text:
 15.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 4ης Δεκεμβρίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-117/10) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Άρθρο 88, παράγραφοι 1 και 2, ΕΚ - Ενίσχυση χορηγηθείσα από τη Δημοκρατία της Πολωνίας για την αγορά γεωργικών γαιών - Αρμοδιότητα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Υφιστάμενο καθεστώς ενισχύσεων - Προσχώρηση της Δημοκρατίας της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Ενίσχυση χορηγηθείσα πριν από την προσχώρηση - Κατάλληλα μέτρα - Άρρηκτος χαρακτήρας των δύο καθεστώτων ενισχύσεων - Μεταβολή των περιστάσεων - Εξαιρετικές περιστάσεις - Οικονομική κρίση - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Αρχή της αναλογικότητας)
 2014/C 45/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci, L. Flynn, K. Walkerová και B. Stromsky)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: E. Sitbon και F. Florindo, Gijón)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ του καθού: Δημοκρατία της Λιθουανίας (εκπρόσωποι: D. Kriaučiūnas και L. Liubertaitė), Ουγγαρία (εκπρόσωποι: G. Koós και M. Fehér καθώς και K. Szíjjártó), Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: M. Szpunar και B. Majczyna)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως — Ακύρωση της αποφάσεως 2010/10/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2009, για τη χορήγηση κρατικής ενίσχυσης από τις αρχές της Δημοκρατίας της Πολωνίας για την αγορά γεωργικών γαιών μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 2010 και 31ης Δεκεμβρίου 2013 (ΕΕ L 4, σ. 89) — Αναρμοδιότητα — Κατάχρηση εξουσίας — Παραβίαση της αρχής της αγαστής συνεργασίας μεταξύ κρατών μελών και θεσμικών οργάνων — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Δημοκρατία της Λιθουανίας, η Ουγγαρία και η Δημοκρατία της Πολωνίας φέρουν τα δικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 113 της 1.5.2010.


text:
 26.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 159/13
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Rüsselsheim (Γερμανία) στις 12 Μαρτίου 2014 — Henricus Cornelis Maria Niessen κ.λπ. κατά Condor Flugdienst GmbH
 (Υπόθεση C-119/14)
 2014/C 159/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Rüsselsheim
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες: Henricus Cornelis Maria Niessen, Angelique Francisca Niessen-Steeghs, Melissa Alexandra Johanna Niessen, Kenneth Gerardus Henricus Niessen
 Εναγόμενη: Condor Flugdienst GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστούν έκτακτες περιστάσεις, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (1), οι επεμβάσεις ενεργούντων με δική τους ευθύνη τρίτων στους οποίους έχουν ανατεθεί καθήκοντα εμπίπτοντα στις δραστηριότητες αεροπορικής εταιρίας;
 2)
 Σε περίπτωση που στο πρώτο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση, έχει συναφώς αποφασιστική σημασία ποιος (αεροπορική εταιρία, εταιρία που διαχειρίζεται το αεροδρόμιο κλπ.) ανέθεσε στους τρίτους τα συγκεκριμένα καθήκοντα;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 295/91 (ΕΕ L 46, σ. 1).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 11.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 173/11
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Απριλίου 2011 — Département du Gers κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-481/10) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Περιβάλλον και προστασία της ανθρώπινης υγείας - Γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές - Πράξεις που δεν αφορούν ατομικά το προσφεύγον - Απαράδεκτο)
 2011/C 173/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Département du Gers (Γαλλία) (εκπρόσωποι: S. Mabile και J.-P. Mignard, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Bianchi και L. Pignataro)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως 2010/429/ΕΕ της Επιτροπής, της 28ης Ιουλίου 2010, για την έγκριση της διαθέσεως στην αγορά προϊόντων που περιέχουν, αποτελούνται ή παράγονται από γενετικώς τροποποιημένο αραβόσιτο της σειράς MON 88017 x MON 810 (MON-88Ø17-3 x MON-ØØ81Ø-6), σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1829/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 201, σ. 46).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Το Département du Gers φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 3)
 Παρέλκει η απόφανση επί των αιτήσεων παρεμβάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Région Centre, της Région Picardie, του Département de la Haute-Garonne, της Région Bretagne, της Région Poitou-Charentes, της Région Provence-Alpes-Côte d’Azur, της Région Bourgogne, της Région Midi-Pyrénées, της Région Auvergne, της Région Pays de la Loire, της Région Rhône-Alpes, του Département des Côtes d’Armor, της Région Île de France και της Région Nord-Pas-de-Calais.
 (1) EE C 346 της 18.12.2010.


text:
24.6.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 176/5
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 του Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ ν που ασκη ́θηκε στις 7 Μαρ-
 τι ́ου 2000 — να διαπιστω ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν, μη θεσπι ́-
 ζοντας εμπροθε ́σμως τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς
 (Υπο ́θεση C-82/00) και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για την εφαρμογη ́ των διατα ́ξεων της
 οδηγι ́ας 97/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του
 Συμβουλι ́ου, της 17ης Ιουνι ́ου 1997, σχετικα ́ με ορισμε ́να
 (2000/C 176/07) στοιχει ́α και χαρακτηριστικα ́ των δι ́κυκλων η ́ τρι ́κυκλων
 οχημα ́των με κινητη ́ρα (1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ απο ́ τη Συνθη ́κη·
 τον Chr. Van Der Hauwaert, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον C. Gómez de la Cruz, με ́λος — να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν στα δικαστικα ́
 της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις ́εξοδα.
 7 Μαρτι ́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ν.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Βα ́σει του α ́ρθρου 8, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 97/24, του
 — να διαπιστω ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν, μη θεσπι ́- Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν η ́ταν υποχρεωμε ́νο να θεσπι ́σει το
 ζοντας εμπροθε ́σμως τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς αργο ́τερο στις 18 ∆εκεμβρι ́ου 1998 τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς,
 και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για την εφαρμογη ́ των διατα ́ξεων της κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για τη συμμο ́ρφωση ́ του με
 οδηγι ́ας 98/14/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 6ης Φεβρουαρι ́ου την οδηγι ́α.
 1998, για την προσαρμογη ́ στην τεχνικη ́ προ ́οδο της οδηγι ́ας
 70/156/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου περι ́προσεγγι ́σεως των νομοθε-
 σιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν που αφορου ́ν την ́εγκριση των (1) ΕΕ 1997, L 226, 1.
 οχημα ́των με κινητη ́ρα και των ρυμουλκουμε ́νων τους (1),
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη·
 — να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 του Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ ν που ασκη ́θηκε στις 8 Μαρ-
 Βα ́σει του α ́ρθρου 2, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 70/156, του τι ́ου 2000
 Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν η ́ταν υποχρεωμε ́νο να θεσπι ́σει το
 αργο ́τερο στις 30 Σεπτεμβρι ́ου 1998 τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, (Υπο ́θεση C-90/00)
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για τη συμμο ́ρφωση ́ του με
 την οδηγι ́α.
 (2000/C 176/09)
 (1) ΕΕ 1998, L 91, 1. Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον H.M.H. Speyart, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο
 στο Λουξεμβου ́ργο τον C. Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς
 Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 8 Μαρτι ́ου
 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ν.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 του Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ ν που ασκη ́θηκε στις 7 Μαρ-
 τι ́ου 2000 — να διαπιστω ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν, μη θεσπι ́-
 ζοντας τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς
 (Υπο ́θεση C-83/00) διατα ́ξεις για τη συμμο ́ρφωση προς την οδηγι ́α 97/56/ΕΚ
 του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της
 20η ́ς Οκτωβρι ́ου 1997, για τη δε ́κατη ́εκτη τροποποι ́ηση της
 (2000/C 176/08) οδηγι ́ας 76/769/ΕΟΚ περι ́ προσεγγι ́σεως των νομοθετικω ́ν,
 κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων των κρατω ́ν μελω ́ν
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ που αφορου ́ν περιορισμου ́ς της κυκλοφορι ́ας στην αγορα ́ και
 τον Chr. Van Der Hauwaert, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με χρη ́σεως ορισμε ́νων επικι ́νδυνων ουσιω ́ν και παρασκευασμα ́-
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον C. Gómez de la Cruz, με ́λος των (1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη.
 της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις
 7 Μαρτι ́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν — να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν στα δικαστικα ́
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ν. ́εξοδα.


text:
21.12.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 323/37
 Αγωγή του Svend Klitgaard κατά της Επιτροπής των Προσφυγή της Fédération des Industries Condimentaires
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 10 Οκτωβρίου de France κ.λπ. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 2002 τήτων που ασκήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2002
 (Υπόθεση T-317/02)
 (Υπόθεση Τ-315/02)
 (2002/C 323/62)
 (2002/C 323/61)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η δανική)
 Η Fédération des Industries Condimentaires de France, με έδρα
 το Παρίσι, η Confédération Générale des Producteurs de lait de
 brebis et des Industriels du Roquefort, με έδρα το Millau
 Ο Svend Klitgaard, κάτοικος Skørping (∆ανία), εκπροσωπούμενος (Γαλλία), η Comité Économique Agricole Régional fruits et
 από τον δικηγόρο Koll Espensen, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδι- légumes de Bretagne, με έδρα το Morlaix (Γαλλία) και η Comité
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 10 Οκτωβρίου 2002, Interprofessionnel des Palmipèdes à foie gras, με έδρα το
 αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Παρίσι, εκπροσωπούμενες από τους Michel Jacquot και Olivier
 Prost, δικηγόρους, άσκησαν ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 16 Οκτωβρίου 2002, προσφυγή
 Ο ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 — να υποχρεωθεί η καθής να καταβάλει στον ενάγοντα το Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 ποσό των συνολικώς 19 867,40 ευρώ, εντόκως από τις
 30 Απριλίου 2002, καθώς και την προμήθεια εισπράξεως — να ακυρώσει την απόφαση της 9ης Ιουλίου 2002, για την
 8 100,00 ευρώ ή 592,95 ευρώ, εντόκως από τις 30 Μαρτίου περάτωση των διαδικασιών εξέτασης σχετικά με τα εμπόδια
 2002, μέχρις εξοφλήσεως, βάσει του προεξοφλητικού επιτο- στο εμπόριο, κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΚ) 3286/94
 κίου της Danmarks Nationalbank με προσαύξηση 5 %. του Συμβουλίου, που συνίστανται στις εμπορικές πρακτικές
 που διατηρούνται από τις Ηνωμένες Πολιτείες (ΗΠΑ) σε
 σχέση με τις εισαγωγές παρασκευασμένης μουστάρδας·
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα παρούσας δίκης.
 Ο ενάγων και η καθής συμφώνησαν την 1η ∆εκεμβρίου 1997 για
 την παροχή αρωγής στον ενάγοντα σε σχέση με τον έλεγχο ενός Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 συγκεκριμένου αριθμού σχεδίων, τον συντονισμό των δραστηριο-
 τήτων του δικτύου μεταξύ αυτών, καθώς και τη συμμετοχή της
 επιτροπής διαχειρίσεως του σχεδίου PLAN. Οι προσφεύγουσες, από το 1999 μέχρι σήμερα, υφίστανται την εκ
 μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών κατά 100 % αύξηση των δασμών,
 κατόπιν της υποθέσεως που αποκαλείται «βοδινό με ορμόνες»
 ενώπιον του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου.
 Κατά τον ενάγοντα, η καθής του κατέβαλε την πλήρη αμοιβή του,
 πλην όμως αυτός δεν έλαβε αποζημίωση για τα έξοδα ταξιδιού
 του, συνολικώς 19 867,40 ευρώ. Μία από τις προσφεύγουσες υπέβαλε καταγγελία βάσει του
 κανονισμού 3286/94 (ΕΚ) του Συμβουλίου ( 1), της 22ας ∆εκεμ-
 βρίου 1994, που καθορίζει κοινοτικές διαδικασίες στον τομέα της
 κοινής εμπορικής πολιτικής για να διασφαλιστεί η άσκηση των
 Ο ενάγων προβάλλει ότι η καταβολή του ζητούμενου ποσού δικαιωμάτων της Κοινότητας στο πλαίσιο των κανόνων του
 αποτελεί συνομολογημένη παροχή κατ' εφαρμογήν της μεταξύ των διεθνούς εμπορίου, ιδίως αυτών που έχουν θεσπιστεί στο πλαίσιο
 μερών συμφωνίας, η οποία υποχρεώνει την καθής να καταβάλει τα του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Οι λοιπές προσφεύγουσες
 τεκμηριωμένα έξοδα ταξιδιού και διαμονής. Επιπλέον, η καθής προστέθηκαν στην προσφεύγουσα που υπέβαλε αρχικώς την εν
 ανεγνώρισε επίσης εμμέσως, με τη συμπεριφορά της και με την λόγω καταγγελία.
 καταβολή όλων των δόσεων της αμοιβής του, ότι όφειλε να
 καταβάλει τη θετική εκ των εξόδων ζημία, όπως αυτός απαιτεί.
 Κατόπιν της καταγγελίας αυτής, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει
 διαδικασία εξετάσεως. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η
 Επιτροπή αποφάσισε να περατώσει τη διαδικασία αυτή.
 ---pagebreak--- C 323/38 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 21.12.2002
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλ- Εmmanuel Larue, κάτοικος Φρανκφούρτης (Γερμανία), εκπροσω-
 λουν παράβαση του άρθρου 2, πρώτη παράγραφος, του κανο- πούμενοι από τους B. Karthaus, Chr. Roth και T. Raab-Rhein, με
 νισμού 3286/94 (ΕΚ). Κατά τις προσφεύγουσες, η Επιτροπή τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησαν στις 22 Οκτωβρίου
 εκτίμησε εσφαλμένα τον ορισμό των εμποδίων στο εμπόριο. 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προσφυγή κατά της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
 Ακολούθως, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η εσφαλμένη
 αυτή εκτίμηση επιφέρει κατ' ανάγκη παράβαση του άρθρου 2,
 παράγραφος 4, του κανονισμού 3298/94 (ΕΚ), καθόσον αφορά Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 την αξιολόγηση των δυσμενών συνεειών που απορρέουν για το
 εμπόριο από τα μέτρα που έλαβαν οι Ηνωμένες Πολιτείες.
 1) να κρίνει άκυρη την περίληψη του από 4 ∆εκεμβρίου 2001
 εγγράφου του ∆ιευθυντή Προσωπικού στους ατομικούς
 Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες εκτιμούν ότι η Επιτροπή παρέβη, φακέλους των προσφευγόντων·
 κατά την εξέταση των δυσμενών για το εμπόριο συνεπειών, την
 υποχρέωση να λάβει υπόψη της διατάξεις, αρχές ή πρακτικές που
 διέπουν το δικαίωμα λήψεως μέτρων βάσει των εφαρμοστέων 2) επικουρικώς, να κρίνει άκυρη την άρνηση της καθής να
 διεθνών εμπορικών κανόνων, το οποίο περιέχεται στο άρθρο 10, αφαιρέσει το από 4 ∆εκεμβρίου 2001 έγγραφο του
 παράγραφος 5, του κανονισμού 3286/94 (ΕΚ). ∆ιευθυντή Προσωπικού από τους ατομικούς φακέλους των
 προσφευγόντων·
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται επιπλέον ότι η Επιτροπή, για να
 αποφασίσει την περάτωση της διαδικασίας, περιόρισε την έννοια 3) να κρίνει άκυρη την άρνηση της καθής να αριθμήσει τις
 του κοινοτικού συμφέροντος απλώς και μόνο στα συμφέροντα του σελίδες των ατομικών φακέλων·
 καταγγέλοντος κατά παράβαση του άρθρου 11 του κανονισμού
 3286/94 (ΕΚ).
 4) να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει 1 ευρώ ως αποζη-
 μίωση στους προσφεύγοντες·
 Οι προσφεύγουσες προβάλλουν, επίσης, παραβίαση της υποχρεώ-
 σεως αιτιολογήσεως, τόσο όσον αφορά την ανάλυση των εμποδίων
 για το εμπόριο όσο και το συμφέρον της Κοινότητας, παράβαση 5) επικουρικώς με τα αιτήματα υπό 1) έως 3), να υποχρεώσει
 του άρθρου 2, παράγραφος 4, και του άρθρου 11, παράγραφος 1, την καθής να αφαιρέσει το από 4 ∆εκεμβρίου 2001 έγγραφο
 του κανονισμού 3286/94 (ΕΚ), καθώς και πρόδηλη πλάνη από τους ατομικούς φακέλους·
 εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών. Τέλος, οι προσφεύγου-
 σες προβάλλουν παραβίαση των δικαιωμάτων άμυνας και του
 6) να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 καθήκοντος επιμέλειας της Επιτροπής.
 ( 1) Κανονισμός (ΕΚ) 3286/94 του Συμβουλίου, της 22ας ∆εκεμβρίου
 1994, που καθορίζει κοινοτικές διαδικασίες στον τομέα της κοινής
 εμπορικής πολιτικής για να διασφαλιστεί η άσκηση των δικαιωμάτων
 της Κοινότητας στο πλαίσιο των κανόνων του διεθνούς εμπορίου, Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 ιδίως αυτών που έχουν θεσπιστεί στο πλαίσιο του Παγκόσμιου
 Οργανισμού Εμπορίου (ΕΕ L 349, σ. 71).
 Οι προσφεύγοντες, εργαζόμενοι στην Ευρωπαϊκή Κεντρική
 Τράπεζα, στρέφονται κατά της περιλήψεως στους ατομικούς
 τους φακέλους μίας προειδοποιήσεως εκ μέρους της καθής, να
 απόσχουν μελλοντικά από τη διάδοση συνδικαλιστικών πληροφο-
 ριών με το εσωτερικό ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της.
 Προσφυγή των Monika Esch-Leonhard, Tillmann
 Frommhold και Εmmanuel Larue κατά της Ευρωπαϊκής
 Κεντρικής Τράπεζας, που ασκήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2002 Οι προσφεύγοντες θεωρούν ότι η ίδια η προειδοποίηση και ιδίως
 η αποθήκευσή της παραβιάζουν την αυτοδιάθεσή τους όσον
 (Υπόθεση T-320/02) αφορά την πληροφόρηση και το δικαίωμά τους αναπτύξεως
 συνδικαλιστικής δράσεως. Περαιτέρω, η προειδοποίηση συνιστά
 δυσμενή διάκριση λόγω συνδικαλιστικής δράσεως.
 (2002/C 323/63)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται επιπλέον ότι παραβιάστηκαν τα
 δικαιώματά τους, καθόσον οι σελίδες των ατομικών φακέλων τους
 δεν είναι αριθμημένες, ούτως ώστε δεν μπορεί να ελεγχθεί ποια
 Η Monika Esch-Leonhard, κάτοικος Φρανκφούρτης (Γερμανία), έγγραφα περιλήφθηκαν στους φακέλους ή αφαιρέθηκαν από
 o Tillmann Frommhold, κάτοικος Karben (Γερμανία) και ο αυτούς.


text:
 27.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/58
 Προσφυγή της 20ής Φεβρουαρίου 2015 — Aston Martin Lagonda κατά ΓΕΕΑ (Αναπαράσταση πλέγματος στο εμπρόσθιο τμήμα μηχανοκίνητου οχήματος)
 (Υπόθεση T-86/15)
 (2015/C 138/75)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Aston Martin Lagonda Ltd (Gaydon, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: D. Farnsworth, Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό σήμα που δηλώνεται ως «άλλο» και αναπαριστά πλέγμα στο εμπρόσθιο τμήμα μηχανοκίνητου οχήματος — Υπ’ αριθ. 1 2 2 18 418 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 18ης Δεκεμβρίου 2014 στην υπόθεση R 1795/2014-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση καθόσον έκανε δεκτή τη διαπίστωση του εξεταστή ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση στερείτο εκ πρώτης όψεως διακριτικού χαρακτήρα για τα επίμαχα προϊόντα και τις επίμαχες υπηρεσίες·
 —
 να επιτρέψει τη δημοσίευση της υπ’ αριθ. 1 2 2 18 418 αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 8.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/1
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 18ης Νοεμβρίου 2004
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-10/02 και C11/02 (αίτηση του Tribunale amministrativo regionale per la Puglia για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Anna Fascicolo κ.λπ., Enzo De Benedictis κ.λπ. κατά Regione Puglia κ.λπ. (C-10/02) και Grazia Berardi κ.λπ., Lucia Vaira κ.λπ. κατά Azienda Unità Sanitaria Locale BA/4 κ.λπ. (C-11/02) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των ιατρών - Οδηγίες 86/457/EΟΚ και 93/16/EΟΚ - Aναγνώριση διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων - Υποχρέωση των κρατών μελών να εξαρτούν την άσκηση της γενικής ιατρικής στο πλαίσιο του εθνικού τους συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως από την κατοχή ειδικού διπλώματος - Κεκτημένα δικαιώματα - Ισοτιμία της αποκτηθείσας προ της 1ης Ιανουαρίου 1995 επαγγελματικής επάρκειας με το δίπλωμα ειδικής εκπαιδεύσεως - Κατάρτιση του πίνακα κατατάξεως των γενικών ιατρών για την πλήρωση των θέσεων που διατίθενται σε μια περιφέρεια ανά κατηγορία κατόχων τίτλων)
 (2005/C 6/01)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-10/02 και C-11/02, με αντικείμενο αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, τις οποίες υπέβαλε το Tribunale amministrativo regionale per la Puglia (Ιταλία), με αποφάσεις της 10ης Οκτωβρίου 2001, που περιήλθαν στο Δικαστήριο στις 15 Ιανουαρίου 2002, στο πλαίσιο των υποθέσεων Anna Fascicolo κ.λπ., Enzo De Benedictis κ.λπ. κατά Regione Puglia, Maria Paciolla, Assessorato alla Sanità e Servizi Sociali della Regione Puglia, Coordinatore del Settore Sanità, Azienda Unità Sanitaria Locale BR/1, Felicia Galietti κ.λπ., Azienda Unità Sanitaria Locale BA/4, Madia Evangelina Magrì, Azienda Unità Sanitaria Locale BA/1, Azienda Unità Sanitaria Locale BA/3 (C-10/02), και Grazia Berardi κ.λπ., Lucia Vaira κ.λπ. κατά Azienda Unità Sanitaria Locale BA/4, Angelo Michele Cea, Scipione De Mola, Francesco d'Argento, Azienda Unità Sanitaria Locale FG/2, Antonella Battista κ.λπ., Nicola Brunetti κ.λπ., Azienda Unità Sanitaria Locale BA/3, Azienda Unità Sanitaria Locale FG/3, Erasmo Fiorentino (C-11/02), το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, R. Silva de Lapuerta, K. Lenaerts, S. von Bahr και K. Schiemann (εισηγητή), δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: M. Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 18 Νοεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Το άρθρο 36, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/16/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, για τη διευκόλυνση της ελεύθερης κυκλοφορίας των ιατρών και της αμοιβαίας αναγνώρισης των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων, δεν επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να αναγνωρίζουν, όσον αφορά την πρόσβαση στις θέσεις γενικών ιατρών, την απoκτηθείσα προ της 1ης Ιανουαρίου 1995 επάρκεια για την άσκηση της δραστηριότητας τoυ γενικού ιατρού στο πλαίσιο του εθνικού συστήματος υγείας ως ισότιμη με την απόκτηση του πιστοποιητικού ειδικής εκπαιδεύσεως στη γενική ιατρική.
 2)
 Το άρθρο 36, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/16 δεν απαγορεύει στα κράτη μέλη να παρέχουν στους ιατρούς που είναι κάτοχοι του πιστοποιητικού ειδικής εκπαιδεύσεως στη γενική ιατρική και, παράλληλα, κάτοχοι, στις 31 Δεκεμβρίου 1994, της επάρκειας για την άσκηση της δραστηριότητας του γενικού ιατρού στο πλαίσιο του εθνικού συστήματος υγείας:
 —
 δυνατότητα προσβάσεως σε σημαντικότερο αριθμό θέσεων από αυτόν που προορίζεται, αντιστοίχως, για τους κατόχους του εν λόγω πιστοποιητικού ή τους ιατρούς με επαγγελματική επάρκεια, επιτρέποντάς τους να υποβάλλουν ταυτόχρονα υποψηφιότητα και για τις δύο κατηγορίες των προς πλήρωση θέσεων,
 —
 μια ακόμη ευνοϊκότερη μεταχείριση, αναγνωρίζοντάς τoυς, σε περίπτωση υποβολής υποψηφιότητας για θέσεις που προορίζονται για ιατρούς που, την 31η Δεκεμβρίου 1994, κατέχουν επαγγελματική επάρκεια, τα πρόσθετα μόρια που χορηγούνται για την απόκτηση του εν λόγω πιστοποιητικού.
 (1) EE C 68 της 16.3.2002.


text:
 4.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/31
 Προσφυγή της 26ης Ιανουαρίου 2009 — Advance Magazine Publishers κατά ΓΕΕΑ — Selecciones Americanas (VOGUE CAFÉ)
 (Υπόθεση T-40/09)
 (2009/C 82/55)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Advance Magazine Publishers (Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: T. Alkin, barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Selecciones Americanas, SA [Sitges (Βαρκελώνη), Ισπανία]
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Νοεμβρίου 2008 στην υπόθεση R 280/2008-4 καθόσον αφορά την ανακοπή βάσει των καταχωρίσεων των σημάτων υπ' αριθ. 255 186 και 2 529 728 στην Ισπανία·
 —
 να μεταρρυθμίσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Νοεμβρίου 2008 στην υπόθεση R 280/2008-4 ούτως ώστε να ανασταλεί η εξέταση της ανακοπής εν αναμονή εκδόσεως αποφάσεως επί της διαδικασίας ανακοπής σχετικά με την αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος υπ' αριθ. 3 064 219· και
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «VOGUE CAFÉ» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 21, 25 και 43
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το καταχωρισμένο στην Ισπανία υπ' αριθ. 255 186 εικονιστικό σήμα«Vogue Juan Fort, S.A. — Badalona» για προϊόντα της κλάσεως 25· το καταχωρισμένο στην Ισπανία υπ' αριθ. 2 529 728 εικονιστικό σήμα «VOGUE studio» για προϊόντα της κλάσεως 25· αίτηση για καταχώριση κοινοτικού σήματος υπ' αριθ. 3 064 219 για το εικονιστικό σήμα «VOGUE» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 25, 35 και 39.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής για τα προϊόντα της κλάσεως 25
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 43, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1), και/ή του κανόνα 22, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 (1), καθόσον το τμήμα προσφυγών κακώς έκρινε ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε ενώπιόν του ο αντίδικος αποδείκνυαν τη χρήση του καταχωρισμένου στην Ισπανία σήματος υπ' αριθ. 255 186· παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94, καθόσον το τμήμα προσφυγών κακώς έκρινε ότι υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ του κοινοτικού σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση και του καταχωρισμένου στην Ισπανία σήματος υπ' αριθ. 2 529 728· παράβαση του κανόνα 20, παράγραφος 7, του κανονισμού 2868/95, καθόσον το τμήμα προσφυγών δεν αιτιολόγησε προσηκόντως την άρνησή του να αναστείλει τη διαδικασία ανακοπής μέχρι την έκδοση οριστικής αποφάσεως στο πλαίσιο της διαδικασίας σχετικά με την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ' αριθ. 3 064 219.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα (EE 1995, L 303, σ. 1).


text:
 19.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 312/15
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal de commerce de Bruxelles (Βέλγιο) στις 23 Σεπτεμβρίου 2009 — Françoise Hanssens-Ensch (σύνδικος πτωχεύσεως της Agenor SA) κατά Ευρωπαϊκής Κοινότητας
 (Υπόθεση C-377/09)
 2009/C 312/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal de commerce de Bruxelles
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Françoise Hanssens-Ensch (σύνδικος πτωχεύσεως της Agenor SA)
 Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Κοινότητα
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 288, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ την έννοια ότι συνιστά αγωγή λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης κατά την έννοια της διατάξεως αυτής η αγωγή αποζημιώσεως που στηρίζεται στο άρθρο 530 του βελγικού Code des Sociétés [Κώδικα Εταιριών] και ασκήθηκε από σύνδικο πτωχεύσεως, με την οποία επιδιώκεται να υποχρεωθεί η Ευρωπαϊκή Κοινότητα να καλύψει το παθητικό της πτωχεύσασας εταιρίας, για τον λόγο ότι η Κοινότητα κατείχε εν τοις πράγμασι εξουσία διαχειρίσεως μιας εμπορικής εταιρίας και διέπραξε, κατά τη διαχείριση της εταιρίας αυτής, σοβαρό και κατάφωρο πταίσμα το οποίο συνέβαλε στην επέλευση της πτωχεύσεώς της;


text:
 3.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/50
 Προσφυγή — αγωγή της Tineke Duyster κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 30 Ιουνίου 2005
 (Υπόθεση Τ-249/05)
 (2005/C 217/105)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Η Tineke Duyster, κάτοικος Oetrange (Λουξεμβούργο), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο W. H. A. M. van den Muijsenbergh, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 30 Ιουνίου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή — αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα — ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1.
 να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής της 6ης Απριλίου 2005·
 2.
 να ακυρώσει την απόφαση χορηγήσεως γονικής άδειας από την 1η Νοεμβρίου 2004 μέχρι τις 30 Απριλίου 2005 και/ή το εκκαθαριστικό σημείωμα των αποδοχών του Νοεμβρίου του 2004 και/ή την απόφαση της Επιτροπής της 30ής Νοεμβρίου 2004 να μη λάβει υπόψη την αίτηση αναβολής ή ανακλήσεως της γονικής άδειας·
 3.
 να αναγνωρίσει ότι η προσφεύγουσα έχει από την 1η Νοεμβρίου 2004 μέχρι τις 30 Απριλίου 2005 όλα τα δικαιώματα που συνδέονται με την πραγματική άσκηση των καθηκόντων ενός κοινοτικού υπαλλήλου και ότι επομένως πρέπει, μεταξύ άλλων, να καταβληθούν αναδρομικώς οι αποδοχές που αντιστοιχούν στον βαθμό και στο κλιμάκιό της·
 4.
 να ορίσει ότι οι αποδοχές αυτές πρέπει να καταβληθούν με επιτόκιο υπερημερίας·
 5.
 να ορίσει ότι εξακολουθεί να μπορεί να ζητηθεί γονική άδεια σχετικά με τον γιό της (ακόμη και αν, όταν εκδοθεί η απόφαση του Πρωτοδικείου, ο γιος θα είναι ή θα κοντεύει να είναι μεγαλύτερος των 12 ετών), εφόσον η μη αποδοχή της αιτήσεως που είχε υποβληθεί πρέπει να προσαφθεί στην Επιτροπή· ή, επικουρικώς, ότι, εφόσον η αδυναμία λήψεως γονικής άδειας σχετικά με τον γιό της πρέπει να προσαφθεί στην Επιτροπή, πρέπει να καταβληθεί αποζημίωση που να αντιστοιχεί στην απώλεια παροχών για γονική άδεια, στην απώλεια ασφαλίσεως, αρχαιότητας και συντάξιμου χρόνου, στη μη κατάρτιση εκθέσεων βαθμολογίας και στην απώλεια ευκαιριών προαγωγής, που όλα αυτά μπορεί να θεωρηθεί ότι ανέρχονται σε 27 000 ευρώ ή, επικουρικότερα, ότι, όσον αφορά το χρονικό διάστημα της μη ληφθείσας γονικής άδειας, πρέπει για κάθε μήνα να καταβληθεί αποζημίωση 800 ευρώ λόγω απωλείας γονικού επιδόματος, 100 ευρώ λόγω απωλείας ασφαλίσεως και 1 200 ευρώ λόγω απωλείας συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων·
 6.
 να ορίσει ότι πρέπει να της καταβληθεί το ποσό των 2 500 ευρώ ως αποζημίωση για την αβεβαιότητα στην οποία περιήλθε σχετικά με την υπηρεσιακή της κατάσταση και ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που απέρρευσε από την αβεβαιότητα αυτή·
 7.
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προσφεύγουσα ζήτησε τη χορήγηση γονικής άδειας για το διάστημα από τις 8 Νοεμβρίου 2004 μέχρι τις 7 Μαΐου 2005. Σε συνέχεια της αιτήσεως αυτής, η Επιτροπή χορήγησε στην προσφεύγουσα γονική άδεια από την 1η Νοεμβρίου 2004 μέχρι τις 30 Απριλίου 2005.
 Η προσφεύγουσα αναφέρει ότι σχετικά με την αίτηση γονικής άδειας από τις 8 Νοεμβρίου 2004 μέχρι τις 7 Μαΐου 2005 δεν της κοινοποιήθηκε ρητή απορριπτική απόφαση και ως εκ τούτου συνήγαγε ότι η αίτησή της απορρίφθηκε σιωπηρώς. Περαιτέρω, αναφέρει ότι, λαμβανομένου υπόψη ότι δεν προσέβαλε την απορριπτική αυτή απόφαση και δεν υπέβαλε άλλη αίτηση, κατά το χρονικό διάστημα από την 1η Νοεμβρίου 2004 μέχρι τις 30 Απριλίου 2005 άσκησε τα καθήκοντά της ως κοινοτικού υπαλλήλου και έτσι έχει δικαίωμα να λάβει όλα τα οφέλη που συνδέονται με την άσκηση των καθηκόντων της.
 Προς στήριξη της προσφυγής — αγωγής της, ισχυρίζεται επίσης ότι η απόφαση χορηγήσεως γονικής άδειας από την 1η Νοεμβρίου 2004 μέχρι τις 30 Απριλίου 2005 αντίκειται στην αρχή της ισότητας, στην αρχή της βεβαιότητας δικαίου, στο άρθρο 42α του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (στο εξής: ΚΥΚ), καθώς και στα άρθρα 25, 26, 35, 36 και 62 του ΚΥΚ.


text:
 17.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 195/27
 Προσφυγή της 12ης Μαΐου 2010 — ratiopharm κατά ΓΕΕΑ — Nycomed (ZUFAL)
 (Υπόθεση T-222/10)
 2010/C 195/42
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ratiopharm GmbH (Ulm, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Völker, Rechtsanwalt)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: nycomed GmbH (Konstanz, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 12ης Μαρτίου 2010 στην υπόθεση R 874/2008-4,
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «ZUFAL» για προϊόντα της κλάσης 5.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η εταιρία nycomed GmbH.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το κοινοτικό λεκτικό σήμα «ZURCAL» για προϊόντα της κλάσης 5 και τρία εθνικά λεκτικά σήματα «ZURCAL» για προϊόντα της κλάσης 5.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1), διότι δεν υφίσταται κίνδυνος σύγχυσης μεταξύ των επίμαχων σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).


text:
10.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 7/27
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Ηνωμένου Βασιλείου της
 της Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2003 Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας.
 (Υπόθεση C-482/03)
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 (2004/C 7/46)
 1. να αναγνωρίσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης
 Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να
 θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, διοικητικές και κανονιστι-
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από κές διατάξεις για τη συμμόρφωσή του προς τις οδηγίες
 τον W. Wils, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 2001/12/ΕΚ, η οποία τροποποιεί την οδηγία 91/440/ΕΟΚ
 19 Νοεμβρίου 2003 προσφυγή ενώπιον του ∆ικαστηρίου των του Συμβουλίου για την ανάπτυξη των κοινοτικών
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ιρλανδίας. σιδηροδρόμων (1), 2001/13/ΕΚ, η οποία τροποποιεί την
 οδηγία 95/18/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με τις άδειες σε
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: σιδηροδρομικές επιχειρήσεις (2), και 2001/14/ΕΚ σχετικά
 με την κατανομή της χωρητικότητας των σιδηροδρομικών
 1. να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει υποδομών και τις χρεώσεις για τη χρήση σιδηροδρομικής
 τις αναγκαίες νομοθετικές, διοικητικές και κανονιστικές υποδομής καθώς και με την πιστοποίηση ασφαλείας (3),
 διατάξεις για τη συμμόρφωσή του προς τις οδηγίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 2001/12/ΕΚ, η οποία τροποποιεί την οδηγία 91/440/ΕΟΚ 26ης Φεβρουαρίου 2001, ή, εν πάση περιπτώσει, παραλεί-
 του Συμβουλίου για την ανάπτυξη των κοινοτικών ποντας να ενημερώσει σχετικά την Επιτροπή, παρέβη τις
 σιδηροδρόμων (1), 2001/13/ΕΚ, η οποία τροποποιεί την υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές,
 οδηγία 95/18/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με τις άδειες σε
 σιδηροδρομικές επιχειρήσεις (2), και 2001/14/ΕΚ σχετικά 2. να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας
 με την κατανομή της χωρητικότητας των σιδηροδρομικών και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 υποδομών και τις χρεώσεις για τη χρήση σιδηροδρομικής
 υποδομής καθώς και με την πιστοποίηση ασφαλείας (3),
 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 26ης Φεβρουαρίου 2001, ή, εν πάση περιπτώσει, παραλεί- Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 ποντας να ενημερώσει σχετικά την Επιτροπή, παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές,
 Η προθεσμία για τη μεταφορά των οδηγιών στην εσωτερική έννομη
 2. να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα. τάξη του καθού εξέπνευσε στις 15 Μαρτίου 2003.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα (1) ΕΕ L 75 της 15.3.2001, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 75 της 15.3.2001, σ. 26.
 (3) EE L 75 της 15.3.2001, σ. 29.
 Η προθεσμία για τη μεταφορά των οδηγιών στην εσωτερική έννομη
 τάξη της καθής εξέπνευσε στις 15 Μαρτίου 2003.
 (1) ΕΕ L 75 της 15.3.2001, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 75 της 15.3.2001, σ. 26.
 (3) EE L 75 της 15.3.2001, σ. 29.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-62/02 (1)
 (2004/C 7/48)
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της
 Βόρειας Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2003
 Με διάταξη της 8ης Σεπτεμβρίου 2003 o πρόεδρος του δευτέρου
 τμήματος του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφά-
 (Υπόθεση C-483/03) σισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-62/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊ-
 κών Κοινοτήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας
 (2004/C 7/47) και Βορείου Ιρλανδίας.
 (1) EE C 109 της 4.5.2002.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον W. Wils, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 19 Νοεμβρίου 2003 προσφυγή ενώπιον του ∆ικαστηρίου των


text:
 1.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 11ης Απριλίου 2013 [αιτήσεις του Sø- og Handelsretten (Δανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — HK Danmark, ενεργούσα για λογαριασμό της Jette Ring κατά Dansk almennyttigt Boligselskab (C-335/11), HK Danmark, ενεργούσα για λογαριασμό της Lone Skouboe Werge κατά Dansk Arbejasgiverforening, ενεργούσα για λογαριασμό της Pro Display A/S, υπό εκκαθάριση (C-337/11)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-335/11 και C-337/11) (1)
 (Κοινωνική πολιτική - Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία - Οδηγία 2000/78/ΕΚ - Ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία - Άρθρα 1, 2, και 5 - Διαφορετική μεταχείριση λόγω αναπηρίας - Απόλυση - Ύπαρξη αναπηρίας - Απουσίες του εργαζoμένου λόγω της αναπηρίας του - Υποχρέωση προσαρμογών - Εργασία με μειωμένο ωράριο - Διάρκεια προθεσμίας προειδοποιήσεως)
 2013/C 156/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sø- og Handelsretten
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 HK Danmark, ενεργούσα για λογαριασμό της Jette Ring (C-355/11), HK Danmark, ενεργούσα για λογαριασμό της Lone Skouboe Werge (C-337/11)
 κατά
 Dansk almennyttigt Boligselskab DAB (C-335/11), Dansk Arbejasgiverforening, ενεργούσα για λογαριασμό της Pro Display A/S, υπό εκκαθάριση (C-337/11)
 Αντικείμενο
 Αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως — Sø- og Handelsret — Ερμηνεία των άρθρων 1, 2 και 5 της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16) και της αποφάσεως του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-13/05, Chacón Navas — Απαγόρευση διακρίσεων λόγω αναπηρίας — Εθνική νομοθεσία που προβλέπει δικαίωμα του εργοδότη να απολύσει εργαζόμενο που έχει λάβει αποδοχές κατά τη διάρκεια απουσίας λόγω ασθενείας για συνολικά 120 ημέρες εντός 12 συναπτών μηνών — Έννοια της αναπηρίας — Άτομα με ελάττωση της λειτουργικής ικανότητας η οποία δεν καθιστά αναγκαία τη χρήση ειδικού εξοπλισμού αλλά συνίσταται αποκλειστικώς στην ανικανότητα εργασίας με πλήρες ωράριο — Εύλογες προσαρμογές για τα άτομα με ειδικές ανάγκες
 Διατακτικό
 1)
 Εμπίπτει στην «ειδική ανάγκη» κατά την έννοια της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, παθολογική κατάσταση που προκαλείται από ασθένεια ιατρικώς διαγνωσθείσα ως ιάσιμη ή ανίατη εφόσον, αφενός, η ασθένεια αυτή έχει ως αποτέλεσμα μειονεκτικότητα, οφειλόμενη, ιδίως, σε πάθηση σωματική, διανοητική ή ψυχική, η οποία σε συνδυασμό με διάφορους περιορισμούς μπορεί να παρακωλύσει την πλήρη και αποτελεσματική συμμετοχή του συγκεκριμένου ατόμου στον επαγγελματικό βίο σε ισότιμη βάση με τους υπόλοιπους εργαζόμενους και, αφετέρου, η μειονεκτικότητα αυτή είναι μακροχρόνια. Η φύση των μέτρων που πρέπει να λάβει ο εργοδότης δεν είναι καθοριστική για να κριθεί αν η κατάσταση υγείας ενός ατόμου εμπίπτει στην έννοια αυτή.
 2)
 Το άρθρο 5 της οδηγίας 2000/78 έχει την έννοια ότι η μείωση του ωραρίου εργασίας μπορεί να αποτελεί μέτρο προσαρμογής κατά την έννοια του άρθρου αυτού. Εναπόκειται στον εθνικό δικαστή να εκτιμήσει αν, υπό τις περιστάσεις των υποθέσεων των κυρίων δικών, η μείωση του ωραρίου εργασίας ως μέτρο προσαρμογής συνεπάγεται δυσανάλογη επιβάρυνση του εργοδότη.
 3)
 Η οδηγία 2000/78 έχει την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτή εθνική διάταξη η οποία προβλέπει ότι ο εργοδότης μπορεί να καταγγείλει τη σύμβαση εργασίας τηρώντας μειωμένη προθεσμία προειδοποιήσεως αν ο συγκεκριμένος εργαζόμενος με αναπηρία έχει απουσιάσει λόγω ασθενείας λαμβάνοντας μισθό για συνολικά 120 ημέρες κατά τους δώδεκα τελευταίους μήνες στην περίπτωση που οι απουσίες αυτές είναι αποτέλεσμα της παραλείψεως του εργοδότη να λάβει τα ενδεδειγμένα μέτρα σύμφωνα με την υποχρέωσή του να προβλέπει εύλογες προσαρμογές κατά το άρθρο 5 της οδηγίας αυτής.
 4)
 Η οδηγία 2000/78 έχει την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτήν εθνική διάταξη η οποία προβλέπει ότι ο εργοδότης μπορεί να καταγγείλει τη σύμβαση εργασίας με μειωμένη προθεσμία προειδοποιήσεως στην περίπτωση που ο συγκεκριμένος εργαζόμενος με αναπηρία έχει απουσιάσει λόγω ασθενείας λαμβάνοντας αποδοχές για συνολικά 120 ημέρες κατά τους δώδεκα τελευταίους μήνες στην περίπτωση που οι απουσίες αυτές είναι αποτέλεσμα της αναπηρίας του, εκτός εάν η διάταξη αυτή, επιδιώκοντας θεμιτό σκοπό, δεν υπερβαίνει το αναγκαίο μέτρο για την επίτευξη του, πράγμα που εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει.
 (1) ΕΕ C 269 της 10.9.2011.


text:
10.5.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 112/27
 M. Averani, A. Pisaneschi και S. Zunarelli, δικηγόρους, με τόπο 2) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς L. Visaggio, και στη συνέχεια
 C. Cattabriga και M. Moretto), με αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως (1 ) ΕΕ C 372 της 23.12.2000.
 της αποφάσεως C(2000) 1099 της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου
 2000, περί καταργήσεως της συνδρομής του Ευρωπαϊκού Γεωργι-
 κού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα Προσανα-
 τολισμού, για το πρόγραμμα αριθ. 9 (δικαιούχος: Massalombarda
 Colombani SpA), στο πλαίσιο του λειτουργικού προγράμματος
 αριθ. 91.CT.IT.01, εγκριθέντος με την απόφαση της Επιτροπής
 C(91) 2255/6 της 28ης Οκτωβρίου 1991, το Πρωτοδικείο
 (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους R. García-Valdecasas, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Πρόεδρο, P. Lindh και J. D. Cooke, δικαστές, γραμματέας:
 J. Palacio González, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 11 Μαρτίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: της 26ης Φεβρουαρίου 2003
 1) Απορρίπτει την προσφυγή. στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-344/00 και T-345/00:
 CEVA Santé animale SA και Pharmacia Entreprises SA
 2) Η προσφεύγουσα φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα και κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή.
 («Κανονισμός (ΕΟΚ) 2377/90 — Κτηνιατρικά φάρμακα
 ( 1) ΕΕ C 285 της 7.10.2000.
 — Αίτηση για τη συμπερίληψη της “προγεστερόνης”στον
 κατάλογο ουσιών για τις οποίες δεν κρίνεται αναγκαίο
 να θεσπιστεί ανώτατο όριο καταλοίπων — Γνώμη της
 επιτροπής κτηνιατρικών φαρμάκων (ΕΚΦ) — Επανεξέ-
 ταση από την ΕΚΦ — Παράλειψη της Επιτροπής να
 υιοθετήσει σχέδιο μέτρων — Προσφυγή κατά παραλεί-
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ψεως — Λήψη θέσεως που θέτει τέλος στην παράλειψη
 — Κατάργηση δίκης — Αγωγή αποζημιώσεως — Ευθύνη
 της 27ης Φεβρουαρίου 2003 της Κοινότητας — Αιτιώδης σύνδεσμος — Παρεμπίπτουσα
 απόφαση»)
 στην υπόθεση T-329/00: Bonn Fleisch Ex- und Import
 GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1) (2003/C 112/51)
 («Τελωνειακοί δασμοί — Εισαγωγή βοείου κρέατος προε-
 λεύσεως Νότιας Αμερικής — Άρθρο 13, παράγραφος 1, (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1430/79 — Αίτηση διαγραφής
 εισαγωγικών δασμών — ∆ικαιώματα άμυνας — Ειδική
 περίπτωση»)
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-344/00 και T-345/00, CEVA
 (2003/C 112/50) Santé animale SA, με έδρα το Libourne (Γαλλία), και Pharmacia
 Entreprises SA, πρώην Pharmacia & Upjohn SA, με έδρα το
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) Λουξεμβούργο, εκπροσωπούμενη από τους D. Waelbroeck και
 D. Brinckman, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ-
 βούργο, υποστηριζόμενες από την Fédération européenne de la
 santé animale (Fedesa), με έδρα τις Βρυξέλλες, εκπροσωπούμενη
 Στην υπόθεση T-329/00, Bonn Fleisch Ex- und Import GmbH, από τον Α. Vandencasteele, εκπρόσωπο, με τόπο επιδόσεων στο
 με έδρα το Troisdorf (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον Λουξεμβούργο, παρεμβαίνουσα, στην υπόθεση T-345/00, κατά
 D. Ehle, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Τ. Χριστο-
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: X. Lewis και φόρου και M. Shotter), με αντικείμενο, αφενός, αίτηση για να
 M. Núñez-Müller), με αντικείμενο την ακύρωση της υπό στοιχεία διαπιστωθεί, δυνάμει του άρθρου 232 ΕΚ, ότι παραλείποντας
 REM 49/99 αποφάσεως της Επιτροπής της 25ης Ιουλίου 2000 να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να συμπεριλάβει την ουσία
 με την οποία διαπιστώθηκε ότι σε μια συγκεκριμένη περίπτωση δεν προγεστερόνη στο παράρτημα ΙΙ του κανονισμού (ΕΟΚ) 2377/90
 δικαιολογείται η διαγραφή εισαγωγικών δασμών, το Πρωτοδικείο του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1990, για τη θέσπιση
 (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Jaeger, Πρόεδρο, κοινοτικής διαδικασίας για τον καθορισμό ανώτατων ορίων κατα-
 K. Lenaerts και J. Azizi, δικαστές, γραμματέας: D. Christensen, λοίπων κτηνιατρικών φαρμάκων στα τρόφιμα ζωικής προέλευσης
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 27 Φεβρουαρίου 2003, (ΕΕ L 224, σ. 1), η Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: από το κοινοτικό δίκαιο και, αφετέρου, αίτηση για την καταβολή
 αποζημιώσεως, σύμφωνα με τα άρθρα 235 ΕΚ και 288, δεύτερο
 1) Ακυρώνει την υπό στοιχεία REM 49/99 απόφαση της εδάφιο, ΕΚ, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους
 Επιτροπής της 25ης Ιουλίου 2000 με την οποία διαπιστώ- R. M. Moura Ramos, Πρόεδρο, J. Pirrung και Α. W. H. Meij,
 θηκε ότι σε μια συγκεκριμένη περίπτωση δεν δικαιολογείται δικαστές, γραμματέας: J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε
 η διαγραφή εισαγωγικών δασμών. στις 26 Φεβρουαρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:


text:
 29.10.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 271/13
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Φινλανδίας που ασκήθηκε στις 15 Ιουλίου 2005
 (Υπόθεση C-284/05)
 (2005/C 271/23)
 Γλώσσα της διαδικασίας: η φινλανδική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους G. Wilms και P. Aalto, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 15 Ιουλίου 2005 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Φινλανδικής Δημοκρατίας.
 Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Φινλανδίας, αρνούμενη να υπολογίσει και να καταβάλει ίδιους πόρους που δεν είχαν βεβαιωθεί και τεθεί στη διάθεση της Επιτροπής, κατά παράβαση του άρθρου 26 ΕΚ και του άρθρου 20 του τελωνειακού κώδικα και επομένως του κοινοτικού δασμολογίου, σε συνδυασμό με την απηλλαγμένη δασμών εισαγωγή αμυντικού εξοπλισμού κατά τα έτη 1998 έως 2002, και αρνούμενη να καταβάλει τόκους υπερημερίας εφόσον δεν έθεσε στη διάθεση της Επιτροπής ίδιους πόρους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2, 9, 10 και 11 του κανονισμού (EΟΚ, Eυρατόμ) 1552/89 (1) και του κανονισμού (EΚ, Eυρατόμ) 1150/2000, (2) και
 2.
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Φινλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ίδιοι πόροι της Κοινότητας συνίστανται, μεταξύ άλλων, στις πληρωμές που προκύπτουν από το κοινό δασμολόγιο και άλλους τελωνειακούς δασμούς. Τα κράτη μέλη πρέπει να βεβαιώνουν το ποσόν των δασμών μόλις διαθέτουν τα απαραίτητα πληροφοριακά στοιχεία και να πιστώνουν τα κεφάλαια αυτά στον λογαριασμό ιδίων πόρων της Κοινότητας εντός τασσομένης προθεσμίας. Τα κράτη μέλη πρέπει να καταβάλουν τόκους υπερημερίας επί των ποσών αυτών σε περίπτωση καθυστερήσεως κατά την πίστωση των πόρων, σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία. Το άρθρο 296 ΕΚ αφορά αυστηρώς περιορισμένες εξαιρετικές καταστάσεις και, λόγω της περιορισμού αυτού, οι εν λόγω εξαιρέσεις δεν πρέπει να ερμηνεύονται διασταλτικώς. Ένα κράτος μέλος που προτίθεται να επικαλεστεί τις εξαιρέσεις αυτές πρέπει, για να δικαιολογήσει την μη πλήρωση των υποχρεώσεών του, να αποδείξει ότι η δραστηριότητά του δεν υπερβαίνει τα όρια των προαναφερθεισών καταστάσεων. Ο κανονισμός (EΚ) 150/2003 (3), σχετικά με την αναστολή δασμών επί αμυντικού εξοπλισμού, τυγχάνει εφαρμογής από της ενάρξεως ισχύος του και δεν μπορεί να εφαρμοσθεί αναδρομικώς πριν από την έναρξη ισχύος του.
 Η Φινλανδία αντικρούει πλήρως την υποχρέωση παροχής πληροφοριών, την υποχρέωση καταβολής των ιδίων πόρων και την υποχρέωση καταβολής τόκων υπερημερίας.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1552/89 του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 1989 για την εφαρμογή της απόφασης 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων (ΕΕ L 155, σ.1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2000, για την εφαρμογή της απόφασης 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων (ΕΕ L 130, σ.1).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 150/2003 του Συμβουλίου, της 21ης Ιανουαρίου 2003, σχετικά με την αναστολή δασμών που επιβάλλονται στις εισαγωγές ορισμένων όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού (ΕΕ L 25, σ. 1).


text:
 16.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 174/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου Κάτω Χωρών
 (Υπόθεση C-508/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2003/109/ΕΚ - Καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες - Αίτηση για τη χορήγηση καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος - Αίτηση χορήγησης αδείας διαμονής σε δεύτερο κράτος μέλος την οποία υποβάλλει είτε υπήκοος τρίτου κράτους που έχει ήδη αποκτήσει το καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος σε πρώτο κράτος μέλος είτε μέλος της οικογενείας του - Ποσό των τελών που επιβάλλουν για τη χορήγηση τέτοιων εγγράφων οι αρμόδιες αρχές - Δυσανάλογος χαρακτήρας - Παρεμπόδιση της άσκησης του δικαιώματος διαμονής)
 2012/C 174/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Μ. Κοντού-Durande και R. Troosters)
 Καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. M. Wissels και J. Langer)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: Τ. Παπαδοπούλου)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση της οδηγίας 2003/109/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες (EE 2004, L 16, σ. 44) — Αίτηση χορήγησης του καθεστώτος του επί μακρόν διαμένοντος — Παράβολα — Ποσά υπερβολικά υψηλά και μη εύλογα — Μέσο παρεμπόδισης της άσκησης του δικαιώματος διαμονής
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, στο μέτρο που επέβαλε στους υπηκόους τρίτων χωρών που ζητούν να τους χορηγηθεί το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος στις Κάτω Χώρες και στους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι, έχοντας αποκτήσει το καθεστώς αυτό σε άλλο κράτος μέλος εκτός του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, ζητούν να ασκήσουν το δικαίωμα διαμονής στο κράτος μέλος αυτό, καθώς και στα μέλη της οικογενείας τους που ζητούν τη χορήγηση αδείας προκειμένου να τους συνοδεύσουν ή να τους συναντήσουν εκεί εκ νέου, υπερβολικά και δυσανάλογα τέλη, ικανά να δημιουργήσουν εμπόδιο στην άσκηση των δικαιωμάτων που απονέμει η οδηγία 2003/109/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Ελληνική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 30 της 29.1.2011.


text:
 27.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/41
 Προσφυγή της 12ης Ιανουαρίου 2017 — Landesbank Baden-Württemberg κατά ΕΣΕ
 (Υπόθεση T-14/17)
 (2017/C 063/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Landesbank Baden-Württemberg (Στουτγάρδη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: H. Berger και K. Rübsamen, δικηγόροι)
 Καθού: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης (ΕΣΕ)
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 15 Απριλίου 2016 απόφαση του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης σχετικά με τις εκ των προτέρων συνεισφορές προς το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης για το έτος 2016 (SRB/ES/SRF/2016/06) και την από 20 Μαΐου 2016 απόφαση του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης περί προσαρμογής των εκ των προτέρων συνεισφορών προς το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης για το έτος 2016, η οποία συμπληρώνει την από 15 Απριλίου 2016 απόφαση του Συμβουλίου σχετικά με τις εκ των προτέρων συνεισφορές προς το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης για το έτος 2016 (SRB/ES/SRF/2016/13), καθόσον οι προσβαλλόμενες αποφάσεις αφορούν τη συνεισφορά της προσφεύγουσας·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και του άρθρου 41, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο γ', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτη) λόγω ανεπαρκούς αιτιολογήσεως των προσβαλλόμενων αποφάσεων
 2.
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: προσβολή του δικαιώματος νόμιμης ακροάσεως του άρθρου 41, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο α', του Χάρτη, λόγω της μη ακροάσεως της προσφεύγουσας πριν από την έκδοση των προσβαλλόμενων αποφάσεων
 3.
 Τρίτος λόγος ακυρώσεως: αφενός, παράβαση του άρθρου 103, παράγραφος 7, στοιχείο η', της οδηγίας 2014/59/ΕΕ (1), του άρθρου 113, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΕ) 575/2013 (2), του άρθρου 6, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63 (3) και των άρθρων 16 και 20 του Χάρτη και, αφετέρου, παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας λόγω εφαρμογής του πολλαπλασιαστή 0,556 επί του δείκτη IPS (Institutional Protection Scheme).
 Στο πλαίσιο του τρίτου λόγου ακυρώσεως η προσφεύγουσα προσάπτει στο καθού ότι δεν εφήρμοσε πλήρως τον δείκτη IPS στην περίπτωσή της. Ένα θεσμικό σύστημα προστασίας παρέχει ολοκληρωμένη και ισότιμη προστασία σε όλα τα ιδρύματα που μετέχουν σε αυτό. Η διαφορετική αντιμετώπιση των ιδρυμάτων όσον αφορά τον δείκτη IPS είναι αυθαίρετη και αντίθετη προς τον σκοπό του συστήματος. Επιπλέον, η κατάταξη της προσφεύγουσας στην κατηγορία των ιδρυμάτων με το υψηλότερο προφίλ κινδύνου είναι προδήλως αδικαιολόγητη και αυθαίρετη.
 4.
 Τέταρτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 16 του Χάρτη και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας λόγω εφαρμογής του πολλαπλασιαστή προσαρμογής κινδύνου
 Περαιτέρω, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το Συμβούλιο έθιξε την επιχειρηματική ελευθερία της και παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον υπολόγισε πολλαπλασιαστές προσαρμογής κινδύνου μη σύμφωνους με το προφίλ κινδύνου της προσφεύγουσας, το οποίο, σε σχέση με άλλα ιδρύματα που υποχρεούνται σε καταβολή συνεισφοράς, είναι καλύτερο από τον μέσο όρο.
 (1) Οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, καθώς και των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) 1093/2010 και (ΕΕ) 648/2012 (ΕΕ 2014, L 173, σ. 190).
 (2) Κανονισμός (ΕΕ) 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 648/2012 (ΕΕ 2013, L 176, σ. 1).
 (3) Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/63 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων συνεισφορές σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης (ΕΕ 2015, L 11, σ. 44).


text:
 22.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/24
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supreme Court of the United Kingdom στις 12η Αυγούστου 2011 — Mark Alemo-Herron κ.λπ. κατά Parkwood Leisure Ltd
 (Υπόθεση C-426/11)
 2011/C 311/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η Αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Supreme Court of the United Kingdom.
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: Mark Alemo-Herron, Sandra Tipping, Christopher Anderson, Stacey Aris, Audrey Beckford, Lee Bennett, Delroy Carby, Vishnu Chetty, Deborah Cimitan, Victoria Clifton, Claudette Cummings, David Curtis, Stephen Flin, Patience Ijelekhai, Rosemarie Lee, Roxanne Lee, Vivian Ling, Michelle Nicholas, Lansdail Nugent, Anne O'Connor, Shirley Page, Alan Peel, Mathew Pennington, Laura Steward
 Αναιρεσίβλητη: Parkwood Leisure Ltd.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Στην περίπτωση κατά την οποία, όπως στην υπό κρίση υπόθεση, ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα από σύμβαση έναντι του μεταβιβάζοντα για εφαρμογή των εκάστοτε όρων και συνθηκών που προκύπτουν από διαπραγμάτευση και συμφωνία στο πλαίσιο οργάνου συλλογικής διαπραγματεύσεως και το δικαίωμα αυτό αναγνωρίζεται από το εθνικό δίκαιο ως δυναμικής, και όχι στατικής φύσεως, όπως ίσχυε μεταξύ του εργαζομένου και του μεταβιβάζοντος εργοδότη, το άρθρο 3 της οδηγίας 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου (1), της 12ης Μαρτίου 2001, σε συνδυασμό με την απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση Werhof κατά Freeway Traffic Systems GmbH & Co KG (Συλλογή 2006, σ. I-2397)
 α)
 επιβάλλει το δικαίωμα αυτό να προστατεύεται και να ισχύει έναντι του προς ον η μεταβίβαση σε περίπτωση μεταβιβάσεως που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, ή
 β)
 επιτρέπει στα εθνικά δικαστήρια να κρίνουν ότι αυτό το δικαίωμα προστατεύεται και ισχύει έναντι του προς ον η μεταβίβαση σε περίπτωση μεταβιβάσεως που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, ή
 γ)
 απαγορεύει στα εθνικά δικαστήρια να κρίνουν ότι αυτό το δικαίωμα προστατεύεται και ισχύει έναντι του προς ον η μεταβίβαση σε περίπτωση μεταβιβάσεως που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας;
 2)
 Στην περίπτωση κατά την οποία κράτος μέλος έχει τηρήσει την υποχρέωσή του να μεταφέρει στην εσωτερική του έννομη τάξη το ελάχιστο όριο απαιτήσεων του άρθρου 3 της οδηγίας 2001/23 αλλά ανακύπτει το ζήτημα εάν τα μέτρα εφαρμογής πρέπει να ερμηνευθούν κατά ευνοϊκότερο για τους εργαζόμενους τρόπο ο οποίος βαίνει πέραν των απαιτήσεων αυτών με την πρόβλεψη δυναμικής φύσεως δικαιωμάτων από σύμβαση έναντι του προς ον η μεταβίβαση, είναι ελεύθερα τα δικαστήρια του κράτους μέλους να εφαρμόζουν το εθνικό δίκαιο όσον αφορά την ερμηνεία της νομοθεσίας προσαρμογής πάντοτε υπό την προϋπόθεση ότι αυτή η ερμηνεία δεν έρχεται σε αντίθεση προς το κοινοτικό δίκαιο ή πρέπει να ακολουθηθεί κάποια άλλη προσέγγιση και, εάν ναι, ποιά;
 3)
 Στην υπό κρίση υπόθεση, εφόσον ο εργοδότης δεν υποστηρίζει ότι η ισχύς του δυναμικού δικαιώματος των εργαζομένων κατά το εθνικό δίκαιο σε συλλογικά συμφωνηθέντες όρους και συνθήκες θα ισοδυναμεί με προσβολή των δικαιωμάτων του βάσει του άρθρου 11 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, είναι ελεύθερο το δικαστήριο να εφαρμόσει την ερμηνεία των κανόνων TUPE [κανονιστική ρύθμιση περί μεταβιβάσεων επιχειρήσεων και προστασίας της απασχολήσεως] που επικαλούνται οι εργαζόμενοι;
 (1) Οδηγία 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων (ΕΕ L 82, σ. 16).


text:
 12.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 220/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 16ης Ιουλίου 2009 [αίτηση του Cour du travail de Liège (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Mono Car Styling SA, υπό εκκαθάριση, κατά Dervis Odemis κ.λπ.
 (Υπόθεση C-12/08) (1)
 (Αίτηση έκδοσης προδικαστικής απόφασης - Οδηγία 98/59/ΕΚ - Άρθρα 2 και 6 - Διαδικασία ενημέρωσης και διαβουλεύσεων με το προσωπικό σε περίπτωση ομαδικής απόλυσης - Υποχρεώσεις του εργοδότη - Δικαίωμα προσφυγής των εργαζομένων - Υποχρέωση σύμφωνης ερμηνείας)
 2009/C 220/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour du travail de Liège
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Mono Car Styling SA, υπό εκκαθάριση,
 κατά
 Dervis Odemis κ.λπ.
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής απόφασης — Cour du travail de Liège (Βέλγιο) — Ερμηνεία των άρθρων 2, 3, και 6 της οδηγίας 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις (ΕΕ L 225, σ. 16) — Νομότυπη διαδικασία ενημέρωσης και διαβουλεύσεων με το προσωπικό σε περίπτωση απολύσεων — Μη πραγματοποίηση έγγραφης κοινοποίησης σχετικά, ιδίως, με τους λόγους της μελετώμενης απόλυσης, τον αριθμό και την κατηγορία των προς απόλυση εργαζομένων και τα κριτήρια επιλογής τους — Αποτελέσματα της μη διατύπωσης ενστάσεων εκ μέρους των εκπροσώπων των εργαζομένων επί του δικαιώματος των εργαζομένων να προσφύγουν ατομικώς στη δικαιοσύνη για να αμφισβητήσουν τη νομιμότητα της διαδικασίας απόλυσης — Περιεχόμενο της απαιτούμενης σύννομης ερμηνείας
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 6 της οδηγίας 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις, σε συνδυασμό με το άρθρο 2 της ίδιας οδηγίας, έχει την έννοια ότι δεν αντιβαίνει στο άρθρο αυτό η εθνική ρύθμιση που καθιερώνει διαδικασίες με τις οποίες παρέχεται τόσο στους εκπροσώπους των εργαζομένων όσο και σε κάθε εργαζόμενο ατομικά το δικαίωμα να ζητούν τον έλεγχο της τήρησης των υποχρεώσεων ενημέρωσης και διαβούλευσης που προβλέπει η εν λόγω οδηγία, αλλά περιορίζει το ατομικό δικαίωμα των εργαζομένων για παροχή έννομης προστασίας ως προς τις αιτιάσεις που επιτρέπεται να διατυπωθούν και εξαρτά το δικαίωμα αυτό από το αν οι εκπρόσωποι των εργαζομένων έχουν διατυπώσει προηγουμένως ενστάσεις, καθώς και από το αν ο ενδιαφερόμενος υπάλληλος έχει ενημερώσει τον εργοδότη ότι αμφισβητεί την τήρηση της διαδικασίας ενημέρωσης και διαβουλεύσεων.
 2)
 Το γεγονός ότι η εθνική ρύθμιση που θεσπίζει υπέρ των εκπροσώπων των εργαζομένων διαδικασίες ελέγχου της τήρησης από τον εργοδότη του συνόλου των υποχρεώσεων ενημέρωσης και διαβούλευσης, τις οποίες προβλέπει η οδηγία 98/59, επιβάλλει ορισμένους περιορισμούς και ορισμένες προϋποθέσεις για το ατομικό δικαίωμα ένδικης προστασίας, το οποίο η εν λόγω ρύθμιση αναγνωρίζει εντούτοις σε κάθε εργαζόμενο τον οποίο αφορά η ομαδική απόλυση, δεν αποτελεί στοιχείο που αντιβαίνει στην αρχή της αποτελεσματικής ένδικης προστασίας.
 3)
 Το άρθρο 2 της οδηγίας 98/59 έχει την έννοια ότι αντιβαίνει στο άρθρο αυτό η εθνική ρύθμιση που περιορίζει τις υποχρεώσεις του εργοδότη που προτίθεται να προβεί σε ομαδικές απολύσεις, σε σχέση με τις υποχρεώσεις που προβλέπει το εν λόγω άρθρο 2. Το εθνικό δικαστήριο, κατά την εφαρμογή του εσωτερικού δικαίου, οφείλει, κατ’ εφαρμογή της αρχής της σύμφωνης προς το κοινοτικό δίκαιο ερμηνείας του εθνικού δικαίου, να λαμβάνει υπόψη το σύνολο των κανόνων του εθνικού δικαίου και να το ερμηνεύει, στο μέτρο του δυνατού, υπό το πρίσμα του κειμένου και του σκοπού της οδηγίας 98/59, ώστε να επιτυγχάνεται το επιδιωκόμενο με την οδηγία αποτέλεσμα. Στο εν λόγω δικαστήριο εναπόκειται επομένως να διασφαλίζει, στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς του, ότι οι υποχρεώσεις που βαρύνουν τον εργοδότη αυτό δεν είναι περιορισμένες σε σχέση με τις προβλεπόμενες από το άρθρο 2 της εν λόγω οδηγίας.
 (1) ΕΕ C 79 της 29.3.2008.


text:
 9.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 11ης Δεκεμβρίου 2014 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Azienda sanitaria locale n. 5 «Spezzino», ANPAS Associazione Nazionale Pubblica Assistenza — Comitato Regionale Liguria, Regione Liguria κατά San Lorenzo Società Cooperativa Sociale, Croce Verde Cogema Cooperativa Sociale Onlus
 (Υπόθεση C-113/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Υπηρεσίες διακομιδής ασθενών - Εθνική νομοθεσία η οποία προβλέπει ότι οι δραστηριότητες διακομιδής ασθενών των δημόσιων νοσοκομειακών ιδρυμάτων ανατίθενται κατά προτεραιότητα στις εθελοντικές οργανώσεις που πληρούν τις νόμιμες απαιτήσεις και είναι καταχωρισμένες στο οικείο μητρώο - Συμβατότητα με το δίκαιο της Ένωσης - Δημόσιες συμβάσεις - Άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 56 ΣΛΕΕ - Οδηγία 2004/18/ΕΚ - Μικτές υπηρεσίες που περιλαμβάνονται συγχρόνως στο παράρτημα II A και στο παράρτημα II B της οδηγίας 2004/18 - Άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχεία α' και δ' - Έννοια της «δημόσιας συμβάσεως υπηρεσιών» - Επαχθής αιτία - Αντιπαροχή η οποία συνίσταται στην επιστροφή των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν))
 (2015/C 046/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Azienda sanitaria locale n. 5 «Spezzino», ANPAS Associazione Nazionale Pubblica Assistenza — Comitato Regionale Liguria, Regione Liguria
 κατά
 San Lorenzo Società Cooperativa Sociale, Croce Verde Cogema Cooperativa Sociale Onlus
 παρισταμένων των: Croce Rossa Italiana — Comitato regionale Liguria κ.λπ.
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 56 ΣΛΕΕ δεν αντίκεινται σε εθνική ρύθμιση, όπως αυτή περί της οποίας πρόκειται στην κύρια δίκη, η οποία προβλέπει ότι η παροχή υπηρεσιών επείγουσας και έκτακτης διακομιδής ασθενών πρέπει να ανατίθεται κατά προτεραιότητα και με απευθείας ανάθεση, χωρίς καμία δημοσιότητα, στις συμβεβλημένες οργανώσεις εθελοντισμού, στο μέτρο που το νομικό και συμβατικό πλαίσιο εντός του οποίου αναπτύσσεται η δραστηριότητα των οργανώσεων αυτών συμβάλλει πράγματι στον κοινωνικό σκοπό καθώς και στην επιδίωξη των σκοπών της αλληλεγγύης και της χρηστής δημοσιονομικής διαχειρίσεως επί των οποίων στηρίζεται η ρύθμιση αυτή.
 (1) ΕΕ C 156 της 1.6.2013.


text:
 14.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/2
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Krajský súd v Prešove στις 7 Ιουλίου 2006 — František Kovaľský κατά Mesto Prešov
 (Υπόθεση C-302/06)
 (2006/C 249/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική
 Αιτούν δικαστήριο
 Krajský súd v Prešove
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων:
 František Kovaľský
 Εναγόμενος:
 Mesto Prešov (Δήμος του Prešov)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 1, δεύτερο εδάφιο, του Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, που αφορά τη δυνατότητα των κρατών να θεσπίζουν νόμους για να ρυθμίζουν τη χρήση των αγαθών, να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι οι νόμοι αυτοί πρέπει να είναι σύμφωνοι όχι μόνο προς το δημόσιο συμφέρον αλλά και προς τις γενικές αρχές του διεθνούς δικαίου;
 2)
 Εξασφαλίζει το άρθρο 1, δεύτερο εδάφιο, του Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών την προστασία της ιδιοκτησίας για κάθε φυσικό και νομικό πρόσωπο, ανεξαρτήτως της αξίας της ιδιοκτησίας;
 3)
 Με ποιον τρόπο μπορούν να καθοριστούν και να συγκεκριμενοποιηθούν οι γενικές αρχές του διεθνούς δικαίου, στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 1 του Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών;


text:
 3.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 104/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 1ης Φεβρουαρίου 2017 — Portovesme Srl κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-606/14 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Ενίσχυση χορηγηθείσα από την Ιταλική Δημοκρατία στην Portovesme Srl - Καθεστώτα προτιμησιακής τιμολόγησης ηλεκτρικής ενέργειας - Απόφαση με την οποία κρίνεται το μέτρο μη συμβατό με την εσωτερική αγορά))
 (2017/C 104/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Portovesme Srl (εκπρόσωποι: G. Dore, M. Liberati, A. Vinci και F. Ciulli, avvocati)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και É. Gippini Fournier)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Portovesme Srl στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 89 της 16.3.2015.


text:
 20.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 81/13
 ΔΙΑΤΑΓΉ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 της 23ης Οκτωβρίου 2013
 στην υπόθεση E-2/13
 Bentzen Transport AS κατά Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ
 (Άρνηση εκκίνησης διαδικασίας για εικαζόμενη παράλειψη κράτους ΕΟΧ να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του στον τομέα των δημόσιων συμβάσεων — Πράξεις κατά των οποίων δύναται να ασκηθεί προσφυγή — Παραδεκτό)
 2014/C 81/13
 Στην υπόθεση E-2/13, Bentzen Transport AS κατά Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ — ΑΙΤΗΣΗ βάσει της δεύτερης παραγράφου του άρθρου 36 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών ΕΖΕΣ σχετικά με τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου για ακύρωση της απόφασης της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αριθ. 507/12/COL της 19ης Δεκεμβρίου 2012 στην υπόθεση αριθ. 71620 όσον αφορά την αρχειοθέτηση υπόθεσης κατά της Νορβηγίας που κινήθηκε μετά την υποβολή καταγγελίας κατά του κράτους στον τομέα των δημόσιων συμβάσεων, το Δικαστήριο, αποτελούμενο από τον Carl Baudenbacher, Πρόεδρο και δικαστή-εισηγητή, τον Per Christiansen και τον Páll Hreinsson, δικαστές, εξέδωσε απόφαση στις 23 Οκτωβρίου 2013, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:
 1)
 Η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη.
 2)
 Ο προσφεύγων βαρύνεται με τα δικαστικά έξοδα.


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/34
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 30ής Σεπτεμβρίου 2009 — Lior κατά Επιτροπής και Επιτροπή κατά Lior
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-192/01 και T-245/04) (1)
 (Ρήτρα διαιτησίας - Προγράμματα Thermie και Altener II - Συμβάσεις έργων στον τομέα προωθήσεως των ανανεώσιμων πηγών ενεργείας και της αποδοτικότητας της ενέργειας - Παραδεκτό - Αίτημα πληρωμής - Δικαιολόγηση του κόστους - Αίτημα επιστροφής των ποσών που προκαταβλήθηκαν - Αγωγές αποζημίωσης)
 2009/C 282/63
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα στην υπόθεση T-192/01: Lior GEIE (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικώς V. Marien και J. Choucroun, στη συνέχεια V. Marien, δικηγόροι)
 Καθής στην υπόθεση T-192/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς H. Støvlbæk επικουρούμενος από τον M. Bra, δικηγόρο, στη συνέχεια H. Støvlbæk και M. Κωνσταντινίδης, επικουρούμενοι από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)
 Ενάγουσα στην υπόθεση T-245/04: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Καθών στην υπόθεση T-245/04: Lior GEIE και Lior International NV (Hoeilaart, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: V. Marien)
 Αντικείμενο
 Δύο αγωγές βάσει του άρθρου 238 ΕΚ που ασκήθηκαν αντιστοίχως από τη Lior GEIE και την Επιτροπή κατόπιν επτά συμβάσεων που σύναψαν η Επιτροπή και η Lior στο πλαίσιο του προγράμματος Thermie και μιας συμβάσεως συναφθείσας από την Επιτροπή και τη Lior στο πλαίσιο του προγράμματος Altener II.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Υποχρεώνει τη Lior GEIE να καταβάλει στην Επιτροπή:
 —
 6 156,75 ευρώ για τις συμβάσεις Biogaz, Biomasse και Maxibrochure bioclimatique, με τους νόμιμους τόκους από την 28η Φεβρουαρίου 2002 σύμφωνα με το επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που είχε εφαρμογή στις πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης σε ευρώ τον Φεβρουάριο του 2002 προσαυξημένο κατά μιάμιση μονάδα έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002 και κατά τρεισήμισι μονάδες από την 1η Ιανουαρίου 2003, μέχρι πλήρους εξοφλήσεως,
 —
 16 325,11 ευρώ για τη σύμβαση Biomasse, με τους νόμιμους τόκους από τις 30 Ιουνίου 2002 σύμφωνα με το επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που είχε εφαρμογή στις πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης σε ευρώ τον Ιούνιο του 2002 προσαυξημένο κατά μιάμιση μονάδα έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002 και κατά τρεισήμισι μονάδες από την 1η Ιανουαρίου 2003, μέχρι πλήρους εξοφλήσεως,
 —
 3 980 ευρώ για τη σύμβαση Wind Energy, με τους νόμιμους τόκους στις 15 Ιανουαρίου 2002 σύμφωνα με το επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που είχε εφαρμογή στις πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης σε ευρώ τον Ιανουάριο του 2002 προσαυξημένο κατά μιάμιση μονάδα έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002 και κατά τρεισήμισι μονάδες από την 1η Ιανουαρίου 2003, μέχρι πλήρους εξοφλήσεως,
 —
 36 000 ευρώ για τη σύμβαση Transport, με τους νόμιμους τόκους στις 31 Αυγούστου 2001 σύμφωνα με το επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που είχε εφαρμογή στις πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης σε ευρώ τον Αύγουστο του 2001 προσαυξημένο κατά μιάμιση μονάδα έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002 και κατά τρεισήμισι μονάδες από την 1η Ιανουαρίου 2003, μέχρι πλήρους εξοφλήσεως,
 —
 36 000 ευρώ για τη σύμβαση Photovoltaïque, με τους νόμιμους τόκους από τις 31 Αυγούστου 2001 σύμφωνα με το επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που είχε εφαρμογή στις πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης σε ευρώ τον Αύγουστο του 2001 προσαυξημένο κατά μιάμιση μονάδα έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002 και κατά τρεισήμισι μονάδες από την 1η Ιανουαρίου 2003, μέχρι πλήρους εξοφλήσεως.
 2)
 Υποχρεώνει τη Lior GEIE να καταβάλει στην Επιτροπή 32 800 ευρώ για τη σύμβαση Agores, με τους νόμιμους τόκους από τις 28 Φεβρουαρίου 2003 σύμφωνα με το επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που είχε εφαρμογή στις πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης σε ευρώ τον Φεβρουάριο του 2003 προσαυξημένο κατά μιάμιση μονάδα, μέχρι πλήρους εξοφλήσεως.
 3)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της αγωγής της Επιτροπής στην υπόθεση T-245/04 με αίτημα να υποχρεωθεί αλληλεγγύως η Lior International NV να καταβάλει τα οφειλόμενα από τη Lior ποσά.
 4)
 Καταδικάζει τη Lior να φέρει, πέραν των δικών της εξόδων που αφορούν τη διαδικασία της κύριας δίκης στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-192/01 και T-245/04, και το ένα τέταρτο των εξόδων της Επιτροπής που αφορούν τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.
 5)
 Καταδικάζει τη Lior να φέρει το σύνολο των εξόδων της που αφορούν τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων στην υπόθεση T-192/01 R.
 6)
 Η Επιτροπή φέρει τα τρία τέταρτα των εξόδων της που αφορούν τη διαδικασία της κύριας δίκης στην υπόθεση T-192/01 και τα τρία τέταρτα των εξόδων της που αφορούν τη διαδικασία κατά της Lior στην υπόθεση T-245/04.
 7)
 Η Επιτροπή φέρει τα έξοδά της που αφορούν την αγωγή κατά της Lior International στην υπόθεση T-245/04.
 8)
 Καταδικάζει τη Lior International να φέρει τα έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 303 της 27.10.2001.


text:
 21.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/47
 Προσφυγή της 16ης Ιανουαρίου 2009 — Vanhecke κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-14/09)
 (2009/C 69/104)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Frank Vanhecke (Bruge, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: R. Tournicourt και B. Siffert, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 18ης Νοεμβρίου 2008 η οποία κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα στις 30 Νοεμβρίου 2008 και με την οποία ήρθη η βουλευτική ασυλία του προσφεύγοντος·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο Υπουργός Δικαιοσύνης του Βελγίου ζήτησε με επιστολή προς τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να αρθεί η βουλευτική ασυλία του προσφεύγοντος. Κατά τον προσφεύγοντα, η υποβολή της αιτήσεως αυτής ζητήθηκε από την εισαγγελία της πόλεως του Dendermonde, η οποία επιθυμεί τη δίωξη του προσφεύγοντος λόγω του περιεχομένου ενός άρθρου που δημοσιεύθηκε σε τοπικό κομματικό έντυπο της πόλεως του Sint-Niklaas, για το οποίο ο προσφεύγων είναι ο υπεύθυνος εκδότης.
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε εν προκειμένω να άρει τη βουλευτική ασυλία του προσφεύγοντος.
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων ισχυρίζεται, πρώτον, ότι κατά το άρθρο 10 του πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι ευρωβουλευτές απολαύουν, στην επικράτεια των κρατών τους, των ασυλιών που παρέχονται στα μέλη του κοινοβουλίου της χώρας τους. Κατά τον προσφεύγοντα, εξ αυτού προκύπτει ότι η άρση της ασυλίας ευρωβουλευτή δύναται να ζητηθεί μόνον από το όργανο που κατά το εθνικό δίκαιο είναι αρμόδιο να ζητήσει την άρση της ασυλίας ενός μέλους του εθνικού κοινοβουλίου. Κατά συνέπεια, η αίτηση προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης να κινηθεί η διαδικασία για την άρση της βουλευτικής ασυλίας πρέπει να προέρχεται από την εισαγγελία εφετών και όχι, όπως εν προκειμένω, από τοπική εισαγγελία που είναι οργανωμένη σε επίπεδο νομού.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αφορά τη διαδικασία λήψεως αποφάσεως εντός της επιτροπής νομικών υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι τα μέλη της επιτροπής που αποφάσισαν επί της αιτήσεως να αρθεί η βουλευτική ασυλία του έπρεπε είτε να είναι παρόντα κατά τη συνεδρίαση κατά την οποία ακούστηκε ο προσφεύγων είτε να διαθέτουν αναλυτική έκθεση της επιχειρηματολογίας. Κατά τον προσφεύγοντα, δεν συνέβη αυτό.
 Τρίτον, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι παραβιάστηκε η εμπιστευτικότητα και δεν τηρήθηκε η υποχρέωση εχεμύθειας. Ο προσφεύγων προβάλλει συναφώς ότι πριν από την τελική ψηφοφορία στην επιτροπή νομικών υποθέσεων η έκθεση του προέδρου της επιτροπής είχε ήδη τεθεί στη διάθεση του Τύπου.
 Τέταρτον, ο προσφεύγων προβάλλει παράβαση του άρθρου 7 του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, καθόσον κατέστη αδύνατη κάθε συζήτηση στην ολομέλεια.
 Πέμπτον, ο προσφεύγων προβάλλει έλλειψη αιτιολογίας, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση περιορίζεται να παραπέμψει στην έκθεση της επιτροπής νομικών υποθέσεων.
 Έκτον, ο προσφεύγων αμφισβητεί τη χρησιμοποιηθείσα από την επιτροπή νομικών υποθέσεων αιτιολογία ότι «δεν είναι έργο ενός ευρωβουλευτή να ασκεί τα καθήκοντα υπεύθυνου εκδότη εφημερίδας εθνικού πολιτικού κόμματος». Κατά τον προσφεύγοντα, είναι έργο ενός πολιτικού να εκφέρει και να διαδίδει μια πολιτική άποψη, η δε έκδοση, και η άσκηση των καθηκόντων υπεύθυνου εκδότη, πολιτικών εντύπων οπωσδήποτε είναι μέρος του έργου ενός ευρωβουλευτή.


text:
C 331/32 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.11.2001
 Προσφυγη ́ των Territorio Histórico de Guipúzcoa — Προσφυγη ́ του Daniel Callebaut κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Excma. Diputación de Guipúzcoa και Comunidad Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 26 Σεπτεμβρι ́ου
 autónoma del Paı́s Vasco — Gobierno Vasco κατα ́ της 2001
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 25 Σεπτεμβρι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση T-233/01)
 (Υπο ́θεση Τ-232/01)
 (2001/C 331/53)
 (2001/C 331/52)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 Οι Territorio Histórico de Guipúzcoa — Excma. Diputación de Ο Daniel Callebaut, κα ́τοικος Mondorf-les-Bains (Λουξεμβου ́ρ-
 Guipúzcoa και Comunidad autónoma del Paı́s Vasco, με ́εδρα γο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Jean-Noël Louis και τη Véronique
 τη Guipúzcoa (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον δικηγο ́ρο Peere, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε
 D. Ramón Falcón, α ́σκησαν στις 25 Σεπτεμβρι ́ου 2001 ενω ́ πιον ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ 26 Σεπτεμβρι ́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπα-
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. ϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει στο συ ́νολο ́ της την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς
 που αποτελει ́ το αντικει ́μενο της παρου ́σας προσφυγη ́ς· — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς περι ́ μη προαγωγη ́ς
 επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 3 της εν λο ́γω του στον βαθμο ́ Β2 στο πλαι ́σιο των προαγωγω ́ν του 2000.
 αποφα ́σεως·
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Οι προσφευ ́γοντες προσβα ́λλουν την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της
 11ης Ιουλι ́ου 2001, καθο ́σον με την απο ́φαση αυτη ́ κηρυ ́σσονται Ο προσφευ ́γων στην παρου ́σα υπο ́θεση βα ́λλει κατα ́ της αρνη ́σεως
 κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις ασυμβι ́βαστες με την κοινη ́ αγορα ́ οι μειω ́σεις της αρμο ́διας για τους διορισμου ́ς αρχη ́ς να τον προαγα ́γει στο
 του φο ́ρου επι ́ των εταιριω ́ν που απορρε ́ουν απο ́ το α ́ρθρο 26 της πλαι ́σιο των προαγωγω ́ν του 2000.
 Νοrma Foral 7/1996 της 4ης Ιουλι ́ου 1996 (Boletı́n Oficial de
 Guipúzcoa της 17.7.96), το οποι ́ο προβλε ́πει μει ́ωση κατα ́ 99 %,
 75 %, 50 % και 25 % της βα ́σεως επιβολη ́ς του εν λο ́γω φο ́ρου
 που οφει ́λεται για τα τε ́σσερα πρω ́τα φορολογικα ́ ́ετη απο ́ τις Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των του προβα ́λλει:
 επιχειρη ́σεις που αρχι ́ζουν την επιχειρησιακη ́ τους δραστηριο ́τητα
 εντο ́ς του Terrotorio Histórico de Guipúzcoa μετα ́ την ́εναρξη
 της ισχυ ́ος του νο ́μου, εφο ́σον ́εχουν δαπανη ́σει κεφα ́λαιο υπερβαι ́- — παρα ́βαση των α ́ρθρων 26 και 45 του ΚΥΚ·
 νον τα 20 εκατομμυ ́ρια πεσετω ́ν (120 202 ευρω ́), επενδυ ́ουν α ́νω
 των 80 εκατομμυρι ́ων πεσετω ́ν (430 810 ευρω ́) και δημιουργου ́ν
 — προσβολη ́ των δικαιωμα ́των α ́μυνας, καθω ́ς και παραβι ́αση
 περισσο ́τερες απο ́ δε ́κα θε ́σεις εργασι ́ας.
 των αρχω ́ν της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως, της ευ ́λογης προσδοκι ́ας
 ο ́σον αφορα ́ τη σταδιοδρομι ́α και της χρηστη ́ς διοικη ́σεως·
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως που επικαλου ́νται οι προσφευ ́γοντες προς
 στη ́ριξη των αιτημα ́των τους συμπι ́πτουν με τους λο ́γους ακυρω ́- — την υ ́παρξη, εν προκειμε ́νω, προ ́δηλης πλα ́νης εκτιμη ́σεως.
 σεως στην υπο ́θεση Τ-227/01.


text:
 21.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/38
 Προσφυγή της 21ης Ιανουαρίου 2016 — Sovena Portugal — Consumer Goods κατά ΓΕΕΑ — Mueloliva (FONTOLIVA)
 (Υπόθεση T-24/16)
 (2016/C 106/44)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sovena Portugal — Consumer Goods, SA (Λισσαβώνα, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: D. Martins Pereira, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Mueloliva, SL (Κόρδοβα, Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Διεθνής καταχώριση του λεκτικού σήματος «FONTOLIVA» με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση — Υπ’ αριθ. 1 107 792 διεθνής καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 4ης Νοεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 1813/2014-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κάνει δεκτή την υπό κρίση προσφυγή·
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της·
 —
 να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση συμφώνως προς τα προβαλλόμενα στην υπό κρίση προσφυγή και να αποφανθεί ότι το υπ’ αριθ. 1 107 792 διεθνές σήμα FONTOLIVA τυγχάνει προστασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα, συμπεριλαμβανομένων και των σχετικών με την υπόθεση ενώπιον του ΓΕΕΑ εξόδων·
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα έξοδα της ενώπιον του ΓΕΕΑ διαδικασίας.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Έκπτωση από τα δικαιώματα του υπ’ αριθ. 780 071 FUENOLIVA προγενέστερου ισπανικού σήματος·
 —
 Ανεπαρκή αποδεικτικά στοιχεία όσον αφορά την ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος·
 —
 Έλλειψη κινδύνου συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα·
 —
 Ύπαρξη δύο προγενέστερων σημάτων FONTOLIVA στην Ισπανία.


text:
 28.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 160/28
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 24ης Μαρτίου 2011 — Canga Fano κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-104/09) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Περίοδος προαγωγών 2009 - Απόφαση περί μη προαγωγής - Συγκριτική εξέταση των προσόντων - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Προσφυγή ακυρώσεως - Αγωγή αποζημιώσεως)
 2011/C 160/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Diego Canga Fano (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues και C. Bernard-Glanz, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και K. Zieleśkiewicz)
 Αντικείμενο
 Η ακύρωση της αποφάσεως του καθού-εναγομένου να μη συμπεριλάβει το όνομα του προσφεύγοντος-ενάγοντος στον κατάλογο των προαχθέντων στον βαθμό AD 13 κατά την περίοδο προαγωγών 2009.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Ο D. Canga Fano φέρει το σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) ΕΕ C 37 της 13.2.2010, σ. 51.


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/69
 Προσφυγή της 3ης Σεπτεμβρίου 2013 — ΖΖ κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση F-81/13)
 2013/C 344/127
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: F. Frabetti, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως να μη συμπεριληφθεί ο προσφεύγων στον πίνακα των προαχθέντων υπαλλήλων για το έτος προαγωγών 2012.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση περί μη εγγραφής του ονόματός του στον πίνακα των προαχθέντων υπαλλήλων για το έτος προαγωγών 2012, η οποία δημοσιεύθηκε στις Διοικητικές Πληροφορίες αριθ. 27-2012 της 26ης Οκτωβρίου 2012,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
26.4.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 101/19
 2.2. Ειναι πρόσφορη μία προσέγγιση στάθμισης συμφε- Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 ρόντων και, σε καταφατική απάντηση, ποιά είναι τα του Ηνωμένου Βασιλείου Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας
 συμφέροντα που θα αποτελέσουν αντικείμενο σύγκρι- Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2003
 σης. Ειδικότερα:
 α) επηρεάζεται η απάντηση εκ του ότι ο τελικός (Υπόθεση C-62/03)
 καταναλωτής-ασθενής περιορισμένο οικονομικό
 όφελος έχει από το παράλληλο εμπόριο,
 (2003/C 101/32)
 β) λαμβάνονται, και σε ποιό βαθμό, υπόψη τα συμφέ-
 ροντα των κοινωνικοασφαλιστικών οργανισμών
 για φθηνότερα φάρμακα;
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 2.3. Ποιά άλλα κριτήρια και ποιές άλλες προσεγγίσεις τους Χ. Lewis και Μ. Κωνσταντινίδη, άσκησε στις 14 Φεβρουαρίου
 θεωρούνται πρόσφορα/ες εν προκειμένω; 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προσφυγή κατά του Ηνωμένου Βασιλείου Μεγάλης Βρετανίας και
 Βόρειας Ιρλανδίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του Ηνωμένου Βασιλείου Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας
 1) να αναγνωρίσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο Μεγάλης Βρετανίας
 Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2003
 και Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να λάβει όλα τα
 αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς τις υποχρεώσεις
 (Υπόθεση C-61/03) του που απορρέουν από τα άρθρα 1, στοιχεία α', ε' και στ',
 2, παράγραφος 1, στοιχείο β', 3, 4, 5, 7, 8, 12, 13 και 14
 (2003/C 101/31) της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί των στερεών
 αποβλήτων ( 1), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία
 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991 (2),
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή και
 τους L. Ström και Χ. Lewis άσκησε στις 14 Φεβρουαρίου 2003 από τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας·
 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 κατά του Ηνωμένου Βασιλείου Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας 2) να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο Μεγάλης Βρετανίας και
 Ιρλανδίας. Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να αναγνωρίσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο Μεγάλης Βρετανίας Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 και Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να υποβάλει στην
 Επιτροπή γενικά στοιχεία περί ενός σχεδίου διαθέσεως
 ραδιενεργών καταλοίπων με οποιαδήποτε μορφή τα οποία
 Η οδηγία 91/156/ΕΟΚ επιτάσσει στα κράτη μέλη τη θέσπιση των
 προέρχονται από τις εργασίες παροπλισμού του
 αντιδραστήρα Jason, παρέβη τις υποχρεώσεις του που αναγκαίων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων
 απορρέουν από το άρθρο 37 της Συνθήκης Ευρατόμ, και· για τη συμμόρφωσή τους προς αυτήν το αργότερο μέχρι την
 1η Απριλίου 1993, καθώς και τη σχετική ενημέρωση της Επιτρο-
 — να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο Μεγάλης Βρετανίας και πής. Το άρθρο 2, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας ορίζει ότι
 Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα. τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τις κύριες διατάξεις
 του εθνικού δικαίου που θεσπίζουν στο πεδίο εφαρμογής της
 οδηγίας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κατόπιν εξετάσεως της εθνικής νομοθεσίας που, κατά τη σχετική
 Η Επιτροπή έχει σχηματίσει τη γνώμη ότι το Ηνωμένο Βασίλειο κοινοποίηση, μετέφερε στο εθνικό δίκαιο την οδηγία η Επιτροπή
 παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από διαπίστωσε αντιφάσεις και κενά, συμπεραίνοντας ότι δεν μεταφέρ-
 το άρθρο 37 της Συνθήκης Ευρατόμ, κατά τις οποίες υποχρεούται θηκαν ορθά στο εθνικό δίκαιο τα άρθρα 1, στοιχεία α', ε' και στ',
 να παράσχει στην Επιτροπή γενικά στοιχεία σχετικά με σχέδιο 2, παράγραφος 1, στοιχείο β', 3, 4, 5, 7, 8, 12, 13 και 14 της
 διαθέσεως ραδιενεργών καταλοίπων με οποιαδήποτε μορφή τα οδηγίας.
 οποία προέρχονται από τις εργασίες παροπλισμού του
 αντιδραστήρα Jason, με αποτέλεσμα η Επιτροπή να βρίσκεται σε
 αδυναμία να εξακριβώσει αν η εφαρμογή ενός τέτοιου σχεδίου (1 ) ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86.
 ενδέχεται να οδηγήσει σε ραδιενεργό μόλυνση των υδάτων, του (2 ) ΕΕ L 78, σ. 32.
 εδάφους ή του αέρα άλλου κράτους μέλους.


text:
 26.6.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 168/6
 Πρoσφυγή της Cargo Partner AG κατά τoυ Γραφείoυ Εναρμoνίσεως στo πλαίσιo της Εσωτερικής Αγoράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) πoυ ασκήθηκε στις 31 Μαρτίου 2004
 (Υπόθεση Τ-123/04)
 (2004/C 168/10)
 γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Η Cargo Partner AG, με έδρα τo Fischamend (Αυστρία), εκπρoσωπoύμενη από τoν M. Wolner, άσκησε στις 31 Μαρτίου 2004 ενώπιoν τoυ Πρωτoδικείoυ τωv Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων πρoσφυγή κατά τoυ Γραφείoυ Εναρμoνίσεως στo πλαίσιo της Εσωτερικής Αγoράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα).
 Η πρoσφεύγoυσα ζητεί από τo Πρωτoδικείo:
 —
 να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να διατάξει την καταχώριση του κοινοτικού σήματος·
 —
 επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γραφείο Εναρμoνίσεως στo πλαίσιo της Εσωτερικής Αγoράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)·
 —
 να διατάξει την απόδοση των δικαστικών εξόδων της προσφεύγουσας.
 Λόγoι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 ζητείται η καταχώριση:
 Λεκτικό σήμα CARGO PARTNER — Αίτηση καταχωρίσεως υπ' αριθμ. 2697290
 Προϊόντα ή υπηρεσίες:
 Προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 36 (ασφαλίσεις) και 39 (υπηρεσίες μεταφοράς· συσκευασία και αποθήκευση εμπορευμάτων· οργάνωση ταξιδίων)
 Προσβαλλόμενη ενώπιον του τμήματος προσφυγών απόφαση:
 Εν μέρει απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως από τον εξεταστή αυτής για τις υπηρεσίες μεταφοράς και συσκευασίας και αποθηκεύσεως εμπορευμάτων της κλάσεως 39
 Απόφαση τoυ τμήματoς πρoσφυγών:
 Απόρριψη της προσφυγής
 Πρoβαλλόμενoι λόγoι ακυρώσεως:
 Το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση έχει διακριτικό χαρακτήρα και, ως εκ τούτου, επιτρέπεται η καταχώρισή του


text:
 12.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/33
 Προσφυγή της 10ης Φεβρουαρίου 2012 — ΖΖ κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση F-16/12)
 2012/C 138/76
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωποι: P. Nelissen Grade και G. Leblanc, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως περί μονομερούς αλλαγής της υπηρεσιακής τοποθετήσεως του προσφεύγοντος.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση υπηρεσιακής τοποθετήσεως που εξέδωσε η ΑΔΑ την 1η Φεβρουαρίου 2012 περί τοποθετήσεως του προσφεύγοντος στην ενότητα D5 αντί της ενότητας A4·
 —
 να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα το ποσό των 3 000 ευρώ για ηθική βλάβη·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.