text:
18 . 10. 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων C 318/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που 1 . Μπορεί οδηγία εκδοθείσα βάσει του άρθρου 100 A της
 υπέβαλε το Landskrona Tingsrätt με διάταξη της Συνθήκης της Ρώμης να έχει άμεσο αποτέλεσμα;
 6ης Αυγούστου 1997 στην υπόθεση Εισαγγελική Αρχή
 κατά Antoine Kortas 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ανωτέρω
 ερώτημα, μπορεί η οδηγία αυτή να έχει άμεσο αποτέ
 (Υπόθεση C-319/97) λεσμα, έστω και αν το κράτος έχει προβεί σε κοινοποίηση
 (97/C 318/24 βάσει του άρθρου 100 A παράγραφος 4 της Συνθήκης
 της Ρώμης;
 Με διάταξη της 6ης Αυγούστου 1997, η οποία περιήλθε στη 3 . Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ερώτημα, πώς επηρεάζει η εκ μέρους του κράτους μέλους
 στις 16 Σεπτεμβρίου 1997, το Landskrona Tingsrätt, στο πλαί κοινοποίηση την κρίση επί του ζητήματος του αμέσου
 σιο της υποθέσεως Εισαγγελική Αρχή κατά Antoine Kortas, αποτελέσματος για τα ακόλουθα χρονικά διαστήματα:
 που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την α) μεταξύ της κοινοποιήσεως και της απαντήσεως,
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτ
 ημάτων: β) αφότου δοθεί απάντηση και μετά;
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ 4. Καταόικαζεί την προσφεύγουσα στα όικαστικά έξοδα.
 της 18 Σεπτεμβρίου 1997
 (') ΕΕ C 318 της 26. 10. 1996 και
 στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις Τ-121/96 και Τ-151/96, ΕΕ C 40 της 8. 2 . 1997.
 Mutual Aid Administration Services NV (MAAS) κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Δράσεις δωρεάν προμήθειας γεωργικών προϊόντων για
 τους πληθυσμούς της Γεωργίας, της Αρμενίας, τον Αζερ
 μπαϊτζάν, της Κιργιζίας και του Τατζικιστάν — Υποχρέωση
 τον υπέρ ου η κατακύρωση να πληρώσει dispatch) ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 97/C 318/25) της 4 Ιουλίου 1997
 στην υπόθεση Τ-93/94 (92), Michael Becker κατά Ελεγκτικού
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική) Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Καθορισμός των δικαστικών εξόδων)
 Στις συνεκδικασθεισες υποθέσεις Τ-121 /96 και Τ-151 /96,
 Mutual Aid Administration Services NV (MAAS), εταιρεία (97/C 318/26)
 βελγικού δικαίου, με έδρα την Αμβέρσα (Βέλγιο), εκπροσω
 πούμενη από τους Jan Tritsmans και Koenraad Maenhout, (Γλωσσά διαδικασίας: η γερμανική)
 δικηγόρους Αμβέρσας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον
 δικηγόρο René Faltz, 6, rue Heinrich Heine, κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Blanca Vilâ Στην υπόθεση Τ-93/94 (92), Michael Becker, υπάλληλος του
 Costa, και Hubert van Vliet), με αντικείμενο την ακύρωση Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κά
 των αποφάσεων της Επιτροπής με τις οποίες επιβλήθηκε τοικος Λουξεμβούργου, εκπροσωπούμενος από τον Roy
 στην προσφεύγουσα η πληρωμή dispatch, το Πρωτοδικείο Nathan, δικηγόρο Λουξεμβούργου, 18, rue des Glacis, τον
 (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τον K. Lenaerts, Πρόεδρο, οποίο όρισε και ως αντίκλητο, κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου
 την P. Lindh και τον J. D. Cooke, δικαστές, γραμματέας: A. των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Jean-Marie Ste
 Mair, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 18 Σεπτεμβρίου nier, Jan Inghelram και Paolo Giusta), που είχε ως αντικεί
 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: μενο αίτηση καθορισμού των δικαστικών εξόδων κατόπιν της
 αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 6ης Μαρτίου 1996 στην
 υπόθεση Τ-93/94, Becker κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου
 1 . Συνεκδικάζει τις υποθέσεις Τ-121/96 και Τ-151/96 προς
 (Συλλογή 1996, σ. 11-141 ), το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα),
 έκδοση κοινής αποφάσεως. συγκείμενο από τους A. Saggio, Πρόεδρο, V. Tiili και R. M.
 Moura Ramos, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις
 2. Απορρίπτει την προσφυγή στην υπόθεση Τ-121/96 ως 4 Ιουλίου 1997 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 απαράδεκτη.
 Το συνολικό ποσό των δικαστικών εξόδων που μπορεί να
 3. Απορρίπτει την προσφυγή στην υπόθεση Τ-151/96. αναζητήσει o προσφεύγων μέχρι την ημερομηνία εκδόσεως
 ---pagebreak--- C 318/14 ran Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18. 10. 97
 της παρούσας διατάξεως, περιλαμβανόμενων των ήδη απο M. Slotboom, δικηγόρους Ρότερνταμ, με αντίκλητο στο Λου
 δοθέντων εξόδων, καθορίζεται σε 180000 φράγκα Λουξεμ ξεμβούργο τον δικηγόρο M. Loesch, 11 , rue Goethe, κατά
 βούργου, πλέον ΦΠΑ που ενδεχομένως οφείλεται επί του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: R. Tor
 ποσού αυτού. rent, J. Huber και G. Houttuin), υποστηριζομένου από την
 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: T. van
 (>) ΕΕ C 120 της 30. 4. 1994. Rijn), το Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: R. Silva de
 Lapuerta), τη Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: K. Rispal
 Bellanger και κατά την ακρόαση των διαδίκων, C. Chavance)
 και την Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: U. Leanza και F.
 Quadri), με αντικείμενο αίτηση λήψεως προσωρινού μέτρου,
 με την οποία ζητείται από τον Πρόεδρο του Πρωτοδικείου
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 να υποχρεώσει την προσφεύγουσα και το καθού να προβούν
 σε διαβουλεύσεις για τον καθορισμό μιας ελάχιστης τιμής
 της 11 Ιουλίου 1997 κατά την εισαγωγή στην Κοινότητα ρυζιού καταγωγής
 στην υπόθεση Τ-16/97, Bruno Chauvin κατά Επιτροπής των Ολλανδικών Αντιλλών, σε αντικατάσταση των δασμολογικών
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') ποσοστώσεων που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΚ)
 αριθ. 1036/97 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1997, για τη
 (Υπάλληλοι — Απόφαση του Πρωτοδικείου — Αίτηση ανα θέσπιση μέτρων διασφάλισης για το ρύζι καταγωγής υπερ
 κατατάξεως σε βαθμό — Ένσταση απαραδέκτου — Νέο και πόντιων χωρών και εδαφών (^ και να του υποβάλουν τα
 ουσιώδες πραγματικό περιστατικό — Παραδεκτό) συμπεράσματά τους εντός προθεσμίας επτά ημερών, o
 (97/C 318/27 Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις 15 Ιουλίου 1997
 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 (Γλωσσά διαδικασίας: η γαλλική)
 1 . Επιτρέπει στο Βασίλειο της Ισπανίας, στη Γαλλική
 Δημοκρατία, στην Ιταλική Δημοκρατία και στην Επι
 Στην υπόθεση Τ-16/97, Bruno Chauvin, υπάλληλος της Επι τροπή να παρέμβουν υπέρ του καθού στη διαδικασία
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών, ασφαλιστικών μέτρων.
 εκπροσωπούμενος από τον Nicholas Lhoëst, δικηγόρο
 Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα
 γραφεία της εταιρείας Fiduciaire Myson Sari, 30, rue de 2. Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 Cessange, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: Florence Clotuche και Christine Berardis-Kay 3 . Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 ser), με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως περί απορ
 ρίψεως της αιτήσεως του προσφεύγοντος να αναθεωρηθεί η
 (') ΕΕ L 151 της 10. 6. 1997, σ. 8.
 κατάταξή του σε βαθμό, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα),
 συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, πρόεδρο, και C. P. Briët
 και A. Potocki), δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις
 11 Ιουλίου 1997 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 2. Οι διάδικοι φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα. της 18 Ιουλίου 1997
 στην υπόθεση Τ-180/95, Nutria ΑΕ κατά Επιτροπής των
 (') ΕΕ C 74 της 8. 3.1997. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Διαγωνισμός για τη δωρεάν προμήθεια ελαιολάδου στους
 πληθυσμούς της Γεωργίας και της Αρμενίας — Ζημία που
 υποστηρίζει ότι υπέστη o ανάδοχος λόγω καθυστέρησης
 στην παραλαβή του ελαιολάδου από τον μεταφορέα που
 είχε ορίσει η Επιτροπή — Αγωγή λόγω εξωσυμβατικής
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ευθύνης — Συμβατικός χαρακτήρας της υποχρεώσεως της
 της 15 Ιουλίου 1997 Επιτροπής επί της οποίας στηρίζεται η αγωγή — Έλλειψη
 ρήτρας διαιτησίας κατά την έννοια τον άρθρου 181 της
 στην υπόθεση Τ-179/97 R, κυβέρνηση των Ολλανδικών συνθήκης ΕΚ — Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Πρωτοδι
 Αντιλλών κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης κείου)
 (Καθεστώς συνδέσεως των υπερπόντιων χωρών και εδαφών (97/C 318/29)
 — Μέτρο διασφαλίσεως — Ασφαλιστικά μέτρα — Αίτηση
 λήψεως προσωρινών μέτρων — Επείγον — Δεν υφίσταται)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 (97/C 318/28)
 Στην υπόθεση Τ-180/95 , Nutria ΑΕ, εταιρεία ελληνικού
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική) δικαίου , εδρεύουσα στην Αθήνα, εκπροσωπούμενη από τον
 Κωνσταντίνο Αδαμαντόπουλο, δικηγόρο Αθηνών, με αντί
 Στην υπόθεση Τ-179/97 R, κυβέρνηση των Ολλανδικών κλητο στο Λουξεμβούργο τον Arsène Kronshagen, 12,
 Αντιλλών, εκπροσωπούμενη από τους P. V. F. Bos και boulevard de la Foire, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών


text:
 12.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/28
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 6 Μαρτίου 2014 — FCD — Fédération des entreprises du commerce et de la distribution, FMB — Fédération des magasins de bricolage et de l’aménagement de la maison κατά Ministre de l’écologie, du développement durable et de l’énergie
 (Υπόθεση C-106/14)
 2014/C 142/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσες: FCD — Fédération des entreprises du commerce et de la distribution, FMB — Fédération des magasins de bricolage et de l’aménagement de la maison
 Καθού: Ministre de l’écologie, du développement durable et de l’énergie
 Προδικαστικό ερώτημα
 Όταν ένα «προϊόν» κατά τον κανονισμό 1907/2006 (Reach) (1) συντίθεται από πλείονα επιμέρους στοιχεία τα οποία επίσης ανταποκρίνονται καθαυτά στον ορισμό του «προϊόντος» κατά τον κανονισμό, πρέπει να θεωρηθεί ότι οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τα άρθρα 7, παράγραφος 2, και 33 του εν λόγω κανονισμού ισχύουν μόνον έναντι του σύνθετου προϊόντος ή έναντι καθενός από τα επιμέρους στοιχεία που ανταποκρίνονται στον ορισμό του «προϊόντος»;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/45/EΚ και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 793/93 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 1488/94 της Επιτροπής καθώς και της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών της Επιτροπής 91/155/ΕΟΚ, 93/67/ΕΟΚ, 93/105/ΕΚ και 2000/21/ΕΚ (ΕΕ L 396, σ. 1).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 23.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 389/27
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Σεπτεμβρίου 2015 — Appelrath-Cüpper κατά ΓΕΕΑ — Ann Christine Lizenzmanagement (AC)
 (Υπόθεση T-60/13) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση κοινοτικού εικονιστικού σήματος AC - Προγενέστερα εθνικά εικονιστικά σήματα AC ANN CHRISTINE και προγενέστερα εικονιστικά κοινοτικά σήματα AC ANN CHRISTINE OCEAN και AC ANN CHRISTINE INTIMATE - Σχετικός λόγος αρνήσεως - Έλλειψη κινδύνου συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (EΚ) 207/2009»])
 (2015/C 389/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Reiner Appelrath-Cüpper Nachf. GmbH (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωποι: C. Schumann και A. Berger, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Ann Christine Lizenzmanagement GmbH & Co. KG (Βιέννη, Αυστρία) (εκπρόσωποι: M. Hartmann, N. Voß και S. Fröhlich, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 28ης Νοεμβρίου 2012 (υπόθεση R 108/2012-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Ann Christine Lizenzmanagement GmbH & Co. KG και της Reiner Appelrath-Cüpper Nachf. GmbH
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει εν μέρει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 28ης Νοεμβρίου 2012 (υπόθεση R 108/2012-4) καθόσον με αυτήν έγινε δεκτή η ανακοπή της Ann Christine Lizenzmanagement GmbH & Co. KG.
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και το ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Reiner Appelrath-Cüpper Nachf. GmbH.
 3)
 Η Ann Christine Lizenzmanagement GmbH & Co. KG φέρει τα δικά της έξοδα καθώς και το ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Reiner Appelrath-Cüpper Nachf. GmbH στο πλαίσιο της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασίας.
 (1) EE C 101 της 6.4.2013.


