text:
 24.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/19
 Προσφυγή της 13ης Σεπτεμβρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-424/07)
 (2007/C 283/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Braun και A. Nijenhuis)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, προσθέτοντας, με τον νόμο περί τροποποιήσεως της νομοθεσίας περί τηλεπικοινωνιών (Gesetz zur Änderung telekommunikationsrechtlicher Vorschriften) της 18ης Φεβρουαρίου 2007, τα άρθρα 3, σημείο 12b, και 9a στο νόμο περί τηλεπικοινωνιών (Telekommunikationsgesetz), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 6, 7, 15, παράγραφος 3, 16, και 8, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (1), από το άρθρο 8, παράγραφος 4, της οδηγίας 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (2) και από το άρθρο 17, παράγραφος 2, της οδηγίας 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (3)·
 —
 να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το κοινοτικό κανονιστικό πλαίσιο περί ηλεκτρονικών επικοινωνιών, το οποίο θεσπίστηκε το έτος 2002 τάσσει στις κανονιστικές αρχές των κρατών μελών σκοπούς και προβλέπει σειρά μέτρων που δύνανται να λάβουν οι εν λόγω αρχές προς επίτευξη αυτών των σκοπών. Το κανονιστικό αυτό πλαίσιο παρέχει στις εθνικές κανονιστικές αρχές περιθώριο εκτιμήσεως ως προς τη λήψη μέτρων προσαρμοσμένων στην ιδιαιτερότητα της κάθε καταστάσεως, μετά από λεπτομερή ανάλυση της καταστάσεως στην αγορά. Κατά το κοινοτικό κανονιστικό πλαίσιο, οι εθνικές κανονιστικές αρχές οφείλουν να προσδιορίσουν τις οικείες αγορές, τις αντιστοιχούσες στο κάθε κράτος μέλος, σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν το δίκαιο του ανταγωνισμού και λαμβάνοντας ιδίως υπόψη τη σύσταση και τις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής. Συνεπώς, στις εθνικές κανονιστικές αρχές και όχι στον εθνικό νομοθέτη ή σε άλλο εθνικό θεσμικό όργανο εναπόκειται ο καθορισμός των οικείων αγορών. Λαμβανομένης υπόψη της ανεξαρτησίας των εθνικών κανονιστικών αρχών, οι οποίες υποχρεούνται να ασκούν τις εξουσίες τους με αμεροληψία και διαφάνεια, διαπιστώνεται ότι πρόκειται για καίριας σημασίας διαρθρωτικό στοιχείο της διαδικασίας καθορισμού της οικείας αγοράς, το οποίο δεν μπορεί να αφεθεί στη διακριτική ευχέρεια του νομοθέτη. Επιπροσθέτως, οι εθνικές κανονιστικές αρχές δύνανται, εφόσον παρίσταται ανάγκη, να προβούν σε ανάλυση της αγοράς και σ' αυτές απόκειται να κρίνουν αν πρέπει να ληφθούν μέτρα καθώς και ποια πρέπει να είναι τα μέτρα αυτά. Ο καθορισμός και η ανάλυση της οικείας αγοράς γίνεται στο πλαίσιο ενός μηχανισμού διαβουλεύσεων.
 Αντιθέτως προς τις κοινοτικές διαδικασίες καθορισμού και αναλύσεως της αγοράς, ο Γερμανός νομοθέτης ορίζει τις «νέες αγορές» και θέτει εκ των προτέρων τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η αρμόδια κανονιστική αρχή μπορεί, κατ' εξαίρεση, να ρυθμίσει τις νέες αγορές, αντί να παράσχει στην κανονιστική αρχή τη δυνατότητα μιας τέτοιας εκτιμήσεως. Τάσσει, επίσης, στην κανονιστική αρχή ένα σκοπό για την επίτευξη του οποίου οφείλει αυτή να καταβάλει ιδιαίτερη επιμέλεια. Οι διατάξεις αυτές της γερμανικής νομοθεσίας περί τηλεπικοινωνιών είναι ασύμβατες με τις απορρέουσες από τις οδηγίες 2002/19/ΕΚ, 2002/21/ΕΚ και 2002/22/ΕΚ επιταγές καθόσον παρακάμπτουν τις διατάξεις περί ρυθμίσεως της αγοράς που προβλέπουν οι οδηγίες αυτές και περιορίζουν ανεπιτρέπτως το περιθώριο εκτιμήσεως της κανονιστικής αρχής.
 Πράγματι, οι σχετικές γερμανικές νομοθετικές διατάξεις δεν επιτρέπουν στην εθνική κανονιστική αρχή να προσδιορίσει όλες τις αγορές σύμφωνα με τις απορρέουσες από το δίκαιο του ανταγωνισμού αρχές, λόγω δε του προβλεπομένου από τον νόμο γενικού αποκλεισμού της ρυθμίσεως ορισμένων αγορών, τους στερούν τη δυνατότητα λήψεως αποφάσεων προσαρμοσμένων στην κάθε περίπτωση. Κατά την εν λόγω νομοθεσία, η κανονιστική αρχή υπέχει υποχρέωση προσφυγής στη διαδικασία διαβουλεύσεως και συνεργασίας που προβλέπει το κοινοτικό κανονιστικό πλαίσιο καθώς και ενημερώσεως των παραγόντων της αγοράς, των ευρωπαϊκών κανονιστικών αρχών και της Επιτροπής για τα πορίσματα της εκ μέρους της αναλύσεως μιας «νέας αγοράς», μόνον εφόσον καταλήξει στο συμπέρασμα ότι πληρούνται οι λοιπές προϋποθέσεις και κρίνει, κατά συνέπεια, ότι απαιτείται η θέσπιση ρυθμίσεων. Επομένως, οι διατάξεις της γερμανικής νομοθεσίας περί τηλεπικοινωνιών για τις οποίες πρόκειται στην παρούσα υπόθεση ενδέχεται να έχουν ως αποτέλεσμα τον καθορισμό και την ανάλυση μιας αγοράς, καθώς και τη λήψη εκ μέρους της γερμανικής κανονιστικής αρχής της αποφάσεως να μην προβεί στη θέσπιση ρυθμίσεων, χωρίς προσφυγή στους μηχανισμούς διαβουλεύσεως και συνεργασίας που προβλέπονται σχετικώς.
 Κατά την Επιτροπή, οι διατάξεις αυτές δύνανται να παρακωλύσουν σοβαρώς την απελευθέρωση των κοινοτικών ηλεκτρονικών αγορών, την οποία επιδιώκει η κοινοτική κανονιστική ρύθμιση, καθώς και το άνοιγμα των αγορών αυτών στον ανταγωνισμό. Ορισμένες αγορές, όπως π.χ. η αγορά ευρυζωνικών συνδέσεων, οι οποίες χρησιμοποιούν το σταθερό δίκτυο του παλαιού μονοπωλιακού φορέα και οι οποίες είναι όλως ιδιαίτερης σημασίας για την τεχνολογική ανάπτυξη, θα μπορούσαν να εμπέσουν εκ νέου σε μονοπώλιο, ακυρώνοντας όσα έχουν ήδη επιτευχθεί χάρις στο κοινοτικό κανονιστικό πλαίσιο.
 (1) ΕΕ L 108, σ. 33.
 (2) ΕΕ L 108, σ. 7.
 (3) ΕΕ L 108, σ. 51.


text:
 20.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/55
 Προσφυγή της 10ης Απριλίου 2009 — MRI κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-154/09)
 2009/C 141/111
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Manuli Rubber Industries SpA (MRI) (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: L. Radicati di Brozolo, M. Pappalardo και E. Marasà, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Ως κύριο αίτημα:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1 της αποφάσεως C (2009) 428 τελικό της Επιτροπής, της 28ης Ιανουαρίου 2009, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 τη Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/39406 — θαλάσσιοι σωλήνες), αφορώσας συμφωνία επί της ευρωπαϊκής αγοράς των θαλάσσιων σωλήνων για τον καθορισμό των τιμών, την κατανομή των αγορών και την ανταλλαγή εμπορικώς ευαίσθητων πληροφοριών, καθ’ ο μέρος αναγνωρίζει ότι η προσφεύγουσα είχε μετάσχει σε μία και μόνον αλλά κατ’ εξακολούθηση παράβαση στην αγορά των θαλάσσιων σωλήνων από την 1η Απριλίου 1986 έως την 1η Αυγούστου 1992 και από τις 3 Σεπτεμβρίου 1996 έως τις 2 Μαΐου 2007, ειδικότερα δε κατά την περίοδο από 3 Σεπτεμβρίου 1996 έως 9 Μαΐου 2000,
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 2 της ίδιας αποφάσεως λόγω σειράς πλανών οι οποίες παρατίθενται με το δικόγραφο της προσφυγής, με το οποίο άρθρο επιβάλλεται στην προσφεύγουσα πρόστιμο ύψους 4 900 000 ευρώ,
 —
 να απορρίψει κάθε ένσταση και αμυντική θέση περί του αντιθέτου.
 Επικουρικώς:
 —
 να μειώσει, βάσει του άρθρου 229 ΕΚ, το πρόστιμο ύψους 4 900 000 ευρώ που επεβλήθη στην προσφεύγουσα με το άρθρο 2 της αποφάσεως.
 Εν πάση περιπτώσει:
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη στα πλαίσια της παρούσας υποθέσεως απόφαση είναι η ίδια με εκείνη της υποθέσεως T-146/09, Parker ITR και Parker Hannifin κατά Επιτροπής.
 Προς υποστήριξη των ισχυρισμών της, η προσφεύγουσα προβάλλει, πρώτον, ότι η προπαρατεθείσα απόφαση πάσχει σε σχέση με τον χαρακτηρισμό της παραβάσεως η οποία συνίσταται, όπως της προσάπτεται στη συμμετοχή σε μία και μόνο και περίπλοκη συμφωνία σύμπραξης κατά τα έτη 1986 έως 2007, ειδικότερα δε σε σχέση με το υποστατό της παραβάσεως κατά την περίοδο 1996-2000 και εν πάση περιπτώσει σε σχέση με το ότι περιελήφθη στο χρονικό διάστημα που αποτελεί αντικείμενο της κυρώσεως η περίοδος που περιλαμβάνεται μεταξύ των μηνών Σεπτεμβρίου 1996 και Μαΐου 1997.
 Προβάλλεται συναφώς ο ισχυρισμός ότι τυχόν παράβαση δεν μπορεί να είναι ούτε κατ’ εξακολούθηση ούτε συνεχής εφόσον μεταξύ των επιμέρους φάσεων της παραβάσεως μεσολαβούν, όπως στην προκειμένη περίπτωση, σημαντικά χρονικά διαστήματα και κυρίως όταν συνδυάζονται με θετικές ενέργειες ασυμβίβαστες με τη βούληση περί συνεχίσεως ή επαναλήψεως της παραβάσεως, όπως η δημόσια και ρητή διάρρηξη των σχέσεων με τη σύμπραξη εκ μέρους της προσφεύγουσας, γεγονός το οποίο αναγνωρίστηκε και από την Επιτροπή.
 Η προσφεύγουσα επικαλείται επίσης την αντικανονικότητα κατά τον προσδιορισμό του ύψους του προστίμου υπό την ειδικότερη έποψη της διαρκείας, της σοβαρότητας και της μειώσεώς του λόγω συμμετοχής στο πρόγραμμα επιείκειας.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 15.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 198/46
 Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2015 — Aldi κατά ΓΕΕΑ — Miquel Alimentació Grup (Gourmet)
 (Υπόθεση T-212/15)
 (2015/C 198/64)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Γερμανία) (εκπρόσωποι: C. Fürsen, N. Lützenrath, U. Rademacher και N. Bertram, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Miquel Alimentació Grup, SA (Vilamalla, Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «Gourmet» — Υπ’ αριθ. 9 310 269 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 24ης Φεβρουαρίου 2015 στην υπόθεση R 314/2014-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
C 259/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 15.9.2001
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: F. Antοn Α. Potocki και J. Pirrung, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε
 και M. Bauer), που ει ́χε ως αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως στις 20 Ιουνι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 των αποφα ́σεων του Γενικου ́ Γραμματε ́α του Συμβουλι ́ου της
 15ης ∆εκεμβρι ́ου 1998 περι ́ απορρι ́ψεως της υποψηφιο ́τητας του 1) Απορρι ́πτει ως απαρα ́δεκτο το αι ́τημα να διαταχθει ́ η
 προσφευ ́γοντος για τις θε ́σεις του προϊσταμε ́νου του αγγλικου ́ Επιτροπη ́ να λα ́βει ορισμε ́να με ́τρα, καθω ́ ς και το αι ́τημα
 τμη ́ματος της μεταφραστικη ́ς υπηρεσι ́ας της διευθυ ́νσεως να διαταχθει ́ κα ́θε ́αλλο ́η συμπληρωματικο ́ με ́τρο.
 «Μετα ́φραση και εκτυ ́πωση εγγρα ́φων» της Γενικη ́ς ∆ιευθυ ́νσεως
 «∆ιοι ́κηση-Πρωτο ́κολλο» και του γλωσσικου ́ συμβου ́λου του τμη ́- 2) Υποχρεω ́ νει την Επιτροπη ́ να καταβα ́λει στην προσφευ ́-
 ματος αυτου ́ και περι ́ διορισμου ́, αντιστοι ́χως, του Β. και της Κ. γουσα-ενα ́γουσα ποσο ́ ενο ́ς ευρω ́ προς ικανοποι ́ηση της
 στις ως α ́νω θε ́σεις, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο ηθικη ́ς βλα ́βης της.
 απο ́ τον P. Μengοzzi, Προ ́εδρο, και R. M. Mοura Ramοs και
 J. D. Cοοke, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος 3) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 14 Ιουνι ́ου 2001 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: 4) Η Επιτροπη ́ θα φε ́ρει, επιπλε ́ον των δικω ́ ν της δικαστικω ́ν
 εξο ́δων, το ́ημισυ των εξο ́δων της προσφευ ́γουσας-ενα ́γου-
 1) Ακυρω ́ νει τις αποφα ́σεις του Συμβουλι ́ου της 15ης ∆εκεμ- σας.
 βρι ́ου 1998 περι ́ διορισμου ́ της Κ. στη θε ́ση του γλωσσικου ́
 συμβου ́λου του αγγλικου ́ τμη ́ματος και περι ́ απορρι ́ψεως (1) ΕΕ C 6 της 8.1.00.
 της υποψηφιο ́τητας του προσφευ ́γοντος στην εν λο ́γω θε ́ση.
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 3) Το Συμβου ́λιο θα φε ́ρει τα δικα ́ του δικαστικα ́ ́εξοδα,
 καθω ́ ς και το 50 % των εξο ́δων του προσφευ ́γοντος.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 4) Ο προσφευ ́γων θα φε ́ρει το 50% των δικω ́ ν του δικαστικω
 ́ν
 εξο ́δων. της 7ηςΙουνι ́ου 2001
 (1) ΕΕ C 6 της 8.1.00. στην υπο ́θεση Τ-330/99, Speditiοn Wilhelm Rοtermund
 GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 (Κοινοτικο ́ς τελωνειακο ́ς κω ́ δικας — ∆ιαγραφη ́ εισαγωγι-
 κω ́ ν δασμω ́ ν — Ειδικη ́ κατα ́σταση — Απα ́ τη διαπραχθει ́σα
 στο πλαι ́σιο εξωτερικη ́ς κοινοτικη ́ς διαμετακομι ́σεως)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (2001/C 259/12)
 της 20η ́ς Ιουνι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση Τ-243/99, Marie-Laurence Buisson κατα ́ ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 Στην υπο ́θεση T-330/99, Speditiοn Wilhelm Rοtermund
 (Υπα ́ λληλοι — Γενικο ́ς διαγωνισμο ́ς — Μη αποδοχη ́ της GmbH, υπο ́ εκκαθα ́ριση, με ́εδρα το Flensburg (Γερμανι ́α),
 συμμετοχη ́ς στις γραπτε ́ς δοκιμασι ́ες — Παραδεκτο ́ — εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Α. Suhr, δικηγο ́ρο, κατα ́ Επιτροπη ́ς
 Βλαπτικη ́ πρα ́ξη — Προθεσμι ́α — ∆ικαιολογημε ́νη των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: J.-C. Schieferer και
 εμπιστοσυ ́νη — Αντιστα ́θμιση) Μ. Núñez-Müller), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ περι ́ ακυρω ́σεως της
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της 22ας Ιουλι ́ου 1999 (με στοιχει ́α
 (2001/C 259/11) REM 22/98), κατα ́ την οποι ́α δεν δικαιολογει ́ται η ζητου ́μενη
 διαγραφη ́ των εισαγωγικω ́ ν δασμω ́ν, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, A. Pοtοcki
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) και J. Pirrung, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Palaciο Gοnzález,
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 7 Ιουνι ́ου 2001 απο ́φαση με
 Στην υπο ́θεση Τ-243/99, Marie-Laurence Buisson, κα ́τοικος το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Αγκυ ́ρας (Τουρκι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Ι. Forrester, QC,
 Ε. Wright και F. Μ. Murray, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 22ας Ιουλι ́ου
 Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 1999 (με στοιχει ́α REM 22/98), κατα ́ την οποι ́α δεν
 (εκπρο ́σωπος: J. Currall), που ει ́χε ως αντικει ́μενο, αφενο ́ς, δικαιολογει ́ται η διαγραφη ́ των εισαγωγικω ́ ν δασμω ́ ν.
 προσφυγη ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της 13ης Ιουλι ́ου 1999,
 περι ́ απορρι ́ψεως της αιτη ́σεως της προσφευ ́γουσας-ενα ́γουσας 2) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικα ́ της δικαστικα ́ ́εξοδα και τα
 εννε ́α δε ́κατα των εξο ́δων της προσφευ ́γουσας, η οποι ́α θα
 προς επανεξε ́ταση της αποφα ́σεως της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς να
 μην δεχθει ́ τη συμμετοχη ́ της στις γραπτε ́ς δοκιμασι ́ες της φε ́ρει το ́ενα δε ́κατο των εξο ́δων της.
 διαδικασι ́ας επιλογη ́ς του γενικου ́ διαγωνισμου ́ COM/A/10/98,
 και, αφετε ́ρου, αγωγη ́ αποζημιω ́σεως προς ικανοποι ́ηση της ηθικη ́ς (1) EE C 63 της 4.3.00.
 βλα ́βης που υπε ́στη για τον λο ́γο αυτο ́, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, και


