text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/27
 Αναίρεση που άσκησε στις 2 Σεπτεμβρίου 2009 η ThyssenKrupp Nirosta AG, πρώην ThyssenKrupp Stainless AG, κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα) την 1η Ιουλίου 2009 στην υπόθεση T-24/07, ThyssenKrupp Stainless AG κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-352/09 P)
 2009/C 282/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: ThyssenKrupp Nirosta AG, πρώην ThyssenKrupp Stainless AG (εκπρόσωποι: M. Klusmann και S. Thomas, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να ακυρώσει στο σύνολό της την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα) της 1ης Ιουλίου 2009 στην υπόθεση T-24/07 (ThyssenKrupp Stainless AG κατά Επιτροπής)·
 2)
 επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο προκειμένου να εκδοθεί νέα απόφαση·
 3)
 ακόμη, επικουρικώς, να μειώσει αναλόγως το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα με το άρθρο 2 της προσβαλλομένης αποφάσεως της αναιρεσίβλητης, της 20ής Δεκεμβρίου 2006·
 4)
 να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Αντικείμενο της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως είναι η απόφαση του Πρωτοδικείου, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή της αναιρεσείουσας περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής (στο εξής: αναιρεσίβλητης) της 20ής Δεκεμβρίου 2006 στο πλαίσιο διαδικασίας δυνάμει του άρθρου 65 ΑΧ. Η προκείμενη διαδικασία αφορά παράβαση συμπράξεως επιχειρήσεων σε σχέση με την αγορά προϊόντων από ανοξείδωτο χάλυβα, η οποία σύμφωνα με τις διαπιστώσεις της αναιρεσίβλητης τερματίστηκε τον Ιανουάριο 1998. Η παράβαση ενέπιπτε στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 65 ΑΧ.
 Η αναιρεσείουσα στηρίζει την αναίρεσή της σε πέντε λόγους αναιρέσεως.
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει παραβίαση της αρχής nulla poena sine lege, παράβαση του άρθρου 23 του κανονισμού ΕΚ 1/2003 (στο εξής: άρθρο 23 του κανονισμού 1/2003) και των άρθρων 5, 7, παράγραφος 1, και 83 ΕΚ, καθώς και προσβολή της κυριαρχίας των κρατών που υπέγραψαν τη Συνθήκη ΕΚΑΧ, καθόσον το Πρωτοδικείο επικύρωσε την αναφερθείσα από την αναιρεσίβλητη νομική βάση –αποτελούμενη από το άρθρο 65, παράγραφος 1, ΑΧ σε συνδυασμό με το άρθρο 23 του κανονισμού 1/2003. Το άρθρο 65, παράγραφος 1, ΑΧ δεν αποτελεί από της λήξεως της Συνθήκης ΕΚΑΧ ισχύοντα κυρωτικό κανόνα. Για τον λόγο αυτό, η αναιρεσίβλητη ενήργησε sine lege. Η επιβολή προστίμου επίσης δεν μπορεί να στηριχθεί, συμπληρωματικώς, στο άρθρο 23 του κανονισμού 1/2003. Σύμφωνα με την οροθέτηση των αρμοδιοτήτων που έχει καθορίσει η Συνθήκη, η διάταξη αυτή επιτρέπει μόνον την επιβολή κυρώσεων για παραβάσεις διατάξεων του κοινοτικού δικαίου αλλά όχι του δικαίου ΕΚΑΧ.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει παραβίαση των αρχών res iudicata και nulla poena sine lege, καθώς και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 23 του κανονισμού 1/2003, καθόσον το Πρωτοδικείο δέχθηκε την άποψη της αναιρεσίβλητης ότι η αναιρεσείουσα μπορεί να καταστεί υπεύθυνη αντί της Thyssen Stahl AG για την παράβαση της τελευταίας. Η Thyssen Stahl AG εξακολουθεί να ισχύει ως φερέγγυος εταιρία και, επομένως, η αναιρεσίβλητη μπορούσε να έχει στραφεί κατ’ αυτής. Έτσι αποφάσισε το Πρωτοδικείο και με την απόφασή του του έτους 2005 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-65/02 P και C-73/02 P σχετικά με την αρχική απόφαση της αναιρεσίβλητης του 1998. Ακόμη και αν υποτεθεί ότι, με την απόφασή του, το Δικαστήριο έκρινε ότι είχε υπάρξει ουσιαστική μετακύλιση της ευθύνης στην αναιρεσείουσα, αυτό δεν έχει ισχύ δεδικασμένου για την παρούσα διαδικασία, δεδομένου ότι αυτή βασίζεται σε νέα απόφαση της αναιρεσίβλητης. Επιπλέον, η αναιρεσείουσα σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ευθύνεται αντί της Thyssen Stahl AG λόγω της εξηγήσεώς της, με την οποία απλώς δήλωσε τη μετακύλιση ευθύνης αστικού δικαίου, δεδομένου ότι δήλωση επιχειρήσεως ουδέποτε μπορεί να οδηγήσει σε μεταβίβαση της υποχρεώσεως καταβολής προστίμου.
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει παραβίαση της αρχής της ακριβείας. Δεν προκύπτει επαρκώς σαφώς και ανεπιφυλάκτως από τη νομική βάση της κυρώσεως, που επικύρωσε το Πρωτοδικείο, το άρθρο 23 του κανονισμού 1/2003, ότι αναφέρεται σε παραβάσεις του άρθρου 65, παράγραφος 1, ΑΧ. Εξάλλου, η έννοια της «μετακυλίσεως ευθύνης μέσω δηλώσεως» που έχουν αποδεχθεί η αναιρεσίβλητη και το Πρωτοδικείο, δεν προσδιορίζεται σαφώς και ανεπιφυλάκτως ούτε με τις προϋποθέσεις εφαρμογής της ούτε με τα έννομα αποτελέσματά της.
 Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει παράβαση των διατάξεων περί παραγραφής. Επειδή το πρόστιμο που θα πρέπει να επιβληθεί στην αναιρεσείουσα αποτελεί συνέπεια παραβάσεως της οποίας την ευθύνη έπρεπε αρχικά να φέρει η Thyssen Stahl AG, θα πρέπει και για την παραγραφή να ληφθεί υπόψη η Thyssen Stahl AG. Δεδομένου ότι αυτή δεν άσκησε προσφυγή κατά της αρχικής αποφάσεως της αναιρεσίβλητης, η παραγραφή δεν έχει ανασταλεί έναντι αυτής. Συνεπώς, εν τω μεταξύ επήλθε η παραγραφή, οπότε αποκλείεται επίσης έμμεση ευθύνη της αναιρεσείουσας αντί της Thyssen Stahl AG.
 Ο πέμπτος λόγος αναιρέσεως αφορά παραβίαση των αρχών υπολογισμού του προστίμου. Το Πρωτοδικείο κακώς απέκλεισε τη μείωση του προστίμου παρ’ όλον ότι η αναιρεσείουσα εν προκειμένω παρουσίασε αναμφισβητήτως όλα τα πραγματικά περιστατικά τα οποία η Επιτροπή θεώρησε ότι αποτελούσαν παράβαση του άρθρου 65, παράγραφος 1, ΑΧ. Η ανταμοιβή αυτής της συνεργασίας δεν θα έπρεπε να απορριφθεί με την αιτιολογία ότι η αναιρεσείουσα αντιτάχθηκε στην εφαρμογή του άρθρου 65, παράγραφος 1, ΑΧ για νομικούς λόγους και αρνείται επίσης για νομικούς λόγους μετακύλιση ευθύνης της Thyssen Stahl AG στην ίδια. Η αναφορά σε απαράδεκτες νομικές εκτιμήσεις δεν μειώνει την αξία της συνεργασίας, δεδομένου ότι τα νομικά ζητήματα πρέπει πάντοτε να εξετάζονται αυτεπαγγέλτως και δεν πρέπει ποτέ –επομένως, ανεξαρτήτως ομολογιών των διαδίκων– να υπάρχουν παράνομες αποφάσεις των αρχών.


text:
 30.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/51
 Προσφυγή της 22ας Νοεμβρίου 2016 — Netflix International και Netflix κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-818/16)
 (2017/C 030/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Netflix International BV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) και Netflix, Inc. (Los Gatos, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: C. Alberdingk Thijm, S. van Schaik και S. van Velze, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 1ης Σεπτεμβρίου 2016, με την οποία κρίθηκε συμβατή με την εσωτερική αγορά η τροποποίηση της γερμανικής νομοθετικής πράξης για την προώθηση του εγχώριου κινηματογράφου (1)· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους ακύρωσης.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αφορά παράβαση οδηγίας για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων (2).
 —
 Η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 13, παράγραφος 1, οδηγίας για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων κρίνοντας ότι τα γερμανικά μέτρα είναι συμβατά με το συγκεκριμένο άρθρο, υπό το πρίσμα της προτεινόμενης τροποποίησης.
 —
 Η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 1, το άρθρο 2, παράγραφος 2, και το άρθρο 3 της οδηγίας για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων κρίνοντας ότι τα γερμανικά μέτρα δεν αντιβαίνουν στην αρχή της χώρας προέλευσης.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αφορά παράβαση του άρθρου 110 ΣΛΕΕ.
 —
 Η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 110 ΣΛΕΕ κρίνοντας ότι τα γερμανικά μέτρα δεν εισάγουν διάκριση εις βάρος των παρόχων υπηρεσιών βίντεο κατά παραγγελία (VOD providers) οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι εκτός Γερμανία αλλά απευθύνονται σε γερμανικά ακροατήρια.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αφορά παράβαση του άρθρου 56 ΣΛΕΕ.
 —
 Η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 56 ΣΛΕΕ παραλείποντας να εξετάσει αν τα γερμανικά μέτρα προσβάλλουν την ελευθερία παροχής υπηρεσιών, όπερ συμβαίνει εν προκειμένω.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αφορά παράβαση του άρθρου 49 ΣΛΕΕ.
 —
 Η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 49 ΣΛΕΕ παραλείποντας να εξετάσει αν τα γερμανικά μέτρα προσβάλλουν την ελευθερία εγκατάστασης, όπερ συμβαίνει εν προκειμένω.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος αφορά παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ.
 —
 Η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 107 ΣΛΕΕ κρίνοντας ότι τα γερμανικά μέτρα αποτελούν μια μορφή κρατικής ενίσχυσης η οποία δικαιολογείται από πολιτιστικούς σκοπούς και συνάδει με την εσωτερική αγορά.
 6.
 Ο έκτος λόγος αφορά παράβαση ουσιώδους τύπου.
 —
 Η Επιτροπή παρέβη ουσιώδη τύπο στον βαθμό που δεν τήρησε τις απαιτήσεις οι οποίες απορρέουν από την υποχρέωση αιτιολόγησης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, και από το δικαίωμα χρηστής διοίκησης, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 41 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) Απόφαση (ΕΕ) 2016/2042 της Επιτροπής, της 1ης Σεπτεμβρίου 2016, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων SA.38418 — 2014/C (πρώην 2014/N), το οποίο η Γερμανία σκοπεύει να εφαρμόσει για την προώθηση της κινηματογραφικής παραγωγής και της διανομής κινηματογραφικών ταινιών [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2016) 5551] (ΕΕ 2016, L 314, σ. 63).
 (2) Οδηγία 2010/13/EE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2010, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παροχή υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων (οδηγία για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων) (ΕΕ 2010, L 95, σ. 1)

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 2.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 103/20
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Φεβρουαρίου 2011 — UEFA κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-55/08) (1)
 (Τηλεοπτικές εκπομπές - Άρθρο 3α της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ - Μέτρα που έλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά τις εκδηλώσεις μείζονος σημασίας για την κοινωνία αυτού του κράτους μέλους - Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου - Απόφαση κρίνουσα τα μέτρα συμβατά με το κοινοτικό δίκαιο - Αιτιολογία - Άρθρα 49 ΕΚ και 86 ΕΚ - Δικαίωμα ιδιοκτησίας)
 2011/C 103/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Union des associations européennes de football (UEFA) (Νυόν, Ελβετία) (εκπρόσωποι: A. Bell, K. Learoyd, solicitors, D. Anderson, QC, και B. Keane, solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Benyon και E. Montaguti, επικουρούμενοι από τους J. Flynn, QC, και M. Lester, barrister)
 Παρεμβαίνοντα υπέρ της καθής: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωπος: C. Pochet, επικουρούμενη από τον J. Stuyck, avocat)· Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Behzadi-Spencer και V. Jackson, στη συνέχεια S. Behzadi-Spencer και L. Seeboruth, επικουρούμενοι από τους T. de la Mare και B. Kennelly, barristers)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 2007/730/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Οκτωβρίου 2007, για τη συμβατότητα με το κοινοτικό δίκαιο των μέτρων που έλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο σύμφωνα με το άρθρο 3α, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (ΕΕ L 295, σ. 12).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Union des associations européennes de football (UEFA) φέρει εκτός των εξόδων της και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 3)
 Το Βασίλειο του Βελγίου και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 107 της 26.4.2008.


