text:
 6.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/13
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 25ης Μαρτίου 2009 — Scientific and Technological Committee of AGH κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-125/07) (1)
 (Προσφυγή κατά παραλείψεως - Τεχνικές αποθέσεως διοξειδίου του άνθρακα σε γεωλογικά στρώματα - Παράλειψη της Επιτροπής να λάβει θέση - Απαράδεκτο)
 2009/C 129/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγoντες: Scientific and Technological Committee of AGH University of Science and Technology (Κρακοβία, Πολωνία)· Europejskie Stowarzyszenie Ochrony Środowiska (Κρακοβία)· Przedsiębiorstwo Usług Geologiczno — Wiertniczych Chemkop-Geowiert sp. z o.o. (Κρακοβία)· Stowarzyszenie Obrony Środowiska (Κρακοβία)· Fundacja Partnerstwo dla Środowiska (Κρακοβία)· Niezależne Forum Ochrony Biosfery Ziemi (Skawina, Πολωνία)· Jan Adamczyk (Κρακοβία)· και Emanuel Lipartowski (Κρακοβία) (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Żuraniewski, στη συνέχεια M. Rogoziński και B. Balcerzak, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Alcover San Pedro και M. Kaduczak)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά παραλείψεως με αίτημα να διαπιστωθεί η παράλειψη της Επιτροπής συνιστάμενη στο ότι, αφενός, δεν έλαβε θέση επί του ζητήματος των κινδύνων που ενέχει για τον πληθυσμό της Ευρωπαϊκής Ενώσεως η απόθεση διοξειδίου του άνθρακα σε γεωλογικά στρώματα και η μετακίνησή του από τα γεωλογικά στρώματα προς την επιφάνεια του εδάφους και, αφετέρου, δεν έλαβε ουσιαστικά μέτρα για την προστασία της ανθρώπινης ζωής και του περιβάλλοντος.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Scientific and Technological Committee of AGH University of Science and Technology, την Europejskie Stowarzyszenie Ochrony Środowiska, την Przedsiębiorstwo Usług Geologiczno — Wiertniczych Chemkop-Geowiert sp. z o.o., την Stowarzyszenie Obrony Środowiska, την Fundacja Partnerstwo dla Środowiska, την Niezależne Forum Ochrony Biosfery Ziemi, καθώς και τους Jan Adamczyk και Emanuel Lipartowski στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 140 της 23.6.2007.


text:
 8.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 273/8
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Ιουλίου 2012 — TME κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-329/11) (1)
 (Δημόσιες συμβάσεις παροχής υπηρεσιών - Διαγωνισμός για το συγχρηματοδοτούμενο από το πρόγραμμα ISPA έργο της αποκαταστάσεως της μονάδας καθαρισμού λυμάτων του Βουκουρεστίου - Απόφαση, χαρακτηριζόμενη ως παράνομη, των ρουμανικών αρχών να απορρίψουν την προσφορά της προσφεύγουσας - Άρνηση της Επιτροπής να κινήσει κατά της Ρουμανίας διαδικασία χρηματοοικονομικών διορθώσεων - Προδήλως απαράδεκτο)
 2012/C 273/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: TME SpA — Termomeccanica Ecologia (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: C. Malinconico, S. Fidanzia et A. Gigliola, δικηγόροι)
 Καθή: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Aresu και P. van Nuffel)
 Αντικείμενο
 Αφενός, ακύρωση του εγγράφου της Επιτροπής της 20ής Απριλίου 2011, το οποίο αφορούσε καταγγελία της εταιρίας ΤΜΕ SpA, σχετικά με παραβάσεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις οποίες υπέπεσε η Ρουμανία στο πλαίσιο του έργου «Bucharest Wastewater Treatment Plant Rehabilitation: Stage I ISPA 2004/R0/16/P/PE/003-03» που είναι ενταγμένο στο έργο της αποκαταστάσεως της μονάδας καθαρισμού λυμάτων του Βουκουρεστίου [D(2011) REGIO.B3/MAD], και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Η TME SpA — Termomeccanica Ecologia φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) EE C 252 της 27.8.2011.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
Αριθ. C 87/12 ΓEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8 . 4 . 95
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Salins και Jean-Marc Belorgey) με τόπο επιδόσεων στο
 της 15ης Φεβρουάριου 1995 Λουξεμβούργο την πρεσβεία της Γαλλίας, 9, boulevard du
 Prince Henri, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 στην υπόθεση Τ-552/93: Giuseppe Grassi κατά Επιτροπής (εκπόσωποι: B. J. Drijber και J. Bourgeois), υποστηριζόμενης
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') από την Kali und Salz Beteiligungs-Aktiengesellschaft και την
 (Υπάλληλοι — Παραδεκτό — Προηγούμενη διοικητική Kali und Salz GmbH, εταιρείες γερμανικού δικαίου , με έδρα
 ένσταση — Μη εμπροθέσμως αμφισβητηθείσα σιωπηρή το Kassel, εκπροσωπούμενες από τους Karlheinz Quack,
 απόφαση περί απορρίψεως αιτήσεως — Μεταγενέστερη δικηγόρο Βερολίνου , και Georg Albrechtskirchinger, δικηγό
 ρητή απόφαση — Επιβεβαιωτική πράξη — Εκπρόθεσμο) ρο Φρανκφούρτης, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον
 (95/C 87/26) δικηγόρο Marc Loesch, 11 , rue Goethe, που είχε ως αντικεί
 μενο τη μερική ακύρωση , αφενός μεν, του άρθρου 1 της
 αποφάσεως της Επιτροπής της 14ης Δεκεμβρίου 1993, σχετι
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) κής με διαδικασία εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ . 4064/89 του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1989 για
 Στην υπόθεση Τ-552/93, Giuseppe Grassi, έκτακτος υπάλλη τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (IV/
 λος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, τοποθετη M.308-Kali und Salz/MdK/Treuhand), καθόσον εξαρτά την
 μένος στο Κέντρο Ερευνών της Ispra, κάτοικος Cadrezzate, κήρυξη συγκεντρώσεως ως συμβιβάσιμης με την κοινή αγορά
 εκπροσωπούμενος από τον Angelo Ulgheri, δικηγόρο Μιλά από την τήρηση των όρων του σημείου 63 της αποφάσεως και,
 νου , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Franco αφετέρου , την ακύρωση της αποφάσεως, καθόσον αποδέ
 Colussi, 36, rue Wiltz, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών χθηκε την υποχρέωση που μνημονεύεται στο σημείο της 65 , με
 Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: G. Valsesia), που είχε ως αντικεί την οποία η Kali und Salz AG δεσμεύθηκε να τροποποιήσει,
 μενο την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 24ης πριν απο τις 30 Ιουνίου 1994, τη δομή της εταιρείας Potacan,
 Σεπτεμβρίου 1992 περί απορρίψεως της αιτήσεως του προ το Πρωτοδικείο (δεύτερο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο
 σφεύγοντος να μεταφερθούν στο κοινοτικό συνταξιοδοτικό από τους B. Vesterdorf, Πρόεδρο, D. P. M. Barrington, A.
 σύστημα τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα που αυτός είχε Saggio, H. Kirschner και A. Καλογερόπουλο, δικαστές-
 αποκτήσει υπό το ιταλικό εθνικό σύστημα, το Πρωτοδικείο γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε την 1η Φεβρουαρίου 1995
 (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Biancarelli, Πρόεδρο, διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 C. P. Briët και C. W. Bellamy, δικαστές, γραμματέας: H. Jung,
 εξέδωσε στις 15 Φεβρουαρίου 1995 διάταξη με το ακόλουθο 1 . Το Πρωτοδικείο απεκδύεται της αρμοδιότητάς τον επί
 διατακτικό: της υποθέσεως Τ-88/94, Société commerciale des potasses et
 de l'azote και Entreprise minière chimique κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προκειμένου το Δικαστή
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη. ριο να αποφανθεί επί του αιτήματος ακυρώσεως.
 2. Οι διάδικοι φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα. 2. Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 o ΕΕ αριθ. C 1 της 4. 1 . 1994. (!) ΕΕ αριθ. C 103 της 11 . 4. 1994.
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ της 6ης Φεβρουάριου 1995
 της 1ης Φεβρουάριου 1995 στην υπόθεση Τ-66/94, Auditel Sri κατα Επιτροπής των
 στην υπόθεση Τ-88/94, Société commerciale des potasses et de Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 l'azote και Entreprise minière et chimique κατά Επιτροπής (Παρέμβαση — Εμπιστευτικότητα — Γλωσσικό καθε
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') στώς)
 (Παραπομπή υποθέσεως στο Δικαστήριο) (95/C 87/28)
 (95/C 87/27)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Στην υπόθεση Τ-66/94, Auditel Sri, με έδρα το Μιλάνο
 (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τους Giuseppe Sena και
 Στην υπόθεση Τ-88/94, Société commerciale des potasses et de Paola Tarchini, δικηγόρους Μιλάνου , Mario Siragusa, δικη
 l'azote, εταιρία γαλλικού δικαίου , με έδρα τη Mulhouse γόρο Ρώμης, Giuseppe Scasselati Sforzolini και Francesca
 (Γαλλία), και Entreprise minière et chimique, γαλλικό δημό Maria Moretti, δικηγόρους Βολώνιας, με τόπο επιδόσεων στο
 σιο οργανισμό, με έδρα το Παρίσι, εκποσωπούμενες από τον Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο των Elvinger, Hoss &
 Charles Price, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Prussen, 15 , Côte d'Eich, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο του Lucy Dupong, Κοινοτήτων (Εκπρόσωποι: G. Marenco και A. Dal Ferro),
 14 A, rue des Bains, υποστηριζόμενες από τη γαλλική που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση των άρθρων 1 και 2 της
 κυβέρνηση , (εκπρόσωποι: Edwige Belliard, Catherine de αποφάσεως 93/668/ΕΚ της Επιτροπής της 24ης Νοεμβρίου


text:
 14.1.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 10/16
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2005
 (Υπόθεση C-414/05)
 (2006/C 10/32)
 γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον B. Stromsky, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 23 Νοεμβρίου 2005 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 Να αναγνωριστεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 2003/94/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Οκτωβρίου 2003, περί θεσπίσεως των αρχών και των κατευθυντήριων γραμμών ορθής παρασκευαστικής πρακτικής όσον αφορά τα φάρμακα που προορίζονται για τον άνθρωπο και για τα δοκιμαζόμενα φάρμακα που προορίζονται για τον άνθρωπο (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 και
 2.
 Να αναγνωριστεί, εν πάση περιπτώσει, ότι η γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με την οδηγία 2003/94/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Οκτωβρίου 2003, περί θεσπίσεως των αρχών και των κατευθυντήριων γραμμών ορθής παρασκευαστικής πρακτικής όσον αφορά τα φάρμακα που προορίζονται για τον άνθρωπο και για τα δοκιμαζόμενα φάρμακα που προορίζονται για τον άνθρωπο, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή
 3.
 Να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η Επιτροπή προβάλλει ότι η προθεσμία για την μεταφορά των οδηγιών στο εσωτερικό δίκαιο έληξε στις 30 Απριλίου 2004.
 (1) ΕΕ L 262 της 14.10.2003, σ. 22.


