text:
 22.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 68/22
 Αναίρεση που άσκησε στις 2 Δεκεμβρίου 2015 ο Toni Klement κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 24 Σεπτεμβρίου 2015 στην υπόθεση T-211/14, Toni Klement κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-642/15 P)
 (2016/C 068/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Toni Klement (εκπρόσωπος: J. Weiser, Rechtsanwalt)
 Αναιρεσίβλητο: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2015 στην υπόθεση T-211/14·
 —
 να καταδικάσει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο αναιρεσείων προβάλλει τρεις λόγους αναιρέσεως:
 1.
 Πρώτον, δεν αμφισβητείται ότι το επίμαχο σήμα έχει χρησιμοποιηθεί αποκλειστικώς σε συνδυασμό με το πρόσθετο λεκτικό στοιχείο «Bullerjan». Ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι συντρέχει περίπτωση παραμορφώσεως αποδεικτικών στοιχείων, σε σχέση με την κρίση επί του διακριτικού χαρακτήρα του πρόσθετου στοιχείου «Bullerjan». Το Γενικό Δικαστήριο χαρακτήρισε ως (απλώς) συνήθη τον διακριτικό χαρακτήρα του πρόσθετου στοιχείου. Κατά τον αναιρεσείοντα, η διαπίστωση ότι επρόκειτο για (απλώς) συνήθη διακριτικό χαρακτήρα επ’ ουδενί στηριζόταν στα υφιστάμενα αποδεικτικά στοιχεία, αφού αυτά δεν παρείχαν ενδείξεις ως προς την έκταση, τη διάρκεια και την ένταση της χρήσεως του λεκτικού στοιχείου «Bullerjan», που είναι και το ίδιο καταχωρισμένο ως σήμα.
 2.
 Δεύτερον, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε αντιφάσεις στο πλαίσιο της αιτιολογήσεως της διαπιστώσεώς του ότι το επίμαχο σήμα έχει αυξημένο διακριτικό χαρακτήρα. Συγκεκριμένα, προέβαλε συναφώς ως αιτιολογία ότι το σήμα αυτό έχει «ασυνήθιστη μορφή», αλλά, ταυτοχρόνως, δέχθηκε ότι και άλλες εταιρίες κατασκευάζουν φούρνους παρόμοιας μορφής. Μια άλλη αντίφαση έγκειται, κατά τον αναιρεσείοντα, στη διαπίστωση του Γενικού Δικαστηρίου ότι ενώ, από τη μία πλευρά, το επίμαχο σήμα έχει αυξημένο διακριτικό χαρακτήρα ανεξαρτήτως της λειτουργικότητάς του, από την άλλη πλευρά, ο διακριτικός αυτός χαρακτήρας δεν αναιρείται από το γεγονός ότι και άλλοι φούρνοι έχουν σχεδόν ολόιδια μορφή, για τον λόγο ότι η έντονη αυτή ομοιότητα εξηγείται στο πλαίσιο της προσπάθειας επιτεύξεως συγκεκριμένου τεχνικού αποτελέσματος. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο προέβαλε αντιφατική αιτιολογία ως προς τα δύο αυτά σημεία, με συνέπεια η κρίση του να ενέχει πλάνη περί το δίκαιο.
 3.
 Τρίτον, ο αναιρεσείων κάνει λόγο για διάφορα νομικά σφάλματα του Γενικού Δικαστηρίου κατά την ερμηνεία και την εφαρμογή του άρθρου 15, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1). Πρώτον, όταν εξέτασε τον διακριτικό χαρακτήρα του επίμαχου σήματος, όπως απαιτεί το άρθρο 15, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, το Γενικό Δικαστήριο δεν ακολούθησε, κατά την άποψη του αναιρεσείοντος, τη νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με την εκτίμηση της υπάρξεως τέτοιου χαρακτήρα στις περιπτώσεις τρισδιάστατων σημάτων. Αντιθέτως προς τα όσα επιτάσσει η νομολογία του Δικαστηρίου, το Γενικό Δικαστήριο δεν προέβη στην απαιτούμενη σύγκριση του επίμαχου σήματος με τις μορφές που συνήθως έχουν οι φούρνοι. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι το ζήτημα αν η μορφή του επίμαχου σήματος είχε λειτουργικό χαρακτήρα ήταν άνευ σημασίας ως προς την κρίση επί του διακριτικού χαρακτήρα του σήματος αυτού. Κατ’ αυτόν τον τρόπο όμως παραβίασε, κατά την άποψη πάντοτε του αναιρεσείοντος, την αρχή ότι, στο πλαίσιο της εκτιμήσεως του διακριτικού χαρακτήρα, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι παράγοντες οι οποίοι ασκούν επιρροή στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο δεν τήρησε τη νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με τη χρήση που πρέπει να γίνεται προκειμένου να διατηρούνται σε ισχύ τα δικαιώματα του δικαιούχου καταχωρισμένου σήματος το αποτελεί ένα εκ τα ων επιμέρους στοιχείων σύνθετου σήματος. Έτσι, το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε ότι αρκεί το σήμα που συνιστά επιμέρους στοιχείο άλλου σύνθετου σήματος να αναγνωρίζεται επίσης ως ένδειξη προελεύσεως. Κατά συνέπεια, το Γενικό Δικαστήριο αθέτησε την υποχρέωση την οποία υπέχει, τόσο από το σαφές γράμμα του άρθρου 15, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα όσο και από τη νομολογία του Δικαστηρίου, να ελέγχει πάντοτε κατά πόσον έχει αλλοιωθεί ο διακριτικός χαρακτήρας του καταχωρισμένου σήματος. Κατά τον αναιρεσείοντα, το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να εξετάσει το ζήτημα αυτό.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).


text:
22 . 3 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 94/ 19
 Προσφυγή της Unifrigo Gadus Sri κατά Επιτροπής των εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση κατά τη διαδικασία
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 17 Ιανουα του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 ρίου 1997 αριθ . 1697/79 του Συμβουλίου , της 24ης Ιουλίου 1979 , περί της
 (Υπόθεση Τ-10/97) εκ των υστέρων εισπράξεως εισαγωγικών ή εξαγωγικών
 δασμών που δεν κατέστησαν απαιτητοί από τον φορολογού
 (97/C 94/40) μενο, για εμπορεύματα που [διασαφήθηκαν] σε τελωνειακό
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) καθεστώς συνεπαγόμενο την υποχρέωση καταβολής τέτοιων
 δασμών (2).
 H Unifrigo Gadus Sri, με έδρα τη Νεάπολη (Ιταλία), εκπρο
 σωπούμενη από τον Giuseppe Celona, δικηγόρο Μιλάνου, με H προσφεύγουσα διατείνεται, πρώτον, ότι η φερόμενη έλλει
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Georges Margue, ψη κύρους των πιστοποιητικών EUR. 1 στερείται παντελώς
 20, rue Philippe II, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των αιτιολογίας, διότι η απόφαση αγνοεί το γεγονός ότι το
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 17 Ιανουαρίου 1997 , προ νορβηγικό ανώτατο ακυρωτικό μεταρρύθμισε την καταψη
 σφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. φιστική απόφαση ακριβώς ως προς το ζήτημα της καταγωγής
 των εμπορευμάτων, ενώ επικύρωσε μόνο την ακυρότητα των
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: πιστοποιητικών υγειονομικής επιθεωρήσεως .
 κυρίως: Δεύτερον, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η καθής —αποκλεί
 οντας παν ενδεχόμενο να υφίσταται πλάνη της τελωνειακής
 — να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή , καθ ' όσον επιδιώκει αρχής περί το κύρος του πιστοποιητικού καταγωγής , διότι
 την ακύρωση πράξεως πλήττουσας την προσφεύγουσα τον κίνδυνο αυτού του κύρους τον φέρει πάντοτε o εισαγω
 ευθέως και ατομικώς, γέας, εφόσον αποτελεί, μέρος του επιχειρηματικού κινδύ
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(96) 2780, της νου—, ενήργησε σε αντίθεση προς το άρθρο 220 στοιχείο β)
 8ης Οκτωβρίου 1 996 ( 1 ) , του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (3), που καθιερώνει την
 αρχή της καλόπιστης συμπεριφοράς του ενδιαφερομένου .
 — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών Καμία εξαίρεση δεν προβλέπεται, αποκλείουσα την πλάνη
 εξόδων περί το κύρος των πιστοποιητικών καταγωγής από το πεδίο
 επικουρικώς: εφαρμογής του παραπάνω κανόνα. Κατά την προβαλλόμενη
 όμως από την Επιτροπή ερμηνεία, σημασία έχουν μόνο τα
 — να αναγνωρίσει ότι η απόφαση αυτή δεν παράγει αποτε σφάλματα εκ παραδρομής ή τα σφάλματα υπολογισμού .
 λέσματα έναντι της προσφεύγουσας και ότι o επίδικος εκ
 των υστέρων επιβληθείς δασμός δεν πρέπει να εισπρα Τρίτον, η προσφεύγουσα θεωρεί στερούμενο νομιμότητας
 χθεί· και τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 2454/93 της Επιτροπής, της
 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων
 έτι επικουρικότερον: εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2913/92 του
 — εάν, για οποιονδήποτε λόγο , η εν λόγω απόφαση δεν Συμβουλίου (4), κατά το μέτρο που απονέμει στην Επιτροπή
 ακυρωθεί, να υποχρεώσει την Επιτροπή να επιστρέψει την απόλυτη εξουσία να αποφασίζει τον εκ των υστέρων
 στην προσφεύγουσα ολόκληρο το ποσό το οποίο υποχρε καταλογισμό μη εισπραχθέντων δασμών, παραγνωρίζοντας
 ούται αυτή να καταβάλει ως εκ των υστέρων επιβληθέντα τα δικαιώματα που έχει o εισαγωγέας όταν συντρέχουν τα
 δασμό, ποινές και παρεπόμενες δαπάνες- εν πάση περι προαπαιτούμενα του άρθρου 220 στοιχείο β) του τελωνεια
 πτώσει, να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση κατά κού κώδικα. Υπ ' αυτό το πρίσμα, επικαλείται επίσης την αρχή
 το μέρος που αφορά τους τόκους. της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και τη γενική αρχή της
 επιεικείας.
 Λόγοι aκυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (') Μη δημοσιευθείσα.
 H προσφεύγουσα, ασχολούμενη με την εμπορία αλιευτικών (2 ) ΕΕ ειδ. έκδ. 02/007, σ. 254.
 προϊόντων, προσβάλλει την απόφαση της καθής, με την οποία (3 ) Κανονισμος (ΕΟΚ) αριθ . 2913/92 του Συμβουλίου , της 12ης
 αυτή έκρινε ότι έπρεπε να προβεί στην εκ των υστέρων Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδι
 είσπραξη εισαγωγικών δασμών, ύψους 148 890 000 ιταλικών κα ( ΕΕ αριθ . L 302 της 19. 10. 1992, σ. 1 ).
 λιρών, οφειλομένων για εισαγωγές μερλούκιου προελεύσεως (4) ΕΕ αριθ. L 253 της 11 . 10. 1993, σ. 1 .
 Νορβηγίας, που συντελέστηκαν μέσω του τελωνείου της
 Βερόνας. Για τις εισαγωγές αυτές, η προσφεύγουσα, προ
 σκομίζοντας πιστοποιητικά κυκλοφορίας EUR. 1 , εκδοθέντα
 από την αντισυμβαλλομένη της νορβηγική εξαγωγική επιχεί
 Προσφυγή της CPL Impérial 2 SpA κατα Επιτροπής των
 ρηση , έτυχε της προβλεπομένης από την κοινοτική ρύθμιση
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 17 Ιανουα
 προτιμησιακής δασμολογικής μεταχειρίσεως. Στη συνέχεια, η ρίου 1997
 νορβηγική τελωνειακή διοίκηση κοινοποίησε στην ιταλική
 διοίκηση ότι, κατόπιν ελέγχων που είχε διενεργήσει αυτεπαγ (Υπόθεση Τ-11/97)
 γέλτως, είχε διαπιστώσει ότι o εγχώριος εισαγωγέας δεν είχε (97/C 94/41 )
 δυνηθεί να αποδείξει ότι το χρησιμοποιηθέν για την παρα
 σκευή φιλέτων μερλούκιου αλίευμα ήταν όντως καταγωγής (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 Νορβηγίας . Κατά συνέπεια, αμφισβήτησε το κύρος των
 πιστοποιητικών EUR. 1 , δυνάμει των οποίων είχε χορηγηθεί H CPL Impérial 2 SpA, με έδρα την Pescara (Ιταλία),
 η δασμολογική ελάφρυνση . Βάσει αυτής της αμφισβητήσεως, εκπροσωπούμενη από τον Giuseppe Celona,, δικηγόρο Μιλά
 το τελωνείο Βερόνας κάλεσε την προσφεύγουσα να καταβά νου , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Georges
 λει τους μη καταβληθέντες δασμούς και τέλη . H δε καθής Margue, 20, rue Philippe II , άσκησε, ενώπιον του Πρωτοδι
 ---pagebreak--- Αριθ. C 94/20 |_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22 . 3 . 97
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 17 Ιανουαρίου 1997, Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλ
 λει παράβαση του άρθρου 31 παράγραφος 2 και του
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: άρθρου 32 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των
 υπαλλήλων, καθώς και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
 κυρίως :
 Ισχυρίζεται συναφώς ότι, από το 1981 , απέκτησε εξαιρετική
 — να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή , καθ ' όσον επιδιώκει επαγγελματική εμπειρία στους τομείς της διπλωματίας, της
 την ακύρωση πράξεως πλήττουσας την προσφεύγουσα γεωργικής πολιτικής και της πολιτικής του περιβάλλοντος και
 ευθέως και ατομικώς, ότι η εμπειρία αυτή αναγνωρίστηκε τόσο από τους προηγού
 μενους εργοδότες της όσο και από τον νυν βαθμολογητή της.
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(96) 2780, της Θεωρεί επιπλέον ότι είναι αποδεδειγμένο ότι μπόρεσε αμέ
 8ης Οκτωβρίου 1996 ('), σως να παραγάγει έργο και επέτρεψε στην μονάδα της να
 — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών σημειώσει πραγματική πρόοδο στον τομέα της γεωργικής
 εξόδων πολιτικής.
 επικουρικώς: H προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή πλανήθηκε
 κατά την εκτίμησή της, αφενός, θεωρώντας ότι ούτε η
 — να αναγνωρίσει ότι η απόφαση αυτή δεν παράγει αποτε εμπειρία της ούτε τα προσόντα της είναι επαρκώς εξαιρετικά
 λέσματα έναντι της προσφεύγουσας και ότι o επίδικος εκ για να δικαιολογηθεί η πρόσληψή της σε υψηλότερο βαθμό
 των υστέρων επιβληθείς δασμός δεν πρέπει να εισπρα και, αφετέρου, εκτιμώντας ότι η καλυπτόμενη θέση δεν
 χθεί" απαιτούσε την πρόσληψη υπαλλήλου με ιδιαίτερα προσό
 ντα .
 έτι επικουρικότερον:
 — εάν, για οποιονδήποτε λόγο, η εν λόγω απόφαση δεν
 ακυρωθεί, να υποχρεώσει την Επιτροπή να επιστρέψει
 στην προσφεύγουσα ολόκληρο το ποσό το οποίο υποχρε Προσφυγή της εταιρείας Sofivo κ.λπ. κατά Συμβουλίου της
 ούται αυτή να καταβάλει ως εκ των υστέρων επιβληθέντα Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις 21 Ιανουαρίου
 δασμό , ποινές και παρεπόμενες δαπάνες- εν πάση περι 1997
 πτώσει, να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση κατά (Υπόθεση Τ-14/97)
 το μέρος που αφορά το ήδη καταβληθέν ποσό των 7 338 F
 (97/C 94/43
 και κατά το μέρος που αφορά τους τόκους.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια Οι εταιρείες Sofivo, με έδρα το Condé sur Vire (Γαλλία),
 με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ-10/97, Unifrigo Gadus Sofivo Production, με έδρα το Brece (Γαλλία), Sovinor, με
 Sri κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. έδρα το Condé sur Vire (ΓΓαλλία), Denkavit France, με έδρα το
 Montreuil-Bellay (Γαλλία), Sobeval Viande, με έδρα το
 (>) Μη δημοσιευθείσα. Périguex (Γαλλία), Serval, με έδρα τη Sainte Eanne (Γαλλία),
 Besnier Industrie , με έδρα το Bourgbarre (Γαλλία), Sovida, με
 έδρα το Chateaubriand (ΓΓαλλία), Sica Ouest Elevage, με έδρα
 το Ploudaniel (Γαλλία), Guindé , με έδρα το Montauban de
 Bretagne (Γαλλία), Tarbouriech , με έδρα το Villeneuve sur
 Προσφυγή της Anna Barnett κατα Επιτροπής των Ευρωπαϊ Lot (Γαλλία), Mammelor, με έδρα το Charnay les Maçon
 κών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1997 (Γαλλία), Coopagri Bretagne , με έδρα το Landerneau (Γαλ
 (Υπόθεση Τ-12/97) λία), και Collet et Compagnie, με έδρα το Chateaubourg
 (97/C 94/42)
 (Γαλλία), εκπροσωπούμενες από την Deborah Kryvian, δικη
 γόρο Rouen, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Marc Loesch, 11 , rue Goethe, άσκησαν στις 21 Ιανουαρίου
 1997 , ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 H Anna Barnett, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη των, προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 από τους Jean-Noël Louis , Thierry Demaseure και Ariane Ένωσης.
 Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 Λουξεμβούργο τα γραφεία της Fiduciaire Myson Sàrl, 30, rue
 de Cessange, άσκησε στις 20 Ιανουαρίου 1997, ενώπιον του — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ . 2222/96 του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή Συμβουλίου ('), θεσμικού οργάνου της Κοινότητας, ή
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. τουλάχιστον το άρθρο 1 , παράγραφος 4, η οποία είναι
 διάταξη της ως άνω πράξεως που αποτελεί χωριστό τμήμα
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: σε σχέση με τις άλλες διατάξεις,
 — να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορι — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 σμούς αρχής, με την οποία καθορίστηκε η κατάταξη της
 προσφεύγουσας κατά την πρόσληψή της στον βαθμό Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 A 7,
 Οι προσφεύγουσες, γαλλικές εταιρείες παραγωγής μοσχαρί
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. σιου κρέατος, προσβάλλουν τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2222/

