text:
 29.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 23ης Ιανουαρίου 2014 [αίτηση του Tribunale di Genova (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Mattia Manzi, Compagnia Naviera Orchestra κατά Capitaneria di Porto di Genova
 (Υπόθεση C-537/11) (1)
 (Θαλάσσιες μεταφορές - Οδηγία 1999/32/ΕΚ - Σύμβαση Marpol 73/78 - Παράρτημα VI - Ατμοσφαιρική ρύπανση από τα πλοία - Επιβατηγά πλοία που εκτελούν τακτικά δρομολόγια - Κρουαζιερόπλοια - Μέγιστη περιεκτικότητα σε θείο των καυσίμων πλοίων - Κύρος)
 2014/C 93/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Genova
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Mattia Manzi, Compagnia Naviera Orchestra
 κατά
 Capitaneria di Porto di Genova
 Παρισταμένου του: Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale civile di Genova — Κύρος του άρθρου 4α της οδηγίας 1999/32/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, σχετικά με τη μείωση της περιεκτικότητας ορισμένων υγρών καυσίμων σε θείο και για την τροποποίηση της οδηγίας 93/12/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2005/33/ΕΚ (EE L 191, σ. 59) — Συμβατότητα έναντι της διεθνούς Συμβάσεως για την πρόληψη της ρυπάνσεως από πλοία (Σύμβαση MARPOL) της υποχρεώσεως των κρατών μελών να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να προλαμβάνουν τη χρήση καυσίμων των πλοίων θαλάσσης, η περιεκτικότητα των οποίων σε θείο υπερβαίνει το όριο του 1,5 % κατ’ όγκον για τα εκτελούντα τακτικά δρομολόγια από και προς λιμένες της Ένωσης επιβατηγά πλοία — Ερμηνεία του άρθρου 2 της ίδιας οδηγίας — Έννοια των «τακτικών δρομολογίων» — Δυνατότητα εφαρμογής του ορίου και επί κρουαζιερόπλοιων
 Διατακτικό
 1)
 Ένα κρουαζιερόπλοιο, όπως αυτό περί του οποίου πρόκειται στην υπόθεση της κύριας δίκης, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 4α, παράγραφος 4, της οδηγίας 1999/32/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, σχετικά με τη μείωση της περιεκτικότητας ορισμένων υγρών καυσίμων σε θείο και για την τροποποίηση της οδηγίας 93/12/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2005/33/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Ιουλίου 2005, βάσει του κριτηρίου των «τακτικών δρομολογίων» που προβλέπει το άρθρο 2, σημείο 3ζ, της οδηγίας αυτής, υπό την προϋπόθεση ότι εκτελεί κρουαζιέρες, με ή χωρίς ενδιάμεσες στάσεις, με τελικό προορισμό τον λιμένα αρχικού απόπλου ή άλλο λιμένα, εφόσον οι κρουαζιέρες αυτές διοργανώνονται με καθορισμένη συχνότητα, σε συγκεκριμένες ημερομηνίες και, κατ’ αρχήν, σε συγκεκριμένες ώρες αναχωρήσεως και αφίξεως, οι δε ενδιαφερόμενοι μπορούν να επιλέξουν ελεύθερα μεταξύ των διαφόρων προσφερόμενων κρουαζιερών, γεγονός το οποίο εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να διακριβώσει.
 2)
 Το κύρος του άρθρου 4α, παράγραφος 4, της οδηγίας 1999/32, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2005/33, δεν μπορεί να εξεταστεί βάσει της αρχής του γενικού διεθνούς δικαίου pacta sunt servanda ούτε βάσει της αρχής της καλόπιστης συνεργασίας που καθιερώνει το άρθρο 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, ΣΕΕ, με το αιτιολογικό ότι η διάταξη αυτή της εν λόγω οδηγίας μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα παράβαση του παραρτήματος VI της διεθνούς συμβάσεως για την πρόληψη της ρυπάνσεως από πλοία, η οποία υπογράφηκε στο Λονδίνο στις 2 Νοεμβρίου 1973, όπως συμπληρώθηκε με το πρωτόκολλο της 17ης Φεβρουαρίου 1978, και μπορεί συνεπώς να υποχρεώνει τα κράτη μέλη που είναι συμβαλλόμενα στο πρωτόκολλο του 1997 για την τροποποίηση της διεθνούς συμβάσεως του 1973 για την πρόληψη της ρυπάνσεως από πλοία, όπως τροποποιήθηκε με το σχετικό πρωτόκολλο του 1978, το οποίο υπογράφηκε στο Λονδίνο στις 26 Σεπτεμβρίου 1997, να αθετούν τις υποχρεώσεις που υπέχουν έναντι των άλλων συμβαλλομένων μερών.
 3)
 Δεν εναπόκειται στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αποφανθεί σχετικά με το ζήτημα εάν το εν λόγω πρωτόκολλο VI επηρεάζει την έκταση εφαρμογής του άρθρου 4α, παράγραφος 4, της οδηγίας 1999/32, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2005/33.
 (1) ΕΕ C 370 της 17.12.2011.


text:
 26.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Σεπτεμβρίου 2013 — ClientEarth και PAN Europe κατά ΕΑΑΤ
 (Υπόθεση T-214/11) (1)
 (Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 - Ονόματα των εμπειρογνωμόνων που υπέβαλαν παρατηρήσεις επί ενός σχεδίου προσανατολισμού σχετικά με τα επιστημονικά δικαιολογητικά τα οποία πρέπει να επισυνάπτονται στις αιτήσεις για τη χορήγηση αδείας κυκλοφορίας φυτοπροστατευτικών προϊόντων και δραστικών ουσιών που περιέχονται στα προϊόντα αυτά - Άρνηση προσβάσεως - Εξαίρεση που αφορά την προστασία της ιδιωτικής ζωής και της ακεραιότητας του ατόμου - Προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 45/2001 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)
 2013/C 313/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: ClientEarth (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)• και Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: P. Kirch, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή αρχή για την ασφάλεια των τροφίμων (ΕΑΑΤ) (εκπρόσωπος: D. Detken)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς, P. Oliver, P. Ondrůšek και C. ten Dam, στη συνέχεια, P. Oliver, P. Ondrůšek και B. Martenczuk)
 Αντικείμενο
 Αρχικώς, αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της ΕΑΑΤ, της 10ης Φεβρουαρίου 2011, με την οποία απορρίφθηκε αίτηση προσβάσεως, βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43), σε ορισμένα έγγραφα εργασίας σε σχέση με έναν προσανατολισμό που εκπόνησε η ΕΑΑΤ υπ’ όψιν των αιτούντων τη χορήγηση αδείας κυκλοφορίας φυτοπροστατευτικού προϊόντος, εν συνεχεία αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της ΕΑΑΤ, της 12ης Δεκεμβρίου 2011, με την οποία ανακλήθηκε η προηγούμενη απόφαση και παρασχέθηκε στις προσφεύγουσες πρόσβαση σε όλες τις ζητηθείσες πληροφορίες, με εξαίρεση τα ονόματα των εξωτερικών εμπειρογνωμόνων που υπέβαλαν ορισμένες παρατηρήσεις επί του σχεδίου προσανατολισμού.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η ClientEarth και η Pesticide Action Network Europe (PAN Europe), καθώς και η Ευρωπαϊκή αρχή για την ασφάλεια των τροφίμων (ΕΑΑΤ) και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα φέρουν η καθεμία τα δικά τους έξοδα.
 (1) EE C 179 της 18.6.2011.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
C 211/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 22.7.2000
 Προσφυγη ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας κατα ́ της Επιτροπη ́ς Κατα ́ τις υπηρεσι ́ες της Επιτροπη ́ς, στις περιπτω ́σεις αυτε ́ς δεν
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 11 Μαι ̈́ου γεννα ́ται δικαι ́ωμα για επιστροφη ́, καθο ́σον το ελαιο ́λαδο δεν
 2000 περιλαμβα ́νεται στα προϊο ́ντα που απαριθμει ́ το α ́ρθρο 8,
 παρα ́γραφος 3, του κανονισμου ́ 3665/87 (2), περι ́ του
 καθεστω ́τος επιστροφω ́ν. Την α ́ποψη αυτη ́ δεν συμμερι ́ζονται
 (Υπο ́θεση C-177/00) οι ιταλικε ́ς αρχε ́ς, οι οποι ́ες ισχυρι ́στηκαν ο ́τι το ανα ́μικτο
 ελαιο ́λαδο δεν μπορει ́ να θεωρηθει ́ ως συ ́νθετο προϊο ́ν κατα ́ το
 προαναφερθε ́ν α ́ρθρο 8.
 (2000/C 211/13)
 γ) ' Α λ λ ε ς δ ι ο ρ θ ω ́ σ ε ι ς — Π ω ́ λ η σ η α λ κ ο ο ́ λ η ς
 π α ρ ε μ β α ́ σ ε ω ς — Π α ρ α ́ λ ε ι ψ η δ ε σ μ ε υ ́ σ ε ω ς
 Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον καθηγητη ́ τ ω ν ε γ γ υ η ́ σ ε ω ν .
 Umberto Leanza, επικουρου ́μενο απο ́ τον Danilo Del Gaizo,
 avvocato dello Stato, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο την Η απαι ́τηση της Επιτροπη ́ς προς διο ́ρθωση ει ́ναι καθ' ο ́λα
 ενταυ ́θα Ιταλικη ́ Πρεσβει ́α, Rue Marie-Adélaïde, 5, α ́σκησε στις παρα ́νομη και αδικαιολο ́γητη και δεν μπορει ́ να στηρι ́ζεται
 11 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν στην α ́ρνηση επαναλη ́ψεως της πρακτικη ́ς αφου ́ το ο ́ργανο
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν συμβιβασμου ́ διατυ ́πωσε τη γνω ́μη του.
 Κοινοτη ́των.
 Εξα ́λλου, δεδομε ́νου ο ́τι η παρα ́λειψη εξετα ́σεως της επιχειρη-
 ματολογι ́ας κατα ́ τη διμερη ́ συνα ́ντηση που πραγματοποιη ́θηκε
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: μεταξυ ́ της Επιτροπη ́ς και των ιταλικω ́ν αρχω ́ν κατα ́ τη
 διαδικασι ́α κλεισι ́ματος των λογαριασμω ́ν δεν μπορει ́ ασφαλω ́ς
 να προδικα ́ζει τη νε ́α εξε ́ταση της υποθε ́σεως, αφου ́ οι
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς C(2000) 488 τελικο ́, ισχυρισμοι ́ που διατυ ́πωσε το κοινοτικο ́ ο ́ργανο συ ́μφωνα με
 της 1.3.2000 (1), για τον αποκλεισμο ́ απο ́ την κοινοτικη ́ τους οποι ́ους του ει ́χαν παρασχεθει ́ ανεπαρκει ́ς πληροφορι ́ες
 χρηματοδο ́τηση ορισμε ́νων δαπανω ́ν που πραγματοποιη ́θηκαν προκειμε ́νου να τροποποιη ́σει την προ ́ταση διορθω ́ σεως, η ́σαν
 απο ́ τα κρα ́τη με ́λη στο πλαι ́σιο του Ευρωπαϊκου ́ Ταμει ́ου καθ' ο ́λα προσχηματικοι ́, δεδομε ́νου ο ́τι το ́τε η Επιτροπη ́ ει ́χε
 Προσανατολισμου ́ και Εγγυη ́σεων (ΕΓΤΠΕ), τμη ́μα εγγυη ́σεων, η ́δη στην κατοχη ́ της ο ́λα τα στοιχει ́α απο ́ τα οποι ́α μπορου ́σε
 στο με ́τρο που, καθορι ́ζοντας τα συνολικα ́ ιταλικα ́ ́εξοδα που να συναγα ́γει τους λο ́γους για τους οποι ́ους δεν πραγματο-
 καταλογι ́ζονται στο Ταμει ́ο για τα οικονομικα ́ ́ετη 1997 και ποιη ́θηκε η δε ́σμευση των εγγυη ́σεων και, παρα ́ τα ο ́σα ορι ́ζει
 1995-1998, επιβα ́λλει δημοσιονομικε ́ς διορθω ́σεις εις βα ́ρος η διο ́ρθωση, αυτο ́ οφει ́λεται αποκλειστικα ́ σε εσφαλμε ́νη
 της Ιταλι ́ας, αποκλει ́οντας τον καταλογισμο ́ στο ́διο ι Ταμει ́ο ερμηνει ́α των περιστατικω ́ν και της νομικη ́ς καταστα ́σεως,
 ορισμε ́νων ποσω ́ν, για τους λο ́γους που αναφε ́ρονται παρα- καταλογιστε ́α αποκλειστικα ́ στην Επιτροπη ́.
 κα ́τω, και
 (1) EE L 67, της 15.3.2000, σ. 37.
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. (2) EE L 351, της 14.12.1987, σ. 1.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 α) Ε π ι σ τ ρ ο φ ́ε ς κ α τ α ́ τ η ν ε ξ α γ ω γ η ́ — Φ υ σ ι κ ο ́ι
 ́ε λ ε γ χ ο ι κ α τ α ́ τ η ν σ τ ι γ μ η ́ τ ω ν ε ξ α γ ω γ ω ́ ν . Προσφυγη ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 12 Μαι ̈́ου
 2000
 Η Ιταλικη ́ Κυβε ́ρνηση αμφισβητει ́, πρω ́τον, τη νομιμο ́τητα της
 διορθω ́σεως, καθο ́σον οι ́ελεγχοι που πραγματοποιη ́σαν οι (Υπο ́θεση C-178/00)
 υπα ́λληλοι της Επιτροπη ́ς ́εγιναν κατα ́ σαφη ́ παραβι ́αση των
 αρχω ́ν της συζητη ́σεως και του δικαιω ́ματος α ́μυνας. (2000/C 211/14)
 Επικουρικω ́ς, η εν λο ́γω διο ́ρθωση πρε ́πει επι ́σης να αμφισβη- Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον καθηγητη ́
 τηθει ́ λο ́γω ελλει ́ψεως του στοιχει ́ου της αντιπροσωπευτικο ́τη- Umberto Leanza, επικουρου ́μενο απο ́ τον Danilo del Gaizo,
 τας των εγκαταστα ́σεων και των πρα ́ξεων που υποβλη ́θηκαν σε avvocato dello Stato, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο την
 ́ελεγχο. ενταυ ́θα Ιταλικη ́ Πρεσβει ́α, rue Marie-Adélaïde, 5, α ́σκησε στις
 12 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 β) Ε π ι σ τ ρ ο φ ́ε ς κ α τ α ́ τ η ν ε ξ α γ ω γ η ́ — Ε λ α ι ο ́ -
 Κοινοτη ́των.
 λαδο.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 Οι υπηρεσι ́ες του ΕΓΤΠΕ διαπι ́στωσαν ο ́τι δε ́χθηκαν δηλω ́σεις
 εξαγωγη ́ς στις οποι ́ες ει ́χε ζητηθει ́ επιστροφη ́ για ποσο ́τητα — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς C(2000) 486
 ελαιολα ́δου κοινοτικη ́ς καταγωγη ́ς, αναμιγμε ́νο με ελαιο ́λαδο τελικο ́, της 1.3.2000 (1) για την τροποποι ́ηση της απο ́φασης
 εξωκοινοτικη ́ς καταγωγη ́ς το οποι ́ο καθαρι ́στηκε υπο ́ καθεστω ́ς 1999/187/EK (2) σχετικα ́ με την εκκαθα ́ριση των λογαριασμω ́ν
 ενεργητικη ́ς τελειοποιη ́σεως. που υποβλη ́θηκαν απο ́ τα κρα ́τη με ́λη ο ́σον αφορα ́ τις δαπα ́νες
 ---pagebreak--- 22.7.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 211/9
 του τμη ́ματος εγγυη ́σεων του Ευρωπαϊκου ́ Ταμει ́ου Γεωργικου ́ 2. Προσκρου ́ει προς το θεμελιω ́δες δικαι ́ωμα της προστασι ́ας του
 Προσανατολισμου ́ και Εγγυη ́σεων (ΕΤΓΠΕ), τμη ́μα «Εγγυη ́- δικαιω ́ματος διαθε ́σεως η ́ προς την αρχη ́ της αναλογικο ́τητας
 σεων», στο με ́τρο που αποκλει ́ει απο ́ την κοινοτικη ́ χρηματο- η εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 4 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 3108/94 επι ́
 δο ́τηση ορισμε ́να ποσα ́ σχετικα ́ με τον τομε ́α των σιτηρω ́ν, και πλεονασμα ́των οφειλομε ́νων σε πρα ́ξεις διαθε ́σεως (αγορε ́ς και
 πωλη ́σεις) οι οποι ́ες ανα ́γονται
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Α) σε ημερομηνι ́α προγενε ́στερη της δημοσιευ ́σεως του κανο-
 νισμου ́, η ́
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Β) σε χρο ́νο κατα ́ τον οποι ́ο οι ενδιαφερο ́μενοι κυ ́κλοι
 ο ́φειλαν να γνωρι ́ζουν ο ́τι σχεδια ́ζεται η επιβολη ́ επι ́ των
 Η Ιταλικη ́ Κυβε ́ρνηση προβα ́λλει ο ́τι η απο ́φαση της Επιτροπη ́ς πλεονασμα ́των· ει ́ναι,
 ει ́ναι παρα ́νομη στο με ́τρο που ορι ́ζει τη δημοσιονομικη ́ διο ́ρθωση
 στην εκκαθα ́ριση των λογαριασμω ́ν του ΕΤΓΠΕ ως προς τα ποσα ́
 που αναφε ́ρονται στην προσφυγη ́ η ́ ο ́σον αφορα ́ την οριστικη ́ εν πα ́ση περιπτω ́σει, ο εν λο ́γω κανονισμο ́ς εν ο ́λω η ́ εν
 τακτοποι ́ηση των τιμολογι ́ων πωλη ́σεως ως των σιτηρω ́ν παρεμβα ́- με ́ρει α ́κυρος λο ́γω παραβια ́σεως αυτω ́ν των θεμελιωδω ́ν
 σεως, στον βαθμο ́ που δεν αναγνωρι ́ζει υπε ́ρ του ιταλικου ́ δικαιωμα ́των, η ́ μη ́πως πρε ́πει να ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια
 δημοσι ́ου το ποσο ́ των 11 952 457 079 ιταλικω ́ν λιρω ́ν (LIT). ο ́τι σε τε ́τοιες περιπτω ́σεις δεν πρε ́πει να επιβα ́λλεται εισφορα ́
 επι ́ των πλεονασμα ́των;
 (1) EE L 61 της 8.3.2000, σ. 15. 3. A) Μπορει ́ ο πωλητη ́ς ενο ́ς εμπορευ ́ματος, το οποι ́ο αυτο ́ς το
 (2) EE L 61 της 10.3.1999, σ. 37. ́εχει μεταπωλη ́σει πριν απο ́ την 1η Ιανουαρι ́ου 1995,
 χωρι ́ς ο ́μως να το ́εχει παραδω ́σει στον αγοραστη ́, να
 θεωρηθει ́, την 1η Ιανουαρι ́ου 1995, ως «κα ́τοχος» του
 εμπορευ ́ματος αυτου ́, ο ́ταν
 Ι. το εμπο ́ρευμα και το προϊο ́ν της πωλη ́σεω ́ς του
 κατατε ́θηκαν ως ενε ́χυρο σε τραπεζικο ́ ́δρυμα,
 ι βα ́σει
 δε της σχετικη ́ς συμβα ́σεως
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- α) το εν λο ́γω τραπεζικο ́ ́δρυμα ι ́εχει, απο ́ την
 βαλε το Verwaltungsgerichtshof με δια ́ταξη της 1η Ιανουαρι ́ου 1995, τα κλειδια ́ της αποθη ́κης
 7ης Απριλι ́ου 2000 στην υπο ́θεση δικηγο ́ρος Gerald ενεχυ ́ρων στην οποι ́α βρι ́σκεται με ́ρος του
 Weidacher, ως συ ́νδικος της πτωχευτικη ́ς περιουσι ́ας της εμπορευ ́ματος,
 Thakis Vertriebsd- und HandelsgesmbH κατα ́ Ομοσπονδια-
 κου ́ Υπουργου ́ Γεωργι ́ας και ∆ασω ́ν β) τα μεταφορικα ́ ́εγγραφα, ιδι ́ως το ́εντυπο «Bill of
 lading», ο ́σον αφορα ́ το υπο ́λοιπο του εμπορευ ́μα-
 τος, το οποι ́ο μετα ́ τον εκτελωνισμο ́ του βρι ́σκεται
 (Υπο ́θεση C-179/00)
 σε συρμο ́ σταθμευμε ́νο σε αυστριακο ́ σιδηροδρο-
 μικο ́ σταθμο ́, ει ́ναι εις διαταγη ́ του τραπεζικου ́
 (2000/C 211/15) ιδρυ ́ματος και ευρι ́σκεται υπο ́ την κατοχη ́ του, και
 γ) το τραπεζικο ́ αυτο ́ ́δρυμα
 ι ́εχει μετα ́σχει κατα ́
 Με δια ́ταξη της 17ης Απριλι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη 20 % στα ́εσοδα που προε ́κυψαν απο ́ τη συ ́μβαση
 γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 12 Μαι ̈́ου 2000 το πωλη ́σεως που συνη ́ψε ο ενεχυρα ́ζων,
 Verwaltungsgerichtshof (Αυστρι ́α), στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 μεταξυ ́ του δικηγο ́ρου Gerald Weidacher, ως συνδι ́κου της επιπλε ́ον δε
 πτωχευτικη ́ς περιουσι ́ας της Thakis Vertriebs- und Handels-
 gesmbH κατα ́ Ομοσπονδιακου ́ Υπουργου ́ Γεωργι ́ας και ∆ασω ́ν,
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το δικαστη ́ριο την ́εκδοση II. a) τους δασμου ́ς τους ́εχει καταβα ́λει ο ενεχυρα ́ζων,
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ ως εξη ́ς ερωτημα ́των:
 β) το προϊο ́ν της πωλη ́σεως που εδικαιου ́το ο ενεχυ-
 ρα ́ζων κατατε ́θηκε στη συνε ́χεια σε λογαριασμο ́
 1. Συνιστα ́ η επιβολη ́ δασμω ́ν επι ́ πλεοναζο ́ντων αποθεμα ́των στα
 του στο εν λο ́γω τραπεζικο ́ ́δρυμα,
 ι το ποσο ́
 νε ́α κρα ́τη με ́λη, απο ́ την 1η Ιανουαρι ́ου 1995, ο ́πως προβλε ́πει
 αυτο ́ ο ́μως δεν μπορει ́ να το διαθε ́σει λο ́γω της
 το α ́ρθρο 4 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 3108/94 (1) της Επιτροπη ́ς,
 συμβα ́σεως ενεχυρα ́σεως;
 της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 1994, κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 149,
 παρα ́γραφος 1, της Πρα ́ξεως Προσχωρη ́σεως, απαραι ́τητο
 μεταβατικο ́ με ́τρο για τη διευκο ́λυνση της μεταβα ́σεως απο ́ το Β) ∆εν ει ́ναι ο ενεχυρα ́ζων κα ́τοχος του εμπορευ ́ματος ο ́ταν
 εφαρμοζο ́μενο στα νε ́α κρα ́τη με ́λη καθεστω ́ς στο καθεστω ́ς αυτο ́ς απο ́ την 1η Ιανουαρι ́ου 1995, με την επιφυ ́λαξη
 που προκυ ́πτει απο ́ την εφαρμογη ́ της κοινη ́ς οργανω ́σεως των περιορισμω ́ν που προβλε ́πει η συ ́μβαση ενεχυρα ́σεως,
 αγορω ́ν κατα ́ τον τι ́τλο VI, Γεωργι ́α, της εν λο ́γω Συνθη ́κης, η ́ ει ́χε η ́δη την προ ́θεση κατοχη ́ς του εμπορευ ́ματος για
 μη ́πως ο κανονισμο ́ς αυτο ́ς ει ́ναι εν ο ́λω η ́ εν με ́ρει α ́κυρος λογαριασμο ́ του αγοραστη ́; 'Εχει σχετικω ́ς σημασι ́α ο ́τι
 λο ́γω αναρμοδιο ́τητας της Επιτροπη ́ς; ́εχει δηλωθει ́ η σχετικη ́ βου ́ληση;


text:
 24.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/15
 Προσφυγή της 14ης Φεβρουαρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-80/07)
 (2007/C 69/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Πατακιά και B. Stromsky)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη θεσπίζοντας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, προς συμμόρφωση με την οδηγία 2005/28/ΕΚ (1) της Επιτροπής της 8ης Απριλίου 2005 σχετικά με τον καθορισμό αρχών και λεπτομερών κατευθυντήριων γραμμών για την ορθή κλινική πρακτική που αφορά τα δοκιμαζόμενα φάρμακα που προορίζονται για τον άνθρωπο, καθώς και των απαιτήσεων για την έγκριση της παρασκευής ή εισαγωγής τέτοιων προϊόντων, ή εν πάση περιπτώσει μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας αυτής
 —
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για την μεταφορά της οδηγίας 2005/28 ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο έληξε στις 29/1/2006
 (1) ΕΕ L 91 της 9.4.2005, σ. 13.


text:
 13.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/18
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 26ης Νοεμβρίου 2009 — Região autónoma dos Açores κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Βασιλείου της Ισπανίας, Seas at Risk VZW, πρώην Stichting Seas at Risk Federation, WWF — World Wide Fund for Nature, Stichting Greenpeace Council
 (Υπόθεση C-444/08 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Άρθρο 119 του Κανονισμού Διαδικασίας - Κανονισμός (ΕΚ) 1954/2003 - Προσφυγή ακυρώσεως - Απαράδεκτο - Οργανισμός περιφερειακής ή τοπικής αυτοδιοικήσεως - Πράξεις που αφορούν άμεσα και ατομικά τον οργανισμό αυτόν - Αίτηση αναιρέσεως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη)
 2010/C 63/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Região Autónoma dos Açores (εκπρόσωποι: M. Renouf και C. Bryant, Solicitors)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: J. Monteiro και F. Florindo Gijón), Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: K. Banks), Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad), Seas at Risk VZW, πρώην Stichting Seas at Risk Federation, WWF — World Wide Fund for Nature, Stichting Greenpeace Council
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 1ης Ιουλίου 2008, T-37/04, Região autónoma dos Açores κατά Συμβουλίου, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε ως απαράδεκτη προσφυγή με αίτημα τη μερική ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 1954/2003 του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, για τη διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας όσον αφορά ορισμένες αλιευτικές ζώνες και πόρους της Κοινότητας, την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 2847/93 και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΚ) 685/95 και (ΕΚ) 2027/95 (ΕΕ 289, σ. 1) — Προϋπόθεση να αφορά η προσβαλλόμενη πράξη ατομικά τον προσφεύγοντα
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Região autónoma dos Açores στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 327 της 20.12.2008


text:
 6.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/31
 Προσφυγή της 18ης Απριλίου 2016 — Piper Verlag κατά EUIPO (THE TRAVEL EPISODES)
 (Υπόθεση T-164/16)
 (2016/C 200/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Piper Verlag GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: F. Oster, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «THE TRAVEL EPISODES» — Υπ’ αριθ. 13 687 371 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 15ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση R 1099/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να τροποποιήσει την προσβαλλόμενη απόφαση, ούτως ώστε να υποχρεωθεί το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καταχωρίσει το λεκτικό/εικονιστικό σήμα «THE TRAVEL EPISODES» ως σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009.


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/37
 Προσφυγή της 9ης Μαΐου 2007 — Group Lottuss κατά ΓΕΕΑ — Ugly (COYOTE UGLY)
 (Υπόθεση T-161/07)
 (2007/C 155/67)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Group Lottuss Corporation, SL (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. Grau Mora, A. Angulo Lafora, M. Ferrándiz Avendaño και J Arribas García, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: UGLY, INC.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει (εν μέρει) την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 2ας Μαρτίου 2007, καθόσον με αυτή απορρίπτεται εν μέρει η αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος αριθ. 2.428.795 «COYOTE UGLY» της GROUP LOTTUSS CORP. SL·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Group Lottuss Corporation, SL
 Σήμα προς καταχώριση: το εικονιστικό σήμα «COYOTE UGLY» (αίτηση αριθ. 2.428.795) για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 41 και 42
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Ugly, Inc.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: κοινοτικό λεκτικό σήμα «COYOTE UGLY» για προϊόντα των κλάσεων 14, 16, 21, 25, 32 και 34, καθώς και τα προγενέστερα μη καταχωρισμένα γνωστά, λεκτικά και εικονιστικά «COYOTE UGLY» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 14, 16, 21, 25, 32, 33, 34, 41 και 42.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: μερική αποδοχή της ανακοπής και απόρριψη της αιτήσεως κοινοτικού σήματος όσον αφορά τις υπηρεσίες της κλάσεως 42.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: ακύρωση της προσβαλλόμενης αποφάσεως καθόσον με αυτή απορρίπτεται η ανακοπή κατά των «υπηρεσιών ψυχαγωγίας καθώς και των υπηρεσιών για δισκοθήκες και αίθουσες ψυχαγωγίας» της κλάσεως 41 που αφορούσε η αίτηση καταχωρίσεως και απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως για τις εν λόγω υπηρεσίες.
 Λόγοι ακυρώσεως: εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 για το κοινοτικό σήμα.


text:
 16.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/13
 Προσφυγή της 24ης Μαρτίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Σλοβενίας
 (Υπόθεση C-140/14)
 2014/C 184/17
 Γλώσσα διαδικασίας: σλοβενική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Sanfrutos Cano και M. Žebre)
 Καθής: Δημοκρατία της Σλοβενίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Σλοβενίας, μην έχοντας λάβει από τον Απρίλιο του 2009 επαρκή μέτρα ώστε να αποτρέψει και να απομακρύνει την εναπόθεση 13 600 κ.μ. εκσκαφέντων εδαφών, εκ των οποίων 7 605,73 κ.μ. αποτελούν απόβλητα εμπίπτοντα στην αριθ. 17 05 06 κατηγορία (υλικό εκσκαφής μη εμπίπτον στην αριθ. 17 05 05 κατηγορία) και περίπου 6 000 κ.μ. αποτελούν απόβλητα εμπίπτοντα στην αριθ. 17 05 05* κατηγορία (υλικό εκσκαφής περιέχον επικίνδυνες ουσίες), στον χώρο των εργασιών κατασκευής δημοτικών εγκαταστάσεων για την εμπορική περιοχή του Gaberje-jug, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 12, 13, 15, παράγραφος 1, 17 και 36, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/98/ΕΚ (1), και από τα άρθρα 5, παράγραφος 3, στοιχείο ε', 6 — σε συνδυασμό με την απόφαση του Συμβουλίου 2003/33/ΕΚ (2) –, 7, 8, 9, 11 και 12 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ (3), καθώς και από τα παραρτήματα I, II, III της τελευταίας·
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Σλοβενίας, εγκρίνοντας την εναπόθεση εκσκαφέντων εδαφών — ήτοι δραστηριότητα που περιλαμβάνει επεξεργασία αποβλήτων– στο οικόπεδο αριθ. 115/1 της Teharje, χωρίς να διασφαλίσει τη μη προηγούμενη ή ταυτόχρονη εναπόθεση άλλων αποβλήτων στον χώρο αυτό, και παραλείποντας να εκδώσει μέτρα για τη διάθεση των μη καλυπτόμενων με άδεια αποβλήτων από τον χώρο αυτό, που πρέπει να θεωρηθεί ως παράνομη απόθεση αποβλήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 13 και 36, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/98/ΕΚ περί αποβλήτων, και από τα άρθρα 5, παράγραφος 3, στοιχείο ε', 6 — σε συνδυασμό με την απόφαση του Συμβουλίου 2003/33/ΕΚ –, 7, 8, 9, 11 και 12 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ, καθώς και από τα παραρτήματα I, II, III της τελευταίας·
 —
 να καταδικάσει τη Σλοβενική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Δημοκρατία της Σλοβενίας, μην έχοντας λάβει από τον Απρίλιο του 2009 επαρκή μέτρα ώστε να αποτρέψει και να απομακρύνει την εναπόθεση 13 600 κ.μ. εκσκαφέντων εδαφών, εκ των οποίων 7 605,73 κ.μ. αποτελούν απόβλητα εμπίπτοντα στην αριθ. 17 05 06 κατηγορία (υλικό εκσκαφής μη εμπίπτον στην αριθ. 17 05 05 κατηγορία) και περίπου 6 000 κ.μ. αποτελούν απόβλητα εμπίπτοντα στην αριθ. 17 05 05* κατηγορία (υλικό εκσκαφής περιέχον επικίνδυνες ουσίες), στον χώρο των εργασιών κατασκευής δημοτικών εγκαταστάσεων για την εμπορική περιοχή του Gaberje-jug, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 12, 13, 15, παράγραφος 1, 17 και 36, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/98/ΕΚ, και από τα άρθρα 5, παράγραφος 3, στοιχείο ε', 6 — σε συνδυασμό με την απόφαση του Συμβουλίου 2003/33/ΕΚ –, 7, 8, 9, 11 και 12 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ, καθώς και από τα παραρτήματα I, II, III της τελευταίας. Επίσης, η Δημοκρατία της Σλοβενίας, εγκρίνοντας την εναπόθεση εκσκαφέντων εδαφών — ήτοι δραστηριότητα που περιλαμβάνει επεξεργασία αποβλήτων– στο οικόπεδο αριθ. 115/1 της Teharje, χωρίς να διασφαλίσει τη μη προηγούμενη ή ταυτόχρονη εναπόθεση άλλων αποβλήτων στον χώρο αυτό, και παραλείποντας να εκδώσει μέτρα για τη διάθεση των μη καλυπτόμενων με άδεια αποβλήτων από τον χώρο αυτό, που πρέπει να θεωρηθεί ως παράνομη απόθεση αποβλήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 13 και 36, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/98/ΕΚ περί αποβλήτων, και από τα άρθρα 5, παράγραφος 3, στοιχείο ε', 6 — σε συνδυασμό με την απόφαση του Συμβουλίου 2003/33/ΕΚ –, 7, 8, 9, 11 και 12 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ, καθώς και από τα παραρτήματα I, II, III της τελευταίας.
 (1) ΕΕ L 312, της 22.11.2008, σ. 3.
 (2) ΕΕ L 11, της 16.1.2003.
 (3) ΕΕ L 182, της 16.7.1999, σ. 1.


text:
C 71/28 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 20.3.2004
 Επιτροπής που, κατά τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας, περιέχεται 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως αβάσιμη.
 στο έγγραφο της 25ης Ιανουαρίου 2001, με το οποίο κοινοποιή-
 θηκε στην προσφεύγουσα η αναστολή της καταβολής των ποσών 2) Κάθε διάδικος θα φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 αυτών, το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 B. Vesterdorf, Πρόεδρο, P. Mengozzi και Ε. Martins Ribeiro,
 δικαστές· γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 4 ∆εκεμβρίου 2003
 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: (1) ΕΕ C 144 της 15.6.02.
 1) Καταργείται η δίκη.
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 200 της 14.7.2001. ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 26ης Νοεμβρίου 2003
 στην υπόθεση T-96/02, Hugh Mc Bryan κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (Υπάλληλοι — Συντάξεις — Μεταφορά των εθνικών
 συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων — Υπολογισμός των
 συντάξιμων ετών που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη —
 της 26ης Νοεμβρίου 2003 Μισθός που λαμβάνεται υπόψη ως σημείο αναφοράς —
 Προσφυγή προδήλως αβάσιμη)
 στην υπόθεση T-95/02, Michael Hohenbichler κατά Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1) (2004/C 71/53)
 (Υπάλληλοι — Συντάξεις — Μεταφορά των εθνικών (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων — Υπολογισμός των
 συντάξιμων ετών που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη —
 Μισθός που λαμβάνεται υπόψη ως σημείο αναφοράς —
 Προσφυγή προδήλως αβάσιμη)
 Στην υπόθεση T-96/02, Hugh Mc Bryan, υπάλληλος της Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο),
 εκπροσωπούμενος από τον J.-N. Louis, avocat, με τόπο επιδόσεων
 (2004/C 71/52)
 στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: J. Currall και Ε. Τσερέπα-Lacombe), με αντικείμενο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 14ης Μαΐου
 2001, σχετικά με τον τρόπο υπολογισμού των συντάξιμων ετών
 που είχε αποκτήσει ο προσφεύγων πριν από την είσοδό του στην
 υπηρεσία και που επρόκειτο να μεταφερθούν στο κοινοτικό
 συνταξιοδοτικό σύστημα, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 11, παρά-
 Στην υπόθεση T-95/02, Michael Hohenbichler, υπάλληλος της γραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, το Πρωτοδικείο (τρίτο
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών τμήμα), συγκείμενο από τον M. Azizi, Πρόεδρο, και τους M. Jaeger
 (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον J.-N. Louis, avocat, με τόπο και F. Dehousse, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών 26 Νοεμβρίου 2003 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και Ε. Τσερέπα-Lacombe), με
 αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως αβάσιμη.
 21ης Μαΐου 2001, σχετικά με τον τρόπο υπολογισμού των
 συντάξιμων ετών που είχε αποκτήσει ο προσφεύγων πριν από την
 είσοδό του στην υπηρεσία και που επρόκειτο να μεταφερθούν 2) Κάθε διάδικος θα φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 στο κοινοτικό συνταξιοδοτικό σύστημα, κατ' εφαρμογήν του
 άρθρου 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, το
 Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τον M. Azizi, Πρόε- (1) ΕΕ C 131 της 1.6.02.
 δρο, και τους M. Jaeger και F. Dehousse, δικαστές, γραμματέας:
 H. Jung, εξέδωσε στις 26 Νοεμβρίου 2003 διάταξη με το
 ακόλουθο διατακτικό:


text:
19.12.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 397/17
 Ç G jasó so Decreto-Lei 380/93 apaiäsgrg adeiäay sot uoqeäa gä rtäluxma le so rtärsgla sot jqósoty emsoäy sot
 Tpotqcotä Oijomolijxäm (gä oqirleämot täwoty rtllesovgäy opoiäot eäcime g morgkeiäa;
 re vqglasopirsxsijó idqtälasa) cia sg lesabiäbarg
 lesovxäm le dijaiäxla wgäuot amsipqorxpetotrxäm pkeäom
 sot 10 % sot jeuakaiäot sxm idixsijopoigleämxm epivei- Ç episqeäpei so óqhqo 36 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1408/
 qgärexm dem rtlbadiäfei le sa óqhqa 73 B jai 52 sgy 71 som pqobkepoälemo apoä sg moloheriäa sot jqósoty sot
 Rtmhgäjgy EJ. G apaiäsgrg seäsoiay adeiäay ha edijaioko- aqloädiot uoqeäa peqioqirloä sot porotä sxm apodoseäxm
 ceiäso loämo cia episajsijotäy koäcoty dgloriäot rtlueäqo- enoädxm, emxä rso óqhqo atsoä ciämesai koäcoy cia pkgäqg
 msoy jai eóm ersgqiäfeso re amsijeilemijó, pócia jai apoädorg;
 dgloriopoigheämsa jqisgäqiaç ókkxy, dtämasai ma vqgrilo-
 poigheiä cia ma paqaleiämei o eäkecvoy sgy oijeiäay epiveiqp- (1) EE eid. eäjd. 05/001, r. 73.
 rexy rsa veäqia gledapxäm epiveiqglasixäm. Oi poqsocaki-
 jeäy aqveäy, oälxy, dem epijakeärsgjam jameämam episajsijoä
 koäco dgloriäot rtlueäqomsoy dijaiokocotämsa eäma seäsoio
 leäsqo. ìro cia sa jqisgäqia pot ha eäpqepe ma dieäpotm
 sg voqgäcgrg sgy adeiäay, g Episqopgä elleämei rsgm ópowg
 oäsi seäsoia jqisgäqia eiäse dem lmglometäomsai rsg molohe-
 riäa, eiäse, am tposeheiä oäsi so Decreto-Lei 380/93 paqapeäl- Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 pei rsom moälo 11/90, sa oqifoälema jqisgäqia dtämamsai ma bake so Divisional Court, Queen's Bench Division, le dió-
 eqlgmethotäm jai euaqlorhotäm jasó sqoäpom xärse ma sang sgy 13gy Laqsiäot 1998 rsgm tpoäherg The Queen jasó
 etmootäm soty Poqsocókoty pokiäsey, eiy bóqoy sxm Minister of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: Trevor
 tpgjoäxm sxm koipxäm jqasxäm lekxäm. Robert Fisher jai Penny Fisher pot arjotäm elpoqijgä
 dqarsgqioäsgsa le sgm epxmtliäa T. R. & P. Fisher (xy esai-
 qeiäa)
 (1) EE L 302 sgy 15.11.1985.
 (Tpoäherg C-369/98)
 (98/C 397/29)
 Le diósang sgy 13gy Laqsiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- rsiy 16 Ojsxbqiäot 1998, so Divisional Court, Queen's Bench
 bake le apoäuarg sgy 9gy Ojsxbqiäot 1998 so cour du tra- Division, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä The Queen jai
 vail de Mons (eäjso slgäla) rsgm tpoäherg Abdon Vanbraekel, Minister of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: Trevor
 Marie-Ange Vanbraekel, Marie-Paule Vanbraekel, Marie- Robert Fisher jai Penny Fisher pot arjotäm elpoqijgä
 Claire Vanbraekel, Brigitte Vanbraekel, Edith Vanbraekel jai dqarsgqioäsgsa le sgm epxmtliäa T. R. & P. Fisher (xy esai-
 Alexandre Vanbraekel jasó Alliance nationale des mutualiteÂs qeiäa) pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio
 chreÂtiennes sxm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm engäy eqx-
 (Tpoäherg C-368/98) sglósxm:
 (98/C 397/28)
 1. i) Episqeäpotm sa óqhqa 3, paqócqauoy 1, jai 9 sot
 jamomirlotä (EOJ) aqih. 3508/92 (1), re rtmdtarloä
 le siy cemijeäy aqveäy sot joimosijotä dijaiäot, sgm
 Le apoäuarg sgy 9gy Ojsxbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg cmxrsopoiägrg re sqiäsoty pkgqouoqixäm pot peqieä-
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy 16 Ojsxbqiäot 1998, so vomsai re lgvamocqaugleämg bórg dedoleämxm, g
 cour du travail de Mons (eäjso slgäla), rso pkaiärio sgy opoiäa eävei dgliotqcgheiä rtäluxma le so óqhqo 2, jai
 diauoqóy lesantä, auemoäy, Abdon Vanbraekel, Marie-Ange auoqotäm dedoleäma pot eävotm paqarveheiä apoä gä cia
 Vanbraekel, Marie-Paule Vanbraekel, Marie-Claire Vanbrae- kocaqiarloä pqogcotälemot aisotämsoy sgm jasabokgä
 kel, Brigitte Vanbraekel, Edith Vanbraekel jai Alexandre pkgqxlxäm cia aqxäriley ejsóreiy;
 Vanbraekel jai, aueseäqot, Alliance nationale des mutualiteÂs
 chreÂtiennes, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so
 ii) Am rso eqxäsgla 1.i) doheiä jasauasijgä apómsgrg:
 Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm
 tpoäjeisai g em koäcx cmxrsopoiägrg pkgqouoqixäm re
 engäy eqxsglósxm:
 sqiäsoty, rsgm opoiäa moliälxy tpovqeotäsai ma pqobaiä-
 mei g aqloädia aqvgä, re peqioqirlotäy, auemoäy, oärom
 auoqó som jtäjko sxm pqorxäpxm rsa opoiäa lpoqotäm
 ìsam, rso pkaiärio sgy tpoheärexy pot eävei avheiä emxäpioäm ma cmxrsopoiotämsai oi pkgqouoqiäey atseäy, tpoä sgm
 sot, so ehmijoä dijarsgäqio amacmxqiärei sgm amócjg mo- eämmoia oäsi lpoqeiä ma ciämesai loämo:
 rgkeiäay emsoäy ókkot jqósoty leäkoty, ejsoäy sot jqósoty sot
 aqloädiot uoqeäa Ç emxä dem eiäve voqgcgheiä g pqogcotälemg a) re pqoärxpa pot eävei enotriodosgärei rtmauxäy o
 eäcjqirg pot pqobkeäpei so óqhqo 22 sot jamomirlotä (EOJ) pqogcotälemoy aisxäm epiä sot barijotä emstäpot
 aqih. 1408/71 (1): pot vqgrilopoieiäsai rso Gmxleämo Bariäkeio gä/
 jai
 Ç pqeäpei g apoädorg sxm enoädxm morgkeiäay ma ciämei b) re pqoärxpa pot fgsotäm siy pkgqouoqiäey atseäy
 rtäluxma le so rtärsgla sot jqósoty sot aqloädiot re rveärg le aiäsgrg voqgcgärexy emirvtärexy rsg


text:
 9.5.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 116/23
 Προσφυγή-αγωγή των TNC Kazchrome και ENRC Marketing κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2008
 (Υπόθεση T-107/08)
 (2008/C 116/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες/ενάγουσες: Η ανώνυμη εταιρία «Transnational Company Kazchrome» (TNC Kazchrome) (Actobe Kαζακστάν), ENRC Marketing AG (Kloten, Ελβετία) (εκπρόσωποι: L. Ruessmann και A. Willems, δικηγόροι)
 Καθών/εναγομένων: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγουσών-εναγουσών
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει τον προσβαλλόμενο κανονισμό καθόσον επιβάλλει μέτρα αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές πυριτιομαγγανίου που παράγουν και/ή πωλούν οι προσφεύγουσες·
 —
 να υποχρεώσει το Συμβούλιο και την Επιτροπή αλληλεγγύως και εις ολόκληρον να καταβάλουν νομιμοτόκως αποζημίωση στις προσφεύγουσες για τη ζημία που υπέστησαν λόγω μη δικαιολογημένης κινήσεως της διαδικασίας, πλάνης περί τα πράγματα και εσφαλμένης εκτιμήσεως, στην οποία περιλαμβάνεται η προσβολή των θεμελιωδών αρχών του κοινοτικού δικαίου από την Επιτροπή και η επιζήμια θέσπιση του κανονισμού (ΕΚ) 1420/2007 από το Συμβούλιο·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή και το Συμβούλιο στα δικαστικά τους έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά της έξοδα και αλληλεγγύως και εις ολόκληρον στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών, στο μέτρο που δεν θα τα καλύψει το Συμβούλιο.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες (στο εξής: προσφεύγουσες), οι οποίες παράγουν και εξάγουν, αντιστοίχως, πυριτιομαγγάνιο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ζητούν την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 1420/2007 του Συμβουλίου, της 4ης Δεκεμβρίου 2007, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές πυριτιομαγγανίου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Καζακστάν και για τερματισμό της διαδικασίας για τις εισαγωγές πυριτιομαγγανίου καταγωγής Ουκρανίας (1).
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι οι καθών-εναγόμενοι υπέπεσαν σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, παραβίασαν τον βασικό κανονισμό (2) και δεν τήρησαν την υποχρέωση αιτιολογίας, όπως τους επιβάλλει το άρθρο 253 EΚ, καθόσον περιέλαβαν το Καζακστάν και απέκλεισαν την Ινδία από την έρευνα αντιντάμπινγκ· καθόσον απέρριψαν το επιχείρημα των προσφευγουσών ότι δρουν ως ενιαία οικονομική οντότητα· όταν καθόρισαν την τιμή εξαγωγής των προσφευγουσών· όταν εκτίμησαν αν και σε ποιο βαθμό οι εισαγωγές πυριτιομαγγανίου καταγωγής Καζακστάν προκάλεσαν ζημία στην κοινοτική βιομηχανία· καθόσον προσέθεσαν τις εισαγωγές από το Καζακστάν και τις εισαγωγές από την Κίνα για τους σκοπούς της εν λόγω εκτιμήσεως και της εκτιμήσεως του κοινοτικού συμφέροντος.
 Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι τα κοινοτικά όργανα της Κοινότητας προσέβαλαν το δικαίωμα ακροάσεως των προσφευγουσών, καθώς και της αρχές της χρηστής διοικήσεως, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης των προσφευγουσών, της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της αναλογικότητας καθόσον, μεταξύ άλλων, οι προσφεύγουσες δεν είχαν δικαίωμα προσβάσεως σε λυσιτελή πληροφοριακά στοιχεία για τις διαπιστώσεις των κοινοτικών οργάνων και καθόσον απορρίφθηκε η προσφορά της αναλήψεως δεσμεύσεως των προσφευγουσών.
 (1) ΕΕ 2007, L 317, σ. 5.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής (ΕΕ 1996, L 56, σ. 1).


text:
 10.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/5
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 31 Ιουλίου 2012 — Coty Prestige Lancaster Group GmbH κατά First Note Perfumes NV
 (Υπόθεση C-360/12)
 2012/C 343/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα και αναιρεσείουσα: Coty Prestige Lancaster Group GmbH
 Εναγόμενη και αναιρεσίβλητη: First Note Perfumes NV
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 93, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1) την έννοια ότι μία πράξη παραποιήσεως/απομιμήσεως, η οποία διαπράχθηκε σε ένα κράτος μέλος (κράτος μέλος A), εμπίπτει στην έννοια του άρθρου 93, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94, όταν πράξη που διαπράχθηκε σε άλλο κράτος μέλος (κράτος μέλος B) συνιστά συμμετοχή στην παραποίηση/απομίμηση που διαπράχθηκε στο πρώτο κράτος μέλος (κράτος μέλος A);
 2)
 Έχει το άρθρο 5, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 (2) την έννοια, ότι το ζημιογόνο γεγονός έχει συμβεί σε ένα κράτος μέλος (κράτος μέλος A), όταν η διαφορά πηγάζει από αδικοπραξία τελεσθείσα σε άλλο κράτος μέλος (κράτος μέλος B) και συνίσταται στη συμμετοχή στην αδικοπραξία (κύρια πράξη) που τελέστηκε στο πρώτο κράτος μέλος (κράτος μέλος A);
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2001, L 12, σ. 1).


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 23ης Φεβρουαρίου 2010 [αίτηση του Court of Appeal (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — London Borough of Harrow κατά Nimco Hassan Ibrahim, Secretary of State for the Home Department
 (Υπόθεση C-310/08) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Δικαίωμα διαμονής υπηκόου τρίτου κράτους, ο οποίος είναι σύζυγος υπηκόου κράτους μέλους, και των τέκνων τους, τα οποία είναι υπήκοοι κράτους μέλους - Παύση της μισθωτής δραστηριότητας του υπηκόου κράτους μέλους και, εν συνεχεία, αναχώρησή του από το κράτος μέλος υποδοχής - Εγγραφή των τέκνων σε εκπαιδευτικό ίδρυμα - Έλλειψη μέσων διαβιώσεως - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1612/68 - Άρθρο 12 - Οδηγία 2004/38/ΕΚ)
 2010/C 100/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 London Borough of Harrow
 κατά
 Nimco Hassan Ibrahim, Secretary of State for the Home Department
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Court of Appeal — Ερμηνεία της οδηγίας 2004/38 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών (EE L 158, σ. 77) και του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 1968 περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (EE ειδ. έκδ. 05/001, σ. 33) — Σύζυγος έχουσα την ιθαγένεια τρίτης χώρας και τα τέκνα αυτής, έχοντα την ιθαγένεια κράτους μέλους, η οποία, προκειμένου να ζήσει μαζί με τον έχοντα την ιθαγένεια αυτού του κράτους μέλους σύζυγό της, μετέβη στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου αυτός εργαζόταν ως μισθωτός — Δικαίωμα διαμονής της συζύγου και των τέκνων μετά την απώλεια, εκ μέρους του συζύγου, της ιδιότητας του μισθωτού και την αναχώρησή του από το Ηνωμένο Βασίλειο.
 Διατακτικό
 Υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, τα τέκνα υπηκόου κράτους μέλους ο οποίος εργάζεται ή εργάστηκε στο κράτος μέλος υποδοχής, καθώς και ο γονέας που έχει πράγματι την επιμέλειά τους μπορούν να επικαλούνται, εντός του κράτους μέλους υποδοχής, δικαίωμα διαμονής δυνάμει μόνον του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας, όπως έχει τροποποιηθεί με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2434/92 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1992, ανεξαρτήτως του αν διαθέτουν επαρκείς πόρους και πλήρη ασφάλιση υγείας στο εν λόγω κράτος μέλος.
 (1) ΕΕ C 247 της 27.9.2008.


text:
 15.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/32
 Προσφυγή της 18ης Μαΐου 2006 — Omya κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-145/06)
 (2006/C 165/64)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Omya AG (Oftringen, Ελβετία) (εκπρόσωποι: C. Ahlborn, C. Berg, Solicitors, C. Pinto Correira, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 8 Μαρτίου 2006 επί της υποθέσεως COMP/M.3796 — Omya/J.M. Huber PCC·
 —
 να αναγνωρίσει ότι η συγκέντρωση που αποτελεί αντικείμενο της υποθέσεως COMP/M.3796 — Omya/J.M. Huber PCC τεκμαίρεται ότι έχει κηρυχθεί συμβατή με την κοινή αγορά και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής C (2006)795 της 8ης Mαρτίου 2006 που εκδόθηκε επί της υποθέσεως συγχωνεύσεως COMP/M.3796 και με την οποία ζητήθηκε από την προσφεύγουσα, κατά το άρθρο 11, παράγραφος 3, του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων (1), να παράσχει στην Επιτροπή ακριβή και πλήρη πληροφόρηση όσον αφορά την εξαγορά από την προσφεύγουσα της επιχειρήσεως ιζηματοποιημένου ανθρακικού ασβεστίου της J.M. Huber Corporation (στο εξής: η προσβαλλόμενη απόφαση). Συνεπεία της προσβαλλομένης αποφάσεως, ανεστάλη η εφαρμογή του χρονοδιαγράμματος της συγχωνεύσεως και παρατάθηκε η προθεσμία για τη λήψη τελικής αποφάσεως σχετικά με την κοινοποιηθείσα συγκέντρωση από τις 31 Μαρτίου 2006 στις 28 Ιουνίου 2006.
 Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή αναφέρει ότι, σε απάντηση προηγούμενης αιτήσεως παροχής πληροφοριών, η προσφεύγουσα είχε παράσχει, εν μέρει τουλάχιστον, εσφαλμένες πληροφορίες. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι αυτό έρχεται σε αντίφαση με προηγούμενη επιστολή, με την οποία η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι έλαβε πλήρη πληροφόρηση.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται παράβαση του άρθρου 11, παράγραφοι 1 και 3, του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων για το λόγο ότι οι πληροφορίες που ζητήθηκαν με την προσβαλλόμενη απόφαση, πρώτον, δεν ήταν αναγκαίες για την εκτίμηση της συγκεντρώσεως και, δεύτερον, είχαν ήδη παρασχεθεί κατά πλήρη τρόπο, καθώς και για το λόγο ότι, τρίτον, σε αντίθεση με την αρχή της ασφάλειας δικαίου, η Επιτροπή δεν αποφάνθηκε αμελλητί.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, επίσης, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση συνιστά κατάχρηση εξουσίας από μέρους της Επιτροπής, ως προς το άρθρο 11, παράγραφος 3, του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων, καθόσον με την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως η Επιτροπή σκοπεί κυρίως, κατά την προσφεύγουσα, στο να παρατείνει τις προθεσμίες που τάσσονται με τον κοινοτικό κανονισμό συγκεντρώσεων και όχι στο να λάβει τις αναγκαίες πληροφορίες.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση συνιστά προσβολή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης της προσφεύγουσας, καθόσον αυτή εκπλήρωσε την υποχρέωσή της να παράσχει τις πληροφορίες που της ζητήθηκαν και η καταληκτική ημερομηνία της προθεσμίας για τη λήψη τελικής αποφάσεως σχετικά με την κοινοποιηθείσα συγκέντρωση ήταν η 31η Μαρτίου 2006. Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι αυτή η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη δημιουργήθηκε από την προηγούμενη επιστολή της Επιτροπής, με την οποία η τελευταία αναγνώρισε ότι της είχε παρασχεθεί πλήρης πληροφόρηση, καθώς και από την μετέπειτα συμπεριφορά της Επιτροπής.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 139/2004 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (Κοινοτικός κανονισμός συγκεντρώσεων) (ΕΕ 2004, L 24, σ. 1).


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/22
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Augstākās tiesas Senāts (Λεττονία) στις 25 Ιουνίου 2013 — Antonio Gramsci Shipping Corp. κ.λπ. κατά Aivars Lembergs
 (Υπόθεση C-350/13)
 2013/C 252/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākās tiesas Senāts
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσες: Antonio Gramsci Shipping Corp., Apollo Holdings Corp., Arctic Seal Shipping Co. Ltd, Atlantic Leader Shipping Co. Ltd, Cape Wind Trading Co.Ltd, Clipstone Navigation SA, Dawnlight Shipping Co. Ltd, Dzons Rids Shipping Co., Faroship Navigation Co. Ltd, Gaida Shipping Co., Gevostar Shipping Co. Ltd, Hose Marti Shipping Co., Imanta Shipping Co. Ltd, Kemeri Navigation Co., Klements Gotvalds Shipping Co., Latgale Shipping Co. Ltd, Limetree Shipping Co. Ltd, Majori Shipping Co. Ltd, Noella Marītime Co. Ltd, Razna Shipping Co., Sagewood Trading Inc., Samburga Shipping Co. Ltd, Saturn Trading Co., Taganroga Shipping Co., Talava Shipping Co. Ltd, Tangent Shipping Co. Ltd, Viktorio Shipping Co., Wilcox Holding Ltd, Zemgale Shipping Co. Ltd, Zoja Shipping Co. Ltd
 Εφεσίβλητο: Aivars Lembergs
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 34, παράγραφος 1, του Κανονισμού Βρυξελλών Ι (1) την έννοια ότι στο πλαίσιο διαδικασίας αναγνωρίσεως αλλοδαπής δικαστικής αποφάσεως, η ενδεχόμενη προσβολή των δικαιωμάτων προσώπων που δεν εμπλέκονται στη διαφορά της κύριας υποθέσεως μπορεί να δικαιολογήσει την εφαρμογή της ρήτρας της δημόσιας τάξεως, την οποία προβλέπει το εν λόγω άρθρο 34, παράγραφος 1, του Κανονισμού Βρυξελλών Ι, και τη μη αναγνώριση της εν λόγω αλλοδαπής αποφάσεως, στον βαθμό που θίγει πρόσωπα που δεν είναι διάδικοι στη δίκη της κύριας υποθέσεως;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, έχει το άρθρο 47 του Χάρτη την έννοια ότι η αρχή της δίκαιης δίκης, την οποία κατοχυρώνει ο Χάρτης, επιτρέπει, οσάκις διατάσσονται ασφαλιστικά μέτρα, να επιβάλλονται περιορισμοί σε εμπράγματα δικαιώματα προσώπου που δεν ήταν διάδικος στην εν λόγω δίκη, έστω και αν προβλέπεται ότι οποιοσδήποτε θίγεται από την απόφαση με την οποία διατάσσονται ασφαλιστικά μέτρα έχει δικαίωμα ανά πάσα στιγμή να ζητήσει από το δικαστήριο να μεταρρυθμίσει ή να ανακαλέσει την επίμαχη δικαστική απόφαση, και να επαφίεται στους αιτούντες το ασφαλιστικό μέτρο η κοινοποίηση της αποφάσεως στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 12, σ. 1).


text:
 25.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 147/35
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 6ης Φεβρουαρίου 2013 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-67/12) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Αγωγή αποζημιώσεως - Έλλειψη νομιμότητας - Αποστολή επιστολής σχετικά με την εκτέλεση δικαστικής αποφάσεως στον εκπρόσωπο του προσφεύγοντος-ενάγοντος στο πλαίσιο της αιτήσεως αναιρέσεως κατά της αποφάσεως αυτής - Προσφυγή-αγωγή προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος - Άρθρο 94, στοιχείο α', του Κανονισμού Διαδικασίας)
 2013/C 147/66
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων): Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Berardis-Kayser και G. Gattinara)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί απορρίψεως του αιτήματος του προσφεύγοντος-ενάγοντος περί επιδικάσεως αποζημιώσεως λόγω του ότι η καθής-εναγομένη απέστειλε επιστολή αφορώσα τον προσφεύγοντα-ενάγοντα σε δικηγόρο που δεν τον εκπροσωπούσε ακόμα στην υπόθεση αυτή.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος.
 2)
 Ο L. Marcuccio φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Καταδικάζει τον L. Marcuccio να καταβάλει στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης ποσό 2 000 ευρώ.
 (1) EE C 311 13.10.2012, σ. 16.


text:
 21.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 152/19
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Απριλίου 2011 — Gruber κατά ΓΕΕΑ (Run the globe)
 (Υπόθεση T-12/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος Run the globe - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2011/C 152/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Alexander Gruber (Ulm, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Kienle και M. Krinke, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: S. Schäffner)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 6ης Νοεμβρίου 2008 (υπόθεση R 1779/2007-1), σχετικά με την αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος Run the globe ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Alexander Gruber στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 69 της 21.3.2009.


text:
 3.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 131/45
 Προσφυγή της 3ης Απριλίου 2006 — SPM κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-104/06)
 (2006/C 131/84)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Société des plantations de Mbanga (S. P. M.) (Douala, Καμερούν) [εκπρόσωπος: B.-L. Doré, avocat]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να κηρύξει την προσφυγή της παραδεκτή·
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 219/2006 της Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 2006, σχετικά με το άνοιγμα και τον τρόπο διαχειρίσεως της δασμολογικής ποσοστώσεως για την εισαγωγή μπανανών του κωδικού ΣΟ 0803 00 19 καταγωγής των χωρών ΑΚΕ για την περίοδο από 1ης Μαρτίου έως 31 Δεκεμβρίου 2006·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Στο πλαίσιο των τροποποιήσεων του ειδικού καθεστώτος των ποσοστώσεων για το εμπόριο με τις τρίτες χώρες, τροποποιήσεων που αποτελούν μέρος των μέτρων οργανώσεως των αγορών στον τομέα της μπανάνας, ο από 29 Νοεμβρίου 2005 κανονισμός (ΕΚ) 1964/2005 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1) ανέθεσε στην Επιτροπή την εξουσία να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του κανονισμού αυτού, καθώς και τα μεταβατικά μέτρα όσον αφορά τη διαχείριση της δασμολογικής ποσοστώσεως για τις μπανάνες καταγωγής των χωρών ΑΚΕ. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή με τον κανονισμό (ΕΚ) 2015/2005 της 9ης Δεκεμβρίου 2005 (2) διατήρησε κατά τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2006 το καθεστώς χορηγήσεως πιστοποιητικών εισαγωγής βάσει ιστορικών αναφορών (3). Δεδομένου ότι ο κανονισμός αυτός ήταν εξ ορισμού μεταβατικός, η Επιτροπή εξέδωσε στις 8 Φεβρουαρίου 2006 τον κανονισμό 219/2006 σχετικά με το άνοιγμα και τον τρόπο διαχειρίσεως της δασμολογικής ποσοστώσεως για την εισαγωγή μπανανών του κωδικού ΣΟ 0803 00 19 καταγωγής των χωρών ΑΚΕ για την περίοδο από 1ης Μαρτίου έως 31 Δεκεμβρίου 2006 (4). Με τον κανονισμό αυτόν, η Επιτροπή καθόρισε μια μέθοδο διαχειρίσεως της δασμολογικής ποσοστώσεως προβλέπουσα τη χρησιμοποίηση της ποσοστώσεως κατά τη χρονολογική σειρά της αποδοχής των δηλώσεων θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία (μέθοδος που αποκαλείται «εξυπηρέτηση κατά σειρά προτεραιότητας») και κράτησε, ως μεταβατικό μέτρο, ένα μέρος της δασμολογικής ποσοστώσεως υπέρ των εμπορευομένων που είχαν εφοδιάσει την Κοινότητα με μπανάνες ΑΚΕ στο πλαίσιο του προϊσχύοντος καθεστώτος εισαγωγών. Ο κανονισμός αυτός αποτελεί το αντικείμενο του ακυρωτικού αιτήματος της παρούσας προσφυγής.
 Στο πλαίσιο της παρούσας προσφυγής, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός περιέχει διάφορες παρανομίες καθόσον, κατ' αυτήν, από τις διατάξεις του προκύπτει ότι ναι μεν η διαχείριση του 60 % της δασμολογικής ποσοστώσεως γίνεται σύμφωνα με τη νέα μέθοδο, πλην όμως η διαχείριση του 40 % εξακολουθεί να γίνεται με τη χορήγηση πιστοποιητικών βάσει ιστορικών αναφορών. Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους λόγους ακυρώσεως και τα επιχειρήματα που προβάλλει με την προσφυγή της στην υπόθεση T-447/05 (5).
 (1) Κανονισμός σχετικά με τους δασμούς για τις μπανάνες (ΕΕ L 316, σ. 1).
 (2) Κανονισμός σχετικά με τις εισαγωγές μπανανών καταγωγής των χωρών ΑΚΕ, στο πλαίσιο της δασμολογικής ποσοστώσεως που ανοίγεται βάσει του κανονισμού (ΕΚ). 1964/2005 του Συμβουλίου, σχετικά με το ύψος των δασμών για τις μπανάνες κατά τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο 2006 (ΕΕ L 324, σ. 5).
 (3) Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση του κανονισμού αυτού στην υπόθεση T-447/05.
 (4) ΕΕ L 38, σ. 22.
 (5) Βλ. την ανακοίνωση στην ΕΕ 2006, C 74, σ. 24.


text:
 30.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 352/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Οκτωβρίου 2013 — Electric Bike World κατά ΓΕΕΑ — Brunswick (LIFECYCLE)
 (Υπόθεση T-379/12) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος LIFECYCLE - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα LIFECYCLE - Μερική άρνηση καταχωρίσεως από το τμήμα προσφυγών - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009)
 2013/C 352/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Electric Bike World Ltd (Southampton, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: S. Malynicz, barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: L. Rampini)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Brunswick Corp. (Lake Forest, Illinois, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 16ης Μαΐου 2012 (υπόθεση R 2308/2011-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Brunswick Corp. και Electric Bike World Ltd.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Electric Bike World Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 355 της 17.11.2012.


text:
 26.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/31
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Οκτωβρίου 2011 — Secure Computing κατά ΓΕΕΑ — Investrónica (SECUREOS)
 (Υπόθεση T-277/07) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Ανακοπή - Παραίτηση από την ανακοπή - Κατάργηση της δίκης)
 2011/C 347/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Secure Computing Corp. (Roseville, Μινεσότα, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής) (εκπρόσωποι: H. Kunz-Hallstein και R. Kunz-Hallstein, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Investrónica, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: αρχικά E. López Leiva, στη συνέχεια J. L. Zurdo Rivas, στη συνέχεια J. L. Zurdo Rivas και E. López Camba, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 25ης Απριλίου 2007 (υπόθεση R 1063/2006-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Investrónica, SA και Secure Computing Corp.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και στο ήμισυ των δικαστικών εξόδων του καθού.
 (1) EE C 235 της 6.10.2007.


text:
10. 1. 98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 7/17
 rtmsekersxäm jai, epipkeäom, sg dtmasoäsgsa emdialeärxm pqo- cia sgm opoiäa apodiädomsai sa iasqijó eänoda re pororsoä
 raqlocxäm re peqiäpsxrg airhgsgäy diajtlómrexy sot joä- 100 %, oi diasóneiy atseäy enaqsotäm sg voqgäcgrg adeiäay
 rsoty fxgäy. Rtmepxäy, g paqókeiwg sgy Episqopgäy ma pqobeiä koäcx arhemeiäay pot rtmirsósai cia heqapeiäa le heqló
 re enalgmiaiäey pqoraqloceäy sxm dioqhxsijxäm rtmsekersxäm kotsqó apoä pqoärhesey pqoùpoheäreiy oi opoiäey dem pqo-
 epiä diesiäa dem lpoqeiä ma dijaiokocgärei, ej sxm trseäqxm, bkeäpomsai rso óqhqo 59 sot Jamomirlotä Tpgqeriajgäy
 paqajqósgrg sot pqobakkoleämot tpeqbókkomsoy sxm apo- Jasarsórexy (rso engäy: JTJ). Rtcjejqileäma, rsgqifo-
 dovxäm. leämg rso sejlgäqio jamomijoäsgsay jai rsgm aqvgä sgy
 aniopirsiäay sot iasqijotä pirsopoigsijotä, g diósang
 (1) EE L 83 sgy 2. 4. 1996, r. 1, 4 jai 7. atsgä paqeävei atsodijaiäxy ódeia koäcx arhemeiäay cia
 okoäjkgqg sgm peqiäodo pot jaktäpsei,
 Ç paqabiäarg sxm aqvxäm sgy aruókeiay dijaiäot, sgy pqo-
 rsariäay sgy dijaiokocgleämgy elpirsortämgy, sot reba-
 rlotä sxm jejsgleämxm dijaixlósxm jai sgy lg amadqoli-
 Pqorutcgä sot Donato Continolo jasó Episqopgäy sxm joäsgsay jahxäy jai paqóbarg sot óqhqot 25
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 30 Iotmiäot paqócqauoy 2 sot JTJ. Rtmauxäy, o pqoruetäcxm uqo-
 1997 meiä oäsi, le sgm apoäuarg peqiä apoqqiäwexy sgy dioijgsijgäy
 emrsórexäy sot, g ADA amaueäqhgje re jqisgäqia voqg-
 (Tpoäherg T-196/97) cgärexy adeiäay koäcx arhemeiäay jaktäpsotray oäkey siy
 (98/C 7/53) gleäqey apotriäay sot cia sg heqapeiäa le heqló kotsqó,
 vxqiäy oälxy ma amaueäqei rauxäy sa jqisgäqia atsó jai
 vxqiäy ma paqaheäsei sg molijgä bórg pot dijaiokoceiä som
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) jahoqirloä soty. Lia seäsoia aisiokociäa dem eiämai ktri-
 sekgäy. Epipkeäom, amsiheäsxy pqoy oära bebaixämei g ADA
 Rsiy 30 Iotmiäot 1997, o Donato Continolo, jósoijoy Taino rsgm apoqqipsijgä sgy apómsgrg, so jqisgäqio sgy
 (Isakiäa), ejpqorxpotälemoy apoä soty Jean-NoeÈl Louis, robaqgäy arheämeiay dem eiämai loämom eäma apoä sa jqisgäqia
 Thierry Demaseure jai Ariane Tornel, dijgcoäqoty pot vqgrilopoiotämsai cia sg voqgäcgrg pqoärhesgy
 Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sg Fidu- ódeiay, akkó aposekeiä so lomadijoä jqisgäqio pot euaq-
 ciaire Myson SaÁrl, 30, rue de Cessange, órjgre emxäpiom sot loäfesai rgäleqa. O pqoruetäcxm uqomeiä oäsi am eiävam
 Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó euaqlorseiä ókka jqisgäqia, g ADA oäueike ma sa cmxrso-
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. poigärei rso pqorxpijoä jasó sqoäpo raugä jai elpeqi-
 rsasxleämo jai ma paqapeälpei rsiy diasóneiy pot sa
 jahoäqiram.
 O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Enókkot, lokomoäsi o pqoruetäcxm ajokotähgre so pqoä-
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy peqiä lg voqg- cqalla heqapeiäay le heqló kotsqó som Lóio jai som Re-
 cgärexy rsom pqoruetäcomsa sot rtmoäkot sgy adeiäay pseälbqio sot 1995, sgm 1g Uebqotaqiäot 1996 so ColleÁge des
 koäcx arhemeiäay pot rtmeärsgre o iasqoäy sot cia pqoä- Chefs d'Administration epibebaiäxre so pqosaheäm apoä sg
 cqalla heqapeiäay le heqló kotsqó, dioqcamijgä iasqijgä episqopgä jqisgäqio cia sg voqgäcgrg sot
 detseäqot slgälasoy sgy eidijgäy adeiäay, dgkadgä oäsi g ódeia
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda. atsgä pqeäpei ma voqgceiäsai loämo rsgm peqiäpsxrg heqlxäm
 kotsqxäm pot auoqotäm arheämeia cia sgm opoiäa apodiädomsai
 sa iasqijó eänoda re pororsoä 100 %.
 Koäcoi jai jtäqia epiveiqgälasa
 G paqotära pqorutcgä auoqó sgm óqmgrg voqgcgärexy rsom
 pqoruetäcomsa adeiäay koäcx arhemeiäay cia so rtämoko sgy
 peqioädot, g opoiäa jaktäpsei apotriäa sot jasó soty lgämey
 Lóio jai Repseälbqio sot 1995, jasó sgm opoiäa ajokotähgre Pqorutcgä sgy Carmen JimeÂnez jasó Cqaueiäot Emaqlomiä-
 pqoäcqalla heqapeiäay le heqló kotsqó, so opoiäo rtmeärsgre rexy emsoäy sgy erxseqijgäy acoqóy (rgälasa, rveädia jai
 o heqópxm iasqoäy sot jai jqiähgje amacjaiäo apoä som iasqoä- tpodeiäclasa), pot arjgähgje rsiy 2 Iotkiäot 1997
 rtälbotko sot Joimotä Jahersxäsoy Aruakiärexy Arhemeiäay.
 (Tpoäherg T-200/97)
 Pqoy rsgäqing sxm irvtqirlxäm sot, pqobókkei lesantä ókkxm (98/C 7/54)
 soty ajoäkothoty koäcoty:
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Ç eiämai paqómolo so poäqirla sot ColleÁge des Chefs
 d'Administration aqih. 207/94, g erxseqijgä odgciäa Rsiy 2 Iotkiäot 1997, g Carmen JimeÂnez, jósoijoy Kotnel-
 aqih. 8927 sgy Episqopgäy, sgy 28gy Dejelbqiäot 1994, jai botäqcot, ejpqorxpotälemg apoä som Georges Vandersanden,
 so poäqirla sot ColleÁge des Chefs d'Administration sgy dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco
 1gy Uebqotaqiäot 1996, jahoärom, episqeäpomsay rsg sg Fiduciaire Myson SaÁrl, 30, rue de Cessange, órjgre emxä-
 dioiäjgrg ma lg kalbómei tpoäwg sgy iasqijoä pirsopoig- piom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqo-
 sijoä gä pqobkeäpomsay oäsi g ódeia koäcx arhemeiäay lpoqeiä rutcgä jasó Cqaueiäot Emaqlomiärexy emsoäy sgy erxseqijgäy
 ma voqgceiäsai loämom euoärom g heqapeiäa auoqó arheämeia acoqóy (rgälasa, rveädia jai tpodeiäclasa).
 ---pagebreak--- C 7/18 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 10. 1. 98
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Ç ma diasónei so Cqaueiäo ma pqorjoliärei siy eqcariäey sgy Ç ma jqiämei oäsi so óqhqo 8 sot jamomirlotä (EOJ, Etqa-
 episqopgäy epikocgäy sot diacxmirlotä AS/C, idiäxy sa dek- soäl, EJAV) aqih. 3947/92 pot eneädxre so Rtlbotäkio
 siäa aniokocgärexy pot rtmeäsanam sa leäkg sgy episqopgäy rsiy 21 Dejelbqiäot 1992 eävei euaqlocgä rsgm peqiäpsxrg
 epikocgäy jai oi enesarseäy soty lesó sg rtmeämsetng sgy sot pqoruetäcomsoy,
 27gy Repselbqiäot 1996 jahxäy jai sgm sekijgä eäjherg sgy
 episqopgäy, Ç jasó rtmeäpeia, ma ajtqxärei sgm apoä 21 Ojsxbqiäot 1996
 apoäuarg le sgm opoiäa g Episqopgä apeäqqiwe sgm aiä-
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy episqopgäy epikocgäy ma sgrg sot pqoruetäcomsoy cia amajasósang bórei sot
 lgm eccqówei sgm pqoruetäcotra rsom jasókoco epist- óqhqot 32 sqiäso edóuio sot Jamomirlotä Tpgqeriajgäy
 voämsxm sot em koäcx diacxmirlotä, Jasarsórexy,
 Ç ma jasadijórei so Cqaueiäo rso rtämoko sxm dijarsijxäm Ç epijotqijxäy, ma ajtqxärei sg qgsgä apoqqipsijgä
 enoädxm. apoäuarg pot eäkabe g Episqopgä rsiy 2 Apqikiäot 1997
 epiä sgy dioijgsijgäy emrsórexy sot pqoruetäcomsoy,
 Koäcoi jai jtäqia epiveiqgälasa
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rso rtämoko sxm dijarsijxäm
 G pqoruetäcotra, loämilg tpókkgkoy bahlotä C 3 rsgm Epi- enoädxm.
 sqopgä, pqorbókkei sgm apoäuarg sgy 30gäy Ojsxbqiäot 1996
 sot Cqaueiäot peqiä lg eccqaugäy sgy rsom jasókoco sxm Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 dtmaleämxm ma dioqirsotäm ejsójsxm tpakkgäkxm sgy
 jasgcoqiäay C cia sgm ejseäkerg eqcarixäm cqaueiäot jai O pqoruetäcxm, pqxägm eäjsajsoy tpókkgkoy sot bahlotä A 6,
 dioijgsijgäy diaveiqiärexy rso pkaiärio sot diacxmirlotä AS/C. jkilójio 4 dioqiärsgje loämiloy tpókkgkoy rso Ekecjsijoä
 Pqoy sotäso epijakeiäsai soty ajoäkothoty koäcoty: Rtmeädqio sgm 1g Iotkiäot 1982 jai jasasóvhgje rsom bahloä
 A 6, jkilójio 3, rtäluxma le siy soäse irvtäotrey diasóneiy.
 Ç pqxäsoy koäcoy: g apoäuarg eiämai amepaqjxäy aisioko- Sgm 1g Repselbqiäot 1984 lesasóvhgje rsgm Episqopgä.
 cgleämg,
 Lesó sgm eäjdorg sgy apouórexy sot Pqxsodijeiäot sgy 6gy
 Ç detäseqoy koäcoy: g diadijariäa sot diacxmirlotä pórvei Laqsiäot 1996 rsgm tpoäherg S-93/94, Becker jasó Ekecjsi-
 apoä ekóssxla, dioäsi so oqirheäm apoä sgm episqopgä jotä Rtmedqiäot (1), o pqoruetäcxm fgäsgre apoä sgm aqloädia
 pqorxpijotä leäkoy sgy episqopgäy epikocgäy dem eiäve cia soty dioqirlotäy aqvgä sgy Episqopgäy ma amahexqgärei
 dijaiäxla wgäuot, sgm jasósangä sot jasó jkilójio. Rtcjejqileäma, le sgm
 apoäuarg ejeiämg so Pqxsodijeiäo eäjqime oäsi so óqhqo 32 sot
 Jamomirlotä Tpgqeriajgäy Jasarsórexy sxm tpakkgäkxm
 Ç sqiäsoy koäcoy: g apoäuarg ekgäuhg jasó paqóbarg sgy oäpxy sqopopoigähgje apoä som jamomirloä (EOJ, Etqasoäl,
 aqvgäy sgy apacoqetärexy sxm dtrlemxäm diajqiärexm, EJAV) aqih. 3947/92 sot Rtlbotkiäot, sgy 21gy Dejelbqiäot
 1992 (2) eävei euaqlocgä jai rsoty ejsójsoty tpakkgäkoty pot
 Ç seäsaqsoy koäcoy: aqmotälemg ma amacmxqiärei oäsi g pqo- dioqiärsgjam loämiloi tpókkgkoi pqim apoä sgm eämaqng sgy
 ruetäcotra eiämai ijamgä ma arjgärei sa em koäcx jahgä- irvtäoy sgy sqopopoigärexy. G Episqopgä apeäqqiwe sgm aiäsgrg
 jomsa (eqcariäey cqaueiäot jai dioijgsijgäy diaveiqiärexy, xy ejpqoäherlg tporsgqiäfomsay oäsi eäpqepe ma tpobkgheiä
 sgy jasgcoqiäay C), lokomoäsi órjei amókoca jahgäjomsa emsoäy sqixäm lgmxäm apoä sgy dgloirietärexy sgy sqopopoi-
 re oäqcama sgy Etqxpaøjgäy Joimoäsgsay apoä dejaesiäay gärexy sot Jamomirlotä Tpgqeriajgäy Jasarsórexy.
 jai pkeäom, g episqopgä epikocgäy tpeäpere re pqoädgko
 ruókla ejsilgärexy. O pqoruetäcxm uqomeiä oäsi g pqorbakkoleämg apoäuarg
 rtmirsó paqóbarg sot aqhqotä 90 paqócqauoy 1 sot JTJ
 jahoärom g diósang atsgä dem pqobkeäpei pqoherliäa cia sgm
 tpobokgä aisgärexy. Tpocqalliäfei epiärgy oäsi so cecomoäy oäsi
 omolórsgje loämiloy tpókkgkoy pqim apoä sgm eämaqng irvtäoy
 sgy sqopopoigärexy sot óqhqot 32 sot JTJ dem elpodiäfei
 Pqorutcgä sot Louis Koopman jasó Episqopgäy sxm Etqx- sgm tpeäq atsotä euaqlocgä sgy meäay diasónexy, dioäsi jóhe
 paøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 4 Iotkiäot 1997 ókkg eqlgmeiäa ha amseäbaime rsgm aqvgä sgy iärgy lesaveiqiä-
 (Tpoäherg T-202/97) rexy, oäpxy eäjqime so Pqxsodijeiäo le sgm pqoamaueqheiära
 apoäuarg. O pqoruetäcxm tporsgqiäfei seäkoy oäsi g Episqopgä,
 (98/C 7/55) aqmotälemg ma euaqloärei rsgm peqiäpsxrgä sot atsepac-
 ceäksxy sgm sqopopoigheiära diósang jai epijakotälemg rsg
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) rtmeäveia so ejpqoäherlo sgy aisgärexy peqiä euaqlocgäy sgy
 diasónexy atsgäy, paqeäbg en okojkgäqot so jahgäjom aqxcgäy
 O Louis Koopman, jósoijoy Keerbergen (Beäkcio), ejpqorx- pot tpeävei.
 potälemoy apoä som Nicolas LhoeÈst, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco sgm esaiqeiäa Fiduciaire Myson (1) Rtkkocgä Tp.Tp. 1996, r. 91.
 SaÁrl, 30, rue de Cessange, órjgre rsiy 4 Iotkiäot 1997, emxä- (2) EE L 404 sgy 31. 12. 1992, r. 1.
 piom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqo-
 rutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.


text:
 12.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/19
 Προσφυγή της 11ης Νοεμβρίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-504/14)
 (2015/C 007/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Μ. Πατακιά και C. Hermes)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα:
 —
 Να διαπιστωθεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις δυνάμει των άρθρων
 —
 6 παράγραφοι 2 και 3 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας α) παραλείποντας να λάβει τα ενδεδειγμένα μέτρα ώστε να αποφευχθεί η υποβάθμιση των φυσικών οικοτόπων και των οικοτόπων ειδών, καθώς και η παρενόχληση του είδους για το οποίο η περιοχή αυτή έχει χαρακτηριστεί, και β) έχοντας επιτρέψει (χωρίς τη διενέργεια καμίας δέουσας εκτίμησης επιπτώσεων, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 6 παράγραφος 3) παρεμβάσεις οι οποίες είναι δυνατόν να επηρεάζουν σημαντικά την εν λόγω περιοχή, είτε μεμονωμένα είτε σε συνδυασμό με άλλα σχέδια, μειώνοντας και καταστρέφοντας την περιοχή φωλιάσματος του είδους προτεραιότητας Caretta caretta, που έχει παρουσία στον τόπο αυτόν, προκαλώντας ενοχλήσεις στο εν λόγω είδος και, τέλος, μειώνοντας και καταστρέφοντας τους οικότυπους αμμοθινών 2110, 2220 και τον οικότοπο προτεραιότητας 2250
 —
 12 παράγραφος 1 στοιχεία β) και δ) της ίδιας οδηγίας παραλείποντας να λάβει τα απαιτούμενα μέτρα για να θεσπίσει και να εφαρμόσει ένα αποτελεσματικό καθεστώς αυστηρής προστασίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta caretta (είδος προτεραιότητας) στον κόλπο της Κυπαρισσίας κατά τρόπο που να αποφεύγεται κάθε παρενόχληση του εν λόγω είδους κατά την περίοδο αναπαραγωγής του και κάθε δραστηριότητα η οποία μπορεί να προκαλέσει βλάβη ή καταστροφή των τόπων αναπαραγωγής του.
 —
 Να καταδικαστεί η Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Η παρούσα παράβαση αφορά: α) τον αντίκτυπο διαφόρων έργων και δραστηριοτήτων στην περιοχή Natura 2000 GR2550005 «Θίνες Κυπαρισσίας» (προτεινόμενος τόπος κοινοτικής σημασίας ΤΚΣ από την 1η Απριλίου 1997, και Τόπος Κοινοτικής Σημασίας, ΤΚΣ, από την 1η Σεπτεμβρίου 2006) και πιο συγκεκριμένα, στο είδος προτεραιότητας Caretta caretta και σε οικοτόπους αμμοθινών, συμπεριλαμβανόμενου και του οικοτόπου προτεραιότητας 2250* Θίνες των παραλιών με Juniperus spp και β) την έλλειψη λήψης των αναγκαίων μέτρων ώστε να θεσπιστεί και να τεθεί σε εφαρμογή ένα αποτελεσματικό σύστημα αυστηρής προστασίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta caretta, στην συγκεκριμένη περιοχή, προκειμένου να αποφευχθούν, αφενός, οποιαδήποτε παρενόχληση του είδους αυτού κατά την περίοδο αναπαραγωγής του και, αφετέρου, οποιαδήποτε δραστηριότητα που ενδέχεται να επιφέρει βλάβη ή καταστροφή των περιοχών αναπαραγωγής του.
 2.
 Το 1998, και ύστερα από έγκριση του αρμοδίου υπουργού, ξεκίνησε το πρόγραμμα LIFE-Nature LIFE98NAT/GR/5262 («Application of Management Plan for Caretta caretta in Southern Kyparissia») Το πρόγραμμα LIFE έληξε το 2002 με την εκπόνηση ενός σχεδίου Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης (ΕΠΜ σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία) όπου γινόταν ήδη αναφορά στα χαρακτηριστικά του είδους καθώς και στην ανάγκη αποτελεσματικής προστασίας του.
 3.
 Κατόπιν καταγγελιών ΜΚΟ και επίσκεψη κλιμακίου της Επιτροπής τον Ιούλιο 2011 στην περιοχή, η Επιτροπή κίνησε διαδικασία παραβάσεως των διατάξεων της οδηγίας 92/43 ΕΟΚ που αναφέρονται στο αιτητικό της παρούσας Προσφυγής.
 4.
 Καταρχήν, η Επιτροπή αιτιάται ότι η Ελληνική Δημοκρατία, κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 12 της οδηγίας, δεν προέβη
 Στη θέσπιση καθεστώτος αυστηρής προστασίας των ειδών που αναφέρονται στο Παράρτημα IV της οδηγίας το οποίο να απαγορεύει
 —
 την εκ προθέσεως παρενόχληση, ιδίως κατά την περίοδο αναπαραγωγής
 —
 τη βλάβη ή καταστροφή των τόπων αναπαραγωγής και ανάπαυσης.
 5.
 Ειδικότερα, υπάρχει έλλειψη πλήρους και συνεκτικού ελληνικού νομικού πλαισίου καθώς και μη εφαρμογή συγκεκριμένων, ειδικών και αποτελεσματικών μέτρων προστασίας και με την ανοχή δραστηριοτήτων οι οποίες όχι μόνο ενδέχεται να βλάψουν/καταστρέψουν τους τόπους αναπαραγωγής, αλλά επίσης μπορούν να διαταράξουν τα δείγματα του είδους, ιδίως κατά την περίοδο επώασης, την εκκόλαψη των αυγών και κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης των νεογνών χελωνών στη θάλασσα.
 6.
 Επίσης, η Επιτροπή αιτιάται ότι παραβιάζονται οι διατάξεις του άρθρου 6 (2) και (3) της οδηγίας εφόσον
 α)
 δεν αποφεύγεται η υποβάθμιση των οικοτόπων και οι σημαντικές ενοχλήσεις των ειδών στις χαρακτηρισμένες περιοχές. Πράγματι, η Ελλάδα, ανεχόμενη, σε αντίθεση με το άρθρο 6(2), μια σειρά από ανεξέλεγκτες ή/και μη ρυθμιζόμενες δραστηριότητες, παρέλειψε στη συγκεκριμένη περίπτωση να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για να αποφευχθεί μια τέτοια υποβάθμιση των οικοτόπων και η διατάραξη του είδους.
 β)
 οι διαπιστωθείσες εν λόγω δραστηριότητες πραγματοποιήθηκαν χωρίς προηγουμένως να έχει διενεργηθεί η απαιτούμενη δέουσα εκτίμηση των επιπτώσεων είτε σε μεμονωμένη βάση για καθένα από τα σχέδια είτε για να εκτιμηθούν οι σωρευτικές επιπτώσεις τους, ενώ επιβάλλεται σύμφωνα με τη άρθρο 6(3) της οδηγίας, να γίνεται δέουσα εκτίμηση κάθε σχεδίου, το οποίο δεν συνδέεται άμεσα ούτε είναι αναγκαίο για τη διατήρηση του οικείου τόπου αλλά που μπορεί να τον επηρεάζει σημαντικά, ως προς τις επιπτώσεις του σχετικά με τη διατήρησή του.
 (1) ΕΕ L 206, σελ. 7-50


text:
 11.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 9/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2013 [αίτηση του Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Gemeinde Altrip, Gebrüder Hört GbR, Willi Schneider κατά Land Rheinland-Pfalz
 (Υπόθεση C-72/12) (1)
 (Προδικαστική παραπομπή - Περιβάλλον - Οδηγία 85/337/ΕΟΚ - Εκτίμηση των επιπτώσεων στο περιβάλλον - Σύμβαση του Aarhus - Οδηγία 2003/35/ΕΚ - Δικαίωμα ασκήσεως προσφυγής κατά αποφάσεως για τη χορήγηση αδείας - Διαχρονική εφαρμογή - Διαδικασία αδειοδοτήσεως κινηθείσα πριν από τη λήξη της προθεσμίας μεταφοράς της οδηγίας 2003/25/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη - Απόφαση εκδοθείσα μετά την ως άνω ημερομηνία - Προϋποθέσεις του παραδεκτού της προσφυγής - Προσβολή δικαιώματος - Είδος της διαδικαστικής πλημμέλειας που μπορεί να προβληθεί - Έκταση του ελέγχου)
 2014/C 9/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Gemeinde Altrip, Gebrüder Hört GbR, Willi Schneider
 κατά
 Land Rheinland-Pfalz
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Bundesverwaltungsgericht Leipzig — Ερμηνεία του άρθρου 6 της οδηγίας 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, σχετικά με τη συμμετοχή του κοινού στην κατάρτιση ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων που αφορούν το περιβάλλον και με την τροποποίηση όσον αφορά τη συμμετοχή του κοινού και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, των οδηγιών 85/337/ΕΟΚ και 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου, καθώς και του άρθρου 10α της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ L 175, σ. 40), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/35/ΕΚ — Κατασκευή λεκάνης συγκρατήσεως της πλημμυρικής απορροής — Δικαίωμα ασκήσεως ενδίκου βοηθήματος κατά αποφάσεως για τη χορήγηση άδειας — Διαχρονική εφαρμογή — Περίπτωση στην οποία η διαδικασία αδειοδότησης κινήθηκε πριν την ημερομηνία λήξεως της προθεσμίας μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο της οδηγίας 2003/35/ΕΚ και η απόφαση ελήφθη μετά την ημερομηνία αυτή
 Διατακτικό
 1)
 Η οδηγία 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, σχετικά με τη συμμετοχή του κοινού στην κατάρτιση ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων που αφορούν το περιβάλλον και με την τροποποίηση, όσον αφορά τη συμμετοχή του κοινού και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, των οδηγιών 85/337/ΕΟΚ και 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου, με την οποία προστέθηκε το άρθρο 10α στην οδηγία 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, έχει την έννοια, στο μέτρο που προέβλεπε ότι τα κράτη μέλη όφειλαν να την μεταφέρουν στις έννομες τάξεις τους το αργότερο έως τις 25 Ιουνίου 2005, ότι οι εκδοθείσες προς μεταφορά της τελευταίας αυτής διατάξεως εθνικές ρυθμίσεις θα έπρεπε να εφαρμόζονται και επί των διοικητικών διαδικασιών αδειοδοτήσεως οι οποίες είχαν κινηθεί πριν από τις 25 Ιουνίου 2005, εφόσον αυτές κατέληξαν στη χορήγηση αδείας μετά την ως άνω ημερομηνία.
 2)
 Το άρθρο 10α της οδηγίας 85/337, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/35, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει στα κράτη μέλη να περιορίζουν το πεδίο εφαρμογής των εθνικών τους διατάξεων για τη μεταφορά του συγκεκριμένου άρθρου στην εσωτερική τους έννομη τάξη, ώστε αυτό να καλύπτει μόνον τις περιπτώσεις όπου η νομιμότητα αποφάσεως προσβάλλεται λόγω παραλείψεως της διενέργειας εκτιμήσεως περιβαλλοντικών επιπτώσεων, και όχι την περίπτωση όπου πραγματοποιήθηκε μεν τέτοια εκτίμηση, πλην όμως ενέχει πλημμέλειες.
 3)
 Το άρθρο 10α, στοιχείο β', της οδηγίας 85/337, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/35, έχει την έννοια ότι δεν αντιβαίνει σε αυτό νομολογία των εθνικών δικαστηρίων σύμφωνα με την οποία δεν αναγνωρίζεται η ύπαρξη προσβολής δικαιώματος κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου, σε περίπτωση που διαπιστώνεται ότι, υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υποθέσεως, δεν αποκλείεται η προσβαλλόμενη απόφαση να ήταν ίδια ακόμη και χωρίς τη διαδικαστική πλημμέλεια την οποία επικαλείται ο ενδιαφερόμενος. Απαραίτητη όμως προϋπόθεση είναι, αφενός, να μη φέρει με κανέναν τρόπο ο ενδιαφερόμενος το σχετικό βάρος αποδείξεως στη διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου ή του δικαιοδοτικού οργάνου που έχει επιληφθεί του οικείου ενδίκου βοηθήματος και, αφετέρου, το εν λόγω δικαστήριο ή δικαιοδοτικό όργανο να εκδίδει την απόφασή του λαμβάνοντας υπόψη τυχόν αποδεικτικά στοιχεία προσκομισθέντα από τον κύριο του έργου ή από τις αρμόδιες αρχές, και γενικότερα το σύνολο των στοιχείων του φακέλου που έχει υποβληθεί ενώπιόν του, συνεκτιμώντας ιδίως τον βαθμό της σοβαρότητας της προβαλλόμενης πλημμέλειας και ελέγχοντας πιο συγκεκριμένα αν, λόγω αυτής, το ενδιαφερόμενο κοινό στερήθηκε κάποια εκ των εγγυήσεων οι οποίες έχουν θεσπιστεί, σύμφωνα με τους σκοπούς της οδηγίας 85/337, προκειμένου να καταστήσουν δυνατή την πρόσβασή του στις πληροφορίες και τη συμμετοχή του στη διαδικασία λήψεως αποφάσεων.
 (1) ΕΕ C 133 της 5.5.2012.


text:
 9.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 325/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 12ης Σεπτεμβρίου 2013 [αίτηση του Oberlandesgericht Düsseldorf (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — IVD GmbH & Co. KG κατά Ärztekammer Westfalen-Lippe
 (Υπόθεση C-526/11) (1)
 (Δημόσιες συμβάσεις - Οδηγία 2004/18/EK - Άρθρο 1, παράγραφος 9, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο γ' - Έννοια «οργανισμός δημοσίου δικαίο» - Προϋπόθεση να γίνεται η χρηματοδότηση της δραστηριότητας ή ο έλεγχος της διαχείρισης ή ο έλεγχος της δραστηριότητας είτε από το κράτος είτε από φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης είτε από άλλους οργανισμούς δημοσίου δικαίου - Ιατρικός σύλλογος - Προβλεπόμενη από τον νόμο χρηματοδότηση μέσω των εισφορών που καταβάλλουν τα μέλη του συλλόγου αυτού - Καθορισμός του ύψους των εισφορών από τη γενική συνέλευση του εν λόγω συλλόγου - Αυτονομία του συλλόγου κατά τον προσδιορισμό του εύρους και των λεπτομερειών του τρόπου εκτέλεσης της αποστολής που του αναθέτει ο νόμος)
 2013/C 325/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberlandesgericht Düsseldorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 IVD GmbH & Co. KG
 κατά
 Ärztekammer Westfalen-Lippe
 παρισταμένης της
 WWF Druck + Medien GmbH
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής απόφασης — Oberlandesgericht Düsseldorf — Ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 9, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο γ', της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 114) — Έννοια του όρου «οργανισμός δημοσίου δικαίου» — Προϋποθέσεις της «χρηματοδότησης κατά το μεγαλύτερο μέρος» και του ελέγχου της διαχείρισης από το κράτος — Επαγγελματικό επιμελητήριο εξουσιοδοτημένο από τον νόμο να εισπράττει από τα μέλη του εισφορές των οποίων το ύψος και η περαιτέρω χρήση πρέπει να καθορίζεται από κανονισμό εγκεκριμένο από το κράτος
 Διατακτικό
 Το άρθρο 1, παράγραφος 9, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο γ', της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, έχει την έννοια ότι οργανισμός όπως ο επίμαχος εν προκειμένω επαγγελματικός σύλλογος δεν πληροί ούτε το κριτήριο της χρηματοδότησης κατά το μεγαλύτερο μέρος από τις δημόσιες αρχές, σε περίπτωση που χρηματοδοτείται κατά κύριο λόγο από εισφορές των μελών του, το ποσό των οποίων καθορίζεται και εισπράττεται, βάσει του εφαρμοστέου νόμου, από τον ίδιο τον οργανισμό, όμως ο εν λόγω νόμος δεν προσδιορίζει το εύρος και τις λεπτομέρειες του τρόπου εκτέλεσης των ενεργειών που αναλαμβάνει ο ως άνω οργανισμός προς εκπλήρωση της ανατιθέμενης από τον νόμο αποστολής του, την οποία προορίζονται να χρηματοδοτήσουν οι εισφορές αυτές, ούτε το κριτήριο του ελέγχου της διαχείρισής του από τις δημόσιες αρχές απλώς και μόνον επειδή η απόφασή του περί καθορισμού του ποσού των σχετικών εισφορών εγκρίνεται από εποπτική αρχή.
 (1) ΕΕ C 25 της 28.1.2012.


text:
 11.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 173/5
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Schienen-Control Kommission (Βιέννη, Αυστρία) στις 18 Μαρτίου 2011 — Westbahn Management GmbH κατά ÖBB Infrastruktur AG
 (Υπόθεση C-136/11)
 2011/C 173/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Schienen-Control Kommission (Βιέννη)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Westbahn Management GmbH
 Καθής: ÖBB Infrastruktur AG
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 8, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το παράρτημα ΙΙ, μέρος ΙΙ, του κανονισμού (ΕΚ) 1371/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2007, σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των επιβατών σιδηροδρομικών γραμμών (1) την έννοια ότι οι πληροφορίες οι σχετικές με τις κύριες ανταποκρίσεις πρέπει να περιλαμβάνουν εκτός από την προγραμματισμένη ώρα αναχωρήσεως και την ανακοίνωση καθυστερήσεων ή ματαιώσεων των αντίστοιχων σιδηροδρομικών δρομολογίων ανταποκρίσεως;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Έχει το άρθρο 5, σε συνδυασμό με το παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 2001/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2001, σχετικά με την κατανομή της χωρητικότητας των σιδηροδρομικών υποδομών και τις χρεώσεις για τη χρήση σιδηροδρομικής υποδομής, λαμβανομένου επίσης υπόψη του άρθρου 8, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το παράρτημα ΙΙ, μέρος ΙΙ, του κανονισμού (ΕΚ) 1371/2007, την έννοια ότι ο διαχειριστής της σιδηροδρομικής υποδομής (2) υποχρεούται να θέτει στη διάθεση των σιδηροδρομικών εταιριών αδιακρίτως τα σε πραγματικό χρόνο στοιχεία τα σχετικά με δρομολόγια άλλων σιδηροδρομικών επιχειρήσεων, εφόσον πρόκειται για δρομολόγια των κύριων ανταποκρίσεων υπό την έννοια του παραρτήματος ΙΙ, μέρος ΙΙ, του κανονισμού (ΕΚ) 1371/2007;
 (1) ΕΕ L 315, σ. 14.
 (2) Οδηγία 2001/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2001, σχετικά με την κατανομή της χωρητικότητας των σιδηροδρομικών υποδομών και τις χρεώσεις για τη χρήση σιδηροδρομικής υποδομής καθώς και με την πιστοποίηση ασφαλείας (ΕΕ L 75, σ. 29).


text:
 14.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/3
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Okresní soud v Českých Budějovicích (Τσεχική Δημοκρατία) στις 19 Μαΐου 2017 — Česká pojišťovna a.s. κατά WCZ, spol. s r.o.
 (Υπόθεση C-287/17)
 (2017/C 269/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Okresní soud v Českých Budějovicích
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Česká pojišťovna a.s.
 Εναγόμενη: WCZ, spol. s r.o.
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 6, παράγραφοι 1 και 3, της οδηγίας 2011/7/EΕ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές, την έννοια ότι το δικαστήριο πρέπει να επιδικάζει στον ενάγοντα, του οποίου η αγωγή έγινε δεκτή σε διαφορά που αφορούσε την είσπραξη οφειλής γεννηθείσας δυνάμει εμπορικής συναλλαγής από τις αναφερόμενες στο άρθρο 3 ή στο άρθρο 4 της εν λόγω οδηγίας, το ποσό των 40 ευρώ (ή την αντίστοιχη αξία σε εθνικό νόμισμα) καθώς και αποζημίωση για τα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων οχλήσεως του εναγομένου πριν από την άσκηση της αγωγής, ανερχόμενη στο ποσό που ορίζει το δικονομικό δίκαιο του κράτους μέλους;
 (1) ΕΕ 2011, L 48, σ. 1.


text:
 5.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 31/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Gerechtshof te 's-Hertogenbosch με απόφαση της 9ης Ιουνίου 2004 στην υπόθεση L. H. Piatkowski κατά Belastingsdienst Grote ondernemingen Eindhoven
 (Υπόθεση C-493/04)
 (2005/C 31/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Με απόφαση της 9ης Ιουνίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την 1η Δεκεμβρίου 2004, το Gerechtshof te 's-Hertogenbosch, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ L. H. Piatkowski και Belastingsdienst Grote ondernemingen Eindhoven, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Εμποδίζει το κοινοτικό δίκαιο, ιδίως δε το δικαίωμα περί ελεύθερης κυκλοφορίας και οι διατάξεις του άρθρου 14γ, στοιχείο β', του κανονισμού 1408/71 (1) (κατά το κείμενο του 1998), τις Κάτω Χώρες να εισπράττουν εισφορά για τις λαϊκές ασφαλίσεις υπολογιζόμενη επί των εισοδημάτων από τόκο, ο οποίος καταβάλλεται από εγκατεστημένη στις Κάτω Χώρες εταιρία προς κάτοικο Βελγίου, στον οποίο, δυνάμει του άρθρου 14γ, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το παράρτημα VII, περίπτωση 1, του κανονισμού 1408/71, έχει εφαρμογή τόσο η ολλανδική όσο και η βελγική νομοθεσία κοινωνικής ασφαλίσεως;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (EE ειδ.έκδ. 05/001 σ. 73).