text:
14.10.95 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 268/15
 ακυρώσεως του άρθρου 115 του κανονισμού (ΕΚ) στηριου στις 14 Αυγούστου 1995 , υπέβαλε στο Δικαστήριο
 αριθ . 40/94 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα πλαίσια της διαφοράς που
 να αποφανθεί ότι παραδεκτώς έχει ασκηθεί, έναντι του εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Ludwig
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και του Βασιλείου Wiinsche & Co. κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas —
 της Ισπανίας, η προσφυγή της ακυρώσεως του εν λόγω Ausfuhrerstattung — αίτηση για την έκδοση προδικαστικής
 άρθρου 115 , αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της 1 . Γίνεται η δασμολογική κατάταξη εστεροποιημένου αμύ
 αναιρέσεως. λου γεωμήλων στη κλάση 39.06 B I του κοινού δασμολο
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα: γίου ( ΚΔ) του 1987 ή στην 11.08 A IV του ΚΔ του 1987
 σύμφωνα με την περιεκτικότητά του σε ακετύλιο και
 Κακώς έκρινε το Πρωτοδικείο ότι η προσφεύγουσα θίγεται επομένως σύμφωνα με τον βαθμό της εστεροποιήσεώς
 μόνον υπό την αντικειμενική ιδιότητά της ως πληρεξουσίου του ;
 στον τομέα των σημάτων, όπως και κάθε άλλος πληρεξούσιος
 στον τομέα των σημάτων που βρίσκεται, όσον αφορά την 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποια έπρεπε να
 χρήση της ολλανδικής γλώσσας, σε μια παρόμοια κατάσταση . ήταν από τον Απρίλιο μέχρι τον Αύγουστο του 1987 η
 Το Πρωτοδικείο παραβλέπει εντούτοις ότι, όταν προκύπτει μέγιστη περιεκτικότητα σε ακετύλιο του εξαχθέντος εστε
 μια κατηγορία ατόμων πρέπει ασφαλώς να πρόκειτα για μια ροποιημένου αμύλου γεωμήλων, προκειμένου να μην
 πραγματική κατηγορία. Εν προκειμένω, το Πρωτοδικείο εμποδίζεται η κατάταξή του στη κλάση 1 1 .08 A IV του ΚΔ
 του 1987 ;
 δημιουργεί μια κατηγορία που δεν μπορεί να υφίσταται,
 επειδή κατά τον κανονισμό 1 του Συμβουλίου για τη ρύθμιση
 του γλωσσικού καθεστώτος στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα
 κάθε κάτοικος χώρας της ΕΚ μπορεί να χρησιμοποιεί τη δική Αίτηση που υπεβαλε με απόφαση της 20ής Ιουνίου 1995 το
 του γλώσσα. Bundesfinanzhof προς το Δικαστήριο για την έκδοση προ
 δικαστικής αποφάσεως στα πλαίσια της διαφοράς που
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
 Αίτηση που υπεβαλε με απόφαση της 20ής Ιουνίου 1995 το Ludwig Wiinsche & Co. κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas
 Bundesfinanzhof προς το Δικαστήριο για την έκδοση προ — Ausfuhrerstattung
 δικαστικής αποφάσεως στα πλαίσια της διαφοράς που (Υπόθεση C-276/95)
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ 95/C 268/33)
 Ludwig Wiinsche & Co. κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas
 — Ausfuhrerstattung — Το Bundesfinanzhof — VII . Sénat — με απόφαση της 20ής
 (Υπόθεση C-274/95) Ιουνίου 1995 , η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικα
 στηρίου στις 14 Αυγούστου 1995 , υπέβαλε στο Δικαστήριο
 (95/0 268/31 ) των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα πλαίσια της διαφοράς που
 Το Bundesfinanzhof — VII . Sénat — με απόφαση της 20ής εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Ludwig
 Ιουνίου 1995 , η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικα Wiinsche & Co. κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas —
 στηρίου στις 14 Αυγούστου 1995 , υπέβαλε στο Δικαστήριο Ausfuhrerstattung — αίτηση για την έκδοση προδικαστικής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα πλαίσια της διαφοράς που αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Ludwig 1 . Γίνεται η δασμολογική κατάταξη εστεροποιημένου αμύλ
 Wiinsche & Co. κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas — ου γεωμήλων στη κλάση 39.06 B I του κοινού δασμολογίου
 Ausfuhrerstattung — αίτηση για την έκδοση προδικαστικής (ΚΔ) του 1987 ή στην 11.08 A IV του ΚΔ του 1987
 αποφάσεως επί των εζής ερωτημάτων: σύμφωνα με την περιεκτικότητά του σε ακετύλιο και
 1 . Γίνεται η δασμολογική κατάταξη εστεροποιημένου αμύ επομένως σύμφωνα με τον βαθμό της εστεροποιήσεώς
 λου γεωμήλων στον κωδικό ΣΟ 3505 10 50, σύμφωνα με του ;
 την περιεκτικότητά του σε ακετύλιο και επομένως σύμφω 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποια έπρεπε να
 να με τον βαθμό της εστεροποιήσεώς του ; ήταν από τον Μάρτιο μέχρι τον Δεκέμβριο του 1987 η
 2 . Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποια έπρεπε να μέγιστη περιεκτικότητα σε ακετύλιο του εξαχθέντος εστε
 ήταν τον Φεβρουάριο του 1988 η μέγιστη περιεκτικότητα ροποιημένου αμύλου γεωμήλων, προκειμένου να μην
 σε ακετύλιο του εξαχθέντος εστεροποιημένου αμύλου εμποδίζεται η κατάταξή του στη κλάση 1 1 .08 A IV του ΚΔ
 γεωμήλων, προκειμένου να μην εμποδίζεται η κατάταξή του 1987 ;
 του στον κωδικό ΣΟ 1 108 13 00;
 Αίτηση αναιρεσεως των Erika Lenz και Volker Lenz που
 Αίτηση που υπέβαλε με απόφαση της 20ής Ιουνίου 1995 το ασκήθηκε στις 14 Αυγούστου 1995 κατά την διατάξεως της
 Bundesfinanzhof προς το Δικαστήριο για την έκδοση προ 14ης Ιουνίου 1995, την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των
 δικαστικής αποφάσεως στα πλαίσια της διαφοράς που Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα) στις συνεκδι
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ καζόμενες υποθέσεις Τ-462/93, Τ-464/93 και Τ-470/93, Erika
 Ludwig Wiinsche & Co. κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas Lenz και Volker Lenz κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 — Ausfuhrerstattung — Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-275/95) (Υπόθεση C-277/95 P)
 (95/C 268/32 (95/0 268/34)
 Το Bundesfinanzhof — VII. Sénat — με απόφαση της 20ής Οι Erika Lenz και Volker Lenz, εκπροσωπούμενοι απο τον
 Ιουνίου 1995 , η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικα δικηγόρο δρα Jiirgen Schacht, SchluterstraBe 22 III , D-20146
 ---pagebreak--- Αριθ . C 268/16 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14 . 10. 95
 Hambourg, ασκησαν ενώπιον του Δικατηριου των Ευρωπαϊ κών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) στην υπόθεση Τ-459/93 ,
 κών Κοινοτήτων στις 14 Αυγούστου 1995 αίτηση αναιρέσεως Siemens SA , υποστηριζόμενη από την Ομοσπονδιακή
 κατά της διατάξεως της 1 4ης Ιουνίου 1 995 , την οποία εξέδωσε Δημοκρατία της Γερμανίας, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο κών Κοινοτήτων.
 τμήμα) στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις Τ-462/93 , Τ-464/93
 και Τ-470/93 , Erika Lenz και Volker Lenz κατά Επιτροπής H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο :
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 — να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε το Πρωτοδικείο
 Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικατήριο: των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( δεύτερο τμήμα) στις 8 Ιου
 νίου 1995 στην υπόθεση Τ-459/93 , Siemens SA , υποστηρι
 — Να εξαφανίσει την διάταξη [του Πρωτοδικείου (τέταρτο ζόμενη από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμα
 τμήμα)] της 14ης Ιουνίου 1995 που εκδόθηκε στο πλαίσιο νίας, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 των συνεκδικαζομένων υποθέσεων Τ-462/93 , Τ-464/93 και
 Τ-470/93 , με την οποία δεν έγινε δεκτό το αίτημα εξαιρέ — κατά συνέπεια, να ακυρώσει τα άρθρα 1 στοιχείο γ) και 2
 σεως του δικαστή K. Lenaerts ως προέδρου του τετάρτου της αποφάσεως 92/483/ΕΟΚ της Επιτροπής της 24ης
 τμήματος και να αποφανθεί περαιτέρω επί των υποθέ Ιουνίου 1992 περί ενισχύσεως που χορηγήθηκε από την
 σεων Τ-462/93 , Τ-464/93 , και Τ-470/93 (σύμφωνα με τα περιφερειακή αρχή των Βρυξελλών (Βέλγιο) υπέρ των
 αιτήματα κάθε προσφυγής ('). δραστηριοτήτων της Siemens SA στους τομείς της επεξερ
 γασίας δεδομένων και των τηλεπικοινωνιών,
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα:
 — H προσβαλλόμενη διάταξη του Πρωτοδικείου εκδόθηκε — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της
 κατά παράβαση των δικονομικών διατάξεων. Κατά το παρούσας διαδικασίας καθώς και στα δικαστικά έξοδα
 άρθρο 16 του Οργανισμού Δικάστηρίου της ΕΚ, το της διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοδικείου στην υπόθε
 Δικαστήριο όφειλε να αποφανθεί επί της εξαιρέσεως του ση Τ-459/93 .
 δικαστή Lenaerts o οποίος έπρεπε να μη συμμετάσχει στην Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα:
 έκδοση της προσβαλλόμενη διατάξεως λόγω του ότι είχε
 λάβει μέρος προηγουμένως σε μεγάλη έκταση σε διαδικα Νομικά σφάλματα, ιδίως ως προς το ότι το Πρωτοδικείο
 σίες που αφορούσαν την ίδια υπόθεση . εξέτασε αν οι επίμαχες ενισχύσεις συνιστούσαν επενδυτικές
 — Κακώς με την προσβαλλόμενη διάταξη απορρίφθηκαν οι ενισχύσεις υπό την έννοια που έχει o όρος αυτός στο
 προσφυγές με την αιτιολογία ότι είχε παρέλθει η προθε κοινοτικό δίκαιο, ενώ θα έπρεπε να είχε εξακριβώσει αν οι
 σμία ασκήσεως προσφυγής. Σε αντίθεση προς την άποψη ενισχύσεις αυτές ενέπιπταν στο καθ ' ύλην πεδίο εφαρμογής
 που υιοθετείται με τη διάταξη , δεν υπήρξε πριν από την του βελγικού νόμου του 1959 «περί θεσπίσεως και συντονι
 άσκηση της προσφυγής διαδικασία κατά τα άρθρα 90 και σμού μέτρων για την προώθηση της οικονομικής αναπτύξεως
 91 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των και τη δημιουργία νέων βιομηχανιών», όπως o νόμος αυτός
 Υπαλλήλων αναφορικά με τις αξιώσεις των προσφευγό ερμηνεύεται στο βελγικό δίκαιο , δεδομένου ότι η Επιτροπή
 ντων. Μια τέτοια διαδικασία δεν ήταν επίσης αναγκαία, έχει εγκρίνει το γενικό καθεστώς ενισχύσεων που έχει
 δεδομένου ότι οι μη υπηρετούντες ως υπάλληλοι αναιρε θεσπιστεί με τον πιο πάνω νόμο.
 σείοντες προβάλλουν αξιώσεις από αδικοπραξία, οι οποί
 ες ναι μεν συνδέονται με την κοινωνική ασφάλιση των
 κοινοτικών υπαλλήλων, εντούτοις όμως δεν υπόκεινται
 στους δικονομικούς κανόνες που ισχύουν για προσφυγές Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων
 υπαλλήλων. κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 18 Αυ
 γούστου 1995
 (!) ΕΕ αριθ . C 33 της 5 . 2. 1993, σ. 11 ,
 ΕΕ αριθ . C 54 της 25 . 2. 1993 , σ. 4, (Υπόθεση C-280/95)
 ΕΕ αριθ. C 139 της 18. 3 . 1993, σ. 10. 95/C 268/36)
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπορσωπουμε
 Αίτηση αναιρέσεως υποβληθείσα στις 16 Αυγούστου 1995 νη από τους Antonio Aresu και Anders C. Jessen, μέλη της
 από τη Siemens SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις νομικής υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον
 8 Ιουνίου 1995 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτή Carlos Gomez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε
 των (δεύτερο τμήμα) στην υπόθεση Τ-459/93, Siemens SA, στις 18 Αυγούστου 1995 ενώπιον του Δικαστηρίου των
 υποστηριζόμενη από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιταλικής
 Γερμανίας, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή Δημοκρατίας.
 των
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 (Υπόθεση C-278/95 Ρ)
 (95/0 268/35 ) — να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη λαμβάνο
 ντας τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί με την
 H Siemens SA, εκπροσωπούμενη απο τους Michel Waelbro απόφαση 93/496/ΕΟΚ (') της Επιτροπής, της 9ης Ιουνίου
 eck, Jules Stuyck και Olivier Speltdoorn, δικηγόρους Βρυξελ 1993 , σχετικά με την κρατική ενίσχυσή C-32/92 (ex ΝΝ
 λών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το γραφείο του 67/92) — Ιταλία (πίστωση φόρου για τους επαγγελματίες
 δικηγόρου Marc Loesch, 11 , rue Goethe, υπέβαλε στις οδικούς μεταφορείς), και ειδικότερα παραλείποντας να
 16 Αυγούστου 1995 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊ ανακτήσει την ενίσχυση του φορολογικού έτους 1992 που
 κών Κοινοτήτων αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως που χορηγήθηκε υπό μορφή πιστώσεως φόρου για τον φόρο
 εξέδωσε στις 8 Ιουνίου 1995 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊ εισοδήματος ή για τους δημοτικούς φόρους ή τον ΦΠΑ,