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 30ής Νοεμβρίου 2006 [αιτήσεις του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — A. Brünsteiner GmbH (C-376/05), Autohaus Hilgert GmbH (C-377/05) κατά Bayerische Motorenwerke AG (BMW)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-376/05 και C-377/05) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμφωνία διανομής αυτοκινήτων οχημάτων - Απαλλαγή κατά κατηγορία - Κανονισμός (ΕΚ) 1475/95 - Άρθρο 5, παράγραφος 3 - Καταγγελία από τον προμηθευτή - Αναδιοργάνωση του δικτύου διανομής - Θέση σε ισχύ του κανονισμού (ΕΚ) 1400/2002 - Άρθρο 4, παράγραφος 1 - Περιορισμοί ιδιαίτερης σοβαρότητας - Συνέπειες)
 (2006/C 331/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 A. Brünsteiner GmbH (C-376/05), Autohaus Hilgert GmbH (C-377/05)
 κατά
 Bayerische Motorenwerke AG (BMW)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bundesgerichtshof — Ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1475/95 της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 1995, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών διανομής, πώλησης και εξυπηρέτησης μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων (EE L 145 της 29ης Ιουνίου 1995, σ. 25), και του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) 1400/2002 της Επιτροπής, της 31ης Ιουλίου 2002, για την εφαρμογή του άρθρου 81, παράγραφος 3, της Συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες κάθετων συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας (EE L 203 της 1ης Αυγούστου 2002, σ. 30) — Καταγγελία συμβάσεως αντιπροσωπείας από τον προμηθευτή, η οποία στηρίζεται στην ανάγκη αναδιοργανώσεως του συνόλου του δικτύου λόγω τροποποιήσεως της κοινοτικής νομοθεσίας
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Η θέση σε ισχύ του κανονισμού (ΕΚ) 1400/2002 της Επιτροπής, της 31ης Ιουλίου 2002, για την εφαρμογή του άρθρου 81, παράγραφος 3, της Συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες κάθετων συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας, αυτή καθαυτή δεν καθιστά αναγκαία την αναδιοργάνωση του δικτύου διανομής ενός προμηθευτή, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1475/95 της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 1995, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου [81], παράγραφος 3, της Συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών διανομής, πώλησης και εξυπηρέτησης μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων. Εντούτοις, η εν λόγω θέση σε ισχύ ενδέχεται, σε συνάρτηση με τη συγκεκριμένη οργάνωση του δικτύου διανομής του κάθε προμηθευτή, να δημιουργεί την ανάγκη μεταβολών τέτοιας σπουδαιότητας, ώστε να συνιστούν πραγματική αναδιοργάνωση του εν λόγω δικτύου κατά την έννοια της διατάξεως αυτής. Εναπόκειται στα εθνικά δικαστήρια και στα διαιτητικά όργανα να εκτιμήσουν αν συντρέχει τέτοια περίπτωση, βάσει όλων των συγκεκριμένων στοιχείων της διαφοράς της οποίας έχουν επιληφθεί.
 2)
 Το άρθρο 4 του κανονισμού 1400/2002 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, μετά την παρέλευση της μεταβατικής περιόδου του άρθρου 10 του κανονισμού αυτού, η προβλεπόμενη στον εν λόγω κανονισμό απαλλαγή κατά κατηγορία δεν ισχύει για τις συμβάσεις που πληρούσαν μεν τις προϋποθέσεις περί απαλλαγής κατά κατηγορία του κανονισμού 1475/95, πλην όμως είχαν ως αντικείμενο τουλάχιστον έναν από τους απαριθμούμενους στο εν λόγω άρθρο 4 περιορισμούς ιδιαίτερης σοβαρότητας, με συνέπεια το σύνολο των περιλαμβανόμενων σε παρόμοιες συμβάσεις περιοριστικών του ανταγωνισμού ρητρών να μπορεί να απαγορευθεί δυνάμει του άρθρου 81, παράγραφος 1, ΕΚ, εφόσον δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις χορηγήσεως απαλλαγής βάσει του άρθρου 81, παράγραφος 3, ΕΚ.
 (1) ΕΕ C 10 της 14.1.2006.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/74
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Ιουνίου 2013 — Heath κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-645/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΚΤ - Συντάξεις - Ετήσια αύξηση - Ποσοστό αυξήσεως για το 2010 - Αναδρομικότητα - Δικαίωμα συλλογικής διαπραγματεύσεως)
 2013/C 225/165
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Michael Heath (Σαουθάμπτον, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: L. Levi και M. Vandenbussche, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) (εκπρόσωποι: αρχικώς P. Embley και E. Carlini, στη συνέχεια E. Carlini και M. López Torres, επικουρούμενοι από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 29ης Σεπτεμβρίου 2011, εκδοθείσας επί της υποθέσεως F-121/10, Heath κατά ΕΚΤ (η οποία δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Ο Michael Heath φέρει τα έξοδά του, καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) στο πλαίσιο της παρούσας δίκης.
 (1) EE C 65 της 3.3.2012.


text:
 29.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/20
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 18ης Μαρτίου 2015 [αίτηση του Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 3 de Ávila (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria, SA κατά Francisco Javier Rodríguez Barbero, María Ángeles Barbero Gutiérrez
 (Υπόθεση C-75/14) (1)
 (2015/C 213/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 135 της 5.5.2014.


text:
 24.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 330/20
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 19ης Οκτωβρίου 2005 — Cofradía de pescadores de «San Pedro» de Bermeo κ.λπ. κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-415/03) (1)
 (Αλιεία - Διατήρηση των θαλασσίων πόρων - Σχετική σταθερότητα των δραστηριοτήτων αλιείας κάθε κράτους μέλους - Ανταλλαγή ποσοστώσεων αλιείας - Παραχώρηση στη Γαλλική Δημοκρατία ενός μέρους της χορηγηθείσας στην Πορτογαλική Δημοκρατία ποσοστώσεως αλιείας γαύρου - Ακύρωση των διατάξεων που επιτρέπουν την εν λόγω παραχώρηση - Μείωση των πραγματικών δυνατοτήτων αλιείας για το Βασίλειο της Ισπανίας - Εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας - Κανόνας δικαίου που απονέμει δικαιώματα σε ιδιώτες - Υποστατό της ζημίας)
 (2005/C 330/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cofradía de pescadores de «San Pedro» de Bermeo (Bermeo, Ισπανία), και οι άλλοι ενάγοντες, τα ονόματα των οποίων περιλαμβάνονται σε παράρτημα της αποφάσεως (εκπρόσωποι: E. Garayar Gutiérrez, G. Martínez-Villaseñor, A. García Castillo και M. Troncoso Ferrer, δικηγόροι)
 Καθής: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: M. Balta και F. Florindo Gijón)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ της καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς T. van Rijn και S. Pardo Quintillán, κατόπιν Τ. van Rijn και F. Jimeno Fernández) και Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και A. Colomb)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αγωγή αποζημιώσεως με σκοπό την αποκατάσταση της ζημίας που φέρονται ότι υπέστησαν οι ενάγοντες κατόπιν της εγκρίσεως εκ μέρους του Συμβουλίου παραχωρήσεως προς τη Γαλλική Δημοκρατία μέρους της χορηγηθείσας στην Πορτογαλική Δημοκρατία ποσοστώσεως για τον γαύρο.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2)
 Οι ενάγοντες φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο.
 3)
 Η Γαλλική Δημοκρατία και η Επιτροπή φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 47 της 21.2.2004


text:
 12.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 92/30
 Προσφυγή της 21ης Ιανουαρίου 2008 — Laboratórios Wellcome de Portugal κατά ΓΕΕΑ — Serono Genetics Institute (FAMOXIN)
 (Υπόθεση T-26/08)
 (2008/C 92/62)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Laboratórios Wellcome de Portugal Lda (Algés, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: R. Gilbey, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Serono Genetics Institute SA (Evry, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 20ής Νοεμβρίου 2007 (υπόθεση R 10/2007-1) και να αναγνωρίσει ότι το ακυρωτικό αίτημα της προσφεύγουσας είναι βάσιμο,
 —
 να ακυρώσει όλες τις αποφάσεις με τις οποίες το ΓΕΕΑ επιβάλλει στην προσφεύγουσα την καταβολή των εξόδων των ενώπιόν του διαδικασιών και να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα έξοδα της προσφεύγουσας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η ακύρωση: Το λεκτικό σήμα «FAMOXIN» για προϊόντα και υπηρεσίες της κλάσης 5 — κοινοτικό σήμα αριθ. 2 491 298.
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Serono Genetics Institute SA.
 Αιτούσα την ακύρωση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Σήμα του οποίου δικαιούχος είναι η προσφεύγουσα: Το εθνικό λεκτικό σήμα «LANOXIN» για προϊόντα της κλάσης 5.
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απόρριψη της αίτησης ακύρωσης.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', 52 και 56, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών αφενός κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το προγενέστερο σήμα χρησιμοποιείται για «φαρμακευτικά παρασκευάσματα με διγοξίνη για την αντιμετώπιση των καρδιαγγειακών παθήσεων» και όχι για «φαρμακευτικά παρασκευάσματα με διγοξίνη» και αφετέρου εκτίμησε εσφαλμένα το σχετικό κοινό, τον βαθμό προσοχής των διαφόρων ομάδων του σχετικού κοινού και την ομοιότητα των αντιτιθέμενων σημάτων και των σχετικών προϊόντων.


