text:
C 387/24 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων 20 . 12. 97
 πραγματοποιηθείσας ήδη απο καιρό επενδύσεως. — να καταδικασει την καθής-εναγομένη στο σύνολο των
 Συναφώς, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι δεν πραγματοποί δικαστικών εξόδων.
 ησε χωριστή πώληση των εγκαταστάσεων και του εξο
 πλισμού αλλά προέβη στην εκχώρηση ολόκληρης της επι
 χειρήσεως αποτελούμενης από την αλιευτική περιοχή, με Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 προφανή διατήρηση της λειτουργικότητας της ίδιας της
 επιχειρήσεως, Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται με
 αυτά που προβλήθηκαν στο πλαίσιο των υποθέσεων Τ-186/
 97, Τ-187/97, T- 1 90/97, Τ-191/97, Τ-192/97, Τ-210/97, Τ-211 /97,
 — παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου και παρά
 βαση των άρθρων 38 και 44 του κανονισμού (ΕΟΚ) Τ-216/97, Τ-217/97 και Τ-218/97 (>).
 αριθ . 4028/86. H προσφεύγουσα παρατηρεί συναφώς ότι,
 αν ληφθεί υπόψη η ακρίβεια με την οποία o κανονισμός (') ΕΕ C 318 της 18. 10. 1997, σσ. 17-25 .
 αυτός καθορίζει τις προϋποθέσεις κινήσεως της διαδικα
 σίας αναστολής/καταργήσεως/μειώσεως των χρηματοδο
 τικών συνδρομών, φαίνεται δύσκολο να υποστηριχθεί ότι
 η έννοια της «σημαντικής αλλαγής του προγράμματος»
 στοιχειοθετείται με την απλή αλλαγή της κυριότητας της
 επιχειρήσεως.
 Προσφυγή-αγωγή της Wilson Holland BV κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 24 Οκτω
 0 ) Κανονισμος (ΕΟΚ) αριθ. 4253 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμ βρίου 1997
 βρίου 1988, για τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ. 2052/88 όσον αφορά το συντονισμό των παρεμβάσεων των (Υπόθεση Τ-280/97)
 διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους, καθώς και με τις
 παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των (97/C 387/45)
 λοιπών υφιστάμενων χρηματοδοτικών οργάνων (ΕΕ L 374 της
 31 . 12 . 1988, σ. 1 ).
 (Γλωσσά διαδικασίας: η αγγλική)
 (2) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 4028/86 του Συμβουλίου , της 18ης
 Δεκεμβρίου 1986, σχετικά με κοινοτικές δράσεις για τη βελτίωση
 και την προσαρμογή των διαρθρώσεων του τομέα της αλιείας και H Wilson Holland BV, εκπροσωπούμενη από την Catherine
 της υδατοκαλλιέργειας (ΕΕ L 376 της 31 . 12. 1986, σ. 7).
 Grisart, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμ
 βούργο τον δικηγόρο Stef Oostvogels, 13, rue Aldringen,
 άσκησε, στις 24 Οκτωβρίου 1997 , ενώπιον του Πρωτοδικείου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατα της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Προσφυγή-αγωγή της DFDS Transport BV κατα Επιτροπής H προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 24 Οκτω
 βρίου 1997
 (Υπόθεση Τ-279/97) — να ακυρώσει, βάσει του άρθρου 173 της Συνθήκης της
 Ρώμης, την υπό στοιχεία C(97) 1636 def./2, REM 26/96
 (97/C 387/44) απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 της 5ης Ιουνίου 1997 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην
 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων),
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 — να αναγνωρίσει ότι η προσφεύγουσα-ενάγουσα δικαιού
 H DFDS Transport BV, εκπροσωπούμενη απο την Catherine ται να ασκήσει αργότερα αγωγή αποζημιώσεως κατά της
 Grisart, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμ καθής-εναγομένης,
 βούργο τον δικηγόρο Stef Oostvogels, 13, rue Aldringen ,
 άσκησε, στις 24 Οκτωβρίου 1997, ενώπιον του Πρωτοδικείου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της — να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στο σύνολο των
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. δικαστικών εξόδων.
 H προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 — να ακυρώσει, βάσει του άρθρου 173 της Συνθήκης της Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται με
 Ρώμης, την υπό στοιχεία C(97) 1636 def./l, REM 26/96 αυτά που προβλήθηκαν στο πλαίσιο των υποθέσεων Τ-186/
 απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 97, Τ-187/97 , Τ-190/97, Τ-191/97, Τ-192/97, Τ-210/97, Τ-211 /97,
 της 5ης Ιουνίου 1997 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην Τ-216/97, Τ-217/97 , Τ-218/97 (') και Τ-279/97 (2).
 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων),
 (') ΕΕ C 318 της 18. 10. 1997, σσ. 17-25.
 (2) Βλέπε σ. 24 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
 — να αναγνωρίσει ότι η προσφεύγουσα-ενάγουσα δικαιού
 ται να ασκήσει αργότερα αγωγή αποζημιώσεως κατά της
 καθής-εναγομένης,


text:
C 251/16 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 18.10.2003
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Οι λόγοι ακυρώσεως και τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας
 είναι αντίστοιχα προς εκείνα που προβάλλονται την υπόθεση
 Τ-278/03 (Van Mannekus κατά Συμβουλίου).
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες, δικαιούχοι πλειόνων σημάτων και
 εταιρικών επωνυμιών στα οποία εμφανίζεται ως ουσιώδης όρος το
 λέξημα Galileo, ισχυρίζονται ότι η χρησιμοποίηση από την
 Επιτροπή του ιδίου όρου ως επωνυμία του κοινοτικού σχεδίου (1) ΕΕ L 143, σ. 5.
 του σχετικού με το ευρωπαϊκό σύστημα πλοηγήσεως μέσω
 δορυφόρου παραβιάζει τα δικαιώματά τους επί των σημάτων τους.
 Η προσφυγή στηρίζεται στο άρθρο 288 της Συνθήκης ΕΚ. Οι
 προσφεύγουσες-ενάγουσες προβάλλουν κίνδυνο συγχύσεως, λόγω
 της ομοιότητας μεταξύ των επιδίκων σημάτων, καθώς και μεταξύ
 των προϊόντων και υπηρεσιών που παρέχουν και του αντικειμένου Προσφυγή της Ξανθίππης Λιάκουρα κατά του Συμβουλίου
 του κοινοτικού σχεδίου. Προβάλλουν επίσης την άδικη και αμελή της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 5 Αυγούστου
 συμπεριφορά της Επιτροπής ως προς τα δικαιώματά τους, καθώς 2003
 και την παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.
 (Υπόθεση Τ-281/03)
 (2003/C 251/31)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Η Ξανθίππη Λιάκουρα, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη
 Προσφυγή της Van Mannekus & Co. B.V. κατά του
 από τον Jean A. Martin, δικηγόρο, άσκησε στις 5 Αυγούστου
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις
 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 8 Αυγούστου 2003
 προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 (Υπόθεση Τ-280/03)
 (2003/C 251/30) Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 — να ακυρώσει την από 5 Μαΐου 2003 απόφαση του
 Συμβουλίου καθόσον αρνείται:
 Η Van Mannekus & Co. B.V., Schiedam (Κάτω Χώρες) άσκησε,
 στις 8 Αυγούστου 2003, προσφυγή κατά του Συμβουλίου της
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων. Η προσφεύγουσα εκπροσωπείται από τον Η. Bleier, 1) να καταργήσει στην οριστική έκθεση για την περίοδο
 Rechtsanwalt. από 1.7.1999 έως 30.06.2001 την ακόλουθη μνεία η
 οποία εμφανίζεται στις γενικού χαρακτήρος εκτιμήσεις:
 «την παροτρύνω να αναλάβει εκ νέου τα καθήκοντα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: συντονισμού-διανομής των εργασιών στους
 δακτυλογράφους και τους γραμματείς, καθήκοντα τα
 οποία άσκησε αποτελεσματικά κατά το παρελθόν»·
 — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 986/2003 του
 Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2003, για τροποποίηση των
 μέτρων αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό
 (ΕΚ) 360/2000 στις εισαγωγές πυρωμένης αδρανούς 2) να αναφέρει στην ίδια έκθεση «την ικανότητα να αλλάζει
 μαγνησίας (φρυγμένης), καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας θέσεις και τομείς εργασίας».
 της Κίνας (1)·
 — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 — να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στην
 καταβολή του συνόλου των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με τον προσβαλλόμενο κανονισμό, το Συμβούλιο τροποποίησε, Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αρνήσεως της ΑΔΑ να
 κατόπιν μερικής ενδιάμεσης επανεξετάσεως, το είδος του δασμού καταργήσει και να αναφέρει αντιστοίχως δύο φράσεις στην
 αντιντάμπινγκ που εφαρμόζεται στις εισαγωγές πυρωμένης έκθεσή της βαθμολογίας για την περίοδο από 1.7.1999 έως
 αδρανούς μαγνησίας καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. 30.6.2001.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
Αριθ. C 77/8 ELJ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16 . 3 . 96
 2. Πρέπει οι ενδεχομένως απαιτούμενες ευνοϊκες για την National d'Assurance Maladie Invalidité και 2) Union natio
 υγεία ιδιότητες να προκύπτουν επίσης από την έλλειψη ή nale des mutualités libres, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί
 τη μικρή περιεκτικότητα των διαλαμβανομένων στο από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση
 παράρτημα I, μέρος I, αριθ . 1 , στοιχείο α), συστατικών προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 (π.χ. νερό πτωχό σε νάτριο);
 1 . Ανάγεται η επανεξέταση των δικαιωμάτων του θιγομένου
 3 . Πώς οριοθετούνται μεταξύ τους οι έννοιες «ευνοϊκές για αναπήρου εργαζομένου , στην περίπτωση κατά την οποία
 την υγεία ιδιότητες» στο μέρος I , αριθ . 2, του παράρτη η αρμόδια αρχή κράτους μέλους δεν τηρεί τις διατάξεις
 ματος I και «ορισμένα αποτελέσματα» στο μέρος I, αριθ . 1 , του άρθρου 51 του κανονισμού (ΕΟΚ ) αριθ . 1408/71 του
 στοιχείο α), ( βλέπε επίσης: μέρος II , αριθ . 1.4.1 του Συμβουλίου ('), περί της εφαρμογής τοτν συστημάτων
 παραρτήματος I); κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μι
 σθωτούς και στα μέλη της οικογενείας τους που διακινού
 ί 1 ) ΕΕ ειδ. έκδ. 13/009, σ. 132 . νται εντός της Κοινοτήτας, στην ημερομηνία ενάρξεως
 καταβολής της παροχής αναπηρίας ή στην περίοδο των
 δύο ετών που προηγήθηκαν της αιτήσεως εκδόσεως
 τροποποιητικής αποφάσεως που υπέβαλε o εργαζόμενος
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων αυτός, όπως ορίζει η εθνική νομοθεσία του κράτους
 κατά του Βασιλείου του Βελγίου που ασκήθηκε στις μέλους , ήτοι εν προκειμένου το άρθρο 106 του νόμου της
 19 Ιανουαρίου 1996 9ης Αυγούστου 1963 , περί θεσπίσεως και οργανώσεως
 (Υπόθεση C-18/96) συστήματος υποχρεωτικής ασφαλίσεως ασθενείας και
 αναπηρίας;
 (96/C 77/15 )
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε 2. Καθορίζεται η προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να
 νη από τους Hendrik van Lier και Jean-Francis Pasquier, με υποβληθεί η αίτηση χορηγήσεως συντάξεως αναπηρίας
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, διακινουμένου εργαζομένου από την εθνική νομοθεσία
 Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε στις 19 Ιανουαρίου 1996 κάθε κράτους μέλους;
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ί 1 ) ΕΕ 1971 , L 149 , σ. 2 .
 προσφυγή κατά του Βασιλείου του Βελγίου .
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το
 Δικαστήριο:·
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την
 υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη επειδή δεν έλαβε οποία υπέβαλε o Social Security Commissioner, με απόφαση
 εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις απαραίτητες νομοθε της 17ης Ιανουαρίου 1996, στην υπόθεση Kelvin Albert
 τικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου Snares κατά Adjudication Officer
 να συμμορφωθεί προς την οδηγία 91/338/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου της 18ης Ιουνίου 1991 ('), περί περιορισμού (Υπόθεση C-20/96)
 της κυκλοφορίας στην αγορά και της χρήσεως μερικών ( 96/C 77/ 17
 επικινδύνων ουσιών και παρασκευασμάτων,
 Με απόφαση της 17ης Ιανουαρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 — να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 22 Ιανουαρίου 1996, o
 έξοδα. Social Security Commissioner, στο πλαίσιο της διαφοράς που
 εκκρεμεί ενώπιον του μεταξύ Kelvin Albert Snares και
 Οι λόγοι και κύρια επιχειρήματα είναι όμοιοι με εκείνους της Adjudication Officer, υπέβαλε στο Δικαστήριο τα ακόλουθα
 υποθέσεως C-5/96 (2)· η προθεσμία που είχε τάξει η οδηγία προδικαστικά ερωτήματα:
 έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 1992 .
 0 ) ΕΕ αριθ. L 186 της 12 . 7. 1991 , σ. 59. 1 . Έχουν οι διατάξεις των άρθρων 4, παράγραφος 2α, και
 (2) Βλέπε σελίδα 7 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας. 10α, που προστέθηκαν στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ .
 1408/71 (') του Συμβουλίου , με ισχύ από 1ης Ιουνίου 1992,
 με τον κανονισμό (ΕΟΚ ) αριθ . 1247/92 (2) του Συμβου
 λίου , ως συνέπεια ότι δεν εμπίπτει πλέον στο πεδίο
 εφαρμογής του άρθρου 4, παράγραφος 1 , του κανονισμού
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που ( ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 παροχή η οποία, πριν από την 1η
 υπέβαλε το Tribunal du Travail de Nivelles με απόφαση της Ιουνίου 1992, θα είχε αναγνωριστεί, στην περίπτωση
 16ης Ιανουαρίου 1996 στην υπόθεση Vito Casano κατά 1) προσώπου το οποίο, λόγω προηγουμένης επαγγελματικής
 Institut National d'Assurance Maladie Invalidité και 2) Union
 nationale des mutualités libres
 απασχολήσεως υπαγόταν ή είχε στο παρελθόν υπαχθεί
 στη νομοθεσία του αρμοδίου κράτους μέλους, ως εμπί
 (Υπόθεση C-19/96) πτουσα στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 4, παράγρα
 96/C 77/16) φος 1 , οπότε ένα πρόσωπο το οποίο, μετά την 1η Ιουνίου
 1992, αποκτά δικαίωμα επί τέτοιας παροχής κατά τη
 Με απόφαση της 19ης Ιανουαρίου 1996, η οποία περιήλθε στη νομοθεσία ενός κράτους μέλους δεν μπορεί να επικαλε
 Γραμματεία του Δικαστήριου στις 22 Ιανουαρίου 1996, το στεί τις διατάξεις του άρθρου 10, παράγραφος 1 , του
 Tribunal du Travail de Nivelles, στο πλαίσιο της διαφοράς κανονισμού (ΕΟΚ ) αριθ . 1408/71 προκειμένου να αμφι
 μεταξύ , αφενός, Vito Casano και, αφετέρου , 1 ) Institut σβητήσει την κατάργηση του δικαιώματος του όταν αυτή


text:
 16.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 336/25
 Αγωγή της 4ης Σεπτεμβρίού 2013 — Syrian Lebanese Commercial Bank κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-477/13)
 2013/C 336/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Syrian Lebanese Commercial Bank (Βηρυττός, Λίβανος) (εκπρόσωποι: P. Vanderveeren, L. Defalque και T. Bontinck, δικηγόροι)
 Εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της ενάγουσας:
 Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει την εξωσυμβατική ευθύνη που υπέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση λόγω των αποφάσεων για την εγγραφή και τη διατήρηση της επωνυμίας της ενάγουσας στο παράρτημα ΙΙ του κανονισμού 36/2012/UE του Συμβουλίου,
 —
 κατά συνέπεια, να καθορίσει εύλογη και πλήρη αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη η ενάγουσα λόγω της παράνομης συμπεριφοράς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ύψους σαράντα ενός εκατομμυρίων εβδομήντα τεσσάρων χιλιάδων εννιακοσίων σαράντα ευρώ (41 074 940 ευρώ), πλέον τόκων αποζημιώσεως και τόκων υπερημερίας με το επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, για τις κύριες χρηματοδοτικές εργασίες, προσαυξημένο κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες, και να επιδικάσει προσωρινή αποζημίωση ενός εκατομμυρίου ευρώ, προσδιοριζόμενο ανάλογα με τις δαπάνες και τις επενδύσεις στις οποίες πρέπει να προβεί η ενάγουσα προς αποκατάσταση της εικόνας της και της φήμης της,
 —
 επικουρικώς, εφόσον κριθεί ότι η ζημία πρέπει να εκτιμηθεί εκ νέου, να διατάξει πραγματογνωμοσύνη, σύμφωνα με το άρθρο 65, στοιχείο δ', το άρθρο 66, παράγραφος 1, και το άρθρο 70 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αγωγής της η ενάγουσα προβάλλει — σχετικά με την παράνομη συμπεριφορά που προσάπτει στο Συμβούλιο τόσο ως προς τη λήψη των μέτρων δεσμεύσεως κεφαλαίων όσο και ως προς τη διατήρησή τους σε ισχύ από τον Ιανουάριου του 2012, τέσσερις ισχυρισμούς που αντλούνται από:
 —
 πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, η οποία συνίσταται στην εμπλοκή της ενάγουσας στη χρηματοδότηση του συριακού καθεστώτος,
 —
 έλλειψη επαρκούς και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας των μέτρων που έλαβε το Συμβούλιο σε βάρος της ενάγουσας,
 —
 προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη και του δικαιώματος σε αποτελεσματική ένδικη προστασία,
 —
 ελαττώματα κατά την εξέταση που διενήργησε το Συμβούλιο, τα οποία συνεπάγονται έλλειψη νομιμότητας των ληφθέντων μέτρων.
 Η ενάγουσα προβάλλει ότι τα μέτρα δεσμεύσεως κεφαλαίων που έλαβε το Συμβούλιο αποτελούν τη βέβαιη αιτία των υλικών και μη ζημιών που υπέστη η ενάγουσα.
 Από υλικής απόψεως, η ενάγουσα υποστηρίζει ότι υπέστη πολύ σοβαρές ζημίες, σε λειτουργικό και τεχνολογικό επίπεδο, λόγω, μεταξύ άλλων, της διακοπής των επιχειρηματικών σχέσεων με πολλές ευρωπαϊκές και αραβικές τράπεζες, την πολύ μεγάλη και απότομη μείωση του κύκλου εργασιών της και των κερδών της και την απώλεια πολλών τραπεζικών στοιχείων του ενεργητικού μετά το 2012. Επιπλέον, ο προηγούμενος προμηθευτής της τραπεζικού λογισμικού έπαυσε κάθε συναλλαγή με αυτή.
 Από μη υλικής απόψεως, η ενάγουσα ζητεί χρηματική ικανοποίηση για τη βλάβη που υπέστη η εικόνα της, λόγω των παράνομων μέτρων δεσμεύσεως κεφαλαίων που έλαβε το Συμβούλιο εναντίον της.


text:
 8.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/14
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Spetsializiran nakazatelen sad (Βουλγαρία) στις 18 Νοεμβρίου 2015 — Ποινική διαδικασία κατά Kolev κ.λπ.
 (Υπόθεση C-612/15)
 (2016/C 048/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Spetsializiran nakazatelen sad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Kolev κ.λπ.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Συνάδει με την υποχρέωση των κρατών μελών να προβλέπουν την αποτελεσματική δίωξη αδικημάτων που τελούνται από τελωνειακούς υπαλλήλους ένας εθνικός νόμος κατά τον οποίο ποινική διαδικασία που κινήθηκε κατά τελωνειακών υπαλλήλων, κατηγορούμενων για τη συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση με σκοπό την τέλεση πράξεων διαφθοράς κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας τους (δωροδοκία για την μη διενέργεια τελωνειακού ελέγχου) καθώς και για συγκεκριμένες πράξεις δωροδοκίας και [αποδοχής προϊόντων εγκλήματος υπό τη μορφή της] αποκρύψεως χρημάτων προερχόμενων από δωροδοκία, παύει χωρίς να έχουν εξεταστεί οι κατηγορίες κατ’ ουσίαν από το δικαστήριο, αν συντρέχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) έχουν παρέλθει δύο έτη από την απαγγελία της κατηγορίας, β) ο κατηγορούμενος έχει υποβάλει αίτηση για περάτωση της προδικασίας, γ) το δικαστήριο έχει τάξει στον εισαγγελέα τρίμηνη προθεσμία για την περάτωση της προδικασίας, δ) ο εισαγγελέας «παρέβη ουσιώδεις τύπους» εντός της εν λόγω προθεσμίας (ειδικότερα, δεν δημοσιοποίησε ορθώς μια συμπληρωματική κατηγορία, δεν επέτρεψε την πρόσβαση στον φάκελο της έρευνας, ενώ και το κατηγορητήριο περιείχε αντιφάσεις), ε) το δικαστήριο έθεσε νέα προθεσμία στον εισαγγελέα προκειμένου να άρει τις εν λόγω «παραβάσεις ουσιωδών τύπων», [στ)] ο εισαγγελέας δεν ήρε τις εν λόγω «παραβάσεις ουσιωδών τύπων» εντός της ταχθείσας προθεσμίας –η τέλεση των εν λόγω παραβάσεων εντός της αρχικής τριμηνιαίας προθεσμίας και η μη άρση τους εντός της τελευταίας μηνιαίας προθεσμίας οφείλονται σε λόγους που αφορούν τόσο την εισαγγελία (μη εξάλειψη των αντιφάσεων του κατηγορητηρίου, παράλειψη της διενέργειας πράξεων κατά το μεγαλύτερο διάστημα των προθεσμιών) όσο και την υπεράσπιση (παράβαση της υποχρεώσεως συνεργασίας κατά τη δημοσιοποίηση της κατηγορίας και την παροχή προσβάσεως στα έγγραφα της έρευνας λόγω νοσηλείας των κατηγορουμένων και προβαλλόμενων ανειλημμένων επαγγελματικών υποχρεώσεων των συνηγόρων, [ζ)] γεννάται δικαίωμα των κατηγορουμένων για παύση της διώξεως λόγω της μη άρσεως των «παραβάσεων ουσιωδών τύπων» εντός της ταχθείσας προς τούτο προθεσμίας;
 2.
 Σε περίπτωση που δοθεί αρνητική απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα, ποιο τμήμα της προπαρατεθείσας νομικής ρυθμίσεως οφείλει να μην εφαρμόσει το εθνικό δικαστήριο προκειμένου να διασφαλίσει την αποτελεσματική εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης: το 2.1., ήτοι την παύση της διώξεως μετά την παρέλευση της προθεσμίας του ενός μηνός, ή το 2.2., ήτοι τον χαρακτηρισμό των ανωτέρω ελαττωμάτων ως «παραβάσεων ουσιωδών τύπων», ή το 2.3., ήτοι την προστασία του δικαιώματος που γεννάται σύμφωνα με τα αναφερόμενα ανωτέρω στο στοιχείο [(η)] –υπό την προϋπόθεση ότι υφίσταται δυνατότητα αποτελεσματικής θεραπείας της εν λόγω παραβάσεως στο πλαίσιο της διαδικασίας;
 2.1.
 Πρέπει η απόφαση για τη μη εφαρμογή εθνικής νομοθετικής διατάξεως προβλέπουσας την παύση της διώξεως να τελεί υπό τον όρο ότι
 A)
 τάσσεται στον εισαγγελέα πρόσθετη προθεσμία για την άρση της «παραβάσεως ουσιωδών τύπων», η οποία πρέπει να είναι ίση με το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο εισαγγελέας δεν ήταν αντικειμενικά σε θέση να προβεί στην άρση αυτή λόγω των κωλυμάτων που οφείλονταν στην υπεράσπιση;
 B)
 το δικαστήριο θα διαπιστώσει στην περίπτωση Α) ότι τα εν λόγω κωλύματα προέκυψαν συνεπεία «καταχρήσεως δικαιώματος»;
 Γ)
 σε περίπτωση που δοθεί αρνητική απάντηση στο ερώτημα υπό στοιχείο A), το δικαστήριο διαπιστώσει ότι το εθνικό δίκαιο παρέχει επαρκείς εγγυήσεις για την ολοκλήρωση της προδικασίας εντός εύλογης προθεσμίας;
 2.2.
 Συνάδει με το δίκαιο της Ένωσης η απόφαση για την μη εφαρμογή του προβλεπόμενου από το εθνικό δίκαιο χαρακτηρισμού των ως άνω ελαττωμάτων ως «παράβαση ουσιωδών τύπων», και ειδικότερα:
 A)
 Εξασφαλίζεται επαρκώς το δικαίωμα της υπερασπίσεως να λάβει λεπτομερή στοιχεία για την ποινική κατηγορία σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 2012/13/ΕΕ [του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2012, σχετικά με το δικαίωμα ενημερώσεως στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών],
 -1)
 αν τα εν λόγω στοιχεία παρασχέθηκαν μετά την πραγματική διαβίβαση του κατηγορητηρίου στο δικαστήριο, όμως πριν από τον δικαστικό έλεγχο αυτού, καθώς και αν είχαν παρασχεθεί στην υπεράσπιση πλήρη στοιχεία σχετικά με τα ουσιώδη σημεία της ποινικής κατηγορίας νωρίτερα, όταν το κατηγορητήριο δεν είχε διαβιβασθεί ακόμη στο δικαστήριο (αφορά τον κατηγορούμενο Hristov);
 -2)
 σε περίπτωση που δοθεί καταφατική απάντηση στο ερώτημα 2.2.A)-1) –αν τα εν λόγω στοιχεία παρασχεθούν μετά την πραγματική διαβίβαση του κατηγορητηρίου στο δικαστήριο, αλλά πριν από τον έλεγχο του κατηγορητηρίου από αυτό, ορισμένα όμως στοιχεία σχετικά με τα ουσιώδη σημεία της ποινικής κατηγορίας έχουν ήδη παρασχεθεί στην υπεράσπιση ενώ το κατηγορητήριο δεν είχε ακόμη διαβιβασθεί στο δικαστήριο ένεκα κωλυμάτων τα οποία αφορούν την υπεράσπιση (αφορά τους κατηγορούμενους Kolev και Kostadinov);
 -3)
 αν τα εν λόγω στοιχεία περιέχουν αντιφάσεις σχετικά με τον συγκεκριμένο τρόπο εκδηλώσεως της προτάσεως για χρηματισμό (σε ένα σημείο δηλώνεται ότι τα χρήματα της δωροδοκίας ζήτησε ρητά άλλος κατηγορούμενος, ενώ ο κατηγορούμενος Hristov έδειξε με μορφασμό του προσώπου του δυσαρέσκεια όταν ο υποκείμενος σε τελωνειακό έλεγχο προσέφερε πολύ μικρό ποσό· σε άλλο πάλι σημείο αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος Hristov απαίτησε ρητά και συγκεκριμένα χρήματα ως δωροδοκία);
 B)
 Εξασφαλίζεται επαρκώς στην κύρια δίκη το δικαίωμα της υπερασπίσεως για πρόσβαση στα στοιχεία «το αργότερο έως την υποβολή των στοιχείων της κατηγορίας στην κρίση του δικαστηρίου», αν η υπεράσπιση είχε πρόσβαση στο ουσιαστικό μέρος του υλικού της δικογραφίας σε προηγούμενο χρονικό σημείο και, μολονότι της παρασχέθηκε η δυνατότητα προσβάσεως στο υλικό, αυτή δεν έκανε χρήση της δυνατότητας αυτής λόγω διάφορων κωλυμάτων (ασθένεια, επαγγελματικές υποχρεώσεις) και επικαλούμενη διάταξη του εθνικού δικαίου κατά την οποία έπρεπε να κληθεί προ τουλάχιστον τριών ημερών προκειμένου να λάβει γνώση του υλικού της δικογραφίας; Πρέπει να της δοθεί δεύτερη ευκαιρία προς τούτο αφότου παύσουν να υφίστανται τα κωλύματα, με προθεσμία κλητεύσεως τουλάχιστον τριών ημερών; Πρέπει να εξεταστεί αν τα εν λόγω κωλύματα συνέτρεχαν αντικειμενικά ή αποτελούσαν κατάχρηση δικαιώματος;
 Γ)
 Έχει η προβλεπόμενη στο άρθρο 6, παράγραφος 3, απαίτηση [«το αργότερο με τη διαβίβαση του κατηγορητηρίου στο δικαστήριο»] την ίδια σημασία με την απαίτηση «το αργότερο έως την υποβολή των στοιχείων της κατηγορίας στην κρίση του δικαστηρίου» κατά το άρθρο 7, παράγραφος 3, της οδηγίας 2012/13/ΕΕ; Ποιο είναι το νόημα της εν λόγω απαιτήσεως –πριν από την πραγματική διαβίβαση του κατηγορητηρίου στο δικαστήριο ή το αργότερο κατά τη διαβίβαση στο δικαστήριο ή, άλλως, μετά τη διαβίβαση στο δικαστήριο, όμως προτού το δικαστήριο προβεί σε ενέργειες για την εξέταση του κατηγορητηρίου;
 Δ)
 Έχει η απαίτηση για παροχή των σχετικών με την κατηγορία στοιχείων στην υπεράσπιση και για πρόσβαση στο υλικό της δικογραφίας κατά τρόπο που να διασφαλίζει την «αποτελεσματική άσκηση των δικαιωμάτων υπερασπίσεως του κατηγορουμένου» και τον «δίκαιο χαρακτήρα της διαδικασίας» κατά τα άρθρα 6, παράγραφος 1, και 7, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας 2012/13/ΕΕ, την ίδια έννοια σε αμφότερες τις διατάξεις; Τηρείται η απαίτηση αυτή
 -1)
 αν τα λεπτομερή στοιχεία για την ποινική κατηγορία παρασχεθούν στην υπεράσπιση μετά τη διαβίβαση του κατηγορητηρίου στο δικαστήριο, αλλά προτού το δικαστήριο προβεί σε ενέργειες σχετικά με την εξέτασή τους επί της ουσίας, και χορηγηθεί στην υπεράσπιση επαρκής χρόνος προετοιμασίας; Σε προηγούμενο χρονικό σημείο είχε παρασχεθεί μέρος των στοιχείων για την ποινική κατηγορία, όχι όμως το σύνολο αυτών.
 -2)
 αν η υπεράσπιση αποκτήσει πρόσβαση σε όλα τα στοιχεία μετά τη διαβίβαση του κατηγορητηρίου στο δικαστήριο, αλλά πριν από τη διενέργεια πράξεων για την κατ’ ουσίαν εξέταση του κατηγορητηρίου, και παρασχεθεί στην υπεράσπιση επαρκής χρόνος προετοιμασίας; Η υπεράσπιση είχε αποκτήσει πρόσβαση σε ένα μεγάλο μέρος του υλικού της δικογραφίας σε προηγούμενο χρονικό σημείο.
 -3)
 αν το δικαστήριο λάβει μέτρα προκειμένου να εγγυηθεί στην υπεράσπιση ότι όλες οι δηλώσεις στις οποίες η τελευταία θα προβεί αφού θα έχει λάβει γνώση του αναλυτικού κατηγορητηρίου και όλου του υλικού της δικογραφίας θα έχουν το ίδιο αποτέλεσμα που θα είχαν και στην περίπτωση που οι δηλώσεις αυτές είχαν γίνει ενώπιον του εισαγγελέα πριν από τη διαβίβαση του κατηγορητηρίου στο δικαστήριο;
 E)
 Εξασφαλίζονται ο «δίκαιος χαρακτήρας της διαδικασίας» κατά το άρθρο 6, παράγραφοι 1 και 4 και η «αποτελεσματική άσκηση των δικαιωμάτων υπερασπίσεως του κατηγορουμένου» κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2012/13/ΕΕ, αν το δικαστήριο αποφασίσει να κινήσει δίκη για μια τελική κατηγορία η οποία περιέχει αντιφάσεις σχετικά με το πώς εκφράστηκε η απαίτηση δώρου, στη συνέχεια όμως δώσει στον εισαγγελέα την ευκαιρία να άρει τις εν λόγω αντιφάσεις και στους ενδιαφερόμενους τη δυνατότητα να ασκήσουν πλήρως τα δικαιώματα τα οποία θα είχαν αν το διαβιβασθέν κατηγορητήριο δεν περιείχε αντιφάσεις;
 ΣΤ)
 Εξασφαλίζεται επαρκώς το δικαίωμα προσβάσεως σε δικηγόρο, όπως προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2013/48/ΕΕ [του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2013, σχετικά με το δικαίωμα προσβάσεως σε δικηγόρο στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας και διαδικασίας εκτελέσεως του ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως, καθώς και σχετικά με το δικαίωμα ενημερώσεως τρίτου προσώπου σε περίπτωση στερήσεως της ελευθερίας του και με το δικαίωμα επικοινωνίας με τρίτα πρόσωπα και με προξενικές αρχές κατά τη διάρκεια της στερήσεως της ελευθερίας], αν κατά τη διάρκεια της προδικασίας δοθεί στον δικηγόρο η δυνατότητα να εμφανιστεί για να ενημερωθεί σχετικά με την προσωρινή κατηγορία και να λάβει πλήρη γνώση όλου του υλικού της διαδικασίας, πλην όμως ο δικηγόρος δεν εμφανισθεί λόγω ανειλημμένων επαγγελματικών υποχρεώσεων και επικαλούμενος διάταξη του εθνικού δικαίου κατά την οποία έπρεπε να κληθεί προ τουλάχιστον τριών ημερών; Πρέπει να χορηγηθεί νέα προθεσμία τουλάχιστον τριών ημερών από το χρονικό σημείο κατά το οποίο παύουν να υφίστανται οι εν λόγω υποχρεώσεις; Πρέπει να εξεταστεί αν η [μη] εμφάνιση ήταν δικαιολογημένη ή πρόκειται για κατάχρηση δικαιώματος;
 Ζ)
 Επηρεάζει η προσβολή του κατοχυρωμένου στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2013/48/ΕΕ δικαιώματος προσβάσεως σε δικηγόρο κατά την προδικασία την «πρακτική και αποτελεσματική άσκηση των δικαιωμάτων υπεράσπισης», αν μετά τη διαβίβαση του κατηγορητηρίου στο δικαστήριο το δικαστήριο παράσχει στον δικηγόρο πλήρη πρόσβαση στο τελικό και λεπτομερές κατηγορητήριο και σε όλο το υλικό της διαδικασίας και στη συνέχεια λάβει μέτρα για να εγγυηθεί στον δικηγόρο ότι όλες οι δηλώσεις που θα γίνουν από αυτόν αφού λάβει γνώση του λεπτομερούς κατηγορητηρίου και όλου του υλικού της διαδικασίας θα έχουν τα ίδια αποτελέσματα που θα είχαν αν είχαν γίνει ενώπιον του εισαγγελέα προ της διαβιβάσεως του κατηγορητηρίου στο δικαστήριο;
 2.3.
 Συνάδει με το δίκαιο της Ένωσης το δικαίωμα για παύση της διώξεως που γεννάται υπέρ του κατηγορουμένου (υπό τις προπαρατεθείσες περιστάσεις) καίτοι υφίσταται δυνατότητα πλήρους θεραπείας της μη αρθείσης από τον εισαγγελέα «παραβάσεως ουσιωδών τύπων» με μέτρα που θα λάβει το δικαστήριο στο πλαίσιο της δίκης, έτσι ώστε ο κατηγορούμενος να περιέρχεται στην ίδια νομική θέση στην οποία θα βρισκόταν αν η εν λόγω παράβαση είχε αρθεί εγκαίρως;
 3.
 Επιτρέπεται η εφαρμογή ευνοϊκότερων εθνικών διατάξεων σχετικά με το δικαίωμα εκδικάσεως της υποθέσεως εντός εύλογης προθεσμίας, το δικαίωμα ενημερώσεως και το δικαίωμα προσβάσεως σε δικηγόρο, αν η εφαρμογή αυτή οδηγεί, σε συνδυασμό με άλλες περιστάσεις (τη διαδικασία που περιγράφεται στο σημείο 1), στην παύση της διώξεως;
 4.
 Έχει το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2013/48/ΕΕ την έννοια ότι παρέχει στο εθνικό δικαστήριο τη δυνατότητα να αποκλείσει από τη δίκη έναν δικηγόρο ο οποίος εκπροσωπεί δύο από τους κατηγορούμενους, εκ των οποίων ο ένας έχει καταθέσει σχετικά με γεγονότα τα οποία επηρεάζουν τα συμφέροντα του άλλου χωρίς ο άλλος να έχει προβεί σε κατάθεση;
 Σε περίπτωση που δοθεί καταφατική απάντηση στο ερώτημα αυτό, θεωρείται ότι το δικαστήριο εξασφαλίζει το δικαίωμα προσβάσεως σε δικηγόρο κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας, αν, έχοντας ήδη επιτρέψει σε έναν δικηγόρο, ο οποίος εκπροσωπούσε συγχρόνως δύο κατηγορούμενους με αντικρουόμενα συμφέροντα, να συμμετάσχει στη δίκη, στη συνέχεια διορίσει νέους δικηγόρους, έναν για κάθε κατηγορούμενο;


text:
 7.6.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 17ης Απριλίου 2008 — Ferrero Deutschland GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) και Cornu SA Fontain
 (Υπόθεση C-108/07 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Κίνδυνος συγχύσεως - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος FERRO - Ανακοπή ασκηθείσα από τον δικαιούχο του προγενέστερου εθνικού λεκτικού σήματος FERRERO - Απόδειξη του έντονα διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος)
 (2008/C 142/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ferrero Deutschland GmbH (εκπρόσωπος: M. Schaeffer, Rechtsanwalt)
 Αντίδικοι κατ' αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: A. Rassat), Cornu SA Fontain
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 15ης Δεκεμβρίου 2006, Ferrero Deutschland κατά ΓΕΕΑ και Cornu (Τ-310/04), η οποία εκδόθηκε επί προσφυγής ασκηθείσας κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 17ης Μαρτίου 2004 (υπόθεση R 540/2002-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Ferrero OHG mbH και της Cornu SA Fontain — Ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993 (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1) — Κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ δύο σημάτων — Μέσος βαθμός ομοιότητας μεταξύ των σημάτων — Μικρός βαθμός ομοιότητας μεταξύ των προϊόντων — Διακριτικός χαρακτήρας του προγενέστερου σήματος
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 15ης Δεκεμβρίου 2006, T-310/04, Ferrero Deutschland κατά ΓΕΕΑ — Cornu (FERRO).
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), της 17ης Μαρτίου 2004 (υπόθεση R 540/2002-4).
 3)
 Καταδικάζει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) και την Cornu SA Fontain στα δικαστικά έξοδα της κατ' αναίρεση διαδικασίας.
 4)
 Η Ferrero Deutschland GmbH φέρει τα δικαστικά έξοδά της όσον αφορά την ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία, πλην των σχετικών με την παρέμβαση της Cornu SA Fontain.
 5)
 Το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) φέρει τα δικαστικά έξοδά του όσον αφορά την ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία, πλην των σχετικών με την παρέμβαση της Cornu SA Fontain.
 6)
 Η Cornu SA Fontain φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και τα σχετικά με την παρέμβασή της έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Ferrero Deutschland GmbH και το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 (1) ΕΕ C 129 της 9.6.2007.


