text:
 6.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 70/11
 Προσφυγή της 23ης Δεκεμβρίου 2016 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-668/16)
 (2017/C 070/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Hermes, A. C. Becker, D. Kukovec)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 2006/40/ΕΚ (1) (στο εξής: οδηγία περί συστημάτων κλιματισμού) και την οδηγία 2007/46/ΕΚ (2) (στο εξής: οδηγία-πλαίσιο),
 —
 καθόσον παρέλειψε να λάβει τα αναγκαία μέτρα για την αποκατάσταση της συμμορφώσεως οχημάτων των τύπων 246, 176 και 117 προς τους εγκεκριμένους τύπους (άρθρα 12 και 30 της οδηγίας-πλαισίου)·
 —
 καθόσον δεν έλαβε τα απαιτούμενα μέτρα για την επιβολή των κυρώσεων (άρθρο 46 σε συνδυασμό με τα άρθρα 5 και 18 της οδηγίας-πλαισίου)· και
 —
 καθόσον δέχθηκε, στις 17 Μαΐου 2013, αίτηση της Daimler AG περί επεκτάσεως του υφιστάμενου τύπου οχημάτων 245G ώστε να καλύπτει οχήματα που είχαν λάβει προηγουμένως άλλη έγκριση τύπου, επί της οποίας έχουν εφαρμογή οι νέες προϋποθέσεις της οδηγίας περί συστημάτων κλιματισμού, και, με τον τρόπο αυτό, καταστρατήγησε την οδηγία περί συστημάτων κλιματισμού·
 να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Κατά το άρθρο 12 και το παράρτημα Χ της οδηγίας-πλαισίου, τα κράτη μέλη υποχρεούνται, σε περιπτώσεις αποκλίσεως ως προς τη συμμόρφωση όσον αφορά την παραγωγή, να λαμβάνουν τα απαιτούμενα μέτρα, προκειμένου να εξασφαλίζουν ότι τα παραγόμενα οχήματα συμμορφώνονται προς τον εγκεκριμένο τύπο. Ομοίως, κατά το άρθρο 30 της οδηγίας-πλαισίου, πρέπει, σε περιπτώσεις αποκλίσεως νέων οχημάτων από τον εγκεκριμένο τύπο, να λαμβάνονται τα αναγκαία μέτρα προς αποκατάσταση της συμμορφώσεως. Τόσο η διαδικασία παραγωγής όσο και τα αποπερατωμένα νέα οχήματα ορισμένων τύπων οχημάτων της Daimler AG αποκλίνουν, ως προς τη χρησιμοποίηση συγκεκριμένου ψυκτικού μέσου, από τους αντίστοιχους εγκεκριμένους τύπους. Οι γερμανικές αρχές, κατά παράβαση των άρθρων 12 και 30 της οδηγίας-πλαισίου, δεν έλαβαν τα απαιτούμενα μέτρα προς αποκατάσταση της συμμορφώσεως.
 Επιπλέον, οι γερμανικές αρχές παρέβησαν το άρθρο 46 της οδηγίας-πλαισίου, καθόσον δεν επέβαλαν κυρώσεις για την εκ μέρους της Daimler AG παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 1, και του άρθρου 18 της οδηγίας πλαισίου.
 Τέλος, οι γερμανικές αρχές, επεκτείνοντας προγενέστερο τύπο οχημάτων ώστε να καλύπτει τους προαναφερθέντες τύπους οχημάτων, καταστρατήγησαν αθεμίτως την οδηγία περί συστημάτων κλιματισμού.
 (1) Οδηγία 2006/40/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2006, για τις εκπομπές των συστημάτων κλιματισμού των μηχανοκίνητων οχημάτων και για την τροποποίηση της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 161, σ. 12).
 (2) Οδηγία 2007/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Σεπτεμβρίου 2007, για τη θέσπιση πλαισίου για την έγκριση των μηχανοκίνητων οχημάτων και των ρυμουλκουμένων τους, και των συστημάτων, κατασκευαστικών στοιχείων και χωριστών τεχνικών μονάδων που προορίζονται για τα οχήματα αυτά (ΕΕ L 263, σ. 1).


text:
 17.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 229/18
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΏΝ ΚΟΙΝΟΤΉΤΩΝ
 της 8ης Ιουνίου 2005
 στην υπόθεση T-287/03, Società imballaggi metallici Salerno Srl (SIMSA) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Πρόσβαση σε έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Μη αποκάλυψη εγγράφου προερχομένου από κράτος μέλος χωρίς την προηγούμενη σύμφωνη γνώμη αυτού του κράτους)
 (2005/C 229/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση T-287/03, Società imballaggi metallici Salerno Srl (SIMSA), με έδρα το Portici (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τον M. Calabrese, δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και P. Aalto), με αντικείμενο αίτηση περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, με την οποία αρνήθηκε στον προσφεύγοντα πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα σχετικά με καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που κρίθηκε συμβατό με την κοινή αγορά με απόφαση της Επιτροπής της 12ης Ιουλίου 2000 [SG (2000) D105754 — Κρατική ενίσχυση αριθ. 715/99], το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους. Μ. Βηλαρά, πρόεδρο, F. Dehousse και D. Šváby, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 8 Ιουνίου 2005 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 239 της 4.10.2003

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 21.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 277/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 13ης Ιουνίου 2017 [αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — The Queen, κατόπιν αιτήσεως της: The Gibraltar Betting and Gaming Association Limited κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, Her Majesty’s Treasury
 (Υπόθεση C-591/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 355, σημείο 3, ΣΛΕΕ - Καθεστώς του Γιβραλτάρ - Άρθρο 56 ΣΛΕΕ - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Αμιγώς εσωτερική κατάσταση - Απαράδεκτο))
 (2017/C 277/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (England & Wales) Queen’s Bench Division (Administrative Court)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 The Queen, κατόπιν αιτήσεως της: The Gibraltar Betting and Gaming Association Limited
 κατά
 Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, Her Majesty’s Treasury
 Διατακτικό
 Το άρθρο 355, σημείο 3, ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 56 ΣΛΕΕ, έχει την έννοια ότι η παροχή υπηρεσιών από επιχειρήσεις με έδρα το Γιβραλτάρ σε πρόσωπα εγκατεστημένα στο Ηνωμένο Βασίλειο συνιστά, από πλευράς δικαίου της Ένωσης, κατάσταση της οποίας όλα τα στοιχεία εντοπίζονται στο εσωτερικό ενός και μόνον κράτους μέλους.
 (1) ΕΕ C 27 της 25.1.2016.


text:
 9.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/25
 Προσφυγή της 12ης Νοεμβρίου 2012 — Refrigue-confecções para o frio κατά ΓΕΕΑ — Fronsac SW και Sixty International (Refrigue for cold)
 (Υπόθεση T-511/12)
 2013/C 38/45
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Refrigue-confecções para o frio, Lda (Pinhal Novo, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: C. Bacchini και M. Mazzitelli, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Fronsac SW και Sixty International SA (Πόλη του Λουξεμβούργου, Λουξεμβούργο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση που εξέδωσε την 1η Αυγούστου 2012 το δεύτερο τμήμα προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στο πλαίσιο της υποθέσεως R 2353/2010-2, καθόσον δέχθηκε την ανακοπή που ασκήθηκε κατά της καταχωρίσεως του επίμαχου σήματος Refrigue for Cold για το σύνολο των προσδιοριζόμενων με το σήμα προϊόντων κατά των οποίων στρεφόταν η ανακοπή και τα οποία εμπίπτουν στις κλάσεις 18 και 25·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: εικονιστικό σήμα που περιλαμβάνει τα λεκτικά στοιχεία «Refrigue for cold», για προϊόντα των κλάσεων 18, 24 και 25 — αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 5 486 725
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: οι Fronsac SW και Sixty International SA
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: εικονιστικά κοινοτικά και εθνικά σήματα που περιλαμβάνουν το λεκτικό στοιχείο «RefrigiWear» και εικονιστικό εθνικό σήμα που περιλαμβάνει τα λεκτικά στοιχεία «This RefrigiWear», για προϊόντα των κλάσεων 3, 9, 14, 18 και 25
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: μερική ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών και μερική απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009
 —
 παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού 207/2009
 —
 παράβαση του άρθρου 76 του κανονισμού 207/2009


text:
C 3/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.1.2002
 2. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 1.α: 3) 'Εχει σημασι ́α, ο ́σον αφορα ́ το ερω ́τημα περι ́ της υπα ́ρξεως
 καταχρηστικη ́ς συμπεριφορα ́ς της κατε ́χουσας δεσπο ́ζουσα
 α) Στην περι ́πτωση αυτη ́, πρε ́πει το παρο ́μοιο του ση ́ματος θε ́ση επιχειρη ́σεως, ποιο θα η ́ταν το υ ́ψος των δαπανω ́ν της
 και του σημει ́ου να αξιολογηθει ́ βα ́σει α ́λλου κριτηρι ́ου μετατροπη ́ς, ιδι ́ως το κο ́στος, για τους αγοραστε ́ς, οι οποι ́οι
 απο ́ εκει ́νο της συγχυ ́σεως ο ́σον αφορα ́ την (α ́μεση η ́ ́εως τω ́ρα προμηθευ ́ονταν το προϊο ́ν της κατε ́χουσας δεσπο ́-
 ́εμμεση) προε ́λευση; και αν ναι, βα ́σει ποιου κριτηρι ́ου; ζουσα θε ́ση επιχειρη ́σεως, στην περι ́πτωση που θα προμηθε-
 υ ́ονται μελλοντικα ́ το προϊο ́ν μιας ανταγωνι ́στριας επιχει-
 ρη ́σεως, που δεν χρησιμοποιει ́ την προστατευο ́μενη απο ́ του
 β) Αν στην περι ́πτωση αυτη ́ το σημει ́ο που βα ́λλεται λο ́γω δημιουργου ́ βα ́ση δεδομε ́νων;
 του ο ́τι φε ́ρεται ο ́τι προσβα ́λλει το ση ́μα γι ́νεται
 αντιληπτο ́ απο ́ το σχετικο ́ κοινο ́ μο ́νον ως διακοσμητικο ́
 στοιχει ́ο, ποια ει ́ναι η σημασι ́α που του ́το ́εχει για το
 ζη ́τημα αν το ση ́μα και το σημει ́ο ει ́ναι παρο ́μοια;
 (1) ΕΕ 1989, L 40, σ. 1.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Bundesvergabeamt με δια ́ταξη της 25ης Σεπτεμ-
 βρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Traunfellner GmbH κατα ́ Öster-
 reichische Autobahnen- un Schnellstraßen- Finanzie-
 rungs-AG (ÖSAG)
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Landgericht Frankfurt am Main με δια ́ταξη της
 12ης Ιουλι ́ου 2001 στην υπο ́θεση ΙMS Health GmbH & Co. (Υπο ́θεση C-421/01)
 OHG κατα ́ ΝDC Health GmbH & Co. KG
 (2002/C 3/24)
 (Υπο ́θεση C-418/01)
 (2002/C 3/23)
 Με δια ́ταξη της 25ης Σεπτεμβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 24 Οκτωβρι ́ου 2001, το Bundesvergabeamt, στο πλαι ́σιο της
 Με δια ́ταξη της 12ης Ιουλι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη διαφορα ́ς μεταξυ ́ Traunfellner GmbH και Österreichische
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 22 Οκτωβρι ́ου 2001, το Autobahnen- un Schnellstraßen- Finanzierungs-AG (ÖSAG)
 Landgericht Frankfurt am Main, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζη ́τηση απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 μεταξυ ́ ΙMS Health GmbH & Co. OHG και ΝDC Health GmbH προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 & Co. KG που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: Ερω ́τημα 1
 1) Πρε ́πει το α ́ρθρο 82 της Συνθη ́κης ΕΚ να ερμηνευθει ́ υπο ́ την Συνιστα ́ η εναλλακτικη ́ προσφορα ́ ενο ́ς προσφε ́ροντος, με την
 ́εννοια ο ́τι η α ́ρνηση εκ με ́ρους κατε ́χουσας δεσπο ́ζουσα θε ́ση οποι ́α προτει ́νεται η ασφαλτο ́στρωση αντι ́ της παρατιθεμε ́νης στην
 επιχειρη ́σεως να συνα ́ψει συ ́μβαση για τη χορη ́γηση αδει ́ας προκη ́ρυξη του ́εργου οδοστρω ́σεως με μπετο ́ν «εναλλακτικη ́
 για τη χρησιμοποι ́ηση προστατευομε ́νης απο ́ το δικαι ́ωμα προσφορα ́» υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 19, παρα ́γραφος 1, της
 του δημιουργου ́ βα ́σεως δεδομε ́νων με μι ́α επιχει ́ρηση, η οδηγι ́ας 93/37/ΕΟΚ (1);
 οποι ́α θε ́λει να αποκτη ́σει προ ́σβαση στην ́δια ι γεωγραφικη ́
 αγορα ́ και στη ́δια
 ι αγορα ́ προϊο ́ντος, συνιστα ́ καταχρηστικη ́
 συμπεριφορα ́, ο ́ταν το ́ετερο σκε ́λος της αγορα ́ς, η ́τοι οι Ερω ́τημα 2
 πιθανοι ́ αγοραστε ́ς, απορρι ́πτουν κα ́θε προϊο ́ν στο οποι ́ο δεν
 χρησιμοποιει ́ται η προστατευο ́μενη απο ́ το δικαι ́ωμα του Μπορει ́ το κριτη ́ριο που θε ́τουν οι εθνικε ́ς διατα ́ξεις ο ́σον αφορα ́
 δημιουργου ́ βα ́ση δεδομε ́νων, διο ́τι ́εχουν συνηθι ́σει να το επιτρεπτο ́ της αποδοχη ́ς μιας «εναλλακτικη ́ς προσφορα ́ς»
 χρησιμοποιου ́ν προϊο ́ντα στηριζο ́μενα στην προστατευο ́μενη υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 19, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας
 απο ́ το δικαι ́ωμα του δημιουργου ́ βα ́ση δεδομε ́νων; 93/37/ΕΟΚ, κατα ́ το οποι ́ο με την εναλλακτικη ́ προσφορα ́ πρε ́πει
 να «εξασφαλι ́ζεται μια ποιοτικω ́ς ισοδυ ́ναμη παροχη ́», να θεωρηθει ́
 2) 'Εχει σημασι ́α, ο ́σον αφορα ́ το ερω ́τημα περι ́ της υπα ́ρξεως ορθω ́ς «ελα ́χιστη απαι ́τηση» που ́εχει θε ́σει και ορι ́σει η αναθε ́τουσα
 καταχρηστικη ́ς συμπεριφορα ́ς της κατε ́χουσας δεσπο ́ζουσα αρχη ́, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 19, παρα ́γραφοι 1 και 2, της οδηγι ́ας
 θε ́ση επιχειρη ́σεως, σε ποια ́εκταση αυτη ́ η επιχει ́ρηση 93/37/ΕΟΚ, ο ́ταν η προκη ́ρυξη του ́εργου παραπε ́μπει μο ́νο
 συμπεριε ́λαβε συνεργα ́τες του ετε ́ρου σκε ́λους της αγορα ́ς στην εθνικη ́ δια ́ταξη και δεν διευκρινι ́ζει περαιτε ́ρω βα ́σει ποιων
 στην ανα ́πτυξη της προστατευομε ́νης απο ́ το δικαι ́ωμα του συγκεκριμε ́νων παραμε ́τρων συγκρι ́σεως εξετα ́ζεται το «ισοδυ ́-
 δημιουργου ́ βα ́σεως δεδομε ́νων; ναμο»;


