text:
C 188/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 3.7.1999
 της ισχυ ́ος των κατευθυντηρι ́ων γραμμω ́ν για την εφαρμογη ́ 3) Ελλει ́ψει προση ́κουσας τεχνικη ́ς και/η ́ επιστημονικη ́ς αιτιολο-
 των κατ' αποκοπη ́ν διορθω ́σεων που θε ́σπισε η Επιροπη ́. Εν γη ́σεως του περιορισμου ́, ο περιορισμο ́ς της εκτα ́σεως για
 πα ́ση περιπτω ́σει, το ́διο
 ι το ο ́ργανο συμβιβασμου ́ ει ́χε εκφρα ́- την οποι ́α χορηγει ́ται ενι ́σχυση στο πλαι ́σιο του εν λο ́γω
 σει, με την τελικη ́ του ́εκθεση, τη γνω ́μη ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν καθεστω ́τος πρε ́πει να θεωρηθει ́ αυθαι ́ρετος. Κατα ́ συνε ́πεια,
 αιτιολο ́γησε επαρκω ́ς τη θε ́σπιση του εν λο ́γω ποσοστου ́ 25 %. στο με ́τρο που περιορι ́ζει στα 100 ha την ενι ́σχυση που
 καταβα ́λλεται στο πλαι ́σιο του καθεστω ́τος, η προσβαλλο ́μενη
 απο ́φαση δεν ει ́ναι προσηκο ́ντως αιτιολογημε ́νη, ει ́ναι αυθαι ́-
 (1) ΕΕ L 61 της 10.3.1999, σ. 37.
 ρετη και, ως εκ του ́του, αντιβαι ́νει στο α ́ρθρο 190 της
 Συνθη ́κης ΕΚ.
 4) Η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση αποτελει ́ νομοθετικη ́ πρα ́ξη η
 οποι ́α επιβα ́λλει αναδρομικω ́ς περιορισμο ́ 100 ha στο πλαι ́σιο
 του καθεστω ́τος, κατα ́ παραβι ́αση των θεμελιωδω ́ν αρχω ́ν της
 ασφα ́λειας δικαι ́ου και της προστασι ́ας της δικαιολογημε ́νης
 Προσφυγη ́ του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου κατα ́ Επιτροπη ́ς των εμπιστοσυ ́νης. Κατα ́ συνε ́πεια, στο με ́τρο που περιορι ́ζει στα
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 22 Απριλι ́ου 100 ha την ενι ́σχυση που καταβα ́λλεται στο πλαι ́σιο του
 1999 καθεστω ́τος, η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση ει ́ναι ανι ́σχυρη.
 (Υπο ́θεση C-148/99)
 (1) Κανονισμο ́ς της 28ης Απριλι ́ου 1989, για τις λεπτομε ́ρειες εφαρμογη ́ς
 σχετικα ́ με την ενι ́σχυση για το κλωστικο ́ λινα ́ρι και την κα ́νναβη, ΕΕ
 (1999/C 188/44) L 121 της 29.04.89, σ. 4.
 (2) Κανονισμο ́ς του Συμβουλι ́ου της 29ης Ιουνι ́ου 1970, περι ́ κοινη ́ς
 Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο, εκπροσωπου ́μενο απο ́ τον John E. Collins, οργανω ́σεως αγορα ́ς στον τομε ́α του λι ́νου και της καννα ́βεως, ΕΕ ειδ.
 Assistant Treasury Solicitor, επικουρου ́μενο απο ́ τον Alastair ́εκδ. 03/005, σ. 123.
 Sutton, barrister στον δικηγορικο ́ συ ́λλογο Αγγλι ́ας και Ουαλι ́ας,
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο τη Βρετανικη ́ Πρεσβει ́α,
 14, boulevard Roosevelt, α ́σκησε στις 22 Απριλι ́ου 1999 ενω ́πιον
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 To προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: βαλε το Verwaltungsgerichtshof με δια ́ταξη της 23ης Μαρ-
 — να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση [1999/187/ΕΚ], τι ́ου 1999 στην υπο ́θεση Johannes Blachnitzky κατα ́
 κατα ́ το με ́τρο που δεν αναγνωρι ́ζει ποσο ́ 869 283,00 λιρω ́ν Landes-Grundverkehrskommission beim Amt der Tiroler
 μεταξυ ́ των ποσω ́ν που χορη ́γησε το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο στο Landesregierung
 πλαι ́σιο του καθεστω ́τος που θεσπι ́στηκε με τον κανονισμο ́
 1164/89/ΕΟΚ της Επιτροπη ́ς (1). (Υπο ́θεση C-149/99)
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στην καταβολη ́ των δικαστικω ́ν (1999/C 188/45)
 εξο ́δων του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου.
 Με δια ́ταξη της 23ης Μαρτι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 22 Απριλι ́ου 1999, το Verwaltungsgerichtshof, στο πλαι ́σιο της
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Johannes Blachnitzky και Landes-
 Grundverkehrskommission beim Amt der Tiroler
 1) Ο κανονισμο ́ς 1164/89/ΕΟΚ δεν περιε ́χει δια ́ταξη περιο- Landesregierung, που εκκρεμει ́ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́απο ́ το ∆ικαστη ́-
 ρι ́ζουσα τη διακριτικη ́ ευχε ́ρεια των κρατω ́ν μελω ́ν να αποφασι ́- ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 ζουν επι ́ των παραμε ́τρων για τον αναπροσδιορισμο ́ των αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 ποικιλιω ́ν που αποφασι ́ζουν να υπαγα ́γουν στο καθεστω ́ς του
 κανονισμου ́. Κανε ́να στοιχει ́ο του κανονισμου δεν επιβα ́λλει 1. 'Εχει την ́εννοια το α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας του
 ο ́ριο 100 ha (ου ́τε υπα ́ρχει καμι ́α αναφορα ́ σε περιορισμου ́ς Συμβουλι ́ου, της 28ης Ιουνι ́ου 1990, σχετικα ́ με το δικαι ́ωμα
 ως προς τη στρεμματικη ́ ́εκταση). Η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση διαμονη ́ς (οδηγι ́α 90/364/ΕΟΚ) (1), σε συνδυασμο ́ με το
 στηρι ́ζεται σε εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α του κανονισμου ́ και ει ́ναι, α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 3, και το α ́ρθρο 3 της οδηγι ́ας αυτη ́ς,
 συνεπω ́ς, παρα ́νομη στο με ́τρο που επιβα ́λλει περιορισμο ́ και ενδεχομε ́νως σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 6 της Συνθη ́κης
 100 ha ο ́σον αφορα ́ τις ενισχυ ́σεις που καταβα ́λλονται στο ΕΚ, ο ́τι απο ́ αυτο ́ συνα ́γεται, κατ' αρχη ́ν, κα ́ενα α ́μεσο
 πλαι ́σιο του εν λο ́γω καθεστω ́τος. δικαι ́ωμα για την απο ́κτηση ακινη ́του ως κυ ́ριας κατοικι ́ας απο ́
 υπηκο ́ους α ́λλου κρα ́τους με ́λους της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως;
 2) Εκδι ́δοντας την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, η Επιτροπη ́ θε ́σπισε
 στην πραγματικο ́τητα νομοθετικο ́ με ́τρο που ́εχει ως αποτε ́- 2. Εμπι ́πτει η απο ́κτηση ακινη ́του απο ́ υπη ́κοο α ́λλου κρα ́τους
 λεσμα τον περιορισμο ́ του πεδι ́ου εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ με ́λους της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως εντο ́ς κρα ́τους με ́λους, για
 1164/89/ΕΟΚ· και το ́επραξε με τη μορφη ́ διοικητικη ́ς το οποι ́ο αυτο ́ς ́εχει σχετικη ́ α ́δεια διαμονη ́ς υπηκο ́ου κρα ́τους
 αποφα ́σεως. Η Επιτροπη ́ δεν τη ́ρησε τις διαδικασι ́ες του με ́λους της ΕΕ και ο ́που αυτο ́ς ́εχει την κυ ́ρια κατοικι ́α του,
 α ́ρθρου 12 του κανονισμου ́ 1308/70/ΕΟΚ (2). Συνεπω ́ς, στο στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς των διατα ́ξεων του α ́ρθρου 73 Β,
 με ́τρο που περιορι ́ζει στα 100 ha την ενι ́σχυση που καταβα ́λλε- παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ, σχετικα ́ με την ελευ ́θερη
 ται στο πλαι ́σιο του καθεστω ́τος, η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση κυκλοφορι ́α των κεφαλαι ́ων η ́ στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς της
 ει ́ναι ανι ́σχυρη λο ́γω προ ́δηλης αναρμοδιο ́τητας και/η ́ παραβα ́- οδηγι ́ας του Συμβουλι ́ου 88/361/ΕΟΚ (2), της 24ης Ιουνι ́ου
 σεως ουσιω ́δους τυ ́που, και ειδικο ́τερα των διαδικασιω ́ ν του 1988, για τη θε ́ση σε εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 67 της Συνθη ́κης
 α ́ρθρου 12 του κανονισμου ́ 1308/70/ΕΟΚ. (η καλουμε ́νη οδηγι ́α περι ́ της κυκλοφορι ́ας των κεφαλαι ́ων);
 ---pagebreak--- 3.7.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 188/21
 3. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 2, ́εχει η Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των κεφαλαι ́ων κατα ́ το α ́ρθρο 73 Β, της Ιρλανδι ́ας που ασκη ́θηκε στις 23 Απριλι ́ου 1999
 παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ, σε σχε ́ση προς τις α ́λλες
 ελευθερι ́ες της Συνθη ́κης ΕΚ (για παρα ́δειγμα της ελευθερι ́ας
 εγκαταστα ́σεως και της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των παροχω ́ν), (Υπο ́θεση C-151/99)
 παρακολουθηματικο ́ χαρακτη ́ρα, ω ́στε, για παρα ́δειγμα, η μη
 δυναμε ́νη να στηριχθει ́ στις λοιπε ́ς ελευθερι ́ες της Συνθη ́κης (1999/C 188/47)
 ΕΚ απο ́κτηση ακινη ́του εντο ́ς κρα ́τους, του οποι ́ου την
 ιθαγε ́νεια δεν ́εχει ο ενδιαφερο ́μενος πολι ́της της ΕΕ, δεν
 μπορει ́ να επιβληθει ́ ου ́τε και με την επι ́κληση της ελευ ́θερης Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 κυκλοφορι ́ας των κεφαλαι ́ων; τον Frank Benyon, νομικο ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 βου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς
 Υπηρεσι ́ας της, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 23 Απρι-
 (1) ΕΕ 1990 L 180, σ. 26. λι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (2) ΕΕ 1988 L 178, σ. 5. προσφυγη ́ κατα ́ της Ιρλανδι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιρλανδι ́α, παραλει ́ποντας να ανακοινω ́ σει
 τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́-
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- ξεις για τη συμμο ́ρφωση προς την οδηγι ́α 95/18/ΕΚ του
 βαλε το Svea hovrätt με δια ́ταξη της 26ης Μαρτι ́ου 1999 Συμβουλι ́ου, της 19ης Ιουνι ́ου 1995, σχετικα ́ με τις α ́δειες σε
 στην υπο ́θεση Σουηδικο ́ ∆ημο ́σιο κατα ́ Stockholm σιδηροδρομικε ́ς επιχειρη ́σεις (1), η ́ παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει
 Lindöpark Aktiebolag και Stockholm Lindöpark τα αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την
 Aktiebolag κατα ́ Σουηδικο ́ ∆ημο ́σιο οδηγι ́α αυτη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την
 οδηγι ́α·
 (Υπο ́θεση C-149/99)
 2. να καταδικα ́σει την Ιρλανδι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1999/C 188/46)
 Με δια ́ταξη της 26ης Μαρτι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 23 Απριλι ́ου 1999, το Svea hovrätt, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 Το α ́ρθρο 189 της Συνθη ́κης ΕΚ, συ ́μφωνα με το οποι ́ο η
 μεταξυ ́ Σουηδικου ́ ∆ημο ́σιου και Stockholm Lindöpark
 οδηγι ́α δεσμευ ́ει κα ́θε κρα ́τος με ́λος ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο
 Aktiebolag που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται υποχρε ́ωση των κρατω ́ν μελω ́ ν να
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 τηρη ́σουν την προθεσμι ́α που τα ́σσει η οδηγι ́α για τη μεταφορα ́
 1. Αντι ́κεινται στα α ́ρθρα 13, με ́ρος Α, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο της στο εσωτερικο ́ δι ́καιο. Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε στις 27 Ιουνι ́ου
 ιγ', και 13, με ́ρος Β, στοιχει ́ο β', της ́εκτης οδηγι ́ας περι ́ 1997 χωρι ́ς η Ιρλανδι ́α να ́εχει θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις
 ΦΠΑ (1) οι εθνικε ́ς διατα ́ξεις που προβλε ́πουν γενικη ́ απαλλαγη ́ προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α που αναφε ́ρεται
 απο ́ τον φο ́ρο ο ́σον αφορα ́ τη δια ́θεση εγκαταστα ́σεων για στα αιτη ́ματα της Επιτροπη ́ς.
 α ́σκηση αθλη ́ματος, ο ́πως η απαλλαγη ́ που προβλε ́πεται στο
 κεφα ́λαιο 3, α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, του mervärdesskattelag
 (1994:200), ως ει ́χε πριν απο ́ την 1η Ιανουαρι ́ου 1997; (1) ΕΕ L 143 της 27.6.1995, σ. 70.
 2. Αναγνωρι ́ζει το α ́ρθρο 13, σε συνδυασμο ́ με τα α ́ρθρα 2, 6
 και 17, της ́εκτης οδηγι ́ας περι ́ ΦΠΑ δικαιω ́ματα υπε ́ρ των
 ιδιωτω ́ν τα οποι ́α μπορου ́ν να επικαλεστου ́ν κατα ́ των κρατω ́ν
 μελω ́ν ενω ́πιον των εθνικω ́ν δικαστηρι ́ων;
 3. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στα δυ ́ο πρω ́τα ερωτη ́-
 ματα:
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Συνεπα ́γεται η εφαρμογη ́ της απαλλαγη ́ς που προβλε ́πει το της Ιρλανδι ́ας που ασκη ́θηκε στις 23 Απριλι ́ου 1999
 κεφα ́λαιο 3, α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, του mervärdesskattelag
 (1994:200) μια το ́σο σημαντικη ́ (προ ́δηλη) παρα ́βαση του
 κοινοτικου ́ δικαι ́ου, ω ́στε να θεμελιω ́νεται υποχρε ́ωση του (Υπο ́θεση C-152/99)
 κρα ́τους με ́λους προς αποζημι ́ωση;
 (1999/C 188/48)
 (1) 'Εκτη οδηγι ́α 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977,
 περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθε- τον Frank Benyon, νομικο ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 με ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001,
 σ. 49).
 βου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς
 Υπηρεσι ́ας της, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 23 Απρι-
 λι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́ κατα ́ της Ιρλανδι ́ας.


