text:
Αριθ. C 54/10 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4. 3 . 95
 Το προσφεύγον ζητεί απο το Δικαστήριο: Carne (Asocarne) κατα Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώ
 σεως.
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 2791/94 της Επι
 τροπής της 16ης Νοεμβρίου 1994 για έκτακτη παραχώρηση H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 συμπληρωματικής ποσότητας στη δασμολογική ποσόστωση
 εισαγωγής μπανανών 1994, λόγω της θύελλας Debbie και 1 , να ακυρώσει την προσβαλλομένη διάταξη και
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 2, να κηρύξει την αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή ή, άλλως,
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα το ζήτημα του παραδεκτού να εξεταστεί κατά την εκδί
 καση της ουσίας της υποθέσεως διά αναπομπής της στο
 — Ανεπαρκής νομική βάση : το άρθρο 30 του κανονισμού Πρωτοδικείο προκειμένου αυτό να συνεχίσει τη διαδικα
 (ΕΟΚ) αριθ . 404/93 του Συμβουλίου της 13ης Φεβρουα σία στο στάδιο που την άφησε, αποφαινόμενο επί του
 ρίου 1993 για την κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα παραδεκτού των αιτήσεων παρεμβάσεως που του έχουν
 της μπανάνας, προβλέπει μόνο τη δυνατότητα λήψεως υποβληθεί.
 ειδικών μεταβατικών μέτρων προκειμένου να διευ
 κολυνθεί η μετάβαση από την περίοδο προ της ενάρξεως Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 της ισχύος της ενιαίας αγοράς στην πραγματοποίηση της
 αγοράς αυτής· το άρθρο αυτό δεν μπορεί να χρησιμοποι H πραγματική φύση της οδηγίας 93/118/ΕΚ του Συμβουλίου
 ηθεί ως νόμιμο έρεισμα του προσβαλλομένου κανονισμού . της 22ας Δεκεμβρίου 1993 σχετικά με την τροποποίηση της
 Πρώτον, η τροπική θύελλα Debbie είναι εντελώς άσχετη οδηγίας 85/73/ΕΟΚ για τη χρηματοδότηση των υγειονομικών
 προς την προβληματική των μεταβατικών μέτρων. Δεύτε επιθεωρήσεων και ελέγχων των νωπών κρεάτων και των
 ρον, ουδέποτε το Συμβούλιο είχε την πρόθεση να κρεάτων πουλερικών (^, στο εξής η «επίδικη οδηγία», είναι
 δημιουργήσει, μέσω του άρθρου 30, τη δυνατότητα λήψε αυτή μιας αποφάσεως. Το περιθώριο πρωτοβουλιών που έχει
 ως μέτρων κατά την έννοια των προϋφισταμένων εθνικών αφεθεί στα κράτη μέλη δυνάμει της επίδικης οδηγίας, κατά το
 μέτρων. Συγκεκριμένα, τα εν λόγω εθνικά μέτρα υφίστα μέτρο που αυτή τροποποιεί την οδηγία 85/73/ΕΟΚ, είναι
 ντο κυρίως και ενίοτε αποκλειστικώς με σκοπό την προ καθαρά συμβολικό και ουσιαστικώς ανύπαρκτο. H χρήση
 στασία των εθνικών αγορών. H εισαγωγή της ενιαίας του ρήματος «δύναμαι» αποτελεί απλό ρητορικό σχήμα
 αγοράς έχει ως σκοπό την κατάργηση αυτών των προ όπως, άλλωστε, προκύπτει από μια ορθή και πλήρη ανάγνω
 στατευτικών μέτρων. Επομένως, η Επιτροπή δεν μπορεί ση της οδηγίας. H επίδικη οδηγία αφορά άμεσα και ατομικά
 να χρησιμοποιήσει το άρθρο 30 για τη λήψη μέτρων τα μέλη της Asocarne που ήταν εγγεγραμμένα στο Registro
 αναλόγων προς εκείνα τα οποία υφίσταντο προ της Sanitario και στον κατάλογο των υποκειμένων στο φόρο πριν
 ενιαίας αγοράς. • από τη θέση σε ισχύ της εν λόγω οδηγίας- η Asocarne
 δικαιούται να υποβάλει την υπό κρίση αίτηση εφόσον η
 — Κατανομή της πρόσθετης δασμολογικής ποσοστώσεως επίδικη οδηγία αφορά άμεσα και ατομικά τα μέλη της.
 αντίθετη προς το άρθρο 19 παράγραφος 1 του κανονισμού Αντίθετα προς την κρίση του Πρωτοδικείου , η ένδικη
 (ΕΟΚ) αριθ . 404/93: το άρθρο 1 παράγραφος 1 του προστασία των υποκειμένων δικαίου δεν διασφαλίζεται,
 προσβαλλομένου κανονισμού κατανέμει την πρόσθετη στην περίπτωση των οδηγιών, δεόντως και αρκούντως από τα
 δασμολογική ποσόστωση αποκλειστικώς μεταξύ των επι εθνικά δικαστήρια. Υφίσταται μια ενδημική καθυστέρηση
 χειρηματιών που επλήγησαν από τη θύελλα Debbie, στην απονομή της δικαιοσύνης. Εξάλλου , ορισμένα ισπανικά
 μολονότι το άρθρο 19 παράγραφος 1 του κανονισμού δικαστήρια έχουν επιδείξει έντονη απροθυμία όσον αφορά
 (ΕΟΚ) αριθ. 404/93 ουδεμία εξαίρεση προβλέπει όσον την υποβολή προδικαστικών ερωτημάτων βάσει του άρ
 αφορά τα κριτήρια κατανομής που καθορίζονται στη θρου 177 της συνθήκης ΕΚ.
 διάταξη αυτή .
 ο ΕΕ αριθ . L 340 της 31 . 12. 1993 , σ. 15 .
 (!) ΕΕ αριθ. L 296 της 17. 11 . 1994, σ. 33.
 Αναίρεση που ασκήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1995 κατα της Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή κατά του Βασιλείου του Βελγίου που ασκήθηκε στις
 των της 20ής Οκτωβρίου 1994 στην υπόθεση Τ-99/94 Asocia 13 Ιανουαρίου 1995
 ciôn Española de Empresas de la Carne (Asocarne) κατά (Υπόθεση C-11/95)
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (95/C 54/18)
 (Υπόθεση C-10/95 P)
 (95/C 54/17) H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εκπροσωπούμενη
 από τον Pieter Van Nuffel, μέλος της νομικής υπηρεσίας, με
 H Asociaciôn Española de Empresas de la Carne (Asocarne), αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή , Centre
 εκπροσωπούμενη από την Paloma Llaneza Gonzalez, δικηγό Wagner, Kirchberg, άσκησε στις 13 Ιανουαρίου 1995 ενώπιον
 ρο Μαδρίτης, με τόπο επιδόσεως στο Λουξεμβούργο το του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προ
 δικηγορικό γραφείο των Loesch & Wolter, 1 , rue Goethe, σφυγή κατά του Βασιλείου του Βελγίου .
 BP 1107, L-1011 Luxembourg, άσκησε, στις 4 Ιανουαρίου
 1995 , ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 των, αναίρεση κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 20ής Οκτωβρίου 1994 στην 1 . Να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις
 υπόθεση Τ-99/94, Asociaciôn Española de Empresas de la υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 89/552/ΕΟΚ του
 ---pagebreak--- 4. 3. 95 I EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 54/11
 Συμβουλίου της 3ης Οκτωβρίου 1989 για το συντονισμό αφορούν ιδίως την αγορα και την παραγωγή οπτικοακουστι
 ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών κών προγραμμάτων) συνιστά σοβαρό εμπόδιο στην αναμε
 διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τάδοση εκπομπών προερχομένων από άλλα κράτη μέλη , την
 τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (') και συγκεκριμένα από οποία και καθιστά οικονομικώς επαχθέστερη και δυσχερέ
 τα άρθρα 2, 14 και 15 , στερη αν όχι αδύνατη (σε περίπτωση αρνήσεως της χορηγή
 σεως ή ανακλήσεως της εγκρίσεως).
 — διότι διατηρεί, όσον αφορά τη Γαλλική Κοινότητα, στη
 γαλλόφωνη περιοχή, ένα σύστημα προηγουμένης Την ευθύνη για το σεβασμό των ιδιωτικών δικαιωμάτων των
 εγκρίσεως για την καλωδιακή αναμετάδοση ραδιοτη δημιουργών, καλλιτεχνών-ερμηνευτών, κ.λπ. δεν έχουν οι
 λεοπτικών εκπομπών που προέρχονται από άλλα αρχές των κρατών . μελών.
 κράτη μέλη ,
 Ούτε είναι αρμοδιότητα των αρχών του κράτους όπου γίνεται
 — διατηρώντας, όσον αφορά τη Γαλλική Κοινότητα στη η αναμετάδοση μέσω τηλεδιανομής να ελέγχουν αν έχει
 γαλλόφωνη περιοχή, ένα σύστημα ρητής και προηγου τηρηθεί το δίκαιο που ισχύει στο κράτος μέλος της καταγωγής
 μένης εγκρίσεως που προβλέπει ορισμένους όρους για των εκπομπών. Όσον αφορά την προστασία των ανηλίκων, η
 την καλωδιακή αναμετάδοση ραδιοτηλεοπτικών εκ οδηγία προβλέπει αποτελεσματικά μέσα, δηλαδή την προσω
 πομπών προερχομένων από άλλα κράτη μέλη που ρινή αναστολή (άρθρο 2 παράγραφος 2 δεύτερη έως τέταρτη
 περιλαμβάνουν εμπορική διαφήμιση ή πρόγραμμα φράση). Όσον αφορά τις ενδεχόμενες παραβάσεις άλλων
 πωλήσεων από την τηλεόραση με ειδικότερο προορι διατάξεων της οδηγίας, το κράτος μέλος της αναμεταδόσεως
 σμό τους τηλεθεατές της γαλλικής κοινότητας, έχει τη δυνατότητα να επιστήσει επί του ζητήματος αυτού την
 προσοχή του κράτους μέλους καταγωγής της εκπομπής και
 — διότι διατηρεί, όσον αφορά τη Φλαμανδική Κοινότη της Επιτροπής (άρθρα 169 και 170 ΕΚ).
 τα, στην ολλανδόφωνη περιοχή, ένα σύστημα προη
 γούμενης εγκρίσεως για την καλωδιακή αναμετάδοση Όσον αφορά το επιχείρημα που στηρίζεται στο άρθρο 128
 ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών που προέρχονται από της συνθήκης ΕΚ, η Κοινότητα έλαβε υπόψη τις πολιτιστικές
 άλλα κράτη μέλη , πτυχές του ζητήματος ήδη πριν από τη Συνθήκη για την
 Ένωση, όταν το Συμβούλιο εξέδωσε την οδηγία 89/552/ΕΟΚ,
 — διότι, δεν έλαβε, όσον αφορά τη δίγλωσση περιοχή των και το άρθρο 128 της συνθήκης ΕΚ δεν επιτρέπει στα κράτη
 Βρυξελλών, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές μέλη να αθετούν τις κοινοτικές υποχρεώσεις τους.
 και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφω
 θεί προς το άρθρο 2 παράγραφος 2 της οδηγίας (παράγραφος 1 , δεύτερη περίπτωση)
 89/552/ΕΟΚ,
 Όσον αφορά το σύστημα που είναι ακόμη περιοριστικότερο
 — διότι δεν έλαβε, όσον αφορά τη γερμανόφωνη Κοινό από το προπεριγραφέν, ιδίως καθόσον οι διανομείς τηλεο
 τητα, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και πτικών προγραμμάτων καλούνται να συμμετάσχουν στην
 διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί υποστήριξη των τηλεοπτικών διαύλων και του γραπτού
 προς το άρθρο 2 παράγραφος 2 της οδηγίας 89/ τύπου της Γαλλικής Κοινότητας, αυτό αντιβαίνει κατά μείζο
 552/ΕΟΚ, να λόγο στο άρθρο 2 παράγραφος 2 της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ.
 Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να καταρτίζουν νομοθετική
 — διότι δεν έλαβε, όσον αφορά τη Γαλλική Κοινότητα, τις διάταξη με βάση την υπόθεση ότι κάθε διανομέας τηλεοπτι
 αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές κών προγραμμάτων που μεταδίδει εμπορικές διαφημίσεις ή
 διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί πλήρως προς πρόγραμμα πωλήσεων από την τηλεόραση προοριζόμενο
 τα άρθρα 14 και 15 της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ. ειδικότερα για τους τηλεθεατές της συγκεκριμένης χώρας
 βρίσκεται στην περίπτωση την οποία αφορά η νομολογία η
 γνωστή ως νομολογία «Van Binsbergen»: χρειάζεται να
 2. Να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά συντρέχουν σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση όλες οι προϋ
 έξοδα. ποθέσεις που διατυπώθηκαν με την απόφαση εκείνη . Επομέ
 νως κανένα κράτος μέλος δεν μπορεί να αποφασίσει ότι μια
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα ολόκληρη κατηγορία διανομέων τηλεοπτικών προγραμμά
 των βρίσκεται εκτός πεδίου εφαρμογής του άρθρου 2 παρά
 γραφος 2 της οδηγίας.
 (αιτητικό, παράγραφος 1 πρώτη περίπτωση)
 (παράγραφος 1 , τρίτη περίπτωση)
 Στο σύστημα εγκρίσεως υπόκειται μεν αποκλειστικά η παρο
 χή υπηρεσιών εκ μέρους του βελγικού τηλεοπτικού φορέα
 πλην όμως η καλωδιακή αναμετάδοση τηλεοπτικών προ Πρόκειται για σύστημα παρόμοιο με το μνημονευόμενο στην
 γραμμάτων από διανομείς εγκατεστημένους σε άλλα κράτη πρώτη περίπτωση του αιτητικού .
 μέλη πρέπει να θεωρηθεί ως διασυνοριακή υπηρεσία που
 κατά συνέπεια περιλαμβάνεται στην αναμετάδοση κατά την (παράγραφος 1 , έκτη περίπτωση)
 έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 2 της οδηγίας. O όρος της
 προηγουμένης εγκρίσεως από την κυβέρνηση της Γαλλικής H Επιτροπή επισημαίνει την απουσία διατάξεων που απαγο
 Κοινότητας που χορηγείται μετά τη σύναψη συμβάσεως ρεύουν τη διαφήμιση θεραπευτικών αγωγών (ελαττωματική
 ιδιωτικού δικαίου με την αρχή αυτή , η οποία μπορεί να μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο του άρθρου 14 της οδηγίας)
 επιβάλλει όρους που δεν προβλέπει η νομοθεσία (που ή που επιβάλλουν τα κριτήρια του άρθρου 15 της οδηγίας
 ---pagebreak--- Αριθ. C 54/12 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4 . 3 . 95
 οσον αφορα τα αλκοολούχα ποτα αλκοολικού τίτλου κάτω — την οδηγία 92/4Θ/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Μάι
 των 10 βαθμών. ου 1992 (') για τη Θέσπιση κοινοτικών μέτρων για την
 καταπολέμηση της γρίππης των ορνίθων, και προς
 (!) ΕΕ αριθ . L 298 της 17. 10. 1989, σ. 23 .
 — την οδηγία 92/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16ης Ιου
 νίου 1992 (2) για τον καθορισμό των ελάχιστων κανό
 νων υγιεινής που εφαρμόζονται σε ορισμένα αλιευτικά
 Αίτηση που υπέβαλε στο Δικαστήριο το Arbeitsgericht προϊόντα που λαμβάνονται σε αλιευτικά σκάφη
 Bonn, με απόφαση του της 30ής Νοεμβρίου 1994, για την σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο α)
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στα πλαίσια της διαφο σημείο i), της οδηγίας 91 /493/ΕΟΚ,
 ράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου ή/και παραλείποντας να ανακοινώσει τις διατάξεις αυτές
 μεταξύ της Ayse Süzen και της εταιρείας Zehnacker Gebau στην Επιτροπή , παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από
 dereinigung GmbH Krankenhausservice, καθώς και της εται το προτελευταίο άρθρο των εν λόγω οδηγιών καθώς και
 ρείας Lefarth GmbH στην οποία ανακοινώθηκε η δίκη από τη συνθήκη ΕΚ.
 (Υπόθεση C-13/95)
 2. Να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά
 (95/C 54/19) έξοδα.
 Με αποφασή του της 30ής Νοέμβριου 1994, η οποία περιήλθε Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 στο Δικαστήριο στις 18 Ιανουαρίου 1995, το Arbeitsgericht
 Bonn υπέβαλε στο Δικαστήριο αίτηση για την έκδοση O δεσμευτικός χαρακτήρας του άρθρου 189 παράγραφος 3
 προδικαστικής αποφάσεως στα πλαίσια της διαφοράς που και του άρθρου 5 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ επιβάλλει
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ της στα κράτη μέλη την υποχρέωση να θεσπίζουν τα αναγκαία
 Ayse Süzen και της εταιρείας Zehnacker Gebäudereinigung μέτρα για την εφαρμογή των οδηγιών που τους απευθύνονται
 GmbH Krankenhausservice , καθώς και της εταιρείας Lefarth πριν από τη λήξη της τασσομένης προς τούτο προθεσμίας. H
 GmbH στην οποία ανακοινώθηκε η δίκη , επί των εξής προθεσμία στη συγκεκριμένη περίπτωση έληξε την 1η Ια
 ερωτημάτων: νουαρίου 1993 χωρίς το Βασίλειο του Βελγίου να έχει
 θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα.
 1 . Βάσει των αποφάσεων του Δικαστηρίου της 14ης Απρι
 λίου 1994 στην υπόθεση C-392/92 (') και της 19ης Μαΐου (') ΕΕ αριθ . L 167 της 22 . 6. 1992 , α 1 .
 1992 στην υπόθεση C-29/91 (2), αποτελεί περίπτωση εφαρ (2) ΕΕ αριθ. L 187 της 7. 7. 1992, σ. 41 .
 μογής της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ (3), οσάκις μιά επιχείρηση
 καταγγέλλει τη σχέση εντολής με μια άλλη επιχείρηση ,
 προκειμένου στη συνέχεια να εκχωρήσει τη σχέση αυτή σε
 άλλη επιχείρηση;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 2. Αποτελεί συμβατική μεταβίβαση κατά την έννοια της υπέβαλε το tribunal de grande instance de Morlaix με
 οδηγίας το εκτιθέμενο στο πρώτο ερώτημα πραγματικό απόφαση της 14ης Δεκεμβρίου 1994 στην υπόθεση Earl de
 περιστατικό, οσάκις δεν μεταβιβάζεται κανένα ενσώματο Kerlast κατά 1. Union régionale de coopératives agricoles
 ή άυλο στοιχείο της επιχειρήσεως; (Unicopa) και 2. Coopérative du Trieux
 (Υπόθεση C-15/95)
 (') ΕΕ αριθ. C 132 της 14. 5 . 1994, σ. 4.
 (2) ΕΕ αριθ. C 153 της 18. 6. 1992, σ. 4. (95/C 54/21 )
 (3) EE ειδ. έκδ . 0/002 , σ. 171
 Με απόφαση της 14ης Δεκεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 18 Ιανουαρίου 1995 , το tribunal de grande instance de
 Morlaix, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Earl de Kerlast
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και 1 . Union régionale de coopératives agricoles (Unicopa)
 κατά του Βασιλείου του Βελγίου που ασκήθηκε στις και 2. Coopérative du Trieux, ζητεί από το Δικαστήριο την
 17 Ιανουαρίου 1995 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημά
 (Υπόθεση C-14/95) των :
 (95/C 54/20)
 1 . Μπορεί το άρθρο 7 του κοινοτικού κανονισμού (ΕΟΚ)
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε αριθ. 857/84 (') να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγο
 νη από τον Gérard Rozet, νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο στο ρεύει την εκ μέρους των παραγωγών σύσταση αφανών
 Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή , Centre Wagner, Kirch εταιρειών (που στερούνται εξ ορισμού νομικής προσωπι
 berg, άσκησε στις 17 Ιανουαρίου 1995 ενώπιον του Δικαστη κότητας, δεν μπορούν να αντιταχθούν στους τρίτους και
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του δεν είναι εμφανείς) καθόσον συνιστούν συγκαλυμμένες
 Βασιλείου του Βελγίου . μισθώσεις ποσοστώσεων ή υπό την έννοια ότι επιτρέπει τη
 σύσταση τέτοιων εταιρειών καθόσον αποτελούν αναγκαί
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: ες διαρθρωτικές προσαρμογές υπό την έννοια του άρ
 θρου 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 856/84 (2);
 1 . Να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου , παραλεί
 ποντας να θέσει σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και 2. Πρέπει το άρθρο 12 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΟΚ)
 διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου αριθ. 857/84 και το άρθρο 3 στοιχείο α) του κανονισμού
 να συμμορφωθεί προς (ΕΟΚ) αριθ. 764/89 (3) να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 11ης Φεβρουαρίου 2010 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Fokus Invest AG κατά Finanzierungsberatung-Immobilientreuhand und Anlageberatung GmbH (FIAG)
 (Υπόθεση C-541/08) (1)
 (Συμφωνία για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, αφετέρου - Άρθρο 25 του παραρτήματος I της Συμφωνίας - Άρθρα 63 ΣΛΕΕ και 64, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Εταιρία συσταθείσα κατά το δίκαιο κράτους μέλους, τα μερίδια της οποίας κατέχει εταιρία ελβετικού δικαίου - Κτήση εκ μέρους της εν λόγω εταιρίας ακινήτου εντός του κράτους μέλους αυτού)
 2010/C 80/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Fokus Invest AG
 κατά
 Finanzierungsberatung-Immobilientreuhand und Anlageberatung GmbH (FIAG)
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Oberster Gerichtshof (Αυστρία) — Ερμηνεία του άρθρου 57, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 25 του παραρτήματος Ι της Συμφωνίας μεταξύ, αφενός, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της και, αφετέρου, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, που υπεγράφη στο Λουξεμβούργο στις 21 Ιουνίου 1999 (ΕΕ L 114, σ. 6) — Εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως στην περίπτωση των νομικών προσώπων — Εθνική νομοθεσία που προβλέπει ένα σύστημα προηγούμενης χορήγησης άδειας για την απόκτηση ακινήτου από αλλοδαπό — Απόκτηση ακινήτου από ημεδαπή εταιρία που ελέγχεται σε ποσοστό 100 % από ελβετικές εταιρίες
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 25 του παραρτήματος Ι της Συμφωνίας για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, αφετέρου, που υπογράφηκε στο Λουξεμβούργο στις 21 Ιουνίου 1999, έχει την έννοια ότι η ίση μεταχείριση με τους ημεδαπούς η οποία επιβάλλεται στον τομέα της κτήσεως ακινήτων ισχύει μόνο για τα φυσικά πρόσωπα.
 2)
 Το άρθρο 64, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι οι διατάξεις του νόμου του Land Wien περί κτήσεως ακινήτων από αλλοδαπούς (Wiener Ausländergrunderwerbsgesetz), της 3ης Μαρτίου 1998, οι οποίες, σε περίπτωση κτήσεως ακινήτων ευρισκομένων στο ομόσπονδο κράτος της Βιέννης, επιβάλλουν στους αλλοδαπούς, υπό την έννοια του νόμου αυτού, την υποχρέωση να έχουν άδεια για την κτήση αυτή ή να προσκομίζουν βεβαίωση ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπει ο εν λόγω νόμος για να τύχουν απαλλαγής από την ως άνω υποχρέωση, αποτελούν επιτρεπτό περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων έναντι της Ελβετικής Συνομοσπονδίας ως τρίτης χώρας.
 (1) ΕΕ C 55 της 7.3.2009.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 29.10.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 271/3
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 15ης Σεπτεμβρίου 2005
 στην υπόθεση C-199/03: Ιρλανδία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο - Μείωση κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής - Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως - Αναλογικότητα - Ασφάλεια δικαίου - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη)
 (2005/C 271/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση C-199/03, με αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ, η οποία ασκήθηκε στις 13 Μαΐου 2003, Ιρλανδία (εκπρόσωπος: D. O'Hagan, επικουρούμενος από τους P. Gallagher, SC, και P. McGarry, BL) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, (εκπρόσωπος: L. Flynn), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, R. Silva de Lapuerta (εισηγήτρια), R. Schintgen, Γ. Αρέστη και J. Klučka, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως εξέδωσε στις 15 Σεπτεμβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 200 της 23.08.2003.


text:
Αριθ. C 212/2 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 7 . 97
 τμήματος, K. N. Κακούρη , P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch δικαίωματων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθε
 (εισηγητή ) και R. Ragnemalm, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: ριών, στην περίπτωση που η εν λόγω κανονιστική ρύθμιση
 G. Tesauro, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέ αφορά κατάσταση η οποία, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμο
 ας , εξέδωσε στις 29 Μαΐου 1997 απόφαση με το ακόλουθο γής του κοινοτικού δικαίου.
 διατακτικό :
 (') ΕΕ αριθ . C 299 της 11 . 11 . 1995 .
 1 . απορρίπτει την προσφυγή·
 2 , καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα.
 (>) ΕΕ αριθ . C 103 της 11 . 4. 1994 .
 (-) ΕΕ αριθ . L 310 της 14. 12 . 1993 , σ. 44 . ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 29ης Μαΐου 1997
 στην υπόθεση C-300/95: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου Μεγάλης Βρετανίας και
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Βόρειας Ιρλανδίας (')
 (Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρο 7 στοιχείο ε) της
 (πέμπτο τμήμα) οδηγίας 85/374/ΕΟΚ — Μη ορθή μεταφορά στο εσωτερικό
 της 29ης Μαΐου 1997 δίκαιο — Απαλλαγή από την ευθύνη για τα ελαττωματικά
 στην υπόθεση C-299/95 (αίτηση του Oberster Gerichtshof για προϊόντα — Επίπεδο των επιστημονικών και τεχνικών
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Friedrich Kremzow γνώσεων)
 κατά Republik Osterreich, παρισταμένου του Wilfried (97/C 212/04)
 Weh (')
 (Άρθρο 164 της συνθήκης ΕΚ — Ευρωπαϊκή σύμβαση για (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου — Στέρηση
 ελευθερίας — Δικαίωμα του δικάζεσθαι αψόγως — Συνέ
 πειες αποφάσεως του ευρωπαϊκού δικαστηρίου ανθρωπίνων (Προσωρινή μεταφραση - η οριστική μεταφραση θα δημο
 δικαιωμάτων) σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 (97/C 212/03 )
 Στην υπόθεση C-300/95 , Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) τήτων (εκπρόσωπος: Peter Oliver, επικουρούμενος από τον
 Mark Mildred, solicitor) κατά Ηνωμένου Βασιλείου Μεγάλης
 Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: John E.
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο Collins, επικουρούμενος από τον K. Paul E. Lasok , QC), με
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Ηνωμένο Βασίλειο, μη
 λαμβάνοντας όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να εφαρ
 Στην υπόθεση C-299/95 , με αντικείμενο αίτηση του Oberster μόσει την οδηγία 85/374/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 25ης Ιου
 Gerichtshof (Αυστρία) προς το Δικαστήριο, κατ ' εφαρμογήν λίου 1985 , για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστι
 του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, κών και διοικητικών διατάξεων (2) των κρατών μελών σε
 στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού θέματα ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων, ειδικότερα
 δικαστηρίου μεταξύ Friedrich Kremzow και Republik Oster δε του άρθρου 7 στοιχείο ε ) αυτής, παρέβη τις υποχρεώσεις
 reich , παρισταμένου του Wilfried Weh , η έκδοση προδικα που υπέχει από την εν λόγω οδηγία και τη συνθήκη ΕΚ , το
 στικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 164 της Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) συγκείμενο από τους J. C.
 συνθήκης ΕΚ και πολλών διατάξεων της συμβάσεως για την Moitinho de Almeida , πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann,
 προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των Οεμε D. A. O. Edward, J. -P. Puissochet και M. Wathelet (εισηγητή),
 λιωδών ελευθεριών, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) συγκεί δικαστές, γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro, γραμματέας:
 μενο από τους J. C. Moitinho de Almeida ( εισηγητή), πρόεδρο H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 τμήματος, C. Gulmann , D. A. O. Edward , J. -P. Puissochet και 29 Μαΐου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 P. Jann , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. La Pergola,
 γραμματέας: H. A. Rühl , κύριος υπάλληλος διοικήσεως,
 εξέδωσε, στις 29 Μαΐου 1997, απόφαση με το ακόλουθο I , απορρίπτει την προσφυγή·
 διατακτικό :
 2, καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο προδικαστικώς, δεν μπορεί
 να παράσχει τα αναγκαία στοιχεία ερμηνείας για την εκτίμη (') ΕΕ αριθ . C 286 της 28 . 10. 1995 .
 ση, εκ μέρους του εθνικού δικαστηρίου, της συμφωνίας μιας (2 ) ΕΕ αριθ . L 210 της 7 . 8 . 1985 , σ. 29 .
 εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως με τα θεμελιώδη δικαιώμα
 τα τον σεβασμό των οποίων διασφαλίζει, όπως αυτά απορ
 ρέουν ειδικότερα από τη σύμβαση για την προάσπιση των


