text:
 16.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 11/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 12ης Νοεμβρίου 2009 — Le Carbone-Lorraine SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-554/08 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Άρθρα 81 ΕΚ και 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Αγορά των προϊόντων γραφίτη και άνθρακα για ηλεκτρολογικές και μηχανολογικές εφαρμογές - Άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 - Καθορισμός του ύψους του προστίμου - Σοβαρότητα της παραβάσεως - Συνεργασία κατά τη διοικητική διαδικασία - Αρχή του προσωποπαγούς των ποινών - Ίση μεταχείριση - Αρχή της αναλογικότητας)
 2010/C 11/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Le Carbone-Lorraine SA (εκπρόσωποι: A. Winckler και H. Kanellopoulos, avocats)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre και E. Gippini Fournier)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πέμπτο τμήμα) της 8ης Οκτωβρίου 2008, T-73/04, Le Carbone Lorraine κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή της νυν αναιρεσείουσας με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως 2004/420/ΕΚ της Επιτροπής, της 3ης Δεκεμβρίου 2003, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ όσον αφορά σύμπραξη στην αγορά των προϊόντων γραφίτη και άνθρακα για ηλεκτρολογικές και μηχανολογικές εφαρμογές, και, επικουρικά, την ακύρωση ή τη μείωση του προστίμου που επιβλήθηκε στη νυν αναιρεσείουσα — Παραβίαση της αρχής του προσωποπαγούς των ποινών — Τρόπος υπολογισμού του ύψους του επιβληθέντος προστίμου — Στενή και διαρκής συνεργασία κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας — Αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Le Carbone-Lorraine SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 44 της 21.2.2009.


text:
 12.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 9/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 15ης Νοεμβρίου 2012 [αίτηση προδικαστικής αποφάσεως του Bundesfinanzhof (Γερμανία)] — Finanzamt Steglitz κατά Ines Zimmermann
 (Υπόθεση C-174/11) (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Απαλλαγές - Άρθρο 13, A, παράγραφοι 1, στοιχείο ζ', και 2 - Υπηρεσίες συνδεόμενες στενά με την κοινωνική πρόνοια και ασφάλιση οι οποίες παρέχονται από οργανισμούς δημοσίου δικαίου ή από άλλους οργανισμούς οι οποίοι αναγνωρίζονται ως κοινωνικού χαρακτήρα - Αναγνώριση - Προϋποθέσεις μη εφαρμοζόμενες επί οργανισμών που δεν είναι δημοσίου δικαίου - Εξουσία εκτιμήσεως των κρατών μελών - Όρια - Αρχή της φορολογικής ουδετερότητας)
 2013/C 9/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Finanzamt Steglitz
 κατά
 Ines Zimmermann
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Bundesfinanzhof — Ερμηνεία του άρθρου 13, A, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', και παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ: Έκτη οδηγία του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ L 145, σ. 1) — Απαλλαγή των υπηρεσιών που συνδέονται με την κοινωνική πρόνοια και ασφάλιση και παρέχονται από οργανισμούς δημοσίου δικαίου ή άλλους οργανισμούς οι οποίοι αναγνωρίζονται ως κοινωνικού χαρακτήρα — Εθνική ρύθμιση που εξαρτά την απαλλαγή των παροχών κατ’ οίκον περιθάλψεως από ορισμένες προϋποθέσεις, οι οποίες ωστόσο δεν εφαρμόζονται οσάκις οι εν λόγω υπηρεσίες παρέχονται από ενώσεις αναγνωρισμένες από το κράτος ή από μέλη των ενώσεων αυτών
 Διατακτικό
 Αντιβαίνει προς το άρθρο 13, A, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα της αρχής της φορολογικής ουδετερότητας, η εξάρτηση της απαλλαγής από τον ΦΠΑ των υπηρεσιών κατ’ οίκον περιθάλψεως που προσφέρονται από ιδιώτη επιχειρηματία από προϋπόθεση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, κατά την οποία οι σχετικές με την περίθαλψη αυτή δαπάνες πρέπει να έχουν αναληφθεί εξ ολοκλήρου ή κατά το μεγαλύτερο μέρος κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος, τουλάχιστον στα δύο τρίτα των περιπτώσεων, από τους εκ του νόμου προβλεπόμενους φορείς κοινωνικής ασφαλίσεως ή πρόνοιας, στην περίπτωση που η προϋπόθεση αυτή δεν δύναται να διασφαλίσει την ίση μεταχείριση στο πλαίσιο της αναγνωρίσεως, για την εφαρμογή της εν λόγω διατάξεως, του κοινωνικού χαρακτήρα οργανισμών που δεν είναι δημοσίου δικαίου.
 (1) ΕΕ C 226 της 30.7.2011.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 8.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/9
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Administratīvā apgabaltiesa (Λετονία) στις 13 Δεκεμβρίου 2013 — VAS «Ceļu satiksmes drošības direkcija», Latvijas Republikas Satiksmes ministrija κατά Kaspars Nīmanis
 (Υπόθεση C-664/13)
 (2014/C 71/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administratīvā apgabaltiesa
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείοντες: VAS «Ceļu satiksmes drošības direkcija», Latvijas Republikas Satiksmes ministrija
 Εφεσίβλητος: Kaspars Nīmanis
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 12 της οδηγίας 2006/126/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ης Δεκεμβρίου 2006, για την άδεια οδήγησης, σε συνδυασμό με την πρώτη φράση της δεύτερης αιτιολογικής της σκέψεως, την έννοια ότι αντιτίθεται σε νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους κατά την οποία ως μόνο μέσο αποδείξεως της συνήθους διαμονής προσώπου στο κράτος αυτό (Λετονία) τη δηλωθείσα κατοικία του εν λόγω προσώπου; Η έκφραση «συνήθης διαμονή» έχει την έννοια της υποχρεώσεως ενός προσώπου, συμφώνως προς την εθνική νομοθεσία, να εγγραφεί σε ένα κρατικό μητρώο, προκειμένου να καταστήσει γνωστό ότι υπάρχει δυνατότητα επικοινωνίας μαζί του στη δηλωθείσα διεύθυνση στο πλαίσιο των εννόμων σχέσεών του με το κράτος και την τοπική αυτοδιοίκηση.
 (1) ΕΕ L403, σ. 18.


text:
C 144/40 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 15.6.2002
 2) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικα ́ της δικαστικα ́ ́εξοδα καθω ́ ς και 3) Οι παρεμβαι ́νοντες φε ́ρουν τα ́εξοδα ́ τους.
 τα ́εξοδα των προσφευγουσω ́ ν.
 (1) ΕΕ C 47 της 19.2.00. (1) ΕΕ C 102 της 8.4.00.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 26ης Φεβρουαρι ́ου 2002
 της 27ης Φεβρουαρι ́ου 2002
 στην υπο ́θεση T-17/00, Willi Rothley κατα ́ Ευρωπαϊκου ́
 Κοινοβουλι ́ου (1)
 στην υπο ́θεση T-34/00, Eurocool Logistik GmbH κατα ́
 Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς
 (Πρα ́ ξη του Κοινοβουλι ́ου — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 Παραδεκτο ́ — Ασυλι ́α των μελω ́ ν του Κοινοβουλι ́ου —
 Ευρωπαϊκη ́ Υπηρεσι ́α Καταπολε ́μησης της Απα ́ της (OLAF)
 — Εξουσι ́α διενε ́ργειας ερευνω ́ ν) (Κοινοτικο ́ ση ́μα — Λεκτικο ́ ση ́μα ΕUROCOOL —
 Σεβασμο ́ς των δικαιωμα ́ των α ́μυνας — Απο ́λυτος λο ́γος
 απαραδε ́κτου — ∆ιακριτικο ́ς χαρακτη ́ρας — 'Αρθρο 7,
 (2002/C 144/84) παρα ́ γραφος 1, στοιχει ́ο β), του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) (2002/C 144/85)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Στην υπο ́θεση T-17/00, Willi Rothley, κα ́τοικος Rockenhausen
 (Γερμανι ́α), και 70 λοιποι ́ προσφευ ́γοντες, εκπροσωπου ́μενοι απο ́
 τους Η.-J. Rabe και G. Berrisch, δικηγο ́ρους, κατα ́ Ευρωπαϊκου ́
 Κοινοβουλι ́ου (εκπρο ́σωποι: J. Schoo και Η. Krück), υποστηριζο ́- Στην υπο ́θεση T-34/00, Eurocool Logistik GmbH, με ́εδρα το
 μενου απο ́ το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, (εκπρο ́σωποι: Linz (Αυστρι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον G. Secklehner,
 J. Aussant, M. Bauer και Ι. Dı́ez Parra), την Επιτροπη ́ των δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Γραφει ́ου
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, (εκπρο ́σωποι: J.-L. Dewost, H.-P. Hartvig εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́
 και U. Wölker), το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν (εκπρο ́σωποι: ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρο ́σωποι: O.
 H. G. Sevenster και J. van Bakel) και τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α Montalto, E. Joly και G. Schneider), με αντικει ́μενο προσφυγη ́
 (εκπρο ́σωποι: G. de Bergues, S. Pailler, C. Vasak και L. Bernheim), κατα ́ της αποφα ́σεως του πρω ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν του
 με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως του Κοινοβου- Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς
 λι ́ου, της 18ης Νοεμβρι ́ου 1999, περι ́ τροποποιη ́σεως του (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), της 9ης ∆εκεμβρι ́ου 1999
 κανονισμου ́ του κατο ́πιν της διοργανικη ́ς συμφωνι ́ας της (υπο ́θεση R 233/1999-1), αφορω ́σας την καταχω ́ριση της λε ́ξεως
 25ης Μαι ̈́ου 1999, μεταξυ ́ του Κοινοβουλι ́ου, του Συμβουλι ́ου ΕUROCOOL ως κοινοτικου ́ ση ́ματος, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο
 και της Επιτροπη ́ς, σχετικα ́ με τις εσωτερικε ́ς ́ερευνες που διενερ- τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον P. Mengozzi, Προ ́εδρο, την V. Tiili και
 γου ́νται απο ́ την Ευρωπαϊκη ́ Υπηρεσι ́α Καταπολε ́μησης της Απα ́της τον R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen,
 (OLAF), το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ την υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 27 Φεβρουαρι ́ου 2002
 P. Lindh, Προ ́εδρο, και τους R. Garcı́a-Valdecasas και J. D. απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Cooke, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος διοι-
 κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 26 Φεβρουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: 1) Ακυρω ́ νει το σημει ́ο 1 του διατακτικου ́ της αποφα ́σεως του
 πρω ́ του τμη ́ματος προσφυγω ́ ν του Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως
 στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 υποδει ́γματα) της 9ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 (υπο ́θεση R 233/
 1999-1).
 2) Οι προσφευ ́γοντες φε ́ρουν τα ́εξοδα ́ τους καθω ́ ς και τα
 ́εξοδα του καθου ́ στην υπο ́θεση της κυ ́ριας δι ́κης και στη
 διαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων. 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.


