text:
 28.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/1
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 6ης Σεπτεμβρίου 2006 — Πορτογαλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-88/03) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Απόφαση 2003/442/ΕΚ - Φορολογικά μέτρα θεσπιζόμενα από οργανισμό περιφερειακής ή τοπικής αυτοδιοικήσεως - Μείωση των συντελεστών φορολογίας εισοδήματος των φυσικών και των νομικών προσώπων που έχουν τη φορολογική κατοικία τους στις Αζόρες - Χαρακτηρισμός των μέτρων ως κρατικών ενισχύσεων - Επιλεκτικός χαρακτήρας - Δικαιολόγηση βάσει της φύσεως και της οικονομίας του φορολογικού συστήματος - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Συμβατό με την κοινή αγορά)
 (2006/C 261/01)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Fernandes, επικουρούμενος από τους J. da Cruz Vilaça και L. Romão, advogados)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και F. de Sousa Fialho)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της προσφεύγουσας: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: R. Caudwell, επικουρούμενη από τον D. Anderson, QC)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Ακύρωση της αποφάσεως C (2002) 4487 τελικό της Επιτροπής, καθόσον θεωρεί ως κρατική ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά τη μείωση των συντελεστών του φόρου εισοδήματος των φυσικών και νομικών προσώπων που έχουν ως φορολογική τους κατοικία την Αυτόνομη Περιοχή των Αζορών και ασκούν ορισμένες χρηματοπιστωτικές δραστηριότητες (τίτλος Ι', κωδικοί 65, 66 και 67, και τίτλος Κ', κωδικός 74, της στατιστικής ονοματολογίας των οικονομικών δραστηριοτήτων στην Ε.Κ. — NACE Αναθ. 1.1)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας και το Βασίλειο της Ισπανίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 112 της 10.5.2003.


text:
 22.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 305/29
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιουλίου 2016 — Λεττονία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-661/14) (1)
 ([ΕΓΤΠΕ, ΕΓΤΕ και ΕΓΤΑΑ - Δαπάνες που αποκλείονται από τη χρηματοδότηση - Δημοσιονομική διόρθωση κατ’ αποκοπήν - Πολλαπλή συμμόρφωση - Στοιχειώδεις απαιτήσεις για τις ορθές γεωργικές και περιβαλλοντικές συνθήκες - Πρότυπα - Άρθρο 5, παράγραφος 1, και παράρτημα IV του κανονισμού (EK) 1782/2003 - Άρθρο 6, παράγραφος 1, και παράρτημα III του κανονισμού (EK) 73/2009])
 (2016/C 305/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Λεττονίας (εκπρόσωποι: I. Kalniņš και D. Pelše)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Sauka και Δ. Τριανταφύλλου)
 Αντικείμενο
 Αίτημα στηριζόμενο στο άρθρο 263 ΣΛΕΕ προς ακύρωση της εκτελεστικής αποφάσεως 2014/458/ΕΕ της Επιτροπής, της 9ης Ιουλίου 2014, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ 2014, L 205, σ. 62), καθόσον η απόφαση αυτή αποκλείει από τη χρηματοδότηση της Ένωσης ορισμένες δαπάνες της Δημοκρατίας της Λεττονίας, ύψους 739 393,95 ευρώ, λόγω μη συμφωνίας τους προς τους κανόνες της Ένωσης.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την εκτελεστική απόφαση 2014/458/ΕΕ της Επιτροπής, της 9ης Ιουλίου 2014, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), καθόσον η απόφαση αυτή αποκλείει από τη χρηματοδότηση της Ένωσης ορισμένες δαπάνες της Δημοκρατίας της Λεττονίας, ύψους 739 393,95 ευρώ, λόγω μη συμφωνίας τους προς τους κανόνες της Ένωσης.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 395 της 10.11.2014.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 22.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 134/11
 Διάταξη του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 22ας Ιανουαρίου 2010 — ecoblue AG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA
 (Υπόθεση C-23/09 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Προγενέστερο σήμα BLUE - Λεκτικό σημείο «Ecoblue» - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των σημείων)
 2010/C 134/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: ecoblue AG (εκπρόσωποι: C. Osterrieth, Rechtsanwalt)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Botis), Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 12 Νοεμβρίου 2008 το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα) στην υπόθεση T-281/07, ecoblue AG κατά ΓΕΕΑ, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή του αιτούντος την καταχώριση του λεκτικού σήματος «Ecoblue», για υπηρεσίες των κλάσεων 35, 36 και 38, κατά της αποφάσεως R 844/2006-1 του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (ΓΕΕΑ), της 25ης Απριλίου 2007, περί απορρίψεως της προσφυγής που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών με την οποία απορρίφθηκε η καταχώριση του εν λόγω σήματος στο πλαίσιο της ανακοπής που άσκησε ο δικαιούχος του κοινοτικού λεκτικού σήματος «BLUE», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 36, και 38, καθώς και άλλων κοινοτικών λεκτικών σημάτων που περιέχουν τη λέξη «BLUE»
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την ecoblue AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 90 της 18.4.2009.


text:
 21.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/15
 Αναίρεση που άσκησε στις 15 Δεκεμβρίου 2015 η The Tea Board κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 2 Οκτωβρίου 2015 στην υπόθεση T-626/13, The Tea Board κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-675/15 P)
 (2016/C 106/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: The Tea Board (εκπρόσωποι: M. C. Maier, A. Nordemann, Rechtsanwälte)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Delta Lingerie
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρεθεί η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Οκτωβρίου 2015 στην υπόθεση T-626/13, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή ως προς τις ακόλουθες υπηρεσίες που αφορά το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση στις κλάσεις 35 και 38:
 Υπηρεσίες λιανικής πώλησης γυναικείων εσωρούχων και γυναικείων ειδών εσωρούχων πολυτελείας, αρωμάτων, eau-de-toilette και καλλυντικών, λευκών ειδών για το σπίτι και το μπάνιο· Υπηρεσίες παροχής επιχειρηματικών συμβουλών για τη δημιουργία και εκμετάλλευση σημείων λιανικής πώλησης και κεντρικών αγορών λιανικής πώλησης και διαφήμισης· Υπηρεσίες προώθησης πωλήσεων (για λογαριασμό τρίτων), διαφήμιση, διοίκηση επιχειρήσεων, διαχείριση επιχειρήσεων, διαφήμιση σε δίκτυο πληροφορικής επί γραμμής, διανομή διαφημιστικού υλικού (φυλλαδίων, προσπέκτους, δωρεάν εφημερίδων, δειγμάτων), υπηρεσίες συνδρομής σε εφημερίδες για λογαριασμό τρίτων· Επιχειρηματική πληροφόρηση ή έρευνα· διοργάνωση εκδηλώσεων, εκθέσεων για εμπορικούς ή διαφημιστικούς σκοπούς, διαφημιστική διαχείριση, εκμίσθωση διαφημιστικού χώρου, ραδιοφωνική διαφήμιση, τηλεοπτική διαφήμιση, διαφημιστική χορηγία. (Κλάση 35)
 Τηλεπικοινωνίες, μετάδοση μηνυμάτων και εικόνων με τη βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή, υπηρεσίες αλληλεπιδραστικής ενσύρματης εκπομπής με αντικείμενο την παρουσίαση προϊόντων, επικοινωνίες μέσω τερματικών ηλεκτρονικών υπολογιστών, μετάδοση (διαβίβαση) δεδομένων μέσω ανοικτού, κλειστού και παγκόσμιου ηλεκτρονικού δικτύου. (Κλάση 38)
 —
 να αναπέμψει, αν κρίνει αναγκαίο, την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου,
 —
 να καταδικάσει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Με την αίτηση αναιρέσεως ζητείται η μερική αναίρεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-626/13 της 2ας Οκτωβρίου 2015, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή ως προς τις υπηρεσίες που αφορά το προσβαλλόμενο σήμα στις κλάσεις 35 και 38.
 2.
 Η αίτηση αναιρέσεως στηρίζεται σε δύο λόγους: παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1) και παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του ίδιου κανονισμού.
 3.
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η ουσιώδης λειτουργία ενός συλλογικού σήματος σύμφωνα με το άρθρο 66, παράγραφος 2, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, το οποίο αποτελείται από μια ένδειξη που χρησιμοποιείται για να υποδηλωθεί η γεωγραφική προέλευση των οικείων προϊόντων, δεν χρησιμεύει ως ένδειξη της εμπορικής προέλευσης, αλλά διασφαλίζει μόνον τη συλλογική προέλευση των προϊόντων ή των υπηρεσιών που παρέχονται και πωλούνται με το σήμα αυτό, για παράδειγμα ότι τα προϊόντα προέρχονται από επιχείρηση ευρισκόμενη στη ζώνη γεωγραφικής προελεύσεως που έχει οριστεί ως συλλογικό κοινοτικό σήμα και η οποία έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί το συλλογικό κοινοτικό σήμα.
 4.
 Επομένως, κατά την άποψη της αναιρεσείουσας, στο πλαίσιο του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, η γεωγραφική προέλευση πρέπει να ληφθεί υπόψη ως κρίσιμο στοιχείο- είτε κατά την εκτίμηση της ομοιότητας των επίμαχων προϊόντων ή υπηρεσιών και/είτε στο πλαίσιο της σφαιρικής εκτιμήσεως της υπάρξεως κινδύνου συγχύσεως.
 5.
 Ως εκ τούτου, στο πλαίσιο της συγκρίσεως των προϊόντων και/ή των υπηρεσιών ενός προγενέστερου συλλογικού κοινοτικού σήματος, σύμφωνα με το άρθρο 66, παράγραφος 2, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, το οποίο συνίσταται σε γεωγραφική ένδειξη, με τα προϊόντα και/ή τις υπηρεσίες ενός ατομικού κοινοτικού σήματος, το κατά πόσον τα σχετικά προϊόντα και οι υπηρεσίες είναι παρόμοια σε σχέση με τη φύση τους, τον σκοπό τους, τους τελικούς χρήστες τους και/ή τους διαύλους διανομής τους δεν αποτελεί, κατά την άποψη της αναιρεσείουσας, καθοριστικό στοιχείο. Αυτό που πρέπει μάλλον να εξεταστεί είναι αν τα σχετικά προϊόντα και/ή οι υπηρεσίες έχουν την ίδια γεωγραφική προέλευση.
 6.
 Η ερμηνεία του άρθρου 66, παράγραφος 2, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα στην οποία προβαίνει η αναιρεσείουσα προκύπτει από
 1)
 την εσωτερική λογική του κανονισμού 207/2009, και ειδικότερα από το γεγονός ότι
 i.
 το άρθρο 66, παράγραφος 2, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα εισάγει μία εξαίρεση στον κανονισμό 207/2009 καθόσον, σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, τα σήματα που αποτελούνται αποκλειστικά από σημεία ή ενδείξεις που δύνανται να χρησιμεύσουν στο εμπόριο για δήλωση της γεωγραφικής προέλευσης των προϊόντων ή των υπηρεσιών δεν γίνονται δεκτά προς καταχώριση,
 ii.
 σύμφωνα με το άρθρο 67, παράγραφος 2, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, ο κανονισμός χρήσεως συλλογικού κοινοτικού σήματος που συντίθεται από γεωγραφική ένδειξη πρέπει να επιτρέπει σε κάθε πρόσωπο τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες του οποίου προέρχονται από την εν λόγω γεωγραφική ζώνη, να καθίσταται μέλος της οργανώσεως που είναι δικαιούχος του σήματος και, συνεπώς, συλλογικό κοινοτικό σήμα το οποίο αποτελείται από γεωγραφική ένδειξη ουδέποτε μπορεί να είναι κατάλληλο για την διάκριση των προϊόντων ή των υπηρεσιών των μελών της ενώσεως που είναι δικαιούχος του εν λόγω σήματος από τα προϊόντα άλλων επιχειρήσεων.
 2)
 ερμηνεία της διατάξεως αυτής υπό το πρίσμα των όσων ορίζονται στον κανονισμό 1151/2012 (2) και στη Συμφωνία TRIPs, κατά τα οποία στις γεωγραφικές ενδείξεις πρέπει να παρέχεται υψηλό επίπεδο προστασίας και πρέπει να απαγορεύεται η παρουσίαση ενός προϊόντος κατά τρόπο που δηλώνει ή υπονοεί ότι το εν λόγω εμπόρευμα κατάγεται από γεωγραφική περιοχή που δεν συμπίπτει με τον πραγματικό τόπο καταγωγής του.
 7.
 Η αναιρεσείουσα φρονεί ότι οι ιδιότητες που εξακρίβωσε το Γενικό Δικαστήριο σε σχέση με το DARJEELING μπορούν επίσης να ισχύουν σε υπηρεσίες όπως οι υπηρεσίες παροχής επιχειρηματικών συμβουλών ή παροχής υπηρεσιών τηλεπικοινωνιών και μπορούν να ενισχύσουν την έλξη που ασκεί το επίμαχο σήμα. Περαιτέρω, η αναιρεσείουσα επισημαίνει ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν παρέσχε με την απόφασή του τεκμηριωμένη αιτιολογία όσον αφορά το γιατί οι ιδιότητες που συνδέονται με το σήμα DARJEELING δεν ισχύουν για τις υπηρεσίες της κλάσης 35 και 38, και τούτο συνιστά νομική πλάνη.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (EE) 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για τα συστήματα ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και τροφίμων (ΕΕ L 343, σ. 1).


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/41
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 9ης Ιουνίου 2004
 στην υπόθεση Τ-96/03, Manel Camós Grau κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Έρευνα της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολεμήσεως της Απάτης (OLAF) αφορώσα τη διαχείριση και τη χρηματοδότηση του Ιδρύματος για τις σχέσεις μεταξύ Ευρώπης και Λατινικής Αμερικής - Ενδεχόμενη σύγκρουση συμφερόντων αφορώσα έναν εξεταστή - Απόφαση περί ανακλήσεως του διορισμού ενός εξεταστή στην ομάδα - Προσφυγή ακυρώσεως - Προπαρασκευαστικές πράξεις - Απαράδεκτο)
 (2004/C 228/94)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση T-96/03, Manel Camós Grau, υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον Μ.-A. Lucas, δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς, H. van Lier, στη συνέχεια δε J.-F. Pasquier και C. Ladenburger, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο, αφενός, προσφυγή περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολεμήσεως της Απάτης (OLAF), της 17ης Μαΐου 2002, περί αποκλεισμού ενός από τους εξεταστές από την έρευνα που αφορά το Ίδρυμα για τις σχέσεις μεταξύ Ευρώπης και Λατινικής Αμερικής, προκειμένου να αποφευχθεί κάθε εντύπωση περί της υπάρξεως συγκρούσεως συμφερόντων, χωρίς να γίνεται μνεία των πράξεων τις οποίες τέλεσε ο εξεταστής αυτός, καθώς και της σιωπηρής αποφάσεως περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως την οποία άσκησε ο προσφεύγων-ενάγων στις 29 Ιουλίου 2002 κατά της αποφάσεως αυτής και, αφετέρου, αγωγή αποζημιώσεως προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης και προς αποκατάσταση της σχετικής με την εξέλιξη της σταδιοδρομίας του ζημίας τις οποίες αυτός ισχυρίζεται ότι υπέστη, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τον H. Legal, πρόεδρο, την V. Tiili και τον Μ. Βηλαρά, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 9 Ιουνίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Κάθε διάδικος θα φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 112 της 10.5.2003.


text:
9.12.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 355/11
 Εφαρμο ́ζεται η απαγο ́ρευση των διακρι ́σεων του α ́ρθρου 12, πρω ́το Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 εδα ́φιο, ΕΚ σε περιπτω ́σεις στις οποι ́ες ο αλλοδαπο ́ς δημιουργο ́ς της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 2 Οκτωβρι ́ου
 ει ́χε η ́δη αποβιω ́σει κατα ́ τον χρο ́νο ενα ́ρξεως ισχυ ́ος της Συνθη ́κης 2000
 στο κρα ́τος του οποι ́ου ει ́χε την ιθαγε ́νεια, αν σε αντι ́θετη
 περι ́πτωση η εφαρμογη ́ του εσωτερικου ́ δικαι ́ου θα συνεπαγο ́ταν
 α ́νιση μεταχει ́ριση ο ́σον αφορα ́ τη δια ́ρκεια προστασι ́ας των ́εργων
 του αλλοδαπου ́ δημιουργου ́ και ενο ́ς επι ́σης προ της ενα ́ρξεως (Υπο ́θεση C-365/00)
 ισχυ ́ος της Συνθη ́κης αποβιω ́σαντος ημεδαπου ́ δημιουργου ́;
 (2000/C 355/21)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Richard Wainwright, κυ ́ριο νομικο ́ συ ́μβουλο, και απο ́ τον
 Roberto Amorosi, Ιταλο ́ δικαστη ́ τεθε ́ντα στη δια ́θεση της
 Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́-
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg,
 του Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ ν που ασκη ́θηκε στις α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 3 Οκτωβρι ́ου 2000 9 Οκτωβρι ́ου 2000 προσφυγη ́ κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (Υπο ́θεση C-364/00)
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (2000/C 355/20)
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, θεσπι ́ζοντας και
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ διατηρω ́ντας σε ισχυ ́ το α ́ρθρο 28 του νο ́μου αριθ. 128
 τον Th. van Rijn, νομικο ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́- της 24ης Απριλι ́ου 1998, που προβλε ́πει την υποχρε ́ωση
 ργο τον C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, ενδει ́ξεως στην ετικε ́τα των καλλυντικω ́ν προϊο ́ντων της
 α ́σκησε στις 3 Οκτωβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των φυσικη ́ς η ́ τεχνητη ́ς προελευ ́σεων των σε αυτα ́ περιλαμβανο-
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου των Κα ́τω με ́νων αρωματικω ́ν ουσιω ́ν, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που
 Χωρω ́ν. υπε ́χει δυνα ́μει της οδηγι ́ας 76/768/EOK (1), της
 27ης Ιουλι ́ου 1976, περι ́ προσεγγι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των
 κρατω ́ν μελω ́ν των αναφερομε ́νων στα καλλυντικα ́ προϊο ́ντα,
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: ο ́πως τροποποιη ́θηκε για ́εκτη φορα ́ με την οδηγι ́α
 93/35/EOK (2) του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1993,
 — Να διαπιστω ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν, μη και ειδικο ́τερα δυνα ́μει του α ́ρθρου 6, παρα ́γραφος 1,
 θεσπι ́ζοντας εμπροθε ́σμως τα αναγκαι ́α νομοθετικα ́, κανο- στοιχει ́ο ζ', τρι ́το εδα ́φιο, της εν λο ́γω οδηγι ́ας.
 νιστικα ́ και διοικητικα ́ με ́τρα για την εφαρμογη ́ των διατα ́ξεων
 της οδηγι ́ας 97/70/ΕΚ (1) του Συμβουλι ́ου, της 11ης
 ∆εκεμβρι ́ου 1997, για τη θε ́σπιση εναρμονισμε ́νου καθεστω ́- — να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 τος για τα αλιευτικα ́ σκα ́φη μη ́κους 24 με ́τρων και α ́νω,
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη.
 — Να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν στα δικαστικα ́ Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ́εξοδα.
 Η Επιτροπη ́ υποστηρι ́ζει ο ́τι η επι ́μαχη ιταλικη ́ κανονιστικη ́
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ρυ ́θμιση, εμποδι ́ζοντας την ελευ ́θερη δια ́θεση στο εμπο ́ριο στο
 ιταλικο ́ ́εδαφος ενο ́ς καλλυντικου ́ προϊο ́ντος που δεν φε ́ρει την
 ́ενδειξη της φυσικη ́ς η ́ τεχνητη ́ς προελευ ́σεως των σε αυτο ́
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα αντιστοιχου ́ν προς τους περιεχομε ́νων αρωματικω ́ ν ουσιω ́ν, εισα ́γει μια περαιτε ́ρω υπο-
 ισχυρισμου ́ς και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα που προβλη ́θηκαν στην χρε ́ωση η οποι ́α δεν προβλε ́πει και συνεπω ́ς απαγορευ ́εται απο ́ την
 υπο ́θεση C-335/00 (2)· η προθεσμι ́α μεταφορα ́ς της οδηγι ́ας ́εληξε οδηγι ́α 76/768/ΕΟΚ, προ ́βλημα του οποι ́ου εξα ́λλου ́εδειξαν ο ́τι
 την 1η Ιανουαρι ́ου 1999. ́εχουν συνει ́δηση οι ́διεςι οι ιταλικε ́ς αρχε ́ς, αν και απεδει ́χθησαν
 ανι ́κανες να το επιλυ ́σουν.
 (1) ΕΕ 1998, L 34, σ. 1.
 (1) EE ειδ. ́εκδ. 13/004, σ. 145.
 (2) EE C ...
 (2) EE L 151 της 23.6.1993, σ. 32.


text:
 18.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 309/29
 Αναίρεση που άσκησε στις 4 Ιουλίου 2017 η JYSK sp. z o.o. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 4 Μαΐου 2017 στην υπόθεση T-403/15, JYSK sp. z o.o. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-402/17 P)
 (2017/C 309/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: JYSK sp. z o.o. (εκπρόσωπος: H. Sønderby Christensen, advokat)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί να αναιρεθεί η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου με την οποία κρίθηκε απαράδεκτη η προσφυγή της με την αιτιολογία ότι δεν την αφορά άμεσα και ατομικά η απόφαση της Επιτροπής C (2015) 3228 final της 11ης Μαΐου 2015, προβάλλοντας ότι παραβιάζει την αρχή της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η έμμεση πρόσβαση στο Δικαστήριο μέσω αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως εκ μέρους των πολωνικών δικαστηρίων δεν παρέχει την προστασία που εγγυάται το άρθρο 6, παράγραφος 1, της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η ανωτέρω απόφαση της Επιτροπής την αφορά άμεσα και ατομικά.


text:
 12.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 9/32
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Lithuania) στις 25 Οκτωβρίου 2012 — Juvelta UAB κατά Lietuvos prabavimo rūmai
 (Υπόθεση C-481/12)
 2013/C 9/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα και αναιρεσείουσα: Juvelta UAB
 Αναιρεσίβλητο και καθού: Lietuvos prabavimo rūmai
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 34 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης την έννοια ότι απαγορεύει την εφαρμογή εθνικών κανόνων με βάση τους οποίους, προκειμένου να μπορεί κάποιος να πωλήσει στην αγορά κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντικείμενα από χρυσό εισαχθέντα από άλλο κράτος μέλος των οποίων η εμπορία επιτρέπεται στην αγορά του εν λόγω κράτους μέλους (εξαγωγής), τα οικεία αντικείμενα πρέπει να φέρουν σφραγίδα ανεξάρτητου οργανισμού σφράγισης αντικειμένων από πολύτιμα μέταλλα, εξουσιοδοτημένου από κράτος μέλος, επιβεβαιώνουσα ότι το αντικείμενο το οποίο τη φέρει έχει ελεγχθεί και σφραγιστεί από τον εν λόγω οργανισμό και η οποία περιέχει πληροφορίες κατανοητές στους καταναλωτές του κράτους μέλους εισαγωγής σχετικά με την περιεκτικότητα του αντικειμένου σε καθαρό πολύτιμο μέταλλο, στις περιπτώσεις που οι εν λόγω πληροφορίες σχετικά με την περιεκτικότητα σε πολύτιμο μέταλλο περιέχονται σε χωριστή και πρόσθετη ένδειξη που έχει επιτεθεί με σφραγίδα στο αυτό αντικείμενο από χρυσό;
 2)
 Προκειμένου να απαντηθεί το πρώτο ερώτημα, έχει σημασία το γεγονός ότι, όπως στην εξεταζόμενη εν προκειμένω περίπτωση, η πρόσθετη σφράγιση ως προς τον βαθμό ποιότητας των αντικειμένων από χρυσό που τίθεται επί των εν λόγω αντικειμένων και είναι κατανοητή στους καταναλωτές του κράτους μέλους εισαγωγής (π.χ., σφραγίδα εμφαίνουσα τα τρία αραβικά ψηφία «585») δεν έχει πραγματοποιηθεί από ανεξάρτητο οργανισμό σφράγισης αντικειμένων από πολύτιμα μέταλλα, εξουσιοδοτημένο από κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά οι πληροφορίες που παρέχονται με τη σήμανση αυτή αντιστοιχούν από άποψη περιεχομένου στις πληροφορίες που περιέχονται στη σφραγίδα που έχει επιτεθεί στο ίδιο αντικείμενο από τον ανεξάρτητο οργανισμό σφράγισης που έχει εξουσιοδοτηθεί από το κράτος μέλος εξαγωγής (π.χ. η σφραγίδα του κράτους εξαγωγής όπου αναγράφεται το αραβικό ψηφίο «3» υποδηλώνει συγκεκριμένα, με βάση τις νομοθετικές διατάξεις του κράτους αυτού, βαθμό καθαρότητας πολυτίμου μετάλλου 585);


text:
 8.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/30
 Προσφυγή της 15ης Απριλίου 2015 — TMG Landelijke Media και Willems κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-189/15)
 (2015/C 190/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: TMG Landelijke Media BV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) και Menzo Willems (Voorburg, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: R. Le Poole και L. Broers, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 17ης Φεβρουαρίου 2015·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγοντες βάλλουν κατά της αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία απορρίφθηκε εν μέρει η αίτησή τους προσβάσεως στην αλληλογραφία μεταξύ των Κάτω Χωρών και της Επιτροπής σχετικά με τη διόρθωση που η Επιτροπή επέβαλε στις Κάτω Χώρες το 2014.
 Οι προσφεύγοντες διατυπώνουν τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλουν παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 1049/200 (1). Διατείνονται ότι κακώς η Επιτροπή δεν γνωστοποίησε ορισμένα έγγραφα με την αιτιολογία ότι η γνωστοποίηση θα έθιγε την προστασία του δημοσίου συμφέροντος όσον αφορά τη δημοσιονομική, νομισματική ή οικονομική πολιτική της Ένωσης.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλουν παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 3, του κανονισμού 1049/2001. Διατείνονται ότι η Επιτροπή χρησιμοποίησε ανεπαρκή στοιχεία για να αποδείξει ότι θα θιγόταν σοβαρά η διαδικασία λήψεως αποφάσεων, και ότι δεν εξέτασε δεόντως το αν υπήρχε υπερισχύον δημόσιο συμφέρον για τη γνωστοποίηση ορισμένων εγγράφων.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλουν παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 1049/2001 λόγω μη αναφοράς των ονομάτων των μη υψηλόβαθμων συνεργατών. Διατείνονται ότι τούτο καθιστά γι’ αυτούς αδύνατον να καθορίσουν σε ποιο επίπεδο διεξήχθη η αλληλογραφία και αν όντως επρόκειτο για μη υψηλόβαθμους συνεργάτες.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλουν παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 5, του κανονισμού 1049/2001. Θεωρούν ότι η κακώς η Επιτροπή δέχθηκε το αίτημα των Κάτω Χωρών να μη δημοσιοποιήσει βάσει του άρθρου 4, παράγραφοι 1 και 3, του κανονισμού 1049/2001 ορισμένα έγγραφα που προέρχονται από τις Κάτω Χώρες. Παραπέμπουν συναφώς στα επιχειρήματα που προβάλλουν στο πλαίσιο του δευτέρου και του τρίτου λόγου ακυρώσεως.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43).


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/4
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 14ης Οκτωβρίου 2004
 στην υπόθεση C-39/02 (αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως υποβληθείσα από το Højesteret): Mærsk Olie & Gas A/S κατά Firma M. de Haan en W. de Boer (1)
 (Σύμβαση των Βρυξελλών - Διαδικασία συστάσεως κεφαλαίου για τον περιορισμό της ευθύνης από τη χρήση πλοίου - Αγωγή αποζημιώσεως - Άρθρο 21 - Εκκρεμοδικία - Ταύτιση των διαδίκων - Δικαστήριο που επιλήφθηκε πρώτο της διαφοράς - Ταύτιση αιτίας και αντικειμένου - Δεν συντρέχει - Άρθρο 25 - Έννοια της αποφάσεως - Άρθρο 27, σημείο 2 - Άρνηση αναγνωρίσεως)
 (2004/C 300/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Στην υπόθεση C-39/02, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του Πρωτοκόλλου της 3ης Ιουνίου 1971 για την ερμηνεία από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, υποβληθείσα από το Højesteret (Δανία), με απόφαση της 8ης Φεβρουαρίου 2002, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 13 Φεβρουαρίου 2002, στη δίκη Mærsk Olie & Gas A/S κατά Firma M. de Haan en W. de Boer, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, προεδρεύοντα του τρίτου τμήματος, R. Schintgen (εισηγητή) και N. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 14 Οκτωβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Αφενός η αίτηση που υποβάλλει πλοιοκτήτης ενώπιον δικαστηρίου συμβαλλόμενου κράτους μέλους με σκοπό τη σύσταση κεφαλαίου για τον περιορισμό της ευθύνης του, μολονότι αυτή προσδιορίζει το ενδεχόμενο θύμα της ζημίας, και αφετέρου αγωγή αποζημιώσεως ασκηθείσα ενώπιον δικαστηρίου άλλου συμβαλλόμενου κράτους μέλους από το εν λόγω θύμα κατά του πλοιοκτήτη δεν δημιουργούν εκκρεμοδικία κατά την έννοια του άρθρου 21 της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιήθηκε με τη Σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 για την προσχώρηση του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας.
 2)
 Απόφαση περί συστάσεως κεφαλαίου για τον περιορισμό της ευθύνης, όπως η επίδικη στην κύρια δίκη, συνιστά δικαστική απόφαση κατά την έννοια του άρθρου 25 της Συμβάσεως αυτής.
 3)
 Απόφαση περί συστάσεως κεφαλαίου για τον περιορισμό της ευθύνης, η οποία δεν έχει προηγουμένως κοινοποιηθεί στον ενδιαφερόμενο πιστωτή, ακόμη και αν αυτός έχει ασκήσει έφεση κατά της αποφάσεως αυτής για να αμφισβητήσει τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου που την εξέδωσε, δεν μπορεί να μην αναγνωριστεί σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος μέλος, κατά το άρθρο 27, σημείο 2, της εν λόγω Συμβάσεως, υπό την προϋπόθεση ότι έχει κοινοποιηθεί ή επιδοθεί νομότυπα και έγκαιρα στον εναγόμενο.
 (1) ΕΕ C 109 της 4.5.2002.


text:
 9.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 204/16
 Αναίρεση που άσκησε στις 27 Απριλίου 2011 η Union of European Football Associations (UEFA) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 17 Φεβρουαρίου 2011 στην υπόθεση T-55/08, Union of European Football Associations (UEFA) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-201/11 P)
 2011/C 204/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Union of European Football Associations (UEFA) (εκπρόσωποι: D. Anderson QC, D. Piccinin, barrister, B. Keane, solicitor, και T. McQuail, solicitor)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Βασίλειο του Βελγίου, Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας και λόγοι αναιρέσεως
 Η αναιρεσείουσα ζητεί την αναίρεση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως για τους ακόλουθους λόγους:
 —
 Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή της οδηγίας 89/552 (1), τόσο όσον αφορά τις απαιτήσεις περί σαφήνειας και διαφάνειας όσο και ως προς τον χαρακτηρισμό του EURO ως εκδηλώσεως μείζονος κοινωνικής σημασίας.
 —
 Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή των διατάξεων της Συνθήκης περί ανταγωνισμού.
 —
 Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή των διατάξεων της Συνθήκης περί ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και περί αναλογικότητας.
 —
 Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά το δικαίωμα ιδιοκτησίας της UEFA.
 —
 Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον έκρινε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περιείχε επαρκή αιτιολογία όσον αφορά (i) τον χαρακτηρισμό του EURO ως εκδηλώσεως μείζονος κοινωνικής σημασίας, (ii) τον ανταγωνισμό, (iii) την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών και (iv) το δικαίωμα ιδιοκτησίας.
 (1) Οδηγία 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για το συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (ΕΕ L 298, σ. 23).


text:
 26.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 159/34
 Προσφυγή της 19ης Μαρτίου 2014 — Marzocchi Pompe κατά ΓΕΕΑ — Settima Flow Mechanisms (ELIKA)
 (Υπόθεση T-182/14)
 2014/C 159/47
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Marzocchi Pompe SpA (Casalecchio di Reno, Ιταλία) (εκπρόσωπος: M. Bovesi, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Settima Flow Mechanisms (Grossolengo, Ιταλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 20ής Δεκεμβρίου 2013 (υπόθεση R 428/2013-2) και να κρίνει έγκυρο το σήμα ELIKA για όλα τα προϊόντα για τα οποία είχε καταχωριστεί·
 —
 να λάβει οποιοδήποτε άλλο μέτρο που το ίδιο θα κρίνει αναγκαίο·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στην καταβολή των δικαστικών εξόδων της παρούσας διαδικασίας και της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Marzocchi Pompe SpA υπό την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με τα άρθρα 91, στοιχείο β', και 132, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Επέκταση της διεθνούς καταχωρίσεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση του εικονιστικού σήματος που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «ELIKA» για προϊόντα της κλάσεως 7 — κοινοτικό σήμα αριθ. 1 051 270
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Marzocchi Pompe SpA
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Settima Flow Mechanisms
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', και άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β', γ', και ζ' του κανονισμού 207/2009
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Διαπιστώνει την ακυρότητα του σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009


text:
20. 7. 96 1 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 210/13
 4. Καταδίκάζει αλληλεγγύως τις προσφεύγουσες στα δικα ρο Μιλάνου , και τον Louis Schiltz, δικηγόρο Λουξεμβούργου ,
 στικά έξοδα, με εξαίρεση τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Schiltz, 2, rue
 η παρεμβαίνουσα η οποία φέρει τα δικά της δικαστικά du Fort Reinsheim, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένω
 έξοδα. σης (εκπρόσωποι: Giorgio Maganza και Antonio Tança) που
 έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως 94/660/ΕΚ,
 0 ) ΕΕ αριθ. C 246 της 24. 9. 1992. Ευρατόμ, του Συμβουλίου , της 26ης Σεπτεμβρίου 1994, για το
 (2 ΕΕ αριθ. L 185 της 4. 7 . 1992 , σσ. 35 , 38, 41 και 44. διορισμό των μελών της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτ
 ροπής για την περίοδο από τις 21 Σεπτεμβρίου 1994 έως τις
 20 Σεπτεμβρίου 1998 (2), το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lena
 erts, Πρόεδρο, P. Lindh και J. D. Cooke, δικαστές, γραμμα
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ τέας: Palacio Gonzalez, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 της 5ης Ιουνίου 1996 6 Ιουνίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 στην υπόθεση Τ-75/95, Günzler Aluminium GmbH κατα
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Q ) 1 . Απορρίπτει την προσφυγή.
 (Προσφυγή ακυρώσεως — Απόφαση με την οποία η Επι 2. Καταδικάζει τους προσφεύγοντες αλληλεγγύως στα
 τροπή αρνήθηκε τη διαγραφή εισαγωγικών δασμών) δικαστικά έξοδα.
 (96/C 210/31
 0) ΕΕ αριθ. C 386 της 31 . 12. 1994.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) (2) ΕΕ αριθ. L 257 της 5. 10. 1994, σ. 20.
 Στην υπόθεση Τ-75/95 , Günzler Aluminium GmbH, εταιρεία
 γερμανικού δικαίου , με έδρα το Ostfildern (Γερμανία),
 εκπροσωπούμενη από τον Dr J. Strauß, δικηγόρο Στουτγάρ
 δης, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρό
 σωπος: Claudia Schmidt), που έχει ως αντικείμενο την ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 14ης Νοεμ
 βρίου 1994, έγγραφο Κ(911 ) 3006 τελικό, που απευθύνθηκε της 11ης Ιουνίου 1996
 στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, σχετικά με στην υπόθεση Τ-110/94, Beatriz Sânchez Mateo κατά Επιτ
 διαγραφή εισαγωγικών δασμών, το Πρωτοδικείο των Ευρω ροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (] )
 παϊκών Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. P. (Υπάλληλοι — Μεταφορά μέρους των αποδοχών στο νόμι
 Briët, Πρόεδρο, V. Vesterdorf και A. Potocki, δικαστές, σμα κράτους μέλους διαφορετικού από τη χώρα της έδρας
 γραμματέας: B. Pastor, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδω του κοινοτικού οργάνου — Απαράδεκτο)
 σε στις 5 Ιουνίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτι
 κό : (96/C 210/33)
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθ ' όσον με (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 αυτή ζητείται να απευθυνθούν εντολές στην Επιτροπή.
 Στην υπόθεση Τ-110/94, Beatriz Sânchez Mateo, υπάλληλος
 2. Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά ως αβάσιμη. της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπού
 3. Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα. μενη από τον Antonio Creus, δικηγόρο Βαρκελώνης, και τον
 Bonifacio Garcia Porras, δικηγόρο Σαλαμάνκα, κατά Επιτρο
 0) ΕΕ αριθ. C 137 της 3. 6. 1995. πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Amparo
 Alcover San Pedro, Ana Maria Alves Vieira και Carlos Gômez
 de la Cruz), που είχε ως αντικείμενο, πρώτον, την ακύρωση
 της αποφάσεως περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως
 σχετικά με τη μεταφορά μέρους των αποδοχών της προσφεύ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ γουσας σε λογαριασμό στεγαστικού ταμιευτηρίου σε δανικές
 κορόνες, δεύτερον, την αναγνώριση του δικαιώματος της
 της 6ης Ιουνίου 1996 προσφεύγουσας για μια τέτοια μεταφορά και, τρίτον, αίτημα
 στην υπόθεση Τ-382/94, Confederazione Generale αποζημιώσεως, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα) συγκείμενο
 dell'Industria Italiana (Confindustria) και Aldo Romoli κατά από τους C. P. Briët, Πρόεδρο, και τους B. Vesterdorf και A.
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (! ) Potocki, δικαστές γραμματέας: B. Pastor, κύρια υπάλληλος
 (Διορισμός των μελών της Οικονομικής και Κοινωνικής διοικήσεως, εξέδωσε στις 11 Ιουνίου 1996 απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό:
 Επιτροπής)
 (96/C 210/32)
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 2. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 Στην υπόθεση Τ-382/94, Confederazione Generale
 dell'Industria Italiana (Confindustria), σωματείο ιταλικού (0 ΕΕ αριθ. C 120 της 30. 4. 1994.
 δικαίου με έδρα τη Ρώμη, και Aldo Romoli, κάτοικος
 Μιλάνου , εκπροσωπούμενοι από τον Fausto Capelli, δικηγό


text:
Αριθ. C 133/18 [JE Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4. 5 . 96
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που Προσφυγή του Βασίλειου των Κάτω Χωρών κατά της
 υπέβαλε το Tribunale di Trento — Sezione civile — με Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε
 διάταξη της 15ης Φεβρουαρίου 1996 στην υπόθεση Grundig στις 19 Μαρτίου 1996
 Italiana SpA κατά Ministero delle Finanze (Υπόθεση C-84/96)
 (Υπόθεση C-68/96) (96/C 133/39)
 (96/C 133/37)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, εκπροσωπούμενο από τους
 Με διάταξη της 15ης Φεβρουάριου 1996, η οποία περιήλθε J. S. van den Oosterkamp και M. A. Fierstra, με τόπο
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία των Κάτω
 τήτων στις 14 Μαρτίου 1996, το Tribunale di Trento — Χωρών, 5 rue C. M. Spoo, άσκησε στις 19 Μαρτίου 1996
 Sezione civile —, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Grundig ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Italiana SpA και Ministero delle Finanze, που εκκρεμεί προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα των .
 στικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Πρέπει να ερμηνευθεί το άρθρο 95 της συνθήκης ΕΚ υπό την Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 έννοια ότι απαγορεύει σε ένα κράτος μέλος να θεσπίζει και να — να ακυρώσει το χρεωστικό σημείωμα της 15ης Ιανουαρίου
 εισπράττει φόρο καταναλώσεως υπέρ του Δημοσίου — όπως 1996 καθώς και τις αποφάσεις της Επιτροπής, της 16ης
 o προβλεπόμενος στο άρθρο 4 του Decreto Legge της 30ής Φεβρουαρίου 1996, που αφορούν την εκκαθάριση λογα
 Δεκεμβρίου 1982, κυρωθέντος με τον νόμο 53 της 28ης ριασμών των σχεδίων EFRO 80.07.03.002 (Veendam-
 Φεβρουαρίου 1983, o οποίος ρυθμίστηκε περαιτέρω με Musselkanaal) και EFRO 84.07.03.004 (Weg Veendam)
 το Decreto del Ministero delle Finanze της 23ης Μαρτίου που συγχρηματοδοτήθηκαν πριν από το 1989 από το
 1983 —, όταν ορίζεται διαφορετική φορολογητέα αξία Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Αναπτύξεως,
 μεταξύ των εγχωρίων προϊόντων και των προϊόντων που
 εισάγονται από άλλα κράτη μέλη και προβλέπεται διαφορε — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 τικός τρόπος εισπράξεως του φόρου για τα μεν και για τα
 δε ;
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα αντιστοιχούν
 προς τους λόγους ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα της
 υποθέσεως C-308/95 (1 ).
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 υπέβαλε το Nederlandse Raad van State με απόφαση της 12ης ') EE 1995 , C 299 , o. 13 .
 Μαρτίου 1996, στην υπόθεση Burgemeester en wethouders
 van Haarlemmrliede en Spaarnwoude κ.λπ. κατά Gedepute
 erde Staten van Noord-Holland
 (Υπόθεση C-81/96)
 (96/C 133/38)
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 Με απόφαση της 12ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη υπέβαλε το Tribunale di Genova (πρώτο πολιτικό τμήμα) με
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διατάξεις της 1ης Φεβρουαρίου και 7ης Μαρτίου 1996 στις
 στις 18 Μαρτίου 1996, το Nederlandse Raad van State, στο εκκρεμείς ενώπιον του υποθέσεις μεταξύ 1. Palmera SpA 2.
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Haarlemmrliede en Spaarnw Cesare Rognoli & Figlio Sri και 3. Igino Mazzola, αφενός, και
 oude και Gedeputeerde Staten van Noord-Holland, που Ministero delle Finanze dello Stato, αφετέρου
 εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση (Υποθέσεις C-86/96, C-87/96 και C-88/96)
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: (96/C 133/40)
 Επιτρέπεται βάσει της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου ,
 της 27ης Ιουνίου 1985 , για την εκτίμηση των επιπτώσεων Με διατάξεις της 1ης Φεβρουάριου και 7ης Μαρτίου 1996, οι
 ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο οποίες περιήλθαν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις
 περιβάλλον ( ! ), η χορήγηση άδειας για ένα από τα σχέδια που 21 Μαρτίου 1996, το Tribunale di Genova (πρώτο πολιτικό
 αναφέρονται στο παράρτημα I της οδηγίας, χωρίς να έχει τμήμα) υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 πραγματοποιηθεί κατά την κατάρτιση της άδειας αυτής των, στα πλαίσια των εκκρεμών ενώπιον του αιτούντος
 έκθεση περί των επιπτώσεων στο περιβάλλον κατά την έννοια δικαστηρίου υποθέσεων μεταξύ 1 . Palmera SpA, 2. Cesare
 της οδηγίας όταν η άδεια αφορά σχέδιο για το οποίο είχε ήδη Rognoli & Figlio Sri και 3 . Igino Mazzola, αφενός, και
 χορηγηθεί άδεια πριν από τις 3 Ιουλίου 1988, της οποίας όμως Ministero delle Finanze dello Stato, αφετέρου , αιτήσεις για
 δεν έγινε χρήση και κατά την κατάρτισή της είχε πραγματο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, τα ερωτήματα των
 ποιηθεί έκθεση περί των επιπτώσεων στο περιβάλλον σύμφω οποίων είναι ταυτόσημα με εκείνα των συνεκδικαζομένων
 να με τις προϋποθέσεις που θέτει εν προκειμένω η οδηγία; υποθέσεων C-47/95 κ.λπ. Ρ ).
 ') ΕΕ αριθ . L 175 της 5 . 7. 1985 , σ. 40. (!) ΕΕ αριθ. C 119 της 13. 5. 1995, σ. 5.


text:
 C 227/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 11.8.2001
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Ερω ́ τημα 3
 βαλε το Østre Landsret με δια ́ταξη της 23ης Μαι ̈́ου 2001
 στην υπο ́θεση ΑstraZeneca A/S κατα ́ Lægemiddelstyrelsen, Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 1β η ́ 1γ,
 παρεμβαι ́νουσα: Generics (UK) Ltd, και Α/S GEA ζητει ́ται να διευκρινιστει ́ αν η πρω ́τη οδηγι ́α για τα φαρμακευτικα ́
 Farmaceutisk Fabrik κατα ́ Lægemiddelstyrelsen, προσε- ιδιοσκευα ́σματα παρε ́χει νο ́μιμο ́ερεισμα προκειμε ́νου οι εθνικε ́ς
 πικληθε ́ν: Sundhedsministeriet, παρεμβαι ́νουσες: Generics αρχε ́ς να χορηγου ́ν απαλλαγη ́ απο ́ τις ισχυ ́ουσες προϋποθε ́σεις,
 (UK) Ltd και ΑstraZeneca Α/S οπο ́τε η περιληπτικη ́ αι ́τηση να μπορει ́ παρα ́ ταυ ́τα να υποβληθει ́
 σε ουσιαστικη ́ εξε ́ταση.
 (Υπο ́θεση C-223/01) (1) της 26.01.1965, περι ́ της προσεγγι ́σεως των νομοθετικω ́ν κανονιστι-
 κω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων σχετικα ́ με τα φαρμακευτικα ́ ιδιοσκευ-
 α ́σματα (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 013/001, σ. 25).
 (2001/C 227/19)
 Με δια ́ταξη της 23ης Μαι ̈́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις βαλε το Tribunale Civile di Genova, Prima Sezione Civile,
 5 Ιουνι ́ου 2001, το Østre Landsret, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς με δια ́ταξη της 24ης Μαι ̈́ου 2001 στις συνεκδικαζο ́μενες
 μεταξυ ́ ΑstraZeneca Α/S και Lægemiddelstyrelsen, παρεμβαι ́- υποθε ́σεις Società Off-road Action sas και Model Toys di
 νουσα: Generics (UK) Ltd, καθω ́ς και Α/S GΕΑ Farmaceutisk Luca Luperini κατα ́ Prefetto di Genova
 Fabrik και Lægemiddelstyrelsen, προσεπικληθε ́ν: Sundheds-
 ministeriet, παρεμβαι ́νουσες: Generics (UΚ) Ltd και ΑstraZeneca (Υπο ́θεση C-225/01)
 Α/S, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: (2001/C 227/20)
 Με δια ́ταξη της 24ης Μαι ̈́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 Ερω ́ τημα 1 6 Ιουνι ́ου 2001, το Tribunale Civile di Genova, Prima Sezione
 Civile, στο πλαι ́σιο των συνεκδικαζομε ́νων υποθε ́σεων Società
 Off-road Action sas και Model Toys di Luca Luperini κατα ́
 Στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α μια επιχει ́ρηση αιτει ́ται τη Prefetto di Genova, που εκκρεμου ́ν ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το
 χορη ́γηση α ́δειας κυκλοφορι ́ας βα ́σει περιληπτικη ́ς αιτη ́σεως ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως. Το Tribunale
 (απλοποιημε ́νη διαδικασι ́α) κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 4, παρα ́- Civile di Genova ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο να αποφανθει ́ επι ́ των
 γραφος 3, σημει ́ο 8, στοιχει ́ο α', περι ́πτωση iii, της πρω ́της οδηγι ́ας εξη ́ς ερωτημα ́των:
 για τα φαρμακευτικα ́ ιδιοσκευα ́σματα [οδηγι ́α 65/65 (ΕΟΚ) (1) του — Ερωτα ́ται αν το κοινοτικο ́ δι ́καιο, ενο ́ψει ιδι ́ως της αρχη ́ς της
 Συμβουλι ́ου, ο ́πως ́εχει περαιτε ́ρω τροποποιηθει ́], και εκθε ́τει ο ́τι ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των εμπορευμα ́των και της αρχη ́ς της
 το προϊο ́ν, για το οποι ́ο ζητει ́ται η α ́δεια κυκλοφορι ́ας, ει ́ναι αναλογικο ́τητας, εμποδι ́ζει σε κα ́θε περι ́πτωση την εφαρμογη ́
 ουσιαστικα ́ παρεμφερε ́ς προς το προϊο ́ν αναφορα ́ς, το οποι ́ο ́εχει εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας η οποι ́α προβλε ́πει απαρεγκλι ́τως την
 εγκριθει ́ στην Κοινο ́τητα κατα ́ το απαιτου ́μενο βα ́σει της οδηγι ́ας επιβολη ́ της παρεπο ́μενης ποινη ́ς που συνι ́σταται στην
 χρονικο ́ δια ́στημα, απαιτει ́ται και αρκει ́ το προϊο ́ν αναφορα ́ς: κατα ́σχεση των προϊο ́ντων σε ο ́λες τις περιπτω ́σεις ο ́που
 διαπιστω ́θηκε διοικητικη ́ παρα ́βαση της απαγορευ ́σεως εισα-
 α) κατα ́ το χρονικο ́ σημει ́ο υποβολη ́ς της αιτη ́σεως να ́εχει γωγη ́ς για εμπορικου ́ς σκοπου ́ς, χρη ́σεως η ́ λειτουργι ́ας των
 κυκλοφορη ́σει στο κρα ́τος με ́λος το οποι ́ο αφορα ́ η αι ́τηση, εν λο ́γω εμπορευμα ́των στην ιταλικη ́ επικρα ́τεια, η ́ αν, βα ́σει
 η ́ του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, μπορει ́ να υπα ́ρχουν περιπτω ́σεις
 στις οποι ́ες, λαμβα ́νοντας υπο ́ψη τη σοβαρο ́τητα της παραβα ́-
 σεως και το ́εννομο αγαθο ́ το οποι ́ο προστατευ ́εται απο ́ την
 β) κατα ́ το χρονικο ́ σημει ́ο της υποβολη ́ς της αιτη ́σεως να
 παραβιασθει ́σα δια ́ταξη, η παρεπο ́μενη ποινη ́ της
 εξακολουθει ́ να κυκλοφορει ́ στο κρα ́τος με ́λος το οποι ́ο
 κατασχε ́σεως που προβλε ́πει η εθνικη ́ νομοθεσι ́α δεν ει ́ναι
 αφορα ́ η αι ́τηση, η ́
 ασυμβι ́βαστη προς το κοινοτικο ́ δι ́καιο.
 γ) να εξακολουθει ́ να κυκλοφορει ́ το ́σο κατα ́ το χρονικο ́ σημει ́ο — Ερωτα ́ται αν το κοινοτικο ́ δι ́καιο, ενο ́ψει ιδι ́ως της αρχη ́ς της
 της υποβολη ́ς αιτη ́σεως ο ́σο και κατα ́ το χρονικο ́ σημει ́ο της αναλογικο ́τητας, εμποδι ́ζει την εφαρμογη ́ εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας
 χορηγη ́σεως της α ́δειας κυκλοφορι ́ας στο κρα ́τος με ́λος το η οποι ́α δεν προβλε ́πει καμι ́α ευχε ́ρεια εκτιμη ́σεως εκ με ́ρους
 οποι ́ο αφορα ́ η αι ́τηση; της δημο ́σιας διοικη ́σεως η ́ του δικαστηρι ́ου που να τους
 επιτρε ́πει να αποφασι ́ζουν, σε συνα ́ρτηση με τη σοβαρο ́τητα
 της παραβα ́σεως και του εννο ́μου αγαθου ́ που προστατευ ́ει η
 παραβιβασθει ́σα δια ́ταξη, αν πρε ́πει η ́ ο ́χι να επιβληθει ́ η
 παρεπο ́μενη ποινη ́ την οποι ́α προβλε ́πει η εν λο ́γω δια ́ταξη
 Ερω ́ τημα 2 και συνι ́σταται στην κατα ́σχεση των προϊο ́ντων σε ο ́λες τις
 περιπτω ́σεις ο ́που διαπιστω ́θηκε διοικητικη ́ παρα ́βαση σχετικη ́
 με την παραγωγη ́, τη χρη ́ση, τη μεταφορα ́, την κατοχη ́ η ́ την
 Συνεπα ́γεται ο ο ́ρος «κυκλοφορει ́» του α ́ρθρου 4, παρα ́γραφος 3, μεταβι ́βαση των εμπορευμα ́των αυτω ́ν εντο ́ς της ιταλικη ́ς
 σημει ́ο 8, στοιχει ́ο α', περι ́πτωση iii, ο ́τι αρκει ́ και απαιτει ́ται να επικρα ́τειας.
 υφι ́σταται ́εγκριση υπο ́ τη μορφη ́ α ́δειας κυκλοφορι ́ας του προϊο ́ν-
 τος αναφορα ́ς στο κρα ́τος με ́λος το οποι ́ο αφορα ́ η αι ́τηση;


text:
 4.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/7
 Αίτηση αναιρέσεως που άσκησαν στις 26 Φεβρουαρίου 2013 η Alfier Costruzioni S.r.l. κ.λπ. κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 12ης Δεκεμβρίου 2012, T-261/00, Sacaim S.p.A. κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-95/13 P)
 2013/C 129/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Alfier Costruzioni S.r.l. κ.λπ. (εκπρόσωποι: A. Vianello, A. Bortoluzzi και A. Veronese, avocats)
 Έτεροι διάδικοι: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ιταλική Δημοκρατία, Sacaim S.p.A. κ.λπ.
 Αιτήματα των αναιρεσειόντων
 Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει ή/και να μεταρρυθμίσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεώς τους, οι αναιρεσείοντες προβάλλουν πλάνες περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή των αρχών που το Δικαστήριο διατύπωσε στην απόφασή του «Comitato Venezia vuole vivere», αφενός, όσον αφορά την υποχρέωση αιτιολογήσεως των αποφάσεων της Επιτροπής στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων και, αφετέρου, όσον αφορά την κατανομή του βάρους αποδείξεως σχετικά με τις προϋποθέσεις του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 Με την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη, το Γενικό Δικαστήριο δεν συμμορφώθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου «Comitato Venezia vuole vivere» της 9ης Ιουνίου 2011, στην οποία το Δικαστήριο έκρινε ότι η απόφαση της Επιτροπής «πρέπει να περιέχει, αυτή καθεαυτήν, όλα τα αναγκαία για την εκτέλεσή της [από τις εθνικές αρχές] στοιχεία». Ωστόσο, μολονότι η απόφαση δεν περιείχε τα αναγκαία στοιχεία για την εκτέλεσή της από τις εθνικές αρχές, το Γενικό Δικαστήριο δεν διαπίστωσε καμία παράλειψη όσον αφορά τη μέθοδο που χρησιμοποίησε η Επιτροπή στην προσβαλλόμενη απόφαση, οπότε υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο.
 Βάσει των αρχών που διατύπωσε το Δικαστήριο στην απόφασή του «Comitato Venezia vuole vivere», στο πλαίσιο της ανακτήσεως, εναπόκειται στο κράτος μέλος — και συνεπώς όχι στον αποδέκτη — να αποδείξει κατά περίπτωση ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Εν προκειμένω, ωστόσο, η Επιτροπή, στην προσβαλλόμενη απόφαση, παρέλειψε να διευκρινίσει τον «τρόπο» της ως άνω εξακριβώσεως· κατά συνέπεια, μη διαθέτοντας τα αναγκαία στοιχεία για να αποδείξει, στο πλαίσιο της ανακτήσεως, ότι τα χορηγηθέντα πλεονεκτήματα συνιστούν, για τους αποδέκτες, κρατικές ενισχύσεις, η Ιταλική Δημοκρατία — με τον νόμο 228 της 24ης Δεκεμβρίου 2012 (άρθρο 1, παράγραφοι 351 επ.) — αποφάσισε να αντιστρέψει το βάρος της αποδείξεως, αντίθετα προς τα όσα έχουν κριθεί με την κοινοτική νομολογία. Κατά τον Ιταλό νομοθέτη, ειδικότερα, δεν εναπόκειται στο κράτος, αλλά στην εκάστοτε επιχείρηση που είναι αποδέκτης των χορηγηθεισών ενισχύσεων, υπό τη μορφή απαλλαγής από επιβαρύνσεις, να αποδείξει ότι τα εν λόγω πλεονεκτήματα δεν νοθεύουν τον ανταγωνισμό ούτε επηρεάζουν το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών· ελλείψει τέτοιας αποδείξεως, τεκμαίρεται ότι το χορηγηθέν πλεονέκτημα νοθεύει τον ανταγωνισμό και επηρεάζει το ενδοκοινοτικό εμπόριο. Τούτο είναι προδήλως αντίθετο προς τις αρχές που το Δικαστήριο διατύπωσε στην απόφαση «Comitato Venezia vuole vivere».


text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/11
 Διάταξη του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα τμήμα) της 3ης Σεπτεμβρίου 2015 [αίτηση του Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen — Βέλγιο) — Vivium SA κατά Belgische Staat
 (Υπόθεση C-250/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Πραγματικό και το κανονιστικό πλαίσιο της διαφοράς της κύριας δίκης - Μη παροχή επαρκών διευκρινίσεων - Προδήλως απαράδεκτη))
 (2015/C 381/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Vivium SA
 Καθού: Belgische Staat
 Διατακτικό
 Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (Βέλγιο), με την από 13 Μαΐου 2015 απόφαση (υπόθεση C-250/15), είναι προδήλως απαράδεκτη.
 (1) ΕΕ C ## σ. ##.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/74
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Ιουνίου 2013 — Beifa Group κατά ΓΕΕΑ — Schwan-Stabilo Schwanhäußer (γραφικά είδη)
 (Υπόθεση T-608/11) (1)
 (Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Καταχωρισθέν κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα που απεικονίζει γραφικά είδη - Προγενέστερα τρισδιάστατα εικονιστικά εθνικά σήματα - Λόγος ακυρότητας - Χρήση, στο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα, προγενέστερου σημείου, τη χρήση του οποίου ο δικαιούχος του σημείου έχει δικαίωμα να απαγορεύσει - Άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο ε', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 6/2002 - Απόφαση ληφθείσα κατόπιν ακυρώσεως από το Γενικό Δικαστήριο προγενέστερης αποφάσεως)
 2013/C 225/163
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Beifa Group Co. Ltd (Ningbo, Κίνα) (εκπρόσωποι: R. Davis, barrister, N. Cordell, solicitor, και B. Longstaff, barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Schwan-Stabilo Schwanhäußer GmbH & Co. KG (Heroldsberg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: H. Gauß και U. Blumenröder, avocats)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 9ης Αυγούστου 2011 (υπόθεση R 1838/2010-3), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ της Schwan-Stabilo Schwanhäußer GmbH & Co. KG και της Ningbo Beifa Group Co., Ltd.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Beifa Group Co. Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 32 της 4.2.2012.


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/61
 Προσφυγή της 12ης Σεπτεμβρίου 2007 — Al-Aqsa κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-348/07)
 (2007/C 269/111)
 Γλώσσα διαδικασίaς: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Stichting Al-Aqsa (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: J. Pauw, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2007/445/EΚ του Συμβουλίου κατά το μέρος που έχει εφαρμογή επί του προσφεύγοντος και να αναγνωρίσει ότι ο κανονισμός (ΕΚ) 2580/2001 δεν έχει εφαρμογή επί του προσφεύγοντος·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το προσφεύγον ισχυρίζεται ότι η απόφαση 2007/445/EΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 2007, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ L 344, σ. 93) είναι ανίσχυρη κατά το μέρος που το αφορά.
 Προς στήριξη της προσφυγής του, το προσφεύγον προβάλλει, πρώτον, ότι η κοινή θέση του Συμβουλίου, της 27ης Δεκεμβρίου 2001, για την εφαρμογή ειδικών μέτρων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ L 344, σ. 93) δεν έχει εφαρμογή επί του προσφεύγοντος (1).
 Δεύτερον, ισχυρίζεται ότι ουδεμία αρμόδια αρχή έχει λάβει έναντι του προσφεύγοντος απόφαση κατά το άρθρο 1, παράγραφος 4, της κοινής θέσεως του Συμβουλίου της 27ης Δεκεμβρίου 2001.
 Τρίτον, διατείνεται ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε πρόθεση, ενοχή ή επίγνωση σχετικά με τη στήριξη τρομοκρατικών δραστηριοτήτων.
 Τέταρτον, κατά το προσφεύγον, ούτε από την αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως ούτε από τη σχετική εθνική απόφαση προκύπτει ότι μπορεί ακόμα να θεωρείται ότι διευκολύνει τρομοκρατικές πράξεις.
 Τέλος, το προσφεύγον προβάλλει παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, παράβαση ουσιωδών τύπων καθόσον το Συμβούλιο δεν επανεξέτασε αν είναι επιθυμητό να παραμείνει το προσφεύγον εγγεγραμμένο στον σχετικό κατάλογο, προσβολή του δικαιώματος απρόσκοπτης απολαύσεως της ιδιοκτησίας και παράβαση της υποχρεώσεως παραθέσεως προσήκουσας αιτιολογίας.
 (1) 2001/931/ΚΕΠΠΑ (EE L 344, σ. 93).


text:
 10.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 395/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 4ης Σεπτεμβρίου 2014 [αίτηση του Finanzgericht Hamburg (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Simon, Evers & Co GmbH κατά Hauptzollamt Hamburg-Hafen
 (Υπόθεση C-21/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Εμπορική πολιτική - Δασμοί αντιντάμπινγκ - Κανονισμός (ΕΚ) 499/2009 - Κύρος - Εισαγόμενα προϊόντα καταγωγής Κίνας - Εισαγωγή των ίδιων προϊόντων αποστελλόμενων από την Ταϊλάνδη - Παράκαμψη - Απόδειξη - Άρνηση συνεργασίας))
 (2014/C 395/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Hamburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Simon, Evers & Co GmbH
 κατά
 Hauptzollamt Hamburg-Hafen
 Διατακτικό
 Από την εξέταση του ερωτήματος που υπέβαλε το αιτούν δικαστήριο δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να επηρεάσει το κύρος του επίμαχου κανονισμού (ΕΚ) 499/2009 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουνίου 2009, για την επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1174/2005 στις εισαγωγές τροχοφόρων φορείων και των βασικών μερών τους, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, στις εισαγωγές του ίδιου προϊόντος που αποστέλλονται από την Ταϊλάνδη, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Ταϊλάνδης είτε όχι.
 (1) ΕΕ C 114 της 20.04.2013.


text:
 28.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/20
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Μαρτίου 2014 — Borrajo Canelo κατά ΓΕΕΑ — Tecnoazúcar (PALMA MULATA)
 (Υπόθεση T-381/12) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία εκπτώσεως - Λεκτικό κοινοτικό σήμα PALMA MULATA - Ουσιαστική χρήση - Άρθρο 15, παράγραφος 1, στοιχείο α', και άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Μορφή που διαφέρει ως προς στοιχεία τα οποία δεν μεταβάλλουν τον διακριτικό χαρακτήρα του σήματος»])
 2014/C 129/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Ana Borrajo Canelo (Μαδρίτη, Ισπανία)· Carlos Borrajo Canelo (Μαδρίτη) και Luis Borrajo Canelo (Μαδρίτη) (εκπρόσωπος: A. Gómez López, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Schifko)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Tecnoazúcar (Αβάνα, Κούβα) (εκπρόσωπος: J. Carbonell Callicó, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 21ης Μαΐου 2012 (υπόθεση R 2265/2010-2), σχετικά με διαδικασία εκπτώσεως μεταξύ των Ana Borrajo Canelo, Carlos Borrajo Canelo και Luis Borrajo Canelo, αφενός, και της Tecnoazúcar, αφετέρου.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Οι Ana Borrajo Canelo, MM. Carlos Borrajo Canelo και Luis Borrajo Canelo καταδικάζονται στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 343 της 10.11.2012.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 30ής Μαΐου 2013 [αίτηση του Gerechtshof te Amsterdam (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Dirk Frederik Asbeek Brusse, Katarina de Man Garabito κατά Jahani BV
 (Υπόθεση C-488/11) (1)
 (Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με τους καταναλωτές - Σύμβαση μισθώσεως κατοικίας συναφθείσα μεταξύ ενός επαγγελματία εκμισθωτή και ενός μισθωτή ενεργούντος για ιδιωτικούς σκοπούς - Αυτεπάγγελτη εξέταση από τον εθνικό δικαστή του καταχρηστικού χαρακτήρα μιας συμβατικής ρήτρας - Ποινική ρήτρα - Ακύρωση της ρήτρας)
 2013/C 225/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Gerechtshof te Amsterdam
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Dirk Frederik Asbeek Brusse, Katarina de Man Garabito
 κατά
 Jahani BV
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Gerechtshof te Amsterdam — Ερμηνεία του άρθρου 6 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ L 95, σ. 29) — Σύμβαση μισθώσεως μεταξύ ενός κατ’ επάγγελμα εκμισθωτή και ενός ιδιώτη μισθωτή — Χαρακτηρισμός του εκμισθωτή ως πωλητή αγαθών ή παρέχοντος υπηρεσίες — Κανόνες δημοσίας τάξεως
 Διατακτικό
 1)
 Η οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, έχει την έννοια ότι, υπό την επιφύλαξη των ρητρών οι οποίες απηχούν εθνικές νομοθετικές ή κανονιστικές διατάξεις αναγκαστικού δικαίου, πράγμα το οποίο εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να ελέγξει, έχει εφαρμογή σε μια σύμβαση μισθώσεως κατοικίας, συναφθείσα μεταξύ ενός εκμισθωτή ενεργούντος στο πλαίσιο της επαγγελματικής του δραστηριότητας και ενός μισθωτή ενεργούντος για σκοπούς που δεν εμπίπτουν στο πλαίσιο της επαγγελματικής του δραστηριότητας.
 2)
 Η οδηγία 93/13 έχει την εξής έννοια:
 3)
 εφόσον το εθνικό δικαστήριο, το οποίο έχει επιληφθεί αγωγής ασκηθείσας από έναν επαγγελματία κατά ενός καταναλωτή, αφορώσας την εκπλήρωση μιας συμβάσεως, έχει την εξουσία, σύμφωνα με τους εθνικούς δικονομικούς κανόνες, να εξετάσει αυτεπαγγέλτως την ασυμφωνία μεταξύ της ρήτρας που αποτελεί τη βάση της αγωγής και των εθνικών κανόνων δημοσίας τάξεως, οφείλει κατά τον ίδιο τρόπο, αν διαπιστώσει ότι η εν λόγω ρήτρα εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής, να εκτιμήσει αυτεπαγγέλτως τον ενδεχομένως καταχρηστικό χαρακτήρα της ρήτρας αυτής υπό το πρίσμα των κριτηρίων που προβλέπει η εν λόγω οδηγία•
 4)
 εφόσον το εθνικό δικαστήριο έχει την εξουσία, σύμφωνα με τους εσωτερικούς δικονομικούς κανόνες, να ακυρώσει αυτεπαγγέλτως μια ρήτρα που αντιβαίνει στη δημόσια τάξη ή σε μια αναγκαστικού δικαίου νομική διάταξη, η οποία έχει περιεχόμενο που δικαιολογεί μια τέτοια συνέπεια, οφείλει, κατ’ αρχήν, αφού παράσχει στους διαδίκους τη δυνατότητα να συζητήσουν επ’ αυτής κατ’ αντιμωλία, να ακυρώσει αυτεπαγγέλτως μια συμβατική ρήτρα της οποίας τον καταχρηστικό χαρακτήρα έχει διαπιστώσει υπό το πρίσμα των κριτηρίων που προβλέπει η εν λόγω οδηγία.
 5)
 Το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13 έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει στο εθνικό δικαστήριο, αν διαπιστώσει τον καταχρηστικό χαρακτήρα μιας ποινικής ρήτρας σε σύμβαση συναφθείσα μεταξύ ενός επαγγελματία και ενός καταναλωτή, να μειώσει απλώς και μόνον το ποσό της ποινής που βαρύνει τον καταναλωτή βάσει της ρήτρας αυτής, αλλά του επιβάλλει να αποκλείσει ρητώς την εφαρμογή της εν λόγω ρήτρας έναντι του καταναλωτή.
 (1) ΕΕ C 13 της 14.1.2012.


text:
 19.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 22ας Απριλίου 2010 [αίτηση του Finanzgericht Düsseldorf (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Vera Mattner κατά Finanzamt Velbert
 (Υπόθεση C-510/08) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ - Φόρος δωρεάς - Οικόπεδο με κτίσμα - Δικαίωμα εκπτώσεως ποσού από τη φορολογητέα βάση - Διαφορετική μεταχείριση κατοίκων ημεδαπής και κατοίκων αλλοδαπής)
 (2010/C 161/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Düsseldorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Vera Mattner
 κατά
 Finanzamt Velbert
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Finanzgericht Düsseldorf — Ερμηνεία των άρθρων 39 και 43 ΕΚ, καθώς και του άρθρου 56, σε συνδυασμό με το άρθρο 58 ΕΚ — Εθνική ρύθμιση περί της εισπράξεως φόρου δωρεάς ακινήτου, η οποία προβλέπει για τον μόνιμο κάτοικο αλλοδαπής, που αποκτά χαριστικώς από μόνιμο κάτοικο αλλοδαπής ακίνητο κείμενο στο εσωτερικό της χώρας, αφορολόγητο ποσό ύψους μόνον 1 100 ευρώ, ενώ, αν ο δωρητής ή ο αποκτών είχε την κατοικία του, κατά τον χρόνο της εκτελέσεως της δωρεάς του ιδίου ακινήτου, στο οικείο κράτος μέλος, το αφορολόγητο ποσό θα ανερχόταν σε 205 000 ευρώ
 Διατακτικό
 Οι διατάξεις του άρθρου 56 ΕΚ, σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 58 ΕΚ, πρέπει να ερμηνεύονται κατά την έννοια ότι απαγορεύουν κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία προβλέπει, όσον αφορά τον υπολογισμό του φόρου δωρεάς, μικρότερο αφορολόγητο ποσό στην περίπτωση δωρεάς ακινήτου κειμένου στο εν λόγω κράτος μέλος αν, κατά τον χρόνο της δωρεάς, αμφότεροι ο δωρητής και ο δωρεοδόχος είναι κάτοικοι άλλου κράτους μέλους, σε σχέση με το αφορολόγητο ποσό που προβλέπει αν ένας τουλάχιστον από τους συμβαλλομένους είναι, κατά τον ίδιο χρόνο, κάτοικος του πρώτου κράτους μέλους.
 (1) ΕΕ C 44 της 21.2.2009


text:
 1.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/14
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 21ης Μαρτίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-197/12) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Φορολογία - ΦΠΑ - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρο 148 - Απαλλαγή ορισμένων πράξεων για τα πλοία τα οποία εκτελούν μεταφορά επιβατών με κόμιστρο ή με τα οποία ασκείται εμπορική δραστηριότητα - Προϋπόθεση της χρήσεως του πλοίου στη ναυσιπλοΐα ανοικτής θαλάσσης)
 2013/C 156/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Dintilhac και C. Soulay)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues, J.-S. Pilczer και D. Colas)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 148, στοιχεία α', γ' και δ', της οδηγίας 2006/112/ΕΕ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Απαλλαγή ορισμένων πράξεων για τα πλοία τα οποία εκτελούν μεταφορά επιβατών με κόμιστρο ή με τα οποία ασκείται εμπορική δραστηριότητα — Προϋπόθεση χρήσεως του πλοίου στη ναυσιπλοΐα ανοικτής θαλάσσης — Συμβατότητα εθνικού μέτρου που επεκτείνει αδικαιολογήτως τις προβλεπόμενες στην οδηγία απαλλαγές
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Γαλλική Δημοκρατία, μη εξαρτώντας την απαλλαγή από τον φόρο προστιθέμενης αξίας για τις πράξεις που αναφέρονται στο άρθρο 262, II, σημεία 2, 3, 6 και 7, του γενικού φορολογικού κώδικα, από την προϋπόθεση της χρήσεως του πλοίου στη ναυσιπλοΐα ανοικτής θαλάσσης, όσον αφορά τα πλοία τα οποία εκτελούν μεταφορά επιβατών με κόμιστρο και τα πλοία με τα οποία ασκείται εμπορική δραστηριότητα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, και, ειδικότερα, από το άρθρο 148, στοιχεία α', γ' και δ', αυτής.
 2)
 Καταδικάζει την Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 217 της 21.7.2012.


text:
 20.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/19
 Προσφυγή της 20ής Αυγούστου 2012 — ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-88/12)
 2012/C 319/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωποι: D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal και S. Orlandi, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως περί υπολογισμού των αποκτηθέντων πριν από την είσοδο στην υπηρεσία συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων βάσει των νέων ΓΕΔ.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 16ης Ιανουαρίου 2012 περί υπολογισμού των αναγνωριζομένων συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που αποκτήθηκαν από τον προσφεύγοντα πριν από την είσοδό του στην υπηρεσία της Επιτροπής·
 —
 εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει την απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής του ενστάσεως της 15ης Ιουνίου 2012 με την οποία ζήτησε την εφαρμογή των ΓΕΔ και των αναλογιστικών ισοδυνάμων που ίσχυαν κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεώς του για μεταφορά των συνταξιοδοτικών του δικαιωμάτων·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 7.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 66/29
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2012 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά της Ισλανδίας
 (Υπόθεση E-12/12)
 2013/C 66/09
 Στις 30 Νοεμβρίου 2012 ασκήθηκε προσφυγή κατά της Ισλανδίας ενώπιον του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τους Markus Schneider και Clémence Perrin, ενεργούντες ως αντιπρόσωποι, Rue Belliard 35, 1040 Brussels, Belgium.
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ζητά από το Δικαστήριο ΕΖΕΣ:
 1)
 Να δηλώσει ότι η Ισλανδία, μη έχοντας θεσπίσει ή κοινοποιήσει στην Εποπτεύουσα Αρχή εμπροθέσμως τα αναγκαία μέτρα που αναφέρονται στο σημείο 7η του παραρτήματος XIX της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (Οδηγία 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου), όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία από το πρωτόκολλο 1 της συμφωνίας αυτής, παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της βάσει του νόμου και σύμφωνα με το άρθρο 7 της συμφωνίας ΕΟΧ·και
 2)
 να διατάξει την Ισλανδία να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι απαιτείται από την Ισλανδία, βάσει του άρθρου 27 της Οδηγίας 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008 (η Οδηγία), και του άρθρου 7 της συμφωνίας ΕΟΧ, να λάβει τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της Οδηγίας και να ενημερώσει την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ για τα μέτρα που ελήφθησαν.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι δεν έχει λάβει τις πληροφορίες αυτές από την Ισλανδική Κυβέρνηση, ούτε έχει στη διάθεσή της άλλες πληροφορίες από τις οποίες τεκμαίρεται ότι τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή της οδηγίας έχουν ληφθεί.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι η Ισλανδία παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της βάσει του άρθρου 27 της Οδηγίας και του άρθρου 7 της συμφωνίας ΕΟΧ, μη έχοντας θεσπίσει ή κοινοποιήσει στην Αρχή τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της Οδηγίας εντός της ταχθείσας προθεσμίας.


text:
28.7.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 212/27
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο, Τε ́λος, η προσφευ ́γουσα δεν δε ́χεται ο ́τι το ́εγγραφο περι ́ εκφρα ́-
 σεως προθε ́σεως χορηγη ́σεως της επι ́μαχης κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως
 — να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 2 της αποφα ́σεως της 29ης Νοεμβρι ́ου στην οποι ́α εφαρμο ́στηκαν οι κανο ́νες της Συνθη ́κης περι ́ κρατικω ́ν
 2000 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́τητων στην ενισχυ ́σεων, αν υπη ́ρξε τε ́τοια ενι ́σχυση, η ́ταν αντι ́θετο προς την
 υπο ́θεση C 32/93, με την οποι ́α κηρυ ́χθηκε αντι ́θετη προς κοινη ́ αγορα ́. Εντου ́τοις, το ζη ́τημα αυτο ́ δεν ́εχει πρακτικη ́
 την κοινη ́ αγορα ́ το συ ́στημα ενισχυ ́σεων που θε ́σπισε η αξι ́α για την προσφευ ́γουσα, διο ́τι, κατα ́ τους ισχυρισμου ́ς της
 Ισπανι ́α υπε ́ρ της ναυτιλιακη ́ς εταιρι ́ας Ferries Golfo de προσφευ ́γουσας, δεν μπορει ́ κατα ́ νο ́μο να διαταχθει ́ η αναζη ́τηση
 Vizcaya· μιας τε ́τοιας ενισχυ ́σεως, εφο ́σον γι ́νει δεκτη ́ η υ ́παρξη ́ της.
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) Απο ́φαση της 28ης Ιανουαρι ́ου 1999, T-14/96, BAI κατα ́ Επιτροπη ́ς,
 Συλλογη ́ 1999, σ. II-139.
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Στην προσφευ ́γουσα, που ει ́χε προηγουμε ́νως την επωνυμι ́α Ferries
 Golfo de Vizcaya SA, χορηγη ́θηκε κρατικη ́ ενι ́σχυση σχετικα ́ με
 τη λειτουργι ́α μιας νε ́α συγκοινωνιακη ́ς γραμμη ́ς με οχηματαγωγο ́
 πλοι ́ο μεταξυ ́ του Bilbao (Ισπανι ́α) και Portsmouth (Ηνωμε ́νο ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-163/00 (1)
 Βασι ́λειο), συ ́μφωνα με ́εγγραφο εκφρα ́σεως προθε ́σεως που ́ετυχε
 της εγκρι ́σεως της Επιτροπη ́ς τον Ιου ́νιο του 1995. Στη συνε ́χεια
 (2001/C 212/51)
 το ∆ικαστη ́ριο ακυ ́ρωσε την εν λο ́γω εγκριτικη ́ απο ́φαση (1). Η
 βαλλο ́μενη στη πλαι ́σιο της παρου ́σας προσφυγη ́ς απο ́φαση
 ελη ́φθη απο ́ την Επιτροπη ́ τον Νοε ́μβριο του 2000 κατο ́πιν (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 επανεξετα ́σεως της υποθε ́σεως.
 Με δια ́ταξη της 28ης Μαρτι ́ου 2001, o προ ́εδρος του δευτε ́ρου
 Η προσφευ ́γουσα διατει ́νεται ο ́τι η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση ει ́ναι τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 εσφαλμε ́νη, καθο ́σον συμπεραι ́νει ο ́τι η συμφωνι ́α δεν κοινοποιη ́- σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-163/00, Rosemarie Carotti
 θηκε συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 93, παρα ́γραφος 3 (νυν α ́ρθρο 88, κατα ́ Ελεγκτικου ́ Συνεδρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 παρα ́γραφος 3) της Συνθη ́κης, διο ́τι δεν κοινοποιη ́θηκε απο ́ την
 Ισπανικη ́ Κυβε ́ρνηση. Η Επιτροπη ́ δεν ́εκανε λο ́γο στους δικηγο ́- (1) ΕΕ C 247 της 26.8.2000.
 ρους της προσφευ ́γουσας η ́ στην Ισπανικη ́ Κυβε ́ρνηση σχετικα ́ με
 το ζη ́τημα της νομικη ́ς ανεπα ́ρκειας των σχετικω ́ν ανακοινω ́σεων
 εκ με ́ρους των δικηγο ́ρων της εταιρι ́ας που θα ωφελει ́το απο ́ την
 ως α ́νω ενι ́σχυση, αντι ́ της εκ με ́ρους του ενδιαφερο ́μενου
 κρα ́τους με ́λους ανακοινω ́σεως, πρα ́γμα που θα αποτελου ́σε
 «πληροφο ́ρηση» υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 93, παρα ́γραφος 3,
 της Συνθη ́κης. Επιπλε ́ον, η Επιτροπη ́ στηρι ́χθηκε στις εκ με ́ρους ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-205/00 (1)
 των δικηγο ́ρων της προσφευ ́γουσας παρασχεθει ́σες πληροφορι ́ες
 στο πλαι ́σιο της αποφα ́σεω ́ς της του Ιουνι ́ου 1995. (2001/C 212/52)
 Περαιτε ́ρω η προσφευ ́γουσα διατει ́νεται ο ́τι μια κρατικη ́ ενι ́σχυση (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 που ́εχει κοινοποιηθει ́ και για την οποι ́α εκδι ́δεται εγκριτικη ́
 απο ́φαση πριν απο ́ τη χορη ́γηση ́ της δεν μπορει ́ να αναζητηθει ́. Ο
 Με δια ́ταξη της 27ης Μαρτι ́ου 2001, o προ ́εδρος του πρω ́του
 δικαιου ́χος ́εχει δικαιολογημε ́νη εμπιστοσυ ́νη ο ́σον αφορα ́ το ο ́τι
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 δεν θα στερηθει ́ τι ́ποτε λο ́γω της ακυρω ́σεως της ευνοϊκη ́ς
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς με βα ́ση την οποι ́α ο δικαιου ́χος αυτο ́ς σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-205/00, Renco SPA κατα ́
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 δε ́χθηκε την ενι ́σχυση. Οποιαδη ́ποτε α ́λλη λυ ́ση θα υπε ́σκαβε το
 ο ́λο συ ́στημα των κανο ́νων περι ́ κρατικω ́ν ενισχυ ́σεων βα ́σει της
 Συνθη ́κης και θα ει ́χε στην πρα ́ξη συνε ́πειες προφανω ́ς επικριτε ́ες. (1) ΕΕ C 285 της 7.10.2000


text:
26.8.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 247/3
 κατα ́ της διατα ́ξεως που εξε ́δωσε στις 20 Ιανουαρι ́ου 1998 το εδα ́φιο, ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τρι ́το τμη ́μα) στην D. A. O. Edward, προ ́εδρο τμη ́ματος, J. C. Moitinho de Almeida
 υπο ́θεση T-160/96 Kögler κατα ́ ∆ικαστηρι ́ου (Συλλογη ́ Υπ.Υπ. (εισηγητη ́), C. Gulmann, J.-P. Puissochet και M. Wathelet,
 1998, σ. Ι-Α-15 και ΙΙ-35), και με την οποι ́α ζητει ́ται η εξαφα ́νιση δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμμα-
 της διατα ́ξεως αυτη ́ς, ο ́που οι ́ετεροι δια ́δικοι ει ́ναι: το ∆ικαστη ́ριο τε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́-
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: T. Millett) και το δωσε στις 25 Μαι ̈́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: M. Bauer και
 D. Canga Fano), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ 1) — Εξαιρω ́ ντας, χωρι ́ς προση ́κουσες αιτιολογι ́ες, απο ́ το
 τους D. A. O. Edward, προ ́εδρο τμη ́ματος, A. La Pergola και πεδι ́ο εφαρμογη ́ς της οδηγι ́ας 76/160/ΕΟΚ του Συμ-
 H. Ragnemalm (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: βουλι ́ου, της 8ης ∆εκεμβρι ́ου 1975, περι ́ της ποιο ́τη-
 J. Mischo, γραμματε ́ας: H. von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, τας των υδα ́των κολυμβη ́σεως, πολλε ́ς περιοχε ́ς κολυμ-
 κατο ́πιν R. Grass, Γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 25 Μαι ̈́ου 2000 βη ́σεως εσωτερικω ́ ν υδα ́των, και
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 — μη λαμβα ́νοντας, εντο ́ς προθεσμι ́ας δε ́κα ετω ́ ν απο ́
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως. της κοινοποιη ́σεως της οδηγι ́ας αυτη ́ς, τα αναγκαι ́α
 με ́τρα για να καταστει ́ η ποιο ́τητα των υδα ́των κολυμ-
 2) Καταδικα ́ζει τον Max Kögler στα δικαστικα ́ ́εξοδα. βη ́σεως συ ́μφωνη με τις οριακε ́ς τιμε ́ς που καθορι ́ζει
 το ́αρθρο 3 της εν λο ́γω οδηγι ́ας και μη επιτυγχα ́νοντας
 3) Το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως θα φε ́ρει τα ́εξοδα ́ τα αποτελε ́σματα που απαιτει ́ η οδηγι ́α αυτη ́,
 του.
 το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που
 υπε ́χει απο ́ το ́αρθρο 4, παρα ́γραφος 1, της εν λο ́γω
 (1) EE C 209 της 4.7.1998. οδηγι ́ας.
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 3) Καταδικα ́ζει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 299 της 26.9.1998.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 25ης Μαι ̈́ου 2000
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπο ́θεση C-307/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου (1) (δευ ́τερο τμη ́μα)
 της 25ης Μαι ̈́ου 2000
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 76/160/ΕΟΚ —
 Ποιο ́τητα των υδα ́των κολυμβη ́σεως»)
 στην υπο ́θεση C-359/98 Ρ: Ca’ Pasta Srl κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 (2000/C 247/04)
 («Αναι ́ρεση — Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 4028/86 — Κοινοτικη ́
 χρηματοδοτικη ́ συνδρομη ́ — ∆ιαδικασι ́α αποβλε ́πουσα
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) στην κατα ́ργηση της συνδρομη ́ς — Αναστολη ́ καταβολη ́ς
 της αρχικω ́ ς χορηγηθει ́σας συνδρομη ́ς — Πρα ́ ξη δεκτικη ́
 προσφυγη ́ς»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (2000/C 247/05)
 Στην υπο ́θεση C-307/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωποι: F. de Sousa Fialho και O. Couvert-Castéra) κατα ́ (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου (εκπρο ́σωποι: J. Devadder και στη συνε ́χεια
 Y. Houyet), με αντικει ́μενο να διαπιστωθει ́ ο ́τι το Βασι ́λειο του
 Βελγι ́ου, μη θεσπι ́ζοντας εντο ́ς δε ́κα ετω ́ν απο ́ της κοινοποιη ́σεως (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 της οδηγι ́ας 76/160/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 8ης ∆εκεμβρι ́ου στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 1975, περι ́ της ποιο ́τητος των υδα ́των κολυμβη ́σεως (ΕΕ ειδ. ́εκδ.
 15/001, σ. 108), τα αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου η ποιο ́τητα των Στην υπο ́θεση C-359/98 P, Ca’ Pasta Srl, εταιρι ́α με ́εδρα την
 υδα ́των κολυμβη ́σεως να καταστει ́ συ ́μφωνη με τις οριακε ́ς τιμε ́ς Πα ́δουα (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους P. Piva, δικηγο ́ρο
 που καθορι ́ζει το α ́ρθρο 3 της οδηγι ́ας, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις Βενετι ́ας, και G. Arendt, δικηγο ́ρο Λουξεμβου ́ργου, με το ́πο
 που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 4 της οδηγι ́ας αυτη ́ς καθω ́ ς και απο ́ το επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο του τελευ-
 α ́ρθρο 189, τρι ́το εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 249, τρι ́το ται ́ου, 7, Val Sainte-Croix, με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως που
 ---pagebreak--- C 247/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 26.8.2000
 ασκη ́θηκε κατα ́ της διατα ́ξεως που εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των Hjertonsson) κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (εκπροσωπου ́μενη απο ́
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τρι ́το τμη ́μα) στις 16 Ιουλι ́ου 1998 στην τον καθηγητη ́ U. Leanza, επικουρου ́μενο απο ́ τον D. del Gaizo),
 υπο ́θεση T-274/97, Ca’ Pasta κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 1998, με αντικει ́μενο να διαπιστωθει ́ ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α,
 σ. ΙΙ-2925), και με την οποι ́α ζητη ́θηκε η ακυ ́ρωση της ως — απαιτω ́ντας απο ́ τα με ́λη των οικογενειω ́ν-δικαιου ́χων της
 α ́νω διατα ́ξεως, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος η ́ταν η Επιτροπη ́ς των
 οδηγι ́ας 90/364/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 28ης Ιουνι ́ου
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: H. van Vliet, επικουρου ́με- 1990, σχετικα ́ με το δικαι ́ωμα διαμονη ́ς (EE L 180, σ. 26),
 νος απο ́ τον A. Dal Ferro), το ∆ικαστη ́ριο (δευ ́τερο τμη ́μα), να διαθε ́τουν πο ́ρους κατα ́ ́ενα τρι ́το υψηλο ́τερους απο ́ το
 συγκει ́μενο απο ́ τους R. Schintgen, προ ́εδρο τμη ́ματος, G. Hirsch
 ελα ́χιστο ποσο ́ που απαιτει ́ται απο ́ τα με ́λη των οικογενειω ́ν-
 και Β. Σκουρη ́ (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: δικαιου ́χων της οδηγι ́ας 90/365/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 25 Μαι ̈́ου 2000
 28ης Ιουνι ́ου 1990, σχετικα ́ με το δικαι ́ωμα διαμονη ́ς των
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 μισθωτω ́ν και μη μισθωτω ́ν εργαζομε ́νων που ́εχουν παυ ́σει
 την επαγγελματικη ́ τους δραστηριο ́τητα (EE L 180, σ. 28),
 1) Ακυρω ́ νει τη δια ́ταξη του Πρωτοδικει ́ου της 16ης Ιουλι ́ου — περιορι ́ζοντας τα δικαιολογητικα ́ που πρε ́πει να προσκομι ́-
 1998 στην υπο ́θεση T-274/97, Ca’ Pasta κατα ́ Επιτροπη ́ς. ζονται και ορι ́ζοντας ειδικο ́τερα ο ́τι συγκεκριμε ́να ́εγγραφα
 πρε ́πει να εκδι ́δονται η ́ να θεωρου ́νται απο ́ τις αρχε ́ς α ́λλου
 2) Ακυρω ́ νει τη σιωπηρη ́ απο ́φαση περι ́ αναστολη ́ς της κοινο- κρα ́τους με ́λους,
 τικη ́ς συνδρομη ́ς που εμπεριει ́χε το απο ́ 4 Αυγου ́στου 1997 — απαιτω ́ντας απο ́ τους σπουδαστε ́ς, υπηκο ́ους α ́λλων κρατω ́ν
 ́εγγραφο που απηυ ́θυνε η Επιτροπη ́ στην Ca’ Pasta. μελω ́ν, οι οποι ́οι ζητου ́ν την αναγνω ́ριση του δικαιω ́ματο ́ς
 τους διαμονη ́ς στην Ιταλι ́α, δυνα ́μει της οδηγι ́ας 93/96/ΕΟΚ
 3) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των του Συμβουλι ́ου, της 29ης Οκτωβρι ́ου 1993, σχετικα ́ με το
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα αμφοτε ́ρων των βαθμω ́ ν. δικαι ́ωμα διαμονη ́ς των σπουδαστω ́ν (EE L 317, σ. 59), καθω ́ς
 και απο ́ τα με ́λη της οικογενει ́ας τους, να διαβεβαιω ́νουν τις
 ιταλικε ́ς αρχε ́ς ο ́τι διαθε ́τουν πο ́ρους συγκεκριμε ́νου υ ́ψους
 και, ο ́σον αφορα ́ το με ́σο που επικαλου ́νται προς του ́το, μη
 (1) EE C 378 της 5.12.1998. αφη ́νοντας ρητω ́ς στον σπουδαστη ́ την επιλογη ́ μεταξυ ́ της
 δηλω ́σεως και οποιουδη ́ποτε ισοδυνα ́μου τουλα ́χιστον με ́σου
 και, τε ́λος, μη επιτρε ́ποντας τη χρη ́ση της δηλω ́σεως ο ́ταν ο
 σπουδαστη ́ς συνοδευ ́εται απο ́ με ́λη της οικογενει ́ας του,
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τις οδηγι ́ες αυτε ́ς,
 το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 D. A. O. Edward (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, L. Sevón,
 P. J. G. Kapteyn, P. Jann και H. Ragnemalm, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: R. Grass,
 εξε ́δωσε στις 25 Μαι ̈́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο δια-
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ τακτικο ́:
 1) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α,
 (πε ́μπτο τμη ́μα) — περιορι ́ζοντας τα δικαιολογητικα ́ που πρε ́πει να
 προσκομι ́ζονται και ορι ́ζοντας ειδικο ́τερα ́οτι
 της 25ης Μαι ̈́ου 2000 συγκεκριμε ́να ́εγγραφα πρε ́πει να εκδι ́δονται ́η να
 θεωρου ́νται απο ́ τις αρχε ́ς ́αλλου κρα ́τους με ́λους,
 — απαιτω ́ ντας απο ́ τους σπουδαστε ́ς, υπηκο ́ους ́αλλων
 στην υπο ́θεση C-424/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- κρατω ́ ν μελω ́ ν, οι οποι ́οι ζητου ́ν την αναγνω ́ ριση του
 τη ́των κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1) δικαιω ́ ματο ́ς τους διαμονη ́ς στην Ιταλι ́α καθω ́ ς και
 απο ́ τα με ́λη της οικογενει ́ας τους, δυνα ́μει της οδηγι ́ας
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — ∆ικαι ́ωμα διαμονη ́ς — 93/96/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 29ης Οκτωβρι ́ου
 Οδηγι ́ες 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ — 1993, σχετικα ́ με το δικαι ́ωμα διαμονη ́ς των σπου-
 Προϋποθε ́σεις διαθε ́σεως πο ́ρων») δαστω ́ ν, να διαβεβαιω ́ νουν κατ' αρχα ́ς τις ιταλικε ́ς
 αρχε ́ς ́οτι διαθε ́τουν πο ́ρους συγκεκριμε ́νου ́υψους
 και, ́οσον αφορα ́ το με ́σο που επικαλου ́νται προς του ́το,
 (2000/C 247/06) μη αφη ́νοντας ρητω ́ ς στον σπουδαστη ́ την επιλογη ́
 μεταξυ ́ της δηλω ́ σεως και οποιουδη ́ποτε ισοδυνα ́μου
 τουλα ́χιστον με ́σου και, τε ́λος, μη επιτρε ́ποντας τη
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) χρη ́ση της δηλω ́ σεως ́οταν ο σπουδαστη ́ς συνοδευ ́εται
 απο ́ με ́λη της οικογενει ́ας του,
 παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ τις οδηγι ́ες
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ 90/364/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 28ης Ιουνι ́ου 1990,
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου») σχετικα ́ με το δικαι ́ωμα διαμονη ́ς, 90/365/ΕΟΚ του Συμ-
 βουλι ́ου, της 28ης Ιουνι ́ου 1990, σχετικα ́ με το δικαι ́ωμα
 διαμονη ́ς των μισθωτω ́ ν και μη μισθωτω ́ ν εργαζομε ́νων
 Στην υπο ́θεση C-424/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των που ́εχουν παυ ́σει την επαγγελματικη ́ τους δραστηριο ́τητα,
 (εκπρο ́σωποι: αρχικω ́ς A. Aresu, και ακολου ́θως K. Oldfelt και 93/96.


text:
 5.12.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 454/28
 Αναίρεση που άσκησε στις 29 Σεπτεμβρίου 2016 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 19 Ιουλίου 2016 στην υπόθεση F-147/15, Meyrl κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-699/16 P)
 (2016/C 454/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: V. Montebello-Demogeot και M. Dean)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Sonja Meyrl (Βρυξέλλες, Βέλγιο)
 Αιτήματα
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση·
 —
 κατά συνέπεια, να απορρίψει την πρωτοδίκως ασκηθείσα προσφυγή·
 —
 να κρίνει ότι κάθε διάδικος φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα που αφορούν την παρούσα διαδικασία·
 —
 να καταδικάσει την S. Meyrl στα δικαστικά έξοδα της πρωτόδικης διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεώς του, το αναιρεσείον προβάλλει τρεις λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο, από παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών και από ελλιπή αιτιολογία, καθόσον το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (ΔΔΔ) κατέληξε στο συμπέρασμα, στη σκέψη 25 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι η δυνατότητα επανατοποθετήσεως της αντιδίκου σε άλλη θέση θα απέκλειε την απόλυσή της.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο, από παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών και από ελλιπή αιτιολογία όσον αφορά το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε το ΔΔΔ στις σκέψεις 23 και 30 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι τα προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις αποτέλεσαν έναν επιπλέον λόγο για την απόλυση της αντιδίκου.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως λόγω της διαπιστώσεως του ΔΔΔ κατά την οποία, εάν η αντίδικος είχε εκφράσει τη γνώμη της επίσης επί των προβλημάτων στις διαπροσωπικές σχέσεις, τούτο θα ασκούσε πράγματι επιρροή στην έκβαση της διαδικασίας που κατέληξε στην επίδικη απόφαση, δηλαδή την απόλυση της τελευταίας.


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/33
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Naczelny Sąd Administracyjny (Πολωνία) στις 4 Νοεμβρίου 2011 — Maria Kozak κατά Dyrektor Izby Skarbowej w Lublinie
 (Υπόθεση C-557/11)
 (2012/C 25/63)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Naczelny Sąd Administracyjny
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Maria Kozak
 Καθού: Dyrektor Izby Skarbowej w Lublinie
 Προδικαστικό ερώτημα
 Υπόκειται η παροχή από πρακτορείο ταξιδίων υπηρεσιών μεταφοράς, οι οποίες αποτελούν αναγκαίο στοιχείο για την εκπλήρωση της παροχής των τουριστικών υπηρεσιών, έναντι συνολικού τιμήματος που καταβάλλουν οι ταξιδιώτες για τις παρεχόμενες σε αυτούς υπηρεσίες, και οι οποίες φορολογούνται βάσει του ειδικού καθεστώτος φόρου προστιθέμενης αξίας για τα πρακτορεία ταξιδίων δυνάμει των άρθρων 306 έως 310 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1), όπως αυτή έχει τροποποιηθεί, στον ισχύοντα για τις τουριστικές υπηρεσίες κανονικό φορολογικό συντελεστή ή στον μειωμένο φορολογικό συντελεστή, ο οποίος, δυνάμει του άρθρου 98, σε συνδυασμό με την παράγραφο 5 του παραρτήματος ΙΙΙ της οδηγίας αυτής, έχει εφαρμογή στην περίπτωση της παροχής υπηρεσιών μεταφοράς ατόμων;
 (1) ΕΕ L 347, σ. 1.


text:
8.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 55/29
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 — να ακυρώσει την απόφαση του καθού Γραφείου της Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «SnMIX» —
 25ης Σεπτεμβρίου 2002 που εκδόθηκε στο πλαίσιο της Καταχώριση αριθ. 1422294
 διαδικασίας R 337/2001-1·
 Προϊόντα ή υπηρεσίες: Προϊόντα της κατηγορίας 6: (μεταξύ
 — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. άλλων, ημιτελή μεταλλικά προϊόντα
 υπό τη μορφή λαμαρίνας, φύλλου,
 ταινίας, σύρματος, σωλήνα, ειδών με
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα καθορισμένη μορφή και ράβδων.
 Η ενώπιον του τμήματος Απόρριψη της αιτήσεως καταχω-
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «SnPUR» — προσφυγών προσβαλλο- ρίσεως από τον εξεταστή.
 Καταχώριση αριθ. 1421775 μένη απόφαση:
 Προϊόντα ή υπηρεσίες: Προϊόντα της κατηγορίας 6: (μεταξύ Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής.
 άλλων, ημιτελή μεταλλικά προϊόντα προσφυγών:
 υπό τη μορφή λαμαρίνας, φύλλου,
 ταινίας, σύρματος, σωλήνα, ειδών με Λόγοι ακυρώσεως προ- — Παράβαση του άρθρου 7,
 καθορισμένη μορφή και ράβδων. βαλλόμενοι με την πα- παράγραφος 1, στοιχεία β' και
 ρούσα προσφυγή: γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/
 Η ενώπιον του τμήματος Απόρριψη της αιτήσεως καταχω-
 94, διότι το σήμα δεν είναι
 προσφυγών προσβαλλο- ρίσεως από τον εξεταστή. περιγραφικό.
 μένη απόφαση:
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής.
 προσφυγών:
 Λόγοι ακυρώσεως προ- — Παράβαση του άρθρου 7,
 βαλλόμενοι με την πα- παράγραφος 1, στοιχεία β' και
 Προσφυγή της Αlpenhain-Camembert-Werk Gottfried
 ρούσα προσφυγή: γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/ Hain GmbH & Co. KG και έξι άλλων επιχειρήσεων κατά
 94, διότι το σήμα δεν είναι
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 περιγραφικό.
 στις 12 ∆εκεμβρίου 2002
 (Υπόθεση Τ-370/02)
 (2003/C 55/80)
 Προσφυγή της Wieland-Werke AG κατά του Γραφείου
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις
 9 ∆εκεμβρίου 2002
 Η Αlpenhain-Camembert-Werk Gottfried Hain GmbH & Co.
 (Υπόθεση Τ-369/02) KG, Lehen/Pfaffing (Γερμανία), η Bayerland eG, Νυρεμβέργη
 (Γερμανία), η Bergpracht-Milchwerk GmbH & Co, Tettnang
 (2003/C 55/79) (Γερμανία), η Ηοchland AG, Heimenkirch (Γερμανία), η Käserei
 Champignon Hofmeister GmbH & Co. KG, Lauben (Γερμανία),
 η Milchwerk Crailsheim-Dinkelsbühl eG, Crailsheim (Γερμανία),
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) και η Rücker GmbH, Aurich (Γερμανία), εκπροσωπούμενες από
 τους δικηγόρους J. Salzwedel και M. J. Werner, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησαν στις 12 ∆εκεμβρίου 2002
 Η Wieland-Werke AG, Ulm (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 τους δικηγόρους St. Gruber και F. Graf von Stosch, άσκησε στις κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 9 ∆εκεμβρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και
 υποδείγματα). — να κρίνει άκυρη την καταχώριση της ονομασίας «Φέτα» ως
 προστατευομένης ονομασίας προελεύσεως σύμφωνα με τον
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: κανονισμό (ΕΚ) 1829/2002 της Επιτροπής, της 14ης Οκτωβ-
 ρίου 2002, για την τροποποίηση του παραρτήματος του
 — να ακυρώσει την απόφαση του καθού Γραφείου της κανονισμού (ΕΚ) 1107/96 της Επιτροπής, όσον αφορά την
 25ης Σεπτεμβρίου 2002 που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ονομασία «Φέτα», στο μητρώο προστατευομένων ονομασιών
 διαδικασίας R 335/2001-1· προελεύσεως·
 — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.


text:
 4.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/21
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαρτίου 2013 — Elan κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-27/13 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Κρατικές ενισχύσεις - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και διατάσσουσα την επιστροφή της από τον αποδέκτη - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Έλλειψη επείγοντος)
 2013/C 129/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβενική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Elan, proizvodnja športnih izdelkov, d.o.o. (Begunje na Gorenjskem, Σλοβενία) (εκπρόσωπος: P. Pensa, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: É. Gippini Fournier, T. Maxian Rusche και M. Kocjan)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως C(2012) 6345 τελικό της Επιτροπής, της 19ης Σεπτεμβρίου 2012, σχετικά με μέτρα ενίσχυσης υπέρ της εταιρίας Elan d.o.o. [(SA.26379) (C-13/2010) (πρώην NN 17/2010)].
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 15.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/30
 Προσφυγή του Taher Nasuf κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που ασκήθηκε στις 5 Μαΐου 2006
 (Υπόθεση T-138/06)
 (2006/C 165/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Taher Nasuf (Manchester, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: N. Garcia, Solicitor, S. Cox, Barrister)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) 881/2002 του Συμβουλίου, της 27ης Μαΐου 2002, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 561/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Μαρτίου 2003, και τον κανονισμό (ΕΚ) 246/2006 της Επιτροπής, της 10ης Φεβρουαρίου 2006, και να διαγράψει την καταχώριση του ονόματος του προσφεύγοντος από το παράρτημα Ι·
 —
 Να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι και κύρια επιχειρήματα που προέβαλε ο προσφεύγων ταυτίζονται με τους προβληθέντες στην υπόθεση T-135/06, Al-Faqih κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.