text:
 23.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 182/11
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 12ης Μαΐου 2005
 στην υπόθεση C-444/03 (αίτηση του Verwaltungsgericht Berlin για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Meta Fackler KG κατά Bundesrepublik Deutschland (1)
 (Φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση - Ομοιοπαθητικά φάρμακα - Εθνική διάταξη αποκλείουσα την εφαρμογή της ειδικής απλοποιημένης διαδικασίας καταχωρίσεως για φάρμακο αποτελούμενο από γνωστές ομοιοπαθητικές ουσίες, όταν η χρήση του φαρμάκου αυτού ως ομοιοπαθητικού δεν είναι κοινώς γνωστή)
 (2005/C 182/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-444/03, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) με απόφαση της 28ης Αυγούστου 2003, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 21 Οκτωβρίου 2003, στο πλαίσιο της δίκης Meta Fackler KG κατά Bundesrepublik Deutschland, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, R. Silva de Lapuerta, C. Gulmann (εισηγητή), P. Kūris και J. Klučka, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: K. Sztranc, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 12 Μαΐου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Τα άρθρα 14 και 15 της οδηγίας 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικα για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν εθνική διάταξη αποκλείουσα την εφαρμογή της ειδικής απλοποιημένης διαδικασίας καταχωρίσεως για φάρμακο αποτελούμενο από διάφορες γνωστές ομοιοπαθητικές ουσίες, όταν η χρήση του φαρμάκου αυτού ως ομοιοπαθητικού δεν είναι κοινώς γνωστή.
 (1) ΕΕ C 21 της 24ης Ιανουαρίου 2004.


text:
 21.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/24
 Προσφυγή της 16ης Μαΐου 2012 — Al Assad κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-202/12)
 2012/C 217/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bouchra Al Assad (Δαμασκός, Συρία) (εκπρόσωπος: G. Karouni, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση 2012/172/ΚΕΠΠΑ, της 23ης Μαρτίου 2012 για τη θέση σε εφαρμογή της αποφάσεως 2011/782/ΚΕΠΠΑ σχετικά με τη λήψη περιοριστικών μέτρων κατά της Συρίας, καθό μέρος αφορά την Bouchra (Bushra) Al Assad·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα κατ’ εφαρμογή των άρθρων 87 και 91 του κανονισμού διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, ο προσφεύγων προβάλλει επτά λόγους ακυρώσεως που είναι κατ’ ουσία ταυτόσημοι ή παρεμφερείς με τους προβαλλόμενους στο πλαίσιο της υποθέσεως T-383/11, Makhlouf κατά Συμβουλίου.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/80
 Προσφυγή της 17ης Σεπτεμβρίου 2009 — Longevity Health Products κατά ΓΕΕΑ — Gruppo Lepetit (RESVEROL)
 (Υπόθεση T-363/09)
 2009/C 267/143
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Longevity Health Products Inc. (Nassau, Μπαχάμες) (εκπρόσωπος: J. Korab, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Gruppo Lepetit SpA (Lainate, Ιταλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να δεχθεί την προσφυγή·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) που εκδόθηκε στις 9 Ιουλίου 2009, στην υπόθεση R-1204/2008-2, και να απορρίψει την αίτηση περί κηρύξεως της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος αριθ. 5 244 512, την οποία υπέβαλε η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών, και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «RESVEROL» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 5 και 35
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Οι καταχωρίσεις του σήματος «LESTEROL» ως εθνικού σήματος για προϊόντα της κλάσεως 5
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή έγινε δεκτή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β′, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009, καθόσον κακώς έκρινε το τμήμα προσφυγών ότι υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των επίμαχων σημάτων.


text:
 28.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 284/4
 Προσφυγή της 2ας Αυγούστου 2013 — KO-Invest κατά ΓΕΕΑ — Kraft Foods Schweiz (Milkoshake For Active People)
 (Υπόθεση T-399/13)
 2013/C 284/05
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: KO-Invest Sp. z o.o. (Łódź, Πολωνία) (εκπρόσωπος: R. Rumpel, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Kraft Foods Schweiz Holding GmbH (Zug, Ελβετία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 27 Μαΐου 2013 απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στην υπόθεση R 720/2012-4 καθόσον απορρίπτει την καταχώριση κοινοτικού σήματος «Milkoshake For Active People» για προϊόντα των κλάσεων 5, 29, 30 και 32·
 —
 να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να καταχωριστεί το σήμα για όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που ζητήθηκαν·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα που περιλαμβάνει το λεκτικό στοιχείο «Milkoshake For Active People» για προϊόντα των κλάσεων 5, 29, 30 και 32
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Κοινοτικά σήματα αριθ. 31 369 και αριθ. 31 344, διεθνώς καταχωρισμένο σήμα (IR) υπ’ αριθ. 163 135 και το παγκοίνως γνωστό σήμα «MILKA» για προϊόντα των κλάσεων 5, 29, 30 και 32
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 (1)
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 78 της 24.3.2009, σ. 1).


text:
 22.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/34
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Σεπτεμβρίου 2011 — Tegebauer κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-308/07) (1)
 (Δικαίωμα αναφοράς - Αναφορά ενώπιον του Κοινοβουλίου - Απόφαση περί θέσεως της αναφοράς στο αρχείο - Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξη κατά της οποίας μπορεί να ασκηθεί προσφυγή - Παραδεκτό - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)
 2011/C 311/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ingo-Jens Tegebauer (Trier, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς R. Nieporte και ακολούθως H.-B. Pfriem, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: αρχικώς H. Krück και M. Windisch, ακολούθως N. Lorenz και E. Waldherr)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της επιτροπής αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2007, περί θέσεως στο αρχείο της αναφοράς που υπέβαλε ο προσφεύγων στις 7 Φεβρουαρίου 2007 (αναφορά 95/2007)
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της επιτροπής αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2007, περί θέσεως στο αρχείο της αναφοράς που υπέβαλε ο Ingo-Jens Tegebauer στις 7 Φεβρουαρίου 2007 (αναφορά 95/2007).
 2)
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα δικαστικά έξοδα του Ingo-Jens Tegebauer.
 (1) EE C 269 της 10.11.2007.


