text:
 24.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 330/23
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 19ης Σεπτεμβρίου 2005 — Air Bourbon κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-321/04) (1)
 («Κρατικές ενισχύσεις - Απόφαση να μην προβληθούν αντιρρήσεις - Προσφυγή ακυρώσεως - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Δημοσίευση σύντομης ανακοινώσεως - Απαράδεκτο»)
 (2005/C 330/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Air Bourbon SAS (Sainte-Marie, νήσος Réunion, Γαλλία) [εκπρόσωπος: S. Vaisse, δικηγόρος]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: C. Giolito και J. Buendia Sierra]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 16ης Δεκεμβρίου 2003 [C(2003) 4708 τελικό], να μην προβάλει αντιρρήσεις ως προς την ενίσχυση N 427/2003 που χορηγήθηκε από τις γαλλικές αρχές στην Air Austral.
 Διατακτικό της διατάξεως
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Παρέλκει η απόφαση επί της αιτήσεως παρεμβάσεως της Air Austral.
 3)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 262 της 23.10.2004


text:
 28.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/32
 Προσφυγή της Scania AB (Publ) κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 21 Ιουνίου 2004
 (Υπόθεση T-248/04)
 (2004/C 217/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Η Scania AB (Publ), Södertälje (Σουηδία), εκπροσωπούμενη από τους D. Arts and F. Herbert, lawyers, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 21 Ιουνίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 7ης Απριλίου 2004 με την οποία η Επιτροπή ενέκρινε τη διάθεση των μετοχών Α της Volvo μέσω της Ainax,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η έγκριση της συγκέντρωσης μεταξύ Volvo και Renault Vehicules Industriels (1) τελούσε υπό τον όρο της διαθέσεως των μετοχών της Scania (επιχείρηση Scania) που κατείχε η Volvo. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή δέχθηκε τις προτάσεις εκχωρήσεως της Volvo, σύμφωνα με τις οποίες η Volvo θα μεταβίβαζε το εναπομένον μέρος των μετοχών της Scania που κατείχε σε θυγατρική της, την Ainax. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι μετοχές της Ainax θα διανέμονταν στους μετόχους της Volvo ως μέρισμα.
 Κατά την προσφεύγουσα, η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει τα όσα ορίζονται για την επιχείρηση Scania στην απόφαση της Επιτροπής της 1ης Σεπτεμβρίου 2000 καθώς και το άρθρο 6, παράγραφος 1, εδάφιο γ) και το άρθρο 6, παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89 (2).
 Σύμφωνα με την προσφεύγουσα η δημιουργία ενδιάμεσης δομής, δηλ. η Ainax, μάλλον διαφυλάσσει τη δέσμη των μετοχών που βρισκόταν ήδη υπό τον έλεγχο της Volvo παρά τη διανέμει μεταξύ των μετόχων της Volvo. Η προσφεύγουσα προβάλλει περαιτέρω ότι επειδή η Renault κατέχει περίπου το 20 % των μετοχών της Volvo ελέγχει με τον τρόπο αυτό το 20 % περίπου της Ainax, η οποία με τη σειρά της ελέγχει το 25 % περίπου της Scania. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, ως εκ τούτου, ότι η δομή της εκχωρήσεως παρέχει στη Renault, και έμμεσα στη Volvo, σημαντική επιρροή επί της προσφεύγουσας και προνομιακή εκ των έσω γνώση των επιχειρηματικών της απορρήτων. Για τον λόγο αυτό, κατά την προσφεύγουσα, δεν είναι δυνατόν γι' αυτήν να δράσει ως ανεξάρτητη εναλλακτική εταιρία έναντι του ομίλου Volvo/Renault VI.
 (1) Απόφαση της Επιτροπής της 1ης Σεπτεμβρίου 2000 περί του συμβατού μιας συγκεντρώσεως με την κοινή αγορά (Υπόθεση αριθ. IV/M.1980 — 3* VOLVO/RENAULT V.I.) με βάση τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89 του Συμβουλίου (ΕΕ C 301, σ. 23).
 (2) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89 του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1989 για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (ΕΕ L 257 1990, σ. 13).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 21.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 170/17
 Προσφυγή της 1ης Ιουνίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-264/07)
 (2007/C 170/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Πατακιά και M. Κωνσταντινίδης)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα:
 —
 Να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία μην εκπονώντας έως τις 22 Δεκεμβρίου 2004 για κάθε περιοχή λεκάνης απορροής ποταμού το οποίο βρίσκεται στο έδαφός της, ανάλυση των χαρακτηριστικών της, επισκόπηση των επιπτώσεων των ανθρώπινων δραστηριοτήτων στην κατάσταση των επιφανειακών και των υπόγειων υδάτων και οικονομική ανάλυση της χρήσης ύδατος, σύμφωνα με τις τεχνικές προδιαγραφές των παραρτημάτων ΙΙ και ΙΙΙ, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 1 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ (1) για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων, ενώ μην υποβάλλοντας συνοπτικές εκθέσεις σχετικά με τις αναλύσεις που απαιτούνται δυνάμει του άρθρου αυτού, παρέβη και τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 15 παράγραφος 2 της οδηγίας αυτής.
 —
 Να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 H οδηγία 2000/60 τέθηκε σε ισχύ στις 22 Δεκεμβρίου 2000. Συνεπώς τα κράτη μέλη όφειλαν να έχουν ολοκληρώσει τις αναλύσεις και την επισκόπηση που απαιτούνται δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 1 της οδηγίας το αργότερο έως τις 22 Δεκεμβρίου 2004 και να υποβάλουν στην Επιτροπή συνοπτική έκθεση επί των αναλύσεων, όπως ορίζει το άρθρο 15 παράγραφος 2 της οδηγίας το αργότερο έως τις 22 Μαρτίου 2005.
 Στην απάντησή τους στην προειδοποιητική επιστολή της Επιτροπής οι ελληνικές αρχές αναγνωρίζοντας τη μη συμμόρφωση με το άρθρο 15 παράγραφος 2 δεσμεύονται να αποστείλουν την απαιτούμενη έκθεση τον Ιούνιο του 2006. Όσον αφορά όμως τη συμμόρφωση της Ελληνικής Δημοκρατίας με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρθρο 5 παράγραφος 1 της οδηγίας οι ελληνικές αρχές σιωπούν, παρά το γεγονός ότι η Επιτροπή με την προειδοποιητική επίστολή της έθεσε σε αμφισβήτηση την εκπλήρωση εκ μέρους της Ελληνικής Δημοκρατίας των υποχρεώσεων που αυτή υπέχει βάσει του άρθρου αυτού.
 Από την ανάλυση της έκθεσης που εστάλη τελικά τον Ιούνιο του 2006 προέκυψε ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν είχε συμμορφωθεί ακόμα με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τα άρθρα 5 παράγραφος 1 και 15 παράγραφος 2 της οδηγίας 2000/60.
 (1) ΕΕ L 327 της 22.12.2000, σ. 1.


text:
 7.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/39
 Προσφυγή της 20ής Ιουνίου 2017 — Tengelmann Warenhandelsgesellschaft κατά EUIPO — C & C IP (T)
 (Υπόθεση T-379/17)
 (2017/C 256/45)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tengelmann Warenhandelsgesellschaft KG (Mülheim an den Ruhr, Γερμανία) (εκπρόσωποι: H. Prange και S. Köber, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: C & C IP Sàrl (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «T» — Υπ’ αριθ. 011 623 097 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 23ης Μαρτίου 2017 στην υπόθεση R 415/2015-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την κοινοποιηθείσα στην προσφεύγουσα στις 12 Απριλίου 2017 απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 23ης Μαρτίου 2017, η οποία εκδόθηκε επί της υπ’ αριθ. R 415/2015-5 προσφυγής σε σχέση με υπ’ την αριθ. B 002 256 διαδικασία ανακοπής που αφορούσε την υπ’ αριθ. 011 623 097 αίτηση καταχωρίσεως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και να την μεταρρυθμίσει κατά τέτοιον τρόπο ώστε να απορριφθεί η ανακοπή στο σύνολό της·
 —
 να καταδικάσει το καθού και, ενδεχομένως, την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 28.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 160/19
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Απριλίου 2011 — Fuller & Thaler Asset Management κατά ΓΕΕΑ (BEHAVIOURAL INDEXING και BEHAVIOURAL INDEX)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-310/09 και Τ-383/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αιτήσεις καταχωρίσεως των λεκτικών κοινοτικών σημάτων BEHAVIOURAL INDEXING και BEHAVIOURAL INDEX - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2011/C 160/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fuller & Thaler Asset Management, Inc. (San Mateo, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: S. Malynicz, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Botis)
 Αντικείμενο
 Στην υπόθεση T-310/09, προσφυγή κατά της αποφάσεως του μείζονος τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 28ης Απριλίου 2009 (υπόθεση R 323/2008-G), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου BEHAVIOURAL INDEXING ως κοινοτικού σήματος και, στην υπόθεση T-383/09, προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Ιουνίου 2009 (υπόθεση R 138/2009-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου BEHAVIOURAL INDEX ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Συνεκδικάζει τις υποθέσεις T-310/09 και T-383/09 προς έκδοση της παρούσας αποφάσεως.
 2)
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 3)
 Καταδικάζει τη Fuller & Thaler Asset Management, Inc, να φέρει τα δικαστικά της έξοδα στις υποθέσεις T-310/09 και T-383/09, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 (1) EE C 244 της 10.10.2009.


text:
4.7.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 209/23
 (EOJ) aqih. 1785/81, sgy 30gäy Iotmiäot 1981 oäpxy sqopo- lamiäa jai tpokociäfesai bórei pqaclasijxäm paqovxäm eqca-
 poigähgje lesacemeärseqa, eidijoäseqa de sa óqhqa 3, riäay pot jaktäpsotm sgm iädia peqiäodo gä tpoä sgm eämmoia oäsi,
 paqócqauoy 1, 5, paqócqauoy 3, jai 6, paqócqauoy 2, amsiheäsxy, g enaiäqerg pot pqobkeäpei so óqhqo 32, paqó-
 atsotä, re rveärg le so óqhqo 40, jahxäy jai sa óqhqa 30 cqauoy 1, sot barikijotä diasóclasoy sgy 21gy Dejelbqiäot
 eäxy 36 sgy Rtmhgäjgy EOJ, jai am rtmajoäkotha eiämai 1967 (dem tuiärsasai moälilo sejlgäqio sxm esxäm sot pokeälot
 eäcjtqoy o jamomirloäy (EJ) aqih. 1188/97, óqhqo 1, am o emdiaueqoälemoy dtämasai ma fgsgärei cia siy jasovijeäy
 rsoiveiäo rs), oäpxy rauxäy jasadeiävhgje rso rgleiäo ÛII, atseäy peqioädoty rtämsang rso pkaiärio rtmsaniodosijotä
 epijotqijxäyë, sot rjepsijotä sgy paqotäray diasónexy. rtrsgälasoy sgy akkodapgäy) dem aposekeiä qgäsqa leixärexy,
 amarsokgäy gä jasaqcgärexy pot jaseärsg ameuóqlorsg le siy
 (1) EE L 170 sgy 28.6.1997, r. 3. meäey diasóneiy sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1248/92.
 (2) EE L 177 sgy 1.7.1981, r. 4.
 (1) EE L 136 sgy 19.5.1992, r. 7.
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake so Tribunal du Travail de Mons (3o slgäla) le Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 apoäuarg sgy 21gy Apqikiäot 1998 rsgm tpoäherg Georges bake le diósang sgy 13gy Laqsiäot 1998 so Oberlandesge-
 Platbrood jasó Office National des pensions (ONP) richt Köln rso pkaiärio sgy tpoheärexy peqiä epibokgäy dioijg-
 (Tpoäherg C-161/98) sijotä pqorsiälot re bóqoy sot Hans-Jürgen Hartmann
 (98/C 209/45) (Tpoäherg C-162/98)
 (98/C 209/46)
 Le apoäuarg sgy 21gy Apqikiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm Le diósang sgy 13gy Laqsiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 rsiy 27 Apqikiäot 1998, so Tribunal du Travail de Mons, rso Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy 27 Apqikiäot 1998, so
 pkaiärio sgy diauoqóy lesantä sot Georges Platbrood jai sot Oberlandesgericht Köln tpeäbake rso Dijarsgäqio sxm Etqx-
 Office National des pensions (ONP) pot ejjqeleiä emxäpioäm paøjxäm Joimosgäsxm, rso pkaiärio sgy tpoheärexy peqiä epi-
 sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy bokgäy dioijgsijotä pqorsiälot re bóqoy sot Hans-Jürgen
 apouórexy epiä sot engäy eqxsgälasoy: Hartmann, so ajoäkotho pqodijarsijoä eqxäsgla (1):
 Tpovqexämotm oi meäey diasóneiy sot jamomirlotä (EOJ) Irvtäei g apakkacgä apoä sgm jasabokgä sekxäm vqgärexy pot
 aqih. 1248/92 sot Rtlbotkiäot (1) so Beäkcio ma amacmxqiärei pqobkeäpesai oärom auoqó sa ovgälasa sgy Ûtpgqeriäay
 rsom dijaiotävo so dijaiäxla ma kóbei rtämsang lirhxsotä tpo- rtmsgqgärexy jai ejlesakketärexy odxämë loämo cia sa
 kocifoälemg le bórg rsadiodqoliäa jaktäpsotra em leäqei sa ovgälasa sxm oqcamirlxäm sopijgäy atsodioijgärexy gä jai cia
 eäsg jasó sa opoiäa pqeäpei ma kguhotäm tpoäwg sejlaiqoälemey sa ovgälasa idixsijxäm epiveiqgärexm pot ejsekotäm siy eqca-
 gä pkarlasijeäy paqoveäy eqcariäay Ç ejsoäy am o emdiaueqoäle- riäey atseäy jasÂ emsokgäm sxm oqcamirlxäm sopijgäy atsodioi-
 moy dtämasai ma fgsgärei cia siy jasovijeäy atseäy peqioädoty jgärexy
 rtämsang rso pkaiärio rtmsaniodosijotä rtrsgälasoy sgy akko-
 dapgäy (aqvgä sot moliälot sejlgqiäot sxm esxäm sot pokeälot, jai, am rtmsqeävei g detäseqg peqiäpsxrg,
 oäpxy jahieqxähgje apoä so óqhqo 32, paqócqauoy 1, sot
 irvtäei g apakkacgä apoä sgm jasabokgä sekxäm vqgärexy loämo
 barikijotä diasóclasoy sgy 21gy Dejelbqiäot 1967 peqiä sot
 cia siy diadqoleäy pot pqaclasopoiotämsai rso pkaiärio sxm
 rtmsaniodosijotä rtrsgälasoy sxm lirhxsxäm jai sxm
 em koäcx eqcarixäm gä cemijó cia siy diadqoleäy pot pqaclaso-
 epifxämsxm lirhxsotä pqo sgy jasaqcgärexäy sot apoä so bari-
 poiotämsai le sa ovgälasa atsó, dgkadgä ajoälg jai rso pkaiä-
 kijoä diósacla sgy 14gy Dejelbqiäot 1990, pot oälxy enajo-
 rio lesauoqxäm cia iädio kocaqiarloä;
 kotheiä ma irvtäei cia siy rtmsóneiy lirhxsxäm pot jasabkgähg-
 jam cia pqxäsg uoqó pqim apoä sgm 1g Iamotaqiäot 1991) oäsam
 eävei amacmxqirseiä ajqibxäy tpeäq sot emdiaueqoleämot (1) Xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 4, paqócqauoy 1, sgy Rtlux-
 miäay peqiä eirpqónexy sekxäm cia sg vqgärg oqirleämxm odxäm apoä
 dijaiäxla kgäwexy rtmsónexy lirhxsotä le epibóqtmrg sgy baqió ovgälasa epacceklasijgäy vqgärexy, sgy 9gy Uebqotaqiäot
 Ceqlamiäay bórei pqaclasijxäm paqovxäm eqcariäay pot amsi- 1994 (Bundesgesetzblatt, Leäqoy II, r. 1768).
 rsoivotäm rsiy sejlaiqoälemey gä pkarlasijeäy paqoveäy eqca-
 riäay pot lpoqotäm ma kguhotäm tpoäwg bórei sgy bekcijgäy
 moloheriäay:
 Le ókka koäcia, siähesai so eqxäsgla am oi meäey diasóneiy sot Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 jamomirlotä (EOJ) aqih. 1248/92 pqeäpei ma eqlgmethotäm tpoä bake, le apoäuarg sgy 2ay Apqikiäot 1998, so Tribunal cor-
 sgm eämmoia oäsi episqeäpotm sg rxäqetrg, vxqiäy leiäxrg, ama- rectionnel d'Arlon (7o slgäla) rsgm tpoäherg Eiraccekijgä
 rsokgä gä jasóqcgrg, sgy rtmsónexy lirhxsotä pot voqgceiäsai Aqvgä Ç pokisijxäy emócomsey: Eric Guillaume, Michel
 re Beäkco le epibóqtmrg sot Bekciäot jai tpokociäfesai le Pedon, Christian Fondeur, Christian Simonin, JeÂrôme Canini
 bórg sejlaiqoälemey gä pkarlasijeäy paqoveäy eqcariäay dtmó- jasó AndreÂ Mazzoleni Ç arsijxäy tpetähtmg: Inter Surveil-
 lei sgy aqvgäy sot moliälot sejlgqiäot sxm esxäm sot pokeälot, lance Assistance SaÁrl
 oäpxy jahieqxämesai apoä so óqhqo 32, paqócqauoy 1, sot
 (Tpoäherg C-165/98)
 barikijotä diasóclasoy sgy 21gy Dejelbqiäot 1967 (tpoä sgm
 epiutäkang pot pqobkeäpei g diósang atsgä oäsi o emdiaueqoäle- (98/C 209/47)
 moy dem dtämasai ma fgsgärei rtämsang rso pkaiärio rtmsaniodo-
 sijotä rtrsgälasoy sgy akkodapgäy cia siy jasovijeäy atseäy Le apoäuarg sgy 2ay Apqikiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 peqioädoty), le sg rtämsang lirhxsotä pot epibaqtämei sg Ceq- Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 ---pagebreak--- C 209/24 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 4.7.98
 rsiy 29 Apqikiäot 1998, so Tribunal correctionnel d'Arlon lesantä SocieÂteÂ Critouridienne de distribution jai Receveur
 (7o slgäla), rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpioäm principal des douanes, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg
 sot lesantä Eiraccekijgäy Aqvgäy (pokisijxäy emócomsey: Eric pqodijarsijgäy apouórexy epiä sot ajokotähot eqxsgälasoy:
 Guillaume, Michel Pedon, Christian Fondeur, Christian Simo-
 Eiämai oi odgciäey sot Rtlbotkiäot 92/83/EOJ (1) jai 92/84/
 nin jai JeÂrôme Canini) jai AndreÂ Mazzoleni (arsijxäy
 EOJ (2), peqiä emaqlomiärexy sxm eidijxäm uoäqxm jasamakxä-
 tpetähtmg: Inter Surveillance Assistance SaÁrl), fgseiä apoä so
 rexy, amiärvtqey eämamsi sgy Rtmhgäjgy peqiä idqtärexy sgy
 Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm
 Etqxpaøjgäy Joimoäsgsay jai, eidijoäseqa, sot óqhqot 95,
 engäy eqxsglósxm:
 detäseqo edóuio, sgy Rtmhgäjgy, rso leäsqo pot
 Ç Elpiäpsei rsgm eämmoia sgy Ûpeqioädot aporpórexyë jasó Ç pqobkeäpotm cia sg uoqokoäcgrg sgy lpiäqay ekóvirso
 sgm odgciäa 96/71/EJ sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot jai rtmsekersgä 1,87 ECU amó bahloä jai amó ejasoäkisqo
 sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, sgy
 16gy Dejelbqiäot 1996, rvesijó le sgm apoärparg eqcafo- Ç emxä episqeäpotm sg uoqokoäcgrg sot jqariotä bórei loämom
 leämxm rso pkaiärio paqovgäy tpgqerixäm (1), o epileäqoty sot oäcjot, episqeäpomsay sgm euaqlocgä lgdemijotä rtmse-
 vqoämoy som opoiäo emdevoleämxy eämay lehoqiajoäy eqcafoä- kersgä,
 lemoy, pqoeqvoälemoy apoä epiveiäqgrg jqósoty leäkoty, epibókkomsay eäsri rsa jqósg leäkg tpovqeäxrg uoqokoc-
 auieqxämei, rsg dióqjeia sgy gleäqay, sgy ebdolóday gä gärexy sgy lpiäqay rso xy ómx ekóvirso epiäpedo jai pqo-
 sot lgäma, paqeävomsay leäqoy sxm tpgqerixäm sot emsoäy nemxämsay eäri sg dgliotqciäa diauoqxäm rsg uoqokociäa, rtme-
 sgy paqalehoäqiay fxämgy emoäy gä pkeioämxm ókkxm oloäqxm pacoleämxm emdevoleämxy diajqiäreiy lesantä jqariotä jai lpiä-
 jqasxäm lekxäm; qay;
 Ç èvotm sa óqhqa 59 jai 60 sgy Rtmhgäjgy cia sgm Etqx- (1) EE L 316 sgy 31.10.1992, r. 21.
 paøjgä èmxrg sgm eämmoia oäsi rtmirsó paqóbarg sxm (2) EE L 316 sgy 31.10.1992, r. 29.
 óqhqxm atsxäm g ej leäqoty jqósoty leäkoty epibokgä, cia
 episajsijotäy koäcoty cemijotä rtlueäqomsoy, sgy tpovqexä-
 rexy sgqgärexy sgy moloheriäay sot gä sxm ehmijxäm rtkko-
 cijxäm rtlbórexm eqcariäay rvesijó le soty jasxsósoty
 lirhotäy re oäkey siy epiveiqgäreiy ókkot jqósoty leäkoty Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 oi opoiäey aparvokotäm, eärsx jai pqorxqimxäy, lirhxsotäy bake so Oberste Gerichtshof sgy Bieämgy le diósang sgy
 emsoäy sot edóuoty sot pqxäsot jqósoty, oäsam so rtlueä- 15gy Apqikiäot 1998 rsgm tpoäherg Westdeutsche Landesbank
 qom atsoä enaruakiäfesai gädg apoä siy qthliäreiy sot jqó- Girozentrale jasó dijgcoäqot Johannes Leon, rtmdiäjot
 soty emsoäy sot opoiäot g paqeävotra siy tpgqeriäey epi- psxvetärexy sgy Grundstücks- und Bauprojektentwicklungs-
 veiäqgrg eiämai ecjasersgleämg, oi de eqcafoälemoi rso jqó- gesellschaft mbH
 soy atsoä bqiärjomsai re rtcjqiärilg gä amókocg (Tpoäherg C-167/98)
 jasórsarg kalbamoleämgy tpoäwg oävi loämo sgy qthliärexy (98/C 209/49)
 peqiä jasxsósxm lirhxäm, akkó jai sgy oäkgy jasarsórexäy
 soty (uoqokocijgä lesaveiäqirg, joimxmijgä pqorsariäa Le diósang sgy 15gy Apqikiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 oärom auoqó sgm tceiäa, rtlpeqikalbamoleämgy sgy tpo- Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 vqexsijgäy rtlpkgqxlasijgäy pqorsariäay pot irvtäei rsg rsiy 30 Apqikiäot 1988 so Oberste Gerichtshof sgy Bieämgy,
 Cakkiäa, sa eqcasijó astvgälasa, sg vgqeiäa, sgm ameqciäa, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Westdeutsche Landesbank
 sg rtmsaniodoäsgrg, sgm peqiäpsxrg hamósot); Girozentrale jai dijgcoäqot Johannes Leon, rtmdiäjot psxve-
 tärexy sgy Grundstücks- und Bauprojektentwicklungsgesell-
 Ç Rso iädio pkaiärio, le ókkg diastäpxrg: pqeäpei oi lesabasi- schaft mbH pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgä-
 jeäy ehmijeäy derletäreiy pot epibókkomsai rsoty lirhx- qio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sot engäy
 sotäy ma moghotäm xy auoqxärey loämo so täwoy sot jasx- eqxsgälasoy:
 sósot xqiaiäot lirhotä vxqiäy ma ejsilósai g rtmokijgä
 joimxmijgä pqorsariäa sgy opoiäay apokatäei o lirhxsoäy ÛAposekeiä g apacoäqetrg rtrsórexy tpohgäjgy cia lia
 pot tpovqexämesai ma lesajimeiäsai eqcafoälemoy apoä so oueikgä re akkodapoä moälirla (em pqojeileämx: re ceqlamijó
 eäma jqósoy rso ókko; lóqja) peqioqirloä sgy jimgärexy sxm jeuakaiäxm jai sxm
 pkgqxlxäm rtmódomsa pqoy so óqhqo 93 B sgy Rtmhgäjgy
 (1) EE L 18 sgy 24.1.1997, r. 1. EJ;ë
 Pqorutcgä sot Lecókot Dotjósot sot Kotnelbotäqcot
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- jasó sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot jai sot Rtlbotkiäot
 bake, le apoäuarg sgy 21gy Apqikiäot 1998, so Tribunal de sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, pot arjgähgje rsiy 4 Laðot
 grande instance de Foix rsgm tpoäherg SocieÂteÂ Critouridienne 1998
 de distribution jasó Receveur principal des douanes
 (Tpoäherg C-168/98)
 (Tpoäherg C-166/98)
 (98/C 209/50)
 (98/C 209/48)
 So Lecóko Dotjóso sot Kotnelbotäqcot, ejpqorxpotälemo
 Le apoäuarg sgy 21gy Apqikiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg apoä som Nicolas Schmit, conseiller d'E Â tat, diethtmsgä diehmxäm
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm oijomolijxäm rveärexm jai rtmeqcariäay, le soäpo epidoärexm
 rsiy 29 Apqikiäot 1998, so Tribunal de grande instance de rso Kotnelbotäqco so Tpotqceiäo Enxseqijxäm, 6, rue de la
 Foix, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpioäm sot CongreÂgation, órjgre rsiy 4 Laðot 1998 emxäpiom sot


text:
 15.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 78/12
 Αναίρεση που άσκησε στις 18 Δεκεμβρίου 2013 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 23 Οκτωβρίου 2013 στην υπόθεση F-93/12, D’Agostino κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-670/13 P)
 2014/C 78/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και G. Gattinara)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Luigi D’Agostino (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο)
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 23ης Οκτωβρίου 2013, στην υπόθεση F-93/12, D’Agostino κατά Επιτροπής·
 —
 να απορρίψει την προσφυγή που άσκησε ο L. D’Agostino στην υπόθεση F-93/12 ως αβάσιμη·
 —
 να κρίνει ότι έκαστος διάδικος φέρει τα έξοδά του που αφορούν τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας·
 —
 να καταδικάσει τον L. D’Agostino στα έξοδα της δίκης ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης
 —
 να αναστείλει τη διαδικασία μέχρι τη δημοσίευση της αποφάσεως που πρόκειται να εκδοθεί στην υπόθεση T-368/12 P, Επιτροπή κατά Macchia.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως η αναιρεσείουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αφορά πλάνη περί τα πράγματα και παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, καθόσον το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (ΔΔΔ) εφάρμοσε την απόφασή του της 13ης Ιουνίου 2013, F-63/11,·Μacchia κατά Επιτροπής, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, στην περίπτωση συμβασιούχου υπαλλήλου ο οποίος δεν ζήτησε την ανανέωση της συμβάσεώς του.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αφορά πλάνη περί το δίκαιο και έχει τα ακόλουθα τρία σκέλη:
 —
 εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 3α του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΚΛΠ) (αφορά τις σκέψεις 56 έως 58 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως)·
 —
 πλάνη περί το δίκαιο ως προς τον καθορισμό των σχέσεων μεταξύ του συμφέροντος της υπηρεσίας και της αρχής της νομιμότητας (αφορά τη σκέψη 63 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως)·
 —
 υπέρβαση των ορίων του δικαστικού ελέγχου του ΔΔΔ και απόφανση ultra vires εκ μέρους του ΔΔΔ (αφορά τις σκέψεις 59, 60 και 63 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως).
 3)
 Ο τρίτος λόγος αφορά παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως (αφορά τις σκέψεις 57 και 59 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως).


text:
 25.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 270/14
 Αναίρεση που άσκησε στις 7 Σεπτεμβρίου 2015 η Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 9 Ιουλίου 2015 στην υπόθεση T-89/11, Nanu-Nana Joachim Hoepp κατά EUIPO
 (Υπόθεση C-479/15 P)
 (2016/C 270/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG (εκπρόσωποι: A. Nordemann, Rechtsanwalt, M. C. Maier, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Με διάταξη της 14ης Απριλίου 2016 το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) έκρινε απαράδεκτη την αίτηση αναιρέσεως.


text:
4.7.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 209/45
 Pqorutcgäsot Luciano Mammarella jasó sgy Episqopgäy opoiäxm eiäve jahoqirseiä bahloäy amapgqiäay 9-10 %, epi-
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 11 Laðot deimxähgjam rglamsijó, o de bahloäy amapgqiäay eäuhare so
 1998 20 %, opoäse o pqoruetäcxm eiäve so dijaiäxla ma fgsgärei ma
 ä
 (Tpoherg T-74/98) epamenesarseiä g tpoähergä sot, rtäluxma le sgm joimgä
 qtählirg rvesijó le sgm aruókirg eämamsi sxm jimdtämxm astv-
 (98/C 209/92) gälasoy. Rtmepxäy, o pqoruetäcxm fgäsgre apoä sg dioijgsijgä
 aqvgä ma euaqlorseiä rsgm peqiäpsxrgä sot so óqhqo 22 sgy
 (Ckxärra diadijariäay: g isakijgä) amxseäqx qthliärexy. O koäcoy arjgärexy sgy paqotäray pqo-
 rutcgäy eiämai g rixpgqgä apoäqqiwg sgy amxseäqx aisgärexy.
 O Luciano Mammarella, ejpqorxpotälemoy apoä som Giu-
 seppe Marchesini, dijgcoäqo Vicenza, le amsiäjkgso rso Kot-
 nelbotäqco som dijgcoäqo Ernest Arendt, rue Mathias Hardt, Pqoy rsgäqing sxm aisglósxm sot, o pqoruetäcxm irvtqiäfesai
 órjgre rsiy 11 Laðot 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm sa engäy:
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgäjasó sgy Episqopgäy sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. Ç Tuiärsasai paqóbarg sot óqhqot 73, paqócqauoy 2,
 rsoiveiäo cÂ, sot JTJ jai sot óqhqot 22 sgy qthliärexy
 O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: peqiä aruakirsijgäy jaktäwexy, jahoärom g rveärg pot
 tpgäqve aqvijó lesantä sot Mammarella jai sgy Epi-
 Ç ma amacmxqiärei jasÂ aqvóy oäsi g rveärg sot pqoruetäco- sqopgäy dem lpoqeiä ma vaqajsgqirseiä xy rtälbarg eäqcot,
 msoy pqoy sgm Episqopgä jasó so diórsgla 1962-1964 tpoä sgm eämmoia sot isakijotä idixsijotä dijaiäot, akkÂ xy
 aposekotäre tpgqeriajgä rveärg, g opoiäa diepoäsam sotkó- rtälbarg eqcariäay. Rtmauxäy o pqoruetäcxm elleämei
 virsom apoä sg qtählirg pot pqobkeäpei o Jamomirloäy idiäxy epiä sot cecomoäsoy oäsi sa jahgäjomsó sot dem lpo-
 Tpgqeriajgäy Jasarsórexy (JTJ) cia soty eäjsajsoty qotäram ma hexqghotäm oäsi dieäpomsai apoä atsotä sot
 tpakkgäkoty, eiädoty sg rtälbarg, g opoiäa pqobkeäpesai cia soty sopi-
 jotäy tpakkgäkoty, auotä sa jahgäjomsa atsó dem ha lpo-
 Ç ma ajtqxärei sgm óqmgrg sgy Episqopgäy ma paqórvei qotäram ma tpavhotäm rso óqhqo 4 sot jahersxäsoy pot
 rsom pqoruetäcomsa sgm aruakirsijgä jóktwg pot pqo- euaqloäfesai epiä sot koipotä pqorxpijotä sxm Joi-
 bkeäpesai re peqiäpsxrg astvgälasoy jai epideimxärexy sgy mosgäsxm (ejseäkerg veiqxmajsijgäy eqcariäay gä paqovgä
 rtmajoäkothgy amapgqiäay, tpgqerixäm), akkó gäram jahgäjomsa rtmeqcósg emsacleä-
 mot rso epirsglomijoä jai sevmijoä pqorxpijoä gä rsoty
 Ç ma amacmxqiärei oäsi pqeäpei ma jasabkgheiä rsom pqoruetä- enoloiotälemoty pqoy so pqorxpijoä atsoä tpakkgäkoty.
 comsa apofgliäxrg iärg le so poroä pot pqobkeäpesai cia
 sgm peqiäpsxrg diaqjotäy amapgqiäay re bahloä 20 % koäcx Ç Tuiärsasai paqabiäarg sgy aqvgäy sgy apacoqetärexy sxm
 astvgälasoy jai, em pórg peqipsxärei, diajqiärexm jai sot dijaixälasoy pqorsariäay. EpÂ atsotä
 o pqoruetäcxm irvtqiäfesai oäsi so cecomoäy oäsi tpgävhg
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda. paqamoälxy re eruakleämg jasgcoqiäa pqorxpijotä eiäve
 xy aposeäkerla sgm eäkkeiwg aruakirsijgäy jaktäwexäy sot
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa cia sgm amapgqiäa pot ejdgkxähgje soäse jai eävei epi-
 deimxheiä rgäleqa pot eiämai loämiloy tpókkgkoy sgy Epis-
 O pqoruetäcxm, loämiloy tpókkgkoy amgäjxm rso epirsglo- qopgäy. Rtmepxäy pqeäpei ma amacmxqirseiä oäsi o pqo-
 mijoä jai sevmijoä pqorxpijoä sot Joimotä Jeämsqot Eqetmxäm ruetäcxm eävei tporseiä pqoädgkg dtrlemgä diójqirg, jahoä-
 sgy Ispra, bókkei jasó sgy apouórexy sgy dioijgärexy ma rom g heärg sot apoä ópowg joimxmijgäy aruakiärexy dem
 hexqgärei sgm eqcariäa sot jasó so diórsgla 1962-1964 xy eiämai atsgä pot ha eäpqepe ma eiämai, dgkadgä g heärg rsgm
 eqcariäa paqevoälemg apoä enxseqijoä rtmeqcósg bórei diado- opoiäa bqiärjomsai oäkoi oi rtmódekuoiä sot.
 vijxäy amameotälemxm rtlbórexm. Lokomoäsi, jasó sa uaimoä-
 lema, epqoäjeiso cia rtälbarg eäqcot, rsgm pqaclasijoäsgsa
 epqoäjeiso cia rtälbarg enaqsgleämgy eqcariäay, dedoleämot oäsi
 o sqoäpoy ejsekeärexy sgy rtlbórexy eiäve, jasó sgm ópowg
 sot pqoruetäcomsoy, oäka sa otrixädg vaqajsgqirsijó sgy
 seketsaiäay atsgäy rtlbórexy; adiókeipsg paqovgä tpgqerixäm, Diacqaugä sgy tpoheärexy T-153/94 (1)
 sgäqgrg sot xqaqiäot eqcariäay, rtlloäquxrg pqoy siy odgciäey
 sxm pqoørsaleämxm, ieqaqvijgä rveärg, rsaheqgä aloibgä jai (98/C 209/93)
 eämsang rso oqcamoäcqalla sot Jeämsqot.
 (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä)
 Bórei sxm amxseäqx o pqoruetäcxm fgäsgre dijarsijxäy rsiy
 18 Iamotaqiäot 1975, bórei sot óqhqot 1 sot isakijotä moälot
 Le diósang sgy 4gy Laðot 1998, o pqoäedqoy sot sesóqsot
 533, sgy 11.8.1972, sgm tpgqeriajgä sajsopoiägrgä sot cia so
 slgälasoy sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 pqoamaueqheäm vqomijoä diórsgla, idiäxy re rveärg le sgm
 apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy S-153/94: Pell Neder-
 joimxmijgä aruókirg. G Episqopgä pqorueäqhgje soäse jai
 land B.V. jai Internationale Controle Maatschappij I.C.M.
 deävhgje ma peqasxheiä g tpoäherg re rtlbibarloä, bórei sot
 B.V. jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 opoiäot pqaclasopoigähgje vqglasijgä ejjahóqirg cia sa
 fgsgälasa pot eiävam seheiä le sg dijarsijgä pqorutcgä.
 (1) EE C 161 sgy 11.6.1994.
 Le sgm póqodo sot vqoämot, oi rtmeäpeiey sot astvgälasoy
 sot pqoruetäcomsoy, pot eiäve rtlbeiä so 1962, bórei sxm


text:
 8.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 298/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 28ης Ιουλίου 2011 [αίτηση του Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Office of Communications κατά The Information Commissioner
 (Υπόθεση C-71/10) (1)
 (Πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες - Οδηγία 2003/4/ΕΚ - Άρθρο 4 - Εξαιρέσεις από το δικαίωμα προσβάσεως - Αίτηση προσβάσεως συνεπαγόμενη στάθμιση πλειόνων συμφερόντων προστατευομένων από το άρθρο 4, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας)
 2011/C 298/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Supreme Court of the United Kingdom
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Office of Communications
 κατά
 The Information Commissioner
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Supreme Court of the United Kingdom — Ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 2, στοιχεία β' και ε', της οδηγίας 2003/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες και για την κατάργηση της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 41, σ. 26) — Εξαιρέσεις από το δικαίωμα πρόσβασης — Αίτηση προσβάσεως με εμπλοκή πλειόνων συμφερόντων που προστατεύονται από το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας· η προσβολή εκάστου μεμονωμένου συμφέροντος δεν αρκεί καθ’ εαυτή για να δικαιολογήσει την άρνηση προσβάσεως
 Διατακτικό
 Το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες και για την κατάργηση της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου, έχει την έννοια ότι, οσάκις δημόσια αρχή κατέχει περιβαλλοντικές πληροφορίες ή άλλος κατέχει τέτοιες πληροφορίες για λογαριασμό της, αυτή μπορεί, σταθμίζοντας τα δημόσια συμφέροντα που εξυπηρετεί η δημοσιοποίηση και τα συμφέροντα που εξυπηρετεί η άρνηση δημοσιοποιήσεως, προκειμένου να αποφανθεί επί αιτήσεως για την παροχή των πληροφοριών αυτών σε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, να λάβει υπόψη σωρευτικώς πλείονες λόγους αρνήσεως, που προβλέπονται από τη διάταξη αυτή.
 (1) ΕΕ C 113 της 1.5.2010.


text:
C 134/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.5.2001
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-103/99 (1)
 βαλε το Cour administrative d’appel de Lyon με απο ́φαση
 της 13ης Μαρτι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Ministre de
 l’économie, des finances et de l’industrie κατα ́ GEMO SA (2001/C 134/22)
 (Υπο ́θεση C-126/01) Με δια ́ταξη της 7ης Νοεμβρι ́ου 2000 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-103/99 (αι ́τηση του ∆ιοικητικου ́ Πρωτοδικει ́ου
 (2001/C 134/19) Θεσσαλονι ́κης για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 Π. Μοσκω ́φ Α.Ε. κατα ́ Ιδρυ ́ματος Κοινωνικω ́ν Ασφαλι ́σεων (ΙΚΑ).
 Με απο ́φαση της 13ης Μαρτι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 19 Μαρτι ́ου 2001, το Cour administrative d’appel de Lyon στο
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Ministre de l’économie, des (1) ΕΕ C 188 της 3.7.1999.
 finances et de l’industrie και GEMO SA που εκκρεμει ́ενω ́πιο ́ν του,
 ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́
 του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 «Εντα ́σσεται ο φο ́ρος επι ́ των αγορω ́ν κρε ́ατος του α ́ρθρου 302 bis
 ZD του code général des impôts σε ́ενα συ ́στημα δυνα ́μενο να
 θεωρηθει ́ ως ενι ́σχυση υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 92 της
 Συνθη ́κης της 25ης Μαρτι ́ου 1957 περι ́ Ιδρυ ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς
 Κοινο ́τητας (νυν α ́ρθρου 87 ΕΚ);» ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-84/99 (1)
 (2001/C 134/23)
 Με δια ́ταξη της 13ης Φεβρουαρι ́ου 2001 ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 της υποθε ́σεως C-84/99 (αι ́τηση του Ηοge Raad der Nederlanden
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-91/00 (1) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Amsterdamsche
 Football Club «ΑJΑΧ» και Langenberg Participaties B.V., η οποι ́α
 (2001/C 134/20) δρα και υπο ́ την εμπορικη ́ ονομασι ́α «Fan Promotions» κατα ́
 S. C. Reule κ.λπ.
 Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 2000 ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 της υποθε ́σεως C-91/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (1) ΕΕ C 136 της 15.5.1999.
 κατα ́ Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ν.
 (1) ΕΕ C 176 της 24.6.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-163/00 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-90/00 (1) (2001/C 134/24)
 (2001/C 134/21)
 Με δια ́ταξη της 13ης Φεβρουαρι ́ου 2001 ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 Με δια ́ταξη της 6ης Οκτωβρι ́ου 2000 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- της υποθε ́σεως C-163/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της κατα ́ Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 υποθε ́σεως C-90/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ν.
 (1) ΕΕ C 176 της 24.6.2000.
 (1) ΕΕ C 176 της 24.6.2000.


text:
15.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 144/55
 Προσφυγη ́ του Michael Hohenbichler κατα ́ της Επιτροπη ́ς Προσφυγη ́ της Maddalena Lebedef-Caponi κατα ́ της Επιτρο-
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 28 Μαρτι ́ου πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 3 Απρι-
 2002 λι ́ου 2002
 (Υπο ́θεση T-95/02) (Υπο ́θεση Τ-98/02)
 (2002/C 144/108)
 (2002/C 144/109)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Ο Michael Hohenbichler, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́με-
 νος απο ́ τον δικηγο ́ρο Jean-Noël Louis, α ́σκησε στις 28 Μαρτι ́ου Η Maddalena Lebedef-Caponi, κα ́τοικος Senningerberg, (Λου-
 2002 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ξεμβου ́ργο), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Gilles Bounéou, avocat,
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 3 Απριλι ́ου
 2002 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς περι ́ υπολογισμου ́ Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 των συνταξι ́μων ετω ́ν του προσφευ ́γοντος βα ́σει του
 α ́ρθρου 11, παρα ́γραφος 2, του παραρτη ́ματος VIII του
 Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως (στο εξη ́ς: ΚΥΚ)· — να ακυρω ́σει την ́εκεθση βαθμολογι ́ας της προσφευ ́γουσας
 για την περι ́οδο 1995-1997·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — να αποφανθει ́ επι ́ των δικαστικω ́ν εξο ́δων, καταδικα ́ζοντας
 την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα και στις δικηγορικε ́ς αμοιβε ́ς.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ο προσφευ ́γων, μο ́νιμος υπα ́λληλος της καθη ́ς, βα ́λλει κατα ́ του
 τρο ́που με τον οποι ́ο η αρμο ́δια για τους διορισμου ́ς αρχη ́ (Α∆Α)
 υπολο ́γισε τα συντα ́ξιμα ́ετη κατα ́ τη μεταφορα ́ στο κοινοτικο ́
 συ ́στημα του συνο ́λου των συνταξιοδοτικω ́ν δικαιωμα ́των που ει ́χε Η προσφευ ́γουσα, υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς, βα ́λλει κατα ́ της
 αποκτη ́σει ο προσφευ ́γων πριν απο ́ την ει ́σοδο ́ του στην υπηρεσι ́α απορρι ́ψεως της ενστα ́σεω ́ς της περι ́ ακυρω ́σεως της εκθε ́σεω ́ς της
 των Κοινοτη ́των. βαθμολογι ́ας για την περι ́οδο 1995-1997.
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του, ο προσφευ ́γων επικαλει ́ται: Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς της, επικαλει ́ται παρα ́βαση του
 α ́ρθρου 1, τελευται ́ο εδα ́φιο, του Παραρτη ́ματος II του Κανο-
 νισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως, παρα ́βαση του α ́ρθρου 13,
 — παρα ́βαση του α ́ρθρου 11, παρα ́γραφος 2, του παραρτη ́μα- δευ ́τερο εδα ́φιο, της συμφωνι ́ας-πλαισι ́ου σχετικα ́ με τις σχε ́σεις
 τος VIII του ΚΥΚ, μεταξυ ́ της Επιτροπη ́ς και των συνδικαλιστικω ́ν και επαγγελματικω ́ν
 οργανω ́σεων, καθω ́ς και παρα ́βαση του α ́ρθρου 15, πρω ́το και
 δευ ́τερο εδα ́φιο, της συμφωνι ́ας-πλαισι ́ου. Ισχυρι ́ζεται ο ́τι ορισμε ́-
 — παρα ́βαση των γενικω ́ν διατα ́ξεων εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 11,
 νες αξιολογη ́σεις δεν αιτιολογου ́νται και ο ́τι η ́εκθεση βαθμολογι ́ας
 παρα ́γραφος 2, του παραρτη ́ματος VIII του ΚΥΚ,
 περιε ́χει σφα ́λματα και παραλει ́ψεις. Επιπλε ́ον, ισχυρι ́ζεται ο ́τι
 υπε ́στη ηθικη ́ παρενο ́χληση την περι ́οδο που ασκου ́σε δραστηριο ́-
 — παραβι ́αση της αρχη ́ς της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως. τητες εκπροσωπη ́σεως του προσωπικου ́.


text:
 2.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/34
 Προσφυγή της France Télécom κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2005
 (Υπόθεση T-17/05)
 (2005/C 82/63)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η εταιρία France Télécom, με έδρα το Παρίσι, εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Antoine Gosset-Grainville και Laurent Godfroid, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 10 Ιανουαρίου 2005, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1)
 να ακυρώσει την απόφαση C(2004)3061 της Επιτροπής, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που έχει αρχίσει να χορηγείται από τη Γαλλία στην France Télécom·
 2)
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα της προσφεύγουσας στην υπό κρίση υπόθεση είναι όμοια προς αυτά που προβλήθηκαν από την προσφεύγουσα στην υπόθεση T-427/04.


text:
C 239/8 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 4.10.2003
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ
 ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
 της 3ης Ιουλίου 2003 της 3ης Ιουλίου 2003
 στην υπόθεση T-257/01, Frosch Touristik GmbH κατά στην υπόθεση T-34/03, André Hecq και του Syndicat des
 Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς fonctionnaires internationaux et européens (SFIE) κατά
 (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1) Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Κοινοτικό σήμα — Ανακοπή — Φιλικός διακανονισμός
 (Τύποις απαράδεκτο της προσφυγής — Νομικό πρόσωπο
 — Κατάργηση της δίκης)
 ιδιωτικού δικαίου — Εντολή δοθείσα στον δικηγόρο)
 (2003/C 239/10)
 (2003/C 239/11)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Στην υπόθεση T-257/01, Frosch Touristik GmbH, με έδρα το
 Μόναχο (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους G. Zeiner και Στην υπόθεση T-34/03, André Hecq, υπάλληλος της Επιτροπής,
 B. Heaman-Dunn, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ- κάτοικος Mondercange (Λουξεμβούργο), Syndicat des
 βούργο, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής fonctionnaires internationaux et européens (SFIE), με έδρα τις
 Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρό- Βρυξέλλες (Βέλγιο), εκπροσωπούμενοι από τον L. Vogel, δικηγόρο,
 σωπος: G. Schneider), όπου παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδι- κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με αντικείμενο,
 κείου ήταν η Αir Marin Flugreisen GmbH, με έδρα τη Βόννη αφενός, την ακύρωση της από 4 Οκτωβρίου 2002 αποφάσεως
 (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον C. Donle, δικηγόρο, με της Επιτροπής περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως που
 αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήμα- υπέβαλε ο Αndré Hecq, ενεργούντος τόσο στο όνομά του όσο και
 τος ανακοπών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της υπό την ιδιότητά του ως προέδρου του συνδικάτου SFIE, κατά των
 Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), αποφάσεων της Επιτροπής σχετικά με τον καθορισμό των κανόνων
 της 31ης Ιουλίου 2001 (υπόθεση R 789/1999-2), περί διαδικα- περί των πόρων που διατίθενται για την εκπροσώπηση του
 σίας ανακοπής μεταξύ της Frosch Touristik GmbH και της Αir προσωπικού από 1ης Ιανουαρίου 2002, καθώς και κατά της
 Marin Flugreisen GmbH, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), αποφάσεως περί των πιστώσεων του προϋπολογισμού που
 συγκείμενο από την V. Tiili, πρόεδρο, και τους P. Mengozzi και χορηγούνται στο συνδικάτο SFIE, με πρόεδρο τον Α. Hecq και,
 M. Βηλαρά, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 3 Ιουλίου αφετέρου, αγωγή αποζημιώσεως, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα),
 2003 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: συγκείμενο από τους R. García-Valdecasas, πρόεδρο, την P. Lindh
 και τον J. D. Cooke, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις
 3 Ιουλίου 2003 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1) Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της παρούσας προσφυ-
 γής.
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη όσον αφορά το
 προσφεύγον Syndicat des fonctionnaires internationaux et
 2) Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και
 européens (SFIE).
 τα έξοδα του Γραφείου.
 3) Η παρεμβαίνουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα. 2) Το προσφεύγον SFIE φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 ( 1) ΕΕ C 3 της 5.1.02. (1 ) ΕΕ C 101 της 26.4.2003.


text:
 2.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/28
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 26ης Ιανουαρίου 2005
 στην υπόθεση Τ-267/03: Anna Maria Roccato κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Υπάλληλοι - Εσωτερικός διαγωνισμός - Αποκλεισμός από την προφορική δοκιμασία - Εξουσία εκτιμήσεως της εξεταστικής επιτροπής - Περιεχόμενο του δικαστικού ελέγχου)
 (2005/C 82/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση Τ-267/03, Anna Maria Roccato, τέως υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο) (εκπρόσωποι: G. Vandersanden και L. Levi, δικηγόροι) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. Tserepa-Lacombe και F. Clotuche-Duvieusart, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο) που έχει ως αντικείμενο, αφενός, αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού COM/PB/99, της 24ης Ιανουαρίου 2003, και, αφετέρου, επιδίκαση αποζημιώσεως, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, πρόεδρο, τους V. Tiili και M. V. Vadapalas, δικαστές, γραμματέας: Ι. Νάτσινας, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 26 Ιανουαρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 239 της 4.10.2003


text:
 24.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/57
 Προσφυγή-αγωγή της 26ης Μαΐου 2015 — ZZ κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση F-79/15)
 (2015/C 279/73)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: ZZ (εκπρόσωπος: Σ. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας περί περατώσεως της διαδικασίας για την αναγνώριση της επαγγελματικής αιτίας της νόσου της προσφεύγουσας-ενάγουσας και το αίτημα αποζημιώσεως για την υλική ζημία και χρηματικής ικανοποιήσεως για την ηθική βλάβη την οποία υποστηρίζει ότι υπέστη.
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση·
 —
 να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να της καταβάλει 30 000 ευρώ για την υλική ζημία και την ηθική βλάβη που υπέστη·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στα δικαστικά έξοδα.


text:
C 211/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 22.7.2000
 παραλαβη ́ της αιτη ́σεως δεν διατυπω ́σει αντιρρη ́σεις κατα ́ της Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 αιτη ́σεως, το κρα ́τος με ́λος δεν εφαρμο ́ζει το α ́ρθρο 589, βαλε το Bundesarbeitsgericht με δια ́ταξη της 22ας Μαρτι ́ου
 παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ 2454/93. 'Ετσι, οι εξισωτικοι ́ 2000 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς Land Nordrhein-Westfalen
 το ́κοι υπα ́γονται στην ́εννοια της τελωνειακη ́ς οφειλη ́ς. κατα ́ Beata Pokrzeptowicz-Meyer
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 221 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2913/92 (Υπο ́θεση C-162/00)
 του Συμβουλι ́ου (Κοινοτικου ́ Τελωνειακου ́ Κω ́δικα, στο εξη ́ς:
 ΚΤΚ) (2) στο με ́τρο που η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση κηρυ ́σσει (2000/C 211/10)
 με ́ρος της αιτη ́σεως απαρα ́δεκτο λο ́γω παραγραφη ́ς: η
 Επιτροπη ́ παρερμη ́νευσε το α ́ρθρο 221 του ΚΤΚ και παραγνω ́-
 ρισε ο ́τι το ζη ́τημα της παραγραφη ́ς τελωνειακη ́ς οφειλη ́ς Με δια ́ταξη της 22ας Μαρτι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 εμπι ́πτει στην αρμοδιο ́τητα των εθνικω ́ ν δικαστηρι ́ων και ο ́χι Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 της Επιτροπη ́ς. 2 Μαι ̈́ου 2000, το Bundesarbeitsgericht, στο πλαι ́σιο της διαφο-
 ρα ́ς Land Nordrhein-Westfalen κατα ́ Beata Pokrzeptowicz-
 Meyer, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 239 του ΚΤΚ και του α ́ρθρου 905 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 του κανονισμου ́ 2454/93, επικουρικω ́ς παραβι ́αση της αρχη ́ς
 της αναλογικο ́τητας και επικουρικο ́τερα παρα ́βαση, ο ́σον 1. Απαγορευ ́ει το α ́ρθρο 37, παρα ́γραφος 1, της Ευρωπαϊκη ́ς
 αφορα ́ το α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 2, της προσβαλλομε ́νης Συμφωνι ́ας της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1991 περι ́ συνδε ́σεως
 αποφα ́σεως, του καθη ́κοντος αιτιολογη ́σεως κατα ́ το α ́ρθρο μεταξυ ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των και των κρατω ́ν μελω ́ν
 253 ΕΚ (απο ́ρριψη του υπολοι ́που με ́ρους της αιτη ́σεως τους, αφενο ́ς, και της ∆ημοκρατι ́ας της Πολωνι ́ας, αφετε ́ρου,
 διαγραφη ́ς): μολονο ́τι η Επιτροπη ́ ορθω ́ς ́εκρινε ο ́τι ο ενδιαφε- την εφαρμογη ́ εθνικη ́ς νομοθετικη ́ς διατα ́ξεως — στους
 ρο ́μενος ́εχει μεγα ́λη επαγγελματικη ́ πει ́ρα στον τομε ́α των Πολωνου ́ς υπηκο ́ους — συ ́μφωνα με την οποι ́α οι θε ́σεις
 γεωργικω ́ν προϊο ́ντων, κακω ́ς θεω ́ρησε ο ́τι για τον ενδιαφε- λεκτο ́ρων ξε ́νης γλω ́σσας μπορου ́ν να καλυ ́πτονται με συμβα ́-
 ρο ́μενο ́επρεπε να ει ́ναι φανερο ́ ο ́τι ου ́τε η α ́δεια για τελειο- σεις εργασι ́ας ορισμε ́νου χρο ́νου, ενω ́ η συ ́ναψη τε ́τοιων
 ποι ́ηση προς επανεξαγωγη ́ ου ́τε η ισχυ ́ουσα και δημοσιευμε ́νη συμβα ́σεων με το λοιπο ́ διδακτικο ́ προσωπικο ́ για ειδικα ́
 κοινοτικη ́ νομοθεσι ́α επιτρε ́πουν να χρησιμοποιηθει ́ σιτα ́ρι αντι ́ καθη ́κοντα πρε ́πει να δικαιολογει ́ται, στη μεμονωμε ́νη περι ́-
 αραβο ́σιτου για την παρασκευη ́ της γλυκο ́ζης που εξαγο ́ταν πτωση, με αντικειμενικο ́ λο ́γο;
 απο ́ αυτο ́ν. Με το να διαπιστω ́σει και ο ́τι οι αρμο ́διες
 τελωνειακε ́ς αρχε ́ς δεν διατυ ́πωσαν καμι ́α αντι ́ρρηση σχετικα ́
 με τις ενε ́ργειες του ενδιαφερομε ́νου μολονο ́τι οι ενε ́ργειες 2. Στην περι ́πτωση που το ∆ικαστη ́ριο απαντη ́σει καταφατικα ́ στο
 αυτε ́ς τελου ́νταν επι ́ σειρα ́ ετω ́ν, η Επιτροπη ́ ́εταξε στον πρω ́το ερω ́τημα:
 ενδιαφερο ́μενο αυστηρο ́τερες επιταγε ́ς απο ́ αυτε ́ς που μπορου ́-
 σαν να του τα ́ξουν οι αρμο ́διες αρχε ́ς. Επι ́ πλε ́ον, η Επιτροπη ́ Απαγορευ ́ει το α ́ρθρο 37, παρα ́γραφος 1, της Ευρωπαϊκη ́ς
 παραγνω ́ρισε ο ́τι η ́ταν γνωστο ́ ο ́τι ει ́χε την α ́ποψη ο ́τι δυ ́ο Συμφωνι ́ας την εφαρμογη ́ της εθνικη ́ς νομοθετικη ́ς διατα ́ξεως
 προϊο ́ντα που δεν πληρου ́ν τα κριτη ́ρια ισοδυναμι ́ας μπορου ́ν ακο ́μη και αν η συ ́μβαση εργασι ́ας ορισμε ́νου χρο ́νου συνα ́-
 να θεωρηθου ́ν ισοδυ ́ναμα. φθηκε πριν απο ́ την ́εναρξη της ισχυ ́ος της Ευρωπαϊκη ́ς
 Συμφωνι ́ας, ο δε συμφωνηθει ́ς ορισμε ́νος χρο ́νος λη ́γει μετα ́
 την ́εναρξη της ισχυ ́ος της Ευρωπαϊκη ́ς Συμφωνι ́ας;
 Η Επιτροπη ́ ρητω ́ς αναγνω ́ρισε ο ́τι ο ενδιαφερο ́μενος δεν
 μετη ́λθε πλαγι ́ων με ́σων και ο ́τι τα κε ́ρδη πρε ́πει να αποδοθου ́ν
 στις διακυμα ́νσεις των τιμω ́ν, χα ́ρη στις οποι ́ες η διαδικασι ́α
 που ακολου ́θησε ο ενδιαφερο ́μενος θα μπορου ́σε κα ́λλιστα να
 οδηγη ́σει σε ζημι ́ες. Η διαδικασι ́α αυτη ́ οδηγει ́ σε τελωνειακη ́
 οφειλη ́ συνολικου ́ ποσου ́ 17 491 244,55 ολλανδικω ́ν φιο-
 ρινι ́ων (NLG), ενω ́ τα προαναφερθε ́ντα καθαρα ́ κε ́ρδη κατα ́ τη
 σχετικη ́ περι ́οδο ανη ́λθαν σε 710 700 NLG. Το ́σο υπο ́ τις
 συνθη ́κες αυτε ́ς, ο ́σο και υπο ́ τις προαναφερθει ́σες συνθη ́κες, Αι ́τηση εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́βαλε
 ει ́ναι δυσανα ́λογο να μη γι ́νει διαγραφη ́ της τελωνειακη ́ς με δια ́ταξη της 14ης Απριλι ́ου 2000 το Landgericht Köln
 οφειλη ́ς στο με ́τρο που ει ́ναι υψηλο ́τερη των κερδω ́ν που ει ́χε στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Ferring Arzneimittel GmbH
 ο ενδιαφερο ́μενος. κατα ́ Eurim-Pharm Arzneimittel GmbH
 (Υπο ́θεση C-172/00)
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπη ́ς, της 2ας Ιουλι ́ου 1993,
 για τον καθορισμο ́ ορισμε ́νων διατα ́ξεων εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (2000/C 211/11)
 (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλι ́ου, ο ́πως τροποποιη ́θηκε εσχα ́τως με
 τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 1662/99 (EE 1993, L 253, σ. 1).
 (2) EE 1992, L 302, σ. 1. Με δια ́ταξη της 14ης Απριλι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 10 Μαι ̈́ου 2000, το Landgericht Köln, στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως
 Ferring Arzneimittel GmbH κατα ́ Eurim-Pharm Arzneimittel
 GmbH, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως επι ́ των ακολου ́θων ερωτημα ́των:
 ---pagebreak--- 22.7.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 211/7
 1. Αποκλει ́ουν τα α ́ρθρα 28 και 30 ΕΚ εθνικο ́ κανο ́να δικαι ́ου Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς,
 που απαγορευ ́ει την κυκλοφορι ́α φαρμακευτικου ́ ιδιοσκευα ́- Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 11 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον
 σματος Χ, του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 — για το οποι ́ο με ́χρι τω ́ρα υπη ́ρχε πλασματικη ́ α ́δεια σε
 κρα ́τος με ́λος Α, η οποι ́α ́επαψε να ισχυ ́ει λο ́γω παραι-
 τη ́σεως του δικαιου ́χου, Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 — το οποι ́ο με ́χρι τω ́ρα και επι ́ πολλα ́ χρο ́νια συνεχω ́ς 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι μη ́εχοντας θεσπι ́σει τις νομοθετικε ́ς,
 εισαγο ́ταν απο ́ κρα ́τος με ́λος Β στο κρα ́τος με ́λος Α με κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που απαιτου ́νται για να
 παρα ́λληλη εισαγωγη ́ και ο ́που ετι ́θετο σε κυκλοφορι ́α με συμμορφωθει ́ με τις οδηγι ́ες υπ' αριθ.
 βα ́ση την ανωτε ́ρω πλασματικη ́ α ́δεια,
 — το οποι ́ο αντικαθιστα ́ ο παραγωγο ́ς και δικαιου ́χος της — 96/24/EK (1) του Συμβουλι ́ου της 29ης Απριλι ́ου 1996
 αδει ́ας με νε ́ο ιδιοσκευ ́ασμα Υ, που θε ́τει σε κυκλοφορι ́α για την τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 79/373/ΕΟΚ και
 στο κρα ́τος με ́λος Α με βα ́ση αυθυ ́παρκτη α ́δεια και 90/642/ΕΟΚ περι ́ εμπορι ́ας των συνθε ́των ζωοτροφω ́ν και
 — το οποι ́ο διαφε ́ρει απο ́ το ιδιοσκευ ́ασμα Χ μο ́νον ως προς — 96/25/EK (2) του Συμβουλι ́ου της 29ης Απριλι ́ου 1996
 ορισμε ́να αλλαγμε ́να ́εκδοχα, τα οποι ́α βελτιω ́νουν την για την κυκλοφορι ́α των πρω ́των υλω ́ν ζωοτροφω ́ν, για την
 αντοχη ́ του στις αλλαγε ́ς θερμοκρασι ́ας και καθιστου ́ν τροποποι ́ηση των οδηγιω ́ν 70/524/ΕΟΚ, 74/63/ΕΟΚ,
 περιττη ́ τη διατη ́ρηση σε ψυγει ́ο; 82/471/ΕΟΚ και 93/74/ΕΚ και για την κατα ́ργηση της
 οδηγι ́ας 77/101/ΕΟΚ
 2. Επηρεα ́ζεται η εκτι ́μηση της παρου ́σας διαφορα ́ς απο ́ το αν ο
 δικαιου ́χος της ανι ́σχυρης πλε ́ον αδει ́ας ́εχει εκ του νο ́μου
 η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α παρε ́λειψε να εκπληρω ́σει τις υποχρεω ́-
 τη δυνατο ́τητα να παραιτηθει ́ απο ́ την με ́χρι τω ́ρα α ́δεια
 σεις που υπε ́χει δυνα ́μει της Συνθη ́κης και των οδηγιω ́ν αυτω ́ν.
 διατηρω ́ντας επι ́ ορισμε ́νο (μεταβατικο ́) δια ́στημα τη δυνατο ́-
 τητα εμπορι ́ας του φαρμακευτικου ́ ιδιοσκευα ́σματος;
 2. Να καταδικα ́σει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως: Συ ́μφωνα με ποια ́εξοδα.
 κριτη ́ρια, ο με ́χρι τω ́ρα δικαιου ́χος, αποφασι ́ζοντας σχετικω ́ς,
 οφει ́λει να λα ́βει υπο ́ψη του την ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των
 εμπορευμα ́των στην Ευρω ́πη;
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 3. Επηρεα ́ζεται η εκτι ́μηση της παρου ́σας διαφορα ́ς απο ́ το αν το
 φαρμακευτικο ́ ιδιοσκευ ́ασμα Υ τι ́θεται σε κυκλοφορι ́α με τη
 νε ́α του μορφη ́ μο ́νο στο κρα ́τος με ́λος Α η ́ αν κυκλοφορει ́ σε Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 249, τρι ́το εδα ́φιο της Συνθη ́κης για την
 περισσο ́τερα κρα ́τη με ́λη; ι
 ́δρυση της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας, οι οδηγι ́ες δεσμευ ́ουν κα ́θε
 κρα ́τος με ́λος στο οποι ́ο απευθυ ́νονται, ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́-
 μενο αποτε ́λεσμα.
 4. Επηρεα ́ζεται η εκτι ́μηση της παρου ́σας διαφορα ́ς απο ́ το ο ́τι
 κατα ́ την ταυτο ́χρονη κυκλοφορι ́α των δυ ́ο μορφω ́ ν του
 φαρμακευτικου ́ ιδιοσκευα ́σματος στο κρα ́τος με ́λος Α, υφι ́στα- Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 10 πρω ́το εδα ́φιο της Συνθη ́κης, τα κρα ́τη
 ται κι ́νδυνος λανθασμε ́νης αποθηκευ ́σεως του φαρμακευτικου ́ με ́λη λαμβα ́νουν κα ́θε γενικο ́ η ́ ειδικο ́ με ́τρο κατα ́λληλο να
 ιδιοσκευα ́σματος Χ; εξασφαλι ́σει την εκπλη ́ρωση των υποχρεω ́σεων που απορρε ́ουν απο ́
 τη συγκεκριμε ́νη Συνθη ́κη η ́ προκυ ́πτουν απο ́ πρα ́ξεις των οργα ́νων
 της Κοινο ́τητας.
 ∆εν αμφισβητει ́ται απο ́ την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α ο ́τι οφει ́λει να
 λα ́βει με ́τρα για να συμμορφωθει ́ με τις προαναφερο ́μενες οδηγι ́ες.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 11 Μαι ̈́ου Η Επιτροπη ́ διαπιστω ́νει ο ́τι με ́χρι στιγμη ́ς, η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α
 2000 δεν ́ελαβε τα κατα ́λληλα με ́τρα για την πλη ́ρη ενσωμα ́τωση των
 επι ́δικων οδηγιω ́ν στην ελληνικη ́ ́εννομο τα ́ξη.
 (Υπο ́θεση C-176/00)
 (1) EE L 125 της 23.5.1996, σ. 33.
 (2000/C 211/12)
 (2) EE L 125 της 23.5.1996, σ. 35.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 την Κα Μαρι ́α Κοντου ́-Durande, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας
 της Επιτροπη ́ς, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos


text:
C 149/22 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 27.5.2000
 Χορηγω ́ντας στους φορολογου ́μενους κρατικα ́ ομο ́λογα πενταε- Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 του ́ς ́εως δεκαετου ́ς δια ́ρκειας, το Ιταλικο ́ ∆ημο ́σιο σαφω ́ς υπερε ́βη βαλε το Amtsgericht Heidelberg με δια ́ταξη της
 τα ο ́ρια της ευχε ́ρειας που αναγνωρι ́ζει στα κρα ́τη με ́λη το α ́ρθρο 3ης Μαρτι ́ου 2000 στην υπο ́θεση καταχωρη ́σεως της επιχει-
 18, παρα ́γραφος 4, της εν λο ́γω οδηγι ́ας, το οποι ́ο τους παρε ́χει ρη ́σεως HSB-Wohnbau GmbH στο μητρω ́ ο εμπορικω ́ ν εται-
 τη δυνατο ́τητα να μεταφε ́ρουν το ποσο ́ κατα ́ το οποι ́ο η ́εκπτωση ́ν
 ριω
 υπερβαι ́νει το ποσο ́ του οφειλομε ́νου φο ́ρου μο ́νο στην επο ́μενη
 περι ́οδο. Η μεταφορα ́ της διαφορα ́ς αυτη ́ς σε μεταγενε ́στερες (Υπο ́θεση C-86/00)
 περιο ́δους συνιστα ́ προ ́δηλη παρα ́βαση του α ́ρθρου 18, παρα ́γρα-
 φος 4, θι ́γει την αποτελεσματικο ́τητα ́ του και, σε τελευται ́α (2000/C 149/38)
 ανα ́λυση, παραβια ́ζει ουσιωδω ́ς τη θεμελιω ́δη αρχη ́ του κοινου ́
 συστη ́ματος ΦΠΑ που συνι ́σταται στην α ́μεση α ́σκηση του δικαιω ́- Με δια ́ταξη της 3ης Μαρτι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 ματος προς ́εκπτωση. Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 7 Μαρτι ́ου 2000, το Amtsgericht Heidelberg, στο πλαι ́σιο
 της υποθε ́σεως καταχωρη ́σεως της επιχειρη ́σεως HSB-Wohnbau
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49. GmbH στο μητρω ́ο εμπορικω ́ν εταιριω ́ν, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του,
 ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́
 των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 A. Η μεταφορα ́ στην Ισπανι ́α, με διατη ́ρηση της νομικη ́ς προσωπι-
 κο ́τητας, της καταστατικη ́ς ́εδρας μιας εταιρι ́ας περιορισμε ́νης
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- ευθυ ́νης (GmbH) η οποι ́α ́εχει συσταθει ́ εγκυ ́ρως κατα ́ το
 βαλε το Bundesgerichtshof με δια ́ταξη της γερμανικο ́ δι ́καιο και ́εχει καταχωρηθει ́ στο γερμανικο ́ μητρω ́ο
 10ης Φεβρουαρι ́ου 2000 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ εμπορικω ́ν εταιριω ́ν, της οποι ́ας ο μο ́νος εται ́ρος ει ́ναι μια
 Italian Leather S.p.A. και WECO Polstermöbel GmbH & ισπανικη ́ εταιρι ́α, εμπι ́πτει στα δικαιω ́ματα τα οποι ́α περιλαμβα ́-
 Co. νονται στα α ́ρθρα 43 και 48 ΕΚ (παλαια ́ α ́ρθρα 52 και 58 της
 Συνθη ́κης ΕΚ);
 (Υπο ́θεση C-80/00)
 B. Τα α ́ρθρα 43 και 48 ΕΚ (παλαια ́ α ́ρθρα 52 και 58 της
 (2000/C 149/37) Συνθη ́κης ΕΚ) εμποδι ́ζουν την εφαρμογη ́ κανονιστικη ́ς ρυθμι ́-
 σεως η οποι ́α απαγορευ ́ει τη μεταφορα ́ στην Ισπανι ́α, με
 Με δια ́ταξη της 10ης Φεβρουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη διατη ́ρηση της νομικη ́ς προσωπικο ́τητας, της καταστατικη ́ς
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις ́εδρας μιας εταιρι ́ας περιορισμε ́νης ευθυ ́νης (GmbH) η οποι ́α
 7 Μαρτι ́ου 2000, το Bundesgerichtshof, στο πλαι ́σιο της διαφο- ́εχει εγκυ ́ρως συσταθει ́ κατα ́ το γερμανικο ́ δι ́καιο και καταχω-
 ρα ́ς μεταξυ ́ Italian Leather S.p.A. και WECO Polstermöbel ρηθει ́ στο γερμανικο ́ μητρω ́ο εμπορικω ́ν εταιριω ́ν, της οποι ́ας
 GmbH & Co., που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο ο μο ́νος εται ́ρος ει ́ναι μια ισπανικη ́ εταιρι ́α;
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των κατωτε ́ρω ερωτη-
 μα ́των για την ερμηνει ́α της Συμβα ́σεως των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των για τη διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α και την εκτε ́λεση των αποφα ́σεων
 σε αστικε ́ς και εμπορικε ́ς υποθε ́σεις, της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968
 (Συ ́μβαση των Βρυξελλω ́ν) (ΕΕ 1972, L 299, σ. 32):
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 1. Μπορου ́ν αποφα ́σεις, οι οποι ́ες διαφε ́ρουν μεταξυ ́ τους μο ́νον βαλε το Ufficio del Giudice di pace di Genova με δια ́ταξη
 ως προς τις ειδικε ́ς προϋποθε ́σεις υπο ́ τις οποι ́ες μπορει ́ να της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2000 στην υπο ́θεση Roberto Nicoli
 εκδοθει ́ ορισμε ́νο αυτοτελε ́ς προσωρινο ́ με ́τρο (υπο ́ την ́εννοια κατα ́ Società Eridania S.p.A.
 του α ́ρθρου 24 της Συμβα ́σεως των Βρυξελλω ́ν), να ει ́ναι
 ασυμβι ́βαστες υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 27, σημει ́ο 3, της (Υπο ́θεση C-87/00)
 Συμβα ́σεως των Βρυξελλω ́ν;
 (2000/C 149/39)
 2. Επιτρε ́πεται και οφει ́λει το δικαστη ́ριο του κρα ́τους εκτελε ́σεως,
 το οποι ́ο κηρυ ́σσει εκτελεστη ́, συ ́μφωνα με τα α ́ρθρα 34, Με δια ́ταξη της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 πρω ́το εδα ́φιο, και 31, πρω ́το εδα ́φιο, της Συμβα ́σεως των Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 Βρυξελλω ́ν, αλλοδαπη ́ απο ́φαση υποχρεω ́νουσα τον καθου ́ 7 Μαρτι ́ου 2000, το Ufficio del Giudice di pace di Genova ζητει ́
 δια ́δικο στην παρα ́λειψη ορισμε ́νων ενεργειω ́ν, να διατα ́σσει απο ́ το ∆ικαστη ́ριο, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Roberto
 ταυτο ́χρονα εκει ́να τα με ́τρα τα οποι ́α, κατα ́ το δι ́καιο Nicoli και Società Eridania S.p.A. που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του
 του κρα ́τους εκτελε ́σεως, ει ́ναι αναγκαι ́α για την εκτε ́λεση αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου, την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́
 δικαστικη ́ς αποφα ́σεως παραλει ́ψεως; των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 3. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 2: πρε ́πει 1) Ει ́ναι ́εγκυροι οι κανονισμοι ́ του Συμβουλι ́ου (ΕΚ) 1360/98 (1)
 οι αναγκαι ́ες διαταγε ́ς για την εκτελεστο ́τητα της αποφα ́σεως της 26ης Ιουνι ́ου 1998, που δημοσιευ ́θηκε στην EE L 185,
 παραλει ́ψεως στο κρα ́τος εκτελε ́σεως να δι ́δονται ακο ́μη και σ. 1, και (ΕΚ) 1361/98 (2), της 26ης Ιουνι ́ου 1998, που
 αν η ́διαι η προς αναγνω ́ριση απο ́φαση δεν περιλαμβα ́νει δημοσιευ ́θηκε στην EE L 185, σ. 3, στο με ́τρο που αυτοι ́,
 παρο ́μοιες διαταγε ́ς κατα ́ το δι ́καιο του κρα ́τους της αποφα ́- ορι ́ζοντας εκπροθε ́σμως για την περι ́οδο εσοδει ́ας 1998/1999
 σεως και το εν λο ́γω δι ́καιο ουδο ́λως προβλε ́πει α ́μεση ορισμε ́νες τιμε ́ς που ́εχουν εφαρμογη ́ στον τομε ́α της ζα ́χαρης,
 εκτελεστο ́τητα ανα ́λογων δικαστικω ́ν αποφα ́σεων παραλει ́- ορι ́ζουν εκπροθε ́σμως τις τιμε ́ς παρεμβα ́σεως στις οποι ́ες
 ψεως; υπο ́κειται η αγορα ́ στην Ιταλι ́α, κατα ́ παρα ́βαση των διατα ́ξεων
 του α ́ρθρου 3, παρα ́γραφοι 4 και 5 του βασικου ́ κανονισμου ́
 1785/81 (3);
 ---pagebreak--- 27.5.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 149/23
 2) Πρε ́πει ο κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 1785/81 να ερμηνευθει ́ υπο ́ την προς αποσαφη ́νιση της νομικη ́ς φυ ́σεως της αποφα ́σεως πιστοποιη ́-
 ́εννοια ο ́τι ο χαρακτηρισμο ́ς μιας ζω ́ νης ως ελλειμματικη ́ς σεως και του εντα ́λματος αποδο ́σεως ορισμε ́νου ποσου ́, σχετικα ́ με
 πρε ́πει να προσδιορι ́ζεται βα ́σει μιας μεθο ́δου υπολογισμου ́ προγρα ́μματα επαγγελματικη ́ς καταρτι ́σεως που τυγχα ́νουν της
 που θεωρει ́ ο ́τι καταναλω ́νεται στη ζω ́νη αυτη ́ η ζα ́χαρη η χρηματοδοτικη ́ς συνδρομη ́ς του Ευρωπαϊκου ́ Κοινωνικου ́ Ταμει ́ου,
 οποι ́α ενσωματω ́νεται σε προϊο ́ν μεταποιημε ́νο στην ́δια ι αποφα ́σεως σχετικα ́ με την οποι ́α η τρε ́χουσα νομολογι ́α του
 περιοχη ́ ́εστω και αν το προϊο ́ν αυτο ́ καταναλω ́νεται σε α ́λλη κρι ́νοντος Supremo Tribunal Administrativo ́εχει, σε ορισμε ́νες
 χω ́ρα, η ́ αν ο χαρακτηρισμο ́ς της ζω ́νης αυτη ́ς ως ελλειμματικη ́ς μεν περιπτω ́σεις, ακυρω ́σει λο ́γω απο ́λυτης αναρμοδιο ́τητας επιφε ́-
 πρε ́πει να προσδιορι ́ζεται βα ́σει μιας μεθο ́δου υπολογισμου ́ η ρουσας ακυρο ́τητα, κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 133, παρα ́γρα-
 οποι ́α δεν θεωρει ́ ο ́τι καταναλω ́νεται στη ζω ́νη αυτη ́ η ζα ́χαρη φος 2, στοιχει ́ο b), του Código do Procedimento Adminis-
 που ενσωματω ́νεται σε μεταποιημε ́νο στην ́δια ι ζω ́νη προϊο ́ν trativo, καθ' ο ́σον η τελικη ́ κρι ́ση του θε ́ματος αυτου ́ ει ́ναι της
 αλλα ́ καταναλω ́νεται σε α ́λλη χω ́ρα; αρμοδιο ́τητας της Ευρωπαϊκη ́ς Επιτροπη ́ς, σε α ́λλες δε περιπτω ́σεις,
 ́εχει κρι ́νει το αντι ́θετο, θεωρω ́ντας ο ́τι ο DAFSE ́εχει ιδι ́α και
 3) Ει ́ναι ́εγκυρος ο κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1361/98 της 26ης Ιουνι ́ου αποκλειστικη ́ αρμοδιο ́τητα, την οποι ́α ενισχυ ́ει το γεγονο ́ς ο ́τι,
 1998 που δημοσιευ ́θηκε στην EE L 185, σ. 3, στο με ́τρο που στο εσωτερικο ́ πορτογαλικο ́ δι ́καιο, προβλε ́πεται ρητα ́ ο ́τι τα
 αυτο ́ς παραλει ́πει να ορι ́σει παρα ́γωγη τιμη ́ παρεμβα ́σεως για κεκυρωμε ́να αντι ́γραφα αποφα ́σεως του DAFSE συνιστου ́ν τι ́τλο
 ο ́λες τις περιοχε ́ς της Ιταλι ́ας, σε συσχετισμο ́ προς το α ́ρθρο 3, εκτελεστο ́ για την ει ́σπραξη οφειλω ́ν προκυπτουσω ́ν απο ́ την πρα ́ξη
 παρα ́γραφος 1, του α ́ρθρου 5, παρα ́γραφος 3, και του πιστοποιη ́σεως.
 α ́ρθρου 6, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1785/81 και
 δεν περιλαμβα ́νει καμι ́α σχετικη ́ προς του ́το αιτιολογι ́α;
 (1) EE L 289, της 22.10.1983, σ. 1.
 ( 1) EE L 185 της 30.6.1998, σ. 1. (2) EE L 289, της 22.10.1983, σ. 38.
 (2) EE L 185 της 30.6.1998, σ. 3.
 (3) EE L 177 της 1.7.1981, σ. 4.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Supremo Tribunal Administrativo, 1a Secção —
 3a Subsecção, με δια ́ταξη της 24ης Νοεμβρι ́ου 1999, στην
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 υπο ́θεση Directora-Geral do Departamento para os
 βαλε το Verwaltungsgericht Berlin με δια ́ταξη της
 Assuntos do Fundo Social Europeu (DAFSE) κατα ́
 3ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 στην υπο ́θεση Bülent Recep Bicakci,
 Mobilcromo — Indústria de Mobiliário e Revestimentos
 Bedriye Becakci, Hidajet Kemal Becakci και Burak Becakci
 Metálicos, Lda
 κατα ́ Land Berlin
 (Υπο ́θεση C-88/00)
 (Υπο ́θεση C-89/00)
 (2000/C 149/40)
 (2000/C 149/41)
 Με δια ́ταξη της 24ης Νοεμβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 7 Μαρτι ́ου 2000, το Supremo Tribunal Administrativo, 1a Με δια ́ταξη της 3ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Secção — 3a Subsecção, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 Directora-Geral do Departamento para os Assuntos do Fundo 8 Μαρτι ́ου 2000, το Verwaltungsgericht Berlin, στο πλαι ́σιο της
 Social Europeu (DAFSE) και Mobilcromo — Indústria de διαφορα ́ς μεταξυ ́ Bülent Recep Bicakci, Bedriye Becakci, Hidajet
 Mobiliário e Revestimentos Metálicos, Lda, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν Kemal Becakci και Burak Becakci, αφενο ́ς, και Land Berlin,
 του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́- αφετε ́ρου, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την
 σεως επι ́ της ορθη ́ς ερμηνει ́ας των κανο ́νων κοινοτικου ́ δικαι ́ου, ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 και ειδικο ́τερα:
 Συμβιβα ́ζεται με το α ́ρθρο 14, παρα ́γραφος 1, της αποφα ́σεως
 — των α ́ρθρων 1, 5, παρα ́γραφος 4, 6, παρα ́γραφοι 1 και 2, και 1/80 του Συμβουλι ́ου Συνδε ́σεως ΕΟΚ-Τουρκι ́ας η αφαι ́ρεση
 7, παρα ́γραφοι 1, 2 και 5, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2950/83 (1) του δικαιω ́ματος διαμονη ́ς Του ́ρκου υπηκο ́ου που πληροι ́ τις
 του Συμβουλι ́ου, της 17ης Οκτωβρι ́ου 1983, για την εφαρ- προϋποθε ́σεις του α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1, της αποφα ́σεως
 μογη ́ της απο ́φασης 83/516/ΕΟΚ για την αποστολη ́ του 1/80 του Συμβουλι ́ου Συνδε ́σεως ΕΟΚ-Τουρκι ́ας, αφαι ́ρεση που
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινωνικου ́ Ταμει ́ου, αποτελει ́ συνε ́πεια της απελα ́σεω ́ς του για λο ́γους γενικη ́ς προ-
 λη ́ψεως και μο ́νο, με σκοπο ́ τον παραδειγματισμο ́ των α ́λλων
 και αλλοδαπω ́ν;
 — του α ́ρθρου 5, παρα ́γραφοι 1 και 5, της αποφα ́σεως
 83/516/ΕΟΚ (2) του Συμβουλι ́ου, της 17ης Οκτωβρι ́ου 1983,
 για την αποστολη ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινωνικου ́ Ταμει ́ου,


text:
C 169/32 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.7.2002
 με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς σιδηροπυριτι ́ου καταγωγη ́ς των ως α ́νω τεσσα ́ρων χωρω ́ν να
 C(98)241 τελικο ́ (REM 13/97) της 4ης Φεβρουαρι ́ου 1998, καταβα ́λλουν εγγυ ́ηση αντι ́στοιχη προς τους δασμου ́ς
 διαπιστω ́νοντας ο ́τι δεν χωρει ́ επιστροφη ́ δασμω ́ν επι ́ εισαγωγω ́ν αντιντα ́μπινγκ των οποι ́ων η ισχυ ́ς ει ́χε λη ́ξει και να δηλω ́νουν τις
 δεκτω ́ν τηλεορα ́σεως απο ́ την Τουρκι ́α, το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το εισαγωγε ́ς τους προς σχετικη ́ καταχω ́ρηση, η ́, επικουρικο ́τερον, να
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους M. Jaeger, προ ́εδρο, και K. Lenaerts υποχρεωθει ́ η Επιτροπη ́ να απαιτη ́σει απο ́ τους εν λο ́γω εισαγωγει ́ς
 και J. Azizi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις να δηλω ́νουν τις εισαγωγε ́ς τους προς σχετικη ́ καταχω ́ρηση, o
 16 Απριλι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις 27 Φεβρουαρι ́ου 2002
 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Καταργει ́ται η δι ́κη επι ́ της παρου ́σας προσφυγη ́ς.
 2) Παρε ́λκει η ́εκδοση αποφα ́σεως επι ́ της αιτη ́σεως παρεμβα ́- 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 σεως του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας.
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 3) Η Επιτροπη ́ καταδικα ́ζεται στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 302 της 21.10.00.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 4ης Απριλι ́ου 2002
 της 27ης Φεβρουαρι ́ου 2002
 στην υπο ́θεση Τ-132/01 R, Euroalliages κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς στην υπο ́θεση Τ-198/01 R, Technische Glaswerke Ilmenau
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Αι ́τηση αναιρε ́σεως (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Παραδεκτο ́ —
 — Αναπομπη ́ ενω ́ πιον του Πρωτοδικει ́ου — Ντα ́ μπινγκ — Κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις — Υποχρε ́ωση ανακτη ́σεως — Fumus
 Απο ́φαση περατω ́ νουσα επανεξε ́ταση με ́τρων των οποι ́ων boni juris — Επει ́γον χαρακτη ́ρας — Στα ́ θμιση των συμφε-
 επε ́κειτο η λη ́ξη — Επει ́γον — ∆εν υφι ́σταται) ρο ́ντων)
 (2002/C 169/57)
 (2002/C 169/58)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-132/01 R, Euroalliages, με ́εδρα τις Βρυξε ́λλες,
 Péchiney électrométallurgie, με ́εδρα το Courbevoie (Γαλλι ́α),
 Vargön Alloys AB, με ́εδρα το Vargön (Σουηδι ́α), Ferroatlántica, Στην υπο ́θεση Τ-198/01 R, Technische Glaswerke Ilmenau
 με ́εδρα τη Μαδρι ́τη (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους GmbH, με ́εδρα το Ιlmenau (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον
 D. Voillemot και O. Prost, δικηγο ́ρους, υποστηριζο ́μενες απο ́ G. Schohe, δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας, (εκπρο ́σωπος: L. Fraguas Gadea), κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι:
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: V. Kreuschitz και V. Di Bucci), με αντικει ́μενο αι ́τηση αναστολη ́ς
 V. Kreuschitz, S. Meany και Α. P. Bentley), υποστηριζομε ́νης απο ́ εκτελε ́σεως του α ́ρθρου 2 της αποφα ́σεως 2002/185/ΕΚ της
 τις TNC Kazchrome, με ́εδρα την Αlmaty (Καζακστα ́ν), και Επιτροπη ́ς, της 12ης Ιουνι ́ου 2001, σχετικα ́ με κρατικη ́ ενι ́σχυση
 Αlloy 2000 SA, με ́εδρα το Λουξεμβου ́ργο (Λουξεμβου ́ργο), που χορηγη ́θηκε απο ́ τη Γερμανι ́α υπε ́ρ της Technische Glaswerke
 εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους J. E. Flynn, barrister, J. Magnin και Ilmenau GmbH (ΕΕ L 62, σ. 30), και επικουρικω ́ς αι ́τηση λη ́ψεως
 S. Mills, sollicitors, που ει ́χε, μεταξυ ́ α ́λλων, ως αντικει ́μενο αι ́τηση προσωρινω ́ν με ́τρων, o Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις
 με την οποι ́α ζητη ́θηκε, κυρι ́ως, να διαταχθει ́ αναστολη ́ εκτελε ́σεως 4 Απριλι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 της αποφα ́σεως 2001/230/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 21ης Φεβρουα-
 ρι ́ου 2001 (ΕΕ L 84, σ. 36), καθο ́σον με αυτη ́ν περατω ́νεται η
 διαδικασι ́α αντιντα ́μπινγκ σχετικα ́ με τις εισαγωγε ́ς σιδηροπυριτι ́ου 1) Αναστε ́λλει, με ́χρι τις 17 Φεβρουαρι ́ου 2003, την εκτε ́λεση
 καταγωγη ́ς Λαϊκη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Κι ́νας, Καζακστα ́ν, Ρωσι ́ας και του ́αρθρου 2 της αποφα ́σεως 2002/185/ΕΚ της Επιτροπη ́ς,
 Ουκρανι ́ας, και να υποχρεωθει ́ η Επιτροπη ́ να επαναφε ́ρει τους της 12ης Ιουνι ́ου 2001, σχετικα ́ με κρατικη ́ ενι ́σχυση που
 δασμου ́ς αντιντα ́μπινγκ των οποι ́ων η ισχυ ́ς ει ́χε λη ́ξει, επικουρικω ́ς, χορηγη ́θηκε απο ́ τη Γερμανι ́α υπε ́ρ της Technische Glaswerke
 να υποχρεωθει ́ η Επιτροπη ́ να απαιτη ́σει απο ́ τους εισαγωγει ́ς Ilmenau GmbH.
 ---pagebreak--- 13.7.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 169/33
 2) Η εν λο ́γω αναστολη ́ εκτελε ́σεως συνοδευ ́εται απο ́ τις Ο προσφευ ́γων ισχυρι ́ζεται ο ́τι η συμπεριφορα ́ του Κοινοβουλι ́ου
 ακο ́λουθες προϋποθε ́σεις: πρω ́ τον, να καταθε ́σει η αιτου ́σα, δεν συνα ́δει προς τις δημοσιευμε ́νες νομικε ́ς διατα ́ξεις και οφει ́λεται
 το αργο ́τερο στις 5 Αυγου ́στου 2002, στη Γραμματει ́α σε α ́λλους λο ́γους. Το Κοινοβου ́λιο ει ́χε διαπιστω ́σει το 1998 ο ́τι
 του Πρωτοδικει ́ου και στην Επιτροπη ́, ενδια ́μεση ́εκθεση ο προσφευ ́γων ́εχει την κατοικι ́α του στη Γερμανι ́α, o δε
 σχετικα ́ με τη χρηματοδοτικη ́ της κατα ́σταση την 1η Ιουλι ́ου προσφευ ́γων μαζι ́ με την ετη ́σια δη ́λωση ́ του υποβα ́λλει και
 2002· δευ ́τερον, να αποδω ́ σει στο Bundesanstalt für βεβαι ́ωση της γερμανικη ́ς κοινο ́τητας στην οποι ́α διαμε ́νει. 'Εχει
 vereinigungsbedingte Sonderaufgaben ́ενα πρω ́ το τμη ́μα της η ́δη αποδει ́ξει στις διοικητικε ́ς υπηρεσι ́ες του Κοινοβουλι ́ου ο ́τι
 επι ́μαχης ενισχυ ́σεως, ποσου ́ 256 000 ευρω ́ , το αργο ́τερο διαθε ́τει κατοικι ́α μο ́νο στη Γερμανι ́α, ο ́που βρι ́σκεται και το κε ́ντρο
 στις 31 ∆εκεμβρι ́ου 2002, και να καταθε ́σει στη Γραμμα- των συμφερο ́ντων του και ο ́τι, επομε ́νως, οι διοικητικε ́ς υπηρεσι ́ες
 τει ́α του Πρωτοδικει ́ου και στην Επιτροπη ́ δικαιολογητικο ́ του Κοινοβουλι ́ου δεν ́εχουν λο ́γο να ζητου ́ν περαιτε ́ρω αποδει ́ξεις.
 της εν λο ́γω τμηματικη ́ς αποδο ́σεως της επι ́μαχης ενισχυ ́σεως Η διοικητικη ́ πρακτικη ́ του Κοινοβουλι ́ου ει ́ναι παρα ́νομη και μη
 εντο ́ς προθεσμι ́ας μιας εβδομα ́δας απο ́ της καταβολη ́ς· τρι ́- ενδεδειγμε ́νη, ερχο ́μενη σε αντι ́θεση με την υποχρε ́ωση της
 τον, να καταθε ́σει στη Γραμματει ́α του Πρωτοδικει ́ου και αμοιβαι ́ας συνεργασι ́ας.
 στην Επιτροπη ́, το αργο ́τερο στις 31 Ιανουαρι ́ου 2003,
 ́εκθεση σχετικα ́ με τη χρηματοδοτικη ́ της κατα ́σταση την
 31η ∆εκεμβρι ́ου 2002.
 3) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας BetzDearborn Inc. κατα ́ του Γρα-
 φει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς
 που ασκη ́θηκε στις 5 Απριλι ́ου 2002
 Προσφυγη ́ του Wolf-Dieter Graf Yorck von Wartenburg
 κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και της Επιτροπη ́ς των (Υπο ́θεση Τ-107/02)
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 18 Μαρτι ́ου
 2002 (2002/C 169/60)
 (Υπο ́θεση Τ-82/02)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (2002/C 169/59)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω Η εταιρι ́α BetzDearborn Inc., εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Geert
 Glas, του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Βρυξελλω ́ν Αllen & Overy,
 α ́σκησε στις 5 Απριλι ́ου 2002 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 Ο Wolf-Dieter Graf Yorck von Wartenburg, Wittibreut (Γερμα- Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́-
 νι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον δικηγο ́ρο Η.-H. Heyland, με σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς.
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 18 Μαρτι ́ου 2002, προσφυγη ́
 κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και της Επιτροπη ́ς των ∆ια ́δικος στη διαδικασι ́α ενω ́πιον του τμη ́ματος προσφυγω ́ν η ́ταν
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. η εταιρι ́α Αtofina Chemicals Inc.
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να υποχρεω ́σει την αρμο ́δια για τους διορισμου ́ς αρχη ́, δια ́ — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του πρω ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 τροποποιη ́σεως της αποφα ́σεως του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβου- της 17ης Ιανουαρι ́ου 2002 στην υπο ́θεση R 1003/2000-1
 λι ́ου, της 28.5.2001, απο ́ τον ∆εκε ́μβριο του 2002 να καθο ́σον αυτη ́ ακυρω ́νει την απο ́φαση 2004/2000 του
 εφαρμο ́σει επι ́ των απολαβω ́ν του, ως πρω ́ην υπαλλη ́λου, τον τμη ́ματος ανακοπω ́ν της 7ης Σεπτεμβρι ́ου 2000· να αναπε ́μ-
 διορθωτικο ́ συντελεστη ́ που προβλε ́πεται για την Ομοσπονδι- ψει την υπο ́θεση στο τμη ́μα ανακοπω ́ν για τα περαιτε ́ρω· να
 ακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, να του καταβα ́λει τα ορι ́σει ο ́τι κα ́θε δια ́δικος θα φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα
 αντι ́στοιχα ποσα ́ απο ́ την ως α ́νω ημερομηνι ́α και μελλοντικω ́ς ο ́σον αφορα ́ την προσφυγη ́·
 να του καταβα ́λλει τα αντι ́στοιχα ποσα ́ ο ́σο θα διατηρει ́ την
 κατοικι ́α του στη Γερμανι ́α. — να καταδικα ́σει το Γραφει ́ο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα:
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα:
 Ο προσφευ ́γων, πρω ́ην ́εκτακτος υπα ́λληλος του Ευρωπαϊκου ́
 Κοινοβουλι ́ου, συνταξιοδοτηθει ́ς απο ́ το 1998, στρε ́φεται κατα ́ Αιτου ́σα την καταχω ́ριση BetzDearborn Inc.
 της αποφα ́σεως του Κοινοβουλι ́ου να μην εφαρμο ́ζει επι ́ της κοινοτικου ́ ση ́ματος:
 συντα ́ξεως του προσφευ ́γοντος, απο ́ 1ης ∆εκεμβρι ́ου 2001,
 διορθωτικο ́ συντελεστη ́, επειδη ́ δεν απε ́δειξε ο ́τι κατοικει ́ πρα ́γματι Σχετικο ́ κοινοτικο ́ ση ́μα: Λεκτικο ́ ση ́μα «BIOMATE» για
 στη Γερμανι ́α. ορισμε ́να ει ́δη της κλα ́σεως 1


text:
 9.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/48
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Δεκεμβριου 2014 — van der Aat κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-304/13 P) (1)
 ([Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Αποδοχές - Ετήσια αναπροσαρμογή των αποδοχών και των συντάξεων των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού - Διορθωτικός συντελεστής για τους υπαλλήλους και τα μέλη του λοιπού προσωπικού που είναι τοποθετημένοι στο Βαρέζε - Άρθρα 64 έως 65α του ΚΥΚ - Παράρτημα IX του ΚΥΚ - Κανονισμός (ΕΕ) 1239/2010 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως])
 (2015/C 046/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Chris van der Aat (Besozzo, Ιταλία) και οι λοιποί υπάλληλοι και μέλη του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τα ονόματα των οποίων περιλαμβάνονται στο παράρτημα της αποφάσεως (εκπρόσωποι: S. Orlandi, D. de Abreu Caldas και J.-N. Louis, δικηγόροι)
 Έτεροι διάδικοι: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Currall και D. Martin, στη συνέχεια J. Curall και A.-C. Simon) και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και J. Herrmann)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) της 21ης Μαρτίου 2013, van der Aat κ.λπ. κατά Επιτροπής (F-111/11, Συλλογή Υπ.Υπ., EU:F:2013:42).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Chris van der Aat και οι λοιποί υπάλληλοι και μέλη του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τα ονόματα των οποίων περιλαμβάνονται στο παράρτημα φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή για την κατ’ αναίρεση δίκη.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά έξοδά του για την κατ’ αναίρεση δίκη.
 (1) EE C 245 της 24.8.2013.


text:
 10.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/34
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Φεβρουαρίου 2017 — Hernández Zamora κατά EUIPO — Rosen Tantau (Paloma)
 (Υπόθεση T-369/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Paloma - Προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Paloma - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2017/C 112/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Hernández Zamora, SA (Μούρθια, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J.L. Rivas Zurdo και I. Munilla Muñoz, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο διανοητικής ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: E. Zaera Cuadrado)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Rosen Tantau KG (Uetersen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: R. Kunze και G. Würtenberger, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 21ης Απριλίου 2015 (υπόθεση R 1697/2014-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Hernández Zamora και Rosen Tantau.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Hernández Zamora, SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 320 της 28.9.2015.


text:
 28.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 227/33
 Προσφυγή της 11ης Ιουνίου 2012 — Alban Giacomo κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-259/12)
 2012/C 227/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Alban Giacomo SpA (Romano d’ Ezzelino, Ιταλία) (εκπρόσωποι: S. Nanni Costa, F. Di Gianni, G. Coppo, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει ή, επικουρικώς, να μειώσει το επιβληθέν στην προσφεύγουσα πρόστιμο, κάνοντας χρήση, εφόσον παρίσταται ανάγκη, της πλήρους δικαιοδοσίας που διαθέτει δυνάμει του άρθρου 261 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ)·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη απόφαση στην υπό κρίση υπόθεση είναι η ίδια με την προσβαλλόμενη απόφαση στην υπόθεση Τ-248/12, Carl Fuhr GmbH & Co. KG κατά Επιτροπής.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από έλλειψη νομιμότητας του καθορισμού της διάρκειας της παραβάσεως που καταλογίσθηκε στην Alban Giacomo SpA.
 —
 Με τον πρώτο λόγο, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσαπτόμενη σ’ αυτήν παράβαση τερματίσθηκε κατά το χρονικό σημείο που έλαβε χώρα η τελευταία σύσκεψη στην οποία αυτή μετέσχε, ήτοι στις 11 Σεπτεμβρίου 2006, και όχι ταυτόχρονα με τους ελέγχους που διεξήγαγε η Επιτροπή στις 3 Ιουλίου 2007.
 —
 Προς στήριξη του υπό κρίση λόγου, η προσφεύγουσα προβάλλει τα ακόλουθα επιχειρήματα: (i) δεν αποδείχθηκε ότι, κατά τη διάρκεια της συσκέψεως της 11ης Σεπτεμβρίου 2006, η προσφεύγουσα συνήψε συμφωνία σχετικά με την αύξηση των τιμών για το έτος 2007· (ii) δεν αποδείχθηκε ότι η προσφεύγουσα εφάρμοσε τη φερόμενη ως συμφωνία σχετικά με την αύξηση των τιμών για το έτος 2007· (iii) δεν αποδείχθηκε ότι η προσφεύγουσα διατήρησε επαφές με αντικείμενο τη νόθευση του ανταγωνισμού έπειτα από τη σύσκεψη της 11ης Σεπτεμβρίου 2006.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από έλλειψη νομιμότητας του επιβληθέντος στην Alban Giacomo SpA προστίμου καθόσον η επιβολή του εν λόγω προστίμου είναι αντίθετη προς τις αρχές του προσωποπαγούς χαρακτήρα των ποινών και των κυρώσεων, της απαγορεύσεως των διακρίσεων, της ίσης μεταχειρίσεως και της αναλογικότητας.
 —
 Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα τονίζει ότι η Επιτροπή δεν υπολόγισε ορθώς, σε σχέση με τον βαθμό ευθύνης της προσφεύγουσας συγκριτικώς προς τις λοιπές επιχειρήσεις που μετείχαν στο καρτέλ, το επιβληθέν στην προσφεύγουσα πρόστιμο, κατά παραβίαση των θεμελιωδών αρχών της αναλογικότητας, της ίσης μεταχειρίσεως και του προσωποπαγούς χαρακτήρα των ποινών και των κυρώσεων.
 —
 Προς στήριξη του υπό κρίση λόγου, η προσφεύγουσα προβάλλει τα ακόλουθα επιχειρήματα: (i) το ποσοστό των πωλήσεων που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό του προστίμου είναι υπέρμετρο· (ii) επικουρικώς, η άρνηση να αναγνωρισθεί υπέρ της προσφεύγουσας μια ελαφρυντική περίσταση είναι αδικαιολόγητη· (iii) επικουρικώς, η Επιτροπή όφειλε να μειώσει σε μεγαλύτερο βαθμό το επιβληθέν στην προσφεύγουσα πρόστιμο.


text:
C 160/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.6.1999
 6. Yποχρεου ́ται η εθνικη ́ αρχη ́, υπο ́ τις περιστα ́σεις της παρου ́σας Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 υποθε ́σεως, να καταβα ́λει τις επιστροφε ́ς εξαγωγη ́ς για τις
 οποι ́ες η επιχει ́ρηση ́επρεπε να ει ́χε υποβα ́λει αι ́τηση κατα ́ Κατα ́ το α ́ρθρο 189 τρι ́το εδα ́φιο της συνθη ́κης, η οδηγι ́α
 τον χρο ́νο εξαγωγη ́ς και ́επρεπε να ει ́χαν καταβληθει ́ αν η δεσμευ ́ει το κρα ́τος με ́λος στο οποι ́ο απευθυ ́νεται ο ́σον αφορα ́ το
 περιγραφει ́σα ως ζα ́χαρη Γ και εξαχθει ́σα με πιστοποιητικα ́ επιδιωκο ́μενο αποτε ́λεσμα.
 εξαγωγη ́ς ζα ́χαρης Γ ει ́χε χαρακτηριστει ́ ως ποσο ́στωση
 ζα ́χαρης Α και Β, επειδη ́: Παρα ́ την πα ́ροδο την προβλεπομε ́νης προθεσμι ́ας, που ́εληγε στις
 31 ∆εκεμβρι ́ου 1996, η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α δεν ́εχει
 α) η εθνικη ́ αρχη ́ μπορει ́ να δεχθει ́ αναδρομικω ́ς τελωνειακη ́ υποβα ́λει ακο ́μη στην Επιτροπη ́ την ́εκθεση σχετικα ́ με την πει ́ρα
 διασα ́φηση βα ́σει του α ́ρθρου 3 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) που αποκτη ́θηκε απο ́ την εφαρμογη ́ της οδηγι ́ας 90/313/ΕΟΚ,
 αριθ. 3665/87 της Επιτροπη ́ς, της 27ης Νοεμβρι ́ου ο ́πως ει ́χε την υποχρε ́ωση να πρα ́ξει συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 8 της
 1987, για κοινε ́ς λεπτομε ́ρειες εφαρμογη ́ς του καθεστω ́τος οδηγι ́ας.
 των επιστροφω ́ν κατα ́ την εξαγωγη ́ για τα γεωργικα ́
 προϊο ́ντα (5), και οι περιστα ́σεις της παρου ́σας υποθε ́σεως (1) EE L 158 της 23.6.1990, σ. 56.
 συνιστου ́ν λο ́γω ανωτε ́ρας βι ́ας παρε ́χοντας στην αρχη ́
 αυτη ́ τη δυνατο ́τητα να παρατει ́νει την περι ́οδο προσκομι ́-
 σεως της αποδει ́ξεως βα ́σει του α ́ρθρου 4 του κανονισμου ́
 (ΕΟΚ) αριθ. 3665/87 της Επιτροπη ́ς;
 Και /η ́ επειδη ́: Αι ́τηση αναιρε ́σεως της Lech-Stahlwerke GmbH κατα ́ της
 αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 21 Ιανουαρι ́ου 1999 το Πρωτο-
 β) 'Αρνηση καταβολη ́ς αυτω ́ν των επιστροφω ́ ν εξαγωγη ́ς θα δικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (πε ́μπτο πενταμελε ́ς
 συνιστου ́σε παραβι ́αση των αρχω ́ν της δικαιολογημε ́νης τμη ́μα) στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-129/95, Τ-2/96
 εμπιστοσυ ́νης και/η ́ της ασφαλει ́ας δικαι ́ου και/η ́ της και Τ-97/96, ο ́που δια ́δικοι η ́ταν η Neue Maxhütte
 αναλογικο ́τητας και/η ́ της απαγορευ ́σεως της καταχ- Stahlwerke GmbH και η Lech-Stahlwerke GmbH, αφενο ́ς,
 ρη ́σεως εξουσι ́ας; και η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, αφετε ́ρου,
 παρεμβαι ́νουσα δε υπε ́ρ της Lech-Stahlwerke GmbH η
 Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας και στις υποθε ́-
 ( 1) EE L 177 της 1.7.1981, σ. 4. σεις Τ-2/96 και Τ-97/96 το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης
 ( 2) EE L 258της 11.9.1981, σ. 16. Βρετανι ́ας και της Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας
 ( 3) EE L 144 της 28.6.1995, σ. 14.
 ( 4) EE L 262της 16.9.1981, σ. 14. (Υπο ́θεση C-111/99 Ρ)
 ( 5) EE L 351της 14.12.1987, σ. 1.
 (1999/C 160/22)
 Η Lech-Stahlwerke GmbH, Meitingen-Herbertshofen (Γερμανι ́α)
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Rainer Michael Bierwagen,
 του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Kemmler, Rapp, Böhlke & Crosby,
 rond-point Schuman 9, θυρι ́δα 9, B-1040 Bρυξε ́λλες, α ́σκησε
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 26 Μαρτι ́ου 30 Μαρτι ́ου 1999 αναι ́ρεση κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις
 1999 21 Ιανουαρι ́ου 1999 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (πε ́μπτο πενταμελε ́ς τμη ́μα) στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις
 (Υπο ́θεση C-106/99) Τ-129/95, Τ-2/96 και Τ-97/96, ο ́που δια ́δικοι η ́ταν η Neue
 Maxhütte Stahlwerke GmbH και η Lech-Stahlwerke GmbH αφε-
 νο ́ς, και η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αφετε ́ρου, παρεμ-
 (1999/C 160/21) βαι ́νουσα δε υπε ́ρ της Lech-Stahlwerke GmbH η Ομοσπονδιακη ́
 ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας και στις υποθε ́σεις Τ-2/96 και Τ-97/96
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και της Βο ́ρειας
 τον Francisco de Sousa Fialho, με ́λος της νομικη ́ς υπηρεσι ́ας, με Ιρλανδι ́ας.
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz,
 επι ́σης με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στις 26 Μαρτι ́ου 1999 προσφυγη ́ κατα ́ της Πορτογαλικη ́ς — να αναιρε ́σει την απο ́φαση που εξε ́δωσε στις 21 Ιανουαρι ́ου
 ∆ημοκρατι ́ας. 1999 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-129/95, Τ-2/96 και Τ-97/96,
 ο ́που δια ́δικοι η ́ταν η Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH και
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: η Lech-Stahlwerke GmbH αφενο ́ς, και η Επιτροπη ́ των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (1), αφετε ́ρου, καθο ́σον αφορα ́ την
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη υποβα ́λ- αναιρεσει ́ουσα,
 λοντας, εντο ́ς της τασσομε ́νης προθεσμι ́ας, την ́εκθεση που
 προβλε ́πεται στο α ́ρθρο 8 της οδηγι ́ας 90/313/ΕΟΚ (1) του — να επιληφθει ́ το ́διο ι της υποθε ́σεως και να ακυρω ́σει την
 Συμβουλι ́ου, της 7ης Ιουνι ́ου 1990, σχετικα ́ με την ελευ ́θερη απο ́φαση της Επιτροπη ́ς 95/422/ΕΚΑΧ, της 4ης Απριλι ́ου
 πληροφο ́ρηση για θε ́ματα περιβα ́λλοντος, παρε ́βη τις υποχρεω ́- 1995, τη σχετικη ́ με σχε ́διο χορηγη ́σεως κρατικω ́ν ενισχυ ́σεων
 σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 189 τρι ́το εδα ́φιο της συνθη ́κης απο ́ το ομο ́σπονδο κρα ́τος της Βαυαρι ́ας στις επιχειρη ́σεις
 ΕΚ, και το α ́ρθρο 8 της οδηγι ́ας 90/313/ΕΟΚ· ΕΚΑΧ Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH, Sulzbach-
 Rosenberg και Lech-Stahlwerke GmbH, Meitingen-
 — να καταδικα ́σει την Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ Herbertshofen (EE L 253 της 21.10.1995, σ. 22), καθο ́σον
 ́εξοδα. αφορα ́ την αναιρεσει ́ουσα,


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/39
 Αναίρεση που άσκησε στις 16 Δεκεμβρίου 2013 το Ελεγκτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 17 Οκτωβρίου 2013, στην υπόθεση F-69/11, BF κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου
 (Υπόθεση T-663/13 P)
 2014/C 52/75
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Ελεγκτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: T. Kennedy και J. Vermer)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: BF (Πόλη του Λουξεμβούργου, Λουξεμβούργο)
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-69/11·
 —
 να δεχθεί τα αιτήματα που είχε υποβάλει πρωτοδίκως το Ελεγκτικό Συνέδριο και συγκεκριμένα να απορρίψει την προσφυγή ως αβάσιμη·
 —
 να καταδικάσει τον BF στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως, το αναιρεσείον προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης ερμήνευσε και εφήρμοσε πεπλανημένα το άρθρο 6 της αποφάσεως αριθ. 45-2010, της 17ης Ιουνίου 2010, περί διαδικασιών επιλογής προϊσταμένων διοικητικών μονάδων και διευθυντών.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παραμόρφωση αποδεικτικού στοιχείου εκ μέρους του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, καθόσον αυτό έκρινε ότι η βαθμολογία των υποψηφίων από την επιτροπή προεπιλογής αποτελούσε ενημερωτικό στοιχείο που έπρεπε να περιληφθεί στην έκθεση που διαβίβασε η εν λόγω επιτροπή στην Αρμόδια για τους Διορισμούς Αρχή (ΑΔΑ).
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, καθόσον το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης παρέβη την υποχρέωσή του να εξετάσει τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων στηρίχθηκε για να θεμελιώσει τη διαπίστωσή του περί παράτυπης διαδικασίας.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από έλλειψη αιτιολογίας και από πλάνη περί το δίκαιο θίγουσα την ενότητα της νομολογίας, καθόσον το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης έκρινε ότι η παρατυπία που αντλείται από την έλλειψη αιτιολογίας που απαιτείται κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως αριθ. 45-2010, όσον αφορά την έκθεση της επιτροπής προεπιλογής, δύναται να επισύρει την ακύρωση των πρωτοδίκως προσβαλλομένων αποφάσεων.


text:
 14.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 109/10
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Φεβρουαρίου 2012 — Azienda Agricola Colsaliz di Faganello Antonio κατά ΓΕΕΑ — Weinkellerei Lenz Moser (SERVO SUO)
 (Υπόθεση T-525/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος SERVO SUO - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα SERVUS - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2012/C 109/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Azienda Agricola Colsaliz di Faganello Antonio (Refrontolo, Ιταλία) (εκπρόσωποι: G. Massa και P. Massa, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς, G. Mannucci, στη συνέχεια, P. Bullock)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Weinkellerei Lenz Moser AG (Linz, Αυστρία) (εκπρόσωπος: C. R. Haarmann, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 16ης Αυγούστου 2010 (υπόθεση R 1571/2009-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Weinkellerei Lenz Moser AG και της Azienda Agricola Colsaliz di Faganello Antonio
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Azienda Agricola Colsaliz di Faganello Antonio στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 13 της 15.1.2011.


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/10
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 29ης Απριλίου 2004
 στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-199/01 P και C-200/01: IPK-München GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Αίτηση αναιρέσεως - Απόφαση με την οποία η Επιτροπή αρνήθηκε την καταβολή του υπολοίπου χρηματοδοτικής συνδρομής»)
 (2004/C 118/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-199/01 P και C-200/01 P, IPK-München GmbH, με έδρα το Μόναχο (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον H.-J. Prieß, Rechtsanwalt, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: J. Grunwald), με αντικείμενο δύο αιτήσεις αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα) της 6ης Μαρτίου 2001, Τ-331/94, ΙPK-München κατά Επιτροπής (Συλλογή 2001, σ. ΙΙ-779), με αίτημα τη μερική ακύρωση της αποφάσεως αυτής, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα),συγκείμενο από τον Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, τους J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet και R. Schintgen, και την F. Macken (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Mischo, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως.
 2.
 Έκαστος διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 212 της 28.7.2001.
 EE C 289 της 13.10.2001