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 13ης Δεκεμβρίου 2007 [αίτηση του Conseil d'État (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — United Pan-Europe Communications Belgium SA, Coditel Brabant SPRL, Société Intercommunale pour la Diffusion de la Télévision (Brutele), Wolu TV ASBL κατά État belge [Βελγικού Δημοσίου]
 (Υπόθεση C-250/06) (1)
 (Άρθρο 49 ΕΚ - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Εθνική νομοθεσία επιβάλλουσα στις επιχειρήσεις καλωδιακής αναμεταδόσεως την υποχρέωση να αναμεταδίδουν τα προγράμματα ορισμένων ιδιωτικών ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών («must carry») - Περιορισμός - Επιτακτικός λόγος γενικού συμφέροντος - Διασφάλιση της πολυφωνίας σε δίγλωσση περιφέρεια)
 (2008/C 51/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d' État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 United Pan-Europe Communications Belgium SA, Coditel Brabant SPRL, Société Intercommunale pour la Diffusion de la Télévision (Brutele), Wolu TV ASBL
 κατά
 État belge [Βελγικού Δημοσίου]
 Παρισταμένων των: BeTV SA, Tvi SA, Télé Bruxelles ASBL, Belgian Business Television SA, Media ad Infinitum SA, TV5-Monde
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Conseil d' État (Βέλγιο) — Ερμηνεία των άρθρων 49 και 86 της Συνθήκης EΚ — Έννοια του όρου «ειδικό δικαίωμα» — Υποχρέωση των εταιριών καλωδιακής αναμεταδόσεως τηλεοπτικών προγραμμάτων να αναμεταδίδουν τα προγράμματα ορισμένων ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών εκ των οποίων οι περισσότεροι είναι εγκατεστημένοι στην ημεδαπή
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 Το άρθρο 49 ΕΚ πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν απαγορεύει ρύθμιση κράτους μέλους, όπως την επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία υποχρεώνει τις επιχειρήσεις καλωδιακής αναμεταδόσεως που δραστηριοποιούνται στην οικεία περιφέρεια του κράτους αυτού να αναμεταδίδουν, βάσει υποχρεώσεως γνωστής ως «must carry», τα τηλεοπτικά προγράμματα που μεταδίδουν οι ιδιωτικοί ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί οι οποίοι υπάγονται στις δημόσιες αρχές του κράτους αυτού και έχουν ορισθεί από τις ως άνω αρχές, εφόσον η ρύθμιση αυτή:
 —
 επιδιώκει σκοπό γενικού συμφέροντος, όπως τη διασφάλιση, βάσει της πολιτικής που ακολουθεί το κράτος μέλος αυτό στον τομέα του πολιτισμού, της πολυφωνίας των παρεχόμενων στην περιφέρεια αυτή τηλεοπτικών προγραμμάτων, και
 —
 δεν είναι δυσανάλογη προς τον σκοπό αυτό, γεγονός που προϋποθέτει ότι η ρύθμιση πρέπει να εφαρμόζεται σύμφωνα με διαφανή διαδικασία η οποία βασίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια που δεν ενέχουν διακρίσεις και είναι εκ των προτέρων γνωστά.
 Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να κρίνει αν πληρούνται οι προϋποθέσεις αυτές.
 (1) ΕΕ C 212 της 2.9.2006.


text:
 31.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 16ης Φεβρουαρίου 2012 [αίτηση του Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers CVBA (Sabam) κατά Netlog NV
 (Υπόθεση C-360/10) (1)
 (Κοινωνία της πληροφορίας - Δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας - Διαδίκτυο - Πάροχος υπηρεσιών φιλοξενίας - Επεξεργασία πληροφοριών αποθηκευμένων σε πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης μέσω του διαδικτύου - Θέση σε λειτουργία συστήματος φιλτραρίσματος των πληροφοριών αυτών προκειμένου να εμποδιστεί το να τεθούν στη διάθεση του κοινού ηλεκτρονικά αρχεία που προσβάλλουν δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας - Έλλειψη γενικής υποχρεώσεως ελέγχου των αποθηκευμένων πληροφοριών)
 2012/C 98/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank van eerste aanleg te Brussel
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers CVBA (Sabam)
 κατά
 Netlog NV
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — Ερμηνεία των οδηγιών: — 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (EE L 167, σ. 10), — 2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας (EE L 157, σ. 45), — 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (EE L 281, σ. 31), — 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά («οδηγίας για το ηλεκτρονικό εμπόριο») (EE L 178, σ. 1), — 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγίας για την προστασία της ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες (EE L 201, σ. 37) — Επεξεργασία δεδομένων που διέρχονται μέσω του διαδικτύου — Εφαρμογή in abstracto και προληπτικά, από πάροχο υπηρεσιών φιλοξενίας στο διαδίκτυο, συστήματος φιλτραρίσματος των ηλεκτρονικών επικοινωνιών για να αναγνωρίζονται οι καταναλωτές που υποτίθεται ότι χρησιμοποιούν ηλεκτρονικά αρχεία τα οποία θίγουν δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας ή συγγενικά δικαιώματα — Αυτεπάγγελτη εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας από τον εθνικό δικαστή — Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών — Δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής ζωής — Ελευθερία εκφράσεως
 Διατακτικό
 Οι οδηγίες:
 —
 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά («οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο»)·
 —
 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας, και
 —
 2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας,
 συνδυαζόμενες μεταξύ τους και ερμηνευόμενες με γνώμονα τις απαιτήσεις που απορρέουν από την προστασία των εφαρμοστέων θεμελιωδών δικαιωμάτων, αποκλείουν να διατάξει εθνικός δικαστής έναν πάροχο υπηρεσιών φιλοξενίας να θέσει σε λειτουργία σύστημα φιλτραρίσματος:
 —
 των πληροφοριών που έχουν αποθηκεύσει στους διακομιστές του οι χρήστες των υπηρεσιών του·
 —
 το οποίο εφαρμόζεται αδιακρίτως για το σύνολο των χρηστών αυτών·
 —
 προληπτικώς·
 —
 με δικά του αποκλειστικώς έξοδα, και
 —
 χωρίς χρονικό περιορισμό,
 ικανό να εντοπίσει ηλεκτρονικά αρχεία που περιέχουν μουσικά, κινηματογραφικά ή οπτικοακουστικά έργα, επί των οποίων ο ενάγων διατείνεται ότι έχει δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας, με σκοπό να μπλοκάρει την προσβάλλουσα το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας θέση των εν λόγω έργων στη διάθεση του κοινού.
 (1) ΕΕ C 288 της 23.10.2010.


text:
 8.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/40
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 25ης Οκτωβρίου 2007 — Lo Giudice κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-154/05) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Ηθική παρενόχληση - Προσφυγή ακυρώσεως - Καθήκον αρωγής - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Άρθρο 24 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως - Παραδεκτό - Αίτημα χρηματικής ικανοποιήσεως)
 (2007/C 297/82)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Carmela Lo Giudice (Grimbergen, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικά F. Frabetti και G. Bounéou, στη συνέχεια F. Frabetti, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και H. Kraemer)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Κατ' ουσίαν, αφενός, αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής περί διαπιστώσεως μη υπάρξεως ηθικής παρενοχλήσεως και, αφετέρου, αίτημα χρηματικής ικανοποιήσεως για την προβαλλόμενη ηθική βλάβη
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Έκαστος διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 155 της 25.6.2005.


text:
 9.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/24
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Δεκεμβρίου 2012 — Atlas Transport κατά ΓΕΕΑ — Hartmann (ATLAS TRANSPORT)
 (Υπόθεση T-584/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία εκπτώσεως - Ανάκληση της αιτήσεως εκπτώσεως - Κατάργηση της δίκης)
 2013/C 38/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Atlas Transport GmbH (Düsseldorf, Γερμανία) (εκπρόσωποι: U. Hildebrandt, K. Schmidt-Hern και B. Weichhaus, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Alfred Hartmann (Leer, Γερμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 1ης Σεπτεμβρίου 2011 (υπόθεση R 2262/2010-1), σχετικά με διαδικασία εκπτώσεως μεταξύ του Alfred Hartmann και της Atlas Transport GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 32 της 4.2.2012.


text:
 28.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 132/12
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 14ης Απριλίου 2005
 στην υπόθεση C-243/04 P: Ζωή Γάκη-Κακούρη κατά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Αναίρεση - Καθεστώς αποδοχών των μελών και των πρώην μελών του Δικαστηρίου - Δικαιώματα της διαζευγμένης συζύγου αποβιώσαντος πρώην μέλους»)
 (2005/C 132/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-243/04 P, με αντικείμενο αναίρεση βάσει του άρθρου 56 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, ασκηθείσα στις 9 Ιουνίου 2004, Ζωή Γάκη-Κακούρη, κάτοικος Αθηνών (Ελλάδα) (δικηγόρος: Χ. Ταγαράς), αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: M. Schauss), το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, A. Borg Barthet, A. La Pergola, S. von Bahr και J. Malenovský, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 14 Απριλίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την αναίρεση.
 2)
 Καταδικάζει τη Ζωή Γάκη-Κακούρη στα δικαστικά έξοδα.
 (1) 1ΕΕ C 190 της 24.7.2004.


