text:
C 34/18 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.2.2000
 Συναφω ́ς, οι αρμο ́διες εθνικε ́ς αρχε ́ς οφει ́λουν να εκτιμη ́σουν αν οι — παραλει ́ποντας να καθορι ́σει τις κατα ́λληλες λεπτομε ́ρειες
 γνω ́σεις που απε ́κτησε ο ενδιαφερο ́μενος στο κρα ́τος με ́λος ο ́σον αφορα ́ τη χρησιμοποι ́ηση των ποσοστω ́σεων που του
 υποδοχη ́ς, στο πλαι ́σιο ει ́τε κυ ́κλου σπουδω ́ν ει ́τε πρακτικη ́ς πει ́ρας, παραχωρη ́θηκαν,
 ει ́ναι ικανε ́ς να αποδει ́ξουν την απο ́κτηση των γνω ́σεων που
 ελλει ́πουν. Ο ́διος
 ι συλλογισμο ́ς ισχυ ́ει χωρι ́ς αμφιβολι ́α και για — παραλει ́ποντας να διενεργη ́σει κατα ́λληλες επιθεωρη ́σεις
 τις γνω ́σεις που αποκτη ́θηκαν στο κρα ́τος με ́λος καταγωγη ́ς. και α ́λλους ελε ́γχους ο ́πως επιτα ́σσει η κοινοτικη ́ κανο-
 νιστικη ́ ρυ ́θμιση,
 — παραλει ́ποντας να απαγορευ ́ει προσωρινα ́ την αλιει ́α ενω ́
 Μια εταιρι ́α που εκτελει ́ εργασι ́ες στο ́εδαφος κρα ́τους με ́λους
 τα αλιευ ́ματα ει ́χαν εξαντλη ́σει την αντι ́στοιχη ποσο ́στωση,
 α ́λλου απο ́ το κρα ́τος με ́λος της ́εδρας, παρε ́χει εκει ́ υπηρεσι ́ες. Η
 α ́ρνηση των γαλλικω ́ν αρχω ́ν να εξετα ́σουν την ενδεχο ́μενη ισοτιμι ́α
 των προσο ́ντων του προσωπικου ́ της με τα προσο ́ντα που απαιτει ́ — παραλει ́ποντας (το 1988 μο ́νον) να λα ́βει επαρκη ́ με ́τρα
 η γαλλικη ́ νομοθεσι ́α και να υποδει ́ξουν τα ενδεχο ́μενα με ́τρα για την αποτροπη ́ μη ακριβω ́ν αναφορω ́ν εκφορτω ́σεως
 αντισταθμι ́σεως συνιστα ́ εμπο ́διο στην ελευ ́θερη παροχη ́ υπηρε- σκουμπρι ́ων,
 σιω ́ν, καθο ́σον εμποδι ́ζει τις επιχειρη ́σεις που ει ́ναι εγκατεστημε ́νες
 σε α ́λλο κρα ́τος με ́λος εκτο ́ς Γαλλι ́ας να παρε ́χουν υπηρεσι ́ες δια ́ — παραλει ́ποντας να προβει ́ σε διω ́ξεις ποινικη ́ς η ́ διοικητικη ́ς
 του προσωπικου ́ τους. Το κρα ́τος με ́λος υποδοχη ́ς οφει ́λει να φυ ́σεως κατα ́ των πλοια ́ρχων η ́ οποιουδη ́ποτε α ́λλου
 εξετα ́σει μη ́πως οι προϋποθε ́σεις που θε ́τει για την α ́σκηση υπευθυ ́νου για παραβια ́σεις της σχετικη ́ς ρυθμι ́σεως,
 του επαγγε ́λματος ει ́ναι ταυτο ́σημες με τις προϋποθε ́σεις που
 απαιτου ́νται και πληρου ́νται η ́δη στο κρα ́τος της εγκαταστα ́σεως. παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει δυνα ́μει i) του α ́ρθρου 5,
 παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 170/83 (1) και του
 α ́ρθρου 1, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2057/82 (2)
 (ο ́σον αφορα ́ την περι ́οδο με ́χρι την 1η Αυγου ́στου 1987)
 και του α ́ρθρου 1, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 (1) Οδηγι ́α του Συμβουλι ́ου της 18.6.1992 σχετικα ́ με ́ενα δευ ́τερο 2241/87 (3) (ο ́σον αφορα ́ το μετα ́ την 1η Αυγου ́στου δια ́-
 γενικο ́ συ ́στημα αναγνω ́ρισης της επαγγελματικη ́ς εκπαι ́δευσης το στημα)· ii) του α ́ρθρου 10, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́
 οποι ́ο συμπληρω ́νει την οδηγι ́α 89/48/ΕΟΚ, ΕΕ L 209, σ. 25. (ΕΟΚ) 2057/82 και του α ́ρθρου 11, παρα ́γραφος 2, του
 (2) Βλασοπου ́λου (Συλλογη ́ 1991, σ. Ι-2357).
 (3) Βλ. σκε ́ψη 32 της αποφα ́σεως της 1.2.1996, C-164/94, Αρανι ́της,
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2241/87· iii) του α ́ρθρου 9 του κανο-
 Συλλογη ́ 1996, σ. Ι-135. νισμου ́ (ΕΟΚ) 2241/87· iv) του α ́ρθρου 1, παρα ́γραφος 2,
 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2057/82 η ́ του α ́ρθρου 1, παρα ́γραφος
 2, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2057/82 η ́ του α ́ρθρου 1, παρα ́γρα-
 φος 2, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2241/87, σε συνδυασμο ́ με το
 α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 170/83·
 2) να καταδικα ́σει το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ — Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο δεν θε ́σπισε λεπτομερει ́ς κανο ́νες για την
 του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας κατα ́λληλη χρη ́ση των ποσοστω ́σεων που του χορηγη ́θηκαν,
 Ιρλανδι ́ας που ασκη ́θηκε στις 30 Νοεμβρι ́ου 1999 παρα ́ το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 170/83.
 — Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο δεν φρο ́ντισε να εξασφαλι ́σει την τη ́ρηση
 (Υπο ́θεση C-454/99)
 των κοινοτικω ́ν κανο ́νων περι ́ διατηρη ́σεως, παρα ́ το α ́ρθρο 1
 του κανονισμου ́ 2057/82 (ο ́σον αφορα ́ την περι ́οδο απο ́ το
 (2000/C 34/34) 1985 με ́χρι την 1η Αυγου ́στου 1987) και το α ́ρθρο 1 του
 κανονισμου ́ 2241/87 (απο ́ 1ης Αυγου ́στου 1987). Οι εν
 λο ́γω κανονισμοι ́ επιβα ́λλουν ειδικο ́τερες υποχρεω ́σεις στα
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ κρα ́τη με ́λη σε σχε ́ση με τον κανονισμο ́ 170/83, που
 τους Thomas Van Rijn, νομικο ́ συ ́μβουλο, και Keir Fitch, εθνικο ́ αποσκοπου ́ν σε κα ́θε περι ́πτωση στην εξασφα ́λιση της
 δημο ́σιο υπα ́λληλο αποσπασμε ́νο στη Νομικη ́ Υπηρεσι ́α της τηρη ́σεως των ισχυο ́ντων κανονισμω ́ν σχετικα ́ με τα με ́τρα
 Επιτροπη ́ς, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez διατηρη ́σεως και ελε ́γχου.
 de la Cruz, Centre Wagner C-254, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 30 Νοεμβρι ́ου 1999 — Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο παρε ́βη το α ́ρθρο 9 του κανονισμου ́
 προσφυγη ́ κατα ́ του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και 2241/87, παραλει ́ποντας να καταγρα ́φει τα αποθε ́ματα για
 Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας. τα οποι ́α ́σχυε
 ι το συ ́στημα ΣΕΑ (συνο ́λου επιτρεπομε ́νων
 αλιευμα ́των) η ́ των ποσοστω ́σεων (για το 1988 μο ́νο).
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο δεν τη ́ρησε τη βα ́σει του α ́ρθρου 10 του
 κανονισμου ́ 2057/82 η ́ του α ́ρθρου 11 του κανονισμου ́
 1) να αναγνωρι ́σει ο ́τι, ο ́σον αφορα ́ τα ́ετη 1985 ́εως 1988 και 2241/87 υποχρε ́ωση ́ του να απαγορευ ́ει προσωρινα ́ την αλιει ́α
 το 1990, το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο, ο ́ταν θεωρει ́ται ο ́τι ́εχει εξαντληθει ́ η χορηγηθει ́σα ποσο ́στωση.
 ---pagebreak--- 5.2.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 34/19
 — Η παρα ́λειψη του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου να προβει ́ σε διω ́ξεις Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε στις 30 Ιουνι ́ου 1996 χωρι ́ς το Ηνωμε ́νο
 ποινικη ́ς η ́ διοικητικη ́ς φυ ́σεως κατα ́ των πλοια ́ρχων και Βασι ́λειο να ́εχει θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις για τη συμμο ́ρ-
 πλοιοκτητω ́ν που δν τηρου ́σαν την οικει ́α νομοθετικη ́ ρυ ́θμιση φωση ́ του προς την οδηγι ́α την οποι ́α αφορου ́ν τα αιτη ́ματα της
 περι ́ με ́τρων διατηρη ́σεως και ελε ́γχου συνιστα ́ παρα ́βαση του Επιτροπη ́ς.
 α ́ρθρου 1, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 2057/82, ο ́πως
 τροποποιη ́θηκε (α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́
 2241/87 απο ́ την 1η Αυγου ́στου 1987).
 (1) ΕΕ 1994, L 365, σ. 10.
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 170/83 του Συμβουλι ́ου, της 25ης Ιανουαρι ́ου
 1983, περι ́ θεσπι ́σεως κοινοτικου ́ καθεστω ́τος διατηρη ́σεως και
 διαχειρι ́σεως των αλιευτικω ́ν πο ́ρων, ΕΕ L 24, της 27.1.1983, σ. 1.
 (2) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 2057/82 του Συμβουλι ́ου, της 29ης Ιουλι ́ου
 1982, περι ́ θεσπι ́σεως ορισμε ́νων με ́τρων ελε ́γχου των αλιευτικω ́ν
 δραστηριοτη ́των που ασκου ́νται απο ́ σκα ́φη των κρατω ́ν μελω ́ν, ΕΕ
 L 220, της 29.7.1982, σ. 1.
 (3) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 2241/87 του Συμβουλι ́ου, της 23ης Ιουλι ́ου
 1987, για τη θε ́σπιση ορισμε ́νων με ́τρων ελε ́γχου για τις αλιευτικε ́ς Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 δραστηριο ́τητες, ΕΕ L 207 της 29.7.1987, σ. 1.
 της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 3 ∆εκεμβρι ́ου
 1999
 (Υπο ́θεση C-466/99)
 (2000/C 34/36)
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου που ασκη ́θηκε την 1η ∆εκεμβρι ́ου την Lena Ström, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της, και τον
 1999 Giacinto Bisogni, magistrato di appello που ́εχει αποσπαστει ́ στη
 Νομικη ́ Υπηρεσι ́α της, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos
 (Υπο ́θεση C-455/99) Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της, Centre
 Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 3 ∆εκεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 (2000/C 34/35) Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Richard Wainwright, κυ ́ριο νομικο ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της
 Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε την — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη ανακοινω ́νοντας
 1η ∆εκεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν στην Επιτροπη ́ τα στοιχει ́α που αφορου ́ν τα σχε ́δια διαχειρι ́σεως
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου. και διαθε ́σεως των αποβλη ́των, των επικι ́νδυνων αποβλη ́των,
 των συσκευασιω ́ν και των απορριμμα ́των συσκευασι ́ας, παρε ́βη
 τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 7, 6 και 14 των
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 οδηγι ́ων 75/442/ΕΟΚ (1), 91/689/ΕΟΚ (2) και 94/62/ΕΚ (3)
 και
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο, μη θεσπι ́ζοντας τις
 αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις
 για τη συμμο ́ρφωση ́ του προς την οδηγι ́α 94/62/ΕΚ του — να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς
 ∆εκεμβρι ́ου 1994, για τις συσκευασι ́ες και τα απορρι ́μματα
 συσκευασι ́ας (1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 οδηγι ́α αυτη ́ και
 — να καταδικα ́σει το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α ει ́χε την υποχρε ́ωση, κατα ́ τα α ́ρθρα 7, 6
 και 14 των οδηγιω ́ν 75/442/ΕΟΚ, 91/698/ΕΟΚ και 94/62/ΕΚ
 αντι ́στοιχα, να ανακοινω ́σει στην Επιτροπη ́ τα στοιχει ́α που
 Υσχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα αφορου ́ν τα σχε ́δια διαχειρι ́σεως και διαθε ́σεως των αποβλη ́των,
 των επικι ́νδυνων αποβλη ́των, των συσκευασιω ́ν και των απορριμμα ́-
 των συσκευασι ́ας.
 Το α ́ρθρο 249 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 189 της Συνθη ́κης ΕΚ), κατα ́ το
 οποι ́ο η οδηγι ́α δεσμευ ́ει τα κρα ́τη με ́λη στα οποι ́α απευθυ ́νεται,
 ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται την υπο- Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α δεν το ́επραξε, ου ́τε α ́λλωστε η Επιτροπη ́
 χρε ́ωση των κρατω ́ν μελω ́ν να τηρου ́ν τις προθεσμι ́ες που προβλε ́- ́ελαβε τα εν λο ́γω στοιχει ́α μετα ́ την κοινοποι ́ηση της αιτιολογημε ́-
 πουν οι οδηγι ́ες για τη μεταφορα ́ τους στα εσωτερικα ́ δι ́καια. νης γνω ́μης στις ιταλικε ́ς αρχε ́ς στις 21 Οκτωβρι ́ου 1998.


