text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/50
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division στις 14 Σεπτεμβρίου 2009 — Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs κατά Isaac International Limited
 (Υπόθεση C-371/09)
 2009/C 267/84
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division.
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείοντες: Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs.
 Εφεσίβλητη: Isaac International Limited.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Υπό περιστάσεις όπως αυτές της κύριας δίκης, όταν δηλαδή εισαγωγέας διατηρεί γραφεία και αναπτύσσει δραστηριότητα σε δύο κράτη μέλη, εισάγει δε αγαθά στο ένα κράτος μέλος και αμέσως τα μεταφέρει στο άλλο κράτος μέλος, η ειδικού προορισμού άδεια που απαιτείται για την απαλλαγή από τον δασμό αντιντάμπινγκ σύμφωνα με το άρθρο 14, παράγραφος γ), του κανονισμού της Επιτροπής 88/97 (1) αφορά περισσότερες της μίας τελωνειακές αρχές υπό την έννοια του άρθρου 292, παράγραφος 3, του κανονισμού της Επιτροπής 2454/93 (2);
 2)
 Υπό περιστάσεις όπως αυτές της κύριας δίκης, όταν δηλαδή ένας εισαγωγέας παραλείπει να ζητήσει την απαραίτητη άδεια για χρησιμοποίηση της διαδικασίας ειδικού προορισμού του άρθρου 14, παράγραφος γ), του κανονισμού της Επιτροπής 88/97, είναι παρά ταύτα επιτρεπτή η απαλλαγή από το δασμό αντιντάμπινγκ σύμφωνα με το άρθρο 212α του κανονισμού της Επιτροπής 2913/92 (3);
 3)
 Σε περίπτωση θετικής στο δεύτερο ερώτημα απαντήσεως, προκειμένου να εκτιμηθεί αν έμπορος, τελών στην ίδια κατάσταση με την Isaac, επέδειξε πρόδηλη αμέλεια,
 α)
 Είναι οι διατάξεις του άρθρου 14, παράγραφος γ), του κανονισμού της Επιτροπής 88/97 και του άρθρου 292, παράγραφος 3, του κανονισμού της Επιτροπής 2454/93 αρκούντως σαφείς ώστε έμπορος ο οποίος παρέλειψε να βεβαιωθεί, συμβουλευόμενος την Επίσημη Εφημερίδα, ότι δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην περίπτωσή του η απλουστευμένη διαδικασία λόγω της εμπλοκής περισσοτέρων της μίας τελωνειακών αρχών, να θεωρηθεί ότι επέδειξε πρόδηλη αμέλεια;
 β)
 Άλλως, αν οι σχετικές διατάξεις θεωρηθούν περίπλοκες, είχε ο έμπορος την υποχρέωση να ζητήσει διευκρινίσεις από τις φορολογικές αρχές προ της πραγματοποιήσεως εισαγωγών; Η απάντηση στο παρόν ερώτημα εξαρτάται από το αν ο έμπορος κατά την προσωπική, αλλά εσφαλμένη, κρίση του θεώρησε ότι οι σχετικές διατάξεις ήταν αρκούντως σαφείς για την εφαρμογή τους;
 γ)
 Πώς πρέπει να χαρακτηρισθεί η εμπειρία ενός εμπόρου, τελούντος στην ίδια κατάσταση με την Isaac, η δραστηριότητα του οποίου συνίσταται κυρίως στην εισαγωγή εξαρτημάτων ποδηλάτων από την Κίνα και ο οποίος απασχολεί πέντε υπαλλήλους για την διεκπεραίωση των εισαγωγών, έχει δε πραγματοποιήσει 33 παρόμοιες εισαγωγές σε περίοδο 16 μηνών; Ειδικότερα, μπορεί να θεωρηθεί έμπειρος ένας τέτοιος έμπορος;
 δ)
 Μπορούν οι φορολογικές αρχές κράτους μέλους, προκειμένου να εκτιμήσουν αν έμπορος, τελών στην ίδια κατάσταση με την Isaac, επέδειξε πρόδηλη αμέλεια, να στηριχθούν σε δημοσιευθείσα νομοθετική ρύθμιση, όπως ο UK Tariff, το περιεχόμενο της οποίας μπορούν να πληροφορούνται δωρεάν οι ενδιαφερόμενοι σε ορισμένα γραφεία φορολογικών αρχών και σε άλλες δημόσιες βιβλιοθήκες, αλλά η πρόσβαση στην οποία μέσω διαδικτύου είναι δυνατή μόνον κατόπιν καταβολής ετήσιας συνδρομής;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 88/97 της Επιτροπής, της 20ής Ιανουαρίου 1997, σχετικά με την άδεια για απαλλαγή της εισαγωγής ορισμένων εξαρτημάτων ποδηλάτων καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας από την επέκταση με τον κανονισμό (ΕΚ) 71/97 του Συμβουλίου του δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2474/936 του Συμβουλίου (ΕΕ L 17, σ. 17)
 (2) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 253, σ. 1)
 (3) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 253, σ. 1)


text:
 8.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 39/26
 Προσφυγή της 9ης Δεκεμβρίου 2013 — Enercon κατά ΓΕΕΑ (αποχρώσεις πράσινου χρώματος)
 (Υπόθεση T-655/13)
 2014/C 39/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Enercon GmbH (Aurich, Γερμανία) (εκπρόσωπος: R. Böhm, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 11ης Σεπτεμβρίου 2013, στην υπόθεση R 0247/2013-1·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: εικονιστικό σήμα που απεικονίζει αποχρώσεις πράσινου χρώματος για προϊόντα των κλάσεων 7, 16 και 28 — αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 11 055 811.
 Απόφαση του εξεταστή: απόρριψη της αιτήσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 17.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 16ης Μαρτίου 2006 (αιτήσεις του Court of Appeal, Employment Tribunal, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — C. D. Robinson-Steele κατά R. D. Retail Services Ltd, (C-131/04) — Michael Jason Clarke κατά Frank Staddon Ltd (C-257/04) και J. C. Caulfield, C. F. Caulfield, K. V. Barnes κατά Hanson Clay Products Ltd, πρώην Marshalls Clay Products Ltd, (C-257/04)
 (Υπόθεση C-131/04 και C-257/04) (1)
 (Κοινωνική πολιτική - Προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων - Οδηγία 93/104/ΕΚ - Δικαίωμα άδειας μετ' αποδοχών - Ενσωμάτωση των αποδοχών ετήσιας άδειας στο ωρομίσθιο ή το ημερομίσθιο («rolled-up holiday pay»)
 (2006/C 143/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal, Employment Tribunal
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: C. D. Robinson-Steele (C-131/04), Michael Jason Clarke (C-257/04), J. C. Caulfield, C. F. Caulfield, K. V. Barnes (C-257/04)
 κατά: R. D. Retail Services Ltd, (C-131/04) Frank Staddon Ltd (C-257/04) Hanson Clay Products Ltd, πρώην Marshalls Clay Products Ltd,
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Employment Tribunal — Ερμηνεία του άρθρου 7 της οδηγίας 93/104/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1993, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας — Συμβατό εθνικής ρυθμίσεως που επιτρέπει να ενσωματώνονται οι αποδοχές της ετήσιας άδειας στην ωριαία αμοιβή των εργαζομένων και να καταβάλλονται ως μέρος της αμοιβής για την παρεχόμενη εργασία κατά τον χρόνο απασχολήσεως, καθώς επίσης και να μην καταβάλλονται αποδοχές αδείας για το διάστημα που γίνεται πράγματι χρήση της αδείας («αποζημίωση για μη ληφθείσα άδεια» — «rolled up holiday pay»)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/104/ΕΚ του Συμβουλίου της 23ης Νοεμβρίου 1993, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, δεν επιτρέπει μέρος του καταβαλλομένου στον εργαζόμενο μισθού για την προσφερόμενη απ' αυτόν εργασία να αντιστοιχεί στην καταβολή αποδοχών ετήσιας άδειας, χωρίς να καταβάλλονται τέτοιες αποδοχές στον εργαζόμενο πλέον εκείνων που του καταβάλλονται για την προσφερόμενη απ' αυτόν εργασία. Συμβατική παρέκκλιση από το δικαίωμα αυτό δεν επιτρέπεται.
 2)
 Το άρθρο 7 της οδηγίας 93/104 αποκλείει τη δυνατότητα καταβολής των αποδοχών για την κατ' ελάχιστον όριο ετήσια άδεια, υπό την έννοια αυτής της διατάξεως, τμηματικώς καθ' όλη την αντίστοιχη περίοδο ετήσιας εργασίας, μαζί δε με την καταβολή της αμοιβής για την προσφερθείσα εργασία, και όχι χωριστά για συγκεκριμένη περίοδο κατά την οποία ο εργαζόμενος λαμβάνει πράγματι την ετήσια άδειά του.
 3)
 Το άρθρο 7 της οδηγίας 93/104 δεν αποκλείει, κατ' αρχήν, ποσά τα οποία καταβλήθηκαν, κατά τρόπο διαφανή και σαφή, έναντι αποδοχών της κατ' ελάχιστον όριο ετήσιας άδειας, υπό την έννοια αυτής της διατάξεως, τμηματικώς κατά τη διάρκεια της αντίστοιχης ετήσιας περιόδου εργασίας, μαζί με τις αποδοχές για την προσφερθείσα εργασία, να συμψηφίζονται με τις συγκεκριμένες αποδοχές ετήσιας άδειας την οποία πράγματι έλαβε ο εργαζόμενος.
 (1) ΕΕ C 106 της 30.4.2004.
 ΕΕ C 217 της 28.8.2004.


text:
 22.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/13
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 23ης Φεβρουαρίου 2006 — Καρατζόγλου κατά AER
 (Υπόθεση T-471//04) (1)
 (Έκτακτος υπάλληλος - Καταγγελία συμβάσεως - Άρθρο 47, παράγραφος 2, στοιχείο α' των ρυθμίσεων για το λοιπό προσωπικό - Τήρηση των διατάξεων της συμβάσεως - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη)
 (2006/C 96/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Γεώργιος Καρατζόγλου (Ιωάννινα, Ελλάδα) [εκπρόσωπος: Σ. Παππάς, δικηγόρος]
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ανασυγκροτήσεως (ΕΥΑ) [εκπρόσωποι: J.-N. Louis, S. Orlandi, X. Martin και Κ. Μανωλόπουλος, δικηγόροι]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της ΕΥΑ, της 26ης Φεβρουαρίου 2004, περί καταγγελίας της συμβάσεως προσλήψεως του προσφεύγοντος
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Ανασυγκρότησης, της 26ης Φεβρουαρίου 2004, περί καταγγελίας της συμβάσεως προσλήψεως του προσφεύγοντος.
 2)
 Καταδικάζει την ΕΥΑ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 57 της 5.3.2005.


