text:
 21.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 152/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 24ης Μαρτίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-435/09) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 85/337/ΕΟΚ - Εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον - Κριτήρια επιλογής - Καθορισμός των κατωτάτων ορίων - Μέγεθος του σχεδίου)
 2011/C 152/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. van Beek, J.-B. Laignelot και C. ten Dam)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωπος: T. Materne)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Εσφαλμένη και ελλιπής μεταφορά της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ L 175, σ. 40), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 1997 (ΕΕ L 73, σ. 5) — Άρθρο 4, παράγραφοι 2 και 3, σε συνδυασμό με τα παραρτήματα II και III (Περιφέρεια της Φλάνδρας), άρθρο 4, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το παράρτημα I, σημείο 8, στοιχείο α', και σημείο 18, στοιχείο α', και άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β' (Περιφέρεια της Βαλλωνίας) και άρθρο 4, παράγραφοι 2 και 3, σε συνδυασμό με τα παραρτήματα II και III (Περιφέρεια Βρυξελλών-Πρωτευούσης) — Κατώτατα όρια και κριτήρια
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα για την ορθή και πλήρη εκτέλεση:
 —
 όσον αφορά τη ρύθμιση που ισχύει στην Περιφέρεια της Φλάνδρας, του άρθρου 4, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, σε συνδυασμό με τα παραρτήματα ΙΙ και ΙΙΙ της οδηγίας αυτής·
 —
 όσον αφορά τη ρύθμιση που ισχύει στην Περιφέρεια της Βαλλωνίας, του άρθρου 4, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το παράρτημα I, σημεία 8, στοιχείο α', και 18, στοιχείο α', της οδηγίας 85/337, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/35, και του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας αυτής, και,
 —
 όσον αφορά τη ρύθμιση που ισχύει στην Περιφέρεια Βρυξελλών-Πρωτευούσης, του άρθρου 4, παράγραφοι 2 και 3, σε συνδυασμό με τα παραρτήματα ΙΙ και ΙΙΙ της οδηγίας 85/337, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/35, καθώς και του ίδιου του παραρτήματος III, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 24 της 30.1.2010.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/19
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Sibiu (Ρουμανία) στις 16 Οκτωβρίου 2009 — Ioan Tatu κατά Ρουμανικού Δημοσίου δια του Υπουργείου Οικονομικών και Οικονομίας, της Γενικής Διευθύνσεως Δημόσιων Οικονομικών της πόλεως SIBIU, της Διοικήσεως Δημόσιων Οικονομικών της πόλεως SIBIU, της Διοικήσεως του Ταμείου για το περιβάλλον, του Υπουργείου Περιβάλλοντος
 (Υπόθεση C-402/09)
 2010/C 24/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunalul Sibiu
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Ioan Tatu
 Εναγόμενοι: Ρουμανικό Δημόσιο δια του Υπουργείου Οικονομικών και Οικονομίας, Γενικής Διευθύνσεως Δημόσιων Οικονομικών της πόλεως SIBIU, Διοικήσεως Δημόσιων Οικονομικών της πόλεως SIBIU, Διοικήσεως του Ταμείου για το περιβάλλον, Υπουργείου Περιβάλλοντος
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντίκεινται στο άρθρο 90 της Συνθήκης ΕΚ οι διατάξεις του επείγοντος χαρακτήρα διατάγματος 50/2008 [περί καθιερώσεως φόρου λόγω ρυπάνσεως από τα αυτοκίνητα οχήματα (1)], όπως αυτό τροποποιήθηκε μεταγενέστερα [με τα διατάγματα επείγοντος χαρακτήρα 208/2008 (2) και 218/2008 (3)]; Θεσπίζεται όντως μέτρο εισάγον προδήλως δυσμενή διάκριση;
 (1) Διάταγμα επείγοντος χαρακτήρα 50/2008 περί καθιερώσεως φόρου λόγω ρυπάνσεως από τα αυτοκίνητα οχήματα (Επίσημη Εφημερίδα αρ. 327 της 25.4.2008).
 (2) Διάταγμα επείγοντος χαρακτήρα 208/2008 περί καθορισμού ορισμένων μέτρων αφορώντων τον επιβαλλόμενο στα αυτοκίνητα οχήματα φόρο λόγω ρυπάνσεως (Επίσημη Εφημερίδα της 8.12.2008).
 (3) Διάταγμα επείγοντος χαρακτήρα 218/2008 περί τροποποιήσεως του διατάγματος 50/2008 περί καθιερώσεως φόρου λόγω ρυπάνσεως από τα αυτοκίνητα οχήματα.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/30
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 27ης Ιουνίου 2013 — Xeda International SA, Pace International LLC κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-149/12 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Φυτοπροστατευτικά προϊόντα - Διφαινυλαμίνη - Μη καταχώριση στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ - Διαδικασία αξιολογήσεως των δραστικών ουσιών - Ανάκληση εκ μέρους του κοινοποιούντος της υποστηρίξεως όσον αφορά την καταχώριση δραστικής ουσίας στο παράρτημα αυτό - Κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 1490/2002 και (ΕΚ) αριθ. 1095/2007)
 2013/C 225/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Xeda International SA, Pace International LLC (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem, C. Mereu και N. Knight, avocats)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. von Rintelen και P. Ondrůšek, επικουρούμενοι από τον J. Stuyck, avocat)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 19ης Ιανουαρίου 2012 επί της υποθέσεως T-71/10, Xeda International SA και Pace International LLC κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως 2009/859/ΕΚ της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 2009, περί μη καταχωρίσεως της ουσίας διφαινυλαμίνη στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου και περί της ανακλήσεως, εκ μέρους των κρατών μελών, των αδειών για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν την ουσία αυτή [απόφαση κοινοποιηθείσα με αριθμό C(2009) 9262] (ΕΕ L 314, σ.79).
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τις Xeda International SA και Pace International LLC στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 165 της 9.6.2012.


text:
 10.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 15ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — X κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-317/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Άρθρο 64 ΣΛΕΕ - Κινήσεις κεφαλαίων προς ή από τρίτες χώρες που αφορούν την παροχή χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών - Περιουσιακά στοιχεία ευρισκόμενα σε ελβετικό τραπεζικό λογαριασμό - Διορθωτική πράξη επιβολής φόρου - Προθεσμία για την έκδοση διορθωτικής πράξεως επιβολής φόρου - Παράταση της προθεσμίας εκδόσεως διορθωτικής πράξεως επιβολής φόρου σε περίπτωση κατοχής περιουσιακών στοιχείων εκτός του κράτους μέλους διαμονής))
 (2017/C 112/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 X,
 κατά
 Staatssecretaris van Financiën
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 64, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι εφαρμόζεται σε εθνική ρύθμιση που επιβάλλει περιορισμό στις κινήσεις κεφαλαίων περί των οποίων διαλαμβάνει η διάταξη αυτή, όπως είναι η επιμηκυμένη προθεσμία διορθωτικής πράξεως επιβολής φόρου που αποτελεί το αντικείμενο της κύριας δίκης, ακόμη και όταν ο περιορισμός αυτός μπορεί να εφαρμοστεί και σε καταστάσεις άσχετες προς τις άμεσες επενδύσεις, την εγκατάσταση, την παροχή χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών ή την εισδοχή τίτλων σε κεφαλαιαγορές.
 2)
 Το άνοιγμα λογαριασμού τίτλων εκ μέρους κατοίκου κράτους μέλους σε τραπεζικό ίδρυμα που βρίσκεται εκτός της Ένωσης, όπως το επίμαχο στην υπόθεση της κύριας δίκης, εμπίπτει στην κατά το άρθρο 64, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ έννοια της κινήσεως κεφαλαίων οι οποίες αφορούν την παροχή χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών.
 3)
 Η δυνατότητα την οποία το άρθρο 64, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ αναγνωρίζει στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν περιορισμούς στις κινήσεις κεφαλαίων που αφορούν την παροχή χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών ισχύει εξίσου και στην περίπτωση των περιορισμών, όπως είναι η επιμηκυμένη προθεσμία για την έκδοση διορθωτικής πράξεως επιβολής του επίμαχου στο πλαίσιο της κύριας δίκης φόρου, οι οποίοι δεν αφορούν ούτε τον πάροχο των υπηρεσιών ούτε τις προϋποθέσεις ή τον τρόπο παροχής των υπηρεσιών.
 (1) ΕΕ C 311 της 21.9.2015.


text:
 22.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 85/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 16ης Ιανουαρίου 2014 [αίτηση του Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Λιθουανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — UAB «Juvelta» κατά VĮ «Lietuvos prabavimo rūmai»
 (Υπόθεση C-481/12) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Άρθρο 34 ΣΛΕΕ - Ποσοτικοί περιορισμοί κατά την εισαγωγή - Μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος - Εμπορία αντικειμένων από πολύτιμα μέταλλα - Σφραγίδα - Απαιτήσεις που επιβάλλονται από ρύθμιση ισχύουσα στο κράτος μέλος εισαγωγής)
 2014/C 85/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 UAB «Juvelta»
 κατά
 VĮ «Lietuvos prabavimo rūmai»
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Ερμηνεία των άρθρων 34 και 36 ΣΛΕΕ — Μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος — Σφράγιση των αντικειμένων από πολύτιμα μέταλλα — Εθνική ρύθμιση προβλέπουσα την υποχρέωση επιθέσεως ειδικής σφραγίδας από τον εξουσιοδοτημένο ανεξάρτητο οργανισμό — Προστασία των καταναλωτών — Απαγόρευση εμπορίας των αντικειμένων τα οποία φέρουν τη σφραγίδα της χώρας προελεύσεώς τους, χωρίς να πληρούνται οι εθνικές επιταγές — Συμπληρωματική σφραγίδα φέρουσα μεν τις αναγκαίες πληροφορίες αλλ’ έχουσα επιτεθεί επί του αντικειμένου από τον εξουσιοδοτημένο ανεξάρτητο οργανισμό
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 34 ΣΛΕΕ απαγορεύει την εφαρμογή εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως, όπως είναι η επίμαχη στην κύρια δίκη, κατά την οποία, για να διατεθούν στην αγορά κράτους μέλους αντικείμενα από πολύτιμα μέταλλα εισαχθέντα από άλλο κράτος μέλος, όπου επιτρέπεται η εμπορία τους, και τα οποία φέρουν σφραγίδα σύμφωνα με τη νομοθεσία τους δεύτερου κράτους μέλους απαιτείται, σε περίπτωση που οι σχετικές με τον βαθμό καθαρότητας του πολύτιμου μετάλλου ενδείξεις που περιλαμβάνονται στην εν λόγω σφραγίδα δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις τις νομοθεσίας του πρώτου κράτους μέλους, εκ νέου σφράγισή τους από ανεξάρτητο και εξουσιοδοτημένο από το κράτος μέλος αυτό οργανισμό εποπτείας, διά της επιθέσεως σφραγίδας με την οποία βεβαιώνεται ότι τα εν λόγω αντικείμενα έχουν ελεγχθεί και πιστοποιείται ο βαθμός καθαρότητας του πολύτιμου μετάλλου σύμφωνα με τις προαναφερθείσες επιταγές.
 2)
 Δεν διαφοροποιείται η απάντηση στο πρώτο ερώτημα σε περίπτωση που η επιπλέον σήμανση των εισαγόμενων αντικειμένων από πολύτιμα μέταλλα, σκοπός της οποίας είναι η παροχή κατανοητών για τους καταναλωτές του κράτους μέλους εισαγωγής ενδείξεων σχετικά με τα αντικείμενα αυτά, δεν έχει διενεργηθεί από ανεξάρτητο οργανισμό εποπτείας εξουσιοδοτημένο από κράτος μέλος, υπό την προϋπόθεση ότι τα αντικείμενα αυτά έχουν προηγουμένως σφραγιστεί από ανεξάρτητο οργανισμό εποπτείας, εξουσιοδοτημένο από το κράτος μέλος εξαγωγής, και ότι οι ενδείξεις που περιλαμβάνει η σήμανση αυτή είναι σύμφωνες με αυτές που περιλαμβάνει η σφραγίδα.
 (1) ΕΕ C 9 της 12.1.2013.


text:
 25.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/6
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Ιταλία) στις 19 Ιουλίου 2010 — Duomo Gpa Srl κατά Comune di Baranzate
 (Υπόθεση C-357/10)
 ()
 2010/C 260/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Duomo Gpa Srl
 Καθού: Comune di Baranzate
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εμποδίζουν την ορθή εφαρμογή των άρθρων 15 και 16 της οδηγίας 2006/123/ΕΚ (1) οι διατάξεις του εθνικού ιταλικού δικαίου που περιλαμβάνονται στο άρθρο 32, παράγραφος 7bis, του ν. δ. 185, της 29ης Νοεμβρίου 2008, το οποίο προστέθηκε με τον νόμο 2, της 28ης Ιανουαρίου 2009, ο οποίος μετέτρεψε το ν. δ. σε νόμο, και το οποίο στη συνέχεια τροποποιήθηκε με τον νόμο 14, της 27ης Φεβρουαρίου 2009, οι οποίες προβλέπουν, εξαιρώντας τις εταιρίες με πλειοψηφική συμμετοχή του Δημοσίου, την ακυρότητα της ανάθεσης των υπηρεσιών βεβαίωσης, εκκαθάρισης και είσπραξης των φόρων και των λοιπών εσόδων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης σε πρόσωπα που δεν πληρούν την οικονομική προϋπόθεση ότι το εξ ολοκλήρου καταβεβλημένο εταιρικό κεφάλαιό τους πρέπει να ανέρχεται σε δέκα τουλάχιστον εκατομμύρια ευρώ, την υποχρέωση αύξησης του εταιρικού κεφαλαίου μέχρι το προαναφερθέν κατώτατο όριο για όσους έχουν εγγραφεί στο ειδικό μητρώο των ιδιωτών που μπορούν να εξουσιοδοτούνται να ασκούν δραστηριότητες βεβαίωσης, εκκαθάρισης και είσπραξης των φόρων και των λοιπών εσόδων των οργανισμών επαρχιακής και δημοτικής αυτοδιοίκησης, σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 53 του νομοθετικού διατάγματος 446, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, όπως έχει τροποποιηθεί, και την απαγόρευση αφενός της σύναψης νέων συμβάσεων ανάθεσης υπηρεσιών βεβαίωσης, εκκαθάρισης και είσπραξης των φόρων και των λοιπών εσόδων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και αφετέρου της συμμετοχής σε διαγωνισμούς για την ανάθεση τέτοιων υπηρεσιών, μέχρι την εκπλήρωση της προαναφερθείσας υποχρέωσης αύξησης του εταιρικού κεφαλαίου;
 2)
 Εμποδίζουν την ορθή εφαρμογή των άρθρων 3, 10, 43, 49 και 81 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας οι διατάξεις του εθνικού ιταλικού δικαίου που περιλαμβάνονται στο άρθρο 32, παράγραφος 7bis, του ν. δ. 185, της 29ης Νοεμβρίου 2008, το οποίο προστέθηκε με τον νόμο 2, της 28ης Ιανουαρίου 2009, ο οποίος μετέτρεψε το ν. δ. σε νόμο, και το οποίο στη συνέχεια τροποποιήθηκε με τον νόμο 14, της 27ης Φεβρουαρίου 2009, οι οποίες προβλέπουν, εξαιρώντας τις εταιρίες με πλειοψηφική συμμετοχή του Δημοσίου, την ακυρότητα της ανάθεσης των υπηρεσιών βεβαίωσης, εκκαθάρισης και είσπραξης των φόρων και των λοιπών εσόδων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης σε πρόσωπα που δεν πληρούν την οικονομική προϋπόθεση ότι το εξ ολοκλήρου καταβεβλημένο εταιρικό κεφάλαιό τους πρέπει να ανέρχεται σε δέκα τουλάχιστον εκατομμύρια ευρώ, την υποχρέωση αύξησης του εταιρικού κεφαλαίου μέχρι το προαναφερθέν κατώτατο όριο για όσους έχουν εγγραφεί στο ειδικό μητρώο των ιδιωτών που μπορούν να εξουσιοδοτούνται να ασκούν δραστηριότητες βεβαίωσης, εκκαθάρισης και είσπραξης των φόρων και των λοιπών εσόδων των οργανισμών επαρχιακής και δημοτικής αυτοδιοίκησης, σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 53 του νομοθετικού διατάγματος 446, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, όπως έχει τροποποιηθεί, και την απαγόρευση αφενός της σύναψης νέων συμβάσεων ανάθεσης υπηρεσιών βεβαίωσης, εκκαθάρισης και είσπραξης των φόρων και των λοιπών εσόδων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και αφετέρου της συμμετοχής σε διαγωνισμούς για την ανάθεση τέτοιων υπηρεσιών, μέχρι την εκπλήρωση της προαναφερθείσας υποχρέωσης αύξησης του εταιρικού κεφαλαίου;
 (1) ΕΕ L 376, σ. 36.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/57
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 10ης Οκτωβρίου 2006 — Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-106/05) (1)
 («Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Διαγωνισμός με αντικείμενο την τεχνική υποστήριξη για τη βελτίωση του συστήματος πληροφορικής και επικοινωνιών του Εθνικού Ινστιτούτου Στατιστικής της Τουρκικής Δημοκρατίας - Απόρριψη της υποψηφιότητας - Προθεσμία - Βεβαιωτική πράξη - Απαράδεκτο»)
 (2006/C 326/124)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (Εκπρόσωπος: Ν. Κορογιαννάκης, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Εκπρόσωποι: C. Tufvesson και K. Kańska)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής να μην συμπεριλάβει στις επιλεγείσες για το τελικό στάδιο του διαγωνισμού προσφορές την υποψηφιότητα της προσφεύγουσας, στο πλαίσιο του διαγωνισμού με αντικείμενο την παροχή τεχνικής υποστηρίξεως για τη βελτίωση του συστήματος πληροφορικής και επικοινωνιών (TIC) του Εθνικού Ινστιτούτου Στατιστικής της Τουρκικής Δημοκρατίας και, αφετέρου, αίτημα ακυρώσεως των αποφάσεων περί απορρίψεως της αιτήσεως της προσφεύγουσας για επανεξέταση της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε η υποψηφιότητά της.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 115 της 14.5.2005.


text:
 19.2.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 47/27
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 1ης ∆εκεμβρι ́ου 1999
 της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 1999
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-125/96 και T-152/96,
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-189/95, Τ-39/96 και Boehringer Ingelheim Vetmedica GmbH και C. H.
 Τ-123/96, Service pour le groupement d’acquisitions Boehringer Sohn κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 (SGA) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκων Κοινοτη ́των (1) Ενω ́ σεως και Boehringer Ingelheim Vetmedica GmbH και
 C. H. Boehringer Sohn κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (1)
 (Ανταγωνισμο ́ς — ∆ιανομη ́ αυτοκινη ́των — Εξε ́ταση των
 καταγγελιω ́ ν — Προσφυγη ́ κατα ́ παραλει ́φεως, προσφυγη ́ (Οδηγι ́α απαγορευ ́ουσα τη χρησιμοποι ́ηση β-αντα-
 ακυρω ́ σεως και αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως) γωνιστικω ́ ν ουσιω ́ ν στη ζωικη ́ παραγωγη ́ για κερδοσκοπι-
 κου ́ς λο ́γους — Κανονισμο ́ς που προβλε ́πει ́οτι ορισμε ́να
 ανω ́ τατα ́ορια καταλοι ́πων κτηνιατρικω ́ ν φαρμα ́κων
 (2000/C 47/45) ισχυ ́ουν μο ́νο για ορισμε ́νες θεραπευτικε ́ς χρη ́σεις —
 Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Παραδεκτο ́ — Αρχη ́ της αναλο-
 γικο ́τητας)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) (2000/C 47/46)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-189/95, Τ-39/96 και (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Τ-123/96, Service pour le groupement d’acquisition (SGA), με
 ́εδρα το Ιstres (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Jean-Claude
 Fourgoux, δικηγο ́ρο Παρισιου ́, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-125/96, Boehringer
 τον δικηγο ́ρο Pierrot Schiltz, 4, rue Béatrix de Bourbon, κατα ́ Ingelheim Vetmedica GmbH και C. H. Boehringer Sohn, με
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: αρχικω ́ς ́εδρα το Ingelheim am Rhein (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μες απο ́
 Giuliano Marenco και Guy Charrier και κατο ́πιν G. Marenco και τους Denis Waelbroeck και Denis Fosselard, δικηγο ́ρους Βρυξελ-
 Loϊc Guérin), με αντικει ́μενο προσφυγε ́ς–αγωγε ́ς με τις οποι ́ες λω ́ν, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Ernest
 ζητη ́θηκε η ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της 5ης Arendt, 8-10, rue Mathias Hardt, υποστηριζο ́μενες απο ́ τη
 Ιουνι ́ου 1996, περι ́ απορρι ́ψεως καταγγελι ́ας της προσφευ ́γουσας Fédération européenne de la Santé animale (FEDESA), με ́εδρα
 στηριζομε ́νης στο α ́ρθρο 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 81 ΕΚ), τις Βρυξε ́λλες, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Alexandre
 η ακυ ́ρωση φερομε ́νης σιωπηρη ́ς αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς περι ́ Vandencasteele, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 αρνη ́σεως λη ́ψεως προσωρινω ́ν με ́τρων κατο ́πιν της ως α ́νω βου ́ργο τον δικηγο ́ρο Ernest Arendt, 8-10, rue Mathias Hardt,
 καταγγελι ́ας και η αποκατα ́σταση ζημι ́ας, το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το και το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Β. Vesterdorf, Προ ́εδρο, J. Pirrung Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́σωποι: Lindsey Nicoll και David Lloyd Jones)
 και M. Βηλαρα ́, δικαστε ́ς γραμματε ́ας: A. Mair, υπα ́λληλος κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: Moyra
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 13 ∆εκεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το Sims-Robertson και Ignacio Dı́ez Parra), υποστηριζομε ́νου απο ́
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: το Stichting Kwaliteitsgarantie Vleeskalverensector (SKV), με
 ́εδρα τη Χα ́γη (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπου ́μενο απο ́ τον Gerard
 van der Wal, δικηγο ́ρο στο Hoge Raad der Nederlanden, και τη
 1. Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς–αγωγε ́ς. Laura Paret, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 βου ́ργο τον δικηγο ́ρο Aloyse May, 31, Grand-rue, και την
 Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: Xavier
 2. Η προσφευ ́γουσα–ενα ́γουσα θα φε ́ρει τα ́εξοδα που αντιστοι- Lewis), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ μερικη ́ς ακυρω ́σεως της οδηγι ́ας
 χου ́ν στις υποθε ́σεις Τ-189/95 και Τ-123/96. 96/22/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 29ης Απριλι ́ου 1996, για την
 απαγο ́ρευση της χρησιμοποι ́ησης ορισμε ́νων ουσιω ́ ν με ορμονικη ́
 η ́ θυρεοστατικη ́ δρα ́ση και των β-ανταγωνιστικω ́ν ουσιω ́ν στη ζωικη ́
 3. Στην υπο ́θεση Τ-39/96, ́εκαστος δια ́δικος θα φε ́ρει τα δικα ́
 του ́εξοδα. παραγωγη ́ για κερδοσκοπικου ́ς λο ́γους και για την κατα ́ργηση των
 οδηγιω ́ν 81/602/ΕΟΚ, 88/146/ΕΟΚ και 88/299/ΕΟΚ (ΕΕ L 125,
 σ. 3), καθω ́ς και αγωγη ́ αποζημιω ́σεως, και Τ-152/96, Boehringer
 Ingelheim Vetmedica GmbH και C. H. Boehringer Sohn,
 (1) ΕΕ C της 9.12.95, C 145 της 18.5.96 και C 318 της 26.10.96. υποστηριζο ́μενες απο ́ τη FEDESA, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 κω ́ν Κοινοτη ́των, υποστηριζο ́μενης απο ́ το SKV και το Συμβου ́λιο
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, με αντικει ́μενο προσφυγη ́ μερικη ́ς
 ακυρω ́σεως του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1312/96 της Επιτροπη ́ς, της 8ης
 Ιουλι ́ου 1996, σχετικα ́ με την τροποποι ́ηση του παραρτη ́ματος ΙΙΙ
 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2377/90 του Συμβουλι ́ου για τη θε ́σπιση
 ---pagebreak--- C 47/28 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 19.2.2000
 κοινοτικη ́ς διαδικασι ́ας για τον καθορισμο ́ ανω ́τατων ορι ́ων κατα- κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Klaus
 λοι ́πων κτηνιατρικω ́ν φαρμα ́κων στα τρο ́φιμα ζωικη ́ς προε ́λευσης Wiedner και Stephen Kinsella), υποστηριζομε ́νης απο ́ τη
 (EE L 170, σ. 8), το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα) συγκει ́μενο απο ́ ∆ημοκρατι ́α της Φινλανδι ́ας (εκπρο ́σωποι: Tuula Pynnä και David
 τους A. Potocki, Προ ́εδρο, C. W. Bellamy και A. W. H. Meij, Vaughan, QC), και τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι: Jean-
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, Franηois Dobelle, Frédéric Million και Kareen Rispal-Bellanger),
 εξε ́δωσε την 1η ∆εκεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο που ́εχει ως αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως
 διατακτικο ́: 97/277/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 20η ́ς Νοεμβρι ́ου 1996, κηρυ ́ττου-
 σας ασυ ́μβατη μι ́α συγκε ́ντρωση με την κοινη ́ αγορα ́ (υπο ́θεση
 1) Συνεκδικα ́ζει τις υποθε ́σεις Τ-125/96 και Τ-153/96 προς ΙV/M. 784 — Kesko/Tuko, EE 1997, L 110, σ. 53), το
 τον σκοπο ́ εκδο ́σεως της παρου ́σας αποφα ́σεως. Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 2) Ακυρω ́ νει τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 1312/96 της Επιτροπη ́ς, A. Potocki, Προ ́εδρο, K. Lenaerts, C. W. Bellamy, J. Azizi και A.
 της 8ης Ιουλι ́ου 1996, σχετικα ́ με την τροποποι ́ηση του W. H. Meij, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: A. Meir, υπα ́λληλος διοι-
 παραρτη ́ματος ΙΙΙ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2377/90 του Συμ- κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 15 ∆εκεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το
 βουλι ́ου για τη θε ́σπιση κοινοτικη ́ς διαδικασι ́ας για τον ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 καθορισμο ́ ανω ́ τατων ορι ́ων καταλοι ́πων κτηνιατρικω ́ ν φαρ- 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 μα ́κων στα τρο ́φιμα ζωικη ́ς προε ́λευσης, καθο ́σον προβλε ́πει
 ́οτι τα ΑΟΚ που καθορι ́ζει για την κλενβουτερο ́λη ισχυ ́ουν 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και
 μο ́νο για ορισμε ́νες θεραπευτικε ́ς χρη ́σεις στα βοοειδη ́ και τα ́εξοδα της Επιτροπη ́ς.
 στα ιπποειδη ́.
 3) Η ∆ημοκρατι ́α της Φινλανδι ́ας και η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α
 3) Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς και την αγωγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́. φε ́ρουν καθεμι ́α τα δικαστικα ́ της ́εξοδα.
 4) Στην υπο ́θεση Τ-125/96 καταδικα ́ζει τις προσφευ ́γουσες
 και τη Fédération européenne de la Santé animale (FEDESA), (1) ΕΕ C 131 της 26.4.97.
 ́οσον αφορα ́ την παρε ́μβαση ́ της, στα δικα ́ τους ́εξοδα καθω ́ς
 και οτα ́εξοδα του Συμβουλι ́ου. Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο, η
 Επιτροπη ́ και το Stichting Kwaliteitsgarantie Vleeskalverensector
 (SKV) θα φε ́ρουν τα ́εξοδα ́ τους.
 5) Στην υπο ́θεση Τ-152/96 η Επιτροπη ́ θα φε ́ρει, εκτο ́ς απο ́
 τα δικα ́ της ́εξοδα, το ́ημισυ των εξο ́δων των προσφευγουσω ́ν ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 και της Fédération européenne de la Santé animale (FEDESA),
 ενω ́ το ́αλλο ́ημισυ θα βαρυ ́νει τις προσφευ ́γουσες και τη της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 1999
 Fédération européenne de la Santé animale (FEDESA). Το
 Συμβου ́λιο και το Stichting Kwaliteitsgarantie Vleeskalveren- στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-33/98 και Τ-34/98,
 sector (SKV) θα φε ́ρουν τα ́εξοδα ́ τους. Petrotub SA και Republica SA κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης (1)
 (1) EE C 318 της 26.10.96 και C 354 της 23.11.96.
 (∆ικαιω ́ ματα αντιντα ́μπινγκ — Σωλη ́νες χωρι ́ς συγκο ́λ-
 ληση απο ́ σι ́δηρο η ́ μη κραματοποιημε ́νο χα ́λυβα —
 ’Ευρωπαϊκη ́ συμφωνι ́α με τη Ρουμανι ́α — Συνη ́θης αξι ́α —
 Περιθω ́ ριο ντα
 ́μπινγκ — Ζημι ́α — ∆ικονομικα ́ δικαιω
 ́ ματα
 των εξαγωγε ́ων)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (2000/C 47/48)
 της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση Τ-22/97, Kesko Oy κατα ́ Επιτροπη ́ς των (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-33/98 και Τ-34/98, Petrotub
 ['Ελεγχος των πρα ́ξεων συγκεντρω ́ σεως — Προσφυγη ́ SA, που εδρευ ́ει στη Roman (Ρουμανι ́α), και Republica SA, που
 ακυρω ́ σεως — Παραδεκτο ́ — Αντικει ́μενο της διαφορα ́ς εδρευ ́ει στο Βουκουρε ́στι (Ρουμανι ́α), που εκπροσωπη ́θηκαν απο ́
 — Αρμοδιο ́τητα της Επιτροπη ́ς βα ́ σει του α ́ ρθρου 22, τον Alfred L. Merckx, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων
 παρα ́ γραφος 3, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 4064/89 – Επι ́πτωση στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο των Duro και Lorang,
 επι ́ του εμπορι ́ου μεταξυ ́ κρατω ́ ν μελω ́ ν — ∆ημιουργι ́α 4, boulevard Royal, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης
 δεσπο ́ζουσας θε ́σεως] (εκπρο ́σωποι: Stephan Marquardt, Hans-Jürgen Rabe και Georg
 Berrisch), που υποστηρι ́χθηκε απο ́ την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 (2000/C 47/47) Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Nicholas Khan και Viktor Kreuschitz),
 που ει ́χε ως αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως του κανονισμου ́ (ΕΚ)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) 2320/97 του Συμβουλι ́ου, της 17ης Νοεμβρι ́ου 1997 για
 την επιβολη ́ οριστικω ́ν δασμω ́ν αντιντα ́μπινγκ στις εισαγωγε ́ς
 Στην υπο ́θεση Τ-22/97, Kesko Oy, με ́εδρα στο Ελσι ́νκι, εκπροσω- ορισμε ́νων σωλη ́νων χωρι ́ς συγκο ́λληση απο ́ σι ́δηρο η ́ μη κραματο-
 που ́μενη απο ́ τον Gerwin van Gerven, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, και ποιημε ́νο χα ́λυβα, καταγωγη ́ς Ουγγαρι ́ας, Πολωνι ́ας, Ρωσι ́ας,
 τη Sarah Beeston, solicitor, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο Τσεχικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, Ρουμανι ́ας και Σλοβακικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας,
 το δικηγορικο ́ γραφει ́ο Loesch και Walter, 11, rue Goethe, για την κατα ́ργηση του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1189/93 και για την


text:
 21.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 235/13
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Ιουνίου 2014 — Sedghi και Azizi κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-66/12) (1)
 ((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν με σκοπό την παρεμπόδιση της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Διαγραφή από τον κατάλογο των οικείων προσώπων και οντοτήτων - Προσφυγή ακυρώσεως - Έννομο συμφέρον - Παραδεκτό - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Σφάλμα εκτιμήσεως))
 2014/C 235/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Ali Sedghi (Τεχεράνη, Ιράν) και Ahmad Azizi (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: S. Gadhia, S. Ashley, solicitors, D. Wyatt, QC, και M. Lester, barrister, στη συνέχεια S. Ashley, D. Wyatt, M. Lester, A. Irvine και S. Jeffrey, solicitors, και τέλος S. Ashley, D. Wyatt, M. Lester, A. Irvine και S. Millar, solicitor)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Bishop, I. Ρόδιος και B. Driessen, στη συνέχεια M. Bishop και I. Ρόδιος)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως, με άμεση ισχύ, της αποφάσεως 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2011, L 319, σ. 71), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2011, L 319, σ. 11), και του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (EE L 88, σ. 1), στο μέτρο που οι πράξεις αυτές αφορούν τους προσφεύγοντες, και, επικουρικώς, αίτημα να κριθούν ανεφάρμοστα ως προς τον A. Azizi το άρθρο 19, παράγραφος 1, στοιχείο β', και το άρθρο 20 παράγραφος 1, στοιχείο β', της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ, του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39), το άρθρο 16, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (ΕΕ L 281, σ. 1), καθώς και το άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 267/2012.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει, στο μέτρο που αφορούν τους Ali Sedghi και Ahmad Azizi:
 —
 την απόφαση 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν,
 —
 τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν,
 —
 τον κανονισμό (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010.
 2)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως κατά τα λοιπά.
 3)
 Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 109 της 14.4.2012.


text:
 8.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/48
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Δεκεμβρίου 2015 — Σουηδία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-521/14) (1)
 ([Κανονισμός (ΕΕ) 528/2012 - Βιοκτόνα - Προσφυγή κατά παραλείψεως - Προσδιορισμός των επιστημονικών κριτηρίων καθορισμού των ιδιοτήτων ενδοκρινικού διαταράκτη - Παράλειψη της Επιτροπής να εκδώσει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση - Υποχρέωση ενέργειας])
 (2016/C 048/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: A. Falk, K. Sparrman και L. Swedenborg)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: D. Kukovec, επικουρούμενος από τον M. Johansson, δικηγόρο)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του προσφεύγοντος: Βασίλειο της Δανίας, (εκπρόσωποι: C. Thorning και N. Lyshøj)· Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: D. Colas και S. Ghiandoni)· Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Bulterman και M. Noort, στη συνέχεια M. Bulterman και C. Schillemans)· Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: H. Leppo)· Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: A. Neergaard και P. Schonard)· και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Moore και A. Norberg)
 Αντικείμενο
 Αίτημα να αναγνωριστεί ότι η Επιτροπή παρανόμως παρέλειψε να εκδώσει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σχετικά με τα επιστημονικά κριτήρια καθορισμού των ιδιοτήτων ενδοκρινικού διαταράκτη.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΕ)528/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2012, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση βιοκτόνων, παραλείποντας να εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις για τον προσδιορισμό των επιστημονικών κριτηρίων καθορισμού των ιδιοτήτων ενδοκρινικού διαταράκτη.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή να φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα έξοδα του Βασιλείου της Σουηδίας.
 3)
 Το Βασίλειο της Δανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 431 της 1.12.2014.


text:
16.10.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 299/27
 Προσφυγη ́ του Michael Rupp κατα ́ της Επιτροπη ́ς των — Το γεγονο ́ς ο ́τι η καθη ́ς, ενο ́ψει των παρατυπιω ́ν αυτω ́ν, δεν
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 14 Ιουλι ́ου επιτρε ́πει στον προσφευ ́γοντα να λα ́βει γνω ́ση των αποτελεσμα ́-
 1999 των των εξετα ́σεων, εμποδι ́ζει την επιδι ́ωξη των εννο ́μων
 συμφερο ́ντων του και περια ́γει, κατα ́ συνε ́πεια, παρανο ́μως σε
 (Υπο ́θεση T-169/99) μειονεκτικη ́ θε ́ση ́εναν πολι ́τη της Ενω
 ́ σεως.
 (1999/C 299/38)
 (1) EE C 97 A της 31.3.1998.
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Ο Michael Rupp, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τη
 Silke Wöhlert, In der Aue 11 B, δικηγο ́ρο Χαϊδελβε ́ργης
 (Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας), η οποι ́α ει ́ναι και
 αντι ́κλητο ́ς του, α ́σκησε, ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ-
 κω ́ν Κοινοτη ́των, στις 14 Ιουλι ́ου 1999, προσφυγη ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Προσφυγη ́ του Γεωργι ́ου Καραβε ́λη κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́
 Κοινοβουλι ́ου που ασκη ́θηκε στις 10 Αυγου ́στου 1999
 I. να ακυρω ́σει την απο ́φαση της καθη ́ς με την οποι ́α
 αποκλει ́στηκε η συμμετοχη ́ του προσφευ ́γοντος στον διαγω-
 (Υπο ́θεση Τ-182/99)
 νισμο ́ (concours) της 16ης Ιουλι ́ου 1999,
 II. να επιτρε ́ψει στην εκπρο ́σωπο του προσφευ ́γοντος να μελετη ́σει (1999/C 299/39)
 τους σχετικου ́ς με τον διαγωνισμο ́ φακε ́λους του
 προσφευ ́γοντος, προκειμε ́νου να πειστει ́ για την ορθο ́τητα του
 αποτελε ́σματος της εξετα ́σεως,
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 III. να υποχρεω ́σει την καθη ́ς να επιτρε ́ψει τη συμμετοχη ́ του
 προσφευ ́γοντος στη βασικη ́ δοκιμασι ́α της 16ης Ιουλι ́ου 1999
 στις Βρυξε ́λλες, Ο Γεω ́ργιος Καραβε ́λης, υπα ́λληλος του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβου-
 λι ́ου, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον καθηγητη ́ Χα ́ρη Ταγαρα ́,
 IV. να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα. δικηγο ́ρο Αθηνω ́ν, α ́σκησε στις 10 Αυγου ́στου 1999 ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου.
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ο προσφευ ́γων, ο οποι ́ος απασχολει ́ται τω ́ρα ως «αναπληρωτη ́ς Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 υπα ́λληλος» στη Γενικη ́ ∆ιευ ́θυνση Ι.Α. της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 κω ́ν Κοινοτη ́των, μετε ́σχε στον γενικο ́ διαγωνισμο ́ COM/A/10/
 98 (1) που διοργα ́νωσε η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. — Να γι ́νει δεκτη ́ η προσφυγη ́ του.
 Βα ́σει των ικανοποιητικω ́ν αποτελεσμα ́των του, εκλη ́θη να μετα ́σχει
 σ' αυτο ́ τον γενικο ́ διαγωνισμο ́, συγκε ́ντρωσε δε επι ́σης τον — Να ακυρωθου ́ν οι προσβαλλο ́μενες πρα ́ξεις, κατα ́ το με ́τρο
 απαιτου ́μενο αριθμο ́ μορι ́ων. Ωστο ́σο, με ́εγγραφο της καθη ́ς της που το ο ́νομα του προσφευ ́γοντος δεν περιλαμβα ́νεται στον
 25.6.1999, του γνωστοποιη ́θηκε η απο ́ρριψη της ενστα ́σεω ́ς του πι ́νακα προακτε ́ων στο βαθμο ́ Α 4 του ́ετους 1998, επικουρι-
 κατα ́ της αποφα ́σεως με την οποι ́α αποκλει ́στηκε η συμμετοχη ́ στη κω ́ς δε να καταδικασθει ́ το καθου ́ σε αποζημι ́ωση λο ́γω ηθικη ́ς
 βασικη ́ δοκιμασι ́α του διαγωνισμου ́. Μο ́νον ο ́ταν ο προσφευ ́γων βλα ́βης υ ́ψους 100 000 ΒΦ.
 επε ́μεινε να λα ́βει απα ́ντηση, απορρι ́φθηκε οριστικα ́ η αι ́τηση
 συμμετοχη ́ς του στις εξετα ́σεις, ενω ́ δεν ελη ́φθη συναφω ́ς υπο ́ψη η
 — Να καταδικασθει ́ το καθου ́ στη δικαστικη ́ του δαπα ́νη.
 χρονικη ́ εγγυ ́τητα της ακο ́λουθης εξετα ́σεως, δεδομε ́νου ο ́τι
 απα ́ντηση δο ́θηκε για πρω ́τη φορα ́ μο ́λις στις 8.7.1999.
 Απο ́ νομικη ́ς απο ́ψεως, ο προσφευ ́γων εκθε ́τει ο ́τι η διαδικασι ́α του Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 διαγωνισμου ́ που διεξη ́χθη παρουσια ́ζει σοβαρε ́ς παρατυπι ́ες, οι
 οποι ́ες πρε ́πει να ́εχουν ως αναγκαστικη ́ συνε ́πεια να επιτραπει ́ η
 συμμετοχη ́ του στη βασικη ́ δοκιμασι ́α: Ο προσφευ ́γων, ο οποι ́ος ει ́ναι μο ́νιμος υπα ́λληλος του Ευρωπαϊ-
 κου ́ Κοινοβουλι ́ου, αμφισβητει ́ τη νομιμο ́τητα της διαδικασι ́ας
 — 'Ενα σφα ́λμα στο κει ́μενο της δοκιμασι ́ας στη σουηδικη ́ προαγωγω ́ν στο βαθμο ́ Α 4 του ́ετους 1998. Κατα ́ τη γνω ́μη του
 γλω ́σσα ανακαλυ ́φθηκε για πρω ́τη φορα ́ κατα ́ τη δια ́ρκεια ενο ́ς η διαδικασι ́α αυτη ́ βαρυ ́νεται με τις εξη ́ς παρατυπι ́ες:
 διαλει ́μματος. Στους υποψηφι ́ους επιτρα ́πηκε να επαναλα ́βουν
 τη δοκιμασι ́α μετα ́ την ολοκλη ́ρωση ο ́λων των εξετα ́σεων.
 Κατ' αυτο ́ν τον τρο ́πο, οι υποψη ́φιοι αυτοι ́ει ́χαν τη δυνατο ́τητα 1. Η επιτροπη ́ προαγωγω ́ν υποβα ́θμισε τις εκθε ́σεις κρι ́σεως των
 να μα ́θουν τις απαντη ́σεις στα αντι ́στοιχα ερωτη ́ματα κατα ́ τη προαγωγι ́μων, αποδι ́δοντας ιδιαι ́τερα μεγα ́λη βαρυ ́τητα στις
 δια ́ρκεια των διαλειμμα ́των απο ́ α ́λλους υποψηφι ́ους, πριν συστα ́σεις των Γενικω ́ν ∆ιευθυ ́νσεων.
 ακο ́μη υποβληθου ́ν στην οικει ́α δοκιμασι ́α. Του ́το επα ́γεται
 σοβαρο ́ μειονε ́κτημα για τον προσφευ ́γοντα και συνιστα ́, 2. Οι συστα ́σεις αυτε ́ς ελη ́φθησαν υπο ́ψη μο ́νο με ́χρι του ορι ́ου
 επομε ́νως, παραβι ́αση της αρχη ́ς της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως ο ́λων του 20 % των προαγωγι ́μων κα ́θε Γενικη ́ς ∆ιευθυ ́νσεως. Οι
 των υποψηφι ́ων. περιπτω ́σεις των υπολοι ́πων προαγωγι ́μων δεν εξετα ́στηκαν.


text:
 13.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/52
 Προσφυγή της 18ης Φεβρουαρίου 2016 — Banca Monte dei Paschi di Siena and Banca Widiba κατά EUIPO — ING-DIBa (WIDIBA)
 (Υπόθεση T-83/16)
 (2016/C 211/66)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Banca Monte dei Paschi di Siena SpA (Σιένα, Ιταλία), Wise Dialog Bank SpA (Banca Widiba SpA) (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: L. Trevisan και D. Contini, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: ING-DIBa AG (Φρανκφούρτη επί του Μάιν, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσες: Οι προσφεύγουσες
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «WIDIBA» — Υπ’ αριθ. 12 192 308 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 26ης Νοεμβρίου 2015 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις R 112/2015-2 και R 190/2015-2
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον απέρριψε το αίτημα επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση, και να αναπέμψει την υπόθεση στο τμήμα προσφυγών·
 Σε περίπτωση απορρίψεως του πρώτου ως άνω αιτήματος,
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση καθόσον επικύρωσε την απόφαση του τμήματος ανακοπών με την οποία απορρίφθηκε η υπ’ αριθ. 12 192 308 αίτηση καταχωρίσεως για συγκεκριμένα προϊόντα και υπηρεσίες, και να κρίνει την υπ’ αριθ. 12 192 308 αίτηση καταχωρίσεως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως επιλέξιμη προς καταχώριση για τα εν λόγω προϊόντα και υπηρεσίες ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο EUIPO για να λάβει αυτό τα απαραίτητα μέτρα·
 Εν πάση περιπτώσει,
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον δέχθηκε την έφεση της ING-DIBa στην υπόθεση των πιστωτικών καρτών, και να κρίνει δεκτή προς καταχώριση την υπ’ αριθ. 12 192 308 αίτηση καταχωρίσεως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ως άνω προϊόντα ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο EUIPO για να λάβει αυτό τα απαραίτητα μέτρα·
 Εν πάση περιπτώσει,
 —
 να καταδικάσει το EUIPO να φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα, καθώς και τα έξοδα στα υποβλήθηκαν η Banca Monte dei Paschi di Siena SpA και η Wise Dialog Bank SpA στην παρούσα διαδικασία καθώς και στη διαδικασία ενώπιον του EUIPO.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση των άρθρων 81, παράγραφος 1, και 60 του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' του κανονισμού 207/2009.


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 8ης Ιουνίου 2017 — Schniga GmbH κατά Κοινοτικού Γραφείου Φυτικών Ποικιλιών, Brookfield New Zealand Ltd, Elaris SNC
 (Υπόθεση C-625/15 P) (1)
 ([Αίτηση αναίρεσης - Κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών - Αίτηση χορήγησης κοινοτικού δικαιώματος - Ποικιλία μήλων «Gala Schnitzer» - Τεχνική εξέταση - Κατευθυντήριες αρχές τις οποίες ορίζει το διοικητικό συμβούλιο του Κοινοτικού Γραφείου Φυτικών Ποικιλιών (ΚΓΦΠ) - Κανονισμός (ΕΚ) 1239/95 - Άρθρο 23, παράγραφος 1 - Εξουσίες του προέδρου του ΚΓΦΠ - Προσθήκη διακριτικού χαρακτηριστικού μετά το πέρας της τεχνικής εξέτασης - Σταθερότητα του χαρακτηριστικού κατά τη διάρκεια δύο καλλιεργητικών περιόδων])
 (2017/C 249/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Schniga GmbH (εκπρόσωποι: R. Kunze και G. Würtenberger, Rechtsanwälte)
 Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Κοινοτικό Γραφείο Φυτικών Ποικιλιών (εκπρόσωποι: M. Ekvad και F. Mattina), Brookfield New Zealand Ltd, Elaris SNC (εκπρόσωποι: M. Eller, avvocato)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 10ης Σεπτεμβρίου 2015, Schniga κατά ΚΓΦΠ — Brookfield New Zealand και Elaris (Gala Schnitzer) (T-91/14 και T-92/14, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2015:624).
 2)
 Ακυρώνει τις αποφάσεις του τμήματος προσφυγών του Κοινοτικού Γραφείου Φυτικών Ποικιλιών (ΚΓΦΠ) της 20ής Σεπτεμβρίου 2013, σχετικά με τη χορήγηση κοινοτικών δικαιωμάτων επί φυτικών ποικιλιών όσον αφορά την ποικιλία των μήλων Gala Schnitzer (υποθέσεις A 003/2007 και A 004/2007).
 3)
 Το Κοινοτικό Γραφείο Φυτικών Ποικιλιών φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η Schniga GmbH.
 4)
 Η Brookfield New Zealand Ltd και η Elaris SNC φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 27 της 25.1.2016.


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/2
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 15ης Ιουλίου 2004
 στην υπόθεση C-349/01 (αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως του Arbeitsgericht Bielefeld): Betriebsrat der Firma ADS Anker GmbH κατά ADS Anker GmbH (1)
 (Κοινωνική πολιτική - Άρθρα 4 και 11 της οδηγίας 94/45/ΕΚ - Ευρωπαϊκή επιτροπή επιχειρήσεως - Ενημέρωση των εργαζομένων στις επιχειρήσεις κοινοτικής κλίμακας και διαβούλευση με αυτούς - Υποχρέωση της κεντρικής διευθύνσεως να παρέχει ορισμένα πληροφοριακά στοιχεία στους εκπροσώπους των εργαζομένων)
 (2004/C 228/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-349/01, με αντικείμενο αίτηση του Arbeitsgericht Bielefeld (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Betriebsrat der Firma ADS Anker GmbH και ADS Anker GmbH, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 4 και 11 της οδηγίας 94/45/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 1994, για τη θέσπιση μιας ευρωπαϊκής επιτροπής επιχειρήσεως ή μιας διαδικασίας σε επιχειρήσεις και ομίλους επιχειρήσεων κοινοτικής κλίμακας με σκοπό να ενημερώνονται οι εργαζόμενοι και να ζητείται η γνώμη τους (ΕΕ L 254, σ. 64) το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) συγκείμενο από τον Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, τον C. Gulmann, τον J.-P. Puissochet, την F. Macken (εισηγήτρια) και την N. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 15 Ιουλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Τα άρθρα 4 παράγραφος 1, και 11 της οδηγίας 94/45/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 1994, για τη θέσπιση μιας ευρωπαϊκής επιτροπής επιχείρησης ή μιας διαδικασίας σε επιχειρήσεις και ομίλους επιχειρήσεων κοινοτικής κλίμακας με σκοπό να ενημερώνονται οι εργαζόμενοι και να ζητείται η γνώμη τους, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να επιβάλλουν στην εγκατεστημένη στο έδαφός τους επιχείρηση που αποτελεί την κεντρική διεύθυνση ομίλου επιχειρήσεων κοινοτικής κλίμακας, κατά την έννοια των άρθρων 2 παράγραφος 1 στοιχείο ε) και 3 παράγραφος 1, της οδηγίας, ή την τεκμαιρόμενη κεντρική διεύθυνση, κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, την υποχρέωση να παρέχει σε άλλη επιχείρηση του ίδιου ομίλου που είναι εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος τα πληροφοριακά στοιχεία που έχουν ζητήσει από την άλλη αυτή επιχείρηση οι εκπρόσωποι των εργαζομένων της, εφόσον η άλλη αυτή επιχείρηση δεν έχει στην κατοχή της τα στοιχεία αυτά και εφόσον τα στοιχεία αυτά είναι απαραίτητα για την έναρξη των διαπραγματεύσεων για τη σύσταση ευρωπαϊκής επιτροπής επιχειρήσεως.
 (1) ΕΕ C 369 της 22.12.2001.


text:
 C 372/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 23.12.2000
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας ΙCAT FOOD S.p.A. κατα ́ της Επιτρο- Συγκεκριμε ́να, οι εν λο ́γω αρχε ́ς δε ́χθηκαν ως ́εγκυρα τα εκδοθε ́ντα
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις πιστοποιητικα ́ ΑTR.1, πρα ́γμα το οποι ́ο αποδεικνυ ́ει ο ́τι δεν
 20 Οκτωβρι ́ου 2000 οδηγη ́θηκαν σε σφα ́λμα εξ αιτι ́ας παραπλανητικη ́ς δηλω ́σεως εκ
 με ́ρους των εξαγωγικω ́ν επιχειρη ́σεων. Καταρρι ́πτεται, ως εκ του ́-
 (Υπο ́θεση Τ-327/00) του, το κυ ́ριο επιχει ́ρημα της Επιτροπη ́ς ο ́τι, στην παρου ́σα
 περι ́πτωση, δεν υπη ́ρξε «διαδικαστικο ́ λα ́θος» εκ με ́ρους των εν
 λο ́γω αρχω ́ν.
 (2000/C 372/28)
 Η Επιτροπη ́ εμμε ́σως μο ́νον αμφισβη ́τησε το κατα ́ πο ́σον πληρου ́-
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω νταν οι α ́λλες δυ ́ο προϋποθε ́σεις του α ́ρθρου 222.
 Η εταιρι ́α ΙCAT FOOD S.p.A., εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους 'Οσον αφορα ́ τον ισχυρισμο ́ περι ́ σφα ́λματος ερμηνει ́ας του
 Roberto Delfino, δικηγο ́ρο Γε ́νοβας, Massimo Merola, δικηγο ́ρο κανο ́να περι ́ απαγορευ ́σεως της αναμει ́ξεως των προϊο ́ντων, η
 Ρω ́μης, Flora Santaniello, δικηγο ́ρο Lecce, και Daniele προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι η πεποι ́θηση της Επιτροπη ́ς ο ́τι δεν
 P. Domenicucci, δικηγο ́ρο Πεσκα ́ρας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ- επιτρεπο ́ταν η ανα ́μειξη τουρκικω ́ν και κοινοτικω ́ ν εμπορευμα ́των
 βου ́ργο τον δικηγο ́ρο Αlain Lorang, 51, rue Albert I, α ́σκησε στις οδη ́γησε τους κοινοτικου ́ς επιθεωρητε ́ς να παραλει ́ψουν να υπολο-
 20 Οκτωβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν γι ́σουν το ποσοστο ́ της πρω ́της υ ́λης προελευ ́σεως τρι ́των χωρω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν και να εξετα ́σουν σε ποιο βαθμο ́, ενδεχομε ́νως, το ποσοστο ́ αυτο ́
 Κοινοτη ́των. υπερε ́βενε το ο ́ριο ανοχη ́ς (10 %) που προβλε ́πεται απο ́ την
 απο ́φαση του Συμβουλι ́ου Συνδε ́σεως ΕΟΚ-Τουρκι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση C(2000) 1612 της 19ης Ιουνι ́ου
 2000, με την οποι ́α η Επιτροπη ́ απε ́ρριψε αι ́τημα περι ́ μη
 εισπρα ́ξεως εκ των υστε ́ρων, δυνα ́μει του α ́ρθρου 220,
 παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο β', του Κοινοτικου ́ Τελωνειακου ́
 Κω ́δικα, δασμω ́ν σχετικω ́ν με την εισαγωγη ́ τριω ́ν παρτι ́δων
 το ́νου απο ́ την Τουρκι ́α, που ειση ́χθησαν με τα φορτωτικα ́
 ́εγγραφα ΙΜ4 αριθ. 548/Ρ της 8ης Σεπτεμβρι ́ου 1995, Προσφυγη ́ του Mario Costacurta κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 866/Ε της 9ης Ιανουαρι ́ου 1996 και 2656/Η της 24ης Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 24 Οκτωβρι ́ου
 Ιανουαρι ́ου 1996· 2000
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν (Υπο ́θεση Τ-328/00)
 εξο ́δων.
 (2000/C 372/29)
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η παρου ́σα προσφυγη ́ αφορα ́ την εκ με ́ρους των κοινοτικω ́ν αρχω ́ν (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 αμφισβη ́τηση των πιστοποιητικω ́ ν ΑTR.1 που εκδο ́θηκαν στην
 Τουρκι ́α σχετικα ́ με τη θε ́ση σε ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α, απο ́ το O Mario Costacurta, κα ́τοικος Λουξεμβου ́ργου, εκπροσωπου ́με-
 τελωνει ́ο της Γε ́νοβας, τριω ́ν παρτι ́δων το ́νου αγορασθεισω ́ν νος απο ́ τον Marc Petit, δικηγο ́ρο Λουξεμβου ́ργου, α ́σκησε στις
 απο ́ την τουρκικη ́ επιχει ́ρηση Kervitas. Η αμφισβη ́τηση αυτη ́ 24 Οκτωβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 στηρι ́χθηκε στον ισχυρισμο ́ ο ́τι μεγα ́λο με ́ρος των πρω ́των υλω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 που χρησιμοποιη ́θηκαν κατα ́ την παρασκευη ́ των εξαχθε ́ντων Κοινοτη ́των.
 προϊο ́ντων δεν η ́ταν αποκλειστικω ́ς τουρκικη ́ς προελευ ́σεως και ο ́τι
 οι εμπλεκο ́μενες επιχειρη ́σεις δεν ει ́χαν προβει ́ στον φυσικο ́
 χωρισμο ́ των πρω ́των υλω ́ν τουρκικη ́ς προελευ ́σεως απο ́ τις α ́λλες O προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 πρω ́τες υ ́λες.
 — να ακυρω ́σει τη σιωπηρη ́, απορριπτικη ́ της απο ́ 6 Ιουνι ́ου
 Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των της, η προσφευ ́γουσα επικαλει ́ται 2000 αιτη ́σεω ́ς του απο ́φαση,
 παρα ́βαση του α ́ρθρου 220, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο β', του
 Κοινοτικου ́ Τελωνειακου ́ Κω ́δικα, παραβι ́αση της αρχη ́ς της αναλο- — να διατα ́ξει την επανατοποθε ́τηση του προσφευ ́γοντος σε
 γικο ́τητας, καθω ́ς και μη τη ́ρηση της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως τρι ́τη χω ́ρα απο ́ 1ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, συ ́μφωνα με το
 που προβλε ́πεται στο α ́ρθρο 253 της Συνθη ́κης ΕΚ. α ́ρθρο 3 του παραρτη ́ματος Χ του ΚΥΚ,
 'Οσον αφορα ́ το α ́ρθρο 220 του Κοινοτικου ́ Τελωνειακου ́ Κω ́δικα, — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των σε
 η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι, ακο ́μα και αν υποτεθει ́ ο ́τι η εκ ο ́λα τα δικαστικα ́ ́εξοδα,
 των υστε ́ρων επιβολη ́ δασμω ́ν ει ́ναι βα ́σιμη (πρα ́γμα τουλα ́χιστον
 αμφι ́βολο) και ο ́τι οι τουρκικε ́ς αρχε ́ς διε ́πραξαν λα ́θος κατα ́ την — προσφευ ́γων επιφυλα ́σσεται ως προς κα ́θε α ́λλο δικαι ́ωμα,
 ́εκδοση του πιστοποιητικου ́ προελευ ́σεως, το λα ́θος αυτο ́ θα πρε ́πει ισχυρισμο ́ και με ́σο παροχη ́ς εννο ́μου προστασι ́ας, ιδι ́ως ο ́σον
 να χαρακτηριστει ́ ως «διαδικαστικο ́ λα ́θος». αφορα ́ την αποκατα ́σταση της ζημι ́ας.


text:
AριØ. C 108/10 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 13 . 4. 96
 που με την απόφαση αυτή δεν επεστράφη στον προσφεύγο ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 ντα στο ακέραιο η διαφορά μεταξύ των ιατρικών εξόδων στα της 15t]ç Φερουαρίου 1996
 οποία υποβλήθηκε για συντηρούμενο υπ' αυτού τέκνον και
 των παροχών του κοινού συστήματος ασφαλίσεως υγείας, το στην υπόθεση Τ-5/95, Amicale des résidants du square
 Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα) συγκείμενο από τους R. Schin d'Auvergne κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 tgen, πρόεδρο, R. García-Valdecasas και J. Azizi, δικαστές, των (')
 γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε, στις 7 Μαρτίου 1996, απόφα (Ανταγωνισμός — Προσφυγή ακυρώσεως — Προσφυγή
 ση με το ακόλουθο διατακτικό: κατά παραλείψεως — Αγωγή αποζημιώσεως — Αίτημα να
 απευθύνει το Πρωτοδικείο διαταγή — Παραδεκτό —
 1 . Aπορρίπτει T?] V προσφυγή. Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως)
 (96IC 108/22)
 2. Έκαστος των διαδίκων φέρει τα δικά τον δικαστικά
 έξοδα. (Γλώσσα διαδικασίας: n yαλλική)
 ') EE αριθ . C 380 της 31 . 12. 1994. Στην υπόθεση Τ-5/95 , Amicale des résidants du square
 d'Auvergne , με έδρα το Massy (Γαλλία), εκπροσωπουμένη
 από τον Jean-Marc Florand, δικηγόρο Παρισιού , κατά Επι
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( εκπρόσωποι: Giu
 liano Marenco και Wouter Wils), που έχει ως αντικείμενο
 αίτημα, πρώτον, να διαπιστωθεί σχετική παράλειψη της
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Επιτροπής και να της απευθυνθεί διαταγή να συνεχίσει την
 της 12ης Μαρτίου 1996 εξέταση καταγγελίας, δεύτερον, να ακυρωθούν οι αποφάσεις
 στην υπόθεση Τ-361/94, Henry A. Weir κατά Επιτροπής των της Επιτροπής που περιλαμβάνονται στα έγγραφα που
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') απηύθυνε στην προσφεύγουσα-ενάγουσα στις 20 Σεπτεμ
 βρίου 1994, στις 5 Οκτωβρίου 1994 και στις 26 Οκτωβρίου
 (Υπάλληλος — Μερική μόνιμη αναπηρία — Ίση μεταχείρι 1994 και, τρίτον , να υποχρεωθεί η Επιτροπή να καταβάλει
 ση — Εξέλιξη της αγοραστικής δυνάμεως — Καθυστέρηση 10 εκατομμύρια Ecu ως αποζημίωση , το Πρωτοδικείο (πρώτο
 κατά την εξέταση του φακέλου — Τόκοι υπερημερίας — τμήμα), συγκείμενο από τους A. Saggio, Πρόεδρο, V. Tiili και
 Παραδεκτό) R. Moura-Ramos, δικαστές, γραμματέας : H. Jung, εξέδωσε
 (96/C 108/21 ) στις 15 Φεβρουαρίου 1996 διάταξη με το ακόλουθο διατα
 κτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η yερμανική))
 1 . Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί του αφορώντος την
 παράλειψη αιτήματος.
 Στην υπόθεση T-361/94, Henry A. Weir , πρώην υπάλληλος
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος
 Γλασκώβης (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενος από τον 2. Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως απαράδεκτη κατά
 τα λοιπά.
 Hans-Josef Rüber, δικηγόρο Κολωνίας, με αντίκλητο στο
 Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Ernest Arendt , 8-10, rue Ma
 thias Hardt, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 3. Κάθε διάδικος φέρει τα δικά τον δικαστικά έξοδα,
 (εκπρόσωποι: Julian Currall και Bertrand Wägenbaur), που περιλαμβανομένων εκείνων της διαδικασίας ασφαλιστι
 είχε ως αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως κών μέτρων.
 που έλαβε η Επιτροπή στις 25 Φεβρουαρίου 1994, δυνάμει
 του άρθρου 73 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως (') EE αριØ . C 54 της 4. 3. 1994.
 των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ή, επικουρι
 κώς, την καταβολή αποζημιώσεως και, αφετέρου , την κατα
 βολή τόκων υπερημερίας, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα),
 συγκείμενο από τους C. P. Briët, Πρόεδρο, και B. Vesterdorf
 και A. Potocki, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 12 Μαρτίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: της 27tiç <Φεβρουαρίου 1996
 στην υπόθεση Τ-235/95 R, Anthony Goldstein κατά
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως απαράδεκτη, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 το μέτρο που ζητείται από το Πρωτοδικείο να απευθύνει
 εντολές στην Επιτροπή και να την υποχρεώσει να κατα (96/C 108/23 )
 βάλει αποζημίωση.
 (Γλώσσα διαδικασίας: ri αγγλική)
 2. Κατά τα λοιπά, απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως
 αβάσιμη. Στην υπόθεση Τ-235/95 R, Anthony Goldstein, ιατρός, κάτοι
 κος Λονδίνου , εκπροσωπούμενος από τον Raymond St John
 Murphy, solicitor, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο
 3 . Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά τον έξοδα. τήτων (εκπρόσωπος: Richard Lyal), που είχε ως αντικείμενο
 αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων κατά τη διαδικασία των
 1 EE αριθ . C 380 της 31 . 12. 1994. ασφαλιστικών μέτρων, o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέ
 δωσε στις 27 Φεβρουαρίου 1996 διάταξη με το ακόλουθο
 διατακτικό :


text:
4.7.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 209/21
 den Meetings, S.A. (Rec. 08/2328/97), (C-135/98) Algavame, botäqco som C. Gómez de la Cruz, tpókkgko sgy Episqopgäy
 S.A. (Rec. 08/2249/97), (C-136/98) Tarragona 161. S.A. (Rec. sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, Centre Wagner, Kirchberg,
 08/994/97), (C-137/98) Gesba, S.A. (Rec. 08/940/97), (C-138/ órjgre rsiy 17 Apqikiäot 1998 amaiäqerg jasó sgy apouó-
 98) Estació de Servei El Trevol S.L. (Rec. 08/805/97), (C-139/ rexy sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (sqiäso
 98) Viladases, S.L. (Rec. 08/12845/96), (C-140/98) Francisca slgäla) sgy 17gy Uebqotaqiäot 1998 rsgm tpoäherg S-183/96,
 Quesada Cobo (Rec. 08/7575/94), (C-141/98) Niteo, S.L. E jasó Oijomolijgäy jai Joimxmijgäy Episqopgäy.
 (Rec. 25/1110/96), (C-142/98) Immobiliaria Vilassarenca, S.A.
 (Rec. 08/2365/97), (C-143/98) Covives CB (Rec. 43/530/96), G amaiqereiäotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 (C-144/98) Cable I Televisión de Catalunya, S.A. (Rec. 10.349/
 96), (C-145/98) Inmobiliaria Moragas S.A. (Rec. 10.348/96), 1. ma enauamiärei sgm apoäuarg sot Pqxsodijeiäot sgy
 (C-146/98) Comunidad de Propietarios del Complejo Urbaní- 17gy Uebqotaqiäot 1998 rsgm tpoäherg S-183/96 (1),
 stico de las Calles Estudiantes, Brosa y Casas i Amigo de Bar-
 celona (Rec. 15.158/94), sgy 30gäy Iamotaqiäot 1998, rsiy tpo- 2. ma apouamheiä oqirsijó epiä sgy diauoqóy, jai rtcjejqi-
 heäreiy (C-121/98) Sanyo Energy Spain Corporate, S.A. (Rec. leäma:
 08/762/97), (C-122/98) Golf de Viladecans, S.A. (Rec. ac. 08/
 3301/97 y 08/3302/97), (C-123/98) Savigi 89, S.A. (Rec. 08/665/ a) ma devheiä sa aisgälasa pot eiäve tpobókei pqxso-
 97), (C-124/98) Explotaciones la Sota, S.L. (Rec. 08/960/97) diäjxy g Oijomolijgä jai Joimxmijgä Episqopgä rve-
 jai (C-147/98) Bungy Fun Germany, GBDR (Rec. 43/1047/ sijó le sgm pkgäqg apoäqqiwg sgy pqorutcgäy sgy E,
 95) jai sgy 25gy Uebqotaqiäot 1998, rsiy tpoheäreiy (C-116/
 98) Gran Vía Zaragoza, S.A. (Rec. ac. 08/10942/96 jai 08/ b) ma apouamheiä oäsi jaheämay apoä soty amsidiäjoty ha
 11959/96), (C-118/98) Gran Vía Zaragoza, S.A. (Rec. ac. 08/ ueäqei sa dijarsijó sot eänoda.
 10944/96 jai 08/11961/96) jai (C-119/98) Gran Vía Zaragoza,
 S.A. (Rec. ac. 08/10943/96 jai 08/11960), jasó Administra- Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 ción Estatal de la Agencia Tributaria, oi opoiäey peqigäkham
 rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi- Eruakleämoy molijoäy vaqajsgqirloäy sxm peqirsasijxäm jai
 mosgäsxm rsiy 14 Apqikiäot 1998, so Tribunal Económico- lg pqorgäjotra eqlgmeiäa sxm óqhqxm 12 jai 21 sot Jamo-
 Administrativo Regional de CatalunÄa fgseiä apoä so Dijarsgä- mirlotä Tpgqeriajgäy Jasarsórexy sxm tpakkgäkxm sxm
 qio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sot engäy Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (JTJ): jasó sgm OJE, oi ejuqó-
 eqxsgälasoy: reiy jai o soämoy pot vqgrilopoiägre g E jai koäcx sxm
 opoiäxm sgy epibkgähgje peihaqvijgä poimgä le sgm apoäuarg
 ÛRvesijó le som UPA pot eävei jasabkgheiä apoä tpojeiälemo jasó sgy opoiäay arjgähgje g pqorutcgä dem episqeäpesai ma
 rÂ atsoäm uoqokocotälemo pqim apoä sgm jamomijgä eämaqng vaqajsgqiäfomsai molijó apoä so Pqxsodijeiäo xy apkgä
 pqaclasopoigärexy uoqokocgseäxm pqónexm, eqxsósai eóm o eäkkeiwg jakxäm sqoäpxm, akkó pqeäpei ma hexqghotäm xy
 sqoäpoy jasó som opoiäom so dijaiäxla ejpsxärexy sot UPA pqóng lecaktäseqgy baqtäsgsay, g opoiäa pqeäpei ma vaqajsg-
 pqordioqiäfesai rso óqhqo 17 sgy eäjsgy odgciäay sot Rtlbot- qirseiä xy eäkkeiwg rebarlotä eämamsi sot dijaiäot pot dieäpei
 kiäot 77/338/EOJ, sgy 17gy Laðot 1977, pqeäpei ma eqlgmetheiä soty tpakkgäkoty sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 tpoä sgm eämmoia oäsi g órjgrg sot dijaixälasoy atsotä lpoqeiä
 ma enaqsósai, pqoy apoutcgä uoqodiautcgäy, apoä sg èkkeiwg aisiokociäay sgy apouórexy sot Pqxsodijeiäot jai
 rtmdqolgä oqirleämxm pqoùpoheärexm, oäpxy g tpobokgä qgsgäy lg pqorgäjotra eqlgmeiäa sxm óqhqxm 86 jai 87 sot JTJ:
 aisgärexy, pqim o em koäcx uoäqoy jasarseiä apaisgsoäy jahxäy so Pqxsodijeiäo eäjqime oäsi g poimgä gäsam pqodgäkxy dtramó-
 jai g eämaqng pqaclasopoigärexy uoqokocgseäxm pqónexm kocg, bórei loämo sot peqievoleämot sot rtcjejqileämot peqi-
 emsoäy rtcjejqileämgy pqoherliäay tpokocifoleämgy apoä sgm rsasijotä, vxqiäy ma kóbei tpoäwg siy koipeäy peqirsóreiy sgy
 gleqolgmiäa tpobokgäy sgy aisgärexy atsgäy, jai sotäso kalba- rtcjejqileämgy peqipsxärexy, dgkadgä vxqiäy ma ejsilgärei sgm
 moleämot tpoäwg oäsi o jokarloäy sgy paqabórexy atsxäm sxm epiqqogä pot órjgram oi koipeäy peqirsóreiy sgy tpoheärexy.
 pqoùpoheärexm rtmiärsasai rsgm apxäkeia sot dijaixälasoy
 ejpsxärexy gä, sotkóvirsom, rsgm amabokgä sgy emóqnexy Eruakleämg euaqlocgä sgy aqvgäy sgy amakocijoäsgsay jai lg
 irvtäoy sot dijaixälasoy atsotä leävqi sgm eämaqng sgy pqacla- pqorgäjotra eqlgmeiäa sxm óqhqxm 12 jai 21 sot JTJ.
 sopoigärexy, epiä sajsijgäy bórexy, sxm uoqokocgseäxm pqó-
 nexm;ë (1) EE C 94 sgy 28.3.1998, r. 22.
 Aiäsgrg amaiqeärexy sgy Oijomolijgäy jai Joimxmijgäy Epi- Aiäsgrg amaiqeärexy sgy Pharos SA, pot arjgähgje siy
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pot arjgähgje rsiy 17 Apqiäkiot 1998 jasó sgy apouórexy sgy 17gy Uebqota-
 17 Apqikiäot 1998 jasó sgy apouórexy sot Pqxsodijeiäot qiäot 1998, sgm opoiäa eneädxre so Pqxsodijeiäo sxm Etqx-
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (sqiäso slgäla) sgy 17gy Ue- paøjxäm Joimosgäsxm (sqiäso slgäla) rsgm tpoäherg S-105/96,
 bqotaqiäot 1998 rsgm tpoäherg S-183/96, E jasó Oijomo- Pharos SA jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 lijgäy jai Joimxmijgäy Episqopgäy (Tpoäherg C-151/98 P)
 (Tpoäherg C-150/98 P) (98/C 209/42)
 (98/C 209/41)
 G Pharos SA, ejpqorxpotälemg apoä som Alexandre Vanden-
 G Oijomolijgä jai Joimxmijgä Episqopgä, ejpqorxpotälemg casteele, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kot-
 apoä som Moises Bermejo Garde, le amsiäjkgso rso Kotnel- nelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo sot Ernest Arendt, rue
 ---pagebreak--- C 209/22 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 4.7.98
 Mathias Hardt 8-10, órjgre rsiy 17 Apqikiäot 1998 emxäpiom jariäa eiämai raugäy, ajqibgäy jai amepiutäkajsg. Jaktäpsei
 sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm amaiäqerg pkgäqxy oäkey siy peqipsxäreiy jai dem augämei jaliäa dtma-
 jasó sgy apouórexy sgy 17gy Uebqotaqiäot 1998, sgm opoiäa soäsgsa rsgm Episqopgä ma emeqcgärei jasó diauoqesijoä
 eneädxre so Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm sqoäpo apoä atsoäm pot episórrei o jamomirloäy.
 (sqiäso slgäla) rsgm tpoäherg S-105/96, Pharos SA jasó Epi-
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. (1) EE L 224 sgy 18.8.1990, r. 1.
 G amaiqereiäotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 Ç ma amaiqeärei sgm apoäuarg sgy 17gy Uebqotaqiäot 1998
 sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (sqiäso Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 slgäla) rsgm tpoäherg S-105/96, SA Pharos jasó Epi- bake so Hoge Raad der Nederlanden le apoäuarg sgy
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxmç 22ay Apqikiäot 1998 rsgm tpoäherg Staatssecretaris van
 FinancieÈn jasó V.O.F. Coffeeshop ÛSiberieÈë
 jai
 (Tpoäherg C-158/98)
 Ç ma jqiämei oäsi g tpoäherg eiämai xäqilg pqoy ejdiäjarg jai (98/C 209/43)
 ma jómei dejsó sa aisgälasa sgy amaiqereiäotray oäpxy
 diastpxähgjam pqxsodiäjxy, gäsoi: Le apoäuarg sgy 22ay Apqikiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Ç ma amacmxqiärei oäsi g Episqopgä, jasó paqóbarg sxm Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 tpovqexärexäm sgy, paqeäkeiwe ma rtmeviärei sg diadi- rsiy 24 Apqikiäot 1998, so Hoge Raad der Nederlanden, rso
 jariäa tpacxcgäy sgy paqacoälemgy apoä sgm amaiqe- pkaiärio sgy diauoqóy lesantä sxm Staatssecretaris van Finan-
 reiäotra rolasofóklgy rsom piämaja sxm otrixäm pot cieÈn jai V.O.F. Coffeeschop ÛSiberieÈë pot ejjqeleiä emxäpioäm
 dem tpoäjeimsai re amxäsaso oäqio jasakoiäpxm sot sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 paqaqsgälasoy II sot jamomirlotä (EOJ) 2377/90 sot apouórexy epiä sot engäy eqxsgälasoy:
 Rtlbotkiäot (1),
 Ûèvei so óqhqo 2 sgy eäjsgy odgciäay 77/388/EOJ sot
 Ç ma tpovqexärei sgm Episqopgä ma jasabókei rsgm Rtlbotkiäot (1) sgm eämmoia oäsi dem cemmósai oueikgä uoäqot
 amaiqereiäotra apofgliäxrg, jahoqifoälemg pqorx- jtäjkot eqcarixäm cia oäpoiom paqeävei eämamsi amsakkóclasoy
 qimó re 512 ejasolltäqia bekcijó uqócja (BFR) gä re ókkom sg dtmasoäsgsa ma elpoqetäesai pqoøoämsa jammó-
 sotkóvirsom, pqorxqimó pómsose, re 353 ejas. BFRç bexy;ë
 Ç ma jasadijórei sgm amaiqeriäbkgsg rsa dijarsijó (1) EE eid. eäjd. 09/001, r. 49.
 eänoda, soäro xy pqoy sg diadijariäa emxäpiom sot
 Pqxsodijeiäot oäro jai emxäpiom sot Dijarsgqiäotç
 gä
 Ç ma amapeälwei sgm tpoäherg emxäpiom sot Pqxsodi- Aiäsgrg ejdoärexy pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeäbake
 jeiäot pqoy ejdiäjarg. so Ufficio del Giudice di Pace di Genova, le diósang sgy
 28gy Laqsiäot 1998, ejdoheiära rsgm tpoäherg esaiqeiäa Eri-
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa dania SpA jasó Azienda Agricola S. Luca
 (Tpoäherg C-160/98)
 Pkómg peqiä so diäjaiom oärom auoqó
 (98/C 209/44)
 Ç siy jqiäreiy sot Pqxsodijeiäot rtäluxma le siy opoiäey g
 Episqopgä dem paqabiäare siy aqveäy sgy aruakeiäay Le diósang sgy 28gy Laqsiäot 1998, pot peqigäkhe rsgm
 dijaiäot jai sgy dijaiokocgleämgy elpirsortämgy tpobók- Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 komsay rso Rtlbotäkio sgm pqobkepoälemg rso óqhqo 8, rsiy 22 Apqikiäot 1998, so Ufficio del Giudice di Pace di
 paqócqauoy 3, rsoiveiäo b), sot jamomirlotä (EOJ) Genova, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpioäm sot
 aqih. 2377/90 sot Rtlbotkiäot pqoäsarg loäkiy lesó sgm lesantä esaiqeiäay Eridania SpA jai Azienda Agricola S. Luca,
 póqodo 11 lgmxäm, dioäsi g vqgrilopoiotälemg rsom jamo- fgseiä apoä so Dijarsgäqio sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm sgm
 mirloä (EOJ) aqih. 2377/90 diastäpxrg Ûaleärxyë sgy eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm engäy eqx-
 voqgceiä Ûoqirleäma peqihxäqia ekiclxämë: soäro oi epikeceiä- sglósxm:
 rey diastpxäreiy rso jeiälemo sot jamomirlotä, oäpxy eävei
 rsiy dióuoqey ckxärrey, oäro jai g cemijgä oijomoliäa 1. Am eiämai eäcjtqoy o jamomirloäy (EJ) aqih. 1188/97 sot
 atsotä epibebaixämotm oäsi g Episqopgä otdeliäa pqoherliäa Rtlbotkiäot (1), eidijoäseqa de so óqhqo 1, rsoiveiäo rs),
 diaheäsei cia ma tpobókei pqoäsarg rso Rtlbotäkio oärom atsotä, jai jtqiäxy re rveärg le sa óqhqa 3,
 auoqó meäa uaqlajokocijxäy dqarsijgä otriäa g opoiäa dem paqócqauoy 4 jai 5, sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1785/
 apokatäei, xy ej sotäsot, sgy pqobkepoleämgy rso 81 (2) jai sot óqhqot 190 sgy Rtmhgäjgy EOJ, peäqam sgy
 óqhqo 14 sot jamomirlotä pqorxqimgäy ecjqiärexyç oqhgäy ejsilgärexy sxm pqaclasijxäm peqirsasijxäm, oäpxy
 rauxäy jasadeiävhgje rso rgleiäo ÛI, jtqiäxyë, sot rjepsi-
 Ç siy jqiäreiy sot Pqxsodijeiäot rtäluxma le siy opoiäey g jotä sgy paqotäray diasónexy;
 Episqopgä lpoqotäre ecjtäqxy ma fgsgärei rtlpkgqxla-
 sijgä cmxälg apoä sgm episqopgä jsgmiasqijxäm uaqlójxm: g 2. Re peqiäpsxrg jasauasijgäy apamsgärexy epiä sot pqogco-
 pqobkepoälemg rsa óqhqa 6 jai 8 sot jamomirlotä diadi- tleämot eqxsgälasoy, am eiämai eäcjtqoy o jamomirloäy


text:
Αριθ. C 315/12 ΕL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25 . 11 . 95
 μενο αποτελεσμα, συνεπαγεται υποχρέωση των κρατών IV. Αν η κατα το τρίτο ερώτημα προσβολή συνίστατο στην
 μελών να τηρούν την προθεσμία που προβλέπουν οι οδηγίες προσκόμιση δειγμάτων κατά την έννοια του πρώτου
 για τη μεταφορά τους στο εσωτερικό δίκαιο. H προθεσμία ερωτήματος προς καταχώρηση φαρμάκου και η επιβλη
 αυτή έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 1993 για τις οδηγίες 93/ θείσα δικαστικώς σε συνάρτηση με την προσκόμιση
 48/ΕΟΚ, 93/49/ΕΟΚ και 93/61 /ΕΟΚ, την 1η Ιανουαρίου 1994 αυτή απαγόρευση , κατά την έννοια του τρίτου ερωτή
 για την οδηγία 93/52/ΕΟΚ και στις 15 Νοεμβρίου 1994 για την ματος, επιβλήθηκε για περίοδο η οποία υπερβαίνει την
 οδηγία 93/85/ΕΟΚ χωρίς η Ιταλική Δημοκρατία να έχει οριζόμενη στις οδηγίες 65/65/ΕΟΚ (') και 58/319/
 θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφω ΕΟΚ (2) μέγιστη διάρκεια όσον αφορά την καταχώρηση
 θεί προς τις οδηγίες αυτές. φαρμάκων, συνεπάγεται η υπέρβαση αυτή το ότι η
 απαγόρευση δεν συμβιβάζεται κατά το μέτρο αυτό με το
 >) ΕΕ αριθ . L 250 της 7. 10. 1993 , σ. 1 . κοινοτικό δίκαιο και, αν ναι, αυτός στον οποίο επιβλή
 2) ΕΕ αριθ . L 250 της 7. 10. 1993 , σ. 9 . θηκε η απαγόρευση μπορεί να επικαλεστεί το εν λόγω
 3) ΕΕ αριθ . L 175 της 19. 7 . 1993 , σ. 21 . ασυμβίβαστο προς το κοινοτικό δίκαιο έναντι του
 4) ΕΕ αριθ . L 250 της 7 . 10. 1993 , σ. 19.
 5) ΕΕ αριθ . L 259 της 18. 10. 1993, σ. 1 .
 πρώην κατόχου διπλώματος ευρεστιτεχνίας;
 ( · ) ΕΕ ειδ. έκδ. 13/001 , σ. 25 .
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 13/003, σ. 66.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden με απόφαση της
 29ης Σεπτεμβρίου 1995 στην υπόθεση Generics BV κατά Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 Smith Kline & French Laboratories Limited υπέβαλε το Juzgado de lo Social n° 1 de Santiago de
 (Υπόθεση C-316/95) Compostela, με διάταξη της 21ης Σεπτεμβρίου 1995, στο
 (95/C 315/23) πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ José Ferreiro Alvite, αφενός,
 και Instituto Nacional de la Seguridad Social, αφετέρου
 Με απόφαση της 29ης Σεπτεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε (Υπόθεση C-320/95)
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο (95/C 315/24)
 τήτων στις 5 Οκτωβρίου 1995 , το Hoge Raad der Nederlan
 den, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Generics B.V. και Με διαταξη της 21ης Σεπτεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Smith Kline & French Laboratories Limited που εκκρεμεί Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα στις 16 Οκτωβρίου 1995 , το Juzgado de lo Social n0 1 de
 στικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: Santiago de Compostela, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ
 I. Πρέπει ένας κανόνας εθνικού δικαίου , o οποίος παρέχει José Ferreiro Alvite, αφενός, και Instituto Nacional de
 στον κάτοχο διπλώματος ευρεσιτεχνίας για ορισμένα Empleo και Instituto Nacional de la Seguridad Social, αφετέ
 φάρμακα το δικαίωμα να απαγορεύει κατά τη διάρκεια ρου , που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο των
 ισχύος αυτού του διπλώματος ευρεσιτεχνίας σε άλλο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής απο
 πρόσωπο να προσκομίζει στην επιφορτισμένη με την φάσεως επί ερωτημάτων πανομοιοτύπων με εκείνα της
 καταχώρηση φαρμάκων αρχή δείγματα των προστα υποθέσεως C-88/95 (ΕΕ C 137 , της 3ης Ιουνίου 1995 ,
 τευομένων βάσει της ευρεσιτεχνίας (ή παρασκευασθέ σ. 12).
 ντων με τη μέθοδο της ευρεσιτεχνίας), φαρμάκων, να
 θεωρείται ως μέτρο ισοδύναμου αποτελέσματος προς
 ποσοτικούς περιορισμούς επί των εισαγωγών κατά την
 έννοια του άρθρου 30 της συνθήκης ΕΚ; Αίτηση αναιρέσεως που άσκησαν στις 16 Οκτωβρίου 1995 οι
 Stichting Greenpeace Council (Greenpeace International),
 II. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, εμπίπτει τότε Domingo Viera González, Pablo Guedes García, José Ignacio
 το μέτρο αυτό στις προβλεπόμενες στο άρθρο 36 της Trojaola Cháez, Aurora González González, Pedro Melián
 συνθήκης ΕΚ εξαιρέσεις ως προς περιορισμούς που Castro, Caridad Sánchez Artiles, José Juan Melián Melián,
 δικαιολογούνται για λόγους προστασίας της βιομηχανι Carmen Guadalupe Gómez Castro, Clara Dónate Hernández,
 κής ιδιοκτησίας; Balbina Martín Espínola, José Hernández Morín, Germán
 Peña Hernández, Antonio Cabrera Expósito, Valentín Her
 III. Αν κατά τη διάρκεια ισχύος διπλώματος ευρεσιτεχνίας nández Vaquero, Peter Reinhard, Julio González Domínguez,
 κατά το εθνικό δίκαιο θίγεται η ευρεσιτεχνία αυτή και
 υφίσταται o κίνδυνος αυτός από τον οποίο θίγεται η Tagoror Ecologista Alternativo και Comisión Canaria contra
 ευρεσιτεχνία ή τρίτος και μετά την εν λόγω λήξη ισχύος la contaminación κατά της διατάξεως που εξέδωσε στις
 9 Αυγούστου 1995 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινο
 να αποκομίσει όφελος από την προσβολή αυτή ή αν τήτων (πρώτο τμήμα) στην υπόθεση T-585/93, Stichting
 προκύψει ζημία για τον κάτοχο του διπλώματος συνε Greenpeace Council (Greenpeace International) και 18 άλλοι
 πεία της προσβολής αυτής μετά την εν λόγω λήξη ισχύος, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηρι
 συνιστά τότε η επιβαλλόμενη δικαστικώς προς αποτρο ζομένης από το Βασίλειο της Ισπανίας
 πή της επαπειλούμενης ζημίας απαγόρευση διαθέσεως
 για ορισμένη περίοδο, μετά την εν λόγω λήξη ισχύος, (Υπόθεση C-321/95 P)
 προϊόντων στην αγορά τα οποία κατά τη διάρκεια (95/C 315/25 )
 ισχύος του διπλώματος ευρεσιτεχνίας καλύπτονταν από
 την προστασία αυτού, μέτρο το οποίο απαγορεύεται Το Stichting Greenpeace Council (Greenpeace International)
 από το άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ και δεν εμπίπτει στις και 18 άλλοι, εκπροσωπούμενοι από τους Philippe Sands και
 εξαιρέσεις του άρθρου 36 της συνθήκης ΕΚ; Mark Hoskins, barristers , του δικηγορικού συλλόγου Αγγλίας
 ---pagebreak--- 25.11.95 |_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 315/13
 και Ουαλίας, ενεργούντες κατ' εντολή των Leigh, Day & Co, ερχόταν σε ευθεία αντίθεση με την αντίληψη που υφίσταται
 solicitors , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο στα εθνικά δίκαια των κρατών μελών και με τις γενικές
 Jean-Paul Noesen, 18, rue des Glacis, άσκησαν στις 16 εξελίξεις στο διεθνές δίκαιο. Επίσης, τούτο θα ήταν ασυνεπές
 Οκτωβρίου 1995 αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως που προς τη δηλωθείσα πολιτική των κοινοτικών οργάνων και
 εξέδωσε στις 9 Αυγούστου 1995 το Πρωτοδικείο των Ευρω των κυβερνήσεων των κρατών μελών.
 παϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα) στην υπόθεση Τ-585/93 ,
 Stichting Greenpeace Council (Greenpeace International) και
 18 άλλοι κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 υποστηριζόμενης από το Βασίλειο της Ισπανίας.
 Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο: Διαγραφή της υποθεσεως C-214/90 (')
 1 , να αναιρέσει τη διάταξη του Πρωτοδικείου της 9ης Αυ (95/C 315/26)
 γούστου 1995 στην υπόθεση Τ-585/93 ,
 2, να κρίνει ότι η προσφυγή που άσκησαν οι αναιρεσείοντες Με διάταξη της 27ης Σεπτεμβρίου 1995 , o Προεδρος του
 στην υπόθεση Τ-585/93 είναι παραδεκτή , τρίτου τμήματος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων διέταξε τη διαγραφή της υποθέσεως C-214/90 (αίτηση
 3 , να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα των εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως): Agricola d'Arsego
 αναιρεσειόντων ως προς την παρούσα αναίρεση . SAS κατά Azienda di Stato per gli interventi nel Mercato
 Agricolo (AIMA).
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι αναιρεσείοντες ισχυρίζονται ότι το Πρωτοδικείο δεν m EE αριθ . C 208 της 21 . 8. 1990.
 ερμήνευσε και δεν εφάρμοσε ορθώς το άρθρο 173 της
 συνθήκης ΕΚ και εφάρμοσε εσφαλμένα κριτήρια κατά την
 εκτίμηση του ζητήματος κατά πόσον οι πράξεις της Επιτρο
 πής τους αφορούν ατομικώς, βάσει του άρθρου 173 της
 συνθήκης ΕΚ.
 Το Πρωτοδικείο εφήρμοσε τη νομολογία, την οποία έχει Διαγραφή υποθέσεως C-438/93 (] )
 αναπτύξει το Δικαστήριο αποκλειστικά στο πλαίσιο οικονο (95/C 315/27)
 μικών ζητημάτων και δικαιωμάτων και κατά την οποία ένας
 ιδιώτης πρέπει να ανήκει σε μια «κλειστή κατηγορία» προ Με διάταξη της 26ης Σεπτεμβρίου 1995 o Προεδρος του
 κειμένου να είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι μια κοινοτική Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 πράξη τον αφορά ατομικά. Το Πρωτοδικείο έσφαλε εφαρ διαγραφή της υποθέσεως C-438/93 (αίτηση για έκδοση προ
 μόζοντας τη νομολογία αυτή, χωρίς να λάβει προσηκόντως δικαστικής αποφάσεως): Adriatica Costruzioni Ancona Sri
 υπόψη ή χωρίς καν να λάβει υπόψη την ιδιάζουσα φύση και κατά Ministero dei Lavori pubblici και Comune di Ancona.
 τον ιδιάζοντα χαρακτήρα των περιβαλλοντικών, μάλλον,
 παρά οικονομικών συμφερόντων στα οποία στηρίζεται η (') EE αριθ. C 18 της 21 . 1 . 1994.
 προσφυγή που άσκησαν οι αναιρεσείοντες.
 Το πρακτικό αποτέλεσμα από την εφαρμογή της παραδοσια
 κής θεωρήσεως, ως προς το κριτήριο κατά το οποίο η οικεία
 πράξη πρέπει να αφορά ατομικά τον ενδιαφερόμενο σε
 υποθέσεις που αφορούν την προστασία του περιβάλλοντος,
 είναι ότι οι ιδιώτες δεν θα είναι ποτέ σε θέση να προσβάλουν Διαγραφή της υποθεσεως C-256/94 (')
 κοινοτικά μέτρα που θίγουν τα περιβαλλοντικά τους συμφέ (95/C 315/28)
 ροντα. Θα προέκυπτε πράγματι απόλυτη αδυναμία εφαρμο
 γής του δικαίου .
 Με διάταξη της 24ης Αυγούστου 1995, o Προεδρος του
 Επιπλέον, το να γίνει δεκτό ότι οι ιδιώτες δεν έχουν δικαίωμα Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 να ζητούν βάσει του άρθρου 173 της συνθήκης ΕΚ δικαστικό διαγραφή της υποθέσεως C-256/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 έλεγχο των κοινοτικών πράξεων, οι οποίες συνιστούν παρα κών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας.
 βίαση των κοινοτικών περιβαλλοντικών υποχρεώσεων ή οι
 οποίες βλάπτουν κατ' άλλον τρόπο το περιβάλλον, θα (!) ΕΕ αριθ . C 304 της 29. 10. 1994.


text:
C 378/10 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 5.12.98
 Finanzgericht Düsseldorf (seäsaqso slgäla) fgseiä apoä so Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 Dijarsgäqio, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Brinkmann jasó sgy Cakkijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy
 Tabakfabriken GmbH jai Hauptzollamt Bielefeld, pot ejjqe- 16 Ojsxbqiäot 1998
 leiä emxäpioäm sot, sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä
 (Tpoäherg C-373/98)
 sxm engäy eqxsglósxm:
 (98/C 378/19)
 Rtmirsó so óqhqo 4, paqócqauoy 1, rgleiäo 2, sot moälot
 peqiä uoäqot epiä sot japmotä, oäpxy eiäve sqopopoigheiä leävqi
 siy 21.12.1992 (Bundesgesetzblatt 1992, leäqoy I, r. 2150)
 ekkipgä lesauoqó sot óqhqot 3, paqócqauoy 1, sgy odgciäay G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 92/80/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 19gy Ojsxbqiäot 1992, cia apoä som Paolo Stancanelli, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, jai
 sgm pqoreäccirg sxm uoäqxm rsa biolgvamopoigleäma japmó som Olivier Couvert-CasteÂra, ehmijoä tpókkgko aporparleämo
 ejsoäy sxm sricóqxm (EE 1992 L 316 sgy 31.10.1992, r. 10) rsg Molijgä Tpgqeriäa, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som
 rsgm erxseqijgä eämmolg sóng; Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, órjgre
 rsiy 16 Ojsxbqiäot 1998 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqx-
 Re peqiäpsxrg jasauasijgäy apamsgärexy sot Dijarsgqiäot rÂ paøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Cakkijgäy Dglojqa-
 atsoä so eqxäsgla: siäay.
 Apojsó eämay tpojeiälemoy rsom uoäqo epiä sot japmotä apoä so
 óqhqo 3, paqócqauoy 1, sgy amxseäqx odgciäay apetheiäay G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so
 dijaiäxla cia uoqokocijgä epibóqtmrg rtäluxmg le sgm odg- Dijarsgäqio:
 ciäa, xärse ma oueiäkotm sa ehmijó dijarsgäqia ma ajtqxärotm
 sgm epibakkoleämg rsg Ceqlamiäa, jasó paqóbarg sot cqól-
 lasoy sgy odgciäay, tpovqeäxrg jasabokgäy ekaviärsot uoäqot 1) ma diapirsxärei oäsi g Cakkijgä Dglojqasiäa, jahoärom dem
 epiä sxm potäqxm jai sxm ricaqiäkoy; heärpire oäka sa leäsqa pot rtmepócesai g ejseäkerg sgy
 apouórexy pot eneädxre so Dijarsgäqio rsiy 27 Apqikiäot
 1988 rsgm tpoäherg 252/85 (1), paqeäbg siy tpovqexäreiy
 pot tpeävei apoä so óqhqo 171, paqócqauoy 1, sgy
 Rtmhgäjgy EJç
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake le apoäuarg sgy 16gy Repselbqiäot 1998 so Cour
 2) ma tpovqexärei sg Cakkijgä Dglojqasiäa ma jasabókei
 d'appel de Lyon (eäbdolo slgäla) rso pkaiärio sgy tpoheärexy
 rsgm Episqopgä xy vqglasijgä poimgä 105 500 Ecu gle-
 Eiraccekijgä aqvgä jasó Yannick Geoffrey Ç arsijxäy
 qgriäxy apoä sgy epidoärexy sgy ejdohgroleämgy rsgm tpoä
 tpetähtmg: SNC Casino France
 jqiärg tpoäherg apouórexy leävqi sgm gleäqa pot ha
 (Tpoäherg C-366/98) rtlloquxheiä rsiy tpovqexäreiy pot amacqóuomsai rso
 (98/C 378/18) rgleiäo 1 amxseäqxç
 Le apoäuarg sgy 16gy Repselbqiäot 1998, g opoiäa ejdoähgje
 rso pkaiärio sgy tpoheärexy Eiraccekijgä aqvgä jasó Yannick 3) ma jasadijórei sg Cakkijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 Geoffrey Ç arsijxäy tpetähtmg: SNC Casino France, jai eänoda.
 peqigäkhe rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy 14 Ojsxbqiäot
 1998, so Cour d'appel de Lyon (eäbdolo slgäla) fgäsgre apoä
 so Dijarsgäqio sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm sgm eäjdorg Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 pqodijarsijgäy apouórexy.
 So Cour d'appel de Lyon (eäbdolo slgäla) fgseiä apoä so Ç G Episqopgä uqomeiä oäsi en oärxm cmxqiäfei:
 Dijarsgäqio sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm ma apouamheiä xy
 pqoy so fgäsgla am oi rtmdtarleämey diasóneiy sot óqhqot 30
 sgy Rtmhgäjgy EOJ jai sot óqhqot 14 sgy odgciäay 79/112/ Ç o jasókocoy sxm eidxäm sxm pqorsasetoleämxm
 EOJ peqiä pqorecciärexy sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm psgmxäm, xy pqoy sa opoiäa apacoqetäesai g rtkkocgä
 rvesijó le sgm epirgälamrg jai sgm paqotriäarg sxm gä g jasovgä sxm atcxäm jai g jasarsqougä gä g auaiä-
 sqouiälxm pot pqooqiäfomsai cia som sekijoä jasamakxsgä qerg sxm uxkixäm, enajokotheiä ma lgm peqikalbómei
 jahxäy epiärgy jai cia sg diaugälirgä soty (1) sot Rtlbotkiäot oäka sa eiädg pot pqobkeäpei g odgciäa 79/409/EOJ (2)ç
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, sgy 18gy Dejelbqiäot 1978,
 apacoqetäotm sgm euaqlocgä liay qthliärexy sgy ehmijgäy
 Ç sa eiädg psgmxäm sxm opoiäxm apacoqetäesai g jqósgrg
 moloheriäay oäpxy eiämai g apoäuarg 84-1147 sgy 7gy Dejel-
 dtmólei sgy cakkijgäy moloheriäay enajokothotäm ma
 bqiäot 1984, so opoiäo ejdoähgje pqoy euaqlocgäm sot moälot
 lgm oqiäfomsai jasó sqoäpo pot amsirsoiveiä pkgäqxy
 sgy 1gy Atcotärsot 1905, o opoiäoy iärvte jasó som vqoämo sxm
 rsiy apaisgäreiy sgy odgciäay.
 jqiärilxm pqaclasijxäm peqirsasijxäm, oäpxy eiäve sqopopoig-
 heiä le sa óqhqa L.213-1 ep. sot jxädija peqiä pqorsariäay sxm
 jasamakxsxäm.
 Ç Jasó som pqordioqirloä sot porotä sgy vqglasijgäy
 ( ) EE eid. eäjd. 03/024, r. 33.
 1 poimgäy pot pqoseiämei, g Episqopgä rsgqiävhgje rsiy aqveäy
 pot jahoäqire le siy amajoimxäreiy sgy 5gy Iotmiäot
 1996 (3) jai sgy 8gy Iamotaqiäot 1997 (4). Rtcjejqileäma,


text:
 2.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/33
 Προσφυγή της Viasat Broadcasting UK Ltd κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2005
 (Υπόθεση T-16/05)
 (2005/C 82/62)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Η Viasat Broadcasting UK Ltd, West Drayton (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Simon Evers Hjelmborg, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 20 Ιανουαρίου 2005 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1.
 Να ακυρώσει το Σημείο 55 της αποφάσεως της Επιτροπής, της 6ης Οκτωβρίου 2004, στην αφορώσα κρατική ενίσχυση υπόθεση N 313/2004 – Δανία (C(2004)3632 τελ.) περί ανακεφαλαιοποιήσεως της TV 2/DANMARK A/S.
 2.
 Να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά πρόσθετα έξοδα.
 Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη απόφαση αφορά ένα σχέδιο ανακεφαλαιοποιήσεως της κατεχόμενης από το δημόσιο τηλεοπτικής εταιρίας κοινής ωφελείας TV2/DANMARK A/S. Η ανακεφαλαιοποίηση, η οποία περιλαμβάνει εισροή κεφαλαίου από το δανικό δημόσιο και μετατροπή χρεών σε ίδια κεφάλαια, διαπιστώθηκε ότι ήταν αναγκαία συνεπεία της αποφάσεως της Επιτροπής της 19ης Μαΐου 2004 (1), με την οποία η Επιτροπή υποχρέωσε τη Δανία να ζητήσει από την TV2/DANMARK A/S την επιστροφή παρανόμως χορηγηθείσας κρατικής ενισχύσεως, πράγμα που ωστόσο θα έχει ως αποτέλεσμα εκ των πραγμάτων πτώχευση της εταιρίας.
 Από την προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής προκύπτει ότι η Επιτροπή δεν μπορούσε να αποκλείσει ότι η μελετώμενη ανακεφαλαιοποίηση της TV2 περιείχε στοιχεία κρατικής ενισχύσεως κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ. Εντούτοις, στο σημείο 55 της προσβαλλόμενης αποφάσεως η Επιτροπή διαπίστωσε ότι οποιοδήποτε στοιχείο κρατικής ενισχύσεως, που μπορούσε να συνδέεται με τη μελετώμενη ανακεφαλαιοποίηση της TV2, συμβιβάζεται με την κοινή αγορά κατ' εφαρμογήν του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει προς στήριξη του αιτήματός της ότι η Επιτροπή, μη διαπιστώνοντας ότι η ανακεφαλαιοποίηση είναι ασυμβίβαστη προς το άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ, υπέπεσε σε νομικό σφάλμα. Ο ισχυρισμός αυτός στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στα εξής:
 —
 Η αιτία για την οποία επιδιώκεται η ανακεφαλαιοποίηση της TV2/DANMARK A/S είναι μια απαίτηση επιστροφής παράνομης κρατικής ενισχύσεως, γι αυτόν δε τον λόγο η άδεια χορηγήσεως νέας ενισχύσεως (η ανακεφαλαιοποίηση) θα είχε ως συνέπεια να χάσουν την αυτοτελή τους σημασία το άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ και η απόφαση της Επιτροπής της 19ης Μαΐου.
 —
 Μια ανακεφαλαιοποίηση, όπου τα ίδια κεφάλαια επαυξάνονται μέχρι το μέγιστο όριο της διαρθρώσεως του κεφαλαίου, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνάδει προς την αρχή του επενδυτή υπό συνθήκες οικονομίας αγοράς.
 —
 Η TV 2/DANMARK A/S πραγματοποίησε το 2003 κέρδη χωρίς κρατική ενίσχυση, πράγμα που αποτελεί ένδειξη για το ότι η εταιρία είναι σε θέση να αυξήσει μόνη της τα επιθυμητά ίδια κεφάλαια.
 —
 Διάρθρωση κεφαλαίου στο μέγιστο όριο, τέλος, δεν είναι αναγκαία για να μπορεί η TV 2/DANMARK A/S να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της κοινής ωφελείας.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει επί πλέον ότι η Επιτροπή, διαπιστώνοντας ότι οποιοδήποτε στοιχείο κρατικής ενισχύσεως, που μπορούσε να συδέεται με τη μελετώμενη ανακεφαλαιοποίηση συμβιβάζεται με την κοινή αγορά κατ' εφαρμογήν του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ, υπέπεσε σε νομικό σφάλμα. Ο ισχυρισμός αυτός στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στα εξής:
 —
 Το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ περιορίζεται στην αντιστάθμιση των καθαρών εξόδων που συνδέονται με την παροχή υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος (public service), γι αυτόν δε τον λόγο η εν λόγω διάταξη δεν περιλαμβάνει κρατικές επενδύσεις σε εταιρίες που πρέπει να παρέχουν αυτές τις υπηρεσίες.
 —
 Η επένδυση του δανικού δημοσίου στην TV 2/DANMARK A/S (η ανακεφαλαιοποίηση) δεν αποτελεί αντιστάθμιση για τις αγοραζόμενες υπηρεσίες κοινής ωφελείας και, επομένως, δεν αποτελεί αντιστάθμιση για τα καθαρά πρόσθετα έξοδα που προκύπτουν από τις υποχρεώσεις κοινής ωφελείας.
 —
 Η TV 2/DANMARK A/S δεν φαίνεται να έχει καθαρά πρόσθετα έξοδα που συνδέονται με τις υποχρεώσεις κοινής ωφελείας.
 —
 Η Επιτροπή δεν εγκύπτει στον ορισμό της κοινής ωφελείας και, επομένως, αποδέχεται κατ' αυτόν τον τρόπο έναν υπερβολικά ευρύ ορισμό της, σύμφωνα με τον οποίο το σύνολο της δέσμης προγραμμάτων της TV 2/DANMARK A/S συνιστά κοινή ωφέλεια, πράγμα που έχει ως συνέπεια ότι το βάσει του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ κριτήριο της αναλογικότητας καθίσταται στην πραγματικότητα κενό περιεχομένου.
 —
 Το άρθρο 86, παράγραφος 2, ΕΚ, τέλος, δεν μπορεί να απαλλάσσει κρατικές ενισχύσεις που χορηγούνται προκειμένου κρατικές εταιρίες να καθίστανται ελκυστικότερες σε συνάρτηση με την πώλησή τους από το κράτος.
 Επί πλέον, προβάλλεται ότι η Επιτροπή μπορούσε να προβεί στην αξιολόγηση της μελετώμενης ανακεφαλαιοποιήσεως μόνο σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 2, ΕΚ και το άρθρο 87, παράγραφος 3, ΕΚ, ιδίως δε το άρθρο 87, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΕΚ, και τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων (2), καθώς και ότι η μελετώμενη ανακεφαλαιοποίηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις απαλλαγής κατ' εφαρμογήν αυτών των διατάξεων.
 (1) Απόφαση C(2004)1814 τελ. της Επιτροπής, της 19ης Μαΐου 2004, στην υπόθεση C 2/2003 (πρώην NN 22/2002) για τα μέτρα που έλαβε η Δανία υπέρ της TV2/DANMARK
 (2) Ανακοίνωση της Επιτροπής, ΕΕ C 244 της 1ης Οκτωβρίου 2004, σ. 2.


text:
 28.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 245/23
 Προσφυγή της 8ης Μαΐου 2014 — Novomatic κατά ΓΕΕΑ — Granini France (HOT JOKER)
 (Υπόθεση T-326/14)
 2014/C 245/31
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Novomatic AG (Gumpoldskirchen, Αυστρία) (εκπρόσωπος: W. M. Mosing, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Granini France (Μακόν, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών της 6ης Φεβρουαρίου 2014 στην υπόθεση R 589/2013-2, και, κατά συνέπεια, να απορριφθεί η ανακοπή και να γίνει δεκτή η υπ' αριθ. 9 594 458 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος,
 —
 να καταδικάσει το καθού και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών — εάν παρέμβει — να φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και τα έξοδα της προσφεύγουσας στη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «HOT JOKER» για προϊόντα των κλάσεων 9 και 28 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 9 5 94 458
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Granini France
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «joker +» για προϊόντα των κλάσεων 28 και 41
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009· παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού 207/2009· παράβαση εκ μέρους του ΓΕΕΑ της υποχρέωσής του να ασκήσει τις εξουσίες του σύμφωνα με τις γενικές αρχές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


text:
 28.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 441/29
 Προσφυγή της 23ης Σεπτεμβρίου 2016 — Trasta Komercbanka κ.λπ. κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-698/16)
 (2016/C 441/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Trasta Komercbanka AS (Ρίγα, Λεττονία) και 6 λοιποί (εκπρόσωποι: O. Behrends, L. Feddern και M. Kirchner, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΕΚΤ της 3ης Μαρτίου 2016 με την οποία ανακαλεί την άδεια λειτουργίας της τράπεζας Trasta Komercbanka AS· και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγοντες προβάλλουν επτά λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο υποστηρίζουν ότι η ΕΚΤ παρέβη το άρθρο 24 του Κανονισμού ΕΕΜ (1) και συναφείς διατάξεις σε σχέση με την αναθεώρηση της προηγούμενης αποφάσεως της ΕΚΤ από το Διοικητικό Συμβούλιο Επανεξέτασης.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο υποστηρίζουν ότι η ΕΚΤ δεν εξέτασε ούτε εκτίμησε επιμελώς και αμερόληπτα όλα τα πραγματικά περιστατικά όπως, μεταξύ άλλων, ότι η ΕΚΤ δεν έδωσε επαρκή απάντηση στο ότι οι πληροφορίες και τα έγγραφα που είχαν υποβληθεί από την τοπική ρυθμιστική αρχή της Λετονίας ήταν ανακριβή.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο υποστηρίζουν ότι η ΕΚΤ παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, καθώς δεν αναγνώρισε ότι υπήρχαν εναλλακτικά μέτρα.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο υποστηρίζουν ότι η ΕΚΤ παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχείρισης.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο υποστηρίζουν ότι η ΕΚΤ παρέβη το άρθρο 19 και την αιτιολογική σκέψη 75 του κανονισμού ΕΕΜ και της προσάπτει détournement de pouvoir.
 6.
 Με τον έκτο λόγο υποστηρίζουν ότι η ΕΚΤ παραβίασε τις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου.
 7.
 Με τον έβδομο λόγο υποστηρίζουν ότι η ΕΚΤ παρέβη κανόνες που διέπουν τη διαδικασία, περιλαμβανομένου του δικαιώματος ακροάσεως, του δικαιώματος προσβάσεως στον φάκελο, του δικαιώματος σε αιτιολογημένη απόφαση, και παράβαση του άρθρου 83, παράγραφος 1, του κανονισμού για το πλαίσιο ΕΕΜ.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 1024/2013 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2013, για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων (ΕΕ L 287, της 29.10.2013, σ. 63).


text:
 7.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/45
 Προσφυγή της 21ης Απριλίου 2014 — ΖΖ κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-38/14)
 2014/C 212/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωποι: S. Rodrigues και C. Bernard-Glanz, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Υπαλληλική υπόθεση — Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως του Γενικού Γραμματέα του Συμβουλίου με την οποία επιβλήθηκε ποινή παύσεως με μείωση του επιδόματος αναπηρίας ύψους 15 % έως την ηλικία συνταξιοδοτήσεως.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να κρίνει παραδεκτή την παρούσα προσφυγή·
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και, εφόσον είναι αναγκαίο, την απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/36
 Προσφυγή της 7ης Μαΐου 2007 — COFAC κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση T-159/07)
 (2007/C 155/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: COFAC — Cooperativa de Formación y Animación Cultural, crl (Λισσαβώνα, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: Luis Gomes, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 230 ΕΚ, της Αποφάσεως της Επιτροπής D(2004)24253, της 9ης Νοεμβρίου 2004, περί μειώσεως του ποσού της συνεισφοράς του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου που χορηγήθηκε στην προσφεύγουσα με την απόφαση C(87)0860, της 30ής Απριλίου 1987 (φάκελος αριθ. 870927 P 1).
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι πανομοιότυπα προς αυτά που έχουν προβληθεί στο πλαίσιο της υποθέσεως T-158/07.