text:
 12.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 92/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 21ης Φεβρουαρίου 2008 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Telecom Italia SpA κατά Ministero dell'Economia e delle Finanze, Ministero delle Comunicazioni
 (Υπόθεση C-296/06) (1)
 (Υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών - Οδηγία 97/13/ΕΚ - Άρθρα 6, 11, 22 και 25 - Τέλη και εισφορές που επιβαρύνουν τις γενικές και ειδικές άδειες - Υποχρέωση του παλαιού δικαιούχου αποκλειστικού δικαιώματος - Προσωρινή διατήρηση)
 (2008/C 92/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Telecom Italia SpA
 κατά
 Ministero dell'Economia e delle Finanze, Ministero delle Comunicazioni
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio — Ερμηνεία των άρθρων 11, 22 και 25 της οδηγίας 97/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1997, σχετικά με κοινό πλαίσιο γενικών και ειδικών αδειών στον τομέα των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών (ΕΕ L 117, σ. 15) — Δυνατότητα επιβολής και ετέρων φόρων και τελών πέραν των επιτρεπομένων με την οδηγία
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Αντίκειται στα άρθρα 6, 11, 22 και 25 της οδηγίας 97/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1997, σχετικά με κοινό πλαίσιο γενικών και ειδικών αδειών στον τομέα των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, η εκ μέρους κράτους μέλους αξίωση από επιχειρηματία, παλαιό κάτοχο αποκλειστικού δικαιώματος επί των υπηρεσιών δημόσιων τηλεπικοινωνιών ο οποίος κατέστη κάτοχος γενικής αδείας, της καταβολής χρηματικής επιβαρύνσεως όπως η επίδικη εισφορά της κύριας δίκης, αντιστοιχούσας στο ποσόν που απαιτούνταν προηγουμένως ως αντιπαροχή έναντι της χορηγήσεως του συγκεκριμένου αποκλειστικού δικαιώματος, επί ένα έτος από την προβλεπόμενη για τη μεταφορά της ως άνω οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο καταληκτικής ημερομηνίας, ήτοι μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1998.
 (1) ΕΕ C 224 της 16.9.2006.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
18. 5. 96 1 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 145/3
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που 1 , να μνημονεύει κριτήρια ώστε να εξατομικεύονται οι
 υπέβαλε το Hessisches Finanzgericht με διάταξη της 7ης ιδιώτες ή οι οργανισμοί που έχουν έννομο συμφέρον για
 Μαρτίου 1996, στην υπόθεση Quelle Schickedanz AG & Co. την προστασία των καταναλωτών, και
 κατά Oberfinanzdirektion Frankfurt/M .
 (Υπόθεση C-80/96) 2, να επιτρέπει σε τέτοιους ιδιώτες ή οργανισμούς να
 προσφεύγουν ενώπιον των δικαστηρίων ή των αρμοδίων
 ( 96/C 145/04 ) διοικητικών οργάνων για την έκδοση αποφάσεως σχετικά
 με το ζήτημα εάν συμβατικές ρήτρες, που έχουν συνταχθεί
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη με σκοπό τη γενικευμένη χρήση , έχουν καταχρηστικό
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων χαρακτήρα;
 στις 18 Μαρτίου 1996, το Hessisches Finanzgericht ζητεί από
 το Δικαστήριο, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Quelle (') ΕΕ αριθ . L 95 της 21 . 4. 1993 , σ. 29 .
 Schickedanz AG & Co . και Oberfinanzdirektion Frankfurt/
 M. , που εκκρεμεί ενώπιον του , την έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 α) Είναι έγκυρη η κατά το σημείο 6 του παραρτήματος του
 κανονισμού (ΕΚ) αριθ . 1966/94 της Επιτροπής, της 28ης Aίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 Ιουλίου 1994, για κατάταξη εμπορευμάτων στη συνδυα υπέβαλε r\ Corte Suprema di Cassazione — Sezione prima
 σμένη ονοματολογία ('), κατάταξη ενός συνδυασμού civile — με διάταξη της 4t|ç Δεκεμβρίου 1995 στην υπόθεση
 αποτελούμενου από ένα στηθόδεσμο κι ένα σλιπ εντός 1. Provincia Autonoma di Trento, 2. Ufficio del Medico
 συσκευασίας για λιανική πώληση, καθόσον, εν αντιθέσει Provinciale di Trento κατά «DEGA» di Depretto Gino Snc
 προς το σημείο 3 στοιχείο β ) των γενικών κανόνων για την (Υπόθεση C-83/96)
 ερμηνεία της συνδυασμένης ονοματολογίας, τα εμπορεύ
 ματα που περιλαμβάνονται σε συνδυασμό κατατάσσο (96/C 145/06)
 νται χωριστά;
 Με διάταξη της 4ης Δεκεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 β ) Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο προηγούμενο Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ερώτημα: στις 18 Μαρτίου 1996, η Corte Suprema di Cassazione —
 Sezione prima civile —, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ 1 .
 Υπάγεται ένας συνδυασμός εμπορευμάτων εντός συ Provincia Autonoma di Trento , 2. Ufficio del Medico Provin
 σκευασίας για λιανική πώληση που αποτελείται από έναν ciale di Trento κατά « DEGA» di Depretto Gino Snc, που
 πλεκτό στηθόδεσμο και ένα πλεκτό σλιπ στον κωδικό ΣΟ εκκρεμεί ενώπιον της, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση
 6212 1θ 00, επειδή o στηθόδεσμος πρέπει, κατά τη διάτα προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 ξη 3 στοιχείο β) των γενικών κανόνων, να θεωρηθεί ως το
 είδος που προσδίδει στον συνδυασμό εμπορευμάτων τον «Πρέπει το άρθρο 3 , παράγραφος 1 , σημείο 6, της οδηγίας
 ουσιώδη χαρακτήρα του ; 79/1 12/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 18ης Δεκεμβρίου 1978, περί
 προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με
 f 1 ) ΕΕ αριθ . L 198 της 30. 7 . 1994 , σ. 103 . την επισήμανση και την παρουσίαση των τροφίμων που
 προορίζονται για τον τελικό καταναλωτή επίσης και τη
 διαφήμισή τους ( 1 ) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η
 περιεχόμενη σ' αυτό έκφραση "εγκατεστημένου στο εσωτερι
 κό της Κοινότητας" αναφέρεται μόνο στον μεταπωλητή ή
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που μήπως, ελλείψει μεταπωλητή εγκατεστημένου εντός της Κοι
 υπέβαλε το High Court of Justice, Queen's Bench Division, με νότητας, αναφέρεται και στον παρασκευαστή ή τον συσκευ
 διάταξη της 28ης Φεβρουαρίου 1996 στο πλαίσιο της αστή ; Έχει, επομένως, η παραπάνω διάταξη την έννοια ότι,
 υποθέσεως The Queen κατά Secretary of State for Trade and ελλείψει μεταπωλητή εγκατεστημένου εντός της Κοινότητας,
 Industry, ex parte: 1. Consumers' Association· 2. Ανώνυμος πρέπει να είναι εγκατεστημένος στην Κοινότητα o παρα
 Εταιρεία (ποια;) σκευαστής ή o συσκευαστής;»
 (Υπόθεση C-82/96)
 (96/C 145/05 ) (') EE ειδ . έκδ . 03/024, a. 33 .
 Με διάταξη της 28ης Φεβρουάριου 1996, η οποία περιήλθε
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 15 Μαρτίου 1996, το
 High Court of Justice , Queen's Bench Division, στο πλαίσιο
 της υποθέσεως The Queen κατά Secretary of State for Trade Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 and Industry, ex parte : 1 . Consumers' Association· 2. Ανώνυ υπέβαλε το Bayer. Landessozialgericht, με διάταξη της 2ας
 μος Εταιρεία (ποια;) ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση Φεβρουαρίου 1996, στην υπόθεση Maria Martinez Sala κατά
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: Freistaat Bayera
 Επιβάλλει το άρθρο 7 , παράγραφος 2 , της οδηγίας 93/ (Υπόθεση C-85/96)
 13/ΕΟΚ το Συμβουλίου , της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις (96/C 145/07)
 καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με
 καταναλωτές ('), στα κράτη μέλη την υποχρέωση να μερι Με διάταξη της 2ας Φεβρουάριου 1996, η οποία περιήλθε στη
 μνούν ώστε η εθνική τους νομοθεσία: Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ---pagebreak--- ApiØ . C 145/4 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18 . 5 . 96
 στις 20 Μαρτίου 1996, το Bayer. Landessozialgericht, 9ο για την τροποποίηση των παραρτηματων I, II, III, V, VI,
 τμήμα, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Maria Martinez Sala VII, VIII, IX και XI του κανονισμού (ΕΟΚ) 3030/93 του
 και Freistaat Bayern, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Συμβουλίου , περί κοινών κανόνων εισαγωγής ορισμένων
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων καταγωγής τρίτων
 εξής ερωτημάτων: χωρών ('), σχετικά με τα προϊόντα χειροτεχνίας και λαϊκής
 τέχνης,
 I. Το έτος 1993 , ήταν ακόμη εργαζομένη κατά την έννοια
 του άρθρου 7 , παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) — να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 αριθ. 1612/68 ί 1) ή ήταν εργαζομένη κατά την έννοια του των στα δικαστικά έξοδα.
 άρθρου 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 1 του κανονισμού
 (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 (2) μια ισπανίδα υπήκοος, κατοι
 κούσα στη Γερμανία, η οποία ως το 1986, με διάφορες Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 διακοπές, απησχολείτο ως εργαζομένη και αργότερα,
 εκτός βραχείας απασχολήσεως κατά το έτος 1989, — Μη αιτιολόγηση του αναδρομικού χαρακτήρα των τρο
 ετύγχανε κοινωνικής και ιατρικής πρόνοιας σύμφωνα με ποποιήσεων τις οποίες εισήγαγε o κανονισμός (ΕΚ)
 τον Bundessozialhilfegesetz (ομοσπονδιακός νόμος περί αριθ. 3053/95. H αναφορά που γίνεται, στην αιτιολογική
 κοινωνικής και ιατρικής προνοίας, BSHG); σκέψη αριθ . 14 στη συμφωνία με την Ινδία, και ειδικότερα
 II. Αποτελεί το επίδομα ανατροφής σύμφωνα με το νόμο στην άρση των ποσοτικών περιορισμών επί της εισαγωγής
 περί χορηγήσεως επιδόματος ανατροφής και γονικής ορισμένων χειροποίητων υφαντών και ειδών λαϊκής τέ
 αδείας (Gesetz liber die Gewâhrung von Erziehungsgeld χνης καταγωγής Ινδίας, δεν περιέχει κανένα στοιχείο
 und Erziehungsurlaub, BErzGG) οικογενειακή παροχή δυνάμενο να δικαιολογήσει τα αναδρομικά αποτελέσμα
 κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1 , στοιχείο τα της τροποποιήσεως η οποία εισήχθη στο παράρτημα VI
 η) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1408/71 , επί της οποίας, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 3030/93 . Δεν μπορεί καν να
 σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1 του κανονισμού νοηθεί ότι η δικαιολογία αυτή σχετίζεται με την ισχύ της
 (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 , οι κατοικούντες στη Γερμανία συμφωνίας, καθ ' όσον αυτό δεν είχε τεθεί ακόμη σε ισχύ ,
 ισπανοί υπήκοοι έχουν δικαίωμα ως αν ήσαν γερμανοί ούτε την 1η Ιανουαρίου 1995 , ούτε την 20ή Δεκεμβρίου
 υπήκοοι;
 του ίδιου έτους (ημερομηνία εκδόσεως του κανονισμού
 από την Επιτροπή):
 III. Αποτελεί το δυνάμει του BErzGG χορηγητέο επίδομα
 ανατροφής κοινωνικό πλεονέκτημα κατά την έννοια του H αναδρομική ελευθέρωση των εισαγωγών προϊόντων
 άρθρου 7, παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) ινδικής χειροτεχνίας του τομέα των ειδών ενδύσεως δεν
 αριθ. 1612/68; είναι λογικό να χαρακτηρισθεί ως προβλέψιμη από τις
 επιχειρήσεις του κλάδου - προσέβαλε τη δικαιολογημένη
 IV. Συμβιβάζεται με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως η εμπιστοσύνη των επιχειρήσεων, την αρχή της ασφάλειας
 απαίτηση του BErzGG να έχουν οι υπήκοοι κράτους δικαίου και, γι' αυτό, είναι παράνομη . Ας σημειωθεί, εξ
 μέλους τυπική άδεια παραμονής, προκειμένου να τους άλλου , ότι η απόφαση του Συμβουλίου περί της συνάψεως
 χορηγηθεί επίδομα ανατροφής, παρόλον ότι αυτοί νομί των συμφωνιών δεν προβλέπει την αναδρομική της
 μως παραμένουν στη Γερμανία; εφαρμογή, αφαιρώντας έτσι ρητώς κάθε νόμιμο έρεισμα
 από την αναδρομικότητα και την προληπτική εφαρμογή
 (0 ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 , σ. 33. της συμφωνίας με την Ινδία, την προκύπτουσα από το
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 , σ. 73. άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3053/95 .
 — Παράβαση του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ. 3030/93: H εξουσία τροποποιήσεως των παραρτη
 μάτων του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 3030/93 προϋποθέτει
 προηγουμένη σύναψη των συμφωνιών με τρίτες χώρες,
 Προσφυγή της Πορτογαλικής Δημοκρατίας κατα Επιτρο πράγμα που δεν είχε συμβεί κατά το χρόνο εκδόσεως του
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις μερικώς προσβαλλομένου εδώ κανονισμού όσον αφορά
 21 Μαρτίου 1996 το υπόμνημα κοινής δηλώσεως με την Ινδία. H επίκληση ,
 (Υπόθεση C-89/96) στις αιτιολογικές σκέψεις του κανονισμού (ΕΚ)
 (96/C 145/08) αριθ. 3053/95 , μιας συμφωνίας που δεν έχει ακόμη συνα
 φθεί από την Κοινότητα και η τροποποίηση του καθεσ
 H Πορτογαλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη απο τον Luis τώτος που ισχύει επί της εισαγωγής προϊόντων χειροτεχ
 Fernandes και την Maria Luisa Duarte, με τόπο επιδόσεων νίας καταγωγής Ινδίας συνιστά βαρεία πλημμέλεια κατα
 στο Λουξεμβούργο την Πορτογαλική Πρεσβεία, 33 , allée λογιζομένη στην Επιτροπή , η οποία είναι όλως ιδιαιτέρως
 Scheffer, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών επικριτέα διότι παρέλειψε να υποβάλει πρόταση στο
 Κοινοτήτων στις 21 Μαρτίου 1996 προσφυγή κατά της Συμβούλιο περί αποφάσεως προσωρινής εφαρμογής της
 συμφωνίας ΕΚ/Ινδίας.
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: ( · ) ΕΕ αριθ . L 323 της 30. 12. 1995 , σ. 1 .
 — να ακυρώσει το παράρτημα V του κανονισμού (ΕΚ)
 αριθ. 3053/95 της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 1995 ,


text:
 13.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/63
 Προσφυγή της 18ης Απριλίου 2016 — Wessel-Werk κατά EUIPO — Wolf PVG (Ακροφύσια αναρρόφησης για ηλεκτρικές σκούπες)
 (Υπόθεση T-175/16)
 (2016/C 211/78)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Wessel-Werk GmbH (Reichshof, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Becker, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Wolf PVG GmbH & Co. KG (Vlotho, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σχεδίου ή υποδείγματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σχέδιο ή υπόδειγμα: Υπ’ αριθ. 725932-0008 κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα (Ακροφύσια αναρρόφησης για ηλεκτρικές σκούπες)
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 18ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση R 1725/2014-3
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει τους αντιδίκους στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 25, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 6/2002·
 —
 Παράβαση του άρθρου 63, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002·
 —
 Παράβαση του άρθρου 62 του κανονισμού 6/2002.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2012 (αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως του Bundesverwaltungsgericht — Γερμανία) — Bundesrepublik Deutschland κατά Karen Dittrich (C-124/11), Bundesrepublik Deutschland κατά Robert Klinke (C-125/11) και Jörg-Detlef Müller κατά Bundesrepublik Deutschland (C-143/11)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-124/11, C-125/11 και C-143/11) (1)
 (Ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία - Εθνική ρύθμιση - Επίδομα χορηγούμενο στους δημόσιους υπαλλήλους σε περίπτωση ασθενείας - Οδηγία 2000/78/ΕΚ - Άρθρο 3 - Πεδίο εφαρμογής - Έννοια της αμοιβής)
 2013/C 26/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Bundesrepublik Deutschland (C-124/11 και C-125/11), Jörg-Detlef Müller (C-143/11)
 κατά
 Karen Dittrich (C-124/11), Robert Klinke (C-125/11), Bundesrepublik Deutschland (C-143/11)
 Αντικείμενο
 Αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως — Bundesverwaltungsgericht — Ερμηνεία της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16) — Εθνική ρύθμιση που προβλέπει την καταβολή επιδόματος στους δημοσίους υπαλλήλους σε περίπτωση ασθένειας, αλλ’ αποκλείει από την κατηγορία των μελών της οικογένειας για τα οποία μπορεί να χορηγείται το επίμαχο επίδομα τον σύντροφο του υπαλλήλου που συμβιώνει μαζί του με βάση σύμφωνο καταχωρισμένης συμβίωσης — Ίση μεταχείριση των εργαζομένων που έχουν σύντροφο στο πλαίσιο ελεύθερης συμβίωσης έναντι των έγγαμων εργαζομένων — Πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2000/78/ΕΚ — Έννοια του όρου «αμοιβή»
 Διατακτικό
 Το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και παράγραφος 3, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, έχει την έννοια ότι επίδομα που καταβάλλεται σε δημόσιους υπαλλήλους σε περίπτωση ασθενείας, όπως το επίδομα που χορηγείται στους υπαλλήλους της Bundesrepublik Deutschland δυνάμει του νόμου περί ομοσπονδιακών υπαλλήλων (Bundesbeamtengesetz), εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της ως άνω οδηγίας αν η καταβολή του βαρύνει το κράτος ως εργοδότη του δημόσιου τομέα, ζήτημα η εξέταση του οποίου απόκειται στο εθνικό δικαστήριο.
 (1) ΕΕ C 269 της 10.9.2011.


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/1
 2010/C 301/01
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 EE C 288της 23.10.2010
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 EE C 274 της 9.10.2010
 EE C 260 της 25.9.2010
 EE C 246 της 11.9.2010
 EE C 234 της 28.8.2010
 EE C 221 της 14.8.2010
 EE C 209 της 31.7.2010
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


text:
 7.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 201/13
 Πρoσφυγή της Επιτρoπής τωv Ευρωπαϊκώv Κoιvoτήτωv κατά της Ελληvικής Δημoκρατίας πoυ ασκήθηκε στις 14 Ιουνίου 2004
 (Υπόθεση C-251/04)
 (2004/C 201/24)
 Η Επιτρoπή τωv Ευρωπαϊκώv Κoιvoτήτωv, εκπρoσωπoύμεvη από τους Γεώργιο Ζαββό και Κnut Simonsson, μέλη της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, άσκησε στις 14 Ιουνίου 2004 εvώπιov τoυ Δικαστηρίoυ τωv Ευρωπαϊκώv Κoιvoτήτωv πρoσφυγή κατά της Ελληvικής Δημoκρατίας.
 Η πρoσφεύγoυσα ζητεί από τo Δικαστήριo:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, επιτρέποντας μόνο σε πλοία υπό ελληνική σημαία να παρέχουν υπηρεσίες ρυμούλκησης στην ανοικτή θάλασσα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3577/92 του Συμβουλίου, της 7ης Δεκεμβρίου 1992 (1), για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών στις θαλάσσιες μεταφορές στο εσωτερικό των κρατών μελών (θαλάσσιες ενδομεταφορές-καμποτάζ),
 —
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Οι ισχύουσες ελληνικές νομοθετικές διατάξεις αντιβαίνουν προς το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3577/92.
 (1) ΕΕ L 364 της 12.12.1992, σ. 7.


text:
C 149/22 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 27.5.2000
 Χορηγω ́ντας στους φορολογου ́μενους κρατικα ́ ομο ́λογα πενταε- Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 του ́ς ́εως δεκαετου ́ς δια ́ρκειας, το Ιταλικο ́ ∆ημο ́σιο σαφω ́ς υπερε ́βη βαλε το Amtsgericht Heidelberg με δια ́ταξη της
 τα ο ́ρια της ευχε ́ρειας που αναγνωρι ́ζει στα κρα ́τη με ́λη το α ́ρθρο 3ης Μαρτι ́ου 2000 στην υπο ́θεση καταχωρη ́σεως της επιχει-
 18, παρα ́γραφος 4, της εν λο ́γω οδηγι ́ας, το οποι ́ο τους παρε ́χει ρη ́σεως HSB-Wohnbau GmbH στο μητρω ́ ο εμπορικω ́ ν εται-
 τη δυνατο ́τητα να μεταφε ́ρουν το ποσο ́ κατα ́ το οποι ́ο η ́εκπτωση ́ν
 ριω
 υπερβαι ́νει το ποσο ́ του οφειλομε ́νου φο ́ρου μο ́νο στην επο ́μενη
 περι ́οδο. Η μεταφορα ́ της διαφορα ́ς αυτη ́ς σε μεταγενε ́στερες (Υπο ́θεση C-86/00)
 περιο ́δους συνιστα ́ προ ́δηλη παρα ́βαση του α ́ρθρου 18, παρα ́γρα-
 φος 4, θι ́γει την αποτελεσματικο ́τητα ́ του και, σε τελευται ́α (2000/C 149/38)
 ανα ́λυση, παραβια ́ζει ουσιωδω ́ς τη θεμελιω ́δη αρχη ́ του κοινου ́
 συστη ́ματος ΦΠΑ που συνι ́σταται στην α ́μεση α ́σκηση του δικαιω ́- Με δια ́ταξη της 3ης Μαρτι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 ματος προς ́εκπτωση. Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 7 Μαρτι ́ου 2000, το Amtsgericht Heidelberg, στο πλαι ́σιο
 της υποθε ́σεως καταχωρη ́σεως της επιχειρη ́σεως HSB-Wohnbau
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49. GmbH στο μητρω ́ο εμπορικω ́ν εταιριω ́ν, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του,
 ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́
 των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 A. Η μεταφορα ́ στην Ισπανι ́α, με διατη ́ρηση της νομικη ́ς προσωπι-
 κο ́τητας, της καταστατικη ́ς ́εδρας μιας εταιρι ́ας περιορισμε ́νης
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- ευθυ ́νης (GmbH) η οποι ́α ́εχει συσταθει ́ εγκυ ́ρως κατα ́ το
 βαλε το Bundesgerichtshof με δια ́ταξη της γερμανικο ́ δι ́καιο και ́εχει καταχωρηθει ́ στο γερμανικο ́ μητρω ́ο
 10ης Φεβρουαρι ́ου 2000 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ εμπορικω ́ν εταιριω ́ν, της οποι ́ας ο μο ́νος εται ́ρος ει ́ναι μια
 Italian Leather S.p.A. και WECO Polstermöbel GmbH & ισπανικη ́ εταιρι ́α, εμπι ́πτει στα δικαιω ́ματα τα οποι ́α περιλαμβα ́-
 Co. νονται στα α ́ρθρα 43 και 48 ΕΚ (παλαια ́ α ́ρθρα 52 και 58 της
 Συνθη ́κης ΕΚ);
 (Υπο ́θεση C-80/00)
 B. Τα α ́ρθρα 43 και 48 ΕΚ (παλαια ́ α ́ρθρα 52 και 58 της
 (2000/C 149/37) Συνθη ́κης ΕΚ) εμποδι ́ζουν την εφαρμογη ́ κανονιστικη ́ς ρυθμι ́-
 σεως η οποι ́α απαγορευ ́ει τη μεταφορα ́ στην Ισπανι ́α, με
 Με δια ́ταξη της 10ης Φεβρουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη διατη ́ρηση της νομικη ́ς προσωπικο ́τητας, της καταστατικη ́ς
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις ́εδρας μιας εταιρι ́ας περιορισμε ́νης ευθυ ́νης (GmbH) η οποι ́α
 7 Μαρτι ́ου 2000, το Bundesgerichtshof, στο πλαι ́σιο της διαφο- ́εχει εγκυ ́ρως συσταθει ́ κατα ́ το γερμανικο ́ δι ́καιο και καταχω-
 ρα ́ς μεταξυ ́ Italian Leather S.p.A. και WECO Polstermöbel ρηθει ́ στο γερμανικο ́ μητρω ́ο εμπορικω ́ν εταιριω ́ν, της οποι ́ας
 GmbH & Co., που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο ο μο ́νος εται ́ρος ει ́ναι μια ισπανικη ́ εταιρι ́α;
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των κατωτε ́ρω ερωτη-
 μα ́των για την ερμηνει ́α της Συμβα ́σεως των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των για τη διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α και την εκτε ́λεση των αποφα ́σεων
 σε αστικε ́ς και εμπορικε ́ς υποθε ́σεις, της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968
 (Συ ́μβαση των Βρυξελλω ́ν) (ΕΕ 1972, L 299, σ. 32):
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 1. Μπορου ́ν αποφα ́σεις, οι οποι ́ες διαφε ́ρουν μεταξυ ́ τους μο ́νον βαλε το Ufficio del Giudice di pace di Genova με δια ́ταξη
 ως προς τις ειδικε ́ς προϋποθε ́σεις υπο ́ τις οποι ́ες μπορει ́ να της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2000 στην υπο ́θεση Roberto Nicoli
 εκδοθει ́ ορισμε ́νο αυτοτελε ́ς προσωρινο ́ με ́τρο (υπο ́ την ́εννοια κατα ́ Società Eridania S.p.A.
 του α ́ρθρου 24 της Συμβα ́σεως των Βρυξελλω ́ν), να ει ́ναι
 ασυμβι ́βαστες υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 27, σημει ́ο 3, της (Υπο ́θεση C-87/00)
 Συμβα ́σεως των Βρυξελλω ́ν;
 (2000/C 149/39)
 2. Επιτρε ́πεται και οφει ́λει το δικαστη ́ριο του κρα ́τους εκτελε ́σεως,
 το οποι ́ο κηρυ ́σσει εκτελεστη ́, συ ́μφωνα με τα α ́ρθρα 34, Με δια ́ταξη της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 πρω ́το εδα ́φιο, και 31, πρω ́το εδα ́φιο, της Συμβα ́σεως των Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 Βρυξελλω ́ν, αλλοδαπη ́ απο ́φαση υποχρεω ́νουσα τον καθου ́ 7 Μαρτι ́ου 2000, το Ufficio del Giudice di pace di Genova ζητει ́
 δια ́δικο στην παρα ́λειψη ορισμε ́νων ενεργειω ́ν, να διατα ́σσει απο ́ το ∆ικαστη ́ριο, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Roberto
 ταυτο ́χρονα εκει ́να τα με ́τρα τα οποι ́α, κατα ́ το δι ́καιο Nicoli και Società Eridania S.p.A. που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του
 του κρα ́τους εκτελε ́σεως, ει ́ναι αναγκαι ́α για την εκτε ́λεση αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου, την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́
 δικαστικη ́ς αποφα ́σεως παραλει ́ψεως; των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 3. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 2: πρε ́πει 1) Ει ́ναι ́εγκυροι οι κανονισμοι ́ του Συμβουλι ́ου (ΕΚ) 1360/98 (1)
 οι αναγκαι ́ες διαταγε ́ς για την εκτελεστο ́τητα της αποφα ́σεως της 26ης Ιουνι ́ου 1998, που δημοσιευ ́θηκε στην EE L 185,
 παραλει ́ψεως στο κρα ́τος εκτελε ́σεως να δι ́δονται ακο ́μη και σ. 1, και (ΕΚ) 1361/98 (2), της 26ης Ιουνι ́ου 1998, που
 αν η ́διαι η προς αναγνω ́ριση απο ́φαση δεν περιλαμβα ́νει δημοσιευ ́θηκε στην EE L 185, σ. 3, στο με ́τρο που αυτοι ́,
 παρο ́μοιες διαταγε ́ς κατα ́ το δι ́καιο του κρα ́τους της αποφα ́- ορι ́ζοντας εκπροθε ́σμως για την περι ́οδο εσοδει ́ας 1998/1999
 σεως και το εν λο ́γω δι ́καιο ουδο ́λως προβλε ́πει α ́μεση ορισμε ́νες τιμε ́ς που ́εχουν εφαρμογη ́ στον τομε ́α της ζα ́χαρης,
 εκτελεστο ́τητα ανα ́λογων δικαστικω ́ν αποφα ́σεων παραλει ́- ορι ́ζουν εκπροθε ́σμως τις τιμε ́ς παρεμβα ́σεως στις οποι ́ες
 ψεως; υπο ́κειται η αγορα ́ στην Ιταλι ́α, κατα ́ παρα ́βαση των διατα ́ξεων
 του α ́ρθρου 3, παρα ́γραφοι 4 και 5 του βασικου ́ κανονισμου ́
 1785/81 (3);


text:
 5.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 15ης Μαΐου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-503/06) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 79/409/ΕΟΚ - Διατήρηση των αγρίων πτηνών - Παρεκκλίσεις από το καθεστώς προστασίας των αγρίων πτηνών - Περιφέρεια της Λιγουρίας)
 (2008/C 171/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: D. Recchia)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: I. Μ. Braguglia, επικουρούμενος από τον G. Fiengo, avvocato dello Stato)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Θέσπιση και εφαρμογή, εκ μέρους της Περιφέρειας της Λιγουρίας, νομοθεσίας περί εγκρίσεως παρεκκλίσεων από το καθεστώς προστασίας των αγρίων πτηνών, μη τηρούσας τις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 9 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 202)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ιταλική Δημοκρατία, λόγω της θεσπίσεως και της εφαρμογής, εκ μέρους της Περιφέρειας της Λιγουρίας, ρυθμίσεως επιτρέπουσας παρεκκλίσεις από το καθεστώς προστασίας των αγρίων πτηνών, αλλά μη τηρούσας τις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 9 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) ΕΕ C 82 της 14.4.2007.


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/58
 Προσφυγή της 21ης Δεκεμβρίου 2007 — Imperial Chemical Industries κατά ΓΕΕΑ (FACTORY FINISH)
 (Υπόθεση T-487/07)
 (2008/C 51/106)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Imperial Chemical Industries (ICI) plc (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (Εκπρόσωπος: S. Malynicz, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών της 24ης Οκτωβρίου 2007, στην υπόθεση R 668/2007-4,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «FACTORY FINISH» για προϊόντα της κλάσεως 2 — αίτηση αριθ. 4 538 518
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, δεδομένου ότι το σημείο «FACTORY FINISH» δεν είναι περιγραφικό, αλλά αποτελεί ασυνήθιστη παράθεση λέξεων που καταλήγει σε λεξικολογική επινόηση, και παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, δεδομένου ότι το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση δεν στερείται διακριτικού χαρακτήρα.


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/14
 Προσφυγή της 25ης Οκτωβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών
 (Υπόθεση C-508/10)
 ()
 2011/C 30/23
 Γλώσσα διαδικασίας: ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Κοντού-Durande και R. Troosters)
 Καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, απαιτώντας υψηλά και άδικα παράβολα από υπηκόους τρίτων χωρών και τα μέλη της οικογένειάς τους που ζητούν να τους αναγνωριστεί το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος, παρέβη τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από την οδηγία 2003/109/ΕΚ (1), και ως εκ τούτου δεν τήρησε τις υποχρεώσεις που έχει από το άρθρο 258 ΣΛΕΕ·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι ένα ποσόν, αναλόγως της περιπτώσεως, 201 έως 830 ευρώ, για την εξέταση αιτήσεως να αναγνωριστεί το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος, είναι δυσανάλογο σε σχέση με το ποσό των 30 ευρώ που πρέπει να καταβληθεί από πολίτες της ΕΕ για τη λήψη κάρτας παραμονής. Κατά συνέπεια, μια τέτοια διαδικασία δεν δύναται να θεωρηθεί «δίκαιη». Η Επιτροπή θεωρεί ότι τόσο υψηλά παράβολα, ανεξαρτήτως του ζητήματος αν αποτελούν αντιστάθμισμα για το πραγματικό κόστος, μπορούν να αποτελέσουν «μέσο παρεμπόδισης της άσκησης του δικαιώματος διαμονής», κατά το σημείο 10 των αιτιολογικών σκέψεων της οδηγίας, και έτσι έχουν αποτρεπτικό αποτέλεσμα για υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι θα επιθυμούσαν να ασκήσουν τα δικαιώματα που τους παρέχει η οδηγία. Άλλωστε, τούτο επιρρωννύεται από το γεγονός ότι στην Επιτροπή έχουν υποβληθεί συναφώς καταγγελίες από πολίτες.
 (1) Οδηγία του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες (EE 2004, L 16, σ. 44).


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/31
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Αυγούστου 2010 — Babcock Noell κατά Ευρωπαϊκής κοινής επιχειρήσεως Fusion for Energy
 (Υπόθεση T-299/10 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Δημόσιες συμβάσεις - Διαδικασία προσκλήσεως προς υποβολή προσφορών - Απόρριψη προσφοράς - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Fumus boni juris - Επείγον - Στάθμιση συμφερόντων)
 2010/C 301/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα Babcock Noell GmbH (Würzburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Werner και C. Ebrecht, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή κοινή επιχείρηση για τον ITER και την ανάπτυξη της πυρηνικής σύντηξης (εκπρόσωποι: A. Verpont, επικουρούμενος από τους C. Kennedy-Loest, K. Wilson και C. Thomas, solicitors, και N. Pourbaix, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναστολής εκτελέσεως των αποφάσεων που έλαβε, στο πλαίσιο διαγωνισμού, η καθής, περί απορρίψεως των προσφορών της προσφεύγουσας και αναθέσεως σε άλλον διαγωνιζόμενο του μέρους D της δημόσιας συμβάσεως για την προμήθεια συστοιχιών περιελίξεων πηνίων τοροειδούς πεδίου ITER.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 24.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 25ης Ιουνίου 2015 [αίτηση του Administratīvā apgabaltiesa (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — VAS «Ceļu satiksmes drošības direkcija», Latvijas Republikas Satiksmes ministrija κατά Kaspars Nīmanis
 (Υπόθεση C-664/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Μεταφορές - Άδεια οδηγήσεως - Ανανέωση από το κράτος μέλος εκδόσεως της άδειας - Προϋπόθεση υπάρξεως κατοικίας στο έδαφος του κράτους μέλους αυτού - Δήλωση κατοικίας))
 (2015/C 279/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administratīvā apgabaltiesa
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 VAS «Ceļu satiksmes drošības direkcija», Latvijas Republikas Satiksmes ministrija
 κατά
 Kaspars Nīmanis
 Διατακτικό
 Το άρθρο 12 της οδηγίας 2006/126/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, για την άδεια οδήγησης, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους κατά την οποία ο αιτών την έκδοση ή την ανανέωση άδειας οδηγήσεως στο κράτος μέλος αυτό δύναται να θεμελιώσει τη συνδρομή στο πρόσωπό του της προβλεπόμενης στο άρθρο 7, παράγραφοι 1, στοιχείο ε', και 3, στοιχείο β', της οδηγίας αυτής προϋποθέσεως της, κατά την έννοια του ως άνω άρθρου 12, «συνήθους διαμονής» στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους μόνο εάν αποδείξει την ύπαρξη δηλωμένης κατοικίας στο έδαφος του συγκεκριμένου κράτους μέλους.
 (1) ΕΕ C 71 της 8.3.2014.


text:
 22.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/40
 Προσφυγή της 30ής Απριλίου 2015 — Fiesta Hotels & Resorts κατά ΓΕΕΑ — Residencial Palladium (PALLADIUM PALACE IBIZA RESORT & SPA)
 (Υπόθεση T-217/15)
 (2015/C 205/54)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fiesta Hotels & Resorts, SL (Ibiza, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. Devaureix, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Residencial Palladium, SL (Ibiza, Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «PALLADIUM PALACE IBIZA RESORT & SPA» — Κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 10 524 213
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 23ης Φεβρουαρίου 2015 στην υπόθεση R 2391/2013-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει και να κηρύξει μη εφαρμοστέα την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 23ης Φεβρουαρίου 2015·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 53, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009, σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 207/2009.
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 C 191/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.8.2002
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα) της 18ης Ιουνι ́ου 2002
 της 18ης Ιουνι ́ου 2002 στην υπο ́θεση C-60/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 στην υπο ́θεση C-398/00: Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας κατα ́ Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́ες 89/369/ΕΟΚ και
 89/429/ΕΟΚ — Ατμοσφαιρικη ́ ρυ ́πανση — Εγκαταστα ́ σεις
 («Κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις — Κοινοποιηθε ́ντα σχε ́δια — Μη καυ ́σεως αστικω ́ ν απορριμμα ́των — Χω ́ ρος εγκαταστα ́-
 ́εκδοση αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς εντο ́ς της δι ́μηνης προ- σεων καυ ́σεως στη Γαλλι ́α»)
 θεσμι ́ας — Προθεσμι ́α δεκαπε ́ντε εργασι ́μων ημερω ́ ν για
 την κι ́νηση επι ́σημης διαδικασι ́ας εξετα ́σεως — Τρο ́ποι
 υπολογισμου ́ της προθεσμι ́ας — Προϋποθε ́σεις κοινοποιη ́- (2002/C 191/13)
 σεως της προηγουμε ́νης ειδοποιη ́σεως του κρα ́τους με ́λους
 και της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς — Μετα ́δοση με ́σω (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 τηλεομοιοτυπι ́ας»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (2002/C 191/12)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ Στην υπο ́θεση C-60/01, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (εκπρο ́σωποι: H. Støvlbaek και J. Adda) κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρα-
 τι ́ας (εκπρο ́σωποι: αρχικω ́ς G. de Bergues και D. Colas και στη
 συνε ́χεια R. Abraham και D. Colas), με αντικει ́μενο να αναγνω-
 ριστει ́ ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας να λα ́βει ο ́λα τα
 Στην υπο ́θεση C-398/00, Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας (εκπρο ́σωπος: S. αναγκαι ́α και κατα ́λληλα με ́τρα για να διασφαλι ́σει ει ́τε τη
 Ortiz Vaamonde) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των λειτουργι ́α του συνο ́λου των εν λειτουργι ́α χω ́ρων καυ ́σεως
 (εκπρο ́σωποι: G. Rozet και R. Vidal), με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση απορριμμα ́των στη Γαλλι ́α συ ́μφωνα με τις συνθη ́κες καυ ́σεως
 της απο ́ 17 Αυγου ́στου 2000 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, η οποι ́α που επιβα ́λλουν οι οδηγι ́ες 89/369/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 κοινοποιη ́θηκε στο βασι ́λειο της Ισπανι ́ας με το ́εγγραφο SG 8ης Ιουνι ́ου 1989, σχετικα ́ με την προ ́ληψη της ατμοσφαιρικη ́ς
 (2000) D/106322, της 22ας Αυγου ́στου 2000, και δημοσιευ ́θηκε ρυ ́πανσης που προκαλει ́ται απο ́ τις νε ́ες εγκαταστα ́σεις καυ ́σης
 στην Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των της αστικω ́ν απορριμμα ́των (EE L 163, σ. 32), και 89/429/ΕΟΚ του
 18ης Νοεμβρι ́ου 2000 (ΕΕ C 328, σ. 19), περι ́ κινη ́σεως Συμβουλι ́ου, της 21ης Ιουνι ́ου 1989, σχετικα ́ με τη μει ́ωση της
 της επι ́σημης διαδικασι ́ας εξετα ́σεως του αν οι ενισχυ ́σεις που ατμοσφαιρικη ́ς ρυ ́πανσης που προκαλει ́ται απο ́ τις [υπα ́ρχουσες]
 χορηγη ́θηκαν στην επιχει ́ρηση Santana Motor SA συμβιβα ́ζονται εγκαταστα ́σεις καυ ́σης αστικω ́ν απορριμμα ́των (EE L 203, σ. 50),
 με τη Συνθη ́κη ΕΚ, ο ́σον αφορα ́ το συ ́νολο των προβλεπομε ́νων ει ́τε την ́εγκαιρη παυ ́ση της λειτουργι ́ας τους, και δη απο ́
 με ́τρων με εξαι ́ρεση την εγγυ ́ηση που χορηγη ́θηκε τον Ιου ́νιο του 1ης ∆εκεμβρι ́ου 1990 για τις νε ́ες εγκαταστα ́σεις και απο ́
 ́ετους 1998, το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους 1ης ∆εκεμβρι ́ου 1996 για τις υπα ́ρχουσες εγκαταστα ́σεις, παρε ́βη
 F. Macken, προ ́εδρο τμη ́ματος, J.-P. Puissochet, (εισηγητη ́) και τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει βα ́σει του α ́ρθρου 4, παρα ́γραφος 1,
 Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: της οδηγι ́ας 89/369 και των α ́ρθρων 2, πρω ́το εδα ́φιο, στοιχει ́ο α',
 R. Grass, εξε ́δωσε στις 18 Ιουνι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο και 4 της οδηγι ́ας 89/429 καθω ́ ς και του α ́ρθρου 249, τρι ́το
 διατακτικο ́: εδα ́φιο, ΕΚ, το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez
 Iglesias, Προ ́εδρο, P. Jann, F. Macken και Ν. Colneric και S. von
 Bahr, προε ́δρους τμη ́ματος, A. La Pergola, J.-P. Puissochet,
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́ 17 Αυγου ́στου 2000 αποφα ́ση της
 M. Wathelet, Β. Σκουρη ́, J. N. Cunha Rodrigues,
 Επιτροπη ́ς, η οποι ́α κοινοποιη ́θηκε στο Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας
 C. W. A. Timmermans (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 με το ́εγγραφο SG (2000) D/106322, της 22ας Αυγου ́στου
 S. Alber, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 18 Ιουνι ́ου 2002
 2000, περι ́ κινη ́σεως της επι ́σημης διαδικασι ́ας εξετα ́σεως
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 του αν οι ενισχυ ́σεις που χορηγη ́θηκαν στην επιχει ́ρηση
 Santana Motor SA συμβιβα ́ζονται με τη Συνθη ́κη ΕΚ ́οσον
 αφορα ́ το συ ́νολο των προβλεπομε ́νων με ́τρων, με εξαι ́ρεση 1) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας να λα ́βει ́ολα τα
 την εγγυ ́ηση που χορηγη ́θηκε τον Ιου ́νιο του ́ετους 1998. αναγκαι ́α και κατα ́λληλα με ́τρα για να διασφαλι ́σει ει ́τε
 τη λειτουργι ́α του συνο ́λου των χω ́ ρων καυ ́σεως απορριμμα ́-
 2) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των των στη Γαλλι ́α συ ́μφωνα με τις συνθη ́κες καυ ́σεως που
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα. επιβα ́λλουν οι οδηγι ́ες 89/369/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 8ης Ιουνι ́ου 1989, σχετικα ́ με την προ ́ληψη της ατμοσφαιρι-
 κη ́ς ρυ ́πανσης που προκαλει ́ται απο ́ τις νε ́ες εγκαταστα ́σεις
 (1) ΕΕ C 28 της 27.1.2001. καυ ́σης αστικω ́ ν απορριμμα ́των, και 89/429/ΕΟΚ του Συμ-
 βουλι ́ου, της 21ης Ιουνι ́ου 1989, σχετικα ́ με τη μει ́ωση
 της ατμοσφαιρικη ́ς ρυ ́πανσης που προκαλει ́ται απο ́ τις
 ---pagebreak--- 10.8.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 191/9
 [υπα ́ρχουσες] εγκαταστα ́σεις καυ ́σης αστικω ́ ν απορριμμα ́- 1) Το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου, διατηρω ́ ντας
 των, ει ́τε την ́εγκαιρη παυ ́ση της λειτουργι ́ας τους, και δη μια προϋπο ́θεση περι ́ προηγου ́μενης κατοικι ́ας στο ́εδαφο ́ς
 απο ́ 1ης ∆εκεμβρι ́ου 1990 για τις νε ́ες εγκαταστα ́σεις και του για τη χορη ́γηση του ελα ́χιστου εγγυημε ́νου εισοδη ́μα-
 απο ́ 1ης ∆εκεμβρι ́ου 1996 για τις υπα ́ρχουσες εγκαταστα ́- τος που προβλε ́πει η νομοθεσι ́α του, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις
 σεις, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει βα ́σει του που υπε ́χει απο ́ το ́αρθρο 7, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́
 ́αρθρου 4, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 89/369 και των (EOK) 1612/68 του Συμβουλι ́ου, της 15ης Οκτωβρι ́ου
 ́αρθρων 2, πρω ́ το εδα ́φιο, στοιχει ́ο α', και 4 της οδηγι ́ας 1968, περι ́ της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των εργαζομε ́νων
 89/429. στο εσωτερικο ́ της Κοινο ́τητος, και απο ́ το ́αρθρο 43 ΕΚ.
 2) Καταδικα ́ζει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. 2) Καταδικα ́ζει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου στα
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 108 της 7.4.2001.
 (1) ΕΕ C 289 της 13.10.2001.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (τε ́ταρτο τμη ́μα)
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 20η ́ς Ιουνι ́ου 2002
 της 5ης Ιουνι ́ου 2002
 στην υπο ́θεση C-299/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- στην υπο ́θεση C-204/00 P: Aalborg Portland A/S κατα ́
 τη ́των κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου (1) Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — 'Αρθρο 7, παρα ́ γραφος 2, («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Ανταγωνισμο ́ς — Τσιμε ́ντο —
 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1612/68 — Ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α 'Αρθρο 85, παρα ́ γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ ρθρο
 των εργαζομε ́νων — 'Αρθρο 43 ΕΚ — Ελευθερι ́α εγκα- 81, παρα ́ γραφος 1, ΕΚ) — Αι ́τηση αναιρε ́σεως εν με ́ρει
 ταστα ́ σεως — Κοινωνικα ́ πλεονεκτη ́ματα — Ελα ́ χιστο προδη ́λως απαρα ́δεκτη και εν με ́ρει προδη ́λως αβα ́ σιμη»)
 εγγυημε ́νο εισο ́δημα»)
 (2002/C 191/15)
 (2002/C 191/14)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η δανικη ́)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου»)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-204/00 P, Aalborg Portland A/S, με ́εδρα το
 Στην υπο ́θεση C-299/01, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των Αalborg (∆ανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους K. Dyekjær-Hansen
 (εκπρο ́σωπος: H. Michard) κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμ- και K. Høegh, advokaterne, με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως
 βου ́ργου (εκπρο ́σωπος: N. Mackel), με αντικει ́μενο να αναγνωρισ- κατα ́ της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 θει ́ ο ́τι το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου, διατηρω ́ντας τη ́των (τε ́ταρτο πενταμελε ́ς τμη ́μα) της 15ης Μαρτι ́ου 2000,
 μια προϋπο ́θεση περι ́ προηγου ́μενης κατοικι ́ας στο ́εδαφο ́ς του Cimenteries CBR κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς, T-25/95, T-26/95,
 δια ́ρκειας πε ́ντε ετω ́ν για τη χορη ́γηση ελα ́χιστου εγγυημε ́νου T-30/95 ́εως T-32/95, T-34/95 ́εως T-39/95, T-42/95 ́εως
 εισοδη ́ματος, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 7, T-46/95, T-48/95, T-50/95 ́εως T-65/95, T-68/95 ́εως T-71/
 παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλι ́ου, 95, T-87/95, T-88/95, T-103/95 και T-104/95 (Συλλογη ́ 2000,
 της 15ης Οκτωβρι ́ου 1968, περι ́ της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των σ. II-491), με την οποι ́α ζητει ́ται η μερικη ́ εξαφα ́νιση της
 εργαζομε ́νων στο εσωτερικο ́ της Κοινο ́τητος (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/001, αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι η: Επιτροπη ́ των
 σ. 33), και απο ́ το α ́ρθρο 43 ΕΚ, το ∆ικαστη ́ριο (τε ́ταρτο Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: R. Lyal και Η. P. Hartvig),
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους S. von Bahr, προ ́εδρο τμη ́ματος, το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann,
 D. A. O. Edward (εισηγητη ́) και C. W. A. Timmermans, δικαστε ́ς, προ ́εδρο τμη ́ματος, D. A. O. Edward (εισηγητη ́), A. La Pergola,
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: M. Wathelet και Α. Rosas, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-
 R. Grass, εξε ́δωσε στις 20 Ιουνι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: M. R. Grass, εξε ́δωσε στις 5 Ιουνι ́ου
 διατακτικο ́: 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
29.4.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 122/11
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Western Traffic Area (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), στο πλαι ́σιο της
 βαλε το Hoge Raad der Nederlanden με απο ́φαση της ́ερευνας της δημο ́σιας αρχη ́ς σχετικα ́ με τον Aaron Theophilus
 4ης Φεβρουαρι ́ου 2000 στην υπο ́θεση Herbert Weber κατα ́ Joseph (που χρησιμοποιει ́ την εμπορικη ́ επωνυμι ́α Woodcroft
 της εταιρι ́ας σκωτικου ́ δικαι ́ου Universal Ogden Services Haulage), ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 Ltd αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 (Υπο ́θεση C-37/00) «Εφο ́σον ο ́λες οι σοβαρε ́ς αξιο ́ποινες πρα ́ξεις προβλε ́πονται στην
 παρα ́γραφο 2, στοιχει ́ο α', του παραρτη ́ματος 3 του νο ́μου του
 (2000/C 122/16) 1995 (1995 Act), η ́ταν αναγκαι ́α η απα ́λειψη της λε ́ξεως
 “επανειλημμε ́νως” σε σχε ́ση με τις παραβα ́σεις στο πλαι ́σιο οδικω ́ν
 Με απο ́φαση της 4ης Φεβρουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη μεταφορω ́ν (παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο β', του παραρτη ́ματος 3)
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις προκειμε ́νου να εφαρμοστει ́ η οδηγι ́α 98/76/ΕΚ (1) του Συμβου-
 10 Φεβρουαρι ́ου 2000, το Hoge Raad der Nederlanden στο λι ́ου, της 1ης Οκτωβρι ́ου 1998 και, αν ναι, ει ́ναι ορθη ́ η ερμηνει ́α
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ του Herbert Weber και της εταιρι ́ας της οδηγι ́ας 98/76/ΕΚ της 1ης Οκτωβρι ́ου 1998 ο ́τι πρε ́πει να
 σκωτικου ́ δικαι ́ου Universal Ogden Services Ltd., που εκκρεμει ́ χωρει ́ υποχρεωτικω ́ς απω ́λεια των εχε ́γγυων καλη ́ς διαγωγη ́ς αν
 ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς ́ενα φυσικο ́ προ ́σωπο καταδικαστει ́ για δυ ́ο η ́ περισσο ́τερες
 αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: παραβα ́σεις στο πλαι ́σιο οδικω ́ν μεταφορω ́ν στο πλαι ́σιο μιας και
 μο ́νης δι ́κης;»
 α) Πρε ́πει, για την εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 5, σημει ́ο 1, της
 Συμβα ́σεως των Βρυξελλω ́ν για τη διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α και την
 εκτε ́λεση αποφα ́σεων σε αστικε ́ς και εμπορικε ́ς υποθε ́σεις (1), η (1) Που τροποποιει ́ την οδηγι ́α 96/26/ΕΚ για την προ ́σβαση στο
 εργασι ́α που ασκη ́θηκε απο ́ εργαζο ́μενο υπο ́ την ́εννοια επα ́γγελμα του οδικου ́ μεταφορε ́α εμπορευμα ́των και επιβατω ́ν και
 του νο ́μου Wet arbeid mijnbouw Noordzee (2) (στο εξη ́ς: αμοιβαι ́ας αναγνω ́ρισης των διπλωμα ́των, πιστοποιητικω ́ν και α ́λλων
 WAMN) στο ολλανδικο ́ τμη ́μα της κα ́τω απο ́ τη Βο ́ρεια τι ́τλων που διευκολυ ́νουν την πραγμα ́τωση του δικαιω ́ματος εγκα-
 ταστα ́σεως των μεταφορε ́ων αυτω ́ν στον τομε ́α των εσωτερικω ́ν και
 Θα ́λασσα υφαλοκρηπι ́δας να θεωρηθει ́ ως εργασι ́α που διεθνω ́ν μεταφορω ́ν (EE L 277, 14.10.98, σ. 17).
 παρασχε ́θηκε εντο ́ς των Κα ́τω Χωρω ́ν η ́ που εξομοιω ́νεται με
 εργασι ́α παρασχεθει ́σα εντο ́ς των Κα ́τω Χωρω ́ν;
 β) Αν ναι, πρε ́πει το ́τε, για την επι ́λυση του ζητη ́ματος αν ο
 εργαζο ́μενος πρε ́πει να θεωρηθει ́ ως εργασθει ́ς «συνη ́θως» στις
 Κα ́τω Χω ́ρες, να ληφθει ́υπο ́ψη ολο ́κληρο το χρονικο ́ δια ́στημα
 κατα ́ το οποι ́ο παρει ́χε την εργασι ́α του η ́ η τελευται ́α περι ́οδος
 του διαστη ́ματος αυτου ́;
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 γ) Πρε ́πει, για την απα ́ντηση στο ερω ́τημα β, να γι ́νει δια ́κριση βαλε το Vestre Landsret με δια ́ταξη της 9ης Φεβρουαρι ́ου
 μεταξυ ́ του χρονικου ́ διαστη ́ματος κατα ́ το οποι ́ο ο WAMN 2000 στην υπο ́θεση Andersen και Jensen ApS κατα ́ Υπου-
 δεν ει ́χε ακο ́μη τεθει ́ σε ισχυ ́ — ολλανδικο ́ς δε νο ́μος δεν ει ́χε ργει ́ου Οικονομικω ́ν
 ακο ́μη ορι ́σει κανε ́να ολλανδικο ́ δικαστη ́ριο ως κατα ́ το ́πον
 αρμο ́διο για την εκδι ́καση υποθε ́σεων ο ́πως η παρου ́σα — και (Υπο ́θεση C-43/00)
 του χρονικου ́ διαστη ́ματος μετα ́ την ́εναρξη ισχυ ́ος του
 WAMN;
 (2000/C 122/18)
 (1) Συ ́μβαση της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968.
 (2) Νο ́μος της 2ας Νοεμβρι ́ου 1992, Staatsblad 592. Με δια ́ταξη της 9ης Φεβρουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 14 Φεβρουαρι ́ου 2000, το Vestre Landsret, στο πλαι ́σιο της
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Andersen και Jensen ApS, αφενο ́ς, και Υπου-
 ργει ́ου Οικονομικω ́ν, αφετε ́ρου, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́
 απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των
 εξη ́ς ερωτημα ́των:
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε ο Deputy Traffic Commissioner, North Western
 Traffic Area (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο) με δια ́ταξη της Πρω ́το ερω ́τημα
 2ας Φεβρουαρι ́ου 2000, στην υπο ́θεση Aaron Theophilus
 Joseph (που χρησιμοποιει ́ την εμπορικη ́ επωνυμι ́α Πρε ́πει οι διατα ́ξεις της οδηγι ́ας 90/434/ΕΟΚ (1) να ερμηνευθου ́ν
 Woodcroft Haulage) υπο ́ την ́εννοια ο ́τι αντιβαι ́νει προς τις διατα ́ξεις του α ́ρθρου 2,
 στοιχει ́α γ' και θ', της οδηγι ́ας αυτη ́ς η α ́ρνηση των αρχω ́ν κρα ́τους
 (Υπο ́θεση C-38/00) με ́λους να θεωρη ́σουν ο ́τι εμπι ́πτει στις διατα ́ξεις της οδηγι ́ας περι ́
 εισφορα ́ς ενεργητικου ́ μια πρα ́ξη που συνεπα ́γεται τη μεταβι ́βαση
 (2000/C 122/17) απο ́ την εισφε ́ρουσα εταιρι ́α σε μια α ́λλη εταιρι ́α (τη λη ́πτρια
 εταιρι ́α) του συνο ́λου του ενεργητικου ́ και του παθητικου ́ της
 Με δια ́ταξη της 2ας Φεβρουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη εισφε ́ρουσας εταιρι ́ας, εξαιρουμε ́νων, αφενο ́ς, ενο ́ς μικρου ́ πακε ́του
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις μετοχω ́ν και, αφετε ́ρου, του κεφαλαι ́ου του δανει ́ου που χορηγη ́-
 11 Φεβρουαρι ́ου 2000, ο Deputy Traffic Commissioner, North θηκε στην εισφε ́ρουσα εταιρι ́α;


text:
 18.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 16/31
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Νοεμβρίου 2015 — Ewald Dörken κατά ΓΕΕΑ — Schürmann (VENT ROLL)
 (Υπόθεση T-223/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Κοινοτικό λεκτικό σήμα VENT ROLL - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 52, παράγραφος 1, και άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 016/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ewald Dörken AG (Herdecke, Γερμανία) (εκπρόσωπος: N. Grüger, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: M. Fischer)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Wolfram Schürmann (Neuhausen, Ελβετία) (εκπρόσωπος: M. Wesle, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 30ής Ιανουαρίου 2014 (υπόθεση R 2156/2012-4), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας μεταξύ του Wolfram Schürmann και της Ewald Dörken AG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ewald Dörken AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 184 της 16.6.2014.