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 1ης Οκτωβρίου 2009 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — διαδικασία που κίνησε η Compañía Española de Comercialización de Aceite SA
 (Υπόθεση C-505/07) (1)
 (Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως - Κοινή οργάνωση αγορών στον τομέα των λιπαρών ουσιών - Κανονισμός 136/66/ΕΟΚ - Άρθρο 12α - Αποθεματοποίηση του ελαιολάδου χωρίς κοινοτική χρηματοδότηση - Αρμοδιότητες των εθνικών αρχών στον τομέα του ανταγωνισμού)
 2009/C 282/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Compañía Española de Comercialización de Aceite SA
 Παρεμβαίνοντες: Asociación Española de la Industria y Comercio Exportador de Aceite de Oliva (Asoliva), Asociación Nacional de Industriales Envasadores y Refinadores de Aceites Comestibles (Anierac), Administración del Estado
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal Supremo — Ερμηνεία του άρθρου 12α του κανονισμού 136/66/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 1966, περί δημιουργίας κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των λιπαρών ουσιών (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/002, σ. 33), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1638/98 (ΕΕ L 210, σ. 32), τον κανονισμό (ΕΚ) 952/97 του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 1997, για τις ομάδες παραγωγών και τις ενώσεις τους (ΕΕ L 142, σ. 30), και τον κανονισμό 26 περί εφαρμογής ορισμένων κανόνων ανταγωνισμού στην παραγωγή και την εμπορία γεωργικών προϊόντων (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/001, σ. 35) — Έννοια του όρου «εγκεκριμένος οργανισμός» — Έννοια των όρων «ομάδες παραγωγών» και «ενώσεις ομάδων παραγωγών» — Αποθεματοποίηση
 Διατακτικό
 1)
 Μια ανώνυμη εταιρία, της οποίας το κεφάλαιο ανήκει κατά πλειοψηφία σε ελαιοπαραγωγούς, ελαιοτριβεία και συνεταιρισμούς ελαιοπαραγωγών και κατά το υπόλοιπο μέρος σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, μπορεί να αποτελεί «οργανισμό» κατά την έννοια του άρθρου 12α του κανονισμού 136/66/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 1966, περί δημιουργίας κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των λιπαρών ουσιών, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1638/98 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, στον οποίο μπορεί να επιτραπεί η σύναψη συμβάσεων ιδιωτικής αποθεματοποίησης ελαιολάδου σύμφωνα με το άρθρο αυτό, εφόσον πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπει η εν λόγω διάταξη.
 2)
 Η «έγκριση από το κράτος μέλος», που πρέπει να έχει παρασχεθεί στους οργανισμούς κατά την έννοια του άρθρου 12α του κανονισμού 136/66, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1638/98, μπορεί να παρέχεται κατόπιν αίτησης για τη χορήγηση ειδικής απαλλαγής («άδειας») που υποβάλλεται στις αρμόδιες για τον ανταγωνισμό εθνικές αρχές, υπό την προϋπόθεση ότι οι αρχές αυτές έχουν πράγματι τα μέσα να εξακριβώνουν την ικανότητα του αιτούντος οργανισμού να προβαίνει στην ιδιωτική αποθεματοποίηση ελαιολάδου τηρώντας τις προϋποθέσεις του νόμου.
 3)
 Δεν αντιβαίνει στο άρθρο 12α του κανονισμού 136/66, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1638/98, ο μηχανισμός αγορών και αποθεματοποίησης ελαιολάδου, ο οποίος στηρίζεται σε ιδιωτική συμφωνία και χρηματοδότηση και δεν έχει υποβληθεί στη διαδικασία έγκρισης που προβλέπει η διάταξη αυτή.
 4)
 Οι αρμόδιες για τον ανταγωνισμό εθνικές αρχές, εφόσον απέχουν αφενός από τη λήψη κάθε μέτρου που θα παρέκκλινε ή θα έθιγε την κοινή οργάνωση αγορών στον τομέα του ελαιολάδου και αφετέρου από τη λήψη αποφάσεων που αντιβαίνουν στην απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ή δημιουργούν τον κίνδυνο αντίφασης προς την απόφαση αυτή, μπορούν να εφαρμόζουν το εθνικό δίκαιο του ανταγωνισμού στις συμφωνίες που μπορούν να επηρεάσουν την αγορά ελαιολάδου σε κοινοτική κλίμακα.
 (1) ΕΕ C 37 της 9.2.2008.


text:
 8.9.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 18ης Ιουλίου 2007 (αίτηση του Consiglio di Stato, Ιταλία, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Ministero dell'Industria, del Commercio e dell'Artigianato κατά Lucchini Siderurgica SpA
 (Υπόθεση C-119/05) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - ΕΚΑΧ - Βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα - Ενίσχυση κριθείσα ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά - Αναζήτηση - Ισχύς δεδικασμένου της αποφάσεως εθνικού δικαστηρίου)
 (2007/C 211/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ministero dell'Industria, del Commercio e dell'Artigianato
 κατά
 Lucchini Siderurgica SpA
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Consiglio di Stato — Ανάκτηση ενισχύσεως που κρίθηκε ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και αντίθετη προς την απόφαση 3484/85/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1985, που θεσπίζει κοινοτικούς κανόνες για τις ενισχύσεις στη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα (EE L 340, σ. 1) — Υποχρέωση του κράτους να ανακτήσει την ενίσχυση, παρά την αντίθετη απόφαση πολιτικού δικαστηρίου η οποία έχει αποκτήσει ισχύ δεδικασμένου
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το κοινοτικό δίκαιο απαγορεύει την εφαρμογή διατάξεως του εθνικού δικαίου σκοπούσας στη θέσπιση της αρχής του δεδικασμένου, όπως το άρθρο 2909 του ιταλικού αστικού κώδικα (codice civile), κατά το μέτρο που η εφαρμογή της εμποδίζει την ανάκτηση κρατικής ενισχύσεως χορηγηθείσας κατά παραβίαση του κοινοτικού δικαίου, της οποίας το ασυμβίβαστο προς την κοινή αγορά έχει διαπιστωθεί με απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που κατέστη απρόσβλητη.
 (1) ΕΕ C 132 της 28.5.2005.


text:
 25.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/27
 Προσφυγή της 8ης Νοεμβρίου 2013 — H.P. Gauff Ingenieure κατά ΓΕΕΑ — Gauff (Gauff THE ENGINEERS WITH THE BROADER VIEW)
 (Υπόθεση T-586/13)
 2014/C 24/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: H.P. Gauff Ingenieure GmbH & Co. KG — JBG (Νυρεμβέργη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: G. Schneider-Rothhaar, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Gauff GmbH & Co. Engineering KG (Νυρεμβέργη, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο,
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 5ης Σεπτεμβρίου 2013 (υπόθεση R 118/2013-1),
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του ΓΕΕΑ υποδεικνύοντάς του να επαναφέρει τα πράγματα στην προτέρα κατάσταση,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων που αφορούν τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «Gauff THE ENGINEERS WITH THE BROADER VIEW» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 11, 19, 36, 37, 39, 40, 41 και 42 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 10 028 082
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Gauff GmbH & Co. Engineering KG
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το γερμανικό λεκτικό σήμα και το κοινοτικό λεκτικό σήμα «Gauff» καθώς και το γερμανικό εικονιστικό σήμα και το κοινοτικό εικονιστικό σήμα «GAUFF» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16, 35, 36, 37, 39, 40, 41, 42 και 44
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη του αιτήματος επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση και απόρριψη της προσφυγής ως απαράδεκτης.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 81 του κανονισμού 207/2009


text:
 13.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 11ης Φεβρουαρίου 2015 [αίτηση του Cour d'appel de Bruxelles (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — bpost SA κατά Institut belge des services postaux et des télécommunications (IBPT)
 (Υπόθεση C-340/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Ταχυδρομικές υπηρεσίες - Οδηγία 97/67/EK - Άρθρο 12 - Φορέας παροχής καθολικής υπηρεσίας - Ποσοτικές εκπτώσεις - Χορήγηση στους μεσάζοντες οι οποίοι ομαδοποιούν ταχυδρομικά αντικείμενα - Υποχρέωση αποφυγής διακρίσεων))
 (2015/C 118/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour d'appel de Bruxelles
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 bpost SA
 κατά
 Institut belge des services postaux et des télécommunications (IBPT)
 Διατακτικό
 Η αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων ως προς τα τιμολόγια την οποία προβλέπει το άρθρο 12 της οδηγίας 97/67/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2008/6/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Φεβρουαρίου 2008, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε σύστημα ποσοτικής εκπτώσεως κατ’ αποστολέα όπως το επίδικο στην κύρια δίκη.
 (1) ΕΕ C 233 της 10.8.2013, σ. 3.


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/15
 Προσφυγή της 12ης Ιανουαρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-19/10)
 2010/C 80/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Oliver και S. Mortoni)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τα αναγκαία εθνικά μέτρα για την εφαρμογή του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΚ) 273/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, περί των προδρόμων ουσιών των ναρκωτικών (1), μη ανακοινώνοντας τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 16 του ίδιου αυτού κανονισμού και μη θεσπίζοντας τα αναγκαία εθνικά μέτρα για την εφαρμογή του άρθρου 31 του κανονισμού (ΕΚ) 111/2005 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση κανόνων για την παρακολούθηση του εμπορίου πρόδρομων ουσιών ναρκωτικών μεταξύ της Κοινότητας και τρίτων χωρών (2), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τους προαναφερθέντες κανονισμούς,
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο κανονισμός 273/2004 άρχισε να ισχύει στις 18 Αυγούστου 2005, ο κανονισμός 111/2005 άρχισε να ισχύει στις 15 Φεβρουαρίου 2005 και άρχισε να εφαρμόζεται στις 18 Αυγούστου 2005. Η Επιτροπή, δεδομένου ότι δεν της έχουν κοινοποιηθεί οι διατάξεις που η Ιταλία ήταν υποχρεωμένη να θεσπίσει κατά το άρθρο 12 του κανονισμού 273/2004 και κατά το άρθρο 31 του κανονισμού 111/2005 και ότι δεν έχει λάβει καμία πληροφορία εκ μέρους της Ιταλικής Δημοκρατίας από την οποία να μπορεί να συναχθεί ότι τα αναγκαία μέτρα έχουν όντως θεσπιστεί, φρονεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία δεν τα έχει θεσπίσει και ότι επομένως έχει παραβεί τις υποχρεώσεις που υπέχει από τον κανονισμό 273/2004 και από τον κανονισμό 111/2005.
 (1) ΕΕ L 47, σ.1.
 (2) ΕΕ 2005, L 22, σ.1.


text:
 21.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 377/16
 Προσφυγή της 13ης Σεπτεμβρίου 2013 — Seatech International κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-500/13)
 2013/C 377/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Seatech International, Inc. (Cartagena, Κολομβία), Tuna Atlantic, Ltda (Cartagena), και Comextun, Ltda (Cartagena) (εκπρόσωπος: F. Foucault, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 672/2013 της Επιτροπής, της 15ης Ιουλίου 2013, για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 468/2010 περί θεσπίσεως του καταλόγου της ΕΕ με τα σκάφη που συμμετέχουν σε παράνομη, λαθραία και άναρχη αλιεία, καθόσον χαρακτηρίζει το σκάφος Marta Lucia R ως σκάφος που συμμετέχει σε ΠΛΑ αλιεία [παράνομη, λαθραία και άναρχη αλιεία].
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι το σκάφος Marta Lucia R έχει διαγραφεί από τον κατάλογο με τα σκάφη που θεωρούνται ως επιδιδόμενα σε παράνομη, λαθραία και άναρχη αλιεία τον οποίο τηρεί η Παναμερικανική Επιτροπή Τροπικού Τόνου και, για τον λόγο αυτόν, το ανωτέρω σκάφος πρέπει να διαγραφεί επίσης από τον κατάλογο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα σκάφη που συμμετέχουν στις δραστηριότητες αυτές.


text:
 3.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/21
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 21ης Ιουλίου 2005
 στην υπόθεση C-449/04: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου Λουξεμβούργου (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2001/51/ΕΚ - Μη εμπρόθεσμη μεταφορά της στο εσωτερικό δίκαιο)
 (2005/C 217/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-449/04, με αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, η οποία ασκήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2004, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, (εκπρόσωποι: C. O'Reilly και A.-M. Rouchaud-Joët) κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (εκπρόσωπος: S. Schreiner) το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Borg Barthet, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet και A. Ó Caoimh (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 21 Ιουλίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες voμoθετικές, καvovιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωση του πρoς τηv oδηγία 2001/51/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 2001, για τη συμμόρφωση των διατάξεων του άρθρου 26 της Σύμβασης εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν της 14ης Ιουνίου 1985, τo Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου παρέβη τις υπoχρεώσεις πoυ υπέχει από τηv oδηγία αυτή.
 2.
 Καταδικάζει τo Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξoδα.
 (1) ΕΕ C 314 της 18.12.2004.


text:
 25.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/19
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΏΝ ΚΟΙΝΟΤΉΤΩΝ
 της 10ης Μαρτίου 2005
 στην υπόθεση T-269/00, Baglioni Hotels S.p.A και Sagar Srl κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Απόφαση της Επιτροπή διαπιστώνουσα το ασυμβίβαστο προς την κοινή αγορά των καθεστώτων παρανόμων ενισχύσεων και επιβάλλουσα την αναζήτηση των ασυμβιβάστων ενισχύσεων - Αποκλεισμός της εθνικής διαδικασίας αναζητήσεως - Προσφυγή ακυρώσεως - Έλλειψη ενεργητικής νομιμοποιήσεως - Απαράδεκτο)
 (2005/C 155/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση T-269/00, Baglioni Hotels S.p.A και Sagar Srl, με έδρα τη Βενετία (Ιταλία), εκπροσωπούμενες από τους A. Vianello, M. Merola και M. Pappalardo, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, υποστηριζόμενες από την Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: M. U. Leanza, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: V. Di Bucci, επικουρούμενος από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως 2000/394/EΚ της Επιτροπής, της 25ης Νοεμβρίου 1999, σχετικά με τα μέτρα ενίσχυσης σε επιχειρήσεις της Βενετίας και της Chioggia που προβλέπονται από το νόμο αριθ. 30/1997 και το νόμο αριθ. 206/1995, περί απαλλαγών ή μειώσεων των κοινωνικών εισφορών (ΕΕ 2000, L 150, σ. 50), το Πρωτοδικείο (δεύτερο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους. J. Pirrung, πρόεδρο, A.W.H. Meij, N.J. Forwood, I. Pelikánová, Σ. Παπασάββα, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 10 Μαρτίου 2005 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει μερικώς την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθόσον ασκήθηκε από την εταιρία Baglioni Hotels S.p.A.
 2)
 Η εταιρία Baglioni Hotels S.p.A φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 3)
 Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδα στα οποία έχει υποβληθεί μέχρι σήμερα σε σχέση με την ασκηθείσα από την Baglioni Hotels S.p.A. προσφυγή.
 4)
 Η Ιταλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά έξοδα στα οποία έχει υποβληθεί μέχρι σήμερα σε σχέση με την ασκηθείσα από την Baglioni Hotels S.p.A. προσφυγή.
 5)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα έξοδα.
 (1) ΕΕ C 355 της 09.12.2000.


text:
 26.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/26
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Oberster Patent- und Markensenat (Αυστρία) στις 14 Νοεμβρίου 2007 — Silberquelle GmbH κατά Maselli-Strickmode GmbH
 (Υπόθεση C-495/07)
 (2008/C 22/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Patent- und Markensenat
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα: Silberquelle GmbH
 Καθής: Maselli Strickmode GmbH
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχουν τα άρθρα 10, παράγραφος 1, και 12, παράγραφος 1, της πρώτης οδηγίας (89/104/ΕΟΚ) του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (στο εξής: οδηγία περί σημάτων) (1), την έννοια ότι πρόκειται περί ουσιαστικής χρήσης του σήματος, όταν το σήμα χρησιμοποιείται για προϊόντα (εν προκειμένω: μη οινοπνευματώδη ποτά) τα οποία ο δικαιούχος του σήματος δίνει δωρεάν στους αγοραστές άλλων προϊόντων που εμπορεύεται (εν προκειμένω: κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων) μετά τη σύναψη της σύμβασης πώλησης;
 (1) EE L 40, σ. 1.


text:
 6.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 101/20
 Προσφυγή της 21ης Ιανουαρίου 2013 — Cactus κατά ΓΕΕΑ — Del Rio Rodríguez (CACTUS OF PEACE CACTUS DE LA PAZ)
 (Υπόθεση T-24/13)
 2013/C 101/43
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cactus SA (Bertrange, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: K. Manhaeve, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Isabel Del Rio Rodríguez (Μάλαγα, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών της 19ης Οκτωβρίου 2012,
 —
 να υποχρεώσει το καθού και — κατά περίπτωση — την Isabel Del Rio Rodriguez αλληλεγγύως και εις ολόκληρον στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: το εικονιστικό σήμα «CACTUS OF PEACE CACTUS DE LA PAZ», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 31, 39 και 44 — Υπ.αρ. αίτηση 8 489 643 καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: υπ. αρ. 963 694 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος 963 694 του λεκτικού σήματος «CACTUS» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 16, 18, 20, 21, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 39, 41 και 42
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: αποδοχή της ανακοπής και μερική απόρριψη της αιτήσεως περί καταχωρίσεως του σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: ακύρωση της επίμαχης αποφάσεως και απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση των άρθρων 76, παράγραφοι και 2 και 75 του Κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου


text:
C 184/36 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2.8.2003
 προτεραιότητος στον τομέα της πολιτικής των υδάτων και τροπο- ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 ποίησης της οδηγίας 2000/60/ΕΚ (EE L 331, σ. 1), το Πρωτοδικείο
 (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, πρόεδρο, και τους της 23ης Απριλίου 2003
 J. Azizi και M. Jaeger, δικαστές· γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις
 6 Μαΐου 2003 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 στην υπόθεση T-73/03, Bernard Zaoui κ.λπ. κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2) Οι προσφεύγουσες φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς (Εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας — Αγωγή στερού-
 και εκείνα στα οποία υποβλήθηκαν το Κοινοβούλιο και το μενη προδήλως νομικής βάσης)
 Συμβούλιο.
 (2003/C 184/82)
 3) Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (1) ΕΕ C 144 της 15.6.2002.
 Στην υπόθεση T-73/03, Bernard Zaoui, κάτοικος Combs La Ville
 (Γαλλία), Lucien Zaoui, κάτοικος Νetanya (Ισραήλ), Déborah
 Zaoui, κάτοικος Ramat Gan (Ισραήλ), εκπροσωπούμενοι από τον
 J. A. Buchinger, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με αντικείμενο την
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που οι προσφεύγοντες προβάλ-
 λουν ότι υπέστησαν κατόπιν της τρομοκρατικής ενέργειας που
 πραγματοποιήθηκε στη Νetanya (Ισραήλ) στις 27 Μαρτίου 2002,
 της 30ής Απριλίου 2003 το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 B. Vesterdorf, πρόεδρο, τον Η. Legal και την Ε. Martins Ribeiro,
 στην υπόθεση T-154/02: Villiger Söhne GmbH SA κατά δικαστές· γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 23 Απριλίου 2003
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1) διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 («Προσφυγή ακυρώσεως — Άρθρα 3, παράγραφος 1, 1) Απορρίπτει την αγωγή.
 και 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, της οδηγίας
 2002/10/ΕΚ — Διάρθρωση και συντελεστές του ειδικού 2) Οι διάδικοι φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 φόρου καταναλώσεως που επιβάλλεται στα βιομηχανο-
 ποιημένα καπνά — Προδήλως απαράδεκτο»)
 (1) ΕΕ C 124 της 24.5.2003.
 (2003/C 184/81)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Στην υπόθεση T-154/02, Villiger Söhne GmbH, με έδρα το Προσφυγή της Greenpeace Limited και της Νexgen Group
 Waldshut-Tiengen (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον Limited (με εμπορική επωνυμία ΕCOTRICITY) κατά της
 B. Wägenbaur, δικηγόρο, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 10ης Απριλίου
 Ενώσεως (εκπρόσωποι: F. Gijón και M. Simm), με αντικείμενο 2003
 αίτημα ακυρώσεως του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας
 2002/10/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2002, για
 την τροποποίηση της οδηγίας 92/79/ΕΟΚ, της οδηγίας 92/80/ (Υπόθεση Τ-121/03)
 ΕΟΚ και της οδηγίας 95/59/ΕΚ όσον αφορά τη διάρθρωση και
 τους συντελεστές του ειδικού φόρου κατανάλωσης που επιβάλ- (2003/C 184/83)
 λεται στα βιομηχανοποιημένα καπνά (ΕΕ L 46, σ. 26), και,
 επικουρικώς, του άρθρου 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 της οδηγίας αυτής, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο
 από τους K. Lenaerts, Πρόεδρο, J. Azizi και M. Jaeger, δικαστές,
 γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 30 Απριλίου 2003, διάταξη με
 το ακόλουθο διατακτικό: Η Greenpeace Limited με έδρα στο Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο,
 και η Νexgen Group Limited (με την εμπορική επωνυμία
 ΕCOTRICITY) με έδρα στο Gloucestershire, Ηνωμένο Βασίλειο,
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 εκπροσωπούμενες από τον P. Lasok QC και την κα R. Haynes,
 δικηγόρους, άσκησαν στις 10 Απριλίου 2003 ενώπιον του Πρωτο-
 2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα. δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 3) Παρέλκει η απόφανση επί των αιτήσεων παρεμβάσεως.
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 (1) ΕΕ C 191 της 10.8.2002.
 — να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να καταδι-
 κάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/37
 Προσφυγή της 21ης Σεπτεμβρίου 2010 — Häfele κατά ΓΕΕΑ (Mixfront)
 (Υπόθεση T-425/10)
 ()
 2010/C 317/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Häfele GmbH & Co. KG (Nagold, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Eck και J. Dönch, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 30ής Ιουνίου 2010, στην υπόθεση R 338/2010-1·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: λεκτικό σήμα «Mixfront» για προϊόντα των κλάσεων 6 και 20
 Απόφαση του εξεταστή: απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β', γ' και δ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1), επειδή το σχετικό κοινοτικό σήμα έχει διακριτικό χαρακτήρα, δεν είναι περιγραφικό και δεν αποτελεί ονομασία καθιερωμένη με τη χρήση.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 78, σ. 1).


text:
 22.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 134/29
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαρτίου 2010 — Gollnisch κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-42/06) (1)
 (Προνόμια και ασυλίες - Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου - Απόφαση περί μη υπερασπίσεως των προνομίων και των ασυλιών - Προσφυγή ακυρώσεως - Έννομο συμφέρον εκλιπόν μετά την άσκηση της προσφυγής - Κατάργηση της δίκης - Αγωγή αποζημιώσεως - Συμπεριφορά προσαπτόμενη στο Κοινοβούλιο - Κατάφωρη παράβαση κανόνα δικαίου απονέμοντος δικαιώματα σε ιδιώτες - Αιτιώδης συνάφεια)
 2010/C 134/48
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-Ενάγων: Bruno Gollnisch (Limonest, Γαλλία) (εκπρόσωποι: W. de Saint Just και G. Dubois, δικηγόροι)
 Καθού-Εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: αρχικώς, H. Krück, Χ. Καραμάρκος και A. Padowska, εν συνεχεία, H. Krück, D. Moore και A. Padowska)
 Αντικείμενο
 Αφενός, ακύρωση της αποφάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Δεκεμβρίου 2005 περί μη υπερασπίσεως της ασυλίας και των προνομίων του Bruno Gollnisch και, αφετέρου, αποκατάσταση της ζημίας που ο Β. Gollnisch ισχυρίζεται ότι υπέστη από την εν λόγω απόφαση.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη επί της προσφυγής ακυρώσεως.
 2)
 Απορρίπτει την αγωγή αποζημιώσεως.
 3)
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα δύο τρίτα των εξόδων στα οποία υπεβλήθη ο Bruno Gollnisch, συμπεριλαμβανόμενων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 4)
 Ο Bruno Gollnisch φέρει το ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων του, συμπεριλαμβανόμενων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 86 της 8.4.2006.


text:
7.2.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 41/1
 I
 (Amajoimxäreiy)
 DIJARSGQIO
 DIJARSGQIO
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT 2. So óqhqo 3 paqócqauoy 1 pqxäso edóuio sot jamomi-
 (eäjso slgäla) rlotä (EOJ) aqih. 1765/92 pqeäpei ma eqlgmetheiä tpoä sgm
 eämmoia, auemoäy, oäsi so jqósoy leäkoy, pot rtäluxma le so
 sgy 27gy Moelbqiäot 1997 óqhqo 2 paqócqauoy 2 detäseqo edóuio sqiäsg uqórg sot
 ä
 rsgm tpoherg C-356/95 (aiäsgrg sot Schleswig-Holsteinisches jamomirlotä atsotä jahoäqire xy peqiueqeiajgä barijgä
 Oberverwaltungsgericht cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy eäjsarg oävi okoäjkgqg sgm epijqóseió sot akkó sa
 apouórexy): Matthias Witt jasó Amt für Land- und dióuoqa slgälasa atsgäy, lpoqeiä ma oqiärei oäsi jóhe
 Wasserwirtschaft (1) peqiueqeiajgä barijgä eäjsarg aposekeiä peqiueäqeia
 [Joimgä cexqcijgä pokisijgä Ç Jamomirloäy (EOJ) aqih. 1765/ paqacxcgäy jai, aueseäqot, oäsi sa eidijó diaqhqxsijó
 92 Ç Jahersxäy rsgqiänexy sxm paqacxcxäm oqirleämxm vaqajsgqirsijó pot epgqeófotm siy apodoäreiy dem epi-
 eidxäm aqosqaiäxm jakkieqceixäm Ç Jahoqirloäy sxm peqiue- bókkotm sgm peqaiseäqx diaiäqerg sxm peqiueqeiajxäm
 qeixäm paqacxcgäy Ç Tpovqeäxrg paqaheärexy sxm jqisg- barijxäm ejsórexm re dióuoqey peqiueäqeiey paqacxcgäy.
 qiäxm jahoqirlotä Ç Kalbómesai tpoäwg g comiloäsgsa sot
 edóuoty] (1) EE C 16 sgy 20.1.1996.
 (2) EE L 181 sgy 1.7.1992, r. 12.
 (98/C 41/01)
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 Rsgm tpoäherg C-356/95, pot eävei xy amsijeiälemo aiäsgrg sot (eäjso slgäla)
 Schleswig-Holsteinisches Oberverwaltungsgericht (Ceqlamiäa) sgy 27gy Moelbqiäot 1997
 pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgä sot óqhqot 177 sgy
 ä
 rsgm tpoherg C-369/95 (aiäsgrg sot Tribunale di Salerno cia
 rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, rso pkaiärio sgy
 diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Somulfruit SpA,
 lesantä Matthias Witt jai Amt für Land- und Wasserwirt- Camar SpA jasó Ministero delle Finanze, Ministero del
 schaft, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm Commercio con l'Estero (1)
 eqlgmeiäa sot óqhqot 3 paqócqauoy 1 pqxäso edóuio sot [Lpamómey Ç Joimgä oqcómxrg acoqóy Ç Jahersxäy
 jamomirlotä (EOJ) aqih. 1765/92 sot Rtlbotkiäot, sgy 30gäy eiracxcgäy Ç Jqósg AJE Ç Rolakiäa Ç Ejsiälgrg sot
 Iotmiäot 1992, cia sg heärpirg jahersxäsoy rsgqiänexy sxm jtäqoty sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 404/93 sot Rtlbotkiäot
 paqacxcxäm oqirleämxm aqosqaiäxm jakkieqceixäm (2), so jai sgm jamomirlotä sgy Episqopgäy (EOJ) aqih. 1442/93 jai
 Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty H. Ragne- (EOJ) aqih. 1443/93 sgy Episqopgäy]
 malm, pqoäedqo slgälasoy, R. Schintgen, G. F. Mancini (98/C 41/02)
 (eirgcgsgä), J. L. Murray jai G. Hirsch, dijarseäy, cemijoäy
 eiraccekeäay: P. LeÂger, cqallaseäay: D. Louterman-Hubeau, (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä)
 jtäqia tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 27 Moelbqiäot
 1997 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 1. So óqhqo 3 paqócqauoy 1 pqxäso edóuio sot jamomi-
 rlotä (EOJ) aqih. 1765/92 sot Rtlbotkiäot, sgy 30gäy Rsgm tpoäherg C 369/95, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Tribunale
 Iotmiäot 1992, cia sg heärpirg jahersxäsoy rsgqiänexy sxm de Salerno (Isakiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgä sot
 paqacxcxäm oqirleämxm aqosqaiäxm jakkieqceixäm, dem óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, rso
 epibókkei rsa jqósg leäkg, oäsam jahoqiäfotm siy peqiueä- pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot ehmijotä
 qeiey paqacxcgäy, ma paqaheäsotm rsiy diasóneiy euaq- dijarsgqiäot lesantä Somalfruit SpA, Camar SpA, jai Mini-
 locgäy sot jamomirlotä atsotä sa jqisgäqia pot tiohesgähg- stero delle Finanze, Ministero del Commercio con l'Estero, g
 jam pqoy sotäso. eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy so jtäqoy sot


text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 16ης Ιουνίου 2011 [αίτηση του Rechtbank ’s-Gravenhage (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Fatma Pehlivan κατά Staatssecretaris van Justitie
 (Υπόθεση C-484/07) (1)
 (Συμφωνία Συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας - Οικογενειακή επανένωση - Άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, πρώτη περίπτωση, της αποφάσεως 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως - Τέκνο Τούρκου εργαζομένου που συγκατοίκησε μαζί του για περισσότερα από τρία έτη, αλλά σύναψε γάμο πριν την παρέλευση της τριετίας που προβλέπεται στην εν λόγω διάταξη - Εθνικό δίκαιο που προβλέπει ότι για τον λόγο αυτό παύει να ισχύει η άδεια διαμονής του ενδιαφερομένου)
 2011/C 232/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank ’s-Gravenhage
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Fatma Pehlivan
 κατά
 Staatssecretaris van Justitie
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Rechtbank’s-Gravenhage zittinghoudende te Roermond — Ερμηνεία του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, πρώτη περίπτωση, της αποφάσεως 1/80, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, σχετικά με την ανάπτυξη της συνδέσεως, εκδοθείσας από το Συμβούλιο Συνδέσεως που συστάθηκε με τη Συμφωνία Συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας — Τέκνο Τούρκου εργαζομένου, το οποίο έζησε μαζί του επί τρία τουλάχιστον έτη, αλλά συνήψε γάμο στην Τουρκία με Τούρκο υπήκοο κατά τη διάρκεια του διαστήματος αυτού, χωρίς να ενημερώσει σχετικά τις αρμόδιες αρχές.
 Διατακτικό
 Το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, πρώτη περίπτωση, της αποφάσεως 1/80, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, για την προώθηση της συνδέσεως, την οποία εξέδωσε το Συμβούλιο Σύνδεσης που συστάθηκε με τη Συμφωνία Συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας, έχει την έννοια ότι:
 —
 η διάταξη αυτή αποκλείει ρύθμιση κράτους μέλους κατά την οποία το μέλος οικογένειας Τούρκου εργαζομένου, ενταγμένου στη νόμιμη αγορά εργασίας του κράτους αυτού, το οποίο έχει λάβει νομίμως άδεια προς επανένωση με αυτόν χάνει τα δικαιώματα που βασίζονται στην οικογενειακή επανένωση βάσει της διατάξεως αυτής απλώς και μόνο επειδή, έχοντας ενηλικιωθεί, συνάπτει γάμο, ενώ εξακολουθεί να συγκατοικεί με τον εργαζόμενο κατά τα τρία πρώτα έτη της διαμονής του στο κράτος μέλος υποδοχής·
 —
 πρόσωπο τουρκικής υπηκοότητας, όπως η προσφεύγουσα της κύριας δίκης, εμπίπτει στην εν λόγω διάταξη και μπορεί βασίμως να επικαλεσθεί δικαίωμα διαμονής στο κράτος μέλος υποδοχής βάσει της διατάξεως αυτής, παρά το γεγονός ότι σύναψε γάμο πριν από την παρέλευση της τριετίας που προβλέπεται στο εν λόγω πρώτο εδάφιο της πρώτης περιπτώσεως, εφόσον, καθ’ όλη την περίοδο αυτή, έζησε πράγματι υπό την ίδια στέγη με τον Τούρκο διακινούμενο εργαζόμενο χάριν του οποίου του δόθηκε άδεια εισόδου στο κράτος μέλος αυτό με σκοπό την οικογενειακή επανένωση
 (1) ΕΕ C 8 της 12.1.2008.


text:
 26.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/7
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 13ης Οκτωβρίου 2005
 στην υπόθεση C-379/04 (αίτηση του Landgericht Würzburg για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Richard Dahms GmbH κατά Fränkischer Weinbauverband eV (1)
 (Αμπελοοινικά προϊόντα - Κανονισμός (ΕΚ) 753/2002 - Άρθρο 21 - Άμεσο αποτέλεσμα - Διαγωνισμός οίνων και αφρωδών οίνων - Τέλος συμμετοχής στον διαγωνισμό)
 (2005/C 296/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-379/04, που έχει ως αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το Landgericht Würzburg (Γερμανία) με απόφαση της 23ης Αυγούστου 2004, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 3 Σεπτεμβρίου 2004, στο πλαίσιο της υποθέσεως Richard Dahms GmbH κατά Fränkischer Weinbauverband eV, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο τμήματος, A. La Pergola, A. Borg Barthet, U. Lõhmus (εισηγητή), και A. Ó Caoimh, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 13 Οκτωβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το άρθρο 21 του κανονισμού (ΕΚ) 753/2002 της Επιτροπής, της 29ης Απριλίου 2002, για τη θέσπιση ορισμένων λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1493/1999 του Συμβουλίου όσον αφορά την περιγραφή, την ονομασία, την παρουσίαση και την προστασία ορισμένων αμπελοοινικών προϊόντων, έχει την έννοια ότι οι μετέχοντες ή όσοι ενδέχεται να μετάσχουν σε αμπελοοινικό διαγωνισμό δεν έχουν τη δυνατότητα να αμφισβητήσουν, στηριζόμενοι στη διάταξη αυτή, τους όρους διοργανώσεως αυτού του διαγωνισμού και, ιδίως, τις λεπτομέρειες καθορισμού των εξόδων συμμετοχής.
 (1) ΕΕ C 262 της 23.10.2004.