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 28.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 320/22
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Supreme Court (Ιρλανδία) στις 4 Αυγούστου 2015 — Child and Family Agency (CAFA) κατά J. D.
 (Υπόθεση C-428/15)
 (2015/C 320/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Supreme Court
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα πρωτοδίκως και αναιρεσίβλητη: Child and Family Agency (CAFA)
 Καθής πρωτοδίκως και αναιρεσείουσα: J. D.
 Έτερος διάδικος: R. P. D
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εφαρμόζεται το άρθρο 15 του κανονισμού 2201/2003 (1) σε αίτηση τοπικής αρχής κράτους μέλους για τη ρύθμιση ζητημάτων επιμέλειας, στην περίπτωση όπου η ανάληψη της δικαιοδοσίας από δικαστήριο άλλου κράτους μέλους σημαίνει οπωσδήποτε ότι θα πρέπει να κινηθεί χωριστή δίκη από διαφορετικό φορέα δυνάμει άλλων διατάξεων και ενδεχομένως, αν όχι πιθανότατα, σε σχέση με διαφορετικά πραγματικά περιστατικά;
 2)
 Αν ναι, σε ποιον βαθμό, θα πρέπει ενδεχομένως το δικαστήριο να εξετάσει τις συνέπειες που μπορεί να έχει, εφόσον γίνει δεκτή, η αίτηση δυνάμει του άρθρου 15 για το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας των θιγόμενων προσώπων;
 3)
 Αν το «ύψιστο συμφέρον του παιδιού» κατά το άρθρο 15, παράγραφος 1, του κανονισμού 2201/2003 αναφέρεται μόνο σε απόφαση ως προς τη δικαιοδοσία, ποιους παράγοντες που δεν έχουν ήδη ληφθεί υπόψη για να διαπιστωθεί αν άλλο δικαστήριο είναι «σε θέση να κρίνει καλύτερα», θα πρέπει να συνεκτιμήσει το δικαστήριο;
 4)
 Επιτρέπεται σε δικαστήριο να λάβει υπόψη, στο πλαίσιο του άρθρου 15 του κανονισμού 2201/2003, το ουσιαστικό δίκαιο, τις δικονομικές διατάξεις ή την πρακτική των δικαστηρίων του οικείου κράτους μέλους;
 5)
 Σε ποιον βαθμό θα πρέπει το εθνικό δικαστήριο να λαμβάνει υπόψη του, στο πλαίσιο του άρθρου 15 του κανονισμού 2201/2003, τις συγκεκριμένες περιστάσεις της υπόθεσης, περιλαμβανομένης της επιθυμίας της μητέρας να βρεθεί εκτός των ορίων της αρμοδιότητας των κοινωνικών υπηρεσιών του κράτους μέλους καταγωγής της, και εν συνεχεία να γεννήσει το παιδί της σε άλλο κράτος μέλος, του οποίου το σύστημα κοινωνικών υπηρεσιών θεωρεί ότι είναι περισσότερο ευνοϊκό;
 6)
 Ποια ακριβώς ζητήματα θα πρέπει να λάβει υπόψη το εθνικό δικαστήριο για να αποφανθεί ποιο δικαστήριο είναι σε θέση να κρίνει καλύτερα την υπόθεση;
 (1) Kανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) 1347/2000 (EE L 338, σ. 1).