text:
C 149/36 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 27.5.2000
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Προσφυγη ́ του Mario Costacurta κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 23 Μαρτι ́ου
 — να ακυρω ́σει εν ο ́λω η ́ εν με ́ρει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 2000
 8ης ∆εκεμβρι ́ου 1998 στην υπο ́θεση — IV/E — 1/35.860-B
 — Χαλυ ́βδινοι σωλη ́νες χωρι ́ς συγκο ́λληση (Υπο ́θεση Τ-51/00)
 — επικουρικω ́ς να ακυρω ́σει η ́ να μειω ́σει το προ ́στιμο που
 επεβλη ́θη στην προσφευ ́γουσα (2000/C 149/69)
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Ο Mario Costacurta, κα ́τοικος Λουξεμβου ́ργου, εκπροσωπου ́με-
 νος απο ́ τον Marc Petit, δικηγο ́ρο Λουξεμβου ́ργου, α ́σκησε
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις
 Η προσφευ ́γουσα κατηγορη ́θηκε ο ́τι μετει ́χε σε συμφωνι ́α μεταξυ ́ 23 Μαρτι ́ου 2000, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 Ευρωπαι ́ων και Ιαπω ́ νων παραγωγω ́ν σωλη ́νων χωρι ́ς συγκο ́λληση κω ́ν Κοινοτη ́των.
 στο πλαι ́σιο του λεγομε ́νου Club Europa-Giappone, συμφωνι ́α
 που προε ́βλεπε μεταξυ ́ α ́λλων την προστασι ́α των εθνικω ́ν αγορω ́ν
 σωλη ́νων OCTG (Oil Country Tubular Goods), με ελικω ́σεις και Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 το σχε ́διο «linepipe-project». Επιπλε ́ον, στο πλαι ́σιο της ́διας ι
 παρα ́βασης, κατηγορη ́θηκε για μια α ́λλη συμφωνι ́α αποκλειστικα ́
 μεταξυ ́ Ευρωπαι ́ων παραγωγω ́ν, με αντικει ́μενο τη μεταξυ ́ τους — να ακυρω ́σει την σιωπηρη ́ απο ́φαση απορρι ́ψεως της ενστα ́σεως
 κατανομη ́ των προμηθειω ́ν σωλη ́νων OCTG χωρι ́ς συγκο ́λληση του προσφευ ́γοντος, που αφορου ́σε την αι ́τηση να του
 στην British Steel. ανακοινωθει ́ το ́εγγραφο της αποφα ́σεως της Α∆Α (αρμο ́διας
 για τους διορισμου ́ς αρχη ́ς) που τον διο ́ρισε απο ́
 1ης Σεπτεμβρι ́ου 1996 στη Μονα ́δα σχεδιασμου ́, συμβα ́σεων
 Η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει τα ακο ́λουθα ελαττω ́ματα στο πλαι ́σιο και γενικω ́ν υπηρεσιω ́ν των ΥΕΕΕΚ (κεντρικω ́ν υπηρεσιω ́ν) στο
 των ισχυρισμω ́ν της: Λουξεμβου ́ργο·
 — ∆ιαδικαστικη ́ παρατυπι ́α κατα ́ τη διοικητικη ́ φα ́ση ο ́σον αφορα ́ — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Α∆Α της Υπηρεσι ́ας Επιση ́μων
 μεταξυ ́ α ́λλων το ανεπι ́τρεπτο ορισμε ́νων ερωτη ́σεων που της Εκδο ́σεων των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των της 15ης Μαι ̈́ου
 ́εθεσε η καθη ́ς κατα ́ το στα ́διο της ́ερευνας και την τη ́ρηση του
 1998, με την οποι ́α τοποθετη ́θηκε ο προσφευ ́γων στη Μονα ́δα
 απορρη ́του και την ́ελλειψη αντιστοιχι ́ας μεταξυ ́ ορισμε ́νων πωλη ́σεως και διαχειρι ́σεως των πνευματικω ́ν δικαιωμα ́των στο
 εγγρα ́φων που συνη ́φθησαν στην ανακοι ́νωση αιτια ́σεων και Λουξεμβου ́ργο, επειδη ́ βασι ́ζεται σε πρα ́ξη ει ́τε ανυπο ́στατη,
 των εγγρα ́φων που χρησιμοποιη ́θηκαν για την ́εκδοση της ει ́τε αντικει ́μενη στον Κανονισμο ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως
 απο ́φασης. των υπαλλη ́λων των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (ΚΥΚ)·
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 81 της Συνθη ́κης και της δικαιολο-
 γημε ́νης εμπιστοσυ ́νης της, καθο ́σον στην απο ́φαση περιελη ́φ- — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στο
 θησαν περιγραφε ́ς περιστατικω ́ν που δεν καλυ ́πτονται απο ́ τις συ ́νολο των δικαστικω ́ν εξο ́δων·
 αιτια ́σεις που διατυπω ́ θηκαν κατα ́ των επιχειρη ́σεων.
 — να κρι ́νει ο ́τι ο προσφευ ́γων διατηρει ́ κα ́θε α ́λλο δικαι ́ωμα,
 — Ελλιπη ́ς και αντιφατικη ́ αιτιολογι ́α και παρα ́βαση του απαι ́τηση και δυνατο ́τητα προβολη ́ς ισχυρισμω ́ν και αιτη ́σεως
 α ́ρθρου 81 της Συνθη ́κης ο ́σον αφορα ́ την ανα ́λυση της παροχη ́ς ενδι ́κου προστασι ́ας, ιδι ́ως ο ́σον αφορα ́ την αποκα-
 αγορα ́ς και της εμπορικη ́ς συμπεριφορα ́ς της DALMINE, τη τα ́σταση της ζημι ́ας.
 φερομε ́νη ́ελλειψη νομιμο ́τητας των συμβα ́σεων προμη ́θειας
 για το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο και την εκτι ́μηση του περιοριστικου ́
 χαρακτη ́ρα της συμφωνι ́ας στο πλαι ́σιο του Club Europa-
 Giappone. Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 'Οσον αφορα ́ ειδικο ́τερα τις συμφωνι ́ες προμη ́θειας για το Ηνωμε ́νο Ο προσφευ ́γων στρε ́φεται κατα ́ της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς με
 Βασι ́λειο, η προσφευ ́γουσα παρατηρει ́ ο ́τι η συ ́μβαση ́ της με την την οποι ́α απορρι ́φθηκε η αι ́τηση που υπε ́βαλε στις 20 Ιουλι ́ου
 British Steel, που δεν ει ́ναι το αποτε ́λεσμα συμφωνι ́ας μεταξυ ́ των 1999, να του ανακοινωθει ́ η επι ́σημη απο ́φαση του επαναδιο-
 Ευρωπαι ́ων παραγωγω ́ν, αφορα ́ κατα ́ μεγα ́λο με ́ρος προϊο ́ντα που ρισμου ́ του, απο ́ την 1η Σεπτεμβρι ́ου 1996, στο Γραφει ́ο Επιση ́μων
 δεν ανη ́κουν στη σχετικη ́ αγορα ́, ο ́πως την οριοθε ́τησε η Επιτροπη ́. Εκδο ́σεων των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στο Λουξεμβου ́ργο.
 Εξα ́λλου, η προσφευ ́γουσα δεν μετει ́χε σε καμια ́ οριζο ́ντια συμφω-
 νι ́α με α ́λλους Ευρωπαι ́ους παραγωγου ́ς για την κατανομη ́ των
 προμηθειω ́ν προς το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο. Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του υποστηρι ́ζει ο ́τι η ανωτε ́ρω
 απο ́φαση επαναδιορισμου ́:
 — παραβια ́ζει τα α ́ρθρα 2, 3 και 25 του ΚΥΚ·
 ---pagebreak--- 27.5.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 149/37
 — παραβια ́ζει το α ́ρθρο 101α του Κανονισμου ́, καθω ́ς και την Προσφυγη ́ της Bond van de Fegarbel-Beroepsverenigingen
 αρχη ́ της ιεραρχι ́ας των Α∆Α και την αρχη ́ της ιεραρχι ́ας των κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́-
 νο ́μων· θηκε στις 12 Μαρτι ́ου 2000
 — παραβια ́ζει την αρχη ́ της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης· και (Υπο ́θεση Τ-58/00)
 — βαρυ ́νεται με κατα ́χρηση εξουσι ́ας και καταστρατη ́γηση της (2000/C 149/71)
 διαδικασι ́ας.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 Η Bond van de Fegarbel-Beroepsverenigingen, μια χωρι ́ς κερ-
 δοσκοπικο ́ σκοπο ́ ́ενωση βελγικου ́ δικαι ́ου, με ́εδρα τις Βρυξε ́λλες,
 και δυ ́ο α ́λλες ενω ́σεις, εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον J. van Hoof,
 δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον
 δικηγο ́ρο F. Brouxel, α ́σκησαν στις 12 Μαρτι ́ου 2000 ενω ́πιον
 Αγωγη ́ των AB Banan-Kompaniet και Skandinaviska
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́
 Bananimporten AB κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Ενω ́ σεως και της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 που ασκη ́θηκε στις 14 Μαρτι ́ου 2000
 Οι προσφευ ́γουσα ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (Υπο ́θεση Τ-57/00) — να ακυρω ́σει τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 2790/1999 της
 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1999, κατα ́ το με ́ρος που απο ́ μο ́νος του η ́
 (2000/C 149/70) σε συνδυασμο ́ με τη Λευκη ́ Βι ́βλο ορι ́ζει ο ́τι οι παραβα ́σεις δεν
 ́εχουν συνε ́πειες για το παρελθο ́ν και/η ́ κατα ́ το με ́ρος που
 στο α ́ρθρο 4 δεν περιλαμβα ́νονται οι καταχρη ́σεις λο ́γω
 οικονομικη ́ς εξαρτη ́σεως,
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει τη διαδικασι ́α διαβουλευ ́σεως και
 Η ΑΒ Banan-Kompaniet, με ́εδρα τη Στοκχο ́λμη, και η να διατα ́ξει, αφενο ́ς, να επαναληφθει ́ η διαδικασι ́α αυτη ́ κατα ́
 Skandinaviska Bananimporten AB, με ́εδρα το Arsta (Σουηδι ́α), διαφανη ́ τρο ́πο και, αφετε ́ρου, να ζητηθει ́ να ληφθει ́ θε ́ση ο ́σον
 εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον Bernard O’Connor, Solicitor, α ́σκησαν αφορα ́ την κατα ́ργηση των αναδρομικω ́ ν αποτελεσμα ́των της
 στις 14 Μαρτι ́ου 2000 ενω ́ πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ- αυτοδι ́καιης ακυρο ́τητας ο ́πως προβλε ́πονται στο α ́ρθρο 81,
 κω ́ν Κοινοτη ́των αγωγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς παρα ́γραφος 2, της Συνθη ́κης ΕΚ, ο ́σον αφορα ́ τις συνε ́πειες
 Ενω ́σεως και της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. του προγρα ́μματος εκσυγχρονισμου ́ για την κατα ́σταση των
 μικρομεσαι ́ων επιχειρη ́σεων και των καταναλωτω ́ν και ο ́σον
 αφορα ́ γενικα ́ την οικονομικη ́ εξα ́ρτηση και ειδικα ́ την οικονο-
 Οι ενα ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: μικη ́ εξα ́ρτηση λο ́γω του σωρευτικου ́ αποτελε ́σματος,
 — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ και το Συμβου ́λιο, — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 κατ' εφαρμογη ́ν των α ́ρθρων 178 και 215 της Συνθη ́κης ΕΚ
 (νυν α ́ρθρων 235 ΕΚ και 288 ΕΚ), να καταβα ́λουν στις
 ενα ́γουσες αποζημι ́ωση λο ́γω της ζημι ́ας που υπε ́στησαν Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 απο ́ την παρα ́νομη ́εκδοση της αποφα ́σεως 94/800 του
 Συμβουλι ́ου και του κανονισμου ́ (ΕΚ) 478/95 της Επιτροπη ́ς. Η Bond van de Fegarbel-Beroepsverenigingen ει ́ναι ́ενωση η
 οποι ́α προασπι ́ζει τα συμφε ́ροντα των περιφερειακω ́ν ενω ́σεων των
 διατηρου ́ντων συνεργει ́α αυτοκινη ́των και των μελω ́ν τους.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Με την προσφυγη ́ επιδιω ́κεται η ακυ ́ρωση του κανονισμου ́ (ΕΚ)
 2790/1999 της Επιτροπη ́ς, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1999, για την
 Οι ενα ́γουσες ει ́ναι με ́λη του ομι ́λου εταιριω ́ν Saba Group και εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 81, παρα ́γραφος 3, της Συνθη ́κης σε
 ασχολου ́νται με την αγορα ́, εισαγωγη ́ και πω ́ληση μπανανω ́ν εντο ́ς κατηγορι ́ες κα ́θετων συμφωνιω ́ν και εναρμονισμε ́νων πρακτικω ́ν
 της Σκανδιναβι ́ας. Ελα ́μβαναν πιστοποιητικα ́ εισαγωγη ́ς μπανανω ́ν (ΕΕ 1999, L 336, σ. 21).
 κατηγορι ́ας Α' και ειση ́γαν μπανα ́νες απο ́ την Κολομβι ́α και την
 Κο ́στα Ρι ́κα. Η αγωγη ́ τους αφορα ́ τη ζημι ́α που υπε ́στησαν λο ́γω Ο κανονισμο ́ς αυτο ́ς εντα ́σσεται σε ́ενα προ ́γραμμα της Ευρωπαϊκη ́ς
 του ο ́τι αγο ́ρασαν πιστοποιητικα ́ εξαγωγη ́ς απο ́ το 1995 ́εως το
 Επιτροπη ́ς για τον εκσυγχρονισμο ́ της εφαρμογη ́ς των κοινοτικω ́ν
 1998 προκειμε ́νου να μπορε ́σουν να επιτυ ́χουν την ́εκδοση
 κανο ́νων ανταγωνισμου ́. Οι προσφευ ́γουσες παραπε ́μπουν, στο
 πιστοποιητικω ́ν εισαγωγη ́ς. πλαι ́σιο του προγρα ́μματος αυτου ́, και στην Πρα ́σινη Βι ́βλο για
 τους κα ́θετους περιορισμου ́ς στην πολιτικη ́ ανταγωνισμου ́ της ΕΕ
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα των εναγουσω ́ν ταυτι ́- [COM(96) 721 τελικο ́], στη Λευκη ́ Βι ́βλο για τον εκσυγχρονισμο ́
 ζονται με τους ισχυρισμου ́ς και τα επιχειρη ́ματα στην υπο ́θεση των κανο ́νων εφαρμογη ́ς των α ́ρθρων 85 και 86 της Συνθη ́κης
 Τ-56/00. ΕΚ (ΕΕ 1999, C 132), στον κανονισμο ́ (ΕΚ) 1216/1999 για
 τροποποι ́ηση του κανονισμου ́ 17 (ΕΕ 1999, L 148, σ. 5) και στις
 κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς για τους κα ́θετους περιορισμου ́ς (ΕΕ
 1999, C 270, σ. 12)·


text:
 18.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 250/18
 Προσφυγή της 15ης Ιουνίου 2012 — Chyzh κ.λπ. κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-276/12)
 2012/C 250/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Yury Aleksandrovich Chyzh (Μινσκ, Λευκορωσία)· Triple TAA (Μινσκ, Λευκορωσία)· NefteKhimTrading STAA (Μινσκ, Λευκορωσία)· Askargoterminal ZAT (Μινσκ, Λευκορωσία)· Bereza Silicate Products Plant AAT (Bereza District, Λευκορωσία)· Variant TAA (Berezovsky District, Λευκορωσία)· Triple-Dekor STAA (Μινσκ, Λευκορωσία)· KvartsMelProm SZAT (Khotislav, Λευκορωσία)· Altersolutions SZAT (Μινσκ, Λευκορωσία)· Prostoremarket SZAT (Μινσκ, Λευκορωσία)· AquaTriple STAA (Μινσκ, Λευκορωσία)· Rakovsky brovar TAA (Μινσκ, Λευκορωσία)· TriplePharm STAA (Logoysk, Λευκορωσία)· και Triple-Veles TAA (Molodechno, Λευκορωσία) (εκπρόσωποι: D. O’Keeffe, solicitor, και B. Evtimov, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει κατά το μέρος που αφορά τους προσφεύγοντες τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 265/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, για την εφαρμογή του άρθρου 8α, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 765/2006 σχετικά με περιοριστικά μέτρα εις βάρος της Λευκορωσίας (ΕΕ L 87, σ. 37)·
 —
 να ακυρώσει κατά το μέρος που αφορά τους προσφεύγοντες την εκτελεστική απόφαση 2012/171/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, για την εφαρμογή της αποφάσεως 2010/639/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Λευκορωσίας· και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγοντες διατυπώνουν δύο λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως διατείνονται
 —
 ότι τα βαλλόμενα μέτρα του Συμβουλίου συνιστούν παράβαση της υποχρεώσεως παραθέσεως προσήκουσας αιτιολογίας για το ότι οι προσφεύγοντες περιελήφθησαν στον κατάλογο των προσώπων επί των οποίων έχουν εφαρμογή περιοριστικά μέτρα ή, επικουρικώς, ότι η αιτιολογία του Συμβουλίου περιέχει πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως διατείνονται
 —
 ότι τα βαλλόμενα μέτρα του Συμβουλίου συνιστούν προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος για δίκαιη δίκη επειδή δεν έδωσαν στους προσφεύγοντες τη δυνατότητα να ασκήσουν αποτελεσματικά τα δικαιώματά τους, και ειδικότερα το δικαίωμα ακροάσεως. Δεδομένης της στενής σχέσεως μεταξύ των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος αποτελεσματικού δικαστικού ελέγχου, προσβλήθηκε επίσης το δικαίωμα των προσφευγόντων να ασκήσουν αποτελεσματικό ένδικο βοήθημα.


text:
 20.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 284/5
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 30ής Σεπτεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-359/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 90/270/ΕΟΚ - Προστασία των εργαζομένων - Εργασία σε εξοπλισμό με οθόνη οπτικής απεικόνισης - Ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας - Μη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο)
 (2004/C 284/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-359/03, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 19 Αυγούστου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: D. Martin και H. Kreppel) κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας (εκπρόσωπος: E. Riedl), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος, S. von Bahr και A. Borg Barthet (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Η Δημοκρατία της Αυστρίας, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί πλήρως προς την οδηγία 90/270/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1990, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας κατά την εργασία σε εξοπλισμό με οθόνη οπτικής απεικόνισης (πέμπτη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 2)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 264 της 1.11.2003.


text:
 27.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 88/16
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ,
 της 6ης Δεκεμβρίου 2013
 στην υπόθεση E-17/13
 Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά Ισλανδίας
 (Παράβαση υποχρεώσεων από συμβαλλόμενο μέρος — Οδηγία 2009/44/ΕΚ — Αδυναμία εφαρμογής)
 2014/C 88/13
 Στην υπόθεση E-17/13, Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ κατά Ισλανδίας — ΠΡΟΣΦΥΓΗ για αναγνώριση ότι, παραλείποντας να θεσπίσει ή να κοινοποιήσει, εντός καθορισμένης προθεσμίας, στην Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ όλα τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του άρθρου 2 της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 16β πρώτη περίπτωση του παραρτήματος ΙΧ και στο σημείο 4 πρώτη περίπτωση του παραρτήματος ΧΙΙ της συμφωνίας για τον Ενιαίο Ευρωπαϊκό Χώρο, ήτοι της οδηγίας 2009/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, για την τροποποίηση της οδηγίας 98/26/ΕΚ σχετικά με το αμετάκλητο του διακανονισμού στα συστήματα πληρωμών και στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων καθώς και της οδηγίας 2002/47/ΕΚ για τις συμφωνίες παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας, όσον αφορά συνδεδεμένα συστήματα και πιστωτικές απαιτήσεις, όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής, η Ισλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της εν λόγω πράξης και του άρθρου 7 της συμφωνίας ΕΟΧ, το Δικαστήριο, αποτελούμενο από τον Carl Baudenbacher, Πρόεδρο, τον Per Christiansen (δικαστή εισηγητή) και τον Páll Hreinsson, δικαστές, εξέδωσε απόφαση στις 6 Δεκεμβρίου 2013 με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το Δικαστήριο:
 1)
 Αναγνωρίζει ότι η Ισλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις της δυνάμει της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 16β πρώτη περίπτωση του παραρτήματος ΙΧ και στο σημείο 4 πρώτη περίπτωση του παραρτήματος ΧΙΙ της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (Οδηγία 2009/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, για την τροποποίηση της οδηγίας 98/26/ΕΚ σχετικά με το αμετάκλητο του διακανονισμού στα συστήματα πληρωμών και στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων καθώς και της οδηγίας 2002/47/ΕΚ για τις συμφωνίες παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας, όσον αφορά συνδεδεμένα συστήματα και πιστωτικές απαιτήσεις), όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής, και δυνάμει του άρθρου 7 της συμφωνίας, επειδή δεν θέσπισε όλα τα μέτρα που απαιτούνται για την εφαρμογή του άρθρου 2 της πράξης, εντός καθορισμένης προθεσμίας.
 2)
 Διατάσσει την Ισλανδία να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.


