text:
C 71/4 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 13.3.1999
 reiäotra dem lpoqotäre paqó ma apojsgärei sg dijaioko- pgäy jai som Antonio Aresu, leäkoy sgy molijgäy sgy tpgqeriäay,
 cgleämg elpirsortämg oäsi g Episqopgä ha rtluxmotäre le le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la
 sgm pirsopoiägrg sot DAFSE. Cruz, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay sgy Episqopgäy, Centre
 Wagner, Kirchberg, órjgre rsiy 15 Dejelbqiäot 1998, emxäpiom
 (1) Jamomirloäy (EOJ) aqih. 2950/83 sot Rtlbotkiäot, sgy sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä
 17gy Ojsxbqiäot 1983, cia sgm euaqlocgä sgy apoäuargy jasó sgy Ekkgmijgäy Dglojqasiäay.
 83/516/EOJ cia sgm aporsokgä sot Etqxpaøjotä Joimxmijotä
 Saleiäot (EE L 289 sgy 22.10.1983, r. 1).
 (2) Rtkkocgä 1995, r. II-45. G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so
 Dijarsgäqio:
 Ç ma amacmxqiärei oäsi g Ekkgmijgä Dglojqasiäa, paqeäbg siy
 tpovqexäreiy pot tpeävei dtmólei sgy Rtmhgäjgy EJ, ciasiä
 Aiäsgrg ejdoärexy pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeäbake paqeäkeiwe ma heärei re irvtä jai epijotqijxäy ma joimopoi-
 le diósang sgy 31gy Laqsiäot 1998 so Tampereen käräjä- gärei rsgm Episqopgä, leära rsgm pqoherliäa pot eiäve sa-
 oikeus rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä, auemoäy, uimkamdi- vheiä, siy amacjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijg-
 jotä Dgloriäot/Dioijgärexy sxm Sekxmeiäxm jai, aueseäqot, sijeäy diasóneiy cia ma rtlloquxheiä pkgäqxy pqoy sgm
 Kaupo Salumets j.kp. odgciäa 96/97/EJ sot Rtlbotkiäot, sgy 20gäy Dejelbqiäot
 (Tpoäherg C-455/98) 1996, pot auoqó sgm sqopopoiägrg sgy odgciäay
 (1999/C 71/06) 86/378/EOJ rvesijó le sgm euaqlocgä sgy aqvgäy sgy iärgy
 lesaveiäqirgy amdqxäm jai ctmaijxäm rsa epacceklasijó
 rtrsgälasa joimxmijgäy aruókirgy (1).
 Le diósang sgy 31gy Laqsiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 rsiy 14 Dejelbqiäot 1998, so Tampereen käräjäoikeus rso Ç ma jasadijórei sgm Ekkgmijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 pkaiärio sgy diauoqióy lesantä, auemoäy, uimkamdijotä Dgloriä- eänoda.
 ot/Dioijgärexy sxm Sekxmeiäxm jai, aueseäqot, Kaupo Salu-
 mets j.kp., pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgä-
 qio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sot engäy eqx- Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 sgälasoy:
 èvotm oi joimosijeäy uoqokocijeäy odgciäey sot Rtlbotkiäot O derletsijoäy vaqajsgäqay sxm diasónexm sot sqiäsot eda-
 92/12/EOJ (1), 92/83/EOJ (2), jai 77/388/EOJ (3), jahxäy jai uiäot sot óqhqot 189 jai sot óqhqot 5 sgy Rtmhgäjgy EJ
 o jamomirloäy (EOJ) aqih. 2913/92 (4) sot Rtlbotkiäot, peqiä epibókkei rsa jqósg leäkg sgm tpovqeäxrg ma kalbómotm sa
 herpiärexy joimosijotä sekxmeiajotä jxädija, sgm eämmoia oäsi oi amacjaiäa leäsqa pqojeileämot ma lesaueäqotm siy odgciäey
 aqveäy peqiä sgy tpovqexärexy jasabokgäy uoäqxm jai darlxäm rsgm erxseqijgä eämmolg sóng pqim apoä sgm ejpmogä sgy sa-
 irvtäotm jai oäsam pqoäjeisai cia kahqelpoqiäa jahaqotä oimo- vheiäray cia som rjopoä atsoäm pqoherliäay jai ma amajoimxä-
 pmetälasoy; motm aleärxy sa leäsqa atsó rsgm Episqopgä. G pqoherliäa
 atsgä eäkgne sgm 1g Iotkiäot 1997 vxqiäy g Ekkgmijgä Dglojqa-
 (1) Odgciäa 92/12/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 25gy Uebqotaqiäot 1992, siäa ma eävei amajoimxärei rsgm Episqopgä siy diasóneiy lesauo-
 rvesijó le so cemijoä jahersxäy, sgm jasovgä, sgm jtjkouoqiäa jai qóy sgy em koäcx odgciäay rso erxseqijoä diäjaio.
 soty ekeäcvoty sxm pqoøoämsxm pot tpoäjeimsai re eidijotäy uoäqoty
 jasamókxrgy (EE L 76 sgy 23.3.1992, r. 1).
 (2) Odgciäa 92/83/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 19gy Ojsxbqiäot 1992, (1) EE L 46 sgy 17.2.1997.
 cia sgm emaqloämirg sxm diaqhqxärexm sxm eidijxäm uoäqxm jasa-
 mókxrgy pot epibókkomsai rsgm akjooäkg jai sa akjookotäva
 posó (EE L 316 sgy 31.10.1992, r. 21).
 (3) Odgciäa 77/388/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Laðot 1977, peqiä
 emaqlomiärexy sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm, sxm rvesijxäm
 le soty uoäqoty jtäjkot eqcarixäm Ç Joimoä rtärsgla uoäqot pqo-
 rsiheleämgy aniäay: oloioäloqug uoqokocijgä bórg (EE eid. eäjd.
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 09/001, r. 49).
 (4) EE L 302 sgy 19.10.1992, r. 1. bake so Verwaltungsgerichtshof (Atrsqiäa) le diósang sgy
 26gy Moelbqiäot 1998 rso pkaiärio sxm amaiqeärexm pot
 órjgre g Sutterlüty Gesellschaft m.b.H. & Co jasó sgy Vor-
 arlberger Landesregierung (jtbeqmgärexy sot oloärpomdot
 jqósoty sot Vorarlberg) (oloädijoi sgy amaiqeriäbkgsgy:
 Dgäloy Dornbirn, Joimoäsgsa Bludesch, Joimoäsgsa Rankweil
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jai Joimoäsgsa Lochau)
 jasó sgy Ekkgmijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy (Tpoäherg C-460/98)
 15 Dejelbqiäot 1998
 (1999/C 71/08)
 (Tpoäherg C-457/98)
 (1999/C 71/07)
 Le diósang sgy 26gy Moelbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 apoä som Dglgäsqio Cjotkotärg, molijoä rtälbotko sgy Episqo- rsiy 17 Dejelbqiäot 1998, so Verwaltungsgerichtshof (At-


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/15
 Αναίρεση που άσκησε η Alcon, INC στις 23 Νοεμβρίου 2005 κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 22ας Σεπτεμβρίου 2005, στην υπόθεση T-130/03: Alcon, INC κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-412/05 P)
 (2006/C 60/32)
 γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Η Alcon, INC, με έδρα το Hünenberg (Ελβετία), εκπροσωπούμενη από τον Garrett Breen, Solicitor, Landwell Solicitors, άσκησε στις 23 Νοεμβρίου 2005 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 22ας Σεπτεμβρίου 2005, στην υπόθεση T-130/03, Alcon, INC κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα).
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση,
 2.
 εφόσον είναι απαραίτητο, να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο και
 3.
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) και/ή τον παρεμβαίνοντα στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη και παρέβη το άρθρο 43, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 40/94 (1) για τους εξής λόγους:
 1.
 Το Πρωτοδικείο έσφαλε διότι απέρριψε ως απαράδεκτο τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας περί παραβάσεως του άρθρου 43, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 40/94, σχετικά με την τήρηση των προϋποθέσεων για ουσιαστική χρήση του προγενεστέρου σήματος εκ μέρους του παρεμβαίνοντος, με το αιτιολογικό ότι πρόκειται για νέο ισχυρισμό κατά την έννοια του άρθρου 48, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου. Η αναιρεσείουσα εξαρχής αμφισβητούσε την προγενέστερη χρήση του σήματός της εκ μέρους του παρεμβαίνοντος και το ότι η δεν υπάρχει πραγματική διαφορά μεταξύ του πλαισίου εντός του οποίου γίνεται χρήση του σήματος και της ουσιαστικής χρήσεως του σήματος. Επομένως, δεν πρόκειται για νέο ισχυρισμό.
 2.
 Αν, αντιθέτως προς τα προεκτεθέντα, κριθεί ότι πρόκειται για νέο ισχυρισμό, η υποβολή του είναι δικαιολογημένη, διότι στηρίζεται σε νέα νομικά στοιχεία που προέκυψαν κατά τη διαδικασία, σύμφωνα με το άρθρο 48, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας.
 3.
 Περαιτέρω, το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη διότι έκρινε ότι, ακόμη και αν ο λόγος ακυρώσεως είναι παραδεκτός, το Πρωτοδικείο υποχρεούται να αποφανθεί επί της νομιμότητας της αποφάσεως του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ βάσει της πραγματικής και νομικής καταστάσεως που είχε υπόψη του το τμήμα προσφυγών. Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι πρόκειται για εσφαλμένη ερμηνεία της νομικής καταστάσεως και ότι το Πρωτοδικείο ουσιαστικά αρνήθηκε να εφαρμόσει τη νομολογία του σχετικά με την ουσιαστική χρήση σήματος.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα, ΕΕ L 11 της 14/01/1994, σ. 1-36.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 26.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/11
 Αναίρεση που άσκησε στις 2 Σεπτεμβρίου 2011 η Solvay SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο πενταμελές τμήμα) στις 16 Ιουνίου 2011 στην υπόθεση T-86/06, Solvay SA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-455/11 P)
 2011/C 347/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Solvay SA (εκπρόσωποι: O. W. Brouwer, advocaat, M. O' Regan, solicitor)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τις σκέψεις 121 έως 170 της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου,
 —
 να αναιρέσει τις σκέψεις 394, 395 και 402 έως 427 της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου
 —
 να αποφανθεί οριστικώς επί της διαφοράς και να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέτρο που η Επιτροπή έκρινε ότι (α) η αναιρεσείουσα παρέβη το άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ κατά το χρονικό διάστημα από τον Μάιο του 1995 έως τον Αύγουστο του 997 και ότι (β) η αναιρεσείουσα ήταν η τρίτη επιχείρηση που πληρούσε τις προϋποθέσεις του σημείου 21 της Ανακοινώσεως του 2002 περί συνεργασίας, καθώς και να μειώσει ανάλογα το πρόστιμο το οποίο επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα, ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα αμφότερων των διαδικασιών, ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και του Δικαστηρίου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα προβάλλει δύο λόγους προς στήριξη των αιτημάτων της. Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε εν μέρει το αίτημα της αναιρεσείουσας περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2006) 1766 τελικό της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2006, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/F/38.620 — Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας).
 Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως βάλλει κατά της διαπιστώσεως του Γενικού Δικαστηρίου ότι η αναιρεσείουσα είχε μετάσχει, από τον Μάιο του 1995 έως τον Αύγουστο του 1997, σε παράβαση του άρθρου 81, παράγραφος 1, ΕΚ και του άρθρου 53, παράγραφος 1, της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ. Συγκεκριμένα, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπερέβη τα όρια της εξουσίας του ασκήσεως δικαστικού ελέγχου και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αναιρεσείουσα είχε συζητήσει ή είχε ανταλλάξει πληροφορίες με άλλες επιχειρήσεις, σχετικά με την τιμολογιακή της πολιτική και την εμπορική της στρατηγική: η προσβαλλόμενη απόφαση δεν δικαιολογούσε το συμπέρασμα αυτό. Το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε επιβεβαιώνοντας τη διαπίστωση, στην οποία είχε καταλήξει η Επιτροπή με την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι δηλαδή, καθόσον υπήρχε κοινή βούληση να περιοριστεί ο ανταγωνισμός, οι συζητήσεις, διαπραγματεύσεις και ανταλλαγές πληροφοριών μεταξύ παρασκευαστών υπεροξειδίου του υδρογόνου (περιλαμβανομένης της αναιρεσείουσας) στο πλαίσιο μιας ατελέσφορης προσπάθειας συμφωνίας καταμερισμού της αγοράς (η οποία τελικώς δεν συνήφθη) συνιστούσαν παράβαση των άρθρων 81, παράγραφος 1, ΕΚ και 53, παράγραφος 1, της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ, για τον λόγο ότι έπρεπε να θεωρηθούν είτε ως προπαρασκευαστικές διαπραγματεύσεις και τμήμα της ίδιας συμφωνίας όπως η σύμπραξη για τον καθορισμό τιμών στην οποία η αναιρεσείουσα ομολόγησε ότι μετείχε από τον Αύγουστο του 1997, είτε ως εναρμονισμένη πρακτική που «προετοίμαζε το έδαφος» για τη μεταγενέστερη αυτή σύμπραξη, και/ή ότι αποτελούσαν απαγορευμένη ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ επιχειρήσεων. Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως βάλλει κατά του συμπεράσματος του Γενικού Δικαστηρίου ότι η Επιτροπή δεν υπερέβη τα όρια της διακριτικής της ευχέρειας κρίνοντας, με την προσβαλλόμενη απόφασή της, ότι μια άλλη επιχείρηση, η Arkema, πληρούσε ήδη από τις 3 Απριλίου 2003 τις προϋποθέσεις του σημείου 21 της Ανακοινώσεως του 2002 περί συνεργασίας. Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά τον ορισμό και την εφαρμογή της έννοιας «σημαντική προστιθέμενη αξία», και όχι μόνο παραμόρφωσε αποδεικτικά στοιχεία, αλλά διέπραξε και πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως αποφαινόμενο ότι έγγραφα τα οποία η Arkema απέστειλε, άνευ περαιτέρω διευκρινίσεων, με τηλεομοιοτυπία στις 3 Απριλίου 2003 συνιστούσαν απόδειξη σημαντικής προστιθέμενης αξίας κατά την έννοια του σημείου 21 της ως άνω ανακοινώσεως. Υπέπεσε επίσης σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως και παραμόρφωσε στοιχεία καθόσον αποφάνθηκε ότι η Επιτροπή είχε το δικαίωμα να καταλήξει σε διαφορετικό συμπέρασμα από το περιεχόμενο στην απόφαση C(2006) 2098, της 31ης Μαΐου 2006, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/F/38.645 — Μεθακρυλικές ενώσεις), με την οποία έκρινε ότι η ίδια αυτή τηλεομοιοτυπία που έστειλε στις 3 Απριλίου 2003 η Arkema (και αφορούσε έρευνες της Επιτροπής για μια σειρά ενδεχόμενων συμπράξεων, μεταξύ αυτών και στις αγορές του HP και των μεθακρυλικών ενώσεων) δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις του προαναφερθέντος σημείου 21, τουλάχιστον έως ότου η Arkema παρείχε επιπλέον διευκρινίσεις.