text:
 1.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/34
 Προσφυγή της 31ης Μαΐου 2016 — Atlas Copco Airpower και Atlas Copco κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-278/16)
 (2016/C 279/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Atlas Copco Airpower (Αμβέρσα, Βέλγιο) και Atlas Copco AB (Nacka, Σουηδία) (εκπρόσωποι: A. von Bonin, A. Haelterman και O. Brouwer, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 11ης Ιανουαρίου 2016 σχετικά με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που συνίσταται στην απαλλαγή των πλεοναζόντων κερδών SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN)·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά τον προσδιορισμό του φερόμενου ως μέτρου κρατικών ενισχύσεων και τον χαρακτηρισμό αυτού ως καθεστώτος ενισχύσεων κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο δ', του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και του άρθρου 107 ΣΛΕΕ.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται πλάνη περί το δίκαιο και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, διότι κρίθηκε ότι το σύστημα ρυθμίσεως πλεοναζόντων κερδών αποτελεί μέτρο κρατικών ενισχύσεων.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά τον προσδιορισμό των ληπτών της εικαζόμενης κρατικής ενισχύσεως, ανακολουθία κατά την αντιμετώπιση των πολυεθνικών ομίλων ως ληπτών της ενισχύσεως, παραβίαση της αρχής της νομιμότητας και παράβαση του άρθρου 16, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της χρηστής διοικήσεως.


text:
 24.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/39
 Προσφυγή της 25ης Σεπτεμβρίου 2007 — Καλούδης κατά ΓΕΕΑ — Fédération Française de Tennis (Roland Garros SPORTSWEAR)
 (Υπόθεση T-380/07)
 (2007/C 283/70)
 Γλώσσα καταθέσεως της προσφυγής: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Δημήτριος Καλούδης (Δασιά-Κέρκυρα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Γ. Καλούδης, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Fédération Française de Tennis (Παρίσι, Γαλλία)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Ιουλίου 2007·
 —
 να δεχθεί την αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος Roland Garros SPORTSWEAR υπ' αριθ. 3114477 για την κλάση 25·
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Ο προσφεύγων
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «Roland Garros SPORTSWEAR» για προϊόντα της κλάσεως 25 — αίτηση υπ' αριθ. 3114477
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Fédération Française de Tennis
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Εθνικό σήμα «Roland Garros» για προϊόντα των κλάσεων 3, 16, 18, 22, 25, 28, 32, 41 και 42
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δεκτή η ανακοπή για το σύνολο των αμφισβητουμένων προϊόντων
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Η προσφυγή θεωρείται ως μηδέποτε ασκηθείσα λόγω εκπρόθεσμης καταβολής των τελών προσφυγής


text:
 20.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 284/4
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 30ής Σεπτεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-319/03 (αίτηση του tribunal administratif de Paris για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Serge Briheche κατά Ministre de l'Intérieur, Ministre de l'Éducation nationale και Ministre de la Justice (1)
 («Κοινωνική πολιτική - Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών - Άρθρο 141, παράγραφος 4, ΕΚ - Οδηγία 76/207/ΕΟΚ - Προϋποθέσεις προσβάσεως στις δημόσιες θέσεις - Διατάξεις που παρέχουν μόνο στις χήρες που δεν συνήψαν νέο γάμο το ευεργέτημα της μη εφαρμογής των ορίων ηλικίας για την πρόσβαση σε τέτοιες θέσεις»)
 (2004/C 284/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-319/03, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το tribunal administratif de Paris (Γαλλία), με απόφαση της 3ης Ιουλίου 2003, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 24 Ιουλίου 2003, στο πλαίσιο της δίκης Serge Briheche κατά Ministre de l'Intérieur, Ministre de l'Éducation nationale και Ministre de la Justice, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, R. Schintgen, F. Macken (εισηγήτρια) και N. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Τα άρθρα 3, παράγραφος 1, και 2, παράγραφος 4, της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας, έχουν την έννοια ότι απαγορεύουν εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στο πλαίσιο της κύριας δίκης, η οποία προβλέπει ότι δεν ισχύουν τα όρια ηλικίας για την πρόσβαση στις δημόσιες σχέσεις μόνον όσον αφορά τις χήρες οι οποίες δεν έχουν συνάψει νέο γάμο και είναι υποχρεωμένες να εργάζονται, εξαιρουμένων των χήρων οι οποίοι δεν έχουν συνάψει νέο γάμο και τελούν στην ίδια κατάσταση.
 (1) ΕΕ C 226 της 20.9.2003.


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/21
 Απόφαση του Πρωτοδικείου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2005 — Thommes κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση Τ-195/03) (1)
 («Έκτακτοι υπάλληλοι - Αποζημίωση εγκαταστάσεως - Αλλαγή του τόπου διορισμού - Άρνηση αναγνωρίσεως της εγκαταστάσεως της οικογένειας - Επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων»)
 (2005/C 281/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Gustav Thommes (Wezembeek-Oppem, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: M. Tejes και V. Wiot, avocats)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: J. Curall, επικουρούμενος από τον B. Wägenbaur, avocat)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή για την ακύρωση των αποφάσεων της Επιτροπής περί αναζητήσεως μέρους της αποζημιώσεως εγκαταστάσεως που καταβλήθηκε στον προσφεύγοντα στο πλαίσιο αλλαγής του τόπου διορισμού του και περί αρνήσεως να του χορηγηθεί αποζημίωση εγκαταστάσεως στο πλαίσιο νέας αλλαγής του τόπου διορισμού.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 200 της 23.8.2003


text:
28. 6. 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 199/25
 δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ Προσφυγή της C. A. S. Succhi di Frutta SpA κατα Ευρωπαϊ
 βούργο τα γραφεία της Fiduciaire Myson Sari, 30, rue de κής Επιτροπής, που ασκήθηκε στις 9 Απριλίου 1997
 Cessange, κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (εκπρόσωποι: (Υπόθεση Τ-106/97)
 Manfred Peter και Norbert Lorenz), με την οποία ζητήθηκε η
 ακύρωση των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (97/C 199/70)
 περί χαρακτηρισμού των απουσιών του προσφεύγοντος από
 την υπηρεσία του κατά τους μήνες Μάρτιο έως Οκτώβριο του (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 1995 ως αδικαιολογήτων, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα),
 συγκείμενο από του B. Vesterdorf, Πρόεδρο, C. P. Briët και H εταιρεία C. A. S. Succhi di Frutta SpA , εκπροσωπούμενη
 A. Potocki, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις από τον Alberto Miele , δικηγόρο Πάδοβας, τους Antonio
 26 Μαρτίου 1997 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: Tizzano και Gian Michele Roberti, δικηγόρους Νεαπόλεως ,
 και τον Carlo Scarpa, δικηγόρο Βενετίας, με αντίκλητο στις
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. Βρυξέλλες το δικηγόρο A. Tizzano, Place du Grand Sablon 36,
 άσκησε στις 9 Απριλίου 1997, ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά Ευρωπαϊκής
 2 . Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα. Επιτροπής.
 (') ΕΕ αριθ . C 269 της 14. 9 . 1996. H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(96) 1916, της
 22ας Ιουλίου 1996, για την προμήθεια χυμών φρούτων και
 μαρμελάδας στους πληθυσμούς της Αρμενίας και του
 Αζερμπαϊτζάν,
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 της 2ας Μαΐου 1997
 στην υπόθεση Τ-136/96, Automobiles Peugeot SA κατα Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( ! )
 (Ανταγωνισμός — Προσφυγή ακυρώσεως — Ένσταση H προσφεύγουσα έχει ασκήσει και την προσφυγή στην
 απαραδέκτου) υπόθεση Τ-191 /96 ('), με την οποία βάλλει κατά της εκ των
 (911C 199/69) υστέρων τροποποιήσεως ενός από τα ουσιώδη στοιχεία της
 προκηρύξεως διαγωνισμού για την προμήθεια χυμών φρού
 των και μαρμελάδας στους πληθυσμούς της Αρμενίας και του
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Αζερμπαϊτζάν. Διευκρινίζεται πάντως ότι, ενώ η βαλλόμενη
 στην υπόθεση Τ-191/96 τροποποίηση συνίστατο στη δυνατό
 Στην υπόθεση Τ-136/96, Automobiles Peugeot SA, με εδρα το τητα αποσύρσεως από τα αποθέματα παρεμβάσεως και
 Παρίσι, εκπροσωπούμενη από τον Xavier de Roux, δικηγόρο άλλων νωπών προϊόντων, πέραν των προβλεπομένων στην
 Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο προκήρυξη , και συγκεκριμένα ροδάκινων, η επίμαχη εν
 Jacques Loesch, 8 , rue Zithe , κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ προκειμένω τροποποίηση , την οποία επέφερε η προσβαλλό
 κών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Giuliano Marenco και Guy μενη απόφαση , επεκτείνει αυτή τη δυνατότητα υποκαταστά
 Charrier), που είχε ως αντικείμενο την ακύρωση αποφάσεως σεως και στα νεκταρίνια.
 της Επιτροπής, της 19ης Ιουλίου 1996, με την οποία απορ
 ρίφθηκαν, κατά τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας, τα Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα συμπίπτουν
 αιτήματα της προσφεύγουσας να θεωρηθούν ορισμένες πλη με τους προβληθέντες στην υπόθεση Τ-191 /96.
 ροφορίες που χορήγησε στην Επιτροπή στο πλαίσιο του
 άρθρου 11 του κανονισμού αριθ . 17 του Συμβουλίου , της 6ης C ) ΕΕ αριθ . C 94 της 22. 3 . 1997, σ. 5 .
 Φεβρουαρίου 1962 , πρώτος κανονισμός εφαρμογής των
 άρθροτν 85 και 86 της συνθήκης (2) ως καλυπτόμενες από το
 επιχειρηματικό απόρρητο, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα)
 συγκείμενο από τον C. W. Bellamy, Πρόεδρο, και τον A.
 Καλογερόπουλο και την P. Lindh, δικαστές, γραμματέας: H.
 Jung, εξέδωσε στις 2 Μαΐου 1997 διάταξη με το ακόλουθο Προσφυγή της Molkerei GroBbraunshain GmbH και της
 διατακτικό :
 Bene Nahrungsmittel GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 11 Απριλίου 1997
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. (Υπόθεση Τ-109/97)
 (97/C 199/71 )
 2. Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (!) ΕΕ αριθ . C 318 της 26. 10. 1996 .
 ( 2 ) ΕΕ ειδ . έκδ . 08/001 , σ. 25 .
 Στις 11 Απριλίου 1997, οι GroBbraunshain GmbH, με έδρα το
 Harta bei Altenburg/Thüringen ( Ομοσπονδιακή Δημοκρατία
 της Γερμανίας), και η Bene Nahrungsmittel , με έδρα το
 ---pagebreak--- Αριθ. C 199/26 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28 . 6. 97
 Lumpzig bei Altenburg/Thüringen (Ομοσπονδιακή Δημο σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ομοσπονδιακής Δημοκρα
 κρατία της Γερμανίας), εκπροσωπούμενες από τον Dr. τίας της Γερμανίας, στον κατάλογο των ονομασιών, οι οποίες
 Michael Loschelder, δικηγόρο Κολωνίας, με αντίκλητο στο σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2081 /
 Λουξεμβούργο το δικηγόρο Marc Loesch, του δικηγορικού 92 του Συμβουλίου (2) είναι προστατευόμενες ονομασίες
 γραφείου Loesch & Wolter, 11 , Rue Goethe , άσκησαν , προελεύσεως. H ρύθμιση αυτή οδηγεί στο να μπορούν να
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, χρησιμοποιούν για τα προϊόντα τους την προπαρατεθείσα
 προσφυγή κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. ονομασία και επιχειρήσεις οι οποίες δεν είναι εγκατεστημένες
 στην περιοχή Altenburg, με συνέπεια οι προσφεύγουσες να
 Οι προσφεύγουσες ζητούν: υφίστανται διαρκώς ζημία και να κινδυνεύει η ύπαρξή τους.
 Με την από ουσιαστική και διαδικαστική άποψη πλημμελή
 — την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 123/97 της επιλογή της απλοποιημένης διαδικασίας κατά το άρθρο 17
 Επιτροπής, της 23ης Ιανουαρίου 1997, που συμπληρώνει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92, αφαιρέθηκε κατά
 το παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ . 1107/96 σχετι τρόπο απαράδεκτο από τις προσφεύγουσες η αξίωσή τους
 κά με την καταχώρηση των γεωγραφικών ενδείξεων και για εξασφάλιση της νομίμου ακροάσεώς τους.
 των ονομασιών προέλευσης στο πλαίσιο της διαδικασίας
 που προβλέπεται στο άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΟΚ ) Εξάλλου , κατά τρόπο απαράδεκτο οι προσφεύγουσες υφί
 αριθ . 2081 /92 ('), καθόσον στο σημείο A του παραρτήμα στανται δυσμενή μεταχείριση , διότι στη προκειμένη περίπτω
 τος. το προϊόν Altenburger Ziegenkäse (ΠΟΠ) στην ση υπάρχει μη δικαιολογημένη ίση μεταχείριση διαφορετικών
 ανακοίνωση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερ πραγματικών καταστάσεων και αυτό επιπλέον συνεπάγεται
 μανίας , της 26ης Ιανουαρίου 1994, με τα συμπληρωματικά ασυμβίβαστη με το άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο α)
 στοιχεία" της 7ης Αυγούστου 1996 για την εξειδίκευση σημείο i ) της οδηγίας 79/1 1 2/ΕΟΚ του Συμβουλίου (y) πλάνη
 σύμφωνα με το σημείο 5 στοιχείο γ) θεωρείται ότι των καταναλωτών .
 καλύπτει γεωγραφική περιοχή η οποία περιλαμβάνει
 επίσης τις περιοχές Géra, Zeitz, Geithain, Grimma , Κατά τα λοιπά, δεν έχει σημασία αν η ονομασία «Altenburger
 Wurzen , Borna και την πόλη Géra καθώς και, σύμφωνα με Ziegenkäse» κατέστη όσον αφορά τον ανταγωνισμό «κοινή
 τη νέα διάρθρωση και χωρίς να τις αναφέρει ονομαστικά , λόγω χρήσεως», διότι η ονομασία αυτή δεν καταχωρήθηκε
 στα οικεία ομόσπονδα κρατίδια Thuringen, Sachsen και σύμφωνα με το νόμο περί σημάτων της πρώην Λαϊκής
 Sachsen-Anhalt, επίσης τις περιοχές Greiz και Muldental Δημοκρατίας της Γερμανίας. O κανονισμός (ΕΟΚ)
 kreis, τμήματα της περιοχής Leipzig και του Burgen αριθ . 2081 /92 προστατεύει ωστόσο μόνο γεωγραφικές ονομα
 landkreis καθώς και την πόλη Géra, σίες προελεύσεως και ενδείξεις , όχι όμως σήματα ή ονομασίες
 ειδών .
 επικουρικώς
 την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 123/97 της Τέλος, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι o κανονισμός
 Επιτροπής, της 23ης Ιανουαρίου 1997, που συμπληρώνει (ΕΚ) αριθ . 123/97 εκδόθηκε κατά κατάχρηση διακριτικής
 το παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/96 σχετι ευχερείας, διότι η Επιτροπή , υιοθετώντας απλώς την ανακοί
 κά με την καταχώρηση των γεωγραφικών ενδείξεων και νωση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, έχει
 των ονομασιών προέλευσης στο πλαίσιο της διαδικασίας υιοθετήσει την ξένη προς τα πράγματα άποψη να επιτραπεί
 που προβλέπεται στο άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΟΚ ) σε ξένη προς την περιοχή επιχείρηση η χρήση της ονομασίας.
 αριθ . 2081/92, καθόσον στο σημείο A του παραρτήματος, Επομένως, η απόφαση είναι επίσης νομικώς πλημμελής, διότι
 το προϊόν Altenburger Ziegenkäse ( ΠΟΠ) παρατίθεται, η Επιτροπή προδήλως δεν έκανε καμία χρήση της προβλε
 με την επιφύλαξη ότι, μέχρι την τροποποίηση του κατα πομένης στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2081 /92
 λόγου κατόπιν αιτήσεως της Ομοσπονδιακής Δημοκρατί διακριτικής ευχερείας .
 ας της Γερμανίας για τροποποίηση της εξειδικεύσεως
 λόγω νέας οριοθετήσεως της γεωγραφικής περιοχής, η (') ΕΕ αριθ . L 22 της 24. 1 . 1997.
 περιγραφή της γεωγραφικής περιοχής, η οποία προκύπτει 2 ) ΕΕ αριθ . L 208 της 24 . 7 . 1992 , σ. 1 .
 0 ΕΕ ειδ . έκδ. 03/024. σ. 33 .
 από την ανακοίνωση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας
 της Γερμανίας της 26ης Ιανουαρίου 1994 με τα συμπλη
 ριοματικά στοιχεία της 7ης Αυγούστου 1996 αναφορικά με
 τις περιοχές Altenburg και Schmôlln και της ευρύτερης
 περιοχής Altenburg, καθώς και η περιγραφή του προϊό
 ντος εξακολουθούν κατά τα λοιπά να ισχύουν, Προσφυγή της Kneissl Dachstein Sportartikel Aktienge
 sellschaft κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 — την καταδίκη της καθής , σύμφωνα με το άρθρο 87 που ασκήθηκε στις 14 Απριλίου 1997
 παράγραφος 2 του κανονισμού διαδικασίας, στο δικαστι
 κά έξοδα. (Υπόθεση Τ-110/97)
 (97/C 199/72)
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 H GroBbraunshain GmbH είναι η μόνη επιχείρηση στην (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 περιοχή Altenburg, η οποία παράγει βιομηχανικά «Al
 tenburger Ziegenkäse». H Bene Nahrungsmittel GmbH κατέ Στις 14 Απριλίου 1997 , η Kneissl Dachstein Sportartikel
 χει όλες τις μετοχές της GroBbraunshain GmbH. Aktiengesellschaft, Molln (Αυστρία), εκπροσωπούμενη από
 τον Georg Diwok , του δικηγορικού γραφείου Kerres &
 Με την παρούσα προσφυγή , οι προσφεύγουσες στρέφονται Diwok , Stubenring 18, Βιέννη , άσκησε ενώπιον του Πρωτο
 κατά του συνδυασμού της ονομασίας «Altenburger Ziegen δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά Επι
 käse » με μια εξαιρετικά ευρεία γεωγραφική περιοχή , τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 27.9.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 4 Ιουλίου 2008 — CoNISMa (Consorzio Nazionale Interuniversitario per le Scienze del Mare) κατά Regione Marche
 (Υπόθεση C-305/08)
 (2008/C 247/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: CoNISMa (Consorzio Nazionale Interuniversitario per le Scienze del Mare)
 Καθής: Regione Marche
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει οι διατάξεις της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (1) περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν τη συμμετοχή σε διαγωνισμό για την ανάθεση της παροχής υπηρεσιών, όπως η γεωφυσική αποτύπωση και δειγματοληψία, κοινοπραξίας συσταθείσας αποκλειστικά από ιταλικά πανεπιστήμια και κρατικές αρχές και έχουσας τη μορφή που περιγράφεται στο σημείο 8;
 2)
 Προσκρούουν στην οδηγία 2004/18/ΕΚ οι εθνικές διατάξεις του άρθρου 3, παράγραφοι 22 και 19, και του άρθρου 34 του κώδικα περί δημοσίων συμβάσεων που θεσπίστηκε με το ν.δ. 163/2006 —σύμφωνα με τις οποίες, αντιστοίχως, «ο όρος “οικονομικός φορέας” περιλαμβάνει τον εργολήπτη, τον προμηθευτή και τον παρέχοντα υπηρεσίες ή τον όμιλο ή κοινοπραξία των προσώπων αυτών», ενώ «οι όροι “εργολήπτης”, “προμηθευτής” και “παρέχων υπηρεσίες” καλύπτουν τα φυσικά και τα νομικά πρόσωπα, καθώς και τους οργανισμούς χωρίς νομική προσωπικότητα, συμπεριλαμβανομένων των ευρωπαϊκών ομίλων οικονομικού σκοπού (ΕΟΟΣ) που έχουν συσταθεί σύμφωνα με το νομοθετικό διάταγμα 240 της 23ης Ιουλίου 1991, οι οποίοι “προσφέρουν” αντιστοίχως την εκτέλεση εργασιών ή έργων, την προμήθεια προϊόντων ή την παροχή υπηρεσιών στην αγορά»— να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι επιτρέπουν τη συμμετοχή μόνο σε όσους ασκούν επαγγελματικώς τις εν λόγω δραστηριότητες, αποκλειομένων των οργανισμών των οποίων ο κύριος σκοπός είναι μη κερδοσκοπικός, για παράδειγμα η έρευνα;
 (1) ΕΕ L 134, σ. 114.


text:
Αριθ. C 294/2 ΓEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 5 . 10. 96
 φών, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 88/182/ΕΟΚ, H προσφεύγουσα ζητεί απο το Δικαστήριο να ακυρώσει την
 δεν εφαρμόζεται ως προς εθνική ρύθμιση περί υποχρεώ απόφαση 96/311/ΕΚ της Επιτροπής, της 10ης Απριλίου 1996,
 σεως των καταστημάτων να παραμένουν κλειστά, όπως η κατά το μέρος που δεν καταλόγισε στο ΕΓΤΠΕ (Ευρωπαϊκό
 επίδικη στην υπόθεση της κύριας δίκης ρύθμιση. Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων) το
 συνολικό ποσό των 108 850 076 808 ιταλικών λιρών κατά την
 (') ΕΕ αριθ . C 312 της 18 . 11 . 1993 , εκκαθάριση των λογαρισμών που υπέβαλε η Ιταλική Δημο
 ΕΕ αριθ . C 76 της 12 . 3 . 1994. κρατία για το οικονομικό έτος 1992.
 ΕΕ αριθ . C 392 της 31 . 12 . 1994.
 Λογοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ — Δημόσια αποθεματοποίηση βοείου κρέατος ειδική έρευ
 (τρίτο τμήμα)
 να κατά την οποία διαπιστώθηκαν: α) η ανεπάρκεια των
 ελέγχων, και β) η απόκτηση μη αποδεκτών εμπορευμά
 της 11ης Ιουλίου 1996 των- δαπάνες: 54 927 174 194 ιταλικές λίρες.
 στην υπόθεση C-397/95 P: Δημήτριος Κούσιος κατα Επι
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') Αμφισβητείται η μείωση προς 10% κατ' αποκοπήν και
 (Αίτηση αναιρέσεως — Υπάλληλος — Ισχύς τον δεδικασμέ μάλιστα τονίζεται ότι η διακριτική εξουσία διορθώσεως
 νου — Προφανώς αβάσιμη αναίρεση) κατά ποσοστό καθοριζόμενο κατ' αποκοπήν ασκήθηκε
 (96/C 294/02 χωρίς να τηρηθεί o κανόνας συμπεριφοράς που περιέχε
 ται στο παράρτημα II.C των «guidelines» (έγγραφο VI/
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) 216/93-F.R. , της 3 . 6. 1993 ). H ορθή άσκηση της ανωτέρω
 εξουσίας θα έπρεπε, κατά δικαία κρίση , να είχε ως
 Στην υπόθεση C-397/95 P, Δημήτριος Κούσιος (δικηγόρος: συνέπεια τον καθορισμό της μειώσεως στο 5 % .
 Γεώργιος Σακελλαρόπουλος), που έχει ως αντικείμενο αίτηση
 αναιρέσεως που ασκήθηκε κατά της διατάξεως που εξέδωσε — Δημόσια αποθεματοποίηση βοείου κρέατος: παράτυπες
 στις 11 Οκτωβρίου 1995 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών διαδικασίες δημοπρασίας κρέατος παρεμβάσεως:
 Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα) στην υπόθεση Τ-302/94, Κούσι 7 104 000 000 ιταλικές λίρες.
 ος κατά Επιτροπής (Συλλογή 1995 , σ. ΙΙ-723), και με την οποία
 ζητείται η αναίρεση της διατάξεως αυτής, όπου o έτερος
 διάδικος είναι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων — O κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 859/89 προβλέπει ρητώς
 (εκπρόσωποι: Ana Maria Alves Vieira, επικουρούμενη από απαγόρευση υποβολής από κάθε ενδιαφερόμενο άνω της
 τον Denis Waelbroeck), το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκεί μιας προσφοράς παραδόσεως κρέατος προς δημόσια
 μενο από τους J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος, J. C. αποθεματοποίηση . H ΑΙΜΑ τηρεί πάντοτε την προανα
 Moitinho de Almeida και C. Gulmann ( εισηγητή), δικαστές, φερθείσα διάταξη και ελέγχει αν οι προσφορές έχουν
 γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: υποβληθεί από εταιρείες που έχουν διαφορετικά διακρι
 R. Grass , εξέδωσε στις 11 Ιουλίου 1996 διάταξη με το τικά στοιχεία και επωνυμίες. Στην Ιταλία είναι συνήθης
 ακόλουθο διατακτικό : πρακτική να προβαίνουν οι ενώσεις παραγωγών για
 λογαρισμό των μελών τους σε όλα τα διαβήματα προς τις
 1 . Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. δημόσιες αρχές (ΑΙΜΑ, Εξωτερικό Εμπόριο, Υπουργείο
 Οικονομικών κ.λπ.). H πρακτική αυτή δεν έχει επίπτωση
 2 . Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της επί του απορρήτου των προσφορών ούτε αποτελεί μέσο
 αναιρετικής δίκης. για τη δημιουργία ενός bloc. Με άλλα λόγια, η ένωση ασκεί
 τα καθήκοντα απλού «αγγέλου ».
 i 1 ) ΕΕ αριθ . C 77 της 16. 3 . 1996 .
 — Ακατάλληλο διοικητικό σύστημα ελέγχου των επιδοτή
 σεων για αιγοπρόβατα: 34 175 522 595 ιταλικές λίρες.
 Προσφυγή της Ιταλικής Δημοκρατίας κατα της Επιτροπής Για τις περισσότερες περιπτώσεις που εξετάστηκαν κατά
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Ιου την επίσκεψη ελέγχου , μπορεί να βεβαιωθεί ότι, χωρίς να
 λίου 1996 εξεταστεί η ουσία κάθε συγκεκριμένης καταστάσεως, οι
 αποκλίσεις οφείλονται σε ανεπαρκή γνώση της ρυθμί
 (Υπόθεση C-242/96) σεως. Τώρα, οι περιφερειακές αρχές έχουν εξασφαλίσει
 (96/C 294/03 ) ότι θα είναι στη διάθεση των ελεγκτών για την καλύτερη
 προετοιμασία τους και έχει θεσπιστεί κατάλληλη εθνική
 H Ιταλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη απο τον καθηγητή ρύθμιση περί ελέγχων [εγκύκλιος 4, GURI (Εφημερίδα
 Umberto Leanza, επικουρούμενο από τον Maurizio Fiorilli , της Κυβερνήσεως της Ιταλικής Δημοκρατίας) αριθ. 74 της
 avvocato dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο 30ής Μαρτίου 1993]. Οι πρωτοβουλίες της ιταλικής κυβερ
 την Πρεσβεία της Ιταλίας, 5 , rue Marie-Adelaïde , άσκησε στις νήσεως θα έπρεπε να είχαν ως αποτέλεσμα η εξουσία περί
 11 Ιουλίου 1996 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών μειώσεως κατά ποσοστό που καθορίζεται κατ ' αποκοπήν
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊ να ασκηθεί στο ελάχιστο και όχι στο μέγιστο όριο
 κών Κοινοτήτων. ( 10% ).


