text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/16
 Προσφυγή της 25ης Αυγούστου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-383/08)
 (2008/C 301/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: L. Pignataro)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, επιβάλλοντας με την υπουργική απόφαση της 26ης Αυγούστου 2005, όπως αυτή τροποποιήθηκε τελευταίως με την απόφαση της 17ης Δεκεμβρίου 2007, την υποχρεωτική ένδειξη της χώρας προελεύσεως των κρεάτων πουλερικών, στα οποία αναφέρεται το άρθρο 3, παράγραφος 1, της τελευταίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3, παράγραφος 1, σημείο 8, και από το άρθρο 18, παράγραφος 2, της οδηγίας 2000/13/ΕΚ (1) για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 5, παράγραφος 3, στοιχείο ε', και 5, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1906/90 (2) ο οποίος προβλέπει ορισμένους κανόνες εμπορίας για το κρέας των πουλερικών μέχρι τις 3 Ιουνίου 2008, από δε την 1η Ιουλίου 2008, με το άρθρο 5, παράγραφος 4, στοιχείο ε', καθώς και το άρθρο 5, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 543/2008 της Επιτροπής (3),
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η προβλεπόμενη με την απόφαση της 26ης Αυγούστου 2005, όπως αυτή τροποποιήθηκε τελευταίως με την απόφαση της 17ης Δεκεμβρίου 2007, υποχρέωση ενδείξεως της προελεύσεως των κρεάτων πουλερικών που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη παραβιάζει το άρθρο 3, παράγραφος 1, σημείο 8, και το άρθρο 18, παράγραφος 2, της οδηγίας 2000/13, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 5, παράγραφος 3, στοιχείο ε', και 5, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1906/90 μέχρι τις 30 Ιουνίου 2008, από δε την 1η Ιουλίου 2008, με το άρθρο 5, παράγραφος 4, στοιχείο ε', καθώς και το άρθρο 5, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 543/2008. Η Ιταλική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η ως άνω υποχρέωση θεσπίστηκε κατόπιν της εξακριβώσεως εστιών μολύνσεως από τη γρίπη των πτηνών σε τρίτες χώρες, και τούτο ως μέτρο διασφαλίσεως της ανεχνευσιμότητας των κρεάτων.
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η εν λόγω υποχρέωση αντίκειται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, σημείο 8, της οδηγίας 2000/13. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει σαφώς από την ανωτέρω διάταξη, η ένδειξη του τόπου καταγωγής ή προελεύσεως, όσον αφορά εν γένει τα τρόφιμα, πρέπει να παρατίθεται στην επισήμανση μόνον εφόσον ο καταναλωτής, εν απουσία παρομοίας ενδείξεως, θα ήταν δυνατόν να σχηματίσει εσφαλμένη εντύπωση ως προς συγκεκριμένη καταγωγή ή προέλευση του εν λόγω προϊόντος. Ως εκ τούτου, ο κοινοτικός νομοθέτης δεν προέβλεψε ότι η ένδειξη της καταγωγής συνιστά αναγκαίο πληροφοριακό στοιχείο για τον καταναλωτή κατά τρόπο γενικό και απόλυτο, αλλά αποκλειστικά μόνο σε περίπτωση που η έλλειψη παρόμοιας ενδείξεως ενδέχεται να τον παραπλανήσει.
 Η Ιταλική Κυβέρνηση αποπειράθηκε να καταδείξει ότι η υποχρέωση ενδείξεως της προελεύσεως των προερχομένων από άλλα κράτη μέλη πουλερικών, όπως προβλέπει η επίδικη υπουργική απόφαση, είναι στην πραγματικότητα σημαντική για τα κρέατα πουλερικών και η έλλειψή της συνεπάγεται κίνδυνο παραπλανήσεως του καταναλωτή. Στην πραγματικότητα, υποστηρίζει η Επιτροπή, η εν λόγω κυβέρνηση δεν παρέσχε κανένα στοιχείο ικανό να αποδείξει ότι ο Ιταλός καταναλωτής θα περιέπιπτε σε πλάνη ως προς την καταγωγή ή την προέλευση των κρεάτων πουλερικών ελλείψει της ενδείξεως καταγωγής.
 Το συνδεόμενο με την κρίση της γρίπης των πτηνών γεγονός δεν επεξηγεί τους λόγους για τους οποίους η έλλειψη της ενδείξεως καταγωγής ενδέχεται να παραπλανήσει τον καταναλωτή και να τον ωθήσει στην άποψη ότι τα κρέατα πουλερικών έχουν συγκεκριμένη προέλευση. Το απλό γεγονός ότι ο μέσος καταναλωτής αποδίδει σημασία στην προέλευση του προϊόντος δεν σημαίνει ότι, ελλείψει ενδείξεως συναφώς, παραπλανάται όσον αφορά την πραγματική καταγωγή του προϊόντος. Πράγματι, αυτό προϋποθέτει ότι ο καταναλωτής ανάγει αυτομάτως σε συγκεκριμένη καταγωγή τα κρέατα πουλερικών, στοιχείο το οποίο ουδαμώς κατέδειξε η Ιταλική Κυβέρνηση. Επιπλέον, είναι σκόπιμο να παρατηρηθεί ότι ο καταναλωτής, ο οποίος δεν διαθέτει τις αναγκαίες γνώσεις αξιολογήσεως του κινδύνου επί τη βάσει της ενδείξεως καταγωγής, δεν είναι σε θέση να αξιολογήσει ζητήματα υγείας των ζώων.
 Ακολούθως, οι ανωτέρω διατάξεις της υπουργικής αποφάσεως δεν δικαιολογούνται εκ λόγων δημόσιας υγείας, κατά την έννοια του άρθρου 18, παράγραφος 2, της προπαρατεθείσας οδηγίας, όπως ισχυρίστηκε η Ιταλική Κυβέρνηση για να δικαιολογήσει την επιπρόσθετη υποχρέωση επισημάνσεως. Πράγματι, η Κοινότητα, στο πλαίσιο της καταπολεμήσεως της γρίπης των πτηνών, έλαβε δέσμη μέτρων σε κτηνιατρικό επίπεδο προκειμένου να διασφαλίσει ότι μόνον τα υγιή κρέατα πουλερικών θα μπορούσαν και μπορούν να εισέλθουν εντός της Κοινότητας και να τεθούν προς πώληση.
 Το επιχείρημα που επικαλέστηκε η Ιταλική Κυβέρνηση ότι τα εν λόγω κοινοτικά μέτρα δεν διασφαλίζουν τον εντοπισμό της προελεύσεως δεν ασκεί εν προκειμένω επιρροή, κατά την Επιτροπή, καθόσον τα συναφή κοινοτικά μέτρα στοχεύουν ευθέως στην πρόληψη της εισόδου εντός του κοινοτικού εδάφους κρεάτων που προέρχονται από τρίτες χώρες όπου έχουν εντοπιστεί εστίες μολύνσεως από τη γρίπη των πτηνών. Ως εκ τούτου, τα ως άνω μέτρα επάγονται σε προγενέστερο έναντι της εμπορίας στάδιο αποτελέσματα, στάδιο κατά το οποίο παρεμβάλλεται η ιταλική ρύθμιση, επειδή ακριβώς στόχος τους είναι να αποφεύγεται κρέατα προερχόμενα από τρίτες χώρες όπου έχει εκδηλωθεί εστία μολύνσεως από τη γρίπη των πτηνών να μην μπορούν να εισάγονται εντός της Κοινότητας. Εξάλλου, η Κοινότητα θέσπισε και μέτρα διασφαλίζοντα την απομόνωση των εστιών μολύνσεως από τη γρίπη των πτηνών οι οποίες εντοπίζονται ενδεχομένως εντός του κοινοτικού εδάφους, κατά τρόπον ώστε να αποφεύγεται οποιοσδήποτε κίνδυνος μεταδόσεως της νόσου. Εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας εκδόθηκαν ακολούθως κτηνιατρικά μέτρα σκοπούντα στην παρεμπόδιση της μεταδόσεως του ιού των άγριων πτηνών στα πουλερικά στις περιοχές όπου διαγνώστηκαν μεμονωμένες περιπτώσεις προσβεβλημένων από τη νόσο πουλερικών και στην αναχαίτιση τυχόν επιδημικών φαινομένων μεταξύ των πουλερικών.
 Ακολούθως, η Ιταλική Κυβέρνηση επικαλείται τον κανονισμό 1760/2000 (4), ο οποίος θεσπίζει σύστημα εντοπισμού της προελεύσεως του βοείου κρέατος και εισάγει την υποχρέωση επισημάνσεως της καταγωγής, προκειμένου να δικαιολογήσει τη νομιμότητα της υποχρεώσεως που επέβαλε η ίδια με την επίδικη υπουργική απόφαση.
 Η Επιτροπή, πάντως, υποστηρίζει ότι το εν λόγω μέτρο, σε αντίθεση με την επίδικη υπουργική απόφαση, είναι κοινοτικό, οπότε δεν πρόκειται για εθνικό, και άρα μονομερές, μέτρο δυνάμενο να αποτελέσει εμπόδιο στις συναλλαγές. Επιπλέον, η αποτελεσματικότητα του συστήματος που εισήγαγε ο κανονισμός 1760/2000 δεν στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στην απλή ένδειξη της καταγωγής του προϊόντος, όπως πράττει η ιταλική υπουργική απόφαση για το κρέας των πουλερικών, αλλά σε συνδυασμό με σειρά άλλων στοιχείων, συμπεριλαμβανομένου του συστήματος αναγνωρίσεως και καταγραφής των ζώων.
 Όσον αφορά το επιχείρημα της Ιταλικής Κυβερνήσεως ότι το μέτρο δικαιολογείται επειδή θεμελιώνεται στην αρχή της προφυλάξεως, καθό μέτρο η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι δεν συντρέχει επιστημονική αβεβαιότητα όσον αφορά τον τρόπο μεταδόσεως του ιού στον άνθρωπο, η Επιτροπή επισημαίνει ότι, σύμφωνα με τη νομολογία των κοινοτικών δικαστηρίων, τα επιστημονικά δεδομένα που επικαλέστηκε η Ιταλική Κυβέρνηση απαντώντας στην αιτιολογημένη γνώμη της δεν αποδεικνύουν ότι συντρέχει όντως επιστημονική αβεβαιότητα ως προς τον τρόπο μεταδόσεως του ιού στον άνθρωπο. Με βάση τη νομολογία των κοινοτικών δικαστηρίων, εναπόκειται στην πραγματικότητα στις ιταλικές αρχές να αποδείξουν ότι συντρέχει επιστημονική αβεβαιότητα δικαιολογούσα την έκδοση εθνικών μέτρων κατ' εφαρμογήν της αρχής της προφυλάξεως και όχι στην Επιτροπή να αποδείξει την έλλειψη επιστημονικής αβεβαιότητας, όπως προτείνει προδήλως η Ιταλική Κυβέρνηση με την απάντησή της επί της αιτιολογημένης γνώμης.
 Ακόμη και αν γίνει περαιτέρω δεκτό ότι, σε σχέση με την περιορισμένη υποθετική περίπτωση της μεταδόσεως του ιού από τα προσβεβλημένα από τη νόσο πουλερικά στα κατοικίδια ζώα εν γένει και ειδικότερα στους γάτους, η Ιταλική Κυβέρνηση απέδειξε ότι συντρέχει όντως επιστημονική αβεβαιότητα επί τη βάσει των εγγράφων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και της Αρχής Τροφίμων που η ίδια επικαλέστηκε με την απάντησή της επί της αιτιολογημένης γνώμης, η Επιτροπή εξακολουθεί να υποστηρίζει ότι η εφαρμογή της αρχής της προφυλάξεως για να δικαιολογηθεί η επίδικη υπουργική απόφαση παρίσταται υπερβολική και ως εκ τούτου δυσανάλογη προς τον σκοπό της προστασίας της ζωής των ζώων, αν ληφθεί υπόψη η έκδοση σειράς κοινοτικών μέτρων με σκοπό την επίτευξη του ως άνω στόχου.
 Τέλος, το άρθρο 5, παράγραφος 3, στοιχείο ε', και το άρθρο 5, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1906/90, ο οποίος θεσπίζει ορισμένους κανόνες εμπορίας για το κρέας των πουλερικών μέχρι τις 30 Ιουνίου 2008, και, από 1ης Ιουλίου 2008, με το άρθρο 5, παράγραφος 4, στοιχείο ε', και το άρθρο 5, παράγραφος 5, του κανονισμού 543/2008 της Επιτροπής επιβάλλουν την υποχρέωση ενδείξεως της καταγωγής των κρεάτων πουλερικών μόνον όσον αφορά τα προερχόμενα από τις τρίτες χώρες. Επί του σημείου αυτού η Ιταλική Κυβέρνηση δεν προέβαλε κανένα επιχείρημα.
 (1) ΕΕ L 109, σ. 29.
 (2) ΕΕ L 173, σ. 1.
 (3) ΕΕ L 157, σ. 46.
 (4) Κανονισμός (ΕΚ) 1760/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 2000, για τη θέσπιση συστήματος αναγνωρίσεως και καταγραφής των βοοειδών και για την επισήμανση του βοείου κρέατος και των προϊόντων με βάση το βόειο κρέας, καθώς και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 820/97 του Συμβουλίου (ΕΕ L 204, σ. 1).


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/54
 Προσφυγή/αγωγή της 26ης Μαρτίου 2010 — Cuallado Martorell κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-96/09)
 2010/C 148/95
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Eva Cuallado Martorell (Augsburg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M. Díez Lorenzo, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση των αποφάσεων περί αποκλεισμού της προσφεύγουσας από τις προφορικές εξετάσεις του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/130/08 και περί αρνήσεως προσβάσεως στις διορθωμένες γραπτές εξετάσεις, καθώς και αναδρομική ακύρωση του δημοσιευθέντος εφεδρικού πίνακα για την πρόσληψη γλωσσομαθών νομικών ισπανικής γλώσσας.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την από 14 Σεπτεμβρίου 2009 απόφαση, με την οποία η EPSO αρνήθηκε να διαβιβάσει στην προσφεύγουσα αντίγραφο των γραπτών της εξετάσεων και του ατομικού δελτίου αξιολογήσεως, στο οποίο προσδιορίζονται οι λόγοι για τους οποίους η εξεταστική επιτροπή του διαγωνισμού την βαθμολόγησε με τον απορριπτικό βαθμό 18/40 στην τελευταία γραπτή δοκιμασία γ' και δεν έλαβε υπόψη την αίτηση συμμετοχής της στις προφορικές εξετάσεις του γενικού διαγωνισμού EPSO AD/130/08
 —
 να ακυρώσει την από 23 Ιουλίου 2009 απόφαση, με την οποία η EPSO ενημέρωσε ότι εμμένει στον απορριπτικό βαθμό 18/40 της τελευταίας γραπτής δοκιμασίας γ' και ότι την αποκλείει από τις προφορικές εξετάσεις του διαγωνισμού EPSO AD/130/08 για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα προσλήψεων γλωσσομαθών νομικών ισπανικής γλώσσας
 —
 να ακυρώσει αναδρομικώς από τη δημοσίευσή του τον δημοσιευθέντα μετά τον διαγωνισμό εφεδρικό πίνακα προσλήψεων
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 19.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 340/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 29ης Σεπτεμβρίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-82/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 73/239/ΕΟΚ - Άρθρα 6, 8, 9, 13 και 15 έως 17 - Οδηγία 92/49/ΕΟΚ - Άρθρα 22 και 23 - Πρωτασφάλιση εκτός της ασφαλίσεως ζωής - Τροποποίηση του καταστατικού ασφαλιστικού οργανισμού ως προς την αρμοδιότητα αυτού - Μη εφαρμογή της περί ασφαλίσεως, εκτός της ασφαλίσεως ζωής, νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης)
 2011/C 340/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: N. Yerrell)
 Καθής: Ιρλανδία (εκπρόσωπος: D. O'Hagan E. Regan, SC)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 6, 8, 9, 13, 15, 16 και 17 της πρώτης οδηγίας 73/239/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1973, περί συντονισμού των νομοθετικών κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη δραστηριότητος πρωτασφαλίσεως, εκτός της ασφαλίσεως ζωής, και την άσκηση αυτής (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001 σ. 157) — Παράβαση των άρθρων 22 και 23 της οδηγίας 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής και για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ (τρίτη οδηγία περί ασφαλίσεως «εκτός της ασφάλειας ζωής») (ΕΕ L 228, σ. 1)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ιρλανδία, μη εφαρμόζοντας σε όλες τις ασφαλιστικές εταιρίες, κατά τρόπο μη συνεπαγόμενο δυσμενείς διακρίσεις, το σύνολο της περί ασφαλίσεως νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ειδικότερα τα άρθρα 6, 8, 9, 13 και 15, έως 17 της πρώτης οδηγίας 73/239/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1973, περί συντονισμού των νομοθετικών κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη δραστηριότητας πρωτασφαλίσεως, εκτός της ασφαλίσεως ζωής, και την άσκηση αυτής, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2005/68/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2005, και τα άρθρα 22 και 23 της οδηγίας 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής και για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ (τρίτη οδηγία «εκτός της ασφάλειας ζωής»), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2005/68, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές.
 2)
 Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 113 της 1.5.2010.


text:
Aριθ. C 159/24 [_ËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 24. 6. 95
 1 . Επιτρεπει την υπέρ των προσφευγουσών παρέμβαση των 2. Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 ενώσεων The Japanese Shipowners ' Association και The
 European Community Shipowners ' Association.
 2 . Eπιτρέπει Tt] V V71EQ T7]Ç καθής παρέμεβαση TO)V ενώσεων
 The Freight Transport Association, Association des utilisa ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 teurs des transports de fret και The European Council of (πρώτο τμήμα)
 Transport Users ASBL.
 της 27ης Απριλίου 1995
 3 . Δέχεται το αίτημα των προσφευγουσών να θεωρηθούν ως στην υπόθεση Τ-393/94: P κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 εμπιστευτικά ορισμένα στοιχεία της δικογραφίας. Κοινοτήτων ( ] )
 (Κατάργηση της δίκης)
 4. Αναστέλλει την εκτέλεση των άρθρων 1, 2, 3 και 4 της (95/C 159/51 ) .
 αποφάσεως 94/980/ΕΚ της Επιτροπής της 19ης Οκτω
 βρίου 1994 σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρ (Tλώσσα διαδικασίας: n γαλλική)
 θρου 85 της συνθήκης ΕΚ (IV/34.446 — Trans Atlantic
 Agreement), μέχρις εκδόσεως αποφάσεως του Πρωτοδι Στην υπόθεση Τ-393/94, P, εκπροσωπούμενη απο τους δικη
 κείου περατώνουσας την υπόθεση της κύριας δίκης, γόρους Marie Vicelli και Jean-Pierre Spitzer, δικηγόρους
 καθόσον εμποδίζουν τις προσφεύγουσες να ασκούν από Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο
 κοινού την εξουσία καθορισμού των τιμών που ισχύουν Aloyse May, 21 Grand-rue , κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 για τις χερσαίες μεταφορές, στο έδαφος της Κοινότητας, κών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: J. Griesmar), που έχει ως
 στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών συνδυασμένης μεταφο αντικείμενο την ακύρωση σειράς αποφάσεων της Επιτροπής
 ράς. με τις οποίες μειώθηκαν οι συντελεστές επιστροφής των
 νοσηλίων που χορηγήθηκαν στην προσφεύγουσα, το Πρωτο
 5 . Παρέλκει να αποφανθεί επί του αιτήματος αναστολής δικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. L. Cruz, Vilaça,
 εκτελέσεως όσον αφορά την από κοινού κατάρτιση των Πρόεδρο, H. Kirschner και A. Καλογερόπουλο, δικαστές,
 συμβάσεων παροχής υπηρεσιών. γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 27 Απριλίου 1995 Διάταξη
 με το ακόλουθο διατακτικό:
 6. Απορρίπτει το αίτημα αναστολής εκτελέσεως του άρ
 θρου 5 της αποφάσεως. 1 . Καταργεί τη δίκη.
 2. H καθής φέρει τα δικαστικά έξοδα.
 7. Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (>) EE αριθ . C 392 της 31 . 12 . 1994.
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 Προσφυγή του Tiziano Boggian κατα της Επιτροπής των
 της 11ης Απριλίου 1995 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτω που ασκήθηκε στις 3 Απριλίου
 1995
 στην υπόθεση Τ-82/95 R, Carmen Gômez de Enterria κατά
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (Υπόθεση T-92/95)
 (95/C 159/50) (95/C 159/52)
 (Τλώσσα διαδικασίας: ri γαλλική) (Γλώσσα διαδικασίας: n ιταλική)
 O Tiziano Boggian, ανεξάρτητος επιχειρηματίας, κάτοικος
 Στην υπόθεση Τ-82/95 R, Carmen Gômez de Enterria, Montagnana (Πάδοβα Ιταλίας), εκπροσωπούμενος από την
 υπάλληλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου , κάτοικος Λου Ivone Cacciavillani, δικηγόρο Βενετίας, με αντίκλητο στο
 ξεμβούργου , εκπροσωπούμενη από τον Eric Boigelot, δικη Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Alain Lorang, 51 , rue Albert
 γόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον 1er, άσκησε στις 3 Απριλίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου
 δικηγόρο Louis Schiltz, 2 , rue du Fort Rheinsheim, κατά των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτρο
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (εκπρόσωποι: G. Garzón Cla πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 riana και M. Peter), που έχει ως αντικείμενο αίτηση αναστο
 λής εκτελέσεως της αποφάσεως του Προέδρου του Ευρωπαϊ
 κού Κοινοβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1994, περί απομα O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 κρύνσεως της αιτούσας από τη θέση εργασίας της βάσει του — να ακυρώσει την απόφαση αριθ . C(91)1725 της Επιτρο
 άρθρου 50 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 29ης Ιουλίου 1991
 Υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, o Πρόεδρος του (μη δημοσιευθείσα), περί εγκρίσεως και χορηγήσεως
 Πρωτοδικείου εξέδωσε στις 11 Απριλίου 1995 Διάταξη με το κοινοτικής χρηματοδοτήσεως στο «Πρόγραμμα δράσεως
 ακόλουθο διατακτικό :
 για την ανάπτυξη των αγροτικών ζωνών της περιφέρειας
 του Veneto», καθόσον αφορά το «μέτρο» που προβλέπε
 1 . Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. ται στο «Επί μέρους πρόγραμμα 2 — Ανάπτυξη των
 ---pagebreak--- 24 . 6 . 95 fcL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ApiO . C 159/25
 άλλων τομέων της οικονομίας και των υπηρεσιών», το έργων, χωρίς να προκηρυχθεί προηγουμένως διαγωνι
 οποίο αναφέρεται ως «Μέτρο 1 — Τίτλος 1.10: Λειτουρ σμός σύμφωνα με τη διαδικασία που ποβλέπεται στο
 γική μετατροπή του βιομηχανικού συγκροτήματος "ex άρθρο 8 της αποφάσεως αριθ . C(91)1725, η οποία εκδό
 GIBO " της Montagnana σε χώρους προοριζόμενους για θηκε βάσει των κανονισμών-πλαίσιο (ΕΟΚ) αριθ . 2052/
 άλλες δραστηριότητες και κέντρο υπηρεσιών», 88 (2) και (ΕΟΚ) αριθ . 4253/88.
 — να ακυρώσει την απόφαση αριθ . C(93)3752 της Επιτρο γ) Παράβαση του άρθρου 14 παράγραφος 3 του κανονισμού
 πής τίον Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 9ης Δεκεμβρίου (ΕΟΚ) αριθ . 4253/88, υπέρβαση εξουσίας λόγω μη διενέρ
 1991 ( μη δημοσιευθείσα) μόνο ως προς την αύξηση του γειας σχετικής έρευνας και λόγω ελλείψεως αιτιολογίας,
 ύψους της κοινοτικής χρηματοδοτήσεως στο πρόγραμμα καθόσον η πρόταση της περιφερείας του Veneto, που
 δράσεως όσον αφορά τον στόχο 5 β), καθόσον αφορά το αφορά την εταιρεία Zaico SpA, στερείται των απαραιτή
 μέτρο του «Επί μέρους προγράμματος 2 — Ανάπτυξη των των διοικητικών μηχανισμών που είναι ικανοί να εξασφα
 άλλων τομέων της οικονομίας και των υπηρεσιών», το λίσουν την αποτελεσματικότητα της δράσεως. Κατά συνέ
 οποίο αναφέρεται ως «Μέτρο 1 — Τίτλος 1.10: Λειτουρ πεια, η παντελής απουσία προγραμματικής μελέτης όσον
 γική μετατροπή του βιομηχανικού συγκροτήματος "ex αφορά τη δυνατότητα χρησιμοποιήσεως της χορηγουμέ
 GIBO " της Montagnana σε χώρους προοριζόμενους για νης χρηματοδοτήσεως έπρεπε να έχει εμποδίσει την
 άλλες δραστηριότητες και κέντρο υπηρεσιών», Επιτροπή να χορηγήσει την ζητηθείσα ενίσχυση .
 — να ακυρώσει κάθε άλλη προηγούμενη ή/και συναφή Τέλος , o προσφεύγων θεωρεί ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις
 πράξη και να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά
 έξοδα. αντιβαίνουν στα άρθρα 52 και 59 της συνθήκης ΕΟΚ, στην
 ελευθερία εγκαταστάσεως και στην ελεύθερη παροχή υπηρε
 σιών .
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 O προσφεύγων είναι κύριος μικρομεσαίας επιχειρήσεως στην ( · ) ΕΕ αριθ . L 374 της 31 . 12 . 1988, σ. 1 .
 περιφέρεια του Veneto, η οποία λειτουργεί εντός του κτιρια (2 ) ΕΕ αριθ . L 185 της 15 . 7 . 1988, σ. 9.
 κού συγκροτήματος «ex CIBO », χώρους του οποίου κατέχει
 υπό την ιδιότητα του μισθωτή και το οποίο βρίσκεται εντός
 της βιομηχανικής και βιοτεχνικής ζώνης της Κοινότητας της
 Montagnana. O προσφεύγων βάλλει κατά των ως άνω
 αποφάσεοον, καθόσον οι αποφάσεις αυτές προβλέπουν ένα Προσφυγή -αγωγή του Didier Gambier κατα της Επιτροπής
 χρηματοδοτικό μέτρο, υπό μορφή ενισχύσεως από το ΕΤΠΑ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 5 Απρι
 ( Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Αναπτύξεως), υπέρ ενός λίου 1995
 προγράμματος για την αξιοποίηση , αναδιαμόρφωση και (YjtoØeari T-95/95)
 επαναχρησιμοποίηση του πρώην εργοστασίου κουζινών
 GIBO , η οποία κατέστη αναγκαία καθόσον το κτίριο αυτό (95/C 159/53)
 έχει παύσει να χρησιμοποιείται από το 1963 και έκτοτε
 ουδέποτε αναδιαμορφώθηκε . (riéooa ôiaôixaoïaç: n ya/./.ixrj)
 O προσφεύγιον προβάλλει στο πλαίσιο αυτό τέσσερις λόγους O Didier Gambier, κάτοικος San Diego (Ηνωμένες Πολιτείες
 ακυρώσεως: της Αμερικής), εκπροσωπούμενος από τον Marc-Albert
 Lucas, δικηγόρο Λιέγης, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τη
 α) Παράβαση του άρθρου 14 παράγραφος 3 του κανονισμού δικηγόρο Evelyne Korn, 21 , rue de Nassau, άσκησε προ
 ( ΕΟΚ ) αριθ . 4253/88 ('), πλάνη περί τα πράγματα, υπέρ σφυγή-αγωγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 βαση εξουσίας λόγω μη διενέργειας σχετικής έρευνας και Κοινοτήτων στις 5 Απριλίου 1995 κατά της Επιτροπής των
 λόγω ελλείψεως αιτιολογίας. O προσφεύγων υποστηρίζει Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 στο πλαίσιο αυτού του λόγου ακυρώσεως ότι η Επιτροπή
 δεν εξακρίβωσε προσηκόντως κατά πόσον συνέτρεχαν οι O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 ουσιώδεις προϋποθέσεις του χρηματοδοτικού μέσου που
 είχε εγκρίνει, Στην πραγματικότητα, δεν είναι βέβαιο ότι — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής περί επανατο
 το βιομηχανικό συγκρότημα «ex GIBO » έχει εγκαταλει ποθετήσεως του προσφεύγοντος στις υπηρεσίες της, με
 φθεί από το 1963 και έκτοτε ουδέποτε αναδιαμορφώθηκε, την οποία έθεσε τέλος στην απόσπαση του στο ITER
 δεδομένου ότι o προσφεύγων ασκεί την επιχειρηματική ( International Thermonuclear Expérimental Reactor),
 του δραστηριότητα στο κτίριο αυτό, εντός του οποίου
 στεγάζονται o μηχανικός εξοπλισμός, τα γραφεία της — να διαπιστώσει το παράνομο της αποφάσεως της Επιτρο
 διευθύνσεως και οι χώροι που έχουν διαμορφωθεί για τα πής να μη λάβει μέτρα προς αποκατάσταση της θέσεως
 υλικά και το προσωπικό. στην οποία βρέθηκε o προσφεύγων ύστερα από την
 ανάληψη των καθηκόντων του νέου διευθυντή του σχε
 β ) Παράβαση των κοινοτικών διατάξεων περί δημοσίων δίου ITER και να συναγάγει τις σχετικές συνέπειες κατά
 συμβάσεων. Στο πλαίσιο του λόγου αυτού , o προσφεύγων νόμο,
 υποστηρίζει ότι η προσβαλλομένη απόφαση συνιστά
 σοβαρή και πρόδηλη παράβαση των κοινοτικών κανό — να υποχρεώσει την Επιτροπή να του καταβάλει, για την
 νων, καθόσον, στην πραγματικότητα, με την απόφαση πρώτη προσβαλλόμενη απόφαση ή τις πρώτες προσβαλ
 αυτή η Επιτροπή υιοθετεί μια συγκεκριμένη εσωτερική λόμενες αποφάσεις, αποζημίωση ίση προς το ένα τρίτο
 (περιφερειακή ) διοικητική πρακτική , χαρακτηριστικό της του βασικού μισθού του μεταξύ της 5ης Ιανουαρίου 1995
 οποίας είναι η απευθείας ανάθεση σε ιδιώτη , εν προκει και της λήξεως της συμβάσεώς του (ζημία όσον αφορά την
 μένω την εταιρεία Zaico SpA , της εκτελέσεως δημοσίων εξέλιξη της σταδιοδρομίας του ), καθώς και προσωρινή


text:
 21.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 277/43
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Ιουνίου 2017 — X-cen-tek κατά EUIPO (Απεικόνιση ενός τριγώνου)
 (Υπόθεση T-470/16) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που απεικονίζει ένα τρίγωνο - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2017/C 277/64)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: X-cen-tek GmbH & Co. KG (Wardenburg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: H. Hillers, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: A. Schifko)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 17ης Ιουνίου 2016 (υπόθεση R 2565/2015-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης εικονιστικού σημείου το οποίο απεικονίζει ένα τρίγωνο.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την X-cen-tek GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 383 της 17.10.2016.


text:
 20.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 53/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 21ης Δεκεμβρίου 2016 [αίτηση του Sąd Apelacyjny w Warszawie (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Biuro podróży «Partner» sp. z o.o. sp.k. w Dąbrowie Górniczej κατά Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
 (Υπόθεση C-119/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Οδηγία 2009/22/ΕΚ - Προστασία των καταναλωτών - Αποτέλεσμα erga omnes καταχρηστικών ρητρών που περιέχονται σε δημόσιο μητρώο - Χρηματική κύρωση επιβληθείσα σε επαγγελματία ο οποίος χρησιμοποίησε ρήτρα που θεωρήθηκε ισοδύναμη με εκείνη που περιέχεται στο εν λόγω μητρώο - Επαγγελματίας ο οποίος δεν συμμετείχε στη διαδικασία που κατέληξε στη διαπίστωση του καταχρηστικού χαρακτήρα ρήτρας - Άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Έννοια του «εθνικού δικαστηρίου του οποίου οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα του εσωτερικού δικαίου»))
 (2017/C 053/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sąd Apelacyjny w Warszawie
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Biuro podróży «Partner» sp. z o.o. sp.k. w Dąbrowie Górniczej
 κατά
 Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, σε συνδυασμό με τα άρθρα 1 και 2 της οδηγίας 2009/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των αγωγών παραλείψεως στον τομέα της προστασίας των συμφερόντων των καταναλωτών, καθώς και υπό το πρίσμα του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται στο να θεωρείται παράνομη η χρήση ρητρών γενικών όρων, το περιεχόμενο των οποίων είναι ισοδύναμο με εκείνο ρητρών που έχουν κριθεί παράνομες με τελεσίδικη δικαστική απόφαση και έχουν καταχωριστεί σε δημόσιο μητρώο παρανόμων ρητρών γενικών όρων, έναντι επαγγελματία ο οποίος δεν είχε συμμετάσχει στη διαδικασία που κατέληξε στην καταχώριση των ρητρών αυτών στο εν λόγω μητρώο, υπό την προϋπόθεση, τη συνδρομή της οποίας απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει, ότι ο επαγγελματίας αυτός έχει το δικαίωμα ασκήσεως πραγματικής προσφυγής, τόσο κατά της αποφάσεως περί διαπιστώσεως της ισοδυναμίας των υπό σύγκριση ρητρών, η οποία έγκειται στο κατά πόσον, λαμβανομένων υπόψη όλων των ειδικών περιστάσεων κάθε υποθέσεως, οι ρήτρες αυτές είναι ουσιαστικώς πανομοιότυπες, ιδίως όσον αφορά τα αποτελέσματα που παράγουν εις βάρος των καταναλωτών, όσο και κατά της αποφάσεως με την οποία καθορίζεται, κατά περίπτωση, το ύψος του επιβληθέντος προστίμου.
 2)
 Το άρθρο 267, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι δικαστήριο όπως το αιτούν δικαστήριο, του οποίου οι αποφάσεις που εκδίδονται στο πλαίσιο διαφοράς όπως αυτής της κύριας δίκης μπορούν να προσβληθούν με αίτηση αναιρέσεως, δεν μπορεί να θεωρηθεί «δικαστήριο του οποίου οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα του εσωτερικού δικαίου».
 (1) ΕΕ C 198 της 15.6.2015.


text:
10.5.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 112/49
 III
 (Πληροφορίες)
 (2003/C 112/90)
 Τελευταία δημοσίευση του ∆ικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 ΕΕ C 101 της 26.4.2003
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 83 της 5.4.2003
 ΕΕ C 70 της 22.3.2003
 ΕΕ C 55 της 8.3.2003
 ΕΕ C 44 της 22.2.2003
 ΕΕ C 31 της 8.2.2003
 ΕΕ C 19 της 25.1.2003
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
 CELEX: http://europa.eu.int/celex


text:
 28.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 132/36
 Προσφυγή του Pablo Muñiz κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 12 Απριλίου 2005
 (Υπόθεση Τ-144/05)
 (2005/C 132/65)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Ο Pablo Muñiz, κάτοκος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον B. Dehandschutter, δικηγόρο, άσκησε στις 12 Απριλίου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1.
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 3ης Φεβρουαρίου 2005 με την οποία η Επιτροπή αρνήθηκε να επιτρέψει στον προσφεύγοντα πλήρη πρόσβαση στα έγγραφα που είχε ζητήσει·
 2.
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 3ης Φεβρουαρίου 2005 στο μέτρο που δεν επιτρέπει τη μερική πρόσβαση στα ζητηθέντα έγγραφα·
 3.
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 :
 Ο προσφεύγων είναι δικηγόρος που ειδικεύεται στην παροχή συμβουλών στους πελάτες του σε θέματα δασμολογικά. Για να είναι σε θέση να εξυπηρετήσει καλύτερα τους πελάτες του ο προσφεύγων ζήτησε από την Επιτροπή στις 13 Οκτωβρίου 2004 να λάβει γνώση των πρακτικών της συνεδρίασης της Επιτροπής Τελωνειακού Κώδικα — Τμήμα Δασμολογικής και Στατιστικής Ονοματολογίας καθώς επίσης και πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα TAXUD. Η αίτηση αυτή απορρίφθηκε την 1η Δεκεμβρίου 2004 βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 3 του κανονισμού 1049/91. Ο προσφεύγων ζήτησε αναθεώρηση της αρχικής απόφασης στις 15 Δεκεμβρίου 2004. Η προσβαλλομένη απόφαση εκδόθηκε επί της αιτήσεως αυτής και επιβεβαίωσε την προηγουμένη απορριπτική απόφαση.
 Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η προσβαλλομένη απόφαση συνιστά παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 3 του κανονισμού 1049/01. Κατά τον προσφεύγοντα η αιτιολογία της απορρίψεως, δηλαδή ότι η αποκάλυψη των ζητουμένων εγγράφων θα βλάψει σοβαρά τη διαδικασία λήψεως αποφάσεων της Επιτροπής δεν είναι έγκυρη βάσει της διατάξεως αυτής. Ο προσφεύγων υποστηρίζει επίσης στο ίδιο πλαίσιο ότι η προσβαλλομένη απόφαση εσφαλμένα αναφέρεται σε μια κατηγορία εγγράφων αντί να εξετάσει το περιεχόμενο καθενός από τα ζητηθέντα έγγραφα.
 Ο προσφεύγων υποστηρίζει περαιτέρω ότι το άρθρο 4, παράγραφος 6 του εν λόγω κανονισμού παραβιάστηκε στο μέτρο που η Επιτροπή αρνήθηκε ακόμη και τη μερική πρόσβαση στα ζητηθέντα έγγραφα. Υποστηρίζει επίσης ότι η προσβαλλομένη απόφαση παρακάμπτει το άρθρο 2, παράγραφος 1 του κανονισμού αυτού διότι οδηγεί σε συστηματική άρνηση της αποκαλύψεως εσωτερικών εγγράφων με μόνη αιτιολογία ότι ο οικείος φάκελος δεν έχει κλείσει.
 Τέλος ο προσφεύγων φρονεί ότι την αποκάλυψη των ζητηθέντων εγγράφων δικαιολογεί επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που συνίσταται στην ανάγκη των ενδιαφερομένων να έχουν καλύτερη κατανόηση των αποφάσεων που λαμβάνονται σε θέματα δασμολογικής κατάταξης.


text:
C 70/20 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.3.2003
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 15ης Ιανουαρίου 2003
 της 23ης Ιανουαρίου 2003
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-377/00, T-379/00,
 T-380/00, T-260/01 και T-272/01: Philip Morris
 International Inc. κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 στην υπόθεση T-53/00, Serena Angioli κατά Επιτροπής των Κοινοτήτων (1)
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 («Απόφαση περί προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου τρίτου
 κράτους — Προσφυγή περί ακυρώσεως — Έννοια της
 αποφάσεως κατά το άρθρο 230, παράγραφος 4, ΕΚ —
 (Υπάλληλοι — Προσφυγή ακυρώσεως — Εσωτερικός δια- Παραδεκτό»)
 γωνισμός για την μονιμοποίηση εκτάκτων υπαλλήλων —
 Μη αναγραφή στον πίνακα επιτυχόντων — Απόρρητο των (2003/C 70/32)
 εργασιών της εξεταστικής επιτροπής)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (2003/C 70/31)
 Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις T-377/00, T-379/00, T-380/
 00, T-260/01 και T-272/01, Philip Morris International, Inc.,
 με έδρα στο Rye Brook, Νέα Υόρκη (Ηνωμένες Πολιτείες),
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) εκπροσωπούμενη από τους É. Morgan de Rivery και J. Derenne,
 δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, προσφεύ-
 γουσα στις υποθέσεις T-377/00 και T-272/01, R. J. Reynolds
 Tobacco Holdings, Inc., με έδρα στο Winston-Salem, Βόρεια
 Καρολίνα (Ηνωμένες Πολιτείες), RJR Acquisition Corp., με έδρα
 στο Wilmington, New Castle, Delaware (Ηνωμένες Πολιτείες),
 R. J. Reynolds Tobacco Company, με έδρα στο Jersey City,
 Στην υπόθεση T-53/00, Serena Angioli, κάτοικος Βρυξελλών,
 New Jersey (Ηνωμένες Πολιτείες), R. J. Reynolds Tobacco
 εκπροσωπούμενη από τους G. Vandersanden και L. Levi, δικηγό-
 International, Inc., με έδρα στο Dover, Kent, Delaware (Ηνωμένες
 ρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των
 Πολιτείες), εκπροσωπούμενες από τους P. Lomas, solicitor, και
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: C. Berardis-Kayser), με
 O. Brouwer, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της 28ης Μαΐου 1999
 προσφεύγουσες στις υποθέσεις T-379/00 και T-260/01, Japan
 της Επιτροπής περί μη αναγραφής της προσφεύγουσας στον πίνακα
 Tobacco, Inc., με έδρα το Tόκιο (Ιαπωνία), εκπροσωπούμενη από
 επιτυχόντων του εσωτερικού διαγωνισμού για τη μονιμοποίηση
 τους P. Lomas, solicitor, και O. Brouwer, δικηγόρο, με τόπο
 εκτάκτων υπαλλήλων COM/TA/2/98, καθώς και κάθε παρεπό-
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, προσφεύγουσα στην υπόθεση
 μενης πράξης της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού και της
 T-380/00, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρό-
 αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, το Πρωτοδικείο (πέμπτο
 σωποι: αρχικώς X. Lewis και C. Ladenburger, και στη συνέχεια
 τμήμα), συγκείμενο από τους M. R. García-Valdecasas, πρόεδρο,
 C. Docksey και C. Ladenburger), υποστηριζόμενης από το
 την P. Lindh και τον J. D. Cooke, δικαστές, γραμματέας:
 Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: R. Passos και Α. Baas), το
 J. Palacio González, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: R. Silva de Lapuerta), τη
 23 Ιανουαρίου 2003 απόφαση με το εξής διατακτικό:
 Γαλλική ∆ημοκρατία (εκπρόσωπος: G. de Bergues), την Ιταλική
 ∆ημοκρατία (εκπρόσωπος: U. Leanza), την Πορτογαλική ∆ημοκρα-
 τία (εκπρόσωποι: L. Fernandes και Â. Cortesão de Seiça Neves),
 1) Απορρίπτει την προσφυγή. τη ∆ημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: T. Pynnä και
 Ε. Bygglin), στις υποθέσεις T-377/00, T-379/00, T-380/00,
 T-260/01 και T-272/01, από την Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία
 της Γερμανίας (εκπρόσωποι: W.-D. Plessing και M. Lumma),
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 την Ελληνική ∆ημοκρατία (εκπρόσωπος: Β. Κοντόλαιμος), στις
 υποθέσεις T-260/01 και T-272/01, από το Βασίλειο των Κάτω
 Χωρών (εκπρόσωποι: στις υποθέσεις T-260/01 και T-272/01,
 H. Sevenster και, στην υπόθεση T-379/00, H. Sevenster και
 ( 1) ΕΕ C 135 της 13.5.2000. J. van Bakel), με αντικείμενο αιτήσεις ακυρώσεως δύο αποφάσεων
 της Επιτροπής περί ασκήσεως ενώπιον ενός ομοσπονδιακού
 δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής αγωγής κατά
 των προσφευγουσών, το Πρωτοδικείο (δεύτερο πενταμελές τμήμα),
 συγκείμενο από τους R. M. Moura Ramos, Πρόεδρο, V. Tiili,


text:
 29.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/43
 Προσφυγή της 18ης Ιουνίου 2009 — Fedecom κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-243/09)
 2009/C 205/78
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fédération de l’Organisation Economique Fruits et Legumes (Fedecom) (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: C. Galvez, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που προσβάλλεται βάσει του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί να ακυρωθεί η απόφαση C(2009) 203 τελικό της Επιτροπής της 28ης Ιανουαρίου 2009 (1), με την οποία η Επιτροπή κήρυξε ασύμβατες με την κοινή αγορά τις κρατικές ενισχύσεις που η Γαλλική Δημοκρατία χορήγησε στους παραγωγούς οπωροκηπευτικών στο πλαίσιο των «προγραμμάτων περιόδου εμπορίας» που έχουν ως σκοπό να διευκολύνουν την εμπορία γεωργικών προϊόντων που συλλέγονται στη Γαλλία και επέβαλε στη Γαλλική Δημοκρατία να ανακτήσει τις σχετικές ενισχύσεις.
 Η προσφεύγουσα διατυπώνει τρεις λόγους ακυρώσεως με τους οποίους προβάλλει ότι:
 —
 παραβλέφθηκε η έννοια της κρατικής ενισχύσεως κατά το άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ, καθόσον η Επιτροπή θεώρησε ότι οι προαιρετικές εισφορές που καταβλήθηκαν από τους παραγωγούς στο πλαίσιο των προγραμμάτων περιόδου εμπορίας (τα επαγγελματικά μερίδια) αποτελούν κρατικούς πόρους·
 —
 παραβιάστηκαν οι διατάξεις του άρθρου 87, παράγραφος 3, ΕΚ, καθόσον η Επιτροπή θεώρησε ότι τα μέτρα που εφαρμόστηκαν στο πλαίσιο των προγραμμάτων περιόδου εμπορίας δεν είναι συμβατά με την κοινή αγορά χωρίς να προβεί σε ενδελεχή ανάλυση κάθε προγράμματος περιόδου εμπορίας·
 —
 παραβιάστηκε η αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθόσον η επί δέκα έτη αδράνεια της Επιτροπής, ενώ οπωσδήποτε έπρεπε να είχε πληροφορηθεί την ύπαρξη των προγραμμάτων περιόδου εμπορίας, μπόρεσε να δημιουργήσει στους παραγωγούς εμπιστοσύνη ως προς το ότι είναι νομότυπα τα προγράμματα περιόδου εμπορίας.
 (1) EE L 127, σ. 11.


text:
C 281/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 2.10.1999
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 13 Ιουλι ́ου της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 16 Ιουλι ́ου
 1999 1999
 (Υπο ́θεση C-261/99) (Υπο ́θεση C-263/99)
 (1999/C 281/02)
 (1999/C 281/03)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Gérard Rozet, νομικο ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ- Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 βου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, τον Mario Aresu και τη Μαρι ́α Πατακια ́, με ́λη της Νομικη ́ς
 Kirchberg, α ́σκησε στις 13 Ιουλι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστη- Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Γαλλικη ́ς de la Cruz, Centre Wagner, rue Alcide de Gasperi, Kirchberg,
 ∆ημοκρατι ́ας. α ́σκησε στις 16 Ιουλι ́ου 1999 ενω ́ πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρα-
 τι ́ας.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας
 εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας τα αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́- Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 νου να ανακτη ́σει τις ενισχυ ́σεις που χορηγη ́θηκαν στην
 επιχει ́ρηση Nouvelles Filatures Lainière de Roubaix —
 ενισχυ ́σεις οι οποι ́ες κρι ́θηκαν παρα ́νομες και ασυμβι ́βαστες με α) να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, επιβα ́λλοντας
 την κοινη ́ αγορα ́ με την απο ́ 4 Νοεμβρι ́ου 1998 απο ́φαση περιορισμου ́ς στην α ́σκηση των δραστηριοτη ́των συμβου ́λου
 της Επιτροπη ́ς, κοινοποιηθει ́σα στις 17 Νοεμβρι ́ου 1998 — σε θε ́ματα κυκλοφορι ́ας των με ́σων μεταφορα ́ς, παρε ́βη τις
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 249 ΕK υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ
 τε ́ταρτο εδα ́φιο, και τα α ́ρθρα 4 και 5 της εν λο ́γω αποφα ́σεως, (πρω ́ην α ́ρθρα 52 και 59 της Συνθη ́κης ΕΚ),
 — να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 β) να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, δεσμευτικη ́ ως προς ο ́λα τα με ́ρη της
 για το κρα ́τος αποδε ́κτη (ο ́πως ορι ́ζει το α ́ρθρο 249, τε ́ταρτο
 εδα ́φιο, ΕΚ) υποχρεω ́νει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α — απο ́ τις
 17 Νοεμβρι ́ου 1998 — να ανακτη ́σει, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 4, Ε π ́ι τ η ς π α ρ α β α ́ σ ε ω ς τ ο υ α ́ ρ θ ρ ο υ 4 3 Ε Κ ( π ρ ω ́ η ν
 την ενι ́σχυση που χορηγη ́θηκε ως επιδο ́τηση ενισχυ ́σεως υ ́ψους α ́ ρ θ ρ ο υ 5 2 τ η ς Σ υ ν θ η ́ κ η ς Ε Κ )
 14,23 εκατομμυρι ́ων γαλλικω ́ν φρα ́γκων (FRF) και να καταργη ́σει
 χωρι ́ς καθυστε ́ρηση την ενι ́σχυση που χορηγη ́θηκε ως συμμετοχικο ́
 δα ́νειο, εφαρμο ́ζοντας τους κανονικου ́ς ο ́ρους της αγορα ́ς. Εξα ́λ-
 λου, η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α υποχρεου ́ται, κατα ́ το α ́ρθρο 5, να Το α ́ρθρο 3, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο α, του νο ́μου 264, το οποι ́ο
 πληροφορη ́σει την Επιτροπη ́, εντο ́ς προθεσμι ́ας δυ ́ο μηνω ́ν απο ́ επιτρε ́πει την α ́σκηση των δραστηριοτη ́των συμβου ́λου μο ́νο στους
 της κοινοποιη ́σεως της αποφα ́σεως, για τα ληφθε ́ντα με ́τρα υπηκο ́ους των α ́λλων κρατω ́ν μελω ́ν που κατοικου ́ν στην Ιταλι ́α,
 προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ με την απο ́φαση. Η ασκηθει ́σα ει ́ναι αμφι ́βολο κατα ́ πο ́σον συμβιβα ́ζεται με την αρχη ́ περι ́
 προσφυγη ́ ακυρω ́σεως (1) δεν ́εχει ανασταλτικο ́ αποτε ́λεσμα η δε απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων λο ́γω ιθαγε ́νειας.
 Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α δεν υπε ́βαλε αι ́τημα αναστολη ́ς εκτελε ́σεως
 της προσβαλλο ́μενης αποφα ́σεως.
 Ε π ́ι τ η ς π α ρ α β α ́ σ ε ω ς τ ο υ α ́ ρ θ ρ ο υ 4 9 Ε Κ ( π ρ ω ́ η ν
 Η στα ́ση που υιοθε ́τησε η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α ́εναντι της α ́ ρ θ ρ ο υ 5 9 τ η ς Σ υ ν θ η ́ κ η ς Ε Κ )
 Επιτροπη ́ς ο ́σον αφορα ́ την εκτε ́λεση της εν λο ́γω αποφα ́σεως η ́ταν
 η απο ́λυτη σιωπη ́. Ουδε ́ποτε η Επιτροπη ́, απο ́ της κοινοποιη ́σεως
 της αποφα ́σεω ́ς της στις 17 Νοεμβρι ́ου 1998, η ́ταν σε θε ́ση να Ο ́διος
 ι νο ́μος 264 αντιβαι ́νει εκ πρω ́της ο ́ψεως στο α ́ρθρο 49 ΕΚ,
 διακρι ́νει το παραμικρο ́ στοιχει ́ο που θα της επε ́τρεπε να σκεφθει ́ το οποι ́ο προβλε ́πει την κατα ́ργηση των εμποδι ́ων στην ελευ ́θερη
 ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α ́εχει προβει ́σε διαβη ́ματα προς ανα ́κτηση παροχη ́ διασυνοριακω ́ν υπηρεσιω ́ν εντο ́ς της Κοινο ́τητας. 'Ολες οι
 απο ́ την επιχει ́ρηση Nouvelles Filatures Lainière de Roubaix των
 διατα ́ξεις του ανωτε ́ρω νο ́μου αποκλει ́ουν κατηγορηματικα ́ τη
 παρα ́νομων και ασυμβι ́βαστων ενισχυ ́σεων που χορηγη ́θηκαν στην
 δυνατο ́τητα των αλλοδαπω ́ν επιχειρηματιω ́ν που ει ́ναι εγκατεστημε ́-
 επιχει ́ρηση αυτη ́.
 νοι σε α ́λλα κρα ́τη με ́λη να παρε ́χουν ευκαιριακα ́ υπηρεσι ́ες στον
 σχετικο ́ τομε ́α.
 (1) Υπο ́θεση C-17/99, EE C 71, της 13.3.1999, σ. 22.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/68
 Προσφυγή-αγωγή της 9ης Οκτωβρίου 2006 — Kerstens κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-119/06)
 (2006/C 294/134)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Petrus J.F. Kerstens (Overijse, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: C. Mourato, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη:Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 8ης Δεκεμβρίου 2005 της Διευθύνουσας Επιτροπής της Υπηρεσίας Διαχείρισης και Εκκαθάρισης των ατομικών δικαιωμάτων (PMO) περί τροποποιήσεως του οργανογράμματος της PMO·
 —
 να ακυρώσει τη ρητή απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ), της 6ης Ιουλίου 2006, περί απορρίψεως της ενστάσεως του προσφεύγοντος αριθ. R/167/06·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα το ποσό ex aequo et bono 5 000 ευρώ για αποζημίωση·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων, πρώην προϊστάμενος της μονάδας «Πόροι» της PMO, αμφισβητεί την επίμαχη απόφαση της 8ης Δεκεμβρίου 2005, που έχει ως αποτέλεσμα να ανατοποθετηθεί σε υπηρεσία μελετών και προοπτικών. Ισχυρίζεται ότι υφίσταται παράβαση του άρθρου 7 του ΚΥΚ καθόσον το μέτρο της οικείας ανατοποθετήσεως είναι αντίθετο προς το συμφέρον της υπηρεσίας και δεν τηρεί την αρχή της ισοδυναμίας των θέσεων. Ο προσφεύγων επικαλείται, δεύτερον, την παράβαση των καταστατικών διατάξεων στον τομέα των πειθαρχικών κυρώσεων. Τρίτον, ισχυρίζεται ότι υφίσταται κατάχρηση εξουσίας.


text:
 18.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/34
 Προσφυγή της 19ης Φεβρουαρίου 2009 — Κάτω Χώρες κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-70/09)
 2009/C 90/52
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels και M. Noort)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2008)8355 της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2008, με την οποία μειώθηκε η χρηματοδοτική συνδρομή του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Αναπτύξεως που στο πλαίσιο του ενιαίου εγγράφου προγραμματισμού είχε χορηγηθεί για την περιοχή Groningen-Drenthe η οποία εμπίπτει υπό τα στοιχεία 97.07.13.003 στον στόχο 2 για τις Κάτω Χώρες σύμφωνα με την από 26 Μαΐου 1997 απόφαση C(1997)1362 της Επιτροπής, κατά το μέρος που η προσβαλλόμενη απόφαση αφορά, αφενός, μια δημοσιονομική διόρθωση της τάξεως του 2 % που επιβλήθηκε κατ’ αποκοπήν και ανήλθε σε 1 139 346,24 ευρώ και, αφετέρου, δαπάνες συνολικού ποσού 1 160 456 ολλανδικών φιορινίων που κηρύχθηκαν μη επιλέξιμες για χρηματοδοτική συνδρομή·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι Κάτω Χώρες προβάλλουν, πρώτον, παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου, καθόσον επιβλήθηκαν σε κράτος μέλος υποχρεώσεις με επίκληση νομολογίας του Δικαστηρίου η οποία είναι μεταγενέστερη της επιβολής των υποχρεώσεων αυτών, που τότε για το κράτος μέλος δεν ήσαν σαφείς, ακριβείς και προβλέψιμες.
 Επικουρικώς, οι Κάτω Χώρες προβάλλουν παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθόσον δεν εξηγήθηκε πού έγκειται το διασυνοριακό συμφέρον όσον αφορά το περί ου πρόκειται έργο το οποίο ανατέθηκε χωρίς διαγωνισμό και του οποίου η αξία δεν φθάνει τα κατώτατα όρια των οδηγιών περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων.
 Τέλος, οι Κάτω Χώρες προβάλλουν παράβαση του άρθρου 211 ΕΚ, καθόσον η Επιτροπή επέβαλε κατ’ αποκοπήν μείωση κατά 2 % για τη φερόμενη αθέτηση των εθνικών όρων εκτελέσεως του έργου, ενώ η Επιτροπή είναι αρμόδια μόνον όσον αφορά την τήρηση κοινοτικών όρων.


text:
 9.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 4ης Δεκεμβρίου 2014 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-513/13 P) (1)
 ([Αίτηση αναιρέσεως - Ταμείο συνοχής - Σχέδιο σχετικά με τις υποδομές αποχετεύσεως και την επεξεργασία των λυμάτων της πόλεως της Σαραγόσα (Ισπανία) - Μείωση της χρηματοδοτικής συνδρομής - Ύπαρξη προθεσμίας - Μη τήρηση της ταχθείσας προθεσμίας - Συνέπειες])
 (2015/C 046/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: A. Rubio González)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Valero Jordana και A. Steiblytė)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση Ισπανία κατά Επιτροπής (Τ-358/08).
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση C(2008) 3249 της Επιτροπής, της 25ης Ιουνίου 2008, για τη μείωση της ενισχύσεως που χορηγήθηκε από το Ταμείο συνοχής στο Βασίλειο της Ισπανίας για το σχέδιο 96/11/61/018 — «Saneamiento de Zaragoza».
 3)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα του Βασιλείου της Ισπανίας και στα δικά της δικαστικά έξοδα, τόσο για τη διαδικασία στον πρώτο βαθμό όσο και στο πλαίσιο της υπό κρίση αναιρέσεως.
 (1) ΕΕ C 336 της 16.11.2013.


text:
 6.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/2
 Aναίρεση που άσκησε στις 9 Φεβρουαρίου 2006 η Britannia Alloys & Chemicals Ltd. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 29 Νοεμβρίου 2005 το Πρωτοδικείο στην υπόθεση T-33/02 Britannia Alloys & Chemicals Ltd κατά Επιτροπής των Ευρωαπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-76/06 P)
 (2006/C 108/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Britannia Alloys & Chemicals Ltd. (εκπρόσωποι: S. Mobley, H. Bardell και M. Commons, Solicitors)
 Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας:
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου καθόσον απορρίπτει την προσφυγή που άσκησε η Britannia κατά της αποφάσεως της Επιτροπής·
 —
 Να ακυρώσει το άρθρο της αποφάσεως της Επιτροπής καθόσον αναφέρεται στην Britannia·
 —
 Επικουρικώς με το δεύτερο αίτημα, να τροποποιήσει το άρθρο 3 της αποφάσεως της Επιτροπής καθόσον αναφέρεται στην Britannia, ώστε να ακυρώσει ή να μειώσει ουσιωδώς το επιβληθέν συναφώς στην Britannia πρόστιμο·
 —
 Επικουρικώς με το δεύτερο και τρίτο αίτημα, να παραπέμψει εκ νέου την υπόθεση στο Πρωτοδικείο για να κριθεί σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου όσον αφορά το νομικό μέρος·
 —
 Εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικά της δικαστικά έξοδα και στα έξοδα που υποβλήθηκε η Britannia σχετικά με τις ενώπιον του Πρωτοδικείου και Δικαστηρίου διαδικασίες.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι:
 1)
 το Πρωτοδικείο παρέβη το άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17/62/EΟΚ (κανονισμός 17) (1) κρίνοντας ότι η Επιτροπή νομίμως εφάρμοσε το ανώτατο όριο του 10 % του κύκλου εργασιών βάσει του άρθρου 15, παράγραφος 2, στον κύκλο εργασιών της Britannia για το οικονομικό έτος που έληγε στις 30 Ιουνίου 1996, αντί για την προηγουμένη της εκδόσεως της αποφάσεως της Επιτροπής διαχειριστική περίοδο·
 2)
 Το Πρωτοδικείο παρέβη την αρχή της ισότητας:
 α)
 δεχόμενο τη δυσμενή διάκριση που διέπραξε η Επιτροπή, μεταξύ επιχειρήσεων ευρισκομένων κατ' ουσίαν στην ίδια κατάσταση, εφαρμόζοντας το ανώτατο όριο του 10 % του κύκλου εργασιών, στην περίπτωση της Britannia, στο τελευταίο έτος που η Επιτροπή κρίνει «συνήθη οικονομική δραστηριότητα», και, στην περίπτωση άλλων επιχειρήσεων προς τις οποίες απευθυνόταν η απόφαση, στο προηγούμενο της εκδόσεως της αποφάσεως οικονομικό έτος· και
 β)
 δεχόμενο την απόφαση της Επιτροπής, η οποία δημιουργεί δυσμενή διάκριση σε βάρος της Britannia όσον αφορά το έτος επί του οποίου εφαρμόζεται το ανώτατο όριο του 10 % του κύκλου εργασιών συγκριτικά με την πρακτική της σε άλλες άμεσα παρεμφερείς υποθέσεις·
 3)
 το Πρωτοδικείο παραβίασε την αρχή της ασφαλείας δικαίου:
 α)
 δεχόμενο το γεγονός ότι η Επιτροπή χρησιμοποίησε άλλο έτος πλην του προηγουμένου οικονομικού έτους για την εφαρμογή του ανωτάτου ορίου του 10 % του κύκλου εργασιών του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17. Απαιτείται να υπάρχει ασφάλεια ως προς το απόλυτο ανώτατο όριο της κυρώσεως που δύναται να επιβληθεί· και
 β)
 ερμηνεύοντας το άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 κατά τρόπο συνεπαγόμενο την επιβολή κύρωσης μη αντιστοιχούσας στην κύρωση που προβλέπεται για την διάπραξη παραβάσεως, και κατά συνέπεια, προσβάλλοντας τα θεμελιώδη δικαιώματα των επιχειρήσεων.
 (1) Κανονισμός 17 του Συμβουλίου, της 6ης Φεβρουαρίου 1962, πρώτος κανονισμός εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης (ΕΕ ειδ. έκδ. 08/001, σ. 25).


text:
 19.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/45
 Προσφυγή της 9ης Απριλίου 2010 — Air France κατά ΓΕΕΑ (Απεικόνιση παραλληλόγραμμου)
 (Υπόθεση T-159/10)
 (2010/C 161/71)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Air France (Roissy Charles de Gaulle, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A. Grolée, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 27ης Ιανουαρίου 2010 του δεύτερου τμήματος προσφυγών στην υπόθεση 1018/2009-2 καθόσον αυτή απέρριψε την αίτηση καταχωρίσεως σήματος υπ’ αριθ. 007576218 όσον αφορά προϊόντα και υπηρεσίες που αποτελούν αντικείμενο της παρούσας προσφυγής·
 —
 να δεχθεί την αίτηση για καταχώριση του εικονιστικού κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 007576218 για όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που προσδιορίζει·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ να φέρει τα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας κατά την ενώπιον του ΓΕΕΑ διαδικασία και στο πλαίσιο της παρούσας προσφυγής, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 87 του Κανονισμού Διαδικασίας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: το εικονιστικό σήμα που αναπαριστά παραλληλόγραμμο σχήμα, για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 14, 16, 18, 21, 24, 25, 28, 35, 36, 37, 38, 39, 41, 42, 43, 44 και 45 (αίτηση καταχωρίσεως υπ’ αριθ. 7 576 218)
 Απόφαση του εξεταστή: απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα, καθόσον το υποβληθέν για καταχώριση σήμα διαθέτει τον ελάχιστο απαιτούμενο διακριτικό χαρακτήρα προκειμένου να καταχωρισθεί.


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/38
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 7ης Μαρτίου 2007 — Sequeira Wandschneider κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-110/04) (1)
 (Υπάλληλοι - Έκθεση σχετικά με την εξέλιξη της σταδιοδρομίας - Περίοδος αξιολογήσεως 2001/2002 - Προσφυγή ακυρώσεως - Αιτιολογία - Αξιολόγηση των προσόντων - Αποδεικτικά στοιχεία - Αγωγή αποζημιώσεως)
 (2007/C 95/75)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Paulo Sequeira Wandschneider (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Vandersanden και A. Finchelstein, ακολούθως G. Vandersanden και C. Ronzi, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Berscheid και H. Tserepa-Lacombe)
 Αντικείμενο της αποφάσεως
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της 23ης Απριλίου 2003 περί καταρτίσεως της εκθέσεως σχετικά με την εξέλιξη της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος για την περίοδο από την 1η Ιουλίου 2001 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2002 και, αφετέρου, αίτημα καταβολής αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της 23ης Απριλίου 2003 περί καταρτίσεως της εκθέσεως σχετικά με την εξέλιξη της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος για την περίοδο από την 1η Ιουλίου 2001 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2002.
 2)
 Απορρίπτει την αγωγή αποζημιώσεως.
 3)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) ΕΕ C 106 της 30.4.2004.


text:
C 112/4 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.5.2003
 τον ουσιαστικό της χαρακτήρα, αν ο δικαιούχος κάνει 2) Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας
 πραγματική χρήση του ιδίου σήματος για εξαρτήματα σχε- στα δικαστικά έξοδα.
 τικά με τη σύνθεση ή τη δομή των προϊόντων αυτών ή
 για προϊόντα ή υπηρεσίες που αφορούν άμεσα προϊόντα
 (1 ) ΕΕ C 161 της 2.6.2001.
 που ήδη διατίθενται στο εμπόριο και αποσκοπούν στην
 ικανοποίηση των αναγκών της πελατείας.
 2) Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να συναγάγει, για την
 επίλυση της διαφοράς, τις συνέπειες της ερμηνείας της κοινο-
 τικού δικαίου έννοιας της «ουσιαστικής χρήσεως» του σήμα-
 τος, όπως προκύπτει από την απάντηση στο πρώτο ερώτημα. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ( 1) ΕΕ C 95 της 24.3.2001. της 11ης Μαρτίου 2003
 στην υπόθεση C-186/01 (αίτηση του Verwaltungsgericht
 Stuttgart για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 Alexander Dory κατά Bundesrepublik Deutschland
 (Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας) (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 («Μη εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου στην υποχρεωτική
 (έκτο τμήμα) στρατιωτική θητεία — Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναι-
 κών — Άρθρο 2 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ — Επιβολή
 της 20ής Μαρτίου 2003 μόνο στους άνδρες της υποχρεώσεως εκπληρώσεως στρα-
 τιωτικής θητείας στη Γερμανία — ∆εν έχει εφαρμογή η
 στην υπόθεση C-135/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο- οδηγία»)
 τήτων κατά Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας (1)
 (2003/C 112/07)
 («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 98/56/ΕΕ —
 Εμπορία πολλαπλασιαστικού υλικού καλλωπιστικών (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 φυτών — Μη εμπρόθεσμη μεταφορά στην εσωτερική
 έννομη τάξη — Ερμηνευτικές δυσχέρειες»)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (2003/C 112/06)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Στην υπόθεση C-186/01, με αντικείμενο αίτηση του
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί Verwaltungsgericht Stuttgart (Γερμανία) προς το ∆ικαστήριο,
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος
 δικαστηρίου μεταξύ Αlexander Dory και Bundesrepublik
 Deutschland, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την
 Στην υπόθεση C-135/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωπος: G. Braun) κατά Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της ερμηνεία του άρθρου 2 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβου-
 λίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής
 Γερμανίας (εκπρόσωποι: W.-D. Plessing και B. Muttelsee-Schön),
 της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την
 με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία
 πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και
 της Γερμανίας, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως όλες τις
 προώθηση και τις συνθήκες εργασίας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 70),
 αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις,
 και, γενικότερα, ως προς το συμβατό με το κοινοτικό δίκαιο της
 προκειμένου να μεταφέρει στην εσωτερική της έννομη τάξη την
 επιβολής μόνο στους άνδρες της υποχρεώσεως εκπληρώσεως
 οδηγία 98/56/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για
 στρατιωτικής θητείας στη Γερμανία, το ∆ικαστήριο, συγκείμενο
 την εμπορία πολλαπλασιαστικού υλικού καλλωπιστικών φυτών (ΕΕ
 L 226, σ. 16), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη από τους G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, J.-P. Puissochet
 (εισηγητή), M. Wathelet, R. Schintgen και C. W. A.
 ΕΚ και την άνω οδηγία, το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο
 Timmermans, προέδρους τμήματος, C. Gulmann, D. A. O.
 από τους J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann και
 Edward, P. Jann, Β. Σκουρή, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr
 Β. Σκουρή (εισηγητή), F. Macken και J. N. Cunha Rodrigues,
 και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R.
 Grass, εξέδωσε στις 20 Μαρτίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο Hackl, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως,
 εξέδωσε στις 11 Μαρτίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό:
 διατακτικό:
 1) Η Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας
 να θεσπίσει εμπροθέσμως όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, Το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει την επιβολή της υποχρεώ-
 κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, προκειμένου να μετα- σεως εκπληρώσεως στρατιωτικής θητείας μόνο στους άνδρες.
 φέρει στην εσωτερική της έννομη τάξη την οδηγία 98/56/ΕΚ
 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για την εμπορία (1 ) ΕΕ C 200 της 14.7.2001.
 πολλαπλασιαστικού υλικού καλλωπιστικών φυτών, παρέβη
 τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/29
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 13ης Ιουνίου 2013 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Goldbet Sportwetten GmbH κατά Massimo Sperindeo
 (Υπόθεση C-144/12) (1)
 (Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1896/2006 - Ευρωπαϊκή διαδικασία εκδόσεως διαταγής πληρωμής - Άρθρα 6 και 17 - Δήλωση αντιρρήσεων κατά ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής χωρίς να αμφισβητηθεί η διεθνής δικαιοδοσία του δικαστηρίου του κράτους μέλους προελεύσεως - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 44/2001 - Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις - Άρθρο 24 - Παράσταση του καθού ενώπιον του δικαστηρίου που έχει επιληφθεί της υποθέσεως - Εφαρμογή στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής διαδικασίας εκδόσεως διαταγής πληρωμής)
 2013/C 225/48
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Goldbet Sportwetten GmbH
 κατά
 Massimo Sperindeo
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Oberster Gerichtshof — Ερμηνεία του άρθρου 6 του κανονισμού (ΕΚ) 1896/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, για τη θέσπιση διαδικασίας ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής (ΕΕ L 399, σ. 1), και του άρθρου 17 του ίδιου κανονισμού, σε συνδυασμό με το άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2001, L 12, σ. 1) — Διεθνής δικαιοδοσία του επιληφθέντος δικαστηρίου συνεπεία της παραστάσεως του καθού και ελλείψει αμφισβητήσεως της διεθνούς δικαιοδοσίας ή άμυνας επί της ουσίας — Δυνατότητα εφαρμογής σε ευρωπαϊκή διαδικασία εκδόσεως διαταγής πληρωμής — Εφόσον υφίσταται δυνατότητα εφαρμογής, δυνατότητα του καθού να αμφισβητήσει τη διεθνή δικαιοδοσία δικαστηρίου κράτους μέλους αφού προηγουμένως έχει παραστεί, για την ίδια υπόθεση, ενώπιον άλλου δικαστηρίου του κράτους αυτού ενώπιον του οποίου υπέβαλε δήλωση αντιρρήσεων κατά της διαταγής πληρωμής και προέβαλε ισχυρισμούς επί της ουσίας
 Διατακτικό
 Το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) 1896/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, για τη θέσπιση διαδικασίας ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής, σε συνδυασμό με το άρθρο 17 του κανονισμού αυτού, έχει την έννοια ότι η υποβληθείσα κατά ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής δήλωση αντιρρήσεων, η οποία δεν περιλαμβάνει αμφισβήτηση της διεθνούς δικαιοδοσίας του δικαστηρίου του κράτους μέλους προελεύσεως, δεν μπορεί να λογίζεται ως παράσταση κατά την έννοια του άρθρου 24 του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, και δεν ασκεί συναφώς επιρροή το γεγονός ότι, στο πλαίσιο της δηλώσεως αντιρρήσεων, ο καθού προέβαλε ισχυρισμούς επί της ουσίας της επίδικης διαφοράς.
 (1) EE C 184 της 23.6.2012.


text:
 17.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 195/1
 2010/C 195/01
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 EE C 179 της 3.7.2010
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 EE C 161 της 19.6.2010
 EE C 148 της 5.6.2010
 EE C 134 της 22.5.2010
 EE C 113 της 1.5.2010
 EE C 100 της 17.4.2010
 EE C 80 της 27.3.2010
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 18ης Σεπτεμβρίου 2014 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Hauck GmbH & Co. KG κατά Stokke A/S κ.λπ.
 (Υπόθεση C-205/13) (1)
 ((Σήματα - Οδηγία 89/104/ΕΟΚ - Άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο ε' - Απαράδεκτο ή ακυρότητα της καταχωρίσεως - Τρισδιάστατο σήμα - Ρυθμιζόμενη παιδική καρέκλα «Tripp Trapp» - Σημείο αποτελούμενο αποκλειστικά από το σχήμα που επιβάλλει η ίδια η φύση του προϊόντος - Σημείο αποτελούμενο από το σχήμα που προσδίδει ουσιαστική αξία στο προϊόν))
 2014/C 421/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Hauck GmbH & Co. KG
 κατά
 Stokke A/S, Stokke Nederland BV, Peter Opsvik, Peter Opsvik A/S
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο ε', πρώτη περίπτωση, της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, έχει την έννοια ότι ο εκεί προβλεπόμενος λόγος απαραδέκτου της καταχωρίσεως μπορεί να εφαρμόζεται σε σημεία αποτελούμενα αποκλειστικά από το σχήμα προϊόντος που παρουσιάζει ένα ή περισσότερα ουσιώδη γνωρίσματα τα οποία είναι χρηστικά και εγγενή στη λειτουργία ή στις γενικές λειτουργίες του οικείου προϊόντος και τα οποία ο καταναλωτής ενδεχομένως αναζητεί στα προϊόντα ανταγωνιστών.
 2)
 Το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο ε', τρίτη περίπτωση, της πρώτης οδηγίας 89/104 έχει την έννοια ότι ο εκεί προβλεπόμενος λόγος απαραδέκτου της καταχωρίσεως μπορεί να εφαρμόζεται σε σημεία αποτελούμενα αποκλειστικά από το σχήμα προϊόντος που διαθέτει πολλά χαρακτηριστικά ικανά να του προσδώσουν διάφορες ουσιαστικές αξίες. Η αντίληψη του ενδιαφερόμενου κοινού για το σχήμα του προϊόντος αποτελεί ένα μόνον από τα στοιχεία εκτιμήσεως που λαμβάνονται υπόψη για να καθοριστεί αν έχει εφαρμογή ο επίμαχος λόγος απαραδέκτου.
 3)
 Το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της πρώτης οδηγίας 89/104 έχει την έννοια ότι οι λόγοι απαραδέκτου της καταχωρίσεως που προβλέπονται στην πρώτη και τρίτη περίπτωση της διατάξεως αυτής δεν μπορούν να εφαρμόζονται συνδυαστικά.
 (1) ΕΕ C 189 της 29.6.2013.


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/30
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Session (Scotland), Edinburgh (Ηνωμένο Βασίλειο), στις 21 Ιουλίου 2009 — The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs κατά RBS Deutschland Holdings GmbH
 (Υπόθεση C-277/09)
 2009/C 267/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Session (Scotland), Edinburgh
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείων: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
 Εφεσίβλητη: RBS Deutschland Holdings GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Σε περίπτωση όπως αυτή της παρούσας υποθέσεως, κατά την οποία:
 α)
 γερμανική θυγατρική εταιρία τράπεζας του Ηνωμένου Βασιλείου αγοράζει στο Ηνωμένο Βασίλειο αυτοκίνητα οχήματα με σκοπό να τα διαθέσει μέσω χρηματοδοτικής μισθώσεως σε μη συνδεόμενη με αυτήν επιχείρηση του Ηνωμένου Βασιλείου και καταβάλλει φόρο προστιθέμενης αξίας επί της αγοράς αυτής·
 β)
 κατά την εφαρμοστέα στο Ηνωμένο Βασίλειο ρύθμιση, οι παραδόσεις οι οποίες συνίστανται στην εκμίσθωση αυτοκινήτων οχημάτων θεωρούνται ως παροχή υπηρεσιών που έλαβε χώρα στη Γερμανία και, ως εκ τούτου, δεν υπόκεινται σε φόρο προστιθέμενης αξίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ κατά τη γερμανική νομοθεσία οι παραδόσεις αυτές θεωρούνται ως παραδόσεις αγαθών στο Ηνωμένο Βασίλειο και, ως εκ τούτου, δεν υπόκεινται στη Γερμανία σε φόρο προστιθέμενης αξίας, έτσι ώστε οι παραδόσεις αυτές σε αμφότερα τα κράτη μέλη να μην υπόκεινται σε φόρο προστιθέμενης αξίας·
 γ)
 η τράπεζα στο Ηνωμένο Βασίλειο προκειμένου να αποκομίσει το φορολογικό όφελος το οποίο συνίσταται στο ότι επί των χρηματοδοτικών μισθωμάτων δεν επιβάλλεται φόρος προστιθέμενης αξίας επιλέγει ως χρηματοδοτική εκμισθώτρια τη γερμανική θυγατρική της εταιρία και καθορίζει τη διάρκεια της χρηματοδοτικής μισθώσεως κατ’ ανάλογο τρόπο:
 1)
 Έχει το άρθρο 17, παράγραφος 3, στοιχείο α′, της έκτης οδηγίας (1) για τον φόρο προστιθέμενης αξίας (νυν άρθρο 169, στοιχείο α′, της οδηγίας για τον φόρο προστιθέμενης αξίας) την έννοια ότι η διάταξη αυτή παρέχει τη δυνατότητα στις φορολογικές αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου να αρνηθούν την εκ μέρους της γερμανικής θυγατρικής εταιρίας έκπτωση του φόρου εισροών ο οποίος καταβλήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο για την αγορά των αυτοκινήτων οχημάτων;
 2)
 Στο πλαίσιο της απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, πρέπει το εθνικό δικαστήριο να εξετάσει επίσης τη δυνατότητα εφαρμογής της αρχής της απαγορεύσεως των καταχρηστικών πρακτικών;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα: η έκπτωση του φόρου εισροών κατά την αγορά αυτοκινήτων οχημάτων αντιβαίνει στον επιδιωκόμενο με τη σχετική διάταξη της έκτης οδηγίας σκοπό και πρέπει, κατά συνέπεια, να θεωρηθεί ότι πληρούται η πρώτη προϋπόθεση μιας καταχρηστικής πρακτικής κατά την έννοια της σκέψεως 74 της αποφάσεως του Δικαστηρίου C-255/02, Halifax plc, σε συνδυασμό, μεταξύ άλλων, με την αρχή της ουδετερότητας του φόρου;
 4)
 Επίσης σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, πρέπει το δικαστήριο να λάβει υπόψη του ότι οι σχετικές πράξεις σκοπούν κυρίως στην αποκόμιση φορολογικού οφέλους, ώστε να πληρούται η δεύτερη προϋπόθεση για την ύπαρξη καταχρηστικής πρακτικής, όπως εκτίθεται στη σκέψη 75 της ανωτέρω αποφάσεως του Δικαστηρίου, στην περίπτωση κατά την οποία στο πλαίσιο συμφωνίας μεταξύ δύο ανεξάρτητων μεταξύ τους συμβαλλομένων, η επιλογή μιας γερμανικής θυγατρικής εταιρίας για την παροχή των υπηρεσιών χρηματοδοτικής μισθώσεως αυτοκινήτων οχημάτων προς πελάτες ευρισκόμενους στο Ηνωμένο Βασίλειο και η επιλογή των όρων της σχετικής συμβάσεως, γίνεται προς τον σκοπό της αποκομίσεως φορολογικού οφέλους συνιστάμενου στη μη επιβολή φόρου προστιθέμενης αξίας επί των χρηματοδοτικών μισθωμάτων;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).


text:
 24.10.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/27
 Προσφυγή της 30ής Ιουλίου 2009 — EFIM κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-296/09)
 2009/C 256/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: European Federation of Ink and Ink Cartridge Manufacturers (EFIM) (Κολονία, Γερμανία) (εκπρόσωπος: D. Ehle, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 20ής Μαΐου 2009 στην υπόθεση COMP/C-3/39.391 EFIM,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως
 Η προσφεύγουσα προσβάλλει την απόφαση της Επιτροπής της 20ής Μαΐου 2009 στην υπόθεση COMP/C-3/39.391 EFIM. Με την εν λόγω απόφαση η Επιτροπή απέρριψε την καταγγελία της προσφεύγουσας σχετικά με την παραβίαση εκ μέρους πολλών παραγωγών εκτυπωτών με έγχυση μελάνης των άρθρων 81 ΕΚ και 82 ΕΚ στις αγορές φυσίγγων μελάνης.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται κατά πρώτον ότι η Επιτροπή παρέλειψε να λάβει υπόψη πολλά ουσιώδη πραγματικά στοιχεία και ότι έτσι παραβίασε την αρχή της χρηστής διοίκησης, την αρχή της επιμέλειας, την υποχρέωση αιτιολόγησης και την αρχή της εκατέρωθεν ακρόασης. Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι εκτιμήσεις στις οποίες προέβη η καθής με την προσβαλλόμενη απόφαση, και ειδικότερα σε σχέση με τα κριτήρια προτεραιότητας κατά τον χειρισμό της διαδικασίας της καταγγελίας, είναι προδήλως εσφαλμένες και ενέχουν κακή χρήση διακριτικής εξουσίας. Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι μόνον η Επιτροπή μπορεί να διασφαλίσει την αποτελεσματική προστασία του ανταγωνισμού από τους περιορισμούς του ανταγωνισμού τους οποίους επισημαίνει η ίδια η προσφεύγουσα, διότι οι αρμόδιες για τον ανταγωνισμό εθνικές αρχές και τα εθνικά δικαστήρια έχουν μόνο τοπικά περιορισμένες αρμοδιότητες.


text:
28.7.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 212/7
 εγκεκριμε ́νη απο ́ τον Αssay Master ο οποι ́ος ορι ́ζεται απο ́ το 3) Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας
 σωματει ́ο χρυσοχο ́ων ∆ουβλι ́νου· και Ιρλανδι ́ας με ́ρει τα δικα ́ του ́εξοδα.
 — εισα ́γοντας διαφορε ́ς μεταξυ ́ των εγκεκριμε ́νων σφραγι ́δων με
 τις οποι ́ες σφραγι ́ζονται τα τεχνουργη ́ματα που κατασκευα ́- (1) EE C 86 της 27.3.1999.
 ζονται στην Ιρλανδι ́α και των σφραγι ́δων του ́διου ι ει ́δους με
 τα οποι ́α ́εχουν σφραγιστει ́ τα τεχνουργη ́ματα που εισα ́γονται
 απο ́ α ́λλα κρα ́τη με ́λη,
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 30 της Συνθη ́κης
 ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρο 28 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο
 (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. La Pergola, προ ́εδρο ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 τμη ́ματος, Μ. Wathelet, D. Α. Ο. Edward, Ρ. Jann (εισηγητη ́)
 και C. W. Α. Timmermans, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: (δευ ́τερο τμη ́μα)
 L. Α. Geelhoed, γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, προϊστα-
 με ́νη τμη ́ματος, εξε ́δωσε στις 21 Ιουνι ́ου 2001 απο ́φαση με το της 21ης Ιουνι ́ου 2001
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 στην υπο ́θεση C-206/99 (αι ́τηση του Tribunal Tributário de
 1) Η Ιρλανδι ́α, Primeira Instância do Porto για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως): SONAE — Tecnologia de Informação SA
 — απαγορευ ́οντας την εμπορι ́α εντο ́ς της Ιρλανδι ́ας; με κατα ́ Direcção-Geral dos Registos e Notariado (1)
 την περιγραφη ́ και τη μνει ́α της καθαρο ́τητας που
 φε ́ρουν στη χω ́ ρα καταγωγη ́ς τους, των τεχνουργη- («Συγκε ́ντρωση κεφαλαι ́ων — Οδηγι ́α 69/335/ΕΟΚ —
 μα ́των πολυ ́τιμων μετα ́λλων (χρυσου ́, αργυ ́ρου ́η λευ- Τε ́λη ανταποδοτικου ́ χαρακτη ́ρα — Τε ́λη εγγραφη ́ς στο
 κο ́χρυσου) τα οποι ́α νο ́μιμα κατασκευα ́ζονται και δια- εμπορικο ́ μητρω ́ ο»)
 τι ́θενται στο εμπο ́ριο σε ́αλλα κρα ́τη με ́λη, αλλα ́
 δεν ανταποκρι ́νονται στις ιρλανδικε ́ς διατα ́ξεις που
 αφορου ́ν τους τι ́τλους, παρα ́ μο ́νον αν οι σφραγι ́δες (2001/C 212/11)
 που τι ́θενται στα εισαγο ́μενα αυτα ́ τεχνουργη ́ματα
 αντικαθι ́στανται απο ́ σφραγι ́δες που αντιστοιχου ́ν στον ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 (Γλω
 αμε ́σως κατω ́ τερο επι ́σημο ιρλανδικο ́ τι ́τλο·
 — απαιτω ́ ντας τα τεχνουργη ́ματα πολυτι ́μων μετα ́λλων (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 που εισα ́γονται απο ́ ́αλλο κρα ́τος με ́λος και διατι ́θενται στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 στο εμπο ́ριο στην Ιρλανδι ́α να φε ́ρουν εγχα ́ρακτη
 σφραγι ́δα ευθυ ́νης εμφαι ́νουσα τον κατασκευαστη ́, τον Στην υπο ́θεση C-206/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Tribunal
 τεχνι ́τη ́η τον ́εμπορο ́ τους, καταχωρισμε ́νη απο ́ το Tributário de Primeira Instância do Porto (Πορτογαλι ́α) προς το
 σωματει ́ο χρυσοχο ́ων του ∆ουβλι ́νου που ορι ́ζει τον ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ
 Αssay Master απο ́ τον οποι ́ο τα τεχνουργη ́ματα αυτα ́ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της
 πρε ́πει να σφραγιστου ́ν με την εγκεκριμε ́νη σφραγι ́δα, διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του δικαστηρι ́ου αυτου ́ μεταξυ ́
 ενω ́ φε ́ρουν ́ηδη σφραγι ́δα ευθυ ́νης συ ́μφωνη προς τη SONAE — Tecnologia de Informação SA και Direcção-Geral
 νομοθεσι ́α του κρα ́τους με ́λους καταγωγη ́ς· dos Registos e Notariado, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 10 και 12 της οδηγι ́ας
 — απαιτω ́ ντας τα τεχνουργη ́ματα πολυτι ́μων μετα ́λλων
 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Ιουλι ́ου 1969, περι ́ των
 που εισα ́γονται απο ́ ́αλλο κρα ́τος με ́λος και διατι ́θενται
 εμμε ́σων φο ́ρων των επιβαλλομε ́νων επι ́ των συγκεντρω ́σεων
 στο εμπο ́ριο στην Ιρλανδι ́α και ́εχουν νο ́μιμα σφρα-
 κεφαλαι ́ων (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 20), ως αυτη ́ ́εχει μετα ́ την
 γιστει ́ εντο ́ς ́αλλου κρα ́τους απο ́ οργανισμο ́ ο οποι ́ος
 οδηγι ́α 85/303/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 10ης Ιουνι ́ου 1985
 παρε ́χει εγγυη ́σεις ανεξαρτησι ́ας και την κατα ́λληλη
 (ΕΕ 1985, L 156, σ. 23), το ∆ικαστη ́ριο (δευ ́τερο τμη ́μα),
 πληροφο ́ρηση στους καταναλωτε ́ς να φε ́ρουν σφρα-
 συγκει ́μενο απο ́ τους Β. Σκουρη ́, προ ́εδρο τμη ́ματος, R. Schintgen
 γι ́δα εγκεκριμε ́νη απο ́ τον Αssay Master ο οπαι ́ος
 (εισηγητη ́) και Ν. Colneric, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 ορι ́ζεται απο ́ το σωματει ́ο χρυσοχο ́ων ∆ουβλι ́νου ́η
 D. Ruı́z-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις
 διεθνη ́ σφραγι ́δα γνωστοποιηθει ́σα συ ́μφωνα με τη
 21 Ιουνι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 συ ́μβαση· και
 — εισα ́γοντας διαφορε ́ς μεταξυ ́ των εγκεκριμε ́νων σφρα- Το ́αρθρο 12, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο ε', της οδηγι ́ας
 γι ́δων με τις οποι ́ες σφραγι ́ζονται τα τεχνουργη ́ματα 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Ιουλι ́ου 1969, περι ́
 που κατασκευα ́ζονται στην Ιρλανδι ́α και των σφρα- των εμμε ́σων φο ́ρων των επιβαλλομε ́νων επι ́των συγκεντρω ́ σεων
 γι ́δων του ́διου
 ι ει ́δους με τα οποι ́α ́εχουν σφραγιστει ́ κεφαλαι ́ων, ως αυτη ́ ́εχει μετα ́ την οδηγι ́α 85/303/ΕΟΚ του
 τα τεχνουργη ́ματα που εισα ́γονται απο ́ ́αλλα κρα ́τη Συμβουλι ́ου, της 10ης Ιουνι ́ου 1985, ́εχει την ́εννοια ́οτι τα
 με ́λη, τε ́λη που εισπρα ́ττονται για την καταχω ́ ριση αυξη ́σεως του
 εταιρικου ́ κεφαλαι ́ου κεφαλαιουχικη ́ς εταιρι ́ας σε εμπορικο ́
 παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ το ́αρθρο 30 της μητρω ́ ο, τα οποι ́α αυξα ́νουν απεριο ́ριστα και ευθε ́ως ανα ́λογα
 Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρο 28 ΕΚ). προς το καλυφθε ́ν ονομαστικο ́ κεφα ́λαιο και δεν υπολογι ́ζονται
 βα ́σει του κο ́στους της παρεχο ́μενης υπηρεσι ́ας, ́οπως τα επι ́δικα
 2) Καταδικα ́ζει την Ιρλανδι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. στην κυ ́ρια δι ́κη, δεν ́εχουν ανταποδοτικο ́ χαρακτη ́ρα.
 ---pagebreak--- C 212/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 28.7.2001
 Η ́υπαρξη ανωτα ́του ορι ́ου το οποι ́ο δεν δυ ́νανται να υπερβου ́ν 1) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας εντο ́ς της ταχθει ́σας
 τα εν λο ́γω τε ́λη δεν αρκει ́ αφ' εαυτη ́ς για να τους προσδω ́ σει προθεσμι ́ας ́ολες τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς
 ανταποδοτικο ́ χαρακτη ́ρα, αν το ́οριο αυτο ́ δεν ́εχει καθοριστει ́ και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να συμμορφωθει ́ προς την
 σε ́υψος ευ ́λογο με βα ́ση το κο ́στος της υπηρεσι ́ας της οποι ́ας οδηγι ́α 98/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του
 τα τε ́λη αποτελου ́ν αντιπαροχη ́. Συμβουλι ́ου, της 16ης Φεβρουαρι ́ου 1998, για την τροπο-
 ποι ́ηση της οδηγι ́ας 93/38/ΕΟΚ περι ́ συντονισμου ́ των
 Περαιτε ́ρω, ́ενα κρα ́τος με ́λος δεν μπορει ́ — χωρι ́ς να αναιρε ́σει διαδικασιω ́ ν συ ́ναψης συμβα ́σεων στους τομει ́ς του ́υδατος,
 τον ανταποδοτικο ́ χαρακτη ́ρα των τελω ́ ν — να εισαγα ́γει στον της ενε ́ργειας, των μεταφορω ́ ν και των τηλεπικοινωνιω ́ ν,
 πι ́νακα των τελω ́ ν τα οποι ́α εισπρα ́ττει ως αντιπαροχη ́ παρεχο ́- παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́.
 μενης υπηρεσι ́ας ́ενα στοιχει ́ο αλληλεγγυ ́ης μεταξυ ́ μεγα ́λων και
 2) Καταδικα ́ζει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 μικρω ́ ν εταιριω ́ ν, επιβα ́λλοντας, για μι ́α και την αυτη ́ υπηρεσι ́α,
 στις κεφαλαιουχικε ́ς εταιρι ́ες με σημαντικο ́ εταιρικο ́ κεφα ́λαιο
 τε ́λη υψηλο ́τερα απ' ́ο,τι σε εταιρι ́ες με μικρο ́τερο εταιρικο ́ (1) ΕΕ C 28 της 27.1.2001.
 κεφα ́λαιο, χωρι ́ς η διαφορα ́ αυτη ́ ́υψους των τελω ́ ν να ́εχει
 κα ́ποια σχε ́ση με το κο ́στος της υπηρεσι ́ας.
 (1) ΕΕ C 226 της 7.8.1999.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 29ης Μαι ̈́ου 2001
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπο ́θεση C-1/00 SA: Cotecna Inspection SA κατα ́
 (τε ́ταρτο τμη ́μα) Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 της 21ης Ιουνι ́ου 2001 (Αι ́τηση αδει ́ας κατασχε ́σεως στα χε ́ρια της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των)
 στην υπο ́θεση C-439/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1) (2001/C 212/13)
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 98/4/ΕΚ — Μη
 μεταφορα ́ της οδηγι ́ας στο εσωτερικο ́ δι ́καιο εντο ́ς της ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 ταχθει ́σας προθεσμι ́ας»)
 (2001/C 212/12) (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Στην υπο ́θεση C-1/00 SA, Cotecna Inspection SA, με ́εδρα τη
 Γενευ ́η (Ελβετι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον J. Η. J. Bourgeois,
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ avocat, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι:
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») M. De Ρauw και B. Martenczuk), με αντικει ́μενο αι ́τηση αδει ́ας
 κατασχε ́σεως στα χε ́ρια της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των, το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez
 Στην υπο ́θεση C-439/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 Iglesias, Προ ́εδρο, C. Gulmann, Α. La Pergola, M. Wathelet και
 (εκπρο ́σωπος: Μ. Nolin) κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι:
 Β. Σκουρη ́, προε ́δρους τμη ́ματος, D. Α. Ο. Edward,
 G. de Bergues και S. Pailler), με αντικει ́μενο να αναγνωρισθει ́
 J.-P. Puissochet, Ρ. Jann, L. Sevón, R. Schintgen, τις F. Macken,
 ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας ο ́λες τις αναγκαι ́ες
 Ν. Colneric, τους S. von Bahr (εισηγητη ́), J. Ν. Cunha Rodrigues
 νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να συμμορ-
 και C. W. Α. Timmermans, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 φωθει ́ προς την οδηγι ́α 98/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου
 D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις
 και του Συμβουλι ́ου, της l6ης Φεβρουαρι ́ου 1998, για την
 29 Μαι ̈́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 93/38/ΕΟΚ περι ́ συντονισμου ́ των
 διαδικασιω ́ν συ ́ναψης συμβα ́σεων στους τομει ́ς του υ ́δατος, της
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση.
 ενε ́ργειας, των μεταφορω ́ν και των τηλεπικοινωνιω ́ν (ΕΕ L 101,
 σ. 1), η ́, εν πα ́ση περιπτω ́σει, μη κοινοποιω ́ντας στην Επιτροπη ́ τις 2) Καταδικα ́ζει την Cotecna Inspection SA στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 εν λο ́γω διατα ́ξεις, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την
 οδηγι ́α αυτη ́, το ∆ικαστη ́ριο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 Α. La Pergola, προ ́εδρο τμη ́ματος, S. von Bahr (εισηγητη ́) και (1) ΕΕ C 45 της 10.2.2001.
 C. W. Α. Timmermans, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo,
 γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 21 Ιουνι ́ου 2001 απο ́φαση
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 14.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 419/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 15ης Σεπτεμβρίου 2016 [αίτηση του Sąd Najwyższy (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna SA κατά Prezes Urzędu Regulacji Energetyki
 (Υπόθεση C-574/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κρατικές ενισχύσεις - Μακροχρόνιες συμβάσεις αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας - Αποζημιώσεις που καταβάλλονται σε περίπτωση εκούσιας καταγγελίας - Απόφαση της Επιτροπής με την οποία διαπιστώνεται η συμβατότητα κρατικής ενισχύσεως με την εσωτερική αγορά - Έλεγχος από τον εθνικό δικαστή του κατά πόσον μια ενίσχυση είναι σύννομη - Ετήσια αναπροσαρμογή του λανθάνοντος κόστους - Χρονικό σημείο κατά το οποίο λαμβάνεται υπόψη η συμμετοχή ενός παραγωγού ενέργειας σε όμιλο επιχειρήσεων))
 (2016/C 419/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sąd Najwyższy
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna SA
 κατά
 Prezes Urzędu Regulacji Energetyki
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 107 ΣΛΕΕ και το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 4, παράγραφος 2, της αποφάσεως 2009/287/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Σεπτεμβρίου 2007, σχετικά με κρατική ενίσχυση την οποία χορήγησε η Πολωνία ως μέρος συμβάσεων αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και σχετικά με κρατική ενίσχυση την οποία σκοπεύει να χορηγήσει η Πολωνία ως αποζημίωση για την εκούσια καταγγελία συμβάσεων αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, έχουν την έννοια ότι, όταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει εξετάσει ένα καθεστώς κρατικών ενισχύσεων υπό το πρίσμα της ανακοινώσεως της Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου 2001, σχετικά με τη μέθοδο ανάλυσης των κρατικών ενισχύσεων που σχετίζονται με λανθάνον κόστος και έχει κρίνει το εν λόγω καθεστώς συμβατό με την εσωτερική αγορά πριν από την εφαρμογή του, οι εθνικές αρχές και τα εθνικά δικαστήρια δεν επιτρέπεται να προβαίνουν με τη σειρά τους, κατά το χρονικό διάστημα εφαρμογής της οικείας ενισχύσεως, σε έλεγχο του κατά πόσον η ενίσχυση αυτή είναι σύμφωνη με τις αρχές που εκτίθενται στην εν λόγω μεθοδολογία.
 2)
 Το άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 2, της αποφάσεως 2009/287, υπό το πρίσμα της ανακοινώσεως της Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου 2001, σχετικά με τη μέθοδο ανάλυσης των κρατικών ενισχύσεων που σχετίζονται με λανθάνον κόστος, και υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, έχει την έννοια ότι, κατά τον καθορισμό της ετήσιας αναπροσαρμογής της καταβλητέας σε παραγωγό που μετέχει σε όμιλο επιχειρήσεων αποζημιώσεως για το λανθάνον κόστος, η συμμετοχή του εν λόγω παραγωγού σε όμιλο και, συνακόλουθα, το οικονομικό αποτέλεσμα του εν λόγω ομίλου πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την ημερομηνία κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η αναπροσαρμογή.
 (1) ΕΕ C 89 της 16.3.2015.


text:
 1.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 61/16
 Προσφυγή της 23ης Δεκεμβρίου 2013 — Bundesverband Deutsche Tafel κατά ΓΕΕΑ — Tiertafel Deutschland (Tafel)
 (Υπόθεση T-710/13)
 2014/C 61/28
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bundesverband Deutsche Tafel eV (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Koerl, E. Celenk και S. Vollmer, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Tiertafel Deutschland eV (Rathenow, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 17ης Οκτωβρίου 2013, στην υπόθεση R 1074/2012-4,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: λεκτικό σήμα «Tafel» για υπηρεσίες των κλάσεων 39 και 45 — κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 8 985 541
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: η Tiertafel Deutschland e.V.
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Απόλυτοι λόγοι ακυρότητας κατά το άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009 και κακόπιστη συμπεριφορά της προσφεύγουσας κατά το άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: απόρριψη της αιτήσεως για κήρυξη της ακυρότητας
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: αποδοχή της προσφυγής και κήρυξη της ακυρότητας του σήματος
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009


text:
 25.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 270/8
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2016 [αίτηση του Tribunale di Bergamo (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική διαδικασία κατά Chiara Baldo
 (Υπόθεση C-467/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Πανομοιότυπα προδικαστικά ερωτήματα - Άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 56 ΣΛΕΕ - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Τυχερά παίγνια - Εθνική ρύθμιση - Αναδιοργάνωση του συστήματος παραχωρήσεως αδειών η οποία συνεπάγεται τη σύμπτωση του χρόνου λήξεως της διάρκειας ισχύος των αδειών - Νέος διαγωνισμός - Παραχώρηση αδειών με διάρκεια ισχύος μικρότερη από εκείνη των αδειών που είχαν παραχωρηθεί στο παρελθόν - Δωρεάν μεταβίβαση της χρήσεως των ιδιόκτητων υλικών και άυλων αγαθών που αποτελούν το δίκτυο διαχειρίσεως της συλλογής στοιχημάτων - Περιορισμός - Επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος - Αναλογικότητα))
 (2016/C 270/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Bergamo
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Chiara Baldo
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 56 ΣΛΕΕ, καθώς και οι αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της αποτελεσματικότητας, έχουν την έννοια ότι δεν αντιβαίνει στις διατάξεις και τις αρχές αυτές εθνική νομοθεσία περί τυχερών παιγνίων, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, βάσει της οποίας προβλέπεται η διενέργεια νέου διαγωνισμού για την παραχώρηση αδειών με διάρκεια ισχύος μικρότερη εκείνης των αδειών που είχαν παραχωρηθεί στο παρελθόν, λόγω αναδιοργανώσεως του συστήματος η οποία συνεπάγεται τη σύμπτωση του χρόνου λήξεως της διάρκειας ισχύος των παραχωρηθεισών αδειών.
 2)
 Τα άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 56 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά περιοριστικού χαρακτήρα εθνική διάταξη, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, βάσει της οποίας στον κάτοχο αδείας εκμεταλλεύσεως τυχερών παιγνίων επιβάλλεται υποχρέωση δωρεάν μεταβιβάσεως της χρήσεως των ιδιόκτητων υλικών και άυλων αγαθών που αποτελούν το δίκτυο διαχειρίσεως της συλλογής στοιχημάτων σε περίπτωση παύσεως της δραστηριότητας αυτής λόγω λήξεως της διάρκειας ισχύος της αδείας παραχωρήσεως, εφόσον ο περιορισμός αυτός υπερβαίνει το αναγκαίο μέτρο για την επίτευξη του σκοπού που επιδιώκεται στην πράξη με τη διάταξη αυτή, στοιχείο του οποίου η διακρίβωση απόκειται στο αιτούν δικαστήριο.
 (1) ΕΕ C 448 της 15.12.2014.


text:
 29.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 12ης Φεβρουαρίου 2008 [αίτηση του Conseil d'État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Centre d'exportation du livre français (CELF), Ministre de la Culture et de la Communication κατά Société internationale de diffusion et d'édition
 (Υπόθεση C-199/06) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Άρθρο 88, παράγραφος 3, ΕΚ - Εθνικά δικαστήρια - Ανάκτηση παράνομης ενισχύσεως - Ενίσχυση συμβατή με την κοινή αγορά)
 (2008/C 79/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d'État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Centre d'exportation du livre français (CELF), Ministre de la Culture et de la Communication
 κατά
 Société internationale de diffusion et d'édition
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Conseil d'État (Γαλλία) — Ερμηνεία του άρθρου 88 της Συνθήκης ΕΚ — Δυνατότητα κράτους μέλους να μην προβεί σε ανάκτηση μιας ενισχύσεως που καταβλήθηκε παρανόμως και την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κατόπιν καταγγελίας τρίτου, κήρυξε συμβατή με την κοινή αγορά
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Το άρθρο 88, παράγραφος 3, τελευταία περίοδος, ΕΚ έχει την έννοια ότι το εθνικό δικαστήριο δεν οφείλει να διατάξει την ανάκτηση της ενισχύσεως που χορηγήθηκε κατά παράβαση της διατάξεως αυτής, όταν η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχει λάβει τελική απόφαση διαπιστώνουσα τη συμβατότητα της εν λόγω ενισχύσεως με την κοινή αγορά κατά την έννοια του άρθρου 87 ΕΚ. Κατ' εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου, οφείλει να υποχρεώσει τον δικαιούχο της ενισχύσεως να καταβάλει τόκους για το χρονικό διάστημα της παρανομίας. Εξάλλου, στο πλαίσιο του εθνικού του δικαίου, το εθνικό δικαστήριο δύναται, ενδεχομένως, να διατάξει την ανάκτηση της παράνομης ενισχύσεως, με την επιφύλαξη του δικαιώματος του κράτους μέλους να τη χορηγήσει εκ νέου μεταγενέστερα. Μπορεί επίσης να δεχτεί αγωγές αποζημιώσεως λόγω του παράνομου χαρακτήρα της ενισχύσεως.
 2)
 Σε μια διαδικασία όπως αυτή της κύριας δίκης, η υποχρέωση που απορρέει από το άρθρο 88, παράγραφος 3, τελευταία περίοδος, ΕΚ, για την άρση των συνεπειών του παράνομου χαρακτήρα μιας ενισχύσεως εκτείνεται επίσης, κατά τον υπολογισμό των χρηματικών ποσών που πρέπει να επιστραφούν στον δικαιούχο, και πλην εξαιρετικών περιστάσεων, στη χρονική περίοδο μεταξύ της αποφάσεως της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με την οποία διαπιστώνεται η συμβατότητα της ενισχύσεως αυτής με την κοινή αγορά και της ακυρώσεως της εν λόγω αποφάσεως από τον κοινοτικό δικαστή.
 (1) ΕΕ C 154 της 1.7.2006.


text:
 11.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/38
 Προσφυγή της 30ής Μαΐου 2014 — Pshonka κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-381/14)
 2014/C 261/63
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Viktor Pavlovych Pshonka (κάτοικος Μόσχας, Ρωσία) (εκπρόσωποι: C. Constantina και J.-M. Reymond, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει εν μέρει, βάσει του άρθρου 263 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), την απόφαση 2014/119/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, και τον κανονισμό 208/2014 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, καθόσον οι πράξεις αυτές αφορούν τον προσφεύγοντα και, ειδικότερα, να διατάξει:
 —
 την αφαίρεση του ονόματος του προσφεύγοντος από το παράρτημα I του κανονισμού 208/2014 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014,
 —
 την αφαίρεση του ονόματος του προσφεύγοντος από το παράρτημα I της απόφασης 2014/119/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014,
 —
 να ακυρώσει εν μέρει, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την απόφαση 2014/119/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, και τον κανονισμό 208/2014 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, καθόσον οι πράξεις αυτές δεν είναι σύμφωνες με την κοινή πρόταση,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων προβάλλει τρεις λόγους ακύρωσης, από τους οποίους οι έξι συμπίπτουν ουσιαστικά ή είναι παρεμφερείς με τους προβαλλόμενους στην υπόθεση T-380/14, Pshonka κατά Συμβουλίου.