text:
 29.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 15ης Σεπτεμβρίου 2011 [αίτηση του Conseil d’ État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ministre du Budget, des Comptes publics et de la Fonction publique κατά Accor SA
 (Υπόθεση C-310/09) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Φορολογική μεταχείριση των μερισμάτων - Εθνική κανονιστική ρύθμιση που χορηγεί πίστωση φόρου για τα μερίσματα που διανέμουν οι εγκατεστημένες στην ημεδαπή θυγατρικές μιας μητρικής εταιρίας - Άρνηση χορηγήσεως πιστώσεως φόρου για τα μερίσματα που διανέμουν οι εγκατεστημένες στην αλλοδαπή θυγατρικές - Αναδιανομή των μερισμάτων από τη μητρική εταιρία στους μετόχους της - Συμψηφισμός της πιστώσεως φόρου με τον φόρο κινητών αξιών που οφείλει η μητρική εταιρία κατά την αναδιανομή - Άρνηση επιστροφής του φόρου κινητών αξιών που κατέβαλε η μητρική εταιρία - Αδικαιολόγητος πλουτισμός - Απαιτούμενες αποδείξεις ως προς τη φορολόγηση των εγκατεστημένων στην αλλοδαπή θυγατρικών)
 2011/C 319/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’ État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ministre du Budget, des Comptes publics et de la Fonction publique
 κατά
 Accor SA
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Conseil d’ État (Γαλλία) — Ερμηνεία των άρθρων 43 και 56 της Συνθήκης ΕΚ — Εθνική νομοθεσία που φορολογεί διαφορετικά τα μερίσματα που προέρχονται από θυγατρικές εγκατεστημένες στο κράτος εγκαταστάσεως της μητρικής εταιρίας από εκείνα των θυγατρικών που είναι εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη — Δυνατότητα εκπτώσεως από τον ειδικό φόρο, τον οποίον οφείλει μια μητρική εταιρία κατά την αναδιανομή των μερισμάτων αυτών στους μετόχους, της πιστώσεως φόρου που συνδέεται με τη διανομή των εν λόγω μερισμάτων όταν προέρχονται από θυγατρική εγκατεστημένη στη Γαλλία, αλλά όχι όταν προέρχονται από θυγατρική εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος της Κοινότητας — Άρνηση επιστροφής του καταβληθέντος από τη μητρική εταιρία ειδικού φόρου λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού ή ελλείψεως ζημίας της εν λόγω εταιρίας — Εξάρτηση της επιστροφής των καταβληθέντων από τη μητρική εταιρία ποσών από την προσκόμιση αποδείξεων σχετικών με τον φόρο που κατέβαλαν οι θυγατρικές της σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο της εταιρικής έδρας της μητρικής εταιρίας — Τήρηση των αρχών της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 63 ΣΛΕΕ απαγορεύουν νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους αποσκοπούσα στην εξάλειψη της διπλής φορολογήσεως των μερισμάτων, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία επιτρέπει σε μητρική εταιρία να συμψηφίσει με τον φόρο κινητών αξιών, τον οποίο οφείλει όταν αναδιανέμει στους μετόχους της μερίσματα που της κατέβαλαν θυγατρικές της, την πίστωση φόρου που συνεπάγεται η διανομή των εν λόγω μερισμάτων, εφόσον αυτά προέρχονται από θυγατρική εγκατεστημένη στο κράτος μέλος αυτό, αλλά δεν παρέχει τη δυνατότητα αυτή εάν τα εν λόγω μερίσματα προέρχονται από θυγατρική εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος, δεδομένου ότι, στην τελευταία περίπτωση, η νομοθεσία αυτή δεν παρέχει δικαίωμα σε πίστωση φόρου για τη διανομή των εν λόγω μερισμάτων από τη θυγατρική αυτή.
 2)
 Όταν εθνικό φορολογικό καθεστώς, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, δεν συνεπάγεται καθαυτό μετακύλιση σε τρίτο του φόρου που αχρεωστήτως κατέβαλε ο φορολογούμενος, το δίκαιο της Ένωσης απαγορεύει να αρνείται κράτος μέλος να επιστρέψει τα ποσά που κατέβαλε η μητρική εταιρία για τον λόγο είτε ότι η επιστροφή αυτή θα αποτελούσε αδικαιολόγητο πλουτισμό για την τελευταία είτε ότι το ποσό που κατέβαλε η μητρική εταιρία δεν αποτελεί για αυτήν λογιστικό έξοδο ή φορολογική επιβάρυνση, αλλά βαρύνει μόνον τα ποσά που μπορούν να αναδιανεμηθούν στους μετόχους της.
 3)
 Οι αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας δεν απαγορεύουν να εξαρτάται η επιστροφή σε μητρική εταιρία των ποσών που διασφαλίζουν την εφαρμογή του ίδιου φορολογικού καθεστώτος στα μερίσματα που διανέμονται από εγκατεστημένες στη Γαλλία θυγατρικές αυτής και σε εκείνα που διανέμονται από θυγατρικές της εταιρίας αυτής που είναι εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη, τα οποία αναδιανέμονται από την εν λόγω μητρική εταιρία, από τον όρο ότι ο φορολογούμενος προσκομίζει στοιχεία που μόνον αυτός κατέχει και αφορούν, για κάθε επίμαχο μέρισμα, κυρίως τον φορολογικό συντελεστή που πράγματι εφαρμόστηκε και το ύψος του φόρου που πράγματι καταβλήθηκε για τα κέρδη που πραγματοποίησαν οι εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη θυγατρικές, ενώ τα ίδια αυτά στοιχεία, που είναι γνωστά στη διοίκηση, δεν απαιτούνται ως προς τις εγκατεστημένες στη Γαλλία θυγατρικές. Η προσκόμιση των στοιχείων αυτών μπορεί, εντούτοις, να απαιτείται μόνον εφόσον καθίσταται στην πράξη αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερής η απόδειξη της καταβολής του φόρου από τις εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη θυγατρικές, λαμβανομένων ιδίως υπόψη των νομοθετικών διατάξεων των εν λόγω κρατών μελών σε σχέση με την αποτροπή της διπλής φορολογήσεως και την εγγραφή στις λογιστικές καταστάσεις του φόρου εταιριών που πρέπει να καταβληθεί, καθώς και με τη διατήρηση των διοικητικών εγγράφων. Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να εξακριβώσει κατά πόσον πληρούνται οι όροι αυτοί στην υπόθεση της κύριας δίκης.
 (1) ΕΕ C 233 της 26.9.2009


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 22ας Μαρτίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-437/04) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Πρωτόκολλο περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων - Ακίνητα που μισθώνουν οι Κοινότητες - Περιφέρεια Βρυξελλών-Πρωτεύουσας - Φόρος επιβαλλόμενος στους κυρίους ακινήτων)
 (2007/C 96/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: J.-F. Pasquier)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωπος: E. Dominkovits)
 Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: G. Maganza και A.-M. Colaert)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 3 του Πρωτοκόλλου περί προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 8ης Απριλίου 1965, δυνάμει του οποίου, τα περιουσιακά τους στοιχεία, τα εισοδήματα και άλλα αγαθά των Κοινοτήτων απαλλάσσονται από κάθε άμεσο φόρο — Εθνική διάταξη περί επιβολής τέλους σε βάρος των ιδιοκτητών ακινήτων τα οποία χρησιμοποιούνται ως επαγγελματική στέγη βρίσκονται στην περιφέρεια Βρυξελλών — Πρωτευούσης και υπερβαίνουν ορισμένη επιφάνεια — Οικονομικό βάρος το οποίο, στην πράξη, επωμίζεται η Κοινότητα ως μισθώτρια είτε λόγω των διατάξεων που περιλαμβάνονται στα μισθωτήρια είτε λόγω της επιπτώσεώς του εν λόγω τέλους στο ύψος του μισθώματος
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 300 της 4.12.2004.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 17.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 229/22
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 11ης Ιουλίου 2005
 στην υπόθεση T-40/04, Emma Bonino κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1)
 (Κανονισμός σχετικά με το καθεστώς και τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο - Προσφυγή ακυρώσεως - Ένσταση περί απαραδέκτου - Πράξη υποκείμενη σε προσφυγή - Ενεργητική νομιμοποίηση - Απαράδεκτο)
 (2005/C 229/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση T-40/04, Emma Bonino, κάτοικος Ρώμης (Ιταλία), Marco Cappato, κάτοικος Vedano al Lambro (Ιταλία), Gianfranco Dell'Alba, κάτοικος Λιβόρνου (Ιταλία), Benedetto Della Vedova, κάτοικος Tirano (Ιταλία), Olivier Depuis, κάτοικος Ρώμης, Marco Pannella, κάτοικος Ρώμης, Maurizio Turco, κάτοικος Pulsano (Ιταλία), Liste Emma Bonino, με έδρα τη Ρώμη, εκπροσωπούμενοι από τους G. Vandersanden και L. Levi, δικηγόρους, κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (εκπρόσωποι: H. Krück, N. Lorenz και D. Moore, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: M. Sims και I. Díez Parra), με αντικείμενο αίτηση περί ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 2004/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς και τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο (EE L 297, σ. 1), το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Pirrung, πρόεδρο, N. J. Forwood και Σ. Παπασάββα, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 11 Ιουλίου 2005 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τους προσφεύγοντες στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 94 της 17.4.2004


text:
Αριθ. C 370/16 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 7 . 12 . 96
 Προσφυγή-αγωγή των Confederazione Nazionale Coltiva αντιμετώπισαν με την αναγκαία αποφασιστικότητα, την
 tori Diretti (Coldiretti) κ.λπ. κατά της Επιτροπής των κυκλοφορία μολυσμένων κρεάτων βοοειδών στην Ευρώ
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Συμβουλίου της Ευρω πη .
 παϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1996 Οι προσφεύγοντες υπενθυμίζουν συναφώς ότι, όταν
 (Υπόθεση Τ-149/96) δημιουργήθηκε στην Ιταλία κατάσταση έκτακτης ανάγκης
 (96/C 370/34) στον υγειονομικό τομέα (συγκεκριμένα, όταν εμφανίστηκε
 αφθώδης πυρετός), οι εκτροφείς προέβησαν στη σφαγή όλων
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) τ(Dv ζώων και έτσι αποφεύχθηκε η εξαγωγή μολυσμένων
 H Confederazione Nazionale Coltivatori Diretti ( Coldiretti) κρεάτων, δηλαδή δόθηκε ριζική λύση στο πρόβλημα. Τούτο
 κ.λπ., που εδρεύει στη Ρώμη , καθώς και διάφοροι ιταλοί όμως δεν συνέβη στο Ηνωμένο Βασίλειο , στο οποίο η
 εκτροφείς, εκπροσωπούμενοι από τον Roberto G. Aloisio, Κοινότητα δεν επέβαλε καμία κύρωση που θα μπορούσε να
 δικηγόρο Ρώμης, και τον Fabrizio Massoni, δικηγόρο Βρυξελ οδηγήσει στη μη γένεση του προβλήματος. Αντίθετα, η
 λών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Jim Κοινότητα αρκέστηκε να ανακόψει τυπικά τις αγγλικές
 Penning, 31 , Grand Rue , άσκησαν ενώπιον του Πρωτοδικείου εξαγωγές βοοειδών, παραλείποντας να πράξει αυτό που
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 23 Σεπτεμβρίου 1996 όφειλε αναμφισβήτητα να πράξει: να υποχρεώσει τη Μεγάλη
 προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Βρετανία να επιλύσει το πρόβλημα ακόμη και εντός TOV
 Κοινοτήτων και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης . συνόρων της. Κατά τους προσφεύγοντες, η πεποίθηση ότι η
 εξάπλωση της νόσου μπορεί να αποφευχθεί με τον περιορι
 Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες (στο εξής: προσφεύγοντες) σμό μόνο ορισμένων εξαγωγών συνιστά βαριά αμέλεια.
 ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 Όσον αφορά τον ισχυρισμό περί ελλείψεως νομιμότητας του
 — να αναγωρίσει, κατά το άρθρο 215 δεύτερο εδάφιο της κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1357/96, οι προσφεύγοντες διευκρινί
 συνθήκης ΕΚ, ότι οι καθών —εναγόμενοι ευθύνονται εις ζουν ότι ζητούν την ακύρωσή του μόνο για την περίπτωση
 ολόκληρον για την καταβολή αποζημιώσεως σε κάθε έναν κατά την οποία το κανονιστικό αυτό κείμενο αποκλείει την
 από τους προσφεύγοντες για τη ζημία που υπέστησαν και πλήρη αποζημίωση της προκληθείσας ζημίας. Με τον προα
 που θα καθορισθεί κατά τη διάρκεια της δίκης, καθώς και ναφερθέντα κανονισμό προβλέπεται η καταβολή πρόσθετων
 για την καταβολή τόκων υπερημερίας ύψους 10 % , κατό πριμοδοτήσεων στους εκτροφείς βοοειδών, «προκειμένου να
 πιν νομισματικής αναπροσαρμογής του ποσού της αποζη εξασφαλιστεί το μέλλον του εν λόγω τομέα». Οι προσφεύγο
 μιώσεως μέχρι την καταβολή του ποσού αυτού (βλέπε ντες ισχυρίζονται ότι οι διατάξεις αυτές είναι παράνομες,
 απόφαση του Δικαστηρίου της 3ης Φεβρουαρίου 1994, καθόσον προβλέπουν την καταβολή πρόσθετων πριμοδοτή
 στην υπόθεση C-308/87), σεων για τη μείωση του εισοδήματος TCOV εκτροφέίον και όχι
 — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1357/96, καθόσον για τα υψηλότερα έξοδα στα οποία αναγκάστηκαν να
 περιορίζει ενδεχομένως το ποσό της αποζημιώσεως που υποβληθούν οι εκτροφείς αυτοί. Κατά τους προσφεύγοντες,
 πρέπει να καταβληθεί στους εκτροφείς και καθόσον, εν η καταβολή των εν λόγο3 πρόσθεπον πριμοδοτήσεων δεν
 πάση περιπτώσει, συναρτά το ποσό της αποζημιώσεως μπορεί να στερήσει από τους ζημιωθέντες το δικαίωμά τους
 αυτής μόνο προς την απώλεια του εισοδήματος, χωρίς να να αποζημιωθούν πλήρως για όλες τις ζημίες που υπέστη
 λαμβάνει υπόψη τα επιπλέον έξοδα, σαν .
 — να καταδικάσει τους καθών-εναγομένους ή αυτόν του
 οποίου θα αναγνωριστεί η ευθύνη στην καταβολή των
 δικαστικών εξόδων. Προσφυγή του Max Kôgler κατα του Δικαστηρίου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 16 Οκτω
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα βρίου 1996
 Οι προσφεύγοντες, δηλαδή η Confederazione Nazionale (Υπόθεση Τ-160/96)
 Coltivatori Diretti και πολλοί εκτροφείς που εργάζονται οι
 ίδιοι στην εκμετάλλευσή τους, ζητούν την αποκατάσταση της (96/C 370/35 )
 ζημίας που ισχυρίζονται ότι υπέστησαν λόγω του τρόπου με (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 τον οποίο τα κοινοτικά όργανα αντέδρασαν στην καθίζηση
 της αγοράς βοείου κρέατος την οποία προκάλεσε η εκδήλωση O Max Kogler, Konz (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερ
 της σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας των βοοειδών (της λεγό μανίας), εκπροσωπούμενος από το δικηγόρο Théo Baltes ,
 μενης «ασθένειας των τρελών αγελάδων») στο Ηνωμένο Trier ( Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας), με αντί
 Βασίλειο . κλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο René Weber, δικηγο
 Κατά τους προσφεύγοντες, τα καθών όργανα δεν άσκησαν ρικό γραφείο Weber, Stein & Thiel, 3 , rue de la Loge , άσκησε
 ορθώς τις εξουσίες που διέθεταν και δεν εκπλήροοσαν τις στις 16 Οκτιοβρίου 1996 ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 υποχρεώσεις που υπείχαν σχετικά με την πρόληψη κρίσιμων Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Δικαστηρίου
 καταστάσεων και κινδύνων να προκληθούν κρίσιμες κατα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 στάσεις με αρνητικά αποτελέσματα επί της υγείας των O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 κοινοτικών υπηκόων. Τα κοινοτικά όργανα:
 — να ακυρώσει την, της 1ης Ιουλίου 1996, απόφαση της
 — έκαναν κακή χρήση των εξουσιών τους, επιτροπής ενστάσεων του Δικαστηρίου ,
 — δεν θέσπισαν εγκαίρως τα προβλεπόμενα από την κοινο — να υπολογίσει εκ νέου τη σύνταξη του προσφεύγοντος για
 τική νομοθεσία κατασταλτικά μέτρα, που θα είχαν αντι τη χρονική περίοδο από 1ης Ιουλίου 1991 έως 30 Ιουνίου
 μετωπίσει την επιδημία, 1994 βάσει των διορθωτικών συντελεστών που καθορί
 — ενήργησαν αμελώς , όταν υποτίμησαν τη σημασία του ζονται ετησίως από το Συμβούλιο για το Βερολίνο και να
 προβλήματος, και επέτρεψαν, δεδομένου ότι δεν το την καθορίσει κατά τρόπο οριστικό;
 ---pagebreak--- 7.12.96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 370/17
 — επικουρικώς, να ορίσει εγγύς χρονικο σημείο για την O προσφεύγων θεωρεί οτι η εν λογω απόφαση ελήφθη κατα
 πραγματοποίηση του υπολογισμού και του καθορισμού παράβαση των άρθρων 9 και 24α του Κανονισμού Υπηρε
 αυτού . σιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων (ΚΥΚ), όπως
 ερμηνεύονται από τη Νομολογία. Υποστηρίζει ότι η Επιτρο
 Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήματα πή δεν παρέχει στη συνδικαλιστική οργάνωση την οποία
 εκπροσωπεί αυτός όλα τα δικαιώματα που μπορεί να έχει,
 Ως προς το παραδεκτό της προσφυγής του , o προσφεύγων καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση ισοδυναμεί με απαγό
 αναφέρει ότι αυτή δεν βάλλει κατά πράξεως της αρμόδιας για ρευση συμμετοχής στις συσκέψεις που πραγματοποιούνται
 το διορισμό αρχής αλλά, ορθότερον, κατά παραλείψεως. H μεταξύ των κοινοτικών οργάνων και των Σ&ΕΟ , με άρνηση
 παράλειψη συνίσταται στο ότι, λόγω του παραληφθέντος
 να της παρασχεθούν οι απαραίτητοι πόροι για την εκπλήρω
 οριστικού καθορισμού των διορθωτικών συντελεστών, η
 ση του έργου της, με άρνηση του δικαιώματος της να
 σύνταξη του προσφεύγοντος για την περίοδο από την 1η απευθύνεται στο προσωπικό και με απαγόρευση ασκήσεως
 Ιουλίου 1991 έως τις 30 Ιουνίου 1994 δεν έχει ακόμη συνδικαλιστικής δραστηριότητας κατά τη διάρκεια του ωρα
 καθοριστεί οριστικώς.
 ρίου εργασίας και εντός των κτιρίων της Επιτροπής.
 Επιπλέον, η προσφυγή είναι επίσης βάσιμη , δεδομένου ότι O προσφεύγων προσάπτει στην Επιτροπή ότι δεν τήρησε τη
 δεν γίνεται αντιληπτό για ποιον λόγο θα πρέπει να ισχύουν συμφωνία-πλαίσιο και ότι την καταστρατηγεί.
 άλλες αρχές για τους υπαλλήλους που κατοικούν στην
 Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας από εκείνες που Τέλος, επικαλείται παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογή
 ισχύουν ως προς όλες τις άλλες χώρες και γιατί η αρμόδια για σεως, που απορρέει από τα άρθρα 25 δεύτερο εδάφιο και 90
 τους διορισμούς αρχή δεν θέλει να εφαρμόσει τις αρχές, που παράγραφος 1 του ΚΥΚ.
 αναμφισβήτητα ισχύουν από τον Ιούνιο 1994, και για το προ
 της ημερομηνίας αυτής χρονικό διάστημα.
 Προσφυγή-αγωγή του Sandro Forcheri κατα της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 18 Οκτω
 βρίου 1996
 Προσφυγή του Gundolf Bosetti κατα της Επιτροπής των (Υπόθεση Τ-162/96)
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 17 Οκτω (96/C 370/37)
 βρίου 1996
 (Υπόθεση Τ-161/96) (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (96/C 370/36) O Sandro Forcheri, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος
 από τον Marc-Albert Lucas, δικηγόρο Λιέγης, με αντίκλητο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) στο Λουξεμβούργο τη δικηγόρο Evelyne Korn , 21 , rue de
 Nassau, άσκησε προσφυγή-αγωγή ενώπιον του Πρωτοδικεί
 O Gundolf Bosetti, κάτοικος Λουξεμβούργου , εκπροσωπού ου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 18 Οκτωβρίου 1996
 μενος από τον Gilles Bounéou, δικηγόρο Λουξεμβούργου , 15 , κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 avenue du Bois, τον οποίο διόρισε και ως αντίκλητο, άσκησε
 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών O προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Κοινοτήτων στις 17 Οκτωβρίου 1996 κατά της Επιτροπής των — να ακυρώσει την παράλειψη της καθής ή να διαπιστώσει
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. το παράνομο της παραλείψεως της καθής να αποσπάσει
 τον προϊστάμενο του τμήματος Β/4 της Γενικής Διευθύν
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: σεως (ΓΔ) XXI στο SAMCOMM την ημερομηνία που
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 31ης ανέλαβε τα καθήκοντά του ή τουλάχιστον από τις 29 Ο
 Οκτωβρίου 1995 , με την οποία δεν έγινε δεκτή η προσχώ κτωβρίου 1992 ,
 ρηση της αυτόνομης συνδικαλιστικής οργανώσεως Action — να ακυρώσει την απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 1995 της
 et défense — Luxembourg στη συμφωνία-πλαίσιο, της καθής περί απορρίψεως του αιτήματος του να του
 20ής Σεπτεμβρίου 1974, περί των σχέσεων μεταξύ της χορηγηθεί η εξισωτική αποζημίωση του άρθρου 7 παρά
 Επιτροπής και των συνδικαλιστικών και επαγγελματικών γραφος 2 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατατάσεως
 οργανώσεων, (ΚΥΚ),
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών — να ακυρώσει την, της 24ης Ιουλίου 1996, απόφαση της
 εξόδων. Επιτροπής με την οποία έγινε μερικώς μόνον δεκτή η
 διοικητική του ένσταση καθόσον η απόφαση αυτή δεν
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα διαπιστώνει ότι o προσφεύγων ασκεί προσωρινά τα
 O προσφεύγων, βοηθός γενικός γραμματέας της συνδικαλι καθήκοντα του προϊσταμένου του τμήματος XXI Β/4 από
 στικής οργανώσεως Action et défense — Luxembourg, εκθέ τις 29 Οκτωβρίου 1992, και καθόσον δεν προβλέπει τη
 τει ότι στις 9 Οκτωβρίου 1995 η οργάνωση αυτή ζήτησε να χορήγηση εξισωτικής αποζημιώσεως από τις 30 Ιανουα
 ρίου 1993 και χωρίς χρονικό περιορισμό,
 προσχωρήσει στη συμφωνία-πλαίσιο, της 20ής Σεπτεμβρίου
 1974, περί των σχέσεων μεταξύ της Επιτροπής και των — να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στον προσφεύ
 συνδικαλιστικών και επαγγελματικών οργανώσεων (Σ&ΕΟ ). γοντα την εν λόγω αποζημίωση με τόκους υπερημερίας με
 Στις 31 Οκτωβρίου 1995 , o αρμόδιος επίτροπος απέρριψε το επιτόκιο 8% ετησίως από τις ημερομηνίες στις οποίες
 αίτημα, με την αιτιολογία ότι η κατάσταση δεν του παρείχε τη έπρεπε να καταβληθούν οι σχετικές αποζημιώσεις και
 δυνατότητα να κρίνει τη στιγμή εκείνη την αντιπροσωπευτι μέχρις καταβολής του συνόλου του οφειλομένου
 κότητα της εν λόγω οργανώσεως. ποσού ,


text:
 23.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 29ης Ιανουαρίου 2013 [αίτηση του Curtea de Apel Constanța (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — Ministerul Public — Parchetul de pe lângă Curtea de Apel Constanța — Εκτέλεση ευρωπαϊκών ενταλμάτων σύλληψης κατά του Ciprian Vasile Radu
 (Υπόθεση C-396/11) (1)
 (Αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις - Απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ - Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και διαδικασίες παράδοσης μεταξύ κρατών μελών - Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης το οποίο εκδόθηκε στο πλαίσιο της άσκησης ποινικής δίωξης - Λόγοι μη εκτέλεσης)
 2013/C 86/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel Constanța
 Καθού το ένταλμα
 Ciprian Vasile Radu
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής απόφασης — Curtea de Apel Constanța — Ερμηνεία της απόφασης-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών (ΕΕ L 190, σ. 1), καθώς και του άρθρου 6 ΣΕΕ και του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως των άρθρων 6, 48 και 52 αυτού — Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης το οποίο έχει εκδοθεί στο πλαίσιο ποινικής δίωξης — Δυνατότητα του κράτους μέλους εκτέλεσης του εντάλματος να απορρίψει την αίτηση παράδοσης του καταζητούμενου, αφενός, λόγω μη τήρησης της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, καθώς και του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, αφετέρου, λόγω πλήρους ή μερικής παράλειψης μεταφοράς της απόφασης-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ εκ μέρους του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος
 Διατακτικό
 Η απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, έχει την έννοια ότι οι δικαστικές αρχές εκτέλεσης δεν μπορούν να αρνηθούν να εκτελέσουν ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης που έχει εκδοθεί στο πλαίσιο της άσκησης ποινικής δίωξης, για τον λόγο ότι πριν την έκδοση του εντάλματος αυτού δεν παρασχέθηκε στον καταζητούμενο δυνατότητα ακρόασης στο κράτος μέλος έκδοσης.
 (1) ΕΕ C 282 της 24.9.2011.


text:
 25.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 272/7
 Προσφυγή της 9ης Ιουλίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-307/08)
 (2008/C 272/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J.-P. Keppenne και R. Lyal)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι, λόγω του ότι δεν προλαμβάνει τη διπλή φορολόγηση των καταβαλλόμενων σε φυσικά πρόσωπα, εκ μέρους εταιριών εχουσών κατοικία σε άλλο κράτος μέλος ή κράτος ΕΟΧ/ΕΖΕΣ, μερισμάτων, το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 56 ΕΚ και από το άρθρο 40 της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η βελγική φορολογική κανονιστική ρύθμιση εισάγει αδικαιολόγητο περιορισμό στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων καθόσον επιβάλλει φόρο επί των καταβαλλόμενων σε φυσικά πρόσωπα, εκ μέρους εταιριών εχουσών κατοικία σε άλλο κράτος μέλος ή κράτος του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, μερισμάτων («εισερχομένων» μερισμάτων), όπως συμβαίνει με τα μερίσματα που διανέμουν οι εγκατεστημένες στο Βέλγιο εταιρίες («εγχώρια» μερίσματα), χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι παρακρατήσεις στην πηγή εντός του κράτους προελεύσεως των μερισμάτων. Μια τέτοια κανονιστική ρύθμιση επιβάλλει κυρώσεις στις διασυνοριακές συναλλαγές επί κεφαλαίων στο μέτρο που αποτρέπει τους ιδιώτες φορολογουμένους να επενδύουν σε μετοχές αλλοδαπών εταιριών, ενώ παράλληλα συνιστά για τις έχουσες την έδρα τους σε άλλα κράτη μέλη εταιρίες εμπόδιο για τη συγκέντρωση κεφαλαίων στο Βέλγιο.


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/26
 Προσφυγή της 22ας Σεπτεμβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Εσθονίας
 (Υπόθεση C-397/06)
 (2006/C 281/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η εσθονική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Enegren και H. Kundla)
 Καθής: Δημοκρατία της Εσθονίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Εσθονίας, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2002/14/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2002, περί θεσπίσεως γενικού πλαισίου ενημερώσεως και διαβουλεύσεως των εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Εσθονίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 23 Μαρτίου 2005.
 (1) ΕΕ L 80 σ. 29.


text:
 22.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/34
 Προσφυγή της 23ης Μαρτίου 2017 — Unipreus κατά EUIPO — Wallapop (wallapop)
 (Υπόθεση T-186/17)
 (2017/C 161/49)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Unipreus, SL (Lleida, Ισπανία) (εκπρόσωπος: C. Rivadulla Oliva, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Wallapop, SL (Βαρκελώνη, Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «wallapop» — Υπ’ αριθ. 13 268 941 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 18ης Ιανουαρίου 2017 στις υποθέσεις R 2350/2015-5 και R 2530/2015-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να αποφανθεί ότι η υπ’ αριθ. 13 268 941 αίτηση καταχωρίσεως του σήματος «wallapop» ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να απορριφθεί για τα ακόλουθα προϊόντα της κλάσεως 35: «Υπηρεσίες επιγραμμικής πώλησης, συγκεκριμένα λειτουργία επιγραμμικών αγορών για αγοραστές και πωλητές προϊόντων και υπηρεσιών· Υπηρεσίες επιγραμμικού εμπορίου όπου οι πωλητές καταχωρίζουν προϊόντα ή υπηρεσίες προς πώληση και όπου γίνεται αγορά ή υποβολή προσφοράς μέσω του Διαδικτύου με σκοπό τη διευκόλυνση της πώλησης προϊόντων και υπηρεσιών από τρίτους μέσω δικτύου ηλεκτρονικών υπολογιστών· Παροχή αξιολογικής ανάδρασης και βαθμολόγησης των ειδών και υπηρεσιών που προσφέρουν οι πωλητές, της αξίας και των τιμών των ειδών και υπηρεσιών που προσφέρουν οι πωλητές, της απόδοσης αγοραστών και πωλητών, της παράδοσης, και της συνολικής σχετικής εμπορικής εμπειρίας· Παροχή διαφημιστικού οδηγού με δυνατότητα αναζήτησης επί γραμμής για προϊόντα και υπηρεσίες πωλητών επί γραμμής· Παροχή αξιολογικής βάσης δεδομένων με δυνατότητα αναζήτησης για αγοραστές και πωλητές· Υπηρεσίες έρευνας αγοράς· Υπηρεσίες ερευνών, υποβολής εκθέσεων, υποστήριξης και συμβουλευτικής αναφορικά με τη συμπεριφορά της αγοράς· Υπηρεσίες παροχής εμπορικής ενημέρωσης σχετικά με προϊόντα ή/και υπηρεσίες, αξιολόγηση και κατάταξη αυτού του είδους προϊόντων και υπηρεσιών, καθώς και των αγοραστών και πωλητών αυτού του είδους προϊόντων ή/και υπηρεσιών· Υπηρεσίες αναζήτησης, συγκέντρωσης, συστηματοποίησης, επεξεργασίας και διάθεσης πληροφοριών εμπορικού χαρακτήρα σε τρίτους».
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 8 του κανονισμού 207/2009. Προβάλλεται, συγκεκριμένα, ως προς το σημείο αυτό, ότι το τμήμα προσφυγών, με την απόφασή του, δεν ερμήνευσε ορθώς την ανωτέρω διάταξη, σε σχέση με τις συγκρουόμενες στα σήματα WALA και WALLAPOP υπηρεσίες, υπό το πρίσμα των ερμηνευτικών κριτηρίων που απορρέουν από την απόφαση της 29ης Σεπτεμβρίου 1998, εκδοθείσα στην υπόθεση C-39/97, Canon Kabushiki Kaisha κατά Metro-Goldwyn Mayer (EU:C:1998:442).


text:
1.5.1999 EL ∂ÈãÛËÌË ∂ÊËÌÂÚÈã‰· ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ C 136/13
 ∞ÈãÙËÛË ÁÈ· ÙËÓ ÂãÎ‰ÔÛË ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃ Ô ̆ ̆Âã‚·ÏÂ Ë ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-329/98(1)
 Commissione Tributaria Regionale di Venezia (Sezione n. 6), ÌÂ
 ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 14Ë ̃ π·ÓÔ ̆·ÚÈãÔ ̆, 25Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆, 11Ë ̃ a·ÚÙÈãÔ ̆ (1999/C 136/26)
 1999, ÛÙËÓ ̆ÔãıÂÛË Veneta Assicurazioni SpA Î·Ù·ã Ufficio del
 Registro di Padova
 aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 12Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999 Ô ¶ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙË-
 ÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ·ÔÊ·ãÛÈÛÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃
 (YÔãıÂÛË C-102/99) ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-329/98: ∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î·Ù·ã
 μ·ÛÈÏÂÈãÔ ̆ ÙÔ ̆ μÂÏÁÈãÔ ̆.
 (1999/C 136/23)
 (1) EE C 327 ÙË ̃ 24.10.1998.
 aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 14Ë ̃ π·ÓÔ ̆·ÚÈãÔ ̆, 25Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆, 11Ë ̃ a·ÚÙÈãÔ ̆
 1999, Ë ÔÔÈã· ÂÚÈËãÏıÂ ÛÙË °Ú·ÌÌ·ÙÂÈã· ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·Èå-
 Îã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ÛÙÈ ̃ 22 a·ÚÙÈãÔ ̆ 1999, Ë Commissione Tributaria
 Regionale di Venezia (Sezione n. 6), ÛÙÔ Ï·ÈãÛÈÔ ÙË ̃ ‰È·ÊÔÚ·ã ̃
 ÌÂÙ·Íã̆ Veneta Assicurazioni SpA Î·Ù·ã Ufficio del Registro di Padova,
 Ô ̆ ÂÎÎÚÂÌÂÈã ÂÓã̂ ÈÔãÓ ÙË ̃, ̇ËÙÂÈã ·Ôã ÙÔ ¢ÈÎ·ÛÙËãÚÈÔ ÙËÓ ÂãÎ‰ÔÛË
 ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃ ÂÈã ÙÔ ̆ ·ÎÔÏÔã̆ ıÔ ̆ ÂÚˆÙËãÌ·ÙÔ ̃:
 ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-85/98(1)
 ÚÔÛÎÚÔã̆ ÂÈ Ë ‰È·ãÙ·ÍË ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 4 ÙÔ ̆ DPR 131/86 ÌÂãÚÔ ̃
 Úã̂ ÙÔÓ ÛËÌÂÈãˆÛË π Ëã Ôã ̄È ÛÙÈ ̃ ‰È·Ù·ãÍÂÈ ̃ ÙË ̃ Ô‰ËÁÈã· ̃ (1999/C 136/27)
 69/335/∂√∫ ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆(1) Î·È ÙÈ ̃ ÙÚÔÔÔÈËãÛÂÈ ̃ ÙË ̃;
 aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 16Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999 Ô ¶ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙË-
 ÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ·ÔÊ·ãÛÈÛÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃
 (1) ∂∂ L 249 ÙË ̃ 3.10.1969, Û. 25. ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-85/98: ∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î·Ù·ã
 ∂ÏÏËÓÈÎËã ̃ ¢ËÌÔÎÚ·ÙÈã· ̃.
 (1) EE C 184 ÙË ̃ 13.6.1998.
 ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-413/97(1)
 (1999/C 136/24)
 ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-396/97(1)
 aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 8Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999 Ô ¶ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ Úã̂ ÙÔ ̆ (1999/C 136/28)
 ÙÌËãÌ·ÙÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ·ÔÊ·ã-
 ÛÈÛÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-413/97: ∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·Èå-
 Îã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î·Ù·ã √ÌÔÛÔÓ‰È·ÎËã ̃ ¢ËÌÔÎÚ·ÙÈã· ̃ ÙË ̃ °ÂÚÌ·- aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 23Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999 Ô ¶ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ Úã̂ ÙÔ ̆
 ÓÈã· ̃. ÙÌËãÌ·ÙÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ·ÔÊ·ã-
 ÛÈÛÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-396/97: ∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·Èå-
 Îã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î·Ù·ã πÙ·ÏÈÎËã ̃ ¢ËÌÔÎÚ·ÙÈã· ̃.
 (1) EE C 41 ÙË ̃ 7.2.1998.
 (1) EE C 26 ÙË ̃ 24.1.1998.
 ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-300/97 P(1)
 ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-429/98(1)
 (1999/C 136/25)
 (1999/C 136/29)
 aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 11Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999 Ô ¶ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ÂãÎÙÔ ̆
 aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 24Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999 Ô ¶ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙË-
 ÙÌËãÌ·ÙÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ·ÔÊ·ã-
 ÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ·ÔÊ·ãÛÈÛÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃
 ÛÈÛÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-300/97 P: Tiercé Ladbroke SA
 ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-429/98: ∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î·Ù·ã
 Î·Ù·ã ∂ÈÙÚÔËã ̃ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î.Ï.
 μ·ÛÈÏÂÈãÔ ̆ ÙÔ ̆ μÂÏÁÈãÔ ̆.
 (1) EE C 318 ÙË ̃ 18.10.1997. (1) EE C 20 ÙË ̃ 23.1.1999.


text:
C 144/18 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 15.6.2002
 4. ∆ικαιολογου ́ν οι προβλεπο ́μενες απο ́ τον ιταλικο ́ νο ́μο χορη ́γηση ενισχυ ́σεων υπε ́ρ της αποξη ́ρανσης χλωρω ́ν η ́
 αριθ. 89 της 24.3.2001 ́εννομες συνε ́πειες την εφαρμογη ́ νωπω ́ν ζωοτροφω ́ν απο ́ την προϋπο ́θεση ο ́τι αυτε ́ς φτα ́νουν
 της διατα ́ξεως του α ́ρθρου 21 της Συμβα ́σεως για τη διεθνη ́ στις εγκαταστα ́σεις μεταποι ́ησης με υγρασι ́α α ́νω του 30 %
 δικαιοδοσι ́α ακο ́μη και στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α και ο ́τι η με ́ση υγρασι ́α τους, κατα ́ την ει ́σοδο ́ τους
 προκυ ́πτει για ́εναν εκ των διαδι ́κων, λο ́γω της πιθανη ́ς στη βιομηχανι ́α μεταποι ́ησης, ει ́ναι 35 % τουλα ́χιστον,
 υπερβολικη ́ς δια ́ρκειας της διαδικασι ́ας ενω ́πιον του ιταλικου ́ μετρου ́μενη κα ́θε δεκαη ́μερο το πολυ ́;
 δικαστηρι ́ου, κι ́νδυνος δυσμενω ́ν συνεπειω ́ν και επομε ́νως
 δεν πρε ́πει, κατα ́ την ́εννοια του τρι ́του ερωτη ́ματος, να 3. Συμβαδι ́ζει με τα α ́ρθρα 249, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ, 10 ΕΚ
 ακολουθηθει ́ η διαδικασι ́α του α ́ρθρου 21; και 34, παρα ́γραφος 2, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ, τον κανονισμο ́
 (ΕΚ) 603/95 του Συμβουλι ́ου, της 21ης Φεβρουαρι ́ου
 5. Υπο ́ ποιες προϋποθε ́σεις το δικαστη ́ριο εκτο ́ς εκει ́νου που 1995, και τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 785/95 της Επιτροπη ́ς, της
 ́εχει πρω ́το επιληφθει ́ μπορει ́ ενδεχομε ́νως να μην προβει ́ σε 6ης Απριλι ́ου 1995, μια εθνικη ́ ρυ ́θμιση που εξαρτα ́ τη
 εφαρμογη ́ της διατα ́ξεως του α ́ρθρου 21 της Συμβα ́σεως. χορη ́γηση ενισχυ ́σεων υπε ́ρ της αποξη ́ρανσης χλωρω ́ν η ́
 νωπω ́ν ζωοτροφω ́ν απο ́ την προϋπο ́θεση ο ́τι ο με ́γιστος
 6. Ποια διαδικασι ́α οφει ́λει να ακολουθη ́σει το δικαστη ́ριο αν, χρο ́νος διατηρη ́σεως, απο ́ την ει ́σοδο ́ τους στις εγκαταστα ́σεις
 υπο ́ τις προϋποθε ́σεις του τρι ́του ερωτη ́ματος, δεν ει ́ναι μεταποι ́ησης με ́χρι την υποβολη ́ τους σε επεξεργασι ́α, δεν
 υποχρεωμε ́νο να προβει ́ σε εφαρμογη ́ της διατα ́ξεως του μπορει ́ να υπερβαι ́νει τις 24 ω ́ρες;
 α ́ρθρου 21 της Συμβα ́σεως;
 4. Συμβαδι ́ζει με τα α ́ρθρα 249, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ, 10 ΕΚ
 Στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α, εν πα ́ση περιπτω ́σει, πρε ́πει να και 34, παρα ́γραφος 2, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ, τον κανονισμο ́
 εφαρμοστει ́ η δια ́ταξη του α ́ρθρου 21 της Συμβα ́σεως, ακο ́μη και (ΕΚ) 603/95 του Συμβουλι ́ου, της 21ης Φεβρουαρι ́ου
 υπο ́ τις προϋποθε ́σεις που εκτι ́θενται στο τρι ́το ερω ́τημα, παρε ́λκει 1995, και τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 785/95 της Επιτροπη ́ς, της
 απα ́ντηση στα υπ' αριθ. 4, 5 και 6 ερωτη ́ματα. 6ης Απριλι ́ου 1995, μια εθνικη ́ ρυ ́θμιση που εξαρτα ́ τη
 χορη ́γηση ενισχυ ́σεων υπε ́ρ της αποξη ́ρανσης χλωρω ́ν η ́
 νωπω ́ν ζωοτροφω ́ν απο ́ την προϋπο ́θεση ο ́τι προε ́ρχονται απο ́
 αγροκτη ́ματα μη απε ́χοντα α ́νω των 100 χιλιομε ́τρων απο ́
 την οικει ́α μονα ́δα μεταποι ́ησης, εκτο ́ς εα ́ν, σ' αυτη ́ν την
 τελευται ́α περι ́πτωση, δικαιολογει ́ται και μεγαλυ ́τερη
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- απο ́σταση με την κατα ́λληλη εγγυ ́ηση ειδικου ́ μεταφορικου ́
 βαλε το Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso- με ́σου;
 Administrativo, Sección Cuarta, με δια ́ταξη της
 6ης Φεβρουαρι ́ου 2002 στην υπο ́θεση Ιndustrias de
 Deshidratación Agrı́cola, S.A. κατα ́ Αdministración del (1) ΕΕ L 63 της 21.3.1995, σ. 1.
 Estado (2) ΕΕ L 79 της 7.4.1995, σ. 5.
 (Υπο ́θεση C-118/02)
 (2002/C 144/29)
 Με δια ́ταξη της 6ης Φεβρουαρι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη Αγωγη ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου κατα ́ της εταιρι ́ας
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις Royal & Sun Alliance Insurance (RSA) που ασκη ́θηκε στις
 29 Μαρτι ́ου 2002, το Tribunal Supremo, Sala de lo 5 Απριλι ́ου 2002
 Contencioso-Administrativo, Sección Cuarta, στο πλαι ́σιο της
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Ιndustrias de Deshidratación Agrı́cola, S.A.
 και Αdministración del Estado, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ (Υπο ́θεση C-123/02)
 απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των
 εξη ́ς ερωτημα ́των:
 (2002/C 144/30)
 1. Συμβαδι ́ζει με τα α ́ρθρα 249, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ, 10 ΕΚ
 και 34, παρα ́γραφος 2, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ, τον κανονισμο ́
 (ΕΚ) 603/95(1) του Συμβουλι ́ου, της 21ης Φεβρουαρι ́ου
 1995, και τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 785/95 (2) της Επιτροπη ́ς, της Το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο, εκπροσωπου ́μενο απο ́ τους
 6ης Απριλι ́ου 1995, μια εθνικη ́ ρυ ́θμιση που εξαρτα ́ τη D. Petersheim, O. Caisou-Rousseau και M. Ecker, με το ́πο
 χορη ́γηση ενισχυ ́σεων υπε ́ρ της αποξη ́ρανσης χλωρω ́ν η ́ επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε αγωγη ́ ενω ́πιον του
 νωπω ́ν ζωοτροφω ́ν απο ́ την προϋπο ́θεση ο ́τι αυτε ́ς παραδι ́- ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 5 Απριλι ́ου 2002
 δονται στις επιχειρη ́σεις μεταποι ́ησης προς αποξη ́ρανση κατα ́ της εταιρι ́ας Royal & Sun Alliance Insurance (RSA).
 ψιλοκομμε ́νες και ο ́τι δεματιασμε ́νες;
 2. Συμβαδι ́ζει με τα α ́ρθρα 249, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ, 10 ΕΚ Το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 και 34, παρα ́γραφος 2, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ, τον κανονισμο ́
 (ΕΚ) 603/95 του Συμβουλι ́ου, της 21ης Φεβρουαρι ́ου 1) να κηρυ ́ξει α ́κυρες και α ́νευ νομι ́μου αποτελε ́σματος τις
 1995, και τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 785/95 της Επιτροπη ́ς, της καταγγελι ́ες εγγυη ́σεων που κοινοποι ́ησε η εταιρι ́α RSA στις
 6ης Απριλι ́ου 1995, μια εθνικη ́ ρυ ́θμιση που εξαρτα ́ τη 9 Οκτωβρι ́ου και τις 6 Νοεμβρι ́ου 2001·
 ---pagebreak--- 15.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 144/19
 2) να υποχρεω ́σει την RSA να καταβα ́λει αποζημι ́ωση υ ́ψους Αγωγη ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου κατα ́ της εταιρι ́ας
 407 812,86 ευρω ́ για το 2001 και 94 097,01 ευρω ́ για το ΑΙG Europe (AIG) που ασκη ́θηκε στις 5 Απριλι ́ου 2002
 2002, προς κα ́λυψη των εξο ́δων στα οποι ́α προε ́βη το
 Κοινοβου ́λιο για τη συ ́ναψη συμπληρωματικη ́ς ασφαλι ́σεως (Υπο ́θεση C-124/02)
 που να περιλαμβα ́νει τις εγγυη ́σεις τις οποι ́ες κατη ́γγειλε
 καταχρηστικα ́ η εναγομε ́νη, καθω ́ς και κα ́θε συναφου ́ς
 δαπα ́νης, εντο ́κως με το νο ́μιμο επιτο ́κιο, ενω ́ κα ́θε ζημιογο ́νο (2002/C 144/31)
 γεγονο ́ς που θα επε ́λθη το 2002 θα δηλωθει ́ στην RSA με
 βα ́ση τις καταχρηστικω ́ς καταγγελθει ́σες συμβα ́σεις
 ασφαλι ́σεως·
 Το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο, εκπροσωπου ́μενο απο ́ τους
 D. Petersheim, O. Caisou-Rousseau και M. Ecker, με το ́πο
 3) να καταδικα ́σει την εναγομε ́νη στα δικαστικα ́ ́εξοδα. επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε αγωγη ́ ενω ́πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 5 Απριλι ́ου 2002
 κατα ́ της εταιρι ́ας ΑΙG Europe (AIG).
 Το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 1) να κηρυ ́ξει α ́κυρες και α ́νευ νομι ́μου αποτελε ́σματος τις
 καταγγελι ́ες εγγυη ́σεων που κοινοποι ́ησε η εταιρι ́α ΑΙG στις
 Η παρου ́σα αγωγη ́ ασκει ́ται ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου με βα ́ση 8 Οκτωβρι ́ου και τις 5 Νοεμβρι ́ου 2001·
 ρη ́τρα διαιτησι ́ας περιλαμβανο ́μενη σε ασφαλιστικη ́ συ ́μβαση
 καλυ ́πτουσα τα κινητα ́ και ακι ́νητα του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου 2) να υποχρεω ́σει την ΑΙG να καταβα ́λει αποζημι ́ωση υ ́ψους
 στο Λουξεμβου ́ργο, το Στρασβου ́ργο, τις Βρυξε ́λλες και σε 181 852,93 ευρω ́ για το 2001 και 44 556,84 ευρω ́ για το
 ορισμε ́νες α ́λλες πο ́λεις (στις οποι ́ες το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο 2002, προς κα ́λυψη των εξο ́δων στα οποι ́α προε ́βη το
 ́εχει γραφει ́α ενημερω ́σεως). Κοινοβου ́λιο για τη συ ́ναψη συμπληρωματικη ́ς ασφαλι ́σεως
 που να περιλαμβα ́νει τις εγγυη ́σεις τις οποι ́ες κατη ́γγειλε
 καταχρηστικα ́ η εναγομε ́νη, καθω ́ς και κα ́θε συναφου ́ς
 δαπα ́νης, εντο ́κως με το νο ́μιμο επιτο ́κιο, ενω ́ κα ́θε ζημιογο ́νο
 Οι δια ́δικοι διαφωνου ́ν επι ́ του κυ ́ρους των καταγγελιω ́ν που γεγονο ́ς που θα επε ́λθη το 2002 θα δηλωθει ́ στην ΑΙG με
 αφορου ́σαν, αρχικα ́, τον κι ́νδυνο «εργατικε ́ς συγκρου ́σεις-εγκλημα- βα ́ση τις καταχρηστικω ́ς καταγγελθει ́σες συμβα ́σεις
 τικε ́ς επιθε ́σεις», στη συνε ́χεια το συ ́νολο των εγγυη ́σεων (πυρκαγια ́ ασφαλι ́σεως·
 και συναφει ́ς κι ́νδυνοι).
 3) να καταδικα ́σει την εναγομε ́νη στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο θεωρει ́ ο ́τι οι ειδικοι ́ ο ́ροι της
 συμβα ́σεως υποκαθιστου ́ν τους γενικου ́ς ο ́ρους που επικαλει ́ται η Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 εναγο ́μενη. Επιπλε ́ον, για τα ακι ́νητα που βρι ́σκονται στη Γαλλι ́α,
 το α ́ρθρο 42 των γενικω ́ν ο ́ρων δεν μπορει ́ να δικαιολογη ́σει την
 καταγγελι ́α πα ́γιων εγγυη ́σεων με εξα ́μηνη καταγγελι ́α. ∆εδομε ́νου Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα που προβα ́λλονται ει ́ναι
 ο ́τι η γαλλικη ́ νομοθεσι ́α καθιστα ́ αδιαι ́ρετη την κα ́λυψη πα ́γιων ανα ́λογα προς εκει ́να της υποθε ́σεως C-123/02.
 εγγυη ́σεων και την κα ́λυψη του κινδυ ́νου «εργατικω ́ν συγκρου ́-
 σεων-εγκληματικω ́ν επιθε ́σεων», το α ́ρθρο αυτο ́ δεν μπορει ́ να
 δικαιολογη ́σει καταγγελι ́α με προθεσμι ́α μικρο ́τερη των ́εξι μηνω ́ν
 για περιουσιακα ́ στοιχει ́α που βρι ́σκονται στη Γαλλι ́α. Ομοι ́ως,
 δεδομε ́νου ο ́τι δεν προβλε ́πεται καταγγελι ́α με επταη ́μερη προ-
 θεσμι ́α απο ́ την λουξεμβουργιανη ́ νομοθεσι ́α, η οποι ́α απαγορευ ́ει
 κα ́θε καταγγελι ́α μη ρητω ́ς προβλεπο ́μενη απο ́ τη σχετικη ́ ρυ ́θμιση,
 η ως α ́νω καταγγελι ́α ει ́ναι παρα ́νομη για τα ακι ́νητα που Αγωγη ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου κατα ́ της εταιρι ́ας
 βρι ́σκονται στο Λουξεμβου ́ργο. ΗDI International (HDI) που ασκη ́θηκε στις 5 Απριλι ́ου
 2002
 (Υπο ́θεση C-125/02)
 Εφο ́σον μπορει ́ βα ́σει των γενικω ́ν ο ́ρων να γι ́νει επι ́κληση εντα ́σεως
 του κινδυ ́νου η οποι ́α δεν οφει ́λεται σε υπαιτιο ́τητα του ασφαλισμε ́-
 νου, οι σχετικε ́ς με αυτο ́ν καταγγελι ́ες ει ́ναι εκπρο ́θεσμες, καθο ́σον (2002/C 144/32)
 δεν πραγματοποιη ́θηκαν εντο ́ς μηνο ́ς απο ́ της γνω ́σεως του λο ́γου
 που επιτει ́νει τον κι ́νδυνο. Η συμβατικη ́ ευθυ ́νη λο ́γω μη εκτελε ́σεως
 της συμβα ́σεως ασφαλι ́σεως στηρι ́ζεται στο δι ́καιο που ισχυ ́ει εντο ́ς
 των κρατω ́ν μελω ́ν ο ́σον αφορα ́ την κατα ́σταση των ασφαλισμε ́νων. Το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο, εκπροσωπου ́μενο απο ́ τους
 D. Petersheim, O. Caisou-Rousseau και M. Ecker, με το ́πο
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε αγωγη ́ ενω ́πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 5 Απριλι ́ου 2002
 κατα ́ της εταιρι ́ας ΗDI International (HDI).


text:
 5.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 2/4
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 της 16ης Δεκεμβρίου 2015
 στην υπόθεση E-18/15
 Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά Ισλανδίας
 (Παράβαση υποχρεώσεων από κράτος του ΕΟΧ / της ΕΖΕΣ — Αδυναμία εφαρμογής — Οδηγία 2010/65/ΕΕ σχετικά με τις διατυπώσεις υποβολής δηλώσεων για τα πλοία)
 (2017/C 2/05)
 ΑΙΤΗΣΗ να αναγνωριστεί ότι η Ισλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει του άρθρου 14 της πράξης που αναφέρεται στο παράρτημα XIII κεφάλαιο V σημείο 561 της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (οδηγία 2010/65/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2010, σχετικά με τις διατυπώσεις υποβολής δηλώσεων για τα πλοία κατά τον κατάπλου ή/και απόπλου από λιμένες των κρατών μελών και για την κατάργηση της οδηγίας 2002/6/ΕΚ), όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής, και δυνάμει του άρθρου 7 της συμφωνίας, διότι δεν θέσπισε τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της πράξης εντός της ταχθείσας προθεσμίας, το Δικαστήριο, αποτελούμενο από τους Carl Baudenbacher, πρόεδρο, Per Christiansen (εισηγητή δικαστή) και Páll Hreinsson, δικαστές, εξέδωσε απόφαση στις 16 Δεκεμβρίου 2015, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:
 Το Δικαστήριο:
 1.
 Αναγνωρίζει ότι η Ισλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει του άρθρου 14 της πράξης που αναφέρεται στο παράρτημα XIII κεφάλαιο V σημείο 561 της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (οδηγία 2010/65/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2010, σχετικά με τις διατυπώσεις υποβολής δηλώσεων για τα πλοία κατά τον κατάπλου ή/και απόπλου από λιμένες των κρατών μελών και για την κατάργηση της οδηγίας 2002/6/ΕΚ), όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής, και δυνάμει του άρθρου 7 της συμφωνίας, διότι δεν θέσπισε τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της πράξης εντός της ταχθείσας προθεσμίας.
 2.
 Διατάσσει την Ισλανδία να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.


text:
 5.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 72/3
 Αναίρεση που άσκησε στις 26 Νοεμβρίου 2010 η Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-387/08: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-561/10 P)
 2011/C 72/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (εκπρόσωποι: Ν. Κορογιαννάκης, Μ. Δερμιτζάκης, Attorneys at Law)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της OPOCE (Υπηρεσίας Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης), περί απορρίψεως της προσφοράς της αναιρεσείουσας και περί αναθέσεως της εκτελέσεως της ίδιας συμβάσεως σε άλλο διαγωνιζόμενο, και να επιδικάσει αποζημίωση·
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου να εξετάσει τα λοιπά ζητήματα ως προς αμφότερα τα τμήματα της συμβάσεως, καθώς και το αίτημα αποζημιώσεως, το οποίο δεν έχει ακόμη εξετασθεί από το Γενικό Δικαστήριο·
 —
 να υποχρεώσει την OPOCE να καταβάλει τα δικαστικά και λοιπά έξοδα της αναιρεσείουσας, περιλαμβανομένων αυτών στα οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβάθμιας δίκης, ακόμη και αν απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, καθώς και τα έξοδα της παρούσας κατ’ αναίρεση δίκης, εφόσον γίνει δεκτή η αίτηση αναιρέσεως.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου ενέχει πλάνη περί το δίκαιο και εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 100, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού (1), καθώς και του άρθρου 149 των κανόνων εφαρμογής του, κρίνοντας ότι, δεδομένου ότι η προσφορά της αναιρεσείουσας δεν έφθασε το όριο του 70 %, η Επιτροπή ορθώς δεν γνωστοποίησε στην αναιρεσείουσα τα σχετικά πλεονεκτήματα του αναδόχου. Περαιτέρω, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι η απόφαση είναι ανεπαρκώς αιτιολογημένη, δεδομένου ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να εξετάσει εμπεριστατωμένως και κατ’ ιδίαν τον λόγο ακυρώσεως περί παραβιάσεως των αρχών της διαφανείας και της ίσης μεταχειρίσεως.
 Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται επίσης ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως, δεδομένου ότι, μολονότι αναγνώρισε ότι σε πολυάριθμα υποκριτήρια τα σχόλια της προσβαλλομένης αποφάσεως της OPOCE είναι αόριστα και γενικά και δεν εξηγούν τη βαθμολόγηση της προσφοράς της αναιρεσείουσας και ότι η προσβαλλομένη απόφαση εκθέτει ανεπαρκή αιτιολογία όσον αφορά συγκεκριμένα υποκριτήρια αναθέσεως, κατέληξε ότι «η αιτιολογία όσον αφορά πολυάριθμα άλλα κριτήρια και υποκριτήρια αναθέσεως είναι επαρκής». Περαιτέρω, το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως την υποχρέωση αιτιολογήσεως, κρίνοντας ότι πλείονα σχόλια της Επιτροπής Αξιολογήσεως συνιστούσαν εκπλήρωση της υποχρεώσεώς της αιτιολογήσεως, και δεν εξέτασε εμπεριστατωμένως τα επιχειρήματα της αναιρεσείουσας περί της παραβιάσεως των αρχών της διαφανείας και της ίσης μεταχειρίσεως, παρέλειψε να εκθέσει κατ’ ιδίαν και επαρκή αιτιολογία συναφώς.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 248, σ. 1)


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/51
 Προσφυγή της 13ης Σεπτεμβρίου 2010 — ara κατά ΓΕΕΑ — Allrounder (Αναπαράσταση αθλητικού υποδήματος με το γράμμα «A» στην πλαϊνή πλευρά του)
 (Υπόθεση T-397/10)
 ()
 2010/C 301/82
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ara AG (Langenfeld, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M. Gail, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Allrounder SARL (Sarrebourg, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 23ης Ιουνίου 2010 στην υπόθεση R 1543/2009-1,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η εταιρία Allrounder SARL.
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα που αναπαριστά αθλητικό υπόδημα με το γράμμα «A» στην πλαϊνή πλευρά του, για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 16, 18 και 25.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το εθνικό λεκτικό σήμα «A» για προϊόντα των κλάσεων 9, 18 και 25.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής ως απαράδεκτης.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 81 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1), διότι το τμήμα προσφυγών κακώς δέχθηκε ότι η οργανωτική δομή, την οποία περιέγραψαν οι εκπρόσωποι της προσφεύγουσας, δεν είναι ικανή να αποδείξει ότι είχε επιδειχθεί η απαιτούμενη από τις περιστάσεις επιμέλεια, με αποτέλεσμα να απορρίψει το αίτημα της προσφεύγουσας για επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση (restitutio in integrum), όσον αφορά την προθεσμία υποβολής των λόγων προσφυγής ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).


text:
11.8.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 227/7
 επαναλα ́βουν την παραγωγη ́ γα ́λακτος. ∆εν υπα ́ρχει τι ́ποτα αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως της 31ης Ιανουαρι ́ου 2001, την
 απο ́ το οποι ́ο να προκυ ́πτει ο ́τι το ∆ικαστη ́ριο θε ́λησε να οποι ́α εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προβει ́ σε εξαντλητικη ́ απαρι ́θμηση των τρο ́πων με τους (τε ́ταρτο τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-73/94, Β. Μ. J. Β. Beusmans,
 οποι ́ους μπορει ́ να εκδηλωθει ́ η προ ́θεση αυτη ́. Ει ́ναι ο ́ντως εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον δικηγο ́ρο Ε. Η. Pijnacker Hordijk,
 εντυπωσιακο ́ το γεγονο ́ς ο ́τι το ∆ικαστη ́ριο αποδι ́δει σημασι ́α κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, εκπροσωπουμε ́νου
 στο ο ́τι το 1989, μετα ́ τη χορη ́γηση προσωρινη ́ς ποσο ́τητας απο ́ την Α. Μ. Colaert, και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 αναφορα ́ς, οι τε ́σσερις σχετικοι ́ παραγωγοι ́ επανε ́λαβαν εκπροσωπουμε ́νης απο ́ τον Th. van Rijn.
 αμε ́σως την παραγωγη ́ γα ́λακτος. Το περιστατικο ́ αυτο ́ Ο αναιρεσει ́ων ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 ουδο ́λως επηρε ́ασε τις κρι ́σεις που το Πρωτοδικει ́ο εξε ́φερε
 στην αναιρεσιβαλλο ́μενη απο ́φαση. Κατα ́ τα λοιπα ́, στην — να αναιρε ́σει την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου της 31ης Ια-
 παρεμπι ́πτουσα απο ́φαση ́ του Mulder ΙΙ το ∆ικαστη ́ριο νουαρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Τ-73/94 (1)·
 ουδο ́λως ασχολη ́θηκε με την ειδικη ́ προβληματικη ́ των — να αναπε ́μψει την υπο ́θεση στο Πρωτοδικει ́ο·
 παραγωγω ́ν SLOM 1983.
 — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο και την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́
 — Το Πρωτοδικει ́ο κατε ́νειμε εσφαλμε ́νως το βα ́ρος αποδει ́ξεως ́εξοδα της δι ́κης το ́σο ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου ο ́σο και
 η ́ τουλα ́χιστον επε ́βαλε στον Ε. Bouma βα ́ρος αποδει ́ξεως ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου.
 που νομικω ́ς ει ́ναι απαρα ́δεκτο: πριν απο ́ την ́εναρξη ισχυ ́ος
 του κανονισμου ́ 857/84 ́ενας παραγωγο ́ς SLOM στην
 κατα ́σταση του Ε. Bouma δεν μπορου ́σε να φανταστει ́ ο ́τι η Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 μη επανα ́ληψη της παραγωγη ́ς του πριν απο ́ την 1η Απριλι ́ου
 1984 θα ει ́χε ως συνε ́πεια την οριστικη ́ και πλη ́ρη απω ́ λεια
 Οι λο ́γοι αναιρε ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογοι
 του δικαιω ́ματο ́ς του να λα ́βει ποσο ́τητα αναφορα ́ς η ́
 με τους λο ́γους αναιρε ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα που
 αποζημι ́ωση. Το να επιβληθει ́ στον Ε. Bouma να αποδει ́ξει
 προβα ́λλονται στην υπο ́θεση C-162/01 Ρ.
 «ο ́τι ει ́χε την προ ́θεση να επαναλα ́βει την παραγωγη ́ αυτη ́
 μετα ́ τη λη ́ξη της δεσμευ ́σεω ́ς του μη παραδο ́σεως και ο ́τι
 δεν η ́ταν σε θε ́ση να το πρα ́ξει λο ́γω της θε ́σεως σε ισχυ ́ του (1) ΕΕ 1994, C 90, σ. 25.
 κανονισμου ́ 857/84» συνεπα ́γεται ο ́τι ο Ε. Bouma βρε ́θηκε
 αναδρομικα ́ αντιμε ́τωπος με τις συνε ́πειες της θε ́σεως του
 κανονισμου ́ σε ισχυ ́.
 Λογικα ́ δεν μπορει ́ να απαιτηθει ́ απο ́ ́εναν κοινοτικο ́ υπη ́κοο
 στην κατα ́σταση του Ε. Bouma να διαθε ́τει 17 ́εως 18 χρο ́νια
 μετα ́ την ́εναρξη ισχυ ́ος του πιο πα ́νω κανονισμου ́ γραπτε ́ς
 αποδει ́ξεις σχετικα ́ με τη διαχει ́ριση της εκμεταλλευ ́σεω ́ς του Αι ́τηση αναιρε ́σεως του G. van den Berg που υποβλη ́θηκε
 στο απω ́τατο παρελθο ́ν. Του ́το ενισχυ ́εται απο ́ το γεγονο ́ς ο ́τι στις 13 Απριλι ́ου 2001 κατα ́ της αποφα ́σεως της 31ης Ια-
 σε ουδεμι ́α παλαιο ́τερη απο ́φαση του ∆ικαστηρι ́ου η ́ του νουαρι ́ου 2001, την οποι ́α εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των
 Πρωτοδικει ́ου θεωρη ́θηκε σημαντικη ́ η απο ́δειξη επι ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο τμη ́μα) στην υπο ́θεση
 σημει ́ων που το Πρωτοδικει ́ο τω ́ρα θεω ́ρησε ο ́τι ει ́ναι βασικα ́. Τ-143/97, G. van den Berg κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊ-
 κη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 — Το Πρωτοδικει ́ο εξε ́θεσε και εκτι ́μησε κατα ́ το ́σο εσφαλμε ́νο
 και παραμορφωτικο ́ τρο ́πο τα ασκου ́ντα επιρροη ́ πραγματικα ́ (Υπο ́θεση C-164/01 Ρ)
 περιστατικα ́, ω ́στε η απο ́φαση ́ του πρε ́πει να θεωρηθει ́
 αντι ́θετη προς την αρχη ́ της αιτιολογη ́σεως και την αρχη ́ της
 αντικειμενικο ́τητας. (2001/C 227/11)
 Ο G. van den Berg υπε ́βαλε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 (1) ΕΕ 1993, C 334, σ. 17. Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 13 Απριλι ́ου 2001 αι ́τηση αναι-
 (2) Απο ́φαση της 11ης ∆εκεμβρι ́ου 1990, C-189/89.
 ρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως της 31ης Ιανουαρι ́ου 2001, την
 (3) ΕΕ 1984, L 148, σ. 13.
 οποι ́α εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (τε ́ταρτο τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-143/97, G. van den Berg,
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον δικηγο ́ρο Ε. Η. Pijnacker Hordijk,
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, εκπροσωπουμε ́νου
 απο ́ την Α. Μ. Colaert, και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως του Β. Μ. J. Β. Beusmans που υποβλη ́θηκε
 εκπροσωπουμε ́νης απο ́ τον Th. van Rijn.
 στις 13 Απριλι ́ου 2001 κατα ́ της αποφα ́σεως της 31ης Ια-
 νουαρι ́ου 2001, την οποι ́α εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των
 Ο αναιρεσει ́ων ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο τμη ́μα) στην υπο ́θεση
 Τ-73/94, Β. Μ. J. Β. Beusmans κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊ- — να αναιρε ́σει την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου της 31ης Ια-
 κη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των νουαρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Τ-143/97 (1)·
 (Υπο ́θεση C-163/01 Ρ) — να αναπε ́μψει την υπο ́θεση στο Πρωτοδικει ́ο προκειμε ́νου
 αυτο ́ να αποφανθει ́ επι ́της αγωγη ́ς που ο αναιρεσει ́ων α ́σκησε
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου στις 29 Απριλι ́ου 1997·
 (2001/C 227/10)
 — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο και την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́
 Ο Β. Μ. J. Β. Beusmans υπε ́βαλε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των ́εξοδα της δι ́κης το ́σο ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου ο ́σο και
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 13 Απριλι ́ου 2001 αι ́τηση ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου.
 ---pagebreak--- C 227/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 11.8.2001
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 1989 παραγωγω ́ν SLOM στους οποι ́ους ει ́χε υποβληθει ́
 συμβιβαστικη ́ προ ́ταση στο πλαι ́σιο του κανονισμου ́
 2187/93 (2)·
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 288 ΕΚ, παραβι ́αση της αρχη ́ς της
 δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης και της αρχη ́ς της αιτιολο- — ο ́τι, κατα ́ τις διαπραγματευ ́σεις με σκοπο ́ τον συμβι-
 γη ́σεως και εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α του αιτιω ́δους συνδε ́σμου, βασμο ́ που ́εγιναν μετα ́ το 1993 με τους παραγωγου ́ς
 καθο ́σον το Πρωτοδικει ́ο ́εκρινε ο ́τι η ζημι ́α που ο G. van SLOM οι οποι ́οι αρχικω ́ς δεν ενε ́πιπταν στον κανονισμο ́
 den Berg υπε ́στη μετα ́ τις 13 Μαι ̈́ου 1986 δεν πρε ́πει να 2187/93 αλλα ́ ́εναντι των οποι ́ων αναγνωρι ́στηκε αργο ́-
 καταλογιστει ́ στην Κοινο ́τητα: το Πρωτοδικει ́ο δεν ́ελαβε τερα η ευθυ ́νη της Κοινο ́τητας, η Επιτροπη ́ πα ́λι
 υπο ́ψη το περιεχο ́μενο της αρχη ́ς της δικαιολογημε ́νης δεν επικαλε ́στηκε την παραγραφη ́ ο ́ταν ο σχετικο ́ς
 εμπιστοσυ ́νης και προδη ́λως εφα ́ρμοσε εσφαλμε ́νως την αρχη ́ παραγωγο ́ς SLOM περιελη ́φθη στον πιο πα ́νω κατα ́-
 αυτη ́ ́εναντι του G. van den Berg. Εν προκειμε ́νω, ο G. van λογο, και του ́το ανεξαρτη ́τως του αν ο εν λο ́γω
 den Berg, ο οποι ́ος επι ́τηδες ́ελαβε το 1985-1986 τα παραγωγο ́ς ει ́χε εν τω μεταξυ ́ ασκη ́σει ενω ́πιον του
 αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου να μεταφε ́ρει την εκμετα ́λλευση ́ Πρωτοδικει ́ου αγωγη ́ βα ́σει του α ́ρθρου 215 της
 του διατηρω ́ντας — αν διε ́θετε μια «συνηθισμε ́νη» ποσο ́στωση Συνθη ́κης ΕΚ·
 — την ποσο ́στωση, ει ́χε δικαιολογημε ́νη εμπιστοσυ ́νη ως
 προς το ο ́τι δεν θα τυ ́χει διαφορετικη ́ς μεταχειρι ́σεως απο ́ — ο ́τι στην υπο ́θεση Τ-179/96, Antonissen, η Επιτροπη ́,
 ́εναν ανα ́λογο «συνηθισμε ́νο» παραγωγο ́ απλω ́ς και μο ́νο ο ́ταν βρε ́θηκε αντιμε ́τωπη με το ́εγγραφο της 31ης Μαρ-
 λο ́γω του ο ́τι η ́ταν παραγωγο ́ς SLOM. Επιπλε ́ον, ο G. van τι ́ου 1989, παραιτη ́θηκε με το υπο ́μνημα αντα-
 den Berg, ο ́ταν μετε ́φερε την εκμετα ́λλευση ́ του, μπορου ́σε παντη ́σεως της ενστα ́σεως παραγραφη ́ς που ει ́χε προβα ́-
 να ́εχει δικαιολογημε ́νη εμπιστοσυ ́νη ως προς το ο ́τι ακολου ́- λει αρχικω ́ς.
 θως, το 1989, ο ́πως οι «συνηθισμε ́νοι» παραγωγοι ́ ́ετσι και
 αυτο ́ς δεν θα τυ ́χει μεταχειρι ́σεως με αναδρομικα ́ αποτε- — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της ισο ́τητας, της αρχη ́ς της ασφα ́λειας
 λε ́σματα. δικαι ́ου, της αρχη ́ς της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης και
 της αρχη ́ς της αιτιολογη ́σεως, καθο ́σον το Πρωτοδικει ́ο
 ́εκρινε ο ́τι η αξι ́ωση του G. van den Berg ́εχει πλη ́ρως
 Περαιτε ́ρω, το Πρωτοδικει ́ο παρε ́βλεψε πλη ́ρως το πραγμα- παραγραφει ́: το Πρωτοδικει ́ο δεν ́ελαβε υπο ́ψη i) την
 τικο ́ περιεχο ́μενο της αποφα ́σεως Ηerbrink. Εφο ́σον, αγνοου- απο ́κλιση του κειμε ́νου της ανακοινω ́σεως της 5ης Αυγου ́-
 με ́νου του συνδε ́σμου με το ́εδαφος ο οποι ́ος ισχυ ́ει στο στου 1992 απο ́ το κει ́μενο του α ́ρθρου 43 του Οργανισμου ́
 συ ́στημα των γαλακτοκομικω ́ν ποσοστω ́σεων, ο αποχωρω ́ν του ∆ικαστηρι ́ου και ii) τον τρο ́πο που στην πρα ́ξη η
 μισθωτη ́ς πρε ́πει να μπορει ́ να μεταφε ́ρει την ποσο ́στωση ́ του Επιτροπη ́ ερμηνευ ́ει και εφαρμο ́ζει την ανακοι ́νωση στις
 στη νε ́α εκμετα ́λλευση ́ του, ́ετσι και ο μισθωτη ́ς SLOM πρε ́πει σχε ́σεις της με τους παραγωγου ́ς SLOM εξ ονο ́ματος των
 να μπορει ́ να μεταφε ́ρει τη γαλακτοκομικη ́ του ποσο ́στωση οποι ́ων απεστα ́λη το ́εγγραφο της 31ης Μαρτι ́ου 1989.
 στη νε ́α εκμετα ́λλευση.
 — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της ισο ́τητας, της αρχη ́ς της ασφα ́λειας (1) ΕΕ 1997, C 199, σ. 37.
 δικαι ́ου, της αρχη ́ς της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης και (2) ΕΕ 1993, L 196, σ. 6.
 της αρχη ́ς της αιτιολογη ́σεως, καθο ́σον το Πρωτοδικει ́ο κατα ́
 την κρι ́ση επι ́ του ζητη ́ματος της παραγραφη ́ς αρνη ́θηκε
 ουσιω ́δη πραγματικα ́ περιστατικα ́ η ́ τα εξε ́θεσε με προδη ́λως
 εσφαλμε ́νο τρο ́πο και καθο ́σον το Πρωτοδικει ́ο παρε ́λειψε να
 διαπιστω ́σει ο ́τι η Επιτροπη ́ απεμπο ́λησε το δικαι ́ωμα να
 επικαλεστει ́ την παραγραφη ́ ́εναντι ορισμε ́νων παραγωγω ́ν
 SLOM, και μεταξυ ́ αυτω ́ν του G. van den Berg: εξ ονο ́ματος
 των παραγωγω ́ν SLOM κατε ́στη σαφε ́ς ο ́τι τα κοινοτικα ́
 ο ́ργανα δεν μπορου ́ν να επικαλεστου ́ν την παραγραφη ́ καθο ́- Προσφυγη ́ του Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ ν κατα ́ της Επιτρο-
 σον αυτα ́ η ́ταν αδυ ́νατον να μην αντιληφθου ́ν ο ́τι η υπο ́θεση πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 9 Μαι ̈́ου
 Mulder ΙΙ η ́ταν υπο ́θεση πιλο ́τος για ολο ́κληρη την ομα ́δα 2001
 των παραγωγω ́ν SLOM. Ουδεμι ́α απολυ ́τως αμφιβολι ́α χωρει ́
 ως προς το ο ́τι η ανακοι ́νωση της 5ης Αυγου ́στου 1992
 (Υπο ́θεση C-197/01)
 επι ́τηδες διατυπω ́θηκε ευρυ ́τερα απο ́ το κει ́μενο του
 α ́ρθρου 43 του Οργανισμου ́ του ∆ικαστηρι ́ου· ο ́πως προκυ ́-
 πτει απο ́ το γρα ́μμα της ανακοινω ́σεως, ει ́ναι ηλι ́ου φαεινο ́- (2001/C 227/12)
 τερον ο ́τι η ́δια
 ι η Κοινο ́τητα απεμπο ́λησε το δικαι ́ωμα να
 επικαλεστει ́ για περιο ́δους πριν απο ́ τις 5 Αυγου ́στου 1992
 την παραγραφη ́ ́εναντι κα ́θε γαλακτοπαραγωγου ́ ο οποι ́ος Το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν, εκπροσωπου ́μενο απο ́ την Η. G. van
 πριν απο ́ την ημερομηνι ́α αυτη ́ ει ́χε απευθυνθει ́ σε ́ενα απο ́ τα Sevenster και τον C. Α. Η. Μ. ten Dam, α ́σκησε στις 9 Μαι ̈́ου
 κοινοτικα ́ ο ́ργανα, ανεξαρτη ́τως του πο ́τε ́εγινε του ́το. 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Το Πρωτοδικει ́ο παρε ́λειψε να παραθε ́σει στην αναιρεσιβαλ- Το προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 λο ́μενη απο ́φαση ορισμε ́να αποδεδειγμε ́να πραγματικα ́
 περιστατικα ́, και ιδι ́ως 1. Να ακυρω ́σει τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 396/2001 (1) της Επιτρο-
 πη ́ς, της 27ης Φεβρουαρι ́ου 2001, για συνε ́χιση της εφαρμο-
 — ο ́τι ουδεμι ́α παραγραφη ́ ́σχυσε
 ι ́εναντι ο ́λων των γη ́ς των με ́τρων διασφαλι ́σεως ο ́σον αφορα ́ τις εισαγωγε ́ς,
 περιλαμβανομε ́νων στον κατα ́λογο της 31ης Μαρτι ́ου απο ́ τις υπερπο ́ντιες χω ́ρες και εδα ́φη, προϊο ́ντων του τομε ́α


text:
 22.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 134/22
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Fővárosi Bíróság (Ουγγαρία) στις 3 Μαρτίου 2010 — Bábolna Mezőgazdasági Termelő, Fejlesztő és Kereskedelmi Zrt., υπό εκκαθάριση κατά Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve
 (Υπόθεση C-115/10)
 2010/C 134/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Fővárosi Bíróság (Ουγγαρία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύουσα: Bábolna Mezőgazdasági Termelő, Fejlesztő és Kereskedelmi Zrt., υπό εκκαθάριση
 Καθής: Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μπορεί να γίνει διάκριση μεταξύ, αφενός, των προϋποθέσεων χορηγήσεως των κοινοτικών ενισχύσεων (του ΕΓΤΠΕ) στο πλαίσιο της κοινής αγροτικής πολιτικής και, αφετέρου, των προϋποθέσεων χορηγήσεως των εθνικών συμπληρωματικών ενισχύσεων ή, με άλλα λόγια, είναι δυνατόν οι κανόνες που ορίζουν τις προϋποθέσεις χορηγήσεως των εθνικών συμπληρωματικών ενισχύσεων να είναι αυστηρότεροι από τους κανόνες που διέπουν τη χορήγηση των ενισχύσεων του ΕΓΠΤΕ;
 2)
 Μπορούν τα άρθρα 1, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3508/92 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 1992, για τη θέσπιση ενός ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου σχετικά με ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων (1), και 10, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1259/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής (2), να ερμηνευθούν, όσον αφορά τον καθορισμό των δικαιούχων των ενισχύσεων, υπό την έννοια ότι πρέπει να συντρέχουν δύο προϋποθέσεις, ήτοι α) να πρόκειται για ένωση παραγωγών γεωργικών προϊόντων (ή για μεμονωμένο παραγωγό) β) των οποίων (ή του οποίου) η εκμετάλλευση να βρίσκεται στο έδαφος της Κοινότητας;
 3)
 Μπορούν οι προαναφερθέντες κανονισμοί να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι ο παραγωγός του οποίου η εκμετάλλευση βρίσκεται στο έδαφος της Κοινότητας και ο οποίος σκοπεύει να παύσει τη δραστηριότητά του στο μέλλον (αφού λάβει την επιδότηση) δεν έχει δικαίωμα να λάβει ενίσχυση;
 4)
 Πώς πρέπει να ερμηνεύεται ο όρος «νομική ιδιότητα που αποδίδει το εθνικό δίκαιο» στο πλαίσιο των δύο προαναφερθέντων κανονισμών;
 5)
 Καλύπτει ο όρος «νομική ιδιότητα που αποδίδει το εθνικό δίκαιο» και τη νομική ιδιότητα που σχετίζεται με τον τρόπο λύσεως της ατομικής επιχειρήσεως παραγωγής γεωργικών προϊόντων (ή λύσεως της ενώσεως τέτοιων επιχειρήσεων); Συγκεκριμένα, το ουγγρικό δίκαιο προβλέπει διαφορετικές νομικές ιδιότητες ανάλογα με τη διαδικασία λύσεως της επιχειρήσεως (πτωχευτικός συμβιβασμός, πτώχευση και εκκαθάριση).
 6)
 Είναι δυνατόν να διαχωριστούν απολύτως οι προϋποθέσεις, αφενός, της υπαγωγής στην (κοινοτική) ενιαία στρεμματική ενίσχυση από τις προϋποθέσεις υπαγωγής στη συμπληρωματική εθνική ενίσχυση; Ποια η σχέση μεταξύ των αρχών, των συστημάτων και των σκοπών των δύο αυτών τύπων ενισχύσεων;
 7)
 Είναι δυνατόν να αποκλειστεί από τη συμπληρωματική εθνική ενίσχυση ένωση παραγωγών (ή μεμονωμένος παραγωγός) που κατά τα λοιπά πληροί τις προϋποθέσεις υπαγωγής στο κοινοτικό σύστημα της ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης;
 8)
 Καλύπτει το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1259/1999, βάσει του άρθρου 1 αυτού, και τη συμπληρωματική εθνική ενίσχυση, λαμβανομένου υπόψη του ότι, σε περίπτωση μερικής μόνον χρηματοδότησης από το ΕΓΤΠΕ, καταβάλλεται συμπληρωματική εθνική ενίσχυση;
 9)
 Δικαιούται συμπληρωματική εθνική ενίσχυση ο παραγωγός του οποίου η εκμετάλλευση λειτουργεί απολύτως νόμιμα και βρίσκεται στο έδαφος της Κοινότητας;
 10)
 Αν η λύση των εμπορικών εταιριών ρυθμίζεται από την εθνική νομοθεσία με χωριστούς κανόνες, έχουν οι κανόνες αυτοί σημασία όσον αφορά τις κοινοτικές ενισχύσεις (και τις συναφείς εθνικές ενισχύσεις);
 11)
 Πρέπει οι κοινοτικοί και οι εθνικοί κανόνες που διέπουν την κοινή αγροτική πολιτική να ερμηνεύονται κατά τρόπον ώστε να θεσπίζεται σύνθετο νομικό σύστημα, το οποίο να ερμηνεύεται κατά τρόπο ενιαίο και να λειτουργεί υπό πανομοιότυπες αρχές και προϋποθέσεις;
 12)
 Έχουν τα άρθρα 1, παράγραφος 4, του κανονισμού 3508/92 και 10, στοιχείο α', του κανονισμού 1259/1999 την έννοια ότι, όσον αφορά την ενίσχυση, δεν ασκεί απολύτως καμία επιρροή η πρόθεση του παραγωγού να παύσει τις δραστηριότητές του ή, ακόμη, η νομική ιδιότητα που αποκτά εξ αυτού του λόγου ο εν λόγω παραγωγός;
 (1) ΕΕ L 355, σ. 1
 (2) ΕΕ L 160, σ. 113


text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/35
 Προσφυγή της 6ης Ιουνίου 2007 — Agencja Wydawnicza Technopol κατά ΓΕΕΑ (222)
 (Υπόθεση T-200/07)
 (2007/C 183/68)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Agencja Wydawnicza «Technopol» Sp. z o.o. (εκπρόσωπος: D. Rzążewska, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει πλήρως την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), της 22ας Μαρτίου 2007, αριθ. R 1276/2006-4,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «222» για προϊόντα της κλάσης 16.
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αίτησης καταχώρισης.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 40/94, για το κοινοτικό σήμα (1), διότι το σημείο «222» ούτε είναι περιγραφικό ούτε στερείται διακριτικού χαρακτήρα για τα προϊόντα για τα οποία ζητείται η καταχώριση του σήματος.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993 (ΕΕ L 11, σ. 1).


text:
 25.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 17ης Φεβρουαρίου 2016 [αίτηση του Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Λιθουανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Air Baltic Corporation AS κατά Lietuvos Respublikos specialiųjų tyrimų tarnyba
 (Υπόθεση C-429/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Αεροπορικές μεταφορές - Σύμβαση του Μόντρεαλ - Άρθρα 19, 22 και 29 - Ευθύνη του αερομεταφορέα σε περίπτωση καθυστερήσεως της αεροπορικής μεταφοράς επιβατών - Σύμβαση μεταφοράς συναφθείσα από τον εργοδότη επιβατών - Ζημία λόγω καθυστερήσεως - Ζημία την οποία υπέστη ο εργοδότης))
 (2016/C 145/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Lietuvos Aukščiausiasis Teismas
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Air Baltic Corporation AS
 κατά
 Lietuvos Respublikos specialiųjų tyrimų tarnyba
 Διατακτικό
 Η Σύμβαση για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων στις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές, η οποία συνάφθηκε στο Μόντρεαλ στις 28 Μαΐου 1999 και εγκρίθηκε εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με την απόφαση 2001/539/ΕΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2001, ιδίως δε τα άρθρα της 19, 22 και 29, έχει την έννοια ότι αερομεταφορέας που σύναψε σύμβαση διεθνούς μεταφοράς με εργοδότη προσώπων που ταξίδευσαν ως επιβάτες, όπως στην υπόθεση της κύριας δίκης, ευθύνεται έναντι του εργοδότη αυτού για τη ζημία που προκλήθηκε λόγω καθυστερήσεως των πτήσεων που πραγματοποίησαν οι υπάλληλοι του εν λόγω εργοδότη κατ’ εφαρμογήν της συμβάσεως αυτής και σχετίζεται με τα επιπλέον έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο εργοδότης αυτός.
 (1) ΕΕ C 421 της 24.11.2014.


text:
 19.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/14
 Αναίρεση που άσκησε στις 23 Σεπτεμβρίου 2009 ο Constantin Hârsulescu κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (έκτο τμήμα) στις 22 Ιουλίου 2009 στην υπόθεση T-234/09, Hârsulescu κατά Ρουμανίας
 (Υπόθεση C-374/09 P)
 (2010/C 161/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Constantin Hârsulescu (εκπρόσωπος: C. Stanciu)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ρουμανία
 Με διάταξη της 4ης Μαρτίου 2010, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) απέρριψε την αναίρεση.


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/24
 Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 21ης Σεπτεμβρίου 2011 — Longevity Health Products, Inc. κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Biofarma SA
 (Υπόθεση C-316/11 P) (1)
 (Αναίρεση - Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ - Μη τήρηση της υποχρεώσεως εμπρόθεσμης καταβολής του τέλους ασκήσεως προσφυγής - Απόφαση του τμήματος προσφυγών κηρύσσουσα την προσφυγή μη ασκηθείσα)
 (2012/C 25/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Longevity Health Products, Inc. (εκπρόσωπος: J. Korab, Rechtsanwalt)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Biofarma SA
 Αντικείμενο
 Αναίρεση ασκηθείσα κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 15ης Απριλίου 2011, T-96/11, Longevity Health Products κατά ΓΕΕΑ — Biofarma, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε προσφυγή ακυρώσεως ασκηθείσα από τον αιτούντα την καταχώριση του λεκτικού σήματος «VITACHRON female», για προϊόντα και υπηρεσίες, μεταξύ άλλων, της κλάσεως 5, κατά της αποφάσεως R 1357/2010-4 του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), της 10ης Ιανουαρίου 2011, με την οποία κρίθηκε ότι η προσφυγή που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών περί απορρίψεως της αιτήσεως καταχωρίσεως του εν λόγω σήματος, εκδοθείσας κατόπιν ανακοπής που ασκήθηκε από τον δικαιούχο των εθνικών σημάτων «VITATHION», για προϊόντα και υπηρεσίες της κλάσεως 5, θεωρείται μη ασκηθείσα λόγω του ότι δεν καταβλήθηκε εμπροθέσμως το τέλος ασκήσεως προσφυγής.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Η Longevity Health Products Inc. φέρει τα έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 269 της 10.9.2011.


text:
25.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 19/27
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 21ης Νοεμβρίου 2002 της 7ης Νοεμβρίου 2002
 στην υπόθεση T-88/98: Kundan Industries Ltd και Tata
 International Ltd κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-141/99, T-142/99,
 Ενώσεως ( 1) T-150/99 και T-151/99: Vela Srl και Tecnagrind SL κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Ντάμπινγκ — Συνδετήρες από ανοξείδωτο χάλυβα —
 Καθορισμός της τιμής εξαγωγής — Αναξιόπιστη τιμή — («Γεωργία — ΕΓΤΠΕ — Κατάργηση χρηματοδοτικής συν-
 Καθορισμός της κανονικής αξίας — ∆ικαιώματα άμυνας») δρομής — Άρθρα 23 και 24 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4253/
 88 — Αρχές της ασφαλείας δικαίου και της προστασίας
 (2003/C 19/49) της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης — Αρχή της αναλογι-
 κότητας»)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (2003/C 19/50)
 Στην υπόθεση T-88/98, Kundan Industries Ltd και Tata (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 International Ltd, με έδρα το Mumbai (Ινδία), εκπροσωπούμενες
 από τους δικηγόρους J.-F. Bellis και P. De Baere, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 Ενώσεως (εκπρόσωποι: S. Marquardt, H.-J. Rabe και G. Berrisch),
 υποστηριζόμενου από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-141/99, T-142/99, T-150/
 (εκπρόσωποι: V. Kreuschitz και Ν. Khan), με αντικείμενο την 99 και T-151/99, Vela Srl, με έδρα το Μιλάνο (Ιταλία),
 ακύρωση του άρθρου 1 του κανονισμού (ΕΚ) 393/98 του Tecnagrind SL, με έδρα τη Βαρκελώνη (Ισπανία), εκπροσωπούμε-
 Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για την επιβολή νες από τον G. M. Scarpellini, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο
 οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές συνδετήρων Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 και μερών αυτών από ανοξείδωτο χάλυβα, καταγωγής Λαϊκής (εκπρόσωποι: C. Cattabriga και M. Moretto), με αντικείμενο, στην
 ∆ημοκρατίας της Κίνας, Ινδίας, ∆ημοκρατίας της Κορέας, Μαλαι- υπόθεση Τ-141/99, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C (1999)
 σίας, Ταϊβάν και Ταϊλάνδης (EE L 50, σ. 1), το Πρωτοδικείο 540 της Επιτροπής, της 9ης Μαρτίου 1999, με την οποία
 (τέταρτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους Μ. Βηλαρά, καταργείται η συνδρομή που χορηγήθηκε στη Vela Srl με την
 Πρόεδρο, V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi και Α. W. H. Meij, απόφαση C (92) 1494 της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 1992,
 δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 21 Νοεμβρίου 2002, σχετικά με τη χορήγηση συνδρομής του Ευρωπαϊκού Γεωργικού
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Προσα-
 νατολισμού, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 4256/88 του
 Συμβουλίου, της 19ης ∆εκεμβρίου 1988, για διατάξεις εφαρμογής
 1) Το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) 393/98 του Συμβουλίου, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88 σχετικά με το ΕΓΤΠΕ, τμήμα
 της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για την επιβολή οριστικού
 Προσανατολισμού (ΕΕ L 374, σ. 25), στο πλαίσιο του σχεδίου
 δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές συνδετήρων και 92.ΙΤ.06.001, υπό τον τίτλο «∆ράση υπό μορφή σχεδίου επιδεί-
 μερών αυτών από ανοξείδωτο χάλυβα, καταγωγής Λαϊκής ξεως για την εισαγωγή και προαγωγή της Luffa cylindrica σε
 ∆ημοκρατίας της Κίνας, Ινδίας, ∆ημοκρατίας της Κορέας, μειονεκτικές ευρωπαϊκές περιοχές», στην υπόθεση Τ-142/99,
 Μαλαισίας, Ταϊβάν και Ταϊλάνδης, ακυρώνεται, καθ' ό αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C (1999) 541 της Επιτροπής,
 μέτρο ο δασμός αντιντάμπινγκ που ορίζεται για τις εξαγωγές
 της 4ης Μαρτίου 1999, με την οποία καταργείται η συνδρομή
 εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας των κατασκευαζομένων που χορηγήθηκε στη Sonda Srl με την απόφαση C (93) 3401 της
 από την Kundan Industries Ltd και εξαγομένων από την Tata Επιτροπής, της 26ης Νοεμβρίου 1993, σχετικά με τη χορήγηση
 International Ltd προϊόντων υπερβαίνει τον δασμό που συνδρομής του ΕΓΤΠΕ, τμήμα Προσανατολισμού, σύμφωνα με τον
 εφαρμόζεται χωρίς την προσαρμογή της τιμής εξαγωγής κανονισμό 4256/88, στο πλαίσιο του σχεδίου 93.ΙΤ.06.057, υπό
 λόγω προμηθείας.
 τον τίτλο «Πρότυπο σχέδιο και σχέδιο επιδείξεως για τη μείωση
 του κόστους παραγωγής και των λιπασμάτων κατά την καλλιέργεια
 2) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 του ηλιάνθου», στην υπόθεση Τ-150/99, αίτημα ακυρώσεως της
 3) Το Συμβούλιο φέρει τα δικαστικά έξοδά του και το 30 % αποφάσεως C (1999) 532 της Επιτροπής, της 4ης Μαρτίου 1999,
 των εξόδων των προσφευγουσών. Η Επιτροπή φέρει τα με την οποία καταργείται η συνδρομή που χορηγήθηκε στην
 δικαστικά έξοδά της. Tecnagrind SL με την απόφαση C (93) 3395 της Επιτροπής, της
 26ης Νοεμβρίου 1993, σχετικά με τη χορήγηση συνδρομής του
 ΕΓΤΠΕ, τμήμα Προσανατολισμού, σύμφωνα με τον κανονισμό
 ( 1) ΕΕ C 234 της 25.7.1998. 4256/88, στο πλαίσιο του σχεδίου 93.ES.06.031, υπό τον τίτλο
 «Σχέδιο επιδείξεως της πολλαπλής αξιοποιήσεως της βετιβερίας
 (“vetiveria zizanoides”) στην περιοχή της Μεσογείου», και, στην
 ---pagebreak--- C 19/28 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25.1.2003
 υπόθεση Τ-151/99, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C (1999) σεως φόρου ύψους 45 % εντός των Territorios Históricos Álava,
 533 της Επιτροπής, της 4ης Μαρτίου 1999, με την οποία Vizcaya και Guipúzcoa (ΕΕ 1999, C 351, σ. 29, και ΕΕ 2000,
 καταργείται η συνδρομή που χορηγήθηκε στην Tecnagrind SL με C 71, σ. 8), το Πρωτοδικείο (τρίτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο
 την απόφαση C (96) 2235 της Επιτροπής, της 13ης Σεπτεμβρίου από τους M. Jaeger, Πρόεδρο, R. García-Valdecasas, K. Lenaerts,
 1996, σχετικά με τη χορήγηση συνδρομής του ΕΓΤΠΕ, τμήμα P. Lindh και J. Azizi, δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, βοηθός
 Προσανατολισμού, σύμφωνα με τον κανονισμό 4256/88, στο γραμματέας, εξέδωσε στις 23 Οκτωβρίου 2002, απόφαση με το
 πλαίσιο του σχεδίου 95.ES.06.005, υπό τον τίτλο «Σχέδιο ακόλουθο διατακτικό:
 επιδείξεως σχετικά με τη μεταποίηση του ρικίνου του κοινού
 (Ricinus communis) στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις για την
 1) Απορρίπτει τις προσφυγές.
 απόσταξη φυσικών αρωμάτων», το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα),
 συγκείμενο από τους M. Jaeger, Πρόεδρο, K. Lenaerts και
 J. Azizi, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio González, υπάλληλος 2) Οι προσφεύγουσες φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 7 Νοεμβρίου 2002, απόφαση με το και τα έξοδα της Επιτροπής.
 ακόλουθο διατακτικό:
 (1 ) ΕΕ C 47 της 19.2.2000.
 1) Απορρίπτει τις προσφυγές.
 2) Οι προσφεύγουσες φέρουν, σε κάθε υπόθεση, τα δικαστικά
 τους έξοδα και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή.
 ( 1) ΕΕ C 246 της 28.8.1999.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 23ης Οκτωβρίου 2002
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-346/99, T-347/99 και
 T-348/99: Territorio Histórico de Álava — Diputación
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Foral de Álava κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων ( 1)
 της 23ης Οκτωβρίου 2002
 («Κρατικές ενισχύσεις — Απόφαση περί κινήσεως της
 προβλεπόμενης στο άρθρο 88, παράγραφος 2, ΕΚ διαδικα-
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-269/99, T-271/99 και
 σίας — Προσφυγή ακυρώσεως — Παραδεκτό — Φορολο-
 T-272/99: Territorio Histórico de Guipúzcoa —
 γικό μέτρο — Επιλεκτικός χαρακτήρας — ∆ικαιολογημένη
 Diputación Foral de Guipúzcoa κ.λπ. κατά Επιτροπής των
 εμπιστοσύνη — Κατάχρηση εξουσίας»)
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 (2003/C 19/52)
 («Κρατικές ενισχύσεις — Απόφαση περί κινήσεως της
 προβλεπόμενης στο άρθρο 88, παράγραφος 2, ΕΚ διαδικα-
 σίας — Προσφυγή ακυρώσεως — Παραδεκτό — Φορολο- (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 γικό μέτρο — Επιλεκτικός χαρακτήρας — ∆ικαιολογημένη
 εμπιστοσύνη — Κατάχρηση εξουσίας»)
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-346/99, T-347/99 και T-348/
 (2003/C 19/51)
 99, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava,
 Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) Guipúzcoa, Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación
 Foral de Vizcaya, εκπροσωπούμενες από τους Α. Creus Carreras
 και B. Uriarte Valiente, δικηγόρους, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ-
 κών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: F. Santaolalla Gadea, G. Rozet και
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-269/99, T-271/99 και T-272/ G. Valero Jordana), με αντικείμενο την ακύρωση των κοινοποιηθει-
 99, Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de σών με έγγραφα της 17ης Αυγούστου 1999 προς τις ισπανικές
 Guipúzcoa, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral αρχές αποφάσεων της Επιτροπής να κινηθεί η προβλεπόμενη στο
 de Álava, Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral άρθρο 88, παράγραφος 2, ΕΚ διαδικασία κατά του ισπανικού
 de Vizcaya, εκπροσωπούμενες από τους Α. Creus Carreras και ∆ημοσίου λόγω των φορολογικών ενισχύσεων υπό μορφή μειώσεως
 B. Uriarte Valiente, δικηγόρους, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών της βάσεως υπολογισμού του φόρου επί των εταιριών στις
 Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: F. Santaolalla Gadea, G. Rozet και Territorios Históricos Álava, Vizcaya και Guipúzcoa (ΕΕ 2000,
 G. Valero Jordana), με αντικείμενο την ακύρωση των κοινοποιηθει- C 55, σ. 2), Πρωτοδικείο (τρίτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο
 σών με έγγραφα της 17ης Αυγούστου 1999 προς τις ισπανικές από τους M. Jaeger, Πρόεδρο, R. García-Valdecasas, K. Lenaerts,
 αρχές αποφάσεων της Επιτροπής να κινηθεί η προβλεπόμενη στο P. Lindh και J. Azizi, δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, βοηθός
 άρθρο 88, παράγραφος 2, ΕΚ διαδικασία κατά του ισπανικού γραμματέας, εξέδωσε στις 23 Οκτωβρίου 2002, απόφαση με το
 ∆ημοσίου λόγω των φορολογικών ενισχύσεων υπό μορφή εκπτώ- ακόλουθο διατακτικό:


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/33
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Ιουλίου 2010 — Freistaat Sachsen και Land Sachsen-Anhalt κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-396/08) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Ενισχύσεις για την εκπαίδευση - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση εν μέρει συμβατή και εν μέρει ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά - Αναγκαιότητα της ενισχύσεως - Θετικές εξωτερικές συνέπειες - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)
 2010/C 234/58
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Freistaat Sachsen (Γερμανία) και Land Sachsen-Anhalt (Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Müller-Ibold και T. Graf, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. França, K. Gross και B. Martenczuk)
 Αντικείμενο
 Αίτηση μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 2008/878/ΕΚ της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 2008, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που προτίθεται να χορηγήσει η Γερμανία υπέρ της DHL (ΕΕ L 312, σ. 31).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Οι Freistaat Sachsen και Land Sachsen-Anhalt φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και τα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) EE C 327 της 20.12.2008.


text:
 17.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 231/44
 Προσφυγή της 17ης Μαΐου 2017 — Sata κατά EUIPO — Zhejiang Rongpeng Air Tools (3000)
 (Υπόθεση T-300/17)
 (2017/C 231/55)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sata GmbH & Co. KG (Kornwestheim, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M.-C. Simon, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Zhejiang Rongpeng Air Tools Co. Ltd (Pengjie Town, Κίνα)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Ο αριθμός «3000» — Υπ’ αριθ. 12 511 119 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 8ης Μαρτίου 2017 στην υπόθεση R 653/2016-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα·
 —
 στην περίπτωση που η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών παρέμβει στη διαδικασία, να την καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της χρηστής διοικήσεως.


text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/34
 Προσφυγή της 1ης Ιουνίου 2011 — Kieffer Omnitec κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-288/11)
 2011/C 252/79
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: A+P Kieffer Omnitec Sàrl (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: A. Delvaux και V. Bertrand, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να δεχθεί την προσφυγή ακυρώσεως·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση με την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέρριψε την προσφορά της και συνήψε τη σύμβαση με άλλον υποβάλοντα προσφορά, η οποία περιήλθε σε γνώση της προσφεύγουσας με έγγραφο της 1ης Απριλίου 2011 που έλαβε στις 5 Απριλίου του ιδίου έτους·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή ζητείται η ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 1ης Απριλίου 2011, περί απορρίψεως της προσφοράς που υπέβαλε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της διαδικασίας προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών, για τη σύναψη συμβάσεως συντηρήσεως των εγκαταστάσεων θέρμανσης-αερισμού-κλιματισμού, καταιονισμού, ύδρευσης και υγιεινής του κτιρίου Joseph Bech στο Λουξεμβούργο, και τη σύναψη της συμβάσεως με άλλον υποβάλοντα προσφορά (ΕΕ 2010/S 241-367523).
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 89, παράγραφοι 1 και 2, και 92 του δημοσιονομικού κανονισμού, του άρθρου 135, παράγραφοι 1 και 5, του εκτελεστικού κανονισμού, και του άρθρου 49 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (1), καθώς και προσβολή των αρχών της διαφάνειας, της ισότητας και της αναλογικότητας στο μέτρο που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απαιτεί από τον υποβάλοντα προσφορά να παράσχει «έγκυρη πιστοποίηση ISO χορηγηθείσα από τον οργανισμό πιστοποιήσεως για το σύνολο των εργασιών συντηρήσεως που διενεργεί». Η προσφεύγουσα προσάπτει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, πρώτον, ότι δεν καθόρισε με σαφήνεια και ακρίβεια το κριτήριο επιλογής ελλείψει ακριβούς καθορισμού στη συγγραφή υποχρεώσεων του αριθμού της απαιτουμένης πιστοποιήσεως ISO, δεύτερον, ότι απαίτησε από τους υποβάλοντες προσφορά να προσκομίσουν πιστοποίηση ISO «για το σύνολο των εργασιών συντηρήσεως που διενεργούν» και όχι μόνο για την οικεία σύμβαση και, τρίτον, ότι δεν επέτρεψε στους υποβάλοντες προσφορά να αποδείξουν ότι η ποιότητα των υπηρεσιών που παρείχαν ήταν αναλόγου επιπέδου με εκείνο της πιστοποιήσεως ISO.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από αθέτηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, η οποία απορρέει από το άρθρο 296 ΣΛΕΕ και το άρθρο 100, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού, παράβαση της συγγραφής υποχρεώσεων και των παραρτημάτων της, και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στο μέτρο που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέρριψε την προσφορά της εταιρείας A+P KIEFFER OMNITEC για τον λόγο ότι η προσφεύγουσα δεν πληρούσε το κριτήριο αριθ. 16, διότι δεν προσκόμισε τα οικεία έγγραφα που να αποδεικνύουν ότι οι υποψήφιοι διέθεταν τα απαιτούμενα προσόντα. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, αφενός, ότι το κριτήριο αριθ. 16 αφορούσε «τη δήλωση του υφισταμένου σε όλα τα μέλη του πιθανού ομίλου και απαιτουμένου μέσου ετήσιου εργατοϋπαλληλικού δυναμικού κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών» και ότι η σελίδα 27/37 του παραρτήματος II της συγγραφής υποχρεώσεων δεν περιείχε καμία αναφορά στα γλωσσικά προσόντα των υποψηφίων, αφετέρου δε, ότι η προσφεύγουσα απέδειξε ότι ένας εκ των υποψηφίων διέθετε τα απαιτούμενα προσόντα που προέβλεπε η σελίδα 28/38 του παραρτήματος II της συγγραφής υποχρεώσεων προσκομίζοντας τα οικεία αποδεικτικά έγγραφα. Όσον αφορά τον άλλο υποψήφιο, τα έγγραφα της συμβάσεως δεν απαιτούσαν να διαθέτει τα προσόντα που ορίζονταν για τον εργοδηγό.
 (1) ΕΕ L 134, 2004, σ. 114.


text:
 25.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/28
 Διαγραφή της υποθέσεως Τ-264/99 (1)
 (2004/C 239/61)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 Με διάταξη της 4ης Μαΐου 2004, ο πρόεδρος του δευτέρου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή από το πρωτόκολλο του Πρωτοδικείου της υποθέσεως Τ-264/99, Demarol B.V., υποστηριζόμενη από το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (1) ΕΕ C 34 της 5.2.2000.


text:
 3.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 104/36
 Αναίρεση που άσκησε στις 25 Ιανουαρίου 2017 ο Liam Jenkinson κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 9 Νοεμβρίου 2016 στην υπόθεση T-602/15, Liam Jenkinson κατά Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Eulex Kosovo
 (Υπόθεση C-43/17 P)
 (2017/C 104/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Liam Jenkinson (εκπρόσωποι: N. de Montigny, J.-N. Louis, δικηγόροι)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Eulex Κοσσυφοπέδιο
 Αιτήματα
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Νοεμβρίου 2016 στην υπόθεση T-602/15, στο μέτρο που απορρίπτει την αγωγή του και τον καταδικάζει στα δικαστικά έξοδα·
 —
 να αποφανθεί επί της αγωγής·
 —
 να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο αναιρεσείων βάλλει κατά της κρίσεως του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι είναι αρμόδιο μόνο για τη διαφορά που στηρίζεται στην τελευταία σύμβαση ορισμένου χρόνου που υπέγραψε ο αναιρεσείων.
 Υποστηρίζει επίσης ότι, ακόμη και αν θεωρηθεί συναφώς ορθή η αιτιολογία του Γενικού Δικαστηρίου, γεγονός το οποίο εντούτοις δεν συντρέχει εν προκειμένω, το Γενικό Δικαστήριο δεν αποφάνθηκε επί πολλών αιτημάτων του, τα οποία στηρίζονταν στη λήξη της επίδικης συμβατικής σχέσεως, και δη στην τελευταία σύμβαση ορισμένου χρόνου. Ειδικότερα, η έλλειψη νομιμότητας της προσβαλλομένης διατάξεως προκύπτει από τη λακωνική αιτιολόγηση, η οποία είναι τόσο περιληπτική ώστε να μην επιτρέπει να γίνει κατανοητό πώς το Γενικό Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα περί αναρμοδιότητάς του, με μόνη εξαίρεση τη σχετική με την τελευταία σύμβαση ορισμένου χρόνου διαφορά, χωρίς να εξετάσει την ουσία της υποθέσεως και στηριζόμενο μόνο στην ύπαρξη ρήτρας διαιτησίας, ενώ το κύρος και η νομιμότητα της εν λόγω ρήτρας αμφισβητούνταν από τον αναιρεσείοντα.
 Ο αναιρεσείων βάλλει, επίσης, κατά του ότι δεν ελήφθη υπόψη το σύνολο των επιχειρημάτων του σχετικά με τη μη σύννομη συμπεριφορά των θεσμικών οργάνων όσον αφορά την έλλειψη νομικού πλαισίου, το οποίο να παρέχει, στον αναιρεσείοντα και στο σύνολο του προσωπικού των σχετικών με το κράτος δικαίου αποστολών της Ένωσης, εγγυήσεις για την τήρηση των πιο θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων τους, όπως η διασφάλιση του δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας και του δικαιώματος δίκαιης δίκης.
 Προς στήριξη της αιτήσεώς του αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει, ακολούθως, την εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης:
 —
 παράβαση του ισχύοντος ευρωπαϊκού δικαίου για τον καθορισμό του εφαρμοστέου δικαίου στις συμβατικές διαφορές·
 —
 παράβαση των διατάξεων του βελγικού εργατικού δικαίου·
 —
 παράβαση των ελάχιστων επιταγών για την εργασία ορισμένου χρόνου που ισχύουν σε κοινοτικό επίπεδο·
 —
 προσβολή των δικαιωμάτων που κατοχυρώνει ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων·
 —
 παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως·
 —
 παραβίαση της απαγορεύσεως εκδόσεως αποφάσεως ultra petita.