text:
C 124/12 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 24.5.2003
 Μια τέτοια εθνική διάταξη συνιστά, επίσης, παράβαση του Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο α', πρώτη περίπτωση, της
 προπαρατεθείσας οδηγίας 2000/13/ΕΚ, σύμφωνα με την οποία η
 επισήμανση και οι τρόποι, σύμφωνα με τους οποίους πραγματοπο- Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο έληξε
 ιείται, δεν πρέπει να είναι τέτοιας φύσεως ώστε να οδηγούν σε στις 5 ∆εκεμβρίου 2001.
 πλάνη τον αγοραστή, ειδικά ως προς τα χαρακτηριστικά του
 τροφίμου και ιδίως ως προς τη φύση, την ταυτότητα, τις ιδιότητες,
 την σύνθεση, την ποσότητα, τη διατηρησιμότητα, την καταγωγή ή (1 ) EE L 139 της 10.06.2000, σ. 28.
 προέλευση και τον τρόπο παρασκευής ή λήψεως.
 ( 1) ΕΕ L 198 της 22.7.1991, σ. 1.
 ( 2) του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1995, για την τροποποίηση του
 κανονισμού (ΕΟΚ) 2092/91 (ΕΕ L 186 της 5.8.1999, σ. 1).
 ( 3) του Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 1999, για συμπλήρωση, για τα
 κτηνοτροφικά προϊόντα, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2092/91 (ΕΕ L 222
 της 24.8.1999, σ. 1). Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 ( 4) ΕΕ L 109 της 6.5.2000, σ. 29. του Βασιλείου της Σουηδίας, που ασκήθηκε στις 28 Μαρτίου
 2003
 (Υπόθεση C-141/03)
 (2003/C 124/20)
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας, που ασκή- H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 θηκε στις 27 Μαρτίου 2003 τους P. Hellström και J. M. Flett, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 28 Μαρτίου 2003, ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά του
 (Υπόθεση C-139/03) Βασιλείου της Σουηδίας.
 (2003/C 124/19)
 Η Επιτροπή ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Σουηδίας, μη έχοντας
 θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατά-
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από ξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την
 τους Josef Christian Schieferer και Ηans Støvlbæk, μέλη της οδηγία 2000/52/ΕΚ (1) της Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου
 Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, με τόπο επιδόσεων στο 2000, για την τροποποίηση της οδηγίας 80/723/ΕΟΚ (2)
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 27 Μαρτίου 2003 ενώπιον του περί της διαφάνειας των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της κρατών μελών και των δημοσίων επιχειρήσεων, ή, εν πάση
 Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας. περιπτώσει, μη έχοντας ενημερώσει σχετικώς την Επιτροπή,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή,
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: — να καταδικάσει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά
 έξοδα.
 1) να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμα-
 νίας, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές
 και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά στο εσωτερικό
 δίκαιο της οδηγίας 2000/38/ΕΚ (1) της Επιτροπής, της Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 5ης Ιουνίου 2000, για την τροποποίηση του κεφαλαίου Vα
 «Φαρμακοεπαγρύπνηση» της οδηγίας 75/319/ΕΟΚ του Συμ-
 βουλίου, περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών Η προθεσμία για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας
 και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τα φαρμακευτικά έληξε στις 31 Ιουλίου 2001.
 προϊόντα, ή, εν πάση περιπτώσει, μη ενημερώνοντας σχετικώς
 την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν
 λόγω οδηγία, (1 ) ΕΕ L 193 της 29.07.2000, σ. 75.
 (2 ) ΕΕ ειδ. έκδ. 08/001, σ. 54.
 2) να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας
 στα δικαστικά έξοδα.


text:
C 112/8 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.5.2003
 Αποτελεί μια συμφωνία για την τροποποίηση μιας ήδη συναφθείσας Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 δημοσίας συμβάσεως προμήθειας (αγορά άλλων εκ των αρχικώς βαλε το Landesgericht für ZRS Wien με διάταξη της
 προβλεφθέντων αγαθών) δημόσια σύμβαση προμήθειας για την 29ης Ιανουαρίου 2003 στην υπόθεση Αustroplant-
 οποία πρέπει να προκηρυχθεί διαγωνισμός, κατά την έννοια του Arzneimittel GesmbH κατά ∆ημοκρατίας της Αυστρίας
 άρθρου 1, στοιχείο α', της οδηγίας 93/36/ΕΚ (1), όταν
 1. η αξία του αγαθού το οποίο αφορά η τροποποιητική (Υπόθεση C-54/03)
 συμφωνία υπερβαίνει το οριζόμενο στο άρθρο 5, παράγρα-
 φος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 93/36/ΕΚ όριο και
 (2003/C 112/15)
 2. ως προς το αγαθό το οποίο αφορά η τροποποιητική συμφωνία
 αλλάζει ο προμηθευτής, ενώ επίσης αναθεωρούνται ριζικώς
 οι προδιαγραφές που αφορούν αυτό το προϊόν;
 Με διάταξη της 29ης Ιανουαρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 ( 1) ΕΕ L 199 της 9.8.1993, σ. 1. 11 Φεβρουαρίου 2003, το Landesgericht für ZRS Wien, στο
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Αustroplant-Arzneimittel GesmbH
 και ∆ημοκρατίας της Αυστρίας που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί
 από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 εξής ερωτημάτων:
 1. Έχει η οδηγία 89/105/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 21ης ∆εκεμβρίου 1988, σχετικά με τη διαφάνεια των μέτρων
 που ρυθμίζουν τον καθορισμό των τιμών των φαρμάκων για
 ανθρώπινη χρήση και για την κάλυψη του κόστους των στο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- πλάισιο των εθνικών ασφαλιστικών συστημάτων υγείας (ΕΕ
 βαλε το Αmtsgericht Löbau με διάταξη της 21ης Οκτωβρίου 1989, L 40, σ. 8) — πέραν του μηχανισμού δικαστικής
 2002 στην ποινική δίκη κατά Νicoleta Maria Georgescu προστασίας που εξέτασε το ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων στην απόφαση της 27.11.2001 επί της υποθέ-
 σεως C-424/99 ( 1) — την έννοια ότι απαγορεύει τις κάτωθι
 (Υπόθεση C-51/03) ρυθμίσεις της εθνικής νομοθεσίας;
 Οι σχετικοί κανόνες μεταφοράς της οδηγίας στο εθνικό
 (2003/C 112/14) δίκαιο είναι το άρθρο 31, παράγραφος 3, εδάφιο 12, ASVG,
 όπως δημοσιεύθηκε στο BGBl I αριθ. 99/2001, καθώς και η
 κανονιστική απόφαση περί διαδικασίας καταρτίσεως του
 καταλόγου φαρμάκων σύμφωνα με το άρθρο 31, παράγρα-
 φος 3, εδάφιο 12, ASVG (VOHMV), Soziale Sicherheit 11/
 Με διάταξη της 21ης Οκτωβρίου 2002,η οποία περιήλθε στη 1998, Amtliche Verlautbarung αριθ. 104/1998.
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 10 Φεβρουαρίου 2003, το Αmtsgericht Löbau στο πλαίσιο της
 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 ποινικής δίκης κατά Νicoleta Maria Georgescu, που εκκρεμεί
 ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως επί του ακολούθου ερωτήματος ως προς την ερμηνεία Είναι η οδηγία 89/105/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 21ης ∆εκεμβρίου 1988, σχετικά με τη διαφάνεια των μέτρων
 του κανονισμού 539/2001 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 Ενώσεως (1): που ρυθμίζουν τον καθορισμό των τιμών των φαρμάκων για
 ανθρώπινη χρήση και για την κάλυψη του κόστους των στο
 πλαίσιο των εθνικών ασφαλιστικών συστημάτων υγείας (ΕΕ
 1989, L 40, σ. 8), ακριβής, σαφής και ορισμένη σε τέτοιο
 Πρέπει τα άρθρα 1, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 8, βαθμό ώστε να μην αφήνει στον εθνικό νομοθέτη καμμία
 παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το παράρτημα II του εν λόγω διακριτική ευχέρεια κατά την μεταφορά στο εθνικό δίκαιο;
 κανονισμού να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι οι Ρουμάνοι
 υπήκοοι χρειάζονται, από της ενάρξεως της ισχύος του εν λόγω
 κανονισμού, θεώρηση για την είσοδο και παραμονή στα κράτη 3. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο
 μέλη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως για διάστημα μη υπερβαίνον τους ερώτημα:
 τρεις μήνες, μόνον για ορισμένο χρόνο;
 Σκοπεί η οδηγία 89/105/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 21ης ∆εκεμβρίου 1988, σχετικά με τη διαφάνεια των μέτρων
 που ρυθμίζουν τον καθορισμό των τιμών των φαρμάκων για
 ( 1) ΕΕ L 81 της 21.03.2001, σ. 1. ανθρώπινη χρήση και για την κάλυψη του κόστους των στο
 πλαίσιο των εθνικών ασφαλιστικών συστημάτων υγείας (ΕΕ
 1989, L 40, σ. 8), στην απονομή δικαιώματος προς την
 ενάγουσα εταιρία;
 ---pagebreak--- 10.5.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 112/9
 4. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ιταλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 26 Φεβρουα-
 Η απόφαση περί υποβολής προδικαστικού ερωτήματος, ρίου 2003
 συμπεριλαμβανομένων και των συνημμένων εγγράφων,
 παρέχει στο ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ενόψει
 της νομολογίας του στην απόφαση της 26.3.1996 ( 2),
 υπόθεση C-392/93, British Telecommunications, όλα τα (Υπόθεση C-83/03)
 στοιχεία που απαιτούνται προκειμένου να απαντήσει στο
 ερώτημα, αν οι προεκτεθέντες κανόνες της εθνικής νομοθε-
 σίας που αποτελούν μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική (2003/C 112/17)
 έννομη τάξη παραμένουν εντός των ορίων διακριτικής ευχέ-
 ρειας που αναγνωρίζει στον εθνικό νομοθέτη η οδηγία
 89/105/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1988,
 σχετικά με τη διαφάνεια των μέτρων που ρυθμίζουν τον
 καθορισμό των τιμών των φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση
 και για την κάλυψη του κόστους των στο πλαίσιο των εθνικών Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 ασφαλιστικών συστημάτων υγείας (ΕΕ 1989, L 40, σ. 8), ή η τον Αntonio Aresu και τον Roberto Amorosi, άσκησε ενώπιον
 απάντηση στο ερώτημα αυτό επαφίεται στο αιτούν δικαστή- του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 26 Φεβρουα-
 ριο; ρίου 2003, προσφυγή κατά της Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) Συλλογή 2001, σ. I-09285.
 ( 2) Συλλογή 1996, σ. I-01631.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 α) να διαπιστώσει ότι η Ιταλική ∆ημοκρατία παρέβη τις υπο-
 χρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφος 2, της
 οδηγίας 85/337/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου
 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, στο μέτρο
 βαλε το Bundesarbeitsgericht με διάταξη της 6ης Νοεμ- που δεν εξέτασε ορθώς αν για το σχέδιο κατασκευής μαρίνας
 βρίου 2002 στην υπόθεση Wolff & Müller GmbH & CO. σκαφών αναψυχής στη Fossacesia (Chieti), σχέδιο που
 KG κατά José Filipe Pereira Félix περιλαμβανόταν στον κατάλογο του παραρτήματος ΙΙ της εν
 λόγω οδηγίας, ήταν αναγκαία η διεξαγωγή διαδικασίας
 (Υπόθεση C-60/03) εκτιμήσεως των επιπτώσεων για το περιβάλλον·
 (2003/C 112/16) β) να καταδικάσει την Ιταλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Με διάταξη της 6ης Νοεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 14 Φεβρουαρίου 2003, το Bundesarbeitsgericht στο πλαίσιο της
 διαφοράς μεταξύ Wolff & Müller GmbH & Co KG και José Filipe Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Pereira Félix, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Οι ιταλικές αρχές δεν εξήγησαν στην Επιτροπή τον λόγο για τον
 Απαγορεύει το άρθρο 49 ΕΚ (πρώην άρθρο 59 της Συνθήκης ΕΚ) οποίο θεώρησαν ότι το σχέδιο κατασκευής μαρίνας σκαφών
 εθνική ρύθμιση σύμφωνα με την οποία ένας εργολάβος οικοδομών, αναψυχής στη Fossacesia (Chieti) δεν χρειαζόταν να υποβληθεί σε
 o οποίος αναθέτει σε άλλο επιχειρηματία την παροχή οικοδομικών διαδικασία εκτιμήσεως των επιπτώσεων για το περιβάλλον υπό την
 υπηρεσιών, ευθύνεται για τις υποχρεώσεις του εν λόγω επιχειρημα- έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ.
 τία ή ενός υπεργολάβου της πληρωμής της κατωτάτης αμοιβής σε
 εργαζόμενο ή της καταβολής εισφορών σε κοινό φορέα των
 συμβαλλομένων μερών συλλογικής συμβάσεως ως εγγυητής, o
 οποίος παραιτήθηκε από την ένσταση διζήσεως, αν η κατωτάτη Επιπλέον, δεν είναι προφανές ότι τα χαρακτηριστικά του σχεδίου
 αμοιβή περιλαμβάνει το ποσό το οποίο πρέπει να εξοφληθεί στον εκτιμήθηκαν σε σχέση με τις πιθανές επιπτώσεις στην πανίδα, τη
 εργαζόμενο μετά την αφαίρεση των φόρων και των εισφορών στην χλωρίδα και το τοπίο. Το γεγονός ότι ο σχετικός χώρος δεν
 κοινωνική ασφάλιση και για την προώθηση της εργασίας ή για προτάθηκε ως Τόπος Κοινοτικής Σημασίας είναι ένα περαιτέρω
 αντίστοιχες δαπάνες για την κοινωνική ασφάλεια (καθαρή αμοιβή), στοιχείο από το οποίο συνάγεται ότι οι επιπτώσεις αυτές έπρεπε
 αν η προστασία της αμοιβής των εργαζομένων δεν αποτελεί πράγματι να ληφθούν υπόψη. Ακόμη, το γεγονός ότι η εξέταση
 πρωταρχικό σκοπό ή αποτελεί μόνο δευτερεύοντα σκοπό του αυτή πραγματοποιήθηκε αφότου είχε χορηγηθεί η οικοδομική
 νόμου; άδεια ήταν ένα άλλο βασικό στοιχείο από το οποίο μπορεί να
 συναχθεί ότι η διαδικασία που εφαρμόστηκε χαρακτηριζόταν
 τουλάχιστον από έλλειψη συνοχής.


text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/38
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 10ης Φεβρουαρίου 2004
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-64/01 και T-65/01, Afrikanische Frucht-Cοmpagnie GmbH και Internatiοnale Fruchtimpοrt Gesellschaft Weichert & Cο. κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Κοινή οργάνωση αγορών - Μπανάνες - Εισαγωγές από τα κράτη ΑΚΕ και τις τρίτες χώρες - Ποσότητα αναφοράς - Κανονισμοί (ΕΚ) 1924/95 και 2362/98 - Αγωγές αποζημιώσεως)
 (2004/C 94/110)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-64/01 και Τ-65/01, Afrikanische Frucht-Cοmpagnie GmbH, με έδρα το Αμβούργο (Γερμανία), και Internatiοnale Fruchtimpοrt Gesellschaft Weichert & Cο., με έδρα το Αμβούργο, εκπροσωπούμενες από τον G. Schοhe, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, (εκπρόσωποι: S. Marquardt και J. P. Hix) και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Braun και M. Niejahr), με αντικείμενο αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας την οποία οι ενάγουσες υπέστησαν στο πλαίσιο υπολογισμού της ποσότητας αναφοράς των εναγουσών για το έτος 1999, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους R. García Valdecasas, Πρόεδρο, P. Lindh και J. D. Cοοke, δικαστές, γραμματέας: D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 Φεβρουαρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει τις αγωγές.
 2)
 Οι ενάγουσες φέρουν τα έξοδά τους καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν το Συμβούλιο και η Επιτροπή.
 (1) ΕΕ C 173 της 16.6.2001


text:
C 7/6 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.1.2004
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα) της 18ης Νοεμβρίου 2003
 της 20ής Νοεμβρίου 2003 στην υπόθεση C-216/01 (αίτηση του Ηandelsgericht Wien
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Budějovický
 στην υπόθεση C-212/01 (αίτηση του Landesgericht Budvar, národní podnik, κατά Rudolf Ammersin GmbH (1)
 Innsbruck για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 Margarete Unterpertinger κατά Pensionsversicherungs- («Προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομα-
 anstalt der Arbeiter (1) σιών προελεύσεως — ∆ιμερής σύμβαση μεταξύ κράτους
 μέλους και τρίτης χώρας περί προστασίας των ενδείξεων
 («Έκτη οδηγία περί ΦΠΑ — Απαλλαγή των παροχών γεωγραφικής προελεύσεως της εν λόγω τρίτης χώρας —
 ιατρικής περιθάλψεως στο πλαίσιο της ασκήσεως ιατρικών Άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ — Κανονισμός (ΕΟΚ) 2081/92
 και παραϊατρικών επαγγελμάτων — Ιατρική πραγμα- — Άρθρο 307 ΕΚ — ∆ιαδοχή κρατών όσον αφορά την
 τογνωμοσύνη») εφαρμογή των Συνθηκών»)
 (2004/C 7/08) (2004/C 7/09)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-212/01, με αντικείμενο αίτηση του Στην υπόθεση C-216/01, με αντικείμενο αίτηση του
 Landesgericht Innsbruck (Αυστρία) προς το ∆ικαστήριο, Ηandelsgericht Wien (Αυστρία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρ-
 κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο μογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 δικαστηρίου μεταξύ Margarete Unterpertinger και μεταξύ Budějovický Budvar, národní podnik, και Rudolf
 Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter, η έκδοση προδι- Ammersin GmbH, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς
 καστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 13, Α, την ερμηνεία των άρθρων 28 ΕΚ, 30 ΕΚ και 307 ΕΚ, καθώς και του
 παράγραφος 1, στοιχείο γ', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του κανονισμού (ΕΟΚ) 2081/92 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου
 Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των 1992, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των
 νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τρο-
 κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: φίμων (ΕΕ L 208, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό
 ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49), καθώς (ΕΚ) 535/97 του Συμβουλίου, της 17ης Μαρτίου 1997 (ΕΕ L 83,
 και της νομολογίας του ∆ικαστηρίου που απορρέει ιδίως από την σ. 3), το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο,
 απόφαση της 14ης Σεπτεμβρίου 2000, C-384/98, D. (Συλλογή P. Jann, C. W. A. Timmermans (εισηγητή), C. Gulmann και
 2000, σ. I-6795), το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από J. N. Cunha Rodrigues, προέδρους τμήματος, D. A. O. Edward,
 τους Α. Rosas (εισηγητή), προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, A. La Pergola, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, N. Colneric
 D. A. O. Edward και Α. La Pergola, δικαστές, γενική εισαγγελέας: και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano,
 C. Stix-Hackl, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 20 Νοεμβρίου 2003, απόφαση με το 18 Νοεμβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 ακόλουθο διατακτικό:
 1) Το άρθρο 28 ΕΚ και ο κανονισμός (ΕΟΚ) 2081/92 του
 Το άρθρο 13, Α, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της έκτης οδηγίας Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου 1992, για την προστασία
 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης
 εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων, όπως τροπο-
 με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου ποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 535/97 του Συμβουλίου,
 προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, πρέπει να της 17ης Μαρτίου 1997, δεν απαγορεύουν την εφαρμογή
 ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η προβλεπόμενη από την εν διατάξεως διμερούς συμφωνίας, συναφθείσας μεταξύ κρά-
 λόγω διάταξη απαλλαγή από τον φόρο προστιθεμένης αξίας τους μέλους και τρίτης χώρας, η οποία παρέχει σε απλή
 δεν εφαρμόζεται επί της παροχής υπηρεσιών ιατρού οι οποίες και έμμεση ένδειξη γεωγραφικής προελεύσεως της εν λόγω
 συνίστανται στην κατάρτιση εκθέσεως πραγματογνωμοσύνης τρίτης χώρας προστασία εντός του κράτους μέλους εισα-
 σχετικά με την κατάσταση της υγείας ενός προσώπου προκειμένου γωγής η οποία είναι ανεξάρτητη από οποιονδήποτε κίνδυνο
 να στοιχειοθετηθεί ή να απορριφθεί μια αίτηση για την καταβολή παραπλανήσεως και παρέχει τη δυνατότητα να εμποδίζεται
 συντάξεως αναπηρίας. Το γεγονός ότι ο πραγματογνώμων ιατρός η εισαγωγή εμπορεύματος που έχει νομίμως διατεθεί στο
 διορίστηκε από δικαστήριο ή από ασφαλιστικό και συνταξιοδο- εμπόριο εντός άλλου κράτους μέλους.
 τικό φορέα δεν ασκεί συναφώς επιρροή.
 2) Το άρθρο 28 ΕΚ δεν επιτρέπει την εφαρμογή διατάξεως
 (1) ΕΕ C 212 της 28.7.2001. διμερούς συμφωνίας, συναφθείσας μεταξύ κράτους μέλους
 και τρίτης χώρας, η οποία παρέχει σε ονομασία μη αναφε-
 ρόμενη ούτε άμεσα ούτε έμμεσα εντός της χώρας αυτής
 ---pagebreak--- 10.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 7/7
 στη γεωγραφική προέλευση του προϊόντος το οποίο προσδι- άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της ποινικής
 ορίζει προστασία εντός του κράτους μέλους εισαγωγής η δίκης που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 οποία είναι ανεξάρτητη από οποιονδήποτε κίνδυνο Piergiorgio Gambelli κ.λπ., η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 παραπλανήσεως και παρέχει τη δυνατότητα να εμποδίζεται ως προς την ερμηνεία των άρθρων 43 ΕΚ και 49 ΕΚ, το
 η εισαγωγή εμπορεύματος που έχει νομίμως διατεθεί στο ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann,
 εμπόριο εντός άλλου κράτους μέλους. C. W. A. Timmermans και J. N. Cunha Rodrigues, προέδρους
 τμήματος, D. A. O. Edward (εισηγητή), R. Schintgen, F. Macken,
 3) Το άρθρο 307, πρώτο εδάφιο, ΕΚ ερμηνεύεται υπό την N. Colneric και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 έννοια ότι επιτρέπει σε δικαστήριο κράτους μέλους, υπό S. Alber, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως,
 την επιφύλαξη των εξετάσεων στις οποίες πρέπει να προβεί εξέδωσε στις 6 Νοεμβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο
 το δικαστήριο αυτό βάσει ιδίως των στοιχείων που εκτί- διατακτικό:
 θενται στην παρούσα απόφαση, να εφαρμόζει διατάξεις
 διμερών συνθηκών, όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη, οι
 οποίες έχουν συναφθεί μεταξύ του εν λόγω κράτους μέλους Εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία απαγορεύει —υπό την
 και τρίτης χώρας και συνεπάγονται την προστασία ονομα- απειλή επιβολής ποινικών κυρώσεων— την άσκηση των
 σίας αυτής της τρίτης χώρας, έστω και αν οι διατάξεις δραστηριοτήτων συγκεντρώσεως, αποδοχής, καταχωρίσεως και
 αυτές αποδεικνύονται αντίθετες προς τους κανόνες της διαβιβάσεως προτάσεων στοιχημάτων, ιδίως αναφορικά με αθλη-
 Συνθήκης ΕΚ, για τον λόγο ότι πρόκειται για υποχρέωση τικές συναντήσεις, ελλείψει αδείας παραχωρήσεως ή αδείας
 απορρέουσα από συμβάσεις συναφθείσες πριν από τον χορηγηθείσας από το οικείο κράτος μέλος, συνιστά περιορισμό
 χρόνο προσχωρήσεως του οικείου κράτους μέλους στην της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής
 Ευρωπαϊκή Ένωση. Εν αναμονή της δυνατότητας εξαλεί- υπηρεσιών που προβλέπουν, αντιστοίχως, τα άρθρα 43 ΕΚ και
 ψεως ενδεχομένων ασυμβιβάστων μεταξύ συμβάσεως προ- 49 ΕΚ. Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να εξετάσει αν
 γενέστερης της προσχωρήσεως του οικείου κράτους μέλους μια τέτοια κανονιστική ρύθμιση, λαμβανομένων υπόψη των
 στην Ευρωπαϊκή Ένωση και της Συνθήκης δι' ενός των συγκεκριμένων λεπτομερειών εφαρμογής της, ανταποκρίνεται
 μέσων στα οποία αναφέρεται το άρθρο 307, δεύτερο πράγματι στους δυνάμενους να τη δικαιολογήσουν σκοπούς και
 εδάφιο, ΕΚ, το πρώτο εδάφιο του άρθρου αυτού επιτρέπει αν οι περιορισμοί που επιβάλλει δεν εμφανίζονται ως δυσανάλο-
 στο εν λόγω κράτος μέλος να εξακολουθήσει να εφαρμόζει γοι σε σχέση με τους σκοπούς αυτούς.
 τέτοια σύμβαση εφόσον αυτή συνεπάγεται υποχρεώσεις οι
 οποίες εξακολουθούν να το δεσμεύουν δυνάμει του διεθνούς
 δικαίου. (1) ΕΕ C 245 της 1.9.2001.
 (1) ΕΕ C 245 της 1.9.2001.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 6ης Νοεμβρίου 2003 της 25ης Νοεμβρίου 2003
 στην υπόθεση C-243/01 (αίτηση του Tribunale di Ascoli στην υπόθεση C-278/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 Piceno για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): τήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας (1)
 Piergiorgio Gambelli κ.λπ. (1)
 («∆ικαίωμα εγκαταστάσεως — Ελεύθερη παροχή υπηρε- («Παράβαση κράτους μέλους — Απόφαση του ∆ικαστη-
 σιών — Συγκέντρωση, σε κράτος μέλος, στοιχημάτων για ρίου αναγνωρίζουσα παράβαση — Παράλειψη εκτε-
 αθλητικά γεγονότα και μετάδοση, μέσω του ∆ιαδικτύου, λέσεως — Άρθρο 228 ΕΚ — Χρηματικές κυρώσεις —
 σε άλλο κράτος μέλος — Απαγόρευση υπό την απειλή Χρηματική ποινή — Ποιότητα των υδάτων κολυμβήσεως
 επιβολής ποινικών κυρώσεων — Νομοθεσία κράτους — Οδηγία 76/160/ΕΟΚ»)
 μέλους που επιφυλάσσει υπέρ ορισμένων οργανισμών το
 δικαίωμα συγκεντρώσεως στοιχημάτων») (2004/C 7/11)
 (2004/C 7/10)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-243/01, με αντικείμενο αίτηση του Tribunale di Στην υπόθεση C-278/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Ascoli Piceno (Ιταλία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του (εκπρόσωπος: G. Valero Jordana) κατά Βασιλείου της Ισπανίας


text:
 29.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 29ης Απριλίου 2015 [αίτηση του Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Bundesrepublik Deutschland κατά Nordzucker AG
 (Υπόθεση C-148/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Περιβάλλον - Οδηγία 2003/87/ΕΚ - Σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Ένωσης - Καθορισμός των ορίων της υποχρέωσης παράδοσης των δικαιωμάτων - Κυρώσεις - Άρθρο 16, παράγραφοι 1 και 3))
 (2015/C 213/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Bundesrepublik Deutschland
 κατά
 Nordzucker AG
 Διατακτικό
 Το άρθρο 16, παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2004/101/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2004, έχει την έννοια ότι δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση φορέα εκμετάλλευσης ο οποίος παραδίδει μεν αριθμό δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου αντίστοιχο προς τις εκπομπές του προηγούμενου έτους όπως έχουν δηλωθεί σε έκθεση ελεγμένη κατά τα προβλεπόμενα από το άρθρο 15 της ίδιας οδηγίας, εν συνεχεία όμως προκύπτει, κατόπιν πρόσθετου ελέγχου που πραγματοποιεί η αρμόδια εθνική αρχή μετά το πέρας της προθεσμίας παράδοσης, ότι είχαν δηλωθεί λιγότερες εκπομπές από τις πραγματικές και ότι, ως εκ τούτου, παραδόθηκε ανεπαρκής αριθμός δικαιωμάτων.
 Απόκειται στα κράτη μέλη να ορίσουν ποιες κυρώσεις μπορούν να επιβληθούν σε μια τέτοια περίπτωση, σύμφωνα με το άρθρο 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/87, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2004/101.
 (1) ΕΕ C 235 της 21.7.2014.


text:
 9.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/14
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 11ης Δεκεμβρίου 2014 [αίτηση του Corte suprema di cassazione (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — Idexx Laboratories Italia srl κατά Agenzia delle Entrate
 (Υπόθεση C-590/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Έμμεση φορολογία - ΦΠΑ - Έκτη οδηγία - Άρθρα 18 και 22 - Δικαίωμα έκπτωσης - Ενδοκοινοτικές αποκτήσεις αγαθών - Αντιστροφή της επιβάρυνσης - Ουσιαστικές προϋποθέσεις - Τυπικές προϋποθέσεις - Μη τήρηση των τυπικών προϋποθέσεων))
 (2015/C 046/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte suprema di cassazione
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Idexx Laboratories Italia srl
 κατά
 Agenzia delle Entrate
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 18, παράγραφος 1, στοιχείο δ', και 22 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/680/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1991, έχουν την έννοια ότι οι διατάξεις αυτές θέτουν τυπικές προϋποθέσεις για το δικαίωμα έκπτωσης, των οποίων η μη τήρηση δεν οδηγεί, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υπόθεσης της κύριας δίκης, στην απώλεια του δικαιώματος αυτού.
 (1) ΕΕ C 24 της 25.1.2014.


text:
 Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου
 |
 E2000P0008
 Αίτημα για τη διατύπωση συμβουλευτικής γνώμης από το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ, υποβληθέν από το εργατικό δικαστήριο της Νορβηγίας (Arbeidsretten) στις 27 Σεπτεμβρίου 2000 ως προς την υπόθεση της νορβηγικής συνδικαλιστικής ομοσπονδίας (Landsorganisasjonen i Norge) και της ένωσης δημοτικών υπαλλήλων Νορβηγίας (Norsk Kommuneforbund) κατά της ένωσης τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης της Νορβηγίας (Kommunenes Sentralforbund) και λοιπών (Υπόθεση Ε-8/00)
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 049 της 15/02/2001 σ. 0009 - 0010
 Αίτημα για τη διατύπωση συμβουλευτικής γνώμης από το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ, υποβληθέν από το εργατικό δικαστήριο της Νορβηγίας (Arbeidsretten) στις 27 Σεπτεμβρίου 2000 ως προς την υπόθεση της νορβηγικής συνδικαλιστικής ομοσπονδίας (Landsorganisasjonen i Norge) και της ένωσης δημοτικών υπαλλήλων Νορβηγίας (Norsk Kommuneforbund) κατά της ένωσης τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης της Νορβηγίας (Kommunenes Sentralforbund) και λοιπών(Υπόθεση Ε-8/00)(2001/C 49/14)Το εργατικό δικαστήριο της Νορβηγίας (Arbeidsretten) υπέβαλε προς το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ αίτημα, το οποίο παρελήφθη από το πρωτόκολλο του Δικαστηρίου στις 2 Οκτωβρίου 2000 και αφορούσε τη διατύπωση συμβουλευτικής γνώμης ως προς την υπόθεση της νορβηγικής συνδικαλιστικής ομοσπονδίας (Landsorganisasjonen i Norge) και της ένωσης δημοτικών υπαλλήλων Νορβηγίας (Norsk Kommuneforbund) κατά της ένωσης τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης της Νορβηγίας (Kommunenes Sentralforbund) και λοιπών, με τα ακόλουθα ερωτήματα:Πεδίο εφαρμογής του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ1α) Μια συλλογική σύμβαση παράγει, εν γένει, δεσμευτικά από νομική άποψη αποτελέσματα σε αμοιβαία βάση μεταξύ των συμμετεχόντων, από την πλευρά της εργοδοσίας, τα οποία θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως "συμφωνία μεταξύ επιχειρήσεων" κατά την έννοια του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ;1β) Εάν εργοδοτικός οργανισμός συνάψει συλλογική σύμβαση, αποτελεί αυτή "απόφαση ένωσης επιχειρήσεων" κατά την έννοια του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ;1γ) Ένας δήμος ή κοινότητα αποτελεί "επιχείρηση" κατά την έννοια του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ όταν, με την ιδιότητα του εργοδότη, δεσμεύεται από συλλογική σύμβαση χωρίς να αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος της;2α) Μια συλλογική σύμβαση που έχει στόχους άλλους από τη βελτίωση των αποδοχών και των συνθηκών εργασίας μπορεί να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ;2β) Εάν η απάντηση στην ερώτηση 2α είναι καταφατική, ποιοι όροι πρέπει να ικανοποιούνται;3. Διατάξεις συλλογικής σύμβασης περί συστημάτων ομαδικής επαγγελματικής συνταξιοδοτικής ασφάλισης, όπως οι διατάξεις της ρήτρας 2.1.8, παράγραφοι 2, 3 και 4, της βασικής συλλογικής σύμβασης τοπικής αυτοδιοίκησης κ.λπ. για την περίοδο 1998-2000, εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ;Απαγόρευση στο άρθρο 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ4. Συμβιβάζεται με το άρθρο 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ ο όρος συλλογικής σύμβασης που απαιτεί από ένα σύστημα ομαδικής επαγγελματικής συνταξιοδοτικής ασφάλισης να βασίζεται σε χρηματοδοτικό σύστημα που να μην κάνει διακρίσεις φύλου, τη στιγμή που τον όρο αυτόν ικανοποιεί ένας μόνο ασφαλιστικός φορέας;5α) Συμβιβάζεται με το άρθρο 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ ο όρος συλλογικής σύμβασης που προβλέπει ότι μια προσφορά ασφαλιστικής εταιρείας προς εργοδότη σχετικά με συστήματα επαγγελματικής συνταξιοδοτικής ασφάλισης πρέπει να εγκρίνεται από τους εκπροσώπους των μερών της συλλογικής σύμβασης;5β) Εάν η απάντηση στην ερώτηση 5α είναι καταφατική, είναι δυνατόν να υπάρξει διαφορετική αξιολόγηση όταν η έγκριση μπορεί να γίνει μόνο με ομοφωνία των μερών;6. Συμβιβάζεται με το άρθρο 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ ο όρος συλλογικής σύμβασης που προβλέπει ότι για τη μεταφορά συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων από ένα σύστημα επαγγελματικής συνταξιοδοτικής ασφάλισης σε άλλο η νέα ασφαλιστική κάλυψη πρέπει να έχει εγκριθεί, ρητά ή σιωπηρά, από δημόσιο φορέα;7α) Συμβιβάζεται με το άρθρο 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ ο όρος συλλογικής σύμβασης που προβλέπει ότι η αλλαγή του φορέα ενός συστήματος επαγγελματικής συνταξιοδοτικής ασφάλισης υπόκειται στο όρο ότι ο εργοδότης, πριν αποφασισθεί η αλλαγή, πρέπει να έχει συνάψει χωριστή συμφωνία αμοιβαίας μεταφοράς συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων με την έγκριση του δημόσιου φορέα που διαχειρίζεται τα συστήματα μεταφοράς;7β) Εάν η απάντηση στην ερώτηση 7α είναι καταφατική, μπορεί η αξιολόγηση να είναι διαφορετική εάν η προσχώρηση σε συμφωνίες περί μεταφοράς δεν μπορεί να γίνει πριν ληφθεί η απόφαση περί αλλαγής ασφαλιστικού φορέα;8. Όλες μαζί οι διατάξεις συλλογικής σύμβασης, όπως οι διατάξεις της ρήτρας 2.1.8, παράγραφοι 2, 3 και 4, της βασικής συλλογικής σύμβασης τοπικής αυτοδιοίκησης κ.λπ. για την περίοδο 1998-2000, μπορούν να θεωρηθούν ως αντιβαίνουσες προς το άρθρο 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ ακόμη και όταν καμία από τις διατάξεις αυτές μεμονωμένα δεν εμπίπτει στην απαγόρευση του άρθρου αυτού;Ερμηνεία του άρθρου 54 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ9. Μπορεί μια ένωση δήμων και κοινοτήτων, η οποία αποτελεί ομάδα συμφερόντων και εργοδοτικό οργανισμό, όπως η ένωση τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης της Νορβηγίας, να θεωρηθεί ως "επιχείρηση" κατά την έννοια του άρθρου 54 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων συλλογικών συμβάσεων;10. Μπορεί μια επιχείρηση η οποία θεωρείται ότι κατέχει "δεσπόζουσα θέση" να συμφωνήσει ή να εφαρμόσει όρους περί αλλαγής του ασφαλιστικού φορέα συστημάτων επαγγελματικής συνταξιοδότησης, όπως είναι οι όροι της ρήτρας 2.1.8, παράγραφοι 2, 3 και 4, της βασικής συλλογικής σύμβασης τοπικής αυτοδιοίκησης κ.λπ. για την περίοδο 1998-2000, ανεξάρτητα από το άρθρο 54 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ;


text:
 20.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 127/44
 Προσφυγή της 16ης Φεβρουαρίου 2015 — ΖΖ κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-26/15)
 (2015/C 127/62)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: Μ. Casado García-Hirshfeld, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί απορρίψεως της αιτήσεως του προσφεύγοντος να του καταβληθεί η αποζημίωση εγκαταστάσεως, κατόπιν της μετακομίσεώς του από την Υεμένη στις Βρυξέλλες, όπου διαμένει η σύζυγός του, με την οποία βρίσκεται σε διάσταση, καθώς και αίτημα να υποχρεωθεί το καθού να καταβάλει στον προσφεύγοντα την εν λόγω αποζημίωση εγκαταστάσεως προσαυξημένη με τόκους υπερημερίας.
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση της 15ης Απριλίου 2014·
 —
 να ακυρώσει, εφόσον απαιτείται, την απόφαση του Γενικού Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 17ης Νοεμβρίου 2014·
 —
 να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταβάλει στον προσφεύγοντα αποζημίωση εγκαταστάσεως ίση προς τον βασικό μισθό ενός μηνός προσαυξημένη με τόκους υπερημερίας υπολογιζόμενους από των ημερομηνιών κατά τις οποίες τα ποσά αυτά κατέστησαν απαιτητά δυνάμει του παραρτήματος VII του ΚΥΚ·
 —
 να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.


text:
 5.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/16
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de Madrid (Ισπανία) στις 15 Απριλίου 2008 — Real Sociedad de Fútbol SAD και Nihat Kahveci κατά Consejo Superior de Deportes και Real Federación Española de Fútbol
 (Υπόθεση C-152/08)
 (2008/C 171/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Superior de Justicia de Madrid
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Real Sociedad de Fútbol SAD και Nihat Kahveci
 Καθών: Consejo Superior de Deportes και Real Federación Española de Fútbol
 Προδικαστικό ερώτημα
 Απαγορεύει το άρθρο 37 της Συμφωνίας Συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας (1), η οποία υπογράφηκε στην Άγκυρα στις 12 Σεπτεμβρίου 1963 και εγκρίθηκε με την απόφαση 64/732 του Συμβουλίου ΕΟΚ, της 23.12.1963, καθώς και το πρόσθετο πρωτόκολλο της Συμφωνίας αυτής, της 23.11.1970 (2), την εφαρμογή εκ μέρους αθλητικής ομοσπονδίας επί επαγγελματία αθλητή τουρκικής ιθαγενείας, ο οποίος έχει προσληφθεί νομοτύπως από ισπανικό ποδοσφαιρικό σύλλογο, όπως αυτός της κύριας δίκης, ρυθμίσεως σύμφωνα με την οποίαν οι σύλλογοι μπορούν να χρησιμοποιούν στις εθνικές διοργανώσεις περιορισμένο μόνον αριθμό παικτών προερχομένων από τρίτα κράτη που δεν ανήκουν στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο;
 (1) Συμφωνία Συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας, η οποία υπογράφηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1963 στην Άγκυρα και συνάφθηκε, εγκρίθηκε και επικυρώθηκε εξ ονόματος της Κοινότητας με την απόφαση 64/732/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Δεκεμβρίου 1963 (ΕΕ ειδ. έκδ. 11/001, σ. 48).
 (2) Πρόσθετο Πρωτόκολλο που υπογράφηκε στις 23 Νοεμβρίου 1970 στις Βρυξέλλες και συνάφθηκε, εγκρίθηκε και επικυρώθηκε εξ ονόματος της Κοινότητας με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2760/72 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1972 (ΕΕ ειδ. έκδ. 011/002, σ. 149).


text:
24.2.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 61/3
 Συνεπα ́γεται το κοινοτικο ́ δι ́καιο, στο πλαι ́σιο του οποι ́ου πρε ́πει Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 ιδι ́ως να αναφερθει ́ η κατα ́ το α ́ρθρο 10 ΕΚ αρχη ́ της κοινοτικη ́ς του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας, ασκηθει ́σα στις 21 ∆εκεμβρι ́ου
 πι ́στεως, υπο ́ συνθη ́κες ο ́πως οι εκτιθε ́μενες συνοπτικω ́ς στο 2000
 σκεπτικο ́ της παρου ́σας αποφα ́σεως (1), ο ́τι ́ενα διοικητικο ́ ο ́ργανο
 υποχρεου ́ται να επανεξετα ́σει απο ́φαση που ́εχει καταστει ́ (Υπο ́θεση C-463/00)
 απρο ́σβλητη, προκειμε ́νου να διασφαλιστει ́ η πλη ́ρης αποτελεσμα-
 τικο ́τητα του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, ο ́πως αυτο ́ πρε ́πει να ερμηνευθει ́
 (2001/C 61/07)
 βα ́σει της απαντη ́σεως σε μεταγενε ́στερο προδικαστικο ́ ερω ́τημα;
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 (1) Στην παρου ́σα υπο ́θεση, η προσφευ ́γουσα «εξα ́ντλησε τα ́ενδικα με ́σα την Μαρι ́α Πατακια ́ και τον Manuel Desantes, με αντι ́κλητο στο
 που ει ́χε στη δια ́θεση ́ της — ́εστω διο ́τι δεν ζη ́τησε το ́τε απο ́ το Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
 College να υποβα ́λει ερω ́τημα στο ∆ικαστη ́ριο βα ́σει του (νυν) α ́ρθρου Kirchberg, α ́σκησε στις 21 ∆εκεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του
 234 ΕΚ — και το College προε ́βη επι ́ ορισμε ́νου σημει ́ου σε ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του
 ερμηνει ́α του ευρωπαϊκου ́ δικαι ́ου η οποι ́α ακολου ́θως προκυ ́πτει ο ́τι Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας.
 παρεκκλι ́νει απο ́ την ερμηνει ́α στην οποι ́α προε ́βη το ∆ικαστη ́ριο με
 μεταγενε ́στερη απο ́φαση».
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι το α ́ρθρο 2 και το α ́ρθρο 3, παρα ́γραφοι 1
 και 2, απο ́ κοινου ́ με το α ́ρθρο 1 του νο ́μου 5/1995 (1),
 καθω ́ς και τα διατα ́γματα περι ́ αναπτυ ́ξεως που εκδο ́θηκαν σε
 εκτε ́λεση του α ́ρθρου 4 του νο ́μου (βασιλικα ́ διατα ́γματα
 αριθ. 3/1996 της 15ης Ιανουαρι ́ου 1996 που αφορα ́ την
 εταιρι ́α Repsol, αριθ. 8/1997 της 10ης Ιανουαρι ́ου 1997
 Αι ́τηση του Corte d’Appello di Milano για την ́εκδοση που αφορα ́ την Telefónica της Ισπανι ́ας, αριθ. 40/1998
 της 16ης Ιανουαρι ́ου 1998 που αφορα ́ την Αrgentaria,
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως, υποβληθει ́σα με δια ́ταξη της
 αριθ. 562/1998 της 2ας Απριλι ́ου 1998 που αφορα ́ την
 25ης Οκτωβρι ́ου 2000 που εκδο ́θηκε στην υπο ́θεση VIS
 Farmaceutici Istituto scientifico delle Venezie, με ́εδρα την Tabacalera και αριθ. 929/1998 της 14ης Μαι ̈́ου 1998 που
 αφορα ́ την Εndesa), στον βαθμο ́ που καθιερω ́νουν την
 Padova (Ιταλι ́α), κατα ́ Duphar Internationaı̀ Research BV,
 εφαρμογη ́ ενο ́ς συστη ́ματος εκ των προτε ́πων διοικητικη ́ς
 με ́εδρα το Wess (Ολλανδι ́α), με παρεμβαι ́νον το Consorzio
 Produttori Principi Attivi Generici (C.P.A.), με ́εδρα το εγκρι ́σεως
 Wess
 — που δεν δικαιολογει ́ται απο ́ επιτακτικου ́ς λο ́γους γενι-
 κου ́ συμφε ́ροντος
 (Υπο ́θεση C-454/00)
 — χωρι ́ς να καθορι ́ζονται αντικειμενικα ́, μακροπροθε ́σμως
 σταθερα ́ και δημοσιοποιηθε ́ντα κριτη ́ρια
 (2001/C 61/06)
 — και χωρι ́ς να λαμβα ́νεται υπο ́ψη η αρχη ́ της αναλογικο ́-
 Με δια ́ταξη της 25ης Οκτωβρι ́ου 2000, που περιη ́λθε στην τητας,
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 ει ́ναι ασυμβι ́βαστα προς τα α ́ρθρα 43 (πρω ́ην 52) και 56
 13 ∆εκεμβρι ́ου 2000, το Corte d’Appello di Milano, ζητει ́ απο ́
 (πρω ́ην 73Β) ΕΚ.
 το ∆ικαστη ́ριο, στην υπο ́θεση που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος
 δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ VIS Farmaceutici Istituto scientifico delle
 2. να καταδικα ́σει το βασι ́λειο της Ισπανι ́ας στα δικαστικα ́
 Venezie, με ́εδρα την Padova (Ιταλι ́α), κατα ́ Duphar Internationaı̀
 ́εξοδα.
 Research BV, με ́εδρα το Wess (Ολλανδι ́α), και παρεμβαι ́νον το
 Consorzio Produttori Principi Attivi Generici (C.P.A.), με ́εδρα
 το Wess, την ́εκδοση αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς προδικαστικου ́ Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ερωτη ́ματος:
 Οι προαναφερθει ́σες διατα ́ξεις του νο ́μου 5/1995 και των περι ́
 «Πρε ́πει το α ́ρθρο 4 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1768/92 (1) να αναπτυ ́ξεως διαταγμα ́των του επιτρε ́πουν στις ισπανικε ́ς αρχε ́ς να
 ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια ο ́τι το πεδι ́ο προστασι ́ας του συμπλη- υποβα ́λουν σε καθεστω ́ς εκ των προτε ́ρων διοικητικη ́ς εγκρι ́σεως
 ρωματικου ́ πιστοποιητικου ́ περιλαμβα ́νει επι ́ση μο ́νο την παραγωγη ́ ορισμε ́νες αποφα ́σεις (δια ́λυση, χωρισμο ́ς, συγχω ́νευση, αλλαγη ́
 της πρω ́της υ ́λης με την οποι ́α παρασκευα ́ζεται το προϊο ́ν το οποι ́ο του επιχειρηματικου ́ στο ́χου, πω ́ληση στοιχει ́ων του ενεργητικου ́
 αποτελει ́ το φαρμακευτικο ́ ιδιοσκευ ́ασμα, αντικει ́μενο της αδει ́ας και πω ́ληση πλε ́ον του 10 % των μετοχω ́ν) (α ́ρθρο 3) που
 κυκλοφορι ́ας στην αγορα ́;» λαμβα ́νουν εταιρι ́ες ορισμε ́νων κατηγοριω ́ν ο ́που η συμμετοχη ́ του
 ∆ημοσι ́ου υπερβαι ́νει το 25 % του κεφαλαι ́ου οδηγω ́ντας σε
 πραγματικο ́ ́ελεγχο της εταιρι ́ας (α ́ρθρο 1), μολονο ́τι το αποτε ́-
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) αριθ. 1768/92 του Συμβουλι ́ου, της 18ης Ιουνι ́ου λεσμα των αποφα ́σεων αυτω ́ν συνεπα ́γεται ο ́τι η συμμετοχη ́ του
 1992, σχετικα ́ με την καθιε ́ρωση συμπληρωματικου ́ πιστοποιητικου ́ ∆ημοσι ́ου μειω ́νεται σε ποσοστο ́ λιγο ́τερο του 10 % του εταιρικου ́
 προστασι ́ας για τα φα ́ρμακα (ΕΕ L 182 της 2.7.1992, σ. 1). κεφαλαι ́ου, παραμε ́νοντας κα ́τω του 50 %, ακο ́μη και σε περι ́πτωση
 μειω ́σεω ́ς της σε ποσοστο ́ κα ́τω του 15 % του εταιρικου ́ κεφαλαι ́ου
 καθ' οιονδη ́ποτε τρο ́πο (α ́ρθρο 2). Η Ισπανικη ́ Κυβε ́ρνηση ουδε ́ποτε
 διε ́ψευσε τα ως α ́νω στοιχει ́α.


text:
C 264/6 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 1.11.2003
 Máquinas Recreativas (Anomar) κ.λπ. και Εstado português, η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των
 άρθρων 2 ΕΚ, 28 ΕΚ, 29 ΕΚ, 31 ΕΚ και 49 ΕΚ, το ∆ικαστήριο
 (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet (εισηγητή), (έκτο τμήμα)
 πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann και F. Macken, δικαστές,
 γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια της 11ης Σεπτεμβρίου 2003
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 11 Σεπτεμβρίου 2003,
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 στην υπόθεση C-13/01 (αίτηση του Giudice di pace di
 Genova για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Safalero
 Srl κατά Prefetto di Genova (1)
 1) Τα τυχηρά παίγνια αποτελούν οικονομική δραστηριότητα
 κατά την έννοια του άρθρου 2 ΕΚ.
 («Οδηγία 1999/5/ΕΚ — Ραδιοεξοπλισμοί και τηλεπικοι-
 νωνιακοί τερματικοί εξοπλισμοί — Αποτελεσματική
 2) Η δραστηριότητα εκμεταλλεύσεως μηχανημάτων τυχηρών δικαστική προστασία των δικαιωμάτων που απορρέουν
 παιγνίων, είτε διαχωρίζεται είτε όχι από τις δραστηριότητες από την κοινοτική έννομη τάξη — Θεμιτό διοικητικών
 παραγωγής, εισαγωγής και διανομής τέτοιων μηχανημάτων, κυρώσεων που προβλέπει η εθνική νομοθεσία — Ανακοπή
 πρέπει να χαρακτηρισθεί ως δραστηριότητα υπηρεσιών, κατά κατασχέσεως εις χείρας τρίτου»)
 κατά την έννοια της Συνθήκης, και, επομένως, δεν εμπίπτει
 στα άρθρα 28 ΕΚ και 29 ΕΚ, περί ελεύθερης κυκλοφορίας
 των εμπορευμάτων. (2003/C 264/09)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 3) Το μονοπώλιο εκμεταλλεύσεως τυχηρών παιγνίων δεν
 εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 31 ΕΚ.
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 4) Εθνική νομοθεσία όπως η πορτογαλική, που επιτρέπει την
 εκμετάλλευση και διενέργεια των τυχηρών παιγνίων μόνο σε
 αίθουσες καζίνων που υφίστανται σε μόνιμες ή προσωρινές
 ζώνες παιγνίου, οριζόμενες με νομοθετικό διάταγμα, και Στην υπόθεση C-13/01, με αντικείμενο αίτηση του Giudice di
 εφαρμόζεται αδιακρίτως επί ημεδαπών και επί υπηκόων pace di Genova (Ιταλία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 άλλων κρατών μελών, συνιστά εμπόδιο για την ελεύθερη άρθρου 234 της Συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο
 παροχή υπηρεσιών. Πάντως, τα άρθρα 49 επ. ΕΚ δεν της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 εναντιώνονται σε μια τέτοια εθνική νομοθεσία, λαμβανομέ- μεταξύ Safalero Srl και Prefetto di Genova, η έκδοση προδικαστι-
 νων υπόψη των θεωρήσεων κοινωνικής πολιτικής και προ- κής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των αρχών της αναλογικό-
 λήψεως της απάτης στις οποίες στηρίζεται. τητας, της αποτελεσματικότητας και της δικαστικής προστασίας
 των δικαιωμάτων που απορρέουν από την κοινοτική έννομη τάξη,
 το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet,
 5) Η ενδεχόμενη ύπαρξη, σε άλλα κράτη μέλη, νομοθεσιών πρόεδρο τμήματος, τους R. Schintgen και C. Gulmann, την
 που καθιερώνουν προϋποθέσεις εκμεταλλεύσεως και διε- F. Macken και τον J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητή), δικαστές,
 νέργειας των τυχηρών παιγνίων λιγότερο περιοριστικές απ' γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια
 ό,τι οι οριζόμενες από την πορτογαλική νομοθεσία δεν υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 11 Σεπτεμβρίου 2003,
 επηρεάζει το συμβιβαστόν της νομοθεσίας αυτής με το απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 κοινοτικό δίκαιο.
 Η αρχή της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας των δικαιω-
 6) Στο πλαίσιο νομοθεσίας συμβιβαζόμενης με τη Συνθήκη μάτων που έλκουν οι πολίτες από την κοινοτική έννομη τάξη
 ΕΚ, η επιλογή του τρόπου οργανώσεως και ελέγχου των έχει την έννοια ότι, υπό περιστάσεις όπως αυτές της κύριας
 δραστηριοτήτων εκμεταλλεύσεως και διενέργειας τυχηρών δίκης, η αρχή αυτή δεν αποκλείει διάταξη της εθνικής νομοθεσίας
 παιγνίων, όπως η σύναψη με το ∆ημόσιο διοικητικής συμβά- δυνάμει της οποίας ο εισαγωγέας δεν έχει τη δυνατότητα δικαστι-
 σεως παραχωρήσεως ή ο περιορισμός της εκμεταλλεύσεως κής προσφυγής κατά της κατασχέσεως εμπορευμάτων που έχουν
 και διενέργειας ορισμένων παιγνίων σε χώρους που διαθέ- πωληθεί σε επιχείρηση λιανικής πωλήσεως, διαταχθείσα εκ
 τουν σχετική άδεια, εναπόκειται στις εθνικές αρχές στο μέρους της αρμόδιας διοικητικής αρχής κατά της επιχειρήσεως
 πλαίσιο της εξουσίας εκτιμήσεώς τους. λιανικού εμπορίου, εφόσον ο εισαγωγέας αυτός έχει στη διάθεσή
 του μέσο παροχής ενδίκου προστασίας, το οποίο του διασφαλίζει
 αποτελεσματική δικαστική προστασία των δικαιωμάτων που
 έλκει από την κοινοτική έννομη τάξη.
 (1) ΕΕ C 61 της 24.2.2001.
 (1) ΕΕ C 79 της 10.3.2001.