text:
 16.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 310/18
 Προσφυγή της 4ης Σεπτεμβρίου 2006 — Promat κατά ΓΕΕΑ — Puertas Proma (Promat)
 (Υπόθεση T-243/06)
 (2006/C 310/37)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Promat GmbH (Ratingen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. Krenzel)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Puertas Proma, S.A.L.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να τροποποιήσει την απόφαση του καθού, της 4ης Μαΐου 2006 (υπόθεση: R 1059/2005-1), υπό την έννοια να γίνει πλήρως δεκτή η ενώπιόν του ασκηθείσα προσφυγή·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: το εικονιστικό σήμα «Promat» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 1, 3, 6-12, 14, 16-17, 20-22, 25 και 37 (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 932 202).
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Puertas Proma, S.A.L.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: ειδικότερα το εικονιστικό σήμα «PROMA» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 6, 20 και 39 (κοινοτικό σήμα αριθ. 239 384), όπου η ανακοπή έβαλε κατά της αιτήσεως προς καταχώριση στις κλάσεις 6 και 20.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: η ανακοπή έγινε δεκτή.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: μερική απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', του κανονισμού (EK) 40/94 (1), διότι ούτε τα αντιπαρατιθέμενα σημεία ούτε τα αντιπαρατιθέμενα προϊόντα είναι όμοια. Επομένως, δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαρατιθεμένων σημάτων.
 (1) Κανονισμός (EΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 20.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/41
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 27ης Μαρτίου 2009 — Alves dos Santos κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-184/08) (1)
 (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο - Προγράμματα επαγγελματικής καταρτίσεως - Μείωση της αρχικώς χορηγηθείσας χρηματοδοτικής συνδρομής - Δικόγραφο της προσφυγής - Τυπικά στοιχεία - Προδήλως απαράδεκτο)
 2009/C 141/85
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Rui Manuel Alves dos Santos (Alvaiázere, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: A. Marques Fernandes, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Guerra e Andrade και B. Kotschy)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 4ης Μαρτίου 2004, κοινοποιηθείσα στον προσφεύγοντα στις 3 Μαρτίου 2008, περί μειώσεως της χρηματοδοτικής συνδρομής που χορήγησε το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ) για πρόγραμμα επαγγελματικής καταρτίσεως το οποίο υπέβαλε η πορτογαλική διοίκηση (φάκελος αριθ. 89 0488 P1)
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει τον Rui Manuel Alves dos Santos.
 (1) EE C 209 της 15.8.2008.


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/36
 Προσφυγή της 15ης Σεπτεμβρίου 2008 — Nadine Trautwein Rolf Trautwein, Research Development κατά ΓΕΕΑ (παράσταση σκύλου)
 (Υπόθεση T-385/08)
 (2008/C 313/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nadine Trautwein Rolf Trautwein GbR, Research Development
 (Leopoldshöhe, Γερμανία) (εκπρόσωποι: C. Czychowski, A. Nordemann και A. Dustmann, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 30ής Ιουνίου 2008 στην υπόθεση R 1734/2007-1, καθώς και την απόφαση του πρώτου εξεταστή, της 25ης Σεπτεμβρίου 2007, καθόσον δεν παρασχέθηκε προστασία στην υπ' αριθ. 4829321 αίτηση κοινοτικού σήματος για τα προϊόντα «είδη από δέρμα, καθόσον περιλαμβάνονται στην κλάση 18· τσάντες» της κλάσεως 18 και «ζωοτροφές και ποτά για κατοικίδια» της κλάσεως 31. Να επιτραπεί η δημοσίευση της αιτήσεως κοινοτικού σήματος 4829321 και ως προς τα εν λόγω προϊόντα, και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Παράσταση σκύλου για προϊόντα των κλάσεων 18, 25 και 31 — αίτηση καταχωρίσεως υπ' αριθ. 4 829 321
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως ως προς τα «ενδύματα, υποδήματα, είδη πιλοποιίας· ζώνες» της κλάσεως 25
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση δεν είναι ούτε άμεσα ούτε αποκλειστικά περιγραφικό και διαθέτει τον απαιτούμενο διακριτικό χαρακτήρα.


text:
 6.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Korkein hallinto oikeus (Φινλανδία) με απόφαση της 23ης Μαΐου 2005 στην υπόθεση Oy Esab και Keskusverolautakunta
 (Υπόθεση C-231/05)
 (2005/C 193/26)
 Γλώσσα της υποθέσεως: η φινλανδική
 Με απόφαση της 23ης Μαΐου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 25 Μαΐου 2005, το Korkein hallinto oikeus στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Oy Esab και Keskusverolautakunta, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Πρέπει να ερμηνευθούν τα άρθρα 43 και 56 ΕΚ, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 58 ΕΚ και της οδηγίας 90/435/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και για τις θυγατρικές εταιρίες διαφορετικών κρατών μελών, υπό την έννοια ότι απαγορεύουν το θεσπισθέν με τη φινλανδική νομοθεσία περί μεταφορών εντός ομίλου σύστημα, το οποίο εξαρτά τη δυνατότητα εκπτώσεως των μεταφορών εντός ομίλου από την προϋπόθεση ότι ο μεταφέρων και ο δικαιούχος της μεταφοράς πρέπει να είναι ημεδαπές εταιρίες;
 (1) ΕΕ L 225, της 20.08.1990, σ. 6.


text:
 21.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 277/44
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Ιουνίου 2017 — Colgate-Palmolive κατά EUIPO (AROMASENSATIONS)
 (Υπόθεση T-479/16) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος AROMASENSATIONS - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2017/C 277/65)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Colgate-Palmolive Co. (Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: M. Zintler και A. Stolz, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Folliard-Monguiral και M. Simandlova)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 6ης Ιουνίου 2016 (υπόθεση R 2482/2015-2), η οποία αφορά αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου AROMASENSATIONS ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Colgate-Palmolive Co. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 383 της 17.10.2016.


text:
 24.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 366/36
 Προσφυγή της 14ης Σεπτεμβρίου 2012 — Celtipharm κατά ΓΕΕΑ — Alliance Healthcare France (PHARMASTREET)
 (Υπόθεση T-411/12)
 2012/C 366/73
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Celtipharm (Vannes, Γαλλία) (εκπρόσωποι: P. Greffe και C. Fendeleur, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Alliance Healthcare France SA (Gennevilliers, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τη διορθωτική απόφαση (της αποφάσεως της 2ας Μαΐου 2012) η οποία εκδόθηκε από το δεύτερο τμήμα προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 26ης Ιουνίου 2012, στην υπόθεση R 767/2011-2.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Alliance Healthcare France SA
 Σήμα προς καταχώριση: λεκτικό σήμα «PHARMASTREET» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 5 και 35 — υπ.αρ. 8 658 445 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: εθνικό λεκτικό σήμα «PHARMASEE» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 35, 38, 42 και 44
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: η ανακοπή έγινε εν μέρει δεκτή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: η προσφυγή έγινε δεκτή και η απόφαση του τμήματος ανακοπών ακυρώθηκε
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/38
 Προσφυγή της 2ας Μαΐου 2014 — Röchling Oertl Kunststofftechnik κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-286/14)
 2014/C 223/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Röchling Oertl Kunststofftechnik GmbH (Brensbach, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Volz, M. Ringel, B. Wißmann, M. Püstow, C. Oehme και T. Wielsch, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 2013, περί κινήσεως δυνάμει του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως έναντι της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας λόγω της παρεχόμενης στηρίξεως στην ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και της μειωμένης επιβαρύνσεως κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας, υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) (πρώην 2013/ΝΝ), κατά το μέρος που η απόφαση αυτή αφορά τον περιορισμό της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Απουσία πλεονεκτήματος κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο περιορισμός της επιβαρύνσεως που προβλέπει ο Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) για τους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Στο πλαίσιο αυτό, εκθέτει ότι η εν λόγω ρύθμιση δεν ευνοεί τις επιχειρήσεις που είναι καταναλωτές μεγάλων ποσοτήτων ηλεκτρικής ενέργειας. Αντιθέτως, το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως διασφαλίζει την αντιστάθμιση των εξαιρετικών βαρών που φέρουν ιδιαιτέρως τόσο η προσφεύγουσα όσο και άλλες παρόμοιες επιχειρήσεις στο πλαίσιο της προωθήσεως της ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και αποσκοπεί στην αποκατάσταση της ανταγωνιστικής ικανότητας των επιχειρήσεων που είναι καταναλωτές μεγάλων ποσοτήτων ηλεκτρικής ενέργειας και που αρχικώς θίγονταν σε σημαντικό βαθμό από την προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση.
 2.
 Δεύτερος λόγος: Απουσία κρατικών πόρων κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 —
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως δεν συνιστά «ενίσχυση χορηγούμενη υπό οποιαδήποτε μορφή από το κράτος ή με κρατικούς πόρους». Στο πλαίσιο αυτό, εκθέτει ότι η προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση δεν αποτελεί κρατικό πόρο και ότι, επομένως, ακόμη και η μη είσπραξη του πόρου αυτού στο πλαίσιο του ειδικού καθεστώτος αντισταθμίσεως δεν μπορεί να αποτελεί ενίσχυση χορηγούμενη με κρατικούς πόρους.
 —
 Η είσπραξη, διαχείριση ή κατανομή της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως δεν γίνεται από το κράτος ή από δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα που έχει ορίσει ή ιδρύσει το κράτος. Αντιθέτως, η είσπραξη της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως μπορεί να γίνεται απευθείας από τον διαχειριστή του συστήματος μεταφοράς βάσει αντίστοιχης αξιώσεως του αστικού δικαίου. Η προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση δεν αποτελεί έσοδο του κρατικού προϋπολογισμού και, κατά συνέπεια, το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως ουδόλως απομειώνει, άμεσα ή έμμεσα, τα έσοδα του Δημοσίου.
 —
 Τα ποσά που προέρχονται από την επιβάρυνση κατά τον EEG δεν βρίσκονται στη διάθεση των κρατικών αρχών. Εξάλλου, δεν υφίσταται δημόσιος έλεγχος επί των εν λόγω ποσών ασκούμενος για παράδειγμα από τη Bundesamt für Wirtschaft und Ausfuhrkontrolle (ομοσπονδιακή υπηρεσία οικονομικών και ελέγχου εξαγωγών, BAFA) ή τη Bundesnetzagentur (ομοσπονδιακή ρυθμιστική αρχή δικτύων).


