text:
C 94/8 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 28.3.98
 Servizi Acciai Rivestiti SpA jai, aueseäqot, Direzione Regio- pqim apoä sgm jiämgrg sgy diadijariäay eiäve rtmsekerseiä g
 nale per le Entrate Sorjómgy jai Ufficio delle Imposte sqopopoiägrg sot peqiueqeiajotä moälot aqih. 9, g Epi-
 Dirette Ukxqemsiäay, so ajoäkotho pqodijarsijoä eqxäsgla: sqopgä, jasó sg kgäwg sgy apouórexy, pqoeäbg rsom lesa-
 cemeärseqo diavxqirloä, hexqxämsay oäsi le atsoä so moälo
 Eqxsósai am rtlbibófesai le sgm joimosijgä eämmolg sóng, jahieqxähgje meäo jahersxäy emirvtärexm, pot óqvire ma
 jai idiäxy le sgm odgciäa 69/335/EOJ (1), ehmijgä molohesijgä irvtäei apoä so 1996 jai so opoiäo ha jqiheiä vxqirsó. G
 diósang epibókkotra uoäqo epiä sxm jahaqxäm peqiotriajxäm isakijgä jtbeäqmgrg jai sa emdiaueqoälema leäqg eäkabam
 rsoiveiäxm sxm jeuakaiotvijxäm esaiqeixäm le oijomolijeäy cmxärg sgy seketsaiäay atsgäy emeäqceiay loäkiy le sgm joi-
 epipsxäreiy irodtämaley pqoy ejeiämey emoäy eällerot uoäqot epiä mopoiägrg sgy apouórexy. G emeäqceia atsgä eäpqepe ma
 sxm eiruoqxäm. eiäve joimopoigheiä pqogcotleämxy, jahoärom rtmepacoäsam
 lesabokgä sot amsijeileämot sgy diadijariäay. G lg
 (1) EE eid. eäjd. 09/001, r. 20. eäcjaiqg cmxärg sgy lesabokgäy atsgäy elpoädire sgm isa-
 kijgä jtbeäqmgrg, jahxäy jai sa ókka emdiaueqoälema
 leäqg, ma tpobókotm ktrisekeiäy jai aposekerlasijeäy
 paqasgqgäreiy cia sgm pqorsariäa sxm rtlueqoämsxm soty.
 2. Paqóbarg sot óqhqot 93 sgy rtmhgäjgy koäcx eruak-
 Pqorutcgä sgy Isakijgäy Dglojqasiäay jasó Episqopgäy sxm leämgy euaqlocgäy sgy diajqiärexy lesantä meäay jai tui-
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 22 Iamotaqiäot rsaleämgy emirvtärexy Ç Paqómolg euaqlocgä rsiy tui-
 1998 rsólemey emirvtäreiy jqisgqiäxm pot eävotm euaqlocgä rsiy
 (Tpoäherg C-15/98) meäey emirvtäreiy Ç G ejsiälgrg sxm emirvtärexm xy meäxm
 eiämai pkgllekgäy koäcx pqouamotäy ruóklasoy.
 (98/C 94/16)
 Rsgm peqiäpsxrg jasó sgm opoiäa oi sqopopoigäreiy
 G Isakijgä Dglojqasiäa, ejpqorxpotälemg apoä som jahgcgsgä sot tuirsaleämot rtrsgälasoy dem joimopoigähgjam, oi
 Umberto Leanza, epijotqotälemo apoä som Pier Giorgio Ferri, voqgcgheiärey emirvtäreiy lesó siy sqopopoigäreiy lpoqotäm
 avvocato dello Stato, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco ma hexqghotäm paqómoley jasó paqóbarg sot óqhqot 93
 sgm isakijgä pqerbeiäa, 5, rue Marie-AdeÂlaïde, órjgre, rsiy paqócqauoy 3 sgy rtmhgäjgy, loämom am oi sqopopoigäreiy
 22 Iamotaqiäot 1998, emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqx- eiävam jahoqirsijgä epiäpsxrg rsoty koäcoty artlbibórsot
 paøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm sgy emirvtärexy. Pqojeileämot ma bebaixärei oäsi oi emi-
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. rvtäreiy gäram meäey lesó som peqiueqeiajoä moälo sot 1988,
 so leäqoy III sgy apouórexy eäkabe tpoäwg oqirleäma rsoi-
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio veiäa sa opoiäa amaueäqomsai tpoä sa rsoiveiäa a) eäxy e).
 Ç ma ajtqxärei, bórei sot óqhqot 173 sgy rtmhgäjgy EJ, ìrom auoqó so rsoiveiäo a), pot auoqó soty oäqoty
 sgm apoäuarg sgy 21gy Ojsxbqiäot 1997 (1), ecjasarsórexy sgy epiveiqgärexy rsg Raqdgmiäa, g Epi-
 sqopgä tpeäpere re robaqoä jai pqouameäy ruókla, apodiä-
 Ç ma apouamheiä, jasó rtmeäpeia, epiä sot apoä 14 Moelbqiäot domsay rsom peqiueqeiajoä moälo sot 1988 sg diósang
 1997 eccqóuot sgy Episqopgäy, jasó sgm opoiäa g epiveiäqgrg pqeäpei ma eävei rsg Raqdg-
 miäa sgm eädqa sgy jai so kilómi mgokocgärexy. Atsoä dem
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda. aposekeiä eäma meäo rsoiveiäo jahoärom pqobkepoäsam gädg
 rsom moälo sot 1951, pot sqopopoigähgje so 1954.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 So ruókla atsoä amsijasopsqiäfesai epiärgy rsgm ejsiälgrg
 G isakijgä jtbeäqmgrg hexqeiä bkapsijgä jai paqómolg sgm sgy rglariäay sxm ókkxm rsoiveiäxm pot enesófomsai tpoä
 apoä 21 Ojsxbqiäot 1997 apoäuarg sgy Episqopgäy cia soty sa rsoiveiäa bÂ eäxy dÂ.
 ajoäkothoty koäcoty:
 3. Ekkipgäy, amepaqjgäy, apqoäruoqg jai opxrdgäpose lg
 1. èkkeiwg moliloäsgsay sgy epikocgäy pot tiohesgähgje le aisiokocgleämg ejsiälgrg sot rtlbibarsotä sxm emi-
 sgm pqorbakkoälemg apoäuarg jai seähgje re euaqlocgä rvtärexm jasó sgm eämmoia sgy paqacqóuot 1 sot
 le so apoä 14 Moelbqiäot 1997 eäccqauo sgy Episqopgäy, óqhqot 92 sgy rtmhgäjgy.
 rvesijó le som peqiueqeiajoä moälo aqih. 9 sgy 15gy Ue-
 bqotaqiäot 1996 Ç Paqóbarg sxm jamoämxm peqiä sxm G Episqopgä paqeäkeiwe pkgäqxy ma kóbei heärg epiä sot
 dijomolijxäm ecctgärexm. fgsgälasoy am oi emirvtäreiy eiämai ijameäy ma mohetärotm gä
 apeikotäm ma mohetärotm som amsacxmirloä. ìrom auoqó
 G Episqopgä dem eädxre jalió engäcgrg rvesijó le sgm som ókko koäco artlbibórsot, dgkadgä sgm epiäpsxrg epiä
 epikocgä sgy ma tpobókei re dtäo diauoqesijeäy diadija- sxm rtmakkacxäm lesantä jqasxäm lekxäm, g Episqopgä
 riäey so eluamifoälemo xy emiaiäo jahersxäy emirvtärexy, paqeävei aisiokociäa g opoiäa bqiärjesai rsa oäqia sot aja-
 lokomoäsi atsoä sqopopoigähgje le sgm póqodo sot vqoä- samoägsot, rseqeiäsai kocijgäy jai opxrdgäpose eiämai
 mot. G epikocgä sgy Episqopgäy, ejsoäy sot oäsi eiämai adi- pkgäqxy apqoäruoqg.
 jaiokoäcgsg, uaiämesai apqoäruoqg rso ma diaruakiärei
 sgm oqhgä jai diauamgä órjgrg sgy enotriäay ekeäcvot sgy 4. Paqómolg ejsiälgrg sxm emirvtärexm jasó sgm eämmoia sot
 joimosijgäy kocirsijgäy sgy emirvtärexy. Rsgm pqaclasi- óqhqot 92 paqócqauoy 3 rsoiveiäa a) jai c) sgy
 joäsgsa, pqojakeiä rtäcvtrg jai abebaioäsgsa rsg diadija- rtmhgäjgy.
 riäa ejsilgärexy, rtlbókkomsay amepamoäqhxsa rsg
 dgliotqciäa pkgllekeixäm pot amaiqotäm sg moliloäsgsa Auotä jaseäkgne rso oäsi so jahersxäy emirvtärexm eiämai
 sgy pqorbakkoleämgy apouórexy. Auotä eäkabe cmxärg oäsi artlbiäbarso le sgm joimgä acoqó jasó sgm eämmoia sot
 ---pagebreak--- 28.3.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 94/9
 óqhqot 92 paqócqauoy 1, dioäsi eävei epiäpsxrg rsiy oi ej sgy odgciäay tpovqexäreiy. G Episqopgä dem rtluxmeiä le
 rtmakkaceäy lesantä jqasxäm lekxäm, g Episqopgä eneäsare sgm amóktrg pot tporsgqiäfotm oi cakkijeäy aqveäy, oäsi
 sg dtmasoäsgsa euaqlocgäy sxm paqejjkiärexm pot pqo- dgkadgä apoä sevmijgäy rjopióy tpóqvotm dtäo eiädg eäqcxm, sa
 bkeäpomsai rsiy paqacqóuoty 2 jai 3 sot pqoamaueqheä- tpoäceia eäqca (gkejsqodoäsgrg) jai g ecjasórsarg sot Ûej-
 msoy óqhqot 92. Dem eiämai dtmasoä so rgleiäo atsoä sgy soäy edóuoty tkijotäë (uxsirloäy dgloärixm vxäqxm)ç rsgm
 apouórexy ma lgm eävei tporseiä siy rtmeäpeiey sgy paqó- pqaclasijoäsgsa, sa dtäo eäqca rtmdeäomsai rsemó, g de
 molgy ejsilgärexy pot eäcime cia soty rjopotäy sot amauoqó rsgm omolasokociäa Nace jai rsiy omolasokociäey
 óqhqot 92 paqócqauoy 1, pot jasacceäkkesai le som CPC jai CITI eiämai aktrisekgäy.
 pqogcotälemo koäco, g apodovgä sot opoiäot ha rtlpa-
 qeärtqe oä,si eävei apouarirseiä rsgm peqiäpsxrg artlbibó- Enókkot, g Episqopgä uqomeiä, eävomsay idiäxy tpoäwg siy
 rsot sgy emirvtärexy. pqojgqtäneiy pot dglorietähgjam soäro rsgm Epiärglg Eugle-
 qiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm oäro jai rso cakkijoä
 5. èkkeiwg moliloäsgsay sgy diasacgäy amajsgärexy sgy emi- ÛBulletin Officiel des Annonces des MarcheÂs Publicsë, oäsi xy
 rvtärexy koäcx paqabiórexy sxm aqvxäm sgy pqorsariäay o lomadijoäy amaheäsxm uoqeäay sxm em koäcx eäqcxm pqeäpei ma
 sgy dijaiokocgleämgy elpirsortämgy, sgy amakocijoäsgsay hexqgheiä g Sydev jai oävi oi epileäqoty dglosijeäy emxäreiy
 jai sgy iroäsgsay. gkejsqodosgärexy sot dialeqiärlasoy VendeÂe. Auotä o ama-
 heäsxm uoqeäay jasó sgm eämmoia sgy odgciäay lpoqeiä ma eiämai
 (1) Apoäuarg 98/95/EJ sgy Episqopgäy (EE L 20 sgy 27.1.1998, r. 30). oqcamirloäy vxqiäy molijgä pqorxpijoäsgsa, so eqxäsgla poioy
 eiämai apoä molijgäy rjopióy o rtlbakkoälemoy rsg rtälbarg le
 sgm opoiäa amasiähesai so eäqco dem eiämai jqiärilo cia som pqor-
 dioqirloä sot amaheäsomsoy uoqeäa. Seäkoy, oi em koäcx eqcariäey
 eävotm som iädio rjopoä, pqooqiäfomsai ma episekeärotm eäma emi-
 aiäo oijomolijoä jai sevmijoä qoäko: sgm pqaclasopoiägrg emoäy
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm poktesotäy pqocqóllasoy gkejsqodosgärexy rso eädauoy sot
 jasó Cakkijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy 22 Iamota- dialeqiärlasoy VandeÂe. So loämo rsoiveiäo pot poijiäkkei eiämai
 qiäot 1998 so cexcqauijoä rsiäcla sxm eqcarixäm atsxäm rso pkaiärio sot
 (Tpoäherg C-16/98) atsotä dialeqiärlasoy. Atsgä g diauoqó dem eiämai ijamgä ma
 (98/C 94/17) helekixärei diójqirg lesantä diauoäqxm eäqcxm akkó rsgqiäfei
 loämo sg diójqirg diauoäqxm slglósxm sot atsotä eäqcot.
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg ìlxy, rtäluxma le so detäseqo edóuio sgy paqacqóuot 10
 apoä soty Hendrik Van Lier, molijoä rtälbotko, jai Olivier sot óqhqot 14 sgy odgciäay, oäsam eäma eäqco jasaslgheiä re
 Couvert-CasteÂra, tpókkgko jqósoty leäkoty pot eävei seheiä pokkó slgälasa, g aniäa sot jóhe slgälasoy pqeäpei ma kalbó-
 rsg dióherg sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le amsiäjkgso rso Kot- mesai tpoäwg cia sgm ejsiälgrg sgy aniäay okojkgäqot sot
 nelbotäqco som Carlos Gómez de La Cruz, Centre Wagner, eäqcot.
 Kirchberg, órjgre, rsiy 22 Iamotaqiäot 1998, emxäpiom sot Oi dglorietheiärey amajoimxäreiy amaheärexy epibebaixämotm
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sgm ópowg sgy Episqopgäy oäsi o diavxqirloäy sxm eäqcxm eiäve
 sgy Cakkijgäy Dglojqasiäay. xy aposeäkerla ma amasehotäm oi rtlbóreiy re sopijeäy epi-
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so veiqgäreiy pot eiämai jaktäseqa emgleqxleämey xy pqoy sgm
 Dijarsgäqio pqaclasijgä eäjsarg sot pqocqóllasoy sxm eäqcxmç oi ama-
 joimxäreiy atseäy deiävmotm pqóclasi oäsi sa eäqca amaseähgjam
 Ç ma amacmxqiärei oäsi, jasó sg diadijariäa rtmówexy oäka re okicóqihley epiveiqgäreiy sot dialeqiärlasoy VandeÂe.
 rtlbórexm pot jiämgre so Syndicat deÂpartement d'eÂlectri-
 fication de la VandeÂe, som Dejeälbqio 1994, cia sgm amó- (1) EE L 199 sgy 9.8.1993, r. 84.
 herg sxm eqcarixäm gkejsqodosgärexy jai uxsirlotä (2) Apoäuarg sot Dijarsgqiäot rsgm tpoäherg C-311/96 (EE C 212
 dgloärixm vxäqxm, g Cakkijgä Dglojqasiäa paqeäbg siy sgy 12.7.1997, r. 6).
 tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sgm odgciäa 93/38/EOJ (1),
 jai rtcjejqileäma apoä so óqhqo 4 paqócqauoy 2, so
 óqhqo 14 paqócqauoy 1 jai sa óqhqa 10 jai 13, jahxäy
 jai sa óqhqa 21, 24 jai 25,
 Ç ma jasadijórei sg Cakkijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot
 eänoda. tpeäbake o Pqoeädqoy, sot arrondissementsrechtbank te
 's-Gravenhage, le apoäuarg sgy 19gy Dejelbqiäot 1997, rsgm
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa tpoäherg Emesa Sugar (Free Zone) NV jasó 1. Okkamdijotä
 Dgloriäot, 2. Hoofdproductschap voor akkerbouwproducten,
 ìsam diengävhg g diadijariäa amaheärexy sxm em koäcx dglo- 3. Land Aruba
 riäxm eäqcxm (seäkg 1994 Ç aqveäy 1996), g odgciäa 93/38/EOJ (Tpoäherg C-17/98)
 dem eiäve ajoälg lesaueqheiä rso cakkijoä diäjaio (2). Xrsoäro, o
 amaheäsxm uoqeäay oäueike ma euaqloärei rÂ atsgä sg diadija- (98/C 94/18)
 riäa amaheärexy siy diasóneiy sgy odgciäay, dioäsi atseäy, apoä
 1gy Iotkiäot 1994, eiävam ólero aposeäkerla. Le apoäuarg sgy 19gy Dejelbqiäot 1997, g opoiäa peqigäkhe
 rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 G Episqopgä uqomeiä oäsi so rtämoko sxm eäqcxm gkejsqodo- mosgäsxm rsiy 23 Iamotaqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot arrondis-
 sgärexy jai uxsirlotä dgloärixm vxäqxm tpócesai re eämam jai sementsrechtbank te 's-Gravenhage, rso pkaiärio sgy diauo-
 loämom amaheäsomsa uoqeäa jai aposekeiä eäma jai so atsoä eäqco, qóy lesantä Emesa Sugar (Free Zone) NV jai 1. Okkamdijotä
 so opoiäo diavxqiärsgje sevmgsó le rjopoä ma paqajaluhotäm Dgloriäot, 2. Hoofdproductschap voor akkerbouwproducten,


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/7
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 14ης Οκτωβρίου 2004
 στην υπόθεση C-173/02: Βασίλειο της Ισπανίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Κανονισμός (ΕΟΚ) 3950/92 - Κοινή οργάνωση της αγοράς του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων - Απόφαση της Επιτροπής περί απαγορεύσεως ενισχύσεως για την αγορά ποσοστώσεων γάλακτος)
 (2004/C 300/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Στην υπόθεση C-173/02, με αντικείμενο προσφυγή περί ακυρώσεως δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ, η οποία ασκήθηκε στις 13 Μαΐου 2002, Βασίλειο της Ισπανίας, εκπροσωπούμενο από τον S. Ortiz Vaamonde, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εκπροσωπούμενης από τον J. L. Buendía Sierra, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, A. Rosas και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε, στις 14 Οκτωβρίου 2004, απόφαση με το εξής διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 169 της 13.7.2002.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/28
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Οκτωβρίου 2008 — Le Canne κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-375/05) (1)
 (Γεωργία - Κοινοτική χρηματοδοτική συνδρομή - Δημοσιονομική παρατυπία της αιτήσεως πληρωμής του υπολοίπου - Απόφαση μειώσεως της χρηματοδοτικής συνδρομής - Λήξη της προθεσμίας παραγραφής - Προσφυγή ακυρώσεως και αγωγή αποζημιώσεως)
 (2008/C 313/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Azienda Agricola «Le Canne» Srl (Rovigo, Ιταλία) (εκπρόσωποι: G. Carraro και F. Mazzonetto, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Cattabriga και L. Visaggio, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής C(2005) 2939, της 26ης Ιουλίου 2005, με την οποία μειώθηκε η ενίσχυση που είχε χορηγηθεί στην προσφεύγουσα για τον εκσυγχρονισμό μιας μονάδας παραγωγής προϊόντων υδατοκαλλιέργειας καθώς και αίτημα επιδικάσεως αποζημιώσεως για την αποκατάσταση της ζημίας που απορρέει από τη μείωση αυτή.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση C(2005) 2939 της Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου 2005, κατά το μέρος κατά το οποίο μειώνει την κοινοτική χρηματοδοτική συνδρομή που χορηγήθηκε στην Azienda Agricola «Le Canne» Srl για το σχέδιο IT/0016/90/02 λόγω του καταλογισμού στις επιλέξιμες για τη συνδρομή αυτή δαπάνες του κέρδους που πραγματοποίησε η Girardello SpA κατά την εκτέλεση των σχετικών με το σχέδιο αυτό δαπανών.
 2)
 Απορρίπτει την αγωγή αποζημιώσεως.
 3)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 296 της 26.11.2005.


text:
 8.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/30
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2014 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά της Ισλανδίας
 (Υπόθεση E-1/14)
 (2014/C 138/07)
 Στις 10 Ιανουαρίου 2014, ασκήθηκε προσφυγή στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ κατά της Ισλανδίας από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τους Xavier Lewis και Markus Schneider, υπό την ιδιότητά τους ως αντιπροσώπων της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, Rue Belliard 35, 1040 Brussels, Βέλγιο.
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ζητεί από το Δικαστήριο ΕΖΕΣ:
 1.
 να αναγνωρίσει ότι η Ισλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει και/ή να κοινοποιήσει αμέσως στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλα τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 18α του παραρτήματος XIII της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (οδηγία 2006/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2006, για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/62/ΕΚ περί επιβολής τελών στα βαρέα φορτηγά οχήματα που χρησιμοποιούν ορισμένα έργα υποδομής), όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει της εν λόγω πράξης και του άρθρου 7 της συμφωνίας·
 2.
 να διατάξει την Ισλανδία να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 Η προσφυγή αφορά τη μη συμμόρφωση της Ισλανδίας, το αργότερο έως τις 20 Απριλίου 2013, με αιτιολογημένη γνώμη που εξέδωσε η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ στις 20 Φεβρουαρίου 2013 σχετικά με τη μη εφαρμογή από το εν λόγω κράτος στην εσωτερική έννομη τάξη του της οδηγίας 2006/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2006, για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/62/ΕΚ περί επιβολής τελών στα βαρέα φορτηγά οχήματα που χρησιμοποιούν ορισμένα έργα υποδομής (εφεξής «η πράξη»), όπως αναφέρεται στο σημείο 18α του παραρτήματος XIII της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και όπως προσαρμόστηκε στην εν λόγω συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι η Ισλανδία δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει του άρθρου 2 της πράξης και του άρθρου 7 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, δεδομένου ότι δεν θέσπισε ούτε κοινοποίησε στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του άρθρου 2 της πράξης.


text:
 12.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/37
 Αγωγή της 17ης Φεβρουαρίου 2014 — D. Burazer κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση T-108/14)
 2014/C 142/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η κροατική
 Διάδικοι
 Ενάγοντες: Drago Burazer (Ζάγκρεμπ, Κροατία), Nikolina Nežić (Ζάγκρεμπ), Blaženka Bošnjak (Sv. Ivan Zelina, Κροατία), Bosiljka Grbašić (Križevci, Κροατία), Tea Tončić (Pula, Κροατία), Milica Bjelić (Dubrovnik, Κροατία), Marijana Kruhoberec (Varaždin, Κροατία) (εκπρόσωπος: Mato Krmek, δικηγόρος)
 Εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Ένωση
 Αιτήματα των εναγόντων
 Οι ενάγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να εκδώσει δικαστική απόφαση με την οποία να αναγνωρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση υποχρεούται να ανορθώσει τη ζημία που προκάλεσε στους ενάγοντες η μη τήρηση εκ μέρους της Επιτροπής της υποχρεώσεώς της να παρακολουθεί την εκτέλεση της Συνθήκης Προσχωρήσεως της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υποχρεώσεως την οποία υπέχει δυνάμει του άρθρου 36 της Πράξεως Προσχωρήσεως (παράρτημα VII, παράγραφος 1), όσον αφορά τη δημιουργία, στην κροατική έννομη τάξη, του σώματος των αρμόδιων για την εκτέλεση δημοσίων υπαλλήλων,
 —
 να αναστείλει τη συζήτηση σχετικά με το ύψος των σχετικών αξιώσεων έως ότου η απόφαση αυτή αποκτήσει ισχύ δεδικασμένου,
 —
 να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αγωγής τους, οι ενάγοντες προβάλλουν τους ακόλουθους ισχυρισμούς.
 1.
 Η Ευρωπαϊκή Ένωση, καθόσον δεν αντιτάχθηκε στην κατάργηση των νομοθετημάτων σχετικά με τη δημιουργία και τη ρύθμιση του σώματος των αρμόδιων για την εκτέλεση δημοσίων υπαλλήλων τα οποία θεσπίστηκαν από την Κροατία κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για την προσχώρησή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 36 της Πράξεως Προσχωρήσεως (παράρτημα VII, παράγραφος 1), η οποία αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της Συνθήκης Προσχωρήσεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση που συνήφθη μεταξύ της Δημοκρατίας της Κροατίας και των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2013, L 300, σ. 7). Το άρθρο 36 της Πράξεως Προσχωρήσεως αναθέτει στην Επιτροπή το καθήκον να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς (monitoring) την τήρηση όλων των δεσμεύσεων που ανέλαβε η Κροατία κατά τις διαπραγματεύσεις για την προσχώρησή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και, ως εκ τούτου, την τήρηση της νομικής δεσμεύσεως που ανέλαβε η Κροατία σχετικά με τη δημιουργία του σώματος των αρμοδίων για την εκτέλεση δημοσίων υπαλλήλων και με τη διαμόρφωση όλων των αναγκαίων προϋποθέσεων για την πλήρη έναρξη λειτουργίας του σώματος στο πλαίσιο της κροατικής έννομης τάξεως πριν από την 1η Ιανουαρίου 2012. Εντούτοις, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έχει την εξουσία να αποδέχεται μονομερείς τροποποιήσεις των ως άνω δεσμεύσεων από την Κροατία.
 2.
 Λόγω της παραβάσεως αυτής, η Επιτροπή προξένησε ευθέως ζημία στους ενάγοντες, οι οποίοι είχαν διορισθεί προκειμένου να καλύψουν τις θέσεις αρμόδιων για την εκτέλεση δημοσίων υπαλλήλων και είχαν την εύλογη προσδοκία ότι θα αναλάμβαναν καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου 2012.
 3.
 Η Επιτροπή, καθόσον δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις της, υπέπεσε σε πρόδηλη και βαρεία υπέρβαση των ορίων της διακριτικής ευχέρειας την οποία διαθέτει και, καθόσον ματαίωσε την εύλογη προσδοκία των εναγόντων (διορισθέντων ως αρμόδιων για την εκτέλεση δημοσίων υπαλλήλων), προξένησε σε αυτούς σοβαρή υλική ζημία και ηθική βλάβη τις οποίες υποχρεούται να ανορθώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση σύμφωνα με το άρθρο 340, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ.


text:
18 . 10. 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων C 318/15
 Κοινοτήτων (εκπροσωποι: Δημήτριος Γκουλούσης και Blanca ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 Vila Costa), με αντικείμενο αγωγή ασκούμενη βάσει του της 23 Ιουλίου 1997
 άρθρου 178 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητείται η απο
 κατάσταση της ζημίας που υποστηρίζει ότι υπέστη η ενάγου στην υπόθεση Τ-85/96, Francis Alan Clarke κατά Ευρωπαϊ
 σα λόγω της καθυστερήσεως παραλαβής, από τον μεταφορέα κού Κέντρου για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής
 που είχε ορίσει η Επιτροπή, του ελαιολάδου που είχε διαθέ Καταρτίσεως (Cedefop) (')
 σει η ενάγουσα στο πλαίσιο διαγωνισμού για τη δωρεάν (Κατάργηση δίκης)
 προμήθεια του προϊόντος αυτού στους πληθυσμούς της
 Γεωργίας και της Αρμενίας, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), (97/C 318/31 )
 συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, Πρόεδρο, C. P. Briët και
 A. Potocki, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις (Γλωσσά διαδικασίας: η γερμανική)
 18 Ιουλίου 1997 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Στην υπόθεση Τ-85/96, Francis Alan Clarke, υπάλληλος του
 1 . Απορρίπτει την αγωγή ως προδήλως απαράδεκτη. Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ανάπτυξη της Επαγγελμα
 τικής Καταρτίσεως (Cedefop), κάτοικος Eischen (Λουξεμ
 βούργο), εκπροσωπούμενος από τον Frank Montag, δικηγόρο
 2. Καταδικάζει την ενάγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 Κολωνίας και Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο
 τον δικηγόρο Aloyse May, 31 , Grand-Rue, κατά Ευρωπαϊκού
 (■) ΕΕ C 333 της 9. 12. 1995 . Κέντρου για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Καταρτί
 σεως (Cedefop), (εκπρόσωπος: Bertrand Wàgenbaur), που
 είχε ως αντικείμενο αίτηση, ακυρώσεως, πρώτον, της από
 5 Απριλίου 1996 αποφάσεως, όπως τροποποιήθηκε με την
 απόφαση της 22ας Απριλίου 1996, και, δεύτερον, της από
 21 Μαΐου 1996 αποφάσεως, με τις οποίες το καθού απέρριψε
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ αίτημα παρατάσεως της αποσπάσεως του προσφεύγοντος
 στη Στατιστική Υπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο
 της 23 Ιουλίου 1997 Λουξεμβούργο και διέταξε την τοποθέτησή του στη Θεσσα
 στην υπόθεση Τ-24/96, U κατά Ευρωπαϊκού Κέντρου για την λονίκη , το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από
 Ανάπτυξη της Επαγγελματικής καταρτίσεως (Cedefop) (') τους R. Garcia-Valdecasas, πρόεδρο, και J. Azizi και M. Jae
 ger, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 23 Ιουλίου
 (Κατάργηση δίκης) 1997 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 (97/C 318/30)
 1 . Καταργείται η δίκη.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 2. O προσφεύγων φέρει τα δικά τον δικαστικά έξοδα,
 καθώς και τα έξοδα στα οποία υπεβλήθη το καθού στο
 Στην υπόθεση Τ-24/96, U, υπάλληλος του Ευρωπαϊκου πλαίσιο της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων και στο
 Κέντρου για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Καταρτί πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 σεως (Cedefop), κάτοικος Βερολίνου, εκπροσωπούμενος από
 τον Frank Montag, δικηγόρο Κολωνίας και Βρυξελλών, με
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Aloyse May, 31 , 1 ΕΕ C 233 της 10. 8. 1996.
 Grand-Rue, κατά Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ανάπτυξη
 της Επαγγελματικής Καταρτίσεως (Cedefop), (εκπρόσωπος:
 Bertrand Wàgenbaur), που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση
 της από 8 Φεβρουαρίου 1996 αποφάσεως του Cedefop με
 την οποία απορρίφθηκε η αίτηση παρατάσεως της αποσπά
 σεως του προσφεύγοντος στην αντιπροσωπεία της Επιτροπής ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 στο Βερολίνο και διατάχθηκε η τοποθέτησή του στην Θεσσα
 της 24 Ιουλίου 1997
 λονίκη, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από
 τους R. Garcia-Valdecasas, Πρόεδρο, M. Azizi και M. Jaeger, στην υπόθεση Τ-573/93 (129), Manuel Francisco Caballero
 δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 23 Ιουλίου 1997 Montoya κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: (Δικαστικές αποφάσεις — Ερμηνεία)
 (97/C 318/32)
 1 . Καταργείται η δίκη.
 (Γλωσσά διαδικασίας: η ισπανική)
 2. O προσφεύγων φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα,
 καθώς και τα έξοδα στα οποία υπεβλήθη το καθού στο
 πλαίσιο της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων και στο Στην υπόθεση Τ-573/93 ( 129), Manuel Francisco Caballero
 πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Montoya, υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοι
 νοτήτων, εκπροσωπούμενος από τον Juan Ramôn Iturriaga
 goitia Bassas, δικηγόρο Μαδρίτης, κατά Επιτροπής των
 >) ΕΕ C 133 της 4. 5 . 1996. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Ana Maria Alves
 Vieira και Maria Isabel Jiménez Rojas), με αντικείμενο αίτη
 μα ερμηνείας της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 19ης


text:
 14.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/20
 Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 16ης Ιανουαρίου 2014 (αίτηση του Kúria για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως- Ουγγαρία) — Ferenc Weigl κατά Nemzeti Innovációs Hivatal
 (Υπόθεση C-332/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 30 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης - Έλλειψη - Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου))
 2014/C 112/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Kúria
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων και αναιρεσείων: Ferenc Weigl
 Καθού και αναιρεσίβλητο: Nemzeti Innovációs Hivatal
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Kúria — Ερμηνεία του άρθρου 6 ΣΕΕ και των άρθρων 30 και 51 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Προστασία των εργαζομένων σε περίπτωση αναιτιολόγητης απολύσεως — Απόλυση χωρίς επίκληση λόγου — Υπάλληλος οργάνου της δημόσιας διοικήσεως που απολύθηκε βάσει διατάξεως της εθνικής νομοθεσίας περί καθεστώτος υπηρεσιακής καταστάσεως υπαλλήλων
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στερείται προδήλως αρμοδιότητας για να δώσει απάντηση στα ερωτήματα που υπέβαλε το Kúria (Ουγγαρία), με την από 5 Ιουνίου 2013 απόφαση, όπως συμπληρώθηκε από τη συμπληρωματική απόφαση της 18ης Ιουλίου 2013.
 (1) ΕΕ C 274 σ. 21.09.2013.


text:
 28.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/31
 Προσφυγή της 13ης Φεβρουαρίου 2014 — Harry’s Ν. York Bar κατά ΓΕΕΑ — Harrys Pubar (HARRY’S NEW YORK BAR)
 (Υπόθεση T-97/14)
 2014/C 129/38
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Harry’s Ν. York Bar SA (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: S. Arnaud, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Harrys Pubar AB (Gothenburg, Σουηδία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 14ης Νοεμβρίου 2013 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις R 1038/2012-1 και R 1045/2012-1·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «HARRY’S NEW YORK BAR» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 25, 30, 32 και 43 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 3 383 445
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Σουηδικά σήματα καταχωρισμένα υπ. αριθ. 356 009, 320 026, 315 142, 55 6513-1066 για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 25 και 42
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται εν μέρει την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Δέχεται εν μέρει την προσφυγή στην υπόθεση R 1038/2012-1 και απορρίπτει την προσφυγή στην υπόθεση R 1045/2012-1
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 4 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.


text:
 4.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 153/39
 Προσφυγή της 30ής Ιανουαρίου 2009 — Al Barakat International Foundation κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-45/09)
 2009/C 153/77
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Al Barakat International Foundation (Spånga, Σουηδία) (εκπρόσωποι: L. Silbersky και T. Olsson, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 1190/2008 της Επιτροπής, κατά το μέτρο που αφορά την Al Barakat International Foundation,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, των οποίων το ύψος θα καθορισθεί αργότερα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 1190/2008 της Επιτροπής, της 28ης Νοεμβρίου 2008, που τροποποιεί για 101η φορά τον κανονισμό (ΕΚ) 881/2002 του Συμβουλίου για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν (1), δυνάμει του οποίου η επωνυμία της προσφεύγουσας εξακολουθεί να περιλαμβάνεται στον κατάλογο των φυσικών και νομικών προσώπων των οποίων τα κεφάλαια και οι άλλοι οικονομικοί πόροι δεσμεύονται βάσει του κανονισμού 881/2002 (2). Ο κανονισμός 1190/2008 θεσπίσθηκε μετά την έκδοση της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 3ης Σεπτεμβρίου 2008 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-402/05 P και C-415/05 P, Kadi και Al Barakat International Foundation κατά Επιτροπής (που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή), με την οποία ακυρώθηκε ο προηγούμενος κατάλογος, ο οποίος περιελάμβανε την επωνυμία της προσφεύγουσας.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους εξής λόγους ακυρώσεως:
 Υπέρβαση εξουσίας εκ μέρους της Επιτροπής, δεδομένου ότι η υποχρέωση θεραπείας των πλημμελειών της διοικητικής διαδικασίας δεν παρέχει εξουσία στην Επιτροπή να τροποποιεί ή να συμπληρώνει τον κατάλογο.
 Παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, παραβίαση της αρχής της επιμέλειας και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας καθώς και του δικαιώματος αποτελεσματικής προσφυγής στη δικαιοσύνη, δεδομένου ότι η αιτιολογία για τη διατήρηση της επωνυμίας της προσφεύγουσας στον κατάλογο δεν περιείχε διευκρινιστικά στοιχεία σχετικά με την προβαλλόμενη σχέση μεταξύ της προσφεύγουσας, αφενός, και της Αλ Κάιντα και των Ταλιμπάν, αφετέρου.
 Παραβίαση της απαγορεύσεως της αναδρομικότητας των νόμων, δεδομένου ότι το γεγονός ότι η επωνυμία της προσφεύγουσας περιελήφθη στον κατάλογο στηρίζεται σε γεγονότα που σημειώθηκαν πριν από δέκα χρόνια.
 Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, δεδομένου ότι τα μέτρα δεσμεύσεως που περιγράφονται στον προσβαλλόμενο κανονισμό αποτελούν δυσανάλογη και ανεπίτρεπτη παρέμβαση που προσβάλλει το δικαίωμα ιδιοκτησίας.
 (1) ΕΕ L 322, σ. 25.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 881/2002 του Συμβουλίου, της 27ης Μαΐου 2002, για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν, και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 467/2001 του Συμβουλίου για την απαγόρευση της εξαγωγής ορισμένων αγαθών και υπηρεσιών στο Αφγανιστάν, την ενίσχυση της απαγόρευσης πτήσεων και την παράταση της δέσμευσης κεφαλαίων και άλλων οικονομικών πόρων όσον αφορά τους Ταλιμπάν του Αφγανιστάν (ΕΕ l 139, σ. 9).


text:
AoiØ . C 101 /20 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22. 4. 95
 Οι προσφεύγουσες ζητούν απο το Πρωτοδικείο: υπόψη αυτή τη διεθνή υποχρέωση , στον βαθμό που η
 — να ακυρώσει τον προσβαλλόμενο κανονισμό με όλες τις συμφωνία παρεκκλίνει από κανονισμό του Συμβουλίου .
 επαγόμενες έννομες συνέπειες και να καταδικάσει την
 Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. Τέλος, o προσβαλλόμενος κανονισμός παραβιάζει τη σύμβα
 ση του Λομέ, καθόσον το πρωτόκολλο της αριθ. 5 και το
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα προοίμιο της δεν έχουν ούτε ως σκοπό ούτε ως αντικείμενο να
 θέσουν τη μη παραδοσιακή μπανάνα σε κατάσταση λιγότερο
 Οι προσφεύγουσες, τρεις εταιρείες εισαγωγής και εμπορίας ευνοϊκή από εκείνη των νοτιοαμερικανικών ανταγωνιστών
 του 70 % της παραγωγής μπανανών της Ακτής Ελεφαντο TTK .
 στού , βάλλουν κατά του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3224/94 της
 Επιτροπής, καθόσον αντίκειται προς τις διατάξεις του βασι
 κού κανονισμού στον τομέα της μπανάνας.
 Μετά τη θέσπιση από το Συμβούλιο του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ . 404/93 , για την κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα Προσφυγή της Bundesverband der Deutschen Zement
 της μπανάνας, ορισμένες χώρες της Λατινικής Αμερικής που industrie eV κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο
 παράγουν το προϊόν αυτό είχαν ζητήσει, σύμφωνα με τις τήτων, που ασκήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1995
 διατάξεις του άρθρου XXIII, 1 και 2, της ΓΣΔΕ (GATT), τη (YjioØeøti T-48/95)
 συγκρότηση ειδικής επιτροπής (panel), η οποία έκρινε ότι
 ήταν ασυμβίβαστες με τη ΓΣΔΕ ορισμένες πτυχές της κοινο (95/C 101/40)
 τικής ρυθμίσεως στον τομέα αυτό, και ιδίως τα ειδικά
 δικαιώματα που εισπράττονται κατά την εισαγωγή μπανα (rXéaaa ôiaôixaoïaç: t] yep/uavixr/)
 νών, τα προτιμησιακά δικαιώματα που χορηγεί η ΕΟΚ υπέρ
 των μπανανών των χωρών της Αφρικής, της Καραϊβικής και H Bundesverband der Deutschen Zementmdustrie e. V. ,
 του Ειρηνικού (στο εξής: ΑΚΕ) καθώς και η χορήγηση Κολωνία (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας)
 πιστοποιητικών εισαγωγής που βεβαιώνουν ότι οι εισαγωγές εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Jochen Burrichter,
 περιλαμβάνονται στη δασμολογική ποσόστωση που προβλε Diisseldorf), με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο
 πόταν . Aloyse May, 31 , Grand Rue, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδι
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 20 Φεβρουαρίου
 Στο πλαίσιο αυτό η Επιτροπή διαπραγματεύθηκε με την 1995 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοι
 Κόστα Ρίκα, την Κολομβία, τη Νικαράγουα και τη Βενε νοτήτων.
 ζουέλα συμφωνία-πλαίσιο για τις μπανάνες, η οποία μονο
 γραφήθηκε στις Βρυξέλλες και προσαρτήθηκε στη Γενική H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Συμφωνία για τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (ΠΟΕ)
 του Μαρακές. Συνέπεια αυτής της συμφωνίας-πλαισίου είναι — Να ακυρώσει τα άρθρα 1 , 2 το άρθρο 3, παράγραφος 3 το
 ιδίως ότι τροποποιεί τους κανόνες που διέπουν τη συνολική άρθρο 4, παράγραφοι 1 , 2 και 3 στοιχείο α), καθώς και το
 δασμολογική ποσόστωση . Το διατακτικό του προσβαλλομέ άρθρο 9 σημείο 5 της αποφάσεως της Επιτροπής της 30ής
 νου κανονισμού επαναλαμβάνει κατ' ουσίαντις διατάξεις της Νοεμβρίου 1994 (αριθ . IV/33.126 και 33.322 — Τσιμέ
 συ μφωνίας-πλαισίου . ντο).
 Οι προσφεύγουσες εταιρείες επικαλούνται καταρχάς παρά — Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 βαση ουσιώδους τύπου , καθόσον o προσβαλλόμενος κανο
 νισμός θεσπίστηκε, σε αντίθεση προς ό,τι προβλέπει το Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 άρθρο 27 του βασικού κανονισμού , χωρίς η επιτροπή διαχει
 ρίσεως της μπανάνας να έχει εκδώσει γνωμοδότηση εντός της I. H προσφεύγουσα προβάλλει παραβίαση του διοικητι
 προθεσμίας που της έταξε o Πρόεδρος της. κού δικονομικού δικαίου .
 Επιπλέον, o προσβαλλόμενος κανονισμός, o οποίος ως προς 1 . Σημαντικά τμήματα των αιτιάσεων, οι οποίες αποτε
 την ιεραρχία των πηγών του δικαίου θεωρείται κανονισμός λούν ενιαίο σύνολο, ειδικότερα τα χαρακτηριζόμενα
 εφαρμογής του βασικού κανονισμού στον τομέα της μπανά ως «εθνικά» τμήματα, δεν κοινοποιήθηκαν στην
 νας, αντίκειται προς τις διατάξεις του . Κατά τις προσφεύγου προσφεύγουσα.
 σες, το άρθρο 1 του προσβαλλομένου κανονισμού , το οποίο
 διαιρεί τη δασμολογική ποσόστωση σε ειδική ποσόστωση και 2. Από τις αιτιάσεις δεν συνάγεται σαφώς ποιες είναι οι
 προβλέπει ποσόστωση 90 000 τόνων υπέρ της Δομινικανικής προβαλλόμενες παραβάσεις.
 Δημοκρατίας και τις άλλες ΑΚΕ επί των παραδοσιακών
 ποσοτήτων, και το άρθρο 2, το οποίο προβλέπει, εντός των 3. H Επιτροπή δεν επέτρεψε στην προσφεύγουσα να
 ορίων των ποσοστώσεων αυτών, τη θέση σε ελεύθερη κυκλο λάβει πλήρη γνώση του φακέλου .
 φορία μπανανών προερχομένων από πολλές χώρες της
 Λατινικής Αμερικής, συμπεριλαμβανομένων των μπανανών 4. H Επιτροπή μετέβαλε τον πραγματικό και νομικό
 που εξήχθησαν πριν από τις 20 Δεκεμβρίου 1994, αντίκεινται χαρακτήρα των αιτιάσεων κατά της προσφεύγουσας,
 προς τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 404/93 , που δεν προέβλεπε ^ωρίς να της δώσει την ευκαιρία να διατυπώσει εκ
 καμία από τις διατάξεις αυτές. νέου τη γνώμη της.
 Αν o προσβαλλόμενος κανονισμός στηρίζεται στις συμφωνίες 5. H Επιτροπή παρέβη την υποχρέωσή της να υποβάλει
 που συνήφθησαν κατά τη διάρκεια των πολυμερών εμπορι στη Συμβουλευτική Επιτροπή Συμπράξεων και
 κών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης, ένας Μονοπωλίων το πλήρες σχέδιο της αποφάσεώς της,
 άλλος κανονισμός του Συμβουλίου θα έπρεπε να λάβει το οποίο να περιλαμβάνει τα επί μέρους πρόστιμα.
 ---pagebreak--- 22. 4. 95 EL [ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων AQLØ. C 101 /21
 II. 1 . H προσφεύγουσα αμφισβητεί τα πραγματικα και Προσφυγή του Viriato Monteiro da Silva κατα της Επιτρο
 νομικά συμπεράσματα που συνήγαγε η Επιτροπή πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε την
 από την συμμετοχή της στην προβαλλόμενη «Συμφω 1η Μαρτίου 1995
 νία-Cembureau». Τα σχετικά συμπεράσματά της (Y JIO Ø EOII T-74/95)
 στηρίζονται σε ανεπαρκείς αποδείξεις. Οι ενέργειες
 που καταγγέλλει η Επιτροπή δεν μπορούν να απο (95/C 101/41
 δοθούν στην προσφεύγουσα, σύμφωνα με τις αρχές
 της ευθύνης των νομικών προσώπων. (rXéooa ôiaôixaoïaç ri yaXXixrj)
 2. H προσφεύγουσα αμφισβητεί τα πραγματικά και O Viriato Monteiro da Silva, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσω
 νομικά συμπεράσματα που συνήγαγε η Επιτροπή πούμενος από τους Thierry Demaseure και Ariane Tornel,
 από την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τις δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ
 τιμές. H κοινοποίηση του μέσου επιπέδου τιμών, τις βούργο τα γραφεία της εταιρίας sàrl Fiduciaire Myson, 1 , rue
 οποίες είχε δημοσιεύσει η Ομοσπονδιακή Στατιστική Glesener, άσκησε την 1η Μαρτίου 1995 ενώπιον του Πρωτο
 Υπηρεσία και τις οποίες o καθένας μπορούσε να δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 πληροφορηθεί, δεν συνιστά περιορισμό του ανταγω Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 νισμού . Οι αιτιάσεις περί ανταλλαγής πληροφοριών
 σχετικών με τις τιμές, στο πλαίσιο συνεδριάσεων, O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 στηρίζονται επί ανεπαρκών αποδείξεων.
 — να ακυρώσει την από 6 Απριλίου 1994 απόφαση της
 3 . H προσφεύγου σα αμφισβητεί την αιτίαση ότι συ μμε Επιτροπής καθότι καθορίζει ως τόπο προσλήψεώς του τις
 τείχε σε προβαλλόμενες «συμφωνίες διανομής της Βρυξέλλες και
 αγοράς» μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας. Οι αιτιάσεις
 περί της προβαλλόμενης συμφωνίας κατανομής της — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 αγοράς του ομόσπονδου κράτους του Σάαρ και περί
 γενικών ρυθμίσεων των παραδόσεων τσιμέντου Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας, δεν μπορούν να
 στηριχθούν με τα προβληθέντα αποδεικτικά μέσα. Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με τα
 Ομοίως, οι αιτιάσεις περί ανταλλαγής στατιστικών προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ-33/95 .
 στοιχείων μεταξύ της SFIC και της προσφεύγουσας
 στηρίζονται σε εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματι
 κών περιστατικών.
 4. H προσφεύγουσα δεν έλαβε μέρος σε προβαλλόμενες Διαγραφή της υποθεσεως Τ-503/93 (')
 και καταγγελλόμενες από την Επιτροπή ενέργειες εις
 βάρος της ελληνικής βιομηχανίας τσιμέντου ούτε, (95/C 101 /42)
 αντιστοίχως, σε ενέργειες αποβλέπουσες στην στή
 ριξη της ιταλικής αγοράς. (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 III. H προσφεύγουσα προβάλλει τον απαράδεκτο χαρακτή Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1995 , o Πρόεδρος του δεύτερου
 ρα της επιβολής προστίμου , δεδομένου ότι δεν μπορούν τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 να της αποδοθούν εκ προθέσεως ή εξ αμελείας ενέργειες αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-503/93 , Alain
 των κατά τον νόμο ή το καταστατικό της εκπροσώπων Pierre Allo κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 της, υπαλλήλων της ή του λοιπού προσωπικού της.
 O EE aoiØ . C 272 τηç 8. 10. 1993.


text:
 14.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 109/27
 Προσφυγή της 17ης Φεβρουαρίου 2012 — Divandari κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-70/12)
 2012/C 109/56
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ali Divandari (Τεχεράνη, Ιράν) [εκπρόσωποι: S. Zaiwalla, P. Reddy και F. Zaiwalla, Solicitors, M. Brindle, QC (Queen's Counsel), και R. Blakeley, Barrister]
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2011/783/ΚΕΠΠΑ (1) του Συμβουλίου και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1245/2011 (2) του Συμβουλίου, στο μέτρο που αφορούν τον προσφεύγοντα,
 —
 να κρίνει ανεφάρμοστα στην περίπτωση του προσφεύγοντος τα άρθρα 19, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 20 παράγραφος 1, στοιχείο β', της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ (3) του Συμβουλίου και το άρθρο 16, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (4) του Συμβουλίου,
 —
 να αναγνωρίσει ότι το άρθρο 60, παράγραφος 2, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν έχει εφαρμογή στην περίπτωση ακυρώσεως της καταχωρίσεως του ονόματος του προσφεύγοντος στους οικείους καταλόγους, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων προβάλλει έξι λόγους.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι δεν είναι πρόεδρος της Bank Mellat, όπως εσφαλμένως διατείνεται το καθού.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο ο προσφεύγων προβάλλει ότι δεν πληρούνται στην περίπτωσή του τα ουσιαστικά κριτήρια υπαγωγής στην απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου και στον κανονισμό (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου και/ή ότι το καθού υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, κατά τον καθορισμό της πληρώσεως ή μη των κριτηρίων αυτών, όταν επανεξέτασε την περίπτωση του προσφεύγοντος.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο ο προσφεύγων διατείνεται ότι δεν πληρούνται τα ουσιαστικά κριτήρια καταχωρίσεως στον κατάλογο της Bank Mellata και/ή ότι το καθού υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, κατά τον καθορισμό της πληρώσεως ή μη των κριτηρίων αυτών, όταν επανεξέτασε την περίπτωση του προσφεύγοντος.
 4)
 Με τον τέταρτο λόγο ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η διατήρηση του ονόματος του προσφεύγοντος στους οικείους καταλόγους προσβάλλει τα ανθρώπινα και θεμελιώδη δικαιώματά του και παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας.
 5)
 Με τον πέμπτο λόγο ο προσφεύγων προβάλλει ότι το καθού, διατηρώντας το όνομα του προσφεύγοντος στους οικείους καταλόγους, αθέτησε τη διαδικαστική υποχρέωσή του, αφενός, να παράσχει επαρκή αιτιολογία και, αφετέρου, να διασφαλίσει το δικαίωμα άμυνας και το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας του προσφεύγοντος.
 6)
 Με τον έκτο λόγο ο προσφεύγων διατείνεται ότι η προσφυγή του θα πρέπει να γίνει επίσης δεκτή, αν γίνει δεκτή η προσφυγή ακυρώσεως στην υπόθεση T-497/10, Divandari Bank κατά Συμβουλίου ή η προσφυγή ακυρώσεως στην υπόθεση T-496/10, Bank Mellat κατά Συμβουλίου.
 (1) Απόφαση 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2011, L 319, σ. 71).
 (2) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2011, L 319, σ. 11).
 (3) Απόφαση του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ 2010, L 195, σ. 39).
 (4) Κανονισμός (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (ΕΕ 2010, L 281, σ. 1).


text:
 26.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/8
 Προσφυγή της 25ης Ιανουαρίου 2011 — Air France — KLM κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-62/11)
 2011/C 95/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Air France-KLM (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Wachsmann και S. Thibault-Liger, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής C(2010) 7694 τελικό της 9ης Νοεμβρίου 2010 σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ και του άρθρου 8 της Συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας περί αεροπορικών μεταφορών, Υπόθεση COMP/39.258 — Αεροπορική μεταφορά εμπορευμάτων, κατά το μέρος που αφορά την Air France-KLM, καθώς και το αιτιολογικό μέρος της αποφάσεως αυτής στο οποίο στηρίζεται το διατακτικό της·
 —
 τουλάχιστον, να ακυρώσει το άρθρο 5, στοιχεία β' και δ', της αποφάσεως C(2010) 7694 τελικό της 9ης Νοεμβρίου 2010, το οποίο επιβάλλει δύο πρόστιμα στην Air France-KLM, και το αιτιολογικό μέρος της αποφάσεως αυτής στο οποίο στηρίζεται η διάταξη αυτή, ή να μειώσει, βάσει του άρθρου 261 ΣΛΕΕ, τα πρόστιμα αυτά στο προσήκον ποσό·
 —
 ούτως ή άλλως, να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα διατυπώνει δώδεκα λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Με τον πρώτο προβάλλει εσφαλμένο καταλογισμό, στην προσφεύγουσα, της ευθύνης για τις πρακτικές της Société Air France και της KLM, κατά παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, των κανόνων που διέπουν τον καταλογισμό στις μητρικές εταιρίες των πρακτικών των θυγατρικών τους, των κανόνων που διέπουν τη διαδοχή επιχειρήσεων εντός των ομίλων, καθώς και των αρχών της προσωπικής ευθύνης και της εξατομικεύσεως των ποινών.
 2)
 Με τον δεύτερο προβάλλει προσβολή του δικαιώματος του δικάζεσθαι από ανεξάρτητο και αμερόληπτο δικαστήριο, λόγω του ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε από αρχή η οποία σωρεύει τις εξουσίες ανακρίσεως και επιβολής κυρώσεων, κατά παράβαση των άρθρων 47, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 6, παράγραφος 1, της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών.
 3)
 Με τον τρίτο προβάλλει παράβαση της ανακοινώσεως της Επιτροπής του 2002 περί επιεικείας λόγω συνεργασίας (1) και των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, λόγω του ότι η ανακοίνωση αυτή εφαρμόστηκε υπέρ της Lufthansa/Swiss η οποία δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις της ίδιας ανακοινώσεως.
 4)
 Με τον τέταρτο προβάλλει παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, λόγω αντιφάσεως μεταξύ των διατακτικού και του αιτιολογικού της προσβαλλομένης αποφάσεως όσον αφορά τον ορισμό της παραβάσεως που καταλογίστηκε στην προσφεύγουσα.
 5)
 Με τον πέμπτο προβάλλει έλλειψη αιτιολογίας και παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων, λόγω του ότι εγκαταλείφθηκαν οι διώξεις κατά ένδεκα αεροπορικών εταιριών.
 6)
 Με τον έκτο προβάλλει παραβίαση των αρχών της μη αναδρομικότητας των αυστηροτέρων ποινών και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, λόγω του ότι οι κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής του 2006 σχετικά με τον υπολογισμό των προστίμων (2) εφαρμόστηκαν για τον υπολογισμό των προστίμων που επιβλήθηκαν στην προσφεύγουσα παρά το ότι οι κατευθυντήριες αυτές γραμμές χαράχθηκαν μετά την έναρξη της έρευνας· η εν λόγω αναδρομική εφαρμογή των κατευθυντηρίων γραμμών του 2006 οδήγησε σε σημαντική αύξηση του επιπέδου των προστίμων η οποία εύλογα δεν μπορούσε να είχε προβλεφθεί κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών.
 7)
 Με τον έβδομο προβάλλει προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως και παραβίαση της αρχής της ισότητας των όπλων όσον αφορά τον υπολογισμό των προστίμων που της επιβλήθηκαν, δεδομένου ότι δεν έγινε κατ’ αντιμωλία συζήτηση σχετικά με τα ουσιώδη στοιχεία του υπολογισμού των προστίμων.
 8)
 Με τον όγδοο προβάλλει σφάλματα που επηρέασαν τον υπολογισμό των προστίμων που της επιβλήθηκαν, επειδή τα πρόστιμα αυτά υπολογίστηκαν βάσει εσφαλμένης αξίας των πωλήσεων (i) η οποία έπρεπε να περιλαμβάνει μόνο τις σχετικές προσαυξήσεις και όχι τους ναύλους και (ii) η οποία δεν μπορούσε να περιλαμβάνει τα ποσά που αντιστοιχούν στο 50 % των εισοδημάτων της Société Air France και της KLM από τις πτήσεις εισόδου στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο.
 9)
 Με τον ένατο προβάλλει εσφαλμένη αξιολόγηση της σοβαρότητας των πρακτικών της Société Air France και της KLM, λόγω προδήλων σφαλμάτων εκτιμήσεως και παραβιάσεως της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, αφενός, επειδή δεν ελήφθησαν υπόψη η μικρότερη σοβαρότητα των παραβάσεων σχετικά με τις προσαυξήσεις, το μικρό σωρευτικό μερίδιο αγοράς των μερών, τα ισχνά περιθώρια κέρδους της Société Air France και της KLM και η επιδείνωση της οικονομικής καταστάσεως των τελευταίων λόγω της οικονομικής κρίσεως στον τομέα της αεροπορικής μεταφοράς εμπορευμάτων και, αφετέρου, επειδή στην περίμετρο της παραβάσεως περιελήφθησαν συμβάσεις σχετικά με πρακτικές που εφαρμόστηκαν εκτός του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου.
 10)
 Με τον δέκατο προβάλλει παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας των ποινών και πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως λόγω του ότι στα πρόστιμα που επιβλήθηκαν στην προσφεύγουσα εφαρμόστηκε πρόσθετο ποσό της τάξεως του 16 % και λόγω του ότι λείπει αιτιολογία σχετικά με το ποσοστό του 16 % που ελήφθη υπόψη.
 11)
 Με τον ενδέκατο προβάλλει εσφαλμένο υπολογισμό της διάρκειας της παραβάσεως της Société Air France, με αποτέλεσμα να αυξηθεί αδικαιολόγητα το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα λόγω της παραβάσεως αυτής.
 12)
 Με τον δωδέκατο προβάλλει ότι είναι προδήλως ανεπαρκής η κατά 15 % μείωση των προστίμων, που καταλογίστηκαν στην προσφεύγουσα, βάσει των κανονιστικών συστημάτων που διέπουν την αεροπορική μεταφορά εμπορευμάτων μεταξύ των κρατών μελών και των τρίτων κρατών.
 (1) Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την μη επιβολή και τη μείωση των προστίμων σε περιπτώσεις συμπράξεων (EE 2002, C 45, σ. 3).
 (2) Κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων που επιβάλλονται κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 23, παράγραφος 2, στοιχείο α' του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (ΕΕ 2006, C 210, σ. 2).


text:
29.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 156/17
 πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους J. Azizi, Προ ́εδρο, 2) Καταργει ́ται η δι ́κη ως προς το αι ́τημα διαπιστω ́ σεως της
 K. Lenaerts, V. Tiili, R. M. Moura Ramos και M. Jaeger, δικαστε ́ς, παραλει ́ψεως.
 γραμματε ́ας: J. Plingers, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 6 Μαρτι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 3) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα, καθω ́ ς και το
 ́ημισυ των δικαστικω ́ ν εξο ́δων της προσφευ ́γουσας.
 1) ∆εν συντρε ́χει λο ́γος εκδικα ́σεως της προσφυγη ́ς.
 (1) ΕΕ C 352 της 4.12.99.
 2) Καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 281 της 2.10.1999
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2002
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις T-227/99 και T-134/00,
 Kvaerner Warnow Werft GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 της 7ης Μαρτι ́ου 2002 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 στην υπο ́θεση T-212/99, Intervet International BV κατα ́ (Κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις — Ναυπηγικε ́ς εργασι ́ες — Πρω ́ ην
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) Λ∆Γ — Οδηγι ́ες 90/684/ΕΟΚ και 92/68/ΕΟΚ — 'Ορια
 κατασκευαστικη ́ς ικανο ́τητας — Συ ́νθεση της Επιτροπη ́ς
 [Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 2377/90 — Κτηνιατρικα ́ φα ́ρμακα — — 'Αδεια απαλλαγη ́ς με ́λους της Επιτροπη ́ς απο ́ την
 Αι ́τηση εγγραφη ́ς της «αλτρενογε ́στης» στον κατα ́λογο ́ σκηση των καθηκο ́ντων του — Εκλογη
 α ́ μελω ́ ν της Επιτρο-
 των ουσιω ́ ν για τις οποι ́ες μπορει ́να προβλεφθει ́προσωρινο ́ πη ́ς στο Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο)
 ανω ́ τατο ́οριο καταλοι ́πων — Γνωμοδο ́τηση της επιτροπη ́ς
 κτηνιατρικω ́ ν φαρμα ́κων (ΕΚΦ) — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως (2002/C 156/32)
 — Απαρα ́δεκτο — Προσφυγη ́ κατα ́ παραλει ́ψεως — Λη ́ψη
 θε ́σεως τερματι ́ζουσα την παρα ́βαση — Κατα ́ ργηση της ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 δι ́κης]
 (2002/C 156/31) Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις T-227/99 και T-134/00,
 Kvaerner Warnow Werft GmbH, με ́εδρα το Rostock-
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) Warnemünde (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο
 M. Schütte, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: K.-D. Borchardt),
 με αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως 1999/675/ΕΚ
 Στην υπο ́θεση T-212/99, Intervet International BV, πρω ́ην της Επιτροπη ́ς της 8ης Ιουλι ́ου 1999, ο ́πως ́εχει τροποποιηθει ́, και
 Ηοechst Roussel Vet GmbH, με ́εδρα το Boxmeer (Κα ́τω Χω ́ρες), της αποφα ́σεως 2000/336/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 15ης Φεβρουα-
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους D. Waelbroek και D. Brinckman, ρι ́ου 2000, σχετικα ́ με τις κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις που χορηγη ́θηκαν
 δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτρο- απο ́ την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας στην Kvaerner
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Θ. Χριστοφο ́ρου, Warnow Werft GmbH (αντιστοι ́χως, EE L 274, σ. 23, και ΕΕ
 H. Stovlbaek και F. Ruggeri-Laderchi), με αντικει ́μενο, κυρι ́ως, L 120, σ. 12), το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο πενταμελε ́ς τμη ́μα),
 αι ́τημα ακυρω ́σεως της φερομε ́νης αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς περι ́ συγκει ́μενο απο ́ τους P. Mengozzi, Προ ́εδρο, R. Garcı́a-
 απορρι ́ψεως της αιτη ́σεως της προσφευ ́γουσας να εγγραφει ́ η Valdecasas, V. Tiili, R. M. Moura Ramos και J. D. Cooke,
 ουσι ́α «αλτρενογε ́στη» στο παρα ́ρτημα III του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος διοικη ́σεως,
 2377/90 του Συμβουλι ́ου, της 26ης Ιουνι ́ου 1990, για τη εξε ́δωσε στις 28 Φεβρουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 θε ́σπιση κοινοτικη ́ς διαδικασι ́ας για τον καθορισμο ́ ανω ́τατων διατακτικο ́:
 ορι ́ων καταλοι ́πων κτηνιατρικω ́ν φαρμα ́κων στα τρο ́φιμα ζωϊκη ́ς
 προε ́λευσης (ΕΕ L 224, σ. 1), και, επικουρικω ́ς, αι ́τημα να 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση 1999/675/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της
 διαπιστωθει ́ ο ́τι η Επιτροπη ́ παρε ́λειψε παρανο ́μως, αφενο ́ς, να 8ης Ιουλι ́ου 1999, σχετικα ́ με την κρατικη ́ ενι ́σχυση που
 καταρτι ́σει σχε ́διο με ́τρων που πρε ́πει να ληφθου ́ν ενο ́ψει της εν χορηγη ́θηκε απο ́ τη Γερμανι ́α υπε ́ρ της Kvaerner Warnow
 λο ́γω εγγραφη ́ς και, αφετε ́ρου, να κινη ́σει τη διαδικασι ́α που Werft GmbH, ́οπως τροποποιη ́θηκε με την απο ́φαση
 προβλε ́πει το α ́ρθρο 8 του κανονισμου ́ αυτου ́, το Πρωτοδικει ́ο 2000/416/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 29ης Μαρτι ́ου 2000,
 (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. M. Moura Ramos, σχετικα ́ με την κρατικη ́ ενι ́σχυση της Γερμανι ́ας υπε ́ρ της
 Προ ́εδρο, J. Pirrung και Α. W. H. Meij, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: Kvaerner Warnow Werft GmbH (1999), και την απο ́φαση
 H. Jung, εξε ́δωσε στις 7 Μαρτι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο 2000/336/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 15ης Φεβρουαρι ́ου 2000,
 διατακτικο ́: σχετικα ́ με κρατικη ́ ενι ́σχυση χορηγηθει ́σα απο ́ την
 Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας στην εταιρι ́α
 1) Το ακυρωτικο ́ αι ́τημα ει ́ναι απαρα ́δεκτο. Kvaerner Warnow Werft GmbH.