text:
 27.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/21
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2009 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-526/09)
 2010/C 51/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Pardo Quintillán και G. Braga da Cruz)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, επιτρέποντας την απόρριψη βιομηχανικών λυμάτων της βιομηχανικής μονάδας, κείμενης στη ζώνη Matosinhos, «Estação de Serviço Sobritos», χωρίς κατάλληλη άδεια, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 11 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων·
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Μέχρι τούδε, η Πορτογαλική Δημοκρατία δεν έχει ενημερώσει την Επιτροπή περί χορηγήσεως αδείας στη βιομηχανική μονάδα «Estação de Serviço Sobritos».
 (1) JO L 135, p. 40

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
12 . 8 . 95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 208/35
 πραγμα που επιπλέον συνιστά την αναγκαία προϋπόθεση για — να καταδικασει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 την πραγματοποίησή τους.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Όσον αφορά την ουσία, η προσφεύγουσα επικαλείται τους
 ακολούθους λόγους: Οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα ταυτίζονται με τους
 α) Έλλειψη αιτιολογίας: η προσφεύγουσα φρονεί ότι η ισχυρισμούς και τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν στην
 προσβαλλόμενη απόφαση δεν περιέχει αιτιολογία αντα υπόθεση Τ-126/95 .
 ποκρινόμενη στις απαιτήσεις του άρθρου 190 της συνθή
 κης ΕΚ-
 β ) παράβαση του άρθρου 155 της συνθήκης: η προσφεύγου
 σα θεωρεί ότι η Επιτροπή , παραλείποντας εν προκειμένω Προσφυγή της εταιρείας Aéroports de Paris (ADP) κατα της
 να ενεργήσει, δεν εκπλήρωσε την αποστολή της να Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 μεριμνά για την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου από στις 3 Ιουνίου 1995
 την Ελλάδα, πράγμα που της επιβάλλει το άρθρο 155 της
 συνθήκης· (Υπόθεση Τ-128/95)
 (95/C 208/73)
 γ) νομική πλάνη και πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση : η
 προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε είτε (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 σε νομική πλάνη , αν έκρινε ότι δεν συνέτρεχε λόγος να
 λάβει μέτρα κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας με το
 σκεπτικό ότι δεν είχε παραβιαστεί το κοινοτικό δίκαιο, H εταιρεία Aéroports de Paris (ADP), με έδρα το Παρίσι,
 είτε σε πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση , αν έκρινε ότι οι εκπροσωπούμενη από τον Hugues Calvet, δικηγόρο Παρι
 παραβιάσεις αυτές δεν ήταν επαρκείς ώστε να δικαιολο σιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Aloyse
 γήσουν την κίνηση κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας May, 31 , Grand rue, άσκησε στις 3 Ιουνίου 1995 ενώπιον του
 διαδικασίας διαπιστώσεως παραβάσεως κράτους μέ Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 λους. Συγκεκριμένα, τονίζει ότι δύσκολα μπορεί να αμφι κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 σβητηθεί τόσο ότι παραβιάστηκε πολλαπλώς η αρχή της
 ίσης μεταχειρίσεως των εχόντων υποβάλει προσφορές H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 όσο και ότι οι ελληνικές αρχές παρέβησαν προδήλως τις
 διατάξεις των άρθρων 30 και 59 της συνθήκης ΕΚ, καθώς — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 29ης
 και τις οδηγίες του Συμβουλίου περί συνάψεως συμβά Μαρτίου 1995 περί μη διώξεως της Ελληνικής Δημοκρα
 σεων δημοσίων έργων. τίας λόγω παραβάσεως του κοινοτικού δικαίου κατά την
 ανάθεση του δημοσίου έργου του αεροδρομίου Αθη
 νών,
 — επικουρικώς, να αναγνωρίσει την παράλειψη της Επιτρο
 Προσφυγή της Société Auxiliaire d'Entreprises SAE κατα πής,
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε — να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των εξόδων στα
 στις 5 Ιουνίου 1995
 οποία υποβλήθηκε η ADP στο πλαίσιο της παρούσας
 (Υπόθεση Τ-127/95) προσφυγής ακυρώσεως.
 (95/C 208/72
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 ( Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα είναι όμοια προς τους
 H Société Auxiliaire d'Entreprises SAE, με εδρα το Issy-les ισχυρισμούς και τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν στην
 Moulineaux (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον Alexandre υπόθεση Τ-126/95 .
 Carnelutti, δικηγόρο Παρισιών, άσκησε τις 5 Ιουνίου 1995
 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: Προσφυγή του Lars Βο Rasmussen κατα της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 9 Ιουνίου
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 29ης 1995
 Μαρτίου 1995, (Υπόθεση Τ-130/95)
 — επικουρικώς, να διαπιστώσει ότι η Επιτροπή παρέλειψε (95/C 208/74)
 παρανόμως να κινήσει κατά της ελληνικής κυβερνήσεως
 διαδικασία διαπιστώσεως παραβάσεως κράτους μέλους (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 κατόπιν των σοβαρών και επανειλημμένων παραβιάσεων
 του κοινοτικού δικαίου που διεπράχθησαν από την ως O Lars Βο Rasmussen, κάτοικος Dalheim (Λουξεμβούργο),
 άνω κυβέρνηση στο πλαίσιο της διαδικασίας αναθέσεως εκπροσωπούμενος από τον Carlo Revoldini, δικηγόρο Λου
 του έργου κατασκευής του μελλοντικού αεροδρομίου της ξεμβούργου , με αντίκλητο τον ίδιο δικηγόρο, 180, route de
 πόλεως των Αθηνών, Longwy, άσκησε στις 9 Ιουνίου 1995 προσφυγή-αγωγή ενώ
 ---pagebreak--- Αριθ . C 208/36 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 8 . 95
 πιον του Πρωτοδικείου κατα της Επιτροπής των Ευρωπαϊ δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατα της
 κών Κοινοτήτων. Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 O προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής που καθορίζει
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής περί μη προα ως τόπο προσλήψεως του προσφεύγοντος τις Βρυξέλλες,
 γωγής του στο βαθμό A 4 για την περίοδο προαγωγών καθώς και όλες τις επιγενόμενες αποφάσεις,
 1992 και, καθόσον είναι αναγκαίο, την απορριπτική
 απόφαση της 3ης Μαρτίου 1995 την οποία η Επιτροπή — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 εξέδωσε σε απάντηση της ενστάσεως του προσφεύγοντος
 καθώς και την απόφαση της Επιτροπής να προαγάγει στο Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 βαθμό A 4 τους υπαλλήλους που είναι εγγεγραμμένοι
 στον πίνακα που δημοσιεύθηκε στις διοικητικές πληρο Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοιοι με
 φορίες αριθ . 859 της 8ης Σεπτεμβρίου 1994, αυτούς της υποθέσεως Τ-33/95 (').
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει τις Ο ) ΕΕ αριθ . C 101 της 22 4. 1995 .
 υλικές ζημίες και να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη που
 υπέστη o προσφεύγων, τις οποίες επιφυλάσσεται να
 εξειδικεύσει .περαιτέρω κατά τη διαδικασία
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Αγωγή του Friedrich Engelking κατα του Συμβουλίου της
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Προς στήριξη της προσφυγής του , o προσφεύγων επικαλείται Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 3 Ιουλίου 1995
 παράβαση του άρθρου 45 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (Υπόθεση Τ-138/95)
 υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων (στο εξής: (95/C 208/76)
 ΚΥΚ).
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Υποστηρίζει συναφώς ότι η καθής δεν μπόρεσε να λάβει
 υπόψη τα προσόντα του , ως υπαλλήλου A 5, λόγω της
 ελλείψεως της εκθέσεως βαθμολογίας του για την περίοδο O Friedrich Engelking, κάτοικος Raddestorf (Ομοσπονδιακή
 1991-1993 . Δημοκρατία της Γερμανίας), εκπροσωπούμενος από τους
 Bernd Meisterernst, Mechtold Düssing, Dietrich Manstetten,
 Υπογραμμίζει, δεύτερον, ότι η καθής συνέκρινε απλώς τα Dr. Frank Schulze και Dr. Winfried Handeklaus, δικηγόρους
 προσόντα του μόνο με τα προσόντα των υπαλλήλων της Munster, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγο
 γενικής Διευθύνσεως V και όχι με τα προσόντα όλων των ρικό γραφείο Dupong & Associés, 14a, rue des Bains, άσκησε
 υπαλλήλων βαθμού A 5 του οργάνου που ήταν προαγώγι στις 3 Ιουλίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω
 μοι. παϊκών Κοινοτήτων αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρω
 παϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοι
 Ισχυρίζεται τέλος, ότι οι προαγωγές στο βαθμό A 4 δεν νοτήτων.
 γίνονται κατόπιν συγκριτικής εξετάσεως των προσόντων των
 υπαλλήλων που έχουν δικαίωμα προαγωγής, αλλά βάσει των O ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 μονάδων προτεραιότητας τις οποίες διαθέτει κάθε Γενική
 Διεύθυνση ανάλογα με τον αριθμό των προαγωγίμων και τις 1 ) να υποχρεώσει τους εναγομένους να του καταβάλουν
 οποίες μπορεί να χορηγήσει κατά βούληση . αποζημίωση SLOM II για το διάστημα μεταξύ 2ας
 Απριλίου 1984 και 13ης Ιουνίου 1991 , ύψους 110 021,93
 γερμανικών μάρκων, εντόκως προς 8 % για το μετά τις
 19 Μαΐου 1992 διάστημα, και να καταδικάσει τους
 εναγομένους στα δικαστικά έξοδα,
 Προσφυγή του Peter Gammeltoft κατα της Επιτροπής των 2, να συνεκδικάσει την αγωγή του με την εκκρεμή ήδη
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 19 Ιουνίου αγωγή των Hülseberg κ.λπ. κατά του Συμβουλίου και της
 1995
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (υπόθεση Τ
 (Υπόθεση Τ-132/95) 77/93) και να αναστείλει ομοίως τη δίκη.
 (95/C 208/75)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια με
 O Peter Gammeltoft, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμε τα προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ-20/94 ( ! ).
 νος από τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure και Ariane
 Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο (1 ) ΕΕ αριθ. C 90 της 26. 3. 1994, σ. 20.
 Λουξεμβούργο την εταιρεία Sàrl Fiduciaire Myson, 1 , rue
 Glesener, άσκησε στις 19 Ιουνίου 1995 ενώπιον του Πρωτο