text:
 14.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 367/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 24ης Οκτωβρίου 2013 [αίτηση του Krajský súd v Prešove (Σλοβακία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Katarína Haasová κατά Rastislav Petrík, Blanka Holingová
 (Υπόθεση C-22/12) (1)
 (Υποχρεωτική ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων - Οδηγία αριθ. 72/166/ΕΟΚ - Άρθρο 3, παράγραφος 1 - Οδηγία αριθ. 90/232/ΕΟΚ - Άρθρο 1 - Τροχαίο ατύχημα - Θάνατος επιβάτη - Δικαίωμα αποζημιώσεως του συζύγου και του ανηλίκου τέκνου - Μη υλική βλάβη - Χρηματική ικανοποίηση - Κάλυψη από την υποχρεωτική ασφάλιση)
 2013/C 367/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική
 Αιτούν δικαστήριο
 Krajský súd v Prešove
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Katarína Haasová
 κατά
 Rastislav Petrík, Blanka Holingová
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Krajský súd v Prešove — Ερμηνεία του άρθρου 1 της τρίτης οδηγίας 90/232/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 1990, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων (ΕΕ L 129, σ. 33) και του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 1972, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και με τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ. 136) — Έκταση της εγγυήσεως υπέρ τρίτων που παρέχεται από την υποχρεωτική ασφάλιση — Εθνική διάταξη μη προβλέπουσα ικανοποίηση ηθικής βλάβης
 Διατακτικό
 Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 1972, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και με τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής, το άρθρο 1, παράγραφοι 1 και 2, της δεύτερης οδηγίας 84/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Δεκεμβρίου 1983, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 2005/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, και το άρθρο 1, πρώτο εδάφιο, της τρίτης οδηγίας 90/232/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 1990, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων, έχουν την έννοια ότι η υποχρεωτική ασφάλιση αστικής ευθύνης που απορρέει από την κυκλοφορία οχημάτων πρέπει να καλύπτει τη χρηματική ικανοποίηση για μη υλικές βλάβες που έχουν υποστεί οι συγγενείς προσώπων που σκοτώθηκαν σε τροχαίο ατύχημα, στον βαθμό που η καταβολή της εν λόγω ικανοποιήσεως προβλέπεται, κατά το εφαρμοστέο στην υπόθεση της κύριας δίκης εθνικό δίκαιο, στο πλαίσιο της αστικής ευθύνης του ασφαλισμένου.
 (1) ΕΕ C 98 της 31.3.2012.


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 11ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Stichting Administratiekantoor Portielje, Gosselin Group NV
 (Υπόθεση C-440/11 P) (1)
 (Αίτηση αναίρεσης - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Άρθρο 81 ΕΚ και άρθρο 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ - Αγορά υπηρεσιών διεθνών μετακομίσεων στο Βέλγιο - Άμεσος και έμμεσος καθορισμός των τιμών, κατανομή της αγοράς και καταστρατήγηση της διαδικασίας υποβολής προσφορών - Δυνατότητα καταλογισμού της ευθύνης για την παράβαση στο νομικό πρόσωπο που ελέγχει, μέσω των μεριδίων συμμετοχής του, την εταιρία - Έννοια «επιχείρηση» - Τεκμήριο ότι ασκείται στην πράξη αποφασιστική επιρροή - Εξ αντικειμένου περιορισμός του ανταγωνισμού - Κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τον επηρεασμό του εμπορίου μεταξύ κρατών μελών - Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων (2006) - Ελαφρυντικές περιστάσεις)
 2013/C 252/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Bouquet, S. Noë και F. Ronkes Agerbeek)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Stichting Administratiekantoor Portielje (εκπρόσωποι: D. Van hove, F. Wijckmans, S. De Keer και H. Burez, advocaten), Gosselin Group NV
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναίρεσης της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 16ης Ιουνίου 2011, T-208/08 και T-209/08, Gosselin Group και Stichting Administratiekantoor Portielje κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε, στην υπόθεση T-208/08, την απόφαση C(2008) 926 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/38.543 — Υπηρεσίες διεθνών μετακομίσεων), στο μέτρο που η Επιτροπή είχε διαπιστώσει ότι η Gosselin Group NV μετείχε σε παράβαση του άρθρου 81, παράγραφος 1, ΕΚ κατά την περίοδο από τις 30 Οκτωβρίου 1993 έως τις 14 Νοεμβρίου 1996, και στην υπόθεση T-209/08, την απόφαση C(2008) 926, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση C(2009) 5810, καθόσον αφορούσε το Stichting Administratiekantoor Portielje.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί τα σημεία 4 και 6 του διατακτικού της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 16ης Ιουνίου 2011, T-208/08 και T-209/08, Gosselin Group και Stichting Administratiekantoor Portielje κατά Επιτροπής.
 2)
 Ακυρώνει την προσφυγή του Stichting Administratiekantoor Portielje στην υπόθεση T-209/08.
 3)
 Καταδικάζει το Stichting Administratiekantoor Portielje στα δικαστικά έξοδα τόσο της διαδικασίας στην υπόθεση T-209/08 όσο και της αναιρετικής διαδικασίας.
 (1) ΕΕ C 331 της 12.11.2011.


text:
14.9.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 219/21
 Προσφυγή του Laurent Piau κατά της Επιτροπής των Περαιτέρω, o προσφεύγων προβάλλει έλλειψη αιτιολογίας της
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 14 Ιουνίου αποφάσεως. Κατά την άποψή του, η Επιτροπή δεν εξέτασε την
 2002 καταγγελία βάσει του άρθρου 82 της Συνθήκης ΕΚ και δεν
 αιτιολόγησε την απόρριψη αυτού του μέρους της καταγγελίας.
 Θεωρεί ότι η FIFA έχει δεσπόζουσα θέση στην αγορά του
 (Υπόθεση T-193/02) ποδοσφαίρου και καταχράται της θέσεώς της στη συναφή αγορά
 των υπηρεσιών που σχετίζονται με τις μεταγραφές παικτών.
 (2002/C 219/51)
 Ο προσφεύγων προβάλλει ακόμη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον,
 κατά την άποψή του, οι ρυθμίσεις της FIFA αντιβαίνουν στο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) άρθρο 81 της Συνθήκης ΕΚ και δεν μπορούν να τύχουν εξαιρέσεως
 δυνάμει της παραγράφου 3 του άρθρου αυτού.
 Ο Laurent Piau, κάτοικος Νantes (Γαλλία), εκπροσωπούμενος από Ο προσφεύγων ισχυρίζεται, επίσης, ότι η Επιτροπή παρέβη το
 τη Marguerite Fauconnet, δικηγόρο, άσκησε στις 14 Ιουνίου άρθρο 49 της Συνθήκης ΕΚ. Κατά την άποψή του, η Επιτροπή δεν
 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχει το δικαίωμα να απονέμει σιωπηρά στη FIFA εξουσία θεσπίσεως
 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. ρυθμίσεων βάσει των οποίων μπορεί να απονεμηθεί δίπλωμα.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 15ης Απριλίου
 2002·
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. Προσφυγή της εταιρίας MTU Friedrichshafen GmbH κατά
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε
 στις 28 Ιουνίου 2002
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα (Υπόθεση Τ-196/02)
 (2002/C 219/52)
 Στις 23 Μαρτίου 1998, o προσφεύγων υπέβαλε καταγγελία
 στην Επιτροπή, ισχυριζόμενος ότι οι κανόνες που εφαρμόζει η
 παγκόσμια ποδοσφαιρική ομοσπονδία Fédération Internationale (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 de Football Association (FIFA) όσον αφορά τη δραστηριότητα
 του πράκτορα ποδοσφαιριστών αντιβαίνουν προς το κοινοτικό
 δίκαιο. Η καταγγελία πρωτοκολλήθηκε από την Επιτροπή, η οποία
 διενήργησε επισταμένη έρευνα. Στις 31 Ιανουαρίου 2001, o
 προσφεύγων, μη έχοντας λάβει καμιά ειδοποίηση σχετική με την Η εταιρία MTU Friedrichshafen GmbH, Friedrichshafen (Γερμα-
 πορεία της καταγγελίας του, κάλεσε την Επιτροπή να του δώσει νία), εκπροσωπουμένη από τους δικηγόρους F. Mοntag και T.
 κάποια απάντηση και άσκησε, στις 31 Μαι ̈́ου 2001, προσφυγή Lübbig, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 λόγω παραλείψεως (υπόθεση T-121/01, ΕΕ C 227 της 11.8.2001, Κοινοτήτων στις 28 Ιουνίου 2002 προσφυγή κατά της Επιτροπής
 σ. 30). Στις 3 Αυγούστου 2001, η Επιτροπή απηύθυνε στον των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 προσφεύγοντα έγγραφο, ενημερώνοντάς τον για την πρόθεσή της
 να μη δώσει ευνοϊκή συνέχεια στην καταγγελία του. Αφού ο
 προσφεύγων υπέβαλε τις παρατηρήσεις του, η Επιτροπή απέρριψε
 την αίτησή του, για τον λόγο ότι, κατόπιν της διαδικασίας που Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 ακολουθείται, οι πιο περιοριστικές ρυθμίσεις καταργούνται. Στην
 παρούσα υπόθεση, o προσφεύγων βάλλει κατά της τελευταίας — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 9ης Απριλίου
 αυτής αποφάσεως. 2002, περί της κρατικής ενισχύσεως που χορήγησε η
 Γερμανία στην εταιρία SKL Mοtοren- und
 Systembautechnik GmbH, καθόσον με την απόφαση αυτή
 Προς στήριξη της προσφυγής του, o προσφεύγων προβάλλει, επιβάλλεται στη Γερμανια η υποχρέωση να αναζητήσει ποσό
 2,71 εκατομμυρίων ευρώ (5,3 εκατομμυρίων γερμανικών
 πρώτον, πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση των πραγματικών
 μάρκων - DEM) από την εταιρία MTU Mοtοren- und
 περιστατικών και των νομικών ζητημάτων. Κατά τον προσφεύγοντα,
 o ισχυρισμός της Επιτροπής ότι οι πιο περιοριστικές ρυθμίσεις της Turbinen-Uniοn Friedrichshafen GmbH·
 FIFA καταργούνται είναι εσφαλμένος. Επιπλέον, ούτε τα λοιπά
 στοιχεία του κανονισμού αξιολογούνται ορθά. — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.


text:
 9.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 325/11
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 24 Ιουλίου 2013 — Art & Allposters International BV κατά Stichting Pictoright
 (Υπόθεση C-419/13)
 2013/C 325/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Art & Allposters International BV
 Αναιρεσίβλητος: Stichting Pictoright
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Διέπει το άρθρο 4 της οδηγίας για το δικαίωμα του δημιουργού (1) το ζήτημα αν ο κάτοχος δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του διανομής όσον αφορά την αναπαραγωγή προστατευόμενου έργου το οποίο πωλήθηκε και παραδόθηκε εντός του ΕΟΧ από τον κάτοχο αυτόν ή με τη συγκατάθεσή του, όταν η αναπαραγωγή αυτή υπέστη στη συνέχεια μετατροπή ως προς τη μορφή της και τέθηκε εκ νέου στο εμπόριο υπό τη μορφή αυτή;
 2)
 α)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1, έχει το γεγονός ότι πρόκειται για μετατροπή, όπως αναφέρεται στο ερώτημα 1, σημασία για την απάντηση στο ερώτημα αν εμποδίζεται ή διακόπτεται η ανάλωση υπό την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας για το δικαίωμα του δημιουργού;
 β)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 2(α), ποια κριτήρια πρέπει να εφαρμοστούν για να καθοριστεί ότι πρόκειται για μετατροπή της μορφής μιας αναπαραγωγής εμποδίζουσα ή διακόπτουσα την ανάλωση υπό την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας για το δικαίωμα του δημιουργού;
 γ)
 Καθιστούν τα κριτήρια αυτά δυνατή την εφαρμογή του κριτηρίου που διαμορφώθηκε στο ολλανδικό εθνικό δίκαιο, κατά το οποίο δεν πρόκειται πλέον για ανάλωση απλώς και μόνο λόγω του ότι ο μεταπωλητής έδωσε άλλη μορφή στις αναπαραγωγές και τις διένειμε υπό τη μορφή αυτή στο κοινό (Hoge Raad, 19 Ιανουαρίου 1979, NJ 1979/412, Poortvliet);
 (1) Οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (ΕΕ L 167, σ. 10).