text:
Αριθ. C 351 /2 |_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 12 . 95
 « Πρέπει, προς εφαρμογή του άρθρου 4 του νομού 222/ 1984, Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 να παραταθεί η περίοδος αναφοράς για την αναγνώριση υπέβαλε το Tribunale di Genova (Ιταλία) (πρώτο πολιτικό
 δικαιώματος συντάξεως αναπηρίας, όταν o εργαζόμενος τμήμα) με διάταξη της 5ης Οκτωβρίου 1995 στην υπόθεση
 ελάμβανε επίδομα ανεργίας σε άλλο κράτος μέλος ( εν που εκκρεμεί ενώπιον του μεταξύ 1) F.lli Carli SpA και 2)
 προκειμένω στη Γερμανία), όπου προβλέπεται τέτοια παρά Casa di Spedizione Viale sas, αφενός, και Amministrazione
 ταση , και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, εξαρτά delle Finanze dello Stato, αφετέρου
 ται ενδεχομένως η παράταση αυτή από προϋποθέσεις »; (Υπόθεση C-333/95)
 ( 95/C 351 /04 )
 (') EE ειδ. έκδ. 05/001 , σ. 138.
 (-) EE αριθ . L 224 της 2 . 8 . 1989 , σ. 1 .
 Με διάταξη της 5ης Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 20 Οκτωβρίου 1995 , το Tribunale di Genova (πρώτο
 πολιτικό τμήμα ) ζητεί από το Δικαστήριο , στο πλαίσιο της
 εκκρεμούς ενώπιον του υποθέσεως μεταξύ 1 ) F.lli Carli SpA
 και 2 ) Casa di Spedizione Viale sas , αφενός, και Amministra
 zione delle Finanze dello Stato , αφετέρου , την έκδοση προ
 δικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Länsrätten i Stockholm* län με διάταξη της 13ης
 Οκτωβρίου 1995 στην υπόθεση VAG Sverige ΑΒ 1 . Ερωταται αν η αναστολή των δασμών για τις εισαγωγές
 από την Ισπανία των γεωργικών προϊόντων που απαριθ
 (Υπόθεση C-329/95) μούνται στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΟΚ )
 95/C 351 /03 ) αριθ . 3835/90 ('), την οποία προβλέπει το άρθρο 1 του
 κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 3416/91 (2), ισχύει και για τις
 εισαγωγές κονσερβών τόνου εντός ελαιολάδου από τη
 Με διάταξη της 13ης Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη χώρα αυτή .
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 19 Οκτωβρίου 1995 , το Länsrätten i Stockholms län στο
 πλαίσιο της υποθέσεως VAG Sverige ΑΒ , που εκκρεμεί 2. Ερωταται αν οι αρμόδιες τελωνειακές αρχές μπορούν,
 ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα κατ ' εφαρμογήν του άρθρου 5 παράγραφοι 1 και 2, του
 στικής αποφάσεως επί των ακολούθων ερτημάτων: κανονισμού ( ΕΟΚ ) αριθ . 1679/79 (3) της 24ης Ιουλίου
 1979, όπως συμπληρώθηκε με τον κανονισμό ( ΕΟΚ) αριθ .
 1715/90 ( 4), της 20ής Ιουνίου 1990 και με το άρθρο 2 του
 1 . Συμβιβάζεται με την οδηγία 70/ 156/ΕΟΚ του Συμβου εκτελεστικού κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 2164/91 (5) της
 λίο ('), όπως έχει τροποποιηθεί, το γεγονός ότι κατά τη 23ης Ιουλίου 1991 , να κινήσουν τη διαδικασία για την εκ
 σουηδική bilsregisterkungörelse (κανονιστική απόφαση των υστέρων είσπραξη των δασμών που δεν καταβλήθη
 περί της ταξινομήσεως των οχημάτω) (2) απαιτείται η καν κατά τον χρόνο της εισαγωγής λόγω του ότι είχε
 έκδοση πιστοποιητικού ; θεωρηθεί ότι αναστέλλονται εξ ολοκλήρου , σύμφωνα με
 εσφαλμένη ερμηνεία της ισχύουσας κοινοτικής κανονι
 στικής ρυθμίσεως, αλλά που εκ των υστέρων αποδείχτηκε
 2 . Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1 , ότι έπρεπε να καταβληθούν σύμφωνα με διαφορετική
 συμβιβάζεται η υποχρέωση προσκομίσεως πιστοποιητι ερμηνεία της ιδίας κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως ,
 κού με το άρθρο 30 της συνθήκης της Ρώμης ή μπορεί να στην οποία προέβη η Επιτροπή ΕΟΚ βάσει γνωμοδοτή
 θεωρηθεί ότι τούτο αποτελεί μέτρο «ισοδυνάμου αποτε σεως της Νομικής Υπηρεσίας της· ερωτάται αν τούτο
 λέσματος»; συμβαίνει όταν o φορολογούμενος οφειλέτης τήρησε όλες
 τις προβλεπόμενες διατάξεις για την τελωνειακή διασά
 φησή του κατά την ισχύουσα κανονιστική ρύθμιση και δεν
 προκύπτει ότι o φορολογούμενος είχε επίγνωση της
 3 . Σε περίπτωση που η απάντηση στο ερώτημα 1 είναι
 εσφαλμένης ερμηνείας που είχε δοθεί αρχικά στην κοινο
 καταφατική και η απάντηση στο ερώτημα 2 είναι ότι το εν τική κανονιστική ρύθμιση από τις ιταλικές αρχές.
 λόγω μέτρο πρέπει να θεωρηθεί ως « μέτρο ισοδυνάμου
 αποτελέσματος », μπορεί τότε η επιβαλλόμενη από τη
 σουηδική νομοθεσία υποχρέωση να εξακολουθήσει να
 υφίσταται βάσει του άρθρου 36; (') EE L 370, σ. 126.
 O ΕΕ L 324, σ. 11 .
 O ΕΕ L 197 , σ. 1.
 ( 4) ΕΕ L 160, σ. 1.
 (') ΕΕ ειδ. έκδ. 13/001 , σ. 46. (5) ΕΕ L 201 , σ. 16 .
 ( 2 ) Άρθρο 12 εδάφιο 1 περίπτωση 9.


text:
 13.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/9
 Προσφυγή της 2ας Αυγούστου 2012 — Evonik Degussa κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-341/12)
 2012/C 311/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Evonik Degussa GmbH (Essen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: C. Steinle, M. Holm-Hadulla και C. von Köckritz, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής K (2012) 3534 τελικό, της 24ης Μαΐου 2012, περί απορρίψεως αιτήσεως της Evonik Degussa για εμπιστευτική μεταχείριση στοιχείων στο πλαίσιο της αποφάσεως στην υπόθεση COMP/F/38.620 — Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλλας, σύμφωνα με το άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ,
 —
 σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, η Επιτροπή να υποχρεωθεί να φέρει τα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει 5 λόγους.
 1)
 Πρώτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 8 της αποφάσεως περί των καθηκόντων του συμβούλου ακροάσεων (1) και προσβολή των δικαιωμάτων της προσφεύγουσας για χρηστή διοίκηση και για ακρόαση.
 Ως προς το σημείο αυτό η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι ο σύμβουλος ακροάσεων δεν εξέτασε τις βασικές της αντιρρήσεις κατά της δημοσιεύσεως. Επομένως, αγνόησε το εύρος των αρμοδιοτήτων και καθηκόντων του και παρέβη το άρθρο 8 της αποφάσεως περί των καθηκόντων του. Επειδή ούτε ο σύμβουλος ακροάσεων ούτε οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία της Επιτροπής εξέτασε και έλαβε υπόψη τις προβληθείσες από την προσφεύγουσα βασικές αντιρρήσεις κατά της σχεδιαζομένης δημοσιεύσεως, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η Επιτροπή παρέλειψε να εξετάσει όλες τις σημαντικές παραμέτρους της συγκεκριμένης περιπτώσεως. Συνεπώς, η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως και προσέβαλε το δικαίωμά της ακροάσεως (άρθρο 41, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης).
 2)
 Δεύτερος λόγος: Παράβαση της υποχρεώσεως προς αιτιολόγηση
 Συναφώς προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η προσβαλλομένη απόφαση δεν περιέχει καμία αιτιολογία σχετικά με τις προβληθείσες από την προσφεύγουσα αντιρρήσεις κατά της δημοσιεύσεως του διευρυμένου κειμένου της αποφάσεως. Το ίδιο ισχύει για τα κίνητρα της Επιτροπής και το δημόσιο συμφέρον για τη δημοσίευση του διευρυμένου κειμένου σχεδόν πέντε έτη μετά την έκδοση του αρχικού, μη εμπιστευτικού χαρακτήρα κειμένου.
 3)
 Τρίτος λόγος: Πλάνη περί το δίκαιο και περί την εκτίμηση λόγω παραβιάσεως του επαγγελματικού απορρήτου κατά το άρθρο 339 ΣΛΕΕ και το άρθρο 8 ΧΘΔΕΕ καθώς και λόγω της παραβιάσεως του εμπιστευτικού χαρακτήρα των προς δημοσίευση πληροφοριών.
 —
 Στο πλαίσιο αυτού του λόγου ακυρώσεως, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι τα χωρία, των οποίων τη δημοσίευση σχεδιάζει η Επιτροπή με το διευρυμένο, μη εμπιστευτικό κείμενο της αποφάσεως, προστατεύονται από το επαγγελματικό απόρρητο και περιέχουν επίσης, μερικώς, επιχειρηματικά απόρρητα. Η δημοσίευση αυτών των πληροφοριών στο διαδίκτυο προσβάλλει το δικαίωμα της προσφεύγουσας για προστασία του επαγγελματικού απορρήτου.
 —
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η σχεδιαζομένη δημοσίευση των πληροφοριών που δόθηκαν από τους συνεργαζομένους μάρτυρες εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 (2) και ότι ο κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 (3) και η ρύθμιση περί των συνεργαζομένων μαρτύρων (4) περιέχουν ειδικές ρυθμίσεις για την πρόσβαση σε αυτές τις πληροφορίες που παρέχουν οι συνεργαζόμενοι μάρτυρες. Ως εκ τούτου, κατά την άποψη της προσφεύγουσας, σύμφωνα με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (αποφάσεις του Δικαστηρίου της 29ης Ιουνίου 2010, C-139/07 P, Επιτροπή κατά Technische Glaswerke Ilmenau, Συλλογή 2010, σ. I-5885, και της 28ης Ιουνίου 2012, C-404/10 P, Επιτροπή κατά Éditions Odile Jacob, που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή), υφίσταται τεκμήριο ότι δημοσίευση αυτών των πληροφοριών προσβάλλει τα επιχειρηματικά συμφέροντα της προσφεύγουσας καθώς και τον σκοπό της ερευνητικής δραστηριότητας της Επιτροπής. Επομένως, ειδικό δημόσιο συμφέρον για τη δημοσίευση αυτών των πληροφοριών πρέπει να αποδεικνύεται ιδιαιτέρως. Επειδή, κατά την προσφεύγουσα, ο σύμβουλος ακροάσεων αυτό το παρέλειψε, αυτός υπέπεσε προδήλως σε πλάνη περί την εκτίμηση.
 4)
 Τέταρτος λόγος: Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης της προσφεύγουσας και της αρχής της ασφάλειας δικαίου
 Στο σημείο αυτό, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή, με την απόρριψη της αιτήσεως για εμπιστευτική μεταχείριση και την απόφαση να δημοσιεύσει το επίδικο κείμενο της αποφάσεως, παραβίασε την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Αφ’ ής υπέβαλε τις αιτήσεις της περί συνεργαζομένων μαρτύρων, η προσφεύγουσα εμπιστεύθηκε τον εμπιστευτικό χαρακτήρα των διαβιβαζομένων πληροφοριών. Βασίζει την εμπιστοσύνη της στις περί συνεργαζομένων μαρτύρων ανακοινώσεις και την πάγια πρακτική της Επιτροπής και θεωρεί ότι αυτή η εμπιστοσύνη αξίζει προστασίας. Επιπλέον, παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης προκύπτει από το γεγονός ότι η Επιτροπή ήδη το 2007 δημοσίευσε οριστικό, μη εμπιστευτικού χαρακτήρα κείμενο της αποφάσεως και αποδέχθηκε με αυτό τις περί μη αποκαλύψεως επιθυμίες της προσφεύγουσας. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι για μία εκ των υστέρων τροποποίηση της αποφάσεως αυτής δεν υπάρχει νομικό έρεισμα ούτε υφίστανται αντικειμενικοί λόγοι.
 5)
 Πέμπτος λόγος: Παραβίαση της αρχής του συγκεκριμένου σκοπού
 Στο πλαίσιο αυτού του λόγου, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η χρησιμοποίηση πληροφοριών που δόθηκαν από συνεργαζόμενους μάρτυρες για την ενημέρωση του κοινού παραβιάζει τον συγκεκριμένο σκοπό των εν λόγω πληροφοριών που προβλέπεται στο άρθρο 28, παράγραφος 1, του κανονισμού 1/2003 και στο σημείο 48 της ανακοινώσεως της Επιτροπής περί προσβάσεως σε φάκελο υποθέσεως (5). Αυτό ισχύει ειδικότερα αν αυτή η χρησιμοποίηση πραγματοποιείται άνω των έξι ετών μετά τη λήξη της διοικητικής διαδικασίας.
 (1) Απόφαση 2011/695/ΕΕ του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 13ης Οκτωβρίου 2011, σχετικά με τις αρμοδιότητες και τα καθήκοντα του συμβούλου ακροάσεων σε ορισμένες διαδικασίες ανταγωνισμού (ΕΕ L 275, σ. 29).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα [101] και [102] [ΣΛΕΕ] (ΕΕ L 1, σ. 1).
 (4) Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη μη επιβολή και τη μείωση των προστίμων σε υποθέσεις συμπράξεων (καρτέλ) (ΕΕ 2002, C 45, σ. 3).
 (5) Ανακοίνωση της Επιτροπής περί των κανόνων πρόσβασης στον φάκελο υπόθεσης της Επιτροπής δυνάμει των άρθρων 81 και 82 της Συνθήκης ΕΚ, των άρθρων 53, 54 και 57 της Συμφωνίας ΕΟΧ, και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 139/2004 του Συμβουλίου (ΕΕ 2005, C 325, σ. 7).


text:
 4.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/18
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Δεκεμβρίου 2011 — Λουξεμβούργο κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-232/08) (1)
 (ΕΓΤΠΕ - Τμήμα Εγγυήσεων - Δαπάνες εξαιρούμενες της κοινοτικής χρηματοδοτήσεως - Μέτρα αγροτικής αναπτύξεως - Μειονεκτικές περιοχές και γεωργοπεριβάλλον - Εθνικά συστήματα διαχειρίσεως, ελέγχου και επιβολής κυρώσεων - Κατ’ αποκοπή δημοσιονομική διόρθωση)
 2012/C 32/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (εκπρόσωποι: F. Probst, επικουρούμενος από τους M. Theisen και K. Spitz, δικηγόρους)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς T. van Rijn, στη συνέχεια F. Clotuche-Duvieusart και F. Jimeno Fernández)
 Αντικείμενο
 Αίτηση μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 2008/321/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Απριλίου 2008, σχετικά με την εξαίρεση από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) (ΕΕ L 109, σ. 35).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 209 της 15.8.2008.


