text:
C 171/22 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 19.7.2003
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 7ης Μαΐου 2003
 της 26ης Φεβρουαρίου 2003
 στην υπόθεση T-23/01, Eugène Émile Marie Kimman κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 στην υπόθεση T-184/00, Ζήσης Χρίστου ∆ρούβης κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) (Υπάλληλοι — Ετήσια άδεια — Μετάθεση σε τρίτη χώρα
 — Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας)
 (Υπάλληλοι — Συντάξεις — ∆ιορθωτικός συντελεστής (2003/C 171/32)
 — Νομιμότητα του άρθρου 82, παράγραφος 1, δεύτερο
 εδάφιο, του ΚΥΚ — Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως —
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Αρχές της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων και
 της ελεύθερης εγκατάστασης εντός της Κοινότητας)
 Στην υπόθεση T-23/01, Eugène Émile Marie Kimman, υπάλλη-
 (2003/C 171/31) λος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Overijse
 (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον Ν. Lhoëst, δικηγόρο, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική) Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. Tserepa-Lacombe και F. Clotuche-
 Duvieusart), με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της
 25ης Μαΐου 2000, με την οποία η Επιτροπή μείωσε κατά μία
 ημέρα την ετήσια άδεια του προσφεύγοντος για το έτος 2000, το
 Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vesterdorf,
 πρόεδρο, και τους Ν.J. Forwood και Η. Legal, δικαστές, γραμμα-
 Στην υπόθεση T-184/00, Zήσης Χρίστου ∆ρούβης, πρώην υπάλ-
 τέας: D. Christensen, διοικητική υπάλληλος, εξέδωσε στις 7 Μαΐου
 ληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Μαρουσίου Αττικής (Ελλάδα), εκπροσωπούμενος από τον Ι. Στα-
 μούλη, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά
 1) Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 25ης Μαΐου
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και
 Π. Ανέστης), υποστηριζομένης από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής 2000 καθόσον μείωσε την ετήσια άδεια του προσφεύγοντος
 Ενώσεως (εκπρόσωποι: ∆. Ζαχαρίου και Α. Pilette), με αντικείμενο κατά μία ημέρα.
 αίτημα περί τροποποιήσεως της κοινοποιηθείσας στον
 2) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 προσφεύγοντα στις 30 Νοεμβρίου 1999 αποφάσεως της Επιτρο-
 πής, περί εκκαθαρίσεως της συντάξεώς του επί της οποίας
 εφαρμόστηκε ο ισχύων για την Ελλάδα διορθωτικός συντελεστής, (1 ) ΕΕ C 95 της 24.3.2001.
 ούτως ώστε να εφαρμοστεί επ' αυτής ο διορθωτικός συντελεστής
 που εφαρμόζεται επί των συντάξεων των συνταξιούχων που
 κατοικούν στο Ηνωμένο Βασίλειο, επικουρικώς δε ο συντελεστής
 που εφαρμόζεται στους συνταξιούχους που κατοικούν στο Βέλγιο, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τον Μ. Βηλαρά,
 Πρόεδρο, τη V. Tiili και τον P. Mengozzi, δικαστές· γραμματέας: της 20ής Μαΐου 2003
 B. Pastor, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 26 Φεβρουαρίου
 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: στην υπόθεση T-80/01, Barbara Diehl-Leistner κατά Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 1) Απορρίπτει την προσφυγή. (Υπάλληλοι — Γενικός διαγωνισμός — Προφορική δοκιμα-
 σία — Μη εγγραφή στον κατάλογο επιτυχόντων —
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα. Γνώσεις ξένων γλωσσών των μελών της εξεταστικής
 επιτροπής — Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως)
 3) Το Συμβούλιο φέρει τα δικαστικά του έξοδα. (2003/C 171/33)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 ( 1) ΕΕ C 335 της 25.11.2000.
 Στην υπόθεση T-80/01, Barbara Diehl-Leistner, κάτοικος
 Λουξεμβούργου, εκπροσωπούμενη από τον L. Thielen, δικηγόρο,


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/37
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 30ής Μαΐου 2013 [αίτηση του Tribunal do Trabalho de Viseu (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Worten — Equipamentos para o Lar, SA κατά Autoridade para as Condições de Trabalho (ACT)
 (Υπόθεση C-342/12) (1)
 (Επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα - Οδηγία 95/46/ΕΚ - Άρθρο 2 - Έννοια των «δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα» - Άρθρα 6 και 7 - Αρχές που αφορούν την ποιότητα των δεδομένων και τη νομιμοποίηση της επεξεργασίας δεδομένων - Άρθρο 17 - Ασφάλεια της επεξεργασίας - Χρόνος εργασίας των εργαζομένων - Δελτίο καταγραφής του χρόνου εργασίας - Πρόσβαση της αρμόδιας για την εποπτεία των συνθηκών εργασίας εθνικής αρχής - Υποχρέωση του εργοδότη να θέτει στη διάθεση της εν λόγω αρχής το δελτίο καταγραφής του χρόνου εργασίας κατά τρόπον ώστε να καθίσταται δυνατή η άμεση εξέτασή του)
 2013/C 225/63
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal do Trabalho de Viseu
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Worten — Equipamentos para o Lar, SA
 κατά
 Autoridade para as Condições de Trabalho (ACT)
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal do Trabalho de Viseu — Ερμηνεία των άρθρων 2 και 17, παράγραφος 1, της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281, σ. 31) — Έννοια των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα — Δεδομένα που καταχωρίζονται σε σύστημα καταγραφής του χρόνου εργασίας των εργαζομένων μιας εταιρίας
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 2, στοιχείο α', της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, έχει την έννοια ότι ένα δελτίο καταγραφής του χρόνου εργασίας, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο περιλαμβάνει την ένδειξη, για κάθε εργαζόμενο, της ώρας ενάρξεως και της ώρας λήξεως της εργασίας, καθώς και των αντίστοιχων διακοπών ή διαλειμμάτων, εμπίπτει στην έννοια των «δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα» κατά το πνεύμα της εν λόγω διατάξεως.
 2)
 Τα άρθρα 6, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', καθώς και 7, στοιχεία γ' και ε', της οδηγίας 95/46 έχουν την έννοια ότι δεν αποκλείουν εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία επιβάλλει στον εργοδότη την υποχρέωση να θέτει στη διάθεση της αρμόδιας για την εποπτεία των συνθηκών εργασίας εθνικής αρχής το δελτίο καταγραφής του χρόνου εργασίας προκειμένου να καθίσταται δυνατή η άμεση εξέτασή του, εφόσον η υποχρέωση αυτή είναι αναγκαία προς τον σκοπό της ασκήσεως, εκ μέρους της αρχής αυτής, των καθηκόντων της σχετικά με την εποπτεία της εφαρμογής της σχετικής με τις συνθήκες εργασίας ρυθμίσεως, ιδίως, όσον αφορά τον χρόνο εργασίας.
 (1) ΕΕ C 295 της 29.9.2012.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 11ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Hof van Cassatie van België (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Belgian Electronic Sorting Technology NV κατά Bert Peelaers, Visys NV
 (Υπόθεση C-657/11) (1)
 (Οδηγίες 84/450/ΕΟΚ και 2006/114/ΕΚ - Παραπλανητική και συγκριτική διαφήμιση - Έννοια της διαφημίσεως - Καταχώριση και χρήση ονόματος τομέα - Χρήση μεταετικετών στα μεταδεδομένα ιστοτόπου)
 2013/C 252/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van Cassatie van België
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Belgian Electronic Sorting Technology NV
 κατά
 Bert Peelaers, Visys NV
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Hof van Cassatie van België — Ερμηνεία του άρθρου 2 της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Σεπτεμβρίου 1984, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παραπλανητική διαφήμιση (EE L 250, σ. 17), και του άρθρου 2 της oδηγίας 2006/114/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, για την παραπλανητική και τη συγκριτική διαφήμιση (EE L 376, σ. 21) — Έννοια της διαφημίσεως — Καταχώριση και χρήση ονόματος τομέα — Χρήση μεταετικετών στα μεταδεδομένα ιστότοπου
 Διατακτικό
 Το άρθρο 2, σημείο 1, της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Σεπτεμβρίου 1984, σχετικά με την παραπλανητική και τη συγκριτική διαφήμιση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές»), και το άρθρο 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/114/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, για την παραπλανητική και τη συγκριτική διαφήμιση (κωδικοποίηση), έχουν την έννοια ότι ο όρος «διαφήμιση», κατά τις διατάξεις αυτές, περιλαμβάνει, σε περίπτωση όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, τη χρήση ονόματος τομέα και τη χρήση μεταετικετών στα μεταδεδομένα ιστοτόπου. Αντιθέτως, στο σημασιολογικό περιεχόμενο του όρου αυτού δεν περιλαμβάνεται αφεαυτής η καταχώριση ονόματος τομέα.
 (1) ΕΕ C 73 της 10.3.2012.


text:
 25.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 147/4
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Szegedi Ítélőtábla (Ουγγαρία) στις 4 Φεβρουαρίου 2013 — Érsekcsanádi Mezőgazdasági Zrt κατά Bács-Kiskun Megyei Kormányhivatal
 (Υπόθεση C-56/13)
 2013/C 147/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Szegedi Ítélőtábla
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα και εκκαλούσα: Érsekcsanádi Mezőgazdasági Zrt.
 Εναγομένη και εφεσίβλητη: Bács-Kiskun Megyei Kormányhivatal
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνάδει προς το δίκαιο της Ένωσης –και δη προς τις οδηγίες 92/40/ΕΟΚ (1) και 2005/94/ΕΚ του Συμβουλίου και προς την απόφαση 2006/105/ΕΚ της Επιτροπής– η απόφαση που εξέδωσαν οι ουγγρικές διοικητικές αρχές στο πλαίσιο προσωρινών μέτρων για την προστασία κατά της υψηλής παθογονικότητας γρίπης των πτηνών, με την οποία καθορίστηκε μια ζώνη προστασίας εντός της οποίας ήταν απαγορευμένη, μεταξύ άλλων, η μεταφορά πουλερικών;
 Συνάδει προς το δίκαιο της Ένωσης –και δη προς τις οδηγίες 92/40/ΕΟΚ και 2005/94/EK (2) του Συμβουλίου και προς την απόφαση 2006/115/ΕΚ της Επιτροπής– η απόφαση που εξέδωσαν οι ουγγρικές διοικητικές αρχές στο πλαίσιο προσωρινών μέτρων για την προστασία κατά της υψηλής παθογονικότητας γρίπης των πτηνών, με την οποία τροποποιήθηκαν εν μέρει οι ρυθμίσεις σχετικά με τη ζώνη προστασίας και απαγορεύτηκε εντός αυτής, μεταξύ άλλων, η μεταφορά πουλερικών μέσω της ζώνης αυτής, καθώς και το μέτρο που ελήφθη σε σχέση προς την ενάγουσα με εντολή της αρμόδιας αρχής (απόφαση μη υποκείμενη σε προσφυγή), με την οποία της απαγορεύτηκε η μεταφορά (για τους σκοπούς του εκτροφείου) γαλοπουλών σε αγρόκτημα κείμενο, εντός της ζώνης προστασίας, ακριβώς στο επίκεντρο της ανιχνευθείσας μολυσματικής ασθένειας;
 2)
 Αποτελούσε έναν από τους σκοπούς των οδηγιών 92/40/ΕΟΚ και 2005/94/ΕΚ του Συμβουλίου, ως πηγές του δικαίου της Ένωσης, να θεσπιστεί ρύθμιση από την Ένωση προκειμένου να αποκατασταθούν οι ενδεχόμενες ζημίες που προκλήθηκαν στους ιδιώτες συνεπεία των προσωρινών προστατευτικών μέτρων τα οποία ελήφθησαν έναντι της υψηλής παθογονικότητας γρίπης των πτηνών εντός της Ένωσης; Η νομική βάση του δικαίου της Ένωσης που παρατίθεται στις οδηγίες 92/40/ΕΟΚ και 2005/94/ΕΚ του Συμβουλίου και στις αποφάσεις 2006/105/ΕΚ και 2006/115/ΕΚ της Επιτροπής παρέχει αρκούντως εκτεταμένη αρμοδιότητα για τη θέσπιση ρυθμίσεως από την Ένωση προκειμένου να αποκαταστήσει τις ενδεχόμενες ζημίες που προκλήθηκαν στους ιδιώτες συνεπεία των προσωρινών προστατευτικών μέτρων κατά της υψηλής παθογονικότητας γρίπης των πτηνών;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα: είναι νόμιμος και συμβιβάζεται προς το δίκαιο της Ένωσης ο περιορισμός του δικαιώματος αποκαταστάσεως των ζημιών που προκαλούνται από τα προσωρινά εθνικά μέτρα τα οποία ελήφθησαν κατ’ εφαρμογήν των προπαρατεθέντων νομοθετημάτων; Μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά αναγκαίο και σύμφωνο προς την αρχή της αναλογικότητας περιορισμό του δικαιώματος αποκαταστάσεως των ζημιών που προκάλεσε στους ιδιώτες εθνική ρύθμιση η οποία περιορίζει την έκταση των ζημιών τις οποίες υποχρεούται να αποκαταστήσει το κράτος στις πράγματι προκληθείσες ζημιές και βλάβες και αποκλείει τη δυνατότητα αποζημιώσεως για το διαφυγόν κέρδος;
 4)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα: μπορεί η ενάγουσα να στηρίξει το δικαίωμά της αποζημιώσεως για το διαφυγόν κέρδος απευθείας σε παράβαση των διατάξεων του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (άρθρο 16 που αφορά την επιχειρηματική ελευθερία, άρθρο 17 που αφορά το δικαίωμα ιδιοκτησίας και άρθρο 47 που αφορά το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου) εάν τα προσωρινά μέτρα που έλαβε το κράτος μέλος προκειμένου να συμμορφωθεί προς το δίκαιο της Ένωσης, στο πλαίσιο της προστασίας κατά της υψηλής παθογονικότητας γρίπης των πτηνών, προκάλεσαν ζημίες στην ενάγουσα πλην όμως, σε σχέση προς την αποκατάσταση των προκληθεισών ζημιών, η εθνική ρύθμιση περιορίζει το δικαίωμα μιας τέτοιας αποζημιώσεως, αποκλείοντας τη δυνατότητα διεκδικήσεως αποζημιώσεως για το διαφυγόν κέρδος;
 5)
 Εάν μπορούσε να προβληθεί δικαίωμα αποζημιώσεως για το σύνολο των ζημιών επί τη βάσει κάποιου νομικού ερείσματος του δικαίου της Ένωσης, μπορεί το δικαίωμα αυτό να προβληθεί αποκλειστικά έναντι του κράτους ή, στο πλαίσιο διασταλτικής ερμηνείας της εννοίας του κράτους, το δικαίωμα αυτό μπορεί επίσης να προβληθεί έναντι της δημόσιας διοικήσεως στο πλαίσιο διαδικασίας για την αποζημίωση των ζημιών που προκληθήκαν στο πλαίσιο ασκήσεως δημόσιας εξουσίας; Εάν ένα τέτοιο δικαίωμα μπορεί επίσης να προβληθεί έναντι των διοικητικών οργάνων, μπορεί το εθνικό δίκαιο να απαιτεί, σε σχέση με την προβολή απαιτήσεως αποζημιώσεως, όπως αποδεικνύεται η συνδρομή συμπληρωματικών προϋποθέσεων προκειμένου να υπάρχει δικαίωμα αποζημιώσεως;
 6)
 Εάν το δίκαιο της Ένωσης δεν αναγνωρίζει στην ενάγουσα τη δυνατότητα να διεκδικήσει απευθείας, βάσει του δικαίου της Ένωσης, την πλήρη αποκατάσταση των ζημιών που υπέστη, επιβάλλει η απαίτηση της δικονομικής ισοδυναμίας την εφαρμογή των ιδίων κανόνων δικαίου κατά τον έλεγχο αξιώσεων που πρέπει να εκτιμηθούν βάσει του δικαίου της Ένωσης και κατά τον έλεγχο παρεμφερών αξιώσεων που πρέπει να εκτιμηθούν βάσει του ουγγρικού δικαίου;
 7)
 Σε περίπτωση συνδρομής περιστάσεων παρεμφερών προς αυτές της υποθέσεως της κυρίας δίκης –δεδομένου ότι τα νομοθετικά και διοικητικά μέτρα που έλαβαν τα κράτη μέλη στο πλαίσιο της προστασίας έναντι της υψηλής παθογονικότητας γρίπης των πτηνών στην Ένωση επηρεάζουν κατ’ ανάγκην τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς– είναι δυνατό, στο πλαίσιο ένδικης διαδικασίας που αφορά τα μέτρα για την εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης, να απευθύνονται οι ενδιαφερόμενοι στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκειμένου να της ζητήσουν να διατυπώσει τη γνώμη της ως amicus curiae, ιδίως στις περιπτώσεις στις οποίες υπάρχει η πληροφορία ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κίνησε διαδικασία επί παραβάσει κατά κράτους μέλους για νομικά ζητήματα τα οποία είναι κρίσιμα για την εκδικαζόμενη υπόθεση;
 8)
 Εάν υφίσταται η δυνατότητα να απευθύνονται οι ενδιαφερόμενοι στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητώντας τη γνώμη της ως amicus curiae ή, απλώς, για να λάβουν κάποια πληροφορία, υποχρεούται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διατυπώσει τη γνώμη της ως amicus curiae ή να παράσχει την αιτούμενη πληροφορία σχετικά με τα δεδομένα, τα έγγραφα ή τις δηλώσεις που ελήφθησαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επί παραβάσει, καθώς και σχετικά με την πρακτική που ακολουθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στον τομέα αυτόν, ιδίως εάν πρόκειται για στοιχεία που δεν είναι δημόσια και τα οποία ελήφθησαν προ της κινήσεως της διαδικασίας επί παραβάσει ενώπιον του Δικαστηρίου; Μπορούν να χρησιμοποιηθούν δημοσίως τα στοιχεία αυτά στο πλαίσιο συγκεκριμένης διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον δικαστηρίου κράτους μέλους;
 (1) Οδηγία 92/40/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικών μέτρων για την καταπολέμηση της γρίπης των ορνίθων (ΕΕ L 167, σ. 1).
 (2) Οδηγία 2005/94/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με κοινοτικά μέτρα για την καταπολέμηση της γρίπης των πτηνών και την κατάργηση της οδηγίας 92/40/ΕΟΚ (ΕΕ L 10, σ. 16).


text:
 30.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/11
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 18ης Ιανουαρίου 2005
 στην υπόθεση C-325/03 P: José Luis Zuazaga Meabe κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Προσφυγή ακυρώσεως - Απαράδεκτο λόγω εκπροθέσμου ασκήσεως - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως αβάσιμη)
 (2005/C 106/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Στην υπόθεση C-325/03 P, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως δυνάμει του άρθρου 56 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, ασκηθείσα στις 21 Ιουλίου 2003, José Luis Zuazaga Meabe, κάτοικος Bilbao (Ισπανία), (δικηγόροι: J. A. Calderón Chavero και N. Moya Fernández), όπου οι έτεροι διάδικοι είναι: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), (εκπρόσωποι: O. Montalto και I. de Medrano Caballero) και Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA (BBVA), με έδρα τη Μαδρίτη (Ισπανία), (δικηγόρος: J. de Rivera Lamo de Espinosa), το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, πρόεδρο τμήματος, J. N. Cunha Rodrigues και M. Ilešič (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 18 Ιανουαρίου 2005 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο J. L. Zuazaga Meabe φέρει, πέραν των δικών του, και τα δικαστικά έξοδα της Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA.
 3)
 Το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 239 της 04.10.2003


text:
 28.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/21
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Hannover (Γερμανία) στις 18 Μαΐου 2017 — Gabriele Ossenbeck κατά TUIfly GmbH
 (Υπόθεση C-286/17)
 (2017/C 283/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Hannover
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Gabriele Ossenbeck
 Εναγομένη: TUIfly GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστά έκτακτη περίσταση, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 (1), η απουσία λόγω ασθενείας σημαντικού για τη διεξαγωγή πτήσεων τμήματος του προσωπικού του πραγματικού αερομεταφορέα; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο υπ’ αριθ. 1 ερώτημα: πόσο υψηλό πρέπει να είναι το ποσοστό απουσιών ώστε να γίνει δεκτό ότι συντρέχει έκτακτη περίσταση;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο υπ’ αριθ. 1 ερώτημα: Συνιστά έκτακτη περίσταση, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004, η αυθόρμητη απουσία σημαντικού για τη διεξαγωγή πτήσεων τμήματος του προσωπικού του πραγματικού αερομεταφορέα λόγω παύσεως εργασίας η οποία δεν συνάδει προς την εργατική νομοθεσία και τις συλλογικές συμβάσεις («αδέσποτη απεργία»); Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο υπ’ αριθ. 2 ερώτημα: πόσο υψηλό πρέπει να είναι το ποσοστό απουσιών ώστε να γίνει δεκτό ότι συντρέχει τέτοια περίσταση;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα υπ’ αριθ. 1 ή 2 ερωτήματα: Πρέπει η έκτακτη περίσταση να συνέτρεξε κατά την ίδια τη ματαιωθείσα πτήση ή ο πραγματικός αερομεταφορέας έχει το δικαίωμα να καταρτίσει νέο πρόγραμμα πτήσεων για οικονομικούς λόγους;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα υπ’ αριθ. 1 ή 2 ερωτήματα: Για την ερμηνεία της έννοιας της δυνατότητας αποφυγής έχει σημασία η έκτακτη περίσταση ή, αντιθέτως, οι συνέπειες της επελεύσεως της έκτακτης περιστάσεως;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (EE L 46, σ. 1).


text:
 5.2.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 34/9
 M. Morales Isasi, δικηγο ́ρους Vizcaya, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ- 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 βου ́ργο τον δικηγο ́ρο G. Harles, 8-10, rue Mathias Hardt, με
 αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε κατα ́ της διατα ́ξεως 2) Καταδικα ́ζει τον Ν στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 που εξε ́δωσε στις 15 Σεπτεμβρι ́ου 1998 το Πρωτοδικει ́ο των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (δευ ́τερο τμη ́μα) στην υπο ́θεση (1) EE C 71 της 13.3.1999.
 Τ-136/95, Infrisa κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 1998, σ. ΙΙ-3301),
 με την οποι ́α ζητη ́θηκε η εξαφα ́νιση της διατα ́ξεως αυτη ́ς, ο ́που ο
 ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωπος: J. Guerra Fernández), το ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους L. Sevón (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος,
 P. Jann και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 14 Οκτωβρι ́ου Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 1999, δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 13 Οκτω-
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως. βρι ́ου 1999
 2) Καταδικα ́ζει την Industria del Frio Auxiliar Conservera SA (Υπο ́θεση C-392/99)
 (Infrisa) στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (2000/C 34/17)
 ( 1) EE C 20 της 23.1.1999.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 την Lena Ström και τον António Caeiros, με αντι ́κλητο στο
 Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς
 Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε ενω ́πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 13 Οκτωβρι ́ου
 1999 προσφυγη ́ κατα ́ της Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (τρι ́το τμη ́μα)
 α) να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α,
 της 19ης Οκτωβρι ́ου 1999
 — μη θεσπι ́ζοντας τις διατα ́ξεις με ́σω των οποι ́ων η αρμο ́δια
 αρχη ́, πριν χορηγη ́σει α ́δεια στις επιχειρη ́σεις που αναγεν-
 στην υπο ́θεση C-21/99 Ρ: N κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν νου ́ν χρησιμοποιημε ́να ορυκτε ́λαια η ́ τα χρησιμοποιου ́ν ως
 Κοινοτη ́των (1) καυ ́σιμο, να μπορει ́ να διασφαλι ́ζει προ ́σφορη προστασι ́α
 της υγει ́ας στο πλαι ́σιο της χρη ́σεως των ορυκτελαι ́ων ως
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Πρω ́ ην υπα ́λληλοι — 'Εκθεση καυσι ́μου και την χρη ́ση της καλυ ́τερης διατιθε ́μενης
 βαθμολογι ́ας — 'Εννομο συμφε ́ρον — Απαρα ́ δεκτο») τεχνολογι ́ας που να μη προκαλει ́ υπερβολικο ́ κο ́στος στο
 πλαι ́σιο των εργασιω ́ν αναγεννη ́σεως χρησιμοποιημε ́νων
 (2000/C 34/16) ορυκτελαι ́ων και χρη ́σεως χρησιμοποιημε ́νων ορυκτελαι ́ων
 ως καυσι ́μου·
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) — μη ορι ́ζοντας ο ́τι τα κατα ́λοιπα της καυ ́σεως των χρησιμο-
 ποιημε ́νων ορυκτελαι ́ων διατι ́θενται συ ́μφωνα με τη δια ́-
 ταξη του α ́ρθρου 9 της οδηγι ́ας 78/319/ΕΟΚ (1), απο ́ δε
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ της 27ης Ιουνι ́ου 1995, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 9 της
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ (2), το οποι ́ο, με τη διατυ ́πωση που
 του προσε ́δωσε η οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ (3) και δυνα ́μει της
 Στην υπο ́θεση C-21/99 Ρ, N, πρω ́ην υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς οδηγι ́ας 91/689/ΕΟΚ (4), αντικατε ́στησε το α ́ρθρο 9 της
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν (Βε ́λγιο), εκπρο- οδηγι ́ας 78/319/ΕΟΚ·
 σωπου ́μενος απο ́ τον Γ. Σακελλαρο ́πουλο, δικηγο ́ρο Αθηνω ́ν, με
 το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο του A. — μη προβαι ́νοντας σε περιοδικο ́ ́ελεγχο των επιχειρη ́σεων
 May, 31, Grand-Rue, με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της που αναγεννου ́ν χρησιμοποιημε ́να ορυκτε ́λαια η ́ που χρη-
 διατα ́ξεως που εξε ́δωσε στις 30 Νοεμβρι ́ου 1998 το Πρωτοδικει ́ο σιμοποιου ́ν χρησιμοποιημε ́να ορυκτε ́λαια ως καυ ́σιμο,
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (πε ́μπτο τμη ́μα) στην υπο ́θεση ου ́τε σε ανα ́λυση της εξελι ́ξεως της καταστα ́σεως στο
 Τ-97/94, Ν κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ Υπ. Υπ. 1998, σ. Ι-Α-621 πεδι ́ο της τεχνολογι ́ας η ́/και που περιβα ́λλοντος, ω ́στε να
 και σ. ΙΙ-1879), με την οποι ́α ζητει ́ται να αναιρεθει ́ η δια ́ταξη αυτη ́ αναθεωρη ́σει, εν ανα ́γκη, τις α ́δειες που ́εχει χορηγη ́σει
 και να γι ́νουν δεκτα ́ τα πρωτοδι ́κως προβληθε ́ντα αιτη ́ματα του σ' αυτε ́ς τις επιχειρη ́σεις·
 αναιρεσει ́οντος, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι η Επιτροπη ́ των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: G. Valsesia και — μη κοινοποιω ́ντας στην Επιτροπη ́ πληροφορι ́ες σχετικα ́
 F. Duvieusart-Clotuche), ο ∆ικαστη ́ριο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο με τις τεχνικε ́ς γνω ́σεις, καθω ́ς και την πει ́ρα και τα
 απο ́ τους J. C. Moitinho de Almeida, προ ́εδρο τμη ́ματος, αποτελε ́σματα που ́εχουν κτηθει ́ με ́σω της εφαρμογη ́ς
 C. Gulmann (εισηγητη ́) και J.-P. Puissochet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς των διατα ́ξεων τις οποι ́ες εθε ́σπισε δυνα ́μει της οδηγι ́ας
 εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε, στις 75/439/ΕΟΚ (5), με τη μορφη ́ που της προσε ́δωσε η
 19 Οκτωβρι ́ου 1999, δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: οδηγι ́α 87/101/ΕΟΚ (6),
 ---pagebreak--- C 34/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.2.2000
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 6, παρα ́γραφος χωρω ́ν και δεν ́εχουν δικαι ́ωμα ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας συ ́μ-
 2, το α ́ρθρο 8, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο α', το α ́ρθρο 13 και το φωνα με τη Συνθη ́κη περι ́ ιδρυ ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́-
 α ́ρθρο 17, αντιστοι ́χως, της οδηγι ́ας 75/439/ΕΟΚ, με τη μορφη ́ τητας της 25ης Μαρτι ́ου 1957, ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τη
 που της προσε ́δωσε η οδηγι ́α 87/101/ΕΟΚ, καθω ́ς και απο ́ τα Συνθη ́κη για την Ευρωπαϊκη ́ 'Ενωση της 7ης Φεβρουαρι ́ου
 α ́ρθρα 10, πρω ́το εδα ́φιο, και 249, τρι ́το εδα ́φιο, ΕΚ· 1992;
 β) να καταδικα ́σει την Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ 2. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́ τημα:
 ́εξοδα.
 Μπορει ́ να θεωρηθει ́ως με ́λος της οικογε ́νειας, κατα ́ την ́εννοια
 του α ́ρθρου 1, στοιχει ́ο στ', σημει ́ο i, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 1408/71, και προ ́σωπο το οποι ́ο συζει ́ στο πλαι ́σιο σχε ́σεως
 ο ́μοιας με το γα ́μο με αναγνωρισμε ́νο εργαζο ́μενο προ ́σφυγα,
 Ο αναγκαστικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων των α ́ρθρων 10, επιμελει ́ται δε και ανατρε ́φει κοινο ́ τε ́κνο;
 πρω ́το εδα ́φιο, και 249, τρι ́το εδα ́φιο, ΕΚ υποχρεω ́νει τα κρα ́τη
 με ́λη να θεσπι ́ζουν, εντο ́ς της τασσομε ́νης προς του ́το προθεσμι ́ας, 3. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα:
 τα αναγκαι ́α με ́τρα για να μεταφε ́ρουν στην εσωτερικη ́ τους ́εννομη
 τα ́ξη τις οδηγι ́ες των οποι ́ων ει ́ναι αποδε ́κτες και να τα κοινοποιου ́ν 'Εχει ο κανονισμο ́ς 1408/71 εφαρμογη ́ και σε προ ́σφυγες οι
 αμε ́σως στην Επιτροπη ́. Η προθεσμι ́α αυτη ́, που ορι ́ζεται στο α ́ρθρο οποι ́οι ειση ́λθαν σε κρα ́τος με ́λος απευθει ́ας απο ́ τρι ́τη χω ́ρα
 2 της οδηγι ́ας 87/101/ΕΚ, ́εληξε την 1η Ιανουαρι ́ου 1990, και δεν ́εχουν διακινηθει ́ εντο ́ς της Κοινο ́τητας;
 ενω ́ με ́χρι του ́δε η Πορτογαλι ́α δεν ́εχει ακο ́μη θεσπι ́σει τα
 απαριθμου ́μενα ανωτε ́ρω με ́τρα. 4. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το και τρι ́το
 ερω ́τημα, αλλα ́ αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο δευ ́τερο ερω ́τημα:
 (1) Οδηγι ́α 78/319/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς Μαρτι ́ου 1978, περι ́ Αντιβαι ́νει προς κοινοτικου ́ς κανο ́νες εθνικη ́ νομοθετικη ́ ρυ ́θ-
 των τοξικω ́ν και επικινδυ ́νων αποβλη ́των (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 15/001, σ. 161).
 μιση κατα ́ την οποι ́α το δικαι ́ωμα για οικογενειακε ́ς παροχε ́ς,
 (2) Οδηγι ́α 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουλι ́ου 1975, περι ́
 των στερεω ́ν αποβλη ́των (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 15/001, σ. 86). ακο ́μα και στην περι ́πτωση αναγνωρισμε ́νου προ ́σφυγα, δεν
 (3) Οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 18ης Μαρτι ́ου 1991, ει ́ναι αναδρομικο ́, αλλα ́ υφι ́σταται απο ́ της χορηγη ́σεως αδει ́ας
 για την τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ περι ́ των στερεω ́ν παραμονη ́ς;
 αποβλη ́των (ΕΕ L 78 της 26.3.1991, σ. 32).
 (4) Οδηγι ́α 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 12ης ∆εκεμβρι ́ου 1991,
 για τα επικι ́νδυνα απο ́βλητα (ΕΕ L 377 της 31.12.1991, σ. 20). (1) EE L 149 της 5.7.1971, σ. 2.
 (5) Οδηγι ́α 75/439/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 16ης Ιουνι ́ου 1975, περι ́
 διαθε ́σεως των χρησιμοποιημε ́νων ορυκτελαι ́ων (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 15/001,
 σ. 77).
 (6) Οδηγι ́α 87/101/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1986,
 για της οδηγι ́ας 75/439/ΕΟΚ περι ́ της δια ́θεσης των χρησιμοποιημε ́-
 νων ορυκτελαι ́ων (ΕΕ L 42 της 12.2.1987, σ. 43).
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Bundessozialgericht με δια ́ταξη της 5ης Αυγου ́στου
 1999 στην υπο ́θεση Akhtar Seyed Abbasy κατα ́
 Landeskreditbank Baden-Württemberg-Förderbank
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- (Υπο ́θεση C-425/99)
 βαλε το Bundessozialgericht με δια ́ταξη της 5ης Αυγου ́στου
 1999 στην υπο ́θεση Vetharanigam Pathminidevi κατα ́ (2000/C 34/19)
 Landeskreditbank Baden-Württemberg-Förderbank
 Με δια ́ταξη της 5ης Αυγου ́στου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 (Υπο ́θεση C-407/99) Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 3 Νοεμβρι ́ου 1999, το Bundessozialgericht στο πλαι ́σιο της
 (2000/C 34/18) διαφορα ́ς μεταξυ ́ Akhtar Seyed Abbasy και Landeskreditbank
 Baden-Württemberg-Förderbank, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του,
 Με δια ́ταξη της 5ης Αυγου ́στου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 25 Οκτωβρι ́ου 1999, το Bundessozialgericht στο πλαι ́σιο της
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Vetharanigam Pathminidevi και Landeskredit- 1. 'Εχει ο κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλι ́ου, της
 bank Baden-Württemberg-Förderbank, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν 14ης Ιουνι ́ου 1971 (1), περι ́ εφαρμογη ́ς των συστημα ́των
 του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́- κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους μισθωτου ́ς, στους μη μισ-
 σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: θωτου ́ς, και στα με ́λη των οικογενειω ́ν τους που διακινου ́νται
 εντο ́ς της Κοινο ́τητας, εφαρμογη ́ στους προ ́σφυγες και στα
 1. 'Εχει ο κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλι ́ου, της με ́λη της οικογενει ́ας τους, ο ́ταν ́εχουν την ιθαγε ́νεια τρι ́των
 14ης Ιουνι ́ου 1971 (1), περι ́ εφαρμογη ́ς των συστημα ́των χωρω ́ν και δεν ́εχουν δικαι ́ωμα ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας συ ́μ-
 κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους μισθωτου ́ς, στους μη μισ- φωνα με τη Συνθη ́κη περι ́ ιδρυ ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́-
 θωτου ́ς, και στα με ́λη των οικογενειω ́ν τους που διακινου ́νται τητας της 25ης Μαρτι ́ου 1957, ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τη
 εντο ́ς της Κοινο ́τητας, εφαρμογη ́ στους προ ́σφυγες και στα Συνθη ́κη για την Ευρωπαϊκη ́ 'Ενωση της 7ης Φεβρουαρι ́ου
 με ́λη της οικογενει ́ας τους, ο ́ταν ́εχουν την ιθαγε ́νεια τρι ́των 1992;


text:
 26.6.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 168/2
 Πρoσφυγή της Επιτρoπής των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων κατά της Ελληνικής Δημoκρατίας πoυ ασκήθηκε στις 16 Απριλίου 2004
 (Υπόθεση C-179/04)
 (2004/C 168/02)
 Η Επιτρoπή των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων, εκπρoσωπoύμενη από τον Γεώργιο Ζαββό μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, άσκησε στις 16 Απριλίου 2004 ενώπιoν τoυ Δικαστηρίoυ των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων πρoσφυγή κατά της Ελληνικής Δημoκρατίας.
 Η πρoσφεύγoυσα ζητεί από τo Δικαστήριo
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, προς συμμόρφωση με την οδηγία 2000/64/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Νοεμβρίου 2000 η οποία τροποποιεί τις οδηγίες 85/611/ΕΟΚ, 92/49/ΕΟΚ, 92/96/ΕΟΚ και 93/22/ΕΟΚ όσον αφορά την ανταλλαγή πληροφοριών με τρίτες χώρες, και εν πάση περιπτώσει μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας αυτής.
 —
 Να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί εσωτερικές περιστάσεις ή δυσχέρειες για να δικαιολογήσει τη μη συμμόρφωσή του με τις υποχρεώσεις και τις προθεσμίες που απορρέουν από το κοινοτικό δίκαιο.
 (1) ΕΕ L 290 της 17.11.2000, σ. 27.


text:
C 68/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 16.3.2002
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- 22 Ιανουαρι ́ου 2002, το Cοnseil d’État, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 βαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la μεταξυ ́ ΑTRAL SA και Βελγικου ́ ∆ημοσι ́ου που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν
 Lombardia — Sezione staccata di Brescia — με δια ́ταξη του, ζη ́τησε απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 της 13ης Νοεμβρι ́ου 2001, στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 Casearia Bresciana Ca.bre.Soc. Coop. arl κ.λπ. κατα ́
 Α.I.M.A. Α. Πρε ́πει οι οδηγι ́ες 73/23/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 19ης Φεβρουαρι ́ου 1973, περι ́ προσεγγι ́σεως των νομοθε-
 (Υπο ́θεση C-13/02) σιω ́ν των κρατω ́ ν μελω ́ν των αναφερομε ́νων στο ηλεκτρολο-
 γικο ́ υλικο ́ που προορι ́ζεται να χρησιμοποιηθει ́ εντο ́ς ορισμε ́-
 (2002/C 68/12) νων ορι ́ων τα ́σεως (1), 89/336/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 3ης Μαι ̈́ου 1989, για την προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ν των
 κρατω ́ν μελω ́ν σχετικα ́ με την ηλεκτρομαγνητικη ́ συμβα-
 Με δια ́ταξη της 13ης Νοεμβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη το ́τητα (2) και 1999/5/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις του Συμβουλι ́ου, της 9ης Μαρτι ́ου 1999, σχετικα ́ με
 17 Ιανουαρι ́ου 2002, το Tribunale Amministrativo Regionale τον ραδιοεξοπλισμο ́ και τον τηλεπικοινωνιακο ́ τερματικο ́
 per la Lombardia — Sezione staccata di Brescia — υπε ́βαλε εξοπλισμο ́ και την αμοιβαι ́α αναγνω ́ριση της πιστο ́τητας των
 στο ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στο πλαι ́σιο της εξοπλισμω ́ν αυτω ́ν (3), να ερμηνευτου ́ν υπο ́ την ́εννοια ο ́τι:
 υποθε ́σεως Casearia Bresciana Ca.bre.Soc. Coop. arl κ.λπ. κατα ́
 Α.I.M.A., τα ακο ́λουθα προδικαστικα ́ ερωτη ́ματα: α) εφαρμο ́ζονται επι ́ των συστημα ́των και κεντρικω ́ν εγκα-
 ταστα ́σεων συναγερμου ́, ιδι ́ως επι ́ τε ́τοιων προϊο ́ντων
 1) 'Εχουν οι διατα ́ξεις των α ́ρθρων 1 και 4 του κανονισμου ́
 που χρησιμοποιου ́ν ραδιοηλεκτρικε ́ς συνδε ́σεις, κοινω ́ς
 (EOK) 3950/92 του Συμβουλι ́ου, της 28ης ∆εκεμβρι ́ου
 γνωστα ́ ως ασυ ́ρματα συστη ́ματα συναγερμου ́,
 1992 (1), και των α ́ρθρων 3 και 4 του κανονισμου ́ (EOK)
 536/93 της Επιτροπη ́ς, της 9ης Μαρτι ́ου 1993 (2), την
 ́εννοια ο ́τι οι προθεσμι ́ες για τη χορη ́γηση των ποσοστω ́σεων, β) σε περι ́πτωση δε καταφατικη ́ς απαντη ́σεως, να ερμηνευ-
 για την πραγματοποι ́ηση των αντισταθμι ́σεων και την επιβολη ́ θου ́ν υπο ́ την ́εννοια ο ́τι προβαι ́νουν σε επαρκη ́ εναρμο ́-
 των εισφορω ́ν επιδε ́χονται εξαιρε ́σεις σε περι ́πτωση προσβο- νιση του σχετικου ́ τομε ́α ω ́στε οι διατα ́ξεις της εθνικη ́ς
 λη ́ς των σχετικω ́ν αποφα ́σεων ενω ́πιον των διοικητικω ́ν η ́ των νομοθεσι ́ας που διε ́πουν τον ́διο ι τομε ́α, ο ́πως το
 δικαστικω ́ν αρχω ́ν; α ́ρθρο 12 του νο ́μου της 10ης Απριλι ́ου 1990 «περι ́
 επιχειρη ́σεων φυλα ́ξεως, επιχειρη ́σεων ασφαλει ́ας και
 Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο ανωτε ́ρω ερω ́τημα: εσωτερικω ́ν υπηρεσιω ́ν φυλα ́ξεως» και το βασιλικο ́
 δια ́ταγμα της 23ης Απριλι ́ου 1999 «περι ́ διαδικασι ́ας
 2) Ει ́ναι οι διατα ́ξεις των α ́ρθρων 1 και 4 του κανονισμου ́ (EOK) εγκρι ́σεως των συστημα ́των και κεντρικω ́ν εγκαταστα ́-
 3950/92 του Συμβουλι ́ου, της 28ης ∆εκεμβρι ́ου 1992, και σεων συναγερμου ́, στα οποι ́α αναφε ́ρεται ο νο ́μος της
 των α ́ρθρων 3 και 4 του κανονισμου ́ (EOK) 536/93 της 10ης Απριλι ́ου 1990», πρε ́πει οπωσδη ́ποτε να ει ́ναι
 Επιτροπη ́ς, της 9ης Μαρτι ́ου 1993, ́εγκυρες απο ́ την α ́ποψη συ ́μφωνα προς αυτε ́ς;
 του α ́ρθρου 33 (πρω ́ην 39) της Συνθη ́κης, καθο ́σον δεν
 προβλε ́πουν ο ́τι οι προθεσμι ́ες που ορι ́ζουν οι διατα ́ξεις αυτε ́ς Β. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́ τημα:
 επιδε ́χονται εξαιρε ́σεις σε περι ́πτωση προσβολη ́ς ενω ́πιον των
 διοικητικω ́ν η ́ των δικαστικω ́ν αρχω ́ν των αποφα ́σεων περι ́
 χορηγη ́σεως των ατομικω ́ν ποσοστω ́σεων αναφορα ́ς, περι ́ Πρε ́πει το α ́ρθρο 3 της προαναφερθει ́σας οδηγι ́ας
 πραγματοποιη ́σεως αντισταθμι ́σεως η ́ περι ́ επιβολη ́ς εισφο- 73/23/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 19ης Φεβρουαρι ́ου 1993,
 ρω ́ν; το α ́ρθρο 5 της προαναφερθει ́σας οδηγι ́ας 89/336/ΕΟΚ
 του Συμβουλι ́ου, της 3ης Μαι ̈́ου 1989 και το α ́ρθρο 6,
 παρα ́γραφος 1, της προαναφερθει ́σας οδηγι ́ας 1999/5/ΕΚ
 (1) EE L 405 της 31.12.1992, σ. 1. του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της
 (2) ΕΕ L 57 της 10.3.1993, σ. 12. 9ης Μαρτι ́ου 1999, να ερμηνευθου ́ν υπο ́ την ́εννοια ο ́τι
 απαγορευ ́ουν διατα ́ξεις εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας οι οποι ́ες, ο ́πως
 το α ́ρθρο 12 του προαναφερθε ́ντος νο ́μου της 10ης Απριλι ́ου
 1990 και το προαναφερθε ́ν βασιλικο ́ δια ́ταγμα της
 23ης Απριλι ́ου 1999, εξαρτου ́ν τη δια ́θεση στο εμπο ́ριο
 εντο ́ς κρα ́τους με ́λους του συνο ́λου των συστημα ́των και
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- κεντρικω ́ν εγκαταστα ́σεων συναγερμου ́ που ́εχουν νομι ́μως
 βαλε το Cοnseil d’Etat (Βε ́λγιο) με απο ́φαση της 8ης Ιανουα- παραχθει ́ η ́/και τεθει ́ στο εμπο ́ριο σε α ́λλο κρα ́τος με ́λος, απο ́
 ρι ́ου 2002 στην υπο ́θεση ΑTRAL SA κατα ́ Βελγικου ́ διαδικασι ́α προηγουμε ́νης εγκρι ́σεως που αφορα ́ τα στοιχει ́α
 ∆ημοσι ́ου αυτω ́ν των συστημα ́των και κεντρικω ́ν εγκαταστα ́σεων συνα-
 γερμου ́ που ει ́ναι συ ́μφωνα προς τις διατα ́ξεις των προαναφερ-
 (Υπο ́θεση C-14/02) θεισω ́ν οδηγιω ́ν;
 (2002/C 68/13) Εξα ́λλου, πρε ́πει οι προαναφερθει ́σες οδηγι ́ες 73/23/ΕΟΚ
 του Συμβουλι ́ου, της 19ης Φεβρουαρι ́ου 1993,
 89/336/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 3ης Μαι ̈́ου 1989 και
 Με απο ́φαση της 8ης Ιανουαρι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη 1999/5/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβου-
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις λι ́ου, της 9ης Μαρτι ́ου 1999, να ερμηνευθου ́ν υπο ́ την
 ---pagebreak--- 16.3.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 68/7
 ́εννοιαο ́τι καθορι ́ζουν, ο ́σον αφορα ́ τα συστη ́ματα και τις Πρε ́πει τα α ́ρθρα 28 ́εως 30 της Συνθη ́κης ΕΚ να ερμηνευθου ́ν
 κεντρικε ́ς εγκαταστα ́σεις συναγερμου ́, τις ουσιω ́ δεις απαι- υπο ́ την ́εννοια ο ́τι η απαγο ́ρευση των ποσοτικω ́ ν περιορισμω ́ν
 τη ́σεις ο ́σον αφορα ́ την ηλεκτρικη ́ ασφα ́λεια, σχετικα ́ με την εισαγωγη ́ς και των με ́τρων ισοδυνα ́μου αποτελε ́σματος ́εχει
 ηλεκτρομαγνητικη ́ συμβατο ́τητα και τον ραδιοεξοπλισμο ́ και επι ́σης εφαρμογη ́ επι ́διατα ́ξεων της εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας, ο ́πως
 ο ́τι, κατα ́ συνε ́πεια, αποκλει ́ουν διατα ́ξεις εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας, το α ́ρθρο 12 του προαναφερθε ́ντος νο ́μου της 10ης Απριλι ́ου
 ο ́πως το προαναφερθε ́ν βασιλικο ́ δια ́ταγμα της 23ης Απρι- 1990 και το προαναφερθε ́ν βασιλικο ́ δια ́ταγμα της
 λι ́ου 1999, οι οποι ́ες εξαρτου ́ν τη δια ́θεση στην αγορα ́ 23ης Απριλι ́ου 1999, που επιβα ́λλουν διαδικασι ́α προηγου ́-
 του Βελγι ́ου του συνο ́λου των συστημα ́των και κεντρικω ́ν μενης α ́δεια για τη δια ́θεση στην αγορα ́ κρα ́τους με ́λους του
 εγκαταστα ́σεων συναγερμου ́ απο ́ απαιτη ́σεις διαφορετικε ́ς συνο ́λου των συστημα ́των και κεντρικω ́ν εγκαταστα ́σεων
 απο ́ εκει ́νες που προβλε ́πουν οι εν λο ́γω οδηγι ́ες; συναγερμου ́ που ́εχουν νομι ́μως παραχθει ́ η ́/και τεθει ́ στο
 εμπο ́ριο σε α ́λλο κρα ́τος με ́λος;
 Πρε ́πει τα α ́ρθρα 28 ́εως 30 της Συνθη ́κης ΕΚ να ερμηνευθου ́ν
 υπο ́ την ́εννοια ο ́τι η απαγο ́ρευση των ποσοτικω ́ ν περιορισμω ́ν 'Εχουν τα α ́ρθρα 28 ́εως 30 της Συνθη ́κης ΕΚ την ́εννοια ο ́τι
 εισαγωγη ́ς και των με ́τρων ισοδυνα ́μου αποτελε ́σματος εφαρ- η απαγο ́ρευση των ποσοτικω ́ν περιορισμω ́ν εισαγωγη ́ς και των
 μο ́ζεται και επι ́ διατα ́ξεων της εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας, ο ́πως το με ́τρων ισοδυνα ́μου αποτελε ́σματος ́εχει επι ́σης εφαρμογη ́ επι ́
 προαναφερθε ́ν βασιλικο ́ δια ́ταγμα της 23ης Απριλι ́ου 1999, διατα ́ξεων της εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας, ο ́πως το α ́ρθρο 2,
 που απαιτου ́ν τα στοιχει ́α των συστημα ́των και κεντρικω ́ν παρα ́γραφος 2, του προαναφερθε ́ντος βασιλικου ́ διατα ́γμα-
 εγκαταστα ́σεων συναγερμου ́ που δεν αποτελου ́ν αντικει ́μενο τος της 23ης Απριλι ́ου 1999, που επιβα ́λλει να τι ́θεται επι ́
 κοινοτικω ́ν με ́τρων εναρμονι ́σεως να υπο ́κεινται, σε εγκεκρι- των συστημα ́των και κεντρικω ́ ν εγκαταστα ́σεων συναγερμου ́
 με ́νο εργαστη ́ριο, τους ́διους
 ι ελε ́γχους με εκει ́νους στους που ́εχουν νομι ́μως παραχθει ́ η ́/και τεθει ́ στο εμπο ́ριο σε α ́λλο
 οποι ́ους υπο ́κεινται τα υλικα ́ που διατι ́θενται για πρω ́τη φορα ́ κρα ́τος με ́λος εθνικο ́ ση ́μα που να πιστοποιει ́ τη συμφωνι ́α
 στην αγορα ́; τους με την κει ́μενη νομοθεσι ́α;
 'Εχουν τα α ́ρθρα 28 ́εως 30 της Συνθη ́κης ΕΚ την ́εννοια ο ́τι 'Εχουν τα α ́ρθρα 28 ́εως 30 της Συνθη ́κης ΕΚ την ́εννοια ο ́τι
 η απαγο ́ρευση των ποσοτικω ́ν περιορισμω ́ν εισαγωγη ́ς και η απαγο ́ρευση ποσοτικω ́ν περιορισμω ́ν εισαγωγη ́ς και με ́τρων
 των με ́τρων ισοδυνα ́μου αποτελε ́σματος επιτρε ́πει σε κρα ́τος ισοδυνα ́μου αποτελε ́σματος ́εχει επι ́σης εφαρμογη ́ επι ́ διατα ́-
 με ́λος τη θε ́σπιση διατα ́ξεων, ο ́πως το βασιλικο ́ δια ́ταγμα της ξεων εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας, ο ́πως το α ́ρθρο 9 του προαναφερ-
 23ης Απριλι ́ου 1999, που εξαρτου ́ν τη δια ́θεση στην αγορα ́ θε ́ντος βασιλικου ́ διατα ́γματος της 23ης Απριλι ́ου 1999,
 σε κρα ́τος με ́λος του συνο ́λου των συστημα ́των και κεντρικω ́ν που απαιτου ́ν τα στοιχει ́α των συστημα ́των και κεντρικω ́ν
 εγκαταστα ́σεων συναγερμου ́ που ́εχουν νομι ́μως παραχθει ́ εγκαταστα ́σεων συναγερμου ́ να υπο ́κεινται σε εγκεκριμε ́νο
 η ́/και διατεθει ́ στο εμπο ́ριο σε α ́λλο κρα ́τος με ́λος απο ́ εργαστη ́ριο στους ́διους
 ι ελε ́γχους στους οποι ́ους υπο ́κεινται
 προηγου ́μενη ́εγκριση και απο ́ δοκιμε ́ς και ειδικε ́ς τεχνικε ́ς τα υλικα ́ τα οποι ́α για πρω ́τη φορα ́ διατι ́θενται στην αγορα ́;
 απαιτη ́σεις, με απλη ́ επι ́κληση, in abstractο, επιτακτικου ́
 λο ́γου η ́ επιτακτικη ́ς απαιτη ́σεως, ο ́πως η προστασι ́α του
 καταναλωτη ́ η ́/και της δημοσι ́ας τα ́ξεως, που το κρα ́τος
 'Εχουν τα α ́ρθρα 28 ́εως 30 της Συνθη ́κης ΕΚ την ́εννοια ο ́τι
 θεωρει ́ ο ́τι δεν ελη ́φθη υπο ́ψη στο πλαι ́σιο της λη ́ψεως
 η απαγο ́ρευση ποσοτικω ́ν περιορισμω ́ν εισαγωγη ́ς και με ́τρων
 των κοινοτικω ́ν με ́τρων εναρμονι ́σεως η ́, α ́λλως, χωρι ́ς να
 ισοδυνα ́μου αποτελε ́σματος ́εχει επι ́σης εφαρμογη ́ επι ́ διατα ́-
 αποδει ́ξει in cοncretο ου ́τε το υποστατο ́ του προβαλλομε ́νου
 ξεων της εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας, ο ́πως το α ́ρθρο 9 του βασιλικου ́
 επιτακτικου ́ λο ́γου η ́ της επιτακτικη ́ς απαιτη ́σεως, ου ́τε το
 διατα ́γματος της 23ης Απριλι ́ου 1999, που εξαρτου ́ν τη
 ο ́τι ο επιτακτικο ́ς αυτο ́ς λο ́γος η ́ η επιτακτικη ́ αυτη ́ απαι ́τηση
 δια ́θεση στην αγορα ́ κρα ́τους με ́λους του συνο ́λου των
 δεν ́εχει η ́δη ληφθει ́ υπο ́ψη στο πλαι ́σιο της λη ́ψεως κοινο-
 συστημα ́των και κεντρικω ́ ν εγκαταστα ́σεων συναγερμου ́ που
 τικω ́ν με ́τρων εναρμονι ́σεως, ου ́τε την αναλογικο ́τητα του
 ́εχουν νομι ́μως παραχθει ́ η ́/και τεθει ́ στο εμπο ́ριο σε α ́λλο
 περιοριστικου ́ με ́τρου σε σχε ́ση με τον επιδιωκο ́μενο σκοπο ́;
 κρα ́τος με ́λος απο ́ προηγου ́μενη ́εγκριση και απο ́ ελε ́γχους
 και ειδικε ́ς τεχνικε ́ς απαιτη ́σεις, με απλη ́ επι ́κληση in
 abstractο επιτακτικου ́ λο ́γου η ́ επιτακτικη ́ς απαιτη ́σεως, ο ́πως
 Γ. Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα: η προστασι ́α του καταναλωτη ́ η ́/και της δημοσι ́ας τα ́ξεως η ́,
 α ́λλως, χωρι ́ς να αποδεικνυ ́ουν in cοncretο το υποστατο ́
 του προβαλλομε ́νου επιτακτικου ́ λο ́γου η ́ της επιτακτικη ́ς
 'Εχουν τα α ́ρθρα 28 ́εως 30 της Συνθη ́κης ΕΚ την ́εννοια ο ́τι απαιτη ́σεως για την αναλογικο ́τητα του περιοριστικου ́ με ́τρου
 η απαγο ́ρευση ποσοτικω ́ν περιορισμω ́ν εισαγωγη ́ς και με ́τρων σε σχε ́ση με τον επιδιωκο ́μενο σκοπο ́;
 ισοδυνα ́μου αποτελε ́σματος ́εχει εφαρμογη ́ επι ́ διατα ́ξεων της
 εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας, ο ́πως το α ́ρθρο 9 του προαναφερθε ́ντος
 βασιλικου ́ διατα ́γματος της 23ης Απριλι ́ου 1999, που
 περιορι ́ζουν την αρχη ́ της αμοιβαι ́ας αναγνωρι ́σεως στους (1) ΕΕ L 77, σ. 29.
 ελε ́γχους που πρε ́πει να υποστου ́ν προκειμε ́νου να λα ́βουν (2) ΕΕ L 139, σ. 19.
 α ́δεια κυκλοφορι ́ας στην αγορα ́ κρα ́τους με ́λους, τα συστη ́- (3) ΕΕ L 91, σ. 10.
 ματα και οι κεντρικε ́ς εγκαταστα ́σεις συναγερμου ́ που ́εχουν
 νομι ́μως παραχθει ́ η ́/και τεθει ́ στο εμπο ́ριο σε α ́λλο κρα ́τος
 με ́λος αντι ́ να εφαρμο ́ζουν την αρχη ́ της αμοιβαι ́ας αναγνω-
 ρι ́σεως επι ́ των ιδι ́ων των συστημα ́των και κεντρικω ́ν εγκα-
 ταστα ́σεων συναγερμου ́;


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/22
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 19ης Νοεμβρίου 2008 — Rautaruukki κατά ΓΕΕΑ (RAUTARUUKKI)
 (Υπόθεση T-269/06) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος RAUTARUUKKI ως κοινοτικού σήματος - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β' και γ', και άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 - Πρόταση αποδείξεων)
 (2009/C 6/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Rautaruukki Oyj (Ελσίνκι, Φινλανδία) (εκπρόσωπος: P. Hagman, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: S. Laitinen)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 20ής Ιουλίου 2006 (υπόθεση R 48/2006-4) σχετικά με την καταχώριση του λεκτικού σήματος RAUTARUUKKI ως κοινοτικού σήματος
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει την Rautaruukki Oyj στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 281 της 18.11.2006.


text:
 6.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/23
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Δεκεμβρίου 2016 — Mondelez UK Holdings & Services κατά EUIPO — Société des produits Nestlé (Σχήμα πλάκας σοκολάτας)
 (Υπόθεση T-112/13) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Τρισδιάστατο σήμα - Σχήμα πλάκας σοκολάτας - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Διακριτικός χαρακτήρας που αποκτήθηκε με τη χρήση - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Άρθρο 52, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 207/2009])
 (2017/C 038/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mondelez UK Holdings & Services Ltd, πρώην Cadbury Holdings Ltd (Uxbridge, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: T. Mitcheson, QC, P. Walsh, J. Blum, S. Dunstan, solicitors και D. Byrne, barrister)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Ελβετία) (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Vos, M. Bakker και J. van den Berg, δικηγόροι, στη συνέχεια G. Vos, S. Malynicz, QC, T. Scourfield και T. Reid, solicitors)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 11ης Δεκεμβρίου 2012 (υπόθεση R 513/2011-2), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας σήματος μεταξύ της Cadbury Holdings και της Société des produits Nestlé.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), της 11ης Δεκεμβρίου 2012 (υπόθεση R 513/2011-2).
 2)
 Το EUIPO φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα, καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η Mondelez UK Holdings & Services Ltd.
 3)
 Η Société des produits Nestlé SA φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 123 της 27.4.2013.


text:
 4.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 253/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 5ης Ιουνίου 2014 [αίτηση του Tribunale di Fermo (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική δίκη κατά Μ
 (Υπόθεση C-398/12) (1)
 ((Σύμβαση εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν - Άρθρο 54 - Αρχή «ne bis in idem» - Πεδίο εφαρμογής - Απόφαση δικαστικής αρχής συμβαλλόμενου κράτους περί παύσεως της ποινικής διώξεως λόγω ανεπαρκών αποδείξεων - Δυνατότητα επαναλήψεως της ανακριτικής διαδικασίας σε περίπτωση νέων αποδείξεων - Έννοια της φράσεως «δικάστηκε αμετάκλητα» - Ποινική δίωξη σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος κατά του ίδιου προσώπου για τα ίδια πραγματικά περιστατικά - Εξάλειψη της ποινικής αξιώσεως της πολιτείας και εφαρμογή της αρχής ne bis in idem))
 2014/C 253/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Fermo
 Ποινική δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Μ
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale di Fermo — Ερμηνεία του άρθρου 54 της Συμβάσεως εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν — Αρχή «ne bis in idem» — Έννοια του «δικασθέντος αμετάκλητα προσώπου» — Αμετάκλητη απόφαση του δικαστηρίου κράτους μέλους περί παύσεως της ποινικής διώξεως
 Διατακτικό
 Το άρθρο 54 της συμβάσεως εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν, της 14ης Ιουνίου 1985, μεταξύ των κυβερνήσεων των κρατών της Οικονομικής Ένωσης Μπενελούξ, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Γαλλικής Δημοκρατίας, σχετικά με τη σταδιακή κατάργηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα, η οποία υπογράφηκε στο Σένγκεν (Λουξεμβούργο) στις 19 Ιουνίου 1990, έχει την έννοια ότι διάταξη περί παύσεως της ποινικής διώξεως κατά ορισμένου προσώπου η οποία εμποδίζει να ασκηθεί σε βάρος του προσώπου αυτού νέα ποινική δίωξη για τα ίδια πραγματικά περιστατικά, εντός του συμβαλλόμενου κράτους στο οποίο εκδόθηκε η διάταξη, εκτός αν υπάρξουν νέες αποδείξεις κατά του εν λόγω προσώπου, πρέπει να θεωρείται ως αμετάκλητη απόφαση, υπό την έννοια του άρθρου αυτού, η οποία κατά συνέπεια εμποδίζει την άσκηση νέας ποινικής διώξεως σε βάρος του ίδιου προσώπου για τα ίδια πραγματικά περιστατικά σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος.
 (1) ΕΕ C 355 της 17.11.2012.


text:
8.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 55/39
 — να ακυρώσει, καθόσον αναγκαίο, την απόφαση που κοινο- Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 ποιήθηκε με την από 25 Σεπτεμβρίου 2002 σημείωση 41280
 του Αντιπροέδρου της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων, Neil Kinnock, να μην προσθέσει το όνομα του Οι προσφεύγουσες επιχειρήσεις αντιτίθενται στην παράταση, δυνά-
 προσφεύγοντος στον κατάλογο των πλέον προαγώγιμων μει της προσβαλλομένης πράξεως του καθεστώτος που ισχύει για
 υπαλλήλων και να μην τον προαγάγει στον βαθμό Β1 κατά τα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα και το οποίο αποτελεί
 τις προαγωγές του 2001 (απόφαση που ελήφθη κατόπιν της εξαίρεση από το άρθρο 90 της Συνθήκης.
 ενστάσεως R/220/02 του προσφεύγοντος, με την οποία
 ζητείτο η ακύρωση της προπαρατεθείσας αποφάσεως της
 21ης ∆εκεμβρίου 2001)· Προς στήριξη των αιτημάτων τους επικαλούνται παράβαση του
 άρθρου 299, παράγραφος 2, της Συνθήκης καθόσον το Συμβούλιο
 — να αποφανθεί από των δικαστικών εξόδων και να καταδικάσει έλαβε το επίδικο μέτρο αγνοώντας τις προϋποθέσεις που προβλέ-
 την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην καταβολή πει. Συγκεκριμένα, από τις προπαρασκευαστικές της προσβαλλο-
 τους. μένης απόφασης πράξεις και ιδίως από την έκθεση της Επιτροπής
 προς το Συμβούλιο, της 24ης Νοεμβρίου 1999, και από τις
 παραγράφους 3 και 5 της αιτιολογικής έκθεσης της πρότασης
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα απόφασης που υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο στις 23 Αυγού-
 στου 2002 (COM(2002) 473 τελικό) προκύπτει ότι οι προϋπο-
 θέσεις που προβλέπονται για να εγκριθεί εγκύρως η παράταση
 Ο προσφεύγων προβάλλει, προς στήριξη της προσφυγής του, του εξαιρετικού φορολογικού συστήματος υπέρ των Υ∆ δεν
 πρώτον παράβαση του άρθρου 45, παράγραφος 1, του ΚΥΚ και πληρούνται ακόμα.
 της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων. Ο προσφεύγων
 επικαλείται την αρχή του σεβασμού του δικαιώματος άμυνας,
 παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως της αυθαίρετης διαδικα- Όσον αφορά την απόφαση 89-688, της 22ας ∆εκεμβρίου
 σίας και της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, παραβίαση της αρχής 1989, τα αποτελέσματα της οποίας παρατάθηκαν δυνάμει της
 της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και του κανόνα «patere legem προσβαλλομένης αποφάσης, οι προσφεύγουσες αμφισβητούν τη
 quam ipse fecisti» και, τέλος, παραβίαση του καθήκοντος αρωγής. νομιμότητά της επικαλούμενες το άρθρο 241 της Συνθήκης λόγω
 αναρμοδιότητας του Συμβουλίου να την εκδώσει το 1989. Οι
 προσφεύγουσες φρονούν συναφώς ότι αφού η εν λόγω απόφαση
 συνιστά παρέκκλιση από το άρθρο 95 της Συνθήκης της Ρώμης
 (ήδη άρθρο 90), το Συμβούλιο δεν μπορούσε να την εκδώσει μετά
 την πάροδο της προθεσμίας των δύο ετών που προβλέφθηκε το
 1957, με το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 227, παράγραφος 2, της
 Προσφυγή της εταιρίας Αyassamy & Fils EURL κ.λπ. κατά Συνθήκης.
 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ασκήθηκε στις
 9 Ιανουαρίου 2003
 (Υπόθεση T-5/03)
 (2003/C 55/94)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Προσφυγή των COLDIRETTI — Federazione Regionale
 Coltivatori Diretti della Sardegna και CIA —
 Confederazione Italiana Agricoltori della Sardegna κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 Η εταιρία Αyassamy & Fils EURL, εδρεύουσα στο Saint-François 10 Ιανουαρίου 2003
 (Γουαδελούπη), και 23 άλλες επιχειρήσεις, εκπροσωπούμενες από
 τον John Sylvanus Dagnon, δικηγόρο, άσκησαν ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 9 Ιανουαρίου (Υπόθεση T-9/03)
 2003 προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (2003/C 55/95)
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου ΕΚ 2002/973 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 της 10ης ∆εκεμβρίου 2002 για τροποποίηση της αποφάσεως
 89/688/ΕΟΚ της 22ας ∆εκεμβρίου 1989 σχετικά με το
 καθεστώς που διέπει την εισφορά θαλάσσης στα γαλλικά
 υπερπόντια διαμερίσματα (δημοσιεύθηκε στην ΕΕΕΚ αριθ. Οι COLDIRETTI — Federazione Regionale Coltivatori Diretti
 L.337/83 της 13ης ∆εκεμβρίου 2002)· della Sardegna και CIA — Confederazione Italiana Agricoltori
 della Sardegna, εκπροσωπούμενες από τους δικηγόρους Giovanni
 — να διαπιστώσει ότι δεν έχει εφαρμογή η βασική απόφαση του Dore και Fabio Ciulli, άσκησαν ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 Συμβουλίου 89/688/ΕΟΚ της 22ας ∆εκεμβρίου 1989 (ΕΕΕΚ Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 10 Ιανουαρίου 2003 προσφυγή
 L.399/46 της 30ής ∆εκεμβρίου 1989). κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 16.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 11/25
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 19ης Νοεμβρίου 2009 — Μιχαήλ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-49/08 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Αίτηση ανταναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Βαθμολόγηση - Έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας - Περίοδος αξιολογήσεως 2003 - Βαθμολογία ελλείψει καθηκόντων προς εκτέλεση - Ηθική βλάβη - Υποχρέωση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης να αιτιολογεί τις αποφάσεις του)
 2010/C 11/48
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Χρήστος Μιχαήλ (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: Χ. Μεϊδάνης, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και K. Herrmann, επικουρούμενοι από τον E. Μπουρτζάλα, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2007, F-67/05, Μιχαήλ κατά Επιτροπής (που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2007, F 67/05, Μιχαήλ κατά Επιτροπής (που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή).
 2)
 Αναπέμπει την υπόθεση στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης.
 3)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 107 της 26.4.2008.


text:
 12.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 335/51
 Προσφυγή της 22ας Ιουλίου 2016 — Berliner Stadtwerke κατά EUIPO (berlinGas)
 (Υπόθεση T-402/16)
 (2016/C 335/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Berliner Stadtwerke GmbH (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: O. Spieker, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ένωσης «berlinGas» — Υπ’ αριθ. 14 067 714 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 12ης Μαΐου 2016 στην υπόθεση R 291/2016-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1 στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009 σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009.


text:
C 251/2 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 18.10.2003
 2001, περί διορισμού του Michel Hervé στη θέση του Γενικού κρατών μελών και τρίτων χωρών και της εναρμονίσεως των
 Γραμματέα του οργάνου, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) διατάξεων της τελωνειακής και της φορολογικής νομοθεσίας
 συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, P. Jann κατά την κυκλοφορία ταξιδιωτών;
 και Α. Rosas (εισηγητής), δικαστές, Γενικός Εισαγγελέας:
 F. G. Jacobs, Γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 10 Ιουλίου
 2003 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 ( 1) ΕΕ L 350, σ. 12.
 ( 2) ΕΕ L 345, σ. 9.
 ( 3) ΕΕ L 105, σ. 1.
 1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. ( 4) ΕΕ L 133, σ. 6.
 2) Καταδικάζει τον Di Pietro στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 19 της 25.1.2003. Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το College van Beroep voor het bedrijfsleven με
 απόφαση της 26ης Ιουνίου 2003 στην υπόθεση 1. Cindu
 Chemicals B.V., 2. Rütgers VFT AG, 3. Touwen & Co B.
 V., 4. Pearl Paint Holland B.V., 5. Elf Atochem Nederland
 B.V., 6. Zijlstra & Co. Verf B.V. και 7. B.V. Chemische
 Producten Struyk & Co. κατά College voor de toelating
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που van bestrijdingsmiddelen
 υπέβαλε το Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien με
 διάταξη της 30ής Σεπτεμβρίου 2002 στην υπόθεση DLD (Υπόθεση C-281/03)
 Trading Company Import-Export, spol. s.r.o. κατά
 Δημοκρατίας της Αυστρίας (2003/C 251/04)
 (Υπόθεση C-216/03) Με απόφαση της 26ης Ιουνίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 (2003/C 251/03) 30 Ιουνίου 2003, το College van Beroep voor het bedrijfsleven,
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ, αφενός, 1. Cindu Chemicals
 B.V., 2. Rütgers VFT AG, 3. Touwen & Co B.V., 4. Pearl Paint
 Με διάταξη της 30ής Σεπτεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη Holland B.V., 5. Elf Atochem Nederland B.V., 6. Zijlstra & Co.
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις Verf B.V. και 7. B.V. Chemische Producten Struyk & Co. και,
 19 Μαΐου 2003, το Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien, αφετέρου, College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen,
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ DLD Trading Company που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση
 Import-Export, spol. s.r.o. και Δημοκρατίας της Αυστρίας που προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί εξής ερωτημάτων: Επιτρέπει η οδηγία περί επικινδύνων ουσιών να θέσει ένα κράτος
 μέλος πρόσθετες προϋποθέσεις για τη διάθεση στην αγορά και τη
 χρήση βιοκτόνου του οποίου η δραστική ουσία περιλαμβάνεται
 1. Συνάδουν οι ρυθμίσεις του κανονισμού (ΕΚ) 3316/94 (1) και του στο παράρτημα I της οδηγίας περί επικινδύνων ουσιών;
 κανονισμού (ΕΚ) 2744/98 (2) με τις κοινοτικές ρυθμίσεις περί
 τελωνεικών ατελειών, ιδίως με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 918/83 (3),
 καθώς και με τη θεμελιώδη αρχή της τελωνειακής ενώσεως;
 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το College van Beroep voor het bedrijfsleven με
 Συνιστά η αναδρομική ισχύς του κανονισμού (ΕΟΚ) 2744/98 απόφαση της 26ης Ιουνίου 2003 στην υπόθεση Αrch Timber
 παραβίαση των θεμελιωδών αρχών της ασφάλειας δικαίου και Protection B.V. κατά College voor de toelating van
 της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης; bestrijdingsmiddelen και, υπό την ιδιότητα του
 ασκήσαντος πρόσθετη παρέμβαση, Stichting Behoud
 Leefmilieu en Natuur Maas en Waal
 3. Αντίκειται η ρύθμιση του άρθρου 5, παράγραφος 8, της
 οδηγίας 69/169/ΕΟΚ (4) ή οι εκδοθείσες σε εθνικό επίπεδο (Υπόθεση C-282/03)
 σχετικές εκτελεστικές διατάξεις του άρθρου 3a VStBefrV και
 του USt-VO στο BGBl II 326/1997 στον σκοπό της (2003/C 251/05)
 εναρμονίσεως των φόρων κύκλου εργασιών και των φόρων
 καταναλώσεως στα κράτη μέλη, της ελευθερώσεως ή Με απόφαση της 26ης Ιουνίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 διευκολύνσεως της κυκλοφορίας ταξιδιωτών μεταξύ των Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 ---pagebreak--- 18.10.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 251/3
 30 Ιουνίου 2003, το College van Beroep voor het bedrijfsleven, βάσει αυτής της συγκρίσεως, τη μεταφορά αυτών των
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ, αφενός, Arch Timber δικαιωμάτων είτε από το εθνικό σύστημα στο κοινοτικό
 Protection B.V. και, αφετέρου, College voor de toelating van σύστημα είτε, αντιστρόφως, από το κοινοτικό σύστημα στο
 bestrijdingsmiddelen και, υπό την ιδιότητα του ασκήσαντος εθνικό σύστημα,
 πρόσθετη παρέμβαση, Stichting Behoud Leefmilieu en Natuur
 Maas en Waal που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος: 2. κατά το μέτρο που οι διατάξεις αυτές, ορίζοντας ότι ο
 ενδιαφερόμενος πρέπει να παραιτηθεί ρητώς από τη
 Επιτρέπει η οδηγία περί επικινδύνων ουσιών να θέσει ένα κράτος μεταφορά των συνταξιοδοτικών του δικαιωμάτων από το
 μέλος πρόσθετες προϋποθέσεις για τη διάθεση στην αγορά και τη βελγικό σύστημα στο κοινοτικό ή ευνοώντας ανάλογη
 χρήση βιοκτόνου του οποίου η δραστική ουσία περιλαμβάνεται διοικητική πρακτική, χωρίς να έχει προηγηθεί η
 στο παράρτημα I της οδηγίας περί επικινδύνων ουσιών; προαναφερθείσα σύγκριση, οδηγούν ή μπορούν να οδηγή-
 σουν τον ενδιαφερόμενο σε εσφαλμένη επιλογή,
 3. και κατά το μέτρο που οι εθνικές αυτές διατάξεις δεν
 επιτρέπουν να συνυπολογιστούν, για τη χορήγηση από το
 κράτος μέλος πρόωρης συντάξεως, τα έτη κατά τα οποία ο
 ενδιαφερόμενος εργάστηκε ως υπάλληλος της Ευρωπαϊκής
 Ένωσης;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το tribunal du travail de Bruxelles με απόφαση
 της 20ής Μαΐου 2003 στην υπόθεση Gregorio My κατά (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 33.
 Office National des Pensions (O.N.P.) [εθνικού ταμείου
 συντάξεων]
 (Υπόθεση C-293/03)
 (2003/C 251/06)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht με διάταξη της
 Με απόφαση της 20ής Μαΐου 2003, η οποία περιήλθε στη 30ής Απριλίου 2003 στις υποθέσεις Bundesrepublik
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις Deutschland (Γερμανικό Δημόσιο), εκπροσωπούμενο από
 4 Ιουλίου 2003, το tribunal du travail de Bruxelles, στο το Bundesministerium für Wirtschaft und Technologie
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Gregorio My και Office National (Ομοσπονδιακό Υπουργείο Οικονομίας και Τεχνολογίας),
 des Pensions (O.N.P.) που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το κατά ΙSIS Multimedia Net GmbH und Co. KG και
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής Firma 02 (Germany) GmbH und Co. OHG
 ερωτήματος:
 (Υποθέσεις C-327/03 και C-328/03)
 Δεν αντιβαίνουν εθνικές διατάξεις, όπως ο βελγικός νόμος της
 21ης Μαΐου 1991 (περί καθορισμού ορισμένων σχέσεων μεταξύ (2003/C 251/07)
 των βελγικών συνταξιοδοτικών συστημάτων και των αυτών των
 οργανισμών δημοσίου διεθνούς δικαίου) και το άρθρο 4,
 παράγραφος 2, του βελγικού βασιλικού διατάγματος της Με διάταξη της 30ής Απριλίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 23ης Δεκεμβρίου 1996 (περί εφαρμογής των άρθρων 15, 16 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 και 17 του νόμου της 26ης Ιουλίου 1996, περί 28 Ιουλίου 2003, το Bundesverwaltungsgericht, στο πλαίσιο
 εκσυγχρονισμού της κοινωνικής ασφαλίσεως και διασφαλίσεως των διαφορών μεταξύ Bundesrepublik Deutschland,
 της βιωσιμότητας των συνταξιοδοτικών συστημάτων), ή το εκπροσωπούμενου από το Bundesministerium für Wirtschaft
 άρθρο 11 του παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής und Technologie και ΙSIS Multimedia Net GmbH und Co. KG
 Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα, (C-327/03) και Firma 02 (Germany) GmbH und Co. OHG
 κατόπιν τροποποιήσεώς τους με τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή (C-328/03), που εκκρεμούν ενώπιόν του, ζητεί από το
 Ένωση, άρθρα 2, 3, 17, 18, 39, 40, 42 και 283 ΕΚ και στο Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68, της 15ης Οκτωβρίου ερωτημάτων:
 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο
 εσωτερικό της Κοινότητος (1):
 1. Έχει η οδηγία 97/13/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 1. κατά το μέτρο που οι εθνικές αυτές διατάξεις και ο ΚΥΚ δεν και του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1997, σχετικά με
 επιτρέπουν σε πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως ο κοινό πλαίσιο γενικών και ειδικών αδειών στον τομέα των
 ενάγων, ο οποίος εργάστηκε διαδοχικά σε επιχείρηση ή σε τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών (ΕΕ L 117, σ. 15), την έννοια
 εθνική δημόσια υπηρεσία και στη δημόσια διοίκηση της ότι η εθνική ρυθμιστική αρχή μπορεί να επιβάλλει, για τη
 Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή αντιστρόφως, να συγκρίνει τα χορήγηση δικαιωμάτων αριθμοδοτήσεως, τέλος ανάλογο με
 συνταξιοδοτικά πλεονεκτήματα που θα αποκτούσε σε κάθε την οικονομική αξία των χορηγούμενων αριθμών, παρά το
 σύστημα, εθνικό ή κοινοτικό, με μεταφορά των αποκτηθέντων γεγονός αφενός ότι μια επιχείρηση τηλεπικοινωνιών που δρα
 βάσει του ετέρου συστήματος δικαιωμάτων, και να ζητήσει, στην ίδια αγορά, εντός της οποίας κατέχει δεσπόζουσα θέση,


text:
 22.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 134/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 23ης Μαρτίου 2010 [αιτήσεις του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Google France Google, Inc. κατά Louis Vuitton Malletier (C-236/08), Viaticum SA, Luteciel SARL (C-237/08), Centre national de recherche en relations humaines (CNRRH) SARL, Pierre-Alexis Thonet, Bruno Raboin, Tiger SARL (C-238/08)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-236/08 έως C-238/08) (1)
 (Σήματα - Διαδίκτυο - Μηχανή αναζήτησης - Διαφήμιση με τη χρήση λέξεων κλειδιών (“keyword advertising”) - Εμφάνιση, βάσει λέξεων κλειδιών που αντιστοιχούν σε σήματα, συνδέσμων προς ιστοτόπους ανταγωνιστών των δικαιούχων των εν λόγω σημάτων ή προς ιστοτόπους στους οποίους προβάλλονται προϊόντα απομίμησης - Οδηγία 89/104/ΕΟΚ - Άρθρο 5 - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Άρθρο 9 - Ευθύνη του εκμεταλλευόμενου τη μηχανή αναζήτησης - Οδηγία 2000/31/ΕΚ («οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο»))
 2010/C 134/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Google France, Google, Inc.
 κατά
 Louis Vuitton Malletier (C-236/08), Viaticum SA, Luteciel SARL (C-237/08), Centre national de recherche en relations humaines (CNRRH) SARL, Pierre-Alexis Thonet, Bruno Raboin, Tiger SARL (C-238/08)
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Cour de Cassation — Ερμηνεία των άρθρων 5, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', και 2 της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ 1989, L 40, σ. 1), 9, παράγραφος 1, στοιχεία α' έως γ' του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (EE 1994, L 11, σ. 1) και 14 της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά (EE L 178, σ. 1) — Έννοια της «χρήσεως» του σήματος και δικαιώματα του δικαιούχου του — Παρέχων επ’ αμοιβή υπηρεσίες διαχειρίσεως λέξεων-κλειδιών και βελτιοποίησης αντιστοιχήσεων στο Διαδίκτυο, ο οποίος δεν κάνει καμία διαφήμιση για δικά του προϊόντα ή υπηρεσίες, αλλά θέτει στη διάθεση των διαφημιζομένων λέξεις-κλειδιά που αναπαράγουν ή μιμούνται καταχωρημένα σήματα και οργανώνει δια της εν λόγω συμβάσεως διαχειρίσεως λέξεων-κλειδιών τη δημιουργία και την προνομιακή εμφάνιση, με τη χρήση των εν λόγω λέξεων-κλειδιών, συνδέσμων προς ιστοτόπους όπου προωθούνται και διατίθενται μη αυθεντικά προϊόντα — Προϋποθέσεις απαλλαγής από την ευθύνη του παρέχοντος υπηρεσίες ο οποίος αποθηκεύει πληροφορίες παρεχόμενες από τους αποδέκτες των υπηρεσιών αυτών
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 5, παράγραφος 1, στοιχείο α', της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, και 9, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα, έχουν την έννοια ότι ο δικαιούχος σήματος μπορεί να απαγορεύσει σε διαφημιζόμενο να προβάλει, βάσει μιας λέξης-κλειδιού πανομοιότυπης με το εν λόγω σήμα την οποία ο διαφημιζόμενος αυτός επέλεξε χωρίς τη συγκατάθεση του εν λόγω δικαιούχου στο πλαίσιο υπηρεσίας αντιστοίχησης στο Διαδίκτυο, διαφήμιση για προϊόντα ή υπηρεσίες πανομοιότυπα με τα προϊόντα και τις υπηρεσίες για τα οποία καταχωρίστηκε το εν λόγω σήμα, όταν η εν λόγω διαφήμιση δεν επιτρέπει ή επιτρέπει δυσχερώς στον μέσο χρήστη του Διαδικτύου να αντιληφθεί αν τα διαφημιζόμενα προϊόντα ή οι υπηρεσίες προέρχονται από τον δικαιούχο του σήματος ή από επιχείρηση που συνδέεται οικονομικώς με αυτόν ή αν, αντιθέτως, προέρχονται από τρίτον.
 2)
 Ο παρέχων την υπηρεσία αντιστοίχησης στο Διαδίκτυο ο οποίος αποθηκεύει ως λέξη-κλειδί σημείο πανομοιότυπο με σήμα και οργανώνει βάσει αυτής της λέξης-κλειδιού την εμφάνιση διαφημίσεων δεν κάνει χρήση του εν λόγω σημείου υπό την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1 και 2, της οδηγίας 89/104 ή του άρθρου 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 40/94.
 3)
 Το άρθρο 14 της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά («οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο»), έχει την έννοια ότι ο κανόνας του άρθρου αυτού έχει εφαρμογή στον παρέχοντα υπηρεσία αντιστοίχησης στο Διαδίκτυο όταν ο εν λόγω παρέχων δεν είχε ενεργό ρόλο που θα του επέτρεπε να έχει γνώση ή έλεγχο των αποθηκευμένων στοιχείων. Εάν δεν είχε τέτοιο ρόλο, ο εν λόγω πάροχος δεν έχει ευθύνη για τα στοιχεία που αποθήκευσε κατόπιν αιτήματος διαφημιζόμενου, εκτός εάν, έχοντας λάβει γνώση του παράνομου χαρακτήρα των στοιχείων αυτών ή των δραστηριοτήτων του εν λόγω διαφημιζόμενου, δεν προέβη αμέσως σε ενέργειες για να τα αποσύρει ή να καταστήσει αδύνατη την πρόσβαση σ’ αυτά.
 (1) ΕΕ C 209 της 15.8.2008.


text:
 1.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 292/39
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιουλίου 2014 — National Iranian Oil Company κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-578/12) (1)
 ((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν προκειμένου να αποφευχθεί η διάδοση των πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Προσφυγή ακυρώσεως - Διακρατική οντότητα - Ενεργητική νομιμοποίηση και έννομο συμφέρον - Παραδεκτό - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Επισήμανση και επιλογή της νομικής βάσεως - Αρμοδιότητα του Συμβουλίου - Αρχή της προβλεψιμότητας των πράξεων της Ένωσης - Έννοια στηρίξεως της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Δικαιώματα άμυνας και δικαίωμα σε αποτελεσματική ένδικη προστασία - Αναλογικότητα - Δικαίωμα ιδιοκτησίας))
 2014/C 292/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: National Iranian Oil Company (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωπος: J.-M. Thouvenin, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: V. Piessevaux και M. Bishop)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Aresu και Μ. Κωνσταντινίδης)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως αφενός, της αποφάσεως 2012/635/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 282, σ. 58) και, αφετέρου, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 945/2012 του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 2012, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 267/2012 του Συμβουλίου σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 282, σ. 16).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η National Iranian Oil Company φέρει, πέραν των δικών της εξόδων, και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικά της έξοδα.
 (1) EE C 79 της 16.3.2013.


text:
 6.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/23
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Απριλίου 2016 — Πορτογαλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-550/15) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - ΕΓΤΕ και ΕΓΤΑΑ - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Αφετηρία της προθεσμίας - Εκπρόθεσμο - Απαράδεκτο))
 (2016/C 200/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, P. Estêvão και J. Saraiva de Almeida)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Guerra e Andrade και A. Sauka)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της εκτελεστικής αποφάσεως (ΕΕ) 2015/1119 της Επιτροπής, της 22ας Ιουνίου 2015, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ 2015, L 182, σ. 39), κατά το μέρος που αφορά τον αποκλεισμό ορισμένων δαπανών που πραγματοποίησε η Δημοκρατία της Πορτογαλίας.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Η Πορτογαλική Δημοκρατία φέρει, εκτός των δικαστικών εξόδων της, και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) ΕΕ C 389 της 23.11.2015.


text:
C 55/18 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.98
 óqhqxm 155, 169, 86 sgy em koäcx rtmhgäjgy jai sot jamomi- Aiäsgrg pqoy so Dijarsgäqio cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 rlotä aqih. 17 pot ejdoähgje jasÂ euaqlocgäm sgy, jahxäy jai apouórexy pot tpeäbake so Bundesfinanzhof, le apoäuarg
 koäcx paqabórexy sot óqhqot 173 jai paqabórexy otrixä- sgy 2ay Ojsxbqiäot 1977, rsa pkaiäria sgy ejjqelotäy
 doty stäpot. emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot diauoqóy lesantä
 Sarclad International Ltd Wittington, Chesterfield, Gmxleämo
 Bariäkeio, jasó Bundesamt für Finanzen
 Koäcoi amaiqeärexy epiveiqgälasa
 (Tpoäherg C-428/97)
 Ç Eruakleämoy vaqajsgqirloäy: (98/C 55/34)
 Ç eruakleämg eqlgmeiäa sot jamomirlotä aqih. 17ç
 So Bundesfinanzhof, le apoäuarg sgy 2ay Ojsxbqiäot 1997,
 g opoiäa peqigäkhe rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy
 Ç eruakleämg eqlgmeiäa sot óqhqot 169 sgy rtmhgäjgy 18 Dejelbqiäot 1997, tpeäbake pqoy so Dijarsgäqio, rsa pkaiä-
 EJ: dem aqjeiä ma auoqó g jasaccekiäa jai ma amaueä- ria sgy ejjqelotäy emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot
 qesai qgsxäy rsg Ûlg sgäqgrg sgy odgciäay 93/38/EOJë diauoqóy lesantä Sarclad International Ltd Wittington,
 xärse ma stävei euaqlocgäy so óqhqo 169 peqiä paqabó- Chesterfield, Gmxleämo Bariäkeio, jasó Bundesamt für Finan-
 rexy jqósoty leäkoty, dedoleämot oäsi g jasaccekiäa zen, aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä
 auoqotäre apojkeirsijó sg rtlpeqiuoqó sgy amaheä- sot engäy eqxsgälasoy:
 sotray aqvgäy, soärom apoä pketqóy amsacxmirlotä
 oäro jai apoä pketqóy eketäheqgy jtjkouoqiäay sxm
 elpoqetlósxmç èvei so óqhqo 3 rsoiveiäo a) sgy oäcdogy odgciäay 79/1072/
 EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 6gy Dejelbqiäot 1979, peqiä emaq-
 Ç so Pqxsodijeiäo dem diapiärsxre epiärgy so jasók- lomiärexy sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm sxm rvesijxäm
 kgkom sgy diadijariäay pot ajokotähgre g Episqopgä, le soty uoäqoty jtäjkot eqcarixäm (1) sgm eämmoia:
 tpemhtliäfomsay sg molokociäa sot Dijarsgqiäot rtäl-
 uxma le sgm opoiäa oi pqóneiy sxm amahesotrxäm Ç oäsi jai so dipkoästpo lpoqeiä ma hexqgheiä tpojasórsaso
 aqvxäm jasakociäfomsai rsa jqósg leäkg rsa opoiäa eäccqauo sot pqxsoästpot eccqóuot eiracxcgäy gä epi-
 amgäjotm oi aqveäy atseäy. G molokociäa atsgä, euaqlo- sqeäpesai rsa jqósg leäkg, amakoäcxy sxm peqirsórexm,
 foälemg rsgm tpoä jqiärg peqiäpsxrg, jasakgäcei rso ma ma hexqotäm so dipkoästpo xy pqxsoästpo eäccqauo
 jahirsó ametähtmg sgm SNCB, amsiähesa pqoy sgm eiracxcgäy,
 aqvgä sot óqhqot 222 sgy rtmhgäjgy, emxä g epiälelpsg
 rtlpeqiuoqó sgy eiämai g iädia pot ha lpoqotäre ma
 pqorauheiä jai re lia idixsijgä epiveiäqgrgç Ç gä eävei sgm eämmoia oäsi oi elpiäpsotrey rso pediäo euaq-
 locgäy sgy oäcdogy odgciäay 79/1072/EOJ sot Rtlbotkiäot,
 Ç paqamoägrg sgy emmoiäay sgy pqorbkgsgäy pqónexy. sgy 6gy Dejelbqiäot 1979, peqiä emaqlomiärexy sxm molohe-
 rixäm sxm jqasxäm lekxäm sxm rvesijxäm le soty uoäqoty
 jtäjkot eqcarixäm, lg ecjasersgleämey rsgm gledapgä tpo-
 Ç Paqóbarg otrixädoty stäpot: jeiälemey rso uoäqo epiveiqgäreiy dem lpoqotäm moliälxy ma
 epijakotämsai pkeäom so dijaiäxló soty pqoy eäjpsxrg sot
 Ç pqoädgkg pqorbokgä sot dijaixälasoy óltmay: so uoäqot, oäsam so aqvijxäy ejdoheäm eäccqauo eiracxcgäy
 Pqxsodijeiäo paqabiäare sg helekixädg atsgä aqvgä, eävei vaheiä pqim apoä sgm tpobokgä sgy aisgärexy cia epi-
 heäsomsay xy aqvgä oäsi, rso pkaiärio diadijariäay dtmó- rsqougä sot uoäqot pqorsiheleämgy aniäay;
 lei sot óqhqot 169 sgy rtmhgäjgy, sa pqoärxpa pot
 eävotm jasaheärei jasaccekiäa dem eävotm diadijarsijó (1) EE eid. eäjd. 09/001, r. 111.
 dijaixälasaç
 Ç paqapoiägrg sot amsijeileämot sgy diauoqóy: emoäwei
 sgy emrsórexy apaqadeäjsot pot tpeäbake g Epi-
 sqopgä, so Pqxsodijeiäo paqeäkeiwe ma diapirsxärei in
 limine litis sgm eäkkeiwg moliälot eqeiärlasoy sot ec-
 cqóuot sgy Episqopgäy peqiä heärexy sgy jasaccekiäay Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 rso aqveiäo, oäpxy eiäve fgsgärei g esaiqeiäa Sateba le jasó Cakkijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy
 sgm pqorutcgä sgy. Rtmepxäy, so Pqxsodijeiäo dem 18 Dejelbqiäot 1997
 lpoqotäre, vxqiäy ma tpeqbeiä siy enotriäey sot, ma (Tpoäherg C-429/97)
 tpojasarsgärei sgm Episqopgä rsgm epikocgä sxm dia-
 dijarixäm pot siähemsai rsg dióherg sgy seketsaiäay (98/C 55/35)
 rso pkaiärio sot óqhqot 155 sgy rtmhgäjgy, jai sotäso
 pqojeileämot ma jqiämei apaqódejsg sgm pqorutcgä
 sgy pqoruetäcotray. G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä sgm HeÂleÁne Michard jai som Enrico Traversa, le
 (1) EE C 357 sgy 22.11.1997, r. 27.
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz,
 Centre Wagner, Kirchberg, órjgre, rsiy 18 Dejelbqiäot 1997,
 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqo-
 rutcgä jasó sgy Cakkijgäy Dglojqasiäay.


text:
 10.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 362/22
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 13ης Σεπτεμβρίου 2011 — Nastvogel κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-4/10) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Βαθμολογία - Εκθέσεις βαθμολογίας - Γνωμοδότηση της επιτροπής εκθέσεων - Υποβάθμιση των αναλυτικών εκτιμήσεων - Διάλογος μεταξύ βαθμολογούμενου και βαθμολογητή - Διαβούλευση με διάφορους ιεραρχικώς ανωτέρους - Γνώση εκ μέρους του δεύτερου βαθμολογητή της εργασίας του βαθμολογούμενου - Αιτιολόγηση - Συνεκτίμηση των αδειών ασθενείας)
 2011/C 362/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Christiana Nastvogel (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J-N. Louis και E. Marchall, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο (εκπρόσωποι: M. Βιτσεντζάτος και K. Zieleśkiewicz)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί καταρτίσεως της εκθέσεως βαθμολογίας όσον αφορά την περίοδο από 1ης Ιουλίου 2006 έως 31ης Δεκεμβρίου 2007.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την έκθεση βαθμολογίας της C. Nastvogel η οποία καταρτίσθηκε για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 2006 έως 31 Δεκεμβρίου 2007.
 2)
 Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) EE C 63 της 13.3.2010, σ. 54.


text:
 3.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 4ης Μαΐου 2010 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — TNT Express Nederland B.V. κατά AXA Versicherung AG
 (Υπόθεση C-533/08) (1)
 (Δικαστική συνεργασία σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις - Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων - Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 - Άρθρο 71 - Συμβάσεις συναφθείσες από τα κράτη μέλη και αφορώσες ειδικά θέματα - Σύμβαση περί του συμβολαίου για τη διεθνή οδική μεταφορά εμπορευμάτων (CMR))
 2010/C 179/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 TNT Express Nederland B.V.
 κατά
 AXA Versicherung AG
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Hoge Raad der Nederlanden Den Haag — Ερμηνεία του άρθρου 71, παράγραφοι 1 και 2, στοιχεία α' και β', δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις («Βρυξέλλες I») (ΕΕ 2001, L 12, σ. 1) — Σχέση με τη σύμβαση περί του συμβολαίου για τη διεθνή οδική μεταφορά εμπορευμάτων (CMR), που υπογράφηκε στη Γενεύη στις 19 Μαΐου 1956 — Εκκρεμοδικία — Κανόνες για την παράλληλη εφαρμογή
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 71 του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι, σε υπόθεση όπως αυτή της κύριας δίκης, οι κανόνες περί της διεθνούς δικαιοδοσίας, της αναγνωρίσεως και της εκτελέσεως αποφάσεων που προβλέπονται σε σχετική με ειδικά θέματα σύμβαση, όπως είναι ο κανόνας περί εκκρεμοδικίας που προβλέπεται στο άρθρο 31, παράγραφος 2, της συμβάσεως περί του συμβολαίου για τη διεθνή οδική μεταφορά εμπορευμάτων, που υπογράφηκε στη Γενεύη στις 19 Μαΐου 1956, όπως τροποποιήθηκε με το πρωτόκολλο που υπογράφηκε στη Γενεύη στις 5 Ιουλίου 1978, και ο σχετικός με την εκτελεστότητα κανόνας που προβλέπεται στο άρθρο 31, παράγραφος 3, της συμβάσεως αυτής, εφαρμόζονται, υπό την προϋπόθεση ότι, αφενός, εμφανίζουν υψηλό βαθμό προβλεψιμότητας, διευκολύνουν την ορθή απονομή της δικαιοσύνης και καθιστούν δυνατή την ελαχιστοποίηση του κινδύνου παράλληλης εκδικάσεως μιας υποθέσεως, και, αφετέρου, διασφαλίζουν, υπό συνθήκες τουλάχιστον εξίσου ευνοϊκές με αυτές που προβλέπει ο εν λόγω κανονισμός, την ελεύθερη κυκλοφορία των αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις και την αμοιβαία εμπιστοσύνη στην απονομή της δικαιοσύνης εντός της Ενώσεως (favor executionis).
 2)
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως δεν είναι αρμόδιο να ερμηνεύσει το άρθρο 31 της συμβάσεως περί του συμβολαίου για τη διεθνή οδική μεταφορά εμπορευμάτων, όπως τροποποιήθηκε.
 (1) ΕΕ C 44 της 21.2.2009.


text:
 26.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/22
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία) στις 16 Μαρτίου 2015 — H. M. κατά Agentsia za darzhavna finansova inspektsia (ADFI)
 (Υπόθεση C-129/15)
 (2015/C 171/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Sofia-grad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: H. M.
 Αναιρεσίβλητη: Agentsia za darzhavna finansova inspektsia (ADFI)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 9, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (1), την έννοια ότι οργανισμός/εμπορική εταιρία συνιστά «οργανισμό δημοσίου δικαίου» εκ του λόγου και μόνον ότι ποσοστό ανώτερο του 30 % των εσόδων του κατά το προηγούμενο έτος προέρχεται από καταβολές εκ μέρους του Natsionalna zdravnoosiguritelna kasa [εθνικού ταμείου ασφαλίσεως υγείας] για την κάλυψη ιατρικών δραστηριοτήτων οι οποίες πραγματοποιήθηκαν υπό συνθήκες πραγματικού ανταγωνισμού με άλλους νοσηλευτικούς οργανισμούς;
 2)
 Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 9, της οδηγίας 2004/18 την έννοια ότι η παροχή ιατρικών υπηρεσιών, υπό συνθήκες πραγματικού ανταγωνισμού, από ιδιωτικές εμπορικές εταιρίες οι οποίες έχουν συσταθεί με σκοπό την επίτευξη κέρδους μπορεί να εκληφθεί ως «κάλυψη αναγκών γενικού συμφέροντος»;
 3)
 Πρέπει το άρθρο 1, παράγραφος 9, της οδηγίας 2004/18 να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι αντιτίθεται στο άρθρο 1, σημείο 21, των Dopalnitelni razporedbi [συμπληρωματικών διατάξεων] του Zakon za obshtestvenite porachki [βουλγαρικού νόμου περί δημοσίων συμβάσεων], κατά το οποίο για τον χαρακτηρισμό οργανισμού ως οργανισμού δημοσίου δικαίου αρκεί να πληρούται μία εκ των προϋποθέσεων που αντιστοιχούν στις σωρευτικές προϋποθέσεις που ορίζει η οδηγία;
 (1) Οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 114).


text:
 7.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 201/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Hanseatisches Oberlandesgericht in Bremen με διάταξη της 27ης Μαΐου 2004 στην υπόθεση Crailsheimer Volksbank eG κατά Klaus Conrads, συζύγων Frank Schulzke και Petra Schulzke-Lösche και Joachim Nitschke
 Υπόθεση C-229/04
 (2004/C 201/17)
 Με διάταξη της 27ης Μαΐου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 2 Ιουνίου 2004, το Hanseatisches Oberlandesgericht in Bremen, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Crailsheimer Volksbank eG και Klaus Conrads, συζύγων Frank Schulzke και Petra Schulzke-Lösche και Joachim Nitschke, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1.
 Συνάδει προς το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 85/577/EΟΚ (1) το να εξαρτώνται τα δικαιώματα του καταναλωτή, ιδίως το δικαίωμα υπαναχωρήσεως, όχι μόνον από τη σύναψη συμβάσεως εκτός εμπορικού καταστήματος κατά το άρθρο 1, παράγραφος 1 της οδηγίας, αλλά και από πρόσθετα κριτήρια καταλογισμού, όπως η συνειδητά εκ μέρους του εμπόρου προκληθείσα μεσολάβηση τρίτου στη σύναψη της συμβάσεως ή η αμέλεια του εμπόρου όσον αφορά τις ενέργειες του τρίτου στα πλαίσια συναλλαγής εκτός εμπορικού καταστήματος;
 2.
 Συνάδει προς το άρθρο 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 85/577/EΟΚ το γεγονός ότι ο δανειολήπτης επί αγοράς ακινήτου, ο οποίος όχι μόνο συνήψε τη σύμβαση δανείου εκτός εμπορικού καταστήματος, αλλά ταυτοχρόνως προκάλεσε την αποπληρωμή των αξιών σε λογαριασμό ο οποίος δεν υπόκειται πλέον πρακτικά στη διάθεσή του εκτός εμπορικού καταστήματος, οφείλει να επιστρέψει τις αξίες στον δανειοδότη σε περίπτωση υπαναχωρήσεως;
 3.
 Συνάδει προς το άρθρο 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 85/577/EΟΚ το γεγονός ότι ο δανειολήπτης επί αγοράς ακινήτου, εφόσον μετά την υπαναχώρηση οφείλει να επιστρέψει τις αξίες, πρέπει να τις επιστρέψει όχι με τις προβλεπόμενες στη σύμβαση δόσεις, αλλά πάραυτα ως ενιαίο ποσό;
 4.
 Συνάδει προς το άρθρο 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 85/577/EΟΚ το γεγονός ότι ο δανειολήπτης επί αγοράς ακινήτου, εφόσον υποχρεούται και στην περίπτωση της υπαναχωρήσεως σε επιστροφή των αξιών, πρέπει να επιβαρυνθεί με το επιτόκιο της αγοράς για το δάνειο;
 (1) ΕΕ L 372, σ. 31.


text:
 19.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 16/48
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 18ης Νοεμβρίου 2014 — McCoy κατά Επιτροπής των Περιφερειών
 (Υπόθεση F-156/12) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Αγωγή αποζημιώσεως - Παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά - Παρενόχληση εκ μέρους ιεραρχικώς προϊσταμένων - Επαγγελματική ασθένεια - Αποζημίωση βάσει του άρθρου 73 του ΚΥΚ που δεν αποκαθιστά το σύνολο της ζημίας - Αίτημα περί συμπληρωματικής αποζημιώσεως)
 (2015/C 016/72)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: McCoy (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Επιτροπή των Περιφερειών (εκπρόσωποι: S. Bachotet και J. C. Cañoto Argüelles, επικουρούμενοι από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί απορρίψεως του αιτήματος καταβολής αποζημιώσεως λόγω της παράνομης και υπαίτιας συμπεριφοράς της Επιτροπής των Περιφερειών και αίτημα αποκαταστάσεως της υλικής ζημίας και ικανοποιήσεως της ηθικής βλάβης.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Υποχρεώνει την Επιτροπή των Περιφερειών να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα ποσό 20 000 ευρώ.
 2.
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 3.
 Η Επιτροπή των Περιφερειών φέρει τα έξοδά της, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων-ενάγων.
 (1) EE C 71 της 9.3.2013, σ. 31.


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/20
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Σεπτεμβρίου 2005 — Casini κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-132/03) (1)
 («Υπάλληλοι της Επιτροπής - Προαγωγή - Περίοδος προαγωγών 2002 - Μη εγγραφή στον πίνακα των υπαλλήλων που προάγονται στον βαθμό A6 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Συγκριτική αξιολόγηση των προσόντων - Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως - Αποδεικτική αξία των εκ των υστέρων δηλώσεων των μελών της υπηρεσίας προσωπικού - Προσφυγή ακυρώσεως - Αγωγή αποζημιώσεως»)
 (2005/C 281/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Paola Casini (Βρυξέλλες, Βέλγιο) [εκπρόσωπος: G. Vandersanden, δικηγόρος]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: V. Joris, επικουρούμενος από τον D. Waelbroeck, δικηγόρο]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής περί μη προαγωγής της προσφεύγουσας στο βαθμό A6 κατά την περίοδο προαγωγών 2002 και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως και χρηματικής ικανοποιήσεως για ηθική βλάβη
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Ακυρώνει την από 14 Αυγούστου 2002 απόφαση της Επιτροπής περί μη προαγωγής της προσφεύγουσας στον βαθμό A6 κατά την περίοδο προαγωγών 2002.
 2)
 Καταδικάζει την καθής να καταβάλει στην προσφεύγουσα το ποσό των 2 000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη.
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 4)
 Καταδικάζει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 146 της 21.6.2003.