text:
 4.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 146/21
 Αναίρεση που άσκησε στις 20 Φεβρουαρίου 2015 η Alfa Acciai SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 9 Δεκεμβρίου 2014, στην υπόθεση T-85/10, Alfa Acciai κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-87/15 P)
 (2015/C 146/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Alfa Acciai SpA (εκπρόσωποι: D. M. Fosselard, avocat, D. Slater, Solicitor, A. Duron, avocate)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου για τους προβαλλόμενους λόγους·
 —
 και, αποφαινόμενο οριστικώς επί της διαφοράς, σύμφωνα με το άρθρο 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση καθόσον αφορά την αναιρεσείουσα·
 —
 επικουρικώς, σε περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο κρίνει ότι κανένας εκ των προβαλλομένων λόγων δεν καθιστά δυνατή την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως στο σύνολό της, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στη νυν αναιρεσείουσα για τους κατωτέρω εκτιθεμένους λόγους·
 —
 άλλως, σε περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο δεν αποφανθεί οριστικώς επί της διαφοράς, να επιφυλαχθεί επί των δικαστικών εξόδων και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αυτό να εξετάσει εκ νέου την υπόθεση, σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου·
 —
 τέλος, βάσει του άρθρου 69 του Κανονισμού Διαδικασίας, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους:
 Με τον πρώτο λόγο, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 10 του κανονισμού 773/2004 (1). Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι βασίμως η Επιτροπή εξέδωσε εκ νέου την πρωτοδίκως προσβαλλόμενη απόφαση (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), χωρίς να απαιτείται να αποστείλει προηγουμένως νέα ανακοίνωση αιτιάσεων.
 Με τον δεύτερο λόγο, η αναιρεσείουσα διατείνεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 14 του κανονισμού 773/2004. Η παράβαση συνίσταται στο ότι το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε ότι η Επιτροπή μπορούσε να εκδώσει εκ νέου την προσβαλλόμενη απόφαση, βάσει των διατάξεων του κανονισμού 1/2003 (2), χωρίς οι εκπρόσωποι των κρατών μελών να έχουν τη δυνατότητα απευθείας ακροάσεως των επιχειρήσεων.
 Με τον τρίτο λόγο, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε την αρχή της συλλογικότητας. Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η βασίμως η Επιτροπή εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση σύμφωνα με διαδικασία βάσει της οποίας το σώμα των επιτρόπων δεν εξέδωσε το σύνολο του κειμένου της προσβαλλομένης αποφάσεως κατά τον ίδιο χρόνο, αλλά δύο μέρη της αποφάσεως σε διαφορετικά χρονικά σημεία το καθένα, στηριζόμενο στο ότι θεωρούμενα από κοινού τα δύο μέρη μπορούσαν να αποτελούν πλήρη απόφαση.
 Με τον τέταρτο λόγο, η αναιρεσείουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, ερμηνευομένου με γνώμονα το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών. Η παράβαση αυτή έχει τη μορφή προσβολής, εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου, του δικαιώματος της αναιρεσείουσας να εκδικασθεί η υπόθεσή της εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος. Ειδικότερα, παρήλθαν περίπου τρία έτη μεταξύ της περατώσεως της έγγραφης διαδικασίας και της κινήσεως της προφορικής από το Γενικό Δικαστήριο. Μια τέτοια καθυστέρηση συνιστά προσβολή του κατά το άρθρο 47 του Χάρτη δικαιώματος αποτελεσματικής ένδικης προστασίας και του δικαιώματος ακροάσεως εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος. Η παράβαση του άρθρου 47 αποδεικνύεται ιδιαιτέρως σοβαρή λαμβανομένου υπόψη ότι η αναιρεσείουσα υποχρεώθηκε να αναμείνει περισσότερα από δεκατέσσερα έτη μέχρι κάποιο δικαιοδοτικό όργανο (εν προκειμένω το Γενικό Δικαστήριο) να εκδικάσει την υπόθεση επί της ουσίας, δεδομένου ότι η πρώτη απόφαση της Επιτροπής ακυρώθηκε για διαδικαστικούς λόγους κατόπιν δίκης που διήρκεσε περίπου επτά έτη.
 Με τον πέμπτο λόγο, η αναιρεσείουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 65 της Συνθήκης ΕΚΑΧ. Ειδικότερα, η αναιρεσείουσα διατείνεται ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη το ειδικό πλαίσιο της Συνθήκης ΕΚΑΧ και τις υποχρεώσεις δημοσιότητας και απαγορεύσεως των διακρίσεων που υπέχουν οι επιχειρήσεις βάσει των όρων της Συνθήκης, στοιχείο που είχε ως συνέπεια πεπλανημένη εφαρμογή της νομολογίας του Δικαστηρίου όσον αφορά την έννοια της συμπράξεως. Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η, επανειλημμένη άλλωστε, δημοσίευση καταλόγων τιμών μη προσαρμοσμένων στην τιμή που προτεινόταν στο πλαίσιο της συμπράξεως είχε ως αποτέλεσμα να αναστείλει τη σύμπραξη, της οποίας το αντικείμενο, κατά το Γενικό Δικαστήριο, συνίστατο στον καθορισμό των κατώτατων τιμών. Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, ωστόσο, ότι ήταν επιπροσθέτως απαραίτητη και η δημόσια διαφοροποίηση.
 Με τον έκτο λόγο, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, ερμηνευόμενο με γνώμονα το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, κρίνοντας ότι η χρονική διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας (δηλαδή της διαδικασίας ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής) δεν ήταν υπέρμετρη κατά την έννοια των προμνημονευθεισών διατάξεων. Εν προκειμένω, η διοικητική διαδικασία διήρκεσε συνολικά περίπου 54 μήνες, λαμβανομένης υπόψη τόσο της αρχικής όσο και της μεταγενέστερης διαδικασίας εκ νέου εκδόσεως. Επιπλέον, το μεγαλύτερο των δύο ετών χρονικό διάστημα που απαιτήθηκε προκειμένου η Επιτροπή να εκδώσει εκ νέου την προσβαλλόμενη απόφαση είναι κατά τα φαινόμενα υπέρμετρο. Ο λόγος τον οποίο δέχθηκε το Γενικό Δικαστήριο για να δικαιολογήσει τη χρονική διάρκεια της διαδικασίας της εκ νέου εκδόσεως ενέχει πλάνη και αντιφάσεις, πέραν του ότι καταδεικνύει την ύπαρξη παραβάσεως της προγενέστερης νομολογίας του Γενικού Δικαστηρίου.
 Με τον έβδομο λόγο, η αναιρεσείουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 23 του κανονισμού 1/2003 και παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως. Ειδικότερα, η Επιτροπή χώρισε εν προκειμένω τις επιχειρήσεις σε ομάδες προκειμένου να καθορίσει το βασικό πρόστιμο που θα έπρεπε να επιβληθεί σε κάθε επιχείρηση, επιχειρώντας, σύμφωνα με ό,τι εκτίθεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, να διασφαλίσει σχέση αναλογικότητας μεταξύ του μέσου μεριδίου αγοράς που κατείχε κάθε ομάδα και του βασικού προστίμου που επρόκειτο να επιβληθεί στις διάφορες επιχειρήσεις εντός κάθε ομάδας. Μολονότι το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε ότι η Επιτροπή υποτίμησε το μέσο μερίδιο αγοράς που κατείχε η μία εκ των ομάδων, με αποτέλεσμα να διαταραχθεί η σχέση αναλογικότητας την οποία η Επιτροπή προετίθετο να τηρήσει, δεν έκρινε προσήκον να αποκαταστήσει τη σχέση αναλογικότητας αυτή.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 773/2004 της Επιτροπής, της 7ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη διεξαγωγή από την Επιτροπή των διαδικασιών δυνάμει των άρθρων 81 και 82 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 123, σ. 18).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).


text:
 26.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 354/36
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Σεπτεμβρίου 2015 — Laverana κατά ΓΕΕΑ (BIO PROTEINREICHER PFLANZENKOMPLEX AUS EIGENER HERSTELLUNG)
 (Υπόθεση T-571/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος BIO PROTEINREICHER PFLANZENKOMPLEX AUS EIGENER HERSTELLUNG - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 354/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Laverana GmbH & Co.KG (Wennigsen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J. Wachinger, M. Zöbisch και D. Chatterjee, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Schifko)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 27ης Μαΐου 2014 (υπόθεση R 125/2014-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου BIO PROTEINREICHER PFLANZENKOMPLEX AUS EIGENER HERSTELLUNG ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Laverana GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 361 της 13.10.2014.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
18.9.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 265/11
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Prussen, 2, place Winston Churchill, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Ana Maria Alves Vieira
 της 9ης Μαρτι ́ου 1999 και Xavier Lewis), υποστηριζομε ́νης απο ́ το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της
 Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́σωποι: Michelle
 στην υπο ́θεση Τ-212/97, Agnès Hubert κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ewing, Kenneth Parker και Andrew Macnab), με αντικει ́μενο την
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της 16ης Μαι ̈́ου 1997,
 με την οποι ́α η Επιτροπη ́ αρνη ́θηκε να ενεργη ́σει για την εκτε ́λεση
 της αποφα ́σεως του ∆ικαστηρι ́ου της 6ης Ιουνι ́ου 1996,
 («Υπα ́ λληλοι — 'Εκθεση βαθμολογι ́ας — Αρχε ́ς της
 C-127/94, Ecroyd (Συλλογη ́ 1996, σ. Ι-2731), το Πρωτοδικει ́ο
 χρηστη ́ς διοικη ́σεως και της ασφα ́ λειας του δικαι ́ου —
 (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον R. M. Moura Ramos,
 Ανεπαρκη ́ς αιτιολογι ́α — Γενικε ́ς διατα ́ξεις εφαρμογη ́ς
 Προ ́εδρο, τη V. Tiili και τον P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 του α ́ρθρου 43 του ΚΥΚ — Οδηγο ́ς βαθμολογι ́ας —
 J. Vanhamme, εισηγητη ́ς σε γραφει ́ο δικαστη ́, εξε ́δωσε στις 20
 Προ ́δηλες πλα ́νες εκτιμη ́σεως — Κατα ́ χρηση εξουσι ́ας —
 Μαι ̈́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως»)
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 16ης Μαι ̈́ου
 (1999/C 265/19) 1997, με την οποι ́α η Επιτροπη ́ αρνη ́θηκε να ενεργη ́σει για
 την εκτε ́λεση της αποφα ́σεως του ∆ικαστηρι ́ου της 6ης
 Ιουνι ́ου 1996 στην υπο ́θεση C-127/94, Ecroyd.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 2) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και τα
 Στην υπο ́θεση Τ-212/97, Agnès Hubert, μο ́νιμη υπα ́λληλος της δικαστικα ́ ́εξοδα της προσφευ ́γουσας.
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν,
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Marc-Albert Lucas, δικηγο ́ρο Λιε ́γης, 3) Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας
 με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο την δικηγο ́ρο Evelyne Korn, 21 Ιρλανδι ́ας φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 Rue de Nassau, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωποι: Gianluigi Valsesia, Christine Berardis-Kayser και (1) ΕΕ C 331 της 1.11.97.
 Denis Waelbroeck), με αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως της αποφα ́-
 σεως της Επιτροπη ́ς σχετικα ́ με την οριστικη ́ διαμο ́ρφωση της
 βαθμολογι ́ας της προσφευ ́γουσας για την περι ́οδο απο ́ 1ης Ιουλι ́ου
 1993 με ́χρι 30η ́ς Ιουνι ́ου 1995, το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους J. D. Cooke, Προ ́εδρο, τον R. Garcı́a-
 Valdecasas και την P. Lindh, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: B. Pastor,
 κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε, στις 9 Μαρτι ́ου 1999, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 της 4ης Μαι ̈́ου 1999
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 στην υπο ́θεση Τ-242/97, M. Z. κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβου-
 2) 'Εκαστος των διαδι ́δων φε ́ρει τα δικα ́ του δικαστικα ́ ́εξοδα. λι ́ου (1)
 (1) EE C 318 της 18.10.97. (Πειθαρχικη ́ διαδικασι ́α — Υποβιβασμο ́ς — Προσφυγη ́
 ακυρω ́ σεως)
 (1999/C 265/21)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Στην υπο ́θεση Τ-242/97, M.Z., μο ́νιμος υπα ́λληλος του Ευρωπαϊ-
 κου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενος απο ́
 της 20η ́ς Μαι ̈́ου 1999 τον Jean-Noël Louis, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων
 στο Λουξεμβου ́ργο τα γραφει ́α της εταιρι ́ας fiduciaire Myson
 στην υπο ́θεση Τ-220/97, H & R Ecroyd Holdings Ltd κατα ́ SARL, 30, rue de Cessange, κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) (εκπρο ́σωπος: Hans Kruck), που ει ́χε ως αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση
 της αποφα ́σεως του Γενικου ́ Γραμματε ́α του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβου-
 («Γα ́ λα — Ποσο ́τητα αναφορα ́ς — Εκτε ́λεση αποφα ́σεως λι ́ου, της 28ης Οκτωβρι ́ου 1996, περι ́ επιβολη ́ς στον
 του ∆ικαστηρι ́ου») προσφευ ́γοντα της πειθαρχικη ́ς κυρω ́σεως του υποβιβασμου ́, το
 Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους B. Vesterdorf,
 (1999/C 265/20) Προ ́εδρο, J. Pirrung και Μ. Βηλαρα ́, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 4 Μαι ̈́ου
 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 Στην υπο ́θεση Τ-220/97, H & R Ecroyd Holdings Ltd, εταιρι ́α 2) Κα ́θε δια ́δικος θα φε ́ρει τα δικαστικα ́ ́εξοδα ́ του.
 αγγλικου ́ δικαι ́ου, με ́εδρα το Brinsop House; Credenhill
 (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον William Neville,
 solicitor, επικουρουμε ́νο απο ́ τον Peter Duffy, QC, τη Philippa (1) EE C 331 της 1.11.97.
 Watson και τον Paul Stanley, barristers, με το ́πο επιδο ́σεων
 στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο Elvinger, Hoss και


text:
8. 7 . 95 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 174/3
 στ ) Αντιβαίνει η επιβολή στον καλόπιστο εισαγωγέα δασμών αντιπροσώπου , καταρτίσθηκε η σχετική δικαιοπραξία επί
 οφειλομένων για εμπόρευμα με το οποίο διέπραξε τελω της οποίας o τελευταίος έχει δικαίωμα προμήθειας ;
 νειακή παράβαση o εξαγωγέας, στην οποία o εισαγωγέας
 δεν είχε καμία ανάμειξη , προς τις αρχές της δικαιοσύνης ,
 του μη πλουτισμού εις βάρος τρίτου , της αναλογικότητας ,
 της ασφάλειας δικαίου και της καλής πίστεως;
 Αναίρεση της Bundesverband der Bilanzbuchhalter κατά της
 ζ) Όταν οι τελωνειακές αρχές της χώρας εξαγωγής αμέλη Διατάξεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 σαν να προβούν σε προληπτικό έλεγχο στις αποθήκες του των (τέταρτο τμήμα) της 23ης Ιανουαρίου 1995 στην υπόθε
 εξαγωγέα πριν εκδώσουν τα πιστοποιητικά κυκλοφορίας ση Τ-84/94, Bundesverband der Bilanzbuchhalter κατά Επι
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 EUR.1 , η δε πορτογαλική εισαγωγική εταιρεία δεν μπο
 ρούσε να επανορθώσει αυτή την αμέλεια , συντρέχει για 31 Μαρτίου 1994
 την εισαγωγική εταιρεία περίπτωση ανωτέρας βίας κωλύ (Υπόθεση C-107/95 P)
 ουσα την εις βάρος αυτής εκ των υστέρων είσπραξη ; ( 95/C 174/05
 (') ΕΕ αριθ . L 175 της 1 . 7 . 1986 , σ. 1 . H Bundesverband der Bilanzbuchhalter, Βόνη , εκπροσωπού
 O ΕΕ αριθ . L 302 της 19 . 10. 1992 , σ. 1 . μενη από τον δικηγόρο Joachim A. Millier , Μόναχο, με
 ( ! ) Συλλογή 1993 , o . 1 -6381 . αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Arsene Kronsh
 agern , 12 , boulevard de la Foire , L-1528 , άσκησε ενώπιον του
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 31 Μαρτίου
 1995 αναίρεση κατά της Διατάξεως του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα ) της 23ης Ιανουα
 ρίου 1995 στην υπόθεση Τ-84/94, Bundesverband der
 Bilanzbuchhalter κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών με απόφαση H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών
 της 30ής Νοεμβρίου 1994 στην υπόθεση Γεώργιος Κοντόγε Κοινοτήτων :
 ωργας κατά Καρτονπάκ ΑΕ
 (Υπόθεση C-104/95 ) Να ακυρώσει τη Διάταξη του Πρωτοδικείου της 23ης Ιανο
 υαρίου 1995 στην υπόθεση Τ-84/94 (').
 ( 95 /C 174/04 )
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με απόφαση της 30ής Νοέμβριου 1994, η οποία περιήλθε στη
 Παραβίαση των διατάξεων της συνθήκης ΕΚ , και ιδίοις των
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 31 Μαρτίου 1995 , το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών,
 άρθρων 5 , 59 , 86 και του άρθρου 90 παράγραφοι 1 και 3 ,
 καθώς και πεπλανημένη ερμηνεία των άρθρων 155 και 169
 στο πλαίσιο της δ ^ οράς μεταξύ Γεωργίου Κοντόγεωργα
 και Καρτονπάκ ΑΕ , που εκκρεμεί ενώπιόν του , ζητεί από το της συνθήκης ΕΚ. Προσφυγή κατά της αρνήσεως κινήσεως
 της διαδικασίας του άρθρου 169, ή , αντιστοίχως , του άρ
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί τον θρου 90 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ , πρέπει να κρίνεται
 ακόλουθων ερωτημάτων:
 παραδεκτή , αντιθέτως προς όσα δέχθηκε η προσβαλλόμενη
 διάταξη , όταν προβάλλεται o ισχυρισμός ότι η άρνηση αυτή
 1 . Στην περίπτωση που η αρμοδιότητα του εμπορικού στηρίζεται σε πεπλανημένη διαπίστωση των πραγματικών
 αντιπροσώπου εκτείνεται σε καθορισμένο γεωγραφικό περιστατικών ή όταν, στη συγκεκριμένη περίπτωση , το
 τομέα , το δικαίωμά του για προμήθεια αναφέρεται και σε περιθώριο εκτιμήσεως της Επιτροπής εκμηδενίζεται.
 δικαιοπραξίες που διενεργήθηκαν χωρίς την παρέμβασή
 του , σε οποιοδήποτε στάδιο , και ανεξάρτητα από το εάν (') ΕΕ αριθ. C 74 της 25 . 3 . 1995 , σ. 11 .
 είχε εξεύρει o ίδιος τους σχετικούς πελάτες, ή μόνο σε
 δικαιοπραξίες που διενεργήθηκαν στον τομέα δράσεώς
 του , ύστερα από παρέμβασή του , και με πελάτες που o
 ίδιος βρήκε ;
 Προσφυγή που άσκησε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της
 Γερμανίας στις 10 Απριλίου 1995 κατά του Συμβουλίου της
 2 . Ποια έννοια έχει ό όρος «πελάτης που ανήκει» σε αυτό τον Ευρωπαϊκής Ένωσης
 τομέα . Ειδικότερα , εάν πελάτης είναι εταιρεία της οποίας
 o τόπος που βρίσκεται η έδρα της διαφέρει από τον τόπο (Υπόθεση C-122/95)
 όπου ασκείται η επιχειρηματική και εμπορική δραστηριό (95/C 174/06 )
 τητά της , εάν η λέξη «ανήκει» αναφέρεται στην έδρα
 αυτής ή στον τόπο όπου στην πραγματικότητα ασκείται η H Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας , εκπροσωπου
 εμπορική της δραστηριότητα ή/και ενδεχομένως ευρί μένη από τους Δρ Ernst Roder, Ministerialrat, και Bernd
 σκονται οι εργοσταστιακές ή άλλες εγκαταστάσεις της, Kloke , Oberregierungsrat, του Ομοσπονδιακού Υπουργείου
 στην εξυπηρέτηση των οποίων απέβλεψε η δικαιοπραξία Οικονομίας, D-53107, Bonn , άσκησε στις 10 Απριλίου 1995
 για την οποία η αιτουμένη προμήθεια , και σε αυτόν τον ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 τόπο, που αποτελεί το γεωγραφικό τομέα δράσεως του προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης .


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/12
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 15ης Ιανουαρίου 2010 — Messer Group GmbH κατά Air Products and Chemicals Inc., Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-579/08 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Άρθρο 119 του Κανονισμού Διαδικασίας - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Λεκτικά σήματα Ferromix, Inomix και Alumix - Προγενέστερα σήματα FERROMAXX, INOMAXX και ALUMAXX - Ανακοπή ασκηθείσα από τον δικαιούχο - Ενδιαφερόμενο κοινό - Βαθμός ομοιότητας - Προγενέστερο σήμα με διακριτικό χρακτήρα σε μικρό βαθμό - Κίνδυνος συγχύσεως)
 2010/C 100/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Messer Group GmbH (εκπρόσωποι: W. Graf v. Schwerin και J. Schmidt, Rechtsanwälte)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Air Products and Chemicals Inc. (εκπρόσωπος: S. Heurung, Rechtsanwältin), Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: Δ. Μποτής)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα), της 15ης Οκτωβρίου 2008, υποθέσεις T-305/06 έως Τ-307/06, Air Products and Chemicals κατά ΓΕΕΑ, με την οποία το Πρωτοδικείο ακύρωσε τις αποφάσεις του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ) της 12ης Σεπτεμβρίου 2006, περί απορρίψεως των προσφυγών που άσκησε ο δικαιούχος των κοινοτικών λεκτικών σημάτων «FERROMAXX», «INOMAXX» και «ALUMAXX» για προϊόντα της κλάσεως 1 κατά των αποφάσεων του τμήματος ακυρώσεων, με τις οποίες έγινε εν μέρει δεκτή η ανακοπή κατά των αιτήσεων καταχωρίσεως των λεκτικών σημάτων «FERROMIX», «INOMIX» και «ALUMIX» για προϊόντα των κλάσεων 1 και 4
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως και την ανταναίρεση.
 2)
 Η Messer Group GmbH φέρει τα έξοδά της, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Air Products and Chemicals Inc.
 3)
 Το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) φέρει τα έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 55 της 7.3.2009.


text:
C 233/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 12.8.2000
 — Να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν στα δικαστικα ́ richt του Wels δικα ́ζον ως εμποροδικει ́ο, στο πλαι ́σιο διαφορα ́ς
 ́εξοδα. που αφορα ́ εγγραφε ́ς στα βιβλι ́α εταιριω ́ν κατο ́πιν αιτη ́σεως των
 Lutz Gesellschaft mbH, Dr. Richard Seifert, Mag.Dr. Andreas
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Seifert, Mag.Dr. Johann Georg Schelling, Walter Kaltenecker,
 Werner Kneidinger και Günther Gruber, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν
 Βα ́σει των α ́ρθρων 10 και 249 ΕΚ και του α ́ρθρου 2 της οδηγι ́ας του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την
 97/36, το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν ο ́φειλε να θε ́σει σε ισχυ ́ το ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 αργο ́τερο στις 30 ∆εκεμβρι ́ου 1998 τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, 1. «Συνα ́δουν τα προβλεπο ́μενα στο α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 1,
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για τη συμμο ́ρφωση ́ τους στοιχει ́ο στ', της πρω ́ της οδηγι ́ας 68/151/ΕΟΚ (1) και στο
 προς την οδηγι ́α. α ́ρθρο 47 της τε ́ταρτης οδηγι ́ας 78/660/ΕΟΚ (2) με ́τρα,
 σχετικα ́ με την υποχρε ́ωση δημοσιο ́τητας των κεφαλαιουχικω ́ν
 (1) EE 1998, L 6, σ. 43. εταιριω ́ν, προς το α ́ρθρο 44, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο ζ', ΕΚ
 (2) EE 1989, L 298, σ. 23. το οποι ́ο παρε ́χει εξουσιοδο ́τηση για τον συντονισμο ́ των
 εγγυη ́σεων εκει ́νων οι οποι ́ες, στα κρα ́τη με ́λη, επιβα ́λλονται
 στις εταιρι ́ες για την προστασι ́α των συμφερο ́ντων το ́σο των
 εται ́ρων ο ́σο και των μισθωτω ́ν;»
 2. «Αντι ́κεινται τα προβλεπο ́μενα στο α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 1,
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που στοιχει ́ο στ', της πρω ́της οδηγι ́ας 68/151/ΕΟΚ και στο
 υπε ́βαλε το Arbeidshof te Antwerpen, afdeling Hasselt, με α ́ρθρο 47 της τε ́ταρτης οδηγι ́ας 78/660/ΕΟΚ με ́τρα, σχετικα ́
 απο ́φαση της 4ης Μαι ̈́ου 2000 στην υπο ́θεση M.- με την υποχρε ́ωση δημοσιο ́τητας των κεφαλαιουχικω ́ν
 J. Verwayen-Boelen κατα ́ Rijksdienst voor Arbeidsvoor- εταιριω ́ν, προς το α ́ρθρο 44, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο ζ', ΕΚ
 ziening λο ́γω του ο ́τι δεν συντρε ́χει ανα ́γκη καταργη ́σεως
 περιορισμω ́ν στην ελευθερι ́α εγκαταστα ́σεως η ́
 (Υπο ́θεση C-175/00) πραγματοποιη ́σεως των λοιπω ́ν στο ́χων της Συνθη ́κης ΕΚ
 (ιδι ́ως η θε ́σπιση ενιαι ́ου νομικου ́ πλαισι ́ου);»
 (2000/C 233/25)
 3. «Συνα ́δει με τη γενικη ́ δικαιικη ́ αρχη ́ της αναλογικο ́τητας το
 Με απο ́φαση της 4ης Μαι ̈́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο στ', της πρω ́της οδηγι ́ας
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 68/151/ΕΟΚ σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 47 της τε ́ταρτης
 10 Μαι ̈́ου 2000, το Arbeidshof te Antwerpen, afdeling Hasselt, οδηγι ́ας 78/660/ΕΟΚ που αναγκα ́ζει, επ' απειλη ́ κυρω ́σεων
 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ M.-J. Verwayen-Boelen και σε περι ́πτωση μη συμμορφω ́σεως, τις επιχειρη ́σεις με ́σω
 Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, της υποχρεω ́σεως δημοσιο ́τητας του ισολογισμου ́ και του
 ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως λογαριασμου ́ κερδω ́ν και ζημιω ́ν, να αποκαλυ ́πτουν εταιρικα ́
 επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος: μυστικα ́, ενω ́ ο προβλεπο ́μενος προστατευτικο ́ς σκοπο ́ς
 μπορει ́ να επιτευχθει ́ με προ ́σφορο τρο ́πο με ́σω α ́λλων —
 'Εχει το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71, λιγο ́τερο παρεμβατικω ́ν — με ́τρων;»
 το οποι ́ο ορι ́ζει ο ́τι ο κανονισμο ́ς αυτο ́ς ισχυ ́ει για κλα ́δους
 κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως, την ́εννοια ο ́τι μια ρυ ́θμιση ο ́πως αυτη ́ 4. «Ει ́ναι συ ́μφωνο με το προβλεπο ́μενο απο ́ το κοινοτικο ́
 που περιε ́χεται στον RWW, η οποι ́α παρουσια ́ζει χαρακτηριστικα ́ δι ́καιο θεμελιω ́δες δικαι ́ωμα της ιδιοκτησι ́ας το α ́ρθρο 2,
 το ́σο κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως ο ́σο και κοινωνικη ́ς προ ́νοιας, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο ζ', της πρω ́της οδηγι ́ας 68/151/ΕΟΚ
 εμπι ́πτει στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς αυτου ́ του κανονισμου ́, οπο ́τε το σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 47 της τε ́ταρτης οδηγι ́ας
 χρονικο ́ δια ́στημα κατα ́ το οποι ́ο ́ενας εργαζο ́μενος απη ́λαυε των 78/660/ΕΟΚ, που αναγκα ́ζει, επ' απειλη ́ κυρω ́σεων σε
 ευεργετικω ́ν αποτελεσμα ́των αυτη ́ς της ρυθμι ́σεως μπορει ́ να περι ́πτωση μη συμμορφω ́ σεως, τις επιχειρη ́σεις, με ́σω της
 θεωρηθει ́ ως περι ́οδος ασφαλι ́σεως που πρε ́πει επι ́σης να ληφθει ́ υποχρεω ́σεως δημοσιο ́τητας του ισολογισμου ́ και του
 υπο ́ψη για να κριθει ́ αν υφι ́σταται δικαι ́ωμα ́ του για παροχε ́ς λογαριασμου ́ κερδω ́ν και ζημιω ́ ν να αποκαλυ ́πτουν εταιρικα ́
 ανεργι ́ας στο Βε ́λγιο; μυστικα ́, ενω ́ ο προβλεπο ́μενος προστατευτικο ́ς σκοπο ́ς
 μπορει ́ να επιτευχθει ́ με προ ́σφορο τρο ́πο με α ́λλα —
 λιγο ́τερο παρεμβατικα ́ — με ́τρα;»
 5. «Ει ́ναι συ ́μφωνο με το προβλεπο ́μενο απο ́ το κοινοτικο ́ δι ́καιο
 θεμελιω ́δες δικαι ́ωμα της ελευ ́θερης ασκη ́σεως οικονομικη ́ς
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που δραστηριο ́τητας το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο στ',
 υπε ́βαλε το Landesgericht του Wels, με δια ́ταξη της της πρω ́της οδηγι ́ας 68/151/ΕΟΚ σε συνδυασμο ́ με το
 9ης Μαι ̈́ου 2000, στο πλαι ́σιο διαφορα ́ς που αφορα ́ α ́ρθρο 47 της τε ́ταρτης οδηγι ́ας 78/660/ΕΟΚ που αναγκα ́ζει,
 καταχωρι ́σεις στα μητρω ́ α εταιριω ́ ν των αιτου ́ντων Lutz επ' απειλη ́ κυρω ́σεων σε περι ́πτωση μη συμμορφω ́σεως, τις
 Gesellschaft mbH, Dr. Richard Seifert, Mag.Dr. Andreas επιχειρη ́σεις, με ́σω της υποχρεω ́σεως δημοσιο ́τητας του
 Seifert, Mag. Dr. Johann Georg Schelling, Walter Kaltenec- ισολογισμου ́ και του λογαριασμου ́ κερδω ́ν και ζημιω ́ν,
 ker, Werner Kneidinger και Günther Gruber να αποκαλυ ́πτουν εταιρικα ́ μυστικα ́ ενω ́ ο προβλεπο ́μενος
 προστατευτικο ́ς σκοπο ́ς μπορει ́ να επιτευχθει ́ με προ ́σφορο
 (Υπο ́θεση C-182/00) τρο ́πο με ́σω α ́λλων, λιγο ́τερο παρεμβατικω ́ν, με ́τρων;»
 (2000/C 233/26) (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 06/001, σ. 80.
 (2) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 06/002, σ. 17.
 Με δια ́ταξη της 9ης Μαι ̈́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 15 Μαι ̈́ου 2000, το Landesge-


text:
 27.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/49
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Φεβρουαρίου 2015 — Métropole Gestion κατά ΓΕΕΑ — Metropol (METROPOL)
 (Υπόθεση T-431/13) (1)
 ((Κοινοτικό σήμα - Λεκτικό σήμα METROPOL - Αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας - Απουσία αιτήσεως για ανανέωση της καταχωρίσεως του σήματος - Διαγραφή του τμήματος κατά τη λήξη της καταχωρίσεως - Κατάργηση της δίκης))
 (2015/C 138/65)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Métropole Gestion (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: M. A. Roux Steinkühler, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Metropol Investment Financial Company Ltd (Μόσχα, Ρωσία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 4ης Ιουνίου 2013 (υποθέσεις R 723/2012-2 και R 845/2012-2), σχετικά με διαδικασία κήρυξης της ακυρότητας μεταξύ των Métropole Gestion και Metropol Investment Financial Company Ltd.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη.
 2)
 Η Métropole Gestion και το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) φέρουν, έκαστος, τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) EE C 344 της 23.11.2013.


text:
 21.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 16ης Ιουλίου 2015 [αίτηση του Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — «CHEZ Razpredelenie Bulgaria» AD κατά Komisia za zashtita ot diskriminatsia
 (Υπόθεση C-83/14) (1)
 ((Οδηγία 2000/43/ΕΚ - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως προσώπων ανεξαρτήτως της φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής - Συνοικίες στις οποίες κατοικούν κατά κύριο λόγο Ρομά - Τοποθέτηση μετρητών καταναλώσεως ηλεκτρικού ρεύματος στους πυλώνες του δικτύου εναέριων γραμμών ηλεκτρικής ενέργειας, σε ύψος έξι έως επτά μέτρων - Έννοια «άμεσης διακρίσεως» και «έμμεσης διακρίσεως» - Βάρος αποδείξεως - Δικαιολόγηση - Πρόληψη δολιοφθορών στους μετρητές καταναλώσεως ηλεκτρικής ενέργειας και παράνομων ρευματοληψιών - Αναλογικότητα - Γενικός χαρακτήρας του μέτρου - Εξευτελιστική και στιγματίζουσα συνέπεια του μέτρου - Οδηγίες 2006/32/ΕΚ και 2009/72/ΕΚ - Αδυναμία του τελικού καταναλωτή να ελέγξει την κατανάλωσή του ηλεκτρικής ενέργειας))
 (2015/C 311/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Sofia-grad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 «CHEZ Razpredelenie Bulgaria» AD
 κατά
 Komisia za zashtita ot diskriminatsia
 παρισταμένων των: Anelia Nikolova, Darzhavna Komisia za energiyno i vodno regulirane
 Διατακτικό
 1)
 Ο όρος «διάκριση βάσει εθνοτικής καταγωγής, κατά την έννοια της οδηγίας 2000/43/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής, και, ιδίως, των άρθρων 1 και 2, παράγραφος 1 αυτής, έχει την έννοια ότι, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, στις οποίες το σύνολο των μετρητών καταναλώσεως ηλεκτρικής ενέργειας σε συνοικία πόλης η οποία ως επί το πλείστον κατοικείται από Ρομά είναι τοποθετημένοι σε πυλώνες του εναέριου δικτύου παροχής ηλεκτρικής ενέργειας σε ύψος έξι έως επτά μέτρων, ενώ οι αντίστοιχοι μετρητές τοποθετούνται σε ύψος μικρότερο των δύο μέτρων σε άλλες συνοικίες, πρέπει να εφαρμόζεται ανεξαρτήτως του εάν το ως άνω συλλογικό μέτρο θίγει πρόσωπα συγκεκριμένης εθνοτικής καταγωγής ή πρόσωπα τα οποία, χωρίς να είναι αυτής της καταγωγής, υφίστανται, από κοινού με τα πρώτα, τη λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση ή περιέρχονται στη μειονεκτική θέση που συνεπάγεται το ως άνω μέτρο.
 2)
 Η οδηγία 2000/43 και ιδίως τα άρθρα 2, παράγραφος 1, και 2, στοιχεία α' και β', αυτής, έχουν την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική διάταξη προβλέπουσα ότι, προκειμένου να διαπιστωθεί η ύπαρξη άμεσης ή έμμεσης διακρίσεως λόγω φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής στους τομείς οι οποίοι καλύπτονται από το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, η λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση ή η μειονεκτική θέση, στα οποία αναφέρονται, αντιστοίχως, τα σημεία α' και β', πρέπει να συνίστανται σε προσβολή δικαιωμάτων ή εννόμων συμφερόντων.
 3)
 Το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2000/43 έχει την έννοια ότι μέτρο όπως αυτό που περιγράφηκε στο σημείο 1 του παρόντος διατακτικού συνιστά άμεση διάκριση κατά την έννοια της διατάξεως αυτής εάν αποδειχθεί ότι το ως άνω μέτρο καθιερώθηκε και/ή διατηρήθηκε για λόγους σχετικούς με την κοινή εθνοτική καταγωγή της πλειονότητας των κατοίκων της οικείας συνοικίας, στοιχείο που απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως, καθώς και τους κανόνες σχετικά με την αντιστροφή του βάρους αποδείξεως οι οποίοι προβλέπονται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, της ως άνω οδηγίας.
 4)
 Το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2000/43 έχει την έννοια ότι:
 —
 η διάταξη αυτή αντιτίθεται σε διάταξη του εθνικού δικαίου προβλέπουσα ότι, για να υφίσταται έμμεση διάκριση λόγω φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, η μειονεκτική θέση πρέπει να οφείλεται σε λόγους φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής·
 —
 με τον όρο διάταξη, κριτήριο ή πρακτική «εκ πρώτης όψεως ουδέτερη» κατά την έννοια της ως άνω διατάξεως νοείται διάταξη, κριτήριο ή πρακτική τα οποία διατυπώνονται ή εφαρμόζονται φαινομενικώς ουδέτερα, ήτοι κατόπιν συνεκτιμήσεως παραμέτρων διαφορετικών του προστατευόμενου χαρακτηριστικού και όχι ισοβαρούς προς αυτό περιεχομένου·
 —
 με τον όρο «μειονεκτική θέση» κατά την έννοια της ίδιας διατάξεως δεν νοείται ιδιαιτέρως σημαντική, πρόδηλη και σοβαρή περίπτωση ανισότητας, αλλά ότι είναι ιδίως τα πρόσωπα συγκεκριμένης εθνοτικής καταγωγής που περιέρχονται σε μειονεκτική θέση λόγω της επίμαχης διατάξεως, του επίμαχου κριτηρίου ή της επίμαχης πρακτικής·
 —
 ακόμη και αν υποτεθεί ότι μέτρο όπως αυτό που περιγράφηκε στο σημείο 1 του διατακτικού της παρούσας αποφάσεως δεν συνιστά άμεση διάκριση κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', της ως άνω οδηγίας, τέτοια πρακτική είναι καταρχήν ικανή να περιαγάγει, κατά την έννοια του στοιχείου β' του ως άνω άρθρου 2, παράγραφος 2, σε μειονεκτική θέση πρόσωπα συγκεκριμένης εθνοτικής καταγωγής σε σχέση με άλλα πρόσωπα·
 —
 τέτοιο μέτρο μπορεί να είναι αντικειμενικώς δικαιολογημένο ενόψει της ανάγκης διασφαλίσεως της ασφάλειας του δικτύου μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και της δέουσας παρακολουθήσεως της καταναλώσεως ηλεκτρικής ενέργειας μόνον υπό την προϋπόθεση να μην υπερβαίνει τα όρια του πρόσφορου και του αναγκαίου μέτρου για την επίτευξη αυτών των θεμιτών σκοπών και υπό την προϋπόθεση οι προκαλούμενες δυσχέρειες να μην είναι υπέρμετρες σε σχέση προς τους σκοπούς αυτούς. Αυτή η προϋπόθεση δεν συντρέχει εάν διαπιστωθεί, έργο που απόκειται στο αιτούν δικαστήριο, είτε ότι υφίστανται άλλα πρόσφορα μέσα, λιγότερο επιτακτικά, τα οποία θα καθιστούσαν δυνατή την επίτευξη των ως άνω σκοπών, είτε, ελλείψει άλλων τέτοιων μέσων, ότι η ως άνω πρακτική προσβάλλει υπέρμετρα το έννομο συμφέρον των τελικών καταναλωτών ηλεκτρικής ενέργειας οι οποίοι κατοικούν στην οικεία συνοικία, η οποία κατοικείται ως επί το πλείστον από Ρομά, να έχουν πρόσβαση στην προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας υπό συνθήκες οι οποίες δεν έχουν εξευτελιστικό ή στιγματίζοντα χαρακτήρα και οι οποίες τους επιτρέπουν να ελέγχουν τακτικώς την κατανάλωσή τους ηλεκτρικής ενέργειας.
 (1) ΕΕ C 142 της 12.5.2014.


text:
 26.5.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 117/19
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, τις οποίες υπέβαλε το Tribunal de Grande instance de Nanterre (Γαλλία) στις 2 Απριλίου 2007 — 1. S.A. SAFBA κατά Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 2. S.A. Sucreries et Raffineries d'Erstein κατά Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 3. SA Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré Fils κατά Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 4. SA Sucrerie de Bourgogne κατά Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 5. Sucrerie Bourdon κατά Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 6. S.A. des Sucreries du Marquenterre κατά Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 7. Cristal Union κατά Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 8. S.A. Lesaffre Frères κατά Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 9. Société Vermendoise Industries κατά Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 10. S.A. Sucreries de Toury et Usines annexes κατά Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers
 (Υπόθεση C-175/07 - Υπόθεση C-176/07 - Υπόθεση C-177/07 - Υπόθεση C-178/07 - Υπόθεση C-179/07 - Υπόθεση C-180/07 - Υπόθεση C-181/07 - Υπόθεση C-182/07 - Υπόθεση C-183/07 - Υπόθεση C-184/07)
 (2007/C 117/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal de Grande instance de Nanterre (Γαλλία)
 Διάδικοι στις υποθέσεις των κυρίων δικών
 Προσφεύγουσες: S.A. SAFBA (C-175/07), S.A. Sucreries et Raffineries d'Erstein (C-176/07), SA Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré Fils (C-177/07), SA Sucrerie de Bourgogne (C-178/07), Sucrerie Bourdon (C-179/07), S.A. des Sucreries du Marquenterre (C-180/07), Cristal Union (C-181/07), S.A. Lesaffre Frères (C-182/07), Société Vermendoise Industries (C-183/07), S.A. Sucreries de Toury et Usines annexes (C-184/07)
 Καθών: Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι ανίσχυρος ο κανονισμός 314/2002 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (1), λαμβανομένων υπόψη του άρθρου 15 του κανονισμού 1260/2001 του Συμβουλίου, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης (2), και των αρχών της αναλογικότητας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, καθόσον δεν προβλέπει ότι, για τον υπολογισμό της εισφοράς στην παραγωγή, δεν πρέπει να υπολογίζονται οι ανάγκες χρηματοδοτήσεως των ποσοτήτων ζάχαρης που περιέχονται σε μεταποιημένα προϊόντα τα οποία εξάγονται χωρίς να καταβάλλεται επιστροφή κατά την εξαγωγή;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα αυτό:
 Είναι ανίσχυρος ο κανονισμός 1686/2005 (3) λαμβανομένων υπόψη του κανονισμού 314/2002 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του άρθρου 15 του κανονισμού 1260/2001 του Συμβουλίου, καθώς και της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον καθορίζει εισφορά στην παραγωγή ζάχαρης, η οποία υπολογίζεται με βάση μια «μέση ζημία »ανά εξαγόμενο τόνο, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ποσότητες που εξάγονται χωρίς καταβολή επιστροφής, μολονότι οι ίδιες αυτές ποσότητες περιλαμβάνονται στο σύνολο το οποίο αποτελεί τη βάση για την εκτίμηση της συνολικής ζημίας προς χρηματοδότηση;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 314/2002 της Επιτροπής, της 20ής Φεβρουαρίου 2002, για τη θέσπιση των λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος των ποσοστώσεων στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ L 50, σ. 40).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1260/2001 του Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου 2001, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ L 178, σ. 1).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 1686/2005 της Επιτροπής, της 14ης Οκτωβρίου 2005, για τον καθορισμό, όσον αφορά την περίοδο εμπορίας 2004/2005, των ποσών των εισφορών στην παραγωγή, καθώς και του συντελεστή της συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ L 271, σ. 12).


text:
22.2.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 44/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας:
 L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 7 Ιανουα-
 της 7ης Ιανουαρίου 2003 ρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 στην υπόθεση C-306/99 (αίτηση του Finanzgericht 1) Η δεύτερη και η τρίτη ομάδα ερωτημάτων του παρα-
 Hamburg για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): πέμποντος δικαστηρίου, που αφορούν την ερμηνεία της
 Banque internationale pour l’Afrique occidentale SA τετάρτης οδηγίας 78/660/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 (BIAO) κατά Finanzamt für Großunternehmen in 25ης Ιουλίου 1978, που βασίζεται στο άρθρο 54, παράγρα-
 Hamburg ( 1) φος 3, στοιχείο ζ', της Συνθήκης περί των ετησίων λογαρια-
 σμών εταιριών ορισμένων μορφών, υποβλήθηκαν παρα-
 δεκτώς.
 («Τετάρτη οδηγία 78/660/EOK — Ετήσιοι λογαριασμοί
 ορισμένων μορφών εταιριών — Αρμοδιότητα του ∆ι- 2) Η τετάρτη οδηγία 78/660 δεν αποκλείει την εγγραφή στο
 καστηρίου να ερμηνεύσει το κοινοτικό δίκαιο σε τομέα παθητικό του ισολογισμού, με βάση το άρθρο της 20,
 όπου αυτό δεν είναι άμεσα εφαρμοστέο — Προβλέψεις παράγραφος 1, προβλέψεως που αποσκοπεί στην κάλυψη
 για τον κίνδυνο από παροχή εγγυήσεων πιστώσεων — ενδεχομένων ζημιών ή απαιτήσεων τρίτων που απορρέουν
 Συνεκτίμηση της ατομικής καταστάσεως του οφειλέτη από υποχρέωση η οποία εμφανίζεται σε συνέχεια του
 και του κράτους όπου αυτός είναι εγκατεστημένος — ισολογισμού βάσει του άρθρου14 της ιδίας οδηγίας, εφόσον
 Ημερομηνία κατά την οποία ο κίνδυνος πρέπει ή μπορεί η εν λόγω ζημία ή οι απαιτήσεις τρίτων μπορούν να
 να αποτιμηθεί και να εγγραφεί στον ισολογισμό») χαρακτηριστούν, κατά την ημερομηνία κλεισίματος του
 ισολογισμού, ως «πιθανές ή βέβαιες». Το άρθρο 31, παρά-
 (2003/C 44/01) γραφος 1, στοιχείο ε', της ίδιας οδηγίας δεν αποκλείει το
 ενδεχόμενο, προκειμένου να εξασφαλιστεί η τήρηση των
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) αρχών της συνέσεως και της πιστής απεικονίσεως της
 περιουσίας, ο πλέον ενδεδειγμένος τρόπος αποτιμήσεως να
 συνίσταται στη συνολική εκτίμηση όλων των στοιχείων που
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») ασκούν επιρροή.
 3) Υπό τις συνθήκες που χαρακτηρίζουν τη διαφορά που
 αποτελεί αντικείμενο της κυρίας δίκης, η εξόφληση της
 Στην υπόθεση C-306/99, με αντικείμενο αίτηση του Finanzgericht οφειλής από πίστωση, η οποία έλαβε χώρα μετά την ημερο-
 Hamburg (Γερμανία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του μηνία κλεισίματος του ισολογισμού (η οποία αποτελεί την
 άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς ορθή βάση για την αποτίμηση των στοιχείων του ισολο-
 που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Banque γισμού), δεν συνιστά γεγονός που επιβάλλει την εκ νέου
 internationale pour l’Afrique occidentale SA (BIAO) και αναδρομική αποτίμηση της αξίας της εμφανιζομένης στο
 Finanzamt für Großunternehmen in Hamburg, η έκδοση παθητικό του ισολογισμού προβλέψεως που αφορά την εν
 προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της τετάρτης λόγω πίστωση. Ωστόσο, η αρχή της πιστής απεικονίσεως
 οδηγίας 78/660/EOK του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1978, της περιουσίας επιβάλλει να γίνεται μνεία στους ετήσιους
 που βασίζεται στο άρθρο 54, παράγραφος 3, στοιχείο ζ', της λογαριασμούς της εξαλείψεως του κινδύνου στον οποίο
 Συνθήκης περί των ετησίων λογαριασμών εταιριών ορισμένων αντιστοιχεί η εν λόγω πρόβλεψη.
 μορφών (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/002, σ. 17), το ∆ικαστήριο, συγκείμενο
 από τους G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, J.-P. Puissochet, (1 ) ΕΕ C 333 της 20.11.1999.
 πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward (εισηγητή), A. La Pergola,
 P. Jann, Β. Σκουρή, F. Macken, N. Colneric και S. von


text:
2. 3 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 64/25
 μους τους κανονισμούς πεθί προσαρμογής οι οποίοι καθόρι Διαγραφή της υποθέσεως T-84/95 ( 1 )
 ζαν, μετά τις 3 Οκτωβρίου 1990, διορθωτικό συντελεστή για (96/C 64/49)
 τη Γερμανία με βάση το κόστος ζωής στη Βόννη , καθόσον
 εφάρμοσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ . 3161/94, πεθιοθισθείσα (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 να αποκαταστήσει από 1ης Ιουλίου 1994 τη διαπιστωθείσα
 παρανομία. Με διάταξη της 12ης Ιανουαρίου 1996, o πρόεδρος του
 πρώτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοι
 Οι προσφεύγοντες επικαλούνται περαιτέρω την παραβίαση νοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-84/95 ,
 της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, καθόσον από 1ης Οκτω Réné Bébin κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 βρίου 1990 δεν διέθεταν αγοραστική δύναμη αντίστοιχη με των .
 άλλους μονίμους ή μη μονίμους υπαλλήλους που δεν μετέφε
 ραν μέρος των αποδοχών τους στη Γερμανία. (') ΕΕ αριθ. C 208 της 12. 8. 1995.
 Εν τέλει, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή
 παρέλειψε να μεριμνήσει ώστε o διορθωτικός συντελεστής για
 τη Γερμανία να καθοριστεί, σύμφωνα με τον ΚΥΚ, στο
 επίπεδο της πθωτεύουσάς της, του Βερολίνου , παραβιάζο Διαγραφή της υποθέσεως Τ-138/95 (' )
 ντας έτσι το καθήκον αρωγής της έναντι των υπαλλήλων της. (96/C 64/50)
 Υποστηρίζουν επίσης ότι η Επιτροπής δεν άσκησε προσφυγή
 ακυρώσεως του επίδικου κανονισμού , παρά το γεγονός ότι (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 αυτός ήταν προδήλως παθάνομος· επομένως, απέτυχε στην
 αποστολή της να μεριμνά για την τήρηση του κοινοτικού Με διάταξη της 12ης Ιανουαρίου 1996, o πρόεδρος του
 δικαίου , αποστολή που απορρέει επίσης από το καθήκον πρώτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοι
 αρωγής, οσάκις αποδέκτες του παράνομου κανόνα παραγώ νοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-138/95,
 γου δικαίου είναι μόνιμοι ή μη μόνιμοι υπάλληλοι. Friedrich Engelking κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώ
 σεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (') ΕΕ αριθ. C 208 της 12. 8. 1995 .
 Διαγραφή της υποθέσεως Τ-276/94 ( 1 )
 (96/C 64/48
 Διαγραφή της υποθέσεως Τ-213/95 R
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (96/C 64/51 )
 Με διάταξη της 23ης Ιανουαρίου 1996, o πρόεδρος του τρίτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-276/94, Adam
 Με διάταξη της 24ης Ιανουαρίου 1996, o πρόεδρος του
 Buick κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 πρώτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοι
 (') ΕΕ αριθ . C 304 της 29. 10. 1994. νοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-213/95 R,
 Stichting Certificatie Kraanverhuurbedrijf κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 24.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 366/36
 Προσφυγή της 21ης Σεπτεμβρίου 2012 — Beninca κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-418/12)
 2012/C 366/74
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Jürgen Beninca (Φρανκφούρτη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Zschocke, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου 2012, αρνούμενη εμμέσως την πρόσβαση σε έγγραφο που καταρτίσθηκε στο πλαίσιο διαδικασιών συγκεντρώσεων (υπόθεση COMP/M.6166 — NYSE Euronext κατά Deutsche Börse) και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν εξέδωσε απόφαση σε απάντηση της αιτήσεως του προσφεύγοντος να του δοθεί πρόσβαση σε συγκεκριμένο έγγραφο εντός της προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 8, παράγραφος 2, του Κανονισμού 1049/2001 (1). Κατά το άρθρο 8, παράγραφος 3, του Κανονισμού, τούτο συνιστά εμμέσως αρνητική και μη δικαιολογημένη απόφαση και για τον λόγο αυτό συνιστά παράβαση των διατάξεων περί προσβάσεως σε έγγραφα.
 —
 Με τον δεύτερο λόγο ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι κανένα από τα επιχειρήματα που προέβαλε η Επιτροπής στην προκαταρκτική της εξέταση δεν δικαιολογεί την άρνηση παροχής προσβάσεως στο επίμαχο έγγραφο.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43).


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/17
 Αναίρεση που άσκησαν στις 22 Απριλίου 2014 οι Jean-Pierre Bodson κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 12 Φεβρουαρίου 2014 στην υπόθεση F-73/12, Bodson κ.λπ. κατά ΕΤΕπ
 (Υπόθεση T-240/14 P)
 2014/C 223/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Jean-Pierre Bodson (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο)· Dalila Bundy (Cosnes-et-Romain, Γαλλία)· Didier Dulieu (Roussy-le-Village, Γαλλία)· Marie-Christel Heger (Nospelt, Λουξεμβούργο)· Ευάγγελος Κούργιας (Senningerberg, Λουξεμβούργο)· Manuel Sutil (Λουξεμβούργο)· Patrick Vanhoudt (Gonderange, Λουξεμβούργο)· και Henry von Blumenthal (Bergem, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
 Αιτήματα των αναιρεσειόντων
 Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε στις 12 Φεβρουαρίου 2014 το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση F-73/12·
 —
 κατά συνέπεια, να κάνει δεκτά τα αιτήματα που προέβαλαν οι αναιρεσείοντες πρωτοδίκως και, ως εκ τούτου,
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις περί εφαρμογής στους αναιρεσείοντες της αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου της ΕΤΕπ της 13ης Δεκεμβρίου 2011 περί περιορισμού της μισθολογικής αναπροσαρμογής στο 2,8 % και της αποφάσεως της Διευθύνουσας Επιτροπής της ΕΤΕπ της 14ης Φεβρουαρίου 2012 περί καθορισμού κλίμακας αξιολογικής κατατάξεως που συνεπάγεται απώλεια μισθού 1 %· αποφάσεις οι οποίες περιλαμβάνονται στα εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών του Απριλίου του 2012, καθώς και να ακυρώσει, στο ίδιο μέτρο, όλες τις αποφάσεις που περιέχονται στα μεταγενέστερα εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών·
 —
 συνεπώς,
 —
 να επιβάλει στην καθής πρωτοδίκως την καταβολή της διαφοράς των αποδοχών που προκύπτει από τις προπαρατεθείσες αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου της ΕΤΕπ της 13ης Δεκεμβρίου 2011 και της Διευθύνουσας Επιτροπής της ΕΤΕπ της 14ης Φεβρουαρίου 2012 σε σχέση με την εφαρμογή του προϊσχύσαντος μισθολογικού καθεστώτος· επ’ αυτής της μισθολογικής διαφοράς πρέπει να καταβληθούν τόκοι από τις 12 Απριλίου 2012 και, στη συνέχεια, από τις 12 κάθε μηνός, έως την πλήρη εξόφληση της οφειλής, με επιτόκιο καθοριζόμενο στο επίπεδο του επιτοκίου της ΕΚΤ πλέον 3 εκατοστιαίων μονάδων·
 —
 να υποχρεώσει την καθής πρωτοδίκως στην καταβολή αποζημιώσεως για τη ζημία που προκλήθηκε εξ αιτίας της απώλειας της αγοραστικής δύναμης, ζημία η οποία εκτιμάται ex aequo et bono, προσωρινώς, στο 1,5 % των μηνιαίων αποδοχών εκάστου αναιρεσείοντος·
 —
 να καταδικάσει την ΕΤΕπ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων·
 —
 να καταδικάσει την καθής πρωτοδίκως στο σύνολο των δικαστικών εξόδων των δύο δικών.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεώς τους, οι αναιρεσείοντες προβάλλουν τέσσερις λόγους αναιρέσεως.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παραβίαση της διαφορετικής φύσεως μεταξύ της συμβατικής φύσεως της εργασιακής σχέσεως και της διεπόμενης από τον ΚΥΚ εργασιακής σχέσεως, από παραβίαση των θεμελιωδών όρων της εργασιακής σχέσεως και παραβίαση του νομικού χαρακτηρισμού του μνημονίου συμφωνίας.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από αντίφαση της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης και αλλοίωση των στοιχείων της δικογραφίας.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από προσβολή των αρχών της ασφάλειας δικαίου, της απαγορεύσεως της αναδρομικότητας και της προβλεψιμότητας, καθώς και αλλοίωση των στοιχείων της δικογραφίας.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παραβίαση του ελέγχου της πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως και αθέτηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.


text:
 14.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/27
 Προσφυγή της 9ης Ιουνίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-286/10)
 ()
 2010/C 221/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Guerra e Andrade και M. van Beek)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2005/47/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 18ης Ιουλίου 2005, για τη συμφωνία μεταξύ της Κοινότητας Ευρωπαϊκών Σιδηροδρόμων (CER) και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον τομέα των Μεταφορών (ETF) για θέματα των συνθηκών εργασίας των μετακινούμενων εργαζομένων που παρέχουν διασυνοριακές διαλειτουργικές υπηρεσίες στον τομέα των σιδηροδρόμων και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει την Επιτροπή για τη θέσπιση των διατάξεων αυτών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5 της οδηγίας αυτής,
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 26 Ιουλίου 2008.
 (1) EE L 195, σ. 15


text:
Αριθ . C 212/22 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 7 . 97
 Πέραν τούτου , οι περιπτώσεις για τις οποίες η Ομοσπον Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 διακή Δημοκρατία της Γερμανίας έχει ρητά παραδεχθεί Gômez de la Cruz, μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτρο
 ότι έχει άπαξ υπερβεί τις οριακές τιμές δεν θα θεωρηθούν πής, κτίριο Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του Δικα
 πλέον ως άνευ σημασίας, σε περίπτωση που γίνει δεκτή στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 26 Μαΐου 1997,
 από το Συμβούλιο η πρόταση περί τροποποιήσεως, για προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 όσο χρόνο η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 πραγματοποιεί κατά κανόνα μόνο οκτώ έως δέκα δειγμα H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 τοληψίες κάθε κολυμβητική περίοδο,
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, παραλείπο
 — παράβαση του άρθρου 6 παράγραφος 1 της οδηγίας: από ντας να ανακοινώσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και
 την κοινοτική έκθεση της Επιτροπής για το 1995 προκύ διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προς συμμόρ
 πτει ότι το 6,5 % των υδάτων κολυμβήσεως στις γερμανι φωση με την οδηγία 93/76/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 13ης
 κές ακτές και το 42,5% των γερμανικών εσωτερικών Σεπτεμβρίου 1993 , περί του περιορισμού των εκπομπών
 υδάτων δεν ελέγχθηκαν επαρκώς το έτος 1995 . του διοξειδίου του άνθρακος με τη βελτίωση της ενεργει
 ακής απόδοσης (SAVE) (') ή μη έχοντας λάβει τα ανα
 (') ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001 , σ. 108. γκαία μέτρα προς συμμόρφωση με αυτή , δεν εξεπλήρωσε
 τις υποχρεώσει που υπέχει δυνάμει της εν λόγω οδηγί
 ας ,
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που έξοδα.
 υπέβαλε το Royal Court of Jersey, με διάταξη της 28ης
 Απριλίου 1997, στην υπόθεση Emidio Marco Rios κατά His Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Excellency the Lieutenant Governor of Jersey
 Κατά το άρθρο 10 της οδηγίας 93/76/ΕΟΚ τα κράτη μέλη
 (Υπόθεση C-199/97) έπρεπε να είχαν λάβει τα αναγκαία μέτρα για συμμόρφωση
 (97/C 212/40) προς τις διατάξεις της μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1994 και να
 έχουν ενημερώσει σχετικώς την Επιτροπή .
 Με διάταξη της 28ης Απριλίου 1997 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων H Επιτροπή διαπιστώνει ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει
 στις 23 Μαΐου 1997, το Royal Court of Jersey, στο πλαίσιο της ακόμα προσαρμόσει τη νομοθεσία της προς τις διατάξεις της
 διαφοράς μεταξύ Emidio Marco Rios και His Excellency the οδηγίας παραβαίνοντας έτσι τις υποχρεώσεις που υπέχει από
 Lieutenant Governor of Jersey που εκκρεμεί ενώπιον του , το άρθρο 189 της συνθήκης ΕΚ και από το άρθρο 10 της
 ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά οδηγίας αυτής.
 σεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1 ΕΕ αριθ . L 237 της 22 . 9 . 1993 , σ. 28.
 1 , υπό την προϋπόθεση ότι οι Βρετανοί πολίτες δεν υπόκει
 νται στον έλεγχο εισόδου μεταναστών στη νήσο Jersey ή
 δεν απελαύνονται από τη νήσο αυτή , συνεπάγεται το
 άρθρο 4 του πρωτοκόλλου αριθ. 3 (') της πράξεως προ Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 σχωρήσεως του Ηνωμένου Βασιλείου στις Ευρωπαϊκές υπέβαλε, με διάταξη της 22ας Μαΐου 1997, το Arrondisse
 Κοινότητες ότι ούτε οι υπήκοοι άλλου κράτους μέλους nientsrechtbank te Amsterdam, στην υπόθεση Fitzwilliam
 μπορούν να απελαύνονται από τη νήσο Jersey; Executive Search Limited, ενεργούσα υπό την επωνυμία
 Fitzwilliam Technical Services (FTS), κατά της διοικήσεως
 2. Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι αρνητική , του Landelijk instituut sociale verzekeringen η οποία διαδέ
 εμποδίζει το εν λόγω άρθρο 4 τις αρμόδιες αρχές της χθηκε τη διοίκηση του Nieuwe Algemene Bedrijfsver
 νήσου Jersey να απελάσουν υπήκοο άλλου κράτους eniging
 μέλους, εκτός αν τέτοια απέλαση δικαιολογείται από
 λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας ή δημοσίας (Υπόθεση C-202/97)
 υγείας; (97/C 212/42)
 ( · ) ΕΕ αγγλική ειδική έκδοση της 27. 3 . 1972, σ. 164. Με διάταξη της 22ας Μαΐου 1997 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 27 Μαΐου 1997, το Arron
 dissementsrechtbank te Amsterdam στο πλαίσιο της διαφο
 ράς που εκκρεμεί ενώπιον του μεταξύ Fitzwilliam Executive
 Search Limited, ενεργούσα υπό την επωνυμία Fitzwilliam
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Technical Services (FTS ) και της διοικήσεως του Landelijk
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις instituut sociale verzekeringen η οποία διαδέχθηκε τη διοίκη
 26 Μαίου 1997 ση του Nieuwe Algemene Bedrijfsvereniging, ζητεί από το
 Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προ
 (Υπόθεση C-201/97) δικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 (97/C 212/41 )
 1 , α) μπορεί η αναφερόμενη στο άρθρο 14 παράγραφος 1
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1408/71
 νη από τον Hendrik Van Lier, νομικό σύμβουλο και τον έννοια «επιχείρηση στην οποία κανονικά υπάγεται»
 Δημήτρη Τριανταφύλλου , μέλος της νομικής υπηρεσίας της να συμπληρωθεί μέσω συγκεκριμένων προϋποθέσεων


text:
22.1.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 20/29
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-201/98 (1) τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-98/99, UPS
 Europe NV/SA κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (2000/C 20/64)
 (1) EE C 174 της 19.6.99.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Με δια ́ταξη της 8ης Νοεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-201/98, Rumpstad ATM B.V.
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-107/99 (1)
 ( 1) EE C 71 της 13.3.99.
 (2000/C 20/67)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-76/99 (1)
 Με δια ́ταξη της 8ης Νοεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του δευτε ́ρου
 (2000/C 20/65) τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-107/99, Maria Soledad
 Garcı́a Retortillo κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 Με δια ́ταξη της 18ης Νοεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του (1) EE C 226 της 7.8.99.
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-76/99, Jütro Konservenfabrik
 GmbH & Co KG κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 174 της 19.6.99.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-117/99 (1)
 (2000/C 20/68)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-98/99 (1) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (2000/C 20/66) Με δια ́ταξη της 8ης Νοεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-117/99, Natalia Martinez
 Paramo κ. λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Με δια ́ταξη της 29ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 τετραμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- (1) EE C 204 της 17.7.99.


text:
27.5.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 149/7
 Υπο ́ αυτε ́ς τις περιστα ́σεις, η προβλεπομε ́νη απο ́ το ́αρθρο 31, κρα ́τος με ́λος δεν διατυ ́πωσε αντιρρη ́σεις, συ ́μφωνα με το
 παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ 3665/87 εγγυ ́ηση πρε ́πει να ́αρθρο 13, παρα ́γραφος 2, της εν λο ́γω οδηγι ́ας, ́η εα ́ν η
 ελευθερωθει ́ και μο ́νον το ποσο ́ που καταβλη ́θηκε ως προκατα- Επιτροπη ́ ́ελαβε «ευνοϊκη ́ απο ́φαση» κατ' εφαρμογη ́ν της
 βολη ́ της επιστροφη ́ς λο ́γω εξαγωγη ́ς πρε ́πει να αποδοθει ́ απο ́ παραγρα ́φου 4 της ́διας ι διατα ́ξεως, η αρμο ́δια αρχη ́ που
 τον εξαγωγε ́α συ ́μφωνα με τις εφαρμοστε ́ες εθνικε ́ς διατα ́ξεις διαβι ́βασε την αι ́τηση, με θετικη ́ γνω ́ μη, στην Επιτροπη ́ ει ́ναι
 περι ́ ανακτη ́σεως του αχρεωστη ́τως καταβληθε ́ντος. υποχρεωμε ́νη να παρα ́σχει τη «γραπτη ́ συγκατα ́θεση» που
 επιτρε ́πει τη δια ́θεση στην αγορα ́ του προϊο ́ντος. Ωστο ́σο,
 (1) EE C 258 της 15.8.1998. σε περι ́πτωση που το οικει ́ο κρα ́τος με ́λος ́εχει εν τω μεταξυ ́
 στη δια ́θεση ́ του νε ́α στοιχει ́α που το οδηγου ́ν στο
 συμπε ́ρασμα ́οτι το προϊο ́ν για το οποι ́ο ́εγινε η γνωστοποι ́ηση
 ει ́ναι δυνατο ́ να συνεπα ́γεται κι ́νδυνο για την ανθρω ́ πινη
 υγει ́α και το περιβα ́λλον, δεν θα ει ́ναι υποχρεωμε ́νο να
 δω ́ σει τη συγκατα ́θεση ́ του, και του ́το υπο ́ την προϋπο ́θεση
 ́οτι ενημερω ́ νει περι ́ αυτου ́ αμε ́σως την Επιτροπη ́ και τα
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ́αλλα κρα ́τη με ́λη ω ́ στε να ληφθει ́, εντο ́ς της τασσομε ́νης
 απο ́ το ́αρθρο 16, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας 90/220
 της 21ης Μαρτι ́ου 2000 προθεσμι ́ας, σχετικη ́ απο ́φαση συ ́μφωνα με την προβλεπομε ́νη
 στο ́αρθρο 21 της εν λο ́γω οδηγι ́ας διαδικασι ́α.
 στην υπο ́θεση C-6/99 (αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως του Conseil d’État): Association Greenpeace 2) 'Οταν ́ενα εθνικο ́ δικαστη ́ριο διαπιστω ́ σει ́οτι, λο ́γω παρατυ-
 France κ.λπ. κατα ́ Ministère de l’Agriculture et de la Pêche πιω ́ ν κατα ́ τη διενε ́ργεια της προβλεπομε ́νης στο ́αρ-
 κ.λπ. (1) θρο 12, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 90/220 εξετα ́σεως της
 γνωστοποιη ́σεως απο ́ την αρμο ́δια εθνικη ́ αρχη ́, η τελευται ́α
 («Οδηγι ́α 90/220/ΕΟΚ — Βιοτεχνολογι ́α — Γενετικω ́ς δεν μπο ́ρεσε εγκυ ́ρως να διαβιβα ́σει τον φα ́κελο με θετικη ́
 τροποποιημε ́νοι οργανισμοι ́ — Απο ́φαση 97/98/ΕΚ — Σπο ́- γνω ́ μη στην Επιτροπη ́ κατα ́ την ́εννοια της παραγρα ́φου 2
 ροι αραβοσι ́του») της διατα ́ξεως αυτη ́ς, το εν λο ́γω δικαστη ́ριο ει ́ναι υποχρεω-
 με ́νο να υποβα ́λει στο ∆ικαστη ́ριο αι ́τηση εκδο ́σεως προδι-
 (2000/C 149/11) καστικη ́ς αποφα ́σεως σε περι ́πτωση που εκτιμα ́ ́οτι οι παρατυ-
 πι ́ες αυτε ́ς ει ́ναι δυνατο ́ να θι ́γουν το κυ ́ρος της ευνοϊκη ́ς
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, διατα ́σσοντας, ενδεχομε ́νως, την
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 αναστολη ́ εκτελε ́σεως των με ́τρων εφαρμογη ́ς της εν λο ́γω
 αποφα ́σεως ́εως ́οτου το ∆ικαστη ́ριο αποφανθει ́ επι ́ του
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ ζητη ́ματος της εκτιμη ́σεως του κυ ́ρους.
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (1) EE C 71 της 13.3.1999.
 Στην υπο ́θεση C-6/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Conseil d’État
 (Γαλλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177
 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητει ́ται, στο
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος
 δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Association Greenpeace France κ.λπ. και
 Ministère de l’Agriculture et de la Pêche κ.λπ., παρισταμε ́νων ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 των: Novartis Seeds SA, Monsanto Europe SA, η ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 13, (ε ́κτο τμη ́μα)
 παρα ́γραφοι 2 και 4, της οδηγι ́ας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 της 23ης Απριλι ́ου 1990, για τη σκο ́πιμη ελευθε ́ρωση γενετικω ́ς της 23ης Μαρτι ́ου 2000
 τροποποιημε ́νων οργανισμω ́ν στο περιβα ́λλον (EE L 117, σ. 15),
 ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 97/35/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της στην υπο ́θεση C-373/97: (αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστι-
 18ης Ιουνι ́ου 1997, για τη δευ ́τερη προσαρμογη ́ στην τεχνικη ́ κη ́ς αποφα ́σεως του Πολυμελου ́ς Πρωτοδικει ́ου Αθηνω ́ ν)
 προ ́οδο της οδηγι ́ας 90/220 (EE L 169, σ. 72), το ∆ικαστη ́ριο, ∆ιονυ ́σιος ∆ιαμαντη ́ς κατα ́ Ελληνικου ́ ∆ημοσι ́ου, Οργα-
 συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, νισμου ́ Οικονομικη ́ς Ανασυγκρο ́τησης Επιχειρη ́σεων ΑΕ
 J. C. Moitinho de Almeida, L. Sevón και R. Schintgen, προε ́- (ΟΑΕ) (1)
 δρους τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn (εισηγητη ́), C. Gulmann, J.-
 P. Puissochet, G. Hirsch, M. Wathelet, Β. Σκουρη ́, και την («∆ι ́καιο των εταιριω ́ ν — ∆ευ ́τερη οδηγι ́α 77/91/ΕΟΚ —
 F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας: Ανω ́ νυμη εταιρι ́α αντιμετωπι ́ζουσα οικονομικα ́ προβλη ́-
 H. von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 21 Μαρτι ́ου ματα — Αυ ́ξηση του μετοχικου ́ κεφαλαι ́ου με διοικητικα ́
 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: με ́τρα — Καταχρηστικη ́ α ́σκηση δικαιω ́ ματος απορρε ́ο-
 ντος απο ́ δια ́ ταξη του κοινοτικου ́ δικαι ́ου»)
 1) Η οδηγι ́α 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 23ης Απριλι ́ου
 1990, για την σκο ́πιμη ελευθε ́ρωση γενετικω ́ ς τροποποιημε ́-
 (2000/C 149/12)
 νων οργανισμω ́ ν στο περιβα ́λλον, ́οπως τροποποιη ́θηκε με
 την οδηγι ́α 97/35/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 18ης Ιουνι ́ου 1997,
 για τη δευ ́τερη προσαρμογη ́ στην τεχνικη ́ προ ́οδο της οδηγι ́ας (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 90/220, πρε ́πει να ερμηνευθει ́υπο ́ την ́εννοια ́οτι, αν, ́υστερα
 απο ́ τη διαβι ́βαση στην Επιτροπη ́ αιτη ́σεως διαθε ́σεως στην Στην υπο ́θεση C-373/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Πολυμελου ́ς
 αγορα ́ ενο ́ς γενετικω ́ ς τροποποιημε ́νου οργανισμου ́, κανε ́να Πρωτοδικει ́ου Αθηνω ́ν προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 ---pagebreak--- C 149/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 27.5.2000
 α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ζητει ́ται, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του
 αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ ∆ιονυσι ́ου ∆ιαμαντη ́ και Ελληνικου ́
 ∆ημοσι ́ου, Οργανισμου ́ Οικονομικη ́ς Ανασυγκρο ́τησης Επιχει- (πε ́μπτο τμη ́μα)
 ρη ́σεων ΑΕ (ΟΑΕ), η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς
 την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 25 και 29 της δευ ́τερης οδηγι ́ας
 77/91/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 1976, περι ́ της 23ης Μαρτι ́ου 2000
 συντονισμου ́ των εγγυη ́σεων που απαιτου ́νται στα κρα ́τη με ́λη εκ
 με ́ρους των εταιριω ́ν κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 58, δευ ́τερο
 εδα ́φιο, της Συνθη ́κης, για την προστασι ́α των συμφερο ́ντων των στην υπο ́θεση C-208/98 (αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστι-
 εται ́ρων και των τρι ́των, με σκοπο ́ να καταστου ́ν οι εγγυη ́σεις αυτε ́ς κη ́ς αποφα ́σεως του Landgericht Potsdam): Berliner Kindl
 ισοδυ ́ναμες ο ́σον αφορα ́ τη συ ́σταση της ανω ́νυμης εταιρι ́ας, τη Brauerei AG κατα ́ Andreas Siepert (1)
 διατη ́ρηση και τις μεταβολε ́ς του κεφαλαι ́ου της (ΕΕ ειδ. ́εκδ.
 06/001, σ. 230), καθω ́ς και ως προς την καταχρηστικη ́ α ́σκηση
 δικαιω ́ματος απορρε ́οντος απο ́ τις διατα ́ξεις αυτε ́ς, το ∆ικαστη ́ριο («Προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ ν — Καταναλωτικη ́ πι ́στη
 (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. Schintgen, προ ́εδρο του — Οδηγι ́α 87/102 — Πεδι ́ο εφαρμογη ́ς — Συ ́μβαση
 δευ ́τερου τμη ́ματος και προεδρευ ́οντα του ́εκτου τμη ́ματος, P. J. G εγγυη ́σεως — Αποκλει ́εται»)
 Kapteyn (εισηγητη ́), G. Hirsch, H. Ragnemalm και Β. Σκουρη ́,
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. Saggio, γραμματε ́ας:
 L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 23 Μαρτι ́ου (2000/C 149/13)
 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Το κοινοτικο ́ δι ́καιο δεν απαγορευ ́ει στα εθνικα ́ δικαστη ́ρια να
 εφαρμο ́ζουν δια ́ταξη του εθνικου ́ δικαι ́ου βα ́σει της οποι ́ας
 μπορου ́ν να εκτιμου ́ν κατα ́ πο ́σον ́ενα δικαι ́ωμα που απορρε ́ει (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 απο ́ κοινοτικη ́ δια ́ταξη ασκει ́ται καταχρηστικα ́. Κατα ́ την εκτι ́- στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 μηση αυτη ́ πα ́ντως, δεν μπορει ́ να θεωρηθει ́ ́οτι ́ενας με ́τοχος,
 επικαλου ́μενος το ́αρθρο 25, παρα ́γραφος 1, της δευ ́τερης
 οδηγι ́ας 77/91/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 13ης ∆εκεμβρι ́ου Στην υπο ́θεση C-208/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Landgericht
 1976, περι ́ συντονισμου ́ των εγγυη ́σεων που απαιτου ́νται στα Potsdam (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 κρα ́τη με ́λη εκ με ́ρους των εταιριω ́ ν κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α
 ́αρθρου 58, δευ ́τερο εδα ́φιο, της Συνθη ́κης, για την προστασι ́α ζητει ́ται, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του
 των συμφερο ́ντων των εται ́ρων και των τρι ́των, με σκοπο ́ να αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Berliner Kindl Brauerei AG και
 καταστου ́ν οι εγγυη ́σεις αυτε ́ς ισοδυ ́ναμες ́οσον αφορα ́ τη Andreas Siepert, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς
 συ ́σταση της ανω ́ νυμης εταιρι ́ας, τη διατη ́ρηση και τις μεταβολε ́ς την ερμηνει ́α της οδηγι ́ας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 του κεφαλαι ́ου της, ασκει ́ καταχρηστικα ́ το δικαι ́ωμα που απορ- 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1986, για την προσε ́γγιση των νομοθετικω ́ν,
 ρε ́ει απο ́ τη δια ́ταξη αυτη ́ για τον λο ́γο ́οτι ανη ́κει στη μειοψηφι ́α κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων των κρατω ́ν μελω ́ν που
 των μετο ́χων, ́οτι ωφελη ́θηκε απο ́ την εξυγι ́ανση της εταιρι ́ας διε ́πουν την καταναλωτικη ́ πι ́στη (EE L 42, σ. 48), το ∆ικαστη ́ριο
 που ει ́χε υπαχθει ́ σε καθεστω ́ ς εξυγια ́νσεως, ́οτι δεν ́ασκησε το (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους J. C. Moitinho de Almeida,
 δικαι ́ωμα προτιμη ́σεως που ει ́χε, ́οτι ́ηταν ́ενας απο ́ τους μετο ́χους προ ́εδρο του ́εκτου τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα του πε ́μπτου τμη ́μα-
 που ει ́χαν ζητη ́σει την υπαγωγη ́ της εταιρι ́ας στο καθεστω ́ς τος, L. Sevón (εισηγητη ́), C. Gulmann, J.-P. Puissochet και
 που εφαρμο ́ζεται στις επιχειρη ́σεις που αντιμετωπι ́ζουν σοβαρε ́ς M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: P. Léger, γραμμα-
 οικονομικε ́ς δυσχε ́ρειες ́η ́οτι ́αφησε να παρε ́λθει κα ́ποιο χρονικο ́ τε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́-
 δια ́στημα πριν ασκη ́σει αγωγη ́ ́η προσφυγη ́. Ωστο ́σο, το κοινοτικο ́ δωσε στις 23 Μαρτι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 δι ́καιο δεν απαγορευ ́ει στα εθνικα ́ δικαστη ́ρια να εφαρμο ́ζουν
 την εν λο ́γω δια ́ταξη του εθνικου ́ δικαι ́ου, αν ο με ́τοχος ́εχει
 επιλε ́ξει, μεταξυ ́ των προβλεπο ́μενων με ́σων παροχη ́ς ́εννομης Η οδηγι ́α 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου
 προστασι ́ας προς ανο ́ρθωση της καταστα ́σεως που ́εχει δη- 1986, για την προσε ́γγιση των νομοθετικω ́ ν, κανονιστικω ́ ν και
 μιουργηθει ́ κατα ́ παρα ́βαση της οδηγι ́ας, το με ́σο εκει ́νο που διοικητικω ́ ν διατα ́ξεων των κρατω ́ ν μελω
 ́ ν που διε ́πουν την
 προξενει ́ το ́σο σοβαρη ́ βλα ́βη στα ́εννομα συμφε ́ροντα τρι ́των, καταναλωτικη ́ πι ́στη, ́εχει την ́εννοια ́οτι δεν εμπι ́πτει στο πεδι ́ο
 ω
 ́ στε να αποδεικνυ ́εται προδη ́λως δυσανα ́λογο. εφαρμογη ́ς της συ ́μβαση εγγυη ́σεως συναφθει ́σα για την εξασφα ́-
 λιση της επιστροφη ́ς πιστω ́ σεως αν ου ́τε ο εγγυητη ́ς ου ́τε ο
 δικαιου ́χος της πιστω ́ σεως ενη ́ργησαν στο πλαι ́σιο της επαγγελμα-
 τικη ́ς τους δραστηριο ́τητας.
 (1) EE C 7 της 10.1.1998.
 (1) EE C 234 της 25.7.1998.


text:
 16.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 310/26
 Προσφυγή της 18ης Οκτωβρίου 2006 — Agencja Wydawnicza Technopol κατά ΓΕΕΑ (1000)
 (Υπόθεση T-298/06)
 (2006/C 310/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Agencja Wydawnicza Technopol sp. zo.o. (Częstochowa, Πολωνία) (εκπρόσωποι: V. von Bomhard, A. Renck και T. Dolde, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 7ης Αυγούστου 2006 στην υπόθεση R 447/2006 4· και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «1 000» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 16, 28 και 41 — αίτηση υπ' αριθ. 4 372 264
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον, κατ' αρχήν, σύμφωνα με την προσφεύγουσα, οι αριθμοί δεν στερούνται διακριτικού χαρακτήρα και μπορούν να χρησιμεύσουν ως ένδειξη της προελεύσεως κατά τον ίδιο τρόπο με τις λέξεις.
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού, καθόσον το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση δεν είναι περιγραφικό, λαμβανομένου υπόψη ότι οι καταναλωτές που παρατηρούν προϊόντα τα οποία φέρουν το τυπωμένο σήμα «1 000» δεν θα είναι σε θέση να αποκομίσουν καμία πληροφορία ως προς τα χαρακτηριστικά των οικείων προϊόντων.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-65/05) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ - Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Άρθρο 43 ΕΚ - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Άρθρο 49 ΕΚ - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Απαγόρευση εγκαταστάσεως και λειτουργίας ηλεκτρικών, ηλεκτρομηχανικών και ηλεκτρονικών παιγνίων επ' απειλή ποινικών ή διοικητικών κυρώσεων - Οδηγία 98/34/ΕΚ - Τεχνικά πρότυπα και κανονισμοί - Εθνική κανονιστική ρύθμιση εφαρμοζόμενη στα ηλεκτρικά, ηλεκτρομηχανικά και ηλεκτρονικά παίγνια)
 (2006/C 326/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: M. Πατακιά)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία, (εκπρόσωποι: A. Σαμώνη Ράντου και N. Δαφνίου)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρα 28, 43 και 49 ΕΚ και άρθρο 8 της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών (ΕΕ L 204, σ. 37) — Εθνική κανονιστική ρύθμιση εφαρμοζόμενη στα παίγνια για ηλεκτρονικούς υπολογιστές
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, εισάγοντας με τα άρθρα 2, παράγραφος 1, και 3 του νόμου 3037/2002 την απαγόρευση, επ' απειλή ποινικών ή διοικητικών κυρώσεων προβλεπομένων στα άρθρα 4 και 5 του ίδιου νόμου, εγκαταστάσεως και λειτουργίας όλων των ηλεκτρικών, ηλεκτρομηχανικών και ηλεκτρονικών παιγνίων, συμπεριλαμβανομένων όλων των παιγνίων για ηλεκτρονικούς υπολογιστές, σε κάθε δημόσιο ή ιδιωτικό χώρο, εκτός των καζίνων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 28 ΕΚ, 43 ΕΚ και 49 ΕΚ, καθώς και από το άρθρο 8 της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/48/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 82 της 2.4.2005.


text:
 25.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/7
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας που ασκήθηκε στις 29 Ιουλίου 2004
 (Υπόθεση C-329/04)
 (2004/C 239/13)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Denis Martin, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, και τον Horstpeter Kreppel, δικαστή στο Arbeitsgericht, αποσπασμένο στη Νομική Υπηρεσία της Επιτροπής στο πλαίσιο ανταλλαγής εθνικών υπαλλήλων, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 29 Ιουλίου 2004 προσφυγή κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για την πλήρη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη της οδηγίας 2000/43/ΕΚ του Συμβουλίου (1), της 29ης Ιουνίου 2000, περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής, ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 2.
 να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προθεσμία που είχε ταχθεί για τη μεταφορά της οδηγίας 2000/43/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 19 Ιουλίου 2003.
 (1) ΕΕ L 180, σ. 22.


text:
 30.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/31
 Αναίρεση που άσκησε στις 24 Νοεμβρίου 2016 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 15 Σεπτεμβρίου 2016, στην υπόθεση T-111/14, Unitec Bio κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση C-602/16 P)
 (2017/C 030/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: H. Marcos Fraile, N. Tuominen, avocat)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Unitec Bio SA, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, European Biodiesel Board (EBB)
 Αιτήματα
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Σεπτεμβρίου 2016, η οποία εκδόθηκε επί της υποθέσεως T-111/14, Unitec Bio SA κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και η οποία επιδόθηκε στο Συμβούλιο στις 16 Σεπτεμβρίου 2016·
 —
 να απορρίψει την πρωτοδίκως ασκηθείσα προσφυγή ακυρώσεως του προσβαλλομένου κανονισμού· και
 —
 να καταδικάσει την πρωτοδίκως προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο στο πλαίσιο αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Επικουρικώς,
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προς επανεξέταση·
 —
 να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο εφήρμοσε εσφαλμένο νομικό κριτήριο προκειμένου να αποφανθεί αν το Συμβούλιο διέθετε αποδεικτικά στοιχεία περί του ότι οι εγχώριες τιμές των πρώτων υλών που ήταν καταχωρισμένες στα βιβλία των οικείων Αργεντινών εξαγωγέων αποτελούσαν το αντικείμενο στρεβλώσεων, έτσι ώστε να δικαιολογείται η απόφαση να μη ληφθούν υπόψη και η εκ μέρους του Συμβουλίου χρήση της μεθόδου η οποία προβλέπεται στο άρθρο 2, παράγραφος 5, δεύτερο εδάφιο, του βασικού κανονισμού (1). Με τον τρόπο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο επέβαλε στο εν λόγω θεσμικό όργανο ιδιαιτέρως επαχθές βάρος αποδείξεως.
 2.
 Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο δεν αιτιολόγησε προσηκόντως την κρίση του ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισαν τα θεσμικά όργανα δεν ήταν επαρκή για να αποδειχθεί ότι υφίστατο ουσιώδης στρέβλωση των τιμών των κύριων πρώτων υλών στην Αργεντινή οφειλόμενη στο σύστημα ΔΦΕ.
 3.
 Τρίτον, το διατακτικό της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, βάσει του οποίου ακυρώνονται οι δασμοί αντιντάμπινγκ στο μέτρο που αφορούν την πρωτοδίκως προσφεύγουσα, στερείται αναλογικότητας σε σχέση με τον μόνο λόγο ακυρώσεως που εξέτασε το Γενικό Δικαστήριο, προσδίδει δε στη διαπιστωθείσα έλλειψη νομιμότητας μη προσήκοντα αποτελέσματα.
 4.
 Το Συμβούλιο θα καταδείξει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλειστάκις πλάνη περί το δίκαιο θίγουσα το κύρος της. Το Συμβούλιο υποστηρίζει επιπλέον ότι τα πραγματικά περιστατικά τα οποία παρατίθενται με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως που προέβαλε η πρωτοδίκως προσφεύγουσα έχουν αποδειχθεί επαρκώς ώστε το Δικαστήριο να δύναται να αποφανθεί επί του λόγου αυτού και να απορρίψει την προσφυγή.
 5.
 Ως εκ τούτου, το Συμβούλιο ζητεί την αναίρεση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως και την απόρριψη της προσφυγής με αίτημα την ακύρωση του προσβαλλομένου κανονισμού την οποία είχε ασκήσει η πρωτοδίκως προσφεύγουσα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 2009, L 343, σ. 51) (βασικός κανονισμός).


text:
 24.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/34
 Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2017 — Asolo κατά EUIPO — Red Bull (FLÜGEL)
 (Υπόθεση T-150/17)
 (2017/C 129/53)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Asolo LTD (Λεμεσός, Κύπρος) (εκπρόσωπος: W. Pors, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Red Bull GmbH (Fuschl am See, Αυστρία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «FLÜGEL» — Υπ’ αριθ. 637 686 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 17ης Νοεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 282/2015-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της·
 —
 να απορρίψει την αίτηση περί κηρύξεως ακυρότητας·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO και την Red Bull στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 54, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/26
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2004
 (Υπόθεση C-84/04)
 (2004/C 94/56)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από την A.M. Alves Vieira, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 20 Φεβρουαρίου 2004 προσφυγή κατά της Πορτογαλικής Δημοκρατίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, επιτρέποντας να καθιερωθεί από το IFADAP και να διατηρηθεί σε ισχύ διαδικασία χορηγήσεως χρηματοδοτικών εισφορών των κοινοτικών διαρθρωτικών ταμείων περιλαμβάνουσα ουσιώδεις διατυπώσεις συνεπαγόμενες την καταβολή τελών που δεν είναι ούτε οικειοθελή ούτε προαιρετικά ούτε συνιστούν αμοιβή παρεχομένης υπηρεσίας, αλλά εξυπηρετούν τη χρηματοδότηση λειτουργιών που βαρύνουν το Πορτογαλικό Δημόσιο δυνάμει ιδίως του κοινοτικού δικαίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 249, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ, και τον κανονισμό (ΕΟΚ) 4253/88 (1) και το άρθρο 10 της Συνθήκης ΕΚ·
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι πορτογαλικές αρχές υποχρεώνουν τους δικαιούχους παροχών του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Προσανατολισμού, να καταβάλλουν έξοδα για λειτουργίες δημοσίας ευθύνης που βαρύνουν τα κράτη μέλη σε περίπτωση «έμμεσης» διαχείρισης των χρηματοδοτικών οργάνων, ήτοι διαχείρισης στο πλαίσιο της οποίας το οικείο κράτος μέλος είναι αρμόδιο να επιλέγει προγράμματα, να καταβάλλει τις επιλέξιμες δαπάνες και να τις δηλώνει στην Επιτροπή.
 Όμως, το άρθρο 21, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΟΚ) 4253/88, όπως έχει τροποποιηθεί, επιβάλλει σαφώς στο οικείο κράτος μέλος την υποχρέωση να μεριμνά ώστε οι δικαιούχοι να λαμβάνουν τα ποσά των προκαταβολών και των οριστικών πληρωμών και να μη προβαίνει σε καμμία αφαίρεση ή κράτηση επί των πραγματοποιουμένων στους δικαιούχους καταβολών. Έτσι, οι όροι «κρατήσεις» και «αφαιρέσεις» πρέπει να ερμηνεύονται ευρέως με γνώμονα το αποτέλεσμά τους, που αποτελεί το καθοριστικό στοιχείο.
 Η σχέση συνδέσεως και εξαρτήσεως μεταξύ του προσυμφώνου ιδιωτικού δικαίου περί παροχής υπηρεσιών, το οποίο υπογράφουν οι δικαιούχοι με το IFADAP (Ινστιτούτο Χρηματοδοτήσεως και Αρωγής για την Ανάπτυξη της Γεωργίας και της Αλιείας) και του εντύπου που είναι συνημμένο στη «σύμβαση παροχής αρωγής», με το οποίο ο δικαιούχος επιτρέπει τη χρέωση του λογαριασμού του υπέρ του IFADAP για τις υπηρεσίες τις οποίες παρέχει το τελευταίο στο πλαίσιο της συμβάσεως αρωγής, αφήνει περιορισμένα περιθώρια αμφιβολίας ως προς την έλλειψη ελευθερίας επιλογής εκ μέρους του δικαιούχου, ιδίως αν ληφθεί υπόψη ότι το IFADAP είναι οργανισμός συνδρομής και ελέγχου της ορθής εκτελέσεως του προγράμματος επενδύσεως.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 4253/88 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1988, για τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88 όσον αφορά τον συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπών υφιστάμενων χρηματοδοτικών οργάνων (ΕΕ L 374 της 31-12-1988, σ. 1).


text:
 22.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 85/27
 Προσφυγή-αγωγή της 17ης Ιανουαρίου 2014 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-5/14)
 2014/C 85/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: É. Boigelot, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής περί παύσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος δυνάμει του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο η', του παραρτήματος IX του ΚΥΚ χωρίς μείωση των συνταξιοδοτικών του δικαιωμάτων κατόπιν εσωτερικής έρευνας κινηθείσας κατόπιν έρευνας της OLAF κατά επιχειρήσεως, καθώς και αίτημα αποζημιώσεως προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης του προσφεύγοντος-ενάγοντος.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 16ης Οκτωβρίου 2013, που κοινοποιήθηκε στην κατοικία του προσφεύγοντος-ενάγοντος στις 18 Οκτωβρίου 2013 από την Υπηρεσία Ασφάλειας της Επιτροπής, την οποία έλαβε η τριμερής ΑΔΑ στην υπόθεση CMS 12/042 και σύμφωνα με την οποία «ο ΖΖ παύεται κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 9§1, στοιχείο η', του ΚΥΚ χωρίς μείωση των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του», «με έναρξη ισχύος από τον επόμενο μήνα της ημερομηνίας υπογραφής της»·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης, βλάβης της υγείας και της οικογένειας, καθώς και επαγγελματικής και υλικής ζημίας και βλάβης της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος, εκτιμώμενη προσωρινώς σε ένα ευρώ έναντι ποσού εκτιμωμένου, υπό την επιφύλαξη αυξήσεως ή μειώσεως κατά τη διάρκεια της δίκης, σε 33 000 ευρώ·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης.


text:
 2.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 197/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 16 Μαΐου 2008 — The Sporting Exchange Ltd, η οποία δραστηριοποιείται υπό την ονομασία Betfair, κατά Minister van Justitie, Stichting de Nationale Sporttotalisator και Scientific Games Racing
 (Υπόθεση C-203/08)
 (2008/C 197/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: The Sporting Exchange Ltd, η οποία δραστηριοποιείται υπό την ονομασία Betfair
 Αναιρεσίβλητος και παρεμβάντες: Minister van Justitie, Stichting de Nationale Sporttotalisator και Scientific Games Racing
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 49 ΕΚ να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η εφαρμογή του άρθρου αυτού έχει ως συνέπεια ότι η αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους δεν δύναται, βάσει του ισχύοντος σε αυτό το κράτος μέλος κλειστού συστήματος αδειοδοτήσεως για την προσφορά υπηρεσιών σχετικά με τυχερά παιχνίδια, να απαγορεύσει σε ένα πρόσωπο που παρέχει υπηρεσίες, στο οποίο έχει χορηγηθεί εντός άλλου κράτους μέλους άδεια παροχής των υπηρεσιών αυτών μέσω διαδικτύου, να προσφέρει τις υπηρεσίες αυτές μέσω διαδικτύου και εντός του πρώτου κράτους μέλους;
 2)
 Μήπως η ερμηνεία που σε ορισμένες υποθέσεις που αφορούσαν παραχωρήσεις το Δικαστήριο έδωσε στο άρθρο 49 ΕΚ, και ειδικότερα στην αρχή της ισότητας και στην απορρέουσα από την πιο πάνω αρχή υποχρέωση διαφάνειας, έχει εφαρμογή στη διαδικασία χορηγήσεως άδειας για την προσφορά υπηρεσιών σχετικά με τυχερά παιχνίδια στο πλαίσιο ενός θεσπισμένου με νόμο συστήματος μοναδικής άδειας;
 3)
 α)
 Δύναται σε ένα θεσπισμένο με νόμο σύστημα μοναδικής άδειας η παράταση της άδειας του τωρινού κατόχου άδειας, χωρίς οι δυνητικοί ανταγωνιστές να έχουν δυνατότητα συναγωνισμού για την άδεια αυτή, να είναι κατάλληλο και αναλογικό μέσο για την ικανοποίηση των επιτακτικών αναγκών γενικού συμφέροντος τις οποίες το Δικαστήριο έχει αναγνωρίσει ως δικαιολογούσες τον περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας όσον αφορά την προσφορά υπηρεσιών σχετικά με τα τυχερά παιχνίδια; Αν ναι, υπό ποιες προϋποθέσεις;
 β)
 Έχει για την απάντηση στο ερώτημα 3α σημασία το αν στο ερώτημα 2 δόθηκε καταφατική ή αρνητική απάντηση;


text:
 7.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/21
 Αναίρεση που άσκησε στις 28 Νοεμβρίου 2008 ο Luigi Marcuccio κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2008 στην υπόθεση T-144/08, Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-528/08 P)
 (2009/C 32/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Luigi Marcuccio (εκπρόσωπος: G. Cipressa, avvocatο)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 1. Σε κάθε περίπτωση:
 1.α)
 να ακυρώσει εξ ολοκλήρου την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη,
 1.β)
 να κηρύξει καθ' όλα παραδεκτή την αρχική προσφυγή,
 περαιτέρω:
 —
 2/A: ως κύριο αίτημα: 2/A.1. να ακυρώσει την επίδικη απόφαση, 2/A.2. να ακυρώσει, καθόσον είναι απαραίτητο, την εκκαθαριστική πράξη της 18ης Ιουλίου (στο εξής: εκκαθαριστική πράξη της 18ης Ιουλίου 2005), 2/A.3 να ακυρώσει, στον βαθμό που απαιτείται, την απόφαση περί απορρίψεως της σχετικής ενστάσεως, 2/A.4 να υποχρεώσει την αναιρεσίβλητη να καταβάλλει στον αναιρεσείοντα, ως συμπληρωματικό ποσό επιστροφής μέχρι το 100 %, προκειμένου δηλαδή να επιστραφούν τα επίμαχα ιατρικά έξοδα σε ποσοστό 100 %, ή ως αποζημίωση για τη ζημία που του προξένησε η παράνομη συμπεριφορά της, το ποσό των 89,56 EUR (ογδόντα εννέα ευρώ και πενήντα έξι λεπτών) ή οποιοδήποτε μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό θα καθορίσει το Δικαστήριο κατά δίκαιη και επιεική κρίση, 2/A.5 να υποχρεώσει την αναιρεσίβλητη να καταβάλει στον αναιρεσείοντα τόκους υπερημερίας για τα ποσά που αναφέρονται στο αμέσως προηγούμενο σημείο 2/A.4 της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως, κεφαλαιοποιούμενους από την ημερομηνία έναρξης της τοκοφορίας μέχρι την καταληκτική ημερομηνία, όπως οι ημερομηνίες αυτές προσδιορίζονται με τα σχετικά δικόγραφα, 2/A.6 να υποχρεώσει την αναιρεσίβλητη να καταβάλει στον αναιρεσείοντα όλα τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε,
 ή
 —
 2/B: επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο, προκειμένου αυτό να αποφανθεί εκ νέου επί της ουσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Παραμόρφωση και αλλοίωση των πραγματικών περιστατικών και των ισχυρισμών που προέβαλε ο αναιρεσείων με τα δικόγραφά του, πράγμα που είχε ως συνέπεια ανακρίβειες του περιεχομένου των διαπιστώσεων του Πρωτοδικείου (ειδικότερα, σκέψεις 29, 31, 34 και 38 της αναιρεσιβαλλόμενης διατάξεως).
 2.
 Πεπλανημένη και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της έννοιας της υποκείμενης σε προσφυγή πράξης, καθώς και σύγχυση, ακρισία, έλλειψη λογικής, παράβαση του άρθρου 231 της Συνθήκης ΕΚ και μη συμμόρφωση προς τη νομολογία που αφορά τα αποτελέσματα της ακυρώσεως αποφάσεως κοινοτικού θεσμικού οργάνου από τον κοινοτικό δικαστή, παραβίαση της αρχής του δεδικασμένου, παραβίαση της αρχής της διακρίσεως των εξουσιών (ειδικότερα, σκέψεις 32 και 34 της αναιρεσιβαλλόμενης διατάξεως).
 3.
 Πεπλανημένη και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 90 και του άρθρου 91 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης και της έννοιας του όρου «απόφαση κοινοτικού οργάνου».
 4.
 Παραβίαση της αρχής του φυσικού δικαστή που έχει οριστεί από τον νόμο και σοβαρές διαδικαστικές πλημμέλειες που είχαν ως αποτέλεσμα την προσβολή των δικαιωμάτων του αναιρεσείοντος, και ιδιαίτερα του δικαιώματος άμυνας και του δικαιώματος για διεξαγωγή δίκαιης δίκης.