text:
 11.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/32
 Προσφυγή της 9ης Νοεμβρίου 2015 — Orthema Service κατά ΓΕΕΑ (Gehen wie auf Wolken)
 (Υπόθεση T-620/15)
 (2016/C 007/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Orthema Service GmbH (Rotkreuz, Ελβετία) (εκπρόσωποι: M. Gail, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «Gehen wie auf Wolken» — Υπ’ αριθ. 13 121 868 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 1ης Σεπτεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 404/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 15.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 448/29
 Προσφυγή της 27ης Σεπτεμβρίου 2014 — Topps Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-699/14)
 (2014/C 448/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Topps Europe Ltd (Milton Keynes, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: R. Vidal και A. Penny, Solicitors, και B. Kennelly, Barrister)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 15 Ιουλίου 2014 απόφαση της Επιτροπής στην υπόθεση AT.39899 — Χορήγηση αδειών εκμεταλλεύσεως δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας επί συλλεκτικών αντικειμένων ποδοσφαιρικού ενδιαφέροντος, με την οποία απορρίφθηκε η καταγγελία της προσφεύγουσας περί του ότι ορισμένες από τις αρχές διοικήσεως του ποδοσφαίρου και ενώσεις ποδοσφαιριστών, καθώς και η Panini S.p.A., η Union des Associations Européennes de Football [Ένωση Ευρωπαϊκών Ομοσπονδιών Ποδοσφαίρου], η Fédération Internationale de Football Association [Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου], η Fédération Française de Football [Γαλλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου], η Associazione Italiana Calciatori [Ιταλική Ένωση Ποδοσφαιριστών], η Real Federación Española de Fútbol [Βασιλική Ισπανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου] και η Deutscher Fußball-Bund [Γερμανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου] παρέβησαν τα άρθρα 101 και 102 ΣΛΕΕ, και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβάλλεται η προσφεύγουσα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από το ότι η καθής υπέπεσε σε κατάφωρη προσβολή των δικονομικών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας, υποπίπτοντας, ως εκ τούτου, σε πλάνη περί το δίκαιο.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από το ότι η απόφαση της καθής στηρίζεται σε πεπλανημένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και ενέχει πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, στοιχείο που συνεπάγεται ότι η καθής υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και/ή πλάνη εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 25.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 272/27
 Αγωγή αποζημιώσεως της 2ας Ιουλίου 2008 — Global Digital Disc κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-259/08)
 (2008/C 272/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Global Digital Disc GmbH & Co. KG (Ottendorf-Okrilla, Γερμανία) (εκπρόσωπος: D. Ehle, δικηγόρος)
 Εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να καταδικάσει την εναγομένη να καταβάλει στην ενάγουσα αποζημίωση ύψους 8 025 495,25 ευρώ μαζί με τόκους 8 % από την 1η Ιανουαρίου 2008·
 —
 να αναγνωρίσει ότι η εναγομένη υποχρεούται να καταβάλει αποζημίωση στην ενάγουσα για τη ζημία που προέκυψε από την 1η Ιανουαρίου 2008 και εξακολουθεί να προκύπτει, καταβάλλοντας μαζί και τους τόκους·
 —
 να καταδικάσει την εναγομένη στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η ενάγουσα ζητεί αποκατάσταση της ζημίας, την οποία αυτή ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω του ότι η Επιτροπή δεν επέβαλε προσωρινούς και οριστικούς δασμούς αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές οπτικών δίσκων με δυνατότητα εγγραφής (CD-R) καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, Χονγκ Κονγκ και Μαλαισίας, και λόγω του ότι περάτωσε τη διαδικασία αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εν λόγω εισαγωγές με απόφαση της 3ης Νοεμβρίου 2006 (1).
 Η ενάγουσα είναι επιχείρηση με έδρα στη Γερμανία, η οποία παράγει CD-Rs και DVD-Rs.
 Αιτιολογώντας την αγωγή της, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η εναγομένη, με τη διοικητική και κανονιστική συμπεριφορά της κατά τη διάρκεια, έως την περάτωση και μετά την περάτωση της διαδικασίας αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εισαγωγές των CD-R καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, Χονγκ Κονγκ και Μαλαισίας, παρέβη πολλαπλώς κανόνες που ισχύουν στο δίκαιο αντιντάμπινγκ και έχουν επαρκώς χαρακτηρισθεί ως πρωτεύοντες, και οι οποίοι κατά την άποψή της θα της παρείχαν δικαιώματα. Αυτή ισχυρίζεται ακόμη ότι αυτές οι επαρκώς χαρακτηρισθείσες παραβιάσεις του δικαίου εκ μέρους της Επιτροπής οδήγησαν σε σημαντική ζημία της ενάγουσας. Τέλος, ισχυρίζεται ότι μεταξύ των χαρακτηρισθεισών παραβιάσεων του δικαίου και της ήδη επελθούσας ζημίας και αυτής που πρέπει ακόμη να αναμένεται, υφίσταται άμεση αιτιώδης συνάφεια.
 (1) Απόφαση της Επιτροπής, της 3ης Νοεμβρίου 2006, για την περάτωση της διαδικασίας αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εισαγωγές οπτικών δίσκων με δυνατότητα εγγραφής (CD+/-R) καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, Χονγκ Κονγκ και Μαλαισίας (ΕΕ L 305, σ. 15).


text:
 13.9.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 236/1
 (2008/C 236/01)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 EE C 223 της 30.8.2008
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 EE C 209 της 15.8.2008
 EE C 197 της 2.8.2008
 EE C 183 της 19.7.2008
 EE C 171 της 5.7.2008
 EE C 158 της 21.6.2008
 EE C 142 της 7.6.2008
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


text:
 C 200/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 14.7.2001
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 (τρι ́το τμη ́μα)
 της 5ης Απριλι ́ου 2001
 της 5ης Απριλι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-325/99 (αι ́τηση του Ηοge Raad der
 Nederlanden για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 G. van de Water κατα ́ Staatssecretaris van Financiën (1)
 στην υπο ́θεση C-494/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 («Φορολογικε ́ς διατα ́ξεις — Εναρμο ́νιση των νομοθεσιω ́ν
 — Ειδικοι ́ φο ́ροι καταναλω ́ σεως — Οδηγι ́α 92/12/ΕΟΚ —
 Απαιτητο ́ του ειδικου ́ φο ́ρου καταναλω ́ σεως — Θε ́ση σε
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Παρα ́λειψη μεταφορα ́ς
 ανα ́ λωση προϊο ́ντων υποκειμε ́νων σε ειδικο ́ φο ́ρο κατανα-
 της οδηγι ́ας 94/56/ΕΚ στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη»)
 λω ́ σεως — 'Εννοια — Απλη ́ κατοχη ́ προϊο ́ντος υποκειμε ́νου
 σε ειδικο ́ φο ́ρο καταναλω ́ σεως»)
 (2001/C 200/10)
 (2001/C 200/09)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 (Γλω
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») Στην υπο ́θεση C-494/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωποι: Μ. Πατακια ́ και F. Benyon) κατα ́ Ελληνικη ́ς
 ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: Ν. ∆αφνι ́ου και ∆. Τσαγκαρα ́κη),
 Στην υπο ́θεση C-325/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση ́ του Ηοge
 με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α,
 Raad der Nederlanden (Κα ́τω Χω ́ρες) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει και, επικουρικω ́ς, να κοινοποιη ́σει
 κατ' εφαρμοργη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο
 στην Επιτροπη ́, εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας, τις αναγκαι ́ες
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του δικαστηρι ́ου
 νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου
 αυτου ́ μεταξυ ́ G. van de Water και Staatssecretaris van
 να συμμορφωθει ́ πλη ́ρως προς την οδηγι ́α 94/56/ΕΚ του Συμβου-
 Financiën, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την
 λι ́ου, της 21ης Νοεμβρι ́ου 1994, για τη θε ́σπιση των βασικω ́ν
 ερμηνει ́α του α ́ρθρου 6, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 92/12/ΕΟΚ
 αρχω ́ν που διε ́πουν τις ́ερευνες ατυχημα ́των και συμβα ́ντων
 του Συμβουλι ́ου, της 25ης Φεβρουαρι ́ου 1992, σχετικα ́ με το
 πολιτικη ́ς αεροπορι ́ας (ΕΕ L 319, σ. 14), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις
 γενικο ́ καθεστω ́ς, την κατοχη ́, την κυκλοφορι ́α και τους ελε ́γχους
 που υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ και απο ́ την εν λο ́γω οδηγι ́α, το
 των προϊο ́ντων που υπο ́κεινται σε ειδικου ́ς φο ́ρους καταναλω ́σεως
 ∆ικαστη ́ριο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους C. Gulmann
 (ΕΕ L 76, σ. 1), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 94/74/ΕΚ του
 (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, F. Macken και J. Ν. Cunha
 Συμβουλι ́ου, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1994 (ΕΕ L 365, σ. 46), το
 Rodrigues, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμμα-
 ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους C. Gulmann,
 τε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 5 Απριλι ́ου 2001 απο ́φαση με το
 προ ́εδρο τμη ́ματος, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, F. Macken
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (εισηγη ́τρια) και J. Ν. Cunha Rodrigues, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: R. Grass,
 εξε ́δωσε στις 5 Απριλι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο 1) Η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει, εντο ́ς
 διατακτικο ́: της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας, τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανο-
 νιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορ-
 Το ́αρθρο 6, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 92/1/ΕΟΚ του Συμβου- φωθει ́ πλη ́ρως προς την οδηγι ́α 94/56/ΕΚ του Συμβουλι ́ου,
 λι ́ου, της 25ης Φεβρουαρι ́ου 1992, σχετικα ́ με το γενικο ́ της 21ης Νοεμβρι ́ου 1994, για τη θε ́σπιση των βασικω ́ν
 καθεστω ́ ς, την κατοχη ́, την κυκλοφορι ́α και τους ελε ́γχους των αρχω ́ ν που διε ́πουν τις ́ερευνες ατυχημα ́των και συμβα ́ντων
 προϊο ́ντων που υπο ́κεινται σε ειδικου ́ς φο ́ρους καταναλω ́ σεως, πολιτικη ́ς αεροπορι ́ας, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει
 ́οπως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 94/74/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, απο ́ την εν λο ́γω οδηγι ́α.
 της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1994, πρε ́πει να ερμηνευθει ́ υπο ́ την
 ́εννοια ́οτι η απλη ́ κατοχη ́ προϊο ́ντος υποκειμε ́νου σε ειδικο ́ φο ́ρο 2) Καταδικα ́ζει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 καταναλω ́ σεως, κατα ́ την ́εννοια του ́αρθρου 3, παρα ́γραφος 1, ́εξοδα.
 της εν λο ́γω οδηγι ́ας, συνιστα ́ θε ́ση σε ανα ́λωση, εφο ́σον το
 προϊο ́ν αυτο ́ δεν ́εχει ́ηδη υποβληθει ́ σε ειδικο ́ φο ́ρο κατανα-
 λω ́ σεως συ ́μφωνα με τις ισχυ ́ουσες κοινοτικε ́ς διατα ́ξεις και την
 ισχυ ́ουσα εθνικη ́ νομοθεσι ́α.
 (1) ΕΕ C 63 της 4.3.2000.
 (1) ΕΕ C 333 της 20.11.1999.


text:
 3.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 104/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Villeroy & Boch AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-625/13 P) (1)
 ((«Αίτηση αναίρεσης - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά των ειδών υγιεινής - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο - Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών - Ενιαία παράβαση - Απόδειξη - Πρόστιμα - Πλήρης δικαιοδοσία - Εύλογη προθεσμία - Αναλογικότητα))
 (2017/C 104/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Villeroy & Boch AG (εκπρόσωποι: M. Klusmann και T. Kreifels, Rechtsanwälte, επικουρούμενοι από τον S. Thomas, professeur)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L Malferrari, F. Castillo de la Torre και F. Ronkes Agerbeek)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.
 2)
 Καταδικάζει τη Villeroy & Boch AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 39 της 8.2.2014.


text:
 22.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 305/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 16ης Ιουνίου 2016 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Universal Music International Holding BV κατά Michael Tétreault Schilling, Irwin Schwartz, Josef Brož
 (Υπόθεση C-12/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Κανονισμός (EK) 44/2001 - Ειδικές δωσιδικίες - Άρθρο 5, σημείο 3 - Αδικοπραξίες ή οιονεί αδικοπραξίες - Ζημιογόνο γεγονός - Αμέλεια του δικηγόρου κατά τη σύνταξη της συμβάσεως - Τόπος όπου συνέβη το ζημιογόνο γεγονός))
 (2016/C 305/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Universal Music International Holding BV
 κατά
 Michael Tétreault Schilling, Irwin Schwartz, Josef Brož
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 5, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης, ως «τόπος όπου συνέβη το ζημιογόνο γεγονός» δεν μπορεί να θεωρηθεί, ελλείψει άλλων σημείων συνδέσεως, ο κείμενος σε κράτος μέλος τόπος όπου συνέβη η ζημία, οσάκις η ζημία αυτή συνίσταται αποκλειστικώς σε οικονομική απώλεια επελθούσα άμεσα στον τραπεζικό λογαριασμό του ενάγοντος και απορρέουσα άμεσα από παράνομη πράξη διαπραχθείσα σε άλλο κράτος μέλος.
 2)
 Στο πλαίσιο του καθορισμού της δικαιοδοσίας του βάσει του κανονισμού 44/2001, το επιληφθέν της διαφοράς δικαστήριο πρέπει να εκτιμά όλα τα στοιχεία που διαθέτει, συμπεριλαμβανομένων τυχόν αντιρρήσεων που προβάλλει ο εναγόμενος.
 (1) ΕΕ C 89 της 16.3.2015.


text:
 21.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/52
 Προσφυγή της 28ης Ιανουαρίου 2009 — A. Loacker κατά ΓΕΕΑ — Editrice Quadratum (QUADRATUM)
 (Υπόθεση T-42/09)
 (2009/C 69/114)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: A. Loacker SpA (Renon, Ιταλία) (εκπρόσωποι: V. Bilardo, C. Bacchini και M. Mazzitelli, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Editrice Quadratum SpA (Μιλάνο, Ιταλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Editrice Quadratum SpA
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «Quadratum», αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 4653481, για τη διάκρισή του, μεταξύ άλλων, από τα προϊόντα της κλάσεως 30
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «LOACKER QUADRATINI», για τη διάκριση ορισμένων προϊόντων της κλάσεως 30
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Αποδοχή της προσφυγής του αιτούντος την καταχώριση
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', καθώς και των άρθρων 73 και 74 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 για το κοινοτικό σήμα


text:
 25.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 270/15
 Αναίρεση που άσκησε στις 10 Νοεμβρίου 2015 η Monster Energy Company κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2015 στην υπόθεση T-633/14, Monster Energy κατά EUIPO
 (Υπόθεση C-602/15 P)
 (2016/C 270/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Monster Energy Company (εκπρόσωπος: P. Brownlow, Solicitor)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Με διάταξη της 4ης Μαΐου 2016 το Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) έκρινε απαράδεκτη την αίτηση αναιρέσεως.


text:
 8.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/32
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2004
 (Υπόθεση C-476/04)
 (2005/C 6/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: Ελληνικά
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τις Κες Μαρία ΚΟΝΤΟΥ-DURANDE και Carmel O' REILLY μέλη της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, άσκησε στις 12 Νοεμβρίου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2001/55/ΕΚ (1) του Συμβουλίου της 20ής Ιουλίου 2001, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές παροχής προσωρινής προστασίας σε περίπτωση μαζικής εισροής εκτοπισθέντων κα μέτρα για τη δίκαια κατανομή των βαρών μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά την υποδοχή και την αντιμετώπιση των συνεπειών της υποδοχής αυτών των ατόμων, ή εν πάση περιπτώσει μη ανακοινώνοντας στην Επιτροπή τις εν λόγω διατάξεις, παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 32 της εν λόγω οδηγίας.
 —
 Να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 H προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 2002.
 (1) ΕΕ L 212 της 7.8.2001, σ. 12.


text:
 19.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/13
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 14ης Ιουλίου 2016 [αίτηση του Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — BASF SE κατά Bundesrepublik Deutschland
 (Υπόθεση C-456/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Οδηγία 2003/87/ΕΚ - Άρθρο 10α, παράγραφος 5 - Μέθοδος κατανομής δικαιωμάτων - Δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων - Τρόπος υπολογισμού του ενιαίου διατομεακού διορθωτικού συντελεστή - Απόφαση 2011/278/ΕΕ - Άρθρο 15, παράγραφος 3 - Απόφαση 2013/448/ΕΕ - Άρθρο 4 - Παράρτημα II - Κύρος))
 (2016/C 343/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgericht Berlin
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 BASF SE
 κατά
 Bundesrepublik Deutschland
 Διατακτικό
 1)
 Από την εξέταση του πρώτου και του δευτέρου ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να επηρεάσει το κύρος του άρθρου 15, παράγραφος 3, της αποφάσεως 2011/278/ΕΕ της Επιτροπής, της 27ης Απριλίου 2011, σχετικά με τον καθορισμό ενωσιακών μεταβατικών κανόνων για την εναρμονισμένη δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων εκπομπής κατ’ εφαρμογή του άρθρου 10α της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, καθόσον η εν λόγω διάταξη αποκλείει τον συνυπολογισμό των εκπομπών των παραγωγών ηλεκτρικού ρεύματος για τον καθορισμό της μέγιστης ετήσιας ποσότητας δικαιωμάτων.
 2)
 Το άρθρο 4 και το παράρτημα ΙΙ της αποφάσεως 2013/448/ΕΕ της Επιτροπής, της 5ης Σεπτεμβρίου 2013, σχετικά με τα εθνικά μέτρα εφαρμογής για τη μεταβατική δωρεάν κατανομή των δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, είναι ανίσχυρα.
 3)
 Τα διαχρονικά αποτελέσματα της κηρύξεως του άρθρου 4 και του παραρτήματος ΙΙ της αποφάσεως 2013/448 ως ανισχύρων περιορίζονται κατά τρόπον ώστε, αφενός, η κήρυξη αυτή να παράγει αποτελέσματα μόνον μετά την πάροδο περιόδου δέκα μηνών από της ημερομηνίας δημοσιεύσεως της αποφάσεως της 28ης Απριλίου 2016, Borealis Polyolefine κ.λπ. (C-191/14, C-192/14, C-295/14, C-389/14 και C-391/14 έως C-393/14, EU:C:2016:311), προκειμένου να παρασχεθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή η δυνατότητα να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα και, αφετέρου, τα μέτρα που θα ληφθούν μέχρι τότε βάσει των διατάξεων που κηρύχθηκαν ανίσχυρες να μην μπορούν να αμφισβητηθούν.
 (1) ΕΕ C 389 της 23.11.2015.


text:
 15.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/19
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 14 Οκτωβρίου 2010 — X NV κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-498/10)
 ()
 2011/C 13/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: X NV
 Αναιρεσίβλητος: Staatssecretaris van Financiën
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 56 ΣΛΕΕ να ερμηνευτεί υπό την έννοια ότι πρόκειται για περιορισμό της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών όταν ο αποδέκτης μιας υπηρεσίας, η οποία παρασχέθηκε από πάροχο υπηρεσιών εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος, υποχρεούται βάσει της νομοθεσίας του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένος ο αποδέκτης της υπηρεσίας και εντός του οποίου παρασχέθηκε η υπηρεσία να παρακρατήσει φόρο επί της αμοιβής που οφείλεται για την υπηρεσία αυτή, ενώ αυτή η υποχρέωση παρακρατήσεως δεν υφίσταται αν πρόκειται για πάροχο υπηρεσιών εγκατεστημένο στο ίδιο κράτος μέλος με τον αποδέκτη της υπηρεσίας;
 2α)
 Αν η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα συνεπάγεται ότι μια ρύθμιση, που ορίζει ότι ο αποδέκτης μιας υπηρεσίας παρακρατεί φόρο, καταλήγει σε εμπόδιο της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, δύναται ένα τέτοιο εμπόδιο να δικαιολογηθεί από την ανάγκη διασφαλίσεως της εισπράξεως ενός φόρου αλλοδαπών εταιριών που διαμένουν επί βραχύ χρονικό διάστημα στις Κάτω Χώρες και που είναι δύσκολο να ελεγχθούν, με αποτέλεσμα να καθίσταται προβληματική η άσκηση της φορολογικής εξουσίας που έχει παρασχεθεί στις Κάτω Χώρες;
 2β)
 Έχει σημασία στην περίπτωση αυτή και το γεγονός ότι σε μεταγενέστερο στάδιο η ρύθμιση τροποποιήθηκε για καταστάσεις όπως η επίμαχη, υπό την έννοια ότι μονομερώς δεν ασκείται το δικαίωμα φορολογήσεως επειδή προέκυψε ότι η εφαρμογή της είναι περίπλοκη και σε μη ανεκτό βαθμό αποτελεσματική;
 3)
 Υπερβαίνει η ρύθμιση το αναγκαίο όριο, λαμβανομένων υπόψη των δυνατοτήτων που ειδικά η οδηγία 76/308/ΕΟΚ (1) παρέχει για την αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη φόρων;
 4)
 Έχει σημασία για την απάντηση στα προηγούμενα ερωτήματα αν ο φόρος επί της αμοιβής ο οποίος οφείλεται εντός του κράτους μέλους εγκαταστάσεως του αποδέκτη της υπηρεσίας δύναται να συμψηφιστεί με φόρο επί της αμοιβής αυτής ο οποίος οφείλεται εντός αυτού του άλλου κράτους μέλους;
 (1) Οδηγία 76/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 1976, περί αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη απαιτήσεων που προκύπτουν από ενέργειες οι οποίες αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδοτήσεως του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων καθώς και από γεωργικές εισφορές και δασμούς (ΕΕ ειδ. έκδ. 02/002, σ. 126).


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/16
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Social de Madrid (Ισπανία) στις 3 Δεκεμβρίου 2007 — Evangelina Gómez-Limón Sánchez-Camacho κατά Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) και Alcampo SA
 (Υπόθεση C-537/07)
 (2008/C 64/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de lo Social de Madrid
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα: Evangelina Gómez-Limón Sánchez-Camacho
 Καθών: Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) και Alcampo SA.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχοντας υπόψη τη φύση του μέτρου προαγωγής της ισότητας που πρέπει να έχει η χορήγηση γονικής αδείας, κατά τον τρόπο και την έκταση που ελεύθερα έχει καθορίσει κάθε κράτος μέλος εντός των ελαχίστων ορίων που επιβάλλει η οδηγία 1996/34/ΕΚ (1), είναι δυνατόν η χορήγηση αυτής της περιόδου γονικής αδείας, σε περίπτωση μειώσεως του ωραρίου και του μισθού για την ανατροφή ανήλικων τέκνων, να μπορεί να θίξει τα υπό κτήση δικαιώματα για τον εργαζόμενο ή την εργαζόμενη που απολαύει αυτής της γονικής αδείας και είναι δυνατό να γίνει επίκληση εκ μέρους των ιδιωτών ενώπιον των θεσμικών οργάνων ενός κράτους μέλους της αρχής ότι δεν θίγονται τα κεκτημένα δικαιώματα ή τα δικαιώματα που είναι υπό κτήση;
 2)
 Ειδικότερα, η φράση «κεκτημένα δικαιώματα ή τα δικαιώματα που είναι υπό κτήση» της παραγράφου 6 της ρήτρας 2 της ίδιας οδηγίας, περιλαμβάνει μόνο δικαιώματα σε σχέση με τους όρους εργασίας και καλύπτει μόνο τη συμβατική σχέση εργασίας με τον εργοδότη ή, αντιθέτως, αφορά επίσης τη διατήρηση των κεκτημένων ή των δικαιωμάτων που είναι υπό κτήση στον τομέα της κοινωνικής ασφαλίσεως, καθώς και την απαίτηση της «συνέχειας των δικαιωμάτων στις παροχές κοινωνικής ασφάλισης για τους διαφόρους κινδύνους» της παραγράφου 8 της ρήτρας 2 της οδηγίας 1996/34/ΕΚ μπορεί να θεωρείται εκπληρωθείσα με την εξεταζόμενη εν προκειμένω διατύπωση και την οποία εφάρμοσαν οι εθνικές αρχές και, στην περίπτωση αυτή, η δυνατότητα επικλήσεως ενώπιον των εθνικών αρχών του κράτους μέλους αυτού του δικαιώματος της συνέχειας των δικαιωμάτων για τις κοινωνικές παροχές προκειμένου το δικαίωμα αυτό να είναι επαρκώς σαφές και συγκεκριμένο;
 3)
 Είναι συμβατή προς τις κοινοτικές διατάξεις εθνική νομοθεσία η οποία κατά την περίοδο μειώσεως του ωραρίου λόγω γονικής αδείας, μειώνει τη σύνταξη αναπηρίας που πρέπει να καταβάλλεται σε σχέση με αυτήν που θα έπρεπε να καταβληθεί πριν την εν λόγω άδεια και μειώνει επίσης την αποζημίωση και τη θεμελίωση μελλοντικών παροχών κατ' αναλογία της μειώσεως του ωραρίου και του μισθού;
 4)
 Δεδομένης της υποχρεώσεως των εθνικών δικαστηρίων να ερμηνεύουν το εθνικό δίκαιο ενόψει των υποχρεώσεων που απορρέουν από την οδηγία, προκειμένου να παράσχουν τη δυνατότητα κατά το μεγαλύτερο δυνατό μέτρο εκπληρώσεως των στόχων που επιδιώκει η κοινοτική κανονιστική ρύθμιση, πρέπει η υποχρέωση αυτή να εφαρμόζεται επίσης ως προς τη συνέχεια των παροχών κοινωνικής ασφαλίσεως κατά τη διάρκεια της γονικής αδείας και συγκεκριμένα στις περιπτώσεις που γίνεται χρήση μερικής αδείας ή μειώσεως του ωραρίου όπως έγινε χρήση στη συγκεκριμένη περίπτωση;
 5)
 Υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις της παρούσας διαφοράς, μπορεί η μείωση όσον αφορά την αναγνώριση και την καταβολή παροχών κοινωνικής ασφαλίσεως κατά την περίοδο της γονικής αδείας να θεωρηθεί ως άμεση ή έμμεση δυσμενής διάκριση αντίθετη προς τις διατάξεις της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ (2) του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως και αντίθετη επίσης προς την επιταγή περί ισότητας και απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ ανδρών και γυναικών σύμφωνα με τις παραδόσεις που είναι κοινές στα κράτη μέλη, στο μέτρο που η εν λόγω αρχή πρέπει να έχει εφαρμογή όχι μόνον ως προς τις συνθήκες εργασίας αλλά και ως προς τη δημόσια δράση κοινωνικής προστασίας των εργαζομένων;
 (1) Οδηγία 96/34/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 1996, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για τη γονική άδεια, που συνήφθη από την UNICE, τη CEEP και τη CES (ΕΕ L 145, σ. 4).
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/003, σ. 160.


text:
 29.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 295/23
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale di Napoli (Ιταλία) στις 31 Ιουλίου 2012 — Carratù Carmela κατά Poste Italiane s.p.a.
 (Υπόθεση C-361/12)
 2012/C 295/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Napoli
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Carratù Carmela
 Εναγομένη: Poste Italiane s.p.a.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Προσκρούει στην αρχή της ισοδυναμίας διάταξη του εσωτερικού δικαίου προβλέπουσα, κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 1999/70/ΕΚ (1), σε περιπτώσεις αθέμιτης αναστολής της εφαρμογής συμβάσεως εργασίας διά της ενεργοποιήσεως άκυρης ρήτρας ορίζουσας τον χρόνο λήξεώς της, οικονομικές συνέπειες διαφορετικές και σημαντικά δυσμενέστερες σε σχέση με τις προβλεπόμενες από το κοινό αστικό δίκαιο σε περιπτώσεις αθέμιτης αναστολής της εφαρμογής συμβάσεως διά της ενεργοποιήσεως άκυρης ρήτρας ορίζουσας τον χρόνο λήξεώς της;
 2)
 Συνάδει με την ευρωπαϊκή έννομη τάξη, στο πλαίσιο της εφαρμογής της, το να επωφελείται από την επιβολή τυχόν κυρώσεως ο μετερχόμενος κατάχρηση εργοδότης επί ζημία του υφιστάμενου την κατάχρηση εργαζομένου, κατά τρόπον ώστε ακόμη και η φυσιολογική χρονική διάρκεια της δίκης να επάγεται άμεσες βλαπτικές συνέπειες για τον εργαζόμενο προς όφελος του εργοδότη, τα δε πραγματικά αποτελέσματα της επανορθώσεως να μειώνονται, κατ' αναλογία προς την αυξανόμενη χρονική διάρκεια της δίκης, μέχρι του σημείου να εκμηδενίζονται;
 3)
 Συνάδει προς το άρθρο 47 του Χάρτη της Νίκαιας και το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, στο πλαίσιο της εφαρμογής της ευρωπαϊκής έννομης τάξεως κατά την έννοια του άρθρου 51 του Χάρτη της Νίκαιας, το να επάγεται ακόμη και η φυσιολογική χρονική διάρκεια της δίκης άμεσες βλαπτικές συνέπειες για τον εργαζόμενο προς όφελος του εργοδότη, τα δε πραγματικά αποτελέσματα της επανορθώσεως να μειώνονται, κατ' αναλογία προς την αυξανόμενη χρονική διάρκεια της δίκης, μέχρι του σημείου να εκμηδενίζονται;
 4)
 Λαμβανομένων υπόψη των διευκρινίσεων του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2000/78/ΕΚ (2) και του άρθρου 14, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2006/54/ΕΚ (3), περιλαμβάνονται στις κατά την έννοια της ρήτρας 4 της οδηγίας 1999/70/ΕΚ συνθήκες απασχολήσεως και οι συνέπειες εκ της αθέμιτης διακοπής της εργασιακής σχέσεως;
 5)
 Αν δοθεί καταφατική απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα, δικαιολογείται, κατά την έννοια της ρήτρας 4, η διαφοροποίηση των συνεπειών που προβλέπει κατά κανόνα η ευρωπαϊκή έννομη τάξη ανάλογα με το αν η αθέμιτη διακοπή αφορά σχέση εργασίας αορίστου ή ορισμένου χρόνου;
 6)
 Έχουν οι απορρέουσες από το ισχύον κοινοτικό δίκαιο γενικές αρχές περί ασφαλείας δικαίου, προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, ισότητας των δικονομικών όπλων και αποτελεσματικής ένδικης προστασίας, καθώς και το δικαίωμα προσβάσεως σε ανεξάρτητο δικαστήριο και γενικότερα το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη, τα οποία κατοχυρώνονται με το άρθρο 6, παράγραφος 2, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (όπως το άρθρο αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 1.8 της Συνθήκης της Λισσαβώνας στο οποίο και παραπέμπει το άρθρο 46 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση), σε συνδυασμό με το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, η οποία υπογράφηκε στη Ρώμη στις 4 Νοεμβρίου 1950, και με τα άρθρα 46, 47 και 52, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η διακήρυξη του οποίου έγινε στη Νίκαια στις 7 Δεκεμβρίου 2000, όπως αυτά ενσωματώνονται στη Συνθήκη της Λισσαβώνας, την έννοια ότι απαγορεύουν τόσο την εκ μέρους της Ιταλίας θέσπιση, μετά την παρέλευση σημαντικού χρονικού διαστήματος (9 ετών), νομοθετικής ρυθμίσεως όπως το άρθρο 32, παράγραφος 7, του νόμου 182/10, με την οποία στρεβλώνονται οι συνέπειες εκκρεμουσών δικών, ζημιώνοντας ευθέως τον εργαζόμενο προς όφελος του εργοδότη, όσο και το να μειώνονται τα πραγματικά αποτελέσματα της επανορθώσεως, κατ' αναλογία προς την αυξανόμενη χρονική διάρκεια της δίκης, μέχρι του σημείου να εκμηδενίζονται;
 7)
 Εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ότι οι προεκτεθείσες αρχές δεν συνιστούν θεμελιώδεις αρχές της έννομης τάξεως της Ευρωπαϊκής Ένωσης με οριζόντια και γενικευμένη εφαρμογή και ότι, συνακόλουθα, διάταξη όπως το άρθρο 32, παράγραφοι 5 έως 7, του νόμου 183/10 αντίκειται μόνο προς τις απορρέουσες από την οδηγία 1999/70/ΕΚ και από τον Χάρτη της Νίκαιας υποχρεώσεις, πρέπει εταιρία, όπως η εναγομένη, να εκληφθεί ως κρατικός οργανισμός για τους σκοπούς της άμεσης και κάθετης εφαρμογής του υπερέχοντος ευρωπαϊκού δικαίου, και ιδίως της ρήτρας 4 της οδηγίας 1999/70/ΕΚ και του Χάρτη της Νίκαιας;
 (1) EE L 175, σ. 43.
 (2) ΕΕ L 303, σ. 16.
 (3) EE L 204, σ. 23.


text:
 20.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/25
 Προσφυγή της εταιρίας Marker Völkl International GmbH κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις 3 Ιουνίου 2005
 (Υπόθεση T-217/05)
 (2005/C 205/46)
 Γλώσσα της πρoσφυγής: η γερμανική
 Η εταιρία Marker Völkl International GmbH, με έδρα το Baar (Ελβετία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο J. Bauer, άσκησε στις 3 Ιουνίου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών ήταν η εταιρία Icon Health & Fitness Italia S.P.A., που εδρεύει στην Περούτζια (Ιταλία).
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1.
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος του ΓΕΕΑ, της 1ης Απριλίου 2005, στην υπόθεση R 708/2004-1,
 2.
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος:
 Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση:
 Το λεκτικό σήμα MOTION για προϊόντα των κλάσεων 25 και 28 (αριθ. αιτήσεως 2 099 687)
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου:
 Η εταιρία Icon Health & Fitness Italia S.P.A.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου:
 Το λεκτικό σήμα FIT MOTION για προϊόντα των κλάσεων 25 και 28 (αριθ. κοινοτικού σήματος: 1 775 196)
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών:
 Απόρριψη της αίτησης καταχώρισης 2 099 687
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως:
 Η απόφαση του τμήματος προσφυγών αντιβαίνει στο άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 τoυ Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για τo κοινοτικό σήμα, διότι δεν υπάρχει κανείς κίνδυνος σύγχυσης των επίμαχων σημάτων, καθόσον το αντιταχθέν κατά τη διαδικασία ανακοπής σήμα δεν έχει καθόλου ή έχει πολύ μειωμένο διακριτικό χαρακτήρα και επιπλέον η ομοιότητα των επίμαχων σημάτων είναι ελάχιστη


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/59
 Προσφυγή της 11ης Ιανουαρίου 2008 — Perfetti Van Melle κατά ΓΕΕΑ — Cloetta Fazer (CENTER SHOCK)
 (Υπόθεση T-16/08)
 (2008/C 64/96)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Perfetti Van Melle SpA (Lainate, Ιταλία) (εκπρόσωποι: P. Perani και P. Pozzi, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Cloetta Fazer AB (Ljungsbro, Σουηδία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να μεταρρυθμίσει την κοινοποιηθείσα στις 9 Νοεμβρίου 2007 απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης οεμβρίου 2007 στην υπόθεση R 149/2006-4,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος ακυρώσεως του ΓΕΕΑ της 24ης Νοεμβρίου 2005 επί της αιτήσεως ακυρότητας υπ. αριθ. 941 C 973 065;
 —
 να αναγνωρίσει την ακυρότητα της υπ' αριθ. 973 065 καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος CENTER SHOCK από την Perfetti,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα έξοδα της δίκης, καθώς και στα έξοδα της διαδικασίας επί της αιτήσεως ακυρότητας και της προσφυγής ενώπιον του ΓΕΕΑ.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η ακύρωση: Το λεκτικό σήμα «CENTER SHOCK» για προϊόντα της κλάσεως 30 — κοινοτικό σήμα υπ' αριθ. 973 065
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την ακύρωση κοινοτικού σήματος: Cloetta Fazer AB
 Σήμα του οποίου δικαιούχος είναι η προσφεύγουσα: Τα εθνικά λεκτικά σήματα «CENTER» και «CLOETTA CENTER» για προϊόντα, μεταξύ άλλων, της κλάσεως 30
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Ακύρωση της καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, δεδομένου ότι τα συγκρουόμενα σήματα διαφέρουν εξ ολοκλήρου από ηχητικής και εννοιολογικής απόψεως, καθώς και ως προς τη συνολική εντύπωση που προκαλούν, παρά το γεγονός ότι έχουν κοινό στοιχείο. Επιπλέον, κατά την προσφεύγουσα, η Cloetta και η Perfetti δραστηριοποιούνται σε διαφορετικές αγορές, διότι τα προϊόντα τους καλύπτουν διαφορετικές ανάγκες και απευθύνονται σε διαφορετικούς καταναλωτές.


text:
 19.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 304/2
 Διάταξη του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 4ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Administrativen sad Veliko Tarnovo (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Menidzherski biznes reshenia OOD κατά Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» — Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
 (Υπόθεση C-572/11) (1)
 (Οδηγία 2006/112/ΕΚ - ΦΠΑ - Δικαίωμα έκπτωσης - Μη αναγνώριση - Φόρος αναγραφόμενος σε τιμολόγιο - Πραγματική διενέργεια φορολογητέας πράξης - Δεν υφίσταται - Απόδειξη - Αρχές της ουδετερότητας του φόρου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης)
 2013/C 304/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Veliko Tarnovo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Menidzherski biznes reshenia OOD
 Καθού: Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» — Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής απόφασης — Administrativen sad Veliko Tarnovo — Ερμηνεία του άρθρου 203, σε συνδυασμό με το άρθρο 168, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Έκπτωση του φόρου εισροών — Μη αναγνώριση του δικαιώματος του αποδέκτη της παροχής υπηρεσιών να εκπέσει τον ΦΠΑ, για τον λόγο ότι δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία για την πραγματοποίηση των παραδόσεων τις οποίες αφορούν τα τιμολόγια — Έλεγχος των τιμολογίων αυτών στο πλαίσιο φορολογικού ελέγχου του προμηθευτή, ο οποίος δεν κατέληξε σε διόρθωση του οφειλόμενου ΦΠΑ — Αρχή της φορολογικής ουδετερότητας
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 168, στοιχείο α', και 203 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, καθώς και οι αρχές της φορολογικής ουδετερότητας και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται στη μη αναγνώριση του δικαιώματος του αποδέκτη τιμολογίου να εκπέσει τον φόρο προστιθέμενης αξίας που αναγράφεται στο τιμολόγιο αυτό όταν οι πράξεις τις οποίες αφορά το εν λόγω τιμολόγιο δεν διενεργήθηκαν πράγματι, τούτο δε ακόμη και αν ο κίνδυνος απώλειας φορολογικών εσόδων αποκλείεται για τον λόγο ότι ο εκδότης του εν λόγω τιμολογίου κατέβαλε τον επ’ αυτού αναγραφόμενο φόρο προστιθέμενης αξίας. Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να προβεί, σύμφωνα με τους εθνικούς κανόνες περί διεξαγωγής αποδείξεων, σε συνολική εκτίμηση όλων των πραγματικών στοιχείων και περιστάσεων της ενώπιόν του διαφοράς, προκειμένου να κρίνει αν τούτο ισχύει για τις πράξεις τις οποίες αφορούν τα επίμαχα στην κύρια δίκη τιμολόγια.
 (1) ΕΕ C 25 της 28.01.2012.


text:
 11.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 173/8
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale di Frosinone (Ιταλία) στις 7 Απριλίου 2011 — Ποινική διαδικασία κατά Patrick Conteh
 (Υπόθεση C-169/11)
 2011/C 173/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Frosinone
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Patrick Conteh
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει τα άρθρα 15 και 16 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ (1) να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν στο κράτος μέλος να προβλέπει ότι η άρνηση συνεργασίας στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας επαναπατρισμού παρανόμως διαμένοντος υπηκόου τρίτης χώρας έχει ως συνέπεια την επιβολή μέτρων στερητικών της προσωπικής ελευθερίας, διαφορετικού χαρακτήρα από την κράτηση, τα οποία προβλέπει η εθνική νομοθεσία, χωρίς να πληρούνται οι προϋποθέσεις και οι εγγυήσεις τις οποίες προβλέπουν τα προαναφερθέντα άρθρα 15 και 16 για την περίπτωση της μη συμμορφώσεως με διαταγή απομακρύνσεως που έχει εκδοθεί από την αρμόδια διοικητική αρχή, σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 3, της οδηγίας;
 (1) ΕΕ L 348, σ. 95


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/46
 Προσφυγή της 6ης Σεπτεμβρίου 2010 — Productos derivados del Acero κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-388/10)
 ()
 2010/C 301/73
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Productos derivados del Acero, SA (Catarroja, Ισπανία) (εκπρόσωποι: M. B. Escuder Tella, J. Viciano Pastor και F. Palau Ramirez, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, λόγω της εκπνοής της προθεσμίας πέντε ετών που προβλέπει για την παραγραφή κυρώσεων το άρθρο 25 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003·
 —
 επικουρικώς, σε περίπτωση που δεν γίνει δεκτό το προηγούμενο αίτημα, να ακυρώσει μερικώς την προσβαλλόμενη απόφαση καθόσον αυτή δέχεται ότι η Productos Derivados del Acero, SA (PRODERAC) μετείχε στις περιοριστικές του ανταγωνισμού συμφωνίες που περιγράφονται στην εν λόγω απόφαση, και να γίνει δεκτό ότι η εταιρία αυτή δεν μετέσχε στις παράνομες ενέργειες που της καταλογίζονται·
 —
 επικουρικότερον, σε περίπτωση που δεν γίνει δεκτό το προηγούμενο αίτημα, να ακυρώσει μερικώς την προσβαλλόμενη απόφαση καθόσον αυτή μείωσε το πρόστιμο της Productos Derivados del Acero, SA (PRODERAC) μόνον κατά 25 % και να δεχθεί ότι η ως άνω εταιρία απαλλάσσεται από το πρόστιμο κατ’ εφαρμογήν των οδηγιών του 2006 περί των προστίμων, επειδή αποδεικνύεται ότι αυτή δεν μπορούσε να μετέχει στις προσαπτόμενες πράξεις·
 —
 έτι επικουρικότερον, σε περίπτωση που δεν γίνει δεκτό ούτε το προηγούμενο αίτημα, να ακυρώσει μερικώς την προσβαλλόμενη απόφαση καθόσον αυτή μειώνει το πρόστιμο της Productos Derivados del Acero, SA (PRODERAC) μόνον κατά 25 % και να μειώσει το πρόστιμο κατά 75 %·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη εν προκειμένω απόφαση είναι η ίδια με αυτήν της υποθέσεως T-385/10, ArcelorMittal Wire France κ.λπ. κατά Επιτροπής.
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα επικαλείται τους ακόλουθους λόγους:
 1)
 Κύριος λόγος: Παραγραφή των κυρώσεων. Συναφώς, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι οι κυρώσεις για τις επίμαχες ενέργειες παραγράφονται πέντε έτη μετά την τελευταία πράξη έρευνας και ότι η παραγραφή δεν διεκόπη στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ του πέρατος της συμπράξεως, στις 19 Σεπτεμβρίου 2008, και της ανακοινώσεως των αιτιάσεων, στις 30 Σεπτεμβρίου 2008.
 2)
 Απρόσφορη εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ και της σχετικής με τα εν λόγω άρθρα νομολογίας των κοινοτικών δικαστηρίων, καθόσον:
 —
 η προσφεύγουσα δεν εξέφρασε ρητά τη βούλησή της να μετάσχει στις σχετικές συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές, η δε βούλησή της αυτή δεν μπορεί να συναχθεί σιωπηρώς από άλλες περιστάσεις·
 —
 η προσφεύγουσα έλαβε προδήλως και δημοσίως αποστάσεις από τις παράνομες συμφωνίες, καθόσον η συμμετοχή της στις συσκέψεις δεν επηρέασε την εμπορική της συμπεριφορά. Συναφώς, η μη εκτέλεση των συμφωνιών αυτών αποτελεί απόδειξη του ότι η συμμετοχή στις συσκέψεις δεν είχε επιρροή επί της συμπεριφοράς της στην αγορά.
 3)
 Απρόσφορη εφαρμογή του σημείου 35 των οδηγιών του 2006 περί των προστίμων, λόγω εσφαλμένης εκτιμήσεως των «σοβαρών και ανεπανόρθωτων ζημιών» με εφαρμογή κατ’ αναλογία των προβλεπομένων στο πλαίσιο των προσωρινών μέτρων.


text:
 10.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/15
 Αίτηση αναιρέσεως που υπέβαλε στις 15 Δεκεμβρίου 2006 η Akzo Nobel NV κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα) στις 27 Σεπτεμβρίου 2006 στην υπόθεση T-330/01, Akzo Nobel NV κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-509/06 P)
 (2007/C 56/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Akzo Nobel NV (εκπρόσωπος: C. Swaak, advocaat)
 Αναιρεσίβλητη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 27ης Σεπτεμβρίου 2006 στην υπόθεση T-330/01·
 —
 να ακυρώσει τα άρθρα 3 και 4 της αποφάσεως C(2001) 2931 τελικό της Επιτροπής της 2ας Οκτωβρίου 2001 και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη όταν έκρινε όχι μόνον ότι δύναται να στοιχειοθετηθεί ευθύνη των μητρικών εταιριών για παράβαση που διαπράχθηκε από κοινή θυγατρική τους, αλλά και ότι η εταιρία χαρτοφυλακίου η οποία κατέχει τα εταιρικά μερίδια μιας από τις δύο μητρικές εταιρίες ευθύνεται — αλληλεγγύως και εις ολόκληρον — για την παράβαση αυτή.
 2.
 Το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη όταν έκρινε ότι δεν μπορούν να προβληθούν για πρώτη φορά ενώπιόν του επιχειρήματα που δεν προβλήθηκαν κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας ενώπιον της Επιτροπής.


text:
 9.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/30
 Προσφυγή της Renate AMM και 14 άλλων κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που ασκήθηκε στις 21 Απριλίου 2005
 (Υπόθεση T-170/05)
 (2005/C 171/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Renate AMM, κάτοικος Βρυξελλών, και 14 άλλοι υπάλληλοι, εκπροσωπούμενοι από τους Sébastien Orlandi, Xavier Martin, Albert Coolen, Jean-Noël Louis και Etienne Marchal, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησαν στις 21 Απριλίου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις διορισμού των προσφευγόντων ως υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο μέτρο που καθορίζουν τον βαθμό προσλήψεώς τους κατ' εφαρμογήν των άρθρων 12 ή 13, παράγραφος 2, του παραρτήματος ΧΙΙΙ του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως·
 —
 να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι πανομοιότυπα με τα προβαλλόμενα στις υποθέσεις Τ-130/05, Τ-160/05 και Τ-162/05 και παρόμοια με τα προβαλλόμενα στις υποθέσεις Τ-58/05 και Τ-164/05.


text:
Αριθ. C 252/24 PÊL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 8. 97
 Διαγραφή της υποθεσεως C-313/95 (') διαγραφή της υποθέσεως C-16/96 (αίτηση του Bundessozial
 (97/C 252/49) gericht για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Karin
 Mille-Wilsmann κατά Land Nordrhein-Westfalen .
 Με διάταξη της 18ης Απριλίου 1997 , o Προεδρος του έκτου
 τμήματος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κονοτήτων (') ΕΕ αριθ. C 64 της 2. 3. 1996.
 αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-313/95 : Επιτροπή
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας.
 ( · ) ΕΕ αριθ. C 315 της 25 . 11 . 1995 .
 Διαγραφή της υποθεσεως C-245/96 ( 1 )
 (97/C 252/51 )
 Με διάταξη της 15ης Μαίου 1997, o Πρόεδρος του Δικαστη
 Διαγραφή της υποθεσεως C-16/96 (') ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 97/C 252/50) της υποθέσεως C-245/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας.
 Με διάταξη της 14ης Απριλίου 1997, o Προεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη (') ΕΕ αριθ. C 269 της 14. 9. 1996.
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ bleau, με εδρα το Fontainebleau (Γαλλία), Groupement
 της 12ης Ιουνίου 1997 d'intérêt économique Pari mutuel urbain, με έδρα το Παρίσι,
 Pari mutuel international SA , με έδρα το Παρίσι, εκπροσω
 στην υπόθεση Τ-504/93, Tiercé Ladbroke SA κατά Επι πούμενους από τους Bruno Chain και Jerôme Depondt,
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') δικηγόρους Παρισιού , με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ
 (Προσφυγή ακυρώσεως — Απόρριψη καταγγελίας — βούργο το δικηγόρο Victor Gillen , 13 , rue Aldringen , που έχει
 Άρθρο 86 — Αγορά αναφοράς — Συλλογική δεσπόζουσα ως αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της
 θέση — Αρνηση χορηγήσεως αδείας μεταδόσεως — Επιτροπής της 24ης Ιουνίου 1993 , με την οποία απορρίφθηκε
 Αρθρο 85 παράγραφος 1 — Ρήτρα απαγορεύσεως αναμε καταγγελία που υπέβαλε η εταιρεία Tiercé Ladbroke SA, στις
 ταδόσεως) 9 Οκτωβρίου 1990 (IV/33.699), στρεφόμενη κατά των κυρίων
 (97/C 252/52) γαλλικών εταιρειών ιπποδρομιών, του Pari mutuel urbain και
 της Pari mutuel international, για παράβαση των άρθρων 85
 και 86 της συνθήκης ΕΟΚ, καθώς και αίτηση για την άμεση
 επανεξέταση της καταγγελίας αυτής από την Επιτροπή, το
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) Πρωτοδικείο (δεύτερο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από
 τους B. Vesterdorf, Πρόεδρο, C. W. Bellamy και A. Καλογε
 ρόπουλο, διαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 12 Ιου
 Στην υπόθεση Τ-504/93 , Tiercé Ladbroke SA, με εδρα τις νίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Βρυξέλλες, εκπροσωπούμενη από τους Jeremy Lever, QC,
 Christopher Vajda, Barrister, μέλος του δικηγορικού συλλό 1 . Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής που περιέχεται
 γου Αγγλίας και Ουαλίας, και Stephen Kon, solicitor Λονδί στο έγγραφο της 24ης Ιουνίου 1993, με το οποίο απορ
 νου , με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό ρίφθηκε η καταγγελία της προσφεύγουσας της 9ης
 γραφείο Winandy & Err, 60, avenue Gaston Diderich, κατά Οκτωβρίου 1990 (IV/33. 699), στο μέτρο που η απόφαση
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αυτή θεωρεί ότι η άρνηση των εταιρειών ιπποδρομιών να
 Julian Curall και Francisco Enrique Gonzalez Diaz), υποστη χορηγήσουν στην προσφεύγουσα άδεια μεταδόσεως των
 ριζόμενης από τους Société d'encouragement et des steeple γαλλικών ιπποδρομιών στο Βέλγιο, όπως η άρνηση αυτή
 chases de France , με έδρα τη Boulogne-Billancourt (Γαλλία), ανακοινώθηκε στην προσφεύγουσα με επιστολή του Pari
 Société d'encouragement à l'élevage du cheval français, με mutuel urbain της 8ης Αυγούστου 1990, αποτελούσε τη
 έδρα το Παρίσι, Société sportive d'encouragement, με έδρα το φυσική συνέπεια του ότι ούτε o Pari mutuel urbain ούτε οι
 Παρίσι, Société de sport de France , με έδρα την Boulogne εταιρείες ιπποδρομιών δέχονται στοιχήματα στην αγορά
 Billancourt, Société des courses de la Côte d'Azur, με έδρα το συνομολογήσεως στοιχημάτων στο Βέλγιο και δεν μπο
 Cagnes-sur-Mer (Γαλλία), Société des courses du pays ρούσε, κατά συνέπεια, να αποτελεί αντικείμενο συμφωνί
 d'Auge , με έδρα το Cagnes-sur-Mer (Γαλλία), Société des ας μεταξύ των εταιρειών ιπποδρομιών κατά την έννοια
 courses du pays d'Auge , με έδρα την Deauville (Γαλλία, του άρθρου 85 παράγραφος 1 της συνθήκης.
 Société des courses de Compiègne , με έδρα την Compiègne
 ( Γαλλία), Société des courses de Dieppe , με έδρα το Roux
 mesnil-Bouteilles (Γαλλία), Société des courses de Fontaine 2. Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 ---pagebreak--- 16. 8. 97 |_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 252/25
 3 . Καθε διάδικος, συμπεριλαμβανομένων των παρεμβαινό ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 ντων, φέρει τα δικαστικά του έξοδα. της 19ης Ιουνίου 1997
 στην υπόθεση Τ-73/96, Miguel Forçat Icardo κατά Επιτροπής
 (') ΕΕ αριθ . C 275 της 13. 10. 1993 . των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Υπάλληλοι — Τοποθέτηση σε νέα θέση — Συμφέρον της
 υπηρεσίας — Κατάχρηση εξουσίας)
 (97/C 252/54)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 της 19ης Ιουνίου 1997
 στην υπόθεση T-260/94: Air Inter SA κατα Επιτροπής των Στην υπόθεση Τ-73/96, Miguel Forçat Icardo, υπάλληλος της
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') Επιτροπής, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τον
 Georges Vandersanden , δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επι
 (Εναέριες μεταφορές — Διατήρηση αποκλειστικού δικαιώ δόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της Fiduciaire Myson
 ματος εκμεταλλεύσεως σε εσωτερικά δρομολόγια — Κανο Sàrl , 30, rue de Cessange, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 νισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2408/92 — Άρθρα5και8— Δικαιώματα Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Julian Currall), με αντικείμενο την
 άμυνας — Αρχή της αντιμωλίας — Αρχή της καλής πίστεως ακύρωση του υπηρεσιακού σημειώματος του γενικού
 — Αρχή της αναλογικότητας — Αρθρο 90 παράγραφος 2 διευθυντή της Γενικής Διευθύνσεως IX (Προσωπικό και
 της συνθήκης ΕΚ) διοίκηση), της 11ης Αυγούστου 1995 , περί τοποθετήσεως του
 (97/C 252/53 ) προσφεύγοντος σε νέα θέση , με ισχύ από την 1η Οκτωβρίου
 1995 , καθώς και την αποκατάσταση της επενεχθείσας ηθικής
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) βλάβης, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα) συγκείμενο από τους
 B. Vesterdorf, Πρόεδρο , και τους C. P. Briët και A. Potocki ,
 δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, κύρια υπάλληλος διοική
 Στην υπόθεση T-260/94, Air Inter SA, με εδρα το Paray Vieille σεως, εξέδωσε στις 19 Ιουνίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο
 Poste (Γαλλία), εκπροσωπουμένη από τον Jean-Pierre Spit διατακτικό :
 zer, δικηγόρο Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το
 δικηγόρο Aloyse May, 31 , Grand-rue, κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Rolf Wàgenbaur και 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ΐος απαράδεκτη, κατά το μέτρο
 Lucio Gussetti), υποστηριζομένης από την ΤΑΤ European που αυτή αφορά το αίτημα αποζημιώσεως βάσει του
 Airlines, εκπροσωπούμενη από τον Antoine Winckler, δικη άρθρου 24 δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού υπηρεσιακής
 γόρο Παρισιού , και τον Romano Subiotto, solicitor, με τόπο καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των.
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο των
 δικηγόρων Elvinger και Hoss, 2, place Winston Churchill, και
 το Ηνωμένο Βασίλειο Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας 2. Απορρίπτει, κατά τα λοιπά, την προσφυγή.
 Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: John E. Collins και Richard Plen
 der), με αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως του άρθρου 1 της
 αποφάσεως 94/291/ΕΚ της Επιτροπής, της 27ης Απριλίου 3 . Έκαστος των διαδίκων φέρει τα δικά του δικαστικά
 1994, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του κανονισμού έξοδα.
 (ΕΟΚ) αριθ . 2408/92 του Συμβουλίου [υπόθεση VII/AMA/
 IV/93 — ΤΑΤ — Παρίσι (Ορλύ)-Μασσαλία και Παρίσι (') ΕΕ αριθ. C 233 της 10. 8. 1996.
 (Ορλύ)-Τουλούζη](2), το Πρωτοδικείο (δεύτερο πενταμελές
 τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. Bellamy, Πρόεδρο, C. P.
 Briët και A. Καλογερόπουλο, δικαστές, γραμματέας: J. Pala
 cio Gonzalez, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 19 Ιουνίου
 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 25ης Ιουνίου 1997
 2 . Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα, στην υπόθεση T-7/96: Francesco Perillo κατά Επιτροπής των
 περιλαμβανομένων εκείνων της διαδικασίας στην υπόθε Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 ση C-301/94, η οποία διεξήχθη ενώπιον του Δικαστηρίου, (Σύμβαση της Αομέ — Ευρωπαϊκό Ταμείο Αναπτύξεως —
 καθώς και εκείνων στα οποία υποβλήθηκε η παρεμβαί Μη καταβολή ποσού συμβάσεως — Εξωσυμβατική ευθύνη
 νουσα ΤΑΤ, εξαιρουμένων όμως εκείνων στα οποία της Επιτροπής)
 υποβλήθηκε το Ηνωμένο Βασίλειο, παρεμβαίνον, το
 97/C 252/55
 οποίο φέρει τα δικά του έξοδα.
 (!) ΕΕ αριθ . C 275 της 1 . 10. 1994. (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (2) ΕΕ αριθ. L 127 της 19. 5. 1994, σ. 32.
 Στην υπόθεση Τ-7/96, Francesco Perillo, ασκών επιχειρηματι
 κές δραστηριότητες υπό το έμβλημα ΙΤΑΜ SIDER, κάτοικος


text:
 23.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/32
 Προσφυγή της Compagnie Maritime Belge N.V./S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση Τ-276/04)
 (2004/C 262/63)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Compagnie Maritime Belge N.V./S.A., με έδρα στην Αμβέρσα (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τον Denis Waelbroeck, avocat, άσκησε στις 8 Ιουλίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 30ής Απριλίου 2004, επί των υποθέσεων COMP/D2/32.450 και 32.448, με την οποία επέβαλε στην προσφεύγουσα πρόστιμο λόγω παραβάσεως του άρθρου 82 της συνθήκης ΕΚ, ή, τουλάχιστον, να μειώσει ουσιωδώς το πρόστιμο,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Με την απόφασή της 93/82/ΕΟΚ της 23ης Δεκεμβρίου 1992, η Επιτροπή επέβαλε στην προσφεύγουσα, μεταξύ άλλων, πρόστιμο στο πλαίσιο της διαδικασίας των άρθρων 85 και 86 (νυν άρθρων 81 και 82) της Συνθήκης ΕΚ. Κατόπιν προσφυγής που ασκήθηκε από την προσφεύγουσα κατά της εν λόγω αποφάσεως, το Δικαστήριο, με απόφασή του της 16ης Μαρτίου 2000 (1), ακύρωσε την απόφαση αυτή κατά το μέρος που επέβαλε πρόστιμο στην προσφεύγουσα. Κατόπιν της αποφάσεως αυτής, η Επιτροπή εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, με την οποία επέβαλε στην προσφεύγουσα πρόστιμο 3 400 000 ευρώ για τις ίδιες παραβάσεις.
 Προς στήριξη της προσφυγής ακυρώσεως που άσκησε κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει, κατ' αρχάς, ότι η Επιτροπή εξέδωσε τη δεύτερη απόφασή της εκτός κάθε εύλογης προθεσμίας και ότι, επομένως, δεν είχε πλέον τη δυνατότητα να ενεργήσει. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επίσης ότι η Επιτροπή έβλαψε τα δικαιώματά της ως αμυνομένης, κινώντας εκ νέου τη διαδικασία αποκλειστικά σε σχέση με το ζήτημα του προστίμου. Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή οφείλει, κατά την επιβολή προστίμου, να επανεκτιμά τις παραβάσεις κατά τον χρόνο της νέας αποφάσεώς της και δεν μπορεί να αναφέρεται σε εκτιμήσεις των γεγονότων που συνέβησαν προ δώδεκα ετών. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επίσης ότι η επιβολή προστίμου είναι αδικαιολόγητη, διότι οι παραβάσεις δεν αποδεικνύονται. Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το εν λόγω πρόστιμο συνιστά δυσμενή σε βάρος της διάκριση, ότι είναι δυσανάλογο, ότι η επιβολή του έγινε κατά παράβαση της συνήθους πρακτικής της Επιτροπής και ότι συνιστά κατάχρηση εξουσίας. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι υποχρεώθηκε να καταβάλει το σύνολο σχεδόν του προστίμου λόγω υποτιθέμενης καταχρηστικής εκμεταλλεύσεως δεσπόζουσας θέσεως εκ μέρους ναυτιλιακής διασκέψεως στην οποία η ίδια κατέχει λιγότερο του ενός τρίτου των δικαιωμάτων μεταφοράς.
 (1) Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-395/96 και C-396/96 Ρ.


text:
 11.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Νοεμβρίου 2015 — Mecafer κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-74/12) (1)
 ((Ντάμπινγκ - Εισαγωγές ορισμένων συμπιεστών καταγωγής Κίνας - Μερική άρνηση επιστροφής καταβληθέντων δασμών αντιντάμπινγκ - Καθορισμός της τιμής εξαγωγής - Αφαίρεση δασμών αντιντάμπινγκ - Καθορισμός των διαχρονικών αποτελεσμάτων της ακυρώσεως))
 (2016/C 007/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mecafer (Valence, Γαλλία) (εκπρόσωποι: R. MacLean, solicitor, και A. Bochon, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Stobiecka-Kuik, K. Talabér-Ritz και T. Maxian Rusche)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2011) 8804 τελικό της Επιτροπής, της 6ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με αιτήσεις επιστροφής καταβληθέντων δασμών αντιντάμπινγκ για εισαγωγές ορισμένων συμπιεστών καταγωγής της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και, στην περίπτωση που το Γενικό Δικαστήριο ακυρώσει τις εν λόγω αποφάσεις, αίτημα διατηρήσεως σε ισχύ των αποτελεσμάτων των εν λόγω αποφάσεων έως ότου η Επιτροπή λάβει τα αναγκαία μέτρα προς συμμόρφωση με την προς έκδοση απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει το άρθρο 1 της αποφάσεως C(2011) 8804 τελικό της Επιτροπής, της 6ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με αιτήσεις επιστροφής καταβληθέντων δασμών αντιντάμπινγκ για εισαγωγές ορισμένων συμπιεστών καταγωγής της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, καθόσον δεν επιστρέφει στην Mecafer δασμούς αντιντάμπινγκ αχρεωστήτως καταβληθέντες πέραν των ποσών που μνημονεύονται σε αυτή.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 3)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 118 της 21.4.2012.


text:
 3.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/17
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Commissione tributaria provinciale di Roma (Ιταλία) στις 10 Μαρτίου 2017 — Luigi Bisignani κατά Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale 1 di Roma
 (Υπόθεση C-125/17)
 (2017/C 213/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Commissione tributaria provinciale di Roma
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Luigi Bisignani
 Καθής: Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale 1 di Roma
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αποκλείει το άρθρο 64 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), σε συνδυασμό με το προηγούμενό του άρθρο 63, και το επόμενό του άρθρο 65, καθώς και με την οδηγία 2011/16/ΕΕ του Συμβουλίου, της 15ης Φεβρουαρίου 2011 (1), που επιτρέπουν αντιστοίχως στις εθνικές νομοθεσίες να διατηρήσουν τους περιορισμούς που ήταν σε ισχύ στις 31 Δεκεμβρίου 1993 σχετικά με την κυκλοφορία κεφαλαίων προερχόμενων από τρίτες χώρες ή κατευθυνόμενων προς αυτές, ώστε να αποτρέπεται πιθανή απώλεια εσόδων για τα κράτη μέλη και να συλλέγονται στοιχεία που αποδεικνύουν παρατυπίες ή παρανομίες σε συναλλαγές οι οποίες φαίνεται να είναι αντίθετες προς τη φορολογική νομοθεσία ή να συνιστούν παραβίαση αυτής και, με βάση τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας κατά το άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, διακρίνοντας μεταξύ φορολογουμένων που δεν βρίσκονται στην ίδια κατάσταση όσον αφορά τον τόπο κατοικίας τους ή τον τόπο όπου επενδύσει τα κεφάλαιά τους, εθνική ρύθμιση η οποία, σύμφωνα με τα στοιχεία c και d του άρθρου 9, παράγραφος 1, του νόμου 97 της 6ης Αυγούστου 2013 (Legge europea 2013), τουλάχιστον σύμφωνα με την ερμηνεία που προτείνουν αμφότερα τα μέρη, θα καταργούσε εντελώς (αντί να επαναδιατυπώσει) την ειδική υπόσταση του φορολογικού αδικήματος που προβλέπεται και τιμωρείται από τα άρθρα 4 και 5 του decreto legge (νομοθετικού διατάγματος) 167 της 28ης Ιουνίου 1990, που τροποποιήθηκε από τον νόμο 227 της 4ης Αυγούστου 1990, χωρίς να γίνεται καμία διάκριση στο πλαίσιο των διαφόρων υποθέσεων διακινήσεως κεφαλαίων μεταξύ κρατών μελών της Ένωσης και μεταξύ αυτών και κρατών ή εδαφών με προνομιακό φορολογικό καθεστώς;
 (1) Οδηγία 2011/16/EE του Συμβουλίου, της 15ης Φεβρουαρίου 2011, σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα της φορολογίας και με την κατάργηση της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ (EE L 64, σ. 1).


text:
 12.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2011 — 3F κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-30/03 RENV) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Φορολογικές ενισχύσεις που χορήγησαν οι αρχές της Δανίας - Ναυτικοί απασχολούμενοι σε πλοία εγγεγραμμένα στο διεθνές νηολόγιο της Δανίας - Απόφαση της Επιτροπής περί μη εγέρσεως αντιρρήσεων - Προσφυγή ακυρώσεως - Σοβαρές δυσχέρειες)
 2011/C 331/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: 3F, τέως Specialarbejderforbundet i Danmark (SID) (Κοπεγχάγη, Δανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς, P. Bentley, QC, και A. Worsøe, δικηγόρος, στη συνέχεια M. Bentley και P. Torbøl, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. van Vliet και N. Khan)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: V. Pasternak Jørgensen και C. Vang)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής C(2002) 4370 τελικό, της 13ης Νοεμβρίου 2002, περί μη εγέρσεως αντιρρήσεων σχετικά με τα φορολογικά μέτρα της Δανίας που ισχύουν για τους ναυτικούς που εργάζονται σε πλοία νηολογημένα στο δανικό διεθνές νηολόγιο.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την 3F, τέως Specialarbejderforbundet i Danmark (SID), να φέρει τα έξοδά της καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενώπιον του Δικαστηρίου και του Γενικού Δικαστηρίου.
 3)
 Το Βασίλειο της Δανίας φέρει τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και του Γενικού Δικαστηρίου.
 (1) EE C 70 της 22.3.2003.


text:
15.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 144/45
 2) Η Επιτροπη ́ θα φε ́ρει τα δικα ́ της δικαστικα ́ ́εξοδα καθω ́ς Health: προσωρινα ́ με ́τρα), ο Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε
 και εκει ́να της προσφευ ́γουσας. στις 26 Οκτωβρι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 3) Το Βασι ́λειο της ∆ανι ́ας θα φε ́ρει τα δικα ́ του δικαστικα ́
 ́εξοδα. 1) Αναστε ́λλει την εκτε ́λεση της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς
 της 3ης Ιουλι ́ου 2001, για την κι ́νηση της διαδικασι ́ας
 βα ́σει του ́αρθρου 82 ΕΚ (υπο ́θεση COMP D3/38.044
 — NDC Health/IMS Health: Προσωρινα ́ με ́τρα), με ́χρις
 (1) ΕΕ C 4 της 6.1.01. εκδο ́σεως αποφα ́σεως απο ́ το Πρωτοδικει ́ο επι ́ της κυ ́ριας
 προσφυγη ́ς.
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 26ης Οκτωβρι ́ου 2001
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 στην υπο ́θεση Τ-184/01 R, IMS Health Inc. κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των της 21ης Μαρτι ́ου 2002
 (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — ∆ι ́καιο του ανταγω- στην υπο ́θεση T-235/01, Γεω ́ ργιος Καραβε ́λης κατα ́ Ευρωπαϊ-
 νισμου ́ — Καταγγελι ́α — Προβαλλο ́μενη προσβολη ́ του κου ́ Κοινοβουλι ́ου (1)
 δικαιω ́ ματος πνευματικη ́ς ιδιοκτησι ́ας — Απο ́φαση της
 Επιτροπη ́ς σχετικα ́ με τη λη ́ψη προστατευτικω ́ ν με ́τρων
 — Προϋποθε ́σεις για τη λη ́ψη προσωρινου ́ με ́τρου — (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Ανα ́ κληση της προσβαλλο-
 Εκ πρω ́ της ́οψεως βασιμο ́τητα — Επει ́γον — Στα ́ θμιση με ́νης πρα ́ξεως — Κατα ́ ργηση δι ́κης)
 συμφερο ́ντων)
 (2002/C 144/95)
 (2002/C 144/94)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 Στην υπο ́θεση Τ-235/01, Γεω ́ργιος Καραβε ́λης, υπα ́λληλος του
 Στην υπο ́θεση Τ-184/01 R, IMS Health Inc., με ́εδρα το Fairfield, Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́με-
 Connecticut (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες της Αμερικη ́ς), εκπροσωπου ́- νος απο ́ τον Χ. Ταγαρα ́, δικηγο ́ρο, κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου
 μενη απο ́ τους Ν. Levy, J. Temple Lang, solicitors, και (εκπρο ́σωποι: J. F. De Wachter, Κ. Καραμα ́ρκος και Ν. Κορογιαννα ́-
 R. O’Donoghue, barrister, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κης), με αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως της προκηρυ ́ξεως κενη ́ς
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: θε ́σεως αριθ. 9186 για την πλη ́ρωση της θε ́σεως Α 3 προϊσταμε ́νου
 E. Gippini Fournier, A. Whelan και F. Siredney-Garnier) του Γραφει ́ου Ενημερω ́σεως στην Αθη ́να, το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο
 υποστηριζο ́μενη απο ́ τις ΑzyX Deutschland GmbH Geopharma τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους J. D. Cooke, Προ ́εδρο, R. Garcı́a-
 Information Services, με ́εδρα το Νeu-Isenburg (Γερμανι ́α), Valdecasas και P. Lindh, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας, H. Jung, εξε ́δωσε
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους G. Vandersanden, L. Levi και στις 21 Μαρτι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 D. Dugois, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 και Νational Data Corporation, με ́εδρα την Ατλα ́ντα, Γεωργι ́α
 (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες της Αμερικη ́ς), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους 1) Καταργει ́ται η δι ́κη επι ́ της παρου ́σας προσφυγη ́ς.
 Ι. Forrester, QC, F. Fine, solicitor, C. Price και Α. F. Gagliardi,
 δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, και απο ́ την
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 ΝDC Health GmbH & Co. KG, με ́εδρα το Bad Camberg
 (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Ι. Forrester QC, F. Fine,
 M. Powell, solicitors, C. Price και Α. F. Gagliardi, δικηγο ́ρους, με
 το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, με αντικει ́μενο αι ́τηση για τη (1) ΕΕ C 331 της 24.11.01.
 λη ́ψη προσωρινω ́ν με ́τρων ο ́σον αφορα ́ την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς
 της 3ης Ιουλι ́ου 2001, για την κι ́νηση της διαδικασι ́ας βα ́σει του
 α ́ρθρου 82 ΕΚ (υπο ́θεση COMP D3/38.044 — NDC Health/IMS


text:
28.3.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 94/21
 róra, ejpqorxpotälemoy apoä som Nicolas Decker, dijgcoäqo ger, dijarseäy, cqallaseäay: J. Palacio Gonzalez, tpókkgkoy
 Kotnelbotäqcot, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som iädio dioijgärexy, eneädxre rsiy 29 Iamotaqiäot 1998 apoäuarg le so
 dijgcoäqo, 16, Avenue Marie-TheÂreÁse, jasó Episqopgäy sxm ajoäkotho diasajsijoä:
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: aqvijxäy, Gianluigi
 Valsesia jai Ana Maria Alves Vieira jai, rsg rtmeäveia, Vals-
 esia jai Florence Duvieusart-Clotuche) Ç pot eiäve xy amsi- 1. Apoqqiäpsei sgm acxcgä.
 jeiälemo, pqxäsom, sgm ajtäqxrg sgy Ûapouórexyë sgy epi-
 sqopgäy diethtämrexy sgy enxseqijgäy tpgqeriäay pot peqikal-
 bómesai rso tpgqeriajoä rgleiäxla sgy 30gäy Apqikiäot 1996 2. Jasadijófei sgm emócotra rsa dijarsijó eänoda.
 jai, detäseqom, sgm ajtäqxrg sgy apouórexy sgy Episqopgäy
 sgy 31gy Laðot 1996, peqiä meäay sopohesgärexy sot pqoruetä- (1) EE C 318 sgy 26.10.1996.
 comsoy rsgm Tpgqeriäa Epirgälxm Ejdoärexm sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm, so Pqxsodijeiäo (sqiäso slgäla), rtcjeiä-
 lemo apoä sgm V. Tiili, Pqoäedqo, jai soty C. P. BrieÈt jai A.
 Potocki, dijarseäy, cqallaseäay: B. Pastor, jtqiäa tpókkgkoy
 dioijgärexy, eneädxre, rsiy 22 Iamotaqiäot 1998, apoäuarg le
 so ajoäkotho diasajsijoä:
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä. sgy 6gy Uebqotaqiäot 1998
 rsgm tpoäherg T-124/96, Interporc Im- und Export GmbH
 jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 2. èjarsoy sxm diadiäjxm ueäqei sa dijó sot dijarsijó
 eänoda. [Apoäuarg 94/90/EJAV, EJ, Etqasoäl sgy Episqopgäy rve-
 sijó le sgm pqoärbarg sot joimotä rsa eäccqaua sgy Epi-
 sqopgäy Ç Apoäuarg le sgm opoiäa g Episqopgä aqmgähgje re
 (1) EE C 233 sgy 10.8.1996. aisotämsa sgm pqoärbarg re oqirleäma eäccqaua Ç Pqorsariäa
 sot dgloriäot rtlueäqomsoy (dijarsijeäy Diadijariäey)]
 (98/C 94/55)
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 29gy Iamotaqiäot 1998 Rsgm tpoäherg S-124/96, Interporc Im- und Export GmbH, le
 Â douard Dubois et Fils jasó eädqa so Albotäqco (Ceqlamiäa), ejpqorxpotälemg apoä som
 rsgm tpoäherg T-113/96: E Georg M. Berrisch, dijgcoäqo Albotäqcot, le amsiäjkgso rso
 Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy jai Episqopgäy sxm Kotnelbotäqco so dijgcoäqo Guy Harles, 8-10, rue Mathias
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) Hardt, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ej-
 (Enxrtlbasijgä ethtämg Ç Emiaiäa Etqxpaøjgä Pqóng Ç pqoärxpoy: Ulrich Wölker), le amsijeiälemo pqorutcgä ajtqxä-
 Ejsekxmirsgäy) rexy sgy apouórexy sgy Episqopgäy sgy 29gy Laðot 1996, le
 sgm opoiäa epibebaiäxre sgm óqmgrgä sgy ma episqeäwei rsgm
 (98/C 94/54) pqoruetäcotra sgm pqoärbarg re oqirleäma apoä sa eäccqauó
 sgy, so Pqxsodijeiäo (sqiäso pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo
 apoä soty B. Vesterdorf, Pqoäedqo, C. P. BrieÈt, P. Lindh, A.
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) Potocki jai J. D. Cooke, dijarseäy, cqallaseäay: A.Mair,
 tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 6 Uebqotaqiäot 1998
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 Rsgm tpoäherg S-113/96, E Â douard Dubois et Fils, le eädqa so
 Roubaix (Cakkiäa), ejpqorxpotälemg apoä soty Pierre Ricard
 jai Alain Crosson du Cormier, dijgcoäqoty Paqiriotä, le 1. Ajtqxämei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy sgy 29gy Laðot
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Marc Feiler, 67, rue Erme- 1996, le sgm opoiäa dem epesqópg rsgm pqoruetäcotra g
 sinde, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy (ej- pqoärbarg re oqirleäma eäccqaua pot jaseävei g Epi-
 pqoärxpoi: Guus Houttuin jai Maria Cristina Giorgi) jai sqopgä.
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Hen-
 drik Van Lier, jai Fernando Castillo de la Torre), le amsijeiä-
 lemo acxcgä apofglixärexy arjgheiära bórei sot óqhqot 178 2. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg oärom auoqó
 jai sot óqhqot 215 detäseqo edóuio sgy rtmhgäjgy EJ, le so aiä sgla ma apethtmhotäm diasaceäy rsgm Episqopgä.
 sgm opoiäa fgsgähgje ma tpovqexheiä g Joimoäsgsa ma apoja-
 sarsgärei sg fgliäa pot irvtqiäfesai oäsi tpeärsg g emócotra
 koäcx sgy ecjahidqtärexy, apoä 1gy Iamotaqiäot 1993, sgy erx- 3. Jasadijófei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda.
 seqijgäy acoqóy rtäluxma le sgm Emiaiäa Etqxpaøjgä Pqóng
 jai sgy rtmajoäkothgy jasaqcgärexy sgy dqarsgqioäsgsay sot (1) EE C 318 sgy 26.10.1996.
 ejsekxmirsgä sgm opoiäa g emócotra arjotäre leävqi soäse rso
 cakkijoä eädauoy, so Pqxsodijeiäo (peälpso slgäla), rtcjeiälemo
 apoä soty R. Carcía-Valdecasas, Pqoäedqo, J. Azizi jai M. Jae-


text:
 12.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 27ης Ιανουαρίου 2011 [αίτηση του Hof van beroep te Gent (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Vandoorne NV κατά Belgische Staat
 (Υπόθεση C-489/09) (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρα 11, Γ, παράγραφος 1, και 27, παράγραφοι 1 και 5 - Βάση επιβολής του φόρου - Μέτρα απλοποιήσεως - Βιομηχανοποιημένα καπνά - Φορολογικές ταινίες - Εφάπαξ είσπραξη του ΦΠΑ στην πηγή - Ενδιάμεσος προμηθευτής - Ολική ή μερική μη καταβολή του τιμήματος - Άρνηση επιστροφής του ΦΠΑ)
 2011/C 80/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van beroep te Gent
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Vandoorne NV
 κατά
 Belgische Staat
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Hof van beroep te Gent — Ερμηνεία των άρθρων 11, Γ, παράγραφος 1, και 27 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Μέτρα απλοποιήσεως — Εθνική νομοθεσία προβλέπoυσα, για τα βιομηχανοποιημένα καπνά που εισάγονται, αποκτώνται ή παρασκευάζονται στην ημεδαπή, την είσπραξη ΦΠΑ στην πηγή και αποκλείουσα το να περιοριστεί η φορολογητέα βάση για τους φορολογούμενους που έχουν καταβάλει τον φόρο επί των προϊόντων αυτών
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 11, Γ, παράγραφος 1, και 27, παράγραφοι 1 και 5, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2004/7 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, έχουν την έννοια ότι επιτρέπουν την εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία, ορίζοντας, προς απλοποίηση της εισπράξεως του ΦΠΑ και καταπολέμηση της φοροδιαφυγής ή της φοροαποφυγής όσον αφορά τα βιομηχανοποιημένα καπνά, ότι η εφορία εισπράττει τον ΦΠΑ, μέσω φορολογικών ταινιών, εφάπαξ και στην πηγή από τον παρασκευαστή ή τον εισαγωγέα των προϊόντων αυτών, αποκλείει το δικαίωμα των ενδιάμεσων προμηθευτών, οι οποίοι παρεμβαίνουν σε μεταγενέστερο στάδιο της αλυσίδας διαδοχικών παραδόσεων, να τους επιστραφεί ο ΦΠΑ σε περίπτωση μη καταβολής της τιμής των εν λόγω προϊόντων από τον αγοραστή.
 (1) ΕΕ C 37 της 13.2.2010.


text:
 30.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 398/36
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Οκτωβρίου 2015 — Rosian Express κατά ΓΕΕΑ (Σχήμα συσκευασίας παιχνιδιού)
 (Υπόθεση T-547/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου κοινοτικού σήματος - Σχήμα συσκευασίας παιχνιδιού - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δικαίωμα ακροάσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009])
 (2015/C 398/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Rosian Express SRL (Medias, Ρουμανία) (εκπρόσωποι: E. Grecu και A. Tigau, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: V. Melgar και A. Geavela)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Ιουλίου 2013 (υπόθεση R 797/2013-5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου σημείου, συνιστάμενου στο σχήμα συσκευασίας παιχνιδιού, ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Rosian Express SRL στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 367 της 14.12.2013.


text:
 9.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/16
 Προσφυγή της 14ης Φεβρουαρίου 2011 — Formica κατά ΓΕΕΑ — Silicalia (CompacTop)
 (Υπόθεση T-82/11)
 2011/C 113/32
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Formica, SA (Galdakao, Ισπανία) (εκπρόσωπος: A. Gómez López, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Silicalia, SL (Valencia, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η απόφαση της 9ης Δεκεμβρίου 2010 του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ στην υπόθεση R 1083/2010-1 δεν είναι σύμφωνη με τον κανονισμό (ΕΚ) 207/2009 για το κοινοτικό σήμα·
 —
 να δεχθεί την καταχώριση του κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 6 524 243 CompacTop, mixte, για την κλάση 20 και,
 —
 να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα το ΓΕΕΑ καθώς και, ενδεχομένως, την παρεμβαίνουσα προς υποστήριξή του.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «CompacTop» για προϊόντα της κλάσεως 20
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Silicalia, SL
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Κοινοτικό και εθνικά εικονιστικά σήματα που περιέχουν τα λεκτικά στοιχεία «COMPACquartz», «COMPACMARMOL&QUARTZ» και «COMPAC MARMOL&QUARTZ» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 19, 27, 35, 37 και 39
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1) δεδομένου ότι δεν υπάρχει ομοιότητα ούτε κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).


text:
 31.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/55
 Προσφυγή-αγωγή της 7ης Ιουνίου 2010 — Moises Bermejo Garde κατά ΕΟΚΕ
 (Υπόθεση F-41/10)
 ()
 2010/C 209/88
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Moises Bermejo Garde (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση διαφόρων αποφάσεων σχετικά με την παύση του προσφεύγοντος από τα καθήκοντα του προϊσταμένου της νομικής υπηρεσίας με άμεση ισχύ, την ανατοποθέτησή του στη Διεύθυνση υλικοτεχνικής υποστήριξης και την απόρριψη της ρητής αιτήσεώς του αρωγής, καθώς και αίτημα αποζημιώσεως.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του προέδρου της ΕΟΚΕ αριθ. 88/10 Α, της 3ης Μαρτίου 2010, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα που υπέβαλε ο προσφεύγων-ενάγων στις 7 Δεκεμβρίου 2009 και αποφασίσθηκε η ανατοποθέτησή του·
 —
 να ακυρώσει την προσθήκη στην απόφαση αριθ. 88/10 της 25ης Μαρτίου 2010·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση αριθ. 133/10 Α, της 14 Μαρτίου 2010, σχετικά με την παύση του προσφεύγοντος από τα καθήκοντα του προϊσταμένου της νομικής υπηρεσίας με άμεση ισχύ και την ανατοποθέτησή του ως προϊσταμένου με αντίστοιχη μεταφορά της θέσεώς του σε άλλη υπηρεσία από της 6ης Απριλίου 2010·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του προέδρου της ΕΟΚΕ αριθ. 184/10, της 13ης Απριλίου 2010, σχετικά με την ανατοποθέτηση του προσφεύγοντος στη Διεύθυνση υλικοτεχνικής υποστήριξης, με έναρξη ισχύος της αποφάσεως αυτής από την 6η Απριλίου 2010·
 —
 να επιδικάσει αποζημίωση·
 —
 να καταδικάσει την ΕΟΚΕ στα δικαστικά έξοδα.


text:
 22.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 305/39
 Προσφυγή της 17ης Ιουνίου 2016 — CEE Bankwatch Network κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-307/16)
 (2016/C 305/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: CEE Bankwatch Network (Πράγα, Τσεχική Δημοκρατία) (εκπρόσωπος: C. Kiss, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την υπό τα στοιχεία αναφοράς Ref. GestDem No 2015/5866 προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής της 15ης Απριλίου 2016· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι ο κανονισμός (ΕΚ) 1367/2006 (1) έχει εφαρμογή επί των εγγράφων της Ευρατόμ:
 —
 ο όρος «Συνθήκη» δεν πρέπει να έχει διαφορετικό περιεχόμενο αναλόγως του πλαισίου κάθε νομοθετήματος της ΕΕ, αλλά πρέπει να νοείται με ομοιόμορφο τρόπο.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νομιμότητας:
 —
 η πρόσβαση στα ζητηθέντα έγγραφα δεν θέτει σε κίνδυνο την πυρηνική ασφάλεια επειδή η αίτηση παροχής πληροφοριών δεν αφορούσε ζητήματα πυρηνικής ασφάλειας·
 —
 η καθής ενήργησε κατά κατάφωρη παράβαση της απορρέουσας από τον κανονισμό (ΕΚ) 1049/2001 (2) και από την εφαρμοστέα νομολογία του Δικαστηρίου της ΕΕ υποχρεώσεώς της να παραθέσει συγκεκριμένη αιτιολογία για τη μη γνωστοποίηση.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η από την καθής αναφορά της προστασίας εμπορικών συμφερόντων είναι πλημμελής και δεν διευκρινίζει τις γενικές σκέψεις στις οποίες η καθής στηρίζει το τεκμήριο ότι η γνωστοποίηση των ζητηθέντων εγγράφων θα έθιγε εμπορικά συμφέροντα:
 —
 οι πληροφορίες που η καθής δεν γνωστοποίησε ως θίγουσες εμπορικά συμφέροντα δεν πληρούν τα κριτήρια των εμπορικών πληροφοριών και η παλαιότητά τους δεν ελήφθη υπόψη όταν η καθής έλαβε την απόφασή της επί της επιβεβαιωτικής αιτήσεως·
 —
 υπάρχει υπερισχύον δημόσιο συμφέρον για τη γνωστοποίηση των ζητηθέντων στοιχείων επειδή το δημόσιο συμφέρον υπηρετείται με τη γνωστοποίηση πληροφοριών σχετικών με την πυρηνική ενέργεια.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1367/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2006, για την εφαρμογή στα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας των διατάξεων της Συμβάσεως του Århus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα (ΕΕ 2006, L 264, σ. 13).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001, L 145, σ. 43).


text:
 19.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 29ης Απριλίου 2010 [αίτηση του Østre Landsret (Δανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Dansk Transport og Logistik κατά Skatteministeriet
 (Υπόθεση C-230/08) (1)
 (Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας - Άρθρα 202, 215, παράγραφοι 1 και 3, 217, παράγραφος 1, και 233, πρώτο εδάφιο, στοιχείο δ’ - Έννοια της φράσεως «όταν τα εμπορεύματα κατασχεθούν και συγχρόνως ή στη συνέχεια δημευθούν» - Κανονισμός εφαρμογής του τελωνειακού κώδικα - Άρθρο 867α - Οδηγία 92/12/ΕΟΚ - Άρθρα 5, παράγραφοι 1 και 2, 6, 7, παράγραφος 1, 8 και 9 - Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρα 7, 10, παράγραφος 3, και 16, παράγραφος 1 - Παράτυπη είσοδος εμπορευμάτων - Μεταφορά εμπορευμάτων με δελτίο TIR - Κατάσχεση και καταστροφή - Προσδιορισμός του κράτους μέλους στο οποίο γεννάται η τελωνειακή οφειλή, καθώς και η υποχρέωση καταβολής ειδικού φόρου καταναλώσεως και ΦΠΑ - Απόσβεση της τελωνειακής και της φορολογικής οφειλής)
 (2010/C 161/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Østre Landsret
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Dansk Transport og Logistik
 κατά
 Skatteministeriet
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Østre Landsret — Ερμηνεία των άρθρων 215 και 233 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1), του άρθρου 454 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 253, σ. 1), των άρθρων 5 και 6 της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης (ΕΕ L 76, σ. 1) καθώς και των άρθρων 7 και 19 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Απόσβεση της δασμοφορολογικής οφειλής που συνδέεται με την εκ μέρους των αρχών κράτους μέλους κατάσχεση και καταστροφή εμπορευμάτων κατά την παράτυπη εισαγωγή τους στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας
 Διατακτικό
 1)
 Η διατύπωση «κατασχεθούν [...] και συγχρόνως ή στη συνέχεια δημευθούν» του άρθρου 233, πρώτο εδάφιο, στοιχείο δ’, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) 955/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Απριλίου 1999, έχει την έννοια ότι η διάταξη αυτή αφορά περιπτώσεις όπου εμπορεύματα τα οποία, κατά την εισαγωγή τους στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, δεσμεύονται από τις κατά τόπους τελωνειακές και φορολογικές αρχές στη ζώνη εντός της οποίας βρίσκεται το πρώτο τελωνείο στα εξωτερικά σύνορα της Κοινότητας, καταστρέφονται συγχρόνως ή στη συνέχεια καταστρέφονται από τις εν λόγω αρχές, χωρίς όμως, στη δεύτερη περίπτωση, να έχουν παύσει να βρίσκονται στην κατοχή τους, οπότε η τελωνειακή οφειλή αποσβένεται δυνάμει της διατάξεως αυτής.
 2)
 Τα άρθρα 5, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, και 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους καταναλώσεως, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 96/99/ΕΚ του Συμβουλίου, της 30ής Δεκεμβρίου 1996, έχουν την έννοια ότι εμπορεύματα τα οποία κατάσχονται από τις κατά τόπους τελωνειακές και φορολογικές αρχές κατά την είσοδό τους στο έδαφος της Κοινότητας και συγχρόνως ή εν συνεχεία καταστρέφονται από αυτές, χωρίς να έχουν παύσει να βρίσκονται στην κατοχή τους, πρέπει να θεωρούνται ως μη εισαχθέντα στην Κοινότητα, οπότε δεν επέρχεται ως προς αυτά το γενεσιουργό γεγονός του ειδικού φόρου καταναλώσεως. Τα εμπορεύματα που κατάσχονται μετά την παράτυπη είσοδό τους στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, δηλαδή αφού απομακρυνθούν από τη ζώνη εντός της οποίας βρίσκεται το πρώτο κοινοτικό τελωνείο, και συγχρόνως ή στη συνέχεια καταστρέφονται από τις αρχές αυτές, χωρίς να έχουν παύσει να βρίσκονται στην κατοχή τους, δεν βρίσκονται υπό καθεστώς «αναστολής των ειδικών φόρων καταναλώσεως», κατά την έννοια των άρθρων 5, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, και 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ’, της εν λόγω οδηγίας, καθώς και των άρθρων 84, παράγραφος 1, στοιχείο α’, και 98 του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό 955/99, και του άρθρου 867α του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) 1662/1999 της Επιτροπής, της 28ης Ιουλίου 1999, οπότε επέρχεται ως προς αυτά το γενεσιουργό γεγονός του ειδικού φόρου καταναλώσεως, ο οποίος καθίσταται, ως εκ τούτου, απαιτητός.
 3)
 Τα άρθρα 2, σημείο 2, 7 και 10, παράγραφος 3, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 1999/85/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 1999, έχουν την έννοια ότι τα εμπορεύματα που κατάσχονται από τις κατά τόπους τελωνειακές και φορολογικές αρχές, κατά την παράτυπη είσοδό τους στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, και συγχρόνως ή στη συνέχεια καταστρέφονται από αυτές χωρίς να έχουν παύσει να βρίσκονται στην κατοχή τους θεωρείται ότι δεν έχουν εισαχθεί στην Κοινότητα, οπότε δεν επέρχεται το γενεσιουργό γεγονός του φόρου προστιθέμενης αξίας και, ως εκ τούτου, ο φόρος δεν καθίσταται απαιτητός. Αντιθέτως, οι διατάξεις των άρθρων 10, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, και 16, παράγραφος 1, τίτλος B, σημείο γ’, της εν λόγω οδηγίας, καθώς και του άρθρου 867α του κανονισμού 2454/93, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό 1662/99, έχουν την έννοια ότι, αν τα εμπορεύματα κατασχεθούν από τις κατά τόπους τελωνειακές και φορολογικές αρχές μετά την παράτυπη είσοδό τους στο έδαφος αυτό, δηλαδή μετά την απομάκρυνσή τους από τη ζώνη εντός της οποίας βρίσκεται το πρώτο τελωνείο στο έδαφος της Κοινότητας, και συγχρόνως ή στη συνέχεια καταστραφούν από τις εν λόγω αρχές, χωρίς να παύσουν να βρίσκονται στην κατοχή τους, επέρχεται το γενεσιουργό γεγονός του φόρου προστιθέμενης αξίας και ο φόρος αυτός καθίσταται απαιτητός, έστω και αν τα εμπορεύματα έχουν στη συνέχεια τεθεί υπό τελωνειακό καθεστώς.
 4)
 Τα άρθρα 202, 215, παράγραφοι 1 και 3, και 217 του κανονισμού 2913/92, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό 955/1999, καθώς και τα άρθρα 7, παράγραφος 2, και 10, παράγραφος 3, της έκτης οδηγίας 77/388, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 1999/85, έχουν την έννοια ότι αρμόδιες να εισπράξουν την τελωνειακή οφειλή και τον φόρο προστιθέμενης αξίας είναι οι αρχές του κράτους μέλους στα εξωτερικά σύνορα της Κοινότητας, από τα οποία εισήχθησαν παρατύπως στην Κοινότητα τα εμπορεύματα, έστω και αν αυτά μεταφέρθηκαν στη συνέχεια σε άλλο κράτος μέλος, όπου εντοπίστηκαν και κατόπιν κατασχέθηκαν. Τα άρθρα 6, παράγραφος 1, και 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/12, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 96/99, έχουν την έννοια ότι οι αρχές του δεύτερου κράτους μέλους είναι αρμόδιες για την είσπραξη των φόρων αυτών, υπό την προϋπόθεση ότι τα εμπορεύματα αυτά κατέχονται για εμπορικούς σκοπούς. Απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει αν η προϋπόθεση αυτή συντρέχει στο πλαίσιο της υποθέσεως της οποίας έχει επιληφθεί.
 (1) ΕΕ C 197 της 2.8.2008.


text:
 9.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 81/18
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιανουαρίου 2015 — Bolívar Cerezo κατά ΓΕΕΑ — Renovalia Energy (RENOVALIA)
 (Υπόθεση T-166/12) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος RENOVALIA - Προγενέστερα εθνικά λεκτικά σήματα RENOVA ENERGY και RENOVAENERGY - Μερική άρνηση καταχωρίσεως - Σχετικός λόγος μη καταχωρίσεως - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Προσφυγή εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως στερούμενη εννόμου ερείσματος»])
 (2015/C 081/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Juan Bolívar Cerezo (Γρανάδα, Ισπανία) (εκπρόσωπος: I. Barroso Sánchez-Lafuente, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: O. Mondéjar Ortuño)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Renovalia Energy, SA (Villarobledo, Ισπανία) (εκπρόσωπος: A. Velázquez Ibáñez, δικηγόρος)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 26ης Ιανουαρίου 2012 (Υπόθεση R 663/2011-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Renovalia Energy, SA και Juan Bolívar Cerezo.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Juan Bolívar Cerezo στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 194 της 30.6.2012.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/36
 Προσφυγή της 20ής Νοεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-527/12)
 2013/C 26/68
 Γλώσσα διαδικασίας:η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. Maxian Rusche, F. Erlbacher)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 288 ΣΛΕΕ, το άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, την αρχή της αποτελεσματικότητας, το άρθρο 14, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (1) καθώς και τα άρθρα 1, 2 και 3 της αποφάσεως 2011/471/ΕΕ της Επιτροπής, της 14ης Δεκεμβρίου 2010, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορηγήθηκε από τη Γερμανία υπέρ του ομίλου Biria [C 38/05 (πρώην NN 52/04)] (2), καθόσον δεν έλαβε όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλίσει την άμεση και πραγματική εκτέλεση της αποφάσεως της Επιτροπής δια της ανακτήσεως της χορηγηθείσας ενισχύσεως,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 288 ΣΛΕΕ, το άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, την αρχή της αποτελεσματικότητας, το άρθρο 14, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ καθώς και τα άρθρα 1, 2 και 3 της αποφάσεως 2011/471/ΕΕ της Επιτροπής, της 14ης Δεκεμβρίου 2010, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορηγήθηκε από τη Γερμανία υπέρ του ομίλου Biria [C 38/05 (πρώην NN 52/04)], καθόσον δεν έλαβε όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλίσει την άμεση και πραγματική εκτέλεση της αποφάσεως της Επιτροπής δια της ανακτήσεως της χορηγηθείσας ενισχύσεως.
 Η Επιτροπή έχει την άποψη ότι το μέσο που επέλεξε η καθής για την ανάκτηση της ενισχύσεως, ήτοι η άσκηση αξιώσεως αστικού δικαίου και η βάσει αυτής ασκηθείσα καταψηφιστική αγωγή ενώπιον των γερμανικών πολιτικών δικαστηρίων δεν είναι η αρμόζουσα για να διασφαλιστεί η άμεση και πραγματική εκτέλεση της αποφάσεως της Επιτροπής. Επικουρικώς, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, μέχρι την άσκηση της προσφυγής, η καθής δεν έχει κάνει χρήση του βασιζόμενου στην ερήμην εκδοθείσα απόφαση προσωρινού τίτλου ώστε να επιτύχει την εκτέλεση της αποφάσεως της Επιτροπής.
 (1) ΕΕ L 83, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 195, σ. 55.