text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/57
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Νοεμβρίου 2015 — Milchindustrie Verband et Deutscher Raiffeisenverband κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-670/14) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στους τομείς του περιβάλλοντος και της ενέργειας (2014-2020) - Σύνδεσμος - Έλλειψη άμεσου επηρεασμού των μελών του - Απαράδεκτο))
 (2016/C 027/73)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Milchindustrie-Verband eV (Βερολίνο, Γερμανία) και Deutscher Raiffeisenverband eV (Βερολίνο) (εκπρόσωποι: I. Zenke και T. Heymann, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Herrmann, T. Maxian Rusche και R. Sauer)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της ανακοινώσεως της Επιτροπής της 28ης Ιουνίου 2014 με τίτλο «Κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στους τομείς του περιβάλλοντος και της ενέργειας (2014-2020)» (ΕΕ C 200, σ. 1), καθόσον ο τομέας της γαλακτοκομίας και της τυροκομίας (NACE 10.51) δεν περιλαμβάνεται στο παράρτημα 3 της ως άνω ανακοινώσεως
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τον Milchindustrie-Verband eV και τον Deutscher Raiffeisenverband eV στα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) EE C 431της 1.12.2014.


text:
 20.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/14
 Προσφυγή της 24ης Φεβρουαρίου 2006 — Armando Álvarez κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-78/06)
 (2006/C 121/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Armando Álvarez, S.A. (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: E. Garayar και A. García Castillo, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 Να κριθεί παραδεκτή η παρούσα προσφυγή ακυρώσεως.
 —
 Να κηρυχθεί άκυρη η προσβαλλομένη απόφαση C(2005) 4634 τελικό, της 30ής Νοεμβρίου 2005, επί της υποθέσεως COMP/F/38.354, καθό μέρος καταλογίζει ευθύνη στην Armando Álvarez, S.A.
 —
 Να καταδικαστεί η Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Armando Álvarez, S.A. κατά την παρούσα δίκη.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφυγή έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής C(2005) 4634 τελικό της 30ής Νοεμβρίου 2005, επί της υποθέσεως COMP/F/38.354 — Βιομηχανικοί σάκοι. Με την προσβαλλομένη απόφαση η Επιτροπή έκρινε ότι η προσφεύγουσα, μεταξύ άλλων επιχειρήσεων, παρέβη το άρθρο 81 ΕΚ, συμμετέχοντας, κατά την περίοδο 1991-2002, σε συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές στον τομέα των πλαστικών βιομηχανικών σάκων στη Γερμανία, το Βέλγιο, τις Κάτω Χώρες, το Λουξεμβούργο, την Ισπανία και τη Γαλλία. Λόγω των παραβάσεων αυτών, η Επιτροπή επέβαλε πρόστιμο στην προσφεύγουσα ως υπεύθυνη αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με την εταιρία Plásticos Españoles, S.A.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών της, η προσφεύγουσα προβάλλει εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και παραβίαση, εκ μέρους της Επιτροπής, του τεκμηρίου της αθωότητας και των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
29.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 156/33
 εφαρμο ́ζονται και στην α ́λλη υπο ́θεση. Ως εκ του ́του, οι λο ́γοι Η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση περιε ́χει, κατα ́ την προσφευ ́γουσα,
 ακυρω ́σεως και τα επιχειρη ́ματα που προβα ́λλει η προσφευ ́γουσα ορισμε ́να σφα ́λματα εκτιμη ́σεως και νομικα ́ σφα ́λματα. Πρω ́τον, η
 ει ́ναι ́διοι
 ι με εκει ́νους που προβλη ́θησαν στην υπο ́θεση Τ-100/02, Επιτροπη ́ υπε ́πεσε σε σφα ́λμα καταλη ́γοντας στο συμπε ́ρασμα
 καθω ́ς και με εκει ́νους που προβλη ́θηκαν στην υπο ́θεση Τ-99/02. ο ́τι ο εφοδιασμο ́ς μιας απο ́ τις εγκαταστα ́σεις παραγωγη ́ς της
 προσφευ ́γουσας με κουμε ́νιο δεν συνιστα ́ χωριστη ́ οικονομικη ́
 αγορα ́. ∆ευ ́τερον, η Επιτροπη ́ παρε ́λειψε να εξετα ́σει αν επρο ́κειτο
 (1) Με τη συγκε ́ντρωση που αποτελει ́ αντικει ́μενο εξετα ́σεως εκ με ́ρους να δημιουργηθει ́ δεσπο ́ζουσα θε ́ση στην εν λο ́γω αγορα ́ και δεν
 της Επιτροπη ́ς στην εν λο ́γω υπο ́θεση, η Deutsche Shell επρο ́κειτο να
 κατε ́ληξε στο συμπε ́ρασμα ο ́τι ει ́χε δημιουργηθει ́δεσπο ́ζουσα θε ́ση.
 αποκτη ́σει αποκλειστικο ́ ́ελεγχο της επιχειρη ́σεως DEA Mineraloel. Η
 προσφευ ́γουσα της παρου ́σας υποθε ́σεως βα ́λλει επι ́σης κατα ́ της Επικουρικω ́ς, η Επιτροπη ́ παρε ́λειψε, κατα ́ την προσφευ ́γουσα, να
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς στην υπο ́θεση COMP/M. 2389-Shell/DEA ορι ́σει μια ευρυ ́τερη σχετικη ́ αγορα ́ για την πω ́ληση κουμενι ́ου και
 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως T-100/02. δεν εξε ́τασε τη δημιουργι ́α δεσπο ́ζουσας θε ́σεως στην εν λο ́γω
 αγορα ́.
 Η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει επι ́σης ́εναν λο ́γο ακυρω ́σεως που
 αντλει ́ται απο ́ την παρα ́βαση ουσιω ́δους τυ ́που, την κατα ́χρηση
 Προσφυγη ́ της Ιneos Phenol GmbH & Co. KG κατα ́ της εξουσι ́ας και την παραβι ́αση της αρχη ́ς της χρηστη ́ς διοικη ́σεως.
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, η Επιτροπη ́ ο ́φειλε να ζητη ́σει πληροφο-
 5 Απριλι ́ου 2002 ριακα ́ στοιχει ́α απο ́ τρι ́τους ο ́σον αφορα ́ την πω ́ληση κουμενι ́ου εκ
 με ́ρους των εταιριω ́ν BP και Veba Oel.
 (Υπο ́θεση Τ-103/02)
 (2002/C 156/62)
 Τε ́λος, η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η προσβαλλο ́μενη
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) απο ́φαση πα ́σχει απο ́ ́ελλειψη αιτιολογι ́ας, καθο ́σον η Επιτροπη ́
 παρε ́λειψε να εξετα ́σει τον εκ με ́ρους των εταιριω ́ν BP και Veba
 Oel εφοδιασμο ́ με κουμε ́νιο για εμπορικη ́ χρη ́ση και παρε ́λειψε να
 αντιμετωπι ́σει τα ζητη ́ματα που τι ́θενται με την παρου ́σα προσφυγη ́.
 Η εταιρι ́α Ιneos Phenol GmbH & Co. KG, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τους Julian Ellison, Mark Clough QC και Matthew Hall του
 δικηγορικου ́ γραφει ́ου Αshurst Morris Crisp, Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο),
 α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στις 5 Απριλι ́ου 2002 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει, δυνα ́μει του α ́ρθρου 230 της Συνθη ́κης ΕΚ,
 την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς στην υπο ́θεση COMP/M.2533-
 BP/E.ON καθ' ο ́ με ́τρο αφορα ́ σιωπηρω ́ς τον εφοδιασμο ́ με
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας SFT Gondrand Frères κατα ́ της
 κουμε ́νιο·
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. 8 Απριλι ́ου 2002
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (Υπο ́θεση Τ-104/02)
 Η προσφευ ́γουσα ει ́ναι σημαντικο ́ς αγοραστη ́ς ενο ́ς πετροχημικου ́
 προϊο ́ντος που αποκαλει ́ται κουμε ́νιο και το οποι ́ο παρασκευα ́ζουν (2002/C 156/63)
 οι εταιρι ́ες BP και Veba Oel AG.
 Η προσφευ ́γουσα βα ́λλει κατα ́ της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς με (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 την οποι ́α κηρυ ́σσεται, υπο ́ ορισμε ́νες προϋποθε ́σεις, συμβατη ́ με
 την κοινη ́ αγορα ́ και με τη Συμφωνι ́α ΕΟΧ μια συγκε ́ντρωση, στο
 πλαι ́σιο της οποι ́ας η BP, μαζι ́ με την Ε.ON, επρο ́κειτο να
 αποκτη ́σουν απο ́ κοινου ́ τον ́ελεγχο της Veba Oel. Οι λο ́γοι στους
 οποι ́ους στηρι ́ζεται η παρου ́σα προσφυγη ́ αφορου ́ν την παρα ́λειψη
 της Επιτροπη ́ς να λα ́βει υπο ́ψη, στην εν λο ́γω απο ́φαση, τα Η εταιρι ́α SFT Gondrand Frères, με ́εδρα το Παρι ́σι, εκπροσωπου ́-
 προβλη ́ματα ανταγωνισμου ́ που δημιουργει ́ η συγκε ́ντρωση των μενη απο ́ τη Mireille Famchon, δικηγο ́ρο, α ́σκησε στις 8 Απριλι ́ου
 εταιριω ́ν BP και Veba Oel, ο ́σον αφορα ́ τον εκ με ́ρους των εταιριω ́ν 2002 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 αυτω ́ν εφοδιασμο ́ με κουμε ́νιο για εμπορικη ́ χρη ́ση. προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 ---pagebreak--- C 156/34 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 29.6.2002
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Η προσφευ ́γουσα επισημαι ́νει τελικω ́ς ο ́τι δεν της προσα ́πτεται
 κανε ́νας ελιγμο ́ς και ο ́τι δεν επε ́δειξε προφανω ́ς αμε ́λεια.
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση (REM 06/01) της 14ης Ιανουα-
 ρι ́ου 2002 και να προβει ́ στην αιτηθει ́σα απο ́ την εταιρι ́α SFT (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 3319/94 του Συμβουλι ́ου, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου
 Gondrand Frères διαγραφη ́ των δασμω ́ν αντιντα ́μπινγκ. 1994, για την επιβολη ́ οριστικου ́ δασμου ́ αντιντα ́μπινγκ στις εισα-
 γωγε ́ς μει ́γματος ουρι ́ας και νιτρικου ́ αμμωνι ́ου σε υδατικα ́ η ́ αμμωνι-
 ακα ́ διαλυ ́ματα καταγωγη ́ς Βουλγαρι ́ας και Πολωνι ́ας, εξαγομε ́νων
 απο ́ εταιρει ́ες που δεν εξαιρου ́νται του δασμου ́, και για την οριστικη ́
 ει ́σπραξη των προσωρινω ́ν δασμω ́ν που επιβλη ́θηκαν (ΕΕ L 350 της
 31.12.1994, σ. 20).
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η προσφευ ́γουσα ει ́ναι εκτελωνιστη ́ς. Το 1997, προε ́βη στη
 δια ́θεση στην κατανα ́λωση τριω ́ν φορτι ́ων μει ́γματος ουρι ́ας και
 Προσφυγη ́ της Grupo El Prado-Cervera, S.L., κατα ́ του
 νιτρικου ́ αμμωνι ́ου σε υδατικα ́ η ́ αμμωνιακα ́ διαλυ ́ματα, καταγωγη ́ς
 Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς
 Πολωνι ́ας. Κατα ́ την εγγραφη ́ των διασαφη ́σεων, η προσφευ ́γουσα
 που ασκη ́θηκε στις 15 Απριλι ́ου 2002
 ζη ́τησε να εξαιρεθει ́ της επιβολη ́ς του δασμου ́ αντιντα ́μπινγκ που
 εφαρμο ́ζεται στις εισαγωγε ́ς του προϊο ́ντος αυτου ́ ο ́ταν κατα ́γεται
 απο ́ την Πολωνι ́α. Κατο ́πιν ελε ́γχου, η διοι ́κηση των γαλλικω ́ν (Υπο ́θεση Τ-117/02)
 τελωνει ́ων θεω ́ρησε ο ́τι ́επρεπε να ́εχει επιβληθει ́ δασμο ́ς
 αντιντα ́μπινγκ και ζη ́τησε την καταβολη ́ της τελωνειακη ́ς οφειλη ́ς
 απο ́ την προσφευ ́γουσα. (2002/C 156/64)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 Στη συνε ́χεια, η προσφευ ́γουσα ζη ́τησε τη διαγραφη ́ των δασμω ́ν
 αντιντα ́μπινγκ και του αντιστοι ́χου ΦΠΑ. Οι γαλλικε ́ς αρχε ́ς
 διαβι ́βασαν την αι ́τηση αυτη ́ στην Επιτροπη ́, η οποι ́α αρνη ́θηκε τη Η Grupo El Prado-Cervera, S.L., με ́εδρα τη Βαλε ́νθια (Ισπανι ́α),
 διαγραφη ́ των δασμω ́ν αντιντα ́μπινγκ. Στην παρου ́σα υπο ́θεση, η εκπροσωπου ́μενη απο ́ την Patricia Koch Moreno, α ́σκησε στις
 προσφευ ́γουσα αμφισβητει ́ την τελευται ́α αυτη ́ απο ́φαση. 15 Απριλι ́ου 2002 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο
 πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς.
 Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, δεν πρε ́πει να καταβληθου ́ν δασμοι ́
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 αντιντα ́μπινγκ συ ́μφωνα με τον κανονισμο ́ ΕΚ 3319/94 (1). Η
 προσφευ ́γουσα επισημαι ́νει ο ́τι τα εμπορευ ́ματα αποτε ́λεσαν αντι-
 κει ́μενο απευθει ́ας τιμολογη ́σεως απο ́ την πολωνικη ́ εταιρι ́α, — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του πρω ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 Zaklady Azotowe Pulawy, στην γαλλικου ́ δικαι ́ου εταιρι ́α του ΓΕΕΑ, της 12ης Φεβρουαρι ́ου 2002, με την οποι ́α
 Ενertrade. Επιπλε ́ον, η τιμη ́ των εμπορευμα ́των η ́ταν υψηλο ́τερη απορρι ́πτεται η ανακοπη ́ κατα ́ της αιτη ́σεως αριθ. 1.021.229,
 της ελα ́χιστης τιμη ́ς εισαγωγη ́ς. Στην περι ́πτωση αυτη ́, συ ́μφωνα περι ́ καταχωρι ́σεως της λε ́ξεως CHUFAFIT ως κοινοτικου ́
 με την προσφευ ́γουσα, η υπαγωγη ́ των επιδι ́κων εισαγωγω ́ν στους ση ́ματος για τις κατηγορι ́ες 29 και 31, καθο ́σον αντιβαι ́νει
 δασμου ́ς αντιντα ́μπινγκ στερει ́ται ερει ́σματος. στο α ́ρθρο 8, παρα ́γραφος 1, στοχει ́ο β', του κανονισμου ́
 (ΕΚ) 40/94 για το κοινοτικο ́ ση ́μα·
 — να διαπιστω ́σει τον κι ́νδυνο συγχυ ́σεως μεταξυ ́ της λε ́ξεως
 CHUFAFIT, της οποι ́ας ζητει ́ται η καταχω ́ριση, με την
 Εξα ́λλου, η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η διαγραφη ́ των δασμω ́ν αι ́τηση αριθ. 1.021.229, ως κοινοτικου ́ ση ́ματος για τις
 δικαιολογει ́ται εν προκειμε ́νω ενο ́ψει ιδιαι ́τερης περιστα ́σεως. κατηγορι ́ες 29 και 31 και του ισπανικου ́ λεκτικου ́ ση ́ματος
 Συ ́μφωνα με την προσφευ ́γουσα, ο επιδιωκο ́μενος σκοπο ́ς ει ́ναι να CHUFI (αριθ. 1.778.419) για προϊο ́ντα της κατηγορι ́ας 29,
 εμποδι ́ζεται η αποφυγη ́ των με ́τρων ντα ́μπινγκ με τη λειτουργι ́α και του ισπανικου ́ λεκτικου ́-εικονιστικου ́ ση ́ματος CHUFI
 κυκλωμα ́των εισαγωγη ́ς που περιλαμβα ́νουν την παρε ́μβαση ενδια- (αριθ. 2.063.328) για προϊο ́ντα της κατηγορι ́ας 31·
 με ́σων εταιριω ́ν εγκατεστημε ́νων σε τρι ́τες χω ́ρες. Ο σκοπο ́ς αυτο ́ς
 τηρη ́θηκε εφο ́σον ο πρω ́τος αγοραστη ́ς του πολωνου ́ εξαγωγε ́α
 η ́ταν γαλλικη ́ εταιρι ́α. Επιπλε ́ον, ο επι ́δικος κανονισμο ́ς δημιουργει ́ — να απορρι ́ψει ως απαρα ́δεκτη την αι ́τηση αριθ. 1.021.229
 ερμηνευτικε ́ς δυσχε ́ρειες. Η προσφευ ́γουσα επισημαι ́νει ο ́τι οι περι ́ καταχωρι ́σεως της λε ́ξεως CHUFAFIT ως κοινοτικου ́
 γαλλικε ́ς αρχε ́ς προε ́βησαν στην ́δια ι ερμηνει ́α με την προσφευ ́- ση ́ματος για τις κατηγορι ́ες 29 και 31·
 γουσα. Προσθε ́τει ακο ́μη ο ́τι η παρα ́βαση ει ́ναι αυστηρω ́ς τυπικη ́ς
 φυ ́σεως και δεν ει ́χε ουσιαστικε ́ς επιπτω ́σεις στην ορθη ́ λειτουργι ́α — τε ́λος, να καταδικα ́σει το καθου ́ και τον παρεμβαι ́νοντα στα
 του τελωνειακου ́ συστη ́ματος. δικαστικα ́ ́εξοδα.


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/29
 Προσφυγή της 16ης Μαΐου 2017 — Fakro κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-293/17)
 (2017/C 249/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fakro sp z o.o. (Nowy Sącz, Πολωνία) (εκπρόσωπος: A. Radkowiak-Macuda, radca prawny)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Επιτροπή, παραλείποντας να λάβει θέση, καίτοι κλήθηκε επισήμως να το πράξει, επί της καταγγελίας που της υπέβαλε η προσφεύγουσα στις 12 Ιουλίου 2012 σχετικά με κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης από τον όμιλο VELUX, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη ΣΛΕΕ και από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, έστω και σε περίπτωση καταργήσεως της δίκης λόγω εκδόσεως πράξεως εκ μέρους της Επιτροπής κατά τη διάρκεια της ένδικης διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει έναν λόγο, αντλούμενο από παράβαση του άρθρου 288 ΣΛΕΕ σε συνδυασμό με τα άρθρα 102 και 105 ΣΛΕΕ, καθώς και με το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.
 Το γεγονός ότι παρήλθαν 3,5 έτη προτού η Επιτροπή τοποθετηθεί για πρώτη φορά –υποτίθεται επί της ουσίας– επί της καταγγελίας της προσφεύγουσας δεν συνιστά χειρισμό της υπόθεσης εντός εύλογης προθεσμίας. Η Επιτροπή δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο από το οποίο να μπορεί να διαπιστωθεί ότι προέβη σε οποιαδήποτε ενέργεια στο πλαίσιο της διαδικασίας έρευνας. Πριν την έκδοση απόφασης, η Επιτροπή υποχρεούται να διεξαγάγει ενδελεχή ανάλυση τόσο των πραγματικών περιστατικών όσο και των νομικών ζητημάτων τα οποία προβάλλει η προσφεύγουσα. Η διαδικασία την οποία κίνησε η προσφεύγουσα συνιστά τη μοναδική οδό προστασίας των δικαιωμάτων της.


text:
 10.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/1
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 20ής Οκτωβρίου 2005
 στην υπόθεση C-111/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Σουηδίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ελεύθερη κυκλοφορία γεωργικών προϊόντων - Οδηγία 89/662/ΕΟΚ - Άρθρο 5 - Κτηνιατρικοί έλεγχοι στο κράτος μέλος προορισμού των εμπορευμάτων - Εθνικό σύστημα εκ των προτέρων δηλώσεως η οποία επιβάλλεται στους εισαγωγείς ορισμένων ζωικών προϊόντων που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη)
 (2005/C 315/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Στην υπόθεση C-111/03, με αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, η οποία ασκήθηκε στις 12 Μαρτίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, (εκπρόσωποι: L. Ström van Lier και A. Bordes), κατά Βασιλείου της Σουηδίας, (εκπρόσωπος A. Kruse) υποστηριζόμενο από Δημοκρατία της Φινλανδίας, (εκπρόσωπος: A. Guimaraes-Purokoski) το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τον C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen (εισηγητή), R. Silva de Lapuerta, P. Kūris και Γ. Αρέστη, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 20 Οκτωβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Το Βασίλειο της Σουηδίας, διατηρώντας ένα σύστημα υποχρεωτικής εκ των προτέρων δηλώσεως για τις εισαγωγές ορισμένων ζωικών προϊόντων που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5 της οδηγίας 89/662/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 1989, σχετικά με τους κτηνιατρικούς ελέγχους που εφαρμόζονται στο ενδοκοινοτικό εμπόριο με προοπτική την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς.
 2.
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά έξοδα.
 3.
 Η Δημοκρατία της Φινλανδίας φέρει τα δικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 112 της 10.05.2003.


text:
 4.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/19
 Προσφυγή της 4ης Φεβρουαρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-50/09)
 (2009/C 82/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Oliver, C. Clyne, J.-B Laignelot)
 Καθής: Ιρλανδία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ιρλανδία
 —
 παραλείποντας να μεταφέρει στην εσωτερική έννομη τάξη το άρθρο 3 της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων κα ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, όπως έχει τροποποιηθεί,
 —
 μη διασφαλίζοντας την τήρηση καθ' όλα των απαιτήσεων των άρθρων 2, 3 και 4 της οδηγίας αυτής στην περίπτωση κατά την οποία οι αρμόδιες για τον σχεδιασμό ιρλανδικές αρχές και η υπηρεσία προστασίας περιβάλλοντος έχουν εξουσία λήψεως αποφάσεων όσον αφορά σχέδιο έργου,
 —
 εξαιρώντας τις εργασίες κατεδαφίσεως από το πεδίο εφαρμογής της νομοθεσίας με την οποία μεταφέρθηκε στην εσωτερική έννομη τάξη η οδηγία,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 —
 να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη του άρθρου 3 της οδηγίας
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το άρθρο 173 των Planning and Development Regulations 2001 [κανονιστικές πράξεις περί χωροταξίας και αναπτύξεως του 2001], κατά το οποίο οι αρμόδιες για τον σχεδιασμό αρχές οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη τη δήλωση περί επιπτώσεων στο περιβάλλον και τις πληροφορίες που παρέσχον όσοι μετείχαν στις σχετικές διαβουλεύσεις, επιβάλλει υποχρέωση αντίστοιχη αυτής του άρθρου 8 της οδηγίας, σύμφωνα με το οποίο πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι πληροφορίες που συγκεντρώνονται βάσει των άρθρων 5, 6 και 7 της οδηγίας. Κατά την Επιτροπή, το ιρλανδικό άρθρο 173 δεν επιβάλλει υποχρέωση αντίστοιχη της ευρύτερης υποχρεώσεως που επιβάλλεται βάσει του άρθρου 3 της οδηγίας και η οποία συνίσταται στο να διασφαλίζεται ότι η εκτίμηση των επιπτώσεων στο περιβάλλον εντοπίζει, περιγράφει και αξιολογεί όλα τα ζητήματα τα οποία αναφέρει η διάταξη αυτή.
 Όσον αφορά τα άρθρα 94, 108 και 111, καθώς και το παράρτημα 6 των Planning and Development Regulations 2001, η Επιτροπή επισημαίνει τα εξής. Το άρθρο 94 σε συνδυασμό με το παράρτημα 6, σημείο 2(b), απαριθμεί τα στοιχεία που πρέπει να περιέχει η δήλωση περί επιπτώσεων στο περιβάλλον. Πρόκειται για παραπομπή στις πληροφορίες που πρέπει να παρέχει ο κύριος του έργου, σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας· συνεπώς, η υποχρέωση αυτή πρέπει να διακρίνεται από την εκτίμηση των επιπτώσεων στο περιβάλλον, η οποία συνιστά διαδικασία συνολικής εκτιμήσεως. Τα άρθρα 108 και 111 ορίζουν ότι οι αρμόδιες για τον σχεδιασμό αρχές οφείλουν να ελέγχουν αν μια δήλωση περί επιπτώσεων στο περιβάλλον είναι η προσήκουσα. Κατά την Επιτροπή, οι διατάξεις αυτές παραπέμπουν στο άρθρο 5 της οδηγίας και δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τη μεταφορά του άρθρου 3 της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη. Οι πληροφορίες που πρέπει να παρέχει ο κύριος του έργου αποτελούν τμήμα μόνο της εκτιμήσεως των επιπτώσεων στο περιβάλλον, οι δε διατάξεις που αφορούν τις πληροφορίες αυτές δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την κατ' άρθρο 3 υποχρέωση.
 Παράλειψη επιβολής του δέοντος συντονισμού μεταξύ των αρμοδίων αρχών
 Μολονότι η Επιτροπή δεν έχει αντιρρήσεις επί της αρχής ως προς το ότι η διαδικασία λήψεως αποφάσεων περιλαμβάνει περισσότερα στάδια ή ως προς το ότι η ευθύνη για τη λήψη αποφάσεων κατανέμεται μεταξύ πλειόνων αρμοδίων οργάνων, διατηρεί επιφυλάξεις ως προς την επιλεγείσα οριοθέτηση των υποχρεώσεων που υπέχουν τα διάφορα αρμόδια για τη λήψη αποφάσεων όργανα. Κατά την Επιτροπή, η ιρλανδική νομοθεσία δεν προβλέπει υποχρέωση αποτελεσματικού συντονισμού των αρμοδίων για τη λήψη αποφάσεων οργάνων και, ως εκ τούτου, αντιβαίνει στα άρθρα 2, 3 και 4 της οδηγίας.
 Μη εφαρμογή της οδηγίας στις εργασίες κατεδαφίσεως
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι οσάκις πληρούνται οι λοιπές προϋποθέσεις που προβλέπει η οδηγία, απαιτείται εκτίμηση των επιπτώσεων στο περιβάλλον όσον αφορά τις εργασίες κατεδαφίσεως. Η Ιρλανδία, μέσω των Planning and Development Regulations 2001 (παράρτημα 2, τμήμα I, κλάση 50), επιχείρησε να εξαιρέσει από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας το σύνολο, σχεδόν, των εργασιών κατεδαφίσεως. Κατά την Επιτροπή, το ενδεχόμενο αυτό είναι σαφώς αντίθετο προς την οδηγία.
 (1) ΕΕ L 175, σ. 40.


text:
 14.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 115/30
 Προσφυγή του François Muller κατά του Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2005
 (Υπόθεση T-107/05)
 (2005/C 115/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο François Muller, κάτοικος Στρασβούργου (Γαλλία), εκπροσωπούμενος από τους Georges Vandersanden, Laure Levi και Aurore Finchelstein, δικηγόρους, άσκησε στις 22 Φεβρουαρίου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1)
 να ακυρώσει το δελτίο του συντάξεως του Μαΐου του 2004, ώστε να εφαρμοστεί διορθωτικός συντελεστής που να εκφράζει το κόστος ζωής της χώρας κατοικίας του ή, τουλάχιστον, που να αντικατοπτρίζει καταλλήλως τις διαφορές του κόστους ζωής σε σχέση με τον τόπο όπου θεωρείται ότι ο προσφεύγων υποβάλλεται σε έξοδα και να ανταποκρίνεται, ως εκ τούτου, στην αρχή της ισοδυναμίας·
 2)
 να καταδικάσει το Ελεγκτικό Συνέδριο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Προς στήριξη της προσφυγής του ο προσφεύγων επικαλείται λόγους ακυρώσεως και επιχειρήματα όμοια με αυτά που επικαλέστηκαν οι προσφεύγοντες στην υπόθεση Τ-35/05.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/77
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 18ης Νοεμβρίου 2009 — Chassagne κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-11/05 RENV) (1)
 (Υπαλληλική - Αναπομπή ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης κατόπιν ακυρώσεως - Κατάργηση της δίκης)
 2010/C 24/145
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Olivier Chassagne (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: T. Bontinck, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Berscheid και V. Joris, επικουρούμενοι από τον F. Longfils, δικηγόρο, στη συνέχεια J. Currall και G. Berscheid, επικουρούμενοι από τον J.-L. Fagnart, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αφενός, ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής που απέρριψε το αίτημα του προσφεύγοντος, καταγομένου από Γαλλικό Υπερπόντιο Διαμέρισμα, να τον υπαγάγει, κατά τη μεταβατική περίοδο, στις ευεργετικές διατάξεις που ίσχυαν πριν από την 1η Μαΐου 2004, ως προς τον τρόπο υπολογισμού των εξόδων ταξιδίου που εφαρμόζεται στους υπαλλήλους των οποίων ο τόπος υπηρεσίας και ο τόπος καταγωγής βρίσκονται στην Ευρώπη, και αφετέρου αίτηση αποζημιώσεως — Αναπομπή της υποθέσεως T-123/06 P κατόπιν αναιρέσεως.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Καταργείται η δίκη στην υπόθεση F 11/05 RENV, Chassagne κατά Επιτροπής, η οποία διαγράφεται από το πρωτόκολλο του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης.
 2)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων-ενάγων μέχρι την έκδοση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 19ης Σεπτεμβρίου 2008. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε μετά την έκδοση της αποφάσεως αυτής.
 (1) JO C 115 της 14.05.2005, σ 36.


text:
 25.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/25
 Πρoσφυγή της Mülhens GmbH & Co. KG κατά τoυ Γραφείoυ Εναρμoνίσεως στo πλαίσιo της Εσωτερικής Αγoράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) πoυ ασκήθηκε στις 23 Απριλίου 2004
 (Υπόθεση Τ-150/04)
 (2004/C 239/55)
 Γλώσσα στην οποία έχει συνταχθεί η προσφυγή: η γερμανική
 Η Mülhens GmbH & Co. KG, με έδρα την Κολωνία (Γερμανία), εκπρoσωπoύμενη από τoν Th. Schulte-Beckhausen, άσκησε στις 23 Απριλίου 2004 ενώπιoν τoυ Πρωτoδικείoυ των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων πρoσφυγή κατά τoυ Γραφείoυ Εναρμoνίσεως στo πλαίσιo της Εσωτερικής Αγoράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα).
 Έτερος διάδικος στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ ήταν η Minoronzoni S.r.l., με έδρα το Ponte San Pietro (Bergamo) (Ιταλία).
 Η πρoσφεύγoυσα ζητεί από τo Πρωτoδικείo:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του καθού, της 18ης Φεβρουαρίου 2004 (υπόθεση R 949/2001-1)·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγoι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Αιτoύσα την καταχώριση τoυ κoινoτικoύ σήματoς:
 Minoronzoni S.r.l.
 Κoινoτικό σήμα τoυ oπoίoυ ζητείται η καταχώριση:
 Εικονιστικό σήμα «TOSCA BLU» για προϊόντα των κλάσεων 18 και 25 (μεταξύ άλλων, τσάντες, γυναικείες τσάντες, βαλίτσες· ανδρικά, γυναικεία και παιδικά ενδύματα γενικά) – Αίτηση καταχωρίσεως υπ' αριθμ. 1 008 291
 Δικαιoύχoς τoυ κατά τη διαδικασία ανακoπής αντιταχθέντoς σήματoς ή σημείoυ:
 Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείo:
 Γερμανικό λεκτικό σήμα «TOSCA» για αρώματα (μεταξύ άλλων, «Parfum», «Eau de Toilette», «Eau de Parfum pour femmes»)
 Απόφαση τoυ τμήματoς ανακoπών:
 Απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση τoυ τμήματoς πρoσφυγών:
 Απόρριψη της προσφυγής
 Πρoβαλλόμενoι λόγoι ακυρώσεως:
 —
 Η ανακοπή που στηρίζεται στο παγκοίνως γνωστό σήμα «TOSCA» είναι βάσιμη δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β), του κανονισμού 40/94.
 —
 Είναι δυνατό να δημιουργηθεί κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων.
 —
 Υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων προϊόντων.
 —
 Υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β), του κανονισμού 40/94.
 —
 Η ανακοπή πρέπει επίσης να γίνει δεκτή δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94.


text:
 8.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 439/33
 Προσφυγή της 19ης Σεπτεμβρίου 2014 — Lupin κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-680/14)
 (2014/C 439/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Lupin Ltd (Maharashtra, Ινδία) (εκπρόσωποι: M. Pullen, R. Fawcett-Feuillette, M. Boles, Solicitors, V. Wakefield, Barrister, και M. Hoskins QC)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον με αυτήν διαπιστώνεται ότι η Lupin παρέβη το άρθρο 101 ΣΛΕΕ και/ή
 —
 να ακυρώσει ή να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στη Lupin και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της Lupin.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή η προσφεύγουσα ζητεί τη μερική ακύρωση της αποφάσεως C(2014) 4955 τελικό της Επιτροπής, της 9ης Ιουλίου 2014, επί της υποθέσεως AT.39612 — Perindopril (Servier).
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή, διαπιστώνοντας ότι η προσφεύγουσα είχε εξ αντικειμένου παραβεί το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι:
 —
 η διαπίστωση της Επιτροπής είναι παράνομη, επειδή προκύπτει από την εφαρμογή όλως καινοφανούς και εσφαλμένου νομικού κριτηρίου. Ειδικότερα, στηρίζεται στην καταβολή «σημαντικού κινήτρου», πράγμα που κατά την προσφεύγουσα δεν προκύπτει από την υφιστάμενη νομολογία και είναι νομικώς εσφαλμένο·
 —
 η προσέγγιση της Επιτροπής δεν λαμβάνει υπόψη και δεν συμβάλλει στην επίτευξη των σκοπών όχι μόνο του δικαίου του ανταγωνισμού, αλλά και του δικαίου της ευρεσιτεχνίας και της σύγχρονης πολιτικής δικονομίας. Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή θα έπρεπε να εξετάσει το ζήτημα του εξ αντικειμένου περιορισμού βάσει της θεωρίας των δευτερευόντων περιορισμών και/ή βάσει των αρχών που προκύπτουν από την απόφαση επί της υποθέσεως Wouters. Εφόσον δεν το έπραξε, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή, διαπιστώνοντας ότι η προσφεύγουσα είχε εκ του αποτελέσματος παραβεί το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσέγγιση που ακολούθησε η Επιτροπή προκειμένου να εκτιμήσει αν συνιστούσε παράβαση εκ του αποτελέσματος συμφωνία διακανονισμού για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας είναι εσφαλμένη για τους ίδιους λόγους για τους οποίους είναι εσφαλμένη η προσέγγισή της όσον αφορά τις εξ αντικειμένου παραβάσεις.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή κακώς επέβαλε πρόστιμο στην προσφεύγουσα και, επικουρικώς, ότι το επιβληθέν πρόστιμο είναι υπερβολικά υψηλό και πρέπει να μειωθεί. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι:
 —
 η φερόμενη ως παραβατική συμπεριφορά ήταν καινοφανής και άρα δεν πρέπει να επιβληθεί πρόστιμο για αυτή ή, επικουρικώς, ότι πρέπει να επιβληθεί για αυτήν συμβολικό μόνο πρόστιμο·
 —
 το πρόστιμο δεν είναι ανάλογο με τη σοβαρότητα και τη διάρκεια της φερόμενης παραβάσεως της προσφεύγουσας και δεν είναι εύλογο·
 —
 η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη την εύλογη αξία των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας που μεταβίβασε η προσφεύγουσα στη Servier·
 —
 η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως σε σύγκριση με το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην Krka.


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/27
 Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2007 — Schindler Holding κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-138/07)
 (2007/C 155/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Schindler Holding Ltd (Hergiswil, Ελβετία), Schindler Management AG (Ebikon, Ελβετία), S.A. Schindler N.V. (Βρυξέλλες, Βέλγιο), Schindler Sàrl (Λουξεμβούργο, Μ.Δ. Λουξεμβούργου), Schindler Liften B.V. ('s-Gravenhage, Κάτω Χώρες) και Schindler Deutschland Holding GmbH (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: R. Bechtold, W. Bosch, U. Soltész και S. Hirsbrunner, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 δυνάμει του άρθρου 231, παράγραφος 1, ΕΚ να ακυρώσει την απόφαση της 21ης Φεβρουαρίου 2007 (υπόθεση COMP/E-1/38.823 — PO/Elevators and Escalators)·
 —
 επικουρικώς, να μειώσει τα πρόστιμα που επιβάλλονται με την απόφαση·
 —
 δυνάμει του άρθρου 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες βάλλουν κατά της αποφάσεως της Επιτροπής C(2007) 512 τελικό της 21ης Φεβρουαρίου 2007 επί της υποθέσεως COMP/E-1/38.823 — PO/Elevators and Escalators. Με την προσβαλλόμενη απόφαση επιβλήθηκαν πρόστιμα στις προσφεύγουσες και σε άλλες επιχειρήσεις λόγω της συμμετοχής τους σε σύμπραξη κατά την κατασκευή και τη συντήρηση ανελκυστήρων και κυλιόμενων κλιμάκων στο Βέλγιο, τη Γερμανία, το Λουξεμβούργο και τις Κάτω Χώρες. Κατά την Επιτροπή, οι εμπλεκόμενες επιχειρήσεις παρέβησαν το άρθρο 81 ΕΚ.
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους ακυρώσεως:
 —
 αντίθεση του άρθρου 23, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1) στην αρχή της απαγορεύσεως της προβλέψεως εντελώς αόριστων ποινών, δεδομένου ότι η διάταξη αυτή παρέχει στην Επιτροπή απεριόριστη διακριτική εξουσία κατά τον υπολογισμό των προστίμων·
 —
 παραβίαση της απαγορεύσεως της αναδρομικότητας από τα πρόστιμα που επέβαλε η Επιτροπή·
 —
 ανίσχυρο των κατευθυντήριων γραμμών για τη διαδικασία υπολογισμού των προστίμων (στο εξής: κατευθυντήριες γραμμές 1998) (2), δεδομένου ότι δεν διαφοροποιούν επαρκώς τα αρχικά ποσά σε σχέση με τη διαπραττόμενη παράβαση και αφήνουν στην Επιτροπή υπέρμετρα μεγάλη διακριτική ευχέρεια κατά τον υπολογισμό των προστίμων·
 —
 αντίθεση στον νόμο της αποδεικτικής διαδικασίας που στηρίχθηκε στις καταθέσεις μεταμεληθέντων συναυτουργών ή συμμετόχων που κατέθεσαν ως μάρτυρες κατηγορίας βάσει της ανακοινώσεως σχετικά με τη μη επιβολή και τη μείωση των προστίμων (3) λόγω παραβιάσεως της αρχής nemo tenetur, ήτοι λόγω προσβολής του δικαιώματος αρνήσεως ομολογίας, λόγω παραβάσεως της αρχής in dubio pro reo και λόγω παραβιάσεως της αρχής της αναλογικότητας καθώς και λόγω υπερβάσεως της διακριτικής ευχέρειας από την Επιτροπή διά της εκδόσεως της ρυθμίσεως αυτής·
 —
 παραβίαση της αρχής της διακρίσεως των εξουσιών και των απαιτήσεων που πρέπει να πληροί μια σύμφωνη προς τις αρχές του κράτους δικαίου διαδικασία·
 —
 αντίθεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως προς το διεθνές δίκαιο λόγω του απαλλοτριωτικού χαρακτήρα των επιβληθέντων προστίμων·
 —
 παράβαση των κατευθυντηρίων γραμμών 1998 λόγω των υπέρμετρα υψηλών βασικών και αρχικών ποσών σε σχέση με τις συγκεκριμένες παραβάσεις·
 —
 παράβαση των κατευθυντηρίων γραμμών 1998 λόγω της μη επαρκούς συνεκτιμήσεως ήτοι της παραλείψεως συνεκτιμήσεως ορισμένων ελαφρυντικών περιστάσεων·
 —
 παράβαση της ρυθμίσεως του 2002 περί συνεργασίας μεταμεληθέντων συναυτουργών ή συμμετόχων οι οποίοι καταθέτουν ως μάρτυρες κατηγορίας λόγω των υπέρμετρα χαμηλών μειώσεων ή του αδικαιολόγητου αποκλεισμού τους παρά την ύπαρξη αυτού του είδους της συνεργασίας
 —
 δυσανάλογο ύψος των προστίμων·
 —
 έλλειψη νομιμότητας της προσβαλλόμενης αποφάσεως, στον βαθμό που στρέφεται κατά των εταιριών Schindler Holding Ltd και Schindler Management AG, δεδομένου ότι η εν λόγω απόφαση δεν κοινοποιήθηκε νομίμως στις εταιρείες αυτές ελλείψει συμφωνίας στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου με την Ελβετία·
 —
 μη συνδρομή των προϋποθέσεων για την εις ολόκληρον ευθύνη της Schindler Holding Ltd·
 —
 παράβαση του άρθρου 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003, δεδομένου ότι τα επιβληθέντα πρόστιμα υπερβαίνουν τα προβλεπόμενα ανώτατα όρια.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).
 (2) Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων που επιβάλλονται δυνάμει του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 και του άρθρου 65, παράγραφος 5, της Συνθήκης ΕΚΑΧ (ΕΕ 1998, C 9, σ. 3).
 (3) Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη μη επιβολή και τη μείωση των προστίμων σε περιπτώσεις συμπράξεων (καρτέλ) (ΕΕ 2002, C 45, σ. 3).


text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/46
 Προσφυγή της Αθηναϊκής Οικογενειακής Αρτοποιίας ΑΒΕΕ κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2004.
 (Υπόθεση Τ35/04)
 (2004/C 94/130)
 Η γλώσσα διαδικασίας θα καθοριστεί βάσει του άρθρου 131, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας - Γλώσσα στην οποία έχει συνταχθεί η προσφυγή: η αγγλική
 Η Αθηναϊκή Οικογενειακή Αρτοποιία ΑΒΕΕ με έδρα το Πικέρμι, Αττική, Ελλάδα, εκπροσωπούμενη από τον Κ. Χρυσάνθη, δικηγόρο, άσκησε στις 30 Ιανουαρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 Ο Ferrero oHG mbH ήταν επίσης διάδικος στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και / ή να την τροποποιήσει αναλόγως, έτσι ώστε να απορριφθεί η ανακοπή του παρεμβαίνοντος και να γίνει δεκτή η σχετική αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος με αριθμό 1 010 099,
 —
 Να απορρίψει οριστικά και στο σύνολό της την ανακοπή κατά της καταχωρίσεως του σήματος ως προς όλες τις κλάσεις για τις οποίες έγινε δεκτό,
 —
 Να καταδικάσει το Γραφείο και τον παρεμβαίνοντα στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ανακοπής και ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Αιτούμενος την καταχώριση του κοινοτικού σήματος:
 Η προσφεύγουσα
 Κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση:
 Εικονιστικό σήμα «Ferró». Αίτηση με αριθμό 1 010 099 για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 29, 30 και 42
 Δικαιούχος του σήματος ή σημείου στη δίκη ανακοπής:
 Ferrero oHG mbH
 Σήμα ή σημείο στη δίκη ανακοπής:
 Λεκτικό σήμα «FERRERO» ( Γερμανική καταχώριση σήματος με αριθμό 956 671) για προϊόντα των κλάσεων 5, 29, 30, 32 και 33
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών:
 Δέχεται εν μέρει την ανακοπή για τα προϊόντα της κλάσεως 30: «Καφές, τσάι, ζάχαρη, υποκατάστατα καφέ, άλευρα και παρασκευάσματα από δημητριακά, άρτος, μπισκότα, γλυκά και είδη ζαχαροπλαστικής, πάγος, σιρόπι, μαγιά, μπέικιν πάουντερ, κάθε είδος αρτοποιίας, μέλι, μελάσα»
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως:
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β, του κανονισμού 44/94 του Συμβουλίου.


text:
 31.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 402/42
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Σεπτεμβρίου 2016 — Alsharghawi κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-485/15) (1)
 ((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Λιβύη - Δέσμευση κεφαλαίων - Κατάλογος των προσώπων που υπόκεινται σε περιορισμούς όσον αφορά την είσοδο στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη διέλευση μέσω αυτού - Τέως διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Μουαμμάρ Καντάφι - Επιλογή νομικής βάσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δικαιώματα άμυνας - Τεκμήριο αθωότητας - Αναλογικότητα - Ελευθερία μετακινήσεως - Δικαίωμα ιδιοκτησίας - Υποχρέωση δικαιολογήσεως του μέτρου))
 (2016/C 402/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Bashir Saleh Bashir Alsharghawi (Γιοχάννεσμπουργκ, Νότια Αφρική) (εκπρόσωπος: É. Moutet, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Vitro και V. Piessevaux)
 Αντικείμενο
 Αίτημα βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την μερική ακύρωση, πρώτον, της αποφάσεως 2015/1333/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 31ης Ιουλίου 2015, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Λιβύη και την κατάργηση της απόφασης 2011/137/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ 2015, L 206, σ. 34), και, δεύτερον, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/1323 του Συμβουλίου, της 31ης Ιουλίου 2015, για την εφαρμογή του άρθρου 16, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 204/2011 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Λιβύη (ΕΕ 2015, L 206, σ. 4).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Ο Bashir Saleh Bashir Alsharghawi φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) EE C 337 της 12.10.2015.


text:
 21.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 152/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 7 Μαρτίου 2011 — Staatssecretaris van Financiën κατά U. Notermans-Boddenberg
 (Υπόθεση C-114/11)
 2011/C 152/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Staatssecretaris van Financiën
 Αναιρεσίβλητη: U. Notermans-Boddenberg
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρόκειται, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου. 39 ΕΚ (νυν άρθρου 45 ΣΛΕΕ) ή του άρθρου 18 ΕΚ (νυν άρθρου. 21 ΣΛΕΕ), για κατάσταση που διέπεται από το κοινοτικό δίκαιο όταν κράτος μέλος υποβάλλει κάτοικο αυτού του κράτους μέλους σε φόρο λόγω της ενάρξεως της χρήσεως, με το αυτοκίνητό του, του οδικού δικτύου αυτού του κράτους μέλους, στην περίπτωση
 —
 το αυτοκίνητο αυτό είναι ταξινομημένο σε άλλο κράτος μέλος,
 —
 το αυτοκίνητο αυτό αποτελούσε μέρος των διακινηθέντων περιουσιακών στοιχείων του κατοίκου αυτού, ο οποίος μετοίκησε σε άλλο κράτος μέλος διατηρώντας την ιθαγένειά του,
 —
 μετά τη μετοίκηση το αυτοκίνητο αυτό χρησιμοποιείται από τον κάτοικο κατά τον ίδιο τρόπο όπως πριν από τη μετοίκηση, δηλαδή για ιδιωτικούς σκοπούς όπως μεταξύ άλλων για μετακίνηση προς τον τόπο εργασίας του στο κράτος μέλος όπου κατοικούσε προηγουμένως;


text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/6
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 4ης Μαρτίου 2004
 στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-238/02 και C-246/02 (αίτηση του Bundesfinanzhof για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Hauptzollamt Hamburg-Stadt κατά Kazimieras Viluckas και Ricardas Jonusas (1)
 (Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας - Έκταση της υποχρεώσεως προσκομίσεως στο τελωνείο των αφικνουμένων εμπορευμάτων - Εθνική νομοθεσία προβλέπουσα ρητή δήλωση αναφορικά με τα εμπορεύματα που αποκρύπτονται κατά την προσκόμιση στο τελωνείο - Πρόσωπα που εισήγαγαν τα εμπορεύματα και όφειλαν να τα προσκομίσουν στο τελωνείο - Έννοια του φορολογικού οφειλέτη)
 (2004/C 94/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-238/02 και C-246/02, με αντικείμενο αιτήσεις του Bundesfinanzhof (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με τις οποίες ζητείται, στο πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Hauptzollamt Hamburg-Stadt και Kazimieras Viluckas (C-238/02), Ricardas Jonusas (C-246/02), η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, ως προς την ερμηνεία των άρθρων 4, σημείο 19, 40 και 202, παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (EE L 302, σ. 1), το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. N. Cunha Rodrigues, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet (εισηγητή) και F. Macken, δικαστές, εξέδωσε στις 4 Μαρτίου 2004, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Η προσκόμιση στο τελωνείο εμπορευμάτων εισαγομένων εντός της Κοινότητας, κατά την έννοια του άρθρου 4, σημείο 19, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, αφορά όλα τα εμπορεύματα και, επομένως, και εκείνα που ήταν κρυμμένα σε ειδικώς διευθετημένο χώρο αποκρύψεως. Την προβλεπόμενη στο άρθρο 38 του ιδίου κώδικα υποχρέωση προσκομίσεως υπέχουν, όπως προκύπτει από το άρθρο 40 του εν λόγω κώδικα, ο οδηγός του οχήματος και ο βοηθός του που εισήγαγαν τα εμπορεύματα, παρά το ότι αυτά είχαν αποκρυβεί εντός του οχήματος εν αγνοία τους.
 2)
 Tο πρόσωπο που διενήργησε την εισαγωγή των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας παραλείποντας να τα μνημονεύσει στην ενημερωτική δήλωση ενώπιον των τελωνειακών αρχών είναι φορολογικός οφειλέτης κατά την έννοια του άρθρου 202, παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση, του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα.
 (1) ΕΕ C 202 της 24.8.2002.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/33
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 13ης Ιουνίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-193/12) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 91/676/ΕΟΚ - Προστασία των υδάτων από τη νιτρορρύπανση γεωργικής προέλευσης - Χαρακτηρισμός των ευπρόσβλητων ζωνών - Υπερβολική περιεκτικότητα σε νιτρικά ιόντα - Ευτροφισμός - Υποχρέωση επανεξέτασης ανά τετραετία)
 2013/C 225/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Hottiaux και B. Simon)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και S. Menez)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 3, παράγραφοι 1 και 4, και του παραρτήματος I της οδηγίας 91/676/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για την προστασία των υδάτων από τη νιτρορρύπανση γεωργικής προέλευσης (ΕΕ L 375, σ. 1) — Ελλιπής εντοπισμός των ευπρόσβλητων περιοχών — Υπερβολική περιεκτικότητα σε νιτρικά ιόντα — Ευτροφισμός — Μη προσήκουσα επανεξέταση ανά τετραετία
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να χαρακτηρίσει ως ευπρόσβλητες ζώνες διάφορες περιοχές που διακρίνονται για την παρουσία επιφανειακών και υπόγειων υδάτινων μαζών, οι οποίες πλήττονται από υπερβολικά επίπεδα νιτρικών ιόντων και/ή το φαινόμενο του ευτροφισμού ή διατρέχουν συναφή κίνδυνο, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 4, της οδηγίας 91/676/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για την προστασία των υδάτων από τη νιτρορρύπανση γεωργικής προέλευσης, και από το παράρτημα I αυτής.
 2)
 Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 217 της 21.7.2012.


text:
 12.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 335/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 29ης Ιουνίου 2016 [αίτηση του Hanseatisches Oberlandesgericht Hamburg (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική δίκη κατά Piotr Kossowski
 (Υπόθεση C-486/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Σύμβαση εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν - Άρθρα 54 και 55, παράγραφος 1, στοιχείο α’ - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 50 - Αρχή ne bis in idem - Παραδεκτό ποινικών διώξεων σε βάρος κατηγορουμένου σε ένα κράτος μέλος μετά την περάτωση της ποινικής διαδικασίας που κινήθηκε σε βάρος του σε άλλο κράτος μέλος από την εισαγγελία χωρίς λεπτομερή ανάκριση - Μη εξέταση της υποθέσεως επί της ουσίας))
 (2016/C 335/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hanseatisches Oberlandesgericht Hamburg
 Ποινική δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Piotr Kossowski
 παρισταμένης της: Generalstaatsanwaltschaft Hamburg
 Διατακτικό
 Η αρχή ne bis in idem, η οποία καθιερώνεται με το άρθρο 54 της συμβάσεως εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν, της 14ης Ιουνίου 1985, μεταξύ των κυβερνήσεων των κρατών της Οικονομικής Ένωσης Μπενελούξ, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Γαλλικής Δημοκρατίας, σχετικά με τη σταδιακή κατάργηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα, η οποία υπεγράφη στο Σένγκεν (Λουξεμβούργο) στις 19 Ιουνίου 1990, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα του άρθρου 50 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει την έννοια ότι διάταξη της εισαγγελικής αρχής περί παύσεως της ποινικής διώξεως και περατώσεως, χωρίς την επιβολή κυρώσεων, της σε βάρος ενός προσώπου ανακριτικής διαδικασίας, η οποία είναι απρόσβλητη με την επιφύλαξη της εκ νέου κινήσεως της ανακριτικής διαδικασίας ή της ανακλήσεως της διατάξεως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αμετάκλητη απόφαση, κατά την έννοια των εν λόγω άρθρων, όταν από την αιτιολογία της προκύπτει ότι η διαδικασία περατώθηκε χωρίς να διεξαχθεί λεπτομερής ανάκριση, ένδειξη για τη μη διεξαγωγή της οποίας αποτελεί η μη ακρόαση του παθόντος και ενός πιθανού μάρτυρα.
 (1) ΕΕ C 16 της 19.1.2015.


text:
 18.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 26ης Μαΐου 2016 [αιτήσεις του Curtea de Apel Bacău (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Judeţul Neamţ (C-260/14), Judeţul Bacău (C-261/14) κατά Ministerul Dezvoltării Regionale şi Administraţiei Publice
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-260/14 και C-261/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 - Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) - Κανονισμός (ΕΚ) 1083/2006 - Ανάθεση από τον δικαιούχο των κονδυλίων, υπό την ιδιότητα της αναθέτουσας αρχής, συμβάσεως με αντικείμενο την υλοποίηση της επιδοτούμενης δράσεως - Έννοια της «παρατυπίας» - Κριτήριο που αφορά την «παραβίαση του δικαίου της Ένωσης» - Διαδικασίες ανάθεσης συμβάσεων αντίθετες προς την εθνική νομοθεσία - Χαρακτήρας των δημοσιονομικών διορθώσεων στις οποίες προβαίνουν τα κράτη μέλη - Διοικητικά μέτρα ή κυρώσεις))
 (2016/C 260/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel Bacău
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Judeţul Neamţ (C-260/14), Judeţul Bacău (C-261/14)
 κατά
 Ministerul Dezvoltării Regionale şi Administraţiei Publice
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και το άρθρο 2, σημείο 7, του κανονισμού (ΕΚ) 1083/2006 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2006, περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 1260/1999, έχουν την έννοια ότι η μη συμμόρφωση αναθέτουσας αρχής, η οποία είναι αποδέκτης επιδοτήσεως από τα διαρθρωτικά ταμεία στο πλαίσιο διαδικασίας για τη σύναψη δημόσιας συμβάσεως εκτιμώμενης αξίας κάτω από το όριο που προβλέπεται στο άρθρο 7, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1422/2007 της Επιτροπής, της 4ης Δεκεμβρίου 2007, με τις διατάξεις του εθνικού δικαίου μπορεί να συνιστά, κατά τη διαδικασία συνάψεως της οικείας συμβάσεως, «παρατυπία» κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου 1, παράγραφος 2, ή του εν λόγω άρθρου 2, σημείο 7, υπό την προϋπόθεση ότι η μη συμμόρφωση αυτή ζημιώνει ή ενδέχεται να ζημιώσει τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον καταλογισμό αδικαιολόγητης δαπάνης.
 2)
 Το άρθρο 98, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 1083/2006 έχει την έννοια ότι οι δημοσιονομικές διορθώσεις από τα κράτη μέλη, σε περίπτωση που αυτές εφαρμόζονται σε δαπάνες που συγχρηματοδοτούνται από τα διαρθρωτικά ταμεία, λόγω μη συμμορφώσεως με τους κανόνες περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων, αποτελούν διοικητικά μέτρα κατά την έννοια του άρθρου 4 του κανονισμού 2988/95.
 3)
 Οι αρχές της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης δεν αντιτίθενται στο να εφαρμόσει κράτος μέλος δημοσιονομικές διορθώσεις διεπόμενες από εσωτερική ρύθμιση η οποία τέθηκε σε ισχύ σε χρόνο μεταγενέστερο εκείνου κατά τον οποίο έλαβε χώρα η προβαλλόμενη παράβαση των κανόνων περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων, υπό την προϋπόθεση ότι πρόκειται για την εφαρμογή νέας ρυθμίσεως επί των μελλοντικών αποτελεσμάτων καταστάσεων που έχουν δημιουργηθεί υπό το κράτος της προγενέστερης ρυθμίσεως, πράγμα που απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των κρίσιμων στο πλαίσιο της κύριας δίκης περιστάσεων.
 (1) ΕΕ C 292 της 1.9.2014.


text:
30.5.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 166/13
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-56/97 (1) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-352/97 (1)
 (98/C 166/28) (98/C 166/32)
 Le diósang sgy 6gy Laqsiäot 1998 o Pqoäedqoy sot eäjsot
 slgälasoy sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm Le diósang sgy 23gy Laqsiäot 1998, o Pqoäedqoy sot
 apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy C-56/97: Episqopgä Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jasó Cakkijgäy Dglojqasiäay. diacqaugä sgy tpoheärexy C-352/97: Episqopgä sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm jasó Iqkamdiäay.
 (1) EE C 108 sgy 5.4.1997.
 (1) EE C 357 sgy 22.11.1997.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-339/95 (1)
 (98/C 166/29) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-353/97 (1)
 Le diósang sgy 11gy Laqsiäot 1998, o Pqoäedqoy sot (98/C 166/33)
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-339/95 (aiäsgrg sot High Court Le diósang sgy 23gy Laqsiäot 1998, o Pqoäedqoy sot
 of Justice, Queen's Bench Division, Commercial Court, cia Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Compagnia di Navi- diacqaugä sgy tpoheärexy C-353/97: Episqopgä sxm Etqx-
 gazione Marittima j.kp. jasó Compagnie Maritime Belge paøjxäm Joimosgäsxm jasó Iqkamdiäay.
 j.kp.
 (1) EE C 357 sgy 22.11.1997.
 (1) EE C 351 sgy 30.12.1995.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-310/96 (1) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-101/97 (1)
 (98/C 166/30) (98/C 166/34)
 Le diósang sgy 11gy Laqsiäot 1998, o Pqoäedqoy sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg Le diósang sgy 26gy Laqsiäot 1998, o Pqoäedqoy sot
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-310/96: Episqopgä sxm Etqx- Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 paøjxäm Joimosgäsxm jasó Barikeiäot sxm Jósx Vxqxäm. diacqaugä sgy tpoheärexy C-101/97: Episqopgä sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm jasó Isakijgäy Dglojqasiäay.
 (1) EE C 354 sgy 23.11.1996.
 (1) EE C 142 sgy 10.5.1997.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-264/97 (1)
 (98/C 166/31)
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-286/96 (1)
 Le diósang sgy 20gäy Laqsiäot 1998, o Pqoäedqoy sot (98/C 166/35)
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-264/97 (aiäsgrg sot Tribunale Le diósang sgy 30gäy Laqsiäot 1998, o Pqoäedqoy sot peäl-
 amministrativo per la Sardegna cia sgm eäjdorg pqodija- psot slgälasoy sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 rsijgäy apouórexy): SocietaÁ Appia Srl jasó Comune di mosgäsxm apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy C-286/96:
 Cagliari jai SocietaÁ Cagliari Calcio SpA. Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jasó Isakijgäy
 Dglojqasiäay.
 (1) EE C 271 sgy 6.9.1997.
 (1) EE C 294 sgy 5.10.1996.


text:
 8.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 144/47
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Μαρτίου 2017 — Fertisac κατά ECHA
 (Υπόθεση T-855/16 R)
 ((Ασφαλιστικά μέτρα - Κανονισμός REACH - Επιβάρυνση που οφείλεται για την καταχώριση ουσίας - Μείωση που χορηγείται στις πολύ μικρές, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις - Απόφαση με την οποία επιβάλλεται διοικητικό τέλος και συμπληρωματική επιβάρυνση - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Έλλειψη επείγοντος))
 (2017/C 144/65)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Fertisac, SL (Atarfe, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. Gomez Rodriguez, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA) (εκπρόσωποι: E. Maurage, J.-P. Trnka και M. Heikkilä, επικουρούμενοι από τον C. Molyneux, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα βάσει των άρθρων 278 και 279 ΣΛΕΕ περί αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως SME (2016) 5150, της 15ης Νοεμβρίου 2016, με την οποία διαπιστώνεται ότι η αιτούσα δεν εδικαιούτο μειώσεις της επιβαρύνσεως οι οποίες ισχύουν για τις μεσαίες επιχειρήσεις, και των λογαριασμών που εκδόθηκαν επί τη βάσει της εν λόγω αποφάσεως, ήτοι των υπ’ αριθ. 10060160 και 10060161 λογαριασμών του ECHA της 15ης Νοεμβρίου 2016.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 1.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 292/41
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιουλίου 2014 — Langguth Erben κατά ΓΕΕΑ (σχήμα φιάλης οινοπνευματώδους ποτού)
 (Υπόθεση T-66/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου κοινοτικού σήματος - Σχήμα φιάλης οινοπνευματώδους ποτού - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 2, άρθρο 75, άρθρο 76, παράγραφος 1, και άρθρο 77 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2014/C 292/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG (Traben-Trarbach, Γερμανία) (εκπρόσωποι: R. Kunze και G. Würtenberger, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: G. Marten, G. Schneider και D. Walicka)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 22ας Νοεμβρίου 2012 (υπόθεση R 129/2012-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου σημείου αποτελούμενου από το σχήμα φιάλης οινοπνευματώδους ποτού ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)(ΓΕΕΑ).
 (1) EE C 108 της 13.4.2013.


text:
 18.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 309/28
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunalul Dolj (Ρουμανία) στις 30 Ιουνίου 2017 — Mihaela Iuliana Scripnic, Radu Constantin Scripnic, Alexandru Gheorghița, Vasilica Gheorghița κατά SC Bancpost SA, SC Bancpost SA — sucursala Dolj
 (Υπόθεση C-400/17)
 (2017/C 309/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunalul Dolj
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούντες: Mihaela Iuliana Scripnic, Radu Constantin Scripnic, Alexandru Gheorghița, Vasilica Gheorghița
 Εφεσίβλητες: SC Bancpost SA, SC Bancpost SA — sucursala Dolj
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13 (1) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η απορρέουσα από τη σύμβαση σημαντική ανισορροπία μεταξύ των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων των συμβαλλομένων καλύπτει επίσης την περίπτωση στην οποία, κατά τη διάρκεια συμβάσεως διαδοχικής εκτελέσεως, σημαντικές μεταβολές στη συναλλαγματική ισοτιμία, τις οποίες κανένα συμβαλλόμενο μέρος δεν μπορούσε να προβλέψει, έχουν καταστήσει τις υποχρεώσεις του καταναλωτή υπερβολικά επαχθείς σε σύγκριση με το χρονικό σημείο συνάψεως της συμβάσεως;
 2)
 Πρέπει ο σαφής και κατανοητός τρόπος με τον οποίο διατυπώνεται συμβατική ρήτρα, κατά το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η εν λόγω συμβατική ρήτρα πρέπει μόνο να αναφέρει τους λόγους της προσθήκης της στη σύμβαση και τον μηχανισμό λειτουργίας της ή πρέπει επίσης να αναφέρει όλες τις συνέπειες που μπορεί να έχει στην τιμή που καταβάλλεται από τον καταναλωτή, όπως τον συναλλαγματικό κίνδυνο;
 3)
 Πρέπει η φράση «δεν δεσμεύουν τους καταναλωτές» που περιλαμβάνεται στο άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, σε περίπτωση που προκύπτει σημαντική ανισορροπία μεταξύ των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων των συμβαλλομένων ως αποτέλεσμα της εξελίξεως της συναλλαγματικής ισοτιμίας, το εθνικό δικαστήριο μπορεί να απαλλάξει τον καταναλωτή από την υποχρέωση να φέρει εξ ολοκλήρου τον συναλλαγματικό κίνδυνο;
 (1) Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ 1993, L 95, σ. 29, ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15, τόμος 2, σ. 273.


text:
C 316/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.11.2000
 Προσφυγη ́ της Εllos AB, εταιρι ́ας σουηδικου ́ δικαι ́ου, κατα ́ Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Cheil Jedang Corporation κατα ́ της
 του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 Αγορα ́ς που ασκη ́θηκε στις 18 Αυγου ́στου 2000 23 Αυγου ́στου 2000
 (Υπο ́θεση Τ-219/00) (Υπο ́θεση Τ-220/00)
 (2000/C 316/57)
 (2000/C 316/58)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Η εταιρι ́α Εllos AB, Borås (Σουηδι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 Göran Bergqvist, Albihns Patentbyrå, Göteborg (Σουηδι ́α), Η εταιρι ́α Cheil Jedang Corporation, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 α ́σκησε στις 8 Αυγου ́στου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Αlasdair R. M. Bell, Solicitor (Σκωτι ́ας), Rony Gerrits, Advocaat
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμο ́- (Βελγι ́ου) και James Killick, Barrister (Αγγλι ́ας και Ουαλι ́ας) του
 νισης στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς. γραφει ́ου White & Case, Βρυξε ́λλες, α ́σκησε στις 23 Αυγου ́στου
 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 15 Ιουνι ́ου 2000 απο ́φαση 385/1999- Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 1 του πρω ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν και να διατα ́ξει το
 Γραφει ́ο να καταχωρι ́σει το ση ́μα ΕLLOS για τις αιτου ́μενες — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς C (2000) 1565
 κατηγορι ́ες· τελικο ́ της 7ης Ιουνι ́ου 2000·
 — επικουρικω ́ς, να διατα ́ξει το Γραφει ́ο να καταχωρι ́σει το ση ́μα — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ΕLLOS για τις κατηγορι ́ες 24 και 35·
 — να καταδικα ́σει το Γραφει ́ο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Η προσφευ ́γουσα εν προκειμε ́νω, εταιρι ́α κορεατικου ́ δικαι ́ου,
 παρα ́γει λυσι ́νη στην Ινδονησι ́α και πωλει ́ ποσο ́τητες του προϊο ́ντος
 στην Ευρωπαϊκη ́ 'Ενωση. Ζητει ́ την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της
 Σχετικο ́ ση ́μα η λε ́ξη ΕLLOS — Αι ́τηση αριθ. Επιτροπη ́ς της 7ης Ιουνι ́ου 2000 — C (2000) 1565 τελικο ́,
 88815 σχετικα ́ με διαδικασι ́α του α ́ρθρου 81 της Συνθη ́κης ΕΚ (υπο ́θ.
 COMP/36.545/F3 — Αμινοξε ́α). Η απο ́φαση αυτη ́ επε ́βαλε
 Προϊο ́ν η ́ υπηρεσι ́α ορισμε ́να προϊο ́ντα και υπηρεσι ́ες προ ́στιμο, μεταξυ ́ α ́λλων, στην προσφευ ́γουσα αφου ́ θεω ́ρησε ο ́τι
 στις κατηγορι ́ες 24 (υφα ́σματα), 25 παρε ́βη το α ́ρθρο 81, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ και το
 (ιματισμο ́ς), 35 (εξυπηρε ́τηση α ́ρθρο 53, παρα ́γραφος 1, της συμφωνι ́ας ΕΟΧ, καθο ́τι μετει ́χε σε
 πελατω ́ν σε πωλη ́σεις με αλληλογρα- συμφωνι ́ες που αφορου ́σαν τις τιμε ́ς, τον ο ́γκο πωλη ́σεων και την
 φι ́α) ανταλλαγη ́ πληροφοριω ́ν σχετικα ́ με τις πωλη ́σεις συνθετικη ́ς
 λυσι ́νης.
 Αμφισβητηθει ́σα απο ́φαση α ́ρνηση καταχωρι ́σεως εκ με ́ρους
 ενω ́πιον του τμη ́ματος του εξεταστη ́
 Η προσφευ ́γουσα βα ́λλει κατα ́ της αποφα ́σεως προβα ́λλοντας ιδι ́ως
 προσφυγω ́ν
 τους ακο ́λουθους λο ́γους ακυρω ́σεως:
 Ισχυρισμοι ́ — το ση ́μα ει ́ναι αρκου ́ντως
 χαρακτηριστικο ́ για να καταχω- — Το προ ́στιμο που επιβλη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα ει ́ναι πολυ ́
 ρισθει ́ ως κοινοτικο ́ ση ́μα αυστηρο ́ και συνεπω ́ς παρα ́νομο διο ́τι η Επιτροπη ́ δεν ́ελαβε
 — το Γραφει ́ο παρε ́λειψε να λα ́βει υπο ́ψη σειρα ́ στοιχει ́ων ει ́τε ως λο ́γο μειω ́σεως της δια ́ρκειας
 της παραβα ́σεως ει ́τε ως λο ́γο μετριασμου ́.
 υπο ́ψη ο ́τι καταχωρι ́σθηκαν
 ση ́ματα στην Ισπανι ́α συνιστα ́-
 μενα στη και περιλαμβα ́νοντα τη — Η απο ́φαση προσβα ́λλει τη δικαιολογημε ́νη εμπιστοσυ ́νη
 λε ́ξη ΕLLOS. της προσφευ ́γουσας και θεμελιω ́δεις αρχε ́ς του κοινοτικου ́
 δικαι ́ου, καθο ́σον η Επιτροπη ́ α ́λλαξε τους εφαρμοστε ́ους
 κανο ́νες (π.χ. τις κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς της Επιτροπη ́ς για
 τον υπολογισμο ́ των προστι ́μων (1) κατα ́ τη δια ́ρκεια της
 διοικητικη ́ς διαδικασι ́ας εις βα ́ρος της προσφευ ́γουσας.


text:
 24.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/50
 Προσφυγή της 1ης Ιουλίου 2015 — Dr Vita κατά ΓΕΕΑ (69)
 (Υπόθεση T-360/15)
 (2015/C 279/63)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Dr Vita sp. z o.o. (Olsztyn, Πολωνία) (εκπρόσωπος: D. Rzążewska, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Επίδικο σήμα: κοινοτικό εικονιστικό σήμα περιλαμβάνον τον αριθμό «69» — Αίτηση καταχωρίσεως υπ’ αριθ. 12 794 566
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 1ης Απριλίου 2015 στην υπόθεση R 2513/2014-5
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β', και γ', και του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009


text:
 1.10.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 243/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Bundesfinanzhof στις 17 Μαΐου 2005 στην υπόθεση Hauptzollamt Hamburg-Jonas κατά ZVK Zuchtvieh-Kontor GmbH
 (Υπόθεση C-300/05)
 (2005/C 243/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Με διάταξη της 17 Μαΐου 2005, η οποία περιήλθε στη γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 27 Ιουλίου 2005 το Bundesfinanzhof στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Περιλαμβάνεται ο χρόνος φορτώσεως και εκφορτώσεως στον «χρόνο μεταφοράς», κατά την έννοια της παραγράφου 48, σημείο 4, στοιχείο β', του παραρτήματος της οδηγίας 91/628/ΕΟΚ (1), για την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά (όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/29/ΕΚ); (2)
 (1) ΕΕ L 340, σ. 17
 (2) ΕΕ. L 148, σ. 52


text:
 20.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 284/21
 Προσφυγή της Marguerite Chetcuti κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 31 Αυγούστου 2004
 (Υπόθεση T-357/04)
 (2004/C 284/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Marguerite Chetcuti, κάτοικος Zejtun (Μάλτα), εκπροσωπούμενη από τον Marc-Albert Lucas, δικηγόρο, άσκησε στις 31 Αυγούστου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αναγνωρίσει τον παράνομο χαρακτήρα του σημείου III της προκηρύξεως του διαγωνισμού COM/P A/04, της 6ης Απριλίου 2004,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής της 22ας Ιουνίου 2004, περί απορρίψεως, βάσει την εν λόγω διατάξεως, της υποψηφιότητάς της,
 —
 να ακυρώσει τις μεταγενέστερες πράξεις της διαδικασίας διαγωνισμού, ο παράνομος χαρακτήρας των οποίων απορρέει από τον παράνομο χαρακτήρα της προκηρύξεως του διαγωνισμού και της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ιδίως δε να ακυρώσει:
 —
 τον καταρτισθέντα από την εξεταστική επιτροπή πίνακα των υποψηφίων που πληρούν τις προϋποθέσεις που καθορίζει η προκήρυξη,
 —
 την απόφαση της Επιτροπής περί καθορισμού, επί αυτής της βάσεως, του αριθμού των προς πλήρωση θέσεων,
 —
 τον πίνακα επιτυχόντων που κατάρτισε η εξεταστική επιτροπή κατά το πέρας των εργασιών της, και
 —
 τις σχετικές αποφάσεις διορισμού που εξέδωσε η ΑΔΑ, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προκήρυξη του διαγωνισμού παραβαίνει τα άρθρα 4, 27, και 29, παράγραφος 1, στοιχείο β), του ΚΥΚ και παραβιάζει την αρχή της ισότητας, καθώς αποκλείει από τον διαγωνισμό τους επικουρικούς υπαλλήλους. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επίσης ότι η εν λόγω προκήρυξη παραβαίνει τα άρθρα 27 και 29 του ΚΥΚ και είναι αντίθετη προς το υπηρεσιακό συμφέρον και την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, για τον λόγον ότι απαιτεί να έχει διανύσει ο υποψήφιος χρόνο υπηρεσίας ως μόνιμος, έκτακτος ή επικουρικός υπάλληλος, αποκλείοντας με τον τρόπον αυτόν τους τοπικούς υπαλλήλους όπως η προσφεύγουσα.


text:
 9.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 325/24
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2013 — Villeroy & Boch Austria κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-373/10, T-374/10, T-382/10 και T-402/10) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Συντονισμένη αύξηση των τιμών και ανταλλαγή εμπιστευτικών εμπορικών πληροφοριών - Ενιαία παράβαση - Καταλογισμός της παραβατικής συμπεριφοράς - Απόδειξη - Πρόστιμα - Κατευθυντήριες γραμμές του 2006 για τον υπολογισμό του ύψους των προστίμων - Μη αναδρομικότητα - Εύλογη προθεσμία)
 2013/C 325/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική, η γαλλική και η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Villeroy & Boch Austria GmbH (Mondsee, Αυστρία) (εκπρόσωποι: A. Reidlinger, S. Dethof, M. Klusmann και K. Blau-Hansen, δικηγόροι) (υπόθεση T-373/10)· Villeroy & Boch AG (Mettlach, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Klusmann, δικηγόρος, S. Thomas, καθηγητής) (υπόθεση T-374/10)· Villeroy et Boch SAS (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J. Philippe, K. Blau-Hansen, δικηγόροι, και A. Villette, solicitor) (υπόθεση T-382/10)· και Villeroy & Boch — Belgium (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: O. Brouwer, J. Blockx και N. Lorjé, δικηγόροι) (υπόθεση T-402/10)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: στην υπόθεση T-373/10, αρχικώς F. Castillo de la Torre, R. Sauer, F. Ronkes Agerbeek και A. Αντωνιάδης, στη συνέχεια F. Castillo de la Torre, R. Sauer και F. Ronkes Agerbeek, επικουρούμενοι από τους de G. van der Wal και M. van Heezik, δικηγόρους· στην υπόθεση T-374/10, A. Αντωνιάδης, R. Sauer και F. Ronkes Agerbeek· στην υπόθεση T-382/10, F. Castillo de la Torre, F. Ronkes Agerbeek και N. von Lingen, επικουρούμενοι από τους G. van der Wal και M. van Heezik· και στην υπόθεση T-402/10, F. Castillo de la Torre, F. Ronkes Agerbeek,επικουρούμενοι από τους G. van der Wal και M. van Heezik)
 Αντικείμενο
 Μερική ακύρωση της αποφάσεως C(2010) 4185 τελικό της Επιτροπής, της 23ης Ιουνίου 2010, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της συμφωνίας EEE (υπόθεση COMP/39.092 — Εγκαταστάσεις λουτρών) στον βαθμό που αφορά τις προσφεύγουσες και, επικουρικώς, μείωση του προστίμου που τους επιβλήθηκε.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει τις προσφυγές στις υποθέσεις T-373/10, T-382/10 και T-402/10.
 2)
 Στην υπόθεση T-374/10, ακυρώνει το άρθρο 1, παράγραφος 7, της αποφάσεως C(2010) 4185 τελικό της Επιτροπής, της 23ης Ιουνίου 2010, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/39.092 — Εγκαταστάσεις λουτρών), στο βαθμό που με αυτό διαπιστώνεται ότι η Villeroy & Boch AG συμμετείχε σε σύμπραξη στον τομέα των εγκαταστάσεων λουτρών στο Βέλγιο, στη Γερμανία, στη Γαλλία, στην Ιταλία, στις Κάτω Χώρες και στην Αυστρία πριν τις 12 Οκτωβρίου 1994.
 3)
 Στην υπόθεση T-374/10, απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 4)
 Οι Villeroy & Boch Austria GmbH, Villeroy et Boch SAS και Villeroy & Boch — Belgium φέρουν τα έξοδά τους καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις υποθέσεις T-373/10, T-382/10 και T-402/10.
 5)
 Η Villeroy & Boch AG φέρει τα επτά όγδοα των εξόδων της, καθώς και τα επτά όγδοα των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή στην υπόθεση T-374/10.
 6)
 Η Επιτροπή φέρει το ένα όγδοο των εξόδων της καθώς και ένα όγδοο των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Villeroy & Boch AG στην υπόθεση T-374/10.
 (1) EE C 301 της 6.11.2010.


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/30
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Απριλίου 2010 — Claro κατά ΓΕΕΑ — Telefónica (Claro)
 (Υπόθεση T-225/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του τρισδιάστατου κοινοτικού σήματος Claro - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα CLARO - Απαράδεκτη η προσφυγή που ασκήθηκε ενώπιον του τμήματος προσφυγών - Άρθρα 59 και 62 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρα 60 και 64 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] - Κανόνας 49, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95)
 2010/C 148/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Claro, SA (Σάο Πάολο, Βραζιλία) (εκπρόσωποι: E. Armijo Chávarri και A. Castán Pérez-Gómez, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: J. F. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Telefónica SA (Μαδρίτη, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 26ης Φεβρουαρίου 2009 (υπόθεση R 1079/2008-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Telefónica, SA και BCP S/A.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Claro SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 180 της 1.8.2009.


text:
Αριθ. C 286/12 PÊL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28 . 10. 95
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 18ης Σεπτεμβρίου 1995 της 18ης Σεπτεμβρίου 1995
 στην υπόθεση Τ-49/93: Société internationale de diffusion στην υπόθεση Τ-471/93: Tiercé Ladbroke SA κατά Επιτρο
 et d'édition (SIDE) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (] )
 Κοινοτήτων (') (Ανταγωνισμός — Κρατικές ενισχύσεις — Παρακράτηση
 (Κρατικές ενισχύσεις — Άρθρα 92 και 93 — Προσφυγή επί των ποσών των στοιχημάτων ιπποδρομιών — Μεταβί
 ακυρώσεως — Ενισχύσεις των εξαγωγών στον τομέα του βαση πόρων σε επιχείρηση εγκατεστημένη εντός άλλου
 βιβλίου) κράτους μέλους)
 (95/C 286/28) (95/C 286/29)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Στην υπόθεση Τ-471 /93 , Tiercé Ladbroke SA, εκπροσωπού
 Στην υπόθεση Τ-49/93, Société internationale de diffusion et μενη από τους Jeremy Lever, QC, Christopher Vajda, bar
 d'édition (SIDE), με έδρα το Bagneux (Γαλλία), εκπροσω rister, του Δικηγορικού Συλλόγου Αγγλίας και Ουαλίας, και
 πούμενη από τους Jean-Marie Meffre, Claire Adenis-Lamarre Stephen Kon, solicitor, με αντικλήτους στο Λουξεμβούργο
 και Nicole Coutrelis, δικηγόρους Παρισιού , με αντίκλητο στο τους δικηγόρους Winandy & Err, 60, avenue Gaston Diderich,
 Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Marc Loesch, 11 , rue Goethe , κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσω
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( εκπρόσω πος: Eric White), υποστηριζόμενης από τη Γαλλική Δημο
 ποι: Michel Nolin και Ben Smulders), υποστηριζόμενης από κρατία (εκπρόσωποι: Edwige Belliard , Catherine de Salins
 τη Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Catherine de Salins και Jean-Marc Belorgey), που είχε ως αντικείμενο προσφυγή,
 και Jean-Marc Belorgey), που είχε ως αντικείμενο την ακύ δυνάμει του άρθρου 173 της συνθήκης ΕΟΚ, με αίτημα την
 ρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 18ης Μαΐου 1993 , με ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 18ης Ιανουα
 την οποία κηρύχθηκαν σύμφωνες με την κοινή αγορά ρίου 1993 , με την οποία απορρίφθηε καταγγελία ( IV/34.013)
 ορισμένες ενισχύσεις (ΝΝ 127/92) τις οποίες χορηγεί η της προσφεύγουσας βάσει των άρθρων 92 και 93 της συνθή
 γαλλική κυβέρνηση στους εξαγωγείς γαλλικών βιβλίων (ΕΕ κης ΕΟΚ, το Πρωτοδικείο (πρώτο πενταμελές τμήμα),
 αριθ . 1993 , C 174, σ. 6), το Πρωτοδικείο (πρώτο πενταμελές συγκείμενο από τον J. L. Cruz Vilaça, Πρόεδρο, και από τους
 τμήμα), συγκείμενο από τους J. L. Cruz Vilaça, Πρόεδρο, και B. Vesterdorf, A. Saggio, H. Kirschner και A. Καλογερόπου
 D. P. M. Barrington, A. Saggio, A. Καλογερόπουλο και V. λο, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio Gonzalez, εξέδωσε στις
 Tiili , δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 15 Σεπτεμ 18 Σεπτεμβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατα
 βρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό : κτικό :
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή.
 1 . Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 18ης Μαίου
 1993 με την οποία κηρύχθηκαν σύμφωνες με την κοινή
 αγορά ορισμένες ενισχύσεις (ΝΝ 127/92) τις οποίες χορη 2. Κάθε διάδικος, περιλαμβανομένης και της παρεμβαίνου
 σας, φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 γεί η Γαλλική Κυβέρνηση στους εξαγωγείς γαλλικών
 βιβλίων, καθόσον η απόφαση αυτή αφορά την επιδότηση
 που χορηγείται αποκλειστικά στη CELF προς αντιστά (') ΕΕ αριθ . C 139 της 18. 5 . 1993 .
 θμιση του επιπλέον κόστους της εκτελέσεως των μικρών
 παραγγελιών γαλλικών βιβλίων οι οποίες προέρχονται
 από βιβλιοπωλεία του εξωτερικού.
 2 . Απορρίπτει την προσφυγή κατα τα λοιπά. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 18ης Σεπτεμβρίου 1995
 3 . H Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα στην υπόθεση Τ-548/93, Ladbroke Racing Ltd κατα Επιτρο
 δύο τρίτα των εξόδων της προσφεύγουσας. πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Ανταγωνισμός — Άρθρα 85 και 86 της συνθήκης —
 Στοιχήματα επί ιπποδρομιών — Αποκλειστικά δικαιώματα
 4. // προσφεύγουσα φέρει το ένα τρίτο των δικαστικών της ημεδαπού ομίλου επιχειρήσεων — Συμπράξεις — Κατα
 εξόδων. χρηστική εκμετάλλευση δεσπόζουσας θέσεως — Άρθρο 90
 της συνθήκης — Έλλειψη κοινοτικού συμφέροντος —
 Παραβιάσεις των κανόνων του ανταγωνισμού συντελεσθεί
 5. H Γαλλική Δημοκρατία, παρεμβαίνουσα, φέρει τα δικα σες στο παρελθόν)
 στικά της έξοδα. (95/C 286/30
 (!) ΕΕ αριθ . C 272 της 8. 10. 1993 . (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Στην υπόθεση Τ-548/93 , Ladbroke Racing Ltd, εκπροσωπου
 μένη από τους Jeremy Lever, QC, Christopher Vadja, barris
 ---pagebreak--- 28 . 10. 95 MEL Επίσημη Εφημεριδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 286/13
 ter, του Δικηγορικού Συλλόγου Αγγλίας και Ουαλίας, και πινέλων για χρωματισμα, επίχριση και βερνίκωμα και παρό
 Stephen Kon, solicitor, με αντικλήτους στο Λουξεμβούργο μοιων ψηκτρών και πινέλων, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατί
 τους δικηγόρους Winandy και Err, 60, avenue Gaston Dide ας της Κίνας, και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού
 rich , κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρό δασμού αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται στις εισαγωγές
 σωποι: Francisco Enrique Gonzalez Diaz και Richard Lyal), αυτές, o οποίος κηρύχθηκε ανίσχυρος με την απόφαση του
 υποστηριζομένης από τη Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Δικαστηρίου της 22ας Οκτωβρίου 1991 , C-16/90, Nölle
 Edwige Belliard , Catherine de Salins και Jean-Marc Belor (Συλλογή 1991 , σ. 1-5163 ), το Πρωτοδικείο (πρώτο πενταμε
 gey), που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως λές τμήμα), συγκείμενο από τους J. L. Cruz Vilaça, Πρόεδρο,
 της Επιτροπής της 29ης Ιουλίου 1993 περί απορρίψεως D. P. M. Barrington, H. Kirschner, A. Καλογερόπουλο και την
 καταγγελίας υποβληθείσας βάσει των άρθρων 85 και 86 της V. Tiili , δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 18 Σε
 συνθήκης ΕΟΚ, καθώς και την άμεση επανεξέταση της πτεμβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 καταγγελίας ( IV/33.374), το Πρωτοδικείο (πρώτο πενταμελές
 τμήμα), συγκείμενο από τον J. L. Cruz Vilaça, Πρόεδρο, και 1 . Απορρίπτει την αγωγή.
 από τους A. Saggio, H. Kirschner, A. Καλογερόπουλο και την
 V. Tiili , δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 18 Σε 2. Καταδικάζει την ενάγουσα οτα δικαστικά έξοδα.
 πτεμβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: (') ΕΕ αριθ. C 222 της 18. 8. 1993.
 1 . Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής που περιλαμβά
 νεται στο έγγραφο της 29ης Ιουλίου 1993 περί απορρίψε
 ως της από 24 Νοεμβρίου 1 989 καταγγελίας της προσφεύ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 γουσας (IV/33. 374) .
 της 18ης Σεπτεμβρίου 1995
 2. Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. στην υπόθεση Τ-168/94, Blackspur κατα Συμβουλίου της
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 3 . Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, πλην Κοινοτήτων (')
 των εξόδων της παρεμβαίνουσας, τα οποία φέρει η (Αγωγή αποζημιώσεως — Εξωσνμβατική ευθύνη της Κοι
 παρεμβαίνουσα. νότητας — Αιτιώδης σύνδεσμος — Δασμοί αντιντάμπινγκ
 — Βασικός κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2423/88)
 ( · ) ΕΕ αριθ . C 319 της 26. 11 . 1993. (95/C 286/32
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Στην υπόθεση Τ-168/94, Blackspur DIY Ltd, με εδρα το
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Unsworth, Bury (Ηνωμένο Βασίλειο), Steven Kellar, J. M. A.
 Glancy και Ronald Cohen, κάτοικοι Μάντσεστερ (Ηνωμένο
 της 18ης Σεπτεμβρίου 1995 Βασίλειο), εκπροσωπούμενοι από τον K. P. E. Lasok, barris
 στην υπόθεση Τ-167/94, Detlef Nölle κατά Συμβουλίου της ter, του Δικηγορικού Συλλόγου Αγγλίας και . Ουαλίας, και
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών από τον Charles Khan, solicitor, με αντίκλητο στο Λουξεμ
 Κοινοτήτων (') βούργο τη δικηγόρο Maria Dennewald , 12, avenue de la Porte
 (Αγωγή αποζημιώσεως λόγω εξωσνμβατικής ευθύνης — Neuve, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρό
 Παραδεκτό — Βασικός κανονισμός αντιντάμπινγκ (ΕΟΚ) σωποι: Jorge Monteiro, Hans-Jürgen Rabe και Georg Ber
 αριθ. 2423/88 — Παραβίαση — Κανονισμός αντιντάμπινγκ risch) και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρό
 (ΕΟΚ) αριθ. 725/89 — Ανίσχυρο — Ευθύνη εκ νομοθετικών σωπος: Eric White), που είχε ως αντικείμενο αγωγή αποζη
 πράξεων — Αρχή αρωγής — Δικαιώματα άμυνας — Κατά μιώσεως ασκηθείσα κατ' εφαρμογήν των άρθρων 178 και 215
 φωρη παραβίαση) δεύτερο εδάφιο της συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται να
 υποχρεωθούν το Συμβούλιο και η Επιτροπή να αποκατα
 (95/C 286/31 ) στήσουν τη ζημία που ισχυρίζονται ότι υπέστησαν οι ενάγο
 ντες εξαιτίας πράξεων και παραλείψεων των οργάνων αυτών
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) στο πλαίσιο της επιβολής δασμού αντιντάμπινγκ επί των
 εισαγωγών ορισμένων ψηκτρών και πινέλων για ζωγραφική
 Στην υπόθεση Τ-167/94, Detlef Nölle, υπο την εμπορική καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, το Πρωτοδικείο
 επωνυμία «Eugen Nölle», κάτοικος Remscheid (Γερμανία), (πρώτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους J. L. Cruz
 εκπροσωπούμενος από τον Frank Montag και τον Hans- Vilaça, Πρόεδρο, D. P. M. Barrington, H. Kirschner, A.
 Joachim Prieß, δικηγόρους, Βρυξέλλες, κατά Συμβουλίου της Καλογερόπουλο και την V. Tiili, δικαστές, γραμματέας:
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: Jorge Monteiro, Jürgen H. Jung, εξέδωσε στις 18 Σεπτεμβρίου 1995 απόφαση με το
 Huber, Hans-Jürgen Rabe και Georg Berrisch) και Επιτροπής ακόλουθο διατακτικό :
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Eric White και
 Michael Happe), που είχε ως αντικείμενο αγωγή , ασκηθείσα I. Απορρίπτει την αγωγή αποζημιώσεως.
 δυνάμει των άρθρων 178 και 215 δεύτερο εδάφιο της 2. Οι ενάγοντες καταδικάζονται εις ολόκληρον στα δικα
 συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται η αποκατάσταση της στικά έξοδα.
 ζημίας που ισχυρίζεται ότι υπέστη η ενάγουσα επιχείρηση
 λόγω της εκδόσεως του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 725/89 του (!) ΕΕ αριθ. C 277 της 15 . 10. 1993.
 Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 1989 για την επιβολή οριστι
 κού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ψηκτρών και