text:
 25.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 272/44
 Προσφυγή της 1ης Σεπτεμβρίου 2008 — L'Oréal κατά ΓΕΕΑ — Allergan (BOTOCYL)
 (Υπόθεση T-357/08)
 (2008/C 272/87)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: L'Oréal SA (Clichy, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. von Mühlendahl και J. Pagenberg, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Allergan, Inc. (Irvine, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 5ης Ιουνίου 2008, στην υπόθεση R 865/2007-1·
 —
 να απορρίψει την προσφυγή που άσκησε η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών κατά της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεως του καθού, της 4ης Απριλίου 2007, στην υπόθεση 1120 C·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων που υπέστη η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών και
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων που υπέστη η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών, αν καταστεί παρεμβαίνουσα στην υπόθεση αυτή.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το λεκτικό σήμα «BOTOCYL» για προϊόντα της κλάσεως 3 — Κοινοτικό σήμα υπ' αριθ. 2 782 282
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα του οποίου δικαιούχος είναι η αιτούσα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα«BOTOX» υπ' αριθ. 2 015 832 για προϊόντα της κλάσεως 5· κοινοτικό εικονιστικό σήμα «BOTOX» υπ' αριθ. 2 575 371 για προϊόντα της κλάσεως 5· κοινοτικό εικονιστικό σήμα «BOTOX» υπ' αριθ. 1 923 986 για προϊόντα των κλάσεων 5 και 16· κοινοτικό λεκτικό σήμα «BOTOX» υπ' αριθ. 1 999 481 για προϊόντα της κλάσεως 5· διάφορες καταχωρίσεις του σήματος «BOTOX» στα κράτη μέλη των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απόρριψη της αιτήσεως για την κήρυξη της ακυρότητας
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεως
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου καθόσον δεν αποδείχθηκε ότι τα προγενέστερα σήματα έχαιραν φήμης κατά τον επίμαχο χρόνο, καθόσον τα συγκρουόμενα σήματα δεν ομοιάζουν επαρκώς και δεν αποδείχθηκε περαιτέρω ότι η χρησιμοποίηση του καταχωρισμένου κοινοτικού σήματος, του οποίου ζητήθηκε η κήρυξη της ακυρότητας, θα έβλαπτε τον διακριτικό χαρακτήρα και τη φήμη των προγενέστερων σημάτων ούτε αποδείχθηκε ότι η προσφεύγουσα ενεργούσε χωρίς εύλογη αιτία όταν χρησιμοποιούσε το καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητήθηκε η κήρυξη της ακυρότητας· παράβαση του άρθρου 73 του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση δεν εκθέτει τους λόγους επί των οποίων στηρίχθηκε.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 6.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 273/4
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 14ης Σεπτεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-385/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 93/37/ΕΟΚ - Συμβάσεις δημοσίων έργων - Διαδικασία με διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη δημοσίευση προκηρύξεως διαγωνισμού)
 (2004/C 273/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση C-385/02, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 28 Οκτωβρίου 2002, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπροσωπούμενης από τους K. Wiedner και R. Amorosi), κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (εκπροσωπούμενης από τον Μ. Fiorilli), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητή), R. Schintgen και N. Colneric, δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: M. Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 14 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Η Iταλική Δημoκρατία, συνάπτοντας διά του Magistrato per il Po di Parma, τοπικού οργάνου του Υπουργείου Δημοσίων Έργων (νυν Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών), μέσω της διαδικασίας με διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη δημoσίευση πρoκηρύξεως διαγωνισμoύ, μολονότι δεν συνέτρεχαν oι αναγκαίες προς τούτο πρoϋπoθέσεις, συμβάσεις για τα έργα αποπερατώσεως της κατασκευής μιας λεκάνης απoρρoής πρoς περιoρισμό των πλημμυρών τoυ χειμάρρoυ Parma στην τoπoθεσία Marano (κoινότητα της Parma), για τα έργα εγκαταστάσεως και απoπερατώσεως της κατασκευής μιας λεκάνης απoρρoής τoυ χειμάρρoυ Enza, καθώς και για τα έργα συγκρατήσεως των πλημμυρών τoυ χειμάρρoυ Terdoppio στα νoτιoδυτικά τoυ Cerano, παρέβη τις υπoχρέωσεις πoυ υπέχει από την oδηγία 93/37/ΕΟΚ τoυ Συμβoυλίoυ, της 14ης Ioυνίoυ 1993, περί συντoνισμoύ των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημoσίων έργων (ΕΕ L 199, σ. 54), και, ειδικότερα, από τo άρθρo 7, παράγραφoς 3, αυτής.
 2.
 Καταδικάζει την Ιταλική Κυβέρνηση στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 323 της 21.12.2002.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/25
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 29ης Νοεμβρίου 2006 (αίτηση του Commissione tributaria provinciale di Roma — Ιταλία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Nissan Italia Srl κατά Agenzia Entrate Ufficio Roma 3
 (Υπόθεση C-164/06) (1)
 (2006/C 331/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 154 της 1.7.2006.


text:
 13.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 238/3
 Αναίρεση που άσκησε στις 2 Μαρτίου 2011 το Βασίλειο των Κάτω Χωρών κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο πενταμελές τμήμα) στις 16 Δεκεμβρίου 2010 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-231/06 και T-237/06, Βασίλειο των Κάτω Χωρών (T-231/06) και Nederlandse Omroep Stichting (NOS) (T-237/06) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-105/11 P)
 2011/C 238/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C.M. Wissels και M. Noort,)
 Λοιποί διάδικοι στην κατ’ αναίρεση δίκη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Stichting Nederlandse Publieke Omroep, πρώην Nederlandse Omroep Stichting (NOS)
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 16ης Δεκεμβρίου 2010 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-231/06 και T-237/06·
 —
 να αποφανθεί το ίδιο επί της υποθέσεως και να ακυρώσει την απόφαση 2008/136/ΕΚ (1) της Επιτροπής, της 22ας Ιουνίου 2006, καθόσον η Επιτροπή έκρινε με την απόφαση αυτή ότι ποσό 42,457 εκατομμυρίων ευρώ πρέπει να θεωρηθεί ως νέα κρατική ενίσχυση και πρέπει να αναζητηθεί ως μέρος ενός συνολικού ποσού 76,327 εκατομμυρίων ευρώ (πλέον τόκων)·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την αίτηση αναιρέσεως, το αναιρεσείον προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης παραβίασε το δίκαιο της Ένωσης, διότι ερμήνευσε εσφαλμένως τα άρθρα 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και 108, παράγραφοι 1 και 3, ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 (2), και διότι το Γενικό Δικαστήριο δεν αιτιολόγησε ή τουλάχιστον αιτιολόγησε ανεπαρκώς τις διαπιστώσεις του.
 Ο λόγος αναιρέσεως έχει τα ακόλουθα σκέλη:
 1)
 το Γενικό Δικαστήριο στήριξε εσφαλμένως τη διαπίστωσή του ότι η επίδικη μεταβίβαση συνιστά νέα ενίσχυση στο ότι το άρθρο 109a του Mediawet (νόμου περί μέσων ενημερώσεως) θεσπίσθηκε μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης·
 2)
 το Γενικό Δικαστήριο στήριξε εσφαλμένως τη διαπίστωσή του ότι η επίδικη μεταβίβαση συνιστά νέα ενίσχυση στο κριτήριο ότι η ενίσχυση εξυπηρετούσε «συγκεκριμένους σκοπούς» (του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα)·
 3)
 το Γενικό Δικαστήριο στήριξε εσφαλμένως τη διαπίστωσή του ότι η επίδικη μεταβίβαση συνιστά νέα ενίσχυση στην εκτίμηση ότι ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας έτυχε κατά τον τρόπο αυτόν (επιπλέον) υπέρμετρης αντισταθμίσεως. Το ύψος μιας ενδεχόμενης υπέρμετρης αντισταθμίσεως δεν είναι καθοριστικό προκειμένου να επιλυθεί το ζήτημα αν η επίδικη μεταβίβαση συνιστά υπέρμετρη αντιστάθμιση. Η κρίση του Γενικού Δικαστηρίου είναι, εν πάση περιπτώσει, ανεπαρκώς αιτιολογημένη·
 4)
 το Γενικό Δικαστήριο έκρινε εσφαλμένως ότι η προέλευση των μεταβιβαζόμενων αποθεματικών δεν έχει σημασία για την επίλυση του ζητήματος αν η επίδικη μεταβίβαση συνιστά νέα ενίσχυση. Κατά τον τρόπο αυτόν, το Γενικό Δικαστήριο παραγνωρίζει τη διάκριση μεταξύ νέας και υφιστάμενης ενισχύσεως. Η κρίση του Γενικού Δικαστηρίου είναι, εν πάση περιπτώσει, ανεπαρκώς αιτιολογημένη·
 5)
 το Γενικό Δικαστήριο αιτιολόγησε ανεπαρκώς την κρίση του ότι δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι τα μεταβιβαζόμενα αποθεματικά προέρχονται από την ετήσια χρηματοδότηση του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα και, ως εκ τούτου, από υφιστάμενη ενίσχυση·
 6)
 το Γενικό Δικαστήριο αιτιολόγησε ανεπαρκώς την κρίση του ότι οι μεταβιβασθέντες πόροι προέρχονται από ειδικές χρηματοδοτήσεις και, ως εκ τούτου, συνιστούν νέα ενίσχυση·
 7)
 ακόμη και αν οι ανωτέρω προσβαλλόμενες διαπιστώσεις του Γενικού Δικαστηρίου ερμηνευθούν σε συσχετισμό μεταξύ τους, δεν οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η επίδικη μεταβίβαση συνιστά νέα ενίσχυση.
 (1) Απόφαση 2008/136/ΕΚ της Επιτροπής, της 22ας Ιουνίου 2006, σχετικά με την ειδική χρηματοδότηση των δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών φορέων των Κάτω Χωρών C 2/2004 (πρώην NN 170/2003) (ΕΕ 2008, L 49, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).


text:
C 55/6 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.98
 sgy 10gy Iotmiäot 1985, cia sgm sqopopoiägrg sgy odgciäay 69/ Rtlbotkiäot, sgy 9gy Apqikiä ot 1973, peqiä sqopopoigärexy
 335/EOJ eävei sgm eämmoia oäsi dem apacoqetäei sgm epibokgä sot pediä ot euaqlocgäy sot leixleämot rtmsekersotä
 uoäqxm oäpxy so peqiueqeiajoä seäkoy epiä sxm pirsopoigsijxäm uoäqot eiruoqóy, sot pqobkepoleämot, tpeäq oqirleämxm
 sanimolgärexy ovglósxm. pqónexm amadiaqhqxärexy esaiqeixäm, rso óqhqo 7 paqó-
 cqauoy 1 rsoiveiäo b) sgy odgciäay peqiä elleärxm uoäqxm,
 (1) EE C 64 sgy 2.3.1996. sxm epibakkoleämxm epiä sxm rtcjemsqxärexm jeuakaiäxm,
 73/80/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 9gy Apqikiä ot 1973, peqiä
 oqirlotä sxm joimxäm rtmsekersxäm sot uoäqot eiruoqóy,
 74/553/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 7gy Moelbqiäot 1974,
 peqiä sqopopoigärexy sot óqhqot 5 paqócqauoy 2 sgy
 odgciäay 69/335/EOJ jai 85/303/EOJ sot Rtlbotkiäot,
 sgy 10gy Iotmiäot 1985, cia sgm sqopopoiä grg sgy odgciäay
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT 69/335/EOJ, eävei sgm eämmoia oäsi dem euaqloäfesai epiä
 (eäjso slgäla) ehmijgäy uoqokociäay pkgässotray sgm emdevoälemg tpeqa-
 niäa ajimgäsot pot diapirsxämesai jasó so vqoämo sgy
 sgy 11gy Dejelbqiäot 1997
 eiruoqóy sot em koäcx ajimgäsot re jeuakaiotvijgä esai-
 rsgm tpoäherg C-42/96 (aiäsgrg sot Tribunale civile e penale qeiäa. Amsiheäsxy, g odgciäa 69/335/EOJ, oäpxy sqopo-
 di Venezia cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): poigähgje, euaqloäfesai epiä sot seäkoty jasavxqiärexy,
 SocietaÁ Immobiliare SIF SpA jasó Amministrazione delle sot seäkoty lesacqaugäy jai sot seäkoty eccqaugäy rso
 Finanze dello Stato (1) bibkiäo lesacqauxäm.
 (Odgciäa 69/335/EOJ Ç Eiruoqó ajimgäsxm)
 2. So óqhqo 12 sgy odgciäay 69/335/EOJ, oäpxy sqopo-
 (98/C 55/09) poigähgje, eävei sgm eämmoia oäsi episqeäpei re jqósoy leäkoy,
 jasó paqeäjjkirg apoä sgm apacoäqetrg sot óqhqot 10
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä) sgy em koäcx odgciäay, ma eirpqóssei, epÂ etjaiqiäa at-
 ngärexy jeuakaiäot jeuakaiotvijgäy esaiqeiä ay pot pqac-
 lasopoigähgje dió sgy eiruoqóy ajimgäsxm, uoäqoty oäpxy
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- so seäkoy jasavxqiärexy, so seäkoy lesacqaugäy jai so
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) seäkoy eccqaugäy rso bibkiäo lesacqauxäm, tpoä sgm pqoù-
 poäherg oäsi sa seäkg atsó dem tpeqbaiä motm sa seäkg pot
 Rsgm tpoäherg C-42/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Tribunale epibókkomsai cia paqoäloiey pqóneiy emsoäy sot jqósoty
 civile e penale di Venezia (Isakiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ leäkoty epibokgäy sot uoäqot.
 euaqlocgä sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa
 fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom (1) EE C 108 sgy 13.4.1996.
 sot aisotämsoy dijarsgqiäot lesantä SocietaÁ Immobiliare SIF
 SpA jai Amministrazione delle Finanze dello Stato, g eäjdorg
 pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sgy odg-
 ciäay 69/335/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Iotkiäot 1969,
 peqiä sxm elleärxm uoäqxm sxm epibakkoleämxm epiä sxm
 rtcjemsqxärexm jeuakaiäxm (EE eid. eäjd. 09/001, r. 20), oäpxy APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 irvtäei lesó sgm sqopopoiägrgä sgy apoä siy odgciäey 73/79/EOJ
 sot Rtlbotkiäot, sgy 9gy Apqikiäot 1973, peqiä sqopopoigärexy (peälpso slgäla)
 sot pediäot euaqlocgäy sot leixleämot rtmsekersotä sot sgy 11gy Dejelbqiäot 1997
 uoäqot eiruoqóy, sot pqobkepoleämot, tpeäq oqirleämxm pqó-
 nexm amadiaqhqxärexy esaiqeixäm, rso óqhqo 7 paqócqauoy 1 rsgm tpoäherg C-83/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 rsoiveiäo b) sgy odgciäay peqiä elleärxm uoäqxm, sxm epibakko- Joimosgäsxm jasó Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy
 leämxm epiä sxm rtcjemsqxärexm jeuakaiäxm (EE eid. eäjd. 09/ Ceqlamiäay (1)
 001, r. 38), 73/80/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 9gy Apqikiäot (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Paqókeiwg lesauoqóy sgy
 1973, peqiä oqirlotä sxm joimxäm rtmsekersxäm sot uoäqot odgciäay 92/43/EOJ rso ehmijoä diäjaio)
 eiruoqóy (EE eid. eäjd. 09/001, r. 40), 74/553/EOJ sot
 (98/C 55/10)
 Rtlbotkiäot, sgy 7gy Moelbqiäot 1974, peqiä sqopopoigärexy
 sot óqhqot 5 paqócqauoy 2 sgy odgciäay 69/335 (EE eid.
 eäjd. 09/001, r. 42), jai 85/303/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 10gy (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 Iotmiäot 1985, cia sgm sqopopoiägrg sgy odgciäay 69/335/EOJ
 (EE L 156 sgy 15.6.1985, r. 23), so Dijarsgäqio (eäjso slgäla), (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rtcjeiälemo apoä soty H. Ragnemalm (eirgcgsgä), pqoäedqo rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 slgälasoy, G. F. Mancini jai G. Hirsch, dijarseäy, cemijoäy
 eiraccekeäay: C. Jorlóy, cqallaseäay: L. Hewlett, tpókkgkoy Rsgm tpoäherg C-83/97, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 dioijgärexy, eneädxre rsiy 11 Dejelbqiäot 1997 apoäuarg le so mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Götz zur Hausen), jasó Olorpom-
 ajoäkotho diasajsijoä: diajgäy Dglojqasiäay sgy Ceqlamiäay (ejpqoärxpoi: Ernst
 Röder jai Bernd Kloke), le amsijeiälemo ma amacmxqirseiä oäsi
 1. G odgciäa 69/335/EOJ sot Rtlbotkiä ot, sgy 17gy Iotkiäot g Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay, lg herpiäfomsay
 1969, peqiä sxm elleärxm uoäqxm sxm epibakkoleämxm epiä elpqoheärlxy siy amacjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai
 sxm rtcjemsqxärexm jeuakaiäxm, oäpxy irvtäei lesó sgm dioijgsijeäy diasóneiy cia sg rtlloäquxrgä sgy le sgm odgciäa
 sqopopoiägrgä sgy apoä siy odgciäey 73/79/EOJ sot 92/43/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 21gy Laðot 1992, cia sg


text:
C 258/6 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 15.8.98
 2. So óqhqo 13, paqócqauoy 2, rsoiveiäo rs), sot jamomi- (EOJ) aqih. 1247/92 (EE L 136 sgy 19.5.1992, r. 1), so
 rlotä (EOJ) aqih. 1408/71, pot pqorseähgje le som jamo- Dijarsgäqio, rtcjeiälemo apoä soty C. Gulmann, pqoäedqo
 mirloä (EOJ) aqih. 2195/91 sot Rtlbotkiä ot, sgy 2gy slgälasoy, J. C. Moitinho de Almeida (eirgcgsgä) jai J.-P.
 Iotmiäot 1991, dem apacoqetäei so ma enaqsó g moloheriäa Puissochet, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: P. LeÂger, cqalla-
 jqósoty leäkoty so dijaiäxla emoäy asoälot, so opoiäo rsa- seäay: R. Grass, eneädxre rsiy 11 Iotmiäot 1998 apoäuarg le so
 lósgre ma arjeiä jóhe epacceklasijgä dqarsgqioäsgsa rso ajoäkotho diasajsijoä:
 eädauoäy sot, ma rtmeviärei ma tpoäjeisai rsg moloheriä a
 sot em koäcx jqósoty leäkoty apoä sgm pqoùpoäherg oäsi
 diasgqeiä ejeiä sgm jasoijiäa sot. So óqhqo 10a sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1408/71 sot
 Rtlbotkiä ot, sgy 14gy Iotmiäot 1971, peqiä euaqlocgäy sxm
 rtrsglósxm joimxmijgäy aruakiärexy rsoty lirhxsotäy, rsoty
 3. O jamomirloäy (EOJ) aqih. 1408/71 dem apacoqetäei so lg lirhxsotäy jai rsa leäkg sxm oijocemeixäm soty pot diaji-
 ma pqobkeäpei g moloheriäa jqósoty leäkoty oäsi eäma motämsai emsoäy sgy Joimoäsgsay, oäpxy sqopopoigähgje jai
 ósolo, so opoiäo rsalósgre jóhe epacceklasijgä emgleqxähgje le som jamomirloä (EOJ) aqih. 2001/83 sot
 dqrsgqioäsgsa rso eädauoäy sot, vómei so dijaiäxla diasgq- Rtlbotkiä ot, sgy 2ay Iotmiäot 1983, jai oäpxy sqopopoigähgje
 gärexy sxm oijocemeiajxäm paqovxäm pot voqgcotämsai le som jamomirloä (EOJ) aqih. 1247/92 sot Rtlbotkiäot, sgy
 dtmólei sgy moloheriä ay atsgäy, cia som koäco oäsi leseäueqe 30gäy Apqikiäot 1992, re rtmdtarloä le so paqóqsgla IIa),
 sgm jasoijiä a sot re ókko jqósoy leäkoy rso opoiäo fei le pqeäpei ma eqlgmetheiä tpoä sgm eämmoia oäsi so attendance allo-
 sa leäkg sgy oijoceämeióy sot. wance elpiäpsei rso pediä o euaqlocgäy sot jai, xy ej sotäsot,
 aposekeiä eidijgä paqovgä vxqiäy eiruoqó jasó sgm eämmoia sot
 óqhqot 4, paqócqauoy 2a, sot iädiot jamomirlotä, opoäse g
 (1) EE C 294 sgy 5.10.1996. jasórsarg emoäy pqorxäpot oäpxy sgy euereiä otray sgy jtäqiay
 diä jgy, so opoiäo pkgqoiä, lesó sgm 1g Iotmiä ot 1992, gleqolg-
 miäa heärexy re irvtä sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1247/92, siy
 pqoùpoheäreiy voqgcgärexy sgy paqovgäy atsgäy, dieäpesai
 apojkeirsijxäy apoä so rtärsgla rtmsomilotä pot eävei herpi-
 rseiä le so em koäcx óqhqo 10a.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (1) EE C 318 sgy 26.10.1996.
 (sqiäso slgäla)
 sgy 11gy Iotmiäot 1998
 rsgm tpoäherg C-297/96 (aiäsgrg sot Social Security
 Commissioner cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy):
 Vera A. Partridge jasó Adjudication Officer (1)
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (Joimxmijgä aruókirg Ç Aruakirsijeäy paqoveäy jasabokgä
 eiruoqxäm Ç Òqhqo 4, paqócqauoy 2a, óqhqo 5, óqhqo (peälpso slgäla)
 10a jai paqóqsgla VI sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1408/71 sgy 11gy Iotmiäot 1998
 Ç Epiädola rtlpaqarsórexy cia ósola le eidijeäy amócjey
 Ç Lg dtmasoäsgsa enacxcgäy) rsgm tpoäherg C-361/96 (aiäsgrg sot Finanzgericht Köln cia
 sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): SocieÂteÂ geÂneÂrale
 (98/C 258/10) des grandes sources d'eaux mineÂrales francËaises jasó Bun-
 desamt für Finanzen (1)
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä) (Uoäqoy pqorsiheleämgy aniäay Ç Eqlgmeiäa sot óqhqot 3,
 rsoiveiäo a), sgy oäcdogy odgciäay 79/1072/EOJ Ç Tpov-
 qeäxrg sot tpojeileämot rsom uoäqo pot dem eiämai ecjase-
 rsgleämoy rso erxseqijoä sgy vxäqay ma epirtmówei rsgm
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- aiäsgrg epirsqougäy uoäqot sa pqxsoästpa sxm silokociäxm
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë) gä sxm eccqóuxm eiracxcgäy Ç Dtmasoäsgsa epirtmówexy
 dipkostäpot re peqiäpsxrg apxkeiäay sot pqxsostäpot lg
 dtmaleämgy ma jasakocirseiä rsom tpojeiälemo rsom uoäqo)
 Rsgm tpoäherg C-297/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Social
 Security Commissioner pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgäm (98/C 258/11)
 sot óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje,
 rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot aisotä-
 msoy dijarsgqiäot lesantä Vera A. Partridge jai Adjudication (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 Officer, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm
 eqlgmeiäa sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1408/71 sot Rtlbot-
 kiäot, sgy 14gy Iotmiäot 1971, peqiä euaqlocgäy sxm rtrsglósxm (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 joimxmijgäy aruakiärexy rsoty lirhxsotäy, rsoty lg lirhx- rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 sotäy jai rsa leäkg sxm oijocemeixäm soty pot diajimotämsai
 emsoäy sgy Joimoäsgsay, oäpxy sqopopoigähgje jai emgleqxähgje
 le som jamomirloä (EOJ) aqih. 2001/83 (EE L 230 sgy Rsgm tpoäherg C-361/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Finanzge-
 22.8.1983, r. 6), jai oäpxy sqopopoigähgje le som jamomirloä richt Köln (Ceqlamiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgäm


text:
 26.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/17
 Διάταξη του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2010 [αίτηση του Tribunalul Dolj (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Adrian Băilă κατά Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Craiova, Administrația Fondului pentru Mediu
 (Υπόθεση C-377/10) (1)
 (Προδικαστική παραπομπή - Δεν υπάρχει σχέση με την πραγματικότητα ή το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης - Απαράδεκτο)
 2011/C 63/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunalul Dolj
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Adrian Băilă
 κατά
 Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Craiova, Administrația Fondului pentru Mediu
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunalul Dolj — Ταξινόμηση μεταχειρισμένων οχημάτων που είχαν ταξινομηθεί προηγουμένως σε άλλα κράτη μέλη — Περιβαλλοντικός φόρος που επιβάλλεται στα αυτοκίνητα οχήματα κατά την πρώτη ταξινόμησή τους σε συγκεκριμένο κράτος μέλος — Συμβατό της εθνικής ρύθμισης με το άρθρο 110 ΣΛΕΕ — Προσωρινή απαλλαγή των οχημάτων που έχουν ορισμένα χαρακτηριστικά
 Διατακτικό
 Η αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Tribunalul Dolj με απόφαση της 9ης Ιουνίου 2010 είναι προδήλως απαράδεκτη.
 (1) ΕΕ C 274 της 9.10.2010.


text:
24.8.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 202/17
 — Π α ρ α ́ β α σ η δ ι α τ α ́ ξ ε ω ν τ ο υ Κ α ν ο ν ι σ μ ο υ ́ β) να υποχρεω ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α να καταβα ́λει στην
 Υ π η ρ ε σ ι α κ η ́ ς Κ α τ α σ τ α ́ σ ε ω ς Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στον λογαριασμο ́
 «'Ιδιοι πο ́ροι της ΕΚ», χρηματικη ́ ποινη ́ 242.650 ευρω ́ ανα ́
 ημε ́ρα καθυστερη ́σεως για την εφαρμογη ́ των αναγκαι ́ων
 Η αναφορα ́ του Πρωτοδικει ́ου στο γεγονο ́ς ο ́τι ο αναιρεσει ́ων
 με ́τρων για τη συμμο ́ρφωση προς την προαναφερθει ́σα
 ο ́φειλε, κατα ́ το α ́ρθρο 40, παρα ́γραφος 4, στοιχει ́ο δ', του ΚΥΚ,
 απο ́φαση Επιτροπη ́ κατα ́ Γαλλι ́ας, απο ́ την ημερομηνι ́α
 μετα ́ τη λη ́ξη της αδει ́ας για προσωπικου ́ς λο ́γους που ει ́χε λα ́βει,
 δημοσιευ ́σεως της εκδοθησομε ́νης αποφα ́σεως και με ́χρι την
 «να επανε ́λθει υποχρεωτικα ́, ευθυ ́ς ως υπα ́ρξει πρω ́ τη κενη ́ θε ́ση, σε
 εκτε ́λεση της προαναφερθει ́σας αποφα ́σεως Επιτροπη ́ κατα ́
 θε ́ση της κατηγορι ́ας η ́ του κλα ́δου του που αντιστοιχει ́ στον
 Γαλλι ́ας·
 βαθμο ́ του, με την προϋπο ́θεση ο ́τι ́εχει τις ικανο ́τητες που
 απαιτου ́νται για τη θε ́ση αυτη ́» δεν ευσταθει ́. Υπα ́λληλος ο οποι ́ος
 ει ́ναι σοβαρα ́ ασθενη ́ς δεν ́εχει, πρα ́γματι, τις ικανο ́τητες που γ) να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 απαιτου ́νται, προκειμε ́νου να ενσωματωθει ́ και πα ́λι στην υπηρεσι ́α.
 (1) που δεν ́εχει ακο ́μα δημοσιευθει ́ στη Συλλογη ́.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα:
 Ναι μεν το α ́ρθρο 228 ΕΚ δεν προσδιορι ́ζει την προθεσμι ́α που
 διαθε ́τει το κρα ́τος με ́λος για να συμμορφωθει ́ προς τις υποχρεω ́-
 σεις του, πλην ο ́μως η εκτε ́λεση της αποφα ́σεως του ∆ικαστηρι ́ου
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 πρε ́πει να αρχι ́σει αμε ́σως και να ολοκληρωθει ́ το ταχυ ́τερο δυνατο ́.
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 15 Ιουλι ́ου
 Εν προκειμε ́νω, ο ́λες οι διατα ́ξεις και ο ́λα τα με ́τρα που η ́σαν
 2002
 αναγκαι ́α προκειμε ́νου η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α να εναρμονι ́σει τη
 νομοθεσι ́α της με την απο ́φαση του ∆ικαστηρι ́ου ́επρεπε προ
 (Υπο ́θεση C-261/02) πολλου ́ να ́εχουν θεσπιστει ́ και τεθει ́ σε ισχυ ́· κατα ́ το χρονικο ́
 σημει ́ο που διατυπω ́θηκε η αιτιολογημε ́νη γνω ́μη της Επιτροπη ́ς
 ει ́χε η ́δη παρε ́λθει σχεδο ́ν ́ενα ́ετος απο ́ την απο ́φαση του
 (2002/C 202/25) ∆ικαστηρι ́ου. 'Οσον αφορα ́ τα νομοθετη ́ματα που οι γαλλικε ́ς
 αρχε ́ς κοινοποι ́ησαν μετα ́ την απα ́ντηση στην αιτιολογημε ́νη
 γνω ́μη, προ ́κειται απλω ́ς για μεταφορα ́ που με γνω ́μονα την
 απο ́φαση του ∆ικαστηρι ́ου της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 ει ́ναι
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπουμε ́νη απο ́ εντελω ́ς αποσπασματικη ́ και ανεπαρκη ́ς.
 τη Ch. Tufvesson και τον Η. van Lier, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 15 Ιουλι ́ου 2002 ενω ́πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. Η Επιτροπη ́ θεωρει ́ ο ́τι η χρηματικη ́ ποινη ́ 242.650 ευρω ́ ανα ́
 ημε ́ρα καθυστερη ́σεως ει ́ναι ενδεδειγμε ́νη με γνω ́μονα τη σοβαρο ́-
 τητα και τη δια ́ρκεια της παραβα ́σεως, καθω ́ς και την ανα ́γκη
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 επιβολη ́ς αποτελεσματικη ́ς κυρω ́σεως. Η Επιτροπη ́ υπολο ́γισε το
 ποσο ́ της χρηματικη ́ς ποινη ́ς, που ́επρεπε να αναφε ́ρει στο
 α) να διαπιστω ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας ∆ικαστη ́ριο, χρησιμοποιω ́ντας τη με ́θοδο υπολογισμου ́ που η ́δια ι
 τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς ́εχει καθορι ́σει με την απο ́ 8 Ιανουαρι ́ου 1997 ανακοι ́νωση ́ της (4).
 διατα ́ξεις για την πλη ́ρη συμμο ́ρφωση ́ της προς την οδηγι ́α Η Επιτροπη ́ απε ́δωσε στη σοβαρο ́τητα της παραβα ́σεως τον
 92/49/ΕΟΚ (1) του Συμβουλι ́ου, της 18ης Ιουνι ́ου 1992, συντελεστη ́ 10/20 και στη δια ́ρκεια της παραβα ́σεως τον πολ-
 για τον συντονισμο ́ των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και λαπλασιαστη ́ 2,3. Για να εξασφαλι ́σει την αποτελεσματικο ́τητα της
 διοικητικω ́ν διατα ́ξεων που αφορου ́ν την πρωτασφα ́λιση, χρηματικη ́ς ποινη ́ς, η Επιτροπη ́ πολλαπλασι ́ασε με τον παρα ́-
 εκτο ́ς της ασφα ́λειας ζωη ́ς, και για την τροποποι ́ηση των γοντα 21,1 το γινο ́μενο του πολλαπλασιασμου ́ του βασικου ́
 οδηγιω ́ν 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ (τρι ́τη οδηγι ́α για ομοιο ́μορφου ποσου ́ 500 ευρω ́ με τον συντελεστη ́ σοβαρο ́τητας
 την πρωτασφα ́λιση εκτο ́ς της ασφα ́λειας ζωη ́ς), και προς την και δια ́ρκειας.
 οδηγι ́α 92/96/ΕΟΚ (2) του Συμβουλι ́ου, της 10ης Νοεμβρι ́ου
 1992, για τον συντονισμο ́ των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν
 και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων που αφορου ́ν την πρωτασφα ́λιση
 ζωη ́ς και για την τροποποι ́ηση των οδηγιω ́ν 79/267/ΕΟΚ και ( 1) ΕΕ L 228 της 11.08.1992, σ. 1.
 90/619/ΕΟΚ (τρι ́τη οδηγι ́α σχετικα ́ με την ασφα ́λεια ζωη ́ς), ( 2) ΕΕ L 360 της 09.12.1992, σ. 1.
 και ιδι ́ως μη μεταφε ́ροντας τις οδηγι ́ες αυτε ́ς στο εσωτερικο ́ ( 3) Συλλογη ́ 1999, I-8935.
 δι ́καιο ο ́σον αφορα ́ τα ταμει ́α αλληλασφαλι ́σεως που διε ́- ( 4) ΕΕ C 63 της 28.02.1997, σ. 2.
 πονται απο ́ τον code de la mutualité, δεν εφα ́ρμοσε ο ́λα τα
 με ́τρα που συνεπα ́γεται η εκτε ́λεση της αποφα ́σεως του
 ∆ικαστηρι ́ου της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 στην υπο ́θεση
 C-239/98, Επιτροπη ́ κατα ́ Γαλλι ́ας (3), και παρε ́βη τις υποχ-
 ρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 228 της Συνθη ́κης ΕΚ·


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/62
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Μαΐου 2013 — Moselland κατά ΓΕΕΑ — Renta Siete (DIVINUS)
 (Υπόθεση T-214/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος DIVINUS - Προγενέστερο εικονιστικό εθνικό σήμα MOSELLAND Divinum - Ύπαρξη, κύρος και περιεχόμενο της προστασίας του προγενέστερου σήματος - Απόδειξη)
 2013/C 225/139
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Moselland eG — Winzergenossenschaft (Bernkastel-Kues, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M. Dippelhofer, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Schäffner, στη συνέχεια D. Walicka)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Renta Siete, SL (Albacete, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 22ας Φεβρουαρίου 2010 (υπόθεση R 1204/2009-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Moselland eG — Winzergenossenschaft και Renta Siete, SL.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 22ας Φεβρουαρίου 2010 (υπόθεση R 1204/2009-2).
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα καθώς και τα έξοδα της Moselland eG — Winzergenossenschaft στο πλαίσιο της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και του τμήματος προσφυγών διαδικασία.
 (1) ΕΕ C 195 της 17.7.2010.


text:
 10.10.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 244/12
 Προσφυγή της 30ής Ιουλίου 2009 — Unicid κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-305/09)
 2009/C 244/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Union nationale interprofessionnelle cidricole (Unicid) (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: V. Ledoux και B. Néouze, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως C(2008) 7846 τελικό (1) της Επιτροπής, της 10ης Δεκεμβρίου 2008, με την οποία η Επιτροπή έκρινε ότι το καθεστώς-πλαίσιο των δράσεων τις οποίες μπορούν να αναλάβουν οι γαλλικές γεωργικές διεπαγγελματικές οργανώσεις και οι οποίες συνίστανται σε ενισχύσεις για την παροχή τεχνικής βοήθειας, για την παραγωγή και την εμπορία γεωργικών προϊόντων ποιότητας, για την έρευνα και την ανάπτυξη και για τη διαφήμιση υπέρ των πρωτογενών παραγωγών και των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στη μεταποίηση και την εμπορία γεωργικών προϊόντων, το οποίο χρηματοδοτείται μέσω προαιρετικών εισφορών οι οποίες κατέστησαν υποχρεωτικές με διυπουργική απόφαση και οι οποίες πρόκειται να καταβληθούν από τα μέλη των ως άνω διεπαγγελματικών οργανώσεων, συνιστά κρατική ενίσχυση που είναι συμβατή με την κοινή αγορά.
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα που προέβαλε η προσφεύγουσα είναι, κατ’ ουσίαν, πανομοιότυποι ή παρεμφερείς με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο των υποθέσεων T-293/09, CNIEL κατά Επιτροπής, και T-302/09, CNIPT κατά Επιτροπής.
 (1) ΕΕ 2009, C 116, σ. 14.


text:
 16.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 174/25
 Προσφυγή της 16ης Απριλίου 2012 — Bank Tejarat κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-176/12)
 2012/C 174/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bank Tejarat (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωποι: S. Zaiwalla, P. Reddy, και F. Zaiwalla, Solicitors, D. Wyatt, QC και R. Blakeley, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το σημείο 2 του πίνακα I.B. του παραρτήματος I της αποφάσεως 2012/35/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Ιανουαρίου 2012, για τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 19, σ. 22), κατά το μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα·
 —
 να ακυρώσει το σημείο 2 του πίνακα I.B. του παραρτήματος I του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 54/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Ιανουαρίου 2012, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 19, σ. 1), κατά το μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα·
 —
 να ακυρώσει το σημείο 105 του πίνακα B. του παραρτήματος IX του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ L 88, σ. 1), κατά το μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα·
 —
 να κρίνει ανεφάρμοστο στην περίπτωση της προσφεύγουσας το άρθρο 20, παράγραφος 1, της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου·
 —
 να κρίνει ανεφάρμοστο στην περίπτωση της προσφεύγουσας το άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου·
 —
 να αναγνωρίσει την άμεση ισχύ της ακυρώσεως του σημείου 2 του πίνακα I.B. του παραρτήματος I της αποφάσεως 2012/35/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 54/2012 του Συμβουλίου, καθώς και του σημείου 105 του πίνακα B. του παραρτήματος IX του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο η προσφεύγουσα υποστηρίζει
 —
 ότι δεν πληρούνται στην περίπτωσή της τα ουσιαστικά κριτήρια εφαρμογής των μέτρων και δεν υπάρχει νομική ή τεκμηριωμένη με τα πραγματικά περιστατικά βάση για την εφαρμογή τους στην περίπτωσή της, και/ή ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά την εξακρίβωση της συνδρομής των κριτηρίων αυτών,
 —
 ότι το Συμβούλιο συμπεριέλαβε την προσφεύγουσα στον εν λόγω κατάλογο χωρίς να έχει στη διάθεσή του επαρκή στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τα κριτήρια αυτά πληρούνταν και συνεπώς υπέπεσε εκ νέου σε πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον η προσφεύγουσα δεν πληροί κανένα από τα πέντε σχετικά κριτήρια που προβλέπει το άρθρο 23, παράγραφος 2 του κανονισμού 267/2012, και ότι το Συμβούλιο δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο περί του αντιθέτου.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η υπαγωγή της στα εν λόγω μέτρα συνιστά προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματός της ασκήσεως εμπορικών δραστηριοτήτων και του δικαιώματος σεβασμού της περιουσίας της και/ή ότι παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το Συμβούλιο ενήργησε κατά παράβαση ουσιώδους τύπου, στο μέτρο που: (α) ανακοίνωσε στην προσφεύγουσα ατομικώς ότι περιελήφθη το όνομά της στους καταλόγους, (β) δεν αιτιολόγησε προσηκόντως και επαρκώς τη σχετική απόφασή του και (γ) δεν τήρησε τα δικαιώματα άμυνας και το δικαίωμα αποτελεσματικής έννομης προστασίας.


text:
 8.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/6
 Αναίρεση που άσκησε στις 30 Μαρτίου 2015 η Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 20 Ιανουαρίου 2015 στην υπόθεση T-6/13, Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-153/15 P)
 (2015/C 190/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl (εκπρόσωποι: J. Grayston, Solicitor, P. Gjørtler, advokat, G. Pandey, Advocaat, D. Rovetta, avocat, M. Gambardella, avvocato)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Ιανουαρίου 2015 στην υπόθεση T-6/13, Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή ακυρώσεως που είχε ασκηθεί πρωτοδίκως·
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της παρούσας αναιρετικής διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα προβάλλει δύο λόγους αναιρέσεως, με τους οποίους υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο θεμελίωσε την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη επί προδήλων πλανών εκτιμήσεως και επί πλανών περί το δίκαιο.
 Η αναιρεσείουσα εκτιμά ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πρόδηλες πλάνες εκτιμήσεως ως εκ του ότι έκρινε, πρώτον, ότι μια πλήρης ατομική κοινοποίηση έλαβε χώρα στις 19 Οκτωβρίου 2012 και, δεύτερον, ότι η ως άνω κοινοποίηση επιτελέσθηκε πριν από τη δημοσίευση μιας γενικής ανακοινώσεως στη σειρά C της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 16 Οκτωβρίου 2012.
 Περαιτέρω, η αναιρεσείουσα εκτιμά ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνες περί το δίκαιο, πρώτον, ως εκ του ότι δεν έλαβε υπόψη του την απαίτηση ότι μια κοινοποίηση πρέπει να περιλαμβάνει αιτιολογία, δεύτερον, ως εκ του ότι έκρινε ότι μια ατομική κοινοποίηση θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα την επίσπευση της προθεσμίας για την προσβολή, διά της δικαστικής οδού, μιας νομικής πράξεως της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τρίτον, ως εκ του ότι παρέβλεψε τις κατά νόμο συνέπειες των επιλογών στις οποίες προέβη το Συμβούλιο σε σχέση με τη διαδικασία κοινοποιήσεως και, τέταρτον, ως εκ του ότι δεν έλαβε υπόψη του τον τρόπο με τον οποίο το δίκαιο γινόταν ευλόγως αντιληπτό κατά τον χρόνο καταθέσεως του δικογράφου της πρωτοδίκως ασκηθείσας προσφυγής.


text:
 25.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 147/23
 Προσφυγή της 15ης Μαρτίου 2013 — Sorinet Commercial Trust Bankers κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-157/13)
 2013/C 147/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sorinet Commercial Trust Bankers Ltd (Kish Island, Ιράν) (εκπρόσωποι: L. Defalque και C. Malherbe, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την παράγραφο I.I.12 (υπό τον τίτλο «Οντότητες») του παραρτήματος 2012/829/ΚΕΠΠΑ της αποφάσεως του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2012, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν,
 —
 να ακυρώσει την παράγραφο I.I.12 (υπό τον τίτλο «Οντότητες») του παραρτήματος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1264/2012 της 21ης Δεκεμβρίου 2012, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από το ότι το Συμβούλιο παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως. Η αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως και του ψηφίσματος είναι αόριστη και γενική και δεν αναφέρει τους συγκεκριμένους και πραγματικούς λόγους για τους οποίους το Συμβούλιο, κατά την άσκηση της ευρείας διακριτικής ευχέρειας που διαθέτει, έκρινε ότι πρέπει να επιβληθούν στην προσφεύγουσα τα επίμαχα περιοριστικά μέτρα.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από το ότι το Συμβούλιο προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας, το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας. Η προσφεύγουσα δεν ενημερώθηκε ούτε της κοινοποιήθηκαν τυχόν αποδεικτικά στοιχεία που προβλήθηκαν σε βάρος της προς στήριξη της βλαπτικής γι’ αυτήν πράξεως. Το Συμβούλιο δεν επέτρεψε στην προσφεύγουσα πρόσβαση στον φάκελό της, ούτε της παρέσχε τα ζητούμενα έγγραφα (μεταξύ των οποίων, ακριβείς και εξατομικευμένες πληροφορίες που δικαιολογούν τα προσβαλλόμενα περιοριστικά μέτρα), ούτε της κοινοποιήθηκαν τυχόν αποδεικτικά στοιχεία που προβλήθηκαν εναντίον της. Το Συμβούλιο δεν δέχθηκε το αίτημα ακροάσεως που υπέβαλε ρητώς η προσφεύγουσα. Η εν λόγω προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας — κυρίως η μη ενημέρωσή της για τα στοιχεία που προβλήθηκαν εναντίον της- συνιστά προσβολή του δικαιώματός της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από το ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά τη θέσπιση των περιοριστικών μέτρων κατά της προσφεύγουσας. Οι λόγοι επί των οποίων στηρίχθηκε το Συμβούλιο δεν συνιστούν επαρκή αιτιολογία. Επιπλέον, το Συμβούλιο δεν προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία ούτε πληροφορίες προς απόδειξη των λόγων που επικαλέσθηκε για να δικαιολογήσει τα επίμαχα περιοριστικά μέτρα τα οποία βασίζονται σε απλούς ισχυρισμούς.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από το ότι τα επίδικα περιοριστικά μέτρα είναι παράνομα, λόγω πλημμελειών στην εκτίμηση του Συμβουλίου πριν από την λήψη τους. Το Συμβούλιο δεν προέβη σε ουσιαστική εκτίμηση των περιστάσεων της υπόθεσης, αλλά περιορίστηκε στο να ακολουθήσει τις συστάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και να εγκρίνει τις προτάσεις που υπέβαλαν τα κράτη μέλη.


text:
Αριθ. C 74/2 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8. 3 . 97
 του λογοτύπου του χορηγού σε άλλα χρονικά σημεία Μαυροβούνιο, για την καταβολή τον τιμήματος εμπορευ
 πέρα από την αρχή και το τέλος τον προγράμματος. μάτων εξαγομένων εκ μέρους του υπηκόοου κράτους
 μέλους B από το κράτος μέλος B προς τη Σερβία ή το
 ( ] ΕΕ αριθ. C 386 της 31 . 12. 1994. Μαυροβούνιο, με την αιτιολογία ότι το κράτος μέλος A
 ΕΕ αριθ . C 74 της 25 . 3 . 1995 . δεν επιτρέπει την καταβολή του τιμήματος για τέτοιες
 (2) ΕΕ αριθ . L 298 της 17 . 10. 1989, σ. 23 . εξαγωγές, παρά μόνον εφόσον πραγματοποιούνται από
 το έδαφος του, κατόπιν αδείας των δικών του αρμοδίων
 αρχών, βάσει τον κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1432/92,
 μολονότι τα επίμαχα εμπορεύματα έχουν χαρακτηρισθεί
 από την επιτροπή κυρώσεων των Ηνωμένων Εθνών ως
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ προϊόντα αυστηρώς ιατρικής χρήσεως και έχει χορηγηθεί
 της 14ης Ιανουαρίου 1997 για αυτά άδεια εξαγωγής από τις αρμόδιες αρχές του
 κράτους μέλους B, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ)
 στην υπόθεση C-124/95 (αίτηση του Court of Appeal για αριθ. 1432/92.
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): The Queen, ex
 parte: Centro-Com Sri κατά HM Treasury και Bank of
 England (') 2. Εθνικά μέτρα που αντιβαίνουν στην κοινή εμπορική
 πολιτική, την οποία προβλέπει το άρθρο 113 της συνθή
 (Εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας — Κοινή κης, και στους κοινοτικούς κανονισμούς που θέτουν σε
 εμπορική πολιτική — Δέσμευση κεφαλαίων — Κυρώσεις εφαρμογή την πολιτική αυτή δεν δικαιολογούνται βάσει
 κατά των Δημοκρατιών της Σερβίας και του Μαυροβου του άρθρον 234 της συνθήκης ΕΚ, παρά μόνον αν είναι
 νίου) αναγκαία για τη διασφάλιση της εκ μέρους του οικείου
 97/C 74/02 κράτους μέλους εκπληρώσεως υποχρεώσεών του προς
 τρίτες χώρες που απορρέουν από σύμβαση συναφθείσα
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) πριν από την έναρξη ισχύος της συνθήκης ή την προσχώ
 ρηση τον κράτονς μέλονς αυτού.
 (Προσωρινή μεταφραση- η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») Ο ΕΕ αριθ . C 174 της 8. 7 . 1995 .
 (2) ΕΕ αριθ . L 151 της 3 . 6. 1992, o. 4.
 Στην υπόθεση G-1 24/95 , με αντικείμενο αίτηση του Court of
 Appeal (England and Wales) προς το Δικαστήριο, κατ'
 εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον
 του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ The Queen, ex parte :
 Centro-Com Sri και HM Treasury και Bank of England, η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των της 14ης Ιανουαρίου 1997
 άρθρων 113 και 234 της συνθήκης ΕΚ, καθώς και του
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1432/92 του Συμβουλίου , της στην υπόθεση C-169/95: Βασίλειο της Ισπανίας κατά
 1ης Ιουνίου 1992, που απαγορεύει το εμπόριο μεταξύ της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( ] )
 Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και των Δημοκρατιών [Κρατικές ενισχύσεις — Ενισχύσεις για την κατασκευή
 της Σερβίας και του Μαυροβουνίου (2), το Δικαστήριο, χυτηρίου χάλυβα στην επαρχία Teruel (Ισπανία)]
 συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, G. F. (97/C 74/03 )
 Mancini, J. C. Moitinho de Almeida και J. L. Murray,
 προέδρους τμήματος, P. J. G. Kapteyn (εισηγητή), C. (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 Gulmann, D. A. O. Edward, J. P. Puissochet, G. Hirsch , P. Jann
 και H. Ragnemalm, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G.
 Jacobs, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοική (Προσωρινή μεταφραση · η οριστική μεταφραση θα δημο
 σεως, εξέδωσε στις 14 Ιανουαρίου 1997 απόφαση με το σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 ακόλουθο διατακτικό :
 Στην υπόθεση C-169/95, Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι:
 1 . H κοινή εμπορική πολιτική, την οποία προβλέπει το Alberto José Navarro Gonzalez και Gloria Calvo Diaz) κατά
 άρθρο 113 της συνθήκης ΕΟΚ, όπως αυτή έχει τεθεί σε Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι:
 εφαρμογή με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1432/92 του Francisco Enrique Gonzalez Diaz και Paul Nemitz) με αντι
 Συμβουλίου, της 1ης Ιουνίου 1992, που απαγορεύει το κείμενο την ακύρωση της αποφάσεως 95/438/ΕΚ της Επιτρο
 εμπόριο μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότη πής, της 14ης Μαρτίου 1995 , όσον αφορά επενδυτική ενί
 τας και των Δημοκρατιών της Σερβίας και του Μαυρο σχυση που χορήγησε η Ισπανία στην εταιρεία Piezas y
 βουνίου, και τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2603/69 του Rodajes SA, χυτήριο χάλυβα εγκατεστημένο στην επαρχία
 Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1969, περί θεσπίσεως Teruel , Αραγώνα, Ισπανία (2), το Δικαστήριο, συγκείμενο
 κοινού καθεστώτος εξαγωγών, δεν επιτρέπει σε κράτος από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, J. C. Moitinho de
 μέλος A να προβαίνει, προκειμένου να διασφαλίσει την Almeida, J. L. Murray και L. Savon , προέδρους τμήματος,
 αποτελεσματική εφαρμογή του ψηφίσματος 757 (1992) P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann , D. A. O. Edward, J. -P.
 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, στη Puissochet (εισηγητή), G. Hirsch , P. Jann και M. Wathelet,
 θέσπιση μέτρων που απαγορεύουν την αποδέσμευση των δικαστές, γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro , γραμματέας: H.
 κατατεθειμένων εντός της επικρατείας του κεφαλαίων, τα von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 14 Ιανουα
 οποία ανήκουν σε πρόσωπα συνδεόμενα με τη Σερβία ή το ρίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:


text:
 19.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 195/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2017 — Environmental Manufacturing κατά EUIPO — Société Elmar Wolf (αναπαράσταση κεφαλής λύκου)
 (Υπόθεση T-681/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο αναπαριστά κεφαλή λύκου - Προγενέστερο διεθνές εικονιστικό σήμα Outils WOLF - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2017/C 195/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Environmental Manufacturing LLP (Stowmarket, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: S. Malynicz, QC)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Société Elmar Wolf (Wissembourg, Γαλλία) (εκπρόσωπος: N. Boespflug, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 3ης Σεπτεμβρίου 2015 (υπόθεση R 1252/2015-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Société Elmar Wolf και Environmental Manufacturing.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Environmental Manufacturing LLP στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 38 της 1.2.2016.


text:
 10.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 395/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 4ης Σεπτεμβρίου 2014 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-197/13 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Ταμείο συνοχής - Μείωση της χρηματοδοτικής συνδρομής - Λήψη της αποφάσεως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Ύπαρξη προθεσμίας - Μη τήρηση της ταχθείσας προθεσμίας - Συνέπειες))
 (2014/C 395/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: A. Rubio González)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Pardo Quintillán και D. Recchia)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ισπανία κατά Επιτροπής (T-540/10, EU:T:2013:49).
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση C(2011) 6154 τελικό της Επιτροπής, της 13ης Σεπτεμβρίου 2010, περί μειώσεως της χρηματοδοτικής ενισχύσεως του Ταμείου Συνοχής για τα στάδια του έργου «Γραμμή υψηλής ταχύτητας Μαδρίτη-Σαραγόσα-Βαρκελώνη-γαλλικά σύνορα. Τμήμα γραμμής Lérida-Martorell (πλατφόρμα). Υποτμήμα IX-A» (CCI 2001.ES.16.C.PT.005), «Γραμμή υψηλής ταχύτητας Μαδρίτη-Σαραγόσα-Βαρκελώνη-γαλλικά σύνορα. Τμήμα γραμμής Lérida-Martorell (πλατφόρμα). Υποτμήμα X-B (Avinyonet del Penedés-Sant Sadurní d’Anoia)» (CCI 2001.ES.16.C.PT.008), «Γραμμή υψηλής ταχύτητας Μαδρίτη-Σαραγόσα-Βαρκελώνη-γαλλικά σύνορα. Τμήμα γραμμής Lérida-Martorell (πλατφόρμα). Υποτμήματα XI-A και XI-B (Sant Sdurní d’Anoia-Gelida)» (CCI 2001.ES.16.C.PT.009), «Γραμμή υψηλής ταχύτητας Μαδρίτη-Σαραγόσα-Βαρκελώνη-γαλλικά σύνορα. Τμήμα γραμμής Lérida-Martorell (πλατφόρμα). Υποτμήμα IX-C» (CCI 2001.ES.16.C.PT.010).
 3)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα του Βασιλείου της Ισπανίας και στα δικαστικά της έξοδα, τόσο στην ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία όσο και στο πλαίσιο της αναιρετικής δίκης.
 (1) ΕΕ C 178 της 22.6.2013.


text:
1.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 131/23
 Προσφυγη ́ της Confédération Nationale du Crédit Mutuel Επικουρικω ́ς, η προσφευ ́γουσα διατει ́νεται ο ́τι, ́εστω και αν
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́- υποτεθει ́ ο ́τι υπη ́ρξε ενι ́σχυση, η ενι ́σχυση αυτη ́ δεν μπορει ́ να
 θηκε στις 28 Μαρτι ́ου 2002 χαρακτηρισθει ́ παρα ́ μο ́νον ως ενι ́σχυση βα ́σει του α ́ρθρου 15,
 παρα ́γραφος 3, του κανονισμου ́ 659/1999 (1).
 (Υπο ́θεση T-93/02)
 (2002/C 131/43) Η εξουσι ́α της Επιτροπη ́ς να επιτα ́σσει ανα ́κτηση ποσω ́ν καθορι ́-
 ζεται απο ́ το 1985 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 15 του εν λο ́γω
 κανονισμου ́, η δε Επιτροπη ́ παραβι ́ασε τη γενικη ́ αρχη ́ του
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) κοινοτικου ́ δικαι ́ου που της επιβα ́λλει να λαμβα ́νει αποφα ́σεις
 εντο ́ς ευ ́λογης προθεσμι ́ας. Επι ́ πλε ́ον, η προσβαλλομε ́νη απο ́φαση
 δεν εμπεριε ́χει καμια ́ απο ́δειξη σχετικα ́ με την υ ́παρξη ενισχυ ́σεως
 κατα ́ τον χρο ́νο της θεσπι ́σεως του Livret bleu, λογικη ́ και νομικω ́ς
 Η Confédération Nationale du Crédit Mutuel, με ́εδρα το Παρι ́σι, υποχρεωτικη ́ προϋπο ́θεση για να μπορει ́ να συναχθει ́ ο ́τι προ ́κειται
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Αlexandre Carnelutti, α ́σκησε περι ́ νε ́ας ενισχυ ́σεως.
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις
 28 Μαρτι ́ου 2002, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.
 Τε ́λος, η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει ο ́τι η Επιτροπη ́ παρε ́βη το
 α ́ρθρο 14 του κανονισμου ́ 659/1999, το α ́ρθρο 253 της
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Συνθη ́κης ΕΚ καθω ́ς και την αρχη ́ της χρηστη ́ς διοικη ́σεως, της
 αμεροληψι ́ας και της καλη ́ς πι ́στεως.
 — να ακυρω ́σει, στο συ ́νολο ́ της, την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς,
 της 15ης Ιανουαρι ́ου 2002, σχετικα ́ με την κρατικη ́ ενι ́σχυση
 που ́εχει θε ́σει σε εφαρμογη ́ η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α υπε ́ρ της (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλι ́ου της 22ας Μαρτι ́ου
 Crédit Mutuel· 1999, για τη θε ́σπιση λεπτομερω ́ν κανο ́νων εφαρμογη ́ς του
 α ́ρθρου [88] της Συνθη ́κης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).
 — να ακυρω ́σει, επικουρικω ́ς, το α ́ρθρο 2 της ανωτε ́ρω αποφα ́-
 σεως, στο με ́τρο που με αυτο ́ επιτα ́σσεται η ανα ́κτηση της
 πιστοποιηθει ́σας ενισχυ ́σεως·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Προσφυγη ́ του Ηugh Mc Bryan κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 29 Μαρτι ́ου
 Το Livret bleu (Μπλε ́ βιβλια ́ριο) αποτελει ́ ́ενα αφορολο ́γητο
 προϊο ́ν αποταμιευ ́σεως, προοριζο ́μενο για το ευρυ ́ κοινο ́, το 2002
 φορολογικο ́ πλεονε ́κτημα του οποι ́ου πηγαι ́νει κατ' ευθει ́αν στον
 καταναλωτη ́. 'Υστερα απο ́ το 1995, ́εχει ανατεθει ́ απο ́ τις γαλλικε ́ς
 αρχε ́ς στην προσφευ ́γουσα η αποκλειστικη ́ αποστολη ́ διανομη ́ς (Υπο ́θεση T-96/02)
 αυτου ́ του βιβλιαρι ́ου αποταμιευ ́σεως. Με την προσβαλλομε ́νη
 απο ́φαση η Επιτροπη ́ ́εκρινε ο ́τι η προσφευ ́γουσα ει ́χε τυ ́χει μιας
 υπε ́ρ το δε ́ον αποζημιω ́σεως εκ με ́ρους του γαλλικου ́ ∆ημοσι ́ου σε
 σχε ́ση με το κο ́στος διαχειρι ́σεως του Livret bleu, πρα ́γμα (2002/C 131/44)
 ασυμβι ́βαστο με τους σχετικου ́ς με τις κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις κανο ́νες
 της Συνθη ́κης ΕΚ.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Επιτροπη ́, θεωρω ́ντας ο ́τι
 υπη ́ρξε ενι ́σχυση, ́εχει παραβει ́ το α ́ρθρο 87, παρα ́γραφος 1,
 της Συνθη ́κης ΕΚ. Συ ́μφωνα με την προσφευ ́γουσα η Επιτροπη ́
 εφα ́ρμοσε μια α ́δικη και αδικαιολο ́γητη συνολικη ́ με ́θοδο στη
 συγκεκριμε ́νη περι ́πτωση και προε ́βη σε εσφαλμε ́νη πιστοποι ́ηση Ο Hugh Mc Bryan, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενος
 κρατικω ́ν πο ́ρων. Επι ́ πλε ́ον, υπε ́πεσε σε προ ́δηλες πλα ́νες εκτι- απο ́ τον δικηγο ́ρο Jean-Noël Louis, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 μη ́σεως, αρνου ́μενη να λα ́βει υπο ́ψη το προκυ ́ψαν κο ́στος που ει ́χε Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ-
 δεο ́ντως πιστοποιηθει ́ και επικυρω ́νοντας τη θε ́ση του συμβου ́λου κω ́ν Κοινοτη ́των, στις 29 Μαρτι ́ου 2002, προσφυγη ́ κατα ́ της
 της Επιτροπη ́ς. Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 ---pagebreak--- C 131/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 1.6.2002
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς σχετικα ́ με τον
 τρο ́πο υπολογισμου ́ των συνταξιοδοτικω ́ν δικαιωμα ́των που Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ει ́χε αποκτη ́σει ο προσφευ ́γων πριν απο ́ την ει ́σοδο ́ του
 στην υπηρεσι ́α και τα οποι ́α μεταφε ́ρθηκαν στο κοινοτικο ́
 συνταξιοδοτικο ́ συ ́στημα κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 11, Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του, ο προσφευ ́γων επικαλει ́ται
 παρα ́γραφος 2, του παραρτη ́ματος VIII του ΚΥΚ· παρα ́βαση του α ́ρθρου 45 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́-
 σεως των υπαλλη ́λων, καθω ́ς και παραβι ́αση της αρχη ́ς της
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως και της θεμιτη ́ς προσδοκι ́ας επαγγελματικη ́ς
 εξελι ́ξεως. Κατα ́ τον προσφευ ́γοντα, δεν ελη ́φθησαν υπο ́ψη ο ́λα τα
 προσο ́ντα του κατα ́ τη διαδικασι ́α προαγωγω ́ν για το ́ετος
 προαγωγω ́ν 2001.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του, ο προσφευ ́γων προβα ́λλει
 παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως, παρα ́βαση του
 α ́ρθρου 11, παρα ́γραφος 2, του παραρτη ́ματος VIII του ΚΥΚ και Προσφυγη ́ της Bollore S.A. κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 των γενικω ́ν εκτελεστικω ́ν του διατα ́ξεων καθω ́ς και παραβι ́αση της ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 11 Απριλι ́ου 2002
 κω
 αρχη ́ς της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως. Συ ́μφωνα με τον προσφευ ́γοντα, ο
 υπολογισμο ́ς ́επρεπε να ει ́χε γι ́νει βα ́σει της καταστα ́σεω ́ς του κατα ́ (Υπο ́θεση Τ-109/02)
 την ει ́σοδο ́ του στην υπηρεσι ́α των Κοινοτη ́των ως εκτα ́κτου
 υπαλλη ́λου και ο ́χι βα ́σει της καταστα ́σεω ́ς του κατα ́ τη μονιμο-
 ποι ́ηση ́ του, εννε ́α ́ετη αργο ́τερα. (2002/C 131/46)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Η Société Bollore S.A., με ́εδρα το Puteaux (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́-
 μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους Robert Saint-Esteben και Ηugues
 Calvet, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 11 Απριλι ́ου
 Προσφυγη ́ του Προ ́δρομου Μαυρι ́δη κατα ́ της Επιτροπη ́ς 2002, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 2 Απριλι ́ου τη ́των.
 2002
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (Υπο ́θεση T-97/02)
 — να ακυρω ́σει, κατα ́ κυ ́ριο λο ́γο, τα α ́ρθρα 1, 2 και 3 της
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 2001, υπο ́
 (2002/C 131/45) τα στοιχει ́α «COMP/E-1/36212 — Χαρτι ́ φωτοαντιγρα ́φων»,
 σχετικη ́ με διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 81 της
 Συνθη ́κης ΕΚ και του α ́ρθρου 53 της Συμφωνι ́ας ΕΟΧ, στο
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) με ́τρο που αυτα ́ αφορου ́ν την Bollore·
 — επικουρικω ́ς, να μειω ́σει ουσιωδω ́ς το ποσο ́ του προστι ́μου
 που επιβλη ́θηκε στη Bollore με το α ́ρθρο 3 της εν λο ́γω
 αποφα ́σεως·
 Ο Προ ́δρομος Μαυρι ́δης, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενος
 απο ́ τον δικηγο ́ρο Jean-Noël Louis, με το ́πο επιδο ́σεων στο — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ-
 κω ́ν Κοινοτη ́των στις 2 Απριλι ́ου 2002 προσφυγη ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Με την υπο ́ κρι ́ση προσφυγη ́, η προσφευ ́γουσα εταιρι ́α προσβα ́λλει
 την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς με την οποι ́α κατηγορει ́ται ο ́τι
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς περι ́ μη προαγωγη ́ς συμμετε ́σχε σε εναρμονισμε ́νη πρακτικη ́ αντι ́θετη προς το
 του προσφευ ́γοντος στον βαθμο ́ Α5 για το ́ετος προαγωγω ́ν α ́ρθρο 81, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ και 53, παρα ́γρα-
 2001· φος 1, της Συμφωνι ́ας ΕΟΧ.


text:
 7.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 2ας Ιουλίου 2015 [αίτηση του Schleswig-Holsteinisches Oberverwaltungsgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Landesamt für Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein κατά Uta Wree
 (Υπόθεση C-422/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Γεωργία - Κοινή γεωργική πολιτική - Καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης - Κανονισμός (ΕΚ) 73/2009 - Άρθρο 34, παράγραφος 2, στοιχείο α' - Έννοια της «εκτάσεως που είναι επιλέξιμη για ενίσχυση» - Έννοια της «γεωργικής εκτάσεως» - Έκταση πρασίνου αποτελούμενη από το επίχωμα που χρησιμοποιήθηκε για την τελική επικάλυψη ενός χώρου υγειονομικής ταφής απορριμμάτων ευρισκόμενου στο στάδιο της μετέπειτα μέριμνας - Χρήση για γεωργικές δραστηριότητες - Επιτρέπεται))
 (2015/C 294/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Schleswig-Holsteinisches Oberverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Landesamt für Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein
 κατά
 Dr. med. vet. Uta Wree
 Διατακτικό
 Το άρθρο 34, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 73/2009 του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης για τους γεωργούς στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) 1290/2005, (ΕΚ) 247/2006, και (ΕΚ) 378/2007 και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003, έχει την έννοια ότι συνιστά «γεωργική έκταση», κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, έκταση αποτελούμενη από τις επιχωματώσεις που έγιναν για την επικάλυψη ενός χώρου υγειονομικής ταφής απορριμμάτων ευρισκόμενου στο στάδιο της μετέπειτα μέριμνας, εφόσον αυτή χρησιμοποιείται πράγματι ως μόνιμος βοσκότοπος.
 (1) ΕΕ C 304 της 19.10.2013.


text:
13.6.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 184/9
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-365/96 (1) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-203/97 (1)
 (98/C 184/14) (98/C 184/15)
 Le Diósang sgy 26gy Laqsiäot 1998 o Pqoäedqoy sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm dieäsane sg dia- Le Diósang sgy 26gy Laqsiäot 1998 o Pqoäedqoy sot
 cqaugä sgy tpoheärexy C-365/96 (aiäsgrg sot Kammergericht Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm dieäsane sg dia-
 Berlin cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Ruhrgas cqaugä sgy tpoheärexy C 203/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 AG jai Thyssengas GmbH jasó Bundeskartellamt. Joimosgäsxm jasó Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy Ceqla-
 miäay.
 (1) EE C 9 sgy 11.1.1997.
 (1) EE C 212 sgy 12.7.1997.
 PQXSODIJEIO
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 28gy Apqikiäot 1998 sgy 30gäy Apqikiäot 1998
 rsgm tpoäherg T-184/95, Dorsch Consult Ingenieurgesellschaft rsgm tpoäherg T-205/95, Giampaolo Cordiale jasó Etqx-
 mbH jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy jai paøjotä Joimobotkiäot (1)
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 (Tpókkgkoi Ç Amsakkacgä tpakkgäkxm lesantä sot Joimo-
 (ÛEnxrtlbasijgä ethtämg koäcx moälilgy pqóngy Ç Jamo- botkiäot jai sxm ehmijxäm dioijgärexm Ç Apofgliäxrg dia-
 mirloäy (EOJ) 2340/90 Ç Elpoqijoä elpóqcjo jasó sot molgäy Ç ènoda sanidiotä Ç Dioijgsijgä eämrsarg Ç Qgsgä
 Iqój Ç Pqorbokgä irodtämalg pqoy apakkosqiäxrg Ç apoäqqiwg Ç Apaqódejso sgy pqorutcgäy)
 Ethtämg koäcx paqómolgy pqónexy Ç Fgliäaë)
 (98/C 184/17)
 (98/C 184/16)
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä) (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä)
 Rsgm tpoäherg S-184/95, Dorsch Consult Ingenieurgesellschaft Rsgm tpoäherg S-205/95, Giampaolo Cordiale, pqxägm eäjsa-
 mbH, le eädqa so Loämavo (Ceqlamiäa), ejpqorxpotälemg apoä jsoy tpókkgkoy sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot, joäsoijoy
 som Karl M. Meessen, jahgcgsgä, le amsiäjkgso rso Kotnel- Lerrgämgy (Isakiäa), ejpqorxpotälemoy apoä soty Jean-NoeÈl
 botäqco som dijgcoäqo Patrick Kinsch, 100, boulevard de la Louis, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, jai Alberto Panuccio, dijgcoäqo
 PeÂtrusse, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy (ej- Qgciäot Jakabqiäay, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa
 pqoärxpoi: aqvijxäy o Yves Cretien, jasoäpim oi Stephan Mar- cqaueiäa sgy esaiqeiäay Fiduciaire Myson, 30, rue de Cessange,
 quardt jai Antonio Tanca), jai Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm jasó Etqxpaøjotä Joimobotkiäot (ejpqoärxpoi: Manfred
 Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Peter Gilsdorf jai Allan Rosas jai Peter jai Antonio Caiola), pot eiäve xy amsijeiälemo, auemoäy,
 Jörn Sack), le amsijeileämo acxcgä le sgm opoiäa fgsgähgje g aiäsgrg ajtqxärexy sgy apouórexy sot Joimobotkiäot peqiä
 apojasórsarg sgy fgliäay sgm opoiäa ueäqesai oäsi tpeärsg g lg voqgcgärexy rsom pqoruetäcomsa sgy apofglixärexy dia-
 emócotra epiveiäqgrg koäcx sgy ejdoärexy sot jamomirlotä lomgäy jai peqiä lg apodoärexy sxm enoädxm sanidiotä pot
 (EOJ) 2340/90 sot Rtlbotkiäot, sgy 8gy Atcotärsot 1990, amaueäqomsai rsgm apoäuarg sot Joimobotkiäot sgy 26gy
 pot paqelpodiäfei siy rtmakkaceäy sgy Joimoäsgsay pot auo- Ojsxbqiäot 1988 jai, aueseäqot, aiäsgla apofglixärexy, so
 qotäm so Iqój jai so Jotbeäis (EE L 213 sgy 9.8.1990, r. 1), so Pqxsodijeiäo (seäsaqso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty P. Lindh,
 Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (detäseqo slgäla), Pqoäedqo, K. Lenaerts jai J. D. Cooke, dijarseäy, cqalla-
 rtcjeiälemo apoä soty A. Jakoceqoäpotko, Pqoäedqo, V. Tiili seäay: A. Mair, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 30 Apqi-
 jai C. W. Bellamy, dijarseäy, cqallaseäay: H. Jung, eneädxre kiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 rsiy 28 Apqikiäot 1998 apoäuarg sgy opoiäay so diasajsijoä
 eiämai so ajoäkotho:
 1) Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg.
 1) Apoqqiäpsei sgm acxcgä.
 2) Jóhe diódijoy ha ueäqei sa dijarsijó eänoda sot.
 2) Jasadijófei sgm emócotra rsa dijarsijó eänodó.
 (1) EE C 16 sgy 20.1.1996.
 (1) EE C 351 sgy 30.12.1995.


text:
 18.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 15/19
 Προσφυγή-αγωγή της 2ας Οκτωβρίου 2013 — Inclusion Alliance for Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-539/13)
 2014/C 15/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Inclusion Alliance for Europe GEIE (Βουκουρέστι, Ρουμανία) (εκπρόσωπος: S. Famiani, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 17ης Ιουλίου 2013, με την οποία αυτή απαίτησε την καταβολή συνολικού ποσού 212 411,89 ευρώ για τα έργα αριθ. 224482, το οποίο φέρει την ονομασία MARE (80 352,07 ευρώ), αριθ. 216820, το οποίο φέρει την ονομασία SENIOR (53 138,40 ευρώ) και αριθ. 225010, το οποίο φέρει την ονομασία ECRN (78 231,42 ευρώ), και
 —
 να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αποκαταστήσει την υλική ζημία και να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα, οι οποίες υπολογίζονται στο συνολικό ποσό των 3 000 000 ευρώ ή να καταβάλει ποσό το οποίο θα υπολογισθεί ποσοτικώς στο πλαίσιο της δίκης και να την καταδικάσει στα έξοδα, προσαυξημένα με τόκους και λαμβανομένου υπόψη του πληθωρισμού όσον αφορά τα ποσά που θα επιδικασθούν.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα εν προκειμένω εταιρία, η οποία μετείχε σε τρία έργα που είχαν εγκριθεί στο πλαίσιο του εβδόμου προγράμματος-πλαισίου της Ευρωπαϊκής Κοινότητας για δραστηριότητες έρευνας, τεχνολογικής αναπτύξεως και επιδείξεως (2007-2013), προσβάλλει την απόφαση της Επιτροπής περί μερικής ανακτήσεως των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν.
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει οκτώ λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από το ότι στην περίπτωση των έργων MARE και SENIOR δεν είχε εφαρμογή ο δημοσιονομικός οδηγός του έτους 2010 ούτε και παρήγε αποτελέσματα.
 —
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει συναφώς την έλλειψη αναδρομικής ισχύος του δημοσιονομικού οδηγού του έτους 2010, καθόσον έπρεπε να εφαρμοσθούν οι οδηγοί του έτους 2007, οι οποίοι ίσχυαν κατά τον χρόνο συνάψεως των συμβάσεων.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από το ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η υπεύθυνη για τον οικονομικό έλεγχο εταιρία δεν αναγνώρισαν το δικαίωμα ακροάσεως που επικαλέσθηκε η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 —
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη τους κανόνες του παραρτήματος II της συμβάσεως, τόσο όσον αφορά το δικαίωμα ακροάσεως όσο και ως προς την τήρηση των προθεσμιών για την υποβολή των εκθέσεων.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παραβίαση εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της αρχής της συνεργασίας και της αμοιβαίας εμπιστοσύνης έναντι της προσφεύγουσας-ενάγουσας, όσον αφορά ειδικότερα μη χρηστή διαχείριση και επιζήμια στάση καχυποψίας της πρώτης έναντι της δεύτερης.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από την ασάφεια ως προς τους κανόνες που έχουν εφαρμογή στην περίπτωση των Μικρών και Μεσαίων Επιχειρήσεων (στο εξής: ΜΜΕ) προκειμένου να αναγνωρισθούν οι δαπάνες του έργου.
 —
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα διατείνεται συναφώς ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέλειψε να επισημάνει τους κινδύνους που συνδέονται με τους μηχανισμούς σφάλματος του λογιστικού συστήματος, οι οποίοι ενδέχεται να έχουν ως αποτέλεσμα την απόρριψη του συνόλου των δαπανών έργου.
 5)
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από τη μη εφαρμογή των κανόνων της διεθνούς ομοσπονδίας οικονομικού ελέγχου και της εφαρμοστέας στον τομέα οικονομικού ελέγχου των ΜΜΕ ευρωπαϊκής νομοθεσίας.
 6)
 Ο έκτος λόγος αντλείται από την επιλεξιμότητα των δαπανών του έργου και την παράλειψη αξιολογήσεως του οικονομικού ελέγχου.
 7)
 Ο έβδομος λόγος αντλείται από το ότι η υπεύθυνη για τον οικονομικό έλεγχο εταιρία στήριξε κατά βάση τις κρίσεις της περί απορρίψεως των δαπανών στην αποκλειστική χρήση φύλλων παρουσίας.
 —
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα διατείνεται συναφώς ότι οι ελεγκτές απέρριψαν ορισμένα οδοιπορικά διότι δεν περιλαμβάνονταν στο έγγραφο αρχικού προγραμματισμού (Dow), μολονότι είναι σύνηθες τα σχέδια εργασίας των έργων να λαμβάνουν αναλυτική μορφή από έτος σε έτος.
 8)
 Ο όγδοος λόγος αντλείται από το νόμιμο δικαίωμα της προσφεύγουσας-ενάγουσας να λάβει αμοιβή για τις δραστηριότητες που υλοποίησε δεόντως και από αδικαιολόγητο πλουτισμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 —
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα διατείνεται συναφώς ότι τα αποτελέσματα των έργων MARE, SENIOR και ECNR παραδόθηκαν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή εντός των προβλεπομένων προθεσμιών. Η Επιτροπή δέχθηκε άνευ επιφυλάξεων τα εξαιρετικά αποτελέσματα, ο δε αρμόδιος για τον τομέα Ευρωπαίος Επίτροπος τα ενέκρινε και τα υπέγραψε. Λαμβανομένης υπόψη της εξαιρετικής ποιότητας της παρασχεθείσας εργασίας, η διάρκεια του έργου ECNR παρατάθηκε κατά έξι μήνες. Η απόρριψη του συνόλου των δαπανών των έργων αντιβαίνει συνεπώς στην αρχή περί νομίμου δικαιώματος ανταμοιβής για την παρασχεθείσα εργασία, στοιχείο που έχει ως αποτέλεσμα τον αδικαιολόγητο πλουτισμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.


text:
 8.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 285/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 11ης Σεπτεμβρίου 2008 — Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (C-75/05 P), Glunz AG, OSB Deutschland GmbH (C-80/05 P) κατά Kronofrance SA, Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-75/05 P και C-80/05 P) (1)
 (Αιτήσεις αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Απόφαση της Επιτροπής περί μη προβολής αντιρρήσεων - Προσφυγή ακυρώσεως - Παραδεκτό - Ενδιαφερόμενα μέρη - Περιφερειακές ενισχύσεις για μεγάλα επενδυτικά σχέδια - Πολυτομεακό πλαίσιο του 1998)
 (2008/C 285/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: W.-D. Plessing και C. Schulze-Bahr, καθώς και M. Núñez-Müller, Rechtsanwalt), Glunz AG, OSB Deutschland GmbH (εκπρόσωπος: H.-J. Niemeyer, Rechtsanwalt)
 Αντίδικοι κατ' αναίρεση: Kronofrance SA (εκπρόσωποι: R. Nierer και L. Gordalla, Rechtsanwälte), Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: V. Kreuschitz)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τέταρτο πενταμελές τμήμα) της 1ης Δεκεμβρίου 2004, T-27/02, Kronofrance SA κατά Επιτροπής, υποστηριζομένης από την Glunz AG και την OSB Deutschland GmbH, με την οποία το Πρωτοδικείο ακύρωσε την απόφαση SG (2001) D της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 2001, περί μη προβολής αντιρρήσεων για την ενίσχυση που χορήγησαν οι γερμανικές αρχές στην Glunz AG — Παράβαση του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ — Παράβαση του άρθρου 87, παράγραφος 3, ΕΚ — Παράβαση του άρθρου 64 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα της υπόθεσης C-75/05 P.
 3)
 Καταδικάζει τις Glunz AG και OSB Deutschland GmbH στα δικαστικά έξοδα της υπόθεσης C-80/05 P.
 4)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 106 της 30.4.2005.


text:
 19.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/57
 Προσφυγή-αγωγή της 31ης Μαρτίου 2010 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-21/10)
 (2010/C 161/92)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Lecce) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, avvocato)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως περί απορρίψεως του αιτήματος του προσφεύγοντος-ενάγοντος για την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη λόγω του ότι η καθής-εναγομένη απηύθυνε χρεωστικό σημείωμα για την αμοιβή του δικηγόρου στην υπόθεση T-241/03 στο δικηγόρο που εκπροσώπησε τον προσφεύγοντα-ενάγοντα στην προαναφερθείσα υπόθεση και όχι στον ίδιο.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που απορρίπτει το από 23 Φεβρουαρίου 2009 αίτημα·
 —
 εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει την πράξη, υπό οποιαδήποτε μορφή αυτή έχει διατυπωθεί, περί απορρίψεως της από 14 Σεπτεμβρίου 2009 διοικητικής ενστάσεως κατά της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε το υποβληθέν στις 23 Φεβρουαρίου αίτημα·
 —
 εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει το από 1ης Δεκεμβρίου 2009 έγγραφο, το οποίο έχει συνταχθεί στη γαλλική και κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα-ενάγοντα στις 19 Ιανουαρίου 2010, συνοδευόμενο από μετάφραση στην ιταλική·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή στην αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας και να επιδικάσει χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που αδικαιολογήτως υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων εξαιτίας της συντάξεως και αποστολής στον δικηγόρο που τον εκπροσώπησε στην υπόθεση T-241/03 του από 4 Δεκεμβρίου 2006 σημειώματος, καθώς και να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα το ποσό των 10 000 ευρώ, ή οποιοδήποτε μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό ορίσει το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης κατά δίκαιη κρίση·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα, από την ημέρα που έπεται εκείνης κατά την οποία το αίτημα της 23ης Φεβρουαρίου 2009 περιήλθε στην Επιτροπή και μέχρι της οριστικής καταβολής του ποσού των 10 000 ευρώ, τόκους επί του τελευταίου αυτού ποσού, με επιτόκιο 10 % ετησίως και με ετήσια κεφαλαιοποίηση·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
13.10.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 289/11
 β) Το α ́ρθρο 11 της Οδηγι ́ας ́εχει απλω ́ς την ́εννοια ο ́τι, αν ο προϋπο ́θεση ο ́τι απασχολου ́νται βα ́σει συμβα ́σεως εργασι ́ας
 υποψη ́φιος για τη λη ́ψη α ́δειας ελε ́γχου λογιστικω ́ν εγγρα ́φων και αποδεικνυ ́οντας ο ́τι η προϋπο ́θεση αυτη ́ δεν δικαιολογει ́-
 σε ́ενα κρα ́τος με ́λος της Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης ́εχει αποκτη ́σει ται αντικειμενικα ́;
 υπο ́ το προϊσχυ ́σαν της εναρμονι ́σεως καθεστω ́ς κα ́ποια απο ́
 τα απαιτου ́μενα προσο ́ντα σε α ́λλο κρα ́τος με ́λος, το κρα ́τος
 απο ́ το οποι ́ο ζητει ́ται η α ́δεια θεωρει ́ τα προσο ́ντα αυτα ́ ως
 να ει ́χαν αποκτηθει ́ σ' αυτο ́ το ́διο
 ι και δεν εισα ́γει εξαι ́ρεση
 στον γενικω ́ς ισχυ ́οντα κανο ́να της χορηγη ́σεως της α ́δειας
 μο ́νο υ ́στερα απο ́ επιτυχη ́ συμμετοχη ́ σε εξετα ́σεις επαγγελμα-
 τικη ́ς ικανο ́τητας; Η ́εχει την ́εννοια ο ́τι επιτρε ́πει σε κα ́τοχο
 της α ́δειας ελε ́γχου λογιστικω ́ν εγγρα ́φων που του ́εχει Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπο ́-
 χορηγηθει ́ σε ́ενα κρα ́τος με ́λος υπο ́ το προϊσχυ ́σαν της βαλε το Tribunale di Bari — Sezione distaccata di
 εναρμονι ́σεως καθεστω ́ς να λα ́βει την αντι ́στοιχη α ́δεια σε Altamura, με δια ́ταξη της 28ης Ιουνι ́ου 2001 στο πλαι ́σιο
 α ́λλο κρα ́τος με ́λος χωρι ́ς να υποχρεωθει ́ να συμμετα ́σχει σε της υποθε ́σεως Walter Ferro κατα ́ Giovanni Santore
 εξετα ́σεις επαγγελματικη ́ς ικανο ́τητας αλλα ́ σε απλη ́ μο ́νο
 διαπι ́στωση της ισοτιμι ́ας των προσο ́ντων του;
 (Υπο ́θεση C-273/01)
 (2001/C 289/21)
 (1) ΕΕ L 126, της 12.5.1984, σ. 20.
 Με δια ́ταξη της 28ης Ιουνι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 12 Ιουλι ́ου 2001, το Tribunale di Bari — Sezione distaccata di
 Altamura, υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Walter Ferro κατα ́ Giovanni Santoro,
 το ακο ́λουθο προδικαστικο ́ ερω ́τημα:
 Ερωτα ́ται αν οι διατα ́ξεις της κοινοτικη ́ς οδηγι ́ας 86/653/ΕΟΚ (1),
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- για τον συντονισμο ́ των δικαι ́ων των κρατω ́ ν μελω ́ν ο ́σον αφορα ́
 βαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil τους εμπορικου ́ς αντιπροσω ́πους (ανεξα ́ρτητους επαγγελματι ́ες),
 Division) με δια ́ταξη της 22ας Ιουνι ́ου 2001 στην υπο ́θεση και, εν πα ́ση περιπτω ́σει, οι αρχε ́ς του κοινοτικου ́ δικαι ́ου περι ́
 Debra Allonby κατα ́ 1) Accrington & Rossendale College, της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας και περι ́ της ελευ ́θερης παροχη ́ς
 2) Education Lecturing Services, 3) Secretary of State for υπηρεσιω ́ν ́εχουν ο ́τι επιτρε ́πουν εθνικη ́ κανονιστικη ́ ρυ ́θμιση
 Education and Employment εξαρτω ́σα το δικαι ́ωμα αμοιβη ́ς του μεσολαβητη ́ απο ́ την εγγραφη ́
 του σε προς του ́το τηρου ́μενο μητρω ́ο.
 (Υπο ́θεση C-256/01)
 (1) του Συμβουλι ́ου, της 18ης ∆εκεμβρι ́ου 1986 (ΕΕ L 382 της
 31.12.1986, σ. 17).
 (2001/C 289/20)
 Με δια ́ταξη της 22ας Ιουνι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 3 Ιουλι ́ου 2001, το Court of Appeal (England & Wales) (Civil
 Division), στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Debra Allonby και
 1) Accrington & Rossendale College, 2) Education Lecturing Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 Services, 3) Secretary of State for Education and Employment βαλε το Ηοuse of Lords (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο) με δια ́ταξη της
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση 7ης Ιουνι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Sinclair Collis Ltd κατα ́
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: Commissioners of Customs and Excise
 1. 'Εχει το α ́ρθρο 141 α ́μεσο αποτε ́λεσμα ω ́στε να δι ́νει το (Υπο ́θεση C-275/01)
 δικαι ́ωμα στη γυναι ́κα να αξιω ́σει ́σηι αμοιβη ́ με τον α ́νδρα
 υπο ́ τις περιστα ́σεις της παρου ́σας υπο ́θεσης; (2001/C 289/22)
 2. 'Εχει το α ́ρθρο 141 α ́μεσο αποτε ́λεσμα ω ́στε να δι ́νει το Με δια ́ταξη της 7ης Ιουνι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 δικαι ́ωμα στην Αllonby να αξιω ́σει υπαγωγη ́ στο συ ́στημα Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 συνταξιοδοτη ́σεως ει ́τε (i) δια ́ συγκρι ́σεως της περιπτω ́σεω ́ς 12 Ιουλι ́ου 2001, το Ηοuse of Lords (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), στο
 της με την περι ́πτωση του Johnson ει ́τε (ii) αποδεικνυ ́οντας πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Sinclair Collis Ltd και
 στατιστικω ́ς ο ́τι ́ενα ποσοστο ́ γυναικω ́ν, σημαντικα ́ μικρο ́τερο Commissioners of Customs and Excise, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν
 απο ́ των ανδρω ́ν καθηγητω ́ν που κατα ́ τα λοιπα ́ πληρου ́ν τις του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 προϋποθε ́σεις υπαγωγη ́ς στο συ ́στημα, ανταποκρι ́νονται στην σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 ---pagebreak--- C 289/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.10.2001
 Μπορει ́ η εκ με ́ρους του κυρι ́ου ενο ́ς κτιρι ́ου (στο εξη ́ς: κα ́τοχος ανακυ ́πτει απο ́ ενδεχο ́μενες αντι ́θετες μεταξυ ́ τους δια-
 του χω ́ρου) παροχη ́ στον κυ ́ριο μιας μηχανη ́ς πωλη ́σεως τσιγα ́ρων, πιστω ́σεις των πραγματικω ́ν περιστατικω ́ν η ́ μπορει ́ να στη-
 του δικαιω ́ματος να εγκαθιστα ́, να λειτουργει ́ και να συντηρει ́ τη ρι ́ζεται μο ́νο σε ενδεχο ́μενες ασυμβι ́βαστες μεταξυ ́ τους
 μηχανη ́ εντο ́ς του κτιρι ́ου για περι ́οδο δυ ́ο ετω ́ν, σε θε ́ση που νομικε ́ς εκτιμη ́σεις;
 ορι ́ζει ο κα ́τοχος του χω ́ρου, με αντα ́λλαγμα ́ενα ποσοστο ́ επι ́ των
 ακαθα ́ριστων κερδω ́ν απο ́ τις πωλη ́σεις των τσιγα ́ρων και α ́λλων
 προϊο ́ντων καπνου ́ εντο ́ς του κτιρι ́ου, αλλα ́ χωρι ́ς α ́λλα σημαντικα ́ (3) Σε περι ́πτωση ασκη ́σεως αγωγη ́ς ενω ́πιον δικαστηρι ́ων συμ-
 δικαιω ́ματα κατοχη ́ς η ́ ελε ́γχου πε ́ραν αυτω ́ν που καθορι ́ζονται στη βαλλομε ́νου κρα ́τους κατα ́ εναγομε ́νου κατοικου ́ντος στο
 γραπτη ́ συμφωνι ́α μεταξυ ́ των μερω ́ν, να συνιστα ́ μι ́σθωση ακινη ́του κρα ́τος αυτο ́ με αι ́τημα στηριζο ́μενο σε ευθυ ́νη εκ συμβα ́σεως,
 υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 13, Β, στοιχει ́ο β', της οδηγι ́ας παρε ́χει το α ́ρθρο 6, σημει ́ο 1, στον ενα ́γοντα τη δυνατο ́τητα
 77/388/ΕΟΚ (1) του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ να στραφει ́ με την ́δια
 ι αγωγη ́ και κατα ́ νομικου ́ η ́ φυσικου ́
 εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν προσω ́που που κατοικει ́ η ́ εδρευ ́ει σε α ́λλο συμβαλλο ́μενο
 με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου κρα ́τος, η αγωγη ́ κατα ́ του οποι ́ου στηρι ́ζεται σε ενοχη ́ εξ
 προστιθεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση· και ποιες αδικοπραξι ́ας η ́ εξ οιονει ́ αδικοπραξι ́ας και δεν συνδε ́εται
 ει ́ναι οι εφαρμοστε ́ες αρχε ́ς για να αποφασιστει ́ αν μια συμφωνι ́α με τη συ ́μβαση, ο ́που (εκτο ́ς αν ́ενα τε ́τοιο συμπε ́ρασμα
 συνιστα ́ μι ́σθωση ακινη ́του υπο ́ την ́εννοια αυτη ́; αποκλει ́εται λο ́γω της διαφορετικη ́ς νομικη ́ς φυ ́σεως των δυ ́ο
 αγωγω ́ν) το εθνικο ́ δικαστη ́ριο κρι ́νει ο ́τι η συνα ́φεια μεταξυ ́
 των αγωγω ́ν κατα ́ των δυ ́ο εναγομε ́νων ει ́ναι τε ́τοιου ει ́δους
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49. ω ́στε υπα ́ρχει συμφε ́ρον να συνεξετα ́σει τις αγωγε ́ς προς
 αποφυγη ́ν του κινδυ ́νου εκδο ́σεως ασυμβιβα ́στων μεταξυ ́
 τους αποφα ́σεων ως αποτε ́λεσμα διαφορετικω ́ν δικω ́ν;
 (4) Μπορει ́ ο ενα ́γων να στραφει ́ με την ́δια ι αγωγη ́ και κατα ́ του
 δευτε ́ρου εναγομε ́νου στηριζο ́μενος στο α ́ρθρο 6, σημει ́ο 1,
 εφο ́σον συντρε ́χουν οι περιστα ́σεις που περιγρα ́φονται στο
 Αι ́τηση εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́βαλε ερω ́τημα 3 ανωτε ́ρω, ο ́ταν
 με απο ́φαση της 27ης Ιουνι ́ου 2001 το Court of Appeal
 (England and Wales) (Civil Division) στο πλαι ́σιο της
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Brian Watson (εκπροσωπου ́μενος απο ́ τη α) η πρω ́τη αγωγη ́ στηρι ́ζεται σε συ ́μβαση παροχη ́ς οργα-
 μητε ́ρα του, Julie Watson) και 1) First Choice Holidays & νωμε ́νων διακοπω ́ν, βα ́σει της οποι ́ας ο πρω ́τος των
 Flights Ltd και 2) Aparta Hotels Caledonia SA εναγομε ́νων, που διοργανω ́νει τις διακοπε ́ς η ́ παρε ́χει
 τις σχετικε ́ς υπηρεσι ́ες, ει ́ναι υπευ ́θυνος για σωματικε ́ς
 (Υπο ́θεση C-280/01) βλα ́βες του ενα ́γοντος προκαλου ́μενες απο ́ πρα ́ξεις η ́
 παραλει ́ψεις των προστηθε ́ντων του, των προμηθευτω ́ν
 του και των εξαρτωμε ́νων απο ́ αυτου ́ς, καθω ́ς και
 (2001/C 289/23) των υπαλλη ́λων τους, στο πλαι ́σιο της ασκη ́σεως των
 καθηκο ́ντων τους, και
 Με απο ́φαση της 27ης Ιουνι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 16 Ιουλι ́ου 2001, το Court of Appeal (England and Wales) β) η δευ ́τερη αγωγη ́ στηρι ́ζεται σε αδικοπραξι ́α και στρε ́φε-
 (Civil Division), στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Brian Watson ται κατα ́ του δευτε ́ρου των εναγομε ́νων, που ει ́ναι ́ενας
 (εκπροσωπου ́μενου απο ́ τη μητε ́ρα του Julie Watson) και 1) First απο ́ τους προστηθε ́ντες η ́ προμηθευτε ́ς του πρω ́του των
 Choice Holidays & Flights Ltd και 2) Aparta Hotels Caledonia εναγομε ́νων, ενω ́ η αγωγη ́ στηρι ́ζεται σε υπαιτιο ́τητα
 SA, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ενο ́ς η ́ περισσοτε ́ρων απο ́ τους υπαλλη ́λους η ́ προστη-
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των ακο ́λουθων ερωτη- θε ́ντες του δευτε ́ρου των εναγομε ́νων στο πλαι ́σιο των
 μα ́των: καθηκο ́ντων τους;
 (1) Υφι ́σταται επαρκη ́ς συνα ́φεια μεταξυ ́ αγωγω ́ν, δικαιολογου ́σα
 την εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 6, σημει ́ο 1, της Συμβα ́σεως (1),
 μο ́νον ο ́ταν ει ́ναι απολυ ́τως δυνατη ́ η αποφυγη ́ του κινδυ ́νου
 εκδο ́σεως ασυμβιβα ́στων μεταξυ ́ τους αποφα ́σεων η ́ μπορει ́ (1) Συ ́μβαση της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968, για τη διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α και
 να υφι ́σταται και ο ́ταν, δυνα ́μει του α ́ρθρου 6, σημει ́ο 1, την εκτε ́λεση αποφα ́σεων σε αστικε ́ς και εμπορικε ́ς υποθε ́σεις (EE
 1982, L 388, σ. 7), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τη Συ ́μβαση της
 ει ́ναι δυνατη ́ η αποφυγη ́ του κινδυ ́νου αυτου ́ σχετικα ́ με 9ης Οκτωβρι ́ου 1978, για την προσχω ́ρηση του Βασιλει ́ου της ∆ανι ́ας,
 αποφα ́σεις αφορω ́σες διαδι ́κους σε αγωγε ́ς στις οποι ́ες της Ιρλανδι ́ας και του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας
 μπορει ́ να εφαρμο ́ζεται το α ́ρθρο 6, σημει ́ο 1, ́εστω και και Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας (EE 1982, L 388, σ. 24), με τη Συ ́μβαση
 αν εξακολουθει ́ να υφι ́σταται κα ́ποιος κι ́νδυνος εκδο ́σεως της 25ης Οκτωβρι ́ου 1982, για την προσχω ́ρηση της Ελληνικη ́ς
 ασυμβιβα ́στων αποφα ́σεων ο ́σον αφορα ́, αφενο ́ς, τις αγωγε ́ς ∆ημοκρατι ́ας (EE 1982, L 388, σ. 1), και με τη Συ ́μβαση της
 αυτε ́ς, και αγωγη ́ η ́ αγωγε ́ς στις οποι ́ες εμπλε ́κεται κα ́ποιος η ́ 26ης Μαι ̈́ου 1989, για την προσχω ́ ρηση του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας
 κα ́ποιοι απο ́ τους ως α ́νω διαδι ́κους και τρι ́τοι, αφετε ́ρου; και της Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (EE 1989, L 285, σ. 1).
 (2) Μπορει ́ να υφι ́σταται συνα ́φεια μεταξυ ́ αγωγω ́ν δικαιολο-
 γου ́σα την εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 6, σημει ́ο 1, ο ́ταν ο
 κι ́νδυνος εκδο ́σεως ασυμβιβα ́στων μεταξυ ́ τους αποφα ́σεων