text:
9 . 12 . 95 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 333/15
 αρχών κατά παραβαση της αποφασεως περι χορηγή Προσφυγή της Hedwig Kuchlenz-Winter κατα του Ευρωπαϊ
 σεως συνδρομής και σε αντίθεση με τον κανονισμό κού Κοινοβουλίου που ασκήθηκε στις 28 Αυγούστου 1995
 ( ΕΟΚ) αριθ . 2908/93 του Συμβουλίου . Συγκεκριμένα , (Υπόθεση T- 164/95)
 στην απόφαση περί χορηγήσεως της συνδρομής η
 προϋπόθεση που προβλεπόταν ρητώς για την κατάρ (95/C 333/29 )
 γηση της συνδρομής ήταν μόνον το να μην έχει αρχίσει
 η υλοποίηση του σχεδίου εντός δύο ετών. H Επιτρο (Γλώοοα διαδικασίας: η γερμανική)
 πή, αντί να « επαφεθεί» στην εκπεφρασμένη άποψη
 του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας περίτης (δήθεν ) H Hedwig Kuchlenz-Winter, κάτοικος Kehlen (Λουξεμ
 ανάγκης λήψεως του πιστοποιητικού καταλληλότη βούργο ), εκπροσωπούμενη από τον Dieter Rogalla , δικηγόρο
 τας. θα έπρεπε , κατά το άρθρο 18 του κανονισμού , Sprockhôvel ( Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας), με
 πριν καταργήσει, τη συνδρομή να εξακριβώσει αν η αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Armin Machmer, 1 , rue
 έκδοση του πιστοποιητικού αυτού συνιστούσε έναν Roger Barthel , Bereldingen , άσκησε στις 28 Αυγούστου 1995 .
 από τους «όρους που επιβλήθηκαν» για το σχέδιο. ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτοον,
 προσφυγή κατά του Ευριοπαϊκού Κοινοβουλίου .
 — Ομοίως , η απόφαση περί χορηγήσεως συνδρομής και
 o κανονισμός ( ΕΟΚ) αριθ . 2908/83 του Συμβουλίου H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο :
 ( καθώς και o κανονισμός (ΕΟΚ ) αριθ . 378/84 της
 Επιτροπής ) έχουν παραβιαστεί, αν θεωρηθεί ότι το — Να αναγνωρίσει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παρανό
 πιστοποιητικό καταλληλότητας όχι μόνο δεν αποτε μως παρέλειψε να προβεί σε ενέργεια όσον αφορά την
 λούσε « όρο που επιβλήθηκε» με την απόφαση περί προσφεύγουσα, η οποία, λόγο) του ότι της απονεμήθηκε
 χορηγήσεως συνδρομής, αλλά και δεν επρόκειτο καν αντισταθμιστική σύνταξη λόγω διαζυγίου δυνάμει των
 για λειτουργικό έγγραφο που συνδεόταν κατά οποι άρθρων 1587 επ . του γερμανικού αστικού κώδικα (BGB),
 ονδήποτε τρόπο με την εξακρίβωση της πραγματο δεν έπρεπε να αποκλειστεί από το σύστημα ασφαλίσεως
 ποιήσεως του έργου . ασθενείας, πράγμα που το καθού κατέστησε αδύνατο
 επειδή παρανόμως παρέλειψε να προτείνει στα αρμόδια
 — Παραβιάστηκαν η απόφαση περί χορηγήσεως κοινοτικά όργανα, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του ,
 συνδρομής και o κανονισμός βάσει του οποίου ελήφ συναφείς τροποποιήσεις του Κανονισμού των Υπαλλή
 θη η απόφαση αυτή , δεδομένου ότι δεν ελήφθησαν λων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτιον ( ΚΥΚ).
 υπόψη , δεν εξετάστηκαν και δεν ζητήθηκαν πληρο — Να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 φορίες ως προς το αν η προσφεύγουσα υλοποίησε
 τους συγκεκριμένους σκοπούς που διέπουν τη χορή Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήματα
 γηση συνδρομής για τα προγράμματα προσανατολι
 σμού . Συγκεκριμένα, η υλοποίηση του σχεδίου , έστω H προσφεύγουσα, πρώην υπάλληλος του Δικαστηρίου και
 και με τη συνδρομή της Κοινότητας, επέτρεψε τη της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , είναι
 δημιουργία θέσεων εργασίας· δημιουργήθηκε πλού διαζευγμένη σύζυγος υπαλλήλου του Κοινοβουλίου . H προ
 τος, άρχισε και συνεχίζεται μια παραγωγική δραστη σφεύγουσα βάλλει κατά του ότι, σύμφωνα με το άρθρο 72
 ριότητα. και όλα αυτά σύμφωνα με τους σκοπούς της παράγραφος 1 β του ΚΥΚ , δεν έχει πλέον τη δυνατότητα να
 Κοινότητας. απολαύει της καλύψεως του κοινοτικού συστήματος ασφα
 λίσεως κατά των κινδύνων ασθενείας , επειδή η εν λόγω
 β) Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας διάταξη του ΚΥΚ παρέχει τη δυνατότητα αυτή στον
 διαζευγμένο σύζυγο υπαλλήλου , που αποδεικνύει ότι δεν
 H κύρωση της καταργήσεως της συνδρομής για έναν δικαιούται επιστροφών από άλλο δημόσιο οργανισμό ασφα
 λόγο που είναι κάτι παραπάνω από τυπικός, δηλαδή λίσεως ασθενείας, μόνον για χρονικό διάστημα ενός έτους
 τυπολατρικός, και που μπορεί να λεχθεί ότι κατασκευά από την ημερομηνία από την οποία έχει αποκτήσει ισχύ
 στηκε ειδικά για να εφαρμοστεί, πέραν της κοινοτικής δεδικασμένου η περί διαζυγίου απόφαση .
 ρυθμίσεως και σε αντίθεση προς αυτή , σε μια κατάσταση ,
 αφενός μεν, νομικής αδυναμίας λήψεως του τυπικού Μετά το γάμο της, η προσφεύγουσα εγκατέλειψε την εργασία
 εγγράφου , αφετέρου δε, αναμενομένης κατασκευής των της , μετά από επτάμισυ έτη υπηρεσίας στις Ευρωπαϊκές
 εγκαταστάσεων και αναμενομένης δημιουργίας , μέχρι Κοινότητες. Καθ ' όλη τη διάρκεια του γάμου της καλυπτό
 ενός ικανοποιητικού βαθμού , θέσεων εργασίας και πλού ταν, ως σύζυγος υπαλλήλου , από το σύστημα ασφαλίσεως
 του , συνιστά παραβίαση της αρχής της αναλογικότη των υπαλλήλων της Κοινότητας κατά των κινδύνων ασθενεί
 τας . ας. Αφότου διαζεύχθηκε , η προσφεύγουσα αναγκάσθηκε να
 συνεχίσει να κατοικεί στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμ
 βούργου προκειμένου να μην χάσει την κάλυψη του συστή
 γ ) Κατάχρηση εξουσίας ματος ασφαλίσεως ασθενείας , δεδομένου ότι στη Γερμανία,
 χώρα από την οποία κατάγεται, δεν μπορεί να υπαχθεί ούτε
 H απόφαση περί καταργήσεως της συνδρομής ελήφθη
 σε δημόσια ούτε σε ιδιωτική ασφάλιση κατά των κινδύνων
 κατά κατάχρηση εξουσίας συνισταμένη στο ότι o σκοπός ασθενείας. H κατάσταση αυτή είναι ιδιαίτερα δυσχερής για
 της εν λόγω αποφάσεως δεν είναι αυτός που μνημονεύε την προσφεύγουσα, επειδή πάσχει από σοβαρή ασθένεια.
 ται στην απόφαση περί χορηγήσεως της συνδρομής και ,
 συνεπώς , στο ότι δεν έχουν τηρηθεί η κοινοτική νομοθε H προσφεύγουσα αιτιάται το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ότι
 σία, οι σκοποί της και οι στόχοι της. δεν ανέλαβε καμία πρωτοβουλία στο πλαίσιο των αρμοδιο
 τήτων του για την πλήρωση του κανονιστικού κενού που
 παρουσιάζει η σχετική διάταξη του ΚΥΚ .
 ---pagebreak--- Αριθ. C 333/16 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9 . 12 . 95
 Ως προς τους λόγους της προσφυγής και τα κύρια επιχειρή πούμενη από τον Κωνσταντίνο Αδαμαντόπουλο, δικηγόρο
 ματα η προσφεύγουσα παραπέμπει σε εκείνους που προβάλ Αθηνών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο
 λει στην υπόθεση Τ-66/95 ( Kuchlenz-Winter κατά Επιτρο Arsène Kronshagen , 12 , Boulevard de la Foire , άσκησε στις
 πής ). 3 Οκτωβρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων αγωγή αποζημιώσεως κατά της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Προσφυγή της Hedwig Kuchlenz-Winter κατα του Συμβου H ενάγουσα ζητεί απο το Πρωτοδικείο :
 λίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που ασκήθηκε στις 5 Σε
 πτεμβρίου 1995
 (Υπόθεση Τ-167/95) 1 . Να επιδικαστεί αποζημίωση υπέρ της ενάγουσας, από την
 Επιτροπή , ύψους 288 304 629 δραχμών, πλέον τόκων
 ( 95/C 333/30 υπερημερίας ύψους 29 % από την 5η Δεκεμβρίου 1994, για
 θετική και αποθετική ζημία την οποία υπέστη η ενάγουσα,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) κατά την περίοδο εμπορίας ελαιολάδου 1994-1955 , λόγω
 παράνομης συμπεριφοράς της καθής .
 H Hedwig Kuchlenz-Winter, κάτοικος Kehlen (Λουξεμ
 βούργο), εκπροσωπούμενη από τον Dieter Rogalla , δικηγόρο
 Sprockhövel (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας), με 2. Να επιδικαστεί αποζημίωση υπέρ της ενάγουσας , από την
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Armin Machmer, 1 , rue Επιτροπή , ύψους 82 500 000 δραχμών για ζημία την οποία
 Roger Barthel , Bereldingen , άσκησε στις 5 Σεπτεμβρίου 1995 , θα υποστεί η ενάγουσα λόγω βλάβης της εμπορικής της
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, φήμης που οφείλεται στην παράνομη συμπεριφορά της
 προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώ καθής και
 σεως .
 H προσςιεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: 3 . Να καταδικάσει την Επιτροπή στη δικαστική δαπάνη .
 — Να αναγνωρίσει ότι το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώ
 σεως παρανόμως παρέλειψε να προβεί σε ενέργεια όσον Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 αφορά την προσφεύγουσα, η οποία, λόγω του ότι της
 απονεμήθηκε αντισταθμιστική σύνταξη λόγω διαζυγίου
 δυνάμει των άρθρων 1587 επ . του γερμανικού αστικού H ενάγουσα είναι εταιρεία τυποποιήσεως και εμπορίας
 κώδικα (BGB ), δεν έπρεπε να αποκλειστεί από το σύστη γεωργικών προϊόντων, η οποία συμμετείχε σε διαγωνισμό
 μα ασφαλίσεως ασθενείας, πράγμα που το καθού κατέ που προκήρυξε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στησε αδύνατο επειδή παρανόμως παρέλειψε να προτεί για την αποστολή 3 000 τόνων ελαιολάδου στους πληθυσμούς
 νει στα αρμόδια κοινοτικά όργανα, στο πλαίσιο των της Γεωργίας και της Αρμενίας βάσει των κανονισμών ( ΕΟΚ )
 αρμοδιοτήτων του , συναφείς τροποποιήσεις του Κανονι αριθ . 2494/94 και ( ΕΚ ) αριθ . 2693/94 της Επιτροπής και
 σμού των Υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων επέτυχε να της κατακυρωθεί η προμήθεια 1 500 τόνων
 ( ΚΥΚ ). ελαιολάδου . H ενάγουσα υποστηρίζει ότι λόγω της δίμηνης
 καθυστερήσεως παραλαβής του προϊόντος από τον μεταφο
 — Να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. ρέα , για την επιλογή του οποίου μόνη υπεύθυνη , σύμφωνα με
 τον κανονισμό ( ΕΚ) αριθ . 2693/94 . ήταν η Επιτροπή , υπέστη
 Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήματα σημαντική ζημία, τόσο θετική όσο και αποθετική . Ειδικότε
 ρα, η ενάγουσα ζητεί, βάσει των άρθρων 178 και 215
 Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοιοι με εκείνους παράγραφος 2 της συνθήκης: α ) την αποκατάσταση της
 που προβάλλει η προσφεύγουσα στις υποθέσεις Τ-66/95 , θετικής ζημίας που υπέστη , ήτοι τα αποθήκευτρα και τα
 Kuchlenz-Winter κατά Επιτροπής, και Τ-164/95 , Kuchlenz φύλακτρα που κατέβαλε κατά το διάστημα της καθυστερή
 Winter κατά Κοινοβουλίου . σεως, β) το διαφυγόν κέρδος, δεδομένου ότι δεν μπορούσε να
 αποδεσμευθεί η στα πλαίσια του διαγωνισμού εκδοθείσα
 υπέρ της Επιτροπής εγγυητική επιστολή , με αποτέλεσμα να
 μη μπορεί να χρηματοδοτηθεί προκειμένου να πραγματοποι
 ήσει εμπορικές πράξεις αγοράς και μεταπωλήσεως ποσοτή
 Αγωγή αποζημιώσεως που άσκησε η εταιρεία NUTRIA ΑΕ των ελαιολάδου σε περίοδο πολύ σημαντική για το εμπόριο
 ελαιολάδου , γ) τόκους υπερημερίας επί του ποσού της
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 3 Οκτωβρίου 1995 θετικής ζημίας και του διαφυγόντος κέρδους με το ισχύον
 στην Ελλάδα επιτόκιο (29% ) και δ) το διαφυγόν κέρδος,
 (Υπόθεση Τ-180/95) λόγω βλάβης της εμπορικής της φήμης και της συνεπαγομέ
 (95/C 333/31 ) νης απώλειας πελατών, κατά την περίοδο εμπορίας 1 995
 1996 .
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 H NUTRIA ΑΕ, ανώνυμη εταιρεία ελληνικού δικαίου , με
 έδρα τον Άγιο Κωνσταντίνο Φθιώτιδος (Ελλάδα), εκπροσω


text:
4.5.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 109/9
 τα επικι ́νδυνα απο ́βλητα (EE L 377, σ. 20), δυνατο ́τητα απαλλαγη ́ς α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 απο ́ την υποχρε ́ωση λη ́ψεως της αδει ́ας που προβλε ́πει το α ́ρθρο 10 που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Caterina
 της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουλι ́ου Insalaca και Office national des pensions (ONP), η ́εκδοση
 1975, περι ́ των στερεω ́ν αποβλη ́των (EE L 194, σ. 39), ο ́πως προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 46
 τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της ́εως 46γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλι ́ου, της
 18ης Μαρτι ́ου 1991 (EE L 78, σ. 32), χωρι ́ς η απαλλαγη ́ αυτη ́ να 14ης Ιουνι ́ου 1971, περι ́ εφαρμογη ́ς των συστημα ́των κοινωνικη ́ς
 εξαρτα ́ται απο ́ την προϋπο ́θεση συμμορφω ́σεως προς τις επιταγε ́ς ασφαλι ́σεως στους μισθωτου ́ς, στους μη μισθωτου ́ς και στα με ́λη
 του α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας 91/689, παρε ́βη τις των οικογενειω ́ν τους που διακινου ́νται εντο ́ς της Κοινο ́τητας,
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 11 της οδηγι ́ας 75/442, ο ́πως τροποποιη ́θηκε και ενημερω ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ)
 ο ́πως αυτη ́ τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 91/156, και 3 της 2001/83 του Συμβουλι ́ου, της 2ας Ιουνι ́ου 1983 (ΕΕ L 230,
 οδηγι ́ας 91/689, το ∆ικαστη ́ριο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ σ. 6), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 1248/92 του
 την Ν. Colneric, προ ́εδρο τμη ́ματος, και τους R. Schintgen και Συμβουλι ́ου, της 30η ́ς Απριλι ́ου 1992 (ΕΕ L 136, σ. 7), το
 Β. Σκουρη ́ (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, ∆ικαστη ́ριο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ την Ν. Colneric,
 γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 21 Φεβρουαρι ́ου 2002 προ ́εδρο τμη ́ματος, και τους R. Schintgen (εισηγητη ́) και
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: P. Léger, γραμματε ́ας:
 H. von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 7 Μαρτι ́ου
 1) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παρε ́χοντας στις επιχειρη ́σεις και 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 στις εγκαταστα ́σεις που δραστηριοποιου ́νται στον τομε ́α της
 αξιοποιη ́σεως επικι ́νδυνων αποβλη ́των τα οποι ́α αποτελου ́ν
 αντικει ́μενο της οδηγι ́ας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 12ης ∆εκεμβρι ́ου 1991, για τα επικι ́νδυνα απο ́βλητα,
 δυνατο ́τητα απαλλαγη ́ς απο ́ την υποχρε ́ωση λη ́ψεως της 1) Η ρυ ́θμιση κρα ́τους με ́λους που διε ́πει τον υπολογισμο ́
 αδει ́ας του ́αρθρου 10 της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ του συντα ́ξεως επιζω ́ ντος και προβλε ́πει μει ́ωση του ανωτα ́του
 Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουλι ́ου 1975, περι ́ των στερεω ́ν ορι ́ου σωρευ ́σεως της συντα ́ξεως επιζω ́ ντος και της συντα ́-
 αποβλη ́των, ́οπως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α ξεως γη ́ρατος, οσα ́κις ο επιζω ́ ν συ ́ζυγος μπορει ́ να αξιω ́ σει
 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 18ης Μαρτι ́ου 1991, συ ́νταξη επιζω ́ ντος εις βα ́ρος ́αλλου κρα ́τους με ́λους,
 χωρι ́ς η απαλλαγη ́ αυτη ́ να εξαρτα ́ται απο ́ την προϋπο ́θεση συνιστα ́ ρη ́τρα μειω ́ σεως, κατα ́ την ́εννοια των ́αρθρων 46α
 συμμορφω ́ σεως προς τις επιταγε ́ς του ́αρθρου 3, παρα ́γρα-
 και 46β του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλι ́ου,
 φος 2, της οδηγι ́ας 91/689, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που της 14ης Ιουνι ́ου 1971, περι ́ εφαρμογη ́ς των συστημα ́των
 υπε ́χει απο ́ τις διατα ́ξεις των ́αρθρων 11 της οδηγι ́ας κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους μισθωτου ́ς, στους μη μισ-
 75/442, ́οπως αυτη ́ τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 91/156, θωτου ́ς και στα με ́λη των οικογενειω ́ ν τους που διακινου ́νται
 και 3 της οδηγι ́ας 91/689. εντο ́ς της Κοινο ́τητας, ́οπως τροποποιη ́θηκε και ενημε-
 2) Καταδικα ́ζει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. ρω ́ θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 2001/83 του Συμβουλι ́ου,
 της 2ας Ιουνι ́ου 1983, ́οπως τροποποιη ́θηκε με τον κανο-
 νισμο ́ (ΕΟΚ) 1248/92 του Συμβουλι ́ου, της 30η ́ς Απριλι ́ου
 (1) ΕΕ C 135 της 13.5.2000. 1992.
 2) Τα ́αρθρα 46α και 46β του κανονισμου ́ 1408/71, ́οπως
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ τροποποιη ́θηκε και ενημερω ́ θηκε με τον κανονισμο ́
 2001/83, ́οπως τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́ 1248/92,
 (δευ ́τερο τμη ́μα) δεν επιτρε ́πουν την εφαρμογη ́ της ρυθμι ́σεως κρα ́τους
 με ́λους που περιε ́χει ρη ́τρα απαγορευτικη ́ της σωρευ ́σεως,
 της 7ης Μαρτι ́ου 2002 κατα ́ την οποι ́α η συ ́νταξη επιζω ́ ντος που λαμβα ́νεται στο
 κρα ́τος αυτο ́ μειω ́ νεται λο ́γω του ́οτι χορηγει ́ται συ ́νταξη
 στην υπο ́θεση C-107/00 (αι ́τηση του Tribunal du travail de επιζω ́ ντος αποκτηθει ́σα βα ́σει της νομοθεσι ́ας ́αλλου κρα ́-
 Mons για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Caterina τους με ́λους, εφο ́σον οι παροχε ́ς που οφει ́λονται βα ́σει αυτη ́ς
 Insalaca κατα ́ Office national des pensions (ONP) (1) της εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας αποδεικνυ ́ονται λιγο ́τερο ευνοϊκε ́ς
 απο ́ αυτε ́ς που καθορι ́ζονται κατ' εφαρμογη ́ν του ́αρθρου 46
 (Κοινωνικη ́ ασφα ́ λιση — 'Αρθρα 46 ́εως 46γ του κανο- του εν λο ́γω κανονισμου ́.
 νισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 — Εθνικε ́ς διατα ́ ξεις που απαγο-
 ρευ ́ουν τη σω ́ ρευση — Παροχε ́ς της ́διας ι φυ ́σεως)
 (2002/C 109/13)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) (1) ΕΕ C 149 της 27.5.2000.
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-107/00, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Tribunal du
 travail de Mons (Βε ́λγιο) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του


text:
 16.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 11/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 12ης Νοεμβρίου 2009 [αίτηση του Naczelny Sąd Administracyjny (Δημοκρατία της Πολωνίας) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Elektrownia Pątnów II sp. zoo κατά Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
 (Υπόθεση C-441/08) (1)
 (Έμμεσοι φόροι επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων - Δάνεια που συνήφθησαν από κεφαλαιουχική εταιρία πριν από την προσχώρηση του κράτους μέλους στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Υπόκεινται στον φόρο εισφοράς δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας - Μετατροπή των δανείων σε εταιρικά μερίδια μετά την προσχώρηση του κράτους μέλους στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Φόρος εισφοράς επί της εν λόγω πράξεως αυξήσεως του εταιρικού κεφαλαίου - Άμεση εφαρμογή της νέας ρυθμίσεως)
 2010/C 11/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Naczelny Sąd Administracyjny
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Elektrownia Pątnów II sp. zoo
 κατά
 Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Naczelny Sąd Administracyjny (Πολωνία) — Ερμηνεία των άρθρων 4, παράγραφος 1, στοιχείο γ', 5, παράγραφος 3, δεύτερη παύλα, και 10 της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 20) — Δάνεια συναφθέντα από κεφαλαιουχική εταιρία και υποβληθέντα στον φόρο εισφοράς δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας πριν από την προσχώρηση του κράτους μέλους στην Ευρωπαϊκή Ένωση — Επιβολή του φόρου εισφοράς στην αύξηση του εταιρικού κεφαλαίου που προέρχεται από την μετατροπή των δανείων σε εταιρικά μερίδια μετά την προσχώρηση του κράτους μέλους στην Ευρωπαϊκή Ένωση
 Διατακτικό
 Το άρθρο 5, παράγραφος 3, δεύτερη περίπτωση, της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων, όπως τροποποιήθηκε με την πράξη περί των όρων προσχωρήσεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Δημοκρατίας της Κύπρου, της Δημοκρατίας της Λεττονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, επιβάλλει να λαμβάνεται υπόψη, κατά τον καθορισμό της βάσεως του φόρου εισφοράς επί της αυξήσεως κεφαλαίου εταιρίας, η οποία πραγματοποιήθηκε με τη μετατροπή σε εταιρικά μερίδια, μετά από την προσχώρηση της Δημοκρατίας της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δανείων που είχαν συναφθεί από την ίδια αυτή εταιρία πριν από την εν λόγω προσχώρηση, η προγενέστερη φορολόγηση των δανείων αυτών βάσει της τότε ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας.
 (1) ΕΕ C 327 της 20.12.2008.


text:
 2.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 29/12
 Αίτηση για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης που υποβλήθηκε στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ από το Fürstliches Landgericht την 14η Σεπτεμβρίου 2011 στην υπόθεση μεταξύ της Granville Establishment και της Volker Anhalt, της Melanie Anhalt και της Jasmin Barbaro το γένος Anhalt
 (Υπόθεση E-13/11)
 2012/C 29/09
 Με επιστολή της 15ης Σεπτεμβρίου 2011, το Fürstliches Landgericht (Δικαστήριο του Πριγκιπάτου) του Λιχτενστάιν υπέβαλε προς το Δικαστήριο ΕΖΕΣ αίτηση, η οποία καταχωρίστηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 22 Σεπτεμβρίου 2011, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση μεταξύ της Granville Establishment και του Volker Anhalt, της Melanie Anhalt και της Jasmin Barbaro το γένος Anhalt, όσον αφορά τα ακόλουθα ερωτήματα:
 1.
 Μπορεί υπήκοος κράτους τoυ ΕΟΧ να βασιστεί σε διάταξη όπως το τμήμα 53a του νόμου περί δικαιοδοσίας του Λιχτενστάιν, ο οποίος παρέχει στους υπηκόους του Λιχτενστάιν το δικαίωμα να μην διωχθούν δικαστικώς στο εξωτερικό βάσει συμφωνίας περί δικαιοδοσίας εκτός εάν η συμφωνία αυτή έχει δημοσιοποιηθεί και εάν από αυτήν απορρέει επίσης ευθέως το δικαίωμα μη διώξεως στο Λιχτενστάιν (και, επομένως, από την προοπτική του εν λόγω υπηκόου, και στο εξωτερικό), βάσει συμφωνίας περί δικαιοδοσίας εκτός εάν αυτή έχει δημοσιοποιηθεί;
 2.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1: Μπορεί να γίνει επίκληση του δικαιώματος αυτού σε περίπτωση όπως η προκειμένη, δηλ. ενώπιον ποινικού δικαστηρίου και επομένως άμεσα σε εκδίκαση διαφοράς μεταξύ ιδιωτών;


text:
 12.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/34
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Νοεμβρίου 2014 — Out of the blue κατά ΓΕΕΑ — Dubois κ.λπ. (FUNNY BANDS)
 (Υπόθεση T-344/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος FUNNY BANDS - Προγενέστερη εθνική εμπορική επωνυμία FUNNY BANDS - Προγενέστερο εθνικό όνομα διαδικτυακού τομέα «www.funny-bands.com» - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 4, κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Χρήση στις συναλλαγές σημείου του οποίου η σημασία δεν είναι μόνον τοπική - Άρθρο 76, παράγραφος 2, κανονισμού 207/2009 - Απόρριψη της ανακοπής])
 (2015/C 007/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Out of the blue KG (Lilienthal, Γερμανία) (εκπρόσωποι: G. Hasselblatt και D. Kipping, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Pohlmann)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Frédéric Dubois (Lasne, Βέλγιο) κ.λπ.
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 4ης Απριλίου 2013 (R 542/2012-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Out of the blue KG και Frédéric Dubois κ.λπ.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Out of the blue KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 260 της 7.9.2013.


text:
 13.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 238/34
 Προσφυγή της MasterCard κ.λπ. κατά της Επιτροπής που ασκήθηκε στις 15 Ιουνίου 2011
 (Υπόθεση T-330/11)
 2011/C 238/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: MasterCard, Inc. (Wilmington, Ηνωμένες Πολιτείες), MasterCard International, Inc. (Wilmington, Ηνωμένες Πολιτείες) και MasterCard Europe SPRL (Βατερλώ, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: B. Amory, V. Brophy και S. McInnes, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή·
 —
 να ακυρώσει, πλήρως, την αρνητική απόφαση της Επιτροπής η οποία βασίστηκε στην εξαίρεση του άρθρου 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001 L 145, σ.43)·
 —
 να κρίνει αβάσιμη την εκ μέρους της Επιτροπής ερμηνεία του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγουσες.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν δύο λόγους.
 1)
 Πρώτος λόγος, περί του ότι η Επιτροπή παρέβη τα άρθρα 4, παράγραφος 3, και 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, καθόσον:
 —
 η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001·
 —
 τα στοιχεία επί των οποίων βασίστηκε η Επιτροπή δεν είναι ακριβή από πραγματικής απόψεως· και
 —
 υφίσταται υπέρτερο δημόσιο συμφέρον για τη δημοσιοποίηση των εγγράφων τα οποία προσκόμισε η EIM Business and Policy Research στο πλαίσιο της μελέτης ως προς το «Κόστος και ωφέλεια των εμπόρων σχετικά με την αποδοχή διαφόρων μεθόδων πληρωμής» (COMP/2009/D1/020)
 2)
 Δεύτερος λόγος, περί του ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο παραβιάζοντας το άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, καθώς και το άρθρο 2 του παραρτήματος της αποφάσεως της Επιτροπής περί τροποποιήσεως του εσωτερικού κανονισμού της (ΕΕ 2010 L 55, σ. 60), καθόσον:
 —
 η Επιτροπή παρανόμως κίνησε εκ νέου την προθεσμία επανεξετάσεως· και
 —
 η Επιτροπή παρανόμως παρέτεινε την προθεσμία επανεξετάσεως κατά 15 εργάσιμες ημέρες.


text:
 5.12.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 454/22
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Οκτωβρίου 2016 — Lufthansa AirPlus Servicekarten κατά EUIPO — Mareea Comtur (airpass.ro)
 (Υπόθεση T-14/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης airpass.ro - Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης AirPlus International - Απόρριψη της ανακοπής - Κανόνας 21 του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 - Κατάργηση της δίκης - Άρθρο 81, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 454/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH (New Isenburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: R. Kunze και G. Würtenberger, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: V. Melgar και H. Kunz)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: SC Mareea Comtur SRL (Deva, Ρουμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 17ης Οκτωβρίου 2014 (υπόθεση R 1918/2013-5), αφορώσας διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Lufthansa AirPlus Servicekarten και SC Mareea Comtur.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) 17ης Οκτωβρίου 2014 (υπόθεση R 1918/2013-5), καθόσον αφορά τις «διαφήμιση· διαχείριση εμπορικών υποθέσεων· διοίκηση επιχειρήσεων· εργασίες γραφείου», που εμπίπτουν στην κλάση 35, κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας για τη διεθνή ταξινόμηση των προϊόντων και των υπηρεσιών με σκοπό την καταχώριση σημάτων, της 15ης Ιουνίου 1957, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί.
 2)
 To EUIPO φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH.
 (1) EE C 81 της 9.3.2015.


text:
 29.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 295/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 19ης Ιουλίου 2012 [αίτηση του High Court of Justice, Chancery Division (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Littlewoods Retail Ltd κ.λπ. κατά Her Majesty’s Commissioners for Revenue and Customs
 (Υπόθεση C-591/10) (1)
 (Δεύτερη και έκτη οδηγία ΦΠΑ - Φόρος εισροών - Επιστροφή του υπερβάλλοντος ποσού - Καταβολή τόκων - Διαδικαστικές λεπτομέρειες)
 2012/C 295/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (Chancery Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Littlewoods Retail Ltd κ.λπ.
 κατά
 Her Majesty’s Commissioners for Revenue and Customs
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — High Court of Justice (Chancery Division) — Ερμηνεία του άρθρου 8 και του παραρτήματος A, σημείο 13, της δεύτερης οδηγίας 67/228/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 11ης Απριλίου 1967, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Διάρθρωση και κανόνες εφαρμογής του κοινού συστήματος φόρου προστιθεμένης αξίας (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 σ. 5) — Ερμηνεία του άρθρου 11, μέρος A, παράγραφος 3, στοιχείο β', και του άρθρου 11, μέρος Γ, παράγραφος 1, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ: Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Επιστροφή του υπερβάλλοντος ποσού του φόρου εισροών — Εφαρμοστέο επιτόκιο
 Διατακτικό
 Το δίκαιο της Ένωσης έχει την έννοια ότι επιβάλλει να έχει ο υποκείμενος στον φόρο, ο οποίος κατέβαλε υπερβολικά υψηλό ποσό ΦΠΑ το οποίο εισπράχθηκε από το οικείο κράτος μέλος κατά παράβαση της νομοθεσίας της Ένωσης περί ΦΠΑ, δικαίωμα επιστροφής του κατά παραβίαση του δικαίου της Ένωσης εισπραχθέντος φόρου, καθώς και δικαίωμα να εισπράξει τόκους επί του ποσού αυτού. Στο εθνικό δίκαιο εναπόκειται να καθορίσει, σε συμφωνία με τις αρχές της αποτελεσματικότητας και της ισοδυναμίας, αν το επίμαχο στην κύρια δίκη ποσό πρέπει να καταβληθεί εντόκως, σύμφωνα με ένα σύστημα απλών ή με ένα σύστημα «σύνθετων» τόκων ή σύμφωνα με σύστημα άλλου είδους τόκων.
 (1) ΕΕ C 89 της 19.3.2011.


text:
27 . 9. 97 I EL | Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 295/15
 επιστροφές κατά την εξαγωγή, για το σύνολο ή μέρος Groothandelaren in Bloemkwekerijprodukten (στο εξής:
 των σχετικών εξαγωγών; VGB) κατά της αποφάσεως της 2ας Ιουλίου 1992
 [SG(92) D/8782]·
 C) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμ
 βρίου 1987, για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος
 των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα 3, να καταδικάσει, σύμφωνα με το άρθρο 69 παράγραφος 2
 (ΕΕ L 351 της 14. 12. 1987 , σ. 1). του Κανονισμού Διαδικασίας, τη Florimex και τη VGB
 (2) Απόφαση 96/239/ΕΚ της Επιτροπής, της 27ης Μαρτίου 1996, σχε στα έξοδα των δύο δικών εις ολόκληρον.
 τικά με ορισμένα επείγοντα μέτρα προστασίας από τη σπογγώδη
 εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών (ΕΕ L 78 της 28. 3. 1996, σ. 47).
 (3) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 565/80 του Συμβουλίου, της 4ης Μαρ Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 τίου 1980, περί της προπληρωμής των επιστροφών κατά την
 εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/028, σ. 50).
 (4) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 773/96 της Επιτροπής, της 26ης Απριλίου
 1996, περί ειδικών μέτρων παρέκκλισης από τον κανονισμό — Κακώς έθεσε το Πρωτοδικείο πολύ αυστηρές απαιτήσεις
 (ΕΟΚ) αριθ. 665/87, από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3719/88 και αιτιολογήσεως, όσον αφορά την απόφαση της 2ας Ιουλίου
 από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1964/82 στον τομέα του βοείου 1992 με την οποία η Επιτροπή απέρριψε τις καταγγελίες
 κρέατος (ΕΕ L 104 της 27. 4. 1996, σ. 19). της Florimex και της VGB, και, στο πλαίσιο της έρευνας
 ως προς το αν πληρούνται οι απαιτήσεις αυτές, κακώς
 προέβη σε λεπτομερή εξέταση των επιχειρημάτων των
 καταγγελουσών. Έτσι, το Πρωτοδικείο έδειξε ότι έχει
 εσφαλμένη νομική άποψη ως προς το άρθρο 190 της
 συνθήκης ΕΚ, έθεσε ένα εσφαλμένο κριτήριο εκτιμήσεως
 και υποκατέστησε χωρίς λόγο την Επιτροπή.
 Αίτηση αναιρέσεως της Coôperatieve Vereniging «Verenigde
 Bloemenveilingen Aalsmeer» (VBA) ΒΑ που ασκήθηκε στις
 19 Ιουλίου 1997 κατά της αποφάσεως της 14ης Μαΐου 1997, — Κακώς έκρινε το Πρωτοδικείο στις σκέψεις 137-138 ότι
 την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοι δεν χρειάζεται να αποφανθεί επί των επιχειρημάτων της
 νοτήτων στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-70/92 και Τ-717 VBA σχετικά με τη μη εφαρμογή του άρθρου 85
 92, Florimex BV και Vereniging van Groothandelaren in παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ ή την εφαρμογή του
 Bloemkwekerijprodukten κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών άρθρου 2 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού
 Κοινοτήτων, υποστηριζομένης από την Coôperatieve Vereni αριθ. 26, αλλά μόνον επί της νομιμότητας του συμπερά
 ging «Verenigde Bloemenveilingen Aalsmeer» (VBA) BA σματος της Επιτροπής στην προσβληθείσα απόφαση της
 2ας Ιουλίου 1992 ότι τα δικαιώματα χρήσεως εμπίπτουν
 (Υπόθεση C-265/97 P) στο άρθρο 2 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο, του κανονι
 (97/C 295/23) σμού αριθ. 26: τότε η Επιτροπή, όπως και η νομολογία
 του Δικαστηρίου , θεωρούσε ακόμη ότι το δεύτερο εδάφιο
 του άρθρου 2 παράγραφος 1 αποτελεί εξατομίκευση του
 πρώτου εδαφίου, και μάλιστα της δεύτερης εξαιρέσεως
 H Coôperatieve Vereniging «Verenigde Bloemenveilingen που εισάγεται με τη διάταξη του πρώτου εδαφίου (o
 Aalsmeer» (VBA) ΒΑ, εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο χαρακτήρας συμφωνίας, αποφάσεως ή πρακτικής ως
 G. van der Wal, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικη αναποσπάστου μέρους μιας εθνικής οργανώσεως αγοράς
 γόρο Aloyse May, 31 , Grand-rue, άσκησε ενώπιον του δεν ασκούσε επιρροή). Συνεπώς, είναι φανερό ότι το
 Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 19 Ιουλίου πλαίσιο εντός του οποίου έγινε o έλεγχος της Επιτροπής
 1997 αναίρεση κατά της αποφάσεως της 14ης Μαΐου 1997, είναι το άρθρο 2 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο του κανο
 την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοι νισμού αριθ. 26. Τούτο δεν συνεπάγεται ότι η Επιτροπή
 νοτήτων στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-70/92 και Τ-71/ δεν έλαβε υπόψη και τις προϋποθέσεις για αυτό που
 92, Florimex BV και Vereniging van Groothandelaren in αργότερα θεωρήθηκε ως τρίτη εξαίρεση ή ότι ήταν δυνα
 Bloemkwekerijprodukten κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών τόν να μη ληφθεί υπόψη το άρθρο 2 παράγραφος 1
 Κοινοτήτων, υποστηριζόμενης από την Coôperatieve Vereni δεύτερο εδάφιο του κανονισμού αριθ. 26.
 ging «Verenigde Bloemenveilingen Aalsmeer» (VBA) BA.
 Δεν είναι δυνατόν ένας αγροτικός συνεταιρισμός όπως η
 H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο: VBA, η οποία δέχεται μέλη που βρίσκονται σε άλλα
 κράτη μέλη, να μη μπορεί να ζητήσει την εφαρμογή του
 άρθρου 2 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού
 1 , να κηρύξει παραδεκτή την αίτηση αναιρέσεως κατά της αριθ. 26.
 αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοι
 νοτήτων της 14ης Μαΐου 1997 στις συνεκδικασθείσες
 υποθέσεις Τ-70/92 και Τ-71/92- — Κακώς αρνήθηκε το Πρωτοδικείο, ή τουλάχιστον χωρίς
 να παραθέσει τη σχετική αιτιολογία παρέλειψε να εξετά
 σει σε ποιο μέτρο η προσφυγή κατά της απορρίψεως της
 2, να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρω καταγγελίας έπρεπε να απορριφθεί βάσει ενός —ούτως
 παϊκών Κοινοτήτων της 14ης Μαΐου 1997 στις συνεκδι ειπείν— «rule of reason». Το Πρωτοδικείο έπρεπε να εξε
 κασθείσες υποθέσεις Τ-79/92 και Τ-71/92 και να κηρύξει τάσει αν η απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση
 τώρα απαράδεκτη ή, εν πάση περιπτώσει, να απορρίψει C-250/90 (') ήταν σχετική και οδηγούσε σε άλλο συμπέ
 την προσφυγή της Florimex BV και της Vereniging van ρασμα .
 ---pagebreak--- C 295/16 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων 27. 9 . 97
 — Κακώς, ή τουλάχιστον παραθέτοντας ανεπαρκή αιτιολο Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 γία, έκρινε το Πρωτοδικείο στις σχέψεις 146-153 ότι η κατά του Βασιλείου του Βελγίου που ασκήθηκε στις
 απόφαση της 2ας Ιουλίου 1992 με την οποία η Επιτροπή 22 Ιουλίου 1997
 απέρριψε τις καταγγελίες της Florimex και της VGB (Υπόθεση C-268/97)
 στηρίζεται σε ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 2
 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο του κανονισμού αριθ . 26 (97/C 295/24)
 κατά ευρύτερο τρόπο απ' ό,τι η διάταξη αυτή ερμη
 νεύτηκε και εφαρμόστηκε με παλαιότερες αποφάσεις.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσώπου μένη
 από τον Hendrik van Lier, νομικό σύμβουλο, και τη Lena
 Στις σκέψεις 155-169, το Πρωτοδικείο, αφενός, καταλήγει Strom, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λου
 κακώς, και εξάλλου χωρίς ευνόητο λόγο, στο συμπέ ξεμβούργο τον Carlos Gomez de la Cruz, Centre Wagner,
 ρασμα ότι η προσβληθείσα απόφαση, όπως διευκρι Kirchberg, άσκησε στις 22 Ιουλίου 1997 ενώπιον του
 νίστηκε κατά τη διάρκεια της δίκης, όσον αφορά την επι Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 βίωση της VBA, δεν αρκεί για αν αποδείξει ότι τα του Βασιλείου του Βελγίου .
 δικαιώματα χρήσεως είναι αναγκαία προς επίτευξη των
 σκοπών του άρθρου 39 της συνθήκης ΕΚ υπό την έννοια
 του άρθρου 2 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο του κανονι H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από
 σμού αριθ. 26 και, αφετέρου, χρησιμοποιεί ένα από Δικαστήριο:
 νομικής απόψεως εσφαλμένο κριτήριο για την εφαρμογή
 της διατάξεως αυτής ή τουλάχιστον εφαρμόζει εσφα
 λμένως το άρθρο 2 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο του — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου , μη λαμβά
 κανονισμού αριθ. 26. Το Πρωτοδικείο υπερέβη την αρμο νοντας εντός της προβλεπόμενης από την οδηγία 86/609/
 διότητά του με το να συμπληρώσει αυτεπαγγέλτως τα ΕΟΚ (') προθεσμίας τα αναγκαία μέτρα για τη συμμό
 πραγματικά περιστατικά με απόψεις, που εξάλλου είναι ρφωσή του προς τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τα
 εσφαλμένες. άρθρα 14 και 22 της οδηγίας 86/6Θ9/ΕΟΚ, για την προ
 σέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών
 διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την προστασία
 των ζώων που χρησιμοποιούνται για πειραματικούς και
 — Στις σκέψεις 170-183, το Πρωτοδικείο εισάγει και χρησι άλλους επιστημονικούς σκοπούς, παρέβη τις υποχρεώ
 μοποιεί ένα από νομικής απόψεως εσφαλμένο κριτήριο, ή σεις που υπέχει από την οδηγία αυτή,
 έστω διατυπώνει ένα κριτήριο για το οποίο δεν μπορεί
 να βρεθεί κανένα στήριγμα, με το να θέσει την προϋπό
 θεση ότι η με σκοπό την εξασφάλιση της επιβιώσεως της — να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά
 VBA είσπραξη δικαιωμάτων χρήσεως μπορεί να δικαιο έξοδα.
 λογηθεί μόνον αν τα δικαιώματα αυτά αποτελούν ανά
 λογη αντιπαροχή μιας υπηρεσίας ή ενός πλεονεκτήματος
 του οποίου η αξία δικαιολογεί το ύψος τους, ή τουλάχι Ισχυρισμοί και κυρία επιχειρήματα
 στον διατύπωσε ένα συμπέρασμα που είναι ανεξήγητο το
 πώς κατεληξε σ' αυτό.
 — Όσον αφορά το άρθρο 14 της οδηγίας, η προϋπόθεση να
 έχει o ενδιαφερόμενος εκπαιδευθεί και ασκηθεί κατάλ
 ληλα δεν πληρούται, κατά το βελγικό δίκαιο, παρά μόνο
 — Κακώς, και εξάλλου χωρίς λόγο, έκρινε το Πρωτοδικείο όσον αφορά τον προϊστάμενο του τομέα των πειρα
 στις σκέψεις 184-186 ότι η Επιτροπή στήριξε την απόρ μάτων, ενώ το άρθρο αυτό μνημονεύει «τα πρόσωπα που
 ριψη των καταγγελιών της Florimex και της VGB στο ότι διεξάγουν πειράματα ή συμμετέχουν σ' αυτά».
 τα δικαιώματα χρήσεως έχουν ανάλογο αποτέλεσμα με
 την ελαχίστη τιμή δημοπρατήσεως, οπότε το Πρωτοδι
 κείο θεώρησε, με βάση τα ανωτέρω, ότι η αιτιολογία της — Όσον αφορά το άρθρο 22 της οδηγίας, δεν αρκεί η
 Επιτροπής είναι ελλιπής. παραπομπή στους κανόνες με τους οποίους μεταφέρο
 νται στην εθνική έννομη τάξη οι οδηγίες περί εναρμονί
 σεως των προδιαγραφών και των πρωτοκόλλων στον
 — Στις σκέψεις 191-195 το Πρωτοδικείο λαμβάνει κακώς, ή τομέα των δοκιμών φαρμακευτικών ιδοσκευασμάτων και
 τουλάχιστον χωρίς να παραθέσει πλήρη αιτιολογία, ως ουσιών, όπως πράττει το Βέλγιο. Δεδομένου ότι σκοπός
 σημείο αφετηρίας το ότι τα δικαιώματα της VBA έναντι της οδηγίας 86/6Θ9/ΕΟΚ είναι η προστασία των ζώων
 των δικαιούχων των εμπορικών συμβάσεων πρέπει να και η αποτροπή της διπλής διενέργειας πειραμάτων, το
 είναι όμοια με τα δικαιώματά της έναντι των τρίτων άρθρο 22 αφορά γενικά όλα τα πειράματα «που γίνονται
 προμηθευτών, ενώ δέχεται ότι οι δύο τρόποι προμήθειας προκειμένου να ικανοποιηθούν οι εθνικές ή κοινοτικές
 είναι διαφορετικοί. νομοθετικές διατάξεις περί υγείας και ασφάλειας», επο
 μένως δε όχι αποκλειστικά τις δοκιμές φαρμάκων για
 ανθρώπους και ζώα.
 (') Απόφαση της 15ης Δεκεμβρίου 1994 (Συλλογή 1994, σ. 1-5641 ,
 σκέψεις 34-35).
 P ) ΕΕ L 358 της 18. 12. 1986, σ. 1 .


text:
14.9.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 219/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 1997, C 15, σ. 1), καθώς και ως προς την ερμηνεία του
 κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας ∆εκεμβρίου
 (πρώτο τμήμα) 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση
 αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2001, L 12,
 της 22ας Μαρτίου 2002 σ. 1), το ∆ικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann
 (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, M. Wathelet και Α. Rosas,
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R.
 στην υπόθεση C-24/02 (αίτηση του tribunal de commerce
 Grass, εξέδωσε στις 22 Μαρτίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο
 de Marseille για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): διατακτικό:
 Marseille Fret SA κατά Seatrano Shipping Company Ltd (1)
 («Σύμβαση των Βρυξελλών — Πρωτόκολλο για την ερμη- Το ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι προδήλως
 νεία της συμβάσεως από το ∆ικαστήριο — Κανονισμός αναρμόδιο να απαντήσει στα ερωτήματα που υπέβαλε το tribunal
 (ΕΚ) 44/2001 — Εθνικά δικαστήρια δυνάμενα να υποβάλ- de commerce de Marseille με απόφαση της 22ας Ιανουαρίου 2002.
 λουν προδικαστικά ερωτήματα στο ∆ικαστήριο — Πρό-
 δηλη αναρμοδιότητα του ∆ικαστηρίου»)
 (1 ) EE C 97 της 20.4.2002.
 (2002/C 219/01)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη νομολογία του ∆ικαστηρίου)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 Στην υπόθεση C-24/02, με αντικείμενο αίτηση του tribunal de βαλε, με διάταξη της 4ης Ιουνίου 2002, το Østre Landsret
 commerce de Marseille (Γαλλία) προς το ∆ικαστήριο, με την στην υπόθεση REMEDAN af 1985 Aps κατά
 οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον Skatteministeriet
 του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Marseille Fret SA και Seatrano
 Shipping Company Ltd, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως
 προς την ερμηνεία της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 (Υπόθεση C-226/02)
 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση των αποφάσεων σε
 αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 1982, L 388, σ. 7), όπως
 (2002/C 219/02)
 τροποποιήθηκε με τη Σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 για την
 προσχώρηση του Βασιλείου της ∆ανίας, της Ιρλανδίας και του
 Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλαν-
 δίας (ΕΕ 1982, L 388, σ. 24), με τη Σύμβαση της 25ης Οκτωβρίου
 1982 για την προσχώρηση της Ελληνικής ∆ημοκρατίας (ΕΕ L 388, Με διάταξη της 4ης Ιουνίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 σ. 1), με τη Σύμβαση της 26ης Μαι ̈́ου 1989 για την προσχώρηση Γραμματεία του ∆ικαστηρίου την 17η Ιουνίου 2002, το Østre
 του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας Landsret ζητεί από το ∆ικαστήριο, στο πλαίσιο της διαφοράς
 (ΕΕ L 285, σ. 1) και με τη Σύμβαση της 29ης Νοεμβρίου μεταξύ REMEDAN af 1985 Aps και Skatteministeriet που
 1996 για την προσχώρηση της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, της εκκρεμεί ενώπιόν του, την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί
 ∆ημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας (ΕΕ του εξής ερωτήματος:
 ---pagebreak--- C 219/2 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14.9.2002
 Θα πρέπει ένας δίσκος CD-ROM, o οποίος είναι εξοπλισμένος με ∆εύτερο ερώτημα:
 είσοδο για ακουστικά και ένα κουμπί ρυθμίσεως ήχου και ένα
 κουμπί για την εισαγωγή και την έξοδο του CD, o οποίος όμως
 δεν αναπαράγει αυτοτελώς γραφιστικά στοιχεία, ήχο, πληροφορίες Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 και κείμενο, να καταταγεί για το χρονικό διάστημα από την 1η
 Ιανουαρίου 1995 έως τις 21 Νοεμβρίου 1995 στην κλάση 'Εχει η προαναφερθείσα διάταξη της οδηγίας την έννοια ότι
 8521 90 00 σύμφωνα με την πρακτική δασμολογικής κατατάξεως, κάποιος που υπέβαλε προσφορά, λόγω παραβάσεως που προβάλλει
 όπως έχει καθοριστεί με τον κανονισμό (ΕΚ) 2564/95 (1) της — εν προκειμένω της αποφάσεως της αναθέτουσας αρχής να
 Επιτροπής, ή στην κλάση 8471 93 51 σύμφωνα με την πρακτική εκτιμήσει ως καλύτερη την προσφορά άλλου —, υπέστη ή
 δασμολογικής κατατάξεως, όπως έχει καθοριστεί με τον κανονισμό ενδέχεται να υποστεί ζημία και πρέπει επομένως να έχει τη
 (ΕΚ) 2491/96 (2) της Επιτροπής και την απόφαση που έλαβε στις δυνατότητα ασκήσεως προσφυγής, ακόμη και στην περίπτωση που
 27 Νοεμβρίου 1996 η The Harmonized System Committee η αναθέτουσα αρχή δεν απέκλεισε την προσφορά του, αλλά η
 under World Customs Organization (Doc. 40.260 E και Doc. αρμόδια για την εξέταση της προσφυγής αρχή διαπίστωσε κατά
 40.600 E); την εξέταση της προσφυγής ότι η προσφορά έπρεπε κατ' ανάγκη
 να είχε αποκλεισθεί;
 ( 1) Κανονισμός της Επιτροπής, της 27ης Οκτωβρίου 1995, για κατάταξη
 εμπορευμάτων στη συνδυασμένη ονοματολογία (ΕΕ L 262 της
 1.11.1995, σ. 25). (1 ) EE 1989, L 395, σ. 33.
 ( 2) Κανονισμός της Επιτροπής, της 23ης—∆εκεμβρίου 1996, o οποίος
 άρχισε να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1997, για τροποποίηση του
 κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 για τη δασμολογική και στατιστική
 ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 338 της 28.12.1996,
 σ. 14).
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Bundesvergabeamt (Αυστρία) με διάταξη της
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που 14ης Μαι ̈́ου 2002 στο πλαίσιο της υποθέσεως
 υπέβαλε το Bundesvergabeamt (Αυστρία) με διάταξη της GROSSMANN Air Service και Bedarfsluftfahrt-
 14ης Μαι ̈́ου 2002 στο πλαίσιο της υποθέσεως 1) Κοινοπραξία unternehmen GmbH & Co KG κατά ∆ημοκρατίας της
 debis/AC, 2) ARGE Telekom & Partner, 3) Κοινοπραξία: Αυστρίας
 SIEMENS AUSTRIA CARD κατά Hauptverband der öste-
 rreichischen Sozialversicherungsträger
 (Υπόθεση C-230/02)
 (Υπόθεση C-229/02)
 (2002/C 219/04)
 (2002/C 219/03)
 Με διάταξη της 14ης Μαι ̈́ου 2002, η οποία περιήλθε στη Με διάταξη της 14ης Μαι ̈́ου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 20 Ιουνίου 2002, το Bundesvergabeamt (Αυστρία) ζητεί από το 20 Ιουνίου 2002, το Bundesvergabeamt (Αυστρία) ζητεί από το
 ∆ικαστήριο, στο πλαίσιο της υποθέσεως 1) Κοινοπραξία debis/ ∆ικαστήριο, στο πλαίσιο της υποθέσεως GROSSMANN Air
 AC, 2) ARGE Telekom & Partner, 3) Κοινοπραξία: SIEMENS Service και Bedarfsluftfahrtunternehmen GmbH & Co KG κατά
 AUSTRIA CARD κατά Hauptverband der österreichischen ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, που εκκρεμεί ενώπιόν του, την έκδοση
 Sozialversicherungsträger, που εκκρεμεί ενώπιόν του, την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Πρώτο ερώτημα: Πρώτο ερώτημα:
 'Εχει το άρθρο 1, παράγραφος 3, της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του 'Εχει το άρθρο 1, παράγραφος 3, της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1989, για το συντονισμό των Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1989, για το συντονισμό των
 νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της
 εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης
 συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων (1), την συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων ( 1), την
 έννοια ότι νομιμοποιείται να κινήσει τη διαδικασία προσφυγής έννοια ότι νομιμοποιείται να κινήσει τη διαδικασία προσφυγής
 όποιος επιδιώκει να αναλάβει την εκτέλεση δημοσίου έργου ή όποιος υπέβαλε προσφορά για σύναψη δημοσίας συμβάσεως ή
 δημόσιας προμήθειας; ζήτησε να μετάσχει σε διαδικασία συνάψεως δημοσίας συμβάσεως;


text:
 21.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 170/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 7ης Ιουνίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών
 (Υπόθεση C-50/06) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ιθαγένεια της Ενώσεως - Ελεύθερη κυκλοφορία των υπηκόων των κρατών μελών - Οδηγία 64/221/EOK - Δημόσια τάξη - Εθνική νομοθεσία σε θέματα απομακρύνσεως - Ποινική καταδίκη - Απέλαση)
 (2007/C 170/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Κοντού-Durande και R. Troosterss)
 Καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: H.G. Sevenster και M. De Graves)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση της οδηγίας 64/221/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1964, περί συντονισμού των ειδικών μέτρων για τη διακίνηση και τη διαμονή αλλοδαπών, τα οποία δικαιολογούνται για λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας ή δημοσίας υγείας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 16) — Εθνική νομοθεσία η οποία έχει εφαρμογή αδιακρίτως εφ' όλων των αλλοδαπών και έτσι δεν λαμβάνει υπόψη την ειδική κατάσταση των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως — Αυτόματος σύνδεσμος μεταξύ ποινικής καταδίκης και μέτρου απομακρύνσεως
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, μη εφαρμόζοντας στους πολίτες της Ενώσεως την οδηγία 64/221/EOK του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1964, περί του συντονισμού των ειδικών μέτρων για τη διακίνηση και τη διαμονή αλλοδαπών, τα οποία δικαιολογούνται για λόγους δημόσιας τάξεως, δημόσιας ασφαλείας ή δημόσιας υγείας, αλλ' εφαρμόζοντας επ' αυτών τη γενική νομοθεσία περί αλλοδαπών η οποία καθιστά εφικτή τη συστηματική και αυτόματη σύνδεση μεταξύ ποινικής καταδίκης και μέτρου απομακρύνσεως, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 96 της 22.4.2006.


text:
 2.6.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 161/25
 Ο προσφευ ́γων θεω ́ρησε ο ́τι τα πραγματικα ́ αυτα ́ περιστατικα ́ Υπενθυμι ́ζεται συναφω ́ς ο ́τι, μετα ́ απο ́ τις εργασι ́ες ενο ́ς συμβου ́-
 δικαιολογου ́σαν την υποβολη ́ μηνυ ́σεως κατ' αγνω ́στου ενω ́πιον λου, που καθο ́ρισε, μεταξυ ́ α ́λλων, το γενικο ́ πλαι ́σιο του εκσχυγ-
 της αρμο ́διας λουξεμβουργιανη ́ς δικαστικη ́ς αρχη ́ς. χρονισμου ́ του εν λο ́γω τομε ́α, η προσφευ ́γουσα εταιρι ́α επιφορ-
 τι ́στηκε απο ́ την Επιτροπη ́, σε μι ́α πρω ́τη φα ́ση, να τη συνδρα ́μει
 Η Α∆Α απε ́ρριψε την αι ́τηση του προσφευ ́γοντος να του επιτρε ́ψει στη συ ́νταξη της προτα ́σεως χρηματοδοτη ́σεως των διαφο ́ρων
 να προσκομι ́σει στον Λουξεμβου ́ργιο ποινικο ́ δικαστη ́ ο ́λα τα στοιχει ́ων του προγρα ́μματος ΕSSP. Αφου ́ ́εγινε δεκτη ́ η προ ́ταση
 ́εγγραφα που ανε ́φερε στο παρα ́ρτημα της αιτη ́σεω ́ς του καθω ́ς και χρηματοδοτη ́σεως, επιφορτι ́στηκε, σε μι ́α δευ ́τερη φα ́ση, με τη
 κα ́θε α ́λλο σχετικο ́ ́εγγραφο που δεν του ει ́χε κοινοποιηθει ́. Η συ ́νταξη των ο ́ρων αναφορα ́ς που αντιστοιχου ́ν στα δια ́φορα
 απορριπτικη ́ αυτη ́ απο ́φαση αποτελει ́ το αντικει ́μενο της παρου ́σας στοιχει ́α του προγρα ́μματος ΕSSP, καθω ́ς και με τη συνδρομη ́ των
 διαδικασι ́ας. Συρι ́ων αποδεκτω ́ν κατα ́ την αξιολο ́γηση των φακε ́λων προεπιλογη ́ς
 και των ληφθεισω ́ν προσφορω ́ν. Την τελικη ́ ευθυ ́νη της υιοθετη ́σεως
 των ο ́ρων αναφορα ́ς, της αξιολογη ́σεως των προσφορω ́ν και της
 Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των του, o προσφευ ́γων επικαλει ́ται: συντα ́ξεως των συμβα ́σεων ́εφεραν οι συριακε ́ς αρχε ́ς υπο ́ τον
 ́ελεγχο της Επιτροπη ́ς. Αφου ́ στη συνε ́χεια προσδιορι ́στηκαν τα
 — παρα ́βαση των α ́ρθρων 19 και 24 του ΚΥΚ· λεπτομερη ́ χαρακτηριστικα ́ ενο ́ς συστη ́ματος ανταποκρινο ́μενου
 στις συνθη ́κες που επικρατου ́ν στη Συρι ́α, οι συριακε ́ς αρχε ́ς
 — παρα ́βαση των α ́ρθρων 6 και 13 της Ευρωπαϊκη ́ς Συμβα ́σεως προκη ́ρυξαν μειοδοτικο ́ διαγωνισμο ́ για την εγκατα ́σταση ενο ́ς
 για την Προα ́σπιση των ∆ικαιωμα ́των του Ανθρω ́που και των συστη ́ματος πληροφορικη ́ς OPS (Operation Planning System).
 Θεμελιωδω ́ν Ελευθεριω ́ν. Σ' αυτο ́ν τον μειοδοτικο ́ διαγωνισμο ́ υποβλη ́θηκαν δυ ́ο προσφορε ́ς,
 η μι ́α απο ́ τις οποι ́ες υποβλη ́θηκε απο ́ την ́δια
 ι την ενα ́γουσα και
 περιελα ́μβανε τιμε ́ς σημαντικα ́ χαμηλο ́τερες απο ́ την προσφορα ́
 του ανταγωνιστη ́. Τελικω ́ς επιλε ́χθηκε η προσφορα ́ της ενα ́γουσας.
 Η ενα ́γουσα συμπληρω ́νει ο ́μως ο ́τι, ́ενα μη ́να περι ́που μετα ́
 την υπογραφη ́ της συμβα ́σεως, της ανακοινω ́ θηκε, χωρι ́ς καμι ́α
 Αγωγη ́ της Systems-Europe S.A. κατα ́ της Επιτροπη ́ς των αιτιολογι ́α, ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν μπορου ́σε πλε ́ον να εγκρι ́νει τη
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 29 Μαρτι ́ου συ ́μβαση. Στην πραγματικο ́τητα, ́ελαβε γνω ́ση των φερομε ́νων
 2001 αιτιολογιω ́ν της Επιτροπη ́ς για πρω ́τη φορα ́ κατα ́ τη διαδικασι ́α
 ενω ́πιον του ∆ιαμεσολαβητη ́.
 (Υπο ́θεση Τ-75/01)
 Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των της η ενα ́γουσα εταιρι ́α υποστηρι ́ζει
 (2001/C 161/49) ο ́τι η παρα ́νομη συμπεριφορα ́ της Επιτροπη ́ς συνι ́σταται στην
 προκειμε ́νη περι ́πτωση σε δια ́φορες πρα ́ξεις, ενε ́ργειες η ́ παραλει ́-
 ψεις, που ́ελαβαν χω ́ρα το ́σο καθ' ο ́λη τη δια ́ρκεια της διαδικασι ́ας
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω συνα ́ψεως της εν λο ́γω συμβα ́σεως ο ́σο και μετα ́ υπογραφη ́ της εν
 λο ́γω συμβα ́σεως απο ́ τις συριακε ́ς αρχε ́ς.
 Η Systems-Europe S.A., με ́εδρα τις Βρυξε ́λλες, εκπροσωπου ́μενη
 απο ́ τους Bernard Jamoulle, Frédéric Louis και Αnne Vallery,
 δικηγο ́ρους, α ́σκησε στις 29 Μαρτι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδι-
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η ενα ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-349/99 (1)
 — να υποχρεω ́σει την Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα, εκπροσωπου ́μενη
 απο ́ την Επιτροπη ́, να της καταβα ́λει το ποσο ́ των
 921 750 ευρω ́· (2001/C 161/50)
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Με δια ́ταξη της 6ης Μαρτι ́ου 2001, o προ ́εδρος του πρω ́του
 Η ενα ́γουσα εταιρι ́α, η οποι ́α η ́ταν κατα ́ την εποχη ́ που ́ελαβαν τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 χω ́ρα τα πραγματικα ́ περιστατικα ́ μι ́α ανεξα ́ρτητη μεσαι ́α επιχει ́ρηση σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-349/99, Miroslav Miskovic
 βελγικου ́ δικαι ́ου, ειδικευμε ́νη στην παροχη ́ συμβουλω ́ν σε τεχνικα ́ κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 θε ́ματα, ιδι ́ως πληροφορικη ́ς, στον τομε ́α της ηλεκτρικη ́ς ενε ́ργειας,
 ζητει ́ να λα ́βει αποζημι ́ωση για τη ζημι ́α που υπε ́στη απο ́ τις κατα ́
 τους ισχυρισμου ́ς της παρα ́νομες πρα ́ξεις της Επιτροπη ́ς στο (1) EE C 79 της 18.3.2000.
 πλαι ́σιο ενο ́ς προγρα ́μματος οικονομικη ́ς ενισχυ ́σεως του εκσυγ-
 χρονισμου ́ της παραγωγη ́ς και της δια ́θεσης της ηλεκτρικη ́ς
 ενε ́ργειας στη Συρι ́α (προ ́γραμμα ΕSSP).


text:
8.2.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 31/3
 κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: J.-P. Jacqué και
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος Ε. Karlsson), με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως
 δικαστηρίου μεταξύ F. W. L. de Groot και Staatssecretaris van 2001/469/ΕΚ του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2001, για τη
 Financiën, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την σύναψη εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Κοινότητας της συμφωνίας
 ερμηνεία των άρθρων 48 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόποιν μεταξύ της Κυβερνήσεως των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής
 τροποποιήσεως, άρθρου 39 ΕΚ) και 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σχετικά με τον συντονισμό των
 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της προγραμμάτων επισημάνσεως της ενεργειακής αποδόσεως του
 ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της γραφειακού εξοπλισμού (ΕΕ L 172, σ. 1), το ∆ικαστήριο (πέμπτο
 Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 33), το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet (εισηγητή), πρόεδρο
 τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann και S. von
 τμήματος, C. W. A. Timmermans, D. A. O. Edward, P. Jann και Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας:
 Α. Rosas, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 12 ∆εκεμ-
 M.-F. Contet, διοικητική υπάλληλος, εξέδωσε στις 12 ∆εκεμβρίου βρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1) Ακυρώνεται η απόφαση 2001/469/ΕΚ του Συμβουλίου,
 1) To άρθρο 48 της Συνθήκης ΕK (νυν, κατόπιν τροποποιή- της 14ης Μαΐου 2001, για τη σύναψη εκ μέρους της
 σεως, άρθρο 39 ΕΚ) αντιτίθεται σε ρύθμιση όπως η επίμαχη Ευρωπαϊκής Κοινότητας συμφωνίας μεταξύ της Κυβερ-
 στην κύρια δίκη, ανεξαρτήτως του αν επαναλαμβάνεται σε νήσεως των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και της
 σύμβαση για την αποφυγή της διπλής φορολογίας, βάσει Ευρωπαϊκής Κοινότητας σχετικά με τον συντονισμό προ-
 της οποίας ρυθμίσεως ένας φορολογούμενος χάνει, για τον γραμμάτων επισημάνσεως της ενεργειακής αποδόσεως του
 υπολογισμό των φόρων του επί του εισοδήματος στο κράτος γραφειακού εξοπλισμού.
 κατοικίας, μέρος του απαλλασσομένου από τον φόρο ποσού
 του εισοδήματος αυτού και των προσωπικών φορολογικών 2) Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως καταδικάζεται στα
 του πλεονεκτημάτων, λόγω του ότι κατά το ίδιο έτος είχε δικαστικά έξοδα.
 εισοδήματα από αποδοχές σε άλλο κράτος μέλος τα οποία
 φορολογήθηκαν εκεί χωρίς να ληφθεί υπόψη η προσωπική
 και οικογενειακή του κατάσταση. (1 ) ΕΕ C 275 της 29.9.2001.
 2) To κοινοτικό δίκαιο ουδεμία συγκεκριμένη απαίτηση θέτει
 όσον αφορά τον τρόπο κατά τον οποίο το κράτος κατοικίας
 οφείλει να λάβει υπόψη την προσωπική και οικογενειακή
 κατάσταση ενός μισθωτού ο οποίος κατά τη διάρκεια ορισμέ-
 νου οικονομικού έτους είχε εισοδήματα στο κράτος αυτό και ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 σε άλλο κράτος μέλος, αρκεί οι προϋποθέσεις του συνυπολο-
 γισμού, από το κράτος κατοικίας, της καταστάσεως αυτής να της 10ης ∆εκεμβρίου 2002
 μην εισάγουν άμεσες ή έμμεσες διακρίσεις λόγω ιθαγενείας
 ούτε νααποτελούν εμπόδιο για την άσκηση μιας θεμελιώδους
 στην υπόθεση C-491/01 [αίτηση του Ηigh Court of Justice
 ελευθερίας που εγγυάται η Συνθήκη EK.
 (England & Wales), Queen’s Bench Division
 (Administrative Court) για την έκδοση προδικαστικής
 ( 1) ΕΕ C 372 της 23.12.2000.
 αποφάσεως]: The Queen κατά Secretary of State for Health,
 ex parte: British American Tobacco (Investments) Ltd και
 Ιmperial Tobacco Ltd, παρεμβαίνουσες: Japan Tobacco Inc.
 και JT International SA (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 («Οδηγία 2001/37/ΕΚ — Παρασκευή, παρουσίαση και
 (πέμπτο τμήμα) πώληση προϊόντων καπνού — Κύρος — Νομική βάση —
 της 12ης ∆εκεμβρίου 2002 Άρθρα 95 ΕΚ και 133 ΕΚ — Ερμηνεία — Εφαρμογή στα
 προϊόντα καπνού που συσκευάζονται στην Κοινότητα και
 στην υπόθεση C-281/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο- προορίζονται για εξαγωγή σε τρίτες χώρες»)
 τήτων κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1)
 (2003/C 31/06)
 («∆ιεθνείς συμφωνίες — Αρμοδιότητα της Κοινότητας —
 Νομική βάση — Άρθρα 133 ΕΚ και 175, παράγραφος 1, (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 ΕΚ — Συμφωνία Εnergy Star — Προγράμματα επισημάν-
 σεως της ενεργειακής αποδόσεως του γραφειακού υλικού»)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 (2003/C 31/05) στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Στην υπόθεση C-491/01, με αντικείμενο αίτηση του Ηigh Court
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο), προς το ∆ικαστήριο,
 κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο
 Στην υπόθεση C-281/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος
 (εκπρόσωποι: H. van Lier και B. Martenczuk) κατά Συμβουλίου δικαστηρίου μεταξύ The Queen και Secretary of State for Health,


text:
29.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 156/21
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 20η ́ς Μαρτι ́ου 2002
 της 17ης Απριλι ́ου 2002
 στην υπο ́θεση T-355/00, DaimlerChrysler AG κατα ́ Γρα-
 φει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς
 (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 στην υπο ́θεση Τ-325/00, Elke Sada κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) [Κοινοτικο ́ ση ́μα — Λεκτικο ́ συ ́μπλεγμα TELE AID —
 Απο ́λυτοι λο ́γοι απαραδε ́κτου — 'Αρθρο 7, παρα ́ γραφος 1,
 στοιχει ́α β' και γ', του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94]
 (Υπα ́ λληλοι — 'Εκτακτος υπα ́λληλος — Επι ́δομα ανεργι ́ας (2002/C 156/40)
 — 'Αρνηση χορηγη ́σεως)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (2002/C 156/39)
 Στην υπο ́θεση T-355/00, DaimlerChrysler AG, με ́εδρα τη
 Στουτγα ́ρδη (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον S. Völker,
 δικηγο ́ρο, κατα ́ Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτε-
 ρικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 (εκπρο ́σωποι: A. von Mühlendahl και D. Schennen), με αντικει ́-
 μενο προσφυγη ́ κατα ́ της αποφα ́σεως του τρι ́του τμη ́ματος
 προσφυγω ́ν του Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτε-
 ρικη ́ς αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της 12ης Σεπτεμ-
 βρι ́ου 2000 (υπο ́θεση R 142/2000-3), σχετικα ́ με την καταχω ́ριση
 του λεκτικου ́ συμπλε ́γματος TELE AID ως κοινοτικου ́ ση ́ματος,
 το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 Στην υπο ́θεση Τ-325/00, Elke Sada, πρω ́ην ́εκτακτη υπα ́λληλος R. M. Moura Ramos, Προ ́εδρο, V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́τητων, κα ́τοικος Besozzo και Α. W. H. Meij, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις
 (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Η.-J. Rüber, δικηγο ́ρο, με το ́πο 20 Μαρτι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: C. Berardis-Kayser και B. Wägenbaur), 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 που ει ́χε ως αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της του Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς
 Επιτροπη ́ς της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1999, με την οποι ́α το κοινοτικο ́ αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της 12ης Σεπτεμ-
 αυτο ́ ο ́ργανο αρνη ́θηκε τη χορη ́γηση επιδο ́ματος ανεργι ́ας στην βρι ́ου 2000 (υπο ́θεση R 142/2000-3), ́οσον αφορα ́ τις
 προσφευ ́γουσα δυνα ́μει του α ́ρθρου 28α του Καθεστω ́τος που ακο ́λουθες κατηγορι ́ες προϊο ́ντων και υπηρεσιω ́ ν:
 εφαρμο ́ζεται επι ́ του λοιπου ́ προσωπικου ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους — «ηλεκτρικε ́ς και ηλεκτρονικε ́ς συσκευε ́ς για τη μετα ́-
 Μιχαη ́λ Βηλαρα ́, Προ ́εδρο, και V. Tiili και P. Mengozzi, δικαστε ́ς, δοση φωνη ́ς ́η δεδομε ́νων· σταθερε ́ς και κινητε ́ς
 γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις συσκευε ́ς εκπομπη ́ς, μετα ́δοσης, προω ́ θησης και
 17 Απριλι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: λη ́ψης· εξοπλισμο ́ς για την επεξεργασι ́α πληροφοριω ́ν
 και τα εξαρτη ́ματα ́ του· συσκευε ́ς πλοη ́γησης», της
 κλα ́σεως 9·
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. — «διαχει ́ριση δικτυ ́ου τηλεπικοινωνιω ́ ν», της
 κλα ́σεως 38·
 — «συλλογη ́, καταγραφη ́, επεξεργασι ́α και ́εκδοση πλη-
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα. ροφοριω ́ ν», της κλα ́σεως 42.
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 3) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικα ́ της δικαστικα ́ ́εξοδα και
 ( 1) ΕΕ C 372 της 23.12.00. το ́ημισυ των εξο ́δων του καθου ́, το οποι ́ο θα φε ́ρει το
 ́ετερο ́ημισυ των δικαστικω ́ ν του εξο ́δων.
 (1) ΕΕ C 28 της 27.1.01.