text:
 11.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 246/29
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Okresní Soud Cheb στις 5 Ιουλίου 2010 — Hypoteční banka, a.s. κατά Udo Mike Lindner
 (Υπόθεση C-327/10)
 ()
 2010/C 246/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Okresní Soud Cheb
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Hypoteční banka, a.s..
 Εναγόμενος: Udo Mike Lindner.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Προσδίδει στην υπόθεση διασυνοριακή διάσταση, κατά το άρθρο 81 (πρώην άρθρο 65) της Συνθήκης, η οποία συνιστά μία από τις προϋποθέσεις για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 (1) του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (στο εξής: κανονισμός «Βρυξέλλες Ι»), το γεγονός ότι ένας εκ των διαδίκων σε εκκρεμούσα δίκη είναι υπήκοος άλλου κράτους από εκείνο της έδρας του δικαστηρίου;
 2)
 Αποκλείει ο κανονισμός «Βρυξέλλες Ι» την εφαρμογή εθνικών κανόνων οι οποίοι επιτρέπουν την άσκηση αγωγής κατά προσώπων αγνώστου διαμονής;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, θεωρείται η υποβολή παρατηρήσεων, εν προκειμένω, από τον διορισμένο από το δικαστήριο επίτροπο του εναγομένου ως υποβολή παρατηρήσεων από τον εναγόμενο ενώπιον του κατά τόπον αρμοδίου δικαστηρίου για τους σκοπούς του άρθρου 24 του κανονισμού «Βρυξέλλες Ι», ακόμη και σε περίπτωση που το αντικείμενο της δίκης είναι αξίωση από σύμβαση καταναλωτή και τα δικαστήρια της Τσεχικής Δημοκρατίας δεν έχουν δικαιοδοσία να επιληφθούν της εν λόγω διαφοράς, σύμφωνα με το άρθρο 16, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού;
 4)
 Θεωρείται ότι συμφωνία για την παρέκταση αρμοδιότητας συγκεκριμένου δικαστηρίου απονέμει διεθνή δικαιοδοσία στο επιλεγέν δικαστήριο για τους σκοπούς του άρθρου 17, παράγραφος 3, του Κανονισμού “Βρυξέλλες Ι”, και, εφόσον η απάντηση είναι καταφατική, τούτο ισχύει ακόμη και όταν η συμφωνία για την παρέκταση αρμοδιότητας είναι άκυρη διότι αντίκειται στο άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (2) του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 12 της 16.1.2001)
 (2) Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ L 95 της 21.4.1993)


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/65
 Αναίρεση που άσκησε στις 28 Νοεμβρίου 2011 ο Luigi Marcuccio κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 8 Σεπτεμβρίου 2011 στην υπόθεση F-69/10, Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-616/11 P)
 (2012/C 25/124)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Luigi Marcuccio (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 κυρίως
 , να κάνει δεκτά όλα τα πρωτοδίκως υποβληθέντα από τον νυν αναιρεσείοντα αιτήματα περί των οποίων γίνεται λόγος και στην παρούσα αναιρετική διαδικασία,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην καταβολή προς τον αναιρεσείοντα των εξόδων αυτού στην παρούσα αναιρετική διαδικασία,
 —
 επικουρικώς
 , να αναπέμψει την υπόθεση στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο προκειμένου τούτο, υπό διαφορετική σύνθεση, να αποφανθεί εκ νέου επί της ουσίας όλων των αιτημάτων περί των οποίων γίνεται λόγος στα προηγούμενα σημεία.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η παρούσα αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της διατάξεως της 8ης Σεπτεμβρίου 2011, εκδοθείσας στην υπόθεση T-69/10, με την οποία απορρίφθηκε ως προδήλως στερούμενη νομικής βάσεως προσφυγή με αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως με την οποία η Επιτροπή απέρριψε το αίτημά του για αποκατάσταση της ζημίας η οποία κατά την άποψή του προέκυψε λόγω της αποστολής στον εκπρόσωπό του στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Ιουνίου 2008, υπόθεση T-18/04, Marcuccio κατά Επιτροπής, σημειώματος σχετικά με την καταβολή της δικαστικής δαπάνης στο πλαίσιο της εν λόγω διαδικασίας και, αφετέρου, την καταδίκη της Επιτροπής σε αποκατάσταση της ζημίας.
 Προς στήριξη της αναιρέσεως ο αναιρεσείων προβάλλει δύο λόγους:
 1)
 Ο πρώτος λόγος αφορά την παντελή έλλειψη αιτιολογίας όσον αφορά τα «αιτήματα για αποζημίωση» (στις σκέψεις 21 και 22 της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως), λαμβανομένης ιδίως υπόψη της πρόδηλης περιπλοκότητας, του παραλογισμού, της ανεπάρκειας οδηγιών και της παραμορφώσεως των πραγματικών περιστατικών, του αυταπόδεικτου, του παραλόγου, της ανακολουθίας και του μη εύλογου χαρακτήρα, της ανορθολογικής, εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των κανόνων δικαίου για τη θεμελίωση εξωδικαιοπρακτικής ευθύνης των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης· της έννοιας της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως που φέρουν όλα τα όργανα και ο δικαστής της Ευρωπαϊκής Ένωσης· της έννοιας της αναλογίας και της παράνομης συμπεριφοράς των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από τον παράνομο χαρακτήρα των κρίσεων του πρωτοβάθμιου δικαστή «επί των διαδικαστικών εξόδων και της δικαστικής δαπάνης» (στις σκέψεις 28 και 29 της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως).


text:
 1.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/20
 Προσφυγή της 29ης Μαρτίου 2015 — Ρουμανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-145/15)
 (2015/C 178/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ρουμανία (εκπρόσωποι: R. Radu, V. Angelescu, R. Mangu, D. Bulancea)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει εν μέρει την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2015/103 της Επιτροπής, της 16ης Ιανουαρίου 2015, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ)·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από μη προσήκουσα άσκηση της αρμοδιότητας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να αποκλείει ποσά από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 —
 Εφαρμόζοντας τις κατ’ αποκοπή διορθώσεις που καθορίσθηκαν με την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2015/103, η Επιτροπή άσκησε την αρμοδιότητά της κατά μη προσήκοντα τρόπο, κατά παράβαση του άρθρου 52 του κανονισμού (ΕΕ) 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) 352/78, (ΕΚ) 165/94, (ΕΚ) 2799/98, (ΕΚ) 814/2000, (ΕΚ) 1290/2005 και (ΕΚ) 485/2008 του Συμβουλίου, καθώς και τις κατευθύνσεις τις Επιτροπής για την εφαρμογή των δημοσιονομικών διορθώσεων που καθορίσθηκαν με το έγγραφο αριθ. VI/5330/97 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 1997, το οποίο φέρει τον τίτλο «Κατευθυντήριες οδηγίες για τον υπολογισμό των οικονομικών συνεπειών κατά την κατάρτιση αποφάσεως σχετικά με την εκκαθάριση των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ — [Τμήμα] Εγγυήσεων».
 —
 Η Επιτροπή έπρεπε να καθορίσει διορθώσεις έχοντας προσδιορίσει τα ποσά που παρατύπως δαπάνησε η Ρουμανία και όχι να εφαρμόσει κατ’ αποκοπή συντελεστές, δεδομένου ότι, αφενός, δεν το επέβαλλε η φύση της περιπτώσεως και, αφετέρου, το Ρουμανικό Δημόσιο παρέσχε στην Επιτροπή τα αναγκαία στοιχεία προκειμένου να υπολογίσει τις διορθώσεις. Εν προκειμένω, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι οι δυσανάλογες προσπάθειες που κατέβαλε η Επιτροπή ήταν αναγκαίες για τον υπολογισμό των διορθώσεων, βάσει της πραγματικής απώλειας κεφαλαίων.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από ανεπαρκή και μη προσήκουσα αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως.
 —
 Η εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2015/103 δεν αιτιολογείται επαρκώς και προσηκόντως, δεδομένου ότι, κατά την έκδοσή της, η Επιτροπή δεν εξέθεσε επαρκώς τους λόγους για τους οποίους επέλεξε να εφαρμόσει κατ’ αποκοπή συντελεστή διορθώσεως για τις παρατυπίες που διαπιστώθηκαν στο πλαίσιο των οικονομικών ελέγχων και δεν δικαιολόγησε προσηκόντως την κρίση της ότι τα επιχειρήματα που προέβαλε η Ρουμανία όσον αφορά τη δυνατότητα εφαρμογής υπολογισθείσας διορθώσεως δεν μπορούν να γίνουν δεκτά και να ληφθούν υπόψη για τον καθορισμό της τελικής διορθώσεως.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.
 —
 Η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στην αρχή της αναλογικότητας, δεδομένου ότι η εφαρμογή κατ’ αποκοπή διορθώσεων ύψους, αντιστοίχως, 10 % για τις δαπάνες του έτους υποβολής αιτήσεων 2009 και 5 % για το έτος υποβολής αιτήσεων 2010 είχε ως αποτέλεσμα να υπερεκτιμηθεί η απώλεια κεφαλαίων της Ένωσης, συνεπεία των παρατυπιών που διαπιστώθηκαν στο πλαίσιο των οικονομικών ελέγχων, καθόσον στους προμνημονευθέντες συντελεστές δεν λαμβάνεται υπόψη το είδος και η σοβαρότητα της παραβάσεως ούτε οι δημοσιονομικές συνέπειές της όσον αφορά τον προϋπολογισμό της Ένωσης.


text:
 27.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/32
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Δεκεμβρίου 2009 — Associazione Giùlemanidallajuve κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-254/08) (1)
 (Προβαλλόμενες παραβάσεις των άρθρων 81 ΕΚ και 82 ΕΚ - Καταγγελία - Προσφυγή κατά παραλείψεως - Λήψη θέσεως της Επιτροπής θέτουσα τέλος στην παράλειψη - Κατάργηση της δίκης)
 2010/C 51/61
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Associazione Giùlemanidallajuve (Cerignola, Ιταλία) (εκπρόσωποι: L. Misson, A. Kettels, G. Ernes και A. Pel, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: A Bouquet)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά παραλείψεως με αίτημα να αναγνωριστεί ότι η Επιτροπή παρέλειψε παρανόμως να λάβει θέση επί της καταγγελίας που υπέβαλε η προσφεύγουσα για την παράβαση των άρθρων 81 ΕΚ και 82 ΕΚ που φέρεται να διέπραξαν η Federazione Italiana Giuoco Calcio (FIGC), το Comitato Olimpico Nazionale Italiano (CONI), η Ένωση Ευρωπαϊκών Ομοσπονδιών Ποδοσφαίρου (UEFA) και η Διεθνής Ομοσπονδία Ποδοσφαιρικών Ενώσεων (FIFA).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Καταργείται η δίκη.
 2)
 Η Associazione Giùlemanidallajuve και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 223, της 30.8.2008.


text:
C 278/4 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 5.9.98
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (eäjso slgäla) (eäjso slgäla)
 sgy 18gy Iotmiäot 1998 sgy 25gy Iotmiäot 1998
 rsgm tpoäherg C-208/97, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm rsgm tpoäherg C-192/96 (aiäsgrg sot Nederlandse Raad van
 Joimosgäsxm jasó Poqsocakijgäy Dglojqasiäay (1) State cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Beside
 (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Odgciäa 84/156/EOJ Ç BV, I. M. Besselsen jasó Minister van Volkshuisvesting,
 Lg elpqoäherlg lesauoqó rso erxseqijoä diäjaio) Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (1)
 (98/C 278/06) (Diaveiäqirg, lesauoqó jai emapohgäjetrg arsijxäm jai
 oijiajxäm apobkgäsxm Ç Paqómolg lesauoqó)
 (Ckxärra diadijariäay: g poqsocakijgä) (98/C 278/07)
 (Ckxärra diadijariäay: g okkamdijgä)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 Rsgm tpoäherg C-208/97, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Francisco de Sousa Fialho) jasó
 Poqsocakijgäy Dglojqasiäay (ejpqoärxpoi: Luís Fernandes
 jai JoaÄo Lopes Fernandes), le amsijeiälemo ma diapirsxheiä
 oäsi g Poqsocakijgä Dglojqasiäa, jtqiäxy, lg herpiäfomsay Rsgm tpoäherg C-192/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Neder-
 emsoäy sgy savheiäray pqoherliäay oäka sa amacjaiäa molohe- landse Raad van State (Jósx Vxäqey) pqoy so Dijarsgäqio,
 sijó, jamomirsijó jai dioijgsijó leäsqa cia ma rtlloquxheiä jasÂ euaqlocgä sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm
 pqoy siy diasóneiy sgy odgciäay 84/156/EOJ sot Rtlbotkiäot, opoiäa fgsgähgje rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxä-
 sgy 8gy Laqsiäot 1984, cia siy oqiajeäy sileäy jai soty poiosi- piom sot aisotämsoy dijarsgqiäot lesantä Beside BV, I. M. Bes-
 jotäy rsoävoty, oärom auoqó siy apoqqiäweiy tdqaqctäqot re selsen jasó Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Orde-
 soleiäy ókkoty ejsoäy sot soleäa sgy gkejsqoktärexy sxm ning en Milieubeheer g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy
 vkxqiotävxm akósxm sxm akjakiäxm (EE L 74 sgy 17.3.1984, xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 259/93
 r. 49), ajqibeärseqa de lg jasaqsiäfomsay sa eidijó pqocqól- sot Rtlbotkiäot, sgy 1gy Uebqotaqiäot 1993, rvesijó le sgm
 lasa pot pqobkeäpei g odgciäa atsgä, jai, epijotqijxäy, lg paqajokotähgrg jai som eäkecvo sxm lesauoqxäm apobkgäsxm
 amajoimxämomsay aleärxy sa leäsqa atsó rsgm Episqopgä, rso erxseqijoä sgy Joimoäsgsay jahxäy jai jasó sgm eiärodo
 paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so óqhqo 189 sqiäso jai eänodoä soty (EE L 30 sgy 6.2.1993, r. 1), jai sgy odgciäay
 edóuio sgy rtmhgäjgy EJ, jahxäy apoä siy diasóneiy sgy odg- 75/442/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 15gy Iotkiäot 1975, peqiä sxm
 ciäay atsgäy, so Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä rseqexäm apobkgäsxm (EE eid. eäjd. 15/001, r. 86), oäpxy atsgä
 soty H. Ragnemalm, pqoäedqo slgälasoy, G. F. Mancini, J. L. sqopopoigähgje apoä sgm odgciäa 91/156/EOJ (EE L 78 sgy
 Murray, G. Hirsch jai J. L. Ixómmot (eirgcgsgä), dijarseäy, 26.3.1991, r. 32), so Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo
 cemijoäy eiraccekeäay: P. LeÂger, cqallaseäay: R. Grass, apoä soty H. Ragnemalm (eirgcgsgä), pqoäedqoy slgälasoy,
 eneädxre rsiy 18 Iotmiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho dia- G. F. Mancini, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray jai G. Hirsch,
 sajsijoä: dijarseäy, eneädxre rsiy 25 Iotmiäot 1998 apoäuarg le so ajoä-
 kotho diasajsijoä:
 1. G Poqsocakijgä Dglojqasiäa, lg herpiä fomsay emsoäy sgy
 savheiäray pqoherliä ay oäka sa amacjaiäa molohesijó, 1. Oi oäqoi arsijó/oijiajó apoäbkgsa pot peqikalbómomsai
 jamomirsijó jai dioijgsijó leäsqa cia ma rtlloquxheiä tpoä som jxdijoä AD 160 rsom poqsojakiä jasókoco sot
 pqoy siy diasóneiy sgy odgciäay 84/156/EOJ sot Rtlbot- paqaqsgälasoy III sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 259/93
 kiäot, sgy 8gy Laqsiäot 1984, cia siy oqiajeäy sileäy jai sot Rtlbotkiäot, sgy 1gy Uebqotaqiäot 1993, rvesijó le
 soty poiosijotäy rsoävoty oärom auoqó siy apoqqiäweiy sgm paqajokotähgrg jai som eäkecvo sxm lesauoqxäm
 tdqaqctäqot re soleiä y ókkoty ejsoäy sot soleäa sgy apobkgäsxm rso erxseqijoä sgy Joimoäsgsay, jahxäy jai
 gkejsqoktärexy sxm vkxqiotävxm akósxm sxm akjakiäxm, jasó sgm eiärodo jai eänodoä soty, oäpxy atsoäy sqopo-
 jai ajqibeärseqa lg jasaqsiäfomsay sa eidijó pqocqól- poigähgje apoä sgm apoäuarg 94/721/EJ sgy Episqopgäy,
 lasa pot pqobkeäpei g odgciäa atsgä, paqeäbg siy tpovqexä- sgy 21gy Ojsxbqiäot 1994, cia sgm amapqoraqlocgä
 reiy pot tpeävei apoä so óqhqo 4 paqócqauoy 1 sgy odg- rtäluxma le so óqhqo 42 paqócqauoy 3 sxm
 ciä ay atsgäy. paqaqsgälósxm II, III jai IV sot jamomirlotä (EOJ)
 aqih. 259/93, jaktäpsotm, auemoäy, sa apoäbkgsa sa opoiäa
 rtmsiähemsai jtqiäxy apoä apoäbkgsa pqobkepoälema rsom
 2. Jasadijófei sgm Poqsocakijgä Dglojqasiäa rsa dija- pqórimo jasókoco sot paqaqsgälasoy II sot em koäcx
 rsijó eänoda. jamomirlotä, amaleicleäma le ókkey jasgcoqiäey
 apobkgäsxm peqikalbamoälemey rsom jasókoco atsoäm,
 (1) EE C 228 sgy 26.7.1997. jai, aueseäqot, sa peqikalbamoälema rsom pqórimo jasó-
 koco apoäbkgsa pot eiämai amaleicleäma le lijqgä
 poroäsgsa tkxäm lg peqikalbamoleämxm rsom jasókoco
 atsoäm.


text:
 11.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 243/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Ιουλίου 2012 — Deutscher Ring κατά ΓΕΕΑ (Deutscher Ring Sachversicherungs-AG)
 (Υπόθεση T-209/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού λεκτικού σήματος Deutscher Ring Sachversicherungs-AG - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Διακριτικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2012/C 243/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Deutscher Ring Sachversicherungs-AG (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: E. Busse, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Μαρτίου 2010 (υπόθεση R 1290/2009-1 1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος Deutscher Ring Sachversicherungs-AG ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 11ης Μαρτίου 2010 (υπόθεση R 1290/2009-1).
 2)
 Καταδικάζει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 179 της 3.7.2010.


text:
 30.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 130/15
 Προσφυγή της 22ας Φεβρουαρίου 2011 — American Express Marketing & Development κατά ΓΕΕΑ (IP ZONE)
 (Υπόθεση T-102/11)
 2011/C 130/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: American Express Marketing & Development Corp. (Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: V. Spitz, A. Gaul, T. Golda και S. Kirschstein-Freund, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 1ης Δεκεμβρίου 2010 στην υπόθεση R 1125/2010-2·
 —
 επικουρικώς, να μεταρρυθμίσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 1ης Δεκεμβρίου 2010 στην υπόθεση R 1125/2010-2, και να αποφανθεί ότι η προσφυγή είναι βάσιμη·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών και ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «IP ZONE» για υπηρεσίες της κλάσεως 42
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε ότι το σήμα στερείται του αναγκαίου διακριτικού χαρακτήρα και είναι περιγραφικό σε σχέση με τις εν λόγω υπηρεσίες.


text:
6.4.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 84/55
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ 4) Απορρι ́πτει κατα ́ τα λοιπα ́ τις προσφυγε ́ς T-45/98 και
 T-47/98.
 της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 2001 5) Στην υπο ́θεση T-45/98, η Krupp Thyssen Stainless GmbH
 και η Επιτροπη ́ φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα.
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-45/98 και Τ-47/98,
 Krupp Thyssen Stainless GmbH και Αcciai speciali Terni 6) Στην υπο ́θεση T-47/98, η Αcciai Speciali Terni SpA φε ́ρει
 SpA κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και τα δυ ́ο τρι ́τα των
 εξο ́δων της Επιτροπη ́ς. Η Επιτροπη ́ φε ́ρει το ́ενα τρι ́το των
 δικαστικω ́ ν της εξο ́δων.
 (Συνθη ́κη ΕΚΑΧ — Ανταγωνισμο ́ς — Συ ́μπραξη —
 Προσαυ ́ξηση της τιμη ́ς του κρα ́ματος — Καθορισμο ́ς τιμω ́ν
 — ∆ικαιω ́ ματα α ́ μυνας — ∆ια ́ρκεια της παραβα ́σεως — (1) EE C 166 της 30.5.1998 και C 151 της 16.5.1998.
 Προ ́στιμο — Κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς για τον υπολογισμο ́
 του υ ́ψους των προστι ́μων — Συνεργασι ́α κατα ́ τη δια ́-
 ρκεια της διοικητικη ́ς διαδικασι ́ας — Αρχη ́ της ́σης
 ι μετα-
 χειρι ́σεως)
 (2002/C 84/101) ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 2001
 (Γλω ́ σσες διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́ και η ιταλικη ́)
 στην υπο ́θεση Τ-48/98, Compañia española para la
 fabricación de aceros inoxidables, SA (Acerinox) κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-45/98 και Τ-47/98, Krupp
 Thyssen Stainless GmbH, με ́εδρα το Duisburg (Γερμανι ́α),
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους M. Klusmann, O. Lieberknecht και (Συνθη ́κη ΕΚΑΧ — Ανταγωνισμο ́ς — Συ ́μπραξη —
 K. Moosecker, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́- Προσαυ ́ξηση της τιμη ́ς του κρα ́ματος — Καθορισμο ́ς τιμω ́ν
 ργο, Acciai speciali Terni SpA, με ́εδρα το Terni (Ιταλι ́α), — ∆ικαιω ́ ματα α ́ μυνας — ∆ια ́ρκεια της παραβα ́σεως —
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον L. G. Radicati di Brozolo, δικηγο ́ρο, Προ ́στιμο — Κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς για τον υπολογισμο ́
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των του υ ́ψους των προστι ́μων — Συνεργασι ́α κατα ́ τη δια ́-
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: W. Wils, K. Leivo, ρκεια της διοικητικη ́ς διαδικασι ́ας — Αρχη ́ της ́σης
 ι μετα-
 H.-J. Freund και Α. Dal Ferro), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως χειρι ́σεως)
 της αποφα ́σεως 98/247/ΕΚΑΧ της Επιτροπη ́ς, της 21ης Ιανουα-
 ρι ́ου 1998, σχετικα ́ με τη διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 65 (2002/C 84/102)
 της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ (υπο ́θεση ΙV/35.814 — Προσαυ ́ξηση της
 τιμη ́ς του κρα ́ματος) (ΕΕ L 100, σ. 55), το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους B. Vesterdorf, Προ ́εδρο, M. Bηλαρα ́
 και Ν. J. Forwood, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 13 ∆εκεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: Στην υπο ́θεση Τ-48/98, Compañia española para la fabricación
 de aceros inoxidables, SA (Acerinox), με ́εδρα τη Μαδρι ́τη
 (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Α. Vandencasteele και
 1) Συνεκδικα ́ζει τις υποθε ́σεις T-45/98 και T-47/98 για την D. Waelbroeck, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́-
 ́εκδοση κοινη ́ς αποφα ́σεως. ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι:
 W. Wils και K. Leivo), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της
 2) Ακυρω ́ νει το ́αρθρο 1 της αποφα ́σεως 98/247/ΕΚΑΧ της αποφα ́σεως 98/247/ΕΚΑΧ της Επιτροπη ́ς, της 21ης Ιανουαρι ́ου
 Επιτροπη ́ς, της 21ης Ιανουαρι ́ου 1998, σχετικα ́ με τη 1998, σχετικα ́ με τη διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 65 της
 διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς του ́αρθρου 65 της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ Συνθη ́κης ΕΚΑΧ (υπο ́θεση ΙV/35.814 — Προσαυ ́ξηση της τιμη ́ς
 (υπο ́θεση ΙV/35.814 — Προσαυ ́ξηση της τιμη ́ς του κρα ́μα- του κρα ́ματος) (ΕΕ L 100, σ. 55), το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα),
 τος), καθο ́σον αποδι ́δει στην Krupp Thyssen Nirosta GmbH συγκει ́μενο απο ́ τους B. Vesterdorf, Προ ́εδρο, M. Bηλαρα ́ και
 την ευθυ ́νη της παραβα ́σεως που διε ́πραξε η Thyssen Ν. J. Forwood, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος
 Stahl AG. διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 13 ∆εκεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 3) Καθορι ́ζει σε 4 032 000 ευρω ́ το ποσο ́ των προστι ́μων
 που επιβλη ́θηκαν στην Krupp Thyssen Nirosta GmbH και 1) Καθορι ́ζει το ποσο ́ του προστι ́μου που επιβα ́λλεται στη
 στην Αcciai Speciali Terni Spa με το ́αρθρο 2 της αποφα ́- Compañia española para la fabricación de aceros inoxidables,
 σεως 98/247. SA, σε 3 136 000 ευρω ́.
 ---pagebreak--- C 84/56 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 6.4.2002
 2) Απορρι ́πτει κατα ́ τα λοιπα ́ την προσφυγη ́. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 3) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και
 τα δυ ́ο τρι ́τα των εξο ́δων της Επιτροπη ́ς. Η Επιτροπη ́ φε ́ρει της 6ης ∆εκεμβρι ́ου 2001
 το εν τρι ́το των δικαστικω ́ ν της εξο ́δων.
 στην υπο ́θεση Τ-196/99, Area Cova, SA κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 (1) EE C 137 της 2.5.98.
 (Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη — Αλιει ́α — ∆ιατη ́ρηση των
 θαλασσι ́ων πο ́ρων — Συ ́μβαση για τη μελλοντικη ́
 πολυμερη ́ συνεργασι ́α στην αλιει ́α του Βορειοδυτικου ́
 Ατλαντικου ́ — Ιππο ́γλωσσα (χα ́ λιμπατ) Γροιλανδι ́ας —
 Ποσο ́στωση αλιευμα ́των για τον κοινοτικο ́ στο ́λο)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 11ης ∆εκεμβρι ́ου 2001 (2002/C 84/104)
 στην υπο ́θεση Τ-191/99, David Petrie κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 (∆ιαφα ́ νεια — Προ ́σβαση του κοινου ́ στα ́εγγραφα —
 Απο ́φαση 94/90/ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατο ́μ της Επιτροπη ́ς — Στην υπο ́θεση T-196/99, Area Cova, SA, με ́εδρα το Vigo
 ∆ιαδικασι ́α κατα ́ παραβα ́σεως — 'Εγγραφο οχλη ́σεως — (Ισπανι ́α), Armadora José Pereira, SA, με ́εδρα το Vigo,
 Αιτιολογημε ́νη γνω ́ μη — Εξαι ́ρεση αφορω ́ σα την προστα- Armadores Pesqueros de Aldán, SA, με ́εδρα το Vigo,
 σι ́α του δημοσι ́ου συμφε ́ροντος — ∆ραστηριο ́τητες επι- Centropesca, SA, με ́εδρα το Vigo, Chymar, SA, με ́εδρα το
 θεωρη ́σεως και ελε ́γχου — ∆ικαστικε ́ς διαδικασι ́ες — Vigo, Eloymar, SA, με ́εδρα την Εstribela (Ισπανι ́α), Exfaumar,
 Κανο ́νας του συντα ́ κτη — 'Αμεσο αποτε ́λεσμα του α ́ρθρου SA, με ́εδρα το Bueu (Ισπανι ́α), Farpespan, SL, με ́εδρα τη Moaña
 255 ΕΚ) (Ισπανι ́α), Freiremar, SA, με ́εδρα το Vigo, Hermanos Gandón,
 SA, με ́εδρα το Cangas (Ισπανι ́α), Heroya, SA, με ́εδρα το Vigo,
 Hiopesca, SA, με ́εδρα το Vigo, José Pereira e Hijos, SA, με ́εδρα
 (2002/C 84/103) το Vigo, Juana Oya Pérez, κα ́τοικος Vigo, Manuel Nores
 González, κα ́τοικος Marı́n (Ισπανι ́α), Moradiña, SA, με ́εδρα το
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) Cangas, Navales Cerdeiras, SL, με ́εδρα το Camariñas (Ισπανι ́α),
 Nugago Pesca, SA, με ́εδρα το Bueu, Pesquera Austral, SA, με
 ́εδρα το Vigo, Pescaberbés, SA, με ́εδρα το Vigo, Pesquerı́as
 Στην υπο ́θεση T-191/99, David Petrie, Victoria Jane Primhak Bı́garo Narval, SA, με ́εδρα το Vigo, Pesquera Cı́es, SA, με ́εδρα
 και David Verzoni, κα ́τοικοι Βερο ́νας (Ιταλι ́α), Νεαπο ́λεως (Ιταλι ́α) το Vigo, Pesca Herculina, SA, με ́εδρα το Vigo, Pesquera Inter,
 και Βολω ́νιας (Ιταλι ́α), αντι ́στοιχα, Associazione lettori di lingua SA, με ́εδρα το Cangas, Pesquerı́as Marinenses, SA, με ́εδρα το
 straniera in Italia incorporating Committee for the Defence of Marı́n, Pesquerı́as Tara, SA, με ́εδρα το Cangas, Pesquera
 Foreign Lecturers (ALLSI/CDFL), με ́εδρα τη Βερο ́να, εκπροσω- Vaqueiro, SA, με ́εδρα το Vigo, Sotelo Dios, SA, με ́εδρα
 που ́μενοι απο ́ τους δικηγο ́ρους L. Picotti και C. Medernach, το Vigo, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους Α. Creus Carreras και
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Α. Agustinoy Guilayn, δικηγο ́ρους, κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: P. Stancanelli και Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: R. Gosalbo Bono, J. Carbery
 U. Wölker), με αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως και M. Sims) και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́-
 της Επιτροπη ́ς, της 20η ́ς Ιουλι ́ου 1999, περι ́ αρνη ́σεως της σωποι: T. Van Rijn και J. Guerra Fernandez), με αντικει ́μενο
 προσβα ́σεως σε ́εγγραφα αφορω ́ντα τη διαδικασι ́α παραβα ́σεως αγωγη ́ αποζημιω ́σεως, κατ' εφαρμογη ́ν των α ́ρθρων 235 EK και
 96/2208, κινηθει ́σα, δυνα ́μει του α ́ρθρου 226 ΕΚ, κατα ́ της 288, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ, των ζημιω ́ν που υπε ́στησαν οι ενα ́γοντες
 Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας και αφορω ́σας την κατα ́σταση των λεκτο ́ρων λο ́γω, αφενο ́ς, της αποδοχη ́ς απο ́ την Επιτροπη ́ και το Συμβου ́λιο,
 ξε ́νης γλω ́σσας που απασχολου ́νται στα ιταλικα ́ πανεπιστη ́μια, το για το 1995, ενο ́ς συνο ́λου επιτρεπομε ́νων αλιευμα ́των ποσο ́τητας
 Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους 27 000 το ́νων για την ιππο ́γλωσσα (χα ́λιμπατ) Γροιλανδι ́ας εντο ́ς
 P. Mengozzi, Προ ́εδρο, R. Garcı́a-Valdecasas, V. Tiili, της ζω ́νης διακανονισμου ́ ο ́πως ορι ́ζεται με τη συ ́μβαση για τη
 R. M. Moura Ramos και J. D. Cooke, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: μελλοντικη ́ πολυμερη ́ συνεργασι ́α στον τομε ́α της αλιει ́ας του
 J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις Βορειοδυτικου ́ Ατλαντικου ́ καθω ́ς και, αφετε ́ρου, λο ́γω της
 11 ∆εκεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: συνα ́ψεως διμερου ́ς συμφωνι ́ας μεταξυ ́ της Κοινο ́τητας και του
 Καναδα ́ και της εκδο ́σεως του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1761/95 του
 Συμβουλι ́ου, της 29ης Ιουνι ́ου 1995, που τροποποιει ́ για δευ ́τερη
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 φορα ́ τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 3366/94 για τον καθορισμο ́, για
 2) Οι προσφευ ́γοντες φε ́ρουν, πλην των δικαστικω ́ ν εξο ́δων το 1995, ορισμε ́νων με ́τρων διατη ́ρησης και διαχει ́ρισης των
 τους, και τα ́εξοδα της καθη ́ς. αλιευτικω ́ν πο ́ρων της ζω ́νης διακανονισμου ́, ο ́πως ορι ́ζεται στη
 συ ́μβαση για τη μελλοντικη ́ πολυμερη ́ συνεργασι ́α στην αλιει ́α του
 Βορειοδυτικου ́ Ατλαντικου ́ (ΕΕ L 171, σ. 1), που χορηγει ́ στους
 (1) EE C 314 της 30.10.99. κοινοτικου ́ς αλιει ́ς, απο ́ τις 16 Απριλι ́ου 1995, ποσο ́στωση
 5 013 το ́νων, ο ́σον αφορα ́ την ιππο ́γλωσσα (χα ́λιμπατ) Γροιλανδι ́ας
 εντο ́ς της εν λο ́γω ζω ́νης, το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα),


text:
21.4.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 118/31
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-335/97 (1) της υποθε ́σεως C-125/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (2001/C 118/88)
 (1) EE C 163 της 10.6.2000.
 Με δια ́ταξη της 6ης Φεβρουαρι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 της υποθε ́σεως C-335/97 (αι ́τηση του Αrbeidshof te Antwerpen
 για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Rijksdienst voor
 Pensioenen κατα ́ Wim Westenborg.
 (1) EE C 357 της 22.11.1997. ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-105/00 (1)
 (2001/C 118/91)
 Με δια ́ταξη της 16ης Φεβρουαρι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-222/00 (1) της υποθε ́σεως C-105/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (2001/C 118/89)
 (1) EE C 163 της 10.6.2000.
 Με δια ́ταξη της 6ης Φεβρουαρι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 της υποθε ́σεως C-222/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου.
 (1) EE C 233 της 12.8.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-225/99 (1)
 (2001/C 118/92)
 Με δια ́ταξη της 8ης Μαρτι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-125/00 (1) των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-225/99 (αι ́τηση του Centrale Raad van Beroep για την
 (2001/C 118/90) ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Sociale Verzekeringsbank
 κατα ́ Υamna Moughit.
 Με δια ́ταξη της 14ης Φεβρουαρι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ (1) EE C 246 της 28.8.1999.


text:
5.7.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 158/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Ν. Colneric, S. von Bahr και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές,
 γενικός εισαγγελέας: D. Ruíz-Jarabo Colomer, γραμματέας: H. A.
 της 13ης Μαΐου 2003 Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 13 Μαΐου
 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 στην υπόθεση C-385/99 (αίτηση του Centrale Raad van
 Beroep για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): V. G.
 Müller-Fauré και Onderlinge Waarborgmaatschappij OZ — τα άρθρα 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιή-
 Zorgverzekeringen UA, και μεταξύ Ε. E. M. van Riet και σεως, άρθρο 49 ΕΚ) και 60 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο
 Onderlinge Waarborgmaatschappij ZAO 50 ΕΚ) έχουν την έννοια ότι δεν απαγορεύουν νομοθετική
 Zorgverzekeringen ( 1) ρύθμιση κράτους μέλους, όπως αυτή της κύριας δίκης, βάσει
 της οποίας, αφενός, η ανάληψη των εξόδων νοσοκομειακής
 περιθάλψεως, η οποία παρέχεται σε άλλο κράτος μέλος
 («Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Άρθρα 59 της Συνθήκης από φορέα μη συμβεβλημένο με το ταμείο υγείας του
 ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 49 ΕΚ) και 60 ασφαλισμένου, εξαρτάται από τη χορήγηση προηγουμένης
 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 50 ΕΚ) — Ασφάλιση ασθε- εγκρίσεως εκ μέρους του εν λόγω ταμείου υγείας και,
 νείας — Σύστημα παροχών σε είδος — Σύστημα συνάψεως αφετέρου, η χορήγηση της εγκρίσεως εξαρτάται από την
 συμβάσεων — Έξοδα νοσηλείας σε άλλο κράτος μέλος προϋπόθεση η θεραπευτική αγωγή να είναι ιατρικώς ανα-
 — Προηγούμενη έγκριση — Κριτήρια — ∆ικαιολογητικοί γκαία. Ωστόσο, η έγκριση μπορεί να απορριφθεί γι' αυτόν
 λόγοι») τον λόγο, μόνον εφόσον υπάρχει η δυνατότητα να παρασχε-
 θεί η ίδια ή εξίσου αποτελεσματική για τον ασθενή θεραπευ-
 (2003/C 158/01) τική αγωγή έγκαιρα από ίδρυμα με το οποίο είναι συμβεβλη-
 μένο το εν λόγω ταμείο υγείας·
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 — αντιθέτως, τα άρθρα 59 και 60 της Συνθήκης απαγορεύουν
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί αυτή τη νομοθετική ρύθμιση, βάσει της οποίας η ανάληψη
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») των εξόδων μη νοσοκομειακής περιθάλψεως, η οποία
 παρέχεται σε άλλο κράτος μέλος από πρόσωπο ή ίδρυμα
 με το οποίο δεν είναι συμβεβλημένο το ταμείο υγείας του
 ασφαλισμένου, εξαρτάται από τη χορήγηση προηγουμένης
 Στην υπόθεση C-385/99, με αντικείμενο αίτηση του Centrale
 εγκρίσεως εκ μέρους του εν λόγω ταμείου υγείας, ενώ η
 Raad van Beroep (Κάτω Χώρες) προς το ∆ικαστήριο, κατ'
 εν λόγω νομοθετική ρύθμιση θεσπίζει σύστημα παροχών
 εφαρμογή του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο
 σε είδος στο πλαίσιο του οποίου οι ασφαλισμένοι δεν
 πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον του αιτούντος
 έχουν δικαίωμα στην επιστροφή των εξόδων στα οποία
 δικαστηρίου μεταξύ V. G. Müller-Fauré και Onderlinge
 υποβλήθηκαν για ιατρική περίθαλψη, αλλά στην ίδια την
 Waarborgmaatschappij OZ Zorgverzekeringen UA, και μεταξύ
 περίθαλψη που παρέχεται δωρεάν.
 Ε. E. M. van Riet και Onderlinge Waarborgmaatschappij ZAO
 Zorgverzekeringen, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς
 την ερμηνεία των άρθρων 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν
 τροποποιήσεως, άρθρου 49 ΕΚ) και 60 της Συνθήκης ΕΚ (νυν (1 ) ΕΕ C 20 της 22.1.2002.
 άρθρου 50 ΕΚ), το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C.
 Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, M. Wathelet (εισηγητή)
 R. Schintgen και C. W. A. Timmermans, προέδρους τμήματος,
 D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann, F. Macken και


text:
 4.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 293/38
 Προσφυγή της 10ης Ιουλίου 2017 — UF κατά EPSO
 (Υπόθεση T-422/17)
 (2017/C 293/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: UF (εκπρόσωπος: L. Gudaitė, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Επιλογής Προσωπικού (EPSO)
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της καθής της 4ης Απριλίου 2017 περί αποκλεισμού του από τον διαγωνισμό γλωσσομαθών νομικών λιθουανικής γλώσσας EPSO/AD/335/16·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να του επιτρέψει τη διόρθωση προφανούς σφάλματος και, συγκεκριμένα, την αλλαγή του επιπέδου γνώσεως της πολωνικής γλώσσας από B1 σε C1·
 —
 να τον επαναφέρει στον διαγωνισμό γλωσσομαθών νομικών λιθουανικής γλώσσας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η καθής προσέβαλε τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του προσφεύγοντος και τον παραπλάνησε, επιβεβαιώνοντας ότι η αίτησή του για συμμετοχή στον διαγωνισμό πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις.
 —
 Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η καθής, επιβεβαιώνοντας στις 9 Ιανουαρίου 2017 ότι η αίτησή του πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις της προκηρύξεως του διαγωνισμού και επιτρέποντάς του να συμμετάσχει στις δοκιμασίες με χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή, τον παραπλάνησε και δεν του έδωσε τη δυνατότητα να διορθώσει σφάλμα εκ προφανούς παραδρομής σχετικά με το επίπεδο γνώσεως της πολωνικής γλώσσας, στο οποίο βασίστηκε ο μεταγενέστερος αποκλεισμός του από τον διαγωνισμό.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η καθής, αποκλείοντας τον προσφεύγοντα από τον διαγωνισμό γλωσσομαθών νομικών λιθουανικής γλώσσας, προσέβαλε τα δικαιώματά του και τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του.
 —
 Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η καθής, με την απόφαση της 4ης Απριλίου 2017, τον απέκλεισε αδικαιολόγητα από τον διαγωνισμό βάσει του επιπέδου γνώσεως της πολωνικής γλώσσας που είχε δηλώσει στην αίτησή του, δεδομένου ότι η καθής γνώριζε το πραγματικό επίπεδο της γνώσεώς του βάσει πληροφοριών που αυτός είχε δηλώσει με την αίτησή του στο πλαίσιο άλλου διαγωνισμού (EPSO/AD/328/16) και των αποτελεσμάτων του διαγωνισμού αυτού. Ο προσφεύγων προβάλλει ότι, κατά τη νομολογία του Γενικού Δικαστηρίου, η εξεταστική επιτροπή έχει την ευθύνη της δέουσας αξιολογήσεως των διπλωμάτων και πτυχίων που υποβάλλουν οι υποψήφιοι ή της επαγγελματικής ικανότητας που αυτοί δηλώνουν και ότι η απόφασή της περί αποκλεισμού υποψηφίου από διαγωνισμό είναι μέτρο που τον θίγει κατά την έννοια του άρθρου 91, παράγραφος 1, του ΚΥΚ.


text:
 13.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/23
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Φεβρουαρίου 2013 — Langguth Erben κατά ΓΕΕΑ (MEDINET)
 (Υπόθεση T-378/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος MEDINET - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό και προγενέστερο διεθνές εικονιστικό σήμα MEDINET - Διεκδίκηση της αρχαιότητας του προγενέστερου εθνικού και του προγενέστερου διεθνούς σήματος - Προγενέστερα έγχρωμα σήματα και αιτούμενο κοινοτικό σήμα που δεν προσδιορίζει κάποιο συγκεκριμένο χρώμα - Έλλειψη ταυτότητας των σημείων - Άρθρο 34 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009 - Σκοπιμότητα της διεξαγωγής προφορικής διαδικασίας - Άρθρο 77 του κανονισμού 207/2009)
 2013/C 108/60
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG, με έδρα το Traben-Trarbach (Γερμανία) (εκπρόσωποι: R. Kunze και G. Würtenberger, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: K. Klüpfel και G. Schneider)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 10ης Μαΐου 2011 (υπόθεση R 1598/2010-4), σχετικά με διεκδίκηση της αρχαιότητας προγενέστερων σημάτων, στο πλαίσιο αιτήσεως καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου MEDINET ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 269 της 10.9.2011.


text:
 25.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/32
 Προσφυγή της Ιταλικής Δημοκρατίας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 3 Μαΐου 2005
 (Υπόθεση T-185/05)
 (2005/C 155/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Η Ιταλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον Maurizio Fiorilli, avvocato dello Stato, άσκησε στις 3 Μαΐου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΓΔ ΔΙΟΙΚ — Γλωσσικό καθεστώς — Δημοσίευση — Άρθρο 29, παράγραφος 2 — θέσεις EUR — 25, η οποία ελήφθη κατά την 1678η συνεδρίαση για διοικητικά θέματα και θέματα προϋπολογισμού, της 10ης Νοεμβρίου 2004,
 —
 να ακυρώσει την προκήρυξη του διαγωνισμού Ε/2005/335 για θέση γενικού διευθυντή (βαθμού A*15-16) στη Γενική Διεύθυνση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) — Άρθρο 29, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης (ΚΥΚ), η οποία δημοσιεύθηκε στην ΕΕ της 9.2.2005, σειρά C 34 A.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η παρούσα προσφυγή βάλλει κατά
 —
 της απόφασης της ΓΔ ΔΙΟΙΚ — Γλωσσικό καθεστώς — Δημοσίευση — Άρθρο 29, παράγραφος 2 — θέσεις EUR — 25, η οποία ελήφθη κατά την 1678η συνεδρίαση για διοικητικά θέματα και θέματα προϋπολογισμού, της 10ης Νοεμβρίου 2004, καθόσον προβλέπει ότι οι προκηρύξεις υψηλόβαθμων θέσεων που προορίζονται για εξωτερικούς υποψηφίους θα δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα μόνο στα γερμανικά, στα αγγλικά και στα γαλλικά,
 —
 της προκήρυξης του διαγωνισμού Ε/2005/335 για θέση γενικού διευθυντή (βαθμού A*15-16) στη Γενική Διεύθυνση OLAF — Άρθρο 29, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, η οποία δημοσιεύθηκε στην ΕΕ της 9.2.2005, σειρά C 34 A. Η προκήρυξη αυτή δεν δημοσιεύθηκε στα ιταλικά.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται τα εξής:
 1)
 Με τις προσβαλλόμενες πράξεις διακυβεύεται μια βασική αρχή του κοινοτικού δικαίου, η τήρηση της οποίας εναπόκειται πρωτίστως στα κράτη μέλη. Από το άρθρο 290 ΕΚ προκύπτει ότι τα όργανα της Κοινότητας ασκούν τις αρμοδιότητές τους σεβόμενα τη γλωσσική πολυμορφία. Όπως προκύπτει από τα άρθρα 12 και 148 ΕΚ και 6, παράγραφος 3, ΕΕ, ο σεβασμός της γλωσσικής πολυμορφίας αποτελεί μια από τις ουσιαστικές πτυχές της προστασίας της εθνικής ταυτότητας των κρατών μελών. Ειδικότερα, το άρθρο 12 ΕΚ καθιερώνει, σύμφωνα με την κοινοτική νομολογία, μια γενική αρχή του κοινοτικού δικαίου ως ειδική έκφραση της γενικής αρχής της ισότητας. Η αρχή αυτή αποτελεί θεμελιώδη αρχή της κοινοτικής έννομης τάξης.
 2)
 Ο περιορισμός σε τρεις των γλωσσών στις οποίες θα δημοσιεύονται οι προκηρύξεις διαγωνισμών για τις προσλήψεις στις οργανικές θέσεις της Επιτροπής, ενώ μέχρι το 2004 οι προκηρύξεις αυτές δημοσιεύονταν σε όλες τις «επίσημες γλώσσες» της Κοινότητας, αποτελεί παράβαση όχι μόνο του κανονισμού (ΕΟΚ) 1/1958, αλλά και του άρθρου 18, τελευταία παράγραφος, του εσωτερικού κανονισμού της Επιτροπής, καθώς και των άρθρων 1δ, παράγραφος 1, και 27 του ΚΥΚ, της αρχής της απαγόρευσης των διακρίσεων λόγω ιθαγένειας και της αρχής της προστασίας της γλωσσικής πολυμορφίας.


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/46
 Προσφυγή της 2ας Μαΐου 2014 — Walter Klein κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-297/14)
 2014/C 223/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Walter Klein GmbH & Co. KG (Wuppertal, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Volz, M. Ringel, B. Wißmann, M. Püstow, C. Oehme και T. Wielsch, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 2013, περί κινήσεως δυνάμει του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως έναντι της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας λόγω της παρεχόμενης στηρίξεως στην ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και της μειωμένης επιβαρύνσεως κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας, υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) (πρώην 2013/ΝΝ), κατά το μέρος που η απόφαση αυτή αφορά τον περιορισμό της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Απουσία πλεονεκτήματος κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο περιορισμός της επιβαρύνσεως που προβλέπει ο Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) για τους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Στο πλαίσιο αυτό, εκθέτει ότι η εν λόγω ρύθμιση δεν ευνοεί τις επιχειρήσεις που είναι καταναλωτές μεγάλων ποσοτήτων ηλεκτρικής ενέργειας. Αντιθέτως, το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως διασφαλίζει την αντιστάθμιση των εξαιρετικών βαρών που φέρουν ιδιαιτέρως τόσο η προσφεύγουσα όσο και άλλες παρόμοιες επιχειρήσεις στο πλαίσιο της προωθήσεως της ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και αποσκοπεί στην αποκατάσταση της ανταγωνιστικής ικανότητας των επιχειρήσεων που είναι καταναλωτές μεγάλων ποσοτήτων ηλεκτρικής ενέργειας και που αρχικώς θίγονταν σε σημαντικό βαθμό από την προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση.
 2.
 Δεύτερος λόγος: Απουσία κρατικών πόρων κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 —
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως δεν συνιστά «ενίσχυση χορηγούμενη υπό οποιαδήποτε μορφή από το κράτος ή με κρατικούς πόρους». Στο πλαίσιο αυτό, εκθέτει ότι η προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση δεν αποτελεί κρατικό πόρο και ότι, επομένως, ακόμη και η μη είσπραξη του πόρου αυτού στο πλαίσιο του ειδικού καθεστώτος αντισταθμίσεως δεν μπορεί να αποτελεί ενίσχυση χορηγούμενη με κρατικούς πόρους.
 —
 Η είσπραξη, διαχείριση ή κατανομή της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως δεν γίνεται από το κράτος ή από δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα που έχει ορίσει ή ιδρύσει το κράτος. Αντιθέτως, η είσπραξη της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως μπορεί να γίνεται απευθείας από τον διαχειριστή του συστήματος μεταφοράς βάσει αντίστοιχης αξιώσεως του αστικού δικαίου. Η προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση δεν αποτελεί έσοδο του κρατικού προϋπολογισμού και, κατά συνέπεια, το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως ουδόλως απομειώνει, άμεσα ή έμμεσα, τα έσοδα του Δημοσίου.
 —
 Τα ποσά που προέρχονται από την επιβάρυνση κατά τον EEG δεν βρίσκονται στη διάθεση των κρατικών αρχών. Εξάλλου, δεν υφίσταται δημόσιος έλεγχος επί των εν λόγω ποσών ασκούμενος για παράδειγμα από τη Bundesamt für Wirtschaft und Ausfuhrkontrolle (ομοσπονδιακή υπηρεσία οικονομικών και ελέγχου εξαγωγών, BAFA) ή τη Bundesnetzagentur (ομοσπονδιακή ρυθμιστική αρχή δικτύων).


text:
 26.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/30
 Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2011 — Bank Melli Iran κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-7/11)
 2011/C 63/58
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bank Melli Iran (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωποι: L. Defalque και S. Woog, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την παράγραφο 5 του μέρους B του παραρτήματος της απόφασης 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (1) και την παράγραφο 5 του μέρους B του παραρτήματος VIII του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 423/2007 (2) και να ακυρώσει την απόφαση που περιλαμβάνεται στο έγγραφο του Συμβουλίου της 28ης Οκτωβρίου 2010·
 —
 να αναγνωρίσει ότι το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο β', της απόφασης της 26ης Ιουλίου 2010 (3) του Συμβουλίου και το άρθρο 16, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 είναι παράνομα και δεν εφαρμόζονται έναντι της προσφεύγουσας·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ακύρωσης:
 1)
 Με τον πρώτο λόγο ακύρωσης προβάλλεται παράβαση του άρθρου 215, παράγραφοι 2 και 3 ΣΛΕΕ, καθώς και του άρθρου 40 ΣΕΕ, η οποία συνιστά παράβαση ουσιώδους τύπου καθώς:
 —
 το Συμβούλιο ΚΕΠΠΑ εξέδωσε περιοριστικά μέτρα χωρίς να αφήνει εξουσία εκτιμήσεως στο Συμβούλιο·
 —
 η απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ στην οποία στηρίζεται ο κανονισμός 961/2010, εσφαλμένα στηρίζεται στο άρθρο 29 ΣΕΕ, διότι δεν καθορίζει τη θέση της Ένωσης επί συγκεκριμένου ζητήματος γεωγραφικής ή θεματικής φύσης, όπως απαιτεί το άρθρο 29 ΣΕΕ, αλλά ορίζει συγκεκριμένες υποχρεώσεις για τα κράτη μέλη και τα πρόσωπα υπό τη δικαιοδοσία τους·
 —
 ο κανονισμός 961/2010 δεν περιλαμβάνει τις απαιτούμενες διατάξεις περί νομικών εγγυήσεων κατά παράβαση του άρθρου 215, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο ακύρωσης προβάλλεται πλάνη του νομοθέτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς την επιλογή της νομικής βάσης της προσβαλλόμενης απόφασης και κανονισμού, διότι αποφασίσθηκαν κυρώσεις εις βάρος της προσφεύγουσας και των θυγατρικών της, καίτοι είναι νομικά πρόσωπα και όχι κρατικές οντότητες, που δεν συγκαταλέγονται στον κατάλογο του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι:
 —
 καίτοι η βάση του άρθρου 29 ΣΕΕ και του άρθρου 215 ΣΛΕΕ είναι δικαιολογημένη όταν τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης εφαρμόζουν ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών, δεν είναι κατ’ ανάγκη δικαιολογημένη όταν λαμβάνονται διοικητικά μέτρα, όπως η δέσμευση κεφαλαίων νομικών προσώπων και όχι κρατικών οντοτήτων·
 —
 οι προσβαλλόμενης πράξεις έπρεπε να εκδοθούν βάσει του άρθρου 75 ΣΛΕΕ, ούτως ώστε να συμμετάσχει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο πλαίσιο της διαδικασίας συναπόφασης.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο ακύρωσης προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση και κανονισμός εκδόθηκαν κατά παράβαση των αρχών της ισότητας και της μη διακριτικής μεταχείρισης, διότι παρεμφερείς αποφάσεις εκδόθηκαν με άλλη νομική βάση, όπως το άρθρο 75 ΣΛΕΕ, δηλαδή βάσει πλαισίου με νομικές εγγυήσεις ληφθείσες από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, αντιθέτως από την περίπτωση των προσβαλλόμενων πράξεων που αφορούν την προσφεύγουσα.
 4)
 Με τον τέταρτο λόγο ακύρωσης προβάλλεται ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν κατά παράβαση των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας και ειδικότερα του δικαιώματός της σε δίκαιη δίκη, καθώς:
 —
 δεδομένου ότι δεν προσκομίσθηκε στην προσφεύγουσα κανένα αποδεικτικό στοιχείο ή έγγραφο προς στήριξη των ισχυρισμών του Συμβουλίου, καθώς οι πρόσθετες παραπομπές του 2009 στην απόφαση του 2008, επιβεβαιωθείσες το 2010, ήταν αόριστες, ελάχιστα σαφείς και δεν καθιστούσαν δυνατή την αντίκρουσή τους από την προσφεύγουσα·
 —
 δεν χορηγήθηκε στην προσφεύγουσα πρόσβαση στον φάκελο και δικαίωμα ακρόασης·
 —
 οι προσβαλλόμενες πράξεις δεν αιτιολογήθηκαν επαρκώς, γεγονός που συνιστά παράβαση του δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας της προσφεύγουσας.
 5)
 Με τον πέμπτο λόγο ακύρωσης προβάλλεται ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις, για τους ίδιους λόγους που εκτέθηκαν όσον αφορά τον τέταρτο λόγο ακύρωσης, εκδόθηκαν κατά παράβαση των αρχών της χρηστής διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
 6)
 Με τον έκτο λόγο ακύρωσης προβάλλεται ότι το Συμβούλιο δεν γνωστοποίησε τις αποφάσεις του, μαζί με τους λόγους για την προσθήκη στον κατάλογο, κατά παράβαση του άρθρου 36, παράγραφοι 3 και 4, του κανονισμού 961/2010, το οποίο προβλέπει επανεξέταση της απόφασης όταν υποβάλλονται παρατηρήσεις.
 7)
 Με τον έβδομο λόγο ακύρωσης προβάλλεται προδήλως πεπλανημένη ερμηνεία και κατάχρηση εξουσίας κατά την εφαρμογή της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, έναντι της προσφεύγουσας, καθώς το Συμβούλιο ερμήνευσε εσφαλμένα το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο β', αυτής, όταν έκρινε ότι οι δραστηριότητες της προσφεύγουσας, όπως περιγράφονται στις προσβαλλόμενες πράξεις, πληρούν τις προϋποθέσεις ώστε να θεωρηθούν δραστηριότητες για τις οποίες πρέπει να επιβληθούν κυρώσεις.
 8)
 Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση της αρχής της αναλογικότητας και του δικαιώματος ιδιοκτησίας, καθώς το Συμβούλιο δεν έλαβε υπόψη την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η εφαρμογή του άρθρου 20, παράγραφος 1, στοιχείο β', της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010.
 (1) ΕΕ L 281, σ. 81
 (2) ΕΕ L 281, σ. 1
 (3) Απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ, ΕΕ L 195, σ. 39


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/42
 Αναίρεση που άσκησε στις 28 Ιανουαρίου 2010 ο Carlo De Nicola κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 30 Νοεμβρίου 2009 στην υπόθεση F-55/08, De Nicola κατά ETE
 (Υπόθεση T-37/10 P)
 2010/C 80/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Carlo De Nicola (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: L. Isola, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα με τους νόμιμους τόκους λαμβάνοντας υπόψη τη λόγω πληθωρισμού υποτίμηση των ποσών που θα επιδικαστούν.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (ΔΔΔ) της 30 Νοεμβρίου 2009. Με την εν λόγω απόφαση απορρίφθηκε προσφυγή με αντικείμενο, πρώτον, την ακύρωση της αποφάσεως με την οποία η αναιρεσίβλητη απέρριψε το αίτημα του αναιρεσείοντος, αφενός, περί επανεξετάσεως της βαθμολογίας του για το 2006 και, αφετέρου, περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Τράπεζας για τις προαγωγές του έτους 2006, στο μέτρο που δεν κρίθηκε προακτέος, δεύτερον, αίτημα ακυρώσεως της έκθεσης αξιολόγησης του 2006, τρίτον, να διαπιστωθεί ότι ο αναιρεσείων υπέστη ηθική παρενόχληση, τέταρτον, να υποχρεωθεί η Τράπεζα να τον αποζημιώσει για τη ζημία που υπέστη από την ηθική παρενόχληση, και, τέλος, ακύρωση της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκαν τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε για την πραγματοποίηση θεραπείας με λέιζερ.
 Προς στήριξη των αιτημάτων του, ο αναιρεσείων προβάλλει τους εξής λόγους:
 —
 Το ΔΔΔ παρανόμως παρέλειψε να αποφανθεί και, στην περίπτωση που δεν λησμόνησε εντελώς το αντικείμενο της προσφυγής (για παράδειγμα, το 2ο και 3ο επιχείρημα της προσφυγής περί ακυρώσεως, την άρνηση του τμήματος προσφυγών να αποφανθεί επί της ουσίας, κ.λπ..), αποφάσισε συνειδητά να εξετάσει μερικές μόνον εξαιρέσεις.
 —
 Το ΔΔΔ δεν αποφάνθηκε επί του αιτήματός του να ελέγξει τη νομιμότητα της συμπεριφοράς των προϊσταμένων του, υπό το πρίσμα των κριτηρίων αξιολόγησης που υιοθέτησε η αναιρεσίβλητη. Εξάλλου, το ΔΔΔ εσφαλμένα θεώρησε ότι η παρενόχληση την οποία κατήγγειλε ο αναιρεσείων προερχόταν από τους υπαλλήλους, ενώ συνδεόταν άμεσα και αποκλειστικά με την ΕΤΕ.
 —
 Προβάλλει επίσης ως λόγο αναιρέσεως την απόρριψη των αποδεικτικών στοιχείων και την αντιστροφή του βάρους της απόδειξης, καθώς και την έλλειψη αιτιολογίας. Ως προς τον τελευταίο αυτό λόγο, προβάλλει ότι το ΔΔΔ παρέλειψε την αιτιολογία επί πολλών και κρισίμων επιχειρημάτων, ή η αιτιολογία που παρέθεσε ήταν αντιφατική και/ή παράλογη, οπότε πρέπει να θεωρηθεί ως κατ’ ουσίαν ελλείπουσα. Πρέπει να αναφερθεί ιδίως η άρνηση εφαρμογής του άρθρου 41 του ΚΥΚ, καθώς και η απόρριψη της αίτησης ακυρώσεως της έκθεσης αξιολόγησης του 2006.
 —
 Τέλος, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι, εφόσον πρόκειται για σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για κατ’ αναλογία εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση των κανόνων και των διαδικαστικών απαιτήσεων που ισχύουν για τους κοινοτικούς υπαλλήλους με σύμβαση δημοσίου δικαίου.


text:
 7.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 406/25
 Προσφυγή της 29ης Σεπτεμβρίου 2015 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-521/15)
 (2015/C 406/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: A. Rubio González)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση (ΕΕ) 2015/1289 (1) του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, για την επιβολή προστίμου στην Ισπανία για την παραποίηση των στοιχείων του ελλείμματος στην Αυτόνομη Κοινότητα της Βαλένθια, ή
 —
 επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο περιορίζοντάς το αποκλειστικά στις περιόδους μετά την 13η Δεκεμβρίου 2011, ημερομηνία ενάρξεως ισχύος του κανονισμού 1173/2011 (2) και,
 —
 σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει το καθού θεσμικό όργανο στα έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 3, του κανονισμού 1173/2011 και του άρθρου 2, παράγραφοι 1 και 3, της αποφάσεως 2012/678/ΕΕ
 (3)
 με προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας του Βασιλείου της Ισπανίας. Πριν από την κίνηση της διαδικασίας, διενεργήθηκε έρευνα στο περιθώριο της θεσπισθείσας από την απόφαση 2012/678/ΕΕ διαδικασίας. Με τον τρόπο αυτό χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία αποκτηθέντα σε επισκέψεις που δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις του άρθρου 2, παράγραφος 3, της εν λόγω αποφάσεως, θίγοντας τα δικαιώματα άμυνας της Ισπανίας.
 Προσβολή του δικαιώματος σε χρηστή διοίκηση όσον αφορά τη σύνθεση της ομάδας έρευνας. Δεν συνάδει με την αρχή της αντικειμενικής αμεροληψίας να συμμετέχουν στην ομάδα τα πρόσωπα που είχαν διεξαγάγει τις προηγούμενες διαδικασίες. Υπήρχε βάσιμος κίνδυνος επιβεβαιωτικής και αναδρομικής μεροληψίας της ομάδας όσον αφορά την εκτίμηση των σοβαρών ενδείξεων οι οποίες είχαν αξιολογηθεί πριν από την κίνηση της έρευνας. Η ομάδα έρευνας δεν έχαιρε ανεξαρτησίας με αποτέλεσμα να διακυβεύεται αντικειμενικώς η αμεροληψία της.
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 1173/2011, καθόσον τα γεγονότα δεν στοιχειοθετούσαν εκ προθέσεως ή βαριάς αμέλειας του κράτους μέλους παραποίηση κρίσιμων στοιχείων σχετικά με το έλλειμμα και το χρέος ή παρουσίαση ανακριβών συναφών στοιχείων. Πρώτον, τα γεγονότα δεν στοιχειοθετούν παραποίηση ή παρουσίαση ανακριβών στατιστικών στοιχείων, αλλά πρόκειται για απλή αναθεώρηση των στοιχείων του ελλείμματος και του χρέους η οποία σαφώς και προσηκόντως. Δεύτερον, τα στοιχεία που αποτελούν το αντικείμενο της προσαπτόμενης παραποιήσεως δεν θα ήταν σε καμία περίπτωση κρίσιμα για τους σκοπούς της ασκήσεως της εποπτείας η οποία, κατά τα άρθρα 121 και 126 ΣΛΕΕ, ανήκει στα θεσμικά όργανα της Ένωσης. Τέλος, δεν μπορεί να γίνει δεκτό η συμπεριφορά της Ισπανίας συνιστά βαριά αμέλεια, καθώς οι ισπανικές αρχές ήταν αυτές που εντόπισαν το σφάλμα, το έθεσαν αμέσως υπόψη της Επιτροπής και ενήργησαν με τη μεγαλύτερη δυνατή επιμέλεια και ταχύτητα.
 Έλλειψη αναλογικότητας της κυρώσεως όσον αφορά το χρονικό πλαίσιο αναφοράς για τον υπολογισμό της. Η περίοδος που αποτελεί το αντικείμενο της κυρώσεως περιορίζεται στα στοιχεία που περιλαμβάνονται στις ανακοινώσεις μετά το 2012, ενώ αφορά γεγονότα που συνέβησαν μετά την 11η Δεκεμβρίου 2011, ημερομηνία ενάρξεως ισχύος του κανονισμού 1173/2011. Συνεπώς, το ποσό αναφοράς πρέπει να περιοριστεί στα στοιχεία που αντιστοιχούν στους λογαριασμούς οι οποίοι είχαν καταχωρισθεί το 2011.
 (1) ΕΕ L 198, σ. 19.
 (2) Κανονισμός (ΕΕ) 1173/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, για την αποτελεσματική επιβολή της δημοσιονομικής εποπτείας στη ζώνη του ευρώ (ΕΕ L 306, σ. 1).
 (3) Κατ’ εξουσιοδότηση απόφαση της Επιτροπής 2012/678/ΕΕ, της 29ης Ιουνίου 2012, σχετικά με τις έρευνες και τα πρόστιμα για την παραποίηση στατιστικών στοιχείων, που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΕ) 1173/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την αποτελεσματική επιβολή της δημοσιονομικής εποπτείας στη ζώνη του ευρώ (ΕΕ L 306, σ. 21).


text:
 17.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/39
 Προσφυγή της 9ης Αυγούστου 2012 — ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-86/12)
 2012/C 355/84
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωπος: A. Lizer-Klatka, radca prawny)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως να μην παραταθεί η ισχύς του πίνακα επιτυχόντων EPSO/AD/60/6 όσον αφορά την προσφεύγουσα για την περίοδο κατά την οποία αυτή είχε άδεια μητρότητας και γονική άδεια.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 17ης Οκτωβρίου 2011 σχετικά με τη λήξη της ισχύος του εφεδρικού πίνακα επιτυχόντων EPSO AD/60/06 στις 31 Δεκεμβρίου 2011 όσον αφορά την προσφεύγουσα και την απόφαση της 10ης Μαΐου 2012 που εκδόθηκε σε απάντηση στην ένσταση της προσφεύγουσας αριθ. R/147111, και να παρατείνει την ισχύ του πίνακα EPSO AD/60/06 2011 όσον αφορά την προσφεύγουσα για την περίοδο κατά την οποία αυτή είχε άδεια μητρότητας και γονική άδεια ενώ ο ίσχυε ο εν λόγω πίνακας, ήτοι για 3 έτη και 46 ημέρες·
 —
 να ορίσει ότι κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του, σύμφωνα με το άρθρο 89, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 25ης Ιουλίου 2007, και λαμβανομένων υπόψη των επιχειρημάτων της προσφεύγουσας που περιλαμβάνονται στα σημεία 56 επ. της παρούσας προσφυγής.


text:
 7.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/8
 Αναίρεση που άσκησε στις 18 Μαΐου 2012 ο Abdulbasit Abdulrahim κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 28 Φεβρουαρίου 2012 Abdulbasit Abdulrahim κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην υπόθεση T-127/09
 (Υπόθεση C-239/12 P)
 2012/C 200/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Abdulbasit Abdulrahim (εκπρόσωποι: H.A.S. Miller, Solicitor, E. Grieves, Barrister)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την από 28 Φεβρουαρίου 2012 διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου,
 —
 να διαπιστώσει ότι η προσφυγή ακυρώσεως δεν κατέστη άνευ αντικειμένου,
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο, προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της προσφυγής ακυρώσεως,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής δίκης και στα έξοδα της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων σχετικά με την κατάθεση παρατηρήσεων που διέταξε το Δικαστήριο.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο αναιρεσείων βασίζει την αίτηση αναιρέσεώς του στους ακόλουθους δύο λόγους αναιρέσεως:
 —
 το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον παρέλειψε:
 —
 να ακούσει τον γενικό εισαγγελέα, και/ή,
 —
 να καλέσει τον αναιρεσείοντα να καταθέσει παρατηρήσεις όσον αφορά το ζήτημα αν η προσφυγή ακυρώσεως είχε καταστεί άνευ αντικειμένου και/ή,
 —
 να διεξαγάγει προφορική διαδικασία όσον αφορά το ζήτημα αν η προσφυγή ακυρώσεως είχε καταστεί άνευ αντικειμένου.
 —
 το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, στον βαθμό που έκρινε ότι ο αναιρεσείων δεν μπορούσε να αντλήσει από την προσφυγή ακυρώσεως όφελος.


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/54
 Προσφυγή-αγωγή της 6ης Ιανουαρίου 2014 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-1/14)
 2014/C 52/108
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: F. Frabetti, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της EPSO να μην δεχθεί τον προσφεύγοντα-ενάγοντα στο στάδιο αξιολογήσεως λόγω του ότι το επίπεδο σπουδών του δεν αντιστοιχεί σε πλήρη κύκλο πανεπιστημιακών σπουδών, τουλάχιστον τριετούς διάρκειας, πιστοποιούμενο με πτυχίο σχετικό με τη φύση των καθηκόντων, ή σε επαγγελματική επιμόρφωση/κατάρτιση σχετική με τη φύση των καθηκόντων και ανάλογου επιπέδου.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής της 3ης Οκτωβρίου 2013·
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να καταβάλει ποσό 1 000 € ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων·
 —
 να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων και, λαμβανομένου υπόψη του προσβλητικού χαρακτήρα της αποφάσεως της καθής-εναγομένης, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 20.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 114/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 28ης Φεβρουαρίου 2013 — Πορτογαλική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-246/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Αναπτύξεως (ΕΤΠΑ) - Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2052/88 - Άρθρο 13, παράγραφος 3 - Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 4253/88 - Άρθρο 21, παράγραφος 1 - Συνολική επιδότηση προς στήριξη της τοπικής επενδύσεως στην Πορτογαλία - Μείωση της χρηματοδοτικής συνδρομής)
 2013/C 114/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes, S. Rodrigues και A. Gattini)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Flynn, A. Steiblytė και P. Guerra e Andrade)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 3ης Μαρτίου 2011, T-387/07, Πορτογαλία κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2007) 3772 της Επιτροπής, της 31ης Ιουλίου 2007, περί μειώσεως της συνδρομής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) όσον αφορά τη συνολική επιδότηση προς στήριξη της τοπικής επενδύσεως στην Πορτογαλία βάσει της αποφάσεως C(95) 1769 της Επιτροπής, της 28ης Ιουλίου 1995
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 3ης Μαρτίου 2011, T-387/07, Πορτογαλία κατά Επιτροπής.
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση C(2007) 3772 της Επιτροπής της 31ης Ιουλίου 2007, περί μειώσεως της συνδρομής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) όσον αφορά τη συνολική επιδότηση προς στήριξη της τοπικής επενδύσεως στην Πορτογαλία βάσει της αποφάσεως C(95) 1769 της Επιτροπής, της 28ης Ιουλίου 1995.
 3)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα έξοδα τόσο της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου δίκης όσο και της αναιρετικής διαδικασίας.
 (1) ΕΕ C 219 της 23.7.2011.


text:
 7.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/11
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Νοεμβρίου 2011 — ASPLA κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-76/06) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Τομέας των πλαστικών βιομηχανικών σάκων - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81, παράγραφος 1, ΕΚ - Ανταλλαγή εξατομικευμένων πληροφοριών - Καθορισμός των τιμών και των ποσοστώσεων πωλήσεων ανά γεωγραφική ζώνη - Κατανομή των πελατών - Συντονισμένη υποβολή προσφορών - Ενιαία και διαρκής παράβαση - Έκταση της επικρινόμενης συμπεριφοράς - Οριοθέτηση της αγοράς προϊόντων και της γεωγραφικής αγοράς - Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό του ύψους των προστίμων - Αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της αναλογικότητας - Επιβαρυντικές και ελαφρυντικές περιστάσεις - Ανώτατο όριο 10 % επί του κύκλου εργασιών)
 2012/C 6/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Plasticos Españoles, SA (ASPLA) (Torrelavega, Ισπανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς E. Garayar Gutiérrez και A. García Castillo, στη συνέχεια E. Garayar Gutiérrez, M. Troncoso Ferrer και C. Ruixó Claramunt, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: F. Castillo de la Torre)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2005) 4634 τελικό της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 2005, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] (υπόθεση COMP/F/38.354 — Βιομηχανικοί σάκοι), σχετικά με σύμπραξη στην αγορά των πλαστικών βιομηχανικών σάκων, καθώς και, επικουρικώς, αίτημα μειώσεως του επιβληθέντος στην προσφεύγουσα προστίμου.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Plasticos Españoles, SA (ASPLA) στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 108 της 6.5.2006.


text:
 7.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/26
 Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2011 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-105/11)
 2012/C 6/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ΖΖ (εκπρόσωποι: D. Abreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως του Γενικού Διευθυντή της OLAF με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση της προσφεύγουσας περί παρατάσεως της συμβάσεώς της εκτάκτου υπαλλήλου κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο β', του ΚΛΠ
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 29ης Ιουνίου 2011 του Γενικού Διευθυντή της OLAF με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της περί παρατάσεως της συμβάσεώς της εκτάκτου υπαλλήλου κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο β', του ΚΛΠ·
 —
 εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει την από 25 Μαρτίου 2011 απόφαση του Γενικού Διευθυντή της OLAF με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της προσφεύγουσας περί παρατάσεως της συμβάσεώς της εκτάκτου υπαλλήλου·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 12.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 220/21
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Arbeidshof te Brussel (Βέλγιο) στις 6 Ιουλίου 2009 — Omalet NV κατά Rijksdienst voor Sociale Zekerheid
 (Υπόθεση C-245/09)
 2009/C 220/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Arbeidshof te Brussel
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείουσα: Omalet NV
 Εφεσίβλητος: Rijksdienst voor Sociale Zekerheid
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει ο εθνικός δικαστής να εφαρμόσει το άρθρο 49 της Συνθήκης σε μια διαφορά μεταξύ του Rijksdienst voor Sociale Zekerheid και ενός εγκατεστημένου στο Βέλγιο εργολάβου, όταν, σύμφωνα με το άρθρο 30bis, παράγραφος 3, του νόμου της 27ης Ιουνίου 1969 για τροποποίηση του νομοθετικού διατάγματος της 28ης Δεκεμβρίου 1944 περί κοινωνικής ασφαλίσεως των εργατών (όπως είχε εφαρμογή πριν από την τροποποίηση του άρθρου αυτού με το άρθρο 55 του προγραμματικού νόμου της 27ης Απριλίου 2007), ζητείται να αναγνωριστεί ευθύνη εις ολόκληρον για μέρος των χρεών του μη εγγεγραμμένου υπεργολάβου που είναι εγκατεστημένος στο Βέλγιο ή όταν ζητείται η καταδίκη του εργολάβου αυτού καθόσον δεν προέβη στις παρακρατήσεις που προβλέπει το άρθρο 30, παράγραφος 4, του νόμου;
 2)
 (επικουρικώς)
 Αποκλείει το άρθρο 49 της Συνθήκης την εφαρμογή μιας ρυθμίσεως όπως η περιλαμβανόμενη στο άρθρο 30bis, παράγραφοι 3 και 4, του βελγικού νόμου της 27ης Ιουνίου 1969 για τροποποίηση του νομοθετικού διατάγματος της 28ης Δεκεμβρίου 1944 περί κοινωνικής ασφαλίσεως των εργατών (όπως είχε εφαρμογή πριν από την τροποποίηση του άρθρου αυτού με το άρθρο 55 του προγραμματικού νόμου της 27ης Απριλίου 2007);


text:
C 213/14 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 6.9.2003
 Είναι επίσης πρόδηλο ότι η δυσχέρεια αποδείξεως του ότι οι διοίκηση, οι συγκρίσιμες περίοδοι εργασίας που παρεσχέθη στη
 παράνομες πράξεις του ∆ημοσίου ή των ΝΠ∆∆ προήλθαν εκ δόλου δημόσια διοίκηση άλλου κράτους μέλους πρέπει να λαμβάνονται
 ή εξ αμέλειας ενδέχεται, στην πράξη, να έχει ως αποτέλεσμα τη υπόψη από τις ιταλικές αρχές κατά τρόπο ανάλογο προς την
 βραδύτητα και, πιθανότατα, το ατελέσφορο των προσφυγών τις κτηθείσα εντός της ιταλικής δημόσιας υπηρεσίας πείρα.
 οποίες ασκούν οι ζημιούμενοι για να επιτύχουν αποκατάσταση των
 ζημιών τις οποίες υπέστησαν. Μια τέτοια κατάσταση διακυβεύει
 την πρακτική αποτελεσματικότητα του άρθρου 1, παράγραφος 1, Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η ισχύουσα στην Ιταλία πρακτική
 της οδηγίας, την υποχρέωση δηλαδή να υφίστανται αποτελεσματι- έγκειται στο να μη λαμβάνονται υπόψη οι περίοδοι ασκήσεως
 κές και ταχείες προσφυγές που να καθιστούν δυνατή την αποζη- αναλόγων εργασιών στη δημόσια διοίκηση των λοιπών κρατών
 μίωση των ζημιουμένων λόγω παραβιάσεως του κοινοτικού δικαίου μελών. Η πρακτική αυτή του Υπουργείου της ∆ημόσιας Αγωγής
 περί συμβάσεων του δημοσίου ή των εθνικών κανόνων που είναι ασυμβίβαστη με τις προαναφερθείσες διατάξεις.
 μεταφέρουν το δίκαιο αυτό.
 (1 ) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 33.
 ( 1) ΕΕ L 395 της 30.12.1989, σ. 33.
 Αγωγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του ευρωπαϊκού ομίλου οικονομικού σκοπού Lior κ.λ.π., που
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά ασκήθηκε στις 24 Ιουνίου 2003
 της Ιταλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 26 Ιουνίου
 2003
 (Υπόθεση C-280/03)
 (Υπόθεση C-278/03) (2003/C 213/25)
 (2003/C 213/24)
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον Η. Stovlbæk, επικουρούμενο από τη Μ. Μπρα, δικηγόρο, με
 τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 24 Ιουνίου 2003
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αγωγή
 τη Marie-José Jonczy, άσκησε στις 26 Ιουνίου 2003 ενώπιον του κατά του ευρωπαϊκού ομίλου οικονομικού σκοπού Lior, Deira
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της SA, Eutec Srl, Mindshare Bvba, Società Politecnica Italiana (SPI)
 Ιταλικής ∆ημοκρατίας. Sarl, Beneport SA, Europe Information Service SA, Managium
 Sprl, Pi Due Sprl, C.A.R.M.E.N. e.v., Energy Research Group /
 University College Dublin, ORCA — Organic Reclamation &
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: Composting Ass. AIBS, R.P.A. Spa, Aris Hellas Ltd, καθώς και
 κατά της Lior International n.v.
 — να διαπιστώσει ότι η Ιταλική ∆ημοκρατία, μη λαμβάνοντας
 υπόψη την επαγγελματική πείρα που διαθέτουν πολίτες της
 Ενώσεως εργασθέντες στη δημόσια διοίκηση άλλου κράτους H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 μέλους για τους σκοπούς της συμμετοχής τους σε διαγω-
 νισμούς προσλήψεως διδακτικού προσωπικού στα ιταλικά — να δεχθεί τύποις και κατ' ουσία την παρούσα αγωγή στο
 δημόσια σχολεία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το σύνολό της,
 άρθρο 39 ΕΚ και από το άρθρο 3 του κανονισμού 1612/68
 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της — Κυρίως: να υποχρεώσει τον όμιλο Lior και τις εναγόμενες να
 ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της καταβάλλουν αλληλεγγύως και εις ολόκληρον στην Επιτροπή
 Κοινότητας (1) το κεφάλαιο που προκύπτει αθροιστικά απο τα χρεωστικά
 σημειώματα που εκδόθηκαν για το σύνολο των επιδίκων
 — να καταδικάσει την Ιταλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. συμβάσεων, ήτοι το συνολικό ποσό των 142 818,86 ευρώ,
 πλέον τόκων που οφείλονται σύμφωνα με το άρθρο 94 του
 κανονισμού 3418/93 της Επιτροπής ( 1), μέχρι τις 31 ∆εκεμ-
 βρίου 2002, και σύμφωνα με το άρθρο 86, παράγραφος 2 β,
 του κανονισμού 2342/2002 της Επιτροπής ( 2), από
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα 1ης Ιανουαρίου 2003, υπολογιζομένους από την επομένη
 της ημερομηνίας λήξεως της προθεσμίας εξοφλήσεως
 εκάστου χρεωστικού σημειώματος έως την ημέρα της
 Το άρθρο 39 ΕΚ, καθώς και το άρθρο 3 του κανονισμού 1612/68, πλήρους εξοφλήσεως του χρέους, κεφαλαίου και τόκων
 έχουν την έννοια ότι, για την πρόσβαση στην ιταλική δημόσια περιλαμβανομένων, και ειδικότερα:


text:
 23.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/37
 Προσφυγή-αγωγή του Guy Tachelet κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 9 Ιουλίου 2004
 (Υπόθεση Τ-293/04)
 (2004/C 262/70)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Guy Tachelet, κάτοικος Rijmenam (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον Nicolas Lhöest, avocat, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 9 Ιουλίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ της 2ας Σεπτεμβρίου 2003, καθότι:
 —
 η Επιτροπή δεν αναγνώρισε στον προσφεύγοντα-ενάγοντα, κατά τον χρόνο προσλήψεώς του, προϋπηρεσία 48 μηνών για την εξέλιξη σε κλιμάκιο,
 —
 η Επιτροπή δεν υπολόγισε εκ νέου τη βαθμολογική κατάταξη του προσφεύγοντος-ενάγοντος επισπεύδοντας την ημερομηνία της προαγωγής του στον βαθμό Β3 και προάγοντάς τον, ενδεχομένως, στον βαθμό Β2 (νυν Β*8),
 —
 η Επιτροπή δεν προέβη σε συγκριτική εξέταση των προσόντων για τις περιόδους προαγωγών από τις οποίες ο προσφεύγων-ενάγων κατέστη προαγώγιμος στον βαθμό Β3,
 —
 εφόσον παραστεί ανάγκη, να ακυρώσει τη ρητή απόφαση της ΑΔΑ της 16ης Μαρτίου 2003 περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος (R/714/03),
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει αποζημίωση προσωρινώς καθορισθέντος ποσού 125 000 ευρώ, στην απίθανη περίπτωση που η καθής δεν μπορέσει να υπολογίσει εκ νέου τη βαθμολογική κατάταξη του προσφεύγοντος-ενάγοντος,
 —
 να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα:
 Ο προσφεύγων-ενάγων, που κατατάχθηκε στον βαθμό Β5, κλιμάκιο 3, κατά την πρόσληψή του τον Οκτώβριο του 1995, βάλλει κατά της αποφάσεως της ΑΔΑ να τον κατατάξει, κατόπιν της αναθεωρήσεως της βαθμολογικής του κατατάξεως, στον βαθμό Β4, κλιμάκιο 2, και όχι στον βαθμό Β4, κλιμάκιο 3, να μην υπολογίσει εκ νέου τη βαθμολογική κατάταξή του και να μην προβεί σε συγκριτική εξέταση των προσόντων για τις περιόδους προαγωγών από τις οποίες ο προσφεύγων-ενάγων κατέστη προαγώγιμος στον βαθμό Β3.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών του, ο προσφεύγων-ενάγων επικαλείται:
 —
 ως προς την προϋπηρεσία για εξέλιξη σε κλιμάκιο κατά τον χρόνο προσλήψεως, παράβαση των αποφάσεων της Επιτροπής της 6ης Ιουνίου 1973 και της 1ης Σεπτεμβρίου 1983, περί των κριτηρίων διορισμού σε βαθμό και περί της κατατάξεως σε κλιμάκιο κατά την πρόσληψη, παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 3, του ΚΥΚ, παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και παράβαση του καθήκοντος αιτιολογίας των πράξεων της διοικήσεως,
 —
 όσον αφορά την άρνηση της Επιτροπής να υπολογίσει εκ νέου τη βαθμολογική του κατάταξη, παράβαση των άρθρων 5, παράγραφος 3, και 45 του ΚΥΚ.


text:
15.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 144/37
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ 3) Μειω ́ νει το ποσο ́ του προστι ́μου που επιβλη ́θηκε στην
 προσφευ ́γουσα με το ́αρθρο 3, στοιχει ́ο θ', της αποφα ́σεως
 σε 300 000 ευρω ́.
 της 20η ́ς Μαρτι ́ου 2002
 4) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 στην υπο ́θεση T-28/99, Sigma Tecnologie di rivestimento 5) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και
 Srl κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) το ́ενα τρι ́το των εξο ́δων στα οποι ́α υποβλη ́θηκε η Επιτροπη ́.
 6) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δυ ́ο τρι ́τα των δικαστικω ́ ν της εξο ́δων.
 (Ανταγωνισμο ́ς — Συ ́μπραξη — Σωλη ́νες αστικη ́ς κεντρι-
 κη ́ς θερμα ́νσεως — 'Αρθρο 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 α ́ ρθρο 81 ΕΚ) — Απο ́δειξη της συμμετοχη ́ς σε ολικη ́
 συ ́μπραξη — Προ ́στιμο) (1) ΕΕ C 100 της 10.4.99.
 (2002/C 144/78)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 20η ́ς Μαρτι ́ου 2002
 Στην υπο ́θεση T-28/99, Sigma Tecnologie di rivestimento
 Srl, με ́εδρα το Lonato (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 Α. Pappalardo, Μ. Pappalardo και Μ. Merola, δικηγο ́ρους, στην υπο ́θεση T-31/99, ABB Asea Brown Boveri Ltd κατα ́
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: L. Pignataro και É. Gippini
 Fournier), με αντικει ́μενο, κυρι ́ως, αι ́τημα ακυρω ́σεως του
 α ́ρθρου 1 της αποφα ́σεως 1999/60/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της (Ανταγωνισμο ́ς — Συ ́μπραξη — Σωλη ́νες αστικη ́ς κεντρι-
 21ης Οκτωβρι ́ου 1998, σχετικα ́ με διαδικασι ́α κινηθει ́σα βα ́σει κη ́ς θερμα ́νσεως — 'Αρθρο 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ ρθρο
 του α ́ρθρου 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (υπο ́θεση ΙV/35.691/Ε-4 — 81 ΕΚ) — Αρχη ́ της χρηστη ́ς διοικη ́σεως — Προ ́στιμο —
 Καρτε ́λ προμονωμε ́νων σωλη ́νων) (ΕΕ 1999, L 24, σ. 1), η ́, Κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς για τον υπολογισμο ́ των προστι ́-
 επικουρικω ́ς, αι ́τημα μειω ́σεως του προστι ́μου που επιβλη ́θηκε μων — ∆ικαιολογημε ́νη εμπιστοσυ ́νη)
 στην προσφευ ́γουσα με την απο ́φαση αυτη ́, το Πρωτοδικει ́ο
 (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Mengozzi, Προ ́εδρο,
 V. Tiili και R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: γραμμα- (2002/C 144/79)
 τε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 20 Μαρτι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 1) Ακυρω ́ νει το ́αρθρο 1 της αποφα ́σεως 1999/60/ΕΚ της
 Επιτροπη ́ς, της 21ης Οκτωβρι ́ου 1998, σχετικα ́ με διαδικα-
 σι ́α κινηθει ́σα βα ́σει του ́αρθρου 85 της Συνθη ́κης ΕΚ Στην υπο ́θεση T-31/99, ABB Asea Brown Boveri Ltd, με ́εδρα τη
 (υπο ́θεση ΙV/35.691/Ε-4 — Καρτε ́λ προμονωμε ́νων Ζυρι ́χη (Ελβετι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Α. Weitbrecht και
 σωλη ́νων), καθο ́σον με το ́αρθρο αυτο ́ διαπιστω ́ νεται ́οτι S. Völcker, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 η προσφευ ́γουσα παρε ́βη τις διατα ́ξεις του ́αρθρου 85, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι:
 παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης μετε ́χοντας, πε ́ραν της παρα- P. Oliver και É. Gippini Fournier), με αντικει ́μενο, κυρι ́ως, αι ́τημα
 βα ́σεως των εν λο ́γω διατα ́ξεων που αφορου ́σε την ιταλικη ́ ακυρω ́σεως του α ́ρθρου 3 της αποφα ́σεως 1999/60/ΕΚ της
 αγορα ́, και σε συ ́μπραξη καλυ ́πτουσα το συ ́νολο της κοινη ́ς Επιτροπη ́ς, της 21ης Οκτωβρι ́ου 1998, σχετικα ́ με διαδικασι ́α
 αγορα ́ς. κινηθει ́σα βα ́σει του α ́ρθρου 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (υπο ́θεση ΙV/
 35.691/Ε-4 — Καρτε ́λ προμονωμε ́νων σωλη ́νων) (ΕΕ 1999, L 24,
 σ. 1), η ́, επικουρικω ́ς, αι ́τημα μειω ́σεως του προστι ́μου που
 2) Ακυρω ́ νει το ́αρθρο 3, στοιχει ́ο θ', της αποφα ́σεως, καθο ́σον επιβλη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα με την απο ́φαση αυτη ́, το Πρωτο-
 επιβα ́λλει στην προσφευ ́γουσα προ ́στιμο το ́υψος του οποι ́ου δικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Mengozzi,
 υπολογι ́στηκε βα ́σει της συμμετοχη ́ς της στη συ ́μπραξη που Προ ́εδρο, V. Tiili και R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 κα ́λυπτε το συ ́νολο της κοινη ́ς αγορα ́ς και ενο ́ψει του G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 20 Μαρτι ́ου
 εσκεμμε ́νου της συνεχι ́σεως της παραβα ́σεως εκ με ́ρους της. 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: