text:
 20.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 284/17
 Προσφυγή των Lorte, Sociedad Limitada, Oleo Unión, Federación Empresarial de Organizaciones de Productores de Aceite de Oliva, και Unaproliva, Unión de Organizaciones de Productores de Aceite de Oliva, κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (Υπόθεση Τ-287/04)
 (2004/C 284/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Οι Lorte, Sociedad Limitada, με έδρα την Eστέπα, Oleo Unión, Federación Empresarial de Organizaciones de Productores de Aceite de Oliva, με έδρα τη Σεβίλλη, και Unaproliva, Unión de organizaciones de productores de Aceite de Oliva, με έδρα τη Χαέν (Ισπανία), εκπροσωπούμενες από τον δικηγόρο Rafael Illescas Ortiz, μέλος του δικηγορικού συλλόγου της Μαδρίτης, άσκησαν στις 13 Ιουλίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Συμβουλίου του Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να δεχθεί την προσφυγή ακυρώσεως των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 864/2004 και (ΕΚ) αριθ. 865/2004 του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004 και, ειδικότερα, όσον αφορά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 864/2004, να ακυρώσει τις εξής διατάξεις:
 i)
 Άρθρο 1, παράγραφος 7, κατά το μέρος που προσθέτει νέο εδάφιο στην παράγραφο 1 του άρθρου 37 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003·
 ii)
 Άρθρο 1, παράγραφος 11, κατά το μέρος που προσθέτει νέο εδάφιο στην παράγραφο 2 του άρθρου 44 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003 (ΕΕ L 270 της 21ης Οκτωβρίου 2003)·
 iii)
 Άρθρο 1, παράγραφος 20, κατά το μέρος που, με την εισαγωγή νέου κεφαλαίου 10 β —«Ενίσχυση για τους ελαιώνες»— στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1872/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003 (ΕΕ L 270 της 21ης Οκτωβρίου 2003), προσθέτει σε αυτό νέο άρθρο 110 θ και ειδικότερα το εδάφιο β) του εν λόγω νέου άρθρου 110 θ·
 iv)
 Παράρτημα, κατά το μέρος που τροποποιεί το παράρτημα VI του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003 (ΕΕ L 270 της 21ης Οκτωβρίου 2003) προσθέτοντας σε αυτό τέσσερις νέες σειρές και, ειδικότερα, τη δεύτερη από τις εν λόγω σειρές που αναφέρεται στο ελαιόλαδο παραπέμπoντας στο άρθρο 5 του κανονισμού αριθ. 36/66/ΕΟΚ —Ενίσχυση στην παραγωγή ελαιολάδου—, το οποίο καθορίζει ως εθνική εγγυημένη ποσότητα (ΕΕΠ) για την Ισπανία την ποσότητα των 760 027 τόνων·
 —
 όσον αφορά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 865/2004, ζητείται η ακύρωση της εξής διατάξεως:
 —
 του άρθρου 22, κατά το μέρος που καταργεί την παράγραφο 1 του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1638/98, όσον αφορά αποκλειστικά το πρώτο και δεύτερο εδάφιό του και μόνο στο μέτρο που τα εν λόγω εδάφια εισάγουν βασικά κριτήρια για τον καθορισμό της στηρίξεως εισοδήματος των ελαιοπαραγωγών που καθιερώνει το νέο καθεστώς βασιζόμενο στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ.1782/2003.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι οι προσβαλλόμενοι κανονισμοί εισήγαγαν στην κοινή γεωργική πολιτική ένα νέο σύστημα ενισχύσεων προς τους παραγωγούς ελαιολάδου και επιτραπέζιας ελιάς, καθώς και νέα κοινή οργάνωση της αγοράς για τα εν λόγω προϊόντα, μεταξύ άλλων, καταργώντας ρητώς τον ιστορικό κανονισμό αριθ.136/66/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 1966, περί δημιουργίας κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των λιπαρών ουσιών. Αντίθετα με τον καθιερωμένο μηχανισμό ενισχύσεως προς την παραγωγή, το νέο σύστημα που εισάγεται με τους προσβαλλόμενους κανονισμούς βασίζεται στην αποσύνδεση από την απευθείας ενίσχυση προς τον παραγωγό και στην εισαγωγή καθεστώτος ενιαίας ενισχύσεως, το οποίο συνεπάγεται για τον κλάδο του ελαιολάδου, από το 2006, τη μετάβαση από την πολιτική στηρίξεως των τιμών και της παραγωγής σε μια νέα πολιτική στηρίξεως εισοδήματος του ελαιοπαραγωγού.
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η εν λόγω μεταρρύθμιση δεν στηρίζεται σε σωστή πληροφόρηση και ανάλυση του κλάδου, όπως προκύπτει από το γεγονός ότι η ποσότητα των 760 027 τόνων ελαιολάδου, αρχικώς εθνική εγγυημένη ποσότητα (ΕΕΠ), διατηρήθηκε και στο νέο καθεστώς ενισχύσεων, ως βασικό κριτήριο για την ποσοτικοποίηση των νέων ενισχύσεων που υποκαθιστούν την καταργηθείσα ενίσχυση προς την παραγωγή.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών τους οι προσφεύγουσες προβάλλουν τα εξής:
 —
 Παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Υποστηρίζεται, συναφώς, αφενός, ότι στους θιγόμενους παραγωγούς δημιουργήθηκε η αίσθηση ότι εξαπατήθηκαν, διότι, βασιζόμενοι στις προσδοκίες που τους δημιούργησε η κοινή οργάνωση της νυν μεταρρυθμιζόμενης αγοράς, και δεδομένων των περιορισμών του κλάδου, προέβησαν σε επενδύσεις με πολύ μακροπρόθεσμη πρόβλεψη αποδόσεως και, αφετέρου, ότι οι περίοδοι αναφοράς για τις νέες ενισχύσεις (1999/2000 έως 2002/2003) συμπίπτουν με περιόδους κατά τις οποίες οι ελαιοκαλλιεργητές που φύτευσαν το 1998 δεν είχαν σημαντική παραγωγή.
 —
 Κατάχρηση εξουσίας. Ειδικότερα, γίνεται, συναφώς, επίκληση της δεσμεύσεως της Επιτροπής και του Συμβουλίου το 1998, η οποία επαναλήφθηκε το 2001, ότι θα συγκέντρωναν αξιόπιστα πληροφοριακά στοιχεία σχετικά με τον κλάδο του ελαιολάδου προτού προβούν στη μεταρρύθμισή του, καθώς και ότι θα λάμβαναν υπόψη την εξέλιξη της παραγωγής και τις δυνατότητες των ελαιώνων στην Ισπανία και την Πορτογαλία. Εντούτοις, υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες, η ίδια η Επιτροπή έχει ήδη παράσχει αξιόπιστα πληροφοριακά στοιχεία σχετικά με την παραγωγή ελαιολάδου στην Ισπανία στο Consejo Oleícola Internacional και, κατά συνέπεια, ούτε η Επιτροπή ούτε το Συμβούλιο μπορούν να επικαλεστούν σχετικώς άγνοια.
 —
 Παράβαση της κατ' άρθρο 253 της συνθήκης ΕΚ υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
 —
 Παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ κοινοτικών παραγωγών, ως ειδικότερης εκφράσεως της αρχής του άρθρου 12, παράγραφος 1, της συνθήκης ΕΚ.


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/24
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Ιουνίου 2017 — Fakro κατά EUIPO — Saint Gobain Cristalería (climaVera)
 (Υπόθεση T-457/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης climaVera - Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης CLIMAVER DECO - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2017/C 249/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fakro sp. z o.o. (Nowy Sącz, Πολωνία) (εκπρόσωπος: J. Radłowski, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: H. O’Neill)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Saint Gobain Cristalería, SL (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: E. Bayo de Gispert, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 12ης Μαΐου 2015 (υπόθεση R 2095/2014-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Saint Gobain Cristalería και Fakro.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Fakro sp. z o.o. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 328 της 5.10.2015.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 C 79/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.3.2000
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ Η Επιτροπη ́ θεωρει ́ πως οι βελγικε ́ς αρχε ́ς δεν εφα ́ρμοσαν την
 του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου που ασκη ́θηκε στις 22 ∆εκεμ- οδηγι ́α 91/670/ΕΟΚ κατα ́ τρο ́πον ω ́στε να επιτυγχα ́νονται τα
 βρι ́ου 1999 αποτελε ́σματα που αυτη ́ προβλε ́πει και ο ́τι δεν επε ́λεξαν τα με ́σα
 και τους τυ ́πους που θα τους παρει ́χαν τη δυνατο ́τητα να
 διευκολυ ́νουν, αντι ́ να καθιστου ́ν περιπλοκο ́τερη, την ελευ ́θερη
 (Υπο ́θεση C-504/99) κυκλοφορι ́α των εργαζομε ́νων που αφορα ́ η εν λο ́γω οδηγι ́α.
 (1) Οδηγι ́α 91/670/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1991,
 (2000/C 79/21) σχετικα ́ με την αμοιβαι ́α αποδοχη ́ των αδειω ́ν α ́σκησης επαγγε ́λματος
 και προσωπικου ́ της πολιτικη ́ς αεροπορι ́ας (EE L 373, σ. 21).
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τους Frank Benyon, νομικο ́ συ ́μβουλο, και Bernard Mongin,
 με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο
 τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της ́διας ι Υπηρεσι ́ας,
 Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 22 ∆εκεμβρι ́ου 1999 προσφυγη ́
 κατα ́ του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου που ασκη ́θηκε στις 22 ∆εκεμ-
 βρι ́ου 1999
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Υπο ́θεση C-505/99)
 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, απαιτω ́ντας ο ́πως
 οι ́εχοντες την ιθαγε ́νεια κρα ́τους με ́λους πιλο ́τοι οι οποι ́οι (2000/C 79/22)
 διαθε ́τουν α ́δεια ασκη ́σεως επαγγε ́λματος που γι ́νεται δεκτη ́
 ως ισο ́τιμη προς τη βελγικη ́ επιστρε ́φουν στο κρα ́τος καταγω-
 γη ́ς τους για να αποκτη ́σουν συμπληρωματικα ́ προσο ́ντα τα Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 οποι ́α το κρα ́τος αυτο ́ δεν ́εχει τεχνικα ́ τη δυνατο ́τητα να τους τον Christopher Van der Hauwaert, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρε-
 εξασφαλι ́σει η ́ την ανανε ́ωση της αδει ́ας τους, προβαι ́νει σε σι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la
 κακη ́ εφαρμογη ́ των ισχυουσω ́ν στον τομε ́α αυτο ́ κοινοτικω ́ν Cruz, με ́λος της ́διας
 ι υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg,
 διατα ́ξεων και, ιδι ́ως, της οδηγι ́ας 91/670/EOK (1) και των α ́σκησε στις 22 ∆εκεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 α ́ρθρων 10, 39, 43 και 49 ΕΚ· Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου του
 Βελγι ́ου.
 2. να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, μη λαμβα ́νοντας
 εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς,
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορ-
 φωθει ́ προς τις διατα ́ξεις της οδηγι ́ας 97/61/EK του Συμβου-
 λι ́ου, της 20η ́ς Οκτωβρι ́ου 1997, για την τροποποι ́ηση του
 Το γεγονο ́ς ο ́τι απαιτει ́ται απο ́ ο ́ποιον ζητει ́ την ανανε ́ωση της παραρτη ́ματος της οδηγι ́ας 91/492/ΕΟΚ για τον καθορισμο ́
 αδει ́ας του η ́ τη συμμετοχη ́ του σε εξετα ́σεις με σκοπο ́ τη βελτι ́ωση των υγειονομικω ́ν κανο ́νων παραγωγη ́ς και εμπορι ́ας ζωντανω ́ν
 της θε ́σεω ́ς του η ́ την απο ́κτηση παραιτε ́ρω προσο ́ντων να ́εχει διθυ ́ρων μαλακι ́ων (1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́
 βελγικη ́ α ́δεια ασκη ́σεως επαγγε ́λματος θε ́τει οπωσδη ́ποτε σε τη Συνθη ́κη,
 δυσμενε ́στερη θε ́ση του υπηκο ́ους των α ́λλων κρατω ́ν μελω ́ν και,
 επομε ́νως, αποτελει ́ συγκαλυμμε ́νη δυσμενη ́ δια ́κριση, απαγορευο ́- — να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 μενη απο ́ το α ́ρθρο 43 της Συνθη ́κης. Εν πα ́ση περιπτω ́σει,
 δεδομε ́νου ο ́τι προ ́κειται για μια θεμελιω ́δη ελευθερι ́α κατα ́ τη
 Συνθη ́κη, το γεγονο ́ς ο ́τι η απαι ́τηση αυτη ́ των βελγικω ́ν αρχω ́ν Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 «παρενοχλει ́» η ́ απλω ́ς «καθιστα ́ λιγο ́τερο ελκυστικη ́» την α ́σκηση
 του δικαιω ́ματος εγκαταστα ́σεως αρκει ́ για να μπορει ́ να θεωρηθει ́
 ασυμβι ́βαστη προς το α ́ρθρο 43 ΕΚ. Το γεγονο ́ς ο ́τι η απαι ́τηση Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα προς τα
 αυτη ́ αφορα ́ Βε ́λγους υπηκο ́ους στην περι ́πτωση των καταγγελ- προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση C-495/99 (2)· η προθεσμι ́α που
 λο ́ντων, δεν μεταβα ́λλει το συμπε ́ρασμα αυτο ́. ορι ́ζει το α ́ρθρο 2 της οδηγι ́ας 97/61/ΕΚ ́εληξε την 1η Ιουλι ́ου
 1998.
 Η ́δια
 ι συλλογιστικη ́ ισχυ ́ει ο ́σον αφορα ́ το α ́ρθρο 39 ΕΚ. Οι (1) EE L 295, της 29.10.1997, σ. 35.
 απαιτου ́μενες προϋποθε ́σεις για την παρα ́ταση της διαρκει ́ας η ́ για (2) EE C 63 της 4.3.2000, σ. 16.
 την επε ́κταση των προνομι ́ων που απορρε ́ουν απο ́ μιαν α ́δεια
 ασκη ́σεως επαγγε ́λματος αποτελου ́ν ο ́ρους εργασι ́ας, κατα ́ την
 ́εννοια των α ́ρθρων 2 και 3 του α ́ρθρου αυτου ́.


