text:
27.10.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 303/9
 κατα ́ τον ́ελεγχο των δημο ́σιων αρχω ́ν ο ́τι ́ελειπε η επιση ́μανση 2) Το α ́ρθρο 13 της αποφα ́σεως 1/80 του Συμβουλι ́ου
 που επιβαλλο ́ταν συ ́μφωνα με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) Συνδε ́σεως σχετικα ́ με την ανα ́πτυξη της συνδε ́σεως μεταξυ ́
 1139/98 (2) του Συμβουλι ́ου, της 26ης Μαι ̈́ου 1998, της Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομικη ́ς Κοινο ́τητας και της Τουρκι ́ας,
 για την υποχρεωτικη ́ αναγραφη ́ στοιχει ́ων, επιπλε ́ον των της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 1980, εφαρμο ́ζεται επι ́σης στην
 προβλεπο ́μενων στην οδηγι ́α 79/112/ΕΟΚ (3), στην επιση ́- περι ́πτωση εργαζομε ́νων απασχολου ́μενων στην Τουρκι ́α, οι
 μανση ορισμε ́νων τροφι ́μων που παρα ́γονται απο ́ γενετικω ́ς οποι ́οι, ως οδηγοι ́ οχημα ́των διεθνω ́ν μεταφορω ́ν εμπορευμα ́-
 τροποποιημε ́νους οργανισμου ́ς; των, διε ́ρχονται τακτικα ́ δια ́ του εδα ́φους κρα ́τους με ́λους
 της Κοινο ́τητας, χωρι ́ς να ει ́ναι εντεταγμε ́νοι στη νο ́μιμη
 2) Αποτελου ́ν «πληροφορι ́ες σχετικε ́ς με το περιβα ́λλον», υπο ́ αγορα ́ εργασι ́ας αυτου ́ του κρα ́τους με ́λους;
 την ́εννοια του α ́ρθρου 2, στοιχει ́ο α', της οδηγι ́ας
 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 7ης Ιουνι ́ου 1990, 3) Το α ́ρθρο 41, παρα ́γραφος 1, του Προσθε ́του Πρωτοκο ́λλου
 σχετικα ́ με την ελευ ́θερη πληροφο ́ρηση για θε ́ματα περιβα ́λ- της Συμφωνι ́ας Συνδε ́σεως μεταξυ ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομι-
 λοντος, τα ́εγγραφα των δημο ́σιων αρχω ́ν απο ́ τα οποι ́α κη ́ς Κοινο ́τητας και της Τουρκι ́ας, της 23ης Νοεμβρι ́ου
 προκυ ́πτει η ́ συχνο ́τητα με την οποι ́α ́εχουν επιβληθει ́ 1970, ερμηνευ ́εται υπο ́ την ́εννοια ο ́τι
 διοικητικε ́ς ποινε ́ς λο ́γω παραβα ́σεων του κανονισμου ́ (ΕΚ)
 1139/98; α) ́ενας Του ́ρκος εργαζο ́μενος ́εχει το δικαι ́ωμα να επικα-
 3) Αποτελου ́ν «πληροφορι ́ες σχετικε ́ς με το περιβα ́λλον», υπο ́ λεστει ́ ́εναν αντι ́θετο προς το πρωτο ́κολλο περιορισμο ́
 την ́εννοια του α ́ρθρου 2, στοιχει ́ο α', της οδηγι ́ας της ελευ ́θερης παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν και, σε περι ́πτωση
 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 7ης Ιουνι ́ου 1990, καταφατικη ́ς απαντη ́σεως,
 σχετικα ́ με την ελευ ́θερη πληροφο ́ρηση για θε ́ματα περιβα ́λ-
 λοντος, τα ́εγγραφα των δημο ́σιων αρχω ́ν απο ́ τα οποι ́α β) συντρε ́χει νε ́ος περιορισμο ́ς της ελευ ́θερης παροχη ́ς
 προκυ ́πτει ποιοι παραγωγοι ́ και ποια προϊο ́ντα αφορου ́σαν οι υπηρεσιω ́ν επι ́σης στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α ́ενα
 διοικητικη ́ς ποινε ́ς που επιβλη ́θηκαν λο ́γω παραβα ́σεως του κρα ́τος με ́λος της Κοινο ́τητας, απο ́ το χρονικο ́ σημει ́ο
 κανονισμου ́ ΕΚ 1139/98; ενα ́ρξεως της ισχυ ́ος του Προσθε ́του Πρωτοκο ́λλου,
 περιορι ́ζει την προ ́σβαση Του ́ρκων εργαζομε ́νων στην
 αγορα ́ εργασι ́ας και, κατα ́ τον τρο ́πο αυτο ́, δυσχεραι ́νει
 (1) ΕΕ 1990, L 158, σ. 56. σε Του ́ρκους επιχειρηματι ́ες, στους οποι ́ους απασχο-
 (2) ΕΕ 1998, L 159, σ. 4. λου ́νται οι εργαζο ́μενοι, να συμμετε ́χουν στην ελευ ́θερη
 (3) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 03/024, σ. 33.
 παροχη ́ υπηρεσιω ́ν;
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Bundessozialgericht με δια ́ταξη της 20η ́ς Ιουνι ́ου
 2001 στην υπο ́θεση 1. Eran Abatay, 2. Abdulgam Balikci, Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 3. Ismail Birer, και 4. Refik Günes κατα ́ Bundesanstalt für υποβληθει ́σα απο ́ την Commissione Tributaria Provinciale
 Arbeit di Roma με δια ́ταξη της 27ης Φεβρουαρι ́ου 2001 στα
 πλαι ́σια της εκκρεμου ́ς ενω ́ πιο ́ν της υποθε ́σεως Ιnformatica
 (Υπο ́θεση C-317/01) e Telecomunicazioni I & T SpA κατα ́ Direzione Regionale
 delle Entrate per il Lazio.
 (2001/C 303/14)
 (Υπο ́θεση C-318/01)
 Με δια ́ταξη της 20η ́ς Ιουνι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 13 Αυγου ́στου 2001, το Bundessozialgericht, στο πλαι ́σιο της (2001/C 303/15)
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ 1. Eran Abatay, 2. Abdulgam Balikci, 3. Ismail
 Birer, και 4. Refik Günes και Bundesanstalt für Arbeit που Με δια ́ταξη της 27ης Φεβρουαρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: 14 Αυγου ́στου 2001, η Commissione Tributaria Provinciale di
 1) Το α ́ρθρο 13 της αποφα ́σεως 1/80 του Συμβουλι ́ου Roma υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 Συνδε ́σεως σχετικα ́ με την ανα ́πτυξη της συνδε ́σεως μεταξυ ́ στα πλαι ́σια της εκκρεμου ́ς ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου
 της Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομικη ́ς Κοινο ́τητας και της Τουρκι ́ας, υποθε ́σεως μεταξυ ́ Ιnformatica e Telecomunicazioni I & T SpA
 της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 1980, ερμηνευ ́εται υπο ́ την ́εννοια και Direzione Regionale delle Entrate per il Lazio, το ακο ́λουθο
 ο ́τι απαγορευ ́ει σε κρα ́τος με ́λος της Κοινο ́τητας την εισαγωγη ́ προδικαστικο ́ ερω ́τημα:
 εθνικω ́ν ρυθμι ́σεων οι οποι ́ες, σε συ ́γκριση με την ισχυ ́ουσα
 σε εθνικο ́ επι ́πεδο νομικη ́ κατα ́σταση την 1η ∆εκεμβρι ́ου Ερωτα ́ται αν συμβιβα ́ζεται με την κοινοτικη ́ ́εννομη τα ́ξη και ιδι ́ως
 1980, προβλε ́πουν γενικω ́ς για Του ́ρκους εργαζομε ́νους με την οδηγι ́α 69/335/ΕΟΚ η προ ́βλεψη νομοθετικω ́ς φο ́ρου επι ́
 νε ́ους περιορισμου ́ς ο ́σον αφορα ́ την προ ́σβαση στην αγορα ́ της καθαρη ́ς περιουσι ́ας των κεφαλαιουχικω ́ν εταιριω ́ν, φερομε ́νου
 εργασι ́ας, η ́ η απαγο ́ρευση της εισαγωγη ́ς νε ́ων περιορισμω ́ν ως ισοδυνα ́μου, ως προς τα οικονομικα ́ αποτελε ́σματα, με ́εμμεσο
 κατα ́ το α ́ρθρο 13 της αποφα ́σεως 1/80 αναφε ́ρεται μο ́νον φο ́ρο εισφορα ́ς.
 στο χρονικο ́ σημει ́ο της πρω ́της νο ́μιμης διαμονη ́ς η ́ της
 πρω ́της νο ́μιμης απασχολη ́σεως ενο ́ς εργαζομε ́νου;


text:
 7.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/36
 Προσφυγή της 12ης Ιουνίου 2017 — Louis Vuitton Malletier κατά EUIPO — Bee Fee Group (LV POWER ENERGY DRINK)
 (Υπόθεση T-372/17)
 (2017/C 256/40)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Louis Vuitton Malletier (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, F. Rossi και N. Parrotta, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Bee Fee Group LTD (Λευκωσία, Κύπρος)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μαύρο, κόκκινο και λευκό που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «LV POWER ENERGY DRINK» — Υπ’ αριθ. 12 898 219 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 29ης Μαρτίου 2017 στην υπόθεση R 906/2016-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και, κατά συνέπεια, να κηρύξει άκυρο το αμφισβητούμενο σήμα·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο των προαναφερθεισών διαδικασιών·
 —
 να καταδικάσει τη δικαιούχο του αμφισβητούμενου σήματος στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο των προαναφερθεισών διαδικασιών.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού 207/2009 και παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
16. 3. 96 [ EL Επίσημη Εφημεριδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 77/9
 στηρίζεται αποκλειστικώς και μονο στον λόγο ότι το Hamburg-Waltershof, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί απο
 πρόσωπο αυτό κατοικεί στο έδαφος άλλου κράτους το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί
 μέλους; του εξής ερωτήματος:
 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώ Είναι έγκυρος o κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1531/88 του
 τημα, παρέμεινε το Συμβούλιο, εκδίδοντας τον κανονισμό Συμβουλίου ('), της 31ης Μαΐου 1988;
 (ΕΟΚ) αριθ. 1247/92, εντός των ορίων των εξουσιών που
 του απονέμονται από τη Συνθήκης της Ρώμης και, ειδικό (') Για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές
 τερα, από τα άρθρα 51 και 235 της συνθήκης αυτής; υπερμαγγανικού καλίου , καταγωγής Λαΐκής Δημοκρατίας της
 Κίνας , ( ΕΕ 1988 , A 138 , σ. 1 )"
 (') Κανονισμος (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου , της 14ης
 Ιουνίου 1971 , περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής
 ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη
 των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας
 (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 , σ. 73).
 (2) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1247/92 του Συμβουλίου , της 30ής Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 Απριλίου 1992, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) υπέβαλε το Supremo Tribunal Administrative (2a Secção —
 αριθ. 1408/71 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής Contencioso Tributário) με απόφαση της 4ης Οκτωβρίου
 ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη 1995 στην υπόθεση Fazenda Publica κατά Fricarnes, SA
 των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας
 (ΕΕ αριθ. L 136 της 19. 5 . 1992, σ. 1 ). (Υπόθεση C-28/96)
 (96/C 77/20)
 Με απόφαση της 4ης Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που την 1η Φεβρουαρίου 1996, το Supremo Tribunal Administra
 υπέβαλε η Pretura Circondariale di Roma, Sezione distaccata tive (2a Secção — Contencioso Tributário), στο πλαίσιο της
 di Tivoli, με διατάξεις της 10ης Ιανουαρίου 1996 στις διαφοράς μεταξύ Fazenda Publica και Fricarnes, SA, που
 ποινικές δίκες κατά Vittorio Iannilli και Francesco Canniz εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση
 zaro προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 (Υπόθεση C-24/96 και C-25/96)
 96/C 77/18) 1 , αν τα προαναφερόμενα «τέλη», με τα εκτιθέμενα ανωτέρω
 χαρακτηριστικά φόρου , αντιβαίνουν προς το άρθρο 95 ,
 Με διατάξεις της 10ης Ιανουαρίου 1996, οι οποίες περιήλθαν πρώτο και δεύτερο εδάφιο, της συνθήκης της Ρώμης-
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων στις 29 Ιανουαρίου 1996, η Pretura Circondariale di 2, αν οι εν λόγω φορολογικές επιβαρύνσεις μπορούν να
 Roma , Sezione distaccata di Tivoli, στο πλαίσιο των ποινικών θεωρηθούν ως επιβάρυνση αποτελέσματος ισοδυνάμου
 δικών κατά Vittorio Iannilli και Francesco Cannizzaro, που προς εισαγωγικό δασμό, απαγορευόμενη από τα άρθρα 9
 εκκρεμούν ενώπιον της, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση και 12 της εν λόγω συνθήκης-
 προδικαστικής αποφάσεως επί ερωτημάτων που είναι όμοια
 με εκείνα που έχουν τεθεί στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 3, αν πρέπει αυτές να θεωρηθούν ως φόροι επί του κύκλου
 C-58/95 κ.λ.π. (1). εργασιών κατά την έννοια του προαναφερθέντος άρ
 θρου 33 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ ('), με την επιφύλαξη
 (') ΕΕ αριθ . C 119 της 13 . 5 . 1995 , σ. 6 . ενδεχομένης παρεκκλίσεως δυνάμει του άρθρου 378 της
 πράξεως προσχωρήσεως της Πορτογαλίας (2) ή οποια
 σδήποτε άλλης κοινοτικής διατάξεως.
 (') ΕΕ ειδ . εκδ . 09/001 , σ. 49 .
 (2) ΕΕ αριθ . L 302 της 15 . 11 . 1985 , σ. 23.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg, με διάταξη της 10ης
 Ιανουαρίου 1996, στην υπόθεση Firma Rotexchemie Interna
 tional Handels GmbH & Co. κατά Hauptzollamt Hamburg-
 Waltershof
 (Υπόθεση C-26/96) Διαγραφή της υποθέσεως C-263/94 (M
 (96/C 77/ 19) 96/C 77/21 )
 Με διάταξη της 10ης Ιανουαρίου 1996, η οποία περιήλθε στη Με διάταξη της 13ης Νοεμβρίου 1995, o Πρόεδρος του
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 στις 30 Ιανουαρίου 1996, το Finanzgericht Hamburg — διαγραφή της υποθέσεως C-263/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 Gemeinsamer Sénat des Finanzgerichts Hamburg fur die κών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών.
 Länder Freie und Hansestadt Hamburg, Niedersachsen und
 Schleswig-Holstein, τέταρτο τμήμα — ζητεί από το Δικαστή (') ΕΕ αριθ . C 304 της 29 . 10. 1994.
 ριο, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Firma Rotexchemie
 International Handels GmbH & Co. και Hauptzollamt


text:
 10.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/6
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 13ης Οκτωβρίου 2005
 στην υπόθεση C-73/04 (αίτηση του Oberlandesgericht Hamm για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Brigitte και Marcus Klein κατά Rhodos Management Ltd (1)
 (Σύμβαση των Βρυξελλών - Δικαιοδοσία σε υποθέσεις μισθώσεων ακινήτων - Δικαίωμα χρονομεριστικής χρήσεως ακινήτου)
 (2005/C 315/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-73/04, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του Πρωτοκόλλου της 3ης Ιουνίου 1971 για την ερμηνεία από το Δικαστήριο της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, την οποία υπέβαλε το Oberlandesgericht Hamm (Γερμανία), με απόφαση της 27ης Ιανουαρίου 2004 που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 17 Φεβρουαρίου 2004, στο πλαίσιο της δίκης Brigitte και Marcus Klein κατά Rhodos Management Ltd, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, K. Schiemann, N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues και E. Levits, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 13 Οκτωβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το άρθρο 16, σημείο 1, στοιχείο α', της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως έχει τροποποιηθεί με τη Σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 για την προσχώρηση του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασίλειου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, με τη Σύμβαση της 25ης Οκτωβρίου 1982 για την προσχώρηση της Ελληνικής Δημοκρατίας και με τη Σύμβαση της 26ης Μαΐου 1989 για την προσχώρηση του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, έχει την έννοια ότι δεν έχει εφαρμογή σε σύμβαση εγγραφής μέλους σε λέσχη η οποία, έναντι εισφοράς εγγραφής που αντιπροσωπεύει το κυρίαρχο στοιχείο επί του συνολικού τιμήματος, παρέχει στα μέλη τη δυνατότητα να αποκτήσουν δικαίωμα χρονομεριστικής χρήσεως ακινήτου περιγραφομένου αποκλειστικώς με βάση τον τύπο του και τη θέση του και η οποία προβλέπει την εγγραφή των μελών σε οργανισμό παρέχοντα τη δυνατότητα ανταλλαγής των δικαιωμάτων χρήσεως που αυτά έχουν.
 (1) ΕΕ C 106 της 30.04.2004.


text:
 19.3.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/3
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 19ης Οκτωβρίου 2004
 στην υπόθεση C-425/03 (αίτηση του Giudice di pace di Milazzo για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Provvidenza Regio κατά AXA Assicurazioni SpA (1)
 (Προδικαστική παραπομπή - Απαράδεκτο)
 (2005/C 69/07)
 Γλώσσα της διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση C-425/03, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε ο Giudice di pace di Milazzo (Ιταλία), με απόφαση της 18ης Απριλίου 2003, η οποία περιήλθε στo Δικαστήριο στις 6 Οκτωβρίου 2003, στο πλαίσιο της διαφοράς Provvidenza Regio κατά AXA Assicurazioni SpA, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, N. Colneric και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 19 Οκτωβρίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Η υποβληθείσα από τον Giudice di pace di Milazzo με διάταξη της 18ης Απριλίου 2003 αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως είναι προδήλως απαράδεκτη.
 (1) EE C 289 της 29.11.2003.


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/40
 Προσφυγή της 26ης Μαΐου 2010 — Rungis express κατά ΓΕΕΑ — Žito (MARESTO)
 (Υπόθεση T-243/10)
 ()
 2010/C 234/73
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: RUNGIS express AG (Meckenheim, Γερμανία) (εκπρόσωπος: U. Feldmann, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: ŽITO prehrambena industrija, d.d. (Λουμπλιάνα, Σλοβενία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 11ης Μαρτίου 2010, στην υπόθεση R 691/2009-1, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα MARESTO για προϊόντα της κλάσεως 29
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: ŽITO prehrambena industrija, d.d.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Εθνικό εικονιστικό σήμα, το οποίο αναπαριστά έναν μάγειρα και περιέχει το λεκτικό στοιχείο «Μ·Α·Ε·S·Τ·R·Ο», για προϊόντα των κλάσεων 29 και 30, εθνικό εικονιστικό σήμα, το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «Μ·Α·Ε·S·Τ·R·Ο» για προϊόντα των κλάσεων 29, 30 και 43, και εθνικό λεκτικό σήμα «BRAVO, MAESTRO!» για προϊόντων των κλάσεων 29, 30 και 43
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχθηκε την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β', γ' και δ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1), καθόσον τα αντιταχθέντα στο πλαίσιο της διαδικασίας ανακοπής σήματα στερούνται διακριτικού χαρακτήρα και/ή είναι αμιγώς περιγραφικά.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 78, σ. 1).


text:
8 . 3 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 74/13
 Kainuun Likkenne Oy και Oy Pohjolan Liikenne Ab, Hel 2. Έχουν οι λέξεις «(. . .) που οφείλεται νομίμως (. . .)» του
 sinki, η οποία εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο άρθρου 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτη αριθ . 1697/79 του Συμβουλίου την έννοια ότι,
 μάτων:
 — για το αν υφίσταται ποσό που οφείλεται νομίμως,
 1 . Έχει o κανονισμός περί υποχρεώσεως παροχής υπηρε έχουν σημασία οι πραγματικές και νομικές περιστά
 σιών [κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 ( Ο ], όπως τροπο σεις που υφίστανται κατά το χρονικό σημείο κατά το
 ποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1893/91 (2), οποίο οι αρμόδιες αρχές παραλαμβάνουν διασάφηση
 ιδίως δε το άρθρο 4 σε συνδυασμό με το άρθρο 1 περιέχουσα εσφαλμένη δασμολογική κλάση ;
 παράγραφος 3 , την έννοια ότι παρέχει στις επιχειρήσεις
 συγκοινωνιών τη δυνατότητα να απαλλάσσονται από ή οτι,
 οποιοδήποτε μέρος της υποχρεώσεως παροχής υπηρε — ως προς το αν υφίσταται ποσό που οφείλεται νομίμως,
 σιών, ανεξαρτήτως του μεγέθους του , όπως είναι για έχουν σημασία οι πραγματικές και νομικές περιστά
 παράδειγμα ένα συγκεκριμένο τμήμα μιας συγκοινωνια σεις που υφίστανται κατά το χρονικό σημείο κατά το
 κής γραμμής; οποίο οι αρμόδιες αρχές διαπιστώνουν ότι υπάρχει
 διασάφηση περιέχουσα εσφαλμένη δασμολογική κλά
 2. Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι ανεπιφύλακτα ή ση ;
 υπό προϋποθέσεις καταφατική, οπότε το παρόν δικαστή
 ριο ενδεχομένως θα αναπέμψει την υπόθεση στο lääninh 3. A) Ποιες είναι οι έννομες συνέπειες αποφάσεως της
 allitus (περιφερειακή διοίκηση ) προς επανεξέτασή της, Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκδοθείσας αφού αποφάν
 για την οριστική λύση της διαφοράς πρέπει να υποβληθεί θηκε συναφώς η επιτροπή τελωνειακού κώδικα, που
 το ερώτημα αν από το παρεχόμενο στις επιχειρήσεις απευθύνεται σε κράτος μέλος συνεπεία του ότι το
 συγκοινωνιών από τον κανονισμό περί υποχρεώσεως κράτος μέλος ζήτησε από την επιτροπή τελωνειακού
 παροχής υπηρεσιών δικαίωμα να απαλλάσσονται μερι κώδικα να εκδώσει απόφαση επί του ζητήματος κατά
 κώς από την υποχρέωση να παρέχουν τις οκείες υπηρεσίες πόσο, υπό συγκεκριμένες περιστάσεις, δικαιολογεί
 προκύπτει επίσης ότι η βάσει της εθνικής νομοθεσίας ται η χορήγηση διαγραφής εισαγωγικών δασμών και
 εξουσία των αρμοδιών αρχών να ανακαλούν άδεια εκμε με την οποία η Επιτροπή και η επιτροπή τελωνειακού
 ταλλεύσεως δικτύου συγκοινωνιών, με σκοπό την πρό κώδικα ορίζουν ότι δεν δικαιολογείται η χορήγηση
 σφορη αναδιοργάνωση των συγκοινωνιών, περιορίζεται ή διαγραφής εισαγωγικών δασμών που αφορούσε η
 ότι η άσκησή της εμποδίζεται όταν υφίσταται ανάγκη αίτηση του κράτους μέλους προς την επιτροπή τελω
 αναδιοργανώσεως που προκύπτει από τη μερική διακοπή νειακού κώδικα;
 της παροχής των σχετικών υπηρεσιών.
 B) Συνάδει προς τις έννομες συνέπειες, που θα εκτίθε
 (M ΕΕ ειδ . έκδ. 07/001 , σ. 100. νται στην απάντηση επί του ερωτήματος 3 A, το να
 (2) ΕΕ αριθ . L 169 της 29 . 6 . 1991 , σ. 1 . κρίνει δικαστήριο του οικείου κράτους μέλους ότι δεν
 υφίστατο το απαραίτητο νομικό έρεισμα για την εκ
 των υστέρων είσπραξη εισαγωγικών δασμών;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που Γ) ΕΕ ειδ. έκδ. 02/007, σ. 254.
 υπέβαλε το Højesterets Anke- og kaeremålsudvalg, με
 απόφαση της 20ης Δεκεμβρίου 1996, στην υπόθεση
 Skatteministeriet κατά Sportgoods A/S
 (Υπόθεση C-413/96) Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 (97/C 74/25) υπέβαλε, με απόφαση της 20ής Δεκεμβρίου 1996, o
 Immigration Adjudicator στο πλαίσιο της υποθέσεως
 Με απόφαση της 20ής Δεκεμβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη Nour Eddline El-Yassini κατά Secretary of State for the
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Home Department
 στις 27 Δεκεμβρίου 1996, το H0jesteret, στο πλαίσιο της
 διαφοράς μεταξύ Skatteministeriet και Sportgoods A/S, που (Υπόθεση C-416/96)
 εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση (97/C 74/26)
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Με απόφαση της 20ής Δεκεμβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 1 . Έχει το άρθρο 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αριθ . 1697/79 του Συμβουλίου (') περί της «εκ των υστέ στις 31 Δεκεμβρίου 1996, o Immigration Adjudicator ζήτησε ,
 ρων» εισπράξεως εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών στο πλαίσιο της υποθέσεως Nour Eddline El-Yassini κατά
 που δεν κατέστησαν απαιτητοί από τον φορολογούμενο Secretary of State for the Home Department, από το Δικα
 για εμπορεύματα που διασαφηνίστηκαν σε τελωνειακό στήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 καθεστώς συνεπαγόμενο την υποχρέωση καταβολής ερωτημάτων:
 τέτοιων δασμών, την έννοια ότι η δυνατότητα της εκ των
 υστέρων εισπράξεως αφορά αποκλειστικώς περιπτώσεις 1 . Στην περίπτωση μαροκινού υπηκόου , o οποίος νομίμως
 κατά τις οποίες έχει προκύψει διαφορά από απόψεως διαμένει σε κράτος μέλος και νομίμως απασχολείται σ'
 ποσού , όχι όμως και εσφαλμένες δηλώσεις περί δασμολο αυτό, περιλαμβάνει η έκφραση «όροι εργασίας» του
 γικής κλάσεως οι οποίες δεν έχουν σημασία από απόψεως άρθρου 40 της συμφωνίας συνεργασίας ΕΟΚ-Μαρόκου
 ποσού ; τη διασφάλιση μιας τέτοιας απασχολήσεως καθ ' όλη τη


text:
 26.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/40
 Προσφυγή της 24ης Σεπτεμβρίου 2011 — Ryanair κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-512/11)
 2011/C 347/71
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ryanair Ltd (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: E. Vahida και I. Μεταξάς-Μαραγκίδης, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει μερικώς, σύμφωνα με τα άρθρα 263 και 264 ΣΛΕΕ, την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 13ης Ιουλίου 2011, στην υπόθεση που αφορά την κρατική ενίσχυση SA.29064 (2011/C πρώην 11/NN) — Ιρλανδία — Αεροπορικές μεταφορές — Εξαιρέσεις από τον φόρο αερομεταφοράς επιβατών, καθό μέρος διαπιστώνει ότι η εξαίρεση των μετεπιβιβαζομένων και διερχομένων επιβατών από τον ιρλανδικό φόρο επί των αεροπορικών ταξιδιών δεν συνιστά κρατική ενίσχυση,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά της έξοδα, καθώς και στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας, και
 —
 να προβεί σε οποιεσδήποτε περαιτέρω ενέργειες που το Γενικό Δικαστήριο θα κρίνει κατάλληλες.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και πλάνη περί το δίκαιο στις οποίες υπέπεσε η καθής, θεωρώντας ότι η εξαίρεση των μετεπιβιβαζομένων και διερχομένων επιβατών από τον ιρλανδικό φόρο επί των αεροπορικών ταξιδιών δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από την εκ μέρους της καθής παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και του άρθρου 4, παράγραφος 4, του κανονισμού του Συμβουλίου 659/1999 (1), καθόσον παρέλειψε να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπουν οι διατάξεις αυτές όσον αφορά την ενίσχυση την οποία αφορά το πρώτο τμήμα της προσβαλλομένης αποφάσεως, παρά την ύπαρξη, τουλάχιστον, σοβαρών αμφιβολιών σχετικά με τη συμβατότητα προς την κοινή αγορά της εξαιρέσεως των μετεπιβιβαζομένων και διερχομένων επιβατών από τον ιρλανδικό φόρο επί των αεροπορικών ταξιδιών, και συνεπώς προσέβαλε τα βάσει του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και του άρθρου 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 659/1999 του Συμβουλίου διαδικαστικά δικαιώματα της προσφεύγουσας.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από την εκ μέρους της καθής παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθόσον παρέθεσε πλημμελή αιτιολογία χαρακτηριζόμενη από αντιφάσεις και υπεργενικεύσεις.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).


text:
 26.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/32
 Προσφυγή της 23ης Αυγούστου 2013 — Larrañaga Otaño κατά ΓΕΕΑ (GRAPHENE)
 (Υπόθεση T-458/13)
 2013/C 313/60
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Joseba Larrañaga Otaño (San Sebastian, Ισπανία) και Mikel Larrañaga Otaño (San Sebastian) (εκπρόσωπος: F. Bueno Salamero, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «GRAPHENE» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 13, 23, 25 και 38 — αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 10895258.
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009.


text:
 2.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 197/13
 Προσφυγή της 21ης Μαΐου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-213/08)
 (2008/C 197/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: H. Stovlbaek)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να λάβει τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2006/100/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006, για την προσαρμογή ορισμένων οδηγιών στον τομέα της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων, λόγω της προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, ή τουλάχιστον παραλείποντας να ανακοινώσει τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2006/100/ΕΚ στο εθνικό δίκαιο έληξε την 1η Ιανουαρίου 2007.
 (1) ΕΕ L 363, σ. 141.


text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/16
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 20 Αυγούστου 2015 — Regione autonoma della Sardegna κατά Comune di Portoscuso
 (Υπόθεση C-449/15)
 (2015/C 381/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Regione autonoma della Sardegna
 Αναιρεσίβλητος: Comune di Portoscuso
 Προδικαστικό ερώτημα
 Μήπως οι αρχές της ελευθερίας εγκαταστάσεως, της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων και της προστασίας του ανταγωνισμού, που διατυπώνονται στα άρθρα 49, 56 και 106 ΣΛΕΕ, καθώς και η αρχή της εύλογης δράσεως, που περιέχεται στις προαναφερθείσες αρχές, αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία, κατόπιν διαδοχικών νομοθετικών παρεμβάσεων, κατ’ επανάληψη μεταθέτει στο μέλλον την ημερομηνία λήξεως συμβάσεων παραχωρήσεως σημαντικών από οικονομικής απόψεως παραθαλάσσιων, παραλίμνιων και παραποτάμιων κοινόχρηστων εκτάσεων, η διάρκεια των οποίων αυξήθηκε εκ του νόμου τουλάχιστον κατά ένδεκα έτη, οπότε ο ίδιος παραχωρησιούχος διατηρεί το αποκλειστικό δικαίωμα εκμεταλλεύσεως του αγαθού, παρά τη λήξη της διάρκειας της ήδη γενομένης προς αυτόν παραχωρήσεως, με αποτέλεσμα τον αποκλεισμό των ενδιαφερόμενων επιχειρηματιών από κάθε δυνατότητα να τους ανατεθεί το αγαθό κατόπιν δημόσιου διαγωνισμού;.


text:
25 . 3 . 95 I EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 74/15
 τητας του για τις τρεις επίδικες θεσεις απόφαση εκδόθηκε σε Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 αντίθεση προς την κατά σειρά προτεραιότητα που θέτει το
 άρθρο 29 του κανονισμού και προς το σημείο 6 της ανακοι Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με
 νώσεως κενής θέσεως, όπου διευκρινιζόταν ρητώς ότι οι εικείνα της υποθέσεως Τ-20/94.
 δυνατότητες καλύψεως των θέσεων με μετάθεση επρόκειτο
 να εξεταστούν κατά προτεραιότητα.
 O προσφεύγων υποστηρίζει περαιτέρω ότι η ΑΔΑ ενήργησε
 αντίθετα προς την ανακοίνωση κενής θέσεως, υπό την έννοια Αγωγή του Gerd Kühle κατα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊ
 ότι προέβη στην επιλογή των υποψηφίων με γνώμονα κριτή κής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο
 ρια που δεν περιείχε η εν λόγω ανακοίνωση . Υπογραμμίζει τήτων, που ασκήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1995
 συναφώς ότι η ΑΔΑ αναγνώρισε ρητώς ότι προτίμησε τα (Υπόθεση Τ-16/95)
 μέλη του προσωπικού που είχαν ήδη επαγγελματική πείρα ως
 κλητήρες και εργάζονταν ήδη σε παρόμοια θέση . (95/C 74/29)
 Επίσης, o προσφεύγων εκτιμά ότι η προσβαλλόμενη απόφα (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 ση πάσχει από πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση και
 εκδόθηκε σε αντίθεση προς τις αναγνωριζόμενες με το O Gerd Kühle, Berge (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της
 άρθρο 45 του κανονισμού εγγυήσεις. Γερμανίας), εκπροσωπούμενος από τους δικηγόρους Bernd
 Meisterernst, Mechtild Düsing, Dietrich Manstetten, Dr.
 Τέλος, o προσφεύγων προσάπτει στην καθής ότι παρέλειψε, Frank Schulze και Dr. Winfried Haneklaus, του Δικηγορικού
 ακόμα και στο στάδιο της ρητής απορριπτικής της ενστάσεως Συλλόγου του Munster, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ
 του προσφεύγοντος απαντήσεως, να παράσχει τα στοιχεία βούργο το δικηγορικό γραφείο Dupong και συνεργάτες 14a,
 εκείνα που θα επέτρεπαν να ελεγχθεί κατά πόσον η προ rue des Bains, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 σβαλλόμενη απόφαση ήταν επαρκώς αιτιολογημένη . Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 6 Φεβρουαρίου 1995 αγωγή
 κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 O ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Αγωγή του Josef Blum κατα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊ 1 . Να υποχρεώσει τα καθών όργανα, ως εις ολόκληρον
 κής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο
 ευθυνόμενα, να καταβάλουν στον ενάγοντα αποζημίωση
 τήτων, που ασκήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1995 SLOM-I— για την περίοδο από 7 Μαΐου 1986 έως
 29 Μαρτίου 1989, ύψους 8 952,80 γερμανικών μάρκων
 (Υπόθεση Τ-14/95) (DM), εντόκως πρους 8% από 19 Μαΐου 1992 και να
 (95/C 74/28) καταδικάσει τα καθών όργανα, ως εις ολόκληρον ευθυ
 νόμενα, στα δικαστικά έξοδα.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) 2. Να ενώσει την παρούσα αγωγή με την εκκρεμούσα αγωγή
 Hülseberg κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής των
 O Josef Blum, Hallschlag (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Τ-77/93, και να αναστείλει,
 Γερμανίας), εκπροσωπούμενος από τους δικηγόρους Bernd επίσης, τη διαδικασία.
 Meisterernst, Mechtild Düsing, Dietrich Manstetten, Dr.
 Frank Schulze και Dr. Winfried Haneklaus, Munster, με τόπο Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο
 Dupong και συνεργάτες, 14a, rue des Bains, άσκησε ενώπιον Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 27 Ια εικείνα της υποθέσεως Τ-20/94.
 νουαρίου 1995 , αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 O ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: Προσφυγή της Σπυριδούλας Αλεξοπούλου κατα της Επι
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 1 . Να υποχρεώσει τα καθών όργανα, ως εις ολόκληρον 6 Φεβρουαρίου 1995
 ευθυνόμενα, να καταβάλουν στον ενάγοντα αποζημίωση (Υπόθεση Τ-17/95)
 SLOM-III για την περίοδο από 10 Οκτωβρίου 1985 έως
 29 Ιουλίου 1983 , ύψους 29 355,23 γερμανικών μάρκων (95/C 74/30)
 (DM), εντόκως πρους 8% από 19 Μαΐου 1992, και να
 καταδικάσει τα καθών όργανα, ως εις ολόκληρον ευ.θυ (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 νόμενα, στα δικαστικά έξοδα.
 H Σπυριδούλα Αλεξοπούλου , κάτοικος Βρυξελλών, Βελγίου ,
 2. Να ενώσει την παρούσα αγωγή με την εκκρεμούσα αγωγή εκπροσωπούμενη από τον Κωνσταντίνο Νίκη , δικηγόρο
 Hülseberg κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής των Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Τ-77/93, και να αναστείλει, Louis Schiltz, 2, rue du Fort Rheinsheim, άσκησε στις
 επίσης, τη διαδικασία. 6 Φεβρουαρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω
 ---pagebreak--- Αριθ. C 74/16 [ EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25 . 3. 95
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατα της Επιτροπής των δικειου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 6 Φεβρουάριου
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. 1995 αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 O ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να κηρύξει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη,
 1 . Να υποχρεώσει τα καθών όργανα, ως εις ολόκληρον
 — να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορι ευθυνόμενα, να καταβάλουν στον ενάγοντα αποζημίωση
 σμούς αρχής (ΑΔΑ), της 5ης Απριλίου 1994, περί διορι SLOM-I— για την περίοδο από 16 Οκτωβρίου 1985 έως
 σμού της προσφεύγουσας στον βαθμό Α7, κλιμάκιο 5, και 29 Μαρτίου 1989, ύψους 53 550 γερμανικών μάρκων
 την έμμεση άρνηση διορισμού της στο βαθμό Α6, (DM), εντόκως πρους 8 % από 19 Μαΐου 1992 και να
 καταδικάσει τα καθών όργανα, ως εις ολόκληρον ευθυ
 — να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση περί απορρίψεως της νόμενα, στα δικαστικά έξοδα.
 ενστάσεως που υπέβαλε η προσφεύγουσα στις 4 Ιουλίου
 1994 και πρωτοκολλήθηκε στη Γενική Γραμματεία της 2. Να ενώσει την παρρύσα αγωγή με την εκκρεμούσα αγωγή
 Επιτροπής αυθημερόν, Hülseberg κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Τ-77/93, και να αναστείλει,
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών επίσης, τη διαδικασία.
 εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με
 H προσφεύγουσα, μόνιμη υπάλληλος στο βαθμό Α7, πέμπτο εικείνα της υποθέσεως Τ-20/94.
 κλιμάκιο, προσβάλλει την απόφαση της ΑΔΑ περί αρνήσεως
 διορισμού της στο βαθμό Α6.
 Κατ' αρχάς, ισχυρίζεται ότι στην προκειμένη περίπτωση
 συντρέχει παράβαση του άρθρου 31 παράγραφος 2 του
 κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων, Αγωγή της Therese Schweiger κατα του Συμβουλίου της
 καθώς και πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση, λόγω του ότι Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 για το διορισμό της δεν ελήφθη υπόψη ούτε η μεγάλη Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1995
 επαγγελματική πείρα της στον τομέα όπου αντιστοιχεί η (Υπόθεση Τ-22/95)
 μόνιμη θέση της, ούτε οι υψηλές νοητικές και ανθρώπινης
 φύσεως ικανότητές της. (95/C 74/32)
 Επιπλέον, δεν ελήφθησαν υπόψη το άρθρο 5 παράγραφος 3 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 του κανονισμού, ούτε η αρχή περί ίσης μεταχειρίσεως των
 υπαλλήλων, εφόσον η προσφεύγουσα διορίστηκε στο βαθμό H Therese Schweiger, Ampfing (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία
 Α7, τη στιγμή κατά την οποία άλλοι υπάλληλοι, διαθέτοντες της Γερμανίας), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους
 ουσιαστικά προσόντα και επαγγελματική πείρα το πολύ ίσα Bernd Meisterernst, Mechtild Düsing, Dietrich Manstetten,
 αν όχι κατώτερα των δικών της, διορίστηκαν στον βαθμό Α6 Dr. Frank Schulze και Dr. Winfried Haneklaus, του Δικηγο
 επ' ευκαιρία διαγωνισμού κατόπιν εξετάσεων ή βάσει τίτλων ρικού Συλλόγου του Munster, με τόπο επιδόσεων στο Λου
 και εξετάσεων. ξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο Dupong και συνεργάτες
 14a, rue des Bains, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 9 Φεβρουαρίου 1995 αγωγή
 κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Αγωγή του Burghardt Wetterau κατα του Συμβουλίου της H ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1995 1 . Να υποχρεώσει τα καθών όργανα, ως εις ολόκληρον
 (Υπόθεση Τ-20/95) ευθυνόμενα, να καταβάλουν στον ενάγοντα αποζημίωση
 (95/C 74/31 ) SLOM-I— για την περίοδο από 2 Απριλίου 1984 έως
 29 Μαρτίου 1989, ύψους 193 229 γερμανικών μάρκων
 (DM), εντόκως πρους 8% από 19 Μαΐου 1992, να
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) καταδικάσει τα καθών όργανα, ως εις ολόκληρον ευθυ
 νόμενα, στα δικαστικά έξοδα και να υποχρεώσει τα
 O Burghardt Wetterau, Sontra-Lindenau (Ομοσπονδιακή καθών όργανα να καταβάλουν τα έξοδα πραγματογνω
 Δημοκρατία της Γερμανίας), εκπροσωπούμενος από τους μοσύνης, ύψους 3 663,43 DM.
 δικηγόρους Bernd Meisterernst, Mechtild Düsing, Dietrich
 Manstetten, Dr. Frank Schulze και Dr. Winfried Haneklaus, 2. Να ενώσει την παρούσα αγωγή με την εκκρεμούσα αγωγή
 του Δικηγορικού Συλλόγου του Munster, με τόπο επιδόσεων Hülseberg κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής των
 στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό ^ γραφείο Dupong και Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Τ-77/93 και να αναστείλει,
 συνεργάτες 14a, rue des Bains, άσκησε ενώπιον του Πρώτο επίσης, τη διαδικασία.


text:
 1.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 180/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 4ης Ιουνίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-109/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρα 28 ΕΚ, 43 ΕΚ και 49 ΕΚ - Οδηγία 98/34/ΕΚ - Τεχνικά πρότυπα και κανονισμοί - Εθνική κανονιστική ρύθμιση εφαρμοζόμενη στα ηλεκτρικά, ηλεκτρομηχανικά και ηλεκτρονικά παίγνια για ηλεκτρονικούς υπολογιστές - Απόφαση του Δικαστηρίου διαπιστώνουσα την ύπαρξη παραβάσεως - Μη εκτέλεση - Άρθρο 228 ΕΚ - Χρηματικές κυρώσεις)
 2009/C 180/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Μ. Πατακιά και Μ. Κωνσταντινίδης)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: N. Δαφνίου, Β. Καρρά και Π. Μυλωνόπουλος)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Μη εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 26ης Οκτωβρίου 2006 στην υπόθεση C-65/05 — Παράβαση των άρθρων 28, 43 και 49 ΕΚ και του άρθρου 8 της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών (ΕΕ L 204, σ. 37) — Εθνική κανονιστική ρύθμιση εφαρμοστέα στα ηλεκτρονικά παίγνια για ηλεκτρονικούς υπολογιστές — Αίτημα επιβολής χρηματικής ποινής
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, μη τροποποιώντας τα άρθρα 2, παράγραφος 1, και 3 του νόμου 3037/2002, με τα οποία θεσπίζεται απαγόρευση εγκαταστάσεως και λειτουργίας, σε κάθε δημόσιο ή ιδιωτικό χώρο, εκτός των καζίνων, όλων των ηλεκτρικών, ηλεκτρομηχανικών και ηλεκτρονικών παιγνίων, συμπεριλαμβανομένων όλων των παιγνίων για ηλεκτρονικούς υπολογιστές, επ’ απειλή ποινικών ή διοικητικών κυρώσεων προβλεπομένων στα άρθρα 4 και 5 του ίδιου νόμου, σύμφωνα με τα άρθρα 28 ΕΚ, 43 ΕΚ και 49 ΕΚ και με το άρθρο 8 της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, δεν έλαβε όλα τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως της 26ης Οκτωβρίου 2006, C-65/05, Επιτροπή κατά Ελλάδας, και παρέβη κατά τον τρόπο αυτόν τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 228 ΕΚ.
 2)
 Υποχρεώνει την Ελληνική Δημοκρατία να καταβάλει στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στον λογαριασμό «Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Κοινότητας», χρηματική ποινή ύψους 31 536 ευρώ ανά ημέρα καθυστερήσεως στη λήψη των αναγκαίων μέτρων για τη συμμόρφωση προς την προπαρατεθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Ελλάδας, από την ημερομηνία εκδόσεως της παρούσας αποφάσεως μέχρι την εκτέλεση της εν λόγω αποφάσεως Επιτροπή κατά Ελλάδας.
 3)
 Υποχρεώνει την Ελληνική Δημοκρατία να καταβάλει στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στον λογαριασμό «Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Κοινότητας», το κατ’ αποκοπήν ποσό των τριών εκατομμυρίων ευρώ.
 4)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 116 της 9.5.2008.


text:
 1.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 292/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 3ης Ιουλίου 2014 [αιτήσεις του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Kamino International Logistics BV (C-129/13), Datema Hellmann Worldwide Logistics BV (C-130/13) κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-129/13 και C-130/13) (1)
 ((Είσπραξη τελωνειακής οφειλής - Αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας - Δικαίωμα ακροάσεως - Αποδέκτης της αποφάσεως περί εισπράξεως ο οποίος δεν έτυχε ακροάσεως από τις τελωνειακές αρχές πριν την έκδοση της εν λόγω αποφάσεως, αλλά μόνο στο επόμενο στάδιο της ενστάσεως - Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας - Καθορισμός των νομικών συνεπειών του μη σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας))
 2014/C 292/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Kamino International Logistics BV (C-129/13), Datema Hellmann Worldwide Logistics BV (C-130/13)
 κατά
 Staatssecretaris van Financiën
 Διατακτικό
 1)
 Η αρχή του σεβασμού από τη διοίκηση των δικαιωμάτων άμυνας και το συνεπακόλουθο δικαίωμα κάθε προσώπου να τύχει ακροάσεως πριν από την έκδοση οποιασδήποτε αποφάσεως δυνάμενης να επηρεάσει δυσμενώς τα συμφέροντά του, όπως έχουν εφαρμογή στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) 2700/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2000, μπορούν να προβληθούν ευθέως από τους ιδιώτες ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
 2)
 Η αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας και, ειδικότερα, το δικαίωμα κάθε προσώπου σε προηγούμενη ακρόαση πριν ληφθεί ατομικό μέτρο σε βάρος του, έχουν την έννοια ότι, όταν ο αποδέκτης εντάλματος πληρωμής το οποίο εκδόθηκε βάσει διαδικασίας εκ των υστέρων εισπράξεως εισαγωγικών τελωνειακών δασμών, κατ’ εφαρμογή του κανονισμού 2913/92, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό 2700/2000, δεν έτυχε ακροάσεως από τη διοίκηση πριν από τη λήψη της αποφάσεως αυτής, τα δικαιώματά του άμυνας προσβάλλονται, ακόμη και αν έχει τη δυνατότητα να προβάλει τη θέση του στο πλαίσιο μεταγενέστερου σταδίου διοικητικής ενστάσεως, εάν η εθνική ρύθμιση δεν παρέχει στους αποδέκτες αυτών των ενταλμάτων τη δυνατότητα, όταν δεν έλαβε χώρα προηγούμενη ακρόαση, να επιτύχουν αναστολή της εκτελέσεως των εν λόγω ενταλμάτων μέχρι την ενδεχόμενη μεταρρύθμισή τους. Τούτο ισχύει, εν πάση περιπτώσει, εάν η εθνική διοικητική διαδικασία που θέτει σε εφαρμογή το άρθρο 244, δεύτερο εδάφιο, του τελωνειακού κώδικα, περιορίζει τη χορήγηση μιας τέτοιας αναστολής στην περίπτωση που υπάρχουν αμφιβολίες για το εάν η προσβαλλόμενη απόφαση συμφωνεί με την τελωνειακή νομοθεσία ή στην περίπτωση που υπάρχει κίνδυνος ανεπανόρθωτης ζημίας για τον ενδιαφερόμενο.
 3)
 Οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες πρέπει να διασφαλίζεται ο σεβασμός των δικαιωμάτων άμυνας και οι συνέπειες της μη τηρήσεως των δικαιωμάτων αυτών υπόκεινται στο εθνικό δίκαιο, αρκεί τα σχετικώς θεσπιζόμενα μέτρα να είναι της ίδιας τάξεως με εκείνα που ισχύουν για τους ιδιώτες σε ανάλογες καταστάσεις εθνικού δικαίου (αρχή της ισοδυναμίας) και να μην καθιστούν πρακτικά αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερή την άσκηση των δικαιωμάτων που παρέχονται από την έννομη τάξη της Ένωσης (αρχή της αποτελεσματικότητας).
 Δεδομένου ότι ο εθνικός δικαστής υποχρεούται να διασφαλίζει την πλήρη αποτελεσματικότητα του δικαίου της Ένωσης, μπορεί, όταν αξιολογεί τις συνέπειες μιας προσβολής των δικαιωμάτων άμυνας, και ειδικότερα του δικαιώματος ακροάσεως, να λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι μια τέτοια προσβολή συνεπάγεται την ακύρωση της αποφάσεως που ελήφθη κατόπιν της επίμαχης διοικητικής διαδικασίας μόνο στην περίπτωση κατά την οποία, αν απουσίαζε η πλημμέλεια αυτή, η εν λόγω διαδικασία μπορούσε να καταλήξει σε διαφορετικό αποτέλεσμα.
 (1) ΕΕ 171 της 15.6.2013.


text:
 29.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 111/7
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε η Commissione tributaria provinciale di Genova (Ιταλία) στις 7 Ιανουαρίου 2016 — Ignazio Messina & C. SpA κατά Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti
 (Υπόθεση C-10/16)
 (2016/C 111/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Commissione tributaria provinciale di Genova
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Ignazio Messina & C. SpA
 Καθού: Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti — Capitaneria di porto di Genova
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αποκλείει ο κανονισμός ΕΟΚ 4055/1986 (1), όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο, την εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως, όπως αυτή που θεσπίζεται με το προεδρικό διάταγμα 107/2009, το οποίο επιβάλλει την καταβολή τέλους διαφορετικού ύψους αναλόγως του εάν πρόκειται για πλοία προερχόμενα από ή κατευθυνόμενα προς λιμένα κράτους εκτός ΕΕ ή για πλοία προερχόμενα από ή κατευθυνόμενα [προς] ιταλικό λιμένα;
 2)
 Αποκλείει ο κανονισμός ΕΟΚ 4055/1986, όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο, την εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως, όπως αυτή που θεσπίζεται με το προεδρικό διάταγμα 107/2009, το οποίο επιβάλλει την καταβολή τέλους διαφορετικού ύψους αναλόγως του εάν πρόκειται για πλοία προερχόμενα από ή κατευθυνόμενα προς λιμένα κράτους εκτός ΕΕ ή για πλοία προερχόμενα από ή κατευθυνόμενα προς λιμένα της Ένωσης, εφόσον η διαφορά αυτή δικαιολογείται από την άσκηση δημόσιας εξουσίας και/ή καθηκόντων και/ή δραστηριοτήτων που δεν αντισταθμίζονται ρητώς από το τέλος αυτό;
 3)
 Αποκλείει ο κανονισμός ΕΟΚ 4055/1986, όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο, την εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως όπως αυτή που θεσπίζεται με το προεδρικό διάταγμα 107/2009, το οποίο επιβάλλει την καταβολή τέλους διαφορετικού ύψους αναλόγως του εάν πρόκειται για πλοία προερχόμενα από ή κατευθυνόμενα προς λιμένα κράτους εκτός ΕΕ ή για πλοία προερχόμενα από ή κατευθυνόμενα προς λιμένα της Ένωσης, εφόσον η διαφορά αυτή δικαιολογείται από την άσκηση δημόσιας εξουσίας από φορείς άλλους από εκείνον στον προϋπολογισμό του οποίου καταβάλλεται το τέλος;
 4)
 Αποκλείει ο κανονισμός ΕΟΚ 4055/1986, όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο, την εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως όπως αυτή που θεσπίζεται με το προεδρικό διάταγμα 107/2009, το οποίο επιβάλλει την καταβολή τέλους διαφορετικού ύψους αναλόγως του εάν πρόκειται για πλοία προερχόμενα από ή κατευθυνόμενα προς λιμένα κράτους εκτός ΕΕ ή για πλοία προερχόμενα από ή κατευθυνόμενα προς λιμένα της Ένωσης, εφόσον η διαφορά αυτή δικαιολογείται από την άσκηση δημόσιας εξουσίας, αλλά χωρίς προσδιορισμό των επιμέρους δαπανών που αντισταθμίζονται, ούτως ώστε να μην είναι δυνατό να εξακριβωθεί, ούτε εκ των προτέρων ούτε εκ των υστέρων, το κόστος ποίων υπηρεσιών αντισταθμίζεται συγκεκριμένα [και] με ποιους όρους και σε ποιο ύψος το εν λόγω τέλος έχει πράγματι αντισταθμίσει τις υπηρεσίες αυτές;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 4055/86 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1986, για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών μεταξύ κρατών μελών και μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών (ΕΕ L 378, σ. 1).


text:
 15.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/17
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Krajský súd v Prešove (Σλοβακία) στις 29 Οκτωβρίου 2013 — CD Consulting s.r.o. κατά Marián Vasko
 (Υπόθεση C-558/13)
 2014/C 45/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική
 Αιτούν δικαστήριο
 Krajský súd v Prešove
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: CD Consulting s.r.o.
 Εφεσίβλητος: Marián Vasko
 Προδικαστικό ερώτημα
 Προσκρούει στο άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, και στο άρθρο 4 της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ (2) του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1986, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που διέπουν την καταναλωτική πίστη, νομική διάταξη κράτους μέλους, όπως η επίμαχη εν προκειμένω, η οποία δεν επιτρέπει, κατά κανόνα, σε κανένα στάδιο της διαδικασίας στον εθνικό δικαστή που καλείται να αποφανθεί επί των δικαιωμάτων που πηγάζουν από οπισθογραφημένη συναλλαγματική να προβεί σε αυτεπάγγελτη εξέταση της συμβάσεως στην οποία ανάγεται η συναλλαγματική, της έννομης σχέσεως και του ενδεχομένως καταχρηστικού χαρακτήρα των όρων της εν λόγω συμβάσεως, ούτε σε αυτεπάγγελτο έλεγχο ενδεχόμενης παραβάσεως των κανόνων περί μνείας του συνολικού ετησίου πραγματικού επιτοκίου σε σύμβαση καταναλωτικής πίστεως;
 (1) ΕΕ L 95. σ. 29.
 (2) ΕΕ L 42, σ. 48.


text:
 15.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/29
 Προσφυγή του Al-Faqih κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που ασκήθηκε στις 5 Μαΐου 2006
 (Υπόθεση T-135/06)
 (2006/C 165/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Al-Faqih (Birmingham, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: N. Garcia, Solicitor, S. Cox, Barrister)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) 881/2002 του Συμβουλίου, της 27ης Μαΐου 2002, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 561/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Μαρτίου 2003 και τον κανονισμό (ΕΚ) 246/2006 της Επιτροπής, της 10ης Φεβρουαρίου 2006, και να διαγράψει την καταχώριση του ονόματος του προσφεύγοντος από το παράρτημα Ι·
 —
 Να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων είναι Λίβυος υπήκοος διαμένων στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ζητεί, μεταξύ άλλων, την ακύρωση του κανονισμού 246/2006 (1) με τον οποίο προστέθηκε το όνομά του στον κατάλογο των προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν, ως προς τα οποία ισχύει η δέσμευση κεφαλαίων και λοιπών οικονομικών πόρων σύμφωνα με το άρθρο 2 του κανονισμού 881/2002 (2).
 Ο προσφεύγων θεωρεί ότι το Συμβούλιο δεν ήταν αρμόδιο να θεσπίσει το άρθρο 2 του κανονισμού 881/2002 όπως τροποποιήθηκε, καθόσον τα άρθρα 60 EΚ, 301 EΚ και 308 ΕΚ δεν του χορηγούν συναφώς εξουσία. Περαιτέρω, το Συμβούλιο και η Επιτροπή υπερέβησαν τις εξουσίες τους καθόσον το άρθρο 2 του κανονισμού 881/2002 όπως τροποποιήθηκε δεν επιδιώκει τους σκοπούς των άρθρων 60 EΚ, 301 EΚ και 308 EΚ.
 Εξάλλου, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι το άρθρο 2 του κανονισμού 881/2002 όπως τροποποιήθηκε προσβάλλει τις θεμελιώδεις αρχές του κοινοτικού δικαίου, συγκεκριμένα τις αρχές της επικουρικότητας, της αναλογικότητας και του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων.
 Τέλος, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι το άρθρο 2 του κανονισμού 881/2002 θεσπίστηκε κατά παράβαση ουσιώδους διαδικαστικού κανόνα, δηλαδή κατά παράβαση της υποχρεώσεως που υπέχουν το Συμβούλιο και η Επιτροπή να αιτιολογούν προσηκόντως γιατί τα θεωρούμενα ως αναγκαία μέτρα δεν μπορούν να θεσπιστούν ατομικώς από τα κράτη μέλη.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 246/2006 της Επιτροπής, της 10ης Φεβρουαρίου 2006, που τροποποιεί για εξηκοστή τρίτη φορά τον κανονισμό (ΕΚ) 881/2002 του Συμβουλίου για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 467/2001 του Συμβουλίου (ΕΕ L 40, σ. 13).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 881/2002 του Συμβουλίου, της 27ης Μαΐου 2002, για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν, και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 467/2001 του Συμβουλίου για την απαγόρευση της εξαγωγής ορισμένων αγαθών και υπηρεσιών στο Αφγανιστάν, την ενίσχυση της απαγόρευσης πτήσεων και την παράταση της δέσμευσης κεφαλαίων και άλλων οικονομικών πόρων όσον αφορά τους Ταλιμπάν του Αφγανιστάν (ΕΕ L 139, σ. 9).


text:
 C 212/22 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 28.7.2001
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 Παρα ́ταση της ισχυ ́ος αποφα ́σεων περι ́ συνθε ́σεως των τμη- (EE 1998, L 1, σ. 10), το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο
 μα ́των για το δικαστικο ́ ́ετος 2000/2001 απο ́ τους J. Azizi, Προ ́εδρο, K. Lenaerts και M. Jaeger, δικαστε ́ς·
 γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 (2001/C 212/39) 5 Απριλι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση 98/4/ΕΚΑΧ της Επιτροπη ́ς, της
 Το Πρωτοδικει ́ο, κατα ́ τη συ ́σκεψη της ολομε ́λεια ́ς του της 26ης Νοεμβρι ́ου 1997, σχετικα ́ με τη διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς
 3ης Ιουλι ́ου 2001, ́ελαβε υπο ́ψη το γεγονο ́ς ο ́τι, λο ́γω των του ́αρθρου 65 της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ (Υπο ́θεση ΙV/36.069
 δικαστικω ́ν διακοπω ́ν, η ορκωμοσι ́α του νε ́ου με ́λους του Πρωτοδι- — Wirtschaftsvereinigung Stahl).
 κει ́ου ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου θα πραγματοποιηθει ́ μετα ́ τη λη ́ξη
 των δικαστικω ́ν διακοπω ́ν και ο ́τι συνεπω ́ς, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 5, 2) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικα ́ της δικαστικα ́ ́εξοδα καθω ́ ς και
 τρι ́το εδα ́φιο, του Οργανισμου ́ ΕΚ του ∆ικαστηρι ́ου, το α ́ρθρο 5, τα ́εξοδα των προσφευγουσω ́ ν.
 τρι ́το εδα ́φιο, του Οργανισμου ́ ΕΚΑΕ του ∆ικαστηρι ́ου και το
 α ́ρθρο 5, τρι ́το εδα ́φιο, του Οργανισμου ́ ΕΚΑΧ του ∆ικαστηρι ́ου,
 η απο ́φαση της 4ης Ιουλι ́ου 2000 (ΕΕ C 259 της 9.9.2000), (1) EE C 94 της 28.3.1998.
 περι ́ ορισμου ́ των προε ́δρων των τμημα ́των, της συνθε ́σεως των
 τμημα ́των και της αναθε ́σεως των υποθε ́σεων στα τμη ́ματα, θα
 εξακολουθη ́σει να ισχυ ́ει με ́χρι την ανα ́ληψη των καθηκο ́ντων του
 νε ́ου με ́λους του Πρωτοδικει ́ου, προ ́εδρος δε του Πρωτοδικει ́ου
 θα εξακολουθη ́σει να ει ́ναι ο νυν Προ ́εδρος κ. Vesterdorf.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 2ας Μαι ̈́ου 2001
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-167/99 και T-174/99,
 Carla Giulietti κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 της 5ης Απριλι ́ου 2001 τη ́των(1)
 στην υπο ́θεση Τ-16/98, Wirtschaftsvereinigung Stahl κ.λπ. (Υπα ́ λληλοι — ∆ιαγωνισμο ́ς — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως —
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) ∆ιαδικασι ́α προεπιλογη ́ς — ∆ιεξαγωγη ́ των εξετα ́σεων —
 Αρχη ́ της ́σηςι μεταχειρι ́σεως — Υποχρε ́ωση αιτιολο-
 (Ανταγωνισμο ́ς — ΕΚΑΧ — Συμφωνι ́α ανταλλαγη ́ς πλη- γη ́σεως — Αρχη ́ της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης —
 ροφοριω ́ ν — Κοινοποι ́ηση — Απο ́φαση της Επιτροπη ́ς Αρχη ́ της χρηστη ́ς διοικη ́σεως — Συνε ́πειες για την περαι-
 αφιστα ́ μενη του περιεχομε ́νου της συμφωνι ́ας — Αιτιολο- τε ́ρω διεξαγωγη ́ του διαγωνισμου ́)
 γι ́α)
 (2001/C 212/41)
 (2001/C 212/40)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-167/99 και T-174/99, Carla
 Στην υπο ́θεση Τ-16/98, Wirtschaftsvereinigung Stahl, με ́εδρα Giulietti, Ana Caprile, κα ́τοικοι Βρυξελλω ́ν, Fabrizio Dell’ Olio,
 το Düsseldorf (Γερμανι ́α), AG der Dillinger Hüttenwerke, με κα ́τοικος Μπα ́ρι (Ιταλι ́α), Konrad Fuhrman, Olivier Radelet,
 ́εδρα το Dillingen (Γερμανι ́α), EKO Stahl GmbH, με ́εδρα το κα ́τοικοι Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους
 Εisenhüttenstadt (Γερμανι ́α), Krupp Thyssen Nirosta GmbH, με G. Vandersanden και L. Levi, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων το
 ́εδρα το Bochum (Γερμανι ́α), Thyssen Krupp Stahl GmbH, με Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 ́εδρα το Duisbourg (Γερμανι ́α), Salzgitter AG (πρω ́ην Preussag (εκπρο ́σωποι: G. Valsesia, J. Curall και C. Berardis-Κayser) με
 Stahl AG), με ́εδρα το Salzgitter (Γερμανι ́α), Stahlwerke Bremen αντικει ́μενο προσφυγη ́ περι ́ ακυρω ́σεως, αφενο ́ς, της αποφα ́σεως
 GmbH, με ́εδρα τη Βρε ́μη (Γερμανι ́α), Thyssen Stahl AG, με ́εδρα που ́ελαβε η εξεταστικη ́ επιτροπη ́ του διαγωνισμου ́ COM/A/10/98
 το Duisbourg, εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον J. Sedemund, avocat, περι ́ αποκλεισμου ́ των προσφευγο ́ντων απο ́ τις δοκιμασι ́ες που
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των ́επονται των δοκιμασιω ́ν προεπιλογη ́ς και, αφετε ́ρου, του συνο ́λου
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: K. Wiedner και των ενεργειω ́ν και μεταγενεστε ́ρων πρα ́ξεων του εν λο ́γω διαγω-
 Η.-J. Freund), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως νισμου ́, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον
 98/4/ΕΚΑΧ της Επιτροπη ́ς, της 26ης Νοεμβρι ́ου 1997, σχετικα ́ Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, και τους Α. Potocki και J. Pirrung,
 με τη διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 65 της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 (Υπο ́θεση ΙV/36.069 — Wirtschaftsvereinigung Stahl) στις 2 Μαι ̈́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ---pagebreak--- 28.7.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 212/23
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς του 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση του Κοινοβουλι ́ου περι ́μη προαγω-
 διαγωνισμου ́ COM/A/10/98, καθο ́σον αποκλει ́ει την γη ́ς του προσφευ ́γοντος στον βαθμο ́ Α 4 κατα ́ την περι ́οδο
 Α. Caprile και τον O. Radelet απο ́ τις επο ́μενες δοκιμασι ́ες προαγωγω ́ ν 1998.
 του διαγωνισμου ́ COM/A/10/98. Απορρι ́πτει τα αιτη ́ματα
 της Α. Caprile και του O. Radelet περι ́ ακυρω ́ σεως του 2) Απορρι ́πτει την αγωγη ́ περι ́ χρηματικη ́ς ικανοποιη ́σεως.
 συνο ́λου των μεταγενεστε ́ρων της αποφα ́σεως αυτη ́ς πρα ́-
 ξεων που εκδο ́θηκαν στο πλαι ́σιο του διαγωνισμου ́ 3) Καταδικα ́ζει το Κοινοβου ́λιο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 COM/A/10/98.
 (1) EE C 299 της 16.10.1999.
 2) Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς των C. Giulietti, F. Dell’Olio και
 K. Fuhrman.
 3) Στην υπο ́θεση T-174/99, η Επιτροπη ́ θα φε ́ρει το ́ημισι
 των δικαστικω ́ ν εξο ́δων των προσφευγο ́ντων και το συ ́νολο
 των δικαστικω ́ ν της εξο ́δων.
 4) Στην υπο ́θεση T-167/99, ́εκαστος δια ́δικος θα φε ́ρει τα
 δικαστικα ́ του ́εξοδα, περιλαμβανομε ́νων των εξο ́δων της
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 διαδικασι ́ας ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 της 5ης Απριλι ́ου 2001
 (1) ΕΕ C 281 της 2.10.1999.
 στην υπο ́θεση Τ-82/00, BIC SA κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 (Αντιντα ́ μπινγκ — Αναπτη ́ρες τσε ́πης καταγωγη ́ς
 Ιαπωνι ́ας — Κανονισμο ́ς που καταργει ́ τους δασμου ́ς
 αντιντα ́μπινγκ — Υποχρε ́ωση αιτιολογη ́σεως —
 Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (2001/C 212/43)
 της 8ης Μαι ̈́ου 2001
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 στην υπο ́θεση Τ-182/99, Γεω ́ ργιος Καραβε ́λης κατα ́ Ευρωπαϊ-
 κου ́ Κοινοβουλι ́ου (1) Στην υπο ́θεση Τ-82/00, BIC SA, με ́εδρα το Clichy (Γαλλι ́α),
 Flamagas SA, με ́εδρα τη Βαρκελω ́νη (Ισπανι ́α), Swedish Match
 SA, με ́εδρα τη Νyon (Ελβετι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον
 (Υπα ́ λληλοι — 'Αρνηση προαγωγη ́ς — Συγκριτικη ́ εξε ́ταση Α. Vianello, avocat, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́
 των προσο ́ντων — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως και αγωγη ́ περι ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: S. Marquardt,
 χρηματικη ́ς ικανοποιη ́σεως) F. P. Ruggeri Laderchi και G. M. Berrisch), με αντικει ́μενο αι ́τηση
 ακυρω ́σεως του κανονισμου ́ (ΕΚ) 174/2000 του Συμβουλι ́ου, της
 (2001/C 212/42) 24ης Ιανουαρι ́ου 2000, για την κατα ́ργηση του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 3433/91 για την επιβολη ́ οριστικου ́ δασμου ́ αντιντα ́μπινγκ στις
 εισαγωγε ́ς αναπτη ́ρων τσε ́πης, με πυρο ́λιθο αερι ́ου, που δεν
 ξαναγεμι ́ζουν, καταγωγη ́ς Ιαπωνι ́ας (EE L 22, σ. 16), το Πρωτοδι-
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 (Γλω κει ́ο (δευ ́τερο πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, K. Lenaerts, A. Potocki, M. Jaeger και
 Στην υπο ́θεση Τ-182/99, Γεω ́ργιος Καραβε ́λης, υπα ́λληλος του J. Pirrung, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́με- διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 5 Απριλι ́ου 2001 απο ́φαση με το
 νος απο ́ τον Χ. Ταγαρα ́, δικηγο ́ρο, κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (εκπρο ́σωποι: Γ. Παντα ́λης και Ν. Κορογιαννα ́κης), με αντικει ́μενο,
 αφενο ́ς, προσφυγη ́ ακυρω ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως του Κοινοβου- 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 λι ́ου περι ́ μη προαγωγη ́ς του προσφευ ́γοντος-ενα ́γοντος στον
 βαθμο ́ Α 4 κατα ́ την περι ́οδο προαγωγω ́ν 1998 και, αφετε ́ρου, 2) Καταδικα ́ζει τις προσφευ ́γουσες στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 αγωγη ́ για την ικανοποι ́ηση της ηθικη ́ς βλα ́βης που υπε ́στη ο
 προσφευ ́γων-ενα ́γων, το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 απο ́ τους P. Lindh, Προ ́εδρο, R. Garcı́a-Νaldecasas και (1) EE C 176 της 24.6.2000.
 J. D. Cοοke, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 8 Μαι ̈́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 διατακτικο ́:


text:
 26.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/23
 Αναίρεση που άσκησε στις 30 Σεπτεμβρίου 2011 η ThyssenKrupp Elevator AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 13 Ιουλίου 2011 στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 και T-154/07, ThyssenKrupp Liften Ascenseurs κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-505/11 P)
 2011/C 347/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: ThyssenKrupp Elevator AG (εκπρόσωπος: T. Klose, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 13 Ιουλίου 2011 στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 και T-154/07, ThyssenKrupp Liften Ascenseurs κ.λπ. κατά Επιτροπής, καθόσον απορρίπτει την προσφυγή και κατά το μέτρο που αφορά την αναιρεσείουσα,
 —
 επικουρικώς, να μειώσει αναλογικώς το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα με το άρθρο 2 της προσβαλλόμενης αποφάσεως που εξέδωσε η Επιτροπή στις 21 Φεβρουαρίου 2007,
 —
 έτι επικουρικότερον, να αναπέμψει την υπόθεση για επανεξέταση στο Γενικό Δικαστήριο,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει αναρμοδιότητα της Επιτροπής, παράβαση ουσιώδους τύπου, παράβαση της Συνθήκης ΕΚ και της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή οποιουδήποτε κανόνα δικαίου σχετικού με τη εφαρμογή τους, καθώς και κατάχρηση εξουσίας και προσβολή θεμελιωδών δικαιωμάτων, επικαλούμενη συνολικώς έξι λόγους αναιρέσεως:
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου επιβεβαίωση της αρμοδιότητας της Επιτροπής για την εφαρμογή της διαδικασίας είναι νομικώς εσφαλμένη. Κατά τη γνώμη της αναιρεσείουσας, το Γενικό Δικαστήριο όφειλε να έχει ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής λόγω μη εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ (πρώην άρθρου 81 ΕΚ), δεδομένου ότι η προσαπτόμενη παράβαση είχε τοπικό και όχι διακρατικό χαρακτήρα. Ακόμη και αν το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι στα διαδικασία έχει εφαρμογή το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, όφειλε να έχει λάβει υπόψη ότι, εν πάση περιπτώσει, η αρμοδιότητα της Επιτροπής δεν συνάδει με το σύστημα παραλλήλων αρμοδιοτήτων που θέσπισε ο κανονισμός 1/2003 (1) κατ’ εφαρμογή της ανακοίνωσης για το ευρωπαϊκό δίκτυο ανταγωνισμού. Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να διαπιστώσει ότι η εκ των υστέρων κίνηση της διαδικασίας συνιστά παραβίαση της αρχής της νομιμότητας και της αρχής nullum crimen nulla poena sine lege που κατοχυρώνονται ως θεμελιώδη δικαιώματα.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να διαπιστώσει παραβίαση της αρχής ne bis in idem, δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη τις υπέρ της αναιρεσείουσας αποφάσεις περί αμνηστίας που είχαν εκδώσει πριν από την κίνηση της διαδικασίας διάφορες εθνικές αρχές ελέγχου των συμπράξεων.
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι είναι νομικώς εσφαλμένη η εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου επιβεβαίωση της απόφασης της Επιτροπής να θεωρήσει ότι η αναιρεσείουσα και οι θυγατρικές της εταιρίες ευθύνονται εις ολόκληρον. Είναι πέραν πάσης αμφισβητήσεως ότι η ίδια η αναιρεσείουσα δεν συμμετείχε στις παραβάσεις. Ο καταλογισμός αλλότριων πράξεων στην αναιρεσείουσα ως συνέπεια της εσφαλμένης υπόθεσης ότι συντρέχει ευθύνη της οικονομικής οντότητας παραβιάζει την αρχή της προσωπικής ευθύνης του ποινικού δικαίου και την αρχή in dubio pro reo, ενώ προσβάλλει επίσης το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη.
 Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι είναι νομικώς εσφαλμένη η παράλειψη του Γενικού Δικαστηρίου να διαπιστώσει ότι ο καταλογισμός στην αναιρεσείουσα ευθύνης εις ολόκληρον παραβιάζει την αρχή της προσωπικής ευθύνης. Επικουρικώς, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο κακώς επιβεβαίωσε την απόφαση της Επιτροπής στο μέτρο που η απόφαση αυτή δεν προσδιορίζει τον τρόπο επιμερισμού της ευθύνης στις εσωτερικές σχέσεις, με αποτέλεσμα η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου να ενέχει ελλιπή αιτιολογία.
 Με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη με την απόφασή του τη νομική υποχρέωση διεξοδικής εξετάσεως που υπέχει, δεδομένου ότι, αφενός, έλεγξε ανεπαρκώς κατά πόσον ο καθορισμός του αρχικού ποσού, ο αποτρεπτικός πολλαπλασιαστής και η πολλαπλή επιβολή προστίμου λόγω παράλληλων παραβάσεων συμφωνούν με την αρχή της αναλογικότητας και, αφετέρου, δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν συνεκτίμησε τη συνεργασία της αναιρεσείουσας, πράγμα που είχε ως συνέπεια την προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος σε δίκαιη δίκη και την απορρέουσα από το δικαίωμα αυτό εγγύηση για παροχή έννομης προστασίας. Εν πάση περιπτώσει, η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου ενέχει ελλιπή αιτιολογία, καθόσον επιβεβαιώνει την πρακτική της πολλαπλής επιβολής προστίμου, η οποία συνιστά παρέκκλιση από την πρακτική της Επιτροπής κατά τη λήψη αποφάσεων.
 Με τον έκτο λόγο αναιρέσεως, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως όσον αφορά τον καθορισμό του αρχικού ποσού του προστίμου για την παράβαση στη Γερμανία, διότι για τον εν λόγω καθορισμό του αρχικού ποσού συνυπολογίστηκαν, παρά την ύπαρξη αντίθετων επιτακτικών λόγων, κύκλοι εργασιών που δεν έπρεπε εν προκειμένω να συνυπολογιστούν. Όσον αφορά την εταιρία Schindler, το Γενικό Δικαστήριο ορθώς διαφοροποίησε την αιτιολογία του, παρέλειψε όμως, παρανόμως, να τη διαφοροποιήσει και ως προς την αναιρεσείουσα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της συνθήκης; ΕΕ L 1 της 4.1.2003, σ. 1.


text:
13.10.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 289/19
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-433/99 (1) Gerichtshog (Αυστρι ́α) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 σεως]: Margrith Petersilge, το γε ́νος Lackner κατα ́ Sozialver-
 (2001/C 289/37) sicherungsanstalt der gewerblichen Wirtschaft.
 Με δια ́ταξη της 1ης Ιουνι ́ου 2001 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου (1) EE C 63 της 04.03.2000.
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-433/99 (αι ́τηση της Commissione tributaria regionale
 di primo grado di Trento για ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 Panarotta 2002 Srl κατα ́ Ufficio delle Imposte Dirette di Trento.
 (1) EE C 34 της 05.02.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-4/00 (1)
 (2001/C 289/41)
 Με δια ́ταξη της 21ης Ιουνι ́ου 2001 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-434/99 (1) των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-4/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ Γαλλι-
 κη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (2001/C 289/38)
 Με δια ́ταξη της 1ης Ιουνι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου (1) EE C 122 της 29.04.2000.
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-434/99 (αι ́τηση της Commissione tributaria regionale
 di primo grado di Trento για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως): NTB SpA κατα ́ Ufficio delle Imposte Dirette di
 Trento.
 (1) EE C 34 της 5.2.2000. ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-82/00 (1)
 (2001/C 289/42)
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Μαι ̈́ου 2001 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-501/99 (1) σεως C-82/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ν.
 (2001/C 289/39)
 (1) EE C 176 της 24.6.2000.
 Με δια ́ταξη της 11ης Ιουνι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-501/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 79 της 18.3.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-130/00 (1)
 (2001/C 289/43)
 Με δια ́ταξη της 5ης Ιουλι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-511/99 (1) των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-130/00, Επιτροπη ́ Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας.
 (2001/C 289/40)
 Με δια ́ταξη της 25ης Ιουνι ́ου 2001 ο Προ ́εδρος του ́εκτου (1) ΕΕ C 163 της 10.06.2000.
 τμη ́ματος του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-511/99 [αι ́τηση του Oberster


text:
 C 281/28 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 2.10.1999
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η ενα ́γουσα στην παρου ́σα υπο ́θεση, προσφευ ́γουσα στην υπο ́θεση
 Τ-20/98, Jemaa κατα ́ Συμβουλι ́ου (1), βα ́λλει κατα ́ της αποφα ́σεως Οι προσφευ ́γοντες, οι οποι ́οι ́εχουν η ́δη υποβα ́λει επαναληπτικη ́
 με την οποι ́α η Α∆Α απε ́ρριψε την αι ́τηση ́ της να αναλα ́βει τα αι ́τηση στην Επιτροπη ́ ζητω ́ντας της να αναθεωρη ́σει τη σιωπηρη ́ η ́
 ́εξοδα για την ενοικι ́αση διαμερι ́σματος ανταποκρινο ́μενου στις ́εμμεση α ́ρνηση ́ της να τους παρα ́σχει προ ́σβαση σε ορισμε ́να
 ανα ́γκες της οικογε ́νεια ́ς της, αποδι ́δοντα ́ς της το ποσο ́ του πρακτικα ́ της συμβουλευτικη ́ς επιτροπη ́ς ΦΠΑ (στο εξη ́ς: επιτροπη ́
 μηνιαι ́ου μισθω ́ματος. ΦΠΑ), συσταθει ́σας με το α ́ρθρο 29 της ́εκτης οδηγι ́ας περι ́
 ΦΠΑ (1), βα ́λλουν ση ́μερα κατα ́ της ρητη ́ς και οριστικη ́ς αποφα ́-
 σεως η οποι ́α τους αρνει ́ται «την προ ́σβαση στα εν λο ́γω πρακτικα ́».
 Η απορριπτικη ́ απο ́φαση στηρι ́ζεται στην αιτιολογι ́α αφενο ́ς ο ́τι η
 ενα ́γουσα κατοικου ́σε κατα ́ τον κρι ́σιμο χρο ́νο σε κατα ́λυμα που
 της ανη ́κε και αφετε ́ρου ο ́τι δεν η ́ταν αναγκασμε ́νη για λο ́γους
 υπηρεσιακου ́ς να μεταφε ́ρει την κατοικι ́α της εκτο ́ς Γενευ ́ης ο ́που Οι προσφευ ́γοντες ισχυρι ́ζονται ο ́τι η προσβαλλομε ́νη απο ́φαση
 υπηρετου ́σε. συνιστα ́ παρα ́βαση του κω ́δικα συμπεριφορα ́ς που ́εχει προσαρτη-
 θει ́ στην απο ́φαση 94/90/ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατο ́μ της Επιτροπη ́ς
 (κω ́δικα προσβα ́σεως) και/η ́ του α ́ρθρου 253 ΕΚ, για τους εξη ́ς
 Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των της η ενα ́γουσα προβα ́λλει παρα ́βαση λο ́γους:
 του α ́ρθρου 71 του ΚΥΚ, 5, 18 και 23 του παραρτη ́ματος Χ
 και ΚΥΚ και παρα ́βαση του καθη ́κοντος με ́ριμνας. Συναφω ́ς
 υποστηρι ́ζει ο ́τι καμι ́α απο ́ τις προαναφερθει ́σες διατα ́ξεις δεν — Η προσβαλλομε ́νη απο ́φαση δεν αναγρα ́φει τα ́ενδικα με ́σα και
 εξαρτα ́ την επιστροφη ́ των πραγματικω ́ν εξο ́δων μισθω ́σεως ́ετσι συνιστα ́ παρα ́βαση κανο ́να αναγκαστικου ́ δικαι ́ου σχετικου ́
 καταλυ ́ματος ενο ́ς υπαλλη ́λου που υπηρετει ́ εκτο ́ς Κοινο ́τητας απο ́ με την εφαρμογη ́ της Συνθη ́κης.
 τη μεταφορα ́ της κατοικι ́ας του για λο ́γους υπηρεσιακου ́ς και απο ́
 την προϋπο ́θεση ο ́τι δεν ει ́χε στην κυριο ́τητα ́ του ακι ́νητο στον
 — Η τρι ́τη παρα ́γραφος της προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως, η
 το ́πο υπηρεσι ́ας.
 οποι ́α περιε ́χει την α ́ρνηση παροχη ́ς προσβα ́σεως, δεν εκθε ́τει
 καμι ́α αιτιολογι ́α. Αν, ωστο ́σο, θεωρηθει ́ ο ́τι η προσβαλλομε ́νη
 απο ́φαση ́εχει την ́εννοια ο ́τι η καθη ́ς αρνει ́ται να παρα ́σχει
 (1) ΕΕEK C 94της 28.3.1998, σ. 35.
 προ ́σβαση στα εν λο ́γω πρακτικα ́ διο ́τι ο κανο ́νας του
 απορρη ́του καλυ ́πτει τα πρακτικα ́ συνεδρια ́σεων, το ́τε οι
 προσφευ ́γοντες ισχυρι ́ζονται ο ́τι η απο ́φαση ει ́ναι ανεπαρκω ́ς
 αιτιολογημε ́νη.
 — Η προσβαλλομε ́νη απο ́φαση δεν εκθε ́τει συγκεκριμε ́νους
 λο ́γους για τους οποι ́ους τα εν λο ́γω πρακτικα ́ εμπι ́πτουν σε
 σχετικη ́ περι ́πτωση εξαιρε ́σεως απο ́ το γενικο ́ δικαι ́ωμα και την
 Προσφυγη ́ των Sonia Marion Elder και Robert Dale Elder αρχη ́ της πληρε ́στερης δυνατη ́ς προσβα ́σεως του κοινου ́ σε
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, ασκηθει ́σα ́εγγραφα.
 στις 6 Αυγου ́στου 1999
 (Υπο ́θεση Τ-178/99) Χα ́ριν πληρο ́τητας, οι προσφευ ́γοντες ισχυρι ́ζονται ο ́τι οσα ́κις η
 διαβου ́λευση με εκ του νο ́μου επιτροπη ́ (ο ́πως η επιτροπη ́ ΦΠΑ η ́
 μια επιτροπη ́ βα ́σει της αποφα ́σεως 87/373/ΕΟΚ) αποτελει ́, ο ́πως
 (1999/C 281/53) εν προκειμε ́νω, ουσιω ́δη διαδικαστικη ́ προϋπο ́θεση, η μη τη ́ρηση
 της οποι ́ας συνεπα ́γεται την ακυ ́ρωση της νομοθετικη ́ς πρα ́ξεως,
 δεν μπορει ́ ποτε ́ να υπα ́ρξει δικαιολογι ́α για την α ́ρνηση προσκομι ́-
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω σεως αποδει ́ξεως της διαβουλευ ́σεως αυτη ́ς, υπο ́ τη μορφη ́
 ταυτοχρο ́νως συνταχθει ́σας εκθε ́σεως συνιστω ́σας αποδεικτικο ́
 με ́σο (ο ́πως ει ́ναι τα πρακτικα ́), δεδομε ́νου ο ́τι, ελλει ́ψει αποδει ́ξεως,
 Οι Sonia Marion Elder και Robert Dale Elder, εκπροσωπου ́μενοι η εν λο ́γω νομοθετικη ́ πρα ́ξη πρε ́πει να κηρυχθει ́ α ́κυρη. Επομε ́νως,
 απο ́ τον Scott Crosby, του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Kemmler Rapp ο ́χι μο ́νον ει ́ναι προδη ́λως α ́κυρη η προσβαλλομε ́νη απο ́φαση, αλλα ́
 Böhlke&Crosby, 9 Rond-Point Schuman, Βρυξε ́λλες, α ́σκησαν διακυβευ ́εται αυτο ́ καθαυτο ́ το κυ ́ρος της επι ́μαχης νομοθεσι ́ας του
 στις 6 Αυγου ́στου 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ- Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου αν η καθη ́ς εμμει ́νει στην α ́ρνηση ́ της να
 κω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν παρα ́σχει την προ ́σβαση στα πρακτικα ́ που ζητου ́ν οι
 Κοινοτη ́των. προσφευ ́γοντες.
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της καθη ́ς της 8 Ιουνι ́ου 1999, με
 (1) Υπο ́θεση Τ-78/99 (Elder και Elder κατα ́ Επιτροπη ́ς), ΕΕ C 174 της
 την οποι ́α τους αρνει ́ται την προ ́σβαση στα πρακτικα ́ της 19ης Ιουνι ́ου 1999, σ. 11.
 επιτροπη ́ς ΦΠΑ, ο ́πως προσδιορι ́ζεται στην απο ́ 6 Ιανουαρι ́ου
 1999 επαναληπτικη ́ αι ́τηση·
 — να υποχρεω ́σει την καθη ́ς να καταβα ́λει τα δικαστικα ́ ́εξοδα
 των προσφευγο ́ντων συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 87 του Κανονισμου ́
 ∆ιαδικασι ́ας του Πρωτοδικει ́ου.


text:
C 274/12 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9.11.2002
 Υπό περιστάσεις όπως αυτές της διαφοράς της κύριας δίκης, η Σουηδίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και περί των προσαρμογών των
 οποία χαρακτηρίζεται από την έλλειψη ελευθέρως αναληφθει- ιδρυτικών συνθηκών της Ένωσης (ΕΕ 1994, C 241, σ. 21, και ΕΕ
 σών δεσμεύσεων εκ μέρους συμβαλλομένου έναντι αντισυμβαλ- 1995, L 1, σ. 1), το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από
 λομένου, επ' ευκαιρία των διαπραγματεύσεων με σκοπό την τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward, A. La Pergola,
 κατάρτιση συμβάσεως, και από την ενδεχόμενη παραβίαση M. Wathelet (εισηγητή) και C. W. A. Timmermans, δικαστές,
 κανόνων δικαίου, ιδίως εκείνου που επιβάλλει στους συμβαλλομέ- γενικός εισαγγελέας: S. Alber γραμματέας: M.-F. Contet, υπάλλη-
 νους να ενεργούν καλοπίστως στα πλαίσια των διαπραγματεύ- λος διοικήσεως, εξέδωσε στις 19 Σεπτεμβρίου 2002, απόφαση με
 σεων αυτών, η αγωγή, στα πλαίσια της οποίας προβάλλεται η το ακόλουθο διατακτικό:
 προσυμβατική ευθύνη του εναγομένου, εμπίπτει στην κατηγορία
 των ενοχών εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας, κατά την 1) Από την εξέταση του πρώτου ερωτήματος δεν προέκυψε
 έννοια του άρθρου 5, σημείο 3, της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμ- κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του κανονισμού
 βρίου 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφά- (ΕΟΚ) 2078/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992,
 σεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιήθηκε σχετικά με μεθόδους γεωργικής παραγωγής που συμμορφώ-
 με τη Σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 για την προσχώρηση νονται με τις απαιτήσεις προστασίας του περιβάλλοντος
 του Βασιλείου της ∆ανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου καθώς και με τη διατήρηση του φυσικού χώρου, όπως
 Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, με τη τροποποιήθηκε με την Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως
 Σύμβαση της 25ης Οκτωβρίου 1982 για την προσχώρηση της της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, της ∆ημοκρατίας της Φιν-
 Ελληνικής ∆ημοκρατίας και με τη Σύμβαση της 26ης Μαΐου λανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας στην Ευρωπαϊκή
 1989 για την προσχώρηση του Βασιλείου της Ισπανίας και της Ένωση και περί των προσαρμογών των ιδρυτικών συνθηκών
 Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας. της Ένωσης.
 2) Το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ)
 ( 1) ΕΕ C 302 της 21.10.2000.
 2078/92, όπως τροποποιήθηκε με την ανωτέρω Πράξη
 Προσχωρήσεως, έχει την έννοια ότι η απόφαση της Επιτρο-
 πής με την οποία εγκρίνεται εθνικό πρόγραμμα ενισχύσεων
 καλύπτει επίσης το περιεχόμενό του, χωρίς όμως να προσδί-
 δει στο πρόγραμμα αυτό τη φύση πράξεως του κοινοτικού
 δικαίου.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 3) Ο μόνος αποδέκτης της αποφάσεως με την οποία η Επιτροπή
 (πέμπτο τμήμα) εγκρίνει εθνικό πρόγραμμα ενισχύσεων, σύμφωνα με το
 άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2078/92, όπως τροποποιή-
 θηκε με την ανωτέρω αναφερθείσα Πράξη Προσχωρήσεως,
 της 19ης Σεπτεμβρίου 2002 είναι το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος. Στα εθνικά δικαστή-
 ρια εναπόκειται να εξακριβώνουν, βάσει του εθνικού
 στην υπόθεση C-336/00 (αίτηση του Oberster Gerichtshof δικαίου, αν η δημοσιοποίηση του προγράμματος αυτού είχε
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Republik ως αποτέλεσμα να μπορεί το εν λόγω πρόγραμμα να
 Österreich κατά Martin Huber ( 1) αντιταχθεί έναντι των γεωργικών και αγροτικών φορέων,
 ελέγχοντας ιδίως αν έχει τηρηθεί η υποχρέωση σωστής
 («Γεωργία — Συγχρηματοδοτούμενες ενισχύσεις — Από- ενημερώσεως, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγρα-
 δοση — Νομική βάση — Προστασία της δικαιολογημένης φος 3, στοιχείο στ', του εν λόγω κανονισμού.
 εμπιστοσύνης — Ασφάλεια δικαίου — Αυτονομία των
 κρατών μελών ως προς τη διαδικασία») 4) Το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει την εφαρμογή των
 αρχών της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
 (2002/C 274/19) και της ασφάλειας δικαίου προκειμένου να μην αναζητηθούν
 οι συγχρηματοδοτηθείσες από την Κοινότητα ενισχύσεις
 που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως, υπό την προϋπόθεση ότι
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 το συμφέρον της Κοινότητας λαμβάνεται επίσης υπόψη.
 Προϋπόθεση για την εφαρμογή της αρχής της προστασίας
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης είναι να έχει αποδειχθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») η καλή πίστη του λαβόντος την επίμαχη ενίσχυση.
 5) Τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια να εφαρμόζουν τα εθνικά
 Στην υπόθεση C-336/00, με αντικείμενο αίτηση του Oberster προγράμματα ενισχύσεων, υπό την έννοια του άρθρου 3,
 Gerichtshof (Αυστρία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2078/92, όπως
 άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς τροποποιήθηκε με την ανωτέρω αναφερθείσα Πράξη
 που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Republik Προσχωρήσεως, είτε με μέτρα που εμπίπτουν στο ιδιωτικό
 Österreich και Martin Huber, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως δίκαιο είτε με μορφές δράσης που προσιδιάζουν στην
 ως προς το κύρος και την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) 2078/ άσκηση δημόσιας εξουσίας, εφόσον τα σχετικά εθνικά μέτρα
 92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992, σχετικά με μεθόδους δεν θίγουν το πεδίο εφαρμογής και την πρακτική αποτε-
 γεωργικής παραγωγής που συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις λεσματικότητα του κοινοτικού δικαίου.
 προστασίας του περιβάλλοντος καθώς και με τη διατήρηση του
 φυσικού χώρου (ΕΕ L 215, σ. 85), όπως τροποποιήθηκε με την (1 ) ΕΕ C 335 της 25.11.2000.
 Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της ∆ημοκρατίας της
 Αυστρίας, της ∆ημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της


text:
 26.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 354/25
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Justice, Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 17 Αυγούστου 2015 — The Queen κατόπιν αιτήσεως της Nutricia Limited κατά Secretary of State for Health
 (Υπόθεση C-445/15)
 (2015/C 354/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice, Queen’s Bench Division (Administrative Court)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα: Nutricia Limited
 Καθού: Secretary of State for Health
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Προκειμένου ένα προϊόν να αποτελέσει διαιτητικό τρόφιμο για ειδικούς ιατρικούς σκοπούς (στο εξής: FSMP) κατά τον ορισμό του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 1999/21/ΕΚ της Επιτροπής σχετικά με τα διαιτητικά τρόφιμα που προορίζονται για ειδικούς ιατρικούς σκοπούς (1):
 α.
 πρέπει, αντικειμενικώς,:
 i)
 όλοι οι ασθενείς που πάσχουν από τη συγκεκριμένη ασθένεια, διαταραχή ή παθολογική κατάσταση για τη διαιτητική αγωγή της οποίας διατίθεται το προϊόν στην αγορά (στο εξής: ορισθείσα κατάσταση) ή
 ii)
 υποσύνολο των εν λόγω ασθενών
 να έχουν περιορισμένη, υποβαθμισμένη ή διαταραγμένη ικανότητα λήψεως, πέψεως, απορροφήσεως, μεταβολισμού ή απεκκρίσεως συνήθων ειδών διατροφής ή ορισμένων θρεπτικών στοιχείων ή μεταβολιτών αυτών ή η κατάσταση της υγείας τους να συνεπάγεται ιδιαίτερες διατροφικές ανάγκες που οφείλονται στην ορισθείσα κατάσταση; ή
 β.
 Εναλλακτικώς, αρκεί το γεγονός ότι ο παραγωγός προορίζει το προϊόν για χρήση από ασθενείς των οποίων «η κατάσταση της υγείας συνεπάγεται ιδιαίτερες» διατροφικές ανάγκες, κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', με την έννοια ότι: i) ο παραγωγός προορίζει το προϊόν για χρήση αποκλειστικώς υπό ιατρική επίβλεψη από κλινικούς θεράποντες ιατρούς των ασθενών που πάσχουν από την ορισθείσα κατάσταση και ii) ένας υπεύθυνος επιβλέπων κλινικός ιατρός μπορεί να κρίνει ιατρικώς δεόντως κατά περίπτωση ασθενούς ότι η χρήση του εν λόγω προϊόντος αποτελεί κατάλληλο είδος διαιτητικής αγωγής για ορισμένους ασθενείς που πάσχουν από την ορισθείσα κατάσταση, επειδή ο κλινικός ιατρός θεωρεί ευλόγως ότι ο εν λόγω ασθενής έχει ιδιαίτερες διατροφικές ανάγκες που σχετίζονται με την ορισθείσα κατάσταση;
 γ.
 Εάν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα, στοιχείο α', σημείο ii) είναι καταφατική, τότε i) τι ποσοστό ασθενών με την ορισθείσα κατάσταση πρέπει να έχουν τη σχετική ικανότητα που έχει περιοριστεί, υποβαθμιστεί ή διαταραχθεί, ή κατάσταση υγείας που συνεπάγεται ιδιαίτερες διατροφικές ανάγκες, ή δεν υπάρχει ελάχιστο ποσοστό, και ii) είναι αναγκαίο το υποσύνολο αυτό των ασθενών να είναι εκ των προτέρων προσδιορίσιμο κατά τον χρόνο διαθέσεως του προϊόντος στην αγορά;
 δ.
 Εάν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα, στοιχείο β' είναι καταφατική, τότε ποιες είναι οι «ειδικές διατροφικές ανάγκες» για την κάλυψη των οποίων η χρήση του προϊόντος πρέπει να είναι ασφαλής, ωφέλιμη και αποτελεσματική κατά την έννοια του άρθρου 3;
 2.
 Όσον αφορά την περιεχόμενη στο άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο β' φράση «των οποίων η κατάσταση της υγείας συνεπάγεται ιδιαίτερες διατροφικές ανάγκες οι οποίες δεν είναι δυνατόν να καλυφθούν με απλή τροποποίηση του συνήθους διαιτολογίου ή με τη χορήγηση άλλων τροφίμων ειδικών διατροφικών χρήσεων, ή με συνδυασμό των δύο», πώς πρέπει να αξιολογείται το ενδεχόμενο τροποποιήσεως του διαιτολογίου; Ειδικότερα:
 α.
 Είναι τα κριτήρια της ασφάλειας και του εφικτού της τροποποιήσεως του διαιτολογίου κρίσιμα για την εν λόγω αξιολόγηση; Εάν ναι, με ποιον τρόπο πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα κριτήρια αυτά;
 β.
 Πρέπει το εν λόγω ενδεχόμενο τροποποιήσεως του συνήθους διαιτολογίου (και εφόσον θεωρηθούν κρίσιμα τα κριτήρια της ασφάλειας και του εφικτού) να αξιολογείται:
 i)
 Γενικώς και εκ των προτέρων, με βάση: i) ένα χαρακτηριστικό πρόσωπο με το κλασσικό διαιτολόγιο και τις κλασσικές ικανότητες του εν λόγω προσώπου να τροποποιεί το διαιτολόγιό του· ή ii) έναν χαρακτηριστικό πάσχοντα από την ορισθείσα κατάσταση, με το κλασσικό διαιτολόγιο του εν λόγω πάσχοντα και την ικανότητα να τροποποιεί το κλασσικό για τον εν λόγω πάσχοντα διαιτολόγιο· ή iii) μια άλλη προκαθορισμένη ομάδα χαρακτηριστικών ασθενούς;
 ii)
 Σε ατομική βάση και κατά τη διάρκεια της θεραπείας του ασθενούς, βάσει της ιατρικής γνωματεύσεως του επιβλέποντος κλινικού ιατρού, ώστε να αρκεί εάν ο παραγωγός ευλόγως προορίζει το προϊόν για κλινική χρήση, διότι ο επιβλέπων κλινικός ιατρός, βασιζόμενος επί ευλόγων λόγων που αφορούν συγκεκριμένο ασθενή (για παράδειγμα, επί της ασφάλειας και του εφικτού για συγκεκριμένο ασθενή), ενδέχεται να αποφασίσει ότι η χρήση ενός FSMP είναι προτιμότερη από κλινικής απόψεως από άλλου είδους τροποποίηση του διαιτολογίου για ασθενείς που πάσχουν από την ορισθείσα κατάσταση; ή
 iii)
 Με άλλον τρόπο, και εάν ναι, με ποιον;
 γ.
 Περιλαμβάνει η «τροποποίηση του συνήθους διαιτολογίου» τη χρήση «συμπληρωμάτων διατροφής», κατά την έννοια της οδηγίας 2002/46/ΕΚ για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί των συμπληρωμάτων διατροφής, ή «ενισχυμένων τροφίμων» που εμπίπτουν στον κανονισμό (ΕΚ) 1925/2006 σχετικά με την προσθήκη βιταμινών και ανόργανων συστατικών και ορισμένων άλλων ουσιών στα τρόφιμα;
 δ.
 Στην περίπτωση κατά την οποία μια ομάδα ασθενών που πάσχουν από συγκεκριμένη ασθένεια, διαταραχή ή άλλη παθολογική κατάσταση δυσκολεύεται να θυμηθεί χωρίς σχετική παρότρυνση να ακολουθεί σύνηθες διαιτολόγιο, μπορεί ένα προϊόν που έχει παρασκευαστεί για να διευκολύνει την κατανάλωση θρεπτικών στοιχείων που αποτελούν μέρος του συνήθους διαιτολογίου από τους εν λόγω ασθενείς να αποτελέσει διαιτητικό τρόφιμο που προορίζεται για ειδικούς ιατρικούς σκοπούς κατά την έννοια της οδηγίας 1999/21/ΕΚ της Επιτροπής σχετικά με τα διαιτητικά τρόφιμα που προορίζονται για ειδικούς ιατρικούς σκοπούς;
 (1) ΕΕ L 91, σ. 29.


text:
 29.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 189/18
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2013 — Nath Kalsi κατά ΓΕΕΑ — American Clothing Associates (RIDGE WOOD)
 (Υπόθεση T-80/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος RIDGE WOOD - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα River Woods North-Eastern Suppliers - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)
 2013/C 189/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Dwarka Nath Kalsi και Ajit Nath Kalsi (Agra, Ινδία) (εκπρόσωπος: J. Schmidt, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: K. Klüpfel)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: American Clothing Associates (Evergem, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: C. De Keersmaeker, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Νοεμβρίου 2010 (υπόθεση R 599/2010-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ, αφενός, της American Clothing Associates και, αφετέρου, των Dwarka Nath Kalsi και Ajit Nath Kalsi.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 19ης Νοεμβρίου 2010 (υπόθεση R 599/2010-1) καθόσον αφορά τα εμπίπτοντα στην κλάση 24 προϊόντα, τα οποία αφορά το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση, και τις υπηρεσίες «επεξεργασία, κατεργασία και βελτίωση δερμάτων, γουναρικών και υφασμάτων» που εμπίπτουν στην κλάση 40 και καλύπτονται από το προγενέστερο υπ’ αριθ. 2785459 σήμα.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Οι Dwarka Nath Kalsi και Ajit Nath Kalsi, καθώς και το ΓΕΕΑ φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 4)
 Η American Clothing Associates φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 103 της 2.4.2011.


text:
 6.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/32
 Προσφυγή-αγωγή της 6ης Μαρτίου 2006 — Vienne κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 (Υπόθεση F-22/06)
 (2006/C 108/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες-ενάγοντες: Philippe Vienne κ.λπ. (Bascharage, Λουξεμβούργο) [Εκπρόσωποι: G. Bounéou και F. Frabetti, δικηγόροι]
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τη ρητή απόφαση της 14ης Νοεμβρίου 2005, με την οποία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αρνήθηκε να παράσχει στους προσφεύγοντες την αρωγή που προβλέπεται στο άρθρο 24 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (ΚΥΚ)
 —
 να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αποκαταστήσει πλήρως τη ζημία που οι προσφεύγοντες-ενάγοντες υπέστησαν εκ του γεγονότος αυτού
 —
 να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες, όλοι τους μόνιμοι ή έκτακτοι υπάλληλοι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, είχαν ζητήσει τη μεταφορά των κτηθέντων στο Βέλγιο συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων τους στο κοινοτικό σύστημα, σύμφωνα με τις διατάξεις βελγικού νόμου του 1991. Το 2003 το Βέλγιο θέσπισε νέο νόμο ο οποίος, κατά τους προσφεύγοντες-ενάγοντες, προβλέπει ευνοϊκότερους όρους για νέες μεταφορές αυτού του είδους. Ωστόσο, οι προσφεύγοντες-ενάγοντες, δεδομένου ότι είχαν ήδη μεταφέρει τα δικαιώματά τους, δεν μπορούσαν να επωφεληθούν από τις διατάξεις του νόμου 2003.
 Ως εκ τούτου, οι προσφεύγοντες-ενάγοντες υπέβαλαν αίτηση με την οποία ζήτησαν αρωγή βάσει του άρθρου 24 του ΚΥΚ. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο δεν είχε πρόθεση να παράσχει αρωγή στους μονίμους ή εκτάκτους υπαλλήλους όσον αφορά τις εν λόγω μεταφορές, απέρριψε την αίτησή τους με απόφαση της 14ης Νοεμβρίου 2005.
 Με την προσφυγή-αγωγή τους, οι ενδιαφερόμενοι βάλλουν κατά της αποφάσεως αυτής, την οποία χαρακτηρίζουν ως άρνηση αρωγής αντίθετη στο άρθρο 24 του ΚΥΚ. Πέραν του τελευταίου αυτού άρθρου, οι προσφεύγοντες-ενάγοντες επικαλούνται επίσης, προς στήριξη των αιτημάτων τους, παράβαση του καθήκοντος αρωγής, παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της απαγορεύσεως αυθαιρέτων ενεργειών, παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και του κανόνα «patere legem quam ipse fecisti», καθώς και κατάχρηση εξουσίας


text:
 25.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 58/14
 Προσφυγή της 29ης Δεκεμβρίου 2011 — Morison Menon Chartered Accountants κ.λπ. κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-656/11)
 2012/C 58/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Morison Menon Chartered Accountants (Ντουμπάι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα), Morison Menon Chartered Accountants — Dubai Office (Ντουμπάι) και Morison Menon Chartered Accountants — Sharjah Office (Sharjah, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) (εκπρόσωποι: H. Viaene, T. Ruys και D. Gillet, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΕ) 1245/2011, του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 961/2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (1) και της αποφάσεως 2011/783/ΚΕΠΠΑ, του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (2) (ΕΕ L 319, σ. 71), καθόσον τους αφορούν·
 —
 να αποφανθεί ότι το Συμβούλιο φέρει τα δικαστικά έξοδα των προσφευγόντων καθώς και τα δικά του.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αφορά
 —
 αθέτηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως που υπέχει το Συμβούλιο, καθώς και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας των προσφευγόντων, ειδικότερα, του δικαιώματος ακροάσεως και του δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας·
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αφορά
 —
 πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως του Συμβουλίου·
 3)
 Ο τρίτος λόγος αφορά
 —
 προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας.
 (1) ΕΕ L 319, 2.12.2011, σ. 11
 (2) ΕΕ L 319, 2.12.2011, σ. 71