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/32
 Προσφυγή της 7ης Μαΐου 2007 — ThyssenKrupp Ascenseurs Luxembourg κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση T-148/07)
 (2007/C 155/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ThyssenKrupp Ascenseurs Luxembourg Sàrl (Howald, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: η δικηγόρος K. Beckmann)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση καθόσον αφορά την προσφεύγουσα·
 —
 επικουρικώς, να μειώσει αναλόγως το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στην προσφεύγουσα με την προσβαλλομένη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως της Επιτροπής C (2007) 512 τελικό, της 21ης Φεβρουαρίου 2007, στην υπόθεση COMP/E-1/38.823 — PO/Elevators and Escalators. Με την προσβαλλομένη απόφαση επιβλήθηκαν πρόστιμα στην προσφεύγουσα και σε άλλες επιχειρήσεις λόγω της συμμετοχής σε σύμπραξη επιχειρήσεων στον τομέα της εγκαταστάσεως και της συντηρήσεως ανελκυστήρων και μηχανικών κλιμάκων στο Λουξεμβούργο. Κατά την άποψη της Επιτροπής, οι οικείες επιχειρήσεις παρέβησαν το άρθρο 81 ΕΚ.
 Προς θεμελίωση της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους εξής λόγους προσφυγής:
 —
 Αναρμοδιότητα της Επιτροπής ελλείψει διακρατικής σημασίας της προσαπτομένης τοπικής παραβάσεως·
 —
 παραβίαση της αρχής ne bis in idem, διότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη την πριν από την κίνηση της διαδικασίας υπέρ της προσφεύγουσας εκδοθείσα απόφαση περί αμνηστίας της λουξεμβουργέζικης αρχής σύμπραξης επιχειρήσεων·
 —
 δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την εις ολόκληρον ευθύνη της προσφεύγουσας με τις μητρικές της εταιρίες, διότι αυτή είναι νομικώς και οικονομικώς ανεξάρτητη·
 —
 δυσανάλογος χαρακτήρας όσον αφορά τον καθορισμό του ποσού του προστίμου σε σύγκριση με την πραγματική σπουδαιότητα της προσφεύγουσας στην αγορά·
 —
 παράνομος χαρακτήρας του αποτρεπτικού συντελεστή, δεδομένου ότι κατά τον υπολογισμό του προστίμου, σημασία έχουν μόνον οι πωλήσεις της προσφεύγουσας και αυτές δεν δικαιολογούν την εφαρμογή του εν λόγω συντελεστή·
 —
 ελλιπής αιτιολογία για την προσαύξηση λόγω υποτροπής στο πλαίσιο του υπολογισμού του προστίμου, λόγω νομικών σφαλμάτων κατά την προσμέτρηση προηγουμένων προστίμων και λόγω σφαλμάτων κατά την εκτίμηση·
 —
 παράβαση του άρθρου 23, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1), διότι η Επιτροπή, ενόψει του ανωτάτου ορίου του προστίμου της τάξεως του 10 % του κύκλου εργασιών της επιχειρήσεως, έλαβε υπόψη τον κύκλο εργασιών της συμπράξεως και όχι τον κύκλο εργασιών της προσφεύγουσας·
 —
 εσφαλμένη εφαρμογή της ανακοινώσεως σχετικά με τη μη επιβολή και τη μείωση των προστίμων σε περιπτώσεις συμπράξεων (2), διότι η προστιθεμένη αξία της συνεργασίας της προσφεύγουσας δεν ελήφθη επαρκώς υπόψη·
 —
 δεν ελήφθη επαρκώς υπόψη η συνεργασία της προσφεύγουσας εκτός της ανακοινώσεως σχετικά με τη μη επιβολή και τη μείωση των προστίμων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).
 (2) Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη μη επιβολή και τη μείωση των προστίμων σε περιπτώσεις συμπράξεων (καρτέλ) (EE 2002, C 45, σ. 3).


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/34
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 6ης Οκτωβρίου 2008 — Καλούδης κατά ΓΕΕΑ — Fédération française de tennis (RolandGarros SPORTSWEAR)
 (Υπόθεση T-380/07) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος RolandGarros SPORTSWEAR - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα Roland Garros - Εκπρόθεσμη καταβολή του τέλους προσφυγής - Απόφαση του τμήματος προσφυγών με τη οποία η προσφυγή κρίνεται ως μη ασκηθείσα)
 (2008/C 313/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Δημήτριος Καλούδης (Δασιά, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Γ. Καλούδης, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Fédération française de tennis (FFT) (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: F. Fajgenbaum, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το τέταρτο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Ιουλίου 2007 (Υπόθεση R 876/2006-4) επί της διαδικασίας ανακοπής μεταξύ της Fédération française de tennis (FFT) και του Δημητρίου Καλούδη.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή εν μέρει ως προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος και εν μέρει ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τον Δημήτριο Καλούδη στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 283 της 24.11.2007.


text:
 9.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/17
 Προσφυγή της 11ης Φεβρουαρίου 2011 — Antrax It κατά ΓΕΕΑ — Heating Company (Θερμαντικά σώματα)
 (Υπόθεση T-84/11)
 2011/C 113/34
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Antrax It Srl (Resana, Ιταλία) (εκπρόσωπος: L. Gazzola, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Heating Company BVBA (The) (Dilsen, Βέλγιο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Νοεμβρίου 2010, κατά το μέρος αυτής με το οποίο κηρύχθηκε άκυρο το κοινοτικό υπόδειγμα αριθ. 000593959-0002·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Νοεμβρίου 2010, κατά το μέρος αυτής με το οποίο καταδικάσθηκε η Antrax It s.r.l. στα δικαστικά έξοδα της The Heating Company BVBA κατά την ενώπιον του ΓΕΕΑ διαδικασία·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και την The Heating Company BVBA στα δικαστικά έξοδα της Antrax It s.r.l., καθώς και σε κάθε προβλεπόμενο από τον νόμο πρόσθετο ποσό στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας·
 —
 να καταδικάσει την The Heating Company BVBA στα δικαστικά έξοδα της Antrax It s.r.l., καθώς και σε κάθε άλλο προβλεπόμενο από τον νόμο ποσό στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του ΓΕΕΑ.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 000593959-0002 (θερμαντικά σώματα)
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: The Heating Company BVBA
 Σήμα του οποίου δικαιούχος είναι η αιτούσα: Το επίμαχο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα δεν πληροί τις απαιτήσεις των άρθρων 4 έως 9 του κανονισμού για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (RDC), καθώς δεν διαφοροποιείται από το γερμανικό υπόδειγμα αριθ. 5 το οποίο περιλαμβάνεται στην πολλαπλή καταχώριση αριθ. 401 10481.8, το οποίο δημοσιεύθηκε κατόπιν αιτήματος της The Heating Company στη Γαλλία, στην Ιταλία και στις χώρες Benelux, ως διεθνές υπόδειγμα αριθ. DM/0608899.
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Ακύρωση του κοινοτικού υποδείγματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως και ακύρωση του κοινοτικού υποδείγματος
 Λόγοι ακυρώσεως: Ύπαρξη ατομικού χαρακτήρα του κοινοτικού υποδείγματος αριθ. 000593959-0002.


text:
16.5.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 151/5
 óqhqo 5 paqócqauoy 1 sgy rtmhgäjgy EJ, pqojtäpsei oäsi sa joäseqa rsiy peqievoälemey rso óqhqo 4 paqócqauoy 1 atsotä.
 jqósg leäkg rsa opoiäa apethtämesai lia odgciäa oueiäkotm ma Epoleämxy, eäpqepe ma sqopopoighotäm xärse ma jasarsotäm
 epistävotm sa aposekeärlasa pot epidixäjei g odgciäa emsoäy rtäluxmey pqoy sxm jamomirloä.
 sgy pqoherliäay pot sórrei. G pqoherliäa pot eäsane so
 óqhqo 4 sgy odgciäay 94/46/EOJ eäkgne rsiy 8 Atcotärsot (1) EE L 378 sgy 31.12.1986, r. 1.
 1995 jai so Lecóko Dotjóso sot Kotnelbotäqcot dem eäkabe
 oäka sa amacjaiäa leäsqa.
 (1) EE L 268 sgy 19.10.1994, r. 15.
 Aiäsgrg amaiqeärexy sgy Odeässg Miäjot Pesqiädg AE, pot
 tpobkgähgje rsiy 3 Laqsiäot 1998 jasó sgy apouórexy sgy
 17gy Dejelbqiäot 1997, sgm opoiäa eneädxre so Pqxsodijeiäo
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (seäsaqso slgäla) rsgm tpoä-
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm herg S-152/95, Odeässg Miäjot Pesqiädg AE jasó Episqopgäy
 jasó Poqsocakijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 27 Uebqotaqiäot 1998
 (Tpoäherg C-64/98 P)
 (Tpoäherg C-62/98)
 (98/C 151/08)
 (98/C 151/07)
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg O Odeässg Miäjot Pesqiädg AE, ejpqorxpotälemg apoä soty
 apoä som António Caeiro, jtäqio molijoä rtälbotko, le Mijoäkao Barikajójg jai Etócceko Barikajójg, dijgcoä-
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz, qoty Herrakomiäjgy, jai sgm Etaccekiäa Pakkiotädg, dijgcoäqo
 leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, Centre Wagner, Kirchberg, Jabókay, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo
 órjgre emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi- Carlos Zeyen, 56-58, rue Charles Martel, órjgre rsiy 3 Laq-
 mosgäsxm, rsiy 27 Uebqotaqiäot 1998, pqorutcgä jasó sgy siäot 1998, emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 Poqsocakijgäy Dglojqasiäay. mosgäsxm, amaiäqerg jasó sgy apouórexy sgy 17gy Dejelbqiäot
 1997, sgm opoiäa eneädxre so Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm (seäsaqso slgäla) rsgm tpoäherg S-152/95, Odeässg
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio: Miäjot Pesqiädg AE jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm.
 Ç ma amacmxqiärei oäsi g Poqsocakijgä Dglojqasiäa, lg
 jasacceäkkomsay gä lg pqoraqloäfomsay siy rtluxmiäey le
 G amaiqereiäotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 sg Remecókg, so Pqórimo Ajqxsgäqio, sgm Acjoäka jai so
 Róo Soleä jai Pqiämsripe, otäsxy xärse ma enaruakiärei iärg,
 eketäheqg jai ómet diajqiärexm pqoärbarg sxm tpgjoäxm Ç ma devheiä sgm aiäsgrg amaiqeärexy jai ma amaiqeärei sgm
 sgy Joimoäsgsay rsa amakocotämsa rsgm Poqsocakiäa leqiä- apoäuarg (1),
 dia uoqsiäxm, pqoärbarg sgm opoiäa pqobkeäpei o jamo-
 mirloäy (EOJ) aqih. 4055/86 sot Rtlbotkiäot, sgy
 22ay Dejelbqiäot 1986, cia sgm euaqlocgä sgy aqvgäy sgy Ç ma devheiä oäka sa aisgälasa sgy acxcgäy apofglixärexy (2)
 eketäheqgy paqovgäy tpgqerixäm rsom soleäa sxm hakór- jai
 rixm lesauoqxäm lesantä jqasxäm lekxäm jai lesantä
 jqasxäm jai sqiäsxm vxqxäm (1), paqeäbg siy tpovqexäreiy
 pot tpeävei apoä siy diasóneiy sot óqhqot 3 jai sot Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda soäro
 óqhqot 4 paqócqauoy 1 sot jamomirlotä jai apoä sg sgy diäjgy emxäpiom sot Pqxsodijeiäot oäro jai sgy diäjgy
 rtmhgäjg EJ, emxäpiom sot Dijarsgqiäot.
 Ç ma jasadijórei sgm Poqsocakijgä Dglojqasiäa rsa Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 dijarsijó eänoda.
 Ç Amepaqjgäy aisiokociäa sgy amaiqeriäbkgsgy apouórexy
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa rsa fgsgälasa pot eävotm otrixädg epiqqogä oärom auoqó
 sgm aqvgä sgy amakocijoäsgsay.
 Oi rtluxmiäey lesantä Poqsocakiäay jai sxm lmglometoleämxm
 rso diasajsijoä jqasxäm epiutkórrotm sg lesauoqó uoqsiäxm Ç Pqodgäkxy eruakleämg ejsiälgrg oäsi apoä sa pqaclasijó
 lesantä sxm leqxäm re pkoiäa ueäqomsa sg rglaiäa emoäy sxm peqirsasijó dem pqojtäpsei paqabiäarg sgy aqvgäy sgy
 leqxäm gä re pkoiäa sa opoiäa ejlesakketäomsai pqoärxpa gä epi- amakocijoäsgsay jasó so detäseqo diacxmirloä.
 veiqgäreiy eävotrey sgm ihaceämeia emoäy sxm leqxäm. èsri, pkoiäa
 sa opoiäa ejlesakketäomsai tpgäjooi ókkxm jqasxäm lekxäm
 apojkeiäomsai apoä so elpiäpsom rsiy rtluxmiäey elpoäqio. G Ç Akkoiäxrg jai moähetrg sxm apodeijsijxäm eccqóuxm
 Episqopgä hexqeiä oäsi pqoäjeisai cia diajamomirlotäy peqiä apoä so Pqxsodijeiäo, jahoäsi, jasó sgm eneäsarg sot am
 jasaleqirlotä uoqsiäxm pot tpoäjeimsai rsiy diasóneiy jai sgqgähgje g aqvgä sgy iärgy lesaveiqiärexy rso pkaiärio sot
 tpovqexäreiy sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 4055/86 jai eidi- detäseqot diacxmirlotä, pqoreädxre rsa pio pómx eäc-


