text:
 9.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/13
 Προσφυγή της 30ής Ιουλίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-383/10)
 ()
 2010/C 274/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal και F. Dintilhac)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ καθεστώς που προβλέπει την εισάγουσα δυσμενείς διακρίσεις φορολογία των τόκων που καταβάλλουν οι μη εγκατεστημένες στην ημεδαπή τράπεζες, καθόσον εφαρμόζει φορολογική απαλλαγή των τόκων που καταβάλλουν οι βελγικές τράπεζες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις των άρθρων 56 και 63 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώην άρθρα 49 και 56 της Συνθήκης ΕΚ αντιστοίχως) και από τα άρθρα 36 και 40 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο.
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή στρέφεται κατά των επίμαχων εθνικών διατάξεων στο μέτρο που έχουν ως αποτέλεσμα να αποτρέπουν τους διαμένοντες στο Βέλγιο να χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες τραπεζών εγκατεστημένων σε άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεδομένου ότι οι τόκοι που καταβάλλουν οι τράπεζες αυτές δεν μπορούν να τύχουν της φορολογικής απαλλαγής που ισχύει αποκλειστικά για τους τόκους που καταβάλλουν οι βελγικές τράπεζες.
 Προκαταρκτικώς, η Επιτροπή απορρίπτει ειδικότερα την επιχειρηματολογία του καθού ότι η άμεση φορολογία αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών και ισχυρίζεται ότι ο τομέας αυτός, έμμεσα αλλά αναγκαστικά, εμπίπτει στην αρμοδιότητα που αφορά την εσωτερική αγορά, οπότε συνιστά συντρέχουσα αρμοδιότητα μεταξύ της Ένωσης και τωv κρατών μελών.
 Προς απάντηση στις αντιρρήσεις που διατυπώνουν οι βελγικές αρχές, η Επιτροπή αντιτείνει, πρώτον, ότι η μη υποβολή σχετικής καταγγελίας εκ μέρους του χρηματοοικονομικού κλάδου στερείται λυσιτέλειας στο μέτρο που η προσφυγή κατά παραβάσεως είναι αντικειμενικής φύσεως και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να εξαρτάται από την ύπαρξη καταγγελίας. Δεύτερον και τρίτον, η Επιτροπή αντικρούει, αφενός, την επιχειρηματολογία ότι τα μέτρα περί των οποίων πρόκειται δικαιολογούνται από τον επιτακτικό λόγο δημοσίου συμφέροντος που έγκειται στην εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας των φορολογικών ελέγχων, και, αφετέρου, τον ισχυρισμό ότι η επίμαχη νομοθεσία αποτελεί μέτρο κοινωνικοπολιτικής φύσεως που προστατεύει το δημόσιο συμφέρον. Τέταρτον, η προσφεύγουσα απορρίπτει τη δικαιολογία των βελγικών αρχών που συνδέεται με τη μειωμένη αποτελεσματικότητα που θα είχε η επέκταση της εν λόγω φορολογικής απαλλαγής και προβάλλει ότι η ομάδα των υποκειμένων στον φόρο στην οποία το μέτρο αυτό απευθύνεται θα μπορούσε επίσης να ενδιαφερθεί για τις υπηρεσίες τραπεζών εγκατεστημένων σε άλλα κράτη μέλη. Πέμπτον, η Επιτροπή αμφισβητεί την επιχειρηματολογία του καθού που αφορά τις ανισότητες που υφίστανται στην Ένωση σχετικά με την προστασία των καταναλωτών σε περίπτωση πτωχεύσεως μιας τράπεζας και υπενθυμίζει το γεγονός ότι ο τομέας αυτός αποτελεί αντικείμενο εναρμόνισης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τέλος, η Επιτροπή προβάλλει το γεγονός ότι το Βέλγιο έχει τρεις επίσημες γλώσσες (την ολλανδική, τη γαλλική και τη γερμανική) και ότι δεν είναι δικαιολογημένες οι αντιρρήσεις που εκφράζονται ως προς τον κίνδυνο ανεπαρκούς πληροφόρησης οφειλόμενης στο ότι η τράπεζα που είναι εγκατεστημένη εκτός Βελγίου χρησιμοποιεί γλώσσα μη ομιλούμενη στο Βέλγιο.


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/51
 Προσφυγή του Luc Jacobs κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 26 Μαρτίου 2004
 (Υπόθεση Τ-131/04)
 (2004/C 118/110)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Luc Jacobs, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον Nicolas Lhoëst, avocat, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 26 Μαρτίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ της 14ης Απριλίου 2003 κατά το μέρος που
 —
 δεν κατέταξε τον προσφεύγοντα στον βαθμό Β4, κλιμάκιο 3, κατά τον χρόνο του διορισμού του,
 —
 δεν αποκατέστησε τη βλάβη στην εξέλιξη της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος, επισπεύδοντας την ημερομηνία προαγωγής του στον βαθμό Β3 και προάγοντάς τον, ενδεχομένως, στον βαθμό Β2,
 —
 περιόρισε την ισχύ της αποφάσεως ανακατατάξεως, όσον αφορά τα αποτελέσματα οικονομικής φύσεως, μέχρι τις 5 Οκτωβρίου 1995,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ της 11ης Δεκεμβρίου 2003, η οποία κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα στις 16 Δεκεμβρίου 2003 και με την οποία απορρίφθηκε η με αριθμό R/473/03 ένστασή του,
 —
 να υποχρεώσει την καθής στην καταβολή αποζημιώσεως προσωρινώς ορισθείσας στο ποσό των 125 000 ευρώ, στην αδόκητη περίπτωση που δεν καταστεί δυνατή η αποκατάσταση της βαθμολογικής εξελίξεως του προσφεύγοντος,
 —
 να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Ο προσφεύγων στην παρούσα διαφορά, ο οποίος είχε καταταγεί στον βαθμό Β5, κλιμάκιο 3, κατά τον διορισμό του, τον Ιανουάριο του 1991, αντιτίθεται στην απόφαση της ΑΔΑ περί κατατάξεώς του, κατόπιν επανεξετάσεως, στον βαθμό Β4, κλιμάκιο 2, και όχι στον βαθμό Β4, κλιμάκιο 3, περί μη αποκαταστήσεως της βλάβης που υπέστη στη βαθμολογική του εξέλιξη και περί περιορισμού της ισχύος της αποφάσεως ανακατατάξεως, όσον αφορά τα αποτελέσματα οικονομικής φύσεως, μέχρι τις 5 Οκτωβρίου 1995.
 Οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί ταυτίζονται με αυτούς της υποθέσεως Τ-125/04, Rousseaux κατά Επιτροπής.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 16.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 18 Απριλίου 2011 — Econord Spa κατά Comune di Solbiate και Comune di Varese
 (Υπόθεση C-183/11)
 2011/C 211/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα: Econord Spa
 Καθών: Comune di Solbiate, Comune di Varese
 Έτερος διάδικος: Aspem Spa
 Προδικαστικό ερώτημα
 Ερωτάται αν η νομολογιακή αρχή κατά την οποία η θέση που κατέχει, από πλευράς ελεγκτικών εξουσιών, ένας έκαστος των μετεχόντων στην εταιρεία-όργανο δημοσίων φορέων δεν ασκεί επιρροή πρέπει να τυγχάνει εφαρμογής και σε περίπτωση κατά την οποία, όπως εν προκειμένω, ένας εκ των μετεχόντων δήμων κατέχει μία μόνο μετοχή της εταιρείας-οργάνου, ενώ οι μεταξύ δημοσίων φορέων συμφωνίες των μετόχων δεν εξασφαλίζουν στον μετέχοντα δήμο την άσκηση ουσιαστικού ελέγχου επί της εταιρείας, με αποτέλεσμα η συμμετοχή στην εταιρεία να μπορεί να θεωρηθεί απλώς ως ο επίσημος μανδύας για την ανάθεση συμβάσεως παροχής υπηρεσιών.


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/27
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 16ης Φεβρουαρίου 2005
 στην υπόθεση Τ-284/03: Rosalinda Aycinena κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Υπάλληλοι - Διορισμός σε βαθμό ανώτερο του εισαγωγικού - Κατάταξη σε κλιμάκιο)
 (2005/C 93/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση Τ-284/03, Rosalinda Aycinena, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τις J.-N. Louis, E. Marchal, A. Coolen και S. Orlandi, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: C. Berardis-Kayser), που έχει ως αντικείμενο αίτηση περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής περί οριστικής βαθμολογικής κατατάξεως της προσφεύγουσας, κατά τον διορισμό της, στον βαθμό LA 6, κλιμάκιο 1, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Jaeger, πρόεδρο, V. Tiili και O. Czúcz, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 16 Φεβρουαρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2
 Καταδικάζει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 251 της 18.10.2003


text:
 21.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 152/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 29ης Μαρτίου 2011 — Anheuser-Busch, Inc. κατά Budějovický Budvar, národní podnik και Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-96/09 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Άρθρο 8, παράγραφος 4 - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού και εικονιστικού σήματος BUD - Ανακοπή - Ένδειξη γεωγραφικής προελεύσεως «bud» - Προστασία δυνάμει του Διακανονισμού της Λισσαβώνας και διμερών συνθηκών που δεσμεύουν δύο κράτη μέλη - Χρήση στις συναλλαγές - Σημείο του οποίου η ισχύς δεν είναι μόνον τοπική)
 2011/C 152/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Anheuser-Busch, Inc. (εκπρόσωποι: V. von Bomhard και B. Goebel, Rechtsanwälte)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Budějovický Budvar, národní podnik (εκπρόσωποι: F. Fajgenbaum, T. Lachacinski, C. Petsch και S. Sculy-Logotheti, δικηγόροι) και Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 16ης Δεκεμβρίου 2008, Budějovický Budvar κατά ΓΕΕΑ και Anheuser-Busch (συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-225/06, T-255/06, T-257/06 και T-309/06), με την οποία το Πρωτοδικείο ακύρωσε τις αποφάσεις R 234/2005-2, R 241/2005-2, R 802/2004-2 και R 305/2005-2 του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (ΓΕΕΑ) απορρίπτοντας τις προσφυγές που ασκήθηκαν κατά των αποφάσεων του τμήματος ανακοπών με τις οποίες απορρίφθηκε η ανακοπή της Budějovický Budvar, národní podnik κατά της αιτήσεως καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος «BUD» για προϊόντα των κλάσεων 32 και 33 — Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 4, στοιχείο β’, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 16ης Δεκεμβρίου 2008, T-225/06, T-255/06, T-257/06 και T-309/06, Budějovický Budvar κατά ΓΕΕΑ — Anheuser-Busch (BUD), καθόσον το Πρωτοδικείο θεώρησε κακώς, όσον αφορά την ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 422/2004 του Συμβουλίου, της 19ης Φεβρουαρίου 2004, καταρχάς, ότι η ισχύς του επίμαχου σημείου, η οποία δεν μπορεί να είναι μόνο τοπική, πρέπει να εκτιμάται αποκλειστικά σε συνάρτηση με την έκταση του εδάφους προστασίας του σημείου αυτού, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η χρήση του εντός του εδάφους αυτού, εν συνεχεία, ότι το έδαφος που έχει σημασία για να εκτιμηθεί η χρήση του εν λόγω σημείου δεν είναι οπωσδήποτε το έδαφος προστασίας αυτού και, τέλος, ότι η χρήση του ίδιου αυτού σημείου δεν πρέπει οπωσδήποτε να έχει γίνει πριν από την ημερομηνία της καταθέσεως της αιτήσεως καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος.
 2)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως κατά τα λοιπά.
 3)
 Αναπέμπει τις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις T-225/06, T-255/06, T-257/06, και T-309/06 ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 4)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 113 της 16.5.2009.