text:
17 . 2 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 46/9
 H απόφαση περί απορρίψεως της προσφοράς της Geotronics θρα 59 και επόμενα της συνθήκης της ΕΟΚ; Εν καταφατική
 λόγω της καταγωγής των προϊόντων της ελήφθη αναμφίβολα δε περιπτώσει, η ρύθμισις αυτή δικαιολογείται εκ λόγων
 μετά την έναρξη της ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ. H συμφω γενικοτέρου συμφέροντος της διατηρήσεως της εργασιακής
 νία ΕΟΧ έχει εφαρμογή σε όλες τις νομικές καταστάσεις που ειρήνης εις τον ευαίσθητον τομέα της παροχής των τουριστι
 ανακύπτουν μετά την έναρξη της ισχύος της. Επομένως, η κών υπηρεσιών, δια τον οποίον η Ελληνική Πολιτεία, ως
 Geotronics διατείνεται ότι δεν υφίσταται αναδρομικότητα εν τουριστική χώρα, έχει εύλογον και δεδικαιολογημένον ενδια
 προκειμένω. φέρον να επεμβαίνει ρυθμιστικώς;
 Το πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας ΕΟΧ
 Το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η συμφωνία ΕΟΧ δεν μπορεί να
 έχει εφαρμογή στην επίδικη σύμβαση, καθόσον ένα από τα Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 συμβαλλόμενα μέρη , η Ρουμανία, δεν μετέχει στη συμφωνία υπέβαλε το Se- og Handelsret, με διάταξη της 19ης Δεκεμ
 ΕΟΧ. Πρόκειται περί τυπολατρικού συμπεράσματος, το βρίου 1995 στην υπόθεση Handels og Kontorfunktionærernes
 οποίο δεν ανταποκρίνεται προς την οικονομική πραγματικό Forbund i Danmark, ενεργούσα για λογαριασμό της Helle
 τητα. H πραγματικότητα αυτή είναι ότι, λόγω της αποφάσεως Elisabeth Larsson, κατά Dansk Handel & Service, ενεργού
 της Επιτροπής, υφίσταται στην πράξη δυσμενής διάκριση σας για λογαριασμό της Føtex Supermarked A/S
 μεταξύ δύο παραγωγών εγκατεστημένων εντός του ΕΟΧ
 παρεμφερών προϊόντων. Ως κρίσιμο στοιχείο θα έπρεπε να (Υπόθεση C-400/95)
 θεωρηθεί η οικονομική πραγματικότητα στην οποία εντά (96/C 46/15)
 σσεται η δικαιοπραξία και οι ενέργειες που πραγματοποιή
 θηκαν σχετικά. Με διάταξη της 19ης Δεκεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 H Geotronics υποστηρίζει ότι η παρούσα κατάσταση εμπίπτει στις 21 Δεκεμβρίου 1995 , το S0- og Handelsret ζητεί από το
 στο πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας ΕΟΧ. H Geotronics Δικαστήριο, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Handels og
 υποστηρίζει ακόμη ότι η Επιτροπή επέβαλε δυσμενείς δια Kontorfunktionærernes Forbund i Danmark, ενεργούσας για
 κρίσεις ικανές να στρεβλώσουν τον ανταγωνισμό μεταξύ λογαριασμό της Helle Elisabeth Larsson, και Dansk Handel &
 προϊόντων καταγομένων από τα κράτη της Ευρωπαϊκής Service, ενεργούσας για λογαριασμό της F0tex Supermarked
 Κοινότητας και προϊόντων από τα κράτη της Ευρωπαϊκής A/S , που εκκρεμεί ενώπιον του , την έκδοση προδικαστικής
 Ζώνης Ελευθέρων Συναλλαγών, παρέχοντας στα πρώτα αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 αθέμιτο πλεονέκτημα όσον αφορά τον αναταγωνισμό. Τέτοι
 ου είδους διακρίσεις εμποδίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία Καλύπτει το άρθρο 5 παράγραφος 1 , σε συνδυασμό με το
 των εμπορευμάτων, κατά παράβαση των με άρθρων 8, 11 και άρθρο 2 παράγραφος 1 της οδηγίας 76/2Θ7/ΕΟΚ του Συμβου
 65 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ. λίου της 9ης Φεβρουαρίου 1976 περί της εφαρμογής της
 αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον
 (') ΕΕ αριθ . C 333 της 9. 12. 1995 . αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική
 εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας ('),
 περίπτωση απολύσεως λόγω απουσίας από την εργασία μετά
 τη λήξη άδειας μητρότητας, εφόσον η απουσία αυτή οφείλε
 ται σε ασθένεια που εμφανίστηκε κατά την εγκυμοσύνη και
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια της αδείας μητρότητας και
 υπέβαλε το Συμβούλιο της Επικρατείας της Ελλάδος, με μετά από αυτήν, η δε απόλυση έγινε μετά τη λήξη της άδειας
 απόφαση της 7ης Νοεμβρίου 1995 στην υπόθεση σύνδεσμος μητρότητας;
 των εν Ελλάδι τουριστικών και ταξιδιωτικών γραφείων κατά
 υπουργού Εργασίας (') ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 70.
 (Υπόθεση C-398/95)
 (96/C 46/14)
 Με απόφαση της 7ης Νοέμβριου 1995 , η οποία περιήλθε στη Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 18 Δεκεμβρίου 1995 , το υπέβαλε το rechtbank van eerste aanleg te Brussel, με διάταξη
 Συμβούλιο της Επικρατείας της Ελλάδος, στο πλαίσιο της της 12ης Δεκεμβρίου 1995 στην υπόθεση ΝV BRD (Bureau
 διαφοράς μεταξύ συνδέσμου των εν Ελλάδι τουριστικών και Rik Decan-Business Research & Development) κατά Βελγι
 ταξιδιωτικών γραφείων και υπουργού Εργασίας, υποστηρι κού Δημοσίου
 ζομένου από το σωματείο διπλωματούχων ξεναγών και την (Υπόθεση C-401/95)
 πανελλήνια ομοσπονδία ξεναγών, που εκκρεμεί ενώπιον του ,
 ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά (96/C 46/16)
 σεως επί του εξής ερωτήματος:
 Με διάταξη της 12ης Δεκεμβρίου 1995, η οποία περιήλθε στη
 H ρύθμισις του άρθρου 37 του νόμου 1545/1985 , η οποία, επί Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 τη συνδρομή των εν αυτή αναφερομένων προϋποθέσεων, στις 21 Δεκεμβρίου 1995, το rechtbank van eerste aanleg te
 καθιστά υποχρεωτική μεταξύ των μερών τη νομική μορφή της Brussel, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ NV BRD (Bureau
 σχέσεως εξηρτημένης εργασίας — νομική μορφή υπό την Rik Decan-Business Research & Development) και Βελγικού
 οποίαν, κατά το συνήθως συμβαίνον, παρέχονται αι υπηρε Δημοσίου , που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστή
 σίαι των ξεναγών υπό τας αναγραφομένας εις το άρθρον ριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των ακολού
 τούτο προϋποθέσεις — έρχεται εις αντίθεσιν προς τα άρ θων ερωτημάτων:


text:
 24.5.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 128/21
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Oberster Gerichtshof (Αυστρία) στις 27 Φεβρουαρίου 2008 — David Hütter κατά Technische Universität Graz
 (Υπόθεση C-88/08)
 (2008/C 128/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: David Hütter
 Εναγόμενο: Technische Universität Graz
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχουν τα άρθρα 1, 2 και 6 της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (1), την έννοια ότι αντιβαίνει προς αυτά εθνική νομοθεσία (εν προκειμένω: τα άρθρα 3, παράγραφος 3, και 26, παράγραφος 1, του αυστριακού Vertragsbedienstetengesetz του 1948), η οποία αποκλείει από τις περιόδους απασχολήσεως που πρέπει να ληφθούν υπόψη για τον προσδιορισμό της ημερομηνίας αναφοράς για την προαγωγή, εκείνες που διανύθηκαν πριν από τη συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας;
 (1) EE L 303, σ. 16.


text:
19.7.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 171/19
 3) Πώς πρέπει να ερμηνεύεται η προϋπόθεση κατά την οποία η Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 αναγραφή του σήματος επιβάλλεται να είναι «αναγκαία» του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, που ασκήθηκε στις 5 Ιουνίου
 προκειμένου να δηλωθεί ο προορισμός προϊόντος ή υπηρε- 2003
 σίας; Πληρούται το κριτήριο του «αναγκαίου» έστω και αν η
 ένδειξη του προορισμού αυτού είναι καθαυτή δυνατή χωρίς (Υπόθεση C-241/03)
 ρητή μνεία του ανήκοντος σε τρίτον σήματος, όταν παραδείγ-
 ματος χάρη αναφέρεται απλώς η τεχνική λειτουργία του
 προϊόντος; Τι σημασία έχει επ' αυτού το ότι ο καταναλωτής (2003/C 171/28)
 μπορεί να αντιληφθεί με μεγαλύτερη δυσκολία [τον προο-
 ρισμό του προϊόντος] σε περίπτωση που δεν γίνεται ρητή
 μνεία του σήματος τρίτου; Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους Γ. Ζαββό και W. Wils, άσκησε στις 5 Ιουνίου 2003 ενώπιον
 4) Τι στοιχεία πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την εκτίμηση
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του
 της συμφωνίας προς τα συναλλακτικά ήθη; Συνιστά η μνεία Βασιλείου των Κάτω Χωρών.
 στα προϊόντα ενός επιχειρηματία σήματος ανήκοντος σε τρίτο
 διαβεβαίωση ότι τα προϊόντα του αυτά αντιστοιχούν προς
 εκείνα του τρίτου τόσο από ποιοτική όσο και από τεχνική ή Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 κάποια άλλη άποψη;
 — να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών μη λαμβά-
 5) Επηρεάζει το θεμιτό της χρησιμοποιήσεως σήματος τρίτου νοντας τα αναγκαία νομοθετικά και κανονιστικά μέτρα για
 το αν ο τρίτος αυτός επιχειρηματίας διαθέτει στο εμπόριο, τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 2000/26/ΕΚ του
 επιπλέον των εξαρτημάτων ή ανταλλακτικών, και δικά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 προϊόντα σε συνδυασμό με τα οποία προορίζεται να χρησιμο- 16ης Μαΐου 2000, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των
 ποιείται το επίμαχο ανταλλακτικό ή εξάρτημα; κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης
 που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων
 ( 1) Πρώτη οδηγία της 21ης ∆εκεμβρίου 1988 για την προσέγγιση των και για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και
 νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (EE L 40 της 11.2.1989, 88/357/ΕΟΚ του Συμβουλίου (τέταρτη οδηγία ασφαλίσεως
 σ. 1). αυτοκινήτων) (1), ή τουλάχιστον μη ανακοινώνοντας στην
 Επιτροπή τα μέτρα αυτά, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 από την πρώτη οδηγία·
 — να καταδικάσει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- έξοδα.
 βαλε το Judgado de la Instancia No 35 της Βαρκελώνης
 (Ισπανία) με διάταξη της 5 Μαΐου 2003 στο πλαίσιο της
 υποθέσεως μεταξύ QDQ MEDIA, S.A. κατά Αlejandro
 Omedas Lecha Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση C-235/03) Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο έληξε
 στις 20 Ιουλίου 2002.
 (2003/C 171/27)
 (1 ) ΕΕ L 181, σ. 65.
 Με διάταξη της 5ης Μαΐου 2003, η οποία περιήλθε στη Γραμμα-
 τεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 2 Ιουνίου
 2003, το Judgado de la Instancia No 35 της Βαρκελώνης, στο
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ της QDQ MEDIA, S.A.και
 Αlejandro Omedas Lecha, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως. Το Judgado de 1a Instancia No 35
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Βαρκελώνης ζητεί από το ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 6 Ιουνίου
 τήτων να αποφανθεί επί του εξής προδικαστικού ερωτήματος:
 2003
 Στο πλαίσιο προστασίας του δανειστή που προκύπτει από την (Υπόθεση C-243/03)
 οδηγία 2000/35/ΕΚ ( 1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
 Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου, για την καταπολέμηση των
 καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές, μπορούν (2003/C 171/29)
 να θεωρηθούν έξοδα εισπράξεως της οφειλής οι δαπάνες εκπρο-
 σωπήσεως από δικηγόρο στη διαδικασία εκδόσεως διαταγής
 πληρωμής για την είσπραξη της οφειλής αυτής; Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από
 τον Ε. Traversa, επικουρούμενο από τον Ν. Coutrelis, avocat, με
 ( 1) EE L 200 της 8.8.2000, σ. 35. τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε, στις 6 Ιουνίου
 2003, προσφυγή κατά της Γαλλικής ∆ημοκρατίας ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 3.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 104/23
 Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 24ης Ιανουαρίου 2017 — Carsten René Beul κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-53/16 P) (1)
 ([Αίτηση αναιρέσεως - Άρθρο 181 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Προσφυγή ακυρώσεως - Λειτουργία των χρηματοπιστωτικών αγορών - Απαιτήσεις για τη διενέργεια του υποχρεωτικού ελέγχου ετήσιων και ενοποιημένων οικονομικών καταστάσεων οντοτήτων δημόσιου συμφέροντος - Κανονισμός (ΕΕ) 537/2014 - Κανόνες για την οργάνωση και την επιλογή νόμιμων ελεγκτών και ελεγκτικών γραφείων από οντότητες δημόσιου συμφέροντος - Πράξη που δεν αφορά ατομικά τον προσφεύγοντα - Προδήλως απαράδεκτο])
 (2017/C 104/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Carsten René Beul (εκπρόσωποι: H.-M. Pott και T. Eckhold, Rechtsanwälte)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: D. Warin και P. Schonard), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Balta και R. Wiemann)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τον Carsten René Beul στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 191 της 30.05.2016


text:
 8.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 379/15
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Oradea (Ρουμανία) στις 18 Σεπτεμβρίου 2012 — SC Fatorie SRL κατά Direcția Generală a Finanțelor Publice Bihor
 (Υπόθεση C-424/12)
 2012/C 379/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel Oradea
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα-αναιρεσείουσα: SC Fatorie SRL
 Καθής-αναιρεσιβαλλομένη: Direcția Generală a Finanțelor Publice Bihor (Γενική Διεύθυνση Δημόσιων Οικονομικών του Bihor)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Επιτρέπουν οι διατάξεις της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) την επιβαλλόμενη ως κύρωση απώλεια εκ μέρους του φορολογουμένου του δικαιώματός του προς έκπτωση του ΦΠΑ, εφόσον:
 i)
 το τιμολόγιο το οποίο εμφάνισε ο φορολογούμενος προκειμένου να ασκήσει το δικαίωμά του προς έκπτωση συμπληρώθηκε εσφαλμένα, λόγω μη εφαρμογής των μέτρων απλοποιήσεως, από τρίτον
 ii)
 ο φορολογούμενος εξόφλησε τον αναγραφόμενο επί του τιμολογίου ΦΠΑ;
 2)
 Προσκρούει στην ευρωπαϊκή αρχή περί της ασφαλείας δικαίου συγκεκριμένη διοικητική πρακτική των φορολογικών οργάνων της Ρουμανίας τα οποία:
 i)
 σε πρώτη φάση, με αμετάκλητη διοικητική πράξη αναγνώρισαν το δικαίωμα προς έκπτωση του ΦΠΑ
 ii)
 ακολούθως, ανακάλεσαν την οικεία απόφαση και επέβαλαν εις βάρος του φορολογουμένου την υποχρέωση καταβολής υπέρ του κρατικού προϋπολογισμού τόσον του ΦΠΑ, σε σχέση με τον οποίο ασκήθηκε το δικαίωμα προς έκπτωση, όσον και τόκων και κυρώσεων λόγω υπερημερίας;
 3)
 Σε περίπτωση κατά την οποία:
 i)
 ο φορολογούμενος εξόφλησε τον αναγραφόμενο εσφαλμένα επί του εκδοθέντος από τρίτον τιμολογίου ΦΠΑ
 ii)
 τα φορολογικά όργανα δεν έλαβαν κανενός είδους μέτρο επιβάλλον στην πράξη στον τρίτο την υποχρέωση διορθώσεως του τιμολογίου το οποίο συμπληρώθηκε εσφαλμένα
 iii)
 η διόρθωση του τιμολογίου είναι πλέον ανέφικτη λόγω της πτωχεύσεως του τρίτου
 επιτρέπει η αρχή της φορολογικής ουδετερότητας του ΦΠΑ την αποστέρηση του δικαιώματος του φορολογουμένου να εκπέσει τον ΦΠΑ;
 (1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1).