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/3
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 14ης Οκτωβρίου 2004
 στην υπόθεση C-36/02 (αίτηση του Bundesverwaltungsgericht για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Omega Spielhallen- und Automatenaufstellungs GmbH κατά Oberbürgermeisterin der Bundesstadt Bonn (1)
 (Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Περιορισμοί - Δημόσια τάξη - Ανθρώπινη αξιοπρέπεια - Προστασία των θεμελιωδών αξιών που κατοχυρώνει το εθνικό Σύνταγμα - «Εικονικοί φόνοι στο πλαίσιο παιγνίου»)
 (2004/C 300/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-36/02, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, υποβληθείσα από το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία), με διάταξη της 24ης Οκτωβρίου 2001, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 12 Φεβρουαρίου 2002, στο πλαίσιο της δίκης Omega Spielhallen- und Automatenaufstellungs GmbH κατά Oberbürgermeisterin der Bundesstadt Bonn, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, A. Rosas (εισηγητή), R. Silva de Lapuerta, K. Lenaerts και S. von Bahr, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 14 Οκτωβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το κοινοτικό δίκαιο δεν αποκλείει την απαγόρευση οικονομικής δραστηριότητας συνιστάμενης στην εμπορική εκμετάλλευση εικονικών φόνων στο πλαίσιο παιγνίου η οποία επιβλήθηκε με εθνικό μέτρο απαγορεύσεως ληφθέν για λόγους προστασίας της δημόσιας τάξεως, επειδή η δραστηριότητα αυτή θίγει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
 (1) ΕΕ C 109 της 4.5.2002.


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/8
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 7ης Οκτωβρίου 2004
 στην υπόθεση C-247/02 (αίτηση του Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Sintesi SpA κατά Autorità per la Vigilanza sui Lavori Pubblici (1)
 (Οδηγία 93/37/ΕΟΚ - Συμβάσεις κατασκευής δημοσίων έργων - Σύναψη συμβάσεων - Δικαίωμα της αναθέτουσας αρχής να επιλέξει μεταξύ του κριτηρίου της χαμηλότερης τιμής και της πλέον συμφέρουσας από οικονομική άποψη προσφοράς)
 (2004/C 300/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση C-247/02, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia (Ιταλία), με απόφαση της 26ης Ιουνίου 2002, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 8 Ιουλίου 2002, στο πλαίσιο της δίκης Sintesi SpA κατά Autorità per la Vigilanza sui Lavori Pubblici, παρισταμένης της: Ingg. Provera e Carrassi SpA, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, J. P. Puissochet, R. Schintgen (εισηγητή), F. Macken και N. Colneric, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: Mùgica Azarmendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 7 Οκτωβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το άρθρο 30, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων κατασκευής δημοσίων έργων, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει εθνική κανονιστική ρύθμιση, η οποία, κατά τη σύναψη συμβάσεων κατασκευής δημοσίων έργων κατόπιν ανοικτής ή κλειστής διαδικασίας υποβολής προσφορών, υποχρεώνει κατά τρόπο γενικό και αφηρημένο την αναθέτουσα αρχή να χρησιμοποιήσει αποκλειστικά το κριτήριο της χαμηλότερης τιμής.
 (1) ΕΕ C 202 της 24.8.2002.


text:
 5.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/26
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης (Ελλάδα) στις 28 Απριλίου 2008 — Μαρία Καστρινάκη του Εμμανουήλ κατά Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης ΑΧΕΠΑ
 (Υπόθεση C-186/08)
 (2008/C 171/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα: Μαρία Καστρινάκη του Εμμανουήλ
 Καθού: Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης ΑΧΕΠΑ
 Προδικαστικό ερώτημα
 «Έχουν οι αρμόδιες αρχές τη δυνατότητα, κατά την έννοια των διατάξεων της Οδηγίας 89/48/ΕΟΚ, όπως μεταφέρθηκε στην ελληνική έννομη τάξη με την υπ' αριθ. Α4/4112/247/1992 κοινή υπουργική απόφαση, ερμηνευομένων υπό το φως των άρθρων 39 παράγραφος 1, 40 παράγραφος 1, 43 47 παράγραφος 1, 49 και 55 της Συνθήκης για την Ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητος, σε υπήκοο κράτους-μέλους κάτοχο διπλώματος που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της Οδηγίας 89/48/ΕΟΚ, ο οποίος απασχολείται σε ν.π.δ.δ. με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και στον οποίο αφενός έχει χορηγηθεί από τις αρμόδιες αρχές του κράτους-μέλους προελεύσεως η άδεια χρήσεως του επαγγελματικού τίτλου και αφετέρου έχει χορηγηθεί από τις αρμόδιες αρχές του κράτους-μέλους υποδοχής η άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος κατά τις διατάξεις της Οδηγίας 89/48/ΕΟΚ, όπως μεταφέρθηκε στην ελληνική έννομη τάξη με την υπ' αριθ. Α4/4112/247/1992 κοινή υπουργική απόφαση, να αρνηθούν την υπηρεσιακή και μισθολογική εξέλιξη της μονιμοποιήσεως σε οργανική θέση δημοσίου υπαλλήλου της κατηγορίας ΠΕ και σε ΜΚ της κατηγορίας ΠΕ, για το λόγο ότι δεν είναι δυνατή η αναγνώριση και της ακαδημαϊκής ισοτιμίας του πανεπιστημιακού τίτλου σπουδών του κράτους-μέλους προελεύσεως, επειδή ένα μέρος των σπουδών έχει πραγματοποιηθεί στο κράτος-μέλος υποδοχής κατόπιν συμφωνίας δικαιοχρήσεως με ιδιωτικό εκπαιδευτικό οργανισμό, ο οποίος δεν αναγνωρίζεται στο κράτος αυτό ως εκπαιδευτικό οργανισμό, ο οποίος δεν αναγνωρίζεται στο κράτος αυτό ως εκπαιδευτικό ίδρυμα».


text:
 10.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/27
 Προσφυγή της 26ης Μαρτίου 2015 — Ben Ali κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-149/15)
 (2015/C 262/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sirine (Cyrine) Bent Zine El Abidine Ben Haj Hamda Ben Ali (Τύνιδα, Τυνησία) (εκπρόσωπος: S. Maktouf, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2011/72/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 31ης Ιανουαρίου 2011, για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων λόγω της κατάστασης στην Τυνησία (ΕΕ L 28, σ. 62) και τον κανονισμό (EΕ) 101/2011 του Συμβουλίου, της 4ης Φεβρουαρίου 2011, για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων λόγω της κατάστασης στην Τυνησία (ΕΕ L 31, σ. 1) όπως ανανεώθηκαν (1) και τροποποιήθηκαν (2) περιοδικά (στο εξής: προσβαλλόμενες πράξεις), καθόσον περιλαμβάνουν την προσφεύγουσα·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, δεδομένων των πολιτικών αλλαγών που συντελέστηκαν στην Τυνησία, η αιτιολόγηση των κυρώσεων δεν είναι πλέον βάσιμη.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, εφόσον η εθνική ποινική διαδικασία κατά της προσφεύγουσας διεξάγεται με παρελκυστικό τρόπο και, συνεπώς, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι η προσφεύγουσα βρίσκεται υπό «ουσιαστική» έρευνα για παραβιάσεις που δικαιολογούν την επιβολή των κυρώσεων.
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από ανεπαρκή αιτιολόγηση, καθόσον οι λόγοι, τους οποίους επικαλείται το Συμβούλιο για την καταχώριση της προσφεύγουσας στον κατάλογο, απλώς επαναλαμβάνουν την αιτιολόγηση των κυρώσεων.
 Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων της προσφεύγουσα, καθόσον της επιβλήθηκαν αυθαίρετα μέτρα που σκοπό έχουν να διευκολύνουν τη μελλοντική κατάσχεση στοιχείων του ενεργητικού της. Συνεπώς, η προσφεύγουσα επικαλείται παραβίαση του δικαιώματός της ιδιοκτησίας, καθώς και του τεκμηρίου αθωότητας της.
 Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον η επιχειρηματολογία του Συμβουλίου και οι προβαλλόμενες προς στήριξη της εν λόγω επιχειρηματολογίας εθνικές διατάξεις δεν είναι σύμφωνες με την αιτιολογία των κυρώσεων.
 (1) Απόφαση 2012/50/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2012, για τροποποίηση της αποφάσεως 2011/72/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων λόγω της κατάστασης στην Τυνησία (ΕΕ L 27, σ. 11) και απόφαση 2013/72/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 31ης Ιανουαρίου 2013, για τροποποίηση της αποφάσεως 2011/72/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων λόγω της κατάστασης στην Τυνησία (ΕΕ L 32, σ. 20).
 (2) Απόφαση 2014/49/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 30ής Ιανουαρίου 2014, για την τροποποίηση της απόφασης 2011/72/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων λόγω της κατάστασης στην Τυνησία (ΕΕ L 28, σ. 38) και εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 81/2014 του Συμβουλίου, της 30ής Ιανουαρίου 2014, περί εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) 101/2011 για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και οργανισμών λόγω της κατάστασης στην Τυνησία (ΕΕ L 28, σ. 2).


text:
 7.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/28
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 11ης Δεκεμβρίου 2008 — Ελλάδα κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-339/06) (1)
 (Γεωργία - Κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς - Ενισχύσεις για την αναδιάρθρωση και τη μετατροπή των αμπελώνων - Κανονισμός (ΕΚ) 1493/1999 - Καθορισμός των κονδυλίων που χορηγούνται, βάσει οριστικής κατανομής, στα κράτη μέλη - Απόφαση 2006/669/ΕΚ - Επιτακτικός χαρακτήρας της προθεσμίας του άρθρου 16, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1227/2000 - Αρχές της αγαστής συνεργασίας, της καλής πίστης και της χρηστής διοικήσεως, της αναλογικότητας και της πρακτικής αποτελεσματικότητας)
 (2009/C 32/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: I. Χαλκιά και Σ. Παπαϊωάννου)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Ε. Τσερέπα-Lacombe, M. Κωνσταντινίδης και F. Jimeno Fernández)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2006/669/ΕΚ της Επιτροπής, της 4η Οκτωβρίου 2006, περί καθορισμού της οριστικής κατανομής των κονδυλίων που χορηγούνται στα κράτη μέλη για το οικονομικό έτος 2006, όσον αφορά ορισμένο αριθμό εκταρίων, για την αναδιάρθρωση και μετατροπή αμπελώνων βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 1493/1999 του Συμβουλίου (ΕΕ L 275, σ. 62).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 326 της 30.12.2006.


text:
 14.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 109/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Ankenævnet for Uddannelsesstøtten (Δανία) στις 26 Ιανουαρίου 2012 — LN
 (Υπόθεση C-46/12)
 2012/C 109/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Ankenævnet for Uddannelsesstøtten (Δανία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: LN
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχουν το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2004/38/ΕΚ (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 24, παράγραφος 2, της οδηγίας αυτής την έννοια ότι, όταν ένα κράτος μέλος εξετάζει αν ορισμένο πρόσωπο έχει την ιδιότητα του μισθωτού ο οποίος δικαιούται να λάβει σπουδαστική βοήθεια, το εν λόγω κράτος (το κράτος μέλος υποδοχής) μπορεί να λάβει υπόψη το γεγονός ότι το πρόσωπο αυτό μετέβη στο κράτος μέλος υποδοχής κυρίως για την παρακολούθηση ενός προγράμματος σπουδών, με αποτέλεσμα το κράτος μέλος υποδοχής να μην υποχρεούται να του χορηγήσει τη σπουδαστική βοήθεια του άρθρου 24, παράγραφος 2, της ανωτέρω οδηγίας;
 (1) Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ.


