text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/39
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 25ης Μαΐου 2011 — Bombín Bombín κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-22/10) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Άδεια για προσωπικούς λόγους - Ετήσια άδεια - Μεταφορά αδείας - Υπάλληλος που έπαυσε να ασκεί τα καθήκοντά του - Χρηματικό αντιστάθμισμα)
 2011/C 232/68
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων/Ενάγων: Luis María Bombín Bombín (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωπος: R. Pardo Pedernera, δικηγόρος)
 Καθής/Εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Martin και J. Baquero Cruz)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής να αρνηθεί στον προσφεύγοντα-ενάγοντα, κατά τη συνταξιοδότηση, χρηματικό αντιστάθμισμα ανώτερο των 12 ημερών αδείας που δεν είχε πάρει
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή του Bombín Bombín.
 2)
 Ο Bombín Bombín θα φέρει το σύνολο των εξόδων του.
 (1) EE C 148 της 5.6.10, σ. 54.


text:
 6.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 101/11
 Προσφυγή της 31ης Ιανουαρίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-55/13)
 2013/C 101/25
 Γλώσσα διαδικασίας:η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Hetsch, O. Beynet, K. Herrmann)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας, παραλείποντας να θεσπίσει όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση προς τα άρθρα 2 (σημεία 15, 16, 22, 34 και 35), 3 (παράγραφοι 4 και 9), 6 (παράγραφοι 1 έως 3), 7 (παράγραφοι 1 και 3), 9 έως 11, 14, 16 έως 23, 26 (παράγραφος 2, στοιχείο γ', δεύτερη περίοδος και επ., καθώς και στοιχείο δ', τρίτη και τέταρτη περίοδος, και παράγραφος 3), 27 (παράγραφος 2), 29, 31, 36, 42 (παράγραφοι 1 έως 4), 43 (παράγραφοι 1, 4 και 8), 44 και προς τα σημεία 1 και 2 του παραρτήματος I της οδηγίας 2009/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 2003/55/ΕΚ (1), και, εν πάση περιπτώσει, μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 54, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής·
 —
 να επιβάλει στη Δημοκρατία της Πολωνίας, σύμφωνα με το άρθρο 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, ημερήσια χρηματική ποινή ύψους 88 819,20 ευρώ, υπολογιζόμενη από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως στην παρούσα υπόθεση, λόγω μη συμμορφώσεως προς την υποχρέωση κοινοποιήσεως των μέτρων μεταφοράς στην εθνική έννομη τάξη της οδηγίας 2009/73/ΕΚ·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2009/73/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 3 Μαρτίου 2011.
 (1) ΕΕ L 211, σ. 94.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 25.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 258/25
 Προσφυγή της 27ης Ιουνίου 2012 — El Corte Inglés κατά ΓΕΕΑ — Sohawon (FREE YOUR STYLE.)
 (Υπόθεση T-282/12)
 2012/C 258/46
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: El Corte Inglés, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: E. Seijo Veiguela, J. Rivas Zurdo και I. Munilla Muñoz, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Nadia Mariam Sohawon (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση της 17ης Απριλίου 2012 του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερική Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) επί της υποθέσεως R 1825/2010-4 και να αποφανθεί ότι, βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009, το ΓΕΕΑ έπρεπε να κάνει δεκτή την προσφυγή της ανακόπτουσας για της ακόλουθες υπηρεσίες της κλάσεως 35: υπηρεσίες λιανικής πωλήσεως εμπορευμάτων, υπηρεσίες χονδρικής πωλήσεως εμπορευμάτων, υπηρεσίες διεκπεραιώσεως ταχυδρομείου και ηλεκτρονικές υπηρεσίες λιανικής πωλήσεως εμπορευμάτων, αφορώσες στο σύνολό τους ενδύματα, υποδήματα και είδη πιλοποιίας, και έπρεπε να ακυρώσει εξ ολοκλήρου την απόφαση του τμήματος ανακοπών με την οποία έγινε δεκτή η καταχώριση, υπό τον αριθμό 7 396 468, του σήματος «FREE YOUR STYLE» (mixta) ως κοινοτικού,
 —
 να καταδικάσει τους αντιδίκους στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Nadia Mariam Sohawon
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «FREE YOUR STYLE.» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 25, 35 και 41 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 7 396 468
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Λεκτικό κοινοτικό και ισπανικό σήμα «FREE STYLE» για προϊόντα των κλάσεων 3, 18 και 25
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Μερική απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 24ης Ιουνίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-272/07) (1)
 (Δημόσιες συμβάσεις - Οδηγία 2004/18/ΕΚ - Συντονισμός των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών - Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη εντός της ταχθείσας προθεσμίας)
 (2008/C 209/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: B. Stromsky και D. Kukovec)
 Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (εκπρόσωπος: C. Schiltz)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως, εντός της προβλεπομένης προθεσμίας, των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 114)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 211 της 8.9.2007.


text:
 5.1.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 3/27
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 2001 της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση Τ-118/00, Procter & Gamble Company κατα ́ στην υπο ́θεση Τ-119/00, Procter & Gamble Company κατα ́
 Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς
 (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (1) (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 (Κοινοτικο ́ ση ́μα — Μορφη ́ απορρυπαντικου ́ προϊο ́ντος για (Κοινοτικο ́ ση ́μα — Μορφη ́ απορρυπαντικου ́ προϊο ́ντος για
 πλυντη ́ρια ρου ́χων η ́ πλυντη ́ρια πια ́ των — Τρισδια ́ στατο πλυντη ́ρια ρου ́χων η ́ πλυντη ́ρια πια ́ των — Τρισδια ́ στατο
 ση ́μα — Απο ́λυτος λο ́γος απαραδε ́κτου της καταχωρη ́σεως ση ́μα — Απο ́λυτος λο ́γος απαραδε ́κτου της καταχωρη ́σεως
 — 'Αρθρο 7, παρα ́ γραφος 1, στοιχει ́ο β', του κανονισμου ́ — 'Αρθρο 7, παρα ́ γραφος 1, στοιχει ́ο β', του κανονισμου ́
 (ΕΚ) 40/94) (ΕΚ) 40/94)
 (2002/C 3/45) (2002/C 3/46)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Στην υπο ́θεση T-118/00, Procter & Gamble Company, με Στην υπο ́θεση Τ-119/00, Procter & Gamble Company, με
 ́εδρα το Cincinnati, Ohio (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες της Αμερικη ́ς), ́εδρα το Cincinnati, Ohio (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες της Αμερικη ́ς),
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους C. van Nispen και G. Kuipers, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους C. J. J. C. van Nispen και G. Kuipers,
 δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Γρα- δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Γρα-
 φει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́ φει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (ση ́ματα,
 ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρο ́σωποι: A. von σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρο ́σωποι: A. von Mühlendahl,
 Mühlendahl, D. Schennen και C. Røhl Søberg), με αντικει ́μενο D. Schennen και C. Røhl Søberg), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ κατα ́
 προσφυγη ́ κατα ́ της αποφα ́σεως του πρω ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν της αποφα ́σεως του πρω ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν του Γραφει ́ου
 του Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια
 (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της 3ης Μαρτι ́ου 2000 (υπο ́- και υποδει ́γματα) της 29ης Φεβρουαρι ́ου 2000 (υπο ́θεση R-
 θεση R 516/1999-1), που κοινοποιη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα 519/1999-1), που κοινοποιη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα στις
 στις 7 Μαρτι ́ου 2000, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), 3 Μαρτι ́ου 2000, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 συγκει ́μενο απο ́ τους Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, A. Potocki και απο ́ τους Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, A. Potocki και J. Pirrung,
 J. Pirrung, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος διοικη ́σεως,
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το εξε ́δωσε στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα. 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 (1) EE C 192 της 8.7.00. (1) EE C 192 της 8.7.2000.


text:
 23.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/30
 Προσφυγή του World Wide Fund for Nature European Policy Programme (Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση — Πρόγραμμα Ευρωπαϊκής Πολιτικής) κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πoυ ασκήθηκε στις 30 Ιουνίου 2004
 (Υπόθεση T-264/04)
 (2004/C 262/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Το World Wide Fund for Nature European Policy Programme, με έδρα τις Βρυξέλλες, Βέλγιο, εκπρoσωπoύμεvο από τον R. Haynes, Barrister, άσκησε στις 30 Ιουνίου 2004 εvώπιov τoυ Πρωτoδικείoυ τωv Ευρωπαϊκώv Κoιvoτήτωv προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Το προσφεύγον ζητεί από τo Πρωτoδικείo:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου της 30ής Απριλίου 2004, με την οποία το Συμβούλιο επικύρωσε την απόφασή του να μη γνωστοποιήσει στο προσφεύγον σχετικό με αίτησή του έγγραφο.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Με έγγραφο της 23ης Φεβρουαρίου 2003, το προσφεύγον υπέβαλε στο Συμβούλιο αίτηση, κατά το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 (1), Επίσημη Εφημερίδα L 145 της 31.5.2001, σ. 43-48, με την οποία ζήτησε πληροφορίες σχετικά με έγγραφο με τίτλο «ΠΟΕ — Βιωσιμότητα και Εμπόριο μετά τη διάσκεψη του Κανκούν» της ημερήσιας διατάξεως της επιτροπής του «Άρθρου 133 ΕΚ», που αφορά συνεδρίαση των αναπληρωματικών της μελών της 19ης Δεκεμβρίου 2003. Με έγγραφο της 17ης Μαρτίου 2004, το Συμβούλιο απάντησε στην αίτηση του προσφεύγοντος, επισημαίνοντας ότι είχε ανακαλύψει έγγραφο της Επιτροπής που κάλυπτε πολλά από τα ζητήματα σχετικά με την κατάσταση μετά τη διάσκεψη του Κανκούν, το οποίο, ωστόσο, δεν ήταν σε θέση να δημοσιοποιήσει, για τον λόγο ότι η δημοσιοποίηση θα υπονόμευε τα εμπορικά συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα είχε επιπτώσεις στις οικονομικές της σχέσεις με τρίτες χώρες. Επιπλέον, το Συμβούλιο ενημέρωσε το προσφεύγον ότι κατά τη συνεδρίαση των αναπληρωματικών μελών της ως εν λόγω επιτροπής δεν είχαν συνταχθεί πρακτικά.
 Στις 5 Απριλίου 2004 το προσφεύγον υπέβαλε επαναληπτική αίτηση κατά το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, το Συμβούλιο ενέμεινε στην απόφασή του περί μη δημοσιοποιήσεως του επίμαχου έγγραφου για τους λόγους που είχε ήδη κοινοποιήσει στο προσφεύγον.
 Προς στήριξη του αιτήματός του περί ακυρώσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το προσφεύγον υποστηρίζει ότι το Συμβούλιο προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση του βαθμού εμπιστευτικότητας των επίμαχων στοιχείων, δεν παρέσχε επαρκή αιτιολογία για την απόρριψη της σχετικής αιτήσεως και δεν εφάρμοσε ορθώς την αρχή της αναλογικότητας κατά την εκτίμηση της δυνατότητας μερικής δημοσιοποιήσεως των επίμαχων στοιχείων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής.


text:
 31.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 402/41
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Σεπτεμβρίου 2016 — AEDEC κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-91/15) (1)
 ((Έρευνα και τεχνολογική ανάπτυξη - Πρόγραμμα-πλαίσιο για την έρευνα και την καινοτομία «Ορίζων 2020» - Προσκλήσεις υποβολής προτάσεων στο πλαίσιο των προγραμμάτων εργασίας 2014-2015 - Απόφαση της Επιτροπής κηρύττουσα μη επιλέξιμη την υποβληθείσα από την προσφεύγουσα πρόταση - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δικαιώματα άμυνας - Αναλογικότητα - Διαφάνεια - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως))
 (2016/C 402/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Asociación Española para el Desarrollo de la Epidemiología Clínica (AEDEC) (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: R. López López, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: N. Ruiz García και M. Siekierzyńska)
 Αντικείμενο
 Αίτημα βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση της αποφάσεως της 4ης Σεπτεμβρίου 2014 με την οποία η Επιτροπή απέρριψε την αίτηση χρηματοδοτήσεως την οποία υπέβαλε η προσφεύγουσα επ’ ονόματι της κοινοπραξίας Latin Plan.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Asociación Española para el Desarrollo de la Epidemiología Clínica (AEDEC) στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 127 της 20.4.2015.


text:
 C 204/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 17.7.1999
 1) Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας Ιρλαν- 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 δι ́ας, δεχο ́μενο τις εκ με ́ρους των εταιριω ́ ν υδα ́των αναλη ́ψεις
 υποχρεω ́ σεων για την εξασφα ́λιση της τηρη ́σεως των επιτα- 2) Καταδικα ́ζει το Kernkraftwerke Lippe-Ems GmbH στα
 γω ́ ν της οδηγι ́ας 80/778/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της δικαστικα ́ ́εξοδα.
 15ης Ιουλι ́ου 1980, περι ́ της ποιο ́τητας του πο ́σιμου νερου ́,
 εφο ́σον ο νο ́μος Water Industry Act 1991 δεν διευκρινι ́ζει τις (1) EE C 212 της 12.7.1997.
 προϋποθε ́σεις αποδοχη ́ς τους, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που
 υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ και την ως ́ανω οδηγι ́α.
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 3) Καταδικα ́ζει το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 (1) EE C 370 της 7.12.1996.
 της 22ας Απριλι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση C-272/97: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας (1)
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Αιτιολογημε ́νη γνω ́ μη —
 Αρχη ́ της συλλογικη ́ς δρα ́σεως της Επιτροπη ́ς — Οδηγι ́α
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 90/605/ΕΟΚ περι ́ τροποποιη ́σεως του πεδι ́ου εφαρμογη ́ς
 των οδηγιω ́ ν 78/660/ΕΟΚ και 83/349/ΕΟΚ — Ετη ́σιοι και
 (πρω ́ το τμη ́μα) ενοποιημε ́νοι λογαριασμοι ́»)
 της 22ας Απριλι ́ου 1999 (1999/C 204/07)
 στην υπο ́θεση C-161/97 P: Kernkraftwerke Lippe-Ems (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 («Συνθη ́κη ΕΚΑΕ — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως και αγωγη ́ στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 αποζημιω ́ σεως — Συ ́ναψη συμβα ́ σεως προμηθει ́ας ουρα-
 νι ́ου — Απλοποιημε ́νη διαδικασι ́α — Αρμοδιο ́τητες του Στην υπο ́θεση C-272/97, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 Οργανισμου ́ — Προθεσμι ́α συνα ́ ψεως της συμβα ́ σεως — (εκπρο ́σωποι: António Caeiro και Jürgen Grunwald) κατα ́
 Νομικο ́ εμπο ́διο στη συ ́ναψη — Πολιτικη ́ διαφοροποιη ́- Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας (εκπρο ́σωποι: Ernst
 σεως — Καταγωγη ́ του ουρανι ́ου — Τιμε ́ς μη αφιστα ́μενες Röder και Alfred Dittrich), με αντικει ́μενο να αναγνωρισθει ́ ο ́τι η
 των τιμω ́ ν της αγορα ́ς») Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, μη λαμβα ́νοντας, εντο ́ς
 της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας, ο ́λα τα με ́τρα που ει ́ναι απαραι ́τητα για
 (1999/C 204/06) να συμμορφωθει ́ με την οδηγι ́α 90/605/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 της 8ης Νοεμβρι ́ου 1990, για την τροποποι ́ηση του πεδι ́ου
 εφαρμογη ́ς των οδηγιω ́ν 78/660/ΕΟΚ και 83/349/ΕΟΚ περι ́ των
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) ετησι ́ων και περι ́ των ενοποιημε ́νων λογαριασμω ́ν, αντιστοι ́χως (ΕΕ
 L 317, σ. 60), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́δη
 ΕΚ, το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. J. G.
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ Kapteyn, προε ́δρο τμη ́ματος, G. Hirsch, G. F. Mancini,
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») H. Ragnemalm (εισηγητη ́) και R. Schintgen, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 εισαγγελε ́ας: Γ. Κοσμα ́ς, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις
 Στην υπο ́θεση C-161/97 P, Kernkraftwerke Lippe-Ems GmbH, 22 Απριλι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 εταιρι ́α γερμανικου ́ δικαι ́ου, με ́εδρα το Lingen (Γερμανι ́α),
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Bernd Kunth, Gerhard Wiedemann 1) H Oμοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, μη λαμβα ́-
 και Helmut Nicolaus, δικηγο ́ρους Ντι ́σελντορφ, με αντι ́κλητο στο νοντας, εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας, ́ολες τις νομοθετικε ́ς,
 Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Alex Bonn, 22, Côte d’Eich, με κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που απαιτου ́νται
 αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε κατα ́ της αποφα ́σεως προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α 90/605/ΕΟΚ
 που εξε ́δωσε στις 25 Φεβρουαρι ́ου 1997 το Πρωτοδικει ́ο των του Συμβουλι ́ου, της 8ης Νοεμβρι ́ου 1990, για την τροπο-
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (πρω ́το πενταμελε ́ς τμη ́μα) στις συνεκδι- ποι ́ηση του πεδι ́ου εφαρμογη ́ς των οδηγιω ́ ν 78/660/ΕΟΚ και
 κασθει ́σες υποθε ́σεις T-149/94 και T-181/94, Kernkraftwerke 83/349/ΕΟΚ περι ́ των ετησι ́ων και περι ́ των ενοποιημε ́νων
 Lippe-Ems κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 1998, σ. II-161), και με λογαριασμω ́ ν, αντιστοι ́χως, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που
 την οποι ́α ζητη ́θηκε η αναι ́ρεση της αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που ο υπε ́χει απο ́ την εν λο ́γω οδηγι ́α.
 ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 2) Καταδικα ́ζει την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας
 (εκπρο ́σωπος: Jürgen Grunwald), το ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το τμη ́μα), στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος,
 D. A. O. Edward και M. Wathelet (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 εισαγγελε ́ας: P. Léger, γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος (1) ΕΕ C 271 της 6.9.1997.
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 22 Απριλι ́ου 1999 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 24.2.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 42/48
 Προσφυγή της 28ης Δεκεμβρίου 2006 — Collée κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-148/06)
 (2007/C 42/85)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Laurent Collée (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (Εκπρόσωποι): S. Orlandi, J.-N. Louis, A. Coolen και E. Marchal, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να αναγνωρίσει ότι στερείται νομιμότητας το σημείο 1.3 των «Οδηγιών σχετικά με τη διαδικασία χορηγήσεως μονάδων προαγωγιμότητας» του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Ιουνίου 2002·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 9ης Ιανουαρίου 2006 της Αρμόδιας για τους για τους Διορισμούς Αρχής (ΑΔΑ) σχετικά με χορήγηση στον προσφεύγοντα δύο μονάδων αξιολογήσεως όσον αφορά το έτος προαγωγών 2004·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων, μόνιμος υπάλληλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με βαθμό AST 8, προσάπτει στην ΑΔΑ το γεγονός ότι δεν προέβη σε συγκριτική εξέταση των προσόντων καλύπτουσα όλους τους προαγώγιμους και καταταγμένους στον ίδιο βαθμό μονίμους υπαλλήλους του Οργάνου. Ο προσφεύγων προβάλλει, μεταξύ άλλων, παράβαση των άρθρων 5 και 45 του ΚΥΚ καθώς και παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως καθώς και της απαγορεύσεως των διακρίσεων. Εξάλλου, η προσβαλλομένη απόφαση πάσχει από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και έλλειψη αιτιολογίας.
 Τέλος, ο προσφεύγων επικαλείται την έλλειψη νομιμότητας του σημείου 1.3 των προμνημονευθεισών οδηγιών, το οποίο αφορά την κατ' εξαίρεση χορήγηση μονάδων προαγωγιμότητας από τον Γενικό Γραμματέα. Ειδικότερα, οι περιορισμοί που η διάταξη αυτή επιβάλλει στον Γενικό Γραμματέα αντίκεινται προς το άρθρο 45 του ΚΥΚ καθώς και προς την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.


text:
 7.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 359/13
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Οκτωβρίου 2013 — Ισπανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-148/13) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Έναρξη - Δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα - Απαράδεκτο)
 2013/C 359/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Centeno Huerta, στη συνέχεια M. J. García-Valdecasas Dorrego, abogados del Estado)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall, J. Baquero Cruz και B. Eggers)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της προκηρύξεως του γενικού διαγωνισμού EPSO/AST/125/12, για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα προσλήψεως βοηθών (AST 3) στους τομείς «Έλεγχος», «Χρηματοοικονομικός τομέας» και «Οικονομία/Στατιστική» (ΕΕ 2012, C 394 A, σ. 11).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά του έξοδα καθώς και στα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 123 της 27.4.2013.


text:
 18.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/54
 Προσφυγή της 21ης Οκτωβρίου 2010 — IDT Biologika κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-503/10)
 ()
 2010/C 346/106
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: IDT Biologika GmbH (Dessau-Roßlau, Γερμανία) (εκπρόσωποι: R. Gross και T. Kroupa, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε στις 10 Αυγούστου 2010 η Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Δημοκρατία της Σερβίας, με την οποία, αφενός, απορρίφθηκε η προσφορά που υπέβαλε η IDT Biologika GmbH για την παρτίδα 1 στο πλαίσιο της προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών, με στοιχεία αναφοράς EuropAid/129809/C/SUP/RS και με αντικείμενο την προμήθεια αντιλυσσικού εμβολίου προς το Υπουργείο Γεωργίας, Δασοκομίας και Υδάτινων Πόρων της Δημοκρατίας της Σερβίας, δικαιούχο της ενίσχυσης, και, αφετέρου, κατακυρώθηκε η σύμβαση αυτή σε σύμπραξη διαφόρων επιχειρήσεων με επικεφαλής την «Biovet a. S».
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα προσβάλλει την απόφαση που εξέδωσε στις 10 Αυγούστου 2010 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στο πλαίσιο της προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών με αντικείμενο την προμήθεια αντιλυσσικού εμβολίου (στοιχεία αναφοράς της δημοσιεύσεως: EuropaAid/129809/C/SUP/RS), με την οποία το θεσμικό αυτό όργανο κατακύρωσε τη σύμβαση σε άλλον προσφέροντα και όχι στην προσφεύγουσα.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται παράβαση του άρθρου 252, παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 (1), καθόσον η επιλεγείσα προσφορά δεν ανταποκρίνεται στις απαιτούμενες τεχνικές προδιαγραφές του φακέλου προκηρύξεως του διαγωνισμού σχετικά, αφενός, με την απαίτηση σύμφωνα με την οποία το προσφερόμενο εμβόλιο πρέπει έχει μηδενική λοιμογόνο δύναμη για τον άνθρωπο καθώς και, αφετέρου, με τις απαραίτητες άδειες, πράγμα που θα έπρεπε να οδηγήσει αναγκαστικά στην απόρριψη της εν λόγω προσφοράς.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα προβάλλει παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της διαφάνειας κατά το άρθρο 89, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 (2), διότι, παρά το γεγονός ότι η προσφορά της προσφεύγουσας ήταν η μόνη που ανταποκρινόταν στις προβλεπόμενες απαιτήσεις σχετικά με τις τεχνικές προδιαγραφές, εντούτοις επελέγη άλλη προσφορά.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (EK, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του Δημοσιονομικού Κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 357, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 248, σ. 1).


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2012 (αίτηση προδικαστικής αποφάσεως του Arbeitsgericht München — Γερμανία) — Johann Odar κατά Baxter Deutschland GmbH
 (Υπόθεση C-152/11) (1)
 (Ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία - Οδηγία 2000/78/ΕΚ - Απαγόρευση των διακρίσεων λόγω ηλικίας ή αναπηρίας - Αποζημίωση απολύσεως - Πρόγραμμα κοινωνικών μέτρων που προβλέπει καταβολή μειωμένης αποζημιώσεως απολύσεως σε εργαζομένους με αναπηρία)
 2013/C 26/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Arbeitsgericht München
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Johann Odar
 κατά
 Baxter Deutschland GmbH
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Arbeitsgericht München — Ερμηνεία των άρθρων 1, 6, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο α', και 16 της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16) — Εθνική ρύθμιση που επιτρέπει την εξαίρεση από τις παροχές προγράμματος κοινωνικών μέτρων ορισμένης επιχειρήσεως εργαζομένων οι οποίοι πλησιάζουν την ηλικία συνταξιοδοτήσεως — Απαγόρευση διακρίσεων λόγω ηλικίας και αναπηρίας
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 2, παράγραφος 2, και 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, έχουν την έννοια ότι δεν αντιβαίνει προς αυτά ρύθμιση επαγγελματικού συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως ορισμένης επιχειρήσεως η οποία προβλέπει ότι στην περίπτωση εργαζομένων της οι οποίοι είναι άνω των 54 ετών και απολύονται για οικονομοτεχνικούς λόγους πραγματοποιείται εναλλακτικός υπολογισμός της αποζημιώσεώς τους βάσει της κατά το ενωρίτερο δυνατόν συνταξιοδοτήσεως και σε σύγκριση με τη γενική μέθοδο υπολογισμού, η οποία συναρτάται ιδίως με τη διάρκεια του χρόνου υπηρεσίας στην επιχείρηση, καταβάλλεται στους εργαζομένους αυτούς μικρότερο ποσό αποζημιώσεως σε σχέση με εκείνο που προκύπτει βάσει της γενικής μεθόδου υπολογισμού, το οποίο όμως αντιστοιχεί τουλάχιστον στο ήμισυ του ποσού αυτού.
 2)
 Το άρθρο 2, παράγραφος 2, της οδηγίας 2000/78 έχει την έννοια ότι αντιβαίνει προς αυτό ρύθμιση επαγγελματικού συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως ορισμένης επιχειρήσεως, η οποία προβλέπει ότι στην περίπτωση εργαζομένων της οι οποίοι είναι άνω των 54 ετών και απολύονται για οικονομοτεχνικούς λόγους πραγματοποιείται εναλλακτικός υπολογισμός της αποζημιώσεώς τους βάσει της κατά το ενωρίτερο δυνατόν συνταξιοδοτήσεως και ότι σε σύγκριση με την γενική μέθοδο υπολογισμού, η οποία συναρτάται ιδίως με τη διάρκεια του χρόνου υπηρεσίας στην επιχείρηση, καταβάλλεται στους εργαζομένους αυτούς μικρότερο ποσό αποζημιώσεως σε σχέση με εκείνο που προκύπτει βάσει της γενικής μεθόδου υπολογισμού, το οποίο όμως αντιστοιχεί τουλάχιστον στο ήμισυ του ποσού αυτού, και ότι κατά την εφαρμογή της εναλλακτικής αυτής μεθόδου υπολογισμού λαμβάνεται υπόψη η δυνατότητα πρόωρης συνταξιοδοτήσεως λόγω αναπηρίας.
 (1) ΕΕ C 204 της 9.7.2011.


text:
 8.9.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/27
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Conseil d'Etat (Βέλγιο) στις 12 Ιουλίου 2007 — Coditel Brabant SA κατά 1. Commune d'Uccle, 2. Société Intercommunale pour la Diffusion de la Télévision (Brutélé), 3. Région de Bruxelles-Capitale
 (Υπόθεση C-324/07)
 (2007/C 211/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d'Etat
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Coditel Brabant SA
 Αναιρεσίβλητοι: 1. Commune d'Uccle, 2. Société Intercommunale pour la Diffusion de la Télévision (Brutélé), 3. Région de Bruxelles-Capitale
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μπορεί ένας δήμος, χωρίς να ενεργήσει στο πλαίσιο ανταγωνισμού, να προσχωρήσει σε συνεταιρισμό που απαρτίζεται αποκλειστικά από άλλους δήμους και ενώσεις δήμων (διαδημοτικός κατά κυριολεξία) προκειμένου να του μεταβιβάσει τη διαχείριση του οικείου δικτύου τηλεδιανομής γνωρίζοντας ότι ο συνεταιρισμός πραγματοποιεί το κύριος μέρος των δραστηριοτήτων του μόνο με τα μέλη του και κατ' απαλλαγήν τους και ότι οι αποφάσεις σε σχέση με αυτά λαμβάνονται από το διοικητικό συμβούλιο και τα τομεακά συμβούλια εντός των ορίων των εξουσιών που τους αναθέτει αυτό, που είναι καταστατικά όργανα απαρτιζόμενα από εκπροσώπους των δημοσίων αρχών και αποφαινόμενα κατά πλειοψηφία;
 2)
 Ο ασκούμενος έλεγχος μέσω των καταστατικών οργάνων από όλα τα μέλη ή από ορισμένα στην περίπτωση τομέων ή υπο-τομέων εκμεταλλεύσεως, επί των αποφάσεων του συνεταιρισμού μπορεί να θεωρηθεί ότι τους επιτρέπει να ασκούν επί του συνεταιρισμού έλεγχο ανάλογο με αυτόν που ασκούν επί των ιδίων υπηρεσιών;
 3)
 Πρέπει αυτός ο έλεγχος, για να χαρακτηριστεί ως ανάλογος, να ασκείται ατομικά από κάθε συνδεόμενο μέλος ή αρκεί να ασκείται από την πλειονότητα των μελών;


text:
 17.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 370/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale di Genova (Ιταλία) στις 21 Οκτωβρίου 2011 — Mattia Manzi, Compagnia Naviera Orchestra κατά Capitaneria di Porto di Genova
 (Υπόθεση C-537/11)
 2011/C 370/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Genova
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ανακόπτοντες: Mattia Manzi, Compagnia Naviera Orchestra
 Καθών η ανακοπή: Capitaneria di Porto di Genova
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αν το άρθρο 4α της οδηγίας 1999/32/ΕΚ (1), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2005/33/ΕΚ (2), διάταξη η οποία θεσπίστηκε και υπό το φως της ενάρξεως ισχύος του παραρτήματος VI της Συμβάσεως MARPOL, έχει την έννοια, σύμφωνα με τις διεθνείς αρχές της καλής πίστεως και της καλόπιστης συνεργασίας μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών μελών της, ότι το όριο του 1,5 % m/m της περιεκτικότητας σε θείο των καυσίμων των πλοίων, όπως προβλέπει το ανωτέρω άρθρο, δεν εφαρμόζεται επί πλοίων που φέρουν σημαία κράτους εκτός ΕΕ, συμβαλλομένου στη Σύμβαση MARPOL 73/78, εφόσον ελλιμενίζονται σε λιμένα κράτους μέλους, το οποίο είναι επίσης συμβαλλόμενο στο παράρτημα VI της Συμβάσεως MARPOL 73/78·
 2)
 Αν το άρθρο 4α της οδηγίας 1999/32/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2005/33/ΕΚ, δεν έχει την κατά το πρώτο ερώτημα έννοια, ερωτάται αν το προαναφερθέν άρθρο, καθό μέτρο προβλέπει το όριο του 1,5 % m/m της περιεκτικότητας σε θείο των καυσίμων που χρησιμοποιούν τα εκτελούντα τακτικά δρομολόγια από και προς κοινοτικούς λιμένες επιβατηγά πλοία, ακόμη και τα φέροντα σημαία κράτους εκτός ΕΕ, αλλά συμβαλλόμενου στη Σύμβαση MARPOL, Παράρτημα VI, δυνάμει του οποίου, εκτός περιοχών ελέγχου δευτερογενούς εκπομπής, ισχύει το όριο του 4,5 % m/m σε θείο, στερείται νομιμότητας ως ερχόμενο σε αντίθεση προς τη γενική αρχή του διεθνούς δικαίου pacta sunt servanda, καθώς και προς την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας μεταξύ Κοινότητας και κρατών μελών, υποχρεώνοντας τα κράτη μέλη τα οποία επικύρωσαν και κατήρτισαν το παράρτημα VI, να αθετούν τις υποχρεώσεις που ανέλαβαν έναντι των άλλων συμβαλλομένων στο παράρτημα VI της Συμβάσεως MARPOL 73/78 κρατών·
 3)
 Αν η έκφραση «τακτικά δρομολόγια» του άρθρου 2, σημείο 3ζ της οδηγίας 1999/32/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2005/33/ΕΚ, έχει την έννοια ότι τα εκτελούντα «τακτικό δρομολόγιο» πλοία περιλαμβάνουν και τα κρουαζιερόπλοια.
 (1) EE L 121, σ. 13.
 (2) EE L 191, σ. 59.


text:
 8.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 144/37
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2017 — Windrush Aka κατά EUIPO — Dammers (The Specials)
 (Υπόθεση T-336/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία κηρύξεως εκπτώσεως - Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης The Specials - Ουσιαστική χρήση - Άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Συγκατάθεση του δικαιούχου του σήματος - Άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009])
 (2017/C 144/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Windrush Aka LLP (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: S. Malynicz, QC, και S. Britton, solicitor)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Jerry Dammers (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: C. Fehler, solicitor, H. Cuddigan και B. Brandreth, barristers)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 18ης Μαρτίου 2015 (υπόθεση R 1412/2014-1), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως εκπτώσεως μεταξύ της Windrush Aka και του J. Dammers.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Windrush Aka LLP στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 294 της 7.9.2015.


text:
 24.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/24
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Φεβρουαρίου 2012 — AG κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-98/11 P) (1)
 (Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Απόλυση μετά το πέρας της περιόδου δοκιμασίας - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Εκπρόθεσμο - Αναίρεση προδήλως αβάσιμη)
 2012/C 89/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: AG (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues, A. Blot και C. Bernard-Glanz, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: S. Seyr και V. Montebello-Demogeot)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 16ης Δεκεμβρίου 2010, στην υπόθεση F-25/10, AG κατά Κοινοβουλίου, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αναίρεση ως προδήλως αβάσιμη.
 2)
 Καταδικάζει την AG στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
 (1) EE C 120 της 16.4.2011.


text:
 12.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/50
 Προσφυγή της 6ης Οκτωβρίου 2014 — ZZ κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση F-101/14)
 (2015/C 007/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: ZZ (εκπρόσωπος: Heinrich Tettenborn, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αφενός, ακύρωση της αποφάσεως του καθού-εναγομένου περί εφαρμογής στους διαγωνισμούς OHIM/AD/01/13 και OHIM/AST/02/13 της περιεχόμενης στη σύμβαση εργασίας της προσφεύγουσας-ενάγουσας ρήτρας, η οποία προβλέπει λύση της σχέσεως εργασίας της στην περίπτωση που η τελευταία δεν συμπεριληφθεί στον εφεδρικό πίνακα προσλήψεων του επόμενου γενικού διαγωνισμού που θα διοργανωθεί από την EPSO για την ομάδα καθηκόντων της με γνωστικό αντικείμενο τη βιομηχανική ιδιοκτησία και, αφετέρου, αίτημα για ικανοποίηση της ηθικής βλάβης και της μη περιουσιακής ζημίας που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης,
 —
 να ακυρώσει την κοινοποιηθείσα στην προσφεύγουσα-ενάγουσα με έγγραφο της 28.11.2003 απόφαση του ΓΕΕΑ περί εφαρμογής στους δημοσιευθέντες στις 31.10.2013 διαγωνισμούς OHIM/AD/01/13 και OHIM/AST/02/13 της περιεχόμενης στο άρθρο 5 της συμβάσεως εργασίας της προσφεύγουσας-ενάγουσας ρήτρας, η οποία προβλέπει λύση της σχέσεως εργασίας της στην περίπτωση που η τελευταία δεν συμπεριληφθεί στον εφεδρικό πίνακα προσλήψεων του επόμενου γενικού διαγωνισμού που θα διοργανωθεί από την EPSO για την ομάδα καθηκόντων της με γνωστικό αντικείμενο τη βιομηχανική ιδιοκτησία,
 —
 να υποχρεώσει το ΓΕΕΑ να καταβάλει εύλογη χρηματική ικανοποίηση στην προσφεύγουσα-ενάγουσα που θα ορισθεί κατά την κρίση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης για την αποκατάσταση της ηθικής και μη περιουσιακής ζημίας που αυτή υπέστη εξαιτίας της ανωτέρω μνημονευθείσας αποφάσεως,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.


text:
 13.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 78/20
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Δίκτυο Αμυντικών Βιομηχανιών Net κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-703/14) (1)
 ([Ρήτρα διαιτησίας - Σύμβαση Firerob συναφθείσα στο πλαίσιο του εβδόμου προγράμματος-πλαισίου δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (2007-2013) - Επιλέξιμες δαπάνες - Αίτημα επιστροφής των ποσών που καταβλήθηκαν στην ενάγουσα - Ανάθεση ασκήσεως εξουσιών - Παραδεκτό - Καταχρηστική άσκηση συμβατικών δικαιωμάτων - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Αναλογικότητα])
 (2017/C 078/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Δίκτυο Αμυντικών Βιομηχανιών Net Α.Ε.Β.Ε (Καισαριανή, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: K. Δάμης και Eυ. Χρυσοχοΐδου, δικηγόροι)
 Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal, M. Κωνσταντινίδης και Aικ. Κυρατσού)
 Αντικείμενο
 Αγωγή βάσει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ με την οποία ζητείται από το Γενικό Δικαστήριο, αφενός, να αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή αθέτησε τις συμβατικές υποχρεώσεις της εκδίδοντας το χρεωστικό σημείωμα υπ’ αριθ. 3241409008, της 25ης Ιουλίου 2014, και ότι οι δαπάνες που δήλωσε η ενάγουσα στο πλαίσιο της συμβάσεως FP7-SME-2007-222303, σχετικά με την υλοποίηση του έργου «FIREROB — Autonomous Fire-Fighting Robotic Vehicle», είναι επιλέξιμες και, αφετέρου, να υποχρεώσει την Επιτροπή να εκδώσει πιστωτικό σημείωμα για ποσό 64 574,73 ευρώ.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την ένσταση απαραδέκτου.
 2)
 Παρέλκει η κρίση επί της αγωγής κατά το μέρος που αφορά αίτημα επιστροφής ποσού μεγαλύτερου των 37 247,05 ευρώ, πλέον τόκων από 9ης Σεπτεμβρίου 2014.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αθέτησε τις υποχρεώσεις που υπείχε από τη σύμβαση FP7-SME-2007-222303, για την εκτέλεση του έργου «FIREROB — Autonomous Fire-Fighting Robotic Vehicle», ζητώντας από τη Δίκτυο Αμυντικών Βιομηχανιών Net Α.Ε.Β.Ε. να της επιστρέψει ποσό μεγαλύτερο των 9 007 ευρώ, πλέον τόκων από 9ης Σεπτεμβρίου 2014.
 4)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την αγωγή.
 5)
 Η Επιτροπή φέρει τα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων της καθώς και τα τρία τέταρτα των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Δίκτυο Αμυντικών Βιομηχανιών Net, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 6)
 Η Δίκτυο Αμυντικών Βιομηχανιών Net φέρει το ένα τέταρτο των δικαστικών εξόδων της καθώς και το ένα τέταρτο των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) ΕΕ C 448 της 15.12.2014.


text:
Αριθ. C 54/10 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4. 3 . 95
 Το προσφεύγον ζητεί απο το Δικαστήριο: Carne (Asocarne) κατα Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώ
 σεως.
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 2791/94 της Επι
 τροπής της 16ης Νοεμβρίου 1994 για έκτακτη παραχώρηση H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 συμπληρωματικής ποσότητας στη δασμολογική ποσόστωση
 εισαγωγής μπανανών 1994, λόγω της θύελλας Debbie και 1 , να ακυρώσει την προσβαλλομένη διάταξη και
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 2, να κηρύξει την αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή ή, άλλως,
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα το ζήτημα του παραδεκτού να εξεταστεί κατά την εκδί
 καση της ουσίας της υποθέσεως διά αναπομπής της στο
 — Ανεπαρκής νομική βάση : το άρθρο 30 του κανονισμού Πρωτοδικείο προκειμένου αυτό να συνεχίσει τη διαδικα
 (ΕΟΚ) αριθ . 404/93 του Συμβουλίου της 13ης Φεβρουα σία στο στάδιο που την άφησε, αποφαινόμενο επί του
 ρίου 1993 για την κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα παραδεκτού των αιτήσεων παρεμβάσεως που του έχουν
 της μπανάνας, προβλέπει μόνο τη δυνατότητα λήψεως υποβληθεί.
 ειδικών μεταβατικών μέτρων προκειμένου να διευ
 κολυνθεί η μετάβαση από την περίοδο προ της ενάρξεως Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 της ισχύος της ενιαίας αγοράς στην πραγματοποίηση της
 αγοράς αυτής· το άρθρο αυτό δεν μπορεί να χρησιμοποι H πραγματική φύση της οδηγίας 93/118/ΕΚ του Συμβουλίου
 ηθεί ως νόμιμο έρεισμα του προσβαλλομένου κανονισμού . της 22ας Δεκεμβρίου 1993 σχετικά με την τροποποίηση της
 Πρώτον, η τροπική θύελλα Debbie είναι εντελώς άσχετη οδηγίας 85/73/ΕΟΚ για τη χρηματοδότηση των υγειονομικών
 προς την προβληματική των μεταβατικών μέτρων. Δεύτε επιθεωρήσεων και ελέγχων των νωπών κρεάτων και των
 ρον, ουδέποτε το Συμβούλιο είχε την πρόθεση να κρεάτων πουλερικών (^, στο εξής η «επίδικη οδηγία», είναι
 δημιουργήσει, μέσω του άρθρου 30, τη δυνατότητα λήψε αυτή μιας αποφάσεως. Το περιθώριο πρωτοβουλιών που έχει
 ως μέτρων κατά την έννοια των προϋφισταμένων εθνικών αφεθεί στα κράτη μέλη δυνάμει της επίδικης οδηγίας, κατά το
 μέτρων. Συγκεκριμένα, τα εν λόγω εθνικά μέτρα υφίστα μέτρο που αυτή τροποποιεί την οδηγία 85/73/ΕΟΚ, είναι
 ντο κυρίως και ενίοτε αποκλειστικώς με σκοπό την προ καθαρά συμβολικό και ουσιαστικώς ανύπαρκτο. H χρήση
 στασία των εθνικών αγορών. H εισαγωγή της ενιαίας του ρήματος «δύναμαι» αποτελεί απλό ρητορικό σχήμα
 αγοράς έχει ως σκοπό την κατάργηση αυτών των προ όπως, άλλωστε, προκύπτει από μια ορθή και πλήρη ανάγνω
 στατευτικών μέτρων. Επομένως, η Επιτροπή δεν μπορεί ση της οδηγίας. H επίδικη οδηγία αφορά άμεσα και ατομικά
 να χρησιμοποιήσει το άρθρο 30 για τη λήψη μέτρων τα μέλη της Asocarne που ήταν εγγεγραμμένα στο Registro
 αναλόγων προς εκείνα τα οποία υφίσταντο προ της Sanitario και στον κατάλογο των υποκειμένων στο φόρο πριν
 ενιαίας αγοράς. • από τη θέση σε ισχύ της εν λόγω οδηγίας- η Asocarne
 δικαιούται να υποβάλει την υπό κρίση αίτηση εφόσον η
 — Κατανομή της πρόσθετης δασμολογικής ποσοστώσεως επίδικη οδηγία αφορά άμεσα και ατομικά τα μέλη της.
 αντίθετη προς το άρθρο 19 παράγραφος 1 του κανονισμού Αντίθετα προς την κρίση του Πρωτοδικείου , η ένδικη
 (ΕΟΚ) αριθ . 404/93: το άρθρο 1 παράγραφος 1 του προστασία των υποκειμένων δικαίου δεν διασφαλίζεται,
 προσβαλλομένου κανονισμού κατανέμει την πρόσθετη στην περίπτωση των οδηγιών, δεόντως και αρκούντως από τα
 δασμολογική ποσόστωση αποκλειστικώς μεταξύ των επι εθνικά δικαστήρια. Υφίσταται μια ενδημική καθυστέρηση
 χειρηματιών που επλήγησαν από τη θύελλα Debbie, στην απονομή της δικαιοσύνης. Εξάλλου , ορισμένα ισπανικά
 μολονότι το άρθρο 19 παράγραφος 1 του κανονισμού δικαστήρια έχουν επιδείξει έντονη απροθυμία όσον αφορά
 (ΕΟΚ) αριθ. 404/93 ουδεμία εξαίρεση προβλέπει όσον την υποβολή προδικαστικών ερωτημάτων βάσει του άρ
 αφορά τα κριτήρια κατανομής που καθορίζονται στη θρου 177 της συνθήκης ΕΚ.
 διάταξη αυτή .
 ο ΕΕ αριθ . L 340 της 31 . 12. 1993 , σ. 15 .
 (!) ΕΕ αριθ. L 296 της 17. 11 . 1994, σ. 33.
 Αναίρεση που ασκήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1995 κατα της Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή κατά του Βασιλείου του Βελγίου που ασκήθηκε στις
 των της 20ής Οκτωβρίου 1994 στην υπόθεση Τ-99/94 Asocia 13 Ιανουαρίου 1995
 ciôn Española de Empresas de la Carne (Asocarne) κατά (Υπόθεση C-11/95)
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (95/C 54/18)
 (Υπόθεση C-10/95 P)
 (95/C 54/17) H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εκπροσωπούμενη
 από τον Pieter Van Nuffel, μέλος της νομικής υπηρεσίας, με
 H Asociaciôn Española de Empresas de la Carne (Asocarne), αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή , Centre
 εκπροσωπούμενη από την Paloma Llaneza Gonzalez, δικηγό Wagner, Kirchberg, άσκησε στις 13 Ιανουαρίου 1995 ενώπιον
 ρο Μαδρίτης, με τόπο επιδόσεως στο Λουξεμβούργο το του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προ
 δικηγορικό γραφείο των Loesch & Wolter, 1 , rue Goethe, σφυγή κατά του Βασιλείου του Βελγίου .
 BP 1107, L-1011 Luxembourg, άσκησε, στις 4 Ιανουαρίου
 1995 , ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 των, αναίρεση κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 20ής Οκτωβρίου 1994 στην 1 . Να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις
 υπόθεση Τ-99/94, Asociaciôn Española de Empresas de la υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 89/552/ΕΟΚ του


text:
 16.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/30
 Αναίρεση που άσκησε στις 21 Μαΐου 2011 ο Carlo De Nicola κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοικήσεως στις 8 Μαρτίου 2011 στην υπόθεση F-59/09, De Nicola κατά ΕΤΕ
 (Υπόθεση T-264/11 P)
 2011/C 211/64
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Carlo De Nicola (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: L. Isola, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο: να μεταρρυθμίσει, ως δευτεροβάθμιος δικαστής, contrariis rejectis, μερικώς την αναιρεισιβαλλομένη απόφαση, να κάνει δεκτά τα αιτήματα περί διεξαγωγής αποδείξεων, καθώς και τα εναπομένοντα σκέλη του αιτητικού της διοικητικής προσφυγής του, και να επιδικάσει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεώς του, ο αναιρεσείων επικαλείται επτά λόγους αναιρέσεως.
 Επί των αιτημάτων περί αναιρέσεως
 1)
 Σε σχέση με το αίτημα ακυρώσεως του υπηρεσιακού σημειώματος HR/Coord/2008-0038/BK της 22ας Σεπτεμβρίου 2008, ο αναιρεσείων προσάπτει στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοικήσεως ότι το αγνόησε παντελώς, μολονότι αναφέρθηκε στο υπόμνημα αντικρούσεως της ΕΤΕ, όπου θεωρείται θεμιτή η επιλογή η οποία έγκειται στο να μη δοθεί στον υπάλληλο αντίγραφο της ηχογραφημένης συσκέψεως της επιτροπής προσφυγών ή επίσημο πρακτικό της συσκέψεως, με αποτέλεσμα, εν κατακλείδι, η ΕΤΕ να είναι ελεύθερη να αγνοεί τα πραγματικά περιστατικά, καθόσον καθίσταται αδύνατη η προσκόμιση της περί του αντιθέτου αποδείξεως.
 2)
 Ο αναιρεσείων ζήτησε αμιγώς την ακύρωση της αποφάσεως της επιτροπής προσφυγών.
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοικήσεως, κατ’ αναλογία προς ό,τι προβλέπεται με τη διαδικασία του άρθρου 90 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, έκρινε ότι, βάσει του αιτητικού (αρχικό αίτημα σε διοικητικό επίπεδο, εν συνεχεία δε ενώπιον του Δικαστηρίου), παρέχεται στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοικήσεως η δυνατότητα να εξετάσει αποκλειστικά το αιτητικό της δεύτερης διαδικασίας και να θεωρήσει ως πλήρως απορροφηθέν το αιτητικό της πρώτης διαδικασίας. Ο αναιρεσείων απορρίπτει την εφαρμογή του προαναφερθέντος άρθρου 90 και υποστηρίζει ότι δικαιούται να επιδιώκει την έκδοση αποφάσεως περί ακυρώσεως καθόσον παρόμοια απόφανση συνιστά έγγραφο το οποίο καταχωρίζεται στον προσωπικό του φάκελο και θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά τη μελλοντική σταδιοδρομία του.
 3)
 Τέλος, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοικήσεως απέρριψε το αίτημα περί ακυρώσεως των προαγωγών ως προβληθέν εκπροθέσμως. Ο De Nicola υποστηρίζει ότι η σχετική απόφαση στερείται νομιμότητας για τέσσερις λόγους.
 Επί του αναγνωριστικού αιτήματος
 4)
 Ο αναιρεσείων ζήτησε από το Γενικό Δικαστήριο να διαπιστώσει και αναγνωρίσει ότι οι μορφές κακομεταχειρίσεως τις οποίες υφίσταται από 18 ετών πρέπει να εκτιμηθούν από κοινού, ενώ απηχούν όλους τους τύπους τους οποίους η θεωρία και η νομολογία σε θέματα εργατικά δικαίου χαρακτηρίζουν ως mobbing. Επ’ αυτού, ο αναιρεσείων αμφισβητεί την ορθότητα του τιτλοφορούμενου «πολιτική σε θέματα σεβασμού της αξιοπρέπειας του προσώπου στον χώρο εργασίας» εγγράφου (όπου ουδαμώς δίδεται ο ορισμός του mobbing) και την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοικήσεως με την οποία κρίθηκε απαράδεκτο το αίτημα ως σκοπούν στο να γίνουν δεκτές απαγορευόμενες διαπιστώσεις αρχής ή διαταγές έναντι της ΕΤΕ. Συγκεκριμένα, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι αγνοήθηκε το αίτημά του, καθόσον επιδιώκει να διαπιστωθούν οι διαπραχθείσες από ορισμένους υπαλλήλους καταχρήσεις απέναντί του, να εντοπιστούν οι μορφές εκείνες κακομεταχειρίσεως οι οποίες, εκτιμώμενες από κοινού, απηχούν εν προκειμένω ό,τι συνθέτει τον όρο mobbing, να αποδοθεί στην ΕΤΕ η ευθύνη της ως άνω δραστηριότητας ως εντολέως.
 5)
 Υπό άλλη έποψη, ο αναιρεσείων αναιρεσιβάλλει την απόφαση καθ’ ο μέρος, κατά παράβαση του άρθρου 41 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοικήσεως αποπειράθηκε να εντοπίσει το ζήτημα σε μη υφιστάμενη ανάγκη προσφυγής στην αναλογικότητα και επινόησε το ίδιο το εφαρμοστέο επί της ΕΤΕ καθεστώς, κατά παράβαση του δικαιώματός της περί αυτοπροσδιορισμού.
 6)
 Επί πλέον, ο a quo δικαστής εφήρμοσε πεπλανημένα επί συμβάσεως εργασίας ιδιωτικού δικαίου κανόνες οι οποίοι απευθύνονται αντιθέτως αποκλειστικά στους δημόσιους υπαλλήλους και, κάτι ακόμη χειρότερο, αποπειράθηκε να εφαρμόσει επί αθέμιτων πράξεων τις οποίες διέπραξαν ορισμένοι υπάλληλοι την αφορώσα τις διοικητικές πράξεις κανονιστική ρύθμιση.
 Επί του αιτήματος περί επιδικάσεως αποζημιώσεως
 7)
 Ο αναιρεσείων προέβαλε τρία αιτήματα: 1) την παύση της δραστηριότητας του mobbing 2) την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης και αποζημίωση για σωματικές και υλικές ζημίες και 3) την πληρωμή των δικαστικών εξόδων.
 Επί του πρώτου αιτήματος το Δικαστήριο Δημόσιας Διοικήσεως δεν αποφάνθηκε.
 Το δεύτερο αίτημα απερρίφθη αφού αγνοήθηκε, καθόσον ο αναιρείων ζήτησε την καταβολή κάποιων αποζημιώσεων κατόπιν της αθέμιτης συμπεριφοράς της ΕΤΕ, αποζημιώσεων το ύψος των οποίων θα ήταν συνάρτηση ορισμένων στοιχείων τα οποία το ίδιο θα μπορούσε να λάβει υπόψη μέσω της αιτηθείσας από κοινού εκτιμήσεως. Εν πάση περιπτώσει, υποστηρίζει ότι το αιτητικό του δεν είναι απαράδεκτο καθόσον δεν πρόκειται περί «μιας πράξεως που προκαλεί ζημία» και η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο ενός και μόνον αιτήματος περί καταβολής αποζημιώσεως. Και τούτο καθόσον η εργασιακή σχέση είναι ιδιωτική και δεδομένου ότι γίνεται λόγος για αθέμιτα πραγματικά περιστατικά και όχι για πράξεις.
 Το τρίτο αίτημα απερρίφθη λόγω του ότι, σε αντίθεση προς την πραγματικότητα, ο νυν αναιρεσείων δεν είχε ζητήσει την καταδίκη της ΕΤΕ στα δικαστικά έξοδα.


text:
 29.4.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 122/17
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-380/97 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-395/97 (1)
 (2000/C 122/33) (2000/C 122/36)
 Με δια ́ταξη της 20η ́ς Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- Με δια ́ταξη της 1ης Φεβρουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-380/97 (αι ́τηση του arrondissementsrechtbank te υποθε ́σεως C-395/97 (αι ́τηση του Oberster Gerichtshof για την
 ’s-Gravenhage για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως), Emesa ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως), Landesgrundverkehrsrefe-
 Sugar (Free Zone) N.V. κατα ́ Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ν κ.λπ. rent der Tiroler Landesregierung κατα ́ Herbert Kappes και
 Edwin Neuner.
 (1) EE C 387 της 20.12.1997.
 (1) EE C 26 της 24.1.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-345/97 (1)
 (2000/C 122/34) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-290/99 (1)
 Με δια ́ταξη της 27ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- (2000/C 122/37)
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-345/97, Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως. Με δια ́ταξη της 3ης Φεβρουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-290/99, Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως κατα ́
 (1) EE C 357 της 22.11.1997. Martin Bangemann.
 (1) EE C 314 της 30.10.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-407/97 (1)
 (2000/C 122/35)
 Με δια ́ταξη της 31ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-288/98 (1)
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-407/97 (αι ́τηση του Oberster Gerichtshof για την (2000/C 122/38)
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως), Landesgrundverkehrsrefe-
 rent der Tiroler Landesregierung κατα ́ Adolf Sparber, Firma Με δια ́ταξη της 18ης Φεβρουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του
 Atelier Delta Entwurf- und Planungsgesellschaft mbH που τελει ́ ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 υπο ́ εκκαθα ́ριση, Hans-Eberhard Junkersdorf και της υποθε ́σεως C-288/98 (αι ́τηση του Corte Suprema di
 Maria-Margareta Junkersdorf. Cassazione για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως), Istituto
 nazionale della previdenza sociale (INPS) κατα ́ Mario Maraldi
 (1) EE C 41 της 7.2.1998. SpA.
 (1) EE C 278 της 5.9.1998.


text:
 10.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/4
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 15 Μαρτίου 2017 — X-GmbH κατά Finanzamt Stuttgart — Körperschaften
 (Υπόθεση C-135/17)
 (2017/C 221/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα και αναιρεσείουσα: X-GmbH
 Καθής και αναιρεσίβλητη: Finanzamt Stuttgart — Körperschaften
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 57, παράγραφος 1, ΕΚ (νυν άρθρο 64, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ) την έννοια ότι οι διατάξεις του άρθρου 56 ΕΚ (νυν άρθρου 63 ΣΛΕΕ) δεν θίγουν επιβληθέντα από κράτος μέλος και ισχύοντα, όσον αφορά τις άμεσες επενδύσεις, κατά την 31η Δεκεμβρίου 1993 περιορισμό της κινήσεως κεφαλαίων από ή προς τρίτες χώρες, ακόμη και στην περίπτωση που η ισχύουσα κατά την εν λόγω ημερομηνία διάταξη της εθνικής νομοθεσίας, με την οποία περιοριζόταν η κίνηση κεφαλαίων από ή προς τρίτες χώρες, κατ’ ουσίαν ίσχυε μόνο για τις άμεσες επενδύσεις, αλλά μετά την ημερομηνία η εφαρμογή της επεκτάθηκε και σε συμμετοχές χαρτοφυλακίου σε αλλοδαπές εταιρίες κατά ποσοστό υπολειπόμενο του ορίου συμμετοχής 10 %;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: έχει το άρθρο 57, παράγραφος 1, ΕΚ την έννοια ότι μπορεί να θεωρηθεί ότι εφαρμόζεται ισχύουσα κατά την ημερομηνία της 31ης Δεκεμβρίου 1993 διάταξη της εθνικής νομοθεσίας, με την οποία περιορίζεται η κίνηση κεφαλαίων από ή προς τρίτες χώρες όσον αφορά τις άμεσες επενδύσεις, σε περίπτωση που εφαρμόζεται μεταγενέστερη του ισχύοντος κατά τη συγκεκριμένη ημερομηνία περιορισμού νομοθετική διάταξη, η οποία είναι κατ’ ουσίαν αντίστοιχη προς τον περιορισμό αυτόν, αλλά ο ισχύων κατά τη συγκεκριμένη ημερομηνία περιορισμός είχε τροποποιηθεί ουσιωδώς, μετά τη συγκεκριμένη ημερομηνία και για σύντομη περίοδο, με νόμο ο οποίος, μολονότι τέθηκε τυπικώς σε ισχύ, ωστόσο δεν εφαρμόστηκε ποτέ στην πράξη, επειδή, ήδη πριν από την ημερομηνία της ενάρξεως εφαρμογής του σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, αντικαταστάθηκε από τη νυν εφαρμοζόμενη νομοθετική διάταξη;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως σε ένα από τα δύο πρώτα ερωτήματα: αντιβαίνει στο άρθρο 56 ΕΚ ρύθμιση κράτους μέλους βάσει της οποίας, στη βάση επιβολής φόρου σε υποκείμενο στον φόρο ο οποίος είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος εκείνο και συμμετέχει κατά ποσοστό τουλάχιστον 1 % σε εταιρία εγκατεστημένη σε άλλη χώρα (εν προκειμένω στην Ελβετία), συνυπολογίζονται αναλογικώς, αντιστοίχως προς το ακριβές ποσοστό συμμετοχής, τα εισοδήματα από επενδύσεις τα οποία απέκτησε η εν λόγω εταιρία, εφόσον τα εισοδήματα αυτά υπόκεινται σε χαμηλότερη φορολόγηση συγκριτικώς προς το προαναφερθέν κράτος;


text:
 15.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/21
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale di Bari (Ιταλία) στις 27 Οκτωβρίου 2010 — Giovanni Colapietro κατά Ispettorato Centrale Repressioni Frodi
 (Υπόθεση C-519/10)
 ()
 2011/C 13/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Bari
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Giovanni Colapietro
 Καθού: Ispettorato Centrale Repressioni Frodi
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Ποια είναι η ακριβής εμβέλεια του κανονισμού (ΕΟΚ) 822/87 (1), ήτοι το χρονικό και καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής του, καθώς και η «ratio» αυτού από πλευράς κυρώσεων, σε σχέση με την αμπελουργική περίοδο 1993/1994, στην οποία ανάγονται τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως;
 2)
 Ισχύει ότι, για τη συγκεκριμένη αμπελουργική περίοδο, το άρθρο 39 του προαναφερθέντος κανονισμού (ΕΟΚ) 822/87 εκτελέσθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 343/94 (2) της 15ης Φεβρουαρίου 1994, ο οποίος και αντικατέστησε, ως εκ τούτου, τον κανονισμό 822/87;
 3)
 Είναι η επιβολή του προστίμου ύψους 390 250 000 ITL [ιταλικών λιρών], ήτοι 201 547,30 ευρώ (διακοσίων μίας χιλιάδων πεντακοσίων σαράντα επτά ευρώ και τριάντα λεπτών), για παράλειψη παραδόσεως προς υποχρεωτική απόσταξη –κατά την αμπελουργική περίοδο 1993/94– 7 804,87 εκατολίτρων επιτραπέζιου οίνου, ποσότητας προκύπτουσας από την εφαρμογή επί της παραχθείσας ποσότητας οίνου μετά οινολάσπης, ίσης με 15 155 εκατόλιτρα (με απόδοση 126 εκατόλιτρα ανά εκτάριο), του συντελεστή υποχρεωτικής αποστάξεως 51,5 %, συμφώνως προς τον κανονισμό (ΕΟΚ) 610/94 (3), δυσανάλογη προς την καταλογιζόμενη παράβαση και αντίθετη προς την αρχή του δικαίου χαρακτήρα των ποινών, την οποία έχει επανειλημμένως διατρανώσει το Δικαστήριο;
 (1) EE L 84, σ. 1.
 (2) EE L 44, σ. 9.
 (3) EE L 77, σ. 12.


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/29
 Προσφυγή της 7ης Ιουλίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-343/10)
 ()
 2010/C 234/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: S. Pardo Quintillán)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει ότι, παραλείποντας
 —
 την αποχέτευση των αστικών λυμάτων των οικισμών με ισοδύναμο πληθυσμό (ι.π.) άνω των 15 000 Valle de Güimar, Noreste (Valle Guerra), Valle de la Orotava, Arenys de Mar, Alcossebre και Cariño, κατά το άρθρο 3 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ (1) και
 —
 την επεξεργασία των αστικών λυμάτων των οικισμών με ισοδύναμο πληθυσμό (ι.π.) άνω των 15 000 Arroyo de la Miel, Arroyo de la Víbora, Estepota (San Pedro de Alcántara), Alhaurín el Grande, Coín, Barbate, Chipiona, Isla Cristina, Matalascañas, Nerja, Tarifa, Torrox Costa, Vejer de la Frontera, Gijón-Este, Llanes, Valle de Güimar, Noreste (Valle Guerra), Los Llanos de Aridane, Arenys de Mar, Pineda de Mar, Ceuta, Alcossebre, Benicarló, Elx (Arenales), Peñíscola, Teulada Moraira (Rada Moraira), Vinaròs, A Coruña, Cariño, Tui, Vigo, Aguiño Carreira-Ribeira, Baiona, Noia, Santiago, Viveiro και Irán (Hondarribia), κατά τις παραγράφους 1, 3 και, κατά περίπτωση 4, του άρθρου 4 της οδηγίας,
 το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις προαναφερθείσες διατάξεις της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ,
 —
 να καταδικάσει Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κατά την παράγραφο 1, του άρθρου 3 και την παράγραφο 1 του άρθρου 4 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ, οι οικισμοί με ισοδύναμο πληθυσμό (ι.π.) άνω των 15 000 πρέπει να διαθέτουν δίκτυα αποχέτευσης αστικών λυμάτων και να υποβάλλουν σε δευτεροβάθμια ή σε ισοδύναμη επεξεργασία τα αστικά λύματα το αργότερο έως την 31η Δεκεμβρίου 2000.
 Δυνάμει της παραγράφου 2, του άρθρου 3, της οδηγίας, τα αποχετευτικά δίκτυα των αστικών λυμάτων πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις του παραρτήματος I, σημείο Α.
 Όσον αφορά την υποχρέωση επεξεργασίας των αστικών λυμάτων, η παράγραφος 1 του άρθρου 4 της οδηγίας επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να υποβάλλουν τα αστικά λύματα που διοχετεύονται σε αποχετευτικά δίκτυα, πριν από την απόρριψή τους, σε δευτεροβάθμια ή σε ισοδύναμη επεξεργασία.
 Κατά την παράγραφο 3, του άρθρου 4, οι απορρίψεις από τους σταθμούς επεξεργασίας αστικών λυμάτων πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις του παραρτήματος I σημείο Β. Το σημείο Β του παραρτήματος Ι παραπέμπει με τη σειρά του στις απαιτήσεις του πίνακα Ι του εν λόγω παραρτήματος. Τέλος, οι διαδικασίες ελέγχου του τμήματος Δ του Παραρτήματος Ι επιτρέπουν τη διακρίβωση ότι οι απορρίψεις από τους σταθμούς επεξεργασίας αστικών λυμάτων πληρούν τις προϋποθέσεις του τμήματος Β του παραρτήματος Ι.
 Όσον αφορά τους επίδικους 38 οικισμούς, το Βασίλειο της Ισπανίας δεν διασφάλισε την τήρηση των προϋποθέσεων που θέτει η οδηγία.
 (1) του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων (ΕΕ, L 135, σ. 40)


text:
2.5.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 137/3
 apoä sgm odgciäa 85/303/EOJ (EE L 156 sgy 15.6.1985, r. 23), koäcx odgciäa, so Dijarsgäqio (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä
 so Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty H. Ragne- soty C. Gulmann, pqoäedqo slgälasoy, M. Wathelet, J. C.
 malm (eirgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy, R. Schintgen, G. F. Moitinho de Almeida (eirgcgsgä), D. A. O. Edward jai J.-P.
 Mancini, P. J. G. Kapteyn jai G. Hirsch, dijarseäy, cemijoäy Puissochet, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: A. La Pergola,
 eiraccekeäay: G. Tesauro, cqallaseäay: L. Hewlett, tpókkgkoy cqallaseäay: R. Grass, eneädxre rsiy 5 Laqsiäot 1998
 dioijgärexy, eneädxre rsiy 5 Laqsiäot 1998 apoäuarg le so apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 ajoäkotho diasajsijoä:
 1. G Cakkijgä Dglojqasiäa, epeidgä dem heärpire emsoäy sgy
 1. So óqhqo 10 sgy odgciäay 69/335/EOJ sot Rtlbotkiäot, savheiäray pqoherliä ay siy amacjaiäey molohesijeäy, jamo-
 sgy 17gy Iotkiäot 1969, peqiä sxm elleärxm uoäqxm sxm epi- mirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy pqojeileämot ma rtl-
 bakkoleämxm epiä sxm rtcjemsqxärexm jeuakaiäxm, oäpxy loquxheiä pqoy sgm odgciäa 93/89/EOJ sot Rtlbotkiä ot,
 sqopopoigähgje apoä sgm odgciäa 85/303/EOJ pqeäpei ma sgy 25gy Ojsxbqiä ot 1993, rvesijó le sgm euaqlocgä, ej
 eqlgmetheiä tpoä sgm eämmoia oäsi jxktäei sgm eiä rpqang leäqoty sxm jqasxäm lekxäm, sxm uoäqxm epiä oqirleämxm
 uoäqot le rtmsekersgä 0,5 % epiä sot rtlbokaiocqauijotä ovglósxm sa opoiäa vqgrilopoiotämsai cia odijgä
 eccqóuot le so opoiäo bebaixämesai g eiruoqó emoäy lesauoqó elpoqetlósxm, jahxäy jai sxm diodiäxm jai
 leäqoty sot esaiqijotä jeuakaiäot jasabkgheämsoy lesó sg sekxäm vqgärgy pot eirpqóssomsai cia sg vqgrilopoiägrg
 rtärsarg sgy jeuakaiotvijgäy esaiqeiä ay oäsam, jasó sg oqirleämxm eäqcxm tpodolgäy, paqeäbg siy tpovqexäreiy
 rtärsarg sgy esaiqeiäay atsgäy, eiäve gädg eirpqavheiä uoäqoy pot tpeävei apoä so óqhqo 13 paqócqauoy 1 pqxäso
 le rtmsekersgä 1 % epiä sot rtmoäkot sgy omolarsijgäy edóuio sgy odgciäay atsgäy.
 aniäay sot esaiqijotä jeuakaiä ot.
 2. Jasadijófei sg Cakkijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 2. So óqhqo 10 sgy odgciäay 69/335/EOJ, oäpxy sqopo- eänoda.
 poigähgje, dgliotqceiä dijaixälasa sa opoiäa oi idixäsey
 lpoqotäm ma epijakotämsai emxäpiom sxm ehmijxäm dijarsg- (1) EE C 199 sgy 28.6.1997.
 qiäxm. Sa seketsaiä a tpovqeotämsai ma augämotm ameuóq-
 lorsey siy amsiähesey diasóneiy sot ehmijotä dijaiäot.
 (1) EE C 370 sgy 7.12.1996.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 sgy 10gy Laqsiäot 1998
 rsiy rtmejdijafoälemey tpoheäreiy C-364/95 jai C-365/95
 (aisgäreiy sot Finanzgericht Hamburg cia sgm eäjdorg
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT pqodijarsijgäy apouórexy): T. Port GmbH & Co. jasó
 (peälpso slgäla) Hauptzollamt Hamburg-Jonas (1)
 sgy 5gy Laqsiäot 1998 (Lpamómey Ç Joimgä oqcómxrg sxm acoqxäm Ç Jahersxäy
 eiracxcgäy Ç Rtluxmiäa pkaiärio cia siy lpamómey Ç CRDE
 rsgm tpoäherg C-175/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Ç Òqhqo 234 sgy rtmhgäjgy EJ)
 Joimosgäsxm jasó Cakkijgäy Dglojqasiäay (1)
 (98/C 137/06)
 (Odgciäa 93/89/EOJ rvesijó le sgm euaqlocgä, ej leäqoty
 sxm jqasxäm lekxäm, sxm uoäqxm epiä oqirleämxm ovglósxm sa (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 opoiäa vqgrilopoiotämsai cia sg odijgä lesauoqó elpo-
 qetlósxm, jahxäy jai sxm diodiäxm jai sekxäm vqgärgy pot (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 eirpqóssomsai cia sg vqgrilopoiägrg oqirleämxm eäqcxm tpo- rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 dolgäy Ç Lg lesauoqó sgy rso erxseqijoä diäjaio)
 Epiä sxm rtmejdijarheirxäm tpoheärexm C-364/95 jai C-365/
 (98/C 137/05) 95, le amsijeiälemo aisgäreiy sot Finanzgericht Hamburg pqoy
 so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgä sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) EJ, le siy opoiäey fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot
 ejjqeleiä emxäpiom sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä T. Port
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- GmbH & Co. jai Hauptzollamt Hamburg-Jonas, g eäjdorg
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) pqodijarsijgäy apouórexy epiä sgy eqlgmeiäay sot óqhqot 234
 sgy rtmhgäjgy EJ, epiä sot jtäqoty sot jamomirlotä (EJ)
 Rsgm tpoäherg C-175/97, le amsijeiälemo ma amacmxqirheiä oäsi aqih. 478/95 sgy Episqopgäy, sgy 1gy Laqsiäot 1995, peqiä
 g Cakkijgä Dglojqasiäa, epeidgä dem heärpire gä, em pórg rtlpkgqxlasijxäm kepsoleqeixäm euaqlocgäy sot jamomirlotä
 peqipsxärei, dem joimopoiägre emsoäy sgy savheiäray pqoherliäay (EOJ) aqih. 404/93 sot Rtlbotkiäot, oärom auoqó so
 siy amacjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy dia- jahersxäy sgy darlokocijgäy pororsxärexy jasó sgm
 sóneiy pqojeileämot ma rtlloquxheiä pqoy sgm odgciäa 93/89/ eiracxcgä lpamamxäm emsoäy sgy Joimoäsgsay, jai peqiä sqopo-
 EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 25gy Ojsxbqiäot 1993, rvesijó le poigärexy sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1442/93 (EE L 49 sgy
 sgm euaqlocgä, ej leäqoty sxm jqasxäm lekxäm, sxm uoäqxm epiä 4.3.1995, r. 13), jai epiä sot aleärot aposekeärlasoy sxm dia-
 oqirleämxm ovglósxm sa opoiäa vqgrilopoiotämsai cia odijgä sónexm sgy Cemijgäy Rtluxmiäay Darlxäm jai Elpoqiäot
 lesauoqó elpoqetlósxm, jahxäy jai sxm diodiäxm jai sekxäm (CRDE), so Dijarsgäqio, rtcjeiälemo apoä soty G. C. Rodrí-
 vqgärgy pot eirpqóssomsai cia sg vqgrilopoiägrg oqirleämxm guez Iglesias, Pqoäedqo, C. Gulmann, M. Wathelet jai R.
 eäqcxm tpodolgäy (EE L 279 sgy 2.11.1993, r. 32), paqeäbg siy Schintgen (eirgcgsgä), pqoeädqoty slgälasoy, G. F. Mancini,
 tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg rtmhgäjg EJ jai sgm em P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puis-
 ---pagebreak--- C 137/4 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 2.5.98
 sochet, G. Hirsch jai P. Jann, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: seqijoä sgy Joimoäsgsay (EE eid. eäjd. 05/001, r. 33), so
 B. Elmer, cqallaseäay: H. A. Rühl, jtäqioy tpókkgkoy dioi- Dijarsgäqio (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty C. Gul-
 jgärexy, eneädxre rsiy 10 Laqsiäot 1998 apoäuarg le so ajoä- mann, pqoäedqo slgälasoy, M. Wathelet, D. A. O. Edward
 kotho diasajsijoä: (eirgcgsgä), P. Jann jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy eiracce-
 keäay: D. Ruiz-Jarabo Colomer, cqallaseäay: H. von Holstein,
 1. So óqhqo 234 pqxäso edóuio sgy rtmhgäjgy EJ eävei sgm boghoäy cqallaseäay, eneädxre rsiy 12 Laqsiäot 1998 apoäuarg
 eämmoia oäsi dem euaqloäfesai epiä tpoheärexm amsijeiälemo le so ajoäkotho diasajsijoä:
 sxm opoiäxm eiämai g eiracxcgä lpamamxäm jasacxcgäy sqiä -
 sgy vxäqay, g opoiäa dem eiä mai rtlbakkoälemo leäqoy re 1. G Ekkgmijgä Dglojqasiäa, apojkeiä omsay le jamomirsijeäy
 diehmgä rtälbarg rtmauheiära apoä jqósg leäkg pqo sgy qthliäreiy gä dioijgsijgä pqajsijgä, sg kgäwg tpoäwg Ç cia
 emóqnexy irvtäoy sgy rtmhgäjgy. sg voqgäcgrg vqomoepidoälasoy jai sg lirhokocijgä jasó-
 sang emoäy eqcafoleämot pot aparvokeiäsai re ekkgmijgä
 2. O jamomirloäy (EJ) aqih. 478/95 sgy Episqopgäy, sgy dgloäria tpgqeriäa Ç sgy pqogcotälemgy tpgqeriäay sot
 1gy Laqsiäot 1995, peqiä rtlpkgqxlasijxäm kepsoleqeixäm pot pqaclasopoigähgje re dgloäria tpgqeriäa ókkot jqó-
 euaqlocgäy sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 404/93 sot soty leäkoty, ej loämot sot koäcot oäsi g pqoùpgqeriäa
 Rtlbotkiä ot, oärom auoqó so jahersxäy sgy darlokocijgäy atsgä dem ejsekeärhgje re ehmijgä dgloäria tpgqeriäa,
 pororsxärexy jasó sgm eiracxcgä lpamamxäm emsoäy sgy paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so joimosijoä
 Joimoäsgsay, jai peqiä sqopopoigärexy sot jamomirlotä diäjaio jai eidijoäseqa apoä siy diasóneiy sot óqhqot 48
 (EOJ) aqih. 1442/93, eiämai ójtqoy rso leäsqo pot so sgy rtmhgäjgy EJ jai sot óqhqot 7 paqócqauoy 1 sot
 óqhqo 3 paqócqauoy 2 atsotä pqobkeäpei loämom cia soty jamomirlotä (EOJ) aqih. 1612/68 sot Rtlbotkiäot, sgy
 epiveiqglasiäey sxm jasgcoqixäm A jai C sgm tpovqeäxrg 15gy Ojsxbqiä ot 1968, peqiä sgy eketäheqgy jtjkouoqiäay
 ma euodiófomsai le pirsopoigsijó enacxcgäy cia sgm sxm eqcafoleämxm rso erxseqijoä sgy Joimoäsgsay.
 eiracxcgä lpamamxäm jasacxcgäy Jokolbiäay, Joärsa Qiäja
 gä Mijaqócotay. 2. Jasadijófei sgm Ekkgmijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 eänoda.
 (1) EE C 16 sgy 20.1.1996.
 (1) EE C 210 sgy 20.7.1996.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (peälpso slgäla) APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (seäsaqso slgäla)
 sgy 12gy Laqsiäot 1998
 sgy 12gy Laqsiäot 1998
 rsgm tpoäherg C-187/96: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm jasó Ekkgmijgäy Dglojqasiäay (1) rsgm tpoäherg C-270/96 (aiäsgrg sot tribunal administratif
 de Paris cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy):
 (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Eketäheqg jtjkouoqiäa sxm Laboratoires Sarget SA jasó Fonds d'intervention et de
 eqcafoleämxm Ç Òqhqo 48 sgy rtmhgäjgy EJ Ç Òqhqo 7 reÂgularisation du marcheÂ du sucre (FIRS) (1)
 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1612/68 Ç Eqcafoälemoy re
 dgloäria tpgqeriäa jqósoty leäkoty Ç Aloibaiäa amacmxä- (Epirsqougä voqgcotälemg cia sg fóvaqg pot vqgrilopoieiä-
 qirg pqoùpgqeriäay diamtheiäray re dgloäria tpgqeriäa sai rsgm paqarjetgä oqirleämxm vglijxäm pqoøoämsxm Ç
 ókkot jqósoty leäkoty) Pqoøoämsa voqgcotälema jasó sgy enarhemgärexy Ç Darlo-
 kocijgä jasósang)
 (98/C 137/07)
 (98/C 137/08)
 (Ckxärra diadijariäay: g ekkgmijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Rsgm tpoäherg C-187/96, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Laqiäa Pasajió) jasó Ekkgmijgäy (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 Dglojqasiäay (ejpqoärxpoi: Ixómma Cakómg-Laqacjotdójg, rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 epijotqotälemg apoä sg Rsalasiäma Bxädima), le amsijeiälemo
 ma amacmxqirseiä oäsi g Ekkgmijgä Dglojqasiäa, apojkeiäomsay, Rsgm tpoäherg C-270/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot tribunal
 le jamomirsijeäy qthliäreiy gä dioijgsijgä pqajsijgä, sg kgäwg administratif de Paris pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgä
 tpoäwg Ç cia sg voqgäcgrg vqomoepidoälasoy jai sg lirhoko- sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje,
 cijgä jasósang emoäy eqcafoleämot pot aparvokeiäsai re ekkg- rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot ehmijotä
 mijgä dgloäria tpgqeriäa Ç sgy pqogcotälemgy tpgqeriäay sot dijarsgqiäot lesantä Laboratoires Sarget SA jai Fonds
 pot pqaclasopoigähgje re dgloäria tpgqeriäa ókkot jqósoty d'intervention et de reÂgularisation du marcheÂ du sucre
 leäkoty, ej loämot sot koäcot oäsi g pqoùpgqeriäa atsgä dem (FIRS), g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm
 ejsekeärhgje re ehmijgä dgloäria tpgqeriäa, paqeäbg siy tpo- eqlgmeiäa, auemoäy, sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1010/86 sot
 vqexäreiy pot tpeävei apoä so joimosijoä diäjaio jai eidijoäseqa Rtlbotkiäot, sgy 25gy Laqsiäot 1986, cia som jahoqirloä sxm
 apoä siy diasóneiy sxm óqhqxm 5 jai 48 sgy rtmhgäjgy EJ cemijxäm jamoämxm pot euaqloäfomsai jasó sgm epirsqougä
 jai sot óqhqot 7 paqócqauoy 1 sot jamomirlotä (EOJ) rsgm paqacxcgä cia oqirleäma pqoøoämsa sot soleäa sgy
 aqih. 1612/68 sot Rtlbotkiäot, sgy 15gy Ojsxbqiäot 1968, fóvaqgy pot vqgrilopoiotämsai rsg vglijgä biolgvamiäa (EE
 peqiä sgy eketäheqgy jtjkouoqiäay sxm eqcafoleämxm rso erx- L 94 sgy 9.4.1986, r. 9), oäpxy sqopopoigähgje apoä so óqhqo 9


text:
 21.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 152/20
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Μαρτίου 2011 — Noko Ngele κατά Επιτροπής κ.λπ.
 (Υπόθεση T-15/10) (1)
 (Εξωσυμβατική ευθύνη - Αγωγή εν μέρει ασκηθείσα ενώπιον αναρμοδίου δικαστηρίου - Αγωγή εν μέρει απαράδεκτη - Απουσία αιτιώδους συνδέσμου - Αγωγή εν μέρει προδήλως νόμω αβάσιμη - Άρθρα 111 και 114 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου)
 2011/C 152/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγων: Mariyus Noko Ngele (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: F. Sabakunzi, δικηγόρος)
 Εναγόμενοι: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: A. Bordes) AT (Βρυξέλλες, Βέλγιο), AU (Βρυξέλλες), AV (Βρυξέλλες)· και AW (Βρυξέλλες)
 Αντικείμενο
 Αγωγή αποζημιώσεως με την οποία ζητείται η αποκατάσταση, αφενός, της υλικής ζημίας που υποστηρίζει ότι υπέστη ο ενάγων λόγω της αδυναμίας να προβεί στην είσπραξη απαιτήσεως και, αφετέρου, της ηθικής βλάβης που υποστηρίζει ότι υπέστη ο ενάγων λόγω της κινήσεως ποινικών διαδικασιών κατ’ αυτού στο Βέλγιο
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή ως ασκηθείσα ενώπιον αναρμοδίου δικαστηρίου καθόσον στρέφεται κατά των AT, AU, AV και AW.
 2)
 Απορρίπτει λόγω αναρμοδιότητας το κεφάλαιο του αιτητικού της αγωγής του Mariyus Noko Ngele με το οποίο ζητείται να αποφανθεί το Γενικό Δικαστήριο ότι το Κέντρο Ανάπτυξης των Επιχειρήσεων (KAE) ουδέποτε αντικαταστάθηκε από το Κέντρο Βιομηχανικής Ανάπτυξης (ΚΒΑ) και ότι το ΚΑΕ δεν έχει νόμιμη υπόσταση και νομική προσωπικότητα στο Βέλγιο et que le CDE.
 3)
 Απορρίπτει ως απαράδεκτο το αίτημα του Mariyus Noko Ngele με το οποίο ζητείται από το Γενικό Δικαστήριο να διατάξει την εκτέλεση της παρούσας αποφάσεως.
 4)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την αγωγή ως προδήλως νόμω αβάσιμη.
 5)
 Καταδικάζει τον Mariyus Noko Ngele στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας και των διαδικασιών ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 161 της 19.6.2010


text:
 8.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 303/29
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Gyulai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) στις 8 Ιουλίου 2014 — Szemerey Gergely κατά Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve
 (Υπόθεση C-330/14)
 2014/C 303/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Gyulai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Szemerey Gergely
 Καθής: Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει η αρχή της ελαστικότητας και δυνατότητας τροποποιήσεως, κατά την αιτιολογική σκέψη 20 του κανονισμού (ΕΚ) 796/2004 (1), την αιτιολογική του σκέψη 27 ή τις αιτιολογικές σκέψεις 18, 23 και 26 του κανονισμού (ΕΚ) 1122/2009 (2), την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτές ρύθμιση κράτους μέλους η οποία επιβάλλει, σε περίπτωση παραγωγής σπάνιου φυτικού είδους, να επισυναφθεί στην αίτηση πληρωμής πιστοποιητικό σπάνιου φυτικού είδους, λαμβανομένων υπόψη της διοικητικής πρακτικής, η οποία επιτρέπει να ζητηθεί πιστοποιητικό μόνο πριν από την υποβολή της αιτήσεως πληρωμής, μεταξύ της 2ας και της 15ης Απριλίου 2010, και επιτρέπει την κατάθεσή του μόνο ταυτόχρονα με την υποβολή της ενιαίας αιτήσεως, και του ότι η ρύθμιση αυτή δεν επιτρέπει τη διόρθωση του σφάλματος στην αίτηση το οποίο συνίσταται στην έλλειψη του πιστοποιητικού;
 2)
 Είναι η διάταξη αυτή συμβατή με την υποχρέωση των κρατών μελών να μη θέτουν σε κίνδυνο τους στόχους της κοινής γεωργικής πολιτικής, ή δύναται να γίνει δεκτό ότι οι αιτήσεις ενισχύσεως των παραγωγών σπάνιων φυτών, στο πλαίσιο της έννομης τάξεως της Ένωσης, κατέστησαν αδύνατες, υπερβολικά δυσχερείς ή απρόβλεπτες το 2010, με την αλλαγή της ρυθμίσεως [τροποποίηση την οποία επέφερε το άρθρο 43, παράγραφος 6, της υπουργικής αποφάσεως FVM 61/2009 (V. 14.) το οποίο τέθηκε σε εφαρμογή με την υπουργική απόφαση FVM 31/2010 (III. 30.)];
 3)
 Αντιβαίνει στην αιτιολογική σκέψη 57 του κανονισμού (ΕΚ) 796/2004, στην αιτιολογική σκέψη 75 του κανονισμού (ΕΚ) 1122/2009, και προ πάντων στην αρχή της αναλογικότητας, διοικητική πρακτική η οποία επιβάλλει, σε περίπτωση ελλείψεως πιστοποιητικού σπάνιου φυτικού είδους, κύρωση για το σύνολο της αιτήσεως για δηλώσεις στοιχείων μεγαλύτερων από τα πραγματικά, χωρίς να εκτιμά την πρόθεση, την αμέλεια και τις περιστάσεις, ενώ η αίτηση πληρωμής πληροί τις προϋποθέσεις ενισχύσεως για το σύνολο του αγροτεμαχίου, ο δε γεωργός παράγει το δηλωθέν φυτό στη δηλωθείσα έκταση;
 4)
 Έχουν εφαρμογή οι ρήτρες απαλλαγής τις οποίες αφορά η αιτιολογική σκέψη 67 ή η αιτιολογική σκέψη 71 του κανονισμού (ΕΚ) 796/2004 ή η αιτιολογική σκέψη 75 του κανονισμού (ΕΚ) 1122/2009 αν ο γεωργός επικαλείται την αντιφατική ή μη σύμφωνη διοικητική πρακτική ως έκτακτη περίσταση και επιδιώκει να αποδείξει ότι το πταίσμα του προκλήθηκε εν όλω ή εν μέρει από την πρακτική της διοικητικής αρχής;
 5)
 Δύναται η γενομένη δεκτή ανακοίνωση περιπτώσεως ανωτέρας βίας σχετικά με την απώλεια του συνόλου της παραγωγής (σπορά) του γεωργού να εξομοιωθεί με τα ορθά στοιχεία που αφορά η αιτιολογική σκέψη 67 του κανονισμού (ΕΚ) 796/2004 ή η αιτιολογική σκέψη 93 του κανονισμού (ΕΚ) 1122/2009, οι οποίες απαλλάσσουν τον γεωργό από το να επισυνάψει το πιστοποιητικό σπάνιου φυτικού είδους, οπότε το σύνολο της αιτήσεως διαφεύγει τις κυρώσεις;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 796/2004 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή της πολλαπλής συμμόρφωσης, της διαφοροποίησης και του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς (EE L 141, σ. 18).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1122/2009 της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 73/2009 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση, τη διαφοροποίηση και το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου, στο πλαίσιο των καθεστώτων άμεσης στήριξης για τους γεωργούς που προβλέπονται στον εν λόγω κανονισμό, καθώς και λεπτομερών διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση στο πλαίσιο του καθεστώτος στήριξης που προβλέπεται για τον αμπελοοινικό τομέα (EE L 316, σ. 65).


text:
 10.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 362/24
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 12ης Σεπτεμβρίου 2011 — Cervelli κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-98/10) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Επίδομα αποδημίας - Αίτηση επανεξετάσεως - Νέα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά - Προσφυγή προδήλως απαράδεκτη)
 2011/C 362/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Francesca Cervelli (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: J. R. García-Gallardo Gil-Fournier και M. Arias Díaz, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και D. Martin)
 Αντικείμενο
 Αίτημα να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής περί μη χορηγήσεως στην προσφεύγουσα του επιδόματος αποδημίας.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει την F. Cervelli στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) EE C 13 της 15.1.2011, σ. 42.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 3ης Οκτωβρίου 2006 (αίτηση του Conseil d'État για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Nicolae Bot κατά Préfet du Val-de-Marne
 (Υπόθεση C-241/05) (1)
 (Σύμβαση εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν - Άρθρο 20, παράγραφος 1 - Προϋποθέσεις κυκλοφορίας των υπηκόων τρίτων χωρών που δεν υπόκεινται στην υποχρέωση θεωρήσεως - Ανώτατη διάρκεια διαμονής τριών μηνών ανά εξάμηνο από την ημερομηνία της πρώτης εισόδου στον χώρο Σένγκεν - Αλλεπάλληλες διαμονές - Έννοια της «πρώτης εισόδου»)
 (2006/C 294/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d'État (Γαλλία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Nicolae Bot
 Καθού: Préfet du Val-de-Marne
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Ερμηνεία του άρθρου 20, παράγραφος 1, της συμβάσεως εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν, της 14ης Ιουνίου 1985, μεταξύ των κυβερνήσεων των κρατών της Οικονομικής Ένωσης Μπενελούξ, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Γαλλικής Δημοκρατίας, σχετικά με τη σταδιακή κατάργηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα (ΕΕ L 239, σ. 19) — Έννοια της πρώτης εισόδου στα εδάφη των συμβαλλομένων μερών
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το άρθρο 20, παράγραφος 1, της συμβάσεως εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν, της 14ης Ιουνίου 1985, μεταξύ των κυβερνήσεων των κρατών της Οικονομικής Ένωσης Μπενελούξ, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Γαλλικής Δημοκρατίας, σχετικά με τη σταδιακή κατάργηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα, η οποία υπογράφηκε στις 19 Ιουνίου 1990 στο Σένγκεν, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο όρος «πρώτη είσοδος» της διατάξεως αυτής αφορά, εκτός από την πρώτη είσοδο στον χώρο Σένγκεν, την πρώτη μεταγενέστερη είσοδο στον χώρο αυτό μετά την πάροδο εξαμήνου που ξεκινά από την πρώτη γενικά είσοδο, καθώς και οποιαδήποτε μεταγενέστερη είσοδο μετά την πάροδο κάθε νέου εξαμήνου που ξεκινά από την ημερομηνία της προηγούμενης πρώτης εισόδου.
 (1) ΕΕ C 193 της 6.8.2005.


text:
 14.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 419/28
 Αναίρεση που άσκησε στις 28 Ιουλίου 2016 η mobile.de GmbH, πρώην mobile.international GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 12 Μαΐου 2016 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-322/14 και T-325/14, mobile.international κατά EUIPO — Rezon
 (Υπόθεση C-418/16 P)
 (2016/C 419/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: mobile.de GmbH, πρώην mobile.international GmbH (εκπρόσωπος: T. Lührig, δικηγόρος)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Rezon OOD
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του όγδοου τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Μαΐου 2016 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-322/14 και T-325/14, και
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 57, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 (1) σε συνδυασμό με τον κανόνα 22, παράγραφος 2, και τον κανόνα 40, παράγραφος 6, του κανονισμού 2868/95 (2) διότι, αντιθέτως προς τις γενικώς αναγνωρισμένες ερμηνευτικές αρχές της μεθοδολογίας του δικαίου, ερμηνεύει διαφορετικά τον καθιερωμένο όρο «απόδειξη της χρήσεως» στο άρθρο 57, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 από ό, τι στον κανόνα 22, παράγραφος 2, και στον κανόνα 40, παράγραφος 6, του κανονισμού 2868/95. Η διαφορετική ερμηνεία της αυτής ορολογίας των κανονισμών 207/2009 και 2868/95 δεν συνάδει με τις βασικές αρχές της ασφάλειας και σαφήνειας δικαίου. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο παραγνωρίζει ότι ο κανόνας 40, παράγραφος 6, και ο κανόνας 22, παράγραφος 2, του κανονισμού 2868/95 αποκλείουν την εκπρόθεσμη προσκόμιση αποδείξεων χρήσεως σε διαδικασίες κηρύξεως ακυρότητας, και ότι το EUIPO ουδεμία διακριτική ευχέρεια διαθέτει. Το άρθρο 57, παράγραφος 1, του κανονισμού 2868/95 δεν είναι εφαρμοστέο, ενώ ούτε το EUIPO το έχει επικαλεστεί, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατόν να θεμελιώσει την απόφαση των τμημάτων προσφυγών και του Γενικού Δικαστηρίου.
 Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει επίσης στο άρθρο 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009, καθότι το Γενικό Δικαστήριο, υποπίπτοντας σε πλάνη περί το δίκαιο, έκρινε ότι μπορεί να εφαρμοστεί το άρθρο 76, παράγραφος 2, του ως άνω κανονισμού, παρότι στο πλαίσιο της διαδικασίας κηρύξεως ακυρότητας αντίκειται στον κανόνα 40, παράγραφος 6, και στον κανόνα 22, παράγραφος 2, του κανονισμού 2868/95 λόγω της συστηματικής ερμηνείας του κανόνα 50, παράγραφος 1, υποπαράγραφος 3, του κανονισμού 2868/95. Επιπλέον, οι προϋποθέσεις του άρθρου 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 δεν συντρέχουν διότι η παρεμβαίνουσα ουδένα νόμιμο λόγο προέβαλε για την εκπρόθεσμη προσκόμιση των τιμολογίων τα οποία εξαρχής είχε στη διάθεσή της. Το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε, επομένως, εσφαλμένα το άρθρο 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009, διότι το διαδικαστικό στάδιο και οι περιστάσεις αποκλείουν την εκτίμηση των αποδείξεων που προσκομίστηκαν εκπρόθεσμα. Κατά τα λοιπά, το Γενικό Δικαστήριο παραποίησε τα πραγματικά περιστατικά παρουσιάζοντας εσφαλμένα τα γεγονότα, με αποτέλεσμα τα τιμολόγια που προσκομίστηκαν ενώπιον του τμήματος προσφυγών να μην αποτελούν «συμπληρωματικές» ή «επεξηγηματικές» αποδείξεις.
 Το Γενικό Δικαστήριο δεν υπεισήλθε στην εξέταση ούτε των ηχητικών ούτε των εννοιολογικών αποκλίσεων μεταξύ των σημείων που πραγματικά χρησιμοποιούνται, ενώ εν γένει δεν συνεκτίμησε τη γενική εντύπωση, αλλά μεμονωμένα στοιχεία μόνον και ως εκ τούτου υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 15, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009.
 Το Γενικό Δικαστήριο έλαβε προφανώς υπόψη άσχετες αποδείξεις, παρότι ήσαν αχρονολόγητες ή εκτός της κρίσιμης χρονικής περιόδου. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας το άρθρο 57, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 σε συνδυασμό με το άρθρο 22, παράγραφοι 3 και 4, του κανονισμού 2868/95.
 Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εκτιμώντας ότι δεν πρέπει να εξετάσει την ένσταση καταχρηστικής ασκήσεως δικαιώματος. Τη δε ένσταση αποδυναμώσεως δικαιώματος ουδόλως την εξέτασε.
 Τέλος, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 64, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο παραγνωρίζει ότι τα τμήματα προσφυγών μπορούσαν, όπως ήταν λογικό, να ακυρώσουν τις αποφάσεις και να τις παραπέμψουν στο τμήμα ακυρώσεων μόνον κατά το μέρος που αφορά τις υπηρεσίες «Διαφήμιση σχετικά με οχήματα», ενώ κατά το μέρος που αφορά τις υπόλοιπες υπηρεσίες, για τις οποίες η χρήση δεν απεδείχθη, έπρεπε να εκδώσουν οριστική απόφαση και λόγω μη αποδείξεως της χρήσεως να κηρύξουν μερικώς απορριπτέες, με διατακτικό δυνάμενο να αποκτήσει ισχύ δεδικασμένου, τις αιτήσεις κηρύξεως ακυρότητας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα (EE L 303, σ. 1).


text:
 24.2.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 42/33
 Προσφυγή-αγωγή της 16ης Δεκεμβρίου 2006 — DOW AgroSciences κατά ΕΑΑΤ
 (Υπόθεση T-397/06)
 (2007/C 42/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: DOW AgroSciences (Hitchin, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem και C. Mereu, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: ΕΑΑΤ
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τα συμπεράσματα της ΕΑΑΤ που φέρουν τον τίτλο «Συμπεράσματα της ΕΑΑΤ σχετικά με τη συλλογική εξέταση της εκτιμήσεως των κινδύνων που εγκυμονεί η δραστική ουσία Haloxyfop-R»·
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγόμενη (στο εξής: καθής) να αποζημιώσει την προσφεύγουσα για τη ζημία που υπέστη εξαιτίας του προσβαλλόμενου μέτρου και να αποφανθεί στο στάδιο αυτό, κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, ότι η καθής υποχρεούται να αποζημιώσει την προσφεύγουσα για τις ζημίες που υπέστη, επιφυλασσόμενο του καθορισμού του ύψους της αποζημιώσεως, ο οποίος θα γίνει είτε με συμφωνία των διαδίκων είτε, ελλείψει τέτοιας συμφωνίας, από το Πρωτοδικείο·
 —
 να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα της προσφεύγουσας είναι παρόμοια αυτών που προβλήθηκαν στην υπόθεση T-311/06, FMC Chemicals και Arysta Lifesciences κατά ΕΑΑΤ.


text:
20. 1 . 96 1 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 16/1
 I
 (Aνακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 9tiç Nοεμβρίου 1995 της 9tiç Nοεμβρίου 1995
 στην υπόθεση C-426/93: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία στην υπόθεση C-465/93 (αίτηση του Verwaltungsgericht
 της Γερμανίας κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Frankfurt am Main για την έκδοση προδικαστικής αποφά
 Ενώσεως ( ι ) σεως): Atlanta Fruchthandelsgesellschaft mbH κ.λπ. κατά
 («Προσφυγή ακυρώσεως — Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2186/ Bundesamt fur Ernâhrung und Forstwirtschaft (')
 93 σχετικά με τον κοινοτικό συντονισμό της ανάπτυξης («Κανονισμός — Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής
 μητρώων επιχειρήσεων για στατιστικούς σκοπούς — Νομι αποφάσεως — Εκτίμηση του κύρους — Εθνικό δικαστήριο
 κή βάση — Αρχή της αναλογικότητας») — Προσωρινά μέτρα»)
 (96/C 16/01 ) (96/C 16/02)
 (διαδικασίας: t] yερμανική) (Γλώσσα διαδικασίας: r] yερμανική)
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-465/93 , που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 Στην υπόθεση C-426/93 , Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Verwaltungsgericht Frankfurt am Main (Γερμανία) προς το
 Γερμανίας (εκπρόσωποι: Ernst Roder και Hans-Jôrg Nie Δικαστήριο, κατ ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης
 meyer) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρό ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που
 σωποι: Jill Aussant και Klaus Borchers), υποστηριζομένου εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Atlanta
 από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσω Fruchthandelsgesellschaft mbH κ.λπ . και Bundesamt fur
 πος: Jürgen Grunwald), που έχει ως αντικείμενο προσφυγή με Ernâhrung und Forstwirtschaft, η έκδοση προδικαστικής
 την οποία ζητήθηκε η ακύρωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 189 της
 αριθ. 2186/93 του'Συμβουλίου της 22ας Ιουλίου 1993 σχετικά συνθήκης ΕΚ, και, ειδικότερα, ως προς την εξουσία του
 με τον κοινοτικό συντονισμό της ανάπτυξης μητρώων επιχει εθνικού δικαστή να διατάσσει προσωρινά μέτρα τα οποία
 ρήσεων για στατιστικούς σκοπούς (ΕΕ L 196, σ. 1 ), το καθιστούν ανεφάρμοστο έναν κανονισμό, μέχρις ότου απο
 Δικαστήριο συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, φανθεί επί του κύρους του το Δικαστήριο, στο οποίο έχει
 Πρόεδρο, D. A. O. Edward και G. Hirsch, προέδρους υποβληθεί αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσε
 τμήματος, G. F. Mancini, F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de ως, το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez
 Almeido (εισηγητή), P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J. L. Iglesias , Πρόεδρο, K. N. Κακούρη , D. A. O. Edward, J.-P.
 Murray, P. Jann και H. Ragnemalm, δικαστές, γενικός Puissochet, G. Hirsch , προέδρους τμήματος, G. F. Mancini,
 εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: L. Hewlett υπάλληλος F. A. Schockweiler (εισηγητή), J. C. Moitinho de Almeida,
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 9 Νοεμβρίου 1995 απόφαση με το P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J. L. Murray, P. Jann, H.
 ακόλουθο διατακτικό : Ragnemalm, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. B. Elmer,
 γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως,
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή. εξέδωσε στις 9 Νοεμβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό :
 2. Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία στα δικα 1 . Το άρθρο 189 της συνθήκης ΕΚ έχει την έννοια ότι δεν
 στικά έξοδα. αποκλείει την εξουσία των εθνικών δικαστηρίων να
 διατάσσουν προσωρινά μέτρα, για την τροποποίηση ή
 3. H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων θα φέρει τα ρύθμιση των επιδίκων νομικών καταστάσεων ή εννόμων
 δικά της έξοδα. σχέσεων, που συνεπάγεται εθνική διοικητική πράξη στη
 (M EE αριθ . C 332 της 8. 12. 1993 .
 ριζόμενη σε κοινοτικό κανονισμό που αποτελεί αντικείμε
 νο αιτήσεως για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 περί του κύρους του.


text:
 3.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/17
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 14ης Ιουλίου 2005
 στην υπόθεση C-114/04: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρο 28 ΕΚ - Μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος - Ανάκληση αδείας κυκλοφορίας στην αγορά φυτοπροστατευτικού προϊόντος αναφοράς - Ανυπαρξία περιόδου μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο υπέρ των παραλλήλων εισαγωγέων για την εκποίηση των αποθεμάτων τους)
 (2005/C 217/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-114/04, με αντικείμενο προσφυγή κατά παραβάσεως βάσει του άρθρου 226 ΕΚ, που άσκησε, στις 3 Μαρτίου 2004, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: B. Schima) κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (εκπρόσωποι: W.-D. Plessing και M. Lumma), το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues, M. Ilešič και E. Levits (εισηγητής), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 14 Ιουλίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη έχοντας χορηγήσει στους παράλληλους εισαγωγείς εύλογη προθεσμία για την εκποίηση των αποθεμάτων τους στην περίπτωση ανακλήσεως αδείας κυκλοφορίας στην αγορά αφορώσας φυτοπροστατευτικό προϊόν αναφοράς, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 28 ΕΚ.
 2.
 Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 106 της 30.04.2004.