text:
4.5.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 109/57
 Προσφυγη ́ της ΕURL Le Levant 001 κ.λπ. κατα ́ της Επιτρο- τηση με αποκλειστικο ́ σκοπο ́ να τυ ́χουν φορολογικη ́ς απαλλαγη ́ς.
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 20 Οι προσφευ ́γουσες ισχυρι ́ζονται επι ́σης ο ́τι η Επιτροπη ́ παρε ́βη την
 Φεβρουαρι ́ου 2002 οδηγι ́α 90/684/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου σχετικα ́ με τις ενισχυ ́σεις
 στις ναυπηγικε ́ς εργασι ́ες. Οι προσφευ ́γουσες ισχυρι ́ζονται ο ́τι το
 α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 7 της οδηγι ́ας αυτη ́ς εφαρμο ́ζεται στα
 (Υπο ́θεση Τ-34/02)
 ναυπηγει ́α η ́ στους εκμεταλλευο ́μενους πλοι ́ο και σε καμι ́α
 περι ́πτωση σε ιδιω ́τες επενδυτε ́ς.
 (2002/C 109/109)
 Οι προσφευ ́γουσες επικαλου ́νται, επι ́σης, παραβι ́αση της αρχη ́ς
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) της προστασι ́ας της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης, της αρχη ́ς
 της ασφα ́λειας δικαι ́ου και της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως.
 ∆ιατα ́σσοντας την ανα ́κτηση της ενισχυ ́σεως, και ́τοι αυτο ́ ει ́ναι
 αντι ́θετο στις προαναφερθει ́σες γενικε ́ς αρχε ́ς του δικαι ́ου, η
 Η εταιρι ́α ΕURL Le Levant 001 κ.λπ., εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Επιτροπη ́ παραβι ́ασε επι ́σης το α ́ρθρο 14 του κανονισμου ́
 δικηγο ́ρο Pierre Kirch, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, 659/1999 του Συμβουλι ́ου (2).
 α ́σκησε στις 20 Φεβρουαρι ́ου 2002 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Κατα ́ τις προσφευ ́γουσες, η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση περιε ́χει
 επι ́σης προ ́δηλα σφα ́λματα εκτιμη ́σεως και στηρι ́ζεται σε μη ορθα ́
 πραγματικα ́ περιστατικα ́.
 Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 25ης Ιουλι ́ου Ακο ́μη οι προσφευ ́γουσες επικαλου ́νται παρα ́βαση του
 2001 σχετικα ́ με την κρατικη ́ ενι ́σχυση που χορη ́γησε η α ́ρθρου 153, παρα ́γραφος 2, της Συνθη ́κης ΕΚ, διο ́τι η Επιτροπη ́
 Γαλλι ́α με τη μορφη ́ αναπτυξιακη ́ς ενισχυ ́σεως στο επιβατηγο ́ δεν ́ελαβε υπο ́ψη τα συμφε ́ροντα των προσφευγουσω ́ν που ει ́ναι
 Le Levant που προοριζο ́ταν να χρησιμοποιηθει ́ στο Saint- καταναλωτε ́ς χρηματοπιστωτικω ́ν υπηρεσιω ́ν. Τε ́λος, ισχυρι ́ζονται
 Pierre-et-Miquelon (Κρατικη ́ Ενι ́σχυση C 74/1999 — Γαλ- ο ́τι η Επιτροπη ́ παρε ́βη το α ́ρθρο 2 του κανονισμου ́ 69/2001 (3)
 λι ́α) δημοσιευθει ́σα στην ΕΕ L 327 της 12.12.2001, σ. 37· παραλει ́ποντας να εφαρμο ́σει εν προκειμε ́νω τον κανο ́να de
 minimis.
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ∆ιορθωτικο ́ς προϋπολογισμο ́ς 86-824 της 11ης Ιουλι ́ου 1986, JORF
 της 12ης Ιουλι ́ου 1986, σ. 8688.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (2) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλι ́ου, της 22ας Μαρτι ́ου
 1999, για τη θε ́σπιση λεπτομερω ́ν κανο ́νων εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 93
 της Συνθη ́κης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).
 Οι προσφευ ́γουσες στην παρου ́σα υπο ́θεση ει ́ναι μονοπρο ́σωπες (3) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 69/2001 της Επιτροπη ́ς, της 12ης Ιανουαρι ́ου
 2001, για την εφαρμογη ́ των α ́ρθρων 87 και 88 της Συνθη ́κης ΕΚ
 επιχειρη ́σεις περιορισμε ́νης ευθυ ́νης και τα φυσικα ́ προ ́σωπα που
 στις ενισχυ ́σεις η ́σσονος σημασι ́ας (ΕΕ L 10, σ. 30).
 ́δρυσαν
 ι τις επιχειρη ́σεις αυτε ́ς. Τα προ ́σωπα αυτα ́ επε ́νδυσαν με ́σω
 μονοπρο ́σωπης επιχειρη ́σεως περιορισμε ́νης ευθυ ́νης (EURL) στο
 πλοι ́ο «Le Levant». Η επε ́νδυση μπορου ́σε να εκπε ́σει απο ́ τα
 φορολογητε ́α εισοδη ́ματα ́ τους, συ ́μφωνα με τον γαλλικο ́ νο ́μο
 Pons (1). Οι προσφευ ́γουσες βα ́λλουν κατα ́ της αποφα ́σεως της
 Επιτροπη ́ς που θεωρει ́ τις εταιρι ́ες αυτε ́ς ως αποδε ́κτριες κρατικη ́ς
 ενισχυ ́σεως για τη ναυπη ́γηση του πλοι ́ου Le Levant.
 Αγωγη ́ της Αlitalia κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς τους, οι προσφευ ́γουσες ισχυ- Κοινοτη ́των, ασκηθει ́σα στις 13 Φεβρουαρι ́ου 2002
 ρι ́ζονται ο ́τι η Επιτροπη ́ υπερε ́βη τη δικαιοδοσι ́α της εκδι ́δοντας
 απο ́φαση με την οποι ́α διατα ́σσει κρα ́τος με ́λος να ανακτη ́σει απο ́ (Υπο ́θεση Τ-35/02)
 ιδιω ́τες και ο ́χι απο ́ επιχειρη ́σεις υπο ́ την ́εννοια του κοινοτικου ́
 δικαι ́ου, το ποσο ́ της κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως.
 (2002/C 109/110)
 Οι προσφευ ́γουσες ισχυρι ́ζονται επι ́σης ο ́τι η Επιτροπη ́ παραβι ́ασε
 τα δικαιω ́ματα ́ τους α ́μυνας και το δικαι ́ωμα ακροα ́σεως, διο ́τι δεν (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 τους επε ́τρεψε να υποβα ́λουν εγκαι ́ρως τις παρατηρη ́σεις τους πριν
 απο ́ την ́εκδοση της αποφα ́σεως.
 Η Αlitalia, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους Guido Alpa,
 Στη συνε ́χεια, οι προσφευ ́γουσες αμφισβητου ́ν ο ́τι ει ́ναι επιχει- Mario Siragusa, Gian Michele Roberti, Guiseppe Scassellati και
 ρη ́σεις υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 1, της Francesca Maria Moretti, α ́σκησε στις 13 Φεβρουαρι ́ου 2002
 Συνθη ́κης ΕΚ. Οι προσφευ ́γουσες υποστηρι ́ζουν ο ́τι ει ́ναι μο ́νον ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αγωγη ́
 ιδιω ́τες επενδυτε ́ς που προε ́βησαν σε χρηματοπιστωτικη ́ τοποθε ́- κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
Αριθ . C 131/4 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26 . 4. 97
 Cascina Laura sas di Arch. Aldo Delbò e C. , με έδρα τη Novara Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Ιταλία) και κατά της Gariboldi Engineering Company Sri, με
 έδρα το Μιλάνο (Ιταλία). H αγωγή, ασκούμενη δυνάμει ρήτρας διαιτησίας, σκοπεί στην
 αναζήτηση χρηματοδοτικής ενισχύσεως την οποία χορήγησε
 η ενάγουσα στην εναγομένη, προκειμένου αυτή να προβεί
 H ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: στην υλοποίηση ολοκληρωμένου συστήματος περισυλλογής
 — να υποχρεώσει την Cascina Laura και την Gariboldi από και ανακυκλώσεως στερεών αποβλήτων σε ιδιωτικές εγκα
 κοινού και εις ολόκληρον να επιστρέψουν το ποσόν των ταστάσεις. H Επιτροπή αποφάσισε να καταγγείλει τη
 479 134 Ecu, συν τόκους από του χρόνου της πραγματικής συναφθείσα μεταξύ των μερών κατά το ιταλικό δίκαιο
 καταβολής του ποσού αυτού , ήτοι, για κάθε μήνα, 1 742 σύμβαση, λόγω αθετήσεως των υποχρεώσεων της εναγομέ
 νης .
 Ecu από τις 31 Ιουλίου 1990 και 2 464 Ecu από τις
 20 Απριλίου 1991 , ήτοι αθροιστικώς 4 206 Ecu από τις
 20 Απριλίου 1991 , μέχρι πλήρους εξοφλήσεως,
 — να υποχρεώσει την Cascina Laura και την Gariboldi από
 κοινού και εις ολόκληρον να καταβάλουν στην Επιτροπή Αίτηση αναιρέσεως της Kruidvat BVBA που ασκήθηκε στις
 αποζημίωση ανερχόμενη σε 100 000 Ecu η σε κάποιο άλλο 18 Φεβρουαρίου 1997 κατά της αποφάσεως της 12ης Δεκεμ
 ποσό οριζόμενο κατά την κρίση του Δικαστηρίου , βρίου 1996, την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Τ-87/92, Kruidvat BVBA
 — να καταδικάσει την Cascina Laura και την Gariboldi από κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηρι
 κοινού και εις ολόκληρον στα δικαστικά έξοδα. ζόμενης από τις Parfums Givenchy SA, Comité de liaison des
 syndicats européens de l'industrie de la parfumerie et des
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 cosmétiques, και την Fédération européenne des parfumeurs
 détaillants
 H αγωγή, ασκούμενη δυνάμει ρήτρας διαιτησίας, σκοπεί στην (Υπόθεση C-70/97 P)
 αναζήτηση χρηματοδοτικής ενισχύσεως την οποία χορήγησε (97/C 131 /09)
 η ενάγουσα στις εναγόμενες, προκειμένου αυτές να προβούν
 στην υλοποίηση προγράμματος ταυτόχρονης παραγωγής H Kruidvat BVBA, εκπροσωπούμενη απο τους O. W.
 ηλεκτρισμού και θερμάνσεως από βιόμαζα αποτελούμενη Brouwer, δικηγόρο Άμστερνταμ, και F. P. Louis και P.
 από κατάλοιπα παραγωγής ρυζιού (άχυρο και φλοιός). H Wytinck, δικηγόρους Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμ
 Επιτροπή αποφάσισε να καταγγείλει τη σύμβαση που έχει βούργο το δικηγόρο M. Loesch, 11 , rue Goethe, άσκησε
 συναφθεί μεταξύ των μερών κατά το ιταλικό δίκαιο, λόγω ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 αθετήσεως των υποχρεώσεων των εναγομένων. 18 Φεβρουαρίου 1997 αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφά
 σεως της 12ης Δεκεμβρίου 1996, την οποία εξέδωσε το
 Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση
 Τ-87/92, Kruidvat BVBA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, υποστηριζόμενης από τις Parfums Givenchy SA,
 Comité de liaison des syndicats européens de l'industrie de la
 Αγωγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατα parfumerie et des cosmétiques, και την Fédération européen
 SNUA Sri (Servizi Netezza Urbana ed Affini), που ασκήθηκε ne des parfumeurs détaillants.
 στις 18 Φεβρουαρίου 1997
 (Υπόθεση C-69/97) H αναιρεσείουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (97/C 131/08) — να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 11ης
 Δεκεμβρίου 1996, στην υπόθεση Τ-87/92 και, ενδεχομέ
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε νως, να κηρύξει παραδεκτή την προσφυγή ακυρώσεως
 νη από τους Paolo Stancanelli και Jean-Francis Pasquier, μέλη που είχε ασκήσει η Kruidvat BVBA ενώπιον του Πρωτο
 της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικείου και
 Carlos Gômez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της
 18 Φεβρουαρίου 1997 αγωγή κατά της SNUA Sri (Servizi αναιρετικής διαδικασίας.
 Netezza Urbana ed Affini).
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 H ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: — Παράβαση του άρθρου 173 τέταρτο εδάφιο της συνθήκης
 ΕΚ:
 — να υποχρεώσει την SNUA να της επιστρέψει το ποσόν των
 195 397 Ecu, εντόκως προς 43,09 Ecu ημερησίως, από 1ης — λόγω εσφαλμένης ερμηνείας και πλημμελούς εφαρμο
 Απριλίου 1988 και μέχρι πλήρους εξοφλήσεως, γής των προϋποθέσεων συμμετοχής σε διαδικασία
 ανταγωνισμού, ως στοιχείου εξατομικεύσεως κατά την
 — να υποχρεώσει την SNUA να καταβάλει στην Επιτροπή έννοια του άρθρου 173 τέταρτο εδάφιο της συνθήκης
 αποζημίωση ανερχόμενη σε 60 000 Ecu ή σε κάποιο άλλο ΕΚ,
 ποσό οριζόμενο κατά την κρίση του δικαστηρίου,
 — λόγω της κρίσεως ότι, η προσβαλλόμενη απόφαση της
 — να καταδικάσει την SNUA στα δικαστικά έξοδα. Επιτροπής δεν αφορά ατομικά την Kruidvat, παρό
 ---pagebreak--- 26. 4. 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 131/5
 λο που κατά το χρονικό σημείο εκδόσεως της αποφά Αίχηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 σεως αυτής, μια διαδικασία, που εκκρεμούσε ενώπιον υπέβαλε, με απόφαση της 28ης Ιανουαρίου 1997, το Juzgado
 του εθνικού δικαστηρίου κατόπιν αιτήσεως της Given de lο Social n° 1 de Pontevedra (Ισπανία), στα πλαίσια της
 chy και η οποία είχε ρητώς αντικείμενο το κύρος ενός υποθέσεως που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστη
 συστήματος επιλεκτικής διανομής αρωμάτων Given ρίου μεταξύ Mercedes Gomez Montana κατά Claro Sol SA
 chy SA αφορούσε την Kruidvat, και Red Nacional de Ferrocarriles Españoles (Renfe)
 (Υπόθεση C-74/97)
 — λόγω εσφαλμένης κρίσεως του ζητήματος αν θίγεται η
 ανταγωνιστική θέση από την προσβαλλόμενη απόφα (97/C 131/11 )
 ση , και λόγω εσφαλμένης κρίσεως ως προς τη σημασία
 του κριτηρίου αυτού κατά την απάντηση στο ζήτημα Το Juzgado de lο Social n0 1 de Pontevedra, με απόφαση της
 αν θίγεται ατομικά ένας ιδιώτης, επειδή, σε περίπτωση 28ης Ιανουαρίου 1997 , η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του
 που δεν κηρυχθεί παραδεκτή η προσφυγή της Δικαστηρίου στις 20 Φεβρουαρίου 1997, υπέβαλε αίτηση
 Kruidvat, δεν θα υφίσταται πλήρης και αποτελεσματι προς το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για την
 κή νομική προστασία. έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στα πλαίσια της διαφο
 ράς μεταξύ Mercedes Gomez Montana κατά Claro Sol SA και
 — Παράβαση του άρθρου 190 της συνθήκης ΕΚ. Red Nacional de Ferrocarriles Espanoles (Renfe). Το προδι
 καστικό ερώτημα που υπέβαλε το Juzgado de lο Social n0 1 de
 Pontevedra στο Δικαστήριο έχει ως εξής:
 Εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ ('),
 η λήξη συμβάσεως έργου με επιχείρηση καθαρισμού , πράγμα
 που απετέλεσε τον λόγο απολύσεως της εργαζομένης στην
 Αίτηση αναιρέσεως που άσκησε στις 20 Φεβρουάριου 1997 η επιχείρηση του εργολάβου , και η ανάληψη των εργασιών
 Γαλλική Κυβέρνηση κατά της αποφάσεως του τετάρτου καθαρισμού από την εργοδότρια, επιχείρηση σιδηροδρομι
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κών μεταφορών, η οποία απασχολεί δικούς της εργαζομέ
 της 11ης Δεκεμβρίου 1996 στην υπόθεση Τ-70/94, Comafrica νους ;
 SpA και Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηριζόμενης από το ( · ) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 171 .
 Ηνωμένο Βασίλειο
 (Υπόθεση C-73/97 P)
 (97/C 131/10)
 Προσφυγή του Βασίλειου του Βελγίου κατά της Επιτροπής
 Στις 20 Φεβρουάριου 1997 , η Γαλλική Κυβέρνηση , εκπροσω των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 19 Φε
 πούμενη από την Catherine de Salins και τον Frédéric Pascal, βρουαρίου 1997
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τη Γαλλική Πρεσβεία, (Υπόθεση C-75/97)
 9, Boulevard Prince Henri, κατέθεσε ενώπιον του Δικαστη (97/C 131/12
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αίτηση αναιρέσεως κατά
 της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος του Πρωτοδικείου Το Βασίλειο του Βελγίου , εκπροσωπούμενο από τους Gerwin
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 11ης Δεκεμβρίου 1996 Van Gerven και Koen Coppenholle, δικηγόρους Βρυξελλών,
 στην υπόθεση Τ-70/94, Comafrica SpA και Dole Fresh Fruit με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Freddy
 Europe Ltd & Co. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο Brausch, 11 , rue Goethe, άσκησε στις 19 Φεβρουαρίου 1997
 τήτων, υποστηριζόμενης από το Ηνωμένο Βασίλειο. ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο να αναιρέσει των .
 μερικώς την απόφαση του Πρωτοδικείου της 11ης Δεκεμ
 βρίου 1996 στην υπόθεση Τ-70/94, καθόσον η απόφαση αυτή Το Βασίλειο του Βελγίου ζητεί από το Δικαστήριο:
 απέρριψε την ένσταση απαραδέκτου της καθής.
 — να κηρύξει παραδεκτή και βάσιμη την προσφυγή ακυρώ
 σεως της αποφάσεως SG(96) 4080 τελικό, της 4ης Δεκεμ
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα βρίου 1996, σχετικά με τα μέτρα ενισχύσεως που θέσπισε η
 Βελγική Κυβέρνηση στο πλαίσιο της ρυθμίσεως Maribel
 Κρίνοντας ότι οι διατάξεις του άρθρου 1 του προσβαλλομέ bis/ter,
 νου κανονισμού αφορούν άμεσα και ατομικά τις προσφεύ
 γουσες επιχειρήσεις, το Πρωτοδικείο δεν έλαβε υπόψη του — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 ούτε το γενικό πεδίο εφαρμογής ούτε τον νομοθετικό χαρα
 κτήρα του κανονισμού , o οποίος επάγεται έννομες συνέπειες Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 για όλους τους επιχειρηματίες των κατηγοριών A και B. Οι
 προσφεύγουσες επιχειρήσεις δεν προσκόμισαν κανένα στοι — Παράβαση των άρθρων 92 και 190 της συνθηκής ΕΚ
 χείο που να τις διακρίνει από άλλους επιχειρηματίες της
 κατηγορίες A και να δικαιολογεί το ότι o κανονισμός τις — H ρύθμιση Maribel bis/ter δεν συνιστά κρατική ενί
 σχυση . H Επιτροπή αναφέρεται στο ότι στη βελγική
 αφορά ατομικά.
 νομοθεσία γίνεται μνεία του γεγονότος ότι το μέτρο
 έχει εφαρμογή επί επιχειρήσεων «που είναι εκτεθειμέ
 νες στο διεθνή ανταγωνισμό». Όμως, η ρύθμιση Mari