text:
 5.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/32
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 22ας Μαΐου 2008 — Ott κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-250/06 P) (1)
 (Αναίρεση - Αντίθετη αίτηση αναιρέσεως - Παραδεκτό - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Περίοδος προαγωγών 2004 - Απονομή μορίων προτεραιότητας - Γενικές εκτελεστικές διατάξεις του άρθρου 45 του ΚΥΚ - Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας - Αντικατάσταση αιτιολογίας - Αναίρεση εν μέρει αβάσιμη και εν μέρει βάσιμη - Διαφορά ώριμη προς εκδίκαση - Απόρριψη της προσφυγής)
 (2008/C 171/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Martial Ott (Oberanven, Λουξεμβούργο), Fernando Lopez Tola (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) και Francis Weiler (Itzig, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: F. Frabetti, δικηγόρος)
 Έτερος διάδικος στη διαδικασία: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και D. Martin)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα), της 30ής Ιουνίου 2006, F-87/05, Ott κ.λπ. κατά Επιτροπής (η οποία δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί τη διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα), της 30ής Ιουνίου 2006, F-87/05, Ott κ.λπ. κατά Επιτροπής, στο μέτρο που απορρίπτει την προσφυγή όσον αφορά τον Francis Weiler.
 2)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως κατά τα λοιπά.
 3)
 Απορρίπτει την αντίθετη αίτηση αναιρέσεως.
 4)
 Απορρίπτει την προσφυγή που ασκήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης με αριθμό υποθέσεως F-87/05 όσον αφορά τον Francis Weiler.
 5)
 Οι Martial Ott, Fernando Lopez Tola και Francis Weiler φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα στο πλαίσιο της παρούσας δίκης, καθώς και τα τέσσερα πέμπτα των εξόδων της Επιτροπής. Η Επιτροπή φέρει το ένα πέμπτο των δικαστικών της εξόδων στο πλαίσιο της παρούσας δίκης.
 6)
 Ο Francis Weiler και η Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα στο πλαίσιο της δίκης ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης.
 (1) EE C 281 της 18.11.2006.


text:
 20.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/36
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 24ης Μαρτίου 2009 [αίτηση του Cour d'appel de Liège (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] –Real Madrid Football Club, Zinedine Zidane, David Beckham, Raul Gonzalez Blanco, Ronaldo Luiz Nazario de Lima, Luis Filipe Madeira Caeiro, Futebol Club Do Porto S.A.D., Victor Baia, Ricardo Costa, Diego Ribas Da Cunha, P.S.V. N.V., Imari BV, Juventus Football Club SPA κατά Sporting Exchange Ltd, William Hill Credit Limited, Victor Chandler (International) Ltd, BWIN International Ltd (Betandwin), Ladbrokes Betting and Gaming Ltd, Ladbroke Belgium S.A., Internet Opportunity Entertainment Ltd, Global Entertainment Ltd
 (Υπόθεση C-584/08) (1)
 2009/C 141/73
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 55 της 7.3.2009.


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/56
 Προσφυγή της 13ης Σεπτεμβρίου 2010 — Bottega Veneta International κατά ΓΕΕΑ (μορφή τσάντας χειρός)
 (Υπόθεση T-409/10)
 ()
 2010/C 301/89
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bottega Veneta International Sàrl (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: P. Roncaglia, avvocato, G. Lazzeretti, avvocato, M. Boletto, avvocato, E. Gavuzzi, avvocato)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς, της 16ης Ιουνίου 2010, στη διαδικασία R 1247/2009-1·
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας, καθώς και της διαδικασίας ενώπιον του πρώτου τμήματος προσφυγών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Σήμα που απεικονίζει τρισδιάστατο διακριτικό σημείο γνωστό ως τσάντα «veneta» (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 6632608), για προϊόντα της κλάσεως 18 («σακίδια και τσάντες»)
 Απόφαση του εξεταστή: Απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του κανόνα 9, παράγραφος 3, στοιχείο α', του κανονισμού 2868/95 και του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 3, του κανονισμού 207/2009.


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 17ης Ιουλίου 2008 (αίτηση του Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, Πολωνία, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Dariusz Krawczyński κατά Dyrektor Izby Celnej w Białymstoku
 (Υπόθεση C-426/07) (1)
 (Εσωτερικοί φόροι - Φόροι επί των αυτοκινήτων - Ειδικός φόρος καταναλώσεως - Μεταχειρισμένα αυτοκίνητα - Εισαγωγή)
 (2008/C 223/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Dariusz Krawczyński
 κατά
 Dyrektor Izby Celnej w Białymstoku
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku — Ερμηνεία των άρθρων 90 ΕΚ και 33 ΕΚ, παράγραφος 1, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ: Έκτη οδηγία του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Εθνική νομοθεσία για την επιβολή ειδικού φόρου καταναλώσεως που βαρύνει τα αυτοκίνητα κατά την πρώτη ταξινόμησή τους στην ημεδαπή
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 33, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/680/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1991, έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει ειδικό φόρο καταναλώσεως, όπως αυτός τον οποίο προβλέπει στην Πολωνία ο νόμος περί των ειδικών φόρων καταναλώσεως (ustawa o podatku akcyzowym), της 23ης Ιανουαρίου 2004, ο οποίος πλήττει κάθε πώληση αυτοκινήτων πριν από την πρώτη ταξινόμησή τους εντός της εθνικής επικρατείας.
 2)
 Το άρθρο 90, πρώτο εδάφιο, ΕΚ έχει την έννοια ότι απαγορεύει ειδικό φόρο καταναλώσεως, όπως ο επίμαχος στην κύρια δίκη, στο μέτρο που το ποσό του φόρου αυτού που πλήττει την πώληση πριν από την πρώτη ταξινόμηση των εισαγομένων από άλλο κράτος μέλος μεταχειρισμένων αυτοκινήτων υπερβαίνει το εναπομένον ποσό του ίδιου φόρου που έχει περιληφθεί στην αγοραία αξία ομοειδών αυτοκινήτων τα οποία έχουν στο παρελθόν ταξινομηθεί εντός του κράτους που θέσπισε τον φόρο αυτόν. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να ερευνήσει αν η επίμαχη στην κύρια δίκη κανονιστική ρύθμιση και, ιδίως, η εφαρμογή του άρθρου 7 της αποφάσεως Υπουργού Οικονομικών περί μειώσεως του συντελεστή των ειδικών φόρων καταναλώσεως (ozporządzenie Ministra Finansów w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego), της 22ας Απριλίου 2004, έχει τέτοιου είδους συνέπεια.
 (1) ΕΕ C 283 της 24.11.2007.


text:
 14.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 17ης Ιουνίου 2010 — Lafarge SA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-413/08 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Σύμπραξη - Γυψοσανίδες - Παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων - Βάρος αποδείξεως - Έλλειψη αιτιολογίας - Κανονισμός 17 - Άρθρο 15, παράγραφος 2 - Κύρωση - Υποτροπή - Στάδιο κατά το οποίο λαμβάνεται υπόψη το αποτρεπτικό αποτέλεσμα του προστίμου)
 2010/C 221/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Lafarge SA (εκπρόσωποι: A. Winckler, F. Brunet, E. Paroche, Χ. Κανελλόπουλος και C. Medina, avocats)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre και N. Von Lingen)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 8ης Ιουλίου 2008, T-54/03, Lafarge κατά Επιτροπής με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή της αναιρεσείουσας με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 2002, που της επέβαλε πρόστιμο βάσει του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ — Σύμπραξη για τον καθορισμό των τιμών στον τομέα των γυψοσανίδων — Παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και παράβαση των κανόνων περί του βάρους αποδείξεως — Παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της αναλογικότητας όσον αφορά τον υπολογισμό του ποσού του προστίμου — Έννοια της υποτροπής
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Lafarge SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 327 της 20.12.2008.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/44
 Προσφυγή της 2ας Δεκεμβρίου 2009 (φαξ της 30ής Νοεμβρίου 2009) — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-496/09)
 2010/C 24/77
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: L. Pignataro και E. Righini)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 —
 Να διαπιστώσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία μη λαμβάνοντας όλα τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 1ης Απριλίου 2004, στην υπόθεση C-99/02 σχετικά με την επιστροφή από τους αποδέκτες των ενισχύσεων οι οποίες, κατά την απόφαση 2000/128/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Μαΐου 1999, για τα καθεστώτα ενισχύσεως τα οποία έθεσε σε εφαρμογή η Ιταλία σχετικά με μέτρα υπέρ της απασχολήσεως, κρίθηκαν παράνομες και ασύμβατες με την κοινή αγορά, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την ανωτέρω απόφαση και από το άρθρο 228, παράγραφος 1, ΕΚ.
 —
 Να υποχρεώσει την Ιταλική Δημοκρατία να καταβάλει στην Επιτροπή ημερήσια χρηματική ποινή ύψους 285 696 ευρώ για την καθυστέρηση εκτέλεσης της απόφασης που εκδόθηκε επί της υποθέσεως C-99/02, σχετικά με την απόφαση 2000/128/ΕΚ, αρχής γενομένης από την ημέρα εκδόσεως της αποφάσεως επί της υπό κρίση υποθέσεως μέχρι την ημερομηνία κατά την οποία θα έχει εκτελεσθεί η απόφαση στην υπόθεση C-99/02.
 —
 Να υποχρεώσει την Ιταλική Δημοκρατία να καταβάλει στην Επιτροπή το κατ’ αποκοπή ποσό που θα προκύψει από τον πολλαπλασιασμό του ημερήσιου ποσού των 31 744 ευρώ επί τον αριθμό των ημερών που θα εξακολουθεί να υφίσταται η παράβαση από την ημέρα της έκδοσης της αποφάσεως στην υπό κρίση υπόθεση, σχετικά με την απόφαση 2000/128/ΕΚ.
 —
 Να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Ιταλική Δημοκρατία δεν έλαβε όλα τα αναγκαία μέτρα για να ανακτήσει τις ενισχύσεις που κρίθηκαν από την εν λόγω απόφαση παράνομες και ασυμβίβαστες, καθόσον, από τον Ιούνιο του 2009, έχει ανακτήσει μόνο 52 088 600,60 ευρώ σε σύγκριση με το συνολικό οφειλόμενο ποσό των 281 525 686,79 ευρώ. Η Ιταλική Δημοκρατία αναγνωρίζει ότι το ποσό που απομένει προς εκκαθάριση είναι 229 437 086,19 ευρώ. Επομένως, η Ιταλική Δημοκρατία δεν έλαβε όλα τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί με την απόφαση, όπως απαιτείται από την απόφαση στην υπόθεση C-99/02.