text:
 3.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 131/23
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 16ης Φεβρουαρίου 2006 (αίτηση του Corte d'appello di Cagliari για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Gaetano Verdoliva κατά J.M. Van der Hoeven BV, Banco di Sardegna, San Paolo IMI SpA
 (Υπόθεση C-3/05) (1)
 (Σύμβαση των Βρυξελλών - Απόφαση επιτρέπουσα την εκτέλεση αποφάσεως εκδοθείσας σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος - Επίδοση ανυπόστατη ή μη νομότυπη - Γνώση - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής)
 (2006/C 131/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte d'appello di Cagliari
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Gaetano Verdoliva
 κατά
 J.M. Van der Hoeven BV, Banco di Sardegna, San Paolo IMI SpA
 Παρισταμένου του: Pubblico Ministero
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Corte d'appello di Cagliari — Ερμηνεία του άρθρου 36 της Σύμβασης των Βρυξελλών — Εκτέλεση αποφάσεων — Παράτυπη επίδοση αποφάσεως επιτρέπουσας την εκτέλεση — Έννοια της γνώσεως των δικονομικών πράξεων
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το άρθρο 36 της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιήθηκε με τη Σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 για την προσχώρηση του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, με τη Σύμβαση της 25ης Οκτωβρίου 1982 για την προσχώρηση της Ελληνικής Δημοκρατίας και με τη Σύμβαση της 26ης Μαΐου 1989 για την προσχώρηση του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιβάλλει την κανονική επίδοση της αποφάσεως που επιτρέπει την εκτέλεση, βάσει των δικονομικών κανόνων του συμβαλλόμενου κράτους στο οποίο ζητείται η εκτέλεση, και επομένως ότι, σε περίπτωση ανυπόστατης ή μη νομότυπης επιδόσεως της αποφάσεως που επιτρέπει την εκτέλεση, η γνώση απλώς και μόνον της αποφάσεως αυτής από το πρόσωπο κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση δεν αρκεί για την έναρξη της προθεσμίας του άρθρου αυτού.
 (1) ΕΕ C 69 της 19.3.2005


text:
 26.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/29
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Μαρτίου 2012 — European Goldfields Ltd κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-261/11) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Ενίσχυση χορηγηθείσα από τις ελληνικές αρχές στην μεταλλευτική επιχείρηση Ελληνικός Χρυσός, υπό τη μορφή της παραχωρήσεως της εκμεταλλεύσεως μεταλλείων στην Κασσάνδρα σε τιμή χαμηλότερη από αυτή της αγοράς, και υπό μορφή απαλλαγής από τους φόρους - Απόφαση με την οποία η ενίσχυση κρίθηκε παράνομη και διατάσσεται η έντοκη επιστροφή της - έλλειψη εννόμου συμφέροντος - Απαράδεκτο)
 2012/C 151/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: European Goldfields Ltd (Whitehorse, Yukon, Καναδάς) (εκπρόσωποι: Κ. Αδαμαντόπουλος, Ε. Πετρίτση, Ε. Τροβά και Π. Σκουρής, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: É. Gippini Fourniek και Δ. Τριανταφύλλου)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2011/452/ΕΕ της Επιτροπής, της 23ης Φεβρουαρίου 2011, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 48/08 (πρώην ΝΝ 61/08) που εφάρμοσε η Ελλάδα υπέρ της Ελληνικός Χρυσός ΑΕ (ΕΕ L 193, σ. 27).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τη European Goldfields Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Παρέλκει η απόφαση επί του αιτήματος παρεμβάσεως της εταιρίας Ελληνικός Χρυσός ΑΕ Μεταλλείων και Βιομηχανίας Χρυσού
 (1) EE C 219 της 23.7.2011.


text:
6.9.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 213/25
 H προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: άσκησε στις 30 Ιουλίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του μεγάλου δουκάτου
 1) να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, μη θεσπίζοντας του Λουξεμβούργου.
 και, σε κάθε περίπτωση, μη κοινοποιώντας στην Επιτροπή
 τις απαιτούμενες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
 διαταξεις προς συμμόρφωσή της με την οδηγία 2000/53/ΕΚ
 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της H προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 18ης Σεπτεμβρίου 2000, περί οχημάτων στο τέλος του
 κύκλου της ζωής τους ( 1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει 1) να αναγνωρίσει ότι το μεγάλο δουκάτο του Λουξεμβούργου,
 από την εν λόγω οδηγία, μη θεσπίζοντας τις απαιτούμενες νομοθετικές, κανονιστικές
 και διοικητικές διαταξεις για τη συμμόρφωσή του με την
 2) να καταδικάσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. οδηγία 98/50/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998
 για την τροποποίηση της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ, περί προσεγ-
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα γίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τη
 διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση
 Η προθεσμία για την ενσωμάτωση της οδηγίας έληξε στις 21 Απρι- μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων
 λίου 2002. εγκαταστάσεων ( 1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από
 την εν λόγω οδηγία,
 ( 1) ΕΕ L 269 της 21.10.2000, σ. 34.
 2) να καταδικάσει το μεγάλο δουκάτο του Λουξεμβούργου στα
 δικαστικά έξοδα.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του Μεγάλου ∆ουκάτου του Λουξεμβούργου, που ασκήθηκε
 στις 30 Ιουλίου 2003 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση C-333/03)
 Η προθεσμία για την ενσωμάτωση της οδηγίας έληξε στις
 (2003/C 213/47) 17 Ιουλίου 2001.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 την Marie - José Jonczy, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, (1 ) ΕΕ L 201 της 17.7.1998, σ. 88.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/60
 Προσφυγή της 23ης Νοεμβρίου 2009 — Comercial Losan κατά ΓΕΕΑ — McDonald's International Property (Mc. Baby)
 (Υπόθεση T-466/09)
 2010/C 24/106
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Comercial Losan, SLU (Σαραγόσα, Ισπανία) (εκπρόσωπος: A. Vela Ballesteros, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: McDonald's International Property Co. Ltd (Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να δεχθεί την προσφυγή κατά της απόφασης του τμήματος προσφυγών της 1ης Σεπτεμβρίου 2009 — υπόθεση R 1706/2008-1 Mc Baby/Mc Kids, η οποία αφορούσε τη διαδικασία ανακοπής B 1049362 (αίτηση καταχώρισης κοινοτικού σήματος αριθ. 4 441 393), και να επιτρέψει την καταχώριση του κοινοτικού σήματος που αφορούσε η αίτηση,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «Mc. Baby» (αίτηση αριθ. 4 741 393), για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 25, 35 και 39.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η εταιρία McDonald’s Internacional Property Company Ltd.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «McKids» (σήμα αριθ. 3 207 354), για προϊόντα των κλάσεων 16, 25 και 28· κοινοτικό λεκτικό σήμα «McDONALD’S» (σήμα αριθ. 62 497), για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 25, 28, 29, 30, 31, 32, 35, 41 και 42· και κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «McDONALD’S» (σήμα αριθ. 62 521), για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 25, 28, 29, 30, 31, 32, 35, 41 και 42.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική αποδοχή της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Μερική αποδοχή της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/04, ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον κανονισμό 207/2009.