text:
 19.3.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/2
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 25ης Νοεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-18/03 P: Vela Srl et Tecnagrind SL κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - ΕΓΤΠΕ - Οικονομική συμμετοχή σε προγράμματα - Κατάργηση της χρηματοδοτικής συνδρομής του ταμείου)
 (2005/C 69/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση C-18/03 P, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως σύμφωνα με το άρθρο 49 του Οργανισμού του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2003, Vela Srl, με έδρα το Μιλάνο (Ιταλία), Tecnagrind SL, με έδρα τη Βαρκελώνη (Ισπανία), (δικηγόρος: M. Carretta) όπου έτερος διάδικος είναι: η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Cattabriga και M. L. Visaggio, επικουρούμενοι από τη M. Moretto), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Borg Barthet, πρόεδρο τμήματος, S. von Bahr και A. Ó Caoimh (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 25 Νοεμβρίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2
 Καταδικάζει τις Vela Srl και Tecnagrind SL στα δικαστικά έξοδα.
 (1) JO C 70 της 22.03.2003


text:
 5.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/3
 Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 9ης Ιουνίου 2016 — Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK), Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Euroalliages
 (Υπόθεση C-345/15 P) (1)
 ([Αίτηση αναιρέσεως - Άρθρο 181 του Κανονισμού Διαδικασίας - Ντάμπινγκ - Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 60/2012 - Εισαγωγή σιδηροπυριτίου προέλευσης, μεταξύ άλλων, Ρωσίας - Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 - Άρθρο 11, παράγραφοι 3 και 9 - Μερική ενδιάμεση επανεξέταση])
 (2016/C 326/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK), Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF) (εκπρόσωποι: B. Evtimov, δικηγόρος, D. O’Keeffe, Solicitor)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J.-P. Hix, S. Boelaert και E. McGovern), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J.-F. Brakeland και M. França), Euroalliages
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Η Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK) και η Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF) φέρουν, πέραν των δικαστικών τους εξόδων, τα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 311 της 21.9.2015.


text:
 21.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 170/20
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 6ης Ιουνίου 2007 — Ελληνική Δημοκρατία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-232/04) (1)
 (ΕΓΤΠΕ - Τμήμα Εγγυήσεων - Κοινοτικό αμπελουργικό μητρώο - Απόφαση με την οποία ζητείται η επιστροφή των προκαταβληθέντων ποσών)
 (2007/C 170/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Β. Κοντόλαιμος, I. Χαλκιάς και Σ. Χαλά)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Κοντού-Durande, επικουρούμενη από τον N. Κορογιαννάκη, δικηγόρο)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2004/302/ΕΚ της Επιτροπής, της 30ής Μαρτίου 2004, σχετικά με τη χρηματοδοτική συμμετοχή της Κοινότητας στις δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν από την Ελλάδα για την κατάρτιση του κοινοτικού αμπελουργικού μητρώου (ΕΕ L 98, σ. 57)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕE C 179 της 10.7.2004 (πρώην υπόθεση C-218/04).


text:
C 200/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 14.7.2001
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 3ης Μαι ̈́ου 2001 (ε ́κτο τμη ́μα)
 στην υπο ́θεση C-204/97: Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α κατα ́ της 3ης Μαι ̈́ου 2001
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-76/98 Ρ και C-77/98 Ρ:
 Ajinomoto Co., Ιnc. και The NutraSweet Company κατα ́
 («Κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις — Ενισχυ ́σεις υπερ των παραγωγω ́ν
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 οι ́νων λικε ́ρ και αποσταγμα ́ των — Ενισχυ ́σεις χορηγου ́με-
 νες απο ́ τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στο πλαι ́σιο αυξη ́σεως
 των εθνικω ́ ν φο ́ρων») («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Ντα ́ μπινγκ — Κανονικη ́ αξι ́α —
 'Υπαρξη διπλω ́ ματος ευρεσιτεχνι ́ας στην εσωτερικη ́ αγορα ́
 του εξαγωγε ́α — Αποτε ́λεσμα προβαλλομε ́νης ελλει ́ψεως
 (2001/C 200/13) νομιμο ́τητας του κανονισμου ́ για την επιβολη ́ προσωρινου ́
 δασμου ́ αντιντα ́μπινγκ επι ́ της νομιμο ́τητας του κανο-
 νισμου ́ για την επιβολη ́ οριστικου ́ δασμου ́ αντιντα ́μπινγκ»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 (2001/C 200/14)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Στην υπο ́θεση C-204/97, Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι:
 L. Fernandes, Â. Seiça Neves και C. Botelho Moniz), υποστηρι- (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 ζο ́μενη απο ́ το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας (εκπρο ́σωπος:
 R. Silva de Lapuerta), κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των (εκπρο ́σωποι: Α. Μ. Alves Vieira και τον ∆. Τριανταφυ ́λλου), Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-76/98 Ρ και C-77/98 Ρ,
 υποστηριζο ́μενης απο ́ τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι: Ajinomoto Co., Inc., με ́εδρα το Το ́κιο (Ιαπωνι ́α), εκπροσωπου ́-
 Κ. Rispal-Bellanger και τον G. Mignot), με αντικει ́μενο την μενη απο ́ τους Μ. Siragusa, avvocato, Τ. Müller-Ibold,
 ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, της 6ης Νοεμβρι ́ου Rechtsanwalt, και τη V. Donaldson, solicitor, με το ́πο επιδο ́σεων
 1996, σχετικα ́ με τις ενισχυ ́σει υπε ́ρ των παραγωγω ́ν οι ́νων λικε ́ρ στο Λουξεμβου ́ργο, και The NutraSweet Company, με ́εδρα το
 και αποσταγμα ́των, υπο ́ μορφη ́ ενισχυ ́σεων των με ́τρων προω ́θησης Deerfield (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 και [με τις τεχνικου ́ χαρακτη ́ρα εθνικε ́ς] ενισχυ ́σεις υπο ́ μορφη ́ J.-F. Bellis, avocat, και F. Di Gianni, avvocato, με το ́πο επιδο ́σεων
 ενισχυ ́σεων στην ́ερευνα, στην τεχνολογικη ́ υποστη ́ριξη και στις στο Λουξεμβου ́ργο, με αντικει ́μενο δυ ́ο αιτη ́σεις αναιρε ́σεως κατα ́
 επενδυ ́σεις, περι ́ληψη της οποι ́ας δημοσιευ ́θηκε στην Επι ́σημη της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 18 ∆εκεμβρι ́ου 1997 το
 Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των της 6ης Μαρτι ́ου 1997 Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (πε ́μπτο πενταμελε ́ς
 (ΕΕ C 70, σ. 14), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ του C. Gulmann, τμη ́μα) στις υποθε ́σεις Τ-159/94 και Τ-160/94, Ajinomoto και
 προ ́εδρο του τρι ́του και ́εκτου τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα, Α. La ΝutraSweet κατα ́ Συμβουλι ́ου (Συλλογη ́ 1997, σ. ΙΙ-2461), με
 Pergola, Μ. Wathelet και Β. Σκουρη ́, προε ́δρους τμη ́ματος, τις οποι ́ες ζητει ́ται η εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που οι
 D. Α. O. Edward (εισηγητη ́), J.-P. Puissochet, Ρ. Jann, L. Sevón λοιποι ́ δια ́δικοι ει ́ναι το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως
 και R. Schintgen, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, (εκπρο ́σωποι: G. Houttuin και S. Marquardt, επικουρου ́μενοι απο ́
 γραμματε ́ας: von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́α, εξε ́δωσε στις τους Η.-J. Rabe και G. Μ. Berrish) και η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 13 Μαι ̈́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: Ν. Khan), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους C. Gulmann, προ ́εδρο τμη ́ματος, Β. Σκουρη ́
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, τη 6ης Νοεμβρι ́ου (εισηγητη ́), J.-Ρ. Puissochet, R. Schintgen και την F. Macken,
 1996, σχετικα ́ με τις ενισχυ ́σεις υπε ́ρ των παραγωγω ́ν δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: Ρ. Léger, γραμματε ́ας: Η. Α. Rühl,
 οι ́νων λικε ́ρ και αποσταγμα ́των, υπο ́ μορφη ́ ενισχυ ́σεων κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 3 Μαι ̈́ου 2001
 των με ́τρων προω ́ θησης και τεχνικου ́ χαρακτη ́ρα [εθνικε ́ς] απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ενισχυ ́σεις υπο ́ μορφη ́ ενισχυ ́σεων στην ́ερευνα, στην τεχνο-
 λογικη ́ υποστη ́ριξη και στις επενδυ ́σεις, περι ́ληψη της οποι ́ας 1) Απορρι ́πτει τις αιτη ́σεις αναιρε ́σεως.
 δημοσιευ ́θηκε στην Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν 2) Οι Αjinomoto Co., Ιnc., και The NutraSweet Company φε ́ρουν
 Κοινοτη ́των της 6ης Μαρτι ́ου 1997. τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα καθω ́ ς και τα ́εξοδα στα οποι ́α
 2) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́, ́εξοδα. υποβλη ́θηκε το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως κατα ́
 την παρου ́σα διαδικασι ́α.
 3) Το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας και η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α φε ́ρουν
 τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα. 3) Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των φε ́ρει τα
 δικαστικα ́ της ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 212 της 12.7.1997. (1) ΕΕ C 166 της 30.5.1998.


text:
 12.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 337/45
 Προσφυγή της 31ης Αυγούστου 2015 — LG Electronics κατά ΓΕΕΑ — Cyrus Wellness Consulting (Viewty)
 (Υπόθεση T-498/15)
 (2015/C 337/51)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: LG Electronics, Inc. (Σεούλ, Δημοκρατία της Κορέας) (εκπρόσωπος: M. Graf, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Cyrus Wellness Consulting GmbH (Βερολίνο, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «Viewty» — Υπ’ αριθ. 6 266 531 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 15ης Ιουνίου 2015 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις R 1935/2014-2 και R 1563/2014-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/60
 Προσφυγή-αγωγή της 8ης Μαΐου 2013 — ΖΖ κ.λπ. κατά ΕΤΕπ
 (Υπόθεση F-41/13)
 2013/C 207/104
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες-ενάγοντες: ΖΖ κ.λπ. (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αφενός, να ακυρωθούν οι αποφάσεις οι οποίες περιλαμβάνονται στα δελτία μισθοδοσίας του Φεβρουαρίου 2013, περί καθορισμού της ετήσιας αναπροσαρμογής των μισθών μέχρι του ορίου του 1,8 % για το έτος 2013, τα ενημερωτικά σημειώματα που απηύθυνε η καθής-εναγομένη στους προσφεύγοντες-ενάγοντες στις 5 Φεβρουαρίου 2013 και 15 Φεβρουαρίου 2013 και να ακυρωθούν τα μεταγενέστερα δελτία μισθοδοσίας. Αφετέρου, να υποχρεωθεί το κοινοτικό όργανο στην καταβολή αποζημιώσεως για την υλική ζημία και ικανοποιήσεως για την ηθική βλάβη που φέρονται ότι υπέστησαν οι προσφεύγοντες-ενάγοντες.
 Αιτήματα των προσφευγόντων-εναγόντων
 Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που περιλαμβάνεται στα δελτία μισθοδοσίας των προσφευγόντων-εναγόντων του Φεβρουαρίου 2013, η οποία καθορίζει την ετήσια αναπροσαρμογή των μισθών μέχρι του ορίου του 1,8 % για το έτος 2013 και, κατά συνέπεια, να ακυρώσει τις παρεμφερείς αποφάσεις που περιλαμβάνονται στα μεταγενέστερα δελτία μισθοδοσίας και, καθόσον απαιτείται, να ακυρώσει δύο ενημερωτικά σημειώματα που απηύθυνε η καθής-εναγομένη στους προσφεύγοντες-ενάγοντες στις 5 Φεβρουαρίου 2013 και στις 15 Φεβρουαρίου 2013·
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να καταβάλει σε κάθε προσφεύγοντα-ενάγοντα, ως αποζημίωση για την υλική ζημία που υπέστη (i) το υπόλοιπο του μισθού που αντιστοιχεί στην εφαρμογή της ετήσιας αναπροσαρμογής για το 2013, ήτοι αύξηση 1,8 %, για την περίοδο από 1η Ιανουαρίου 2013 έως 31 Δεκεμβρίου 2013· (ii) το υπόλοιπο του μισθού που αντιστοιχεί στις επιπτώσεις της εφαρμογής της ετήσιας αναπροσαρμογής κατά 1,8 % για το 2013 επί του ποσού των μισθών που θα καταβληθούν από τον Ιανουάριο 2014· (iii) τόκους υπερημερίας επί των οφειλομένων υπολοίπων των μισθών μέχρι πλήρους καταβολής των οφειλομένων ποσών· το δε εφαρμοστέο επιτόκιο για τους τόκους υπερημερίας πρέπει να υπολογιστεί βάσει του επιτοκίου που καθορίζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες δραστηριότητες αναχρηματοδοτήσεως, όπως ίσχυε κατά την κρίσιμη περίοδο, προσαυξημένου κατά τρεις μονάδες και (iv) αποζημίωση λόγω της απώλειας της αγοραστικής δύναμης, το δε σύνολο της υλικής αυτής ζημίας εκτιμάται, προσωρινώς, για κάθε προσφεύγοντα-ενάγοντα, σε 30 000 ευρώ·
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να καταβάλει σε κάθε προσφεύγοντα-ενάγοντα το ποσό των 1 000 ευρώ ως ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη·
 —
 να καταδικάσει την ΕΤΕπ στα δικαστικά έξοδα.


