text:
19.12.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 397/27
 G pqoruetäcotra hexqeiä oäsi so jahersxäy atsoä, oäpxy Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 pqojtäpsei apoä sgm irvtäotra moloheriäa, eiämai dtmasoäm ma
 peqioqiärei ólera gä eällera, pqaclasijó gä dtmgsijó, so emdo-
 joimosijoä elpoäqio sxm pesqekaioeidxäm. Rtäluxma le so óqhqo 189, sqiäso edóuio, sgy Rtmhgäjgy EJ,
 oi odgciäey derletäotm jóhe jqósoy leäkoy rso opoiäo apet-
 htämomsai, oärom auoqó so epidixjoälemo aposeäkerla.
 Peqaiseäqx, g Episqopgä irvtqiäfesai oäsi g Ekkgmijgä Dglojqa- Rtäluxma le so óqhqo 5, pqxäso edóuio, sgy Rtmhgäjgy EJ,
 siäa dem lpoqeiä ma epijakerseiä xy dijaiokociäa so óqhqo 36 sa jqósg leäkg kalbómotm jóhe cemijoä gä eidijoä leäsqo
 sgy Rtmhgäjgy EJ. Jqósoy leäkoy lpoqeiä ma epijakerseiä so jasókkgko ma enaruakiärei sgm ejpkgäqxrg sxm tpovqexärexm
 óqhqo 36 cia ma dijaiokocgärei leäsqo irodtmólot aposekeä- pot apoqqeäotm apoä sgm em koäcx Rtmhgäjg gä pqojtäpsotm
 rlasoy le porosijoä peqioqirloä epiä sxm eiracxcxäm loämom apoä pqóneiy sxm oqcómxm sgy Joimoäsgsay. Oi pqoamaueq-
 euoärom jameäma ókko leäsqo kicoäseqo peqioqirsijoä apoä sgm heiärey diasóneiy epibókkotm rsa jqósg leäkg sgm tpovqeäxrg
 apoäwg sgy eketäheqgy jtjkouoqiäay sxm elpoqetlósxm dem ma jasarsgärotm sg moloheriäa soty rtäluxmg le siy joimosi-
 eiämai re heärg ma epistävei som iädio rsoävo. G Episqopgä hexqeiä jeäy odgciäey emsoäy sxm pqoherlixäm pot atseäy pqobkeäpotm.
 oäsi o rsoävoy sgy diasgqgärexy sgy aruókeiay euodiarlotä som èma jqósoy leäkoy dem dtämasai ma epijakerheiä diasóneiy, sgm
 opoiäom irvtqiäfomsai oäsi epidixäjotm oi ekkgmijeäy aqveäy lpo- ajokothotälemg pqajsijgä gä jasarsóreiy sgy erxseqijgäy
 qeiä ma episetvheiä le kicoäseqo peqioqirsijó leäsqa cia sgm emmoälot sónexäy sot cia ma dijaiokocgärei sg lg sgäqgrg sxm
 eketäheqg jtjkouoqiäa sxm elpoqetlósxm. tpovqexärexm jai pqoherlixäm pot pqobkeäpomsai apoä siy
 joimosijeäy odgciäey. Dem aluirbgseiäsai apoä sgm Ekkgmijgä
 Dglojqasiäa oäsi oueiäkei ma kóbei leäsqa cia ma rtlloquxheiä
 Rtmepxäy, g Episqopgä hexqeiä oäsi g aluirbgsotälemg ekkgmijgä le sgm odgciäa 94/47/EOJ. G sarroälemg le so óqhqo 12 sgy
 moloheriäa aposekeiä leäsqo irodtmólot aposekeärlasoy le odgciäay pqoherliäa eäkgne rsiy 29 Apqikiäot 1997, vxqiäy g
 porosijoä peqioqirloä amsiäheso pqoy so óqhqo 30 sgy Ekkgmijgä Dglojqasiäa ma eävei herpiärei siy molohesijeäy, jamo-
 Rtmhgäjgy jai so opoiäo dem lpoqeiä ma dijaiokocgheiä cia mirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy pot eiämai amacjaiäey pqoy
 jameämam apoä soty koäcoty pot amaueäqomsai rso óqhqo 36 rtlloäquxrg rsgm em koäcx odgciäa gä vxqiäy ma eävei cmxrso-
 sgy Rtmhgäjgy, jai jtqiäxy apoä sgm aruókeia euodiarlotä. poigärei siy diasóneiy atseäy rsgm Episqopgä.
 (1) EE L 280 sgy 29.10.1994, r. 83.
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasó sgy Ekkgmijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy
 10 Moelbqiäot 1998
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-199/97 (1)
 (Tpoäherg C-401/98)
 (98/C 397/48)
 (98/C 397/47)
 Le diósang sgy 7gy Ojsxbqiäot 1998 o Pqoeädqoy sot
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 apoä sg Laqiäa Jomsotä-Durande, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqe- diacqaugä sgy tpoheärexy C-199/97 (aiäsgrg sot Royal Court
 riäay, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de of Jersey cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Emidio
 la Cruz, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, centre Wagner, Kirch- Marco Rios jasó His Excellency The Lieutenant Governor of
 berg, órjgre emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Jersey.
 Joimosgäsxm rsiy 10 Moelbqiäot 1998 pqorutcgä jasó sgy
 Ekkgmijgäy Dglojqasiäay. (1) EE C 212 sgy 12.7.1997.
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 Ç ma amamxqiärei oäsi g Ekkgmijgä Dglojqasiäa, lg eävomsay
 herpiärei siy molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy
 diasóneiy pot eiämai amacjaiäey pqoy rtlloäquxrg le sgm Diacqaugä sgy tpoheärexy C-80/98 (1)
 odgciäa 94/47/EJ (1) sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot jai (98/C 397/49)
 sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy, sgy
 26gy Ojsxbqiäot 1994, rvesijó le sgm pqorsariäa sxm
 acoqarsxäm xy pqoy oqirleämey pketqeäy sxm rtlbórexm Le diósang sgy 7gy Ojsxbqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot
 pot auoqotäm sgm apoäjsgrg dijaixälasoy vqgärgy Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 ajimgäsxm tpoä jahersxäy vqomoleqirsijgäy liärhxrgy, gä lgä diacqaugä sgy tpoheärexy C-80/98 (aiäsgrg sot Sù- og Han-
 eävomsay cmxrsopoigärei siy em koäcx diasóneiy rsgm Epi- delsret cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): 3Com
 sqopgä, paqeäkeiwe ma ejpkgqxärei siy tpovqexäreiy pot Corporation jasó Bluecom Danmark jai KISS Nordic A/S.
 tpeävei dtmólei sgy odgciäay atsgäy,
 (1) EE C 166 sgy 30.5.1998.
 Ç ma jasadijórei sgm Ekkgmijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 eänoda.


text:
24. 6. 95 PÊL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 159/29
 — να ακυρώσει, εφοσον χρειάζεται, την απόφαση της 10ης Διαγραφή της υποθέσεως Τ-445/93 (')
 Φεβρουαρίου 1995 περί ρητής απορρίψεως της διοικητι (95/C 159/60
 κής ενστάσεως του προσφεύγοντος και
 — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. (Τλώσσα διαδικασίας: r] αγγλική)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα: Me Διάτααξη TT] Ç της Aπριδλου 1995 , o πρόεδρος του πέμπτου
 O προσφεύγων, υπάλληλος βαθμού Α5 στο Ελεγκτικό Συνέ τετραμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Eυρωπαϊκών
 δριο και πρόεδρος της επιτροπής προσωπικού του οργάνου Koινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως
 αυτού κατά την επίμαχη περίοδο, προσάπτει στην αρμόδια T-445/93 : Eastern Electricity pic, East Midlands Electricity pic,
 για τους διορισμούς αρχή ότι δεν έλαβε υπόψη ορισμένες Electricity Association Services Limited, London Electricity
 αρχές δικαίου κατά την κατάρτιση της εκθέσεως βαθμολογί pic, Manweb pic, Midlands Electricity pic, National Power pic,
 ας του για την περίοδο 1992/93 . Northern Electric pic, Norweb pic, PowerGen pic, Seeboard
 pic, Southern Electric pic, South Wales Electricity pic, South
 Ισχυρίζεται ότι κατά παράβαση του άρθρου 43 του Κανονι Western Electricity pic, The National Grid Company pic και
 σμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων των Yorkshire Electricity Group pic κατά Συμβουλίου της Eυρω
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των γενικών εκτελεστικών παϊκής ' Evνωσης και Eπιτροπής των Eυρωπαϊκών Koινοτή
 διατάξεων καταρτίστηκε η έκθεση βαθμολογίας του από τον τωv .
 υπεύθυνο της αρχικής του υπηρεσίας, ενώ την επίμαχη
 περίοδο είχε τεθεί, κατά πλήρη απασχόληση , στη διάθεση της (!) EE ag 10 . C 57 της 4. 3 . 1992 .
 επιτροπής προσωπικού .
 Επί πλέον , εφόσον οι γενικές εκτελεστικές διατάξεις προβλέ
 πουν ότι, επί αιτήσεως αναβαθμολογήσεως, o Γενικός Γραμ
 ματέας έχει αρμοδιότητα μόνον για τους βαθμολογηθέντες
 υπαλλήλους που υπάγονται απευθείας στο διευθυντή μιας
 ομάδας προπαρασκευαστικών εργασιών, πράγμα που δεν Διαγραφή της υποθέσεως Τ-8/94 (')
 συμβαίνει στην περίπτωση των μελών της επιτροπής προσω (95/C 159/61
 πικού , η οριστική έκθεση βαθμολογίας του καταρτίστηκε από
 το Γενικό Γραμματέα χωρίς να ληφθούν υπόψη οι διατάξεις (Τλώσσα διαδικασίας: n γαλλική)
 αυτές.
 Τέλος, o προσφεύγων υπογραμμίζει το γεγονός ότι κατά την Με Διάταξη της 10ης Μαίου 1995 , o πρόεδρος του δευτέρου
 εν λόγω περίοδο o ιεραρχικώς ανώτερος του δεν μπόρεσε να τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 λάβει υπόψη την εξέλιξη των προσόντων του από την αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-8/94: H. κατά
 τελευταία έκθεση βαθμολογίας του , ενώ τα καθήκοντα που Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 εκτελεί η επιτροπή προσωπικού αποτελούν αναπόσπαστο
 μέρος των υπηρεσιών που οι υπάλληλοι υποχρεούνται να ') EE αριθ . C 59 της 26. 2. 1994.
 παρέχουν.
 Διαγραφή της υποθέσεως Τ-20/93 (') Διαγραφή της υποθέσεως Τ-188/94 (')
 (95/C 159/59) (95/C 159/62)
 (Τλώσσα διαδικασίας: ri γαλλική)
 (Τλώσσα διαδικασίας: ri γαλλική)
 Με Διαταξη της 5ης Απριλίου 1995 , o πρόεδρος του τρίτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Με Διαταξη της 7ης Απριλίου 1995 , o πρόεδρος του δευτέρου
 αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-20/93 : Willy τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Seghers κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-188/94: Nathalie
 (!) EE αριθ . C 89 της 31 . 3 . 1993 .
 Creste κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 ( I ) EE αριθ . C 174 της 25 . 6 . 1994.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 9.6.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/20
 Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2007 — Spira κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-108/07)
 (2007/C 129/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Diamanthandel A. Spira BVBA (Αμβέρσα, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: J. Bourgeois, Y. van Gerven, F. Louis και A. Vallery, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 26ης Ιανουαρίου 2007, η οποία εκδόθηκε βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 773/2004 του Συμβουλίου, στην υπόθεση COMP/38.826/B-2 — Spira/De Beers/DTC Supplier of Choice·
 —
 Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως της Επιτροπής, της 26ης Ιανουαρίου 2007, στην υπόθεση ανταγωνισμού COMP/38.826/B-2 — Spira/De Beers/DTC Supplier of Choice, με την οποία απορρίφθηκε η καταγγελία της προσφεύγουσας περί παραβάσεων των άρθρων 81 ΕΚ και 82 ΕΚ σχετιζομένων με το σύστημα «Supplier of Choice »που έθεσε σ' εφαρμογή ο όμιλος De Beers όσον αφορά τη διανομή ακατέργαστων διαμαντιών, για τον λόγο ότι δεν υφίσταται επαρκές κοινοτικό συμφέρον για να δοθεί συνέχεια στην καταγγελία της προσφεύγουσας.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι ο όμιλος De Beers — παραγωγός διαμαντιών, ο οποίος, κατά την προσφεύγουσα, δραστηριοποιείται κυρίως στα πρώτα στάδια της εμπορίας διαμαντιών — επιχειρεί, μέσω του συστήματος «Supplier of Choice», να επεκτείνει τον έλεγχό του επί της αγοράς στο σύνολο της αλυσίδας εμπορίας διαμαντιών από την εξόρυξη μέχρι τον καταναλωτή, δηλαδή και στα τελικά στάδια εμπορίας.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 Πρώτον, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η Επιτροπή δεν συμμορφώθηκε προς την υποχρέωσή της να ερευνήσει την καταγγελία με επιμέλεια και αμεροληψία και να εξετάσει με τη δέουσα επιμέλεια και αμεροληψία τις καταγγελόμενες αντίθετες προς τον ανταγωνισμό πρακτικές.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι, όσον αφορά το αν θα έπρεπε να δοθεί συνέχεια στην καταγγελία, η Επιτροπή δεν μπορούσε να προβάλει την έλλειψη επαρκούς κοινοτικού συμφέροντος, λαμβανομένων υπόψη του μεγέθους των εμπλεκομένων επιχειρήσεων, του γεωγραφικού εύρους των αντιθέτων προς τον ανταγωνισμό πρακτικών και της προκαλούμενης από τις παραβάσεις νοθεύσεως των όρων του ανταγωνισμού και της εσωτερικής αγοράς.
 Τέλος, τρίτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή έκρινε ότι δεν υφίσταται επαρκές κοινοτικό συμφέρον βάσει εσφαλμένης εκτιμήσεως των περιστάσεων της υποθέσεως, τόσο νομικώς όσο και ως προς τα πραγματικά περιστατικά, δεδομένου ότι:
 1)
 η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη το δημοσιοποιηθέν προδήλως αντίθετο προς τον ανταγωνισμό αντικείμενο του συστήματος περιορισμένης επιλεκτικής διανομής του ομίλου De Beers·
 2)
 η Επιτροπή δεν μπορούσε να εξακριβώσει τα αντίθετα προς τον ανταγωνισμό αποτελέσματα του συστήματος διανομής του ομίλου De Beers χωρίς να έχει καταρχάς εξακριβώσει τη δεσπόζουσα θέση και την ισχύ του ομίλου στην αγορά·
 3)
 η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη τα ευάριθμα στοιχεία της καταγγελίας που αποδεικνύουν τον εγγενώς καταχρηστικό και αντίθετο προς τον ανταγωνισμό χαρακτήρα του συστήματος·
 4)
 η Επιτροπή υπέπεσε σε εσφαλμένη εκτίμηση της αποτελεσματικότητας των τροποποιημένων όρων του συστήματος παραπομπής στον Διαμεσολαβητή που προέβλεψε ο όμιλος De Beers για την επίλυση διαφορών σχετικών με την εφαρμογή του συστήματος διανομής, και
 5)
 η Επιτροπή υπέπεσε σε νομική πλάνη και σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών κρίνοντας ότι το σύστημα διανομής του ομίλου De Beers δεν θέτει φραγμούς στην αγορά.


text:
 12.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/56
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 27ης Φεβρουαρίου 2014 — Walton κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-32/13) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτος υπάλληλος - Εφάπαξ αποζημίωση λόγω εξόδου από την υπηρεσία - Παραίτηση διαπιστούμενη με απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων - Προσδιορισμός της ημερομηνίας παραιτήσεως - Δεδικασμένο - Αποφάσεις της ΑΔΑ οι οποίες κατέστησαν οριστικές ελλείψει ενδίκου βοηθήματος - Μη τήρηση της προηγούμενης διοικητικής διαδικασίας - Προδήλως απαράδεκτο))
 2014/C 142/76
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Robert Walton (Οξφόρδη, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: F. Moyse, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και A.-C. Simon)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση να καταβληθεί το απλήρωτο υπόλοιπο που η Επιτροπή έπρεπε να καταβάλει στον προσφεύγοντα ως εφάπαξ αποζημίωση λόγω εξόδου του από την υπηρεσία.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2.
 Ο R. Walton φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) ΕΕ C 207 της 20.7.2013, σ. 58.


text:
 8.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 298/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε η Komisia za zashtita ot diskriminatsia (Βουλγαρία) στις 25 Ιουλίου 2011 — Valeri Hariev Belov κατά ChEZ Elektro Balgaria АD, ChEZ Raspredelenie Balgaria АD, Darzhavna Komisia po energiyno i vodno regulirane
 (Υπόθεση C-394/11)
 2011/C 298/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Komisia za zashtita ot diskriminatsia
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Valeri Hariev Belov
 Καθών: ChEZ Elektro Balgaria АD, ChEZ Raspredelenie Balgaria АD, Darzhavna Komisia po energiyno i vodno regulirane
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Ερώτημα 1: Εμπίπτει η υπό εξέταση περίπτωση στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2000/43/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής (1) (εν προκειμένω, σε σχέση με το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο η');
 Ερώτημα 2: Ποια είναι η έννοια της φράσης «λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση» στο άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2000/43 και της φράσης «μπορεί να θέσει πρόσωπα συγκεκριμένης φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής σε μειονεκτική θέση» στο άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2000/43:
 2.1.
 Πρέπει, για να μπορεί μια λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση να χαρακτηριστεί ως άμεση διάκριση, να είναι η μεταχείριση αυτή οπωσδήποτε δυσμενέστερη και να θίγει, άμεσα ή έμμεσα, δικαιώματα ή συμφέροντα που έχουν κατοχυρωθεί ρητά με νόμο ή περιλαμβάνεται επίσης κάθε μορφή συμπεριφοράς (σχέσης), υπό ευρύτερη έννοια, η οποία είναι λιγότερο ευνοϊκή σε σύγκριση με τη συμπεριφορά που επιδεικνύεται σε παρόμοια περίπτωση;
 2.2.
 Πρέπει μήπως, για να μπορεί να χαρακτηριστεί ως έμμεση διάκριση το γεγονός ότι ένα άτομο περιάγεται σε μειονεκτική θέση, να θίγονται επίσης, άμεσα ή έμμεσα, δικαιώματα ή συμφέροντα που έχουν κατοχυρωθεί ρητά με νόμο ή περιλαμβάνεται, υπό ευρύτερη έννοια, κάθε περίπτωση στην οποία ένα άτομο περιάγεται σε μειονεκτική/δυσμενή θέση;
 Ερώτημα 3: Το τρίτο αυτό ερώτημα εξαρτάται από την απάντηση στο δεύτερο: Αν, για να είναι δυνατός ο χαρακτηρισμός μιας περίπτωσης ως άμεσης ή έμμεσης διάκρισης υπό την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχεία α' και β', της οδηγίας 2000/43, η λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση ή το γεγονός ότι ένα άτομο περιάγεται σε μειονεκτική θέση πρέπει να θίγει, άμεσα ή έμμεσα, δικαιώματα ή συμφέροντα που έχουν κατοχυρωθεί με νόμο,
 3.1.
 κατοχυρώνουν οι διατάξεις του άρθρου 38 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οδηγία 2006/32/ΕΚ (2) (29η αιτιολογική σκέψη, άρθρο 1, άρθρο 13, παράγραφος 1), η οδηγία 2003/54/ΕΚ (3) (άρθρο 3, παράγραφος 5) και η οδηγία 2009/72/ΕΚ (4) (άρθρο 3, παράγραφος 7) το δικαίωμα ή το συμφέρον του τελικού καταναλωτή να ελέγχει κατά τακτά διαστήματα τις ενδείξεις του μετρητή κατανάλωσης ρεύματος, του οποίου να μπορεί να γίνεται επίκληση ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων σε υποθέσεις όπως η υπόθεση της κύριας δίκης,
 και
 3.2.
 συμβιβάζονται με τις διατάξεις αυτές η εθνική νομοθεσία και/ή η διοικητική πρακτική που εφαρμόζεται κατόπιν άδειας της κρατικής ρυθμιστικής αρχής για την ενέργεια, οι οποίες παρέχουν στις επιχειρήσεις διανομής ενέργειας την ελευθερία να τοποθετούν τους μετρητές κατανάλωσης ρεύματος σε δυσπρόσιτα ή σε απρόσιτα σημεία, πράγμα που στερεί από τους καταναλωτές τη δυνατότητα να παρακολουθούν και να ελέγχουν προσωπικά και κατά τακτά διαστήματα τις ενδείξεις του μετρητή;
 Ερώτημα 4: Το τέταρτο αυτό ερώτημα εξαρτάται από την απάντηση στο δεύτερο: Αν, για να είναι δυνατός ο χαρακτηρισμός μιας περίπτωσης ως άμεσης ή έμμεσης διάκρισης, δεν είναι οπωσδήποτε απαραίτητο να θίγεται άμεσα ή έμμεσα δικαίωμα ή συμφέρον κατοχυρωμένο με νόμο,
 —
 συμβιβάζεται με το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχεία α' και β', της οδηγίας 2000/43 η εθνική νομοθεσία ή η εθνική νομολογία, όπως αυτές τις οποίες αφορά η υπόθεση της κύριας δίκης, οι οποίες, προκειμένου να χαρακτηριστεί μια περίπτωση ως διάκριση, απαιτούν να θίγει, άμεσα ή έμμεσα, η λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση ή το γεγονός ότι ένα άτομο περιάγεται σε μειονεκτική θέση δικαιώματα ή συμφέροντα που έχουν κατοχυρωθεί με νόμο;
 —
 σε περίπτωση ασυμβιβάστου, έχει το εθνικό δικαστήριο την υποχρέωση να μην τις εφαρμόζει και να προστρέχει στους ορισμούς που περιέχονται στις διατάξεις της οδηγίας;
 Ερώτημα 5: Πώς πρέπει να ερμηνευθεί το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/43;
 5.1.
 υπό την έννοια ότι επιβάλλει στο θύμα την υποχρέωση να αποδείξει πραγματικά περιστατικά από τα οποία να μπορεί να συναχθεί σαφώς, αναμφίβολα και με βεβαιότητα το συμπέρασμα ότι συντρέχει άμεση ή έμμεση διάκριση ή αρκεί να τεκμαίρεται, με βάση τα πραγματικά περιστατικά, η συνδρομή τέτοιας διάκρισης;
 5.2.
 Οδηγεί σε μετακύλιση του βάρους απόδειξης στην εναγόμενη το γεγονός ότι
 α)
 οι μετρητές κατανάλωσης ρεύματος έχουν τοποθετηθεί σε υπερβολικό ύψος στους στύλους της επιχείρησης διανομής ηλεκτρικής ενέργειας που βρίσκονται στις οδούς των δύο μόνο συνοικιών που είναι γνωστές στην πόλη ως «συνοικίες Ρομά», με ορισμένες γνωστές εξαιρέσεις εντός ορισμένων τμημάτων των δύο αυτών συνοικιών, με αποτέλεσμα να καθίσταται αδύνατος ο οπτικός έλεγχος των μετρητών από τους καταναλωτές, και
 β)
 σε όλες τις άλλες συνοικίες της πόλης οι μετρητές κατανάλωσης ρεύματος τοποθετούνται σε άλλο ύψος, που παρέχει τη δυνατότητα οπτικού ελέγχου (μέχρι 1,70 m), συνήθως εντός της οικίας του καταναλωτή ή στην πρόσοψη του κτιρίου ή στην περίφραξη;
 5.3.
 Μήπως η μετακύλιση του βάρους απόδειξης στην εναγόμενη αποκλείεται από το γεγονός ότι
 α)
 στις δύο συνοικίες που είναι γνωστές στην πόλη ως «συνοικίες Ρομά» δεν ζουν μόνο Ρομά, αλλά και άτομα άλλης εθνοτικής προέλευσης, και/ή
 β)
 έχει σημασία ποιο ποσοστό του πληθυσμού στις δύο αυτές συνοικίες αυτοπροσδιορίζεται πράγματι ως Ρομά και/ή
 γ)
 η επιχείρηση διανομής ενέργειας έχει χαρακτηρίσει ως παγκοίνως γνωστούς τους λόγους για τους οποίους οι μετρητές κατανάλωσης ρεύματος στις δύο αυτές συνοικίες μεταφέρθηκαν σε αυτό το ύψος των 7 m;
 Ερώτημα 6: Το έκτο αυτό ερώτημα εξαρτάται από την απάντηση στο πέμπτο:
 6.1.
 Αν το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/43 ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η συνδρομή διάκρισης είναι απαραίτητο να τεκμαίρεται και αν τα προαναφερθέντα πραγματικά περιστατικά επιφέρουν τη μετακύλιση του βάρους απόδειξης στην εναγόμενη, ποια μορφή διάκρισης τεκμαίρεται με βάση τα πραγματικά αυτά περιστατικά –άμεση διάκριση, έμμεση διάκριση και/ή παρενόχληση;
 6.2.
 Επιτρέπουν οι διατάξεις της οδηγίας 2000/43 να προβάλλεται ως δικαιολογητικός λόγος για την άμεση διάκριση και/ή την παρενόχληση η επιδίωξη θεμιτού στόχου με τη χρησιμοποίηση των αναγκαίων και πρόσφορων προς τούτο μέσων;
 6.3.
 Μπορεί το εφαρμοζόμενο στις δύο συνοικίες μέτρο να είναι δικαιολογημένο, αν ληφθούν υπόψη οι θεμιτοί στόχοι που, κατά τις επιχειρήσεις διανομής ενέργειας, επιδιώκονται με το μέτρο αυτό, εφόσον
 α)
 το μέτρο εφαρμόζεται λόγω της πληθώρας απλήρωτων λογαριασμών στις δύο αυτές συνοικίες και λόγω των συχνών παραβάσεων που διαπράττονται από τους καταναλωτές και βλάπτουν ή θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια, την ποιότητα και τη συνεχή και απρόσκοπτη λειτουργία των εγκαταστάσεων ηλεκτρικής ενέργειας
 και
 το μέτρο εφαρμόζεται συλλογικά, ανεξάρτητα από το αν ο συγκεκριμένος καταναλωτής εξοφλεί τους λογαριασμούς του για την παροχή και διανομή ηλεκτρικού ρεύματος και ανεξάρτητα από το αν έχει αποδειχτεί ότι ο συγκεκριμένος καταναλωτής έχει διαπράξει κάποια παράβαση (ανεπίτρεπτη αλλοίωση των ενδείξεων του μετρητή κατανάλωσης ρεύματος, παράνομη σύνδεση και/ή υποκλοπή ή παράνομη κατανάλωση ρεύματος χωρίς μέτρηση και χωρίς πληρωμή ή οποιαδήποτε άλλη παρέμβαση στο δίκτυο που βλάπτει ή θέτει σε κίνδυνο την ασφαλή, ποιοτική, συνεχή και απρόσκοπτη λειτουργία του);
 β)
 για κάθε παρόμοια παράβαση προβλέπεται από τη νομοθεσία και τους γενικούς όρους της σύμβασης διανομής ηλεκτρικής ενέργειας η γένεση αστικής, διοικητικής και ποινικής ευθύνης;
 γ)
 η ρήτρα που προβλέπεται στο άρθρο 27, παράγραφος 2, των γενικών όρων της σύμβασης διανομής –ότι η επιχείρηση διανομής εξασφαλίζει, όταν ο καταναλωτής της το ζητήσει ρητά εγγράφως, τη δυνατότητα οπτικού ελέγχου των ενδείξεων του μετρητή κατανάλωσης ρεύματος– δεν παρέχει στον καταναλωτή, στην πράξη, τη δυνατότητα να ελέγχει προσωπικά και κατά τακτά διαστήματα τις ενδείξεις που τον αφορούν;
 δ)
 υπάρχει η δυνατότητα εγκατάστασης στην οικία του καταναλωτή, κατόπιν έγγραφης υποβολής ρητής αίτησής του, συσκευής ελέγχου του μετρητή κατανάλωσης, αλλά ο καταναλωτής οφείλει να καταβάλλει τέλος για την εγκατάσταση αυτή;
 ε)
 το μέτρο αποτελεί ιδιόμορφη και προφανή ένδειξη για το ότι ο καταναλωτής, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, δεν είναι τίμιος, με δεδομένο τον ισχυρισμό της επιχείρησης διανομής ενέργειας ότι οι λόγοι για την εφαρμογή του μέτρου είναι παγκοίνως γνωστοί;
 στ)
 υπάρχουν και άλλες τεχνικές μέθοδοι και άλλα τεχνικά μέσα για την προστασία των μετρητών κατανάλωσης ρεύματος από επεμβάσεις;
 ζ)
 ο δικαστικός πληρεξούσιος της επιχείρησης διανομής ενέργειας εξέθεσε ότι το παρόμοιο μέτρο που εφαρμόστηκε σε μια συνοικία Ρομά άλλης πόλης δεν κατέστησε δυνατή, στην πράξη, την αποφυγή επεμβάσεων στους μετρητές;
 η)
 δεν αναμένεται ότι στην ηλεκτρική εγκατάσταση στη συνοικία αυτή, δηλαδή σε έναν υποσταθμό μετασχηματισμού τάσης, θα πρέπει να εφαρμοστούν παρόμοια μέτρα ασφάλειας όπως για τους μετρητές κατανάλωσης ρεύματος;
 (1) Οδηγία 2000/43/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής (ΕΕ L 180, σ. 22).
 (2) Οδηγία 2006/32/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2006, για την ενεργειακή απόδοση κατά την τελική χρήση και τις ενεργειακές υπηρεσίες και για την κατάργηση της οδηγίας 93/76/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 114, σ. 64).
 (3) Οδηγία 2003/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 96/92/ΕΚ (ΕΕ L 176, σ. 37).
 (4) Οδηγία 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ (ΕΕ L 211, σ. 55).


text:
 4.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 8ης Δεκεμβρίου 2011 — KME Germany AG, πρώην KM Europa Metal AG, KME France SAS, πρώην Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, πρώην Europa Metalli SpA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-272/09 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά των χαλκοσωλήνων υδραυλικών εγκαταστάσεων - Πρόστιμα - Συνεκτιμώμενα στοιχεία, όπως το μέγεθος της αγοράς, η διάρκεια της παραβάσεως και η συνεργασία - Αποτελεσματική ένδικη προσφυγή)
 2012/C 32/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: KME Germany AG, πρώην KM Europa Metal AG, KME France SAS, πρώην Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, πρώην Europa Metalli SpA (εκπρόσωποι: M. Siragusa, avvocato, A. Winckler, δικηγόρος, G. Rizza, avvocato, T. Graf, advokat, M. Piergiovanni, avvocato)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Gippini Fournier και J. Bourke, C. Thomas, solicitor)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (όγδοο τμήμα) της 6ης Μαΐου 2009, T-127/04, KME Germany κ.λπ. κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε προσφυγή περί μειώσεως του ύψους των προστίμων που επιβλήθηκαν στις αναιρεσείουσες με την απόφαση 2004/421/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2003, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/E-1/38.240 — Σωλήνες για βιομηχανική χρήση) (ΕΕ 2003, L 125, σ. 50) — Καθορισμός τιμών και κατανομή των αγορών — Συγκεκριμένος αντίκτυπος στην αγορά — Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τις KME Germany AG, KME France SAS και KME Italy SpA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 220 της 12.09.2009


text:
 8.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/34
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 8ης Αυγούστου 2007 [αίτηση του Schiedsgericht bei der Wirtschaftskammer der Tschechischen Republik und der Agrarkammer der Tschechischen Republik (Τσεχική Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Reisebüro Bühler GmbH κατά Dom.info e.K., Sebastian Dieterle
 (Υπόθεση C-126/07) (1)
 (2007/C 297/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 117 της 26.5.2007.


text:
 7.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/10
 Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 14ης Νοεμβρίου 2013 [αίτηση του High Court of Justice (Chancery Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] –- Glaxosmithkline Biologicals SA, Glaxosmithkline Biologicals, Niederlassung der Smithkline Beecham Pharma GmbH & Co. KG κατά Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks
 (Υπόθεση C-210/13) (1)
 ([Φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση - Συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασίας - Κανονισμός (ΕΚ) 469/2009 - Έννοια των όρων «δραστική ουσία» και «σύνθεση δραστικών ουσιών» - Ανοσοενισχυτικό συμπλήρωμα])
 2014/C 102/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (Chancery Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσες: Glaxosmithkline Biologicals SA, Glaxosmithkline Biologicals, Niederlassung der Smithkline Beecham Pharma GmbH & Co. KG
 Καθού: Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — High Court of Justice (Chancery Division) — Ερμηνεία του άρθρου 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 469/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (ΕΕ L 152, σ. 1) — Έννοια των όρων «δραστική ουσία» και «σύνθεση δραστικών ουσιών» — Ανοσοενισχυτικό συμπλήρωμα το οποίο δεν έχει μόνο του θεραπευτική δράση, αλλά ενισχύει τη θεραπευτική δράση ενός αντιγόνου
 Διατακτικό
 Το άρθρο 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 469/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα, έχει την έννοια ότι, όπως ένα ανοσοενισχυτικό συμπλήρωμα δεν εμπίπτει στην έννοια της «δραστικής ουσίας» στο πλαίσιο της διατάξεως αυτής, μια σύνθεση δύο ουσιών, εκ των οποίων η μία είναι δραστική ουσία που έχει μόνη της θεραπευτική δράση ενώ η άλλη ανοσοενισχυτικό συμπλήρωμα που μπορεί να ενισχύει την εν λόγω θεραπευτική δράση χωρίς όμως να διαθέτει αυτή καθ’ εαυτήν ίδια θεραπευτική δράση, δεν εμπίπτει στην έννοια της «σύνθεσης δραστικών ουσιών» στο πλαίσιο της εν λόγω διατάξεως.
 (1) ΕΕ C 189 της 29.6.2013.


text:
 8.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/2
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 11ης Νοεμβρίου 2004
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-183/02 P και C-187/02 P, Daewoo Electronics Manufacturing España SA (Demesa) (C-183/02 P) και Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava (C-187/02 P) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Φορολογικά μέτρα - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Νέοι λόγοι)
 (2005/C 6/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-183/02 P και C-187/02 P, με αντικείμενο δύο αιτήσεις αναιρέσεως δυνάμει του άρθρου 49 του Οργανισμού ΕΚ του Δικαστηρίου, ασκηθείσες αντιστοίχως στις 15 και 16 Μαΐου 2002, Daewoo Electronics Manufacturing España SA (Demesa), με έδρα τη Vitoria (Ισπανία) (δικηγόροι: A. Creus Carreras και B. Uriarte Valiente) (C-183/02 P) Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava (δικηγόροι: A. Creus Carreras, B. Uriarte Valiente και Bravo-Ferrer Delgado) (C-187/02 P) υποστηριζόμενο από την Comunidad Autónoma del País Vasco (δικηγόρος: E. Garayar Gutiérrez), όπου οι έτεροι διάδικοι είναι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: F. Santaolalla Gadea και J. L. Buendía Sierra) Asociación Nacional de Fabricantes de Electrodomésticos de Línea Blanca (ANFEL), με έδρα τη Μαδρίτη (Ισπανία), και το Conseil européen de la construction d'appareils domestiques (CECED), με έδρα τις Βρυξέλλες (Βέλγιο), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή) και N. Colneric, δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: Μ. Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 11 Νοεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Συνεκδικάζει τις υποθέσεις C-183/02 P και C-187/02 P προς έκδοση ενιαίας αποφάσεως.
 2)
 Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως.
 3)
 Οι αναιρεσείουσες φέρουν, εκτός των δικών τους εξόδων, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 4)
 Η Comunidad Autónoma del País Vasco φέρει τα έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 180 της 27.7.2002.


text:
20.2.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 48/25
 Pqoäedqo, J. Pirrung jai L. Bgkaqó, dijarseäy, cqallaseäay: DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 H. Jung, eneädxre rsiy 25 Moelbqiäot 1998 diósang le so ajoä-
 sgy 15gy Dejelbqiäot 1998
 kotho diasajsijoä:
 rsgm tpoäherg T-25/98, Henri de Compte jasó Etqxpaøjotä
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg. Joimobotkiäot (1)
 (Tpókkgkoi Ç Pqorutcgä ajtqxärexy jai acxcgä apofg-
 2. Jóhe diódijoy ha ueäqei sa dijarsijó sot eänoda. lixärexy Ç Apoäuarg sot Joimobotkiäot peqiä apakkacgäy
 oärom auoqó sgm ejseäkerg sot pqoùpokocirlotä cia so oijo-
 (1) EE C 357 sgy 22.11.1997. molijoä eäsoy 1995 Ç Pqogcotälemg dioijgsijgä diadijariäa Ç
 Apoäuarg peqiä apoqqiäwexy emrsórexy Ç Satsoäsgsa amsi-
 jeileämot jai aisiäay Ç Leqijoä apaqódejso Ç Dedijarleämo
 Ç Pqorutcgä pqodgäkxy abórilg)
 (1999/C 48/55)
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 11gy Dejelbqiäot 1998 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 rsgm tpoäherg T-22/98, Scottish Soft Fruit Growers Ltd jasó
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 Rsgm tpoäherg S-25/98: Henri de Compte, pqxägm tpókkgkoy
 (Joimgä cexqcijgä pokisijgä Ç Rleäotqa pqooqifoälema cia sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot, jósoijoy Longeville-leÁs-
 lesapoiägrg Ç JasÂ apojopgäm emiärvtrg rsiy oqcamxäreiy Metz (Cakkiäa), ejpqorxpotälemoy apoä som Henri Ferretti,
 paqacxcxäm Ç Amójsgrg sxm jasabkgheämsxm porxäm Ç dijgcoäqo Thionville, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som
 Pqóng lg tpojeiälemg re pqorutcgä Ç èmmola aposekeä- dijgcoäqo Guy Harles, 8-10 Rue Mathias Hardt, jasó Etqx-
 rlasa Ç Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Apaqódejso) paøjotä Joimobotkiäot (ejpqoärxpoi: Evelyn Waldherr jai
 (1999/C 48/54) Anders Neergaard), pot eävei xy amsijeiälemo, auemoäy, pqo-
 rutcgä ajtqxärexy sgy apouórexy A4-0125/97 sot Etqxpaø-
 jotä Joimobotkiäot sgy 10gy Apqikiäot 1997, peqiä apakkacgäy
 (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä) oärom auoqó sgm ejseäkerg sot pqoùpokocirlotä cia so oijo-
 molijoä eäsoy 1995 Ç Leäqoy I, Etqxpaøjoä Joimobotäkio/
 Rsgm tpoäherg S-22/98, Scottish Soft Fruit Growers Ltd, le Paqóqsgla Etqxpaiäot Dialerokabgsgä (EE C 132 sgy
 eädqa so Blairgowrie (Lecókg Bqesamiäa), ejpqorxpotälemg 28.4.1997, r. 148), jahxäy jai sgy apouórexy sot Joimobot-
 apoä som Fergus Randolph, barrister, sot dijgcoqijotä rtkkoä- kiäot, pot joimopoigähgje rsiy 19 Moelbqiäot 1997, peqiä apoq-
 cot Acckiäay jai Otakkiäay, le soäpo epidoärexm rso Kotnel- qiäwexy sgy emrsórexy sot pqoruetäcomsoy, jai, aueseäqot,
 botäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo sxm Arendt jai Medernach, acxcgä apofglixärexy pqoy apojasórsarg sgy fgliäay pot
 8-10, rue Mathias Hardt, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm tpeärsg o pqoruetäcxm-emócxm koäcx sgy dglorietärexy sgy em
 Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Xavier Lewis), le amsijeiälemo koäcx apouórexy peqiä apakkacgäy jahxäy jai koäcx ódijgy
 aiäsgla ajtqxärexy sgy apouórexy sgy Episqopgäy g opoiäa jasgcoqiäay apxäkeiay sqapefocqallasiäxm, so Pqxsodijeiäo
 peqikalbómesai re eäccqauo sgy 16gy Ojsxbqiäot 1997 pqoy (seäsaqso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty R. M. Moura Ramos,
 so Scottish Office jai le sgm opoiäa g Episqopgä aqmgähgje ma Pqoäedqo jai V. Tiili jai P. Mengozzi, dijarseäy, cqallaseäay:
 ijamopoigärei aiäsgla sgy pqoruetäcotray amauoqijó le sgm H. Jung, eneädxre rsiy 15 Dejelbqiäot 1998 diósang le so
 eqlgmeiäa jai euaqlocgä sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1991/92 ajoäkotho diasajsijoä:
 sot Rtlbotkiäot, sgy 13gy Iotkiäot 1992, cia sg heärpirg eidi-
 jxäm leäsqxm cia sa rleäotqa pot pqooqiäfomsai cia lesapoiä-
 grg (EE L 199 sgy 18.7.1992, r. 1), jai sot jamomirlotä 1. So Pqxsodijeiäo apoqqiäpsei sgm pqorutcgä-acxcgä xy
 (EOJ) aqih. 2252/92 sgy Episqopgäy, sgy 30gäy Iotkiäot 1992, apaqódejsg, ejsoäy oärom auoqó so aiäsgla peqiä ajtqxä-
 peqiä jahoqirlotä sxm kepsoleqeixäm euaqlocgäy sot eidijotä rexy sgy kocirsijgäy amacqaugäy rvesijó le poroä
 jahersxäsoy kgäwexy leäsqxm cia sa rleäotqa biolgvamiäay pot 4 136 125 bekcijxäm uqócjxm jai le sgm óqmgrg sot Joi-
 pqooqiäfomsai cia lesapoiägrg (EE L 219 sgy 4.8.1992, r. 19), mobotkiäot ma heärei rsg dióherg sot pqoruetäcomsoy-emó-
 so Pqxsodijeiäo (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty J. D. comsoy so rtämoko sxm kocirsijxäm rsoiveiäxm pot dijaio-
 Cooke, Pqoäedqo, R. García-Valdecasas jai sgm P. Lindh, koäcgram sg lg apakkacgä sot apoä sg rvesijgä ethtämg.
 dijarseäy, cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 11 Dejelbqiäot
 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 2. Jasó sg koipó, apoqqiä psei xy pqodgäkxy abórilg sgm
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg. pqorutcgä-acxcgä.
 2. Jasadijófei sgm pqoruetäcotra rsa dijó sgy dijarsijó
 eänoda, jahxäy jai rÂ atsó rsa opoiäa tpobkgähgje g Epi- 3. Jóhe diódijoy ueäqei sa dijarsijó sot eänoda.
 sqopgä.
 (1) EE C 94 sgy 28.3.1998.
 (1) EE C 94 sgy 28.3.1998.


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/29
 Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 6ης Νοεμβρίου 2007 [αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Stahlwerk Ergste Westig GmbH κατά Finanzamt Düsseldorf-Mettmann
 (Υπόθεση C-415/06) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Απάντηση που μπορεί να συναχθεί σαφώς από τη νομολογία - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Φόροι εισοδήματος - Εταιρία που έχει μόνιμες επιχειρηματικές εγκαταστάσεις σε τρίτο κράτος - Συνυπολογισμός των ζημιών των εγκαταστάσεων αυτών)
 (2008/C 51/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι
 Stahlwerk Ergste Westig GmbH
 κατά
 Finanzamt Düsseldorf-Mettmann
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής απόφασης — Bundesfinanzhof — Ερμηνεία των άρθρων 56, 57, παράγραφος 1, και 58 ΕΚ — Έκπτωση από τα φορολογητέα κέρδη μιας εγχώριας εταιρίας των ζημιών που έχουν προκύψει από τη δραστηριότητα μόνιμης επιχειρηματικής εγκατάστασης που βρίσκεται σε τρίτη χώρα — Απόρριψη του αιτήματος έκπτωσης στηριζόμενη σε διμερή σύμβαση για την αποφυγή της διπλής φορολογίας που έχει συναφθεί με αυτή την τρίτη χώρα
 Διατακτικό της διατάξεως
 Η εθνική φορολογική νομοθεσία που προβλέπει ότι η εταιρία που εδρεύει σε κράτος μέλος δεν μπορεί, κατά τον προσδιορισμό των αποτελεσμάτων χρήσης της, να εκπίπτει τις ζημίες που αφορούν επιχειρηματική εγκατάσταση που βρίσκεται σε τρίτο κράτος επηρεάζει κυρίως την άσκηση της ελευθερίας εγκατάστασης κατά την έννοια των άρθρων 43 ΕΚ έως 48 ΕΚ. Η επίκληση των διατάξεων αυτών δεν επιτρέπεται στις περιπτώσεις που αφορούν τέτοια επιχειρηματική εγκατάσταση που βρίσκεται σε τρίτο κράτος.
 (1) ΕΕ C 326 της 30.12.2006.


text:
C 192/18 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.7.2000
 Προσφυγη ́ του Consorzio Industriale Fiammiferi (CIF) Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́-
 θηκε στις 26 Απριλι ́ου 2000 Ο προσφευ ́γων ει ́ναι δο ́κιμος συμβολαιογρα ́φος στη Βα ́δη-
 Βυρττεμβε ́ργη (Ο∆Γ) και ασκει ́ εκει ́ επαγγελματικη ́ δραστηριο ́τητα
 που συνι ́σταται στην παροχη ́ νομικω ́ν συμβουλω ́ν. Το 1994
 (Υπο ́θεση Τ-107/00)
 υπε ́βαλε αι ́τηση να υποβληθει ́στην εξε ́ταση για την α ́δεια ασκη ́σεως
 επαγγε ́λματος κατα ́ τον γερμανικο ́ νο ́μο περι ́ εξετα ́σεων για την
 (2000/C ===/32) παροχη ́ α ́δειας ασκη ́σεως του επαγγε ́λματος του δικηγο ́ρου
 (Eignungsprüfungsgesetz). Η αι ́τηση ́ του απορρι ́φθηκε απο ́ τις
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) γερμανικε ́ς αρχε ́ς και δικαστη ́ρια σε περισσο ́τερους απο ́ ́εναν
 βαθμου ́ς δικαιοδοσι ́ας. Ο προσφευ ́γων ισχυρι ́ζεται ο ́τι ο
 Eignungsprüfungsgesetz εκδο ́θηκε προς μεταφορα ́ της οδηγι ́ας
 Το Consorzio Industriale Fiammiferi (CIF), εκπροσωπου ́μενο 89/48/ΕΟΚ (1) στο γερμανικο ́ δι ́καιο. Η οδηγι ́α τον αφορα ́
 απο ́ τους δικηγο ́ρους Antonio Tizzano και Gian Michele ατομικα ́ και α ́μεσα μετα ́ τις αποφα ́σεις των γερμανικω ́ν αρχω ́ν και
 Roberti, του δικηγορικου ́ συλλο ́γου Νεαπο ́λεως, Place du Grand δικαστηρι ́ων που απε ́ρριψαν την αι ́τηση ́ του. Το α ́ρθρο 1 της
 Sablon, 36, Bρυξε ́λλες, α ́σκησε στις 26 Απριλι ́ου 2000 ενω ́ πιον οδηγι ́ας αντι ́κειται στο α ́ρθρο 12 ΕΚ και προσβα ́λλει σειρα ́
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ θεμελιωδω ́ν δικαιωμα ́των. Η δια ́ταξη καθιστα ́ δυνατη ́ την α ́σκηση
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. δικηγορι ́ας για τους υπηκο ́ους α ́λλων κρατω ́ν μελω ́ν, οι οποι ́οι
 κατε ́χουν πτυχι ́ο που πληροι ́ τις προϋποθε ́σεις της οδηγι ́ας, χωρι ́ς
 Το προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: να ́εχουν υποβληθει ́ στην εξε ́ταση για την α ́δεια ασκη ́σεως
 επαγγε ́λματος, ενω ́ αυτη ́ η δυνατο ́τητα δεν παρε ́χεται στους
 — να ακυρω ́σει τη σιωπηρη ́ απο ́ρριψη της αιτη ́σεως επανεξετα ́- Γερμανου ́ς υπηκο ́ους με ισο ́τιμα πτυχι ́α. Αυτο ́ συνιστα ́ α ́νιση
 σεως την οποι ́α υπε ́βαλε το Consorzio στον Γενικο ́ Γραμματε ́α μεταχει ́ριση, που πρε ́πει να οδηγη ́σει στην ακυ ́ρωση της οδηγι ́ας.
 της Επιτροπη ́ς στις 20 Iανουαρι ́ου 2000 και, εφο ́σον παραστει ́
 ανα ́γκη, το ́εγγραφο της Mary E. Prestorn της 17ης Φεβρουα- (1) EE L 19 της 24.1.1989, σ. 16.
 ρι ́ου 2000·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Προσφυγη ́ της British American Tobacco International
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (Investments) limited κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 2 Μαι ̈́ου 2000
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα συμπι ́πτουν με
 τους λο ́γους ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα στην υπο ́θεση (Υπο ́θεση T-111/00)
 Τ-40/00, Consorzio Industriale Fiammiferi κατα ́ Επιτροπη ́ς.
 (2000/C ===/34)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 Η British American Tobacco International (Investments)
 limited (Λονδι ́νο, Αγγλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Scott Crosby
 Προσφυγη ́ του Bernd Schmidt κατα ́ του Συμβουλι ́ου της του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Kemmler Rapp Böhlke & Crosby,
 Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης, που ασκη ́θηκε στις 26 Απριλι ́ου 2000 Βρυξε ́λλες, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των στις 2 Μαι ̈́ου 2000 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 (Υπο ́θεση Τ-109/00) των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (2000/C ===/33)
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 8 Μαρτι ́ου 2000 απο ́φαση της Επιτροπη ́ς
 να μην της επιτρε ́ψει την προ ́σβαση στα πρακτικα ́ των
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) συνεδρια ́σεων της 29ης-30η ́ς Απριλι ́ου 1998 και της 28ης-
 29ης Οκτωβρι ́ου 1999 της επιτροπη ́ς ειδικω ́ν φο ́ρων κατανα-
 Ο Βernd Schmidt, κα ́τοικος Schwäbisch Hall (Ο∆Γ), εκπροσωπο- λω ́σεως, σχετικα ́ με την συναγο ́μενη απο ́φαση της εν λο ́γω
 υ ́μενος απο ́ τον Joachim Schorpp, της δικηγορικη ́ς εταιρι ́ας επιτροπη ́ς να κατατα ́ξει τα φυ ́λλα καπνου ́ ως προϊο ́ντα
 Schmidt Lamatsch-Grund Rapp, Delitzsch (Ο∆Γ), α ́σκησε στις υποκει ́μενα σε ειδικο ́ φο ́ρο καταναλω ́σεως και να επιβεβαιω ́σει
 26 Απριλι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν την συναγο ́μενη αυτη ́ απο ́φαση·
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα συ ́μφωνα με
 'Ενωσης. το α ́ρθρο 87 του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας του Πρωτοδικει ́ου.
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — να ακυρω ́σει την οδηγι ́α 89/48 του Συμβουλι ́ου, της Η προσφευ ́γουσα εξηγει ́ ο ́τι, ως καπνοβιομηχανι ́α, ́εχει ζωτικο ́
 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988, σχετικα ́ με ́ενα γενικο ́ συ ́στημα συμφε ́ρον να γνωρι ́ζει γιατι ́ ορισμε ́νο προϊο ́ν — τα φυ ́λλα καπνου ́
 αναγνω ́ρισης των διπλωμα ́των τριτοβα ́θμιας εκπαι ́δευσης που — αντιμετωπι ́ζεται ως καπνο ́ς καπνι ́σματος κατα ́ την ́εννοια του
 πιστοποιου ́ν επαγγελματικη ́ εκπαι ́δευση ελα ́χιστης δια ́ρκειας α ́ρθρου 5, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 95/59/ΕΚ του
 τριω ́ν ετω ́ν, Συμβουλι ́ου (1) και, επομε ́νως, αποτελει ́ προϊο ́ν υποκει ́μενο σε
 ---pagebreak--- 8.7.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 192/19
 ειδικο ́ φο ́ρο καταναλω ́σεως. Η προσφευ ́γουσα θεωρει ́ το προϊο ́ν — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 37 της Συνθη ́κης ΕΚ: το συ ́στημα
 αυτο ́ ως ενδια ́μεσο προϊο ́ν, που δεν καπνι ́ζεται χωρι ́ς περαιτε ́ρω κοινοποιη ́σεων που προβλε ́πει ο επι ́μαχος κανονισμο ́ς παραβια ́-
 κατεργασι ́α, και α ́ρα μη υποκει ́μενο σε ειδικο ́ φο ́ρο καταναλω ́σεως. ζει τους σκοπου ́ς του α ́ρθρου αυτου ́, κατα ́ το με ́τρο που η
 Καμμι ́α απο ́φαση δεν ́εχει δημοσιευθει ́ που να κρι ́νει το ζη ́τημα και εφαρμογη ́ του θα ́εχει ως συνε ́πεια την εξαφα ́νιση μεγα ́λου
 που να αιτιολογει ́ την επιλεγει ́σα κατα ́ταξη. Συνεπω ́ς, ζη ́τησε να αριθμου ́ επιχειρηματιω ́ν και, συγχρο ́νως, τη συγκε ́ντρωση των
 της επιτραπει ́ η προ ́σβαση στα πρακτικα ́ της συνεδρια ́σεως της πηγω ́ν εφοδιασμου ́ σε φυτοφαρμακευτικα ́ προϊο ́ντα στα χε ́ρια
 επιτροπη ́ς ειδικω ́ν φο ́ρων καταναλω ́ σεως της 29ης-30η ́ς Απριλι ́ου ορισμε ́νων πολυεθνικω ́ν επιχειρη ́σεων, πρα ́γμα που θα τους
 1998 και της επομε ́νης συνεδρια ́σεω ́ς της της 28ης και παρα ́σχει τη δυνατο ́τητα να περιορι ́ζουν τον εφοδιασμο ́ και,
 29ης Οκτωβρι ́ου 1999, κατα ́ την οποι ́α αποφασι ́στηκε, ο ́πως κατα ́ συνε ́πεια, να αυξα ́νουν τις τιμε ́ς.
 φαι ́νεται, και η φορολογικη ́ μεταχει ́ριση των φυ ́λλων καπνου ́. Το
 αι ́τημα ́ της απορρι ́φθηκε οριστικω ́ς με επιστολη ́ του Γενικου ́ — Παρα ́βαση της οδηγι ́ας 91/414/ΕΟΚ: ο προσβαλλο ́μενος
 Γραμματε ́α της 8ης Μαρτι ́ου 2000. κανονισμο ́ς μεταβα ́λλει τις αναγκαι ́ες προϋποθε ́σεις για να
 ζητηθει ́ α ́δεια εμπορι ́ας φυτοφαρμακευτικω ́ν προϊο ́ντων σε
 Η προσφευ ́γουσα αμφισβητει ́ το κυ ́ρος της αποφα ́σεως αυτη ́ς. Οι σχε ́ση με τις προβλεπο ́μενες στην προαναφερθει ́σα οδηγι ́α, η
 λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοια με τα οποι ́α αποτελει ́ τη νομικη ́ του βα ́ση.
 της υποθε ́σεως C-41/00.
 — Παραβι ́αση των αρχω ́ν της ασφαλει ́ας δικαι ́ου, της δικαιολο-
 ( 1) ΕΕ 1995 L 291, σ. 40. γημε ́νης εμπιστοσυ ́νης και της χρηστη ́ς διαχειρι ́σεως: το νε ́ο
 συ ́στημα κοινοποιη ́σεως εμποδι ́ζει τους προσφευ ́γοντες να
 συνεχι ́σουν την εμπορι ́α ορισμε ́νων ουσιω ́ν, για τις οποι ́ες
 ει ́χαν α ́δεια εμπορι ́ας στο πλαι ́σιο του συστη ́ματος της οδηγι ́ας
 91/414/ΕΟΚ, χωρι ́ς του ́το να δικαιολογει ́ται απο ́ λο ́γους
 δημοσι ́ου συμφε ́ροντος.
 Προσφυγη ́ της Iberotam S.A. και 7 α ́λλων κατα ́ της Επιτρο- — Παρα ́βαση της συμφωνι ́ας για τα δικαιω ́ ματα πνευματικη ́ς
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, ασκηθει ́σα στις 2 Μαι ̈́ου ιδιοκτησι ́ας στον τομε ́α του εμπορι ́ου (ΠΟΕ) (3): ο προσβαλλο ́-
 2000 μενος κανονισμο ́ς απονε ́μει στους κατο ́χους των εμπιστευτικω ́ν
 πληροφοριω ́ν που πρε ́πει να παρασχεθου ́ν για τη χορη ́γηση της
 (Υπο ́θεση Τ-112/00) αδει ́ας εμπορι ́ας φυτοπροστατευτικω ́ν προϊο ́ντων αποκλειστικη ́
 προστασι ́α η οποι ́α βαι ́νει πε ́ραν της απορρε ́ουσας απο ́ τις
 αρχε ́ς στις οποι ́ες στηρι ́ζονται οι διατα ́ξεις της προαναφερθει ́-
 (2000/C ===/35)
 σας συμφωνι ́ας, ιδι ́ως τα α ́ρθρα 8, παρα ́γραφος 2, και 39,
 παρα ́γραφος 3, αυτη ́ς.
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (1) ΕΕ L 55, σ. 25.
 Η Iberotam S.A., με ́εδρα τη Βαρκελω ́νη (Iσπανι ́α), και 7 α ́λλοι, (2) ΕΕ L 230, σ. 1.
 εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους Miquel Roca Junyent και Joan Roca (3) ΕΕ L 336 της 23.12.94, σ. 214.
 Sagarra, δικηγο ́ρους Βαρκελω ́νης, α ́σκησαν στις 2 Μαι ̈́ου 2000
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να κηρυ ́ξει α ́κυρο τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 451/2000 της Επιτρο-
 πη ́ς, της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2000, ο οποι ́ος θεσπι ́ζει τις
 διατα ́ξεις εφαρμογη ́ς της δευ ́τερης και της τρι ́της φα ́σεως του Προσφυγη ́ της Aktionsgemeinschaft Recht und Eigentum
 προγρα ́μματος εργασι ́ας που προβλε ́πει το εδα ́φιο 2 του e.V. (ARE) κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 α ́ρθρου 8 της οδηγι ́ας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, που ασκη ́θηκε στις 2 Μαι ̈́ου 2000
 — να καταδικα ́σει την Ευρωπαϊκη ́ Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Υπο ́θεση Τ-114/00)
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (2000/C ===/36)
 Οι προσφευ ́γοντες βα ́λλουν κατα ́ του κανονισμου ́ (ΕΚ) 451/2000
 της Επιτροπη ́ς, της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2000 (1), για καθορισμο ́
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 των λεπτομερειω ́ν εφαρμογη ́ς της δευ ́τερης και τρι ́της φα ́σης του
 προγρα ́μματος εργασι ́ας που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 8
 παρα ́γραφος 2 της οδηγι ́ας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, σχετικα ́ Η Aktionsgemeinschaft Recht und Eigentum e.V. (ARE),
 με τη δια ́θεση στην αγορα ́ φυτοπροστατευτικω ́ν προϊο ́ντων (2), Borken (Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας), εκπροσωπου ́-
 σκοπο ́ς του οποι ́ου ει ́ναι η σταδιακη ́ εξε ́ταση δραστικω ́ν ουσιω ́ν μενη απο ́ τον καθηγητη ́ Matthias Pechstein, δικηγο ́ρο Βερολι ́νου,
 που υφι ́στανται στην αγορα ́ ω ́στε να περιληφθου ́ν ενδεχομε ́νως α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στο παρα ́ρτημα I της προαναφερθει ́σας οδηγι ́ας. Οι λο ́γοι ακυρω ́- στις 2 Μαι ̈́ου 2000 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 σεως τους οποι ́ους προβα ́λλουν ει ́ναι οι ακο ́λουθοι: κω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
24.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 21/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 Ορκομωσία νέου μέλους του ∆ικαστηρίου Πίνακες που χρησιμεύουν για τον προσδιορισμό της συν-
 θέσεως των δικαιοδοτικών τμημάτων
 (2004/C 21/01)
 (2004/C 21/03)
 Ο K. Schiemann, ο οποίος διορίστηκε δικαστής στο ∆ικαστήριο Κατά τη σύσκεψή του της 13ης Ιανουαρίου 2004 το ∆ικαστήριο
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με την απόφαση των αντιπροσώπων συνέταξε τον πίνακα περί του οποίου γίνεται λόγος στο άρθρο
 των Κυβερνήσεων των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11β, παράγραφος 2, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας, σχετικά με τον
 της 23ης Οκτωβρίου 2003 (1), ορκίστηκε ενώπιον του ∆ικαστη- προσδιορισμό του τμήματος μείζονος συνθέσεως, ως ακολούθως:
 ρίου στις 7 Ιανουαρίου 2004.
 — C. Gulmann
 — K. Schiemann
 (1) ΕΕ L 285 της 1.11.2003, σ. 42.
 — A. La Pergola
 — K. Lenaerts
 — J.-P. Puissochet
 — R. Silva de Lapuerta
 Τοποθέτηση νέου δικαστή στα τμήματα
 — R. Schintgen
 (2004/C 21/02) — A. Rosas
 — F. Macken
 Κατά τη σύσκεψη της 13ης Ιανουαρίου 2004, το ∆ικαστήριο — J. N. Cunha Rodrigues
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε την τοποθέτηση του K.
 Schiemann στο πρώτο και το τρίτο τμήμα. — N. Colneric
 — S. von Bahr
 Κατά συνέπεια, η σύνθεση του πρώτου και του τρίτου τμήματος Κατά τη σύσκεψή του της 13ης Ιανουαρίου 2004 το ∆ικαστήριο
 έχει ως ακολούθως. κατάρτισε τους πίνακες περί των οποίων γίνεται λόγος στο
 άρθρο 11γ, παράγραφος 2, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας για τον
 Πρώτο τμήμα προσδιορισμό της συνθέσεως του πρώτου και του τρίτου τμήματος
 ως ακολούθως:
 P. Jann, πρόεδρος τμήματος,
 Πρώτο τμήμα
 και Α. Rosas, A. La Pergola, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta,
 K. Lenaerts και K. Schiemann, δικαστές. — A. La Pergola
 — K. Schiemann
 Τρίτο τμήμα
 — S. von Bahr
 A. Rosas, πρόεδρος τμήματος,
 — K. Lenaerts
 και R. Schintgen, N. Colneric και K. Schiemann, δικαστές. — A. Rosas
 — R. Silva de Lapuerta


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/43
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 7ης Ιουλίου 2006 — Juchem κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (Υπόθεση T-321/03) (1)
 («Αγωγή αποζημιώσεως - Εξωσυμβατική ευθύνη - Διάθεση στο εμπόριο σύνθετων ζωοτροφών - Υποστατό της ζημίας»)
 (2006/C 224/92)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσες: Juchem GmbH (Eppelborn, Γερμανία) και 223 άλλες ενάγουσες των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται σε παράρτημα της διατάξεως (εκπρόσωποι: D.Waelbroeck και N. Rampal, δικηγόροι)
 Εναγόμενοι: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: E. Waldherr και M. Moore) και Συμβούλιο τη Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: αρχικά M. Balta και F. Ruggeri Laderchi, κατόπιν M. Balta και Z. Kupčová)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ των εναγομένων: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: W.-D. Plessing και M. Lumma) και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Bordes και B. Doherty)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας που υποστηρίζουν ότι υπέστησαν οι ενάγουσες λόγω της οδηγίας 2002/2/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2002, για την τροποποίηση της οδηγίας 79/373/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί κυκλοφορίας των σύνθετων ζωοτροφών, και για την κατάργηση της οδηγίας 91/357/ΕΟΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 63, σ. 23)
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την αγωγή
 2.
 Οι ενάγουσες, καθώς και το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα.
 3.
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και η Επιτροπή φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 275 της 15.11.2003.


text:
 7.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/4
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Naczelny Sąd Administracyjny (Πολωνία) στις 17 Νοεμβρίου 2015 — Minister Finansów κατά Aviva Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie S.A. w Warszawie
 (Υπόθεση C-605/15)
 (2016/C 090/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Naczelny Sąd Administracyjny
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Minister Finansów
 Αναιρεσίβλητη: Aviva Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie S.A. w Warszawie
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνάδει εθνική ρύθμιση για την απαλλαγή ανεξάρτητης ενώσεως προσώπων από τον ΦΠΑ, η οποία δεν προβλέπει προϋποθέσεις ή διαδικασίες σχετικά με την εξέταση της προϋποθέσεως περί κινδύνου στρεβλώσεως του ανταγωνισμού, προς το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο στ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1) (στο εξής: οδηγία ΦΠΑ), σε συνδυασμό με το άρθρο 131 της οδηγίας ΦΠΑ, καθώς και προς τις αρχές της αποτελεσματικότητας, της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης;
 2)
 Βάσει ποιών κριτηρίων διαπιστώνεται αν πληρούται η προϋπόθεση περί κινδύνου στρεβλώσεως του ανταγωνισμού που προβλέπει το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο στ', της οδηγίας ΦΠΑ;
 3)
 Έχει σημασία για την απάντηση στο δεύτερο ερώτημα το γεγονός ότι η ανεξάρτητη ένωση προσώπων παρέχει υπηρεσίες σε μέλη τα οποία υπάγονται στη δικαιοδοσία διαφορετικών κρατών μελών;
 (1) EE L 347, σ. 1.


text:
 19.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 312/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 29ης Οκτωβρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-188/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 75/442/ΕΟΚ - Απόβλητα - Οικιακά λύματα των οποίων η διάθεση πραγματοποιείται μέσω σηπτικών δεξαμενών στις αγροτικές περιοχές - Απόβλητα μη καλυπτόμενα από άλλη νομοθεσία - Μη μεταφορά της οδηγίας στην εθνική έννομη τάξη)
 2009/C 312/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: S. Pardo Quintillán, D. Lawunmi και M. Wilderspin)
 Καθής: Ιρλανδία (εκπρόσωπος: D. O'Hagan)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 4, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 και 14 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991 (ΕΕ L 78, σ. 32), όσον αφορά τα οικιακά λύματα των οποίων η διάθεση πραγματοποιείται μέσω σηπτικών δεξαμενών — Απόβλητα μη καλυπτόμενα από άλλη νομοθεσία
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ιρλανδία, μη θεσπίζοντας, εκτός από την κομητεία του Cavan, όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή της προς τα άρθρα 4 και 8 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, σχετικά με τα οικιακά λύματα των οποίων η διάθεση πραγματοποιείται μέσω σηπτικών δεξαμενών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει την Ιρλανδία στα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων τα Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και στα δικαστικά της έξοδα.
 3)
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο ένα τέταρτο των δικαστικών της εξόδων.
 (1) ΕΕ C 197 της 2.8.2008.


text:
3 . 6 . 95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 137/27
 H προσφεύγουσα φρονεί οτι αυτο συνιστά παραβίαση της 6. Μη προσήκουσα διοργάνωση ακροάσεως.
 θεμελιώδους κοινοτικής αρχής της ελευθερίας εγκαταστάσε
 ως . 7. Λήψη υπόψη επιβαρυντικών στοιχείων προερχομέ
 νων από την ίδια την προσφεύγουσα.
 Ισχυρίζεται επίσης ότι οι προμνησθείσες διατάξεις του ΚΥΚ
 συνιστούν παραβίαση της θεμελιώδους αρχής της ίσης μετα
 χειρίσεως. 8. Αναδιατύπωση των ισχυρισμών της Επιτροπής και
 περάτωση της διαδικασίας έναντι ορισμένων γερμα
 Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, τα κοινοτικά όργανα νικών και ισπανικών εταιρειών.
 οφείλουν να καλύψουν το νομοθετικό κενό που υπάρχει στις
 σχετικές διατάξεις του ΚΥΚ προς εκπλήρωση του έναντι των II. Προδήλως εσφαλμένη συλλογιστική και συναγωγή
 πολιτών καθήκοντος προνοίας. συμπερασμάτων
 H προσφεύγουσα αναφέρει ότι η απόφαση στηρίζεται
 στην άποψη ότι υφίσταται μια «ενιαία και διαρκής
 συμφωνία» στη δυτικοευρωπαϊκή τσιμεντοβιομηχανία.
 Προσφυγή της Aker SA κατα της Επιτροπής των Ευρωπαϊ H θεωρία αυτή, την οποία αμφισβητεί η προσφεύγουσα,
 κών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου οδήγησε την Επιτροπή σε εσφαλμένες εκτιμήσεις και
 1995
 ερμηνείες ως προς την προσφεύγουσα, όσον αφορά:
 (Υπόθεση Τ-70/95)
 (95/C 137/64) 1 , την υποτιθέμενη συμμετοχή της στη συμφωνία
 Cembureau και
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 2. την υποτιθέμενη συμμετοχή της στη European Task
 H Aker SA, εκπροσωπούμενη απο τους Nicholas Forwood, Force .
 Q. C. , και John Cook, solicitor, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο Arendt & Medernach , H προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι δεν υφίσταται κανένα
 Boîte Postale 39, L-2010 Luxembourg, άσκησε στις 28 Φε στοιχείο που να αποδεικνύει ότι η συμπεριφορά της ήταν
 βρουαρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ παράνομη και συνιστούσε εκούσια παράβαση του άρ
 κών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρω θρου 85 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ .
 παϊκών Κοινοτήτων.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: III . Έλλειψη αρμοδιότητας και δυσμενής διάκριση
 — να ακυρώσει εν όλω ή , επικουρικώς, εν μέρει την απόφαση 1 . H προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, δεδομένου ότι η
 της Επιτροπής της 30ής Νοεμβρίου 1994, καθόσον η επιχείρηση έχει την έδρα της εκτός της Ευρωπαϊκής
 απόφαση αυτή αφορά την προσφεύγουσα, Κοινότητας, η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη να ανα
 φέρει σαφώς στην ανακοίνωση των αιτιάσεων και
 — να ακυρώσει ή, επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που στην απόφαση τα στοιχεία επί των οποίων θεμελιώ
 επιβλήθηκε με το άρθρο 9 της αποφάσεως και νεται η αρμοδιότητά της. H παράλειψη της Επιτρο
 πής να εξηγήσει τη θέση της επί του ζητήματος αυτού
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα της συνιστά προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως και
 προσφεύγουσας. παράβαση του άρθρου 190 της συνθήκης ΕΚ.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα: 2. Περαιτέρω , η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επι
 τροπή δεν τήρησε την υποχρέωση ασκήσεως της
 Οι λόγοι για τους οποίους αμφισβητείται η νομιμότητα της αρμοδιότητάς της κατά ενιαίο και αμερόληπτο τρό
 αποφάσεως μπορούν να συνοψιστούν ως εξής: πο έναντι όλων των εξωκοινοτικών επιχειρήσεων
 που εμπλέκονται στη διαδικασία.
 I. Παραβάσεις ουσιωδών διαδικαστικών κανόνων
 1 . Παράλειψη κοινοποιήσεως ολόκληρης της ανακοι IV. Πρόστιμα
 νώσεως των αιτιάσεων.
 1 . H προσφεύγουσα τονίζει οτι η Επιτροπή δεν απέδει
 2. Παράλειψη μεταφράσεως εγγράφων επί των οποίων ξε ότι η προσφεύγουσα ενήργησε εκ δόλου ή εξ
 στηρίχθηκε η Επιτροπή στη γλώσσα διαδικασίας. αμελείας υπό την έννοια του άρθρου 15 παράγρα
 φος 2 του κανονισμού 17/62.
 3 . Ανακριβής παράθεση εγγράφων.
 4. Μη παοχή αδείας στην προσφεύγουσα να συμβου 2. H προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν
 λευθεί στο σύνολο του τον φάκελο της Επιτροπής παρέθεσε τα συγκεκριμένα στοιχεία βάσει των οποί
 καθώς και άλλους συναφείς φακέλους. ων της επέβαλε το πρόστιμο.
 5. Παράλειψη γνωστοποιήσεως των απαντήσεων άλ
 λων αποδεκτών της ανακοινώσεως των αιτιάσεων.


text:
C 192/18 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.7.2000
 Προσφυγη ́ του Consorzio Industriale Fiammiferi (CIF) Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́-
 θηκε στις 26 Απριλι ́ου 2000 Ο προσφευ ́γων ει ́ναι δο ́κιμος συμβολαιογρα ́φος στη Βα ́δη-
 Βυρττεμβε ́ργη (Ο∆Γ) και ασκει ́ εκει ́ επαγγελματικη ́ δραστηριο ́τητα
 που συνι ́σταται στην παροχη ́ νομικω ́ν συμβουλω ́ν. Το 1994
 (Υπο ́θεση Τ-107/00)
 υπε ́βαλε αι ́τηση να υποβληθει ́στην εξε ́ταση για την α ́δεια ασκη ́σεως
 επαγγε ́λματος κατα ́ τον γερμανικο ́ νο ́μο περι ́ εξετα ́σεων για την
 (2000/C ===/32) παροχη ́ α ́δειας ασκη ́σεως του επαγγε ́λματος του δικηγο ́ρου
 (Eignungsprüfungsgesetz). Η αι ́τηση ́ του απορρι ́φθηκε απο ́ τις
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) γερμανικε ́ς αρχε ́ς και δικαστη ́ρια σε περισσο ́τερους απο ́ ́εναν
 βαθμου ́ς δικαιοδοσι ́ας. Ο προσφευ ́γων ισχυρι ́ζεται ο ́τι ο
 Eignungsprüfungsgesetz εκδο ́θηκε προς μεταφορα ́ της οδηγι ́ας
 Το Consorzio Industriale Fiammiferi (CIF), εκπροσωπου ́μενο 89/48/ΕΟΚ (1) στο γερμανικο ́ δι ́καιο. Η οδηγι ́α τον αφορα ́
 απο ́ τους δικηγο ́ρους Antonio Tizzano και Gian Michele ατομικα ́ και α ́μεσα μετα ́ τις αποφα ́σεις των γερμανικω ́ν αρχω ́ν και
 Roberti, του δικηγορικου ́ συλλο ́γου Νεαπο ́λεως, Place du Grand δικαστηρι ́ων που απε ́ρριψαν την αι ́τηση ́ του. Το α ́ρθρο 1 της
 Sablon, 36, Bρυξε ́λλες, α ́σκησε στις 26 Απριλι ́ου 2000 ενω ́ πιον οδηγι ́ας αντι ́κειται στο α ́ρθρο 12 ΕΚ και προσβα ́λλει σειρα ́
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ θεμελιωδω ́ν δικαιωμα ́των. Η δια ́ταξη καθιστα ́ δυνατη ́ την α ́σκηση
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. δικηγορι ́ας για τους υπηκο ́ους α ́λλων κρατω ́ν μελω ́ν, οι οποι ́οι
 κατε ́χουν πτυχι ́ο που πληροι ́ τις προϋποθε ́σεις της οδηγι ́ας, χωρι ́ς
 Το προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: να ́εχουν υποβληθει ́ στην εξε ́ταση για την α ́δεια ασκη ́σεως
 επαγγε ́λματος, ενω ́ αυτη ́ η δυνατο ́τητα δεν παρε ́χεται στους
 — να ακυρω ́σει τη σιωπηρη ́ απο ́ρριψη της αιτη ́σεως επανεξετα ́- Γερμανου ́ς υπηκο ́ους με ισο ́τιμα πτυχι ́α. Αυτο ́ συνιστα ́ α ́νιση
 σεως την οποι ́α υπε ́βαλε το Consorzio στον Γενικο ́ Γραμματε ́α μεταχει ́ριση, που πρε ́πει να οδηγη ́σει στην ακυ ́ρωση της οδηγι ́ας.
 της Επιτροπη ́ς στις 20 Iανουαρι ́ου 2000 και, εφο ́σον παραστει ́
 ανα ́γκη, το ́εγγραφο της Mary E. Prestorn της 17ης Φεβρουα- (1) EE L 19 της 24.1.1989, σ. 16.
 ρι ́ου 2000·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Προσφυγη ́ της British American Tobacco International
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (Investments) limited κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 2 Μαι ̈́ου 2000
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα συμπι ́πτουν με
 τους λο ́γους ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα στην υπο ́θεση (Υπο ́θεση T-111/00)
 Τ-40/00, Consorzio Industriale Fiammiferi κατα ́ Επιτροπη ́ς.
 (2000/C ===/34)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 Η British American Tobacco International (Investments)
 limited (Λονδι ́νο, Αγγλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Scott Crosby
 Προσφυγη ́ του Bernd Schmidt κατα ́ του Συμβουλι ́ου της του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Kemmler Rapp Böhlke & Crosby,
 Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης, που ασκη ́θηκε στις 26 Απριλι ́ου 2000 Βρυξε ́λλες, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των στις 2 Μαι ̈́ου 2000 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 (Υπο ́θεση Τ-109/00) των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (2000/C ===/33)
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 8 Μαρτι ́ου 2000 απο ́φαση της Επιτροπη ́ς
 να μην της επιτρε ́ψει την προ ́σβαση στα πρακτικα ́ των
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) συνεδρια ́σεων της 29ης-30η ́ς Απριλι ́ου 1998 και της 28ης-
 29ης Οκτωβρι ́ου 1999 της επιτροπη ́ς ειδικω ́ν φο ́ρων κατανα-
 Ο Βernd Schmidt, κα ́τοικος Schwäbisch Hall (Ο∆Γ), εκπροσωπο- λω ́σεως, σχετικα ́ με την συναγο ́μενη απο ́φαση της εν λο ́γω
 υ ́μενος απο ́ τον Joachim Schorpp, της δικηγορικη ́ς εταιρι ́ας επιτροπη ́ς να κατατα ́ξει τα φυ ́λλα καπνου ́ ως προϊο ́ντα
 Schmidt Lamatsch-Grund Rapp, Delitzsch (Ο∆Γ), α ́σκησε στις υποκει ́μενα σε ειδικο ́ φο ́ρο καταναλω ́σεως και να επιβεβαιω ́σει
 26 Απριλι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν την συναγο ́μενη αυτη ́ απο ́φαση·
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα συ ́μφωνα με
 'Ενωσης. το α ́ρθρο 87 του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας του Πρωτοδικει ́ου.
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — να ακυρω ́σει την οδηγι ́α 89/48 του Συμβουλι ́ου, της Η προσφευ ́γουσα εξηγει ́ ο ́τι, ως καπνοβιομηχανι ́α, ́εχει ζωτικο ́
 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988, σχετικα ́ με ́ενα γενικο ́ συ ́στημα συμφε ́ρον να γνωρι ́ζει γιατι ́ ορισμε ́νο προϊο ́ν — τα φυ ́λλα καπνου ́
 αναγνω ́ρισης των διπλωμα ́των τριτοβα ́θμιας εκπαι ́δευσης που — αντιμετωπι ́ζεται ως καπνο ́ς καπνι ́σματος κατα ́ την ́εννοια του
 πιστοποιου ́ν επαγγελματικη ́ εκπαι ́δευση ελα ́χιστης δια ́ρκειας α ́ρθρου 5, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 95/59/ΕΚ του
 τριω ́ν ετω ́ν, Συμβουλι ́ου (1) και, επομε ́νως, αποτελει ́ προϊο ́ν υποκει ́μενο σε


text:
 24.10.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 12 Αυγούστου 2009 — Secretary of State for the Home Department κατά Maria Dias
 (Υπόθεση C-325/09)
 2009/C 256/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείων: Secretary of State for the Home Department
 Εφεσίβλητη: Maria Dias
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μπορεί ένας πολίτης της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, διαμένων εντός κράτους μέλους του οποίου δεν έχει την ιθαγένεια, είχε, προ της μεταφοράς της οδηγίας 2004/38/ΕΚ (1) στην εσωτερική έννομη τάξη, άδεια διαμονής νομοτύπως χορηγηθείσα βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 68/360/ΕΟΚ (2), αλλά για κάποιο χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια της ισχύος της αδείας ήταν εκουσίως άνεργος, χωρίς να είναι οικονομικώς ανεξάρτητος και χωρίς να πληροί πλέον τους όρους χορηγήσεως της αδείας αυτής, να εξακολουθήσει να θεωρείται, απλώς και μόνον επειδή είναι κάτοχος της ως άνω αδείας, ως άτομο που “διαμένει νομίμως” στο κράτος μέλος υποδοχής έτσι ώστε να αποκτήσει αργότερα δικαίωμα μόνιμης διαμονής δυνάμει του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ;
 2)
 Έχει την έννοια το άρθρο 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/38 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004, ότι ο ως άνω πολίτης της ΕΕ έχει δικαίωμα μόνιμης διαμονής λόγω του ότι διέμενε νομίμως στη χώρα, σύμφωνα με το προϊσχύσαν κοινοτικό δίκαιο που παρείχε δικαίωμα διαμονής στους εργαζομένους, για μια συνεχή περίοδο πέντε ετών, η οποία έληξε πριν τις 30 Απριλίου 2006 (ημερομηνία μέχρι την οποία τα κράτη μέλη όφειλαν να έχουν μεταφέρει την οδηγία στην εθνική έννομη τάξη);
 (1) Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ L 158, σ. 77).
 (2) Οδηγία 68/360/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί καταργήσεως των περιορισμών στη διακίνηση και στη διαμονή των εργαζομένων των κρατών μελών και των οικογενειών τους στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 43).


text:
C 271/2 ι EL ι Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 9 . 97
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα) της 17ης Ιουλίου 1997
 της 10ης Ιουλίου 1997 στην υπόθεση C-28/95 (αίτηση του Gerechtshof te Amster
 dam για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): A. Leur-
 στην υπόθεση C-261/95 (αίτηση της Pretura circondariale di Bloem κατά Inspecteur der Belastingdienst/Ondernemingen
 Frosinone για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Amsterdam 2 ( 1 )
 Rosalba Palmisani κατά Istituto nazionale della previdenza
 sociale (INPS)(>) (Άρθρο 177 — Αρμοδιότητα τον Δικαστηρίου — Εθνική
 (Κοινωνική πολιτική — Προστασία των εργαζόμενων σε νομοθεσία υιοθετούσα κοινοτικές διατάξεις — Μεταφορά
 περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη — Οδηγία 80/ στο εθνικό δίκαιο — Οδηγία 9Θ/434/ΕΟΚ — Έννοια της
 987/ΕΟΚ — Ευθύνη του κράτουςμέλουςλόγω εκπρόθεσμης συγχωνεύσεωςμέσω ανταλλαγής μετοχών — Φοροδιαφυγή
 μεταφοράς οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο — Προσήκουσα ή φοροαποφυγή)
 αποζημίωση — Ανατρεπτική προθεσμία) (97/C 271 /03 )
 (97/C 271 /02) (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 Στην υπόθεση C-28/95, με αντικείμενο αίτηση του Gerechts
 hof te Amsterdam προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του
 (Προσωρινή μετάφραση - η οριστική μετάφραση θα δημο άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε στο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος
 δικαστηρίου μεταξύ A. Leur-Bloem και Inspecteur der
 Belastingdienst/Ondernemingen Amsterdam 2, η έκδοση
 Στην υπόθεση C-261 /95 , με αντικείμενο αίτηση της Pretura προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρ
 circondariale di Frosinone (Ιταλία) προς το Δικαστήριο, κατ ' θρου 2 στοιχείο δ) και του άρθρου 11 παράγραφος 1
 εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία στοιχείο α) της οδηγίας 90/434/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς
 του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Rosalba Palmisani και για τις συγχωνεύσεις, διασπάσεις, εισφορές ενεργητικού και
 Istituto nazionale délia previdenza sociale (INPS), η έκδοση ανταλλαγές μετοχών που αφορούν εταιρείες διαφορετικών
 προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρ κρατών μελών (2), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C.
 θρου 5 της συνθήκης ΕΚ και της αρχής περί ευθύνης του Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο , G. F. Mancini , J. C. Moitinho de
 κράτους για τη ζημία που προκλήθηκε στους ιδιώτες από την Almeida, J. L. Murray και L. Sevón , προέδρους τμήματος,
 εκ μέρους του υπαίτια παράβαση του κοινοτικού δικαίου , το K. N. Κακούρη , P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, D. A. O.
 Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. C. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch , P. Jann (εισηγητή ) και
 Moitinho de Almeida, πρόεδρο τμήματος, L. Sevón, D. A. O. H. Ragnemalm δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs,
 Edward, P. Jann και M. Wathelet ( εισηγητή), δικαστές, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως,
 γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, γραμματέας: L. Hewlett, εξέδωσε στις 17 Ιουλίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 Ιουλίου 1997 απόφα διατακτικό :
 ση με το ακόλουθο διατακτικό:
 I. Το Δικαστήριο είναι αρμόδιο, βάσει του άρθρου 177 της
 συνθήκης ΕΚ, να ερμηνεύει το κοινοτικό δίκαιο, όταν το
 δίκαιο αυτό δεν ρυθμίζει άμεσα την υπό κρίση περίπτωση,
 Το κοινοτικό δίκαιο, κατα το παρόν στάδιο της εξελιξεώς του, αλλά o εθνικός νομοθέτης αποφάσισε, επ' ευκαιρία της
 δεν απαγορεύει στα κράτη μέλη να επιβάλλουν, όσον αφορά μεταφοράς των διατάξεων μιας οδηγίας στο εθνικό
 την άσκηση παντός είδους αγωγής για την αποκατάσταση δίκαιο, την εφαρμογή της ίδιας μεταχειρίσεως σε κατα
 της ζημίας που έχει προκληθεί από την εκπρόθεσμη μεταφο στάσεις καθαρά εσωτερικές και σε καταστάσεις που εμπί
 ρά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 8Θ/987/ΕΟΚ του πτουν στην οδηγία, δηλαδή την ευθυγράμμιση της νομο
 Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως θεσίας του προς το κοινοτικό δίκαιο.
 των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία
 των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητος του εργοδότη, 2, α) Κατά το άρθρο 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 9Θ/434/ΕΟΚ
 ανατρεπτική προθεσμία ενός έτους που αρχίζει από τη του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1 990, σχετικά με το
 μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη, υπό τον κοινό φορολογικό καθεστώς για τις συγχωνεύσεις,
 όρο ότι η διαδικαστική αυτή προϋπόθεση δεν είναι λιγότερο διασπάσεις, εισφορές ενεργητικού και ανταλλαγές
 ευνοϊκή από τις προϋποθέσεις που ισχύουν για την άσκηση μετοχών που αφορούν εταιρείες διαφορετικών κρα
 των προβλεπόμενων από το εσωτερικό δίκαιο παρόμοιων τών μελών, δεν απαιτείται να εκμεταλλεύεται η ίδια η
 αγωγών. αποκτώσα ετειρεία, κατά την έννοια του άρθρου 2
 στοιχείο η) της εν λόγω οδηγίας, μια επιχείρηση ούτε
 να υπάρχει μόνιμη συγχώνευση, από οικονομική και
 0 ) ΕΕ C 268 της 14. 10. 1995 . δημοσιονομική άποψη, της επιχειρήσεως δύο εταιρει
 ών σε ενιαία μονάδα. Ομοίως, το γεγονός ότι το ίδιο
 φυσικό πρόσωπο, το οποίο ήταν o μόνος μέτοχος και
 διευθυντής των αποκτώμενων εταιρειών, καθίσταται
 o μόνος μέτοχος και διευθυντής της αποκτώσας
 ---pagebreak--- 6. 9 . 97 1 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 271 3
 εταιρείας δεν εμποδίζει τον χαρακτηρισμό της εν του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Bernd Giloy και Haupt
 λόγω πράξεως ως συγχωνεύσεως μέσω ανταλλαγής zollamt Frankfurt am Main-Ost, η έκδοση προδικαστικής
 μετοχών. αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρου 244 του
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου , της
 β) Το άρθρο 11 οδηγίας 90/434/ΕΟΚ έχει την έννοια ότι 12ης Οκτωβρίου 1992 , περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνεια
 οι αρμόδιες εθνικές αρχές, προκειμένου να εξακριβώ κού κώδικα (2), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C.
 νουν αν η σχεδιαζόμενη πράξη έχει ως κύριο στόχο ή Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de
 ως έναν από τους κύριους στόχους τη φοροδιαφυγή ή Almeida, J. L. Murray και L. Sevón, προέδρους τμήματος,
 τη φοροαποφυγή, πρέπει να προβαίνουν στη συνολι K. N. Κακούρη, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, D. A. 0.
 κή εξέταση της πράξεως σε κάθε συγκεκριμένη περί Edward (εισηγητή ), J. -P. Puissochet, G. Hirsch , P. Jann και
 πτωση. Επί της εξετάσεως αυτής πρέπει να μπορεί να H. Ragnemalm, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs,
 ασκηθεί δικαστικός έλεγχος. Κατά το άρθρο 11 γραμματέας: H. A. Rühl , κύριος υπάλληλος διοικήσεως,
 παράγραφος 1 στοιχείο a) της οδηγίας 9Θ/434/ΕΟΚ, εξέδωσε στις 17 Ιουλίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο
 τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέψουν ότι το διατακτικό :
 γεγονός ότι η σχεδιαζόμενη πράξη δεν πραγματοποι
 είται για οικονομικά βάσιμους λόγους συνιστά τεκμή I. Το άρθρο 244 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΟΚ)
 ριο φοροδιαφυγής ή φοροαποφυγής. Στα κράτη μέλη αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου -1992,
 απόκειται να προσδιορίσουν τις αναγκαίες προς περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, έχει την
 τούτο διαδικασίες του εσωτερικού δικαίου, τηρώντας έννοια ότι οι τελωνειακές αρχές αναστέλλουν, εν όλω ή εν
 την αρχή της αναλογικότητας. Εντούτοις, η θέσπιση μέρει, την εκτέλεση της προσβαλλόμενης τελωνειακής
 κανόνα γενικής ισχύος που να αποκλείει αυτόματα, αποφάσεως, εφόσον πληρούται μία έστω από τις δύο
 βάσει κριτηρίων όπως τα αναφερόμενα στη δεύτερη προϋποθέσεις που θέτει η εν λόγω διάταξη, πράγμα που
 περίοδο της απαντήσεως που δόθηκε ανωτέρω υπό το σημαίνει ότι οι τελωνειακές αρχές υποχρεούνται να
 στοιχείο a), ανεξαρτήτως του αν υπάρχει πράγματι αναστέλλουν την εκτέλεση όταν υπάρχει κίνδυνος ανεπα
 φοροδιαφυγή ή φοροαποφυγή, ορισμένες κατηγορίες νόρθωτης ζημίας για τον ενδιαφερόμενο, χωρίς να χρει
 πράξεων από την παροχή του φορολογικού πλεονε άζεται συγχρόνως να αμφιβάλλουν για τη συμφωνία της
 κτήματος θα έβαινε πέραν αυτού που είναι αναγκαίο προσβαλλόμενης αποφάσεως με την τελωνειακή νομοθε
 για την αποτροπή της φοροδιαφυγής ή φοροαποφυ σία.
 γής και θα παρακώλυε την επίτευξη του επιδιωκόμε
 νου με την οδηγία 9Θ/434/ΕΟΚ σκοπού. 2. Το γεγονός ότι η άμεση εκτέλεση της προσβαλλόμενης
 αποφάσεως μπορεί να προξενήσει ανεπανόρθωτη ζημία
 γ) H έννοια «οικονομικά βάσιμος λόγος», ερμηνευόμενη στον ενδιαφερόμενο ουδόλως συνεπάγεται ότι οι τελωνει
 στο πλαίσιο του άρθρου 11 της οδηγίας 9Θ/434/ΕΟΚ, ακές αρχές δεν μπορούν να εξαρτήσουν την αναστολή της
 είναι ευρύτερη από την επιδίωξη ενός καθαρά φορο εκτελέσεως της εν λόγω αποφάσεως από τη σύσταση
 λογικού πλεονεκτήματος, όπως είναι o οριζόντιος εγγυήσεως. Εντούτοις, αν η απαίτηση συστάσεως εγγυή
 συμψηφισμός των ζημιών. σεως μπορεί, λόγω της καταστάσεως του οφειλέτη, να
 προκαλέσει σοβαρές δυσκολίες οικονομικού ή κοινωνι
 ( · ) ΕΕ C 74 της 25 . 3 . 1995 . κού χαρακτήρα, οι τελιονειακές αρχές έχουν την ευχέρεια
 (2) EEL 225 της 20. 8. 1990, σ. 1 . να μην απαιτήσουν τη σύσταση τέτοιας εγγυήσεως.
 3. Το γεγονός ότι η αναστολή εκτελέσεως μιας προσβαλλό
 μενης τελωνειακής αποφάσεως εξαρτάται από τη σύστα
 ση εγγυήσεως ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρές δυσκο
 λίες οικονομικού ή κοινωνικού χαρακτήρα στον οφειλέτη
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ που δεν διαθέτει επαρκή μέσα για τη σύσταση τέτοιας
 της 17ης Ιουλίου 1997 εγγυήσεως.
 στην υπόθεση C-130/95 (αίτηση του Hessisches Finanzge 4. Σε περίπτωση κατά την οποία η αναστολή της εκτελέσεως
 richt, Kassel, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): της προσβαλλόμενης τελωνειακής αποφάσεως εξαρτάται,
 Bernd Giloy κατά Hauptzollamt Frankfurt am Main-Ost (') βάσει του άρθρου 244 τρίτο εδάφιο του κανονισμού
 (Άρθρο 177 — Αρμοδιότητα τον Δικαστηρίου — Εθνική (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92, από τη σύσταση εγγυήσεως, το
 νομοθεσία υιοθετούσα κοινοτικές διατάξεις — Κοινοτικός ποσό της εγγυήσεως αυτής πρέπει να καθορίζεται σε
 τελωνειακός κώδικας — Προσφυγή — Αναστολή εκτελέσε ποσό ίσο με το ακριβές ποσό της οφειλής ή, αν το ποσό
 ως τελωνειακής αποφάσεως — Σύσταση εγγυήσεως) αυτό δεν έχει καθοριστεί με ακρίβεια, σε ποσό ίσο με το
 (97/C 271 /04) υψηλότερο ποσό της οφειλής που έχει γεννηθεί ή είναι
 δυνατόν να γεννηθεί, εκτός αν η επιβολή της υποχρεώσε
 ως συστάσεως εγγυήσεως ενδέχεται να προκαλέσει στον
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) οφειλέτη δυσκολίες οικονομικού ή κοινωνικού χαρακτή
 ρα· στην τελευταία αυτή περίπτωση το ποσό της εγγυή
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο σεως μπορεί να καθοριστεί, λαμβανομένης υπόψη της
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») οικονομικής καταστάσεως του οφειλέτη, σε ποσό υπολει
 πόμενο του συνολικού ποσού της εν λόγο> οφειλής.
 Στην υπόθεση C-1 30/95 , με αντικείμενο αίτηση του Hessisches
 Finanzgericht, Kassel (Γερμανία), προς το Δικαστήριο, κατ' (') ΕΕ C 159 της 24. 6 . 1995 .
 εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ( 2 ) ΕΕ L 302 της 19. 10. 1992 , σ. 1 .
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον


text:
 18.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/10
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Úřad průmyslového vlastnictví (Τσεχική Δημοκρατία) στις 29 Ιανουαρίου 2013 — MF 7 a.s. κατά MAFRA a.s.
 (Υπόθεση C-49/13)
 2013/C 141/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Úřad průmyslového vlastnictví
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα: MF 7 a.s.
 Καθής: MAFRA a.s.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο δ', της οδηγίας [2008/95/ΕΚ] (1) την έννοια ότι, προκειμένου να εκτιμηθεί αν ο αιτών την καταχώριση ενός σήματος ενήργησε καλόπιστα, σημασία έχουν μόνον οι περιστάσεις που συντρέχουν πριν από ή κατά την ημερομηνία υποβολής της αιτήσεως καταχωρίσεως του σήματος, ή μπορούν επίσης να ληφθούν υπόψη, ως αποδεικτικά στοιχεία του γεγονότος ότι ο αιτών ενήργησε καλόπιστα, και περιστάσεις οι οποίες ανέκυψαν μετά την υποβολή της αιτήσεως;
 2)
 Είναι αναγκαία η εφαρμογή της αποφάσεως που εκδόθηκε στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-414/99 έως C-416/99 (2) σε όλες γενικώς τις περιπτώσεις κατά τις οποίες εξετάζεται εάν ο δικαιούχος ενός σήματος παρέσχε τη συγκατάθεσή του για συμπεριφορά δυνάμενη να έχει ως αποτέλεσμα την εξασθένιση ή τον περιορισμό των αποκλειστικών δικαιωμάτων του;
 3)
 Μπορεί η καλή πίστη του αιτούντος την καταχώριση μεταγενέστερου σήματος να συναχθεί από το γεγονός ότι ο δικαιούχος προγενέστερου σήματος συνήψε με τον εν λόγω αιτούντα συμβάσεις, με τις οποίες του παρέσχε, αφενός, τη συγκατάθεσή του για την έκδοση περιοδικού εντύπου με διακριτικό τίτλο παρόμοιο με το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση και για την καταχώριση του εν λόγω περιοδικού από τον αιτούντα την καταχώριση του μεταγενέστερου σήματος και, αφετέρου, υποστήριξη για την έκδοσή του χωρίς, εντούτοις, οι οικείες συμβάσεις να ρυθμίζουν ρητώς το ζήτημα των δικαιωμάτων βιομηχανικής ιδιοκτησίας;
 4)
 Στο μέτρο που οι περιστάσεις, οι οποίες ανέκυψαν μετά την υποβολή αιτήσεως για την καταχώριση ενός σήματος, ενδέχεται να έχουν επίσης σημασία προκειμένου να εκτιμηθεί αν ο αιτών την καταχώριση του σήματος ενήργησε καλόπιστα, μπορεί, επικουρικώς, να συναχθεί ότι ο αιτών ενήργησε καλόπιστα από το γεγονός ότι ο δικαιούχος του προγενέστερου σήματος ανέχθηκε εν γνώσει του την ύπαρξη του επίμαχου σήματος τουλάχιστον για μια δεκαετία;
 (1) Οδηγία 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (κωδικοποιημένη έκδοση) (ΕΕ L 299 της 8.11.2008, σ. 25).
 (2) Συλλογή 2001, σ. Ι–8691.


text:
C 171/22 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 19.7.2003
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 7ης Μαΐου 2003
 της 26ης Φεβρουαρίου 2003
 στην υπόθεση T-23/01, Eugène Émile Marie Kimman κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 στην υπόθεση T-184/00, Ζήσης Χρίστου ∆ρούβης κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) (Υπάλληλοι — Ετήσια άδεια — Μετάθεση σε τρίτη χώρα
 — Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας)
 (Υπάλληλοι — Συντάξεις — ∆ιορθωτικός συντελεστής (2003/C 171/32)
 — Νομιμότητα του άρθρου 82, παράγραφος 1, δεύτερο
 εδάφιο, του ΚΥΚ — Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως —
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Αρχές της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων και
 της ελεύθερης εγκατάστασης εντός της Κοινότητας)
 Στην υπόθεση T-23/01, Eugène Émile Marie Kimman, υπάλλη-
 (2003/C 171/31) λος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Overijse
 (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον Ν. Lhoëst, δικηγόρο, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική) Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. Tserepa-Lacombe και F. Clotuche-
 Duvieusart), με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της
 25ης Μαΐου 2000, με την οποία η Επιτροπή μείωσε κατά μία
 ημέρα την ετήσια άδεια του προσφεύγοντος για το έτος 2000, το
 Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vesterdorf,
 πρόεδρο, και τους Ν.J. Forwood και Η. Legal, δικαστές, γραμμα-
 Στην υπόθεση T-184/00, Zήσης Χρίστου ∆ρούβης, πρώην υπάλ-
 τέας: D. Christensen, διοικητική υπάλληλος, εξέδωσε στις 7 Μαΐου
 ληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Μαρουσίου Αττικής (Ελλάδα), εκπροσωπούμενος από τον Ι. Στα-
 μούλη, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά
 1) Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 25ης Μαΐου
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και
 Π. Ανέστης), υποστηριζομένης από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής 2000 καθόσον μείωσε την ετήσια άδεια του προσφεύγοντος
 Ενώσεως (εκπρόσωποι: ∆. Ζαχαρίου και Α. Pilette), με αντικείμενο κατά μία ημέρα.
 αίτημα περί τροποποιήσεως της κοινοποιηθείσας στον
 2) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 προσφεύγοντα στις 30 Νοεμβρίου 1999 αποφάσεως της Επιτρο-
 πής, περί εκκαθαρίσεως της συντάξεώς του επί της οποίας
 εφαρμόστηκε ο ισχύων για την Ελλάδα διορθωτικός συντελεστής, (1 ) ΕΕ C 95 της 24.3.2001.
 ούτως ώστε να εφαρμοστεί επ' αυτής ο διορθωτικός συντελεστής
 που εφαρμόζεται επί των συντάξεων των συνταξιούχων που
 κατοικούν στο Ηνωμένο Βασίλειο, επικουρικώς δε ο συντελεστής
 που εφαρμόζεται στους συνταξιούχους που κατοικούν στο Βέλγιο, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τον Μ. Βηλαρά,
 Πρόεδρο, τη V. Tiili και τον P. Mengozzi, δικαστές· γραμματέας: της 20ής Μαΐου 2003
 B. Pastor, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 26 Φεβρουαρίου
 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: στην υπόθεση T-80/01, Barbara Diehl-Leistner κατά Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 1) Απορρίπτει την προσφυγή. (Υπάλληλοι — Γενικός διαγωνισμός — Προφορική δοκιμα-
 σία — Μη εγγραφή στον κατάλογο επιτυχόντων —
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα. Γνώσεις ξένων γλωσσών των μελών της εξεταστικής
 επιτροπής — Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως)
 3) Το Συμβούλιο φέρει τα δικαστικά του έξοδα. (2003/C 171/33)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 ( 1) ΕΕ C 335 της 25.11.2000.
 Στην υπόθεση T-80/01, Barbara Diehl-Leistner, κάτοικος
 Λουξεμβούργου, εκπροσωπούμενη από τον L. Thielen, δικηγόρο,


text:
16.6.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 173/13
 ΙΙ-443), με την οποι ́α ζητει ́ται η εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως αυτη ́ς, 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: G. Valsesia και J. Currall, επικουρου ́με- 2) Καταδικα ́ζει τον Β. Connolly στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 νοι απο ́ τον D. Waelbroeck), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους
 G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, C. Gulmann, Α. La Pergola,
 Μ. Wathelet (εισηγητη ́) και Β. Σκουρη ́, προε ́δρους τμη ́ματος, (1) ΕΕ C 299 της 16.10.1999.
 D. Α. Ο. Edward, J.-P. Puissochet, Ρ. Jann, L. Sevón, R. Schintgen
 και Ν. Colneric, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-
 Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 6 Μαρτι ́ου
 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 2) Καταδικα ́ζει τον Β. Connolly στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (1) ΕΕ C 281 της 2.10.1999.
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 8ης Μαρτι ́ου 2001
 στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις C-397/98 και C 410/98
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (αιτη ́σεις του Ηigh Court of Justice για την ́εκδοση προδι-
 καστικη ́ς αποφα ́σεως): Metallgesellschaft Ltd κ.λ.π. (C-
 397/98), Hoechst AG, Hoechst (UK) Ltd (C-410/98) κατα ́
 της 6ης Μαρτι ́ου 2001 Commissioners of Inland Revenue, ΗΜ Αttorney
 General (1)
 στην υπο ́θεση C-274/99 Ρ: Bernard Connolly κατα ́ Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 (Ελευθερι ́α εγκαταστα ́σεως — Ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των
 κεφαλαι ́ων — Προκαταβολη ́ του φο ́ρου εταιριω ́ ν επι ́ των
 (Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Υπα ́ λληλοι — Πειθαρχικη ́ διαδι-
 κερδω ́ ν που διανε ́μει η θυγατρικη ́ στη μητρικη ́ εταιρι ́α
 κασι ́α — 'Αρθρα 11, 12 και 17 του Κανονισμου ́ Υπηρεσια-
 — Μητρικη ́ εταιρι ́α εδρευ ́ουσα σε α ́λλο κρα ́τος με ́λος
 κη ́ς Καταστα ́ σεως — Ελευθερι ́α εκφρα ́ σεως — Καθη ́κον
 — Παραβι ́αση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου — Αγωγη ́ περι ́
 εντιμο ́τητας — Προσβολη ́ της αξιοπρε ́πειας του λει-
 επιστροφη ́ς η
 ́ αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Το ́κοι)
 τουργη ́ματος)
 (2001/C 173/21) (2001/C 173/22)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ θα δημοσιευθει ́ στη «Συλ-
 λογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου») (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ θα δημοσιευθει ́ στη «Συλ-
 λογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου»)
 Στην υπο ́θεση C-274/99, Bernard Connolly, πρω ́ην υπα ́λληλος
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Λονδι ́νου Στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις C-397/98 και C-410/98, με
 (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους J. Sambon αντικει ́μενο αιτη ́σεις του Ηigh Court of Justice (England &
 και Ρ.-Ρ. van Gehuchten, avocats, με το ́πο επιδο ́σεων στο Wales), Chancery Division (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), προς το ∆ικαστη ́-
 Λουξεμβου ́ργο, με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των α ́ρθρου 234 ΕΚ), με τις οποι ́ες ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο των
 (πρω ́το τμη ́μα) της 19ης Μαι ̈́ου 1999 στις συνεκδικασθει ́σες διαφορω ́ν που εκκρεμου ́ν ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου
 υποθε ́σεις Τ-34/96 και Τ-163/96, Connolly κατα ́ Επιτροπη ́ς μεταξυ ́ Metallgesellschaft Ltd κ.λ.π. (C-397/98), Hoechst AG,
 (Συλλογη ́ Υπ.Υπ. 1999, σ. Ι-Α-87 και ΙΙ-463), με την οποι ́α Hoechst (UK) Ltd (C-410/98) και Commissioners of Inland
 ζητει ́ται η εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που ο ́ετερος Revenue, ΗΜ Αttorney General, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 δια ́δικος ει ́ναι η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σω- σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 6 και 52 της Συνθη ́κης
 ποι: G. Valsesia και J. Currall, επικουρου ́μενοι απο ́ τον ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρα 12 ΕΚ και 43 ΕΚ), 58 της
 D. Waelbroeck), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 48 ΕΚ) και/η ́ 73 Β της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, C. Gulmann, Α. La Pergola, α ́ρθρο 56 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 Μ. Wathelet (εισηγητη ́) και Β. Σκουρη ́, προε ́δρους τμη ́ματος, τους Α. La Pergola, προ ́εδρο τμη ́ματος, Μ. Wathelet (εισηγητη ́),
 D. Α. Ο. Edward, J.-P. Puissochet, Ρ. Jann, L. Sevón, R. Schintgen D. Α. Ο. Edward, Ρ. Jann και L. Sevón, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 και Ν. Colneric, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz- εισαγγελε ́ας: Ν. Fennelly, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος
 Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 6 Μαρτι ́ου διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 8 Μαρτι ́ου 2001 απο ́φαση με το
 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 9.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 30 Ιουλίου 2010 — Elenca srl κατά Ministero dell’Interno
 (Υπόθεση C-385/10)
 ()
 2010/C 274/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Elenca srl
 Καθού: Ministero dell’Interno [Υπουργείο Εσωτερικών]
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συμβαδίζουν ή όχι η προσβληθείσα στην πρωτόδικη διαδικασία εγκύκλιος και οι εσωτερικές διατάξεις που μνημονεύονται σ’ αυτήν με το κοινοτικό δίκαιο και με τους ειδικώς αναφερθέντες κανόνες; Ειδικότερα, προσβάλλουν τις αρχές και τους κανόνες της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ (1), που αφορά τα προϊόντα του τομέα των δομικών κατασκευών, και η οποία ουδαμώς επιβάλλει τη σήμανση CE, αλλ’ αντιθέτως προβλέπει (άρθρο 6, παράγραφοι 1 και 2) ότι τα κράτη μέλη «δεν παρεμποδίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία, τη διάθεση στην αγορά ή τη χρήση στο έδαφός τους των προϊόντων που πληρούν τις διατάξεις» της οδηγίας αυτής, εξασφαλίζουν ότι «η χρήση αυτών των προϊόντων, για το σκοπό για τον οποίο προορίζονται, δεν θα παρεμποδίζεται από κανόνες ή προϋποθέσεις που επιβάλλονται από δημόσιους ή ιδιωτικούς οργανισμούς οι οποίοι λειτουργούν ως δημόσια επιχείρηση ή ως δημόσιος οργανισμός βάσει της μονοπωλιακής τους θέσης» και επιτρέπουν «στο έδαφός τους τη διάθεση στην αγορά προϊόντων τα οποία δεν καλύπτονται από το άρθρο 4, παράγραφος 2, εφόσον πληρούν εθνικές διατάξεις που είναι σύμφωνες με τη Συνθήκη και εφόσον δεν ορίζουν άλλως οι ευρωπαϊκές τεχνικές προδιαγραφές που προβλέπονται στα κεφάλαια ΙΙ και ΙΙΙ»;
 2)
 Παραβαίνουν, ειδικότερα, η προσβαλλομένη εγκύκλιος και οι μνημονευόμενες σ’ αυτήν εσωτερικές διατάξεις τα άρθρα 28-31 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, που απαγορεύουν τους περιορισμούς επί των εισαγωγών και τα μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος, όταν η εξάρτηση της εμπορίας προϊόντος προελεύσεως άλλου κράτους της Κοινότητας, όπως στην επίδικη περίπτωση, από τεχνικό προαπαιτούμενο, ήτοι την αναγραφή του σήματος CE — αναγραφή που θα ήταν δυνατή και θεμιτή μόνον αν υφίστατο σχετικός εναρμονισμένος κανόνας — καταλήγει στην πράξη να εμποδίζει την εισαγωγή και τη διανομή του προϊόντος αυτού στην ιταλική επικράτεια, σε αντίθεση προς τις αρχές που υπαγορεύουν οι προαναφερθείσες διατάξεις της Συνθήκης ΕΚ και του κοινοτικού δικαίου, που εγγυώνται τον ελεύθερο ανταγωνισμό, επιβάλλοντας αρχές εξασφαλίζουσες την ίση μεταχείριση χωρίς διακρίσεις, τη διαφάνεια, την αναλογικότητα και τον σεβασμό των δικαιωμάτων των κάθε επιχειρήσεως;
 3)
 Επέβαλλε το κανονιστικό πλαίσιο που προκύπτει από το κοινοτικό δίκαιο, σκοπός του οποίου είναι η εξασφάλιση αποτελεσματικού ανταγωνισμού και στον τομέα στον οποίο εντάσσεται η επίδικη διαφορά, στον εθνικό νομοθέτη και στη διοίκηση να αποφύγουν τη θέσπιση των κανονιστικών μέτρων που περιέχονται στην προαναφερθείσα εγκύκλιο και στο προαναφερθέν νδ 152/2006;
 4)
 Τέλος, εξασφαλίζει την προστασία του πλουραλισμού και του ανταγωνισμού στον οικείο τομέα, την οποία εγγυάται το κοινοτικό δίκαιο, μια εθνική ρύθμιση — όπως το νδ 152/2006 (και ειδικότερα το άρθρο 285 και το Μέρος II του παραρτήματος IX, σημεία 2.7 και 3.4) –που ορίζουν και επιβάλλουν τους προεκτεθέντες περιορισμούς;
 (1) ΕΕ 1989, L 40, σ. 12.