text:
 20.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/8
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Ιταλία) στις 31 Ιουλίου 2007 — Sanofi Aventis SpA κατά Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA)
 (Υπόθεση C-353/07)
 (2007/C 247/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Sanofi Aventis SpA
 Καθού: Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μετά τις διατάξεις των άρθρων 2 και 3 [της οδηγίας 89/105] (1), οι οποίες διαμορφώνουν τη σχέση μεταξύ των δημόσιων αρχών των κρατών μελών και των φαρμακευτικών επιχειρήσεων -προβλέποντας ότι ο καθορισμός [σελ. 23 του πρωτοτύπου] της τιμής ενός φαρμακευτικού ιδιοσκευάσματος ή η αύξησή της πραγματοποιείται με βάση τα στοιχεία που παρέχουν οι [επιχειρήσεις] αυτές, αλλά στον βαθμό που εγκρίνει η αρμόδια αρχή, δηλαδή με βάση διαβουλεύσεις μεταξύ των εν λόγω επιχειρήσεων και των αρχών που είναι αρμόδιες για τον έλεγχο των φαρμακευτικών δαπανών- το άρθρο 4, παράγραφος 1, [της ίδιας οδηγίας] προβλέπει την «καθήλωση των τιμών των φαρμάκων ή ορισμένων κατηγοριών φαρμάκων» ως μέτρο γενικού χαρακτήρα, το οποίο υπόκειται σε ετήσια τουλάχιστον εξακρίβωση, με βάση τις επικρατούσες στο οικείο κράτος μέλος μακροοικονομικές συνθήκες, προκειμένου να αποφασιστεί αν θα διατηρηθεί σε ισχύ.
 Η εν λόγω διάταξη τάσσει στις αρμόδιες αρχές προθεσμία 90 ημερών για να λάβουν απόφαση και προβλέπει ότι οι εν λόγω αρχές οφείλουν, κατά τη λήξη της προθεσμίας αυτής, να ανακοινώνουν τις αυξήσεις ή μειώσεις των τιμών που ενδεχομένως έγιναν.
 Ερωτάται αν η εν λόγω διάταξη, καθόσον αναφέρεται στις «μειώσεις που ενδεχομένως προβλέφθηκαν», πρέπει να ερμηνευθεί με την έννοια ότι προβλέπεται επίσης, πέρα από το γενικό μέσο της καθήλωσης των τιμών των φαρμάκων ή ορισμένων κατηγοριών φαρμάκων, ένα άλλο γενικό μέσο, το οποίο συνίσταται στη δυνατότητα μείωσης των τιμών των φαρμάκων ή ορισμένων κατηγοριών φαρμάκων, ή με την έννοια ότι η φράση «ενδεχόμενες μειώσεις» αφορά μόνο τα φάρμακα των οποίων έχουν ήδη καθηλωθεί οι τιμές.
 2)
 Ερωτάται αν το άρθρο 4, παράγραφος 1 [της οδηγίας 89/105] -καθόσον επιβάλλει στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών την υποχρέωση, σε περίπτωση καθήλωσης των τιμών, να εξετάζουν, τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο, αν οι μακροοικονομικές συνθήκες δικαιολογούν τη συνέχιση της καθήλωσης αυτής- πρέπει να ερμηνευθεί, εφόσον με την απάντηση στο πρώτο ερώτημα γίνει δεκτό ότι επιτρέπεται η μείωση των τιμών, με την έννοια ότι είναι δυνατή η εφαρμογή του μέτρου αυτού κατ' επανάληψη εντός του ίδιου έτους και επί σειρά ετών (από το 2002 και μέχρι το 2010).
 3)
 Ερωτάται αν, κατά το προαναφερθέν άρθρο 4 [της οδηγίας 89/105], που πρέπει να ερμηνευθεί σύμφωνα με τις αιτιολογικές σκέψεις της που τονίζουν ότι ο πρωταρχικός σκοπός των μέτρων ελέγχου των τιμών των φαρμάκων είναι «η προστασία της δημόσιας υγείας, μέσω της εξασφάλισης διαθέσιμων επαρκών φαρμάκων σε εύλογο κόστος, και η ανάγκη αποφυγής διαφορών στα μέτρα αυτά που θα μπορούσαν να εμποδίζουν ή να στρεβλώνουν το ενδοκοινοτικό εμπόριο φαρμάκων», επιτρέπεται η θέσπιση μέτρων με βάση «εκτιμήσεις» των οικονομικών μεγεθών των δαπανών και όχι «διαπιστώσεις» σχετικά με τα μεγέθη αυτά (το ερώτημα αφορά αμφότερες τις περιπτώσεις).
 4)
 Ερωτάται αν οι απαιτήσεις για την παράθεση αντικειμενικών και διαφανών κριτηρίων, ώστε να μπορεί να ελέγχεται η δράση των αρμόδιων αρχών (μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006) και του νομοθέτη (από την 1η Ιανουαρίου 2007) στον οικείο τομέα, έχουν την έννοια ότι αρκεί να παρατίθενται οι απαιτήσεις σχετικά με το ανώτατο όριο των φαρμακευτικών δαπανών, το οποίο είναι αρμόδιο να καθορίζει κάθε κράτος μέλος, και σχετικά με τη συγκράτηση των δαπανών αυτών, και ειδικότερα να παρατίθενται τα στοιχεία που αφορούν όλες τις δαπάνες υγειονομικής περίθαλψης ή, πιο συγκεκριμένα, μόνο τις φαρμακευτικές δαπάνες.
 5)
 Ερωτάται αν οι συναγόμενες από την οδηγία αρχές της διαφάνειας και της συμμετοχής των επιχειρήσεων που έχουν συμφέρον σε σχέση με τις αποφάσεις καθήλωσης ή γενικευμένης μείωσης των τιμών των φαρμάκων πρέπει να ερμηνευθούν με την έννοια ότι είναι αναγκαίο να προβλέπονται πάντοτε και οπωσδήποτε αφενός δυνατότητα παρέκκλισης από την επιβαλλόμενη τιμή (άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας [89/105]) και αφετέρου συγκεκριμένη συμμετοχή της αιτούσας επιχείρησης, πράγμα που σημαίνει ότι η διοίκηση είναι υποχρεωμένη να αιτιολογεί την ενδεχόμενη άρνησή της.
 (1) Οδηγία 89/105/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με τη διαφάνεια των μέτρων που ρυθμίζουν τον καθορισμό των τιμών των φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση και τη κάλυψη του κόστους των στα πλαίσια των εθνικών ασφαλιστικών συστημάτων υγείας (ΕΕ L 40, σ. 8).


text:
 30.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 237/19
 Προσφυγή/αγωγή της 28ης Ιουλίου 2006 — Vereecken κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-86/06)
 (2006/C 237/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Marc Vereecken (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (Εκπρόσωποι: S. Rodrigues, A. Jaume και C. Bernard-Glanz, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 κυρίως:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ), περί απορρίψεως της ενστάσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος, από κοινού με την άρνηση της ΑΔΑ να συμπεριλάβει τον προσφεύγοντα-ενάγοντα στον κατάλογο των υπαλλήλων που προήχθησαν στον βαθμό A*9 κατά τις προαγωγές του 2005, άρνηση που απορρέει εμμέσως από το δελτίο διοικητικής πληροφόρησης αριθ. 85/2005 της 23ης Νοεμβρίου 2005, καθώς και με τις εκθέσεις εξελίξεως σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος για τα έτη 2003 και 2005,
 —
 να επισημάνει στην ΑΔΑ τα αποτελέσματα που συνεπάγεται η ακύρωση των προσβαλλομένων αποφάσεων, και ιδίως η ανακατάταξη του προσφεύγοντος-ενάγοντος στον βαθμό A*9 με ισχύ από την 1η Μαρτίου 2005,
 επικουρικώς
 —
 να υποχρεώσει την καθής να θεωρήσει τον προσφεύγοντα-ενάγοντα προακτέο στον βαθμό Α*9 κατά τις επόμενες προαγωγές,
 —
 να υποχρεώσει την καθής να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων εξαιτίας της μη προαγωγής του στον βαθμό A*9 από την 1η Μαρτίου 2005,
 —
 να υποχρεώσει την καθής να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων λόγω της μη καταρτίσεως των εκθέσεων βαθμολογίας 1997-1999 και της καθυστερημένης καταρτίσεως της εκθέσεως βαθμολογίας 1999-2001 και των εκθέσεων εξελίξεως σταδιοδρομίας του 2003 και του 2004,
 και σε κάθε περίπτωση
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει τρεις λόγους, οι οποίοι ομοιάζουν πολύ με τον πρώτο, τον τρίτο και τον τέταρτο λόγο που προβάλλονται με την προσφυγή που έχει ασκήσει ο ίδιος στην υπόθεση F-17/06 (1).
 (1) ΕΕ C 96 Α της 22.4.2006, σ. 39.


text:
 9.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/29
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 28ης Ιανουαρίου 2013 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-100/12)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Άρθρο 34, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας - Δικόγραφο προσφυγής το οποίο κατατέθηκε εμπροθέσμως δια τηλεομοιοτυπίας και υπεγράφη με σφραγίδα αναπαράγουσα την υπογραφή του δικηγόρου ή με άλλο τρόπο αναπαραγωγής - Εκπρόθεσμο της προσφυγής - Προδήλως απαράδεκτο)
 2013/C 71/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής περί μη καταβολής στον προσφεύγοντα αποζημιώσεως λόγω ζημίας που υπέστη εξαιτίας της καθυστερημένης ενεργοποιήσεως της διαδικασίας συνταξιοδοτήσεώς του κατά το άρθρο 53 του ΚΥΚ και εξαιτίας της παραλείψεως εκδόσεως αποφάσεως σχετικά με την ενδεχόμενη επαγγελματική προέλευση της ασθενείας που δικαιολογούσε τη συνταξιοδότησή του
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη
 2)
 Ο L. Marcuccio φέρει τα δικαστικά του έξοδα.


text:
 24.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/19
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Ιουνίου 2011 — Al Saadi κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-4/10) (1)
 (Θάνατος του προσφεύγοντος - Μη συνέχιση της δίκης από τους έλκοντες δικαιώματα - Κατάργηση της δίκης)
 2011/C 282/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Faraj Faraj Hassan Al Saadi (Leicester, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: J. Jones, Barrister, και M. Arani, Solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Κωνσταντινίδης, T. Scharf και E. Paasivirta)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: R. Szostak και E. Finnegan), Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Pa1mieri, εν συνεχεία G. Albenzio, avvocati dello Stato) και Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues, E. Belliard και L. Butel)
 Αντικείμενο
 Μερική ακύρωση του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 954/2009 της Επιτροπής, της 13ης Οκτωβρίου 2009, για την 114η τροποποίηση του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 881/2002 του Συμβουλίου, της 27ης Μαΐου 2002, για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν, καθόσον ο προσφεύγων συγκαταλέγεται στους καταλόγους προσώπων, ομάδων και οντοτήτων, επί των οποίων εφαρμόζονται οι διατάξεις αυτές (ΕΕ L 269, σ. 20).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργείται η δίκη.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 51 της 27.2.2010.


text:
 13.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Φεβρουαρίου 2015 — Πολωνία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-257/13) (1)
 ([«ΕΓΤΠΕ - Τμήμα “Εγγυήσεων” - ΕΓΤΕ και ΕΓΤΑΑ - Δαπάνες που αποκλείονται από τη χρηματοδότηση - Αγροτική ανάπτυξη - Δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν από την Πολωνία - Άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 - Αποτελεσματικότητα των ελέγχων - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Αρχή της επικουρικότητας»])
 (2015/C 118/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: B. Majczyna και D. Krawczyk)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Rossi και A. Szmytkowska)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/123/ΕΕ της Επιτροπής της 26ης Φεβρουαρίου 2013, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ L 67, σ. 20), όσον αφορά τη δράση «Πρόωρη συνταξιοδότηση» την οποία εφάρμοσε η Δημοκρατία της Πολωνίας.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 207 της 20.7.2013.


text:
14.7.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 200/39
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως, που υπε ́- Αι ́τηση αναιρε ́σεως που α ́σκησε στις 12 Απριλι ́ου 2001 η
 βαλε το Centrale Raad van Beroep με δια ́ταξη της Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας κατα ́ της αποφα ́-
 21ης Μαρτι ́ου 2001 στην υπο ́θεση R. Ρ. van der Duin κατα ́ σεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (πρω ́ το
 Onderlinge Waarborg-maatschappij ΑΝΟΖ Zorg- τμη ́μα) της 31ης Ιανουαρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Τ-156/98,
 verzekeringen U.A. και Onderlinge Waarborg- RJB Mining PLC κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 maatschappij ΑΝΟΖ Zorgverzekeringen U.A. κατα ́ τη ́των, υποστηριζομε ́νης απο ́ τη RAG Aktiengesellschaft
 Τ. W. van Wegberg-van Brederode και την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας
 (Υπο ́θεση C-156/01) (Υπο ́θεση C-157/01 Ρ)
 (2001/C 200/71) (2001/C 200/72)
 Με δια ́ταξη της 21ης Μαρτι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, εκπροσωπουμε ́νη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 απο ́ τον Ministerialrat Wolf-Dieter Plessing, τον Ober-
 10 Απριλι ́ου 2001, το Centrale Raad van Beroep, στο πλαι ́σιο
 regierungsrat Dr Thomas Jürgensen, Ομοσπονδιακο ́ Υπουργει ́ο
 της διαφορα ́ς μεταξυ ́ του R. Ρ. van der Duin και της Onderlinge
 Οικονομικω ́ν, καθω ́ς και απο ́ την Rechtsanwältin Martina Maier,
 Waarborg-maatschappij ΑΝΟΖ Zorgverzekeringen U.A. και
 δικηγορικο ́ γραφει ́ο Ηaarmann Hemmelrath, Παρι ́σι, α ́σκησε στις
 μεταξυ ́ της Onderlinge Waarborg-maatschappij ΑΝΟΖ Zorg-
 12.4.2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 verzekeringen U.A. και της Τ. W. van Wegberg-van Brederode,
 αναι ́ρεση κατα ́ της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 Κοινοτη ́των (πρω ́το τμη ́μα) της 31ης Ιανουαρι ́ου 2001 στην
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 υπο ́θεση Τ-156/98, RJB Mining PLC κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπα-
 ϊκω ́ν Κοινοτη ́των, υποστηριζομε ́νης απο ́ τη RAG
 1) Αφορα ́ το α ́ρθρο 22, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ', του Aktiengesellschaft και την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμα-
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 (1) και την περι ́πτωση του νι ́ας.
 (με ́λους της οικογε ́νειας) συνταξιου ́χου που βα ́σει του
 α ́ρθρου 28 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 δικαιου ́ται να
 λα ́βει παροχε ́ς απο ́ τον φορε ́α του το ́που κατοικι ́ας του — Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ να αναγνωρισθει ́ ο ́τι
 εν προκειμε ́νω απο ́ γαλλικο ́ και αντιστοι ́χως απο ́ ισπανικο ́
 φορε ́α ιατροφαρμακευτικη ́ς ασφαλι ́σεως — για λογαριασμο ́ 1. Η απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου της 31ης Ιανουαρι ́ου 2001
 του ́ κατα ́ το α ́ρθρο 28, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο α', του (Τ-156/98 (1)) αναιρει ́ται, καθο ́σον ́εγινε δεκτη ́ η προσφυγη ́.
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 αρμο ́διου φορε ́α — εν προκει-
 με ́νω ενο ́ς ολλανδικου ́ φορε ́α ιατροφαρμακευτικη ́ς ασφαλι ́-
 σεως — ο ́ταν ο συνταξιου ́χος (η ́ τα με ́λη της οικογε ́νειας 2. Τα υποβληθε ́ντα στο πλαι ́σιο της πρωτοβα ́θμιας δι ́κης αιτη ́-
 του) μεταβαι ́νει στο αρμο ́διο κρα ́τος με ́λος (Κα ́τω Χω ́ρες) για ματα διατηρου ́νται.
 να υποβληθει ́ σε ιατρικη ́ θεραπει ́α;
 3. Η προσφευ ́γουσα της ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου δι ́κης φε ́ρει
 2) Αν η απα ́ντηση στο ερω ́ τημα 1 ει ́ναι καταφατικη ́, ποιος τα δικαστικα ́ ́εξοδα της κατ' αναι ́ρεση δι ́κης.
 φορε ́ας πρε ́πει το ́τε να χορηγη ́σει ́εγκριση κατα ́ το α ́ρθρο 22,
 παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ', του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71;
 3) Αν η απα ́ντηση στο ερω ́τημα 1 ει ́ναι αρνητικη ́, το α ́ρθρο 21 Λο ́γοι της αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 η ́ το α ́ρθρο 31 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 ́εχει
 εφαρμογη ́ επι ́του σχετικου ́ με τη λη ́ψη παροχω ́ν δικαιω ́ματος — Το Πρωτοδικει ́ο παραβι ́ασε το κοινοτικο ́ δι ́καιο διο ́τι ́εκρινε
 του (με ́λους της οικογε ́νειας) συνταξιου ́χου που βα ́σει του παραδεκτη ́ την προσφυγη ́ μολονο ́τι δεν μπορει ́ να θεωρηθει ́
 α ́ρθρου 28 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 δικαιου ́ται να ο ́τι η προσβαλλομε ́νη απο ́φαση αφορα ́ την προσφευ ́γουσα
 λα ́βει παροχε ́ς απο ́ τον φορε ́α του το ́που κατοικι ́ας του — ατομικα ́ παρα ́ τη μη υπα ́ρχουσα επι ́καιρη και δυνητικη ́
 εν προκειμε ́νω απο ́ γαλλικο ́ και αντιστοι ́χως απο ́ ισπανικο ́ ανταγωνιστικη ́ θε ́ση και διο ́τι η προσφευ ́γουσα, μεταξυ ́
 φορε ́α ιατροφαρμακευτικη ́ς ασφαλι ́σεως — για λογαριασμο ́ α ́λλων, ενο ́ψει των υποσχε ́σεων που δο ́θηκαν απο ́ τη RAG
 του ́ κατα ́ το α ́ρθρο 28, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο α', του στο πλαι ́σιο της συγχωνευ ́σεως, ουδο ́λως χρη ́ζει νομικη ́ς
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 αρμο ́διου φορε ́α — εν προκει- προστασι ́ας.
 με ́νω ενο ́ς ολλανδικου ́ φορε ́α ιατροφαρμακευτικη ́ς ασφαλι ́-
 σεως — Κατα ́ τη διαμονη ́ του στο ́εδαφος του αρμο ́διου
 κρα ́τους; — Το Πρωτοδικει ́ο εφα ́ρμοσε εσφαλμε ́νως το α ́ρθρο 66, παρα ́-
 γραφος 2, της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ υποστηρι ́ζοντας τη μη
 ευσταθου ́σα α ́ποψη ο ́τι η Επιτροπη ́, στο πλαι ́σιο της κατα ́ το
 α ́ρθρο 66, παρα ́γραφος 2, της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ αναλυ ́σεως
 του ανταγωνισμου ́, δεν ́επρεπε να παραλει ́ψει να εξετα ́σει αν
 (1) ΕΕ 1996, L 323, σ. 38.
 και ενδεχομε ́νως κατα ́ πο ́σον ενισχυ ́θηκε η χρηματικη ́ και
 οικονομικη ́ ισχυ ́ς της δημιουργηθει ́σας μονα ́δας βα ́σει ο ́λων
 των παροχω ́ν που θα μπορου ́σαν να αποτελου ́ν ενι ́σχυση,
 ιδι ́ως ο ́μως, ενδεχομε ́νως, των παροχω ́ν που περιλαμβα ́νονται
 στην τιμη ́ αγορα ́ς της Saarbergwerke AG του 1 DEM.
 ---pagebreak--- C 200/40 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 14.7.2001
 — Ως προς την εξε ́ταση του βασι ́μου, το Πρωτοδικει ́ο, μη — να υποχρεω ́σει την Ευρωπαϊκη ́ Επιτροπη ́ σε αποκατα ́σταση
 λαμβα ́νοντας υπο ́ψη τη δε ́σμευση ́ του απο ́ τους ισχυρισμου ́ς της ζημι ́ας τον και σε ικανοποι ́ηση της ηθικη ́ς τον βλα ́βης·
 του προσφευ ́γοντος, και, επομε ́νως, παραβια ́ζοντας το κοινο-
 τικο ́ δι ́καιο, εξη ́λθε αυτου ́. — να καταδικα ́σει την Ευρωπαϊκη ́ Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́
 — Επιπλε ́ον, το Πρωτοδικει ́ο παρε ́βη το α ́ρθρο 33, παρα ́γρα- ́εξοδα.
 φος 1, δευ ́τερη προ ́ταση, της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ, μη εξετα ́-
 ζοντας την υ ́παρξη προφανου ́ς παραγνωρι ́σεως ενο ́ς εφαρ-
 μοστε ́ου απο ́ την Επιτροπη ́ νομικου ́ κανο ́να και παρε ́βλεψε
 προσε ́τι ο ́τι η ́δη η προσφυγη ́ δεν ανταποκρινο ́ταν στο βα ́ρος Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 επικλη ́σεως ο ́σον αφορα ́ το υποτιθε ́μενο παση ́δηλον της
 παραβια ́σεως του δικαι ́ου. — Προσβολη ́ των δικαιωμα ́των α ́μυνας: πριν την απο ́φαση
 — Επιπλε ́ον, το Πρωτοδικει ́ο παρε ́βη επι ́σης το α ́ρθρο 33, ανατοποθετη ́σεως, ο προϊστα ́μενος τον αναιρεσει ́οντος τον
 παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ, καθο ́σον κη ́ρυξε α ́κυρη προση ́ψε με τρο ́πο γενικο ́ και αο ́ριστο υποτιθε ́μενη ́ελλειψη
 την προσβαλλομε ́νη απο ́φαση στο συ ́νολο ́ της και ο ́χι επιμελει ́ας κατα ́ την εργασι ́α του, η οποι ́α στη συνε ́χεια
 μο ́νον το τμη ́μα της αποφα ́σεως το οποι ́ο το Πρωτοδικει ́ο διαψευ ́στηκε απο ́ την ́εκθεση βαθμολογι ́ας. Υπ' αυτε ́ς τις
 αμφισβη ́τησε απο ́ α ́ποψη περιεχομε ́νου, δηλαδη ́ την ́εγκριση συνθη ́κες, χωρι ́ς προηγου ́μενη ακρο ́αση και χωρι ́ς να τον
 της συγχωνευ ́σεως της RAG με τη Saarbergwerke AG και δοθει ́ η δυνατο ́τητα να υποβα ́λει τις παρατηρη ́σεις τον, η
 ο ́χι με την Preussag Anthrazit GmbH. Α∆Α ́ελαβε την απο ́φαση ανατοποθετη ́σεως.
 — Τε ́λος, το Πρωτοδικει ́ο παρε ́βη την υποχρε ́ωση ́ του προς
 αιτιολο ́γηση, διο ́τι δεν εξε ́τασε επαρκω ́ς τα επιχειρη ́ματα που
 προε ́βαλαν η Επιτροπη ́ και οι υπε ́ρ αυτη ́ς υπερβαι ́νοντες με
 τα δικο ́γραφα ́ τους και κατα ́ την επ' ακροατηρι ́ου συζη ́τηση,
 παρ' ο ́λον ο ́τι αυτα ́ αφορου ́σαν βασικε ́ς αιτιολογι ́ες της
 αποφα ́σεως.
 (1) ∆εν δημοσιευ ́θηκε ακο ́μη στη Συλλογη ́ της νομολογι ́ας.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Oberster Gerichtshof με δια ́ταξη της 14ης Μαρτι ́ου
 2001 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Betriebsrat der
 Vertretung der Europäischen Kommission in Österreich
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως τον Franco Campoli τεον ασκη ́θηκε
 στις 12 Απριλι ́ου 2001 κατα ́ της αποφα ́σεως τον πε ́μπτον (Υπο ́θεση C-165/01)
 τμη ́ματος τον Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των,
 της 6ης Μαρτι ́ου 2001, στην υπο ́θεση Τ-100/00, Franco
 Campoli κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (2001/C 200/74)
 (Υπο ́θεση C-161/01 Ρ) Με δια ́ταξη της 14ης Μαρτι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 (2001/C 200/73) 18 Απριλι ́ου 2001, το Oberster Gerichtshof, στο πλαι ́σιο της
 διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του μεταξυ ́ Betriebsrat der
 Vertretung der Europäischen Kommission in Österreich και
 Ο Franco Campoli, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον S. Diana, avocat, Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 με το ́πο επιδο ́σεων στις Βρυξε ́λλες, α ́σκησε στις 12 Απριλι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 αναι ́ρεση κατα ́ της αποφα ́σεως του πε ́μπτου τμη ́ματος τον Πρωτο-
 δικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, της 6ης Μαρτι ́ου 2001,
 στην υπο ́θεση Τ-100/00, Franco Campoli κατα ́ Επιτροπη ́ς των 1. Πρε ́πει να θεωρηθει ́ ο ́τι το α ́ρθρο 79 του καθεστω ́τος που
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. εφαρμο ́ζεται επι ́ του λοιπου ́ προσωπικου ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των [α ́ρθρο 3 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ, Ευρατο ́μ, ΕΚΑΧ)
 259/68 του Συμβουλι ́ου, της 29ης Φεβρουαρι ́ου 1968 (1)],
 Ο αναιρεσει ́ων ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: κατα ́ το οποι ́ο οι συνθη ́κες εργασι ́ας των νομικω ́ ν υπαλλη ́λων,
 — να αναιρε ́σει την απο ́φαση τον Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν ιδι ́ως σχετικα ́ με: α) τον τρο ́πο προσλη ́ψεως και απολυ ́σεως,
 Κοινοτη ́των της 6ης Μαρτι ́ου 2001 στην υπο ́θεση β) τις α ́δειες και γ) τις αποδοχε ́ς τους, καθορι ́ζονται απο ́
 Τ-100/00· κα ́θε ο ́ργανο, βα ́σει των διατα ́ξεων και των συνηθειω ́ν που
 υφι ́στανται στον το ́πο ο ́που ο υπα ́λληλος καλει ́ται να ασκη ́σει
 — να ακυρω ́σει τις δυ ́ο αποφα ́σεις του C.-M. Lemmel (αριθ. τα καθη ́κοντα ́ του, ́εχει την ́εννοια παραπομπη ́ς στην εκα ́στοτε
 05266, της 11ης Ιουνι ́ου 1999 και της 2ας ∆εκεμβρι ́ου εθνικη ́ εργατικη ́ νομοθεσι ́α η οποι ́α στην περι ́πτωση της
 1999), περι ́ μεταθε ́σεως τον Franco Campoli και περι ́ Αυστρι ́ας ρυθμι ́ζει και την εφαρμογη ́ του δικαι ́ου που διε ́πει
 διορισμου ́ της Chantal Bruetschy στη μονα ́δα «Ει ́δη διατρο- το καταστατικο ́ της εκμεταλλευ ́σεως που ρυθμι ́ζει το τμη ́μα ΙΙ
 φη ́ς — νομοθεσι ́α — επιστημονικε ́ς και τεχνικε ́ς πλευρε ́ς»· του νο ́μου περι ́ εργασιακω ́ν σχε ́σεων;


text:
 14.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 367/26
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Cour constitutionnelle (Βέλγιο) στις 17 Οκτωβρίου 2013 — Mohamed M'Bodj κατά Conseil des ministres
 (Υπόθεση C-542/13)
 2013/C 367/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour constitutionnelle
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Mohamed M'Bodj
 Καθού: Conseil des ministres
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν τα άρθρα 2, στοιχεία ε' και στ', 15, 18, 28 και 29 της οδηγίας του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απατρίδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους (1), την έννοια ότι την κοινωνική αρωγή και την ιατρική περίθαλψη που προβλέπουν τα άρθρα 28 και 29 της εν λόγω οδηγίας δικαιούνται όχι μόνο άτομα που, κατόπιν αιτήσεώς τους, έχουν υπαχθεί στο καθεστώς επικουρικής προστασίας από την αρμόδια ανεξάρτητη αρχή του κράτους μέλους, αλλά και οι αλλοδαποί στους οποίους έχει χορηγηθεί από διοικητική αρχή κράτους μέλους άδεια διαμονής στην επικράτειά του και οι οποίοι πάσχουν από ασθένεια που συνεπάγεται πραγματικό κίνδυνο για τη ζωή τους ή τη φυσική τους ακεραιότητα ή κίνδυνο απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχειρίσεως οσάκις δεν υπάρχει κατάλληλη θεραπεία στη χώρα καταγωγής ή διαμονής τους;
 2)
 Αν στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα δοθεί η απάντηση ότι οι δύο κατηγορίες προσώπων που προαναφέρθηκαν δικαιούνται την ως άνω κοινωνική αρωγή και ιατρική περίθαλψη, έχουν τα άρθρα 20, παράγραφος 3, 28, παράγραφος 2, και 29, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας την έννοια ότι η υποχρέωση των κρατών μελών να λαμβάνουν υπόψη την ειδική κατάσταση ευάλωτων προσώπων, όπως τα άτομα με ειδικές ανάγκες, επιτάσσει τη χορήγηση στα πρόσωπα αυτά των επιδομάτων του νόμου της 27ης Φεβρουαρίου 1987 περί αναπηρικών επιδομάτων, δεδομένου ότι είναι δυνατό να χορηγηθεί κοινωνική αρωγή στο πλαίσιο της οποίας συνεκτιμάται η αναπηρία, βάσει του οργανικού νόμου της 8ης Ιουλίου 1976 περί δημόσιων κέντρων κοινωνικής αρωγής;
 (1) ΕΕ L 304, σ.12


text:
C 44/14 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.2.2003
 1. Ένας πολίτης της Ενώσεως ο οποίος τελεί στην πραγματική Πρέπει η χώρα υποδοχής να εφαρμόσει άλλους κανόνες
 κατάσταση που περιγράφεται στην παρούσα απόφαση προκειμένου το δικαίωμα διαμονής να μη στερηθεί του
 ουσιαστικού περιεχομένου του, για παράδειγμα να εκτιμά
 την κατάσταση ενόψει του γεγονότος ότι η αίτηση για
 — o οποίος έχει κανονική προσωρινή διαμονή την παροχή του κατωτάτου ορίου διαβιώσεως ή παροχής
 κοινωνικής πρόνοιας θα είναι προσωρινή, προκειμένου να
 — δεν διαθέτει επαρκείς πόρους ληφθεί υπόψη για παράδειγμα η αρχή της αναλογικότητας
 (η επιβάρυνση για την κατάσταση αυτή θα είναι παράλογη);
 — παρέχει υπηρεσίες υπέρ του ασύλου αστέγων 30
 περίπου ωρών εβδομαδιαίως στο πλαίσιο ενός ατομικού (1 ) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου
 προγράμματος κοινωνικής εντάξεως, 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτε-
 ρικό της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 33).
 (2 ) Οδηγία 90/364/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1990
 — λαμβάνει ως αντάλλαγμα ωφελήματα εις είδος που σχετικά με το δικαίωμα διαμονής (EE L 180 της 13.7.1990 σ. 26).
 καλύπτουν τις ζωτικές του ανάγκες εντός του ίδιου του
 ασύλου αστέγων,
 μπορεί να διεκδικήσει το δικαίωμα διαμονής:
 — υπό την ιδιότητα του εργαζομένου κατά την έννοια του Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 άρθρου 39 της Συνθήκης ΕΟΚ ή του άρθρου 91 του βαλε το Cour de cassation του Μεγάλου ∆ουκάτου του
 κανονισμού 1612/68 (1), ή Λουξεμβούργου με απόφαση της 14ης Νοεμβρίου 2002
 στην υπόθεση Willy Gerekens και γεωργικός συνεταιρισμός
 Procola κατά Μεγάλου ∆ουκάτου του Λουξεμβούργου
 — υπό την ιδιότητα του εργαζομένου που ασκεί μη
 μισθωτή δραστηριότητα κατά την έννοια του άρθρου 43
 της Συνθήκης ΕΚ, ή (Υπόθεση C-459/02)
 — υπό την ιδιότητα του παρέχοντος υπηρεσίες, ενόψει της (2003/C 44/27)
 απασχολήσεως του στο άσυλο αστέγων ή ως αποδέκτης,
 δικαιούχος παροχής υπηρεσιών, ενόψει των ωφελη-
 μάτων εις είδος που χορηγεί το άσυλο αυτό, κατά την
 Με απόφαση της 14ης Νοεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 έννοια του άρθρου 49 της Συνθήκης ΕΚ, ή
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 19 ∆εκεμβρίου 2002, το Cour de cassation του Μεγάλου
 — απλώς λόγω του ότι εντάχθηκε στο πλαίσιο ενός ∆ουκάτου του Λουξεμβούργου, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ
 προγράμματος που αποβλέπει στην κοινωνικοεπαγγελ- Willy Gerekens και γεωργικού συνεταιρισμού Procola και Μεγά-
 ματική του ένταξη. λου ∆ουκάτου του Λουξεμβούργου που εκκρεμεί ενώπιόν του,
 ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 επί του εξής ερωτήματος:
 2. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, μπορεί να επικαλεσθεί
 ευθέως το άρθρο 18 της Συνθήκης που διασφαλίζει το
 δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής στο έδαφος «Αντίκεινται οι γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου της ασφά-
 άλλου κράτους μέλους της Ενώσεως, υπό την ιδιότητα μόνον λειας δικαίου και της μη αναδρομικότητας των νόμων στην
 του ευρωπαίου πολίτη; εκ μέρους κράτους μέλους και ενόψει εφαρμογής κοινοτικής
 ρυθμίσεως που επιβάλλει ποσοστώσεις παραγωγής όπως αυτή που
 Τι γίνονται τότε οι προϋποθέσεις που επιβάλλει η οδηγία θεσπίζουν οι κανονισμοί (ΕΟΚ) 856/84 ΤΟΥ Συμβουλίου, ΤΗΣ
 90/364/ΕΚ ( 2) και/ή οι περιορισμοί και οι προϋποθέσεις που 31ης Μαρτίου 1984, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ)
 προβλέπει η Συνθήκη ΕΚ και ειδικότερα η προϋπόθεση των 804/68 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος
 ελαχίστων πόρων η οποία, αν εφαρμοσθεί κατά την είσοδο και των γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ L 90, σ. 10) και 857/84
 στη χώρα υποδοχής στερεί την οδηγία από το ίδιο το του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, περί γενικών κανόνων
 περιεχόμενο του δικαιώματος διαμονής; για την εφαρμογή της εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του
 κανονισμού (ΕΟΚ) 884/68 στον τομέα του γάλακτος και των
 Αν, αντιθέτως, το δικαίωμα διαμονής αποκτάται αυτομάτως γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ L 90, σ. 13) θέσπιση, στη
 βάσει της ιθαγενείας της Ενώσεως, το κράτος υποδοχής θέση μιας πρώτης κανονιστικής ρύθμισης που κρίθηκε από το
 μπορεί αργότερα να απορρίψει αίτηση παροχής του κατωτά- ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ότι εισάγει διακρίσεις,
 του ορίου διαβιώσεως ή κοινωνικής βοήθειας (= παροχές νέας κανονιστικής ρύθμισης που δίνει τη δυνατότητα αναδρομικής
 χωρίς συνεισφορές) διακόπτοντας το δικαίωμα διαμονής επιβολής κυρώσεων για υπέρβαση των ποσοστώσεων παραγωγής
 επειδή ο ενδιαφερόμενος δεν έχει επαρκείς πόρους μολονότι που σημειώνονται μετά τη θέση σε ισχύ των κοινοτικών κανο-
 οι παροχές αυτές χορηγούνται στους πολίτες της χώρας νισμών, αλλά υπό το κράτος της αντικατασταθείσας εθνικής
 υποδοχής υπό την επιφύλαξη των προϋποθέσεων που απαι- ρύθμισης;»
 τούνται επίσης από τους βέλγους (απόδειξη της διαθέσεως
 προς εργασία — απόδειξη της καταστάσεως ανάγκης);


text:
 11.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 243/31
 Προσφυγή-αγωγή της 15ης Ιουνίου 2012 — Alfastar Benelux κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-274/12)
 2012/C 243/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Alfastar Benelux (Ixelles, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: Ν. Κεραμιδάς και Ν. Κορογιαννάκης, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει ότι το καθού-εναγόμενο δεν εκπλήρωσε την υποχρέωση που υπέχει βάσει του άρθρου 266 ΣΛΕΕ, επειδή, μολονότι οχλήθηκε επισήμως, δεν έλαβε κανένα μέτρο προκειμένου να συμμορφωθεί προς την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 20ής Οκτωβρίου 2011, επί της υποθέσεως Τ-57/09, Alfastar Benelux κατά Συμβουλίου και να λάβει θέση ως προς το ζήτημα αυτό εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας·
 —
 να διατάξει το καθού-εναγόμενο να λάβει όλα να αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 20ής Οκτωβρίου 2011, επί της υποθέσεως Τ-57/09, Alfastar Benelux κατά Συμβουλίου και να λάβει θέση ως προς το ζήτημα αυτό·
 —
 να καταδικάσει το καθού-εναγόμενο να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα το ποσό των 20 000 ευρώ δυνάμει του άρθρου 340 ΣΛΕΕ και
 —
 να καταδικάσει το καθού-εναγόμενο στα δικαστικά και άλλα έξοδα και δαπάνες στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα-ενάγουσα σε σχέση με την προσφυγή-αγωγή της, ακόμη και σε περίπτωση απορρίψεώς της.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής η προσφεύγουσα-ενάγουσα επικαλείται έναν λόγο αντλούμενο από την μη εκπλήρωση της υποχρεώσεως του καθού-εναγομένου δυνάμει του άρθρου 266 ΣΛΕΕ, επειδή, μολονότι οχλήθηκε επισήμως, δεν έλαβε κανένα μέτρο προκειμένου να συμμορφωθεί προς την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 20ής Οκτωβρίου 2011, επί της υποθέσεως Τ-57/09, Alfastar Benelux κατά Συμβουλίου και να λάβει θέση ως προς το ζήτημα αυτό εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας.


text:
 3.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 364/40
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 19ης Ιουλίου2016 — Meyrl κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-147/15) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτος υπάλληλος - Απόλυση - Δικαίωμα ακροάσεως))
 (2016/C 364/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sonja Meyrl (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: M. Casado García-Hirschfeld, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: V. Montebello-Demogeot και M. Dean)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας της προσφεύγουσας.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της 24ης Φεβρουαρίου 2015 περί καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας της Sonja Meyrl, την οποία έλαβε ο συμπρόεδρος της πολιτικής ομάδας «Ομάδα τωv Πρασίvωv/Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία», ως αρμόδια για τη σύναψη συμβάσεων προσλήψεως αρχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 2)
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φέρει τα δικαστικά έξοδά του καταδικάζεται στα έξοδα της Sonja Meyrl.
 (1) EE C 68 της 22/02/2016, σ. 46.


text:
 18.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/24
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 25 Απριλίου 2016 – Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED) κατά Diputación General de Aragón
 (Υπόθεση C-236/16)
 (2016/C 260/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo, Sección Segunda
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Diputación General de Aragón
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντίκεινται τα άρθρα 49 και 54 ΣΛΕΕ σε περιφερειακό φόρο ο οποίος φέρεται ότι επιβάλλεται για την περιβαλλοντική ζημία που προκαλείται από τη χρήση των εγκαταστάσεων και των στοιχείων που συνδέονται με τη δραστηριότητα και την οδική κυκλοφορία που παρατηρούνται σε σχέση με τα εμπορικά καταστήματα με μεγάλη επιφάνεια πωλήσεων και σταθμεύσεως για τους πελάτες τους, εφόσον η επιφάνεια λιανικών πωλήσεων υπερβαίνει τα 500 m2, όταν όμως ο φόρος αυτός επιβάλλεται ανεξάρτητα από την πραγματική θέση των εν λόγω εμπορικών καταστημάτων εντός ή εκτός της συμπαγούς αστικής περιοχής και βαρύνει στην πλειονότητα των περιπτώσεων τις επιχειρήσεις άλλων κρατών μελών, λαμβανομένων υπόψη ότι: (i) δεν επιβάλλεται στους εμπόρους οι οποίοι κατέχουν πλείονα εμπορικά καταστήματα, ανεξάρτητα από το άθροισμα της επιφάνειας λιανικών πωλήσεων, εάν κανένα εξ αυτών δεν έχει επιφάνεια λιανικών πωλήσεων άνω των 500 m2 και επίσης εάν κάποιο ή κάποια εξ αυτών υπερβαίνουν το συγκεκριμένο κατώτατο όριο αλλά η φορολογητέα βάση δεν υπερβαίνει τα 2 000 m2, πλην όμως επιβάλλεται στους εμπόρους με ένα μόνον εμπορικό κατάστημα του οποίου η επιφάνεια λιανικών πωλήσεων υπερβαίνει τα προμνησθέντα κατώτατα όρια, και (ii) δεν επιβάλλεται στα εμπορικά καταστήματα που έχουν ως αποκλειστικό αντικείμενο την πώληση μηχανημάτων, οχημάτων, εργαλείων και βιομηχανικών υλικών· υλικών οικοδομών, ειδών υγιεινής, πορτών και παραθύρων, αποκλειστικά σε επαγγελματίες· ειδών επιπλώσεως σε μεμονωμένα, παραδοσιακά και εξειδικευμένα καταστήματα· αυτοκινήτων οχημάτων σε εκθέσεις αντιπροσώπων και συνεργεία επισκευών· φυτώρια κηπουρικής και καλλιέργειας και πρατήρια καυσίμων αυτοκινήσεως, ανεξαρτήτως επιφάνειας λιανικών πωλήσεων;
 2)
 Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστούν απαγορευμένες κρατικές ενισχύσεις, βάσει της εν λόγω διατάξεως, η απαλλαγή από την καταβολή του IDMGAV των εμπορικών καταστημάτων με επιφάνεια λιανικών πωλήσεων κάτω των 500 m2 ή άνω των 500 m2, εφόσον η φορολογητέα βάση δεν υπερβαίνει τα 2 000 m2, και των εμπορικών καταστημάτων που έχουν ως αποκλειστικό αντικείμενο την πώληση μηχανημάτων, οχημάτων, εργαλείων και βιομηχανικών υλικών· υλικών οικοδομών, ειδών υγιεινής, πορτών και παραθύρων, αποκλειστικά σε επαγγελματίες· ειδών επιπλώσεως σε μεμονωμένα, παραδοσιακά ή εξειδικευμένα καταστήματα· αυτοκινήτων οχημάτων σε εκθέσεις αντιπροσώπων και συνεργεία επισκευών· των φυτωρίων κηπουρικής και καλλιέργειας και των πρατηρίων καυσίμων αυτοκινήσεως;


text:
 5.3.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 57/28
 Προσφυγή του Γεωργίου Καρατζόγλου κατά της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Ανασυγκρότησης, που ασκήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2004
 (Υπόθεση T-471/04)
 (2005/C 57/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στις 6 Δεκεμβρίου 2004 ο Γεώργιος Καρατζόγλου, κάτοικος Ιωαννίνων, εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο Σ. Α. Παππά, άσκησε προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Ανασυγκρότησης.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τη σιωπηρή απόρριψη της ένστασής του και, συνακόλουθα, την καταγγελία της σύμβασης εργασίας του,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Ο προσφεύγων προσλήφθηκε από την καθής ως έκτακτος υπάλληλος, σύμφωνα με το άρθρο 2, στοιχείο α', του καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: καθεστώς). Στις 7 Μαΐου 2003 η σύμβαση εργασίας του ανανεώθηκε για αόριστο χρόνο. Ο προσφεύγων βάλλει κατά της μεταγενέστερης καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του, η οποία πραγματοποιήθηκε κατ' εφαρμογή του άρθρου 47, παράγραφος 2, του καθεστώτος.
 Προς στήριξη της προσφυγής του ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η καταγγελία είναι αναιτιολόγητη. Κατά τον προσφεύγοντα, η καθής είχε δεσμευτεί να μην καταγγείλει τη σύμβαση, αν δεν ήταν υποχρεωμένη να μειώσει ή να διακόψει τις δραστηριότητές της. Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι αυτό δεν συμβαίνει εν προκειμένω ούτε άλλωστε προβλήθηκε καν ως αιτιολογία. Ο προσφεύγων ισχυρίζεται επιπλέον ότι συντρέχουν προσβολή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του, παράβαση του άρθρου 47 του καθεστώτος και κατάχρηση εξουσίας. Τέλος, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι έχει παραβιαστεί η αρχή της χρηστής διοίκησης, διότι, κατά τον προσφεύγοντα, η υποτιθέμενη ανάγκη μείωσης του προσωπικού οφείλεται σε εσφαλμένη διαχείριση.


text:
 29.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 30ής Απριλίου 2015 [αίτηση του Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Union of Shop, Distributive and Allied Workers (USDAW), B. Wilson κατά WW Realisation 1 Ltd, υπό εκκαθάριση, Ethel Austin Ltd, Secretary of State for Business, Innovation and Skills
 (Υπόθεση C-80/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική πολιτική - Ομαδικές απολύσεις - Οδηγία 98/59/ΕΚ - Άρθρο 1, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α' - Έννοια του όρου «επιχείρηση» - Τρόπος υπολογισμού του αριθμού των απολυόμενων εργαζομένων))
 (2015/C 213/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Union of Shop, Distributive and Allied Workers (USDAW), B. Wilson
 κατά
 WW Realisation 1 Ltd, υπό εκκαθάριση, Ethel Austin Ltd, Secretary of State for Business, Innovation and Skills
 Διατακτικό
 Ο όρος «επιχείρηση» στο άρθρο 1, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', σημείο ii, της οδηγίας 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις, έχει την ίδια σημασία με τον όρο «επιχείρηση» στο στοιχείο α', σημείο i, της εν λόγω διατάξεως της οδηγίας.
 Το άρθρο 1, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', σημείο ii, της οδηγίας 98/59 δεν αντίκειται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία προβλέπει υποχρέωση ενημερώσεως των εργαζομένων και διαβουλεύσεως με αυτούς σε περίπτωση απολύσεως, εντός ενενήντα ημερών, τουλάχιστον 20 εργαζομένων συγκεκριμένης εγκαταστάσεως μιας επιχειρήσεως, όχι όμως και σε περίπτωση που ο συνολικός αριθμός των απολύσεων σε όλες τις εγκαταστάσεις μιας επιχειρήσεως ή σε μερικές από αυτές κατά το ίδιο χρονικό διάστημα είναι μεγαλύτερος από 20.
 (1) ΕΕ C 151 της 19.5.2014.


text:
 1.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/44
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Μαρτίου 2010 — Baid κατά ΓΕΕΑ (LE GOMMAGE DES FACADES)
 (Υπόθεση T-31/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος LE GOMMAGE DES FACADES - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 73, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρο 75, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 207/2009))
 2010/C 113/70
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Baid SARL (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: M. Grasset, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 30ής Οκτωβρίου 2008 (υπόθεση R 963/2008-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου LE GOMMAGE DES FACADES ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Baid SARL στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 69 της 21.3.2009.


text:
 20.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 327/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 6ης Νοεμβρίου 2008 [αίτηση του Hof van beroep te Antwerpen (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Trespa International BV κατά Nova Haven- en Vervoerbedrijf NV
 (Υπόθεση C-248/07) (1)
 (Κανονισμός εφαρμογής του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα - Άρθρα 291 και 297 - Ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση - Ειδικός προορισμός - Έννοια της φράσεως «πρόσωπο που εισάγει το εμπόρευμα, το ίδιο ή μέσω αντιπροσώπου, με σκοπό να το θέσει σε ελεύθερη κυκλοφορία» - Έννοια της «εκχωρήσεως των εμπορευμάτων στο εσωτερικό της Κοινότητας» - Έννοια του όρου «εκδοχέας»)
 (2008/C 327/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van beroep te Antwerpen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Trespa International BV
 κατά
 Nova Haven- en Vervoerbedrijf N.V., Meadwestvaco Europe B.V.B.A.
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Hof van beroep te Antwerpen — Ερμηνεία των άρθρων 1Α, 291 και 297 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 253, σ. 1) — Έννοια της «εκχωρήσεως εμπορευμάτων στο εσωτερικό της Κοινότητας», του «προσώπου που εισάγει το εμπόρευμα, το ίδιο ή μέσω αντιπροσώπου, με σκοπό να το θέσει σε ελεύθερη κυκλοφορία» και του «εκδοχέα»
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 291, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 89/97 της Επιτροπής, της 20ής Ιανουαρίου 1997, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η χρησιμοποιούμενη στην εν λόγω διάταξη φράση «πρόσωπο που εισάγει το εμπόρευμα [είτε] το ίδιο [είτε] μέσω αντιπροσώπου» αφορά τον παραλήπτη του εμπορεύματος, ο οποίος προτίθεται να το χρησιμοποιήσει κατά τον προδιαγραφέντα ειδικό προορισμό, ανεξαρτήτως του αν πραγματοποιεί ο ίδιος τη διασάφηση ή αν ορίζει προς τούτο αντιπρόσωπο, όπως προβλέπει το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα. Η φράση αυτή δεν αφορά τον αντιπρόσωπο του εισαγωγέα, πλην των περιπτώσεων κατά τις οποίες το πρόσωπο αυτό τεκμαίρεται ότι ενεργεί ιδίω ονόματι και για ίδιο λογαριασμό, δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2913/92, οπότε πρέπει να θεωρηθεί ως εισαγωγέας.
 2)
 Το άρθρο 297, παράγραφος 1, του κανονισμού 2454/93, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 89/97, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν υπάρχει εκχώρηση εμπορευμάτων στο εσωτερικό της Κοινότητας σε μια κατάσταση κατά την οποία τα οικεία εμπορεύματα εισάγονται στο Βέλγιο και, εν συνεχεία, μεταφέρονται στις Κάτω Χώρες, εφόσον το αιτούν δικαστήριο διαπιστώσει ότι ο δικαιούχος της αδείας ενεργεί για λογαριασμό του τελικού εισαγωγέα. Το γεγονός και μόνον ότι τα εμπορεύματα εισήχθησαν και εκτελωνίσθηκαν στο Βέλγιο και ακολούθως μεταφέρθηκαν στις Κάτω Χώρες δεν ασκεί επιρροή για την εκτίμηση της υπάρξεως εκχωρήσεως κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως. Σε περίπτωση εκχωρήσεως, ο εκδοχέας πρέπει να έχει στην κατοχή του άδεια εκδοθείσα σύμφωνα με το άρθρο 291 του κανονισμού αυτού.
 3)
 Το άρθρο 297, παράγραφος 1, του κανονισμού 2454/93, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 89/97, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο όρος «εκδοχέας», όπως χρησιμοποιείται στη διάταξη αυτή, δεν αφορά τον τελωνειακό πράκτορα που διεκπεραιώνει τις τελωνειακές διατυπώσεις για λογαριασμό του εισαγωγέα.
 (1) ΕΕ C 170 της 21.7.2007.


text:
 19.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/32
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Ιταλία) στις 2 Απριλίου 2010 — Emiliano Orru’ κατά Ministero dell’Interno
 (Υπόθεση C-172/10)
 (2010/C 161/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Emiliano Orru'
 Καθού: Ministero dell’Interno
 Προδικαστικό ερώτημα
 Υποβάλλεται ερώτημα επί του σύμφωνου ή μη χαρακτήρα με τα άρθρα 43 και 49 ΕΚ της εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως, η οποία εισήχθη εν μέρει με το διάταγμα Bersani (νομοθετικό διάταγμα 223 της 4.7.2006, εν συνεχεία του νόμου 248 της 4.8.2006) και εγκαθιδρύει «εθνικό σύστημα το οποίο [...] μεταξύ άλλων:
 α)
 σκοπεί εν γένει στην προστασία των αναδόχων συμβάσεων παραχωρήσεως των οποίων η ανάθεση έλαβε χώρα σε προγενέστερο χρόνο, κατόπιν διαδικασίας από την οποία είχε παρανόμως αποκλεισθεί μέρος των επιχειρηματιών·
 β)
 περιλαμβάνει διατάξεις που εγγυώνται εκ των πραγμάτων τη διατήρηση κεκτημένων δικαιωμάτων εμπορικής φύσεως (όπως η επιβαλλόμενη στους νέους παραχωρησιούχους υποχρέωση να εγκαταστήσουν τα σημεία παροχής των υπηρεσιών τους πέραν ελάχιστης οριζόμενης αποστάσεως από τα ήδη λειτουργούντα πρακτορεία)·
 γ)
 προβλέπει την έκπτωση του παραχωρησιούχου στην περίπτωση κατά την οποία ο αυτός επιδίδεται, άμεσα ή έμμεσα, σε διασυνοριακές δραστηριότητες σχετικές με παίγνια εξομοιούμενα με εκείνα που αποτελούν αντικείμενο της παραχωρήσεως».


text:
 3.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 364/52
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 1ης Αυγούστου 2016 — Cat κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-117/14) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Συμβασιούχοι υπάλληλοι - Συντάξεις - Άρθρο 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ - Μεταφορά στο συνταξιοδοτικό σύστημα της Ένωσης των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, βάσει άλλων καθεστώτων - Απόφαση περί αναγνωρίσεως πρόσθετου συντάξιμου χρόνου με την οποία εφαρμόζονται οι νέες γενικές εκτελεστικές διατάξεις (ΓΕΔ) των άρθρων 11 και 12 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ - Άρθρο 81 του Κανονισμού Διαδικασίας - Προσφυγή προδήλως αβάσιμη))
 (2016/C 364/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Michel Cat (Κοτονού, Μπενίν) (εκπρόσωποι: J.-N. Louis, R. Metz και D. Verbeke, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Currall και G. Gattinara, στη συνέχεια G. Gattinara)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως των αποφάσεων περί υπολογισμού των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που απέκτησε ο προσφεύγων στο συνταξιοδοτικό σύστημα της Ένωσης κατ’ εφαρμογήν των νέων γενικών διατάξεων εκτελέσεως που αφορούν τα άρθρα 11 και 12 του παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως αβάσιμη.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 7 της 12.1.2015, σ. 56.


text:
 19.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 340/4
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 22ας Ιουνίου 2011 — Agencja Wydawnicza Technopol sp. zoo κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-54/10 P και C-55/10 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Άρνηση καταχωρίσεως των σημείων «350», «250», «150», «222», «333» και «555» ως σημάτων για περιοδικές εκδόσεις, βιβλία και φυλλάδια παιγνίων - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ' - Περιγραφικός χαρακτήρας - Υποχρέωση του ΓΕΕΑ να λάβει υπόψη την προγενέστερη σχετική με τη λήψη αποφάσεων πρακτική του)
 2011/C 340/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. (εκπρόσωπος: D. Rzążewska, radca prawny)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Botis)
 Αντικείμενο
 Αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα), της 19ης Νοεμβρίου 2009, Τ-64/07 έως Τ-66/07, Agencja Wydawnicza Technopol κατά ΓΕΕΑ, με την οποία απορρίφθηκαν τρεις προσφυγές κατά των αποφάσεων του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 21ης Δεκεμβρίου 2006 (υποθέσεις R 1033/2006-4, R 1034/2006-4 και R 1035/2006-4), με αντικείμενο αιτήσεις καταχωρίσεως ως κοινοτικών σημάτων των λεκτικών σημάτων 150, 250 και 350 — Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και του άρθρου 76 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1), ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 2009, L 78, σ. 1) — Περιγραφικός χαρακτήρας σημάτων που συντίθενται αποκλειστικώς από αριθμούς
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 113 της 1.5.2010.


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/40
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 14ης Ιουλίου 2008 — Espinosa Labella κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-322/06) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Οδηγία 92/43/ΕΟΚ - Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας - Απόφαση 2006/613/ΕΚ - Κατάλογος των τόπων κοινοτικής σημασίας για τη μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή - Προσβλητή πράξη - Μη ύπαρξη άμεσου επηρεασμού - Απαράδεκτο)
 (2008/C 223/68)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Manuel José Espinosa Labella (Almería, Ισπανία)· Josefa Labella Dávalos (Almería)· María Pilar Espinosa Labella (Almería)· María José Espinosa Labella (Almería)· Tomasa Peñuela Ortiz (Almería)· Tomás Espinosa Peñuela (Almería)· Francisco José Espinosa Peñuela (Mairena del Aljarafe, Ισπανία)· Juan Manuel Espinosa Peñuela (Μαδρίτη, Ισπανία)· María Lourdes Espinosa Peñuela, (Almería)· Adela Espinosa Peñuela (Almería)· Jorge Jesús Espinosa Peñuela (Almería)· κληρονόμοι Rafael Espinosa Peñuela (Almería) (εκπρόσωπος: M. J. Rovira Daudí, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Alcover San Pedro και D. Recchia)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: F. Díez Moreno, abogado del Estado)
 Αντικείμενο
 Αίτηση μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 2006/613/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Ιουλίου 2006, σχετικά με την έγκριση, σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, του καταλόγου των τόπων κοινοτικής σημασίας για τη μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή (ΕΕ L 259, σ. 1), στο μέτρο που χαρακτηρίζει την τοποθεσία «Artos de El Ejido», στην οποία βρίσκονται οικόπεδα των προσφευγόντων, τόπο κοινοτικής σημασίας για τη μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Οι Manuel José Espinosa Labella, Josefa Labella Dávalos, María Pilar Espinosa Labella, María José Espinosa Labella, Tomasa Peñuela Ortiz, Tomás Espinosa Peñuela, Francisco José Espinosa Peñuela, Juan Manuel Espinosa Peñuela, María Lourdes Espinosa Peñuela, Adela Espinosa Peñuela, Jorge Jesús Espinosa Peñuela και οι κληρονόμοι του Rafael Espinosa Peñuela φέρουν, πέραν των δικαστικών τους εξόδων, και τα έξοδα της Επιτροπής.
 3.
 Το Βασίλειο της Ισπανίας φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 326 της 30.12.2006.


text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/20
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2004
 (Υπόθεση C-65/04)
 (2004/C 94/43)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον L. Ström van Lier, με τόπο επιδόσεων το Λουξεμβούργο, άσκησε στις 13 Φεβρουαρίου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας δεν συμμορφώθηκε προς τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5, παράγραφος 3, της οδηγίας του Συμβουλίου 89/618/ΕΚΑΕ (1) της 27ης Νοεμβρίου 1989 σχετικά με την ενημέρωση του πληθυσμού για τα εφαρμοστέα μέτρα προστασίας της υγείας και την ακολουθητέα συμπεριφορά σε περίπτωση έκτακτου κινδύνου από ακτινοβολίες, διότι δεν ενημέρωσε προηγουμένως τον πληθυσμό που κινδύνευε να πληγεί σε περίπτωση εκτάκτου κινδύνου από ακτινοβολίες, σύμφωνα με το τοπικό σχέδιο εκτάκτου ανάγκης που ίσχυε στο Γιβραλτάρ, και
 —
 να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 3, της οδηγίας, το οποίο αφορά την ενημέρωση του πληθυσμού που ενδέχεται να πληγεί σε περίπτωση εκτάκτου κινδύνου από ακτινοβολίες, η ενημέρωση αυτή του πληθυσμού πρέπει να γίνεται χωρίς να υποβληθεί προηγουμένως σχετικό αίτημα.
 Από τα πραγματικά περιστατικά με αφορμή τα οποία ξεκίνησαν οι έρευνες της Επιτροπής (εργασίες επισκευής του πυρηνικού υποβρυχίου «Tireless») προέκυψε ότι ο πληθυσμός του Γιβραλτάρ, που ενδέχεται να πληγεί σε περίπτωση εκτάκτου κινδύνου από ακτινοβολίες, δεν είχε λάβει τέτοια ενημέρωση. Μόνον το γεγονός ότι το Σχέδιο Δημόσιας Ασφαλείας του Γιβραλτάρ είναι διαθέσιμο στη δημόσια βιβλιοθήκη δεν αρκεί για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που επιβάλλει το άρθρο 5, παράγραφος 3, της οδηγίας, δυνάμει του οποίου απαιτείται έντονη δημοσιοποίηση των σχετικών πληροφοριών.
 (1) ΕΕ 1989, L 357, σ. 31


text:
 27.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/63
 Προσφυγή της 27ης Φεβρουαρίου 2015 — Bundesverband Glasindustrie κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-108/15)
 (2015/C 138/82)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Bundesverband Glasindustrie (Düsseldorf, Γερμανία), Gerresheimer Lohr GmbH (Lohr, Γερμανία), Gerresheimer Tettau GmbH (Tettau, Γερμανία), Noelle + von Campe Glashütte GmbH (Boffzen, Γερμανία), Odenwald Faserplattenwerk GmbH (Amorbach, Γερμανία), O-I Glasspack GmbH & Co. KG (Düsseldorf), Pilkington Deutschland AG (Gelsenkirchen, Γερμανία), Schott AG (Mainz, Γερμανία), SGD Kipfenberg GmbH (Kipfenberg, Γερμανία), Thüringer Behälterglas GmbH Schleusingen (Schleusingen, Γερμανία), Neue Glaswerke Großbreitenbach GmbH & Co. KG (Großbreitenbach, Γερμανία), HNG Global GmbH (Gardelegen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: U. Soltész και C. von Köckritz, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο
 —
 να ακυρώσει τα άρθρα 1 και 3, παράγραφος 1, της αποφάσεως C(2014) 8786 τελικό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 25ης Νοεμβρίου 2014, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.33995 (2013/C) (πρώην NN 2013/NN), η οποία αφορά στήριξη για την ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και μειωμένη επιβάρυνση EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας, κατά το μέρος που διαπιστώνεται σε αυτά ότι
 (i)
 η στήριξη της παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας με βάση τον γερμανικό νόμο περί χορηγήσεως προτεραιότητας στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (Erneuerbare-Energien-Gesetz της 25ης Οκτωβρίου 2008, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 2012 — «EEG 2012»), περιλαμβανομένου και του συστήματος χρηματοδοτήσεως που προβλέπει ο εν λόγω νόμος, και
 (ii)
 η μείωση της επιβαρύνσεως που προβλέπει ο EEG όσον αφορά τις επιχειρήσεις με υψηλή κατανάλωση ενέργειας (ειδικό αντισταθμιστικό καθεστώς [Besondere Ausgleichsregelung] — BesAR) με βάση τα άρθρα 40 επ. του EEG 2012 για τα έτη 2013 και 2014 συνιστούν παράνομες κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ οι οποίες εφαρμόσθηκαν κατά παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ·
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 2, το άρθρο 3, παράγραφος 2, το άρθρο 6, το άρθρο 7 και το άρθρο 8 της προσβαλλομένης αποφάσεως, κατά το μέρος που σε αυτά, αφενός, διαπιστώνεται ότι το BesAR δεν συμβιβάζεται με την εσωτερική αγορά και, αφετέρου, διατάσσεται η ανάκτηση της ενισχύσεως, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν επτά λόγους ακυρώσεως:
 1.
 Το ειδικό αντισταθμιστικό καθεστώς (BesAR) δεν ενέχει κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον ουδεμία ευνοϊκή μεταχείριση υφίσταται. Η Επιτροπή λαμβάνει, εσφαλμένως, ως δεδομένο ότι το BesAR παρέχει στις επιχειρήσεις με υψηλή κατανάλωση ενέργειας πλεονέκτημα το οποίο είναι κρίσιμο υπό το φως των κανόνων που διέπουν τις κρατικές ενισχύσεις.
 2.
 Ούτε το προβλεπόμενο από τον EEG σύστημα χρηματοδοτήσεως ούτε το BesAR ενέχουν κρατικές ενισχύσεις, καθόσον δεν στηρίζονται σε κρατικούς πόρους. Το εν λόγω καθεστώς αφορά αποκλειστικώς ιδιωτικούς πόρους. Η προσβαλλόμενη απόφαση δεν συνάδει με τη νομολογία του Δικαστηρίου, ιδίως δεν με την απόφαση PreussenElektra.
 3.
 Η Επιτροπή διαπίστωσε εσφαλμένως στην αιτιολογία της αποφάσεώς της ότι το BesAR έχει επιλεκτικό χαρακτήρα. Δεν υφίσταται καμία παρέκκλιση από το σχετικό σύστημα αναφοράς. Σε κάθε περίπτωση, το BesAR δικαιολογείται από τη φύση και την εγγενή λογική του EEG 2012.
 4.
 Η Επιτροπή υπέπεσε σε νομικό σφάλμα, καθόσον εκτίμησε τη δυνατότητα εγκρίσεως του BesAR αποκλειστικώς με βάση τις κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στους τομείς του περιβάλλοντος και της ενέργειας για τα έτη 2014-2020.
 5.
 Πάντως, εάν το BesAR συνιστούσε ασύμβατη ενίσχυση κατά την εκτίμηση της Επιτροπής, δεν θα επιτρεπόταν η ανάκτησή της, διότι πρόκειται για «υφιστάμενο καθεστώς ενισχύσεως».
 6.
 Επιπλέον, δεν χωρεί ανάκτηση για λόγους προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή έχει διαπιστώσει ήδη, σε προγενέστερη απόφαση, ότι το σύστημα του EEG δεν ενέχει κρατικές ενισχύσεις.
 7.
 Εξάλλου, όσον αφορά το BesAR, η ανάκτηση θα ήταν αδύνατη.


text:
Αριθ. C 170/8 Γ ε ΓΊ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων 6 . 7 . 95
 III
 (Πληροφορίες)
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ
 (95 /C 170/08)
 Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων και η Γενική Γραμματεία του Ευρωπαϊκού Κοινο
 βουλίου δημοσιεύουν στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ. C 170 A της
 6ης Ιουλίου 1995 την ακόλουθη προκήρυξη γενικού διαγωνισμού :
 Εκδοση στην αγγλική γλώσσα
 EUR/C/64 (δακτυλογράφοι αγγλικής γλώσσας)
 Την Επίσημη αυτή Εφημερίδα μπορείτε να προμηθευτείτε απευθυνόμενοι στο τμήμα προσωπικού του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, L-2925 Luxembourg.
 H προθεσμία για την κατάθεση των υποψηφιοτήτων λήγει στις 1 1 Σεπτεμβρίου 1995.


text:
 24.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 4ης Δεκεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-84/07) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 92/51/ΕΟΚ - Αναγνώριση διπλωμάτων - Σπουδές σε «εργαστήριο ελευθέρων σπουδών» που δεν αναγνωρίζεται ως εκπαιδευτικό ίδρυμα από το κράτος μέλος υποδοχής - Οπτικός)
 (2009/C 19/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Γ. Ζαββός και H. Støvlbæk)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: Ε. Σκανδάλου)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 3, 4, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 12 της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά με ένα δεύτερο γενικό σύστημα αναγνώρισης της επαγγελματικής εκπαίδευσης, το οποίο συμπληρώνει την οδηγία 89/48/ΕΟΚ (ΕΕ L 209, σ. 25)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία,
 —
 μη αναγνωρίζοντας τα διπλώματα οπτικού που χορηγούν οι αρμόδιες ιταλικές αρχές κατόπιν εκπαίδευσης που παρέχεται στο πλαίσιο συμφωνίας βάσει της οποίας η εκπαίδευση που παρέχεται στην Ελλάδα από ιδιωτικό φορέα αναγνωρίζεται από τις εν λόγω αρχές,
 —
 θέτοντας ως προϋπόθεση της εξέτασης των αιτήσεων αναγνώρισης των ιταλικών διπλωμάτων οπτικού την αποστολή από τις ιταλικές αρχές απάντησης σε πέντε ερωτήματα που τους έχουν υποβάλει οι ελληνικές αρχές και
 —
 μη παρέχοντας δυνατότητα επιλογής μεταξύ πρακτικής άσκησης προσαρμογής και δοκιμασίας επάρκειας σε όσους υπέβαλαν αιτήσεις αναγνώρισης ιταλικών διπλωμάτων οπτικού πριν από την έναρξη ισχύος του νόμου 2916/2001, ο οποίος αφορά τη διάρθρωση της ανώτατης εκπαίδευσης και τη ρύθμιση θεμάτων του τεχνολογικού τομέα αυτής,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 3, 4, παράγραφος 1, στοιχείο β', τρίτο εδάφιο, και 12 της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά με ένα δεύτερο γενικό σύστημα αναγνώρισης της επαγγελματικής εκπαίδευσης, το οποίο συμπληρώνει την οδηγία 89/48/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2001/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2001.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 95 της 28.4.2007.


text:
 11.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/9
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 21ης Απριλίου 2005
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-207/03 και C-252/03 (αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως του High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division (Patents Court) και του Cour administrative: Novartis AG κ.λπ. κατά Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks for the United Kingdom και Ministre de l'Économie κατά Millennium Pharmaceuticals Inc. (1)
 (Δίκαιο περί ευρεσιτεχνίας - Φάρμακα - Συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασίας για τα φάρμακα)
 (2005/C 143/09)
 Γλώσσες διαδικασίας: η αγγλική και η γαλλική
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-207/03 και C-252/03, με αντικείμενο αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλαν το High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division (Patents Court) (Ηνωμένο Βασίλειο, C-207/03) και το Cour administrative (Λουξεμβούργο, C-252/03), με αποφάσεις της 6ης Μαΐου και της 3ης Ιουνίου 2003, οι οποίες περιήλθαν στο Δικαστήριο στις 14 Μαΐου και στις 13 Ιουνίου 2003, στο πλαίσιο των δικών Novartis AG, University College London, Institute of Microbiology and Epidemiology κατά Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks for the United Kingdom (C-207/03), και Ministre de l'Économie κατά Millennium Pharmaceuticals Inc., πρώην Cor Therapeutics Inc. (C-252/03), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή), J.-P. Puissochet, R. Schintgen και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: M. Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 21 Απριλίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Η άδεια κυκλοφορίας ενός φαρμάκου στην αγορά που έχει εκδοθεί από τις ελβετικές αρχές και που αναγνωρίζεται αυτοδικαίως από το Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν σύμφωνα με τη νομοθεσία του, κατά το μέτρο που αποτελεί την πρώτη άδεια κυκλοφορίας στην αγορά του φαρμάκου αυτού εντός κράτους του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, συνιστά την πρώτη άδεια κυκλοφορίας κατά την έννοια του άρθρου 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1768/92 του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα, όπως πρέπει να ερμηνευθεί προς τον σκοπό της εφαρμογής της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο.
 (1) ΕΕ C 158 της 05.07.2003, ΕΕ C 200 της 23.08.2003.


text:
 7.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 139/30
 Προσφυγή-αγωγή της 18ης Φεβρουαρίου 2011 — Mariën κατά ΕΥΕΔ
 (Υπόθεση F-15/11)
 2011/C 139/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Peter Mariën (Elsene, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: B. Theeuwes και F. Pons, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως του προϊσταμένου της αντιπροσωπείας της ΕΕ στο Αφγανιστάν, η οποία επιτάσσει στα μέλη της αντιπροσωπείας αυτής να μετακομίσουν από το ξενοδοχείο τους στο συγκρότημα κατοικιών των υπαλλήλων της ΕΕ
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που περιέχεται στο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 11ης Ιανουαρίου του 2011 του Ειδικού Εκπροσώπου της ΕΕ και επικεφαλής της αντιπροσωπείας της ΕΕ στο Αφγανιστάν που επέτασσε στον προσφεύγοντα να μετακομίσει στις 14 Ιανουαρίου 2011 στο συγκρότημα κατοικιών των υπαλλήλων της ΕΕ στην Καμπούλ του Αφγανιστάν·
 —
 να υποχρεώσει την ΕΥΕΔ να αναλάβει όλα τα έξοδα που αφορούν την προσωρινή στέγαση·
 —
 να υποχρεώσει την ΕΥΕΔ να καταβάλει αποζημίωση 10 000 ευρώ στον προσφεύγοντα για το ψυχολογικό στρες και τη βλάβη που του προκάλεσε·
 —
 να καταδικάσει την ΕΥΕΔ στα δικαστικά έξοδα.


text:
 28.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 320/48
 Προσφυγή της 10ης Αυγούστου 2015 — Vitra Collections κατά ΓΕΕΑ — Consorzio Origini (μορφή καρέκλας)
 (Υπόθεση T-455/15)
 (2015/C 320/66)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Vitra Collections AG (Muttenz, Ελβετία) (εκπρόσωπος: V. von Bomhard, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Consorzio Origini (Φλωρεντία, Ιταλια)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό τρισδιάστατο σήμα (μορφή καρέκλας) — Υπ’ αριθ. 182 452 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 18ης Μαρτίου 2015 στην υπόθεση R 664/2011-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 75, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', περίπτωση iii, του κανονισμού 207/2009.


text:
 1.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/16
 Προσφυγή της 20ής Ιανουαρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Δανίας
 (Υπόθεση C-33/10)
 2010/C 113/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Alcover San Pedro και H. Støvlbæk)
 Καθού: Βασίλειο της Δανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο
 —
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο της Δανίας, παραλείποντας να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να επανεξεταστούν όλες οι άδειες πριν τις 30 Οκτωβρίου 2007, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/1/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (1)
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Δανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να λάβουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διαρρυθμίσουν μια διαδικασία άδειας και επανεξέτασης για τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις το αργότερο στις 30 Οκτωβρίου 2007. Η προθεσμία ισχύει χωρίς εξαίρεση και, σύμφωνα με την οδηγία, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να προβάλουν καμιά ειδική περίσταση για να δικαιολογήσουν τη μη τήρηση της υποχρέωσης αυτής.
 Δεν αρκεί το στοιχείο ότι η Δανία έλαβε μέτρα ώστε όλα τα εκκρεμή ζητήματα σχετικά με την τήρηση του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας να λυθούν πριν το τέλος του 2009. Εξάλλου, οι καθυστερήσεις που οφείλονται στη μεταρρύθμιση των Δήμων και Κοινοτήτων της 1ης Ιανουαρίου 2007 δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη για να εκτιμηθεί αν η Δανία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5, παράγραφος 1. Η προθεσμία που τάχθηκε για τη συμμόρφωση των εγκαταστάσεων έληξε στις 30 Οκτωβρίου 2007 και είχε κοινοποιηθεί στα κράτη μέλη στις 22 Σεπτεμβρίου 2005. Η Δανία είχε δηλαδή ένα διάστημα πολλών ετών για να λάβει τα αναγκαία μέτρα συμμορφώσεως προς την οδηγία.
 Η Δανία δεν αμφισβήτησε τη μη τήρηση των όρων αδείας για τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις. Δεδομένου λοιπόν ότι δεν αμφισβητείται ότι ένα μεγάλο μέρος των οκτώ δανικών εγκαταστάσεις συνεχίζουν να λειτουργούν χωρίς άδεια κατά τα προβλεπόμενα από την οδηγία, η Δανία παρέβη το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας.
 (1) ΕΕ L 24, σ. 8.


text:
 23.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/23
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Νοεμβρίου 2016 — Rotenberg κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-720/14) (1)
 ((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα όσον αφορά δράσεις που υπονομεύουν ή απειλούν την Ουκρανία - Δέσμευση κεφαλαίων - Περιορισμοί όσον αφορά την πρόσβαση στο έδαφος των κρατών μελών - Φυσικό πρόσωπο που στηρίζει ενεργά ή υλοποιεί δράσεις που υπονομεύουν ή απειλούν την Ουκρανία - Φυσικό πρόσωπο που αντλεί όφελος από Ρώσους ιθύνοντες υπεύθυνους για την προσάρτηση της Κριμαίας - Δικαιώματα άμυνας - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Δικαίωμα ιδιοκτησίας - Επιχειρηματική ελευθερία - Δικαίωμα στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής - Αναλογικότητα))
 (2017/C 022/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Arkady Romanovich Rotenberg (Αγία Πετρούπολη, Ρωσία) (εκπρόσωποι: αρχικώς D. Pannick, QC, M. Lester, barrister, και M. O’Kane, solicitor, στη συνέχεια D. Pannick, M. Lester, S. Hey, H. Brunskill, solicitors και Z. Al-Rikabi, barrister, και τέλος D. Pannick, M. Lester και Z. Al-Rikabi)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J.-P. Hix και B. Driessen)
 Αντικείμενο
 Αίτημα βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για τη μερική ακύρωση, αφενός, της αποφάσεως 2014/145/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 17ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα όσον αφορά δράσεις που υπονομεύουν ή απειλούν την εδαφική ακεραιότητα, την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της Ουκρανίας (ΕΕ 2014, L 78, σ. 16), όπως τροποποιήθηκε, πρώτον, με την απόφαση 2014/508/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 30ής Ιουλίου 2014 (ΕΕ 2014, L 226, σ. 23), δεύτερον, με την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/432 του Συμβουλίου, της 13ης Μαρτίου 2015 (ΕΕ 2015, L 70, σ. 47), τρίτον, με την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/1524 του Συμβουλίου, της 14ης Σεπτεμβρίου 2015 (ΕΕ 2015, L 239, σ. 157), και, τέταρτον, με την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2016/359 του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2016 (ΕΕ 2016, L 67, σ. 37), και, αφετέρου, του κανονισμού (ΕΕ) 269/2014 του Συμβουλίου, της 17ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα για ενέργειες που υπονομεύουν ή απειλούν την εδαφική ακεραιότητα, την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της Ουκρανίας (ΕΕ 2014, L 78, σ. 6), όπως τέθηκε σε εφαρμογή, πρώτον, με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 826/2014 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουλίου 2014 (ΕΕ 2014, L 226, σ. 16), δεύτερον, με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/427 του Συμβουλίου, της 13ης Μαρτίου 2015 (ΕΕ 2015, L 70, σ. 1), τρίτον, με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/1514 του Συμβουλίου, της 14ης Σεπτεμβρίου 2015 (ΕΕ 2015, L 239, σ. 30), και, τέταρτον, με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/353 του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2016 (ΕΕ 2016, L 67, σ. 1), κατά το μέρος που οι πράξεις αυτές αφορούν τον προσφεύγοντα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει, αφενός, την απόφαση 2014/145/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 17ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα όσον αφορά δράσεις που υπονομεύουν ή απειλούν την εδαφική ακεραιότητα, την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της Ουκρανίας, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2014/508/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 30ής Ιουλίου 2014, και, αφετέρου, τον κανονισμό (ΕΕ) 269/2014 του Συμβουλίου, της 17ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα για ενέργειες που υπονομεύουν ή απειλούν την εδαφική ακεραιότητα, την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της Ουκρανίας, όπως τέθηκε σε εφαρμογή με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 826/2014 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουλίου 2014, κατά το μέρος που αφορούν τον Arkady Romanovich Rotenberg.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 3)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 7 της 12.1.2015.


text:
 1.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 180/33
 Προσφυγή της 28ης Μαΐου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας
 (Υπόθεση C-189/09)
 2009/C 180/56
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: L. Balta και B. Schöfer)
 Καθής: Δημοκρατία της Αυστρίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 2006/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για τη διατήρηση δεδομένων που παράγονται ή υποβάλλονται σε επεξεργασία σε συνάρτηση με την παροχή διαθεσίμων στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή δημοσίων δικτύων επικοινωνιών και για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/58/ΕΚ (1), και μη κοινοποιώντας τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο έληξε στις 15 Σεπτεμβρίου 2007. Κατά την ημερομηνία όμως της ασκήσεως της παρούσας προσφυγής η καθής δεν είχε λάβει ακόμη όλα τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο ή, εν πάση περιπτώσει, δεν είχε ενημερώσει την Επιτροπή σχετικά.
 (1) ΕΕ L105, σ. 54.


text:
 16.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/35
 Προσφυγή της 2ας Αυγούστου 2017 — PO κατά ΕΥΕΔ
 (Υπόθεση T-479/17)
 (2017/C 347/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: PO (εκπρόσωποι: N. de Montigny και J.-N. Louis, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει
 —
 το φύλλο υπολογισμού της 10ης Νοεμβρίου 2016 που του διαβίβασε η μονάδα ανθρώπινων πόρων της ΕΥΕΔ καθώς και, στο μέτρο που είναι αναγκαίο, το μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 24ης Οκτωβρίου 2016, με το οποίο η ίδια υπηρεσία του επισημαίνει ότι δεν δικαιούται επιστροφή των σχολικών δαπανών για τα δύο τέκνα του πέραν του ανώτατου ορίου που προβλέπει το άρθρο 15 του παραρτήματος Χ του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, καθόσον βρίσκεται σε διαδικασία κινητικότητας·
 —
 εφόσον παρίσταται αναγκαίο, την από 16 Μαΐου 2017 απάντηση περί ρητής απορρίψεως της διοικητικής του ενστάσεως·
 —
 να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, ο προσφεύγων προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από ένσταση ελλείψεως νομιμότητας, καθόσον το φύλλο υπολογισμού της 10ης Νοεμβρίου 2016 (στο εξής: προσβαλλόμενη ατομική απόφαση), καθώς και το σημείωμα της 15ης Απριλίου 2016 και το σημείωμα της 22ας Σεπτεμβρίου 2016 στα οποία στηρίζεται και οι Κατευθυντήριες Γραμμές εκδόθηκαν κατά παράβαση του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ) και του παραρτήματος X αυτού.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από ένσταση ελλείψεως νομιμότητας, καθόσον τα εν λόγω σημειώματα στα οποία στηρίζεται η προσβαλλόμενη ατομική απόφαση εκδόθηκαν κατά παράβαση των Κατευθυντήριων Γραμμών.
 3.
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από έλλειψη νομιμότητας της προσβαλλόμενης ατομικής αποφάσεως για τους ακόλουθους λόγους:
 —
 παραβίαση των αρχών της προφυλάξεως, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως καθώς και των κεκτημένων δικαιωμάτων·
 —
 προσβολή του δικαιώματος στον οικογενειακό βίο και του δικαιώματος εκπαιδεύσεως·
 —
 παραβίαση των αρχών ίσης μεταχειρίσεως και απαγορεύσεως των διακρίσεων·
 —
 παράλειψη σταθμίσεως των συμφερόντων και λήψη του μέτρου χωρίς τήρηση της αρχής της αναλογικότητας.


text:
 7.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Fédération Internationale de Football Association (FIFA) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βασιλείου του Βελγίου, Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-204/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις - Οδηγία 89/552/ΕΟΚ - Άρθρο 3α - Μέτρα που έλαβε το Βασίλειο του Βελγίου σε σχέση με εκδηλώσεις μείζονος σημασίας για την κοινωνία του εν λόγω κράτους μέλους - Παγκόσμιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου - Απόφαση που κηρύσσει τα μέτρα συμβατά προς το δίκαιο της Ένωσης - Αιτιολογία - Άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ - Δικαίωμα ιδιοκτησίας)
 2013/C 260/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Fédération internationale de football association (FIFA) (εκπρόσωποι: A. Barav και D. Reymond, avocats)
 Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Montaguti και N. Yerrell, επικουρούμενοι από τον M. Gray, barrister), Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: C. Pochet και M. J.-C. Halleux, επικουρούμενοι από τους A. Joachimowicz και J. Stuyck, advocaten), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: S. Ossowski και J. Beeko, επικουρούμενοι από τον T. de la Mare, QC)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 17ης Φεβρουαρίου 2011, T-385/07, Fédération Internationale de Footbal Association (FIFA) κατά Επιτροπής, περί απορρίψεως προσφυγής με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως 2007/479/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Ιουνίου 2007, με την οποία κρίθηκαν συμβατά με το κοινοτικό δίκαιο τα μέτρα που έλαβε το Βέλγιο δυνάμει του άρθρου 3α, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για το συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (ΕΕ L 180, σ. 24)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Fédération Internationale de Football Association (FIFA) στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 232 της 6.8.2011.