text:
 7.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/8
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 4 Δεκεμβρίου 2008 — X Holding BV κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-538/08)
 (2009/C 55/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: X Holding BV
 Αναιρεσίβλητος: Staatssecretaris van Financiën
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν τα άρθρα 11, παράγραφος 4, της δεύτερης οδηγίας (1) και 17, παράγραφος 6, της έκτης οδηγίας (2) την έννοια ότι το κράτος μέλος, το οποίο θέλησε να κάνει χρήση της παρεχόμενης με αυτά τα άρθρα δυνατότητας (διατηρήσεως σε ισχύ του) αποκλεισμού της εκπτώσεως όσον αφορά ορισμένες κατηγορίες δαπανών που περιγράφονται ως «παροχή δυνατότητας χρήσεως ιδιωτικού μέσου μεταφοράς», έχει τηρήσει την προϋπόθεση επαρκούς προσδιορισμού των κατηγοριών των σχετικών αγαθών και υπηρεσιών;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Επιτρέπουν τα άρθρα 6, παράγραφος 2, και 17, παράγραφοι 2 και 6, της έκτης οδηγίας μια εθνική νομοθετική ρύθμιση, όπως είναι η επίμαχη εν προκειμένω, η οποία θεσπίσθηκε πριν από την έναρξη ισχύος αυτής της οδηγίας και βάσει της οποίας ο υποκείμενος στον φόρο δεν μπορεί να εκπέσει πλήρως τον ΦΠΑ που κατέβαλε κατά την αγορά ορισμένων αγαθών και υπηρεσιών που χρησιμοποιούνται εν μέρει για σκοπούς της επιχειρήσεως και εν μέρει για ιδιωτικούς σκοπούς του προσωπικού, δηλαδή μπορεί να τον εκπέσει μόνο καθόσον ο ΦΠΑ αντιστοιχεί στη χρήση για τους σκοπούς της επιχειρήσεως;
 (1) Δεύτερη οδηγία 67/228/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 11ης Απριλίου 1967, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Διάρθρωση και κανόνες εφαρμογής του κοινού συστήματος φόρου προστιθεμένης αξίας (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 5).
 (2) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).


text:
 5.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 133/29
 Προσφυγή-αγωγή της 2ας Ιανουαρίου 2012 — ZZ κατά Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου
 (Υπόθεση F-1/12)
 2012/C 133/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωποι: S. Rodrigues, A. Blot, A. Tymen, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως του Ελεγκτικού Συνεδρίου που απορρίπτει το αίτημα προς αποκατάσταση της προκληθείσας ζημίας.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 21ης Ιανουαρίου 2011 περί απορρίψεως του αιτήματός του προς αποκατάσταση των ζημιών που υπέστη λόγω της συνταξιοδοτήσεώς του και της χορηγήσεως συντάξεως αναπηρίας·
 —
 αν απαιτείται, να ακυρώσει την απόφαση της 22ας Σεπτεμβρίου 2011 περί απορρίψεως της ενστάσεώς του της 1ης Μαρτίου 2011·
 —
 να αποκαταστήσει την προκληθείσα ζημία·
 —
 να καταδικάσει το Ελεγκτικό Συνέδριο στα δικαστικά έξοδα.


text:
 29.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/50
 Προσφυγή-αγωγή της 26ης Ιουνίου 2009 — Donati κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση F-63/09)
 2009/C 205/93
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Paola Donati (Φρανκφούρτη επί του Μάιν, Γερμανία) (εκπρόσωποι: L. Levi, M. Vandenbussche, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της απόφασης της ΕΚΤ να μη δώσει συνέχεια στην καταγγελία περί ηθικής παρενόχλησης την οποία ισχυρίζεται ότι υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα καθώς και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της 16ης Δεκεμβρίου 2008 καθόσον ενέχει απειλή ή απόπειρα εκφοβισμού της προσφεύγουσας-ενάγουσας·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της 16ης Δεκεμβρίου 2008 καθόσον δεν περιλαμβάνει απόφαση σχετικά με την έκβαση της διοικητικής έρευνας και με την τύχη της καταγγελίας της προσφεύγουσας-ενάγουσας· επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της 16ης Δεκεμβρίου 2008 καθόσον περιέχει «σιωπηρή» απόφαση να τεθεί η καταγγελία της προσφεύγουσας-ενάγουσας στο αρχείο και να μη ληφθούν τα συνακόλουθα μέτρα, ιδίως να μην κινηθεί πειθαρχική διαδικασία·
 —
 να ακυρώσει, εφόσον παρίσταται ανάγκη, την απόφαση της 16ης Απριλίου με την οποία απορρίφθηκε η ειδική διοικητική προσφυγή της προσφεύγουσας-ενάγουσας·
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να καταβάλει αποζημίωση για ηθική βλάβη, εκτιμώμενη ex aequo et bono σε 10 000 ευρώ·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στα δικαστικά έξοδα.


text:
19.7.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 171/25
 B. Wägenbaur), με αντικείμενο την ακύρωση της εκθέσεως ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 αξιολογήσεως του προσφεύγοντος για την περίοδο 2001, το
 Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους R. García- της 8ης Απριλίου 2003
 Valdecasas, πρόεδρο, την P. Lindh και τον J. D. Cooke, δικαστές·
 γραμματέας: D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 στην υπόθεση T-91/02, Klausner Nordic Timber GmbH &
 20 Μαΐου 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Co. KG κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 1) Απορρίπτει την προσφυγή. (Προσφυγή ακυρώσεως — Αλυσιτελής προσφυγή —
 Κατάργηση δίκης)
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (2003/C 171/41)
 ( 1) ΕΕ C 202 της 24.8.02. (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Στην υπόθεση T-91/02, Klausner Nordic Timber GmbH & Co.
 KG, με έδρα το Wismar (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον
 D. Reich, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι:
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ V. Kreuschitz και V. Di Bucci), με αντικείμενο την ακύρωση της
 αποφάσεως 2002/468/ΕΚ της Επιτροπής, της 15ης Ιανουαρίου
 2002, περί της κρατικής ενισχύσεως που χορήγησε η Γερμανία
 της 3ης Απριλίου 2003 στην Klausner Nordic Timber GmbH & Co. KG, Wismar,
 Μεκλεμβούργο-∆υτική Πομερανία (ΕΕ L 165, σ. 15), το Πρωτοδι-
 κείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από την V. Tiili, πρόεδρο, και
 στην υπόθεση T-18/02, Anita Jannice Österholm κατά τους J. Pirrung, P. Mengozzi, A.W.H. Meij και M. Βηλαρά,
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 8 Απριλίου 2003
 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 (Υπάλληλος — Αγωγή αποζημιώσεως — Απαράδεκτο)
 1) Καταργείται η δίκη.
 (2003/C 171/40) 2) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβα-
 νομένων και εκείνων που σχετίζονται με τη διαδικασία των
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) ασφαλιστικών μέτρων.
 (1 ) ΕΕ C 156 της 29.6.02.
 Στην υπόθεση T-18/02, Anita Jannice Österholm, κάτοικος
 Στοκχόλμης, εκπροσωπούμενη από τους J. R. Iturriagagoitia
 και K. Devolvé, δικηγόρους, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και V. Joris), με αντικείμενο
 την αποκατάσταση της υλικής ζημίας και ηθικής βλάβης που
 προκλήθηκε, κυρίως, από τη διάρκεια επεξεργασίας μιας ενστάσεως ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της προσφεύγουσας, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο
 από τους Ν. J. Forwood, πρόεδρο, και τους J. Pirrung και Α.W.H. της 27ης Μαρτίου 2003
 Meij, δικαστές· γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 3 Απριλίου
 2003 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: στην υπόθεση T-163/02, Montan Gesellschaft Voss mbH
 Stahlhandel κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 1) Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής ακυρώ- τήτων ( 1)
 σεως.
 (Προσφυγή ακυρώσεως — Κατάργηση δίκης — Αγωγή
 2) Απορρίπτει την αγωγή αποζημιώσεως ως απαράδεκτη. αποζημιώσεως — Παραδεκτό — Ένσταση συνεξεταζόμενη
 με την ουσία της υπόθεσης)
 3) Η Επιτροπή φέρει το ήμισυ των εξόδων της προσφεύγουσας
 καθώς και τα δικά της έξοδα. Η προσφεύγουσα φέρει το (2003/C 171/42)
 έτερο ήμισυ των δικών της εξόδων.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 ( 1) ΕΕ C 109 της 4.5.02.
 Στην υπόθεση T-163/02, Montan Gesellschaft Voss mbH
 Stahlhandel, με έδρα το Planneg (Γερμανία), Jepsen Stahl GmbH,


text:
 13.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/36
 Προσφυγή της 12ης Φεβρουαρίου 2015 — Polo Club κατά ΓΕΕΑ — Lifestyle Equities (POLO CLUB SAINT-TROPEZ HARAS DE GASSIN)
 (Υπόθεση T-67/15)
 (2015/C 118/46)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Polo Club (Gassin, Γαλλία) (εκπρόσωπος: D. Masson, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Lifestyle Equities CV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «POLO CLUB SAINT-TROPEZ HARAS DE GASSIN» — Υπ’ αριθ. 10 525 137 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 21ης Νοεμβρίου 2014 στην υπόθεση R 1882/2013-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να προβεί στην πλήρη καταχώριση του επίμαχου σήματος·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 207/2009.