text:
 1.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 31/2
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal do Trabalho de Lisboa (Πορτογαλία) στις 5 Νοεμβρίου 2013 — Jorge Ítalo Assis dos Santos κατά Banco de Portugal
 (Υπόθεση C-566/13)
 2014/C 31/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal do Trabalho de Lisboa
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Jorge Ítalo Assis dos Santos
 Εναγόμενη: Banco de Portugal
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 130 ΣΛΕΕ την έννοια ότι διάταξη εθνικού δικαίου που επιβάλλει στην κεντρική τράπεζα του εν λόγω κράτους μέλους την υποχρέωση αναστολής της καταβολής του δέκατου τρίτου και δέκατου τέταρτου μισθού (έκτακτων επιδομάτων αδείας και Χριστουγέννων) στους συνταξιούχους της εν λόγω κεντρικής τράπεζας, είναι αντίθετη προς τα οριζόμενα στο προαναφερθέν άρθρο, καθόσον συνεπάγεται παρέμβαση της κυβερνήσεως (ήτοι, της κεντρικής διοικήσεως) στην εξουσία της τράπεζας να λαμβάνει αποφάσεις όσον αφορά το προσωπικό της, κατά παραβίαση της αρχής αυτονομίας και της ανεξαρτησίας των κεντρικών τραπεζών;
 2)
 Έχει το άρθρο 123 ΣΛΕΕ την έννοια ότι [...] διάταξη εθνικού δικαίου που επιβάλλει την απόδοση σε οργανισμό της έμμεσης κρατικής διοικήσεως –υποκείμενο στον έλεγχο και την εποπτεία του Υπουργού Οικονομίας, και του οποίου τα έσοδα και οι δαπάνες αποτελούν μέρος του Γενικού Προϋπολογισμού του κράτους — των ποσών που αντιστοιχούν σε έκτακτα επιδόματα η καταβολή των οποίων έχει ανασταλεί, είναι αντίθετη προς το εν λόγω άρθρο 123 ΣΛΕΕ, καθόσον παραβιάζει την αρχή της απαγορεύσεως της χρηματοδοτήσεως των κρατών από τις κεντρικές τράπεζες;
 3)
 Το γεγονός ότι η αναστολή της καταβολής του δέκατου τρίτου και δέκατου τέταρτου μισθού αφορά μόνον τους συνταξιούχους και δεν επηρεάζει τους εν ενεργεία εργαζομένους, προσβάλλει την αρχή της ισότητας, υπό την έννοια της απαγορεύσεως των διακρίσεων, την οποία κατοχυρώνουν τα άρθρα 20 και 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1);
 (1) ΕΕ 2000, C 364, σ. 1.


text:
22. 6. 96 I EL | Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 180/25
 3 . Μπορεί o αποδέκτης αποδεικτικού πιστωτικής εγγραφής Speditions GmbH και Hauptzollamt Mannheim που εκκρεμεί
 να επικαλεστεί υπό τις εκτιθέμενες στο δεύτερο ερώτημα ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα
 περιστάσεις το άρθρο 21 περίπτωση 1 στοιχείο γ) της στικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, όταν του ζητείται να καταβάλλει ως
 φορολογική οφειλή τον αναγραφόμενο στο αποδεικτικό «Πώς πρέπει να ερμηνευθεί η διάκριση 0904 20 του κοινού
 πιστωτικής εγγραφής φόρο προστιθεμένης αξίας κατά το δασμολογίου — Συνδυασμένη Ονοματολογία 1989 και 1990;
 ποσό της διαφοράς μεταξύ του αναγραφόμενου και βάσει Αναφέρεται o χρησιμοποιούμενος στην διάκριση αυτή όρος
 των φορολογουμένων πράξεων οφειλομένου φόρου ; "ή σε σκόνη" μόνον σε όμοια προς θρυμματισμένου προϊό
 ντος λεπτότητα ή περιλαμβάνει και τεμαχισμένο προϊόν όπως
 (M EE ειδ . Éxô . 09/001 , o. 49. προϊόν μεγέθους τεμαχίων 4 έως 8 mm;»
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 7ης Μαρτίου Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 1996 στην υπόθεση Hauptzollamt München κατά Wacker υπέβαλε το Cour du Travail de Bruxelles, με απόφαση της
 Werke GmbH & Co. KG 25ης Απριλίου 1996, στην υπόθεση Office National des
 Pensions κατά Cirotti
 (Υπόθεση C-142/96)
 (Υπόθεση C-144/96)
 (96/C 180/55 )
 (96/C 180/57)
 Με Διάταξη της 7ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Με απόφαση της 25ης Απριλίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 στις 29 Απριλίου 1996, το Bundesfinanzhof — έβδομο τμήμα Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 — (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας), στο πλαίσιο στις 3 Μαΐου 1996, το Cour du Travail de Bruxelles, στο
 της διαφοράς μεταξύ Hauptzollamt München και Wacker πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Office National des Pensions
 Werke GmbH & Co. KG. που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί και Cirotti , που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικα
 από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής
 επί των εξής ερωτημάτων: ερωτήματος:
 1 . Πρέπει το άρθρο 13 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο «Έχουν τα άρθρα 46 και 51 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.
 δεύτερη περίπτωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2473/86 1408/71 (') την έννοια ότι εφαρμόζονται σε περίπτωση σωρεύ
 του Συμβουλίου , της 24ης Ιουλίου 1986, σχετικά με το σεως μιας παροχής αναπηρίας, εκκαθαρισθείσας δυνάμει της
 καθεστώς της παθητικής τελειοποίησης κ.λπ. (Επίσημη νομοθεσίας ενός κράτους μέλους, με παροχή γήρατος για την
 Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ. L 212 της οποία ισχύει ότι, σε περίπτωση διακοπής της έγγαμης συμβίω
 2. 8. 1986, σ. 1 ), να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι o τρόπος σης, χορηγείται στον ένα εκ των συζύγων ένα τμήμα της
 εξευρέσεως των εξόδων τελειοποιήσεως είναι εύλογος παροχής γήρατος που οφείλεται στον έτερο των συζύγων ως
 μόνο όταν η αξία των εμπορευμάτων προσωρινής εξαγω μισθωτό και η οποία έχει εκκαθαρισθεί δυνάμει της νομοθε
 γής η οποία προκύπτει από την εφαρμογή του είναι σίας ετέρου κράτους μέλους, ακόμη και αν η εφαρμογή αυτή
 σχεδόν ίση με το τίμημα που κατέβαλε o κάτοχος της έχει ως αποτέλεσμα να ευνοείται o διακινούμενος εργαζόμε
 εγκρίσεως παθητικής τελειοποιήσεως για την αγορά των νος έναντι του μη διακινουμένου , καίτοι το άρθρο 3 παρά
 εμπορευμάτων ή με το κόστος παραγωγής; γραφος 1 του προπαρατεθέντος κανονισμού προβλέπει την
 ίση μεταχείριση όλων των υπηκόων των κρατών μελών;»
 2. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτη
 μα: Μπορεί, για την εξεύρεση των εξόδων τελειοποιήσεως, (') EE ειδ. έκδ . 05/001 , o. 73 .
 να ληφθεί υπόψη το τίμημα που κατέβαλε o τελειοποιών
 στον κάτοχο της εγκρίσεως παθητικής τελειοποιήσεως για
 τα ενσωματωθέντα στο εμπόρευμα υλικά, περιλαμβανο
 μένων και των προσαυξήσεων; Ισχύει τούτο ακόμη και Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 στην περίπτωση δασμολογικής ανωμαλίας, όταν δηλαδή υπέβαλε το Tribunale di Genova — Sezione P Civile — με
 το ποσοστό του δασμού που προβλέπεται για το μη διάταξη της 11ης Απριλίου 1996 στην υπόθεση Icat Food srl
 τελειοποιηθέν εμπόρευμα είνα μεγαλύτερο από το προ κατά Amministrazione delle Finanze
 βλεπόμενο για το προϊόν της τελειοποιήσεως;
 (Υπόθεση C-155/96)
 (96/C 180/58)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που Με Διαταξη της 11ης Απριλίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 υπέβαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 7ης Μαρτίου Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 1996 στην υπόθεση Léonard Knubben Speditions GmbH στις 7 Μαΐου 1996, το Tribunale di Genova — Sezione Ia
 κατά Hauptzollamt Mannheim Civile —, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Icat Food srl και
 (Υπόθεση C-143/96) Amministrazione delle Finanze, που εκκρεμεί ενώπιον του ,
 ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά
 (96/C 180/56) σεως επί ερωτημάτων που είναι ταυτόσημα με εκείνα των
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη συνεκδικαζομένων υποθέσεων C-47/95 κ.λπ.(')
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 29 Απριλίου 1996, το Bundesfinanzhof — έβδομο τμήμα (') Βλέπε ΕΕ αριθ. C 119 της 13 . 5 . 1995, σ. 5 .
 — στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Léonard Knubben


text:
 13.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 238/6
 Αναίρεση που άσκησε στις 6 Ιουνίου 2011 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 22 Μαρτίου 2011 στην υπόθεση T-233/09, Access Info Europe κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-280/11 P)
 2011/C 238/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: G. Maganza, B. Driessen, Cs. Fekete)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Access Info Europe, Ελληνική Δημοκρατία, Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την προσβαλλόμενη απόφαση με την οποία το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση του Συμβουλίου δεν δέχθηκε τη πρόσβαση του κοινού στα αιτούμενα έγγραφα,
 —
 να αποφανθεί το ίδιο επί των θεμάτων της υπό κρίση αναιρέσεως, και
 —
 να καταδικάσει τον προσφεύγοντα στην υπόθεση T-233/09 στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο στην παρούσα υπόθεση και στην υπό κρίση αναίρεση.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Κατ’ αρχάς, το Συμβούλιο υπενθυμίζει ότι η έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, στις 26 Φεβρουαρίου 2009, είναι προγενέστερη της έναρξης ισχύος της Συνθήκης της Λισσαβόνας την 1η Δεκεμβρίου 2009. Κατά συνέπεια, το σχετικό πλαίσιο της Συνθήκης για τους σκοπούς της υπό κρίση προσφυγής είναι εκείνο που ορίζεται από τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και από τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
 Το Συμβούλιο υποστηρίζει ακολούθως ότι, πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομική πλάνη κατά την ερμηνεία και εφαρμογή της εξαίρεσης που προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1049/2001 (1), δεδομένου ότι οι διαπιστώσεις του δεν συνάδουν με τις ισχύουσες διατάξεις της Συνθήκης, και ειδικότερα, δεν έλαβε υπόψη τα όρια της αρχής της ευρύτερης πρόσβασης στις νομοθετικές δραστηριότητες των θεσμικών οργάνων που ορίζει η Συνθήκη και εκφράζονται στο παράγωγο δίκαιο, όσον αφορά τη διατήρηση της αποτελεσματικότητας της διαδικασίας λήψης αποφάσεων των οργάνων.
 Δεύτερον, το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι η συλλογιστική του Γενικού Δικαστηρίου δεν συνάδει με τη νομολογία του Δικαστηρίου κατά την οποία το θεσμικό όργανο μπορεί να βασιστεί σε γενικές εκτιμήσεις.
 Τρίτον, το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομική πλάνη όσον αφορά το κριτήριο της «επάρκειας των νομικών και πραγματικών ισχυρισμών» που εφάρμοσε στην υπό κρίση υπόθεση για να εξετάσει τους λόγους που προέβαλε το Συμβούλιο για να δικαιολογήσει την εφαρμογή της εξαίρεσης που προβλέπεται στο άρθρο 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού. Στην εκτίμησή του, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικά σφάλματα στο μέτρο που επέβαλε να αποδειχθούν οι αρνητικές επιπτώσεις στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, δεν έλαβε υπόψη τη σημασία που έχει το αρχικό στάδιο της λήψης αποφάσεων για την εκτίμηση των επιπτώσεων της γνωστοποίησης του πλήρους κειμένου και δεν έλαβε υπόψη τον ευαίσθητο χαρακτήρα του εγγράφου.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής
 ΕΕ L 145, σ. 43


text:
8. 2 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 40/7
 στην υπόθεση Τ-146/95 , Giorgio Bernardi κατα Ευρωπαϊκού 2. Σε αρνητική περίπτωση , αν δηλαδή τη δικαιοδοσία αυτή
 Κοινοβουλίου . επιφυλάσσει το ΔΕΚ στον εαυτό του , για λόγους π.χ.
 ομοιόμορφης εφαρμογής των κοινοτικών διατάξεων , αν
 O αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο: τα συγκεκριμένα περιστατικά όπως διατυπώθηκαν από
 το εναγόμενο εφεσίβλητο Δημόσιο ως ενιστάμενο και
 — να αναγνωρίσει οτι η παρούσα αίτηση αναιρέσεως (') αποτέλεσαν θέμα αποδείξεως στην προεκδοθείσα αριθ .
 ασκείται παραδεκτώς και βασίμως, 5943/94 απόφαση αυτού του Δικαστηρίου , και διατυπώ
 — να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, θηκαν επιγραμματικά στην προηγούμενη παράγραφο
 αυτής της απόφασης, ή ορισμένα από αυτά και ποια,
 — να κρατήσει παρ ' αυτώ και να επιδικάσει την υπόθεση και μπορούν να αποτρέψουν την ευδοκίμηση της αγωγής
 να δεχθεί τα ήδη υποβληθέντα αιτήματα, στηριζομένης σε παράβαση του άρθρου 25 παράγραφος 1
 της δεύτερης οδηγίας 77/91/ΕΟΚ του Συμβουλίου (').
 — να αναπέμψει ενδεχομένως την υπόθεση στο αρμόδιο
 τμήμα του Πρωτοδικείου . (') ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001 , σ. 230.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 — Έλλειψη αρμοδιότητας του Πρωτοδικείου για την εξέτα
 ση της προσφυγής βάσει του άρθρου 173 της συνθήκης
 ΕΚ: στην υπό κρίση υπόθεση η προσφυγή αφορά τη Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 διαδικασία διορισμού του ευρωπαίου διαμεσολαβητή και, υπέβαλε το High Court of Justice, Queen's Bench Division, με
 κατά συνέπεια, νέο ζήτημα, οπότε πρέπει να εφαρμοσθεί διάταξη της 10ης Οκτωβρίου 1996, στην υπόθεση The Queen
 είτε το άρθρο 43 της συνθήκης ΕΚΑΧ (κατά το οποίο «το κατά Medicines Control Agency, ex parte: Generics ( UK)
 Δικαστήριο είναι αρμόδιο να αποφαίνεται επί κάθε άλλης Limited, E. R. Squibb & Sons, παρεμβαίνουσα
 περιπτώσεως προβλεπομένης από πρόσθετη διάταξη», (Υπόθεση C-368/96)
 είτε γενική αρχή αρμοδιότητας «κατά τομέα» ( δεδομένου (91!C 40/15 )
 ότι o ευρωπαίος διαμεσολαβητής έδωσε όρκο ενώπιον του
 Δικαστηρίου ). Με διάταξη της 10ης Οκτωβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 — (επικουρικώς) Παραβίαση του κοινοτικού δικαίου . Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 22 Νοεμβρίου 1996, το High Court of Justice, Queen's
 (') Αίτηση αυαιρέσεως στρεφομένη κατα της αποφάσεως που Bench Division, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ The Queen
 δημοσιεύθηκε στην ΕΕ αριθ. C 247 της 24. 8. 1996, σ. 15 . κατά Medicines Control Agency, ex parte: Generics ( UK)
 Limited , E. R. Squibb & Sons, παρεμβαίνουσα, που εκκρεμεί
 ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα
 στικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που 1 , α) Τι νοείται ως «ουσιαστικά παρεμφερές» για το σκοπό
 υπέβαλε το Εφετείο Αθηνών (πρώτο τμήμα), με απόφαση εφαρμογής του άρθρου 4 παράγραφος 8 στοιχείο α)
 της 6ης Ιουνίου 1996, στην υπόθεση Αλέξανδρος Κεφαλάς σημείο iii) της οδηγίας 65/65/ΕΟΚ του Συμβουλίου ,
 κ.λπ. κατά Ελληνικού Δημοσίου και «Οργανισμού Οικονο της 26ης Ιανουαρίου 1965 , περί της προσεγγίσεως των
 μικής Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων ΑΕ » παρεμβαίνο νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξε
 ντες: Αθηναϊκή Χαρτοποιία ΑΕ κ.λπ. ων σχετικά με τα φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα ('),
 ( όπως τροποποιήθηκε ): Ειδικότερα, όταν επιδιώκε
 (Υπόθεση C-367/96) ται να αποδειχθεί, για την εφαρμογή της ανωτέρω
 (97/C 40/ 14) διατάξεως, ότι ένα φαρμακευτικό προϊόν ( προϊόν B )
 είναι ουσιαστικά παρεμφερές με φαρμακευτικό προϊ
 Με απόφαση της 6ης Ιουνίου 1996, η οποία περιήλθε στη όν το οποίο έχει εγκριθεί, σύμφωνα με τις ισχύουσες
 γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κοινοτικές διατάξεις, πριν από 6/ 10 χρόνια στην
 στις 21 Νοεμβρίου 1996, το Εφετείο Αθηνών (πρώτο τμήμα), Κοινότητα ( προϊόν A ), με αναφορά σε ποια φυσικά ή
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ , αφενός, των Αλέξανδρου άλλα χαρακτηριστικά ή γνωρίσματα των επίμαχων
 Κεφαλά κ.λπ. και, αφετέρου, του Ελληνικού Δημοσίου και φαρμακευτικών προϊόντων πρέπει να καθοριστεί
 του «Οργανισμού Οικονομικής Ανασυγκρότησης Επιχειρή αυτό:
 σεων ΑΕ » - παρεμβαίνοντες: Αθηναϊκή Χαρτοποιία ΑΕ κ.λπ.,
 που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την β) Έχει η αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους διακριτική
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημά ευχέρεια ως προς τον καθορισμό των κριτηρίων βάσει
 των :
 των οποίων πρέπει να επιλυθεί το ζήτημα αν το
 προϊόν B είναι ουσιαστικά παρεμφερές με το προϊ
 1 . Αν αναγνωρίζεται η δυνατότητα στον εθνικό δικαστή να όν A και . αν ναι . σε ποια έκταση ;
 εφαρμόσει διάταξη του εσωτερικού δικαίου ( εν προκειμέ 2. Μπορεί σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 8 στοι
 νω του άρθρου 281 του ΑΚ), για να εκτιμηθεί αν ένα χείο α ) σημείο iii ) της οδηγίας 65/65/ΕΟΚ (όπως τροπο
 δικαίωμα που απονέμεται από τις επίμαχες κοινοτικές ποιήθηκε ), να εγκριθεί το προϊόν B όσον αφορά:
 διατάξεις ασκείται από τον δικαιούχο διάδικο καταχρη
 στικά, ή υπάρχουν άλλες θεσμοθετημένες ή παγιωμένες α ) όλες τις ενδείξεις για τις οποίες το προϊόν A είχε
 αρχές, στο δίκαιο της Κοινότητας, και ποιες , για να μπορεί εγκριθεί στο οικείο κράτος μέλος όταν υποβλήθηκε η
 κατά περίπτωση o εθνικός δικαστής να στηριχτεί. αίτηση για το προϊόν B
 ---pagebreak--- Αριθ. C 40/8 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8 . 2 . 97
 η επίμαχος συγκεκριμένος τρόπος λήψεως του φαρ
 β) μόνον τις ενδείξεις για τις οποίες το προϊον A εχει μάκου ή/και η επίμαχη δόση ή/και η επίμαχη
 εγκριθεί σύμφωνα με τις ισχύουσες κοινοτικές διατά συχνότητα των δόσεων προστέθηκαν με τροπο
 ξεις, πριν από 6/10 χρόνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση ποίηση της υφισταμένης αδείας κυκλοφορίας
 ή η
 γ) μόνον: δ) κάποιο αλλο είδος συγκεκριμένου τρόπου λήψεως
 του φαρμάκου ή/και δόσεων ή/και συχνότητας των
 1 , τις ενδείξεις για τις οποίες το προϊόν A έχει δόσεων και, αν ναι, ποιο;
 εγκριθεί, σύμφωνα με τις ισχύουσες κοινοτικές
 διατάξεις, πριν από 6/ 10 χρόνια στην Ευρωπαϊκή 4. Έχει σημασία για την απάντηση στο δεύτερο και τρίτο
 Ένωση και ερώτημα το γεγονός ότι η αρχική ή η περιληπτική αίτηση
 2. τις ενδείξεις για τις οποίες το προϊόν A έχει για τη χορήγηση αδείας κυκλοφορίας υποβλήθηκαν πριν
 εγκριθεί πριν από βραχύτερο χρονικό διάστημα από τις 16 Μαρτίου 1995 , ημερομηνία κατά την οποία
 και οι οποίες δεν απαιτούσαν, σύμφωνα με τις τέθηκε σε ισχύ o κανονισμός ( ΕΟΚ) αριθ . 541 /95 ;
 διατάξεις του παραρτήματος II του κανονισμού 5 . Υπό το πρίσμα των απαντήσεων στο πρώτο έως το
 (ΕΟΚ) αριθ . 541 /95 , αίτηση για τη χορήγηση νέας τέταρτο ερώτημα, είναι το άρθρο 4 παράγραφος 8 στοι
 αδείας κυκλοφορίας ή (αναλόγως της περιπτώ χείο α) σημείο iii) ανίσχυρο ως αντίθετο προς τις αρχές της
 σεως) δεν θα απαιτούσαν μια τέτοια αίτηση αν o προστασίας της καινοτομίας ή/και της απαγορεύσεως των
 πιο πάνω κανονισμός ίσχυε όταν προστέθηκε η
 διακρίσεων ή/και της αναλογικότητας ή/και της προστα
 επίμαχη ένδειξη με τροποποίηση της υφισταμένης σίας της ιδιοκτησίας;
 αδείας κυκλοφορίας
 η (') ΕΕ ειδ. έκδ. 13/001 , σ. 25 .
 ( 2 ) ΕΕ αριθ . L 55 της 11 . 3 . 1995 , σ. 7 .
 δ) κάποια άλλη κατηγορία ενδείξεων και, αν ναι,
 ποια ;
 3. Μπορεί σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 8 στοι
 χείο α) σημείο iii) της οδηγίας 65/65/ΕΟΚ (όπως τροπο
 ποιήθηκε), να εγκριθεί το προϊόν B όσον αφορά: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Tribunale di Trento, με διατάξεις της 24ης
 α) όλους τους συγκεκριμένους τρόπους λήψεως του Οκτωβρίου 1996, στις υποθέσεις 1. Ministero delle Finanze
 φαρμάκου ή/και όλες τις δόσεις ή/και όλες τις συχνό κατά Cotonificio del Trentino SpA (C-371/96) και 2. Ministero
 τητες των δόσεων, ως προς τα οποία στοιχεία το delle Finanze κατά Merkur Chemical SpA (C-373/96)
 προϊόν A είχε εγκριθεί στο οικείο κράτος μέλος όταν
 (Υποθέσεις C-371/96 και C-373/96)
 υποβλήθηκε η αίτηση για το προϊόν B
 97/C 40/ 16 )
 ή
 β) μόνον τους συγκεκριμένους τρόπους λήψεως του Με διαταξεις της 24ης Οκτωβρίου 1996, οι οποίες περιήλθαν
 φαρμάκου ή/και τις δόσεις ή/και τη συχνότητα των στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 δόσεων, ως προς τα οποία στοιχεία το προϊόν A έχει τήτων στις 25 Νοεμβρίου 1996, το Tribunale di Trento, στο
 εγκριθεί, σύμφωνα με τις ισχύουσες κοινοτικές διατά πλαίσιο των διαφορών μεταξύ 1 . Ministero delle Finanze και
 ξεις, πριν από 6/ 10 χρόνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση Cotonificio del Trentino SpA ( C-371 /96) και 2. Ministerio
 ή delle Finanze και Merkur Chemical SpA (C-373/96 ). που
 εκκρεμούν ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση
 γ) μόνον: προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 1 , τους συγκεκριμένους τρόπους λήψεως του φαρμά
 κου ή/και τις δόσεις ή/και τη συχνότητα των Εμποδίζει το κοινοτικό δίκαιο, όπως έχει ερμηνευθεί με την
 δόσεων, ως προς τα οποία στοιχεία το προϊόν A απόφαση του Δικαστηρίου της 25ης Ιουλίου 1991 , στην
 έχει εγκριθεί, σύμφωνα με τις ισχύουσες κοινοτικές υπόθεση C-208/90 (') ( Emmott κατά Minister for Social
 διατάξεις, πριν από 6/ 10 χρόνια στην Ευρωπαϊκή Welfare ), το Ιταλικό Δημόσιο, στο πλαίσιο αγωγής την οποία
 Ένωση και ασκεί κατ' αυτού μια εταιρεία προς αναζήτηση ποσών που
 έχει καταβάλει για φόρους απαγορευόμενους από το άρθρο
 2 , τους συγκεκριμένους τρόπους λήψεως του φαρμά 10 της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου ( 2 ) να επικαλε
 κου ή/και τις δόσεις ή/και τη συχνότητα τοον σθεί εθνική προθεσμία παραγραφής της αιτήσεως επιστρο
 δόσεων, ως προς τα οποία στοιχεία το προϊόν A
 φής, αρχομένη — όπως ορίζει το άρθρο 13 παράγραφος 2 του
 έχει εγκριθεί πριν από βραχύτερο χρονικό διάστη DPR 641 της 26ης Οκτωβρίου 1972 — από την ημέρα της
 μα και τα οποία δεν απαιτούσαν, συμφωνά με τις αχρεωστήτου καταβολής των εν λόγιο ποσών, και όχι από το
 διατάξεις του παραρτήματος II του κανονισμού
 χρονικό σημείο αφότου , με την επακολουθήσασα κατάργηση
 ( ΕΟΚ ) αριθ . 541 /95 της Επιτροπής , της 10ης Μαρ του φόρου που εμπίπτει στην απαγόρευση του προαναφερ
 τίου 1995 , σχετικά με την εξέταση των τροποποι θέντος άρθρου 10, το Ιταλικό Δημόσιο εξαφάνισε το αντικεί
 ήσεων των όρων χορηγήσεως αδείας κυκλοφορίας μενο προς την παραπάνω οδηγία μέτρο;
 φαρμακευτικού προϊόντος εκ μέρους της αρμόδι
 ας αρχής κράτους μέλους (2 ), αίτηση για τη χορή (') Συλλογή 1991 , σ. 1-4269.
 γηση νέας αδείας κυκλοφορίας ή (αναλόγως της (-) ΕΕ ειδ . έκδ . 09/001 , σ. 20.
 περιπτώσεως) δεν θα απαιτούσαν μια τέτοια αίτη
 ση αν o πιο πάνω κανονισμός ίσχυε όταν o


text:
 19.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/22
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 14ης Δεκεμβρίου 2004
 στην υπόθεση Τ-317/02: Fédération des industries condimentaires de France (FICF), Confédération générale des producteurs de lait de brebis και des industriels de Roquefort, Comité économique agricole régional «fruits et légumes de la région Bretagne» (Cerafel) και Comité national interprofessionnel des palmipèdes à foie gras (CIFOG) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Κοινή εμπορική πολιτική - Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ) - Κανονισμός (EΚ) 3286/94 - Εμπόδια στο εμπόριο - Παρασκευασμένη μουστάρδα - Περάτωση της διαδικασίας εξετάσεως σχετικά με τα εμπόδια στο εμπόριο - Κοινοτικό συμφέρον)
 (2005/C 45/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση Τ-317/02, Fédération des industries condimentaires de France (FICF), με έδρα το Παρίσι (Γαλλία), Confédération générale des producteurs de lait de brebis και des industriels de Roquefort, με έδρα το Millau (Γαλλία), Comité économique agricole régional «fruits et légumes de la région Bretagne» (Cerafel), με έδρα το Morlaix (Γαλλία), Comité national interprofessionnel des palmipèdes à foie gras (CIFOG), με έδρα το Παρίσι (Γαλλία) (εκπρόσωποι: O. Prost και Μ.-J. Jacquot, δικηγόροι) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P.-J. Kuijper και G. Boudot, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο) που έχει ως αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως 2002/604/ΕΚ της Επιτροπής, της 9ης Ιουλίου 2002, για την περάτωση των διαδικασιών εξέτασης σχετικά με τα εμπόδια στο εμπόριο, κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΚ) 3286/94 του Συμβουλίου, που συνίστανται στις εμπορικές πρακτικές που διατηρούνται από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής σε σχέση με τις εισαγωγές παρασκευασμένης μουστάρδας (ΕΕ L 195, σ. 72), το Πρωτοδικείο (πρώτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, Πρόεδρο, P. Mengozzi, M. E. Martins Ribeiro, F. Dehousse και I. Labucka, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 14 Δεκεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τις προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 323 της 21.12.2002


text:
 4.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 253/32
 Προσφυγή της 28ης Απριλίου 2014 — City Index κατά ΓΕΕΑ — Citigroup and Citibank (CITY INDEX)
 (Υπόθεση T-269/14)
 2014/C 253/47
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: City Index Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: B. Brandreth, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Citigroup, Inc. and Citibank, NA (Ν. Υόρκη, ΗΠΑ)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 19ης Φεβρουαρίου 2014, στην υπόθεση R 172/2013-2 με την οποία έγινε δεκτή η ανακοπή όσον αφορά προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16 και 36·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών και ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «CITY INDEX» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16, 36 και 41 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 7 4 58 094
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Citigroup, Inc. and Citibank, NA
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «citi» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16, 36 και 42, τα κοινοτικά και εθνικά εικονιστικά σήματα που περιέχουν τα λεκτικά στοιχεία «citifinancial» και «citibank», καθώς και τα κοινοτικά και εθνικά λεκτικά σήματα «CITICAPITAL», «CITIMONEY», «CITIFINANCIAL», «CITI», «CITIBOND», «CITICONNECT», «CITIBANK» και «CITICARD»
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απορρίπτει την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακυρώνει εν μέρει την απόφαση του τμήματος ανακοπών και απορρίπτει εν μέρει την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
 15.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/40
 Προσφυγή/αγωγή της 30ής Σεπτεμβρίου 2010 — ΑΚ κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση F-91/10)
 ()
 2011/C 13/79
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: ΑΚ (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής/εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί απορρίψεως του αιτήματος της προσφεύγουσας-ενάγουσας για αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη εξαιτίας της μη καταρτίσεως εκθέσεων εξελίξεως σταδιοδρομίας και της μη κινήσεως διοικητικής έρευνας προκειμένου να αποδειχθούν τα πραγματικά περιστατικά της παρενοχλήσεως και αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας/ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα/ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση περί απορρίψεως της αιτήσεως που υπέβαλε η προσφεύγουσα/ενάγουσα στις 24 Νοεμβρίου 2009 με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη εξαιτίας της μη καταρτίσεως εκθέσεων εξελίξεως σταδιοδρομίας της για τις περιόδους 2001-2002, 2004, 2005 και 2008, καθώς και της μη κινήσεως διοικητικής έρευνας προκειμένου να αποδειχθούν τα πραγματικά περιστατικά της παρενοχλήσεως,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στην προσφεύγουσα/ενάγουσα, πρώτον, το ποσό των 53 000 ευρώ καθότι στερήθηκε την ευκαιρία να προαχθεί στον βαθμό A5 κατά την περίοδο προαγωγών 2003, επιπροσθέτως δε να προβεί σε διακανονισμό των συνταξιοδοτικών της δικαιωμάτων μέσω της καταβολής των αντιστοίχων εισφορών, δεύτερον, το ποσό των 400 ευρώ ανά μήνα (που αντιστοιχεί στο 70 % της διαφοράς μεταξύ του επιδόματος αναπηρίας που λαμβάνει και αυτού που θα είχε λάβει εάν είχε προαχθεί το 2003) και, τρίτον, το ποσό των 35 000 ευρώ προς αποκατάσταση της ηθικής ζημίας που υπέστη λόγω της διατηρήσεως της παράτυπης διοικητικής της καταστάσεως, παρά, μάλιστα, τις αποφάσεις της 20ής Απριλίου 2005 και της 6ης Οκτωβρίου 2009 του Γενικού Δικαστηρίου και της 13ης Δεκεμβρίου 2007 του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης.
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 17.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/16
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2012 — BAM NBM Wegenbouw και HBG Civiel κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-354/06) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ολλανδική αγορά της πίσσας οδοποιίας - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Ύπαρξη συμφωνίας και χαρακτηρισμός αυτής - Περιορισμός του ανταγωνισμού - Κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις συμφωνίες οριζόντιας συνεργασίας - Δικαιώματα άμυνας - Πρόστιμα - Διάρκεια της παραβάσεως)
 2012/C 355/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: BAM NBM Wegenbouw BV (Bunnik, Κάτω Χώρες)· και HBG Civiel BV (Gouda, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: M. Biesheuvel και J. de Pree, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Bouquet, A. Nijenhuis και F. Ronkes Agerbeek)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2006) 4090 τελικό της Επιτροπής, της 13ης Σεπτεμβρίου 2006, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 (ΕΚ) [Υπόθεση COMP/F/38.456 — Πίσσα (Κάτω Χώρες)], ως προς τις προσφεύγουσες.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τις BAM NBM Wegenbouw BV και HBG Civiel BV στα δικαστικάέξοδα
 (1) EE C 20 της 27.1.2007.


text:
 24.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 330/26
 (2005/C 330/63)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 ΕΕ C 315 της 10.12.2005
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 296 της 26.11.2005
 ΕΕ C 281 της 12.11.2005
 ΕΕ C 271 της 29.10.2005
 ΕΕ C 257 της 15.10.2005
 ΕΕ C 243 της 1.10.2005
 ΕΕ C 229 της 17.9.2005
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
 CELEX: http://europa.eu.int/celex


text:
 16.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/43
 Προσφυγή της 9ης Αυγούστου 2017 — Abdulkarim κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-559/17)
 (2017/C 347/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Mouhamad Wael Abdulkarim (Ντουμπάι, Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα) (εκπρόσωποι: J.-P. Buyle και L. Cloquet, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/917 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας, καθόσον αφορά τον προσφεύγοντα·
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2017/907 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2017, για την εφαρμογή του κανονισμού (EE) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, καθόσον αφορά τον προσφεύγοντα·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του ο προσφεύγων προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, στην οποία, κατά τον προσφεύγοντα, υπέπεσε το καθού, δεχόμενο ότι ο προσφεύγων υποβοήθησε τη στήριξη του συριακού καθεστώτος. Συγκεκριμένα, κατά όσων γίνονται δεκτά με τις προσβαλλόμενες πράξεις ο προσφεύγων προβάλλει τα ακόλουθα επιχειρήματα:
 —
 ο ίδιος αδικαιολογήτως χαρακτηρίσθηκε ως «επιφανής επιχειρηματίας»·
 —
 δεν συνδέεται με το εν λόγω καθεστώς, δεν ασκεί καμία επιρροή επ’ αυτού και δεν συνιστά πραγματικό κίνδυνο καταστρατηγήσεως των περιοριστικών μέτρων που ελήφθησαν εξαιτίας της καταστάσεως στη Συρία·
 —
 ομοίως, η ανάμειξή του κατά το παρελθόν στην εταιρία Alkarim For Trade and Industry L.L.C. ή σε άλλες εταιρίες που δραστηριοποιούνται στη Μέση Ανατολή στον τομέα του πετρελαίου, των βιομηχανικών ελαίων, των λιπαντικών και των λιπών αδικαιολογήτως οδήγησε στον χαρακτηρισμό του ως «σημαντικού επιχειρηματία»·
 —
 δεν κατοικεί και, συνεπώς, δεν ασκεί δραστηριότητες στη Συρία.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παραβίαση της γενικής αρχής της αναλογικότητας, καθόσον τα μέτρα που ελήφθησαν με τις προσβαλλόμενες πράξεις είχαν συνέπειες τέτοιες ώστε να πρέπει αυτά καθ’ εαυτά να θεωρηθούν δυσανάλογα.
 3.
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από δυσανάλογη προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας και του δικαιώματος ασκήσεως επαγγελματικής δραστηριότητας, καθόσον τα επίμαχα μέτρα εμπόδισαν τον προσφεύγοντα να απολαύει απρόσκοπτα της ιδιοκτησίας και της οικονομικής ελευθερίας του.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από κατάχρηση εξουσίας, καθόσον οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν για την επίτευξη σκοπών διαφορετικών των δηλωθέντων, ήτοι για την εκτόπιση του προσφεύγοντος από την αγορά προκειμένου να ευνοηθούν άλλοι παράγοντες της αγοράς αυτής, και, ως εκ τούτου, οι εν λόγω πράξεις είναι παράνομες λόγω καταχρήσεως εξουσίας.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση της προβλεπόμενης από το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθόσον η αιτιολογία των προσβαλλόμενων πράξεων είναι στην πραγματικότητα αμιγώς τυπική και, κατά πάσα πιθανότητα, δεν είναι απότοκος εμβριθούς αναλύσεως εκ μέρους του καθού.


text:
 8.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/19
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Vilniaus apygardos administracinis teismas (Λιθουανία) στις 23 Νοεμβρίου 2015 — Litdana UAB κατά Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos
 (Υπόθεση C-624/15)
 (2016/C 048/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Vilniaus apygardos administracinis teismas
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Litdana UAB
 Καθής: Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει, βάσει των άρθρων 314, στοιχείο α', και 226, σημείο 11, της οδηγίας 2006/112 (1) και βάσει των άρθρων 314, στοιχείο δ', και 226, σημείο 14, της οδηγίας αυτής, να επιτραπεί εθνική ρύθμιση και/ή εθνική πρακτική στηριζόμενη στην εν λόγω ρύθμιση, οι οποίες εμποδίζουν έναν υποκείμενο στον φόρο να εφαρμόσει το καθεστώς του περιθωρίου κέρδους όσον αφορά τον ΦΠΑ, επειδή από φορολογικό έλεγχο που διενήργησε η φορολογική αρχή προκύπτει ότι στα τιμολόγια του ΦΠΑ των παραδοθέντων αγαθών αναγράφονται εσφαλμένες πληροφορίες/στοιχεία για την εφαρμογή του καθεστώτος του περιθωρίου κέρδους και/ή για την απαλλαγή από τον ΦΠΑ, ενώ ο υποκείμενος στον φόρο δεν το γνώριζε και δεν μπορούσε να το γνωρίζει;
 2)
 Πρέπει το άρθρο 314 της οδηγίας 2006/112 να νοηθεί και να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, μολονότι στο τιμολόγιο του ΦΠΑ αναγράφεται ότι τα αγαθά απαλλάσσονται από τον ΦΠΑ (άρθρο 226, σημείο 11, της οδηγίας 2006/112) και/ή ότι ο πωλητής εφάρμοσε το καθεστώς του περιθωρίου κέρδους για να παραδώσει τα αγαθά (άρθρο 226, σημείο 14, της οδηγίας 2006/112), ο υποκείμενος στον φόρο αποκτά το δικαίωμα να εφαρμόσει το καθεστώς του περιθωρίου κέρδους όσον αφορά τον ΦΠΑ μόνο όταν ο προμηθευτής των αγαθών όντως εφάρμοσε το καθεστώς του περιθωρίου κέρδους και εκπλήρωσε δεόντως τις υποχρεώσεις του σχετικά με την καταβολή ΦΠΑ (κατέβαλε τον ΦΠΑ στο κράτος του σύμφωνα με το καθεστώς του περιθωρίου κέρδους);
 (1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1).


text:
C 3/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.1.2002
 στην κοινωνικη ́ προστασι ́α τους, και, αφετε ́ρου, ́οτι η εφαρ- ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 μογη ́ της ρυθμι ́σεως αυτη ́ς του πρω ́ του κρα ́τους με ́λους
 ει ́ναι ανα ́λογη προς τον επιδιωκο ́μενο στο ́χο γενικου ́ συμφε ́-
 ροντος. (ε ́κτο τμη ́μα)
 2) α) Τα ́αρθρα 59 και 60 της Συνθη ́κης δεν απαγορευ ́ουν της 20η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 2001
 η ρυ ́θμιση κρα ́τους με ́λους που προβλε ́πει δια ́ρκεια
 αδει ́ας μετ' αποδοχω ́ ν μεγαλυ ́τερη απο ́ εκει ́νη που
 προβλε ́πει η οδηγι ́α 93/104/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της στην υπο ́θεση C-263/98: Βασι ́λειο του Βελγι ́ου κατα ́ Επιτρο-
 23ης Νοεμβρι ́ου 1993, σχετικα ́ με ορισμε ́να στοιχει ́α πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 της οργα ́νωσης του χρο ́νου εργασι ́ας, να επεκταθει ́
 στους εργαζομε ́νους που ει ́ναι αποσπασμε ́νοι στο εν
 λο ́γω κρα ́τος με ́λος απο ́ παρε ́χοντες υπηρεσι ́ες εγκα- («ΕΓΤΠΕ — Εκκαθα ́ ριση των λογαριασμω ́ ν — Οικονομικο ́
 τεστημε ́νους εντο ́ς ́αλλων κρατω ́ ν μελω ́ ν, κατα ́ τη ́ετος 1994 — Σιτηρα ́ και βο ́ειο κρε ́ας»)
 χρονικη ́ περι ́οδο της αποσπα ́σεως.
 (2002/C 3/02)
 β) Στο με ́τρο που αυτο ́ δικαιολογει ́ται απο ́ αντικειμενικε ́ς
 διαφορε ́ς μεταξυ ́ των εγκατεστημε ́νων στην Ομοσπον-
 διακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας επιχειρη ́σεων και (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 εκει ́νων που ει ́ναι εγκατεστημε ́νες σε ́αλλα κρα ́τη
 με ́λη, τα ́αρθρα 59 και 60 της Συνθη ́κης δεν απαγο-
 ρευ ́ουν εθνικη ́ ρυ ́θμιση να παρε ́χει στις πρω ́ τες
 δικαι ́ωμα αποδο ́σεως απο ́ το ταμει ́ο των ποσω ́ ν που (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 καταβλη ́θηκαν για αποδοχε ́ς αδει ́ας και επι ́δομα αδει ́- στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 ας, ενω ́ δεν προβλε ́πει τε ́τοιο δικαι ́ωμα για τις δευ ́τε-
 ρες, αλλα ́ παρε ́χει, αντ' αυτου ́, στους αποσπασμε ́νους
 εργαζομε ́νους ́αμεση αξι ́ωση ́εναντι του ταμει ́ου.
 Στην υπο ́θεση C-263/98, Βασι ́λειο του Βελγι ́ου (εκπρο ́σωποι:
 γ) Στο αιτου ́ν δικαστη ́ριο απο ́κειται να καθορι ́σει, λαμβα ́- αρχικω ́ς J. Devadder και στη συνε ́χεια Α. Snoecx, επικουρου ́μενοι
 νοντας υπο ́ψη την αρχη ́ της αναλογικο ́τητας, τα ει ́δη απο ́ τον Η. Gilliams) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 των στοιχει ́ων που οι γερμανικε ́ς αρχε ́ς μπορου ́ν (εκπρο ́σωπος: H. van Vliet), με αντικει ́μενο τη μερικη ́ ακυ ́ρωση
 νομι ́μως να απαιτου ́ν απο ́ τους εγκατεστημε ́νους εκτο ́ς της αποφα ́σεως 98/358/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 26ης Μαι ̈́ου 1998,
 Γερμανι ́ας παρε ́χοντες υπηρεσι ́ες. Προς τον σκοπο ́ για την εκκαθα ́ριση των λογαριασμω ́ν των κρατω ́ ν μελω ́ν σχετικα ́
 αυτο ́, πρε ́πει το αιτου ́ν δικαστη ́ριο να εκτιμη ́σει αν με τις δαπα ́νες που χρηματοδοτου ́νται απο ́ το Ευρωπαϊκο ́ Γεωργικο ́
 αντικειμενικε ́ς διαφορε ́ς μεταξυ ́ της καταστα ́σεως των Ταμει ́ο Προσανατολισμου ́ και Εγγυη ́σεων (ΕΓΤΠΕ), τμη ́μα Εγγυη ́-
 εγκατεστημε ́νων στη Γερμανι ́α επιχειρη ́σεων και εκει ́- σεων, για το οικονομικο ́ ́ετος 1994 (EE L 163, σ. 28), καθο ́σον
 νης των επιχειρη ́σεων που ει ́ναι εγκατεστημε ́νες εκτο ́ς αυτη ́ αποκλει ́ει απο ́ την κοινοτικη ́ χρηματοδο ́τηση δαπα ́νες υ ́ψους
 Γερμανι ́ας καθιστου ́ν αντικειμενικω ́ ς αναγκαι ́α τα 382 208 436 βελγικω ́ν φρα ́γκων (BEF) που πραγματοποιη ́θηκαν
 επιπλε ́ον στοιχει ́α που απαιτου ́νται απο ́ τις τελευται ́ες. στο προσφευ ́γον κρα ́τος με ́λος στο πλαι ́σιο της προπληρωμη ́ς
 επιστροφω ́ν λο ́γω εξαγωγη ́ς, το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους C. Gulmann, προ ́εδρο τμη ́ματος,
 3) Τα ́αρθρα 59 και 60 της Συνθη ́κης απαγορευ ́ουν την J-P. Puissochet, R. Schintgen, F. Macken (εισηγη ́τρια) και
 εφαρμογη ́ του συστη ́ματος κρα ́τους με ́λους σχετικα ́ με τις J. N. Cunha Rodrigues, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber,
 ́αδειες μετ' αποδοχω ́ ν σε ́ολες τις εγκατεστημε ́νες σε ́αλλα γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 κρα ́τη με ́λη επιχειρη ́σεις που παρε ́χουν στο ́εδαφος του στις 20 Σεπτεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 πρω ́ του κρα ́τους με ́λους υπηρεσι ́ες στον κατασκευαστικο ́
 τομε ́α, οσα ́κις οι εγκατεστημε ́νες στο πρω ́ το κρα ́τος με ́λος
 επιχειρη ́σεις, οι οποι ́ες μο ́νον ́ενα με ́ρος των δραστηριοτη ́των 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 τους ασκου ́ν στον εν λο ́γω τομε ́α, δεν υπα ́γονται ́ολες
 σ' αυτο ́ ́οσον αφορα ́ τους απασχολουμε ́νους στον τομε ́α
 αυτο ́ εργαζομε ́νους τους.
 2) Καταδικα ́ζει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 137 της 2.5.1998· EE C 166 της 30.5.1998.
 (1) EE C 278 της 5.9.1998.


text:
 13.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 238/35
 Προσφυγή της 16ης Ιουνίου 2011 — Besselink κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-331/11)
 2011/C 238/60
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Leonard Besselink (Ουτρέχτη, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: O. Brouwer και J. Blockx, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου της 1ης Απριλίου 2011 με την οποία δεν επετράπη πλήρης πρόσβαση στο έγγραφο 9689/10 σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43), όπως η απόφαση αυτή κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα στις 7 Απριλίου 2011 με έγγραφο υπό τα στοιχεία «04/c/01/11», και
 —
 να καταδικάσει κατά το άρθρο 87 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων σχετικά με όσους ασκήσουν παρέμβαση.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων διατυπώνει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως διατείνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', τρίτη περίπτωση, του κανονισμού 1049/2001, το οποίο αποβλέπει στην προστασία του δημόσιου συμφέροντος όσον αφορά τις διεθνείς σχέσεις, επειδή:
 —
 το Συμβούλιο κακώς δεν έλαβε υπόψη τη συνταγματική φύση του εγγράφου στο οποίο πρόσβαση ζητεί ο προσφεύγων·
 —
 ο προσφεύγων θεωρεί ότι η πρόσβαση στο έγγραφο 9689/10 είναι επιβεβλημένη επίσης βάσει της ελευθερίας εκφράσεως που διατυπώνεται στο άρθρο 11 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
 —
 το Συμβούλιο παρέλειψε να λάβει υπόψη τις ειδικές περιστάσεις και το ειδικό αντικείμενο της παρούσας υποθέσεως και
 —
 το Συμβούλιο κακώς αναφέρθηκε στις υποθετικά αρνητικές συνέπειες της αποκαλύψεως μελλοντικών διαπραγματεύσεων της Ένωσης.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως υποστηρίζει ότι το άρθρο 4, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 εφαρμόστηκε εσφαλμένως και ότι παραβιάστηκε η αρχή της αναλογικότητας, επειδή το Συμβούλιο δεν εξέτασε αν ήταν πρόσφορο να επιτρέψει μερική πρόσβαση και να περιορίσει την άρνηση στα ενδεδειγμένα και αυστηρώς αναγκαία μέρη του εγγράφου 9689/10.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως διατείνεται ότι το Συμβούλιο δεν τήρησε την υποχρέωσή του να παραθέσει επαρκή και προσήκουσα αιτιολογία στην προσβαλλόμενη απόφαση.


text:
C 109/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.5.2002
 7) Το ́αρθρο 10 της οδηγι ́ας 69/335, ́οπως τροποποιη ́θηκε 2) Καταδικα ́ζει στα δικαστικα ́ ́εξοδα τις Royal Olympic Cruises
 με την οδηγι ́α 85/303, δημιουργει ́ δικαιω ́ ματα που οι Ltd, Valentine Oceanic Trading Inc., Caroline Shipping Inc.,
 ́ τες μπορου ́ν να επικαλεστου ́ν ενω
 ιδιω ́ πιον των εθνικω ́ν Simpson Navigation Ltd, Solar Navigation Corporation, Ocean
 δικαστηρι ́ων. Quest Sea Carriers Ltd, Athena 2004 SA, Freewind Shipping
 Co. και Ελληνικη ́ Εταιρι ́α ∆ιηπειρωτικω ́ ν Γραμμω ́ ν ΑΕ.
 (1) ΕΕ C 122 της 29.4.2000.
 (1) ΕΕ C 108 της 7.4.2001.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 (πρω ́ το τμη ́μα)
 της 31ης Ιανουαρι ́ου 2002
 της 15ης Ιανουαρι ́ου 2002
 στην υπο ́θεση C-161/01 P: Franco Campoli κατα ́ Επιτροπη ́ς
 στην υπο ́θεση C-49/01 P: Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 Ενω ́ σεως κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 (Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Προσφυγη ́ περι ́ ακυρω ́ σεως
 (Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη της Κοινο ́- αποφα ́ σεως μεταθε ́σεως και αποφα ́σεως τοποθετη ́σεως
 τητας — Ζημι ́α προξενηθει ́σα απο ́ την ́ενοπλη επε ́μβαση ́ λλου υπαλλη
 α ́λου στη θε ́ση που κενω ́ θηκε — Συγκαλυμ-
 στην Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γιουγκοσλαβι ́ας — με ́νο πειθαρχικο ́ με ́τρο — ∆ικαι ́ωμα α ́ μυνας — Αι ́τηση
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως προδη ́λως αβα ́ σιμη) αναιρε ́σεως προδη ́λως απαρα ́δεκτη)
 (2002/C 109/26)
 (2002/C 109/25)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-49/01 P, Royal Olympic Cruises Ltd, με ́εδρα
 τη Μονροβι ́α (Λιβερι ́α), Valentine Oceanic Trading Inc., με ́εδρα
 τη Μονροβι ́α, Caroline Shipping Inc., με ́εδρα τη Μονροβι ́α, Στην υπο ́θεση C-161/01 Ρ, Franco Campoli, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν
 Simpson Navigation Ltd, με ́εδρα τη Μονροβι ́α, Solar Navigation (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ την S. Diana, δικηγο ́ρο, που ει ́χε
 Corporation, με ́εδρα τη Μονροβι ́α, Ocean Quest Sea Carriers ως αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως του
 Ltd, με ́εδρα τη Μονροβι ́α, Athena 2004 SA, με ́εδρα τη Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (πε ́μπτο τμη ́μα) της
 Μονροβι ́α, Freewind Shipping Co., με ́εδρα τη Μονροβι ́α, και 6ης Μαρτι ́ου 2001, Campoli κατα ́ Επιτροπη ́ς (T-100/00, Συλ-
 Ελληνικη ́ Εταιρι ́α ∆ιηπειρωτικω ́ν Γραμμω ́ν ΑΕ, με ́εδρα τον Πειραια ́ λογη ́ Υπ.Υπ. σ. I-A-71 και ΙΙ-347), με αντικει ́μενο την αναι ́ρεση
 (Ελλα ́δα), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους δικηγο ́ρους Ν. Σκανδα ́μη της αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος η ́ταν: η Επιτροπη ́
 και Α. Ποταμια ́νο, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, με των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο ́τητων (εκπρο ́σωποι: M. J. Currall, επικου-
 αντικει ́μενο αι ́τηση περι ́ αναιρε ́σεως της διατα ́ξεως του Πρωτοδι- ρου ́μενος απο ́ τον D. Waelbroeck), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα),
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (δευ ́τερο τμη ́μα) της 12ης συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος, S. von Bahr,
 ∆εκεμβρι ́ου 2000, T-201/99, Royal Olympic Cruises κ.λπ. κατα ́ D. A. O. Edward (εισηγητη ́), A. La Pergola και
 Συμβουλι ́ου και Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 2000, σ. II-4005), με την C. W. A. Timmermans, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 οποι ́α ζητει ́ται η εξαφα ́νιση αυτη ́ς της διατα ́ξεως, ο ́που οι L. A. Geelhoed, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 31 Ιανουα-
 λοιποι ́ δια ́δικοι ει ́ναι το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως ρι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (εκπρο ́σωποι: Μ. Βιτσεντζα ́το και Σ. Κυριακοπου ́λου) και η
 Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Τ. Χριστο-
 φο ́ρου και Α. van Solinge) (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 P. Jann (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, L. Sevón και M. Wathelet,
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. Tizzano, γραμματε ́ας: R. Grass, 2) Καταδικα ́ζει τον F. Campoli στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 εξε ́δωσε στις 15 Ιανουαρι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο
 διατακτικο ́:
 (1) ΕΕ C 200 της 14.7.2001.
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σως.


text:
12.8.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 233/21
 πληροφορι ́ες ο ́ταν η μελε ́τη η ́ η ανακοι ́νωση ενο ́ς εγγρα ́φου 13 Ιουνι ́ου 2000, το High Court of Justice, England & Wales,
 θα ́εθιγε «γενικω ́ς τα προστατευο ́μενα απο ́ τον νο ́μο Queen’s Bench Division (Crown Office) στο πλαι ́σιο της
 απο ́ρρητα». Ο ο ́ρος ο ́μως αυτο ́ς δεν περιλαμβα ́νεται στον διαφορα ́ς μεταξυ ́ Commissioners of Customs & Excise και CSC
 πι ́νακα των εξαιρε ́σεων που εξαντλητικω ́ς απαριθμει ́ το Financial Services Limited, [πρω ́ην Continuum (Europe) Ltd]
 α ́ρθρο 3, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας 90/313/ΕΟΚ. ∆εν που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 ταυτι ́ζεται με ου ́τε ει ́ναι απο ́ α ́ποψη ουσι ́ας λιγο ́τερο εκτενη ́ς προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 απο ́ τον ο ́ρο «εμπιστευτικα ́ προσωπικα ́ στοιχει ́α» της οδηγι ́ας.
 Μολονο ́τι οι εθνικε ́ς αρχε ́ς ει ́ναι υποχρεωμε ́νες να ερμηνευ ́ουν Πω ́ς πρε ́πει να ερμηνευ ́εται η απαλλαγη ́ απο ́ τον φο ́ρο που
 τις διατα ́ξεις του εσωτερικου ́ δικαι ́ου κατα ́ τρο ́πο που να προβλε ́πει το α ́ρθρο 13, Β, στοιχει ́ο δ', σημει ́ο 5 (1) σε σχε ́ση με
 διασφαλι ́ζεται η τη ́ρηση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, η διατυ ́πωση «τις εργασι ́ες οι οποι ́ες αφορου ́ν τι ́τλους»; Ειδικο ́τερα,
 του νο ́μου του 1978 δεν παρε ́χει τη δυνατο ́τητα να
 αποκλειστει ́ αντικειμενικω ́ς το ενδεχο ́μενο μιας 1) εφαρμο ́ζεται ο ο ́ρος «εργασι ́ες οι οποι ́ες αφορου ́ν τι ́τλους»
 αδικαιολο ́γητης, βα ́σει της οδηγι ́ας, αρνη ́σεως, ενω ́ η μο ́νο σε μι ́α πρα ́ξη με την οποι ́α μεταβα ́λλεται η νομικη ́
 φαινο ́μενη νομιμο ́τητα, κατα ́ παρα ́βαση των υποχρεω ́σεων κατα ́σταση των δικαιωμα ́των η ́ των υποχρεω ́ σεων των
 που απορρε ́ουν απο ́ το κοινοτικο ́ δι ́καιο, δημιουργει ́ μια συμβαλλομε ́νων σε σχε ́ση με τον τι ́τλο;
 — απαρα ́δεκτη ανασφα ́λεια δικαι ́ου. 2) εφαρμο ́ζεται ο ο ́ρος «εργασι ́ες, περιλαμβανομε ́νης και της
 Μη μεταφορα ́ στο εσωτερικο ́ δι ́καιο του α ́ρθρου 3, διαπραγματευ ́σεως, οι οποι ́ες αφορου ́ν τι ́τλους» σε υπηρεσι ́α
 παρα ́γραφος 2, τελευται ́ο εδα ́φιο (μερικη ́ χορη ́γηση παροχη ́ς πληροφοριω ́ν προς πιθανου ́ς επενδυτε ́ς και λη ́ψεως
 πληροφοριω ́ν): η επιστημονικη ́ θεωρι ́α που ανε ́πτυξε η και επεξεργασι ́ας αιτη ́σεων απο ́ επενδυτε ́ς για την ́εκδοση
 γαλλικη ́ «επιτροπη ́ για την προ ́σβαση στα διοικητικα ́ τι ́τλου (που δεν περιλαμβα ́νει ο ́μως την κατα ́ρτιση ου ́τε τη
 ́εγγραφα» δεν μπορει ́ να υποκαταστη ́σει την ορθη ́ μεταφορα ́ διανομη ́ των εγγρα ́φων του τι ́τλου), ο ́ταν η υπηρεσι ́α αυτη ́
 παρε ́χεται σε προ ́σωπο που ́εχει εκ του νο ́μου δικαιω ́ματα η ́
 στο
 δικαιω ́ ματα. ́ δι ́καιο μιας οδηγι ́ας που παρε ́χει υποκειμενικα ́
 εσωτερικο υποχρεω ́σεις βα ́σει του τι ́τλου απο ́ προ ́σωπο που δεν ́εχει εκ
 — του νο ́μου κα ́ποιο δικαι ́ωμα η ́ υποχρε ́ωση βα ́σει του τι ́τλου;
 Μη μεταφορα ́ στο εσωτερικο ́ δι ́καιο του α ́ρθρου 3,
 παρα ́γραφος 3 (δυνατο ́τητα απορρι ́ψεως αβα ́σιμης αιτη ́σεως (1) της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου
 η ́ αιτη ́σεως που συνεπα ́γεται την παρα ́δοση ημιτελω ́ν 1977 περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των
 εγγρα ́φων η ́ στοιχει ́ων η ́ εσωτερικω ́ν ανακοινω ́σεων): μολονο ́τι σχετικω ́ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου
 ει ́ναι ορθο ́ ο ́τι το α ́ρθρο 3, παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας προστιθεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (EE L 145,
 παρε ́χει απλω ́ς δυνατο ́τητα στα κρα ́τη με ́λη, χωρι ́ς να τα 13.6.1977, σ. 1).
 υποχρεω ́νει, φαι ́νεται ο ́τι η εν λο ́γω δυνατο ́τητα απορρι ́ψεως
 χρησιμοποιει ́ται στην πρα ́ξη απο ́ τη γαλλικη ́ διοι ́κηση ́εναντι
 ορισμε ́νων αιτη ́σεων παροχη ́ς πληροφοριω ́ν και ο ́τι οι ιδιω ́τες
 δεν ει ́ναι σε θε ́ση να γνωρι ́ζουν με την απαιτου ́μενη σαφη ́νεια
 τα ο ́ρια του δικαιω ́ματο ́ς τους για προ ́σβαση σε πληροφορι ́ες,
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 δεδομε
 εκτι ́μηση
 ́νουτωνο ́τιεξαιρε
 ο διοικητικο
 ́σεων παρα
 ́ς ́ δικαστη
 μο ́νον ́περιπτωσιολογικα
 ς δεν προβαι ́νει ́.στην του Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου που ασκη ́θηκε
 — στις 13 Ιουνι ́ου 2000
 Εσφαλμε ́νη μεταφορα ́ στο εθνικο ́ δι ́καιο του α ́ρθρου 3,
 ́γραφος
 αιτιολογημε
 παρα ́νων4απορριπτικω
 (δυνατο ́τητα
 ́ ν αποφα ́σεων).
 εκδο ́σεως σιωπηρω ́ν μη (Υπο ́θεση C-236/00)
 (2000/C 233/40)
 (1) EE L 158 της 23.6.1990, σ. 56. Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Gérard Berscheid, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο
 στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της
 ́διας
 ι υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε ενω ́πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 13 Ιουνι ́ου 2000
 προσφυγη ́ κατα ́ του Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που
 υπε ́βαλε το High Court of Justice (England & Wales),
 Queen’s Bench Division (Crown Office), με δια ́ταξη της Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 1ης Ιουνι ́ου 2000, στην υπο ́θεση Commissioners of
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου,
 Customs & Excise κατα ́ CSC Financial Services Limited,
 παραλει ́ποντας να θε ́σει σε ισχυ ́, εντο ́ς των ταχθεισω ́ν
 [πρω ́ ην Continuum (Europe) Ltd]
 προθεσμιω ́ν, τις απαιτου ́μενες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και
 διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς
 (Υπο ́θεση C-235/00)
 — την οδηγι ́α 98/51/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 9ης Ιουλι ́ου
 1998, για τη θε ́σπιση ορισμε ́νων με ́τρων εφαρμογη ́ς
 (2000/C 233/39) της οδηγι ́ας 95/69/ΕΚ του Συμβουλι ́ου για τη θε ́σπιση
 των ο ́ρων και των κανο ́νων που εφαρμο ́ζονται κατα ́ την
 Με δια ́ταξη της 1ης Ιουνι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη ́εγκριση και την εγγραφη ́ ορισμε ́νων εγκαταστα ́σεων και
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις ενδιαμε ́σων του τομε ́α της διατροφη ́ς των ζω ́ων 1 και


text:
 2.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 34/14
 Προσφυγή της 25ης Νοεμβρίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-536/14)
 (2015/C 034/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Hottiaux, L. Nicolae)
 Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου:
 —
 μη έχοντας πραγματοποιήσει και κοινοποιήσει τις αναλύσεις των αγορών 7 και 14 της συστάσεως 2003/311/ΕΚ (1) και των αγορών 1 και 6 της συστάσεως 2007/879/ΕΚ (2) εντός των τριών ετών από τη λήψη των προηγουμένων μέτρων σχετικά με τις επίμαχες αγορές και μη έχοντας κοινοποιήσει στην Επιτροπή αιτιολογημένη πρόταση παρατάσεως της προθεσμίας αυτής,
 —
 και μη έχοντας ζητήσει τη συνδρομή του Φορέα Ευρωπαϊκών Ρυθμιστικών Αρχών για τις Ηλεκτρονικές Επικοινωνίες (BEREC) για να ολοκληρώσει τις αναλύσεις των επίμαχων αγορών,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 16, παράγραφοι 6 και 7, της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (3) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/140/ΕΚ (4) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 25ης Νοεμβρίου 2009·
 —
 να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Πρώτον, η Επιτροπή προσάπτει στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου ότι δεν πραγματοποίησε και δεν κοινοποίησε τις αναλύσεις των αγορών 7 και 14 της συστάσεως 2003/311/ΕΚ, αφενός, και των αγορών 1 και 6 της συστάσεως 2007/879/ΕΚ, αφετέρου, εντός των τριών ετών από τη λήψη των προηγουμένων μέτρων σχετικά με τις επίμαχες αγορές.
 Δεύτερον, η Επιτροπή προσάπτει στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου ότι δεν ζήτησε τη συνδρομή του BEREC εμπροθέσμως ώστε να ολοκληρώσει τις αναλύσεις των σχετικών αγορών και να λάβει τα επιβεβλημένα ρυθμιστικά μέτρα.
 (1) Σύσταση της Επιτροπής 2003/311/ΕΚ, της 11ης Φεβρουαρίου 2003, για τις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών που επιδέχονται εκ των προτέρων ρύθμιση σύμφωνα με την οδηγία 2002/21/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (ΕΕ L 114, σ. 45).
 (2) Σύσταση της Επιτροπής 2007/879/ΕΚ, της 17ης Δεκεμβρίου 2007, αναφορικά με σχετικές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι οποίες επιδέχονται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση, σύμφωνα με την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (ΕΕ L 344, σ. 65).
 (3) ΕΕ L 108, σ. 33
 (4) ΕΕ L 337, σ. 37.


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/38
 Αναίρεση που άσκησε στις 14 Μαΐου 2007 η Sundholm κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης την 1η Μαρτίου 2007 στην υπόθεση F-30/05, Sundholm κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-164/07 P)
 (2007/C 155/69)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Asa Sundholm (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να εξαφανίσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 1ης Μαρτίου 2007 στην υπόθεση F-30/05 (Sundholm κατά Επιτροπής)·
 —
 αποφαινόμενο εκ νέου να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής σχετικά με την κατάρτιση Εκθέσεως Εξελίξεως Σταδιοδρομίας για το 2003 καθώς και να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα σχετικά με την πρωτόδικη δίκη και την αναίρεση έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την αίτησή της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα ζητεί την εξαφάνιση της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης περί απορρίψεως της προσφυγής με την οποία η αναιρεσείουσα είχε ζητήσει την ακύρωση της Εκθέσεως Εξελίξεως Σταδιοδρομίας της για την περίοδο μεταξύ 1ης Ιανουαρίου και 31 Δεκεμβρίου 2003.
 Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης υπέπεσε σε νομική πλάνη απορρίπτοντας τον λόγο ακυρώσεως που αντλούνταν από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας.


text:
 20.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/28
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Σεπτεμβρίου 2007 — Koipe κατά ΓΕΕΑ — Aceites del Sur (La Española)
 (Υπόθεση T-363/04) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως ως κοινοτικού, του εικονιστικού σήματος «La Española» - Ανακοπή του δικαιούχου των εικονιστικών εθνικών και κοινοτικών σημάτων «Carbonell» - Απόρριψη της ανακοπής - Κύρια στοιχεία - Ομοιότητα - Κίνδυνος συγχύσεως - Εξουσία μεταρρυθμίσεως)
 (2007/C 247/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Koipe Corporación, SL (San Sebastián, Ισπανία) (εκπρόσωπος: M. Fernández de Béthencourt, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. García Murillo)
 Αντίδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ και παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Aceites del Sur, SA (Σεβίλλη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: C. L. Fernández-Palacios και R. Jiménez Díaz, δικηγόροι)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Μαΐου 2004 (υπόθεση R 1109/2000-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Koipe Corporación, SL και Aceites del Sur, SA.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Μεταρρυθμίζει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 11ης Μαΐου 2004 (υπόθεση R 1109/2000-4), κατά την έννοια ότι η προσφυγή που άσκησε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών είναι βάσιμη και, κατά συνέπεια, πρέπει να γίνει δεκτή η ανακοπή.
 2)
 Καταδικάζει το ΓΕΕΑ και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 284 της 20.11.2004.


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/39
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 24 Ιουνίου 2014 — Secretary of State for the Home Department κατά CS
 (Υπόθεση C-304/14)
 2014/C 315/62
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλών: Secretary of State for the Home Department
 Εφεσίβλητη: CS
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μήπως το δίκαιο της Ένωσης, και ειδικότερα το άρθρο 20 ΣΛΕΕ, αντιτίθεται στο να απελάσει κράτος μέλος σε χώρα εκτός της Ένωσης υπήκοο τρίτης χώρας ο οποίος είναι γονέας και ο έχων στην πράξη την επιμέλεια τέκνου το οποίο είναι πολίτης αυτού του κράτους μέλους (και επομένως πολίτης της Ένωσης), σε περίπτωση που τούτο θα στερούσε το τέκνο-πολίτη της Ένωσης από την πραγματική απόλαυση, κατά το ουσιώδες μέρος τους, των δικαιωμάτων του ως πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
 2)
 Αν η απάντηση στο ερώτημα (1) είναι αρνητική, υπό ποιες συνθήκες θα επέτρεπε το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης μια τέτοια απέλαση;
 3)
 Αν η απάντηση στο ερώτημα (1) είναι αρνητική, σε ποια έκταση επηρεάζουν ενδεχομένως τα άρθρα 27 και 28 της οδηγίας 2004/38/ΕΚ (1) («οδηγίας για τους πολίτες») την απάντηση στο ερώτημα (2);
 (1) Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών (EE L 158, σ. 77).


text:
 2.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/11
 Αναίρεση που άσκησε στις 30 Νοεμβρίου 2012 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (Έκτο τμήμα) που εκδόθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-421/09, ΔΕΗ — Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 (Υπόθεση C-554/12 P)
 2013/C 32/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Θ. Χριστοφόρου και A. Antoniadis, εκπρόσωποι, A. Οικονόμου, δικηγόρος)
 Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού AE (ΔΕΗ), Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 —
 Να ακυρωθεί στο σύνολο της η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ης Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση Τ-421/09.
 —
 Να εκδοθεί οριστική απόφαση επί της διαφοράς εφόσον κριθεί ότι η κατάσταση του φακέλου το επιτρέπει.
 —
 Να καταδικαστεί η ΔΕΗ στα δικαστικά της έξοδα, καθώς και στα έξοδα της Επιτροπής και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Με την απόφαση του στην υπόθεση Τ-421/09, το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση της 4ης Αυγούστου 2009, με την οποία η Επιτροπή έκρινε ότι τα προτεινόμενα από την Ελληνική Δημοκρατία διορθωτικά μέτρα ήταν απαραίτητα και αναλογικά για να εξαλείψουν τις συνέπειες της παράβασης και να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση με την προηγούμενη απόφαση της 5ης Μαρτίου 2008 («απόφαση της 4ης Αυγούστου 2009», ή «προσβληθείσα απόφαση»). Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η προσβληθείσα απόφαση έπρεπε να ακυρωθεί βασίζοντας την κρίση του μόνο στο γεγονός ότι και η προηγούμενη απόφαση της Επιτροπής της 5ης Μαρτίου 2008, στην οποία στηρίχθηκε αποκλειστικά η προσβληθείσα απόφαση, είχε εν τω μεταξύ ακυρωθεί με την απόφασή του στην υπόθεση Τ-169/08 που επίσης εκδόθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2012.
 2)
 Επειδή η Επιτροπή θεωρεί ότι η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση Τ-169/08 στηρίζεται σε πολλά νομικά σφάλματα, ελλιπή και ανεπαρκή αιτιολογία, παρερμηνεία των στοιχείων και της βάσης της απόφασης της Επιτροπής της 5ης Μαρτίου 2008, έχει ήδη ασκήσει αναίρεση και κατά αυτής της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου. Συνεπώς, σε περίπτωση που αυτή η αίτηση αναίρεσης κατά της απόφασης στην υπόθεση Τ-169/08 γίνει δεκτή θα εξαλείψει αυτόματα και η μοναδική βάση στην οποία στηρίχθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στην παρούσα υπόθεση Τ-421/09.


text:
 30.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 130/14
 Αναίρεση που άσκησε στις 2 Μαρτίου 2011 το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 16 Δεκεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-513/09, José Manuel Baena Grupo, S.A. κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) — Herbert Neuman και Andoni Galdeano del Sel
 (Υπόθεση C-102/11 P)
 2011/C 130/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: J. Crespo Carrillo και A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: José Manuel Baena Grupo, SA, καθώς και Herbert Neuman και Andoni Galdeano del Sel
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να εκδώσει νέα απόφαση επί της ουσίας της υποθέσεως, με την οποία να απορρίπτει την προσφυγή κατά της προσβληθείσας αποφάσεως, ή να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο·
 —
 να καταδικάσει τη José Manuel Baena Grupo, SA στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το ΓΕΕΑ φρονεί ότι η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου πρέπει να αναιρεθεί καθόσον το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 61 του κανονισμού για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (1), για τους κατωτέρω συνοπτικώς εκτιθέμενους λόγους:
 α)
 το Γενικό Δικαστήριο, υποκαθιστώντας την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών στην οποία προέβη το τμήμα προσφυγών με τη δική του εκτίμηση χωρίς να έχει διαπιστώσει «πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως», υπερέβη τα επιτρεπόμενα από το άρθρο 61 του εν λόγω κανονισμού σε ό,τι αφορά τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα. Αντί του δικαστικού ελέγχου νομιμότητας, το Γενικό Δικαστήριο άσκησε τις αρμοδιότητες τις οποίες το άρθρο 60 του κανονισμού αυτού επιφυλάσσει στα τμήματα προσφυγών.
 β)
 παράβαση του άρθρου 25, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα, σε συνδυασμό με το άρθρο 6 του εν λόγω κανονισμού:
 i)
 Το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένο κριτήριο στο πλαίσιο της εξετάσεως του ζητήματος αν τα συγκρινόμενα υποδείγματα προκαλούν διαφορετική συνολική εντύπωση στον ενημερωμένο χρήστη. Συντρέχει πλάνη περί το δίκαιο καθόσον το Γενικό Δικαστήριο εξέτασε αν ο ενημερωμένος χρήστης «διατηρεί στη μνήμη του» τις ομοιότητες και διαφορές (βλ. σκέψεις 22 και 23 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως). Εντούτοις, η σύγκριση δεν μπορεί να βασίζεται στην ανάμνηση που διατηρεί ο χρήστης. Εφόσον πρόκειται για σχέδια και υποδείγματα –και όχι για σήματα–, το ορθό κριτήριο είναι να εξακριβωθεί αν οι ομοιότητες και διαφορές που υφίστανται μεταξύ των σχεδίων ή υποδειγμάτων συνεπάγονται διαφορετική συνολική εντύπωση όταν ο ενημερωμένος χρήστης προβαίνει σε άμεση σύγκριση των σχεδίων ή υποδειγμάτων.
 ii)
 Το Γενικό Δικαστήριο εξέτασε μόνο την αντίληψη ενός μέρους του ενδιαφερομένου κοινού και δεν παρέσχε καμία αιτιολογία όσον αφορά την αντίληψη των χρηστών μέρους των επίμαχων προϊόντων, ήτοι του «εντύπου υλικού, συμπεριλαμβανομένου διαφημιστικού υλικού».
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 6/02 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (ΕΕ 2002, L 3, σ. 1).


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/26
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 27ης Απριλίου 2004
 στην υπόθεση C-358/02 (αίτηση του Tribunal du travail de Bruxelles για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Yamina Haddad κατά État belge (1)
 (Άρθρο 104 παράγραφος 3 του Κανονισμού Διαδικασίας - Συμφωνία Συνεργασίας ΕΟΚ-Μαρόκου - Άρθρο 41 παράγραφος 1 - Προσωπικό πεδίο εφαρμογής - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων στον τομέα της κοινωνικής ασφαλίσεως - Επίδομα αναπήρων)
 (2004/C 118/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-358/02, με αντικείμενο αίτηση του Tribunal du travail de Bruxelles προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 EK, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Yamina Haddad και État belge, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 41 παράγραφος 1 της Συμφωνίας Συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και του Βασιλείου του Μαρόκου, που υπογράφηκε στο Ραμπάτ στις 27 Απριλίου 1976 και εγκρίθηκε στο όνομα της Κοινότητας με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2211/78 του Συμβουλίου, της 26ης Σεπτεμβρίου 1978 (ΕΕ ειδ. έκδ. 11/010, σ. 130), το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen (εισηγητή) και K. Schiemann, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 27 Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το άρθρο 41 παράγραφος 1 της Συμφωνίας Συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και του Βασιλείου του Μαρόκου, που υπογράφηκε στο Ραμπάτ στις 27 Απριλίου 1976 και εγκρίθηκε στο όνομα της Κοινότητας με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2211/78 του Συμβουλίου, της 26ης Σεπτεμβρίου 1978, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση φοιτήτριας μαροκινής ιθαγενείας, μη εργαζομένης, συζύγου επίσης μη εργαζομένου Μαροκινού υπηκόου, σε περίπτωση που κατοικούν και οι δύο στο έδαφος κράτους μέλους το οποίο δεν δέχεται τη χορήγηση στην ενδιαφερομένη επιδόματος αναπήρων, ενώ το ζεύγος καλύπτεται από προαιρετική υγειονομική ασφάλιση στο πλαίσιο του συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως του κράτους αυτού, όταν δεν αποδεικνύεται ότι η ενδιαφερομένη κατοικεί με εργαζόμενο μαροκινής ιθαγενείας με τον οποίο έχει στενή συγγενική σχέση.
 (1) ΕΕ C 305 της 7.12.2002.


text:
 16.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/33
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 25ης Μαρτίου 2009 — L’Oréal SA κατά ΓΕΕΑ — Spa Monopole (SPA THERAPY)
 (Υπόθεση T-109/07) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος SPA THERAPY - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα SPA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 2009/C 113/68
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: L’Oréal SA (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: E. Baud, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV (Spa Βέλγιο) (εκπρόσωποι: E. Cornu, L. De Brouwer και D. Moreau, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 24ης Ιανουαρίου 2007 (υπόθεση R 468/2005-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV και L’Oréal SA
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει τη L’Oréal SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 140 της 23.6.2007.


text:
 16.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/16
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Δεκεμβρίου 2014 — Productos Derivados del Acero κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-388/10) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Εκπροσώπηση των διαδίκων - Κατάργηση της δίκης))
 (2015/C 056/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Productos Derivados del Acero, SA (Catarroja, Ισπανία) (εκπρόσωποι: αρχικά M. Escuder Tella, F. Palau-Ramírez και J. Viciano Pastor, δικηγόροι, στη συνέχεια M. Escuder Tella και J. Viciano Pastor, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre, F. Castilla Contreras και V. Bottka)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως και μεταρρυθμίσεως της αποφάσεως C (2010) 4387 τελικό της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2010, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/38.344 — Προεντεταμένος χάλυβας), που τροποποιήθηκε με την απόφαση C (2010) 6676 τελικό της Επιτροπής, της 30ής Σεπτεμβρίου 2010 και την απόφαση C (2011) 2269 τελικό της Επιτροπής, της 4ης Απριλίου 2011.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει πλέον η απόφανση επί της προσφυγής.
 2)
 Η Productos Derivados del Acero, SA φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής.
 (1) EE C 301 της 6.11.2010.


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/24
 Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 17ης Ιουλίου 2014 [αίτηση του Finanzgericht Hamburg (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Sysmex Europe GmbH κατά Hauptzollamt Hamburg-Hafen
 (Υπόθεση C-480/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Δασμολογική κατάταξη - Κοινό δασμολόγιο - Συνδυασμένη Ονοματολογία - Κλάσεις 3204, 3212 και 3822 - Ουσία προκαλούσα, μέσω χημικής αντιδράσεως και εκτιθέμενη σε ακτινοβόληση με δέσμη φωτός λέιζερ, εμφάνιση φθορισμού προοριζόμενου για την ανάλυση των λευκών αιμοσφαιρίων))
 2014/C 315/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Hamburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Sysmex Europe GmbH
 κατά
 Hauptzollamt Hamburg-Hafen
 Διατακτικό
 Η Συνδυασμένη Ονοματολογία που περιλαμβάνεται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και για το κοινό δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EΚ) 1810/2004, της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, έχει την έννοια ότι προϊόν το οποίο αποτελείται από διαλύτες και μια ουσία πολυμεθίνης, το οποίο, μολονότι μπορεί να έχει ορισμένη χρωστική δράση, ασθενή και μη μόνιμη, σε υφαντικές ύλες, δεν χρησιμοποιείται στην πράξη για τις χρωστικές του ιδιότητες και προορίζεται για την ανάλυση των λευκών αιμοσφαιρίων μέσω ιοντικής εναποθέσεως σε ορισμένα συστατικά των ως άνω αιμοσφαιρίων τα οποία, μόλις εκτεθούν σε ακτινοβόληση δέσμης φωτός λέιζερ, εμφανίζουν φθορισμό για περιορισμένο χρονικό διάστημα, εμπίπτει στην κλάση 3822 της ως άνω Συνδυασμένης Ονοματολογίας, σχετικά με τα αντιδραστήρια εργαστηρίου.
 (1) ΕΕ C 352 της 30.11.2013.


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/38
 Αναίρεση που άσκησε στις 8 Σεπτεμβρίου 2006 o O. Chassagne κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 29 Ιουνίου 2006 στην υπόθεση F-11/05, Chassagne κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-253/06 P)
 (2006/C 281/68)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: O. Chassagne (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues και C. Bernard-Glanz, δικηγόροι)
 Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να εξαφανίσει τη διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 29ης Ιουνίου 2006 στην υπόθεση F-11/05·
 —
 να δεχθεί τα αιτήματα ακυρώσεως και αποζημιώσεως που υπέβαλε ο αναιρεσείων πρωτοδίκως·
 —
 να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με τον πρώτο λόγο ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης υπέπεσε σε διαδικαστική πλημμέλεια θίγουσα το δικαίωμα άμυνάς του διότι δεν του δόθηκε η δυνατότητα να υποβάλει τις παρατηρήσεις του επί των εγγράφων στα οποία το ΔΔΔ στήριξε την επιχειρηματολογία του και διότι ορισμένα στοιχεία που προσκόμισε καθώς και ορισμένα έγγραφα που κατέθεσε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας δεν ελήφθησαν υπόψη. Με τον δεύτερο λόγο ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το ΔΔΔ παρέβη το κοινοτικό δίκαιο αλλοιώνοντας τους λόγους της αρχικής προσφυγής-αγωγής και παρερμηνεύοντας τις διατάξεις του Κανονισμού Υπηρσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Θεωρεί επίσης ότι το ΔΔΔ υπέπεσε σε πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών.


text:
 17.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/22
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2012 — Applied Microengineering κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-387/09) (1)
 (Πέμπτο πρόγραμμα-πλαίσιο έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης - Συμβάσεις που αφορούν τα σχέδια «Formation of a New Design House for MST» και «Assessment of a New Anodic Bonder» - Ανάκτηση μέρους καταβληθείσας χρηματοπιστωτικής εισφοράς - Απόφαση αποτελούσα εκτελεστό τίτλο - Απόφαση τροποποιούσα κατά τη διάρκεια της δίκης την προσβαλλόμενη απόφαση - Νομική βάση της προσφυγής - Φύση των προβαλλομένων λόγων - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Αρχή της χρηστής διοικήσεως)
 2012/C 355/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Applied Microengineering Ltd (Didcot, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: αρχικώς P. Walravens, J. De Wachter, στη συνέχεια P. Walravens και J. Blockx, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Petrova, επικουρούμενη από τον R. Van der Hout, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2009) 5797 της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2009, περί ανακτήσεως του ποσού των 258 560,61 ευρώ, πλέον των τόκων, το οποίο οφείλει η προσφεύγουσα στο πλαίσιο των σχεδίων IST-1999-11823 FOND MST (Formation of a New Design House for MST) και IST-2000-28229 ANAB (Assessment of a New Anodic Bonder).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Applied Microengineering Ltd υποχρεούται να φέρει, πέραν των δικαστικών της εξόδων, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) ΕΕ C 312 της 19.12.2009.


text:
 3.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 254/5
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Münster (Γερμανία) στις 24 Απριλίου 2015 — Kreissparkasse Wiedenbrück κατά Finanzamt Wiedenbrück
 (Υπόθεση C-186/15)
 (2015/C 254/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Münster
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Kreissparkasse Wiedenbrück
 Καθής: Finanzamt Wiedenbrück
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Υποχρεούνται τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν τον κανόνα στρογγυλοποιήσεως κατ’ άρθρο 175, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, του Συμβουλίου, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1), στην περίπτωση που η αναλογία υπολογίζεται με βάση μία από τις ειδικές μεθόδους του άρθρου 173, παράγραφος 2, στοιχεία α', β', γ' ή δ' της εν λόγω οδηγίας;
 2)
 Υποχρεούνται τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν τον κανόνα στρογγυλοποιήσεως κατ’ άρθρο 175, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, του Συμβουλίου, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, στην περίπτωση διακανονισμού του φόρου κατά τα άρθρα 184 επ. της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, όταν η αναλογία υπολογίζεται με βάση μία από τις ειδικές μεθόδους του άρθρου 173, παράγραφος 2, στοιχεία α', β', γ' ή δ' της εν λόγω οδηγίας ή/και κατά το άρθρο 17, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο, στοιχεία α', β', γ' ή δ', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση;
 3)
 Υποχρεούνται τα κράτη μέλη να προβλέπουν διακανονισμό της εκπτώσεως κατά τα οριζόμενα στα άρθρα 184 επ. της οδηγίας 2006/112/ΕΚ κατ’ εφαρμογή του κανόνα στρογγυλοποιήσεως –δεύτερο ερώτημα– κατά τρόπο ώστε το προς διακανονισμό ποσό της εκπτώσεως να στρογγυλοποιείται προς όφελος του υποκείμενου στον φόρο σε ακέραια μονάδα προ τα άνω ή προς τα κάτω;
 (1) ΕΕ L 347, σ. 1.