text:
 4.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/18
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-47/09)
 (2009/C 82/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: F. Clotuche-Duvieusart και M. Nardi)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παρέχοντας τη δυνατότητα να προστεθεί το επίθετο «puro» ή η φράση «cioccolato puro» στην ονομασία πωλήσεως των προϊόντων σοκολάτας που δεν περιέχουν άλλες φυτικές λιπαρές ουσίες εκτός του βουτύρου κακάο, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 3 της οδηγίας 2000/36/CE (1), του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2000/13/CE (2), καθώς και από το άρθρο 3, παράγραφος 5, της οδηγίας 2000/36,
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Moyens et principaux arguments
 Η επισήμανση και ειδικότερα οι ονομασίες πώλησης των προϊόντων σοκολάτας έχουν πλήρως εναρμονιστεί εντός της Κοινότητας προκειμένου να διασφαλιστεί η σωστή ενημέρωση του καταναλωτή, δυνάμει των διατάξεων της οδηγίας για την επισήμανση (2000/13) και της οδηγίας για τα προϊόντα σοκολάτας (2000/36). Η οδηγία 2000/36 ορίζει ότι τα προϊόντα που περιέχουν έως και 5 % ορισμένων φυτικών λιπαρών διατηρούν αμετάβλητη την ονομασία πώλησής τους, αλλά η επισήμανσή τους πρέπει να περιλαμβάνει ειδική ένδειξη, με τονισμένα στοιχεία, ότι «περιέχει φυτικά λιπαρά επιπλέον του βουτύρου κακάο».
 Η ιταλική νομοθεσία που αποτελεί το αντικείμενο της προσφυγής, η οποία προβλέπει την προσθήκη της ένδειξης «puro» μόνο στην ονομασία πώλησης των προϊόντων που περιέχουν αποκλειστικά βούτυρο κακάο ως φυτικό λιπαρό, τροποποιεί τους εναρμονισμένους ορισμούς που έχουν θεσπιστεί σε κοινοτικό επίπεδο και τους επηρεάζει. Δεδομένου ότι στην ιταλική γλώσσα η λέξη «puro» σημαίνει μη τροποποιημένο, υγιές και, ως εκ τούτου, αυθεντικό, οι καταναλωτές οδηγούνται στο συμπέρασμα ότι τα προϊόντα τα οποία, τηρουμένων των διατάξεων της οδηγίας και των απαιτήσεων ως προς τις ονομασίες πώλησης, περιέχουν άλλα φυτικά λιπαρά εκτός του βουτύρου κακάο δεν είναι καθαρά, δηλαδή έχουν τροποποιηθεί, προσμιχθεί με άλλες ουσίες και δεν είναι αυθεντικά. Και αυτό αποκλειστικά και μόνο επειδή περιέχουν φυτικές λιπαρές ουσίες που επιτρέπονται από τη ρύθμιση, όσον αφορά το είδος τους και τις αναλογίες τους, χωρίς αυτό να μεταβάλει την ονομασία πώλησής τους.
 Εξάλλου, η λέξη «puro» είναι ένας επιθετικός προσδιορισμός του οποίου η χρήση στην ονομασία πώλησης υπόκειται σε ορισμένες προϋποθέσεις. Ειδικότερα, το άρθρο 3, παράγραφος 5, της οδηγίας 2000/36 προβλέπει ότι η χρήση ενδείξεων και επιθέτων που έχουν σχέση με κριτήρια ποιότητας τελούν υπό την προϋπόθεση της τήρησης της ελάχιστης περιεκτικότητας σε ολική ξηρά ουσία κακάο, η οποία είναι υψηλότερη από εκείνη που προβλέπεται για τη χρήση ονομασιών που δεν περιλαμβάνουν τους επιθετικούς αυτούς προσδιορισμούς. Η ιταλική νομοθεσία σχετικά με την ένδειξη «puro» εξαρτά τη χρήση του από την απλή ύπαρξη του βουτύρου κακάο ως φυτικού λιπαρού, χωρίς να είναι απαραίτητη η τήρηση της υψηλότερης ελάχιστης περιεκτικότητας σε ολική ξηρά ουσία κακάο. Αυτό συνιστά άμεση παράβαση του άρθρου 3, παράγραφος 5, της οδηγίας, καθώς και στοιχείο που παραπλανά τον καταναλωτή.
 (1) Οδηγία 2000/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Ιουνίου 2000 για τα προϊόντα κακάο και σοκολάτας που προορίζονται για τη διατροφή του ανθρώπου (ΕΕ L 197, σ. 19).
 (2) Οδηγία 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων (ΕΕ L 109, σ. 29).


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 17ης Σεπτεμβρίου 2014 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Commerz Nederland NV κατά Havenbedrijf Rotterdam NV
 (Υπόθεση C-242/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Ανταγωνισμός - Κρατικές ενισχύσεις - Άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ - Έννοια της ενισχύσεως - Εγγυήσεις παρασχεθείσες από δημόσια επιχείρηση σε τράπεζα με σκοπό τη χορήγηση πιστώσεων σε τρίτους δανειολήπτες - Εγγυήσεις παρασχεθείσες σκοπίμως από τον διευθυντή της εν λόγω δημόσιας επιχειρήσεως κατά παράβαση των καταστατικών διατάξεων αυτής - Τεκμήριο αντιθέσεως του δημόσιου φορέα στον οποίo ανήκει η ως άνω επιχείρηση - Καταλογισμός των εγγυήσεων στο Δημόσιο))
 2014/C 421/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Commerz Nederland NV
 κατά
 Havenbedrijf Rotterdam NV
 Διατακτικό
 Το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι, προκειμένου να κριθεί εάν εγγυήσεις οι οποίες παρασχέθηκαν από δημόσια επιχείρηση μπορούν ή όχι να καταλογιστούν στη δημόσια αρχή που την ελέγχει, είναι κρίσιμες, από κοινού με το σύνολο των στοιχείων που απορρέουν από τις περιστάσεις της υποθέσεως της κύριας δίκης και του πλαισίου εντός του οποίου αυτές έλαβαν χώρα, οι περιστάσεις κατά τις οποίες, αφενός, ο μοναδικός διαχειριστής της ως άνω επιχειρήσεως ο οποίος παρέσχε τις εγγυήσεις ενήργησε καταχρηστικώς, απέκρυψε σκοπίμως την παροχή τους και παρέβη το καταστατικό της επιχειρήσεως και, αφετέρου, η δημόσια αρχή θα αντιτίθετο στην παροχή των εγγυήσεων, εάν είχε ενημερωθεί σχετικώς. Εντούτοις, οι περιστάσεις αυτές δεν είναι, αφεαυτών, ικανές να αποκλείσουν, σε περιπτώσεις όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, τέτοιου είδους καταλογισμό.
 (1) ΕΕ C 207 της 20.7.2013.