text:
 10.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/12
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Σεπτεμβρίου 2012 — Ιταλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-84/09) (1)
 (ΕΓΤΠΕ - Τμήμα «Εγγυήσεων» - Δαπάνες εξαιρεθείσες από την κοινοτική χρηματοδότηση - Δράσεις ενημερώσεως και προωθήσεως για τα γεωργικά προϊόντα - Παραγωγή ελαιολάδου και επιτραπέζιων ελιών - Εκπρόθεσμες πληρωμές)
 2012/C 343/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Ventrella και G. Palmieri, avvocati dello Stato)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Jimeno Fernández και P. Rossi)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2008/960/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Δεκεμβρίου 2008, περί εξαίρεσης από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα «Εγγυήσεων», και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) (ΕΕ 2008, L 340, σ. 99), κατά το μέτρο που αποκλείει ορισμένες δαπάνες που πραγματοποίησε η Ιταλική Δημοκρατία.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 90 της 18.4.2009.


text:
C 397/16 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 19.12.98
 cemijoäy eiraccekeäay: F. G. Jacobs, cqallaseäay: R. Grass, oloioäloqug uoqokocijgä bórg, ejeiämoy o opoiäoy eävei xy
 eneädxre rsiy 12 Moelbqiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho jtäqio rjopoä sgm tpeqórpirg sxm rtkkocijxäm rtlueqoämsxm
 diasajsijoä: sxm lekxäm sot Ç amenóqsgsa apoä so am atsó eiämai eqcafoä-
 lemoi, eqcodoäsey, eketäheqoi epacceklasiäey gä epiveiqglasiäey
 pot arjotäm lia dedoleämg oijomolijgä dqarsgqioäsgsa Ç jai
 1. Apoqqiäpsei sgm pqrutcgä. sgm ejpqorxäpgrgä soty eämamsi sqiä sxm, peqikalbamoleämxm
 sxm dgloriäxm aqvxäm.
 2. So Bariä keio sgy Irpamiäay ueäqei sa dijarsijó eänoda.
 (1) EE C 166 sgy 31.5.1997.
 (1) EE C 131 sgy 26.4.1997.
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasó Poqsocakijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT 14 Ojsxbqiäot 1998
 (eäjso slgäla)
 (Tpoäherg C-367/98)
 sgy 12gy Moelbqiäot 1998
 (98/C 397/27)
 rsgm tpoäherg C-149/97 (aiäsgrg sot VAT and Duties
 Tribunal, London, cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó-
 rexy): The Institute of the Motor Industry jasó G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 Commissioners of Customs & Excise (1) apoä som António Caeiro, jtäqio molijoä rtälbotko, le
 (UPA Ç Apakkaceäy Ç Oqcamirloiä lg jeqdorjopijotä amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz,
 rjopotä epidixäjomsey rtmdijakirsijotäy rjopotäy) leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, Centre Wagner, Kirchberg,
 órjgre emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 (98/C 397/26) mosgäsxm rsiy 14 Ojsxbqiäot 1998 pqorutcgä jasó sgy Poqso-
 cakijgäy Dglojqasiäay.
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë) Ç ma amacmxqiärei oäsi g Poqsocakijgä Dglojqasiäa, ejdiädo-
 msay jai diasgqxämsay re irvtä som moälo 11/90 sgy 5gy
 Apqikiäot 1990, jai eidijoäseqa so óqhqo 13,
 Rsgm tpoäherg C-149/97, le amsijeiälemo aiäsgrg sot VAT and paqócqauoy 3, atsotä sa Decretos-Lei peqiä idixsijopoi-
 Duties Tribunal, London (Gmxleämo Bariäkeio), pqoy so gärexy epiveiqgärexm sa opoiäa eneädxre ajokotähxy eiy
 Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgäm sot óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy euaqlocgä sot, jahxäy jai so Decreto-Lei 380/93 sgy 15gy
 EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot Moelbqiäot 1993 jai so Decreto-Lei 65/94 sgy 28gy Ueb-
 ejjqeleiä emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot lesantä The qotaqiäot 1994, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä
 Institute of the Motor Industry jai Commissioners of sg Rtmhgäjg EJ, jai eidijoäseqa sa óqhqa 52, 56, 58, 73
 Customs & Excise, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy ep. (pot amsijaseärsgram sa óqhqa 67 ep. sgy Rtmhgäjgy
 pqoy sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 13, A, paqócqauoy 1, EOJ), so óqhqo 221, jahxäy jai sa óqhqa 221 eäxy 231
 rsoiveiäo ib), sgy eäjsgy odgciäay 77/388/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy Pqónexy Pqorvxqgärexy sgy Poqsocakijgäy Dglo-
 sgy 17gy Laðot 1977, peqiä emaqlomiärexy sxm moloherixäm jqasiäay (1),
 sxm jqasxäm lekxäm, sxm rvesijxäm le soty uoäqoty jtäjkot
 eqcarixäm Ç Joimoä rtärsgla uoäqot pqorsiheleämgy aniäay:
 oloioäloqug uoqokocijgä bórg (EE eid. eäjd. 09/001, r. 49), so Ç ma jasadijórei sgm Poqsocakijgä Dglojqasiäa rsa
 Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty P. J. G. Kap- dijarsijó eänoda.
 teyn eirgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy, G. F. Mancini, J. L. Mur-
 ray, H. Ragnemalm jai J. L. Ixómmot, dijarseäy, cemijoäy
 eiraccekeäay: C. Jorlóy, cqallaseäay: L. Hewlett, tpókkgkoy Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 dioijgärexy, eneädxre rsiy 12 Moelbqiäot 1998 apoäuarg le so
 ajoäkotho diasajsijoä:
 Ç Oqiäfomsay oäsi g rtllesovgä akkodapxäm rso jeuókaio
 idixsijopoigleämxm epiveiqgärexm dem lpoqeiä ma tpeqbaiä-
 Hexqeiäsai xy oqcamirloäy pot epidixäjei rtmdijakirsijotäy mei oqirleämo pororsoä, oäpot lesantä sxm akkodapxäm
 rjopotäy tpoä sgm eämmoia sot óqhqot 13, A, paqócqauoy 1, peqikalbómomsai jai oi joimosijoiä epemdtseäy, g poqsoca-
 rsoiveiäo ib), sgy eäjsgy odgciäay 77/388/EOJ sot Rtlbotkiä ot, kijgä moloheriäa eirócei diójqirg lesantä gledapxäm
 sgy 17gy Laðot 1977, peqiä emaqlomiärexy sxm moloherixäm pokisxäm jai uoqeäxm jai pokisxäm jai uoqeäxm sxm ókkxm
 sxm jqasxäm lekxäm, sxm rvesijxäm le soty uoäqoty jtäjkot jqasxäm lekxäm, jasó paqóbarg sxm óqhqxm 52 ep. jai
 eqcarixäm Ç Joimoä rtärsgla uoäqot pqorsiheleämgy aniäay: 73 ep. sgy Rtmhgäjgy EJ.
 ---pagebreak--- 19.12.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 397/17
 Ç G jasó so Decreto-Lei 380/93 apaiäsgrg adeiäay sot uoqeäa gä rtäluxma le so rtärsgla sot jqósoty emsoäy sot
 Tpotqcotä Oijomolijxäm (gä oqirleämot täwoty rtllesovgäy opoiäot eäcime g morgkeiäa;
 re vqglasopirsxsijó idqtälasa) cia sg lesabiäbarg
 lesovxäm le dijaiäxla wgäuot amsipqorxpetotrxäm pkeäom
 sot 10 % sot jeuakaiäot sxm idixsijopoigleämxm epivei- Ç episqeäpei so óqhqo 36 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1408/
 qgärexm dem rtlbadiäfei le sa óqhqa 73 B jai 52 sgy 71 som pqobkepoälemo apoä sg moloheriäa sot jqósoty sot
 Rtmhgäjgy EJ. G apaiäsgrg seäsoiay adeiäay ha edijaioko- aqloädiot uoqeäa peqioqirloä sot porotä sxm apodoseäxm
 ceiäso loämo cia episajsijotäy koäcoty dgloriäot rtlueäqo- enoädxm, emxä rso óqhqo atsoä ciämesai koäcoy cia pkgäqg
 msoy jai eóm ersgqiäfeso re amsijeilemijó, pócia jai apoädorg;
 dgloriopoigheämsa jqisgäqiaç ókkxy, dtämasai ma vqgrilo-
 poigheiä cia ma paqaleiämei o eäkecvoy sgy oijeiäay epiveiqp- (1) EE eid. eäjd. 05/001, r. 73.
 rexy rsa veäqia gledapxäm epiveiqglasixäm. Oi poqsocaki-
 jeäy aqveäy, oälxy, dem epijakeärsgjam jameämam episajsijoä
 koäco dgloriäot rtlueäqomsoy dijaiokocotämsa eäma seäsoio
 leäsqo. ìro cia sa jqisgäqia pot ha eäpqepe ma dieäpotm
 sg voqgäcgrg sgy adeiäay, g Episqopgä elleämei rsgm ópowg
 oäsi seäsoia jqisgäqia eiäse dem lmglometäomsai rsg molohe-
 riäa, eiäse, am tposeheiä oäsi so Decreto-Lei 380/93 paqapeäl- Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 pei rsom moälo 11/90, sa oqifoälema jqisgäqia dtämamsai ma bake so Divisional Court, Queen's Bench Division, le dió-
 eqlgmethotäm jai euaqlorhotäm jasó sqoäpom xärse ma sang sgy 13gy Laqsiäot 1998 rsgm tpoäherg The Queen jasó
 etmootäm soty Poqsocókoty pokiäsey, eiy bóqoy sxm Minister of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: Trevor
 tpgjoäxm sxm koipxäm jqasxäm lekxäm. Robert Fisher jai Penny Fisher pot arjotäm elpoqijgä
 dqarsgqioäsgsa le sgm epxmtliäa T. R. & P. Fisher (xy esai-
 qeiäa)
 (1) EE L 302 sgy 15.11.1985.
 (Tpoäherg C-369/98)
 (98/C 397/29)
 Le diósang sgy 13gy Laqsiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- rsiy 16 Ojsxbqiäot 1998, so Divisional Court, Queen's Bench
 bake le apoäuarg sgy 9gy Ojsxbqiäot 1998 so cour du tra- Division, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä The Queen jai
 vail de Mons (eäjso slgäla) rsgm tpoäherg Abdon Vanbraekel, Minister of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: Trevor
 Marie-Ange Vanbraekel, Marie-Paule Vanbraekel, Marie- Robert Fisher jai Penny Fisher pot arjotäm elpoqijgä
 Claire Vanbraekel, Brigitte Vanbraekel, Edith Vanbraekel jai dqarsgqioäsgsa le sgm epxmtliäa T. R. & P. Fisher (xy esai-
 Alexandre Vanbraekel jasó Alliance nationale des mutualiteÂs qeiäa) pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio
 chreÂtiennes sxm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm engäy eqx-
 (Tpoäherg C-368/98) sglósxm:
 (98/C 397/28)
 1. i) Episqeäpotm sa óqhqa 3, paqócqauoy 1, jai 9 sot
 jamomirlotä (EOJ) aqih. 3508/92 (1), re rtmdtarloä
 le siy cemijeäy aqveäy sot joimosijotä dijaiäot, sgm
 Le apoäuarg sgy 9gy Ojsxbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg cmxrsopoiägrg re sqiäsoty pkgqouoqixäm pot peqieä-
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy 16 Ojsxbqiäot 1998, so vomsai re lgvamocqaugleämg bórg dedoleämxm, g
 cour du travail de Mons (eäjso slgäla), rso pkaiärio sgy opoiäa eävei dgliotqcgheiä rtäluxma le so óqhqo 2, jai
 diauoqóy lesantä, auemoäy, Abdon Vanbraekel, Marie-Ange auoqotäm dedoleäma pot eävotm paqarveheiä apoä gä cia
 Vanbraekel, Marie-Paule Vanbraekel, Marie-Claire Vanbrae- kocaqiarloä pqogcotälemot aisotämsoy sgm jasabokgä
 kel, Brigitte Vanbraekel, Edith Vanbraekel jai Alexandre pkgqxlxäm cia aqxäriley ejsóreiy;
 Vanbraekel jai, aueseäqot, Alliance nationale des mutualiteÂs
 chreÂtiennes, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so
 ii) Am rso eqxäsgla 1.i) doheiä jasauasijgä apómsgrg:
 Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm
 tpoäjeisai g em koäcx cmxrsopoiägrg pkgqouoqixäm re
 engäy eqxsglósxm:
 sqiäsoty, rsgm opoiäa moliälxy tpovqeotäsai ma pqobaiä-
 mei g aqloädia aqvgä, re peqioqirlotäy, auemoäy, oärom
 auoqó som jtäjko sxm pqorxäpxm rsa opoiäa lpoqotäm
 ìsam, rso pkaiärio sgy tpoheärexy pot eävei avheiä emxäpioäm ma cmxrsopoiotämsai oi pkgqouoqiäey atseäy, tpoä sgm
 sot, so ehmijoä dijarsgäqio amacmxqiärei sgm amócjg mo- eämmoia oäsi lpoqeiä ma ciämesai loämo:
 rgkeiäay emsoäy ókkot jqósoty leäkoty, ejsoäy sot jqósoty sot
 aqloädiot uoqeäa Ç emxä dem eiäve voqgcgheiä g pqogcotälemg a) re pqoärxpa pot eävei enotriodosgärei rtmauxäy o
 eäcjqirg pot pqobkeäpei so óqhqo 22 sot jamomirlotä (EOJ) pqogcotälemoy aisxäm epiä sot barijotä emstäpot
 aqih. 1408/71 (1): pot vqgrilopoieiäsai rso Gmxleämo Bariäkeio gä/
 jai
 Ç pqeäpei g apoädorg sxm enoädxm morgkeiäay ma ciämei b) re pqoärxpa pot fgsotäm siy pkgqouoqiäey atseäy
 rtäluxma le so rtärsgla sot jqósoty sot aqloädiot re rveärg le aiäsgrg voqgcgärexy emirvtärexy rsg


text:
 7.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/22
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Thüringer Oberlandesgericht (Γερμανία) στις 11 Ιουνίου 2013 — Udo Rätzke κατά S+K Handels GmbH
 (Υπόθεση C-319/13)
 2013/C 260/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Thüringer Oberlandesgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλών: Udo Rätzke
 Εφεσίβλητη: S+K Handels GmbH
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 4, στοιχείο α', του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 1062/2010 της Επιτροπής, της 28ης Σεπτεμβρίου 2010, που συμπληρώνει την οδηγία 2010/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά την επισήμανση της κατανάλωσης ενέργειας των τηλεοράσεων (1),
 την έννοια ότι,
 οι έμποροι έχουν (από 30.11.2011) υποχρέωση τοποθετήσεως ετικέτας σε τηλεοράσεις μόνον εφόσον οι τηλεοράσεις αυτές παραδόθηκαν ήδη με αντίστοιχη ετικέτα από τον προμηθευτή δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο α', του εν λόγω κανονισμού (από 30.11.2011),
 ή οι έμποροι υποχρεούνται προς επισήμανση (από 30.11.2011) και εκείνων των τηλεοράσεων οι οποίες παραδόθηκαν από τον προμηθευτή πριν από τις 30.11.2011 χωρίς να φέρουν σχετική ετικέτα, ούτως ώστε οι έμποροι να υποχρεούνται να ζητούν να τους παραδοθούν (εγκαίρως, πλην όμως εκ των υστέρων) ετικέτες για τις τηλεοράσεις αυτές;
 (1) ΕΕ L 314, σ. 64.


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/50
 Προσφυγή του Gerhard Frauerwieser κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε την 1η Απριλίου 2004
 (Υπόθεση T-130/04)
 (2004/C 118/109)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Gerhard Frauerwieser, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τους Gilles Bounéou και Frédéric Frabetti, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε την 1η Απριλίου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να συμπληρώσει τον ατομικό του φάκελο, καταρτίζοντας την έκθεση για το πέρας της περιόδου δοκιμασίας καθώς και τις εκθέσεις βαθμολογίας από τον διορισμό του στην Επιτροπή, την 1.11.1996, ιδίως δε καταρτίζοντας τις εκθέσεις βαθμολογίας για τις περιόδους 1997-1999 και 1999-2001,
 —
 να ακυρώσει τις αξιολογήσεις κατά το έτος 2001-2002 όσον αφορά τον προσφεύγοντα,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την έκθεση εξελίξεως της σταδιοδρομίας του (REC/CDR) για την περίοδο 1.7.2001-31.12.2002,
 —
 να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων και να καταδικάσει την Επιτροπή στην καταβολή τους.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Ο προσφεύγων ζητεί την ακύρωση των αξιολογήσεων για το έτος 2001-2002 κατά το μέρος που τον αφορά και στρέφεται κατά της αρνήσεως της ΑΔΑ (αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής) να δεχθεί το αίτημά του να συμπληρωθεί ο ατομικός του φάκελος καταρτίζοντας, αφενός, την έκθεση για το πέρας της περιόδου δοκιμασίας και, αφετέρου, τις ελλείπουσες εκθέσεις βαθμολογίας. Επικουρικώς, ζητεί επίσης την ακύρωση της εκθέσεως εξελίξεως της σταδιοδρομίας του για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου 2002.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών του προβάλλει τα εξής:
 —
 παράβαση των άρθρων 26 και 43 του ΚΥΚ, καθώς και των γενικών εκτελεστικών διατάξεών του,
 —
 παράβαση του οδηγού αξιολογήσεως και του ειδικού οδηγού για την αξιολόγηση του προσωπικού κατά το έτος 2001-2002,
 —
 παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων,
 —
 παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και παράβαση του κανόνα «patere legem quam ipse fecisti»,
 —
 παράβαση του καθήκοντος αρωγής.


text:
 9.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 338/19
 Προσφυγή της 18ης Αυγούστου 2017 — Korea National Insurance Corporation κατά Συμβουλίου και Επιτροπής
 (Υπόθεση T-568/17)
 (2017/C 338/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Korea National Insurance Corporation (Πιονγκγιάνγκ, Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας) (εκπρόσωποι: M. Lester και S. Midwinter, QC, T. Brentnall και A. Stevenson, Solicitors)
 Καθών: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2017/993 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 2017, σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 329/2007 του Συμβουλίου για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας (ΕΕ 2017, L 149, σ. 67), την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/994 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης (ΚΕΠΠΑ) 2016/849 σχετικά με την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Κορέας (ΕΕ 2017, L 149, σ. 75), την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/1459 του Συμβουλίου, της 10ης Αυγούστου 2017, για την εφαρμογή της απόφασης (ΚΕΠΠΑ) 2016/849 για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας (ΕΕ 2017, L 208, σ. 38), και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2017/1457 της Επιτροπής, της 10ης Αυγούστου 2017, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 329/2007 του Συμβουλίου για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας (ΕΕ 2017, L 208, σ. 33), καθόσον εγγράφουν την προσφεύγουσα στον κατάλογο των οντοτήτων στις οποίες επιβάλλονται περιοριστικά μέτρα.
 —
 να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει επτά λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι οι καθών δεν αιτιολόγησαν καταλλήλως ή αρκούντως την εγγραφή της στον κατάλογο.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι οι καθών υπέπεσαν σε πρόδηλη πλάνη καθόσον έκριναν ότι η ίδια πληροί οποιοδήποτε από τα κριτήρια εγγραφής στον κατάλογο· δεν υφίσταται πραγματική βάση για την εγγραφή αυτή.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι οι καθών δεν της παρουσίασαν πριν την επανεγγραφή της στον κατάλογο τα αποδεικτικά στοιχεία στα οποία φέρονται να στήριξαν την απόφασή τους περί επανεγγραφής ή την εφαρμογή της εγγραφής της σε κατάλογο του ΟΗΕ από την ΕΕ, προσβάλλοντας έτσι τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας και του δικαιώματός της αποτελεσματικής ένδικης προστασίας.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι οι καθών δεν εκπλήρωσαν τις υποχρεώσεις τους καθόσον αποφάσισαν να την εγγράψουν στον κατάλογο κατόπιν της εγγραφής της σε κατάλογο του ΟΗΕ.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι οι καθών προέβησαν σε κατάχρηση εξουσίας καθόσον επιχείρησαν να καταστήσουν αναποτελεσματικό και, επομένως, να παρακάμψουν το δικαίωμά της αποτελεσματικής ένδικης προστασίας όσον αφορά την εγγραφή της σε κατάλογο δυνάμει του άρθρου 230 ΣΛΕΕ και/ή προσέβαλαν το δικαίωμα ίσης μεταχειρίσεως της προσφεύγουσας.
 6.
 Με τον έκτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι οι καθών παραβίασαν τη νομοθεσία περί προστασίας των προσωπικών δεδομένων.
 7.
 Με τον έβδομο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι οι καθών προσέβαλαν, αδικαιολόγητα και δυσανάλογα, τα θεμελιώδη δικαιώματά της, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματός της ιδιοκτησίας, της επιχειρηματικής της ελευθερίας και του δικαιώματος της προστασίας της φήμης της.


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 21ης Ιουλίου 2011 [αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Scheuten Solar Technology GmbH κατά Finanzamt Gelsenkirchen-Süd
 (Υπόθεση C-397/09) (1)
 (Φορολογία - Οδηγία 2003/49/ΕΚ - Κοινό σύστημα φορολογήσεως των τόκων και των δικαιωμάτων που καταβάλλονται μεταξύ συνδεδεμένων εταιριών διαφορετικών κρατών μελών - Φόρος επιτηδεύματος - Προσδιορισμός της βάσεως επιβολής του φόρου)
 2011/C 269/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Scheuten Solar Technology GmbH
 κατά
 Finanzamt Gelsenkirchen-Süd
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bundesfinanzhof — Ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/49/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 2003, για την καθιέρωση κοινού συστήματος φορολόγησης των τόκων και των δικαιωμάτων που καταβάλλονται μεταξύ συνδεδεμένων εταιρειών διαφορετικών κρατών μελών (EE L 157, σ. 49) — Υπαγωγή ή όχι της πληρωμής τόκων στη φορολογητέα βάση της οφειλέτριας εταιρίας
 Διατακτικό
 Το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/49/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 2003, για την καθιέρωση κοινού συστήματος φορολόγησης των τόκων και των δικαιωμάτων που καταβάλλονται μεταξύ συνδεδεμένων εταιριών διαφορετικών κρατών μελών, έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει διάταξη του εθνικού φορολογικού δικαίου κατά την οποία οι τόκοι δανείου που κατέβαλε εταιρία εγκατεστημένη σε κράτος μέλος σε συνδεδεμένη εταιρία εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος συνυπολογίζονται στη βάση επιβολής του φόρου επιτηδεύματος στον οποίο υπόκειται η πρώτη εταιρία.
 (1) ΕΕ C 312 της 19.12.2009.


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/60
 Προσφυγή της 28ης Σεπτεμβρίου 2009 — Fuller & Thaler Asset Managment Inc κατά ΓΕΕΑ (BEHAVIOURAL INDEX)
 (Υπόθεση T-383/09)
 2009/C 282/112
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fuller & Thaler Asset Managment Inc (San Mateo, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: S. Malynicz, barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 11ης Ιουνίου 2009 στην υπόθεση R 138/2009-1· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά του έξοδα καθώς και στα έξοδα της προσφεύγουσας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «BEHAVIOURAL INDEX» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9 και 36
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ’, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 καθόσον το τμήμα προσφυγών (i) υπέπεσε σε πλάνη ως προς την έννοια και τη σύνταξη του σήματος καθώς και ως προς την καταλληλότητά του ή όχι, ως άμεσου περιγραφικού όρου, για τον προσδιορισμό των επίμαχων προϊόντων και υπηρεσιών· (ii) παρέλειψε να επικαλεστεί αυτεπαγγέλτως πραγματικά περιστατικά από τα οποία καταδεικνύεται ότι το επίμαχο κοινοτικό σήμα έχει περιγραφικό χαρακτήρα για το ενδιαφερόμενο κοινό, καίτοι ορθώς κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ενδιαφερόμενο κοινό είναι εξειδικευμένο· και (iii) δεν έλαβε υπόψη του το γενικό συμφέρον επί του οποίου στηρίζεται αυτός ο λόγος απαραδέκτου και δεν απέδειξε ότι υπήρχε, στον οικείο εξειδικευμένο τομέα, εύλογη πιθανότητα άλλοι επιχειρηματίες του τομέα αυτού να θελήσουν να χρησιμοποιήσουν στο μέλλον το συγκεκριμένο κοινοτικό σήμα.