text:
C 299/36 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 26.9.98
 16gy Laðot 1994, cia sgm iädqtrg sot Saleiäot Rtmovgäy (EE Pqorutcgä sot Svend Bech Kristensen jasó sot Rtlbotkiäot
 L 130 sgy 25.5.1994, r. 1), rso rveädio 94/10/65/005 auoqoäm sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, arjgheiära rsiy 10 Iotkiäot 1998
 sgm jasarjetgä meäay odijgäy ceäutqay epiä sot Sócot rsgm (Tpoäherg T-103/98)
 peqiueäqeia sgy Kiraboämay rsgm Poqsocakiäa, so Pqxsodijeiäo
 (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä som J. Azizi, Pqoäedqo, jai (98/C 299/65)
 apoä soty R. García-Valdecasas jai M. Jaeger, dijarseäy,
 cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 15 Iotkiäot 1998 diósang (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 le so ajoäkotho diasajsijoä:
 O Svend Bech Kristensen, jósoijoy Waterloo (Beäkcio), ej-
 pqorxpotälemoy apoä soty Jean-NoeÈl Louis, VeÂronique
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg. Leclercq, Ariane Tornel jai FrancËoise Parmentier, dijgcoä-
 qoty Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa
 2. Oi pqoruetäcomsey ueäqotm sa dijó soty dijarsijó eänoda cqaueiäa sgy Fiduciaire Myson SARL, 30, rue de Cessange,
 jahxäy jai, apoä joimotä jai eiy okoäjkgqom, sa dijarsijó órjgre rsiy 10 Iotkiäot 1998 emxäpiom sot Pqsodijeiäot sxm
 eänoda rsa opoiäa tpobkgähgje g Episqopgä. Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sot Rtlbotkiäot
 sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy.
 3. G Poqsocakijgä Dglojqasiäa ueäqei sa dijó sgy dijarsijó O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 eänoda.
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sot Rtlbotkiäot, sgy
 (1) EE C 286 sgy 28.10.1995. 6gy Ojsxbqiäot 1997, le sgm opoiäa apoqqiäuhgje g
 aiäsgrgä sot peqiä apodoärexy sot slgälasoy sot porotä
 pot eiäve jasabkgheiä rso oäqcamo apoä so damijoä rtmsa-
 niodosijoä rtärsgla jai pot dem ekgäuhg tpoäwg jasó som
 tpokocirloä sot aqihlotä sxm rtmsaniälxm esxäm jasÂ
 euaqlocgä sot óqhqot 11, paqócqauoy 2, sot
 paqaqsgälasoy VIII sot Jamomirlotä Tpgqeriajgäy
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT Jasarsórexy sxm tpakkgäkxm,
 sgy 8gy Iotkiäot 1998
 Ç ma jasadijórei so Rtlbotäkio rsa dijarsijó eänoda.
 rsgm tpoäherg T-200/95, X jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm (1)
 Koäcoi amaiqeärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 (Tpókkgkoi Ç Pqoherliäa arjgärexy dioijgsijgäy emrsórexy
 Ç Pqodgäkxy apaqódejso) O pqoruetäcxm, tpókkgkoy sot Rtlbotkiäot, damijgäy ihace-
 (98/C 299/64) meiäay, bókkei jasó sgy apouórexy sot cemijotä diethtmsgä
 dioijgärexy jai pqxsojoäkkot, sgy 6gy Ojsxbqiäot 1997, le
 sgm opoiäa apoqqiäuhgje g aiäsgrgä sot peqiä apodoärexy sot
 (Ckxärra diadijariäay: g ekkgmijgä) slgälasoy sot porotä pot eiäve jasabkgheiä rso oäqcamo apoä so
 damijoä rtmsaniodosijoä rtärsgla epÂ etjaiqiäa sgy lesauoqóy
 sxm rtmsaniodosijxäm dijaixlósxm pot apeäjsgre o iädioy rsg
 Rsgm tpoäherg S-200/95, X, pqxägm tpókkgkoy sgy Episqopgäy
 Damiäa jai pot dem ekgäuhg tpoäwg jasó som tpokocirloä sot
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy Bqtnekkxäm, ej-
 aqihlotä sxm amacmxqifoleämxm rsa pkaiäria sot joimosijotä
 pqorxpotälemoy apoä som Cexäqcio A. Rajekkaqoäpotko, dijg-
 rtmsaniodosijotä rtrsgälasoy rtmsaniälxm esxäm.
 coäqo Ahgmxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so
 dijgcoqijoä cqaueiäo sot Aloyse May, 31, Grand'Rue, jasó
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Pqoy rsgäqing sxm anixärexäm sot, o pqoruetäcxm epijakeiäsai:
 Laqiäa Jomsotä jai Ana Maria Alves Vieira), le amsijeiälemo
 sgm ajtäqxrg sgy apouórexy peqiä apacoqetärexy eiroädot Ç Sgm paqóbarg sot óqhqot 11 paqócqauoi 1 jai 2, sot
 sot pqoruetäcomsoy-emócomsoy rsa jsiäqia sgy Episqopgäy paqaqsgälasoy VIII sot Jamomirlotä Tpgqeriajgäy
 jasoäpim apouórexy peqiä oqirsijgäy patärexy pot ekgäuhg re Jasarsórexy sxm tpakkgäkxm. Irvtqiäfesai rtmauxäy oäsi,
 bóqoy sot, jahxäy jai sgm epidiäjarg apofglixärexy cia sg dtmólei sgy em koäcx diasónexy, o tpókkgkoy eävei sgm
 fgliäa pot tpeärsg rtmauxäy, so Pqxsodijeiäo (seäsaqso etveäqeia, jasó som vqoämo sgy lomilopoigärexäy, sot, ma
 slgäla), rtcjeiälemo apoä sgm P. Lindh, Pqoäedqo, soty K. emeqcgärei xärse ma jasabkgheiä rsiy Joimoäsgsey eiäse so
 Lenaerts jai J. D. Cooke, dijarseäy, cqallaseäay: H. Jung, aruakirsijoä rsasirsijoä irodtämalo eiäse so jasÂ apo-
 eneädxre rsiy 8 Iotkiäot 1998 diósang le so ajoäkotho diasa- jopgäm poroä sgy enacoqóy sxm dijaixlósxm sot cia sg
 jsijoä: kgäwg rtmsónexy aqvaioäsgsay pot apeäjsgre pqim apoä
 sgm amókgwg sxm jahgjoämsxm sot. Jasó sgm ópowg sot
 pqoruetäcomsoy, pqoäjeisai cia derliäa aqlodioäsgsa lg
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy pqodgäkxy apaqódejsg. amacmxqiäfotra opoiadgäpose enotriäa ejsilgärexy rve-
 sijó le sg rjopiloäsgsa kgäwexy tpoäwg sot rtmoäkot gä
 slgälasoy sot porotä sxm rtmsaniodosijxäm dijaixlósxm
 2. Jóhe diódijoy ueäqei sa dijó sot eänoda.
 pot leseäueqe o tpókkgkoy.
 (1) EE C 351 sgy 30.12.1995. Ç Sgm eäkkeiwg moliloäsgsay sot óqhqot 10 paqócqauoy 3,
 sqiäso edóuio, sxm cemijxäm ejsekersijxäm diasónexm sot
 óqhqot 11 sot paqaqsgälasoy VIII sot Jamomirlotä
 ---pagebreak--- 26.9.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 299/37
 Tpgqeriajgäy Jasarsórexy sxm tpakkgäkxm, rsom bahloä Ç ma jasadijórei so Rtlbotäkio rsa dijarsijó eänoda.
 pot g amxseäqx diósang epibókkei dipkoä peqioqirloä epiä
 sot euaqlorseäot pkeomejsgälasoy, lg pqobkepoälemo
 apoä som moloheäsg. Koäcoi jai jtäqia epiveiqgälasa
 Ç Sgm täpaqng em pqojeileämx adijaiokoäcgsot pkotsirlotä, Oi koäcoi jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai pamoloioästpa le
 tpoä sgm eämmoia oäsi, tpokociäfomsay xy eärodo sot joimosi- sa epijkgheämsa rso pkaiärio sgy tpoheärexy S-103/98, Kristen-
 jotä pqoùpokocirlotä so leäqoy sot porotä pot dem sen jasó Rtlbotkiäot (1).
 ekgäuhg tpoäwg rsa pkaiäria sot joimosijotä rtmsaniodosi-
 jotä rtrsgälasoy, so jahotä jaseärsg pkotrioäseqo vxqiäy
 (1) Bkeäpe rekiäda 36 sgy paqotäray Epiärglgy Eugleqiäday.
 jalió moälilg aisiäa.
 Em jasajkeiädi, o pqoruetäcxm epijakeiäsai paqabiäarg
 sgy aqvgäy sgy iärgy lesaveiqiärexy. Pqobókkesai epÂ
 atsotä o irvtqirloäy oäsi soärom g Episqopgä oärom jai so
 Ekecjsijoä Rtmeädqio, g Oijomolijgä jai Joimxmijgä Epi-
 sqopgä jai g Episqopgä Peqiueqeixäm epirsqeäuotm rsoty Pqorutcgä sot Rainer Dumont du Voitel jasó sot Rtlbot-
 tpgqesotämsey rsa oäqcama atsó tpakkgäkoty so leäqoy kiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, pot arjgähgje rsiy 13 Iot-
 sot porotä sxm lesaueqheämsxm dijaixlósxm pot dem kiäot 1998
 ekgäuhg tpoäwg rsa pkaiäria sot joimosijotä rtmsaniodosi-
 jotä rtrsgälasoy. ìrom auoqó so Joimobotäkio, dem heäsei (Tpoäherg T-105/98)
 peqioqirloä cia sgm amacmxäqirg sot rvesijotä eteqce- (98/C 299/67)
 sgälasoy jai kalbómei emdevoleämxy tpoäwg aqihloä rtmsa-
 niälxm esxäm pot tpeqbaiämotm jasó poktä sgm peqiäodo
 tpacxcgäy rsa ehmijó rtmsaniodosijó rtrsgälasa. Loämom (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 so Rtlbotäkio peqioqiäfei so rvesijoä eteqceäsgla jai
 aqmeiäsai sgm apoädorg sot slgälasoy sot porotä so opoiäo O Rainer Dumont du Voitel, jósoijoy Vossem-Tervuren (Beäk-
 dem ekgäuhg tpoäwg rsa pkaiäria sot joimosijotä rtmsanio- cio), ejpqorxpotälemoy apoä soty Pierre-Paul Van Gehuchten
 dosijotä rtrsgälasoy. G diauoqesijgä lesaveiäqirg pot jai Jacques Sambon, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le amsiäjkgso
 epiutkórresai apoä sa dióuoqa joimosijó oäqcama rsoty rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Louis Schiltz, 2, rue du Fort
 etqirjoleämoty rsgm iädia jasórsarg tpakkgäkoty soty Rheinsheim, órjgre rsiy 13 Iotkiäot 1998 emxäpiom sot
 paqabiófei le som sqoäpo atsoä sgm aqvgä sgy apacoqetä- Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó
 rexy sxm diajqiärexm. sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy.
 O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäoma jqiämei sgm
 paqotära pqorutcgä paqadejsgä jai bórilg, ma ajtqxärei sgm
 pqorbakkoälemg pqóng jai ma jasadijórei so Rtlbotäkio rsa
 Pqorutcgä sot Bjarne Hoff-Nielsen jasó sot Rtlbotkiäot dijarsijó eänoda.
 sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, arjgheiära rsiy 13 Iotkiäot 1998
 (Tpoäherg T-104/98) Koäcoi amaiqeärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 (98/C 299/66)
 O pqoruetäcxm, tpókkgkoy sot Rtlbotkiäot, pqorbókkei sgm
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 apoäuarg sot oqcómot atsotä sgy 27gy Apqikiäot 1998, peqiä
 sgy diadijariäay dia sgy opoiäay dtämasai ma voqgcgheiä rsoty
 O Bjarne Hoff-Nielsen, jósoijoy Bqtnekkxäm, ejpqorxpotäle- tpakkgäkoty jai so koipoä pqorxpijoä sgy Cqallaseiäay sot
 moy apoä soty Jean-NoeÈl Louis, VeÂronique Leclercq, Ariane Rtlbotkiäot pqoärbarg re diabahlirleämey pkgqouoqiäey eiy
 Tornel jai FrancËoise Parmentier, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le veiäqay sot Rtlbotkiäot (1). G pqxäsg aisiokocijgä amauoqó
 soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy Fidu- sgy apouórexy atsgäy paqapeälpei rso óqhqo 151
 ciaire Myson SARL, 30, rue de Cessange, órjgre rsiy 13 Iot- paqócqauoy 3, sgy rtmhgäjgy peqiä idqtärexy sgy Etqxpaøjgäy
 kiäot 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi- Joimoäsgsay, g de pqxäsg aisiokocijgä rjeäwg sgy rsg dgäkxrg
 mosgäsxm pqorutcgä jasó sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy pot rtmópsesai rsgm sekijgä pqóng sot Òlrseqmsal rvesijó
 Emxärexy. le sg beksiäxrg sgy rtmeqcariäay lesantä sgy Etqxpaøjgäy
 Emxärexy jai sgy Dtsijoetqxpaøjgäy Emxärexy.
 O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sot Rtlbotkiäot, sgy O pqoruetäcxm ejheäsei oäsi g pqorbakkoälemg apoäuarg pqo-
 6gy Ojsxbqiäot 1997, le sgm opoiäa apoqqiäuhgje g bkeäpei oäsi oi tpókkgkoi pot lpoqotäm ma eävotm pqoärbarg re
 aiäsgrgä sot peqiä apodoärexy sot slgälasoy sot porotä diabahlirleämey pkgqouoqiäey pqeäpei ma diaheäsotm eidijgä
 pot eiäve jasabkgheiä rso oäqcamo apoä so damijoä rtmsa- ódeia, g opoiäa voqgceiäsai jasoäpim Ûeäqetmay aruakeiäayë die-
 niodosijoä rtärsgla jai pot dem ekgäuhg tpoäwg jasó som meqcotälemgy apoä siy aqloädiey ehmijeäy aqveäy sxm jqasxäm
 tpokocirloä sot aqihlotä sxm rtmsaniälxm esxäm jasÂ lekxäm. Paqókkgka, g aposekotära so amsijeiälemo sgy pqo-
 euaqlocgä sot óqhqot 11, paqócqauoy 2, sot rutcgäy apoäuarg epibókkei rsgm ADA meäey tpovqexäreiy jai
 paqaqsgälasoy VIII sot Jamomirlotä Tpgqeriajgäy pqobkeäpei meäa pqomoälia, jahxäy jai peqioqirloä sxm aqlo-
 Jasarsórexy sxm tpakkgäkxm, dosgäsxm sgy.


text:
 20.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/42
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 2ας Απριλίου 2009 — Cachuera κατά ΓΕΕΑ — Gelkaps (Ayanda)
 (Υπόθεση T-43/09) (1)
 (Δικόγραφο της προσφυγής - Τυπικά στοιχεία - Απαράδεκτο)
 2009/C 141/90
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: La Cachuera, SA (Misiones, Αργεντινή) (εκπρόσωπος: E. Armijo Chávarri, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Gelkaps GmbH (Pritzwalk, Γερμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της απόφασης του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Νοεμβρίου 2008 (υπόθεση RE 87/2008-2) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ La Cachuera, SA και Gelkaps GmbH.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Η La Cachuera, SA φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 69 της 21.3.2009.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 26.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Σεπτεμβρίου 2013 — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-73/08) (1)
 (Χρηματοδοτική συνδρομή καταβληθείσα στο πλαίσιο του προγράμματος Daphné II - Καθορισμός του ποσού της τελικής επιδοτήσεως - Χρεωστικό σημείωμα - Πράξη δεκτική προσφυγής - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δίκαιη διαδικασία - Σφάλματα εκτιμήσεως)
 2013/C 313/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung eV (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς B. Henning, στη συνέχεια U. Claus και M. Uhmann και τέλος C. Otto, S. Reichmann και L.-J. Schmidt, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Grünheid και B. Simon, στη συνέχεια S. Grünheid και F. Dintilhac)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής που περιέχεται στο χρεωστικό σημείωμα της 26ης Νοεμβρίου 2007, με το οποίο η Επιτροπή ζήτησε από το προσφεύγον να της επιστρέψει το ποσό των 23 228,07 ευρώ που του είχε καταβάλει σε εκτέλεση της συμφωνίας επιδοτήσεως Daphné (JLS/DAP/2004-1/080/YC).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει το Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung eV στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 107 της 26.4.2008.


text:
 8.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 379/31
 Προσφυγή της 22ας Οκτωβρίου 2012 — Popp και Zech κατά ΓΕΕΑ — Müller-Boré & Partner (MB)
 (Υπόθεση T-463/12)
 2012/C 379/52
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Eugen Popp (Μόναχο, Γερμανία) και Stefan M. Zech (Μόναχο) (εκπρόσωποι: C. Rohnke και M. Jacob, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Müller-Boré & Partner (Μόναχο, Γερμανία)
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 19ης Ιουλίου 2012 στην υπόθεση R 506/2011-1,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούντες την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Οι προσφεύγοντες.
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «MB» για υπηρεσίες της κλάσης 42 — Αίτηση καταχώρισης αριθ. 7 369 771.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Müller-Boré & Partner.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το λεκτικό σήμα «MBP» και το εθνικό και κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «MB&P», για υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 42.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Αποδοχή της προσφυγής και απόρριψη της αίτησης καταχώρισης.
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 Παράβαση των άρθρων 42, παράγραφος 2, και 15, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009.
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 18.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/49
 Προσφυγή της 4ης Οκτωβρίου 2010 — Département du Gers κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-478/10)
 ()
 2010/C 346/95
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Département du Gers (Auch, Γαλλία) (εκπρόσωποι: S. Mabile και J.-P. Mignard, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2010/419/ΕΕ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 28ης Ιουλίου 2010, για την έγκριση της εμπορίας προϊόντων που περιέχουν, αποτελούνται ή παράγονται από γενετικώς τροποποιημένο αραβόσιτο (SYN-BTØ11-1), σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1829/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το προσφεύγον, γαλλικός νομός με πυκνό αγροτικό πληθυσμό ο οποίος καλλιεργεί μεγάλες εκτάσεις αραβοσίτου, ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως 2010/419/ΕΕ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 28ης Ιουλίου 2010, για την έγκριση της εμπορίας γενετικώς τροποποιημένου αραβοσίτου ή προϊόντων που τον περιέχουν.
 Προς στήριξη της προσφυγής του, το προσφεύγον προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως οι οποίοι αφορούν:
 —
 ένσταση ελλείψεως νομιμότητας κατά του κανονισμού (ΕΚ) 1829/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, για τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές (1), βάσει του οποίου εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, καθόσον:
 —
 ο κανονισμός 1829/2003 εκδόθηκε κατά παραβίαση της αρχής της θεσμικής ισορροπίας, κατά το μέτρο που: i) το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν είχε εξουσίες κατά τη διαδικασία εγκρίσεως, ενώ η Επιτροπή είχε υπερβολικά μεγάλη εξουσία, και ii) δεν δόθηκε περιθώριο εκτιμήσεως στα κράτη μέλη,
 —
 ο κανονισμός 1829/2003 εκδόθηκε κατά παραβίαση της αρχής της προλήψεως, κατά το μέτρο που δεν λαμβάνει αρκούντως υπόψη τους κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία, για το περιβάλλον, για τη γεωργία και την κτηνοτροφία, τους οποίους προκαλούν τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές,
 —
 ο κανονισμός 1829/2003 προσβάλλει τα δικαιώματα των καταναλωτών, αφενός, διότι δεν προβλέπει κανένα μέτρο το οποίο να παρέχει στους καταναλωτές τη δυνατότητα να πληροφορούνται ότι τα ζώα που καταναλώνουν έχουν τραφεί με ΓΤΟ και, αφετέρου, καθιστώντας δυνατή την εσφαλμένη κατ’ ουσίαν πληροφόρηση περί της μη υπάρξεως ΓΤΟ σε προϊόντα τα οποία περιέχουν, παρά ταύτα, ΓΤΟ, αλλά σε ποσοστό της συνθέσεώς τους χαμηλότερο του 0,9 %,
 —
 έλλειψη νομιμότητας της προσβαλλομένης αποφάσεως:
 —
 λόγω ελλείψεως αιτιολογίας, πράγμα το οποίο συνιστά παράβαση ουσιώδους τύπου, κατά το μέτρο που η απόφαση της Επιτροπής απλώς παραπέμπει στη γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (στο εξής: ΕΑΑΤ),
 —
 λόγω παραλείψεως ασκήσεως αρμοδιότητας, συνιστώσας καταστρατήγηση διαδικασίας, δεδομένου ότι η Επιτροπή παρέλειψε να ασκήσει την εξουσία της εκτιμήσεως,
 —
 λόγω παραβιάσεως της αρχής της προλήψεως, δεδομένου ότι οι μέθοδοι αξιολογήσεως τις οποίες χρησιμοποίησε η ΕΑΑΤ ήταν ατελείς και η αξιολόγηση του αραβοσίτου Bt11 ήταν υπερβολικά αβέβαιη,
 —
 λόγω προσβολής των δικαιωμάτων των καταναλωτών, εξαιτίας της ελλείψεως επισημάνσεως των ζώων που έχουν τραφεί με αραβόσιτο Bt11 και της ελλείψεως διαφανείας όσον αφορά τα προϊόντα που περιέχουν λιγότερο από 0,9 % αραβόσιτο Bt11.
 (1) ΕΕ L 268, σ. 1.


text:
 11.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 36/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Juzgado de lo Social No 33 de Madrid (Ισπανία) με διάταξη της 14ης Νοεμβρίου 2005, στην υπόθεση Félix Palacios de la Villa κατά Cortefiel Servicios SA, José Maria Sanz Corral και Martín Tebar Less (παρεμβαίνον: Ministerio Fiscal)
 (Υπόθεση C-411/05)
 (2006/C 36/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Με διάταξη της 14ης Νοεμβρίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 22 Νοεμβρίου 2005, το Juzgado de lo Social No 33 de Madrid (Ισπανία), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Félix Palacios de la Villa, αφενός, και Cortefiel Servicios SA, José Maria Sanz Corral και Martín Tebar Less, αφετέρου, (παρεμβαίνον: Ministerio Fiscal), που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Είναι αντίθετος προς την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, η οποία απαγορεύει κάθε διάκριση λόγω ηλικίας και η οποία κατοχυρώνεται από το άρθρο 13 της Συνθήκης και από το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78 (1), εθνικός νόμος (και συγκεκριμένα η παράγραφος 1 της μόνης μεταβατικής διατάξεως του «νόμου 14/2005 περί των όρων των συλλογικών συμβάσεων που αναφέρονται στη συμπλήρωση του ορίου ηλικίας για τη συνταξιοδότηση»), ο οποίος θεωρεί έγκυρους τους όρους των συλλογικών συμβάσεων περί υποχρεωτικής συνταξιοδοτήσεως, για την οποία τίθενται ως μόνες προϋποθέσεις, αφενός, η συμπλήρωση από τον εργαζόμενο του ορίου ηλικίας για τη συνταξιοδότηση και, αφετέρου, η πλήρωση των προϋποθέσεων που απαιτούνται από την ισπανική νομοθεσία περί κοινωνικής ασφαλίσεως για τη θεμελίωση δικαιώματος συνταξιοδοτήσεως;
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ως άνω ερώτημα:
 Υποχρεούμαι ως εθνικός δικαστής, σύμφωνα με την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, η οποία απαγορεύει κάθε διάκριση λόγω ηλικίας και η οποία κατοχυρώνεται από το άρθρο 13 της Συνθήκης και από το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78, να απόσχω από την εφαρμογή στην υπόθεση της προαναφερθείσας μόνης μεταβατικής διατάξεως του ως άνω νόμου 14/2005;
 (1) Οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 2000 για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16).


text:
 28.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 441/26
 Προσφυγή-αγωγή της 27ης Σεπτεμβρίου 2016 — CJ κατά ECDC
 (Υπόθεση T-692/16)
 (2016/C 441/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: CJ (Άγιος Στέφανος, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Β. Κόλιας, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC)
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να υποχρεώσει το ECDC να του καταβάλει, νομιμοτόκως, τις αποδοχές που θα είχε λάβει από την 1η Μαΐου 2012 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014 εάν είχε παραμείνει στην υπηρεσία του ECDC, τις οποίες, εν αναμονή του υπολογισμού τους εκ μέρους του ECDC, ο ίδιος αποτιμά προσωρινά στο ποσό των 140 000 ευρώ·
 —
 να υποχρεώσει το ECDC να του καταβάλει το ποσό των 13 000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη·
 —
 να καταδικάσει το ECDC στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει τα εξής:
 1.
 Πρώτον, υποστηρίζει ότι το ECDC παρέβη το άρθρο 266 ΣΛΕΕ, επειδή δεν εφάρμοσε ορθώς την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις F-159/12 και F-161/12, CJ κατά ECDC, και προβάλλει ειδικότερα
 —
 ότι, επειδή οι ουσιώδεις περιστάσεις είχαν αμετάκλητα μεταβληθεί, το ECDC κακώς έδωσε αναδρομική ισχύ στην προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 ότι το ECDC παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, δεδομένου ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν ήταν ούτε πρόσφορη ούτε αναγκαία για την επίτευξη του σκοπού που επεδίωκε η απόλυση που έλαβε χώρα το 2012 και στη συνέχεια ακυρώθηκε·
 —
 ότι το ECDC υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, επειδή δεν έλαβε υπόψη ότι η επικεφαλής της νομικής υπηρεσίας του ECDC είχε επιτύχει την πρόσληψή της με δόλια μέσα·
 —
 ότι το ECDC παρέβη το άρθρο 22α, παράγραφος 3, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως, επειδή τον απέλυσε αντιδρώντας στην εκ μέρους του υποβολή αναφοράς, in tempore non suspecto λίγο πριν την απόλυσή του, σχετικά με πραγματικά περιστατικά από τα οποία προέκυπταν υποψίες οικονομικής κακοδιαχείρισης στο ECDC.
 2.
 Δεύτερον, ζητεί χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που του προκάλεσε η εκ μέρους του ECDC παράβαση του άρθρου 266 ΣΛΕΕ και η δήλωσή του ότι ο ίδιος επιχείρησε να προωθήσει την ευνοιοκρατία.


text:
 6.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/31
 Προσφυγή της 12ης Απριλίου 2017 — M J Quinlan & Associates κατά EUIPO — Intersnack Group (Μορφή ενός καγκουρό)
 (Υπόθεση T-219/17)
 (2017/C 178/45)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: M J Quinlan & Associates Pty Ltd (Hope Island, Queensland, Αυστραλία) (εκπρόσωποι: M. Freiherr von Welser και A. Bender, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Intersnack Group GmbH & Co. KG (Ντίσελντορφ, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Τρισδιάστατο σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (μορφή ενός καγκουρό) — Υπ’ αριθ. 13 342 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 27ης Ιανουαρίου 2017 στην υπόθεση R 218/2016-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα·
 —
 να διεξαγάγει προφορική διαδικασία, προκειμένου να διασφαλισθεί πλήρως το δικαίωμα ακροάσεως της προσφεύγουσας.
 Προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως
 —
 Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 15, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 6.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 70/23
 Προσφυγή-αγωγή της 28ης Δεκεμβρίου 2016 — Collins κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-919/16)
 (2017/C 070/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Jane Maria Collins (Hotham, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: I. Anderson, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2016, περί μη προασπίσεως της ασυλίας και των προνομίων της προσφεύγουσας-ενάγουσας,
 —
 να αποφανθεί επί του αιτήματος της προσφεύγουσας-ενάγουσας το οποίο αφορά την εκ μέρους του Κοινοβουλίου προάσπιση της ασυλίας και των προνομίων της βάσει του άρθρου 8 του πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
 —
 να επιδικάσει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη λόγω της προσβαλλομένης αποφάσεως,
 —
 να καταδικάσει το καθού-εναγόμενο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παρέβησαν το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθόσον δεν εξέτασαν τα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία προσκόμισε η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παρέβησαν το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθόσον δεν αιτιολόγησαν προσηκόντως την απόφαση περί μη προασπίσεως της κατ’ άρθρο 8 του ως άνω πρωτοκόλλου ασυλίας της προσφεύγουσας-ενάγουσας.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παρέβησαν τα άρθρα 6 και 11 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθόσον δεν διασφάλισαν την διεξαγωγή αμερόληπτης ακροάσεως.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται σοβαρό νομικό σφάλμα στο οποίο υπέπεσαν η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.


text:
AoiØ . C 233/4 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 10. 8 . 96
 διαχειριστικές εξουσίες της Επιτροπής, τις οποίες ορίζει o Αίτηση για χην έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3030/93 του Συμβουλίου ('). υπέβαλε το Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen, με
 Διάφορες διατάξεις του κανονισμού αυτού καθιστούν διάταξη της 13ης Μαΐου 1996, στην υπόθεση Βελγικό
 ανεπίτρεπτη αυτή τη μορφή διακριτικής ευχέρειας της Δημόσιο κατά 1 ) Banque Indosuez, 2) Stahlhandel Schmitz
 Επιτροπής, η οποία απάδει άλλωστε και προς την έκταση GmbH και 3) NV Rijn- en Kanaalvaart Expeditie και στην
 και τη φύση της διαχειριστικής της εξουσίας. υπόθεση Βελγικό Δημόσιο κατά Ευρωπαϊκής Κοινότητας
 (Υπόθεση C-177/96)
 H παραχώρηση «εξαιρετικών μέτρων ευελιξίας» αντιβαί (96/C 233/05 )
 νει επίσης προς το σκοπό της αυστηρής και διαφανούς
 διαχειρίσεως των ποσοτικών ορίων, η οποία διαπνέει το Με διάταξη της 13ης Μαίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 καθιερούμενο με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 3030/93 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 σύστημα. Τα «εξαιρετικά μέτρα ευελιξίας», που εφαρμό στις 22 Μαΐου 1996, το Rechtbank van eerste aanleg te
 στηκαν χάριν των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων Antwerpen, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Βελγικού
 προελεύσεως Κίνας στις 6 Μαρτίου , υπερέβησαν κατά Δημοσίου κατά 1 . Banque Indosuez, 2 . Stahlhandel Schmitz
 πολύ τα κανονικώς προβλεπόμενα όρια ευελιξίας και GmbH και 3 . NV Rijn- en Kanaalvaart Expeditie και μεταξύ
 αντέβησαν αναμφισβήτητα προς την επιλογή του Συμβου Βελγικού Δημοσίου κατά Ευρωπαϊκής Κοινότητας , που
 λίου περί επιβραδύνσεως του ρυθμού ετησίας αυξήσεως εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση
 των εφαρμοστέων για την Κίνα ποσοτικών ορίων, η οποία προδικαστικής αποφάσεως επί των ακολουθούν ερωτημά
 προκύπτει από τη συμφωνία, της οποίας έγινε αναδια των :
 πραγμάτευση το 1995 ' κατά συνέπεια, τα μέτρα αυτά όχι
 μόνο δεν ευρίσκουν νόμιμο έρεισμα στη διμερή συμφωνία , 1 ) Στην απόφαση αριθ . 2131 /88/ΕΚΑΧ , καλύπτει η ονομα
 αλλά και αφίστανται από το πνεύμα και το γράμμα των σία « Γιουγκοσλαβία» και το κράτος της Μακεδονίας
 διατάξεών της. H πρακτική των «εξαιρετικών μέτρων Σκοπίων αφότου αυτό διαχωρίστηκε από τη (μικρή)
 ευελιξίας» στοιχειοθετεί άλλη μια οφθαλμοφανή και Γιουγκοσλαβία ;
 κατάφωρη προσβολή των γενικών και θεμελιωδών αρχών
 της κοινοτικής εννόμου τάξεως, τις οποίες έχει αναγνωρί 2 ) Επιβάλλονται οι δασμοί αντιντάμπινγκ οι οποίου , κατ'
 σει η κοινοτική νομολογία. εφαρμογήν της αποφάσεως αριθ . 2131 /88/ΕΚΑΧ ('), ει
 σπράττονται επί των εισαγωγών στη βελγο-λουξεμβουρ
 γιανή οικονομική ένωση προϊόντων σιδηρουργίας κατα
 — Κατάφωρη προσβολή των γενικών αρχών της νομίμου γωγής Γιουγκοσλαβίας, και στις εισαγωγές TOJV ιδίων
 αρμοδιότητας, της θεσμικής ισορροπίας και της δικαιολο προϊόντος καταγωγής του κράτους της Μακεδονίας
 γημένης εμπιστοσύνης των συναλλασσομένων της Κοινό Σκοπίων που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της
 τητας: η Επιτροπή , ως όργανο εκτελέσεως των συναπτο περιόδου από 1ης Μαΐου 1992 έως 31 Ιουλίου 1992 ;
 μένων από το Συμβούλιο εμπορικών συμφωνιών, υποχρε
 ούται να περιορίζει τη δράση της στην εφαρμογή των (') ΕΕ αριθ . L 188 της 19 . 7 . 1988 , σ. 14.
 διατάξεων που συνομολογήθηκαν. Κάθε απόφαση υπερ
 βαίνουσα τα όρια αυτά, όπως είναι τα « εξαιρετικά μέτρα
 ευελιξίας», παραβιάζει την αρχή της νομίμου αρμοδιότη
 τας και, συνεπώς, είναι παράνομη ως αναρμοδίως λη
 φθείσα. H Επιτροπή προσβάλλει, περαιτέρω , την αρχή της
 θεσμικής ισορροπίας κατά την έκδοση αποφάσεων, οι Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως, η οποία
 οποίες, υπό το πρίσμα των εννόμων αποτελεσμάτων τους, υποβλήθηκε με διάταξη του Raad van State των Κάτω
 συνιστούν παρέκκλιση από διατάξεις, των οποίων η Χωρών, της 31ης Μαΐου 1996, στην υπόθεση 1 ) Beside BV
 επικύρωση , σε κοινοτικό επίπεδο, ή η σύναψη , σε διεθνές και 2) I. M. Besselsen κατά Minister van Volkshuisvesting,
 επίπεδο, εναπόκειται αποκλειστικά στο Συμβούλιο . Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
 (Υπόθεση C-192/96)
 H πρακτική των «εξαιρετικών μέτρων ευελιξίας» αντι (96/C 233/06 )
 προσωπεύει έναν αστάθμητο παράγοντα που ανατρέπει
 τις εύλογες προσδοκίες των συναλλασσομένων, και ειδι Με διάταξη που εξέδωσε στις 31 Μαίου 1996 και η οποία
 κότερα των επιχειρηματιών της κλωστοϋφαντουργικής περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 4 Ιουνίου
 βιομηχανίας - τα μέτρα αυτά, όντας απρόβλεπτα και μη 1996, το Raad van State των Κάτω Χωρών , στο πλαίσιο της
 υπηρετούντα κάποιο επιτακτικό δημόσιο συμφέρον, διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του μεταξύ , αφενός, Beside
 προσβάλλουν την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύ B.V. και I. M. Besselsen και, αφετέρου , Minister van Volks
 νης και είναι —και γι' αυτόν το λόγο— παράνομες. huisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, υπέβαλε
 στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τα ακόλουθα
 προδικαστικά ερωτήματα:
 (') Κανονισμός ( ΕΟΚ) αριθ. 3030/93 του Συμβουλίου , της 12ης
 Οκτωβρίου 1993, περί κοινών κανόνων εισαγωγής ορισμένων 1 ) O όρος «αστικά/οικιακά απόβλητα», που περιλαμβάνεται
 κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων καταγωγής τρίτων χωρών υπό τον κωδικό AD 160 στο παράρτημα III του κανονι
 ( ΕΕ αριθ . L 275 της 8. 11 . 1993 , σ. 1 ). σμού (ΕΟΚ) αριθ . 259/93 του Συμβουλίου , της 1ης
 Φεβρουαρίου 1993 , σχετικά με την παρακολούθηση και
 τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της
 Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο και έξοδό τους ('),
 όπως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενεστέρως, έχει την


text:
 29.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 28ης Απριλίου 2015 — T & L Sugars Ltd, Sidul Açúcares Unipessoal Lda κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γαλλικής Δημοκρατίας, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-456/13 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Προσφυγή ακυρώσεως - Άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ - Δικαίωμα ασκήσεως προσφυγής - Ενεργητική νομιμοποίηση - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Κανονιστική πράξη για την εφαρμογή της οποίας δεν απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα - Πράξη που αφορά ατομικά τις αναιρεσείουσες - Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας - Έκτακτα μέτρα σχετικά με τη διάθεση ζάχαρης και ισογλυκόζης εκτός ποσοστώσεως - Περίοδος εμπορίας 2010/2011))
 (2015/C 213/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: T & L Sugars Ltd, Sidul Açúcares Unipessoal Lda (εκπρόσωποι: D. Waelbroeck, avocat, D. Slater, Solicitor)
 Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Ondrůšek και P. Rossi), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και D. Colas και C. Candat), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: É. Sitbon και A. Westerhof Löfflerová)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Η T & L Sugars Ltd και η Sidul Açúcares Unipessoal Lda καταδικάζονται στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 325 της 9.11.2013.


text:
 8.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 164/24
 Προσφυγή της 15ης Απριλίου 2013 — B&S Europe κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση T-222/13)
 2013/C 164/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Business and Strategies in Europe (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: L. Bihain, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την προσφυγή ακυρώσεως και, κατά συνέπεια, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη πράξη·
 —
 στη συνέχεια, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να δεχθεί την προσφεύγουσα στον περιορισμένο κατάλογο των υποψηφίων που καλούνται να συμμετάσχουν στις προσκλήσεις υποβολής προσφορών στο πλαίσιο της συμβάσεως EuropeAid/132633/C/SER/multi, μέρος 7: Governance and home affaires (Διακυβέρνηση και εσωτερικές υποθέσεις)·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από αθέτηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, προσβολή της αρχής της χρηστής διοικήσεως, μεταξύ άλλων, καθόσον επιβάλλει υποχρέωση συνοχής, προσβολή της αρχής του σεβασμού της κατ’ αντιμωλίαν διαδικασίας, καθώς και παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης της προσφεύγουσας και της αρχής της ισότητας, εφόσον η Επιτροπή για πρώτη φορά, στο από 2 Απριλίου 2013 έγγραφό της σε συνέχεια της από 15 Φεβρουαρίου 2013 αποφάσεώς της, απέρριψε ως μη επιλέξιμο το προταθέν από την προσφεύγουσα σχέδιο 25, ως μη πληρούν το κριτήριο της τεχνικής ικανότητας, μειώνοντας επομένως τον αριθμό των επιλέξιμων σχεδίων ως σχεδίων αναφοράς κάτω του απαιτουμένου ελαχίστου ορίου.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του σημείου 2.4.11.1.3, δεύτερο εδάφιο, του πρακτικού οδηγού των συμβατικών διαδικασιών στο πλαίσιο των εξωτερικών δράσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και τη διευκρίνιση A 47 περί της προκηρύξεως του διαγωνισμού, καθόσον η Επιτροπή ερμήνευσε εσφαλμένως την έννοια των επιλέξιμων σχεδίων αναφοράς τα οποία πληρούν το κριτήριο της επιλογής όσον αφορά την τεχνική ικανότητα του υποψηφίου.


text:
 12.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/37
 Προσφυγή της 10ης Οκτωβρίου 2014 — Rotenberg κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-720/14)
 (2015/C 007/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Arkady Romanovich Rotenberg (Αγία Πετρούπολη, Ρωσία) (εκπρόσωποι: D. Pannick, QC, M. Lester, Barrister, S. Hey και H. Brunskill, Solicitors)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2014/508/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου και τον κανονισμό (ΕΕ) 826/2014, στο μέτρο που οι πράξεις αυτές έχουν εφαρμογή επ’ αυτού,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ισχυρίζεται ότι το Συμβούλιο παρέλειψε να παραθέσει κατάλληλη ή επαρκή αιτιολογία για την εγγραφή του προσφεύγοντος στον κατάλογο των προσώπων, οντοτήτων και οργανισμών που υπόκεινται στα περιοριστικά μέτρα που αφορούν την κατάσταση στην Ουκρανία.
 2.
 Με το δεύτερο λόγο ισχυρίζεται ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη θεωρώντας ότι στην περίπτωση του προσφεύγοντος επληρούτο κάποιο από τα κριτήρια που δικαιολογούν την εγγραφή στον σχετικό με τα αμφισβητούμενα μέτρα κατάλογο.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ισχυρίζεται ότι το Συμβούλιο παραβίασε τις αρχές της προστασίας των δεδομένων.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο ισχυρίζεται ότι το Συμβούλιο παρέλειψε να προστατεύσει τα δικαιώματά άμυνας του προσφεύγοντος και το δικαίωμά του επί αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο ισχυρίζεται ότι το Συμβούλιο προσέβαλε, αδικαιολόγητα και δυσανάλογα, τα θεμελιώδη δικαιώματα του προσφεύγοντος, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στην προστασία της ιδιοκτησίας, της επιχειρηματικής δραστηριότητας και της φήμης.


text:
7.11.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 340/23
 de Montis, Joan Antoni Raklhqqi Sqimsves, Uedeqiwa Bhqek heiaë, pqócla pot dem rtlbaiämei, dem ha lpoqotäre atsgä ma
 Kohbeqqf, Ekema Uqhsor Talaqqúm, Qauaek Achiqqe hexqgheiä otäse pqaclasijgä otäse aposekerlasijgä, euoärom,
 Hmwesa, Lamhek Paqeno Pacadoq, Pabko Paqdo Oqsit, tärseqa apoä dxädeja eäsg diapqaclasetärexm, dem eävei eireäsi
 Ramsiaco Xathet Rohso, Womwepwiúm Ramlaqsöm himseka, episetvheiä rtluxmiäa rvesijó le so peqievoälemo sot pqo-
 Rashqmimo Dhqaäm Xidak, Khir Chelbe Wari jai Alfonso lmglometheämsoy barikijotä diasóclasoy.
 Ruiz de AzuÂa CastaÄno, jósoijoi Bqtnekkxäm jai Kotnelbotäq-
 cot, ejpqorxpotälemoi apoä som Antonio Creus jai sgm Oi pqoruetäcomsey ejsilotäm epiärgy oäsi g jahgäy tpeqeäbg sa
 BegonÄa Uriarte Valiente, dijgcoäqoty Baqjekxämgy jai Lad- oäqia sgy enotriäay sgy amajakxämsay sg voqgcgheiära oijomo-
 qiäsgy, le soäpo epidoärexy rsiy Bqtneäkkey sg dietähtmrg Av. lijgä bogäheia, jai sotäso, oäpxy atsgä ecmxäqife, lerotärgy sgy
 d'Auderghem, aqih. 78, órjgram emxäpiom sot Pqxsodijeiäot emxäpiom sxm irpamijxäm dijarsgqiäxm rvesijgäy diadijariäay.
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rsiy 23 Iotkiäot 1998, pqo- Em pqojeileämx, diaraugmiäfesai oäsi, lokomoäsi g ADA irvtqiä-
 rutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. fesai, rsgm apoäuargä sgy, oäsi g amajkgheiära bogäheia dem
 rtmepócesai paqaiäsgrg apoä siy arjgheiärey eämdijey pqorut-
 Oi pqoruetäcomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo: ceäy, rsgm pqóng g em koäcx amójkgrg irodtmaleiä le
 paqaiäsgrg jahxäy oi pqoruetäcomsey rseqotämsai sgy sevmijgäy
 Ç ma jgqtänei ójtqg soäro sgm apoäuarg sgy Episqopgäy, sgy bogheiäay sot oqcómot rso opoiäo tpgqesotäm.
 10gy Moelbqiäot 1997, rso leäsqo pot le atsgä so em koäcx
 joimosijoä oäqcamo aqmgähgje rsoty pqoruetäcomsey oijo- Seäkoy, oi pqoruetäcomsey pqobókkotm paqóbarg, rsgm
 molijgä jai sevmijgä bogäheia rsgm tpoäherg rvesijó le sg peqiäpsxrg sxm apouórexm, sgy tpovqexärexy aisiokocgärexy
 lesauoqó sxm rtmsaniodosijxäm dijaixlósxm soty pot sxm pqónexm.
 eiävam jsgheiä bórei sot rvesijotä irpamijotä rtrsgälasoy,
 oäro jai sgm apoäuarg sgy 19gy Iotmiäot 1998, rso leäsqo
 pot le atsgäm so em koäcx joimosijoä oäqcamo apeäqqiwe
 sgm tpobkgheiära apoä soty pqoruetäcomsey dioijgsijgä Pqorutcgä sxm JoseÂ M.a Olivares Ramos, Angel VinÄas Mar-
 eämrsarg, tín, Paloma Díez Pardo, Carlos Gil Renaux, JoseÂ Luis Roselló
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda sgy López, Rosarios DomeÂnech Cobo, Miguel Lobato GonzaÂlez,
 paqotäray diadijariäay. Eduardo PenÄa Abizanda, Manuel de Lucas Casas, Eduardo
 Sorribes Manzana, Ricardo Puente Sala, JoseÂ M.a Plaza SaÂn-
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa chez, JoseÂ Ramón Borell Nivera, Francisco FernaÂndez Ruiz,
 Rafael García Palencia, Antonio Espino Morcillo, Bonifacio
 Oi pqoruetäcomsey, tpókkgkoi sgy Episqopgäy, epijqiämotm sgm Marín PeÂrez, Teresa de la Mora, Pablo Amor Echeverri, Luis
 óqmgrg sgy ADA ma soty paqórvei oijomolijgä jai sevmijgä Montoya Morón, Amador Rodríguez Prieto, Marco Marcos
 bogäheia rsiy diauoqeäy soty le siy ehmijeäy aqveäy koäcx sgy Rodríguez, Emilio López Menchero, Leopoldo Fabra Utray,
 amtpaqniäay rso irpamijoä diäjaio diasónexm pot ma soty Gonzalo Molina Igartua, Gonzalo GimeÂnez AndreÂs, Pedro
 episqeäpotm ma lesaueäqotm rso joimosijoä rtärsgla sa Tarno FernaÂndez, Manuel Rodríguez Alonso, Ana María
 dijaixälasa pot eävotm apojsgärei bórei sot rvesijotä irpami- Cobos Aguirre, Fernando Truyols Zaforteza, Isabel de Eguía
 jotä rtrsgälasoy. Le sgm pqolmglometheiära apoäuargä sgy Antolín, Victor Pou Serradell, Lucía Ramón Amat, Joaquín
 sgy 10gy Moelbqiäot 1997, g Episqopgä rsgäqine sgm óqmgrgä FerraÂn PeÂrez-Protabella, JesuÂs SuaÂrez Avila, Pablo JimeÂnez
 sgy rsgm pqoäodo pot eävei rgleixheiä oärom auoqó siy dia- FernaÂndez, Rosa Quevedo Díez, Angeles Santos Asenjo, Fran-
 pqaclasetäreiy le so irpamijoä jqósoy rvesijó le sgm eäjdorg cisco de Vicente, Carlos Arroyos, Antonio Lopez PenÄa, Vale-
 barikijotä diasóclasoy ijamotä ma jaktäwei so rvesijoä molo- riano Díaz García, Alfonso GonzaÂlez Finat, Antonio FernaÂn-
 hesijoä jemoä jahxäy jai rso cecomoäy oäsi so Pqxsodijeiäo eävei dez AvileÂs, Miguel AbellaÂn López, Angel GonzaÂlez Leiro, Fer-
 gädg ejdxärei epiä sot idiäot heälasoy apoäuarg re bóqoy sot nando Aragón Morales, Rafael Valls i Pursals, JesuÂs Garijo,
 Barikeiäot sgy Irpamiäay. Alexandre Checchi Lang, Rafael Cepas Palanca, Eduardo de
 G tpoä jqiärg pqorutcgä rsgqiäfesai rso cecomoäy oäsi tuiärsasai la PenÄa Vega, Antonio Alonso Madero, Jaime Díez-Canseco,
 paqabiäarg sgy aqvgäy sgy iroäsgsay jahxäy jai rso oäsi oi pqo- Enrique Juaristi Martínez jai Pablo Benavides jasó
 ruetäcomsey eävotm tporseiä dtrlemgä diójqirg soäro eämamsi Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pot arjgähgje
 ókkxm Irpamxäm tpakkgäkxm oi opoiäoi, rso pkaiärio oäloiay rsiy 23 Iotkiäot 1998
 tpoheärexy, eiävam stävei sgy oijomolijgäy bogheiäay sot em (Tpoäherg T-115/98)
 koäcx oqcómot kiäcoty lgämey mxqiäseqa oäro jai eämamsi ókkxm (98/C 340/46)
 tpakkgäkxm oi opoiäoi, re paqoäloiey peqipsxäreiy, eiävam
 epiärgy stävei sgy bogheiäay sot oqcómot rso opoiäo tpgqesotä- (Ckxärra diadijariäay: g irpamijgä)
 ram.
 Oi JoseÂ M.a Olivares Ramos, Angel VinÄas Martín, Paloma
 Enókkot, oi pqoruetäcomsey irvtqiäfomsai oäsi g Episqopgä Díez Pardo, Carlos Gil Renaux, JoseÂ Luis Roselló López,
 enoloiäxre, rsgm peqiäpsxrgä soty, sgm Ûsevmijgä bogäheiaë le Rosarios DomeÂnech Cobo, Miguel Lobato GonzaÂlez, Eduardo
 sgm pqoxähgrg sxm diapqaclasetärexm le so irpamijoä jqó- PenÄa Abizanda, Manuel de Lucas Casas, Eduardo Sorribes
 soy. PaqÂ oäka atsó, jasó sg cmxälg soty, oi diapqaclasetä- Manzana, Ricardo Puente Sala, JoseÂ M.a Plaza SaÂnchez, JoseÂ
 reiy le siy ehmijeäy aqveäy rvesijó le jamoäma pot ma episqeäpei Ramón Borell Nivera, Francisco FernaÂndez Ruiz, Rafael Gar-
 sg lesauoqó sxm rtmsaniodosijxäm dijaixlósxm dem lpo- cía Palencia, Antonio Espino Morcillo, Bonifacio Marín
 qotäm ma hexqghotäm xy Ûsevmijgä bogäheiaë jasó sgm eämmoia PeÂrez, Teresa de la Mora, Pablo Amor Echeverri, Luis Mon-
 sot óqhqot 24 sot JTJ euoärom oi em koäcx diapqaclasetä- toya Morón, Amador Rodríguez Prieto, Marco Marcos Rodrí-
 reiy emsórromsai rsiy tpovqexäreiy pot tpeävei g Episqopgä guez, Emilio López Menchero, Leopoldo Fabra Utray, Gon-
 dtmólei sot óqhqot 155 sgy Rtmhgäjgy peqiä idqtärexy sgy zalo Molina Igartua, Gonzalo GimeÂnez AndreÂs, Pedro Tarno
 Etqxpaøjgäy Joimoäsgsay, emxä, eärsx jai am g em koäcx FernaÂndez, Manuel Rodríguez Alonso, Ana María Cobos
 pqoxähgrg gäsam dtmasoä ma vaqajsgqirheiä xy Ûsevmijgä bogä- Aguirre, Fernando Truyols Zaforteza, Isabel de Eguía Anto-
 ---pagebreak--- C 340/24 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 7.11.98
 lín, Victor Pou Serradell, Lucía Ramón Amat, Joaquín FerraÂn Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä ma jasabókei rsgm Com-
 PeÂrez-Protabella, JesuÂs SuaÂrez Avila, Pablo JimeÂnez FernaÂn- panÄía TransmediterraÂnea SA so rtämoko sxm enoädxm sgy
 dez, Rosa Quevedo Díez, Angeles Santos Asenjo, Francisco paqotäray diadijariäay.
 de Vicente, Carlos Arroyos, Antonio Lopez PenÄa, Valeriano
 Díaz García, Alfonso GonzaÂlez Finat, Antonio FernaÂndez Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 AvileÂs, Miguel AbellaÂn López, Angel GonzaÂlez Leiro, Fer-
 nando Aragón Morales, Rafael Valls i Pursals, JesuÂs Garijo, G pqoruetäcotra, amódovoy esaiqeiäa jasoäpim dgloäriot
 Alexandre Checchi Lang, Rafael Cepas Palanca, Eduardo de diacxmirlotä rvesijó le sgm entpgqeäsgrg cqallxäm hakar-
 la PenÄa Vega, Antonio Alonso Madero, Jaime Díez-Canseco, riäxm lesauoqxäm dgloriäot rtlueäqomsoy lesantä kileämxm sgy
 Enrique Juaristi Martínez jai Pablo Benavides jósoijoi veqromgärot jai kileämxm sxm Mgärxm Bakeaqiädxm, sxm
 Bqtnekkxäm jai Kotnelbotäqcot, ejpqorxpotälemoi apoä soty Mgärxm Jamaqiäxm, sgy Ceuta jai sgy Melilla, pqorbókkei sgm
 Antonio Creus jai BegonÄa Uriarte Valiente, dijgcoäqoty Baq- apoäuarg sgy Episqopgäy ma jimgärei sg diadijariäa sot
 jekxämgy jai Ladqiäsgy, le soäpo epidoärexm rsiy Bqtneäkkey sg óqhqot 93, paqócqauoy 2, sgy Rtmhgäjgy EJ, le som irvt-
 dietähtmrg Av. d'Auderghem,, aqih. 78, órjgram emxäpiom sot qirloä oäsi g kguheiära apoä so dgloärio amsipaqovgä cia sgm
 Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rsiy 23 Iotkiäot paqovgä sxm aposekotämsxm so amsijeiälemo sot diacxmirlotä
 1998, pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi- tpgqerixäm ha lpoqotäre ma rtmirsó jqasijgä emiärvtrg jasó
 mosgäsxm. sgm eämmoia sot óqhqot 92 sgy iädiay Rtmhgäjgy.
 Oi pqoruetäcomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo: Pqxäsom, g pqoruetäcotra pqorópsei rsgm jahgäy eruakleämg
 eqlgmeiäa sgy joimosijgäy emmoiäay sgy jqasijgäy emirvtärexy.
 Ç ma jgqtänei ójtqey siy apouóreiy sgy Episqopgäy, sgy Jasó sg cmxälg sgy, dem epgqeófesai em pqojeileämx, rsom
 13gy jai 19gy Moelbqiäot 1997, rso leäsqo pot aportäqei apaisotälemo bahloä, so elpoäqio lesantä jqasxäm lekxäm, jai
 apoä soty pqoruetäcomsey sgm oijomolijgä bogäheia rsgm sotäso euoärom, jasÂ euaqlocgäm sot óqhqot 6 sot jamomirlotä
 tpoäherg rvesijó le sg lesauoqó rtmsaniodosijxäm (EOJ) aqih. 3577/92 sot Rtlbotkiäot, sgy 7gy Dejelbqiäot
 dijaixlósxm, jahxäy jai sgm apoäuarg sgy ADA, sgy 1992, cia sgm euaqlocgä sgy aqvgäy sgy eketäheqgy jtjkouo-
 19gy Iotmiäot 1998, rso leäsqo pot le atsgäm apoqqiäuhgje qiäay sxm tpgqerixäm rsiy hakórriey lesauoqeäy rso erxseqijoä
 g tpobkgheiära apoä soty pqoruetäcomsey dioijgsijgä sxm jqasxäm lekxäm (1), oi hakórriey emdolesauoqeäy apose-
 eämrsarg, kotäm eämam soleäa rsom opoiäo, oärom auoqó sgm Irpamiäa, o
 amsacxmirloäy ha eiämai eketäheqoy tärseqa apoä sgm 1g Iamota-
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa eänoda sgy paqotäray qiäot 1999. Em pqojeileämx, g pqoruetäcotra dieqxsósai pxäy
 diadijariäay. eiämai dtmasoä eäma jqósoy ma lpoqeiä ma paqabiófei eämam
 jamomirloä o opoiäoy dem eiämai euaqloäriloy epÂ atsotä.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Oi pqobakkoälemoi irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa eiämai Detäseqom, g pqoruetäcotra irvtqiäfesai oäsi g Episqopgä eävei
 oi iädioi le atsotäy pot eävotm pqobkgheiä rsgm tpoäherg eruakleämxy eqlgmetärei siy joimosijeäy jasethtmsgäqiey cqal-
 S-114/98, Rodríguez PeÂrez j.kp. jasó Episqopgäy. leäy cia siy jqasijeäy emirvtäreiy rsom soleäa sxm hakarriäxm
 lesauoqxäm (2), rsgqiäfomsay, jasÂ otriäam, som vaqajsgqirloä
 sgy rvesijgäy rtlbórexy xy jqasijgäy emirvtärexy rsgm, jasÂ
 atsgäm, tpeqbokijgä dióqjeia atsgäy jai rsg lg dgloriäetrg
 sot diacxmirlotä tpoä siy epibakkoälemey pqoùpoheäreiy. Jasó
 sgm ópowg sgy pqoruetäcotray, oi jasethtmsgäqiey cqalleäy
 Pqorutcgä sgy CompanÄía TransmediterraÂnea, SA jasó sgy dem auoqotäm sgm atrsgqgä tpovqeäxrg diemeqceiäay dgloriäot
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pot arjgähgje diacxmirlotä cia sgm amóherg ejsekeärexy rtlbórexy dglo-
 rsiy 23 Iotkiäot 1998 riäot rtlueäqomsoy rso pkaiärio sxm hakarriäxm lesauoqxäm,
 (Tpoäherg T-116/98) opoäse g epikocgä sgy lehoädot cia sgm amóherg sgy ejsekeä-
 rexy sgy rvesijgäy rtlbórexy re esaiqeiäa elpiäpsei apojkei-
 (98/C 340/47) rsijxäy rso oijeiäo jqósoy. Jasó sgm pqoruetäcotra, g
 doheiära rsg rvesijgä rtälbarg dglorioäsgsa pqeäpei ma hexqg-
 (Ckxärra diadijariäay: g irpamijgä)
 heiä xy g pqorgäjotra, jai sotäso rso leäsqo pot sotäso eäcime
 G esaiqeiäa CompanÄía TransmediterraÂnea, SA, le eädqa sg rtäluxma le jamoämey cemijgäy euaqlocgäy, iädioty cia oäkoty
 Ladqiäsg, ejpqorxpotälemg apoä som Antonio Creus, dijg- soty rtlleseävomsey rso diacxmirloä jai epaqjeiäy, rtäluxma
 coäqo Baqjekxämgy, jai sgm BegonÄa Uriarte, dijgcoäqo Ladqiä- le irpamijgä moloheriäa g opoiäa ijamopoieiä siy joimosijeäy
 sgy, le soäpo epidoärexm rsiy Bqtneäkkey sg dietähtmrg 78, Av. aqveäy pot eävotm jahieqxheiä le siy joimosijeäy odgciäey rve-
 d'Audergheme, órjgre emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm sijó le sg rtämawg rtlbórexm le so Dgloärio. Enókkot, oärom
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rsiy 23 Iotkiäot 1998, pqorutcgä auoqó sg dióqjeia sgy rtlbórexy, g pqoruetäcotra hexqeiä
 jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. oäsi oi irpamijeäy aqveäy eävotm sgqgärei sgm pqoherliäa sxm
 peämse esxäm, pot eävei oqirseiä emdeijsijxäy apoä siy jasethtmsgä-
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: qiey cqalleäy, jai sotäso euoärom g rtälbarg dem ha dieäpesai,
 jasó so pqxäso eäsoy irvtäoy sgy, apoä som jamomirloä (EOJ)
 Ç ma jgqtänei ójtqg sgm apoäuarg sgy Episqopgäy, sgy 18gy aqih. 3577/92, opoäse g pqoherliäa sxm eäni esxäm jasaseälmesai
 Uebqotaqiäot 1998, rvesijó le sgm jiämgrg diadijariäay rsgm pqóng re eäma rtm peämse eäsg.
 enesórexy oärom auoqó jqasijeäy emirvtäreiy dtmólei sot
 óqhqot 93, paqócqauoy 2, pot dglorietäsgje tpoä sg G pqoruetäcotra pqobókkei epiärgy xy koäco ajtqxärexy sgm
 loqugä amajoimxärexy pqoy sa jqósg leäkg jai soty koi- paqóbarg sot óqhqot 90, paqócqauoy 2, sgy Rtmhgäjgy, jai
 potäy emdiaueqoleämoty rsgm Epiä rglg Eugleqiäda sxm sotäso rso leäsqo pot g pqobakkoälemg jqasijgä emiärvtrg, pot
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 147 sgy 13gy Laðot 1998, auoqó sg rtcjejqileämg peqiäpsxrg, pqeäpei ma hexqgheiä xy


text:
 12.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/17
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 17 Φεβρουαρίου 2014 — Nannoka Vulcanus Industries BV κατά College van gedeputeerde staten van Gelderland
 (Υπόθεση C-81/14)
 2014/C 142/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Nannoka Vulcanus Industries BV
 Αναιρεσίβλητο: College van gedeputeerde staten van Gelderland
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το παράρτημα IIB της οδηγίας 1999/13/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 1999, για τον περιορισμό των εκπομπών πτητικών οργανικών ενώσεων που οφείλονται στη χρήση οργανικών διαλυτών σε ορισμένες δραστηριότητες και εγκαταστάσεις, την έννοια ότι, όταν τα προϊόντα υποκαταστάσεως με χαμηλή ή μηδενική περιεκτικότητα διαλυτών βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της αναπτύξεως, στον φορέα εκμεταλλεύσεως εγκαταστάσεων για τις οποίες μπορεί να διατυπωθεί η υπόθεση ότι το προϊόν έχει σταθερή περιεκτικότητα στερεών, η οποία χρησιμοποιείται κατόπιν για τον καθορισμό του σημείου αναφοράς για τη μείωση των εκπομπών, πρέπει να δίδεται παράταση χρόνου για την εφαρμογή του προγράμματός του περιορισμού, κατά παρέκκλιση από το περιλαμβανόμενο στο εν λόγω παράρτημα χρονοδιάγραμμα;
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1 [...]:
 2)
 Απαιτείται για τη χορήγηση παρατάσεως για την εφαρμογή του προγράμματος περιορισμού κατά την έννοια του παραρτήματος IIB της οδηγίας 1999/13/EΚ συγκεκριμένη πράξη του φορέα εκμεταλλεύσεως των περί ων πρόκειται εγκαταστάσεων ή άδεια αρμόδιας αρχής;
 3)
 Βάσει ποιων κριτηρίων δύναται να καθοριστεί η διάρκεια της παρατάσεως κατά την έννοια του παραρτήματος IIB της οδηγίας 1999/13/EΚ;
 (1) ΕΕ L 85, σ. 1.


text:
 14.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 414/38
 Προσφυγή της 27ης Οκτωβρίου 2015 — Ertico — Its Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-604/15)
 (2015/C 414/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: European Road Transport Telematics Implementation Coordination Organisation — Intelligent Transport Systems και Services Europe (Ertico — Its Europe) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: M. Wellinger και K. T’Syen, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της επιτροπής επικυρώσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 18ης Αυγούστου 2015, με την οποία διαπιστώθηκε ότι η προσφεύγουσα δεν πληροί τις προϋποθέσεις προκειμένου να αναγνωρισθεί ως πολύ μικρή, μικρή ή μεσαία επιχείρηση κατά την έννοια της συστάσεως 2003/361/ΕΚ της Επιτροπής, της 6ης Μαΐου 2003, σχετικά με τον ορισμό των πολύ μικρών, των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων (ΕΕ 2003, L 124, σ. 36)· και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει οκτώ λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 22, παράγραφος 1, τρίτη περίοδος, του κανονισμού 58/2003 (1), διότι η επιτροπή επικυρώσεως εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση περισσότερο από δύο μήνες μετά την ημερομηνία υποβολής της προσφυγής ενώπιον της ως άνω επιτροπής.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση (i) αντιβαίνει στο άρθρο 22, παράγραφος 1, του κανονισμού 58/2003· (ii) προσβάλλει τα δικαιώματα άμυνάς της και (iii) παραβιάζει την αρχή της χρηστής διοικήσεως, διότι η επιτροπή επικυρώσεως δεν έδωσε τη δυνατότητα στην προσφεύγουσα να εκθέσει την επιχειρηματολογία της πριν από την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει τις αρχές (i) της ασφάλειας του δικαίου, (ii) της χρηστής διοικήσεως, (iii) της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης της προσφεύγουσας και (iv) του δεδικασμένου, καθόσον η επιτροπή επικυρώσεως, μολονότι δέχθηκε ότι τα επιχειρήματα που προέβαλε η προσφεύγουσα στις 7 Φεβρουαρίου 2014 ήταν βάσιμα, εντούτοις, προέβη σε αντικατάσταση της αρχικής της αιτιολογίας με μια εξ ολοκλήρου νέα αιτιολογία χωρίς να έχει ανακύψει οποιοδήποτε νέο και ουσιώδες πραγματικό περιστατικό.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση της συστάσεως της Επιτροπής 2003/361/ΕΚ (στο εξής: σύσταση ΜΜΕ), στο μέτρο που η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα δεν πληροί τις προϋποθέσεις προκειμένου να θεωρηθεί ότι αποτελεί επιχείρηση στηρίζεται σε κριτήρια τα οποία δεν προβλέπονται στη σύσταση ΜΜΕ αλλά, αντιθέτως, στο τμήμα 1.1.3.1, παράγραφος 6, στοιχείο γ', της αποφάσεως 2012/838/ΕΕ της Επιτροπής (2).
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει η προσβαλλόμενη απόφαση, ότι δηλαδή η προσφεύγουσα δεν πληροί τις προϋποθέσεις ώστε να θεωρηθεί ότι αποτελεί ΜΜΕ, παραβλέπει και αγνοεί το σαφές και μη επιδεχόμενο αμφισβητήσεως γράμμα της συστάσεως ΜΜΕ και στηρίζεται σε αυθαίρετη και αμιγώς υποκειμενική ερμηνεία της ως άνω συστάσεως.
 6.
 Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένως διαπιστώνει ότι η προσφεύγουσα δεν πληροί τις προϋποθέσεις προκειμένου να θεωρηθεί ότι αποτελεί ΜΜΕ κατά την έννοια της συστάσεως ΜΜΕ: η προσφεύγουσα αποτελεί «επιχείρηση» και είναι «ανεξάρτητη» κατά την έννοια του παραρτήματος της συστάσεως ΜΜΕ.
 7.
 Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την αρχή της ευνοϊκότερης μεταχειρίσεως που απορρέει από την απόφαση 2012/838/ΕΕ της Επιτροπής καθώς και από την αντίστοιχη πρόβλεψη του προγράμματος Ορίζοντας 2020.
 8.
 Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα επικαλείται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει αντιφατική και ανεπαρκή αιτιολογία, στον βαθμό που η επιτροπή επικυρώσεως παρέβη την υποχρέωσή της να αιτιολογήσει δεόντως την απόφασή της.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 58/2003 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2002, περί θεσπίσεως του καταστατικού των εκτελεστικών οργανισμών που είναι επιφορτισμένοι με ορισμένα καθήκοντα σχετικά με τη διαχείριση κοινοτικών προγραμμάτων (ΕΕ 2003, L 11, σ. 1).
 (2) Απόφαση της Επιτροπής, της 18ης Δεκεμβρίου 2012, σχετικά με την έγκριση των κανόνων για τη διασφάλιση της συνέπειας της διαδικασίας επαλήθευσης της υπόστασης, του νομικού καθεστώτος, καθώς και της επιχειρησιακής και χρηματοοικονομικής ικανότητας των συμμετεχόντων στις έμμεσες δράσεις που στηρίζονται μέσω επιχορήγησης δυνάμει του έβδομου προγράμματος-πλαισίου δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και δυνάμει του έβδομου προγράμματος-πλαισίου δραστηριοτήτων πυρηνικής έρευνας και κατάρτισης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας (ΕΕ 2012, L 359, σ. 45).


text:
 29.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/39
 Προσφυγή της 5ης Ιουνίου 2006 — Regione Siciliana κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-156/06)
 (2006/C 178/70)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Regione Siciliana (Εκπρόσωπος: Paolo Gentili, Avvocato dello Stato)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή η Regione Siciliana βάλλει κατά της αποφάσεως της Επιτροπής C(2006) 1171, της 23ης Μαρτίου 2006, περί μειώσεως χρηματοδοτικής συνδρομής που χορήγησε το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ) με την απόφαση C(95) 2194, της 28ης Σεπτεμβρίου 1995, τροποποιηθείσα εσχάτως με την απόφαση C(2000) 2862, της 26ης Ιανουαρίου 2001, υπέρ επιχειρησιακού προγράμματος στη Regione Siciliana [Περιφέρεια Σικελίας], το οποίο εντάσσεται στο κοινοτικό πλαίσιο στήριξης για τις διαρθρωτικές παρεμβάσεις του στόχου 1 στην Ιταλία (περίοδος 1994-1999). Η απόφαση αυτή αποτέλεσε αντικείμενο προσφυγής και στην υπόθεση T-154/06, Ιταλία κατά Επιτροπής (1).
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοιοι με αυτούς της ως άνω υποθέσεως.
 (1) Δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην ΕΕ.


text:
9.11.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 274/3
 κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον του αιτούντος
 δικαστηρίου μεταξύ Baumbast, R και Secretary of State for the (έκτο τμήμα)
 Home Department, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς
 την ερμηνεία των άρθρων 18 ΕΚ και 12 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της της 24ης Σεπτεμβρίου 2002
 ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της
 Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 33), το ∆ικαστήριο, στην υπόθεση C-471/99 (αίτηση του Sozialgericht Nürnberg
 συγκείμενο από τους G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, P. Jann, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Alfredo
 F. Macken (εισηγητή), N. Colneric και S. von Bahr, προέδρους Martínez Domínguez, Joaquín Benítez Urbano, Agapito
 τμήματος, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, Mateos Cruz, Carmen Calvo Fernández κατά
 J.-P. Puissochet, M. Wathelet, Β. Σκουρή, J. N. Cunha Rodrigues Bundesanstalt für Arbeit, Kindergeldkasse ( 1)
 και C. W. A. Timmermans, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 L. A. Geelhoed, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως,
 («Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 — Άρθρα 77 και 78 —
 εξέδωσε στις 17 Σεπτεμβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο ∆ικαιούχοι συντάξεων βάσει της νομοθεσίας πλειόνων
 διατακτικό: κρατών μελών — ∆ικαιούχοι συντάξεων βάσει συμβάσεως
 κοινωνικής ασφαλίσεως μεταξύ κρατών μελών προγε-
 1) Τα τέκνα πολίτη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που εγκαταστά- νέστερης της προσχωρήσεως στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες
 θηκαν σε κράτος μέλος όταν ο γονέας τους ασκούσε δικαιώ- — Παροχές για συντηρούμενα από δικαιούχους συντά-
 ματα διαμονής ως διακινούμενος εργαζόμενος σε αυτό το ξεων τέκνα και για ορφανά δικαιούχων συντάξεων —
 κράτος μέλος έχουν δικαίωμα διαμονής εκεί προκειμένου ∆ικαίωμα για τη λήψη οικογενειακών παροχών με επιβά-
 να συνεχίσουν να παρακολουθούν εκεί μαθήματα γενικής ρυνση του αρμόδιου φορέα κράτους μέλους διαφορετικού
 εκπαιδεύσεως, σύμφωνα με το άρθρο 12 του κανονισμού από εκείνο της κατοικίας — Προϋποθέσεις γενέσεως»)
 (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου
 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων (2002/C 274/04)
 στο εσωτερικό της Κοινότητας. Το γεγονός ότι οι γονείς
 των σχετικών τέκνων διαζεύχθηκαν εν τω μεταξύ, το
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 γεγονός ότι μόνον ο ένας από τους γονείς είναι πολίτης της
 Ενώσεως και ο γονέας αυτός δεν είναι πλέον διακινούμενος
 εργαζόμενος στο κράτος μέλος υποδοχής ή το γεγονός ότι (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 τα τέκνα δεν είναι τα ίδια πολίτες της Ενώσεως ουδεμία στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 επιρροή ασκούν εν προκειμένω.
 2) Όταν τα τέκνα έχουν δικαίωμα διαμονής στο κράτος μέλος Στην υπόθεση C-471/99, με αντικείμενο αίτηση του Sozialgericht
 υποδοχής για να παρακολουθήσουν εκεί μαθήματα γενικής Nürnberg (Γερμανία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 εκπαιδεύσεως σύμφωνα με το άρθρο 12 του κανονισμού άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο των διαφορών
 1612/68, η διάταξη αυτή πρέπει να ερμηνεύεται υπό την που εκκρεμούν ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Αlfredo
 έννοια ότι επιτρέπει στον γονέα που όντως έχει την επιμέλεια Martínez Domínguez, Joaquín Benítez Urbano, Agapito Mateos
 των τέκνων αυτών, ασχέτως της ιθαγένειάς του, να διαμείνει Cruz, Carmen Calvo Fernández και Bundesanstalt für Arbeit,
 με αυτά για να διευκολύνει την άσκηση του εν λόγω Kindergeldkasse, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς
 δικαιώματος, παρά το γεγονός ότι οι γονείς έχουν εν τω την ερμηνεία των άρθρων 77, παράγραφος 2, στοιχείο β', και 78,
 μεταξύ διαζευχθεί ή το γεγονός ότι ο γονέας που έχει την παράγραφος 2, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το άρθρο 79,
 ιδιότητα του πολίτη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως δεν είναι παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου,
 πλέον διακινούμενος εργαζόμενος στο κράτος μέλος υπο- της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινω-
 δοχής. νικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα
 μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας,
 3) Ο πολίτης της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που δεν έχει πλέον στο όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ)
 κράτος μέλος υποδοχής δικαίωμα διαμονής ως διακινούμενος 2001/83 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983 (ΕΕ L 230,
 εργαζόμενος δύναται, υπό την ιδιότητα του πολίτη της σ. 6), το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους F. Macken,
 Ενώσεως, να τύχει εκεί δικαιώματος διαμονής κατόπιν πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή), R. Schintgen,
 άμεσης εφαρμογής του άρθρου 18, παράγραφος 1, ΕΚ. Β. Σκουρή και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγε-
 Η άσκηση του δικαιώματος αυτού εξαρτάται από τους λέας: A. Tizzano, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως,
 περιορισμούς και τις προϋποθέσεις της διατάξεως αυτής, εξέδωσε στις 24 Σεπτεμβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο
 αλλά οι αρμόδιες αρχές και, εν ανάγκη, τα εθνικά δικαστή- διατακτικό:
 ρια οφείλουν να μεριμνούν προκειμένου η εφαρμογή των
 εν λόγω περιορισμών και προϋποθέσεων να γίνεται τηρου-
 μένων των γενικών αρχών του κοινοτικού δικαίου και ιδίως Τα άρθρα 77, παράγραφος 2, στοιχείο β', και 78, παράγραφος 2,
 στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της
 της αρχής της αναλογικότητας.
 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής
 ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη
 των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας,
 ( 1) ΕΕ C 6 της 8.1.2002.
 όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ)
 2001/83 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983, σε συνδυαμό
 με το άρθρο 79, παράγραφος 1, αυτού, πρέπει να ερμηνευθούν
 ---pagebreak--- C 274/4 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9.11.2002
 υπό την έννοια ότι ο αρμόδιος φορέας κράτους μέλους διαφορετι- Ν. Colneric, πρόεδρο του δευτέρου τμήματος, προεδρεύουσα του
 κού από εκείνο της κατοικίας του δικαιούχου συντάξεως γήρατος έκτου τμήματος, τους C. Gulmann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen
 ή αναπηρίας ή της κατοικίας των ορφανών αποθανόντος μισθωτού (εισηγητή) και Β. Σκουρή, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-
 δεν υποχρεούται να χορηγεί σε ενδιαφερομένους παροχές για Hackl, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε
 συντηρούμενα τέκνα ή για ορφανά οσάκις δεν πληρούνται ή δεν στις 17 Σεπτεμβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 πληρούνται πλέον οι προϋποθέσεις που προβλέπει η νομοθεσία
 του κράτους μέλους κατοικίας για τη χορήγηση των παροχών 1) Το άρθρο 2, σημείο 1, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ
 αυτών και οσάκις το δικαίωμα του δικαιούχου της συντάξεως του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως
 ή εκείνο των ορφανών του αποθανόντος μισθωτού δεν έχει των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με
 γεννηθεί, στο άλλο κράτος μέλος, βάσει μόνον της νομοθεσίας τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου
 του κράτους μέλους αυτού. Πάντως, σε μια τέτοια περίπτωση προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, πρέπει
 το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν, παρά ταύτα, σε μια τέτοια να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι μια παροχή υπηρεσιών
 περίπτωση, ο αρμόδιος φορέας κράτους μέλους διαφορετικού εξ επαχθούς αιτίας, από την οποία όμως δεν απορρέουν
 από εκείνο της κατοικίας μπορεί να υποχρεωθεί να χορηγήσει υποχρεώσεις των οποίων η εκτέλεση μπορεί να ζητηθεί
 τις εν λόγω παροχές βάσει συμβάσεως κοινωνικής ασφαλίσεως δικαστικώς, για τον λόγο ότι έχει συμφωνηθεί ότι ο παρέχων
 συναφθείσας μεταξύ των δύο οικείων κρατών μελών και ενσω- υπηρεσίες αναλαμβάνει μόνον ηθική δέσμευση για την
 ματωθείσας στο εθνικό τους δίκαιο πριν από την έναρξη ισχύος παροχή των εν λόγω υπηρεσιών, συνιστά πράξη υποκείμενη
 του κανονισμού, οσάκις οι ενδιαφερόμενοι έχουν κεκτημένο στον φόρο προστιθέμενης αξίας.
 δικαίωμα για την εξακολούθηση της εφαρμογής της εν λόγω
 συμβάσεως και μετά την έναρξη της ισχύος του κανονισμού 2) Το άρθρο 11, Α, παράγραφος 1, στοιχείο α', της έκτης
 αυτού. οδηγίας 77/388/ΕΟΚ πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια
 ότι βάση επιβολής του φόρου για τα τυχερά παιχνίδια
 είναι το συνολικό ποσό που εισέπραξε ο διοργανωτής του
 ( 1) ΕΕ C 122 της 29.4.2000.
 παιχνιδιού, εφόσον αυτός μπορεί να διαθέσει το ποσό αυτό
 κατά το δοκούν.
 (1 ) ΕΕ C 47 της 19.2.2000.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 17ης Σεπτεμβρίου 2002 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπόθεση C-498/99 (αίτηση του VAT and Duties της 17ης Σεπτεμβρίου 2002
 Tribunal, Manchester, για την έκδοση προδικαστικής αποφά-
 σεως): Town & County Factors Ltd κατά Commissioners
 στην υπόθεση C-513/99 (αίτηση του korkeinhallinto-oikeus
 of Customs & Excise ( 1)
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Concordia
 Bus Finland Oy Ab κατά Ηelsingin kaupunki, HKL-
 («Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Πεδίο εφαρμογής — Τυχερό
 Bussiliikenne (1)
 παιχνίδι στο οποίο ο διοργανωτής αναλαμβάνει ηθική
 μόνο δέσμευση — Βάση επιβολής του φόρου»)
 («∆ημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών στον τομέα των μεταφο-
 ρών — Οδηγίες 92/50/ΕΟΚ και 92/38/ΕΟΚ — ∆ήμος
 (2002/C 274/05)
 ενεργών ως αναθέτων φορέας ο οποίος οργανώνει τις
 υπηρεσίες μεταφοράς με λεωφορείο και του οποίου μια
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 ανεξάρτητη οικονομικά μονάδα μετέχει στην πρόσκληση
 για την υποβολή προσφορών υποβάλλοντας προσφορά —
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί Συνεκτίμηση κριτηρίων σχετικών με την προστασία του
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») περιβάλλοντος προκειμένου να καθοριστεί η πλέον συμ-
 φέρουσα οικονομικά προσφορά — Επιτρεπτή όταν η δημο-
 τική μονάδα που υπέβαλε προσφορά πληροί ευκολότερα
 Στην υπόθεση C-498/99, με αντικείμενο αίτηση του VAT and τα κριτήρια αυτά»)
 Duties Tribunal, Manchester (Ηνωμένο Βασίλειο), προς το
 ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία
 (2002/C 274/06)
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Town & County Factors Ltd και
 Commissioners of Customs & Excise, η έκδοση προδικαστικής (Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική)
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 2, σημείο 1, 6,
 παράγραφος 1, και 11, Α, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών
 με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου
 προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. Στην υπόθεση C-513/99, με αντικείμενο αίτηση του korkein
 09/001, σ. 49), το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από την hallinto-oikeus (Φινλανδία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν


text:
 4.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 253/39
 Προσφυγή της 14ης Μαΐου 2014 — Yanukovych κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-347/14)
 2014/C 253/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Viktor Viktorovych Yanukovych (Κίεβο, Ουκρανία) (εκπρόσωπος: T. Beazley, QC)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τόσο την απόφαση 2014/119/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων εν όψει της καταστάσεως στην Ουκρανία (ΕΕ L 66, σ. 26), όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2014/216/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Απριλίου 2014 (ΕΕ L 111, σ. 91), όσο και τον κανονισμό (ΕΕ) 208/2014 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων εν όψει της καταστάσεως στην Ουκρανία (ΕΕ L 66, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 381/2014 του Συμβουλίου, της 14ης Απριλίου 2014 (ΕΕ L 111, σ. 33), κατά το μέρος που εφαρμόζονται επί του προσφεύγοντος, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του ο προσφεύγων προβάλλει επτά λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Συμβούλιο) στερούνταν κατάλληλης νομικής βάσεως για την έκδοση της αποφάσεως και του κανονισμού. Στα επιχειρήματα που στηρίζουν αυτό τον λόγο περιλαμβάνεται (α) ότι στην απόφαση δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για να επικαλεστεί το Συμβούλιο το άρθρο 29 ΣΕΕ. Μεταξύ άλλων: (i) Ούτως ή άλλως, οι σκοποί τους οποίους ρητώς επικαλέστηκε το Συμβούλιο (εδραίωση του κράτους δικαίου και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ουκρανία) δεν ήταν δυνατόν να επιτευχθούν από το Συμβούλιο, το οποίο στη συνέχεια παρέθεσε λόγους για το ότι περιέλαβε τον προσφεύγοντα στα επίμαχα μέτρα (οι οποίοι συνδέονται με φερόμενη υπεξαίρεση ουκρανικών κρατικών κεφαλαίων και παράνομη μεταφορά τους εκτός Ουκρανίας, πράξεις τις οποίες ο προσφεύγων αρνείται) οι οποίοι δεν στοιχούν με, και δεν τηρούν, τους δηλωμένους, ή οποιουσδήποτε άλλους, σχετικούς σκοπούς του άρθρου 21 ΣΕΕ. (ii) Η απόφαση και ο κανονισμός αντιβαίνουν σε άλλους σχετικούς σκοπούς που ορίζονται στο άρθρο 21, δεδομένου ότι δεν επιτυγχάνουν την «εδραίωση και στήριξη της δημοκρατίας [...] και των αρχών του διεθνούς δικαίου», ειδικά επειδή κακώς αναφέρουν, και λαμβάνουν ως βάση, ότι ο δημοκρατικά εκλεγμένος Πρόεδρος της Ουκρανίας, δηλαδή ο Πρόεδρος Yanukovych, είναι «πρώην Πρόεδρος», παραβιάζοντας το δίκαιο της Ουκρανίας και το διεθνές δίκαιο, και προσφέροντας υποστήριξη στους λεγόμενους «μεταβατικό Πρόεδρο και κυβέρνηση» οι οποίοι δεν έχουν εκλεγεί νόμιμα και δημοκρατικά, και οι οποίοι απέκτησαν την όποια εξουσία ασκούν κατά καιρούς μέσω παράνομης βίας, παραβιάζοντας την αρχή του κράτους δικαίου, τις δημοκρατικές αρχές και το διεθνές δίκαιο. (β) Οι προϋποθέσεις για την επίκληση του άρθρου 215 ΣΛΕΕ δεν τηρήθηκαν επειδή δεν υπήρξε έγκυρη απόφαση σύμφωνα με το κεφάλαιο 2 του τίτλου V της ΣΕΕ. (γ) Δεν υπήρχαν επαρκή συνδετικά στοιχεία για να γίνει επίκληση του άρθρου 215 ΣΛΕΕ κατά του προσφεύγοντος.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο ενήργησε κατά κατάχρηση εξουσίας. Ο πραγματικός σκοπός του Συμβουλίου κατά την εφαρμογή της αποφάσεως (άρα και του κανονισμού) ήταν στην ουσία η προσπάθεια να εξασφαλίσει την εύνοια του λεγόμενου «μεταβατικού καθεστώτος» της Ουκρανίας έτσι ώστε η Ουκρανία να δημιουργήσει στενότερους δεσμούς με την ΕΕ (επειδή τέτοιου είδους στενότεροι δεσμοί είχαν απορριφθεί από τον δημοκρατικά εκλεγμένο Πρόεδρο της Ουκρανίας και την κυβέρνησή του) και όχι οι αιτιολογίες που παρατίθενται στην απόφαση και τον κανονισμό.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο δεν αιτιολόγησε την απόφαση και τον κανονισμό. Η αιτιολογία της αποφάσεως και του κανονισμού σχετικά με τους λόγους για τους οποίους το Συμβούλιο συμπεριέλαβε τον προσφεύγοντα (πέρα από το ότι είναι εσφαλμένη) είναι στερεότυπη, ακατάλληλη και ανεπαρκώς εξειδικευμένη.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι ο προσφεύγων δεν εμπίπτει στα δηλωμένα κριτήρια ώστε να περιληφθεί στον κατάλογο τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Μεταξύ άλλων, το Συμβούλιο δεν παρέσχε σχετικές πληροφορίες, αλλά εξ όσων γνωρίζει ο προσφεύγων (α) μέχρι σήμερα αυτός δεν έχει κριθεί από οποιαδήποτε δικαστική ή άλλη αρχή ως υπεύθυνος για υπεξαίρεση ουκρανικών κρατικών κεφαλαίων ή για παράνομη μεταφορά τους, και (β) την περίοδο εκείνη δεν ήταν το αντικείμενο έρευνας για συμμετοχή σε αξιόποινες πράξεις σχετικά με υπεξαίρεση ουκρανικών κρατικών κεφαλαίων και παράνομη μεταφορά τους στο εξωτερικό.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πολλαπλή πλάνη εκτιμήσεως επειδή περιέλαβε τον προσφεύγοντα στα επίμαχα μέτρα. Μεταξύ άλλων, το Συμβούλιο δεν είχε κανένα στοιχείο, ή, σε κάθε περίπτωση, κανένα «συγκεκριμένο» στοιχείο που να αποδεικνύει ότι οι αιτιάσεις κατά του προσφεύγοντος ήσαν «ουσιωδώς ακριβείς», και κακώς στηρίχθηκε σε αιτιάσεις του παράνομου και λεγόμενου «μεταβατικού καθεστώτος» το οποίο επιχειρούσε να σφετεριστεί την εξουσία, και το οποίο είχε προφανές κίνητρο να διατυπώσει τέτοιες αιτιάσεις για αθέμιτους σκοπούς.
 6.
 Με τον έκτο λόγο προβάλλεται ότι προσβλήθηκε το δικαίωμα άμυνας του προσφεύγοντος και/ή δεν του παρασχέθηκε αποτελεσματική ένδικη προστασία. Μεταξύ άλλων, το Συμβούλιο δεν παρέθεσε στον προσφεύγοντα πλήρη αιτιολογία, περιλαμβανομένων των εις βάρος του αποδείξεων, ούτε ακριβείς πληροφορίες και υλικό που φέρονται ότι δικαιολογούν την δέσμευση περιουσιακών στοιχείων, και ο προσφεύγων αναγκάστηκε να ασκήσει την παρούσα προσφυγή εντός ενός άδικα σύντομου χρονικού διαστήματος.
 7.
 Με τον έβδομο λόγο προβάλλεται ότι τα δικαιώματα ιδιοκτησίας που κατά το άρθρο 17, παράγραφος 1,του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης έχει ο προσφεύγων προσβλήθηκαν επειδή, μεταξύ άλλων, τα περιοριστικά μέτρα αποτελούν αδικαιολόγητο και δυσανάλογο περιορισμό των δικαιωμάτων αυτών.


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/38
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 10ης Ιουνίου 2004
 στην υπόθεση T-315/02, Svend Klitgaard κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Ρήτρα διαιτησίας - Σύμβαση συναφθείσα στο πλαίσιο του προγράμματος PLAN Cluster D - Έξοδα ταξιδίου - Έξοδα εισπράξεως - Εκπρόθεσμη καταβολή»)
 (2004/C 228/86)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Στην υπόθεση Τ-3157/02, Svend Klitgaard, κάτοικος Skørping (Δανία), εκπροσωπούμενος από τον S. Koll Espensen, δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. Støvlbaek και C. Giolito, επικουρούμενοι από τον δικηγόρο P. Heidmann, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο αγωγή δυνάμει του άρθρου 238 ΕΚ για την πληρωμή του ποσού των 19 867,40 ευρώ που ο ενάγων ισχυρίζεται ότι κατέβαλε σε σχέση με την εκτέλεση της συμβάσεως αριθ. 32.0166 που συνάφθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος Plant Life Assessment Network (PLAN), μέρος D, προσαυξημένου με τόκους υπερημερίας, καθώς και την καταβολή αποζημιώσεως για τα έξοδα εισπράξεως, προσαυξημένη επίσης με τόκους υπερημερίας, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από την P. Lindh, πρόεδρο, και τους R. García-Valdecasas και J. D. Cooke, δικαστές, γραμματέας: D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε, στις 10 Ιουνίου 2004, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2.
 Ο ενάγων φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα καθώς και τα έξοδα της Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 323 της 21.12.2002.


text:
Αριθ. C 142/8 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 10. 5 . 97
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 311 /ΕΚ σχετικά με την εκκαθαριση των λογαριασμών των
 (πρώτο τμήμα) κρατών μελών στο πλαίσιο των δαπανών που χρηματο
 δοτούνται από το ΕΓΤΠΕΈγγυήσεις για το οικονομικό
 της 6ης Μαρτίου 1997 έτος 1992 καθώς και για ορισμένες δαπάνες οικονομικού
 στην υπόθεση C-303/96 P: Giorgio Bernardi κατά Ευρωπαϊ έτους 1993 » ('), κατά τα κεφάλαια που αφορούν τις εις
 κού Κοινοβουλίου (') βάρος της Ελληνικής Δημοκρατίας δημοσιονομικές διορ
 (Αίτηση αναιρέσεως — Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής — θώσεις για το ελαιόλαδο, τον οίνο, το βαμβάκι και τον
 καπνό,
 Υποψηφιότητα — Διαδικασία διορισμού — Προσφυγή
 ακυρώσεως — Προδήλως απαράδεκτη και αβάσιμη αίτηση
 αναιρέσεως) — να υποχρεώσει την Επιτροπή να άρει την αρνητική
 επιφύλαξη που διατύπωσε κατά την εκκαθάριση λογα
 (97/0 142/ 16) ριασμών 1990 και να αποδώσει στην προσφεύγουσα το
 παρακρατηθέν ποσό των 4,5 δισεκατομμύρια δρχ.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») Στο πλαίσιο της προσφυγής της, η Ελληνική Δημοκρατία
 επικαλείται πολυάριθμες περιπτώσεις πλάνης περί τα πρα
 Στην υπόθεση C-303/96 P, Giorgio Bernardi ( δικηγόρος: γματικά περιστατικά, όσον αφορά καθένα από τα προϊόντα,
 Giancarlo Lattanzi), που έχει ως αντικείμενο αίτηση αναιρέ ελαιόλαδο, οίνο, βαμβάκι και καπνό, καθώς και εσφαλμένη
 σεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 11 Ιουλίου 1996 ερμηνεία κανονισμών. Επικαλείται επίσης κατάχρηση εξου
 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση σίας ή υπέρβαση των ορίων της διακριτικής εξουσίας εκ
 Τ-146/95, Bernardi κατά Κοινοβουλίου (μη δημοσιευθείσα μέρους της Επιτροπής.
 ακόμη στη Συλλογή ), με την οποία ζητείται η αναίρεση της
 αποφάσεως αυτής, όπου o έτερος διάδικος είναι το Ευρω Όσον αφορά την αρνητική επιφύλαξη που είχε διατυπώσει η
 παϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωπος: Ezio Perillo , επικουρούμε Επιτροπή , η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή
 νος από τον Denis Waelbroeck), το Δικαστήριο (πρώτο όφειλε να προβεί σε άμεση οριστική εκκαθάριση της σχετικής
 τμήμα), συγκείμενο από τους L. Sevón, πρόεδρο τμήματος, δημοσιονομικής διόρθωσης, με την εκκαθάριση λογαρια
 D. A. O. Edward και M. Wathelet (εισηγητή), δικαστές, σμών 1992 .
 γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας :
 R. Grass, εξέδωσε, στις 6 Μαρτίου 1997, διάταξη με το (') ΕΕ αριθ . L 323 της 13. 12. 1996, σ. 26.
 ακόλουθο διατακτικό :
 1 . Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2. Καταδικάζει τον Bernardi στα δικαστικά έξοδα.
 Προσφυγή της Ιταλικής Δημοκρατίας κατά της Επιτροπής
 Ρ ) ΕΕ αριθ. C 40 της 8. 2. 1997 .
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Φε
 βρουαρίου 1997
 (Υπόθεση C-59/97)
 (97/0 142/18)
 Προσφυγή της Ελληνικής Δημοκρατίας κατά της Επιτρο
 H Ιταλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον καθηγητή
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις Umberto Leanza, επικουρούμενο από τον Gianni De Bellis,
 6 Φεβρουάριου 1997
 avvocato dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο
 (Υπόθεση C-46/97) την πρεσβεία της Ιταλίας, 5 , Rue Marie-Adelaïde , άσκησε στις
 (97/C 142/17) 11 Φεβρουαρίου 1997 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 H Ελληνική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη απο τους Ιωαν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 νη-Κωνσταντίνο Χαλκιά, προέδρο του νομικού συμβουλίου
 του κράτους, και Παναγιώτη Μυλωνόπουλο, νομικό συνερ H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 γάτη A' της ειδικής νομικής υπηρεσίας Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την ελληνική — να ακυρώσει την απόφαση C(96) 3274 τελικό της Επιτρο
 πρεσβεία, Val Ste-Croix 117, άσκησε στις 6 Φεβρουαρίου πής, της 20ής Νοεμβρίου 1996, κατά το μέρος που
 1997, ενώπιον του δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή αποκλείει την επιβάρυνση του ευρωπαϊκού γεωργικού
 των προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο ταμείου προσανατολισμού και εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) με το
 τήτων. ποσό των 11 934 331 913 ιταλικών λιρών στα πλαίσια της
 εκκαθαρίσεως των λογαριασμών που υπέβαλε η Ιταλική
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: Δημοκρατία για τις δαπάνες του οικονομικού έτους 1992,
 καθώς και
 — να ακυρώσει την απόφαση Ε(96) 3274/20. 11 . 1996 της
 Επιτροπής «για την τροποποίηση της απόφασης 96/ — την καταδίκη της καθής στα δικαστικά έξοδα.
 ---pagebreak--- 10. 5 . 97 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 142/9
 Λογοι και κύρια επιχειρήματα Cispadana Costruzioni κατα Ministero delle Finanze (υποθέ
 σεις C-71 /91 και C-178/91 ( 1)), που εκδόθηκε κατ' εφαρμογήν
 H ιταλική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η απόφαση της Επι του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΟΚ προς ερμηνεία των
 τροπής είναι παράνομη κατά το μέρος που αναφέρεται στη άρθρων 10 και 12 της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβου
 χρηματική διόρθωση για τους σκοπούς της εκκαθαρίσεως λίου (2), καθώς και τα τελευταία αυτά άρθρα, να ερμηνευθούν
 των λογαριασμών ΕΓΤΠΕ ύψους 11 934 331 913 ιταλικών υπό την έννοια ότι, σε διαδικασία κινηθείσα ενώπιον του
 λιρών και, συνακόλουθα, προσβάλλει την απόφαση αυτή εθνικού δικαστηρίου όπου ζητείται η επιστροφή φόρων
 προκειμένου να επιτύχει τη μερική ακύρωσή της για τον καταβληθέντων βάσει εθνικής νομοθεσίας αντίθετης προς
 ακόλουθο λόγο: την εν λόγω οδηγία (άρθρο 3 του νομοθετικού διατάγματος
 853 της 19. 12. 1984, που κατέστη o νόμος 17/1985 , όπως
 Παράβαση του άρθρου 11 του κανονισμού ( ΕΟΚ ) τροποποιήθηκε μεταγενέστερα), μπορεί να γίνει επίκληση
 2677 / 85 της Επιτροπής , της 24ης Σεπτεμβρίου των αποσβεστικών προθεσμιών του άρθρου 13 του προεδρι
 1985
 κού διατάγματος 641/72 προς απόρριψη της εν λόγω αξιώ
 O ιταλικός οργανισμός παρεμβάσεως στην αγορά των γεωρ σεως επιστροφής των φόρων και, σε περίπτωση καταφατικής
 γικών προϊόντων (ΑΙΜΑ) ενήργησε στα πλαίσια των διατά απαντήσεως, πρέπει οι προθεσμίες αυτές να θεωρούνται ότι
 ξεων του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2677/85 , στο αρχίζουν να τρέχουν από την ημέρα καταβολής των φόρων ή ,
 ζήτημα της εγγυοδοσίας. αντιθέτως, από τη στιγμή της ορθής μεταφοράς της προανα
 φερόμενης οδηγίας στο εθνικό δίκαιο;»
 O ισχυρισμός που περιλαμβάνεται στη συνοπτική έκθεση ότι
 πρόκειται για 82 περιπτώσεις «αιτήσεων για την παροχή Ο Συλλογή 1993 , σ. 1-1915 .
 ενισχύσεως που ικανοποιήθηκαν αχρεωστήτως, χωρίς έ 2 ) ΈΕ ειδ . έκδ . 09/001 , σ. 20.
 γκυρη εγγυοδοσία και χωρίς να έχει λάβει χώρα η επιστροφή
 τους στις εθνικές αρχές» δεν είναι ακριβής.
 Ορισμένα ποσά έχουν ήδη εισπραχθεί και επιστραφεί στο Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ΕΓΤΠΕ. Άλλα έχουν συμψηφισθεί με περαιτέρω οφειλόμενα κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 7 Μαρ
 ποσά. Σε μία περίπτωση , έχει εγγραφεί πρώτη υποθήκη υπό τίου 1997
 τύπον εγγυήσεως για το αποδοτέο ποσό. Όσον αφορά πολλές
 άλλες περιπτώσεις, εκκρεμούν οι συναφείς διαδικασίες για (Υπόθεση C-101/97)
 την είσπραξη των οφειλομένων ποσών μέσω αναγκαστικής 97/0 142/20)
 εκτελέσεως.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 Τέλος, σε μια συγκεκριμένη περίπτωση που αφορά την νη από τον Enrico Traversa, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας
 εταιρεία « Caruso Rosa», για την οποία η Agecontrol υπέθεσε της, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la
 ότι διέπραξε παραβάσεις, δεν κατέστη εφικτό να υπολογισθεί Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε στις 7 Μαρτίου 1997
 το συνολικό ποσό των ενισχύσεων που εισπράχθηκαν αχρε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ωστήτως. Ελλείψει ασφαλών στοιχείων, είναι αδύνατη η προσφυγή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας.
 κατάπτωση των εγγυήσεων. Στην περίπτωση αυτή , η Guardia
 di Finanza επιφορτίσθηκε με τη διενέργεια περαιτέρω ελέ H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 γχων, μετά το τέλος των οποίων θα χωρήσει η επιστροφή της
 ενισχύσεως που θα αποδεικνυόταν ότι είχε καταβληθεί — να αναγνωρίσει ότι, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ
 αχρεωστήτως στην επιχείρηση . διάταξη σχετικά με την επιβολή φόρου προστιθεμένης
 αξίας μη επιτρέπουσα την έκπτωση από τον φόρο για την
 αγορά ακινήτων, ακόμη και μέσω συμβάσεων περί χρη
 ματοδοτικής μισθώσεως, εξ αδιαιρέτου ή κατά συγκυριό
 τητα με άλλα πρόσωπα, υποκείμενα στο φόρο, που δεν
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που ενεργούν στα πλαίσια επιχειρηματικών, καλλιτεχνικών ή
 υπέβαλε με διάταξη της 14ης Φεβρουαρίου 1997 το Tri επαγγελματικών δραστηριοτήτων, η Ιταλική Δημοκρατία
 bunale civile e penale di Torino — Sezione Ia civile — στο παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 17
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ της εταιρείας Cif Sri και παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του
 Ministero delle Finanze Συμβουλίου , της 17ης Μαΐου 1977 (') (έκτη οδηγία περί
 ΦΠΑ),
 (Υπόθεση C-98/97)
 (97/0 142/19) — να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα.
 Με διάταξη της 14ης Φεβρουάριου 1997 , η οποία περιήλθε
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 τήτων στις 6 Μαρτίου 1997, το Tribunale civile e penale di H Επιτροπή είναι υποχρεωμένη να διαπιστώσει την μη
 Torino — Sezione Ia civile — ζητεί από το Δικαστήριο, στο επιδεχόμενη θεραπεία αντίθεση μεταξύ του άρθρου 19.2.e
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος ter) του ιταλικού προεδρικού διατάγματος περί ΦΠΑ προς το
 δικαστηρίου μεταξύ της εταιρείας Cif Sri και Ministero delle άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο α) της έκτης οδηγίας, όπως
 Finanze, την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής αυτή η διάταξη έχει ερμηνευθεί με τη νομολογία του δικα
 ερωτήματος: στηρίου .
 «Πρέπει η απόφαση του Δικαστηρίου της 20. 4. 1993 , Société Το δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ επί ακινήτων που έχει
 Ponente Carni κατά Ministero delle Finanze και Société αποκτήσει o υποκείμενος στον φόρο εξ αδιαιρέτου ή ως


text:
 11.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 173/5
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Oberlandesgericht Köln (Γερμανία) στις 4 Μαρτίου 2011 — ebookers.com Deutschland GmbH κατά Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V.
 (Υπόθεση C-112/11)
 2011/C 173/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberlandesgericht Köln
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα/Εναγομένη: ebookers.com Deutschland GmbH
 Εφεσίβλητη/Ενάγουσα: Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V.
 Προδικαστικό ερώτημα
 Καλύπτει η διάταξη του άρθρου 23, παράγραφος 1 του κανονισμού (1), κατά την οποία οι προαιρετικές επιπρόσθετες χρεώσεις γνωστοποιούνται κατά τρόπο σαφή, διαυγή και απερίφραστο στην αρχή οιασδήποτε διαδικασίας κρατήσεως θέσεων και η αποδοχή τους από τον επιβάτη γίνεται με ενεργητική συναίνεση, και τα συνδεόμενα με αεροπορικά ταξίδια έξοδα για παροχές τρίτων (εν προκειμένω: του προσφέροντος ασφάλιση για την περίπτωση ακυρώσεως του ταξιδιού) τα οποία ο πωλητής του αεροπορικού ταξιδιού χρεώνει στον επιβάτη μαζί με τον αεροπορικό ναύλο υπό μορφή ενιαίας τιμής;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1008/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 2008, σχετικά με κοινούς κανόνες εκμετάλλευσης των αεροπορικών γραμμών στην Κοινότητα (ΕΕ L 293, σ. 3).