text:
Αριθ . C 299/6 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11 . 11 . 95
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών όιαταξεων που
 (έκτο τμήμα) αφορούν τα φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα.
 της 5ης Οκτωβρίου 1995 (') ΕΕ αριθ. C 1 της 4. 1 . 1994.
 στην υπόθεση C-440/93 (αίτηση εκδόσεως προδικαστικής
 αποφάσεως του High Court of Justice, Queen's Bench
 Division, Divisional Court): The Queen κατά Licensing
 Authority of the Department of Health, Norgine Ltd, ex parte: ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Scotia Rharmaceuticals Ltd (') '
 (έκτο τμήμα)
 («Φάρμακο — Θεση σε κυκλοφορία — Σνντομενμενη
 διαδικασία») της 5ης Οκτωβρίου 1995
 (95/C 299/08 ) στην υπόθεση C-96/94 αίτηση του Tribunale di Genova για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Centro Servizi
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) Spediporto Sri κατά Spedizioni Marittima del Golfo Sri (')
 («Οδικές μεταφορές — Τιμές — Κρατική ρύθμιση —
 (Προσωρινή μετάφραση ■ η οριστική μεταφραση θα δημο Λνταγωνισμός»)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») ( 951C 299/09)
 Στην υπόθεση C-440/93 , που είχε ως αντικείμενο αίτηση του (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 High Court of Justice , Queen's Bench Division, Divisional
 Court (Ηνωμένο Βασίλειο), προς το Δικαστήριο, κατ 1 εφαρ (Προσωρινή μεταφραση · η οριστική μεταφραση θα δημο
 μογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ The Queen και Licensing Στην υπόθεση C-96/94, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 Authority of the Department of Health , Norgine Ltd , ex parte : Tribunale di Genova ( Ιταλία) προς το Δικαστήριο, κατ '
 Scotia Pharmaceuticals Ltd , η έκδοση προδικαστικής αποφά εφαρμογήν του άρθρου 1 77 της συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία
 σεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 4 δεύτερο εδάφιο ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 σημείο 8 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α) σημείο ii) της οδηγίας αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Centro Servizi Spediporto Sri
 65/65/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 26ης Ιανουαρίου 1965 περί και Spedizioni Marittima del Golfo Sri, η έκδοση προδικα
 προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητι στικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 3
 κών διατάξεων σχετικά με τα φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα στοιχείο ζ) 5 , 30, 85 , 86 και 90 της συνθήκης ΕΚ , του
 (ΕΕ ειδ , έκδ , 13/001 , σ. 25 ), όπως τροποποιήθηκε από την κανονισμού (ΕΟΚ ) αριθ . 4055/86 του Συμβουλίου της 22ας
 οδηγία 87/21 /ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 22ας Δεκεμβρίου Δεκεμβρίου 1986 για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης
 1 986 (ΕΕ L 1 5 , σ. 36), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο παροχής υπηρεσιών στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών
 από τους F. A. Schockweiler, πρόεδρο τμήματος, G. F. μεταξύ κρατών μελών και μεταξύ κρατών μελών και τρίτων
 Mancini , K. N. Κακούρη , J. L. Murray (εισηγητή ) και G. χωρών (ΕΕ 1986, L 378 , σ. 1 ), καθώς και της οδηγίας
 Hirsch , δικαστές, γενικός εισαγγελέας P. Léger, γραμματέας: 92/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 7ης Δεκεμβρίου 1992 σχετι
 L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 5 Οκτωβ κά με τη Θέσπιση κοινών κανόνων για ορισμένες συνδυασμέ
 ρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: νες εμπορευματικές μεταφορές μεταξύ των κρατών μελών
 (ΕΕ 1992, L 368, σ. 38), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα),
 συγκείμενο από τους F. A. Schockweiler ( εισηγητή ), πρόεδρο
 Το άρθρο 4 δεύτερο εδάφιο σημείο 8 δεύτερο εδάφιο τμήματος , G. F. Mancini , J. L. Murray, G. Hirsch και H.
 στοιχείο a) ii) της οδηγίας 65/65/ΕΟΚ του Συμβουλίου της Ragnemalm, δικαστές- γενικός εισαγγελέας: Ph . Léger, γραμ
 26ης Ιανουαρίου 1965 περί της προσεγγίσεως των νομοθετι ματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 κών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με τα 5 Οκτωβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα, όπως τροποποιήθηκε με την
 οδηγία 87/21/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1 . Τα άρθρα 3 στοιχείο ζ), 5, 85, 86 και 90, καθώς και το
 1986 έχει την έννοια ότι η εθνική αρχή που είναι αρμόδια για άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ, δεν εμποδίζουν ένα κράτος
 τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας στην εγχώρια αγορά για μέλος να ορίζει, με ρύθμισή του, ότι τα κόμιστρα των
 κάποιο φαρμακευτικό ιδιοσκεύασμα δεν μπορεί να χορηγή οδικών μεταφορών εμπορευμάτων εγκρίνονται και
 σει την άδεια αυτή αν τα πληροφοριακά στοιχεία και τα καθίστανται εκτελεστά από τη δημόσια αρχή, βάσει
 έγγραφα που υποβάλλονται με τη σχετική αίτηση δεν περι προτάσεων επιτροπής, η οποία συντίθεται κατά πλειοψη
 λαμβάνουν λεπτομερή και δημοσιευμένη επιστημονική φία από εκπροσώπους δημοσίων αρχών, μαζί με μια
 βιβλιογραφία, ανταποκρινόμενη σε καθένα από τους όρους μειοψηφία εκπροσώπων των ενδιαφερομένων επιχειρήσε
 που απαιτούν το δεύτερο και το τρίτο μέρος του παραρτή ων, και υποχρεούται, κατά τη διατύπωση των προτάσεών
 ματος της οδηγίας 75/31 8/ΕΟK του Συμβουλίου της 20ής της, να τηρεί ορισμένα κριτήρια δημοσίου συμφέροντος,
 Μαίου 1975 περί της προσεγγίσεως των νομοθεσιών των και εφόσον οι δημόσιες αρχές δεν ανεμπολούν τις εξου
 κρατών μελών που αφορούν τις αναλυτικές, τοξικοφαρμακο σίες τους, δεδομένου ότι, πριν εγκρίνουν τις προτάσεις
 λογικές και κλινικές προδιαγραφές και πρωτόκολλα στον αυτές, λαμβάνουν υπόψη τις παρατηρήσεις άλλων δημο
 τομέα των δοκιμών των φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων, σίων και ιδιωτικών οργάνων, δύνανται δε να καθορίσουν
 και αν στα έγγραφα αυτά δεν περιλαμβάνονται εκθέσεις τα κόμιστρα και αυτεπαγγέλτως.
 εμπειρογνοιμόνων ανταποκρινόμενες σε καθένα από τους
 όρους των άρθρων 1 και 2 της οδηγίας 75/319/ΕΟΚ του 2. H μεν οδηγία 92/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 7ης
 Συμβουλίου της 20ής Μαίου 1975 περί προσεγγίσεως των Δεκεμβρίου 1992 σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων
 ---pagebreak--- 11.11.95 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 299/7
 για ορισμενες συνδυασμένες εμπορευματικές μεταφορές ρεύματα προελεύσεως τρίτων χωρών και, ιδίως, χωρών
 μεταξύ των κρατών μελών, δεν έχει εφαρμογή επί μελών της ΕΖΕΣ.
 συνδυασμένων μεταφορών εμπορευμάτων μεταξύ τρίτων
 χωρών και κρατών μελών, o δε κανονισμός (ΕΟΚ) 2. Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επιβάλλουν μονομερώς
 αριθ. 4055/86 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1986 επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος στο πλαίσιο
 για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης παροχής του εμπορίου με τρίτες χώρες. Όσον αφορά την περίπτω
 υπηρεσιών στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορώνμεταξύ ση που η απαγόρευση επιβαρύνσεων ισοδυνάμου αποτε
 κρατών μελών και μεταξύ κρατών μελών και τρίτων λέσματος προβλέπεται από διμερείς ή πολυμερείς συμφω
 χωρών, δεν έχει εφαρμογή επί οδικών μεταφορών εμπο νίες, που έχουν συναφθεί από την Κοινότητα με μια ή
 ρευμάτων που έχουν εκφορτωθεί από το πλοίο. περισσότερες τρίτες χώρες με σκοπό την εξάλειψη των
 εμποδίων στο εμπόριο, καθώς και από τους κανονισμούς
 (') ΕΕ αριθ. C 146 της 28. 5. 1994. του Συμβουλίου για την κοινή οργάνωση των αγορών των
 διαφόρων γεωργικών προϊόντων όσον αφορά το εμπόριο
 με τρίτες χώρες, το πεδίο εφαρμογής της απαγορεύσεως
 αυτής είναι το ίδιο με αυτό που της αναγνωρίζεται στο
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 πλαίσιο του ενδοκοινοτικού εμπορίου.
 (έκτο τμήμα) (') ΕΕ αριθ. C 174 της 25 . 6. 1994.
 της 5ης Οκτωβρίου 1995
 στην υπόθεση C-125/94 (αίτηση εκδόσεως προδικαστικής
 αποφάσεως του guidice conciliatore του Μιλάνου): Aprile Sri, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 υπό εκκαθάριση, κατά Amministrazione delle Finanze dello
 Stato (') (έκτο τμήμα)
 («Επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος — Απαγόρευ της 12ης Οκτωβρίου 1995
 ση — Δυνατήτητα εφαρμογής στο εμπόριο με τρίτες στην υπόθεση C-236/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 χώρες») τήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (')
 (95/C 299/10) («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 91/399/ΕΟΚ —
 (Παράλειψη μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο»)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (95/C 299/11 )
 (Προσωρινή μεταφραση - η οριστική μεταφραση θα δημο (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Προσωρινή μεταφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 Στην υπόθεση C-125/94, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 giudice conciliatore του Μιλάνου ( Ιταλία) προς το Δικαστή
 ριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την Στην υπόθεση C-236/94, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί τήτων (εκπρόσωπος: Hendrik van Lier) κατά Βασιλείου του
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Aprile Sri, υπό Βελγίου (εκπρόσωπος: Jan Devadder) που έχει ως αντικείμε
 εκκαθάριση , και Amministrazione delle Finanze dello Stato , η νο προσφυγή με την οποία ζητήθηκε να αναγνωρισθεί ότι το
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των Βασίλειο του Βελγίου , παραλείποντας να θεσπίσει και,
 άρθρων 3 στοιχεία α) και η ), 5 , 9, 11 , 12 , 13 , 16, και 189 της επικουρικώς, να ανακοινώσει στην Επιτροπή εντός της
 συνθήκης ΕΚ καθώς και της οδηγίας 83/643/ΕΟΚ του ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστι
 Συμβουλίου της 1ης Δεκεμβρίου 1983 για τη διευκόλυνση των κές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί
 διοικητικών διατυπώσεων και υλικών ελέγχων κατά τη προς την οδηγία 91 /339/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης
 μεταφορά εμπορευμάτων μεταξύ κρατών μελών (ΕΕ L 359, Ιουνίου 1991 για την ενδέκατη τροποποίηση της οδηγίας
 σ. 8), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 87/53/ΕΟΚ του 76/769/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστι
 Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 1986 ( ΕΕ 1987 , L 24, σ. 33), κών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που
 το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους F. A. αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και χρήσε
 Schockweiler (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, K. N. Κακούρη , ως επικινδύνων ουσιών και παρασκευασμάτων (ΕΕ L 186,
 J. L. Murray, G. Hirch και H. Ragnemalm , δικαστές, γενικός σ. 64), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθή
 εισαγγελέας: D. Riuz-Jarabo Colomer, γραμματέας: L. Hew κη ΕΚ, το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους K. N. Κακούρη ,
 lett, εξέδωσε στις 5 Οκτωβρίου 1995 απόφαση με το ακόλου πρόεδρο τμήματος , G. Hirsch (εισηγητή), G. F. Mancini, F. A.
 θο διατακτικό : Schockweiler και P. J. G. Kapteyn, δικαστές, γενικός εισαγ
 γελέας: G. Tesauro, γραμματέας: R. Grass. εξέδωσε στις
 1 . Υπό την επιφύλαξη της εφαρμογής ισχυουσών ιδιαιτέρων 12 Οκτωβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 κοινοτικών διατάξεων διεπουσών το εμπόριο με ορισμέ
 νες τρίτες χώρες, η οδηγία 83/643/ΕΟΚ του Συμβουλίου 1 . Το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας εντός της
 της 1ης Δεκεμβρίου 1983 για τη διευκόλυνση των διοικη ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανο
 τικών διατυπώσεων και υλικών ελέγχων κατά τη μεταφο νιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να
 ρά εμπορευμάτων μεταξύ κρατών μελών, όπως τροποποι συμμορφωθεί προς την οδηγία 91/339/ΕΟΚ του Συμβου
 ήθηκε με την οδηγία 87/53/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης λίου της 18ης Ιουνίου 1991 για την ενδέκατη τροποποίηση
 Δεκεμβρίου 1986 και ειδικότερα το άρθρο της 5 παράγ της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθε
 ραφος 1 στοιχείο a) δεύτερη περίπτωση, δεν τυγχάνει τικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των
 εφαρμογής στις τελωνειακές εργασίες που αφορούν εμπο κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας


text:
 5.1.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 3/17
 Ερω ́τημα 3 1. 'Εχει την ́εννοια η δια ́ταξη του παραρτη ́ματος Α, κεφα ́λαιο Ι,
 σημει ́ο 2, δευ ́τερο εδα ́φιο, της οδηγι ́ας 85/73/EOK (1),
 Απαγορευ ́ει το α ́ρθρο 30, παρα ́γραφοι 1 και 2, της οδηγι ́ας ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 96/43/EK (2), ο ́τι ως
 93/37/ΕΟΚ, σε συνδυασμο ́ με τις αρχε ́ς της διαφα ́νειας και της «εγκατα ́σταση, στην οποι ́α λαμβα ́νεται το κρε ́ας» πρε ́πει να
 ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως, στην αναθε ́τουσα αρχη ́ να εξαρτη ́σει την θεωρει ́ται και μια εγκατα ́σταση η οποι ́α ευρι ́σκεται μεν στο
 αποδοχη ́ μιας εναλλακτικη ́ς προσφορα ́ς, που διαφε ́ρει απο ́ τη ́διο
 ι κτιριακο ́ συγκρο ́τημα με το εργαστη ́ριο τεμαχισμου ́,
 συ ́μφωνη με τους ο ́ρους της προκηρυ ́ξεως προσφορα ́ ως προς την πλην ο ́μως ο ιδιοκτη ́της της ει ́ναι α ́λλο φυσικο ́ η ́ νομικο ́
 ποιο ́τητα απο ́ τεχνικη ́ς απο ́ψεως, απο ́ την προϋπο ́θεση της θετικη ́ς προ ́σωπο απο ́ τον ιδιοκτη ́τη του εργαστηρι ́ου τεμαχισμου ́;
 αξιολογη ́σεως βα ́σει κριτηρι ́ου τιθεμε ́νου με διατα ́ξεις του εθνικου ́
 δικαι ́ου, η ́τοι «την εξασφα ́λιση μιας ποιοτικω ́ς ισοδυ ́ναμης
 παροχη ́ς», ο ́ταν η προκη ́ρυξη παραπε ́μπει, συναφω ́ς, μο ́νο στην 2. Ποια κριτη ́ρια ει ́ναι καθοριστικα ́ για την απο ́φαση του
 εθνικη ́ δια ́ταξη και δεν διευκρινι ́ζει περαιτε ́ρω βα ́σει ποιων συγκε- δικαιου ́χου τελω ́ν σχετικα ́ με το πο ́ση θα ει ́ναι η μει ́ωση
 κριμε ́νων παραμε ́τρων συγκρι ́σεως εξετα ́ζεται το «ισοδυ ́ναμο»; τελω ́ν, στην οποι ́α θα προβει ́ στο πλαι ́σιο της μειω ́σεως τελω ́ν
 ́εως 55 % που προβλε ́πει το παρα ́ρτημα Α, κεφα ́λαιο Ι,
 Ερω ́τημα 4α σημει ́ο 2, δευ ́τερο εδα ́φιο, της προαναφερθει ́σας οδηγι ́ας;
 Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 3: Μπορει ́ η Ειδικο ́τερα, επιτρε ́πεται στην περι ́πτωση αυτη ́ να ληφθει ́
 αναθε ́τουσα αρχη ́ να ολοκληρω ́σει τη διαδικασι ́α αναθε ́σεως του υπο ́ψη ο ολιγο ́τερος δαπανου ́μενος χρο ́νος του προσωπικου ́,
 ́εργου ο ́πως περιγρα ́φεται στο ερω ́τημα 3; το οποι ́ο διεξα ́γει τους ελε ́γχους η ́ τις επιθεωρη ́σεις, ακο ́μη
 και αν τα σχετικα ́ τε ́λη καθορι ́ζονται με την προσθη ́κη
 Ερω ́τημα 4β κατ' αποκοπη ́ ποσου ́ συ ́μφωνα με το σημει ́ο 2, πρω ́το εδα ́φιο,
 στοιχει ́ο α', παρα ́ρτημα Α, κεφα ́λαιο Ι, της προαναφερθει ́σας
 Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στα ερωτη ́ματα 3 και οδηγι ́ας;
 4α: Υποχρεου ́ται η αναθε ́τουσα αρχη ́ που διεξα ́γει διαδικασι ́α
 αναθε ́σεως του ́εργου υπο ́ την ́εννοια του ερωτη ́ματος 3 να Μπορει ́ επιπλε ́ον, σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο
 απορρι ́πτει, εν πα ́ση περιπτω ́σει, εναλλακτικε ́ς προσφορε ́ς χωρι ́ς να ερω ́τημα 1, κατα ́ τη μει ́ωση του τε ́λους να ληφθει ́ εντου ́τοις
 εξετα ́ζει το περιεχο ́μενο ́ τους, ο ́ταν δεν ́εχει θε ́σει κριτη ́ρια για την υπο ́ψη ο ́τι οι ευρισκο ́μενες στο ́διοι κτιριακο ́ συγκρο ́τημα
 αξιολο ́γηση των αποκλι ́σεως απο ́ τεχνικη ́ς απο ́ψεως που αυτε ́ς εγκαταστα ́σεις ́εχουν διαφορετικου ́ς — απο ́ νομικη ́ς απο ́ψεως
 εμφανι ́ζουν; — ιδιοκτη ́τες, και πρε ́πει αυτο ́ καταρχη ́ν να ́εχει ως αποτε ́-
 λεσμα ο ́τι στις περιπτω ́σεις αυτε ́ς παρε ́χεται μικρο ́τερη μει ́ωση
 Ερω ́τημα 5 απ' ο ́,τι στις περιπτω ́σεις κατα ́ τις οποι ́ες οι εγκαταστα ́σεις
 σφαγει ́ου και τεμαχισμου ́ ο ́χι μο ́νο ευρι ́σκονται στο ́διο ι
 Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στα ερωτη ́ματα 3 και 4α κτιριακο ́ συγκρο ́τημα αλλα ́ επιπροσθε ́τως τις εκμεταλλευ ́εται
 και αποφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 4β: Υποχρεου ́ται η το ́διο
 ι φυσικο ́ η ́ νομικο ́ προ ́σωπο;
 δημο ́σια αρχη ́ που διεξα ́γει διαδικασι ́α αναθε ́σεως του ́εργου υπο ́
 την ́εννοια του ερωτη ́ματος 3 να αποδεχθει ́ εναλλακτικη ́ δεν μπορει ́
 να αξιολογη ́σει βα ́σει κριτηρι ́ων που δεν περιλαμβα ́νονται στην (1) EE L 32 της 5.2.1985, σ. 14.
 προκη ́ρυξη, ο ́ταν η εναλλακτικη ́ προσφορα ́ ει ́ναι η ευνοϊκο ́τερη και (2) EE L 162 της 1.7.1996, σ. 1.
 δεν ́εχουν τεθει ́ α ́λλα κριτη ́ρια;
 (1) EE L 199, σ. 54.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Bundesvergabeamt με δια ́ταξη της 25ης Οκτωβρι ́ου
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- 2001 στην υπο ́θεση CS Communications & Systems
 βαλε το Verwaltungsgericht Neustadt an der Weinstrasse Austria GmbH κατα ́ Αllgemeine Unfallversicherungs-
 με δια ́ταξη της 30η ́ς Ιουλι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Εmil anstalt
 Färber GmbH & Co κατα ́ Stadt Neustadt/Weinstrasse
 (Υπο ́θεση C-424/01)
 (Υπο ́θεση C-423/01)
 (2002/C 3/26)
 (2002/C 3/25)
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Ιουλι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη Με δια ́ταξη της 25ης Οκτωβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 26 Οκτωβρι ́ου 2001, το Verwaltungsgericht Neustadt an der 26 Οκτωβρι ́ου 2001, το Bundesvergabeamt, στο πλαι ́σιο της
 Weinstrasse, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Εmil Färber διαφορα ́ς μεταξυ ́ CS Communications & Systems Austria
 GmbH & Co και Stadt Neustadt/Weinstrasse που εκκρεμει ́ GmbH και Αllgemeine Unfallversicherungsanstalt που εκκρεμει ́
 ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς ενω ́πιο ́ν του, ζη ́τησε απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:


text:
C 289/12 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 29.11.2003
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- Ως σπαστή μεταφορά πρέπει να νοηθεί:
 βαλε το Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen με
 απόφαση της 13ης Ιουνίου 2003 στην υπόθεση De Baeck Η μεταφορά προσώπων προς ή από το έδαφος που υπόκειται
 Jean-Claude κατά Belgische Staat (Βελγικού ∆ημοσίου) στον οικονομικό αποκλεισμό, μέσω συνεργασίας μεταξύ
 (Ministerie van Financiën) επιχειρήσεως με έδρα σε κράτος μέλος της Κοινότητας και
 επιχειρήσεως με έδρα στο έδαφος που υπόκειται στον
 οικονομικό αποκλεισμό, στα πλαίσια της οποίας η πρώτη
 (Υπόθεση C-268/03) επιχείρηση αναλαμβάνει τη μεταφορά μέχρι ενός σημείου
 πλησίον των συνόρων του υποκειμένου στον οικονομικό
 (2003/C 289/22) αποκλεισμό εδάφους και η δεύτερη επιχείρηση τη μεταφορά
 από το σημείο εκείνο προς το υποκείμενο στον οικονομικό
 αποκλεισμό έδαφος (με μετεπιβίβαση των επιβατών σε άλλο
 όχημα).
 Με απόφαση της 13ης Ιουνίου 2003 η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 2) Αν το ∆ικαστήριο κρίνει ότι επιτρεπόταν η σπαστή μεταφορά:
 19 Ιουνίου 2003, το Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen, Απορρέει από τα άρθρα 10 ή 297 ΕΚ ή από άλλους κανόνες
 του κοινοτικού δικαίου η υποχρέωση κράτους μέλους να
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ De Baeck Jean-Claude και
 διαβουλεύεται με άλλα κράτη μέλη και/ή με την Επιτροπή,
 Belgische Staat (Ministerie van Financiën), που εκκρεμεί ενώπιόν
 του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά- πριν θεσπίσει εθνικά μέτρα προς απαγόρευση της σπαστής
 σεως επί του εξής ερωτήματος: μεταφοράς που θεωρείται παράνομη;
 (1) ΕΕ L 151, σ. 4.
 «Αντιτίθενται τα άρθρα 43, 46, 48, 56 και 58 ΕΚ στη βελγική
 ρύθμιση που περιέχεται στα άρθρα 67, σημείο 8, και 67 ter του
 WIB64, κατά την οποία η υπεραξία που απορρέει από τη
 μεταβίβαση εξ επαχθούς αιτίας, όχι κατά την άσκηση επαγγελμα-
 τικής δραστηριότητας, μετοχών ή εταιρικών μεριδίων βελγικών
 εταιριών ή ενώσεων φορολογείται όταν η μεταβίβαση γίνεται προς
 εταιρία ή ένωση της αλλοδαπής, ενώ υπό τις ίδιες συνθήκες η
 υπεραξία δεν φορολογείται όταν η μεταβίβαση γίνεται προς Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βελγική εταιρία ή ένωση;» βαλε το Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch με απόφαση της
 24ης Ιουλίου 2003 στην υπόθεση D. κατά Ιnspecteur van
 de Belastingsdienst/ Particulieren/ Ondernemingen
 Buitenland
 (Υπόθεση C-376/03)
 (2003/C 289/24)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Oberlandesgericht Köln με διάταξη της 21ης Αυγο-
 ύστου 2003 στην υπόθεση Αulinger κατά Bundesrepublik
 Deutschland. Με απόφαση της 24ης Ιουλίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 (Υπόθεση C-371/03) 8 Σεπτεμβρίου 2003, το Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ D. και Ιnspecteur van de
 Belastingsdienst/ Particulieren/ Ondernemingen Buitenland
 (2003/C 289/23) που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1) Αντιτίθεται το κοινοτικό δίκαιο και ειδικότερα το άρθρο 56
 Με διάταξη της 21ης Αυγούστου 2003, η οποία περιήλθε στη επ. ΕΚ σε ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, βάσει
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την της οποίας ο φορολογούμενος κάτοικος ημεδαπής πάντοτε
 1η Σεπτεμβρίου 2003, το Oberlandesgericht Köln στο πλαίσιο έχει δικαίωμα απαλλαγής ενός χρηματικού ποσού από τον
 της διαφοράς μεταξύ Αulinger και Bundesrepublik Deutschland, φόρο περιουσίας, ενώ ο φορολογούμενος κάτοικος αλλο-
 που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση δαπής δεν έχει τέτοιο δικαίωμα όταν η περιουσία του
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: βρίσκεται κυρίως στο κράτος κατοικίας του (όπου δεν έχει
 εισπραχθεί φόρος περιουσίας);
 1) Πρέπει το άρθρο 1, στοιχείο δ', του κανονισμού 1432/92 (1)
 του Συμβουλίου, της 1ης Ιουνίου 1992 (στο εξής: κανο- 2) Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, είναι τα πράγματα
 νισμός περί οικονομικού αποκλεισμού), να ερμηνευθεί υπό διαφορετικά λόγω του ότι οι Κάτω Χώρες, κατ' εφαρμογήν
 την έννοια ότι οι εμπορικές μεταφορές προσώπων προς ή από διμερούς συμβάσεως, χορηγούν την φοροαπαλλαγή αυτή σε
 το έδαφος που υπόκειται στον οικονομικό αποκλεισμό κατοίκους Βελγίου (όπου πάλι δεν έχει εισπραχθεί φόρος
 επιτρέπονταν ή απαγορεύονταν στα πλαίσια της καλουμένης περιουσίας) που κατά τα λοιπά βρίσκονται σε ανάλογη
 σπαστής μεταφοράς; κατάσταση;


text:
20.2.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 48/9
 Raad van State, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä W.N. jai G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 Staatssecretaris van FinancieÈn, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot,
 fgäsgre apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apo-
 uórexy epiä sxm engäy eqxsglósxm: a) ma amacmxqiärei oäsi g Isakijgä Dglojqasiäa,
 1. èvotm oi keäneiy Ûapakkacgä gä leiäxrg uoäqotë sot Ç apaisxämsay apoä sa leäkg sxm oijocemeixäm-dijaiotä-
 óqhqot 4, paqócqauoy 1, rsoiveiäo a), sgy odgciäay vxm sgy odgciäay 90/3642/EOJ (1) ma diaheäsotm
 77/799/EOJ (1) sgm eämmoia oäsi g apakkacgä gä g leiäxrg poäqoty jasó eäma sqiäso twgkoäseqoty apoä so ekóvi-
 pqeäpei ma pqobkeäpomsai qgsxäy re pqóng sgy aqloädiay rso poroä pot apaiseiäsai apoä sa leäkg sxm oijocemei-
 aqvgäy ókkot jqósoty leäkoty; xäm-dijaiotävxm sgy odgciäay 90/365/EOJ (2),
 2. Pxäy pqeäpei em pqojeileämx ma eqlgmetheiä g keäng Ûamxä- Ç peqioqiäfomsay sa dijaiokocgsijó pot pqeäpei ma pqo-
 lakgë sgy pqoamaueqheiäray diasónexy sot óqhqot rjoliäfomsai jai oqiäfomsay eidijoäseqa oäsi rtcjejqi-
 atsotä; leäma eäccqaua pqeäpei ma ejdiädomsai gä ma hexqotämsai
 apoä siy aqveäy ókkot jqósoty leäkoty,
 3. Lpoqeiä, am dem eävei euaqlocgä g pqoamaueqheiära dió-
 sang atsotä sot óqhqot, ma apoqqeäei g tpovqeäxrg Ç apaisxämsay apoä soty rpotdarseäy, pokiäsey ókkxm
 athoäqlgsgy amsakkacgäy pkgqouoqixäm apoä so óqhqo 4, jqasxäm lekxäm, oi opoiäoi fgsotäm sgm amacmxäqirg sot
 paqócqauoy 3, sgy pqoamaueqheiäray odgciäay; dijaixälasoäy soty dialomgäy rsgm Isakiäa, jasó sgm
 eämmoia sgy odgciäay 93/96/EOJ (3) jahxäy jai apoä sa
 (1) EE eid. eäjd. 09/001, r. 86. leäkg sgy oijocemeiäay soty, ma diabebaixämotm siy isa-
 kijeäy aqveäy oäsi diaheäsotm poäqoty rtcjejqileämot
 täwoty jai, oärom auoqó so leäro pot epijakotämsai
 pqoy sotäso, lg augämomsay qgsxäy rsom rpotdarsgä
 sgm epikocgä lesantä sgy dgkxärexy jai opoiotdgäpose
 amsiärsoivot sotkóvirsom leärot jai lg episqeäpomsay
 sg vqgärg sgy dgkxärexy oäsam o rpotdarsgäy rtmo-
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- detäesai apoä leäkg sgy oijocemeióy sot,
 bake so Corte di Appello di Napoli (Isakiäa) le diósang sgy
 29gy Ojsxbqiäot 1998 rso pkaiärio sgy diadijariäay ejotäriay
 dijaiodoriäay sgm opoiäa jiämgre o Alfredo Albore paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä siy pqoama-
 (Tpoäherg C-423/98) ueqheiärey odgciäey 90/364/EOJ, 90/365/EOJ jai
 93/96/EOJç
 (1999/C 48/17)
 b) ma jasadijórei sgm Isakijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 Le diósang sgy 29gy Ojsxbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg eänoda.
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 rsiy 25 Moelbqiäot 1998, so Corte di Appello di Napoli (Isa-
 kiäa), rso pkaiärio sgy diadijariäay ejotäriay dijaiodoriäay sgm Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 opoiäa jiämgre o Alfredo Albore, tpeäbake rso Dijarsgäqio sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqodijarsijoä eqxäsgla xy pqoy so
 fgäsgla am so óqhqo 18 sot isakijotä moälot 898/76, oäpxy eävei Ç X y p q o y s o tä w o y s x m e i r o d g l ó s x m s x m
 sqopopoigheiä apoä so óqhqo 9 sot moälot 104/90, rtlbibófe- l e k xä m s g y o i j o c e m e iä a y
 sai le sa óqhqa 6, 52 jai 67 sgy Rtmhgäjgy.
 G Episqopgä tporsgqiäfei oäsi g Isakijgä Dglojqasiäa
 paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sgm odgciäa
 90/364/EOJ koäcx sot oäsi apaiseiä sa leäkg sgy oijoce-
 meiäay pot elpiäpsotm rsgm odgciäa atsgä ma diaheäsotm
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm poäqoty jasó so eäma sqiäso twgkoäseqoty apoä so ekóvirso
 jasó sgy Isakijgäy Dglojqasiäay pot arjgähgje rsiy poroä pot pqeäpei ma diaheäsotm sa leäkg sgy ojocemeiäay
 25 Moelbqiäot 1998 pot elpiäpsotm rsgm odgciäa 90/365/EOJ.
 (Tpoäherg C-424/98)
 (1999/C 48/18) Ç X y p q o y s a eä c c q a u a p o t t p o v q e o tä m s a i m a
 e p i d e i j m tä o t m o i d i j a i o tä v o i s x m o d g c i xä m
 90/364/EOJ jai 90/365/EOJ
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä som Antonio Aresu, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz, G Episqopgä tporsgqiäfei oäsi g Isakijgä Dglojqasiäa,
 Centre Wagner, Kirchberg, órjgre rsiy 25 Moelbqiäot 1998 peqioqiäfomsay sa dijaiokocgsijó pot pqeäpei ma pqorjo-
 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqo- liäfomsai jai, eidijoäseqa, oqiäfomsay oäsi oqirleäma
 rutcgä jasó sgy Isakijgäy Dglojqasiäay. eäccqaua pqeäpei ma ejdiädomsai gä ma hexqotämsai apoä
 ---pagebreak--- C 48/10 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.1999
 ókko jqósoy leäkoy, paqeäbg lia apoä siy tpovqexäreiy pot G amaiqereiäotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 tpeävei apoä siy odgciäey 90/364/EOJ jai 90/365/EOJ.
 Ç ma amaiqeärei sgm apoäuarg sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm jahoärom ajtqxämei sgm apoäuarg sgy
 Ç E p iä s x m d i a s ó n e x m x y p q o y s o t y p oä q o t y Episqopgäy sgy 6gy Apqikiäot 1995,
 s x m r p o t d a r s xä m
 Ç ma jasadijórei sgm amaiqeriäbkgsg rsa dijarsijó eänoda
 sgy Deutsche Post AG.
 G Episqopgä tporsgqiäfei oäsi g Isakijgä Dglojqasiäa dem
 eävei ejpkgqxärei siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sgm G Deutsche Post AG tpobókkei so iädio aiäsgla oäpxy jai
 odgciäa 93/96/EOJ koäcx sot oäsi apaiseiä apoä soty rpot- emxäpiom sot Pqxsodijeiäot, dgkadgä fgseiä apoä so Dijarsgä-
 darseäy, tpgjoäoty ókkxm jqasxäm lekxäm, jahxäy jai apoä qio:
 sa leäkg sgy oijocemeiäay soty, ma diabebaixämotm siy isa-
 kijeäy aqveäy oäsi diaheäsotm poäqoty rtcjejqileämot täwoty Ç ma apoqqiäwei sa aisgälasa sgy IECC,
 jai, oärom auoqó so leäro pot epijakotämsai pqoy sotäso,
 epeidgä dem augämei qgsxäy rsoty rpotdarseäy sgm epikocgä Ç ma jasadijórei sgm IECC rsa dijarsijó eänoda rtlpeqi-
 lesantä sgy dgkxärexy jai opoiotdgäpose ókkot amsiärsoi- kalbamoleämxm sxm enoädxm sgy Deutsche Post AG.
 vot sotkóvirsom leärot jai dem episqeäpei vqgärg sgy
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 dgkxärexy oäsam o rpotdarsgäy rtmodetäesai apoä leäkg sgy
 oijocemeiäay sot. G apoäuarg sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 peqiä ajtqxärexy sgy apouórexy sgy 6gy Apqikiäot 1995 sgy
 (1) Odgciäa 90/364/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 28gy Iotmiäot 1990, rve- Episqopgäy jahoärom auoqó sg utrijgä amasavtdqoälgrg
 sijó le so dijaiäxla dialomgäy (EE L 180 sgy 13.7.1990, r. 26). stäpot ABA elpoqijotä vaqajsgäqa bariäfesai re pkómg peqiä
 (2) Odgciäa 90/365/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 28gy Iotmiäot 1990, rve- so diäjaio. So Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 sijó le so dijaiäxla dialomgäy sxm lirhxsxäm jai sxm lg lirhx- paqabiäare so joimosijoä diäjaio (óqhqo 86 sgy Rtmhgäjgy EJ)
 sxäm eqcafoleämxm pot eävotm patärei sgm epacceklasijgä soty jqiämomsay rsg rjeäwg 105 sgy apouórexäy sot oäsi oi paqel-
 dqarsgqioäsgsa (EE L 180 sgy 13.7.1990, r. 28).
 (3) Odgciäa 93/96/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 29gy Ojsxbqiäot 1993, podiäreiy sgy amasavtdqolgärexy stäpot ABA elpoqijotä
 peqiä sot dijaixälasoy dialomgäy sxm rpotdarsxäm (EE L 317 sgy vaqajsgäqa rtmirsotäram jasavqgrsijgä ejlesókketrg, tpoä
 18.12.1993, r. 59). sgm eämmoia sot óqhqot 86 sgy Rtmhgäjgy.
 (1) EE C 229 sgy 2.9.1995, r. 22.
 (2) EE C 351 sgy 30.12.1995, r. 17.
 Aiäsgrg amaiqeärexy sgy Deutsche Post AG, pot arjgähgje
 rsiy 30 Moelbqiäot 1998 jasó sgy apouórexy sgy
 16gy Repselbqiäot 1998, sgm opoiäa eneädxre so Pqxsodijeiäo Aiäsgrg ejdoärexy pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeäbake
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (sqiäso pemsalekeäy slgäla) so Supreme Court, Dublin le diósang sgy 23gy Iotkiäot
 rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy S-133/95 (1) jai S-204/95 (2), 1998 rsgm tpoäherg HMIL Ltd (pqxäsgm Hibernia Meats
 International Express Carriers Conference (IECC) jasó Epi- International Ltd) jasó The Minister for Agriculture, Food
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, tporsgqifoleämgy and Foresty
 rsiy tpoheäreiy S-133/95 jai S-204/95 apoä so Gmxleämo Bariä- (Tpoäherg C-436/98)
 keio sgy Lecókgy Bqesamiäay jai Boäqeiay Iqkamdiäay, sgm (1999/C 48/20)
 Deutsche Post AG jai so Post Office jai, rsgm tpoäherg
 S-133/95, apoä sg La Poste Le diósang sgy 23gy Iotkiäot 1998 pot peqigäkhe rsg Cqalla-
 (Tpoäherg C-428/98 P) seiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsiy
 3 Dejelbqiäot 1998, so Supreme Court, Dublin, rso pkaiärio
 (1999/C 48/19)
 sgy diauoqóy HMIL (pqxäsgm Hibernia Meats International
 Ltd) jasó The Minister for Agriculture, Food and Foresty,
 pot ejjqeleiä emxäpioäm sot fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm
 G Deutsche Post AG, Heinrich-von-Stephan-Straûe 1, eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm ajokotähxm eqx-
 D-53175 Boämmg, ejpqorxpotälemg apoä som Dirk Schroeder, sglósxm:
 dijgcoäqo Jokxmiäay, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco
 so dijgcoqijoä cqaueiäo Loesch jai Wolter, 11, Rue Goethe, 1. èvei o jamomirloäy (EOJ) aqih. 1964/82 (1) sgy Episqo-
 órjgre rsiy 30 Moelbqiäot 1998 emxäpiom sot Dijarsgqiäot pgäy jai rtcjejqileäma so óqhqo 1 sgm eämmoia oäsi sa tpo-
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm amaiäqerg jasó sgy apouó- keiällasa jopgäy bóqoty jósx sxm 100 cql. sa opoiäa
 rexy sgy 16gy Repselbqiäot 1998, sgm opoiäa eneädxre so Pqx- eävotm stkivheiä emsoäy selaviäxm opirhiäot leäqoty rsgähoty
 sodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (sqiäso pemsalekeäy jai kópay, apoä mxpó gä diasgqgleäma diÂ apkgäy wtänexy
 slgäla) rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy S-133/95 jai opiärhia sesaqsgloäqia aqqeämxm vomdqxäm booeidxäm,
 S-204/95, International Express Carriers Conference (IECC) selóvia sa opoiäa rsg rtmeäveia rtrjetófomsai, lpoqotäm
 jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, tporsgqifoä- gä dem lpoqotäm ma stävotm eidijxäm epirsqouxäm enacxcgäy
 lemgy rsiy tpoheäreiy S-133/95 jai S-204/95 apoä so Gmxleämo bórei sot em koäcx jamomirlotä;
 Bariäkeio sgy Lecókgy Bqesamiäay jai Boäqeiay Iqkamdiäay, sgm
 Deutsche Post AG jai so Post Office jai, rsgm tpoäherg 2. èvei o jamomirloäy (EOJ) aqih. 1964/82 sgy Episqopgäy
 S-133/95, apoä sg La Poste. jai rtcjejqileäma so óqhqo 1 sgm eämmoia oäsi (sa tpo-


text:
 26.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 350/27
 Προσφυγή της 4ης Αυγούστου 2016 — Pirelli Tyre κατά EUIPO — Yokohama Rubber (Απεικόνιση γραμμώσεως ελαστικού)
 (Υπόθεση T-447/16)
 (2016/C 350/33)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Pirelli Tyre SpA (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: T. Müller και F. Togo, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: The Yokohama Rubber Co. Ltd (Τόκιο, Ιαπωνία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα (απεικόνιση γραμμώσεως ελαστικού — Υπ’ αριθ. No 2 319 176 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης)
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 28ης Απριλίου 2016 στην υπόθεση R 2583/2014-5
 Αίτημα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο μέτρο που κήρυξε άκυρο το σήμα και καταδίκασε την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα ενώπιον του EUIPO.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009 σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και ε' περίπτωση ii, του κανονισμού 207/2009.


text:
 24.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/39
 Προσφυγή της 1ης Ιουνίου 2015 — Tayto Group κατά ΓΕΕΑ — MIP Metro (real)
 (Υπόθεση T-287/15)
 (2015/C 279/48)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tayto Group Ltd (Corby, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: G. Würtenberger και R. Kunze, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Ντίσελντορφ, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα κόκκινου και κυανού χρώματος το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «real» — Υπ’ αριθ. 38 968 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 16ης Μαρτίου 2015 στην υπόθεση R 2285/2013-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει εν μέρει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση των άρθρων 15, 51, 64, 75 και 76 του κανονισμού 207/2009.


text:
 16.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 310/32
 Προσφυγή της 30ής Οκτωβρίου 2006 — Deffaa κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-125/06)
 (2006/C 310/68)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Walter Deffaa (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (Εκπρόσωποι. S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Προέδρου της Επιτροπής, της 12ης Ιανουαρίου 2006, καθόσον καθορίζει την κατάταξη του προσφεύγοντος, ο οποίος προήχθη στη θέση του γενικού διευθυντή της ΓΔ IAS (Υπηρεσίας Εσωτερικού Λογιστικού Ελέγχου), στον βαθμό Α*15, κλιμάκιο 4, από 1ης Αυγούστου 2004·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την εν λόγω απόφαση καθόσον αρνείται στον προσφεύγοντα την προαγωγή κατά κλιμάκιο που προβλέπεται στο άρθρο 44, δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ)·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ενώ ο προσφεύγων ήταν διευθυντής της ΓΔ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ και είχε καταταγεί στον βαθμό Α2 (νυν A*15), έθεσε υποψηφιότητα για τη θέση του γενικού διευθυντή (βαθμός A1) της ΓΔ IAS που μνημονεύεται στην προκήρυξη κενής θέσεως COM/228/03 (1). Δεδομένου ότι η υποψηφιότητά του έγινε δεκτή, ο προσφεύγων προήχθη στην προαναφερθείσα θέση και κατετάγη στον βαθμό A*15, κλιμάκιο 4.
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων ισχυρίζεται, κατ' αρχάς, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει τόσο το άρθρο 45 του ΚΥΚ, σύμφωνα με το οποίο η προαγωγή συνεπάγεται για τον υπάλληλο τον διορισμό του στον αμέσως ανώτερο βαθμό της ομάδας καθηκόντων στην οποία ανήκει, όσο και την προκήρυξη κενής θέσεως, η οποία συνιστά, κατά την κοινοτική νομολογία, το πλαίσιο νομιμότητας εντός του οποίου πρέπει να διεξαχθεί η διαδικασία.
 Επιπλέον, ο προσφεύγων επικαλείται την παραβίαση, αφενός, της νομολογίας σύμφωνα με την οποία η προκήρυξη κενής θέσεως καθορίζει το ακριβές επίπεδο στο οποίο θα πληρωθεί η θέση απασχολήσεως και, αφετέρου, του άρθρου 31 του ΚΥΚ.
 Τέλος, επικουρικώς, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, αρνούμενη στον προσφεύγοντα την προαγωγή κατά κλιμάκιο που προβλέπεται στο άρθρο 44, δεύτερο εδάφιο, του ΚΥΚ, περιόρισε αδικαιολόγητα το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω διατάξεως, τούτο δε βάσει, ιδίως, εσφαλμένης ερμηνείας του άρθρου 7, παράγραφος 4, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ, το οποίο προβλέπει αύξηση των μηνιαίων αποδοχών που δεν έχει, κατά τον προσφεύγοντα, καμία σχέση με την προαγωγή κατά κλιμάκιο.
 (1) ΕΕ C 301 Α της 12.12.2003, σ. 1.


