text:
Αριθ. C 286/6 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28 . 10. 95
 Βρυξελλες στις 27 Σεπτεμβρίου 1968, ως προϋπόθεση για την πής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la
 άσκηση αγωγής διατροφής ενώπιον των ιρλανδικών δικα Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, Centre
 στηρίων εκ μέρους ενάγοντος κατοίκου Ιρλανδίας κατά Wagner C 254, Kirchberg, άσκησε στις 15 Σεπτεμβρίου 1995
 εναγομένου κατοίκου Βελγίου να έχει o ενάγων επιτύχει προ ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ηγουμένως, εις βάρος του εναγομένου , απόφαση επιδικά προσφυγή κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερ
 ζουσα διατροφή ; μανίας.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων 1 , να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της
 κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, που Γερμανίας, μη θεσπίζοντας εγκαίρως όλα τα αναγκαία
 ασκήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 1995 μέτρα, προκειμένου να συμμορφωθεί προς τα άρθρα 3
 και 5 της οδηγίας 78/659/ΕΟΚ του Συμβουλίου ( ] ) της
 (Υπόθεση C-297/95) 18ης Ιουλίου 1978 περί της ποιότητας των γλυκών υδάτων
 (95/C 286/12) που έχουν ανάγκη προστασίας ή βελτιώσεως για τη
 διατήρηση της ζωής των ιχθύων και προς τα άρθρα 3 και 5
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπού της οδηγίας 79/923/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2) της 30ής
 μενη από τον Gôtz zur Hausen , νομικό σύμβουλο της Οκτωβρίου 1979 περί της απαιτούμενης ποιότητας των
 Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos υδάτων για οστρακοειδή , παρέβη τις υποχρεώσεις που
 Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ,
 Επιτροπής, Centre Wagner C 254, Kirchberg, άσκησε στις 15
 Σεπτεμβρίου 1995 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊ 2, να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της
 κών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ομοσπονδιακής Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Δημοκρατίας της Γερμανίας.
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: προς τα προβαλλόμενα στην υπόθεση C-297/95 (3)· οι προ
 1 , να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της θεσμίες για τη μεταφορά των οδηγιών έληξαν στις 20 Ιουλίου
 Γερμανίας, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως όλα 1980 και στις 5 Νοεμβρίου 1981 αντίστοιχα. Όσον αφορά
 τα αναγκαία μέτρα για τη συμμόρφωσή της προς την ειδικότερα την υποχρέωση καθορισμού τιμών κατά το άρ
 οδηγία 91/271 /ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Μαίου 1991 θρο 3 των οδηγιών, η ανάγκη θεσπίσεως νομικά δεσμευτικών
 για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων παρέβη τις εθνικών διατάξεων απορρέει επίσης από το γεγονός ότι το
 υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ ('), μέτρο αυτό αποσκοπεί στη βελτίωση της ποιότητας των
 βρώσιμων ιχθύων και οστρακοειδών και συνεπώς αποσκοπεί
 2 , να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της έμμεσα στην προστασία της υγείας του ανθρώπου .
 Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (') ΕΕ ειδ . έκδ . 15/001 , σ. 172 .
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα 2 ΕΕ ειδ . έκδ . 15/001 , σ. 230.
 (3) Βλέπε σελίδα 6 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
 Από τον δεσμευτικό χαρακτήρα που έχουν οι οδηγίες, κατά
 το άρθρο 189 τρίτο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ, και από το
 άρθρο 5 πρώτο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ προκύπτει ότι τα
 κράτη μέλη στα οποία απευθύνεται η οδηγία έχουν την
 υποχρέωση να μεταφέρουν τις διατάξεις της οδηγίας στο
 εσωτερικό δίκαιο τους κατά τρόπο ώστε η οδηγία αυτή να
 παράγει πλήρως τα αποτελέσματά της ευθύς μετά τη λήξη της Προσφυγή που άσκησε στις 20 Σεπτεμβρίου 1995 η Επι
 προθεσμίας για τη μεταφορά της στα εθνικά δίκαια. H εν τροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Ηνωμένου
 λόγω προθεσμία έληξε στις 30 Ιουνίου 1993, χωρίς η Ομο Βασιλείου
 σπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας να έχει θεσπίσει μέχρι (Υπόθεση C-300/95)
 σήμερα όλα τα αναγκαία εθνικά μέτρα.
 (95/C 286/14)
 ( · ) ΕΕ αριθ . L 135 της 30. 5 . 1991 , σ. 40.
 Στις 20 Σεπτεμβρίου 1995 , η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Peter Oliver, μέλος
 της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον
 Carlos Gômez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων ενώπιον του Δικαστηρίου προσφυγή κατά του Ηνωμένου
 κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, που Βασιλείου .
 ασκήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 1995
 (Υπόθεση C-298/95) H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 (95/C 286/ 13)
 1 , να αναγνωρίσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο, παραλείποντας
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε να θεσπίσει όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να
 νη από τον Gôtz zur Hausen, νομικό σύμβουλο της Επιτρο συμμορφωθεί με την οδηγία 85/374/ΕΟΚ του Συμβουλίου


text:
 8.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 2ας Ιουνίου 2016 [αίτηση του Συμβουλίου της Επικρατείας (Ελλάδα) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Καπνοβιομηχανία Καρέλια AE κατά Υπουργού Οικονομικών
 (Υπόθεση C-81/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Φορολογία - Γενικό καθεστώς των ειδικών φόρων καταναλώσεως - Οδηγία 92/12/ΕΟΚ - Βιομηχανοποιημένα καπνά που διακινούνται υπό καθεστώς αναστολής επιβολής του ειδικού φόρου καταναλώσεως - Ευθύνη του εγκεκριμένου αποθηκευτή - Δυνατότητα των κρατών μελών να προβλέπουν αλληλέγγυα ευθύνη του εγκεκριμένου αποθηκευτή για την πληρωμή των χρηματικών κυρώσεων που επιβάλλονται στους δράστες λαθρεμπορίας - Αρχές της αναλογικότητας και της ασφάλειας δικαίου))
 (2016/C 287/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Συμβούλιο της Επικρατείας (Ελλάδα)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Καπνοβιομηχανία Καρέλια AE
 κατά
 Υπουργού Οικονομικών
 Διατακτικό
 Η οδηγία 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/108/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1992, ερμηνευόμενη υπό το πρίσμα των γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης, ιδίως δε των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της αναλογικότητας, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση –όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη που επιτρέπει να κηρύσσεται αλληλεγγύως υπεύθυνος για την πληρωμή των ποσών των χρηματικών κυρώσεων που επιβλήθηκαν λόγω παραβάσεως κατά τη διακίνηση εμπορευμάτων υπό καθεστώς αναστολής επιβολής των ειδικών φόρων καταναλώσεως ο κύριος των προϊόντων αυτών, όταν έχει συμβατική σχέση με τους δράστες της παραβάσεως η οποία τους καθιστά εντολοδόχους του– δυνάμει της οποίας ο εγκεκριμένος αποθηκευτής κηρύσσεται αλληλεγγύως υπεύθυνος για την πληρωμή των εν λόγω ποσών, χωρίς να μπορεί να απαλλαγεί από την ευθύνη αυτή αποδεικνύοντας ότι δεν έχει καμία σχέση με τις ενέργειες των δραστών της παραβάσεως, ακόμη και αν, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, ο αποθηκευτής αυτός, κατά τον χρόνο διαπράξεως της παραβάσεως, δεν είχε ούτε την κυριότητα των εμπορευμάτων ούτε συμβατική σχέση με τους δράστες της παραβάσεως αυτής η οποία να τους καθιστά εντολοδόχους του.
 (1) ΕΕ C 138 της 27.4.2015.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
C 302/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 21.10.2000
 μη ́εχοντας λα ́βει τα απαραι ́τητα με ́τρα που συνεπα ́γεται η εκτε ́λεση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της αποφα ́σεως του ∆ικαστηρι ́ου της 7ης Απριλι ́ου 1992, C-45/
 91, Επιτροπη ́ κατα ́ Ελλα ́δας (Συλλογη ́ 1992, σ. Ι-2509), και, της 4ης Ιουλι ́ου 2000
 ειδικο ́τερα, μη ́εχοντας ακο ́μη καταρτι ́σει και εφαρμο ́σει τα σχε ́δια
 και τα προγρα ́μματα που ει ́ναι απαραι ́τητα για τη δια ́θεση των στην υπο ́θεση C-424/97 (αι ́τηση του Landgericht
 στερεω ́ν, καθω ́ς και των τοξικω ́ ν και επικι ́νδυνων αποβλη ́των της Düsseldorf για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 οικει ́ας περιοχη ́ς, ́ετσι ω ́στε να μην τι ́θεται σε κι ́νδυνο η υγει ́α των Salomone Haim κατα ́ Kassenzahnärztliche Vereinigung
 ανθρω ́πων και να μη βλα ́πτεται το περιβα ́λλον, παρε ́βη τις Nordrhein (1)
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 171 της Συνθη ́κης ΕΚ
 («Ευθυ ́νη κρα ́τους με ́λους σε περι ́πτωση παραβια ́σεως του
 (νυν α ́ρθρο 228 ΕΚ), και αφετε ́ρου να υποχρεωθει ́ η Ελληνικη ́
 κοινοτικου ́ δικαι ́ου — Παραβια ́σεις που καταλογι ́ζονται
 ∆ημοκρατι ́α να καταβα ́λει στην Επιτροπη ́, στον λογαριασμο ́ «ι ́διοι
 σε οργανισμο ́ δημοσι ́ου δικαι ́ου κρα ́τους με ́λους — Προϋ-
 πο ́ροι της ΕΚ», χρηματικη ́ ποινη ́ υ ́ψους 24 600 Ecu ημερησι ́ως,
 ποθε ́σεις ευθυ ́νης του κρα ́τους με ́λους και οργανισμου ́
 για κα ́θε ημε ́ρα καθυστερη ́σεως της εκτελε ́σεως των απαραι ́τητων
 δημοσι ́ου δικαι ́ου του ιδι ́ου αυτου ́ κρα
 ́τους — Συμβα-
 με ́τρων συμμορφω ́σεως προς την προπαρατεθει ́σα απο ́φαση
 το ́τητα απαιτη ́σεως γλωσσικω ́ ν γνω ́ σεων με την ελευθερι ́α
 Επιτροπη ́ κατα ́ Ελλα ́δας, υπολογιζο ́μενη απο ́ την κοινοποι ́ηση της
 εγκαταστα ́σεως»)
 παρου ́σας αποφα ́σεως, το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους
 G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, J. C. Moitinho de Almeida, (2000/C 302/11)
 D. A. O. Edward, L. Sevón και R. Schintgen, προε ́δρους τμη ́μα-
 τος, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch,
 P. Jann, H. Ragnemalm (εισηγητη ́), M. Wathelet και Β. Σκουρη ́, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμμα-
 τε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 4 Ιουλι ́ου (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-424/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Landgericht
 1) Η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη ́εχοντας λα ́βει τα αναγκαι ́α
 Düsseldorf (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 με ́τρα για τη δια ́θεση των στερεω ́ ν αποβλη ́των στην περιοχη ́ α ́ρθρθου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την
 των Χανι ́ων χωρι ́ς να τι ́θεται σε κι ́νδυνο η υγει ́α των
 οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον
 ανθρω ́ πων και να βλα ́πτεται το περιβα ́λλον, συ ́μφωνα με
 του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Salomone Haim και
 το ́αρθρο 4 της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, Kassenzahnärztliche Vereinigung Nordrhein, η ́εκδοση προδι-
 της 15ης Ιουλι ́ου 1975, περι ́ των στερεω ́ ν αποβλη ́των,
 καστικη ́ς αποφα ́σεως σχετικα ́ με την ευθυ ́νη κρα ́τους με ́λους και,
 και μη ́εχοντας καταρτι ́σει για την περιοχη ́ αυτη ́ σχε ́δια ενδεχομε ́νως, οργανισμου ́ δημοσι ́ου δικαι ́ου του εν λο ́γω κρα ́τους
 διαθε ́σεως των αποβλη ́των αυτω ́ ν, συ ́μφωνα με το ́αρθρο 6 για τις ζημι ́ες που προκα ́λεσε η παραβι ́αση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου,
 της οδηγι ́ας 75/442, και προγρα ́μματα διαθε ́σεως των
 καθω ́ς και σχετικα ́ με τη νομιμο ́τητα της εξαρτη ́σεως της ασκη ́σεως,
 τοξικω ́ ν και επικι ́νδυνων αποβλη ́των, συ ́μφωνα με το απο ́ υπη ́κοο α ́λλου κρα ́τους με ́λους, του επαγγε ́λματος του
 ́αρθρο 12 της οδηγι ́ας 78/319/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της συμβεβλημε ́νου με ασφαλιστικο ́ ταμει ́ο οδοντια ́τρου απο ́ την
 20η ́ς Μαρτι ́ου 1978, περι ́ των τοξικω ́ ν και επικινδυ ́νων
 προϋπο ́θεση ο ́τι ́εχει επαρκη ́ γνω ́ση της γλω ́σσας του κρα ́τους
 αποβλη ́των, δεν εφα ́ρμοσε ́ολα τα με ́τρα που συνεπα ́γεται υποδοχη ́ς, το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους C. G. Rodrı́guez
 η εκτε ́λεση της αποφα ́σεως του ∆ικαστηρι ́ου της 7ης Απρι- Iglesias, Προ ́εδρο, D. A. O. Edward (εισηγητη ́), L. Sevón και
 λι ́ου 1992, C-45/91, Επιτροπη ́ κατα ́ Ελλα ́δας, και παρε ́βη
 R. Schintgen, προε ́δρους τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn,
 τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ το ́αρθρο 171 της Συνθη ́-
 C. Gulmann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, H. Ragne-
 κης ΕΚ. malm και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo,
 γραμματε ́ας: H. von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις
 2) Υποχρεω ́ νει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α να καταβα ́λει στην 4 Ιουλι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, στον λογαριασμο ́
 «ι ́διοι πο ́ροι της ΕΚ», ως χρηματικη ́ ποινη ́, 20 000 ευρω ́ 1) Το κοινοτικο ́ δι ́καιο δεν αποκλει ́ει τη δυνατο ́τητα να στοι-
 ημερησι ́ως, για κα ́θε ημε ́ρα καθυστερη ́σεως της εκτελε ́σεως χειοθετηθει ́ η ευθυ ́νη που υπε ́χει ́ενας οργανισμο ́ς δημοσι ́ου
 των απαραι ́τητων με ́τρων συμμορφω ́ σεως προς την προ- δικαι ́ου για την αποκατα ́σταση των ζημιω ́ ν που προκα ́λεσαν
 παρατεθει ́σα απο ́φαση Επιτροπη ́ κατα ́ Ελλα ́δας, απο ́ την στους ιδιω ́ τες με ́τρα που ́ελαβε κατα ́ παραβι ́αση του κοινοτι-
 ημερομηνι ́α της δημοσιευ ́σεως της παρου ́σας αποφα ́σεως κου ́ δικαι ́ου επιπλε ́ον της ευθυ ́νης του ́διου
 ι του κρα ́τους
 με ́χρι την εκτε ́λεση της προπαρατεθει ́σας αποφα ́σεως με ́λους.
 Επιτροπη ́ κατα ́ Ελλα ́δας. 2) Για να καθοριστει ́ αν υπη ́ρξε κατα ́φωρη παραβι ́αση του
 κοινοτικου ́ δικαι ́ου, υπο ́ την ́εννοια της νομολογι ́ας του
 3) Καταδικα ́ζει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ∆ικαστηρι ́ου, πρε ́πει να ληφθει ́ υπο ́ψη το περιθω ́ ριο εκτι-
 ́εξοδα. μη ́σεως που διαθε ́τει το οικει ́ο κρα ́τος με ́λος. Η ́υπαρξη
 και το ευ ́ρος του εν λο ́γω περιθωρι ́ου εκτιμη ́σεως πρε ́πει
 4) Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας να καθορι ́ζονται σε σχε ́ση με το κοινοτικο ́ δι ́καιο και ́οχι
 Ιρλανδι ́ας θα φε ́ρει τα ́εξοδα ́ του. με το εθνικο ́ δι ́καιο.
 3) Οι αρμο ́διες αρχε ́ς κρα ́τους με ́λους μπορου ́ν να εξαρτη ́σουν
 την ́ασκηση στα πλαι ́σια συμβα ́σεως με ασφαλιστικο ́ ταμει ́ο
 (1) EE C 113 της 11.4.1998.
 του επαγγε ́λματος του οδοντια ́τρου, απο ́ υπη ́κοο ́αλλου
 κρα ́τους με ́λους, εγκατεστημε ́νο εντο ́ς του πρω ́ του κρα ́τους
 με ́λους και ο οποι ́ος ́εχει την ́αδεια να ασκει ́ το επα ́γγελμα
 αυτο ́ στο εν λο ́γω κρα ́τος αλλα ́ δεν διαθε ́τει κανε ́να δι ́πλωμα
 ---pagebreak--- 21.10.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 302/7
 απο ́ αυτα ́ των οποι ́ων γι ́νεται μνει ́α στο ́αρθρο 3 της οδηγι ́ας Iglesias, Προ ́εδρο, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward
 78/686/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 25ης Ιουλι ́ου 1978, (εισηγητη ́), L. Sevón και R. Schintgen, προε ́δρους τμη ́ματος,
 περι ́ της αμοιβαι ́ας αναγνωρι ́σεως των διπλωμα ́των, πιστο- C. Gulmann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, H. Ragne-
 ποιητικω ́ ν και ́αλλων τι ́τλων του οδοντι ́ατρου και περι ́ των malm και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo,
 με ́τρων προς διευκο ́λυνση της πραγματικη ́ς ασκη ́σεως του γραμματε ́ας: H. von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις
 δικαιω ́ ματος εγκαταστα ́σεως και του δικαιω ́ ματος της ελευ ́- 4 Ιουλι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 θερης παροχη ́ς υπηρεσιω ́ ν, απο ́ την προϋπο ́θεση ́οτι ο
 οδοντι ́ατρος αυτο ́ς ́εχει τις αναγκαι ́ες γλωσσικε ́ς γνω ́ σεις 1) Η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη ́εχοντας καταγγει ́λει ου ́τε
 για την ́ασκηση του επαγγε ́λματο ́ς του εντο ́ς του κρα ́τους προσαρμο ́σει τη συναφθει ́σα με τη ∆ημοκρατι ́α της Αγκο ́λας
 με ́λους εγκαταστα ́σεως. συμφωνι ́α περι ́εμπορικη ́ς ναυτιλι ́ας, ου ́τως ω ́ στε να εξασφα-
 ι ελευ ́θερη και ́ανευ διακρι ́σεων προ ́σβαση των
 λι ́ζεται ́ση,
 υπηκο ́ων της Κοινο ́τητας στα αναλογου ́ντα στην Πορτογα-
 (1) EE C 41 της 7.2.1998. λικη ́ ∆ημοκρατι ́α μερι ́δια φορτι ́ων, συ ́μφωνα με τον κανο-
 νισμο ́ (ΕΟΚ) 4055/86 του Συμβουλι ́ου, της 22ας ∆ε-
 κεμβρι ́ου 1986, για την εφαρμογη ́ της αρχη ́ς της ελευ ́θερης
 παροχη ́ς υπηρεσιω ́ ν στον τομε ́α των θαλα ́σσιων μεταφορω ́ν
 μεταξυ ́ κρατω ́ ν μελω ́ ν και μεταξυ ́ κρατω ́ ν μελω ́ ν και τρι ́των
 χωρω ́ ν, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ τα ́αρθρα
 3 και 4, παρα ́γραφος 1, του εν λο ́γω κανονισμου ́.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 2) Καταδικα ́ζει την Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.
 της 4ης Ιουλι ́ου 2000
 (1) EE C 151 της 16.5.1998.
 στην υπο ́θεση C-62/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 [«Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ)
 4055/86 — Ελευ ́θερη παροχη ́ υπηρεσιω ́ ν — θαλα ́σσιες
 μεταφορε ́ς — 'Αρθρο 234 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν
 τροποποιη ́σεως, α ́ρθρο 307 ΕΚ)»]
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (2000/C 302/12)
 της 4ης Ιουλι ́ου 2000
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́) στην υπο ́θεση C-84/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 [«Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 4055/86 — Ελευ ́θερη παροχη ́ υπηρεσιω ́ ν — Θαλα ́σσιες
 μεταφορε ́ς — 'Αρθρο 234 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν
 Στην υπο ́θεση C-62/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των τροποποιη ́σεως, α ́ρθρο 307 ΕΚ)»]
 (εκπρο ́σωποι: A. Caeiro, B. Mongin και M. Afonso) κατα ́ Πορτο-
 γαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: L. Fernandes και
 (2000/C 302/13)
 M. L. Duarte), με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Πορτογαλικη ́
 ∆ημοκρατι ́α, μη ́εχοντας καταγγει ́λει ου ́τε προσαρμο ́σει τις συμφω-
 νι ́ες περι ́ εμπορικη ́ς ναυτιλι ́ας που ει ́χε συνα ́ψει με τη ∆ημοκρατι ́α
 της Σενεγα ́λης, εγκριθει ́σα με το δια ́ταγμα 99/79, της (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 14ης Σεπτεμβρι ́ου 1979, με τη ∆ημοκρατι ́α του Πρασι ́νου Ακρω-
 τηρι ́ου, εγκριθει ́σα με το δια ́ταγμα 119/79, της 7ης Νοεμβρι ́ου
 1979, με τη ∆ημοκρατι ́α της Αγκο ́λας, εγκριθει ́σα με το δια ́ταγμα (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 71/79, της 18ης Ιουλι ́ου 1979, και με τη Λαϊκη ́ ∆ημοκρατι ́α του στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Σα ́ο Τομε ́ και Πρι ́ντσιπε, εγκριθει ́σα με το δια ́ταγμα 123/79,
 της 13ης Νοεμβρι ́ου 1979, ου ́τως ω ́στε να εξασφαλι ́ζεται ́ση, ι Στην υπο ́θεση C-84/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 ελευ ́θερη και α ́νευ διακρι ́σεων προ ́σβαση των υπηκο ́ων της (εκπρο ́σωποι: A. Caeiro, B. Mongin και M. Afonso) κατα ́ Πορτο-
 Κοινο ́τητας στα αναλογου ́ντα στην Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α γαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: L. Fernandes και
 μερι ́δια φορτι ́ων, συ ́μφωνα με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 4055/86 του M. L. Duarte), με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Πορτογαλικη ́
 Συμβουλι ́ου, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1986, για την εφαρμογη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη ́εχοντας καταγγει ́λει ου ́τε προσαρμο ́σει τη συμφω-
 της αρχη ́ς της ελευ ́θερης παροχη ́ς υπηρεσιω ́ ν στον τομε ́α των νι ́α περι ́ εμπορικη ́ς ναυτιλι ́ας που ει ́χε συνα ́ψει με την Ομοσπον-
 θαλα ́σσιων μεταφορω ́ν μεταξυ ́ κρατω ́ν μελω ́ν και μεταξυ ́ κρατω ́ν διακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γιουγκοσλαβι ́ας, η οποι ́α εγκρι ́θηκε με το
 μελω ́ν και τρι ́των χωρω ́ν (EE L 378, σ. 1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις δια ́ταγμα 74/81, υπογρα ́φηκε στις 28 Ιουνι ́ου 1979 και τε ́θηκε
 που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 3 και 4, παρα ́γραφος 1, του εν λο ́γω σε ισχυ ́ στις 19 Μαι ̈́ου 1981, ου ́τως ω ́στε να εξασφαλι ́ζεται ́ση, ι
 κανονισμου ́, το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez ελευ ́θερη και α ́νευ διακρι ́σεων προ ́σβαση των υπηκο ́ων της


text:
 25.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/4
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Conseil d'Etat (Γαλλία), τμήμα δικαστικών διαφορών, με απόφαση της 15ης Δεκεμβρίου 2004 στην υπόθεση Denkavit International BV και Sàrl Denkavit France κατά Ministère de l'Ėconomie, des Finances et de l'Industrie
 (Υπόθεση C-170/05)
 (2005/C 155/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Με απόφαση της 15ης Δεκεμβρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 8 Φεβρουαρίου 2005, το Conseil d'Etat (Γαλλία), τμήμα δικαστικών διαφορών, στο πλαίσιο της διαφοράς Denkavit International BV και Sàrl Denkavit France κατά Ministère de l'Ėconomie, des Finances et de l'Industrie (Υπουργείου Οικονομίας, Οικονομικών και Βιομηχανίας), που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1)
 Είναι επιλήψιμος έναντι της αρχής της ελευθερίας εγκαταστάσεως ένας μηχανισμός προβλέπων την επιβολή φορολογικής επιβαρύνσεως σε μητρική εταιρία η οποία λαμβάνει μερίσματα και η οποία δεν εδρεύει στη Γαλλία, απαλλάσσοντας παράλληλα τις εδρεύουσες στη Γαλλία μητρικές εταιρίες;
 2)
 Είναι αυτός καθαυτός επιλήψιμος ένας τέτοιος μηχανισμός έναντι της αρχής της ελευθερίας εγκαταστάσεως ή, όταν μια φορολογική σύμβαση μεταξύ της Γαλλίας και άλλου κράτους μέλους, η οποία επιτρέπει την ως άνω παρακράτηση στην πηγή, προβλέπει τη δυνατότητα συνυπολογισμού της προκύπτουσας κατ' εφαρμογήν του επικρινόμενου μηχανισμού επιβαρύνσεως έναντι του φόρου που οφείλεται εντός αυτού του άλλου κράτους, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η εν λόγω σύμβαση προς εκτίμηση της συμφωνίας του επίμαχου μηχανισμού προς την αρχή της ελευθερίας εγκαταστάσεως;
 3)
 Σε περίπτωση που δοθεί καταφατική απάντηση στο δεύτερο σκέλος του ερωτήματος 2, αρκεί η ύπαρξη της προαναφερθείσας συμβάσεως για να θεωρηθεί ο επικρινόμενος μηχανισμός απλώς ως τρόπος κατανομής της φορολογίας μεταξύ των δύο ενδιαφερομένων χωρών, που δεν έχει επίπτωση για τις επιχειρήσεις, ή πρέπει να θεωρηθεί, λόγω του γεγονότος ότι η μη εδρεύουσα στη Γαλλία μητρική εταιρία ενδέχεται να αδυνατεί να προβεί στον προβλεπόμενο από τη σύμβαση συνυπολογισμό, ότι ο μηχανισμός αυτός αντιβαίνει προς την αρχή της ελευθερίας εγκαταστάσεως;


text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/37
 Προσφυγή-αγωγή της 20ής Ιουνίου 2011 — TM.E. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-329/11)
 2011/C 252/84
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: TM.E. S.p.A. — Termomeccanica Ecologia (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: C. Malinconico, S. Fidanzia και A. Gigliola, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 20ής Απριλίου 2011 με την οποία κρίθηκε ότι δεν είναι αναγκαίο να κινηθεί διαδικασία λόγω παραβάσεως κατά της Ρουμανίας για παραβίαση των κοινοτικών αρχών και παράβαση των οδηγιών περί αναθέσεως δημοσίων συμβάσεων, καθώς και του «Pratical Guide to contract procedures financed from the General Budget of the European Communities in the context of external actions»·
 —
 να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε αποκατάσταση της ζημίας, η οποία ανέρχεται στο ποσό 18 955 106 ευρώ, ή σε οποιοδήποτε άλλο μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό κριθεί εύλογο, που υπέστη η TM.E. λόγω της παραβιάσεως του κοινοτικού δικαίου εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής·
 —
 επικουρικώς, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη η TM.E. λόγω απώλειας ευκαιριών, η οποία ανέρχεται σε 3 791 021 ευρώ, ή σε οποιοδήποτε άλλο μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό κριθεί εύλογο·
 —
 όλως επικουρικώς, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε αποκατάσταση της ζημίας λόγω της αποδιδόμενης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή καθυστερήσεως κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων της, η οποία ανέρχεται στο συνολικό ποσό των νομικών εξόδων με τα οποία επιβαρύνθηκε η TM.E. ύψους 73 044,32 ευρώ, ή σε οποιοδήποτε άλλο μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό κριθεί εύλογο·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή-αγωγή επιδιώκεται η ακύρωση του εγγράφου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 20ής Απριλίου 2011, με το οποίο κρίθηκε ότι δεν είναι αναγκαίο να κινηθεί διαδικασία λόγω παραβάσεως κατά της Ρουμανίας για παραβίαση των κοινοτικών αρχών και παράβαση των οδηγιών περί αναθέσεως δημοσίων συμβάσεων, καθώς και του «Practical Guide to contract procedures for UE external actions» (στο εξής: PRAG) που εκδόθηκε από την ίδια την Επιτροπή, καθώς και η αποκατάσταση των ζημιών που προκλήθηκαν από το κοινοτικό όργανο κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων του.
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής, η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους:
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση διαδικαστικών προβλέψεων του PRAG, καθώς και από παράβαση των Συνθηκών ή οποιουδήποτε άλλου κανόνα δικαίου σχετικού με την εφαρμογή τους.
 —
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με την προσβαλλόμενη απόφαση, παρέλειψε να εκδώσει αιτιολογημένη γνώμη σχετικά με τις πρόδηλες και σοβαρές παρατυπίες κατά τη διαδικασία του διαγωνισμού για το έργο «Bucharest Wastewater Treatment Plant Rehabilitation: Stage I ISPA 2004/RO/16/P/PE/003-03» και παρέλειψε να κινήσει, κατά συνέπεια, διαδικασία λόγω παραβάσεως κατά της Ρουμανίας, ανακαλώντας περαιτέρω τα κοινοτικά κεφάλαια που χορηγήθηκαν για τον επίμαχο διαγωνισμό.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση ουσιώδους τύπου και παράβαση του PRAG, καθώς και από παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών.
 —
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει επίσης ότι η προσβαλλόμενη πράξη πάσχει, καθώς η Επιτροπή, παραποιώντας το αντικείμενο της καταγγελίας, δεν επισήμανε τις σοβαρές πλημμέλειες της διαδικασίας εκ μέρους της Primaria Municipiului Bucaresti. Συγκεκριμένα, η τελευταία κατ’ αρχάς απέρριψε την προσφυγή της προσφεύγουσας-ενάγουσας για υποτιθέμενη ανωμαλία της οικονομικής της προσφοράς και ακολούθως, αγνοώντας την κατάφωρη έλλειψη νομιμότητας, επιχείρησε να δικαιολογήσει την ήδη ληφθείσα απόφαση με υποτιθέμενες πλημμέλειες της τεχνικής προσφοράς. Επίσης, η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι η ρουμανική δικαστική αρχή δεν εξέτασε το αίτημα περί ακυρώσεως της συμβάσεως λόγω φερόμενης μη καταβολής τέλους χαρτοσήμου ύψους 7,3 εκατομμυρίων ευρώ, παραβιάζοντας κατάφωρα το δικαίωμα άμυνας και τις κοινοτικές αρχές.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράλειψη της Επιτροπής να απαντήσει σχετικά με λοιπές προβαλλόμενες παραβάσεις.
 —
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει επίσης ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με το προσβαλλόμενο έγγραφο, παρέλειψε να εξετάσει τα λοιπά στοιχεία που τέθηκαν υπόψη της. Ειδικότερα, ουδόλως αξιολογήθηκε ότι η προσφεύγουσα-ενάγουσα κρίθηκε σε πρώτο βαθμό από τον ίδιο δικαστή που είχε κηρύξει απαράδεκτο το αίτημά της, με απόφαση που ακολούθως αναθεωρήθηκε κατόπιν εφέσεως, και επομένως από δικαστή μη αμερόληπτο ο οποίος όφειλε να απόσχει [από την εξέταση της υποθέσεως], αποφασίζοντας επομένως κατά πρόδηλη και αναμφίβολη παραβίαση του δικαιώματος άμυνας, των κοινοτικών αρχών και κατά παράβαση του άρθρου 6, παράγραφος 1, της Συμβάσεως για την προάσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Όσον αφορά, τέλος, την αξίωση αποκαταστάσεως των ζημιών, η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει ότι η καταλογιζόμενη στην Επιτροπή αδράνεια, όπως και η μη ανάκτηση των κοινοτικών κεφαλαίων που χορηγήθηκαν προς τη Ρουμανία στο πλαίσιο του επίμαχου έργου, της προκάλεσε σοβαρή οικονομική ζημία λόγω μη εκτελέσεως της συμβάσεως, καθώς και λόγω της απωλεσθείσας ευκαιρίας για κατακύρωση του αντικειμένου της συμβάσεως στην ίδια και, περαιτέρω, ζημία από την καθυστέρηση με αποτέλεσμα η προσφεύγουσα-ενάγουσα να υποβληθεί σε δαπανηρές διαδικασίες επιλύσεως διαφορών ενώπιον των ρουμανικών δικαστικών αρχών.


text:
26. 10. 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 318/17
 Προσφυγή του Γεωργίου Αέμπεντεφ κατα της Επιτροπής οποία δεν μπορεί να αντικαταστήσει ούτε τον Κανονισμό
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 14 Αυγού Υπηρεσιακής Καταστάσεως ούτε τις γενικές αρχές του
 στου 1996 δικαίου περί του συνδικαλισμού , των οποίων μια από τις
 (Υπόθεση Τ-128/96) θεμελιώδεις εκφράσεις είναι η ελεύθερη κυκλοφορία των
 πληροφοριών και η ελεύθερη διανομή των εντύπων.
 (96/C 318/32)
 Προσάπτεται επίσης στην Επιτροπή ότι παραβίασε την αρχή
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ των διαφόρων συνδικαλιστι
 κών οργανώσεων.
 O Γεώργιος Λέμπεντεφ , κάτοικος Senningerberg (Λουξεμ
 βούργο), εκπροσωπούμενος από τον Gilles Bounéou, δικη
 γόρο Λουξεμβούργου , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον
 ίδιο δικηγόρο, 15 , avenue du Bois , άσκησε στις 14 Αυγούστου
 1996 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο Προσφυγή της Preussag Stahl AG κατα της Επιτροπής των
 τήτων. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 15 Αυγούστου
 1996
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: (Υπόθεση Τ-129/96)
 — να ακυρώσει την από 26 Οκτωβρίου 1995 απόφαση της (96/C 318/33
 Επιτροπής,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 — κατά συνέπεια, να ακυρώσει την εκδοθείσα στις 10 Μαΐου
 1996 και κοινοποιηθείσα στις 14 Μαΐου 1996 απόφαση, H εταιρεία Preussag Stahl AG , με έδρα το Salzgitter (Ομο
 σπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας), εκπροσωπούμενη
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προ από τον Jochim Sedemund, δικηγόρο Βερολίνου , με αντίκλη
 σφεύγοντα αποζημίωση 200 000 βελγικών φράγκων, ποσό το στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Aloyse May, 31 , Grand
 στο οποίο εκτιμά ότι ανέρχεται η ζημία που υπέστη , ή Rue, άσκησε στις 15 Αυγούστου 1996 ενώπιον του Πρωτοδι
 οποιοδήποτε άλλο ποσό κατά την κρίση του Πρωτοδικεί κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 ου ,
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών K οινοτήτων.
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών
 εξόδων. H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 29ης Μαΐου
 1996, σχετική με κρατική ενίσχυση υπέρ της Walzwerk
 O προσφεύγων, γενικός γραμματέας του αυτόνομου συνδι Ilsenburg GmbH [COM(96) 1642 τελικό],
 κάτου Action et Défense — Luxembourg (A&D-L) προσβάλ
 λει την άρνηση της καθής να επιτρέψει την διανομή με τις — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 υπηρεσίες εσωτερικού ταχυδρομείου μιας κοινής πολυγρα
 φημένης ανακοινώσεως των τεσσάρων συνδικαλιστικών Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 οργανώσεων FFPE, FPE, SFIE και A&D-L. H εν λόγω
 άρνηση βασίζεται στο άρθρο 21 της συμφωνίας-πλαίσιο, η Αντικείμενο της προσφυγής είναι μια ενίσχυση που χορηγή
 οποία παρέχει αποκλειστικά στις οργανώσεις που είναι μέρη θηκε το 1994 στην εταιρεία Walzwerk Ilsenburg GmbH, η
 της συμφωνίας αυτής τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν τα οποία τότε αποτελούσε χωριστή νομικώς θυγατρική εταιρεία
 μέσα διανομής της Επιτροπής. Το συνδικάτο A&D-L δεν της προσφεύγουσας. Το 1995 , η εν λόγω επιχείρηση συγχω
 προσχώρησε στη σύμβαση αυτή. νεύθηκε με τη μητρική της εταιρεία, την Preussag Stahl AG. H
 προσφεύγουσα είναι επομένως διάδοχος της επιχειρήσεoωç
 Προσάπτεται κατ ' αρχάς στην Επιτροπή ότι προσέβαλε το που έλαβε την ενίσχυση .
 δικαίωμα προς άσκηση συνδικαλιστικών δραστηριοτήτων
 στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής δημόσιας υπηρεσίας, που ανα Όσον αφορά την ενίσχυση στη μονάδα παραγωγής χονδρών
 γνωρίζει το άρθρο 24 A του Κανονισμού Υπηρεσιακής λαμαρινών της Walzwerk Ilsenburg GmbH είναι εκ των
 Καταστάσεως. O προσφεύγων διευκρινίζει συναφώς ότι η προτέρων δεδομένο ότι πρόκειται για μια «περιφερειακή
 έννοια της συνδικαλιστικής ελευθερίας συνεπάγεται όχι μόνο επενδυτική ενίσχυση » υπό την έννοια του άρθρου 5 του
 το δικαίωμα, για τους μόνιμους και λοιπούς υπαλλήλους, να πέμπτου κώδικα ενισχύσεων στη χαλυβουργία ( στο εξής:
 προβαίνουν ελεύθερα στη σύσταση ενώσεων της επιλογής κώδικας εvισχύσεoωv). η οποία προβλέπεται σε μια «γενική
 τους, αλλά ακόμη το δικαίωμα, για τις ενώσεις αυτές, να ρύθμιση » που ενέκρινε η Επιτροπή στις 16 Νοεμβρίου 1994,
 αναπτύσσουν κάθε νόμιμη δραστηριότητα προς υπεράσπιση καθώς και ότι η ενίσχυση δόθηκε σε επιχείρηση εγκατεστη
 των επαγγελματικών συμφερόντων των μελών τους . Επομέ μένη εντός της πρώην Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
 νως, τα κοινοτικά όργανα πρέπει να δεχθούν ότι οι συνδικα Είναι επίσης αναμφισβήτητο ότι πληρούνταν η προϋπόθεση
 λιστικές και επαγγελματικές οργανώσεις διαδραματίζουν το της « μειώσεοκ της συνολικής ικανότητας παραγωγής στην
 ρόλο για τον οποίο συστάθηκαν, αναπτύσσοντας ιδίως περιοχή αυτή » υπό την έννοια του τρίτου εδαφίου του
 δραστηριότητες προκειμένου να ενημερώσουν τους μόνιμους άρθρο 5 του κώδικα ενισχύσεων και ότι αυτό το γνώριζε ήδη η
 και λοιπούς υπαλλήλους για όλα τα θέματα που ενδιαφέρουν Επιτροπή το Δεκέμβριο του 1994.
 το προσωπικό.
 H προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται αποκλειστικά στον
 O προσφεύγων προσθέτει συναφώς ότι η προαναφερθείσα πραγματικό ισχυρισμό ότι το χρονικό διάστημα μεταξύ 25ης
 συμφωνία-πλαίσιο συνιστά εσωτερική διοικητική πράξη η Νοεμβρίου 1994. (ημερομηνία παραλαβής της κοινοποιή
 ---pagebreak--- Αριθ. C 318/18 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26 . 10. 96
 σεως) και 31ης Δεκεμβρίου 1994 δεν επαρκούσε για την τοπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της Fiduci
 ουσιαστική εξέταση της προκειμένης ενισχύσεως και ότι μετά aire Myson, 1 , rue Glesener, άσκησε την 21η Αυγούστου 1996
 τις 31 Δκεμεβρίου 1994 η καθής «δεν δικαιούται πλέον» να ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κρίνει τη συμφωνία ενός προγράμματος ενισχύσεων προς το προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώ
 άρθρο 5 του κώδικα. σεως .
 H προσφεύγουσα φρονεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση
 πρέπει να ακυρωθεί για τους ακόλουθους λόγους: O προσφεύγων ζητεί απο το Πρωτοδικείο:
 — o ισχυρισμός της Επιτροπής, ότι δεν διέθετε αρκετό χρόνο — να ακυρώσει το απο 25 Οκτωβρίου 1995 υπηρεσιακό
 για να κρίνει το σύμφωνο της ενισχύσεως προς την κοινή σημείωμα του Συμβουλίου , σχετικά με απόφαση παρα
 αγορά, είναι εσφαλμένος και συνιστά σοβαρή διάκριση σε κρατήσεως επί του μισθού του προσφεύγοντος 91 εργά
 βάρος της προσφεύγουσας έναντι άλλων χαλυβουργικών σιμων ημερών για μη δικαιολογημένες απουσίες μεταξύ
 επιχειρήσεων (EKO-Stahl ). Ήδη από τη διατύπωση του της 9ης Μαρτίου 1994 και της 15ης Φεβρουαρίου 1995 ,
 άρθρου 5 του κώδικα ενισχύσεων προκύπτει σαφώς ότι η
 διάταξη αυτή αφορά αποκλειστικά ζητήματα αναγόμενα
 στο αν οι ενισχύσεις συμφωνούν κατ' ουσίαν προς τον — να υποχρεώσει το καθού να αποδώσει στον προσφεύγο
 κώδικα ενισχύσεων. H διάταξη αυτή ουδόλως τάσσει στην ντα το σύνολο τον παρακρατηθέντος από το μισθό
 Επιτροπή προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να εκδώσει ποσών κατ' εφαρμογή της από 25 Οκποβρίου 1995
 την απόφασή της. Αντιθέτως, η εν λόγω διάταξη προβλέ αποφάσειος του Συμβουλίου , με προσαύξηση κατά τους
 πει ότι η γενική εξαίρεση των περιφερειακών ενισχύσεων
 τόκους από την ημέρα παρακρατήσεως τον ποσών
 αυτών ,
 εντός της Ανατολικής Γερμανίας έπρεπε να παύσει να
 ισχύει με την πάροδο του 1994. Καμία διάταξη του κώδικα
 — να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών
 ενισχύσεων δεν αποκλείει τη δυνατότητα της Επιτροπής
 να κρίνει αν εξαιρούμενες βάσει του άρθρου 5 ενισχύσεις εξόδων.
 συμφωνούν κατ' ουσίαν προς τον κώδικα ενισχύσεων
 ακόμη και μετά τις 31 Δεκεμβρίου 1994, Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 — η άποψη της Επιτροπής ότι δεν μπορούσε να κρίνει ούτε
 αναδρομικά το σύμφωνο της ενισχύσεως προς την κοινή O προσφεύγων, υπάλληλος βαθμού D 1 προσβάλλει την
 αγορά είναι εσφαλμένη , απόφαση της ΑΔΑ να θεωρήσει αντικανονικές τις απουσίες
 οι οποίες , κατά τη γνώμη του . καλύπτονται από ιατρικό
 — η Επιτροπή υπέπεσε σε σφάλμα εκτιμήσεως καθόσον δεν πιστοποιητικό το οποίο εκδόθηκε κανονικά, και να προβεί
 έλαβε υπόψη τα έννομα συμφέροντα της προσφεύγουσας στην παρακράτηση επί του μισθού του προσφεύγοντος
 ούτε τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη που είχε όσον ποσού που αντιστοιχεί σ' αυτή την περίοδο απουσιών οι
 αφορά το αν η ενίσχυση συμφιονούσε κατ' ουσίαν προς οποίες φέρονται ως αδικαιολόγητες .
 τον κώδικα ενισχύσεων,
 O προσφεύγων παρατηρεί ότι, στο πλαίσιο των καθηκόντων
 — η απόφαση είναι αντίθετη προς τα άρθρα 5 και 15 της
 του και επί πολλά έτη , έπρεπε να μεταφέρει και να μετακινεί
 συνθήκης ΕΚΑΧ. Σε αντίθεση προς τις αποφάσεις που
 εξέδωσε το Δικαστήριο στις υποθέσεις «Boussac» και πολυάριθμα πακέτα, να πραγματοποιεί παρατεταμένες
 «Tubermeuse », η Επιτροπή στηρίχθηκε αποκλειστικά σε πορείες και να παραμένει συχνά όρθιος. Πρόκειται για
 δραστηριότητες που δεν ενδείκνυνται για πρόσοωπα τα οποία,
 μη τήρηση δήθεν της προθεσμίας για να επιβάλει την
 επιστροφή μιας ενισχύσεως η οποία πρέπει να θεωρηθεί όπως o προσφεύγων, υποφέρουν από τη μέση τους. Έτσι,
 κατ' ουσίαν συμβατή προς την κοινή αγορά χάλυβα. τόσο οι θεράποντες ιατροί όσο και o ιατρός-σύμβουλος της
 διοικήσεως, επανειλημμένως κάλεσαν το καθού να δώσει
 Επίσης, η απόφαση πάσχει από ανεπαρκή αιτιολογία
 στον προσφεύγοντα εργασία αντιστοιχούσα στις φυσικές του
 καθόσον η Επιτροπή εκθέτει ότι στερούνταν πλέον της
 δυνατότητας μετά τις 31 Δεκεμβρίου 1994 να κρίνει το ικανότητες. Οι προσκλήσεις αυτές παρέμειναν χωρίς απά
 ντηση .
 σύμφωνο μιας ενισχύσεως προς το άρθρο 5 του κώδικα
 ενισχύσεατν, εφόσον όλες οι ουσιαστικές προϋποθέσεις
 πληρούνταν πριν από την ημερομηνία αυτή. O προσφεύγων υπογραμμίζει ιδίως ότι οι απουσίες αυτές
 δικαιολογούνται πάντοτε από ιατρικά πιστοποιητικά. Το
 καθού άρχισε από τον Μάρτιο του 1994 να δηλώνει αδικαι
 ολόγητες τις απουσίες του προσφεύγοντος , ενώ από κανέναν
 ιατρικό έλεγχο δεν αναιρέθηκε το κύρος των πιστοποιητικών
 Προσφυγή του Gaetano Aquilino κατα του Συμβουλίου της αυτών, η Επιτροπή δεν έκρινε αναγκαίο να υποβάλει τον
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως που ασκήθηκε την 21η Αυγούστου προσφεύγοντα σε νέο ιατρικό έλεγχο και η επιτροπή αναπη
 1996 ρίας δεν συγκλήθηκε .
 (Υπόθεση Τ-130/96)
 O προσφεύγων επικαλείται παράβαση των άρθρων 59 και 60
 (96/C 318/34) του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως, παραβίαση της
 αρχής της αιτιολογίας των πράξεων , καθώς και παράβαση
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) του καθήκοντος αρωγής.
 O Gaetano Aquilino, κάτοικος Havre ( Βέλγιο), εκπροσωπού
 μενους από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Βρυξελλών, με


text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/46
 Αγωγή της 28ης Σεπτεμβρίου 2010 — Fuchshuber Agrarhandel κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-451/10)
 ()
 2010/C 317/81
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Fuchshuber Agrarhandel GmbH (Hörsching, Αυστρία) (εκπρόσωπος: G. Lehner, δικηγόρος)
 Εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να διεξαγάγει προφορική διαδικασία,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να καταβάλει στην ενάγουσα εντός 14 ημερών το ποσό των 2 623 282,21 ευρώ, πλέον τόκων 6 % ετησίως επί του ποσού των 1 641 372,50 ευρώ από τις 24 Σεπτεμβρίου 2007 και τόκων 6 % ετησίως επί του ποσού των 981 909,81 ευρώ από τις 16 Οκτωβρίου 2007,
 —
 να διαπιστώσει ότι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων υποχρεούται να αποζημιώσει την ενάγουσα για τυχόν περαιτέρω ζημίες που σχετίζεται με την παρτίδα KUK459 που κατακυρώθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2007 και την παρτίδα KUK465 που κατακυρώθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2007,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να καταβάλει στον εκπρόσωπο της ενάγουσας τα δικαστικά έξοδα εντός 14 ημερών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η ενάγουσα ζητεί αποκατάσταση της ζημίας, την οποία υπέστη λόγω της παραλείψεως του Ουγγρικού οργανισμού παρεμβάσεως να θέσει στη διάθεσή της ορισμένες ποσότητες αραβοσίτου που αυτή είχε αγοράσει στο πλαίσιο δύο δημοπρασιών.
 Προς στήριξη της αγωγής της η ενάγουσα προβάλλει μεταξύ άλλων ότι η Επιτροπή δεν άσκησε τις εξουσίες ελέγχου που διέθετε έναντι του Ουγγρικού οργανισμού πληρωμών ούτε του άσκησε πίεση, προκειμένου αυτός να τηρήσει τις υποχρεώσεις του. Προβάλλει περαιτέρω ότι δεν θα είχε υποστεί ζημία, αν η Επιτροπή είχε επιβάλλει από νομικής και πραγματικής απόψεως αυστηρότερες και ακριβέστερες απαιτήσεις και μηχανισμούς ελέγχου όσον αφορά την ικανότητα και την αξιοπιστία των αποθηκευτών, την καταλληλότητα των αποθηκών καθώς και την απογραφή των αποθεμάτων, την ταυτοποίηση και την αποθήκευση του επίμαχου εμπορεύματος.


text:
 26.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 6ης Οκτωβρίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-493/09) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρα 63 ΣΛΕΕ και 40 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Αλλοδαπά και ημεδαπά κεφαλαιοποιητικά ταμεία συντάξεων - Φόρος εισοδήματος εταιριών - Μερίσματα - Απαλλαγή - Διαφορετική μεταχείριση)
 2011/C 347/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal και M. Afonso)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes και H. Ferreira)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 63 ΣΛΕΕ και του άρθρου 40 ΕΟΧ — Περιορισμοί στις κινήσεις κεφαλαίων — Αλλοδαπά και ημεδαπά κεφαλαιοποιητικά ταμεία συντάξεων — Μερίσματα — Φορολόγηση — Διαφορετική μεταχείριση
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Πορτογαλική Δημοκρατία, παρέχοντας το ευεργέτημα της απαλλαγής από τον φόρο εισοδήματος εταιριών αποκλειστικά στα κεφαλαιοποιητικά ταμεία συντάξεων που εδρεύουν στο έδαφός της, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 63 ΣΛΕΕ και 40 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο της 2ας Μαΐου 1992.
 2)
 Καταδικάζει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 37 της 13.2.2010.


text:
 25.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/17
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 20ής Απριλίου 2005
 στην υπόθεση T-318/03, Atomic Austria GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Λεκτικό σήμα ATOMIC BLITZ - Ανακοπή του δικαιούχου των εθνικών λεκτικών σημάτων ATOMIC - Απόδειξη της ανανεώσεως της καταχωρίσεως του προγενέστερου σήματος - Περιεχόμενο της εξετάσεως του ΓΕΕΑ - Απόρριψη της ανακοπής - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (EΚ) 40/94)
 (2005/C 155/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση T-318/03, Atomic Austria GmbH, με έδρα το Altenmarkt (Αυστρία), εκπροσωπούμενη από τους G. Kucsko και C. Schumacher, avocats, κατά Γραφείου Eναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: G. Schneider και B. Müller), έτερος διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Fabricas Agrupadas de Muñecas de Onil, SA, με έδρα το Onil (Ισπανία), με αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 9ης Ιουλίου 2003 (υπόθεση R 95/2003-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Atomic Austria GmbH και της Fabricas Agrupadas de Muñecas de Onil, SA, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Pirrung, πρόεδρο, A. W. H. Meij και την I. Pelikánová, δικαστές, γραμματέας: J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 20 Απριλίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1
 Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 9ης Ιουλίου 2003 (υπόθεση R 95/2003-2).
 2
 Καταδικάζει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 304 της 13.12.2003


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/33
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιανουαρίου 2014 — Aloe Vera of America κατά ΓΕΕΑ — Detimos (FOREVER)
 (Υπόθεση T-528/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος FOREVER - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα 4 EVER - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009)
 2014/C 52/60
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Aloe Vera of America, Inc. (Ντάλας, Τέξας, ΗΠΑ) (εκπρόσωποι: R. Niebel και F. Kerl, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Detimos — Gestão Imobiliária, SA (Carregado, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: V. Caires Soares, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 8ης Αυγούστου 2011 (υπόθεση R 742/2010-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Diviril — Distribuidora de Viveres do Ribatejo, Lda και Aloe Vera of America, Inc.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Aloe Vera of America, Inc., στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Detimos — Gestão Imobiliária, SA, κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 (1) ΕΕ C 362 της 10.12.2011.


text:
C 200/50 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 14.7.2001
 Verwaltungssenat des Landes Salzburg στο πλαι ́σιο της υποθε ́- Virginia Melgar και Susanna Laitinen, υπε ́βαλε ενω ́ πιον του
 σεως Francisco Javier Gonzales Moreno, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 20 Απριλι ́ου 2001
 του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́- αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως της 31ης Ιανουαρι ́ου
 σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: 2001, την οποι ́α εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (δευ ́τερο τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-193/99,
 1. Αντιβαι ́νει στα α ́ρθρα 28 και 30 ΕΚ, στην οδηγι ́α Wm. Wrigley Jr. Company κατα ́ Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο
 76/768/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου της 27ης Ιουλι ́ου 1976(1) πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα).
 περι ́ προσεγγι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν των
 αναφερομε ́νων στα καλλυντικα ́ προϊο ́ντα, ο ́πως τροποποιη ́-
 θηκε με την οδηγι ́α 88/667/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου της Το αναιρεσει ́ον ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988 (2) και με την οδηγι ́α 93/35/ΕΟΚ
 του Συμβουλι ́ου της 14ης Ιουνι ́ου 1993(3), ιδι ́ως στο — Να αναιρε ́σει την πιο πα ́νω απο ́φαση.
 α ́ρθρο 6, παρα ́γραφος 3, καθω ́ς και στην οδηγι ́α
 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου της 10ης Σεπτεμβρι ́ου — Να καταδικα ́σει την αναιρεσι ́βλητη στα διαδικασι ́α ́εξοδα που
 1984 (4) για την προσε ́γγιση των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν συνδε ́ονται με τη διαδικασι ́α ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου και
 και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων των κρατω ́ν μελω ́ν σχετικα ́ με την με τη διαδικασι ́α ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου.
 παραπλανητικη ́ διαφη ́μιση ιδι ́ως στα α ́ρθρα της 4 και 7, η
 ρυ ́θμιση κρα ́τους με ́λους κατα ́ την οποι ́α απαγορευ ́εται κατα ́
 την κυκλοφορι ́α στην αγορα ́ καλλυντικω ́ν προϊο ́ντων να
 γι ́νεται αναφορα ́ — ιδι ́ως με τη χρη ́ση του χαρακτηρισμου ́ Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα:
 «οφθαλμολογικω ́ς δοκιμασμε ́νο» — σε ιατρικε ́ς γνωματευ ́-
 σεις; Το Γραφει ́ο εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς
 2. Αντιβαι ́νει στα α ́ρθρα 28 και 30 ΕΚ, στην οδηγι ́α (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) ισχυρι ́ζεται ο ́τι:
 76/768/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου της 27ης Ιουλι ́ου 1976
 περι ́ προσεγγι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν των — Το Πρωτοδικει ́ο, ερμηνευ ́οντας το α ́ρθρο 7, παρα ́γραφος 1,
 αναφερομε ́νων στα καλλυντικα ́ προϊο ́ντα, ο ́πως τροποποιη ́- στοιχει ́ο γ', του κανονισμου ́ για το κοινοτικο ́ ση ́μα υπο ́ την
 θηκε με την οδηγι ́α 88/667/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου της ́εννοια ο ́τι για να αποκλειστει ́ βα ́σει της διατα ́ξεως αυτη ́ς η
 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988 και με την οδηγι ́α 93/35/ΕΟΚ του καταχω ́ρηση ενο ́ς ο ́ρου ως κοινοτικου ́ ση ́ματος ο ο ́ρος αυτο ́ς
 Συμβουλι ́ου της 14ης Ιουνι ́ου 1993 ιδι ́ως στο α ́ρθρο 6, πρε ́πει να ει ́ναι «αμιγω ́ς περιγραφικο ́ς» και κρι ́νοντας ο ́τι ως
 παρα ́γραφος 3, καθω ́ς και στην οδηγι ́α 84/450/ΕΟΚ του εκ του ́του ο ο ́ρος «Doublemint» μπορει ́ να καταχωρηθει ́,
 Συμβουλι ́ου της 10ης Σεπτεμβρι ́ου 1984 για την προσε ́γγιση υπε ́πεσε σε νομικη ́ πλα ́νη.
 των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων
 των κρατω ́ν μελω ́ν σχετικα ́ με την παραπλανητικη ́ διαφη ́μιση, — Η συλλογιστικη ́ που χρησιμοποιη ́θηκε για την ακυ ́ρωση της
 ιδι ́ως στα α ́ρθρα της 4 και 7, η ρυ ́θμιση κρα ́τους με ́λους αποφα ́σεως να μην καταχωρηθει ́ ο ο ́ρος «Doublemint» ει ́ναι
 κατα ́ την οποι ́α η χρησιμοποι ́ηση στοιχει ́ων κατα ́ την ́εννοια αντιφατικη ́, βασι ́ζεται σε τεχνητη ́ ανα ́λυση και δεν λαμβα ́νει
 του πρω ́του ερωτη ́ματος επιτρε ́πεται μο ́νον κατο ́πιν προηγου ́- υπο ́ψη την εμπορικη ́ πραγματικο ́τητα και το πλαι ́σιο εντο ́ς
 μενης αδει ́ας απο ́ τον αρμο ́διο ομοσπονδιακο ́ υπουργο ́; του οποι ́ου προ ́κειται να χρησιμοποιηθει ́ το ση ́μα. 'Ολα
 αυτα ́ καθιστου ́ν αναιρετε ́α την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου
 καθο ́σον αποτελου ́ν προ ́δηλη πλα ́νη εκτιμη ́σεως,
 ( 1) ΕΕ 1976, L 262, σ. 169.
 ( 2) ΕΕ 1988, L 382, σ. 46.
 ( 3) ΕΕ 1993, L 151, σ. 32.
 ( 4) ΕΕ 1984, L 250, σ. 17. (1) ΕΕ C 333, 20.11.1999, σ. 27.
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως του Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο
 της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα)
 που υποβλη ́θηκε στις 20 Απριλι ́ου 2001 κατα ́ της αποφα ́σεως Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της 31ης Ιανουαρι ́ου 2001, την οποι ́α εξε ́δωσε το Πρωτοδι- του Βασιλει ́ου της ∆ανι ́ας που ασκη ́θηκε στις 4 Μαι ̈́ου 2001
 κει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (δευ ́τερο τμη ́μα) στην
 υπο ́θεση Τ-193/99 (1), Wm. Wrigley Jr. Company κατα ́ (Υπο ́θεση C-192/01)
 Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς
 (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα)
 (2001/C 200/91)
 (Υπο ́θεση C-191/01 Ρ)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 (2001/C 200/90) τον Ηans Christian Støvlbæk, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́-
 ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 Το Γραφει ́ο εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς τη ́των στις 4 Μαι ̈́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου της
 (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), εκπροσωπου ́μενο απο ́ τις ∆ανι ́ας.


text:
5.9.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 278/15
 pihamxäm jasarsórexm jai, epoleämxy, eiämai kiäam peqio- veiäxm xy emiaiäot rtmoäkot gä rgleiäo pqoy rgleiäo, ajqibxäy
 qirsijeäy. oäpxy re tpoheäreiy pot auoqotäm sgm iärg aloibgä.
 Ç Eruakleämg lesauoqó rso erxseqijoä diäjaio sxm sqixäm Lpoqeiä jasó sgm apómsgrg rso eqxäsgla ma kguheiä xy
 odgcixäm oärom auoqó som eäkecvo sot oäsi enajokotheiä ma dedoleämo oäsi so pqoästpo lesasqopgäy/rtluxmiäa pot
 tuiärsasai aruókirg apoä arheämeia: auoqó g tpoäherg, aniokocotälemo xy emiaiäo rtämoko jai
 cemijxäy soäro xy pqoy sa aposekeärlasa oäro jai xy pqoy
 Lokomoäsi eiämai akgheäy oäsi dtmólei sot óqhqot 3 sxm som epidixjoälemo rjopoä, eiämai otdeäseqo apoä apoäwexy
 odgcixäm 90/364/EOJ jai 90/365/EOJ jai dtmólei sot utäkot.
 óqhqot 4 sgy odgciäay 93/96/EOJ, lpoqeiä ma siähesai
 seäqla rso dijaiäxla dialomgäy oäsam so oijeiäo pqoärxpo Peqaiseäqx, lpoqeiä ma kguheiä xy dedoleämo oäsi so
 dem pkgqoiä pkeäom siy pqoùpoheäreiy, lesantä ókkxm atsgäm pqoästpo lesasqopgäy/rtluxmiäa peqieävei oäqoty oi opoiäoi,
 sgy aruakiärexy apoä arheämeia, g diósang atsgä dem pqeä- hexqotälemoi lelomxleämxy, eävotm rsqebkxsijeäy rtmeä-
 pei ma mogheiä xy episqeäpotra emeqcoä jai diaqjgä, apoä siy peiey apoä apoäwexy utäkot, jahoärom epirglaiämesai oäsi
 aqloädiey cia sg voqgäcg adeixäm dialomgäy, eäkecvo sgy siy rtmeäpeiey atseäy tuiärsamsai, xy pqoy oqirleämoty
 jasarsórexy sxm amskotämsxm dijaixälasa apoä siy odg- oäqoty, jasÂ enovgäm oi ctmaiäjey eidijetleämey iasqoiä jai,
 ciäey 90/364/EOJ, 90/365/EOJ jai 93/96/EOJ. Diauoqe- oärom auoqó ókkoty oäqoty, jasÂ enovgäm ómdqey eidijet-
 sijgä pqoreäccirg ha amseäjeiso oävi loämo rsiy odgciäey leämoi iasqoiä.
 atseäy akkó jai, jasó sqoäpo pkeäom otrixädg, rsiy aqveäy
 sot óqhqot 8 A sgy rtmhgäjgy EJ. 2. Re peqiäpsxrg jasauasijgäy apamsgärexy rso pqxäso
 eqxäsgla, fgseiäsai apoä so Dijarsgäqio ma apouamheiä epiä
 (1) Odgciäa 90/364/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 28gy Iotmiäot 1990, rve- sot fgsgälasoy jasó poärom rtlueäqomsa pot auoqotäm sg
 sijó le so dijaiäxla dialomgäy (EE L 180 sgy 13.7.1990, r. 26). bebaioäsgsa sot pqoùpokocirlotä, enoijomolgäreiy jai som
 (2) Odgciäa 90/365/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 28gy Iotmiäot 1990, rve-
 pqocqallasirloä keisotqciäay iasqeiäxm lpoqotäm ma
 sijó le so dijaiäxla dialomgäy sxm lirhxsxäm jai sxm lg
 lirhxsxäm eqcafoleämxm pot eävotm patärei sgm epacceklasijgä hexqghotäm leävqi seäsoiot bahlotä amsijeilemijó jai
 soty dqarsgqioäsgsa (EE L 180 sgy 13.7.1990, r. 28). otriarsijó rtlueäqomsa xärse ma ciämesai apodejsoä oäsi
 (3) Odgciäa 93/96/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 29gy Ojsxbqiäot 1993, rvesijxäy peqirroäseqey ctmaiäjey paqó ómdqey pkgässomsai
 peqiä sot dijaixälasoy dialomgäy sxm rpotdarsxäm (EE L 317 sgy apoä soty em koäcx epileäqoty oäqoty.
 18.12.1993, r. 59).
 3. Lpoqeiä g aloibgä cia sgm apxäkeia pekaseiäay, sgm opoiäa
 ha eäpqepe ma kóbei g pqoruetäcotra jasó sgm paqa-
 vxäqgrg sgy pekaseiäay sgy rtmepeiäa apovxqgärexy koäcx
 gkijiäay, am kguheiä tpoäwg g gkijiäa sgy pqoruetäcotray
 (cemmgheiäray so 1939), ma enoloixheiä le aposaliäetrg
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot pqoy so rjopoä rtmsaniodosgärexy lirhxsotä;
 tpeäbake so éstre Landsret le diósang sgy 4gy Iotmiäot 1998
 rsgm tpoäherg Brigitte Jùrgensen, eidijetleämg iasqoäy, jasó 4. Re peqiäpsxrg jasauasijgäy apamsgärexy rso sqiäso eqxä-
 Foreningen af Speciallñger jai Sygesikringens Forhandlings- sgla, fgseiäsai ma dietjqimirseiä poia rglariäa eävei cia sgm
 udvalg apómsgrg rso pqxäso eqxäsgla so cecomoäy oäsi eäma leäqoy
 (Tpoäherg C-226/98) apoä siy dtrlemeiäy rtmeäpeiey pot pqojakotäm oi em koäcx
 (98/C 278/24) oäqoi rtmiärsamsai re valgkoäseqg aloibgä cia sgm apxäkeia
 pekaseiäay re peqiäpsxrg lesabibórexy sot iasqeiäot jai
 jasó rtmeäpeia veiqoäseqg aruókirg jasó sg rtmsanio-
 Le diósang sgy 4gy Iotmiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg doäsgrg, am kguheiä tpoäwg oäsi rsg rjeäwg 27 sgy apouó-
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rexy sot Dijarsgqiäot epiä sgy tpoheärexy C-297/93 (3)
 rsiy 24 Iotmiäot 1998, so éstre Landsret, rso pkaiärio sgy (Rita Grau-Hupka) eäcime dejsoä oäsi sa jqósg leäkg dem
 diauoqóy lesantä Brigitte Jùrgensen, eidijetleämgy iasqotä, tpovqeotämsai re jaliäa peqiäpsxrg ma paqeävotm oqi-
 jahxäy jai Foreningen af Speciallñger jai Sygesikringens rleäma oueäkg, oärom auoqó sgm aruókirg cgäqasoy, rsa
 Forhandlingsudvalg pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so pqoärxpa pot arvokgähgjam le sgm amasqougä sxm
 Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm seäjmxm soty gä ma voqgcotäm dijaixälasa epiä paqovxäm cia
 engäy eqxsglósxm: siy peqioädoty diajopgäy sgy dqarsgqioäsgsóy soty koäcx
 amasqougäy sxm seäjmxm soty.
 1. Fgseiäsai apoä so Dijarsgäqio sxm EJ ma dietjqimiärei pxäy
 pqeäpei ma jqiheiä lia eällerg diójqirg koäcx utäkot rso (1) Odgciäa 76/207/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 9gy Uebqotaqiäot 1976,
 pkaiärio tpoheärexy pot auoqó sgm iärg lesaveiäqirg jasÂ peqiä sgy euaqlocgäy sgy aqvgäy sgy iärgy lesaveiqiärexy amdqxäm
 euaqlocgä sgy odgciäay 76/207/EOJ sot Rtlbotkiäot (1) jai ctmaijxäm, oärom auoqó sgm pqoärbarg re aparvoäkgrg, sgm
 jahxäy jai sgy odgciäay 86/613/EOJ sot Rtlbotkiäot (2). epacceklasijgä ejpaiädetrg jai pqoxähgrg jai siy rtmhgäjey eqca-
 riäay (EE eid. eäjd. 05/002, r. 70).
 (2) Odgciäa 86/613/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 11gy Dejelbqiäot 1986,
 Am kguheiä xy bórg oäsi jasó pócia molokociäa sot rvesijó le sgm euaqlocgä sgy aqvgäy sgy iärgy lesaveiäqirgy
 Dijarsgqiäot sxm EJ, re tpoheäreiy pot auoqotäm sgm iärg amdqxäm jai ctmaijxäm pot arjotäm amenóqsgsg dqarsgqioäsgsa,
 aloibgä, g rtäcjqirg pqeäpei ma ciämesai rgleiäo pqoy rtlpeqikalbamoleämgy sgy cexqcijgäy, jahxäy jai cia sgm pqorsa-
 rgleiäo, fgseiäsai ma dietjqimirseiä am g rtäcjqirg sgy epac- riäa sgy lgsqoäsgsay (EE L 359 sgy 19.12.1986, r. 56).
 ceklasijgäy jasarsórexy pot pqeäpei ma ciämei rso pkaiärio (3) Rtkkocgä 1994, r. I-5535.
 tpoheärexy auoqxäray sgm iärg lesaveiäqirg pqeäpei ma
 ciämei tpoä sg loqugä cemijgäy ejsilgärexy oäkxm sxm rsoi-


text:
 5.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 135/58
 Προσφυγή της 28ης Φεβρουαρίου 2014 — Canadian Solar Emea κ.λπ. κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-162/14)
 2014/C 135/77
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Canadian Solar Emea GmbH (Μόναχο, Γερμανία)· Canadian Solar Manufacturing (Changshu), Inc. (Changshu, Κίνα)· Canadian Solar Manufacturing (Luoyang), Inc. (Luoyang, Κίνα)· Csi Cells Co. Ltd (Suzhou, Κίνα), και Csi Solar Power (Κίνα), Inc. (Suzhou) (εκπρόσωποι: A. Willems, S. De Knop και J. Charles, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή·
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1238/2013 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2013, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών τους στοιχείων (π.χ. κυψελών), καταγωγής ή προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ 2013 L 325, σ. 1), στο μέτρο που ο ως άνω κανονισμός εφαρμόζεται στις προσφεύγουσες·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν έξι λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι τα θεσμικά όργανα παρέβησαν το άρθρο 5, παράγραφοι 10 και 11, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου (1), επιβάλλοντας μέτρα αντιντάμπινγκ στις φωτοβολταϊκές συστοιχίες κρυσταλλικού πυριτίου και στα βασικά συστατικά τους στοιχεία προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, καίτοι η ανακοίνωση για την κίνηση της διαδικασίας αναφερόταν αποκλειστικά στις φωτοβολταϊκές συστοιχίες κρυσταλλικού πυριτίου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας,.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι τα θεσμικά όργανα παρέβησαν τα άρθρα 1 και 17, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, επιβάλλοντας μέτρα αντιντάμπινγκ σε φωτοβολταϊκές συστοιχίες κρυσταλλικού πυριτίου και σε βασικά συστατικά τους στοιχεία τα οποία δεν αποτελούσαν αντικείμενο της έρευνας αντιντάμπινγκ.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι τα θεσμικά όργανα παρέβησαν το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, καθόσον, για να υπολογίσουν το περιθώριο ντάμπινγκ σε προϊόντα που προέρχονται από χώρες με οικονομία της αγοράς, εφάρμοσαν μεθοδολογία η οποία δεν συνάδει με την οικονομία της αγοράς.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι τα θεσμικά όργανα παρέβησαν το άρθρο 1, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, διεξάγοντας μία ενιαία έρευνα η οποία όμως αφορούσε δύο διακριτά μεταξύ τους προϊόντα (ήτοι τις φωτοβολταϊκές συστοιχίες κρυσταλλικού πυριτίου και τις κυψέλες).
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι τα θεσμικά όργανα παρέβησαν το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, καθόσον δεν εξέτασαν τις αιτήσεις των προσφευγουσών για υπαγωγή τους στο καθεστώς επιχειρήσεων που λειτουργούν υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς·
 6.
 Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι τα θεσμικά όργανα παρέβησαν το άρθρο 3 και το άρθρο 9, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009, καθόσον δεν υπολόγισαν τη ζημία για τον σχετικό βιομηχανικό κλάδο στην Ένωση χωριστά ανάλογα με το αν αυτή οφειλόταν σε εισαγωγές ντάμπινγκ ή σε άλλους γνωστούς παράγοντες και, κατά συνέπεια, επέβαλαν συντελεστή δασμού το ύψος του οποίου υπερέβαινε το αναγκαίο μέτρο για την εξάλειψη της ζημίας που είχε υποστεί ο οικείος κλάδος από τις εισαγωγές ντάμπινγκ.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 2009 L 343, σ. 51)


text:
 8.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 144/43
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Μαρτίου 2017 — Merck κατά EUIPO — Société des produits Nestlé (HEALTHPRESSO)
 (Υπόθεση T-747/14) (1)
 ((Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Κατάργηση της δίκης))
 (2017/C 144/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Merck KGaA (Darmstadt, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Best, U. Pfleghar και S. Schäffner, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: L. Rampini)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Ελβετία) (εκπρόσωποι: A. Jaeger-Lenz, A. Lambrecht και S. Cobet-Nüse, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 7ης Αυγούστου 2014 (υπόθεση R 1880/2013-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Société des Produits Nestlé SA και Merck KGaA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη.
 2)
 Καταδικάζει τις Merck KGaA και Société des Produits Nestlé SA στα δικαστικά έξοδά τους, καθώς και, έκαστη αυτών, στο ήμισυ των δικαστικών εξόδων του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO).
 (1) EE C 462 της 22.12.2014.


text:
 9.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/20
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Ιανουαρίου 2013 — My Travel κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-403/05 RENV) (1)
 (Πρόσβαση στα έγγραφα των οργάνων - Έγγραφα που αφορούν απόφαση περί συγκεντρώσεως επιχειρήσεων ακυρωθείσα από το Πρωτοδικείο - Άρνηση της προσβάσεως - Κατάργηση της δίκης)
 2013/C 71/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: My Travel Group plc (Rochdale, Lancashire, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: αρχικώς, S. Cardell, B. Louveaux, P. Walter και P. Horan, solicitors, στη συνέχεια B. Louveaux, P. Walter και P. Horan, solicitors)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς C. O’ Reilly και P. Costa de Oliveira, στη συνέχεια P. Costa de Oliveira)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της προσφεύγουσας: Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Falk, C. Meyer-Seitz, C. Stege και U. Persson, στη συνέχεια A. Falk και U. Persson)· Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: C. H. Vang και V. Pasternak Jørgensen)· Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels και J. Langer)· και Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: J. Heliskoski)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: M. Lumma και B. Klein)· Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: E. Belliard, G. de Bergues και A. Adam)· και Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: E. Jenkinson και S. Ossowski)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως των αποφάσεων της Επιτροπής, της 5ης Σεπτεμβρίου [D(2005) 8461)] και της 12ης Οκτωβρίου 2005 [D(2005) 9763] περί αρνήσεως χορηγήσεως στην προσφεύγουσα αδείας προσβάσεως σε ορισμένα προπαρασκευαστικά έγγραφα της αποφάσεως 2000/276/ΕΚ της Επιτροπής, της 22ας Σεπτεμβρίου 1999, με την οποία μια πράξη συγκεντρώσεως κρίθηκε ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και τη Συμφωνία ΕΟΧ (Υπόθεση αριθ. IV/M.1524 — Airtours κατά First Choice) (EE 2000, L 93, σ. 1), καθώς και σε έγγραφα συνταχθέντα από τις υπηρεσίες της Επιτροπής κατόπιν της ακυρώσεως αυτής της αποφάσεως με την απόφαση του Πρωτοδικείου της 6ης Ιουνίου 2002 στην υπόθεση T-342/99, Airtours κατά Επιτροπής (Συλλογή 2002, σ. II-2585).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει πλέον η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2)
 Η MyTravel Group plc φέρει το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της στις υποθέσεις T-403/05 και T-403/05 RENV καθώς και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις υποθέσεις T-403/05 και T-403/05 RENV.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της στις υποθέσεις T-403/05 και T-403/05 RENV καθώς και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της MyTravel Group plc στις υποθέσεις T-403/05 και T-403/05 RENV.
 4)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα του Βασιλείου της Σουηδίας στην υπόθεση C-506/08 P.
 5)
 Το Βασίλειο της Σουηδίας φέρει τα δικαστικά έξοδά της στην υπόθεση T-403/05 RENV.
 6)
 Το Βασίλειο της Δανίας, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Φινλανδίας και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους στις υπoθέσεις C-506/08 P και T-403/05 RENV.
 (1) EE C 10 της 14.1.2006.


text:
 16.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 14/49
 Προσφυγή της 10ης Νοεμβρίου 2016 — De Geoffroy κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-788/16)
 (2017/C 014/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Dominique De Geoffroy (Βρυξέλλες, Βέλγιο) και 14 άλλοι (εκπρόσωποι: N. de Montigny και J.-N. Louis, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τις Guidelines του Κοινοβουλίου περί αδειών («Guidelines on leave»), που δημοσιεύθηκαν στις 21 Μαρτίου 2016·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 13ης Ιουνίου 2016 με την οποία δεν έγινε δεκτό το αίτημα χορηγήσεως άδειας του Stéphane Grosjean·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 12ης Απριλίου 2016 με την οποία χορηγήθηκε άδεια στην Françoise Joostens αλλά οι ημέρες της άδειας περιελήφθησαν στην ποσόστωση των 3,5·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 2ας Ιουνίου 2016 με την οποία δεν έγινε δεκτό το αίτημα χορηγήσεως άδειας της Françoise Joostens·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν έξι λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από πλήρη έλλειψη αιτιολογίας εκ μέρους του καθού, καθόσον δεν υπήρξε καμία απάντηση στις ενστάσεις που υπέβαλαν οι προσφεύγοντες κατά των Guidelines του Κοινοβουλίου περί αδειών, οι οποίες δημοσιεύθηκαν στις 21 Μαρτίου 2016 (στο εξής: οι επίδικες Guidelines).
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από έλλειψη νομιμότητας κατά την έκδοση των επίδικων Guidelines από το Κοινοβούλιο, κατά παράβαση του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως και των δικαιωμάτων που απορρέουν από τους εσωτερικούς κανόνες για τη διαχείριση των αδειών, καθώς και από προσβολή κεκτημένων δικαιωμάτων των προσφευγόντων.
 —
 Έτσι, οι δύο προσφεύγοντες αποδέκτες των τριών προσβαλλόμενων ατομικών αποφάσεων της 2ας Ιουνίου 2016, της 13ης Ιουνίου 2016, και της 12ης Απριλίου 2016, αντιστοίχως, εκ των οποίων οι δύο πρώτες απορρίπτουν το αίτημα χορηγήσεως άδειας και η τρίτη αποδέχεται μεν το αίτημα αλλά περιλαμβάνει τις ημέρες της άδειας στην ποσόστωση των 3,5 ημερών, θεωρούν ότι οι εν λόγω ατομικές αποφάσεις προβάλλουν τον ίδιο λόγο για τους σκοπούς της ακυρώσεως των αποφάσεων αυτών.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από έλλειψη διαβουλεύσεως με τα μέλη του προσωπικού του Κοινοβουλίου κατά την έκδοση των επίδικων Guidelines, πράγμα που συνεπάγεται παράβαση του άρθρου 27 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από έλλειψη σταθμίσεως των συμφερόντων του θεσμικού οργάνου και των συμφερόντων των διερμηνέων, από μη τήρηση της αρχής της αναλογικότητας, από κατάχρηση δικαιώματος, από πλάνη εκτιμήσεως και από παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, καθώς και από παράβαση του καθήκοντος μέριμνας, στα οποία υπέπεσε το καθού θεσμικό όργανο κατά την έκδοση των επίδικων Guidelines.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από δυσμενή διάκριση που προκλήθηκε από την έκδοση των επίδικων Guidelines σε βάρος των διερμηνέων σε σχέση με τους άλλους υπαλλήλους.
 6.
 Ο έκτος λόγος αντλείται από παραβίαση των αρχών της ισότητας και της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων, από παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου και της αρχής της προβλεψιμότητας όσον αφορά τις εξαιρέσεις και τις ειδικές περιπτώσεις που προβλέπονται μέσω των επίδικων Guidelines.


text:
Αριθ. C 137/18 PÊL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 3 . 6 . 95
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ διαδικασία του άρθρον 85 της σννθήκης ΕΟΚ (IV/31.553
 6ης Απριλίου 1995 — Δομικά πλέγματα), καθόσον δέχεται τη σνμμετοχή της
 προσφεύγουσας σε σύμπραξη η οποία είχε ως αντικείμενο
 στην υπόθεση Τ-143/89: Ferriere Nord SpA κατά Επιτροπής τον περιορισμό των γερμανικών εξαγωγών προς τις χώρες
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') της Bénélux.
 (Ανταγωνισμός — Παράβαση τον άρθρον 85 της συνθήκης
 ΕΟΚ) 2. Καθορίζει σε 252 000 Ecu το ποσό τον προστίμον πον
 (95/C 137/42 ) επιβλήθηκε στην προσφεύγονσα με το άρθρο 3 της
 αποφάσεως αυτής.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 3 . Απορρίπτει την προσφνγή κατά τα λοιπά.
 Στην υπόθεση Τ-143/89, Ferriere Nord SpA, εταιρεία ιταλικού 4. H προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα και τα
 δικαίου , εγκατεστημένη στο Osoppo ( Ιταλία), εκπροσωπού τρία πέμπτα των εξόδων της Επιτροπής.
 μενη από τη Wilma Viscardini-Donà , δικηγόρο Πάδουας, και
 τον Giuseppe Campeis, δικηγόρο Udine , με αντίκλητο στο 5 . H Επιτροπή φέρει τα δύο πέμπτα των δικαστικών της
 Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Ernest Arendt , 8-10, rue Math εξόδων.
 ias Hardt, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 ( εκπρόσωποι: E. Traversa, J. Currall και A. Dal Ferro ), που C ) ΕΕ αριθ . C 306 της 5 . 12 . 1989 .
 είχε ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως 89/515/
 ΕΟΚ της Επιτροπής της 2ας Αυγούστου 1989 σχετικά με
 διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της συνθήκης ΕΟΚ
 (I V/3 1 .553 — Δομικά πλέγματα , ΕΕ αριθ . L 260 1989 , σ. 1 ), το
 Πρωτοδικείο ( πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Kirsc ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 hner, Πρόεδρο, C. W. Bellamy, B. Vesterdorf, R. Garcia- της 6ης Απριλίου 1995
 Valdecasas και K. Lenaerts, δικαστές, γραμματέας: H. Jung,
 εξέδωσε στις 6 Απριλίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο στην υπόθεση Τ-145/89: Baustahlgewerbe GmbH κατά Επι
 διατακτικό : τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Ανταγωνισμός — Παράβαση τον άρθρον 85 της σννθήκης
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή. ΕΟΚ)
 2 . Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα. (95/C 137/44)
 (') ΕΕ αριθ . C 306 της 5 . 12 . 1989. (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Στην υπόθεση Τ-145/89, Baustahlgewebe GmbH , εγκατεστη
 μένη στο Ντύσσελντορφ (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ τους Arved Deringer, Claus Tessin, Hans Jürgen Herrmann,
 της 6ης Απριλίου 1995 Joachim Sedemund και Frank Montag, δικηγόρους Κολωνί
 ας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Aloyse
 στην υπόθεση Τ-144/89: Cockerill Sambre κατά Επιτροπής May, 31 , Grand-rue , κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') Κοινοτήτων, (εκπρόσωποι: N. Koch , B. Langeheine , J. Currall
 (Ανταγωνισμός — Παράβαση τον άρθρον 85 της σννθήκης και A. Böhlke ), που είχε ως αντικείμενο την ακύρωση της
 ΕΟΚ) αποφάσεως 89/515/ΕΟΚ της Επιτροπής της 2ας Αυγούστου
 (95/C 137/43 ) 1989 σχετικά με μια διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της
 συνθήκης ΕΟΚ (IV/31 .553 — Δομικά πλέγματα, ΕΕ αριθ .
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) L 260 1989, σ. 1 ), το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο
 από τους H. Kirschner, Πρόεδρο, C. W. Bellamy , B. Vester
 Στην υπόθεση Τ-144/89, Cockerill Sambre , πρώην Steelinter dorf, R. García-Valdecasas και K. Lenaerts , δικαστές, γραμ
 SA , με έδρα τις Βρυξέλλες, εκπροσωπούμενη από τους ματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 6 Απριλίου 1 995 απόφαση με το
 Michel Waelbroeck και Alexandre Vandencasteele , δικηγό ακόλουθο διατακτικό :
 ρους Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικη
 γόρο Ernest Arendt, 8-10, rue Mathias Hardt, κατά Επιτρο 1 . Ακυρώνει το άρθρο 1 της Αποφάσεως 89/515/ΕΟΚ της
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: N. Koch, E. Επιτροπής, της 2ας Αυγούστου 1989, σχετικά με διαδικα
 Traversa, J. Currall , N. Coutrelis και A. Coutrelis), που είχε ως σία εφαρμογής τον άρθρον 85 της σννθήκης ΕΟΚ
 αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως 89/515/ΕΟΚ της (IV/31.553 — Δομικά πλέγμάτa), καθόσον καταλογίζει
 Επιτροπής της 2ας Αυγούστου 1989 σχετικά με μια διαδικα στην προσφεύγονσα τη σνμμετοχή της σε σύμπραξη με τη
 σία εφαρμογής του άρθρου 85 της συνθήκης ΕΟΚ (IV/31.553 Sotralenz SA η οποία είχε ως αντικείμενο την ποσόστωση
 — Δομικά πλέγματα, ΕΕ αριθ . L 260 1989 , σ. 1 ), το των εξαγωγών της τελενταίας προς τη γερμανική αγορά
 Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Kirsc και καθόσον δέχεται ότι μεταξύ της προσφεύγονσας και
 hner, Πρόεδρο , C. W. Bellamy, B. Vesterdorf, R. Garcia- της Tréfilunion SA νπήρχε σνμφωνία κατά την οποία οι
 Valdecasas και K. Lenaerts, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, μελλοντικές εξαγωγές τονς θα εξαρτώνται από τον καθο
 εξέδωσε στις 6 Απριλίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο ρισμό ποσοστώσεων.
 διατακτικό :
 2. Καθορίζει σε 3 εκατομμύρια Ecu το ποσό τον προστίμον
 1 . Ακνρώνει το άρθρο 1 της αποφάσεως 89/515/ΕΟΚ της πον επιβλήθηκε στην προσφεύγονσα με το άρθρο 3 της
 Επιτροπής, της 2ας Ανγούστον 1989, σχετικά με μια αποφάσεως αντής.


text:
8.7.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 192/3
 1) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας εντο ́ς της ταχθει ́σας 1) Το ́αρθρο 1 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 3295/94 του Συμβουλι ́ου,
 προθεσμι ́ας ́ολες τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1994, περι ́ με ́τρων απαγο ́ρευσης της
 διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς το ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας, της εξαγωγη ́ς, της επανεξαγωγη ́ς και
 ́αρθρο 6, παρα ́γραφοι 3 και 4, της οδηγι ́ας 92/43/ΕΟΚ του της υπαγωγη ́ς υπο ́ καθεστω ́ ς αναστολη ́ς των εμπορευμα ́των
 Συμβουλι ́ου, της 21ης Μαι ̈́ου 1992, για τη διατη ́ρηση των παραποι ́ησης/απομι ́μησης και των αναπαραχθε ́ντων χωρι ́ς
 φυσικω ́ ν οικοτο ́πων καθω ́ ς και της ́αγριας πανι ́δας και χλω- ́αδεια (πειρατικω ́ ν), ́εχει την ́εννοια ́οτι εφαρμο ́ζεται στην
 ρι ́δας, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει δυνα ́μει της περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α εμπορευ ́ματα, ́οπως τα περιγραφο ́-
 οδηγι ́ας αυτη ́ς. μενα στον κανονισμο ́ 3295/94, τα οποι ́α εισα ́γονται απο ́
 τρι ́τη χω ́ ρα, δεσμευ ́ονται, κατα ́ τη διαμετακο ́μιση ́ τους προς
 2) Απορρι ́πτει κατα ́ τα λοιπα ́ την προσφυγη ́. ́αλλη τρι ́τη χω ́ ρα, προσωρινω ́ ς εντο ́ς κρα ́τους με ́λους απο ́
 τις τελωνειακε ́ς αρχε ́ς του εν λο ́γω κρα ́τους δυνα ́μει του εν
 3) Κα ́θε δια ́δικος θα φε ́ρει τα ́εξοδα ́ του. λο ́γω κανονισμου ́ και κατο ́πιν αιτη ́σεως της εταιρι ́ας που
 ει ́ναι κα ́τοχος των δικαιωμα ́των, η οποι ́α επικαλει ́ται την
 (1) ΕΕ C 278 της 5.9.1998. προσβολη ́ των δικαιωμα ́των της και της οποι ́ας η ́εδρα
 βρι ́σκεται εντο ́ς τρι ́της χω ́ ρας.
 2) Απο ́ την εξε ́ταση των υποβληθε ́ντων ερωτημα ́των δεν προ-
 ́εκυψε κανε ́να στοιχει ́ο ικανο ́ να επηρεα ́σει το κυ ́ρος του
 κανονισμου ́ 3295/94.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (1) EE C 397 της 19.12.1998.
 (πρω ́ το τμη ́μα)
 της 6ης Απριλι ́ου 2000
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπο ́θεση C-383/98 (αι ́τηση του Oberster Gerichtshof
 για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): The Polo/Lauren (ε ́κτο τμη ́μα)
 Company LP κατα ́ PT. Dwidua Langgeng Pratama
 International Freight Forwarders (1) της 13ης Απριλι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση C-176/96 (αι ́τηση του Tribunal de première
 («Κοινη ́ εμπορικη ́ πολιτικη ́ — Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 3295/94
 instance de Bruxelles για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 — Απαγο ́ρευση της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας, της εξαγω-
 σεως): Jyri Lehtonen και Castors Canada Dry Namur-
 γη ́ς, της επανεξαγωγη ́ς και της υπαγωγη ́ς υπο ́ καθεστω ́ς
 Braine ASBL κατα ́ Fédération royale belge des sociétés de
 αναστολη ́ς των εμπορευμα ́ των παραποι ́ησης/απομι ́μησης
 basket-ball ASBL (FRBSB) (1)
 και των αναπαραχθε ́ντων χωρι ́ς α ́δεια (πειρατικω ́ ν) —
 ∆υνατο ́τητα εφαρμογη ́ς επι ́ εμπορευμα ́ των που τελου ́ν («Ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των εργαζομε ́νων — Κανο ́νες
 υπο ́ εξωτερικη ́ διαμετακο ́μιση — Κυ ́ρος») ανταγωνισμου ́ εφαρμοστε ́οι επι ́ των επιχειρη ́σεων —
 Επαγγελματι ́ες καλαθοσφαιριστε ́ς — Αθλητικοι ́ κανο ́νες
 (2000/C 192/05) που διε ́πουν τη μετεγγραφη ́ παικτω ́ ν προερχομε ́νων απο ́
 ́λλα κρα
 α ́τη με ́λη»)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω (2000/C 192/06)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 στη «Νομολογι ́α του ∆ικαστηρι ́ου»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 Στην υπο ́θεση C-383/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Oberster στη «Νομολογι ́α του ∆ικαστηρι ́ου»)
 Gerichtshof (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α Στην υπο ́θεση C-176/96, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Tribunal de
 ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του première instance de Bruxelles (Βε ́λγιο) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ The Polo/Lauren Company LΡ και κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου
 PT. Dwidua Langgeng Pratama International Freight 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητει ́ται, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που
 Forwarders, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την εκκρεμει ́ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Jyri Lehtonen
 ερμηνει ́α του κανονισμου ́ (ΕΚ) 3295/94 του Συμβουλι ́ου, της και Castors Canada Dry Namur-Braine ASBL και Fédération
 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1994, περι ́ με ́τρων απαγο ́ρευσης της ελευ ́θερης royale belge des sociétés de basket-ball ASBL (FRBSB), παρεμ-
 κυκλοφορι ́ας της εξαγωγη ́ς, της επανεξαγωγη ́ς και της υπαγωγη ́ς βαι ́νουσα Ligue belge — Belgische Liga ASBL, η ́εκδοση προδι-
 υπο ́ καθεστω ́ς αναστολη ́ς των εμπορευμα ́των παραποι ́ησης/απο- καστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 6, 48 της
 μι ́μησης και των αναπαραχθε ́ντων χωρι ́ς α ́δεια (πειρατικω ́ν) (EE Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρων 12 ΕΚ και 39
 L 341, σ. 8), το ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους ΕΚ), 85 και 86 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρων 81 ΕΚ και 82 ΕΚ),
 L. Sevón, προ ́εδρο τμη ́ματος, P. Jann και M. Wathelet (εισηγητη ́), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. Schintgen,
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμμα- προ ́εδρο του δευτε ́ρου τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα του ́εκτου τμη ́μα-
 τε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις τος, G. Hirsch και H. Ragnemalm (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, εξε ́δωσε
 6 Απριλι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: στις 13 Απριλι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
C 94/20 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 28.3.98
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 29gy Iamotaqiäot 1998 sgy 29gy Iamotaqiäot 1998
 rsgm tpoäherg T-97/95, Sinochem National Chemicals Import rsgm tpoäherg T-62/96, Willy de Corte jasó Episqopgäy sxm
 & Export Corporation jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 èmxrgy (1) (Tpókkgkoi Ç Loämilg leqijgä amapgqiäa Ç Astävgla Ç
 Aisixädgy rtämderloy)
 (Amsimsólpimcj Ç Uotquotqakdeðdg Ç Rsoiveiäa dijaioko-
 cotämsa sgm jiämgrg eäqetmay Ç Aqvgä sgy amakocijoäsgsay Ç (98/C 94/52)
 Fgliäa Ç Lg apodovgä derletärexy Ç Jamomirloäy (EOJ)
 aqih. 2423/88)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 (98/C 94/51)
 Rsgm tpoäherg S-62/96, Willy de Corte, tpakkgäkot sgy Epi-
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jasoiäjot Halle (Beäk-
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 cio), ejpqorxpotälemot apoä som Lucas Vogel, dijgcoäqo
 Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so dijg-
 coqijoä cqaueiäo sot Christian Kremer, 8-10, rue Mathias
 Hardt, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ej-
 Rsgm tpoäherg S-97/95, Sinochem National Chemicals Import pqoärxpoy: Julian Currall), pot eiäve xy amsijeiälemo aiäsgrg
 & Export Corporation, le eädqa so Pejiämo, ejpqorxpotälemg ajtqxärexy sgy apouórexy sgy Episqopgäy, sgy 16gy Iotmiäot
 apoä som Jean-FrancËois Bellis, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le soäpo 1995, peqiä aqmgärexy amakgäwexy, rsa pkaiäria sxm jamomi-
 epidoärexm rso Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo sxm rsijxäm diasónexm peqiä jaktäwexy sxm jimdtämxm astvgälasoy,
 Loesch & Wolter, 11, rue Goethe, jasó Rtlbotkiäot sgy sxm rtmepeixäm eluqóclasoy pot tpeärsg o pqoruetäcxm
 Etqxpaøjgäy èmxrgy (ejpqoärxpoi: aqvijxäy, Yves Cretien, jahxäy jai, euoärom apaiseiäsai, sgy apouórexy sgy 25gy
 jai Antonio Tanca jai, rsg rtmeäveia, Tanca, Hans-Jürgen Iamotaqiäot 1996 peqiä qgsgäy apoqqiäwexy sgy dioijgsijgäy em-
 Rabe jai Georg M. Berrisch), tporsgqifoleämot apoä sgm rsórexy sot pqoruetäcomsoy, so Pqxsodijeiäo (detäseqo
 Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: slgäla), rtcjeiälemo apoä soty A. Jakoceqoäpotko, pqoäedqo,
 Nicholas Khan) jai sgm Furfural EspanÄol SA, le eädqa sgm C. W. Bellamy jai J. Pirrung, dijarseäy, cqallaseäay: A. Mair,
 Alcantarilla (Irpamiäa), ejpqorxpotälemg apoä som JoseÂ Rivas tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 29 Iamotaqiäot 1998
 de AndreÂs, dijgcoäqo Ladqiäsgy, le amsiäjkgso rso Kotnel- apoäuarg sgy opoiäay so diasajsijoä eävei xy engäy:
 botäqco som ArseÁne Kronshagen, 12, rue Marie-AdeÂlaïde, le
 amsijeiälemo aiäsgla ajtqxärexy sot jamomirlotä (EJ)
 aqih. 95/95 sot Rtlbotkiäot, sgy 16gy Iamotaqiäot 1995, cia
 1. Apoqqiäpsei sgm Pqorutcgä.
 sgm epibokgä oqirsijotä darlotä amsimsólpimcj rsiy eiracxceäy
 uotquotqakdeðdgy jasacxcgäy Kaøjgäy Dglojqasiäay sgy
 Jiämay (EE L 15 sgy 21.1.1995, r. 11), so Pqxsodijeiäo
 (peälpso pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty R. García- 2. Jóhe diódijoy ueäqei sa dijarsijó sot eänoda.
 Valdecasas, Pqoäedqo, sg V. Tiili jai soty J. Azizi, R. M.
 Moura Ramos jai M. Jaeger, dijarseäy, cqallaseäay: A. Mair, (1) EE C 197 sgy 6.7.1996.
 tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 29 Iamotaqiäot 1998
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä.
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 22ay Iamotaqiäot 1998
 2. G pqoruetäcotra ueäqei sa dijó sgy dijarsijó eänoda
 rsgm tpoäherg T-98/96: Mario Costacurta jasó Episqopgäy
 jahxäy jai atsó sot Rtlbotkiä ot jai sgy paqelbaiä -
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 motray Furfural EspanÄol.
 (Tpókkgkoi Ç Apoäuarg peqiä meäay sopohesgärexy Ç
 Òqhqo 7 sot JTJ Ç Paqóqsgla X sot JTJ)
 3. G Episqopgä ueäqei sa dijarsijó sgy eänoda. (98/C 94/53)
 (1) EE C 159 sgy 24.6.1995. (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Rsgm tpoäherg S-98/96, Mario Costacurta, loämiloy tpókkgkoy
 sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy Jim-


text:
21.2.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 47/17
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Ακόμη και όταν η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων πραγματο-
 ποιείται κατά το στάδιο της αρχικής εγκρίσεως, μπορεί να μην
 είναι η προσήκουσα, διότι βασίζεται σε στοιχεία παρεχόμενα με
 την αίτηση αρχικής εγκρίσεως τα οποία ενδέχεται να είναι ανεπαρκή
 Ως προς το σχέδιο για το White City για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων του σχεδίου ως
 συνόλου. Ως εκ τούτου, η βάση της μελέτης περιβαλλοντικών
 επιπτώσεων θα είναι ελλιπής.
 Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι δεν είναι εύλογη η εκ μέρους της
 αρμόδιας αρχής αιτιολόγηση του συμπεράσματος ότι η μελέτη
 (1) ΕΕ 1985 L 175, σ. 40.
 περιβαλλοντικών επιπτώσεων δεν ήταν αναγκαία με κύριο ή (2) ΕΕ 1997 L 73, σ. 5.
 αποκλειστικό επιχείρημα ότι στην επίμαχη έκταση γης υπάρχει ήδη
 δόμηση. Το κριτήριο αυτό για τον αποκλεισμό της υποχρεώσεως
 εκτιμήσεως των επιπτώσεων αποτελεί νέα ρύθμιση που εισήχθη με
 την υπ' αριθ. 15/68 κυβερνητική εγκύκλιο. Η οδηγία 85/337/ΕΟΚ
 δεν περιλαμβάνει τέτοιο κριτήριο και, κατά την Επιτροπή, το
 Ηνωμένο Βασίλειο, θεμελιώνοντας τη μη πραγματοποίηση μελέτης
 περιβαλλοντικών επιπτώσεων σε λόγο που δεν προβλέπεται από
 την εν λόγω οδηγία, προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή των Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 άρθρων 2, παράγραφος 1, και 4, παράγραφος 2, της οδηγίας βαλε το Gerechtsof te s’ Hertogenbosch με απόφαση της
 85/337/ΕΟΚ στην περίπτωση του οικιστικού σχεδίου που προτά- 4ης ∆εκεμβρίου 2003, στην υπόθεση J.E.J. Blanckaert κατά
 θηκε για το White City. της αποφάσεως του διευθυντή της διοικητικής μονάδας
 Ιδιώτες/Επιχειρήσεις Αλλοδαπής, με έδρα το Ηeerlen
 (Υπόθεση C-512/03)
 Ως προς το σχέδιο για το Crystal Palace
 (2004/C 47/28)
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο, μη επιβάλλοντας
 την υποχρέωση πραγματοποιήσεως μελέτης περιβαλλοντικών
 επιπτώσεων για το σχέδιο του Crystal Palace, υπερέβη τα όρια της Με απόφαση της 4ης ∆εκεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 διακριτικής ευχέρειας που διαθέτει στο πλαίσιο της οδηγίας Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 85/337/ΕΟΚ. Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η διακριτική ευχέρεια 8 ∆εκεμβρίου 2003, το Gerechtsof te s’ Hertogenbosch, στο
 που παρέχει στα κράτη μέλη το άρθρο 4, παράγραφος 2, της πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ J.E.J. Blanckaert κατά της αποφά-
 οδηγίας δεν είναι απεριόριστη. Τα όρια της διακριτικής αυτής σεως του διευθυντή της διοικητικής μονάδας Ιδιώτες/Επιχειρήσεις
 ευχέρειας καθορίζονται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας Αλλοδαπής, με έδρα το Ηeerlen, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί
 — π.χ., σε εκτίμηση επιπτώσεων υποβάλλεται ένα σχέδιο που, από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 ιδίως, λόγω του μεγέθους, της φύσεως ή της θέσεώς του, μπορεί εξής ερωτημάτων:
 να έχει σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον. Η Επιτροπή
 υποστηρίζει ότι, βάσει αυτών των κριτηρίων, το σχέδιο ενδέχεται 1. ∆ικαιούται, βάσει του κοινοτικού δικαίου, αλλοδαπός υποκεί-
 να έχει τέτοιες επιπτώσεις. μενος στον φόρο, που είναι κάτοικος κράτους μέλους και
 δεν έχει στις Κάτω Χώρες εισόδημα από εργασία, αλλά
 πραγματοποιεί εισόδημα μόνον από αποταμίευση και επέν-
 δυση, και επομένως δεν υποχρεούται στην καταβολή εισφο-
 ∆ιαδικασία περί αιτήσεων χορηγήσεως οικοδομικής άδειας ρών και δεν καταβάλλει εισφορές για τα ολλανδικά λαϊκά
 περιλαμβάνουσα περισσότερα στάδια ασφαλιστικά συστήματα, να του χορηγηθούν από τις Κάτω
 Χώρες, κατά τον υπολογισμό του φορολογητέου του εισοδή-
 ματος από αποταμίευση και επένδυση, οι μειώσεις καταβολής
 Η Επιτροπή δεν αμφισβητεί τη νομιμότητα της κατατμήσεως της εισφοράς για τα λαϊκά ασφαλιστικά συστήματα (τη γενική
 διαδικασίας χορηγήσεως οικοδομικής άδειας σε δύο στάδια, αλλά ασφάλιση γήρατος, την ασφάλιση εγγυτέρων συγγενών και
 υποστηρίζει ότι ο τρόπος κατά τον οποίο το Ηνωμένο Βασίλειο τη γενική ασφάλιση για ιδιαίτερες δαπάνες ασθενείας), ενώ ο
 χωρίζει τη διαδικασία αυτή σε δύο στάδια οδηγεί σε αποτελέσματα ημεδαπός υποκείμενος στον φόρο δικαιούται, κατά τον
 που αντιβαίνουν στην οδηγία 85/337/ΕΟΚ. υπολογισμό του φορολογητέου του εισοδήματος από αποτα-
 μίευση και επένδυση, αυτών των μειώσεων, διότι θεωρείται
 ασφαλισμένος στα ολλανδικά λαϊκά ασφαλιστικά συστήματα
 Κατά το στάδιο της αρχικής εγκρίσεως μεγάλου οικιστικού και υπόχρεος στην καταβολή εισφορών, ακόμη κι' αν δεν έχει
 σχεδίου, δύναται να παραλειφθεί η μελέτη και (κατά τον αγγλικό στις Κάτω Χώρες εισόδημα από εργασία, αλλά πραγματοποιεί
 νόμο) δεν είναι δυνατή η πραγματοποίηση μελέτης περιβαλλοντι- εισόδημα μόνον από αποταμίευση και επένδυση και για τον
 κών επιπτώσεων κατά το δεύτερο, σχετικό με τα σημεία ως προς λόγο αυτόν δεν καταβάλλει εισφορές για τα ολλανδικά λαϊκά
 τα οποία η αρχή επιφυλάχθηκε, στάδιο. Συνεπώς, ένα μεγάλο ασφαλιστικά συστήματα;
 οικιστικό σχέδιο το οποίο ενδέχεται να έχει σημαντικές επιπτώσεις
 στο περιβάλλον δεν εξετάζεται ως σύνολο, αλλά σε επιμέρους 2. Έχει σημασία για την απάντηση στο πρώτο ερώτημα το αν ο
 τμήματα. Η πρακτική αυτή έχει ως αποτέλεσμα οι ενδεχόμενες αλλοδαπός υποκείμενος στον φόρο πραγματοποιεί λιγότερο
 επιπτώσεις στο περιβάλλον να μην εξετάζονται υπό το φως του του 90 % του οικογενειακού του εισοδήματος στις Κάτω
 σχεδίου ως συνόλου. Χώρες; Ειδικότερα:
 ---pagebreak--- C 47/18 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.2.2004
 — Έχει εφαρμογή το κριτήριο Schumacker σε κατοίκους — την υποχρέωση των επιχειρήσεων παροχής υπηρεσιών
 και μη κατοίκους ημεδαπής μόνο στην περίπτωση ιδιωτικής ασφάλειας, στο πλαίσιο των κανόνων εγγρα-
 υποκειμενικών και προσωποπαγών φορολογικών πτυ- φής των αλλοδαπών εταιριών σε μητρώα:
 χών, όπως του δικαιώματος εκπτώσεως προσωπικών ή
 οικογενειακών δαπανών, ή και αντικειμενικών ή μη α) να είναι, σε κάθε περίπτωση, νομικά πρόσωπα,
 προσωποπαγών φορολογικών πτυχών, όπως της
 φορολογικής κλίμακας; β) να διαθέτουν εταιρικό κεφάλαιο συγκεκριμένου
 ύψους, μη λαμβανομένου υπόψη του ότι η ενδια-
 — Μπορούν τα κράτη μέλη, όταν αποφασίζουν αν ο μη φερόμενη επιχείρηση δεν υπόκειται στις ίδιες
 κάτοικος ημεδαπής θα τύχει της μεταχειρίσεως κατοί- υποχρεώσεις στη χώρα εγκαταστάσεώς της,
 κου ημεδαπής, να χρησιμοποιούν ένα ποσοτικό κανόνα
 (όπως τον κανόνα του 90 %), παρά το γεγονός ότι με γ) να καταθέτουν εγγύηση στο Caja General de
 αυτό δεν διασφαλίζεται ότι εξαλείφεται κάθε δυσμενής Depósitos, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η τυχόν
 διάκριση; κατάθεση εγγυήσεως εντός του κράτους μέλους
 καταγωγής,
 3. Είναι η ρύθμιση περί επιλογής κατά την έννοια του δ) να έχουν έναν ελάχιστο αριθμό υπαλλήλων,
 άρθρου 2.5 του Wet IB 2001 αποτελεσματικό μέσο που
 διασφαλίζει ότι ο ενδιαφερόμενος μπορεί να κάνει χρήση των — στο προσωπικό αλλοδαπής επιχειρήσεως παροχής
 δικαιωμάτων του που εγγυάται η Συνθήκη ΕΚ και τα οποία υπηρεσιών ιδιωτικής ασφάλειας την υποχρέωση να
 αποκλείουν οποιαδήποτε μορφή δυσμενούς διακρίσεως; ζητήσει νέα ειδική άδεια στην Ισπανία, ενώ το προσω-
 πικό αυτό έχει ήδη λάβει αντίστοιχη άδεια εντός
 Εάν ναι, είναι το μέσο αυτό και στην παρούσα περίπτωση, του κράτους μέλους εγκαταστάσεως της εν λόγω
 όπου ο προσφεύγων έχει εισόδημα αποκλειστικώς από επιχειρήσεως, και μη υπάγοντας τα επαγγέλματα του
 αποταμίευση και επένδυση, ένα αποτελεσματικό μέσο, δεδο- τομέα παροχής υπηρεσιών ιδιωτικής ασφάλειας στο
 μένου ότι, όπως εκτιμήθηκε στο σημείο 4.3, αυτή η ρύθμιση κοινοτικό καθεστώς αναγνωρίσεως των επαγγελματικών
 περί επιλογής δεν μπορεί να ωφελήσει τον προσφεύγοντα; προσόντων,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 43 και 49
 της Συνθήκης ΕΚ, καθώς και από τις οδηγίες 89/48/ΕΟΚ (1)
 και 92/51/ΕΟΚ (2)· και
 2. να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 έξοδα.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 8 ∆εκεμβρίου
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 2003
 Η ισπανική ρύθμιση περί παροχής υπηρεσιών ιδιωτικής ασφάλειας
 (Υπόθεση C-514/03) παραβιάζει την κοινοτική νομοθεσία και, συγκεκριμένα, τα
 άρθρα 43 και 49 της Συνθήκης ΕΚ, καθώς και, όσον αφορά
 την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, τις οδηγίες
 (2004/C 47/29) 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ.
 Συγκεκριμένα, οι επιχειρήσεις που επιθυμούν να ασκήσουν
 δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών ιδιωτικής ασφάλειας στην
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από ισπανική επικράτεια υποχρεούνται να ζητήσουν άδεια υπό μορφή
 τη Μαρία Πατακιά και τον Luis Escobar, με τόπο επιδόσεων στο εγγραφής τους σε μητρώο του Υπουργείου Εσωτερικών, άδεια η
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 8 ∆εκεμβρίου 2003 ενώπιον του οποία χορηγείται μόνον εφόσον πληρούνται ορισμένες προϋπο-
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του θέσεις όσον αφορά τη μορφή της επιχειρήσεως, το εταιρικό
 Βασιλείου της Ισπανίας. κεφάλαιο, την κατάθεση εγγυήσεως στο Caja General de
 Depósitos, τον αριθμό των υπαλλήλων και τον αριθμό των
 θωρακισμένων οχημάτων της επιχειρήσεως. Εξάλλου, η ισπανική
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: ρύθμιση απαιτεί από όλα τα μέλη του προσωπικού των επιχει-
 ρήσεων που παρέχουν υπηρεσίες ιδιωτικής ασφάλειας στην Ισπανία
 να λάβουν ειδική άδεια, η οποία χορηγείται εφόσον ο ενδιαφερόμε-
 1. να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, επιβάλλοντας: νος πληροί μια σειρά προϋποθέσεων και υποβληθεί επιτυχώς στις
 προβλεπόμενες εξετάσεις ούτως ώστε να εξασφαλιστεί ότι έχει τις
 — με τις εκτελεστικές διατάξεις, την προϋπόθεση της αναγκαίες γνώσεις και ικανότητες προς άσκηση των καθηκόντων
 ισπανικής ιθαγένειας για τις επιχειρήσεις παροχής του. Οι προϋποθέσεις αυτές δεν είναι απαραίτητες για την επίτευξη
 υπηρεσιών ιδιωτικής ασφάλειας και για το προσωπικό των επιδιωκομένων σκοπών, που είναι η δημόσια ασφάλεια ή η
 τους, προστασία των αποδεκτών των υπηρεσιών ιδιωτικής ασφάλειας.


text:
 25.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/51
 Προσφυγή της 30ής Ιουνίου 2014 – Bodegas Muga κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-491/14)
 2014/C 282/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bodegas Muga, SL (Haro, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. L. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero και A. Lamadrid de Pablo, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση καθόσον χαρακτηρίζει το σύνολο των μέτρων που κατ’ αυτήν αποτελούν το ισπανικό σύστημα χρηματοδοτικής μισθώσεως νέα και ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά κρατική ενίσχυση,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 1 και 4 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, κατά τα οποία οι επενδυτές των ομίλων οικονομικού σκοπού είναι δικαιούχοι των φερόμενων ενισχύσεων και μοναδικοί δικαιούχοι της διαταγής ανακτήσεως,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 4 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθόσον διατάσσει την ανάκτηση των φερόμενων ενισχύσεων,
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 4 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθόσον αποφαίνεται ως προς τη νομιμότητα των συμβάσεων ιδιωτικού δικαίου που συνήφθησαν μεταξύ των επενδυτών και άλλων φορέων, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι τα ίδια με αυτά που προβλήθηκαν στην υπόθεση T 700/13, Bankia κατά Επιτροπής.