text:
 26.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/12
 Αναίρεση που άσκησε στις 12 Αυγούστου 2013 η Donaldson Filtration GmbH κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 30ής Μαΐου 2013 στην υπόθεση T-396/11, ultra air GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-450/13 P)
 2013/C 313/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Donaldson Filtration GmbH (εκπρόσωποι: N. Siebertz, M. Teworte-Vey, και A. Revert, Rechtsanwältinnen)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), ultra air GmbH
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 30ής Μαΐου 2013 στην υπόθεση T-396/11 και, ακολούθως, να απορρίψει την προσφυγή της ultra air GmbH με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς, της 18ης Μαΐου 2011, στην υπόθεση R 374/2010-4,
 —
 να καταδικάσει την ultra air GmbH τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι αναιρέσεως που προβάλλονται κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου είναι, κατ’ ουσίαν, οι εξής:
 1)
 Μη εκτίμηση της ενστάσεως περί καταχρήσεως δικαιώματος ως γενικής νομικής έννοιας
 Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, μη λαμβάνοντας υπόψη, κατά παράβαση της νομολογίας του Δικαστηρίου, το γεγονός ότι η γενική νομική έννοια της ενστάσεως περί καταχρήσεως δικαιώματος, η οποία επιτρέπει και επιβάλλει την εξέταση των περιστάσεων κάθε μεμονωμένης περιπτώσεως, πρέπει να εξετάζεται και στο πλαίσιο του κοινοτικού δικαίου περί σημάτων. Αντιθέτως, το Γενικό Δικαστήριο περιορίστηκε μόνο στη διαπίστωση ότι η διαδικασία βάσει του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 56, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009 (1), συνιστά actio popularis και, κατόπιν τούτου, δεν προέβη σε εξέταση των συγκεκριμένων περιστάσεων της επίμαχης υποθέσεως.
 Ενεργώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, το Γενικό Δικαστήριο παρέβλεψε το γεγονός ότι, καίτοι ο νομοθέτης θέσπισε τη διαδικασία κηρύξεως της ακυρότητας ενός σήματος βάσει του άρθρου 56, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009 ως μια μορφή actio popularis, εντούτοις, τούτο δεν εμποδίζει τη συνεκτίμηση της ενστάσεως περί καταχρήσεως δικαιώματος ως γενικής νομικής έννοιας, η οποία πρέπει να τηρείται και στο πλαίσιο του κοινοτικού δικαίου.
 Συγκεκριμένα, ο αποκλεισμός της υποβολής καταχρηστικών αιτήσεων δεν ταυτίζεται με τη θέσπιση της υποχρεώσεως θετικής αποδείξεως του εννόμου συμφέροντος του αιτούντος την κήρυξη της ακυρότητας και, συνεπώς, δεν συνεπάγεται τον περιορισμό του δικαιώματος υποβολής μιας αιτήσεως με τη θέσπιση ορισμένων πρόσθετων προϋποθέσεων. Περαιτέρω, το γεγονός ότι ο νομοθέτης θέσπισε τη διαδικασία κηρύξεως της ακυρότητας ως διαδικασία η οποία εξαρτάται από την υποβολή σχετικής αιτήσεως και ότι δεν είναι δυνατή η αυτεπάγγελτη ακύρωση ενός καταχωρισμένου σήματος συνηγορεί υπέρ της θέσεως ότι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ένσταση περί καταχρήσεως δικαιώματος στο πλαίσιο του άρθρου 56, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009.
 2.
 Μη εκτίμηση των ιδιαίτερων περιστάσεων της συγκεκριμένης υποθέσεως
 Καθόσον το Γενικό Δικαστήριο αρνήθηκε να λάβει υπόψη την προβληθείσα από την αναιρεσείουσα ένσταση περί καταχρήσεως δικαιώματος ως γενική νομική έννοια, δεν εκτιμήθηκαν οι ιδιαίτερες περιστάσεις της συγκεκριμένης υποθέσεως από τις οποίες προκύπτει η καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος της ultra air GmbH να ζητήσει την κήρυξη της ακυρότητας του σήματος «ultrafilter international» (κοινοτικό σήμα αριθ. 001121839).
 Συγκεκριμένα, η αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας, χρησιμοποιώντας η ίδια το επίμαχο σήμα, είχε την πρόθεση να εκμεταλλευτεί τη φήμη του σήματος το οποίο προσβάλλει, παραπλανώντας σκοπίμως το ενδιαφερόμενο κοινό και προκαλώντας του την εσφαλμένη εντύπωση ότι πρόκειται για παραδοσιακό σήμα της φημισμένης προκατόχου της αναιρεσείουσας.
 Περαιτέρω, το Γενικό Δικαστήριο δεν εκτίμησε επαρκώς τον ρόλο του διαχειριστή της ultra air GmbH ως αιτούσας την κήρυξη της ακυρότητας του σήματος «ultrafilter international» (κοινοτικό σήμα αριθ. 001121839), ο οποίος στο πλαίσιο των καθηκόντων του ως διαχειριστή της αναιρεσείουσας, ήταν προσωπικώς υπεύθυνος για τη διαδικασία καταχωρίσεως του σήματος, το οποίο τώρα προσβάλλει. Όλα τα απαιτούμενα έγγραφα στη διαδικασία καταχωρίσεως προσκομίστηκαν από τον ίδιο προσωπικώς για να αποδείξει τον διακριτικό χαρακτήρα που είχε αποκτήσει το εν λόγω σήμα διά της χρήσεώς του, είχαν δε μάλιστα εν μέρει καταρτιστεί από τον ίδιο και αποτελούσαν αντικείμενο της αποκλειστικής του αρμοδιότητας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (κωδικοποιημένη έκδοση) (ΕΕ L 78, σ. 1).


text:
 18.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 16/45
 Προσφυγή της 6ης Νοεμβρίου 2015 — European Food κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-624/15)
 (2016/C 016/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: European Food SA (Drăgăneşti, Ρουμανία), Starmill Srl (Drăgăneşti), Multipack Srl (Drăgăneşti), Scandic Distilleries SA (Bihor, Ρουμανία) (εκπρόσωποι: K. Struckmann, δικηγόρος, G. Forwood, Barrister, και A. Kadri, Solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση (ΕΕ) 2015/1470 της Επιτροπής της 30ής Μαρτίου 2015 σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.38517 (2014/C) (πρώην 2014/NN) την οποία έθεσε σε εφαρμογή η Ρουμανία — Διαιτητική απόφαση Μicula κατά Ρουμανίας της 11ης Δεκεμβρίου 2013 [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2015) 2112] (ΕΕ L 232, σ. 43)·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέτρο που (α) αφορά καθεμία από τις προσφεύγουσες, (β) καθιστά αδύνατη τη συμμόρφωση της Ρουμανίας προς τη διαιτητική απόφαση, (γ) επιβάλλει στη Ρουμανία την υποχρέωση να ανακτήσει κάθε ασύμβατη ενίσχυση, (δ) ορίζει ότι οι προσφεύγουσες ενέχονται εις ολόκληρο για την επιστροφή των ενισχύσεων που έλαβαν από οποιονδήποτε από τους φορείς οι οποίοι μνημονεύονται στο άρθρο 2, παράγραφος 2, της προσβαλλομένης αποφάσεως·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν οκτώ λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι νομικώς εσφαλμένη, καθόσον, στην υπό κρίση υπόθεση, η Επιτροπή δεν εφάρμοσε ορθώς το άρθρο 351 ΣΛΕΕ ούτε τις γενικές αρχές του δικαίου.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι κακώς η Επιτροπή κατέληξε ότι το επίμαχο μέτρο τους παρέχει πλεονέκτημα, πιο συγκεκριμένα διότι προέβη σε εσφαλμένη διαπίστωση ως προς τον χρόνο κατά τον οποίο χορηγήθηκε το προβαλλόμενο πλεονέκτημα ή, επικουρικώς, στην εσφαλμένη κρίση ότι η καταβολή αποζημιώσεως συνιστά πλεονέκτημα.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι κακώς κρίθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση ότι το ρουμανικό Δημόσιο έφερε την ευθύνη για το επίμαχο μέτρο.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει εσφαλμένη κρίση όσον αφορά τη συμβατότητα του φερομένου ως μέτρου ενισχύσεως.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι, με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή προέβη σε εσφαλμένη διαπίστωση ως προς τους δικαιούχους της προβαλλόμενης ενισχύσεως και δεν αιτιολόγησε το συγκεκριμένο συμπέρασμα, ιδίως δε όσον αφορά το ζήτημα ποια φυσικά και νομικά πρόσωπα συνέθεταν τη φερόμενη ως δικαιούχο επιχείρηση.
 6.
 Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή υπέπεσε, με την προσβαλλόμενη απόφαση, σε νομική πλάνη και σε κατάχρηση εξουσία στον βαθμό που διέταξε την ανάκτηση της προβαλλόμενης ενισχύσεως.
 7.
 Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
 8.
 Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι, με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή παρέβη ουσιώδη τύπο, και πιο συγκεκριμένα, προσέβαλε το δικαίωμα ακροάσεως όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ και στο άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 659/1999 (1).
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου [108 ΣΛΕΕ] (ΕΕ L 83, σ. 1, όπως έχει τροποποιηθεί).


text:
 10.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/24
 Αναίρεση που άσκησε στις 26 Ιανουαρίου 2012 η Monster Cable Products, Inc. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 23 Νοεμβρίου 2011 στην υπόθεση T-216/10, Monster Cable Products, Inc. κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) Live Nation (Music) UK Limited
 (Υπόθεση C-41/12 P)
 2012/C 73/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Monster Cable Products, Inc. (εκπρόσωποι: O. Günzel, A. Wenninger-Lenz, Rechtsanwältin)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Live Nation (Music) UK Limited
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 23ης Νοεμβρίου 2011 στην υπόθεση T-216/10·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή της για τους λόγους που εκτίθενται στην απόφαση της 23ης Νοεμβρίου 2011, δεν έλαβε υπόψη το σύνολο των πραγματικών περιστατικών και περιστάσεων της διαδικασίας, με συνέπεια η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση να στηρίζεται σε ελλιπή στοιχεία. Στο πλαίσιο αυτό, η απόφαση δεν προβαίνει στην αναγκαία σφαιρική εκτίμηση του συνόλου των παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως. Επομένως, η απόφαση είναι εσφαλμένη και αντιβαίνει στο άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 (1).
 Κατά την αναιρεσείουσα, το Γενικό Δικαστήριο, αν είχε προβεί σε ορθή σφαιρική εκτίμηση, θα είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών της 24ης Φεβρουαρίου 2010 είναι αντίθετη προς το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (στο εξής: ΚΚΣ) (2). Συνοπτικά, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 παραβιάστηκε για τους ακόλουθους λόγους:
 —
 Δεν ελήφθη υπόψη ο «μέσος εξειδικευμένος καταναλωτής στο Ηνωμένο Βασίλειο» ως ενδιαφερόμενο κοινό σε σχέση με το οποίο πρέπει να εξεταστεί ο κίνδυνος συγχύσεως.
 —
 Εφαρμόστηκαν εσφαλμένα πάγιες νομικές αρχές για την εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως.
 —
 Παραβιάστηκαν οι αρχές δυνάμει των οποίων, για την εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το σύνολο των σχετικών με την εκάστοτε συγκεκριμένη υπόθεση παραγόντων και, μεταξύ άλλων, ο διακριτικός χαρακτήρας του προγενέστερου σήματος.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1),
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009, του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009 για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 78, σ. 1)


text:
 14.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/6
 Προσφυγή της 25ης Αυγούστου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-354/06)
 (2006/C 249/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Hottiaux, F. Simonetti)
 Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, σχετικά με τη συμμετοχή του κοινού στην κατάρτιση ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων που αφορούν το περιβάλλον και με την τροποποίηση όσον αφορά τη συμμετοχή του κοινού και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, των οδηγιών 85/337/ΕΟΚ και 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (1), και, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 —
 να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2003/35/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 25 Ιουνίου 2005.
 (1) ΕΕ L 156, σ. 17


text:
21.12.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 323/13
 2) Όταν μια εταιρία συσταθείσα σύμφωνα με τη νομοθεσία 1) Το άρθρο 5, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1697/
 κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου έχει την καταστατική 79 του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1979, περί της
 της έδρα ασκεί την ελευθερία εγκαταστάσεως σε άλλο «εκ των υστέρων» εισπράξεως εισαγωγικών ή εξαγωγικών
 κράτος μέλος, τα άρθρα 43 ΕΚ και 48 ΕΚ επιβάλλουν στο δασμών που δεν κατέστησαν απαιτητοί από τον οφειλέτη,
 κράτος αυτό να αναγνωρίζει την ικανότητα δικαίου και, για εμπορεύματα που διασαφήθηκαν σε τελωνειακό
 ως εκ τούτου, την ικανότητα διαδίκου που η εν λόγω καθεστώς συνεπαγόμενο την υποχρέωση καταβολής τέτοιων
 εταιρία έχει βάσει του δικαίου του κράτους στο οποίο αυτή δασμών, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι:
 έχει συσταθεί.
 — για να εκτιμηθεί αν υπάρχει «λάθος των ιδίων των
 ( 1) ΕΕ C 233 της 12.8.2000. αρμοδίων αρχών», πρέπει να ληφθούν υπόψη τόσο η
 συμπεριφορά των τελωνειακών αρχών που εξέδωσαν
 το έγγραφο το οποίο δικαιολογεί την εφαρμογή ενός
 προτιμησιακού καθεστώτος όσο και η συμπεριφορά
 των κεντρικών τελωνειακών αρχών·
 — αποτελεί στοιχείο το οποίο καθιστά δυνατό να αποδει-
 χθεί η ύπαρξη τέτοιου λάθους η συστηματική έκδοση,
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ από τις αρχές της χώρας εξαγωγής, εγγράφων που
 δικαιολογούν την εφαρμογή ενός προτιμησιακού
 (πέμπτο τμήμα) καθεστώτος στο πλαίσιο συνδέσεως, όταν οι αρχές
 αυτές έπρεπε να γνωρίζουν, αφενός, την ύπαρξη, στη
 χώρα εξαγωγής, πολιτικής για την προώθηση των
 της 14ης Νοεμβρίου 2002 εξαγωγών, συνεπαγομένης την ατελή εισαγωγή συστα-
 τικών καταγωγής τρίτων χωρών με σκοπό την ενσω-
 στην υπόθεση C-251/00 (αίτηση του Tribunal Tributário de μάτωσή τους σε εμπορεύματα προοριζόμενα για
 Primeira Instância de Lisboa για την έκδοση προδικαστικής εξαγωγή στην Κοινότητα, και, αφετέρου, την έλλειψη,
 αποφάσεως): Ilumitrónica — Iluminação e Electrónica L.da στη χώρα εξαγωγής, διατάξεων που καθιστούσαν
 κατά Chefe da Divisão de Procedimentos Aduaneiros e δυνατή την είσπραξη εξισωτικής εισφοράς από την
 Fiscais/Direcção das Alfândegas de Lisboa, παρισταμένου οποία εξηρτάτο η προτιμησιακή μεταχείριση των
 του: Ministério Público (1) εξαγωγών, με προορισμό την Κοινότητα, εμπορευμά-
 των που είχαν παραχθεί κατ' αυτόν τον τρόπο·
 («Συμφωνία Συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας — Εισαγωγή τηλε-
 οράσεων προελεύσεως Τουρκίας — Καθορισμός του οφει- — αποτελούν στοιχεία που καθιστούν δυνατό να θεωρη-
 λέτη της τελωνειακής οφειλής — Εκ των υστέρων θεί ότι ένα τέτοιο λάθος λογικά δεν μπορούσε να
 είσπραξη των τελωνειακών δασμών») ανακαλυφθεί από τον οφειλέτη τόσο το γεγονός ότι
 μέρος των εφαρμοστέων διατάξεων του καθεστώτος
 (2002/C 323/14) συνδέσεως δεν δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων όσο και το γεγονός ότι οι
 εν λόγω διατάξεις δεν εφαρμόστηκαν, ή εφαρμόστηκαν
 (Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική) εσφαλμένως, στη χώρα εξαγωγής επί χρονικό διάστημα
 άνω των είκοσι ετών.
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 2) Η συμπεριφορά των αρχών της χώρας εξαγωγής δεν ασκεί
 επιρροή για τον καθορισμό του οφειλέτη της τελωνειακής
 οφειλής και για τη δυνατότητα των αρχών της χώρας
 Στην υπόθεση C-251/00, με αντικείμενο αίτηση του Tribunal εισαγωγής να εισπράξουν εκ των υστέρων την οφειλή αυτή.
 Tributário de Primeira Instância de Lisboa (Πορτογαλία) προς
 το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία 3) Τα άρθρα 22 και 25 της Συμφωνίας Συνδέσεως της
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας με την Τουρκία δεν
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Ιlumitrónica — Iluminação e επιβάλλουν στις εθνικές τελωνειακές αρχές κράτους μέλους
 Electrónica L.da και Chefe da Divisão de Procedimentos που ενεργούν κατόπιν συστάσεως της Επιτροπής να
 Aduaneiros e Fiscais/Direcção das Alfândegas de Lisboa, κινήσουν την προβλεπόμενη από τα άρθρα αυτά διαδικασία
 παρισταμένου του: Ministério Público, η έκδοση προδικαστικής πριν προχωρήσουν στην εκ των υστέρων είσπραξη εισα-
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/ γωγικών δασμών.
 92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως
 κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1), και ως προς το
 κύρος μιας αποφάσεως της Επιτροπής, το ∆ικαστήριο (πέμπτο
 τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, (1 ) ΕΕ C 233 της 12.8.2000.
 C. W. A. Timmermans, A. La Pergola, P. Jann (εισηγητή) και
 S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Mischo, γραμμα-
 τέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 14 Νοεμβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:


text:
 26.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 22ας Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-304/09) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Κρατικές ενισχύσεις - Ενισχύσεις υπέρ επιχειρήσεων που έχουν εισαχθεί πρόσφατα στο χρηματιστήριο - Αναζήτηση)
 2011/C 63/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Flynn, E. Righini και V. Di Bucci)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. Palmieri και P. Gentili)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη λήψεως, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, των αναγκαίων μέτρων για τη συμμόρφωση προς τα άρθρα 2, 3 και 4 της αποφάσεως 2006/261/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Μαρτίου 2005, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων C 8/2004 (πρώην NN 164/2003) που η Ιταλία έθεσε σε εφαρμογή υπέρ επιχειρήσεων που έχουν εισαχθεί πρόσφατα στο χρηματιστήριο [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2005) 591], (ΕΕ L 94, σ. 42)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να λάβει, εντός των ταχθεισών προθεσμιών, όλα τα αναγκαία μέτρα για την κατάργηση του καθεστώτος ενισχύσεων το οποίο κρίθηκε παράνομο και ασύμβατο προς την κοινή αγορά με την απόφαση 2006/261/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Μαρτίου 2005, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων C 8/2004 (πρώην NN 164/2003) που η Ιταλία έθεσε σε εφαρμογή υπέρ επιχειρήσεων που έχουν εισαχθεί πρόσφατα στο χρηματιστήριο, και για την ανάκτηση από τους δικαιούχους των χορηγηθεισών βάσει του καθεστώτος αυτού ενισχύσεων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2 και 3 της αποφάσεως αυτής.
 2)
 Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 256 της 24.10.2009.


text:
24.3.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 95/1
 Ι
 ́ σεις)
 (Ανακοινω
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ματος εγκατα ́στασης και ελευ ́θερης παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν (EE L 223,
 σ. 15), «δεν ́εχουν τη δυνατο ́τητα να ασκη ́σουν στην Ισπανι ́α
 αρμοδιο ́τητες διαφορετικε ́ς απο ́ εκει ́νες τις οποι ́ες θα μπορου ́σαν
 (πε ́μπτο τμη ́μα) να ασκη ́σουν στη χω ́ρα καταγωγη ́ς, βα ́σει του χορηγηθε ́ντος απο ́
 τη χω ́ρα αυτη ́ τι ́τλου, εκτο ́ς αν ενεργου ́ν σε συνεργασι ́α με α ́λλο
 με ́λος του επαγγε ́λματος το οποι ́ο ́εχει α ́δεια ασκη ́σεως αυτω ́ν των
 της 23ης Νοεμβρι ́ου 2000 αρμοδιοτη ́των και του οποι ́ου ο τι ́τλος ́εχει επι ́σης αναγνωριστει ́
 συ ́μφωνα με την ισπανικη ́ νομοθεσι ́α», παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που
 υπε ́χει δυνα ́μει των α ́ρθρων 2 και 10 της εν λο ́γω οδηγι ́ας, το
 στην υπο ́θεση C-421/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. La Pergola,
 τη ́των κατα ́ Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας (1) προ ́εδρο τμη ́ματος, D. A. O. Edward (εισηγητη ́) και P. Jann,
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: R. Grass,
 εξε ́δωσε στις 23 Νοεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — 'Αρθρα 2 και 10 της διατακτικο ́:
 οδηγι ́ας 85/384/ΕΟΚ — Περιορισμοι ́ στην α ́σκηση της
 δραστηριο ́τητας αρχιτε ́κτονα αναλο ́γως του ορισμου ́ του 1) Το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας, προβλε ́ποντας με το ́αρθρο
 επαγγε ́λματος στο κρα ́τος με ́λος προελευ ́σεως του πτυ- 10, παρα ́γραφος 2, του Real Decreto 1081/1989, της
 χι ́ου») 28ης Αυγου ́στου 1989, ́οτι οι κα ́τοχοι πτυχι ́ου αρχιτεκτο-
 νικη ́ς χορηγηθε ́ντος απο ́ ́αλλο κρα ́τος με ́λος και αναγνω-
 ρισμε ́νου στο πλαι ́σιο της οδηγι ́ας 85/384/ΕΟΚ του Συμ-
 (2001/C 95/01) βουλι ́ου, της 10ης Ιουνι ́ου 1985, για την αμοιβαι ́α αναγνω ́-
 ριση των πτυχι ́ων, πιστοποιητικω ́ ν και ́αλλων τι ́τλων στον
 τομε ́α της αρχιτεκτονικη ́ς και τη θε ́σπιση με ́τρων για τη
 διευκο ́λυνση της πραγματικη ́ς ́ασκησης του δικαιω ́ ματος
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́) εγκατα ́στασης και ελευ ́θερης παροχη ́ς υπηρεσιω ́ ν, δεν ́εχουν
 τη δυνατο ́τητα να ασκη ́σουν στην Ισπανι ́α αρμοδιο ́τητες
 διαφορετικε ́ς απο ́ εκει ́νες τις οποι ́ες θα μπορου ́σαν να
 ασκη ́σουν στη χω ́ ρα καταγωγη ́ς, βα ́σει του χορηγηθε ́ντος
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ απο ́ τη χω ́ ρα αυτη ́ τι ́τλου, εκτο ́ς αν ενεργου ́ν σε συνεργασι ́α
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») με ́αλλο με ́λος του επαγγε ́λματος το οποι ́ο ́εχει ́αδεια
 ασκη ́σεως αυτω ́ ν των αρμοδιοτη ́των και του οποι ́ου ο
 τι ́τλος ́εχει επι ́σης αναγνωριστει ́ συ ́μφωνα με την ισπανικη ́
 Στην υπο ́θεση C-421/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των νομοθεσι ́α, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει δυνα ́μει
 (εκπρο ́σωποι: I. Martı́nez del Peral και B. Mongin) κατα ́ Βασιλει ́ου των ́αρθρων 2 και 10 της εν λο ́γω οδηγι ́ας.
 της Ισπανι ́ας (εκπρο ́σωπος: M. López-Monı́s Gallego), με αντικει ́-
 μενο να αναγνωρισθει ́ ο ́τι το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας, προβλε ́ποντας
 με το α ́ρθρο 10, παρα ́γραφος 2, του Real Decreto 1081/1989, 2) Καταδικα ́ζει το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 της 28ης Αυγου ́στου 1989 (ΒΟΕ αριθ. 214 της 7ης Σεπτεμβρι ́ου
 1989, σ. 28449), ο ́τι οι κα ́τοχοι πτυχι ́ου αρχιτεκτονικη ́ς χορηγη-
 θε ́ντος απο ́ α ́λλα κρα ́τη με ́λη και αναγνωρισμε ́νου στο πλαι ́σιο της (1) EE C 20 της 23.1.1999.
 οδηγι ́ας 85/384/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 10ης Ιουνι ́ου 1985,
 για την αμοιβαι ́α αναγνω ́ριση των πτυχι ́ων, πιστοποιητικω ́ν και
 α ́λλων τι ́τλων στον τομε ́α της αρχιτεκτονικη ́ς και τη θε ́σπιση
 με ́τρων για τη διευκο ́λυνση της πραγματικη ́ς α ́σκησης του δικαιω ́-


text:
 16.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 14/41
 Προσφυγή της 31ης Οκτωβρίου 2016 — ArcelorMittal Belval & Differdange και ThyssenKrupp Steel Europe κατά ECHA
 (Υπόθεση T-762/16)
 (2017/C 014/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: ArcelorMittal Belval & Differdange SA (Esch-sur-Alzette, Λουξεμβούργο) και ThyssenKrupp Steel Europe AG (Duisburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: H. Scheidmann και M. Kottmann, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA)
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του ECHA της 26ης Σεπτεμβρίου 2016 (αριθ. πρωτοκόλλου ATD/52/2016)·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση του ECHA της 19ης Αυγούστου 2016 (αριθ. πρωτοκόλλου ATD/52/2016), καθόσον με αυτήν απορρίπτεται η αίτηση των προσφευγουσών περί παροχής προσβάσεως στον φάκελό τους·
 —
 να καταδικάσει τον ECHA στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν δύο λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001.
 —
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση εφαρμόζεται εσφαλμένως η ανωτέρω διάταξη, καθόσον ο ECHA πεπλανημένα έκρινε ότι η δημοσιοποίηση θα έθιγε εμπορικά συμφέροντα, και διατείνονται, επιπλέον, ότι στην απόφαση δεν λαμβάνονται υπόψη υπερισχύοντα δημόσια συμφέροντα.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 41, παράγραφος 2, δεύτερη περίπτωση, του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 —
 Οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στην ανωτέρω διάταξη και ότι, αντιθέτως προς ό,τι έκρινε ο ECHA στο πλαίσιο της εν λόγω αποφάσεως, τα έγγραφα τα οποία αφορά η αίτηση περί παροχής προσβάσεως πράγματι σχετίζονται με τον φάκελο των προσφευγουσών και, ως εκ τούτου, δεν εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της ανωτέρω διατάξεως.


text:
 22.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 399/23
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Σεπτεμβρίου 2012 — Bäßler κατά ΓΕΕΑ (MAX)
 (Υπόθεση T-187/12)
 (Εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο - Τυπικές απαιτήσεις - Προδήλως απαράδεκτο)
 2012/C 399/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Uwe Bäßler (Gmunden, Αυστρία) (εκπρόσωπος: M., δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Φεβρουαρίου 2012 (υπόθεση R 0909/2011-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου MAX ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Ο προσφεύγων φέρει τα δικαστικά έξοδά του.


text:
22. 2. 97 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 54/5
 di Rovigo, Consorzio coopérative pescatori del Polesine , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: D. Lou
 Cirillo Brena, εκπροσωπούμενοι από τον Ivone Cacciavillani , termann-Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε,
 δικηγόρο Βενετίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον στις 12 Δεκεμβρίου 1996, απόφαση με το ακόλουθο διατα
 δικηγόρο Alain Lorang, 51 , rue Albert 1er, με αντικείμενο κτικό :
 αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε κατά της διατάξεως που
 εξέδωσε στις 21 Φεβρουαρίου 1995 το Πρωτοδικείο των Από την εξέταση του άρθρον 1 παράγραφος 2 και του
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Τ-117/94, Associa άρθρον 2 παράγραφος 2 τον κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 214/94
 zione agricoltori délia provincia di Rovigo κ.λπ. κατά Επι της Επιτροπής, της 31ης Ιανουαρίου 1994, περί των λεπτομε
 τροπής (Συλλογή 1995, σ. 11-455 ), και με την οποία ζητήθηκε η ρών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 130/94
 αναίρεση της διατάξεως αυτής, όπου οι έτεροι διάδικοι είναι του Σνμβουλίον όσον αφορά το κατεψυγμένο κρέας βοοει
 η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: δών που υπάγεται στον κωδικό ΣΟ 0202 και τα προϊόντα που
 Lucio Gussetti), o Mauro Girello και o Greguoldo Daniele , το υπάγονται στον κωόικό ΣΟ 0206 29 91, δεν προέκνψε, υπό το
 Δικαστήριο ( έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους G. F. Mancini, φως τον σκεπτικού της διατάξεως περί παραπομπής, η
 πρόεδρο τμήματος, J. J. Murray, K. N. Κακούρη , G. Hirsch ύπαρξη στοιχείων ικανών να θίγουν το κύρος τους.
 και H. Ragnemalm (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέ
 ας: D. Ruíz-Jarabo Colomer, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε , (') ΕΕ αριθ. C 229 της 2. 9. 1995.
 στις 12 Δεκεμβρίου 1996 , απόφαση με το ακόλουθο διατα (2) ΕΕ αριθ . L 27 της 1 . 2. 1994, σ. 46.
 κτικό:
 1 . Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 2 . Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα.
 (πέμπτο τμήμα)
 (') ΕΕ αριθ. C 208 της 12. 8. 1995. της 12ης Δεκεμβρίου 1996
 στην υπόθεση C-298/95: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανί
 ας >)
 (Παράβαση — Παραλειψη μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ των οδηγιών 78/659/ΕΟΚ και 79/923/ΕΟΚ εντός της ταχθεί
 (πρώτο τμήμα) σας προθεσμίας — Ποιότητα των γλυκών υδάτων που έχουν
 ανάγκη προστασίας ή βελτιώσεως για τη διατήρηση της
 της 12ης Δεκεμβρίου 1996 ζωής των ιχθύων — Απαιτούμενη ποιότητα για τα ύδατα
 στην υπόθεση C-241/95: (αίτηση του High Court of Justice, που είναι κατάλληλα για οστρακοκαλλιέργεια)
 Queen's Bench Division για την έκδοση προδικαστικής ( 97/C 54/09)
 αποφάσεως): The Queen κατά Intervention Board for Agric
 ultural Produce ex parte: Accrington Beef Co. Ltd κ.λπ. ( : ) (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Κατεψυγμένο βόειο κρέας — Κοινο καθεστώς εισαγωγών
 — Κοινοτική δασμολογική ποσόστωση — Νέοι επιχειρημα (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 τίες) σιενθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας τον Δικαστηρίου»)
 (97/C 54/08
 Στην υπόθεση C-298/95 , Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων (εκπρόσωπος: Götz zur Hausen) κατά Ομοσπονδιακής
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) Δημοκρατίας της Γερμανίας (εκπρόσωποι: Ernst Rôder και
 Bernd Kloke) με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ομο
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο σπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας να
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας τον Δικαστηρίου ») θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας όλα τα αναγκαία
 μέτρα για να συμμορφωθεί προς τα άρθρα 3 και 5 της οδηγίας
 Στην υπόθεση C-241 /95 , με αντικείμενο αίτηση του High 78/659/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 18ης Ιουλίου 1978, περί της
 Court of Justice (Queen's Bench Division) προς το Δικαστή ποιότητας των γλυκών υδάτων που έχουν ανάγκη προστασί
 ριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την ας ή βελτιώσεως για τη διατήρηση της ζωής των ιχθύων (2) και
 οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί προς τα άρθρα 3 και 5 της οδηγίας 79/923/ΕΟΚ του Συμβου
 ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ The Queen κατά λίου , της 30ής Οκτωβρίου 1979, περί της απαιτούμενης
 Intervention Board for Agricultural Produce ex parte : Accr ποιότητας των υδάτων για οστρακοειδή (3), παρέβη τις
 ington Beef Co. Ltd κ.λπ., η έκδοση προδικαστικής αποφά υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ, το Δικαστήριο
 σεως ως προς το κύρος του άρθρου 1 παράγραφος 2 και του (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. C. Moitinho de
 άρθρου 2 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 214/94 Almeida (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, L. Sevón, D. A. O.
 της Επιτροπής, της 31ης Ιανουαρίου 1994, περί των λεπτομε Edward , J.-P. Puissochet και P. Jann, δικαστές, γενικός
 ρών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ . 130/94 εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε,
 του Συμβουλίου όσον αφορά το κατεψυγμένο κρέας βοοει στις 12 Δεκεμβρίου 1996, απόφαση με το ακόλουθο διατα
 δών που υπάγεται στον κωδικό ΣΟ 0202 και τα προϊόντα που κτικό :
 υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 0206 29 91 (2), το Δικαστήριο
 (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους L. Sevón, πρόεδρο 1 . H Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλεί
 τμήματος , D. A. O. Edward και M. Wathelet (εισηγητή), ποντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας όλα


text:
 14.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/38
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Ιουλίου 2010 — Nuova Terni Industrie Chimiche κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-64/08) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Αποζημίωση για απαλλοτρίωση λόγω δημοσίας ωφελείας - Παράταση της ισχύος μιας προνομιακής τιμής για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση ασύμβατη προς την κοινή αγορά και διατάσσουσα την αναζήτησή της - Έννοια του πλεονεκτήματος - Αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης - Εφαρμογή της ενισχύσεως)
 2010/C 221/60
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nuova Terni Industrie Chimiche SpA (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: T. Salonico, G. Pellegrino, G. Pellegrino και G. Barone, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Giolito και G. Conte)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2008/408/ΕΚ της Επιτροπής, της 20ής Νοεμβρίου 2007, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 36/A/06 (πρώην NN 38/06) που έθεσε σε εφαρμογή η Ιταλία υπέρ των ThyssenKrupp, Cementir και Nuova Terni Industrie Chimiche (ΕΕ 2008, L 144, σ. 37).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Nuova Terni Industrie Chimiche SpA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 92 της 12.4.2008.


text:
 26.6.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 168/11
 Προσφυγή της εταιρίας Ferriere Nord spa κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων, πoυ ασκήθηκε στις 23 Απριλίου 2003.
 (Υπόθεση T-153/04)
 (2004/C 168/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Η εταιρία Ferriere Nord spa, εκπρoσωπoύμενη από τους δικηγόρους Wilma Viscardini και Gabriele Donà, άσκησε στις 23 Απριλίου 2004 ενώπιoν τoυ Πρωτoδικείoυ των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από τo Πρωτoδικείo:
 —
 να ακυρώσει, δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ, τις αποφάσεις της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις οποίες αναφέρεται η συστημένη επιστολή BUDG/C-5/DS (D2004)/51138 της 5ης Φεβρουαρίου 2004, την οποία η προσφεύγουσα έλαβε στις 13 Φεβρουαρίου 2004, και το τηλεομοιοτύπημα BUDG/C-05/DS (D2004) 53883, το οποίο η προσφεύγουσα έλαβε στις 13 Απριλίου 2004, με τις οποίες η Ferriere Nord κλήθηκε, αντιστοίχως, να καταβάλει το ποσό των 564 402,26 ευρώ και το ποσό των 341 932,32 στο πλαίσιο της υποθέσεως IV/31.553 — Δομικά πλέγματα,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι ως άνω αποφάσεις, εκτελεστικές της αποφάσεως της Επιτροπής της 2ας Αυγούστου 1989 (με την οποία επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα πρόστιμο ύψους 320 000 ECU για παράβαση των διατάξεων του άρθρου 85 παράγραφος 1 της Συνθήκης ΕΟΚ), είναι παράνομες δεδομένου ότι επήλθε παραγραφή βάσει του άρθρου 4 του κανονισμού 2988/74 του Συμβουλίου, περί παραγραφής του δικαιώματος διώξεως και εκτελέσεως των αποφάσεων στους τομείς του δικαίου των μεταφορών και του ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (1). Ειδικότερα:
 —
 η απόφαση της Επιτροπής της 2ας Αυγούστου 1989 κατέστη οριστική με απόφαση του Δικαστηρίου της 17ης Ιουλίου 1997 και, συνεπώς, από την ημερομηνία αυτή άρχισε η πενταετής παραγραφή του άρθρου 4 του κανονισμού 2988/74,
 —
 η παραγραφή διεκόπη με την από 11 Σεπτεμβρίου 1997 επιστολή της Επιτροπής, η οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα στις 18 Σεπτεμβρίου 1997 και είχε ως αποτέλεσμα την έναρξη νέας πενταετούς παραγραφής (σύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού 2988/74),
 —
 η Επιτροπή όφειλε, εντούτοις, να προβεί στην εκτέλεση της αποφάσεως περί επιβολής προστίμου έως τις 11 Σεπτεμβρίου 2002 ή, το αργότερο, έως τις 18 Σεπτεμβρίου 2002,
 —
 αντιθέτως, οι προσβαλλόμενες αποφάσεις εκδόθηκαν, αντιστοίχως, στις 5 Φεβρουαρίου 2002 (περιελθούσα στην προσφεύγουσα στις 13 Φεβρουαρίου 2004) και στις 13 Απριλίου 2004 (περιελθούσα στην προσφεύγουσα με τηλεομοιοτύπημα της 13ης Απριλίου 2004),
 —
 συνεπώς, η Επιτροπή απώλεσε το δικαίωμα να προβεί στην αναγκαστική εκτέλεση της από 2 Αυγούστου 1989 αποφάσεώς της λόγω παραγραφής.
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 07/002, σ. 241.


text:
 19.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/48
 Αγωγή της 15ης Απριλίου 2010 — Επιτροπή κατά SEMEA
 (Υπόθεση T-168/10)
 (2010/C 161/76)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Petrova και E. Bouttier, δικηγόρος)
 Εναγομένη: Société d’économie mixte d’équipement de l’Aveyron (SEMEA) (Millau, Γαλλία)
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να υποχρεώσει την εταιρία Société d’économie mixte d’équipement de l’Aveyron (SEMEA), νομίμως εκπροσωπουμένη, να καταβάλει στην ενάγουσα 41 012 ευρώ, πλέων τόκων από 10ης Μαρτίου 1992 ή, επικουρικώς, από 27ης Απριλίου 1993·
 —
 να διατάξει την κεφαλαιοποίηση των τόκων·
 —
 να υποχρεώσει την εταιρία SEMEA να καταβάλει ποσό 5 000 ευρώ λόγω της καταχρηστικής της εναντιώσεως·
 —
 να καταδικάσει την εταιρία SEMEA στα δικαστικά έξοδα της υπό κρίση υποθέσεως.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Στις 6 Ιουλίου 1990 η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, εκπροσωπούμενη από την Επιτροπή, συνήψε με την εταιρία Société d’économie mixte d’équipement de l’Aveyron (SEMEA) σύμβαση επιδοτήσεως που αφορά δράση τοπικής αναπτύξεως συνιστάμενη στην εκτέλεση εργασιών προετοιμασίας και δημιουργίας ενός Ευρωπαϊκού Κέντρου Τοπικής Επιχειρήσεως (Centre Européen d’Entreprise Locale) στο Millau.
 Η Επιτροπή εκθέτει ότι, δυνάμει της συμβάσεως αυτής, η SEMEA ανέλαβε την υποχρέωση να παράσχει διάφορες υπηρεσίες και να αποδίδει λογαριασμό σχετικά στην Επιτροπή με την υποβολή τακτικών εκθέσεων, ενώ η Επιτροπή ανέλαβε την υποχρέωση να συμμετάσχει στη χρηματοδότηση της εκτελέσεως των ως άνω εργασιών μέχρις ανώτατου ποσού 135 000 ECU, καλύπτοντας κατ’ ανώτατο όριο το 50 % του δικαιολογημένου κόστους των εργασιών.
 Τον Μάιο του 1991 η SEMEA ζήτησε από την Επιτροπή να δεχθεί την εκτέλεση της συμβάσεως από άλλη επιχειρησιακή μορφή, την «Ένωση CEI12», πράγμα το οποίο δέχθηκε η Επιτροπή, δηλώνοντας παράλληλα ότι η εν λόγω συμφωνία δεν απαλλάσσει τη SEMEA από τις υποχρεώσεις της, η δε SEMEA επιβεβαίωσε ότι εγγυάται την ορθή εκτέλεση των παροχών που προβλέπει η σύμβαση.
 Κατόπιν ελέγχου αφορώντος την πρόοδο των εργασιών, διαπιστώθηκε ότι το σύνολο των επιλέξιμων δαπανών ανερχόταν σε ποσό 187 977 ECU και, επομένως, η συμμετοχή της Επιτροπής έπρεπε να καθοριστεί στο 50 % του εν λόγω ποσού, ήτοι σε ποσό 93 988 ECU.
 Καθόσον η SEMEA είχε ήδη λάβει ποσό 135 000 ECU στο πλαίσιο της συμβάσεως, με την παρούσα αγωγή ζητείται από τη SEMA η επιστροφή των υπέρ το δέον καταβληθέντων.