 16)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2003/51/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 2003, για την τροποποίηση των οδηγιών του Συμβουλίου 78/660/EΟΚ, 83/349/EΟΚ, 86/635/ΕΟΚ και 91/674/EΟΚ σχετικά με τους ετήσιους και τους ενοποιημένους λογαριασμούς εταιριών ορισμένων μορφών, τραπεζών και άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και ασφαλιστικών επιχειρήσεων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 131 της 3.6.2006.


text:
C 7/24 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 10. 1. 98
 Pqorutcgä-acxcgä sot Thierry Bigard jasó Episqopgäy sxm Koäcoi jai jtäqia epiveiqgälasa
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 29 Ojsxbqiäot
 1997
 (Tpoäherg T-284/97) G pqoruetäcotra, esaiqeiäa lesauoqxäm edqetäotra rsg Uim-
 kamdiäa, fgseiä sgm ajtäqxrg sgy apouórexy sgy Episqo-
 (98/C 7/66)
 pgäy pot emdevoleämxy elpeqieävesai rso eäccqauo sgy 10gy
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) Ojsxbqiäot 1997, jahoärom, le so eäccqauo atsoä, g Episqopgä
 eäkabe epiärglg heärg pqoy apómsgrg re moloästpg aiäsgrg
 O Thierry Bigard, jósoijoy Bridel (Kotnelbotäqco), ej- pqoy sgm Episqopgä ma kóbei apoäuarg rsa pkaiäria sot
 pqorxpotälemoy apoä soty Jean-NoeÈl Louis, Ariane Tornel jamomirlotä (EOJ) aqih. 4064/89 sot Rtlbotkiäot, sgy
 jai FrancËoise Parmentier, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le soäpo 21gy Dejelbqiäot 1989, cia som eäkecvo sxm rtcjemsqxärexm
 epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy esaiqeiäay lesantä epiveiqgärexm (rso engäy: jamomirloäy peqiä rtcjemsqxä-
 Fiduciaire Myson SaÁrl, 30, rue de Cessange, órjgre rsiy rexm) (1), rvesijó le rtcjeämsqxrg gä reiqó rtcjemsqxärexm
 29 Ojsxbqiäot 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx- so 1995 lesantä dtäo uimkamdijxäm sqapefijxäm oliäkxm jai eidi-
 paøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä-acxcgä jasó Episqopgäy sxm joäseqa sgy Union Bank of Finland (UBF) jai sot Kansallis-
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. Osake-Pankki (KOP), le aposeäkerla sg dgliotqciäa meäot
 O pqoruetäcxm-emócxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: sqapefijotä oliäkot pqoeqvoleämot apoä rtcvxämetrg le sgm
 epxmtliäa Merita Oy. G rtcvxämetrg dem cmxrsopoigähgje
 Ç ma ajtqxärei siy apouóreiy peqiä qgsgäy apoqqiäwexy sgy rsgm Episqopgä rtäluxma le sg diadijariäa pot oqiäfei o
 aisgärexäy sot peqiä epirsqougäy sxm porxäm pot auaiqeähg- pqolmgrheiäy jamomirloäy.
 jam avqexrsgäsxy xy epidoälasa moijojtqiotä,
 Ç ma tpovqeäxrei sgm jahgäy-emacoleämg ma sot epirsqeäwei
 oäka sa avqexrsgäsxy auaiqeheämsa poró molilosoäjxy G pqorbakkoleämg apoäuarg rsgqiäfesai jtqiäxy rsgm rjeäwg
 pqoy 8 % esgriäxy, apoä sgm gleqolgmiäa jasó sgm opoiäa oäsi g rtcvxämetrg dem eävei joimosijgä diórsarg jai oäsi, em
 pqaclasopoigähgje jóhe auaiäqerg leävqi sgm gleäqa sgy pórg peqipsxärei, o jamoämay sxm Ûdtäo sqiäsxmë pot oqiäfei so
 epirsqougäy, óqhqo 1 paqócqauoy 2 pqxäso edóuio sot jamomirlotä peqiä
 rtcvxmetärexm pqeäpei ma stävei euaqlocgäy. Epipkeäom, g
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy-emacoleämg rsa dijarsijó peqiäodoy sxm dtäo esxäm pot lerokóbgre lesantä sgy amacce-
 eänoda. kiäay sgy rtcvxmetärexy jai sgm tpobokgä sgy jasaccekiäay
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa rtmirsó adijaiokoäcgsg jahtrseäqgrg.
 Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa pot pqoeäbake o
 pqoruetäcxm-emócxm pqoy rsgäqing sxm aisglósxm sot satsiä-
 Pqoy rsgäqing sxm irvtqirlxäm sgy, g pqoruetäcotra tporsg-
 fomsai pqoy soty irvtqirlotäy jai sa epiveiqgälasa pot
 qiäfei oäsi g pqorbakkoleämg apoäuarg:
 pqobkgähgjam rso pkaiärio sgy tpoheärexy S-181/97, Meyer
 j.kp. jasó Dijarsgqiäot (1).
 (1) EE C 252 sgy 16. 8. 1997, r. 35.
 Ç paqabiófei barijotäy diadijarsijotäy jamoämey, jahoärom
 auemoäy so eäccqauo sgy 10gy Ojsxbqiäot 1997 dem amaueä-
 qei am g pqóng ejdoähgje apoä so rxäla sxm episqoäpxm gä
 apoä so diethtmsgä pot so tpeäcqawe jai, aueseäqot, pqo-
 sotä apoqqiäwei epirgälxy sgm jasaccekiäa, g Episqopgä
 Pqorutcgä sgy Kuljetusliike Pynnönen Oy jasó Episqopgäy otäse ameäueqe siy lg oqirsijeäy apoäweiy sgy otäse enaruó-
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 3 Moel- kire jasókkgkg pqoärbarg rso uójeko,
 bqiäot 1997
 (Tpoäherg T-285/97)
 (98/C 7/67) Ç paqabiäare sg rtmhgäjg jai soty jamoämey euaqlocgäy sgy,
 jahoärom g Episqopgä tpeäpere re molijgä pkómg devoälemg
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä) oäsi ekkeiäwei diadijariäay jasaccekiäay dem lpoqeiä ma
 kóbei apoäuarg. Rtäluxma le sgm pqoruetäcotra, g Epi-
 G Kuljetusliike Pynnönen Oy, ejpqorxpotälemg apoä som sqopgä lpoqeiä ma apoqqiäwei jasaccekiäa oäsi lia lg
 Nicholas Forwood QC jai som jahgcgsgä Zacharias Sund- cmxrsopoigheiära rtcjeämsqxrg eävei joimosijgä diórsarg,
 ström, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä oäpxy ajqibxäy, rso pediäo sxm jqasijxäm emirvtärexm, lpo-
 cqaueiäo Arendt & Medernach, L-2010, órjgre rsiy 3 Moel- qeiä ma ejdxärei apoäuarg le sgm opoiäa ma apoqqiäpsei
 bqiäot 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm jasaccekiäa peqiä jqasijxäm emirvtärexm, le sgm aisiokociäa
 Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm oäsi sa jasaccekkoälema leäsqa dem rtmirsotäm jqasijgä
 Joimosgäsxm. emiärvtrg.
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Ç ma ajtqxärei so eäccqauo sgy 10gy Ojsxbqiäot 1997,
 Xy pqoy som irvtqirloä sgy pqoruetäcotray rvesijó le so
 jahoärom peqieävei gä cmxrsopoieiä opoiadgäpose apoäuarg
 óqhqo 8 paqócqauoy 3 sot jamomirlotä peqiä rtcvxmetärexm,
 gä pqóng sgy Episqopgäy pqoy apómsgrg rsgm aiäsgrg sgy
 tporsgqiäfesai oäsi g rtluxmgheiära rtcvxämetrg pot amac-
 pqoruetäcotray, rtäluxma le so óqhqo 175 sgy rtmhgäjgy
 ceäkhgje so Uebqotóqio sot 1995 aposekotäre liäa gä peqirroä-
 EJ,
 seqey rtcvxmetäreiy le joimosijgä diórsarg, dedoleämot oäsi
 Ç em pórg peqipsxärei, ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa soäro g UBF oäro jai o KOP eävotm pacjoärlio jai joimosijoä
 dijarsijó eänoda. jtäjko eqcarixäm pot tpeqbaiämei sa oäqia pot oqiäfei o jamo-
 ---pagebreak--- 10. 1. 98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 7/25
 mirloäy peqiä rtcvxmetärexm. ìrom auoqó, eidijó, sg cex- apoä so moälo oqcómot so opoiäo qthliäfei sa sgy arjgärexy
 cqauijgä jasamolgä sot jtäjkot eqcarixäm, g pqoruetäcotra sot iasqijotä epacceäklasoy emsoäy sgy epijqóseiay sot
 amaueäqei oäsi rglamsijoä leäqoy sxm vaqsoutkajiäxm sxm Gmxleämot Barikeiäot.
 dameiäxm sgy sqópefay peqiekólbame dameiodosgäreiy pqoy
 Uimkamdotäy sa opoiäa gäsam re neämo rtmókkacla jai sa
 sojovqeoktäria gäsam jasabkgseäa ejsoäy Uimkamdiäay. Som Atäcotrso sot 1993, o pqoruetäcxm, eidijoäy qetlasokoä-
 coy iasqoäy rsgm Joimoäsgsa, tpeäbake rsgm Episqopgä,
 rtäluxma le so óqhqo 3 paqócqauoy 2 sot jamomirlotä
 Re rveärg le som tpokocirloä sot rtmokijotä jtäjkot eqcarixäm aqih. 17 sot Rtlbotkiäot, aiäsgrg fgsxämsay ma diapirsxheiä
 sxm emdiaueqoleämxm epiveiqgärexm cia soty rjopotäy sot oäsi so GMC eävei paqabeiä sa óqhqa 85 jai 86 sgy rtmhgäjgy
 jamoäma sxm dtäo sqiäsxm, g pqoruetäcotra tporsgqiäfei oäsi sa EOJ. Rtäluxma le sgm jasaccekiäa sot pqoruetäcomsoy, so
 tpojasarsgälasa gä oi htcasqijeäy sgy UBF jai sot KOP rso GMC:
 Komdiämo, so Kotnelbotäqco jai sg Ftqiävg pqeäpei ma hex-
 qotämsai vxqirseäy epiveiqgäreiy, opoäse, ajoälg jai am dem
 amskotäram sa dtäo sqiäsa sot jtäjkot eqcarixäm soty apoä sg Ç dem episqeäpei re ósola pot eävotm iasqijoä diäpkxla eidi-
 Uimkamdiäa, Ûjahelió apoä siy emdiaueqoälemey epiveiqgäreiyë jetärexy pot eäkabam rsgm Joimoäsgsa rtäluxma le sgm
 ha pkgqotäre siy pqoùpoheäreiy sot jamoäma sxm dtäo sqiäsxm. odgciäa 93/16/EJ sot Rtlbotkiäot ma dglorietäesai g eidi-
 joäsgsó soty rso iasqijoä lgsqxäo jai
 Seäkoy, g pqoruetäcotra tporsgqiäfei oäsi g jahtrseäqgrg tpo-
 bokgäy sgy jasaccekiäay dem eiämai adijaiokoäcgsg. Pqxäsom, g
 Ç eävei jamoämey oi opoiäoi elpodiäfotm sgm apetheiäay pqoä-
 rtcvxämetrg dem eävei joimopoigheiä. Detäseqom, g pqoreäccirg
 rbarg rsgm idioäsgsa sot eidijetleämot iasqotä rsgm Joi-
 sgy Episqopgäy paqabkeäpei so cecomoäy oäsi leävqi siy aqveäy
 moäsgsa jai sg diaugälirg eidijetleämxm iasqxäm rsgm Joi-
 sot 1997 g pqoruetäcotra dem eiäve koäco ma tpowiófesai oäsi
 moäsgsa g opoiäa apethtämesai rso joimoä.
 g rtcjeämsqxrg eiäve emdevoleämxy joimosijgä diórsarg.
 (1) EE L 395 sgy 30. 12. 1989, r. 1. Le eäccqauo sgy 28gy Moelbqiäot 1995, o pqoruetäcxm eärseike
 rsgm Episqopgä joimopoiägrg rtäluxma le so óqhqo 175 sgy
 rtmhgäjgy EJ. Le eäccqauo sgy 6gy Dejelbqiäot 1995, g Epi-
 sqopgä dgäkxre oäsi dem lpoqotäre ma kóbei epirgälxy heärg
 emsoäy sgy sarroleämgy diälgmgy pqoherliäay jai ameäueqe oäsi
 pqosilotäre ma enesórei so fgäsgla vxqiäy jópoio eidijoä pkaiä-
 Pqorutcgä sot Anthony Goldstein jasó Episqopgäy sxm rio. Le eäccqauo sgy 1gy Atcotärsot 1997, o pqoruetäcxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 5 Moelbqiäot fgäsgre epirgälxy apoä sgm Episqopgä ma kóbei heärg xy pqoy
 1997 sgm jasaccekiäa sot emsoäy dtäo lgmxäm.
 (Tpoäherg T-286/97)
 (98/C 7/68) Rtäluxma le som pqoruetäcomsa, apoä sa amxseäqx rtmócesai
 oäsi pkgqotämsam oi pqoùpoheäreiy sot óqhqot 175 jai
 fgsgähgje apoä sgm Episqopgä, rtäluxma le sg diósang atsgä,
 (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 ma kóbei oqirsijgä heärg epiä sgy jasaccekiäay emsoäy dtäo lgmxäm.
 Dedoleämot oäsi dem eävei kóbei apómsgrg apoä sgm Episqopgä,
 Rsiy 5 Moelbqiäot 1997, o Anthony Goldstein, ejpqorxpotäle- pqeäpei ma hexqgheiä oäsi g Episqopgä dem rtlloquxähgje pqoy
 moy apoä som Raymond St John Murphy, Solicitor, of sgm tpovqeäxrg atsgä.
 Merriman White, 3 King's Bench Walk, Inner Temple, Kom-
 diämo, órjgre emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm
 (1) EE C 64 sgy 2. 3. 1996, r. 19.
 Joimosgäsxm pqorutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm (2) EE C 370 sgy 6. 12. 1997, r. 8.
 Joimosgäsxm.
 O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Ç ma amacmxqiärei oäsi jasó paqóbarg sot óqhqot 175 sgy
 rtmhgäjgy EJ g Episqopgä paqeäkeiwe ma kóbei heärg epiä
 jasaccekiäay pot tpeäbake o pqoruetäcxm rtäluxma le sg Pqorutcgä sgy Regione Autonoma Friuli Venezia Giulia jasó
 diósang atsgä, Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje
 rsiy 10 Moelbqiäot 1997
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda. (Tpoäherg T-288/97)
 (98/C 7/69)
 Koäcoi jai jtäqia epiveiqgälasa
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä)
 O pqoruetäcxm, o opoiäoy eävei epiärgy arjgärei pqorutceäy rsa
 pkaiäria sxm tpoheärexm S-235/95 (1) jai S-262/97 (2), bókkei
 jasó sgy adqameiäay sgy Episqopgäy xy pqoy jasaccekiäa g G Regione Autonoma Friuli Venezia Giulia, ejpqorxpotä-
 opoiäa auoqotäre ueqoälemey xy amsiähesey pqoy so diäjaio lemg apoä soty Renato Fusco jai Maurizio Maresca, sot dijg-
 amsacxmirlotä pqajsijeäy sot General Medical Council (Cemi- coqijotä rtkkoäcot Seqceärsgy jai Ceämobay, le amsiäjkgso rso
 jotä Iasqijotä Rtlbotkiäot, rso engäy: GMC), rtrsaheämsoy Kotnelbotäqco som Franco Colussi, 36, rue Wiltz, órjgre rsiy


text:
 9.6.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/28
 Προσφυγή της 30ής Απριλίου 2007 — Baudelet-Leclaire κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-40/07)
 (2007/C 129/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cécile Baudelet-Leclaire (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: M. Korving, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να διαπιστώσει την ύπαρξη διακρίσεων μεταξύ των «εσωτερικών »υποψηφίων των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων και των εξωτερικών υποψηφίων στο πλαίσιο του διαγωνισμού EPSO/AST/7/05 (1),
 —
 να διαπιστώσει ότι η καθής δεν απέδειξε ότι δεν έγιναν διακρίσεις μεταξύ των «εσωτερικών »υποψηφίων των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων και των εξωτερικών υποψηφίων στο πλαίσιο του εν λόγω διαγωνισμού,
 —
 να ακυρώσει τον εν λόγω διαγωνισμό λόγω παραβιάσεως της θεμελιώδους αρχής των ίσων ευκαιριών των υποψηφίων,
 —
 επικουρικώς, να υποχρεώσει την καθής να προσκομίσει όλα τα αποδεικτικά στοιχεία, περιλαμβανομένων, εφόσον χρειάζεται, των εργασιών της εξεταστικής επιτροπής που καλύπτονται από το απόρρητο του άρθρου 6 του παραρτήματος III του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (ΚΥΚ), που αποδεικνύουν ότι η εξεταστική επιτροπή δεν ευνόησε ορισμένους υποψηφίους λόγω του περιβάλλοντος στο οποίο εργάζονταν προηγουμένως,
 —
 σε περίπτωση που η καθής δεν προσκομίσει τα ως άνω αποδεικτικά στοιχεία, να διαταχθεί η αναθεώρηση της σειράς επιτυχίας όλων των υποψηφίων, με αποκλειστικό γνώμονα το κριτήριο των προσόντων, όπως αυτά ορίζονται στην προκήρυξη του διαγωνισμού και με πλήρως αμερόληπτη εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών των υποψηφίων,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με επιστολή της 29ης Ιανουαρίου 2007, η προσφεύγουσα ενημερώθηκε ότι δεν είχε εγγραφεί στον κατάλογο επιτυχόντων, καθόσον η βαθμολογία της, μολονότι ήταν ανώτερη της ελάχιστης απαιτούμενης βαθμολογίας, δεν ήταν μεταξύ των 110 καλύτερων.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει, μεταξύ άλλων, παραβίαση της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχειρίσεως, στο μέτρο που η εξεταστική επιτροπή προέβη σε διακρίσεις μεταξύ των υποψηφίων, ευνοώντας εκείνους που είχαν αποκτήσει κάποια επαγγελματική πείρα στα κοινοτικά όργανα και, ειδικότερα, στη Γενική Διεύθυνση στην οποία εργάζεται η πρόεδρος της εξεταστικής επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 178 A, της 20.7.2005, σ. 22.


text:
 7.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/52
 Προσφυγή της 17ης Δεκεμβρίου 2008 — Petrilli κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-100/08)
 (2009/C 55/94)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Alessandro Petrilli (Grottammare, Ιταλία) (εκπρόσωποι: J.-L. Lodomez, J. Lodomez, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της απόφασης της ΑΔΑ σχετικά με τον καθορισμό του τόπου κύριας κατοικίας του προσφεύγοντος.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 16ης Σεπτεμβρίου 2008 με την οποία η ΑΔΑ καθόρισε τον τόπο κύριας κατοικίας του προσφεύγοντος στην Ιταλία·
 —
 εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει την απόφαση την οποία η Επιτροπή ενδέχεται να λάβει επί της διοικητικής ένστασης την οποία ο προσφεύγων υπέβαλε κατόπιν της κοινοποίησης νέων αποδεικτικών στοιχείων·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει, επί των ποσών που οφείλονται βάσει της αναδρομικής εφαρμογής επί της σύνταξής του του διορθωτικού συντελεστή για την Ιταλία, από 1ης Ιουλίου 2007, τόκους με το ισχύον κατά την επίμαχη περίοδο επιτόκιο της ΕΚΤ για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησης προσαυξημένο κατά δύο μονάδες·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.


text:
 3.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 254/12
 Αναίρεση που άσκησε την 1η Ιουνίου 2015 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 19 Μαρτίου 2015 στην υπόθεση T-412/13, Chin Haur Indonesia, PT κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-259/15 P)
 (2015/C 254/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: S. Boelaert, R. Bierwagen, C. Hipp, Rechtsanwälte)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Chin Haur Indonesia, PT, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Maxcom Ltd
 Αιτήματα
 Το Συμβούλιο ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την κοινοποιηθείσα στο Συμβούλιο στις 23 Μαρτίου 2015 απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαρτίου 2015, στην υπόθεση T-412/13 Chin Haur, PT κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
 —
 να απορρίψει την πρωτόδικη προσφυγή που άσκησε η Chin Haur, PT με αίτημα την ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού (1)· και
 —
 να καταδικάσει την Chin Haur, PT στα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Επικουρικώς,
 —
 να παραπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προς επανεξέταση·
 —
 να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα το άρθρο 13, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού (2) καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Συμβούλιο δεν είχε επαρκείς αποδείξεις ώστε να αποφανθεί ότι η προσφεύγουσα προέβη σε μεταφορτώσεις. Η εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου ερμηνεία των όρων που πρέπει να πληρούν οι μεμονωμένες εταιρείες προκειμένου να απαλλάσσονται από τα επεκταθέντα μέτρα αντιβαίνει στη δομή του άρθρου 13 του βασικού κανονισμού (πρώτος λόγος αναιρέσεως).
 Το συμπέρασμα του Γενικού Δικαστηρίου ότι, βάσει των προσκομισθέντων ενώπιον του εγγράφων, το Συμβούλιο δεν είχε αποδείξεις από τις οποίες να είναι ρητώς σε θέση να διαπιστώσει στον προσβαλλόμενο κανονισμό ότι η προσφεύγουσα είχε προβεί σε μεταφορτώσεις, στερείται προσήκουσας αιτιολογίας. Επιπλέον, και αντιθέτως προς την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, δεδομένου ότι οι μεταφορτώσεις αποδείχθηκαν ορθώς σε εθνικό επίπεδο και δεδομένου ότι η αίτηση απαλλαγής της προσφεύγουσας δεν ήταν δικαιολογημένη, το μοναδικό συμπέρασμα που μπορούσε να αντλήσει από τα πραγματικά περιστατικά το Συμβούλιο, και συνεπώς και το Γενικό Δικαστήριο, ήταν ότι η προσφεύγουσα έχει προβεί σε μεταφορτώσεις. Καταλήγοντας σε διαφορετικό συμπέρασμα, το Γενικό Δικαστήριο διαστρέβλωσε τα πραγματικά περιστατικά (δεύτερος λόγος αναιρέσεως).
 (1) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 501/2013 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2013, για την επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 990/2011 στις εισαγωγές ποδηλάτων καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στις εισαγωγές ποδηλάτων που αποστέλλονται από την Ινδονησία, τη Μαλαισία, τη Σρι Λάνκα και την Τυνησία, είτε έχουν δηλωθεί ως καταγωγής Ινδονησίας, Μαλαισίας, Σρι Λάνκα και Τυνησίας ή όχι (EE L 153, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 343, σ. 51).


text:
Αριθ. C 269/22 [_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14. 9 . 96
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-5/96 (') Διαγραφή της υποθέσεως C-413/93 (')
 (96/0 269/46) (96/0 269/50)
 Με διάταξη της 23ης Μαίου 1996, o Πρόεδρος του Δικαστη Με διάταξη της 19ης Ιουνίου 1996 o Προεδρος του Δικαστη
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-5/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή της υποθέσεως 0-413/93 (αίτηση της Pretura circondariale di
 των κατά Βασιλείου της Ισπανίας. Trapani για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική
 δίκη κατά Matteo Peralta.
 (') ΕΕ αριθ . C 77 της 16. 3 . 1996.
 (') ΕΕ αριθ . C 300 της 6. 11 . 1993 .
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-387/95 (')
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-121794 ( ! )
 (96/0 269/47
 (96/0 269/51
 Με διάταξη της 3ης Μάιου 1996 o Πρόεδρος του Δικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της Με διάταξη της 28ης Ιουνίου 1996 o Πρόεδρος του Δικαστη
 υποθέσεως 0-387/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 των κατά Ιρλανδίας. της υποθέσεως 0-121/94 (αίτηση του Bundessozialgericht για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Domingo González-
 (1) ΕΕ αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996. Rodríguez κατά Bundesanstalt fur Arbeit.
 (>) ΕΕ αριθ . C 174 της 25 . 6. 1994.
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-394/95 (')
 (96/0 269/48) Διαγραφή της υποθέσεως 0-385/95 ( 1 )
 Με διάταξη της 3ης Ιουνίου 1996, o Πρόεδρος του Δικαστη (96/0 269/52)
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως 0-394/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο Με διάταξη της 28ης Ιουνίου 1996 o Πρόεδρος του Δικαστη
 τήτων κατά Ιρλανδίας. ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως 0-385/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 (' ΕΕ αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996 . τήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας.
 (') ΕΕ αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-4θ/96 (')
 (96/0 269/49) Διαγραφή της υποθέσεως 0-393/95 ( 1 )
 Με διάταξη της 5ης Ιουνίου 1996 o Προεδρος του Δικαστη (96/0 269/53 )
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-40/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο Με διάταξη της 9ης Ιουλίου 1996 o Προεδρος του Δικαστη
 τήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας. ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως 0-393/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 (') ΕΕ αριθ . C 95 της 30. 3 . 1996 . τήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου .
 (') ΕΕ αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996.


text:
 24.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/4
 Αναίρεση που άσκησε στις 29 Ιουνίου 2011 η Lancôme parfums et beauté & Cie κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 14 Απριλίου 2011 στην υπόθεση T-466/08, Lancôme parfums et beauté & Cie κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Focus Magazin Verlag GmbH
 (Υπόθεση C-334/11 P)
 2011/C 282/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Lancôme parfums et beauté & Cie (εκπρόσωποι: A. von Mühlendahl, J. Pagenberg, Rechtsanwälte)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Focus Magazin Verlag GmbH
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:.
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Απριλίου 2011 στην υπόθεση T-466/08 και να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς, της 29ης Ιουλίου 2008, στην υπόθεση R 1796/2007-1,
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η αναιρεσείουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών του Γραφείου, ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί, διότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 43, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον έκρινε ότι, στην προκειμένη περίπτωση, η πενταετία από την καταχώριση του προγενέστερου γερμανικού σήματος FOCUS, επί του οποίου βασίζεται η ανακοπή κατά της αιτήσεως καταχωρίσεως του ACNO FOCUS ως κοινοτικού σήματος, στη διάρκεια της οποίας πρέπει να έχει γίνει ουσιαστική χρήση του οικείου σήματος άρχισε μόλις στις 13 Ιανουαρίου 2004.
 Η αναιρεσείουσα δεν αμφισβητεί τη διαπίστωση ότι υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως. Μολονότι διαφωνεί με τη διαπίστωση αυτή, εντούτοις, φρονεί ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο.


text:
 22.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/16
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Hannover (Γερμανία) στις 11 Μαΐου 2012 — Andreas Ingemar Thiele Meneses κατά Region Hannover
 (Υπόθεση C-220/12)
 2012/C 287/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgericht Hannover
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Andreas Ingemar Thiele Meneses
 Καθής: Region Hannover
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντιβαίνει στο δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και ελεύθερης διαμονής το οποίο παρέχουν στους πολίτες της Ένωσης τα άρθρα 20 και 21 ΣΛΕΕ ένα σύστημα ρυθμίσεων του εθνικού δικαίου βάσει του οποίου στους Γερμανούς υπηκόους που έχουν τη μόνιμη κατοικία τους εκτός της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας μπορεί να χορηγηθεί σπουδαστικό επίδομα για τη φοίτηση σε [σ. 2 του πρωτοτύπου] εκπαιδευτικό ίδρυμα κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης μόνον εάν το εκπαιδευτικό αυτό ίδρυμα βρίσκεται είτε στη χώρα της μόνιμης διαμονής είτε σε όμορη αυτής χώρα και, πέραν τούτου, συντρέχουν ιδιαίτερες περιστάσεις στην συγκεκριμένη περίπτωση που δικαιολογούν την καταβολή σπουδαστικού επιδόματος;