text:
13.7.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 169/31
 γ) το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας φε ́ρει τα δικαστικα ́ ́εξοδα ́ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 του.
 της 16ης Απριλι ́ου 2002
 (1) ΕΕ C 303 της 27.10.01.
 στην υπο ́θεση T-64/00, Continental and Overseas
 Investments N.V. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των(1)
 (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Εισαγωγη ́ δεκτω ́ ν τηλεορα ́σεως
 απο ́ την Τουρκι ́α — Κατα ́ ργηση δι ́κης)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (2002/C 169/55)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 της 9ης Απριλι ́ου 2002
 στην υπο ́θεση T-210/93, H. Hepp κατα ́ Συμβουλι ́ου της Στην υπο ́θεση T-64/00, Continental and Overseas Investments
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- N.V. (anciennement Jubertrade N.V.), με ́εδρα την Αμβε ́ρσα
 τη ́των(1) (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους Υ. van Gerven
 και Ι. Bernaerts, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́
 (Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη — Γα ́λα Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: R. Tricot
 — Παραγωγοι ́ αναλαβο ́ντες δε ́σμευση περι ́ μη διαθε ́σεως και J. Stuyck), με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της
 στο εμπο ́ριο η ́ περι ́ μετατροπη ́ς — Κατα ́ ργηση της δι ́κης) Επιτροπη ́ς C(1999)4419 τελικο ́ (REC 4/99), της 14ης ∆εκεμ-
 βρι ́ου 1999, διαπιστω ́νοντας ο ́τι πρε ́πει να αναζητηθου ́ν εκ των
 υστε ́ρων δασμοι ́ και ο ́τι δεν χωρει ́ επιστροφη ́ τους για εισαγωγε ́ς
 (2002/C 169/54) δεκτω ́ν τηλεορα ́σεως απο ́ την Τουρκι ́α, το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους M. Jaeger, προ ́εδρο και K. Lenaerts
 και J. Azizi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) 16 Απριλι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Καταργει ́ται η δι ́κη.
 Στην υπο ́θεση T-210/93, H. Hepp, κα ́τοικος Villmar-Weyer 2) Η Επιτροπη ́ καταδικα ́ζεται στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον δικηγο ́ρο Η. Heep, κατα ́
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: A. Brautigam
 και Α.-M. Colaert) και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (1) ΕΕ C 149 της 27.5.00.
 (εκπρο ́σωποι: D. Booß, M. Niejahr, H.-J. Rabe και M. Núñez-
 Müller), με αντικει ́μενο αι ́τηση αποζημιω ́σεως, κατ' εφαρμογη ́ν
 των α ́ρθρων 178 και 215, δευ ́τερο εδα ́φιο, της Συνθη ́κης (νυν
 α ́ρθρων 235 ΕΚ και 288, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ), για ζημι ́ες που
 υπε ́στη ο προσφευ ́γων απο ́ το γεγονο ́ς ο ́τι εμποδι ́στηκε να διαθε ́σει
 στο εμπο ́ριο γα ́λα, κατ' εφαρμογη ́ν του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 857/
 84 του Συμβουλι ́ου, της 31ης Μαρτι ́ου 1984, περι ́ γενικω ́ν ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 κανο ́νων για την εφαρμογη ́ της εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο
 α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 στον τομε ́α του της 16ης Απριλι ́ου 2002
 γα ́λακτος και των γαλακτοκομικω ́ν προϊο ́ντων (ΕΕ L 90, σ. 13),
 ο ́πως συμπληρω ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 1371/84 της στην υπο ́θεση T-204/00, CCBB Vervoer- en Distributie-
 Επιτροπη ́ς, της 16ης Μαου 1984 (ΕΕ L 132, σ. 11), το centrum B.V. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. τη ́των(1)
 M. Moura Ramos, Προ ́εδρο, και τους V. Tiili, J. Pirrung,
 P. Mengozzi και Α. W. H. Meij, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Εισαγωγη ́ δεκτω ́ ν τηλεορα ́σεως
 Jung, εξε ́δωσε στις 9 Απριλι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο απο ́ την Τουρκι ́α — Κατα ́ ργηση δι ́κης)
 διατακτικο ́:
 (2002/C 169/56)
 1) Καταργει ́ τη δι ́κη επι ́ της παρου ́σας προσφυγη ́ς.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 270 της 19.10.92.
 Στην υπο ́θεση T-204/00, CCBB Vervoer- en Distributiecentrum
 B.V., εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο R. G. baron Snouckaert
 van Schauburg, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: R. Tricot),


text:
 4.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/27
 Προσφυγή της 7ης Μαρτίου 2013 — Saferoad RRS κατά ΓΕΕΑ (MEGARAIL)
 (Υπόθεση T-137/13)
 2013/C 129/52
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Saferoad RRS GmbH (Weroth, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Czychowski, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 9ης Ιανουαρίου 2013, στην υπόθεση R 2536/2011-4, καθώς και την απόφαση του πρώτου εξεταστή, της 23ης Νοεμβρίου 2011, καθόσον απέρριψε την καταχώριση του σήματος,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «MEGARAIL» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 6, 19 και 37
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως για καταχώριση
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ' του κανονισμού 207/2009
 —
 παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β' του κανονισμού 207/2009

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 21.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/16
 Αναίρεση που άσκησε στις 26 Μαΐου 2015 η Emsibeth SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 26 Μαρτίου 2015, στην υπόθεση T-596/13, Emsibeth κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-251/15 P)
 (2015/C 311/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Emsibeth SpA (εκπρόσωπος: A. Arpaia, avvocato)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση (απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 26ης Μαρτίου 2015, υπόθεση T-596/13)·
 —
 να εκδικάσει την υπόθεση επί της ουσίας·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των σχετικών με τον πρώτο βαθμό δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα προβάλλει παράβαση ή πλάνη κατά την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1). Ειδικότερα, η απόφαση ενέχει πλημμέλειες όσον αφορά τα κριτήρια που χρησιμοποίησε το Γενικό Δικαστήριο για να εκτιμήσει τις έννοιες i) του ενδιαφερομένου κοινού, του πανομοιότυπου ή παρόμοιου χαρακτήρα ii) των προϊόντων και iii) των σημάτων, καθώς και iv) την ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως μεταξύ των δύο σημάτων.
 i)
 Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου ενέχει αντίφαση καθόσον, μολονότι δέχθηκε ότι ο μέσος καταναλωτής — ο οποίος αποτελεί το ενδιαφερόμενο κοινό — «έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος», ωστόσο, οσάκις πρόκειται να εκτιμηθεί συγκεκριμένα η πραγματική δυνατότητά του να διακρίνει δύο προδήλως διαφορετικά σήματα, τον αντιμετωπίζει ως υποκείμενο καθ’ όλα επιφανειακής κρίσεως που αδυνατεί να προβεί σε αυτοτελείς εκτιμήσεις μικρού βαθμού δυσκολίας.
 ii)
 Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στην κοινοτική νομολογία κατά την οποία, προκειμένου να εκτιμηθεί η ομοιότητα μεταξύ των προϊόντων, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι σχετικοί με τα προϊόντα αυτά παράγοντες, μεταξύ των οποίων η φύση τους, ο προορισμός τους, η χρήση τους, ο ανταγωνιστικός ή συμπληρωματικός χαρακτήρας τους και τα δίκτυα διανομής τους. Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε, στην πραγματικότητα, υπόψη κανέναν από τους προμνημονευθέντες παράγοντες στο πλαίσιο της εκ μέρους του εκτιμήσεως της υπό κρίση υποθέσεως, περιοριζόμενο στην εκτίμηση ότι τα προϊόντα βαφής και αποχρωματισμού των μαλλιών «περιλαμβάνονται» στην κατηγορία των καλλυντικών και, ότι, κατά συνέπεια, τα προϊόντα αυτά θα έπρεπε να χαρακτηρισθούν ως πανομοιότυπα.
 iii)
 Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλάνη κατά το μέρος όπου συγκρίνεται λεκτικό και σύνθετο σήμα, καθόσον δεν έδωσε επαρκώς σημασία στα εικονιστικά στοιχεία του δευτέρου σήματος, τα οποία δεν υφίστανται στο πρώτο και καθιστούν δυνατή τη διάκριση μεταξύ των δύο σημείων, περιορίζοντας την εκτίμησή του αποκλειστικώς στη σύγκριση μεταξύ των λεκτικών στοιχείων.
 Επιπλέον, στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση εξαιρέθηκε από τη σύγκριση η πρώτη λέξη του προγενέστερου σήματος (Mc) και δεν εξετάσθηκε ότι το πρόθεμα αυτό, αν τεθεί προ ονόματος και λόγω της ευρείας διαδόσεώς του, εκλαμβάνεται κατά κανόνα ως επώνυμο σκωτικής προελεύσεως και, κατά συνέπεια, προφέρεται αγγλιστί από το σύνολο του ενδιαφερομένου κοινού και όχι μόνο από τους Αγγλοσάξονες.
 iv)
 Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλάνη καθόσον, παρά την ύπαρξη πολλών διαφορών μεταξύ των υπό σύγκριση σημάτων, δέχθηκε την ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).


text:
 29.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 168/31
 Προσφυγή της 5ης Απριλίου 2017 — Senetic κατά EUIPO — HP Hewlett Packard Group (hp)
 (Υπόθεση T-207/17)
 (2017/C 168/40)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Senetic S.A. (Katowice, Πολωνία) (εκπρόσωπος: M. Krekora, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: HP Hewlett Packard Group LLC (Χιούστον, Τέξας, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει τα γράμματα «hp» — Υπ’ αριθ. 8 579 021 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 1ης Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση R 1001/2016-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει την παρεμβαίνουσα στα έξοδα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, καθώς και στα έξοδα ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 7 του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 7.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/44
 Προσφυγή-αγωγή της 1ης Φεβρουαρίου 2014 — ΖΖ κατά Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων
 (Υπόθεση F-9/14)
 2014/C 212/56
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ΖΖ (εκπρόσωποι: L. Isola, G. Isola, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της εκθέσεως αξιολογήσεως για το έτος 2012, καθόσον με την έκθεση αυτή ο προσφεύγων-ενάγων δεν βαθμολογείται με «exceptional performance» (εξαιρετικά) ή «very good performance» (λίαν καλώς) και δεν προτείνεται για προαγωγή στην κατηγορία καθηκόντων D και καθόσον με την έκθεση καθορίζονται οι στόχοι για το έτος 2013, η ακύρωση του οδηγού της διαδικασίας αξιολογήσεως του προσωπικού κατά το έτος 2012, καθώς και, τέλος, το να υποχρεωθεί η ΕΤΕπ να αποκαταστήσει την υλική ζημία και να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη που διατείνεται ότι υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει
 —
 την απόφαση που εξέδωσε στις 18 Δεκεμβρίου 2012 η επιτροπή προσφυγών, αναπέμποντας τον φάκελο της υποθέσεως και καθορίζοντας στην επιτροπή αυτή κριτήρια τα οποία θα πρέπει να εφαρμόσει κατά την έκδοση νέας αποφάσεως·
 —
 τις κατευθυντήριες γραμμές που καθόρισε η διεύθυνση «ανθρωπίνων πόρων» με το «αριθ. 722/S&D/D&P/2012-198 υπόμνημα προς το προσωπικό», της 5ης Δεκεμβρίου 2012, και τις αντίστοιχες «Κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο αξιολογήσεως του προσωπικού κατά το έτος 2012», περιλαμβανομένου του τμήματος που προβλέπει ότι η τελική αξιολόγηση πρέπει να συνοψίζεται σύμφωνα με ορισμένο τρόπο, χωρίς, όμως, να διευκρινίζει τα κριτήρια που πρέπει να εφαρμόσει ο αξιολογητής·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει
 —
 την έκθεση αξιολογήσεως του έτους 2012 στο σύνολό της, τόσο το τμήμα της που αφορά την «αξιολόγηση» όσο και εκείνο με το οποίο δεν βαθμολογείται ο προσφεύγων-ενάγων με «exceptional performance» (εξαιρετικά) ή «very good performance» (λίαν καλώς) και δεν προτείνεται για προαγωγή στην κατηγορία καθηκόντων D, καθώς και, τέλος, το τμήμα της εκθέσεως με το οποίο καθορίζονται οι στόχοι για το έτος 2013·
 —
 όλες τις συνακόλουθες και προγενέστερες σχετικές πράξεις, μεταξύ των οποίων καταλέγονται οπωσδήποτε οι προαγωγές που αποφασίσθηκαν με το υπόμνημα «περίοδος αξιολογήσεως του προσωπικού κατά το έτος 2012, κατάλογος προαχθέντων υπαλλήλων» του διευθυντή ανθρωπίνων πόρων, του Μαΐου 2012·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να υποχρεώσει την ΕΤΕπ να αποκαταστήσει την υλική ζημία και να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη (όπως καθορίζεται στο δικόγραφο της προσφυγής-αγωγής) την οποία υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων και να καταβάλει τα έξοδα στα οποία αυτός υποβλήθηκε, ποσά προσαυξημένα με τόκους υπερημερίας και λαμβανομένης υπόψη της νομισματικής ανατίμησης, καθώς και να την καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα.


text:
 7.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 410/11
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Σεπτεμβρίου 2016 — Tose’e Ta’avon Bank κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-435/14) (1)
 ((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν με σκοπό την παρεμπόδιση της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας - Ανάθεση εκτελεστικής αρμοδιότητας στο Συμβούλιο - Κριτήριο σχετικό με τις οντότητες που παρέχουν στήριξη στην Ιρανική Κυβέρνηση - Νομικό σφάλμα - Πλάνη περί τα πράγματα - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Αναλογικότητα - Θεμελιώδη δικαιώματα))
 (2016/C 410/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tose’e Ta’avon Bank (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωπος: J.-M. Thouvenin, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Vitro και M. Bishop)
 Αντικείμενο
 Αίτημα βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση της αποφάσεως του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την οποία διατηρήθηκε η εγγραφή του ονόματος της προσφεύγουσας στον κατάλογο του παραρτήματος II της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ 2010, L 195, σ. 39), και στον κατάλογο του παραρτήματος IX του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ 2012, L 88, σ. 1), όπως αυτή κοινοποιήθηκε με ανακοίνωση της 15ης Μαρτίου 2014.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Tose’e Ta’avon Bank στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 253 της 4.8.2014.


text:
 9.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 371/46
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 30ής Σεπτεμβρίου 2015 — Schönberger κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου
 (Yπόθεση F-14/12 RENV)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Αναπομπή στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης κατόπιν αναιρέσεως - Προαγωγή - Περίοδος προαγωγών 2011 - Άρνηση προαγωγής - Προσφυγή εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη))
 (2015/C 371/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Peter Schönberger (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: O. Mader, δικηγόρος)
 Καθού: Ελεγκτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: B. Schäfer και Í. Ní Riagáin Düro)
 Αντικείμενο
 Αίτημα για την ακύρωση της αποφάσεως του καθού περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος στον βαθμό AD 13 κατά την περίοδο προαγωγών 2011.
 Διατακτικό
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και ως εν μέρει προδήλως αβάσιμη.
 2)
 Στις υποθέσεις F-14/12 και F-14/12 RENV, καταδικάζει τον P. Schönberger στα δικαστικά έξοδά του, καθώς και στα έξοδα του Ελεγκτικού Συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Στην υπόθεση T-26/14 P, το Ελεγκτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα έξοδα του P. Schönberger.


text:
 10.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 175/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 9ης Απριλίου 2014 [αίτηση του Debreceni Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — GSV kft κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-alföldi Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága
 (Υπόθεση C-74/13) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Κοινό δασμολόγιο - Δασμολογική κατάταξη - Συνδυασμένη Ονοματολογία - Κωδικοί TARIC 7019590010 και 7019590090 - Κανονισμοί που επιβάλλουν δασμούς αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων υφασμάτων ινών από γυαλί ανοιχτής βροχίδας καταγωγής Κίνας - Αποκλίνουσες γλωσσικές αποδόσεις - Υποχρέωση καταβολής των δασμών αντιντάμπινγκ])
 2014/C 175/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Debreceni Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 GSV kft
 κατά
 Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-alföldi Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Debreceni Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Ερμηνεία της αιτιολογικής σκέψεως 14 και του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 138/2011 της Επιτροπής, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, περί επιβολής προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων υφασμάτων ινών από γυαλί ανοιχτής βροχίδας καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ L 43, σ. 9) — Απαλλαγή από δασμούς αντιντάμπινγκ των εισαγωγών υφασμάτων ινών από γυαλί τα οποία δεν εμπίπτουν στην περιγραφή της διακρίσεως TARIC 7019590010 όπως προκύπτει από τους δημοσιευθέντες στην γλώσσα του εισαγωγέα κανονισμούς — Εμπορεύματα δυνάμενα να ταξινομηθούν στην εν λόγω διάκριση σύμφωνα με άλλες γλωσσικές αποδόσεις
 Διατακτικό
 1)
 Το ενιαίο δασμολόγιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που θέσπισε το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, έχει την έννοια ότι στον κωδικό TARIC 7019590010 είναι δυνατό να εμπίπτουν προϊόντα όπως τα περιγραφέντα από το αιτούν δικαστήριο, τα οποία αποτελούνται, μεταξύ άλλων, από υφάσματα από ίνες γυαλιού με οπές η κυψελίδα των οποίων έχει διαστάσεις 4 mm τόσο κατά μήκος όσο και κατά πλάτος και βάρος άνω των 35 g/m2 και χρησιμοποιούνται στον κατασκευαστικό τομέα.
 2)
 Το γεγονός ότι το προϊόν το οποίο αφορά η επίδικη στο πλαίσιο της διαφοράς της κύριας δίκης δήλωση στο τελωνείο, καίτοι εμφανίζει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του κωδικού TARIC 7019590010, τα οποία επαναλαμβάνουν οι κανονισμοί που επιβάλλουν δασμό αντιντάμπινγκ στο προϊόν αυτό, εντούτοις δεν αντιστοιχεί στην ονομασία που δόθηκε στο προϊόν αυτό με τον εν λόγω κωδικό και τους προαναφερθέντες κανονισμούς, όπως έχουν δημοσιευθεί στη γλώσσα του κράτους μέλους καταγωγής του δηλούντος, και στους οποίους βασίσθηκε αποκλειστικώς και μόνον ο δηλών, δεν μπορεί να έχει ως συνέπεια την ακύρωση της εν λόγω δασμολογικής κατατάξεως υπό τον συγκεκριμένο κωδικό στην οποία προέβησαν οι τελωνειακές αρχές βασιζόμενες στην απόδοση του συγκεκριμένου κωδικού και των προαναφερθέντων κανονισμών στις λοιπές γλώσσες.
 (1) ΕΕ C 164 της 8.6.2013.


text:
 18.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/16
 Αναίρεση που άσκησε στις 20 Μαρτίου 2013 η Reber Holding GmbH & Co. KG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 17 Ιανουαρίου 2013 στην υπόθεση T-355/09, Reber Holding GmbH & Co. KG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-141/13 P)
 2013/C 141/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Reber Holding GmbH & Co. KG (εκπρόσωποι: O. Spuhler, M. Geitz, δικηγόροι)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Wedl & Hofmann GmbH
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Ιανουαρίου 2013 στην υπόθεση T-355/09 και να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του αναιρεσίβλητου της 9ης Ιουλίου 2009 στην υπόθεση R 623/2008-4,
 —
 επικουρικώς, να αναιρέσει την προμνησθείσα απόφαση της 17ης Ιανουαρίου 2013 και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο,
 —
 να καταδικάσει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το Γενικό Δικαστήριο ερμηνεύει το κριτήριο της «ουσιαστικής χρήσεως» του άρθρου 42, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο σε συνδυασμό με το τρίτο εδάφιο του ΚΚΣ υπό την έννοια ότι εξαρτάται από το μέγεθος του κύκλου εργασιών, καθώς και από τον αριθμό των σημείων πωλήσεως. Τούτο είναι ανακριβές δεδομένου ότι, κατά τη σχετική νομολογία του ΔΕΕ, η πραγματοποίηση ενός συγκεκριμένου κύκλου εργασιών ουδόλως είναι προαπαιτούμενο για τον ουσιαστικό χαρακτήρα της χρήσεως.
 Ακόμα και αν το Γενικό Δικαστήριο είχε διαπιστώσει ότι εν προκειμένω δεν συνέτρεχε καμία διασφαλίζουσα τα δικαιώματα που συνδέονται με το εν λόγω σήμα χρήση του αντιταχθέντος κατά την ανακοπή σήματος «Walzertraum» για είδη σοκολάτας, δεν έπρεπε να διακόψει τον έλεγχο.
 Το Γενικό Δικαστήριο έπρεπε, στο πλαίσιο περαιτέρω ελέγχου, να επικεντρωθεί στις χειροποίητες πραλίνες λαμβάνοντας υπόψη τις γενικές αρχές της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 19ης Ιουνίου 2012 στην υπόθεση C-307/10 (που δεν έχει δημοσιευτεί ακόμα). Επομένως, έπρεπε να εξετάσει κατά πόσον τα υποβληθέντα στοιχεία χρήσεως επαρκούν για μια διασφαλίζουσα τα δικαιώματα που συνδέονται με το εν λόγω σήμα χρήση του αντιταχθέντος κατά την ανακοπή σήματος «Walzertraum» για χειροποίητες πραλίνες. Τούτο πρέπει σαφώς να γίνει δεκτό. Εντούτοις, το Γενικό Δικαστήριο δεν διενήργησε περαιτέρω τον έλεγχο αυτό.
 Κατά τα λοιπά, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει τη γενική αρχή της ίσης μεταχειρίσεως. Η άνιση μεταχείριση συνίσταται ειδικότερα στο γεγονός ότι το Γενικό Δικαστήριο επικεντρώθηκε και ως προς το αντιταχθέν κατά την ανακοπή σήμα γενικά σε είδη σοκολάτας, παρότι το σήμα αυτό χρησιμοποιείται για χειροποίητες πραλίνες. Λόγω της χρήσεως, ως σημείου αναφοράς, των ειδών σοκολάτας, εφαρμόσθηκαν ως προς την αναιρεσείουσα αναγκαστικά τα ίδια κριτήρια για την διασφαλίζουσα τα δικαιώματα που συνδέονται με το σήμα χρήση όπως και για τις πολυεθνικές επιχειρήσεις. Τούτο προσκρούει στη γενική αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.
 Ως εκ τούτου, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να γίνει δεκτή στο σύνολό της.


text:
Aριθ . C 180/ 12 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22 . 6. 96
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα) (έκτο τμήμα)
 της 28ης Μαρτίου 1996 της 25tiç Απριλίου 1996
 στην υπόθεση C-318/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοι στην υπόθεση C-274/93: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 νοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερ τήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (' )
 μανίας (1 ) (Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη εκτελέσεως της
 (Προσφυγή λόγω παραβάσεως κράτους μέλους — Συμβά οδηγίας 86/6Θ9/ΕΟΚ του Συμβουλίου — Προστασία των
 σεις δημοσίων έργων — Μη δημοσίευση προκηρύξεως ζώων που χρησιμοποιούνται για πειραματικούς και άλλους
 διαγωνισμού) επιστημονικούς σκοπούς)
 (96/C 180/23) (96/C 180/24)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: ri γερμανική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο σιευθεί στη Συλλογή της Νομολογίας)
 σιευθεί στη Συλλογή της Νομολογίας)
 Στην υπόθεση C-274/93 , Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων (εκπρόσωπος: Xavier Lewis) κατά Μεγάλου Δουκά
 Στην υπόθεση C-318/94, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο του του Λουξεμβούργου , που έχει ως αντικείμενο να ανα
 τήτων (εκπρόσωποι: Hendrik van Lier και, αρχικώς Angela γνωρισθεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργο, μη
 Bardenhewer, εν συνεχεία δε Claudia Schmidt) κατά Ομο λαμβάνοντας εμπροθέσμως όλα τα αναγκαία μέτρα προκει
 σπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (εκπρόσωποι: Ernst μένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 86/6Θ9/ΕΟΚ του
 Roder και Gereon Thiele ), που είχε ως αντικείμενο να Συμβουλίου , της 24ης Νοεμβρίου 1986, για την προσέγγιση
 αναγνωριστεί ότι, επειδή η Wasser- und Schiffahrtsamt (Υπη των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων
 ρεσία Υδάτων και Ναυσιπλοΐας) του Emden συνήψε σύμβα των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των ζώων που
 ση δημοσίων έργων βυθοκορήσεως του Unterems, μεταξύ χρησιμοποιούνται για πειραματικούς και άλλους επιστημονι
 Papenburg και Oldersum, κατόπιν διαδικασίας με διαπραγ κούς σκοπούς, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το
 μάτευση χωρίς προηγούμενη δημοσίευση προκηρύξεως δια άρθρο 25 της εν λόγω οδηγίας, καθώς και από τα άρθρα 5 και
 γωνισμού στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοι 189 της συνθήκης ΕΟΚ, το Δικαστήριο ( έκτο τμήμα), συγκεί
 νοτήτων, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέ μενο από τους K. N. Κακούρη , πρόεδρο τμήματος, G. Hirsch
 βη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 71 /305/ΕΟΚ (εισηγητή ), F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn και J. L.
 του Συμβουλίου , της 26ης Ιουλίου 1971 , περί συντονισμού Murray, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμ
 των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων ματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις
 (ΕΕ ειδ . έκδ . 17/001 , σ. 7), όπως έχει τροποποιηθεί με την 25 Απριλίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 οδηγία 89/44Θ/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 18ης Ιουλίου 1989
 ( ΕΕ L 210, σ. 1 ), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 από τους D. A. O. Edward, πρόεδρο τμήματος, J. C. Moitinho
 de Almeida , P. Jann (εισηγητή ), L. Sevón και M. Wathelet, 2. Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου
 δικαστές , γενικός εισαγγελέας: M. B. Elmer, γραμματέας: R. στα δικαστικά έξοδα.
 Grass, εξέδωσε στις 28 Μαρτίου 1996 απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό :
 (') EE αριθ . C 168 της 19. 6. 1993 .
 1 . Δεδομένου ότι η Υπηρεσία Υδάτων και Ναυσιπλοΐας του
 Emden συνήψε σύμβαση δημοσίων έργων βυθοκορήσεως
 του Unterems, μεταξύ Papenburg και Oldersum, κατόπιν
 διαδικασίας με διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 δημοσίευση προκηρύξεως διαγωνισμού στην Επίσημη (πέμπτο τμήμα)
 Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η Ομοσπον
 διακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώ της 25ης Απριλίου 1996
 σεις που υπέχει από την οδηγία 7Ί/305/ΕΟΚ του Συμβου στην υπόθεση C-87/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 λίου, της 26ης Ιουλίου 1971, περί συντονισμού των τήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (')
 διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων, (Συμβάσεις δημοσίων έργων και κρατικών προμηθειών —
 όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 89/440/ΕΟΚ του Τομέας των μεταφορών — Οδηγία 9Θ/531/ΕΟΚ)
 Συμβουλίου, της 18ης Ιουλίου 1989.
 (961C 180/25 )
 2 . Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμα (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 νίας στα δικαστικά έξοδα.
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 (>) EE αριθ . C 380 της 31 . 12 . 1994. σιευθεί στη Συλλογή της Νομολογίας)
 Στην υπόθεση C-87/94, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των (εκπρόσωπος: Hendrik van Lier) κατά Βασιλείου του


text:
 12.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 6ης Νοεμβρίου 2014 [αίτηση του Conseil d’État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Mac GmbH κατά Ministère de l’agriculture, de l’agroalimentaire et de la forêt
 (Υπόθεση C-108/13) (1)
 ((Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Ποσοτικοί περιορισμοί - Μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος - Φυτοϋγειονομικά προϊόντα - Έγκριση διαθέσεως στην αγορά - Παράλληλη εισαγωγή - Απαίτηση χορηγήσεως, στο κράτος εξαγωγής, εγκρίσεως διαθέσεως στην αγορά σύμφωνα με την οδηγία 91/414/ΕΟΚ))
 (2015/C 007/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Mac GmbH
 κατά
 Ministère de l’agriculture, de l’agroalimentaire et de la forêt
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 34 ΣΛΕΕ και 36 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία αποκλείει τη χορήγηση άδειας παράλληλης εισαγωγής φυτοπροστατευτικού προϊόντος το οποίο δεν έχει λάβει, στο κράτος μέλος εξαγωγής, έγκριση διαθέσεως στην αγορά βάσει της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων, ενώ το προϊόν αυτό έχει λάβει άδεια παράλληλης εισαγωγής και μπορεί να θεωρηθεί πανομοιότυπο με προϊόν το οποίο έχει λάβει έγκριση διαθέσεως στην αγορά χορηγηθείσα σύμφωνα με την εν λόγω οδηγία στο κράτος μέλος εισαγωγής.
 (1) ΕΕ C 141 της 18.5.2013


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 5ης Οκτωβρίου 2006 (αίτηση του Gerechtshof te Amsterdam –Κάτω Χώρες– για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — ASM Lithography BV κατά Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Zuid/kantoor Roermond
 (Υπόθεση C-100/05) (1)
 (Τελωνειακός κώδικας - Καθορισμός της τελωνειακής οφειλής - Εισαγωγικοί δασμοί επί παραγώγων προϊόντων οι οποίοι καθορίζονται από τον ενδιαφερόμενο και επικυρώνονται από τις τελωνειακές αρχές δυνάμει του άρθρου 121 του τελωνειακού κώδικα - Δασμοί που μπορούν να υπολογιστούν σύμφωνα με το άρθρο 122, στοιχείο γ', του τελωνειακού κώδικα - Επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων δυνάμει του άρθρου 236 του τελωνειακού κώδικα)
 (2006/C 294/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Gerechtshof te Amsterdam
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 ASM Lithography BV
 κατά
 Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Zuid/kantoor Roermond
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Gerechtshof te Amsterdam — Ερμηνεία των άρθρων 121, παράγραφος 1, 122, στοιχείο γ', 214 και 236 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1) — Παράγωγα προϊόντα που θεωρούνται ότι έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία — Σχετική τελωνειακή οφειλή η οποία καθορίζεται βάσει των κανόνων δασμολογήσεως του άρθρου 122, στοιχείο γ', του κανονισμού 2913/92 — Έλλειψη προηγούμενης ρητής αιτήσεως του ενδιαφερομένου — Αποδοχή μεταγενέστερης αιτήσεως περί νέου υπολογισμού στο πλαίσιο του άρθρου 236 του κανονισμού 2913/92
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Το άρθρο 122, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι, κατά τον καθορισμό του ύψους τελωνειακής οφειλής που προκύπτει από τη θέση παραγώγων προϊόντων σε ελεύθερη κυκλοφορία, οι εθνικές τελωνειακές αρχές δεν υποχρεούνται να εφαρμόζουν τους συναφείς με το καθεστώς μεταποιήσεως υπό τελωνειακό έλεγχο κανόνες δασμολογήσεως στην περίπτωση κατά την οποία τα εμπορεύματα εισαγωγής είχαν υπαχθεί στο καθεστώς αυτό, εκτός αν ο ενδιαφερόμενος έχει υποβάλει ρητή σχετική αίτηση.
 2)
 Το άρθρο 236 του κανονισμού 2913/92 πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι οι εθνικές τελωνειακές αρχές οφείλουν να δεχθούν αίτηση περί επιστροφής εισαγωγικών δασμών εφόσον αποδεικνύεται ότι, εξαιτίας σφάλματος του ενδιαφερομένου και όχι από δική του επιλογή, το ποσό της τελωνειακής οφειλής έχει καθορισθεί βάσει του άρθρου 121 του κανονισμού αυτού και του έχει γνωστοποιηθεί, έστω και αν η εν λόγω αίτηση συνεπάγεται τον εκ μέρους των αρχών αυτών νέο υπολογισμό του ύψους της οφειλής βάσει του άρθρου 122, στοιχείο γ', του εν λόγω κανονισμού.
 (1) ΕΕ C 106 της 30.4.2005.


text:
C 233/22 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28.9.2002
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 9ης Ιουλίου 2002
 της 9ης Ιουλίου 2002 στην υπόθεση T-233/01, Daniel Callebaut κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 (Υπάλληλος — Προαγωγή — 'Ελλειψη οριστικής εκθέσεως
 στην υπόθεση Τ-70/01, Pier V. Aimone κατά ∆ικαστηρίου βαθμολογίας — Συγκριτική εξέταση των προσόντων)
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 (2002/C 233/41)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Υπάλληλοι — 'Αδεια για προσωπικούς λόγους — 'Αρνηση
 επανεντάξεως στην υπηρεσία — 'Αρθρα 40, παράγρα-
 Στην υπόθεση Τ-233/01, Daniel Callebaut, υπάλληλος της
 φος 4, στοιχείο δ', και 49, δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού
 Υπηρεσιακής Καταστάσεως) Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Linkebeek
 (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τους G. Vandersanden και
 L. Levi, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Curall και
 (2002/C 233/40) D. Waelbroeck), που είχε ως αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως
 της αποφάσεως της Επιτροπής της 11ης Ιανουαρίου 2000, περί
 υποβιβασμού του προσφεύγοντος-ενάγοντος από τον βαθμό Α 5
 στον βαθμό Α 6, με διατήρηση του κλιμακίου, και αγωγή
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) αποζημιώσεως προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας και προς
 ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που προβάλλεται ότι υπέστη ο
 προσφεύγων, εκτιμώμενης σε 1 350 000 ευρώ, το Πρωτοδικείο
 (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Jaeger, Πρόεδρο, και K.
 Lenaerts και J. Azizi, δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, υπάλληλος
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 9 Ιουλίου 2002 απόφαση με το
 Στην υπόθεση Τ-70/01, Pier V. Aimone, πρώην υπάλληλος του ακόλουθο διατακτικό:
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Fribourg
 (Ελβετία), εκπροσωπούμενος από τον R. Ventura, δικηγόρο, 1) Ακυρώνει την από 11 Ιανουαρίου 2000 απόφαση περί
 κατά ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: υποβιβασμού του προσφεύγοντος από τον βαθμό Α 5 στον
 M. Schauss και Α. Dal Ferro), που είχε ως αντικείμενο, αφενός, βαθμό Α 6 με διατήρηση του κλιμακίου. Υποχρεώνει
 προσφυγή ακυρώσεως της από 22 Μαι ̈́ου 2000 διοικητικής την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα
 αποφάσεως του ∆ικαστηρίου περί αυτεπάγγελτης απολύσεως του 2 000 ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που
 προσφεύγοντος από 1ης Ιουνίου 2000 και, αφετέρου, αγωγή υπέστη. Απορρίπτει την αγωγή κατά τα λοιπά.
 αποζημιώσεως προς ικανοποίηση της ηθικής και ψυχοσωματικής
 βλάβης που υπέστη εξαιτίας της αποφάσεως αυτής, το Πρωτοδικείο 2) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά της έξοδα, καθώς
 και στα έξοδα του προσφεύγοντος-ενάγοντος.
 (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. D. Cooke, Πρόεδρο, και
 R. García Valdecasas και P. Lindh, δικαστές, γραμματέας:
 J. Palacio González, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις (1 ) ΕΕ C 331 της 24.11.2001.
 9 Ιουλίου 2002 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ακυρώσεως.
 της 14ης Ιουνίου 2002
 2) Απορρίπτει την αγωγή αποζημιώσεως. στην υπόθεση Τ-173/01, Asahi Vet SA κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 3) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα. ('Αδεια κυκλοφορίας μιας πρόσθετης ύλης για ζωοτροφές
 — Κατάργηση δίκης)
 (2002/C 233/42)
 ( 1) ΕΕ C 150 της 19.5.2001.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Στην υπόθεση Τ-173/01, Asahi Vet SA, με έδρα τη Βαρκελώνη
 (Ισπανία), εκπροσωπούμενη από τον C. Bittner, δικηγόρο, κατά


text:
 14.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 14ης Ιανουαρίου 2016 [αίτηση του Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Vodafone GmbH κατά Bundesrepublik Deutschland
 (Υπόθεση C-395/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών - Οδηγία 2002/21/ΕΚ - Άρθρο 7, παράγραφος 3 - Διαδικασία εδραιώσεως της εσωτερικής αγοράς των ηλεκτρονικών επικοινωνιών - Οδηγία 2002/19/ΕΚ - Άρθρα 8 και 13 - Φορέας εκμεταλλεύσεως δικτύου που έχει οριστεί ως έχων σημαντική ισχύ σε αγορά - Υποχρεώσεις που επιβάλλουν οι εθνικές κανονιστικές αρχές - Υποχρεώσεις ελέγχου τιμών και κοστολογήσεως - Έγκριση τελών τερματισμού κλήσεων κινητής τηλεφωνίας))
 (2016/C 098/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Vodafone GmbH
 κατά
 Bundesrepublik Deutschland
 Διατακτικό
 Κατ’ ορθή εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 3, της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία-πλαίσιο), οσάκις εθνική κανονιστική αρχή έχει επιβάλει σε φορέα εκμεταλλεύσεως δικτύου, ο οποίος ορίστηκε ως έχων σημαντική ισχύ στην αγορά, υποχρέωση παροχής υπηρεσιών τερματισμού κλήσεων κινητής τηλεφωνίας και έχει προβλέψει ότι τα τέλη των υπηρεσιών αυτών υπόκεινται σε έγκριση κατόπιν της διαδικασίας που καθιερώνεται με τη διάταξη αυτή, η εθνική κανονιστική αρχή υποχρεούται να εφαρμόσει εκ νέου την ίδια διαδικασία πριν από κάθε χορήγηση, στον εν λόγω φορέα εκμεταλλεύσεως, εγκρίσεως των τελών αυτών, όταν η τελευταία αυτή έγκριση ενδέχεται να επηρεάσει το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών κατά την έννοια της ανωτέρω διατάξεως.
 (1) ΕΕ C 372 της 20.10.2014.


text:
3.7.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 188/25
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-353/98 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-328/98 (1)
 (1999/C 188/58)
 (1999/C 188/59)
 Με δια ́ταξη της 18ης Μαρτι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των διε ́ταξε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως
 Με δια ́ταξη της 22ας Μαρτι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 C-353/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 ∆ημοκρατι ́ας.
 υποθε ́σεως C-328/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου.
 (1) ΕΕ C 340 της 7.11.1998.
 (1) EE C 327 της 24.10.1998.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/45
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Νοεμβρίου 2012 — ΑΔΕΔΥ κ.λπ. κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-215/11) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Αποφάσεις που απευθύνονται σε κράτος μέλος για τη διόρθωση κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος - Δεν αφορούν άμεσα τους προσφεύγοντες - Απαράδεκτο)
 2013/C 26/89
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Ανώτατη Διοίκηση Ενώσεων Δημοσίων Υπαλλήλων (ΑΔΕΔΥ) (Αθήνα, Ελλάδα)· Σπυρίδων Παπασπύρος (Αθήνα)· και Ηλίας Ηλιόπουλος (Αθήνα) (εκπρόσωπος: M.-M. Τσίπρα, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: G. Maganza, M. Βιτσεντζάτος και A. De Gregorio Merino)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Smulders, J.-P. Keppenne και M. Κωνσταντινίδης)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της απόφασης 2011/57/ΕΕ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2010, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/320/ΕΕ, η οποία απευθύνεται προς την Ελλάδα με σκοπό την ενίσχυση και εμβάθυνση της δημοσιονομικής εποπτείας και διά της οποίας ειδοποιείται η Ελλάδα να λάβει τα μέτρα μείωσης του ελλείμματος που κρίνονται αναγκαία για την αντιμετώπιση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος (ΕΕ L 26, σ. 15).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Ανώτατη Διοίκηση Ενώσεων Δημοσίων Υπαλλήλων (ΑΔΕΔΥ), ο Σπυρίδων Παπασπύρος και ο Ηλίας Ηλιόπουλος φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους, καθώς και τα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 186 της 25.6.2011.


text:
5.5.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 134/1
 Ι
 ́ σεις)
 (Ανακοινω
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 1) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, θεσπι ́ζοντας με το δια ́ταγμα 96-
 351, της 19ης Απριλι ́ου 1996, για τα αντιδραστη ́ρια που
 (ε ́κτο τμη ́μα) αναφε ́ρονται στο ́αρθρο L 761-14-1 του κω ́ δικα δημο ́σιας
 υγει ́ας, υποχρε ́ωση αναγραφη ́ς του αριθμου ́ καταχωρι ́σεως
 της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 2000 στην εξωτερικη ́ συσκευασι ́α και στις οδηγι ́ες χρη ́σεως κα ́θε
 αντιδραστηρι ́ου, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́
 στην υπο ́θεση C-55/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- το ́αρθρο 30 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως,
 τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1) ́αρθρο 28 ΕΚ).
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 των εμπορευμα ́ των — Με ́τρα ισοδυνα ́ μου αποτελε ́σματος
 — Ιατρικα ́ αντιδραστη ́ρια — Υποχρεωτικη ́ διαδικασι ́α 3) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α και η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 καταχωρι ́σεως για ́ολα τα αντιδραστη ́ρια — Υποχρε ́ωση Κοινοτη ́των φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα.
 αναγραφη ́ς του αριθμου ́ καταχωρι ́σεως στην εξωτερικη ́
 συσκευασι ́α και στις οδηγι ́ες χρη ́σεως κα ́ θε αντιδραστη- (1) ΕΕ C 100 της 10.4.1999.
 ρι ́ου»)
 (2001/C 134/01)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (πε ́μπτο τμη ́μα)
 Στην υπο ́θεση C-55/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 2000
 (εκπρο ́σωποι: R. Β. Wainwright και O. Couvert-Castéra) κατα ́
 Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: Κ. Rispal-Bellanger και στην υπο ́θεση C-99/99: Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α κατα ́ Επιτροπη ́ς
 R. Loosli-Surrans), με αντικει ́μενο να διαπιστωθει ́ ο ́τι η Γαλλικη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 ∆ημοκρατι ́α, θεσπι ́ζοντας με το δια ́ταγμα 96-351, της 19ης Απρι-
 λι ́ου 1996, για τα αντιδραστη ́ρια που αναγρα ́φονται στο α ́ρθρο («Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 2815/98 —
 L. 761-14-1 του κω ́δικα δημο ́σιας υγει ́ας (JORF της 26ης Απρι- Εμπορικα ́ προ ́τυπα για το ελαιο ́λαδο»)
 λι ́ου 1996, σ. 6386), διαδικασι ́α καταχωρι ́σεως για ο ́λα τα ιατρικα ́
 αντιδραστη ́ρια και επιβα ́λλοντας, με το ́διο
 ι δια ́ταγμα, υποχρε ́ωση (2001/C 134/02)
 αναγραφη ́ς του αριθμου ́ καταχωρι ́σεως στην εξωτερικη ́ συσκευασι ́α
 και στις οδηγι ́ες χρη ́σεως κα ́θε αντιδραστηρι ́ου, παρε ́βη τις
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 30 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρο 28 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Β. Σκουρη ́ (εισηγητη ́), προ ́εδρο
 του δευτε ́ρου τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα του ́εκτου τμη ́ματος, J.- (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 Ρ. Puissochet και F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Ν. Fennelly, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως,
 εξε ́δωσε στις 14 ∆εκεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο Στην υπο ́θεση C-99/99, Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωπος:
 διατακτικο ́: U. Leanza, G. Castellani Pastoris και O. Fiumara) κατα ́ Επιτροπη ́ς
 ---pagebreak--- C 134/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.5.2001
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: F. Ρ. Ruggeri 1) Η μι ́σθωση χω ́ ρων για τη στα ́θμευση αυτοκινη ́των αποτελει ́
 Laderchi), με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση, κυρι ́ως, του κανονισμου ́ δραστηριο ́τητα που, εφο ́σον ασκει ́ται απο ́ οργανισμο ́ δημο-
 (ΕΚ) 2815/98 της Επιτροπη ́ς, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1998, σχετικα ́ σι ́ου δικαι ́ου, συνιστα ́ εκδη ́λωση δημοσι ́ας εξουσι ́ας, κατα ́
 με τα εμπορικα ́ προ ́τυπα για το ελαιο ́λαδο (ΕΕ L 349, σ. 56), η ́, την ́εννοια του ́αρθρου 4, παρα ́γραφος 5, πρω ́ το εδα ́φιο,
 επικουρικω ́ς, των α ́ρθρων 1 και 2, παρα ́γραφοι 1 και 2, τρι ́το της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 εδα ́φιο, καθω ́ς και 3, παρα ́γραφοι 2, τρι ́το εδα ́φιο, και 3, του 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν
 ανωτε ́ρω κανονισμου ́, το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενα των κρατω ́ ν μελω ́ ν, των σχετικω ́ ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου
 απο ́ τους Α. La Pergola, προ ́εδρο τμη ́ματος, Μ. Wathelet, εργασιω ́ ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας:
 D. Α. O. Edward, Ρ. Jann (εισηγητη ́) και L. Sevón, δικαστε ́ς, ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση, αν ασκει ́ται στο πλαι ́σιο
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: Η. von Holstein, νομικου ́ καθεστω ́ τος προσιδια ́ζοντος στους οργανισμου ́ς
 βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 14 ∆εκεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση δημοσι ́ου δικαι ́ου. Αυτο ́ ισχυ ́ει ́οταν η δραστηριο ́τητα αυτη ́
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: ενε ́χει τη χρη ́ση προνομιω ́ ν δημοσι ́ας αρχη ́ς.
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. 2) Το ́αρθρο 4, παρα ́γραφος 5, τρι ́το εδα ́φιο, της ́εκτης οδηγι ́ας
 77/388 ́εχει την ́εννοια ́οτι οι οργανισμοι ́ δημοσι ́ου δικαι ́ου
 2) Καταδικα ́ζει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 θεωρου ́νται κατ' ανα ́γκην ως υποκει ́μενοι στον φο ́ρο για
 τις μη αμελητε ́ες δραστηριο ́τητες τις οποι ́ες ασκου ́ν. Μο ́νον
 (1) ΕΕ C 188 της 3.7.1999. ́οταν οι οργανισμοι ́ αυτοι ́ ασκου ́ν δραστηριο ́τητα ́η προβαι ́-
 νουν σε πρα ́ξη απο ́ τις απαριθμου ́μενες στο παρα ́ρτημα ∆
 της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388, το κριτη ́ριο του αμελητε ́ου
 χαρακτη ́ρα της δραστηριο ́τητας ́η της πρα ́ξεως αυτη ́ς μπορει ́
 να ληφθει ́ υπο ́ψη, ω ́ στε — αν κατα ́ το εθνικο ́ δι ́καιο
 γι ́νεται χρη ́ση της παρεχο ́μενης απο ́ το ́αρθρο 4, παρα ́γρα-
 φος 5, τρι ́το εδα ́φιο, της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388 ευχε ́ρειας
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ — να τις αποκλει ́σει απο ́ την υπαγωγη ́ στον φο ́ρο προστιθε-
 με ́νης αξι ́ας ́οταν αυτη ́ ει ́ναι αμελητε ́α.
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 3) Ο εθνικο ́ς νο ́μος μπορει ́ να εξουσιοδοτει ́ τον Υπουργο ́
 της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 2000 Οικονομικω ́ ν κρα ́τους με ́λους να ορι ́ζει αφενο ́ς μεν τις
 δραστηριο ́τητες που δυ ́νανται να προκαλε ́σουν σημαντικη ́
 στην υπο ́θεση C-446/98 (αι ́τηση του Supremo Tribunal στρε ́βλωση του ανταγωνισμου ́, κατα ́ την ́εννοια του
 Administrativo για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): ́αρθρου 4, παρα ́γραφος 5, δευ ́τερο εδα ́φιο, της ́εκτης
 Fazenda Pública κατα ́ Câmara Municipal do Porto (1) οδηγι ́ας 77/388, αφετε ́ρου δε τις δραστηριο ́τητες των
 οποι ́ων η ́ασκηση ει ́ναι αμελητε ́α, κατα ́ την ́εννοια του
 («Φορολογι ́α — 'Εκτη οδηγι ́α ΦΠΑ — Υποκει ́μενοι στον ́αρθρου 4, παρα ́γραφος 5, τρι ́το εδα ́φιο, της ́διας ι οδηγι ́ας,
 φο ́ρο — Οργανισμοι ́ δημοσι ́ου δικαι ́ου — Μι ́σθωση χω ́ ρων υπο ́ τον ́ορον ́οτι οι ατομικε ́ς του αποφα ́σεις υπο ́κεινται
 για τη στα ́ θμευση αυτοκινη ́των») στον ́ελεγχο των εθνικω ́ ν δικαστηρι ́ων.
 (2001/C 134/03) 4) Το ́αρθρο 4, παρα ́γραφος 5, τε ́ταρτο εδα ́φιο, της ́εκτης
 οδηγι ́ας 77/388 ́εχει την ́εννοια ́οτι η μη φοροαπαλλαγη ́
 της μισθω ́ σεως χω ́ ρων προοριζομε ́νων για τη στα ́θμευση
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́) οχημα ́των, η οποι ́α απορρε ́ει απο ́ το ́αρθρο 13, Β, στοι-
 χει ́ο β', της οδηγι ́ας αυτη ́ς, δεν εμποδι ́ζει τους οργανισμου ́ς
 δημοσι ́ου δικαι ́ου που ασκου ́ν τη δραστηριο ́τητα αυτη ́ να
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ απαλλα ́σσονται του φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας ως προς
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») αυτη ́ν, ́οταν συντρε ́χουν οι προϋποθε ́σεις του πρω ́ του και
 του δευτε ́ρου εδαφι ́ου της διατα ́ξεως αυτη ́ς.
 Στην υπο ́θεση C-446/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Supremo
 Tribunal Administrativo (Πορτογαλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 5) Ο εθνικο ́ς δικαστη ́ς ́εχει, αναλο ́γως της περιπτω ́ σεως, την
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ευχε ́ρεια ́η την υποχρε ́ωση ν' απευθυ ́νει — ακο ́μη και
 α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 αυτεπαγγε ́λτως — στο ∆ικαστη ́ριο ερω ́ τημα περι ́ερμηνει ́ας
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του δικαστηρι ́ου αυτου ́ μεταξυ ́ Fazenda της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388, αν κρι ́νει ́οτι η απο ́φαση του
 Pública και Câmara Municipal do Porto, παρισταμε ́νου του ∆ικαστηρι ́ου επι ́ του ζητη ́ματος αυτου ́ ει ́ναι αναγκαι ́α για
 Ministério Público, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς
 την ́εκδοση της δικη ́ς του αποφα ́σεως, ́απαξ δε υποβα ́λει
 την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 4, παρα ́γραφος 5, της ́εκτης οδηγι ́ας το ερω ́ τημα αυτο ́, δεσμευ ́εται απο ́ την απο ́φαση του
 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ ∆ικαστηρι ́ου ́οταν αποφαι ́νεται οριστικω ́ ς επι ́ της διαφορα ́ς
 εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν
 της κυ ́ριας δι ́κης.
 με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου
 προστιθεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ.
 09/001, σ. 49), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 (1) ΕΕ C 33 της 6.2.1999.
 απο ́ τους Α. Μ. La Pergola (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος,
 D. Α. O. Edward και Ρ. Jann, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 S. Alber, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 στις 14 ∆εκεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
C 47/32 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.2.2004
 Προσφυγή της Regione Siciliana κατά της Επιτροπής των Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ασκηθείσα στις 12 ∆εκεμβρίου
 2003
 — να ακυρώσει το σημείωμα BUDG/C5/ME/
 jlsD(2003)358046 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 (Υπόθεση Τ-408/03) τήτων, της 6ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τις λεπτομέρειες
 ανακτήσεως της ενισχύσεως που είχε καταβληθεί από το
 (2004/C 47/62) Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Αναπτύξεως, ΕΤΠΑ, για το
 μεγάλο πρόγραμμα «Autostrada Messina Palermo» [αυτο-
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) κινητόδρομος Μεσσήνης Παλέρμου], η οποία καταργήθηκε
 εν μέρει με την από 5.9.2002 απόφαση της Επιτροπής
 αριθ. 109206 (FESR 93.05.03.001 — ARINCO
 Η Regione Siciliana [Περιφέρεια Σικελίας], εκπροσωπούμενη n. 93.IT.16.009) και το χρεωστικό έγγραφο
 από τον Giacomo Aiello, avvocato dello Stato, άσκησε στις αριθ. 3240406591 της 25ης Σεπτεμβρίου 2002, καθώς
 12 ∆εκεμβρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών και τις προγενέστερες και μεταγενέστερες πράξεις, και να
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών καταδικάσει, συνακόλουθα, την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων. Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει το σημείωμα BUDG/C5/ME/
 jlsD(2003)358046 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο- Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 τήτων, της 6ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τις λεπτομέρειες
 ανακτήσεως της ενισχύσεως που είχε καταβληθεί από το
 Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Αναπτύξεως, ΕΤΠΑ, για
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια με τα
 τις παρεμβάσεις «Aragona Favara» και «Piana di Catania»,
 προβαλλόμενα στην υπόθεση T-392/03, Regione Siciliana κατά
 τα συναφή χρεωστικά έγγραφα αριθ. 3240304871 της
 Επιτροπής (1).
 14ης Αυγούστου 2003 και αριθ. 3240303927 της
 13ης Αυγούστου 2003, καθώς και τις προγενέστερες και
 μεταγενέστερες πράξεις, και να καταδικάσει, συνακόλουθα,
 την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά (1) Μη δημοσιευθείσα ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής
 έξοδα. Ένωσης.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια με τα
 προβαλλόμενα στην υπόθεση T-392/03, Regione Siciliana κατά
 Επιτροπής (1).
 (1) Μη δημοσιευθείσα ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Αγωγή της Cofradía de pescadores «San Pedro» του
 Ένωσης. Bermeo (Vizcaya) κ.λπ. κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊ-
 κής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 18 ∆εκεμβρίου 2003
 (Υπόθεση Τ-415/03)
 Προσφυγή της Regione Siciliana κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ασκηθείσα στις 11 ∆εκεμβρίου (2004/C 47/64)
 2003
 (Υπόθεση Τ-414/03) (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 (2004/C 47/63)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 Η Cofradía de pescadores «San Pedro» του Bermeo (Vizcaya)
 κ.λπ., με έδρα την Guipúzcoa και τη Vizcaya, εκπροσωπούμενοι
 Η Regione Siciliana [Περιφέρεια Σικελίας], εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Εmiliano Garayar Gutiérrez, Gervasio
 από τον Giacomo Aiello, avvocato dello Stato, άσκησε στις Martínez-Villaseñor, Anna García Casatillo και Miguel
 11 ∆εκεμβρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Troncoso Ferrer, άσκησαν στις 18 ∆εκεμβρίου 2003 προσφυγή
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του
 Κοινοτήτων. Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.


text:
 26.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 107/34
 Προσφυγή της 18ης Φεβρουαρίου 2008 — Enercon κατά ΓΕΕΑ (E-Ship)
 (Υπόθεση T-81/08)
 (2008/C 107/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Enercon GmbH (Aurich, Γερμανία) (Εκπρόσωπος: R. Böhm, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 4ης Δεκεμβρίου 2007 (διαδικασία προσφυγής R 319/2007-1)·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «E-Ship» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 7, 9, 12 και 39 (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 5 050539).
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), λόγω εσφαλμένης εκτιμήσεως της ανάγκης να παραμείνει διαθέσιμο προς γενική χρήση το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση, καθώς και του διακριτικού χαρακτήρα του.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 14.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 419/37
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Οκτωβρίου 2016 — European Children’s Fashion Association και Instituto de Economía Pública κατά EACEA
 (Υπόθεση T-724/14) (1)
 ((Ρήτρα διαιτησίας - Συμφωνία επιχορηγήσεως που συνήφθη στο πλαίσιο του προγράμματος δράσεως «Lifelong Learning (2007-2013)» - Έργο «Brand & Merchandising manager for SMEs in the childrens’ product sector» - Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξη μη δεκτική προσφυγής - Πράξη εντασσόμενη σε καθαρά συμβατικό πλαίσιο με το οποίο είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένη - Απαράδεκτο - Μη επιλέξιμες δαπάνες - Επιστροφή των καταβληθέντων ποσών - Έκθεση ελέγχου))
 (2016/C 419/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες-ενάγοντες: European Children’s Fashion Association (Βαλένθια, Ισπανία) και Instituto de Economía Pública (Βαλένθια) (εκπρόσωπος: A. Haegeman, δικηγόρος)
 Καθών-εναγόμενοι: Εκτελεστικός Οργανισμός Εκπαίδευσης, Οπτικοακουστικών Θεμάτων και Πολιτισμού (EACEA) (εκπρόσωποι: H. Monet και A. Jaume)
 Αντικείμενο
 Αίτημα, βάσει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ, να αναγνωριστεί ότι ο EACEA δεν δικαιούται να ζητεί την επιστροφή των επιχορηγήσεων που καταβληθήκαν στην πρώτη προσφεύγουσα-ενάγουσα δυνάμει της συμβάσεως που συνήφθη για την υλοποίηση του έργου «Brand & Merchandising manager for SMEs in the childrens’ product sector» και, επικουρικώς προσφυγή, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, με αίτημα την ακύρωση, αφενός, του εγγράφου προκαταρτικής ενημερώσεως, της 1ης Αυγούστου 2014, με το οποίο ο EACEA ενημέρωσε την πρώτη προσφεύγουσα-ενάγουσα ότι όφειλε να επιστρέψει το ποσό των 82 378,81 ευρώ κατόπιν ελέγχου που διεξήχθη όσον αφορά το εν λόγω έργο, και, αφετέρου, του χρεωστικού σημειώματος αριθ. 3241401420, το οποίο εξέδωσε ο EACEA στις 5 Αυγούστου 2014 για την επιστροφή του εν λόγω ποσού.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει την European Children’s Fashion Association και το Instituto de Economía Pública, SL στα δικαστικά έξοδα
 (1) EE C 7 της 12.1.2015.


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/53
 Προσφυγή της 28 Οκτωβρίου 2011 — Farage κατά Κοινοβουλίου και Buzek
 (Υπόθεση T-564/11)
 (2012/C 25/105)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Nigel Paul Farage (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: P. Bennett, Solicitor)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Jerzy Buzek (Βρυξέλλες, Βέλγιο)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Jerzy Buzek, της 2ας Μαρτίου 2010, με την οποία επιβάλλεται στον προσφεύγοντα έκπτωση από το δικαίωμα αποζημίωσης διαμονής δέκα ημερών, καθώς και την απόφαση του Προεδρείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 24ης Μαρτίου 2010 και του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 31ης Αυγούστου 2011, με την οποία κηρύσσεται απαράδεκτη η αίτηση του προσφεύγοντος για την παροχή βουλευτικής ασυλίας· και
 —
 επικουρικώς, να διαπιστωθεί ότι οι ανωτέρω αποφάσεις είναι άκυρες ή δεν έπρεπε να έχουν εκδοθεί.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 8 του πρωτοκόλλου (αριθ. 7) περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2010, C 84, σ. 99), διότι η ομιλία του προσφεύγοντος της 24ης Φεβρουαρίου 2010 έγινε υπό την ιδιότητά του ως μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ως εκ τούτου, η εν λόγω ομιλία αφορούσε πολιτικά θέματα και η ελευθερία του λόγου ενός μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι πρωταρχικής σημασίας.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παραβίαση της ελευθερίας του λόγου, καθώς δεν ελήφθη υπόψη ο κανόνας 9, παράγραφος 3, του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ΕΕ 2011, L 116, σ. 1)
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από προσβολή του δικαιώματος του δικάζεσθαι από ανεξάρτητο και αμερόληπτο δικαστήριο, όπως αυτό κατοχυρώνεται στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, διότι η συμμετοχή του Προέδρου του Κοινοβουλίου στη απόφαση που ελήφθη στην υπό κρίση υπόθεση, ή οποιουδήποτε άλλου ο οποίος ήταν παρών κατά τη σύνοδο της ολομέλειας της 24ης Φεβρουαρίου 2010 και είχε διαμορφώσει άποψη, τον αποκλείει από τη συμμετοχή στην εν λόγω διαδικασία.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από τη μη ορθή ερμηνεία του άρθρου 152, παράγραφος 1, και του κανόνα 153 του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, καθώς οι κυρώσεις που προβλέπονται στη δεύτερη αυτή διάταξη πρέπει να ερμηνεύονται στο πλαίσιο της εισαγωγικής φράσης της, η οποία αναφέρεται κυρίως σε σοβαρές περιπτώσεις διατάραξης της τάξης «...κατά παράβαση των αρχών του άρθρου 9...».


text:
19.12.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 397/27
 G pqoruetäcotra hexqeiä oäsi so jahersxäy atsoä, oäpxy Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 pqojtäpsei apoä sgm irvtäotra moloheriäa, eiämai dtmasoäm ma
 peqioqiärei ólera gä eällera, pqaclasijó gä dtmgsijó, so emdo-
 joimosijoä elpoäqio sxm pesqekaioeidxäm. Rtäluxma le so óqhqo 189, sqiäso edóuio, sgy Rtmhgäjgy EJ,
 oi odgciäey derletäotm jóhe jqósoy leäkoy rso opoiäo apet-
 htämomsai, oärom auoqó so epidixjoälemo aposeäkerla.
 Peqaiseäqx, g Episqopgä irvtqiäfesai oäsi g Ekkgmijgä Dglojqa- Rtäluxma le so óqhqo 5, pqxäso edóuio, sgy Rtmhgäjgy EJ,
 siäa dem lpoqeiä ma epijakerseiä xy dijaiokociäa so óqhqo 36 sa jqósg leäkg kalbómotm jóhe cemijoä gä eidijoä leäsqo
 sgy Rtmhgäjgy EJ. Jqósoy leäkoy lpoqeiä ma epijakerseiä so jasókkgko ma enaruakiärei sgm ejpkgäqxrg sxm tpovqexärexm
 óqhqo 36 cia ma dijaiokocgärei leäsqo irodtmólot aposekeä- pot apoqqeäotm apoä sgm em koäcx Rtmhgäjg gä pqojtäpsotm
 rlasoy le porosijoä peqioqirloä epiä sxm eiracxcxäm loämom apoä pqóneiy sxm oqcómxm sgy Joimoäsgsay. Oi pqoamaueq-
 euoärom jameäma ókko leäsqo kicoäseqo peqioqirsijoä apoä sgm heiärey diasóneiy epibókkotm rsa jqósg leäkg sgm tpovqeäxrg
 apoäwg sgy eketäheqgy jtjkouoqiäay sxm elpoqetlósxm dem ma jasarsgärotm sg moloheriäa soty rtäluxmg le siy joimosi-
 eiämai re heärg ma epistävei som iädio rsoävo. G Episqopgä hexqeiä jeäy odgciäey emsoäy sxm pqoherlixäm pot atseäy pqobkeäpotm.
 oäsi o rsoävoy sgy diasgqgärexy sgy aruókeiay euodiarlotä som èma jqósoy leäkoy dem dtämasai ma epijakerheiä diasóneiy, sgm
 opoiäom irvtqiäfomsai oäsi epidixäjotm oi ekkgmijeäy aqveäy lpo- ajokothotälemg pqajsijgä gä jasarsóreiy sgy erxseqijgäy
 qeiä ma episetvheiä le kicoäseqo peqioqirsijó leäsqa cia sgm emmoälot sónexäy sot cia ma dijaiokocgärei sg lg sgäqgrg sxm
 eketäheqg jtjkouoqiäa sxm elpoqetlósxm. tpovqexärexm jai pqoherlixäm pot pqobkeäpomsai apoä siy
 joimosijeäy odgciäey. Dem aluirbgseiäsai apoä sgm Ekkgmijgä
 Dglojqasiäa oäsi oueiäkei ma kóbei leäsqa cia ma rtlloquxheiä
 Rtmepxäy, g Episqopgä hexqeiä oäsi g aluirbgsotälemg ekkgmijgä le sgm odgciäa 94/47/EOJ. G sarroälemg le so óqhqo 12 sgy
 moloheriäa aposekeiä leäsqo irodtmólot aposekeärlasoy le odgciäay pqoherliäa eäkgne rsiy 29 Apqikiäot 1997, vxqiäy g
 porosijoä peqioqirloä amsiäheso pqoy so óqhqo 30 sgy Ekkgmijgä Dglojqasiäa ma eävei herpiärei siy molohesijeäy, jamo-
 Rtmhgäjgy jai so opoiäo dem lpoqeiä ma dijaiokocgheiä cia mirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy pot eiämai amacjaiäey pqoy
 jameämam apoä soty koäcoty pot amaueäqomsai rso óqhqo 36 rtlloäquxrg rsgm em koäcx odgciäa gä vxqiäy ma eävei cmxrso-
 sgy Rtmhgäjgy, jai jtqiäxy apoä sgm aruókeia euodiarlotä. poigärei siy diasóneiy atseäy rsgm Episqopgä.
 (1) EE L 280 sgy 29.10.1994, r. 83.
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasó sgy Ekkgmijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy
 10 Moelbqiäot 1998
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-199/97 (1)
 (Tpoäherg C-401/98)
 (98/C 397/48)
 (98/C 397/47)
 Le diósang sgy 7gy Ojsxbqiäot 1998 o Pqoeädqoy sot
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 apoä sg Laqiäa Jomsotä-Durande, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqe- diacqaugä sgy tpoheärexy C-199/97 (aiäsgrg sot Royal Court
 riäay, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de of Jersey cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Emidio
 la Cruz, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, centre Wagner, Kirch- Marco Rios jasó His Excellency The Lieutenant Governor of
 berg, órjgre emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Jersey.
 Joimosgäsxm rsiy 10 Moelbqiäot 1998 pqorutcgä jasó sgy
 Ekkgmijgäy Dglojqasiäay. (1) EE C 212 sgy 12.7.1997.
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 Ç ma amamxqiärei oäsi g Ekkgmijgä Dglojqasiäa, lg eävomsay
 herpiärei siy molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy
 diasóneiy pot eiämai amacjaiäey pqoy rtlloäquxrg le sgm Diacqaugä sgy tpoheärexy C-80/98 (1)
 odgciäa 94/47/EJ (1) sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot jai (98/C 397/49)
 sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy, sgy
 26gy Ojsxbqiäot 1994, rvesijó le sgm pqorsariäa sxm
 acoqarsxäm xy pqoy oqirleämey pketqeäy sxm rtlbórexm Le diósang sgy 7gy Ojsxbqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot
 pot auoqotäm sgm apoäjsgrg dijaixälasoy vqgärgy Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 ajimgäsxm tpoä jahersxäy vqomoleqirsijgäy liärhxrgy, gä lgä diacqaugä sgy tpoheärexy C-80/98 (aiäsgrg sot Sù- og Han-
 eävomsay cmxrsopoigärei siy em koäcx diasóneiy rsgm Epi- delsret cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): 3Com
 sqopgä, paqeäkeiwe ma ejpkgqxärei siy tpovqexäreiy pot Corporation jasó Bluecom Danmark jai KISS Nordic A/S.
 tpeävei dtmólei sgy odgciäay atsgäy,
 (1) EE C 166 sgy 30.5.1998.
 Ç ma jasadijórei sgm Ekkgmijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 eänoda.


text:
 17.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 175/28
 Προσφυγή της 23ης Μαρτίου 2016 — Léon Van Parys κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-125/16)
 (2016/C 175/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Firma Léon Van Parys NV (Αμβέρσα, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: P. Vlaemminck, B. Van Vooren και R. Verbeke, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2016) 95 τελικό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 20ής Ιανουαρίου 2016, σχετικά με τον φάκελο REC 07/07(REV), με την οποία διαπιστώνεται ότι η εκ των υστέρων βεβαίωση εισαγωγικών δασμών είναι δικαιολογημένη και ότι η διαγραφή των δασμών αυτών είναι δικαιολογημένη όσον αφορά ένα οφειλέτη και εν μέρει δικαιολογημένη στην ειδική περίπτωση ενός άλλου οφειλέτη, αλλά κατά το άλλο μέρος μη δικαιολογημένη όσον αφορά αυτόν τον συγκεκριμένο οφειλέτη, και με την οποία τροποποιήθηκε η απόφαση C(2010)2858 της Επιτροπής, της 6ης Μαΐου 2010·
 —
 να κρίνει ότι το άρθρο 909 του κανονισμού 2454/93 (1) παρήγαγε πλήρως τα αποτελέσματά του υπέρ της νυν προσφεύγουσας κατόπιν της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-324/10, όπου το Γενικό Δικαστήριο, προς όφελος της (νυν και τότε) προσφεύγουσας, ακύρωσε το άρθρο 1, παράγραφος 3, της αρχικής αποφάσεως C(2010)2858, οπότε η νυν προσφεύγουσα δικαιούται, σύμφωνα με το άρθρο 909 του κανονισμού 2454/93, να τύχει πλήρους διαγραφής της τελωνειακής οφειλής, καθώς και όλων τους άμεσα ή έμμεσα συνδεόμενων με αυτήν τόκων ή εξόδων·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα διατυπώνει πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση των άρθρων 907 και 909 του κανονισμού 2454/93 και του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι από μόνες τους αρκούν οι υπέρ αυτής έννομες συνέπειες της αποφάσεως της 19ης Μαρτίου 2013, Firma Van Parys κατά Επιτροπής (T-324/10, EU:T:2013:136). Επομένως, δεν απαιτείται νέα απόφαση της Επιτροπής για τη θεραπεία της ελλείψεως νομιμότητας την οποία διαπίστωσε το Γενικό Δικαστήριο και η προσφεύγουσα πρέπει να ωφεληθεί από την εφαρμογή του άρθρου 909 του κανονισμού 2454/93.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 907 του κανονισμού 2454/93 και του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή, για να αποφύγει την εφαρμογή του άρθρου 909 του κανονισμού 2454/93, προέβη σε κατάχρηση της βάσει του άρθρου 907 του κανονισμού 2454/93 εξουσίας της να ζητεί συμπληρωματικά πληροφοριακά στοιχεία. Η προσφεύγουσα διατείνεται ειδικότερα ότι η Επιτροπή είχε ήδη στη διάθεσή της τα πληροφοριακά στοιχεία που ζητήθηκαν.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται, επικουρικά, παραβίαση των αρχών της χρηστής διοικήσεως, επειδή η εντός εύλογης προθεσμίας εκτέλεση της αποφάσεως της 19ης Μαρτίου 2013, Firma Van Parys κατά Επιτροπής (T-324/10, EU:T:2013:136), δεν μπορούσε να είναι μεγαλύτερη από την αρχική εννεάμηνη προθεσμία του άρθρου 907 του κανονισμού 2454/93.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται, επικουρικότερα, κατάχρηση εξουσίας, επειδή η Επιτροπή προέβη σε πλήρη νέα έρευνα και με αυτήν κατέληξε σε συμπέρασμα το οποίο προσκρούει στις διαπιστώσεις του Γενικού Δικαστηρίου στην απόφαση της 19ης Μαρτίου 2013, Firma Van Parys κατά Επιτροπής (T-324/10, EU:T:2013:136).
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο προβάλλονται, ακόμη επικουρικότερα, εσφαλμένη ερμηνεία του ρυθμιστικού πλαισίου για την οργάνωση της αγοράς μπανανών και παραβίαση της αρχής της ισότητας.
 —
 Η από την προσφεύγουσα χρήση συμφωνίας μισθώσεως για την απόκτηση της χρήσεως πιστοποιητικών εισαγωγής ήταν, κατά την προσφεύγουσα, μια νόμιμη δυνατότητα στο πλαίσιο του κανονισμού 2362/98 (2) και των συνήθων εμπορικών πρακτικών που αναγνωρίζονται από τον ΠΟΕ.
 —
 Τούτο από μόνο του δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αμέλεια εκ μέρους ενός εισαγωγέα όταν αυτό δεν ισχύει για τον εκτελωνιστή ή για άλλον εισαγωγέα ο οποίος χρησιμοποίησε μη μεταβιβάσιμες άδειες.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 253, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 2362/98 της Επιτροπής, της 28ης Οκτωβρίου 1998, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 404/93 σχετικά με το καθεστώς εισαγωγής μπανανών στην Κοινότητα (ΕΕ L 293, σ. 32).


text:
 16.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/21
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 30ής Μαρτίου 2011 [αίτηση του Raad van State (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Johan van Leendert Holding BV κατά Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
 (Υπόθεση C-158/10) (1)
 2011/C 211/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 161 της 19.6.2010.


text:
 19.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 16ης Δεκεμβρίου 2010 [αίτηση του Court of Session (Scotland) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — MacDonald Resorts Ltd κατά The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
 (Υπόθεση C-270/09) (1)
 (ΦΠΑ - Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ - Απαλλαγές - Άρθρα 13, B, στοιχείο β' - Μίσθωση ακινήτων - Πώληση συμβατικών δικαιωμάτων μετατρέψιμων σε δικαίωμα προσωρινής χρήσεως παραθεριστικών καταλυμάτων)
 2011/C 55/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Session (Scotland)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 MacDonald Resorts Ltd
 κατά
 The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Court of Session (Σκωτία), Εδιμβούργο — Ερμηνεία των άρθρων 9, παράγραφος 2, στοιχείο α', και 13, B, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Έννοια της απαλλαγής της μισθώσεως ακινήτων — Πώληση, εκ μέρους λέσχης διακοπών, μορίων τα οποία παρέχουν δικαίωμα χρήσεως παραθεριστικής κατοικίας για ορισμένο διάστημα εντός συγκεκριμένου έτους
 Διατακτικό
 1)
 Οι παροχές υπηρεσιών στις οποίες προβαίνει επιχειρηματίας όπως η εκκαλούσα της κύριας δίκης στο πλαίσιο συστήματος όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη πρόγραμμα «προαιρετικών επιλογών» πρέπει να χαρακτηρίζονται κατά τον χρόνο που πελάτης ο οποίος μετέχει σε ένα τέτοιο σύστημα εξαργυρώνει τα αρχικώς κτηθέντα δικαιώματα έναντι υπηρεσίας την οποία προσφέρει ο εν λόγω επιχειρηματίας. Όταν τα δικαιώματα αυτά εξαργυρώνονται έναντι διαμονής σε ξενοδοχείο ή έναντι δικαιώματος προσωρινής χρήσεως καταλύματος, οι παροχές αυτές αποτελούν παροχές υπηρεσιών συναφείς προς ακίνητα, υπό την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 2, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών όσον αφορά τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2001/115/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2001, οι οποίες παρέχονται στον τόπο στον οποίο βρίσκεται το εν λόγω ξενοδοχείο ή το εν λόγω κατάλυμα.
 2)
 Σε σύστημα όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη πρόγραμμα «προαιρετικών επιλογών», εφόσον ο πελάτης εξαργυρώνει τα αρχικώς κτηθέντα δικαιώματα έναντι δικαιώματος προσωρινής χρήσεως καταλύματος, η οικεία παροχή υπηρεσιών συνιστά μίσθωση ακινήτου, υπό την έννοια του άρθρου 13, B, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας 77/388, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2001/115 (στο οποίο αντιστοιχεί ήδη το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο ιβ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας). Πάντως, η διάταξη αυτή δεν απαγορεύει στα κράτη μέλη να εξαιρούν την εν λόγω υπηρεσία από την απαλλαγή.
 (1) ΕΕ C 267 της 7.11.2009


text:
 26.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/26
 Προσφυγή της 17ης Ιουλίου 2013 — Χατζηαναγνώστου κατά Συμβουλίου κ.λπ.
 (Υπόθεση T-383/13)
 2013/C 313/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Αντώνιος Χατζηαναγνώστου (Σέρρες, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Χ. Μακρής, δικηγόρος)
 Καθών: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, Eulex Κοσσυφοπέδιο, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρωθούν εν όλω, πρώτον, η από 10/05/2013 απόφαση του Επικεφαλής/Αρχηγού της EULEX Κοσσυφοπέδιο με θέμα «Τελική απόφαση για την πειθαρχική υπόθεση 02/2013» που κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα στις 16/05/2013, και, δεύτερον, η από 10/05/2013 απόφαση του Επικεφαλής/Αρχηγού της EULEX με θέμα «Τελική απόφαση για την πειθαρχική υπόθεση 06/2013» που κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα στις 16.5.2013·
 —
 Να απαλλαχθεί από κάθε εις βάρος του πειθαρχική κατηγορία από την Eulex·
 —
 Να διαταχθεί να του χορηγηθούν από την Eulex στο πλαίσιο της παρούσας δίκης αντίγραφα όλων των εγγράφων που περιέχονται στους επίδικους πειθαρχικούς του φακέλους· και
 —
 Να καταδικαστούν οι αντίδικοι στη δικαστική του δαπάνη και την αμοιβή τού πληρεξούσιου δικηγόρου του.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του ο προσφεύγων προβάλλει πέντε λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από την παράβαση ουσιώδους τύπου λόγω παντελούς έλλειψης αιτιολογίας των προσβαλλόμενων πράξεων κι επίσης από παράβαση του άρθρου 296 της ΣΛΕΕ και των γενικών αρχών του δικαίου των κρατών μελών της Ε.Ε., σύμφωνα με τις οποίες όλες οι διοικητικές πράξεις δυσμενούς χαρακτήρα για έναν διοικούμενο πρέπει να είναι επαρκώς, πλήρως και ειδικώς αιτιολογημένες. Εν προκειμένω, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η αιτιολογία των προσβαλλόμενων πράξεων είναι παντελώς ανύπαρκτη, αν και ήταν νομικά απαραίτητη κι επιβεβλημένη.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από την παραβίαση εκ μέρους των καθών δια των προσβαλλόμενων πράξεων σωρείας υπερασπιστικών δικαιωμάτων τού προσφεύγοντος, που απορρέουν από την ΕΣΔΑ και τις κοινές στα κράτη μέλη της ΕΕ γενικές αρχές του δικαίου. Ο προσφεύγων, στο πλαίσιο της υπ’ αριθμ. 6/2013 πειθαρχικής του υπόθεσης στην EULEX, καταδικάστηκε πειθαρχικά για μία πράξη του, για την οποία ουδέποτε έλαβε έγγραφο εγκαλητήριο και του δόθηκε η δυνατότητα να απολογηθεί. Επίσης, ο προσφεύγων στερήθηκε του δικαιώματος να έχει πλήρη, έγκαιρη και αποτελεσματική πρόσβαση σε νομική βοήθεια και να υπερασπιστεί έτσι ευχερώς τον εαυτό του δια του πληρεξούσιου δικηγόρου της επιλογής του, κατάλληλα προετοιμασμένου, με πλήρη γνώση των εις βάρος του πειθαρχικών δικογραφιών στο πλαίσιο της EULEX.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από την πλάνη των προσβαλλόμενων πράξεων περί τα πράγματα. Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η δεύτερη προσβαλλόμενη πράξη στηρίχθηκε σε υποθέσεις και αντιφατικές ή ανεπαρκείς αιτιολογίες παραβιάζοντας το τεκμήριο αθωότητας του προσφεύγοντος και το δικαίωμά του περί μη αυτοενοχοποίησης. Επίσης, η ίδια προσβαλλόμενη πράξη έσφαλε με το να μην δεχθεί το ότι ο προσφεύγων βρισκόταν σε συγγνωστή νομική πλάνη ή τουλάχιστον τα ελαφρυντικά της έμπρακτης μετάνοιας και της μεταμέλειάς του.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από την παραβίαση των διατάξεων του άρθρου 19 του Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, του άρθρου 10 της ΕΣΔΑ, του άρθρου 15 της ΣΛΕΕ, του Κανονισμού 1049/2001/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001 (1), της Οδηγίας 2003/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Νοεμβρίου 2003 (2) και των άρθρων 41 και 42 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ. Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις του Αρχηγού της EULEX, που επικύρωσαν τις εις βάρος του προσφεύγοντος προταθείσες πειθαρχικές κυρώσεις, υπέπεσαν σε πλάνη περί το δίκαιο, διότι, εάν ήταν ορθές, θα έκαναν δεκτές τις εφέσεις που άσκησε ο προσφεύγων για την εξαφάνισή τους λόγω, μεταξύ άλλων, παραβάσεως των άνω διατάξεων αναφορικά με το δικαίωμα του προσφεύγοντος για πρόσβασή του στα επίμαχα έγγραφα των δύο πειθαρχικών υποθέσεών του στη EULEX.
 5)
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από την παράβαση διά των προσβαλλόμενων πράξεων της αρχής της αναλογικότητας και της αρχής της επιείκειας ως προς την επιμέτρηση των εις βάρος του προσφεύγοντος πειθαρχικώς κυρώσεων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής
 (2) Οδηγία 2003/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Νοεμβρίου 2003, για την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα


text:
 20.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 222/19
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Απριλίου 2016 – EGBA και RGA κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-238/14) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Τυχερά παιχνίδια - Ενίσχυση που σκοπεύει να χορηγήσει η Γαλλία στις εταιρίες ιπποδρομιών - Φόρος υπέρ τρίτων που επιβάλλεται στα διαδικτυακά ιπποδρομιακά στοιχήματα - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση συμβατή με την εσωτερική αγορά - Ένωση επιχειρήσεων - Έλλειψη ατομικού επηρεασμού - Κανονιστική πράξη περιλαμβάνουσα εκτελεστικά μέτρα - Απαράδεκτο))
 (2016/C 222/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: European Gaming and Betting Association (EGBA) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) και The Remote Gambling Association (RGA) (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: S.-P. Brankin, solicitor, T. De Meese, E. Wijckmans και M. Mudrony, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Bouchagiar και P.-J. Loewenthal)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ των καθών: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: D. Colas και J. Bousin)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2013) 3554 της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.30753 (C 34/10) (πρώην N 140/10) την οποία η Γαλλία προτίθεται να θέσει σε εφαρμογή υπέρ των εταιριών ιπποδρομιών (ΕΕ L 14, σ. 17).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η European Gaming and Betting Association (EGBA) και η The Remote Gambling Association (RGA) φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 3)
 Η Γαλλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 212 της 7.7.2014.


text:
 21.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 277/24
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank Amsterdam (Κάτω Χώρες) στις 18 Μαΐου 2017 — Openbaar Ministerie κατά Sławomir Andrzej Zdziaszek
 (Υπόθεση C-271/17)
 (2017/C 277/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank Amsterdam
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Διώκουσα αρχή: Openbaar Ministerie
 Εκζητούμενος: Sławomir Andrzej Zdziaszek
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μήπως μια διαδικασία
 —
 στο πλαίσιο της οποίας ο δικαστής του κράτους μέλους εκδόσεως αποφαίνεται σχετικά με τη συγχώνευση χωριστών στερητικών της ελευθερίας ποινών, στις οποίες ο ενδιαφερόμενος είχε προηγουμένως καταδικαστεί αμετάκλητα, σε μία στερητική της ελευθερίας ποινή και/ή σχετικά με τη μείωση μιας συνολικής στερητικής της ελευθερίας ποινής στην οποία ο ενδιαφερόμενος είχε προηγουμένως καταδικαστεί αμετάκλητα και
 —
 στο πλαίσιο της οποίας ο δικαστής αυτός δεν εξετάζει πλέον το ζήτημα της ενοχής,
 όπως η διαδικασία που οδήγησε στην «cumulative sentence» της 25ης Μαρτίου 2014, είναι «δίκη που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης» κατά την έννοια της εισαγωγικής φράσεως του άρθρου 4α, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ (1);
 2)
 Δύναται η δικαστική αρχή εκτελέσεως:
 —
 σε περίπτωση κατά την οποία ο εκζητούμενος δεν εμφανίστηκε στη δίκη που οδήγησε στην έκδοση της αποφάσεως,
 —
 αλλά κατά την οποία, ούτε στο ΕΕΣ ούτε στις συμπληρωματικές πληροφορίες που ζητήθηκαν βάσει του άρθρου 15, παράγραφος 2, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ, η δικαστική αρχή εκδόσεως προέβη σε ανακοινώσεις σχετικά με τη δυνατότητα εφαρμογής μιας ή περισσοτέρων εκ των περιστάσεων τις οποίες αφορούν τα στοιχεία α' έως δ' του άρθρου 4α, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ, σύμφωνα με τη διατύπωση μιας ή περισσοτέρων εκ των περιπτώσεων που αναφέρει το στοιχείο δ', σημείο 3, του εντύπου-ΕΕΣ,
 να συναγάγει, έστω και για αυτόν τον λόγο, ότι δεν πληρούται καμία από τις προϋποθέσεις του άρθρου 4α, παράγραφος 1, αρχή και στοιχεία α' έως δ', της αποφάσεως-πλαισίου και να αρνηθεί, έστω και για αυτόν τον λόγο, την εκτέλεση του ΕΕΣ;
 3)
 Μήπως μια διαδικασία επί ενδίκου μέσου
 —
 στο πλαίσιο της οποίας η υπόθεση εξετάστηκε επί της ουσίας και
 —
 η οποία οδήγησε σε (νέα) καταδίκη του ενδιαφερομένου και/ή στην επικύρωση της καταδίκης που είχε απαγγελθεί με την πρωτόδικη απόφαση,
 —
 όταν το ΕΕΣ αποσκοπεί στην εκτέλεση της καταδίκης αυτής,
 συνιστά τη «δίκη που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης» κατά την έννοια του άρθρου 4α, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ;
 (1) Απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών (EE 2002, L 190, σ. 1).


text:
15.9.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 259/7
 4) Υποχρεω ́ νει την ενα ́γουσα να καταβα ́λει στην Επιτροπη ́ το ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 ποσο ́ των 49 844 ευρω ́ , εντο ́κως προς 7 % ετησι ́ως απο ́
 31ης Ιανουαρι ́ου 1999. της 7ης Ιουνι ́ου 2001
 5) Η ενα ́γουσα φε ́ρει τα δικα ́ της δικαστικα ́ ́εξοδα καθω ́ ς και στην υπο ́θεση Τ-187/99, Agrana Zucker und Stärke AG
 το ́ημισυ των εξο ́δων της Επιτροπη ́ς. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 6) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει το ́ημισυ των δικαστικω ́ ν της εξο ́δων. (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Κρατικη ́ ενι ́σχυση — Ενι ́σχυση
 ασυμβι ́βαστη με την κοινη ́ αγορα ́ — Προθεσμι ́α ́ερευνας
 (1) ΕΕ C 160 της 5.6.99.
 — Πρα ́ ξη Προσχωρη ́σεως — ∆η ́λωση αριθ. 31 — Αιτιολο-
 γι ́α)
 (2001/C 259/09)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Στην υπο ́θεση T-187/99, Agrana Zucker und Stärke AG,
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους W. Barfuß και H. Wοllmann, δικηγο ́-
 της 14ης Ιουνι ́ου 2001 ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: M. Erhart και ∆. Τριαντα-
 φυ ́λλου), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως
 στην υπο ́θεση Τ-143/99, Ηοrtiplant SAT κατα ́ Επιτροπη ́ς 1999/342/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 30η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 1998,
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) σχετικα ́ με τις σχεδιαζο ́μενες ενισχυ ́σεις της Αυστρι ́ας προς την
 Agrana Stärke-GmbH για τη δημιουργι ́α και τη μετατροπη ́ των
 [ΕΓΤΠΕ — Κατα ́ ργηση χρηματοδοτικη ́ς συνδρομη ́ς — εγκαταστα ́σεων παραγωγη ́ς αμυ ́λου (ΕΕ 1999, L 131, σ. 61), το
 'Αρθρο 24 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 4253/88] Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (πε ́μπτο πενταμελε ́ς
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ την P. Lindh, Προ ́εδρο, και τους
 (2001/C 259/08) R. Garcı́a-Valdecasas, J. D. Cοοke, Μ. Βηλαρα ́ και N. Fοrwοοd,
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 στις 7 Ιουνι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́) 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 Στην υπο ́θεση T-143/99, Ηοrtiplant SAT, με ́εδρα την Αmpοsta 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και
 (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους C. Fernández Vicién και τα δικαστικα ́ ́εξοδα της Επιτροπη ́ς.
 Μ. Iglesias Rοa, δικηγο ́ρους, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: L. Visaggiο και J. Guerra Fernández), (1) EE C 314 της 30.10.99.
 με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς
 της 4ης Μαρτι ́ου 1999 με την οποι ́α καταργει ́ται η συνδρομη ́ που
 χορηγη ́θηκε στην Ηοrtiplant SAT με την απο ́φαση C(92) 3125
 της Επιτροπη ́ς, της 3ης ∆εκεμβρι ́ου 1992, σχετικα ́ με τη χορη ́γηση
 συνδρομη ́ς του Ευρωπαϊκου ́ Γεωργικου ́ Ταμει ́ου Προσανατο-
 λισμου ́ και Εγγυη ́σεων, τμη ́μα Προσανατολισμου ́, βα ́σει του
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 4256/88 του Συμβουλι ́ου, στο πλαι ́σιο του ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 σχεδι ́ου με τι ́τλο «Πρωτοβουλι ́α υπο ́ τη μορφη ́ προγρα ́μματος
 πιλο ́του επιδει ́ξεως νε ́ου συστη ́ματος μεγα ́λης αποτελεσματικο ́- της 14ης Ιουνι ́ου 2001
 τητας στην παραγωγη ́ των φυτωρι ́ων: εφαρμογη ́ σε διακοσμητικα ́
 και δασικα ́ ει ́δη», το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση Τ-230/99, Hans McAuley κατα ́ Συμβουλι ́ου
 (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον P. Mengοzzi, Προ ́εδρο, την της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 V. Tiili και τον R. M. Mοura Ramοs, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 H. Jung, εξε ́δωσε στις 14 Ιουνι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο (Υπα ́ λληλοι — ∆ιορισμο ́ς με ́σω προαγωγη ́ς — Ακυ ́ρωση —
 διατακτικο ́: Συγκριτικη ́ εξε ́ταση των προσο ́ντων — Προ ́δηλο σφα ́ λμα
 εκτιμη ́σεως)
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 (2001/C 259/10)
 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και
 τα ́εξοδα της Επιτροπη ́ς, περιλαμβανομε ́νων των δικαστικω ́ν
 εξο ́δων σχετικα ́ με τη διαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων. ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Στην υπο ́θεση Τ-230/99, Hans McAuley, υπα ́λληλος του Συμ-
 (1) EE C 226 της 7.8.99. βουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, κα ́τοικος Wezembeek-Oppem
 (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους J.-Ν. Lοuis, G.-F. Parmentier
 και V. Peere, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,