text:
 4.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 253/55
 Προσφυγή της 12ης Ιουνίου 2014 — Afar 4 κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-417/14)
 2014/C 253/73
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Afar 4, SL (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: A. López Gómez, abogado)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση που χαρακτηρίζει το σύνολο των φορολογικών μέτρων που περιλαμβάνει το επονομαζόμενο ισπανικό σύστημα χρηματοδοτικής μισθώσεως (SEAF) ως νέα και ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά κρατική ενίσχυση,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 1 και 4 της επίμαχης αποφάσεως, καθόσον κατ’ αυτά οι επενδυτές των ομίλων οικονομικού σκοπού είναι δικαιούχοι των φερόμενων ενισχύσεων και μοναδικοί αποδέκτες της διαταγής ανακτήσεως,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 4 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθόσον με αυτήν διατάσσεται η ανάκτηση των φερόμενων ενισχύσεων κατά παράβαση των γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 4 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθόσον με αυτό η Επιτροπή αποφαίνεται ως προς τη νομιμότητα των συμβάσεων ιδιωτικού δικαίου που συνήφθησαν μεταξύ των επενδυτών και άλλων φορέων, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα είναι ανάλογα των προβληθέντων στην υπόθεση Τ-401/14, Duro Felguera SA κατά Επιτροπής.


text:
 12.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 335/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2016 [αίτηση του Supremo Tribunal Administrativo (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Brisal — Auto Estradas do Litoral SA, KBC Finance Ireland κατά Fazenda Pública
 (Υπόθεση C-18/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 56 ΣΛΕΕ - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Περιορισμοί - Φορολογική νομοθεσία - Φορολόγηση των εισπραττόμενων τόκων - Διαφορετική μεταχείριση μεταξύ των ημεδαπών και των αλλοδαπών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων))
 (2016/C 335/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Supremo Tribunal Administrativo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Brisal — Auto Estradas do Litoral SA, KBC Finance Ireland
 κατά
 Fazenda Pública
 Διατακτικό
 Το άρθρο 49 ΕΚ δεν αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία κατά την οποία στην αμοιβή των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που δεν είναι εγκατεστημένα στο κράτος μέλος εντός του οποίου παρέχονται οι υπηρεσίες εφαρμόζεται διαδικασία παρακρατήσεως του φόρου στην πηγή, ενώ η αμοιβή που καταβάλλεται στα εγκατεστημένα στο ως άνω κράτος μέλος χρηματοπιστωτικά ιδρύματα δεν υπόκειται σε τέτοια παρακράτηση, υπό την προϋπόθεση ότι η εφαρμογή της παρακρατήσεως στην πηγή στα αλλοδαπά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα δικαιολογείται από επιτακτικό λόγο γενικού συμφέροντος και δεν βαίνει πέραν του αναγκαίου για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού μέτρου.
 Το άρθρο 49 ΕΚ αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία όπως η επίμαχη στη διαφορά της κύριας δίκης, η οποία, κατά γενικό κανόνα, φορολογεί τα αλλοδαπά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα για τα εισοδήματα από τόκους τα οποία πραγματοποίησαν εντός του οικείου κράτους μέλους χωρίς να τους παρέχει τη δυνατότητα να εκπέσουν τις λειτουργικές δαπάνες που συνδέονται άμεσα με την επίμαχη δραστηριότητα, ενώ τέτοια δυνατότητα αναγνωρίζεται στα ημεδαπά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
 Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να εκτιμήσει, βάσει του εθνικού του δικαίου, ποιες λειτουργικές δαπάνες μπορούν να θεωρηθούν ως άμεσα συνδεόμενες με την επίμαχη δραστηριότητα.
 (1) ΕΕ C 118 της 13.4.2015.


text:
Αριθ . C 208/8 EL Επίσημη Εφημεριδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 8 . 95
 να δικαιολογήσουν την αντίρρηση της δικαιούχου επιχει κανονισμο (ΕΟΚ) αριθ . 2001/83 , την έννοια οτι o ορος να εχει
 ρήσεως όσον αφορά την επιστροφή των ενισχύσεων. o άνεργος εργαστεί τουλάχιστον επί τρεις μήνες μετά την
 Πράγματι, η δικαιούχος επιχείρηση θεώρησε , καταρχήν, επιστροφή του στο Βέλγιο έχει εφαρμογή , οσάκις o άνεργος
 τις ενισχύσεις ως περιφερειακές ενισχύσεις, συμβατές με δεν επικαλείται το άρθρο 123 του βασιλικού διατάγματος της
 το κοινοτικό δίκαιο που μπορούσαν εκ των υστέρων να 20ής Δεκεμβρίου 1963 προκειμένου να υποστηρίξει ότι
 ανακοινωθούν στην Επιτροπή , και τούτο σύμφωνα με το διατήρησε το δικαίωμά του επί των επιδομάτων ανεργίας,
 ισχύον όσον αφορά τις ενισχύσεις αυτές σύστημα. Κατά αλλά αποδεικνύει ότι πληροί, κατά τον χρόνον υποβολής της
 το λοιπά, όσον αφορά την πρώτη απόφαση ΝΝ 12/91 , αιτήσεώς του , τις προϋποθέσεις της δοκιμαστικής περιόδου
 χορηγήθηκαν στην PYRSA ορισμένες ενισχύσεις οι οποί για την απόκτηση του δικαιώματος επί των επιδομάτων
 ες, πράγματι, κατά τον εκ των υστέρων έλεγχο, θεωρήθη αυτών ;
 καν από την Επιτροπή ως συμβατές με το κοινοτικό
 δίκαιο. H άσκηση προσφυγής ακυρώσεως όσον αφορά (') ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 , σ. 73.
 την υπόθεση C-198/91 , Cook κατά Επιτροπής, δεν είχε
 ανασταλτικά αποτελέσματα. Υπ 1 αυτές τις περιστάσεις,
 είναι απολύτως λογικό η δικαιούχος επιχείρηση να έχει
 δικαιολογημένη εμπιστοσύνη όσον αφορά το συμβατό με
 το κοινοτικό δίκαιο των ενισχύσεων, έχοντας, κατά τα Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 λοιπά, υπόψη , το γεγονός ότι, ούτε καν με την απόφαση υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht με διάταξη της 11ης
 του Δικαστηρίου , της 19ης Μαΐου 1993, επί της εν λόγω Απριλίου 1995 στη διοικητική διαφορά Recep Tetik κατά
 υποθέσεως Cook , αναγνωρίστηκε κατά τρόπο άμεσο το Land Berlin, παρεμβαίνων: Oberbundesanwalt beim Bundes
 ασυμβίβαστο με το κοινοτικό δίκαιο των εν λόγω ενι verwaltungsgericht
 σχύσεων, αλλά μάλλον κηρύχθηκαν αυτές παράνομες (Υπόθεση C-171/95)
 λόγω του ότι δεν ακολουθήθηκε η προβλεπόμενη από το
 άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης διαδικασία. Κατ' (95 IC 208/ 17)
 αυτόν τον τρόπο, μόλις τον Μάρτιο του 1994, χορηγήθη
 καν στην PYRSA μερικές ενισχύσεις που η ίδια η Επι Με διάταξη της 11ης Απριλίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 τροπή είχε θεωρήσει, σε μια πρώτη φάση , συμβατές με το Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κοινοτικό δίκαιο, ενώ τώρα τις κρίνει ασυμβίβαστες. στις 7 Ιουνίου 1995 , το Bundesverwaltungsgericht — πρώτο
 τμήμα —, στο πλαίσιο της διοικητικής διαφοράς μεταξύ
 — Εν πάση περιπτώσει, τόκοι πρέπει να οφείλονται μόνον Recep Tetik και Land Berlin , παρεμβαίνων: Oberbundesan
 ύστερα από την έκδοση της αποφάσεως της Επιτροπής με walt beim Bundesverwaltungsgericht, που εκκρεμεί ενώπιον
 την οποία κηρύχθηκαν ασυμβίβαστες οι προηγουμένως του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 χορηγηθείσες στην PYRSA ενισχύσεις, δηλαδή από τις αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημάτων:
 14 Μαρτίου 1995 .
 1 . Ανήκει τούρκος ναυτικός, o οποίος από το 1980 έως το
 (') ΕΕ αριθ . C 251 της 27. 9. 1988. 1988 εργάστηκε σε πλοία ενός κράτους μέλους , κατά την
 (2) ΕΕ αριθ . C 326 της 11 . 11 . 1992, σ. 5 . έννοια της αποφάσεως 1 /80 του συμβουλίου συνδέσεως
 ΕΟΚ/Τουρκίας περί προωθήσεως της συνδέσεως, στη
 νόμιμη αγορά εργασίας του εν λόγω κράτους μέλους και
 απασχολείται νόμιμα στο κράτος αυτό, όταν η σχέση
 εργασίας του εμπίπτει στην εθνική νομοθεσία του κρά
 Αίτηση που υπέβαλε στο Δικαστήριο, με απόφαση της 15ης τους αυτού , καταβάλλει στο ίδιο κράτος φόρο εισοδήμα
 Μαΐου 1995, το Cour de cassation de Belgique (τρίτο τμήμα) τος εκ μισθωτών υπηρεσιών και υπάγεται στο σύστημα
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στα πλαίσια της κοινωνικής ασφαλίσεως του εν λόγω κράτους, ενώ η άδεια
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου διαμονής που του έχει χορηγηθεί αφορά μόνο την άσκηση
 μεταξύ Office national de l'emploi και Calogero Spataro του επαγγέλματος του ναυτικού και δεν έχει κατοικία στο
 (Υπόθεση C-170/95) εν λόγω κράτος;
 (95/C 208/16 Έχει σχετικώς σημασία το ότι, κατά τη γερμανική νομο
 θεσία για την άσκηση αυτής της δραστηριότητας, δεν
 Με απόφαση της 15ης Μαΐου 1995 , η οποία περιήλθε στη απαιτείται άδεια εργασίας και ότι, από πλευράς κοινωνι
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 6 Ιουνίου 1995 , το Cour de κής ασφαλίσεως, ισχύουν για τους ναυτικούς εν μέρει
 cassation de Belgique (τρίτο τμήμα) υπέβαλε στο Δικαστήριο ειδικές νομικές ρυθμίσεις;
 αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στα πλαί
 σια της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώ
 δικαστηρίου μεταξύ Office national de l'emploi και Calogero τημα :
 Spataro.
 Στερείται τούρκος ναυτικός του δικαιώματος να ζητήσει
 Το Cour de cassation de Belgique ζητεί από το Δικαστήριο να άδεια διαμονής στην περίπτωση που εκουσίως θέτει τέρμα
 αποφανθεί επί του εξής ερωτήματος: στη σχέση απασχολήσεώς του , όχι π.χ. για λόγους υγείας,
 ζητεί δε έντεκα ημέρες μετά τη λήξη της άδειας διαμονής
 Έχει η παράγραφος 4 του άρθρου 69 του κανονισμού (ΕΟΚ) του άδεια διαμονής για εργασία στο εν λόγω κράτος και
 αριθ. 1408/71 της 14ης Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των μετά την απόρριψη της αιτήσεώς του παραμένει άνερ
 συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, γος ;
 στους μη μισθωτούς και στις οικογένειές τους που διακινού
 νται εντός της Κοινότητας ('), υπό τη μορφή που έλαβε με τον


text:
C 122/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 29.4.2000
 ενημερω ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλι ́ου, της καθω ́ς και στα υποκατα ́στατα εισοδη ́ματα των μισθωτω ́ν εργαζομε ́-
 2ας ∆εκεμβρι ́ου 1996 (ΕΕ 1997, L 28, σ. 1), δεν υπο ́κεινται στη νων και των ελευθε ́ρων επαγγελματιω ́ν οι οποι ́οι κατοικου ́ν μεν
 γαλλικη ́ νομοθεσι ́α περι ́ κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως, παρε ́βη τις στη Γαλλι ́α, αλλα ́, δυνα ́μει του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 48 και 52 της Συνθη ́κης του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1971, περι ́ εφαρμογη ́ς των
 ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρα 39 ΕΚ και 43 ΕΚ) και απο ́ συστημα ́των κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους μισθωτου ́ς, στους μη
 το α ́ρθρο 13 του προπαρατεθε ́ντος κανονισμου ́ το ∆ικαστη ́ριο, μισθωτου ́ς και στα με ́λη των οικογενειω ́ ν τους που διακινου ́νται
 συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, εντο ́ς της Κοινο ́τητος, ο ́πως τροποποιη ́θηκε και ενημερω ́θηκε με
 J. C. Moitinho de Almeida (εισηγητη ́), D. A. O. Edward, τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλι ́ου, της 2ας ∆εκεμβρι ́ου
 L. Sevón και R. Schintgen, προε ́δρους τμη ́ματος, C. Gulmann, 1996 (ΕΕ 1997, L 28, σ. 1), δεν υπο ́κεινται στη γαλλικη ́ νομοθεσι ́α
 J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, H. Ragnemalm και περι ́ κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει
 M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. La Pergola, γραμ- απο ́ τα α ́ρθρα 48 και 52 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν
 ματε ́ας: H. von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις τροποποιη ́σεως, α ́ρθρα 39 ΕΚ και 43 ΕΚ) και απο ́ το α ́ρθρο 13
 15 Φεβρουαρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: του προπαρατεθε ́ντος κανονισμου ́, το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο
 απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, J. C. Moitinho de
 1) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, επιβα ́λλοντας την εισφορα ́ για την Almeida (εισηγητη ́), D. A. O. Edward, L. Sevón και
 εξο ́φληση του κοινωνικοασφαλιστικου ́ χρε ́ους στα εισοδη ́- R. Schintgen, προε ́δρους τμη ́ματος, C. Gulmann, J.-P. Puis-
 ματα απο ́ επαγγελματικη ́ δραστηριο ́τητα και στα υποκα- sochet, G. Hirsch, P. Jann, H. Ragnemalm και M. Wathelet,
 τα ́στατα εισοδη ́ματα των μισθωτω ́ ν και των ελευθε ́ρων δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. La Pergola, γραμματε ́ας: H. von
 επαγγελματιω ́ ν που κατοικου ́ν στη Γαλλι ́α, αλλα ́ εργα ́ζονται Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 15 Φεβρουαρι ́ου
 εντο ́ς ́αλλου κρα ́τους με ́λους και οι οποι ́οι, δυνα ́μει του 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλι ́ου, της
 14ης Ιουνι ́ου 1971, περι ́ εφαρμογη ́ς των συστημα ́των κοινω- 1) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, επιβα ́λλοντας τη γενικη ́ εισφορα ́
 νικη ́ς ασφαλι ́σεως στους μισθωτου ́ς, στους μη μισθωτου ́ς και κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στα εισοδη ́ματα απο ́ επαγγελματικη ́
 στα με ́λη των οικογενειω ́ ν τους που διακινου ́νται εντο ́ς της δραστηριο ́τητα και στα υποκατα ́στατα εισοδη ́ματα των μισ-
 Κοινο ́τητος, ́οπως τροποποιη ́θηκε και ενημερω ́ θηκε με τον θωτω ́ ν και των ελευθε ́ρων επαγγελματιω ́ ν που κατοικου ́ν
 κανονισμο ́ (ΕΚ)118/97 του Συμβουλι ́ου, της 2ας ∆εκεμβρι ́ου στη Γαλλι ́α, αλλα ́ οποι ́οι, δυνα ́μει του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 1996, δεν υπο ́κεινται στη γαλλικη ́ νομοθεσι ́α κοινωνικη ́ς 1408/71 του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1971, περι ́
 ασφαλι ́σεως, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ το εφαρμογη ́ς των συστημα ́των κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους
 ́αρθρο 13 του εν λο ́γω κανονισμου ́, καθω ́ ς και απο ́ τα ́αρθρα μισθωτου ́ς, στους μη μισθωτου ́ς και στα με ́λη των οικογε-
 48 και 52 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́ ν τους που διακινου ́νται εντο ́ς της Κοινο ́τητος, ́οπως
 νειω
 ́αρθρα 39 ΕΚ και 43 ΕΚ). τροποποιη ́θηκε και ενημερω ́ θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΚ)
 118/97 του Συμβουλι ́ου, της 2ας ∆εκεμβρι ́ου 1996, δεν
 2) Καταδικα ́ζει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. υπο ́κεινται στη γαλλικη ́ νομοθεσι ́α κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως,
 παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ το ́αρθρο 13 του
 (1) ΕΕ C 94 της 28.3.1998. εν λο ́γω κανονισμου ́, καθω ́ ς και απο ́ τα ́αρθρα 48 και 52
 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρα 39
 ΕΚ και 43 EK).
 2) Καταδικα ́ζει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 278 της 5.9.1998.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 15ης Φεβρουαρι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση C-169/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1) ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 («Κοινωνικη ́ ασφα ́ λιση — Χρηματοδο ́τηση — Εφαρμοστε ́α (τρι ́το τμη ́μα)
 νομοθεσι ́α»)
 της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1999
 (2000/C 122/06)
 στην υπο ́θεση C-170/99 P: Clauni SA κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως εν με ́ρει προδη ́λως απαρα ́δεκτη και
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ εν με ́ρει προδη ́λως αβα ́ σιμη»)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (2000/C 122/07)
 Στην υπο ́θεση C-169/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωποι: P. Hillenkamp και H. Michard) κατα ́ Γαλλικη ́ς (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: K. Rispal-Bellanger και C. Chavance),
 με αντικει ́μενο να αναγνωρισθει ́ ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, Στην υπο ́θεση C-170/99 P, Clauni SA, εδρευ ́ουσα στο Le Passage
 επιβα ́λλοντας τη γενικη ́ εισφορα ́ κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στα (Γαλλι ́α), Jean-Marie Bissières, κα ́τοικος La Croix Blanche (Γαλ-
 εισοδη ́ματα απο ́ την α ́σκηση επαγγελματικη ́ς δραστηριο ́τητας λι ́α), Loma SA, πρω ́ην Lomagenais SA, εδρευ ́ουσα στο Penne


text:
 27.1.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 20/29
 Προσφυγή της 4ης Δεκεμβρίου 2006 — Calebus κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-366)
 (2007/C 20/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Calebus, S.A. (Almería, Ισπανία) (εκπρόσωπος: R. Bocanegra Sierra, abogado)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρωθεί ή να ανακληθεί και να μην παραγάγει αποτελέσματα η απόφαση της Επιτροπής 2006/613/ΕΚ, της 19ης Ιουλίου 2006, που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα ΕΕ L 259, της 21ης Σεπτεμβρίου 2006, σχετικά με την έγκριση του καταλόγου των τόπων κοινοτικής σημασίας για τη μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή, καθό μέρος περιλαμβάνει στον τόπο κοινοτικής σημασίας «ES61110006 Ramblas de Gergal, Tabernas και Sur de Sierra Alhamilla», ο οποίος περιέχεται στον κατάλογο αυτόν, το αγρόκτημα «Las Cuerdas», και να διατάξει την Επιτροπή να μεταβάλει τα όρια του εν λόγω ΤΚΣ, έτσι ώστε να μην περιλαμβάνεται σε αυτόν το εν λόγω αγρόκτημα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των ισχυρισμών της, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλομένη απόφαση είναι:
 —
 αντίθετη προς την οδηγία 92/43/ΕΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών ενδιαιτημάτων, καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (1), καθόσον περιλαμβάνει στον τόπο κοινοτικής σημασίας ES61110006 εκτάσεις ιδιοκτησίας της, οι οποίες δεν πληρούν τις απαιτούμενες περιβαλλοντικές προϋποθέσεις και
 —
 αυθαίρετη, διότι δεν περιλαμβάνει εκτάσεις της ίδιας περιοχής, οι οποίες όντως πληρούν τις προϋποθέσεις για να χαρακτηριστούν ΤΚΣ.
 (1) ΕΕ L 206, της 22.7.1992, σ. 7


text:
 30.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/54
 Προσφυγή της 30ής Νοεμβρίου 2016 — Δημοκρατία της Πολωνίας κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-836/16)
 (2017/C 030/62)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωπος: B. Majczyna)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 19ης Σεπτεμβρίου 2016 στην υπόθεση για την κρατική ενίσχυση SA.44351 (2016/C) (πρώην 2016/EO) — Πολωνία — Πολωνικός φόρος επί του λιανικού εμπορίου, κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2016) 5596, και
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από εσφαλμένο χαρακτηρισμό του πολωνικού φόρου επί των λιανικών πωλήσεων ως κρατικής ενίσχυσης κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, λόγω προδήλως εσφαλμένης εκτίμησης της προϋπόθεσης περί επιλεκτικού χαρακτήρα
 —
 Ο πολωνικός φόρος επί των λιανικών πωλήσεων δεν πρέπει να χαρακτηριστεί ως prima facie επιλεκτικός, διότι από τη διάρθρωσή του δεν προκύπτει καμία εξαίρεση από το χαρακτηριστικό σύστημα αναφοράς του εν λόγω φόρου· οι προοδευτικοί φορολογικοί συντελεστές αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο του συστήματος αναφοράς του φόρου αυτού.
 —
 Ακόμα και αν γίνει δεκτό ότι οι δύο προοδευτικοί φορολογικοί συντελεστές δεν αποτελούν στοιχείο του χαρακτηριστικού συστήματος αναφοράς του πολωνικού φόρου επί των λιανικών πωλήσεων, πρέπει να αναγνωριστεί ότι συνιστά στοιχείο του εν λόγω συστήματος τουλάχιστον ο ένας φορολογικός συντελεστής, ήτοι ο συχνότερα εφαρμοζόμενος· εκτός αυτού, οι προοδευτικοί φορολογικοί συντελεστές σε καμία περίπτωση δεν εισάγουν εξαίρεση προς όφελος ορισμένων επιχειρήσεων οι οποίες, υπό το πρίσμα του πρωταρχικού σκοπού του εν λόγω φόρου, βρίσκονται σε παρόμοια πραγματική και νομική κατάσταση με τις λοιπές επιχειρήσεις.
 —
 Οι προοδευτικοί συντελεστές καθώς και τα κατώτατα όρια της φορολογικής βάσης όσον αφορά τον πολωνικό φόρο επί των λιανικών πωλήσεων συνάδουν σε κάθε περίπτωση με την αρχή της αναλογικότητας.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 13, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας λόγω του ότι διατάχθηκε η άμεση αναστολή εφαρμογής της προοδευτικής κλίμακας του πολωνικού φόρου επί των λιανικών πωλήσεων
 —
 Δεν υπήρχε ανάγκη να διαταχθεί αναστολή εφαρμογής, δεδομένης της ύπαρξης σοβαρών αμφιβολιών ως προς τον επιλεκτικό χαρακτήρα του πολωνικού φόρου επί των λιανικών πωλήσεων.
 —
 Δεν υπήρχε ανάγκη να διαταχθεί αναστολή εφαρμογής, δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε την επέλευση επαρκώς αρνητικών αποτελεσμάτων λόγω της εφαρμογής του πολωνικού φόρου επί των λιανικών πωλήσεων.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από ελλιπή και ανεπαρκή αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης
 —
 Η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αιτιολογήθηκε δεόντως και επαρκώς όσον αφορά την εκτίμηση στην οποία προβαίνει σχετικά με την προϋπόθεση περί επιλεκτικού χαρακτήρα του πολωνικού φόρου επί των λιανικών πωλήσεων.
 —
 Η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αιτιολογήθηκε δεόντως και επαρκώς στο μέτρο που διατάσσει την άμεση αναστολή εφαρμογής της προοδευτικής κλίμακας του πολωνικού φόρου επί των λιανικών πωλήσεων.