text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/37
 Προσφυγή-αγωγή της 6ης Ιουνίου 2011 — European Dynamics Luxembourg κ.λπ. κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-299/11)
 2011/C 232/64
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες-ενάγουσες: European Dynamics Luxembourg SA (Ettelbrück, Λουξεμβούργο), Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) και European Dynamics Belgium SA (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: Ν. Κορογιαννάκης και Μ. Δερμιτζάκης, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αιτήματα των προσφευγουσών-εναγουσών
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες (στο εξής: προσφεύγουσες) ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του ΓΕΕΑ περί επιλογής των προσφευγουσών, οι οποίες υπέβαλαν προσφορά στο πλαίσιο του ανοικτού διαγωνισμού αριθ. ΑΟ/21/10 για την «Παροχή εξωτερικών υπηρεσιών για διαχείριση έργου και προγράμματος και παροχή τεχνικών συμβουλών στον τομέα της τεχνολογίας των πληροφοριών (ΔΕΤΣ)», ως τρίτου εργολάβου στο πλαίσιο του μηχανισμού προτεραιότητας, απόφαση η οποία γνωστοποιήθηκε στις προσφεύγουσες με έγγραφο της 28ης Μαρτίου 2011, καθώς και να ακυρώσει όλες τις σχετικές αποφάσεις του ΓΕΕΑ, περιλαμβανομένων αυτών που αναθέτουν την εκτέλεση της οικείας συμβάσεως στον πρώτο και στον δεύτερο κατά σειρά προτεραιότητας εργολάβο·
 —
 να υποχρεώσει το ΓΕΕΑ να αποκαταστήσει τη ζημία την οποία υπέστησαν οι προσφεύγουσες λόγω της εν λόγω διαδικασίας διαγωνισμού, η οποία ανέρχεται σε 6 500 000 ευρώ·
 —
 επιπλέον, να υποχρεώσει το ΓΕΕΑ να αποκαταστήσει την αποθετική ζημία την οποία υπέστησαν οι προσφεύγουσες λόγω απώλειας ευκαιρίας και λόγω προσβολής της φήμης και της αξιοπιστίας τους, ανερχόμενη σε 650 000 ευρώ·
 —
 να υποχρεώσει το ΓΕΕΑ να καταβάλει τα δικαστικά και άλλα έξοδα και δαπάνες στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγουσες σε σχέση με την υπό κρίση προσφυγή-αγωγή, ακόμη και αν αυτή απορριφθεί.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 100, παράγραφος 2, του κανονισμού 1605/2002 (1). Οι προσφεύγουσες προβάλλουν ειδικότερα παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, λόγω αρνήσεως παροχής επαρκούς δικαιολογήσεως ή εξηγήσεως προς τις προσφεύγουσες, και βάλλουν κατά της μη γνωστοποιήσεως των σχετικών πλεονεκτημάτων των επιλεγέντων διαγωνιζομένων.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση των όρων της προκηρύξεως, δεδομένου ότι, κατά την αξιολόγηση, ελήφθησαν υπόψη απαιτήσεις που δεν περιλαμβάνονταν στους όρους της προκηρύξεως.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως και από αόριστα και αστήρικτα σχόλια της επιτροπής αξιολογήσεως.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από ενέχουσα δυσμενή διάκριση μεταχείριση των διαγωνιζομένων, μη συμμόρφωση προς τα κριτήρια αποκλεισμού των επιλεγέντων διαγωνιζομένων, παράβαση των άρθρων 93, παράγραφος 1, στοιχείο στ', 94 και 96 του κανονισμού 1605/2002 και των άρθρων 133α και 134 β του κανονισμού 2342/2002 (2), καθώς και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως. Κατά τις προσφεύγουσες, ο δεύτερος επιλεγείς διαγωνιζόμενος έπρεπε να έχει αποκλεισθεί.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 248, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (EK, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του Δημοσιονομικού Κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 357, σ. 1).


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/59
 Αγωγή της 25ης Σεπτεμβρίου 2015 — Post Bank Iran κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-559/15)
 (2016/C 027/76)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Post Bank Iran (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωπος: D. Luff, δικηγόρος)
 Εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να υποχρεώσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καταβάλει στην ενάγουσα αποζημίωση όσον αφορά την υλική ζημία και την ηθική βλάβη που η ενάγουσα υπέστη λόγω του ότι το Συμβούλιο παρανόμως επέβαλε περιοριστικά μέτρα στην ενάγουσα σύμφωνα με τις εξής παράνομες πράξεις του Συμβουλίου: i) την απόφαση 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσεως 2007/140/ΚΕΠΠΑ (1)· ii) τον κανονισμό (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010 (2)· iii) την απόφαση 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (3)· iv) τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (4)· v) τον κανονισμό (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (5)·
 —
 να επιδικάσει αποζημίωση συνολικού ποσού 203 695 040 ευρώ, όσον αφορά τόσο την ηθική βλάβη όσο και την υλική ζημία που η ενάγουσα υπέστη λόγω των παρανόμων πράξεων του Συμβουλίου·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της ενάγουσας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αγωγής της, η ενάγουσα προβάλλει τα ακόλουθα.
 1.
 Η ενάγουσα διατείνεται ότι, κατά το άρθρο 340 ΣΛΕΕ, όποιος υφίσταται ζημία προκληθείσα από θεσμικό όργανο της Ένωσης δύναται να ζητήσει αποζημίωση από το εν λόγω θεσμικό όργανο. Στη νομολογία του Δικαστηρίου έχουν εξειδικευτεί οι προϋποθέσεις της αποζημιώσεως αυτής, τις οποίες το Γενικό Δικαστήριο συνόψισε στην απόφασή του της 25ης Νοεμβρίου 2014 στην υπόθεση Safa Nicu Sepahan κατά Συμβουλίου (T-384/11, Συλλογή, EU:T:2014:986) ως εξής: α) παράνομος χαρακτήρας της συμπεριφοράς του θεσμικού οργάνου· β) υποστατό της ζημίας· και γ) αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της προσαπτόμενης συμπεριφοράς και της προβαλλόμενης ζημίας.
 2.
 Η ενάγουσα υποστηρίζει ότι οι τρεις προαναφερθείσες προϋποθέσεις πληρούνται στην κατάστασή της: το Συμβούλιο ενήργησε κατά «κατάφωρη παράβαση κανόνα δικαίου ο οποίος έχει σκοπό να παράσχει δικαιώματα σε ιδιώτες κατά την έννοια της νομολογίας», όπως το Γενικό Δικαστήριο έκρινε στην απόφασή του της 6ης Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση Post Bank Iran κατά Συμβουλίου (T-13/11, Συλλογή EU:T:2013:402)· η ενάγουσα υπέστη σημαντική ηθική βλάβη και υλική ζημία· και όλη η ζημία αυτή είναι η άμεση συνέπεια των παρανόμων κυρώσεων.
 3.
 Επίσης, η ενάγουσα διατείνεται ότι, όπως εκτίθεται λεπτομερώς στο δικόγραφο της αγωγής της, η ηθική βλάβη που υπέστη η ενάγουσα ανέρχεται στο ποσό του 1 000 000 ευρώ· η δε υλική ζημία, η οποία αποτιμήθηκε από ανεξάρτητους ελεγκτές, ανέρχεται σε 202 695 040 ευρώ.
 (1) ΕΕ L 281, σ. 81.
 (2) Κανονισμός (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (ΕΕ L 281, σ. 1).
 (3) ΕΕ L 319, σ. 71.
 (4) ΕΕ L 319, σ. 11.
 (5) ΕΕ L 88, σ. 1.


text:
 14.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/10
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Varhoven kasatsionen sad (Βουλγαρία) στις 6 Ιουνίου 2017 — Neli Valcheva κατά Γεωργίου Μπαμπαναράκη
 (Υπόθεση C-335/17)
 (2017/C 269/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Varhoven kasatsionen sad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Neli Valcheva
 Αναιρεσίβλητος: Γεώργιος Μπαμπαναράκης
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει ο διαλαμβανόμενος στο άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο α', και στο άρθρο 2, σημείο 10, του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 (1) του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας, όρος «δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας» την έννοια ότι αφορά όχι μόνο την προσωπική επικοινωνία μεταξύ των γονέων και του παιδιού, αλλά και την προσωπική επικοινωνία με άλλους συγγενείς εκτός των γονέων, ήτοι με τους ανιόντες δευτέρου βαθμού;
 (1) ΕΕ 2003, L 338, σ. 1.


text:
 15.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/21
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) στις 2 Νοεμβρίου 2010 — Yeda Research and Development Company Ltd και Aventis Holdings Inc κατά Comptroller-General of Patents
 (Υπόθεση C-518/10)
 ()
 2011/C 13/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσες: Yeda Research and Development Company Ltd και Aventis Holdings Inc.
 Εφεσίβλητο: Comptroller-General of Patents
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αν γίνει δεκτό ότι η εφαρμογή των κριτηρίων βάσει των οποίων καθορίζεται αν «το προϊόν προστατεύεται με ισχύον κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας» κατά το άρθρο 3, στοιχείο α', του κανονισμού (1), συνεπάγεται εκτίμηση του ζητήματος αν η προμήθεια του προϊόντος προσβάλλει το δικαίωμα που προστατεύεται με το κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ή συνίστανται σε τέτοια εκτίμηση, επηρεάζει την εκτίμηση αυτή το γεγονός ότι η παράβαση είναι «έμμεση» ή διαπράττεται μέσω «συμμετοχής σε προσβολή» δικαιώματος ευρεσιτεχνίας κατά το άρθρο 26 της Συμφωνίας για τα κοινοτικά διπλώματα ευρεσιτεχνίας, που μεταφέρθηκε στο εσωτερικό δίκαιο με το άρθρο 60, παράγραφος 2, του νόμου περί διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας 1977 και με τις αντίστοιχες διατάξεις που προβλέπει η νομοθεσία άλλων κρατών μελών της Ένωσης;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 469/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (ΕΕ L 152, σ. 1).


text:
 20.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 236/41
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Ιουνίου 2015 — Navarro κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-556/14 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Συμβασιούχοι υπάλληλοι - Πρόσληψη - Πρόσκληση για την εκδήλωση ενδιαφέροντος - Ελάχιστα απαιτούμενα προσόντα - Άρνηση προσλήψεως - Παράβαση του άρθρου 116, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης - Πλάνη περί το δίκαιο - Παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών))
 (2015/C 236/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Victor Navarro (Sterrebeek, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues και A. Blot, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και G. Berscheid)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) της 21ης Μαΐου 2014, Navarro κατά Επιτροπής (F-46/13, Συλλογή Υπ.Υπ., EU:F:2014:104)
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τον Victor Navarro στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 351 της 6.10.2014.