text:
C 121/4 EL ∂ÈãÛËÌË ∂ÊËÌÂÚÈã‰· ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ 1.5.1999
 ∞¶√o∞TM∏ ∆√À ¢π∫∞TM∆∏ƒπ√À ∞¶√o∞TM∏ ∆√À ¢π∫∞TM∆∏ƒπ√À
 (ÙÚÈãÙÔ ÙÌËãÌ·) (ÂãÌÙÔ ÙÌËãÌ·)
 ÙË ̃ 25Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999
 ÙË ̃ 25Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999
 ÛÙËÓ ̆ÔãıÂÛË C-65/97: ∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ
 Î·Ù·ã Cascina Laura Sas di arch. Aldo Delbò e C. Î·È Gariboldi ÛÙËÓ ̆ÔãıÂÛË C-90/97 (·ÈãÙËÛË ÙÔ ̆ Social Security Commissioner
 Engineering Company Srl(1) ÁÈ· ÙËÓ ÂãÎ‰ÔÛË ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃): Robin Swaddling Î·Ù·ã
 Adjudication Officer(1)
 (ã∞ÚıÚÔ 181 ÙË ̃ Û ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫ — ƒËãÙÚ· ‰È·ÈÙËÛÈã· ̃ — aË ÂÎÏËã-
 ÚˆÛË Û ̆Ì‚·ÙÈÎã̂ Ó ̆Ô ̄ÚÂã̂ ÛÂˆÓ) (∫ÔÈÓˆÓÈÎËã ·ÛÊ·ãÏÈÛË — ∂ÓÈãÛ ̄ ̆ÛË ÂÈÛÔ‰ËãÌ·ÙÔ ̃ — ¶ÚÔå̆ÔıÂãÛÂÈ ̃
 ̄ÔÚËÁËãÛÂˆ ̃ — TM ̆ÓËãıË ̃ Î·ÙÔÈÎÈã·)
 (1999/C 121/06)
 (1999/C 121/07)
 (°Ïã̂ ÛÛ· ‰È·‰ÈÎ·ÛÈã· ̃: Ë ÈÙ·ÏÈÎËã)
 (°Ïã̂ ÛÛ· ‰È·‰ÈÎ·ÛÈã· ̃: Ë ·ÁÁÏÈÎËã)
 (¶ÚÔÛˆÚÈÓËã ÌÂÙ·ãÊÚ·ÛË· Ë ÔÚÈÛÙÈÎËã ÌÂÙ·ãÊÚ·ÛË ı· ‰ËÌÔÛÈÂ ̆ıÂÈã ÛÙË
 «TM ̆ÏÏÔÁËã ÙË ̃ ¡ÔÌÔÏÔÁÈã· ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆»)
 (¶ÚÔÛˆÚÈÓËã ÌÂÙ·ãÊÚ·ÛË· Ë ÔÚÈÛÙÈÎËã ÌÂÙ·ãÊÚ·ÛË ı· ‰ËÌÔÛÈÂ ̆ıÂÈã ÛÙË
 TMÙËÓ ̆ÔãıÂÛË C-65/7, Ë ∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ «TM ̆ÏÏÔÁËã ÙË ̃ ¡ÔÌÔÏÔÁÈã· ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆»)
 (ÂÎÚÔãÛˆÔÈ: Paolo Stancanelli Î·È Jean-Francis Pasquier, ÂÈÎÔ ̆-
 ÚÔã̆ ÌÂÓÔÈ ·Ôã ÙÔÓ Albergo Dal Ferro) Î·Ù·ã Cascina Laura Sas TMÙËÓ ̆ÔãıÂÛË C-90/97, ÌÂ ·ÓÙÈÎÂÈãÌÂÓÔ ·ÈãÙËÛË ÙÔ ̆ Social Security
 di arch. Aldo Delbò e C., ÙÂÏÔã̆ Û· ÛÂ ÚÔÏËÙÈÎÔã Ùˆ ̄Â ̆ÙÈÎÔã Commissioner (∏ÓˆÌÂãÓÔ μ·ÛÈãÏÂÈÔ) ÚÔ ̃ ÙÔ ¢ÈÎ·ÛÙËãÚÈÔ, Î·Ù’ÂÊ·Ú-
 Û ̆Ì‚È‚·ÛÌÔã, ÌÂ Âã‰Ú· ÙÔ Casaleggio Novara (πÙ·ÏÈã·), ÂÓ Ùˆ ÚÔÛã̂ ˆ ÌÔÁËã ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 177 ÙË ̃ Û ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫, ÌÂ ÙËÓ ÔÔÈã· ̇ËÙËãıËÎÂ,
 ÙÔ ̆ ÚÔÛˆÚÈÓÔã̆ ÓÔÌÈãÌÔ ̆ ÂÎÚÔÛã̂ Ô ̆ ÙË ̃, Î·È Gariboldi ÛÙÔ Ï·ÈãÛÈÔ ÙË ̃ ‰È·ÊÔÚ·ã ̃ Ô ̆ ÂÎÎÚÂÌÂÈã ÂÓã̂ ÈÔÓ ÙÔ ̆ ·ÈÙÔã̆ ÓÙÔ ̃
 Engineering Company Srl, ̆Ôã ÂÎÎ·ı·ãÚÈÛË, ÌÂ Âã‰Ú· ÙÔ aÈÏ·ãÓÔ ‰ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆ ÌÂÙ·Íã̆ Robin Swaddling Î·Ù·ã Adjudication Officer,
 (πÙ·ÏÈã·), ÂÓ Ùˆ ÚÔÛã̂ ˆ ÙÔ ̆ ÂÎÎ·ı·ÚÈÛÙËã ÙË ̃ Ester Dallarosa, Ë ÂãÎ‰ÔÛË ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃ ˆ ̃ ÚÔ ̃ ÙËÓ ÂÚÌËÓÂÈã· ÙÔ ̆
 ÂÎÚÔÛˆÔã̆ ÌÂÓË ̃ ·Ôã ÙÔ ̆ ̃ Alberto Croze, Rodolfo Radice Î·È ·ãÚıÚÔ ̆ 48 ÙË ̃ Û ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫, ÙÔ ¢ÈÎ·ÛÙËãÚÈÔ (ÂãÌÙÔ ÙÌËãÌ·),
 Cristina Ravelli, ‰ÈÎËÁÔãÚÔ ̆ ̃ aÈÏ·ãÓÔ ̆, ÌÂ ·ÓÙÈÎÂÈãÌÂÓÔ ·ÁˆÁËã Û ̆ÁÎÂÈãÌÂÓÔ ·Ôã ÙÔ ̆ ̃ P. Jann, ÚÔãÂ‰ÚÔ ÙÔ ̆ Úã̂ ÙÔ ̆ ÙÌËãÌ·ÙÔ ̃,
 ·ÛÎËıÂÈãÛ· ‚·ãÛÂÈ ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 181 ÙË ̃ Û ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫, ÛÎÔÔã̆ Û· ÙËÓ ÚÔÂ‰ÚÂã̆ ÔÓÙ· ÙÔ ̆ ÂãÌÙÔ ̆ ÙÌËãÌ·ÙÔ ̃, J. C. Moitinho de Almeida
 ·Ôã‰ÔÛË Î·Ù·‚ÏËıÂãÓÙˆÓ ÔÛã̂ Ó ÛÙÔ Ï·ÈãÛÈÔ ÙË ̃ Û ̆Ì‚·ãÛÂˆ ̃ μa (ÂÈÛËÁËÙËã), C. Gulmann, L. Sevón Î·È M. Wathelet, ‰ÈÎ·ÛÙÂã ̃, ÁÂÓÈÎÔã ̃
 5/89 π∆ ÙËÓ ÔÔÈã· Î·ÙËãÁÁÂÈÏÂ Ë ÂÓ·ãÁÔ ̆Û· ÏÔãÁˆ ÌË ÂÎÏËÚã̂ ÛÂã̂ ̃ ÂÈÛ·ÁÁÂÏÂã· ̃: A. Saggio, ÁÚ·ÌÌ·ÙÂã· ̃: L. Hewlett, ̆·ãÏÏËÏÔ ̃ ‰ÈÔÈ-
 ÙË ̃ ÂÎ ÌÂãÚÔ ̆ ̃ ÙˆÓ ÂÓ·ÁÔÌÂãÓˆÓ, ÙÔ ¢ÈÎ·ÛÙËãÚÈÔ (ÙÚÈãÙÔ ÙÌËãÌ·), ÎËãÛÂˆ ̃, ÂÍÂã‰ˆÛÂ ÛÙÈ ̃ 25 oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999 ·ÔãÊ·ÛË ÌÂ ÙÔ ·ÎÔã-
 Û ̆ÁÎÂÈãÌÂÓÔ ·Ôã ÙÔ ̆ ̃ J.-P. Puissochet (ÂÈÛËÁËÙËã), ÚÔãÂ‰ÚÔ ÙÌËãÌ·ÙÔ ̃, ÏÔ ̆ıÔ ‰È·Ù·ÎÙÈÎÔã:
 J. C. Moitinho de Almeida Î·È C. Gulmann, ‰ÈÎ·ÛÙÂã ̃, ÁÂÓÈÎÔã ̃
 ÂÈÛ·ÁÁÂÏÂã· ̃: A. Saggio, ÁÚ·ÌÌ·ÙÂã· ̃: L. Hewlett, ̆·ãÏÏËÏÔ ̃ ‰ÈÔÈ-
 ÎËãÛÂˆ ̃, ÂÍÂã‰ˆÛÂ ÛÙÈ ̃ 25 oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999 ·ÔãÊ·ÛË ÌÂ ÙÔ ·ÎÔã- ∆Ô ·ãÚıÚÔ 10· ÙÔ ̆ Î·ÓÔÓÈÛÌÔã̆ (∂√∫) ·ÚÈı. 1408/71 ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆-
 ÏÔ ̆ıÔ ‰È·Ù·ÎÙÈÎÔã: ÏÈãÔ ̆, ÙË ̃ 14Ë ̃ πÔ ̆ÓÈãÔ ̆ 1971, ÂÚÈã ÂÊ·ÚÌÔÁËã ̃ ÙˆÓ Û ̆ÛÙËÌ·ãÙˆÓ
 ÎÔÈÓˆÓÈÎËã ̃ ·ÛÊ·ÏÈãÛÂˆ ̃ ÛÙÔ ̆ ̃ ÌÈÛıˆÙÔã̆ ̃, ÛÙÔ ̆ ̃ ÌË ÌÈÛıˆÙÔã̆ ̃
 Î·È ÛÙ· ÌÂãÏË ÙˆÓ ÔÈÎÔÁÂÓÂÈã̂ Ó ÙÔ ̆ ̃ Ô ̆ ‰È·ÎÈÓÔã̆ ÓÙ·È ÂÓÙÔã ̃ ÙË ̃
 ∫ÔÈÓÔãÙËÙ· ̃, Ôãˆ ̃ ÙÚÔÔÔÈËãıËÎÂ Î·È ÂÓËÌÂÚã̂ ıËÎÂ ·Ôã ÙÔÓ Î·ÓÔ-
 1. §·Ì‚·ãÓÂÈ ̆Ôã„Ë ÔãÙÈ Ë ∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ
 ÓÈÛÌÔã (∂√∫) ·ÚÈı. 2001/83, ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆, ÙË ̃ 2· ̃ πÔ ̆ÓÈãÔ ̆ 1983,
 ·Ú·ÈÙËãıËÎÂ ·Ôã Ù· ·ÈÙËãÌ·Ù·ã ÙË ̃ Ô ̆ ÛÙÚÂãÊÔÓÙ·È Î·Ù·ã ÙË ̃
 Ôãˆ ̃ ÙÚÔÔÔÈãËıËÎÂ ·Ôã ÙÔÓ Î·ÓÔÓÈÛÌÔã (∂√∫) ·ÚÈı. 1247/92, ÙÔ ̆
 Cascina Laura Sas di arch. Aldo Delbò e C.
 TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆, ÙË ̃ 30Ëã ̃ ∞ÚÈÏÈãÔ ̆ 1992, ÛÂ Û ̆Ó‰ ̆·ÛÌÔã ÌÂ ÙÔ ·ãÚıÚÔ 1,
 ÛÙÔÈ ̄ÂÈãÔ Ë) ÙÔ ̆ Î·ÓÔÓÈÛÌÔã̆ · ̆ÙÔã̆ , ‰ÂÓ ÂÈÙÚÂãÂÈ, ÛÙËÓ ÂÚÈãÙˆÛË
 2. ÀÔ ̄ÚÂã̂ ÓÂÈ ÙËÓ Gariboldi Engineering Company Srl Ó· Î·Ù·‚·ã- Ô ̆ ÂãÓ· ·ãÙÔÌÔ ·ãÛÎËÛÂ ÙÔ ‰ÈÎ·ÈãˆÌ· ÂÏÂã̆ ıÂÚË ̃ Î ̆ÎÏÔÊÔÚÈã· ̃ ÚÔÎÂÈ-
 ÏÂÈ ÛÙËÓ ÂÓ·ãÁÔ ̆Û· ÙÔ ÔÛÔã ÙˆÓ 479 134 Ecu, ÏÂãÔÓ ÙÔãÎˆÓ ÌÂãÓÔ ̆ Ó· ÂÁÎ·Ù·ÛÙ·ıÂÈã ÛÂ ·ãÏÏÔ ÎÚ·ãÙÔ ̃ ÌÂãÏÔ ̃ ÛÙÔ ÔÔÈãÔ ÂÚÁ·ãÛÙËÎÂ
 ã̆ „Ô ̆ ̃ 1 742 Ecu ÌËÓÈ·Èãˆ ̃ ·Ôã 31 πÔ ̆ÏÈãÔ ̆ 1990 ÌÂã ̄ÚÈ ÏËãÚÔ ̆ ̃ Î·È ·ÂãÎÙËÛÂ Û ̆ÓËãıË Î·ÙÔÈÎÈã·, ÂÈÛÙÚÂãÊÂÈ ‰Â ÛÙÔ ÎÚ·ãÙÔ ̃ ÌÂãÏÔ ̃
 ÂÍÔÊÏËãÛÂˆ ̃, Û ̆Ó 2 464 Ecu ÌËÓÈ·Èãˆ ̃ ·Ôã 20 ∞ÚÈÏÈãÔ ̆ 1991 Î·Ù·ÁˆÁËã ̃ ÙÔ ̆ ÛÙÔ ÔÔÈãÔ ‰È·ÌÂãÓÂÈ Ë ÔÈÎÔÁÂãÓÂÈ· ÙÔ ̆ ÚÔÎÂÈÌÂãÓÔ ̆
 ÌÂã ̄ÚÈ ÏËãÚÔ ̆ ̃ ÂÍÔÊÏËãÛÂˆ ̃. Ó· ·Ó· ̇ËÙËãÛÂÈ ··Û ̄ÔãÏËÛË, Ó· ÂÈ‚·ãÏÂÈ ÙÔ ÎÚ·ãÙÔ ̃ · ̆ÙÔã ˆ ̃ ÚÔå̆Ôã-
 ıÂÛË ÁÈ· ÙË ̄ÔÚËãÁËÛË ·ÚÔ ̄Ëã ̃ Ô ̆ ÂÌÈãÙÂÈ ÛÙÔ ·ãÚıÚÔ 10· ÙÔ ̆
 3. ∞ÔÚÚÈãÙÂÈ ÙËÓ ·ÁˆÁËã Î·Ù·ã Ù· ÏÔÈ·ã. Î·ÓÔÓÈÛÌÔã̆ (∂√∫) ·ÚÈı. 1408/71 ÙË Û ̆ÓËãıË Î·ÙÔÈÎÈã· ÛÙÔ ÎÚ·ãÙÔ ̃
 · ̆ÙÔã, ÚÔå̆ÔãıÂÛË Ô ̆ ÂÚÈÏ·Ì‚·ãÓÂÈ, ÂÎÙÔã ̃ ÙË ̃ ÚÔıÂãÛÂˆ ̃ ÙÔ ̆
 4. ∫·Ù·‰ÈÎ·ã ̇ÂÈ ÙÈ ̃ Gariboldi Engineering Company Srl Î·È Cascina ·ÙÔãÌÔ ̆ Ó· Î·ÙÔÈÎËãÛÂÈ ÛÙÔ ÎÚ·ãÙÔ ̃ · ̆ÙÔã, Î·È ÌÈ· ÛËÌ·ÓÙÈÎËã ÂÚÈãÔ‰Ô
 Laura Sas di arch. Aldo Delbò e C. ÂÈ ̃ ÔÏÔãÎÏËÚÔÓ ÛÙ· ‰ÈÎ·ÛÙÈÎ·ã ‰È·ÌÔÓËã ̃.
 ÂãÍÔ‰·.
 (1) EE C 131 ÙË ̃ 26.4.1997.
 (1) EE C 131 ÙË ̃ 26.4.1997.


text:
 21.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/25
 Προσφυγή της 14ης Μαΐου 2012 — Shark κατά ΓΕΕΑ — Monster Energy (UNLEASH THE BEAST!)
 (Υπόθεση T-217/12)
 2012/C 217/54
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Shark AG (Innsbruck, Austria) (εκπρόσωποι: D. Campbell, Barrister, και P. Strickland, Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Monster Energy Company (Corona, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 1ης Μαρτίου 2012 στην υπόθεση R 360/2011-1· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών να φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα και τα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το λεκτικό σήμα «UNLEASH THE BEAST!», για προϊόντα της κλάσεως 32 — Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 5093174 κοινοτικό σήμα
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα του οποίου δικαιούχος είναι η αιτούσα: Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 2729366 κοινοτικό λεκτικό σήμα «BRING OUT THE BEAST», για προϊόντα της κλάσεως 32· καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 2730133 κοινοτικό εικονιστικό σήμα «COOL BITE BRING OUT THE BEAST», για προϊόντα της κλάσεως 32
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Κηρύσσει την ακυρότητα του προσβαλλόμενου κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακυρώνει την προσβαλλομένη απόφαση και απορρίπτει την αίτηση περί κηρύξεως της ακυρότητας
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 57, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


text:
 C 118/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.5.2002
 σταθμο ́ τις οποι ́ες θε ́τει στη δια ́θεση του προσωπικου ́ του, ενω ́ 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 οι ́ανδρες δημο ́σιοι υπα ́λληλοι μπορου ́ν να αποκτη ́σουν προ ́σβαση
 στις θε ́σεις αυτε ́ς μο ́νο σε περιπτω ́ σεις που κατα ́ την κρι ́ση του 2) Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των φε ́ρει τα δυ ́ο
 εργοδο ́τη ει ́ναι επει ́γουσες. Πα ́ντως, του ́το ισχυ ́ει μο ́νο στο με ́τρο τρι ́τα των δικαστικω ́ ν εξο ́δων και η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α
 που η κατα ́ τα πιο πα ́νω εξαι ́ρεση υπε ́ρ των ανδρω ́ ν δημοσι ́ων το ́ενα τρι ́το των εξο ́δων αυτω ́ ν.
 υπαλλη ́λων ερμηνευ ́εται ειδικα ́ υπο ́ την ́εννοια ́οτι παρε ́χει σε
 ́οσους απο ́ αυτου ́ς φροντι ́ζουν μο ́νοι τους για τη φυ ́λαξη των
 τε ́κνων τους προ ́σβαση σε αυτο ́ το συ ́στημα βρεφονηπιακω ́ν (1) ΕΕ C 79 της 18.3.2000.
 σταθμω ́ ν υπο ́ τις ́διες
 ι συνθη ́κες με τις γυναι ́κες δημοσι ́ους
 υπαλλη ́λους.
 (1) EE C 47 της 19.2.2000.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 19ης Μαρτι ́ου 2002
 στην υπο ́θεση C-13/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Ιρλανδι ́ας (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Μη προσχω ́ ρηση εμπρο-
 (πε ́μπτο τμη ́μα) θε ́σμως στη Συ ́μβαση της Βε ́ρνης για την προστασι ́α
 των λογοτεχνικω ́ ν και καλλιτεχνικω ́ ν ́εργων (Πρα ́ξη των
 Παρισι ́ων της 24ης Ιουλι ́ου 1971) — Παρα ́βαση των
 της 7ης Μαρτι ́ου 2002 υποχρεω ́ σεων που απορρε ́ουν απο ́ το α ́ρθρο 228, παρα ́-
 γραφος 7, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως,
 α ́ ρθρο 300, παρα ́ γραφος 7, ΕΚ), σε συνδυασμο ́ με το
 στην υπο ́θεση C-10/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- ́ρθρο 5 του πρωτοκο ́λλου XXVIII της Συμφωνι ́ας ΕΟΧ»)
 α
 τη ́των κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 (2002/C 118/11)
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — 'Ιδιοι πο ́ροι των Κοινο-
 τη ́των — Εισαγωγη ́ εμπορευμα ́ των προελευ ́σεως τρι ́της
 χω ́ ρας με προορισμο ́ τον 'Αγιο Μαρι ́νο») (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (2002/C 118/10) στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Στην υπο ́θεση C-13/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ (εκπρο ́σωποι: K. Banks και M. Desantes) κατα ́ Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́-
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») σωποι: αρχικω ́ς M. A. Buckley και στη συνε ́χεια D. J. O’Hagan),
 υποστηριζο ́μενη απο ́ το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας
 και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́σωπος: G. Amodeo, επικουρου ́μενη
 απο ́ τον M. Hoskins, barrister), με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́
 ο ́τι η Ιρλανδι ́α, παραλει ́ποντας να προσχωρη ́σει πριν απο ́ την
 Στην υπο ́θεση C-10/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 1η Ιανουαρι ́ου 1995 στη Συ ́μβαση της Βε ́ρνης για την προστασι ́α
 (εκπρο ́σωποι: E. Traversa και Η. P. Hartvig) κατα ́ Ιταλικη ́ς των λογοτεχνικω ́ν και καλλιτεχνικω ́ν ́εργων (Πρα ́ξη των Παρισι ́ων
 ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωπος: U. Leanza, επικουρου ́μενος απο ́ τον της 24ης Ιουλι ́ου 1971), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́
 Ι. Μ. Braguglia), με αντικει ́μενο να αναγνωρισθει ́ ο ́τι η Ιταλικη ́ τις συνδυασμε ́νες διατα ́ξεις του α ́ρθρου 228, παρα ́γραφος 7,
 ∆ημοκρατι ́α, μη θε ́τοντας στη δια ́θεση της Επιτροπη ́ς το ποσο ́ των της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρου 300,
 29 223 322 226 ιταλικω ́ν λιρω ́ν (ITL) και μη καταβα ́λλοντας παρα ́γραφος 7, ΕΚ) και του α ́ρθρου 5 του πρωτοκο ́λλου ΧΧVIII
 το ́κους περημερι ́ας επι ́του ποσου ́ αυτου ́ υ ́στερα απο ́ την 1η Ιανου- της Συμφωνι ́ας για τον Ευρωπαϊκο ́ Οικονομικο ́ Χω ́ρο της
 αρι ́ου 1996, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τις διατα ́ξεις 2ας Μαι ̈́ου 1992 (ΕΕ 1994, L 1, σ. 3), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο
 της κοινοτικη ́ς νομοθεσι ́ας σχετικα ́ με τους ιδι ́ους πο ́ρους των απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, P. Jann, F. Macken,
 Κοινοτη ́των, το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ N. Colneric, και S. von Bahr, προε ́δρους τμη ́ματος, C. Gulmann,
 τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος, A. La Pergola και D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet (εισηγητη ́), M. Wathelet,
 C. W. A. Timmermans (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: R. Schintgen, Β. Σκουρη ́, J. N. Cunha Rodrigues και
 F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, C. W. A. Timmermans, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo,
 εξε ́δωσε στις 7 Μαρτι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο δια- γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε, στις 19 Μαρτι ́ου 2002, απο ́φαση
 τακτικο ́: με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 30.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 191/19
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour du travail de Mons (Βέλγιο) στις 25 Μαρτίου 2016 — Miguel José Moreno Osacar κατά Ryanair Ltd
 (Υπόθεση C-169/16)
 (2016/C 191/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour du travail de Mons
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλών: Miguel José Moreno Osacar
 Εφεσίβλητη: Ryanair Ltd
 Προδικαστικό ερώτημα
 Λαμβάνοντας υπόψη:
 —
 τις απαιτήσεις περί προβλεψιμότητας των λύσεων και περί ασφάλειας δικαίου, οι οποίες καθόρισαν τη θέσπιση των κανόνων για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως διατυπώθηκαν στη Σύμβαση της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 1982, L 388, σ. 7), όπως τροποποιήθηκε με τη Σύμβαση της 29ης Νοεμβρίου 1996 για την προσχώρηση της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας (ΕΕ 1997, [C] 15, σ. 1) καλούμενη «Σύμβαση των Βρυξελλών», καθώς και στον κανονισμό (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2001, L 12, σ. 1) (βλ., ιδίως, απόφαση της 19ης Ιουλίου 2012, Mahamdia, C-154/11, [EU:C:2012:491], σκέψεις 44 και 46),
 —
 τις ιδιαιτερότητες που συνδέονται με τον τομέα της ευρωπαϊκής αεροπλοΐας, στο πλαίσιο του οποίου το ιπτάμενο προσωπικό αεροπορικής εταιρίας, εδρεύουσας σε κράτος της Ένωσης, εργάζεται καθημερινώς σε πτήσεις στην επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αφετηρία μια έδρα βάσης, η οποία ενδέχεται να βρίσκεται, όπως εν προκειμένω, σε άλλο κράτος της Ένωσης,
 —
 τις ιδιομορφίες της υπό κρίση διαφοράς, όπως περιγράφηκαν στο σκεπτικό της παρούσας αποφάσεως,
 —
 το κριτήριο που αντλείται από την έννοια «έδρα βάσης» [όπως ορίζεται στο παράρτημα ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3922/91] και χρησιμοποιείται από τον κανονισμό 883/2004 για τον καθορισμό της νομοθεσίας κοινωνικής ασφαλίσεως η οποία εφαρμόζεται στα μέλη του πληρώματος πτήσεως και του πληρώματος θαλάμου επιβατών από τις 28 Ιουνίου 2012,
 —
 τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως τις αποφάσεις που μνημονεύονται στο σκεπτικό της παρούσας αποφάσεως,
 μπορεί η έννοια του «τόπου συνήθους εκτελέσεως της συμβάσεως εργασίας» όπως αναφέρεται στο άρθρο 19, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 2000, να ερμηνευθεί ως εξομοιούμενη με την έννοια της «έδρας βάσης»[,] η οποία ορίζεται στο παράρτημα III του κανονισμού (ΕΟΚ) 3922/91 του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 1991 ως ο «τόπος καθοριζόμενος για το μέλος του πληρώματος από τον αερομεταφορέα από τον οποίο το μέλος του πληρώματος συνήθως ξεκινά και στον οποίο συνήθως καταλήγει μετά από μια περίοδο υπηρεσίας ή από διαδοχικές περιόδους υπηρεσίας και στον οποίο, υπό κανονικές συνθήκες, ο αερομεταφορέας δεν είναι υπεύθυνος για την παροχή καταλύματος στο συγκεκριμένο μέλος πληρώματος» και τούτο, με σκοπό να καθοριστεί το συμβαλλόμενο κράτος (και, συνεπώς, η δικαιοδοσία αυτού) στην επικράτεια του οποίου οι εργαζόμενοι συνήθως παρέχουν την εργασία τους, όταν οι εργαζόμενοι αυτοί, υπό την ιδιότητά τους ως μελών του ιπτάμενου προσωπικού, τίθενται στη διάθεση εταιρίας η οποία υπόκειται στο δίκαιο κράτους της Ένωσης και η οποία πραγματοποιεί αεροπορικώς διεθνή μεταφορά επιβατών σε όλη την επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης[,] όταν αυτό το κριτήριο σύνδεσης[,] το οποίο αντλείται από την «έδρα βάσης» νοούμενη ως το «πραγματικό κέντρο της εργασιακής σχέσης» κατά το μέτρο που όλοι οι εργαζόμενοι συστηματικώς ξεκινούν και τελειώνουν σε αυτό το μέρος την ημέρα εργασίας τους, οργανώνοντας εκεί την καθημερινή τους εργασία και πλησίον του οποίου, κατά την περίοδο των συμβατικών σχέσεων κατά την οποία βρίσκονταν στη διάθεση αυτής της αεροπορικής εταιρίας, διατηρούσαν την πραγματική τους κατοικία, είναι το κριτήριο το οποίο συγχρόνως συνδέεται στενότερα με κάποιο συμβαλλόμενο κράτος και διασφαλίζει την πλέον προσήκουσα προστασία του ασθενέστερου μέρους στη συμβατική σχέση;


text:
 15.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/28
 Προσφυγή της 12ης Μαΐου 2006 — Gorostiaga Atxalandabaso κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-132/06)
 (2006/C 165/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Koldo Gorostiaga Atxalandabaso (Saint Pierre-d'Irube, Γαλλία) [εκπρόσωπος: D. Rouget, δικηγόρος]
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την επίδικη απόφαση του Γενικού Γραμματέα της 22ας Μαρτίου 2006·
 —
 να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Στις 22 Δεκεμβρίου 2005, κατόπιν προσφυγής ασκηθείσας από τον προσφεύγοντα, το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εξέδωσε απόφαση (υπόθεση T-146/04, Koldo Gorostiaga Atxalandabaso κατά Κοινοβουλίου (1)) με την οποία ακύρωσε, λόγω διαδικαστικής πλημμέλειας, την απόφαση του Γενικού Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 24ης Φεβρουαρίου 2004, σχετικά με την είσπραξη των ποσών που είχαν καταβληθεί στον προσφεύγοντα ως έξοσα και κοινοβουλευτικές αποζημιώσεις, στο μέτρο που η απόφαση αυτή όριζε ότι η είσπραξη του οφειλομένου από τον προσφεύγοντα ποσού θα γινόταν μέσω συμψηφισμού. Η προσφυγή απορρίφθηκε κατά τα λοιπά. Κατόπιν της εκδόσεως της εν λόγω αποφάσεως, ο Γενικός Γραμματέας του Κοινοβουλίου εξέδωσε, στις 22 Μαρτίου 2006, νέα απόφαση για την είσπραξη των ποσών που είχαν καταβληθεί στον προσφεύγοντα μέσω συμψηφισμού. Κατά την εν λόγω αποφάσεως ασκήθηκε η παρούσα προσφυγή.
 Προς στήριξη της προσφυγής του ακυρώσεως, ο προσφεύγων προβάλλει, πρώτον, λόγο ακυρώσεως αντλούμενο από παραβίαση του δεδικασμένου, καθόσον η διαδικασία εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν είναι, κατά την άποψή του, σύμφωνη με την από 22 Δεκεμβρίου 2005 απόφαση του Πρωτοδικείου. Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση της κανονιστικής ρυθμίσεως περί των εξόδων και των αποζημιώσεων των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ιδίως του άρθρου της 27, παράγραφοι 3 και 4. Επιπλέον, ο προσφεύγων επικαλείται την ύπαρξη ανωτέρας βίας που συνίσταται στην αδυναμία προσβάσεως στις λογιστικές του καταστάσεις, καθώς και στην εκ μέρους των αρχών ενός κράτους μέλους αρνήσεως να του επιστρέψουν ποσό παρακρατηθέν στο πλαίσιο άλλης διαδικασίας. Ο προσφεύγων επικαλείται, επίσης, παράβαση ουσιωδών τύπων, καθόσον δεν ακολουθήθηκαν δεόντως οι διαδικασίες διαβουλεύσεως για την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως. Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει τις αρχές της αντικειμενικότητας, της αμεροληψίας, της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων. Περαιτέρω, επικαλείται λόγους ακυρώσεως αντλούμενους από παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθώς και από τη μη τήρηση των κανόνων που αφορούν την εκ μέρους των θεσμικών οργάνων κοινοποίηση των αποφάσεων, κατά παράβαση του κώδικα ορθής διοικητικής συμπεριφοράς. Τέλος, ο προσφεύγων επικαλείται, προς στήριξης της προσφυγής του, λόγο ακυρώσεως αντλούμενο από κατάχρηση εξουσίας και από σφάλματα κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών.
 (1) Δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή.


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/35
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Σεπτεμβρίου 2010 — Wilfer κατά ΓΕΕΑ (Απεικόνιση κεφαλής κιθάρας)
 (Υπόθεση T-458/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος που αναπαριστά κεφαλή κιθάρας σε ασημί, γκρίζο και καφετί χρώμα - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] - Αυτεπάγγελτη εξέταση των πραγματικών περιστατικών - Άρθρο 74, παράγραφος 1, κανονισμού 40/94 (νυν άρθρο 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009) - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 73, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρο 75, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 207/2009) - Ίση μεταχείριση)
 (2010/C 288/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Hans-Peter Wilfer (Markeneukirchen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Kockläuner)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 25ης Ιουλίου 2008 (υπόθεση R 78/2007-4), σχετικά με την καταχώριση εικονιστικού σήματος το οποίο απεικονίζει κεφαλή κιθάρας σε ασημί, γκρίζο και καφετί χρώμα, ως κοινοτικό σήμα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Hans-Peter Wilfer στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 6 της 10.1.2008.


text:
 27.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/3
 Αναίρεση που άσκησε στις 4 Αυγούστου 2016 η Staywell Hospitality Group Pty Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 2 Ιουνίου 2016 στις υποθέσεις T-510/14 και T-536/14, STAYWELL HOSPITALITY GROUP AND SHERATON INTERNATIONAL IP κατά EUIPO — SHERATON INTERNATIONAL IP AND STAYWELL HOSPITALITY GROUP (PARK REGIS)
 (Υπόθεση C-440/16 P)
 (2017/C 095/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Staywell Hospitality Group Pty Ltd (εκπρόσωπος: D. Farnsworth, solicitor)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), Sheraton International IP LLC
 Με διάταξη της 12ης Ιανουαρίου 2017 το Δικαστήριο (ένατο τμήμα) έκρινε απαράδεκτη την αίτηση αναιρέσεως.


text:
 30.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 398/48
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Οκτωβρίου 2015 — CBM κατά ΓΕΕΑ — Aeronautica Militare (TRECOLORE)
 (Υπόθεση T-228/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος TRECOLORE - Προγενέστερα κοινοτικά και εθνικά, εικονιστικά και λεκτικά σήματα, FRECCE TRICOLORI - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 398/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: CBM Creative Brands Marken GmbH (Ζυρίχη, Ελβετία) (εκπρόσωποι: U. Lüken, M. Grundmann και N. Kerger, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Aeronautica Militare — Stato Maggiore (Ρώμη, Ιταλία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 29ης Ιανουαρίου 2014 (υπόθεση R 594/2013-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Aeronautica Militare — Stato Maggiore και CBM Creative Brands Marken GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την CBM Creative Brands Marken GmbH στα δικαστικά έξοδα
 (1) EE C 245 της 28.7.2014.


text:
13.12.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 304/25
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ 4) Το Γραφείο φέρει, εκτός των δικών του εξόδων, το ένα
 τρίτο των δικαστικών εξόδων της προσφεύγουσας.
 της 14ης Οκτωβρίου 2003 5) Η παρεμβαίνουσα φέρει, εκτός των δικών της εξόδων, τα
 δύο τρίτα των δικαστικών εξόδων της προσφεύγουσας.
 στην υπόθεση T-292/01: Phillips-Van Heusen Corp. κατά
 Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (1) ΕΕ C 44 της 16.2.2002.
 (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 («Κοινοτικό σήμα — Κανονισμοί (ΕΚ) 40/94 και 2868/95
 — ∆ιαδικασία ανακοπής — Κίνδυνος συγχύσεως —
 Μεταρρύθμιση αποφάσεως του τμήματος προσφυγών —
 Αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού λεκτικού σήματος
 BASS — Προγενέστερο λεκτικό σήμα PASH») ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (2003/C 304/44) της 15ης Οκτωβρίου 2003
 στην υπόθεση T-295/01: Nordmilch eG κατά Γραφείου
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα,
 σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 («Κοινοτικό σήμα — Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 — Λεκτικό
 Στην υπόθεση T-292/01, Phillips-Van Heusen Corp., με έδρα τη σύμπλεγμα OLDENBURGER — Απόλυτος λόγος απαρα-
 Νέα Υόρκη (Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής), εκπροσωπούμενη δέκτου — ∆ιακριτικός χαρακτήρας — Γεωγραφική προέ-
 από τον F. Jacobacci, δικηγόρο, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο λευση — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και παρά-
 πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) γραφος 2 — Περιορισμός του χορηγηθέντος δικαιώματος
 (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: E. Joly και S. Laitinen), παρεμβαίνουσα — Άρθρο 12, στοιχείο β' — ∆ήλωση περί της εκτάσεως
 ενώπιον του Πρωτοδικείου Pash Textilvertrieb und Einzelhandel της προστασίας — Άρθρο 38, παράγραφος 2»)
 GmbH, με έδρα το Μόναχο (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον
 W. Städtler, δικηγόρο, με αντικείμενο προσφυγή κατά της (2003/C 304/45)
 αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρ-
 μονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα,
 σχέδια και υποδείγματα) της 12 Σεπτεμβρίου 2001, στην υπόθεση (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 R-740/2000-3, περί διαδικασίας ανακοπής μεταξύ των Pash
 Textilvertrieb und Einzerlhandel GmbH και Phillips-Van
 Heusen Corporation, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα),
 συγκείμενο από τους Ν. J. Forwood, Πρόεδρο, J. Pirrung και Στην υπόθεση T-295/01, Nordmilch eG, με έδρα το Zeven
 Α. W. H. Meij, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio González, (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον C. Spintig, δικηγόρο, κατά
 κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 14 Οκτωβρίου 2003, Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: A. von
 Mühlendahl και G. Schneider), με αντικείμενο προσφυγή κατά
 της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου
 1) Καταργείται η δίκη, καθ' o μέτρο η προσφυγή αφορά την Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά
 προσβαλλομένη απόφαση περί απορρίψεως της αιτήσεως σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 19ης Σεπτεμβρίου 2001
 καταχωρίσεως σήματος για κατηγορίες προϊόντων άλλες (υπόθεση R 826/2000-3), σχετικά με την αίτηση καταχωρίσεως
 από την επονομαζομένη «ενδύματα». του λεκτικού σήματος OLDENBURGER, το Πρωτοδικείο (τέταρτο
 τμήμα), συγκείμενο από τη V. Tiili, Πρόεδρο, και τους
 P. Mengozzi και Μ. Βηλαρά, δικαστές, γραμματέας:
 2) Μεταρρυθμίζει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυ- D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 γών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερι- 15 Οκτωβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 κής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 της 12ης Σεπτεμβρίου 2001 (υπόθεση R-740/2000-3),
 όπως διορθώθηκε με την απόφαση της 18ης Φεβρουαρίου 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 2002, υπό την έννοια ότι απορρίπτει την προσφυγή που
 η παρεμβαίνουσα άσκησε ενώπιον του Γραφείου. 2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 3) Παρέλκει η απόφαση επί του αιτήματος περί οριστικής και
 (1) ΕΕ C 44 της 16.2.2002.
 καθ' ολοκληρίαν απορρίψεως της ανακοπής που ασκήθηκε
 κατά της καταχωρίσεως του σήματος για τα προϊόντα της
 κλάσεως 25.


text:
 17.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/20
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 27ης Απριλίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-180/05) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 92/100/ΕΟΚ - Συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία δικαιώματα στον τομέα των προϊόντων της διανοίας - Δικαίωμα δημόσιου δανεισμού - Μη εμπρόθεσμη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη)
 (2006/C 143/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: W. Wils)
 Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (εκπρόσωπος: S. Schreiner)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 1 και 5 της οδηγίας 92/100/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας (ΕΕ L 346, σ. 61)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργο, μη εφαρμόζοντας τις σχετικές με τον δημόσιο δανεισμό διατάξεις της οδηγίας 92/100/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 1 και 5 της οδηγίας αυτής.
 2)
 Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 171 της 9.7.2005.


text:
C 289/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.10.2001
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-132/00 (1) την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως]: Kraft Jacobs Suchard
 Österreich GmbH κατα ́ Εduard Mitsche κ.λπ.
 (2001/C 289/44)
 (1) EE C 302 της 21.10.2000.
 Με δια ́ταξη της 10ης Ιουλι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-132/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 176 της 24.6.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-382/00 (1)
 (2001/C 289/48)
 Με δια ́ταξη της 27ης Ιουλι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-191/00 (1) σεως C-382/00 (αι ́τηση του Juzgado de lo Social no 1 de
 Pontevedra για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως), Gardenia
 Abal Pombo κατα ́ Ιnstituto Nacional de la Seguridad Social και
 (2001/C 289/45) Tesorerı́a General de la Seguridad Social.
 Με δια ́ταξη της 8ης Ιουνι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου (1) EE C 355 της 09.12.2000.
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-191/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 211 της 22.7.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-397/00 (1)
 (2001/C 289/49)
 Με δια ́ταξη της 11ης Ιουλι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-306/00 (1) των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-397/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 (2001/C 289/46) Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Μαι ̈́ου 2001 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου (1) EE C 355 της 09.12.2000.
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-306/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ν.
 (1) EE C 285 της 7.10.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-401/00 (1)
 (2001/C 289/50)
 Με δια ́ταξη της 13ης Ιουνι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-314/00 (1) των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-401/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου.
 (2001/C 289/47)
 Με δια ́ταξη της 12ης Ιουνι ́ου 2001 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου (1) EE C 355 της 09.12.2000.
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-314/00 [αι ́τηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρι ́α) για