text:
11 . 1 . 97 1 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 9/7
 των ασφαλιστών καταβολή του κεφαλαίου , το οποίο ισχυρί αυτής, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο απο τους J. L.
 ζεται ότι οφείλει η Επιτροπή, δυνάμει του άρθρου 73 του Murray, πρόεδρο του τετάρτου τμήματος, προεδρεύοντα του
 κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των έκτου τμήματος, K. N. Κακούρη, P. J. G. Kapteyn (εισηγητή),
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σε έναν υπάλληλο της λόγω G. Hirsch και H. Ragnemalm, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 επαγγελματικής νόσου , το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκεί F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 4 Οκτω
 μενο από τους G. F. Mancini, πρόεδρο τμήματος, K. N. βρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Κακούρη και P. J. G. Kapteyn (εισηγητή ), δικαστές, γενικός
 εισαγγελέας: A. La Pergola, γραμματέας: H. von Holstein,
 βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 24 Οκτωβρίου 1996 από 1 . Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 φαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 2. Καταδικάζει τους αναιρεσεíοντες στα δικαστικά έξοδα.
 1 . Υποχρεώνει τις Royale belge SA, Assurances Générales de
 France SA, Caisse nationale de Prévoyance, Mutuelles du
 Mans, Assurantie van de Belgische Boerenbond SA, Han 0 ) ΕΕ αριθ . C 189 της 22 . 7 . 1995 , σ. 6.
 nover SA, Securitas AG και Condor va καταβάλουν στην
 Επιτροπή το ποσό των 25 794 194 βελγικών φράγκων,
 εντόκως προς 8% από 6ης Μαίου 1994.
 2. Καταδικάζει τις Royale belge SA, Assurances Générales de
 France SA , Caisse nationale de Prévoyance, Mutuelles du
 Mans, Assurantie van de Belgische Boerenbond SA, Han
 nover SA, Securitas AG και Condor στα δικαστικά έξο ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 δα.
 (έκτο τμήμα)
 της 7ης Νοέμβριου 1996
 (') ΕΕ αριθ. C 159 της 24. 6. 1995 , σ. 13.
 στην υπόθεση C-221/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (! )
 (Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς της
 οδηγίας 91/263/EOK στο εσωτερικό δίκαιο — Τηλεπικοινω
 νίες — Τερματικός εξοπλισμός τηλεπικοινωνιών — Αμοι
 βαία αναγνώριση της πιστότητας)
 (97/C 9/13 )
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα) (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 της 24ης Οκτωβρίου 1996
 στην υπόθεση C-91/95 P: Roger Tremblay, Harry Kestenberg (Προσωρινή μετάφραση η οριστική μετάφραση θα δημο
 και Syndicat des exploitants de lieux de loisirs (SELL), κατά σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Αναίρεση — Ανταγωνισμός — Απόρριψη καταγγελίας —
 Έλλειψη κοινοτικού συμφέροντος) Στην υπόθεση C-221 /94, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 (97/C 9/ 12) τήτων (εκπρόσωποι: Anders C. Jessen και Jean-Francis
 Pasquier) κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 ( εκπρόσωπος: Nicolas Schmit), με αντικείμενο προσφυγή με
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) την οποία ζητήθηκε να αναγνωριστεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο
 του Λουξεμβούργου , παραλείποντας, κυρίως, να θεσπίσει
 εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές,
 (Προσωρινή μετάφραση η οριστική μετάφραση θα δημο κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφαιθεί
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») προς την οδηγία 91/263/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης
 Απριλίου 1991 . για την προσέγγιση των νομοθεσιών των
 κρατών μελών των σχετικών με τον τερματικό εξοπλισμό των
 Στην υπόθεση C-91 /95 P, Roger Tremblay, Harry Kestenberg τηλεπικοινωνιών περιλαμβανομένης της αμοιβαίας αναγνω
 και Syndicat des exploitants de lieux de loisirs (SELL) ρίσεως της πιστότητας (2 ) και, επικουρικώς, να ενημερώσει
 (εκπροσωπούμενοι από τον δικηγόρο: Jean-Claude Four αμέσως την Επιτροπή για τη λήψη των ως άνω μέτρων,
 goux), όπου έτερος διάδικος είναι η Επιτροπή των Ευρωπαϊ παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία, και ιδίως
 κών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι Giuliano Marenco και Géraud από το άρθρο της 17 , το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο
 de Bergues), με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως της αποφά από τους G. F. Mancini , πρόεδρο τμήματος (εισηγητή), J. L.
 σεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( δεύ Murray, K. N. Κακούρη , P. J. G. Kapteyn και H. Ragnemalm,
 τερο τμήμα) της 24ης Ιανουαρίου 1995 στην υπόθεση Τ-5/93 , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: H. A.
 Tremblay κ.λπ. κατά Επιτροπής (Συλλογή 1995 , σ. 11-185 ), με Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 7 Νοεμ
 την οποία ζητήθηκε η μερική αναίρεση της αποφάσεως βρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 ---pagebreak--- Αριθ. C 9/8 I EL j Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων U. 1 . 97
 1 . Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείπο αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών
 ντας να Θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις σε Θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως, έχει την έννοια ότι àεν
 νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που αφορά ένα πρόσωπο το οποίο ασκεί μη αμειβόμενη δραστη
 είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί με την οδηγία ριότητα συνιστάμενη στη φροντίδα του ανάπηρου συζύγου
 91/263/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 1991, για του, όσο σημαντική και αν είναι η δραστηριότητα αυτή και η
 την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των απαιτούμενη για την άσκησή της ικανότητα, εφόσον το εν
 σχετικών με τον τερματικό εξοπλισμό των τηλεπικοινω λόγω πρόσωπο, για να ασκήσει τη δραστηριότητα αυτή, ούτε
 νιών περιλαμβανομένης της αμοιβαίας αναγνωρίσεως της εγκατέλειψε επαγγελματική δραστηριότητα ούτε διέκοψε
 πιστότητας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την την αναζήτηση εργασίας.
 οδηγία, και ιδίως από το άρθρο της 17.
 (') ΕΕ αριθ. C 174 της 8. 7. 1995, σ. 2.
 2. Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου 2 ΕΕ ειδ . έκδ . 65/003 , σ. 160.
 στα δικαστικά έξοδα.
 Ο ) ΕΕ αριθ . C 254 της 10. 9 . 1994, σ. 10.
 (2) ΕΕ αριθ. L 128 της 23. 5 . 1991 , σ. 1 .
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 7ης Νοέμβριου 1996
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ στην υπόθεση C-262/95: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 (πέμπτο τμήμα) Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της
 Γερμανίας (')
 της 7ης Νοέμβριου 1996 (Παράβαση κράτουςμέλους — Μη μεταφορά στο εσωτερικό
 στην υπόθεση C-77/95: (αίτηση του Hanseatisches Oberlan δίκαιο των οδηγιών 82/176/ΕΟΚ, 83/513/ΕΟΚ, 84/156/ΕΟΚ,
 desgericht in Bremen για την έκδοση προδικαστικής αποφά 84/491/ΕΟΚ και 86/280/ΕΟΚ σχετικά με τις απορρίψεις
 σεως): Bruna-Alessandra Züchner κατά Handelskranken ορισμένων επικινδύνων ουσιών στο υδάτινο περιβάλλον)
 kasse ( Ersatzkasse) Bremen ( 1 ) (97/C 9/15 )
 (Ίση μεταχείριση μεταξύ ανδρών και γυναικών στον τομέα
 της κοινωνικής ασφαλίσεως — Οδηγία 79/7/ΕΟΚ — Ενερ
 γός πληθυσμός) (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (97/C 9/14)
 (Προσωρινή μετάφραση η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Στην υπόθεση C-262/95 , Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο τήτων (εκπρόσωπος: Götz zur Hausen) κατά Ομοσπονδιακής
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») Δημοκρατίας της Γερμανίας (εκπρόσωπος: Ernst Roder) με
 την οποία ζητήθηκε να αναγνωριστεί ότι η Ομοσπονδιακή
 Στην υπόθεση C-77/95 , με αντικείμενο αίτηση του Hanseati Δημοκρατία της Γερμανίας, μη θεσπίζοντας εντός της
 sches Oberlandesgericht in Bremen (Γερμανία) προς το Δικα ταχθείσας προθεσμίας τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να
 στήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με συμμορφωθεί προς:
 την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Bruna-Alessan — την οδηγία 82/176/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 22ας Μαρ
 dra Züchner και Handelskrankenkasse (Ersatzkasse) Bremen, τίου 1982, περι των οριακών τιμών και των ποιοτικών
 η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία, στόχων για τις απορρίψεις υδραργύρου από τον βιομηχα
 αφενός, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 19ης Δε νικό τομέα της ηλεκτρολύσεως των χλωριούχων αλάτων
 κεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής αλκαλίων (2),
 της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε
 θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως (2) και, αφετέρου , των αρχών — την οδηγία 83/513/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 26ης Σε
 του κοινοτικού δικαίου που διέπουν την αστική ευθύνη του πτεμβρίου 1983, για τις οριακές τιμές και τους ποιοτι
 Δημοσίου , το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από κούς στόχους για τις απορρίψεις καδμίου (-3 ),
 τους L. Sevón, πρόεδρο τμήματος, προεδρεύοντα του πέμ
 πτου τμήματος (εισηγητή), C. Gulmann, D. A. O. Edward, — την οδηγία 84/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 8ης Μαρτίου
 J.-P. Puissochet και P. Jann , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. 1984, για τις οριακές τιμές και τους ποιοτικούς στόχους
 Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: H. A. Rühl , κύριος υπάλ όσον αφορά τις απορρίψεις υδραργύρου σε τομείς άλλους
 ληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 7 Νοεμβρίου 1996 απόφαση εκτός του τομέα της ηλεκτρολύσεως των χλωριούχων
 με το ακόλουθο διατακτικό: αλάτων των αλκαλίων (4) ,
 Το άρθρο 2 της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της — την οδηγία 84/491/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 9ης Οκτω
 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής της βρίου 1984, σχετικά με τις οριακές τιμές και τους ποιοτι


text:
 22.6.96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 180/27
 Διαγραφή της υποθέσεως C-294/94 (') Διαγραφή της υποθέσεως C-230/95 (')
 (96/C 180/64) (96/C 180/68)
 Με διάταξη της 12ης Μαρτίου 1996, o Προεδρος του Δικα Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 1996, o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη διαγραφή
 γραφή της υποθέσεως C-294/94 (αίτηση του Juzgado Central της υποθέσεως C-230/95 : Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένω
 de lo Pénal de la Audiencia Nacional για την έκδοση σης κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου .
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Louis Carlos
 Quintanilha . (') EE αριθ . C 208 της 12 . 8 . 1995 .
 (•) EE αριθ . C 351 της 10. 12.1994 .
 Διαγραφή της υποθέσεως C-256/95 (')
 (96/C 180/69)
 Διαγραφή της υποθέσεως C-310/94 (') Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 1996, o Προεδρος του Δικα
 (96/C 180/65 ) στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-256/93: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 Με διάταξη της 16ης Ιανουαρίου 1996 o Προεδρος του Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας.
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα)
 αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-310/94 (αίτηση του (') EE αριθ . C 248 της 23 . 9 . 1995 .
 tribunal de commerce de Saintes για την έκδοση προδικαστι
 κής αποφάσεως): Garage Ardon SA , Bernard Martin —
 Garage Colin-Martin, Relais de Saintonge Sàrl και Bernard
 Menet Sàrl κατά Garage Trabisco SA. Διαγραφή της υποθέσεως C-318/950
 (96/C 180/70)
 (') EE αριθ . C 380 tik 31 . 12 . 1994.
 Με διάταξη της 14ης Μαρτίου 1996, o Πρόεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-318-95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-20/95 (')
 (') EE αριθ . C 333 της 9. 12.1995 .
 (96/C 180/66)
 Με διάταξη της 12ης Μαρτίου 1996, o Πρόεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-20/95 (αίτηση του Juzgado Central de lo Διαγραφή της υποθέσεως C-374/95 (' )
 Pénal de la Audiencia Nacional για την έκδοση προδικαστι (96/C 180/71 )
 κής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Oscar Weg.
 Με διάταξη της 12ης Μαρτίου 1996, o Προεδρος του Δικα
 (') EE αριθ . C 74 της 25 . 3 . 1995 . στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-374/95 ( αίτηση του Industrial Tribunal,
 Southampton , για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 James Paul Barker κατά Service Children's Schools .
 Διαγραφή της υποθέσεως C-33/95 (' ) (') EE αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996 .
 (961C 180/67)
 Με διάταξη της 20ής Μαρτίου 1996, o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια Διαγραφή της υποθέσεως C-381/95 ( ')
 γραφή της υποθέσεως C-33/95 (αίτηση του tribunal de grande (96/C 180/72
 instance de Saint-Nazaire για την έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως ): Sàrl Polypièces κατά Directeur des services Με διάταξη της 27ης Μαρτίου 1996, o Πρόεδρος του Δικα
 fiscaux de Loire-Atlantique . στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-381 /95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 (') EE αριθ . C 74 TIK 25 . 3 . 1995 . Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας.
 (') EE αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 25.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 147/26
 Προσφυγή της 15ης Μαρτίου 2013 — Sun Capital Partners κατά ΓΕΕΑ — Sun Capital Partners (SUN CAPITAL)
 (Υπόθεση T-164/13)
 2013/C 147/47
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sun Capital Partners, Inc. (Νέα Υόρκη, Η.Π.Α.) (εκπρόσωποι: P.-A. Dubois, Solicitor, D. Alexander, QC, και F. Clark, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Sun Capital Partners Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση του τμήματος προσφυγών,
 —
 να αναπέμψει το θέμα για περαιτέρω εξέταση από το τμήμα προσφυγών,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υπεβλήθη η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών,
 —
 να καταδικάσει την SCPL στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υπεβλήθη η προσφεύγουσα, στην περίπτωση που η SCLP ασκήσει παρέμβαση στις εν λόγω διαδικασίες.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα για το οποίο ζητείται η κήρυξη ακυρότητας: Το λεκτικό σήμα «SUN CAPITAL» — Αίτηση καταχώρισης κοινοτικού σήματος αριθ. 2 942 654
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Λόγοι της αιτήσεως για την κήρυξη ακυρότητας: Η αίτηση για την κήρυξη ακυρότητας είναι αυτοί στηρίζεται στα άρθρα 53, παράγραφος 1, στοιχείο γ' και 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Κήρυξε το προσβαλλόμενο κοινοτικό σήμα άκυρο
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι ισχυρισμοί: Παράβαση του άρθρου 53, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 207/2009.


text:
 21.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 277/26
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court (Ιρλανδία) στις 30 Μαΐου 2017 — Eugen Bogatu κατά Minister for Social Protection
 (Υπόθεση C-322/17)
 (2017/C 277/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court (Ιρλανδία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Eugen Bogatu
 Καθού: Minister for Social Protection
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Απαιτούν ο κανονισμός 883/2004 (1), και ειδικότερα το άρθρο του 67 σε συνδυασμό με το άρθρο του 11, παράγραφος 2, να είναι ένα πρόσωπο είτε μισθωτός είτε αυτοαπασχολούμενος στο αρμόδιο κράτος μέλος (όπως ορίζεται στο άρθρο 1, στοιχείο ιθ', του κανονισμού) ή, εναλλακτικά, να λαμβάνει παροχή σε χρήμα, όπως αυτή που προβλέπεται στο άρθρο 11, παράγραφος 2, του κανονισμού, προκειμένου να δικαιούται μια «οικογενειακή παροχή» κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο κστ', του κανονισμού;
 2)
 Πρέπει η έκφραση «παροχές σε χρήμα» που περιέχεται στο άρθρο 11, παράγραφος 2, του κανονισμού να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αφορά μόνο την περίοδο κατά την οποία ο αιτών πράγματι λαμβάνει παροχές σε χρήμα, ή υπό την έννοια ότι αφορά κάθε περίοδο κατά την οποία ο αιτών καλύπτεται κατά ενός μελλοντικού κινδύνου (σε περίπτωση επελεύσεως του οποίου θα λάβει παροχή σε χρήμα), ανεξάρτητα από το αν η εν λόγω παροχή είχε ζητηθεί κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως για τη χορήγηση οικογενειακής παροχής;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (EE 2004, L 166, σ. 1).


text:
 8.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 303/7
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg (Γερμανία) στις 12 Μαΐου 2014 — DHL Hub Leipzig GmbH κατά Hauptzollamt Braunschweig
 (Υπόθεση C-228/14)
 2014/C 303/09
 Γλώσσα διαδικασίας: γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Hamburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: DHL Hub Leipzig GmbH
 Καθού: Hauptzollamt Braunschweig
 Προδικαστικό ερώτημα
 —
 Θεωρείται ότι ο φόρος προστιθέμενης αξίας κατά την εισαγωγή αγαθών που επανεξάγονται ως μη κοινοτικά εμπορεύματα υπό τελωνειακή επιτήρηση, για τα οποία έχει γεννηθεί, ωστόσο, τελωνειακή οφειλή εξαιτίας παραβάσεως της υποχρεώσεως του άρθρου 204 του τελωνειακού κώδικα (1) —εδώ: παράλειψη εμπρόθεσμης εκκαθαρίσεως του καθεστώτος εξωτερικής κοινοτικής διαμετακομίσεως μέσω της προσκομίσεως των αγαθών προς έλεγχο στο αρμόδιο τελωνείο προορισμού πριν τη μεταφορά τους σε τρίτη χώρα— δεν οφείλεται νομίμως κατά την έννοια του άρθρου 236, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα σε συνδυασμό με τις διατάξεις της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (2), ιδίως εάν ως οφειλέτης εκληφθεί εκείνος που υπείχε τη μη τηρηθείσα υποχρέωση, χωρίς να έχει την εξουσία διαθέσεως των αγαθών;
 (1) Κανονισμός (EΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992 περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1).
 (2) Οδηγία 2006/112/EΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006 σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1).


text:
 22.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/15
 Προσφυγή της 17ης Απριλίου 2013 — Bayer Intellectual Property κατά ΓΕΕΑ — Interhygiene (INTERFACE)
 (Υπόθεση T-227/13)
 2013/C 178/25
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bayer Intellectual Property GmbH (Monheim am Rhein, Γερμανία) (εκπρόσωπος: E. Armijo Chávarri, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Interhygiene GmbH (Cuxhaven, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση ως παράνομη, στον βαθμό που δέχεται ότι η αίτηση καταχωρίσεως ως κοινοτικού σήματος του λεκτικού σήματος INTERFACE είναι ασυμβίβαστη με το προγενέστερο σήμα Interfog·
 —
 Να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «INTERFACE» για προϊόντα της κλάσεως 5 — Αίτηση καταχώρισης κοινοτικού σήματος υπ' αριθ. 8 133 977
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο κοινοτικό λεκτικό σήμα «Interfog» για προϊόντα της κλάσεως 5
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


text:
 19.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 340/29
 Προσφυγή της 15ης Σεπτεμβρίου 2011 — Ηνωμένο Βασίλειο κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-496/11)
 2011/C 340/58
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: K. Beal, barrister, και S. Ossowski, Treasury Solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το πλαίσιο του ευρωσυστήματος για την πολιτική επίβλεψης (Eurosystem Oversight Policy Framework) της ΕΚΤ, της 5ης Ιουλίου 2011 (1), καθόσον καθορίζει μέτρα συναρτώμενα προς τον τόπο της εγκαταστάσεως τα οποία πρόκειται να εφαρμοστούν σε όσα συστήματα συμψηφισμού λειτουργούν υπό την ευθύνη κεντρικών αντισυμβαλλομένων (CCP) που έχουν εγκατάσταση σε κράτη μέλη που δεν ανήκουν στην ευρωζώνη.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, το προσφεύγον προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως
 —
 Η ΕΚΤ ήταν αναρμόδια να εκδώσει την προσβαλλόμενη πράξη καθόσον δεν είχε καμία σχετική αρμοδιότητα ή δεν μπορούσε να την λάβει χωρίς να προηγηθεί η έκδοση σχετικής νομοθετικής πράξεως, π.χ. ενός κανονισμού, εκ μέρους του Συμβουλίου ή της ίδιας της ΕΚΤ.
 2)
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως
 —
 Με την προσβαλλόμενη πράξη θα επιβληθεί de jure ή de facto υποχρέωση συνδεόμενη με τον τόπο της εγκαταστάσεως όσον αφορά συστήματα συμψηφισμού λειτουργούντα υπό την ευθύνη κεντρικών αντισυμβαλλομένων και μέσω των οποίων επιχειρούνται πράξεις συμψηφισμού ή διακανονισμού σε ευρώ των οποίων η ημερήσια συναλλακτική κίνηση υπερβαίνει ορισμένο όριο. Η προσβαλλόμενη πράξη είναι αντίθετη προς το σύνολο ή έκαστο εκ των άρθρων 48, 56 και/ή 63 ΣΛΕΕ, καθόσον:
 α)
 όσοι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι έχουν εγκατάσταση σε κράτη μέλη που δεν ανήκουν στην ευρωζώνη θα υποχρεωθούν να μετακινήσουν τα διαχειριστικά και ελεγκτικά τους κέντρα σε κράτη μέλη που ανήκουν στην ευρωζώνη. Επίσης θα υποχρεωθούν να συσταθούν εκ νέου ως νομικά πρόσωπα αναγνωριζόμενα από το εθνικό δίκαιο άλλου κράτους μέλους·
 β)
 στην περίπτωση στην οποία οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι δεν μεταβάλουν την έδρα τους, ως οφείλουν, θα αποκλειστούν εξ ολοκλήρου από την πρόσβαση στις χρηματοπιστωτικές αγορές των κρατών μελών της ευρωζώνης ή δεν θα έχουν πρόσβαση με τους όρους που ισχύουν για κεντρικούς αντισυμβαλλόμενους εγκατεστημένους στην επικράτεια των κρατών αυτών·
 γ)
 οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι που δεν έχουν εγκατάσταση στα ως άνω κράτη μέλη θα αποκλειστούν ή δεν θα έχουν πρόσβαση με τους όρους που ισχύουν για τους ημεδαπούς κεντρικούς αντισυμβαλλόμενους στα μέσα που παρέχει η ΕΚΤ ή οι Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες της ευρωζώνης·
 δ)
 ως εκ τούτου, η δυνατότητα των ως άνω κεντρικών αντισυμβαλλομένων να παρέχουν υπηρεσίες συμψηφισμού ή διακανονισμού σε ευρώ σε πελάτες τους στην Ένωση θα περιοριστεί ή θα απαγορευτεί εξ ολοκλήρου.
 3)
 Τρίτος λόγος ακυρώσεως
 —
 Η προσβαλλόμενη πράξη είναι αντίθετη προς τα άρθρα 101 και/ή 102 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 106 ΣΛΕΕ και το άρθρο 13 ΣΕΕ, εφόσον:
 α)
 επιβάλλει τη διενέργεια του συνόλου των πράξεων συμψηφισμού σε ευρώ πέραν ενός ορισμένου ορίου από κεντρικούς αντισυμβαλλόμενους εγκατεστημένους σε κράτος μέλος της ευρωζώνης·
 β)
 στην πράξη επιβάλλει στις Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες να μην παρέχουν αποθεματικά σε ευρώ σε όσους κεντρικούς αντισυμβαλλόμενους δεν έχουν εγκατάσταση σε κράτη μέλη της ευρωζώνης σε περίπτωση υπερβάσεως των ορίων που καθορίζονται στην εν λόγω απόφαση.
 4)
 Τέταρτος λόγος ακυρώσεως
 —
 Η υποχρέωση που επιβάλλεται στους εγκατεστημένους εκτός κρατών μελών της ευρωζώνης κεντρικούς αντισυμβαλλόμενους να αποκτήσουν χωριστή νομική προσωπικότητα και εγκατάσταση συνιστά άμεση ή έμμεση δυσμενή διάκριση λόγω εθνικότητας. Επίσης είναι αντίθετη προς την ισχύουσα στο δίκαιο της Ένωσης γενική αρχή της ισότητας καθόσον όσοι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι έχουν εγκατάσταση σε διάφορα κράτη μέλη υπόκεινται σε διαφορετική μεταχείριση χωρίς να υπάρχει αντικειμενική δικαιολογία.
 5)
 Πέμπτος λόγος ακυρώσεως
 —
 Το Ηνωμένο Βασίλειο, χωρίς να αναλαμβάνει το βάρος να αποδείξει την έλλειψη λόγων δημοσίου συμφέροντος που να δικαιολογούν την επιβολή των ως άνω περιορισμών (βάρος το οποίο φέρει η ΕΚΤ προκειμένου να αποδείξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή μιας τέτοιας παρεκκλίσεως, εφόσον βεβαίως την επικαλείται), υποστηρίζει ότι οποιαδήποτε προβαλλόμενη από την ΕΚΤ δικαιολογία αναγόμενη σε εκτιμήσεις πολιτικής φύσεως δεν μπορεί να είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας, δεδομένου ότι υφίστανται λιγότερο επαχθή μέσα για να διασφαλιστεί η εποπτεία των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν έδρα εντός της Ένωσης αλλά εκτός της ευρωζώνης.
 (1) Δημοσιευθέν στην ιστοσελίδα της ΕΚΤ στις 5 Ιουλίου 2011.


text:
 5.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 133/25
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Μαρτίου 2012 — Telefónica κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-228/10) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Καθεστώς ενισχύσεων που επιτρέπει τη φορολογική απόσβεση χρηματοοικονομικού εμπορικού κεφαλαίου για τη συμμετοχή σε ξένο μετοχικό κεφάλαιο - Απόφαση που κηρύσσει ένα καθεστώς ενισχύσεων ασυμβίβαστο προς την κοινή αγορά και δεν επιβάλλει την ανάκτηση των ενισχύσεων - Πράξη περιλαμβάνουσα μέτρα εκτελέσεως - Μέτρο που δεν αφορά ατομικώς την προσφεύγουσα - Απαράδεκτο)
 2012/C 133/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Telefónica, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. Ruiz Calzado, M. Núñez Müller, και J. Domínguez Pérez, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal και C. Urraca Caviedes)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως του άρθρου 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως 2011/5/ΕΚ της Επιτροπής, της 28ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με τη φορολογική απόσβεση χρηματοοικονομικού εμπορικού κεφαλαίου για τη συμμετοχή σε ξένο μετοχικό κεφάλαιο υπό τον αριθμό C 45/07 (πρώην NN 51/07, πρώην CP 9/07) εφαρμοσθείσα από την Ισπανία (ΕΕ 2011, L 7, σ. 48).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Telefónica, SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 195 της 17.7.2010


text:
 4.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 153/32
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 6ης Μαΐου 2009 — Outokumpu και Luvata κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-122/04) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά χαλκοσωλήνων για βιομηχανική χρήση - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Καθορισμός των τιμών και κατανομή των αγορών - Πρόστιμα - Μέγεθος της σχετικής αγοράς - Επιβαρυντικές περιστάσεις - Υποτροπή)
 2009/C 153/61
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Outokumpu Oyj (Espoo, Φινλανδία) και Luvata Oy, πρώην Outokumpu Copper Products Oy (Espoo) (εκπρόσωποι: J. Ratliff, barrister, F. Distefano και J. Luostarinen, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: É. Gippini Fournier)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακύρωσης ή μείωσης του ύψους του προστίμου που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες δυνάμει του άρθρου 2, στοιχείο β', της απόφασης C (2003) 4820 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2003, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/E-1/38.240 — Σωλήνες για βιομηχανική χρήση), και, αφετέρου, αντίθετο αίτημα της Επιτροπής για αύξηση του εν λόγω προστίμου.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Outokumpu Oyj και τη Luvata Oy στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 118 της 30.4.2004.


text:
C 275/14 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 15.11.2003
 2) Τα άρθρα 48 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιή- άλλου κράτουςαυτού, και έχει τεθεί στη διάθεση του εργαζομένου
 σεως, άρθρο 39 ΕΚ) και 7, παράγραφος 1, του κανονισμού εκ μέρους του εργοδότη του, o οποίος επίσης είναι εγκατεστημένος
 (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου εντός του άλλου κράτους αυτού.
 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων
 στο εσωτερικό της Κοινότητας, έχουν την έννοια ότι (1) ΕΕ C 227 της 11.8.2001.
 αποκλείουν τη χορήγηση, υπό προϋποθέσεις όπως αυτές
 που προβλέπει το άρθρο 50 bis του Gehaltsgesetz 1956
 (νόμου περί μισθολογίου του 1956), όπως τροποποιήθηκε
 το 1997, ειδικού επιδόματος αρχαιότητας το οποίο, κατά
 την ερμηνεία που έδωσε το Verwaltungsgerichtshof(Αυστρία)
 με την απόφασή του της 24ης Ιουνίου 1998, αποτελεί ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ανταμοιβή για την επίδειξη πίστεως.
 της 30ής Σεπτεμβρίου 2003
 3) Παραβίαση του κοινοτικού δικαίου όπως αυτή που προκύ-
 πτει, υπό τις περιστάσεις της υποθέσεως της κύριας δίκης, στην υπόθεση C-239/01: Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της
 από την απόφασητου Verwaltungsgerichtshofτης 24ης Ιουνίου Γερμανίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 1998 δεν ενέχει τον απαιτούμενο πρόδηλο χαρακτήρα ώστε
 να θεμελιωθεί, δυνάμει του κοινοτικού δικαίου, η ευθύνη («Γεωργία — ΕΓΤΠΕ — Μερική ακύρωση του κανονισμού
 κράτους μέλους λόγω αποφάσεως ενός των αποφαινομένων (ΕΚ) 690/2001 — Ειδικά μέτρα στηρίξεως της αγοράς
 σε τελευταίο βαθμό δικαιοδοτικών του οργάνων. στον τομέα του βοείου κρέατος — Εκτελεστικός κανο-
 νισμός της Επιτροπής προβλέπων υποχρεωτική συγχρημα-
 (1) ΕΕ C 212 της 28.7.2001. τοδότηση από τα κράτη μέλη»)
 (2003/C 275/23)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 (πέμπτο τμήμα) στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 της 2ας Οκτωβρίου 2003
 Στην υπόθεση C-239/01, Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμα-
 στην υπόθεση C-232/01 (αίτηση του Politierechtbank te νίας (εκπρόσωπος: W. -D. Plessing, επικουρούμενος από τον
 Mechelen για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ποι- J. Sedemund), υποστηριζόμενη από το Βασίλειο της ∆ανίας
 νική δίκη κατά Ηans Van Lent (1) (εκπρόσωποι: J. Molde και J. Bering Liisberg), με τόπο επιδόσεων
 στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 («Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων — Χρηματοδο- (εκπρόσωποι: D. Booß και M. Niejahr), με αντικείμενο την
 τική μίσθωση αυτοκινήτων — Υποχρέωση ταξινομήσεως ακύρωση του άρθρου 5, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ)
 αυτοκινήτου στο κράτος μέλος της κατοικίας του εργα- 690/2001 της Επιτροπής, της 3ης Απριλίου 2001, για τη θέσπιση
 ζομένου») ειδικών μέτρων στήριξης της αγοράς στον τομέα του βοείου
 (2003/C 275/22) κρέατος (ΕΕ L 95, σ. 8), κατά το μέρος που η εν λόγω διάταξη
 επιβάλλει σε κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος να χρηματοδοτεί
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική) το 30 % της τιμής του κρέατος που αγοράζεται δυνάμει του εν
 λόγω κανονισμού, το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, J.-P. Puissochet, M. Wathelet,
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») R. Schintgen και C. W. A. Timmermans, προέδρους τμήματος,
 C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola (εισηγητή), P. Jann,
 Β. Σκουρή, F. Macken, N. Colneric και S. von Bahr, δικαστές,
 Στην υπόθεση C-232/01, με αντικείμενο αίτηση του γενικός εισαγγελέας: J. Mischo, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια
 Politierechtbank te Mechelen (Βέλγιο) προς το ∆ικαστήριο, κατ' υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2003,
 εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 της ποινικής δίκης που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 κατά Ηans Van Lent, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς 1) Ακυρώνει το άρθρο 5, παράγραφος 5, του κανονισμού
 την ερμηνεία του άρθρου 39 ΕΚ, το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), (ΕΚ) 690/2001 της Επιτροπής, της 3ης Απριλίου 2001,
 συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, για τη θέσπιση ειδικών μέτρων στήριξης της αγοράς στον
 D. A. O. Edward, P. Jann, S. von Bahr (εισηγητή) και Α. Rosas, τομέα του βοείου κρέατος, κατά το μέρος που η εν λόγω
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: M.-F. Contet, διάταξη επιβάλλει σε κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος
 κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 2 Οκτωβρίου 2003, να χρηματοδοτεί το 30 % της τιμής του κρέατος που
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: αγοράζεται δυνάμει του εν λόγω κανονισμού.
 Το άρθρο 39 ΕΚ είναι αντίθετο προς εθνική ρύθμιση ενός κράτους 2) Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 μέλους, όπως η υπό κρίση, η οποία απαγορεύει σε εργαζόμενο, που στα δικαστικά έξοδα.
 κατοικεί εντός του κράτους αυτού, να χρησιμοποιεί στο έδαφός του
 εν λόγω κράτους αυτοκίνητο το οποίο είναι ταξινομημένο εντός
 (1) ΕΕ C 245 της 1.9.2001.
 άλλου κράτους μέλους, ομόρου του πρώτου, και το οποίο ανήκει
 σε εταιρία χρηματοδοτικής μισθώσεως, εγκατεστημένης εντός του


text:
1.9.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 245/31
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: ∆ιαγραφη ́ των υποθε ́σεων T-31/97 ́εως T-36/97, T-45/97,
 T-78/97, T-79/97, T-82/97, T-88/97 ́εως T-98/97, T-100/97
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 3 Αυγου ́στου 2000 απο ́φαση της ́εως T-105/97, T-114/97 ́εως T-120/97, T-129/97, T-133/97,
 Επιτροπη ́ς, καθο ́σον αυτη ́ δεν αναγνωρι ́ζει το παρα ́τυπο της T-135/97 ́εως T-138/97, T-150/97 ́εως T-153/97, T-157/97,
 διοικητικη ́ς καταστα ́σεως του προσφευ ́γοντος και αρνει ́ται T-158/97, T-174/97, T-180/97, T-208/97 και T-209/97 (1)
 την ικανοποι ́ηση της ηθικη ́ς και επαγγελματικη ́ς βλα ́βης που
 υπε ́στη·
 (2001/C 245/51)
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Με δια ́ταξη της 12ης Ιουνι ́ου 2001, o προ ́εδρος του πρω ́του
 Ο προσφευ ́γων βα ́λλει κατα ́ της αποφα ́σεως της καθη ́ς να τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 περατω ́σει τη διοικητικη ́ ́ερευνα σχετικα ́ με τα καθη ́κοντα που σισε τη διαγραφη ́ των υποθε ́σεων T-31/97 ́εως T-36/97, T-45/97,
 α ́σκησε ο προσφευ ́γων, καθο ́σον η απο ́φαση αυτη ́ απε ́ριψε το T-78/97, T-79/97, T-82/97, T-88/97 ́εως T-98/97, T-100/97
 αι ́τημα ́ του περι ́ διαπιστω ́σεως του παρατυ ́που της διοικητικη ́ς ́εως T-105/97, T-114/97 ́εως T-120/97, T-129/97, T-133/97,
 καταστα ́σεω ́ς του και αρνει ́ται την ικανοποι ́ηση της ηθικη ́ς και T-135/97 ́εως T-138/97, T-150/97 ́εως T-153/97, T-157/97,
 επαγγελματικη ́ς βλα ́βης που υπε ́στη. Η ́ερευνα αυτη ́ αποδεικνυ ́ει T-158/97, T-174/97, T-180/97, T-208/97 και T-209/97,
 ο ́τι υφι ́σταντο δυσλειτουργι ́ες ο ́σον αφορα ́ το ́σο την ανα ́θεση Francisco Fernandez Ruiz κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 ο ́σο και την εκτε ́λεση των καθηκο ́ντων που ανατε ́θηκαν στον Κοινοτη ́των.
 προσφευ ́γοντα.
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του ο προσφευ ́γων επικαλει ́ται: (1) ΕΕ C 131 της 26.4.97, C 142 της 10.5.97, C 166 της 31.5.97,
 C 181 της 14.6.97, C 199 της 28.6.97, C 212 της 12.7.97, C 228
 — παραβι ́αση της υποχρεω ́ σεως αιτιολογη ́σεως, της 26.7.97, C 271 της 6.9.97 και C 7 της 10.1.98.
 — προ ́δηλο σφα ́λμα εκτιμη ́σεως,
 — προσβολη ́ της αρχη ́ς της χρηστη ́ς διοικη ́σεως,
 — προσβολη ́ του δικαιω ́ματος α ́μυνας.
 ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως Τ-190/99 (1)
 (2001/C 245/52)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-258/93 (1)
 (2001/C 245/50)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 Με δια ́ταξη της 4ης Απριλι ́ου 2000, o προ ́εδρος του πε ́μπτου
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 Με δια ́ταξη της 14ης Μαι ̈́ου 2001, o προ ́εδρος του τετα ́ρτου σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-190/99, Sniace S.A. κατα ́ της
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́- Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-258/93, H&R Ecroyd Limited
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 333 της 20.11.99.
 (1) EE C 165 της 2.7.93.


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/14
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 13ης Δεκεμβρίου 2007 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (Υπόθεση C-184/06) (1)
 (Αλιεία - Κανονισμός (ΕΚ) 51/2006 - Κατανομή των ποσοστώσεων αλιευμάτων μεταξύ κρατών μελών - Πράξη Προσχωρήσεως του Βασιλείου της Ισπανίας - Λήξη της μεταβατικής περιόδου - Απαίτηση σχετικής σταθερότητας - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων - Νέες αλιευτικές δυνατότητες)
 (2008/C 51/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: A. De Gregorio Merino και A. Westerhof Löfflerova)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: T. van Rijn, και F. Jimeno Fernández)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 51/2006 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2005, περί καθορισμού, για το 2006, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων και των συναφών όρων στα κοινοτικά ύδατα και, για τα κοινοτικά σκάφη, σε άλλα ύδατα όπου απαιτούνται περιορισμοί αλιευμάτων (ΕΕ L 16, σ. 1) — Δυσμενής διάκριση — Εφαρμογή του άρθρου 20, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΕΕ L 358, σ. 59)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 154 της 1.7.2007.


text:
20.3.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 71/29
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 28ης Νοεμβρίου 2003
 της 18ης Νοεμβρίου 2003
 στην υπόθεση T-200/03 R, V κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ-
 κών Κοινοτήτων
 στην υπόθεση T-383/02, GD Searle LLC κατά Γραφείου
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, (Ασφαλιστικά μέτρα — Αίτηση αναστολής εκτελέσεως —
 σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1) Απόλυση λόγω επαγγελματικής ανεπάρκειας — Επείγον)
 (2004/C 71/55)
 (Κοινοτικό σήμα — Ακυρωτική αίτηση — Σχετικός λόγος
 ακυρότητας — Φιλικός διακανονισμός — Κατάργηση της
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 δίκης)
 (2004/C 71/54) Στην υπόθεση T-200/03 R, V, υπάλληλος της καθής, κάτοικος
 Overijse (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τον C. Mourato, avocat,
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος:
 J. Currall), με αντικείμενο αίτηση αναστολής εκτελέσεως της
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) αποφάσεως της Επιτροπής, της 10ης Μαρτίου 2003, περί απολύ-
 σεως της προσφεύγουσας λόγω επαγγελματικής ανεπάρκειας, ο
 πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις 28 Νοεμβρίου 2003
 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 Στην υπόθεση T-383/02, GD Searle LLC, με έδρα το Skokie,
 Illinois (Ηνωμένες Πολιτείες), εκπροσωπούμενη από τον
 W. A. Hoyng, δικηγόρο, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: G. Schneider και T. Eichenberg), ενώ έχει
 ασκήσει παρέμβαση ενώπιον του Πρωτοδικείου η Phyto-Esp,
 SL, με έδρα τη Σαραγόσα (Ισπανία), εκπροσωπούμενη από τον
 S. H. Poelmann-Teijgeler, δικηγόρο, με αντικείμενο προσφυγή
 κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του
 Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 1ης Οκτωβρίου
 2002 (υπόθεση R 627/2001-1) σχετικά με ακυρωτική διαδικασία
 μεταξύ των GD Searle LLC και Phyto-Esp, SL, το Πρωτοδικείο της 25ης Νοεμβρίου 2003
 (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, Πρόεδρο,
 P. Mengozzi και M. E. Martins Ribeiro, δικαστές, γραμματέας: στην υπόθεση T-339/03 R, Gabrielle Clotuche κατά Επιτρο-
 H. Jung, εξέδωσε στις 18 Νοεμβρίου 2003, απόφαση με το πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ακόλουθο διατακτικό:
 (∆ιαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Υπάλληλοι —
 Απόφαση περί επανατοποθετήσεως της αιτούσας στη θέση
 1) Καταργείται η δίκη. του κύριου συμβούλου — Επείγον — ∆εν συντρέχει)
 (2004/C 71/56)
 2) Η προσφεύγουσα φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα καθώς
 και αυτά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της
 Εσωτερικής Αγοράς. (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 3) Η παρεμβαίνουσα φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα.
 Στην υπόθεση T-339/03 R, Gabrielle Clotuche, υπάλληλος της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών
 (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους P.-P. Van Gehuchten,
 (1) EE C 44 της 22.2.03. G. Demez και J. Sambon, avocats, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: J. Currall και Η. Kraemer), με αντικείμενο, αφενός,
 αίτηση για την αναστολή εκτελέσεως της αποφάσεως, της
 9ης Ιουλίου 2003, να επανατοποθετήσει την αιτούσα στη θέση


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/34
 Προσφυγή της 2ας Ιουλίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Φινλανδίας
 (Υπόθεση C-293/08)
 (2008/C 223/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Κοντού-Durande, I. Koskinen)
 Καθής: Δημοκρατία της Φινλανδίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Φινλανδίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους, ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να τις γνωστοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή (1)·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Φινλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στην εθνική έννομη τάξη έληξε στις 10 Οκτωβρίου 2006.
 (1) ΕΕ L 304, σ. 12.


text:
C 289/20 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 29.11.2003
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 10ης Σεπτεμβρίου 2003
 της 18ης Σεπτεμβρίου 2003
 στην υπόθεση T-165/01, Hans McAuley κατά Συμβουλίου
 της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1)
 στην υπόθεση T-73/01, Σπυρίδων Αθανασίου Παππάς κατά (Έκθεση βαθμολόγησης — Οδηγός για τη σύνταξη
 Επιτροπής Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1) εκθέσεων βαθμολόγησης — Αλλαγή του βαθμολογητή
 κατά τη διάρκεια της περιόδου βαθμολογήσεως — Ουσια-
 στικές παρατυπίες)
 (Υπάλληλοι — Πρόσληψη — Θέση γενικού γραμματέα
 της Επιτροπής Περιφερειών — Προκήρυξη κενής θέσεως (2003/C 289/42)
 — ∆ιαδικασία προσλήψεως)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (2003/C 289/41) Στην υπόθεση T-165/01, Hans McAuley, υπάλληλος του Συμ-
 βουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο),
 εκπροσωπούμενος από τους J.-N. Louis και S. Orlandi, δικηγό-
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) ρους, με τόπο επιδόσεων το Λουξεμβούργο, κατά Συμβουλίου της
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: F. Anton και Α. Pillette), με
 αντικείμενο την ακύρωση της από 15 Σεπτεμβρίου 2000 αποφά-
 σεως του Συμβουλίου περί καταρτίσεως της τελικής εκθέσεως
 βαθμολογήσεως του προσφεύγοντος για την περίοδο από
 1ης Ιουλίου 1997 έως 30 Ιουνίου 1999, το Πρωτοδικείο
 Στην υπόθεση T-73/01, Σπυρίδων Αθανασίου Παππάς, πρώην
 (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από την V. Tiili, πρόεδρο, και τους
 υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος P. Mengozzi και Μ. Βηλαρά, δικαστές, γραμματέας: I. Νάτσινας,
 Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον M.-A. Lucas,
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 Σεπτεμβρίου 2003
 δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Περιφερειών της Ευρωπαϊκής
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Ενώσεως (εκπρόσωποι: P. Cervilla και D. Waelbroeck), με αντικεί-
 μενο την ακύρωση της από 13 Ιουνίου 2000 αποφάσεως της 1) Ακυρώνει την από 15 Σεπτεμβρίου 2000 απόφαση του
 Επιτροπής Περιφερειών, περί διορισμού του Vincenzo Falcone Συμβουλίου η οποία οριστικοποιεί την έκθεση βαθμολογή-
 στη θέση του γενικού γραμματέα της Επιτροπής Περιφερειών σεως του προσφεύγοντος για την περίοδο από 1ης Ιουλίου
 (προκήρυξη κενής θέσεως 2000/C 28 A/01), και περί απορρίψεως 1997 έως 30 Ιουνίου 1999.
 της υποψηφιότητας του προσφεύγοντος για τη θέση αυτή,
 καθώς και της αποφάσεως περί απορρίψεως της ενστάσεως του 2) Καταδικάζει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 προσφεύγοντος, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από
 τους K. Lenaerts, πρόεδρο, και τους J. Azizi και M. Jaeger, (1) ΕΕ C 289 της 13.10.2001.
 δικαστές, γραμματέας: D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως,
 εξέδωσε στις 18 Σεπτεμβρίου 2003 απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό:
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 1) Ακυρώνει την από 13 Ιουνίου 2000 απόφαση της Επιτροπής
 Περιφερειών περί διορισμού του Vincenzo Falcone στη της 30ής Σεπτεμβρίου 2003
 θέση του γενικού γραμματέα της Επιτροπής Περιφερειών
 (προκήρυξη κενής θέσεως 2000/C 28 A/01) και την στην υπόθεση T-243/01, Sony Computer Entertainment
 απόρριψη της υποψηφιότητας του Σ. Παππά για τη θέση Europe Ltd κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 αυτή.
 (Προσφυγή ακυρώσεως — Κοινό ∆ασμολόγιο — ∆ασμολο-
 γικές κλάσεις — Κονσόλες παιχνιδιών — Κατάταξη στη
 2) Καταδικάζει την Επιτροπή Περιφερειών στα δικαστικά
 Συνδυασμένη Ονοματολογία)
 έξοδα.
 (2003/C 289/43)
 (1) ΕΕ C 161 της 2.6.2001. (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Στην υπόθεση T-243/01, Sony Computer Entertainment Europe
 Ltd, με έδρα το Λονδίνο (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενη


text:
 23.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/23
 Προσφυγή της 22ας Ιανουαρίου 2013 — Exakt Advanced Technologies κατά ΓΕΕΑ — Exakt Precision Tools (EXAKT)
 (Υπόθεση T-37/13)
 2013/C 86/38
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Exakt Advanced Technologies GmbH (Norderstedt, Γερμανία), (εκπρόσωπος: A. von Bismarck, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Exakt Precision Tools Ltd (Aberdeen, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 29ης Οκτωβρίου 2012, στην υπόθεση R 1764/2011-1,
 —
 να καταδικάσει την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανόμενων εκείνων της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: το εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «EXAKT» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 7, 9 και 37 — αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος 3 996 592
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: η Exakt Precision Tools Ltd
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «EXAKT» για προϊόντα των κλάσεων 7, 8 και 9
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Αποδοχή της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' και του άρθρου 53, παράγραφος 1, στοιχείο α' του κανονισμού 207/2009


text:
 28.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 320/20
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Supreme Court (Ιρλανδία) στις 27 Ιουλίου 2015 — Elaine Farrell κατά Alan Whitty, The Minister for the Environment, Ireland και Attorney General, Motor Insurers Bureau of Ireland (MIBI)
 (Υπόθεση C-413/15)
 (2015/C 320/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Supreme Court
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα πρωτοδίκως: Elaine Farrell
 Εφεσίβλητοι: Alan Whitty, The Minister for the Environment, Ireland και Attorney General, Motor Insurers Bureau of Ireland (MIBI)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Πρέπει το κριτήριο της αποφάσεως Foster κ.λπ. (C-188/89, EU:C:1990:313) όπως διατυπώνεται στη σκέψη 20 αυτής, το οποίο αφορά το ερώτημα τι είναι φορέας ενός κράτους μέλους, να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι τα επιμέρους στοιχεία του εν λόγω κριτηρίου εφαρμόζονται
 α)
 σωρευτικά, ή
 β)
 διαζευκτικά;
 2.
 Εφόσον τα επιμέρους στοιχεία που εκτίθενται στην απόφαση Foster κ.λπ. (C-188/89, EU:C:1990:313) μπορούν επίσης να θεωρηθούν ως παράγοντες που θα έπρεπε να λαμβάνονται δεόντως υπόψη στο πλαίσιο μιας συνολικής εκτιμήσεως, υπάρχει κάποια θεμελιώδης αρχή που διαπνέει τους επιμέρους παράγοντες που προσδιορίζονται στην εν λόγω απόφαση, η οποία θα έπρεπε να κατευθύνει τα δικαστήρια κατά την αιτιολόγηση της εκτιμήσεώς τους ως προς το αν ένας συγκεκριμένος οργανισμός αποτελεί κρατικό φορέα;
 3.
 Το γεγονός ότι, σε συμμόρφωση προφανώς με υποχρεώσεις που επιβάλλει το δίκαιο της Ένωσης, κράτος μέλος έχει αναθέσει σε οργανισμό ευρείες αρμοδιότητες στον τομέα της αστικής ευθύνης από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων αρκεί ώστε να αποτελεί ο εν λόγω οργανισμός κρατικό φορέα, ή πρέπει απαραιτήτως ο οργανισμός αυτός να διαθέτει επιπλέον και α) εξαιρετικές εξουσίες ή β) να λειτουργεί υπό άμεσο έλεγχο ή άμεση εποπτεία του κράτους μέλους;


text:
 7.6.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/29
 Προσφυγή της 7ης Μαρτίου 2008 — Kυπριακή Δημοκρατία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-119/08)
 (2008/C 142/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Κυπριακή Δημοκρατία (εκπρόσωπος: Π. Κληρίδης)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 Να ακυρώσει την προκήρυξη του διαγωνισμού υπ' αριθμό EuropeAid/125672/C/SER/CY για τη σύναψη σύμβασης, που τιτλοφορείται «Technical Assistance on animal husbandry» και η οποία δημοσιεύτηκε, μόνο στην Αγγλική γλώσσα, στην ιστοσελίδα http://ec.europa.eu/europaid/tender/data/ κατά ή περί της 27 Δεκεμβρίου 2007, και να ακυρώσει τα άρθρα 5 και 28.2 της προκήρυξης·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σε καταβολή των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα της προσφεύγουσας είναι πανομοιότυποι ή παρόμοιοι με τους προβληθέντες στο πλαίσιο των υποθέσεων Τ-91/08, Τ-92/08 και T-93/08, Κύπρος κατά Επιτροπής.


text:
 26.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/14
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Oradea (Ρουμανία) στις 18 Φεβρουαρίου 2015 — Dumitru Tarcău, Ileana Tarcău κατά Banca Comercială Intesa Sanpaolo România SA — Sucursala Baia Mare κ.λπ.
 (Υπόθεση C-74/15)
 (2015/C 171/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel Oradea
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούντες: Dumitru Tarcău, Ileana Tarcău
 Εφεσίβλητοι: Banca Comercială Intesa Sanpaolo România SA — Sucursala Baia Mare, Banca Comercială Intesa Sanpaolo România SA Arad, Cristian Nicolae Tarcău, Corina Tarcău, SC Magenta, εκπροσωπούμενη από την εκκαθαρίστρια εταιρία Pareto Grup IPURL, SC Crisco SRL εκπροσωπούμενη από την ειδική σύνδικο πτωχεύσεως CII Renata Moldovan, SC Crisco SRL εκπροσωπούμενη από τον ειδικό διαχειριστή Cristian Tarcău
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 2, στοιχείο β', της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (1), όσον αφορά τον ορισμό του «καταναλωτή», την έννοια ότι περιλαμβάνονται στον ορισμό αυτό ή ότι, αντιθέτως, αποκλείονται από αυτόν τα φυσικά πρόσωπα που έχουν υπογράψει με την ιδιότητα του εγγυητή πρόσθετες πράξεις ή παρεπόμενες συμβάσεις (συμβάσεις εγγυήσεως ή συμβάσεις ενυπόθηκης εγγυήσεως) όσον αφορά σύμβαση πιστώσεως που έχει συνάψει εμπορική εταιρία για την άσκηση της δραστηριότητάς της, σε περιπτώσεις κατά τις οποίες αυτά τα φυσικά πρόσωπα δεν έχουν καμία σχέση με τη δραστηριότητα της εν λόγω εμπορικής εταιρίας και ενήργησαν με σκοπό ξένο προς την επαγγελματική δραστηριότητά τους;
 2)
 Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ την έννοια ότι εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής μόνον οι συμβάσεις που συνάπτονται μεταξύ εμπόρων και καταναλωτών και έχουν ως αντικείμενο την πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών ή ότι εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας και οι παρεπόμενες συμβάσεως πιστώσεως συμβάσεις (συμβάσεις εγγυήσεως ή ενυπόθηκες εγγυήσεις) στις οποίες η δανειολήπτρια είναι εμπορική εταιρία και οι οποίες συνάπτονται από φυσικά πρόσωπα που δεν έχουν καμία σχέση με τη δραστηριότητα της εν λόγω εμπορικής εταιρίας και ενήργησαν με σκοπό ξένο προς την επαγγελματική δραστηριότητά τους;
 (1) Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ L 95, σ. 29).


text:
 7.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/29
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 10ης Δεκεμβρίου 2008 — Bateaux Mouches κατά ΓΕΕΑ — Castanet (BATEAUX MOUCHES)
 (Υπόθεση T-365/06) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Λεκτικό κοινοτικό σήμα BATEAUX MOUCHES - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρα 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 51, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα λόγω χρήσεως - Άρθρα 7, παράγραφος 3, και 51, παράγραφος 2, του κανονισμού 40/94)
 (2009/C 32/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Compagnie des bateaux mouches SA (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: D. de Leusse, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών, παρεμβαίνων ενώπιον του Πρωτοδικείου: Jean-Noël Castanet (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. Sulzer, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 7ης Σεπτεμβρίου 2006 (υπόθεση R 1172/2005-1), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας σήματος μεταξύ Jean-Noël Castanet και Compagnie des bateaux mouches SA.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Compagnie des bateaux mouches SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 42 της 24.2.2007.


text:
 29.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 78/18
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιανουαρίου 2016 — Coedo Suárez κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-297/15 P) (1)
 ((«Αναίρεση - Δημόσια διοίκηση - Υπάλληλοι - Πειθαρχικά μέτρα - Ανάκληση με μείωση του επιδόματος αναπηρίας - Απόρριψη της πρωτοδίκως ασκηθείσας προσφυγής - Πλάνη περί το δίκαιο - Υποχρέωση αιτιολογήσεως»))
 (2016/C 078/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Ángel Coedo Suárez (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues και C. Bernard-Glanz, avocats)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και M. Veiga, agents)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώτο τμήμα) της 26ης Μαρτίου 2015, Coedo Suárez κατά Συμβουλίου (F-38/14, Συλλογή Υπ.Υπ., EU:F:2015:25), με αίτημα την αναίρεση της αποφάσεως αυτής
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώτο τμήμα) της 26ης Μαρτίου 2015, Coedo Suárez κατά Συμβουλίου (F—38/14), καθόσον με αυτήν απορρίφθηκε το δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου αναιρέσεως περί της αξιολογήσεως των ελαφρυντικών περιστάσεων.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή που άσκησε ο Ángel Coedo Suárez ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-38/14.
 3)
 Ο Coedo Suárez φέρει τα δικαστικά του έξοδα τα οποία αφορούν την ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης διαδικασία και, πέραν των δικών του εξόδων, καταδικάζεται επιπλέον στο ήμισυ των δικαστικών εξόδων του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αφορούν την αναιρετική δίκη.
 4)
 Το Συμβούλιο φέρει το ήμισυ των δικαστικών του εξόδων που αφορούν την αναιρετική διαδικασία.
 (1) EE C 245 της 27.7.2015.


text:
 7.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 410/10
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Σεπτεμβρίου 2016 — Klein κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-309/10 RENV) (1)
 ((Εξωσυμβατική ευθύνη - Οδηγία 93/42/ΕΟΚ - Εναρμονισμένο καθεστώς για την ασφάλεια και την προστασία της υγείας των ασθενών, των χρηστών και άλλων προσώπων, όσον αφορά τη χρήση των ιατροτεχνολογικών προϊόντων - Άρθρο 8 - Κοινοποίηση αποφάσεως περί απαγορεύσεως της διαθέσεως στην αγορά - Μη λήψη θέσεως εκ μέρους της Επιτροπής - Άρθρο 18 - Αδικαιολόγητη σήμανση CE - Ζημία - Κατάφωρη παράβαση κανόνα δικαίου που απονέμει δικαιώματα σε ιδιώτες - Αιτιώδης συνάφεια))
 (2016/C 410/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Ενάγων: Christoph Klein (Großgmain, Αυστρία) (εκπρόσωποι: αρχικώς H.-J. Ahlt και M. Ahlt, στη συνέχεια H.-J. Ahlt, δικηγόροι)
 Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Sipos και G. von Rintelen, επικουρούμενοι από τον C. Winkler, δικηγόρο)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της εναγομένης: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και J. Möller)
 Αντικείμενο
 Αγωγή βάσει του άρθρου 268 ΣΛΕΕ με σκοπό την αποκατάσταση της ζημίας την οποία ισχυρίζεται ότι υπέστη ο ενάγων λόγω της αθετήσεως εκ μέρους της Επιτροπής των υποχρεώσεων τις οποίες υπέχει από το άρθρο 8 της οδηγίας 93/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί των ιατροτεχνολογικών προϊόντων (ΕΕ 1993, L 169, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2)
 Ο Christoph Klein, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 347 της 26.11.2011.


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/27
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Prud'homie de pêche de Martigues (Γαλλία) στις 20 Φεβρουαρίου 2007 — Jonathan Pilato κατά Jean-Claude Bourgault
 (Υπόθεση C-109/07)
 (2007/C 95/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Prud'homie de pêche de Martigues
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Jonathan Pilato
 Εναγόμενος: Jean-Claude Bourgault
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Πρέπει το άρθρο 11Α του κανονισμού (ΕΚ) 894/97 της 29ης Απριλίου 1997 (1), το οποίο εισήχθη με τον κανονισμό (ΕΚ) 1239/98 της 8ης Ιουνίου 1998 (2), να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι απαγορεύει και τα μη παρασυρόμενα ή σχεδόν μη παρασυρόμενα απλάδια λόγω της υπάρξεως πλωτής άγκυρας στην οποία προσδένονται;
 2.
 Έχει ισχύ το άρθρο 11Α, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου 894/97, το οποίο εισήχθη με τον κανονισμό (ΕΚ) 1239/98, στον βαθμό που:
 α)
 Φαίνεται ότι επιδιώκει έναν αμιγώς περιβαλλοντικό σκοπό, ενώ η νομική βάση επί της οποίας ερείδεται είναι το παλαιό άρθρο 43, νυν άρθρο 37, της Συνθήκης περί Ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας που υπεγράφη στη Ρώμη στις 25 Μαρτίου 1957.
 β)
 Δεν ορίζει την έννοια των παρασυρόμενων απλαδιών και, ως εκ τούτου, δεν καθορίζει με σαφήνεια το πεδίο εφαρμογής του.
 γ)
 Δεν έχει σαφή αιτιολογία.
 δ)
 Δεν λαμβάνει υπόψη τα διαθέσιμα επιστημονικά και τεχνικά δεδομένα ούτε τις συνθήκες του περιβάλλοντος στις διάφορες περιοχές της Κοινότητας ούτε τα πλεονεκτήματα ή τις επιβαρύνσεις που απορρέουν από την απαγόρευση που προβλέπει.
 ε)
 Είναι δυσανάλογο σε σχέση με τον επιδιωκόμενο σκοπό.
 στ)
 Εισάγει δυσμενείς διακρίσεις διότι επιφυλάσσει την ίδια μεταχείριση σε διαφορετικές γεωγραφικές, οικονομικές και κοινωνικές καταστάσεις.
 ζ)
 Δεν προβλέπει καμία παρέκκλιση υπέρ των αλιέων που ασκούν την αλιεία του τόννου σε μικρή κλίμακα με δίχτυα όπως είναι τα απλάδια για τον τόννο, μέθοδος η οποία, πέραν του ότι αποτελεί παραδοσιακή μέθοδο αλιείας στη Μεσόγειο, είναι ζωτικής σημασίας για τον πληθυσμό που τη χρησιμοποιεί και, κατά τα λοιπά, είναι άκρως επιλεκτική.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 894/97 του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 1997, για τη θέσπιση ορισμένων τεχνικών μέτρων διατήρησης των αλιευτικών πόρων (ΕΕ L 132, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1239/98 του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 1998, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 894/97 για τη θέσπιση ορισμένων τεχνικών μέτρων διατήρησης των αλιευτικών πόρων (ΕΕ L 171, σ. 1).


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/56
 Προσφυγή της 30ής Ιουλίου 2013 — Mayaleh κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-408/13)
 2013/C 344/102
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Adib Mayaleh (Δαμασκός, Συρία) (εκπρόσωποι: G. Karouni και C. Dumont, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει:
 —
 την απόφαση 2013/255/ΚΕΠΠΑ, της 31ης Μαΐου 2013, σχετικά με τη λήψη περιοριστικών μέτρων κατά της Συρίας καθόσον αφορά τον Adib Mayaleh·
 —
 τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 363/2013, της 22ας Απριλίου 2013, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, που διορθώθηκε στις 9 Μαΐου 2013, καθόσον αφορά τον Adib Mayaleh·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα κατ’ εφαρμογή των άρθρων 87 και 91 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, ο προσφεύγων προβάλλει έξι λόγους ακυρώσεως που είναι κατ’ ουσία ταυτόσημοι ή παρεμφερείς με τον πρώτο, τον δεύτερο, τον τρίτο, τον πέμπτο, τον έκτο και τον έβδομο λόγο ακυρώσεως που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-383/11, Makhlouf κατά Συμβουλίου (1).
 (1) ΕΕ 2011, C 282, σ. 30.


text:
 8.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 273/21
 Προσφυγή της 23ης Ιουλίου 2012 — Κάτω Χώρες κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-325/12)
 2012/C 273/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels, J. Langer και M. de Ree)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την υπό στοιχεία SG-Greffe (2012) D/3150 απόφαση της Επιτροπής της 11ης Μαΐου 2012 στην υπόθεση SA.28855 (N 373/2009) (πρώην C 10/2009 και N 528/2009 — Κάτω Χώρες/ING — ενίσχυση αναδιαρθρώσεως)·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το προσφεύγον διατυπώνει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλονται προσβολή του δικαιώματος άμυνας και παραβίαση της αρχής της επιμέλειας
 —
 Το προσφεύγον διατείνεται ότι η Επιτροπή δεν μπορούσε να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση χωρίς να παράσχει στις Κάτω Χώρες τη δυνατότητα να εκφραστούν επί των λόγων για τους οποίους η Επιτροπή κατέληξε, στην προσβαλλόμενη απόφαση, στο συμπέρασμα ότι οι Κάτω Χώρες, εγκρίνοντας τους τροποποιημένους όρους εξοφλήσεως, χορήγησαν κρατική ενίσχυση.
 —
 Τουλάχιστον, η Επιτροπή, εκδίδοντας την προσβαλλόμενη απόφαση χωρίς να λάβει υπόψη τα επιχειρήματα που οι Κάτω Χώρες είχαν προβάλει στην προηγούμενη δίκη ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, η οποία οδήγησε στην απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Μαρτίου 2012 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-29/10 και T-33/10, όπου το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε τα επιχειρήματα αυτά, παραβίασε την αρχή της επιμέλειας.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ
 —
 Το προσφεύγον διατείνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντίκειται στο άρθρο 107 ΣΛΕΕ επειδή η Επιτροπή για εσφαλμένους λόγους διαπίστωσε, στο σημείο 213 της αποφάσεως αυτής, ότι η τροποποίηση των όρων εξοφλήσεως συνιστά κρατική ενίσχυση.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ, του Κανονισμού Διαδικασίας και του άρθρου 266 ΣΛΕΕ
 —
 Το προσφεύγον διατείνεται ότι η Επιτροπή, συνδέοντας, στην προσβαλλόμενη απόφαση, τα ίδια αντισταθμιστικά μέτρα με την έγκριση της εισφοράς κεφαλαίου όπως στην προηγούμενη απόφαση του 2009 (την οποία το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε με την απόφασή του της 2ας Μαρτίου 2012), ενώ η υπολογισθείσα από την Επιτροπή έκταση της ενισχύσεως ήταν μικρότερη κατά 2 δισεκατομμύρια ευρώ, εκτέλεσε με εσφαλμένο τρόπο την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Μαρτίου 2012 και παρέβη το άρθρο 107 ΣΛΕΕ, τον Κανονισμό Διαδικασίας και το άρθρο 266 ΣΛΕΕ.


text:
 4.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 146/8
 Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 11ης Φεβρουαρίου 2015 — Orange κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γαλλικής Δημοκρατίας, Διαμέρισμα Hauts–de–Seine, Sequalum SAS
 (Υπόθεση C-621/13 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Άρθρο 181 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Κρατικές ενισχύσεις - Αντιστάθμιση του κόστους παροχής δημόσιας υπηρεσίας για την εγκατάσταση και την εκμετάλλευση δικτύου ηλεκτρονικών επικοινωνιών πολύ υψηλής ταχύτητας))
 (2015/C 146/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Orange (εκπρόσωποι: D. Gillet και H. Viaene, δικηγόροι)
 Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Stromsky και C. Urraca Caviedes), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: J. Bousin και M. D. Colas), Département des Hauts–de–Seine (εκπρόσωπος: G. O’Mahony, δικηγόρος), Sequalum SAS (εκπρόσωπος: L. Feldman, δικηγόρος)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2.
 Καταδικάζει την Orange SA στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Γαλλικής Δημοκρατίας, του Διαμερίσματος Hauts–de–Seine και της Sequalum SAS.
 (1) ΕΕ C 39 της 08.02.2014


text:
 12.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 92/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 25 Ιανουαρίου 2008 — BIOS Naturprodukte GmbH κατά Saarland
 (Υπόθεση C-27/08)
 (2008/C 92/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: BIOS Naturprodukte GmbH
 Αναιρεσίβλητο: Saarland
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει ο όρος «φάρμακο» στο άρθρο 1, σημείο 2, της οδηγίας 2001/83/ΕΚ (1), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2004/27/ΕΚ (2), την έννοια ότι το προϊόν που προορίζεται για κατανάλωση από ανθρώπους και χαρακτηρίζεται ως συμπλήρωμα διατροφής αποτελεί φάρμακο ως εκ της λειτουργίας του, αν περιέχει ουσίες οι οποίες, ενώ όταν λαμβάνονται σε χαμηλή δόση, σύμφωνα με τη συνιστώμενη δόση που αναγράφεται επί της συσκευασίας, ενέχουν κινδύνους για την υγεία, χωρίς να έχουν θεραπευτικά αποτελέσματα, έχουν θεραπευτική δράση όταν λαμβάνονται σε μεγάλες δόσεις;
 (1) ΕΕ L 311, σ. 67.
 (2) ΕΕ L 311, σ. 34.


text:
 6.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/19
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Cour d'appel του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου με απόφαση της 1ης Ιουνίου 2005 στην υπόθεση Administration de l'Enregistrement et des Domaines κατά Eurodental SARL
 (Υπόθεση C-240/05)
 (2005/C 193/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Με απόφαση της 1ης Ιουνίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 3 Ιουνίου 2005, το Cour d'appel του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Administration de l'Enregistrement et des Domaines και Eurodental SARL, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1.
 Εμπίπτει η παράδοση αγαθών η οποία, οσάκις πραγματοποιείται στο εσωτερικό κράτους μέλους, απαλλάσσεται δυνάμει του άρθρου 13, A, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της έκτης οδηγίας του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (77/388/EΟΚ) (1), και δεν παρέχει δικαίωμα στην έκπτωση του φόρου επί των εισροών δυνάμει του άρθρου 17 της εν λόγω οδηγίας, στο πεδίο εφαρμογής, αντιστοίχως, του άρθρου 15, παράγραφοι 1 και 2, της εν λόγω οδηγίας, όπως ίσχυε πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993 και του άρθρου 28γ, A, στοιχείο α', που έχει εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 1993, και, κατά συνέπεια, στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 17, παράγραφος 3, στοιχείο β', της εν λόγω οδηγίας που παρέχει δικαίωμα στην έκπτωση του φόρου επί των εισροών οσάκις πραγματοποιείται από επιχειρηματία εγκατεστημένο εντός κράτους μέλους της Κοινότητας σε επιχειρηματία εγκατεστημένο εντός άλλου κράτους μέλους και οσάκις πληρούνται οι προϋποθέσεις που ρυθμίζουν την εφαρμογή, αντιστοίχως, του άρθρου 15, παράγραφοι 1 και 2, της εν λόγω οδηγίας όπως ίσχυε πριν από την 1η Ιανουαρίου1993 και του άρθρου 28γ, A, στοιχείο α', που έχει εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου1993;
 2.
 Εμπίπτει η παροχή υπηρεσιών η οποία, οσάκις πραγματοποιείται στο εσωτερικό κράτους μέλους, απαλλάσσεται δυνάμει του άρθρου 13, A, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της έκτης οδηγίας του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (77/388/EΟΚ), και δεν παρέχει δικαίωμα στην έκπτωση του φόρου επί των εισροών δυνάμει του άρθρου 17 της εν λόγω οδηγίας, στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 15, παράγραφος 3, της εν λόγω οδηγίας, όπως ίσχυε πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993 (καθόσον δεν προβλεπόταν καμία διάταξη περί απαλλαγής για το 1993) και, κατά συνέπεια, και στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 17, παράγραφος 3, στοιχείο β', της εν λόγω οδηγίας που παρέχει δικαίωμα στην έκπτωση του φόρου επί των εισροών οσάκις πραγματοποιείται από επιχειρηματία εγκατεστημένο εντός κράτους μέλους της Κοινότητας σε επιχειρηματία εγκατεστημένο εντός άλλου κράτους μέλους και οσάκις πληρούνται οι προϋποθέσεις που ρυθμίζουν την εφαρμογή του άρθρου 15, παράγραφος 3, της εν λόγω οδηγίας όπως ίσχυε πριν από την 1η Ιανουαρίου1993;
 (1) EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49


text:
 6.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/25
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Μαρτίου 2016 — Novartis κατά ΓΕΕΑ — SK Chemicals (Αναπαράσταση εμπλάστρου)
 (Υπόθεση T-592/15) (1)
 ((Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία κήρυξης της ακυρότητας - Ανάκληση της προσβαλλόμενης απόφασης - Κατάργηση της δίκης))
 (2016/C 200/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Novartis AG (Βασιλεία, Ελβετία) (εκπρόσωπος: M. Douglas, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: H. Kunz)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: SK Chemicals GmbH (Eschborn, Γερμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Αυγούστου 2015 (υπόθεση R 2342/2014-5), σχετικά με διαδικασία κήρυξης της ακυρότητας μεταξύ των SK Chemicals GmbH και Novartis AG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει πλέον η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2)
 Το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) φέρει τα δικαστικά του έξοδα και καταδικάζεται στα έξοδα της Novartis AG και της SK Chemicals GmbH.
 (1) EE C 414 της 14.12.2015.


text:
6.4.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 84/9
 Παρα ́ τις διατα ́ξεις του ́αρθρου 6, παρα ́γραφος 3, της συμφωνι ́ας 1) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας να λα ́βει τα ανα-
 για την κοινωνικη ́ πολιτικη ́, η αρχη ́ της ισο ́τητας των αμοιβω ́ν γκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου να μεταφε ́ρει πλη ́ρως στην εσωτε-
 παραβια ́ζεται απο ́ δια ́ταξη ́οπως το ́αρθρο L. 12, στοιχει ́ο b), ρικη ́ ́εννομη τα ́ξη της το ́αρθρο 7, παρα ́γραφος 3, της
 του γαλλικου ́ code des pensions civiles et militaires de retraite, οδηγι ́ας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 5ης Απριλι ́ου
 καθο ́σον αποκλει ́ει το ευεργε ́τημα του θεσπιζομε ́νου επιδο ́ματος 1993, σχετικα ́ με τις καταχρηστικε ́ς ρη ́τρες των συμβα ́σεων
 απο ́ τον υπολογισμο ́ των συντα ́ξεων των ανδρω ́ ν υπαλλη ́λων, που συνα ́πτονται με τους καταναλωτε ́ς, παρε ́βη τις υποχ-
 οι οποι ́οι μπορου ́ν μα ́λιστα να αποδει ́ξουν ́οτι ́εχουν ασχοληθει ́ ρεω
 ́ σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́.
 με την ανατροφη ́ των τε ́κνων τους.
 2) Καταδικα ́ζει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 366 της 18.12.1999.
 (1) EE C 352 της 4.12.1999.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 24ης Ιανουαρι ́ου 2002
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 στην υπο ́θεση C-372/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 της 6ης ∆εκεμβρι ́ου 2001
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 93/13/ΕΟΚ —
 Kαταχρηστικε ́ς ρη ́τρες στις συμβα ́ σεις που συνα ́ πτονται στην υπο ́θεση C-373/99: Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α κατα ́ Επιτρο-
 με τους καταναλωτε ́ς — Με ́σα που αποσκοπου ́ν στο να πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 παυ ́σει η χρησιμοποι ́ηση των ρητρω ́ ν αυτω ́ ν»)
 («ΕΓΤΠΕ — Εκκαθα ́ ριση λογαριασμω ́ ν — Οικονομικο ́ ́ετος
 (2002/C 84/15) 1995 — Οπωροκηπευτικα ́ — Αροτραι ́ες καλλιε ́ργειες»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (2002/C 84/16)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 Στην υπο ́θεση C-372/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωπος: P. Stancanelli), κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́- Στην υπο ́θεση C-373/99, Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι:
 σωποι: αρχικα ́ U. Leanza, επικουρου ́μενος απο ́ τον P. G. Ferri, Β. Κοντο ́λαιμος και Ι.-K. Χαλκια ́ς) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 στη συνε ́χεια U. Leanza, επικουρου ́μενος απο ́ τον G. de Bellis), με Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: Μ. Κοντου ́-Durande), με αντικει ́μενο τη
 αντικει ́μενο να διαπιστωθει ́ ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́- μερικη ́ ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως 1999/596/ΕΚ της Επιτροπη ́ς,
 ποντας να λα ́βει τα αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου: της 28ης Ιουλι ́ου 1999, για τροποποι ́ηση της απο ́φασης
 1999/187/ΕΚ σχετικα ́ με την εκκαθα ́ριση των λογαριασμω ́ν των
 — να εφαρμο ́σει τις διατα ́ξεις της οδηγι ́ας 93/13/ΕΟΚ του κρατω ́ν μελω ́ν στο πλαι ́σιο των δαπανω ́ν που χρηματοδοτου ́νται
 Συμβουλι ́ου, της 5ης Απριλι ́ου 1993, σχετικα ́ με τις καταχ- απο ́ το Ευρωπαϊκο ́ Γεωργικο ́ Ταμει ́ο Προσανατολισμου ́ και Εγγυη ́-
 ρηστικε ́ς ρη ́τρες των συμβα ́σεων που συνα ́πτονται με τους σεων (ΕΓΤΠΕ), τμη ́μα Εγγυη ́σεων, για το οικονομικο ́ ́ετος 1995
 καταναλωτε ́ς (EE L 95, σ. 29), επι ́ του συνο ́λου των (ΕΕ L 226, σ. 26), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 συμβα ́σεων που συνα ́πτονται μεταξυ ́ καταναλωτω ́ν και επαγ- τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος, S. von Bahr, D. A. O.
 γελματιω ́ν, Edward, A. La Pergola και L. Sevón (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 εισαγγελε ́ας: A. Tizzano, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος
 — να μεταφε ́ρει στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη της το α ́ρθρο 5, διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 6 ∆εκεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το
 τρι ́τη περι ́οδος, της ανωτε ́ρω οδηγι ́ας και ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 — να μεταφε ́ρει πλη ́ρως στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη της τα
 α ́ρθρα 6, παρα ́γραφος 2, και 7, παρα ́γραφος 3, της ́διας ι 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 οδηγι ́ας,
 2) Καταδικα ́ζει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́, το ́εξοδα.
 ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann (ειση-
 γητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, D. A. O. Edward και Α. La Pergola,
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: R. Grass, (1) ΕΕ C 6 της 8.1.2000.
 εξε ́δωσε στις 24 Ιανουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 διατακτικο ́:


text:
 12.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 335/40
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hof van beroep te Brussel (Βέλγιο) στις 5 Ιουλίου 2016 — Openbaar Ministerie κατά Dawid Piotrowski
 (Υπόθεση C-367/16)
 (2016/C 335/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van beroep te Brussel
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα αρχή: Openbaar Ministerie
 Εκζητούμενος: Dawid Piotrowski
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 3, σημείο 3, της αποφάσεως-πλαισίου (1) για το ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δύναται να επιτραπεί μόνο η παράδοση προσώπων τα οποία κατά το δίκαιο του κράτους μέλους εκτελέσεως θεωρούνται ενήλικα ή παρέχει η προαναφερθείσα διάταξη στο κράτος μέλος εκτελέσεως τη δυνατότητα να επιτρέπει επίσης την παράδοση ανηλίκων οι οποίοι, βάσει των εθνικών κανόνων, δύνανται να θεωρηθούν ποινικώς υπεύθυνοι μετά από μια ορισμένη ηλικία (ενδεχομένως με την τήρηση ορισμένων προϋποθέσεων);
 2)
 Στην περίπτωση που το άρθρο 3, σημείο 3, της αποφάσεως-πλαισίου δεν απαγορεύει την παράδοση ανηλίκων, πρέπει τότε η διάταξη αυτή να ερμηνευθεί:
 α)
 υπό την έννοια ότι η ύπαρξη, στο εθνικό δίκαιο, μιας (θεωρητικής) δυνατότητας τιμωρήσεως ανηλίκων μετά από μια ορισμένη ηλικία είναι επαρκές κριτήριο για να επιτραπεί η παράδοση (με άλλα λόγια, με τη διεξαγωγή μιας in abstracto εκτιμήσεως βάσει του κριτηρίου της ηλικίας από την οποία κάποιος δύναται να θεωρηθεί ποινικώς υπεύθυνος, χωρίς να ληφθούν υπόψη ενδεχόμενες πρόσθετες προϋποθέσεις); ή
 β)
 υπό την έννοια ότι ούτε η αρχή της αμοιβαίας αναγνωρίσεως, όπως διατυπώνεται στο άρθρο 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως-πλαισίου, ούτε το άρθρο 3, σημείο 3, της αποφάσεως-πλαισίου απαγορεύουν στο κράτος μέλος εκτελέσεως να προβαίνει κατά περίπτωση σε μια in concreto εκτίμηση, καθιστώσα δυνατό να απαιτηθεί, όσον αφορά το εκζητούμενο πρόσωπο, να πληρούνται οι ίδιες προϋποθέσεις ποινικής ευθύνης με αυτές που ισχύουν για τους υπηκόους του κράτους μέλος εκτελέσεως, λαμβανομένων υπόψη της ηλικίας τους κατά τον χρόνο της πράξεως, της φύσεως του προσαπτόμενου αδικήματος, και μάλιστα προηγούμενων δικαστικών παρεμβάσεων στο κράτος μέλος εκδόσεως που οδήγησαν σε μέτρο αναμορφώσεως, ακόμη και αν οι προϋποθέσεις αυτές δεν υπάρχουν στο κράτος μέλος εκδόσεως;
 3)
 Αν το κράτος μέλος εκτελέσεως δύναται να προβεί σε μια in concreto εκτίμηση, δεν πρέπει τότε, για την αποφυγή της ατιμωρησίας, να γίνει διάκριση μεταξύ παραδόσεως για την άσκηση ποινικής διώξεως και παραδόσεως για την εκτέλεση ποινής;
 (1) Απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών (EE 2002, L 190, σ. 1).


text:
 6.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 273/5
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 16ης Σεπτεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-396/02 (αίτηση του Gerechtshof te Amsterdam για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): DFDS BV κατά Inspecteur der Belastingdienst — Douanedistrict Rotterdam (1)
 (Κοινό Δασμολόγιο - Συνδυασμένη Ονοματολογία - Δασμολογική κατάταξη - Διάκριση 8704 10 - Minitrac για τη μεταφορά και την εκφόρτωση άμμου, χώματος και πέτρας, το οποίο διαθέτει ένα πολυσύνθετο σύστημα ανατροπής)
 (2004/C 273/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Στην υπόθεση C-396/02, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το Gerechtshof te Amsterdam (Κάτω Χώρες), με απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2004, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 11 Νοεμβρίου 2002, στο πλαίσιο της δίκης: DFDS BV κατά Inspecteur der Belastingdienst — Douanedistrict Rotterdam, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, προεδρεύοντα του τρίτου τμήματος, R. Schintgen και K. Schiemann (εισηγητή), δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 16 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το γεγονός ότι ένα φορτηγό με ανατρεπόμενη καρότσα διαθέτει έναν ευέλικτο, περίπλοκο και ακριβή μηχανισμό ανατροπής δεν εμποδίζει τη δασμολογική κατάταξή του στην κατηγορία των ανατρεπόμενων αυτοκινήτων της διακρίσεως 8704 10 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας, η οποία περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε με τους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 3115/94 της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 1994, και (ΕΚ) αριθ. 3009/95 της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 1995.
 (1) ΕΕ C 7 της 11.1.2003.


text:
 20.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 236/21
 Διάταξη του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 4ης Ιουνίου 2015 [αίτηση του Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Argenta Spaarbank NV κατά Belgische Staat
 (Υπόθεση C-578/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Φόρος εταιριών - Οδηγία.90/435/CEE - Άρθρα 1, παράγραφος 2, και 4, παράγραφος 2 - Mητρικές και θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών - Kοινό φορολογικό καθεστώς - Δυνατότητα εκπτώσεως του φορολογητέου κέρδους από τη μητρική εταιρία - Πραγματικό και νομικό πλαίσιο της διαφοράς της κύριας δίκης - Λόγοι που δικαιολογούν την ανάγκη να δοθεί απάντηση στο προδικαστικό ερώτημα - Έλλειψη επαρκών διευκρινίσεων - Προδήλως απαράδεκτο))
 (2015/C 236/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Argenta Spaarbank NV
 κατά
 Belgische Staat
 Διατακτικό
 Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (Βέλγιο), με απόφαση της 28ης Νοεμβρίου 2014, είναι προδήλως απαράδεκτη.
 (1) ΕΕ C 81 της 9.3.2015.


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/37
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 5ης Σεπτεμβρίου 2006 — Φινλανδία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-350/05) (1)
 («Παρεμπίπτον ζήτημα - Ένσταση απαραδέκτου - Πράξη μη παράγουσα υποχρεωτικά νομικά αποτελέσματα - Ίδιοι πόροι των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων - Διαδικασία κατά παραβάσεως - Τόκοι υπερημερίας προβλεπόμενοι από το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 - Διαπραγμάτευση συμφωνίας περί πληρωμής υπό αίρεση»)
 (2006/C 281/64)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: T. Pynnä και E. Bygglin)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Aalto και G. Wilms)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής (Γενική Γραμματεία), που φέρεται ως περιεχομένη στην από 8 Ιουλίου 2005 επιστολή, με την οποία η Επιτροπή αρνήθηκε να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τη Δημοκρατία της Φινλανδίας σχετικά με την υπό αίρεση καταβολή αναδρομικώς απαιτηθέντων δικαιωμάτων, με τόκους υπερημερίας μέχρις αποπληρωμής τους, τα οποία απαίτησε η Επιτροπή από τη Δημοκρατία της Φινλανδίας στο πλαίσιο της διαδικασίας κατά παραβάσεως αριθ. 2003/2180, που κινήθηκε βάσει του άρθρου 226 ΕΚ.
 Διατακτικό
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Φινλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C


text:
 15.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/27
 Προσφυγή της 3ης Μαΐου 2006 — Drax Power Ltd κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-130/06)
 (2006/C 165/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Drax Power Ltd (Selby, Ηνωμένο Βασίλειο), Great Yarmouth Power Ltd (Swindon, Ηνωμένο Βασίλειο), International Power Plc (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο), Npower Copgen Ltd (Swindon, Ηνωμένο Βασίλειο), RWE Npower Plc (Swindon, Ηνωμένο Βασίλειο), ScottishPower Generation Ltd (Γλασκώβη, Ηνωμένο Βασίλειο), Scottish and Southern Energy Plc (Perth, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: I. Glick, QC, και M. Cook, Barrister)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C (2006) 426 τελικό, της 22ας Φεβρουαρίου 2006, περί της προτεινομένης τροποποιήσεως του εθνικού σχεδίου για την κατανομή δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου που υπέβαλε το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Στις 10 Νοεμβρίου 2004, το Ηνωμένο Βασίλειο γνωστοποίησε στην Επιτροπή την πρόθεσή του να τροποποιήσει το προσωρινό εθνικό σχέδιο κατανομής δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου. Το Ηνωμένο Βασίλειο στράφηκε κατά της αποφάσεως με την οποία η Επιτροπή έκρινε απαράδεκτη την προταθείσα τροποποίηση και, κατόπιν αυτού, η απόφαση ακυρώθηκε από το Πρωτοδικείο με την απόφασή του της 23ης Νοεμβρίου 2005 (1).
 Κατόπιν αυτής της ακυρώσεως, η Επιτροπή εξέδωσε νέα απόφαση με την οποία έκρινε απαράδεκτη την προταθείσα τροποποίηση. Οι προσφεύγουσες στρέφονται πλέον κατά της αποφάσεως αυτής.
 Οι προσφεύγουσες κατέχουν, άμεσα ή μέσω των θυγατρικών τους, εγκαταστάσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της Οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (2). Η προταθείσα τροποποίηση του εθνικού σχεδίου κατανομής θα είχε ως συνέπεια μια σημαντική αύξηση των δικαιωμάτων σε σχέση με όσα κατανέμονται προς το παρόν.
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στην απόφαση του Πρωτοδικείου της 23ης Νοεμβρίου 2005 και ότι τα ζητήματα που εγείρει η προσβαλλόμενη απόφαση καλύπτονται από δεδικασμένο.
 Κατά τις προσφεύγουσες, κακώς έκρινε η Επιτροπή ότι η, καθοριζομένη με το άρθρο 11, παράγραφος 1, της οδηγίας, ημερομηνία της 30ής Σεπτεμβρίου 2004 συνιστά την καταληκτική ημερομηνία δεσμευτικής προθεσμίας και ότι δεν επιτρέπεται στα κράτη μέλη να προτείνουν τροποποιήσεις των εθνικών τους σχεδίων κατανομής εκτός από αυτές που επιβάλλονται με απόφαση της Επιτροπής.
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται επίσης ότι οι ανησυχίες που εκφράζονται σχετικά με τη λειτουργία του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής είναι υπερβολικές και δεν δικαιολογούν την απόρριψη της προταθείσας τροποποιήσεως.
 (1) Απόφαση του Πρωτοδικείου της 23ης Νοεμβρίου 2005, T-178/05, Ηνωμένο Βασίλειο κατά Επιτροπής, η οποία δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή.
 (2) ΕΕ 2003, L 275, σ. 32


text:
C 161/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 2.6.2001
 της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου προς αποκατα ́σταση της ζημι ́ας που υπε ́στη η Επιτροπη ́, το
 μεταξυ ́ Siples Srl, υπο ́ εκκαθα ́ριση, και Ministero delle Finanze, ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους C. Gulmann
 Servizio della Riscossione dei Tributi — Concessione Provincia (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, J.-Ρ. Puissochet και R. Schintgen,
 di Genova — San Ρaolo Riscossioni Genova SpA, η ́εκδοση δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμμα-
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 244 τε ́ας: Η. Α. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλι ́ου, της 16 Ιανουαρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 12ης Οκτωβρι ́ου 1992, περι ́ θεσπι ́σεως κοινοτικου ́ τελωνειακου ́
 κω ́δικα (ΕΕ L 302, σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο 1) Υποχρεω ́ νει την Tecnologie Vetroresina SpA (TVR) να κατα-
 απο ́ τους Α. La Pergola, προ ́εδρο τμη ́ματος, Μ. Wathelet, βα ́λει στην Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των το ποσο ́
 D. Α. Ο. Edward, Ρ. Jann (εισηγητη ́) και L. Sevón, δικαστε ́ς, των 211 307 ευρω ́ , προσαυξημε ́νο με τους το ́κους βα ́σει
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: συμβατικου ́ επιτοκι ́ου απο ́ 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1991 και
 Η. Α. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 11 Ια- με ́χρι πλη ́ρους εξοφλη ́σεως του χρε ́ους.
 νουαρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 2) Απορρι ́πτει την αγωγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 Το ́αρθρο 244 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλι ́ου,
 της 12ης Οκτωβρι ́ου 1992, περι ́θεσπι ́σεως κοινοτικου ́ τελωνεια- 3) Καταδικα ́ζει την Tecnologie Vetroresina SpA (TVR) στα
 κου ́ κω ́ δικα, πρε ́πει να ερμηνευθει ́υπο ́ την ́εννοια ́οτι παρε ́χει την δικαστικα ́ ́εξοδα.
 εξουσι ́α αναστολη ́ς εκτελε ́σεως της προσβαλλο ́μενης αποφα ́σεως
 μο ́νο στις τελωνειακε ́ς αρχε ́ς. Εντου ́τοις, η δια ́ταξη αυτη ́ δεν (1) ΕΕ C 137 της 2.5.1998.
 περιορι ́ζει την εξουσι ́α των δικαστικω ́ ν αρχω ́ ν, ενω ́ πιον των
 οποι ́ων ́εχει ασκηθει ́ προσφυγη ́ δυνα ́μει του ́αρθρου 243 του
 εν λο ́γω κανονισμου ́, να διατα ́σσουν την αναστολη ́ αυτη ́, προς
 εκπλη ́ρωση της υποχρεω ́ σεω ́ ς τους να διασφαλι ́ζουν την πλη ́ρη
 αποτελεσματικο ́τητα του κοινοτικου ́ δικαι ́ου.
 (1) ΕΕ C 246 της 28.8.1999.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 της 16ης Ιανουρι ́ου 2001
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ στην υπο ́θεση C-41/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Tecnologie Vetroresina SpA (TVR) (1)
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 («Ρη ́τρα διαιτησι ́ας — Μη εκτε ́λεση συμβα ́ σεως»)
 της 16ης Ιανουαρι ́ου 2001
 (2001/C 161/08)
 στην υπο ́θεση C-40/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Tecnologie Vetroresina SpA (TVR) (1)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́ )
 («Ρη ́τρα διαιτησι ́ας — Μη εκτε ́λεση συμβα ́ σεως»)
 (2001/C 161/07) (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́ ) Στην υπο ́θεση C-41/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωποι: Ε. de March και Α. Dal Ferro) κατα ́ Tecnologie
 Vetroresina SpA (TVR) (εκπρο ́σωπος: G. Merla), με αντικει ́μενο
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ αγωγη ́ που α ́σκησε η Επιτροπη ́, δυνα ́μει του α ́ρθρου 181 της
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 238 ΕΚ), ζητω ́ντας να υποχρεωθει ́ η
 Tecnologie Vetroresina SpA, αφενο ́ς, να επιστρε ́ψει το ποσο ́ των
 Στην υπο ́θεση C-40/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 77 558,80 ECU, που της ει ́χε προκαταβα ́λει η Επιτροπη ́ στο
 (εκπρο ́σωποι: Ε. de March και Α. Dal Ferro) κατα ́ Tecnologie πλαι ́σιο της συμβα ́σεως αριθ. BREU-0114-I (Α), προσαυξημε ́νο
 Vetroresina SpA (TVR) (εκπρο ́σωπος: G. Merla), με αντικει ́μενο με τους συμβατικου ́ς το ́κους απο ́ 1ης Φεβρουαρι ́ου 1990,
 αγωγη ́ που α ́σκησε η Επιτροπη ́, δυνα ́μει του α ́ρθρου 181 της και αφετε ́ρου, να καταβα ́λει το ποσο ́ των 7 700 ECU προς
 Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 238 ΕΚ), ζητω ́ντας να υποχρεωθει ́ η αποκατα ́σταση της ζημι ́ας που υπε ́στη η Επιτροπη ́, το ∆ικαστη ́ριο
 Tecnologie Vetroresina SpA, αφενο ́ς, να επιστρε ́ψει το ποσο ́ των (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους C. Gulmann (εισηγητη ́),
 211 307 ECU που της ει ́χε προκαταβα ́λει η Επιτροπη ́ στο προ ́εδρο τμη ́ματος, J.-P. Puissochet και R. Schintgen, δικαστε ́ς,
 πλαι ́σιο της συμβα ́σεως αριθ. 3440/1/0/187/91/6-BCR-I(30), γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας:
 προσαυξημε ́νο με τους συμβατικου ́ς το ́κους απο ́ 21 ∆εκεμβρι ́ου Η. Α. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 16 Ια-
 1991, και, αφετε ́ρου, να καταβα ́λει το ποσο ́ των 20 000 ECU νουαρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ---pagebreak--- 2.6.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 161/5
 1) Υποχρεω ́ νει την Tecnologie Vetroresina SpA (TVR) να κατα- 1) Εφαρμο ́ζοντας μειωμε ́νο συντελεστη ́ φο ́ρου προστιθε ́μενης
 βα ́λει στην Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των το ποσο ́ αξι ́ας για την παροχη ́ υπηρεσιω ́ ν που συνι ́στανται στη
 των 77 558,80 ευρω ́ , προσαυξημε ́νο με τους το ́κους βα ́σει δια ́θεση οδικη ́ς υποδομη ́ς σε χρη ́στες με ́σω καταβολη ́ς
 συμβατικου ́ επιτοκι ́ου απο ́ 1ης Φεβρουαρι ́ου 1990 και διοδι ́ων, το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις
 με ́χρι πλη ́ρους εξοφλη ́σεως του χρε ́ους. που υπε ́χει απο ́ το ́αρθρο 12, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο α',
 της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 2) Απορρι ́πτει την αγωγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́. 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν
 των κρατω ́ ν μελω ́ ν, των σχετικω ́ ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου
 3) Απορρι ́πτει την ανταγωγη ́ της Tecnologie Vetroresina SpA εργασιω ́ ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας:
 (TVR). ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση, ́οπως τροποποιη ́θηκε με την
 οδηγι ́α 96/95/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου
 4) Καταδικα ́ζει την Tecnologie Vetroresina SpA (TVR) στα 1996.
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 2) Καταδικα ́ζει το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ( 1) ΕΕ C 137 της 2.5.1998.
 (1) ΕΕ C 160 της 5.6.1999.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 18ης Ιανουαρι ́ου 2001
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 στην υπο ́θεση C-83/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας (1) τη ́ς 18ης Ιανουαρι ́ου 2001
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — 'Αρθρο 12, παρα ́γραφος 3,
 στοιχει ́ο α', της ́εκτης οδηγι ́ας ΦΠΑ — Εφαρμογη ́ μειωμε ́- στην υπο ́θεση C-162/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 νου συντελεστη ́ στα διο ́δια αυτοκινητοδρο ́μων» τη ́των κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 (2001/C 161/09) («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α
 των εργαζομε ́νων — Ελευθερι ́α εγκαταστα ́ σεως —
 Οδοντι ́ατροι — Προϋπο ́θεση κατοικι ́ας»)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω
 (2001/C 161/10)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Στην υπο ́θεση C-83/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωποι: Μ. Dı́az-Llanos La Roche και C. Gómez de
 la Cruz) κατα ́ Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας (εκπρο ́σωπος: S. Ortiz (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 Vaamonde), με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι το Βασι ́λειο της στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Ισπανι ́ας, εφαρμο ́ζοντας μειωμε ́νο συντελεστη ́ φο ́ρου προστιθε ́με-
 νης αξι ́ας για την παροχη ́ υπηρεσιω ́ν που συνι ́στανται στη δια ́θεση
 οδικη ́ς υποδομη ́ς στους χρη ́στες, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που Στην υπο ́θεση C-162/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 12 της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του (εκπρο ́σωποι: F. Ρ. Ruggeri Laderchi και Β. Mongin) κατα ́ Ιταλικη ́ς
 Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωπος: U. Leanza, επικουρου ́μενος απο ́ την
 νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν με τους φο ́ρους F. Quadri), με αντικει ́μενο να διαπιστω ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρα-
 κυ ́κλου εργασιω ́ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας: τι ́α:
 ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49), ο ́πως
 τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 96/95/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της — επιτρε ́ποντας να εξακολουθη ́σει το νομοθετικο ́ δια ́ταγμα 233
 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1996 (ΕΕ L 338, σ. 89), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο του προσωρινου ́ Αρχηγου ́ του Κρα ́τους, της 13ης Σεπτεμ-
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. La Pergola (εισηγητη ́), προ ́εδρο βρι ́ου 1946, και ́τοι τροποποιη ́θηκε με το α ́ρθρο 9 του
 τμη ́ματος, Μ. Wathelet, D. Α. Ο. Edward, Ρ. Jann και L. Sevón, νο ́μου 362, της 8ης Νοεμβρι ́ου 1991, να εφαρμο ́ζεται κατα ́
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: R. Grass, τρο ́πον ω ́στε οι οδοντι ́ατροι που ασκου ́ν επα ́γγελμα στην
 εξε ́δωσε στις 18 Ιανουαρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο Ιταλι ́α να υπε ́χουν de facto υποχρε ́ωση κατοικι ́ας στη χω ́ρα
 διατακτικο ́: αυτη ́,