text:
24.10.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 327/33
 Atcotärsot 1997 ejdoähgje molostäpxy apoä sgm jahgäy, g Ç ma jqiämei oäsi g jahgäy tpovqeotäsai ma apojasarsgärei
 opoiäa dem eäkabe wetdeiäy gä ekkipeiäy emdeiäneiy apoä sgm pqo- sgm ghijgä bkóbg pot tpeärsg g pqoruetäcotra koäcx sot
 ruetäcotra. Amsiheäsxy, rtmirsó sgm jasókgng diadijariäay paqómolot vaqajsgäqa sgy pqorbakkoleämgy apouórexy
 pot jimgähgje, le pqxsobotkiäa sot dialerokabgsgä, lesantä jai ma tpovqexärei sgm jahgäy rsgm jasabokgä apofglixä-
 sgy iädiay sgy pqoruetäcotray jai sot tpethtämot pqoørsaleä- rexy jasÂ ejsiälgrg sot Pqxsodijeiäot,
 mot sgy lomóday pqooqirlotä. Òkkxrse, dem tuiärsasai, jasó
 sg cmxälg sgy, rtlueäqom dgloriäay sónexy so opoiäo tpeqirvtä-
 ei emdevoleämxy sot rtlueäqomsoy sgy pqoruetäcotray cia sg Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda.
 diasgäqgrg jasarsórexy sgm opoiäa atsgä lpoqotäre ma hex-
 qgärei rsaheqgä. Pqóclasi, g tposiheälemg eäkkeiwg emgleqxä-
 rexy oqirleämxm pqorxäpxm rso pkaiärio sgy CD I, g opoiäa
 pqojókere emdevoleämxy sgm pqorbakkoleämg apoäuarg, dem Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 lpoqeiä pqouamxäy ma enoloixheiä le rtlueäqom dgloriäay
 sónexy.
 G pqoruetäcotra pqorópsei rsgm ADA so cecomoäy oäsi paqeä-
 leime adqamgäy xy pqoy sgm ueqoleämg renotakijgä paqe-
 G pqoruetäcotra pqobókkei epiärgy paqóbarg sgy tpovqexä- moävkgrg, pqorsiheleämgy sgy paqemovkgärexy rso epiäpedo sgy
 rexy aisiokocgärexy, jahoärom g pqorbakkoleämg apoäuarg eqcariäay, ej leäqoty sot ieqaqvijxäy aleärxy amxseäqot sgy
 dem peqikalbómei jaliäa aisiokociäa, otäse jam cemijoäkocg jai sxm opoiäxm atsgä gäsam so htäla.
 qgäsqa. Epipkeäom, jai rso leäsqo pot jasó sg ditpgqeriajgä
 rtmómsgrg pqoeäjtwe oäsi g pqorbakkoleämg apoäuarg rsgqiä-
 fesai re tposiheälemg eäkkeiwg emgleqxärexy sxm ieqaqvijxäy Pqoy rsgäqing sxm irvtqirlxäm sgy, pqobókkei soty ajoäkot-
 amxseäqxm sot pqoørsaleämot sgy lomóday pqooqirlotä, g hoty koäcoty:
 pqoruetäcota irvtqiäfesai oäsi, ajoälg jai am tposeheiä oäsi g
 tpovqeäxrg aisiokocgärexy sgqgähgje epiä sgy bórexy atsgäy,
 ha pqeäpei, em pórg peqipsxärei, ma hexqgheiä oäsi g pqorbak-
 koleämg apoäuarg rsgqiäfesai re aisiokociäa g opoiäa dem lpo- Jasóvqgrg enotriäay jai paqóbarg sxm óqhqxm 12, 24 jai
 qeiä ma ciämei dejsgä, rso leäsqo pot sgqgähgjam oi diadijariäey 25 sot Jamomirlotä Tpgqeriajgäy Jasarsórexy sxm Etqx-
 pkgqouoqgärexy jai ecjqiärexy sgy ieqaqviäay rso pkaiärio sgy paiäxm tpakkgäkxm, sgy odgciäay 76/207/EOJ sot Rtlbotkiäot,
 CD I. sgy 9gy Uebqotaqiäot 1976, peqiä sgy euaqlocgäy sgy aqvgäy
 sgy iärgy lesaveiqiärexy amdqxäm jai ctmaijxäm, oärom auoqó
 sgm pqoärbarg re aparvoäkgrg, sgm epacceklasijgä ejpaiä-
 detrg jai pqoxähgrg jai siy rtmhgäjey eqcariäay (1), sot
 G pqoruetäcotra, seäkoy, pqorópsei rsgm ADA paqóbarg
 wguiärlasoy sot Rtlbotkiäot, sgy 29gy Laðot 1990, cia sgm
 sxm episacxäm sot jahgäjomsoy aqxcgäy, jahxäy jai pqorbokgä
 pqorsariäa sgy aniopqeäpeiay sxm ctmaijxäm jai sxm amdqxäm
 sot rtlueäqomsoy sgy tpgqeriäay.
 jasó sgm eqcariäa (2), sgy rtrsórexy sgy Episqopgäy (3), sgy
 27gy Moelbqiäot 1991, (92/131/EOJ) cia sgm pqorsariäa sgy
 aniopqeäpeiay ctmaijxäm jai amdqxäm jasó sgm eqcariäa jai
 sot jxädia pqajsijgäy cia sa leäsqa jasapokeälgrgy sgy
 renotakijgäy paqemoävkgrgy, paqaqsgälasoy sgy rtrsórexy
 sgy Episqopgäy sgy 27gy Moelbqiäot 1991.
 Pqorutcgä sgy ÛGë jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm pot arjgähgje rsiy 20 Atcotärsot 1998
 Ç Paqabiäarg sgy cemijgäy aqvgäy sgy dijaiokocgleämgy
 (Tpoäherg T-136/98) elpirsortämgy jai sgy aruókeiay dijaiäot, jahoärom g
 pqoruetäcotra, g opoiäa paqajimgähgje rsgm jasóherg
 (98/C 327/57)
 jasaccekiäay jasó sot paqemovkotämsoy atsgäm apoä sgm
 eäjdorg jai diamolgä emhaqqtmsijgy jamomirsijgäy qthliä-
 rexy, rtmómsgre eäma soiävo adiauoqiäay jai evhqoäsgsay.
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 G ÛGë, ejpqorxpotleämg apoä sgm Anne Krywin, dijgcoäqo Ç Pqorbokgä sxm dijaixlósxm óltmay, jahoärom g pqo-
 Bqtnekkxäm, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo ruetäcotra, g opoiäa eästve ajqoórexy dtäo uoqeäy jasó
 AndreÂ Lutgen, 1, rue Jean-Pierre Brasseur, órjgre rsiy sg dioijgsijgä eäqetma rvesijó le sa tpoä eneäsarg ceco-
 20 Atcotärsot 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx- moäsa, dem eiäve poseä pqoärbarg rsom uójeko pot
 paøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm pqoeäjtwe apoä sgm eäqetma atsgä. Aluirbgseiä enókkot oäsi
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. g eäqetma diengävhg epaqjxäy amsijeilemijó jai ale-
 qoäkgpsa.
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: (1) EE L 39 sgy 14.2.1976, r. 40.
 (2) EE C 157 sgy 27.6.1990, r. 3.
 (3) EE L 49 sgy 24.2.1992, r. 1.
 Ç ma ajtqxärei sgm rixpgqgä apoäuarg peqiä apoqqiäwexy
 sgy emrsórexy R/18/98 pot órjgre rsiy 21 Iamotaqiäot
 1998 g pqoruetäcotra,


text:
 16.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/39
 Προσφυγή της 4ης Αυγούστου 2017 — Financiere Tesalia κ.λπ. κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης (SRB)
 (Υπόθεση T-508/17)
 (2017/C 347/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Financiere Tesalia, SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο), Cartera Zurbano, SA (Μαδρίτη, Ισπανία), Finexperta, SA (Μαδρίτη), Eurosigma, SA (Μαδρίτη) (εκπρόσωποι: B. Gutiérrez de la Roza Pérez, P. Rubio Escobar, R. Ruiz de la Torre Esporrín και B. Fernández García, δικηγόροι)
 Καθών: Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο να ακυρώσει τις εξής πράξεις:
 —
 απόφαση (SRB/EES/2017/08) την οποία εξέδωσε το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης κατά την εκτελεστική σύνοδό του της 7ης Ιουνίου 2017, με την οποία εγκρίθηκε το καθεστώς εξυγίανσης του ιδρύματος Banco Popular Español, S.A.·
 —
 απόφαση (ΕΕ) 2017/1246 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2017, για την αποδοχή του καθεστώτος εξυγίανσης για την Banco Popular Español.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοιοι προς τα όσα προβάλλονται στις υποθέσεις T-478/17, Mutualidad de la Abogacía και Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno και SFL κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-483/17, García Suárez κ.λπ. κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-484/17, Fidesban κ.λπ. κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-497/17, Sáchez del Valle και Calatrava Real State 2015 κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, και T-498/17, Pablo Alvarez de Linera Granda κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης.


text:
 23.6.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 140/26
 Προσφυγή της 16ης Απριλίου 2007 — Siemens κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-110/07)
 (2007/C 140/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Siemens AG (Βερολίνο και Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: οι δικηγόροι I. Brinker, T. Loest και C. Steinle)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει, σύμφωνα με το άρθρο 231, παράγραφος 1, ΕΚ, την απόφαση της Επιτροπής, της 24ης Ιανουαρίου 2007 (υπόθεση COMP/F/38.899 — Εξοπλισμός μεταγωγής με μόνωση αερίου), καθόσον αφορά την προσφεύγουσα·
 —
 επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε με το άρθρο 2, στοιχείο m) της αποφάσεως·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
 Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως της Επιτροπής K (2006) 6762 τελικό, της 24ης Ιανουαρίου 2007, στην υπόθεση COMP/F/38.899 — Εξοπλισμός μεταγωγής με μόνωση αερίου. Με την προσβαλλομένη απόφαση επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα και σε άλλες επιχειρήσεις πρόστιμο λόγω παραβάσεως του άρθρου 81 ΕΚ καθώς και του άρθρου 53 ΕΟΧ. Κατά την άποψη της Επιτροπής, η προσφεύγουσα συμμετείχε σε σειρά συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών στον τομέα «εξοπλισμός μεταγωγής με μόνωση αερίου».
 Προς θεμελίωση της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 Με τον πρώτο λόγο προσάπτεται στην καθής ότι παρέλειψε να εκθέσει συγκεκριμένα και λεπτομερώς καθώς και να αποδείξει τις προσαπτόμενες παραβάσεις. Η Επιτροπή, κυρίως, δεν ανέπτυξε και δεν απέδειξε τις επιπτώσεις της προσαπτομένης παραβάσεως στην κοινή αγορά και τον ΕΟΧ κατά την πρώτη φάση της προσαπτομένης παραβάσεως έως το 1999.
 Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένως θεώρησε ως δεδομένη μια και μόνο, συνεχιζόμενη παράβαση και καθόρισε εσφαλμένως τη διάρκεια της παραβάσεως. Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η καθής δεν μπόρεσε να αποδείξει ότι η προσφεύγουσα συμμετείχε μετά τις 22 Απριλίου 1999 στην προσαπτομένη παράβαση. Πέραν αυτού, υφίσταται παράβαση του άρθρου 25 του κανονισμού ΕΚ 1/2003 (1), διότι κατά την άποψη της προσφεύγουσας έχει παραγραφεί η συμμετοχή της στην προσαπτομένη παράβαση κατά την πρώτη φάση έως το 1999.
 Τέλος, η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή σοβαρά νομικά σφάλματα κατά τον υπολογισμό του προστίμου. Ισχυρίζεται συναφώς, για παράδειγμα, ότι η Επιτροπή έκρινε εσφαλμένως τη βαρύτητα και τη διάρκεια της παραβάσεως και επέλεξε σε βάρος της προσφεύγουσας προδήλως έναν υπερβολικά υψηλό «πολλαπλασιαστή προς εκφοβισμό». Πέραν αυτού, η καθής δέχθηκε εσφαλμένως ότι η προσφεύγουσα είχε ηγετικό ρόλο και δεν έλαβε υπόψη, κακώς, τη συνεργασία της προσφεύγουσας με την Επιτροπή.
 (1) Κανονισμός ΕΚ 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).