text:
 2.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 197/6
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 30 Απριλίου 2008 — Glaxo Wellcome GmbH & Co. κατά Finanzamt München II
 (Υπόθεση C-182/08)
 (2008/C 197/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα και αναιρεσίβλητη: Glaxo Wellcome GmbH & Co.
 Αναιρεσείον και αναιρεσίβλητο: Finanzamt München II
 Προδικαστικά ερώτημα
 Αντιβαίνει στο άρθρο 52 EΟΚ (νυν άρθρο 43 EΚ) ή στο άρθρο 73Β EΟΚ (νυν άρθρο 56 EΚ) ρύθμιση κράτους μέλους κατά την οποία, στο πλαίσιο εθνικού συστήματος καταλογισμού του φόρου εισοδήματος εταιριών, η μείωση της αξίας των εταιρικών μεριδίων λόγω διανομής κερδών δεν επηρεάζει τη βάση υπολογισμού του φόρου, στην περίπτωση που υποκείμενος στον φόρο ο οποίος έχει δικαίωμα συμψηφισμού του φόρου εταιριών αγοράζει από μη έχοντα το ως άνω δικαίωμα συμψηφισμού μερίδια σε κεφαλαιουχική εταιρία υπέχουσα γενική φορολογική υποχρέωση, ενώ στην περίπτωση αγοράς μεριδίων από έχοντα το δικαίωμα συμψηφισμού μια τέτοια μείωση της αξίας των εταιρικών μεριδίων μειώνει τη βάση υπολογισμού του φόρου που οφείλει να καταβάλει ο αγοραστής;


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/53
 Αγωγή της 10ης Οκτωβρίου 2008 — Επιτροπή κατά Acentro Turismo
 (Υπόθεση T-460/08)
 (2008/C 313/94)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Aresu και A. Caeiros)
 Εναγομένη: Acentro Turismo SpA (Mιλάνο, Ιταλία)
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η Επιτροπή ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να καταδικάσει την εταιρία Acentro Turismo SpA στην καταβολή ως κεφαλαίου ποσού 13 497,46 ευρώ
 —
 να καταδικάσει την ίδια εταιρία στην καταβολή του ποσού των 2 278,55 ευρώ ως τόκων υπερημερίας από την ημερομηνία καταθέσεως της παρούσας αγωγής, καθώς και στην καταβολή τόκων υπερημερίας από την ημερομηνία της καταθέσεως της παρούσας αγωγής και μέχρι την ημερομηνία πραγματικής καταβολής του κεφαλαίου, υπολογιζόμενων μεταγενέστερα βάσει του επιτοκίου που προβλέπει η ιταλική νομοθεσία
 —
 να καταδικάσει την ανωτέρω εταιρία στην καταβολή τόκων υπερημερίας επί των ανωτέρω τόκων υπερημερίας που καθίστανται απαιτητοί από την κατάθεση της παρούσας αγωγής, υπολογιζομένων μεταγενέστερα βάσει της ημερομηνίας πληρωμής των πρώτων καθώς και του επιτοκίου που προβλέπει η ιταλική νομοθεσία
 —
 να καταδικάσει την ανωτέρω εταιρία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση αγωγή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπώντας την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενεργείας (Ευρατόμ), ζητεί από το Πρωτοδικείο να καταδικάσει την εταιρία ιταλικού δικαίου Acentro Turismo SpA στην καταβολή του ποσού των 13 497,46 ευρώ, προσαυξημένου με τους τόκους υπερημερίας, οι οποίοι οφείλονται σύμφωνα με τις εκτελεστικές διατάξεις της συμβάσεως παροχής υπηρεσιών αριθ. 349-90-04 TL ISP I, η οποία συνήφθη το 1990 και έχει ως αντικείμενο την ανάθεση στην ως άνω εταιρία καθηκόντων πρακτορείου ταξιδίων εντός της Ispra.
 Η Επιτροπή υποστηρίζει συναφώς ότι η εταιρία Acentro δεν εξόφλησε δύο τιμολόγια τα οποία εξέδωσε η ίδια η Επιτροπή βάσει του άρθρου 8 της επίδικης συμβάσεως και ότι η εν λόγω πίστωση προέκυπτε επαρκώς από το περιεχόμενο της ανωτέρω συμβάσεως, οπότε επρόκειτο για πίστωση βεβαία, χρηματική και απαιτητή.


text:
 28.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/47
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Ιουλίου 2017 — NTS Energie- und Transportsysteme κατά EUIPO — Schütz (X-Windwerk)
 (Υπόθεση T-649/14) (1)
 ((Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Ορισμός νέου εκπροσώπου - Αδράνεια της προσφεύγουσας - Κατάργηση της δίκης))
 (2017/C 283/73)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: NTS Energie- und Transportsysteme GmbH (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: S. Mach και W. Plewinski, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: M. Fischer)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Schütz GmbH & Co. KGaA (Selters, Γερμανία) (εκπρόσωποι: D. Oerter και E. Tuchscherer, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 23ης Μαΐου 2014 (υπόθεση R 978/2013-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Schütz και NTS Energie- und Transportsysteme.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη επί της υπό κρίση προσφυγής.
 2)
 Καταδικάζει την NTS Energie- und Transportsysteme GmbH στα δικαστικά έξοδά της καθώς και στα έξοδα του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) και της Schütz GmbH & Co. KGaA.
 (1) EE C 395 της 10.11.2014.


text:
 3.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/46
 Προσφυγή της 26ης Απριλίου 2010 — Scuola Elementare Maria Montessori κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-193/10)
 2010/C 179/80
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Scuola Elementare Maria Montessori Srl (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωπος: A. Nucara, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής η οποία περιέχεται στο έγγραφο της 15ης Φεβρουαρίου 2010 και με την οποία η καθής απέρριψε τις καταγγελίες της προσφεύγουσας,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακύρωσης και κύρια επιχειρήματα
 Αντικείμενο της προσφυγής είναι η απόφαση που περιέχεται, κατά την προσφεύγουσα, στο έγγραφο της 15ης Φεβρουαρίου 2010 και με την οποία η καθής απέρριψε την καταγγελία της προσφεύγουσας.
 Η εν λόγω καταγγελία αφορά όχι μόνο την απαλλαγή από τον δημοτικό φόρο επί των ακινήτων, που αποτελεί το αντικείμενο την υπόθεσης T-192/10, Pietro Ferracci κατά Επιτροπής, αλλά και τη μερική απαλλαγή (της τάξης του 50 %) από τον φόρο εισοδήματος νομικών προσώπων που προβλέπει η ιταλική φορολογική νομοθεσία.
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση T-192/10.


text:
 26.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 202/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 27ης Απριλίου 2017 — Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Chemicals GmbH, Akzo Nobel Chemicals BV κατά Akcros Chemicals Ltd, Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-516/15 P) (1)
 ([Αίτηση αναιρέσεως - Συμπράξεις - Ευρωπαϊκές αγορές σταθεροποιητών κασσιτέρου και σταθεροποιητών θερμότητας ESBO/εστέρων - Καθορισμός των τιμών, κατανομή των αγορών και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών - Καταλογισμός στη μητρική εταιρία της παραβατικής συμπεριφοράς των θυγατρικών - Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 - Άρθρο 25, παράγραφος 1 - Παραγραφή η οποία ισχύει για την επιβολή κυρώσεων στις θυγατρικές - Επιπτώσεις επί της νομικής καταστάσεως της μητρικής εταιρίας])
 (2017/C 202/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Chemicals GmbH, Akzo Nobel Chemicals BV (εκπρόσωποι: C. Swaak και R. Wesseling, advocaten)
 Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Akcros Chemicals Ltd, Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Bottka και P. Rossi)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Akzo Nobel NV, την Akzo Nobel Chemicals GmbH και την Akzo Nobel Chemicals BV στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 406 της 7.12.2015.


text:
 19.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Σεπτεμβρίου 2015 — Toshiba κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-104/13) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Παγκόσμια αγορά καθοδικών σωλήνων για τηλεοράσεις και οθόνες ηλεκτρονικών υπολογιστών - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές σε θέματα τιμών, κατανομής των αγορών, ικανοτήτων και παραγωγής - Απόδειξη της συμμετοχής στη σύμπραξη - Ενιαία και διαρκής παράβαση - Καταλογισμός της παραβάσεως - Κοινός έλεγχος - Πρόστιμα - Πλήρης δικαιοδοσία))
 (2015/C 346/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Toshiba Corp. (Τόκυο, Ιαπωνία) (εκπρόσωποι: J. MacLennan, solicitor, J. Jourdan, A. Schulz και P. Berghe, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Biolan, V. Bottka και M. Kellerbauer)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2012) 8839 τελικό της Επιτροπής, της 5ης Δεκεμβρίου 2012, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/39.437 — Σωλήνες για οθόνες τηλεοράσεων και ηλεκτρονικών υπολογιστών), καθόσον αφορά την προσφεύγουσα, καθώς και, επικουρικώς, αίτημα άρσεως ή μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει εν μέρει το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο d, της αποφάσεως C(2012) 8839 τελικό της Επιτροπής, της 5ης Δεκεμβρίου 2012, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/39.437 — Σωλήνες για οθόνες τηλεοράσεων και ηλεκτρονικών υπολογιστών), καθόσον διαπιστώνει ότι η Toshiba Corp. μετείχε σε παγκόσμια σύμπραξη στην αγορά των καθοδικών σωλήνων για έγχρωμες τηλεοράσεις, από τις 16 Μαΐου 2000 έως τις 31 Μαρτίου 2003.
 2)
 Ακυρώνει το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο g, της αποφάσεως αυτής, καθόσον επιβάλλει πρόστιμο 28 048 000 ευρώ στην Toshiba λόγω της άμεσης συμμετοχής της σε παγκόσμια σύμπραξη στην αγορά των καθοδικών σωλήνων για έγχρωμες τηλεοράσεις.
 3)
 Το ποσό του επιβληθέντος στην Toshiba προστίμου στο άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο h, της επίμαχης αποφάσεως, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με την Panasonic Corp. και την MT Picture Display Co. Ltd, καθορίζεται σε 82 826 000 ευρώ.
 4)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 5)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 114 της 20.4.2013.


text:
 9.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/23
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Αυγούστου 2010 — Grúas Abril Asistencia κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-386/09) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Ανταγωνισμός - Απόρριψη καταγγελίας - Πράξη κατά της οποίας δεν μπορούν να προσφύγουν ιδιώτες - Απαράδεκτο)
 2010/C 274/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Grúas Abril Asistencia, SL (Αλικάντε, Ισπανία) (εκπρόσωπος: R.L. García García, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre και F. Castilla Contreras)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή με αίτημα την ακύρωση του από 7 Αυγούστου 2009 εγγράφου της Επιτροπής με το οποίο γνωστοποιείται στην προσφεύγουσα ότι από τα πραγματικά περιστατικά για τα οποία υπέβαλε καταγγελία ενώπιον της Επιτροπής δεν προκύπτει παράβαση των άρθρων 81 ΕΚ, 82 ΕΚ και 86 ΕΚ και ότι κατά συνέπεια δεν θα δοθεί συνέχεια στην καταγγελία της.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Grúas Abril Asistencia, SL στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 282 της 21.11.2009.


text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/36
 Προσφυγή της Πορτογαλικής Δημοκρατίας κατά Επιτροπής, που ασκήθηκε στις 11 Ιουλίου 2006
 (Υπόθεση T-183/06)
 (2006/C 212/64)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Πορτογαλική Δημοκρατία (Λισσαβώνα, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: L. Fernandes, πληρεξούσιος, C. Botelho Moniz, advogado, και E. Maia Cadete, advogado)
 Καθής: Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2006/334/ΕΚ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 28ης Απριλίου 2006, για την απόρριψη του αιτήματος κοινοτικής χρηματοδότησης ορισμένων δαπανών τις οποίες πραγματοποίησαν τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, καθ' ο μέρος εφαρμόζει στην Πορτογαλία χρηματοδοτική διόρθωση κατά 100 % στον τομέα του λιναριού, ύψους 3.135.348,71 ευρώ·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η υπό κρίση στρέφεται κατ' αποφάσεως της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 28ης Απριλίου 2006, για την απόρριψη του αιτήματος κοινοτικής χρηματοδότησης ορισμένων δαπανών τις οποίες πραγματοποίησαν τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, καθ' ο μέρος εφαρμόζει στην Πορτογαλία χρηματοδοτική διόρθωση κατά 100 % στον τομέα του λιναριού, ύψους 3.135.348,71 ευρώ, στο πλαίσιο του καθεστώτος που δημιουργήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1164/89 της Επιτροπής, της 28ης Απριλίου 1989, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής σχετικά με την ενίσχυση για το κλωστικό λινάρι και την κάνναβη (1).
 (1) ΕΕ L 121, της 29.4.1989, σ. 4