text:
12 . 7 . 97 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 212/3
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα) (έκτο τμήμα)
 της 29ης Μαΐου 1997 της 29ης Μαΐου 1997
 στην υπόθεση C-329/95 (αίτηση του Länsrätten i Stockholms στην υπόθεση C-386/95 (αίτηση του Bundesverwaltungsgeri
 län, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Διοικητική cht για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Süleyman
 διαδικασία κινηθείσα από τη VAG Sverige ΑΒ ( 1 ) Eker κατά Land Baden-Württemberg ( 1)
 (Ταξινόμηση των οχημάτων — Εθνικό πιστοποιητικό περί (Συμφωνία συνδέσεως ΕΟΚ/Τουρκίας — Απόφαση του
 των εκπομπών καυσαερίων από τα αυτοκίνητα — Συμβατό συμβουλίου συνδέσεως — Ελεύθερη κυκλοφορία των
 προς την οδηγία 70/156/ΕΟΚ) εργαζομένων — A νανέωση αδείας διαμονής ύστερα από ένα
 ( 97/C 212/05 ) έτος νόμιμης απασχολήσεως — Διαδοχική απασχόληση σε
 δύο εργοδότες)
 (97/C 212/06
 (Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 Στην υπόθεση C-329/95 , με αντικείμενο αίτηση του Länsrätten Στην υπόθεση C-386/95 , με αντικείμενο αίτηση του Bundesv
 i Stockholms län (Σουηδία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρ erwaltungsgericht (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ '
 μογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο διοικητικής διαδικασίας κινηθείσας ζητήθηκε , στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον
 από τη VAG Sverige ΑΒ , η έκδοση προδικαστικής αποφά του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Süleyman Eker και Land
 σεως ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ του Baden-Württemberg, παρουσία του Oberbundesanwalt beim
 Συμβουλίου , της 6ης Φεβρουαρίου 1970, περί προσεγγίσεως Bundesverwaltungsgericht και του Vertreter des öffentlichen
 των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν στην Interesses bei den Gerichten der allgemeinen Verwaltungsg
 έγκριση των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων erichtsbarkeit in Baden-Württemberg, η έκδοση προδικαστι
 τους (2), και των άρθρων 30 και 36 της συνθήκης ΕΚ, το κής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 6 παρά
 Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. C. γραφος 1 πρώτη περίπτωση της αποφάσεως 1 /80, της 19ης
 Moitinho de Almeida, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, Σεπτεμβρίου 1980, σχετικά με την προώθηση της συνδέσεως,
 D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet και M. Wathelet (εισηγητή ), την οποία εξέδωσε το συμβούλιο συνδέσεως που θεσπίστηκε
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro, γραμματέας: H. με τη συμφωνία συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονο
 von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε, στις 29 Μαΐου μικής Κοινότητας και της Τουρκίας , το Δικαστήριο (έκτο
 1997, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό : τμήμα), συγκείμενο από τους G. F. Mancini , πρόεδρο τμήμα
 τος, J. L. Murray, P. J. G. Kapteyn, H. Ragnemalm και R.
 Schintgen ( εισηγητή ), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. B.
 Elmer, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέ
 η οδηγία 7Θ/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Φεβρουάριου δωσε, στις 29 Μαΐου 1997, απόφαση με το ακόλουθο διατα
 1970, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών κτικό :
 που αφορούν στην έγκριση των οχημάτων με κινητήρα και
 των ρυμουλκουμένων τους, όπως τροποποιήθηκε με την
 οδηγία 92/53/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, το άρθρο 6 παραγραφος 1 πρώτη περίπτωση της αποφάσεως
 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει εθνική 1/80, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, σχετικά με την προώθηση
 κανονιστική ρύθμιση η οποία εξαρτά την ταξινόμηση των της συνδέσεως, την οποία εξέδωσε το συμβούλιο συνδέσεως
 οχημάτων με κινητήρα που είναι εφοδιασμένα με ισχύον που συστάθηκε με τη συμφωνία συνδέσεως μεταξύ της
 κοινοτικό πιστοποιητικό συμμορφώσεως από την προσκόμι Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας,
 ση εθνικού πιστοποιητικού, το οποίο πιστοποιεί τη συμμόρ πρέπει να ερμηνευτεί υπό την έννοια ότι τούτο εξαρτά την
 φωσή τους προς τις εθνικές απαιτήσεις όσον αφορά τις παράταση ισχύος της αδείας διαμονής Τούρκου εργαζομέ
 εκπομπές των καυσαερίων από τα αυτοκίνητα. νου εντός του κράτους μέλους υποδοχής από την άσκηση
 αδιαλείπτως επί ένα έτος νόμιμης εργασίας στην υπηρεσία
 ενός και του αυτού εργοδότη.
 (') ΕΕ αριθ . C 351 της 30. 12 . 1995 .
 ( 2 ) ΕΕ αριθ . ειδ . έκδ . 13/001 , σ. 46 .
 Γ ) ΕΕ αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996.


text:
 8.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/8
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 13 Οκτωβρίου 2015 — Feliks Frisman κατά Finnair Oyj
 (Υπόθεση C-533/15)
 (2016/C 048/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Feliks Frisman
 Αναιρεσίβλητη: Finnair Oyj
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 5, σημείο 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (1), την έννοια ότι ο όρος «διαφορές εκ συμβάσεως» καλύπτει και το δικαίωμα αποζημιώσεως κατά το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91, το οποίο ασκείται έναντι πραγματικού αερομεταφορέα που δεν είναι αντισυμβαλλόμενος του επιβάτη;
 2)
 Εφόσον τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 5, σημείο 1, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001:
 Σε περίπτωση που η μεταφορά επιβατών γίνεται με περισσότερες της μιας πτήσεις χωρίς σημαντικής διάρκειας παραμονή στους αερολιμένες μετεπιβιβάσεως, θεωρείται ο τόπος αναχωρήσεως της πρώτης πτήσεως ως τόπος εκπληρώσεως της παροχής κατά την έννοια του άρθρου 5, σημείο 1, στοιχείο β', δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 ακόμη και αν οι πτήσεις εκτελέστηκαν από διαφορετικούς αερομεταφορείς και η αγωγή στρέφεται κατά του πραγματικού αερομεταφορέα που εκτέλεσε την πτήση ανταπόκρισης στην οποία υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση;
 (1) ΕΕ L 12, σ. 1.


text:
 20.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 127/11
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 5 Φεβρουαρίου 2015 — Hauptzollamt Frankfurt am Main κατά Duval GmbH & Co. KG
 (Υπόθεση C-44/15)
 (2015/C 127/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Καθού: Hauptzollamt Frankfurt am Main
 Προσφεύγουσα: Duval GmbH & Co. KG
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Ελλείψει αφηρημένου ορισμού της έννοιας του θερμόμετρου της κλάσεως 9025 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας, πρέπει κατ’ εξαίρεση να καταταγούν στην κλάση 9025 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας («θερμόμετρα)» μόνον οι συσκευές που απαριθμούνται στις Επεξηγηματικές Σημειώσεις του Εναρμονισμένου Συστήματος για την κλάση 9025 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας, ενότητα Β (θερμόμετρα και πυρόμετρα, που καταγράφουν ή όχι τα αποτελέσματα της μετρήσεως –αριθ. 08.0 έως 28.0–);
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Συνάγεται από την απαρίθμηση των συσκευών στις Επεξηγηματικές Σημειώσεις του Εναρμονισμένου Συστήματος για την κλάση 9025 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας ότι τα όργανα που δεν λειτουργούν κατά τρόπο αντίστοιχο με τις εν λόγω συσκευές (ρύθμιση θερμοκρασίας με βάση, για παράδειγμα, μηχανική διαστολή υγρών ή μετάλλων, φυσικές μεταβολές ή ηλεκτρικά ερεθίσματα κ.λπ.) δεν μπορούν να καταταγούν στην κλάση 9025 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως και στο δεύτερο ερώτημα: Αποτελεί θερμόμετρο, κατά την έννοια της κλάσεως 9025 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας, ένα όργανο που δείχνει ότι η προς μέτρηση θερμοκρασία ενός αντικειμένου έχει φτάσει σε μια προκαθορισμένη τιμή (οριακή τιμή), ακόμη και αν το όργανο δεν πληροί κριτήρια όπως η δυνατότητα αναπαραγωγής των μετρήσεων, η συνεχής ένδειξη της καμπύλης της θερμοκρασίας και η δυνατότητα επανειλημμένης χρήσεως της συσκευής;


text:
 29.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de Asturias (Ισπανία) στις 24 Δεκεμβρίου 2007 — José Manuel Blanco Pérez και María del Pilar Chao Gómez κατά Consejería de Salud y Servicios Sanitarios del Principado de Asturias, Federación Empresarial de Farmacéuticos Españoles και Plataforma para la Libre Apertura de Farmacias
 (Υπόθεση C-570/07)
 (2008/C 79/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Superior de Justicia de Asturias
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: José Manuel Blanco Pérez και María del Pilar Chao Gómez
 Καθών: Consejería de Salud y Servicios Sanitarios del Principado de Asturias, Federación Empresarial de Farmacéuticos Españoles και Plataforma para la Libre Apertura de Farmacias
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντιβαίνουν προς το άρθρο 43 ΕΚ οι διατάξεις των άρθρων 2, 3 και 4 του διατάγματος 72/2001, της 19ης Ιουλίου, του Πριγκιπάτου των Αστουριών, για τα φαρμακεία και τους σταθμούς φαρμακευτικών υπηρεσιών, καθώς και τα σημεία 4, 6 και 7 του Παραρτήματος του ως άνω διατάγματος;


text:
 14.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 302/31
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Ιουλίου 2015 — GEA Group κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-189/10) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ευρωπαϊκές αγορές των σταθεροποιητών θερμότητας - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Παράβαση διαπραχθείσα από θυγατρικές - Πρόστιμα - Εις ολόκληρον ευθύνη των θυγατρικών και της μητρικής εταιρείας - Υπέρβαση του ανωτάτου ορίου του 10 % για μια από τις θυγατρικές - Απόφαση περί επανεκδόσεως - Μείωση του ποσού του προστίμου για την εν λόγω θυγατρική - Επιβολή της υποχρεώσεως καταβολής του μειωμένου ποσού του προστίμου σε άλλη θυγατρική και στη μητρική εταιρεία - Δικαιώματα άμυνας - Δικαίωμα ακροάσεως - Δικαίωμα πρόσβασης στον φάκελο))
 (2015/C 302/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: GEA Group AG (Ντύσσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Kallmayer, I. du Mont και G. Schiffers, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Sauer και F. Ronkes Agerbeek, επικουρούμενοι από τον W. Berg, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2010) 727 της Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 2010, για την τροποποίηση της αποφάσεως C(2009) 8682 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/38589 — Σταθεροποιητές θερμότητας), ή, επικουρικώς, μειώσεως του ποσού των προστίμων που επιβλήθηκαν στην προσφεύγουσα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση C(2010) 727 της Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 2010, για την τροποποίηση της αποφάσεως C(2009) 8682 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/38589 — Σταθεροποιητές θερμότητας), στο μέτρο που αφορά την GEA Group AG.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 179 της 3.7.2010.


text:
 7.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/44
 Προσφυγή της 27ης Νοεμβρίου 2008 — Unity OSG FZE κατά Συμβουλίου και EUPOL Afghanistan
 (Υπόθεση T-511/08)
 (2009/C 32/86)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Unity OSG FZE (Ντουμπάι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) (εκπρόσωποι: C. Bryant και J. McEwen, δικηγόροι)
 Καθών: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Αστυνομική Αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Αφγανιστάν (EUPOL Afghanistan)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Αστυνομικής Αποστολής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Αφγανιστάν (στο εξής: EUPOL Afghanistan) με την οποία αυτή (i) απέρριψε την προσφορά της προσφεύγουσας σε σχέση με τη σύμβαση για την παροχή υπηρεσιών φύλαξης και εγγύτατης προστασίας στο Αφγανιστάν και (ii) ανέθεσε τη σύμβαση σε έτερο υποβαλόντα προσφορά, όπως γνωστοποιήθηκε στην προσφεύγουσα με έγγραφο της 23ης Νοεμβρίου 2008·
 —
 να καταδικάσει τα καθών στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας σύμφωνα με το άρθρο 87 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Στις 19 Δεκεμβρίου 2007, η προσφεύγουσα συνήψε σύμβαση με την Αστυνομική Αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Αφγανιστάν (1) (EUPOL Afghanistan) για την παροχή υπηρεσιών ασφαλείας. Τον Σεπτέμβριο του 2008, η EUPOL Afghanistan εξέδωσε προκήρυξη για τη σύναψη δημόσιας συμβάσεως σχετικά με την παροχή υπηρεσιών φύλαξης και εγγύτατης προστασίας, η οποία δημοσιεύθηκε (2) στον διαδικτυακό τόπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε σχέση με το πρόγραμμα «EuropeAid» και σύμφωνα με τις διατάξεις του τίτλου V του πρώτου μέρους του δημοσιονομικού κανονισμού 1605/2002 (3) (στο εξής: δημοσιονομικός κανονισμός) και τους λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του δημοσιονομικού κανονισμού που περιλαμβάνονται στον κανονισμό 2342/2002 (4) της Επιτροπής.
 Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της EUPOL Afghanistan της 23ης Νοεμβρίου 2008, με την οποία η προσφεύγουσα ενημερώθηκε ότι η προσφορά της δεν ευδοκίμησε και ότι η σύμβαση επρόκειτο να ανατεθεί στην Armor Group, για τους ακόλουθους λόγους:
 Πρώτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής παραβίασε τις προβλεπόμενες από το άρθρο 89, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι δεν τηρήθηκαν οι εφαρμοστέες επί των επαφών μεταξύ της αναθέτουσας αρχής και των υποβαλόντων προσφορά κατά τη διάρκεια της διαδικασίας συνάψεως δημόσιας συμβάσεως προϋποθέσεις, όπως αυτές εκτίθενται στο άρθρο 99 του δημοσιονομικού κανονισμού και στα άρθρα 120, παράγραφος 2, στοιχείο δ', και 148 των κανόνων εφαρμογής.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι δεν τηρήθηκε η απαίτηση να αποκτά μια ευκαιρία για τη σύναψη συμβάσεως δημοσιότητα για πρώτη φορά με τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προτού αποτελέσει το αντικείμενο και κάθε άλλης μορφής δημοσιότητας, όπως εκτίθεται στο άρθρο 121 των κανόνων εφαρμογής. Κατά την προσφεύγουσα, η απαίτηση αυτή δεν τηρήθηκε καθόσον η προκήρυξη για τη σύναψη συμβάσεως αποτέλεσε το αντικείμενο δημοσιότητας για πρώτη φορά με την αναγραφή της στον διαδικτυακό τόπο του EuropAid και όχι με τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα.
 Τέταρτον, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι δεν εκπληρώθηκε η απαίτηση σχετικά με την τήρηση των ελάχιστων προθεσμιών κατά την ταχεία κλειστή διαδικασία, οι οποίες προβλέπονται από το άρθρο 142, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού.
 Πέμπτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής δεν τήρησε την προβλεπόμενη από το άρθρο 158, στοιχείο α', των κανόνων εφαρμογής απαίτηση για την ύπαρξη περιόδου αναβολής μεταξύ της αποφάσεως σχετικά με την ανάθεση της συμβάσεως και της υπογραφής της συμβάσεως. Επιπλέον, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η καθής δεν παρέσχε επαρκή αιτιολογία, σύμφωνα με το άρθρο 253 ΕΚ.
 (1) Συσταθείσα στις 30 Μαΐου 2007, σύμφωνα με την κοινή δράση 2007/369/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου (ΕΕ 2007 L 139, σ. 33).
 (2) Η προκήρυξη δημοσιεύθηκε στο συμπλήρωμα της Επίσημης Εφημερίδας της 7ης Οκτωβρίου 2008, 2008/S 194-255613.
 (3) ΕΕ 2002 L 248, σ. 1.
 (4) ΕΕ 2002 L 357, σ. 1.


text:
 26.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 29ης Μαρτίου 2012 [αίτηση του Cour d'appel de Mons (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — État belge κατά BLM SA
 (Υπόθεση C-436/10) (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρα 6, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', και 13, B, στοιχείο β' - Δικαίωμα εκπτώσεως - Επενδυτικό αγαθό ανήκον σε υποκείμενο στον φόρο ο οποίος είναι νομικό πρόσωπο και τεθέν στη διάθεση του προσωπικού του για ίδιες ανάγκες του τελευταίου)
 2012/C 151/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour d'appel de Mons
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 État belge — SPF Finances
 κατά
 BLM SA
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Cour d’appel de Mons — Ερμηνεία των άρθρων 6, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α' και 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Επενδυτικό αγαθό που διατίθεται και χρησιμοποιείται εν μέρει για ίδιες ανάγκες του διαχειριστή νομικού προσώπου και της οικογενείας του, για το οποίο θεμελιώνεται δικαίωμα εκπτώσεως του φόρου επί των εισροών — Αποκλεισμός από το δικαίωμα εκπτώσεως
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 6, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', και 13, B, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1995, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική νομοθεσία η οποία, μολονότι δεν συντρέχουν τα χαρακτηριστικά της μισθώσεως ακινήτου κατά την έννοια του ως άνω άρθρου 13, B, στοιχείο β', αντιμετωπίζει ως απαλλασσόμενη από τον φόρο προστιθέμενης αξίας δυνάμει της τελευταίας αυτής διατάξεως παροχή υπηρεσιών τη χρήση, για ίδιες ανάγκες του προσωπικού το οποίο απασχολεί υποκείμενος στον φόρο που είναι νομικό πρόσωπο, μέρους ενός κτιρίου το οποίο έχει ανεγείρει ή κατέχει, δυνάμει εμπράγματου δικαιώματος επί ακινήτου, ο ως άνω υποκείμενος στον φόρο, εφόσον για το αγαθό αυτό θεμελιώνεται δικαίωμα εκπτώσεως του φόρου επί των εισροών.
 Απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει αν, σε περίπτωση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, μπορεί να θεωρηθεί ότι υφίσταται μίσθωση ακινήτου κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου 13, B, στοιχείο β'.
 (1) ΕΕ C 328, σ. 4.12.2010.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/59
 Προσφυγή της 4 Οκτωβρίου 2006 — Omya κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-275/06)
 (2006/C 294/119)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Omya AG (Oftringen, Ελβετία) (εκπρόσωποι: J. Flynn, Barrister, και C. Ahlborn, Solicitor)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 [...] να ακυρώσει την απόφαση και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής C(2006) 3163 τελικό της 19ης Ιουλίου 2006 που εκδόθηκε επί της υποθέσεως συγχωνεύσεως COMP/M.3796 και με την οποία η Επιτροπή κήρυξε συμβατή με την κοινή αγορά και με τη λειτουργία της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο την εξαγορά από την προσφεύγουσα της επιχειρήσεως ιζηματοποιημένου ανθρακικού ασβεστίου της J.M. Huber Corporation. Επιπροσθέτως, η Επιτροπή επέβαλε ορισμένους όρους και υποχρεώσεις με τους οποίους η προσφεύγουσα οφείλει να συμμορφωθεί.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται α) ότι δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη των προβλημάτων ανταγωνισμού που εντόπισε η Επιτροπή και β) ότι, εν πάση περιπτώσει, τα διορθωτικά μέτρα που επιβλήθηκαν πραγματικά στην προσφεύγουσα είναι απρόσφορα, δεν δικαιολογούνται από τα προβλήματα που εντόπισε η Επιτροπή και δεν μπορούν να έχουν τα προβαλλόμενα από την Επιτροπή αποτελέσματα.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους προς στήριξη της προσφυγής της.
 Πρώτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη κρίνοντας ότι η μεταβίβαση θα παρακώλυε σημαντικά τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας ζητώντας την εκποίηση του εργοστασίου στο Kuusankoski.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε ουσιώδη παράβαση τύπου, καθόσον δεν προέβη σε ορθή εκτίμηση των περιλαμβανόμενων στον φάκελο της υποθέσεως αποδεικτικών στοιχείων και δεν επέτρεψε στην προσφεύγουσα την πρόσβαση στο σύνολο των κρίσιμων εγγράφων, προσβάλλοντας τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας.


text:
 15.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 198/40
 Προσφυγή της 2ας Απριλίου 2015 — Gramberg κατά ΓΕΕΑ — Mahdavi Sabet (Προστατευτικό κάλυμμα για κινητό τηλέφωνο)
 (Υπόθεση T-166/15)
 (2015/C 198/55)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Claus Gramberg (Essen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: S. Kettler, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Sorouch Mahdavi Sabet (Παρίσι, Γαλλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου υποδείγματος: Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο υπόδειγμα: Υπ’ αριθ. 1 968 496-0002 κοινοτικό υπόδειγμα
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 13ης Ιανουαρίου 2015 στην υπόθεση R 460/2013-3
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να κηρύξει άκυρο το υπ’ αριθ. 1 968 496-0002 κοινοτικό υπόδειγμα·
 επικουρικώς,
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να αναπέμψει την υπόθεση στο τμήμα προσφυγών προκειμένου αυτό να αποφανθεί εκ νέου επί της ακυρότητας του υπ’ αριθ. 1 968 496-0002 κοινοτικού υποδείγματος·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 6/2002·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002.


text:
 28.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/19
 Πρoσφυγή του Erich Drazdansky κατά τoυ Γραφείoυ Εναρμονίσεως στo πλαίσιo της Εσωτερικής Αγoράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) πoυ ασκήθηκε στις 26 Απριλίου 2004
 (Υπόθεση Τ-158/04)
 (2004/C 217/36)
 Η γλώσσα διαδικασίας θα καθοριστεί βάσει του άρθρου 131, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας
 Γλώσσα στην οποία έχει συνταχθεί η προσφυγή: η γερμανική
 Ο Erich Drazdansky, κάτοικος Wiener Neustadt (Αυστρία), εκπροσωπoύμενος από τoν A. Leeb, άσκησε στις 26 Απριλίου 2004 ενώπιον τoυ Πρωτoδικείoυ των Ευρωπαϊκώv Κoινoτήτωv πρoσφυγή κατά τoυ Γραφείoυ Εναρμoνίσεως στo πλαίσιo της Εσωτερικής Αγoράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 Έτερος διάδικος στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ ήταν η The Concentrate Manufacturing Company of Ireland, also trading as Seven-Up International, με έδρα το Hamilton στις νήσους Βερμούδες.
 —
 Ο προσφεύγων ζητεί από τo Πρωτoδικείo:
 —
 να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να διατάξει την επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση του Γραφείου και να αναπέμψει σ' αυτό την υπόθεση προς έκδοση νέας αποφάσεως, εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγoι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Ο προσφεύγων υπέβαλε ενώπιον του καθού αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος «UUP'S» για προϊόντα της κλάσεως 32 (αίτηση καταχωρίσεως υπ' αριθ. 1 968 676). Η Concentrate Manufacturing Company of Ireland, κάτοχος του κοινοτικού σήματος και των ισπανικών λεκτικών σημάτων «UP» για προϊόντα των κλάσεων 30 και 32, άσκησε ανακοπή κατά της καταχωρίσεως του εν λόγω σήματος.
 Με απόφαση της 31ης Ιουλίου 2003 που κοινοποιήθηκε με τηλεομοιοτυπία της 1ης Αυγούστου 2003, το τμήμα ανακοπών δέχθηκε την ανακοπή. Με έγγραφο της 1ης Οκτωβρίου 2003, το οποίο περιήλθε στο Γραφείο στις 7 Οκτωβρίου 2003, ο προσφεύγων άσκησε προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής. Με έγγραφο της 23ης Οκτωβρίου 2003, ο γραμματέας των τμημάτων προσφυγών ενημέρωσε τον προσφεύγοντα ότι η προσφυγή είχε ασκηθεί εκπρόθεσμα και του ζήτησε να υποβάλει τις παρατηρήσεις του. Κατόπιν τούτου, ο προσφεύγων υπέβαλε αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση.
 Με απόφαση της 3ης Μαρτίου 2004, το δεύτερο τμήμα προσφυγών του Γραφείου απέρριψε την αίτηση αυτή και την προσφυγή.
 Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι ο πληρεξούσιός του υπέγραψε την προσφυγή την τελευταία ημέρα της προθεσμίας και την τοποθέτησε στην αλληλογραφία που έπρεπε να διεκπεραιωθεί μέσω τηλεομοιοτυπίας. Εντούτοις, κατόπιν της καταβολής του ενσήμου για την άσκηση της προσφυγής, η επιφορτισμένη με την αλληλογραφία συνεργάτιδά του τοποθέτησε κατά λάθος το έγγραφο όχι στην αλληλογραφία που έπρεπε να διεκπεραιωθεί μέσω τηλεομοιοτυπίας, αλλά σ' αυτήν που προοριζόταν για αποστολή υπό μορφή συστημένης επιστολής.
 Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι το Γραφείο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση κατά παράβαση των κανόνων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 περί της επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση. Η ορθή εφαρμογή των εν λόγω κανόνων θα έπρεπε να οδηγήσει το Γραφείο στο συμπέρασμα ότι εν προκειμένω συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση, δεδομένου ότι, αφενός, δεν υπήρχε οργανωτικό πταίσμα που να εμποδίζει την επαναφορά και, αφετέρου, έπρεπε να εφαρμοστούν αναλόγως οι κανόνες του κανονισμού τελών για την εκπρόθεσμη καταβολή αυτών.
 Κατά τον προσφεύγοντα, πρόκειται για ελαφρά αμέλεια, η οποία δεν θα μπορούσε να αποφευχθεί από οργανωτικής απόψεως, έστω και αν διέθετε άλλα οικονομικά μέσα. Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ότι ο αντίδικος στη διαδικασία προσφυγής δεν υπέστη καμία δικονομική βλάβη.


text:
 1.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 373/3
 Αναίρεση που άσκησε στις 14 Σεπτεμβρίου 2012 η TME SpA — Termomeccanica Ecologia κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 4 Ιουλίου 2012 στην υπόθεση T-329/11, TME SpA — Termomeccanica Ecologia κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-418/12 P)
 2012/C 373/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: TME SpA — Termomeccanica Ecologia (εκπρόσωποι: C. Malinconico, S. Fidanzia και A. Gigliola, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Ιουλίου 2012, Τ-329/11, TME SpA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία κοινοποιήθηκε στις 9 Ιουλίου 2012, για τους λόγους που εκτίθενται στο αιτιολογικό της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, και συνεπώς:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 20ής Απριλίου 2011 με την οποία κρίθηκε ότι δεν είναι αναγκαίο να κινηθεί διαδικασία λόγω παραβάσεως κατά της Ρουμανίας για παραβίαση των κοινοτικών αρχών και παράβαση των οδηγιών περί αναθέσεως δημοσίων συμβάσεων, καθώς και του «Practical Guide to contract procedures financed from the General Budget of the European Communities in the context of external actions» (στο εξής: PRAG)·
 —
 να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε αποκατάσταση της ζημίας, η οποία ανέρχεται στο ποσό 18 955 106 ευρώ, ή σε οποιοδήποτε άλλο μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό κριθεί εύλογο, που υπέστη η TME λόγω της παραβιάσεως του κοινοτικού δικαίου εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής·
 —
 επικουρικώς, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη η TME λόγω απώλειας ευκαιριών, η οποία ανέρχεται σε 3 791 021 ευρώ, ή σε οποιοδήποτε άλλο μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό κριθεί εύλογο·
 —
 όλως επικουρικώς, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε αποκατάσταση της ζημίας λόγω της αποδιδόμενης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή καθυστερήσεως κατά την άσκηση των καθηκόντων της, η οποία ανέρχεται στο συνολικό ποσό των νομικών εξόδων με τα οποία επιβαρύνθηκε η TME ύψους 73 044,32 ευρώ, ή σε οποιοδήποτε άλλο μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό κριθεί εύλογο·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Κατά την αναιρεσείουσα, η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη, δυνάμει της ρήτρας 2.4.12 του PRAG και του τόμου Ι, ρήτρα 37, του σχετικού με την υποβολή προσφοράς εγγράφου, να διατυπώσει «γνώμη» όσον αφορά τη διαδικασία που τέθηκε υπό αμφισβήτηση εκ μέρους της TME. Η Επιτροπή δεν τήρησε την υποχρέωση αυτή.
 Επιπλέον, η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη καθόσον δεν παρενέβη προκειμένου να αρθεί η πρόδηλη παραβίαση του κοινοτικού δικαίου και προκειμένου να ανακτηθούν τα κεφάλαια που χορηγήθηκαν στο Ρουμανικό Δημόσιο αναφορικά με την επίμαχη δημόσια σύμβαση, κατόπιν της καταγγελίας την οποία υπέβαλε η TME στις 10 Δεκεμβρίου 2008.


text:
 9.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/15
 Προσφυγή της 6ης Δεκεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών
 (Υπόθεση C-572/12)
 2013/C 38/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Hetsch, E. Manhaeve και A. Tokár)
 Καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 2009/81/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τον συντονισμό των διαδικασιών συνάψεως ορισμένων συμβάσεων έργων, προμηθειών και παροχής υπηρεσιών που συνάπτονται από αναθέτουσες αρχές ή αναθέτοντες φορείς στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας καθώς και την τροποποίηση των οδηγιών 2004/17/ΕΚ και 2004/18/ΕΚ, ή τουλάχιστον μη κοινοποιώντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που έχει από το άρθρο 72, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής·
 —
 σύμφωνα με το άρθρο 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, να επιβάλει στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών χρηματική ποινή 57 324,80 ευρώ ανά ημέρα μη συμμορφώσεως από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου στην παρούσα υπόθεση·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο έληξε στις 21 Αυγούστου 2011.
 (1) ΕΕ L 216, σ. 76.


text:
 5.3.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 57/4
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 20ής Ιανουαρίου 2005
 στην υπόθεση C-225/02 (αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως του Juzgado de la Social no 3 de Orense): Rosa García Blanco κατά Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) (1)
 («Κοινωνική ασφάλιση διακινούμενων εργαζομένων - Γήρας - Ανεργία - Ελάχιστες περίοδοι ασφαλίσεως - Περίοδοι ασφαλίσεως που λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του ύψους των παροχών αλλά όχι για τη γένεση του δικαιώματος λήψεως των παροχών αυτών - Περίοδοι ανεργίας - Συνυπολογισμός»)
 (2005/C 57/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Στην υπόθεση C-225/02, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, ασκηθείσα από το Juzgado de lo Social no 3 de Orense (Ισπανία), με απόφαση της 30ής Μαρτίου 2002, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 17 Ιουνίου 2002, στο πλαίσιο της δίκης Rosa García Blanco κατά Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, R. Silva de Lapuerta, R. Schintgen (εισηγητή), P. Kūris και Γ. Αρέστη, δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: M. Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε, στις 20 Ιανουαρίου 2005, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Παρέλκει η απάντηση στην αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως στην υπόθεση C-225/02.
 (1) ΕΕ C 191 της 10.8.2002.


text:
25.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 19/19
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν Το άρθρο 249 ΕΚ, κατά το οποίο η οδηγία δεσμεύει κάθε κράτος
 την υποχρέωση να ξεκινήσουν εγκαίρως τις αναγκαίες διαδικασίες μέλος όσον αφορά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, συνεπάγεται
 για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 1999/31/ΕΚ, υποχρέωση των κρατών μελών να τηρούν τις προθεσμίες για τη
 έτσι ώστε η διαδικασία αυτή να να ολοκληρωθεί εντός της μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο που προβλέπονται
 ταχθείσας προθεσμίας, ανεξαρτήτως της φύσεως των διαδικασιών από την οδηγία. Η προθεσμία αυτή εξέπνευσε την 1η Ιανουαρίου
 αυτών, και να ενημερώσουν την Επιτροπή σχετικώς. 1990 χωρίς το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και
 Βόρειας Ιρλανδίας να έχει θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις για να
 συμμορφωθεί με την οδηγία που αναφέρεται στα αιτήματα της
 ∆εδομένου ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν ενημέρωσε την Επιτροπή Επιτροπής.
 σχετικά με τις θεσπισθείσες διατάξεις για την πλήρη εκπλήρωση
 των από την οδηγία απορρεουσών υποχρεώσεων και δεδομένου
 ότι η Επιτροπή δεν έχει άλλα στοιχεία που να της επιτρέπουν να (1 ) EE ειδ. έκδ. 15/001, σ. 77.
 συμπεράνει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θέσπισε τις αναγκαίες (2 ) EE L 42 της 12.2.1987, σ. 43.
 διατάξεις, είναι υποχρεωμένη να θεωρήσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο
 δεν θέσπισε ακόμα τις διατάξεις αυτές και, επομένως, παρέλειψε
 να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία.
 ( 1) EE L 182 της 16.7.1999, σ. 1.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Cour administrative (Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμ-
 βούργου), με απόφαση της 21ης Νοεμβρίου 2002, στην
 υπόθεση Johanna Maria Delahaye, σύζυγος Boor, κατά του
 Υπουργού ∆ημοσίας ∆ιοικήσεως και ∆ιοικητικής Μεταρρυθ-
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά μίσεως όσον αφορά την κατάταξη υπαλλήλου
 του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας
 Ιρλανδίας που ασκήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2002
 (Υπόθεση C-425/02)
 (Υπόθεση C-424/02)
 (2003/C 19/34)
 (2003/C 19/33)
 Με απόφαση της 21ης Νοεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 τους X. Lewis και M. Κωνσταντινίδη, με τόπο επιδόσεων στο 25 Νοεμβρίου 2002, το Cour administrative (Μεγάλο ∆ουκάτο
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 22 Νοεμβρίου 2002 ενώπιον του του Λουξεμβούργου), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Johana
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Maria Delahye, συζύγου Boor, κατά του Υπουργού ∆ημοσίας
 Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλαν- ∆ιοικήσεως και ∆ιοικητικής Μεταρρυθμίσεως όσον αφορά την
 δίας. κατάταξη υπαλλήλου που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το
 ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Το Cour administrative (Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου)
 1. να αναγνωρίσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης ζητεί από το ∆ικαστήριο να αποφανθεί επί του ερωτήματος αν
 Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να θεσπίσει μπορεί να επιτραπεί στο ∆ημόσιο, ως εκδοχέα, ενόψει των οδηγιών
 τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που 77/187 ΕΟΚ (1), 98/50 ΕΚ (2) και 2001/23 ΕΚ ( 3), σε περίπτωση
 είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς το άρθρο 3, μεταβιβάσεως προς αυτό επιχειρήσεως από μη κερδοσκοπικού
 παράγραφος 1, της οδηγίας 75/439/ΕΟΚ (1) με την οποία χαρακτήρα νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου να αναλάβει τούτο
 επιβάλλεται στα κράτη μέλη η υποχρέωση να λαμβάνουν τα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του εκχωρητή μόνο στο μέτρο
 αναγκαία μέτρα ώστε να δίνεται προτεραιότητα στην διάθεση που αυτά συμβιβάζονται με τους δικούς του κανόνες δημοσίου
 των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων με επαναχρησιμοποίηση, δικαίου, ιδίως όσον αφορά το θέμα των αμοιβών, των οποίων ο
 όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 87/101/ΕΟΚ περί τρόπος καθορισμού και το ύψος έχουν οριστεί μέσω λουξεμβου-
 χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων ( 2) ή, εν πάση περιπτώσει, ργιανής ρυθμίσεως, και εξυπακουομένου ότι από τον κανονισμό
 παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην υπηρεσιακής καταστάσεως των δημοσίων υπαλλήλων προκύπτουν
 Επιτροπή, παρέβη να εκπληρώσει πλήρως τις υποχρεώσεις για τους ενδιαφερόμενους υπαλλήλους νόμιμα πλεονεκτήματα,
 που υπέχει από την οδηγία αυτή· ίδιως όσον αφορά την εξέλιξη της σταδιοδρομίας τους και τη
 σταθερότητα της θέσεως που κατέχουν και ότι οι ενδιαφερόμενοι
 2. να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας υπάλληλοι διατηρούν, σε περίπτωση διαφωνίας όσον αφορά
 και Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα. «ουσιαστική μεταβολή των όρων εργασίας», κατά την έννοια του