text:
 12.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 335/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Ιουλίου 2016 [αίτηση του Upravno sodišče Republike Slovenije (Σλοβενία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Občina Gorje κατά Republika Slovenija
 (Υπόθεση C-111/15) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Κοινή γεωργική πολιτική - Κανονισμός (ΕΚ) 1698/2005 - Κανονισμός (ΕΚ) 65/2011 - Χρηματοδότηση από το ΕΓΤΑΑ - στήριξη της αγροτικής αναπτύξεως - Κανόνες επιλεξιμότητας δράσεων και δαπανών - Χρονική προϋπόθεση - Πλήρης αποκλεισμός - Μείωση της ενισχύσεως])
 (2016/C 335/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβενική
 Αιτούν δικαστήριο
 Upravno sodišče Republike Slovenije
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Občina Gorje
 κατά
 Republika Slovenija
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 71 του κανονισμού (EK) 1698/2005 του Συμβουλίου, της 20ής Σεπτεμβρίου 2005, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση, όπως αυτή της κύριας δίκης, δυνάμει της οποίας είναι επιλέξιμες για τη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) στη συγχρηματοδότηση πράξεως που έχει εγκριθεί από τη διαχειριστική αρχή προγράμματος αγροτικής αναπτύξεως ή υπό την ευθύνη της μόνον οι δαπάνες που πραγματοποιούνται μετά την έκδοση της αποφάσεως περί χορηγήσεως μιας τέτοιας ενισχύσεως.
 2)
 Το άρθρο 71, παράγραφος 3, του κανονισμού 1698/2005 σε συνδυασμό με το άρθρο 30 του κανονισμού 65/2011, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία προβλέπει την απόρριψη στο σύνολό της αιτήσεως πληρωμής αφορώσας πράξη εγκριθείσα στο πλαίσιο συγχρηματοδοτήσεως από το ΕΓΤΑΑ όταν ορισμένες από τις σχετικές με την εν λόγω πράξη δαπάνες έχουν πραγματοποιηθεί πριν από την έκδοση της αποφάσεως περί χορηγήσεως μιας τέτοιας ενισχύσεως, εφόσον ο δικαιούχος της ενισχύσεως δεν έχει προβεί εκ προθέσεως σε ψευδή δήλωση στο πλαίσιο της αιτήσεως πληρωμής.
 (1) ΕΕ C 245 της 27.7.2015.


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/28
 Αναίρεση που άσκησε στις 4 Δεκεμβρίου 2013 η Laufen Austria AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 16ης Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση T-411/10, Laufen Austria κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-637/13 P)
 2014/C 52/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Laufen Austria AG (εκπρόσωπος: E. Navarro Varona, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να δεχθεί τα προβληθέντα από τη Laufen Austria AG επιχειρήματα στο πλαίσιο της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως·
 —
 να αναιρέσει εν μέρει την απόφαση που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 16 Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση T-411/10·
 —
 να κάνει δεκτά τα αιτήματα της Laufen Austria AG και να μειώσει το επιβληθέν σε αυτήν πρόστιμο·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της Laufen Austria AG στην παρούσα διαδικασία καθώς και στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Laufen Austria AG στο πλαίσιο της υποθέσεως T-411/10 καθόσον αφορούν τους ίδιους λόγους.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Πρώτος λόγος
 , αντλούμενος από πλάνη κατά την εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003 (1) και των αρχών της αναλογικότητας και της ατομικής ευθύνης σχετικά με το επιβληθέν ατομικώς στη Laufen Austria AG πρόστιμο λόγω της προγενέστερης της εξαγοράς της από τη Roca Sanitario S.A παραβάσεως.
 2)
 Δεύτερος λόγος
 , αντλούμενος από πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή της νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως, της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης κατά την εφαρμογή των κατευθυντηρίων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων που επιβάλλονται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (2).
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα [101 ΣΛΕΕ] και [102 ΣΛΕΕ] (ΕΕ 2003 L 1, σ.1).
 (2) ΕΕ 2006, C 210, σ.2.


text:
 26.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Ιανουαρίου 2011 — Advance Magazine Publishers κατά ΓΕΕΑ — Capela & Irmãos (VOGUE)
 (Υπόθεση T-382/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος VOGUE - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα VOGUE Portugal - Μη ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 43, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2011/C 63/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Advance Magazine Publishers, Inc. (Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: M. Esteve Sanz, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: J. Capela & Irmãos, Lda (Πόρτο, Πορτογαλία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 30ής Ιουνίου 2008 (υπόθεση R 328/2003-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της J. Capela & Irmãos, Lda και της Advance Magazine Publishers, Inc.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 30ής Ιουνίου 2008 (υπόθεση R 328/2003-2).
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υπεβλήθη η Advance Magazine Publishers, Inc.
 (1) EE C 301 της 22.11.2008.


text:
 23.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/50
 Προσφυγή της Brandt Italia spa κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 4 Αυγούστου 2004
 (Υπόθεση Τ-323/04)
 (2004/C 262/93)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Η Brandt Italia spa, εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Martijn van Empel, Claudio Visco και Salvatore Lamarca, άσκησε στις 4 Αυγούστου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 κυρίως, να διαπιστώσει το ανίσχυρο και, κατά συνέπεια, να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 30ής Μαρτίου 2004 C(2004) 930 τελικό,
 —
 επικουρικώς, να κηρύξει την απόφαση μερικώς άκυρη —περιορίζοντας την ακυρότητα στο άρθρο 3 της αποφάσεως— στο μέτρο που επιβάλλει στην Ιταλία να αναζητήσει την παρανόμως χορηγηθείσα ενίσχυση,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Η προσβαλλόμενη στην παρούσα υπόθεση απόφαση κηρύσσει ασυμβίβαστο με την κοινή αγορά το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που αφορά τις έκτακτης ανάγκης διατάξεις στον τομέα της απασχολήσεως και το οποίο η Ιταλία έθεσε σε εφαρμογή με το νομοθετικό διάταγμα αριθ. 23 της 14ης Φεβρουαρίου 2003, που κατέστη νόμος της 17ης Απριλίου 2003, επιβάλλει δε στην Ιταλική Κυβέρνηση να αναζητήσει από την προσφεύγουσα την ενίσχυση που η τελευταία υποτίθεται ότι έλαβε επ' ευκαιρία της πωλήσεως του τμήματος επιχειρήσεως Ocean spa per la refrigerazione, εγκατεστημένου στη Verolanuova της επαρχίας της Brescia.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η Brandt αμφισβητεί, καταρχάς, το σημείο της αποφάσεως στο οποίο η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το διάταγμα 23/2003 παρέχει στους αγοραστές ατομικό πλεονέκτημα συνεπαγόμενο στρέβλωση του ανταγωνισμού. Βάσει της νομοθεσίας που ισχύει όσον αφορά την Cassa Integrazione Guadagni e Mobilità, (νομοθεσίας γενικής ισχύος), η πρόσβαση στα πλεονεκτήματα που υποτίθεται ότι απορρέουν από το επίμαχο διάταγμα είναι ανοικτή σε κάθε άλλη επιχείρηση η οποία προσλαμβάνει εργαζομένους από τους πίνακες κινητικότητας. Ως εκ τούτου, το διάταγμα 23/2003, καίτοι ευνοεί τη θέση των μετατασσομένων εργαζομένων, δεν καθιερώνει κανένα οικονομικό πλεονέκτημα υπέρ των αγοραστών και, συνεπώς, υπέρ της Brandt. Εξάλλου, η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή ότι παρέλειψε να προβεί στην πλήρη και ενδελεχή αξιολόγηση των οικονομικών αποτελεσμάτων του εθνικού μέτρου, μη λαμβάνοντας υπόψη το πρόσθετο κόστος που βαρύνει τις επιχειρήσεις που αποκτούν ένα τμήμα επιχειρήσεως και οι οποίες είναι υποχρεωμένες να επωμίζονται βάρη και ευθύνες (κοινωνικής και οικονομικής φύσεως) που —αν δεν υφίστατο το επίμαχο μέτρο— δεν θα ήταν υποχρεωμένες να αναλάβουν. Τέλος, η προσφεύγουσα επικαλείται τον γενικό χαρακτήρα του επίμαχου μέτρου, το οποίο έχει στην πράξη τα ίδια αποτελέσματα με εκείνα των γενικών διατάξεων του νόμου 223/91. Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή συνήγαγε ότι έπρεπε να ζητήσει από την Ιταλική Κυβέρνηση να ανακτήσει το οικονομικό όφελος, που είχε αποκομίσει η Brandt ατομικώς από το προμνησθέν διάταγμα, από την εξέταση του διατάγματος 23/2003 στην οποία προέβη, χαρακτηρίζοντας ως ενίσχυση το εισάγον γενικό καθεστώς μέτρο. Επιβάλλοντας την ανάκτηση μιας ατομικής ενισχύσεως στο πλαίσιο αποφάσεως περί καθεστώτος ενισχύσεων, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 88 ΕΚ, ενώ, παράλληλα, δεν τήρησε τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999. Εξάλλου, κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή παρέλειψε τελείως να εξετάσει τη συγκεκριμένη περίπτωση της ατομικής ενισχύσεως της οποίας ζητεί την ανάκτηση. Όφειλε να κινήσει χωριστή διαδικασία προκειμένου να εκτιμήσει το συμβατό του εθνικού μέτρου με γνώμονα τα κριτήρια που ισχύουν για τις ατομικές ενισχύσεις, ή να περιοριστεί στα μέσα που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 659/1999 όσον αφορά τη λήψη προσωρινών μέτρων για την αναζήτηση της ενισχύσεως.
 Η προσφεύγουσα επικαλείται, επίσης, παράβαση των άρθρων 88 και 89 ΕΚ, καθώς και των διατάξεων των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 994/98 και (ΕΚ) αριθ. 2204/2002. Από την άποψη αυτή, προσάπτει στην Επιτροπή ότι κήρυξε παράνομο ex tunc ένα μέτρο που θα μπορούσε να ενταχθεί στο εξαιρετικό καθεστώς του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2204/2002 και, ως τοιούτο, να χαρακτηρισθεί ως «υφιστάμενη ενίσχυση» κατά την έννοια του άρθρου 88 ΕΚ. Επιπλέον, η Επιτροπή έλαβε αντικανονικά το δικαίωμα να κρίνει ότι το διάταγμα 23/2003 δεν καλύπτεται από τις διατάξεις του κανονισμού 2204/2002, παραβιάζοντας έτσι τα όρια που θέτουν στην εξουσία παρεμβάσεώς της οι συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 89 ΕΚ και των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 994/98 και (ΕΚ) αριθ. 2204/2002.
 Περαιτέρω, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το άρθρο 3 της προσβαλλομένης αποφάσεως, το οποίο επιβάλλει στην Ιταλία την υποχρέωση να αναζητήσει από τους δικαιούχους του μέτρου την κρατική ενίσχυση, παραβιάζει την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
 Τέλος, η προσφεύγουσα επικαλείται παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως την οποία προβλέπει το άρθρο 253 ΕΚ, καθώς και κατάχρηση εξουσίας.