text:
 20. 7. 96 [JËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 210/9
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον C. Gomez de la Cruz, μέλος αποκλειστούν απο τη μείωση οι επιπροσθέτως αποκτηθείσες
 της Νομικής Υπηρεσίας, άσκησε στις 31 Μαΐου 1996 ενώπιον από τον παραγωγό ποσότητες αναφοράς;
 του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας. (!) ΕΕ αριθ. L 405 της 31 . 12. 1992, σ. 1 .
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 03/003, σ. 82.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: (3) ΕΕ αριθ. L 86 της 1 . 4. 1992, σ. 83.
 — να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, εκδίδοντας το
 διάταγμα αριθ . 93-999, της 9ης Αυγούστου 1993, περί των
 παρασκευασμάτων με βάση το φουά γκρα, χωρίς να λάβει
 υπόψη την εμπεριστατωμένη γνώμη και την αιτιολογημέ
 νη γνώμη της Επιτροπής ως προς την αμοιβαία αναγνώ Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ριση, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 30 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις
 της συνθήκης, 3 Ιουνίου 1996
 — να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά (Υπόθεση C-187/96)
 έξοδα. (96/C 210/21 )
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από την Μαρία Πατακιά, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας
 Παράβαση του άρθρου 30 της συνθήκης ΕΚ: η Επιτροπή της Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 φρονεί ότι, μολονότι η καταστολή της απάτης συνιστά θεμιτό Gomez de la Cruz, επίσης μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της
 στόχο, είναι δυσανάλογη η εθνική ρύθμιση που εμποδίζει την Επιτροπής, κτίριο Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του
 εμπορία, υπό τις ονομασίες που προβλέπει, προϊόντων μη Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 3 Ιουνίου
 πληρούντων τις προϋποθέσεις που καθορίζει. H Επιτροπή 1996, προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 δέχεται ότι, ελλείψει αντίστοιχης ρυθμίσεως εντός των λοιπών
 κρατών μελών, η ρήτρα αμοιβαίας αναγνωρίσεως την οποία
 απαιτεί δεν έχει άμεσο αποτέλεσμα· εντούτοις, η Επιτροπή H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 την θεωρεί αναγκαία, ούτως ώστε να μην απαγορεύεται στο — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, στο μέτρο
 μέλλον η εμπορία εντός της γαλλικής επικράτειας παρασκε
 υασμάτων με βάση το φουά γκρα που έχουν νομίμως που αποκλείει με κανονιστικές ρυθμίσεις ή διοικητική
 παραχθεί και διατεθεί στο εμπόριο εντός άλλου κράτους πρακτική τη λήψη υπόψη , για τη χορήγηση χρονοεπιδό
 μέλους. ματος και τη μισθολογική κατάταξη ενός εργαζομένου
 που απασχολείται σε ελληνική δημόσια υπηρεσία, της
 προηγούμενης υπηρεσίας του που πραγματοποιήθηκε σε
 δημόσια υπηρεσία άλλου κράτους μέλους της Κοινότη
 τας, εκ μόνου του λόγου ότι η προϋπηρεσία αυτή δεν
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που εκτελέσθηκε σε εθνική δημόσια υπηρεσία, παραβαίνει τις
 υποχρεώσεις που υπέχει εκ του κοινοτικού δικαίου και δη
 υπέβαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 19ης Μαρτίου εκ των διατάξεων των άρθρων 5 και 48 της συνθήκης ΕΚ
 1996 στην υπόθεση Stefan Demand κατά Hauptzollamt
 Trier και του άρθρου 7 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ . 1612/68 C),
 (Υπόθεση C-186/96)
 (96/C 210/20) — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στη δικαστική
 δαπάνη .
 Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 στις 3 Ιουνίου 1996, το Bundesfinanzhof — έβδομο τμήμα —,
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Stefan Demand και Hau Κατά την Επιτροπή, οι ανωτέρω ρυθμίσεις, μολονότι δεν
 ptzollamt Trier, που εκκρεμεί ενώπιον του, ζητεί από το περιέχουν ρητή διάκριση στηριζόμενη στην ιθαγένεια, ωστό
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του σο εισάγουν συγκεκαλυμένη διάκριση σε βάρος των υπηκόων
 ακόλουθου ερωτήματος: άλλων κρατών μελών της Κοινότητας. H κατ' εξαίρεση
 αναγνώριση, σε ορισμένες περιπτώσεις, της προϋπηρεσίας σε
 Συμβιβάζεται με την κοινοτική έννομη τάξη, ειδικότερα με αλλοδαπή δημόσια υπηρεσία επιβεβαιώνει τη μη αναγνώρισή
 την προστασία του δικαιώματος της ιδιοκτησίας, την αρχή της σε όλες τις άλλες περιπτώσεις. Εξάλλου , η σύμφωνα με το
 της ίσης μεταχείρισης και την αρχή της προστασίας της κοινοτικό δίκαιο νομολογία του Αρείου Πάγου σχετικά με το
 δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, η κανονιστική ρύθμιση του θέμα αυτό, την οποία επικαλέστηκαν οι ελληνικές αρχές,
 άρθρου 4 παράγραφος 1 , σε συνδυασμό με το άρθρο 3 αποδεικνύει ότι οι εν λόγω ρυθμίσεις είναι ασαφείς και
 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3950/92 του δημιουργούν δικαστικές διαφορές.
 Συμβουλίου (*), διά της οποίας η αναστολή μέρους των
 χορηγηθεισών στους παραγωγούς ποσοτήτων αναφοράς, H Επιτροπή υποστηρίζει ότι οι ρυθμίσεις αυτές είναι ικανές
 πραγματοποιούμενη βάσει του άρθρου 5γ παράγραφος 3 να αποτρέψουν έλληνες πολίτες να ασκήσουν το δικαίωμα
 στοιχείο ζ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 του Συμβου ελεύθερης κυκλοφορίας εντός της Κοινότητας και προσθέτει
 λίου (2) , όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) ότι μολονότι τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα, ελλείψει εναρμο
 αριθ. 816/92 (3), άνευ αποζημιώσεως, μετατράπηκε σε διαρκή νίσεως, να καθορίζουν τους όρους αναγνωρίσεως της προϋ
 μείωση των ποσοτήτων αναφοράς, χωρίς τουλάχιστον να πηρεσίας στο δημόσιο τομέα, ωστόσο δεν μπορούν να


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/5
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 21ης Οκτωβρίου 2004
 στην υπόθεση C-64/02 P: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) κατά Erpo Möbelwerk GmbH (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Λεκτικό σύμπλεγμα DAS PRINZIP DER BEQUEMLICHKEIT - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου της καταχωρίσεως - Διακριτικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β), του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2004/C 300/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-64/02 P, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως υποβληθείσα βάσει του άρθρου 49 του Οργανισμού του Δικαστηρίου στις 27 Φεβρουαρίου 2002, Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: A. von Mühlendahl και G. Schneider), υποστηριζόμενο από το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: P. Ormond, C. Jackson, M. Bethell και M. Tappin, επικουρούμενοι από τον D. Alexander) όπου ο έτερος διάδικος είναι η Erpo Möbelwerk GmbH (δικηγόροι: S. von Petersdorff-Campen, και H. von Rohr), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: M. Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 21 Οκτωβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 109 της 4.5.2002.


text:
 12.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/13
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Δεκεμβρίου 2010 — Apostolov κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-73/10 P) (1)
 (Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Πρόσληψη - Διαγωνισμός - Απόρριψη υποψηφιότητας - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Εκπρόθεσμο - Αναίρεση εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη)
 2011/C 46/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Svetoslav Apostolov (Saarwellingen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: D. Schneider-Addae-Mensah, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Curral και B. Eggers)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα), στις 15 Δεκεμβρίου 2009, στην υπόθεση F-8/09, Apostolov κατά Επιτροπής (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Svetoslav Apostolov φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 (1) EE C 100 της 17.4.2010.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/22
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Gerechtshof te Amsterdam (Κάτω Χώρες) στις 30 Αυγούστου 2006 — J. A. van der Steen κατά Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht–Gooi/Kantoor Utrecht
 (Υπόθεση C-355/06)
 (2006/C 294/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Gerechtshof te Amsterdam
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: J. A. Van der Steen
 Καθού: Inspecteur van de Belasingdienst Utrecht-Gooi/Kantoor Utrecht
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας (1) την έννοια ότι, όταν ένα φυσικό πρόσωπο έχει ως μοναδική δραστηριότητα την ουσιαστική εκτέλεση όλων των εργασιών που απορρέουν από τις δραστηριότητες μιας εταιρίας περιορισμένης ευθύνης, της οποίας είναι ο μοναδικός διαχειριστής, ο μοναδικός κάτοχος εταιρικών μεριδίων και το μοναδικό «μέλος προσωπικού», οι εργασίες αυτές δεν συνιστούν οικονομικές δραστηριότητες, διότι πραγματοποιούνται εντός του πλαισίου της διαχειρίσεως και της εκπροσωπήσεως της εταιρίας περιορισμένης ευθύνης και, επομένως, όχι στο πλαίσιο των οικονομικών συναλλαγών;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).


text:
 21.6.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 158/18
 Προσφυγή της 15ης Απριλίου 2008 — E.ON Energie AG κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-141/08)
 (2008/C 158/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: E.ON Energie AG (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Röhling, C. Krohs και F. Dietrich, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2008) 377 τελικό της καθής, της 30ής Ιανουαρίου 2008, στην υπόθεση COMP/B-1/39.326 — E.ON Energie AG,
 —
 επικουρικώς, να μειώσει ευλόγως το πρόστιμο που της επιβλήθηκε,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα προσβάλλει την απόφαση C(2008) 377 τελικό της Επιτροπής, της 30ής Ιανουαρίου 2008, στην υπόθεση COMP/B-1/39.326 — E.ON Energie AG. Με την απόφαση αυτή, η Επιτροπή επέβαλε στην προσφεύγουσα πρόστιμο, διότι η προσφεύγουσα διέρρηξε σφραγίδες που είχαν θέσει, κατ' εφαρμογή του άρθρου 20, παράγραφος 2, στοιχείο δ', του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1), εκπρόσωποι της Επιτροπής και παρέβη, εξ αμελείας τουλάχιστον, το άρθρο 23, παράγραφος 1, στοιχείο ε', του κανονισμού αυτού.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει εννέα λόγους προς στήριξη της προσφυγής της. Με τους έξι πρώτους λόγους προβάλλει ότι η παράβαση δεν έχει διαπιστωθεί επαρκώς. Ειδικότερα, προβάλλει παράβαση των κανόνων περί του βάρους αποδείξεως, το οποίο φέρει εξ ολοκλήρου η καθής, παραβίαση της αρχής της αυτεπάγγελτης εξετάσεως, εσφαλμένη παραδοχή της νομιμότητας της σφραγίσεως, εσφαλμένη εξ όψεως εκτίμηση της καταστάσεως στην οποία βρίσκονταν οι σφραγίδες την επομένη ημέρα, εσφαλμένη παραδοχή της καταλληλότητας της ταινίας προστασίας, καθώς και ότι η καθής δεν έλαβε υπόψη της διαφορετικές πιθανές εκδοχές της εξελίξεως των γεγονότων.
 Ο έβδομος λόγος αντλείται από προσβολή του τεκμηρίου της αθωότητας και, συνεπώς, από παράβαση ουσιώδους τύπου και διαδικαστικού τύπου.
 Με τον όγδοο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η καθής εσφαλμένως της καταλόγισε παραβάσεις κατά την έννοια του άρθρου 23 του κανονισμού 1/2003.
 Τέλος, προβάλλει ότι το πρόστιμο προσδιορίστηκε παρανόμως. Κατά την προσφεύγουσα, δεν τηρήθηκε η απαγόρευση των αυθαιρεσιών, καθώς και η επιβαλλόμενη από το άρθρο 253 ΕΚ υποχρέωση αιτιολογήσεως. Δεν ελήφθησαν υπόψη ελαφρυντικές περιστάσεις, ενώ, αντιθέτως, συνεκτιμήθηκαν εσφαλμένως επιβαρυντικές περιστάσεις.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).


text:
Αριθ. C 268/12 PÉL | Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14 . 10. 95
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που πλαίσιο της εκκρεμούς ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 υπέβαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 11ης Μαΐου 1995 υποθέσεως Rosalba Palmisani κατά INPS, την έκδοση προ
 στην υπόθεση Julius Fillibeck Sôhne GmbH & Co. KG κατά δικαστικής αποφάσεως επί του ακολούθου ερωτήματος:
 Finanzamt Neustadt
 «Συμβιβάζεται με την ορθή ερμηνεία του άρθρου 5 της
 (Υπόθεση C-258/95) συνθήκης, όπως το άρθρο αυτό ερμηνεύεται υπό το πρίσμα
 95/C 268/25 ) τ(Dv αρχών που έχουν διατυπωθεί στη νομολογία του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις αποφάσεις που
 Με διάταξη της 11ης Μαΐου 1995 , η οποία περιήλθε στη έχουν υπομνηστεί στο σκεπτικό της παρούσας διατάξεως, o
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 31 Ιουλίου 1995 , το νόμος κράτους μέλους, o οποίος, ρυθμίζοντας τη διαδικασία
 Bundesfinanzhof — πέμπτο τμήμα — στο πλαίσιο της διαφο με την οποία μπορούν να επιδιώξουν δικαστικώς την ικανο
 ράς μεταξύ Julius Fillibeck Sôhne GmbH & Co . KG και του ποίηση του δικαιώματος τους οι υπήκοοι που κατέχουν
 Finanzamt Neustadt που εκκρεμεί ενώπιον του ζητεί από το δικαίωμα αποζημιώσεως αναγνωριζόμενο σε αυτούς στο
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των πλαίσιο της κοινοτικής έννομης τάξεως κατόπιν της παραλεί
 εξής ερωτημάτων : ψεως μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη οδηγίας μη
 έχουσες άμεση εφαρμογή, απαιτεί να ασκήσει o ζημιωθείς
 1 . Ανταποκρίνεται στην έννοια της παροχής υπηρεσίας «εξ αγωγή υποκειμένη σε ετήσια προθεσμία εκπτώσεως από το
 επαχθούς αιτίας», του άρθρου 2 σημείο 1 της οδηγίας σχετικό δικαίωμα (termine di decadenza), προθεσμία αρχό
 77/388/ΕΟΚ (') —στην πράξη , έναντι ενός προς εκτίμηση μενη από την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος της προαναφερ
 μέρους της προσφερομένης από τον εργαζόμενο εργασί θείσας εσωτερικής ρυθμίσεως, ενώ η αγωγή αποζημιώσεως
 ας— ακόμα και στην περίπτωση που o εργοδότης, βάσει λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης υπόκειται κανονικά, στο πλαί
 της συμβάσεως εργασίας, μεταφέρει τον εργαζόμενο σιο της εσωτερικής έννομης τάξεως του αυτού κράτους
 (χωρίς να έχει ειδικώς συμφωνηθεί και υπολογιστεί μέλους, σε πενταετή προθεσμία παραγραφής και αυτή αύτη η
 σχετικώς αντίτιμο ) από την κατοικία του στον τόπο αγωγή για τη λήψη παροχών κοινωνικής προνοίας υπό το
 εργασίας, από μια καθορισμένη ελάχιστη απόσταση , η δε κανονιστικό σύστημα που προκύπτει από την πλήρη θέση σε
 εργασία παρέχεται —χωρίς να γίνεται συγκεκριμένα εφαρμογή της οδηγίας υπόκειται σε ετησία προθεσμία, αλλά
 αναφορά σ' αυτήν τη μεταφορική υπηρεσία— όπως και παραγραφής , εισάγοντας έτσι για τη δικαστική προστασία
 στην περίπτωση των υπολοίπων εργαζομένων, έναντι του των δικαιωμάτων που στηρίζονται στην κοινοτική έννομη
 συμφωνηθέντος μισθού ; τάξη διαφορετικό, για τους προεκτεθέντες λόγους, δικονομι
 2 . Εμπίπτει στο άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας 77/ κό μηχανισμό σε σχέση με "ανάλογες" αγωγές και ένδικα
 388/ΕΟΚ η χρησιμοποίηση αγαθού το οποίο κατέχει η βοηθήματα που προβλέπονται από το εσωτερικό δίκαιο του
 επιχείρηση ή η άνευ ανταλλάγματος παροχή υπηρεσιών, κράτους μέλους, με τη διευκρίνιση πάντως ότι όλες οι αγωγές
 ακόμα και όταν —όπως στην περίπτωση της δωρεάν για τη λήψη παροχών από υποχρεούμενο ex lege στην
 μεταφίοράς εργαζομένων από την κατοικία τους στον καταβολή αποζημιώσεως υπόκεινται επί του παρόντος, πά
 τόπο εργασίας και αντιστρόφως , με αυτοκίνητο της ντοτε στο εσωτερικό δίκαιο του κράτους μέλους, σε ετήσια
 επιχειρήσεως — o μεν εργοδότης δεν εξυπηρετεί σκοπούς προθεσμία εκπτώσεως από το σχετικό δικαίωμα; Σε περίπτω
 ξένους προς την επιχείρησή του , οι εργαζόμενοι όμως ση αρνητικής απαντήσεως, υποχρεούται το εθνικό δικαστή
 εξυπηρετούν ιδιωτικούς σκοπούς, χωρίς να επιβαρύνο ριο να μην εφαρμόσει την προαναφερθείσα προθεσμία
 νται (για τη δωρεάν μεταφορά τους) με φόρο κύκλου εκπτώσεως, επιτρέποντας έτσι στους ζημιωθέντες υπηκόους
 εργασιών; να ασκήσουν την αγωγή εκτός της ετησίας προθεσμίας
 εκπτώσεως και τότε εντός της πενταετούς προθεσμίας παρα
 3 . Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο γραφής που ισχύει για τη συνήθη αγωγή αποζημιώσεως ή
 ερώτημα: εντός της ετησίας προθεσμίας παραγραφής που ισχύει για τη
 Εμπίπτει επίσης στο άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας λήψη παροχών κοινωνικής προνοίας υπό το σύστημα "a
 77/388/ΕΟΚ η περίπτωση κατά την οποία o εργοδότης δεν regime ";»
 μεταφέρει τους εργαζομένους με δικό του αυτοκίνητο,
 αλλά με αυτοκίνητο τρίτου προσώπου (στην προκειμένη Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 περίπτωση με το αυτοκίνητο ενός των εργαζομένων που κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις
 απασχολεί); 4 Αυγούστου 1995
 (Υπόθεση C-265/95)
 ί 1 ) ΕΕ ειδ . έκδ . 09/001 , a. 49.
 (95/0 268/27)
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τους Hendrik van Lier, νομικό σύμβουλο, και
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως υποβλη Jean-Francis Pasquier, δημόσιο υπάλληλο κράτους μέλους
 θείσα από την Pretura di Frosinone με διάταξη της 27ης τεθέντα στη διάθεση της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής,
 Ιουνίου 1995 στο πλαίσιο της εκκρεμούς ενώπιον του με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la
 αιτούντος δικαστηρίου υποθέσεως Rosalba Palmisani κατά Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε στις 4 Αυγούστου
 INPS 1995 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-261/95)
 προσφυγή κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το
 (95/σ 268/26)
 Δικαστήριο:
 Με διάταξη της 27ης Ιουνίου 1995 (η οποία περιήλθε στη — να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη λαμβάνο
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ντας όλα τα αναγκαία και ανάλογα μέτρα προκειμένου να
 στις 3 Αυγούστου 1995 ), η Pretura di Frosinone ζητεί, στο μη εμποδίζεται από ενέργειες ιδιωτών η κυκλοφορία


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 3ης Σεπτεμβρίου 2009 [αίτηση του VAT and Duties Tribunal, London (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — RCI Europe κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
 (Υπόθεση C-37/08) (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Φορολόγηση - Παροχή υπηρεσιών συναφών προς ακίνητα - Υπηρεσίες παρεχόμενες προς διευκόλυνση της ανταλλαγής δικαιωμάτων χρήσης ακινήτων ως καταλυμάτων διακοπών)
 2009/C 267/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 VAT and Duties Tribunal, London
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 RCI Europe
 κατά
 Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — VAT and Duties Tribunal, London — Ερμηνεία των άρθρων 9, παράγραφος 2, στοιχείο α′, και 26 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ: Έκτη οδηγία του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Προσδιορισμός του τόπου φορολογικής υπαγωγής — Παροχές υπηρεσιών για τη διευκόλυνση της ανταλλαγής μεταξύ των δικαιούχων του δικαιώματος χρήσης ακινήτου διακοπών, μελών ένωσης την οποία έχει συστήσει προς τούτο ο υποκείμενος στον φόρο
 Διατακτικό
 Το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο α′, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχει την έννοια ότι τόπος παροχής των υπηρεσιών που παρέχει ένωση της οποίας η δραστηριότητα συνίσταται στην οργάνωση της ανταλλαγής, μεταξύ των μελών της, των δικαιωμάτων τους χρονομεριστικής χρήσης επί καταλυμάτων διακοπών, ως αντιπαροχή για την οποία η ένωση αυτή λαμβάνει από τα μέλη της ποσά εγγραφής, ετήσιες συνδρομές και αμοιβές για την ανταλλαγή, είναι ο τόπος στον οποίο βρίσκεται το ακίνητο επί του οποίου το οικείο μέλος κατέχει δικαίωμα χρονομεριστικής χρήσης.
 (1) ΕΕ C 92 της 12.4.2008.


text:
 22.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/39
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Νοεμβρίου 2007 — Ουγγαρία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-310/06) (1)
 (Γεωργία - Κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα των σιτηρών - Ανάληψη σιτηρών από τους οργανισμούς παρεμβάσεως - Ενίσχυση των κριτηρίων ποιότητας του αραβοσίτου - Εισαγωγή νέου κριτηρίου ειδικού βάρους για τον αραβόσιτο - Διάψευση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως)
 (2007/C 315/73)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Ουγγαρίας (εκπρόσωποι: J. Fazekas, R. Somssich και K. Szíjjártó)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: F. Clotuche-Duvieusart και Z. Pataki)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως ορισμένων διατάξεων του κανονισμού (EK) 1572/2006 της Επιτροπής, της 18ης Οκτωβρίου 2006, για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 824/2000 περί των διαδικασιών αναλήψεως σιτηρών από τους οργανισμούς παρεμβάσεως, καθώς και των αναλυτικών μεθόδων για τον καθορισμό της ποιότητας (ΕΕ L 290, σ. 29).
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει τις σχετικές με το κριτήριο του ειδικού βάρους του αραβοσίτου διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) 1572/2006 της Επιτροπής, της 18ης Οκτωβρίου 2006, για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 824/2000 περί των διαδικασιών αναλήψεως σιτηρών από τους οργανισμούς παραβάσεως καθώς και των αναλυτικών μεθόδων για τον καθορισμό της ποιότητας, και συγκεκριμένα:
 —
 στο άρθρο 1, σημείο 1, τις λέξεις «και, στην περίπτωση του αραβοσίτου, οι εφαρμοζόμενες παραδοσιακές μέθοδοι»·
 —
 στο άρθρο 1, σημείο 3, στοιχείο β', τις λέξεις «73 kg/hl για τον αραβόσιτο»·
 —
 στη γραμμή «E. Ελάχιστο ειδικό βάρος (kg/hl)» του πίνακα του σημείου 1 του παραρτήματος, την αριθμητική τιμή «71» σχετικά με τον αραβόσιτο·
 —
 στον πίνακα III του σημείου 2 του παραρτήματος, τις αριθμητικές τιμές της μειώσεως της τιμής παρεμβάσεως σχετικά με τον αραβόσιτο.
 2)
 Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα και τα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) ΕΕ C 326 της 30.12.2006.


text:
 5.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 135/29
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Μαρτίου 2013 — Cemex κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-292/11) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Διοικητική διαδικασία - Απόφαση περί αιτήσεως παροχής πληροφοριών - Αναγκαιότητα των αιτούμενων πληροφοριών - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Αναλογικότητα))
 2014/C 135/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Cemex SAB. de CV (Monterrey, Μεξικό)· New Sunward Holding BV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες)· Cemex España, SA (Μαδρίτη, Ισπανία)· Cemex Deutschland AG (Ratingen, Γερμανία)· Cemex UK (Egham, Ηνωμένο Βασίλειο)· Cemex Czech Operations s.r.o. (Πράγα, Τσεχική Δημοκρατία)· Cemex France Gestion (Rungis, Γαλλία)· Cemex Austria AG (Langenzersdorf, Αυστρία) (εκπρόσωποι: J. Folguera Crespo, P. Vidal Martínez, H. González Durántez και B. Martínez Corral, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: É. Gippini Fournier, F. Castilla Contreras και C. Hödlmayr, επικουρούμενοι από J. Rivas Andrés, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C (2011) 2360 τελικό της Επιτροπής, της 30ής Μαρτίου 2011, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 18, παράγραφος 3, του κανονισμού (CE) 1/2003 του Συμβουλίου (υπόθεση 39520 — Τσιμέντο και συναφή προϊόντα)
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τις Cemex SAB de CV, New Sunward Holding BV, Cemex España, SA, Cemex Deutschland AG, Cemex UK, Cemex Czech Operations s.r.o., Cemex France Gestion και Cemex Austria AG στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας περί ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 238 της 13.8.2011.


text:
 7.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/81
 Προσφυγή της 3ης Ιουλίου 2015 — Choice κατά ΓΕΕΑ (Choice chocolate & ice cream)
 (Υπόθεση T-361/15)
 (2015/C 294/98)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Choice sp. z o.o. (Legnica, Πολωνία) (εκπρόσωπος: T. Mielke, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Επίδικο σήμα: κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «Choice chocolate & ice cream» — Αίτηση καταχωρίσεως υπ’ αριθ. 12 644 423
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 30ής Απριλίου 2015 στην υπόθεση R 2221/2014-5
 Αιτήματα της προσφεύγουσαςΗ προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β', και γ' του κανονισμού 207/2009.


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 17ης Ιουλίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού AE (ΔΕΗ) και Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-554/12 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Άρθρο 86, παράγραφος 3, ΕΚ - Διατήρηση των προνομιακών δικαιωμάτων αναζητήσεως και εκμεταλλεύσεως επί των κοιτασμάτων λιγνίτη που χορήγησε η Ελληνική Δημοκρατία υπέρ δημόσιας επιχείρησης - Παράβαση - Απόφαση - Μη συμβατότητα με το δίκαιο της Ένωσης - Μεταγενέστερη απόφαση - Εφαρμογή συγκεκριμένων μέτρων - Διόρθωση των αντίθετων προς τον ανταγωνισμό συνεπειών της παραβάσεως - Προσφυγή ακυρώσεως))
 2014/C 315/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Θ. Χριστοφόρου και A. Antoniadis, επικουρούμενοι από τον Α. Οικονόμου, δικηγόρο)
 Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού AE (ΔΕΗ) (εκπρόσωπος: Π. Ανέστης, δικηγόρος), Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Π. Μυλωνόπουλος, Μ.-Θ. Μαρίνος και K. Μπόσκοβιτς)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ΔΕΗ κατά Επιτροπής (T-421/09, EU:T:2012:450).
 2)
 Αναπέμπει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Επιφυλάσσεται επί των δικαστικών εξόδων.
 (1) ΕΕ C 32 της 2.2.2013.


text:
 19.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 312/18
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Juzgado Mercantil (Ισπανία) την 1η Οκτωβρίου 2009 — Entidad de Gestión de Derechos de los Productores Audiovisuales (EGEDA) κατά Magnatrading SL
 (Υπόθεση C-387/09)
 2009/C 312/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado Mercantil nο 1 de Santa Cruz de Tenerife
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Entidad de Gestión de Derechos de los Productores Audiovisuales (EGEDA)
 Εναγόμενη: Magnatrading SL
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αποτελεί η «δίκαιη αποζημίωση», η οποία προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο β’, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ (1), νέα κοινοτική έννοια, η οποία πρέπει να ερμηνεύεται ομοιόμορφα σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα:
 2.1.
 Αν πριν από την έναρξη της ισχύος της οδηγίας 2001/29/ΕΚ υπήρχε μια εθνική ρύθμιση για τη δίκαιη αποζημίωση, πρέπει μήπως οι εθνικές διατάξεις να ερμηνεύονται, μετά την έναρξη ισχύος της εν λόγω οδηγίας 2001/29/ΕΚ, «σύμφωνα με» τη νέα έννοια της «δίκαιης αποζημίωσης» για την ιδιωτική αντιγραφή;
 2.2.
 Προκειμένου να προσδιοριστούν οι συσκευές για τις οποίες οφείλεται η δίκαιη αποζημίωση και το ύψος της αποζημίωσης αυτής, πρέπει μήπως να λαμβάνονται υπόψη το πεδίο εφαρμογής της εξαίρεσης που προβλέπει για την ιδιωτική αντιγραφή το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο β’, της οδηγίας και τα κριτήρια που παρατίθενται στην 35η αιτιολογική σκέψη της οδηγίας;
 Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης: Θα ήταν σύμφωνη με την κοινοτική έννοια του όρου «δίκαιη αποζημίωση για την ιδιωτική αντιγραφή»: α) η επιβολή υποχρέωσης πληρωμής για συσκευές που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν για ατομικούς ή επαγγελματικούς σκοπούς που δεν έχουν καμία σχέση με την «ιδιωτική αντιγραφή» και/ή β) ο καθορισμός ενός κατ’ αποκοπή ποσού που δεν εξαρτάται από τη χρήση των συσκευών προς τον σκοπό της ιδιωτικής αντιγραφής ούτε από τη ζημία που ενδέχεται να προκληθεί από τη χρήση αυτή, με αποτέλεσμα να επιβάλλεται η πληρωμή αποζημίωσης ακόμη και στις περιπτώσεις στις οποίες δεν υπάρχει ζημία ή η ζημία είναι ελάχιστη;
 2.3.
 Είναι σύμφωνη με το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2001/29 η ρύθμιση η οποία θέτει τον περιορισμό σχετικά με την ιδιωτική αντιγραφή επιβάλλοντας τη γενική υποχρέωση πληρωμής της δίκαιης αποζημίωσης για ορισμένη κατηγορία εξοπλισμού ή υποθεμάτων δεδομένων (π.χ. για τους επανεγγράψιμους σύμπυκνους δίσκους CD-R και τους επανεγγράψιμους ευέλικτους δίσκους DVD-R), ανεξάρτητα από το αν ο εξοπλισμός ή τα υποθέματα αυτά αγοράζονται από φυσικά πρόσωπα για ιδιωτική χρήση ή από φυσικά πρόσωπα για επαγγελματικές χρήσεις, για την παραγωγή ή την αποθήκευση δικών τους δεδομένων ή για την εκπλήρωση νομικών υποχρεώσεων, ή από νομικά πρόσωπα για τα οποία αποκλείεται να εφαρμοστεί η ευεργετική διάταξη για την εξαίρεση λόγω ιδιωτικής αντιγραφής;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα:
 3.1.
 Σημαίνει αυτό ότι τα κράτη μέλη έχουν πλήρη ελευθερία κατά τον καθορισμό των κριτηρίων και των μηχανισμών βάσει των οποίων πρέπει να προσδιορίζονται οι συσκευές για τις οποίες οφείλεται η δίκαιη αποζημίωση λόγω ιδιωτικής αντιγραφής και το ύψος της ή υπάρχουν κάποια όρια στην ελευθερία αυτή; Αν όντως υπάρχουν, ποια είναι τα όρια αυτά;
 3.2.
 Σημαίνει αυτό ότι τα κράτη μέλη έχουν την εξουσία να επιτρέπουν σε ιδιώτες τρίτους να εισπράττουν τέλη για τα έργα τα οποία οι δημιουργοί τους έχουν θέσει οικειοθελώς και δωρεάν στη διάθεση του κοινού, με την παραχώρηση αδειών εκμετάλλευσης, ή υπάρχουν κάποια όρια στην εξουσία αυτή; Αν όντως υπάρχουν, ποια είναι τα όρια αυτά;
 3.3.
 Σημαίνει αυτό ότι τα κράτη μέλη έχουν την εξουσία να επιτρέπουν σε ιδιώτες τρίτους να εισπράττουν από τους χρήστες τέλη, σε περίπτωση συμμόρφωσης των χρηστών αυτών με δεσμευτική διάταξη δημόσιου δικαίου, ή υπάρχουν κάποια όρια στην ελευθερία αυτή; Αν όντως υπάρχουν, ποια είναι τα όρια αυτά;
 (1) Οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και των συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (ΕΕ L 167, σ. 10).


text:
 22.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 399/20
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Νοεμβρίου 2012 — Hartmann κατά ΓΕΕΑ (Nutriskin Protection Complex)
 (Υπόθεση T-415/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος Nutriskin Protection Complex - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 - Πρακτική λήψεως αποφάσεων του ΓΕΕΑ - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009)
 2012/C 399/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Paul Hartmann AG (Heidenheim an der Brenz, Γερμανία) (εκπρόσωπος: N. Aicher, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: K. Klüpfel και A. Poch)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 26ης Μαΐου 2011 (υπόθεση R 1524/2010-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του σημείου Nutriskin Protection Complex ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Paul Hartmann AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 298 της 8.10.2011.


text:
 12.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/30
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Νοεμβρίου 2014 — Ντούβας κατά ECDC
 (Υπόθεση T-223/12) (1)
 ([«Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Άρθρο 4, παράγραφος 2, τρίτη περίπτωση - Τελικές εκθέσεις των ελέγχων που πραγματοποίησε στο ECDC η υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου της Επιτροπής - Άρνηση παροχής προσβάσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Υποχρέωση διενέργειας συγκεκριμένης και εξατομικευμένης εξετάσεως - Υπέρτερο δημόσιο συμφέρον»])
 (2015/C 007/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ιωάννης Ντούβας (Άγιος Στέφανος, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Ε. Μυλωνάς και Β. Κόλλιας, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου των Νόσων (ECDC) (εκπρόσωποι: αρχικά R. Trott, στη συνέχεια J. Mannheim και A. Daume, επικουρούμενοι από τους D. Waelbroeck και A. Duron, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της από 27 Μαρτίου 2012 αποφάσεως του ECDC (DIR-12-0636-MSrukr) με την οποία το ECDC αρνήθηκε στον προσφεύγοντα την πρόσβαση στις τελικές εκθέσεις των ελέγχων που πραγματοποίησε σε αυτό η υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την από 27 Μαρτίου 2012 απόφαση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου των Νόσων (ECDC) (DIR-12-0636-MSrukr) με την οποία το ECDC αρνήθηκε στον Ιωάννη Ντούβα την πρόσβαση στις τελικές εκθέσεις των ελέγχων που πραγματοποίησε σε αυτό η υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 2)
 Καταδικάζει το ECDC στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 227 της 28.7.2012.