text:
5 . 4. 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 108/7
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ — χορηγώντας στους μισθωτούς εργαζομένους και τους
 (έκτο τμήμα) εποχιακούς εργαζομένους, των οποίων η προβλεπόμε
 νη διάρκεια απασχολήσεως δεν υπερβαίνει τους τρεις
 της 20ής Φεβρουάριου 1997 μήνες, έγγραφο διαμονής και απαιτώντας την κατα
 στην υπόθεση C-344/95: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο βολή τέλους για την έκδοση του εγγράφου αυτού,
 τήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (>)
 (Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρο 48 της συνθήκης ΕΚ παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 48 της
 συνθήκης ΕΚ και από την οδηγία 68/63Θ/ΕΟΚ του
 — Οδηγία 68/360/ΕΟΚ)
 Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί καταργήσε
 (97/C 108/11 ως των περιορισμών στη διακίνηση και στη διαμονή των
 εργαζομένων των κρατών μελών και των οικογενειών
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) τους στο εσωτερικό της Κοινότητας.
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μεταφραση θα δημο 2. Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») έξοδα.
 (') ΕΕ αριθ. C 333 της 9. 12. 1995 .
 Στην υπόθεση C-344/95 , Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο (2) ΕΕ ειδ . έκδ . 05/001 , σ. 43 .
 τήτων (εκπρόσωπος: Pieter van Nuffel) κατά Βασιλείου του
 Βελγίου (εκπρόσωπος: Jan Devadder), με αντικείμενο να
 αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου ,
 — υποχρεώνοντας τους υπηκόους άλλων κρατών μελών που ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 αναζητούν εργασία στο Βέλγιο να εγκαταλείψουν την (έκτο τμήμα)
 επικράτεια του Βελγίου μετά την πάροδο τριών μηνών,
 της 20ής Φεβρουάριου 1997
 — χορηγώντας στους μισθωτούς εργαζομένους, που έχουν στην υπόθεση C-135/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 προσληφθεί για ένα τουλάχιστον έτος, κατά τη διάρκεια τήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (')
 των έξι πρώτων μηνών της διαμονής τους δύο διαδοχικές (Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 91/659/ΕΟΚ — Μη
 βεβαιώσεις εγγραφής σε μητρώο, αντί την άδεια διαμονής μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο)
 υπηκόου κράτους μέλους, και απαιτώντας την καταβολή (97/C 108/12)
 τέλους για την έκδοση των βεβαιώσεων αυτών και
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 — χορηγώντας στους μισθωτούς εργαζομένους και τους
 εποχιακούς εργαζομένους, των οποίων η προβλεπόμενη (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μεταφραση θα δημο
 διάρκεια απασχολήσεως δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες, σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 έγγραφο διαμονής και απαιτώντας την καταβολή τέλους
 για την έκδοση του εγγράφου αυτού , Στην υπόθεση C-135/96, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων (εκπρόσωποι: Hendrik van Lier και Jean-Francis
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 48 της Pasquier) κατά Βασιλείου του Βελγίου (εκπρόσωπος: Jan
 συνθήκης ΕΚ και από την οδηγία 68/360/ΕΟΚ του Συμβου Devadder), με αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι το Βασίλειο
 λίου . της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί καταργήσεως των του Βελγίου , μη λαμβάνοντας εντός της ταχθείσας προθε
 περιορισμών στη διακίνηση και στη διαμονή των εργαζομέ σμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητι
 νων των κρατών μελών και των οικογενειών τους στο κές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία
 εσωτερικό της Κοινότητας (2), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), 91 /569/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 3ης Δεκεμβρίου 1991 , για την
 συγκείμενο από τους G. F. Mancini, πρόεδρο τμήματος προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο του παραρτήματος I της
 (εισηγητή), K. N. Κακούρη , G. Hirsch, H. Ragnemalm και οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των
 R. Schintgen, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των
 γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 20 Φεβρουαρίου 1997 κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: στην αγορά και χρήση μερικών επικίνδυνων ουσιών και
 παρασκευασμάτων (αμίαντος) (2), παρέβη τις υποχρεώσεις
 1 . Το Βασίλειο του Βελγίου, που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα),
 συγκείμενο από τους G. F. Mancini, πρόεδρο τμήματος, J. L.
 — υποχρεώνοντας τους υπηκοους άλλων κρατών μελών Murray, P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch (εισηγητή) και H. Ra
 που αναζητούν εργασία στο Βέλγιο να εγκαταλείψουν gnemalm, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμ
 την επικράτεια του Βελγίου μετά την πάροδο τριών ματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 20 Φεβρουαρίου 1997 απόφα
 μηνών, ση με το ακόλουθο διατακτικό:
 — χορηγώντας στους μισθωτούς εργαζομένους, που 1 . Το Βασίλειο του Βελγίου, μη λαμβάνοντας εντός της
 έχουν προσληφθεί για ένα τουλάχιστον έτος, κατά τη ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανο
 διάρκεια των έξι πρώτων μηνών της διαμονής τους δύο νιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να
 διαδοχικές βεβαιώσεις εγγραφής σε μητρώο, αντί την συμμορφωθεί προς την οδηγία 91/659/ΕΟΚ της Επιτρο
 άδεια διαμονής υπηκόου κράτους μέλους, και απαι πής, της 3ης Δεκεμβρίου 1991, για την προσαρμογή στην
 τώντας την καταβολή τέλους για την έκδοση των τεχνική πρόοδο του παραρτήματος I της οδηγίας 76/
 βεβαιώσεων αυτών και 769/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομο
 ---pagebreak--- Αριθ. C 108/8 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 5 . 4. 97
 θετικών, κανονιστικών και διοικητικών διαταξεων των Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινοτητας και της Ομοσπον
 κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας διακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας (Σερβία και
 στην αγορά και χρήση μερικών επικίνδυνων ουσιών και Μαυροβούνιο), απαγορεύει όχι μόνον την πραγματική
 παρασκευασμάτων (αμίαντος), παρέβη τις υποχρεώσεις είσοδο εμπορικής αποστολής στα χωρικά ύδατα της
 που υπέχει από το άρθρο 2 παράγραφος 1 της οδηγίας Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, αλλά
 91/659/ΕΟΚ. και κάθε συμπεριφορά εκδηλούμενη στην ανοικτή θάλασ
 σα πιθανολογούσα ότι το πλοίο κατευθύνεται προς τα εν
 2. Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά λόγω χωρικά ύδατα, με σκοπό την εμπορία.
 έξοδα.
 2. Εθνική διάταξη που, σε περίπτωση αποδεδειγμένης
 0) ΕΕ αριθ. C 180 της 22. 6. 1996. παραβάσεως μιάς από τις διατάξεις του άρθρου 1 του
 2 ΕΕ αριθ . L 363 της 31 . 12. 1996, σ. 36. κανονισμού, προβλέπει τη δήμευση του φορτίου το οποίο
 μεταφέρεται από κάποιο μεταφορικό μέσο από τα μνημο
 νευόμενα στο άρθρο 10 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού
 συμβιβάζεται με τον κανονισμό, και ιδίως με το άρθρο
 του 10.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 27ής Φεβρουάριου 1997 1 ΕΕ αριθ . C 208 της 12 . 8. 1995 .
 (2) ΕΕ αριθ. L 102 της 28. 4. 1993, σ. 14.
 στην υπόθεση C-177/95 (αίτηση του Consiglio di Stato για (3) ΕΕ αριθ. L 102 της 28. 4. 1993 , σ. 17.
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ebony Maritime
 SA και Loten Navigation Co. Ltd κατά Prefetto della
 provincia di Brindisi κ.λπ. ( 1 )
 (Κυρώσεις κατα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της
 Γιουγκοσλαβίας — Συμπεριφορά εντός διεθνών υδάτων —
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Δήμευση πλοίου και του φορτίου του)
 (97/0 108/13) της 27ης Φεβρουάριου 1997
 στην υπόθεση C-220/95 (αίτηση του Arrondissementsrecht
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) bank te Amsterdam για την έκδοση προδικαστικής αποφά
 σεως): Antonius van den Boogaard κατά Paula Laumen (')
 (Προσωρινή μεταφραση - η οριστική μεταφραση θα δημο (Σύμβαση των Βρυξελλών — Ερμηνεία του άρθρου 1
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») δεύτερο εδάφιο — Έννοια των περιουσιακών σχέσεων των
 συζύγων — Έννοια της υποχρεώσεως διατροφής)
 Στην υπόθεση C-177/95, με αντικείμενο αίτηση του Consiglio (97/0 108/14)
 di Stato προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177
 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 μεταξύ Ebony Maritime SA και Loten Navigation Co. Ltd
 αφενός και Prefetto délia provincia di Brindisi κ.πλ. αφετέ (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο
 ρου , η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 ερμηνεία άρθρου 1 παράγραφος 1 στοιχεία γ) και δ), και του
 άρθρου 10 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 990/93 του Συμβου Στην υπόθεση C-220/95 , με αντικείμενο αίτηση του Arrondis
 λίου , της 26ης Απριλίου 1993, για τις συναλλαγές μεταξύ της sementsrechtbank te Amsterdam προς το Δικαστήριο, δυνά
 Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Ομοσπονδια μει του πρωτοκόλλου της 3ης Ιουνίου 1971 για την ερμηνεία
 κής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας (Σερβία και Μαυρο από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της συμβά
 βούνιο)^), και του άρθρου 1 στοιχεία γ) και δ) και του σεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία
 άρθρου 10 της αποφάσεως 93/235/ΕΚΑΧ των αντιπροσώπων και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές
 των κυβερνήσεων των κρατών μελών που συνήλθαν στα υποθέσεις, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς
 πλαίσια του Συμβουλίου , της 26ης Απριλίου 1993 , για τις που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ
 συναλλαγές μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα Antonius van den Boogaard και Paula Laumen, η έκδοση
 και Χάλυβα και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιου προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρ
 γκοσλαβίας (Σερβία και Μαυροβούνιο) (3), το Δικαστήριο, θρου 1 δεύτερο εδάφιο της προαναφερθείσας συμβάσεως της
 συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, G. F. 27ης Σεπτεμβρίου 1968 (2), όπως τροποποιήθηκε από τη
 Mancini, J. L. Murray και L. Sevόn, προέδρους τμήματος, σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 σχετικά με την προσχώρη
 K. N. Κακούρη, P. J. G. Kapteyn (εισηγητή ), C. Gulmann, ση του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμέ
 D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, H. Ragnemalm και νου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδί
 M. Wathelet, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, ας (3) και απο τη σύμβαση της 25ης Οκτωβρίου 1982 σχετικά
 γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις με την προσχώρηση της Ελληνικής Δημοκρατίας (4) , το
 27 Φεβρουαρίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτι Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. C.
 κό : Moitinho de Almeida, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann,
 D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet και P. Jann (εισηγητή),
 1 . Το άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχεία γ) και δ) του δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: H.
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 990/93 του Συμβουλίου, της von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 27 Φεβρουα
 26ης Απριλίου 1993, για τις συναλλαγές μεταξύ της ρίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 30ής Μαΐου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-512/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Μεταφορές - Οδηγία 91/440/ΕΟΚ - Ανάπτυξη των κοινοτικών σιδηροδρόμων - Οδηγία 2001/14/ΕΚ - Κατανομή της χωρητικότητας των σιδηροδρομικών υποδομών - Άρθρο 6, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας 2001/14 - Κατ’ επανάληψη μη ισοσκελισμένοι λογαριασμοί αποτελεσμάτων χρήσεως - Άρθρα 6, παράγραφος 1, και 7, παράγραφοι 3 και 4, της οδηγίας 91/440 - Μη παροχή κινήτρων στους διαχειριστές υποδομής - Άρθρα 7, παράγραφος 3, και 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/14 - Υπολογισμός του τέλους για την ελάχιστη πρόσβαση)
 2013/C 225/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. Støvlbæk και K. Herrmann)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: M. Szpunar και K. Bożekowska-Zawisza και M. Laszuk)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ της καθής: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek και T. Müller, καθώς και J. Očková), Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποις G. Palmieri, επικουρούμενη από τον S. Fiorentino, avvocato dello Stato)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Μη εμπρόθεσμη θέσπιση των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς το άρθρο 6, παράγραφος 3, και προς το παράρτημα II, της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την ανάπτυξη των κοινοτικών σιδηροδρόμων (ΕΕ L 237, σ. 25), καθώς και προς τα άρθρα 4, παράγραφος 2, 6, παράγραφοι 1 έως 3, 7, παράγραφος 3, 8, παράγραφος 1, και 14, παράγραφος 2, της οδηγίας 2001/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2001, σχετικά με την κατανομή της χωρητικότητας των σιδηροδρομικών υποδομών και τις χρεώσεις για τη χρήση σιδηροδρομικής υποδομής, καθώς και με την πιστοποίηση ασφαλείας (ΕΕ L 75, σ. 29)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Δημοκρατία της Πολωνίας, παραλείποντας να λάβει μέτρα με σκοπό την ενθάρρυνση του διαχειριστή της σιδηροδρομικής υποδομής να μειώσει το κόστος παροχής της υποδομής και το ύψος των τελών προσβάσεως και επιτρέποντας να περιλαμβάνονται στον υπολογισμό των τελών που εισπράττονται για τη δέσμη ελάχιστων παροχών και την τροχαία πρόσβαση στις σιδηροδρομικές υποδομές δαπάνες που δεν μπορούν να θεωρηθούν άμεσα συναρτώμενες με την παροχή σιδηροδρομικών υπηρεσιών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει, αντιστοίχως, από τα άρθρα 6, παράγραφος 2, και 7, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2001, σχετικά με την κατανομή της χωρητικότητας των σιδηροδρομικών υποδομών και τις χρεώσεις για τη χρήση σιδηροδρομικής υποδομής, καθώς και με την πιστοποίηση ασφαλείας, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 2004/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Δημοκρατία της Πολωνίας, η Τσεχική Δημοκρατία και η Ιταλική Δημοκρατία φέρουν εκάστη τα έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 30 της 29.1.2011.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/47
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 20ής Σεπτεμβρίου 2007 — Fachvereinigung Mineralfaserindustrie κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-254/05) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Μέτρα για την προώθηση της χρήσεως μονωτικών υλικών που παράγονται από ανανεώσιμες πρώτες ύλες - Απόφαση της Επιτροπής κηρύσσουσα τις ενισχύσεις σύμφωνες με την κοινή αγορά - Προκαταρκτική διαδικασία εξετάσεως - Προσφυγή ακυρώσεως - Επαγγελματική ένωση - Έννοια όρου «ενδιαφερόμενος» κατά το άρθρο 88, παράγραφος 2, ΕΚ - Λόγοι αφορώντες το βάσιμο της αποφάσεως - Απαράδεκτο)
 (2007/C 269/84)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fachvereinigung Mineralfaserindustrie eV Deutsche Gruppe der Eurima — European Insulation Manufacturers Association (Φρανκφούρτη επί του Μάιν, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Schmidt-Kötters, D. Uwer και K. Najork, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: V. Kreuschitz)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: M. Lumma και C. Schulze-Bahr)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Ακύρωση της αποφάσεως C(2005) 379 της Επιτροπής, της 11ης Φεβρουαρίου 2005, περί της κρατικής ενισχύσεως Ν 260b/2004 (Γερμανία — Παράταση της ισχύος του προγράμματος για την προώθηση της χρήσεως μονωτικών υλικών που παράγονται από ανανεώσιμες πρώτες ύλες).
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Η Fachvereinigung Mineralfaserindustrie eV Deutsche Gruppe der Eurima — European Insulation Manufacturers Association φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα της Επιτροπής.
 3)
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 229 της 17.9.2005.


text:
 5.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 31/25
 Προσφυγή των εταιριών Nomura Principal Investment plc και Nomura International plc κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2004
 (Υπόθεση T-430/04)
 (2005/C 31/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Οι εταιρίες Nomura Principal Investment plc και Nomura International plc, Λονδίνο (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενες από τους C. D. Ehlermann, F. Louis, A. Vallery, G. A. Gutermuth και C. Duvernoy, lawyers, άσκησαν στις 25 Οκτωβρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 14ης Ιουλίου 2004 στην υπόθεση κρατικής ενίσχυσης CZ 46/2003 Δημοκρατία της Τσεχίας (Investiÿní a poštovní banka, a.s.)·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλομένη απόφαση ελήφθη κατά τη διαδικασία του Τμήματος 3 του Παραρτήματος IV της Συνθήκης Προσχωρήσεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με την επανεξέταση από την Επιτροπή των μέτρων κρατικής ενίσχυσης που τα νέα κράτη μέλη είχαν θεσπίσει πριν από την προσχώρηση και που οι αρχές του κοινοποίησαν στην Επιτροπή πριν από την 1η Μαΐου 2004. Η προσβαλλομένη απόφαση ορίζει ότι τα προ της προσχωρήσεως μέτρα ενίσχυσης που η Δημοκρατία της Τσεχίας χορήγησε στην τσεχική τράπεζα Ceskoslovenska obchodni banka (CSOB) δεν «έχουν εφαρμογή μετά την προσχώρηση» κατά την έννοια του Τμήματος 3 του Παραρτήματος IV της Συνθήκης Προσχωρήσεως και, συνεπώς, δεν υπόκεινται στην επανεξέταση της Επιτροπής όσον αφορά το συμβιβαστό με τους κοινοτικούς κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων.
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η απόφαση αυτή πρέπει να ακυρωθεί για τον λόγο ότι οι επίδικες τσεχικές ενισχύσεις εφαρμόζονται μετά την προσχώρηση. Κατά τις προσφεύγουσες, η προσβαλλομένη απόφαση συνιστά παράβαση του Τμήματος 3, Παράρτημα IV της Συνθήκης Προσχωρήσεως, του άρθρου 253 ΕΚ, του άρθρου 88 ΕΚ και του κανονισμού 659/1999 (1) διότι εφαρμόζει εσφαλμένα ορισμό του όρου «μέτρα που εξακολουθούν να εφαρμόζονται» μετά την προσχώρηση.
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν περαιτέρω ότι εκδίδοντας την προσβαλλομένη απόφαση η Επιτροπή διέπραξε υπέρβαση εξουσίας κατά παράβαση του Τμήματος 3, Παράρτημα IV της Συνθήκης Προσχωρήσεως και του άρθρου 88 ΕΚ, δίνοντας νέο ορισμό των «μέτρων που εξακολουθούν να εφαρμόζονται» για να αποφύγει την εξέταση μέτρου που έλαβε προσχωρήσασα χώρα το οποίο θα ενέπιπτε στον προηγούμενο ορισμό του νομικού αυτού όρου που είχε δώσει η Επιτροπή.
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν επίσης ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε νομική πλάνη, κατά παράβαση του Τμήματος 3, Παράρτημα IV της Συνθήκης Προσχωρήσεως και του άρθρου 88 ΕΚ διότι δεν κίνησε τη διαδικασία έρευνας παρά τα πρακτικά ζητήματα που παρέμεναν ανοικτά και ανεπίλυτα και τις πολλές αμφιβολίες σχετικά με τη νομιμότητα των κοινοποιηθέντων μέτρων. Υπέπεσε επίσης σε νομική πλάνη διότι δεν εφάρμοσε ορθά τον ορισμό που είχε δώσει η ίδια για εφαρμογή μετά την προσχώρηση μέτρων ενίσχυσης που είχε χορηγήσει πριν από την προσχώρηση η Δημοκρατίας της Τσεχίας για εγγυήσεις έναντι κινδύνων ένδικης διαφοράς και άλλων απαιτήσεων που χορήγησε η Τσεχική Εθνική Τράπεζα στη CSOB. Τέλος, υπέπεσε σε νομική και πραγματική πλάνη διότι παρέλειψε να ερευνήσει ως όφειλε τα περιστατικά σχετικά με τις ενισχύσεις που χορήγησε το τσεχικό Δημόσιο στη CSOB.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου της 22ας Μαρτίου 1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ .


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/44
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 13ης Οκτωβρίου 2009 — Deutsche Rockwool Mineralwoll κατά ΓΕΕΑ — Redrock Construction (REDROCK)
 (Υπόθεση T-146/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Ανακοπή - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος REDROCK - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα Rock - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη κινδύνου συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2009/C 282/84
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Deutsche Rockwool Mineralwoll GmbH & Co. OHG (Gladbeck, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Beckmann, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: K. Dvořáková και O. Montalto)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Redrock Construction s.r.o. (Πράγα, Δημοκρατία της Τσεχίας) (εκπρόσωπος: D. Krofta, avocat)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 18ης Φεβρουαρίου 2008 στην υπόθεση R 506/2007-4, σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Deutsche Rockwool Mineralwoll Gmbh & Co. OHG και Redrock Construction s.r.o.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Deutsche Rockwool Mineralwoll GmbH & Co. OHG στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Redrock Construction s.r.o
 3)
 Καταδικάζει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) στα δικαστικά του έξοδα καθώς και στο ένα τέταρτο των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Redrock Construction s.r.o.
 (1) ΕΕ C 158 της 21.6.2008.


text:
14.9.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 219/9
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Η Επιτροπή συνάγει ότι το αντικείμενο του επίμαχου νομοθετήμα-
 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που ασκήθηκε τος είναι η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς και ότι το
 στις 24 Ιουλίου 2002 νομοθέτημα αυτό δεν αποτελεί πλέγμα μέτρων για την εναρμόνιση
 φορολογικών κανόνων. Κατά συνέπεια, η σωστή νομική βάση είναι
 το άρθρο 95 ΕΚ και όχι το άρθρο 93 ΕΚ.
 (Υπόθεση C-272/02)
 (1 ) ΕΕ L 128 της 15.5.2002, σ. 1.
 (2002/C 219/15) (2 ) της 27ης Ιανουαρίου 1992 (ΕΕ L 24 της 1.2.1992, σ. 1).
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον Richard Lyal, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε
 στις 24 Ιουλίου 2002 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 Ενώσεως. Προσφυγή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά του Συμβου-
 λίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που ασκήθηκε στις 24 Ιουλίου
 2002
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 (Υπόθεση C-273/02)
 1) να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 792/2002 ( 1) του Συμβου-
 λίου, της 7ης Μαι ̈́ου 2002, για την προσωρινή τροποποίηση
 του κανονισμού (ΕΟΚ) 218/92 (2) σχετικά με τη διοικητική (2002/C 219/16)
 συνεργασία στον τομέα των έμμεσων φόρων (ΦΠΑ) όσον
 αφορά πρόσθετα μέτρα για το ηλεκτρονικό εμπόριο·
 2) να διατηρήσει τα αποτελέσματα του κανονισμού 792/2002 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εκπροσωπούμενο από τους Ch.
 Pennera και Α. Neergaard, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 μέχρι τη θέση σε ισχύ κανονισμού που θα εκδοθεί με τη
 σωστή νομική βάση· άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 24 Ιουλίου 2002 προσφυγή κατά του Συμβουλίου της
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 3) να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στα
 δικαστικά έξοδα.
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 1. να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 792/02 του Συμβουλίου,
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα της 7ης Μαι ̈́ου 2002, για την προσωρινή τροποποίηση
 του κανονισμού (ΕΟΚ) 218/92 σχετικά με τη διοικητική
 συνεργασία στον τομέα των έμμεσων φόρων (ΦΠΑ) όσον
 Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι ο κανονισμός 792/2002 του Συμβου- αφορά πρόσθετα μέτρα για το ηλεκτρονικό εμπόριο (1)·
 λίου εκδόθηκε με εσφαλμένη νομική βάση, κατά παραγνώριση των
 προνομιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. 2. να αποφασίσει ότι παραμένουν ισχυρές οι συνέπειες του
 ακυρωθέντος κανονισμού μέχρις ότου το Ευρωπαϊκό Κοινο-
 βούλιο και το Συμβούλιο θεσπίσουν, βάσει της ενδεδειγμένης
 νομικής βάσεως, νέο κανονισμό·
 Κατά την Επιτροπή, o όρος «φορολογικές διατάξεις» όπως χρησιμο-
 ποιείται στο άρθρο 95, παράγραφος 2, ΕΚ πρέπει να νοηθεί υπό
 την έννοια ότι περιλαμβάνει τους κανόνες περί των προσώπων που 3. να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 υπόκεινται στον φόρο, των φορολογητέων πράξεων, της βάσεως
 επιβολής του φόρου, των φορολογικών συντελεστών και απαλλα-
 γών, καθώς και τους λεπτομερείς κανόνες περί επιβολής και
 αναγκαστικής εισπράξεως των φόρων. Η λογική αυτή, ισχυρίζεται Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 η Επιτροπή, δεν εκτείνεται στην αμοιβαία αρωγή σε φορολογικά
 θέματα. Μέτρα συνεργασίας, ελέγχου και πληροφορήσεως, των
 οποίων σκοπός είναι να διευκολυνθεί η κατάργηση των συνόρων Παραβίαση ουσιωδών τύπων και παραβίαση της Συνθήκης ΕΚ: o
 χωρίς να θιγεί η ουσία των φορολογικών κανόνων ενός κράτους προσβαλλόμενος κανονισμός έπρεπε να στηριχθεί στο άρθρο 95
 μέλους, δεν φαλκιδεύουν τη φορολογική εξουσία των κρατών της Συνθήκης ΕΚ. Από το γράμμα του άρθρου 93 της Συνθήκης
 μελών. Κατά συνέπεια, τέτοια μέτρα δεν καλύπτονται από τη ΕΚ «Εναρμόνιση των νομοθεσιών περί των φόρων» προκύπτει ότι η
 δικαιολογία που προβλήθηκε για να αποκλειστούν οι «φορολογικές διάταξη αυτή αναφέρεται στο ουσιαστικό φορολογικό δίκαιο. Τα
 διατάξεις» από την παρέκκλιση του άρθρου 95, παράγραφος 1, άρθρα 93 και 95, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ, ως lex
 ΕΚ, δεδομένου ότι δεν υπήρξε ανάμειξη στο δικαίωμα και στην specialis, πρέπει να ερμηνευθούν συσταλτικώς. Τα μέτρα διοικη-
 εξουσία κάθε κράτους μέλους να οργανώνει το φορολογικό του τικής συνεργασίας ουδόλως επηρεάζουν το ουσιαστικό φορολο-
 σύστημα όπως επιθυμεί. γικό δίκαιο, τομέα ο οποίος εμπίπτει στην κυριαρχία των κρατών


text:
 10.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Ιουνίου 2015 — Infocit κατά ΓΕΕΑ — DIN (DINKOOL)
 (Υπόθεση T-621/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος DINKOOL - Προγενέστερο εικονιστικό διεθνές σήμα DIN - Προγενέστερος εθνικός εμπορικός κωδικός DIN - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 262/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Infocit — Prestação de Serviços, Comércio Geral e Indústria, Lda (Λουάντα, Δημοκρατία της Αγκόλας) (εκπρόσωπος: A. Oliveira, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: M. Fischer)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνον ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: DIN — Deutsches Institut für Normung eV (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M. Bagh, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 4ης Ιουνίου 2014 (υπόθεση R 1312/2013-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ του DIN — Deutsches Institut für Normung eV και της Infocit — Prestação de Serviços, Comércio Geral e Indústria, Lda.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Infocit — Prestação de Serviços, Comércio Geral e Indústria, Lda φέρει, πέραν των εξόδων της, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 3)
 Το DIN — Deutsches Institut für Normung eV φέρει τα έξοδά του.
 (1) EE C 351 της 6.10.2014.


text:
 26.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 233/5
 Προσφυγή της 7ης Ιουλίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Κυπριακή Δημοκρατία
 (Υπόθεση C-251/09)
 2009/C 233/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Zadra και I. Χατζηγιάννης)
 Καθής: Κυπριακή Δημοκρατία
 Αιτήματα
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις της δυνάμει των άρθρων 4 παράγραφος 2 και 31 παράγραφος 1 α) της οδηγίας 93/38/ΕΟΚ (1), καθώς και του άρθρου 1 παράγραφος 1 της οδηγίας 92/13/ΕΟΚ (2).
 —
 να καταδικάσει την Κυπριακή Δημοκρατία στη δικαστική δαπάνη.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου θεωρείται να έχει παραβιάσει τις Οδηγίες 93/38/ΕΟΚ και 92/13/ΕΟΚ κατά τον διαγωνισμό με αριθμό αναφοράς 40/2005 που αφορούσε σύμβαση για τη μελέτη, προμήθεια και κατασκευή της τέταρτης μονάδας στο θερμοηλεκτρικό σταθμό του βασιλικού.
 Όσον αφορά την παραβίαση των άρθρων 4, παρ.2 και 31, παρ.1 της οδηγίας 93/38, η Επιτροπή θεωρεί ότι η παραβίαση οφείλεται στους λόγους απόρριψης της προφοράς του καταγγέλλοντος και αποδοχής της προσφοράς του ετέρου των διαγωνιζόμενων επί βάση ενός κριτηρίου, το οποίο δεν αναφερόταν σαφώς στη διακήρυξη.
 Όσον αφορά την παραβίαση της δικονομικής οδηγίας 92/13, η Επιτροπή θεωρεί ότι, πρώτον, στο μέτρο που η ίδια η αναθέτουσα αρχή δημιούργησε με την συμπεριφορά της μια κατάσταση αβεβαιότητας όσον αφορά την ερμηνεία η οποία έπρεπε να δοθεί στους λόγους οι οποίοι οδήγησαν στην απόρριψη της προσφοράς του καταγγέλλοντος, παραβίασε την Οδηγία 92/13, όπως αυτή ερμηνεύεται υπό το πρίσμα επιδιωκόμενου από αυτήν σκοπού της αποτελεσματικότητας και δεύτερον ότι η αναθέτουσα αρχή δεν δύναται να αιτιολογήσει την απόφασή της με μια απλή παραπομπή στις εκθέσεις αξιολόγησης.
 (1) του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1993 περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών, και των τηλεπικοινωνιών.
 ΕΕ L 199, σ. 84
 (2) του Συμβουλίου της 25ης Φεβρουαρίου 1992 για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων στις διαδικασίες σύναψης των συμβάσεων φορέων οι οποίοι λειτουργούν στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών.
 ΕΕ L 76, σ. 14


text:
 11.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 9/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 14ης Νοεμβρίου 2013 — Environmental Manufacturing LLP κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Société Elmar Wolf
 (Υπόθεση C-383/12 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Εικονιστικό σήμα που απεικονίζει κεφαλή λύκου - Ανακοπή του δικαιούχου διεθνών και εθνικών εικονιστικών σημάτων που περιέχουν τα λεκτικά στοιχεία «WOLF Jardin» και «Outils WOLF» - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Προσβολή του διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος - Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 - Άρθρο 8, παράγραφος 5 - Μεταβολή της οικονομικής συμπεριφοράς του μέσου καταναλωτή - Βάρος αποδείξεως)
 2014/C 9/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Environmental Manufacturing LLP (εκπρόσωποι: M. Atkins, solicitor, K. Shadbolt, advocate, S. Malynicz, barrister)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral) Société Elmar Wolf
 Αντικείμενο
 Αναίρεση κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 22ας Μαΐου 2012, T-570/10, Environmental Manufacturing κατά ΓΕΕΑ — Wolf, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε προσφυγή ακυρώσεως που είχε ασκήσει ο αιτών την καταχώριση του εικονιστικού σήματος που απεικονίζει την κεφαλή λύκου, για προϊόντα της κλάσεως 7, κατά της αποφάσεως R 425/2010-2 του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 6ης Οκτωβρίου 2010, περί ακυρώσεως της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών, η οποία απορρίπτει την ανακοπή που άσκησε ο δικαιούχος των διεθνών και εθνικών εικονιστικών σημάτων που περιέχουν τα λεκτικά στοιχεία «WOLF Jardin» και «Outils WOLF», για προϊόντα των κλάσεων 1, 5, 7, 8, 12, 13 και 31 — Ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 — Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου — Προσβολή του διακριτικού χαρακτήρα ή της φήμης του προγενέστερου σήματος
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 22ας Μαΐου 2012, T-570/10, Environmental Manufacturing κατά ΓΕΕΑ — Wolf (Απεικόνιση κεφαλής λύκου).
 2)
 Αναπέμπει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 331 της 27.10.2012.


text:
C 56/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 2.3.2002
 Προσφυγη ́-αγωγη ́ του Jean-Paul Françοis κατα ́ της Επιτρο- Προσφυγη ́ της Peter Biegi Nahrungsmittel GmbH κατα ́ της
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, ασκηθει ́σα στις 10 ∆εκεμ- Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 βρι ́ου 2001 12 ∆εκεμβρι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση Τ-307/01) (Υπο ́θεση Τ-309/01)
 (2002/C 56/26) (2002/C 56/27)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Ο Jean-Paul Françοis, κα ́τοικος Waνre (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́με- Η Peter Biegi Nahrungsmittel GmbH, με ́εδρα τη Φραγκφου ́ρτη
 νος απο ́ την Αnne Cοlsοn, aνοcat, με το ́πο επιδο ́σεων στο (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους K. Landry και
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 10 ∆εκεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του L. Harings, α ́σκησε στις 12 ∆εκεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́-αγωγη ́ (στο Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 εξη ́ς: προσφυγη ́) κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Ο προσφευ ́γων-ενα ́γων (στο εξη ́ς: προσφευ ́γων) ζητει ́ απο ́ το Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση REC 4/00 της Επιτροπη ́ς, της
 — να ακυρω ́σει, στο με ́τρο του αναγκαι ́ου, τη γνωμοδο ́τηση του 14ης Αυγου ́στου 2001, καθο ́σον επιβα ́λλει την εκ των
 πειθαρχικου ́ συμβουλι ́ου της 9ης Μαρτι ́ου 2000· υστε ́ρων λογιστικη ́ καταχω ́ρηση φο ́ρων και τελω ́ν εισαγωγη ́ς
 υ ́ψους 218 605,65 DEM·
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της αρμο ́διας για τους διορισμου ́ς
 αρχη ́ς (Α∆Α) της 5ης Απριλι ́ου 2001, περι ́ επιβολη ́ς στον — να καταδικα ́σει την καθη ́ς να αποδω ́σει στην προσφευ ́γουσα
 προσφευ ́γοντα της πειθαρχικη ́ς ποινη ́ς του υποβιβασμου ́ τα αναγκαι ́α δικαστικα ́ ́εξοδα.
 κατα ́ ́ενα κλιμα ́κιο·
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Α∆Α της 10ης Σεπτεμβρι ́ου
 2001, περι ́ απορρι ́ψεως της διοικητικη ́ς ενστα ́σεως του Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 προσφευ ́γοντος·
 Βα ́σει πληροφοριω ́ν που ́εδωσε προφορικα ́ η αρμο ́δια τελωνειακη ́
 — να δεχθει ́ το αι ́τημα αποζημιω ́σεως και να υποχρεω ́σει την
 αρχη ́, κατα ́ τις οποι ́ες δεν η ́ταν αναγκαι ́α η προσκο ́μιση πιστοποιη-
 Επιτροπη ́ να καταβα ́λει στον προσφευ ́γοντα το ποσο ́ των
 τικω ́ν εισαγωγη ́ς για την εισαγωγη ́ πουλερικω ́ν στο πλαι ́σιο
 37 500 ευρω ́, υπο ́ την επιφυ ́λαξη της αυξη ́σεως η ́ της
 δυ ́ο συγκεκριμε ́νων ποσοστω ́σεων, η προσφευ ́γουσα διασα ́φησε
 μειω ́σεως του ποσου ́ αυτου ́ κατα ́ τη δια ́ρκεια της δι ́κης, προς
 κατεψυγμε ́να τεμα ́χια πουλερικω ́ν του κωδικου ́ ΣΟ 0207 41 10
 αποκατα ́σταση της οικονομικη ́ς ζημι ́ας και προς ικανοποι ́ηση
 προελευ ́σεως Ταϊλα ́νδης. Κατ' αρχα ́ς, οι αρχε ́ς χορη ́γησαν απαλ-
 της ηθικη ́ς βλα ́βης του προσφευ ́γοντος·
 λαγη ́ απο ́ τους φο ́ρους και τα τε ́λη εισαγωγη ́ς, στη συνε ́χεια ο ́μως
 επε ́βαλαν στην προσφευ ́γουσα φο ́ρους και τε ́λη εισαγωγη ́ς υ ́ψους
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν 259 270,23 DEM. Κατα ́ της αποφα ́σεως αυτη ́ς η προσφευ ́γουσα
 εξο ́δων. υπε ́βαλε διοικητικη ́ ́ενσταση και οι εθνικε ́ς αρχε ́ς ́εφεραν την
 υπο ́θεση ενω ́πιον της Επιτροπη ́ς.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση
 παραβια ́ζει τις διατα ́ξεις της Συνθη ́κης ΕΚ και τις γενικε ́ς αρχε ́ς
 του δικαι ́ου της Κοινο ́τητας και παραβαι ́νει το α ́ρθρο 220,
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του, ο προσφευ ́γων επικαλει ́ται παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο β', του κανονισμου ́ 2913/92 (1). Ει ́ναι
 παρα ́βαση των διατα ́ξεων του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́- αναμφισβη ́τητο ο ́τι συντρε ́χει πλα ́νη των γερμανικω ́ν τελωνειακω ́ν
 σεως των υπαλλη ́λων των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (στο εξη ́ς: ΚΥΚ) αρχω ́ν, η οποι ́α δεν η ́ταν δυνατο ́ να γι ́νει αντιληπτη ́ απο ́ την
 περι ́ οργανω ́σεως της πειθαρχικη ́ς διαδικασι ́ας, καθω ́ς και προ ́δηλο προσφευ ́γουσα. Η νομικη ́ κατα ́σταση η ́ταν ασαφη ́ς και η
 σφα ́λμα εκτιμη ́σεως. Κατα ́ τον προσφευ ́γοντα, προσβλη ́θηκαν τα προσφευ ́γουσα ανταποκρι ́θηκε στην υποχρε ́ωση επιμε ́λειας που
 δικαιω ́ματα ́ του α ́μυνας διο ́τι, μεταξυ ́ α ́λλων, δεν ει ́χε προ ́σβαση υπε ́χει.
 σε ολο ́κληρο τον φα ́κελο. Επιπλε ́ον, ορισμε ́νες αιτια ́σεις κατα ́ του
 προσφευ ́γοντος δεν αποδει ́χθηκαν επαρκω ́ς κατα ́ την α ́ποψη ́ του.
 Τε ́λος, ο προσφευ ́γων επικαλει ́ται παραβι ́αση της αρχη ́ς της (1) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλι ́ου, της 12ης Οκτωβρι ́ου
 απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων και προσβολη ́ της δικαιολογημε ́νης 1992, περι ́ θεσπι ́σεως κοινοτικου ́ τελωνειακου ́ κω ́δικα (EE L 302,
 εμπιστοσυ ́νης. σ. 1).


text:
 C 17/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 19.1.2002
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ομα ́δα» συμβιβα ́ζεται με το α ́ρθρο 29 του Κανονισμου ́ του
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το πενταμελε ́ς
 της 2ας Οκτωβρι ́ου 2001 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον J. Azizi, Προ ́εδρο, και απο ́ τους
 K. Lenaerts, R. M. Moura Ramos, M. Jaeger και M. Βηλαρα ́,
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις T-222/99, T-327/99 και δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος διοι-
 T-329/99, Jean-Claude Martinez κ.λπ. κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 2 Οκτωβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το
 Κοινοβουλι ́ου (1) ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Πρα ́ ξη του Κοινοβουλι ́ου 1) Συνεκδικα ́ζει τις υποθε ́σεις T-222/99, T-327/99 και
 αφορω ́ σα δια ́ ταξη του Εσωτερικου ́ Κανονισμου ́ του — T-329/99 προς ́εκδοση κοινη ́ς αποφα ́σεως.
 ∆η ́λωση περι ́ σχηματισμου ́ πολιτικη ́ς ομα ́ δας, υπο ́ την
 ́εννοια του α ́ρθρου 29 του Κανονισμου ́ του Ευρωπαϊκου ́ 2) Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς.
 Κοινοβουλι ́ου — Παραδεκτο ́ — 'Ενσταση περι ́ ελλει ́ψεως
 νομιμο ́τητας — 'Ιση μεταχει ́ριση — Σεβασμο ́ς των θεμε- 3) Οι προσφευ ́γοντες θα φε ́ρουν, σε κα ́θε υπο ́θεση, τα
 λιωδω ́ ν δικαιωμα ́ των — ∆ημοκρατικη ́ αρχη ́ και αρχη ́ της δικαστικα ́ τους ́εξοδα και τα ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε
 αναλογικο ́τητας — Ελευθερι ́α του συνεταιρι ́ζεσθαι — το Κοινοβου ́λιο, περιλαμβανομε ́νων, ́οσον αφορα ́ την υπο ́-
 Προστασι ́α της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης — Κοινο- θεση T-222/99, των εξο ́δων που αφορου ́ν τη διαδικασι ́α
 βουλευτικε ́ς παραδο ́σεις των κρατω ́ ν μελω ́ ν — Παρα ́βαση ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 ουσιω ́ δους τυ ́που — Καταστρατη ́γηση διαδικασι ́ας)
 (2002/C 17/20) (1) ΕΕ C 366 της 18.12.1999, C 47 της 19.2.2000 και C 63 της
 4.3.2000.
 (Γλω
 ́ σσες διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́ και η ιταλικη ́)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις T-222/99, Jean-Claude
 Martinez, βουλευτη ́ς του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος
 Montpellier (Γαλλι ́α), Charles de Gaulle, βουλευτη ́ς του Ευρωπαϊ-
 κου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Παρισιου ́, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 F. Wagner, δικηγο ́ρο, T-327/99, Front national, με ́εδρα το
 Saint-Cloud (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενο απο ́ τον Α. Nivière, της 5ης Σεπτεμβρι ́ου 2001
 δικηγο ́ρο, και T-329/99, Emma Bonino, βουλευτη ́ς του Ευρωπαϊ-
 κου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Ρω ́μης, Marco Pannella, βουλευτη ́ς
 του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Ρω ́μης, Marco Cappato, στην υπο ́θεση Τ-74/00 R, Antegodan GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς
 βουλευτη ́ς του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Vedano al των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 Lambro (Ιταλι ́α), Gianfranco Dell’Alba, βουλευτη ́ς του Ευρωπαϊ-
 κου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Livourno (Ιταλι ́α), Benedetto Della (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — 'Αρθρο 108 του
 Vedova, βουλευτη ́ς του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας — Μεταβολη ́ των περιστα ́ σεων
 Tirano (Ιταλι ́α), Olivier Dupuis, βουλευτη ́ς του Ευρωπαϊκου ́ — ∆εν συντρε ́χει)
 Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Ρω ́μης, Maurizio Turco, βουλευτη ́ς
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Pulsano (Ιταλι ́α), Lista
 Emma Bonino, με ́εδρα τη Ρω ́μη, εκπροσωπου ́μενοι αρχικω ́ς απο ́ (2002/C 17/21)
 τους Α. Tizzano και G. M. Roberti, δικηγο ́ρους, και στη συνε ́χεια
 απο ́ τον G. M. Roberti, δικηγο ́ρο, κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (εκπρο ́σωποι: G. Garzón Clariana, J. Schoo, H. Krück και
 Α. Caiola), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ περι ́ ακυρω ́σεως, στην
 υπο ́θεση T-222/99, της αποφα ́σεως του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβου-
 λι ́ου της 14ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, περι ́ της ερμηνει ́ας του Στην υπο ́θεση T-74/00 R, Artegodan GmbH, με ́εδρα το Lüchow
 α ́ρθρου 29, παρα ́γραφος 1, του Κανονισμου ́ του Ευρωπαϊκου ́ (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον U. Doepner, δικηγο ́ρο,
 Κοινοβουλι ́ου, στην υπο ́θεση T-327/99, της αποφα ́σεως του με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου της 14ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, περι ́ Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: H. Støvlbæk και
 αναδρομικη ́ς διαλυ ́σεως της «Ομα ́δας τεχνικου ́ συντονισμου ́ των B. Wägenbaur), με αντικει ́μενο αι ́τηση της προσφευ ́γουσας,
 ανεξαρτη ́των βουλευτω ́ν (TΣΑΒ) — Μικτη ́ ομα ́δα» και, στην δυνα ́μει του α ́ρθρου 108 του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας του
 υπο ́θεση T-329/99, της αποφα ́σεως του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβου- Πρωτοδικει ́ου, για την ανα ́κληση της διατα ́ξεως του Προε ́δρου
 λι ́ου της 14ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, με την οποι ́α το Κοινοβου ́λιο του Πρωτοδικει ́ου της 28ης Ιουνι ́ου 2000, Τ-74/00 R,
 ενε ́κρινε την α ́ποψη της επιτροπη ́ς συνταγματικω ́ν υποθε ́σεων ως Artegodan κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 2000, σ. II-2583), ο
 προς το αν η δη ́λωση περι ́ σχηματισμου ́ της «Ομα ́δας τεχνικου ́ Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις 5 Σεπτεμβρι ́ου 2001
 συντονισμου ́ των ανεξαρτη ́των βουλευτω ́ν (TΣΑΒ) — Μικτη ́ δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ---pagebreak--- 19.1.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 17/13
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση της Επιτροπη ́ς. R. St. John Murphy, solicitor, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: P. Oliver), με αντικει ́μενο αι ́τηση ασφα-
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα. λιστικω ́ν με ́τρων που υποβλη ́θηκε στο πλαι ́σιο προσφυγη ́ς, βα ́σει
 του α ́ρθρου 230 ΕΚ, περι ́ ακυρω ́σεως της απο ́ 12 Ιανουαρι ́ου
 2001 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς περι ́απορρι ́ψεως της καταγγελι ́ας
 που υπε ́βαλε ο αιτω ́ν σχετικα ́ με παρα ́βαση των α ́ρθρων 81 ΕΚ και
 82 ΕΚ απο ́ το General Medical Council of the Bar of England
 and Wales, ο Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις 29 Μαρ-
 τι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση λη ́ψεως ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 της 29ης Μαρτι ́ου 2001
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 στην υπο ́θεση T-302/00 R, Anthony Goldstein κατα ́ Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 (Ασφαλιστικα ́ με ́τρα — Παραδεκτο ́ — Επει ́γον)
 (2002/C 17/22)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 3ης Οκτωβρι ́ου 2001
 Στην υπο ́θεση T-302/00 R, Anthony Goldstein, κα ́τοικος
 Ηarrow, Middlesex (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́μενος απο ́
 τον R. St. John Murphy, solicitor, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ- στην υπο ́θεση T-60/01, Marie-Jοsée Bοllendοrff κατα ́
 κω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: P. Oliver και R. Lyal), με αντικει ́μενο Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (1)
 αι ́τηση ασφαλιστικω ́ν με ́τρων που υποβλη ́θηκε στο πλαι ́σιο
 προσφυγη ́ς, βα ́σει του α ́ρθρου 230 ΕΚ, περι ́ ακυρω ́σεως της (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Ανα ́ κληση της προσβαλλο-
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, της 7ης Ιουλι ́ου 2000, με την οποι ́α με ́νης πρα ́ ξεως — Κατα ́ ργηση της δι ́κης)
 απορρι ́φθηκε η καταγγελι ́α του αιτου ́ντος σχετικα ́ με παρα ́βαση
 των α ́ρθρων 81 ΕΚ και 82 ΕΚ απο ́ το General Medical Council, ο
 Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις 29 Μαρτι ́ου 2001 (2002/C 17/24)
 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση λη ́ψεως ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Στην υπο ́θεση T-60/01, Marie-Jοsée Bοllendοrff, κα ́τοικος
 Λουξεμβου ́ργου, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο L. Mοsar, με
 το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβου-
 λι ́ου (εκπρο ́σωποι: Γ. Πανταλη ́ς και D. Mοοre), που ει ́χε ως
 αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως του Κοινοβουλι ́ου,
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ με την οποι ́α η απουσι ́α της προσφευ ́γουσας απο ́ 21 Μαρτι ́ου
 2000 ́εως 30 Απριλι ́ου 2000 κρι ́θηκε αδικαιολο ́γητη, η δε
 δια ́ρκεια ́ της αφαιρε ́θηκε απο ́ τον χρο ́νο της ετη ́σιας αδει ́ας τη ́ς
 της 29ης Μαρτι ́ου 2001 ενδιαφερομε ́νης, το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 τους B. Vesterdοrf, προ ́εδρο, N. J. Fοrwοοd και Η. Legal,
 στην υπο ́θεση T-18/01 R, Anthony Goldstein κατα ́ Επιτρο- δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 3 Οκτωβρι ́ου 2001
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (Ασφαλιστικα ́ με ́τρα — Παραδεκτο ́ — Επει ́γον) 1) Καταργει ́ται η δι ́κη επι ́ της παρου ́σας προσφυγη ́ς.
 (2002/C 17/23) 2) Το Κοινοβου ́λιο καταδικα ́ζεται στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν
 εξο ́δων.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (1) ΕΕ C 173 της 16.6.2001.
 Στην υπο ́θεση T-18/01 R, Anthony Goldstein, κα ́τοικος Ηarrow,
 Middlesex (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον


text:
 20.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 372/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας (Κύπρος) την 18η Αυγούστου 2014 — Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας κατά Masoud Mehrabipari
 (Υπόθεση C-390/14)
 2014/C 372/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας
 Καθού: Masoud Mehrabipari
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Λαμβανομένων υπ’ όψιν των αρχών της καλόπιστης συνεργασίας, της πρακτικής αποτελεσματικότητας προς επίτευξη των σκοπών των Οδηγιών και της αναλογικότητας, της καταλληλότητας και του εύλογου χαρακτήρα των ποινών, δύνανται τα άρθρα 15 και 16 της Οδηγίας 2008/115/ΕΚ (1) να ερμηνευθούν ως εάν να επιτρέπουν την άσκηση ποινικής δίωξης επί τη βάσει εθνικής νομοθεσίας προϋπάρχουσας της εναρμονιστικής (άρθρο 19(1)(στ) και (θ) του Κεφ. 105) εναντίον παρανόμως παραμένοντος υπηκόου τρίτης χώρας, στον οποίο επεβλήθηκαν ανεπιτυχή αναγκαστικά μέτρα απομάκρυνσης και ο οποίος παρέμεινε υπό κράτησιν για περίοδο μεγαλύτερη των 18 μηνών, λόγω του ότι αυτός δεν έχει στην κατοχή του διαβατήριο και δεν συνεργάζεται με τις αρχές για την έκδοση τέτοιου διαβατηρίου μέσω της Πρεσβείας του, επικαλούμενος φόβο δίωξης του από τις αρχές του Ιράν;
 2)
 Σε περίπτωση θετικής απάντησης στο ως άνω ερώτημα, δύναται η εν λόγω ποινική δίωξη να ασκείται αμέσως μόλις συνεπληρώθηκε η μέγιστη περίοδος κράτησης των 18 μηνών για σκοπούς απέλασης, με αποτέλεσμα ο παρανόμως παραμένων υπήκοος τρίτης χώρας να μην αφήνεται ελεύθερος, αλλά η κράτηση του να δύναται να συνεχίζεται λόγω της εκκρεμότητας της ποινικής δίωξης του και εφ’ όσον το Δικαστήριο κρίνει τούτο αναγκαίο λόγω του κίνδυνου φυγοδικίας;
 3)
 Ποια είναι η έννοια της «άρνησης συνεργασίας» του υπηκόου τρίτης χώρας στο άρθρο 15 παρ. 6 στοιχείο (α) της Οδηγίας 2008/115/ΕK και συγκεκριμένα, επιτρέπεται η έννοια αυτή να συμπίπτει με τις διατάξεις του εθνικού δικαίου (άρθρο 19 (1)(στ) και (θ) του Κεφ. 105) οι οποίες ποινικοποιούν οιανδήποτε άρνηση «προσαγ(ωγής) στο Διευθυντή οποιο(υδήποτε) εγγράφου του οποίου Διευθυντής δυνατό να ζητήσει» καθώς και οιανδήποτε «αντί(σταση) ή παρακώλ(υση), είτε ενεργά είτε παθητικά, οποιο(υδήποτε) Διευθυντή, στην εκτέλεση των καθηκόντων του» λόγω μη προσκόμισης του διαβατηρίου ενώ, ταυτόχρονα, δεν προσάγονται στοιχεία αναφορικά με τις ενέργειες στις οποίες έχουν προβεί οι αρχές προς τις αρχές της χώρας καταγωγής για επιτυχή απομάκρυνση του υπηκόου τρίτης χώρας;
 (1) Οδηγία 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008 , σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (ΕΕ L 348, σελ.98-107)


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/31
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Μαρτίου 2010 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-16/09 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Εύλογη προθεσμία προς άσκηση αγωγής αποζημιώσεως - Καθυστερημένη άσκηση - Αίτηση αναιρέσεως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη)
 2010/C 148/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και C. Berardis-Kayser, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώτο τμήμα) της 4ης Νοεμβρίου 2008 στην υπόθεση F-87/07, Marcuccio κατά Επιτροπής (η οποία δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Luigi Marcuccio φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο της παρούσας δίκης.
 (1) EE C 55 της 7.3.2009


text:
 26.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 350/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 28ης Ιουλίου 2016 — Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-660/13) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Εξωτερικές σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Πρόσβαση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας στην εσωτερική αγορά - Χρηματοδοτική συνεισφορά της Ελβετικής Συνομοσπονδίας στην οικονομική και κοινωνική συνοχή της διευρυμένης Ένωσης - Μνημόνιο συμφωνίας σχετικά με τη χρηματοδοτική συνεισφορά της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τα κράτη μέλη που εντάχθηκαν στην Ένωση το 2004 - Διεύρυνση της Ένωσης με την ένταξη της Δημοκρατίας της Κροατίας - Προσθήκη στο μνημόνιο συμφωνίας η οποία αφορά χρηματοδοτική συνεισφορά της Ελβετικής Συνομοσπονδίας υπέρ της Δημοκρατίας της Κροατίας - Υπογραφή της προσθήκης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξ ονόματος της Ένωσης χωρίς προηγούμενη έγκριση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αρμοδιότητα - Άρθρο 13, παράγραφος 2, άρθρο 16, παράγραφοι 1 και 6, καθώς και άρθρο 17, παράγραφος 1, ΣΕΕ - Αρχές της δοτής αρμοδιότητας, της θεσμικής ισορροπίας και της καλόπιστης συνεργασίας))
 (2016/C 350/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. De Elera-San Miguel Hurtado, P. Mahnič και E. Finnegan)
 Παρεμβαίντες υπέρ του προσφεύγοντος: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek, J. Vláčil, E. Ruffer και M. Hedvábná), Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και B. Beutler), Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Σ. Χαλά και Μ. Τασσοπούλου), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues, D. Colas, F. Fize και N. Rouam), Δημοκρατία της Λιθουανίας (εκπρόσωποι: D. Kriaučiūnas και J. Nasutavičienė), Ουγγαρία (εκπρόσωποι: M. Z. Fehér και G. Szima), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: M. Bulterman, M. Gijzen και M. Noort), Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωπος: B. Majczyna), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: J. Heliskoski και H. Leppo), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: J. Kraehling, C. Brodie, S. Behzadi-Spencer και E. Jenkinson, επικουρούμενες από τον J. Holmes, barrister)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Pardo Quintillán και T. Scharf)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση C(2013) 6355 τελικό της Επιτροπής, της 3ης Οκτωβρίου 2013, για την υπογραφή της προσθήκης στο μνημόνιο συμφωνίας σχετικά με χρηματοδοτική συνεισφορά της Ελβετικής Συνομοσπονδίας.
 2)
 Διατηρεί τα αποτελέσματα της αποφάσεως C(2013) 6355 τελικό της Επιτροπής έως την έναρξη της ισχύος, εντός ευλόγου χρόνου, νέας αποφάσεως που θα εκδοθεί προς αντικατάστασή της.
 3)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 4)
 Η Τσεχική Δημοκρατία, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Ελληνική Δημοκρατία, η Γαλλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Λιθουανίας, η Ουγγαρία, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Πολωνίας, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, καθώς και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 45 της 15.2.2014.


text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/13
 Αναίρεση που άσκησε στις 27 Απριλίου 2011 η Fédération Internationale de Football Association (FIFA) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 17 Φεβρουαρίου 2011, στην υπόθεση T-68/08, Fédération Internationale de Football Association (FIFA) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-205/11 P)
 2011/C 232/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Fédération Internationale de Football Association (FIFA) (εκπρόσωποι: A. Barav και D. Reymond, δικηγόροι)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Βασίλειο του Βελγίου, Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να επικυρώσει την απόφαση που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 17 Φεβρουαρίου 2011, επί της υποθέσεως T-68/08, όσον αφορά το παραδεκτό της προσφυγής της νυν αναιρεσείουσας·
 —
 να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 17 Φεβρουαρίου 2011, επί της υποθέσεως T-68/08, όσον αφορά την ουσία της υποθέσεως, καθόσον ενέκρινε την καταχώριση των αγώνων «μικρότερου ενδιαφέροντος» του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA (FIFA World CupTM) στον κατάλογο εκδηλώσεων «μείζονος σημασίας για την κοινωνία» του Ηνωμένου Βασιλείου, κατά την έννοια της οδηγίας·
 —
 να αποφανθεί οριστικά επί της διαφοράς, σύμφωνα με το άρθρο 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή να καταβάλει τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η FIFA όσον αφορά αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1) Νομική πλάνη, παράβαση του άρθρου 36 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, παράβαση του άρθρου 3α, παράγραφος 2, της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ
 (1), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/36/ΕΚ
 (2), καθώς και παραβίαση του δικαίου της ΕΕ, πεπλανημένη εφαρμογή του άρθρου 296 ΣΛΕΕ [υπέρβαση των ορίων δικαστικού ελέγχου, αντιφατικό σκεπτικό, παράθεση αιτιολογίας μη περιλαμβανομένης στην προσβαλλόμενη απόφαση όσον αφορά τον χαρακτηρισμό του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA (FIFA World CupTM) και εξαγωγή εσφαλμένων νομικών κρίσεων βάσει των ανωτέρω, αντιστροφή του βάρους αποδείξεως]
 Η αναιρεσείουσα διατείνεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το δίκαιο της ΕΕ παραθέτοντας αιτιολογία που δεν περιλαμβανόταν στην απόφαση της Επιτροπής (3), ως προς την κρίση του περί του ότι ορθώς η Επιτροπή χαρακτήρισε το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA (FIFA World CupTM) ως «εκ της φύσεώς της, ενιαία εκδήλωση», όσον αφορά την οδηγία 89/552/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/36/ΕΚ, παραθέτοντας αντιφατική αιτιολογία, κρίνοντας ότι δεν απαιτείται τα κράτη μέλη να δικαιολογούν ειδικώς της απόφασή τους να περιλάβουν το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA (FIFA World CupTM) στους καταλόγους τους εκδηλώσεων μείζονος σημασίας και αντιστρέφοντας το βάρος αποδείξεως.
 2) Νομική πλάνη, παράβαση του άρθρου 3α, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/36/ΕΚ, παράβαση του άρθρου 36 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, πεπλανημένη εφαρμογή του άρθρου 296 ΣΛΕΕ (η κρίση περί του ότι ορθώς αποφάνθηκε η Επιτροπή ότι ο κατάλογος των μέτρων που έλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο καταρτίσθηκε «με σαφήνεια και διαφάνεια»)
 Η αναιρεσείουσα διατείνεται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε παράβαση του δικαίου της ΕΕ κρίνοντας ότι νομίμως αποφάνθηκε η Επιτροπή ότι ο κατάλογος εκδηλώσεων του Ηνωμένου Βασιλείου καταρτίσθηκε «με σαφήνεια και διαφάνεια», σύμφωνα με όσα προβλέπει η οδηγία 89/552/ΕΟΚ όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/36/ΕΚ, μολονότι η καταχώριση του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA (FIFA World CupTM) στο σύνολό του στον κατάλογο αυτόν αποφασίσθηκε παρά την ομόφωνη περί του αντιθέτου πρόταση και δικαιολογήθηκε ενώπιον της Επιτροπής με την επίκληση, μεταξύ άλλων, στοιχείων που δεν υφίσταντο κατά τον χρόνο καταρτίσεως του επίμαχου καταλόγου.
 3) Νομική πλάνη, παράβαση του άρθρου 3α, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/36/ΕΚ, πεπλανημένη εφαρμογή του άρθρου 296 ΣΛΕΕ, παράβαση του άρθρου 36 του Οργανισμού του Δικαστηρίου [πεπλανημένος χαρακτηρισμός του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA (FIFA World CupTM), υπέρβαση των ορίων δικαστικού ελέγχου, σκεπτικό μη στηριζόμενο σε αυτό της προσβαλλομένης αποφάσεως, πεπλανημένη εκτίμηση πραγματικών περιστατικών όσον αφορά τους αγώνες «μικρότερου ενδιαφέροντος» και εσφαλμένες νομικές κρίσεις συναχθείσες βάσει των ανωτέρω, κρίση περί του ότι η παρατεθείσα στην προσβαλλόμενη απόφαση αιτιολογία ήταν επαρκής, παράλειψη εξετάσεως προβληθέντων επιχειρημάτων]
 Η αναιρεσείουσα διατείνεται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε παράβαση του δικαίου της ΕΕ αποφαινόμενο ότι η Επιτροπή ορθώς έκρινε από νομικής απόψεως και αιτιολόγησε επαρκώς την κρίση της αυτή περί του ότι το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA (FIFA World CupTM) αποτελεί στο σύνολό του εκδήλωση μείζονος σημασίας για την κοινωνία του Ηνωμένου Βασιλείου, κατά την έννοια της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/36/ΕΚ. Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομική πλάνη και συνήγαγε εσφαλμένες νομικές κρίσεις εκ των πραγματικών περιστατικών αποδεχόμενο τις αστήρικτες κρίσεις της Επιτροπής ότι το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA (FIFA World CupTM) έχει «ιδιαίτερη γενική απήχηση εντός του Ηνωμένου», ότι μεταδίδεται κατά παράδοση από τηλεοπτικούς σταθμούς ελεύθερης προσβάσεως και ότι σημειώνει υψηλή τηλεθέαση.
 4) Νομική πλάνη, παραβίαση του δικαίου της ΕΕ, παράβαση του άρθρου 3α, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/36/ΕΚ, πεπλανημένη εφαρμογή του άρθρου 296 ΣΛΕΕ, παράβαση του άρθρου 36 του Οργανισμού του Δικαστηρίου (υπέρβαση των ορίων δικαστικού ελέγχου, κρίση ότι η Επιτροπή ορθώς αποφάνθηκε και αιτιολόγησε επαρκώς την κρίση της αυτή περί του ότι τα κοινοποιηθέντα μέτρα του Ηνωμένου Βασιλείου είναι συμβατά με το δίκαιο της ΕΕ και ότι οι περιορισμοί που επιβάλλονται με αυτά είναι αναλογικού χαρακτήρα, εσφαλμένος καθορισμός του πεδίου εφαρμογής του δικαιώματος στην ενημέρωση και του δημοσίου συμφέροντος για ευρεία πρόσβαση στις τηλεοπτικώς μεταδιδόμενες εκδηλώσεις μείζονος σημασίας για την κοινωνία)
 Αυτός ο λόγος αναιρέσεως περιλαμβάνει τρία σκέλη:
 Πρώτο σκέλος: Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το δίκαιο της ΕΕ αποφαινόμενο ότι η Επιτροπή ορθώς έκρινε, από νομικής απόψεως, ότι τα κοινοποιηθέντα μέτρα που έλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν συμβατά με το δίκαιο της ΕΕ, μολονότι με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν εξετάσθηκαν οι περιορισμοί του δικαιώματος εγκαταστάσεως. Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη περαιτέρω το δίκαιο της ΕΕ, κρίνοντας ότι οι περιορισμοί του δικαιώματος εγκαταστάσεως ήταν αναλογικοί και αποφαινόμενο ότι η Επιτροπή ορθώς έκρινε, από νομικής απόψεως, και αιτιολόγησε επαρκώς την κρίση της αυτή περί του ότι οι περιορισμοί της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών ήταν αναλογικοί.
 Δεύτερο σκέλος: Η αναιρεσείουσα φρονεί ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το δίκαιο της ΕΕ αποφαινόμενο ότι η Επιτροπή έκρινε ορθώς, από νομικής απόψεως, ότι τα κοινοποιηθέντα μέτρα που έλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν συμβατά με το δίκαιο της ΕΕ, μολονότι με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν εξετάσθηκαν οι περιορισμοί των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας της FIFA. Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη περαιτέρω το δίκαιο της ΕΕ κρίνοντας ότι οι περιορισμοί του δικαιώματος ιδιοκτησίας της FIFA ήταν αναλογικοί.
 Τρίτο σκέλος: Η αναιρεσείουσα διατείνεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το δίκαιο της ΕΕ αποφαινόμενο ότι η Επιτροπή έκρινε ορθώς, από νομικής απόψεως, και αιτιολόγησε επαρκώς την κρίση της αυτή περί του ότι τα κοινοποιηθέντα μέτρα του Ηνωμένου Βασιλείου είναι συμβατά με το δίκαιο της ΕΕ περί ανταγωνισμού, καθόσον οι περιορισμοί της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών ήταν δικαιολογημένοι. Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη περαιτέρω το δίκαιο της ΕΕ κρίνοντας ότι η Επιτροπή δεν ήταν υποχρεωμένη να καθορίσει την οικεία αγορά όσον αφορά τους περιορισμούς του ανταγωνισμού και ότι τα εν λόγω μέτρα δεν συνεπάγονταν την παροχή ειδικών δικαιωμάτων κατά την έννοια του άρθρου 106, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 (1) Οδηγία 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (ΕΕ L 298, σ. 23).
 (2) Οδηγία 97/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1997, για την τροποποίηση της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου για το συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (ΕΕ L 202, σ. 60).
 (3) Απόφαση 2007/730/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Οκτωβρίου 2007, για τη συμβατότητα με το κοινοτικό δίκαιο των μέτρων που έλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο σύμφωνα με το άρθρο 3α, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (ΕΕ L 295, σ. 12).


text:
 20.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/13
 Προσφυγή της 20ής Αυγούστου 2012 — American Express Marketing & Development κατά ΓΕΕΑ (IP ZONE EUROPE)
 (Υπόθεση T-370/12)
 2012/C 319/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: American Express Marketing & Development Corp. (Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: V. Spitz, A. Gaul, T. Golda, and S. Kirschstein-Freund, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 12ης Ιουνίου 2012 στην υπόθεση R 1452/2011-2,
 —
 επικουρικώς, να τροποποιήσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 12ης Ιουνίου 2012 στην υπόθεση R 1452/2011-2 και να κρίνει την προσφυγή βάσιμη,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα έξοδα της διαδικασίας προσφυγής και της δίκης ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα IP ZONE EUROPE για υπηρεσίες της κλάσεως 42 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 9488057
 Απόφαση του εξεταστή: Απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


text:
 20.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Ιταλία) στις 31 Ιουλίου 2007 — Bayer SpA κατά Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA) και Ministero della Salute
 (Υπόθεση C-356/07)
 (2007/C 247/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Bayer SpA
 Καθών: Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA) και Ministero della Salute
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μετά τις διατάξεις των άρθρων 2 και 3 [της οδηγίας 89/105] (1), οι οποίες διαμορφώνουν τη σχέση μεταξύ των δημόσιων αρχών των κρατών μελών και των φαρμακευτικών επιχειρήσεων -προβλέποντας ότι ο καθορισμός της τιμής ενός φαρμακευτικού ιδιοσκευάσματος ή η αύξησή της πραγματοποιείται με βάση τα στοιχεία που παρέχουν οι [επιχειρήσεις] αυτές, αλλά στον βαθμό που εγκρίνει η αρμόδια αρχή, δηλαδή με βάση διαβουλεύσεις μεταξύ των εν λόγω επιχειρήσεων και των αρχών που είναι αρμόδιες για τον έλεγχο των φαρμακευτικών δαπανών- το άρθρο 4, παράγραφος 1, [της ίδιας οδηγίας] προβλέπει την «καθήλωση των τιμών των φαρμάκων ή ορισμένων κατηγοριών φαρμάκων» ως μέτρο γενικού χαρακτήρα, το οποίο υπόκειται σε ετήσια τουλάχιστον εξακρίβωση, με βάση τις επικρατούσες στο οικείο κράτος μέλος μακροοικονομικές συνθήκες, προκειμένου να αποφασιστεί αν θα διατηρηθεί σε ισχύ.
 Η εν λόγω διάταξη τάσσει στις αρμόδιες αρχές προθεσμία 90 ημερών για να λάβουν απόφαση και προβλέπει ότι οι εν λόγω αρχές οφείλουν, κατά τη λήξη της προθεσμίας αυτής, να ανακοινώνουν τις αυξήσεις ή μειώσεις των τιμών που ενδεχομένως έγιναν.
 Ερωτάται αν η εν λόγω διάταξη, καθόσον αναφέρεται στις «μειώσεις που ενδεχομένως προβλέφθηκαν», πρέπει να ερμηνευθεί με την έννοια ότι προβλέπεται επίσης, πέρα από το γενικό μέσο της καθήλωσης των τιμών των φαρμάκων ή ορισμένων κατηγοριών φαρμάκων, ένα άλλο γενικό μέσο, το οποίο συνίσταται στη δυνατότητα μείωσης των τιμών των φαρμάκων ή ορισμένων κατηγοριών φαρμάκων, ή με την έννοια ότι η φράση «ενδεχόμενες μειώσεις» αφορά μόνο τα φάρμακα των οποίων έχουν ήδη καθηλωθεί οι τιμές.
 2)
 Ερωτάται αν το άρθρο 4, παράγραφος 1 [της οδηγίας 89/105] -καθόσον επιβάλλει στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών την υποχρέωση, σε περίπτωση καθήλωσης των τιμών, να εξετάζουν, τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο, αν οι μακροοικονομικές συνθήκες δικαιολογούν τη συνέχιση της καθήλωσης αυτής- πρέπει να ερμηνευθεί, εφόσον με την απάντηση στο πρώτο ερώτημα γίνει δεκτό ότι επιτρέπεται η μείωση των τιμών, με την έννοια ότι είναι δυνατή η εφαρμογή του μέτρου αυτού κατ' επανάληψη εντός του ίδιου έτους και επί σειρά ετών (από το 2002 και μέχρι το 2010).
 3)
 Ερωτάται αν, κατά το προαναφερθέν άρθρο 4 [της οδηγίας 89/105] -που πρέπει να ερμηνευθεί σύμφωνα με τις αιτιολογικές σκέψεις της που τονίζουν ότι ο πρωταρχικός σκοπός των μέτρων ελέγχου των τιμών των φαρμάκων είναι «η προστασία της δημόσιας υγείας, μέσω της εξασφάλισης διαθέσιμων επαρκών φαρμάκων σε εύλογο κόστος, και η ανάγκη αποφυγής διαφορών στα μέτρα αυτά που θα μπορούσαν να εμποδίζουν ή να στρεβλώνουν το ενδοκοινοτικό εμπόριο φαρμάκων»- μπορεί να θεωρηθεί συμβατή με την κοινοτική ρύθμιση η θέσπιση μέτρων με βάση «εκτιμήσεις» των οικονομικών μεγεθών των δαπανών και όχι «διαπιστώσεις» σχετικά με τα μεγέθη αυτά (το ερώτημα αφορά αμφότερες τις περιπτώσεις).
 4)
 Ερωτάται αν οι απαιτήσεις για τήρηση των ανώτατων ορίων των φαρμακευτικών δαπανών, τα οποία είναι αρμόδιο να καθορίζει κάθε κράτος μέλος, πρέπει να συναρτώνται εκάστοτε αποκλειστικά και μόνο προς τις φαρμακευτικές δαπάνες ή μπορεί να γίνει δεκτό ότι εμπίπτει οπωσδήποτε στην εξουσία των εθνικών κρατών η ευχέρεια να λαμβάνονται επίσης υπόψη στοιχεία που αφορούν άλλες δαπάνες υγειονομικής περίθαλψης.
 5)
 Ερωτάται αν οι συναγόμενες από την οδηγία αρχές της διαφάνειας και της συμμετοχής των επιχειρήσεων που έχουν συμφέρον σε σχέση με τις αποφάσεις καθήλωσης ή γενικευμένης μείωσης των τιμών των φαρμάκων πρέπει να ερμηνευθούν με την έννοια ότι είναι αναγκαίο να προβλέπονται πάντοτε και οπωσδήποτε αφενός δυνατότητα παρέκκλισης από την επιβαλλόμενη τιμή (άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας [89/105]) και αφετέρου συγκεκριμένη συμμετοχή της αιτούσας επιχείρησης, πράγμα που σημαίνει ότι η διοίκηση είναι υποχρεωμένη να αιτιολογεί την ενδεχόμενη άρνησή της.
 (1) Οδηγία 89/105/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με τη διαφάνεια των μέτρων που ρυθμίζουν τον καθορισμό των τιμών των φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση και τη κάλυψη του κόστους των στα πλαίσια των εθνικών ασφαλιστικών συστημάτων υγείας (ΕΕ L 40, σ. 8).


text:
7.3.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 72/13
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 bake g Pretura circondariale di Torino (Isakiäa) le diósang
 sgy 18gy Dejelbqiäot 1997, rso pkaiärio sgy diauoqóy Ç ma diapirsxärei oäsi g Iqkamdiäa, lg herpiäfomsay siy ama-
 Battital Srl jasó Regione Piemonte cjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy diasó-
 (Tpoäherg C-14/98) neiy pqojeileämot ma rtlloquxheiä pqoy sgm odgciäa 94/
 28/EJ (1) sot Rtlbotkiäot, sgy 23gy Iotmiäot 1994, cia som
 (98/C 72/24) jahoqirloä sxm aqvxäm rvesijó le soty fxosevmijotäy jai
 cemeakocijotäy oäqoty pot euaqloäfomsai jasó siy eiracx-
 ceäy pqoeketärexy sqiäsxm vxqxäm fxäxm, sot rpeäqlasoy,
 sxm xaqiäxm jai sxm elbqtäxm soty jai cia sgm sqopo-
 Le diósang sgy 18gy Dejelbqiäot 1997, g opoiäa peqigäkhe rsg poiägrg sgy odgciäay 77/504/EOJ (2) peqiä sxm fxäxm ama-
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, paqacxcgäy sot boeiäot eiädoty jahaqoäailot ceämoty,
 rsiy 22 Iamotaqiäot 1998, g Pretura circondariale di Torino paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sgm odgciäa atsgä
 (Isakiäa), rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpioäm jai sg rtmhgäjg jai
 sgy lesantä Battital Srl jai Regione Piemonte, tpeäbake rso
 Dijarsgäqio sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm sa ajoäkotha pqo- Ç ma jasadijórei sgm Iqkamdiäa rsa dijarsijó eänoda.
 dijarsijó eqxsgälasa:
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 1. Enajokotheiä ma irvtäei rsgm Isakiäa (gä re jópoia isakijgä So óqhqo 189 sgy rtmhgäjgy EJ, bórei sot opoiäot g odgciäa
 peqiovgä) jasó so óqhqo 1 sgy odgciäay 95/40/EJ (1), derletäei, oärom auoqó so epidixjoälemo aposeäkerla, jóhe
 jasó so óqhqo 2 sgy odgciäay 96/14/EJ (2) jai jasó so jqósoy leäkoy rso opoiäo apethtämesai, rtmepócesai sgm tpo-
 óqhqo 1 sgy odgciäay 96/15/EJ (3), g apacoäqetrg vqeäxrg sxm jqasxäm lekxäm ma sgqotäm sgm pqoherliäa pot
 eiracxcgäy oqcamirlxäm sot eiädoty Citrus; sórrei g odgciäa cia ma rtlloquxhotäm pqoy atsgäm. G pqo-
 herliäa atsgä eneäpmetre sgm 1g Iotkiäot 1995, vxqiäy g Iqkam-
 diäa ma herpiärei siy amacjaiäey diasóneiy pqojeileämot ma
 2. Lgäpxy sgm 1g Apqikiäot 1996 eäpatre ma irvtäei g apacoä- rtlloquxheiä pqoy sgm odgciäa cia sgm opoiäa ciämesai koäcoy
 qetrg atsgä; rsa aisgälasa sgy Episqopgäy.
 (1) EE L 178 sgy 12.7.1994, r. 66.
 3. Eiämai g apoäuarg sot isakijotä Tpotqceiäot Cexqcijxäm (2) EE eid. eäjd. 03/019, r. 58.
 Poäqxm, sgy 31gy Iamotaqiäot 1996, le sgm opoiäa g odgciäa
 95/40/EJ lesaueäqhgje rso isakijoä diäjaio, artlbiäbarsg,
 jahoärom emdiaueäqei em pqojeileämx, le sg kgäng sgy
 irvtäoy sgy apacoqetärexy sxm eiracxcxäm rsgm isakijgä
 epijqóseia (gä re leäqoy atsgäy) utsijxäm oqcamirlxäm sot
 eiädoty Citrus, g opoiäa kgäng uaiämesai ma pqojtäpsei apoä Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 so rtmdtarloä sxm diasónexm sgy odgciäay 95/40/EJ, sot jasó Iqkamdiäay, pot arjgähgje rsiy 28 Iamotaqiäot 1998
 óqhqot 2 sgy odgciäay 96/14/EJ, jai sot óqhqot 1 sgy (Tpoäherg C-24/98)
 odgciäay 96/15/EJ;
 (98/C 72/26)
 (1) EE L 182 sgy 2.8.1995, r. 14.
 (2) EE L 68 sgy 19.3.1996, r. 24. G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 (3) EE L 70 sgy 20.3.1996, r. 35. apoä soty Richard Wainwright, jtäqio molijoä rtälbotko, jai
 Michael Shotter, tpókkgko sgy ehmijgäy dioijgärexy tpgqe-
 sotämsa rsgm Episqopgä dtmólei rtluxmiäay peqiä amsakkacgäy
 tpakkgäkxm, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos
 Gómez de la Cruz, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay sgy Epi-
 sqopgäy, Centre Wagner, órjgre rsiy 28 Iamotaqiäot 1998,
 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm,
 pqorutcgä jasó Iqkamdiäay.
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasó Iqkamdiäay, pot arjgähgje rsiy 26 Iamotaqiäot 1998
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 (Tpoäherg C-21/98)
 Ç ma amacmxqiärei oäsi, paqakeiäpomsay ma joimopoigärei siy
 (98/C 72/25)
 molohesijeäy, jamomirsijeäy gä dioijgsijeäy diasóneiy pot
 eiämai amacjaiäey cia sg rtlloäquxrgä sgy pqoy sgm odgciäa
 94/22/EJ (1), cia soty oäqoty voqgäcgrgy jai vqgärgy sxm
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg adeixäm amafgäsgrgy, eneqetämgrgy jai paqacxcgäy tdqo-
 apoä som James Macdonald Flett, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqe- comamhqójxm, gä paqakeiäpomsay ma herpiärei sa amacjaiäa
 riäay, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de leäsqa rtlloquxärexäy sgy pqoy sgm amxseäqx odgciäa, g
 la Cruz, epiärgy leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, Centre Wag- Iqkamdiäa paqeäbg siy tpovqeäxreiy pot tpeävei apoä sgm
 ner, órjgre rsiy 26 Iamotaqiäot 1998, emxäpiom sot Dijarsg- odgciäa,
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó Iqkam-
 diäay. Ç ma jasadijórei sgm Iqkamdiäa rsa dijarsijó eänoda.
 ---pagebreak--- C 72/14 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 7.3.98
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa oärom auoqó so epidixjoälemo aposeäkerla, rtmepócesai sgm
 tpovqeäxrg sxm jqasxäm lekxäm ma sgqotäm siy pqoherliäey pot
 heäsotm oi odgciäey. Lokomoäsi g rtmaugäy pqoherliäa eäkgne
 So óqhqo 189 sgy rtmhgäjgy EJ, rtäluxma le so opoiäo oi rsiy 31 Laqsiäot 1995, g Iqkamdiäa dem eneädxre siy amacjaiäey
 odgciäey derletäotm sa jqósg leäkg rsa opoiäa apethtämomsai, diasóneiy rtlloquxärexäy sgy pqoy sgm odgciäa rsgm opoiäa
 oärom auoqó so epidixjoälemo aposeäkerla, rtmepócesai sgm amaueäqomsai sa aisgälasa sgy Episqopgäy.
 tpovqeäxrg sxm jqasxäm lekxäm ma sgqotäm siy pqoherliäey pot
 heäsotm oi odgciäey. Lokomoäsi g rtmaugäy pqoherliäa eäkgne sgm
 (1) EE L 157 sgy 24.6.1994, r. 33.
 1g Iotkiäot 1995, g Iqkamdiäa dem eneädxre siy amacjaiäey dia-
 (2) EE eid. eäjd. 13/008, r. 42.
 sóneiy rtlloquxärexäy sgy pqoy sgm odgciäa rsgm opoiäa
 amaueäqomsai sa aisgälasa sgy Episqopgäy.
 (1) Odgciäa 94/22/EJ sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot jai sot
 Rtlbotkiäot (EE L 164 sgy 30.6.1994, r. 3).
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-276/96 (1)
 (98/C 72/28)
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm Le diósang sgy 10gy Moelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot eäjsot
 jasó Iqkamdiäay, pot arjgähgje rsiy 29 Iamotaqiäot 1998 slgälasoy sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 (Tpoäherg C-26/98) apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy C-276/96: Episqopgä
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jasó Poqsocakijgäy Dglojqa-
 (98/C 72/27) siäay.
 (1) EE C 294 sgy 5.10.1996.
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä soty Hans Christian Stùvlbñk, leäkoy sgy Molijgäy
 Tpgqeriäay sgy, jai Michael Shotter, tpókkgko sgy ehmijgäy
 dioijgärexy tpgqesotämsa rsgm Episqopgä dtmólei rtluxmiäay
 peqiä amsakkacgäy tpakkgäkxm, le amsiäjkgso rso Kotnel-
 botäqco som Carlos Gómez de la Cruz, leäkoy sgy Molijgäy
 Tpgqeriäay sgy Episqopgäy, Centre Wagner, órjgre rsiy
 29 Iamotaqiäot 1998, emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqx- Diacqaugä sgy tpoheärexy C-170/97 (1)
 paøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó Iqkamdiäay. (98/C 72/29)
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 Le diósang sgy 13gy Moelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 Ç ma amacmxqiärei oäsi, paqakeiäpomsay ma joimopoigärei siy diacqaugä sgy tpoheärexy C-170/97: Episqopgä sxm Etqx-
 molohesijeäy, jamomirsijeäy gä dioijgsijeäy diasóneiy pot paøjxäm Joimosgäsxm jasó Poqsocakijgäy Dglojqasiäay.
 eiämai amacjaiäey cia sg rtlloäquxrgä sgy pqoy sgm odgciäa
 94/26/EJ (1), cia sgm pqoraqlocgä rsgm sevmijgä pqoäodo (1) EE C 199 sgy 28.6.1997.
 sgy odgciäay 79/196/EOJ (2) sot Rtlbotkiäot peqiä pqo-
 recciärexy sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm pot auo-
 qotäm so gkejsqokocijoä tkijoä pot dtämasai ma vqgrilo-
 poigheiä re asloäruaiqa emeävotra jiämdtmo ejqgänexy jai
 pot apaiseiä oqirleämoty sqoäpoty pqorsariäay, gä paqakeiä-
 pomsay ma herpiärei sa amacjaiäa leäsqa rtlloquxärexäy
 sgy pqoy sgm amxseäqx odgciäa, g Iqkamdiäa paqeäbg siy Diacqaugä sgy tpoheärexy C-171/97 (1)
 tpovqeäxreiy pot tpeävei apoä sgm odgciäa
 (98/C 72/30)
 jai
 Le diósang sgy 13gy Moelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 Ç ma jasadijórei sgm Iqkamdiäa rsa dijarsijó eänoda. diacqaugä sgy tpoheärexy C-171/97: Episqopgä sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm jasó Poqsocakijgäy Dglojqasiäay.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 (1) EE C 199 sgy 28.6.1997.
 So óqhqo 189 sgy rtmhgäjgy EJ, rtäluxma le so opoiäo oi
 odgciäey derletäotm sa jqósg leäkg rsa opoiäa apethtämomsai,


text:
1 . 11 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων C 331/17
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Διαγραφή της υποθέσεως C-145/95 (')
 κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, ασκη (97/C 331/34)
 θείσα στις 30 Σεπτεμβρίου 1997
 (Υπόθεση C-339/97) Με διάταξη της 10ης Ιουλίου 1997, o Προεδρος του Δικαστη
 (97/C 331/33) ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-145/95 (αίτηση της Pretura circondariale di
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη Roma, sezione distaccata di Castelnuovo di Porto για την
 από τον Götz zur Hausen, νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Città Convenienza Ber
 στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, Centre gamo Sri κατά Sindaco del Comune di Trezzano sul Naviglio.
 Wagner, Kirchberg, άσκησε στις 30 Σεπτεμβρίου 1997 ενώ
 (') EE C 174 της 8. 7. 1995.
 πιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προ
 σφυγή κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το
 Δικαστήριο:
 1 , να αναγνωρίσει ότι, μη λαμβάνοντας τις αναγκαίες νομο Διαγραφή της υποθέσεως C-146/95 (')
 θετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμέ (97/C 331/35)
 νου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 94/15/ΕΟΚ της
 Επιτροπής, της 15ης Απριλίου 1994, για πρώτη προσαρ Με διάταξη της 10ης Ιουλίου 1997, o Πρόεδρος του Δικαστη
 μογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 9Θ/220/ΕΟΚ για ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 τη σκόπιμη [εκούσια] ελευθέρωση γενετικώς τροποποι της υποθέσεως C-146/95 (αίτηση της Pretura circondariale di
 ημένων οργανισμών στο περιβάλλον ('), καθώς και προς Roma, sezione distaccata di Castelnuovo di Porto για την
 την οδηγία 94/51/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Νοεμβρίου έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Città Convenienza Ber
 1994, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδη gamo Sri κατά Sindaco del Comune di Torino.
 γίας 90/21 9/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την περιορισμένη
 χρήση γενετικώς τροποποιημένων μικροοργανισμών (2), (■) ΕΕ C 174 της 8. 7. 1995.
 το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από τις εν λόγω οδηγίες,
 2, να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου
 στα δικαστικά έξοδα.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-317/95 (')
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα (97/C 331/36)
 O προβληθέντες ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι Με διάταξη της 8ης Αυγούστου 1997, o Πρόεδρος του
 ανάλογα εκείνων της υποθέσεως C-320/97 (3). H προθεσμία
 μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 30 Ιουνίου Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 διαγραφή της υποθέσεως C-317/95 (αίτηση του Συμβουλίου
 1994 (όσον αφορά την οδηγία 94/15/ΕΟΚ) και στις 30 Απρι Επικρατείας για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 λίου 1995 (όσον αφορά την οδηγία 94/51 /ΕΚ). Canadane Cheese Trading amba, ΑΦοί Γ. Κουρή ΑΕΒΕ κατά
 (') ΕΕ L 103 της 22. 4. 1994, σ. 20.
 υπουργού Εμπορίου, υπουργού Οικονομικών, υπουργού
 (2) ΕΕ L 297 της 18. 11 . 1994, σ. 29. Υγείας, Προνοίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, υπουργού
 (3) Βλεπε σ. 13 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας. Γεωργίας.
 (') ΕΕ C 333 της 9. 12. 1995.


text:
 11.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 39/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 15ης Δεκεμβρίου 2011 [αίτηση του Corte suprema di cassazione (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Banca Antoniana Popolare Veneta SpA, incorporante la Banca Nazionale dell’Agricoltura SpA κατά Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate
 (Υπόθεση C-427/10) (1)
 (ΦΠΑ - Αναζήτηση του αχρεωστήτως καταβληθέντος φόρου - Εθνική ρύθμιση προβλέπουσα τη δυνατότητα κινήσεως διαδικασίας αναζητήσεως του αχρεωστήτως καταβληθέντος φόρου ενώπιον διαφορετικών δικαστηρίων και εντός διαφορετικών προθεσμιών, ανάλογα με το αν πρόκειται περί του αποδέκτη υπηρεσιών ή περί του παρέχοντος υπηρεσίες - Δυνατότητα του αποδέκτη υπηρεσιών να ζητήσει την επιστροφή του φόρου από τον παρέχοντα υπηρεσίες μετά την παρέλευση της προθεσμίας που διαθέτει ο παρέχων υπηρεσίες για την κίνηση διαδικασίας ενώπιον της φορολογικής αρχής - Αρχή της αποτελεσματικότητας)
 2012/C 39/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte suprema di cassazione
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Banca Antoniana Popolare Veneta SpA, incorporante la Banca Nazionale dell’Agricoltura SpA
 κατά
 Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Corte suprema di cassazione — Ερμηνεία του άρθρου 17, παράγραφος 3, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ: έκτη οδηγία του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ L 145, σ. 1) — Επιστροφή του αχρεωστήτως καταβληθέντος φόρου — Εθνική ρύθμιση προβλέπουσα τη δυνατότητα κινήσεως διαδικασίας αναζητήσεως του αχρεωστήτως καταβληθέντος φόρου ενώπιον διαφορετικών δικαστηρίων και εντός διαφορετικών προθεσμιών, ανάλογα με το αν πρόκειται περί του αποδέκτη της υπηρεσίας που αφορά η επιβολή του φόρου (δεκαετής προθεσμία) ή περί του παρέχοντος την ίδια υπηρεσία (διετής προθεσμία) — Δυνατότητα του αποδέκτη της υπηρεσίας να ζητήσει την επιστροφή του φόρου από τον παρέχοντα την υπηρεσία μετά τη λήξη της προθεσμίας εντός της οποίας ο δεύτερος μπορούσε να κινήσει τη σχετική διαδικασία επιστροφής — Αρχές της φορολογικής ουδετερότητας, της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων
 Διατακτικό
 Η αρχή της αποτελεσματικότητας δεν αποκλείει εθνική ρύθμιση περί αναζητήσεως των αχρεωστήτως καταβληθέντων η οποία προβλέπει μακρύτερη προθεσμία παραγραφής για τις αστικού δικαίου αξιώσεις αναζητήσεως των αχρεωστήτως καταβληθέντων που προβάλλονται από τον αποδέκτη υπηρεσιών κατά του υποκείμενου στον ΦΠΑ παρέχοντος τις εν λόγω υπηρεσίες, έναντι της ειδικής προθεσμίας παραγραφής που προβλέπει για τις φορολογικού δικαίου αξιώσεις κατά της φορολογικής αρχής, εφόσον ο υποκείμενος στον φόρο μπορεί πραγματικά να ζητήσει την επιστροφή του οικείου φόρου από την εν λόγω αρχή. Η τελευταία αυτή προϋπόθεση δεν πληρούται όταν η εφαρμογή της εν λόγω ρυθμίσεως συνεπάγεται πλήρη στέρηση από τον υποκείμενο στον φόρο του δικαιώματός του να αναζητήσει από τη φορολογική αρχή τον αχρεωστήτως καταβληθέντα ΦΠΑ που ο ίδιος υποχρεώθηκε να επιστρέψει στον αποδέκτη των υπηρεσιών του.
 (1) ΕΕ C 288 της 23.10.2010.


text:
 19.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 312/41
 Προσφυγή της 22ας Οκτωβρίου 2009 — SE.RI.FO κατά Επιτροπής και Εκτελεστικού Οργανισμού εκπαιδεύσεως, οπτικοακουστικών θεμάτων και πολιτισμού
 (Υπόθεση T-438/09)
 2009/C 312/68
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Serifo Srl (Νεάπολη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: R. de Lorenzo, P. Kivel Mazuy και G. Ruberto, δικηγόροι)
 Καθών: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Εκτελεστικός Οργανισμός εκπαιδεύσεως, οπτικοακουστικών θεμάτων και πολιτισμού (EACEA)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 την ακύρωση της πράξεως, της ημερομηνίας εκδόσεως και των κυρίων σημείων της οποίας δεν έχει λάβει γνώση, με την οποία ο EACEA ενέκρινε, στο πλαίσιο του Lifelong Learning Programme, τον πίνακα των σχεδίων τα οποία εμπίπτουν στο προς κοινοτική χρηματοδότηση εγκάρσιο πρόγραμμα «KA3 ICT Multilateral Projects», και τον εφεδρικό πίνακα, καθ’ ο μέρος μόνο το υποβληθέν από την Se.Ri.Fo. srl, σχέδιο «V-3DAS» αριθ. 505690-2009-LLP-IT-KA3-KA3MP, συμπεριελήφθη στον εφεδρικό πίνακα και στον πίνακα των χρηματοδοτουμένων σχεδίων·
 —
 την ακύρωση του σημειώματος της 21ης Σεπτεμβρίου 2009, το οποίο ο EACEA διαβίβασε στη Se.Ri.Fo srl και το οποίο παρελήφθη από τη δεύτερη στις 22 Σεπτεμβρίου 2009, περί αξιολογήσεως του σχεδίου «V 3DAS» εκ μέρους των εξωτερικών εμπειρογνωμόνων, καθώς και ως προς τις ποσοστιαίες μονάδες που αυτή έλαβε.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα συμμετέσχε στην προκήρυξη για το έτος 2009 του κοινοτικού προγράμματος δράσεως για την διά βίου μάθηση («Lifelong Learning Programme») υποβάλλοντας στον Εκτελεστικό Οργανισμό εκπαιδεύσεως, οπτικοακουστικών θεμάτων και πολιτισμού (EACEA, «Educational, Audiovisual and Culture Executive Agency») το σχέδιο V-3DAS, στα πλαίσια του εγκαρσίου προγράμματος –δράσεως τρίτου σταδίου «ICΤ».
 Για την αξιολόγηση των υποψηφίων προβλέπεται, κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων του Οδηγού για την υποβολή προτάσεων έτους 2009, η απασχόληση εξωτερικών, τρίτων προς τον οργανισμό, εμπειρογνωμόνων. Έχοντας βαθμολογηθεί με ποσοστιαίες μονάδες 30,5 επί μεγίστης βαθμολογίας 40 ποσοστιαίων μονάδων (ήτοι το 76,3 % της ανώτατης βαθμολογίας), και υπολειπόμενο κατά 31 ποσοστιαίες μονάδες που είναι αναγκαίες για να περιληφθεί στον πίνακα των χρηματοδοτουμένων σχεδίων (ποσοστό 77,5 % της ανώτατης βαθμολογίας), το υποβληθέν από την προσφεύγουσα σχέδιο περιελήφθη στον εφεδρικό πίνακα, ο οποίος μπορεί να χρησιμοποιηθεί μεταγενέστερα για την έγκριση επιχορηγήσεων σε περίπτωση κατά την οποία υφίστανται διαθέσιμα κεφάλαια κατόπιν αποσύρσεως εγκεκριμένων σχεδίων ή αυξήσεως του προϋπολογισμού του προγράμματος.
 Προς στήριξη των αιτιάσεών της, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι εκτιμήσεις των εξωτερικών εμπειρογνωμόνων του EACEA αναφορικά με το υποβληθέν από την ίδια σχέδιο και οι ποσοστιαίες μονάδες με τις οποίες βαθμολογήθηκε σύμφωνα με τη στάθμιση των επιμέρους κριτηρίων (Award Criterion) πάσχουν έλλειψη αιτιολογήσεως, πεπλανημένη εφαρμογή των κριτηρίων αξιολογήσεως και εγγενείς αντιφάσεις και έλλειψη αλληλουχίας των κρίσεων. Οι ανωτέρω παράνομες συμπεριφορές προσλαμβάνουν αποφασιστική σημασία για τους σκοπούς του αποκλεισμού του υποβληθέντος από την προσφεύγουσα σχεδίου από τον πίνακα των χρηματοδοτουμένων σχεδίων μόλις για 0,5 ποσοστιαίες μονάδες.
 Υπογραμμίζεται συναφώς ότι ο κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ορίζει, στο άρθρο 109, όσον αφορά τη χορήγηση επιδοτήσεων, ότι «η χορήγηση επιδοτήσεων υπόκειται στις αρχές της διαφανείας, της ίσης μεταχειρίσεως [...]».


text:
 8.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/48
 Προσφυγή/αγωγή της 3ης Οκτωβρίου 2007 — Petrilli κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-98/07)
 (2007/C 297/96)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα/ενάγουσα: Nicole Petrilli (κάτοικος Sint Stevens Woluwe, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: J. L. Lodomez, δικηγόρος)
 Καθής/εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας/ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα/ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να κρίνει την υπό κρίση προσφυγή ακυρώσεως παραδεκτή και βάσιμη,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 20ής Ιουλίου 2007, με την οποία απορρίφθηκε από την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή (στο εξής: ΑΔΑ) η αίτηση της προσφεύγουσας βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 1, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ), για την ανανέωση της σύμβασής της στη Γενική Διεύθυνση (στο εξής: ΓΔ) «Έρευνα» της Επιτροπής,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που θα μπορούσε να λάβει η Επιτροπή στο μέλλον επί της ενστάσεως που υπέβαλε η προσφεύγουσα παράλληλα με την άσκηση της υπό κρίση προσφυγής/αγωγής και της προσφυγής με αίτημα την αναστολή της απόφασης της ΑΔΑ της 20ής Ιουλίου 2007,
 —
 να κρίνει την υπό κρίση αγωγή αποζημίωσης παραδεκτή και βάσιμη,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να επιτρέψει την επάνοδο της προσφεύγουσας στην εργασία της, ως συμβασιούχου υπαλλήλου, στη μονάδα «Τ2» της ΓΔ «Έρευνα» για 18 μήνες, και τούτο υπό την απειλή της επιβολής χρηματικής ποινής 1 000,00 ευρώ ανά ημέρα καθυστέρησης,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στην προσφεύγουσα, ως αποζημίωση για την υλική ζημία που υπέστη λόγω απώλειας των αποδοχών της, κατόπιν της άρνησης ανανέωσης της σύμβασής της, το ισόποσο των αποδοχών που θα είχε λάβει εάν της είχε δοθεί η δυνατότητα να συνεχίσει να απασχολείται ως συμβασιούχος υπάλληλος μέχρι τη λήξη της τριετίας,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει την περαιτέρω ζημία που υπέστη η προσφεύγουσα λόγω απώλειας της δυνατότητας σύναψης σύμβασης αορίστου χρόνου με τον υπό σύσταση Εκτελεστικό Οργανισμό Έρευνας (ΕΟΕ), ύστερα από τη μη ανανέωση της προαναφερόμενης σύμβασης και τη μη παροχή της δυνατότητας περάτωσης του έργου της στην Επιτροπή και διεύρυνσης της εμπειρίας της κατά την εκτέλεση του έργου αυτού,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στην προσφεύγουσα, ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη με την απόφαση μη ανανέωσης της σύμβασής της, ποσό του οποίου το ύψος θα καθοριστεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης και το οποίο ορίζεται προσωρινά σε 1 ευρώ, με τη ρητή επιφύλαξη της κατά τη διάρκεια της δίκης αύξησής του,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής/αγωγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως, εκ των οποίων ο πρώτος στηρίζεται στην προσβολή της αρχής της νομιμότητας και στην παραβίαση του άρθρου 88 του Καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό (στο εξής: ΚΛΠ). Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση μη ανανέωσης της σύμβασής της ως συμβασιούχου υπαλλήλου, η οποία ελήφθη με βάση την απόφαση της Επιτροπής της 28ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη μέγιστη διάρκεια απασχόλησης του μη μόνιμου προσωπικού στις υπηρεσίες της Κοινότητας, παρεμποδίζει την επέλευση των εννόμων αποτελεσμάτων του άρθρου 88 του ΚΛΠ τα οποία θα συνεπάγονταν την ανανέωση της σύμβασής της για άλλους 18 μήνες. Η απόφαση της 28ης Απριλίου 2004 είναι παράνομη, στο μέτρο που περιορίζει τα δικαιώματα που παρέχουν οι διατάξεις του ΚΛΠ.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως στηρίζεται στην προσβολή της αρχής της χρηστής διοίκησης, του καθήκοντος αρωγής της διοίκησης και του συμφέροντος της υπηρεσίας. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν λαμβάνει υπόψη ούτε την προσωπική της κατάσταση ούτε το συμφέρον της υπηρεσίας ούτε το συμφέρον του υπό σύσταση Οργανισμού.
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως στηρίζεται στις ανεπαρκείς αιτιολογίες και στην παραβίαση του άρθρου 3β του ΚΛΠ. Η προσφεύγουσα προβάλλει, μεταξύ άλλων, ότι η άρνηση αυτόματης ανανέωσης της σύμβασής της λόγω συμπλήρωσης του ανώτατου ορίου των έξι ετών που προβλέπει η απόφαση της 28ης Απριλίου 2004 αντιβαίνει στο πνεύμα του άρθρου 3β του ΚΛΠ, με το οποίο επιδιώκεται να παρέχεται η δυνατότητα πρόσληψης υπαλλήλων με σύμβαση ορισμένου χρόνου, με σκοπό την εκτέλεση καθηκόντων σε ειδικούς τομείς για όσο χρόνο απαιτείται για την εκτέλεση των καθηκόντων αυτών.
 Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως στηρίζεται στον ισχυρισμό ότι η απόφαση της 28ης Απριλίου 2004 παραβιάζει την οδηγία 1999/70 ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999 (ΕΕ L 175, σ. 43), και προσβάλλει τις γενικές αρχές του ευρωπαϊκού εργατικού δικαίου, τα κοινωνικά δικαιώματα των εργαζομένων και ειδικότερα την αρχή της σταθερότητας της απασχόλησης καθώς και την αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων. Όσον αφορά την τελευταία αυτή αρχή, η προσφεύγουσα υπογραμμίζει ότι το ανώτατο όριο των έξι ετών δεν εφαρμόζεται παρά μόνο στην περίπτωση των συμβασιούχων υπαλλήλων του άρθρου 3β του ΚΛΠ, ενώ οι συμβασιούχοι του άρθρου 3α του ΚΛΠ μπορούν να συνάπτουν συμβάσεις αορίστου χρόνου.


text:
 7.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/39
 Προσφυγή της 8ης Ιουνίου 2017 — La Zaragozana κατά EUIPO — Heineken Italia (CERVISIA)
 (Υπόθεση T-378/17)
 (2017/C 256/44)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: La Zaragozana, SA (Σαραγόσα, Ισπανία) (εκπρόσωπος: L. Broschat García, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Heineken Italia SpA (Pollein, Ιταλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «CERVISIA» — Υπ’ αριθ. 13 395 397 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 13ης Μαρτίου 2017 στην υπόθεση R 1241/2016-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 12.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/12
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Δεκεμβρίου 2010 — LG Electronics κατά ΓΕΕΑ (KOMPRESSOR PLUS)
 (Υπόθεση T-497/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος KOMPRESSOR PLUS - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2011/C 46/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: LG Electronics, Inc. (Σεούλ, Νότια Κορέα) (εκπρόσωπος: J. Blanchard, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 23ης Σεπτεμβρίου 2009 (υπόθεση R 397/2009-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου KOMPRESSOR PLUS ως κοινοτικού σήματος
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την LG Electronics, Inc. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 37 της 13.2.2010.