text:
21.12.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 323/27
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 8 Νοεμ-
 βρίου 2002
 1. να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας
 τα μέτρα που ήσαν αναγκαία για τη διασφάλιση, αναφορικά
 (Υπόθεση C-393/02)
 με τον χώρο αποθέσεως αποβλήτων της Bañeza, León,
 της εφαρμογής των άρθρων 4, 9 και 13 της οδηγίας
 (2002/C 323/39) 75/442/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975,
 περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε με την
 οδηγία 91/156/ΕΟΚ (2) του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από 1991, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω
 τους C. Tufvesson και M. França, με τόπο επιδόσεων στο οδηγία·
 Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων στις 8 Νοεμβρίου 2002 προσφυγή κατά της Πορτογα- 2. να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 λικής ∆ημοκρατίας. έξοδα.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική ∆ημοκρατία, μη θεσπί-
 ζοντας και μη θέτοντας σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορ-
 φωθεί προς την οδηγία 1999/42/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Ιουνίου 1999, — Παράβαση του άρθρου 9 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ: αν και
 για τη θέσπιση συστήματος αναγνώρισης των προσόντων οι ισπανικές αρχές, απαντώντας, αντιστοίχως, στο έγγραφο
 σχετικά με τις επαγγελματικές δραστηριότητες που οχλήσεως και στην αιτιολογημένη γνώμη, υποστήριξαν ότι ο
 καλύπτονται από τις οδηγίες ελευθέρωσης, καθώς και μετα- χώρος αποθέσεως αποβλήτων της Bañeza είχε εγκριθεί
 βατικών μέτρων, και για τη συμπλήρωση του γενικού κατά τα έτη 79/80 και ότι πληρούσε τις απαιτούμενες
 συστήματος αναγνώρισης των διπλωμάτων, και πάντως μη προϋποθέσεις, οι εν λόγω αρχές δεν έχουν προσκομίσει
 ενημερώνοντας την Επιτροπή για τη θέσπιση τέτοιων μέτρων, κανένα αντίγραφο της σχετικής αδείας. Κατά συνέπεια, η
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την προαναφερθείσα Επιτροπή φρονεί ότι, ελλείψει γνωστοποιήσεως του εν λόγω
 οδηγία· στοιχείου, είτε δεν υφίσταται άδεια είτε, σε περίπτωση που
 θα υφίστατο, δεν μπορεί αυτή να είναι σύμφωνη προς τις
 — να καταδικάσει την Πορτογαλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά προδιαγραφές του άρθρου 9 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ.
 έξοδα.
 Εξάλλου, η υποχρέωση λήψεως αδείας παύει να υφίσταται
 μόνο με το οριστικό κλείσιμο ή σφράγισμα του χώρου
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα αποθέσεως αποβλήτων. Κατά την εκπνοή της χορηγηθείσας
 με την εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας ο χώρος
 αποθέσεως αποβλήτων της Bañeza εξακολουθούσε να είναι
 Η προθεσμία συμμορφώσεως έληξε στις 31 Ιουλίου 2001. ανοιχτός, εν αναμονή κατασκευής του Centro de
 Tratamiento de Residuos (Κέντρο διαχειρίσεως αποβλήτων)
 του San Román de la Vega.
 ( 1) ΕΕ L 201 της 31.7.1999, σ. 77.
 — Παράβαση του άρθρου 4 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ: μολο-
 νότι οι ισπανικές αρχές ισχυρίζονται ότι έχουν πραγματοποιή-
 σει διάφορα έργα υποδομής για την «βελτίωση» των ανεπαρ-
 κών συνθηκών λειτουργίας του εν λόγω χώρου, αυτός
 εξακολουθεί να λειτουργεί, ενώ η χαρακτηριζομένη ως
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά ανεπαρκής κατάστασή του εξακολουθεί, στην πραγματικό-
 του Βασιλείου της Ισπανίας που ασκήθηκε στις 11 Νοεμβρίου τητα, να υφίσταται, πράγμα που συνεπάγεται την αργή
 2002 υποβάθμιση του περιβάλλοντος με αποτέλεσμα σοβαρά
 προβλήματα στον εγγύς διαβιούντα πληθυσμό.
 (Υπόθεση C-398/02)
 (2002/C 323/40) — Παράβαση του άρθρου 13 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ: μολο-
 νότι, δυνάμει του άρθρου 14 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ (3),
 το παράρτημα II της εν λόγω οδηγίας δεν εφαρμόζεται
 αμέσως όσον αφορά τους υφιστάμενους χώρους αποθέσεως
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από αποβλήτων το περιεχόμενό του χρησιμεύει για την κατανόηση
 τους G. Valero Jordana και Μ. Κωνσταντινίδη, με τόπο επιδόσεων της φύσεως των περιοδικών επιθεωρήσεων στις οποίες αναφέ-
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρω- ρεται το άρθρο 13 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ. Οι ισπανικές
 παϊκών Κοινοτήτων, στις 11 Νοεμβρίου 2002, προσφυγή κατά αρχές δεν απάντησαν όταν τους ζητήθηκε να παράσχουν
 του Βασιλείου της Ισπανίας. λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τις πραγματοποιούμενες
 ---pagebreak--- C 323/28 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 21.12.2002
 επιθεωρήσεις ούτε προσκόμισαν σχετικές αποδείξεις, μέχρι αρχές να θεσπίσουν μία διαδικασία αμοιβαίας αναγνωρίσεως των
 του σημείου ώστε, στην απάντησή τους στην αιτιολογημένη διπλωμάτων που έχουν αποκτηθεί σε άλλα κράτη μέλη, σύμφωνα
 γνώμη, ουδόλως να θίξουν το σημείο αυτό. με τις δύο αυτές οδηγίες.
 ( 1) ΕΕ, ειδ. έκδ., 15/01, σ. 86. Το σύστημα αναγνωρίσεως που θεσπίστηκε με διατάγματα, χωρίς
 ( 2) ΕΕ L 78 της 26.3.1991, σ. 32. να ληφθούν υπόψη οι οδηγίες 89/48 και 92/51, στηρίζεται μόνο
 ( 3) ΕΕ L 182 της 16.7.1999, σ. 1. στην εξέταση των διπλωμάτων που υποβάλλουν οι κάτοχοί τους
 που είναι υποψήφιοι και δεν προβλέπει τη λήψη υπόψη της πιθανής
 πείρας που αποκτήθηκε κατά την άσκηση του επαγγέλματος
 για να αντισταθμίσει την πιθανή διαφορά στη διάρκεια ή στο
 περιεχόμενο των σπουδών που οδηγούν στην απόκτηση των εν
 λόγω διπλωμάτων. Τα κράτη μέλη, όμως, υποχρεούνται να
 λαμβάνουν υπόψη την πιθανή επαγγελματική πείρα του υποψη-
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 φίου για να εξομοιώσουν τον τίτλο σπουδών άλλου κράτους
 της Γαλλικής ∆ημοκρατίας που ασκήθηκε στις 12 Νοεμβρίου
 μέλους και να ρυθμίσουν την πρόσβαση στο οικείο νομοθετικά
 2002
 κατοχυρωμένο επάγγελμα.
 (Υπόθεση C-402/02)
 (1 ) Οδηγία 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1988,
 σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτο-
 (2002/C 323/41)
 βάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση
 ελάχιστης διάρκειας τριών ετών (ΕΕ L 019, σ. 16).
 (2 ) Οδηγία 92/51/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από με ένα δεύτερο γενικό σύστημα αναγνώρισης της επαγγελματικής
 τη Μ. Πατακιά και τον D. Martin, με τόπο επιδόσεων στο εκπαίδευσης, το οποίο συμπληρώνει την οδηγία 89/48/ΕΟΚ (ΕΕ L
 209, σ. 25).
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 12 Νοεμβρίου 2002 ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Γαλλικής ∆ημοκρατίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να διαπιστώσει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 θεσπίσει διαδικασία αμοιβαίας αναγνωρίσεως των πτυχίων για του Ηνωμένου Βασιλείου που ασκήθηκε στις 12 Νοεμβρίου
 την πρόσβαση στο επάγγελμα του ειδικευμένου εκπαιδευτή 2002
 δημοσίων υπαλλήλων στον τομέα των επαγγελμάτων υγείας,
 αφενός, και των φορέων της τοπικής αυτοδιοικήσεως, αφετέ- (Υπόθεση C-405/02)
 ρου, καθώς και διατηρώντας εθνική ρύθμιση και πρακτική της
 επιτροπής εξομοιώσεως των διπλωμάτων μη προβλέπουσες τη
 λήψη υπόψη της επαγγελματικής πείρας των διακινουμένων (2002/C 323/42)
 εργαζομένων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις
 οδηγίες 89/48/ΕΟΚ (1) και 92/51/ΕΟΚ ( 2) αντιστοίχως και
 από το άρθρο 39 ΕΚ· Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τη Μ. Πατακιά και την K. Banks, με τόπο επιδόσεων στο
 — να καταδικάσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. Λουξεμβούργο, άσκησε στις 12 Νοεμβρίου 2002 ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του
 Ηνωμένου Βασιλείου.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Ένα κράτος μέλος κατοχυρώνει νομοθετικά ένα επάγγελμα, όταν
 το επιτρέπει και όταν επιφυλάσσει την πρόσβαση σε αυτό ή την 1. να διαπιστώσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο, παραλείποντας
 άσκησή του στα πρόσωπα που πληρούν τις προϋποθέσεις του να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
 νόμου που ρυθμίζει, άμεσα ή έμμεσα, το καθεστώς του εν διατάξεις που είναι απαραίτητες για την πλήρη συμμόρφωση
 λόγω επαγγέλματος. Το γεγονός ότι η πρόσβαση σε παρεμφερές με την οδηγία 1999/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 επάγγελμα του ιδιωτικού ή συνεταιριστικού τομέα δεν υπόκειται και του Συμβουλίου, της 7ης Ιουνίου 1999, για τη θέσπιση
 στην ίδια προϋπόθεση δεν ασκεί επιρροή συναφώς. Ομοίως, η συστήματος αναγνώρισης των προσόντων σχετικά με τις
 διαπίστωση των γαλλικών αρχών, με την απάντησή τους στην επαγγελματικές δραστηριότητες που καλύπτονται από τις
 αιτιολογημένη γνώμη, ότι ένα επάγγελμα «κατοχυρώνεται νομοθε- οδηγίες ελευθέρωσης, καθώς και μεταβατικών μέτρων, και
 τικά» μόνο αν απαιτείται γι' αυτό δίπλωμα βάσει διατάξεως γενικής για τη συμπλήρωση του γενικού συστήματος αναγνώρισης
 ισχύος νομοθετικού χαρακτήρα, είναι νομικώς εσφαλμένη. Εφόσον των διπλωμάτων, ή, έστω, παραλείποντας να ενημερώσει
 οι οδηγίες 86/48 και 92/51 έχουν εφαρμογή ως προς την σχετικώς την Επιτροπή (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που
 πρόσβαση στο νομοθετικώς κατοχυρωμένο επάγγελμα του εκπαι- υπέχει από την οδηγία·
 δευτή δημοσίων υπαλλήλων στους τομείς της τοπικής αυτοδιοι-
 κήσεως και των επαγγελμάτων υγείας, εναπόκειται στις γαλλικές 2. να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο στα δικαστικά έξοδα.


text:
 22.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 85/21
 Προσφυγή της 20ής Δεκεμβρίου 2013 — Bilbaina de Alquitranes κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-689/13)
 2014/C 85/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Bilbaína de Alquitranes, SA (Luchana-Baracaldo, Vizcaya, Ισπανία)· Deza, a.s. (Valašské Meziříčí, Τσεχική Δημοκρατία)· Industrial Química del Nalón, SA (Oviedo, Ισπανία)· Koppers Denmark A/S (Nyborg, Δανία)· Koppers UK Ltd (Scunthorpe, Ηνωμένο Βασίλειο)· Koppers Netherlands BV (Uithoorn, Κάτω Χώρες)· Rütgers basic aromatics GmbH (Castrop-Rauxel, Γερμανία)· Rütgers Belgium NV (Zelzate, Βέλγιο)· Rütgers Poland Sp. z o.o. (Kędzierzyn-Koźle, Πολωνία)· Bawtry Carbon International Ltd (Doncaster, Ηνωμένο Βασίλειο)· Grupo Ferroatlántica, SA (Μαδρίτη, Ισπανία)· SGL Carbon GmbH (Meitingen, Γερμανία)· SGL Carbon GmbH (Bad Goisern am Hallstättersee, Αυστρία)· SGL Carbon (Passy, Γαλλία)· SGL Carbon, SA (La Coruña, Ισπανία)· SGL Carbon Polska S.A. (Racibórz, Πολωνία)· και ThyssenKrupp Steel Europe AG (Duisburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem και C. Mereu, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη·
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη πράξη στο μέτρο που ταξινομεί την πίσσα από λιθανθρακόπισσα υψηλής θερμοκρασίας στις κατηγορίες H400 και H410·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας δίκης.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν τη μερική ακύρωση του κανονισμού (ΕΕ) 944/2013 της Επιτροπής, της 2ας Οκτωβρίου 2013, σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1272/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την ταξινόμηση, την επισήμανση και τη συσκευασία των ουσιών και των μειγμάτων, με σκοπό την προσαρμογή του στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο (στο εξής: κανονισμός CLP) (ΕΕ L 261, σ. 5), στο μέτρο που ταξινομεί την πίσσα από λιθανθρακόπισσα υψηλής θερμοκρασίας αριθ. CAS 65996-93-2 (στο εξής: CTPHT) στις κατηγορίες H400 (οξεία τοξικότητα για το υδάτινο περιβάλλον 1) και H410 (χρόνια τοξικότητα για το υδάτινο περιβάλλον 1) (στο εξής: προσβαλλόμενη πράξη).
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους ακυρώσεως:
 1)
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη πράξη είναι παράνομη, διότι παραβαίνει τις διατάξεις των κανονισμών REACH και CLP σχετικά με την ταξινόμηση ουσιών ως τοξικών για το υδάτινο περιβάλλον και μελέτες που πρέπει να γίνουν δεκτές για τον σκοπό αυτό και παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, στο μέτρο που απέρριψε μελέτες, οι οποίες εκπονήθηκαν σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή του κανονισμού REACH και τις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ, και απαιτούσε τη διενέργεια δοκιμών χωρίς καμία αποδεκτή τυποποιημένη μέθοδο.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι η προσβαλλόμενη πράξη είναι παράνομη, διότι στηρίζεται σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον δεν έλαβε υπόψη τις αδρανείς εγγενείς ιδιότητες της CTPHT οι οποίες, μεταξύ άλλων, επηρεάζουν σημαντικά τις δοκιμές της υπεριώδους ακτινοβολίας και την εφαρμογή της αθροιστικής μεθόδου· καθόρισε τους παράγοντες M για τους πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες, χωρίς να εξετάσει επαρκώς τις μελέτες στις οποίες στηρίχθηκε, και απέρριψε τα στοιχεία που παρέσχον οι προσφεύγουσες χωρίς βάσιμη αιτιολογία.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι η προσβαλλόμενη πράξη είναι παράνομη, διότι παραβιάζει τις αρχές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί διαφάνειας και προσβάλλει το δικαίωμα άμυνας.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 6.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 273/18
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) με διάταξη της 30ής Ιουλίου 2004 στην υπόθεση 1) Commissioners of Customs and Excise 2) H. M. Attorney-General και Federation of Technological Industries και 53 λοιποί
 (Υπόθεση C-384/04)
 (2004/C 273/31)
 Με διάταξη της 30ής Ιουλίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 4 Σεπτεμβρίου 2004, οι 1) Commissioners of Customs and Excise 2) H. M. Attorney-General και Federation of Technological Industries και 53 λοιποί, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1.
 Επιτρέπει το άρθρο 21, παράγραφος 3 της οδηγίας του Συμβουλίου 77/388/ΕΟΚ (1), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία του Συμβουλίου 2000/65/ΕΚ, στα κράτη μέλη να ορίζουν ότι οποιοδήποτε πρόσωπο μπορεί να οριστεί αλληλεγγύως υπόχρεο και εις ολόκληρον για την καταβολή του φόρου με τον οφειλέτη του φόρου κατά την έννοια του άρθρου 21, παράγραφος 1 ή 2, με μόνη επιφύλαξη τις γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου ότι δηλαδή το μέτρο αυτό πρέπει να δικαιολογείται αντικειμενικά να είναι κατάλληλο και να τηρεί τις αρχές της αναλογικότητας και της ασφάλειας δικαίου;
 2.
 Επιτρέπει το άρθρο 22, παράγραφος 8 της οδηγίας στα κράτη μέλη να ορίζουν ότι οποιοδήποτε πρόσωπο μπορεί να οριστεί υπόχρεο κατά τα ανωτέρω ή ότι ένα πρόσωπο μπορεί να υποχρεωθεί να παράσχει ασφάλεια για τον φόρο που οφείλει άλλο πρόσωπο, με μόνη επιφύλαξη τις προαναφερθείσες γενικές αρχές;
 3.
 Αν η απάντηση στο ερώτημα 1 είναι αρνητική, σε ποια όρια πλην αυτών που επιβάλλουν οι προαναφερθείσες γενικές αρχές υπόκειται η εξουσία που παρέχει το άρθρο 21, παράγραφος 3;
 4.
 Αν η απάντηση στο ερώτημα 2 είναι αρνητική, σε ποια όρια πλην αυτών που επιβάλλουν οι προαναφερθείσες γενικές αρχές υπόκειται η εξουσία που παρέχει το άρθρο 22, παράγραφος 8;
 5.
 Αποκλείει η οδηγία, όπως έχει τροποποιηθεί, την εξουσία των κρατών μελών να προβλέπουν ότι οι υπόχρεοι στον φόρο ευθύνονται αλληλεγγύως και εις ολόκληρον ή ότι ένας υπόχρεος στον φόρο οφείλει να παράσχει ασφάλεια για τον φόρο που οφείλει άλλο πρόσωπο προς αποτροπή καταστρατηγήσεων του συστήματος ΦΠΑ και προστασία των εσόδων που πραγματοποιούνται στα πλαίσια του συστήματος αυτού, αν τα μέτρα αυτά τηρούν τις προαναφερθείσες γενικές αρχές;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.


text:
 9.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 325/30
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2013 — Islamic Republic of Iran Shipping Lines κ.λπ. κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-489/10) (1)
 (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν με σκοπό την παρεμπόδιση της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Εσφαλμένη εκτίμηση)
 2013/C 325/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Islamic Republic of Iran Shipping Lines (Τεχεράνη, Ιράν) και 17 άλλες προσφεύγουσες των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται σε παράρτημα της αποφάσεως (εκπρόσωποι: F. Randolph, QC, M. Lester, barrister, και M. Taher, solicitor)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bishop και R. Liudvinaviciute-Cordeiro)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Μ. Κωνσταντινίδης και T. Scharf) και Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και É. Ranaivoson)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 668/2010 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για την εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 195, σ. 25), της αποφάσεως 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413 (ΕΕ L 281, σ. 81), του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (ΕΕ L 281, σ. 1), και του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ L 88, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει, καθόσον αφορούν την Islamic Republic of Iran Shipping Lines και τις λοιπές 17 προσφεύγουσες των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται σε σχετικό παράρτημα:
 —
 το παράρτημα II της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ·
 —
 το παράρτημα του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 668/2010 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για την εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν·
 —
 το παράρτημα της αποφάσεως 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413·
 —
 το παράρτημα VIII του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007·
 —
 το παράρτημα IX του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010.
 2)
 Τα αποτελέσματα της αποφάσεως 2010/413, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2010/644, διατηρούνται σε ισχύ όσον αφορά την Islamic Republic of Iran Shipping Lines και τις λοιπές 17 προσφεύγουσες των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται σε σχετικό παράρτημα μέχρις ότου καταστεί οριστική η ακύρωση του κανονισμού 267/2012.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει, επιπλέον των δικαστικών του εξόδων, τα έξοδα της Islamic Republic of Iran Shipping Lines και των λοιπών 17 προσφευγουσών των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται σε σχετικό παράρτημα.
 4)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Γαλλική Δημοκρατία φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) EE C 30 της 29.1.2011.


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/23
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Tribunale di Tolmezzo, με διάταξη της 16ης Ιουνίου 2004, στην υπόθεση Azienda Agricola Franco Piemonte κατά Azienda per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA)
 (Υπόθεση C-272/04)
 (2004/C 228/46)
 Με διάταξη της 16ης Ιουνίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 25 Ιουνίου 2004, το Tribunale di Tolmezzo, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιόν του, μεταξύ Azienda Agricola Franco Piemonte και Azienda per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
 «Πρέπει το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 856/84 της 31ης Μαρτίου 1984 (1) και τα άρθρα 1 έως 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3950/92 της 28ης Δεκεμβρίου 1992 (2) να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι η συμπληρωματική εισφορά επί του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων έχει χαρακτήρα διοικητικών κυρώσεων και, επομένως, η καταβολή της εκ μέρους των παραγωγών οφείλεται μόνο στην περίπτωση κατά την οποία η υπέρβαση των χορηγηθεισών ποσοτήτων οφείλεται σε πρόθεση ή σε αμέλεια;»
 (1) ΕΕ L 90 της 1.4.1984, σ. 10.
 (2) ΕΕ L 405 της 31.12.1992, σ. 1.


text:
 17.7.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 204/31
 2) Επικουρικω ́ς, ́εχουν την ́εννοια τα α ́ρθρα 6 και 8Α της Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 Συνθη ́κης, καθω ́ς και η οδηγι ́α 93/96/ΕΟΚ του Συμβου- βαλε το Regeringsrätt με δια ́ταξη της 16ης Απριλι ́ου 1999
 λι ́ου (2), της 29ης Οκτωβρι ́ου 1993, σχετικα ́ με το δικαι ́ωμα στην υπο ́θεση Riksskatteverk κατα ́ Χ
 διαμονη ́ς των σπουδαστω ́ν, ο ́τι επιτρε ́πουν, οσα ́κις το δικαι ́ωμα
 διαμονη ́ς ́εχει αναγνωριστει ́, τον εκ των υστε ́ρων αποκλεισμο ́ (Υπο ́θεση C-186/99)
 του σπουδαστη ́ απο ́ το δικαι ́ωμα για κοινωνικε ́ς παροχε ́ς απο ́
 συ ́στημα μη στηριζο ́μενο σε εισφορε ́ς, ο ́πως ει ́ναι αυτο ́ του (1999/C 204/61)
 κατωτα ́του ορι ́ου διαβιω ́σεως, επιβαρυ ́νον τη χω ́ρα υποδοχη ́ς,
 και, σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως, ο ́τι ο αποκλεισμο ́ς Με δια ́ταξη της 16ης Απριλι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 αυτο ́ς θα ́εχει γενικο ́ και οριστικο ́ χαρακτη ́ρα; Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 20 Μαι ̈́ου 1999, το Regeringsrätt, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 μεταξυ ́ Riksskatteverk και Χ, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́
 (1) του Συμβουλι ́ου, της 15ης Οκτωβρι ́ου 1968, περι ́ της ελευ ́θερης το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς
 κυκλοφορι ́ας των εργαζομε ́νων στο εσωτερικο ́ της Κοινο ́τητας (ΕΕ ειδ. ερωτη ́ματος:
 ́εκδ. 05/001, σ. 34).
 (2) ΕΕ L 317, σ. 59. Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 7, παρα ́γραφος 8, του νο ́μου (1947:576),
 περι ́ κρατικου ́ φο ́ρου εισοδη ́ματος, παρε ́χεται φοροαπαλλαγη ́ στις
 σουηδικε ́ς ανω ́νυμες εταιρι ́ες για τα μερι ́σματα που εισπρα ́ττουν
 απο ́ μετοχε ́ς α ́λλων σουηδικω ́ν εταιριω ́ν, εφο ́σον οι μετοχε ́ς δεν
 αποτελου ́ν ρευστοποιη ́σιμα στοιχει ́α ενεργητικου ́ και πιθανολογει ́-
 ται ο ́τι η κατοχη ́ των μετοχω ́ν σχετι ́ζεται με τη δραστηριο ́τητα που
 ασκει ́ η εταιρι ́α η ́ εταιρι ́ες που μπορου ́ν να θεωρηθου ́ν ο ́τι
 συνδε ́ονται με αυτη ́ν με σχε ́σεις κυριο ́τητας η ́ οργανω ́σεως.
 Συνα ́δει με το ισχυ ́ον κοινοτικο ́ δι ́καιο, ειδικο ́τερα με το α ́ρθρο 52
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 6 και 58, καθω ́ς και τα α ́ρθρα 73 Β
 βαλε το Regeringsrätt με δια ́ταξη της 16ης Απριλι ́ου 1999 και 73 ∆ της Συνθη ́κης της Ρω ́μης, η εφαρμογη ́ μιας διατα ́ξεως
 στην υπο ́θεση Riksskatteverk κατα ́ X, Υ και Z που συνεπα ́γεται ο ́τι η σχετικη ́ φοροαπαλλαγη ́ δεν ισχυ ́ει για τα
 μερι ́σματα που αποκτα ́ μια εταιρι ́α η οποι ́α εδρευ ́ει εντο ́ς α ́λλου
 κρα ́τους με ́λους και ́εχει στη Σουηδι ́α μο ́νιμη εγκατα ́σταση στην
 (Υπο ́θεση C-185/99) οποι ́α αρχικω ́ς περιε ́ρχονται τα μερι ́σματα αυτα ́;
 (1999/C 204/60)
 Με δια ́ταξη της 16ης Απριλι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 20 Μαι ̈́ου 1999, το Regeringsrätt, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς βαλε το Supremo Tribunal Administrativo, 2a Secção, με
 μεταξυ ́ Riksskatteverk, αφενο ́ς, και Χ, Υ και Z, αφετε ́ρου, που απο ́φαση της 28ης Απριλι ́ου 1999 στην υπο ́θεση
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση Fazenda Pública κατα ́ Fábrica de Queijo ERU Portuguesa,
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος: Lda
 (Υπο ́θεση C-187/99)
 Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 7, παρα ́γραφος 8, του νο ́μου (1947:576),
 περι ́ κρατικου ́ φο ́ρου εισοδη ́ματος, παρε ́χεται φοροαπαλλαγη ́ στις (1999/C 204/62)
 σουηδικε ́ς ανω ́νυμες εταιρι ́ες για τα μερι ́σματα που εισπρα ́ττουν
 απο ́ μετοχε ́ς α ́λλων σουηδικω ́ν ανωνυ ́μων εταιριω ́ν, εφο ́σον οι Με απο ́φαση της 28ης Απριλι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 μετοχε ́ς δεν αποτελου ́ν ρευστοποιη ́σιμα στοιχει ́α ενεργητικου ́ και Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 20
 ο συνολικο ́ς αριθμο ́ς ψη ́φων για τις μετοχε ́ς της εταιρι ́ας στη Μαι ̈́ου 1999, το Supremo Tribunal Administrativo, 2a Secção,
 διανε ́μουσα τα μερι ́σματα εταιρι ́α, κατα ́ το τε ́λος του οικονομικου ́ στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Fazenda Pública και Fábrica de
 ́ετους, αντιστοιχει ́ στο ́ενα τε ́ταρτο τουλα ́χιστον του αριθμου ́ των Queijo ERU Portuguesa, Lda, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́
 ψη ́φων επι ́ του συνο ́λου των μετοχω ́ν της διανε ́μουσας τα απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των
 μερι ́σματα εταιρι ́ας. Επιπλε ́ον, για εταιρι ́α εδρευ ́ουσα εντο ́ς κρα ́- εξη ́ς ερωτημα ́των:
 τους με ́λους ισχυ ́ει απαλλαγη ́ απο ́ τον φο ́ρο κινητω ́ ν αξιω
 ́ ν ο ́σον
 αφορα ́ τα μερι ́σματα απο ́ σουηδικη ́ ανω ́νυμη εταιρι ́α, εφο ́σον η 1. Αφορα ́ η δια ́ταξη του α ́ρθρου 11 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 πρω ́τη εταιρι ́α κατε ́χει το 25 % τουλα ́χιστον του κεφαλαι ́ου της 1999/85 (1) του Συμβουλι ́ου, της 16ης Ιουλι ́ου 1985, τους
 διανε ́μουσας εταιρι ́ας και η κατε ́χουσα εταιρι ́α εμπι ́πτει στους ο ́ρους (υποχρεω ́σεις, κανο ́νες) που επιβα ́λλονται, με την
 ορισμου ́ς της οδηγι ́ας περι ́ μητρικω ́ν και θυγατρικω ́ν εταιριω ́ν. ́εγγραφη ́εγκριση, στον υπαγο ́μενο στο καθεστω ́ς ως προς τη
 Συνα ́δει με το ισχυ ́ον κοινοτικο ́ δι ́καιο, ειδικο ́τερα με το α ́ρθρο 52 χρησιμοποι ́ηση (λειτουργι ́α) του;
 σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 6 και 58, καθω ́ς και τα α ́ρθρα 73 Β
 και 73 ∆ της Συνθη ́κης της Ρω ́μης, η εφαρμογη ́ μιας διατα ́ξεως 2. ’Η αφορα ́, αντιθε ́τως, τους ο ́ρους, τα προαπαιτου ́μενα η ́ τις
 που συνεπα ́γεται ο ́τι η σχετικη ́ φοροαπαλλαγη ́ δεν ισχυ ́ει για τα προϋποθε ́σεις της εκδο ́σεως εγκρι ́σεως ενεργητικη ́ς τελειο-
 μερι ́σματα που αποκτα ́ μια εταιρι ́α η οποι ́α εδρευ ́ει εντο ́ς α ́λλου ποιη ́σεως;
 κρα ́τους με ́λους και ́εχει στη Σουηδι ́α μο ́νιμη εγκατα ́σταση στην
 3. ’Απαξ η τελωνειακη ́ αρχη ́ καθορι ́σει τον συντελεστη ́ αποδο ́-
 οποι ́α αρχικω ́ς περιε ́ρχονται τα μερι ́σματα αυτα ́;
 σεως, μπορει ́, στη συνε ́χεια, να τον μεταβα ́λει μονομερω ́ς διο ́τι
 ο κα ́τοχος της εγκρι ́σεως, κατα ́ την εξε ́λιξη της λειτουργι ́ας
 του καθεστω ́τος, επε ́τυχε συντελεστη ́ αποδο ́σεως υψηλο ́τερο
 απο ́ εκει ́νον που ει ́χε αρχικω ́ς προβλεφθει ́ και εγκριθει ́;


text:
 13.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/37
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Δεκεμβρίου 2009 — Deltalinqs και SVZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-481/07) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Καθεστώς ενισχύσεων χορηγουμένων από τις βελγικές αρχές προς υποστήριξη της διατροπικής μεταφοράς μέσω πλωτής οδού - Απόφαση της Επιτροπής να μη προβάλει αντιρρήσεις - Προσφυγή ακυρώσεως ασκηθείσα από ενώσεις εκπροσωπούσες τα συμφέροντα επιχειρήσεων εγκατεστημένων στη λιμενική ζώνη του Ρόττερνταμ - Μη ουσιαστικός επηρεασμός της ανταγωνιστικής θέσης τους - Προδήλως απαράδεκτο)
 2010/C 37/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Deltalinqs (Ρόττερνταμ, Κάτω Χώρες) και SVZ, Havenondernemersvereniging Rotterdam (Ρόττερνταμ) (εκπρόσωπος: M. Meulenbelt, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Conte και S. Noë)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Vlaams Gewest (Βρυξέλλες, Βέλγιο) και Waterwegen en Zeekanaal NV (Willebroek, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: Y. van Gerven, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως C (2007) 1939 τελικό της Επιτροπής, της 10ης Μαΐου 2007, περί μη προβολής αντιρρήσεων, μετά την προκαταρκτική διαδικασία εξετάσεως την οποία προβλέπει το άρθρο 88, παράγραφος 3, ΕΚ, όσον αφορά το μελετώμενο από την Vlaams Gewest (Περιφέρεια της Φλάνδρας, Βέλγιο) καθεστώς ενισχύσεων προς υποστήριξη της διατροπικής μεταφοράς μέσω πλωτής οδού (Κρατική ενίσχυση Ν 682/06 — Βέλγιο)
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Οι Deltalinqs και SVZ, Havenondernemersvereniging Rotterdam φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής.
 3)
 Οι Vlaams Gewest και Waterwegen en Zeekanaal NV φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 64 της 8.3.2008.


text:
 7.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 410/8
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 17 Αυγούστου 2016 — Stadion Amsterdam CV κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-463/16)
 (2016/C 410/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Stadion Amsterdam CV
 Αναιρεσίβλητος: Staatssecretaris van Financiën
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει το άρθρο 12, παράγραφος 3, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας (1) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, όταν μια υπηρεσία, η οποία εξ απόψεως ΦΠΑ συνιστά μία ενιαία παροχή, αποτελείται από δύο ή περισσότερα, συγκεκριμένα και ειδικά στοιχεία για τα οποία, αν αυτά παρέχονταν χωριστά, θα ίσχυαν διαφορετικοί συντελεστές ΦΠΑ, η επιβολή του ΦΠΑ σχετικά με αυτή τη σύνθετη παροχή υπηρεσιών πρέπει να πραγματοποιηθεί με βάση τους διαφορετικούς συντελεστές που έχουν εφαρμογή για τα στοιχεία αυτά, στην περίπτωση που η αμοιβή για την υπηρεσία αυτή μπορεί να διασπαστεί σύμφωνα με μια ορθή αναλογία μεταξύ των εν λόγω στοιχείων;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).


text:
 17.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 175/14
 Αναίρεση που άσκησε στις 29 Μαρτίου 2016 η Toshiba Corporation κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 19 Ιανουαρίου 2016, στην υπόθεση T-404/12, Toshiba Corporation κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-180/16 P)
 (2016/C 175/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Toshiba Corporation (εκπρόσωποι: J. F. MacLennan, Solicitor, A. Schulz, Rechtsanwalt, Σ. Σακελλαρίου, δικηγόρος, J. Jourdan, avocat)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-404/12, και
 i.
 Να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην υπόθεση COMP/39.966 — Εξοπλισμοί μεταγωγής με μόνωση αερίου, επανέκδοση· ή
 ii.
 να μειώσει το πρόστιμο που επεβλήθη στην Toshiba, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 261 ΣΛΕΕ· ή
 iii.
 να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αυτό να αποφανθεί σύμφωνα με την απόφαση που θα εκδώσει το Δικαστήριο επί των νομικών ζητημάτων που θα κρίνει το δεύτερο, και, εν πάση περιπτώσει,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως στηρίζεται σε τρεις λόγους:
 α)
 Πρώτος λόγος: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο αποφαινόμενο ότι δεν παραβιάσθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τα δικαιώματα άμυνας της Toshiba· ειδικότερα, καθόσον η Επιτροπή δεν απηύθυνε ανακοίνωση αιτιάσεων στην Toshiba πριν εκδώσει εκ νέου απόφαση κατά το έτος 2012·
 β)
 Δεύτερος λόγος: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο αποφαινόμενο ότι η μεθοδολογία την οποία εφήρμοσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να υπολογίσει το ποσό του προστίμου που επεβλήθη στην Toshiba δεν αντέβαινε στην αρχή της ίσης μεταχειρίσεως· ειδικότερα, καθόσον η Επιτροπή χρησιμοποίησε το αρχικό ποσό που είχε υπολογισθεί για την κοινοπραξία TM T&D ως βάση υπολογισμού του προστίμου της Toshiba, αντί του κύκλου εργασιών της Toshiba, αντιθέτως προς ό,τι έπραξε η Επιτροπή στην περίπτωση των Ευρωπαίων αποδεκτών της αποφάσεως που εκδόθηκε το 2007· και
 γ)
 Τρίτος λόγος: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο αποφαινόμενο ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μη μειώνοντας το πρόστιμο που επεβλήθη στην Toshiba έτσι ώστε να αντικατοπτρίζει το μερίδιο συμμετοχής στην παράβαση αυτή, δεν παρέβη την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως· ειδικότερα, καθόσον η Επιτροπή δεν δέχθηκε ότι η πιο περιορισμένη συμμετοχή της Toshiba στη συνιστώσα συμπαιγνία συμπεριφορά, σε σχέση με εκείνη των Ευρωπαίων αποδεκτών της αποφάσεως που εκδόθηκε το 2007, έπρεπε να αντικατοπτρίζεται στο ύψος του ποσού του προστίμου.


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/15
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τμήμα μείζονος συνθέσεως)
 της 5ης Οκτωβρίου 2004
 στην υπόθεση C-442/02 (αίτηση του Conseil d'État για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Caixa-Bank France κατά Ministère de l'Économie, des Finances et de l'Industrie (1)
 (Ελευθερία εγκαταστάσεως - Πιστωτικά ιδρύματα - Εθνική νομοθεσία που απαγορεύει τους τοκοφόρους λογαριασμούς καταθέσεων όψεως)
 (2004/C 300/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-442/02, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Γαλλία), με απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2002, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 5 Δεκεμβρίου 2002, στο πλαίσιο της υποθέσεως Caixa-Bank France κατά Ministère de l'Économie, des Finances et de l'Industrie, παρισταμένων των: Banque fédérale des banques populaires κ.λπ., το Δικαστήριο (τμήμα μείζoνoς συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A. Timmermans, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητή), προέδρους τμήματος, και R. Schintgen, N. Colneric, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta και K. Lenaerts, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: M. Múgica Arzamendi, εξέδωσε στις 5 Οκτωβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το άρθρο 43 ΕΚ εμποδίζει την εφαρμογή κανονιστικής ρυθμίσεως κράτους μέλους η οποία απαγορεύει σε πιστωτικό ίδρυμα, το οποίο αποτελεί θυγατρική εταιρίας άλλου κράτους μέλους, να καταβάλλει τόκους σε λογαριασμούς όψεως σε ευρώ τους οποίους ανοίγουν κάτοικοι ημεδαπής εντός του πρώτου κράτους μέλους.
 (1) EE C 19 της 25.1.2003.


text:
 21.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 152/16
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Corte Suprema di Cassazione (Ιταλία) στις 21 Μαρτίου 2011 — Ποινική διαδικασία κατά Demba Ngagne
 (Υπόθεση C-140/11)
 2011/C 152/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte Suprema di Cassazione
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Demba Ngagne
 Προδικαστικά ερωτήματα
 α)
 Πρέπει τα άρθρα 7, παράγραφοι 1 και 4, 8 παράγραφοι 1, 3 και 4, και 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/115/ΕΚ (1), να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύεται στο κράτος μέλος, αντιστρέφοντας την χρονική και διαδικαστική σειρά την οποία προβλέπουν οι εν λόγω διατάξεις, να διατάξει τον παρανόμως διαμένοντα αλλοδαπό να εγκαταλείψει το έδαφος του κράτους εφόσον δεν είναι δυνατόν να εκτελεστεί η, άμεση ή κατόπιν κρατήσεως, αναγκαστική απομάκρυνση;
 β)
 Πρέπει, κατά συνέπεια, το άρθρο 15, παράγραφοι 1, 4, 5 και 6, της οδηγίας 2008/115/ΕΚ, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύεται στο κράτος μέλος να ορίσει ως συνέπεια της αδικαιολόγητης αρνήσεως συνεργασίας του αλλοδαπού στον οικειοθελή επαναπατρισμό την απαγγελία εις βάρος του, για αυτόν και μόνο τον λόγο, κατηγορίας και την καταδίκη σε στερητική της ελευθερίας ποινή (φυλάκιση) διάρκειας μεγαλύτερης (έως και δεκαπλάσιας) από τη διανυθείσα, ή αντικειμενικά αδύνατη, κράτηση με σκοπό την απομάκρυνση;
 γ)
 Δύναται το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2008/115/ΕΚ, να ερμηνευθεί, με γνώμονα και το άρθρο 8 της ίδιας οδηγίας, καθώς και τα πλαίσια της κοινής πολιτικής τα οποία προβλέπει, ιδίως, το άρθρο 79 ΣΛΕΕ, υπό την έννοια ότι αρκεί να αποφασίσει το κράτος μέλος να χαρακτηρίσει ποινικό αδίκημα την άρνηση συνεργασίας του αλλοδαπού στον οικειοθελή επαναπατρισμό ώστε να μην τυγχάνει πλέον εφαρμογής η οδηγία;
 δ)
 Πρέπει, αντιθέτως, τα άρθρα 2, παράγραφος 2, στοιχείο β', και 15, παράγραφοι 4, 5 και 6, της οδηγίας 2008/115/ΕΚ, να ερμηνευθούν, με γνώμονα και το άρθρο 5 της ΕΣΔΑ, υπό την έννοια ότι απαγορεύουν την υποβολή του παρανόμως διαμένοντα αλλοδαπού, του οποίου δεν είναι αντικειμενικά δυνατή, ή δεν είναι πλέον δυνατή, η κράτηση, σε μια συνεχή διαδικασία διαταγών οικειοθελούς επαναπατρισμού και περιορισμών της ελευθερίας λόγω καταδίκης για τη μη συμμόρφωση με τις εν λόγω διαταγές;
 ε)
 Είναι, εν τέλει, δυνατόν, με γνώμονα και τη δέκατη αιτιολογική σκέψη, το προϊσχύσαν άρθρο 23 της Συμβάσεως εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν, τις συστάσεις και τις κατευθύνσεις που περιέχονται στο προοίμιο της οδηγίας 2008/115/ΕΚ, το άρθρο 5 της ΕΣΔΑ, να θεωρηθεί ότι τα άρθρα 7, παράγραφοι 1 και 4, 8, παράγραφοι 1, 3 και 4, 15, παράγραφοι 1, 4, 5 και 6, καθιστούν κανόνες δικαίου τις αρχές ότι ο περιορισμός της ελευθερίας εν αναμονή επαναπατρισμού συνιστά την έσχατη λύση και ότι κανένα μέτρο κρατήσεως δεν δικαιολογείται αν συνδέεται με διαδικασία απελάσεως σε σχέση με την οποία δεν υφίσταται λογικά προοπτική επαναπατρισμού;
 (1) ΕΕ L 348, σ. 98.


text:
 5.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/14
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Νοεμβρίου 2010 — Επιτροπή κατά Irish Electricity Generating
 (Υπόθεση T-323/09) (1)
 (Ρήτρα διαιτησίας - Σύμβαση συναφθείσα στο πλαίσιο ειδικού προγράμματος έρευνας και τεχνολογικής αναπτύξεως, συμπεριλαμβανομένης της επιδείξεως, στον τομέα των μη πυρηνικών μορφών ενέργειας (1994-1998) - Μη εκτέλεση της συμβάσεως - Επιστροφή των προκαταβληθέντων ποσών - Τόκοι υπερημερίας - Ερημοδικία)
 2011/C 38/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A.-M. Rouchaud-Joët και F. Mirza, επικουρούμενοι από τους U. O’Dwyer και A. Martin, solicitors)
 Εναγομένη: Irish Electricity Generating Co. Ltd (Waterford, Ιρλανδία)
 Αντικείμενο
 Αγωγή βάσει ρήτρας διαιτησίας, με αίτημα να υποχρεωθεί η Irish Electricity Generating Co. Ltd να επιστρέψει το ποσό των 180 664,70 ευρώ που αντιστοιχεί στις προκαταβολές στις οποίες προέβη η Επιτροπή στο πλαίσιο της συμβάσεως WE/178/97/IE/GB, πλέον τόκων υπερημερίας.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Υποχρεώνει την Irish Electricity Generating Co. Ltd να επιστρέψει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή το ποσό των 180 664,70 ευρώ, πλέον τόκων υπερημερίας:
 —
 με ετήσιο επιτόκιο 5,56 % από τις 25 Αυγούστου 2003 έως την ημερομηνία της παρούσας αποφάσεως·
 —
 με το ετήσιο επιτόκιο που εφαρμόζεται βάσει της ιρλανδικής νομοθεσίας, ήτοι, επί του παρόντος, βάσει του άρθρου 26 του Debtors (Ireland) Act, 1840 (νόμος περί οφειλετών), όπως έχει τροποποιηθεί, με ανώτατο όριο ετήσιο επιτόκιο 5,56 %, από την ημερομηνία της παρούσας αποφάσεως έως την πλήρη εξόφληση της οφειλής.
 2)
 Καταδικάζει την Irish Electricity Generating στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 256 της 24.10.2009.


text:
C 335/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 25.11.2000
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Το προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 της 25ης Ιουλι ́ου 2000 1. Να ακυρω ́σει την απο ́φαση 2000/362/EOK (1) της Επιτρο-
 πη ́ς, της 25ης Μαι ̈́ου 2000, σχετικα ́ με το συνολικο ́ ποσο ́
 της κοινοτικη ́ς χρηματοδοτικη ́ς ενισχυ ́σεως στο πλαι ́σιο της
 στην υπο ́θεση C-377/98 R: Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ ν κατα ́ εξαλει ́ψεως της κλασικη ́ς πανω ́λους των χοι ́ρων στις Κα ́τω
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Χω ́ρες το 1997, κατα ́ το με ́ρος που, ο ́σον αφορα ́ τη
 Ενω ́ σεως (1) χρηματοδοτικη ́ ενι ́σχυση της Κοινο ́τητας για την εξα ́λειψη
 της κλασικη ́ς πανω ́λους των χοι ́ρων στις Κα ́τω Χω ́ρες το
 (Ασφαλιστικα ́ με ́τρα — Αναστολη ́ εκτελε ́σεως — Επει ́γον 1997, μειω ́νει κατα ́ 25 % το ποσο ́ της αποζημιω ́σεως που
 — Οδηγι ́α 98/44/ΕΚ — 'Εννομη προστασι ́α των βιοτεχνο- καταβλη ́θηκε στους εκτροφει ́ς χοι ́ρων.
 λογικω ́ ν εφευρε ́σεων)
 2. Να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (2000/C 335/44)
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 — Εσφαλμε ́νη πραγματικη ́ βα ́ση:
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ Η ́ελλειψη εγκεκριμε ́νου σχεδι ́ου αντιμετωπι ́σεως ́εκτακτης
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») ανα ́γκης σχετικα ́ με την κλασικη ́ πανω ́λη των χοι ́ρων ει ́ναι
 προ παντο ́ς μια τυπικη ́ παρα ́λειψη. Μεταξυ ́ του «Σεναρι ́ου
 για την πανω ́λη των χοι ́ρων» που ́σχυε ι κατα ́ την κρι ́ση της
 Στην υπο ́θεση C-377/98 R, Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν (εκπρο ́σω- πανω ́λους των χοι ́ρων και του σχεδι ́ου αντιμετωπι ́σεως
 πος: M. A. Fierstra), υποστηριζο ́μενο απο ́ την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α ́εκτακτης ανα ́γκης που εγκρι ́θηκε αργο ́τερα με την απο ́φαση
 (εκπρο ́σωπος: καθηγητη ́ς U. Leanza, επικουρου ́μενος απο ́ τον 1999/246/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 30η ́ς Μαρτι ́ου 1999, δεν
 D. Del Gaizo), κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (εκπρο ́σωποι: υφι ́στανται σημαντικε ́ς διαφορε ́ς.
 J. Schoo και Ε. Vandenbosch) και Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: R. Gosalbo Bono, G. Houttuin και Α. Lo Η Ολλανδικη ́ Κυβε ́ρνηση θεωρει ́ ο ́τι ει ́ναι εσφαλμε ́νη η
 Monaco), υποστηριζομε ́νων απο ́ την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν α ́ποψη της Επιτροπη ́ς ο ́τι η κλασικη ́ πανω ́λης των χοι ́ρων
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: T. van Rijn και K. Banks), με αντικει ́- ανακαλυ ́φθηκε αργα ́ στις Κα ́τω Χω ́ρες.
 μενο αι ́τηση αναστολη ́ς εκτελε ́σεως της οδηγι ́ας 98/44/ΕΚ του
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της 6ης Ιουλι ́ου Η Επιτροπη ́ παρε ́λειψε να διευκρινι ́σει τι εννοει ́ ως «υπερβολι-
 1998, για την ́εννομη προστασι ́α των βιοτεχνολογικω ́ν εφευρε ́σεων κε ́ς» μεταφορε ́ς ζω ́ων με ανεπαρκει ́ς εγγυη ́σεις υγιεινη ́ς στο
 (EE L 213 σ. 13), η ́ λη ́ψεως α ́λλων προσωρινω ́ν με ́τρων, ο πλαι ́σιο της εξαγορα ́ς χοι ́ρων και με ποιον τρο ́πο κατε ́ληξε
 Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου εξε ́δωσε στις 25 Ιουλι ́ου 2000 δια ́- στο συμπε ́ρασμα αυτο ́. Η εφαρμογη ́ της κατα ́ το α ́ρθρο 1 του
 ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: κανονισμου ́ 413/97/ΕΚ ρυθμι ́σεως περι ́ εξαγορα ́ς οδη ́γησε
 αναπο ́φευκτα σε μεταφορε ́ς σε μια κλειστη ́ περιοχη ́. Οι
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων. μεταφορε ́ς αυτε ́ς οφει ́λονταν ευθε ́ως στο ο ́τι τε ́θηκε σε
 εφαρμογη ́ ο κανονισμο ́ς 413/97/ΕΚ. Και οι μεταφορε ́ς που
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα. οφει ́λονταν σε ρυθμι ́σεις περι ́ εξαγορα ́ς που θεσπι ́στηκαν απο ́
 τις ολλανδικε ́ς αρχε ́ς πε ́ραν του κανονισμου ́ 413/97/ΕΟΚ
 (1) EE C 378 της 5.12.1998. οφει ́λονταν σε κατα ́σταση ανα ́γκης και δεν η ́σαν «υπερβολι-
 κε ́ς».
 Η Επιτροπη ́ ορθω ́ς εκθε ́τει ο ́τι γυ ́ρω απο ́ κα ́θε εστι ́α μολυ ́ν-
 σεως δεν οριοθετει ́το μια σε ο ́λες τις περιπτω ́ σεις εξι ́σου
 μεγα ́λη περιοχη ́ για να γι ́νει εκει ́, για προληπτικου ́ς λο ́γους,
 θανα ́τωση και καταστροφη ́ των χοι ́ρων. 'Ομως, δεν ευσταθει ́
 το εντευ ́θεν συμπε ́ρασμα της Επιτροπη ́ς ο ́τι προ ́κειται περι ́
 Προσφυγη ́ του Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ ν κατα ́ της Επιτρο- ασυνεπου ́ς πολιτικη ́ς. Η ακτι ́να θανατω ́σεως και καταστροφη ́ς
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις των χοι ́ρων καθοριζο ́ταν αναλο ́γως των συγκεκριμε ́νων
 31 Ιουλι ́ου 2000 περιστα ́σεων. ∆εν υπα ́ρχει καμι ́α κοινοτικη ́ οδηγι ́α που να
 ορι ́ζει ο ́τι κατα ́ την προληπτικη ́ θανα ́τωση και καταστροφη ́
 (Υπο ́θεση C-293/00) πρε ́πει να λαμβα ́νεται υπο ́ψη ακτι ́να 1 000 με ́τρων, κατα ́ δε
 τον χρο ́νο της θανατω ́σεως και καταστροφη ́ς δεν υπη ́ρχε
 λο ́γος να θεωρηθει ́ ανεπαρκη ́ς μια ακτι ́να 500 με ́τρων.
 (2000/C 335/45) Εσφαλμε ́νη ει ́ναι και η α ́ποψη της Επιτροπη ́ς ο ́τι υπη ́ρξε
 υπερβολικη ́ αναμονη ́ με ́χρις ο ́του αρχι ́σει η θανα ́τωση και
 Το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν, εκπροσωπου ́μενο απο ́ τον Marc καταστροφη ́. Στο με ́τρο που υπη ́ρξε μεγαλυ ́τερη αναμονη ́
 Fierstra, προϊστα ́μενο του τμη ́ματος ευρωπαϊκου ́ δικαι ́ου του απ' ο ́,τι θα η ́ταν επιθυμητο ́, η αναμονη ́ αυτη ́ ει ́χε α ́μεση σχε ́ση
 Υπουργει ́ου Εξωτερικω ́ν, και τη Jantine van Bakel, με ́λος του με τις δυνατο ́τητες καταστροφη ́ς. Εν πα ́ση περιπτω ́σει, η
 ι
 ́διου τμη ́ματος, α ́σκησε στις 31 Ιουλι ́ου 2000 ενω ́πιον του θανα ́τωση και καταστροφη ́ α ́ρχισε τον Ιου ́νιο του 1997 και
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της ολοκληρω ́θηκε σε επτα ́ ημε ́ρες η ́ εντο ́ς διαστη ́ματος επτα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. ημερω ́ν.
 ---pagebreak--- 25.11.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 335/25
 Η Ολλανδικη ́ Κυβε ́ρνηση αμφισβητει ́ ο ́τι ει ́ναι ορθε ́ς οι — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της ασφα ́λειας δικαι ́ου:
 οικονομικη ́ς και διοικητικη ́ς φυ ́σεως αιτια ́σεις της Επιτροπη ́ς
 και ισχυρι ́ζεται εν προκειμε ́νω ο ́τι η Επιτροπη ́ στηρι ́ζεται σε Ελλει ́ψει σχετικου ́ κοινοτικου ́ ορισμου ́, ο καθορισμο ́ς της
 απηρχαιωμε ́να (και ξεπερασμε ́να) ρεπορτα ́ζ και δεδομε ́να. ́εννοιας της «προση ́κουσας αποζημιω ́σεως» κατα ́ το α ́ρθρο 3,
 παρα ́γραφος 2, ́εβδομη περι ́πτωση, της αποφα ́σεως
 90/424/ΕΟΚ ́εχει αφεθει ́ στη διακριτικη ́ ευχε ́ρεια των κρατω ́ν
 — Παρα ́βαση του δικαι ́ου: μελω ́ν. Τα κρα ́τη με ́λη πρε ́πει να ορι ́σουν υπο ́ το πρι ́σμα της
 σχετικη ́ς ρυθμι ́σεως (οδηγι ́α 80/217/ΕΟΚ και απο ́φαση
 90/424/ΕΟΚ) τι ει ́ναι προση ́κουσα αποζημι ́ωση. Η Επιτροπη ́
 Η απο ́φαση 90/424/EOK (2) του Συμβουλι ́ου σχετικα ́ με δι ́νει τω ́ρα ́ενα εντελω ́ς δικο ́ της περιεχο ́μενο στην ́εννοια της
 ορισμε ́νες δαπα ́νες στον κτηνιατρικο ́ τομε ́α δεν παρε ́χει τη «προση ́κουσας αποζημιω ́σεως», το οποι ́ο δεν ́εχει στη ́ριγμα
 δυνατο ́τητα επιβολη ́ς μειω ́σεως με γενικα ́ κριτη ́ρια. 'Οταν στην ισχυ ́ουσα κοινοτικη ́ ρυ ́θμιση. 'Ετσι, η Επιτροπη ́ ενεργει ́
 στο ́εδαφος ενο ́ς κρα ́τους με ́λους εμφανιστει ́ κλασικη ́ σε αντι ́θεση με την αρχη ́ της ασφα ́λειας δικαι ́ου, η οποι ́α
 πανω ́λης των χοι ́ρων, το κρα ́τος αυτο ́ ει ́ναι βα ́σει του ορι ́ζει ο ́τι οι κανο ́νες δικαι ́ου πρε ́πει να ει ́ναι σαφει ́ς και η
 α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 2, της αποφα ́σεως 90/424/ΕΟΚ εφαρμογη ́ τους πρε ́πει να ει ́ναι προβλε ́ψιμη απο ́ εκει ́νους που
 επιλε ́ξιμο για χρηματοδοτικη ́ ενι ́σχυση απο ́ την Κοινο ́τητα οι κανο ́νες αυτοι ́ αφορου ́ν.
 προκειμε ́νου να εξαλειφθει ́ η νο ́σος αυτη ́. ∆ικαι ́ωμα λη ́ψεως
 ενισχυ ́σεως ποσοστου ́ 50 % γεννα ́ται για τα με ́τρα που — Παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως.
 αναφε ́ρει το α ́ρθρο 3, παρα ́γραφος 5, της αποφα ́σεως
 90/424/ΕΟΚ. Με την καταπολε ́μηση της επιζωοτι ́ας της
 πανω ́λους των χοι ́ρων πληρου ́νται οι προϋποθε ́σεις του (1) EE 2000, L 129, σ. 33.
 α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας 90/424/ΕΟΚ. Στην (2) EE 1990, L 224, σ. 19.
 α ́ποψη της Επιτροπη ́ς ο ́τι κατο ́πιν εορτη ́ς διαπιστω ́θηκαν στις
 Κα ́τω Χω ́ρες τεχνικε ́ς και διοικητικε ́ς ελλει ́ψεις οι Κα ́τω
 Χω ́ρες αντιτα ́σσουν ο ́τι τε ́τοιες ελλει ́ψεις δεν μπορου ́ν να
 οδηγη ́σουν σε μει ́ωση της ενισχυ ́σεως δεδομε ́νου ο ́τι η ́σαν
 αναπο ́φευκτες. Ει ́ναι δυνατο ́ν η Επιτροπη ́ να επε ́βαλε τη
 μει ́ωση ως αντιστα ́θμισμα, χρησιμοποιω ́ντας την ως με ́σο για
 να εξισω ́σει τις αποζημιω ́σεις που καταβλη ́θηκαν εντο ́ς των
 Κα ́τω Χωρω ́ν με τις αποζημιω ́σεις που καταβλη ́θηκαν εντο ́ς Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 α ́λλων χωρω ́ν. Αν προ ́κειται περι ́αυτου ́, η Επιτροπη ́ παραγνω ́- βαλε το Raad van State με απο ́φαση της 8ης Αυγου ́στου
 ρισε το ́σο τις ειδικε ́ς περιστα ́σεις που πρε ́πει να λαμβα ́νονται 2000 στην υπο ́θεση Oliehandel Koeweit BV κατα ́ Minister
 υπο ́ψη για κα ́θε κρα ́τος με ́λος, ο ́πως η δια ́ρθρωση της van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
 χοιροτροφι ́ας και η συγκε ́ντρωση χοι ́ρων στη σχετικη ́ περιοχη ́, Milieubeheer
 ο ́σο και τις οικονομικε ́ς και συγκυριακε ́ς διαφορε ́ς, σε επι ́πεδο
 τιμω ́ν, μεταξυ ́ και ́εναντι α ́λλων κρατω ́ν μελω ́ν στα οποι ́α,
 παλαιο ́τερα, εμφανι ́στηκαν κρου ́σματα πανω ́λους των χοι ́ρων (Υπο ́θεση C-307/00)
 και παρε ́βλεψε ο ́τι, ο ́σον αφορα ́ την ́εκταση και δια ́ρκεια της
 κρι ́σεως, η κατα ́σταση στα α ́λλα κρα ́τη με ́λη η ́ταν εντελω ́ς (2000/C 335/46)
 διαφορετικη ́ απο ́ την κατα ́σταση τις Κα ́τω Χω ́ρες.
 Με απο ́φαση της 8ης Αυγου ́στου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Στο με ́τρο που η Επιτροπη ́ ει ́χε σκοπο ́ να επιβα ́λει κυ ́ρωση Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 στις Κα ́τω Χω ́ρες, του ́το δεν ει ́ναι ορθο ́ καθο ́σον σε καμι ́α 16 Αυγου ́στου 2000, το Raad van State στο πλαι ́σιο της
 περι ́πτωση δεν υφι ́σταται νομικη ́ βα ́ση γι' αυτο ́. διαφορα ́ς μεταξυ ́ Oliehandel Koeweit BV και Minister van
 Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, που
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της αναλογικο ́τητας: προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1) Συνεπα ́γονται οι οδηγι ́ες 96/59/ΕΚ (1), της
 Η Ολλανδικη ́ Κυβε ́ρνηση θεωρει ́ ο ́τι υφι ́σταται μεγα ́λη 16ης Σεπτεμβρι ́ου 1996, για την δια ́θεση των πολυχλωροδι-
 δυσαναλογι ́α μεταξυ ́, αφενο ́ς, των διαπιστωμε ́νων (η ́ των φαινυλι ́ων και των πολυχλωροτριφαινυλι ́ων (PCB και PCT),
 κατ' αυτο ́ν τον τρο ́πο χαρακτηρισμε ́νων) απο ́ την Επιτροπη ́ και 87/101/ΕΟΚ (2), της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1986, για την
 ατελειω ́ν κατα ́ την εφαρμογη ́ των με ́τρων καταπολεμη ́σεως τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 75/439/ΕΟΚ, περι ́ διαθε ́σεως των
 της κλασικη ́ς πανω ́λους των χοι ́ρων και, αφετε ́ρου, της χρησιμοποιημε ́νων ορυκτελαι ́ων, ο ́τι ο κανονισμο ́ς
 χρηματοοικονομικη ́ς διορθω ́σεως που επε ́βαλε η Επιτροπη ́. 259/93/ΕΟΚ (3), της 1ης Φεβρουαρι ́ου 1993, σχετικα ́ με
 Κακω ́ς η Επιτροπη ́ α ́ντλησε απο ́ μια μικρη ́, και κατα ́ την την παρακολου ́θηση και τον ́ελεγχο των μεταφορω ́ν αποβλη ́-
 α ́ποψη της Ολλανδικη ́ς Κυβερνη ́σεως μη αντιπροσωπευτικη ́, των στο εσωτερικο ́ της Κοινο ́τητας καθω ́ς και κατα ́ την
 ́ερευνα με δειγματοληψι ́α στοιχει ́α ως προς τον συνολικο ́ ει ́σοδο και ́εξοδο ́ τους (στο εξη ́ς: ΚΜΑ), ́εχει την ́εννοια ο ́τι η
 τρο ́πο καταπολεμη ́σεως της κλασικη ́ς πανω ́λους των χοι ́ρων μεταφορα ́ χρησιμοποιημε ́νων ορυκτελαι ́ων με περιεκτικο ́τητα
 το 1997. Περαιτε ́ρω, η Ολλανδικη ́ Κυβε ́ρνηση θεωρει ́ ο ́τι η PCB α ́νω των 50 ppm πρε ́πει πα ́ντοτε να θεωρει ́ται ως
 συ ́γκριση με τις κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς που ισχυ ́ουν στο μεταφορα ́ αποβλη ́των που προορι ́ζονται για δια ́θεση κατα ́ την
 πλαι ́σιο του ΕΓΤΠΕ για την επιβολη ́ μειω ́σεων επιβεβαιω ́νει ́εννοια του τι ́τλου ΙΙ, κεφα ́λαιο Α, του ΚΜΑ, σε συνδυασμο ́ με
 την α ́ποψη των Κα ́τω Χωρω ́ν ο ́τι η μει ́ωση του 25 % ει ́ναι το α ́ρθρο 1, στοιχει ́ο ε', της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ (4), της
 εκτο ́ς πα ́σης αναλογι ́ας. 15ης Ιουλι ́ου 1975, περι ́ των στερεω ́ν αποβλη ́των;


text:
24.10.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 327/3
 lemg apoä sgm gleqolgmiäa sgy jasabokgäy sxm em koäcx joimotäy jamoämey jai pqoästpa cia soty oqcamirlotäy epi-
 uoäqxm, eärsx jai am, jasó sgm gleqolgmiä a atsgä, g odg- hexäqgrgy jai eneäsargy pkoiäxm jai cia siy rtmaueiäy
 ciäa atsgä dem eiäve ajoäla lesaueqheiä oqhxäy rso ehmijoä dqarsgqioäsgsey sxm matsijxäm aqvxäm, paqeäbg siy tpo-
 diäjaio. vqexäreiy pot tpeävei apoä so óqhqo 16, paqócqauoy 1,
 sgy odgciäay atsgäy.
 2. Re peqiä psxrg epirsqougäy uoäqxm eirpqavheämsxm jasó
 paqóbarg sot joimosijotä dijaiäot, so diäjaio atsoä dem
 apacoqetäei sgm jasabokgä soäjxm rtäluxma le jamoämey 2. Jasadijófei sgm Iqkamdiäa rsa dijarsijó eänoda.
 tpokocirlotä kicoäseqo etmoøjotäy apoä soty irvtäomsey rso
 pkaiärio sot joimotä jahersxäsoy sgy acxcgäy amafg-
 sgärexy sxm avqexrsgäsxm jasabkgheämsxm lesantä (1) EE C 55 sgy 20.2.1998.
 idixsxäm, euoärom oi jamoämey atsoiä euaqloäfomsai jasó
 som iädio sqoäpo rsiy eämdijey pqorutceäy peqiä epirsqougäy
 sxm uoäqxm atsxäm oi opoiäey rsgqiä fomsai rso joimosijoä
 diäjaio jai rÂ ejeiämey pot rsgqiä fomsai rso erxseqijoä
 diäjaio.
 (1) EE C 318 sgy 26.10.1996. APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (eäjso slgäla)
 sgy 17gy Repselbqiäot 1998
 rsgm tpoäherg C-323/96: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT mosgäsxm jasó Barikeiäot sot Bekciäot (1)
 (peälpso slgäla) (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Rtlbóreiy dgloriäxm eäqcxm
 sgy 15gy Repselbqiäot 1998 Ç Odgciäey 89/440/EOJ jai 93/37/EOJ Ç èkkeiwg dglo-
 rietärexy pqojgqtänexy diacxmirlotä Ç Adijaiokoäcgsg
 rsgm tpoäherg C-431/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- euaqlocgä sgy diadijariäay le diapqaclósetrg)
 mosgäsxm jasó Iqkamdiäay (1)
 (98/C 327/05)
 (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Odgciäa 94/57/EJ sot
 Rtlbotkiäot Ç Paqókeiwg lesauoqóy rso erxseqijoä
 diäjaio)
 (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä)
 (98/C 327/04)
 (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 Rsgm tpoäherg C-323/96, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 Rsgm tpoäherg C-431/97, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Hendrik van Lier) jasó Barikeiäot
 mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Berend Jan Drijber) jasó Iqkamdiäay
 sot Bekciäot (ejpqoärxpoy: Michel FlameÂe), le amsijeiälemo
 (ejpqoärxpoy: Michael A. Buckley), le amsijeiälemo ma
 ma diapirsxheiä oäsi so Bariäkeio sot Bekciäot, lg dglorietäo-
 amacmxqirseiä oäsi g Iqkamdiäa, paqakeiäpomsay ma herpiärei siy
 msay rsgm Epiä rglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 amacjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy gä dioijgsijeäy diasóneiy
 pqojgäqtng diacxmirlotä soäro cia so rtämoko oäro jai cia
 cia ma rtlloquxheiä pqoy sgm odgciäa 94/57/EJ sot Rtlbot-
 jóhe eäma apoä sa slgälasa sot eäqcot jasarjetgäy sot jsiqiäot
 kiäot, sgy 22ay Moelbqiäot 1994, rvesijó le soty joimotäy
 sot Vlaamse Raad, jahxäy jai lg euaqloäfomsay siy diadija-
 jamoämey jai pqoästpa cia soty oqcamirlotäy epihexäqgrgy jai
 riäey amaheärexy oäpxy pqobkeäpomsai apoä sgm odgciäa 89/440/
 eneäsargy pkoiäxm jai cia siy rtmaueiäy dqarsgqioäsgsey sxm
 EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 18gy Iotkiäot 1989, cia sgm sqopo-
 matsijxäm aqvxäm (EE L 319 sgy 12.12.1994, r. 20), paqeäbg siy
 poiägrg sgy odgciäay 71/305/EOJ peqiä rtmsomirlotä sxm diadi-
 tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sgm odgciäa atsgä jai apoä sg
 jarixäm cia sg rtämawg rtlbórexm dgloriäxm eäqcxm (EE
 Rtmhgäjg EJ, so Dijarsgäqio (peälpso slgäla), rtcjeiälemo
 L 210 sgy 21.7.1989, r. 1), jai apoä sgm odgciäa 93/37/EOJ sot
 apoä soty C. Gulmann, pqoäedqo slgälasoy, M. Wathelet
 Rtlbotkiäot, sgy 14gy Iotmiäot 1993, peqiä rtmsomirlotä sxm
 (eirgcgsgä), J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward jai
 diadijarixäm cia sg rtämawg rtlbórexm dgloriäxm eäqcxm (EE
 J.-P. Puissochet, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: F. G. Jacobs,
 L 199 sgy 9.8.1993, r. 54), jai eidijoäseqa amaheäsomsay adi-
 cqallaseäay: R. Grass, eneädxre rsiy 15 Repselbqiäot 1998
 jaiokoäcgsa so slgäla 4 le diapqaclósetrg, paqeäbg siy tpo-
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 vqexäreiy pot tpeävei apoä siy odgciäey atseäy, jai ajqibeärseqa
 apoä sa óqhqa 7 jai 11 sgy odgciäay 93/37/EOJ so Dijarsgä-
 1. G Iqkamdiäa, paqakeiä pomsay ma herpiärei elpqoheärlxy sa qio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty H. Ragnemalm,
 amacjaiäa molohesijó, jamomirsijó jai dioijgsijó leäsqa pqoäedqo slgälasoy, G. F. Mancini, P. J. G. Kapteyn, J. L.
 cia ma rtlloquxheiä pqoy sgm odgciäa 94/57/EJ sot Murray jai J. L. Ixómmot (eirgcgsgä), dijarseäy, cemijoäy
 Rtlbotkiäot, sgy 22ay Moelbqiä ot 1994, rvesijó le soty eiraccekeäay: S. Alber, cqallaseäay: H. von Holstein, boghoäy


text:
 3.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/59
 Προσφυγή της 12ης Μαΐου 2010 — de Fays κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-30/10)
 2010/C 179/104
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Philippe de Fays (Malèves-Sainte-Marie-Wastinnes, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: Ν. Σολδάτος, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως περί μη αναγνωρίσεως της επαγγελματικής προελεύσεως της ασθενείας από την οποία προσεβλήθη ο προσφεύγων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της ΑΔΑ της 8ης Σεπτεμβρίου 2009 και της 12ης Φεβρουαρίου 2010 και να αναγνωρίσει ότι ο προσφεύγων είναι ανίκανος προς εργασία λόγω επαγγελματικής ασθενείας από τις 15 Μαΐου 2005·
 —
 επικουρικώς, να συστήσει εκ νέου υγειονομική επιτροπή αποτελούμενη από ιατρούς ειδικευμένους στις ιοντίζουσες ακτινοβολίες προκειμένου να αποφανθεί αν ο προσφεύγων εκτέθηκε, κατά τη διάρκεια των επαγγελματικών του δραστηριοτήτων, στον κίνδυνο να προσβληθεί από ασθένεια προκαλούμενη από ιοντίζουσες ακτινοβολίες·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 10.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 371/33
 Προσφυγή-αγωγή της 26ης Αυγούστου 2016 — ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-48/16)
 (2016/C 371/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ZZ (εκπρόσωπος: J. Abiks, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως που προσδιορίζει τον αριθμό των συντάξιμων ετών που αναγνωρίζονται στο πλαίσιο του συνταξιοδοτικού συστήματος της ΕΕ, η οποία εκδόθηκε κατόπιν αιτήσεως μεταφοράς συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, και αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας που υπέστη ο προσφεύγων λόγω της μη τηρήσεως εκ μέρους της καθής εύλογης προθεσμίας για την επεξεργασία της αιτήσεως αυτής.
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2015 με την οποία η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή προσδιόρισε οριστικώς το ποσό που μεταφέρεται στο συνταξιοδοτικό σύστημα της ΕΕ στο ύψος των 135 955,38 ευρώ αντί των 155 237,25 ευρώ,
 —
 να καταδικάσει την καθής στην καταβολή αποζημιώσεως ύψους 10 739,28 ευρώ για τη ζημία που υπέστη ο προσφεύγων λόγω της παραβιάσεως της αρχής της χρηστής διοικήσεως από τις υπηρεσίες της Επιτροπής,
 —
 να καταδικάσει την καθής στην καταβολή εύλογης κατά την κρίση του χρηματικής ικανοποιήσεως — όχι μικρότερης του ποσού των 1 000 ευρώ — στον προσφεύγοντα για την ηθική βλάβη που αυτός υπέστη συνεπεία της οριστικής προσβαλλομένης αποφάσεως,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.


text:
 11.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 39/14
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Δεκεμβρίου 2011 — AO κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-365/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προθεσμία ασκήσεως αναιρέσεως - Εκπρόθεσμο - Υπογεγραμμένο πρωτότυπο του εισαγωγικού δίκης εγγράφου εκπρόθεσμα κατατεθειμένο - Τυχαίο συμβάν - Άρθρο 43, παράγραφος 6, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως απαράδεκτη)
 2012/C 39/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: AO (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: P. Lewisch, δικηγόρος)
 Αναιρεσίβλητη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Curral και J. Baquero Cruz)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώτο τμήμα) της 4ης Απριλίου 2011, F-45/10, AO κατά Επιτροπής (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Η ΑΟ φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και εκείνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) EE C 282 της 24.9.2011.


text:
 18.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/27
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Obersten Gerichtshof (Αυστρία) στις 2 Μαΐου 2016 – Austria Asphalt GmbH & Co OG κατά Bundeskartellanwalt
 (Υπόθεση C-248/16)
 (2016/C 260/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Obersten Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Austria Asphalt GmbH & Co OG
 Καθού: Bundeskartellanwalt
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 139/2004 (1), της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (κανονισμός συγκεντρώσεων), την έννοια ότι, σε περίπτωση που ο αποκλειστικός έλεγχος επί υφιστάμενης επιχειρήσεως μεταβληθεί σε κοινό έλεγχο και η επιχείρηση που είχε προηγουμένως τον αποκλειστικό έλεγχο διατηρήσει τη συμμετοχή της ασκώντας από κοινού έλεγχο, συγκέντρωση υπάρχει μόνον όταν η επιχείρηση αυτή εκπληρώνει μόνιμα όλες τις λειτουργίες μιας αυτόνομης οικονομικής ενότητας;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 139/2004, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (ΕΕ L 24, σ. 1).


text:
 29.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/29
 Αναίρεση που άσκησε στις 9 Ιουλίου 2009 η Calvin Klein Trademark Trust κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (έκτο τμήμα) στις 7 Μαΐου 2009 στην υπόθεση T-185/07, Calvin Klein Trademark Trust κατά ΓΕΕΑ και Zafra Marroquineros, S.L.
 (Υπόθεση C-254/09 P)
 2009/C 205/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Calvin Klein Trademark Trust (εκπρόσωπος: T. Andrade Boué, abogado)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) και Zafra Marroquineros, S.L.
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου (έκτο τμήμα) της 7ης Μαΐου 2009, στην υπόθεση T-185/07,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και τη Zafra Marroquineros, S.L. στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Αντίθεση προς τη νομολογία όσον αφορά την ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 40/94 (1) για το κοινοτικό σήμα, σχετικά με το ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι παράγοντες που ασκούν επιρροή στη συγκεκριμένη υπόθεση: δεν αξιολογήθηκε νομικά το γεγονός ότι η αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος χρησιμοποίησε το σήμα αυτό για να αντιγράψει τα γνωστά σήματα cK και οι ίδιες οι ενέργειες της αιτούσας καταδεικνύουν πέραν πάσης αμφισβητήσεως ότι τα γράμματα CK αποτελούν το τμήμα του προσβαλλόμενου κοινοτικού σήματος με τη μεγαλύτερη διακριτική ισχύ.
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, διότι δεν εξετάστηκε η φήμη των αντιταχθέντων σημάτων στο πλαίσιο του άρθρου αυτού.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα
 (ΕΕ L 11, σ. 1)


text:
 6.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 235/10
 Προσφυγή της 14ης Αυγούστου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-392/07)
 (2007/C 235/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: R. Lyal)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2005/19/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Φεβρουαρίου 2005, για την τροποποίηση της οδηγίας 90/434/ΕΟΚ σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς για τις συγχωνεύσεις, διασπάσεις, εισφορές ενεργητικού και ανταλλαγές μετοχών που αφορούν εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών (1), κατά το μέρος που αφορά τη μεταφορά της καταστατικής έδρας μιας ευρωπαϊκής εταιρίας (στο εξής: SE) και μιας ευρωπαϊκής συνεταιριστικής εταιρίας (στο εξής: SCE) και την εγγραφή των SE και SCE στον κατάλογο των εταιριών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, ή τουλάχιστον μη κοινοποιώντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που έχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο τόσο των διατάξεων της οδηγίας που αφορούν τη μεταφορά της καταστατικής έδρας μιας SE ή SCE όσο και του στοιχείου α' του παραρτήματος έληξε την 1η Ιανουαρίου 2006.
 (1) ΕΕ L 58, της 4.3.2005, σ. 19.


text:
 24.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 366/35
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Οκτωβρίου 2012 — EDF κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-389/12 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Αγορά της ηλεκτρικής ενέργειας - Απόφαση με την οποία εγκρίνεται πράξη συγκεντρώσεως υπό τον όρον της τηρήσεως ορισμένων δεσμεύσεων - Άρνηση χορηγήσεως της παρατάσεως της προθεσμίας που τάχθηκε για την εκπλήρωση των συναφών υποχρεώσεων - Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων - Μη ύπαρξη επείγοντος)
 2012/C 366/71
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Électricité de France (EDF) (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Creus Carreras και A. Valiente Martin, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Giolito και S. Noë)
 Αντικείμενο
 Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων σχετικά με την απόφαση C(2012) 4617 τελικό της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 2012, με την οποία δεν χορηγήθηκε στην προσφεύγουσα η παράταση της προθεσμίας που της τάχθηκε για την εκπλήρωση ορισμένων υποχρεώσεων της, και της οποίας το περιεχόμενο επανέλαβε η απόφαση C(2009) 9059, της 12ης Νοεμβρίου 2009, με την οποία εγκρίθηκε η πράξη συγκεντρώσεως για την απόκτηση του αποκλειστικού ελέγχου του ενεργητικού της επιχειρήσεως Segebel από την Electricité de France S.A. (υπόθεση COMP/M.5549 — EDF/Segebel).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
C 19/38 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25.1.2003
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα — Παράβαση των άρθρων 42 και
 8 του κανονισμού 40/94.
 Κατά την προσφεύγουσα, ανα-
 κοπή μπορεί να στηρίζεται σε
 προηγούμενη αίτηση καταχω-
 Αιτών την καταχώριση Moser Grupo Media, S.L.
 ρίσεως κοινοτικού σήματος
 κοινοτικού σήματος:
 που δεν έχει ακόμη καταλήξει
 σε καταχώριση.
 Αμφισβητούμενο κοινο- το εικονιστικό σήμα «Moser Grupo
 τικό σήμα: Media, S.L.» για αγαθά και υπηρε- (1 ) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής ∆εκεμβρίου
 σίες των κατηγοριών 9, 16, 38, 39 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1).
 και 41 (αίτηση αριθ. 409664)
 ∆ικαιούχος του σήματος Metro-Goldwin-Mayer Lion
 ή σημείου, ανακόπτων: Corporation
 Προσφυγή του Roland Schintgen κατά της Επιτροπής των
 Σήμα ή σημείο επί του Εθνικά δικαιώματα, καθώς και η
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 15 Νοεμβρίου
 οποίου βασίζεται η ανα- αίτηση αριθ. 141820 για την
 κοπή: καταχώριση ως κοινοτικού σήματος 2002
 του λεκτικού σήματος «MGM» για
 αγαθά και υπηρεσίες των κατηγο- (Υπόθεση Τ-343/02)
 ριών 9, 38 και 41
 (2003/C 19/73)
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της υπ' αριθ. 141820
 ανακοπών: αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 σήματος του Moser Grupo Media,
 η οποία παραγνωρίζει ορισμένα από
 τα προγενέστερα δικαιώματα, καθώς
 και την υπ' αριθ. 141820 αίτηση Ο Roland Schintgen, κάτοικος Keispelt (Λουξεμβούργο), εκπρο-
 της νυν προσφεύγουσας για την σωπούμενος από τον Lucas Vogel, avocat, άσκησε στις 15
 καταχώριση ως κοινοτικού σήματος Νοεμβρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 του λεκτικού σήματος «MGM» Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων.
 Απόφαση του τμήματος Η προσφυγή του ανακόπτοντος και
 προσφυγών: νυν προσφεύγοντος απορρίφθηκε Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 ως απαράδεκτη.
 — να ακυρώσει την από 16 Ιουλίου 2002 απόφαση της Α∆Α
 με την οποία απορρίφθηκε η από 28 Φεβρουαρίου 2002
 Λόγοι της παρούσας — Παράβαση του άρθρου 58 του ένσταση του προσφεύγοντος, με την οποία ζητούνταν η
 προσφυγής: κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), ακύρωση των εκλογών για την τοπική επιτροπή προσωπικού,
 καθ' όσον η προσφεύγουσα τον διορισμό των εκλεγμένων στην επιτροπή προσωπικού και
 πλήττεται από την απόφαση την παράλειψη της Επιτροπής να ακυρώσει αυτές τις εκλογές
 του τμήματος ανακοπών. Κατά και να αναγνωρίσει ότι η επιτροπή προσωπικού του Λουξεμ-
 την προσφεύγουσα, o Moser βούργου, που προέκυψε από αυτές τις εκλογές, δεν έχει
 Grupo Media διατηρεί τη νόμιμη σύνθεση·
 δυνατότητα να μετατρέψει την
 αίτησή του για την καταχώριση — να ακυρώσει, κατά το μέτρο του αναγκαίου, τις ανωτέρω
 κοινοτικού σήματος σε άλλες εκλογές για την τοπική επιτροπή προσωπικού του Λουξεμ-
 χώρες, με το πλεονέκτημα της βούργου, καθώς και το διορισμό των εκλεγμένων που έγινε
 χρήσεως της ημερομηνίας της συνεχεία των εκλογών και να ακυρώσει την παράλειψη της
 αιτήσεώς του για την καταχώ- Επιτροπής να ακυρώσει τις εκλογές και να κηρύξει παράνομη
 ριση κοινοτικού σήματος. τη σύνθεση της τοπικής επιτροπής προσωπικού του Λουξεμ-
 Αυτό δεν θα ήταν δυνατόν αν βούργου που προέκυψε από τις εκλογές·
 η αίτηση καταχωρίσεως κοινο-
 τικού σήματος είχε απορριφθεί — να καταδικάσει την καθού στα δικαστικά έξοδα καθώς και
 βάσει της αιτήσεως καταχω- στα έξοδα στο πλαίσιο της διαδικασίας και μεταξύ άλλων
 ρίσεως κοινοτικού σήματος στα έξοδα διορισμού αντικλήτου, μετακινήσεως και διαμονής
 της προσφεύγουσας. και στις αμοιβές των δικηγόρων.
 ---pagebreak--- 25.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 19/39
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1. να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής (Ευρωστάτ) να
 Ο προσφεύγων ζητεί, με την προσφυγή του, την ακύρωση της
 αποφάσεως της Α∆Α με την οποία απορρίφθηκε η ένστασή του, με αποκλείσει την Εuropean Dynamics από τη διαδικασία
 την οποία ζητούνταν η ακύρωση των εκλογών της τοπικής μειοδοτικού διαγωνισμού για την πρόσκληση υποβολής
 προσφορών 2002/S 106-083279 — Παρτίδα 1 για την
 επιτροπής προσωπικού του Λουξεμβούργου που έγιναν τον
 Νοέμβριο του 2002. «περαιτέρω ανάπτυξη του συνεργατικού λογισμικού CIRCA»·
 2. να υποχρεώσει την Επιτροπή (Ευρωστάτ) να εκτιμήσει την
 Κατά τον προσφεύγοντα, o συνδυασμός υποψηφίων «Ευρωπαϊκή προσφορά την οποία υπέβαλε η Εuropean Dynamics στην
 Αλληλεγγύη» έλαβε μόνον μία από τις είκοσι έδρες της τοπικής προαναφερθείσα διαδικασία μειοδοτικού διαγωνισμού και να
 επιτροπής προσωπικού, παρά το γεγονός ότι οι ψήφοι που έλαβαν της επιτρέψει να μετάσχει πλήρως και σε ίση βάση με όλους
 τα μέλη αυτού του οργανισμού ανέρχονταν στο 25,523 % του τους άλλους διαγωνιζόμενους·
 συνόλου των εγκύρων ψήφων.
 3. να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της
 Ο προσφεύγων επικαλείται προς στήριξη της προσφυγής του: παρούσας προσφυγής.
 — παράβαση του άρθρου 9, παράγραφος 3, του ΚΥΚ,
 — παράβαση του πρώτου άρθρου του παραρτήματος του ΚΥΚ,
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 — παράγραφος του άρθρου 6 του κανονισμού για τη σύνθεση
 και λειτουργία της επιτροπής προσωπικού,
 Η προσφεύγουσα είναι εταιρία που δρα στον τομέα της τεχνολο-
 — πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως. γίας πληροφόρησης και επικοινωνίας. Μετέσχε στην πρόσκληση
 υποβολής προσφορών 2002/S 106 -083279 για τα «συστήματα
 πληροφόρησης της Ευρωστάτ: τεχνολογίες πληροφόρησης και
 Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι οι ανωτέρω διατάξεις επιβάλλουν επικοινωνίας για το κοινοτικό στατιστικό σύστημα» και ειδικότερα
 πιστή εκπροσώπηση, στην τοπική επιτροπή προσωπικού, όλων των στην Παρτίδα 1 της πρόσκλησης υποβολής προσφορών, «περαι-
 τάσεων που εκφράζονται με τις εκλογές. Αυτή η εκπροσώπηση δεν τέρω ανάπτυξη του συνεργατικού λογισμικού CIRCA». Η καθής
 διασφαλίζεται επαρκώς, εφόσον μέρος μεγαλύτερο του ενός απέρριψε την αίτηση της προσφεύγουσας, διότι το βιογραφικό
 τετάρτου του συνόλου των εγκύρων ψήφων των υπαλλήλων οδηγεί σημείωμα τουλάχιστον ενός από τους εμπειρογνώμονες, από μια
 μόνον στον διορισμό του 1/20ού των μελών της επιτροπής ομάδα 27 ατόμων, δεν περιλάμβανε λεπτομερή στοιχεία σχετικά
 προσωπικού. με τα εκπαιδευτικά και επαγγελματικά του προσόντα.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται
 ότι η απόφαση περί απορρίψεως της προσφοράς της αντιβαίνει
 προς την αρχή της αναλογικότητας. Η προσφορά απορρίφθηκε
 διότι ένα βιογραφικό σημείωμα δεν περιλάμβανε λεπτομερή στοι-
 χεία, ενώ οι προϋποθέσεις του διαγωνισμού αναφέρονταν γενικά
 Προσφυγή της Εuropean Dynamics κατά Επιτροπής των στην πείρα της ομάδας, χωρίς περαιτέρω εξειδίκευση.
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 21 Νοεμβρίου
 2002
 Η προσφεύγουσα περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η αμφισβητούμενη
 (Υπόθεση T-345/02) απόφαση πάσχει κατάφωρη πλάνη εκτιμήσεως. Κατά την
 προσφεύγουσα, η καθής δεν χρησιμοποίησε την ευχέρεια την οποία
 διέθετε να ζητήσει διευκρινίσεις επ' αυτού και, επομένως, παρέβη
 (2003/C 19/74) την υποχρέωσή της προνοίας και την αρχή της χρηστής διοικήσεως.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επίσης ότι η καθής, παραλείποντας
 να ζητήσει διευκρινίσεις και απορρίπτοντας, ως εκ τούτου, την
 προσφορά της προσφεύγουσας, δεν εξασφάλισε ίση μεταχείριση
 Η Εuropean Dynamics (Αθήνα), εκπροσωπούμενη από τους των διαγωνιζομένων. Κατά την προσφεύγουσα, μια επιτροπή
 W. Knapp, Rechtsanwalt, και ∆. Σπανού, δικηγόρο, άσκησε κρίσεως δεν διαθέτει απεριόριστη διακριτική ευχέρεια να ζητεί ή
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις να μη ζητεί διευκρινίσεις επί συγκεκριμένης προσφοράς, αλλά
 21 Νοεμβρίου 2002 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊ- δεσμεύεται από αντικειμενικά κριτήρια και υπόκειται σε δικαστικό
 κών Κοινοτήτων. έλεγχο.


text:
 1.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/69
 Προσφυγή της 3ης Μαρτίου 2010 — Südzucker κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-102/10)
 2010/C 113/102
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Südzucker AG Mannheim/Ochsenfurt (Μανχάιμ, Γερμανία), AGRANA Zucker GmbH (Βιέννη, Αυστρία), Südzucker Polska S.A. (Μπρεσλάου, Πολωνία), Raffinerie Tirlemontoise SA (Βρυξέλλες, Βέλγιο), Saint Louis Sucre SA (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: H.-J. Prieß και B. Sachs, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 1193/2009 της Επιτροπής, της 3ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με τη διόρθωση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1762/2003, (ΕΚ) αριθ. 1775/2004, (ΕΚ) αριθ. 1686/2005 (ΕΚ), αριθ. 164/2007 και τον καθορισμό των εισφορών στην παραγωγή στον τομέα της ζάχαρης για τις περιόδους εμπορίας 2002/03, 2003/04, 2004/05 και 2005/06,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες προβάλλουν, προς στήριξη της προσφυγής τους, διάφορους λόγους ακύρωσης.
 Ο πρώτος λόγος ακύρωσης συνίσταται στον ισχυρισμό των προσφευγουσών ότι συντρέχει, κατ’ αναλογία, παράβαση του άρθρου 233 ΕΚ (άρθρου 266 ΣΛΕΕ), διότι η Επιτροπή δεν συμμορφώθηκε με τις επιταγές του Δικαστηρίου, όπως αυτές προκύπτουν από την απόφαση της 8ης Μαΐου 2008, C-5/06 και C-23/06 έως C-36/06, Zuckerfabrik Jülich κ.λπ. (Συλλογή 2008, σ. I-3231). Με την εν λόγω απόφαση το Δικαστήριο καθόρισε τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να προσδιορίζονται οι παράμετροι «εξαγώγιμο πλεόνασμα» και «συνολικός όγκος των εξαγωγών ως προς τις οποίες έχουν αναληφθεί υποχρεώσεις» για τις περιόδους εμπορίας ζάχαρης 2002/03 έως 2005/06. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή αλλοίωσε επίσης, με τον προσβαλλόμενο κανονισμό, την τρίτη παράμετρο, το «συνολικό ποσό των επιστροφών», μολονότι ο υπολογισμός της δεν αποτελούσε αντικείμενο της υπόθεσης Zuckerfabrik Jülich.
 Ο δεύτερος λόγος ακύρωσης στηρίζεται στον ισχυρισμό των προσφευγουσών περί παραβάσεως από την Επιτροπή του άρθρου 15, παράγραφος 1, στοιχείο δ', του κανονισμού (ΕΚ) 1260/2001 (1), καθώς και του γράμματος και του πνεύματος του κανονισμού αυτού. Συναφώς οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται, μεταξύ άλλων, ότι η Επιτροπή, για να εξεύρει το συνολικό ποσό των επιστροφών, συνυπολόγισε τις επιστροφές κατά την εξαγωγή για τις οποίες δεν είχε υποβληθεί αίτηση καταβολής και οι οποίες δεν είχαν καταβληθεί. Επιπλέον, ο κατ’ αποκοπή υπολογισμός των μηνιαίων εξαγωγών οδηγεί σε ανακριβείς υπολογισμούς. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται συναφώς ότι το Δικαστήριο, με την απόφαση Zuckerfabrik Jülich, απαγόρευσε τον προσδιορισμό της συνολικής ζημίας σε ύψος μεγαλύτερο από το ύψος των εξόδων λόγω επιστροφών.
 Τρίτον, έχει παραβιαστεί η απαγόρευση της αναδρομικής εφαρμογής, καθόσον η Επιτροπή, με τον προσβαλλόμενο κανονισμό, τροποποίησε αναδρομικά το συνολικό ποσό των επιστροφών.
 Με τον τέταρτο λόγο, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι συντρέχει παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης κατά το άρθρο 253 ΕΚ (άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ), διότι η Επιτροπή παραθέτει μεν ως αιτιολογία του προσβαλλόμενου κανονισμού την εφαρμογή της απόφασης Zuckerfabrik Jülich, αλλά, κατά την άποψη των προσφευγουσών, δεν λαμβάνει υπόψη τις επιταγές που απορρέουν από την απόφαση αυτή.
 Τέλος, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται, προβάλλοντας την αιτίαση περί «λοιπών νομικών σφαλμάτων», ότι στις 3 Νοεμβρίου 2009 η Επιτροπή δεν ήταν πλέον αρμόδια να εκδώσει κανονισμό για εισφορές παραγωγής για τις περιόδους εμπορίας ζάχαρης 2002/2003 έως 2005/2006, διότι ο κανονισμός 1260/2001, τον οποίο η Επιτροπή αναφέρει ως νόμιμο έρεισμα, είχε ήδη καταργηθεί κατά το χρονικό σημείο της έκδοσης του προσβαλλόμενου κανονισμού. Επιπλέον, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι συντρέχει παράβαση του άρθρου 37, παράγραφος 2, ΕΚ, διότι, σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, έπρεπε να έχει επιλεγεί άλλη διαδικασία για την έκδοση του κανονισμού.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1260/2001 του Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου 2001, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ L 178, σ. 1).


text:
 C 316/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.11.2000
 1) Το πρωτο ́κολλο αριθ. 2 σχετικα ́ με το ́αρθρο 119 της 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 Συνθη ́κης για την ́δρυση ι της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας,
 που προσαρτα ́ται στην Συνθη ́κη ΕΚ, ́εχει εφαρμογη ́ σε 2) Καταδικα ́ζει το Κοινοβου ́λιο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 αποζημι ́ωση ́οπως η προ ́σθετη αποζημι ́ωση προ ́ωρης συντα-
 ξιοδοτη ́σεως που προβλε ́πεται στη συλλογικη ́ συ ́μβαση
 εργασι ́ας αριθ. 17, η οποι ́α κατε ́στη υποχρεωτικη ́ με το (1) EE C 246 της 28.8.1999.
 βασιλικο ́ δια ́ταγμα της 16ης Ιανουαρι ́ου 1975, και στη
 συλλογικη ́ συ ́μβαση εργασι ́ας της 23ης Μαι ̈́ου 1984, που
 συνη ́φθη στο πλαι ́σιο της υποεπιτροπη ́ς ́σηςι εκπροσω ́ πησης
 αριθ. 315.1.
 2) Μια προ ́σθετη αποζημι ́ωση η οποι ́α, ́οπως εν προκειμε ́νω,
 συνιστα ́ αμοιβη ́ υπο ́ την ́εννοια του ́αρθρου 119 της
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Συνθη ́κης ΕΚ (τα ́αρθρα 177 ́εως 120 της Συνθη ́κης ΕΚ
 αντικαταστα ́θηκαν απο ́ τα ́αρθρα 136 ΕΚ ́εως 143 ΕΚ)
 δεν εμπι ́πτει στο ́αρθρο 5 της οδηγι ́ας 76/207/ΕΟΚ του της 12ης Σεπτεμβρι ́ου 2000
 Συμβουλι ́ου, της 9ης Φεβρουαρι ́ου 1976, περι ́ της εφαρμο-
 γη ́ς της αρχη ́ς της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως ανδρω ́ ν και γυναικω
 ́ ν, στην υπο ́θεση C-276/97: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 ́οσον αφορα ́ την προ ́σβαση σε απασχο ́ληση, την επαγγελμα- τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 τικη ́ εκπαι ́δευση και προω ́ θηση και τις συνθη ́κες εργασι ́ας.
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — 'Αρθρο 4, παρα ́γραφος 5,
 (1) EE C 188 της 3.7.1999. της ́εκτης οδηγι ́ας ΦΠΑ — ∆ια ́θεση προς χρη ́ση οδω ́ν
 ́εναντι καταβολη ́ς διοδι ́ων — Μη υπαγωγη ́ τους στον
 ΦΠΑ — Κανονισμοι ́ (ΕΟΚ, Ευρατο ́μ) 1552/89 και 1553/89
 — 'Ιδιοι πο ́ροι προερχο ́μενοι απο ́ τον ΦΠΑ»)
 (2000/C 316/15)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 της 13ης Ιουλι ́ου 2000
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στην υπο ́θεση C-174/99 P: Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο κατα ́ στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Pierre Richard (1)
 Στην υπο ́θεση C-276/97, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 («Υπα ́ λληλοι — ∆ιαδικασι ́α προσλη ́ψεως — Εφαρμογη ́ (εκπρο ́σωποι: H. Michard και Ε. Traversa) κατα ́ Γαλλικη ́ς
 του α ́ ρθρου 29, παρα ́γραφος 1, του ΚΥΚ») ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: K. Rispal-Bellanger και G. Mignot),
 με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α:
 (2000/C 316/14)
 — μη επιβα ́λλοντας, κατα ́ παρα ́βαση των α ́ρθρων 2 και 4 της
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των
 κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ εργασιω ́ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας:
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49),
 τον φο ́ρο προστιθε ́μενης αξι ́ας στα διο ́δια των αυτοκινη-
 Στην υπο ́θεση C-174/99 P, Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο (εκπρο ́σωπος: τοδρο ́μων, τα οποι ́α συνιστου ́ν αντιπαροχη ́ καταβαλλο ́μενη
 J. Sant’Anna, επικουρου ́μενος απο ́ τον D. Waelbroeck), με αντι- απο ́ τους χρη ́στες ́εναντι της υπηρεσι ́ας που τους παρε ́χεται,
 κει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε κατα ́ της αποφα ́σεως που και
 εξε ́δωσε στις 9 Μαρτι ́ου 1999 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (πε ́μπτο τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-273/97, Richard — μη θε ́τοντας στη δια ́θεση της Επιτροπη ́ς, ως ιδι ́ους πο ́ρους
 κατα ́ Κοινοβουλι ́ου (Συλλογη ́ 1999, σ. Ι-Α-45 και ΙΙ-235), και με της Κοινο ́τητας, τα αντι ́στοιχα ποσα ́, πλε ́ον το ́κων υπερημε-
 την οποι ́α ζητει ́ται η εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που ο ρι ́ας,
 ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι ο Pierre Richard, υπα ́λληλος στο Ευρωπαϊκο ́
 Κοινοβου ́λιο, κα ́τοικος Λουξεμβου ́ργου, εκπροσωπου ́μενος απο ́ παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ, το
 τους Α. Lutgen και J. Feltgen, δικηγο ́ρους Λουξεμβου ́ργου, με ∆ικαστη ́ριο συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́ε-
 το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο τους, δρο, J. C. Moitinho de Almeida (εισηγητη ́), L. Sevón και
 1, rue Jean-Pierre Brasseur, το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), R. Schintgen, προε ́δρους τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn,
 συγκει ́μενο απο ́ τους D. A. O. Edward, προ ́εδρο τμη ́ματος, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, P. Jann, H. Ragnemalm,
 P. J. G. Kapteyn, P. Jann, H. Ragnemalm (εισηγητη ́), και Β. Σκουρη ́ και F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber,
 M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμμα- γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau και Η. A. Rühl, κυ ́ριοι υπα ́λ-
 τε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις ληλοι διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 12 Σεπτεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση
 13 Ιουλι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ---pagebreak--- 4.11.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 316/9
 1) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη επιβα ́λλοντας τον φο ́ρο προστι- παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ, το
 θε ́μενης αξι ́ας στα διο ́δια αυτοκινητοδρο ́μων που εισπρα ́τ- ∆ικαστη ́ριο συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́-
 τονται ως αντιπαροχη ́ λο ́γω της παρεχο ́μενης υπηρεσι ́ας εδρο, J. C. Moitinho de Almeida (εισηγητη ́), L. Sevón και
 στους χρη ́στες, δοθε ́ντος ́οτι η υπηρεσι ́α αυτη ́ δεν παρε ́χεται R. Schintgen, προε ́δρους τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn, C. Gul-
 απο ́ οργανισμο ́ δημοσι ́ου δικαι ́ου, κατα ́ την ́εννοια του mann, J.-P. Puissochet, P. Jann, H. Ragnemalm, Β. Σκουρη ́ και
 ́αρθρου 4, παρα ́γραφος 5, της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας:
 του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́εναρμονι ́σεως D. Louterman-Hubeau και Η. A. Rühl, κυ ́ριοι υπα ́λληλοι διοι-
 των νομοθεσιω ́ ν των κρατω ́ ν μελω ́ ν, των σχετικω ́ ν με κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 12 Σεπτεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το
 τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 προστιθεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση, και μη
 θε ́τοντας στη δια ́θεση της Επιτροπη ́ς, ως ιδι ́ους πο ́ρους εκ 1) Η Ιρλανδι ́α, μη επιβα ́λλοντας τον φο ́ρο προστιθε ́μενης αξι ́ας
 του φο ́ρου προστιθε ́μενης αξι ́ας, τα αντιστοιχου ́ντα στον στα διο ́δια που εισπρα ́ττονται για τη χρη ́ση των οδω ́ ν και
 φο ́ρο ποσα ́ που ́οφειλε να εισπρα ́ξει επι ́ των διοδι ́ων στους γεφυρω ́ ν επι ́ καταβολη ́ διοδι ́ων ως αντιπαροχη ́ς για την
 αυτοκινητοδρο ́μους, πλε ́ον το ́κων υπερημερι ́ας, παρε ́βη τις παρεχο ́μενη στους χρη ́στες υπηρεσι ́ας, δοθε ́ντος ́οτι η
 υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ τα ́αρθρα 2 και 4 της εν υπηρεσι ́α αυτη ́ δεν παρε ́χεται απο ́ οργανισμο ́ δημοσι ́ου
 λο ́γω οδηγι ́ας και απο ́ τους κανονισμου ́ς (ΕΟΚ, Ευρατο ́μ) δικαι ́ου, κατα ́ την ́εννοια του ́αρθρου 4, παρα ́γραφος 5,
 1553/89 του Συμβουλι ́ου, της 29ης Μαι ̈́ου 1989, για το της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 ομοιο ́μορφο οριστικο ́ καθεστω ́ ς εισπρα ́ξεως των ιδι ́ων 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ ν των
 πο ́ρων που προε ́ρχονται απο ́ τον φο ́ρο προστιθεμε ́νης αξι ́ας, κρατω ́ ν μελω ́ ν, των σχετικω ́ ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου
 και 1552/89 του Συμβουλι ́ου, της 29ης Μαι ̈́ου 1989, για εργασιω ́ ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας:
 την εφαρμογη ́ της αποφα ́σεως 88/376/ΕΟΚ, Ευρατο ́μ, για ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση, και μη θε ́τοντας στη δια ́θεση
 το συ ́στημα των ιδι ́ων πο ́ρων των Κοινοτη ́των. της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, ως ιδι ́ους
 πο ́ρους εκ του φο ́ρου προστιθε ́μενης αξι ́ας, τα αντιστοιχου ́-
 2) Καταδικα ́ζει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. ντα στον φο ́ρο ποσα ́ που ́οφειλε να εισπρα ́ξει επι ́ των
 διοδι ́ων, πλε ́ον το ́κων υπερημερι ́ας, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις
 (1) EE C 295 της 27.9.1997. που υπε ́χει απο ́ τα ́αρθρα 2 και 4 της εν λο ́γω οδηγι ́ας
 και απο ́ τους κανονισμου ́ς (ΕΟΚ, Ευρατο ́μ) 1553/89 του
 Συμβουλι ́ου, της 29ης Μαι ̈́ου 1989, για το ομοιο ́μορφο
 οριστικο ́ καθεστω ́ ς εισπρα ́ξεως των ιδι ́ων πο ́ρων που προε ́ρ-
 χονται απο ́ το φο ́ρο προστιθεμε ́νης αξι ́ας, και 1552/89
 του Συμβουλι ́ου, της 29ης Μαι ̈́ου 1989, για την εφαρμογη ́
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της αποφα ́σεως 88/376/ΕΟΚ, Ευρατο ́μ, για το συ ́στημα
 των ιδι ́ων πο ́ρων των Κοινοτη ́των.
 της 12ης Σεπτεμβρι ́ου 2000
 2) Καταδικα ́ζει την Ιρλανδι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 στην υπο ́θεση C-358/97: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Ιρλανδι ́ας (1) (1) EE C 387 της 20.12.1997.
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — 'Αρθρο 4, παρα ́γραφος 5,
 της ́εκτης οδηγι ́ας ΦΠΑ — ∆ια ́θεση προς χρη ́ση οδω ́ν
 ́εναντι καταβολη ́ς διοδι ́ων — Μη υπαγωγη ́ τους στον
 ΦΠΑ — Κανονισμοι ́ (ΕΟΚ, Ευρατο ́μ) 1552/89 και 1553/89
 — 'Ιδιοι πο ́ροι προερχο ́μενοι απο ́ τον ΦΠΑ») ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (2000/C 316/16) της 12ης Σεπτεμβρι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση C-359/97: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) τη ́των κατα ́ Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας
 και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας (1)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — 'Αρθρο 4, παρα ́γραφος 5,
 της ́εκτης οδηγι ́ας ΦΠΑ — ∆ια ́θεση προς χρη ́ση οδω ́ν
 Στην υπο ́θεση C-358/97, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ́εναντι καταβολη ́ς διοδι ́ων — Μη υπαγωγη ́ τους στον
 (εκπρο ́σωποι: H. Michard και B. Doherty) κατα ́ Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́- ΦΠΑ — Κανονισμοι ́ (ΕΟΚ, Ευρατο ́μ) 1552/89 και 1553/89
 σωπος: M. A. Buckley, επικουρου ́μενος απο ́ τους D. Sherlock, — 'Ιδιοι πο ́ροι προερχο ́μενοι απο ́ τον ΦΠΑ»)
 T. McCann και D. Moloney), με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι
 η Ιρλανδι ́α, μη επιβα ́λλοντας, κατα ́ παρα ́βαση των α ́ρθρων 2 και 4, (2000/C 316/17)
 παρα ́γραφοι 1, 2 και 5, της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του
 Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν με τους φο ́ρους
 κυ ́κλου εργασιω ́ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας: (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49), τον στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 φο ́ρο προστιθε ́μενης αξι ́ας στα διο ́δια που εισπρα ́ττονται για τη
 χρη ́ση των οδω ́ν και γεφυρω ́ν ́εναντι διοδι ́ων στην Ιρλανδι ́α και μη Στην υπο ́θεση C-359/97, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 θε ́τοντας στη δια ́θεση της Επιτροπη ́ς τα ποσα ́ των ιδι ́ων πο ́ρων και (εκπρο ́σωποι: H. Michard και B. Doherty) κατα ́ Ηνωμε ́νου Βασι-
 των το ́κων υπερημερι ́ας εν συνεχει ́α της ως α ́νω παραβα ́σεως, λει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́σωπος:


text:
C 246/46 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 28.8.1999
 ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως T-32/96 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-6/97 (1)
 (1999/C 246/93) (1999/C 246/96)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Με δια ́ταξη της 12ης Απριλι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του δευτε ́ρου Με δια ́ταξη της 5ης Μαι ̈́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-32/96, Société σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-6/97, Comafrica SpA και
 Générale κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 133 της 4.5.1996.
 (1) EE C 74 της 8.3.1997.
 ∆ιαγραφη ́ των ενωθεισω ́ ν υποθε ́σεων T-153/96 και T-8/97 (1)
 ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως T-62/97 (1)
 (1999/C 246/94)
 (1999/C 246/97)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Με δια ́ταξη της 25ης Φεβρουαρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του
 πε ́μπτου πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ- Με δια ́ταξη της 12ης Απριλι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του δευτε ́ρου
 κω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των ενωθεισω ́ν υποθε ́σεων πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 T-153/96 και T-8/97, Union Carbide Corporation κατα ́ Επιτρο- τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-62/97, Société
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Générale κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 354 της 23.11.1996 και C 74 της 8.3.1997. (1) EE C 166 της 31.5.1997.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-1/97 (1) ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως T-124/97 (1)
 (1999/C 246/95) (1999/C 246/98)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 Με δια ́ταξη της 31ης Μαι ̈́ου 1999, ο Προ ́εδρος του δευτε ́ρου Με δια ́ταξη της 15ης Απριλι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των διε ́ταξε τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-1/97, Jean-Luc Delhaye κατα ́ σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-124/97, Miguel Dı́az-Llanos
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. La Roche κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 54 της 22.2.1997. (1) EE C 181 της 14.6.1997.


text:
 10.7.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/1
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 27ης Μαΐου 2004
 στην υπόθεση C-285/02 (αίτηση του Verwaltungsgericht Minden για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Edeltraud Elsner-Lakeberg κατά Land Nordrhein-Westfalen (1)
 («Άρθρο 141 ΕΚ - Οδηγία 75/117/ΕΟΚ - Εθνικό μέτρο το οποίο προβλέπει ότι οι εκπαιδευτικοί που εργάζονται κατά πλήρη απασχόληση και εκείνοι που εργάζονται κατά μερική απασχόληση είναι υποχρεωμένοι να έχουν τον ίδιο αριθμό ωρών υπερωριακής απασχολήσεως πριν καταστεί ενεργό το δικαίωμά τους για τη λήψη αμοιβής - Έμμεση διάκριση εις βάρος των γυναικών που εργάζονται κατά μερική απασχόληση»)
 (2004/C 179/01)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-285/02, με αντικείμενο αίτηση του Verwaltungsgericht Minden (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Edeltraud Elsner-Lakeberg και Land Nordrhein-Westfalen, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 141 ΕΚ και της οδηγίας 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Φεβρουαρίου 1975, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την εφαρμογή της αρχής της ισότητας των αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 42), το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, A. La Pergola, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta και K. Lenaerts, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 27 Μαΐου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Τα άρθρα 141 ΕΚ και 1 της οδηγίας 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Φεβρουαρίου 1975, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την εφαρμογή της αρχής της ισότητας των αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν εθνική ρύθμιση σύμφωνα με την οποία οι εκπαιδευτικοί που εργάζονται κατά μερική απασχόληση —όπως και εκείνοι που εργάζονται κατά πλήρη απασχόληση— δεν λαμβάνουν αμοιβή για τις ώρες υπερωριακής απασχολήσεως όταν η υπερωριακή εργασία δεν υπερβαίνει τις τρεις ώρες ανά ημερολογιακό μήνα, αν η ως άνω διαφορετική μεταχείριση πλήττει πολύ μεγαλύτερο αριθμό γυναικών απ' ό,τι ανδρών και αν η εν λόγω διαφορετική μεταχείριση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από σκοπό άσχετο με το φύλο των εργαζομένων ή δεν είναι αναγκαία για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού.
 (1) EE C 247 της 12.10.2002.


text:
 11.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/18
 Προσφυγή της 25ης Αυγούστου 2008 — Chokoladefabriken Lindt & Sprüngli κατά ΓΕΕΑ (Σχήμα καμπανούλας με κόκκινη κορδέλα)
 (Υπόθεση T-346/08)
 (2008/C 260/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Chokoladefabriken Lindt & Sprüngli AG (Kilchberg, Ελβετία) (εκπρόσωποι: R. Lange, E. Schalast και G. Hild, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 13ης Ιουνίου 2008 (υπόθεση R 943/2007-4),
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Τρισδιάστατο σήμα, που παριστά καμπανούλα με κόκκινη κορδέλα, για προϊόντα της κλάσεως 30 (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 4 770 831)
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 40/94 (1), διότι το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση διαθέτει τον απαιτούμενο διακριτικό χαρακτήρα και δεν υφίσταται ανάγκη να παραμείνει διαθέσιμο.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1).