text:
Αριθ . C 354/2 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23 . 11 . 96
 Rodriguez Iglesias , Προεδρο, D. A. O. Edward, J. -P. Puisso που υπέχει από το άρθρο 2 παράγραφοι 1 και 2 και απο το
 chet (εισηγητή ) και G. Hirsch, προέδρους τμήματος, G. F. άρθρο 3 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας, το Δικαστήριο ,
 Mancini, J. C. Moitinho de Almeida , P. J. G. Kapteyn, C. συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias , Πρόεδρο, K. N.
 Gulmann και J. L. Murray, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: G. Κακούρη , D. A. O. Edward, J. - P. Puissochet και G. Hirsch ,
 Tesauro , γραμματέας: D. Louterman-Hubeau, κυρία υπάλλη προέδρους τμήματος, G. F. Mancini , J. C. Moitinho de
 λος διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 Σεπτεμβρίου 1996 απόφαση Almeida , P. J. G. Kapteyn (εισηγητή ), C. Gulmann , J. L.
 με το ακόλουθο διατακτικό: Murray, P. Jann, H. Ragnemalm και L. Sevón , δικαστές,
 γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: D. Louterman-
 1 ) Επιτρέποντας την εισαγωγή γαλακτοκομικών προϊό Hubeau , κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 Σε
 ντα) v, στο πλαίσιο τον καθεστώτος της ενεργητικής πτεμβρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό :
 τελειοποιήσεως, μολονότι η δασμολογητέα αξία τους
 ήταν κατώτερη των ελαχίστων τιμών που ορίζονται 1 ) Το Ηνωμένο Βασίλειο θεσπίζοντας, ως προς τις τηλεο
 σύμφωνα με το διεθνή διακανονισμό στον τομέα των πτικές εκπομπές μέσω δορυφόρου, τα κριτήρια που
 γαλακτοκομικών προϊόντων, o οποίος εγκρίθηκε εκ προβλέπονται στο άρθρο 43 τον Broadcasting Act 1990
 μέρους της Κοινότητας με την απόφαση 80/271/ΕΟ K τον για τον καθορισμό των ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών
 Συμβουλίου, της 10ης Δεκεμβρίου 1979, περί συνάφειας δορυφορικής μεταδόσεως που υπάγονται στη δικαιοδο
 των πολυμερών συμφωνιών που προκύπτουν από τις σία τον Ηνωμένου Βασιλείου και, στο πλαίσιο της
 εμπορικές διαπραγματεύσεις 1973-1979, η Ομοσπονδια δικαιοδοσίας αυτής, εφαρμόζοντας διαφορετικό σύστη
 κή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις μα στις εγχώριες δορυφορικές υπηρεσίες απ ' ό,τι στις μη
 που υπέχει από το άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο a) τον εγχώριες δορυφορικές υπηρεσίες, ασκώντας δε έλεγχο
 παραρτήματος 1 και το άρθρο 6 στοιχείο a) των παραρ επί των εκπομπών που μεταδίδονται από ραδιοτηλεοπτι
 τημάτων II και III τον διακανονισμού, καθώς και όσες κό οργανισμό υπαγόμενο στη δικαιοδοσία άλλου κράτο
 απορρέουν από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1999/85 τον υς μέλους όταν οι εν λόγω εκπομπές μεταδίδονται από μη
 Συμβουλίου, της 16ης Ιουλίου 1985, για το καθεστώς της εγχώριο δορυφορικό σταθμό ή προσφέρονται στο κοινό
 ενεργητικής τελειοποιήσεως. ως προγράμματα που πρέπει να τύχουν αδείας για να
 2 ) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. μπορούν να μεταδίδονται, παρέβη τις υποχρεώσεις που
 υπέχει από το άρθρο 2 παράγραφοι 1 και 2 και από το
 3 ) Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμα άρθρο 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του
 νίας στα δικαστικά έξοδα. Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για το συντονισμό
 ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών
 (') ΕΕ αριθ . C 90 της 26. 3 . 1994. διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση
 (-) ΕΕ αριθ . L 71 της 17. 3 . 1980' ΕΕ ειδ. έκδ. 11 /019, σ. 3. τηλεοπτικών δραστηριοτήτων.
 0 ΕΕ αριθ . L 188 της 20. 7 . 1985 , σ. 1 .
 2 ) Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο στα δικαστικά έξο
 δα.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 3 ) // Γαλλική Δημοκρατία θα φέρει τα δικαστικά της
 της 10ης Σεπτεμβρίου 1996 έξοδα.
 στην υπόθεση C-222/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 (') ΕΕ αριθ . C 275 της 1 . 10. 1994 .
 τήτων, υποστηριξομένη από τη Γαλλική Δημοκρατία, κατά (-) ΕΕ αριθ . L 298 της 23 . 6 . 1990 . σ. 59.
 Ηνωμένου Βασιλείου Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας
 Ιρλανδίας (')
 (Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 89/552/ΕΟΚ —
 Τηλεπικοινωνία — Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση — Δικαιο ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 δοσία επί των ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών)
 (96/C 354/03 ) της 10ης Σεπτεμβρίου 1996
 στην υπόθεση C-277/94 (αίτηση του Arrondissementsrecht
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) bank te Amsterdam για την έκδοση προδικαστικής αποφά
 σεως): Z. Taflan-Met, S. Altun-Baser και E. Andal-Budgayci
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο κατά Bestuur van de Sociale Verzekeringsbank, και O. Akol
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») κατά Bestuur van de Nieuwe Algemene Bedrijfsvereni
 Στην υπόθεση C-222/94. Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο ging (')
 τήτων ( εκπρόσωποι: Christopher Docksey και Berend Jan (Συμφωνία συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας — Απόφαση του
 Drijber ), υποστηριζομένη από τη Γαλλική Δημοκρατία (εκ συμβουλίου συνδέσεως — Κοινωνική ασφάλιση — θέση σε
 πρόσωποι: Edwige Belliard και Jean-Louis Falconi ), κατά ισχύ — Άμεσο αποτέλεσμα)
 Ηνωμένου Βασιλείου Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας (96/C 354/04 )
 Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: John E. Collins, επικουρούμενος
 από τους Stephen Richards και Rhodri Thompson ), που είχε (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Ηνωμένο Βασίλειο, μη
 μεταφέροντας ορθώς στο εσωτερικό δίκαιο την οδηγία (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 3ης Οκτωβρίου 1989, για το σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοι
 κητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση Στην υπόθεση C-277/94, με αντικείμενο αίτηση του Arrondis
 τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (2), παρέβη τις υποχρεώσεις sementsrechtbank te Amsterdam προς το Δικαστήριο , κατ '
 ---pagebreak--- 23.11.96 1 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 354/3
 εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ώσεις που υπέχει απο την οδηγία 89/552/ΕΟΚ του Συμβου
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον λίου , της 3ης Οκτωβρίου 1989, για το συντονισμό ορισμένων
 του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Z. Taflan-Met , S. Altun- νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των
 Baser. E. Andal-Bugdayci και Bestuur van de Sociale Verze κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστη
 keringsbank , και μεταξύ O. Akol και Bestuur van de Nieuwe ριοτήτων (2 ), και ιδίως από τα άρθρα της 2, 14 και 15 , το
 Algemene Bedrijfsvereniging, η έκδοση προδικαστικής απο Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias,
 φάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 12 και 13 της Πρόεδρο, K. N. Κακούρη . D. A. O. Edward , J. -P. Puissochet
 αποφάσεως 3/80 του συμβουλίου συνδέσεως , της 19ης Σε και G. Hirsch , προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, J. C.
 πτεμβρίου 1980, περί της εφαρμογής των καθεστώτων κοινω Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn ( εισηγητή ), C.
 νικής ασφαλίσεως των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Gulman , J. L. Murray , P. Jann , H. Ragnemalm και L. Sevón,
 Κοινοτήτων στους Τούρκους εργαζομένους και στα μέλη των δικαστές, γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: D.
 οικογενειών τους (2 ), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους Louterman-Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε
 G. C. Rodriguez Iglesias , Πρόδρο, D. A. O. Edward ( εισηγη στις 10 Σεπτεμβρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατα
 τή ). J. - P. Puissochet και G. Hirsch . προέδρους τμήματος , G. F. κτικό :
 Mancini . J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn , C.
 Gulmann και J. L. Murray . δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. 1 ) Το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις υποχρεώσεις που
 La Pergola , γραμματέας: H. A. Rühl , κύριος υπάλληλος υπέχει από την οδηγία 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 Σεπτεμβρίου 1996 απόφαση με 3ης Οκτωβρίου 1989, για το συντονισμό ορισμένων
 το ακόλουθο διατακτικό : νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων
 των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών
 1 ) H απόφαση 3/80 τον συμβουλίου συνδέσεως, της δραστηριοτήτων, και ιδίως από τα άρθρα της 2, 14 και
 19ης Σεπτεμβρίου 1980, περί της εφαρμογής των καθε 15,
 στώτων κοινωνικής ασφαλίσεως nu v κρατών μελών των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στους Τούρκους εργαζομέ — όσον αφορά τη Γαλλική Κοινότητα, διατηρώντας στη
 νους και στα μέλη των οικογενειών τους, άρχισε να ισχύει γαλλόφωνη περιοχή ένα σύστημα προηγουμένης
 την ημέρα εκδόσεώς της, δηλαδή στις 19 Σεπτεμβρίου αδείας για την καλωδιακή αναμετάδοση ραδιοτηλε
 1980, και έκτοτε δεσμεύει τα συμβαλλόμενα μέρη. οπτικών εκπομπών προερχομένων από άλλα κράτη
 μέλη,
 2 ) Καθόσον το Συμβούλιο δεν θεσπίζει τα απαραίτητα — όσον αφορά τη Γαλλική Κοινότητα, διατηρώντας στη
 συμπληρωματικά μέτρα για τη θέση σε εφαρμογή της γαλλόφωνη περιοχή ένα σύστημα προηγουμένης,
 αποφάσεως 3/80, τα άρθρα 12 και 13 της αποφάσεως ρητής αδείας που προβλέπει ορισμένους όρους, για
 αυτής δεν έχουν άμεσο αποτέλεσμα στο έδαφος των την καλωδιακή αναμετάδοση ραδιοτηλεοπτικών εκ
 κρατών μελών και, συνεπώς, δεν μπορούν να συνεπάγο πομπών προερχομένων από άλλα κράτη μέλη, που
 νται το δικαίωμα των ιδιωτών να τα επικαλούνται περιλαμβάνουν εμπορική διαφήμιση ή πρόγραμμα
 ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων. πωλήσεων από τηλεοράσεως με ειδικότερο προορισμό
 τους τηλεθεατές της Γαλλικής Κοινότητας,
 (') ΕΕ αριθ . C 370 τη ; 21 . 12 . 1994 .
 ( : ) ΕΕ αριθ . C 110 της 25 . 4 . 1983 . α. 1 . — όσον αφορά τη Φλαμανδική Κοινότητα, διατηρώντας
 στην ολλανδόφωνη περιοχή ένα σύστημα προηγουμέ
 νης αδείας για την καλωδιακή αναμετάδοση ραδιοτη
 λεοπτικών εκπομπών προερχομένων από άλλα κράχτη
 μέλη,
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ — όσον aφορά τη δίγλωσση Περιφέρεια Πρωτεύουσας
 Βρυξελλών, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετι
 της 10ης Σεπτεμβρίου 1996 κές, κανονιστικές, και διοικητικές διατάξεις προκειμέ
 στην υπόθεση C-11/95: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο νου να συμμορφ ωθεί προς το άρθρο 2 παράγραφος 2
 τήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (') της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ,
 (Οδηγία 89/552/ΕΟΚ — Καλωδιακή μετάδοση προγραμμά
 των) — όσον αφορά τη Γαλλική Κοινότητα, μη θεσπίζοντας
 τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητι
 ( 96/C 354/05 κές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί πλήρως
 προς τα άρθρα 14 και 15 της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική )
 2 ) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») 3 ) Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά),
 έξοδα.
 Στην υπόθεση C- 1 1 /95 . Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των ( εκπρόσωπος : Pieter van Nuffel ) κατά Βασιλείου του ( 1 ) ΕΕ αριθ . C 54 της 4 . 3 . 1995 .
 Βελγίου ( εκπρόσωπος : Jan Devadder, επικουρούμενος από (-) ΕΕ αριθ . L 298 της 17 . 10 . 1989. a . 23 .
 τον δικηγόρο Alain Berenboom ), που είχε ως αντικέμενο να
 διαπιστωθεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις υποχρε


text:
 14.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/50
 Προσφυγή της 4ης Φεβρουαρίου 2014 — Copernicus-Trademarks κατά ΓΕΕΑ — Maquet (LUCEO)
 (Υπόθεση T-82/14)
 2014/C 112/64
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Copernicus-Trademarks Ltd (Borehamwood, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: F. Henkel, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Maquet GmbH & Co. KG (Rastatt, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 25ης Νοεμβρίου 2013, στην υπόθεση R 2292/2012-4, και να απορρίψει την αίτηση για κήρυξη της ακυρότητας του υπ’ αριθ. 8 554 974 λεκτικού κοινοτικού σήματος LUCEO,
 επικουρικώς, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να αναπέμψει τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: λεκτικό σήμα LUCEO για προϊόντα των κλάσεων 10, 12 και 28 — Κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 8 554 974
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: η Maquet GmbH & Co. KG
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: έκανε δεκτή την αίτηση για κήρυξη της ακυρότητας
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 παράβαση του άρθρου 75, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 207/2009
 —
 παράβαση του άρθρου 74 του κανονισμού 207/2009
 —
 παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/49
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2006
 (Υπόθεση C-482/06)
 (2006/C 326/100)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Montaguti και G. Braga da Cruz)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας (όλες) τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2003/98/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Νοεμβρίου 2003, για την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα, και, πάντως, μη ενημερώνοντας αμέσως την Ευρωπαϊκή Επιτροπή περί της θεσπίσεως τέτοιων μέτρων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 12 της εν λόγω οδηγίας·
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία συμμορφώσεως έληξε την 1η Ιουλίου 2005
 (1) ΕΕ 2003, L 345, σ. 90.


text:
 27.1.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 20/41
 Προσφυγή της 22ας Δεκεμβρίου 2006 — Bleyaert κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-144/06)
 (2007/C 20/64)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Eric Bleyaert (Maldegem, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, avocats)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοικήσεως:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (στο εξής: ΑΔΑ) να μην εγγράψει το όνομα του προσφεύγοντος στον κατάλογο των υπαλλήλων που επελέγησαν να ακολουθήσουν το πρόγραμμα καταρτίσεως στο πλαίσιο της διαδικασίας βεβαιώσεως 2005·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων, υπάλληλος του Συμβουλίου με βαθμό AST 8, ζήτησε να μετάσχει στη διαδικασία βεβαιώσεως 2005. Το όνομά του, το οποίο περιλαμβανόταν στο σχέδιο καταλόγου των υπαλλήλων που επελέγησαν να ακολουθήσουν το πρόγραμμα καταρτίσεως στο πλαίσιο της διαδικασίας βεβαιώσεως 2005, δεν περιελήφθη στον δημοσιευθέντα στις 22 Μαΐου 2006 οριστικό κατάλογο που η ΑΔΑ κατήρτισε λαμβάνοντας υπόψη τη γνώμη την οποία διατύπωσε η σχετική με τη διαδικασία βεβαιώσεως επιτροπή ίσης εκπροσωπήσεως. Η επιτροπή αυτή άκουσε τον προσφεύγοντα στις 17 Μαΐου 2006.
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει κατ' αρχάς παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, πολλώ δε μάλλον καθόσον η ΑΔΑ δεν έδωσε απάντηση στη διοικητική του ένσταση. Επί πλέον, προβάλλει παράβαση του άρθρου 45α του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (στο εξής: ΚΥΚ) και του άρθρου 5 των σχετικών με το πιο πάνω άρθρο του ΚΥΚ γενικών εκτελεστικών διατάξεων. Ειδικότερα, η επιτροπή ίσης εκπροσωπήσεως, η οποία μπορούσε να ακούσει μόνον τους υπαλλήλους που αμφισβητούσαν το σχέδιο καταλόγου, δεν είχε δικαίωμα να καλέσει σε ακρόαση τον προσφεύγοντα. Εν πάση περιπτώσει, ο τελευταίος θεωρεί ότι παραβιάστηκε και η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, καθόσον η επιτροπή ίσης εκπροσωπήσεως δεν άκουσε όλους τους υπαλλήλους των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονταν στο σχέδιο καταλόγου.


text:
 12.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 8/32
 Προσφυγή-αγωγή της 31ης Οκτωβρίου 2007 — Vinci κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
 (Υπόθεση F-130/07)
 (2008/C 8/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Fiorella Vinci (Schöneck, Γερμανία) (εκπρόσωπος: B. Karthaus, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να διαπιστώσει ότι είναι παράνομη η καταχώριση στον προσωπικό φάκελο της από 5 Μαρτίου 2007 επιστολής της καθής-εναγομένης (στο εξής: καθής), υπ' αριθ. (07) 139a H KK7bk HEAL, καθώς και της από 5 Μαρτίου 2007 επιστολής, υπ' αριθ. (07) 139b H KK/bk HEAL, όπως και η καταχώριση στον προσωπικό φάκελο του ιατρικού πιστοποιητικού που συνέταξε ο ιατρός Dr Schön, της 24ης Ιουλίου 2007, καθώς και η καταχώριση στον ιατρικό φάκελο του εγγράφου της 2ας Απριλίου 2007 του περιέχοντος τα πορίσματα των αναλύσεων που πραγματοποιήθηκαν στην Deutsche Klinik für Diagnostik και αφορούν την κατάσταση της υγείας της προσφεύγουσας·
 —
 να διαπιστώσει ότι είναι παράνομη η απόφαση της καθής, της 3ης Σεπτεμβρίου 2007, υπ' αριθ. (07) 772 PSR JMC/cc APPE, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα απαλείψεως των προσωπικών δεδομένων που περιέχονται στα προαναφερθέντα έγγραφα·
 —
 να διαπιστώσει ότι είναι νομικώς άκυρη η από 5 Μαρτίου 2007 εντολή που της απηύθυνε η καθής να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στην προσφεύγουσα ποσό 10 000,00 EUR, και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα, με το πρώτο της αίτημα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης να διαπιστώσει ότι η κατάθεση των ως άνω εγγράφων στον προσωπικό της φάκελο, καθώς και στον ιατρικό φάκελο που τηρείται χωριστά, είναι παράνομη. Με το δεύτερο αίτημά της ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης να διαπιστώσει ότι η απόφαση της καθής να απορρίψει το αίτημα απαλείψεως των προσωπικού χαρακτήρα στοιχείων που δεν συγκεντρώθηκαν νομίμως είναι, επίσης, παράνομη. Προς στήριξη του λόγου αυτού προβάλλει ότι το άρθρο 5.13.4 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως του προσωπικού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας απαγορεύει τόσο τη συλλογή ιατρικού χαρακτήρα στοιχείων όσο και την καταχώρισή τους, καθώς και ότι, αφενός, δεν επιτρέπει την επεξεργασία των προσωπικού χαρακτήρα στοιχείων στα οποία αναφέρεται το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΚ) 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, και, αφετέρου, κατ' αντίθεση προς το άρθρο 10, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού 45/2001, δεν προβλέπει κάποιο σκοπό που θα καθιστούσε αναγκαία την επεξεργασία.
 Με το τρίτο αίτημα ζητείται η ακύρωση της αποφάσεως της καθής, της 5ης Μαρτίου 2007, με την οποία εντέλλεται η προσφεύγουσα να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση. Η προσφεύγουσα στηρίζει το αίτημά της αυτό προβάλλουσα κατάχρηση εξουσίας και παραβίαση ουσιωδών τύπων, προβλεπομένων από το άρθρο 5.13.4 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως του προσωπικού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Το άρθρο αυτό προβλέπει ότι μόνον ο ιατρός-σύμβουλος που ορίζει η ΕΚΤ μπορεί να διατάξει τη λήψη πρόσθετων ιατρικών μέτρων, όπως π.χ. την πραγματοποίηση εξετάσεων, όχι όμως ο άμεσος ιεραρχικός προϊστάμενος της προσφεύγουσας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί, επίσης, την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη επειδή υποχρεώθηκε να υποβληθεί σε πλήρη ιατρική εξέταση, χωρίς η σχετική απόφαση να έχει θεμελιωθεί επαρκώς από νομικής απόψεως.


text:
 27.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 123/21
 Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2013 — Vicente Gandia Plaκατά ΓΕΕΑ — Tesco Stores (MARQUES DE CHIVÉ)
 (Υπόθεση T-128/13)
 2013/C 123/35
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Vicente Gandia Pla, SA (Chiva, Ισπανία) (εκπρόσωπος: I. Temiño Ceniceros, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Tesco Stores Ltd (Cheshunt, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να κρίνει παραδεκτή την υπό κρίση προσφυγή και τα επισυναπτόμενα έγγραφα·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος προσφυγών·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «MARQUES DE CHIVÉ» για προϊόντα των κλάσεων 29, 32 και 33 — Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 9 571 415 κοινοτικό σήμα
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο στο Ηνωμένο Βασίλειο λεκτικό σήμα υπ' αρ. 1 520 720«MARQUES DE CHIVE», για προϊόντα της κλάσεως 33
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απορρίπτει την ανακοπή κατά της αιτήσεως καταχωρίσεως για τα προϊόντα της κλάσεως 33 λόγω μη ουσιαστικής χρήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακυρώνει την προσβαλλομένη απόφαση και απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως για τα προϊόντα της κλάσεως 33
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των άρθρων 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/13
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 15ης Ιουλίου 2004
 στην υπόθεση C-213/03 (αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως του Cour de cassation): Syndicat professionnel coordination des pêcheurs de l'étang de Berre et de la région κατά Électricité de France (EDF) (1)
 (Σύμβαση για την προστασία της Μεσογείου Θαλάσσης από τη ρύπανση (σύμβαση της Βαρκελώνης) - Πρωτόκολλο για την προστασία της Μεσογείου Θαλάσσης από τη ρύπανση από χερσαίες πηγές - Άρθρο 6, παράγραφος 3 - Άδεια εκχύσεως - Άμεσο αποτέλεσμα)
 (2004/C 228/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-213/03, με αντικείμενο αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ της Syndicat professionnel coordination des pêcheurs de l'étang de Berre et de la région και Électricité de France (EDF), η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφος 3, του πρωτοκόλλου για την προστασία της Μεσογείου Θαλάσσης από τη ρύπανση από χερσαίες πηγές, που συνάφθηκε στην Αθήνα στις 17 Μαΐου 1980 και εγκρίθηκε με την απόφαση 83/101/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 1983 (ΕΕ L 67, σ. 1), καθώς και του άρθρου 6, παράγραφος 1, του ίδιου πρωτοκόλλου, όπως αυτό τροποποιήθηκε κατά τη διάσκεψη των πληρεξουσίων των συμβαλλομένων κρατών που πραγματοποιήθηκε στις Συρακούσες στις 7 και 8 Μαρτίου 1996, οι τροποποιήσεις εγκρίθηκαν με την απόφαση 1999/801/ΕΚ του Συμβουλίου της 22ας Οκτωβρίου 1999 (ΕΕ L 322, σ. 18), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues και R. Schintgen (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: M. Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως εξέδωσε στις 15 Ιουλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Το άρθρο 6, παράγραφος 3, του πρωτοκόλλου για την προστασία της Μεσογείου Θαλάσσης από τη ρύπανση από χερσαίες πηγές, που συνάφθηκε στην Αθήνα στις 17 Μαΐου 1980 και εγκρίθηκε με την απόφαση 83/101/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 1983, καθώς και, μετά τη θέση του σε ισχύ, το άρθρο 6, παράγραφος 1, του ίδιου πρωτοκόλλου, όπως τροποποιήθηκε κατά τη διάσκεψη των πληρεξουσίων των συμβαλλομένων στη σύμβαση κρατών που πραγματοποιήθηκε στις Συρακούσες στις 7 και 8 Μαρτίου 1996, οι τροποποιήσεις του οποίου εγκρίθηκαν με την απόφαση 1999/801/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 1999, έχουν άμεσο αποτέλεσμα, οπότε κάθε ενδιαφερόμενος έχει δικαίωμα να επικαλείται τις διατάξεις αυτές ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
 2.
 Οι ως άνω διατάξεις πρέπει να ερμηνεύονται υπό την έννοια ότι απαγορεύουν την άνευ αδείας των αρμόδιων εθνικών αρχών απόρριψη σε λίμνη αλμυρού ύδατος που συγκοινωνεί με τη Μεσόγειο Θάλασσα ουσιών που, μολονότι δεν είναι τοξικής φύσεως, έχουν δυσμενή επίδραση στην περιεκτικότητα του θαλάσσιου περιβάλλοντος σε οξυγόνο.
 (1) ΕΕ C 158 της 5.7.2003.


text:
 22.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Oberlandesgericht Düsseldorf (Γερμανία) στις 20 Ιουλίου 2011 — Piepenbrock Dienstleistungen GmbH & Co. KG κατά Kreis Düren
 (Υπόθεση C-386/11)
 2011/C 311/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberlandesgericht Düsseldorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείουσα: Piepenbrock Dienstleistungen GmbH & Co. KG
 Εφεσίβλητη: Kreis Düren
 Έτεροι διάδικοι: Stadt Düren (Δήμος Düren)
 Προδικαστικό ερώτημα
 Νοείται ως «δημόσια σύμβαση», κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (1), η σύμβαση επίσης που συνάπτεται μεταξύ δύο οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως και με την οποία ο ένας από αυτούς μεταβιβάζει στον άλλο μια αυστηρά οριοθετημένη αρμοδιότητα έναντι της απόδοσης των εξόδων, ιδίως όταν τα μεταβιβαζόμενα καθήκοντα αφορούν όχι την καθεαυτή δράση δημόσιας υπηρεσίας, αλλά μόνον υποβοηθητικές δραστηριότητες;
 (1) ΕΕ L 134, σ. 114.


text:
 29.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 168/17
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 9ης Μαρτίου 2017 — Simet SpA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-232/16 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Άρθρο 181 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Κρατικές ενισχύσεις - Τομέας μεταφορών - Υπηρεσίες διαπεριφερειακής μεταφοράς με υπεραστικά λεωφορεία - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1191/69 - Δικαίωμα αντισταθμίσεως του κόστους που απορρέει από την εκτέλεση υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας - Εθνική δικαστική απόφαση - Ενίσχυση μη συμβατή με την εσωτερική αγορά))
 (2017/C 168/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Simet SpA (εκπρόσωποι: A. Clarizia, C. Varrone, P. Clarizia, avvocati)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Conte, D. Grespan και P.J. Loewenthal)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Simet SpA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 232 της 27.6.2016.


text:
 14.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 302/59
 Προσφυγή της 5ης Ιουνίου 2015 — ArcelorMittal Ruhrort κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-294/15)
 (2015/C 302/74)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ArcelorMittal Ruhrort GmbH (Duisburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: H. Janssen και G. Engel, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, βάσει του άρθρου 264 ΣΛΕΕ, την απόφαση της Επιτροπής, της 25ης Νοεμβρίου 2014, στη διαδικασία σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.33995 (2013) (πρώην 2013/NN) — Γερμανία, στήριξη για την ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και μειωμένη επιβάρυνση ΕΕG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας, C(2014) 8786 τελικό·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η μείωση της επιβαρύνσεως που προβλέπει ο EEG [Erneuerbare-Energien-Gesetz, γερμανικός νόμος περί ανανεώσιμων πηγών ενέργειας] δεν συνιστά ενίσχυση, διότι ούτε παρέχονται κρατικοί πόροι ούτε συντρέχει περίπτωση παραιτήσεως από σχετική αξίωση του Δημοσίου. Επίσης, η μείωση της επιβαρύνσεως EEG δεν είναι επιλεκτική. Επιπλέον, δεν νοθεύει τον ανταγωνισμό, ούτε επηρεάζει τις συναλλαγές εντός της εσωτερικής αγοράς.
 2.
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ
 Σε περίπτωση που γίνει δεκτό, αντιθέτως προς την επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας, ότι υφίσταται ενίσχυση, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η καθής δεν μπορεί, πάντως, να διατάξει ανάκτηση με βάση το άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ. Συγκεκριμένα, η μείωση της επιβαρύνσεως EEG δεν συνιστά νέα ενίσχυση, καθόσον η προγενέστερη ρύθμιση η οποία ήταν ίδια ως προς τα βασικά σημεία είχε εγκριθεί από την καθής ήδη κατά το έτος 2002.
 3.
 Τρίτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ
 Περαιτέρω, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 107, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ και στην αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Συναφώς, η καθής δεν επιτρεπόταν να κρίνει τα εξεταζόμενα πραγματικά περιστατικά με βάση τις κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στους τομείς του περιβάλλοντος και της ενέργειας για τα έτη 2014-2020 οι οποίες δημοσιεύθηκαν στις 28 Ιουνίου 2014. Αντί αυτών θα έπρεπε να λάβει υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές που είχαν δημοσιευθεί το 2008. Εάν η καθής εφάρμοζε τα κριτήρια του 2008, δεν θα μπορούσε να καταλήξει σε κανένα άλλο συμπέρασμα πέραν του ότι η υποτιθέμενη ενίσχυση συμβιβαζόταν με την εσωτερική αγορά.
 4.
 Τέταρτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου
 Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η καθής παραβίασε την αρχή της ασφάλειας δικαίου και παρέβη το άρθρο 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, διότι εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση στο πλαίσιο διαδικασίας που αφορούσε νέες ενισχύσεις. Δεδομένου ότι η καθής είχε εγκρίνει ήδη την προγενέστερη του EEG 2012 ρύθμιση, θα έπρεπε να αποφανθεί σχετικά στο πλαίσιο διαδικασίας περί υφιστάμενων και όχι νέων καθεστώτων ενισχύσεως.


text:
 25.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/29
 Προσφυγή-αγωγή της 5ης Αυγούστου 2010 — Lunetta κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-63/10)
 ()
 2010/C 260/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Calogero Lunetta (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: L. Levi και C. Christophe Bernard-Glanz, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία περατώνεται η διαδικασία που κινήθηκε βάσει του άρθρου 73 του ΚΥΚ κατόπιν του ατυχήματος του προσφεύγοντος που συνέβη στις 13 Αυγούστου 2001 και αναγνωρίζεται υπέρ αυτού ποσοστό μόνιμης αναπηρίας 6 % και αίτημα να υποχρεωθεί η καθής να καταβάλει αποζημίωση στον προσφεύγοντα.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή·
 —
 εφόσον κρίνεται σκόπιμο, να καλέσει την καθής να προσκομίσει την απόφαση του Προέδρου του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την οποία ορίζεται ο τρίτος ιατρός της υγειονομικής επιτροπής·
 —
 εφόσον κρίνεται σκόπιμο, να καλέσει την καθής να προσκομίσει αντίγραφα των εγγράφων του φακέλου υπ’ αριθ. 10006353·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ της 28ης Οκτωβρίου 2009 με την οποία περατώνεται η διαδικασία που κινήθηκε βάσει του άρθρου 73 του ΚΥΚ κατόπιν του ατυχήματος του προσφεύγοντος που συνέβη στις 13 Αυγούστου 2001 και αναγνωρίζεται υπέρ του προσφεύγοντος-ενάγοντος ποσοστό μόνιμης αναπηρίας 6 % και, στο μέτρο που απαιτείται, να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ περί απορρίψεως της ενστάσεως·
 —
 κατά συνέπεια, να εκτιμήσει το ποσοστό μόνιμης μερικής αναπηρίας βάσει της ρυθμίσεως και του σχετικού πίνακα που ίσχυαν την ημέρα του ατυχήματος μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2006, την επανάληψη της την εξέταση του αιτήματος που υπέβαλε η προσφεύγουσα βάσει του άρθρου 73 του ΚΥΚ, με ιατρικό συμβούλιο που αποτελείται από αμερόληπτο και ουδέτερο τρόπο που μπορεί να λειτουργήσει γρήγορα, ανεξάρτητα και χωρίς προκαταλήψεις, και να διατάξει την επανεξέταση του αιτήματος που υπέβαλε ο προσφεύγων βάσει του άρθρου 73 του ΚΥΚ από υγειονομική επιτροπή συγκροτούμενη κατά τρόπο αμερόληπτο, αμερόληπτο και ανεξάρτητο, η οποία να μπορεί να διεξαγάγει ταχέως τις εργασίες της, με πλήρη ανεξαρτησία και χωρίς προκαταλήψεις·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει αποζημίωση, ex aequo et bono, ύψους 50 000 ευρώ (πενήντα χιλιάδων ευρώ) προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη ο προσφεύγων λόγω των προσβαλλόμενων αποφάσεων·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει αποζημίωση προσωρινώς υπολογιζόμενη στο ποσό των 25 000 ευρώ (είκοσι πέντε χιλιάδων ευρώ) προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας που υπέστη λόγω των προσβαλλόμενων αποφάσεων·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει τόκους υπερημερίας επί του οφειλομένου κεφαλαίου βάσει του άρθρου 73 του ΚΥΚ με επιτόκιο 12 % για περίοδο αρχόμενη το αργότερο στις 13 Αυγούστου 2002 μέχρι την πλήρη καταβολή του κεφαλαίου αυτού·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει αποζημίωση, ex aequo et bono, ύψους 50 000 ευρώ (πενήντα χιλιάδων ευρώ) προς αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη λόγω μη τηρήσεως του εύλογου χρόνου·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/24
 Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-299/06)
 (2006/C 212/41)
 Γλώσσα διαδικασίας ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Γ. Ζαββός και N. Yerrell)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα:
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο,
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη θεσπίζοντας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προς συμμόρφωση με την οδηγία 2002/92/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 9ης Δεκεμβρίου 2002 για την ασφαλιστική διαμεσολάβηση και εν πάση περιπτώσει μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 16 της εν λόγω οδηγίας.
 —
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για την μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 14 Ιανουαρίου 2005.
 (1) ΕΕ L 9 της 15.1.2003, σ. 3


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/56
 Προσφυγή της 27ης Αυγούστου 2010 — Kraft Foods Schweiz κατά ΓΕΕΑ — Compañía Nacional de Chocolates (CORONA)
 (Υπόθεση T-357/10)
 ()
 (2010/C 288/104)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Kraft Foods Schweiz Holding GmbH (Zug, Ελβετία) (εκπρόσωποι: P. Péters και T. de Haan, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Compañía Nacional de Chocolates SA (Μεδεγίν, Κολομβία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε στις 29 Ιουνίου 2010 το τέταρτο τμήμα προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) επί της υποθέσεως R 696/2009-4 και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «CORONA», για προϊόντα της κλάσεως 30
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το εσθονικό λεκτικό σήμα «KARUNA» (καταχώριση αριθ. 20671), για προϊόντα της κλάσεως 30· το λεττονικό λεκτικό σήμα «KARUNA» (καταχώριση αριθ. M36592), για προϊόντα της κλάσεως 30· το λιθουανικό λεκτικό σήμα «KARŪNA» (καταχώριση αριθ. 28143), για προϊόντα της κλάσεως 30
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: δέχθηκε την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών και απόρριψη της ανακοπής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών κακώς απέκλεισε τον κίνδυνο συγχύσεως· παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον κακώς έκρινε το τμήμα προσφυγών ότι τα σήματα δεν είναι παρόμοια ή πανομοιότυπα.


text:
 4.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/23
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Δεκεμβρίου 2011 — Επιτροπή κατά Παχτίτη
 (Υπόθεση T-361/10 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Πρόσληψη - Προκήρυξη διαγωνισμού - Γενικός διαγωνισμός - Αποκλεισμός από τη γραπτή δοκιμασία κατόπιν της ληφθείσας στις δοκιμασίες προκριματικού χαρακτήρα βαθμολογίας - Κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ της EPSO και της εξεταστικής επιτροπής διαγωνισμού)
 2012/C 32/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Currall και Ι. Χατζηγιάννης, στη συνέχεια J. Currall, επικουρούμενοι από τους Ε. Αντύπα και Ε. Βουρτζάλα, δικηγόρους)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Δημήτριος Παχτίτης (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Π. Γιαταγαντζίδης και Κ. Κυριαζή, δικηγόροι)· και Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων (ΕΕΠΔ)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώτο τμήμα) της 15ης Ιουνίου 2010, F-35/08, Παχτίτης κατά Επιτροπής (η οποία δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή) και σκοπεί στην ακύρωση της αποφάσεως αυτής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Δημήτριος Παχτίτης στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 (1) EE C 301 της 6.11.2010.


text:
28.8.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 246/5
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 29ης Ιουνι ́ου 1999
 της 29ης Ιουνι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση C-60/98 (αι ́τηση του Tribunale civile e penale
 στην υπο ́θεση C-256/97 (αι ́τηση του Tribunal de commerce di Milano για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 de Bruxelles για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Butterfly Music Srl κατα ́ Carosello Edizioni Musicali e
 δι ́κη που αφορα ́ την Déménagements-Manutention Discografiche Srl (CEMED) (1)
 Transport SA (DMT) (1)
 («∆ικαιω ́ ματα του δημιουργου ́ και συγγενικα ́ δικαιω ́ ματα
 — Οδηγι ́α 93/98/ΕΟΚ — Εναρμο ́νιση της δια ́ ρκειας
 («'Αρθρο 92 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́- προστασι ́ας»)
 σεως, α ́ ρθρο 87 ΕΚ) — 'Εννοια της κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως
 — Ευκολι ́ες πληρωμη ́ς που παρε ́χει δημο ́σιος οργανισμο ́ς
 επιφορτισμε ́νος με την ει ́σπραξη των κοινωνικω ́ ν εισφορω ́ν (1999/C 246/09)
 των εργοδοτω ́ ν και των εργαζομε ́νων»)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (1999/C 246/08)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) στη«Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-60/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Tribunale
 civile e penale di Milano (Ιταλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ'
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ (παλαιου ́ α ́ρθρου 177), με την
 στη«Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον
 του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Butterfly Music Srl και Carosello
 Edizioni Musicali e Discografiche Srl (CEMED), παρισταμε ́νης
 Στην υπο ́θεση C-256/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Tribunal de της: Federazione Industria Musicale Italiana (FIMI), η ́εκδοση
 commerce de Bruxelles (Βε ́λγιο) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 10
 εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ (παλαιου ́ α ́ρθρου 177) της της οδηγι ́ας 93/98/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 29ης Οκτωβρι ́ου
 Συνθη ́κης ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς 1993, περι ́ εναρμονι ́σεως της δια ́ρκειας προστασι ́ας του δικαιω ́μα-
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου και αφορα ́ την τος πνευματικη ́ς ιδιοκτησι ́ας και ορισμε ́νων συγγενω ́ν δικαιωμα ́των
 Déménagements-Manutention Transport SA (DMT), η ́εκδοση (ΕΕ L 290, σ. 9), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς το α ́ρθρο 92 της Συνθη ́κης ΕΚ G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, P. J. G. Kapteyn, J.-
 (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρο 87 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο, P. Puissochet (εισηγητη ́), G. Hirsch και P. Jann, προε ́δρους τμη ́-
 συγκει ́μενο απο ́ τους P. J. G. Kapteyn, προ ́εδρο τμη ́ματος, ματος, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann,
 G. Hirsch (εισηγητη ́) και J. L. Murray, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγε- J. L. Murray, D. A. O. Edward και L. Sevón, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 λε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια εισαγγελε ́ας: Γ. Κοσμα ́ς, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 29 Ιουνι ́ου 1999 απο ́φαση διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 29 Ιουνι ́ου 1999 απο ́φαση με το
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Το ́αρθρο 10, παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας 93/98/ΕΟΚ του Συμ-
 Οι ευκολι ́ες πληρωμη ́ς εισφορω ́ ν κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως, που βουλι ́ου, της 29ης Οκτωβρι ́ου 1993, περι ́ εναρμονι ́σεως της
 παρε ́χονται προς μι ́α επιχει ́ρηση απο ́ τον επιφορτισμε ́νο με την δια ́ρκειας προστασι ́ας του δικαιω ́ ματος πνευματικη ́ς ιδιοκτησι ́ας
 ει ́σπραξη ́ τους οργανισμο ́ κατα ́ τρο ́πο εισα ́γοντα διακρι ́σεις, και ορισμε ́νων συγγενω ́ ν δικαιωμα ́των, δεν απαγορευ ́ει εθνικη ́
 συνιστου ́ν κρατικη ́ ενι ́σχυση κατα ́ την ́εννοια του ́αρθρου 92, δια ́ταξη παρο ́μοια με εκει ́νη η οποι ́α, στον ιταλικο ́ νο ́μο 52, της
 παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, 6ης Φεβρουαρι ́ου 1996, ́οπως τροποποιη ́θηκε με τον ιταλικο ́
 ́αρθρου 87, παρα ́γραφος 1, ΕΚ) αν, λαμβα ́νοντας υπο ́ψη τη νο ́μο 650, της 23ης ∆εκεμβρι ́ου 1996, προβλε ́πει περιορισμε ́νο
 σπουδαιο ́τητα του οικονομικου ́ πλεονεκτη ́ματος που χορηγει ́ται χρονικο ́ δια ́στημα για τη διανομη ́ ηχητικω ́ ν υποθεμα ́των εκ
 με τον τρο ́πο αυτο ́, η επιχει ́ρηση προδη ́λως δεν θα ελα ́μβανε με ́ρους προσω ́ πων τα οποι ́α, λο ́γω αναλω ́ σεως των δικαιωμα ́των
 παρο ́μοιες ευκολι ́ες απο ́ ιδιω ́ τη δανειστη ́ ευρισκο ́μενο, ́εναντι που αφορου ́ν αυτα ́ τα ηχητικα ́ υποθε ́ματα υπο ́ το κρα ́τος της
 αυτη ́ς, στην ́δια
 ι κατα ́σταση με τον εισπρα ́ττοντα τις εισφορε ́ς προγενε ́στερης νομοθεσι ́ας, ει ́χαν τη δυνατο ́τητα αναπαραγωγη ́ς
 οργανισμο ́. και εμπορι ́ας αυτω ́ ν πριν απο ́ την ́εναρξη ισχυ ́ος του εν λο ́γω
 νο ́μου.
 (1) EE C 271 της 6.9.1997.
 (1) EE C 137 της 2.5.1998.


text:
 14.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hessisches Landessozialgericht, Darmstadt (Γερμανία), στις 10 Φεβρουαρίου 2011 — Land Hessen, εκπροσωπούμενο από το Regierungspräsidium Gießen, κατά Florence Feyerbacher
 (Υπόθεση C-62/11)
 2011/C 145/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hessisches Landessozialgericht, Darmstadt
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείον: Land Hessen, εκπροσωπούμενο από το Regierungspräsidium Gießen
 Εφεσίβλητη: Florence Feyerbacher
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αποτελεί η συμφωνία που υπογράφηκε την 18η Σεπτεμβρίου 1998 μεταξύ της κυβερνήσεως της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) σχετικά με την έδρα της ΕΚΤ (συμφωνία περί της έδρας) τμήμα του δικαίου της Ενώσεως που υπερισχύει του εθνικού δικαίου ή πρόκειται για σύμβαση διεθνούς δικαίου;
 2)
 Πρέπει το άρθρο 15 της συμφωνίας περί της έδρας, σε συνδυασμό με το άρθρο 36 του καταστατικού του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών (ΕΣΚΤ) και της EKT, να ερμηνευθεί στενά, υπό την έννοια ότι, όταν πρόκειται για υπαλλήλους της ΕΚΤ, η εφαρμογή των διατάξεων του γερμανικού δικαίου κοινωνικών ασφαλίσεων περί θεμελιώσεως δικαιωμάτων για παροχές αποκλείεται μόνο όταν οι εν λόγω υπάλληλοι λαμβάνουν από την ΕΚΤ, βάσει των «όρων απασχολήσεως», παρόμοιες ασφαλιστικές παροχές;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 2:
 α)
 Πρέπει οι εν λόγω διατάξεις να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντίκεινται στην εφαρμογή εθνικής διατάξεως η οποία, όσον αφορά τη χορήγηση οικογενειακών παροχών, εφαρμόζει αποκλειστικά και μόνο την αρχή της εδαφικότητας;
 β)
 Μπορεί το σκεπτικό του Δικαστηρίου στην απόφαση Bosmann (C-352/06, Συλλογή 2008, σ. I-3827, σκέψεις 31 έως 33) να ισχύσει κατ’ αναλογία και για την εφαρμογή των ανωτέρω αναφερθεισών διατάξεων; Μήπως το άρθρο 15 της συμφωνίας περί της έδρας, σε συνδυασμό με το άρθρο 36 του καταστατικού του ΕΣΚΤ και της ΕΚΤ, αφαιρεί από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας τη δυνατότητα να χορηγεί οικογενειακά επιδόματα στους υπαλλήλους της ΕΚΤ που διαμένουν στο έδαφός της;


text:
 19.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/6
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 9ης Δεκεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-79/03, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 79/409/ΕΟΚ - Διατήρηση αγρίων πτηνών - Κυνήγι με ξόβεργες)
 (2005/C 45/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Στην υπόθεση C-79/03, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 21 Φεβρουαρίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: G. Valero Jordana) κατά Βασιλείου της Ισπανίας (εκπρόσωπος: Díaz Abad), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή), J. Makarczyk, P. Kūris και J. Klučka, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 9 Δεκεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, ανεχόμενο το κυνήγι με ξόβεργες στην περιφέρεια της αυτόνομης Κοινότητας της Βαλένθια, με τη γνωστή υπό την ονομασία «parany» μέθοδο, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 8, παράγραφος 1, και 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 101 της 26.4.2003.


text:
 21.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 16ης Ιουλίου 2015 — ClientEarth κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-612/13 P) (1)
 ([Αίτηση αναιρέσεως - Πρόσβαση στα έγγραφα των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Άρθρο 4, παράγραφος 2, τρίτη περίπτωση - Περιβαλλοντικές πληροφορίες - Σύμβαση του Ώρχους - Άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 4 - Εξαίρεση από το δικαίωμα προσβάσεως - Προστασία του σκοπού έρευνας - Μελέτες που εκπόνησε επιχείρηση κατ’ αίτηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο οδηγιών περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος - Μερική άρνηση προσβάσεως])
 (2015/C 311/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: ClientEarth (εκπρόσωπος: P. Kirch, avocat)
 Αναιρεσίβλητη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Pignataro-Nolin, P. Costa de Oliveira και M. Κωνσταντινίδης)
 Παρεμβαίνοντα υπέρ της αναιρεσίβλητης: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: J. Rodrigues και L. Visaggio), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Moore, M. Simm και A. Jensen)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ClientEarth κατά Επιτροπής (T-111/11, EU:T:2013:482) κατά το μέρος που με αυτή το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκρινε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορούσε, με την από 30 Μαΐου 2011 απόφαση, να αρνηθεί στην ClientEarth, βάσει ενός γενικού τεκμηρίου, την πλήρη πρόσβαση σε εκείνες από τις μελέτες σχετικά με το συμβατό της νομοθεσίας ορισμένων κρατών μελών με το δίκαιο περιβάλλοντος της Ένωσης οι οποίες, κατά τον χρόνο εκδόσεως της εν λόγω αποφάσεως, δεν είχαν ως αποτέλεσμα την αποστολή εγγράφου οχλήσεως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προς το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, δυνάμει του άρθρου 258, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, και, επομένως, δεν είχαν περιληφθεί σε φάκελο σχετικό με το προ της ασκήσεως της προσφυγής στάδιο διαδικασίας λόγω παραβάσεως.
 2)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως κατά τα λοιπά.
 3)
 Ακυρώνει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 30ής Μαΐου 2011, κατά το μέρος που με αυτή η Επιτροπή αρνήθηκε στην ClientEarth την πλήρη πρόσβαση στις μελέτες που διαλαμβάνονται στο σημείο 1 του διατακτικού της παρούσας αποφάσεως.
 4)
 Η ClientEarth και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους σε σχέση με την αναιρετική διαδικασία και με τη διαδικασία στον πρώτο βαθμό.
 5)
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους σε σχέση με την αναιρετική διαδικασία.
 (1) ΕΕ C 71 της 8.3.2014.


text:
 11.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 251/32
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Απριλίου 2016 – European Union Copper Task Force κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-310/15) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Φυτοπροστατευτικά προϊόντα - Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2015/408 - Κατάρτιση καταλόγου των υποψήφιων προς αντικατάσταση ουσιών - Συμπερίληψη των ενώσεων χαλκού στον εν λόγω κατάλογο - Πράξη που δεν αφορά ατομικά την προσφεύγουσα - Κανονιστική πράξη για την εφαρμογή της οποίας απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα - Απαράδεκτο))
 (2016/C 251/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: European Union Copper Task Force (Essex, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: C. Fernández Vicién και I. Moreno Tapia Rivas, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. von Rintelen και P. Ondrůšek)
 Αντικείμενο
 Αίτημα για τη μερική ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/408 της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2015, για την εφαρμογή του άρθρου 80, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΚ) 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά και τον καθορισμό καταλόγου υποψηφίων προς υποκατάσταση (ΕΕ L 67, σ. 18).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Παρέλκει η εξέταση των αιτήσεων παρεμβάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου,
 3)
 Καταδικάζει τη European Union Copper Task Force στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE 294 της 7.9.2015.


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/44
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 22ας Ιουνίου 2006 — Mayer κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-137/04) (1)
 (Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου - Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας - Απόφαση 2004/69/ΕΚ της Επιτροπής - Κατάλογος των τόπων κοινοτικής σημασίας για την αλπική βιογεωγραφική περιοχή - Προσφυγή ακυρώσεως - Απαράδεκτο)
 (2006/C 224/94)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Kurt Martin Mayer (Eisentratten, Αυστρία), Tilly Forstbetriebe GmbH (Treibach, Αυστρία), Anton Volpini de Maestri (Spittal/Drau, Αυστρία) και Johannes Volpini de Maestri (Seeboden, Αυστρία) (εκπρόσωπος: M. Schaffgotsch)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. van Beek και B. Schima)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: T. Pynnä και A. Guimaraes-Purokosk)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2004/69/ΕΚ της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 2003, για τη θέσπιση, κατ' εφαρμογήν της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, του καταλόγου των τόπων κοινοτικής σημασίας για την αλπική βιογεωγραφική περιοχή (ΕΕ 2004, L 14, σ. 21).
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει ως απαράδεκτη την προσφυγή.
 2.
 Οι προσφεύγοντες φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους, καθώς και τα έξοδα της Επιτροπής.
 3.
 Η Δημοκρατία της Φινλανδίας φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 146 της 29.5.2004.


text:
 1.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 154/4
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Finanzgericht des Landes Brandenburg στις 30 Ιανουαρίου 2006 — Campina GmbH & Co., πρώην TUFFI Campina emzett GmbH κατά Hauptzollamt Frankfurt (Oder)
 (Υπόθεση C-45/06)
 (2006/C 154/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht des Landes Brandenburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Campina GmbH & Co., πρώην TUFFI Campina emzett GmbH
 Καθού: Hauptzollamt Frankfurt (Oder)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Είναι αντίθετη προς την αρχή της αναλογικότητας η ρύθμιση περί χρηματικής κυρώσεως του άρθρου 3, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 536/93 της Επιτροπής, της 9ης Μαρτίου 1993 (1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό ΕΚ 1001/98 της Επιτροπής, της 13ης Μαρτίου 1998 (2), οσάκις υφίσταται ελαχίστη υπέρβαση της προθεσμίας, η οποία επιπλέον δεν είχε καμία αισθητή επίπτωση;
 (1) ΕΕ L 57, σ. 12.
 (2) ΕΕ L 142, σ. 22.


text:
Αριθ. C 208/38 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 8 . 95
 Κοινοτήτων αποφασισε τη διαγραφή της υποθεσεως αποφασισε τη διαγραφή της υποθεσεως Τ-240/94 , Imre
 Τ-228/94, Anton Rusp κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Czigany κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο ) ΕΕ αριθ. C 218 της 6. 8. 1994.
 (· ) ΕΕ αριθ. C 218 της 6. 8. 1994.
 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-95/95 (')
 (95/C 208/85)
 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-240/94 Ο (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (95/C 208/84)
 Με διαταξη της 20ής Ιουνίου 1995, o Προεδρος του τρίτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-95/95 , Didier
 Gambier κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Με διαταξη της 19ης Ιουνίου 1995 , o Πρόεδρος του τρίτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (· ) ΕΕ αριθ. C 159 της 24. 6. 1995.


text:
C 323/24 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 21.12.2002
 πρόεδρο τμήματος, P. Jann και Α. Rosas, δικαστές, γενικός Μια οδηγία δεν μπορεί, από μόνη της, να δημιουργήσει υποχρεώ-
 εισαγγελέας: J. Mischo, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις σεις σε βάρος ενός ιδιώτη ούτε είναι, επομένως, δυνατή η
 7 Νοεμβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: προβολή, αυτής καθεαυτής, εναντίον του.
 1) Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθεί-
 σας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές (1 ) ΕΕ C 245 της 1.9.2001.
 και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την
 οδηγία 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
 Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση
 βιοκτόνων στην αγορά, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 από την οδηγία αυτή.
 2) Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα. ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 ( 1) ΕΕ C 317 της 10.11.2001.
 της 3ης Οκτωβρίου 2002
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ στην υπόθεση C-273/01 (αίτηση του Tribunale di Bari για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Walter Ferro κατά
 (τρίτο τμήμα)
 Giovanni Santoro (1)
 της 24ης Οκτωβρίου 2002
 στην υπόθεση C-233/01 (αίτηση του Giudice di pace di («Άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας
 Palermo για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Riunione — Οδηγία 86/653/ΕΟΚ για τον συντονισμό των δικαίων
 Adriatica di Securtà SpA (RAS) κατά Dario Lo Bue ( 1) των κρατών μελών όσον αφορά τους εμπορικούς αντιπρο-
 σώπους (ανεξάρτητους επαγγελματίες) — Εφαρμογή επί
 («Άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας των μεσολαβητών»)
 — Οδηγίες 73/239/ΕΟΚ και 92/49/ΕΟΚ — Τιμολογιακή
 ελευθερία — ∆υνατότητα επικλήσεως οδηγίας κατά (2002/C 323/34)
 ιδιώτη»)
 (2002/C 323/33) (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί στη «Συλλογή της νομολογίας»)
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-233/01, με αντικείμενο αίτηση του Giudice di Στην υπόθεση C-273/01, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 pace di Palermo (Ιταλία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του Tribunale di Bari (Ιατλία), κατ' εφαρμογή του άρθρου 234 ΕΚ,
 άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στο πλαίσιο της
 που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Riunione διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ των Walter Ferro
 Adriatica di Securtà SpA (RAS) και Dario Lo Bue, η έκδοση και Giovanni Santoro, σχετικά με την ερμηνεία της οδηγίας
 προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 8, 86/653/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης ∆εκεμβρίου 1986, για
 παράγραφος 3, της πρώτης οδηγίας 73/239/ΕΟΚ του Συμβου- τον συντονισμό των δικαίων των κρατών μελών όσον αφορά τους
 λίου, της 24ης Ιουλίου 1973, περί συντονισμού των νομοθετικών, ανεξάρτητους εμπορικούς αντιπροσώπους (ΕΕ L 382, σ. 17),
 κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την καθώς και, επικουρικώς, των άρθρων 52 και 59 της Συνθήκης ΕΚ
 ανάληψη δραστηριότητος πρωτασφαλίσεως, εκτός της ασφαλίσεως (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρων 43 ΕΚ και 49 ΕΚ), το
 ζωής, και την άσκηση αυτής (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ. 157), όπως ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann (ειση-
 έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της γητή), πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward, A. La Pergola,
 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των νομοθετικών, M. Wathelet και Α. Rosas, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την πρωτα- F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 3 Οκτωβρίου
 σφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής, και για την τροποποίηση των 2002 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ (τρίτη οδηγία για την
 πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής) (ΕΕ L 228, σ. 1), καθώς Οι διατάξεις της οδηγίας 86/653/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 και των άρθρων 29 και 39 της οδηγίας 92/49, το ∆ικαστήριο 18ης ∆εκεμβρίου 1986, για τον συντονισμό των δικαίων των
 (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J-P. Puissochet, πρόεδρο κρατών μελών όσον αφορά τους εμπορικούς αντιπροσώπους
 τμήματος, F. Macken, και J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητή), (ανεξάρτητους επαγγελματίες), πρέπει να ερμηνευθούν υπό την
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας: R. Grass, έννοια ότι δεν τυγχάνουν εφαρμογής σε περίπτωση εθνικής
 λαμβάνοντας υπόψη ότι το αιτούν δικαστήριο ενημερώθηκε ότι κανονιστικής ρυθμίσεως που εξαρτά το δικαίωμα αμοιβής ενός
 το ∆ικαστήριο προτίθεται να αποφανθεί μέσω αιτιολογημένης ατόμου που ασκεί το επάγγελμα του μεσολαβητή από την
 διατάξεως σύμφωνα με το άρθρο 104, παράγραφος 3, του εγγραφή του σε προς τούτο τηρούμενο μητρώο.
 Κανονισμού του ∆ιαδικασίας, λαμβάνοντας υπόψη ότι η μνημονε-
 υόμενη στο άρθρο 20 του Οργανισμού ΕΚ του ∆ικαστηρίου
 ενδιαφερόμενοι προσεκλήθησαν να υποβάλουν τις τυχόν εν προκει- (1 ) ΕΕ C 289 της 13.10.2001.
 μένω παρατηρήσεις τους, εξέδωσε στις 24 Οκτωβρίου 2002
 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:


text:
 20.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το High Court of Justice (England and Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court), Divisional Court, με διάταξη της 20ής Μαΐου 2005 στην υπόθεση Regina (εξ ονόματος της Thames Water Urilities Ltd) κατά South East London Division, Bromley Magistrates' Court, παρεμβαίνουσα: The Environment Agency
 (Υπόθεση C-252/05)
 (2005/C 205/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Με διάταξη της 20ής Μαΐου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 15 Ιουνίου 2005, το High Court of Justice (England and Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court), Divisional Court, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Regina (εξ ονόματος της Thames Water Urilities Ltd) και South East London Division, Bromley Magistrates' Court, παρεμβαίνουσα: The Environment Agency, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1)
 (Ερωτάται) αν τα λύματα που διαρρέουν από αποχετευτικό δίκτυο συντηρούμενο από δια νόμου συσταθείσα επιχείρηση αποχετεύσεως κατά την έννοια της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ (1) και/ή τον Water Industry Act 1991 (WIA 1991) αποτελούν «απόβλητα» κατά την έννοια της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ (2) (όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ (3)) (οδηγία περί αποβλήτων).
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1, (ερωτάται) αν τα ως άνω λύματα
 α)
 δεν εμπίπτουν στην έννοια του αποβλήτου κατά την έννοια της οδηγίας περί αποβλήτων λόγω της εφαρμογής του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο β', σημείο iv, της οδηγίας περί αποβλήτων και, ειδικότερα, λόγω της εφαρμογής της οδηγίας περί αστικών λυμάτων και/ή του WIA 1991, ή
 β)
 εμπίπτουν στο άρθρο 2, παράγραφος 2, της οδηγίας περί αποβλήτων και εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας περί αποβλήτων λόγω της εφαρμογής, ιδίως, της οδηγίας περί αστικών λυμάτων.
 (1) Οδηγία 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων (ΕΕ L 135 της 30.05.1991, σ. 40).
 (2) Οδηγία 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86).
 (3) Οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991 (ΕΕ L 78 της 26.03.1991, σ. 32).


text:
 12.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 220/29
 Αίτηση αναιρέσεως των KME Germany AG, πρώην KM Europa Metal AG, KME France SAS, πρώην Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, πρώην Europa Metalli SpA, που ασκήθηκε στις 16 Ιουλίου 2009 κατά της αποφάσεως της 6ης Μαΐου 2009, την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (όγδοο τμήμα) στην υπόθεση T-127/04, KME Germany AG, πρώην KM Europa Metal AG, KME France SAS, πρώην Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, πρώην Europa Metalli SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-272/09 P)
 2009/C 220/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: KME Germany AG, πρώην KM Europa Metal AG, KME France SAS, πρώην Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, πρώην Europa Metalli SpA (εκπρόσωποι: M. Siragusa, G. Rizza, M. Piergiovanni, avvocati, A. Winckler, avocat, T. Graf, Rechtsanwalt)
 Έτερος διάδικος: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των αναιρεσειουσών
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 Να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου·
 —
 Κατά το μέτρο του δυνατού, να ακυρώσει μερικώς, βάσει των υποβαλλομένων στο Δικαστήριο πραγματικών περιστατικών, την απόφαση της Επιτροπής και να μειώσει το ύψος του προστίμου της ΚΜΕ·
 —
 Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας και της ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασίας.
 Επικουρικώς, αν το στάδιο της διαδικασίας δεν το επιτρέπει,
 —
 Να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου (περιλαμβανομένης και της διατάξεως του Πρωτοδικείου που καταδικάζει την KME στα δικαστικά έξοδα) και να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες επικρίνουν την κρίση του Πρωτοδικείου ότι η Επιτροπή απέδειξε επαρκώς κατά νόμον ότι τα Level Wound Coils Arrangements είχαν αντίκτυπο στην οικεία αγορά και ότι, συνεπώς, το στοιχείο αυτό έπρεπε να ληφθεί υπόψη για τον καθορισμό του αρχικού ποσού του προστίμου της KME. Αναπτύσσοντας το σκεπτικό αυτό για ν’ απορρίψει τον πρώτο λόγο ακυρώσεως της KME, το Πρωτοδικείο παρέβη το κοινοτικό δίκαιο και ανέπτυξε μη λογική και ανεπαρκή αιτιολογία. Περαιτέρω, το Πρωτοδικείο κατάφωρα διαστρέβλωσε τα πραγματικά περιστατικά και τις αποδείξεις που του υποβλήθηκαν, αποδεχόμενο το συμπέρασμα της Επιτροπής ότι τα οικονομικά αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η KME δεν απέδειξαν ότι η παράβαση στο σύνολό της δεν είχε κανένα αντίκτυπο στην αγορά.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες επικρίνουν το Πρωτοδικείο διότι έκρινε νόμιμο το γεγονός ότι η Επιτροπή –για να προσδιορίσει το μέγεθος της επηρεαζόμενης από την παράβαση αγοράς, με σκοπό να σταθμίσει τη βαρύτητα της παραβάσεως προς επιμέτρηση του προστίμου της KME– αναφέρθηκε σε μια αγοραία αξία που εσφαλμένα περιελάμβανε τα εισοδήματα που πραγματοποιήθηκαν από μια αγορά προηγουμένου σταδίου ευρισκόμενη εκτός καρτέλ, παρά το γεγονός ότι τα μέλη του καρτέλ δεν ήσαν κάθετα οργανωμένα σ’ εκείνη την αγορά προηγουμένου σταδίου. Αναπτύσσοντας το σκεπτικό αυτό για ν’ απορρίψει τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως της KME, το Πρωτοδικείο παρέβη το κοινοτικό δίκαιο και ανέπτυξε μη λογική και ανεπαρκή αιτιολογία.
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες επικρίνουν το Πρωτοδικείο διότι απέρριψε τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, ότι η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένα τις Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων του 1998 και παραβίασε τις αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης επιβάλλοντας το μέγιστο ποσοστό αύξησης του αρχικού ποσού του προστίμου της KME λόγω διάρκειας. Κατά την άποψη των αναιρεσειουσών, το Πρωτοδικείο παρέβη το κοινοτικό δίκαιο και ανέπτυξε ασαφή, μη λογική και ανεπαρκή αιτιολογία για να κρίνει νόμιμο το σχετικό μέρος της αποφάσεως της Επιτροπής.
 Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι το Πρωτοδικείο παρέβη το κοινοτικό δίκαιο απορρίπτοντας το τέταρτο σκέλος του τέταρτου λόγου ακυρώσεως και κρίνοντας νόμιμο το σχετικό μέρος της αποφάσεως, με το οποίο η Επιτροπή αρνήθηκε να μειώσει το πρόστιμο της KME λόγω της συνεργασίας της πέραν του πεδίου της ανακοίνωσης του 1996 για τη συνεργασία, κατά παράβαση των Κατευθυντηρίων γραμμών του 1998 και κατά παραβίαση των αρχών της επιεικείας και της ίσης μεταχειρίσεως.
 Με τον πέμπτο και τελευταίο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι το Πρωτοδικείο παρέβη το κοινοτικό δίκαιο και προσέβαλε το θεμελιώδες δικαίωμα των αναιρεσειουσών προς πλήρη και αποτελεσματική ένδικη προστασία, παραλείποντας να εξετάσει εμπεριστατωμένα τα επιχειρήματα της KME και επιδεικνύοντας ευμενή προκατάληψη υπέρ της κρίσεως της Επιτροπής.


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2014 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Consorzio Stabile Libor Lavori Pubblici κατά Comune di Milano
 (Υπόθεση C-358/12) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Δημόσιες συμβάσεις - Συμβάσεις των οποίων η αξία υπολείπεται του κατώτατου χρηματικού ορίου που προβλέπει η οδηγία 2004/18/ΕΚ - Άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 56 ΣΛΕΕ - Αρχή της αναλογικότητας - Προϋποθέσεις αποκλεισμού από διαδικασία αναθέσεως - Κριτήρια ποιοτικής επιλογής σχετικά με την προσωπική κατάσταση του διαγωνιζομένου - Υποχρεώσεις σχετικά με την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών - Έννοια του όρου «σοβαρή παράβαση» - Απόκλιση μεταξύ των οφειλόμενων και των καταβληθέντων ποσών μεγαλύτερη από 100 ευρώ και από το 5 % των οφειλόμενων ποσών))
 2014/C 315/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Consorzio Stabile Libor Lavori Pubblici
 κατά
 Comune di Milano
 παρισταμένης της: Pascolo Srl
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 56 ΣΛΕΕ καθώς και η αρχή της αναλογικότητας έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία, όσον αφορά δημόσιες συμβάσεις έργων αξίας χαμηλότερης από το κατώτατο χρηματικό όριο του άρθρου 7, στοιχείο γ', της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1177/2009 της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 2009, επιβάλλει στις αναθέτουσες αρχές την υποχρέωση να αποκλείουν από τη διαδικασία για την ανάθεση τέτοιας συμβάσεως τον διαγωνιζόμενο εκείνο που έχει διαπράξει παράβαση σχετικά με την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών, αν η απόκλιση μεταξύ των οφειλόμενων και των καταβληθέντων ποσών αντιστοιχεί σε ποσό μεγαλύτερο συγχρόνως από 100 ευρώ και από το 5 % των οφειλόμενων ποσών.
 (1) ΕΕ C 311 της 13.10.2012.


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/55
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Νοεμβρίου 2015 — Švyturys-Utenos Alus κατά ΓΕΕΑ — Nordbrand Nordhausen (KISS)
 (Υπόθεση T-360/14) (1)
 ((Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Παραίτηση από την ανακοπή - Κατάργηση της δίκης))
 (2016/C 027/70)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Švyturys-Utenos Alus UAB (Utena, Λιθουανία) (εκπρόσωποι: R. Žabolienė και I. Lukauskienė, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: M. Rajh)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Nordbrand Nordhausen GmbH (Nordhausen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Düchs, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 17ης Μαρτίου 2014 (υπόθεση R 1302/2013-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Nordbrand Nordhausen GmbH και Švyturys-Utenos Alus UAB.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη επί της προσφυγής.
 2)
 Καταδικάζει την Švyturys-Utenos Alus UAB και την Nordbrand Nordhausen GmbH στα δικαστικά έξοδά τους καθώς και, την καθεμία, στο ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 (1) EE C 253 της 4.8.2014.


text:
 9.5.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 116/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 13ης Μαρτίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-81/07) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Οδηγία 2000/59/ΕΚ - Προγράμματα παραλαβής και διαχείρισης των αποβλήτων πλοίου)
 (2008/C 116/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Γ. Ζαββός και K. Simonsson)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Σ. Χαλά και Ι. Πουλή)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλων των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2000/59/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, σχετικά με τις λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου — Δήλωση της Επιτροπής (ΕΕ L 332, σ. 81)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, λόγω μη καταρτίσεως, εφαρμογής και εγκρίσεως των προγραμμάτων παραλαβής και διαχείρισης των αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 5, παράγραφος 1, και 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/59/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, σχετικά με τις λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 69 της 24.3.2007.


text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/25
 Προσφυγή της 27ης Σεπτεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-466/10)
 ()
 2010/C 317/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Πατακιά και D. Kukovec)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, με το να προσφύγει στη διαδικασία διαπραγμάτευσης χωρίς προηγούμενη δημοσίευση διαγωνισμού με αντικείμενο τη διαχείριση των επικινδύνων ιατρικών αποβλήτων αμιγώς μολυσματικού χαρακτήρα (ΕΙΑ-ΜΧ) των Φορέων Υγείας που ανήκουν στην δικαιοδοσία της 1ης Δ.Υ.Π. Ε Αττικής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 28 της οδηγίας 2004/18, στο μέτρο που δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις ουδεμίας εκ των προβλεπομένων στο άρθρο 31 της οδηγίας εξαιρέσεων, και ειδικότερα οι όροι του άρθρου 31 παράγραφος 1 στοιχείο γ), που δικαιολογούν παρέκκλιση από τον γενικό κανόνα και την προσφυγή στην προβλεπόμενη από το εν λόγω άρθρο εξαιρετική διαδικασία.
 —
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Κατόπιν καταγγελίας που της υπεβλήθη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέτασε την πρόσκληση της Επιτροπής Προμηθειών Υγείας με αντικείμενο τη συμμετοχή σε διαγωνισμό με διαδικασία με διαπραγμάτευση χωρίς προηγουμένη δημοσίευση προκήρυξης διαγωνισμού, σχετικά με τη διαχείριση των επικινδύνων ιατρικών αποβλήτων αμιγώς μολυσματικού χαρακτήρα (ΕΙΑ-ΜΧ) των Φορέων Υγείας που ανήκουν στην δικαιοδοσία της 1ης Δ.Υ. Π. Ε. Αττικής.
 2)
 Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι η προκήρυξη διαγωνισμού με όρους σαφώς προσδιορισμένους και σαφείς επιβάλλεται ως γενικός κανόνας, ενώ η διαδικασία με διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη προκήρυξη διαγωνισμού, επιτρέπεται μόνο κατ'εξαίρεση, στις πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις που εξειδικεύονται στο άρθρο 30 και 31 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ και θα πρέπει να ερμηνεύονται περιοριστικά, ενώ το βάρος της αποδείξεως του ότι συντρέχουν όντως οι έκτακτες περιστάσεις που δικαιολογούν την παρέκκλιση φέρει αυτός που επικαλείται τις εν λόγω διατάξεις.
 3)
 Συναφώς, η Επιτροπή εκτιμά ότι βάσει της σχετικής πρόσκλησης, καταφαίνεται ότι, ενώ η αναθέτουσα αρχή επικαλέσθηκε την εξαιρετική διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 31 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της οδηγίας 2004/18/ΕΚ, δεν απέδειξε ότι πληρούνται οι όροι που τίθενται στην εν λόγω διάταξη και δικαιολογούν την προσφυγή στη σχετική διαδικασία.
 4)
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι με το να προσφύγει στη διαδικασία διαπραγμάτευσης χωρίς προηγούμενη δημοσίευση διαγωνισμού, η αναθέτουσα αρχή παρέβη τις υποχρεώσεις που έχει βάσει του άρθρου 28 ης οδηγίας, στο μέτρο που δεν 'πληρούται οι προϋποθέσεις ουδεμίας εκ των προβλεπομένων στο άρθρο 31 της οδηγίας εξαιρέσεων, και ειδικότερα οι όροι του άρθρου 31 παράγραφος 1 στοιχείο γ), που δικαιολογούν παρέκκλιση από τον γενικό κανόνα και την προσφυγή στην προβλεπόμενη από το εν λόγω άρθρο εξαιρετική διαδικασία.


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/27
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Gerechtshof te Amsterdam με απόφαση της 14ης Ιουνίου 2004, στην υπόθεση Beemsterboer Coldstore Services B.V. κατά Inspecteur der Belastingdienst — Douanedistrict Arnhem
 (Υπόθεση C-293/04)
 (2004/C 228/56)
 Με απόφαση της 14ης Ιουνίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 9 Ιουλίου 2004, το Gerechtshof te Amsterdam, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Beemsterboer Coldstore Services B.V. και Inspecteur der Belastingdienst — Douanedistrict Arnhem που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1.
 Μπορεί το νέο κείμενο του άρθρου 220 παράγραφος 2 στοιχείο β), του ΚΤΚ (1) να έχει εφαρμογή σε μια περίπτωση όπου η τελωνειακή οφειλή γεννήθηκε και η εκ των υστέρων καταβολή της ζητήθηκε πριν αρχίσει να ισχύει η διάταξη αυτή;
 2.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα Ι: είναι ένα πιστοποιητικό EUR. 1 (το οποίο δεν μπορεί να διαπιστωθεί ότι είναι όντως ανακριβές λόγω του ότι η καταγωγή των εμπορευμάτων για τα οποία αυτό εκδόθηκε δεν κατέστη δυνατό να επιβεβαιωθεί κατόπιν εκ των υστέρων ελέγχου, ενώ τα εμπορεύματα στερούνται ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο της προτιμησιακής μεταχειρίσεως) «ανακριβές πιστοποιητικό» κατά την έννοια του νέου κειμένου του άρθρου 220 παράγραφος 2 στοιχείο β), του ΚΤΚ και, αν αυτό δεν συμβαίνει, μπορεί εντούτοις ο έχων έννομο συμφέρον να επικαλεσθεί λυσιτελώς τη διάταξη αυτή;
 3.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα ΙΙ: ποιος φέρει το βάρος αποδείξεως ότι το πιστοποιητικό στηρίζεται σε ανακριβή έκθεση των περιστατικών από τον εξαγωγέα και ποιος πρέπει να αποδείξει ότι οι αρχές που εξέδωσαν το πιστοποιητικό σαφώς γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν ότι τα εμπορεύματα δεν μπορούσαν να τύχουν προτιμησιακής μεταχειρίσεως;
 4.
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα Ι: μπορεί ο έχων έννομο συμφέρον να επικαλεσθεί λυσιτελώς το άρθρο 220 παράγραφος 2 στοιχείο β), του ΚΤΚ, όπως η διάταξη αυτή είχε μέχρι τις 19 Δεκεμβρίου 2000, σε μια κατάσταση όπου δεν μπορεί να διαπιστωθεί εκ των υστέρων ότι οι τελωνειακές αρχές, όταν εξέδωσαν ένα πιστοποιητικό EUR.1, δικαιολογημένα και σωστά το εξέδωσαν;
 (1) EE L 311 της 12.12.2000, σ. 17.


text:
 18.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 49/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 21ης Δεκεμβρίου 2011 — Γαλλική Δημοκρατία κατά People's Mojahedin Organization of Iran, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-27/09 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας - Περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων στο πλαίσιο της καταστολής της τρομοκρατίας - Κοινή θέση 2001/931/ΚΕΠΠΑ - Κανονισμός (ΕΚ) 2580/2001 - Δέσμευση κεφαλαίων επιβαλλόμενη σε ομάδα η οποία περιλαμβάνεται σε κατάλογο τον οποίο καταρτίζει, αναθεωρεί και τροποποιεί το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Δικαιώματα άμυνας)
 2012/C 49/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: E. Belliard, G. de Bergues και A. Adam)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: People’s Mojahedin Organization of Iran (εκπρόσωποι: J.-P. Spitzer, avocat, D. Vaughan QC και M.-E. Δημητρίου, Barrister), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Boelaert και P. Aalto)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (έβδομο τμήμα) της 4ης Δεκεμβρίου 2008, T-284/08, People’s Mojahedin Organization of Iran κατά Συμβουλίου, με την οποία το Πρωτοδικείο ακύρωσε, όσον αφορά την People’s Mojahedin Organization of Iran, την απόφαση 2008/583/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2008, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την κατάργηση της απόφασης 2007/868/ΕΚ (ΕΕ L 188, σ. 21).
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 82 της 4.4.2009.


text:
C 7/18 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11.1.2003
 ∆εδομένου ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν ενημέρωσε την Επιτροπή ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-367/01 (1)
 σχετικά με τις διατάξεις που θέσπισε προς εφαρμογήν της οδηγίας
 και εφόσον η Επιτροπή δεν διαθέτει άλλες πληροφορίες που να (2003/C 7/35)
 της επιτρέπουν να συμπεράνει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο έχει
 θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις, η προσφεύγουσα είναι υποχρεω-
 μένη να θεωρήσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν έχει ακόμα θεσπίσει Με διάταξη της 16ης Οκτωβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 τέτοιες διατάξεις και, συνεπώς, παρέβη τις υποχρεώσεις τις οποίες ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 υπέχει από την οδηγία. της υποθέσεως C-367/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά Ελληνικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) ΕΕ 1997, L 73, σ. 5.
 (1 ) ΕΕ C 331 της 24.11.2001.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-374/00 (1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-371/01 (1)
 (2003/C 7/33)
 (2003/C 7/36)
 Με διάταξη της 23ης Οκτωβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 έκτου τμήματος του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Με διάταξη της 23ης Οκτωβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-374/00: Επιτροπή των τρίτου τμήματος του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής ∆ημοκρατίας. αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-371/01: Επιτροπή των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) ΕΕ C 335 της 25.11.2000.
 (1 ) ΕΕ C 348 της 8.12.2001.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-448/00 P (1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-158/02 (1)
 (2003/C 7/34)
 (2003/C 7/37)
 Με διάταξη της 4ης Νοεμβρίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της Με διάταξη της 25ης Οκτωβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 υποθέσεως C-448/00 P: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 κατά BP Chemicals Ltd. της υποθέσεως C-158/02 (αίτηση του Tribunale ordinario di
 Roma για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Lidia Marcaletti
 κατά Ιstituto nazionale della previdenza sociale (INPS).
 ( 1) ΕΕ C 28 της 27.1.2001.
 (1 ) ΕΕ C 144 της 15.6.2002.