text:
 29.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/32
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 11ης Μαΐου 2006 — Teletech Holdings κατά ΓΕΕΑ — Teletech International (TELETECH INTERNATIONAL)
 (Υπόθεση T-194/05) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Ανακοπή - Έκταση της υποχρεώσεως εξετάσεως - Μετατροπή αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος σε αίτηση καταχωρίσεως εθνικού σήματος - Άρθρο 58 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94])
 (2006/C 178/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: TeleTech Holdings, Inc. (Ντένβερ, Κολοράντο, Ηνωμένες Πολιτείες) [εκπρόσωποι: A. Gould και M. Blair, solicitors]
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) [εκπρόσωπος: D. Botis]
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Teletech International SA (Παρίσι, Γαλλία) [εκπρόσωποι: J.-F. Adelle και F. Zimeray, δικηγόροι]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 3ης Μαρτίου 2005 (υπόθεση R 497/2004-1), που αφορά διαδικασία ανακοπής μεταξύ της TeleTech Holdings, Inc., και της Teletech International SA
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα, πλην των εξόδων της παρεμβαίνουσας.
 3)
 Η παρεμβαίνουσα θα φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 171 της 9.7.2005.


text:
 18.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 17ης Φεβρουαρίου 2009 [αίτηση του Conseil d’État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Commune de Sausheim κατά Pierre Azelvandre
 (Υπόθεση C-552/07) (1)
 (Οδηγία 2001/18/ΕΚ - Σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών - Τόπος στον οποίο θα πραγματοποιηθεί η ελευθέρωση - Εμπιστευτική φύση)
 2009/C 90/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Commune de Sausheim
 κατά
 Pierre Azelvandre
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Conseil d’État (Γαλλία) — Ερμηνεία του άρθρου 19 της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 1990, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον (ΕΕ L 117, σ. 15) και του άρθρου 4 της οδηγίας 2003/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες (ΕΕ L 41, σ. 26) — Έννοια του «τόπου ελευθερώσεως» γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών (ΓΤΟ) — Περιορίζεται η ως άνω ελευθέρωση σε καταχωρισθέν στο κτηματολόγιο συγκεκριμένο γεωτεμάχιο ή αφορά ευρύτερη γεωγραφική ζώνη (δήμο, επαρχία, νομό); — Στην πρώτη περίπτωση, είναι δυνατή η άρνηση γνωστοποιήσεως των στοιχείων καταχωρίσεως στο κτηματολόγιο του εν λόγω γεωτεμάχιου για λόγους που ανάγονται στην προστασία της δημόσιας τάξης και στην ασφάλεια των προσώπων και των περιουσιακών αγαθών;
 Διατακτικό
 1)
 Ο «τόπος στον οποίο θα πραγματοποιηθεί η ελευθέρωση», υπό την έννοια του άρθρου 25, παράγραφος 4, πρώτη περίπτωση, της οδηγίας 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον και την κατάργηση της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου, καθορίζεται από κάθε πληροφορία σχετική με την τοποθεσία της ελευθέρωσης αυτής, που προσκομίζει ο κοινοποιών ενώπιον των αρμοδίων αρχών του κράτους μέλους, στο έδαφος του οποίου πρέπει να πραγματοποιηθεί η ελευθέρωση αυτή στο πλαίσιο των διαδικασιών των άρθρων 6 έως 8, 13, 17, 20 ή 23 της ίδιας οδηγίας.
 2)
 Επιφύλαξη αναγόμενη στην προστασία της δημόσιας τάξης ή άλλων συμφερόντων που προστατεύει ο νόμος δεν μπορεί να αντιταχθεί στη δημοσιοποίηση των πληροφοριών του άρθρου 25, παράγραφος 4, της οδηγίας 2001/18.
 (1) ΕΕ C 37 της 9.2.2008.


text:
 18.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/42
 Προσφυγή της 21ης Φεβρουαρίου 2017 — FCA US κατά EUIPO — Busbridge (VIPER)
 (Υπόθεση T-109/17)
 (2017/C 121/62)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: FCA US LLC (City of Auburn Hills, Michigan, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: C. Morcom, QC)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Robert Dennis Busbridge (Hookwood, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «VIPER» — Υπ’ αριθ. 3 871 101 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 1ης Δεκεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 554/2016-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις του τμήματος ακυρώσεως και του πρώτου τμήματος προσφυγών και να αναπεμφθεί η υπόθεση στο τμήμα ακυρώσεων για να ενεργήσει αναλόγως·
 —
 η προσφεύγουσα ζητεί επίσης την καταδίκη της άλλης πλευράς στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Το τμήμα προσφυγών έσφαλε κρίνοντας ότι ο Robert Dennis Busbridge απέδειξε τη χρήση για τα προϊόντα που καλύπτονται από την καταχώριση στο Ηνωμένο Βασίλειο (δηλαδή για τα «Sports cars»)·
 —
 Τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε ο Robert Dennis Busbridge δεν επαρκούν για να στοιχειοθετηθεί ουσιαστική χρήση του σήματος, όπως απαιτείται από το άρθρο 57, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009.


text:
 4.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 146/6
 Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 10ης Φεβρουαρίου 2015 [αίτηση του Riigikohus — Εσθονία, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Liivimaa Lihaveis MTÜ κατά Eesti-Läti programmi 2007-2013 Seirekomitee
 (Υπόθεση C-175/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 267 ΣΛΕΕ - Προσφυγή κατά αποφάσεως με την οποία υποβάλλεται αίτηση προδικαστικής αποφάσεως - Έλλειψη εκκρεμούς ένδικης διαφοράς ενώπιον του δικαστηρίου που αποφαίνεται επί της υπό κρίση προσφυγής - Πρόδηλο απαράδεκτο της αιτήσεως))
 (2015/C 146/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η εσθονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Riigikohus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα/Αναιρεσείουσα: MTÜ Liivimaa Lihaveis
 Καθής/Αναιρεσίβλητη: Eesti-Läti programmi 2007-2013 Seirekomitee
 Παρεμβαίνον: Eesti Vabariigi Siseministeerium
 Διατακτικό
 Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Riigikohus (Εσθονία) με την από 21 Μαρτίου 2013 απόφαση είναι προδήλως απαράδεκτη.
 (1) ΕΕ C 156 της 01.06.2013.


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/53
 Προσφυγή της 24ης Μαΐου 2013 — Husky CZ κατά ΓΕΕΑ — Husky of Tostock (HUSKY)
 (Υπόθεση T-287/13)
 2013/C 207/87
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Husky CZ s.r.o. (Πράγα, Τσεχική Δημοκρατία) (εκπρόσωπος: L. Lorenc, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Husky of Tostock Ltd (Woodbridge, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 14ης Μαρτίου 2013,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και την Husky of Tostock στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα ως προς το οποίο ζητείται η έκπτωση του δικαιούχου εκ των δικαιωμάτων του: Το λεκτικό σήμα «HUSKY» για προϊόντα των κλάσεων 3, 9, 14, 16, 18 και 25 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 152 546
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αιτούσα την έκπτωση του δικαιούχου του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Εν μέρει αποδοχή της εκπτώσεως του δικαιούχου του καταχωρισμένου κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι ισχυρισμοί: Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


text:
 19.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 312/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal de grande instance de Paris (Γαλλία) στις 29 Σεπτεμβρίου 2009 — Prunus SARL κατά Directeur des services fiscaux
 (Υπόθεση C-384/09)
 2009/C 312/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal de grande instance de Paris
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Prunus SARL
 Καθού: Directeur des services fiscaux
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αποκλείουν τα άρθρα 56 επ. της Συνθήκης νομοθετική ρύθμιση, όπως αυτή των άρθρων 990 D επ. του γενικού κώδικα φορολογίας, η οποία παρέχει σε νομικά πρόσωπα που έχουν την πραγματική έδρα των διοικητικών τους οργάνων στη Γαλλία ή, μετά την 1η Ιανουαρίου 2008, σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, δυνατότητα απαλλαγής από τον επίμαχο φόρο και εξαρτά τη δυνατότητα αυτή, ως προς τα νομικά πρόσωπα που έχουν την πραγματική έδρα των διοικητικών τους οργάνων σε τρίτο κράτος, από την ύπαρξη συμβάσεως διοικητικής συνδρομής μεταξύ της Γαλλίας και του κράτους αυτού με σκοπό την καταστολή της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής ή από το γεγονός ότι, εφαρμόζοντας σύμβαση περιέχουσα όρο περί μη διακρίσεως λόγω ιθαγενείας, τα εν λόγω νομικά πρόσωπα δεν πρέπει να υπόκεινται σε βαρύτερη φορολογία από εκείνη στην οποία υπόκεινται τα νομικά πρόσωπα που έχουν την πραγματική έδρα των διοικητικών τους οργάνων στη Γαλλία;
 2)
 Απαγορεύουν τα άρθρα 56 επ. της Συνθήκης νομοθετική ρύθμιση όπως αυτή του άρθρου 990 F του γενικού κώδικα φορολογίας, η οποία παρέχει τη δυνατότητα στις φορολογικές αρχές να καταστήσουν εις ολόκληρον υπεύθυνο για την καταβολή του κατά τα άρθρα 990 D επ. του κώδικα γενικής φορολογίας φόρου κάθε νομικό πρόσωπο το οποίο παρεμβάλλεται μεταξύ του ή των βαρυνόμενων με το φόρο και των ακινήτων ή των εμπραγμάτων δικαιωμάτων;


text:
Αριθ. C 77/16 PÊL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16 . 3 . 96
 άρθρα 3, παράγραφος 2 , και 12, παράγραφος 2, της προπα Λογοι και κύρια επιχειρήματα
 ρατεθείσας ρυθμίσεως, καθώς και τον πίνακα των ποσοστών
 O προσφεύγων, διευθυντής στη Διεύθυνση 1 της Γενικής
 αναπηρίας που αποτελεί παράρτημα της ρυθμίσεως αυτής.
 Διευθύνσεως G του Συμβουλίου , στην οποία ασκούσε τα
 Κατά την προσφεύγουσα, οι εκθέσεις της υγειονομικής καθήκοντά του επί δέκα και πλέον έτη , βάλλει κατά της
 επιτροπής είναι παράνομες, στο μέτρο που η εν λόγω απορρίψεως της υποψηφιότητάς του για την κενή θέση του
 επιτροπή εκπλήρωσε την αποστολή της κρίνοντας ότι υφί γενικού διευθυντή της ΓΔ J. O λόγος για τον οποίο δεν
 σταται άμεση σχέση μεταξύ της ασθένειας και της ασκήσεως προτιμήθηκε η υποψηφιότητά του είναι η ανάγκη να ληφθεί
 επαγγελματικής δραστηριότητας o ποσοστιαίος επιμερισμός υπόψη ορισμένη γεωγραφική ισορροπία στις θέσεις πλαισιώ
 που η επιτροπή αυτή κάνει μεταξύ των διαφόρων παραγό σεως του οργάνου .
 ντων που συντέλεσαν στην εμφάνιση της ασθένειας της O προσφεύγων επικαλείται καταρχάς παράβαση των άρ
 προσφεύγουσας υπερβαίνει το πλαίσιο του ερωτήματος που θρων 4 και 29. παράγραφος 1 , του Κανονισμού Υπηρεσιακής
 της υποβλήθηκε και δεν σχετίζεται με καμία έννοια του Καταστάσεως ( στο εξής: ΚΥΚ ), υποστηρίζοντας ότι οι
 ΚΥΚ .
 προσβαλλόμενες αποφάσεις ελήφθησαν χωρίς προηγούμενη
 H προσφεύγουσα τονίζει τέλος ότι το χρησιμοποιηθέν από το διαβούλευση με το Coreper. Στην προκειμένη περίπτωση , το
 καθού σύστημα υπολογισμού παραβιάζει την αρχή της Συμβούλιο επελήφθη μόνον της προτάσεως του Γενικού
 ισότητας. Καταρχάς, η προσφεύγουσα υφίσταται δυσμενή Γραμματέα, η οποία περιορίζεται σε αναφορά στον πίνακα
 μεταχείριση σε σχέση με άλλα πρόσωπα που είναι λιγότερο του προσωπικού για το οικονομικό έτος 1995 και στην
 ευάλωτα σε ορισμένες συνθήκες εργασίας, ενώ η ικανότητα ευκαιρία διορισμού τού τελικώς επιλεγέντος υποψηφίου στον
 προς εργασία όλων των υπαλλήλων πρέπει να διαπιστώνεται βαθμό A 1 από 1ης Ιουνίου 1995 , χωρίς να γίνεται αναφορά σε
 με την προ της προσλήψεως ιατρική εξέταση . Εν συνεχεία, το ορισμένη θέση . Επομένως, προκύπτει ότι:
 γεγονός ότι στην ισχύουσα κοινοτική ρύθμιση δεν προβλέπε — η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή ( στο εξής: ΑΔΑ), η
 ται ποια μέθοδος πρέπει να ακολουθείται για να αξιολογού οποία δεν ενημερώθηκε ούτε για τον κατάλογο των
 νται οι παράγοντες που μπορεί να οδήγησαν στην εμφάνιση υποψηφίων για την επίδικη θέση υπαλλήλων ούτε για τα
 της επαγγελματικής ασθένειας συνιστά, αυτό καθαυτό, πηγή προσόντα που απαιτούνται για την άσκηση των οικείων
 διακρίσεων. καθηκόντων, δεν είχε τη δυνατότητα να προβεί η ίδια στη
 συγκριτική εξέταση των προσόντων που επιτάσσει το
 άρθρο 45 του ΚΥΚ,
 Προσφυγή που άσκησε στις 16 Ιανουαρίου 1996 o — το Συμβούλιο έλαβε απόφαση διορισμού , η οποία δεν έχει
 Θεμιστοκλής Κονταργύρης κατά του Συμβουλίου της ως αντικείμενο την κάλυψη , υπό τους προβλεπομένους
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως από τον ΚΥΚ όρους, συγκεκριμένης κενής θέσεως,
 (Υπόθεση Τ-6/96) — οι αποφάσεις περί απορρίψεως της υποψηφιότητας και
 της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος ελήφθη
 (96/C 77/35 ) σαν παρανόμως από τον Γενικό Γραμματέα, ενώ για την
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) πλήρωση της επίδικης θέσεως οι εξουσίες της ΑΔΑ
 μπορούν να ασκούνται νομίμως μόνον από το Συμβού
 Στις 16 Ιανουαρίου 1996, o Θεμιστοκλής Κονταργύρης, λιο .
 κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τους Jean-Noël O προσφεύγουν φρονεί επίσης ότι η εν λόγω ανακοίνωση
 Louis, Thierry Demaseure και Ariane Tornel , δικηγόρους κενής θέσεως είχε διατυπωθεί με γενικούς όρους, οι οποίοι
 Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τη Fiduciaire δεν παρέχουν στην ΑΔΑ τη δυνατότητα να προβεί σε
 Myson sàrl, 1 , rue Glesener, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδι συγκριτική εξέταση των προσόντων των διαφόρων υποψη
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του φίων. Επιπλέον, κατά παράβαση των άρθρων 7 και 27 του
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. ΚΥΚ, o Γενικός Γραμματέας επέλεξε, ως αποφασιστικό
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: κριτήριο , την ανάγκη να υπάρχει ορισμένη γεωγραφική
 ισορροπία.
 — να ακυρώσει την απόφαση περί απορρίψεως της υποψη
 φιότητας του προσφεύγοντος στη θέση βαθμού ΑΙ της Τέλος, επικαλείται παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογή
 Γενικής Διευθύνσεως (στο εξής: ΓΔ J) «Οικονομική και σεως καθώς και την ύπαρξη στην προκειμένη περίπτωση
 κοινωνική συνοχή , περιφερειακή πολιτική , κοινωνική καταχρήσεως εξουσίας.
 πολιτική , απασχόληση , διάλογος κοινωνικών εταίρων,
 εκπαίδευση και νεότητα, πολιτισμός, οπτικοακουστικά
 μέσα», Προσφυγή της Antonia Carparelli κατα της Επιτροπής των
 — να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου περί διορι Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 σμού άλλου υποψηφίου στον βαθμό ΑΙ , 22 Ιανουαρίου 1996
 (Υπόθεση Τ-8/96)
 — να ακυρώσει την απόφαση περί τοποθετήσεως αυτού του
 άλλου υποψηφίου στη θέση του γενικού διευθυντή της (96/C 77/36)
 ΓΔ J ,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 — να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Γραμματέα του
 Συμβουλίου της 7ης Νοεμβρίου 1995 περί απορρίψεως της H Antonia Carparelli, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμε
 διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος, νη από τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure και Ariane
 Tornel , δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο
 — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. Λουξεμβούργο τη Fiduciaire Myson sàrl , 1 , rue Glesener,


text:
 25.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/4
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τμήμα μείζονος συνθέσεως)
 της 10ης Ιανουαρίου 2006
 στην υπόθεση C-402/03 (αίτηση του Vestre Landsret για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Skov Æg κατά Bilka Lavprisvarehus A/S και Bilka Lavprisvarehus A/S κατά Jette Mikkelsen και Michael Due Nielsen (1)
 (Οδηγία 85/374/ΕΟΚ - Ευθύνη από ελαττωματικά προϊόντα - Ευθύνη του προμηθευτή ελαττωματικού προϊόντος)
 (2006/C 48/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Στην υπόθεση C-402/03, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Vestre Landsret (Δανία) με απόφαση της 26ης Σεπτεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 29 Σεπτεμβρίου 2003, στο πλαίσιο της δίκης Skov Æg κατά Bilka Lavprisvarehus A/S και Bilka Lavprisvarehus A/S κατά Jette Mikkelsen και Michael Due Nielsen, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann (εισηγητή), C. W. A. Timmermans, A. Rosas, K. Schiemann και J. Makarczyk, προέδρους τμήματος, C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues, R. Silva de Lapuerta, K. Lenaerts, P. Kūris, E. Juhász και Γ. Αρέστη, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 10 Ιανουαρίου 2006 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Η οδηγία 85/374/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1985, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σε θέματα ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι:
 —
 αντιβαίνει προς αυτήν εθνική διάταξη σύμφωνα με την οποία ο προμηθευτής υπέχει, πέραν των περιπτώσεων που αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας, την αντικειμενική ευθύνη που υπέχει, σύμφωνα με την οδηγία αυτή, ο παραγωγός·
 —
 δεν αντιβαίνει προς αυτήν εθνική διάταξη κατά την οποίαν ο προμηθευτής ευθύνεται απεριορίστως για πταίσμα του παραγωγού.
 (1) ΕΕ C 304 της 13.12.2003.


text:
 24.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/42
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 9ης Οκτωβρίου 2007 — Bellantone κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου
 (Υπόθεση F-85/06) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Έκτακτος υπάλληλος διοριζόμενος ως μόνιμος υπάλληλος - Προθεσμία καταγγελίας - Εφάπαξ αποζημίωση λόγω εξόδου από την υπηρεσία - Ημερήσια αποζημίωση - Υλική ζημία)
 (2007/C 283/75)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Gerardo Bellantone (Λουξεμβούργο, Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου) (εκπρόσωποι: T. Bontinck και J. Feld, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Ελεγκτικό Συνέδριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: T. Kennedy, J.-M. Stenier και G. Corstens)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, η ακύρωση της αποφάσεως του Γενικού Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου της 30ής Μαρτίου 2006, περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος, πρώην εκτάκτου υπαλλήλου που διορίστηκε ως μόνιμος υπάλληλος με αίτημα την καταβολή του υπολοίπου της συμπληρωματικής αποζημιώσεως λόγω καταγγελίας της συμβάσεως, του επιδόματος αποχωρήσεως και της ημερησίας αποζημιώσεως, και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Ο G. Bellantone φέρει τα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων του.
 3)
 Το Ελεγκτικό Συνέδριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρει, εκτός των δικαστικών εξόδων του, το ένα τέταρτο των δικαστικών εξόδων του G. Bellantone.
 (1) ΕΕ C 237 της 30.9.2006, σ. 18.


text:
23.8.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 200/23
 εκπροσωπούμενες από τον W. Schuler, δικηγόρο, κατά Επιτροπής 2) Οι προσφεύγοντες φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. zur Hausen και καθώς και τα έξοδα της Επιτροπής.
 B. Eggers), με αντικείμενο αίτημα περί ακυρώσεως του κανονισμού
 (ΕΚ) 560/2002 της Επιτροπής, της 27ης Μαρτίου 2002, για την
 επιβολή προσωρινών μέτρων διασφαλίσεως κατά των εισαγωγών (1) ΕΕ C 289 της 23.11.2002.
 ορισμένων προϊόντων χάλυβα (ΕΕ L 85, σ. 1), το Πρωτοδικείο
 (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, Πρόεδρο,
 R. M. Moura Ramos και Η. Legal, δικαστές, γραμματέας: H. Jung,
 εξέδωσε στις 30 Απριλίου 2003, διάταξη με το ακόλουθο διατα-
 κτικό:
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 2) Οι προσφεύγοντες φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα
 καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή,
 συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας των της 6ης Μαΐου 2003
 ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) ΕΕ C 191 της 10.8.2002. στην υπόθεση T-321/02: Paul Vannieuwenhuyze-Morin κατά
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής
 Ενώσεως (1)
 («Προσφυγή ακυρώσεως — Οδηγία 2002/58/ΕΚ —
 Φυσικά ή νομικά πρόσωπα — Ενεργητική νομιμοποίηση
 — Απαράδεκτο»)
 (2003/C 200/42)
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 9ης Απριλίου 2003 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 στην υπόθεση T-280/02: Johannes Jacobus Pikaart κ.λπ.
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1) Στην υπόθεση T-321/02, Paul Vannieuwenhuyze-Morin, κάτοικος
 Grigny (Γαλλία), εκπροσωπούμενος από τον G. Dupaigne, δικη-
 γόρο, κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (εκπρόσωποι: H. Duintjer
 («Προσφυγή ακυρώσεως — Πράξεις υποκείμενες σε Tebbens και Α. Caiola) και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 προσφυγή — Απαράδεκτο») (εκπρόσωπος: M.-C. Giorgi Fort), με αντικείμενο τη μερική
 ακύρωση της οδηγίας 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την
 (2003/C 200/41) επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την
 προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών
 επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία ιδιωτικής ζωής στις
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική) ηλεκτρονικές επικοινωνίες) (ΕΕ L 201, σ. 37), το Πρωτοδικείο
 (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους V. Tiili, Πρόεδρο,
 P. Mengozzi και Μ. Βηλαρά, δικαστές, γραμματέας: H. Jung,
 εξέδωσε στις 6 Μαΐου 2003, διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Στην υπόθεση T-280/02, Johannes Jacobus Pikaart, κάτοικος
 Papendrecht (Κάτω Χώρες), Johanna Cornelia Pikaart-Leeuwe-
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 stein, κάτοικος Papendrecht, Scheepvaartonderneming
 «Factotum» vof, με έδρα το Papendrecht, εκπροσωπούμενοι από
 τους M. J. van Dam και D. Ouwerling, δικηγόρους, κατά 2) Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί των αιτήσεων παρεμ-
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: W. Wils), βάσεως του Βασιλείου της Ισπανίας και της Επιτροπής.
 που έχει ως αντικείμενο προσφυγή περί ακυρώσεως της αποφάσεως
 της Επιτροπής που, κατά τους προσφεύγοντες, περιλαμβάνεται στο
 έγγραφο που απέστειλαν σε αυτούς οι υπηρεσίες της στις 3) Καταδικάζει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά του έξοδα
 16 Ιουλίου 2002 [D (2002) 11 796], το Πρωτοδικείο (τρίτο καθώς και στα έξοδα που υποβλήθηκαν το Κοινοβούλιο και
 τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, Πρόεδρο, J. Azizi και το Συμβούλιο.
 M. Jaeger, δικαστές, γραμματέας: H. Jung εξέδωσε στις 9 Απριλίου
 2003, διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 (1) ΕΕ C 7 της 11.1.2003.
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.


text:
 11.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 39/13
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Δεκεμβρίου 2011 — Ahouma κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-138/11) (1)
 (Θάνατος του προσφεύγοντος - Κατάργηση της δίκης)
 2012/C 39/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Brouha Nathanaël Ahouma (Αμπιτζάν, Ακτή του Ελεφαντοστού) (εκπρόσωπος: G. Collard, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: B. Driessen και C. Fekete)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2011/18/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/656/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου σχετικά με την ανανέωση των περιοριστικών μέτρων κατά της Ακτής του Ελεφαντοστού (ΕΕ L 11, σ. 36), και του κανονισμού (ΕΕ) 25/2011 του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 560/2005 για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων ενόψει της κατάστασης στην Ακτή του Ελεφαντοστού (ΕΕ L 11, σ. 1)
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη επί της προσφυγής.
 2)
 Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Καταργεί τη δίκη επί των αιτήσεων παρεμβάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Δημοκρατίας της Ακτής του Ελεφαντοστού.
 (1) EE C 130 της 30.4.2011.


text:
 23.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/21
 Προσφυγή-αγωγή της 9ης Ιανουαρίου 2012 — ZZ κατά Επιτροπής και ΕΜΑ
 (Υπόθεση F-2/12)
 2012/C 184/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ZZ (εκπρόσωποι: M. Ekimdzhiev, K. Boncheva και G. Chernicherska, δικηγόροι)
 Καθών-εναγόμενοι: Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Πρώτον, αίτηση ακυρώσεως των αποφάσεων της Επιτροπής που αφορούν την κατάρτιση και την έγκριση του πίνακα προεπιλεγέντων υποψηφίων που παρουσιάστηκε στο διοικητικό συμβούλιο του EMA στο πλαίσιο της διαδικασίας επιλογής και διορισμού του εκτελεστικού διευθυντή του εν λόγω οργανισμού, δεύτερον, αίτηση ακυρώσεως του διορισμού άλλου υποψηφίου στην εν λόγω θέση και, τρίτον, αίτημα χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης που φέρεται ότι υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της επιτροπής προεπιλογής περί καταρτίσεως καταλόγου υποψηφίων προς υποβολή στη συμβουλευτική επιτροπή διορισμών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα-ενάγοντα με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 14ης Μαρτίου 2011·
 —
 να ακυρώσει την προηγούμενη απόφαση της συμβουλευτικής επιτροπής διορισμών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 14ης Μαρτίου 2011, με την οποία καλούνται οι τέσσερις εγγεγραμμένοι στον πίνακα της επιτροπής προεπιλογής υποψήφιοι για συνέντευξη ενώπιον της συμβουλευτικής επιτροπής διορισμών, που κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα-ενάγοντα με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 14ης Μαρτίου 2011·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της συμβουλευτικής επιτροπής διορισμών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 14ης Μαρτίου 2011, με την οποία συμφωνεί με τη γνώμη της επιτροπής προεπιλογής σχετικά με την υπεροχή από πλευράς προσόντων των τεσσάρων εγγεγραμμένων στον κατάλογο της επιτροπής προεπιλογής υποψηφίων, που κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα-ενάγοντα με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 14ης Μαρτίου 2011·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 20ής Απριλίου 2011, περί καταρτίσεως καταλόγου των προεπιλεγέντων υποψηφίων·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 6ης Οκτωβρίου 2011, που απορρίπτει τη διοικητική ένσταση που υποβλήθηκε ως διοικητική προσφυγή δυνάμει του άρθρου 90 του ΚΥΚ, και που εκθέτει λεπτομερώς τους λόγους της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 20ής Απριλίου 2011, περί καταρτίσεως καταλόγου των προεπιλεγέντων υποψηφίων·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του EMA, της 6ης Οκτωβρίου 2011, περί διορισμού του εκτελεστικού διευθυντή του EMA, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 91, παράγραφος 4, του ΚΥΚ, η οποία αποτέλεσε αντικείμενο διοικητικής ενστάσεως που υποβλήθηκε στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή δυνάμει του άρθρου 90 του ΚΥΚ·
 —
 να διατάξει δίκαιη χρηματική ικανοποίηση λόγω της προξενηθείσας ηθικής βλάβης·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον EMA στα δικαστικά έξοδα.


text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/21
 Προσφυγή της 30ής Μαΐου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-255/07)
 (2007/C 183/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Alcover San Pedro και D. Kukovec)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2004/18/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2004/18/ΕΚ στο εθνικό δίκαιο έληξε στις 31 Ιανουαρίου 2006.
 (1) EE L 134, σ. 114.


text:
 21.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/54
 Προσφυγή της 21ης Ιανουαρίου 2009 — De Britto Patricio-Dias κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-4/09)
 (2009/C 69/120)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Jorge De Britto Patricio-Dias (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (Εκπρόσωπος: L. Massaux, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως περί νέας τοποθετήσεως του προσφεύγοντος στη μονάδα TREN.B.3
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της ΑΔΑ της 11ης Απριλίου 2008 και της 21ης Οκτωβρίου 2008,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.


text:
C 289/22 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23.11.2002
 από τον G. Robert, solicitor, και τον B. Van de Walle de τους δικηγόρους K. Αδαμαντόπουλο, J. J. Gutiérrez Gisbert
 Ghelcke, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά και J. Branton, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: J. Carbery, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: S. Marquardt
 M. Sims, J. Monteiro και F. P. Ruggeri Laderchi), υποστηριζομέ- και G. M. Berrisch), υποστηριζομένου από την Επιτροπή των
 νου από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Kreuschitz και
 P. Oliver, T. Χριστοφόρου και K. Fitch), τη ∆ημοκρατία της S. Meany), με αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως του άρθρου 3,
 Φινλανδίας (εκπρόσωποι: H. Rotkirch, T. Pynnä και Ε. Bygglin), δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 173/2000 του Συμβουλίου,
 το Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: A. Kruse και L. Nordling) της 24ης Ιανουαρίου 2000, για την περάτωση των διαδικασιών
 και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εισαγωγές ορισμένων ηλεκτρολυτι-
 Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: R. Magrill), με αντικείμενο την ακύρωση κών πυκνωτών αλουμινίου μεγάλου μεγέθους καταγωγής Ιαπωνίας,
 του κανονισμού (ΕΚ) 2821/98 του Συμβουλίου, της 17ης ∆εκεμ- ∆ημοκρατίας της Κορέας και Ταϊβάν (ΕΕ L 22, σ. 1), το
 βρίου 1998, για την τροποποίηση της οδηγίας 70/524/ΕΟΚ περί Πρωτοδικείο (τέταρτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους
 των προσθέτων υλών στη διατροφή των ζώων όσον αφορά την Μ. Βηλαρά, Πρόεδρο, V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi και
 ανάκληση αδείας χρησιμοποίησης ορισμένων αντιβιοτικών (ΕΕ Α. W. H. Meij, δικαστές, γραμματέας: J. Plingers, υπάλληλος
 L 351, σ. 4), το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από διοικήσεως, εξέδωσε στις 12 Σεπτεμβρίου 2002 απόφαση με το
 τους J. Azizi, Πρόεδρο, K. Lenaerts και M. Jaeger, δικαστές, ακόλουθο διατακτικό:
 γραμματέας: F. Erlbacher, εισηγητής σε γραφείο δικαστή, εξέδωσε
 στις 11 Σεπτεμβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 2) Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς
 και τα δικαστικά έξοδα του καθού.
 2) Η Αlpharma φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα
 έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο, περιλαμβανο-
 μένων εκείνων που αφορούν τη διαδικασία ασφαλιστικών 3) Η παρεμβαίνουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 μέτρων.
 3) Η Επιτροπή, το Βασίλειο της Σουηδίας, η ∆ημοκρατία (1 ) ΕΕ C 163 της 10.6.2000.
 της Φινλανδίας και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης
 Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά τους
 έξοδα, τόσο στην κύρια δίκη όσο και στη διαδικασία
 ασφαλιστικών μέτρων.
 ( 1) ΕΕ C 174 της 19.6.1999.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 12ης Σεπτεμβρίου 2002
 στην υπόθεση T-113/00, DuPont Teijin Films Luxembourg
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ SA και λοιποί κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων ( 1)
 της 12ης Σεπτεμβρίου 2002
 [Προσφυγή ακυρώσεως — Σύστημα γενικευμένων δασμο-
 στην υπόθεση T-89/00, Europe Chemi-Con (Deutschland) λογικών προτιμήσεων (ΣΓΠ) — Απόρριψη αιτήσεως για
 GmbH κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1) την κίνηση διαδικασίας έρευνας — Πράξη δυνάμενη να
 προσβληθεί — Εσφαλμένη ερμηνεία του κανονισμού (ΕΚ)
 (Αντιντάμπινγκ — Περάτωση της διαδικασίας — Αρχή 2820/98 — Έλλειψη αιτιολογίας]
 της ίσης μεταχειρίσεως — Ταυτόχρονη διεξαγωγή αρχικής
 έρευνας σε μια διαδικασία και επανεξετάσεως σε άλλη
 διαδικασία — Άρθρο 11, παράγραφος 2, του κανονισμού (2002/C 289/43)
 (ΕΚ) 384/96 — Κανονισμός για την περάτωση των διαδι-
 κασιών αντιντάμπινγκ — Αναδρομική ισχύς) (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (2002/C 289/42)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) Στην υπόθεση T-113/00, DuPont Teijin Films Luxembourg SA,
 με έδρα το Λουξεμβούργο, Mitsubishi Polyester Film GmbH, με
 έδρα το Wiesbaden (Γερμανία), Toray Plastics Europe SA, με
 έδρα το Saint-Maurice-de-Beynost (Γαλλία), εκπροσωπούμενες
 Στην υπόθεση T-89/00, Europe Chemi-Con (Deutschland) από τους Ι. Forrester, QC, και J. Killick, barrister, με τόπο
 GmbH, με έδρα τη Νυρεμβέργη (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών