text:
 15.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 448/36
 Προσφυγή της 27ης Οκτωβρίου 2014 — Monster Energy κατά ΓΕΕΑ — Home Focus (MoMo Monsters)
 (Υπόθεση T-736/14)
 (2014/C 448/45)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Monster Energy Company (Corona, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: P. Brownlow, Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Home Focus Development Ltd (Tortola, Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Το λεκτικό σήμα «MoMo Monsters» — Υπ’ αριθ. 1 0 5 13 372 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Αυγούστου 2014 στην υπόθεση R 1167/2013-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφοι 1, στοιχείο β', και 5, του κανονισμού 207/2009.


text:
 10.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 25ης Ιανουαρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-405/05) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 91/271/ΕΟΚ - Ρύπανση και αρνητικές επιδράσεις - Επεξεργασία των αστικών λυμάτων - Απουσία μέτρων για την εξασφάλιση της κατάλληλης επεξεργασίας των αστικών λυμάτων διαφόρων αστικών περιοχών)
 (2007/C 56/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: S. Pardo Quintillán, X. Lewis και H. van Vliet)
 Καθού: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: C. White)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 4, παράγραφοι 1 και 3, της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων (ΕΕ L 135, σ. 40) — Παράλειψη εξασφαλίσεως της κατάλληλης επεξεργασίας των αστικών λυμάτων σε διάφορες αστικές περιοχές
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσει, το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2000, την κατάλληλη επεξεργασία των αστικών λυμάτων στις αστικές περιοχές Bangor, Brighton, Broadstairs, Carrickfergus, Coleraine, Donaghadee, Larne, Lerwick, Londonderry, Margate, Newtownabbey, Omagh, και Portrush, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 3, της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων.
 2)
 Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 48 της 25.02.2006.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
17 . 2 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 46/9
 H απόφαση περί απορρίψεως της προσφοράς της Geotronics θρα 59 και επόμενα της συνθήκης της ΕΟΚ; Εν καταφατική
 λόγω της καταγωγής των προϊόντων της ελήφθη αναμφίβολα δε περιπτώσει, η ρύθμισις αυτή δικαιολογείται εκ λόγων
 μετά την έναρξη της ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ. H συμφω γενικοτέρου συμφέροντος της διατηρήσεως της εργασιακής
 νία ΕΟΧ έχει εφαρμογή σε όλες τις νομικές καταστάσεις που ειρήνης εις τον ευαίσθητον τομέα της παροχής των τουριστι
 ανακύπτουν μετά την έναρξη της ισχύος της. Επομένως, η κών υπηρεσιών, δια τον οποίον η Ελληνική Πολιτεία, ως
 Geotronics διατείνεται ότι δεν υφίσταται αναδρομικότητα εν τουριστική χώρα, έχει εύλογον και δεδικαιολογημένον ενδια
 προκειμένω. φέρον να επεμβαίνει ρυθμιστικώς;
 Το πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας ΕΟΧ
 Το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η συμφωνία ΕΟΧ δεν μπορεί να
 έχει εφαρμογή στην επίδικη σύμβαση, καθόσον ένα από τα Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 συμβαλλόμενα μέρη , η Ρουμανία, δεν μετέχει στη συμφωνία υπέβαλε το Se- og Handelsret, με διάταξη της 19ης Δεκεμ
 ΕΟΧ. Πρόκειται περί τυπολατρικού συμπεράσματος, το βρίου 1995 στην υπόθεση Handels og Kontorfunktionærernes
 οποίο δεν ανταποκρίνεται προς την οικονομική πραγματικό Forbund i Danmark, ενεργούσα για λογαριασμό της Helle
 τητα. H πραγματικότητα αυτή είναι ότι, λόγω της αποφάσεως Elisabeth Larsson, κατά Dansk Handel & Service, ενεργού
 της Επιτροπής, υφίσταται στην πράξη δυσμενής διάκριση σας για λογαριασμό της Føtex Supermarked A/S
 μεταξύ δύο παραγωγών εγκατεστημένων εντός του ΕΟΧ
 παρεμφερών προϊόντων. Ως κρίσιμο στοιχείο θα έπρεπε να (Υπόθεση C-400/95)
 θεωρηθεί η οικονομική πραγματικότητα στην οποία εντά (96/C 46/15)
 σσεται η δικαιοπραξία και οι ενέργειες που πραγματοποιή
 θηκαν σχετικά. Με διάταξη της 19ης Δεκεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 H Geotronics υποστηρίζει ότι η παρούσα κατάσταση εμπίπτει στις 21 Δεκεμβρίου 1995 , το S0- og Handelsret ζητεί από το
 στο πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας ΕΟΧ. H Geotronics Δικαστήριο, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Handels og
 υποστηρίζει ακόμη ότι η Επιτροπή επέβαλε δυσμενείς δια Kontorfunktionærernes Forbund i Danmark, ενεργούσας για
 κρίσεις ικανές να στρεβλώσουν τον ανταγωνισμό μεταξύ λογαριασμό της Helle Elisabeth Larsson, και Dansk Handel &
 προϊόντων καταγομένων από τα κράτη της Ευρωπαϊκής Service, ενεργούσας για λογαριασμό της F0tex Supermarked
 Κοινότητας και προϊόντων από τα κράτη της Ευρωπαϊκής A/S , που εκκρεμεί ενώπιον του , την έκδοση προδικαστικής
 Ζώνης Ελευθέρων Συναλλαγών, παρέχοντας στα πρώτα αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 αθέμιτο πλεονέκτημα όσον αφορά τον αναταγωνισμό. Τέτοι
 ου είδους διακρίσεις εμποδίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία Καλύπτει το άρθρο 5 παράγραφος 1 , σε συνδυασμό με το
 των εμπορευμάτων, κατά παράβαση των με άρθρων 8, 11 και άρθρο 2 παράγραφος 1 της οδηγίας 76/2Θ7/ΕΟΚ του Συμβου
 65 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ. λίου της 9ης Φεβρουαρίου 1976 περί της εφαρμογής της
 αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον
 (') ΕΕ αριθ . C 333 της 9. 12. 1995 . αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική
 εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας ('),
 περίπτωση απολύσεως λόγω απουσίας από την εργασία μετά
 τη λήξη άδειας μητρότητας, εφόσον η απουσία αυτή οφείλε
 ται σε ασθένεια που εμφανίστηκε κατά την εγκυμοσύνη και
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια της αδείας μητρότητας και
 υπέβαλε το Συμβούλιο της Επικρατείας της Ελλάδος, με μετά από αυτήν, η δε απόλυση έγινε μετά τη λήξη της άδειας
 απόφαση της 7ης Νοεμβρίου 1995 στην υπόθεση σύνδεσμος μητρότητας;
 των εν Ελλάδι τουριστικών και ταξιδιωτικών γραφείων κατά
 υπουργού Εργασίας (') ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 70.
 (Υπόθεση C-398/95)
 (96/C 46/14)
 Με απόφαση της 7ης Νοέμβριου 1995 , η οποία περιήλθε στη Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 18 Δεκεμβρίου 1995 , το υπέβαλε το rechtbank van eerste aanleg te Brussel, με διάταξη
 Συμβούλιο της Επικρατείας της Ελλάδος, στο πλαίσιο της της 12ης Δεκεμβρίου 1995 στην υπόθεση ΝV BRD (Bureau
 διαφοράς μεταξύ συνδέσμου των εν Ελλάδι τουριστικών και Rik Decan-Business Research & Development) κατά Βελγι
 ταξιδιωτικών γραφείων και υπουργού Εργασίας, υποστηρι κού Δημοσίου
 ζομένου από το σωματείο διπλωματούχων ξεναγών και την (Υπόθεση C-401/95)
 πανελλήνια ομοσπονδία ξεναγών, που εκκρεμεί ενώπιον του ,
 ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά (96/C 46/16)
 σεως επί του εξής ερωτήματος:
 Με διάταξη της 12ης Δεκεμβρίου 1995, η οποία περιήλθε στη
 H ρύθμισις του άρθρου 37 του νόμου 1545/1985 , η οποία, επί Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 τη συνδρομή των εν αυτή αναφερομένων προϋποθέσεων, στις 21 Δεκεμβρίου 1995, το rechtbank van eerste aanleg te
 καθιστά υποχρεωτική μεταξύ των μερών τη νομική μορφή της Brussel, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ NV BRD (Bureau
 σχέσεως εξηρτημένης εργασίας — νομική μορφή υπό την Rik Decan-Business Research & Development) και Βελγικού
 οποίαν, κατά το συνήθως συμβαίνον, παρέχονται αι υπηρε Δημοσίου , που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστή
 σίαι των ξεναγών υπό τας αναγραφομένας εις το άρθρον ριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των ακολού
 τούτο προϋποθέσεις — έρχεται εις αντίθεσιν προς τα άρ θων ερωτημάτων:
 ---pagebreak--- Αριθ. C 46/10 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 17 . 2 . 96
 1 . Έχει το άρθρο 18 παράγραφος 4 της έκτης οδηγίας του Προσφυγή της Ιταλικής Δημοκρατίας κατά της Επιτροπής
 Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 27 Δεκεμ
 νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους βρίου 1995
 φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα φόρου προ (Υπόθεση C-406/95)
 στιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση ('), την
 έννοια ότι επιτρέπει στα κράτη μέλη να μην επιστρέφουν (96/C 46/18)
 τον πιστωθέντα ΦΠΑ ορισμένης φορολογικής περιόδου
 και να μην τον μεταφέρουν στην επόμενη περίοδο αλλά να H Ιταλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη απο τον καθηγητή
 τον παρακρατούν, οσάκις και για όσο χρονικό διάστημα Umberto Leanza, επικουρούμενο από τον Ινο M. Braguglia,
 έχουν αξίωση κατά του εν λόγω φορολογουμένου αφο avvocato dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο
 ρώσα προηγούμενη φορολογική περίοδο, εφόσον η αξίω την Πρεσβεία της Ιταλίας, rue Marie-Adelaïde 5 , άσκησε στις
 ση αυτή αμφισβητείται από τον φορολογούμενο και, ως εκ 27 Δεκεμβρίου 1995 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊ
 τούτου , δεν αποτελεί ακόμη οριστικό νόμιμο τίτλο, το δε κών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων.
 κράτος μέλος δεν έχει λάβει άδεια σύμφωνα με το
 άρθρο 27 της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ;
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1 ,
 έχει το άρθρο 18 παράγραφος 4 της έκτης οδηγίας περί — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 4ης Οκτω
 ΦΠΑ, σε συνδυασμό με την αρχή της αναλογικότητας, την βρίου 1995 που αφορά τους όρους που έχουν επιβληθεί
 έννοια ότι επιτρέπει στα κράτη μέλη να ορίζουν ότι το στο δεύτερο φορέα εκμεταλλεύσεως ραδιοτηλεφωνίας
 αναγκαίο ή το κατεπείγον της παρακρατήσεως ουδόλως GSM στην Ιταλία ('),
 μπορεί να αμφισβητηθεί και ότι η παρακράτηση ουδόλως — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 μπορεί να αντικατασταθεί από τη χορήγηση εγγυήσεως ή
 να ακυρωθεί, καθόν χρόνον o επίδικος ΦΠΑ δεν έχει Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 αποτελέσει το αντικείμενο αμετάκλητης δικαστικής απο
 φάσεως; 1 . H προσβαλλόμενη απόφαση , για να εξαλείψει την υποτι
 λεύσεως υποχρεώνει την Ιταλία είτε να επιβάλλει «ίση
 (') ΕΕ ειδ . εκδ. 09/001 , σ. 49. πληρωμή στην Telecom Italia Mobile », είτε να θεσπίσει,
 κατόπιν συμφωνίας, «διορθωτικά μέτρα ισοδύναμα, σε
 οικονομικούς όρους, με την καταβολή που πραγματοποι
 ήθηκε από το δεύτερο φορέα εκμετάλλευσης».
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Finanzgericht München με διάταξη της 14ης Ωστόσο, ουδέποτε, κατά την προηγηθείσα της προσβαλ
 Δεκεμβρίου 1995 στο πλαίσιο της διαφοράς Bioforce GmbH λομένης αποφάσεως διαδικασία, συζητήθηκε η λήψη του
 κατά Oberfinanzdirektion München μέτρου , το οποίο η Επιτροπή θεωρεί ως πλέον εύλογο,
 ήτοι η επιβολή ίσης πληρωμής στην Telecom Italia Mobile.
 (Υπόθεση C-405/95) Ουδέποτε εξετάστηκε το ενδεχόμενο της λήψεως ενός
 (96/C 46/17) τέτοιου μέτρου κατά τη διαδικασία: επί του μέτρου αυτού
 ουδέποτε ακούσθηκε η γνώμη της ιταλικής κυβερνήσεως.
 Με διάταξη της 14ης Δεκεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη Αυτό είναι ήδη αρκετό ώστε να θεωρηθεί ότι υπήρξε
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 27 Δεκεμβρίου 1995 , το προσβολή του δικαιώματος άμυνας της Ιταλίας· ωστόσο,
 Finanzgericht München (τρίτο τμήμα), στο πλαίσιο της δια ούτε σχετικά με τα ισοδύναμα διορθωτικά μέτρα, που
 φοράς Bioforce GmbH κατά Oberfinanzdirektion München, αναφέρονται στη δεύτερη περίπτωση του άρθρου 1 της
 που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την προσβαλλομένης αποφάσεως, η συζήτηση υπήρξε πλήρης
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημά ώστε να εξασφαλιστεί o σεβασμός του δικαιώματος
 των : άμυνας.
 1 . Πρέπει να ερμηνεύεται το κοινό δασμολόγιο — συνδυα 2. H προσβαλλόμενη απόφαση λαμβάνει ως δεδομένο ότι η
 σμένη ονοματολογία 1994 — υπό την έννοια ότι προϊόντα ιταλική κυβέρνηση «(. . .) επέβαλε την καταβολή ενός
 όπως οι σταγόνες echinacea (εκχύλισμα echinacea αρχικού ποσού προκειμένου να χορηγήσει δεύτερη άδεια
 purpurea e herba και e radice με ακλοόλη 56,1 % κατ' [Εκμεταλλεύσεως] ( . . )» όσον αφορά τη ραδιοτηλεφωνία
 όγκον, για την προστασία από το κρυολόγημα, τη γρίππη GSM.
 και για την αύξηση της αντιστάσεως σε περίπτωση
 κινδύνου κρυολογήματος) πρέπει να κατατάσσονται στην Αυτή η υπόθεση δεν ευσταθεί. H ιταλική κυβέρνηση δεν
 κλάση 3004 — φάρμακα, που αποτελούνται από μη επέβαλε καμία υποχρέωση αρχικής καταβολής στους
 αναμειγμένα προϊόντα, παρασκευασμένα για θεραπευτι υποψηφίους για τη χορήγηση της δεύτερης άδειας εκμε
 κούς ή προφυλακτικούς σκοπούς, (. . .) συσκευασμένα για ταλλεύσεως ραδιοτηλεφωνίας GSM. Συνεπώς, δεν υφί
 τη λιανική πώληση; σταται κανένα κρατικό μέτρο υπό την έννοια της παρα
 γράφου 1 του άρθρου 90, της οποίας γίνεται επίκληση .
 2 . Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 1 :
 Πρέπει το κοινό δασμολόγιο να ερμηνευθεί υπό την 3. H προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη και ακυρω
 έννοια ότι προϊόντα όπως αυτά του ερωτήματος 1 πρέπει ρηστικές συμπεριφορές εκ μέρους του πρώτου φορέα
 εκμεταλλεύσεως, και μάλιστα συμπεριφορές που δεν
 να κατατάσσονται ως «άλλα» οινοπνευματώδη στη διά
 έχουν σημειωθεί στο παρελθόν, που δεν αποδεικνύεται
 κριση 2208 90 69;
 ότι έχουν σημειωθεί ούτε θα μπορέσουν ποτέ να υπάρ
 ξουν στο μέλλον.


text:
 13.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/19
 Διάταξη του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 9ης Δεκεμβρίου 2009 — Prana Haus GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-494/08 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Άρθρο 119 του Κανονισμού Διαδικασίας - Κοινοτικό σήμα - Λεκτικό σήμα PRANAHAUS - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Αίτηση αναιρέσεως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη)
 2010/C 63/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Prana Haus GmbH (εκπρόσωπος: N. Hebeis, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Weberndörfer)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (όγδοο τμήμα) της 17ης Σεπτεμβρίου 2008, T-226/07, Prana Haus GmbH κατά ΓΕΕΑ, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 18ης Απριλίου 2007, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή κατά της αποφάσεως του εξεταστή περί μη καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος «PRANAHAUS» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16 και 35 — Περιγραφικός χαρακτήρας του σήματος
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Prana Haus GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 32 της 7.2.2009.


text:
 8.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 39/22
 Προσφυγή της 11ης Νοεμβρίου 2013 — Cosmowell κατά ΓΕΕΑ — Haw Par (GELENKGOLD)
 (Υπόθεση T-599/13)
 2014/C 39/38
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cosmowell GmbH (Sankt Johann in Tirol, Αυστρία) (εκπρόσωπος: J. Sachs, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Haw Par Corp. Ltd (Σιγκαπούρη, Σιγκαπούρη)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας/του προσφεύγοντος
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ) της 5ης Σεπτεμβρίου 2013, στην υπόθεση R 2013/2012-4, και
 —
 να καταδικάσει την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα, το οποίο περιέχει ένα σχέδιο τίγρης και το λεκτικό στοιχείο «GELENKGOLD», για προϊόντα των κλάσεων 5, 29 και 30 — Αίτηση καταχωρίσεως υπ’ αριθ. 9 957 978
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η Haw Par Corp. Ltd
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Κοινοτικά εικονιστικά σήματα, τα οποία περιέχουν σχέδιο τίγρης, για προϊόντα της κλάσεως 5
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Έκανε δεκτή την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απέρριψε την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009.


text:
 17.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 231/29
 Προσφυγή της 26ης Απριλίου 2017 — António Conde & Companhia κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-244/17)
 (2017/C 231/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: António Conde & Companhia, SA (Gafanha de Nazaré, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: J. García-Gallardo Gil-Fournier, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέλειψε να ενεργήσει δεόντως κατ’ εφαρμογή του άρθρου 14, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1386/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τον καθορισμό των μέτρων διατήρησης και επιβολής της εφαρμογής που ισχύουν στη ζώνη διακανονισμού της Οργάνωσης Αλιείας Βορειοδυτικού Ατλαντικού (ΝΑFO) (ΕΕ 2007, L 318, σ. 1), καθότι ζήτησε από την Πορτογαλία να της υποβάλει κατάλογο των φερόντων σημαία Πορτογαλίας σκαφών, τα οποία επιτρέπεται να αλιεύουν στη ζώνη διακανονισμού NAFO για την αλιευτική περίοδο 2017, ο οποίος να μην περιλαμβάνει το αλιευτικό σκάφος CALVÃO, πράγμα που είχε ως επακόλουθο ότι το ως άνω θεσμικό όργανο παρέλειψε να διαβιβάσει στη Γραμματεία της NAFO κατάλογο που να περιλαμβάνει το συγκεκριμένο σκάφος·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει έναν μοναδικό λόγο, με τον οποίο διατείνεται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 14, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1386/2007 του Συμβουλίου καθότι παρέλειψε, κατά μη σύννομο τρόπο, να διαβιβάσει κατάλογο σκαφών που να περιλαμβάνει το αλιευτικό σκάφος CALVÃO της προσφεύγουσας, για τους σκοπούς της εγκρίσεως του ότι τα εν λόγω σκάφη επιτρέπεται να αλιεύουν στη ζώνη διακανονισμού NAFO για την αλιευτική περίοδο 2017.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν έχει δικαίωμα να μετέχει στην κατάρτιση των καταλόγων των σκαφών τα οποία επιτρέπεται να αλιεύουν στην ως άνω ζώνη διακανονισμού, ζήτημα το οποίο εξακολουθεί να εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών. Η προσφεύγουσα έχει ζητήσει από την Επιτροπή να απέχει πάσης αναμείξεως κατά την κατάρτιση του σχετικού καταλόγου και έχει καλέσει το εν λόγω θεσμικό όργανο να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του σχετικά με τη διαβίβαση του περιλαμβάνοντος το αλιευτικό σκάφος της CALVÃO καταλόγου στη Γραμματεία της NAFO.


text:
 29.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 78/6
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour administrative (Λουξεμβούργο) στις 18 Δεκεμβρίου 2015 — Berlioz Investment Fund S.A κατά Directeur de l’administration des contributions directes
 (Υπόθεση C-682/15)
 (2016/C 078/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour administrative
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Berlioz Investment Fund S.A.
 Καθού: Directeur de l’administration des contributions directes
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εφαρμόζει το δίκαιο της Ένωσης, με συνέπεια να εφαρμόζεται και ο Χάρτης, κατά το άρθρο 51, παράγραφος 1, αυτού, κράτος μέλος το οποίο, σε κατάσταση όπως η προκείμενη, επιβάλλει χρηματική διοικητική ποινή σε διοικούμενο λόγω ελλιπούς συμμορφώσεως αυτού προς τις υποχρεώσεις συνεργασίας που του έχουν επιβληθεί βάσει αποφάσεως περί διαταγής παροχής πληροφοριών που έχει εκδοθεί από την εθνική αρμόδια αρχή βάσει διαδικασίας που προβλέπεται από το εθνικό δίκαιο στο πλαίσιο της υλοποιήσεως, από το εν λόγω κράτος μέλος ως λαμβάνον κράτος, αιτήματος ανταλλαγής πληροφοριών που έχει διατυπώσει άλλο κράτος μέλος, ιδίως βάσει των διατάξεων της οδηγίας 2011/16 (1) σχετικά με την ανταλλαγή πληροφοριών κατόπιν αιτήματος;
 2)
 Σε περίπτωση που πράγματι εφαρμόζεται στην υπό κρίση περίπτωση ο Χάρτης, μπορεί ο διοικούμενος να επικαλεστεί το άρθρο 47 του Χάρτη αν κρίνει ότι η χρηματική διοικητική κύρωση που του επιβλήθηκε τον υποχρεώνει να παράσχει πληροφορίες, στο πλαίσιο της υλοποιήσεως, εκ μέρους της αρμόδιας αρχής του λαμβάνοντος κράτους μέλους, στο οποίο κατοικεί, αιτήματος παροχής πληροφοριών που έχει διατυπωθεί από άλλο κράτος μέλος, χωρίς το αίτημα αυτό να περιλαμβάνει κάποια αιτιολογία ως προς τον πραγματικό φορολογικό του σκοπό, με αποτέλεσμα να μην υφίσταται εν προκειμένω νόμιμος σκοπός, κάτι που θα οδηγούσε στην απόκτηση πληροφοριών οι οποίες κατά πάσα πιθανότητα δεν έχουν σημασία για την συγκεκριμένη περίπτωση φορολογήσεως;
 3)
 Σε περίπτωση που πράγματι εφαρμόζεται στην υπό κρίση περίπτωση ο Χάρτης, το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής και αμερόληπτου δικαστηρίου, το οποίο κατοχυρώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη, επιβάλλει, χωρίς να χωρούν περιορισμοί βάσει του άρθρου 52, παράγραφος 1, του Χάρτη, ο αρμόδιος εθνικός δικαστής να διαθέτει αρμοδιότητα πλήρους δικαιοδοσίας και επομένως να διαθέτει την εξουσία να ελέγξει, έστω παρεμπιπτόντως, το κύρος αποφάσεως περί διαταγής παροχής πληροφοριών που έχει εκδοθεί από την αρμόδια αρχή κράτους μέλους στο πλαίσιο της υλοποιήσεως αιτήματος παροχής πληροφοριών που έχει υποβληθεί από την αρμόδια αρχή άλλου κράτους μέλους ιδίως βάσει της οδηγίας 2011/16, στο πλαίσιο προσφυγής που έχει ασκήσει ο τρίτος κάτοχος πληροφοριών σε βάρος του οποίου έχει εκδοθεί η απόφαση περί διαταγής παροχής πληροφοριών, κατά πράξεως επιβολής χρηματικού διοικητικού προστίμου λόγω ελλιπούς συμμορφώσεως του εν λόγω διοικουμένου προς την υποχρέωση συνεργασίας που υπέχει στο πλαίσιο της υλοποιήσεως του ανωτέρω αιτήματος;
 4)
 Σε περίπτωση που πράγματι εφαρμόζεται στην υπό κρίση περίπτωση ο Χάρτης, τα άρθρα 1, παράγραφος 1, και 5 της οδηγίας 2011/16, υπό το πρίσμα, αφενός, της ομοιότητας με τον κανόνα της προβλέψιμης συνάφειας που απορρέει από την πρότυπη φορολογική σύμβαση του ΟΟΣΑ περί εισοδήματος και κεφαλαίου και, αφετέρου, της αρχή της καλόπιστης συνεργασίας που προβλέπεται στο άρθρο 4 ΣΕΕ, και συνολικά της οικονομίας της οδηγίας 2011/16, έχουν την έννοια ότι η προβλέψιμη συνάφεια, σε σχέση με την συγκεκριμένη περίπτωση φορολογήσεως και τον αναφερόμενο φορολογικό σκοπό των πληροφοριών που ζητεί κράτος μέλος από άλλο κράτος μέλους αποτελεί προϋπόθεση την οποία πρέπει να πληροί το αίτημα παροχής πληροφοριών ώστε να γεννηθεί η υποχρέωση της αρμόδιας αρχής του λαμβάνοντος κράτους μέλους να υλοποιήσει το αίτημα αυτό και να είναι νόμιμη η απόφαση περί διαταγής παροχής πληροφοριών που απευθύνεται στον τρίτο κάτοχο των πληροφοριών;
 5)
 Σε περίπτωση που ο Χάρτης πράγματι εφαρμόζεται στην υπό κρίση περίπτωση, οι διατάξεις των άρθρων 1, παράγραφος 1, και 5, της οδηγίας 2011/16, και του άρθρου 47 του Χάρτη έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε διάταξη της εθνικής νομοθεσίας κράτους μέλους η οποία περιορίζει κατά γενικό τρόπο την εξέταση από την αρμόδια εθνική αρχή, που ενεργεί ως αρχή του λαμβάνοντος κράτους, του κύρους αιτήματος παροχής πληροφοριών σε έναν απλό έλεγχο τυπικής νομιμότητας και ότι επιβάλλουν στην εθνικό δικαστή, στο πλαίσιο προσφυγής όπως αυτή που περιγράφηκε στην τρίτη ερώτηση ανωτέρω, την υποχρέωση να ελέγξει αν τηρήθηκε η προϋπόθεση της προβλέψιμης συνάφειας των πληροφοριών που ζητήθηκαν, όσον αφορά τη σύνδεση με τη συγκεκριμένη υπόθεση φορολογήσεως, τον επικαλούμενο φορολογικό σκοπό και την τήρηση του άρθρου 17 της οδηγίας 2011/16;
 6)
 Σε περίπτωση που πράγματι εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση ο Χάρτης, το άρθρο 47, παράγραφος 2 του Χάρτη αντιτίθεται σε διάταξη της εθνικής νομοθεσίας κράτους μέλους κατά την οποία απαγορεύεται να υποβληθεί στον αρμόδιο δικαστή του λαμβάνοντος κράτους, στο πλαίσιο προσφυγής όπως αυτή που περιγράφτηκε στο τρίτο ερώτημα ανωτέρω, το αίτημα παροχής πληροφοριών που έχει διατυπώσει η αρμόδια αρχή άλλου κράτους μέλους και επιβάλλει να προσκομιστεί το έγγραφο αυτό ενώπιον του αρμόδιου εθνικού δικαστή και να έχει πρόσβαση στο έγγραφο αυτό και ο τρίτος κάτοχος των πληροφοριών ή έστω να προσκομιστεί το έγγραφο αυτό ενώπιον του εθνικού δικαστή χωρίς να έχει πρόσβαση στο έγγραφο αυτό ο τρίτος κάτοχος των πληροφοριών λόγω του εμπιστευτικού χαρακτήρα του εν λόγω εγγράφου, υπό την προϋπόθεση τα προβλήματα που προκαλεί σε αυτόν ο περιορισμός των δικαιωμάτων του να αντισταθμίζονται επαρκώς με τη διαδικασία που ακολουθείται ενώπιον του αρμόδιου εθνικού δικαστή;
 (1) Οδηγία 2011/16/ΕΕ του Συμβουλίου, της 15ης Φεβρουαρίου 2011, σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα της φορολογίας και με την κατάργηση της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ (ΕΕ L 64, σ. 1).


text:
5. 10. 96 I ËL Επίσημη Εφημεριδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 294/7
 εμφανίσεως και των λειτουργιών τους, στο πεδίο εφαρμογής οι υπήκοοι του κράτους αυτού , που βρίσκονται στην ιδια
 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1010/86 του Συμβουλίου, της κατάσταση , απολαύουν του δικαιώματος αυτού ;
 25ης Μαρτίου 1986 ('), που αφορά την κατάταξη των εμπο
 ρευμάτων στη διάκριση 30 του Κοινού Δασμολογίου ή σε
 κάποια άλλη διάκριση ;
 (') ΕΕ αριθ . L 94 της 9. 4. 1986, σ. 9. Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, που
 υπέβαλε το Kammarrätt i Sundsvall με διάταξη της 6ης
 Αυγούστου 1996, στην υπόθεση Anne Kuusijärvi κατά
 Riksförsäkringsverk
 (Υπόθεση C-275/96)
 (96/C 294/ 14)
 Αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε
 η Pretura Circondariale di Roma — Sezione distaccata di
 Tivoli με διατάξεις της 3ης Ιουλίου 1996, στο πλαίσιο των Με απόφαση της 6ης Αυγούστου 1996, η οποία περιήλθε στη
 ποινικών δικών που εκκρεμούν ενώπιον της κατά των Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 14 Αυγούστου 1996, το Kammarrätt i Sundsvall, στο
 Antonio Nardi, Alfredo Cipriani και Bartolomeo Terra
 nova
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Anne Kuusijärvi και Riksför
 säkringsverk που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικα
 (Υποθέσεις C-271/96, C-272/96 και C-273/96) στήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των ακό
 (96/C 294/12) λουθων ερωτήματων:
 Με διατάξεις της 3ης Ιουλίου 1996, οι οποίες περιήλθαν στη 1 . Έχει o κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ . 1408/71 (') εφαρμογή επί
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσώπου το οποίο, πριν από την έναρξη ισχύος του
 στις 12 Αυγούστου 1996, η Pretura Circondariale di Roma — κανονισμού αυτού εντός της Σουηδίας, μετοίκησε από τη
 Sezione distaccata di Tivoli, στο πλαίσιο των ποινικών δικών Φινλανδία στη Σουηδία όπου και εργάστηκε, αλλά το
 που εκκρεμούν ενώπιον της κατά των Antonio Nardi, Alfredo οποίο δεν εργαζόταν στη Σουηδία όταν o κανονισμός
 Cipriani και Bartolomeo Terranova, υπέβαλε στο Δικαστήριο τέθηκε σε ισχύ εντός της Σουηδίας και δεν έφθασε στη
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προδικαστικά ερωτήματα Σουηδία ως άνεργος αφότου o κανονισμός κατέστη
 ταυτόσημα με τα υποβληθέντα στις συνεκδικαζόμενες υπο εφαρμοστέος στη Σουηδία, αλλ' απλώς κατοικούσε εκεί
 θέσεις C-58/95 κ.λπ. (1). κατά το χρονικό αυτό σημείο ως άνεργος αφού είχε
 προηγουμένως συμπληρώσει περίοδο απασχολήσεως και
 ελάμβανε σουηδικό επίδομα ανεργίας. Μπορεί δηλαδή
 (') ΕΕ αριθ. C 119 της 13. 5 . 1995 , σ. 6. ένα πρόσωπο, με αυτά τα δεδομένα, να ισχυρισθεί ότι,
 μετά την 1η Ιανουαρίου 1994, καλύπτεται, βάσει του
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1408/71 , από τη σουηδική
 νομοθεσία όσον αφορά το δικαίωμα επί σουηδικών
 κοινωνικοασφαλιστικών παροχών υπό τη μορφή γονικού
 επιδόματος;
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, που
 υπέβαλε η Pretura Circondariale di Bolzano — Sezione Αν στο ερώτημα αυτό δοθεί καταφατική απάντηση , ζητείται
 distaccata di Silandro με διατάξεις της 2ας Αυγούστου 1996, απάντηση και στα ακόλουθα ερωτήματα:
 στο πλαίσιο των ποινικών δικών κατά των Horst Otto Bickel
 και Ulrich Franz 2. Έχει το άρθρο 13 παράγραφος 2 στοιχείο στ) του κανο
 (Υποθέσεις C-274/96 και C-274/96α) νισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1408/71 , σε συνδυασμό με το άρ
 (96/C 294/13) θρο 10β του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 (2), την
 έννοια ότι δεν απαγορεύεται η εκ μέρους κράτους μέλους
 θέσπιση προϋποθέσεως περί κατοικίας εντός της χώρας
 Με διατάξεις της 2ας Αυγούστου 1996, οι οποίες περιήλθαν για να μπορεί ένα πρόσωπο, το οποίο έπαυσε να εργάζε
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο ται εκεί, να εξακολουθεί να καλύπτεται από τη νομοθεσία
 τήτων στις 12 Αυγούστου 1996, η Pretura Circondariale di του κράτους αυτού όσον αφορά τις χρηματικές παροχές
 Bolzano — Sezione distaccata di Silandro, στο πλαίσιο των μητρότητας;
 ποινικών δικών κατά των Horst Otto Bickel και Ulrich Franz
 υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το 3. Έχει το άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71
 ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα: την έννοια ότι ένα πρόσωπο που έχει αρχίσει να λαμβάνει
 χρηματικές παροχές μητρότητας εντός του αρμόδιου
 Επιβάλλουν οι αρχές της απαγορεύσεως των διακρίσεων κράτους εξακολουθεί να δικαιούται, υπό τις προϋποθέ
 κατά το άρθρο 6 πρώτο εδάφιο του δικαιώματος ταξιδιού και σεις του άρθρου αυτού , τις εν λόγω χρηματικές παροχές
 διαμονής των πολιτών της Ενώσεως κατά το άρθρο 8 A, όταν μετοικεί σε άλλο κράτος μέλος μόνον υπό τον όρον
 καθώς και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών κατά το ότι το εν λόγω πρόσωπο πληροί όλες τις προϋποθέσεις
 άρθρο 59 της συνθήκης, να αναγνωριστεί σε πολίτη της που ορίζουν οι διατάξεις της νομοθεσίας που εφαρμόζει
 Ενώσεως, o οποίος έχει την ιθαγένεια ενός κράτους μέλους το αρμόδιο κράτος, περιλαμβανομένης δηλαδή της επι
 και διαμένει σε άλλο κράτος μέλος, το δικαίωμα να ζητήσει να βαλλόμενης από τις διατάξεις αυτές προϋποθέσεως ότι το
 διεξαχθεί μια ποινική δίκη κατ' αυτού σε άλλη γλώσσα, όταν ενδιαφερόμενο πρόσωπο πρέπει να κατοικεί στο έδαφος
 ---pagebreak--- Αριθ. C 294/8 |_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 5 . 10 . 96
 του , ή πρέπει το άρθρο 22 να ερμηνευθεί υπό την έννοια θέσπιση εκ μέρους της Πορτογαλίας των αναγκαίων διατά
 ότι το δικαίωμα αυτό υφίσταται ενόσω το εν λόγω ξεων.
 πρόσωπο πληροί όλες τις προϋποθέσεις της εθνικής
 νομοθεσίας του κράτους από το οποίο μεδτοικεί εκτός (') ΕΕ αριθ. L 265 της 5. 10. 1984, σ. 1 .
 από την προϋπόθεση περί κατοικίας;
 (») Κανονισμος (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης
 Ιουνίου 1971 , περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής
 ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειες τους που Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 , σ. 73).
 (2) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 του Συμβουλίου , της 21ης κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 21 Αυ
 Μαρτίου 1972, περί εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) γούστου 1996
 αριθ. 1408/71 ( ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 , σ. 138). (Υπόθεση C-282/96)
 (96/C 294/16)
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τον Gotz zur Hausen, επικουρούμενο από τον J.-J.
 Evrard, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμ
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 βούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, Centre Wagner,
 κατά της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις Kirchberg, άσκησε στις 21 Αυγούστου 1996 ενώπιον του
 14 Αυγούστου 1996
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 (Υπόθεση C-276/96) της Γαλλικής Δημοκρατίας.
 (96/C 294/15 )
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τους Thomas F. Cusack και Francisco de Sousa Fialho, — να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζο
 ντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικη
 με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la
 Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, κτίριο Wagner, Kirch τικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την
 berg, άσκησε στις 14 Αυγούστου 1996 ενώπιον του Δικαστη
 οδηγία 91/157/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 18ης Μαρτίου
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 • 1991 , για τις ηλεκτρικές στήλες και τους συσσωρευτές που
 πορτογαλικής Δημοκρατίας.
 περιέχουν ορισμένες επικίνδυνες ουσίες ('), ή μη ανακοι
 νώνοντας τα μέτρα αυτά, παρέβη τις υποχρεώσεις που
 υπέχει από την οδηγία αυτή ,
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 — να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 — να αναγωνρίσει ότι, μη έχοντας θεσπίσει όλες τις νομοθε έξοδα.
 τικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι
 αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς το άρθρο 3 της Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 οδηγίας 84/466/Ευρατόμ του Συμβουλίου , της 3ης Σεπτεμ
 βρίου 1984, για τον καθορισμό των θεμελιωδών μέτρων Το άρθρο 189 της συνθήκης ΕΚ, κατά το οποίο η οδηγία
 σχετικά με την προστασία όσων υποβάλλονται σε ιατρικές δεσμεύει κάθε κράτος στο οποίο απευθύνεται όσον αφορά το
 εξετάσεις και θεραπευτική αγωγή από τις ακτινοβολί επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, συνεπάγεται την υποχρέωση των
 ες ('), η Πορτογαλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώ κρατών μελών να τηρούν τις προθεσμίες μεταφοράς που
 σεις που υπέχει από το άρθρο 161 τρίτο εδάφιο της τάσσουν οι οδηγίες. H προθεσμία αυτή έχει εκπνεύσει από τις
 συνθήκης Ευρατόμ, και το άρθρο 7 της οδηγίας 84/ 18 Σεπτεμβρίου 1992, χωρίς η Γαλλική Δημοκρατία να έχει
 466/Ευρατόμ, σε συνδυασμό με το άρθρο 399 της πράξεως θέσει σε εφαρμογή τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να
 περί των όρων προσχωρήσεως της Πορτογαλικής Δημο συμμορφωθεί προς την οδηγία της οποία γίνεται μνεία στα
 κρατίας , αιτήματα της Επιτροπής.
 — επικουρικώς, να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημο (!) ΕΕ αριθ. L 78 της 26. 3. 1991 , σ. 38.
 κρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των
 ιδίων διατάξεων, επειδή δεν κοινοποίησε αμελλητί τα
 οικεία μέτρα στην Επιτροπή ,
 — να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικα
 στικά έξοδα. Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας, ασκηθείσα στις 21 Αυγού
 στου 1996
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση C-283/96)
 Το γεγονός ότι το άρθρο 161 τρίτο εδάφιο της συνθήκης (96/C 294/17)
 Ευρατόμ δεσμεύει τα κράτη μέλη , τους επιβάλλει και την
 υποχρέωση να θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 συμμόρφωσή τους προς τις οδηγίες των οποίων είναι απο νη από τον Gotz zur Hausen, επικουρούμενο από τον J.-J.
 δέκτες εντός της τασσομένης συναφώς προθεσμίας. H σχετι Evrard, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμ
 κή προθεσμία έληξε την 1η Ιανουαρίου 1986, χωρίς τη βούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, Centre Wagner,


text:
 20.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/6
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Σεπτεμβρίου 2012 — Protégé International κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-119/09) (1)
 (Ανταγωνισμός - Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως - Αγορά του ιρλανδικού ουίσκι - Απόφαση περί απορρίψεως καταγγελίας - Έλλειψη κοινοτικού ενδιαφέροντος)
 2012/C 319/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Protégé International Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: D. Shefet, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre, A. Biolan και A. Αντωνιάδης)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Pernod Ricard SA (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Choffel et S. Hautbourg, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως C(2009) 505 της Επιτροπής, της 23ης Ιανουαρίου 2009 (υπόθεση COMP/39.414 — Protégé International κατά Pernod Ricard), που ελήφθη βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 773/2004 της Επιτροπής, της 7ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη διεξαγωγή από την Επιτροπή των διαδικασιών δυνάμει των άρθρων 81 [ΕΚ] και 82 [ΕΚ] (ΕΕ L 123, σ. 18), με την οποία απορρίφθηκε, λόγω ελλείψεως κοινοτικού ενδιαφέροντος, η καταγγελία που υπέβαλε η προσφεύγουσα σχετικά με τις φερόμενες εκ μέρους της Pernod Ricard παραβάσεις του άρθρου 82 ΕΚ
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Protégé International Ltd φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Η Pernod Ricard SA φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 113 της 16.5.2009.


text:
 30.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 398/43
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Οκτωβρίου 2015 — Secolux κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-90/14) (1)
 ((Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Διαδικασία πρόσκλησης προς υποβολή προσφορών - Έλεγχοι ασφάλειας - Απόρριψη της προσφοράς διαγωνιζόμενου - Aνάθεση της συμβάσεως σε άλλον διαγωνιζόμενο - Εξωσυμβατική ευθύνη))
 (2015/C 398/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Secolux, Association pour le contrôle de la sécurité de la construction (Capellen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: N. Prüm-Carré και E. Billot, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Delaude και S. Lejeune)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 3ης Δεκεμβρίου 2013, με την οποία απορρίφθηκαν οι προσφορές που υπέβαλε η προσφεύγουσα-ενάγουσα στο πλαίσιο διαγωνισμού για την παροχή υπηρεσιών ελέγχων ασφάλειας και, αφετέρου, αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας που υποστηρίζει ότι υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα εξαιτίας της αποφάσεως αυτής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Secolux, Association pour le contrôle de la sécurité de la construction, στα δικαστικά έξοδά της, καθώς και στα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) EE C 135 της 5.5.2014.


text:
 26.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/12
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hof van Cassatie van België (Βέλγιο) στις 10 Νοεμβρίου 2014 — VAD BVBA, Johannes Josephus Maria van Aert κατά Belgische Staat
 (Υπόθεση C-499/14)
 (2015/C 026/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van Cassatie van België
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: VAD BVBA, Johannes Josephus Maria van Aert
 Αναιρεσίβλητο: Belgische Staat
 Προδικαστικό ερώτημα
 Εμπορεύματα που παρουσιάζονται ως σύνολα συσκευασμένα για τη λιανική πώληση, και τα οποία προσκομίστηκαν στο τελωνείο σε χωριστές συσκευασίες, επειδή αυτό δικαιολογείται, αλλά είναι σαφές ότι αποτελούν ένα όλον και ότι προορίζονται για διάθεση στο λιανικό εμπόριο ως ένα όλον, πρέπει να θεωρηθούν εμπορεύματα που παρουσιάστηκαν ως σύνολα συσκευασμένα για τη λιανική πώληση κατά την έννοια του κανόνα 3, στοιχείο β', των γενικών κανόνων για την ερμηνεία της συνδυασμένης ονοματολογίας όπως αυτή έχει υπό το παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 (1) του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1214/2007 (2) της Επιτροπής, της 20ής Σεπτεμβρίου, ακόμη και αν τα εμπορεύματα αυτά συσκευάστηκαν μαζί μετά τη διασάφηση και με σκοπό τη διάθεσή τους στο λιανικό εμπόριο;
 (1) ΕΕ L 256, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 286, σ. 1.


text:
 26.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/27
 Αναίρεση που άσκησε στις 16 Νοεμβρίου 2007 η Philip Morris Products SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα) στις 12 Σεπτεμβρίου 2007 στην υπόθεση T-140/06, Philip Morris Products κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση C-497/07 P)
 (2008/C 22/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Philip Morris Products SA (εκπρόσωποι: T. van Innis και C. S. Moreau, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Γραφείο εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα προβάλλει με την αίτησή της αναιρέσεως ότι το Πρωτοδικείο παρέβη τα άρθρα 4 και 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (1). Συναφώς, προσάπτει, πρώτον, στο Πρωτοδικείο ότι η εκτίμησή του στηρίχθηκε σε προκατάληψη έναντι της κατηγορίας των σημάτων στην οποία εμπίπτει το επίμαχο σήμα. Συγκεκριμένα, κρίνοντας ότι οι καταναλωτές δεν συνηθίζουν να συνάγουν την εμπορική προέλευση των προϊόντων από τη μορφή τους ή από το σχήμα της συσκευασίας τους, το Πρωτοδικείο προέβη σε διαπίστωση περί τα πραγματικά περιστατικά, η οποία στερείται παντελώς επιστημονικού ερείσματος και διαστρεβλώνει τον τρόπο με τον οποίο εκλαμβάνονται τα σημεία γενικώς και, ειδικότερα, τα σχήματα.
 Δεύτερον, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Πρωτοδικείο ότι η νομική του εκτίμηση σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο το ενδιαφερόμενο κοινό αντιλαμβάνεται το επίμαχο σήμα ήταν εσφαλμένη. Το σφάλμα έγκειται, αφενός, στο ότι το Πρωτοδικείο έλαβε υπόψη του αποκλειστικώς και μόνον το ενδεχόμενο χρησιμοποιήσεως του επίμαχου σήματος επί του πακέτου των τσιγάρων, ενώ το σχήμα της συσκευασίας ενός δεδομένου προϊόντος μπορεί να παρουσιαστεί στο κοινό με ποικίλους άλλους τρόπους, όπως με τη γραφική ή την τρισδιάστατη αναπαράσταση του σήματος σε διαφημιστικό υλικό. Το σφάλμα εκτιμήσεως έγκειται, αφετέρου, στο ότι το Πρωτοδικείο περιόρισε την έννοια του σήματος, λαμβάνοντας υπόψη μόνον ό,τι προσλαμβάνει ο υποψήφιος αγοραστής κατά τον χρόνο που προηγείται αμέσως της επιλογής του συγκεκριμένου προϊόντος, ενώ ως ενδιαφερόμενο κοινό νοούνται όλα τα πρόσωπα που απαντούν το σήμα στο πλαίσιο της συνήθους χρήσεώς του, η οποία περιλαμβάνει τόσο την προώθηση του προϊόντος πριν την αγορά του όσο και τη χρησιμοποίηση ή την κατανάλωσή του μετά την απόκτησή του.
 Τρίτον και τελευταίον, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι υπάρχουν αντιφάσεις στο σκεπτικό της αποφάσεως του Πρωτοδικείου.
 (1) ΕΕ 1994 L 11, σ. 1.


text:
 14.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 109/13
 Διάταξη του δικαστή των ασφαλιστικών μέτρων της 16ης Φεβρουαρίου 2012 — Morison Menon Chartered Accountants κ.λπ. κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-656/11 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα ληφθέντα κατά του Ιράν με σκοπό την παρεμπόδιση της εξαπλώσεως των πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων και οικονομικών πόρων - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Έλλειψη επείγοντος)
 2012/C 109/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αιτούντες: Morison Menon Chartered Accountants (Ντουμπάι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα)· Morison Menon Chartered Accountants — Dubai Office (Ντουμπάι)· και Morison Menon Chartered Accountants — Sharjah Office (Sharjah, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) (εκπρόσωποι: H. Viaene, T. Ruys και D. Gillet, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M.-M. Joséphides και Σ. Κυριακοπούλου)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναστολής εκτελέσεως, αφενός, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν ((ΕΕ L 319, σ. 11), και, αφετέρου, της αποφάσεως 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, που τροποποιεί την απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 319, σ. 71), στο μέτρο που οι πράξεις αυτές προσθέτουν στον κατάλογο των προσώπων και των οντοτήτων των οποίων δεσμεύονται τα κεφάλαια και οι οικονομικοί πόροι την οντότητα με την ονομασία «Morison Menon Chartered Accountant».
 Διατακτικό
 Ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/6
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) στις 12 Απριλίου 2013 — ANCC-Coop Associazione Nazionale Cooperative di Consumatori κ.λπ. κατά Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti κ.λπ.
 (Υπόθεση C-185/13)
 2013/C 207/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσες: ANCC-Coop Associazione Nazionale Cooperative di Consumatori, ANCD Associazione Nazionale Cooperative Dettaglianti, Sviluppo Discount SpA, Centrale Adriatica Soc coop, Coop Consorzio Nord Ovest Società Consortile arl, Coop Italia Consorzio Nazionale non Alimentari Società Cooperativa, Coop Centro Italia Società Cooperativa, Tirreno Logistica srl, Unicoop Firenze Società Cooperativa, CONAD — Consorzio Nazionale Dettaglianti — Soc. Coop., Conad Centro Nord Soc. Coop, Commercianti Indipendenti Asoociati Soc. Coop, Conad del Tirreno Soc. Coop, Pac2000A Soc. Coop, Conad Adriatico Soc. Coop, Conad Sicilia Soc. Coop, Sicilconad Mercurio Soc. Coop
 Καθών: Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dello Sviluppo Economico, Consulta generale per l'autotrasporto e la logistica, Osservatorio sulle attività di autotrasporto, Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato -Antitrust
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Ερωτάται:
 1)
 Αν η προστασία της ελευθερίας ανταγωνισμού, της ελεύθερης κυκλοφορίας των επιχειρήσεων, της ελευθερίας εγκαταστάσεως και παροχής υπηρεσιών (όπως προβλέπονται από τα άρθρα 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, 101 ΣΛΕΕ, 49, 56 και 96 ΣΛΕΕ) συνάδει, και αν ναι σε ποιο βαθμό, με εθνικές διατάξεις των κρατών μελών της Ένωσης που ορίζουν κατώτατο κόστος ασκήσεως επιχειρήσεως οδικών μεταφορών, πράγμα που συνεπάγεται ετερόνομο καθορισμό ενός συστατικού στοιχείου του ανταλλάγματος για την παροχή της υπηρεσίας, και συνεπώς του συμβατικού τιμήματος.
 2)
 Αν, και υπό ποιες προϋποθέσεις, δικαιολογούνται περιορισμοί των προαναφερθεισών αρχών για λόγους προστασίας του δημοσίου συμφέροντος ασφάλειας της οδικής κυκλοφορίας και αν μπορεί να ενταχθεί στην εν λόγω λειτουργική προοπτική ο καθορισμός κατώτατου κόστους ασκήσεως επιχειρήσεως οδικών μεταφορών, όπως προβλέπει η ρύθμιση του άρθρου 83 bis του ν.δ. 112/2008, όπως αυτή τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε.
 3)
 Αν ο καθορισμός του κατώτατου κόστους παροχής της υπηρεσίας, υπό την προαναφερθείσα έννοια, μπορεί να επαφίεται σε προαιρετικές συμφωνίες μεταξύ των κατηγοριών ενδιαφερομένων επιχειρηματιών και, επικουρικώς, σε οργανισμούς των οποίων η σύνθεση χαρακτηρίζεται από ισχυρή παρουσία εκπροσώπων των ιδιωτών επιχειρηματιών του κλάδου, χωρίς προκαθορισμένα σε νομοθετικό επίπεδο κριτήρια.


text:
C 35/16 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 7.2.2004
 Προσφυγή της Sophie Bachotet κατά της Επιτροπής των — αθέτηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθώς και πρό-
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ασκηθείσα στις 8 ∆εκεμβρίου 2003 δηλη πλάνη εκτιμήσεως που συντρέχει εν προκειμένω.
 (Υπόθεση Τ-400/03) (1) Η οποία δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή.
 (2004/C 35/25)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Προσφυγή της Deirdre Mc Cabe κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ασκηθείσα στις 12 ∆εκεμβρίου
 2003
 Η Sophie Bachotet, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη από
 τους Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël Louis και (Υπόθεση Τ-401/03)
 Étienne Marchal, avocats, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 άσκησε στις 8 ∆εκεμβρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των (2004/C 35/26)
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Η Deirdre Mc Cabe, κάτοικος Mondorf-Les-Bains (Λουξεμβού-
 ργο), εκπροσωπούμενη από τον Mario Spandre, avocat, άσκησε
 — να ακυρώσει την απόφαση της επιτροπής επιλογής του στις 12 ∆εκεμβρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω-
 διαγωνισμού COM/R/A/01/1999 να μη συμπεριλάβει το παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 όνομα της προσφεύγουσας στον εφεδρικό πίνακα που προέ- Κοινοτήτων.
 κυψε από την επιλογή·
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση απολύσεως της Mc Cabe·
 — να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα στην καταβολή αποζημιώσεως λόγω καταχρηστικής
 απολύσεως·
 Κατόπιν της αποφάσεως του Πρωτοδικείου, της 24ης Σεπτεμβρίου — να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 2002, επί της υποθέσεως T-182/01 (1), σύμφωνα με την οποία στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 ακυρώθηκε η απόφαση της εξεταστικής επιτροπής να μη συμπερι-
 λάβει το όνομα της προσφεύγουσας στον πίνακα προσλήψεων του
 διαγωνισμού COM/R/A/01/1999, ο οποίος είχε διοργανωθεί με Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 σκοπό την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα προσλήψεως εκτάκτων
 υπαλλήλων, η Bachotet κλήθηκε να συμμετάσχει σε νέα προφορική
 δοκιμασία. Η προσφεύγουσα τάσσεται κατά της οριστικής μη Πρώην δόκιμος υπάλληλος τοποθετημένη στη Εurostat, η
 εγγραφής του ονόματός της, μετά τη δεύτερη αυτή προφορική προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως της αρμόδιας για τους
 δοκιμασία, στον πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού. διορισμούς αρχής να μη την μονιμοποιήσει μετά την ολοκλήρωση
 της δοκιμαστικής περιόδου.
 Προς στήριξη των αξιώσεών της, η προσφεύγουσα επικαλείται: Προς στήριξη των ισχυρισμών της, προβάλλει ότι η απόλυσή της
 είναι προδήλως καταχρηστική και ως εκ τούτου αντίθετη προς
 — παράβαση του άρθρου 233 ΕΚ, στον βαθμό που η επιτροπής το άρθρο 34, παράγραφος 3, του Κανονισμού Υπηρεσιακής
 επιλογής διοργάνωσε την επίδικη προφορική δοκιμασία Καταστάσεως των υπαλλήλων. Συναφώς, διατείνεται ότι η επίκληση
 χωρίς να λάβει υπόψη το σκεπτικό και το διατακτικό της της φερόμενης ανικανότητάς της έγινε απλώς και μόνο για να
 προμνησθείσας αποφάσεως του Πρωτοδικείου της παρεμποδιστεί να αντιδράσει ενόψει των παρατυπιών οι οποίες
 24ης Σεπτεμβρίου 2002· αποκαλύφθηκαν στη συνέχεια ως προς τη διαχείριση της Εurostat.
 — παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως των υποψηφίων, Η απόφαση περί απολύσεως θεμελιώνεται στις διάφορες ενδιάμεσες
 υπό την έννοια ότι η επιτροπή επιλογής δεν καθόρισε, πριν εκθέσεις επί των δοκιμαστικών περιόδων που διήνυσε η προσφεύ-
 από την προφορική δοκιμασία, τα απαραίτητα κριτήρια γουσα σε διάστημα 18 μηνών και ιδίως στην τελική έκθεση
 εκτιμήσεως που θα της επέτρεπαν να αξιολογήσει, πλέον των δοκιμασίας. Η αιτιολογία της ως άνω εκθέσεως είναι συνοπτική,
 δύο ετών μετά τη διοργάνωση των πρώτων δοκιμασιών, τα αόριστη και αμφισήμαντη, εδράζεται δε σε ισχυρισμούς στερούμε-
 προσόντα της προσφεύγουσας σε σχέση με εκείνα των νους παντελώς βάσεως.
 εγγραφέντων στον εφεδρικό πίνακα υποψηφίων στα πλαίσια
 σεβασμού της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως.


text:
Αριθ. C 333/10 PËT Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9. 12 . 95
 διέπεται αποκλειστικά και περιοριστικά από την κοινή τάξεως για να δικαιολογήσει, τη μη τήρηση των υποχρεώσεων
 οργάνωση αγοράς. και των προθεσμιών που θέτουν οι κοινοτικοί κανονισμοί,
 (') ΕΕ ειδ. έκδ . 03/002, σ. 33 . (') ΕΕ αριθ . L 1 19 της 1 1 . 5 . 1990, σ . 32 .
 H ΕΕ αριθ . L 41 της 14 , 2 . 1991 , σ. 15 .
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 κατά Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 17 Οκτω υπέβαλε το Value Added Tax Tribunal, Manchester, με
 βρίου 1995 διάταξη της 18ης Σεπτεμβρίου 1995 στην υπόθεση Gold
 (Υπόθεση C-328/95) smiths (Jewellers) Ltd κατά Commissioners of Customs and
 Excise
 ( 95/C 333/ 18)
 (Υπόθεση C-330/95)
 (95/C 333/ 19 )
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τον Eugenio de March , νομικό σύμβουλο , με αντί
 κλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de La Cruz, Με διάταξη της 18ης Σεπτεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirch Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 berg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών στις 19 Οκτωβρίου 1995 , το Value Added Tax Tribunal .
 Κοινοτήτων στις 17 Οκτωβρίου 1995 προσφυγή κατά της Manchester, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Goldsmiths
 Ιταλικής Δημοκρατίας. (Jewellers) Ltd κατά Commissioners of Customs and Excise ,
 που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήμα
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: τος :
 1 . Να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη έχοντας 1 . Έχει η παρέκκλιση του άρθρου 11 τμήμα Γ παράγρα
 θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα για την προσήκουσα και φος 1 της έκτης οδηγίας ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης
 πλήρη εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1 186/90 Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών
 τον Συμβουλίου (') της 7ης Μαΐου 1990 για την επέκταση μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών —
 του πεδίου εφαρμογής της κοινοτικής κλίμακας κατατά κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη
 ξεως σφαγίων των χονδρών βοοειδών, και του κανονι φορολογική βάση (77/388/ΕΟΚ) ( έκτη οδηγία) ('), την έννοια
 σμού ( ΕΟΚ ) αριθ . 344/91 της Επιτροπής (2) της 13ης ότι επιτρέπει στο κράτος μέλος , το οποίο θεσπίζει διατάξεις
 Φεβρουαρίου 1991 περί θεσπίσεως των λεπτομερειών για την επιστροφή του φόρου σε περίπτωση επισφαλών
 εφαρμογής του προηγουμένου , παρέβη τις υποχρεώσεις απαιτήσεων, να αποκλείει την απαλλαγή οσάκις η απωλε
 που υπέχει από τους κανονισμούς αυτούς και από το σθείσα αντιπαροχή δεν συνίσταται σε χρήμα;
 άρθρο 189 δεύτερο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ .
 C ) ΕΕ ειδ . εκδ . 09/001 , σ. 49 .
 2 . Να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα .
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1186/90, επιβάλ
 λοντας στα κράτη μέλη να λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα για Αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε
 τον έλεγχο της τηρήσεως της εφαρμογής του κανονισμού και η Pretura Circondariale di Roma — Sezione distaccata di
 για τον κολασμό των ενδεχομένων παραβάσεων, απαιτεί από Tivoli — με διατάξεις της 4ης Οκτωβρίου 1995 στο πλαίσιο
 τα κράτη μέλη να θεσπίσουν στην εσωτερική τους έννομη των ποινικών δικών που εκκρεμούν ενώπιον της κατά των
 τάξη όλες τς νομοθετικές, κανονιστικές ή ατομικές πράξεις Giuseppe Piccolo (υπόθεση C-331/95), Mario Corbo κ.λπ.
 που είναι αναγκαίες για την αποτελεσματική εφαρμογή της (υπόθεση C-332/95) και Miranda Viola (υπόθεση C-342/95)
 κοινοτικής κλίμακας κατατάξεως. (Υποθέσεις C-331/95, C-332/95 και C-342/95 )
 (95/C 333/20)
 H Ιταλική Δημοκρατία δεν έχει λάβει ακόμα τα μέτρα που
 υπεχρεούτο να θεσπίσει για την πλήρη και προσήκουσα Με διατάξεις της 4ης Οκτωβρίου 1995 , οι οποίες περιήλθαν
 εφαρμογή των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ . 1186/90 και (ΕΟΚ) στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 αριθ . 344/91 - παρέβη , έτσι, τις υποχρεώσεις που της επιβάλ τήτων στις 19 Οκτωβρίου 1995 (υποθέσεις C-331 /95 και
 λουν οι εν λόγω κανονισμοί, καθώς και το άρθρο 189 δεύτερο C-332/95 ) και στις 30 Οκτωβρίου 1995 (υπόθεση C-342/95 ), η
 εδάφιο της συνθήκης ΕΚ . Κατά πάγια νομολογία του Δικα Pretura Circondariale di Roma — Sezione distaccata di Tivoli ,
 στηρίου , ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί κανό στο πλαίσιο των ποινικών δικών που εκκρεμούν ενώπιον της
 νες, πρακτικές ή καταστάσεις της εσωτερικής του εννόμου κατά των Giuseppe Piccolo (υπόθεση C-331 /95 ), Mario Corbo


text:
 30.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 191/29
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Απριλίου 2016 — Aduanas y Servicios Fornesa κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-580/14) (1)
 ([Τελωνειακή ένωση - Εισαγωγή σιροπιού από ζάχαρα, αρωματισμένου ή με προσθήκη χρωστικών ουσιών προελεύσεως Ανδόρας - Απάτη - Εκ των υστέρων είσπραξη εισαγωγικών δασμών - Αίτηση διαγραφής εισαγωγικών δασμών - Άρθρο 239 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 - Έννομο συμφέρον το οποίο εξέλιπε - Κατάργηση της δίκης])
 (2016/C 191/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Aduanas y Servicios Fornesa, SL (Lleida, Ισπανία) (εκπρόσωπος: I. Toda Jiménez, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Caeiros, B.-R. Killmann και L. Lozano Palacios)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως αποφάσεως C(2014) 2376 τελικό της Επιτροπής, της 15ης Απριλίου 2014, με την οποία διαπιστώθηκε σε συγκεκριμένη περίπτωση ότι δεν δικαιολογείται η διαγραφή εισαγωγικών δασμών (REM 02/2012).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργείται η δίκη επί της υπό κρίση προσφυγής.
 2)
 Η Aduanas y Servicios Fornesa, SL φέρει το ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καθώς και τα δικά της έξοδα.
 3)
 Η Επιτροπή φέρει τα δύο τρίτα των δικαστικών της εξόδων.
 (1) ΕΕ C 315 της 15.9.2014.


text:
 12.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 9/40
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2016 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά της Ισλανδίας
 (Υπόθεση E-18/16)
 (2017/C 9/10)
 Στις 17 Νοεμβρίου 2016 η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τους Carsten Zatschler και Marlene Lie Hakkebo, υπό την ιδιότητά τους ως αντιπροσώπων της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, 35 Rue Belliard, B-1040 Βρυξέλλες, άσκησε προσφυγή κατά της Ισλανδίας ενώπιον του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ.
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ζητεί από το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ:
 1.
 Να αναγνωρίσει ότι η Ισλανδία παρέλειψε να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα για να εντάξει την πράξη που αναφέρεται στο σημείο l2ξθ του κεφαλαίου XV του παραρτήματος II της συμφωνίας για τον ΕΟΧ [κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 98/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2013, σχετικά με την κυκλοφορία στην αγορά και τη χρήση πρόδρομων ουσιών εκρηκτικών υλών], όπως προσαρμόστηκε με το πρωτόκολλο 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, στην εσωτερική έννομη τάξη της, όπως απαιτείται από το άρθρο 7 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
 2.
 Να διατάξει την Ισλανδία να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 Η προσφυγή αφορά την παράλειψη της Ισλανδίας να συμμορφωθεί, το αργότερο έως τις 2 Μαΐου 2016, με αιτιολογημένη γνώμη που εξέδωσε η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ στις 2 Μαρτίου 2016 σχετικά με τη μη εφαρμογή, από το εν λόγω κράτος στην εσωτερική έννομη τάξη του, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 98/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2013, σχετικά με την κυκλοφορία στην αγορά και τη χρήση πρόδρομων ουσιών εκρηκτικών υλών, όπως αναφέρεται στο σημείο 15ξθ του κεφαλαίου XV του παραρτήματος II της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και όπως προσαρμόστηκε στην εν λόγω συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής (εφεξής «η πράξη»).
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι η Ισλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει της εν λόγω πράξης και του άρθρου 7 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, δεδομένου ότι δεν θέσπισε, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή της πράξης.


text:
C 200/34 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 23.8.2003
 III
 (Πληροφορίες)
 (2003/C 200/60)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 ΕΕ C 184 της 2.8.2003
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 171 της 19.7.2003
 ΕΕ C 158 της 5.7.2003
 ΕΕ C 146 της 21.6.2003
 ΕΕ C 135 της 7.6.2003
 ΕΕ C 124 της 24.5.2003
 ΕΕ C 112 της 10.5.2003
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
 CELEX: http://europa.eu.int/celex


text:
 4.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/6
 Αναίρεση που άσκησε στις 21 Φεβρουαρίου 2013 η Electrabel SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 12 Δεκεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-332/09, Electrabel κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-84/13 P)
 2013/C 129/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Electrabel SA (εκπρόσωποι: M. Pittie και P. Honoré, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την αναίρεση,
 —
 ως εκ τούτου, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, στον βαθμό που επέβαλε στην Electrabel πρόστιμο ύψους 20 εκατομμυρίων ευρώ,
 —
 κατά συνέπεια:
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο, προκειμένου αυτό να αποφανθεί εκ νέου επί της διαφοράς,
 —
 να αποφανθεί οριστικώς επί της διαφοράς, κάνοντας δεκτά τα αιτήματα της αναιρεσείουσας πρωτοδίκως, ακυρώνοντας την επίμαχη απόφαση, στον βαθμό που επέβαλε στην Electrabel πρόστιμο ύψους 20 εκατομμυρίων ευρώ, ή μειώνοντας σημαντικά το ύψος του εν λόγω προστίμου,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα προβάλλει τρεις λόγους προς στήριξη της αναιρέσεως κατά της αποφάσεως της Επιτροπής, της 10ής Ιουνίου 2009, περί επιβολής στην Electrabel προστίμου ύψους 20 εκατομμυρίων ευρώ λόγω παραβάσεως του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4064/89 (1), για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων.
 Πρώτον, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι παρέβη τις διατάξεις του άρθρου 14.3 του προαναφερθέντος κανονισμού, στον βαθμό που εξέλαβε την υποτιθέμενη «διάρκεια» της παραβάσεως ως παράμετρο για τον προσδιορισμό του ύψους του προστίμου, ενώ το εν λόγω άρθρο ορίζει ότι το ύψος του προστίμου πρέπει να καθορίζεται αποκλειστικώς βάσει της «φύσεως» ή της «βαρύτητας» της παραβάσεως.
 Δεύτερον, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι προσέβαλε την αρχή της απαγορεύσεως της αναδρομικότητας των νόμων, καθόσον εφάρμοσε τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) 139/2004 (2) σε πράξη συγκεντρώσεως που έλαβε χώρα πριν τη θέση του σε ισχύ και επί της οποίας έπρεπε, ως εκ τούτου, να εφαρμοστούν οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) 4064/89.
 Τέλος, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και του προσάπτει την ύπαρξη αντιφάσεων στην αιτιολογία του, καθόσον χαρακτήρισε ως διαρκή την παράβαση που καταλογίζεται στην Electrabel, μολονότι επρόκειτο περί στιγμιαίας παραβάσεως.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 4064/89 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (ΕΕ L 395, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 139/2004 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (ΕΕ L 24, σ. 1).


text:
 17.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 409/36
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Οκτωβρίου 2014 — Laboratoires Polive κατά ΓΕΕΑ — Arbora & Ausonia (DODIE)
 (Υπόθεση T-77/13) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος DODIE - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα DODOT - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Απουσία κινδύνου συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Εξουσία μεταρρυθμίσεως»])
 2014/C 409/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Laboratoires Polive (Levallois-Perret, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A. Sion, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: Π. Γερουλάκος)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Arbora & Ausonia, SL (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: R. Guerras Mazón, δικηγόρος)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 31ης Οκτωβρίου 2012 (υπόθεση R 1949/2011-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Arbora & Ausonia, SLU και της Laboratoires Polive.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 31ης Οκτωβρίου 2012 (υπόθεση R 1949/2011 2).
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Laboratoires Polive.
 4)
 Η Arbora & Ausonia, SLU φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 108 της 13.4.2013.


text:
 3.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/21
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 7ης Ιουλίου 2005
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-304/04 και C–305/04 (αιτήσεις του Gerechtshof te Amsterdam για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Jacob Meijer BV και Eagle International Freight BV κατά Inspecteur van de Belastingdienst (1)
 (Κοινό Δασμολόγιο - Δασμολογική κατάταξη καρτών ήχου για ηλεκτρονικούς υπολογιστές - Κύρος των κανονισμών (ΕΚ) 2086/97 και 2261/98)
 (2005/C 217/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-304/04 και C-305/04, με αντικείμενο αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Gerechtshof te Amsterdam (Κάτω Χώρες) με αποφάσεις της 13ης Ιουλίου 2004, οι οποίες περιήλθαν στο Δικαστήριο στις 19 Ιουλίου 2004, στο πλαίσιο των δικών Jacob Meijer BV (C-304/04) και Eagle International Freight BV (C-305/04) κατά Inspecteur van de Belastingdienst — Douanedistrict Arnhem, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τον K. Lenaerts, πρόεδρο τμήματος, την N. Colneric και τον M. Ilešič (εισηγητή), δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 7 Ιουλίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Οι κανονισμοί (ΕΚ) 2086/97 της Επιτροπής, της 4ης Νοεμβρίου 1997, και 2261/98 της Επιτροπής, της 26ης Οκτωβρίου 1998, που τροποποιούν το παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, είναι ανίσχυροι κατά το μέρος που κατατάσσουν στην υποδιαίρεση 8543 89 79 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας τις κάρτες ήχου για ηλεκτρονικούς υπολογιστές όπως οι επίμαχες στις κύριες δίκες..
 (1) ΕΕ C 228 της 11.9.2004.


text:
 8.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/30
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 16ης Σεπτεμβρίου 2013 — Carla Faita κατά ΕΟΚΕ
 (Υπόθεση F-92/11) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Ηθική παρενόχληση - Αίτημα παροχής συνδρομής - Σκεπτικό αποφάσεως)
 (2014/C 71/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Carla Faita (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: D. Abreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Arsène και M. L. Camarena Januzec, επικουρούμενοι από τους M. Troncoso Ferrer και F.-M. Hislaire, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση της προσφεύγουσας-ενάγουσας να αναγνωρισθούν τα σε βάρος της πταίσματα που συνίστανται σε μη παροχή συνδρομής και παράβαση του καθήκοντος αρωγής και να ληφθούν επαρκή μέτρα για τη δημοσιοποίηση των προσόντων και ικανοτήτων της, καθώς και αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Η Carla Faita φέρει τα έξοδά της, καθώς και τα τρία τέταρτα των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή φέρει το ένα τέταρτο των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε.
 (1) EE C 347 της 26.11.2011, σ. 46.


text:
 19.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 340/27
 Προσφυγή της 9ης Σεπτεμβρίου 2011 — Technion — Israel Institute of Technology και Technion Research & Development κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-480/11)
 2011/C 340/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντα: Technion — Israel Institute of Technology (Χάιφα, Ισραήλ) και Technion Research & Development Foundation Ltd (Χάιφα) (εκπρόσωποι: D. Grisay και D. Piccininno, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Τα προσφεύγοντα ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να δεχτεί την παρούσα προσφυγή ακύρωσης, η οποία ασκείται με βάση το άρθρο 263 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
 —
 να την κρίνει παραδεκτή και
 —
 να την κρίνει βάσιμη και συνεπώς
 —
 να αποφανθεί ότι η Επιτροπή δεν προέβη σε συγκεκριμένη και ατομική εξέταση των εγγράφων που αφορούσε η αίτηση πρόσβασης,
 —
 να αποφανθεί ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτίμησης κατά την εφαρμογή των εξαιρέσεων που προβλέπει το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001,
 —
 να αποφανθεί ότι η Επιτροπή πρόσβαλε το δικαίωμα μερικής πρόσβασης στα έγγραφα, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 4, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001,
 —
 να αποφανθεί ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον δεν στάθμισε το συμφέρον για τις επίμαχες εξαιρέσεις προς το δημόσιο συμφέρον,
 —
 με βάση τα ανωτέρω, να ακυρώσει την απόφαση της Γενικής Γραμματείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 30ής Ιουνίου 2011,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τα προσφεύγοντα προβάλλουν τέσσερις λόγους.
 1)
 Πρώτος λόγος: Δεν πραγματοποιήθηκε συγκεκριμένη και ατομική εξέταση των εγγράφων που αφορούσε η αίτηση πρόσβασης, με αποτέλεσμα την ελλιπή αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης απόφασης, καθόσον η Επιτροπή αναφέρθηκε σε μια ολόκληρη κατηγορία εγγράφων (εγγράφων σχετικών με έναν οικονομικό έλεγχο) και όχι σε συγκεκριμένα πληροφοριακά στοιχεία που περιέχονται στα έγγραφα αυτά.
 2)
 Δεύτερος λόγος: Πρόδηλο σφάλμα εκτίμησης κατά την εφαρμογή των εξαιρέσεων που προβλέπει το άρθρο 4 του κανονισμού 1049/2001 (1),
 —
 καθόσον η Επιτροπή έκρινε ότι η αποκάλυψη του περιεχομένου των εγγράφων για τα οποία είχε υποβληθεί αίτηση πρόσβασης θα δυσχέραινε τη διενέργεια των οικονομικών ελέγχων, ενώ i) ο μόνος σκοπός της διαδικασίας οικονομικού ελέγχου είναι να εξακριβωθεί αν τα έξοδα για την εκτέλεση μιας σύμβασης είναι επιλέξιμα ή όχι και ii) τα στοιχεία που περιέχονται στα έγγραφα τα οποία αφορούσε η αίτηση αφορούσαν αποκλειστικά και μόνο πραγματικά περιστατικά,
 —
 καθόσον η Επιτροπή έκρινε ότι η αποκάλυψη του περιεχομένου των εγγράφων για τα οποία είχε υποβληθεί αίτηση πρόσβασης αντέβαινε στην προστασία της ιδιωτικής ζωής και της ακεραιότητας του ατόμου, ενώ τα προσφεύγοντα χρειάζονταν τα έγγραφα αυτά για να μπορούν να ασκήσουν αποτελεσματικά τα δικαιώματά τους στην κατ’ αντιπαράθεση διαδικασία οικονομικού ελέγχου.
 3)
 Τρίτος λόγος: Προσβολή του δικαιώματος μερικής πρόσβασης στα έγγραφα τα οποία αφορά η αίτηση πρόσβασης, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 4, παράγραφος 6, του κανονισμού 1049/2001, καθόσον η Επιτροπή αρνήθηκε να προβεί σε συγκεκριμένη και ατομική εξέταση των εγγράφων που αφορούσε η αίτηση αυτή.
 4)
 Τέταρτος λόγος: Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, λόγω της μη στάθμισης του συμφέροντος για τις επίμαχες εξαιρέσεις προς το δημόσιο συμφέρον, καθόσον η εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος απαιτεί να δίδεται στο κοινό η δυνατότητα εξακρίβωσης του τρόπου με τον οποίο η Επιτροπή διεξάγει τους οικονομικούς ελέγχους της και στους αντισυμβαλλόμενούς της η δυνατότητα να γνωρίζουν ποιες διαδικασίες πρέπει να εφαρμόζουν για να ικανοποιούν τις τυπικές απαιτήσεις.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43).


text:
C 71/6 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 13.3.1999
 ruetäcotra gäsam [. . .] re heärg ma jasarsgärei ktrisekxäy c) èvei g Rtmdtarleämg Omolasokociäa [jamomirloäy (EOJ)
 cmxrsgä sgm ópowgä sgy epiä sxm rsoiveiäxm pot ekgäuhgram aqih. 2658/87 sot Rtlbotkiäot (1) (oäpxy eävei sqopopoi-
 tpoäwg re bóqoy sgy tpoä sgm eämmoia sgy [. . .] apouórexy gheiä)] sgm eämmoia oäsi sa elpoqetälasa pot paqasiähemsai
 sot Pqxsodijeiäot Lisrestal j.kp. jasó Episqopgäyë, rso paqóqsgla sgy paqotäray pqeäpei ma jasasavhotäm
 xy ÛAtsoälasey lgvameäy epneqcariäay pkgqouoqixäm jai
 lomódey (rsoiveiäa) atsxäm. Lacmgsijeäy gä opsijeäy diasó-
 Ç Detäseqom, g pqoruetäcotra tporsgqiäfei, rvesijó le siy neiy amócmxrgy, lgvameäy eccqaugäy sxm pkgqouoqixäm re
 heäreiy 14.3.1.a jai 14.3.13 sgy aisgärexy pkgqxlgäy sot tpoähela le jxdijopoigleämg loqugä jai lgvameäy epeneq-
 tpokoiäpot (Ûapodoveäy didajsijotä pqorxpijotäë jai cariäay sxm pkgqouoqixäm atsxäm, pot dem jasomolófo-
 Ûuoäqoi jai seäkgë) oäsi pqojtäpsei le raugämeia apoä sa msai otäse peqikalbómomsai akkotäë rsg darlokocijgä
 rtmglleäma rsg dijocqauiäa apodeijsijó eäccqaua oäsi oi jkórg 8471: i) eiäse lesó sgm 1g Iamotaqiäot 1996, ii) eiäse
 pqaclasijeäy diapirsxäreiy sot Pqxsodijeiäot eämamsi sxm lesantä 28gy Apqikiäot 1993 jai 31gy Dejelbqiäot 1995,
 heärexm atsxäm eiämai amajqibeiäy, iii) eiäse jasó sg dióqjeia aluoseäqxm sxm peqioädxm
 atsxäm;
 Ç Sqiäsom, g pqoruetäcotra tporsgqiäfei oäsi g amajqiäbeia d) Re peqiäpsxrg aqmgsijgäy apamsgärexy re opoiodgäpose
 sxm pqaclasijxäm diapirsxärexm sot Pqxsodijeiäot xy apoä sa rjeäkg sot sqiäsot eqxsgälasoy re rveärg le eäma gä
 pqoy siy heäreiy 14.3.1.a jai 14.3.13 sgy aisgärexy pkgqx- peqirroäseqa apoä sa elpoqetälasa pot paqasiähemsai rso
 lgäy sot tpokoiäpot (Ûapodoveäy didajsijotä pqorxpijotäë paqóqsgla sgy paqotäray: eävei g Rtmdtarleämg Omolaso-
 jai Ûuoäqoi jai seäkgë) odgäcgre so Pqxsodijeiäo ma pqo- kociäa sgm eämmoia oäsi sa elpoqetälasa atsó eäpqepe ma
 beiä re eruakleämg euaqlocgä sot dijaiäot rsg rtcjejqi- jasasórromsai pqim apoä sgm 1g Iamotaqiäot 1996 xy
 leämg peqiäpsxrg, pqorbókkomsay sgm aqvgä sgy amakoci- ÛGkejsqijeäy rtrjeteäy cia sgm emrtäqlasg sgkeuxmiäa gä
 joäsgsay jai amapstärromsay amajoäkothg aisiokociäa sgy sgkecqauiäa, rsiy opoiäey peqikalbómomsai jai oi
 apouórexy. rtrjeteäy sgkepijoimxmiäay le ueqoälemg gkejsqijgä emeäq-
 ceiaë rsg darlokocijgä jkórg 8517 gä (lesó sgm
 1g Iamotaqiäot 1996) xy ÛGkejsqijeäy rtrjeteäy cia sgm
 emrtäqlasg sgkeuxmiäa gä sgkecqauiäa, rsiy opoiäey peqi-
 kalbómomsai oi rtrjeteäy rtmdqolgsxäm le artäqlaso
 ajotrsijoä jai oi rtrjeteäy sgkepijoimxmiäay le ueqoälemg
 gkejsqijgä emeäqceia gä wguiajgäy sgkepijoimxmiäay, sgkeä-
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot uxma le eijoämaë rsg darlokocijgä jkórg 8517;
 tpeäbakam oi Appeal Commissioners, Dotbkiämo rsiy 15 De-
 jelbqiäot 1998 rso pkaiärio sgy tpoheärexy Cabletron (1) Jamomirloäy (EOJ) aqih. 2658/87 sot Rtlbotkiäot, sgy
 Systems Ltd jasó Revenue Commissioners 23gy Iotkiäot 1987, cia sg darlokocijgä jai rsasirsijgä omolaso-
 kociäa jai so joimoä darlokoäcio (EE L 256 sgy 7.9.1987, r. 1).
 (Tpoäherg C-463/98)
 (1999/C 71/10)
 Le aiäsgrg sgy 15gy Dejelbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm Aiäsgrg ejdoärexy pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeäbake
 rsiy 17 Dejelbqiäot 1998, oi Appeal Commissioners (Dotbkiä- so Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien le diósang sgy
 mo), rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpioäm soty 28gy Ojsxbqiäot 1998 rsgm tpoäherg Westdeutsche Landes-
 lesantä Cabletron Systems Ltd jai Revenue Commissioners, bank Girozentrale jasó Friedrich Stefan, paqelbaiämotra: g
 fgsotäm apoä so Dijarsgäqio sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm sgm Atrsqiajgä Dglojqasiäa
 eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm ajoäkothxm eqx- (Tpoäherg C-464/98)
 sglósxm:
 (1999/C 71/11)
 a) Eiämai eäcjtqoy o jamomirloäy (EJ) aqih. 1638/94 sgy Epi-
 sqopgäy, sgy 5gy Iotkiäot 1994, cia jasósang elpoqetló- Le diósang sgy 28gy Ojsxbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 sxm rsg Rtmdtarleämg Omolasokociäa (EE L 172 sgy Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 7.7.1994, r. 5), jahoärom jasasórrei rsom jxdijoä RO rsiy 18 Dejelbqiäot 1998, so Landesgericht für Zivilrechts-
 8517 82 90 sa elpoqetälasa pot peqicqóuomsai rsa sachen Wien, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Westdeutsche
 rgleiäa 1, 2 jai 3 sot paqaqsgälasoy sot em koäcx jamomi- Landesbank Girozentrale jai Friedrich Stefan, paqelbaiämot-
 rlotä; ra: g Atrsqiajgä Dglojqasiäa, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot,
 fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó-
 rexy epiä sxm engäy eqxsglósxm:
 b) Eiämai eäcjtqoy o jamomirloäy (EJ) aqih. 1165/95 sgy Epi-
 sqopgäy, sgy 23gy Laðot 1995, cia jasósang elpoqetló- 1. Aposekeiä g apacoäqetrg rtrsórexy tpohgäjgy cia lia
 sxm rsg Rtmdtarleämg Omolasokociäa (EE L 117 sgy oueikgä re akkodapoä moälirla (em pqojeileämx: re ceqla-
 24.5.1995, r. 15), jahoärom jasasórrei rsom jxdijoä RO mijó lóqja) peqioqirloä sgy jimgärexy sxm jeuakaiäxm
 8517 82 90 sa elpoqetälasa pot peqicqóuomsai rso jai sxm pkgqxlxäm rtmódomsa pqoy so óqhqo 73B sgy
 rgleiäo 4 sot paqaqsgälasoy sot em koäcx jamomirlotä; Rtmhgäjgy EJ;


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/72
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 10ης Ιουνίου 2008 — Baudelet-Leclaire κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-40/07) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Γενικός διαγωνισμός - Μη εγγραφή στον πίνακα επιτυχόντων - Ίση μεταχείριση)
 (2008/C 209/132)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cécile Baudelet-Leclaire (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: M. Korving, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και M. Velardo)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση του διαγωνισμού EPSO/AST/7/05 — Τομέας 2 — Διαχείριση συμβάσεων/σχεδίων λόγω της προβαλλόμενης δυσμενούς διακρίσεως μεταξύ των «εσωτερικών» υποψηφίων που εργάζονταν ήδη για τα κοινοτικά όργανα και των εξωτερικών υποψηφίων
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως αβάσιμη.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 129 της 9.6.2007, σ. 28.


text:
 8.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 39/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 19ης Νοεμβρίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-196/12) (1)
 (Προσφυγή κατά παραλείψεως - Ετήσια αναπροσαρμογή των αποδοχών και των συντάξεων των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κανονισμός Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων - Αναπροσαρμογή των διορθωτικών συντελεστών - Απόφαση του Συμβουλίου - Άρνηση εγκρίσεως της προτάσεως της Επιτροπής - Παράλειψη ενέργειας - Απαράδεκτο)
 2014/C 39/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall, D. Martin και J.-P. Keppenne)
 Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: A. Neergaard και S. Seyr)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και J. Herrmann)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και J. Möller), Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: N. Díaz Abad και S. Centeno Huerta), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels και M. Bulterman), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: E. Jenkinson και J. Beeko, επικουρούμενες από τον R. Palmer, barrister)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά παραλείψεως — Παράνομη παράλειψη του Συμβουλίου να εγκρίνει την πρόταση της Επιτροπής για κανονισμό του Συμβουλίου δυνάμει του άρθρου 3 του παραρτήματος XI του ΚΥΚ για την αναπροσαρμογή, από 1ης Ιουλίου 2011, των αποδοχών και των συντάξεων των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και των διορθωτικών συντελεστών που εφαρμόζονται στις εν λόγω αποδοχές και συντάξεις — Άρνηση αναπροσαρμογής των διορθωτικών συντελεστών που εφαρμόζονται στους τόπους υπηρεσίας — Παράβαση των άρθρων 64 και 65 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων καθώς και των άρθρων 1, 3 και 10 του παραρτήματος XI του Κανονισμού αυτού
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, το Βασίλειο της Ισπανίας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας καθώς και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα
 (1) ΕΕ C 184 της 23.6.2012.


text:
 18.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Μαΐου 2016 [αίτηση του Cour d’appel de Bruxelles (Βέλγιο) – État belge, SPF Finances, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] κατά NN (L) International SA, πρώην ING International SA, διαδόχου της ING Dynamic SA
 (Υπόθεση C-48/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Άμεσοι φόροι - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Οδηγία 69/335/ΕΟΚ - Άρθρα 2, 4, 10 και 11 - Οδηγία 85/611/ΕΟΚ - Άρθρα 10 και 293 ΕΚ - Ετήσιος φόρος επί των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων - Διπλή φορολόγηση - Κύρωση που επιβάλλεται στους αλλοδαπούς οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων))
 (2016/C 260/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour d'appel de Bruxelles
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 État belge, SPF Finances
 κατά
 NN (L) International SA, πρώην ING International SA, διαδόχου της ING Dynamic SA
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 2, 4, 10 και 11 της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 85/303/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε νομοθεσία κράτους μέλους η οποία προβλέπει ετήσιο φόρο επί των ΟΣΕ, όπως ο επίμαχος στην υπόθεση της κύριας δίκης, ο οποίος επιβάλλεται στους αλλοδαπούς οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων που επενδύουν μερίδια στο κράτος μέλος αυτό.
 2)
 Η οδηγία 85/611/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ), ενδεχομένως σε συνδυασμό με το άρθρο 10 ΕΚ και το άρθρο 293, δεύτερη περίπτωση, ΕΚ, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε νομοθεσία κράτους μέλους η οποία προβλέπει ετήσιο φόρο, όπως ο επίμαχος στην υπόθεση της κύριας δίκης, επί των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων, ο οποίος επιβάλλεται στους αλλοδαπούς οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων που επενδύουν μερίδια στο κράτος μέλος αυτό, υπό την προϋπόθεση ότι η νομοθεσία αυτή εφαρμόζεται χωρίς δυσμενείς διακρίσεις.
 3)
 Το άρθρο 56 ΕΚ έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε νομοθεσία κράτους μέλους η οποία προβλέπει ετήσιο φόρο, όπως ο επίμαχος στην υπόθεση της κύριας δίκης, επί των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων, ο οποίος επιβάλλεται στους αλλοδαπούς οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων που επενδύουν μερίδια στο κράτος μέλος αυτό.
 4)
 Το άρθρο 49 ΕΚ έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική διάταξη, όπως το άρθρο 162, δεύτερο εδάφιο, του κώδικα φόρου κληρονομίας, όπως έχει τροποποιηθεί από τον προγραμματικό νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 2003, με την οποία το κράτος μέλος προβλέπει ειδική κύρωση, δηλαδή απαγόρευση, με δικαστική απόφαση, στους αλλοδαπούς οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων της μελλοντικής διαθέσεως μεριδίων σε περίπτωση μη τηρήσεως της υποχρεώσεως υποβολής της απαραίτητης για την είσπραξη του φόρου επί των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων ετήσιας δηλώσεως ή σε περίπτωση μη καταβολής του φόρου αυτού.
 (1) ΕΕ C 138 της 27.4.2015.


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/49
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Ιουλίου 2011 — Petroci κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-160/11 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Λήψη περιοριστικών μέτρων ενόψει της καταστάσεως στην Ακτή του Ελεφαντοστού - Πάγωμα κεφαλαίων - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως στην κύρια διαδικασία - Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως)
 2011/C 269/110
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Société nationale d’opérations pétrolières de la Côte d’Ivoire Holding (Petroci Holding) (Αμπιτζάν, Ακτή Ελεφαντοστού) (εκπρόσωπος: M. Ceccaldi, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: B. Driessen και A. Vitro)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων με αίτημα, κατά το άρθρο 278 ΣΛΕΕ, την αναστολή εκτελέσεως, αφενός, της αποφάσεως 2011/18/PESC του Συμβουλίου της 14ης Ιανουαρίου 2011 για την τροποποίηση της αποφάσεως 2011/656/PESC του Συμβουλίου περί ανανεώσεως των περιοριστικών μέτρων σε βάρος της Ακτής Ελεφαντοστού (ΕΕ L 11, σ. 36), και, αφετέρου, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 25/2011 του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 560/2005 για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων ενόψει της κατάστασης στην Ακτή του Ελεφαντοστού (ΕΕ L 11, σ. 1).
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της αιτήσεως λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/60
 Προσφυγή της 13ης Σεπτεμβρίου 2007 — La Banque Postale κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-345/07)
 (2007/C 269/109)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: La Banque Postale (εκπρόσωποι: S. Hautbourg και J.-E. Skovron, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση εξ ολοκλήρου βάσει του άρθρου 230, παράγραφος 4, ΕΚ·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή σε όλα τα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής C(2007) 2110 τελικό, της 10ης Μαΐου 2007, που κηρύσσει ασυμβίβαστες με το άρθρο 86, παράγραφος 1, ΕΚ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 43 και 49 ΕΚ, τις διατάξεις του Γαλλικού Νομισματικού και Οικονομικού Κώδικα που επιφυλάσσουν σε τρία πιστωτικά ιδρύματα, την προσφεύγουσα, τις Caisses d'Épargne et de Prévoyance και το Crédit Mutuel, ειδικά δικαιώματα για τη διανομή βιβλιαρίων A και κυανού.
 Στο πλαίσιο της προσφυγής της, προβάλλει τέσσερις ισχυρισμούς.
 Με τον πρώτο ισχυρισμό, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή προσέβαλε το δικαίωμά της να διατυπώσει τις παρατηρήσεις της κατά τη διαδικασία που κατέληξε στην έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως καθότι δεν της δόθηκε η ευκαιρία να υποβάλει παρατηρήσεις επί δύο εκθέσεων που διαβίβασαν στην Επιτροπή οι καταγγέλλοντες και οι οποίες, κατά την προσφεύγουσα, αποδείχθηκαν ουσιώδεις για την απόδειξη της Επιτροπής.
 Δεύτερον, καταλογίζει στην Επιτροπή νομική πλάνη κατά την εκτίμηση καθόσον η Επιτροπή θεώρησε ότι το σύστημα διανομής του βιβλιαρίου A συνιστά περιορισμό στην άσκηση της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών. Κατά την προσφεύγουσα η Επιτροπή υπέπεσε σε νομική πλάνη ερμηνεύοντας κατ' ευρύτατη έννοια τον όρο «περιορισμός» κατά την έννοια των άρθρων 43 και 49 ΕΚ καθώς και τις περιστάσεις υπό τις οποίες μπορούν να προβληθούν οι δύο αρχές. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επίσης ότι η Επιτροπή αβασίμως θεώρησε ότι το ειδικό δικαίωμα καθιστά δυσχερέστερη και δαπανηρότερη την εγκατάσταση στην αγορά τραπεζικής αποταμίευσης στη Γαλλία.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εμφανίζει περιπτώσεις νομικής πλάνης και πλάνης εκτιμήσεως καθόσον η Επιτροπή θεώρησε ότι το παρόν σύστημα διανομής του βιβλιαρίου A δεν δικαιολογείται βάσει του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ. Η προσφεύγουσα καταλογίζει στην Επιτροπή νομική πλάνη και πλείονες περιπτώσεις πλάνης εκτιμήσεως κατά τον ορισμό της γενικού συμφέροντος υπηρεσίας της πρόσβασης στις τραπεζικές υπηρεσίες που αντιπροσωπεύει το βιβλιάριο A και στην ανάλυση του αναγκαίου και αναλόγου χαρακτήρα του ειδικού δικαιώματος για την παροχή της γενικού συμφέροντος υπηρεσίας της πρόσβασης στην τράπεζα και της εργατικής κατοικίας.
 Με τον τέταρτο ισχυρισμό, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι αντιφατική και ανεπαρκής.


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/48
 Προσφυγή της 17ης Μαΐου 2013 — Emadi κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-274/13)
 2013/C 207/80
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Hamid Reza Emadi (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωπος: Rechtsanwalt T. Walter)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 206/2013 του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2013, για την εφαρμογή του άρθρου 12, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 359/2011 για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και οργανισμών λόγω της κατάστασης στο Ιράν, κατά το μέρος που αυτός αφορά τον Hamid Reza Emadi·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αφορά την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας του προσφεύγοντος
 —
 Το Συμβούλιο προσέβαλε το δικαίωμα του προσφεύγοντος σε αποτελεσματική δικαστική προστασία και ιδίως δεν τήρησε την υποχρέωση αιτιολογήσεως, καθόσον δεν παρέσχε καμία επαρκή αιτιολογία για την καταχώριση του ονόματος του προσφεύγοντος στο παράρτημα του προσβαλλομένου κανονισμού·
 —
 το Συμβούλιο προσέβαλε το δικαίωμα ακροάσεως του προσφεύγοντος, καθόσον δεν παρέσχε στον προσφεύγοντα την προβλεπόμενη με το άρθρο 12, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 359/2011 (1) δυνατότητα να διατυπώσει τις παρατηρήσεις του επί της καταχωρίσεως του ονόματός του στον κατάλογο κυρώσεων και να προκαλέσει τη διενέργεια εξετάσεως από το Συμβούλιο.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αφορά την έλλειψη νομικής βάσεως για την καταχώριση του ονόματος του προσφεύγοντος στον κατάλογο κυρώσεων
 —
 Από τους λόγους που παρέθεσε το Συμβούλιο για την καταχώριση του ονόματος του προσφεύγοντος στον κατάλογο κυρώσεων δεν προκύπτει η νομική βάση στην οποία στηρίχθηκε το Συμβούλιο·
 —
 το Συμβούλιο, καθόσον καταχώρισε το όνομα του προσφεύγοντος στον κατάλογο του παραρτήματος του επίμαχου κανονισμού, υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών·
 —
 συγκεκριμένα, ο μοναδικός επακριβώς καθορισμένος λόγος που επικαλέσθηκε το Συμβούλιο στον κατάλογο κυρώσεων δεν δικαιολογεί την καταχώριση του ονόματος του προσφεύγοντος στον κατάλογο κυρώσεων.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αφορά την παραβίαση της αρχής της άπαξ εκδικάσεως της ίδιας εγκληματικής πράξεως (ne bis in idem)
 —
 Ο μοναδικός επακριβώς καθορισμένος λόγος που επικαλέσθηκε το Συμβούλιο για την καταχώριση του ονόματος του προσφεύγοντος στον κατάλογο κυρώσεων έχει αποτελέσει αντικείμενο κυρώσεων από τις βρετανικές αρχές στο πλαίσιο της εποπτείας των μέσων επικοινωνίας·
 —
 το Συμβούλιο δεν ισχυρίστηκε ότι, παρά τη συγκεκριμένη κύρωση ή μετά την επιβολή της, στοιχειοθετήθηκαν άλλες παραβάσεις ικανές να δικαιολογήσουν την καταχώριση του ονόματος του προσφεύγοντος στον κατάλογο κυρώσεων.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αφορά την προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος στην ελευθερία ραδιοτηλεοπτικής μεταδόσεως, στην ελευθερία εκφράσεως και την προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας
 —
 η καταχώριση του ονόματος του προσφεύγοντος στον κατάλογο συνιστά αδικαιολόγητη και δυσανάλογη προσβολή της ελευθερίας μεταδόσεως πληροφοριών και της ελευθερίας της εκφράσεως, η οποία αποσκοπούσε κατά βάση στην παρακώλυση της μεταδόσεως πληροφοριών από και προς την Ευρώπη, από τον προσφεύγοντα ή τον ραδιοτηλεοπτικό φορέα στον οποίο αυτός εργάζεται·
 —
 η καταχώριση του ονόματος του προσφεύγοντος στον κατάλογο κυρώσεων συνιστά αδικαιολόγητη και δυσανάλογη προσβολή άλλων προστατευόμενων θεμελιωδών δικαιωμάτων (δικαίωμα ιδιοκτησίας, επαγγελματική ελευθερία, ελεύθερη κυκλοφορία).
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 359/2011 του Συμβουλίου, της 12ης Απριλίου 2011, για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και οργανισμών λόγω της κατάστασης στο Ιράν (ΕΕ L 100, σ. 1)