text:
 19.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/16
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας, η οποία ασκήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2004
 (Υπόθεση C-507/04)
 (2005/C 45/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Michael Van Beek και Bernhard Schima, επικουρούμενους από τον Matthias Lang, Rechtsanwalt, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε προσφυγή, στις 8 Δεκεμβρίου 2004, κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 Να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας παρέβη την υποχρέωσή της περί ορθής και πλήρους μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979 (1), περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, καθόσον δεν προέβη στην πλήρη και, κατά περίπτωση, ορθή μεταφορά στο αυστριακό δίκαιο του άρθρου 1, παράγραφοι 1 και 2, του άρθρου 5, του άρθρου 6, παράγραφος 1, του άρθρου 7, παράγραφοι 1 και 4, του άρθρου 8, του άρθρου 9, παράγραφοι 1 και 2, καθώς και του άρθρου 11 της εν λόγω οδηγίας.
 2)
 Να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι με την προσφυγή λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή η Επιτροπή πλήττει την πλημμελή μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ, όπως προκύπτει από τις κοινοποιηθείσες στην Επιτροπή ή περιελθούσες σε γνώση της σχετικές διατάξεις των Länder (ομόσπονδων περιφερειών) Burgenland, Kärnten, Niederösterreich, Oberösterreich, Salzbourg, Steiermark, Tirol, Vorarlberg και Βιέννης.
 Κατά την άποψη της Επιτροπής, δεν μεταφέρθηκαν πλήρως ή κατά περίπτωση, δεν μεταφέρθηκαν ορθώς στο εσωτερικό δίκαιο ορισμένων Bundesländer (ομόσπονδων περιφερειών) οι διατάξεις περί του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας (άρθρο 1, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας), περί του γενικού καθεστώτος προστασίας των αγρίων πτηνών (άρθρο 5 της οδηγίας), περί της απαγορεύσεως εμπορίας (άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας), καθώς και οι διατάξεις περί θήρας των μνημονευομένων στο παράρτημα ΙΙ ειδών (άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας), οι ρυθμίσεις περί διατηρήσεως των ειδών (άρθρο 7, παράγραφος 4, της οδηγίας), οι διατάξεις περί απαγορευμένων μεθόδων και μέσων θηρεύσεως και συλλήψεως (άρθρο 8 της οδηγίας), τα προβλεπόμενα στα άρθρα 5 έως 8 κριτήρια παρεκκλίσεως (άρθρο 9, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας) και οι διατάξεις περί της εισαγωγής ειδών αγρίων πτηνών (άρθρο 11 της οδηγίας).
 (1) EE ειδ. έκδ. 15/001, σ. 202.


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/42
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 29ης Ιουνίου 2006 — Nürburgring κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-311/03) (1)
 («Προσφυγή ακυρώσεως - Οδηγία 2003/33/ΕΚ - Απαγόρευση της διαφημίσεως και της χορηγίας υπέρ των προϊόντων καπνού - Απαγόρευση της χορηγίας υπέρ εκδηλώσεων ή δραστηριοτήτων που αφορούν περισσότερα του ενός κράτη μέλη - Ενεργητική νομιμοποίηση - Απαράδεκτο»)
 (2006/C 224/91)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nürburgring GmbH (Nürburg/Eifel, Γερμανία) (εκπρόσωπος: H.-J. Rabe, δικηγόρος, επικουρούμενος από τον M. Dauses, καθηγητή)
 Καθών: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: E. Waldherr και U. Rösslein, agents) και Συμβούλιο Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: E. Karlsson και J.-P. Hix)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ της προσφεύγουσας: Hockenheim-Ring GmbH (Hockenheim, Γερμανία) και Exploitatie Circuit Park Zandvoort BV (Zandvoort, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: M. Dauses, καθηγητής)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ των καθών: Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: T. Pynnä, A. Guimaraes-Purokoski και E. Bygglin), Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M.-J. Jonczy, L. Pignataro-Nolin και F. Hoffmeister) και Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: L. Fraguas Gadea)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της οδηγίας 2003/33/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών όσον αφορά τη διαφήμιση και τη χορηγία υπέρ των προϊόντων καπνού (EE L 152, σ. 16), ιδίως του άρθρου 5, παράγραφος 1.
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα και εκείνα στα οποία υποβλήθηκαν το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
 3.
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, η Δημοκρατία της Φινλανδίας και η Επιτροπή, καθώς και οι Hokenheim-Ring GmbH και Exploitatie Circuit Park Zandvoort BV, φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 275 της 15.11.2003.


text:
 16.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 11/30
 Προσφυγή της 22ας Οκτωβρίου 2009 — Berenschot Groep κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-428/09)
 2010/C 11/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Berenschot Groep BV (Ουτρέχτη, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: B. Ο Connor, solicitor)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να κηρύξει την προσφυγή παραδεκτή·
 —
 να ακυρώσει τη μη περιέχουσα αιτιολογία απόφαση της Επιτροπής της 11ης Αυγούστου 2009 να μην κατατάξει την προσφορά της προσφεύγουσας μεταξύ των επτά πιο ευνοϊκών από οικονομική άποψη προσφορών και, κατά συνέπεια, να μη δεχθεί την κοινοπραξία της οποίας ηγείτο η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της διαδικασίας διαγωνισμού σχετικά με την «πολλαπλή σύμβαση-πλαίσιο για την παροχή βραχυπρόθεσμων υπηρεσιών αποκλειστικά προς το συμφέρον τρίτων χωρών που λαμβάνουν εξωτερική βοήθεια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής»·
 —
 να εξετάσει τόσο τον τρόπο διεξαγωγής της διαδικασίας διαγωνισμού όσο και την επιμέλεια που επιδείχθηκε σχετικά με όσους υπέβαλαν προσφορά για τους οποίους υπήρξε υπόνοια απάτης·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 21ης Οκτωβρίου 2009·
 —
 να διατάξει οποιοδήποτε πρόσθετο μέτρο που το Πρωτοδικείο θα θεωρήσει αναγκαίο·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Στην παρούσα υπόθεση, η προσφεύγουσα ζητεί να ακυρωθεί η απόφαση της καθής να μη δεχθεί την προσφορά που η προσφεύγουσα, ως μέλος μιας κοινοπραξίας, υπέβαλε σε απάντηση της προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών (EuropAid/127054/C/SER/multi) σχετικά με την «πολλαπλή σύμβαση-πλαίσιο για την παροχή βραχυπρόθεσμων υπηρεσιών αποκλειστικά προς το συμφέρον τρίτων χωρών που λαμβάνουν εξωτερική βοήθεια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής» (1). Επί πλέον, η προσφεύγουσα ζητεί να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής της 21ης Οκτωβρίου 2009 με την οποία επετράπη μερική πρόσβαση στις εκθέσεις αξιολογήσεως σχετικά με την πιο πάνω διαδικασία διαγωνισμού.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ακυρώσεως.
 Πρώτον, ισχυρίζεται ότι η επιτροπή αξιολογήσεως δεν αξιολόγησε σωστά τους εμπειρογνώμονες που ανέφερε η προσφορά της προσφεύγουσας. Κατά την προσφεύγουσα, η επιτροπή αξιολογήσεως υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως επειδή δεν αξιολόγησε με λογικό τρόπο τους εμπειρογνώμονες της κοινοπραξίας της οποίας ηγείτο η προσφεύγουσα. Περαιτέρω, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η επιτροπή αξιολογήσεως και η Επιτροπή δεν έδωσαν καμία εξήγηση σχετικά με το σύστημα ποιοτικής ταξινομήσεως των επί μέρους βιογραφικών σημειωμάτων ούτε εξήγησαν γιατί οι εμπειρογνώμονες της προσφεύγουσας έλαβαν τόσο μικρή βαθμολογία. Εφόσον η επιτροπή αξιολογήσεως δεν χρησιμοποίησε αντικειμενικά κριτήρια όταν προέβη στις αξιολογήσεις της, η Επιτροπή δεν διασφάλισε ότι τηρήθηκαν οι αρχές της ίσης μεταχειρίσεως όσων υπέβαλαν προσφορά, της διαφάνειας, του θεμιτού ανταγωνισμού και της χρηστής διοικήσεως. Η έκθεση αξιολογήσεως που η Επιτροπή παρέδωσε στις 21 Οκτωβρίου 2009 δεν θεράπευσε την έλλειψη πληροφοριών, επειδή περιορίζεται να παρουσιάσει την τελική βαθμολογία της προσφεύγουσας.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 1049/2001 (2) επειδή δεν απάντησε εντός των προθεσμιών του άρθρου αυτού στην αίτηση της προσφεύγουσας να αποκτήσει πρόσβαση στα έγγραφα. Διατείνεται επίσης ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως, επειδή η έκθεση αξιολογήσεως δεν παραδόθηκε εγκαίρως ώστε να μπορέσει η προσφεύγουσα να ασκήσει προσηκόντως τα δικαιώματά της κατά το άρθρο 230 ΕΚ.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν τήρησε τις υποχρεώσεις που έχει από το άρθρο 94 του δημοσιονομικού κανονισμού (3) και από την απόφαση 2008/969 (4) επειδή, μη αποκλείοντας από τη σχετική σύμβαση όσους υπέβαλαν προσφορά για τους οποίους υπήρξε υπόνοια απάτης, δεν έλαβε μέτρα για να προστατεύσει το αδιάβλητο του προϋπολογισμού της Κοινότητας.
 (1) EE 2008/S 90/-121428.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (EE L 145, σ. 43).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (EE L 248, σ. 1).
 (4) Απόφαση της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με το σύστημα έγκαιρης προειδοποιήσεως το οποίο θα χρησιμοποιείται από τους διατάκτες της Επιτροπής και των εκτελεστικών οργανισμών (EE 2008, L 344, σ. 125).


text:
C 295/20 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων 27. 9. 97
 χρησιμοποιεί o τρίτος το σήμα για προϊοντα τα οποία έχουν την 1η Αυγουστου 1997, το Arbeitsgericht München (δέκατο
 διατεθεί στο εμπόριο υπό το σήμα αυτό εντός κράτους το ένατο τμήμα), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Andréa Krü
 οποίο δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος; ger και Kreiskrankenhaus Ebersberg, που εκκρεμεί ενώπιον
 του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 C) ΕΕ L 40 της 11.2. 1989, σ. 1 . αποφάσεως απί του ακόλουθου ερωτήματος:
 Συμβιβάζεται με την οδηγία 76/2Θ7/ΕΟΚ ('), περί της εφαρ
 μογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, ανδρών και
 γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες
 υπέβαλε το Finanzgericht Dusseldorf, με διάταξη της εργασίας, και με το άρθρο 119 της συνθήκης ΕΚ μια διάταξη
 22ας Ιουλίου 1997, στην υπόθεση Rose Elektrotechnik GmbH του εθνικού δικαίου —στην προκειμένη περίπτωση το
 & Co KG κατά Oberfinanzdirektion Köln άρθρο 3 η της Bundesangestelltentarif (της εθνικής συλλο
 (Υπόθεση C-280/97) γικής συμβάσεως εργασίας των ιδιωτικού δικαίου υπαλλήλων
 του δημόσιου τομέα στη Γερμανία), σε συνδυασμό με την
 (97/C 295/30) Zuwendungs-Tarifvertrag (συλλογική σύμβαση περί ετησίου
 επιδόματος), της 12ης Οκτωβρίου 1993— η οποία προβλέπει
 Με διάταξη της 22ας Ιουλίου 1997, η οποία περιήλθε στη ότι οι εργαζόμενοι οι οποίοι παρέχουν, κατά τη διάρκεια της
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άδειας για την ανατροφή των τέκνων, εργασία για την οποία
 την 1η Αυγούστου 1997, το Finanzgericht Dusseldorf δεν είναι υποχρεωτική η υπαγωγή στο σύστημα κοινωνικής
 (τέταρτο τμήμα), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Rose ασφαλίσεως δεν λαμβάνουν, αντίθετα από ό,τι οι εργαζόμε
 Elektrotechnik GmbH & Co KG και Oberfinanzdirektion νοι που υπέχουν υποχρέωση υπαγωγής στο σύστημα κοινω
 Köln που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την νικής ασφαλίσεως, το ετήσιο έκτακτο επίδομα που προβλέπει
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερω η σχετική συλλογική σύμβαση; Ειδικότερα, συμβιβάζεται με
 τημάτων: τις ανωτέρω διατάξεις το μέτρο αυτό, αν οι εργαζόμενοι που
 τελούν σε άδεια για ανατροφή τέκνων, αλλά δεν εργάζονται,
 1 . Έχει το κοινό δασμολόγιο, όπως προκύπτει από το λαμβάνουν εντούτοις τον πρώτο χρόνο το έκτακτο επίδομα
 παράρτημα I του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1734/96 της σύμφωνα με τη συλλογική σύμβαση;
 Επιτροπής, της 9ης Σεπτεμβρίου 1996, που τροποποιεί το
 παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/97 του C ) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 70.
 Συμβουλίου, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματο
 λογία και το κοινό δασμολόγιο (') (συνδυασμένη ονομα
 τολογία 1997) την έννοια ότι ένα εμπόρευμα περιγραφό
 μενο ως κουτί συνδέσεως, το οποίο αποτελείται από ένα
 ορθογώνιο κιβώτιο με κάλυμμα από επιχρωματισμένο Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κράμα χυτευμένου υπό πίεση αργιλίου (κράμα αργιλίου κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε την
 και πυριτίου , στο οποίο το αργίλιο υπερτερεί κατά 1η Αυγούστου 1997
 βάρος), το οποίο έχει τέσσερις συνδετικούς κοχλίες υπό (Υπόθεση C-282/97)
 χάλυβα και τέσσερις κοχλίες συνδέσεως γειώσεως από
 επιχαλκωμένο χάλυβα (οι οποίοι περιέχονται χύδην στη (97/C 295/32)
 συσκευασία του εμπορεύματος και οι οποίοι πρέπει να
 τοποθετηθούν ακολούθως σε προβλεπόμενες για τον H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη
 σκοπό αυτό κοχλιοτομημένες οπές), πρέπει να κατατα από τον Fernando Castillo de la Torre, μέλος της Νομικής
 χθεί στην κλάση 8538; Υπηρεσίας, και τον O. Couvert-Castera, εθνικό υπάλληλο
 που έχει τεθεί στη διάθεση της υπηρεσίας αυτής, με
 2. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώ αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz,
 τημα: έχει το κοινό δασμολόγιο (συνδυασμένη ονοματο Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε την 1η Αυγούστου 1997
 λογία 1997) την έννοια ότι, κατ' εφαρμογήν του γενικού ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προ
 κανόνα για την ερμηνεία της συνδυασμένης ονοματολο σφυγή κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας.
 γίας υπ' αριθ. 2, στοιχείο α), πρώτο εδάφιο, το εν λόγω
 εμπόρευμα πρέπει να καταταχθεί στην κλάση 8536; H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το
 Δικαστήριο:
 O ΕΕ L 238 της 19. 9. 1996, σ. 1 .
 — να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, καθόσον δεν
 θέσπισε τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και
 διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς
 την οδηγία 92/73/ΕΟΚ (') του Συμβουλίου, της 22ας Σε
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ πτεμβρίου 1992, για τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής
 βαλε το Arbeitsgericht München με διάταξη της 3ης Ιουλίου των οδηγιών 65/65/ΕΟΚ (2) και 75/319/ΕΟΚ (3), περί
 1997 στην υπόθεση Andréa Krüger κατά Kreiskrankenhaus προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοι
 Ebersberg κητικών διατάξεων για τα φάρμακα και τη θέσπιση
 (Υπόθεση C-281/97) συμπληρωματικών διατάξεων για τα ομοιοπαθητικά φάρ
 μακα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη
 (97/C 295/31) συνθήκη ΕΚ και την εν λόγω οδηγία,
 Με διάταξη της 3ης Ιουλίου 1997, η οποία περιήλθε στη — να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έξοδα.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/40
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Δεκεμβρίου 2012 — Füller-Tomlinson κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-390/10 P) (1)
 (Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτοι υπάλληλοι - Κοινωνική ασφάλιση - Επαγγελματική ασθέvεια - Καθορισμός του ποσοστού αναπηρίας επαγγελματικής αιτιολογίας - Εφαρμογή του ευρωπαϊκού πίνακα ιατρικής εκτιμήσεως των βλαβών που προκαλούνται στη σωματική και ψυχική ακεραιότητα - Παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών - Εύλογη προθεσμία)
 2013/C 26/76
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Paulette Füller-Tomlinson (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: K. Zejdová και S. Seyr)
 Αντικείμενο
 Αναίρεση ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) της 1ης Ιουλίου 2010, Füller-Tomlinson κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (F-97/08, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή), με την οποία ζητείται η ακύρωση της αποφάσεως αυτής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Η Paulette Füller-Tomlinson φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 (1) ΕΕ C 301 της 6.11.2010.


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Waldshut- Tiengen — Landwirtschaftsgericht (Γερμανία) στις 21 Οκτωβρίου 2010 — Rico Graf και Rudolf Engel κατά Landratsamt Waldshut — Landwirtschaftsamt
 (Υπόθεση C-506/10)
 ()
 2011/C 30/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Waldshut- Tiengen — Landwirtschaftsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Rico Graf, Rudolf Engel
 Καθού: Landratsamt Waldshut -Landwirtschaftsamt
 Προδικαστικό ερώτημα
 Συνάδει το άρθρο 6, παράγραφος 1α του Baden- Württembergisches Ausführungsgesetz zum Grundstücksverkehrsgesetz und zum Landpachtverkehrsgesetz (νόμου της Βάδης-Βυρτεμβέργης για την εκτέλεση του νόμου περί κτηματικών συναλλαγών και του νόμου περί αγροτικών μισθώσεων), όπως τροποποιήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2006 [Gesetzblatt (Επίσημη Εφημερίδα) σ. 85] με τη Συμφωνία για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, αφετέρου (1);
 (1) EE 2002, L 114, σ. 6.


text:
29.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 289/15
 Εξάλλου, στην προκειμένη περίπτωση, δεν συντρέχουν λόγοι επειδή διαπραγματεύτηκε, συνήψε, επικύρωσε, έθεσε σε
 απαλλαγής από την υποχρέωση ανακτήσεως της ενισχύσεως. εφαρμογή και αρνήθηκε να καταγγείλει τις διμερείς συμφω-
 νίες περί ποτάμιας ναυσιπλοΐας με τη Ρουμανία, την Πολωνία
 και την Ουκρανία·
 — να διαπιστώσει ότι η Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμα-
 νίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τον κανονισμό
 ΕΚ 1356/96 (2), επειδή οι ατομικές διμερείς συμφωνίες περί
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- της ποτάμιας ναυσιπλοΐας με τη Ρουμανία, την Πολωνία, την
 βαλε η Giudice di Pace di Milazzo με διάταξη της 18ης Απρι- Ουκρανία, τη ∆ημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας και την
 λίου 2003 στην υπόθεση Provvidenza Reggio κατά ΑXA Ουγγαρία είναι ασυμβίβαστες με τον κανονισμό (ΕΚ) 1356/
 Assicurazioni SpA 96 και αυτή αρνήθηκε να τις καταγγείλει·
 — να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-425/03)
 στα δικαστικά έξοδα.
 (2003/C 289/29)
 Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα
 Με διάταξη της 18ης Απριλίου 2003, η οποία περιήλθε στη — Η Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας παραβίασε την
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 6 αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας για τη σύναψη
 Οκτωβρίου 2003, η Giudice di Pace di Milazzo, στο πλαίσιο της διεθνών συμφωνιών κατά την έννοια της νομολογίας ΑΕTR,
 διαφοράς μεταξύ Provvidenza Reggio και ΑXA Assicurazioni επειδή διαπραγματεύτηκε, συνήψε, επικύρωσε και έθεσε σε
 SpA, που εκκρεμεί ενώπιόν της, ζητεί από το ∆ικαστήριο την εφαρμογή τις διμερείς συμφωνίες περί ποτάμιας ναυσιπλοΐας
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος: με τη Ρουμανία, την Πολωνία και την Ουκρανία, οι οποίες
 επηρεάζουν τους κοινοτικούς κανόνες που θεσπίστηκαν
 από την Κοινότητα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3921/91. Ο
 Συμβαδίζει ή όχι με το κοινοτικό δίκαιο μια εθνική διάταξη όπως
 κανονισμός αυτός καθορίζει τις προϋποθέσεις προσβάσεως
 το άρθρο 1 του d.l. 18/03, η οποία εξαιρεί από την κατά δικαίαν
 των μεταφορέων στις πλωτές μεταφορές εμπορευμάτων και
 κρίσιν εκδίκαση τις υποθέσεις που ανατίθενται στην αρμοδιότητα
 επιβατών εντός ενός κράτους μέλους, στο οποίο αυτοί δεν
 του giudice di pace σχετικά με συμβάσεις που συνάπτονται μέσω
 είναι εγκατεστημένοι. Το άνοιγμα αυτό πραγματοποιήθηκε
 εντύπων υποδειγμάτων και των οποίων η αξία δεν υπερβαίνει τα
 βαθμιαίως. Η δημιουργηθείσα με τον τρόπο αυτό ισορροπία
 χίλια εκατό ευρώ;
 θίγεται από το άρθρο 6 των συμφωνιών που συνήφθησαν με
 την Πολωνία, τη Ρουμανία και την Ουκρανία, σύμφωνα με το
 οποίο οι εγκατεστημένοι σε τρίτα κράτη μεταφορείς έχουν
 πρόσβαση στις εσωτερικές μεταφορές (Kabotage) στη Γερμα-
 νία.
 — Η Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 10 της Συνθήκης ΕΚ,
 της Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας, που ασκή- επειδή διαπραγματεύτηκε, συνήψε, επικύρωσε και έθεσε σε
 θηκε στις 10 Οκτωβρίου 2003 εφαρμογή τις επίμαχες διμερείς συμφωνίες, ενώ το Συμβούλιο
 είχε αναθέσει εντολή για διαπραγματεύσεις στην Επιτροπή, η
 (Υπόθεση C-433/03) δε Γερμανική Κυβέρνηση δεν μπορούσε να αγνοεί ότι οι
 διαπραγματεύσεις για πολυμερή συμφωνία ήσαν σε εξέλιξη.
 (2003/C 289/30)
 — Οι διμερείς συμφωνίες που συνήψε η Ομοσπονδιακή
 ∆ημοκρατία της Γερμανίας είναι ασύμβατες προς τον κανο-
 νισμό (ΕΚ) 1356/96 του Συμβουλίου, της 8ης Ιουλίου
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από 1996, σχετικά με τους κοινούς κανόνες που εφαρμόζονται
 την Claudia Schmidt και τον Wils Wouter, μέλη της Νομικής στις μεταφορές εμπορευμάτων ή επιβατών μέσω εσωτερικών
 Υπηρεσίας της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και τον πλωτών οδών μεταξύ των κρατών μελών. Οι Πολωνοί,
 Αndreas Manville, υπάλληλο της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτρο- Ουκρανοί, Ρουμάνοι, Τσέχοι, Σλοβάκοι και Ούγγροι ανεξάρ-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ- τητοι πλοιοκτήτες και επιχειρήσεις εσωτερικής ναυτιλίας,
 βούργο, άσκησε στις 10 Οκτωβρίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστη- στους οποίους μπορεί να επιτραπεί σύμφωνα με τις επίμαχες
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ομοσπονδι- διμερείς συμφωνίες η εκτέλεση μεταφοράς μεταξύ Γερμανίας
 ακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας. και των λοιπών κρατών μελών, δεν πληρούν τις προϋποθέσεις
 που καθορίζει ο εν λόγω κανονισμός.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 (1) ΕΕ L 373, σ. 1.
 — να διαπιστώσει ότι η Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμα- (2) ΕΕ L 175, σ. 7.
 νίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 10
 της Συνθήκης ΕΚ και τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3921/91 (1),


text:
 15.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/25
 Προσφυγή της 6ης Δεκεμβρίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-648/13)
 2014/C 45/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Herrmann και E. Manhaeve)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας, παραλείποντας να μεταφέρει ή μεταφέροντας μερικώς ή ατελώς, τα άρθρα 2, σημεία 19, 20, 26 και 27, 8, παράγραφος 1, 9, παράγραφος 2, 10, παράγραφος 3, και 11, παράγραφος 5, και τα παραρτήματα V (σημεία 1.3, 1.3.4, 1.3.5, 1.4 και 2.4.1) και VII (μέρος A, σημεία 7.2 έως 7.10) της οδηγίας 2009/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις ως άνω διατάξεις και το άρθρο 24 της συγκεκριμένης οδηγίας,
 —
 να καταδικάσει Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Άρθρο 2, σημεία 19, 20, 26 και 27
 Η Επιτροπή προσάπτει στη Δημοκρατία της Πολωνίας ότι δεν μετέφερε ορθώς και πλήρως τους ορισμούς του άρθρου 2, σημεία 19, 20, 26 και 27 της οδηγίας 2000/60.
 Άρθρο 8, παράγραφος 1
 Η Επιτροπή προσάπτει στη Δημοκρατία της Πολωνίας ότι στις εθνικές διατάξεις δεν περιλαμβάνονται οι απαιτήσεις που αντιστοιχούν στις προδιαγραφές που ορίζονται για τους τόπους του δικτύου Natura 2000.
 Άρθρο 9, παράγραφος 2
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι το άρθρο 9, παράγραφος 2, της οδηγίας 2000/60 δεν μεταφέρθηκε ορθώς ή πλήρως όσον αφορά την υποχρέωση συμπεριλήψεως στα σχέδια διαχείρισης λεκάνης απορροής ποταμού πληροφοριών σχετικά με τα μέτρα που η Δημοκρατία της Πολωνίας προτίθεται να λάβει για την ανάκτηση των εξόδων και τα οποία θα συμβάλλουν στην επίτευξη των περιβαλλοντικών σκοπών της εν λόγω οδηγίας.
 Άρθρο 10, παράγραφος 3
 Η Επιτροπή φρονεί ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας δεν μετέφερε την υποχρέωση του άρθρου 10, παράγραφος 3, της οδηγίας 2000/60, παρότι είναι αναγκαία η μεταφορά της εν λόγω διατάξεως για την επίτευξη των σκοπών της οδηγίας όσον αφορά την πολιτική των υδάτων.
 Άρθρο 11, παράγραφος 5
 Η Επιτροπή προσάπτει στη Δημοκρατία της Πολωνίας ότι δεν μετέφερε ορθώς το άρθρο 11, παράγραφος 5, της οδηγίας 2000/60, δεδομένου ότι το πεδίο εφαρμογής της επίμαχης εθνικής ρυθμίσεως δεν είναι τόσο ευρύ όσο το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας.
 Παράρτημα V
 Για την Επιτροπή, παρά το γεγονός ότι μεταφέρθηκε κατά το μεγαλύτερο μέρος του το παράρτημα V, διάφορα σημεία του δεν μεταφέρθηκαν κατά τρόπο ικανοποιητικό στο πολωνικό δίκαιο. Η συγκεκριμένη αιτίαση σχετικά με την εσφαλμένη μεταφορά έχει ως αντικείμενο προπαντός τη συμπερίληψη στα σχέδια διαχείρισης λεκάνης απορροής ποταμού εκτιμήσεων σχετικά με τα επίπεδα αξιοπιστίας (σημεία 1.3., 1.3.4 και 2.4.1), τον έλεγχο των οικοτόπων και ειδών στις ζώνες προστασίας (σημείο 1.3.5) και τον αποκλεισμό των υδρομορφολογικών στοιχείων κατά την κατάταξη των καταστάσεων υδατικών συστημάτων (σημείο 1.4.2).
 Παράρτημα VII
 Η Επιτροπή προσάπτει στη Δημοκρατία της Πολωνίας ότι δεν μετέφερε ορθώς τα σημεία 7.2 έως 7.10 του τμήματος A του παραρτήματος VII, καθότι πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ των διατάξεων σχετικά με το πρόγραμμα προστασίας των υδάτων της χώρας και των υδρομορφολογικών σχεδίων διαχειρίσεως λεκάνης απορροής ποταμού που αποτελούν το αντικείμενο του εν λόγω παραρτήματος. Κατά συνέπεια, οι εθνικές διατάξεις τις οποίες ανέφεραν οι πολωνικές αρχές όσον αφορά τη μεταφορά του άρθρου 11 της οδηγίας δεν συνιστούν ορθή μεταφορά των οριζομένων στα σημεία 7.2 έως 7.10.
 (1) EE L 327, σ. 1


text:
 19.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/5
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 16ης Δεκεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-24/03: Ιταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (EΓΤΠΕ - Μερική ακύρωση της αποφάσεως 2002/881/ΕΚ της Επιτροπής - Δημοσιονομικές διορθώσεις - Τομέας οπωροκηπευτικών και αποθεματοποιήσεως σιτηρών)
 (2005/C 45/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση C-24/03, με αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ, που ασκήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2003, Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: M. Fiorilli) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Cattabriga και L. Visaggio), το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, προέδρου τμήματος, J. N. Cunha Rodrigues και K. Schiemann (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 16 Δεκεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Kαταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξoδα.
 (1) ΕΕ C 70 της 22.3.2003.


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Landesarbeitsgericht Hamm (Γερμανία) στις 4 Μαΐου 2010 — KHS AG κατά Winfried Schulte
 (Υπόθεση C-214/10)
 ()
 2010/C 234/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landesarbeitsgericht Hamm
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείουσα: KHS AG
 Εφεσίβλητος: Winfried Schulte
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Πρέπει το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει εθνικές διατάξεις και/ή πρακτικές οι οποίες προβλέπουν ότι το δικαίωμα ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών αποσβέννυται κατά τη λήξη της περιόδου αναφοράς και/ή της περιόδου μεταφοράς που καθορίζονται από το εθνικό δίκαιο, ακόμη και όταν ο εργαζόμενος είναι για μεγάλο χρονικό διάστημα ανίκανος προς εργασία και, επομένως, θα μπορούσε να σωρεύσει δικαιώματα ετήσιας άδειας για πλείονα έτη, εάν τα δικαιώματα αυτά δεν περιορίζονταν και ο χρονικός περιορισμός έπρεπε να ανέρχεται τουλάχιστον σε 18 μήνες;


text:
 10.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/8
 Διάταξη του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 17ης Ιανουαρίου 2012 [αίτηση του Højesteret (Δανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Infopaq International A/S κατά Danske Dagblades Forening
 (Υπόθεση C-302/10) (1)
 (Δικαιώματα του δημιουργού - Κοινωνία της πληροφορίας - Οδηγία 2001/29/ΕΚ - Άρθρο 5, παράγραφοι 1 και 5 - Λογοτεχνικά και καλλιτεχνικά έργα - Αναπαραγωγή σύντομων αποσπασμάτων λογοτεχνικών έργων - Άρθρα του Τύπου - Προσωρινές και μεταβατικές αναπαραγωγές - Τεχνολογική μέθοδος συνιστάμενη στην ψηφιοποίηση άρθρων διά σαρώσεως και στη συνακόλουθη μετατροπή τους σε αρχείο κειμένου, ηλεκτρονική επεξεργασία της αναπαραγωγής και αποθήκευση μέρους της εν λόγω αναπαραγωγής - Προσωρινές πράξεις αναπαραγωγής που αποτελούν αναπόσπαστο και ουσιώδες τμήμα μιας τέτοιας τεχνολογικής μεθόδου - Σκοπός των εν λόγω πράξεων συνιστάμενος στη νόμιμη χρήση έργου ή προστατευομένου αντικειμένου - Ανεξάρτητη οικονομική σημασία των εν λόγω πράξεων)
 2012/C 73/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Højesteret
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Infopaq International A/S
 Καθής: Danske Dagblades Forening
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Højesteret — Ερμηνεία των άρθρων 2 και 5, παράγραφοι 1 και 5, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (ΕΕ L 167, σ. 10) — Εταιρεία της οποίας η κύρια δραστηριότητα συνίσταται στη σύνταξη περιλήψεων άρθρων εφημερίδων διά σαρώσεως — Αποθήκευση αποσπάσματος άρθρου αποτελουμένου από μια λέξη κλειδί μαζί με τις πέντε προηγούμενες και τις πέντε επόμενες λέξεις — Προσωρινές πράξεις αναπαραγωγής οι οποίες αποτελούν αναπόσπαστο και ουσιώδες τμήμα μιας τεχνολογικής μεθόδου
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας έχει την έννοια ότι οι προσωρινές πράξεις αναπαραγωγής που εκτελούνται στο πλαίσιο μεθόδου «συλλογής δεδομένων», όπως οι επίμαχες στην υπόθεση της κύριας δίκης,
 πληρούν την προϋπόθεση ότι οι πράξεις αυτές πρέπει να αποτελούν αναπόσπαστο και ουσιώδες τμήμα μιας τεχνολογικής μεθόδου, παρά το γεγονός ότι διενεργούνται στο αρχικό και στο τελικό στάδιο αυτής και προϋποθέτουν ανθρώπινη παρέμβαση·
 πληρούν την προϋπόθεση ότι οι πράξεις αναπαραγωγής πρέπει να έχουν ως αποκλειστικό σκοπό να επιτρέπουν τη νόμιμη χρήση ενός έργου ή ενός προστατευομένου αντικειμένου·
 πληρούν την προϋπόθεση ότι οι πράξεις αυτές δεν πρέπει να έχουν καμία ανεξάρτητη οικονομική σημασία, εφόσον, αφενός, η εκτέλεση των εν λόγω πράξεων δεν επιτρέπει την προσπόριση πρόσθετου πλεονεκτήματος, πέραν του αντλούμενου από τη νόμιμη χρήση του προστατευομένου έργου, και, αφετέρου, οι προσωρινές πράξεις αναπαραγωγής δεν επιφέρουν καμία μεταβολή του έργου.
 2)
 Το άρθρο 5, παράγραφος 5, της οδηγίας 2001/29 έχει την έννοια ότι, εφόσον πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, οι προσωρινές πράξεις αναπαραγωγής που εκτελούνται στο πλαίσιο μεθόδου «συλλογής δεδομένων», όπως οι επίμαχες στην υπόθεση της κύριας δίκης, πρέπει να γίνει δεκτό ότι πληρούν την προϋπόθεση ότι οι πράξεις αναπαραγωγής δεν μπορούν να αντίκεινται στην κανονική εκμετάλλευση του έργου ούτε να θίγουν αδικαιολογήτως τα έννομα συμφέροντα του δικαιούχου.
 (1) ΕΕ C 221 της 14.08.2010.


text:
 27.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 245/19
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαΐου 2015 — Schaeffler Technologies κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-287/14) (1)
 ((Κρατικές ενισχύσεις - Μέτρα που έλαβε η Γερμανία υπέρ της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και των επιχειρήσεων εντάσεως ηλεκτρικής ενέργειας - Απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ - Έκδοση της τελικής αποφάσεως μετά την άσκηση της προσφυγής - Κατάργηση της δίκης))
 (2015/C 245/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Schaeffler Technologies GmbH & Co. KG (Herzogenaurach, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Volz, B. Wißmann, M. Püstow, M. Ringel, C. Oehme και T. Wielsch, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. Maxian Rusche και R. Sauer, επικουρούμενοι από τους A. Luke και C. Maurer, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2013) 4424 τελικό της Επιτροπής, της 18ης Δεκεμβρίου 2013, περί κινήσεως της διαδικασίας του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ σχετικά με τα μέτρα που εφάρμοσε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας υπέρ της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές και των μεγαλύτερων καταναλωτών ενέργειας [Κρατική ενίσχυση SA. 33995 (2013/C) (πρώην 2013/NN)].
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει πλέον η έκδοση αποφάσεως επί της παρούσας προσφυγής.
 2)
 Παρέλκει πλέον η απόφανση επί της αιτήσεως παρεμβάσεως που υπέβαλε η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ.
 3)
 Η Schaeffler Technologies GmbH & Co. KG φέρει τα δικαστικά έξοδά της και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 4)
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 223 της 14.7.2014.


text:
C 79/42 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.3.2000
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ∆ιαγραφη ́ των υποθε ́σεων Τ-317/97 ́εως Τ-508/97(1)
 Ο προσφευ ́γων, που ́εχει καταδικαστει ́ για ποινικο ́ αδι ́κημα, (2000/C 79/88)
 αντιτι ́θεται στην ποινη ́ της παυ ́σεως που του υπε ́βαλε η Α∆Α, χωρι ́ς
 μει ́ωση η ́ κατα ́ργηση του δικαιω ́ματος συντα ́ξεως αρχαιο ́τητας.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 Προς στη ́ριξη των ισχυρισμω ́ν της η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει:
 Με δια ́ταξη της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τρι ́του
 — Παραβι ́αση των γενικω ́ ν αρχω ́ν που ισχυ ́ουν στις πειθαρχικε ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 διαδικασι ́ες και συγκεκριμε ́να στο δικαι ́ωμα α ́μυνας. Συναφω ́ς, σισε τη διαγραφη ́ των υποθε ́σεων Τ-317/97 ́εως Τ-508/97, David
 φρονει ́ ο ́τι η επι ́μαχη απο ́φαση προε ́ρχεται κυρι ́ως απο ́ τον Manuel Abreu κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως
 γενικο ́ διευθυντη ́ του προσωπικου ́ και της διοικη ́σεως, ο και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 οποι ́ος, με την ιδιο ́τητα ́ του αυτη ́, ει ́χε κινη ́σει τις πειθαρχικε ́ς
 διω ́ξεις και ει ́χε συντα ́ξει την ́εκθεση που υποβλη ́θηκε στο
 Πειθαρχικο ́ Συμβου ́λιο, ενω ́ παραλλη ́λως συμμετει ́χε ο ́διος ι (1) EE C 166 της 30.5.1998.
 στην Πειθαρχικη ́ Επιτροπη ́. Ει ́ναι ο ́μως αντι ́θετο προς τις
 προαναφερθει ́σες αρχε ́ς ο ́πως το ́διο
 ι ο ́ργανο σωρευ ́ει ταυτο ́-
 χρονα την αρμοδιο ́τητα να κρι ́νει, να ́εχει την πρωτοβουλι ́α των
 διω ́ξεων και της ανακρι ́σεως που προηγει ́ται της αποφα ́σεως.
 Εξα ́λλου, κατα ́ τη δια ́ρκεια των συζητη ́σεων στο πλαι ́σιο
 της πειθαρχικη ́ς διαδικασι ́ας, εμποδι ́στηκε κατα ́ συ ́στημα η
 προ ́σβαση του προσφευ ́γοντος σε αυτε ́ς.
 — Τον αυθαι ́ρετο χαρακτη ́ρα της πειθαρχικη ́ς αποφα ́σεως η ́, ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-125/98 (1)
 τουλα ́χιστον, προ ́δηλο σφα ́λμα εκτιμη ́σεως απο ́ το οποι ́ο
 αυτη ́ πα ́σχει που ́εγκειται στο ο ́τι, προκειμε ́νου να θεωρη ́σει (2000/C 79/89)
 αποδεδειγμε ́να τα γεγονο ́τα που προσα ́πτονται στον
 προσφευ ́γοντα, το Πειθαρχικο ́ Συμβου ́λιο, και ακολου ́θως η
 Α∆Α, περιορι ́στηκαν να παραπε ́μψουν στις ποινικε ́ς αποφα ́σεις
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 που εξε ́δωσαν τα εθνικα ́ δικαστη ́ρια του Βελγι ́ου, ενω ́ εναπο ́κει-
 ται στις πειθαρχικε ́ς αρχε ́ς να ελε ́γξουν οι ́διεςι το υποστατο ́
 των γεγονο ́των που προσα ́πτονται στον προσφευ ́γοντα. Με δια ́ταξη της 7ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 — Τη κακη ́ συ ́νθεση του Πειθαρχικου ́ Συμβουλι ́ου λο ́γω απου- σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-125/98, Luc Veron κατα ́
 σι ́ας ορισμε ́νων μελω ́ν του, τα οποι ́α, λο ́γω του ο ́τι ει ́χαν Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 κληθει ́ να συμμετα ́σχουν στη γνω ́μη που δο ́θηκε στην Α∆Α,
 δεν ει ́χαν ́ετσι τη δυνατο ́τητα να μετα ́σχουν ενεργω ́ς στο
 συ ́νολο των συζητη ́σεων. (1) EE C 312 της 10.10.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-96/96 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-189/98 (1)
 (2000/C 79/87)
 (2000/C 79/90)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Με δια ́ταξη της 31ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- Με δια ́ταξη της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του δευτε ́ρου
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-96/96, Telecom τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 Italia SpA (πρω ́ην Società Finanziaria Telefonica per Azioni) σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-189/98, ∆η ́μος του Sassuolo
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 233 της 10.8.1996. (1) EE C 20 της 23.1.1999.


text:
 8.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 379/35
 Προσφυγή-αγωγή της 2ας Οκτωβρίου 2012 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-111/12)
 2012/C 379/58
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ΖΖ (εκπρόσωποι: L. Levi, A. Blot, δικηγόροι)
 Καθής:Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής περί εγκρίσεως της γνωματεύσεως της ιατρικής επιτροπής επί του ποσοστού αναπηρίας του προσφεύγοντος και της επαγγελματικής προελεύσεως της ασθενείας του
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 8ης Νοεμβρίου περί εγκρίσεως της από 25 Αυγούστου 2011 γνωματεύσεως της ιατρικής επιτροπής η οποία κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα στις 28 Νοεμβρίου 2011·
 —
 εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει την απόφαση περί απορρίψεως της από 22 Ιουνίου 2012 ενστάσεως του προσφεύγοντος·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλλει στον προσφεύγοντα το οριζόμενο κατά δίκαιη κρίση (ex aequo et bono) και προσωρινώς ποσό των 100 000 ευρώ, προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/34
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Niedersächsisches Finanzgericht (Γερμανία) στις 24 Οκτωβρίου 2006 — SECURENTA Göttinger Immobilienanlagen und Vermögensmanagement AG που διαδέχθηκε την Göttinger Vermögensanlagen AG κατά Finanzamt Göttingen
 (Υπόθεση C-437/06)
 (2006/C 326/71)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Niedersächsisches Finanzgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: SECURENTA Göttinger Immobilienanlagen und Vermögensmanagement AG που διαδέχθηκε την Göttinger Vermögensanlagen AG
 Καθού: Finanzamt Göttingen
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Όταν ο υποκείμενος στον φόρο ασκεί ταυτοχρόνως επιχειρηματική και μη επιχειρηματική δραστηριότητα, καθορίζεται το δικαίωμα προς έκπτωση του φόρου που κατέβαλε επί των εισροών ανάλογα με τη σχέση που υφίσταται μεταξύ των φορολογητέων πράξεων και των υποκειμένων στον φόρο πράξεων, αφενός, και των φορολογητέων και απαλλασσομένων από τον φόρο πράξεων, αφετέρου, (άποψη της προσφεύγουσας) ή η έκπτωση του φόρου είναι δυνατή μόνο στο μέτρο που οι δαπάνες που συνδέονται με την έκδοση μετοχών και σιωπηρών συμμετοχών πρέπει να καταλογιστούν στην οικονομική δραστηριότητα της προσφεύγουσας υπό την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φορους κύκλου εργασιών (1);
 2)
 Στην περίπτωση κατά την οποία η έκπτωση του φόρου επί των εισροών είναι δυνατή μόνο στο μέτρο που οι δαπάνες που συνδέονται με την έκδοση μετοχών και σιωπηρών συμμετοχών πρέπει να καταλογιστούν στην οικονομική δραστηριότητα, πρέπει τα ποσά που αντιστοιχούν στον καταβληθέντα φόρο επί των εισροών να κατανεμηθούν μεταξύ του επιχειρηματικού και μη επιχειρηματικού τμήματος της δραστηριότητας βάσει «κλίμακας κατανομής ανάλογα με τη φύση της επενδύσεως» ή πρέπει να θεωρηθεί –όπως ισχυρίζεται η προσφεύγουσα– ότι μια «κλίμακα κατανομής ανάλογα με τη φύση της πράξεως» είναι επίσης αντικειμενική, κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 17, παράγραφος 5, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ;
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.


text:
 21.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/25
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Μαρτίου 2012 — ThyssenKrupp Steel Europe κατά ΓΕΕΑ (Highprotect)
 (Υπόθεση T-565/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος Highprotect - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2012/C 118/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ThyssenKrupp Steel Europe AG (Duisbourg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: U. Ulrich, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: B. Schmidt)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 30ής Σεπτεμβρίου 2010 (υπόθεση R 1038/2010-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου Highprotect ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την ThyssenKrupp Steel Europe AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 55 της 19.2.2011.


text:
 12.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 92/33
 Προσφυγή της 24ης Ιανουαρίου 2008 — Codorniu Napa κατά ΓΕΕΑ — Bodegas Ontañón (ARTESA NAPA VALLEY)
 (Υπόθεση T-35/08)
 (2008/C 92/67)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Codorniu Napa, Inc. (Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής) (εκπρόσωποι: X. Fàbrega Sabaté και M. Curell Aguilà, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Bodegas Ontañón, SA
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ) της 20ής Νοεμβρίου 2007 στην υπόθεση R 747/2006-4, και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα «ARTESA NAPA VALLEY» για προϊόντα της κλάσεως 33 (αίτηση υπ' αριθ. 3 079 159).
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Bodegas Ontañón, SA.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα υπ' αριθ. 2 050 623 «ARTESO» για προϊόντα των κλάσεων 33 και 35, ισπανικό λεκτικό σήμα αριθ. 844 194 «LA ARTESA» για προϊόντα της κλάσεως 33.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται την ανακοπή και απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 (1) δεδομένου ότι δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των επίδικων σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1).


text:
 16.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/45
 Προσφυγή της 29ης Μαρτίου 2014 — ΖΖ κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-31/14)
 2014/C 184/75
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ΖΖ κ.λπ. (εκπρόσωπος: A. Salerno, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση των διεξαχθεισών το φθινόπωρο του 2013 εκλογών για την ανάδειξη της επιτροπής προσωπικό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τα αποτελέσματα των οποίων δημοσιεύθηκαν στις 28 Νοεμβρίου 2013.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τα αποτελέσματα των διεξαχθεισών το φθινόπωρο του 2013 εκλογών για την ανάδειξη της επιτροπής προσωπικού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τα οποία δημοσιεύθηκαν επισήμως στις 28 Νοεμβρίου 2013·
 —
 να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.


text:
29.9.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 275/7
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως, που ασκη ́θηκε βαλε το Ηοge Raad der Nederlanden με απο ́φαση της
 στις 16 Ιουλι ́ου 2001 13ης Ιουλι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Shield Mark BV κατα ́
 Joost Kist, ο οποι ́ος ενεργει ́ υπο ́ την εμπορικη ́ ονομασι ́α
 Memex.
 (Υπο ́θεση C-281/01)
 (Υπο ́θεση C-283/01)
 (2001/C 275/13)
 (2001/C 275/14)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ Με απο ́φαση της 13ης Ιουλι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 τους Ηendrik van Lier και Bernd Martenczuk, με το ́πο επιδο ́σεων Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπα- 18 Ιουλι ́ου 2001, το Ηοge Raad der Nederlanden, στο πλαι ́σιο
 ϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 16 Ιουλι ́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ του της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του μεταξυ ́ Shield Mark BV
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως. και Joost Kist, ο οποι ́ος ενεργει ́ υπο ́ την εμπορικη ́ ονομασι ́α
 Memex, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: 1. α) Πρε ́πει το α ́ρθρο 2 της πρω ́της οδηγι ́ας 89/104/ΕΟΚ (1)
 του Συμβουλι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988, για την
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση 2001/469/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, προσε ́γγιση τω νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν σημα ́των,
 της 14ης Μαι ̈́ου 2001, σχετικα ́ με τη συ ́ναψη συμφωνι ́ας εκ να ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια ο ́τι απαγορευ ́ει να
 με ́ρους της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας μεταξυ ́ της κυβερνη ́σεως γι ́νονται η ́χοι η ́ θο ́ρυβοι δεκτοι ́ ως ση ́ματα;
 των Ηνωμε ́νων Πολιτειω ́ν της Αμερικη ́ς και της Ευρωπαϊκη ́ς
 Κοινο ́τητας σχετικα ́ με το συντονισμο ́ προγραμμα ́των επιση ́- β) Αν στο ερω ́τημα θα πρε ́πει να δοθει ́ αρνητικη ́ απα ́ντηση:
 μανσης της ενεργειακη ́ς απο ́δοσης του γραφειακου ́ ́εχει το καθιερωμε ́νο απο ́ την πιο πα ́νω οδηγι ́α συ ́στημα
 εξοπλισμου ́ (1)· ως συνε ́πεια ο ́τι η ́χοι η ́ θο ́ρυβοι πρε ́πει να γι ́νονται
 δεκτοι ́ ως ση ́ματα;
 — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο στα δικαστικα ́ ́εξοδα. 2. α) Αν στο ερω ́τημα θα πρε ́πει να δοθει ́ αρνητικη ́ απα ́ντηση:
 ο ́ταν προ ́κειται για ηχητικα ́ ση ́ματα, ποιες επιταγε ́ς θε ́τει
 η οδηγι ́α αυτη ́ σχετικα ́ με την κατα ́ το α ́ρθρο 2 της
 ́διας
 ι οδηγι ́ας δυνατο ́τητα γραφικη ́ς παραστα ́σεως του
 σημει ́ου και, εν προκειμε ́νω, σχετικα ́ με τον τρο ́πο κατα ́
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα τον οποι ́ο πρε ́πει να γι ́νει η κατα ́θεση ενο ́ς τε ́τοιου
 ση ́ματος;
 Η προ ́ταση την οποι ́α υπε ́βαλε στο Συμβου ́λιο η Επιτροπη ́ για τη β) Ειδικο ́τερα, ικανοποιου ́νται οι κατα ́ το ερω ́τημα 2α
 συ ́ναψη της συμφωνι ́ας Εnergy Star βασιζο ́ταν στο α ́ρθρο 133 ΕΚ επιταγε ́ς ο ́ταν ο η ́χος κατατι ́θεται υπο ́ τη μορφη ́:
 σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 300 ΕΚ. Τροποποιω ́ντας την προ ́ταση
 της Επιτροπη ́ς, το Συμβου ́λιο αποφα ́σισε ο ́τι η βα ́ση για την — μουσικω ́ν φθογγοση ́μων η ́
 απο ́φαση ́ του σχετικα ́ με τη συ ́ναψη της προαναφερθει ́σας συμφω-
 νι ́ας δεν θα ει ́ναι το α ́ρθρο 133 αλλα ́ το α ́ρθρο 175, παρα ́γρα- — περιγραφη ́ς με λε ́ξεις υπο ́ μορφη ́ ονοματοποιι ́ας η ́
 φος 1, σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 300 ΕΚ.
 — περιγραφη ́ς με λε ́ξεις κατ' α ́λλον τρο ́πο η ́
 — γραφικη ́ς παραστα ́σεως ο ́πως ενο ́ς ηχογρα ́μματος
 Η Επιτροπη ́ θεωρει ́ ο ́τι, δεδομε ́νου του περιεχομε ́νου της και του
 η ́
 σκοπου ́ της, η συμφωνι ́α Εnergy Star εμπι ́πτει στο συ ́νολο ́ της στο
 πεδι ́ο εφαρμογη ́ς της κοινη ́ς εμπορικη ́ς πολιτικη ́ς της Κοινο ́τητας
 και ο ́τι, επομε ́νως, η συ ́ναψη ́ της θα ́επρεπε να βασιστει ́ στο — ηχητικου ́ υποθε ́ματος επισυναπτομε ́νου στο
 α ́ρθρο 133. Επομε ́νως, η σχετικη ́ με τη συ ́ναψη της συμφωνι ́ας ́εντυπο καταθε ́σεως ση ́ματος η ́
 απο ́φαση δεν θα ́επρεπε να βασι ́ζεται στο α ́ρθρο 175, παρα ́γρα-
 φος 1, το οποι ́ο αφορα ́ με ́τρα στον τομε ́α της περιβαλλοντικη ́ς — ψηφιακη ́ς εγγραφη ́ς δυναμε ́νης να ακουσθει ́ με ́σω
 πολιτικη ́ς της Κοινο ́τητας. Η Επιτροπη ́ θεωρει ́ εσφαλμε ́νη την εκ του διαδικτυ ́ου η ́
 με ́ρους του Συμβουλι ́ου επιλογη ́ της νομικη ́ς βα ́σεως για τη
 συ ́ναψη της συμφωνι ́ας και παρα ́νομη τη σχετικη ́ απο ́φαση. — συνδυασμου ́ των δυνατοτη ́των αυτω ́ν η ́
 — α ́λλου με ́σου και, αν ναι, ποιου ́;
 (1) EE L 172 της 26.6.2001, σ. 1.
 (1) ΕΕ 1989, L 40, σ. 1.


text:
 5.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 31/10
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία), chambre commerciale, financière et économique, με απόφαση της 16ης Νοεμβρίου 2004, στην υπόθεση Galeries de Lisieux SA κατά Organic Recouvrement
 (Υπόθεση C-488/04)
 (2005/C 31/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Με απόφαση της 16ης Νοεμβρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 29 Νοεμβρίου 2004, το Cour de cassation (Γαλλία), chambre commerciale, financière et économique, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Galeries de Lisieux SA και Organic Recouvrement, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 «Πρέπει το κοινοτικό δίκαιο να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι μια επιβάρυνση, όπως η επιβάρυνση για την ενίσχυση του εμπορίου και της βιοτεχνίας, επιβάρυνση η οποία καθιερώθηκε με νόμο της 13ης Ιουλίου 1972, η οποία επιβάλλεται όταν η επιφάνεια των χώρων πωλήσεως τους οποίους διαθέτουν τα καταστήματα λιανικού εμπορίου υπερβαίνει τα 400 m2 και της οποίας το προϊόν τροφοδοτεί ειδικούς λογαριασμούς των ταμείων ασφαλίσεως γήρατος των εμπόρων και βιοτεχνών για τη χορήγηση της ειδικής αντισταθμιστικής ενισχύσεως, η οποία μετά τον νόμο 81-1160 της 30ής Δεκεμβρίου 1981 κατέστη αποζημίωση λόγω αποχωρήσεως, δύναται να χαρακτηριστεί ως κρατική ενίσχυση, στο μέτρο που πλήττει μόνον τις εγκαταστάσεις που έχουν επιφάνεια χώρων πωλήσεως μεγαλύτερη των 400 m2 ή κύκλο εργασιών μεγαλύτερο των 460 000 ευρώ και στο μέτρο που προβάλλεται ότι χορηγεί στον μελλοντικό αποδέκτη της αποζημιώσεως αυτής το ευεργέτημα ελαφρύνσεως των βαρών το οποίο απορρέει από τη δυνατότητα μειώσεως της ενδεχόμενης χρηματοδοτήσεως, από μέρους του, ενός συστήματος επικουρικής συντάξεως;»


text:
 5.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 31/24
 Αγωγή αποζημιώσεως της Trubowest Handel GmbH και του Viktor Makarov κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2004
 (Υπόθεση Τ-429/04)
 (2005/C 31/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Η Trubowest Handel GmbH, με έδρα την Κολωνία (Γερμανία), και ο Viktor Makarov, κάτοικος Κολωνίας, εκπροσωπούμενοι από τους δικηγόρους Κ. Αδαμαντόπουλο και Ε. Πετρίτση, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησαν στις 25 Οκτωβρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Οι ενάγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, δυνάμει του άρθρου 288, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ, να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστησαν λόγω της λήψεως οριστικών μέτρων αντιντάμπινγκ βάσει του κανονισμού αντιντάμπινγκ, επιδικάζοντας τα ακόλουθα ποσά:
 —
 118 058,46 ευρώ ως αποζημίωση στην Trubowest, πλέον τόκων υπερημερίας με ετήσιο επιτόκιο ύψους 8 %·
 —
 397 916,91 ευρώ (277 939,37 + 63 448,54 + 56 529,00) ως αποζημίωση στον V. Makarov, πλέον τόκων υπερημερίας με ετήσιο επιτόκιο ύψους 8 %·
 —
 128 000, 00 ευρώ ως διαφυγόντα κέρδη της Trubowest κατά τη χρονική περίοδο 2000 έως 2004, πλέον τόκων υπερημερίας με ετήσιο επιτόκιο ύψους 8 %· επικουρικώς, να καταβάλει στην Trubowest ως αποζημίωση για διαφυγόντα κέρδη κατά τη χρονική περίοδο 2000 έως 2004 ποσό που θα καθορισθεί κατά τη δίκη, με παρεμπίπτουσα απόφαση του Δικαστηρίου κατόπιν συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων·
 —
 150 000,00 ευρώ ως αποζημίωση για την ηθική βλάβη που υπέστη ο V. Makarov, πλέον τόκων υπερημερίας με ετήσιο επιτόκιο ύψους 8 %·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο και την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα των εναγόντων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η πρώτη ενάγουσα είναι εταιρεία που εισάγει σωλήνες χωρίς συγκόλληση στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και ο δεύτερος ενάγων είναι ο διευθύνων σύμβουλος αυτής. Με την αγωγή τους επιδιώκουν την αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζονται ότι υπέστησαν λόγω της εκδόσεως του κανονισμού 2320/97 (1) για την επιβολή οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων σωλήνων χωρίς συγκόλληση από σίδηρο ή μη κραματοποιημένο χάλυβα, καταγωγής Ουγγαρίας, Πολωνίας, Ρωσίας, Τσεχικής Δημοκρατίας, Ρουμανίας και Σλοβακικής Δημοκρατίας.
 Οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι στο πλαίσιο διαδικασιών του άρθρου 81 ΕΚ επιβλήθηκε πρόστιμο σε ορισμένους κοινοτικούς παραγωγούς σωλήνων χωρίς συγκόλληση (2). Κατά τους ενάγοντες, είναι πολύ πιθανό, αν όχι βέβαιο, ότι η θίγουσα τον ανταγωνισμό συμπεριφορά των παραγωγών αυτών επηρέασε την ανάλυση της ζημίας και της αιτιώδους συνάφειας στο πλαίσιο των διαδικασιών αντιντάμπινγκ, δεδομένης της επικαλύψεως όσον αφορά το φάσμα των προϊόντων, τις εμπλεκόμενες εταιρείες και τις χρονικές περιόδους έρευνας του ανταγωνισμού, αφενός, και των πρακτικών αντιντάμπινγκ, αφετέρου. Οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή ουδόλως έλαβε υπόψη, όπως επιτάσσει ο κανονισμός 384/96 (3), την εν λόγω θίγουσα τον ανταγωνισμό συμπεριφορά κατά τον καθορισμό της ζημίας που προκλήθηκε από τις εισαγωγές που φέρεται ότι αποτελούσαν αντικείμενο ντάμπινγκ.
 Ως εκ τούτου, οι ενάγοντες προβάλλουν παράβαση του κανονισμού 384/96, καθώς και παραβίαση των αρχών της χρηστής διοικήσεως και της επιμέλειας. Επιπλέον, ισχυρίζονται ότι το Συμβούλιο και η Επιτροπή αναγνώρισαν μεταγενέστερα ότι η θίγουσα τον ανταγωνισμό συμπεριφορά επηρέασε την έρευνα ως προς τις πρακτικές αντιντάμπινγκ και, όπως προκύπτει από τον κανονισμό 1322/04 (4), έκριναν ότι τα επιβαλλόμενα με τον κανονισμό 2320/97 μέτρα δεν έπρεπε πλέον να εφαρμόζονται.
 Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι αν το Συμβούλιο και η Επιτροπή δεν είχαν παραβιάσει τους ανωτέρω κανόνες και υποχρεώσεις, είναι πιθανό ότι ο κανονισμός 2320/97 δεν θα είχε εκδοθεί και οι ενάγοντες δεν θα είχαν υποστεί τη ζημία που υπέστησαν λόγω της εκδόσεώς του. Κατά συνέπεια, οι ενάγοντες ζητούν αποζημίωση για τη ζημία που υπέστησαν, η οποία, όσον αφορά την πρώτη ενάγουσα, συνίσταται σε απόδοση των δασμών που κατέβαλε βάσει του κανονισμού 2320/97, καθώς και σε αποζημίωση για διαφυγόντα κέρδη. Ο δεύτερος ενάγων ζητεί αποζημίωση για τα ποσά που κατέβαλε βάσει του κανονισμού 2320/97, για διαφυγόντα κέρδη λόγω μη καταβολής των μισθών του, για δικαστικά έξοδα, καθώς και για ηθική βλάβη.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 2320/97 του Συμβουλίου, της 17ης Νοεμβρίου 1997 (ΕΕ L 322, σ. 1).
 (2) Απόφαση 2003/382/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Δεκεμβρίου 1999, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ (Υπόθεση IV/E-1/35.860-B Χαλυβδοσωλήνες άνευ ραφής) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(1999) 4154, (EE L 140, σ. 1)].
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 56, σ. 1).
 (4) Κανονισμός (ΕΚ) 1322/2004 του Συμβουλίου, της 16ης Ιουλίου 2004, για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 2320/97 για την επιβολή οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων σωλήνων χωρίς συγκόλληση από σίδηρο ή μη κραματοποιημένο χάλυβα, καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ρωσίας και Ρουμανίας (ΕΕ L 246, σ. 10).


text:
 18.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 309/40
 Προσφυγή της 2ας Αυγούστου 2017 — Windspiel Manufaktur κατά EUIPO (απεικόνιση πώματος φιάλης)
 (Υπόθεση T-489/17)
 (2017/C 309/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Windspiel Manufaktur GmbH (Daun, Γερμανία) (εκπρόσωπος: O. Löffel, Rechtsanwalt)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Σήμα θέσεως της Ευρωπαϊκής Ένωσης (απεικόνιση πώματος φιάλης) — Υπ’ αριθ. 15 024 987 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 1ης Ιουνίου 2017 στην υπόθεση R 1374/2016-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 16.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 19ης Δεκεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Planet AE
 (Υπόθεση C-314/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Προσδιορισμός του επιπέδου κινδύνου που συνδέεται με επιχειρηματική οντότητα - Σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης - Έρευνα της OLAF - Αποφάσεις - Αποφάσεις με τις οποίες ζητείται η ενεργοποίηση των προειδοποιήσεων W1α και W1β - Πράξεις δεκτικές προσφυγής - Παραδεκτό)
 2013/C 46/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Δ. Τριανταφύλλου και F. Dintilhac)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Planet AE (εκπρόσωπος: Β. Χριστιανός, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 13ης Απριλίου 2011 — Planet κατά Επιτροπής (Τ-320/09), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο προσφυγής με αίτημα την ακύρωση των αποφάσεων που εξέδωσε η Επιτροπή, κατόπιν έρευνας της Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF), να ενεργοποιήσει, εντός του Συστήματος Έγκαιρης Προειδοποίησης (ΣΕΠ), μια προειδοποίηση W1a και στη συνέχεια W1b που προσδιορίζει το επίπεδο κινδύνου που συνδέεται με την προσφεύγουσα ως ανάδοχο της δημόσιας σύμβασης παροχής υπηρεσιών για σχέδιο θεσμικού και τομεακού εκσυγχρονισμού στη Συρία, χρηματοδοτούμενο στο πλαίσιο του προγράμματος ΜΕDA (EE 2005 S 203-199730)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 238 της 13.8.2011


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/52
 Προσφυγή της 29ης Σεπτεμβρίου 2008 — FIFA κατά ΓΕΕΑ — Ferrero (WORLD CUP 2006 GERMANY)
 (Υπόθεση T-448/08)
 (2008/C 313/92)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fédération Internationale de Football Association (FIFA) (Ζυρίχη, Ελβετία) (εκπρόσωποι: D. Alexander QC, A. Barav, Barrister, R. Buchel και C. Rassmann, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Ferrero OHG mbH (Stadtallendorf, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 30ής Ιουνίου 2008 στην υπόθεση R 1470/2005-1·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το λεκτικό σήμα «WORLD CUP 2006 GERMANY», που προσδιορίζει τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που εμπίπτουν στις κλάσεις 1, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 14, 16, 18, 20, 25, 28, 29, 30, 32, 35, 36, 37, 38, 41 και 42 — καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα αριθ. 2 047 843
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απόρριψη της αιτήσεως ακυρότητας
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Εξαφάνιση της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεως
 Λόγοι ακυρώσεως: i) παράβαση των άρθρων 73 και 74, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, αφού το τμήμα προσφυγών στήριξε κυρίως την απόφασή του στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94, διάταξη την οποία δεν επικαλέστηκε ούτε ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών ούτε το τμήμα ακυρώσεως· ii) επικουρικώς, παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94, εφόσον το τμήμα προσφυγών δεν εξέτασε τη συνολική εντύπωση που προκαλεί στον μέσο καταναλωτή το καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα που αποτελεί αντικείμενο της αιτήσεως ακυρότητας και δεν εφάρμοσε τις συναφείς διατάξεις ως προς την εκτίμηση του περιγραφικού χαρακτήρα του σήματος για τα αιτούμενα προϊόντα ή τις υπηρεσίες· iii) παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94, δεδομένου ότι το τμήμα προσφυγών έκρινε εσφαλμένως ότι το καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα που αποτελεί αντικείμενο της αιτήσεως ακυρότητας στερείται του αναγκαίου διακριτικού χαρακτήρα.


text:
 24.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 366/38
 Προσφυγή της 26ης Σεπτεμβρίου 2012 — VTZ κ.λπ. κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-432/12)
 2012/C 366/77
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Volžskij trubnyi zavod OAO (VTZ OAO) (Volzhsky, Ρωσία)· Taganrogskij metallurgičeskij zavod OAO (Tagmet OAO) (Taganrog, Ρωσία)· Sinarskij trubnyj zavod OAO (SinTZ OAO) (Kamensk-Uralsky, Ρωσία) και Severskij trubnyj zavod OAO (STZ OAO) (Polevskoy, Ρωσία) (εκπρόσωποι: J. F. Bellis, F. Di Gianni, G. Coppo και C. Van Hemelrijck, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, καθόσον αφορά τις προσφεύγουσες, τον εκτελεστικός κανονισμό (ΕΕ) 585/2012 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2012, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων σωλήνων κάθε είδους χωρίς συγκόλληση, από σίδηρο ή χάλυβα, καταγωγής Ρωσίας και Ουκρανίας, μετά από επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009, και για την περάτωση της διαδικασίας επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων όσον αφορά τις εισαγωγές ορισμένων σωλήνων κάθε είδους χωρίς συγκόλληση, από σίδηρο ή χάλυβα, καταγωγής Κροατίας (ΕΕ 2012 L 174, σ. 5) και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών, παρέβη το άρθρο 3, παράγραφος 4, του κανονισμού 1225/2009 (1) του Συμβουλίου (στο εξής: βασικός κανονισμός) και παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, επειδή έλαβε σωρευτικά υπόψη τις εισαγωγές από τη Ρωσία με τις εισαγωγές από την Ουκρανία.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών και, ως εκ τούτου, παρέβη το άρθρο 11, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού, επειδή έκρινε ότι η κατάργηση των μέτρων θα είχε ως αποτέλεσμα την επανάληψη της ζημίας.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο παρέβη τα άρθρα 9, παράγραφος 4, και 21 του βασικού κανονισμού και παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, επειδή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά την ανάλυση του συμφέροντος της Ένωσης.
 4)
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο παραβίασε τόσο την αρχή της χρηστής διοικήσεως και τα δικαιώματα άμυνας των προσφευγουσών επειδή δεν εξέτασε τα επιχειρήματα που αυτές προέβαλαν κατά την έρευνα και δεν τους κοινοποίησε στοιχεία για ουσιώδη περιστατικά και εκτιμήσεις όσον αφορά την υπόθεση, όσο και την υποχρέωση αιτιολογίας και την αρχή της χρηστής διοικήσεως καθώς και τα δικαιώματα άμυνας των προσφευγουσών επειδή παρέσχε στα κράτη μέλη πληροφορίες πριν λάβει οποιεσδήποτε παρατηρήσεις εκ μέρους των προσφευγουσών και επειδή ζήτησε τη γνώμη της συμβουλευτικής επιτροπής αντιντάμπινγκ πριν ακούσει τις προσφεύγουσες.
 (1) Κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΚ) 1225/2009 για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 2009, L 343, σ. 51), όπως ισχύει.


text:
 8.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 285/21
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 4 Αυγούστου 2008 — Stichting Greenpeace Nederland κατά Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, έτερος διάδικος: Pioneer Hi-Bred Northern Europe Sales Division
 (Υπόθεση C-361/08)
 (2008/C 285/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα: Stichting Greenpeace Nederland
 Καθού: Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
 Έτερος διάδικος: Pioneer Hi-Bred Northern Europe Sales Division
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Πρέπει η τοποθεσία ελευθερώσεως γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών, η οποία βάσει του άρθρου 25, παράγραφος 4, της οδηγίας 2001/18/ΕΚ (1) δεν μπορεί να θεωρηθεί εμπιστευτική, λαμβανομένων υπόψη, μεταξύ άλλων, του σκοπού και του όλου συστήματος της οδηγίας αυτής να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι έτσι νοείται ένα αγροτεμάχιο προσδιορισμένο με τα κτηματογραφικά στοιχεία του ή μπορεί να αρκέσει η αναφορά μιας ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής;
 2.
 α.
 Αν αρκεί μια ευρύτερη γεωγραφική περιοχή, ποιες περιστάσεις μπορούν να ληφθούν υπόψη κατά τον καθορισμό της περιοχής αυτής;
 β.
 Έχει η οδηγία 2003/4/ΕΚ (2) σημασία για τον καθορισμό της εκτάσεως της σχετικής περιοχής;
 γ.
 Συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας η αναφορά μιας περιοχής είκοσι φορές μεγαλύτερης από τα επί μέρους πεδία δοκιμών;
 3.
 Τηρείται η αρχή της αναλογικότητας αν, σύμφωνα με την πολιτική που αναθεωρήθηκε στις 17 Ιουλίου 2008, επελέγη ο γενικός καθορισμός μιας περιοχής εκατό φορές μεγαλύτερης από τα επί μέρους πεδία δοκιμών;
 4.
 Αν αρκεί μόνον ο προσδιορισμός της περιοχής με τα κτηματογραφικά στοιχεία της, δύναται, παρά τη διάταξη του άρθρου 25, παράγραφος 4, της οδηγίας 2001/18/ΕΚ, υπό τις συνθήκες του άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/4/ΕΚ να δικαιολογηθεί το να θεωρηθούν εμπιστευτικές οι πληροφορίες σχετικά με την ακριβή τοποθεσία ελευθερώσεως;
 5.
 α.
 Γίνεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/4/ΕΚ περιοριστική απαρίθμηση των δικαιολογητικών λόγων;
 β.
 Αν ναι, δύνανται να αποτελέσουν έναν από τους κατά το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/4/ΕΚ δικαιολογητικούς λόγους η προστασία επιχειρήσεων, περιλαμβανομένων των προσώπων και προϊόντων που υπάρχουν σε αυτές, και η αποτροπή δολιοφθοράς προκειμένου να ευνοηθεί το κλίμα βιοτεχνολογικής αναπτύξεως στις Κάτω Χώρες;
 6.
 Αν στο ερώτημα 5, στοιχεία α' και β', δοθεί καταφατική απάντηση, είναι, λαμβανομένης υπόψη της διατάξεως του άρθρου 4, παράγραφος 2, μετά το στοιχείο η', της οδηγίας 2003/4/ΕΚ, ο καθορισμός μιας περιοχής είκοσι ή εκατό φορές μεγαλύτερης από την έκταση των πεδίων των δοκιμών αναλογικός σε σχέση με τη διασφάλιση ιδιωτών (προστασία της επιχειρήσεως, περιλαμβανομένων των προσώπων και προϊόντων που υπάρχουν σε αυτήν) και δημοσίων συμφερόντων (αποτροπή δολιοφθοράς προκειμένου να ευνοηθεί το κλίμα βιοτεχνολογικής αναπτύξεως στις Κάτω Χώρες);
 7.
 α.
 Αν στο ερώτημα 5, στοιχείο α', δοθεί αρνητική απάντηση, συνιστούν θεμιτό δικαιολογητικό λόγο η προστασία επιχειρήσεων, περιλαμβανομένων των προσώπων και προϊόντων που υπάρχουν σε αυτές, και η αποτροπή δολιοφθοράς προκειμένου να ευνοηθεί το κλίμα βιοτεχνολογικής αναπτύξεως στις Κάτω Χώρες;
 β.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 7, στοιχείο α', είναι ο καθορισμός μιας περιοχής είκοσι ή εκατό φορές μεγαλύτερης από την έκταση του πεδίου δοκιμών αναλογικός σε σχέση με τη διασφάλιση ιδιωτών (προστασία της επιχειρήσεως, περιλαμβανομένων των προσώπων και προϊόντων που υπάρχουν σε αυτήν) και δημοσίων συμφερόντων (αποτροπή δολιοφθοράς προκειμένου να ευνοηθεί το κλίμα βιοτεχνολογικής αναπτύξεως στις Κάτω Χώρες);
 (1) Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον και την κατάργηση της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 106, σ. 1).
 (2) Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες και για την κατάργηση της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 41, σ. 26).


text:
1.9.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 245/19
 — να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. τη ́των στις 19 Ιουλι ́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ της Γαλλικη ́ς
 ∆ημοκρατι ́ας.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας να
 Το α ́ρθρο 32 της οδηγι ́ας 98/10/ΕΚ ορι ́ζει ο ́τι τα κρα ́τη θε ́σει σε ισχυ ́ εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας το συ ́νολο των
 με ́λη θεσπι ́ζουν τις απαιτου ́μενες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων που
 διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να συμμορφωθου ́ν προς την οδηγι ́α ́εως απαιτου ́νται για τη μεταφορα ́ στο εθνικο ́ δι ́καιο της οδηγι ́ας
 τις 30 Ιουνι ́ου 1998 και ο ́τι πληροφορου ́ν αμε ́σως την Επιτροπη ́ 97/51/ΕΚ (1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το
 σχετικα ́. α ́ρθρο 3 της οδηγι ́ας αυτη ́ς και απο ́ το α ́ρθρο 249 ΕΚ·
 — να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ∆εν αμφισβητει ́ται ο ́τι οι γαλλικε ́ς αρχε ́ς οφει ́λουν να εκδω ́σουν
 τις απαραι ́τητες διατα ́ξεις για να συμμορφωθου ́ν προς τα α ́ρθρα 6,
 παρα ́γραφοι 3 και 4, 10, 21 και 26 της οδηγι ́ας. Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Το α ́ρθρο 3 της οδηγι ́ας 97/51/ΕΚ ορι ́ζει ο ́τι τα κρα ́τη με ́λη
 (1) Οδηγι ́α 98/10/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβου- θεσπι ́ζουν τις απαιτου ́μενες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητι-
 λι ́ου, της 26ης Φεβρουαρι ́ου 1998, για την εφαρμογη ́ της παροχη ́ς κε ́ς διατα ́ξεις για να συμμορφωθου ́ν προς την οδηγι ́α ́εως τις
 ανοικτου ́ δικτυ ́ου (ΟΝΡ) στη φωνητικη ́ τηλεφωνι ́α και για την καθολικη ́
 31 ∆εκεμβρι ́ου 1997 και ο ́τι πληροφορου ́ν αμε ́σως την Επιτροπη ́
 υπηρεσι ́α για τις τηλεπικοινωνι ́ες σε ανταγωνιστικο ́ περιβα ́λλον (ΕΕ
 L 101 της 01.04.1998, σ. 24). σχετικα ́.
 ∆εν αμφισβητει ́ται ο ́τι οι γαλλικε ́ς αρχε ́ς οφει ́λουν να εκδω ́σουν
 τις απαραι ́τητες διατα ́ξεις για να συμμορφωθου ́ν προς τα α ́ρθρα 4,
 δευ ́τερη περι ́πτωση, πρω ́το εδα ́φιο, 6, παρα ́γραφοι 1 και 3,
 στοιχει ́ο α', και 10, παρα ́γραφος 4, της οδηγι ́ας 92/44/ΕΟΚ του
 Συμβουλι ́ου, της 5ης Ιουνι ́ου 1992, σχετικα ́ με την εφαρμογη ́ της
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ παροχη ́ς ανοικτου ́ δικτυ ́ου στις μισθωμε ́νες γραμμε ́ς (2), ο ́πως
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 19 Ιουλι ́ου τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 97/51/ΕΚ.
 2001
 Η Επιτροπη ́ δεν ́ελαβε ακο ́μη καμι ́α πληροφορι ́α σχετικα ́ με τα
 (Υπο ́θεση C-287/01) ληφθε ́ντα προς του ́το με ́τρα εκ με ́ρους των γαλλικω ́ν αρχω ́ν.
 (2001/C 245/33) (1) Οδηγι ́α 97/51/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβου-
 λι ́ου, της 6ης Οκτωβρι ́ου 1997, για την τροποποι ́ηση των οδηγιω ́ν του
 Συμβουλι ́ου 90/387/ΕΟΚ και 92/44/ΕΟΚ με σκοπο ́ την προσαρμογη ́
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους στο ανταγωνιστικο ́ περιβα ́λλον του τηλεπικοινωνιακου ́ τομε ́α (ΕΕ
 τους Ρ. Nemitz και B. Mongin, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμ- L 295 της 29.10.1997, σ. 23).
 βου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- (2) ΕΕ L 165 της 19.06.1992 σ. 27.


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/42
 Προσφυγή της House of Donuts International κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 11 Αυγούστου 2004
 (Υπόθεση T-334/04)
 (2004/C 300/84)
 Γλώσσα στην οποία υποβλήθηκε η αίτηση: η αγγλική
 Οι House of Donuts International, George Town, Grand Cayman (British West Indies) εκπροσωπούμενες από τον N. Decker, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησαν προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), στις 11 Αυγούστου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Έτερος διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών ήταν η Panrico S.A.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να κάνει δεκτή την υπ' αριθ. 474 486 αίτηση της προσφεύγουσας για την καταχώριση κοινοτικού σήματος·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 12ης Μαΐου 2004 (υπόθεση R 1034/2001-4)·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος:
 Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση:
 Το εικονιστικό σήμα «House of donuts» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 30, 32 και 42 [π.χ. λουκουμάδες (ντόνατ), μικρά κέικ, κρουασάν, μεταλλικά και αεριούχα νερά και υπηρεσίες εστιατορίου, καφετέριας και τροφοδοσίας) — αίτηση υπ' αριθ. 474 486
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος:
 Η Panrico S.A.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος:
 Τα ισπανικά λεκτικά και εικονιστικά σήματα «DONUT» και «donuts» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 30, 32 και 42 (π.χ. όλα τα είδη ζαχαροπλαστικής, πάστες, ζαχαρωτά και καραμέλες, ποτά και χυμοί φρούτων και υπηρεσίες καφετέριας, μπαρ, εστιατορίου, ξενοδοχείου και κάμπινγκ)
 Απόφαση του τμήματος ανακοπής:
 Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Απόρριψη της ασκηθείσας από την προσφεύγουσα προσφυγής
 Ισχυρισμοί:
 Τα επίδικα σήματα δεν είναι όμοια. Ο ανακόπτων δεν μπορεί να απολαύει της αποκλειστικής χρήσεως των λέξεων «donut» ή «donuts».


text:
 24.5.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 128/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 10ης Απριλίου 2008 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — adidas AG, adidas Benelux BV κατά Marca Mode CV, C&A Nederland, H&M Hennes & Mauritz Netherlands BV, Vendex KBB Nederland BV
 (Υπόθεση C-102/07) (1)
 (Σήματα - Άρθρο 5, παράγραφοι 1, στοιχείο β', και 2, και άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 89/104/ΕΟΚ - Ανάγκη ελεύθερης χρήσεως - Εικονιστικά σήματα με τρεις ρίγες - Χρήση εκ μέρους ανταγωνιστών σχεδίων με δύο ρίγες για διακόσμηση - Αιτίαση αντλούμενη από προσβολή δικαιωμάτων επί σήματος και αποδυνάμωση του σήματος)
 (2008/C 128/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 adidas AG, adidas Benelux BV
 κατά
 Marca Mode CV, C&A Nederland, H&M Hennes & Mauritz Netherlands BV, Vendex KBB Nederland BV
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Hoge Raad der Nederlanden — Ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ L 40, σ. 1) — Απαράδεκτο ή ακυρότητα — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα — Απόκτηση διακριτικού χαρακτήρα λόγω χρήσεως — Γενικό συμφέρον να μην περιορίζεται αδικαιολόγητα η δυνατότητα ελεύθερης χρήσεως ορισμένων σημείων που θεωρούνται από το ενδιαφερόμενο κοινό ως διακοσμητικά στοιχεία και όχι ως διακριτικά του προϊόντος
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Η πρώτη οδηγία 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η ανάγκη ελεύθερης χρήσεως δεν λαμβάνεται υπόψη κατά την εκτίμηση της εκτάσεως του αποκλειστικού δικαιώματος του δικαιούχου ενός σήματος, εκτός από τις περιπτώσεις περιορισμού των αποτελεσμάτων του σήματος κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας αυτής.
 (1) ΕΕ C 82 της 14.4.2007.


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/48
 Προσφυγή της 18ης Δεκεμβρίου 2007 — Nokia κατά ΓΕΕΑ — Medion (LIFE BLOG)
 (Υπόθεση T-460/07)
 (2008/C 51/90)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nokia Oyj (Ελσίνκι, Φινλανδία) (Εκπρόσωπος: J. Tanhuanpää, lawyer)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Medion AG (Essen, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει στο σύνολό της την απόφαση της 2ας Οκτωβρίου 2007 του δεύτερου τμήματος προσφυγών στην υπόθεση R 141/2007-2 και να αναπέμψει την υπόθεση στο ΓΕΕΑ προς καταχώριση του σήματος της προσφεύγουσας·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το κοινοτικό λεκτικό σήμα «LIFE BLOG» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 38 και 41 — αίτηση υπ' αριθ. 3 564 366
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Medion AG
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Τα εθνικά και διεθνή λεκτικά σήματα «LIFE» και «LIFETEC», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 1, 7, 8, 9, 10, 11, 16, 21, 28, 37, 38, 41 και 42· το εθνικό και διεθνές λεκτικό σήμα «LIFESAT» για προϊόντα της κλάσεως 9 και το εθνικό λεκτικό σήμα «Lifesign» για προϊόντα των κλάσεων 9, 14 και 16
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική απόρριψη της αιτήσεως περί καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Δέχεται την ανακοπή και απορρίπτει την προσφυγή
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου.


text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/41
 Προσφυγή της 18ης Ιουλίου 2006 — FMC Foret κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-191/06)
 (2006/C 212/71)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: FMC Foret S.A (San Cugat del Vallés, Ισπανία) (εκπρόσωπος: M. Seimetz, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2006) 1766 τελικό, της 3ης Μαΐου 2006, σχετικά με διαδικασία κατ' εφαρμογή του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/F/38.620 — Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό νάτριο), καθό μέρος επιβάλλει στην προσφεύγουσα πρόστιμο·
 —
 επικουρικώς, να μειώσει το επιβαλλόμενο σε αυτήν πρόστιμο· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με το δικόγραφο της προσφυγής της η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση, καθό μέρος την αφορά, της αποφάσεως της Επιτροπής C(2006) 1766 τελικό, της 3ης Μαΐου 2006, στην υπόθεση COMP/F/38.620 — Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό νάτριο, με την οποία η Επιτροπή έκρινε ότι οι μνημονευόμενες σε αυτήν εταιρίες παρέβησαν το άρθρο 81, παράγραφος 1, EΚ και το άρθρο 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ, καθώς συμμετείχαν σε ενιαία και διαρκή παράβαση σχετική με υπεροξείδιο του υδρογόνου και το υπερβορικό νάτριο, η οποία εκτεινόταν σε όλο το έδαφος του ΕΟΧ και συνίστατο κυρίως σε ανταλλαγές, μεταξύ ανταγωνιστριών επιχειρήσεων, στοιχείων για τις τιμές και τον όγκο των πωλήσεων, σε συμφωνίες για τις τιμές, συμφωνίες για τη μείωση της παραγωγικότητας στον ΕΟΧ και τον περιορισμό του ελέγχου των αντίθετων προς τους κανόνες του ανταγωνισμού συμφωνιών.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της η προσφεύγουσα αναφέρεται κυρίως στους όρους που της επέβαλε η Επιτροπή ως προς τα αποδεικτικά στοιχεία και προβάλλει ισχυρισμό περί προσβολής των δικαιωμάτων της άμυνας.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, καταρχάς, ότι η Επιτροπή δεν την απήλλαξε από το βάρος αποδείξεως και ότι δεν προέβη στην προσήκουσα εκτίμηση των στοιχείων που σχετίζονται με την ύπαρξη συμπράξεως. Η προσφεύγουσα προσάπτει, ως εκ τούτου, στην Επιτροπή ότι στήριξε την απόφασή της σε ασαφείς και αθεμελίωτους ισχυρισμούς που διατυπώνονται στις αιτήσεις συνεργασίας που υπέβαλαν άλλες επιχειρήσεις, παρά τις επιφυλάξεις του συμβούλου ακροάσεων της Επιτροπής.
 Επιπροσθέτως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, ενώ ούτε η προφορική της μαρτυρία ούτε τα στοιχεία που παρέσχε στα διάφορα στάδια της διαδικασίας, προκειμένου να αποδείξει την ανακρίβεια των εις βάρος της αιτιάσεων, αμφισβητήθηκαν, δεν ελήφθησαν υπόψη από την Επιτροπή, η οποία μάλιστα δεν παρέσχε συναφώς καμία αιτιολογία.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, περαιτέρω, ότι η Επιτροπή, παρανόμως, δεν της κοινοποίησε αποδεικτικά στοιχεία. Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι στερήθηκε των δικαιωμάτων της άμυνας, όσον αφορά την πρόσβαση στις απαντήσεις που δόθηκαν μετά την ανακοίνωση των αιτιάσεων, ενώ ισχυρίζεται ότι, με την απάντησή της στις αιτιάσεις, απέδειξε τη μη συμμετοχή σε δραστηριότητες σχετικές με σύμπραξη.
 Τέλος, η FMC Foret εκτιμά ότι το πρόστιμο που της επέβαλε η Επιτροπή είναι υπέρμετρα υψηλό και δυσανάλογο προς τον κύκλο εργασιών της, δεδομένου και του εξ ολοκλήρου παθητικού ρόλου που, όπως ισχυρίζεται, είχε στο πλαίσιο της εικαζόμενης συμπράξεως.