text:
20.2.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 55/7
 diasgäqgrg sxm utrijxäm oijosoäpxm jahxäy jai sgy ócqiay Puissochet jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: N.
 pamiäday jai vkxqiäday (EE L 206 sgy 22.7.1992, r. 7), paqeäbg Fennelly, cqallaseäay: R. Grass, eneädxre rsiy 11 Dejelbqiäot
 siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg rtmhgäjg EJ, so Dijarsgä- 1997 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 qio (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty C. Gulmann
 (eirgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy, M. Wathelet, J. C. Moitinho 1. So Bariäkeio sot Bekciäot, lg kalbómomsay oäkey siy ama-
 de Almeida, J.-P. Puissochet jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy cjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy diasó-
 eiraccekeäay: N. Fennelly, cqallaseäay: R. Grass, eneädxre neiy pqojeileämot ma rtlloquxheiä pqoy siy odgciäey:
 rsiy 11 Dejelbqiäot 1997 apoäuarg le so ajoäkotho diasa-
 jsijoä: Ç 93/72/EOJ sgy Episqopgäy, sgy 1gy Repselbqiäot
 1993, cia sg deäjasg eämasg pqoraqlocgä rsgm sevmijgä
 1. G Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay, lg herpiä- pqoäodo sgy odgciäay 67/548/EOJ sot Rtlbotkiäot
 fomsay elpqoheärlxy siy amacjaiäey molohesijeäy, jamo- peqiä pqorecciärexy sxm molohesijxäm, jamomirsijxäm
 mirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy cia sg rtlloäquxrgä jai dioijgsijxäm diasónexm pot auoqotäm sgm sani-
 sgy le sgm odgciäa 92/43/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 21gy moälgrg, rtrjetariäa jai epirgälamrg sxm epi-
 Laðot 1992, cia sg diasgäqgrg sxm utrijxäm oijosoäpxm jimdtämxm otrixäm jai
 jahxäy jai sgy ócqiay pamiäday jai vkxqiäday, paqeäbg siy
 tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so óqhqo 23 sgy odgciäay Ç 93/101/EJ sgy Episqopgäy, sgy 11gy Moelbqiäot 1993,
 atsgäy. cia eijorsgä pqoraqlocgä rsgm sevmijgä pqoäodo sgy
 odgciäay 67/548/EOJ,
 2. Jasadijófei sgm Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqla-
 miäay rsa dijarsijó eänoda. paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei dtmólei sot
 óqhqot 2 paqócqauoy 1 sxm em koäcx odgcixäm.
 (1) EE C 108 sgy 5.4.1997.
 2. Jasadijófei so Bariä keio sot Bekciä ot rsa dijarsijó
 eänoda.
 (1) EE C 199 sgy 28.6.1997.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (peälpso slgäla)
 sgy 11gy Dejelbqiäot 1997
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 rsgm tpoäherg C-190/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm jasó Barikeiäot sot Bekciäot (1) (eäjso slgäla)
 (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Lg lesauoqó rso erxseqijoä sgy 16gy Dejelbqiäot 1997
 diäjaio sxm odgcixäm 93/72/EOJ jai 93/101/EJ) rsgm tpoäherg C-316/96: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 (98/C 55/11) Joimosgäsxm jasó Isakijgäy Dglojqasiäay (1)
 (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Odgciäey 93/53/EOJ, 93/54/
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) EOJ, 93/113/EJ jai 93/114/EJ Ç Paqókeiwg lesauoqóy
 rso erxseqijoä diäjaio emsoäy sxm savheirxäm pqoherlixäm)
 (98/C 55/12)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä)
 Rsgm tpoäherg C-190/97, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Götz zur Hausen), jasó Barikeiäot (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 sot Bekciäot (ejpqoärxpoy: Jan Devadder), le amsijeiälemo ma rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 amacmxqirseiä oäsi so Bariäkeio sot Bekciäot, lg kalbómomsay
 oäkey siy amacjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy Rsgm tpoäherg C-316/96, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 diasóneiy pqojeileämot ma rtlloquxheiä pqoy siy odgciäey 93/ mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Paolo Ziotti) jasó Isakijgäy Dglojqa-
 72/EOJ sgy Episqopgäy, sgy 1gy Repselbqiäot 1993, cia sg siäay (ejpqoärxpoy: o jahgcgsgäy Umberto Leanza, epijot-
 deäjasg eämasg pqoraqlocgä rsgm sevmijgä pqoäodo sgy odgciäay qotälemoy apoä som Oscar Fiumara), le amsijeiälemo ma
 67/548/EOJ sot Rtlbotkiäot peqiä pqorecciärexy sxm molohe- amacmxqirseiä oäsi g Isakijgä Dglojqasiäa, paqakeiäpomsay ma
 sijxäm, jamomirsijxäm jai dioijgsijxäm diasónexm pot auo- herpiärei, emsoäy sxm savheirxäm pqoherlixäm, siy amacjaiäey
 qotäm sgm sanimoälgrg, rtrjetariäa jai epirgälamrg sxm epi- molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy pqojei-
 jimdtämxm otrixäm (EE L 258 sgy 16.10.1993, r. 29) jai 93/101/ leämot ma rtlloquxheiä pqoy siy odgciäey 93/53/EOJ sot
 EJ sgy Episqopgäy, sgy 11gy Moelbqiäot 1993, cia eijorsgä Rtlbotkiäot, sgy 24gy Iotmiäot 1993, rvesijó le sg heärpirg
 pqoraqlocgä rsgm sevmijgä pqoäodo sgy odgciäay 67/548/EOJ rsoiveixdxäm joimosijxäm leäsqxm cia sgm jasapokeälgrg oqi-
 (EE L 13 sgy 15.1.1994, r. 1), paqeäbg siy tpovqexäreiy pot rleämxm moärxm sxm waqixäm (EE L 175 sgy 19.7.1993, r. 23),
 tpeävei apoä siy odgciäey atseäy, so Dijarsgäqio (peälpso slgäla), 93/54/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 24gy Iotmiäot 1993, cia sgm
 rtcjeiälemo apoä soty C. Gulmann (eirgcgsgä), pqoäedqo sqopopoiägrg sgy odgciäay 91/67/EOJ rvesijó le soty oäqoty
 slgälasoy, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward, J.-P. tceiomolijotä ekeäcvot pot dieäpotm sg dióherg rsgm acoqó


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/41
 Προσφυγή της 11ης Ιανουαρίου 2010 — Inuit Tapiriit Kanatami κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-18/10)
 2010/C 100/64
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Inuit Tapiriit Kanatami (Ottawa, Καναδά), Nattivak Hunters & Trappers Association (Qikiqtarjuaq, Καναδά), Pangnirtung Hunters’ and Trappers’ Organisation (Pangnirtung, Καναδά), Jaypootie Moesesie (Qikiqtarjuaq, Καναδά), Allen Kooneeliusie (Qikiqtarjuaq, Καναδά), Toomasie Newkingnak (Qikiqtarjuaq, Καναδά), David Kuptana (Ulukhaktok, Καναδά), Karliin Aariak (Iqaluit, Καναδά), Ευστάθιος Ανδρέας Αγαθός (Αθήνα, Ελλάδα), Canadian Seal Marketing Group (Québec, Καναδά), Ta Ma Su Seal Products (Cap-aux-Meules, Καναδά), Fur Institute of Καναδά (Ottawa, Καναδά), NuTan Furs, Inc (Catalina, Καναδά), Inuit Circumpolar Conference Greenland (ICC) (Nuuk, Καναδά), Johannes Egede (Nuuk, Καναδά), Kalaallit Nunaanni Aalisartut Piniartullu Kattuffiat (KNAPK) (Nukk, Καναδά) (εκπρόσωποι: J. Bouckaert, M. van der Woude και H. Viaene, δικηγόροι)
 Καθών: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή·
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό 1007/2009 σύμφωνα με το άρθρο 263 ΣΛΕΕ·
 —
 να καταδικάσει τα καθών στα δικαστικά έξοδα των προσφευγόντων·
 —
 να καταδικάσει τα καθών στα δικαστικά τους έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή οι προσφεύγοντες, Inuit seal hunters and trappers, άτομα που αναπτύσσουν δραστηριότητα στον τομέα των προϊόντων φώκιας, οργανώσεις που εκπροσωπούν τα συμφέροντα της Inuit καθώς και άλλων ατόμων και εταιριών που ασχολούνται με τη μεταποίηση προϊόντων φώκιας, ζητούν την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 1007/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, περί εμπορίου προϊόντων φώκιας (1), που προβλέπει περιορισμούς στην εμπορία προϊόντων φώκιας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
 Οι προσφεύγοντες προβάλλουν τρεις ισχυρισμούς προς στήριξη του αιτήματός τους.
 Πρώτον, υποστηρίζουν ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο υπέπεσαν σε νομική πλάνη καθόσον χρησιμοποίησαν το άρθρο 95 ΕΚ (νυν άρθρο 114 ΣΛΕΕ) ως νομική βάση για την έκδοση του προσβαλλομένου κανονισμού. Συναφώς οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου τα μέτρα στα οποία αναφέρεται το άρθρο 95 ΕΚ πρέπει να έχουν βασικά ως αντικείμενο τη βελτίωση των όρων ιδρύσεως και λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς και ότι απλώς και μόνον το γεγονός ότι επηρεάζουν την ίδρυσή της δεν αρκεί για να έχει εφαρμογή το άρθρο 95 ΕΚ. Κατά την άποψη των προσφευγόντων, ο προσβαλλόμενος κανονισμός δεν έχει ως αποτέλεσμα τη βελτίωση που απαιτεί η νομολογία των Ευρωπαϊκών Δικαστηρίων, αλλά αντιθέτως, στην πραγματικότητα θα εξαφανίσει οποιαδήποτε δυνατότητα εσωτερικής αγοράς προϊόντων φώκιας που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού.
 Δεύτερον, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι τα καθών υπέπεσαν σε νομική πλάνη καθόσον παραβίασαν τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας που κατοχυρώνει το άρθρο 5 ΣΕΕ και αναπτύσσει περαιτέρω το Πρωτόκολλο για την εφαρμογή των αρχών αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας. Υποστηρίζουν ότι τα καθών δεν απέδειξαν για ποιον λόγο απαιτείται παρέμβαση στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι μόνο δύο κράτη μέλη έχουν απαγορεύσει τα προϊόντα φώκιας. Επιπλέον, υποστηρίζουν ότι, ακόμα και αν υποτεθεί ότι η δράση στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σέβεται την αρχή της επικουρικότητας, θα ήταν αρκετά λιγότερα περιοριστικά μέτρα για να επιτευχθούν οι ρητοί στόχοι του κανονισμού. Οι προσφεύγοντες βάλλουν κατά της επιλογής της σχεδόν γενικής απαγόρευσης των προϊόντων φώκιας και όχι λιγότερο περιοριστικών λύσεων όπως είναι η υποχρέωση αναγραφής.
 Τρίτον, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός περιορίζει αδικαιολόγητα τις δυνατότητες βιοπορισμού των προσφευγόντων περιορίζοντας τις οικονομικές δραστηριότητες τους στις παραδοσιακές μεθόδους θήρας και βιοπορισμού. Υποστηρίζουν ότι, παρά το ότι επηρεάζεται κατ’ αυτόν τον τρόπο άμεσα η καθημερινή ζωή τους, ουδέποτε είχαν την ευκαιρία να διατυπώσουν την άποψή τους στο Συμβούλιο και στο Κοινοβούλιο. Επιπλέον, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι τα καθών δεν στάθμισαν τα συμφέροντα της κοινότητας Inuit να επιβιώσουν στην Αρκτική, σε σύγκριση με τις ηθικές αντιλήψεις ορισμένων πολιτών της Ένωσης και κατά τούτο παρέβησαν το άρθρο 1, του Πρωτοκόλλου αριθ. 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΣΔΑ) και το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 9 και 10 της ΕΣΔΑ και όπως διευκρινίζονται στη νομολογία του Δικαστηρίου και προσέβαλαν το θεμελιώδες δικαίωμα τους να διατυπώσουν την άποψή τους.
 (1) ΕΕ 2009 L 286, σ. 36.


text:
 27.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 380/3
 Προσφυγή της 20ής Αυγούστου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-398/14)
 2014/C 380/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Guerra e Andrade και E. Manhaeve)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι, μη εξασφαλίζοντας ικανοποιητικό επίπεδο επεξεργασίας των αστικών λυμάτων στους 52 παρατιθέμενους αστικούς οικισμούς ως προς τους οποίους υπάρχει παράβαση, η Πορτογαλική Δημοκρατία δεν τήρησε τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 4 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ (1) για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων,
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το άρθρο 4 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ ορίζει, ειδικότερα, ότι, το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2005, τα λύματα που αποβάλλονται σε γλυκά ύδατα και σε εκβολές ποταμών από οικισμούς με ισοδύναμο πληθυσμό μεταξύ 2000 και 1000, πρέπει να υποβάλλονται, πριν από την απόρριψή τους, σε δευτεροβάθμια ή σε ισοδύναμη επεξεργασία.
 Η Επιτροπή εκτιμά ότι στην Πορτογαλία παρατηρείται συστημικό πρόβλημα, καθόσον το Πορτογαλικό κράτος δεν έχει λάβει μέτρα χωροταξίας, ούτε σε εθνικό ούτε σε περιφερειακό επίπεδο, για να εξασφαλίσει τη δέουσα συμμόρφωση προς τις διατάξεις της οδηγίας 91/271/EΟΚ.
 (1) Οδηγία 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων (ΕΕ L 135, σ. 40).


text:
C 318/12 1 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18. 10. 97
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, δεν ακυρώθηκαν απο την απόφαση για τον χαρτοπολτό
 επίσης μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της, Centre Wagner, αλλ' ότι (σκέψεις 64 έως 95) κατόπιν της αποφάσεως
 Kirchberg, άσκησε στις 4 Σεπτεμβρίου 1997 ενώπιον του αυτής τα πρόστιμα αυτά δεν έχουν νόμιμο έρεισμα και
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αίτηση αναιρέ πρέπει να επιστραφούν.
 σεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο πενταμελές τμήμα) της 10ης Ο ) ΕΕ C 252 της 16. 8. 1997, σ. 28.
 Ιουλίου 1997 στην υπόθεση Τ-227/95 ('), AssiDomân Kraft (2) Υπόθεση 97/86, Συλλογή 1988, σ. 2181 .
 Products ΑΒ κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοι (3) Συνεκδικασθείσες υποθέσεις 52/59 και 49/59, Συλλογή τόμος
 νοτήτων. 1954-1964, σ. 335 και 599.
 H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο να αναιρέσει την
 προσβαλλόμενη απόφαση του Πρωτοδικείου και, αν είναι
 δικονομικώς δυνατό, να αποφανθεί επί της υποθέσεως απορ
 ρίπτοντας την προσφυγή ακυρώσεως ως απαράδεκτη ή επι
 κουρικώς ως αβάσιμη και καταδικάζοντας τις προσφεύγου Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 σες στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμίδων. κατά του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις
 15 Σεπτεμβρίου 1997
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα (Υπόθεση C-318/97)
 (97/C 318/23)
 H Επιτροπή υποστηρίζει ότι η απόφαση στηρίχθηκε σε
 εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 176 της συνθήκης, ερμηνεία H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη
 η οποία επιπλέον δεν λαμβάνει υπόψη τα άρθρα 173 και 189 από τον José Luis Iglesias Buhigues, με αντίκλητο στο Λου
 της συνθήκης. Τέλος, η προσβαλλομένη απόφαση παραθέτει ξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, Centre Wagner,
 αντιφατικό σκεπτικό:
 γραφείο C/254, άσκησε στις 15 Σεπτεμβρίου 1997 ενώπιον
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 — Οι αποφάσεις του Δικαστηρίου στις υποθέσεις Αστε
 κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 ρίς (2) και Snupat (3) στις οποίες παραπέμπουν οι σκέ
 ψεις 69 και 70 της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 στηρίζουν την ερμηνεία που έδωσε το Πρωτοδικείο στο
 άρθρο 176. Καμιά από τις αποφάσεις αυτές δεν δίνει
 απάντηση στο ερώτημα αν μια επιχείρηση, στην οποία η — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλεί
 Επιτροπή επέβαλε πρόστιμο για παράβαση των περί ποντας να θεσπίσει και να θέσει σε ισχύ, εντός της τα
 ανταγωνισμού διατάξεων και η οποία δεν άσκησε προ χθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονι
 σφυγή με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως αλλά στικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμο
 κατέβαλε το πρόστιμο, μπορεί εκ των υστέρων να ρφωθεί προς την οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 ζητήσει επιστροφή του ποσού του προστίμου , επικαλού 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες
 μενη το στοιχείο ότι το Δικαστήριο ακύρωσε τα πρόστιμα των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές ('),
 που είχαν επιβληθεί σε άλλες επιχειρήσεις, οι οποίες προ παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 5 και
 σέφυγαν κατά της αποφάσεως της Επιτροπής. 189 της συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοι
 νότητας,
 — Τελικώς, η προσβαλλομένη απόφαση διακωμωδεί τη
 δίμηνη προθεσμία του άρθρου 173 της συνθήκης ΕΟΚ. — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 Επιπλέον, δεν λαμβάνει υπόψη το άρθρο 189 της έξοδα.
 συνθήκης αυτής καθότι αντιφάσκει τον ατομικό
 χαρακτήρα των αποφάσεων. Από την εν γένει φύση ενός
 κανονισμού έπεται ότι η ακύρωσή του από το Δικαστή Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 ριο επηρεάζει την έννομη κατάσταση όχι μόνο των δια
 δίκων ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και όλων των
 προσώπων στα οποία μπορεί να έχει εφαρμογή o κανο O αναγκαστικός χαρακτήρας των διατάξεων του τρίτου
 νισμός. Αντιθέτως, οι αποφάσεις είναι ατομικές διοικητι εδαφίου του άρθρου 89 και του πρώτου εδαφίου του
 κές πράξεις που επηρεάζουν την έννομη κατάσταση των άρθρου 5 της συνθήκης ΕΚ επιβάλλει στα κράτη μέλη την
 προσώπων στα οποία απευθύνονται. Αν o αποδέκτης υποχρέωση να θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα για την εφαρ
 μιας αποφάσεως προσβάλει την απόφαση που του μογή των οδηγιών που τους απευθύνονται πριν από την
 απευθύνεται και επιτυγχάνει την ακύρωσή της, η έκβαση εκπνοή της τασσομένης προς τούτο προθεσμίας. H εν λόγω
 αυτή επηρεάζει την έννομη κατάσταση μόνο του προθεσμία έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 1994 χωρίς η Ισπανία
 νικήσαντος προσφεύγοντος. να έχει θέσει σε εφαρμογή τις αναγκαίες διατάξεις.
 (') ΕΕ L 95 της 21 . 4. 1993 , σ. 29 .
 — Είναι αντιφατικό να κρίνεται συγχρόνως οτι (σκεψεις 58
 και 60) οι αποφάσεις που επιβάλλουν πρόστιμα σε σουη
 δικές επιχειρήσεις εξακολουθούν να είναι έγκυρες και


text:
 14.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/31
 Προσφυγή της 28ης Φεβρουαρίου 2011 — Centre national de la recherche scientifique κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-125/11)
 2011/C 145/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Centre national de la recherche scientifique (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: N. Lenoir, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 17ης Δεκεμβρίου 2010, καθόσον αφορά τον συμψηφισμό της απαίτησης του CNRS έναντι της Κοινότητας, η οποία γεννήθηκε από τη σύμβαση PIEF, με την απαίτηση που η Επιτροπή θεωρεί ότι έχει η Κοινότητα έναντι του CNRS λόγω της σύμβασης ALLOSTEM,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής το προσφεύγον προβάλλει έξι λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αφορά την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, και ιδίως του άρθρου 12, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 2321/2002 (1), καθόσον η Επιτροπή παρέλειψε να ζητήσει από το προσφεύγον να διατυπώσει παρατηρήσεις επί του βασίμου της απόφασής της να συμψηφίσει την απαίτηση που ισχυρίζεται ότι έχει με την απαίτηση του προσφεύγοντος.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αφορά την παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης, καθόσον η Επιτροπή περιορίστηκε να παραπέμψει στις γενικές παρατηρήσεις που διατύπωσε στην έκθεση ελέγχου της 16ης Μαρτίου 2009, χωρίς να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους δεν έλαβε υπόψη τα δικαιολογητικά που προσκόμισε το προσφεύγον για να αποδείξει την επιλεξιμότητα των δαπανών που είχε δηλώσει.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αφορά τα πρόδηλα σφάλματα εκτίμησης, καθόσον η Επιτροπή έκρινε ότι οι αποδοχές της T., ερευνήτριας στο CNRS, κατά το διάστημα από 1η Απριλίου 2006 μέχρι 31 Μαρτίου 2007 δεν ενέπιπταν στις επιλέξιμες δαπάνες, παρά τα δικαιολογητικά που προσκόμισε το προσφεύγον σχετικά με την επίμαχη σύμβαση, όπως ήταν τα φύλλα χρονοχρέωσης και τέσσερα επιστημονικά άρθρα.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αφορά τα νομικά σφάλματα που διέπραξε η Επιτροπή, καθόσον δεν απέδωσε καμία αποδεικτική δύναμη στα φύλλα χρονοχρέωσης της T. για το διάστημα από 1η Απριλίου 2006 μέχρι 31 Μαρτίου 2007 και δεν δέχτηκε την επιλεξιμότητα ούτε των αποδοχών της B., ερευνήτριας στο CNRS, κατά τη διάρκεια της άδειάς της μητρότητας ούτε τις εισφορές που κατέβαλλε το CNRS ως «πρόβλεψη για την απώλεια της θέσης εργασίας» στο ταμείο ασφάλισης ανεργίας για τους μη μόνιμους υπαλλήλους του.
 5)
 Ο πέμπτος λόγος αφορά την παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθόσον η Επιτροπή:
 —
 αντίθετα από ό,τι ανέφερε στην έκθεση ελέγχου και σε μια συνάντηση με το προσφεύγον, δεν απέδωσε καμία αποδεικτική δύναμη σε τέσσερις επιστημονικές δημοσιεύσεις,
 —
 έδωσε νέες ερμηνείες στα κριτήρια επιλεξιμότητας των δαπανών που αφορούν την άδεια μητρότητας,
 —
 κοινοποίησε την απόφασή της, παρά τις διαβεβαιώσεις που είχε δώσει κατά τη διάρκεια της διαδικασίας φιλικού διακανονισμού της διαφοράς.
 6)
 Ο έκτος λόγος αφορά την παράβαση του άρθρου 73, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού (2), καθόσον η απαίτηση την οποία προβάλλει η Επιτροπή δεν είναι βεβαιωμένη.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 2321/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με τους κανόνες συμμετοχής επιχειρήσεων, κέντρων ερευνών και πανεπιστημίων και τους κανόνες διάδοσης των αποτελεσμάτων της έρευνας για την υλοποίηση του έκτου προγράμματος-πλαισίου της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (2002-2006) (ΕΕ L 335, σ. 23).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 248, σ. 1).


text:
C 71/34 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 13.3.1999
 Acxcgä sgy esaiqeiäay T. Port GmbH & Co. KG jasó sgy bórg sa rsoiveiäa sgy, xy epiveiqglasiäay sgy jasgcoqiäay A.
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje Apoä so 1995 g emócotra eävei epaueäy le paqacxcotäy sgy
 rsiy 4 Iamotaqiäot 1999 Joärsa Qiäjay.
 (Tpoäherg T-1/99)
 Le sgm acxcgä sgy g emócotra epifgseiä sgm ejjahóqirg sgy
 (1999/C 71/64) apofglixärexy pqoy apojasórsarg sgy fgliäay pot tpeärsg
 cia som koäco oäsi epibaqtämhgje le siy dapómey cia sa pirso-
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä) poigsijó enacxcgäy, sa opoiäa aposekotäram amacjaiäa pqo-
 ùpoäherg cia sgm eiracxcgä lpamamxäm apoä sgm Joärsa Qiäja:
 G esaiqeiäa T. Port GmbH & Co. KG, pot edqetäei rso le sgm pqopaqaseheiära apoäuarg sot Dijarsgqiäot amacmx-
 Albotäqco, ejpqorxpotleämg apoä som Gert Meier, dijgcoäqo qiärsgje oäsi so ajtqxheäm óqhqo amsibaiämei pqoy sg cemijgä
 Jokxmiäay, Jakordenstr. 10, o opoiäoy eiämai epiärgy o amsiäjkg- apacoäqetrg sxm diajqiärexm jai pqoy so óqhqo 40,
 soäy sgy, órjgre rsiy 4 Iamotaqiäot 1999 emxäpiom sot Pqxso- paqócqauoy 3, sgy Rtmhgäjgy EJ. Jasó sgm emócotra, g
 dijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm acxcgä jasó sgy Epi- paqabiäarg sgy aqvgäy sgy iroäsgsay jai g ómirg lesaveiäqirg
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. sxm epiveiqglasixäm sgy jasgcoqiäay A oueiäkesai re órvesoty
 koäcoty (oijomolijgä emiärvtrg) jai pqaclasopoigähgje athaiä-
 qesa. Oi paqabóreiy atseäy sot dijaiäot pqoneämgram sg fgliäa
 G emócotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: pot tpeärsg g emócotra cia soty ajoäkothoty koäcoty: ama-
 cjórsgje ma ejpkgqxärei siy tpovqexäreiy acoqóy lpamamxäm
 1. ma tpovqexärei sgm emacoleämg ma apojasarsgärei sg pot eiäve amakóbei eämamsi emoäy paqacxcotä rsgm Joärsa Qiäjaç
 fgliäa sxm 828 337,10 ceqlamijxäm lóqjxm (DM) pot tpeä- cia ma kóbei pirsopoigsijó eiracxcgäy cia siy lpamómey
 rsg g emócotra koäcx sot oäsi amacjórsgje ma acoqórei atseäy jai ma lpoqeärei ma siy elpoqetheiä emsoäy sgy Joimoäsg-
 pirsopoigsijó enacxcgäy rsgm Joärsa Qiäja, cia ma lpoqeä- say, g emócotra eäpqepe ma apodeiänei, oäsam tpeäbake rsgm
 rei ma arjgärei xy epiveiqglasiäay sgy jasgcoqiäay A sa aqloädia ceqlamijgä tpgqeriäa aiäsgrg voqgcgärexy pirsopoi-
 dijaixälasa pot sgy eiävam paqavxqgheiä cia sgm eira- gsijxäm eiracxcgäy, oäsi jaseiäve sa amsiärsoiva pirsopoigsijó
 cxcgä lpamamxäm rsgm Joimoäsgsa jai ma elpoqetheiä rsg enacxcgäy. Cia sgm apoäjsgrg sxm pirsopoigsijxäm g emócotra
 Ceqlamiäa siy lpamómey jasacxcgäy sqiäsxm vxqxäm pot tpobkgähgje re oqirleämey dapómey, so täwoy sxm opoiäxm pqo-
 eiäve acoqórei rsgm Joärsa Qiäja, jtäpsei apoä sa aisgälasó sgy.
 2. ma tpovqexärei sgm emacoleämg ma apojasarsgärei sg (1) Jamomirloäy (EJ) aqih. 478/95 sgy Episqopgäy, sgy 1gy Laqsiäot
 1995, peqiä rtlpkgqxlasijxäm kepsoleqeixäm euaqlocgäy sot jamo-
 fgliäa sxm 126 356,80 DM pot tpeärsg g emócotra koäcx
 mirlotä (EOJ) aqih. 404/93 sot Rtlbotkiäot, oärom auoqó so
 sot oäsi amacjórsgje ma rtmówei dómeia cia ma lpoqeärei jahersxäy sgy darlokocijgäy pororsxärexy jasó sgm eiracxcgä
 ma jaktäwei siy dapómey acoqóy sxm pirsopoigsijxäm ena- lpamamxäm emsoäy sgy Joimoäsgsay, jai peqiä sqopopoigärexy sot
 cxcgäy, jamomirlotä (EOJ) aqih. 1442/93 (EE L 49 sgy 4.3.1995, r. 13).
 (2) Jamomirloäy (EOJ) aqih. 404/93 sot Rtlbotkiäot, sgy
 13gy Uebqotaqiäot 1993, cia sgm joimgä oqcómxrg sgy acoqóy
 3. ma epidijórei rsgm emócotra soäjoty 8 % epiä sgy apofg-
 rsom soleäa sgy lpamómay (EE L 47 sgy 25.2.1993, r. 1).
 lixärexy apoä sgm eämaqng sgy ejjqelodijiäay, (3) Rtmejdijarheiärey tpoheäreiy C-364/95 jai C-365/95, T. Port
 GmbH & Co. (Rtkkocgä 1998, r. I-1023).
 4. ma jasadijórei sgm emacoleämg rsa dijarsijó eänoda.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 So 1994 g Joimoäsgsa rtmgäwe le sgm Jokolbiäa, sgm Joärsa Acxcgä sgy esaiqeiäay T. Port GmbH & Co. KG jasó sot
 Qiäja, sg Mijaqócota jai sg Bemefoteäka, rso pkaiärio sgy Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, pot arjgähgje rsiy
 GATT (CRDE), sg kecoälemg rtluxmiäa-pkaiärio cia siy lpa- 4 Iamotaqiäot 1999
 mómey.
 (Tpoäherg T-2/99)
 Rjopoäy sot jamomirlotä (EJ) aqih. 478/95 (1), pot rsgqiäv- (1999/C 71/65)
 hgje jtqiäxy rso óqhqo 20 sot jamomirlotä (EOJ)
 aqih. 404/93 (2), gäsam g oqirsijgä heärpirg sxm amacjaiäxm cia (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 sgm euaqlocgä sgy rtluxmiäay-pkaiärio leäsqxm.
 G esaiqeiäa T. Port GmbH & Co. KG, pot edqetäei rso
 Albotäqco, ejpqorxpotleämg apoä som Gert Meier, dijgcoäqo
 Le apoäuarg sot Dijarsgqiäot sgy 10gy Laqsiäot 1998 (3) o Jokxmiäay, Jakordenstr. 10, o opoiäoy eiämai epiärgy o amsiäjkg-
 jamomirloäy (EJ) aqih. 478/95 jqiähgje ójtqoy rso leäsqo pot soäy sgy, órjgre rsiy 4 Iamotaqiäot 1999 emxäpiom sot Pqxso-
 so óqhqo 3, paqócqauoy 2, atsotä pqobkeäpei loämom cia soty dijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm acxcgä jasó sot Rtl-
 epiveiqglasiäey sxm jasgcoqixäm A jai C sgm tpovqeäxrg ma botkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy.
 euodiófomsai le pirsopoigsijó enacxcgäy cia sgm eiracxcgä
 lpamamxäm jasacxcgäy Jokolbiäay, Joärsa Qiäjay gä Mijaqó- G emócotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 cotay.
 1. ma tpovqexärei o emacoälemo ma apojasasarsgärei sg
 G emócotra, g opoiäa eirócei apoä sgm aqvgä sot aixäma lpa- fgliäa pot tpeärsg g emócotra koäcx sot oäsi amacjórsgje
 mómey apoä sg Kasimijgä Aleqijgä rsg Ceqlamiäa, oäpot jai siy eiäse ma acoqórei apoä epiveiqglasiäey sxm jasgcoqixäm A,
 elpoqetäesai, eävei amacmxqirheiä apoä sgm 1g Iotkiäot 1993, le B jai C dijaixälasa eiracxcgäy lpamamxäm eiäse ma epidixä-
 ---pagebreak--- 13.3.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 71/35
 nei ma sgy paqavxqghotäm pqoy ejlesókketrg seäsoia ma ameäqvesai re 236 000 soämoty, xy ejpkgäqxrg sgy tpovqexä-
 dijaixälasa, xärse ma elpoqetheiä rsg Ceqlamiäa siy lpa- rexy eämamsi sxm lókkom etmootleämxm jqasxäm. So Rtlbotäkio,
 mómey jasacxcgäy sqiäsxm vxqxäm pot eirgäce apoä sgm pqobkeäpomsay le so óqhqo 18, paqócqauoy 2, sot jamomi-
 Joärsa Qiäja jai sgm Jokolbiäa, rlotä (EOJ) aqih. 404/93 som em koäcx atrsgqoäsaso darloä,
 elpoädire sgm emócotra ma jómei vqgärg sgy dtmasoäsgsay
 2. ma tpovqexärei so emócoälemo ma apojasarsgärei sg fgliäa eiracxcgäy pot pqobkeäpei so óqhqo 18 sot jamomirlotä
 pot eävei tporseiä g emócotra apoä siy 21.12.1996 koäcx (EOJ) aqih. 1443/93. Lokomoäsi g qtählirg atsgä ejdoähgje
 sot oäsi amacjórsgje ma jasabókei eiracxcijotäy jasoäpim pqosórexy sgy Episqopgäy, g ethtämg cia sg molohe-
 darlotäy cia siy lpamómey siy opoiäey eirgäcace apoä sgm sijgä adijiäa baqtämei so Rtlbotäkio jai loämo. G Episqopgä, g
 Joärsa Qiäja jai sgm Jokolbiäa jai elpoqetähgje rsg Ceq- opoiäa ejdiädei siy ejsekersijeäy diasóneiy, derletäesai apoä siy
 lamiäa, emsokeäy sot Rtlbotkiäot. Jasó rtmeäpeia, g tpovqeäxrg jasa-
 bokgäy sgy apofglixärexy baqtämei apojkeirsijó jai loämo so
 3. ma tpovqexärei so emacoälemo ma apojasarsgärei sg fgliäa Rtlbotäkio.
 pot eävei tporseiä g emócotra apoä siy 21 Iamotaqiäot 1996
 koäcx sot oäsi amacjórsgje ma jasabókei moäliloty (1) Jamomirloäy (EOJ) aqih. 404/93 sot Rtlbotkiäot, sgy 13gy
 soäjoty täwoty 324 294 ceqlamijxäm lóqjxm (DM), Uebqotaqiäot 1993, cia sgm joimgä oqcómxrg sgy acoqóy rsom
 soleäa sgy lpamómay (EE L 47 sgy 25.2.1993, r. 1).
 (2) Jamomirloäy (EOJ) aqih. 1442/93 sgy Episqopgäy, sgy 10gy Iot-
 4. ma epidijórei rsgm emócotra soäjoty 4 % epiä sgy apofg- miäot 1993, peqiä kepsoleqxäm jamoämxm euaqlocgäy sot jahersxäsoy
 lixärexy apoä sgm eämaqng sgy ejjqelodijiäay, eiracxcgäy lpamamxäm rsgm Joimoäsgsa (EE L 142 sgy 12.6.1993,
 r. 6).
 5. ma jasadijórei so emacoälemo rsa dijarsijó eänodaç (3) DEJ, apoäuarg sgy 10gy Laqsiäot 1998 rsiy rtmejdijarheiärey
 tpoheäreiy C-364/95 jai C-365/95, T. Port GmbH & Co. (Rtkkocgä
 epijotqijó: 1998, r. I-1023).
 5. ma tpovqexärei so emacoälemo ma apojasarsgärei siy amx-
 seäqx fgliäey pot eävei tporseiä g emócotra apoä siy
 8.9.1997ç
 Acxcgä sgy esaiqeiäay Banatrading GmbH jasó sot Rtlbot-
 ajoälg epijotqijoäseqa: kiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, pot arjgähgje rsiy
 4 Iamotaqiäot 1999
 6. ma tpovqexärei so emacoälemo ma apojasarsgärei siy amx- (Tpoäherg T-3/99)
 seäqx fgliäey pot eävei tporseiä g emócotra apoä siy
 25.9.1997. (1999/C 71/66)
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 G esaiqeiäa Banatrading GmbH pot edqetäei rso Albotäqco,
 Pqoy rsgäqing sxm aisglósxm sgy g emócotra irvtqiäfesai oäsi ejpqorxpotleämg apoä som Gert Meier, dijgcoäqo Jokxmiäay,
 tpeärsg fgliäa, dioäsi amacjórsgje, koäcx sot epavhotäy Jakordenstr. 10, o opoiäoy eiämai epiärgy o amsiäjkgsoäy sgy,
 darlotä pot pqobkeäpesai rso óqhqo 18, paqócqauoy 2, sot órjgre rsiy 4 Iamotaqiäot 1999 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot
 jamomirlotä (EOJ) aqih. 404/93 (1), re rtmdtrloä le so sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm acxcgä jasó sot Rtlbotkiäot
 rtärsgla pororsxärexm pot heärpiram sa óqhqa 18 ep. pot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy.
 jamomirlotä (EOJ) aqih. 404/93 jai sa óqhqa 2 ep. sot
 jamomirlotä (EOJ) aqih. 1442/93 (2), ma acoqórei pirsopoi- G emócotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 gsijó cia sgm eiracxcgä lpamamxäm apoä sgm Joärsa Qiäja jai
 sgm Jokolbiäa, pqojeileämot ma lpoqeärei ma eiracócei lpamó- 1. ma tpovqexärei o emacoälemo ma apojasasarsgärei sg
 mey rsgm Joimoäsgsa. ìpxy oälxy diapiärsxre rsiy 25.9.1997 fgliäa pot eävei tporseiä g emócotra apoä siy
 so loämilo detseqobóhlio dijaiodosijoä oäqcamo sot POE, g 21 Iamotaqiäot 1995 koäcx sot oäsi amacjórsgje eiäse ma
 emócotra eiäve so dijaiäxla ma eiracócei asekxäy rsgm Joimoä- acoqórei apoä epiveiqglasiäey sxm jasgcoqixäm A, B jai C
 sgsa lpamómey leävqi lia amxäsasg esgäria poroäsgsa 236 000 dijaixälasa eiracxcgäy lpamamxäm eiäse ma epidixänei ma
 soämxm. sgy paqavxqghotäm pqoy ejlesókketrg seäsoia dijaixäla-
 sa, xärse ma elpoqetheiä rsg Ceqlamiäa siy lpamómey jasa-
 cxcgäy sqiäsxm vxqxäm pot eirgäce apoä som Irgleqimoä,
 Sa jqósg Joärsa Qiäja jai Jokolbiäa gäram gädg rtlbakkoälema
 leäqg rsgm GATT (CRDE) pqim apoä sgm eämaqng sgy irvtäoy 2. ma tpovqexärei so emacoälemo ma apojasarsgärei sg fgliäa
 sgy oqcamxärexy acoqóy lpamómay. Epoleämxy, sa óqhqa I, pot eävei tporseiä g emócotra apoä siy 21. Iamotaqiäot
 paqócqauoy 1, jai XIII sgy CRDE, g opoiäa rtmgäuhg pqim 1996 koäcx sot oäsi amacjórsgje ma jasabókei eiracxci-
 apoä sgm eämaqng irvtäoy sgy Rtmhgäjgy EOJ, amseäjeimso, jasó jotäy darlotäy cia siy lpamómey siy opoiäey eirgäcace apoä
 so óqhqo 234, paqócqauoy 1, sgy Rtmhgäjgy EJ, pqoy sgm som Irgleqimoä jai elpoqetähgje rsg Ceqlamiäa,
 euaqlocgä sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 404/93, oäpxy ciämesai
 dejsoä le sg molokociäa sot Dijarsgqiäot (3). 3. ma tpovqexärei so emacoälemo ma apojasarsgärei sg fgliäa
 pot eävei tporseiä g emócotra apoä siy 21 Iamotaqiäot 1996
 G paqóbarg sxm diasónexm sot óqhqot I, paqócqauoy 1, koäcx sot oäsi amacjórsgje, enaisiäay sgy paqómolgy rtl-
 jai sot óqhqot XIII sgy CRDE, en aisiäay sgy opoiäay cemmó- peqiuoqóy sot emacoleämot, ma jasabókei oqirleäma poró
 sai tpovqeäxrg apofglixärexy, rtmiärsasai rso lg ómoicla jai rtmepxäy dem pqorpoqiärsgje soty soäjoty pot ha sgy
 pororsxärexy cia sgm asekgä eiracxcgä lpamamxäm apoä sqiäsa eiäve apoueäqei g jasóherg sxm porxäm atsxäm re sqape-
 jqósg pot gäram leäkg sgy CRDE, pororsxärexy pot eäpqepe fijoä pqoherliajoä kocaqiarloä,


text:
 18.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 14ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Jutta Leth κατά Republik Österreich, Land Niederösterreich
 (Υπόθεση C-420/11) (1)
 (Περιβάλλον - Οδηγία 85/337/ΕΟΚ - Εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον - Χορήγηση άδειας για τέτοιο σχέδιο έργου χωρίς να έχει προηγηθεί η επιβαλλόμενη εκτίμηση - Σκοποί της εκτιμήσεως αυτής - Προϋποθέσεις από τις οποίες εξαρτάται η θεμελίωση δικαιώματος προς αποκατάσταση ζημίας - Συνεκτίμηση ή μη της προστασίας των ιδιωτών από περιουσιακή ζημία)
 2013/C 141/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Jutta Leth
 κατά
 Republik Österreich, Land Niederösterreich
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Oberster Gerichtshof — Ερμηνεία του άρθρου 3 της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (EE L 175, σ. 40), όπως τροποποιήθηκε με τις οδηγίες 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 1997 (EE L 73, σ. 5) και 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003 (EE L 156) — Έγκριση σχεδίου χωρίς τη δέουσα εκτίμηση των επιπτώσεών του στο περιβάλλον — Αγωγή αποζημιώσεως εκ μέρους ιδιώτη λόγω της προκληθείσας από το εν λόγω σχέδιο απομειώσεως της αξίας του ακινήτου του — Σκοπός της εκτιμήσεως των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον — Περιλαμβάνεται η όχι η προστασία των ιδιωτών έναντι περιουσιακής ζημίας
 Διατακτικό
 Το άρθρο 3 της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, όπως τροποποιήθηκε με τις οδηγίες 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 1997, και 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, έχει την έννοια ότι η εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, όπως προβλέπεται με το άρθρο αυτό, δεν περιλαμβάνει την εκτίμηση των επιπτώσεων του επίμαχου σχεδίου έργου στην αξία υλικών αγαθών. Εντούτοις, η περιουσιακή ζημία, στον βαθμό που αποτελεί την άμεση οικονομική συνέπεια των επιπτώσεων ενός σχεδίου δημόσιου ή ιδιωτικού έργου στο περιβάλλον, καλύπτεται από τον προστατευτικό σκοπό τον οποίο επιδιώκει η οδηγία αυτή.
 Κατά το δίκαιο της Ένωσης και υπό την επιφύλαξη τυχόν λιγότερο περιοριστικών κανόνων του εθνικού δικαίου στον τομέα της ευθύνης του Δημοσίου, η παράλειψη της διενέργειας εκτιμήσεως περιβαλλοντικών επιπτώσεων κατά παράβαση των απαιτήσεων της εν λόγω οδηγίας δεν παρέχει καταρχήν, από μόνη της, στον ιδιώτη δικαίωμα προς αποκατάσταση αμιγώς περιουσιακής ζημίας που προκλήθηκε από την απομείωση της αξίας του ακινήτου του η οποία οφείλεται στις επιπτώσεις του ως άνω σχεδίου έργου στο περιβάλλον. Ωστόσο, εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να ελέγξει αν ικανοποιούνται οι απαιτήσεις του δικαίου της Ένωσης σχετικά με το δικαίωμα αποζημιώσεως, μεταξύ άλλων η ύπαρξη άμεσης αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της προβαλλόμενης παραβάσεως και της προκληθείσας ζημίας.
 (1) ΕΕ C 319 της 29.10.2011.