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/24
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία) στις 8 Σεπτεμβρίου 2006 — DNA Verkot Oy
 (Υπόθεση C-366/06)
 (2006/C 281/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: DNA Verkot Oy
 Λοιποί διάδικοι: Sonera Mobile Networks Oy, Viestintävirasto («Ficora»)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει την έννοια το αφορών το δικαίωμα προσφυγής άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία-πλαίσιο), ότι μια επιχείρηση δικαιούται να ασκήσει προσφυγή κατά αποφάσεως διαπιστώνουσας ότι ένας από τους ανταγωνιστές της δεν έχει σημαντική ισχύ στην αγορά;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα:
 Σημαίνει η δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/21/ΕΚ επιταγή να λαμβάνονται δεόντως υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της οικείας υποθέσεως και να υφίσταται πραγματικός μηχανισμός προσφυγής ότι το εθνικό δικαστήριο μπορεί να εξετάσει τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως, να προβεί σε νομική εκτίμησή τους και να αποφανθεί συναφώς, χωρίς η σχετική αρμοδιότητά του να περιορίζεται από απόφαση της Επιτροπής ληφθείσα βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 4, της οδηγίας-πλαισίου και από τις αιτιολογίες που περιλαμβάνονται στην απόφαση αυτή σχετικά με την ανάλυση της αγοράς;
 (1) EE L 108, σ. 33.


text:
C 314/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 30.10.1999
 Προσφυγη ́-αγωγη ́ του Léon Rappe κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Προσφυγη ́ του Martin Bangemann κατα ́ του Συμβουλι ́ου
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 10 Σεπτεμβρι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως που ασκη ́θηκε στις 17 Σεπτεμβρι ́ου
 1999 1999
 (Υπο ́θεση Τ-202/99) (Υπο ́θεση Τ-208/99)
 (1999/C 314/29)
 (1999/C 314/30)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Ο Léon Rappe, κα ́τοικος Orp-Jauche (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος
 απο ́ τους Jean-Noël Louis, Greta-Françoise Parmentier και Ο Martin Bangemann, κα ́τοικος Melle (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́με-
 Véronique Peere, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο νος απο ́ τους Wolfgang Knapp και Till Müller-Ibold, της εταιρι ́ας
 Λουξεμβου ́ργο τα γραφει ́α της εταιρι ́ας Fiduciaire Myson SARL, δικηγο ́ρων Cleary, Gottlieb, Steen & Hamilton, 23 Rue de la
 30, rue de Cessange, α ́σκησε στις 10 Σεπτεμβρι ́ου 1999 Loi, Βρυξε ́λλες, α ́σκησε στις 17 Σεπτεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του
 προσφυγη ́-αγωγη ́ ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του
 Κοινοτη ́των. Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 Ο προσφευ ́γων-ενα ́γων (στο εξη ́ς: προσφευ ́γων) ζητει ́ απο ́ το
 Πρωτοδικει ́ο: Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς περι ́ μη προαγωγη ́ς α) να ακυρω ́σει την απο ́φαση του Συμβουλι ́ου, της 9ης Ιουλι ́ου
 του στον βαθμο ́ Α6 για την περι ́οδο προαγωγω ́ν 1998, 1999, περι ́ παραπομπη ́ς της περιπτω ́σεως του προσφευ ́γοντος
 στο ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ το
 — να υποχρεω ́σει την καθη ́ς να αποζημιω ́σει τον προσφευ ́γοντα α ́ρθρο 213, παρα ́γραφος 2, τρι ́το εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ,
 για την υλικη ́ ζημι ́α και την ηθικη ́ βλα ́βη που υπε ́στη και να και
 υπολογι ́σει την αποζημι ́ωση και τη χρηματικη ́ ικανοποι ́ηση ex
 æquo et bono, με την επιφυ ́λαξη των με ́τρων που το β) να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ο ́ργανο οφει ́λει να λα ́βει κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 233 της
 Συνθη ́κης ΕΚ,
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Στις 9.7.1999 το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (στο εξη ́ς:
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα καθου ́) εξε ́δωσε απο ́φαση περι ́ παραπομπη ́ς της περιπτω ́σεως του
 κ. Bangemann στο ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 Κατα ́ πρω ́τον, ο προσφευ ́γων προβα ́λλει παρα ́βαση των α ́ρθρων 43 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 213, παρα ́γραφος 2, τρι ́το εδα ́φιο,
 και 45 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των Υπαλλη ́- τελευται ́α προ ́ταση, της Συνθη ́κης για την ́δρυση
 ι της Ευρωπαϊκη ́ς
 λων (ΚΥΚ), ισχυριζο ́μενος ο ́τι ο ατομικο ́ς του φα ́κελος δεν περιει ́χε, Κοινο ́τητας και των αντι ́στοιχων διατα ́ξεων των Συνθηκω ́ ν ΕΚΑΧ
 κατα ́ τον χρο ́νο της συγκριτικη ́ς εξετα ́σεως των προσο ́ντων των και ΕΚΑΕ (1). Η απο ́φαση αυτη ́ επιδο ́θηκε νομο ́τυπα στον
 υποψηφι ́ων, οριστικη ́ ́εκθεση σχετικα ́ με τις υπηρεσι ́ες που παρε ́σχε προσφευ ́γοντα με ́εγγραφο του καθου ́ της ́διας
 ι ημε ́ρας.
 ως υπα ́λληλος διοικη ́σεως κατα ́ την περι ́οδο 1995-1997, γεγονο ́ς
 που σημαι ́νει ο ́τι ου ́τε η Επιτροπη ́ Προαγωγη ́ς Προσωπικου ́ ου ́τε
 η αρμο ́δια για τους διορισμου ́ς αρχη ́ (Α∆Α) η ́ταν σε θε ́ση να Κατα ́ τον προσφευ ́γοντα:
 προβου ́ν αποτελεσματικα ́ σε πραγματικη ́ συγκριτικη ́ εξε ́ταση των
 προσο ́ντων του προσφευ ́γοντος σε σχε ́ση με αυτα ́ των λοιπω ́ν — η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση του καθου ́ δεν ́επρεπε να ληφθει ́
 υπαλλη ́λων που ει ́χαν σειρα ́ προαγωγη ́ς. Υποστηρι ́ζει επι ́σης ο ́τι η χωρι ́ς προηγου ́μενη ακρο ́αση του προσφευ ́γοντος,
 Α∆Α, εκδι ́δοντας την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση και απορρι ́πτοντας
 ρητω ́ς την ́ενσταση ́ του, δεν του παρε ́σχε τα στοιχει ́α που θα του — η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση εκδο ́θηκε κατα ́ παρα ́βαση του
 επε ́τρεπαν να αντιληφθει ́ το βα ́σιμο ́ της, γεγονο ́ς που συνιστα ́ α ́ρθρου 213, παρα ́γραφος 2, ΕΚ, δεδομε ́νου ο ́τι δεν αποδε ́χ-
 παρα ́βαση των α ́ρθρων 25 και 26 του ΚΥΚ, καθω ́ς και προσβολη ́ θηκε την απασχο ́ληση που του προσε ́φερε η εταιρι ́α
 των δικαιωμα ́των α ́μυνας και παραβι ́αση των αρχω ́ν της ́σης ι Telefonica,
 μεταχει ́ρισης και της χρηστη ́ς διοι ́κησης.
 — δεν παρε ́βη το κατα ́ το α ́ρθρο 213 ΕΚ υφιστα ́μενο καθη ́κον
 Επιπλε ́ον, ο προσφευ ́γων υπογραμμι ́ζει ο ́τι η καθη ́ς η ́ταν υποχρεω- διακριτικο ́τητας,
 με ́νη να συντα ́ξει ́εκθεση για τα προσο ́ντα του, για την περι ́οδο
 1995-1997, πριν απο ́ την 31η ∆εκεμβρι ́ου 1997: εντου ́τοις, η — με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, και ειδικο ́τερα με την
 οριστικη ́ ́εκθεση δεν ́εχει ακο ́μη συνταχθει ́. Απο ́ τα ανωτε ́ρω ο ιδιο ́τυπη αυτη ́ δημοσι ́ευση ́ της, υπε ́στη ηθικη ́ βλα ́βη, ενω ́ με
 προσφευ ́γων συνα ́γει ο ́τι, λο ́γω του υπηρεσιακου ́ αυτου ́ πται ́σμα- την εκ των προτε ́ρων καταδι ́κη του απο ́ με ́ρους του καθου ́
 τος, που συνιστα ́ παρα ́βαση του καθη ́κοντος αρωγη ́ς και πι ́στεως εθι ́γη η υπο ́ληψη ́ του,
 της διοικη ́σεως, υπε ́στη αφενο ́ς υλικη ́ ζημι ́α, στερου ́μενος ευκαι-
 ριω ́ν προαγωγη ́ς, και αφετε ́ρου ηθικη ́ βλα ́βη λο ́γω της καταστα ́- — θα υποστει ́ επι ́σης υλικη ́ ζημι ́α συνεπει ́α της προσβαλλομε ́νης
 σεως αβεβαιο ́τητας και ανησυχι ́ας στην οποι ́α περιη ́λθε ως προς το αποφα ́σεως.
 επαγγελματικο ́ του με ́λλον και την αναγνω ́ριση των προσο ́ντων
 του και, ως εκ του ́του, πρε ́πει να επιβληθει ́ στην καθη ́ς υποχρε ́ωση (1) ΕΕ L 192 της 24.7.1999, σ. 55.
 αποζημιω ́σεω ́ς του.


text:
16.5.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 151/3
 Ç 93/78/EOJ sgy Episqopgäy, sgy 21gy Repselbqiäot 1993, Ç 93/79/EOJ sgy Episqopgäy, sgy 21gy Repselbqiäot
 cia som jahoqirloä rtlpkgqxlasijxäm leäsqxm euaqlocgäy 1993, cia som jahoqirloä rtlpkgqxlasijxäm leäsqxm
 rvesijó le soty jasakoäcoty sxm poijikixäm pokkapka- euaqlocgäy rvesijó le soty jasakoäcoty sxm poiji-
 riarsijotä tkijotä jakkxpirsijxäm utsxäm jai sxm poiji- kixäm pokkapkariarsijotä tkijotä opxqouoäqxm utsxäm
 kixäm jakkxpirsijxäm utsxäm pot sgqotäm oi pqolghetseäy jai sxm poijikixäm opxqouoäqxm deämdqxm pot sgqotäm
 rso pkaiärio sgy odgciäay 91/682/EOJ sot Rtlbotkiäot oi pqolghetseäy rso pkaiärio sgy odgciäay 92/34/EOJ
 (EE L 256 sgy 14.10.1993, r. 19), sot Rtlbotkiäot,
 Ç 93/79/EOJ sgy Episqopgäy, sgy 21gy Repselbqiäot 1993,
 cia som jahoqirloä rtlpkgqxlasijxäm leäsqxm euaqlocgäy paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä siy odgciäey
 rvesijó le soty jasakoäcoty sxm poijikixäm pokkapka- atseäy.
 riarsijotä tkijotä opxqouoäqxm utsxäm jai sxm poijikixäm
 opxqouoäqxm deämdqxm pot sgqotäm oi pqolghetseäy rso
 2. Paqeäkjei g eäjdorg apouórexy epiä sgy pqorutcgäy, rso
 pkaiärio sgy odgciäay 92/34/EOJ sot Rtlbotkiäot (EE
 leäsqo pot atsgä auoqó sgm odgciäa 94/3/EJ, sgy Epi-
 L 256 sgy 14.10.1993, r. 25) jai
 sqopgäy, sgy 21gy Iamotaqiäot 1994, peqiä herpiärexy dia-
 Ç 94/3/EJ sgy Episqopgäy, sgy 21gy Iamotaqiäot 1994, peqiä dijariäay cia cmxrsopoiägrg paqajqósgrgy aporsek-
 herpiärexy diadijariäay cia cmxrsopoiägrg paqajqósgrgy koälemot elpoqetälasoy gä epibkabotäy oqcamirlotä pqo-
 aporsekkoälemot elpoqetälasoy gä epibkabotäy oqcamirlotä eketärexy sqiä sxm vxqxäm enaisiäay ólerot jimdtämot
 pqoeketärexy sqiäsxm vxqxäm enaisiäay ólerot jimdtämot utsoùceiomolijotä vaqajsgäqa.
 utsoùceiomolijotä vaqajsgäqa (EE L 32 sgy 5.2.1994,
 r. 37), 3. Jasadijófei sgm Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqla-
 miäay rsa dijarsijó eänoda, peqikalbamoleämxm jai atsxäm
 paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg rtmhgäjg EJ, so pot eävotm rveärg le sg leqijgä paqaiä sgrg sgy Episqopgäy.
 Dijarsgäqio (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty C. Gul-
 mann, pqoäedqo slgälasoy, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet,
 P. Jann (eirgcgsgä) jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy eiracce- (1) EE C 388 sgy 21.12.1996.
 keäay: P. LeÂger, cqallaseäay: R. Grass, eneädxre rsiy 12 Laq-
 siäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 1. G Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay, lg herpiä-
 fomsay, emsoäy sgy savheiäray pqoherliäay, siy molohesijeäy,
 jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy pot gäram ama-
 cjaiäey cia sg rtlloäquxrgä sgy pqoy siy odgciäey: APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (eäjso slgäla)
 Ç 93/62/EOJ sgy Episqopgäy, sgy 5gy Iotkiäot 1993, cia
 som jahoqirloä sxm leäsqxm euaqlocgäy rvesijó le sgy 12gy Laqsiäot 1998
 sgm episgäqgrg jai som eäkecvo sxm pqolghetsxäm jai
 rsgm tpoäherg C-163/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 sxm epiveiqgärexm rso pkaiä rio sgy odgciäay 92/33/
 Joimosgäsxm jasó Barikeiäot sot Bekciäot (1)
 EOJ sot Rtlbotkiäot peqiä elpoqiäay utsaqiäxm jai
 pokkapkariarsijotä tkijotä jgpetsijxäm, ejsoäy sxm (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Lg lesauoqó sgy odgciäay
 rpoäqxm pqoy rpoqó, 92/74/EOJ rso erxseqijoä diäjaio)
 Ç 93/63/EOJ sgy Episqopgäy, sgy 5gy Iotkiäot 1993, cia (98/C 151/04)
 som jahoqirloä sxm leäsqxm euaqlocgäy rvesijó le
 sgm episgäqgrg jai som eäkecvo sxm pqolghetsxäm jai
 sxm epiveiqgärexm rso pkaiä rio sgy odgciäay 91/682/ (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 EOJ sot Rtlbotkiäot peqiä elpoqiäay sot pokkapka-
 riarsijotä tkijotä sxm jakkxpirsijxäm utsxäm jai sxm
 jakkxpirsijxäm utsxäm, (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 Ç 93/64/EOJ sgy Episqopgäy, sgy 5gy Iotkiäot 1993, cia
 som jahoqirloä sxm leäsqxm euaqlocgäy rvesijó le
 sgm episgäqgrg jai sgm elpoqiäa sxm pqolghetsxäm jai Rsgm tpoäherg C-163/97, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 sxm epiveiqgärexm rso pkaiä rio sgy odgciäay 92/34/ mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Hendrik van Lier) jasó Barikeiäot
 EOJ sot Rtlbotkiäot cia sgm elpoqiäa sot pokka- sot Bekciäot (ejpqoärxpoy: Jan Devadder), le amsijeiälemo ma
 pkariarsijotä tkijotä opxqouoäqxm utsxäm jai sxm diapirsxheiä oäsi so Bariäkeio sot Bekciäot, lg amajoimxämomsay
 opxqouoäqxm deämdqxm pot pqooqiä fomsai cia sgm gä lg herpiäfomsay sa amacjaiäa leäsqa cia sg lesauoqó sgy
 paqacxcgä uqotäsxm, odgciäay 92/74/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 22ay Repselbqiäot
 1992, cia sg dietäqtmrg sot pediäot euaqlocgäy sgy odgciäay
 Ç 93/78/EOJ sgy Episqopgäy, sgy 21gy Repselbqiä ot 81/851/EOJ peqiä pqorecciärexy sxm moloherixäm sxm jqasxäm
 1993, cia som jahoqirloä rtlpkgqxlasijxäm leäsqxm lekxäm rvesijó le sa jsgmiasqijó uaqlajetsijó pqoøoämsa
 euaqlocgäy rvesijó le soty jasakoäcoty sxm poi- jai sg heärpirg rtlpkgqxlasijxäm diasónexm cia sa oloio-
 jikixäm pokkapkariarsijotä tkijotä jakkxpirsijxäm pahgsijó jsgmiasqijó uóqlaja (EE L 297 sgy 13.10.1992,
 utsxäm jai sxm poijikixäm jakkxpirsijxäm utsxäm pot r. 12), paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg rtmhgäjg
 sgqotäm oi pqolghetseäy rso pkaiärio sgy odgciäay 91/ EJ jai sgm odgciäa atsgä, so Dijarsgäqio (eäjso slgäla),
 682/EOJ sot Rtlbotkiäot, rtcjeiälemo apoä soty H. Ragnemalm, pqoäedqo slgälasoy,
 ---pagebreak--- C 151/4 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 16.5.98
 G. F. Mancini, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray (eirgcgsgä) jai F. G. Jacobs, cqallaseäay: R. Grass, eneädxre rsiy 12 Laqsiäot
 J. L. Ixómmot, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: C. Jorlóy, 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 cqallaseäay: R. Grass, eneädxre rsiy 12 Laqsiäot 1998
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 1. G Isakijgä Dglojqasiäa, lg herpiä fomsay emsoäy sgy savheiä-
 ray pqoherliä ay siy molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijg-
 1. So Bariä keio sot Bekciäot, lg herpiä fomsay, emsoäy sgy sa- sijeäy diasóneiy pot eiämai amacjaiäey cia ma rtlloqux-
 vheiäray pqoherliäay, molohesijeäy, jamomirsijeäy jai heiä pqoy sgm odgciäa 94/57/EJ sot Rtlbotkiäot, sgy
 dioijgsijeäy diasóneiy pqojeileämot ma rtlloquxheiä pqoy 22ay Moelbqiäot 1994, rvesijó le joimotäy jamoämey jai
 sgm odgciäa 92/74/EOJ sot Rtlbotkiä ot, sgy 22ay Repsel- pqoästpa cia soty oqcamirlotäy epihexäqgrgy jai eneä-
 bqiä ot 1992, cia sg dietäqtmrg sot pediäot euaqlocgäy sgy sargy pkoiä xm jai cia siy rtmaueiä y dqarsgqioäsgsey sxm
 odgciäay 81/851/EOJ peqiä pqorecciärexy sxm moloherixäm matsijxäm aqvxäm, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei
 sxm jqasxäm lekxäm rvesijó le sa jsgmiasqijó uaqla- apoä so óqhqo 16 sgy odgciäay atsgäy.
 jetsijó pqoøoämsa jai sg heärpirg rtlpkgqxlasijxäm dia-
 sónexm cia sa oloiopahgsijó jsgmiasqijó uóqlaja,
 paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so óqhqo 10 2. Jasadijófei sgm Isakijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 paqócqauoy 1 sgy odgciäay atsgäy. eänoda.
 (1) EE C 331 sgy 1.11.1997.
 2. Jasadijófei so Bariä keio sot Bekciä ot rsa dijarsijó
 eänoda.
 (1) EE C 212 sgy 12.7.1997.
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasó sot Lecókot Dotjósot sot Kotnelbotäqcot, pot
 arjgähgje rsiy 27 Uebqotaqiäot 1998
 (Tpoäherg C-59/98)
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT (98/C 151/06)
 (peälpso slgäla)
 sgy 12gy Laqsiäot 1998 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 rsgm tpoäherg C-313/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm apoä soty Giuliano Marenco, jtäqio molijoä rtälbotko, jai
 Joimosgäsxm jasó Isakijgäy Dglojqasiäay (1) JoseÂ F. Crespo Carrillo, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz,
 (Paqóbarg jqósoty Ç Odgciäa 94/57/EJ Ç Lg lesauoqó Centre Wagner, Kirchberg, órjgre rsiy 27 Uebqotaqiäot
 rsgm ehmijgä eämmolg sóng emsoäy sgy savheiäray pqorherliäay) 1998, emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm, pqorutcgä jasó sot Lecókot Dotjósot sot Kot-
 (98/C 151/05)
 nelbotäqcot.
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä) G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so
 Dijarsgäqio:
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë) 1. ma diapirsxärei oäsi so Lecóko Dotjóso sot Kotnel-
 botäqcot, paqakeiäpomsay ma herpiärei oäkey siy molohesi-
 jeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy pot eiämai
 Rsgm tpoäherg C-313/97, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- amacjaiäey pqojeileämot ma rtlloquxheiä pqoy sgm odg-
 mosgäsxm (ejpqoärxpoy: L. Pignataro), jasó Isakijgäy Dglo- ciäa 94/46/EJ sgy Episqopgäy sgy 13gy Ojsxbqiäot 1994,
 jqasiäay (ejpqoärxpoy: U. Leanza, epijotqotälemoy apoä som peqiä sqopopoigärexy sxm odgcixäm 88/301/EOJ jai 90/
 G. Aiello), le amsijeiälemo ma amacmxqirseiä oäsi g Isakijgä 388/EOJ, rvesijó le siy doqtuoqijeäy epijoimxmiäey (1),
 Dglojqasiäa, lg ejdiädomsay gä/jai lg joimopoixämsay siy molo- paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sgm em koäcx
 hesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy pot eiämai odgciäaç
 amacjaiäey cia ma rtlloquxheiä pqoy sgm odgciäa 94/57/EJ
 sot Rtlbotkiäot, sgy 22ay Moelbqiäot 1994, rvesijó le joi-
 2. ma jasadijórei so Lecóko Dotjóso sot Kotnelbotäqcot
 motäy jamoämey jai pqoästpa cia soty oqcamirlotäy epi-
 rsa dijarsijó eänoda.
 hexäqgrgy jai eneäsargy pkoiäxm jai cia siy rtmaueiäy dqarsg-
 qioäsgsey sxm matsijxäm aqvxäm (EE L 319 sgy 12.12.1994,
 r. 20), paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg rtm- Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 hgäjg EJ jai sgm em koäcx odgciäa, so Dijarsgäqio (peälpso
 slgäla), rtcjeiälemo apoä soty C. Gulmann, pqoäedqo slgä-
 lasoy, M. Wathelet (eirgcgsgä), J. C. Moitinho de Almeida, Apoä so óqhqo 189 paqócqauoy 3 sgy rtmhgäjgy EJ, pot oqiä-
 J.-P. Puissochet jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: fei oäsi oi odgciäey eävotm derletsijoä vaqajsgäqa jai apoä so


text:
 26.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 107/19
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 20 Φεβρουαρίου 2008 — Margarete Block κατά Finanzamt Kaufbeuren
 (Υπόθεση C-67/08)
 (2008/C 107/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Margarete Block
 Αναιρεσίβλητο: Finanzamt Kaufbeuren
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Επιτρέπουν οι ρυθμίσεις του άρθρου 73 Δ, παράγραφος 1, στοιχείο α', και παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 58, παράγραφος 1, στοιχείο α', και παράγραφος 3, ΕΚ) να αποκλείεται, κατά το άρθρο 21, παράγραφοι 1 και 2, σημείο 1, του Erbschaftsteuer- und Schenkungsteuergesetz (γερμανικού νόμου για τον φόρο κληρονομίας και τον φόρο δωρεάς), σε συνδυασμό με το άρθρο 121 του Bewertungsgesetz (γερμανικού νόμου περί φορολογητέας αξίας) (περιορισμός λόγω φορολογητέου αντικειμένου), ο συμψηφισμός του ισπανικού φόρου κληρονομίας με τον γερμανικό φόρο κληρονομίας ακόμη και σε περιπτώσεις κληρονομιών που ανάγονται στο 1999;
 2)
 Έχει το άρθρο 73 B, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 56, παράγραφος 1, EK) την έννοια ότι ο φόρος κληρονομίας τον οποίο επιβάλλει ένα άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά την κτήση από τον κληρονόμο που κατοικεί στη Γερμανία των χρηματικών απαιτήσεων που είχε ο κληρονομούμενος, ο οποίος επίσης κατοικούσε στη Γερμανία πριν από τον θάνατό του, κατά πιστωτικών ιδρυμάτων στο άλλο αυτό κράτος μέλος πρέπει να συμψηφίζεται με τον γερμανικό φόρο κληρονομίας;
 3)
 Έχει σημασία για τον προσδιορισμό του κράτους που οφείλει να αποφύγει τη διπλή φορολόγηση ο αντικειμενικός ή μη χαρακτήρας των διαφόρων σημείων αναφοράς που προβλέπουν οι εθνικές φορολογικές νομοθεσίες και, αν ναι, αποτελεί η κατοικία του δανειστή αντικειμενικότερο σημείο αναφοράς από ό,τι η έδρα του οφειλέτη;


text:
29.4.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 122/39
 Προσφυγη ́ της Eurocool Logistik GmbH κατα ́ του Γραφει ́ου Προσφυγη ́ του Yannick Chevalier-Delanoue κατα ́ του Συμ-
 Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ βουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως που ασκη ́θηκε στις
 ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) που κατατε ́θηκε στις 24 Φεβρουαρι ́ου 2000
 21 Φεβρουαρι ́ου 2000
 (Υπο ́θεση Τ-37/00)
 (Υπο ́θεση Τ-34/00)
 (2000/C 122/59) (2000/C 122/60)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Η Eurocool Logistik GmbH, Linz (∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας),
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Günter Secklehner, Ο Yannick Chevalier-Delanoue, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσω-
 Phyrnstraße 1, Liezen (∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας), α ́σκησε που ́μενος απο ́ τους Georges Vandersanden και Laure Levi,
 στις 21 Φεβρουαρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο την
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμο ́- εταιρι ́α Société de Gestion Fiduciaire sàrl, 2-4 rue Beck, α ́σκησε
 νισης στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, στις 24 Φεβρουαρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 σχε ́δια και υποδει ́γματα). Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση R 233/1999-1 του τμη ́ματος
 προσφυγω ́ν, της 9ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, συ ́μφωνα με την — να ακυρω ́σει την απο ́φαση 1999/307 του Συμβουλι ́ου,
 οποι ́α επικυρω ́νεται η προσβαλλομε ́νη απο ́φαση της της 1ης Μαι ̈́ου 1999, για τον καθορισμο ́ των διαδικασιω ́ν
 11ης Μαρτι ́ου 1999 και να αναπε ́μψει το ση ́μα στο Γραφει ́ο ενσωματω ́σεως της Γραμματει ́ας Schengen στη Γενικη ́ Γραμμα-
 Εναρμο ́νισης για τη συνε ́χιση της διαδικασι ́ας καταχωρη ́σεως· τει ́α του Συμβουλι ́ου·
 — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει μερικω ́ς την απο ́φαση του τμη ́ματος
 προσφυγω ́ν στο σημει ́ο 1 και να αναπε ́μψει το ση ́μα στο — να ακυρω ́σει την απο ́φαση διορισμου ́ της R. σε θε ́ση LA 5 στο
 Γραφει ́ο Εναρμο ́νισης για τη συνε ́χιση της διαδικασι ́ας καταχω- γαλλικο ́ τμη ́μα της γλωσσικη ́ς υπηρεσι ́ας του Συμβουλι ́ου·
 ρη ́σεως με περιορισμε ́νο κατα ́λογο προϊο ́ντων·
 — να ακυρω ́σει τη συνακο ́λουθη σιωπηρη ́ απο ́φαση μη διορισμου ́
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα συμπεριλαμβα- του προσφευ ́γοντος σε τε ́τοια θε ́ση·
 νομε ́νων των εξο ́δων της ενω ́πιον του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 διαδικασι ́ας. — να υποχρεω ́σει το καθου ́ να πρα ́ξει τα δε ́οντα προκειμε ́νου να
 αποκατασταθει ́ νομι ́μως ο προσφευ ́γων στα δικαιω ́ματα ́ του·
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — αν το καθου ́ δε το πρα ́ξει, να υποχρεωθει ́ να καταβα ́λει
 αποζημι ́ωση το ́σο για την υλικη ́ ζημι ́α ο ́σο και για την ηθικη ́
 Το οικει ́ο ση ́μα: Λεκτικο ́ ση ́μα «EUROCOOL» — βλα ́βη, ζημι ́α που αποτιμα ́ται προσωρινα ́ σε 1 ευρω ́, με το ́κους
 Αριθμο ́ς αιτη ́σεως 285536 υπερημερι ́ας απο ́ 1ης Μαι ̈́ου 1999·
 Προϊο ́ντα η ́ υπηρεσι ́ες: Προϊο ́ντα και υπηρεσι ́ες των
 κατηγοριω ́ν 39 και 42 (μεταξυ ́ — να καταδικα ́σει το καθου ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν εξο ́δων.
 α ́λλων, μεταφορε ́ς και αποθη ́κευση
 εμπορευμα ́των, ιδι ́ως κατεψυγμε ́νων
 και βαθε ́ως κατεψυγμε ́νων προϊ- Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ο ́ντων· προγραμματισμο ́ς για
 ηλεκτρονικου ́ς υπολογιστε ́ς για τη
 μεταφορα ́ και τη διατη ́ρηση τε ́τοιων Ο προσφευ ́γων ει ́ναι υπα ́λληλος στο γαλλικο ́ μεταφραστικο ́ τμη ́μα
 προϊο ́ντων) της γλωσσικη ́ς υπηρεσι ́ας του Συμβουλι ́ου. Βα ́λλει κατα ́ του
 διορισμου ́ ενο ́ς πρω ́ην υπαλλη ́λου της Γραμματει ́ας Schengen σε
 Η ενω ́πιον του τμη ́ματος Απορριπτικη ́ απο ́φαση του εξεταστη ́ θε ́ση LA 5 στο τμη ́μα στο οποι ́ο υπηρετει ́ ο ́διος.
 ι Αυτη ́ η απο ́φαση
 προσφυγω ́ν προσβαλλο- ο ́σον αφορα ́ την καταχω ́ρηση διορισμου ́ περιλαμβα ́νει τη σιωπηρη ́ απο ́φαση μη διορισμου ́ του
 με ́νη απο ́φαση: προσφευ ́γοντος στη θε ́ση αυτη ́ και συνιστα ́ ατομικο ́ εκτελεστικο ́
 με ́τρο της αποφα ́σεως 1999/307/ΕΚ. Με την προσφυγη ́ του ο
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς: — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́- προσφευ ́γων προβα ́λει ́ελλειψη νομιμο ́τητας της απο ́φασης αυτη ́ς
 γραφος 1, στοιχει ́ο β', του κανο- καθω ́ς και των ατομικω ́ν αποφα ́σεων που ́ελαβε το Συμβου ́λιο.
 νισμου ́ ΕΚ 40/94
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́- Προς στη ́ριξη του αιτη ́ματο ́ς του περι ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως
 γραφος 1, στοιχει ́ο γ', του κανο- 1999/307, ο προσφευ ́γων προβα ́λλει μεταξυ ́ α ́λλων:
 νισμου ́ ΕΚ 40/94.
 — παρα ́βαση του α ́ρθρου 7 του Πρωτοκο ́λλου περι ́ ενσωματω ́-
 σεως Schengen στο πλαι ́σιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως·
 ---pagebreak--- C 122/40 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 29.4.2000
 — παρα ́βαση των α ́ρθρων 4 και 27 ́εως 29 του Κανονισμου ́ — να υποχρεω ́σει το καθου ́ να πρα ́ξει τα δε ́οντα προκειμε ́νου να
 Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των Υπαλλη ́λων· αποκατασταθει ́ νομι ́μως η προσφευ ́γουσα στα δικαιω ́ματα ́ της·
 — νομικη ́ πλα ́νη συνιστα ́μενη στη ανυπαρξι ́α αντικειμενικου ́ — αν το καθου ́ δε το πρα ́ξει να υποχρεωθει ́ να καταβα ́λει
 λο ́γου που υπαγο ́ρευσε την επιλογη ́ της ημερομηνι ́ας της αποζημι ́ωση το ́σο για την υλικη ́ ζημι ́α ο ́σο και για την ηθικη ́
 2ας Οκτωβρι ́ου 1997, ως κριτηρι ́ου για την ́ενταξη στη Γενικη ́ βλα ́βη, ζημι ́α που αποτιμα ́ται προσωρινα ́ σε 1 ευρω ́, με το ́κους
 Γραμματει ́α του Συμβουλι ́ου, των προσω ́πων που υπηρετου ́σαν υπερημερι ́ας απο ́ 1ης Μαι ̈́ου 1999·
 στη Γραμματει ́α Schengen·
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν εξο ́δων.
 — παραβι ́αση της αρχη ́ς της απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων·
 — παρα ́βαση του α ́ρθρου 7 του ΚΥΚ και του συμφε ́ροντος της Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 υπηρεσι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα πε ́τυχε στον διαγωνισμο ́ LA/365 του Συμβου-
 'Οσον αφορα ́ την ακυ ́ρωση των ατομικω ́ν αποφα ́σεων, ο λι ́ου που διοργανω ́θηκε για την κατα ́ρτιση πι ́νακα επιτυχο ́ντων για
 προσφευ ́γων προβα ́λλει: την προ ́σληψη μεταφραστω ́ν πορτογαλικη ́ς γλω ́σσας. Βα ́λλει κατα ́
 των αποφα ́σεων περι ́ διορισμου ́ τεσσα ́ρων πρω ́ην υπαλλη ́λων της
 Γραμματει ́ας Schengen σε θε ́σεις LA 7 στο πορτογαλικο ́ τμη ́μα.
 — παραβι ́αση της αρχη ́ς της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης·
 Αυτε ́ς οι αποφα ́σεις διορισμου ́ περιλαμβα ́νουν τη σιωπηρη ́
 απο ́φαση μη διορισμου ́ της προσφευ ́γουσας στη θε ́ση αυτη ́ και
 — παραβι ́αση του καθη ́κοντος με ́ριμνας και της αρχη ́ς της συνιστου ́ν ατομικα ́ εκτελεστικα ́ με ́τρα της αποφα ́σεως
 χρηστη ́ς διοικη ́σεως. 1999/307/ΕΚ. Με την προσφυγη ́ της η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει
 ́ελλειψη νομιμο ́τητας της απο ́φασης αυτη ́ς καθω ́ς και των ατομικω ́ν
 αποφα ́σεων που ́ελαβε το Συμβου ́λιο.
 Τα επιχειρη ́ματα που προβα ́λλει η προσφευ ́γουσα ει ́ναι παρο ́μοια
 με τα προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση Τ-37/00.
 Προσφυγη ́ της Virgı́nia Joaquim Matos κατα ́ του Συμβου-
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως που ασκη ́θηκε στις
 24 Φεβρουαρι ́ου 2000
 (Υπο ́θεση Τ-38/00)
 Προσφυγη ́ των Javier Martı́nez Lara και Milva Urbán
 Penón κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως που
 (2000/C 122/61) ασκη ́θηκε στις 28 Φεβρουαρι ́ου 2000
 (Υπο ́θεση Τ-43/00)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (2000/C 122/62)
 Η Virgı́nia Joaquim Matos, κα ́τοικος Montijo (Πορτογαλι ́α),
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Georges Vandersanden και Laure
 Levi, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 την εταιρι ́α Société de Gestion Fiduciaire sàrl, 2-4 rue Beck,
 α ́σκησε στις 24 Φεβρουαρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου
 Ο Javier Martı́nez Lara και η Milva Urbán Penón, κα ́τοικοι
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της
 Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους Jean-Noël Louis,
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 Greta-Françoise Parmentier και Véronique Peere, δικηγο ́ρους
 Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο την εταιρι ́α Société
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: de Gestion Fiduciaire sàrl, 2-4, rue Beck, α ́σκησαν στις
 28 Φεβρουαρι ́ου 2000 ενω ́ πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ-
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση 1999/307 του Συμβουλι ́ου της κω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 1ης Μαι ̈́ου 1999 για τον καθορισμο ́ των διαδικασιω ́ν ενσω- Ενω ́σεως.
 ματω ́σεως της Γραμματει ́ας Schengen στη Γενικη ́ Γραμματει ́α
 του Συμβουλι ́ου· Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει τις αποφα ́σεις διορισμου ́ τεσσα ́ρων προσω ́πων σε — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Α∆Α της 28ης Ιουλι ́ου 1999
 θε ́σεις LA 7 στο πορτογαλικο ́ τμη ́μα της γλωσσικη ́ς υπηρεσι ́ας με την οποι ́α απορρι ́φθηκε το αι ́τημα των προσφευγο ́ντων να
 του Συμβουλι ́ου· χαρακτηριστει ́ ο διαγωνισμο ́ς Β/260 ως διαγωνισμο ́ς για την
 μετα ́βαση απο ́ «μη ειδικευμε ́νη» κατηγορι ́α, που διοργανω ́θηκε
 — να ακυρω ́σει τις συνακο ́λουθες σιωπηρε ́ς αποφα ́σεις μη διο- με σκοπο ́ την κατα ́ρτιση πι ́νακα μελλοντικω ́ν προσλη ́ψεων
 ρισμου ́ της προσφευ ́γουσας σε τε ́τοια θε ́ση· αναπληρωτω ́ν βοηθω ́ν διοικη ́σεως βαθμου ́ Β 5·


text:
 19.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 304/18
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Σεπτεμβρίου 2013 — Good Luck Shipping LLC κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-57/12) (1)
 (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν για την αποτροπή της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως)
 2013/C 304/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Good Luck Shipping LLC (Ντουμπάι, Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα) (εκπρόσωποι: F. Randolph, QC, M. Lester, barrister, και M. Taher, solicitor)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: V. Piessevaux και B. Driessen)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως, πρώτον, της αποφάσεως 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 319, σ. 71), δεύτερον, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 319, σ. 11) και, τρίτον, του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού 961/2010 (ΕΕ L 88, σ. 1), στο μέτρο κατά το οποίο οι ανωτέρω πράξεις αφορούν την προσφεύγουσα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει, κατά το μέτρο που αφορούν την Good Luck Shipping LLC:
 —
 την απόφαση 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν·
 —
 τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν·
 —
 τον κανονισμό (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010.
 2)
 Διατηρούνται τα αποτελέσματα της αποφάσεως 2011/783, ως προς την Good Luck Shipping, έως ότου η ακύρωση του κανονισμού 267/2012 αρχίσει να παράγει τα αποτελέσματά της.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά του έξοδα, καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκε η Good Luck Shipping.
 (1) EE C 109 της 14.4.2012.


text:
23.11.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 289/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την
 βαλε το Oberster Gerichtshof της ∆ημοκρατίας της εφαρμογή της αρχής της ισότητας των αμοιβών μεταξύ
 Αυστρίας με διάταξη της 23ης Ιουλίου 2002 στην υπόθεση εργαζομένων ανδρών και γυναικών (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002,
 Peter Haackert κατά Pensionsversicherungsanstalt der σ. 42, στο εξής: οδηγία 75/117/ΕΟΚ), καθώς και η
 Angestellten ρήτρα 2 της συμφωνίας πλαίσιο για την εργασία μερικής
 απασχόλησης που συνήφθη από την UNICE, το CEEP
 και την CES, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή με την οδηγία
 (Υπόθεση C-303/02) 97/81/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 14 της 20.1.1998,
 σ. 9) (στο εξής: συμφωνία πλαίσιο για την εργασία
 (2002/C 289/14) μερικής απασχόλησης), και το σημείο 9 του κοινοτικού
 χάρτη των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων των
 εργαζομένων, της 9ης ∆εκεμβρίου 1989, (έννοια του
 εργαζομένου), ότι προστατεύονται συνεχώς και πρό-
 σωπα, όπως στην προκειμένη περίπτωση η ενάγουσα, τα
 Με διάταξη της 23ης Ιουλίου 2002, η οποία περιήλθε στη οποία συμφωνούν περί αμοιβής, όρων καταγγελίας
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 26 κ.λπ. σε μια περιεκτική σύμβαση εργασίας-πλαίσιο,
 Αυγούστου 2002, το Oberster Gerichtshof της ∆ημοκρατίας της αλλά ορίζουν επίσης ότι η διάρκεια της εργασίας και τα
 Αυστρίας, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Peter Haackert και ωράρια θα κανονίζονται ανάλογα με τον φόρτο εργα-
 Pensionsversicherungsanstalt der Angestellten που εκκρεμεί σίας και θα καθορίζονται σε κάθε συγκεκριμένη περί-
 ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής πτωση από κοινού μεταξύ των μερών;
 αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 β) Πληρούται η «έννοια του εργαζομένου», υπό την έννοια
 «Έχει η εξαίρεση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο α', του ερωτήματος 1α, όταν προβλέπεται χωρίς δέσμευση
 της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης ∆εκεμβρίου ότι μία απασχόληση θα καλύπτει μηνιαίως τρεις περίπου
 1978 (1), περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης
 ημέρες εβδομαδιαίως και δύο Σάββατα;
 μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής
 ασφαλίσεως, την έννοια ότι μπορεί να εφαρμόζεται επί παροχής
 όπως η πρόωρη σύνταξη γήρατος λόγω ανεργίας, για την οποία το
 εθνικό δίκαιο καθορίζει διαφορετική ηλικία συνταξιοδοτήσεως για γ) Πληρούται η «έννοια του εργαζομένου», υπό την έννοια
 άνδρες και γυναίκες;» του ερωτήματος 1α, όταν μία απασχόληση καλύπτει
 μηνιαίως πράγματι τρεις περίπου ημέρες εβδομαδιαίως
 και δύο Σάββατα;
 ( 1) EE ειδ. έκδ. 05/003, σ. 160.
 δ) Προσδίδεται στον κοινοτικό χάρτη των θεμελιωδών
 κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, της
 9ης ∆εκεμβρίου 1989, δεσμευτικός χαρακτήρας τουλά-
 χιστον καθόσον αυτός πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για
 την ερμηνεία άλλων ρυθμίσεων κοινοτικού δικαίου;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 2. Έχουν την έννοια το άρθρο 141 ΕΚ, το άρθρο 1 της οδηγίας
 βαλε το Oberster Gerichtshof (Αυστρία) με διάταξη της
 75/117/ΕΟΚ, το άρθρο 5 της οδηγίας 79/207/ΕΟΚ (ΕΕ ειδ.
 8ης Αυγούστου 2002 στην υπόθεση Νicole Wippel κατά
 έκδ. 05/002, σ. 70, στο εξής: οδηγία 76/207/ΕΟΚ) και η
 Peek & Cloppenburg GmbH & Co KG
 ρήτρα 4 της συμφωνίας πλαίσιο για την εργασία μερικής
 απασχόλησης ότι υπάρχει αντικειμενικά αδικαιολόγητη άνιση
 (Υπόθεση C-313/02) μεταχείριση
 (2002/C 289/15) όταν για τους έχοντες πλήρη απασχόληση (περίπου 60 %
 άνδρες, 40 % γυναίκες) νόμος ή συλλογική σύμβαση ρυθμίζει
 όχι μόνο τη διάρκεια της εργασίας αλλά εν μέρει και τα
 ωράρια, για την τήρηση των οποίων οι έχοντες πλήρη
 Με διάταξη της 8ης Αυγούστου 2002, η οποία περιήλθε στη απασχόληση έχουν δικαίωμα και χωρίς συμβατική συμφωνία,
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις τέτοιες ρυθμίσεις όμως δεν υπάρχουν για τους έχοντες
 5 Σεπτεμβρίου 2002, το Oberster Gerichtshof, στο πλαίσιο της μερική απασχόληση,
 διαφοράς μεταξύ Νicole Wippel και Peek & Cloppenburg GmbH
 & Co KG, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: μεταξύ των οποίων υπερισχύουν κατά πολύ οι γυναίκες
 (περίπου 90 % γυναίκες και 10 % άνδρες), ούτε για την
 1. α) Έχουν την έννοια το άρθρο 141 ΕΚ, το άρθρο 1 της περίπτωση που τα συμβαλλόμενα μέρη δεν συνάπτουν
 οδηγίας 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της συναφώς καμία — εκ του νόμου απαιτουμένη — συμβατική
 10ης Φεβρουαρίου 1975, περί προσεγγίσεως των συμφωνία;
 ---pagebreak--- C 289/10 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23.11.2002
 3. Έχουν την έννοια το άρθρο 141 ΕΚ, το άρθρο 1 της οδηγίας σύμβαση, θα ήταν δυνατή η «αποταμίευση» του
 75/117/ΕΟΚ, το άρθρο 5 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ, καθώς χρόνου εργασίας (εν δυνάμει χρόνος εργασίας),
 και η ρήτρα 4 της συμφωνίας πλαίσιο για την εργασία αν ο χρόνος προειδοποιήσεως υπολείπεται
 μερικής απασχόλησης ότι αποτελεί αντικειμενικά αδικαιολό-
 γητη άνιση μεταχείριση όταν ο εργοδότης, στην περίπτωση α. των 14 ημερών ή
 των εχόντων μερική απασχόληση, ως προς τους οποίους
 πρέπει να υποτεθεί ότι οι γυναίκες υπερτερούν κατά πολύ β. μιας εύλογης προθεσμίας;
 (περίπου 90 % γυναίκες και 10 % άνδρες), αποκλείει ρητώς
 μία συμφωνία σχετικά με τα ωράρια και τη διάρκεια της
 εργασίας, ενώ στην περίπτωση των εχόντων πλήρη απασχό-
 ληση, ως προς τους οποίους πρέπει να υποτεθεί ότι οι
 γυναίκες δεν υπερτερούν σ' αυτόν τον βαθμό, τόσον η
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 διάρκεια της εργασίας όσο και εν μέρει η κατανομή του
 βαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 4ης Ιουλίου 2002
 ωραρίου προβλέπονται ήδη από τον νόμο ή τη συλλογική
 στην υπόθεση Finanzamt Rendsburg κατά Detlev Harbs
 σύμβαση;
 (Υπόθεση C-321/02)
 4. Έχουν την έννοια το άρθρο 141 ΕΚ, το άρθρο 1 της οδηγίας
 75/117/ΕΟΚ, το άρθρο 5 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ, καθώς (2002/C 289/16)
 και η ρήτρα 4 αλλά και η ρήτρα 1, στοιχείο β' (προώθηση
 της εργασίας με μερική απασχόληση), της συμφωνίας πλαίσιο
 για την εργασία μερικής απασχόλησης ότι, εν προκειμένω, Με διάταξη της 4ης Ιουλίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 για την αποκατάσταση μιας αντικειμενικά αδικαιολόγητης Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 άνισης μεταχείρισης απαιτείται και είναι θεμιτό, 13 Σεπτεμβρίου 2002, το Bundesfinanzhof, στο πλαίσιο της
 διαφοράς μεταξύ Finanzamt Rendsburg και Detlev Harbs που
 Α όσον αφορά τη διάρκεια της εργασίας, να ληφθεί ως εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 βάση ορισμένη διάρκεια και, σε καταφατική περίπτωση, προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 1. o κανονικός χρόνος εργασίας ή Μπορεί ο κύριος γεωργικής εκμεταλλεύσεως,
 — o οποίος παραχωρεί ένα τμήμα της εκμεταλλεύσεώς του (το
 2. o ανώτατος, πράγματι συμπληρωθείς εβδομαδι- σύνολο της εκμεταλλεύσεως της παραγωγής γάλακτος) και ο
 αίος χρόνος εργασίας, καθόσον ο εργοδότης δεν οποίος εκμισθώνει τα αναγκαία προς τούτο περιουσιακά
 αποδεικνύει ότι αυτός οφειλόταν σε μία τότε στοιχεία σε άλλον αγρότη και
 υφισταμένη ιδιαίτερα αυξημένη ανάγκη εργατικού
 δυναμικού, ή — o οποίος εξακολουθεί και μετά την εκμίσθωση να ασκεί σε
 σημαντικό βαθμό γεωργικές δραστηριότητες,
 3. η ανάγκη εργατικού δυναμικού που υπάρχει κατά να ζητήσει την εφαρμογή επί των μισθωμάτων — καθώς και επί
 τον χρόνο της συνάψεως της συμβάσεως εργασίας του λοιπού κύκλου εργασιών του — του κατ' αποκοπήν καθεστώ-
 ή τος που ισχύει για τους γεωργούς (άρθρο 25 της οδηγίας
 77/388/ΕΟΚ) ή τα μισθώματα φορολογούνται σύμφωνα με τις
 4. o μέσος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας, καθώς γενικές διατάξεις;
 και,
 Β όσον αφορά τα ωράρια εργασίας, για να ανταμειφθεί ο
 εργαζόμενος για την επιπλέον επιβάρυνσή του λόγω
 της ελαστικότητας του ωραρίου και του οφέλους που Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 προκλήθηκε στον εργοδότη, βαλε το Sozialgericht Augsburg διάταξη της 7ης Μαρτίου
 2002, στην υπόθεση Ενa-Maria Weller κατά Deutsche
 1. «εύλογη» προσαύξηση του ωρομισθίου, καθο- Angestellten-Krankenkasse
 ριστέας στη συγκεκριμένη περίπτωση, ή
 (Υπόθεση C-322/02)
 2. ελάχιστη επαύξηση όπως αυτή που οφείλεται (2002/C 289/17)
 στους απασχολουμένους με πλήρη απασχόληση,
 που εργάζονται πέραν του κανονικού χρόνου
 εργασίας (8 ώρες ημερησίως ή 40 ώρες εβδομαδι-
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 αίως), ή
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 16 Σεπτεμβρίου 2002, το Sozialgericht Augsburg, στο πλαίσιο
 3. ανεξάρτητα από τη διάρκεια του χρόνου της διαφοράς μεταξύ Ενa-Maria Weller και Deutsche
 παρασχεθείσας εργασίας, ένα αντιστάθμισμα για Angestellten-Krankenkasse που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από
 τον χρόνο που δεν αμείφθηκε ως χρόνος εργασίας, το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 κατά τη διάρκεια του οποίου, σύμφωνα με τη ερωτημάτων:


text:
28.8.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 246/47
 ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως T-214/97 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-149/98 (1)
 (1999/C 246/99) (1999/C 246/101)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Με δια ́ταξη της 20η ́ς Απριλι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́- Με δια ́ταξη της 12ης Απριλι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του δευ ́τερου
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-214/97, Bernard Lavorel πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-149/98, Société
 Générale κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 318 της 18.10.1997.
 (1) EE C 358 της 21.11.1998.
 ∆ιαγραφη ́ ενωθεισω ́ ν υποθε ́σεων T-302/97 και T-303/97 (1)
 (1999/C 246/100) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-165/98 (1)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω (1999/C 246/102)
 Με δια ́ταξη της 15ης Απριλι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́- ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 σισε τη διαγραφη ́ των ενωθεισω ́ν υποθε ́σεων T-302/97 και
 T-303/97, AZ COM. SA και S.P.R.L. Ecole de Maîtrise Με δια ́ταξη της 21ης Μαι ̈́ου 1999, ο Προ ́εδρος του τετα ́ρτου
 Automobile κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των διε ́ταξε
 τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-165/98, Grandi Molini SpA κατα ́
 (1) EE C 94 της 28.3.1998. Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 378 της 5.12.1998.


text:
 22.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/37
 Προσφυγή της 15ης Φεβρουαρίου 2006 — Abba κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-15/06)
 (2006/C 96/59)
 Γλώσσα διαδικασίας:η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Abba κ.λπ. [εκπρόσωποι: G. Vandesanden και L. Levi, δικηγόροι]
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 —
 Κήρυξη της προσφυγής παραδεκτής και βάσιμης, συμπεριλαμβανομένης και της εμπεριεχομένης σ' αυτήν ενστάσεως περί παρανόμου χαρακτήρα·
 —
 κατά συνέπεια, ακύρωση των εκκαθαριστικών συντάξεως Μαρτίου 2005 των προσφευγόντων, με αποτέλεσμα την εφαρμογή διορθωτικού συντελεστή αντιστοιχούντος στο επίπεδο ζώνης της πρωτεύουσας της χώρας κατοικίας τους ή, τουλάχιστον, διορθωτικού συντελεστή ικανού να αντικατοπτρίσει καταλλήλως τις διαφορές κόστους ζωής στους τόπους όπου οι προσφεύγοντες θεωρείται ότι δαπανούν το εισόδημά τους και, επομένως, ανταποκρινομένου στην αρχή της αντιστοιχίας·
 —
 καταδίκη του καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι προβαλλόμενοι από τους προσφεύγοντες ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα είναι όμοιοι προς αυτούς της υποθέσεως F-128/05 Adolf κ.λπ. κατά Επιτροπής (1).
 (1) ΕΕ C 60 της 11.3.2006, σ. 56.


text:
 31.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/16
 Προσφυγή της 20ής Ιανουαρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-29/12)
 2012/C 98/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. Støvlbæk und M. Noll-Ehlers)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη θεσπίζοντας όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη της οδηγίας 2009/131/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Οκτωβρίου 2009, περί τροποποιήσεως του παραρτήματος VII της οδηγίας 2008/57/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη διαλειτουργικότητα του κοινοτικού σιδηροδρομικού συστήματος (1), ή μη κοινοποιώντας στην Επιτροπή όλες τις εν λόγω διατάξεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την ως άνω οδηγία·
 —
 να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 19 Ιουλίου 2010.
 (1) ΕΕ L 273, σ. 12.