text:
11.4.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 113/3
 rsoiveiäa (oäpxy g atsoälasg paqósarg sgy dióqjeiay sgy APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 rtlbórexy lirhxärexy) eluaiämotm oäsi g amacqauoälemg rsg (peälpso slgäla)
 rtälbarg lirhxärexy dióqjeia dem amsijasopsqiäfei sgm pqac-
 lasijgä pqoäherg sxm rtlbakkoleämxm, opoäse pqeäpei ma kg- sgy 12gy Uebqotaqiäot 1998
 uheiä tpoäwg g pqaclasijgä rtmokijgä dióqjeia sgy paqovgäy rsgm tpoäherg C-366/96 (aiäsgrg sot tribunal du travail
 jasaktälasoy jai oävi g amacqauoälemg rsg rtälbarg lirhxä- de Charleroi cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy):
 rexy. Louisette Cordelle jasó Office national des pensions
 (ONP) (1)
 (1) EE C 351 sgy 30.12.1995. [Joimxmijgä aruókirg Ç Òqhqo 12 paqócqauoy 2 jai
 óqhqo 46a sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1408/71 Ç Ehmijeäy
 diasóneiy peqiä apacoqetärexy sgy rxqetärexy Ç Paqoveäy
 sgy idiäay utärexy]
 (98/C 113/08)
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 (peälpso slgäla)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 sgy 12gy Uebqotaqiäot 1998 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 rsgm tpoäherg C-163/96 (aiäsgrg sgy Pretura Circondariale,
 La Spezia: poimijgä diäjg jasó Silvano Raso j.kp. (1) Rsgm tpoäherg C-366/96, pot eiäve xy amsijeiälemo aiäsgrg sot
 tribunal du travail de Charleroi (Beäkcio), pqoy so Dijarsgäqio,
 [Eketäheqg paqovgä tpgqerixäm Ç Amsacxmirloäy Ç Eidijó jasÂ euaqlocgäm sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm
 gä apojkeirsijó dijaixälasa Ç Epiveiqgäreiy paqavx- opoiäa fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä
 qgriotävoi kilemijotä uoqsoejuoqsxsijotä rsahlotä emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot lesantä Louisette Cor-
 (terminal)] delle jai Office national des pensions (ONP), g eäjdorg pqo-
 (98/C 113/07) dijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 12
 paqócqauoy 2, sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1408/71 sot
 Rtlbotkiäot, sgy 14gy Iotmiäot 1971, peqiä euaqlocgäy sxm
 (Ckxärra diadijariäay: g isakijgä) rtrsglósxm joimxmijgäy aruakiärexy rsoty lirhxsotäy, rsoty
 lg lirhxsotäy jai rsa leäkg sxm oijocemeixäm soty pot diaji-
 motämsai emsoäy sgy Joimoäsgsay (EE eid. eäjd. 05/001, r. 73),
 oäpxy sqopopoigähgje jai emgleqxähgje le som jamomirloä
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- (EOJ) aqih. 2001/83 sot Rtlbotkiäot, sgy 2ay Iotmiäot 1983
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) (EE L 230, r. 6), jai sot óqhqot 46a sot jamomirlotä (EOJ)
 aqih. 1408/71, oäpxy sqopopoigähgje jai emgleqxähgje le som
 jamomirloä (EOJ) aqih. 2001/83, oäpxy ej meäot sqopo-
 Rsgm tpoäherg C-163/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sgy Pretura poigähgje le som jamomirloä (EOJ) aqih. 1248/92 sot Rtlbot-
 Circondariale, La Spezia (Isakiäa), pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ kiäot, sgy 30gäy Apqikiäot 1992 (EE L 136, r. 7), so Dijarsgä-
 euaqlocgäm sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa qio, (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty M. Wathelet,
 fgsgähgje, rso pkaiärio sgy poimijgäy diäjgy pot ejjqeleiä emxä- pqoäedqo sot pqxäsot slgälasoy, pqoedqetäomsa sot peälpsot
 piom sot aisotämsoy dijarsgqiäot jasó Silvano Raso j.kp., g slgälasoy, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward
 eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa (eirgcgsgä), P. Jann jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy eiracce-
 sxm óqhqxm 59, 86 jai 90, paqócqauoy 1 sgy rtmhgäjgy EJ, keäay: C. O. Lenz, cqallaseäay: D. Louterman-Hubeau, jtäqia
 so Dijarsgäqio (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty C. Gul- tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 12 Uebqotaqiäot 1998
 mann, pqoäedqo slgälasoy, M. Wathelet (eirgcgsgä), J. C. Moi- apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 tinho de Almeida, P. Jann jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy
 eiraccekeäay: N. Fennelly, cqallaseäay: H. von Holstein, bog-
 So óqhqo 12 paqócqauoy 2, sot jamomirlotä (EOJ)
 hoäy cqallaseäay, eneädxre rsiy 12 Uebqotaqiäot 1998
 aqih. 1408/71 sot Rtlbotkiäot, sgy 14gy Iotmiäot 1971, peqiä
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 euaqlocgäy sxm rtrsglósxm joimxmijgäy aruakiärexy rsoty
 lirhxsotäy, rsoty lg lirhxsotäy jai rsa leäkg sxm oijoce-
 meixäm soty pot diajimotämsai emsoäy sgy Joimoäsgsay, oäpxy
 Sa óqhqa 86 jai 90 sgy rtmhgäjgy EJ eävotm sgm eämmoia oäsi sqopopoigähgje jai emgleqxähgje le som jamomirloä (EOJ)
 apacoqetäotm ehmijeäy diasóneiy oi opoiäey epiutkórrotm re aqih. 2001/83 sot Rtlbotkiä ot, sgy 2ay Iotmiäot 1983, dem
 kilemeqcasijgä rtmsevmiäa so dijaiäxla ma heäsei eäjsajso eqca- apojkeiäei sgm euaqlocgä jamoäma peqiä apacoqetärexy sgy
 sijoä dtmalijoä rsg dióherg sxm ókkxm epiveiqgärexm pot rxqetärexy jqósoty leäkoty o opoiäoy pqobkeäpei, rso pkaiärio
 arjotäm dqarsgqioäsgsa rso kileäma oäpot atsgä eiämai ecjase- tpokocirlotä paqovgäy epifxämsoy voqgcotleämgy dtmólei sgy
 rsgleämg, oäsam g rtmsevmiäa atsgä eävei epiärgy ódeia ejsekeä- moloheriäay atsotä sot jqósoty jai tpokocifoleämgy bórei
 rexy kilemijxäm eqcarixäm. sgy rsadiodqoliäay sot apohamoämsoy rtftäcot sot, sg kgäwg
 tpoäwg paqovxäm voqgcotleämxm pqorxpijxäy emsoäy ókkot
 (1) EE C 197 sgy 6.7.1996. jqósoty leäkoty vaqajsgqifoleämxm xy rtmsónexm koäcx
 rtlpkgqxärexy rtmsónilot vqoämot gä xy pkeomejsglósxm
 epevoämsxm heärg seäsoiay rtmsónexy jasó sgm eämmoia sgy
 moloheriäay sot pqxäsot jqósoty leäkoty. Rso ehmijoä


text:
 4.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Cour d’appel de Bruxelles (Βέλγιο) στις 21 Νοεμβρίου 2011 — DKV Belgium κατά Association belge des consommateurs Test-Achats ASBL
 (Υπόθεση C-577/11)
 2012/C 32/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour d’appel de Bruxelles
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα-Εναγόμενη: DKV Belgium
 Εφεσίβλητη-Ενάγουσα: Association belge des consommateurs Test-Achats ASBL
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει τα άρθρα 29, [δεύτερο εδάφιο] και 39, [παράγραφος] 3, της οδηγίας 92/49/ΕΟΚ (1) και το άρθρο 8, παράγραφος 3, [τρίτο εδάφιο] της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ (2), αφενός, και τα άρθρα 49 και 56 ΣΛΕΕ, αφετέρου, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν στα κράτη μέλη να προβλέπουν, στο πλαίσιο των συμβάσεων ασφαλίσεως ασθενείας που δεν συνδέονται με την επαγγελματική δραστηριότητα, διατάξεις σύμφωνα με τις οποίες το ασφάλιστρο, το απαλλασσόμενο ποσό και η παροχή μπορούν να τροποποιηθούν κατά την ετήσια επέτειο καταβολής του ασφαλίστρου μόνον:
 —
 βάσει του δείκτη τιμών καταναλωτή·
 —
 βάσει ενός ή περισσότερων ειδικών δεικτών κόστους των υπηρεσιών που καλύπτονται από τις ιδιωτικές συμβάσεις ασφαλίσεως ασθενείας [του αποκαλούμενου «ιατρικού δείκτη»], εάν και στον βαθμό που η εξέλιξη αυτού του δείκτη ή δεικτών υπερβαίνει την εξέλιξη των τιμών καταναλωτή·
 —
 βάσει εγκρίσεως διοικητικής αρχής επιφορτισμένης με τον έλεγχο των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, κατόπιν αιτήσεως της οικείας ασφαλιστικής επιχειρήσεως, εφόσον η εν λόγω αρχή διαπιστώσει ότι η εφαρμογή του τιμολογίου της εν λόγω επιχειρήσεως, παρά τις προσαρμογές που υπολογίζονται βάσει των δεικτών των προηγουμένων παραγράφων προκαλεί ή κινδυνεύει να προκαλέσει ζημίες, προκειμένου να μπορέσει η ασφαλιστική επιχείρηση να λάβει μέτρα για την ισοσκέλιση των τιμολογίων της, τα οποία ενδέχεται να συνεπάγονται προσαρμογή των όρων καλύψεως;
 (1) Οδηγία 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής και για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ (τρίτη οδηγία για την «πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής») (ΕΕ L 228, σ. 1).
 (2) Πρώτη οδηγία 73/239/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1973, περί συντονισμού των νομοθετικών κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη δραστηριότητος πρωτασφαλίσεως, εκτός της ασφαλίσεως ζωής, και την άσκηση αυτής (ΕΕ L 228, σ. 3).


text:
 7.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/18
 Προσφυγή της 26ης Απριλίου 2012 — Verus κατά ΓΕΕΑ — Maquet (LUCEA LED)
 (Υπόθεση T-186/12)
 2012/C 200/38
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Verus Eood (Σόφια, Βουλγαρία) (εκπρόσωπος: S. Vykydal, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Maquet SAS (Ardon, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 13ης Φεβρουαρίου 2012 στην υπόθεση R 67/2011-4 και να αναπέμψει την υπόθεση στο τμήμα προσφυγών·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου δίκης καθώς και στα έξοδα της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η Maquet SAS
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «LUCEA LED» για εμπορεύματα της κλάσεως 10
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το λεκτικό σήμα «LUCEO» για εμπορεύματα των κλάσεων 10, 12 και 28
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή έγινε δεκτή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Η προσφυγή έγινε δεκτή και η ανακοπή απορρίφθηκε
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 75, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του κανόνα 6, παράγραφος 4, του εκτελεστικού κανονισμού 2868/95 σε συνδυασμό με την απόφαση αριθ. EX-05-5·
 —
 Παράβαση του άρθρου 42 του κανονισμού 207/2009.


text:
4.7.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 209/9
 Apoä sgm eneäsarg sot pqodijarsijotä eqxsgälasoy dem 4. So Rtlbotäkio sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy ueäqei sa dija-
 pqoeäjtwe jameäma rsoiveiäo ijamoä ma hiä nei so jtäqoy sot rsijó eänodó sot.
 óqhqot 1 sgy apouórexy 96/239/EJ sgy Episqopgäy, sgy
 27gy Laqsiäot 1996, rvesijó le oqirleäma epeiäcomsa leäsqa (1) EE C 197 sgy 6.7.1996.
 pqorsariä ay apoä sg rpoccxädg ecjeuakopóheia sxm
 booeidxäm.
 (1) EE C 197 sgy 6.7.1996.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 sgy 5gy Laðot 1998
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT rsgm tpoäherg C-386/96 P: SocieÂteÂ Louis Dreyfus & Cie jasó
 sgy 5gy Laðot 1998 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 rsgm tpoäherg C-180/96: Gmxleämo Bariäkeio sgy Lecókgy (Epeiäcotra bogäheia sgy Joimoäsgsay pqoy sa jqósg sgy
 Bqesamiäay jai Boäqeiay Iqkamdiäay jasó Episqopgäy sxm pqxägm Robiesijgäy Emxärexy Ç Dómeio Ç Emeäccta piärsxrg
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, tporsgqifoleämgy apoä so Rtlbotä- Ç Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Paqadejsoä Ç Pqóng epgqeó-
 kio sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy (1) fotra ólera som idixäsg)
 (Cexqciäa Ç Tceiomolijoäy eäkecvoy Ç Epeiäcomsa leäsqa (98/C 209/18)
 jasó sgy rpoccxädoty ecjeuakopóheiay sxm booeidxäm Ç
 Arheämeia apojakotälemg Ûmoäroy sxm sqekkxäm acekódxmë) (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 (98/C 209/17)
 (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä) (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) Rsgm tpoäherg C-386/96 P, SocieÂteÂ Louis Dreyfus & Cie, esai-
 qeiäa cakkijotä dijaiäot le eädqa so Paqiäri, ejpqorxpotälemg
 Rsgm tpoäherg C-180/96, Gmxleämo Bariäkeio sgy Lecókgy
 apoä som Robert Saint-Esteben, dijgcoäqo Paqiriotä, le
 Bqesamiäay jai Boäqeiay Iqkamdiäay, (ejpqoärxpoi: Lindsey
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Aloyse May, 31,
 Nicoll, epijotqotälemg apoä soty Nicholas Lyell, Paul Lasok,
 Grand-Rue, le amsijeiälemo aiäsgrg amaiqeärexy jasó sgy
 jai David Anderson) jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 apouórexy pot eneädxre rsiy 24 Repselbqiäot 1996 so
 mosgäsxm (ejpqoärxpoi: Dierk Booû jai James Macdonald
 Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (sqiäso slgäla)
 Flett), tporsgqifoleämgy apoä so Rtlbotäkio sgy Etqxpaøjgäy
 rsgm tpoäherg S-485/93, Dreyfus jasó Episqopgäy (Rtkkocgä
 Emxärexy (ejpqoärxpoi: Arthur Brautigam jai Moyra Sims),
 1996, r. II-1101), oäpot o eäseqoy diódijoy gäsam g Episqopgä
 le amsijeiälemo sgm ajtäqxrg sgy apouórexy 96/239/EJ sgy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg apoä sg
 Episqopgäy, sgy 27gy Laqsiäot 1996, rvesijó le oqirleäma
 Marie-JoseÂ Jonczy, molijoä rtälbotko, jai som Nicholas Khan,
 epeiäcomsa leäsqa pqorsariäay apoä sg rpoccxädg ecjeuakopó-
 so Dijarsgäqio, rtcjeiälemo apoä soty G. C. Rodríguez Igle-
 heia sxm booeidxäm (EE L 78 sgy 28.3.1996, r. 47), jahxäy jai
 sias, Pqoäedqo, C. Gulmann, H. Ragnemalm, M. Wathelet
 oqirleämxm ókkxm pqónexm sgy Episqopgäy, so Dijarsgäqio,
 (eirgcgsgä) jai R. Schintgen, pqoeädqoty slgälasoy, G. F.
 rtcjeiälemo apoä soty G. C. Rodríguez Iglesias, Pqoäedqo, C.
 Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L.
 Gulmann, H. Ragnemalm, M. Wathelet jai R. Schintgen,
 Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P.
 pqoeädqoty slgälasoy, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de
 Jann, L. Sevón jai J. L. Ixómmot, dijarseäy, cemijoäy eiracce-
 Almeida, J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G.
 keäay: A. La Pergola, cqallaseäay: D. Louterman-Hubeau,
 Hirsch, P. Jann jai L. Sevón (eirgcgsgä), dijarseäy, cemijoäy
 jtäqia tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 5 Laðot 1998
 eiraccekeäay: G. Tesauro, cqallaseäay: L. Hewlett, tpókkgkoy
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 dioijgärexy, eneädxre rsiy 5 Laðot 1998 apoäuarg le so ajoä-
 kotho diasajsijoä:
 1. Amaiqeiä sgm apoäuarg sot Pqxsodijeiäot sgy 24gy Repsel-
 1. G pqorutcgä sot Gmxleämot Barikeiäot sgy Lecókgy bqiä ot 1996 rsgm tpoäherg S-485/93, Dreyfus jasó Epi-
 Bqesamiäay jai sgy Boäqeiay Iqkamdiäay eiämai apaqódejsg sqopgäy, jahoärom le sgm apoäuarg atsgä apoqqiäuhgje xy
 rsom bahloä pot bókkei jasó sxm kguheirxäm rsiy apaqódejsg g pqorutcgä ajtqxärexy sgy esaiqeiäay Louis
 10 Apqikiäot, 13 Apqikiä ot jai 8 Laðot 1996 heärexm sgy Dreyfus & Cie.
 Episqopgäy.
 2. G pqorutcgä sot Gmxälemot Barikeiäot sgy Lecókgy 2. Amapeälpei sgm tpoäherg emxäpiom sot Pqxsodijeiäot pqo-
 Bqesamiäay jai sgy Boäqeiay Iqkamdiäay apoqqiäpsesai rsom jeileämot atsoä ma jqiämei epiä sgy otriäay.
 bahloä pot bókkei jasó sgy apouórexy 96/239/EJ sgy
 Episqopgäy, sgy 27gy Laqsiäot 1996, rvesijó le oqirleäma 3. Epiutkórresai xy pqoy sa dijarsijó eänoda.
 epeiäcomsa leäsqa pqorsariäay apoä sg rpoccxädg ecjeua-
 kopóheia sxm booeidxäm.
 (1) EE C 40 sgy 8.2.1997.
 3. So Gmxleämo Bariäkeio sgy Lecókgy Bqesamiä ay jai sgy
 Boäqeiay Iqkamdiäay jasadijófesai rsa dijarsijó eänoda.


text:
C 34/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.2.2000
 2. Αν η απα ́ντηση στο ερω ́τημα 1 ει ́ναι αρνητικη ́: Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 22 Νοεμβρι ́ου
 'Ενα κρα ́τος με ́λος ́εχει εφαρμο ́σει την οδηγι ́α 80/987/ΕΟΚ 1999
 του Συμβουλι ́ου και ́εχει υποδει ́ξει το ∆ημο ́σιο ως υπευ ́θυνο
 για την εξο ́φληση της απαιτη ́σεως που ́ενας εργαζο ́μενος ́εχει
 ́εναντι εργοδο ́τη ο οποι ́ος κηρυ ́χθηκε σε πτω ́χευση. 'Εχει η (Υπο ́θεση C-444/99)
 οδηγι ́α σε τε ́τοια περι ́πτωση το αποτε ́λεσμα ο ́τι ́ενας εργαζο ́με-
 νος μπορει ́ να επικαλεστει ́ δικαι ́ωμα επι ́ της εγγυη ́σεως του
 μισθου ́, σε αντι ́θεση με εθνικη ́ δια ́ταξη αποκλει ́ουσα ορισμε ́νες (2000/C 34/27)
 κατηγορι ́ες εργαζομε ́νων απο ́ το δικαι ́ωμα επι ́ της εγγυη ́σεως
 του μισθου ́, η οποι ́α ο ́μως δεν στοιχει ́ με την εξαι ́ρεση απο ́ την
 οδηγι ́α η οποι ́α εφαρμο ́ζεται για το κρα ́τος με ́λος; Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τις Marie Wolfcarius και Stefania Dragone, με ́λη της Νομικη ́ς
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/004, σ. 35. Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de
 la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε, στις 22 Νοεμβρι ́ου
 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́ κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 βαλε το Oberlandesgericht Wien με δια ́ταξη της 5ης Νοεμ-
 βρι ́ου 1999 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Merck, Sharp &
 Dohme GmbH κατα ́ Paranova Pharmazeutika Handels 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, διατηρω ́ντας σε
 GmbH ισχυ ́ καθεστω ́ς αδειω ́ν και ποσοστω ́σεων για τις συνδυασμε ́νες
 μεταφορε ́ς, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α
 (Υπο ́θεση C-443/99) 92/106/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου (1) της 7ης ∆εκεμβρι ́ου 1992,
 σχετικα ́ με τη θε ́σπιση κοινω ́ν κανο ́νων για ορισμε ́νες συνδυα-
 (2000/C 34/26) σμε ́νες εμπορευματικε ́ς μεταφορε ́ς μεταξυ ́ των κρατω ́ν μελω ́ν,
 και ειδικο ́τερα απο ́ το α ́ρθρο 2 αυτη ́ς,
 Με δια ́ταξη της 5ης Νοεμβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 2. να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 22 Νοεμβρι ́ου 1999, το Oberlandesgericht Wien, στο πλαι ́σιο
 της υποθε ́σεως Merck, Sharp & Dohme GmbH κατα ́ Paranova
 Pharmazeutika Handels GmbH, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́
 απο ́ ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του
 εξη ́ς ερωτη ́ματος: Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 'Εχει το α ́ρθρο 7, παρα ́γραφος 2, της πρω ́της οδηγι ́ας του
 Συμβουλι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988 για την προσε ́γγιση των Το α ́ρθρο 2 της οδηγι ́ας 92/106/ΕΟΚ επιβα ́λλει την υποχρε ́ωση
 νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν περι ́ σημα ́των (89/104/ΕΟΚ) (1), σε κα ́θε κρα ́τος με ́λος να απελευθερω ́σει απο ́ κα ́θε καθεστω ́ς
 την ́εννοια ο ́τι ο δικαιου ́χος του ση ́ματος μπορει ́να αντιταχθει ́στην ποσοστω ́σεως η ́ αδειω ́ν τις συνδυασμε ́νες μεταφορε ́ς πριν και ο ́χι
 πω ́ληση φαρμακευτικου ́ προϊο ́ντος που διατι ́θεται στο εμπο ́ριο με μετα ́ την 1η Ιουλι ́ου 1993.
 το δικο ́ του ση ́μα, αν ο εισαγωγε ́ας το ́εχει επανασυσκευα ́σει, ́εχει
 εκ νε ́ου θε ́σει το ση ́μα επ' αυτου ́ και ́εχει επι ́σης εκπληρω ́σει τις
 λοιπε ́ς προϋποθε ́σεις που αναφε ́ρονται στις αποφα ́σεις C-427/93, Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α παρε ́βη το εν λο ́γω α ́ρθρο διο ́τι, μολονο ́τι
 C-429/93 και C-436/93 (2) του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν τροποποι ́ησε το καθεστω ́ς ειδικω ́ν αδειω ́ν για την πραγματοποι ́ηση
 Κοινοτη ́των (να μην επηρεα ́ζεται το εντο ́ς της συσκευασι ́ας προϊο ́ν, συνδυασμε ́νων μεταφορω ́ν, μετατρε ́ποντα ́ς το σε καθεστω ́ς γενικω ́ν
 να αναφε ́ρονται σαφω ́ς ο παρασκευαστη ́ς και η προε ́λευση, να μη αδειω ́ν, ωστο ́σο διατη ́ρησε σε ισχυ ́ ́ενα καθεστω ́ς αδειω ́ν για τις
 βλα ́πτεται η φη ́μη του ση ́ματος και του δικαιου ́χου του λο ́γω συνδυασμε ́νες μεταφορε ́ς.
 κακη ́ς συσκευασι ́ας, επι ́σης δε να ειδοποιει ́ται ο δικαιου ́χος του
 ση ́ματος για τη δια ́θεση προς πω ́ληση του επανασυσκευασθε ́ντος
 φαρμακευτικου ́ προϊο ́ντος), αλλα ́ η ικανο ́τητα κυκλοφορι ́ας του Εξα ́λλου, μη εκδι ́δοντας καμια ́ γενικη ́ α ́δεια συ ́μφωνα με το α ́ρθρο
 προϊοντος στην αγορα ́ χωρι ́ς μια τε ́τοια επανασυσκευασι ́α θα 1 του διατα ́γματος της 27ης Ιουνι ́ου 1992 για να παρα ́σχει
 κινδυ ́νευε για τον λο ́γο και μο ́νο ο ́τι ́ενα μη αμελητε ́ο με ́ρος των τα με ́σα στους μεταφορει ́ς να πραγματοποιου ́ν συνδυασμε ́νες
 καταναλωτω ́ν φαρμακευτικω ́ν προϊο ́ντων στη χω ́ρα εισαγωγη ́ς μεταφορε ́ς, η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α παρε ́βη το α ́ρθρο 2 της
 αντιμετωπι ́ζει δυ ́σπιστα τα φαρμακευτικα ́ προϊο ́ντα, τα οποι ́α οδηγι ́ας καθο ́σον διατηρει ́ σε ισχυ ́ καθεστω ́ς ποσοστω ́σεων για τις
 προδη ́λως παρασκευα ́στηκαν για την αγορα ́ ενο ́ς α ́λλου (ξενο ́γλωσ- συνδυασμε ́νες μεταφορε ́ς.
 σου) κρα ́τους και των οποι ́ων οι συσκευασι ́ες προσαρμο ́στηκαν,
 απλω ́ς με τη χρη ́ση αυτοκο ́λλητων, στις ισχυ ́ουσες για την πω ́ληση
 φαρμακευτικω ́ν προϊο ́ντων εσωτερικε ́ς διατα ́ξεις;
 (1) EE L 368, της 17.12.92, σ. 38.
 (1) EE L 40 της 11.2.1989, σ. 1.
 (2) Συλλογη ́ 1996, σ. Ι-3457.


text:
 25.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/32
 Αναίρεση που άσκησαν στις 26 Φεβρουαρίου 2016 η Nicole Clarke, η Sigrid Dickmanns και η Ελισάβετ Παπαθανασίου κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 15 Δεκεμβρίου 2015 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις F-101/14, F-102/14 και F-103/14, Clarke κ.λπ. κατά EUIPO
 (Υπόθεση T-89/16 P)
 (2016/C 145/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Nicole Clarke (Αλικάντε, Ισπανία), Sigrid Dickmanns (Gran Alacant, Ισπανία) και Ελισάβετ Παπαθανασίου (Αλικάντε) (εκπρόσωπος: H. Tettenborn, Rechtsanwalt)
 Έτερος διάδικος στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αιτήματα
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) της 15ης Δεκεμβρίου 2015 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις F-101/14, F-102/14 και F-103/14·
 —
 να αποφανθεί ότι γίνονται δεκτά τα αιτήματα που υπέβαλαν οι προσφεύγουσες σε κάθε διαδικασία
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα όλης της διαδικασίας — ήτοι τόσο της διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της ΕΕ όσο και της αναιρετικής διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της ΕΕ.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους αναιρέσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος αναιρέσεως: Πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή της ρήτρας καταγγελίας που περιλαμβάνεται στις συμβάσεις εργασίας των αναιρεσειουσών καθώς και του «πρωτοκόλλου επαναπροσλήψεως» που συνήφθη μεταξύ εκάστης αναιρεσείουσας και του EUIPO, καθόσον οι επίμαχοι γενικοί διαγωνισμοί δεν είναι οι «επόμενοι» γενικοί διαγωνισμοί κατά την έννοια της ρήτρας καταγγελίας
 2.
 Δεύτερος λόγος αναιρέσεως: Πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή της ρήτρας καταγγελίας που περιλαμβάνεται στις συμβάσεις εργασίας των προσφευγουσών, καθόσον οι επίμαχοι γενικοί διαγωνισμοί δεν αφορούν το γνωστικό αντικείμενο της «βιομηχανικής ιδιοκτησίας» που προβλέπεται στη ρήτρα καταγγελίας και, συνεπώς, δεν μπορούν να οδηγήσουν σε εφαρμογή της ρήτρας καταγγελίας.
 Οι αναιρεσείουσες προβάλλουν, στο πλαίσιο του πρώτου και του δεύτερου λόγου αναιρέσεως, την αιτίαση ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (στο εξής: Δικαστήριο ΔΔ) με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραβίασε το γράμμα, το πνεύμα και τον σκοπό καθώς και τον χρονικό ορίζοντα και τη ratione temporis δυνατότητα εφαρμογής της ρήτρας καταγγελίας.
 3.
 Τρίτος λόγος αναιρέσεως: Πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΛΠ)
 Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν, συναφώς, ότι το Δικαστήριο ΔΔ, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, παρέβλεψε ότι το «πρωτόκολλο επαναπροσλήψεως» που συνήφθη μεταξύ εκάστης αναιρεσείουσας και του EUIPO, ως συμβατική συμφωνία, αποτελεί τουλάχιστον δεύτερη ανανέωση της συμβάσεως εργασίας των αναιρεσειουσών που συνεπάγεται, σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 1, του ΚΛΠ, ότι οι συμβάσεις εργασίας των αναιρεσειουσών πρέπει να θεωρούνται ως αορίστου χρόνου.
 4.
 Τέταρτος λόγος αναιρέσεως: Πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του καθήκοντος μέριμνας και της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
 Συναφώς προβάλλεται η αιτίαση ότι το Δικαστήριο ΔΔ εσφαλμένα θεώρησε κρίσιμο, προκειμένου να αποφανθεί κατά πόσον το EUIPO, διοργανώνοντας το πρώτον 9 έτη μετά την υπογραφή της ρήτρας καταγγελίας γενικό διαγωνισμό που θα καθόριζε το επαγγελματικό μέλλον των αναιρεσειουσών, εκπλήρωσε το καθήκον μέριμνας που υπέχει ή παραβίασε την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, το χρονικό σημείο της επαναπροσλήψεως και όχι αυτό της υπογραφής της ρήτρας καταγγελίας.


text:
 26.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 233/12
 Αναίρεση που άσκησε στις 12 Αυγούστου 2009 η NDSHT Nya Destination Stockholm Hotell & Teaterpaket AB κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα) στις 9 Ιουνίου 2009 στην υπόθεση T-152/06, NDSHT Nya Destination Stockholm Hotell & Teaterpaket AB κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-322/09 P)
 2009/C 233/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: NDSHT Nya Destination Stockholm Hotell & Teaterpaket AB (εκπρόσωποι: M. Merola και L. Armati, avvocati)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της,
 —
 να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την προσφυγή της Destination Stockholm στην υπόθεση T-152/06 και, κατ’ ακολουθία, να δεχθεί τα πρωτοδίκως υποβληθέντα αιτήματα,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Επικουρικώς:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της και να κρίνει την προσφυγή της Destination Stockholm στην υπόθεσηΤ-152/06 παραδεκτή,
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Πρωτοδικείου προς εξέταση της ουσίας της υποθέσεως,
 —
 να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα της πρωτοβάθμιας και της κατ’ αναίρεση δίκης.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Πρωτοδικείο:
 —
 εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 230 ΕΚ, παραμορφώνοντας κατά τρόπο κατάφωρο το περιεχόμενο των προσβαλλόμενων εγγράφων, την πρόθεση του συντάκτή τους και τα ενώπιόν του προσκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία,
 —
 εσφαλμένα χαρακτήρισε τη θέση της Επιτροπής σχετικά με τη συμβατότητα των προσβαλλομένων μέτρων ως προσωρινή και χρησιμοποίησε αντιφατική αιτιολογία όσον αφορά το ίδιο ζήτημα,
 —
 κρίνοντας ότι η Επιτροπή απέρριψε αίτηση με αντικείμενο να συστήσει κατάλληλα μέτρα, μη ορθώς αναφέρθηκε στο άρθρο 88, παράγραφος 1, ΕΚ,
 —
 εφάρμοσε εσφαλμένα τα άρθρα 4, 10, 13 και 20, παράγραφος 2, του Κανονισμού 659/1999 (1), ιδίως, καθόσον έκρινε ότι ο εκ μέρους της Επιτροπής χαρακτηρισμός των προσβαλλομένων μέτρων ως υφισταμένης ενισχύσεως δεν επιτρέπει να προσβληθεί η απόρριψη καταγγελίας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ ΕΕ L 83, σ. 1


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/39
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 29ης Μαρτίου 2007 — Cwik κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-31/05) (1)
 (Υπάλληλοι - Αξιολόγηση - Έκθεση εξελίξεως της σταδιοδρομίας - Έτος αξιολογήσεως 2003 - Προσφυγή ακυρώσεως - Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως)
 (2007/C 96/80)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Michael Cwik (Tervuren, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: N. Lhoëst, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή tων Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: L. Lozano Palacios και J. Currall)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, ακύρωση της εκθέσεως εξελίξεως της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2003 και, εφόσον παρίσταται ανάγκη, της αποφάσεως της 24ης Ιανουαρίου 2005 περί απορρίψεως της διοικητικής του ενστάσεως κατά της ΕΕΣ 2003 και, αφετέρου, αίτημα να υποχρεωθεί η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην καταβολή αποζημιώσεως ενός συμβολικού ευρώ.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 193 της 6.8.2005 (υπόθεση αρχικά πρωτοκολληθείσα ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με αριθμό υποθέσεως Τ-200/05 και μεταβιβασθείσα στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με διάταξη της 15.12.2005).


text:
 18.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 250/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 21ης Ιουνίου 2012 — BNP Paribas, Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-452/10 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κρατική ενίσχυση - Σύστημα αναπροσαρμογής των φορολογητέων αξιών των στοιχείων ενεργητικού - Τραπεζικός τομέας - Φορολόγηση των υπεραξιών - Φόρος αντικαταστάσεως - Επιλεκτικός χαρακτήρας)
 2012/C 250/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: BNP Paribas, Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL) (εκπρόσωποι: R. Silvestri, G. Escalar και M. Todino, avvocati)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και D. Grespan)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 1ης Ιουλίου 2010, T-335/08, BNP Paribas και BNL κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως 2008/711/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2008, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 15/07 (πρώην NN 20/07) την οποία χορήγησε η Ιταλία, αναφορικά με φορολογικά κίνητρα υπέρ ορισμένων πιστωτικών ιδρυμάτων που αποτελούν αντικείμενο εταιρικής αναδιοργάνωσης (ΕΕ L 237, σ. 70).
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 1ης Ιουλίου 2010, T-335/08, BNP Paribas και BNL κατά Επιτροπής, λόγω παραβάσεως του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή της BNP Paribas και της Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL).
 3)
 Η BNP Paribas και η Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL), αφενός, και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αφετέρου, φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 4)
 Καταδικάζει την BNP Paribas και την Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL) στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) ΕΕ C 317 της 20.11.2010.


text:
 18.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/34
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Oberlandesgericht Celle στις 15 Οκτωβρίου 2010 — Joseba Andoni Aguirre Zarraga κατά Simone Pelz.
 (Υπόθεση C-491/10)
 ()
 2010/C 346/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberlandesgericht Celle
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλών: Joseba Andoni Aguirre Zarraga
 Εφεσίβλητη: Simone Pelz
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Διαθέτει το δικαστήριο του κράτους μέλους της εκτελέσεως κατ’ εξαίρεση, βάσει σύμφωνης με τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων ερμηνείας του άρθρου 42 του κανονισμού Βρυξελλών ΙΙα (1), ιδία εξουσία ελέγχου σε περιπτώσεις στις οποίες η προς εκτέλεση απόφαση του κράτους μέλους προελεύσεως ενέχει σοβαρές προσβολές θεμελιωδών δικαιωμάτων;
 2)
 Υποχρεούται το δικαστήριο του κράτους μέλους της εκτελέσεως να προβεί σε εκτέλεση παρά το γεγονός, που προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας, ότι το πιστοποιητικό του άρθρου 42 του κανονισμού Βρυξελλών ΙΙα που εξέδωσε το δικαστήριο του κράτους μέλους προελεύσεως είναι προδήλως ανακριβές;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) 1347/2000 (ΕΕ L 338, σ.1).


text:
 16.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 336/27
 Προσφυγή της 6ης Σεπτεμβρίου 2013 — Systran κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-481/13)
 2013/C 336/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Systran SA (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: J. Hoss, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της 5ης Ιουλίου 2013 και της 21ης Αυγούστου 2013 που εξέδωσε είτε Ευρωπαϊκή Επιτροπή είτε η Ευρωπαϊκή Ένωση,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Ένωση στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση των αποφάσεων της Επιτροπής, με τις οποίες αυτή απαιτεί, κατόπιν της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 18ης Απριλίου 2013, C-103/11 P, Systran και Systran Luxembourg κατά Επιτροπής, την καταβολή τόκων αποζημιώσεως, πλέον τόκων υπερημερίας, υπολογιζόμενων από τις 19 Αυγούστου 2013, επί του ποσού που η Επιτροπή είχε καταβάλει ως αποζημίωση στην προσφεύγουσα κατόπιν της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Δεκεμβρίου 2010, T-19/07, Systran και Systran Luxembourg κατά Επιτροπής (Συλλογή 2010, σ. II-6083), την οποία αναίρεσε το Δικαστήριο.
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους:
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από αναρμοδιότητα της Επιτροπής να εκδώσει τις προσβαλλόμενες αποφάσεις, κατά το μέτρο που η Επιτροπή δεν έχει την εξουσία να απαιτεί αυτοδικαίως τόκους αποζημιώσεως, καθώς οι τόκοι αυτοί επιδικάζονται μόνο με δικαστική απόφαση, δεδομένου ότι αποσκοπούν στην αποκατάσταση της ζημίας που προκλήθηκε λόγω της παραλείψεως ενός συμβαλλομένου να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του. Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η επιδίκαση τόκων αποζημιώσεως δεν εντάσσεται στην εκκαθάριση των οικονομικών συνεπειών αποφάσεως του Δικαστηρίου.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παραβίαση των γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης, όσον αφορά τόσο την καταβολή τόκων, όσο και τον αδικαιολόγητο πλουτισμό. Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι:
 —
 η Επιτροπή παραβίασε τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης ή την κοινή για τα κράτη μέλη αρχή σχετικά με την καταβολή τόκων, καθώς αποφάσισε να απαιτήσει αυτοδικαίως τόκους αποζημιώσεως, χωρίς να έχει καταλογιστεί υπαιτιότητα στην προσφεύγουσα,
 —
 η Επιτροπή παραβίασε τη γενική αρχή της απαγορεύσεως του αδικαιολόγητου πλουτισμού, επιβάλλοντας σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου υποχρέωση μη προβλεπόμενη από τις Συνθήκες και, σε κάθε περίπτωση, όσον αφορά τον υπολογισμό του ποσού, απαιτώντας αυτοδικαίως κατ’ αποκοπή ποσό τόκων, προσαυξημένο κατά 2 % λόγω πληθωρισμού.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από κατάχρηση εξουσίας εκ μέρους της Επιτροπής, κατά το μέτρο που δεν νομιμοποιείται να απαιτήσει τόκους αποζημιώσεως δυνάμει του άρθρου 299 ΣΛΕΕ, ελλείψει νομικής βάσεως από την οποία να αντλεί τέτοια εξουσία και ελλείψει δικαστικής αποφάσεως που να υποχρεώνει την προσφεύγουσα στην καταβολή των τόκων αυτών.


text:
 20.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 327/11
 Αναίρεση που άσκησε στις 22 Σεπτεμβρίου 2008 η Lafarge SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα) στις 8 Ιουλίου 2008 στην υπόθεση T-54/03, Lafarge SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-413/08 P)
 (2008/C 327/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Lafarge SA (εκπρόσωποι: A. Winckler, F. Brunet, E. Paroche, Χ. Κανελλόπουλος, δικηγόροι)
 Αντίδικοι κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 8ης Ιουλίου 2008, στην υπόθεση T-54/03 και, δεχόμενη τα αιτήματα που υποβλήθηκαν πρωτοδίκως, να ακυρώσει συνεπακόλουθα, βάσει του άρθρου 229 της Συνθήκης ΕΚ, του άρθρου 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου και του άρθρου 17 του κανονισμού του Συμβουλίου 17/62 (1), νυν άρθρο 31 του κανονισμού του Συμβουλίου 1/2003 (2), την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής 2005/471/ΕΚ της 27ης Νοεμβρίου 2002 (3), στο μέτρο που επιβάλλει πρόστιμο στην προσφεύγουσα·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση του Πρωτοδικείου, της 8ης Ιουλίου 2008, στην υπόθεση T-54/03 και, δεχόμενη τα αιτήματα που υποβλήθηκαν πρωτοδίκως, να μειώσει το ύψος του προστίμου που επέβαλε στην προσφεύγουσα η Επιτροπή με την απόφαση 2005/471/ΕΚ της 27ης Νοεμβρίου 2002·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα προβάλλει προς στήριξη της αναιρέσεώς της έξι λόγους.
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει, κυρίως, ότι το Πρωτοδικείο παραμόρφωσε τα υποβληθέντα στην κρίση του πραγματικά περιστατικά στο μέτρο που έκρινε ότι η Επιτροπή ορθώς στήριξε την ύπαρξη των παραβάσεων με βάση ένα υποτιθέμενο συνολικό πλαίσιο παραβάσεων ανταλλαγής πληροφοριών που είχε ως αποτέλεσμα τον περιορισμό του ανταγωνισμού και τη σταθεροποίηση της αγοράς γυψοσανίδων.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει παραβίαση των κανόνων περί του βάρους αποδείξεως, της αρχής του τεκμηρίου αθωότητας και της συνακόλουθης αρχής in dubio pro reo, στο μέτρο που το Πρωτοδικείο εκτίμησε ότι η Επιτροπή απέδειξε τη συμμετοχή της προσφεύγουσας σε ενιαία, σύνθετη και διαρκή παράβαση ελλείψει μάλιστα αποδεικτικών στοιχείων που να αποδεικνύουν την ύπαρξη και τη διάρκεια της παράβασης.
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει παράβαση, από το Πρωτοδικείο, της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και της αρχής της ίσης μεταχείρισης στο μέτρο που επιβεβαίωσε την άποψη της Επιτροπής κρίνοντας ως επαρκή τα αποδεικτικά στοιχεία για την απόδειξη της παράβασης της προσφεύγουσας, ενώ τα ίδια αυτά αποδεικτικά στοιχεία κρίθηκαν μη επαρκή για την απόδειξη της ίδιας παράβασης ανταγωνίστριας εταιρίας.
 Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο παραβίασε τις αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης στον βαθμό που δεν αμφισβήτησε το βασικό ποσό του επιβληθέντος προστίμου, το οποίο καθορίστηκε από την Επιτροπή χωρίς να ληφθεί υπόψη ο κύκλος εργασιών της Lafarge και το μερίδιό της στην αγορά σε σχέση με αυτά των ανταγωνιστών της.
 Με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Πρωτοδικείο ότι υπέπεσε σε διάφορα νομικά σφάλματα και παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως στο μέτρο που έκρινε ότι η Επιτροπή βασίμως προσαύξησε το επιβληθέν στην αναιρεσείουσα πρόστιμο λόγω υποτροπής ενώ δεν υπήρχε ούτε νόμιμη βάση ούτε οριστική καταδίκη που θα μπορούσαν να στηρίξουν την προσαύξηση για τον λόγο αυτό. Πράττοντας τούτο, το Πρωτοδικείο παραβίασε επίσης τη γενική αρχή ότι μόνο σε νόμο μπορεί να θεμελιωθεί ποινή καθώς και τις αρχές της ασφάλειας δικαίου και της ορθής απονομής της δικαιοσύνης.
 Με τον έκτο και τελευταίο λόγο, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η Επιτροπή βασίμως προσαύξησε το βασικό ποσό του προστίμου προς τον σκοπό της εξασφάλισης αποτρεπτικού αποτελέσματος, ενώ θα έπρεπε να λάβει υπόψη το τελικό ποσό του προστίμου προκειμένου να κρίνουν κατά πόσον είναι σκόπιμη η προσαύξηση ή όχι του προστίμου για τον λόγο αυτό.
 (1) Κανονισμός 17/62 του Συμβουλίου, της 7ης Φεβρουαρίου 1962, πρώτος κανονισμός εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης (ΕΕ ειδ. έκδ. 08/001, σ. 25).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ 2003, L 1, σ. 1).
 (3) Απόφαση της Επιτροπής της 27ης Οκτωβρίου 2002 στην υπόθεση COMP/E-1/37.152, Γυψοσανίδες, ΕΕ 2005, L 166, σ 8).


text:
C 366/28 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.12.1999
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 της 16ης Ιουλι ́ου 1999
 — Να γι ́νει εξ ολοκλη ́ρου δεκτη ́ η αγωγη ́ τους.
 στην υπο ́θεση Τ-143/99 R, Hortiplant SAT κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των — Να αναγνωριστει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο ο ́τι το Συμβου ́λιο της
 Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης και η Ευρωπαϊκη ́ Επιτροπη ́, συμπρα ́τ-
 (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Επει ́γων χαρακτη ́- τοντας προς παρα ́νομες κατα ́ το διεθνε ́ς δι ́καιο πρα ́ξεις της
 ρας) Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης, παρεβι ́ασαν τη θεμελιω ́δη αρχη ́ του
 κοινοτικου ́ δικαι ́ου της προστασι ́ας της δικαιολογημε ́νης
 (1999/C 366/60) εμπιστοσυ ́νης των διοικουμε ́νων στο χω ́ρο της ελευ ́θερης
 παροχη ́ς θαλασσι ́ων υπηρεσιω ́ν μεταφορα ́ς και ψυχαγωγι ́ας.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 — Να επιδικαστει ́ στις προσφευ ́γουσες εταιρι ́ες, ως αποζημι ́ωση
 κατα ́ τα α ́ρθρα 235 και 288 εδ. 2 της Συνθη ́κης ΕΚ, το ποσο ́ν
 Στην υπο ́θεση Τ-143/99 R, Hortiplant SAT, με ́εδρα στην
 των εβδομη ́ντα τριω ́ν εκατομμυρι ́ων εννιακοσι ́ων εξη ́ντα τριω
 ́ν
 Amposta (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τις Concepcı́on
 χιλια ́δων δολλαρι ́ων (73 963 000 $).
 Fernández Vicien, δικηγο ́ρο Βαρκελω ́νης, και Eva Contreras
 Ynzenga, δικηγο ́ρο Μαδρι ́της, δικηγορικο ́ γραφει ́ο Cuatrecasas,
 avenue d’Auderghem 78, Βρυξε ́λλες, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: Juan Guerra Fernández), Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 με αντικει ́μενο αι ́τηση αναστολη ́ς εκτελε ́σεως της αποφα ́σεως
 C (1999) 537 της Επιτροπη ́ς, της 4ης Μαρτι ́ου 1999, περι ́
 καταργη ́σεως κοινοτικη ́ς χρηματοδοτικη ́ς συνδρομη ́ς, ο προ ́εδρος Π α ρ α δ ε κ τ ο ́ τ η ς α γ ω γ η ́ ς
 του δευτε ́ρου τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις
 16 Ιουλι ́ου 1999 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Α. Επι ́ του εννο ́μου συμφε ́ροντος
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση λη ́ψεως ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα. Β. Επι ́ της εξα ́ντλησης των εσωτερικω ́ν ενδι ́κων με ́σων
 Β α ́ σ ι μ ο τ η ς α γ ω γ η ́ ς
 Α. Παρα ́νομες πρα ́ξεις και συμπεριφορε ́ς
 Προσφυγη ́ των εταιρειω ́ ν «Royal Olympic Cruises Ltd»,
 «Valentine Oceanic Trading Inc.», «Caroline Shipping 1. Η παρα ́νομη συμπεριφορα ́ των κρατω ́ν μελω ́ν της Ευρωπαϊκη ́ς
 Inc.», «Simpson Navigation Ltd.», «Solar Navigation 'Ενωσης που ει ́ναι και με ́λη του ΝΑΤΟ
 Corporation», «Ocean Quest Sea Carriers Ltd.», «Athena
 2004 SA», «Ελληνικη ́ Εταιρει ́α ∆ιηπειρωτικω ́ ν Γραμμω ́ ν ΑΕ»
 και «Freewind Shipping Company» κατα ́ του Συμβουλι ́ου 2. Η παρα ́νομη συμπεριφορα ́ της Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης
 της Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης και της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 9 Σεπτεμβρι ́ου 1999 α. Η συ ́μπραξη της Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης στην ́ενοπλη επε ́μ-
 βαση κατα ́ της Ο∆Γ ως αυτοτελη ́ς παρα ́νομη συμπεριφορα ́
 (Υπο ́θεση Τ-201/99) κατα ́ το διεθνε ́ς και το ενωσιακο ́ δι ́καιο
 (1999/C 366/61)
 β. Η νομικη ́ δε ́σμευση της Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης απο ́ τις
 παρα ́νομες υποχρεω ́σεις που ανε ́λαβαν τα κρα ́τη με ́λη της
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́) βα ́σει αποφα ́σεων του Βορειοατλαντικου ́ Συμβουλι ́ου
 Οι εταιρει ́ες «Royal Olympic Cruises Ltd», «Valentine Oceanic
 3. Η παρα ́νομη συμπεριφορα ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας
 Trading Inc.», «Caroline Shipping Inc.», «Simpson Navigation
 Ltd.», «Solar Navigation Corporation», «Ocean Quest Sea
 Carriers Ltd.», «Athena 2004 SA», «Freewind Shipping α. Η κατ' αντανα ́κλαση παρα ́νομη συμπεριφορα ́ της ΕΚ
 Company» που εδρευ ́ουν στη Μονροβι ́α της Λιβερι ́ας και η
 «Ελληνικη ́ Εταιρει ́α ∆ιηπειρωτικω ́ν Γραμμω ́ν ΑΕ», που εδρευ ́ει στον
 Πειραια ́ (Ελλα ́δα), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον δικηγο ́ρο Αθηνω ́ν β. Η αυτοτελω ́ς παρα ́νομη συμπεριφορα ́ της Ευρωπαϊκη ́ς
 Νικο ́λαο Σκανδα ́μη και τον δικηγο ́ρο Πειραιω ́ς Ανδρε ́α Ποταμια ́νο, Κοινο ́τητας
 με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Stéphan Le
 Goueff, 9, avenue Guillaume, L-1651, α ́σκησαν στις 9 Σεπτεμ- ι. Παραβι ́αση υπε ́ρτερου κανο ́να δικαι ́ου που προστατε-
 βρι ́ου 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- υ ́ει τους ιδιω ́τες
 τη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης
 και της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. ιι. Παραβι ́αση αρκου ́ντως αποχρω ́σα


text:
 21.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 235/14
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Ιουνίου 2014 — Sina Bank κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-67/12) (1)
 ((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν με σκοπό την παρεμπόδιση της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξεις μη δεκτικές προσφυγής - Απαράδεκτο - Δικαιώματα άμυνας))
 2014/C 235/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sina Bank (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωποι: B. Mettetal και C. Wucher-North, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: B. Driessen και D. Gicheva)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως, πρώτον, της αποφάσεως 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 319, σ. 71), στο μέτρο που με αυτήν διατηρήθηκε, κατόπιν επανεξετάσεως, η καταχώριση του ονόματος της προσφεύγουσας στο παράρτημα ΙΙ της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39), όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010 (L 281, σ. 81), καθώς και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 319, σ. 11), στο μέτρο που με αυτόν διατηρήθηκε, κατόπιν επανεξετάσεως, η καταχώριση του ονόματος της προσφεύγουσας στο παράρτημα VIII του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (ΕΕ L 281, σ. 1), και, δεύτερον, του άρθρου 16, παράγραφος 2, του κανονισμού 961/2010, καθώς και του άρθρου 19, παράγραφος 1, στοιχείο β', και του άρθρου 20, παράγραφος 1, στοιχείο β', της αποφάσεως 2010/413, στον βαθμό που οι διατάξεις αυτές αφορούν την προσφεύγουσα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως ασκηθείσα ενώπιον δικαστηρίου αναρμόδιου να την εκδικάσει, καθόσον με αυτήν ζητείται η ακύρωση του άρθρου 19, παράγραφος 1, στοιχείο β', και του άρθρου 20, παράγραφος 1, στοιχείο β', της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ, και ως απαράδεκτη, καθόσον με αυτήν ζητείται η ακύρωση του άρθρου 16, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007.
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413 για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν, και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού 961/2010 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν, στο μέτρο που με τις πράξεις αυτές διατηρήθηκε, κατόπιν επανεξετάσεως, η καταχώριση του ονόματος της Sina Bank, αντιστοίχως, στο παράρτημα ΙΙ της αποφάσεως 2010/413, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413, και στο παράρτημα VIII του κανονισμού 961/2010.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα τέσσερα πέμπτα των δικαστικών του εξόδων και των εξόδων της Sina Bank.
 4)
 Η Sina Bank φέρει το ένα πέμπτο των δικαστικών της εξόδων και των εξόδων του Συμβουλίου.
 (1) EE C 109 της 14.4.2012.


text:
 9.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/22
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 5ης Δεκεμβρίου 2007 — Schering-Plough κατά Επιτροπής και ΕOΑΦΠ
 (Υπόθεση T-133/03) (1)
 («Προσφυγή ακυρώσεως - Μερικό απαράδεκτο - Έννομο συμφέρον - Προσφυγή που κατέστη άνευ αντικειμένου - Κατάργηση της δίκης»)
 (2008/C 37/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Schering-Plough Ltd (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: G. Berrisch και P. Bogaert, avocats)
 Καθών: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. Støvlbæk και M. Shotter) και Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την αξιολόγηση φαρμακευτικών προϊόντων (ΕOΑΦΠ) (εκπρόσωποι: αρχικώς N. Khan, επικουρούμενος από τον C. Sherliker, solicitor, και στη συνέχεια C. Sherliker και T. Eicke, barrister)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της προσφεύγουσας: European Federation of Pharmaceutical Industries and Associations (EFPIA) (Γενεύη, Ελβετία) (εκπρόσωποι: N. Rampal, U. Zinsmeister και D. Waelbroeck, avocats)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της πράξεως του ΕOΑΦΠ, της 14ης Φεβρουαρίου 2003, με την οποία απορρίφθηκε η αποκαλούμενη «τύπου Ι» τροποποίηση του ονόματος του φαρμακευτικού προϊόντος «lyophilisat oral»«Allex 5 mg oral lyophilisate» σε «Allex Reditabs 5 mg oral lyophilisate».
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη διότι απευθύνεται κατά του Ευρωπαΐκού Οργανισμού για την αξιολόγηση φαρμακευτικών προϊόντων (ΕOΑΦΠ).
 2.
 Καταργεί τη δίκη στο μέτρο που απευθύνεται κατά της Επιτροπής.
 3.
 Ο ΕOΑΦΠ φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 4.
 Η Schering-Plough Ltd φέρει, εκτός των δικών της εξόδων, τα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 171 της 19.7.2003.


text:
 1.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 292/49
 Προσφυγή της 17ης Ιουνίου 2014 — Warimex κατά ΓΕΕΑ (STONE)
 (Υπόθεση T-454/14)
 2014/C 292/60
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Warimex Waren- Import Export Handels-GmbH (Neuried, Γερμανία) (εκπρόσωποι: E. Keller και J. Voogd, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 27ης Μαρτίου 2014 στην υπόθεση R 1599/2013-1, και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα, το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «STONE», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 1, 3, 7, 8, 9, 11, 12, 16, 21, 24, και 25 — υπ’ αριθ. 1 1 4 64 005 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 Παράβαση των άρθρων 75 και 76 του κανονισμού 207/2009.
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009.
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/30
 Αγωγή αποζημιώσεως της 23ης Ιουνίου 2006 — ARBOS κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-161/06)
 (2006/C 212/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: ARBOS, Gesellschaft für Musik und Theater, με έδρα το Klagenfurt (Αυστρία) (εκπρόσωπος: H. Karl, δικηγόρος)
 Εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να υποχρεώσει την εναγομένη να καταβάλει εις χείρας του εκπροσώπου της ενάγουσας ποσό 38.545,2 ευρώ πλέον τόκων 12 % από 1.1.2002 και ποσό 27.618,91 ευρώ πλέον τόκων 12 % από 1.3.2003·
 —
 να καταδικάσει την εναγομένη στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας, καθώς και στην καταβολή ποσού 26.459,38 ευρώ για έξοδα παρεμβάσεως σε προγενέστερα της διαδικασίας στάδια.
 Λόγοι αγωγής και κύρια επιχειρήματα
 Η ενάγουσα ζητεί δυνάμει του άρθρου 288 ΕΚ από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την αποκατάσταση κάθε ζημίας που υπέστη λόγω της αδικαιολόγητης παρακρατήσεως ποσών ενισχύσεως. Θεμελιώνει την αξίωσή της σε δύο συμβάσεις για τη χορήγηση ενισχύσεως, οι οποίες συνάφθηκαν το 2000 και το 2002 για την προώθηση του πολιτισμού και περιλαμβάνουν αμφότερες, στα παραρτήματά τους, ρήτρα διαιτησίας.


text:
 16.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/4
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 17 Δεκεμβρίου 2014 — Patrick Breyer κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-582/14)
 (2015/C 089/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Patrick Breyer
 Εναγομένη: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 2, στοιχείο α', της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (1), να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η διεύθυνση πρωτοκόλλου του διαδικτύου (ΙΡ) την οποία αποθηκεύει φορέας παροχής υπηρεσιών στο πλαίσιο προσβάσεως στην ιστοσελίδα του αποτελεί ως προς εκείνον δεδομένο προσωπικού χαρακτήρα σε περίπτωση που τρίτος (εν προκειμένω ο φορέας παροχής υπηρεσιών προσβάσεως στο διαδίκτυο) διαθέτει τις πρόσθετες γνώσεις που απαιτούνται για την εξακρίβωση της ταυτότητας του θιγόμενου προσώπου;
 2)
 Αντιτίθεται το άρθρο 7, στοιχείο στ', της οδηγίας 95/46/ΕΚ σε εθνική κανονιστική ρύθμιση κατά την οποία ο φορέας παροχής υπηρεσιών δύναται να συλλέγει και να χρησιμοποιεί δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα των χρηστών χωρίς τη συναίνεσή τους μόνο προκειμένου, εφόσον τούτο είναι αναγκαίο, να καταστεί δυνατή και να τιμολογηθεί η συγκεκριμένη χρήση του τηλεμέσου από τους εκάστοτε χρήστες, και κατά την οποία ο σκοπός της διασφαλίσεως της γενικής λειτουργικότητας του τηλεμέσου δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη χρησιμοποίηση των δεδομένων μετά τη λήξη της εκάστοτε χρήσεως του τηλεμέσου;
 (1) ΕE L 281, σ. 31.


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/62
 Προσφυγή-αγωγή της 22ας Νοεμβρίου 2011 — Anbouba κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-592/11)
 (2012/C 25/118)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Issam Anbouba (Homs, Συρία) (εκπρόσωποι: M.-A. Bastin και J. M. Salva, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή την υπό κρίση προσφυγή-αγωγή στο σύνολό της,
 —
 να την κρίνει βάσιμη στο σύνολό της,
 —
 να επιτρέψει την συνένωση της υπό κρίση προσφυγής-αγωγής με το δικόγραφο Τ-563/11,
 —
 να αποφανθεί ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις μπορούν να ακυρωθούν μερικώς καθώς οι ακυρωτέες πράξεις είναι αποσπαστές της πράξεως στο σύνολό της,
 —
 ως εκ τούτου,
 —
 να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση 2011/685/ΚΕΠΠΑ, του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2011 και του κανονισμού (ΕΕ) 1011/2011, του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2011, απαλείφοντας οτιδήποτε αφορά την κρίση ότι ο Issam ANBOUBA υποστηρίζει το υφιστάμενο καθεστώς στη Συρία,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση 2011/685/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2011 και του Κανονισμού (ΕΚ) 1011/2011, του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2011 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της καταστάσεως στη Συρία,
 —
 όλως επικουρικώς, να κρίνει ότι οι εν λόγω αποφάσεις και κανονισμοί δεν τυγχάνουν εφαρμογής στον Issam ANBOUBA και να διατάξει την αφαίρεση του ονόματός του και από τον κατάλογο των προσώπων επί των οποίων εφαρμόζονται οι κυρώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
 —
 να υποχρεώσει το Συμβούλιο να καταβάλει προσωρινώς ένα ευρώ προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη εξαιτίας της κρίσεως ότι ο Issam ANBOUBA υποστηρίζει το υφιστάμενο καθεστώς στη Συρία·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει δύο λόγους που είναι κατ’ ουσίαν πανομοιότυποι ή παρεμφερείς με αυτούς που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-563/11, Anbouba κατά Συμβουλίου.


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/25
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 15ης Φεβρουαρίου 2005
 στην υπόθεση Τ-256/01: Norman Pyres κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Υπάλληλοι - Διαδικασία επιλογής για πρόσληψη εκτάκτων υπαλλήλων - Αποκλεισμός από τις εξετάσεις - Όριο ηλικίας - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων)
 (2005/C 93/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση Τ-256/03, Norman Pyres, πρώην έκτακτος υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τις G. Vandersanden και L. Levi, δικηγόρους, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. J. Curral και F. Currall και F. Clotuche-Duvieusart, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), που έχει ως αντικείμενο αίτηση περί ακυρώσεως των αποφάσεων της επιτροπής επιλογής «Recherche» COM/R/A/14/2000, της 1ης Δεκεμβρίου 2000, COM/R/A/07/2000, της 4ης Δεκεμβρίου 2000, και COM/R/A/10/2000, της 7ης Δεκεμβρίου 2000, περί αποκλεισμού του προσφεύγοντος από τις διαδικασίες επιλογής που διοργάνωσε η γενική διεύθυνση «Recherche», λόγω μη πληρώσεως της προϋποθέσεως περί ορίου ηλικίας, το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, πρόεδρο, P. Mengozzi και I. Labucka, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 15 Φεβρουαρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 17 της 19.01.2002


text:
 20.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/23
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Σεπτεμβρίου 2007 — Νικολάου κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-259/03) (1)
 (Εξωσυμβατική ευθύνη - Έρευνα της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) αφορώσα μέλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου - Διάδοση πληροφοριών - Προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα - Πρόσβαση στον φάκελο της έρευνας και στην έκθεση της OLAF - Κατάφωρη παράβαση κανόνων δικαίου που απονέμουν δικαιώματα στους ιδιώτες - Αιτιώδης συνάφεια - Ζημία)
 (2007/C 247/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Καλλιόπη Νικολάου (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Β. Χριστιανό και Β. Βλάση, δικηγόροι)
 Εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Κοντού-Durande και C. Ladenburger)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αγωγή περί αποκαταστάσεως, βάσει του άρθρου 288, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ, της ζημίας που υπέστη η ενάγουσα κατόπιν της δημοσιεύσεως πληροφοριών περί της έρευνας που διεξήγαγε εις βάρος της η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF), καθώς και της αρνήσεως της OLAF να της επιτρέψει να λάβει γνώση του φακέλου της έρευνας και να της χορηγήσει αντίγραφο της τελικής της εκθέσεως.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει στην Καλλιόπη Νικολάου αποζημίωση 3 000 ευρώ.
 2)
 Απορρίπτει την αγωγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Κ. Νικολάου φέρει τα τρία τέταρτα των δικών της δικαστικών εξόδων και τα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή, η οποία φέρει το ένα τέταρτο των δικών της δικαστικών εξόδων και το ένα τέταρτο των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Κ. Νικολάου.
 (1) ΕΕ C 264 της 1.11.2003.


text:
 22.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 134/34
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαρτίου 2010 — Eriksen κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-516/08) (1)
 («Αγωγή αποζημιώσεως - Επιπτώσεις του πυρηνικού ατυχήματος στο Thule (Γροιλανδία) στη δημόσια υγεία - Οδηγία 96/29/Ευρατόμ - Παράλειψη λήψεως μέτρων εκ μέρους της Επιτροπής έναντι κράτους μέλους - Αγωγή προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος»)
 2010/C 134/58
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Ενάγων: Heinz Helmuth Eriksen (Ebeltoft, Δανία) (εκπρόσωπος: I. Anderson, δικηγόρος)
 Εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. White και Μ. Πατακιά)
 Αντικείμενο
 Αγωγή με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας που ο ενάγων ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της υποτιθέμενης παραλείψεως της Επιτροπής να λάβει τα αναγκαία μέτρα προκειμένου το Βασίλειο της Δανίας να υποχρεωθεί να θεσπίσει τις νομοθετικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 96/29/Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 13ης Μαΐου 1996, για τον καθορισμό των βασικών κανόνων ασφάλειας για την προστασία της υγείας των εργαζομένων και του πληθυσμού από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιονίζουσες ακτινοβολίες (ΕΕ L 159, σ. 1), και να εφαρμόσει τις διατάξεις αυτές στους εμπλεκόμενους στο πυρηνικό ατύχημα στο Thule (Γροιλανδία) εργαζόμενους.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Heinz Helmuth Eriksen στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 44 της 21.2.2009.


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/27
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Ιουνίου 2017 — Bundesverband Deutsche Tafel κατά EUIPO — Tiertafel Deutschland (Tafel)
 (Υπόθεση T-326/16) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Tafel - Εκτέλεση από το EUIPO δικαστικής αποφάσεως με την οποία ακυρώνεται απόφαση των τμημάτων προσφυγών του EUIPO - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', και άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 65, παράγραφος 6, του κανονισμού 207/2009 - Απόφαση η οποία εκδίδεται μετά από την ακύρωση εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου προηγουμένης αποφάσεως])
 (2017/C 249/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bundesverband Deutsche Tafel eV (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Koerl, E. Celenk και S. Vollmer, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: S. Hanne)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Tiertafel Deutschalnd eV (Rathenow, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M. Nitsche, δικηγόρος
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 4ης Απριλίου 2016 (υπόθεση R 248/2016-4), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ Tiertafel Deutschland και Bundesverband Deutsche Tafel.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Bundesverband Deutsche Tafel eV στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 287 της 8.8.2016.


text:
 14.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 302/70
 Προσφυγή της 9ης Ιουλίου 2015 — ΖΖ κατά ΕΥΕΔ
 (Υπόθεση F-101/15)
 (2015/C 302/86)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων): ΖΖ (εκπρόσωποι: J.-N. Louis και N. de Montigny, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της ΕΥΕΔ περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος στον βαθμό AD13 κατά την περίοδο προαγωγών 2014.
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 29ης Οκτωβρίου 2014 περί καταρτίσεως του καταλόγου των υπαλλήλων που προάγονται κατά την περίοδο προαγωγών 2014 στο μέτρο που δεν περιλαμβάνει το όνομά του·
 —
 να καταδικάσει την ΕΥΕΔ στα δικαστικά έξοδα.


text:
 15.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/34
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 31ης Μαΐου 2006 — Bianchi κατά Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Επαγγελματικής Εκπαιδεύσεως
 (Υπόθεση F-38/06 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως και προσωρινά μέτρα)
 (2006/C 165/68)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αιτούσα:
 Irène Bianchi (Τορίνο, Ιταλία) (εκπρόσωπος: M.-A. Lucas, δικηγόρος)
 Καθού:
 Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Επαγγελματικής Εκπαιδεύσεως (εκπρόσωπος: M. Dunbar, Διευθύντρια, επικουρούμενη από τον G. Vandersanden, δικηγόρο)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, αναστολή εκτελέσεως της αποφάσεως της 24ης Οκτωβρίου 2005, με την οποία το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Επαγγελματικής Εκπαιδεύσεως αρνήθηκε να ανανεώσει τη σύμβαση έκτακτης υπαλλήλου της αιτούσας, και, αφετέρου, λήψη προσωρινών μέτρων
 Διατακτικό της διατάξεως
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2.
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 13.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/10
 Αναίρεση που άσκησε στις 26 Νοεμβρίου 2009 το Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πέμπτο πενταμελές τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2009 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-30/01 έως T-32/01 και T-86/02 έως T-88/02, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava κ.λ.π. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-470/09 P)
 2010/C 37/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa (εκπρόσωποι: I. Sáenz-Cortabarría Fernández και M. Morales Isasi, abogados)
 Αντίδικοι κατ' αναίρεση: Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava, Comunidad Autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco, Confederación Empresarial Vasca (Confebask), Επιτροπή Ευρωπαικών Κοινοτήτων, και Comunidad Autónoma de la Rioja
 Αιτήματα των αναιρεσείοντος
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να κηρύξει την αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή και βάσιμη,
 —
 να δεχτεί την ασκηθείσα ενώπιον του Πρωτοδικείου προσφυγή, και συγκεκριμένα το αίτημα περί ακυρώσεως του άρθρου 3 της επίμαχης αποφάσεως της Επιτροπής,
 —
 επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Πρωτοδικείου και, ενδεχομένως, να το υποχρεώσει να δεχτεί το αίτημα του αναιρεσείοντος περί διεξαγωγής αποδείξεων,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα τόσο της πρωτόδικης όσο και της αναιρετικής διαδικασίας και την παρεμβαίνουσα, την Comunidad Autónoma de la Rioja, στα δικαστικά έξοδα της πρωτόδικης διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το Πρωτοδικείο κρίνοντας ότι η περάτωση προκαταρκτικής διαδικασίας έρευνας του επίμαχου φορολογικού μέτρου, πριν την έναρξη ισχύος του κανονισμού 659/1999 (1), προϋπέθετε την ύπαρξη σχετικής ρητής αποφάσεως της Επιτροπής (με αποδέκτη το κράτος μέλος).
 2)
 Παραμόρφωση του περιεχομένου της αποφάσεως της 28ης Νοεμβρίου 2000 από το Πρωτοδικείο, το οποίο απεφάνθη ότι η εν λόγω απόφαση περάτωσε προκαταρκτική διαδικασία ελέγχου του επίμαχου φορολογικού μέτρου, η οποία κινήθηκε βάσει καταγγελίας πρωτοκολληθείσας τον Απρίλιο του 1994. Πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το Πρωτοδικείο αποφαινόμενο ότι ο επανέλεγχος του επίμαχου φορολογικού μέτρου το 2000 έπρεπε να διενεργηθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας που προβλέπεται για τις υφιστάμενες ενισχύσεις.
 3)
 Πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το Πρωτοδικείο παραβαίνοντας τους διαδικαστικούς κανόνες περί βάρους και διεξαγωγής αποδείξεων, και ειδικότερα όσον αφορά την αποδεικτική ισχύ της αποφάσεως της 28ης Νοεμβρίου 2000 ως έγγραφου αποδεικτικού στοιχείου (ως προς την αξιοπιστία της και την αποδεικτική της δύναμη). Προσβολή του δικαιώματος για δίκαιη δίκη.
 4)
 Πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το Πρωτοδικείο παραβαίνοντας τους δικονομικούς κανόνες περί εκτιμήσεως και κατανομής του βάρους αποδείξεως όσον αφορά τις αντικειμενικές, λυσιτελείς, συγκλίνουσες και αποχρώσες ενδείξεις που υποβλήθηκαν στην κρίση του και επιβεβαιώνουν ότι, πριν την απόφαση της 28ης Νοεμβρίου 2000, η Επιτροπή είχε ελέγξει προκαταρκτικώς το επίμαχο φορολογικό μέτρο και είχε περατώσει τον οικείο έλεγχο. Πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το Πρωτοδικείο καθόσον έκρινε ότι ο επανέλεγχος του επίμαχου φορολογικού μέτρου το 2000 δεν έπρεπε να διεξαχθεί στο πλαίσιο της προβλεπόμενης για τις υφιστάμενες ενισχύσεις διαδικασίας.
 5)
 Πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το Πρωτοδικείο επικυρώνοντας τον χαρακτηρισμό του επίμαχου φορολογικού μέτρου που εκδόθηκε το 1993 ως λειτουργικής ενισχύσεως κατ' εφαρμογή του ορισμού περί επενδυτικών ενισχύσεων σύμφωνα με τις διατάξεις των οδηγιών περί περιφερειακών ενισχύσεων του 1998. Προσβολή της αρχής της ασφάλειας δικαίου και ιδίως της αρχής της μη αναδρομικότητας.
 6)
 Πλάνη περί το δίκαιο ως προς την έννοια των «σχετικών πληροφοριών» όσον αφορά τον προκαταρκτικό έλεγχο ενός φορολογικού καθεστώτος στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων, η οποία οδήγησε το Πρωτοδικείο να μην δεχτεί ότι η διάρκεια της προκαταρκτικής εξετάσεως ήταν εύλογη.
 7)
 Πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το Πρωτοδικείο κρίνοντας ότι h προθεσμία 79 μηνών, στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι εύλογη όσον αφορά τη διαδικασία προκαταρκτικού ελέγχου του επίμαχου φορολογικού μέτρου και αποφαινόμενο κατά τον τρόπο αυτό ότι δεν παραβιάστηκε το άρθρο 14, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 σε συνδυασμό με την αρχή της ασφάλειας δικαίου.
 8)
 Πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το Πρωτοδικείο κρίνοντας ότι η προθεσμία 79 μηνών, στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι εύλογη όσον αφορά τη διαδικασία προκαταρκτικού ελέγχου του επίμαχου φορολογικού μέτρου και ότι, κατά συνέπεια, δεν παραβιάστηκε το άρθρο 14, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 σε συνδυασμό με την αρχή της χρηστής διοικήσεως.
 9)
 Πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το Πρωτοδικείο κρίνοντας ότι εν προκειμένω δεν υφίστανται ειδικές περιστάσεις ικανές να θεμελιώσουν την ύπαρξη δικαιολογημένης εμπιστοσύνης ως προς τη νομιμότητα του επίμαχου φορολογικού μέτρου που εμποδίζουν να διαταχθεί η ανάκτηση των ενισχύσεων δυνάμει του άρθρου 14, παράγραφος 1, του κανονισμού 659/1999 σε συνδυασμό με την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Παραμόρφωση του περιεχομένου της αποφάσεως.
 10)
 Πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το Πρωτοδικείο κρίνοντας ότι στην προκείμενη περίπτωση δεν παραβιάστηκε η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, η οποία αποκλείει την ανάκτηση των ενισχύσεων δυνάμει του άρθρου 14, παράγραφος 1, του κανονισμού 569/1999.
 11)
 Πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το Πρωτοδικείο παραβαίνοντας τους δικονομικούς κανόνες περί διεξαγωγής αποδείξεων και απορρίπτοντας το αίτημα του προσφεύγοντος περί διεξαγωγής αποδείξεων σχετικά με την προσκόμιση ορισμένων εγγράφων της Επιτροπής τα οποία, λαμβανομένου υπόψη του σκεπτικού του Πρωτοδικείου για την απόρριψη του αιτήματος του προσφεύγοντος, είναι ουσιώδη για την υπεράσπιση των συμφερόντων του. Προσβολή του δικαιώματος για δίκαιη δίκη, της αρχής της ισότητας των όπλων και του δικαιώματος άμυνας.
 (1) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).


text:
 15.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/41
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 24ης Απριλίου 2013 — CB κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-73/11) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Γενικός Διαγωνισμός - Προκήρυξη διαγωνισμού EPSO/AD/181/10 - Αποκλεισμός από τις δοκιμασίες αξιολογήσεως)
 2013/C 171/84
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: CB (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues, C. Bernard-Glanz και A. Blot, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: J. Currall, επικουρούμενος από τον A. Dal Ferro, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί αποκλεισμού του προσφεύγοντος από τις δοκιμασίες αξιολογήσεως, στο πλαίσιο του διαγωνισμού EPSO/AD/181/10.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα έξοδά της, καθώς και το ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε ο CB.
 3)
 Ο CB φέρει το ήμισυ των εξόδων του.
 (1) EE C 282 της 24.9.2011, σ. 53.


text:
 19.12.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 475/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 20ής Οκτωβρίου 2016 [αίτηση του Court of Appeal (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Evelyn Danqua κατά Minister for Justice and Equality, Ireland, Attorney General
 (Υπόθεση C-429/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 2004/83/ΕΚ - Ελάχιστες απαιτήσεις για την αναγνώριση της ιδιότητας του πρόσφυγα ή την υπαγωγή στο καθεστώς επικουρικής προστασίας - Εθνικός διαδικαστικός κανόνας ο οποίος, για την υποβολή αιτήσεως επικουρικής προστασίας, προβλέπει προθεσμία δεκαπέντε εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία κοινοποιήσεως της απορρίψεως της αιτήσεως ασύλου - Διαδικαστική αυτονομία των κρατών μελών - Αρχή της ισοδυναμίας - Αρχή της αποτελεσματικότητας - Εύρυθμη διεξαγωγή της διαδικασίας εξετάσεως της αιτήσεως επικουρικής προστασίας - Εύρυθμη διεξαγωγή της διαδικασίας επιστροφής - Μη συμβατό))
 (2016/C 475/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Evelyn Danqua
 κατά
 Minister for Justice and Equality, Ireland, Attorney General
 Διατακτικό
 Η αρχή της αποτελεσματικότητας έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνικό διαδικαστικό κανόνα, όπως ο επίμαχος στο πλαίσιο της κύριας δίκης, ο οποίος για την υποβολή αιτήσεως υπαγωγής στο καθεστώς επικουρικής προστασίας προβλέπει αποσβεστική προθεσμία δεκαπέντε ημερών από τη γνωστοποίηση εκ μέρους της αρμόδιας αρχής, στον αιτούντα άσυλο του οποίου η αίτηση απορρίφθηκε, της δυνατότητας που του παρέχεται να υποβάλει αίτηση επικουρικής προστασίας.
 (1) ΕΕ C 320 της 28.9.2015.


text:
 8.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/31
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2014 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά της Ισλανδίας
 (Υπόθεση E-2/14)
 (2014/C 138/08)
 Στις 10 Ιανουαρίου 2014, ασκήθηκε προσφυγή στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ κατά της Ισλανδίας από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τους Xavier Lewis και Markus Schneider, υπό την ιδιότητά τους ως αντιπροσώπων της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, Rue Belliard 35, 1040 Brussels, Βέλγιο.
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ζητεί από το Δικαστήριο ΕΖΕΣ:
 1.
 να αναγνωρίσει ότι η Ισλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει και/ή να κοινοποιήσει αμέσως στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 56κβ του παραρτήματος XIII της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (οδηγία 2005/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με τη ρύπανση από τα πλοία και τη θέσπιση κυρώσεων για παραβάσεις), όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής και με την απόφαση της Μεικτής Επιτροπής αριθ. 65/2009 της 29ης Μαΐου 2009, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει της εν λόγω πράξης και του άρθρου 7 της συμφωνίας·
 2.
 να διατάξει την Ισλανδία να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 Η προσφυγή αφορά τη μη συμμόρφωση της Ισλανδίας, το αργότερο έως τις 12 Αυγούστου 2013, με αιτιολογημένη γνώμη που εξέδωσε η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ στις 12 Ιουνίου 2013 σχετικά με τη μη εφαρμογή από το εν λόγω κράτος στην εσωτερική έννομη τάξη του της οδηγίας 22005/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με τη ρύπανση από τα πλοία και τη θέσπιση κυρώσεων για παραβάσεις (εφεξής «η πράξη»), όπως αναφέρεται στο σημείο 56κβ του παραρτήματος XIII της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και όπως προσαρμόστηκε στην εν λόγω συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής και με την απόφαση της Μεικτής Επιτροπής αριθ. 65/2009 της 29ης Μαΐου 2009.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι η Ισλανδία δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει του άρθρου 16 της πράξης, όπως έχει προσαρμοστεί, και του άρθρου 7 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, δεδομένου ότι δεν θέσπισε ούτε κοινοποίησε στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή της πράξης.


text:
21 . 12. 96 | EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 388/11
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Διαγραφή της υποθέσεως Τ-31/96 (Ί )
 (96/C 388/21 )
 O προσφεύγων προσβάλλει την απόφαση της αρμόδιας για
 τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) της 1ης Δεκεμβρίου 1995 , η (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 οποία του γνωστοποιήθηκε με έγγραφο της 27ης Δεκεμβρίου ,
 με την οποία τέθηκε σε διαθεσιμότητα αναδρομικά από Με διάταξη της 6ης Νοεμβρίου 1996, o πρόεδρος του τρίτου
 30ής Νοεμβρίου 1995 και του χορηγήθηκε η αποζημίωση που πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 προβλέπεται στο παράρτημα IV του Κανονισμού Υπηρεσια Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-31/96,
 κής Καταστάσεως (ΚΥΚ). Ως συναφείς και συνακόλουθες σε Crédit Lyonnais κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 σχέση με την ως άνω απόφαση πράξεις προσβάλλει επίσης των .
 την κοινοποιηθείσα με έγγραφο της 21ης Φεβρουαρίου 1996
 απόφαση περί παρακρατήσεως ποσού 71 484 φράγκων Λου Ο) ΕΕ αριθ. C 133 της 4. 5. 1996.
 ξεμβούργου επί της αποζημιώσεως που χορηγείται δυνάμει
 του άρθρου 41 του ΚΥΚ, καθώς και τη συναφή απόφαση περί
 παύσεως της καταβολής, από 1ης Δεκεμβρίου 1995 , των
 αποδοχών και των αποζημιώσεων που δικαιούται.
 Διαγραφή της υποθέσεως T-70/96Î 1)
 O προσφεύγων διατείνεται καταρχάς, προς στήριξη των (96/C 388/22)
 αξιώσεών του , ότι υφίσταται παράβαση των άρθρων 25 και 41
 του ΚΥΚ. Κατά τη γνώμη του, κατ' εφαρμογή της αρχής της (Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική)
 νομικής ασφαλείας, μια κοινοτική πράξη δεν μπορεί να
 αρχίζει να ισχύει πριν από τη δημοσίευσή της. Όσον αφορά Με διάταξη της 12ης Νοέμβριου 1996, o πρόεδρος του
 την προβληματική της υπό κρίση υποθέσεως, η καθυστερη δευτέρου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 μένη γνωστοποίηση αποφάσεως περί θέσεως σε διαθεσιμότη Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-70/96:
 τα εμποδίζει την ΑΔΑ να εξετάσει το πρωτεύουσας σημασίας MEDIOCURSO , Estabelecimento de Ensino Particular,
 δικαίωμα του υπαλλήλου να επανέλθει σε κάποια θέση Limitada κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 αντιστοιχούσα στον βαθμό του που κενώνεται ή δημιουργεί
 ται και για την οποία έχει τα κατάλληλα προσόντα. 0 ) ΕΕ αριθ. C 210 της 20. 7. 1996.
 Επιπλέον, η αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν
 παρέχει ούτε στον προσφεύγοντα ούτε στο Πρωτοδικείο τη
 δυνατότητα εξακριβώσεως του αν η αρμόδια για την εκτέλε Διαγραφή της υποθέσεως Τ-72/96 (1 )
 ση του προϋπολογισμού αρχή παρέτεινε, για τη χρήση 1996,
 τη δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 41 του ΚΥΚ, τηρώ (96/C 388/23
 ντας τους κανόνες των άρθρων 203 και επόμενα της συνθήκης
 ΕΚ. (Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική)
 Με διάταξη της 12ης Νοέμβριου 1996, o πρόεδρος του
 O προσφεύγων επικαλείται επίσης, στο πλαίσιο της προ δευτέρου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 σφυγής του, παράβαση, έναντι του, της υποχρεώσεως αρω Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-72/96:
 γης MEDIOCURSO , Estabelecimento de Ensino Particular,
 Limitada, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 0) ΕΕ αριθ. C 210 της 20. 7. 1996.


text:
 C 317/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.11.2001
 4) Η Confédération belge du commerce et de la réparation στ) η κατα ́ρτιση ιατρικω ́ν γνωματευ ́σεων
 automobile et des secteurs connexes ASBL (Federauto) φε ́ρει
 τα δικα ́ της δικαστικα ́ ́εξοδα. (i) μετα ́ τη διενε ́ργεια των εξετα ́σεων που αναφε ́-
 ρονται παραπα ́νω υπο ́ (ε) και
 (ii) στηριζο ́μενες σε ιατρικε ́ς σημειω ́σεις χωρι ́ς, ο ́μως,
 (1) ΕΕ C 316 της 4.11.2000.
 να προηγηθει ́ ιατρικη ́ εξε ́ταση,
 ζ) ιατρικε ́ς εξετα ́σεις που διενεργου ́νται με σκοπο ́ την
 κατα ́ρτιση ειδικη ́ς ιατρικη ́ς γνωματευ ́σεως, σχετικη ́ς
 με επαγγελματικη ́ αμε ́λεια ιατρου ́, για ιδιω ́τες που
 προτι ́θενται να προσφυ ́γουν στη δικαιοσυ ́νη, και
 η) η κατα ́ρτιση ιατρικω ́ν γνωματευ ́σεων
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- (i) μετα ́ τη διενε ́ργεια των εξετα ́σεων που αναφε ́-
 βαλε το VAT and Duties Tribunals, London Tribunal ρονται ανωτε ́ρω υπο ́ (ζ) και
 Centre, με δια ́ταξη της 6ης Ιουνι ́ου 2001, στην υπο ́θεση
 1) Dr Peter L. d’Ambrumenil, 2) Dispute Resolution (ii) στηριζομε ́νων σε ιατρικε ́ς σημειω ́σεις χωρι ́ς, ο ́μως,
 Services Ltd κατα ́ Commissioners of Customs and Excise να προηγηθει ́ ιατρικη ́ εξε ́ταση;
 (Υπο ́θεση C-307/01) (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49.
 (2001/C 317/17)
 Με δια ́ταξη της 6ης Ιουνι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 6 Αυγου ́στου 2001, το VAT υποβλη ́θηκε με δια ́ταξη του Bundesvergabeamt (Αυστρι ́α)
 and Duties Tribunals, London Tribunal Centre, στο πλαι ́σιο της 11ης Ιουλι ́ου 2001 στην υπο ́θεση 1. Siemens AG
 της διαφορα ́ς μεταξυ ́, αφενο ́ς, 1) Dr Peter L. d’Ambrumenil, Österreich και 2. ARGE Telekom & Partener κατα ́
 2) Dispute Resolution Services Ltd και, αφετε ́ρου, Ηauptverband der österreichischen Sozialversiche-
 Commissioners of Customs and Excise, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν rungsträger (κεντρικου ́ σωματει ́ου των αυστριακω ́ ν φορε ́ων
 του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως), συμμετε ́χουσα στη διαδικασι ́α:
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των ακολου ́θων ερωτη- Κοινοπραξι ́α ΕDS/ORGA
 μα ́των:
 (Υπο ́θεση C-314/01)
 1. 'Εχει το α ́ρθρο 13, Α, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ', της οδηγι ́ας (2001/C 317/18)
 77/388/ΕΟΚ (1) της 17ης Μαι ̈́ου 1977, για την εναρμο ́νιση
 των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν με τους Το Bundesvergabeamt υποβα ́λλει στο ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊ-
 φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν την ́εννοια ο ́τι καλυ ́πτει τις κω ́ν Κοινοτη ́των, με δια ́ταξη της 11ης Ιουλι ́ου 2001, η οποι ́α
 ακο ́λουθες δραστηριο ́τητες, ο ́ταν ασκου ́νται στο πλαι ́σιο της περιη ́λθε στη Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 9 Αυγου ́στου
 ασκη ́σεως ιατρικου ́ επαγγε ́λματος ο ́πως προσδιορι ́ζεται απο ́ 2001, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του μεταξυ ́
 το κρα ́τος με ́λος: 1. Siemens AG Österreich και 2. ARGE Telekom & Partner κατα ́
 Ηauptverband der österreichischen Sozialversicherungsträger
 α) διενε ́ργεια ιατρικω ́ν εξετα ́σεων σε ιδιω ́τες για εργοδο ́τες (κεντρικου ́ σωματει ́ου των αυστριακω ́ν φορε ́ων κοινωνικη ́ς ασφαλι ́-
 η ́ ασφαλιστικε ́ς εταιρι ́ες, σεως), συμμετε ́χουσα στη διαδικασι ́α: Κοινοπραξι ́α ΕDS/ORGA,
 τα ακο ́λουθα ερωτη ́ματα προς ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως:
 β) λη ́ψη αι ́ματος η ́ α ́λλων σωματικω ́ν δειγμα ́των για την
 ανι ́χνευση της παρουσι ́ας ιω ́ν, λοιμω ́ξεων η ́ α ́λλων 1. Πρε ́πει να δοθει ́ στις διατα ́ξεις της οδηγι ́ας περι ́ ενδι ́κων
 ασθενειω ́ν για λογαριασμο ́ εργοδοτω ́ν η ́ ασφαλιστω ́ν, με ́σων 89/665/ΕΟΚ (1), ιδι ́ως στο α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 1,
 στοιχει ́ο β', ενδεχομε ́νως σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 2,
 παρα ́γραφος 7, η ερμηνει ́α ο ́τι η απο ́φαση της εθνικη ́ς
 γ) πιστοποι ́ηση ικανο ́τητας ο ́σον αφορα ́ την κατα ́σταση αρμο ́διας για τις διαδικασι ́ες προσφυγη ́ς αρχη ́ς, υπο ́ την
 της υγει ́ας, ο ́πως, παραδει ́γματος χα ́ριν, ικανο ́τητας για
 ́εννοια του α ́ρθρου 2, παρα ́γραφος 8, της οδηγι ́ας περι ́
 πραγματοποι ́ηση ταξιδι ́ου,
 ενδι ́κων με ́σων 89/665/ΕΟΚ, η οποι ́α αφορα ́ την ακυ ́ρωση
 της αποφα ́σεως της δημο ́σιας αναθε ́τουσας αρχη ́ς να μην
 δ) ́εκδοση πιστοποιητικω ́ν ο ́σον αφορα ́ την κατα ́σταση της ανακαλε ́σει τη διαδικασι ́α συνα ́ψεως της συμβα ́σεως, ́εχει το
 υγει ́ας προσω ́που για σκοπου ́ς ο ́πως η λη ́ψη πολεμικη ́ς αποτε ́λεσμα ο ́τι, ο ́ταν η εθνικη ́ ́εννομη τα ́ξη δεν παρε ́χει τη
 συντα ́ξεως, δυνατο ́τητα αποτελεσματικη ́ς και αναγκαστικη ́ς εκτελε ́σεως
 των αποφα ́σεων της αρμο ́διας για τις διαδικασι ́ες προσφυγη ́ς
 ε) ιατρικε ́ς εξετα ́σεις που γι ́νονται με σκοπο ́ την κατα ́ρτιση αρχη ́ς ́εναντι της αναθε ́τουσας αρχη ́ς, η απο ́φαση της εθνικη ́ς
 ειδικη ́ς ιατρικη ́ς γνωματευ ́σεως αφορω ́σας ζητη ́ματα αρμο ́διας για τις διαδικασι ́ας προσφυγη ́ς αρχη ́ς περατω ́νει
 ευθυ ́νης και τον προσδιορισμο ́ των ζημιω ́ν για ιδιω ́ τες α ́νευ ετε ́ρου την εν λο ́γω διαδικασι ́α συνα ́ψεως της συμβα ́-
 που προτι ́θενται να ασκη ́σουν αγωγη ́ λο ́γω σωματικη ́ς σεως χωρι ́ς η αναθε ́τουσα αρχη ́ να πρε ́πει να εκδω ́σει α ́λλη
 βλα ́βης, πρα ́ξη;