text:
25.11.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 335/39
 28 Σεπτεμβρι ́ου 2000, το Tribunal de Commerce de Foix, στο επικι ́νδυνων εμπορευμα ́των (1), και με την οδηγι ́α 96/87/ΕΚ
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Réunion des Assureurs Maladie της Επιτροπη ́ς, της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 1996, για την προσαρ-
 και Jean Marc Laboup, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το μογη ́ στην τεχνικη ́ προ ́οδο της οδηγι ́ας 96/49/ΕΚ του
 ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την ́εκδοση προδικαστι- Συμβουλι ́ου περι ́ προσεγγι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν
 κη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος: μελω ́ν ο ́σον αφορα ́ τη σιδηροδρομικη ́ μεταφορα ́ επικι ́νδυνων
 Λαμβανομε ́νων υπο ́ψη εμπορευμα ́των (2), η ́, εν πα ́ση περιπτω ́σει, παραλει ́ποντας να
 ενημερω ́σει την Επιτροπη ́ σχετικα ́ με τη θε ́σπιση ́ τους, παρε ́βη
 — της αποφα ́σεως του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τις οδηγι ́ες αυτε ́ς,
 τη ́των, της 18ης ∆εκεμβρι ́ου 1997 (υπο ́θεση
 ΙΝTERVALONIE ASPL) (1), που διευκρινι ́ζει ο ́τι: — να καταδικα ́σει την Ιρλανδι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 «κατα ́ τη δια ́ρκεια της προθεσμι ́ας που τα ́σσει η οδηγι ́α για
 τη θε ́ση της σε εφαρμογη ́, [τα κρα ́τη με ́λη οφει ́λουν να
 απε ́χουν] απο ́ τη θε ́σπιση διατα ́ξεων ικανω ́ν να διακυβευ ́σουν Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 σοβαρα ́ την επι ́τευξη του αποτελε ́σματος που επιδιω ́κει η
 οδηγι ́α αυτη ́» Το α ́ρθρο 249 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 189 της Συνθη ́κης ΕΚ), κατα ́ το
 — και της καταδι ́κης του γαλλικου ́ κρα ́τους απο ́ το ∆ικαστη ́ριο οποι ́ο η οδηγι ́α δεσμευ ́ει τα κρα ́τη με ́λη στα οποι ́α απευθυ ́νεται,
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 16 ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται την υπο-
 λο ́γω παραβα ́σεως σχετικη ́ς με τη μεταφορα ́ στο εθνικο ́ χρε ́ωση των κρατω ́ν μελω ́ν να τηρου ́ν τις προθεσμι ́ες που προβλε ́-
 δι ́καιο των οδηγιω ́ν της 18ης Ιουνι ́ου 1992, 92/49/ΕΟΚ (2), πουν οι οδηγι ́ες για τη μεταφορα ́ τους στα εσωτερικα ́ δι ́καια. Η
 και της 10ης Νοεμβρι ́ου 1992, 92/96/ΕΟΚ (3), προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε την 1η Ιανουαρι ́ου 1997, χωρι ́ς η Ιρλανδι ́α
 να ́εχει θεσπι ́σει ο ́λες τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις για τη συμμο ́ρφωση ́
 μπορου ́ν οι εν λο ́γω ευρωπαϊκε ́ς οδηγι ́ες της 18ης Ιουνι ́ου της προς τις οδηγι ́ες τις οποι ́ες αφορα ́ το αι ́τημα της Επιτροπη ́ς.
 1992, 92/49/ΕΟΚ, και της 10ης Νοεμβρι ́ου 1992,
 92/96/ΕΟΚ, που αφορου ́ν τον τομε ́α της πρωτασφαλι ́σεως
 εκτο ́ς της ασφα ́λειας ζωη ́ς, να ερμηνευ ́ονται υπο ́ την ́εννοια (1) EE 1996, L 235, σ. 25.
 ο ́τι απαγορευ ́ουν κα ́θε εκτε ́λεση (και κα ́θε διαδικασι ́α), (2) EE 1996, L 335, σ. 45.
 οποιουδη ́ποτε ει ́δους, ιδι ́ως δε με ́σω των διαδικασιω ́ν δικαστι-
 κη ́ς εξυγια ́νσεως η ́ εκκαθαρι ́σεως ενω ́πιον των Tribunaux de
 Commerce, δικαστικω ́ν αποφα ́σεων που εκδο ́θηκαν βα ́σει
 νομοθετημα ́των τα οποι ́α αφορου ́ν τον τομε ́α της πρωτασφα-
 λι ́σεως εκτο ́ς της ασφα ́λειας ζωη ́ς και δεν ει ́ναι συ ́μφωνα
 προς τις εν λο ́γω οδηγι ́ες;
 (1) Προφανω ́ς: Απο ́φαση της 18ης ∆εκεμβρι ́ου 1997, στην αφορω ́σα
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως της RJB Mining Plc κατα ́ της διατα ́ξεως
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως υπο ́θεση C-129/96, Inter-
 Environnement Wallonie ASBL. που εξε ́δωσε στις 25 Ιουλι ́ου 2000 το δευ ́τερο πενταμελε ́ς
 2
 ( ) Οδηγι ́α 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 18ης Ιουνι ́ου 1992, για το τμη ́μα του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των στην
 συντονισμο ́ των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων υπο ́θεση T-110/98 (1), RJB Mining Plc κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 που αφορου ́ν την πρωτασφα ́λιση, εκτο ́ς της ασφα ́λειας ζωη ́ς, και για Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, υποστηριζομε ́νης απο ́ την
 την τροποποι ́ηση των οδηγιω ́ν 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ (τρι ́τη Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, το Βασι ́λειο της
 οδηγι ́α για την πρωτασφα ́λιση εκτο ́ς της ασφα ́λειας ζωη ́ς) (EE L 228,
 σ. 1).
 Ισπανι ́ας και την RAG Aktiengesellschaft, που ασκη ́θηκε
 3
 ( ) Οδηγι ́α 92/96/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 10ης Νοεμβρι ́ου 1992, για στις 9 Οκτωβρι ́ου 2000
 τον συντονισμο ́ των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν
 διατα ́ξεων που αφορου ́ν την πρωτασφα ́λιση ζωη ́ς, και για την (Υπο ́θεση C-371/00 P)
 τροποποι ́ηση των οδηγιω ́ν 79/267/ΕΟΚ και 90/619/ΕΟΚ (τρι ́τη
 οδηγι ́α σχετικα ́ με την ασφα ́λεια ζωη ́ς) (EE L 360, σ. 1).
 (2000/C 335/70)
 Η RJB Mining Plc, εταιρι ́α αγγλικου ́ δικαι ́ου, με ́εδρα στο
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ Ηarworth (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Mark
 της Ιρλανδι ́ας που ασκη ́θηκε στις 4 Οκτωβρι ́ου 2000 Brealey, Barrister, με ́λος του δικηγορικου ́ Συλλο ́γου Αγγλι ́ας και
 (Υπο ́θεση C-370/00) Ουαλλι ́ας, και Jonathan Lawrence, Solicitor, με το ́πο επιδο ́σεων
 στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο Αrendt & Medernach,
 (2000/C 335/69) 8-10, rue Mathias Hardt, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 9 Οκτωβρι ́ου 2000 αι ́τηση
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ αναιρε ́σεως κατα ́ της διατα ́ξεως που εξε ́δωσε στις 25 Ιουλι ́ου
 την Marie Wolfcarius, νομικη ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο στο 2000 το δευ ́τερο πενταμελε ́ς τμη ́μα του Πρωτοδικει ́ου των
 Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση Τ-110/98, RJB Mining
 Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις Plc κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, υποστηριζομε ́νης
 4 Οκτωβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 απο ́ την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, το Βασι ́λειο
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ιρλανδι ́ας.
 της Ισπανι ́ας και την RAG Aktiengesellschaft.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιρλανδι ́α, μη θεσπι ́ζοντας τις αναγκαι ́ες Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για τη
 συμμο ́ρφωση ́ της με την οδηγι ́α 96/49/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, 1) να γι ́νει δεκτη ́ η αι ́τηση αναιρε ́σεως·
 της 23ης Ιουλι ́ου 1996, για την προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ν
 των κρατω ́ν μελω ́ν σχετικα ́ με τις σιδηροδρομικε ́ς μεταφορε ́ς 2) να αναιρεθει ́ η δια ́ταξη·
 ---pagebreak--- C 335/40 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 25.11.2000
 3) να ακυρωθει ́ η απο ́φαση 98/687/ΕΚΑΧ της Επιτροπη ́ς, της 4. το Πρωτοδικει ́ο δεν ́επρεπε να ́εχει απορρι ́ψει τους ισχυ-
 10ης Ιουνι ́ου 1998, σχετικα ́ με γερμανικε ́ς ενισχυ ́σεις υπε ́ρ ρισμου ́ς συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 111 του Κανονισμου ́ ∆ιαδικα-
 της βιομηχανι ́ας α ́νθρακα για το 1997 (EE L 324, σ. 30) η ́, σι ́ας.
 επικουρικω ́ς, να αναπεμφθει ́ η υπο ́θεση στο Πρωτοδικει ́ο των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των·
 (1) EE C 299, 26.9.98, σ. 38.
 4) να καταδικαστει ́ η Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα της
 κατ' αναι ́ρεση και της πρωτο ́δικης διαδικασι ́ας.
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Το Πρωτοδικει ́ο, χωρι ́ς να προχωρη ́σει σε δημο ́σια συνεδρι ́αση, με της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις
 τη δια ́ταξη της 25ης Ιουλι ́ου 2000, ́εκρινε, συ ́μφωνα με το 11 Οκτωβρι ́ου 2000
 α ́ρθρο 111 του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας του, ο ́τι η προσφυγη ́ της
 RJB Mining στερει ́ται παντελω ́ς νομικη ́ς βα ́σεως, κατα ́ το με ́τρο (Υπο ́θεση C-374/00)
 που στηρι ́ζεται σε λο ́γους ακυρω ́σεως που δεν ́εχουν ακο ́μα
 απορριφθει ́ με την παρεμπι ́πτουσα απο ́φαση της 9ης Σεπτεμβρι ́ου
 1999. (2000/C 335/71)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 Το Πρωτοδικει ́ο ́εκρινε ο ́τι: τον κ. Richard Wainwright, κυ ́ριο νομικο ́ συ ́μβουλο της Νομικη ́ς
 Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς και τον κ. Παναγιω ́τη Παναγιωτο ́πουλο,
 α) ο ισχυρισμο ́ς σχετικα ́ με τον εσφαλμε ́νο ́ελεγχο της απλη ́ς δημο ́σιο υπα ́λληλο κρα ́τους με ́λους, αποσπασμε ́νο στη Νομικη ́
 μειω ́σεως του κο ́στους παραγωγη ́ς ει ́ναι ́ενας ισχυρισμο ́ς, Υπηρεσι ́α της Επιτροπη ́ς, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον
 προβληθει ́ς πρω ́τη φορα ́ την 1η Μαρτι ́ου 2000 και ει ́ναι Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της
 συνεπω ́ς προδη ́λως απαρα ́δεκτος λο ́γω του α ́ρθρου 48, Επιτροπη ́ς, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις
 παρα ́γραφος 2, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας· 11 Οκτωβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 β) ο ισχυρισμο ́ς περι ́ ελλει ́ψεως αιτιολογι ́ας ει ́ναι προδη ́λως
 αβα ́σιμος εφο ́σον απλω ́ς επαναλαμβα ́νει τα επιχειρη ́ματα που Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 προεβλη ́θησαν προς στη ́ριξη των ουσιαστικω ́ν ισχυρισμω ́ν οι
 οποι ́οι απορρι ́φθηκαν ως απαρα ́δεκτοι. — Να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α παρε ́βη τις
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει δυνα ́μει της Συνθη ́κης ΕΚ γιατι ́
 Η αναιρεσει ́ουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι: παρε ́λειψε να θεσπι ́σει και επικουρικω ́ς να κοινοποιη ́σει στην
 Επιτροπη ́, με ́σα στην προθεσμι ́α που ει ́χε ταχθει ́, τις αναγκαι ́ες
 νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να
 1. η αναιρεσει ́ουσα δεν προε ́βαλε νε ́ον ισχυρισμο ́ την συμμορφωθει ́ πλη ́ρως προς την οδηγι ́α 97/11/ΕΚ (1) του
 1η Μαρτι ́ου 2000. Του ́το διο ́τι: Συμβουλι ́ου της 3ης Μαρτι ́ου 1997 περι ́ τροποποιη ́σεως
 της οδηγι ́ας 85/337/ΕΟΚ για την εκτι ́μηση των επιπτω ́σεων
 α) το Πρωτοδικει ́ο ερμη ́νευσε εσφαλμε ́νως το α ́ρθρο 48 ορισμε ́νων δημοσι ́ων και ιδιωτικω ́ν ́εργων στο περιβα ́λλον.
 του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας — το επιχει ́ρημα σχετικα ́
 με την απλη ́ μει ́ωση του κο ́στους παραγωγη ́ς δεν η ́ταν — Να καταδικα ́σει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 «ισχυρισμο ́ς» υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου αυτου ́· ́εξοδα.
 β) επικουρικω ́ς, το Πρωτοδικει ́ο εσφαλμε ́νως ́εκρινε ο ́τι ο
 ισχυρισμο ́ς περι ́ απλη ́ς μειω ́σεως του κο ́στους παραγω- Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 γη ́ς δεν η ́ταν διαφορετικο ́ς ισχυρισμο ́ς απο ́ τον ισχυ-
 ρισμο ́ σχετικα ́ με τη βιωσιμο ́τητα· και Ο δεσμευτικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων του τρι ́του εδαφι ́ου των
 α ́ρθρων 249 και 10 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρα 189 και 5 της Συνθη ́κης
 γ) ́ετι επικουρικο ́τερον, αν η αναιρεσει ́ουσα ́εχει υποπε ́σει ΕΚ) επιβα ́λλει στα κρα ́τη με ́λη την υποχρε ́ωση να λαμβα ́νουν τα
 σε πλα ́νη ο ́σον αφορα ́ το α) και β), ο ισχυρισμο ́ς περι ́ αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου να μεταφε ́ρουν τις οδηγι ́ες στην
 απλη ́ς μειω ́σεως του κο ́στους παραγωγη ́ς συνδε ́εται εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη πριν απο ́ την εκπνοη ́ της ταχθει ́σας για τον
 το ́σο στενα ́ με τον ισχυρισμο ́ περι ́ βιωσιμο ́τητας ω ́στε σκοπο ́ αυτο ́ν προθεσμι ́ας και να ανακοινω ́νουν αμε ́σως τα με ́τρα
 μπορει ́ να θεωρηθει ́ ως επε ́κταση του ισχυρισμου ́ αυτου ́ αυτα ́ στην Επιτροπη ́. Η Επιτροπη ́ διαπιστω ́νει ο ́τι με ́χρι στιγμη ́ς η
 και η αναιρεσει ́ουσα δικαιου ́ται να τον προβα ́λλει· Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α δεν ́ελαβε τα κατα ́λληλα με ́τρα για την
 πλη ́ρη ενσωμα ́τωση της επιδι ́κου οδηγι ́ας στην ελληνικη ́ ́εννομο
 2. εν πα ́ση περιπτω ́σει, το Πρωτοδικει ́ο ́επρεπε να ει ́χε εξετα ́σει τα ́ξη, ου ́τε βεβαι ́ως κοινοποι ́ησε τε ́τοια με ́τρα στην Επιτροπη ́.
 τον ισχυρισμο ́ αυτεπαγγε ́λτως·
 (1) EE L 73, σ. 5.
 3. το Πρωτοδικει ́ο υπε ́πεσε σε πλα ́νη απορρι ́πτοντας τον ισχυ-
 ρισμο ́ που αντλει ́ται απο ́ τη μη τη ́ρηση της υποχρεω ́ σεως
 αιτιολογη ́σεως·


text:
 19.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/23
 Αναίρεση που άσκησε στις 25 Ιανουαρίου 2011 ο Michel Nolin κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης την 1η Δεκεμβρίου 2010 στην υπόθεση F-82/09, Nolin κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-58/11 P)
 2011/C 89/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Michel Nolin (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 1ης Δεκεμβρίου 2010 στην υπόθεση F-82/09, Michel Nolin κατά Επιτροπής· και
 —
 να ακυρώσει την από 19 Δεκεμβρίου 2008 απόφαση του γενικού διευθυντή της Γενικής Διευθύνσεως Προσωπικού και Διοικήσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περί διαγραφής του συνόλου των μορίων προαγωγής και προτεραιότητας του προσφεύγοντος κατόπιν της προαγωγής του στον βαθμό AD 13 κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 29, παράγραφος 1, στοιχείο α', σημείο iii, του ΚΥΚ·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα τόσο της ενώπιον του Δικαστηρίου ΔΔ όσο και της αναιρετικής διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, ο αναιρεσείων επικαλείται δύο λόγους.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, που αντλείται από την παραβίαση των αρχών της νομιμότητας και της ασφάλειας δικαίου, προβάλλεται ότι το Δικαστήριο ΔΔ υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η Επιτροπή μπορούσε, ελλείψει νομικής βάσεως, να στηρίξει την προσβαλλόμενη απόφασή της επί της γενικής οικονομίας των γενικών εκτελεστικών διατάξεων του άρθρου 45, παράγραφος 1, του ΚΥΚ των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, που αντλείται από την παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων, προβάλλεται ότι το Δικαστήριο ΔΔ διέπραξε νομικά σφάλματα: i) κρίνοντας ότι ο γενικός διευθυντής της Γενικής Διευθύνσεως Προσωπικού και Διοικήσεως διέθετε υπολειμματική αρμοδιότητα η οποία δεν του είχε νομίμως παρασχεθεί με απόφαση της ΑΔΑ σύμφωνα με το άρθρο 2 του ΚΥΚ και ii) κρίνοντας ότι οι υπάλληλοι που προάγονται κατ’ εφαρμογήν των άρθρων 29 και 45 του ΚΥΚ βρίσκονται, κατόπιν του διορισμού τους ή της προαγωγής τους, στην ίδια νομική κατάσταση, ενώ η κατάστασή τους δεν είναι συγκρίσιμη ούτε από πλευράς διαδικασίας ούτε από πλευράς καθηκόντων και αρμοδιοτήτων.


text:
 6.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/8
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Craiova (Ρουμανία) στις 14 Μαρτίου 2016 — Fondul Proprietatea SA κατά Complexul Energetic Oltenia SA
 (Υπόθεση C-150/16)
 (2016/C 200/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel Craiova
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα πρωτοδίκως και εκκαλούσα: Fondul Proprietatea SA
 Εναγομένη πρωτοδίκως και εκκαλούσα: Complexul Energetic Oltenia SA
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, ειδικότερα, μέτρο το οποίο (i) χρηματοδοτείται από το κράτος ή μέσω κρατικών πόρων, (ii) έχει επιλεκτικό χαρακτήρα και (iii) μπορεί να επηρεάσει το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών η απόφαση της γενικής συνελεύσεως των μετόχων της COMPLEXUL ENERGETIC OLTENIA SA, η οποία λήφθηκε με την ψήφο του Ρουμανικού Δημοσίου, εκπροσωπούμενου από τον Ministerul Economiei — Departamentul pentru energie, υπό την ιδιότητα του μετόχου που κατέχει το 77,17 % του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρίας αυτής και με την οποία εγκρίθηκε η απόσβεση οφειλής ύψους 28 709 475,13 RON της SC ELECTROCENTRALE GRUP SA έναντι της COMPLEXUL ENERGETIC OLTENIA SA, διά της μεταβιβάσεως αντί πληρωμής περιουσιακού στοιχείου, συνιστάμενου σε αγαθά εγγεγραμμένα με αριθ. 70301 στο κτηματολόγιο του δήμου Chișcani, περιφέρεια Brăila, και ταυτοχρόνως η καταβολή στην SC ELECTROCENTRALE GRUP SA της διαφοράς μεταξύ της αγοραίας αξίας του περιουσιακού στοιχείου και της αξίας της απαιτήσεως της COMPLEXUL ENERGETIC OLTENIA SA;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ανωτέρω ερώτημα, υπόκειται η εν λόγω κρατική ενίσχυση στην υποχρέωση κοινοποιήσεως που προβλέπει το άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ;


text:
 6.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 273/35
 Αγωγή του Αθανάσιου Πιτσιόρλα κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που ασκήθηκε στις 29 Ιουλίου 2004
 (Υπόθεση Τ-337/04)
 (2004/C 273/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Ο Αθανάσιος Πιτσιόρλας, κάτοικος Θεσσαλονίκης, Ελλάδα, εκπροσωπούμενος από το δικηγόρο Δημήτριο Παπαφιλίππου, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 29 Ιουλίου 2004 αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
 Ο ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να του επιδικάσει αλληλεγγύως και εις ολόκληρο σε βάρος των δύο κοινοτικών οργάνων, 1) το ποσό που θα προκύψει από τους σχετικούς υπολογισμούς αμοιβών της αντίστοιχης θέσης απασχόλησης στην ΕΚΤ, στην περίοδο από τον Απρίλιο 2001 έως και τρεις μήνες μετά την έκδοση της απόφασης του Πρωτοδικείου, εάν είναι θετική για τον ενάγοντα, μείον τα εισοδήματά του ως δικηγόρου στην αντίστοιχη περίοδο, ως υλική αποζημίωση, 2) το ποσό των 90 000 ευρώ, ως ηθική βλάβη, με το νόμιμο τόκο από την κοινοποίηση της αγωγής,
 —
 να καταδικαστούν τα δύο κοινοτικά όργανα στα δικαστικά και εξώδικα έξοδά του.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Ο ενάγων έχει ασκήσει ενώπιον του Πρωτοδικείου προσφυγή [αριθμός υπόθεσης Τ-3/00 (1)] με την οποία ζητούσε την ακύρωση της άρνησης του Συμβουλίου και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να του επιτρέψουν την πρόσβαση στη συμφωνία «Βασιλεία/Nyborg» σχετικά με την ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος. Ο ενάγων επικαλούνταν ότι η συμφωνία αυτή του χρειαζόταν, ώστε να ολοκληρώσει τη διδακτορική διατριβή που εκπονούσε.
 Με την παρούσα αγωγή του ο ενάγων επικαλείται ότι η άρνηση του Συμβουλίου και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να του επιτρέψουν την πρόσβαση ήταν παράνομη για τους ίδιους λόγους που έχει επικαλεστεί στην προηγούμενη προσφυγή του. Επικαλείται περαιτέρω ότι εξαιτίας της άρνησης αυτής δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει μέχρι σήμερα τη διδακτορική του διατριβή. Εκτιμά ότι ως κάτοχος διδακτορικής διατριβής με ειδίκευση στο οικονομικό και νομισματικό δίκαιο θα διεκδικούσε και θα πετύχαινε μία θέση εργασίας νομικού σε διεθνείς οργανισμούς και φορείς. Θεωρεί έτσι ότι υπέστη υλική ζημία ίση με τη διαφορά των αποδοχών που θα εισέπραττε από μία τέτοια θέση το χρονικό διάστημα από τον Απρίλιο του 2001, που θα είχε ολοκληρώσει τη διδακτορική του διατριβή και θα έβρισκε μία τέτοια θέση εργασίας, έως και τρεις μήνες από την έκδοση της απόφασης του Πρωτοδικείου, με τα όσα κέρδισε ή θα κερδίσει εργαζόμενος ως δικηγόρος στην Ελλάδα το ίδιο χρονικό διάστημα. Ζητεί επομένως με την αγωγή του την αποκατάσταση της υλικής αυτής ζημίας καθώς και την επιδίκαση ηθικής βλάβης.
 (1) ΕΕ C 122 29.4.2000 σ. 35.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/60
 Προσφυγή της 15ης Νοεμβρίου 2012 — Ryanair κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-500/12)
 2013/C 26/120
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ryanair Ltd (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: B. Kennelly, Barrister, E. Vahida και I. Μεταξάς-Μαραγκίδης, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1 της αποφάσεως της Επιτροπής της 25ης Ιουλίου 2012 στην αφορώσα κρατική ενίσχυση υπόθεση SA.29064 (2011/C) (πρώην 2011/NN), με την οποία διαπιστώθηκε ότι οι διαφοροποιημένοι συντελεστές που εφαρμόζονταν στον ιρλανδικό φόρο αερομεταφορών (ΑΤΤ) μεταξύ της 30ής Μαρτίου 2009 και της 1ης Μαρτίου 2011 συνιστούσαν παράνομη κρατική ενίσχυση αντίθετη στο άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ·
 —
 να ακυρώσει τα άρθρα 4, 5 και 6 της ίδιας αποφάσεως·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο διαπιστώνοντας ότι ο ανερχόμενος σε 10 ευρώ ΑΤΤ ήταν ο «συνήθης» ή ο θεμιτός «συνήθως εφαρμοζόμενος» συντελεστής, παρά το γεγονός ότι αυτός ο υψηλότερος συντελεστής ήταν, κατά τον κρίσιμο χρόνο, παράνομος υπό το πρίσμα του δικαίου της ΕΕ.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση του χορηγηθέντος στο πλαίσιο του ΑΤΤ πλεονεκτήματος, διαπιστώνοντας ότι η Ryanair και η Aer Arann τελούσαν στην ίδια θέση όσον αφορά το οικονομικό και το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα που παρείχε ο ΑΤΤ, παραβλέποντας εντελώς τα ιδιαίτερα αποτελέσματα που είχε ο ΑΤΤ από πλευράς ανταγωνισμού, ως είχαν μεταξύ της Ryanair και της Aer Lingus, σφάλλοντας κατά την εκτίμηση του πλεονεκτήματος το οποίο φέρεται να αποκόμισε η Ryanair έναντι άλλων, μη Ιρλανδών αερομεταφορέων και αγνοώντας τα πλεονεκτικά αποτελέσματα του ΑΤΤ για τους ανταγωνιστές της Ryanair.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως σε σχέση με την απόφαση περί ανακτήσεως, στερώντας από την Ιρλανδία την απαιτούμενη διακριτική ευχέρεια προκειμένου να εκτιμήσει σε ποιο μέτρο η κρατική ενίσχυση στρέβλωνε τον ανταγωνισμό και, ως εκ τούτου, να επαναφέρει τα πράγματα στην προτέρα κατάσταση, παραλείποντας να εκτιμήσει την επιρροή που ασκούσε η δυνατότητα των πληττομένων αεροπορικών εταιριών να μετακυλίσουν τον ΑΤΤ στους πελάτες τους και παραβλέποντας τις στρεβλώσεις του ανταγωνισμού που θα προκληθούν από τον συνδυασμό της αποφάσεως περί ανακτήσεως με το δικαίωμα επιστροφής το οποίο αντλούσαν οι φερόμενες ως «λήπτριες» αεροπορικές εταιρίες από το δίκαιο της ΕΕ και από το Ιρλανδικό δίκαιο.
 4)
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέλειψε να ειδοποιήσει τη Ryanair για την απόφασή της περί ανακτήσεως, όπως επιβάλλει το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 (1) και το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 5)
 Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωσή της αιτιολογήσεως, παραλείποντας να δικαιολογήσει για ποιο λόγο, αντιθέτως προς την πάγια νομολογία, ο φόρος των 10 ευρώ μπορούσε να είναι παράνομος κατά το δίκαιο της ΕΕ και συγχρόνως το «σύνηθες» και «θεμιτό» σημείο αναφοράς και παραλείποντας να εξετάσει τα οικονομικά και τα από πλευράς ανταγωνισμού αποτελέσματα του εν λόγω μέτρου.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (ΕΕ 1999 L 83, σ. 1).


text:
C 109/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.5.2002
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 2) Μια εθνικη ́ ρυ ́θμιση ́οπως ει ́ναι ο Samenwerkingsverordening
 1993, την οποι ́α θε ́σπισε ́ενας φορε ́ας ́οπως ει ́ναι ο
 της 19ης Φεβρουαρι ́ου 2002 Νederlandse Orde van Advocaten, δεν παραβια ́ζει το
 ́αρθρο 85, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης, δεδομε ́νου ́οτι ο
 φορε ́ας αυτο ́ς ευλο ́γως θεω ́ ρησε ́οτι, η εν λο ́γω ρυ ́θμιση,
 στην υπο ́θεση C-309/99 (αι ́τηση του Raad van State για παρα ́ τα περιοριστικα ́ του ανταγωνισμου ́ αποτελε ́σματα
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): J. C. J. Wouters, που ει ́ναι συνυφασμε ́να με τη ρυ ́θμιση αυτη ́, ει ́ναι αναγκαι ́α
 J. W. Savelbergh, Price Waterhouse Belastingadviseurs BV για την προση ́κουσα ́ασκηση του δικηγορικου ́ επαγγε ́λμα-
 κατα ́ Αlgemene Raad van de Nederlandse Orde van τος, ́οπως ει ́ναι οργανωμε ́νο στο οικει ́ο κρα ́τος με ́λος.
 Advocaten (1)
 3) 'Ενας φορε ́ας ́οπως ει ́ναι ο Νederlandse Orde van Advocaten
 (Επαγγελματικο ́ς συ ́λλογος — Εθνικο ́ς δικηγορικο ́ς συ ́λλο- δεν αποτελει ́ επιχει ́ρηση ́η ́ομιλο επιχειρη ́σεων κατα ́ την
 γος — Ρυ ́θμιση της ασκη ́σεως επαγγε ́λματος απο ́ τον ́εννοια του ́αρθρου 86 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρου 82
 Συ ́λλογο — Απαγο ́ρευση επαγγελματικω ́ ν συνεταιρισμω ́ν ΕΚ).
 μεταξυ ́ δικηγο ́ρων και ορκωτω ́ ν λογιστω ́ ν — 'Αρθρο 85
 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ ρθρο 81 ΕΚ) — 'Ενωση επιχει- 4) Μια εθνικη ́ ρυ ́θμιση ́οπως ει ́ναι ο Samenwerkingsverordening
 ρη ́σεων — Περιορισμο ́ς του ανταγωνισμου ́ — ∆ικαιολο- 1993 που απαγορευ ́ει τον επαγγελματικο ́ συνεταιρισμο ́
 γητικοι ́ λο ́γοι — 'Αρθρο 86 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ ρθρο 82 μεταξυ ́ δικηγο ́ρων και ορκωτω ́ ν λογιστω ́ ν δεν αντι ́κειται
 ΕΚ) — Επιχει ́ρηση η ́ ́ομιλος επιχειρη ́σεων — 'Αρθρα 52 στα ́αρθρα 52 και 59 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν
 και 59 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, τροποποιη ́σεως, ́αρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ), δεδομε ́νου ́οτι
 α ́ ρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ) — ∆υνατο ́τητα εφαρμογη ́ς — αυτο ́ς ο επαγγελματικο ́ς συνεταιρισμο ́ς θεωρη ́θηκε ευλο ́γως
 Περιορισμοι ́ — ∆ικαιολογητικοι ́ λο ́γοι) αναγκαι ́ος για την προση ́κουσα ́ασκηση του δικηγορικου ́
 επαγγε ́λματος, ́οπως ει ́ναι οργανωμε ́νο στο οικει ́ο κρα ́τος
 (2002/C 109/05) με ́λος.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω (1) EE C 299 της 16.10.1999.
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Στην υπο ́θεση C-309/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Raad van
 State (Κα ́τω Χω ́ρες) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του (ε ́κτο τμη ́μα)
 α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́, αφενο ́ς, της 7ης Μαρτι ́ου 2002
 J. C. J. Wouters, J. W. Savelbergh και Price Waterhouse
 Belastingadviseurs BV και, αφετε ́ρου, Algemene Raad van de
 στην υπο ́θεση C-310/99: Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α κατα ́ Επιτρο-
 Nederlandse Orde van Advocaten, παρισταμε ́νου του: Raad ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω
 van de Balies van de Europese Gemeenschap, η ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 3,
 στοιχει ́ο ζ), της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, (Κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις — Κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς σχετικα ́
 α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο ζ), ΕΚ), 5 της Συνθη ́κης ΕΚ με τις ενισχυ ́σεις στην απασχο ́ληση — Προγρα ́μματα
 (νυν α ́ρθρου 10 ΕΚ), 52 και 59 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν για την ενι ́σχυση της απασχολη ́σεως των νε ́ων και τη
 τροποποιη ́σεως, α ́ρθρων 43 ΕΚ και 49 ΕΚ), καθω ́ς και των μετατροπη ́ των συμβα ́ σεων ορισμε ́νου χρο ́νου σε συμβα ́-
 α ́ρθρων 85, 86 και 90 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρων 81 ΕΚ, 82 ΕΚ σεις αορι ́στου χρο ́νου — Μει ́ωση των κοινωνικοασφαλιστι-
 και 86 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez κω ́ ν εισφορω ́ ν)
 Iglesias, Προ ́εδρο, P. Jann, F. Macken, N. Colneric και S. von
 Bahr, προε ́δρους τμη ́ματος, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La (2002/C 109/06)
 Pergola, J.-P. Puissochet, M. Wathelet (εισηγητη ́), R. Schintgen,
 Β. Σκουρη ́, και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστε ́ς, γενικο ́ς (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 εισαγγελε ́ας: P. Léger, γραμματε ́ας: H. von Holstein, βοηθο ́ς
 γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 19 Φεβρουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 1) Μια ρυ ́θμιση περι ́ επαγγελματικω ́ ν συνεταιρισμω ́ ν μεταξυ ́
 δικηγο ́ρων και λοιπω ́ ν ελευθερι ́ων επαγγελμα ́των ́οπως Στην υπο ́θεση C-310/99, Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωπος:
 ει ́ναι ο Samenwerkingsverordening 1993 (ρυ ́θμιση του 1993 U. Leanza, επικουρου ́μενος απο ́ τον O. Fiumara) κατα ́ Επιτροπη ́ς
 περι ́ επαγγελματικω ́ ν συνεταιρισμω ́ ν), την οποι ́α θε ́σπισε των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: αρχικω ́ς G. Rozet και
 ́ενας φορε ́ας ́οπως ει ́ναι ο Νederlandse Orde van Advocaten P. Stancanelli και στη συνε ́χεια G. Rozet και V. Di Bucci), με
 (ολλανδικο ́ς δικηγορικο ́ς συ ́λλογος), πρε ́πει να θεωρηθει ́ αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως 2000/128/ΕΚ της
 ως απο ́φαση ληφθει ́σα απο ́ ́ενωση επιχειρη ́σεων, κατα ́ την Επιτροπη ́ς, της 11ης Μαι ̈́ου 1999, σχετικα ́ με τα καθεστω ́τα
 ́εννοια του ́αρθρου 85, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ ενι ́σχυσης τα οποι ́α ́εθεσε σε εφαρμογη ́ η Ιταλι ́α σχετικα ́ με με ́τρα
 (νυν ́αρθρου 85, παρα ́γραφος 1, ΕΚ). υπε ́ρ της απασχο ́λησης (ΕΕ 2000, L 42, σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο


text:
 21.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/32
 Προσφυγή της 15ης Ιουλίου 2013 — ZZ κατά Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος [ΕΕΑ]
 (Υπόθεση F-71/13)
 2013/C 274/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωποι: S. Orlandi, J.-N. Louis, D. Abreu Caldas, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος [ΕΕΑ]
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της απορρίψεως του αιτήματος του προσφεύγοντος περί κινήσεως διαδικασίας διοικητικής έρευνας για την απόδειξη ή τον προσδιορισμό περιστατικών παρενοχλήσεως.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απορριπτική απόφαση της 20ής Σεπτεμβρίου 2012 της εξουσιοδοτημένης για τη σύναψη των συμβάσεων προσλήψεων αρχής (στο εξής «AHCC») επί του αιτήματός του περί κινήσεως διαδικασίας διοικητικής έρευνας για την απόδειξη ή τον προσδιορισμό περιστατικών παρενοχλήσεως.
 —
 να καταδικάσει τον ΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.


text:
 4.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 253/58
 Προσφυγή της 13ης Ιουνίου 2014 — Remolcadores Nosa Terra και Hospital Povisa κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-432/14)
 2014/C 253/78
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Remolcadores Nosa Terra, SA (Vigo, Ισπανία) και Hospital Povisa, SA (Vigo) (εκπρόσωπος: J. Otero Novas, abogado)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον αφορά την ανάκτηση των πλεονεκτημάτων τα οποία, κατά το ίδιο το γράμμα της, θα αντλούσαν οι προσφεύγουσες υπό την ιδιότητά τους ως μέλη διαφόρων ομίλων οικονομικού σκοπού, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη απόφαση στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας είναι η ίδια με την προσβαλλόμενη στην υπόθεση T-515/13, Επιτροπή κατά Ισπανίας.
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες βασίζονται στις εξής εκτιμήσεις ως προς τα πραγματικά περιστατικά:
 1.
 Το ισπανικό φορολογικό καθεστώς χρηματοδοτικής μισθώσεως (SEAF) αποτελεί ένα ενιαίο σύνολο και τα διάφορα μέτρα που περιλαμβάνει, ανεξαρτήτως του αν είναι αυτά καθεαυτά νόμιμα ή παράνομα κατά την κρίση της Επιτροπής, συνιστούν απαραίτητα στοιχεία ώστε να είναι δυνατή η σύναψη συμβάσεων ναυπηγήσεως.
 2.
 Μολονότι τα άμεσα πλεονεκτήματα που χαρακτηρίσθηκαν ως παράνομα από την Επιτροπή χορηγήθηκαν στους μετέχοντες στο καθεστώς ομίλους οικονομικού σκοπού, όλο το καθεστώς σχεδιάσθηκε και εκτελέσθηκε κατά τρόπο ώστε από τα πλεονεκτήματα αυτά να επωφεληθούν όλοι οι μετέχοντες στο καθεστώς: ναυπηγεία, όμιλοι οικονομικού σκοπού, ναυτιλιακές εταιρίες-εφοπλιστές, τράπεζες και εταιρίες που μεσολαβούν σε διάφορες επιχειρήσεις.
 3.
 Η Επιτροπή, στην απόφασή της, επέβαλε την υποχρέωση ανακτήσεως των παράνομων ενισχύσεων που είχαν χορηγηθεί, αλλά μόνον όσον αφορά τους ομίλους οικονομικού σκοπού, απαλλάσσοντας, ως εκ τούτου, τους λοιπούς μετέχοντες στο καθεστώς από την ανάκτηση.
 4.
 Η Επιτροπή δεν αιτιολόγησε, αφενός, γιατί επελέγη η ανάκτηση στο πλαίσιο της συγκεκριμένης υποθέσεως και, αφετέρου, γιατί επέβαλε την υποχρέωση περί ανακτήσεως αποκλειστικώς στην περίπτωση των ομίλων οικονομικού σκοπού.
 5.
 Ο ορισμός αποκλειστικώς και μόνον των ομίλων οικονομικού σκοπού ως αποδεκτών της ανακτήσεως έγινε για την εξυπηρέτηση σκοπών διαφορετικών από αυτούς που δικαιολογούν την ευχέρεια της Επιτροπής να απαιτεί την ανάκτηση.


text:
 8.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 285/1
 (2008/C 285/01)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 EE C 272 της 25.10.2008
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 EE C 260 της 11.10.2008
 EE C 247 της 27.9.2008
 EE C 236 της 13.9.2008
 EE C 223 της 30.8.2008
 EE C 209 της 15.8.2008
 EE C 197 της 2.8.2008
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu