text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/13
 Προσφυγή της 15ης Απριλίου 2014 — Deutsche Edelstahlwerke κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-230/14)
 2014/C 223/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Deutsche Edelstahlwerke GmbH (Witten, Γερμανία) (εκπρόσωποι: S. Altenschmidt και H. Janssen, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 2013, στην υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) — Στήριξη για την ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και μειωμένη επιβάρυνση κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αφορά παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αντίθετη προς το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, διότι η επιβάρυνση που προβλέπεται με τον Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) και το προβλεπόμενο ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως δεν συνιστούν χορήγηση κρατικών πόρων ή πόρων ελεγχόμενων από το κράτος. Τα κρίσιμα για τον χαρακτηρισμό των επίμαχων μέτρων πραγματικά περιστατικά διαπιστώθηκαν στο σύνολό τους από την Επιτροπή και την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά το προκαταρκτικό στάδιο της διαδικασίας. Δεν μπορούν πλέον να υφίστανται αμφισβητήσιμα στοιχεία τα οποία θα όφειλε να διαπιστώσει η Επιτροπή στο πλαίσιο διαδικασίας κατά τα άρθρα 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, και 4, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (1).
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αφορά παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει στο πλαίσιο αυτό ότι η Επιτροπή δεν τήρησε το άρθρο 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και την αρχή της ασφάλειας δικαίου, καθόσον εφάρμοσε τη διαδικασία για τις νέες ενισχύσεις κατά το άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού 659/1999 αντί της διαδικασίας για τις υφιστάμενες ενισχύσεις κατά τα άρθρα 17 επ. του κανονισμού 659/1999, προκειμένου να επαληθεύσει την προσωρινή εκτίμησή της κατά την οποία ο EEG συνιστά ενίσχυση. Ειδικότερα, η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι η Επιτροπή, με απόφαση της 22ας Μαΐου 2002, έκρινε ότι ο EEG 2000 δεν συνιστούσε ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, διότι δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη μεταφοράς κρατικών πόρων. Οι διαφορές μεταξύ του EEG 2000 και του EEG 2012 δεν είναι ουσιώδεις σε σύγκριση με όσα κρίθηκαν με την απόφαση της Επιτροπής της 22ας Μαΐου 2002. Επομένως, η Επιτροπή θα μπορούσε να επικαλεστεί τυχόν μεταβολή της νομικής της απόψεως στο πλαίσιο διαδικασίας κατά το άρθρο 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, χωρίς αυτό να θίγει την προσφεύγουσα.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αφορά παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και προσβολή του δικαιώματος προηγούμενης ακροάσεως
 —
 Περαιτέρω, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η καθής εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση χωρίς προηγουμένως να παράσχει στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να διατυπώσει την άποψή της.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).


text:
 7.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/34
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Φεβρουαρίου 2014 – Lidl Stiftung κατά ΓΕΕΑ — Lídl Music (LIDL)
 (Υπόθεση T-226/12) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος LIDL - Προγενέστερο εικονιστικό εθνικό σήμα LÍDL MUSIC - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 15, παράγραφος 1, και άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2014/C 102/54
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικά M. Schaeffer, M. Wolter και A. Marx, στη συνέχεια M. Wolter, A. Marx και M. Kefferpütz, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: L. Rampini)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Lídl Music spol. s r.o. (Brno, Δημοκρατία της Τσεχίας)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 21ης Μαρτίου 2012 (υπόθεση R 2380/2010-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Lídl Music spol. s r.o. και Lidl Stiftung & Co. KG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Lidl Stiftung & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 227 της 28.7.2012.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 24.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/27
 Αίτηση αναιρέσεως που ο ΑΟ κατέθεσε στις 5 Ιουλίου 2011 κατά της διατάξεως της 4ης Απριλίου 2011 την οποία το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης εξέδωσε στην υπόθεση F-45/10, ΑΟ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-365/11 P)
 2011/C 282/56
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: ΑΟ (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: P. Lewisch, δικηγόρος)
 Αναιρεσίβλητη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (στο εξής: ΔΔΔ) της 4ης Απριλίου 2011 στην υπόθεση F-45/10, ΑΟ κατά Επιτροπής·
 —
 στην περίπτωση που το Γενικό Δικαστήριο είναι σε θέση να εκδικάσει την υπόθεση επί της ουσίας, να δεχθεί τα αιτήματα που ο αναιρεσείων είχε υποβάλει ενώπιον του ΔΔΔ, δηλαδή:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση CMS 07/046 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 23ης Ιουλίου 2009 λόγω παρενοχλήσεως, κακοδιοικήσεως και προσβολής του θεμελιώδους δικαιώματος του αναιρεσείοντος να ακουστεί·
 —
 να ακυρώσει όλες τις αποφάσεις που ελήφθησαν από την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή κατά του αναιρεσείοντος από τον Σεπτέμβριο του 2003 μέχρι την απομάκρυνσή του από τη θέση του, λόγω της παρενοχλήσεως και κακοδιοικήσεως που απορρέει από την προσβολή του δικαιώματος του αναιρεσείοντος να ακουστεί·
 —
 να καταστήσει δυνατό να ακουστεί ο αναιρεσείων σύμφωνα με τα άρθρα 7, παράγραφος 1, και 24 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (1) και συναφώς να αναφερθεί το Γενικό Δικαστήριο στις αιτήσεις που υποβλήθηκαν τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2008·
 —
 να επιδικάσει υπέρ του αναιρεσείοντος, για να τον ικανοποιήσει λόγω της ηθικής και επαγγελματικής βλάβης που αυτός υπέστη, όπως η βλάβη αυτή εκτέθηκε στο δικόγραφο της προσφυγής-αγωγής του, συμβολική αποζημίωση ενός (1) ευρώ, καθόσον ο αναιρεσείων δεν διεκδικεί χρήματα, αλλά την αναγνώριση της αξιοπρέπειας και της επαγγελματικής του φήμης·
 —
 να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο αναιρεσείων διατυπώνει τρεις λόγους αναιρέσεως.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως διατείνεται ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για να αποφανθεί το ΔΔΔ με διάταξη σύμφωνα με το άρθρο 76 του Κανονισμού Διαδικασίας του ΔΔΔ και ότι η προσφυγή-αγωγή δεν ήταν προδήλως απορριπτέα, επειδή:
 —
 το ΔΔΔ δεν έλαβε υπόψη διάφορους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν και διάφορα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίστηκαν όσον αφορά την παρενόχληση του αναιρεσείοντος·
 —
 δεν έγινε σεβαστό το δικαίωμα του αναιρεσείοντος να του χορηγηθεί προθεσμία για να τακτοποιήσει την προσφυγή-αγωγή του, σύμφωνα με το άρθρο 36 του Κανονισμού Διαδικασίας του ΔΔΔ, όσον αφορά δύο αποφάσεις της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής που ο αναιρεσείων είχε αναφέρει με την προσφυγή-αγωγή του.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως διατείνεται ότι η διάταξη στην υπόθεση F-45/10 συνιστά παραβίαση του δικαίου της Ένωσης υπό την έννοια του άρθρου 11, παράγραφος 1, του παραρτήματος I του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επειδή ο αναιρεσείων δικαιούται αποζημιώσεως εφόσον έγινε παρενόχληση.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως διατείνεται ότι το ΔΔΔ προσέβαλε το δικαίωμα του αναιρεσείοντος να ακουστεί, όπως το δικαίωμα αυτό προβλέπεται από το άρθρο 6, παράγραφος 1, της Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών καθώς και από το άρθρο 47, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) Κανονισμός 31 (ΕΟΚ) 11 (ΕΚΑΕ) για τη θέσπιση του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων και τον καθορισμό του καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, όπως έχει τροποποιηθεί (EE, ξενόγλωσσες εκδόσεις, 45 της 14.6.1962, σ. 1385).


text:
 4.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 8ης Δεκεμβρίου 2011 [αίτηση του Bundespatentgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Merck Sharp & Dohme Corporation (πρώην Merck & Co.) κατά Deutsches Patent- und Markenamt
 (Υπόθεση C-125/10) (1)
 (Πνευματική και βιομηχανική ιδιοκτησία - Διπλώματα ευρεσιτεχνίας - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1768/92 - Άρθρο 13 - Συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασίας για τα φάρμακα - Δυνατότητα χορηγήσεως του πιστοποιητικού αυτού όταν το χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει μεταξύ της ημερομηνίας καταθέσεως της αιτήσεως του κυρίου διπλώματος ευρεσιτεχνίας και της ημερομηνίας της πρώτης άδειας κυκλοφορίας στην αγορά στην Ένωση είναι μικρότερο των πέντε ετών - Κανονισμός (ΕΚ) 1901/2006 - Άρθρο 36 - Παράταση της διάρκειας του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας)
 2012/C 32/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundespatentgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Merck Sharp & Dohme Corporation (πρώην Merck & Co.)
 κατά
 Deutsches Patent- und Markenamt
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bundespatentgericht — Ερμηνεία του άρθρου 13, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 469/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (ΕΕ L 152, σ. 1) — Δυνατότητα χορηγήσεως του εν λόγω πιστοποιητικού στην περίπτωση που το χρονικό διάστημα μεταξύ της ημερομηνίας καταθέσεως της αιτήσεως για το κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και της ημερομηνίας εκδόσεως της πρώτης άδειας κυκλοφορίας στην αγορά της Κοινότητας είναι μικρότερο των πέντε ετών
 Διατακτικό
 Το άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1768/92 του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 1901/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σε συνδυασμό με το άρθρο 36 του κανονισμού 1901/2006, έχει την έννοια ότι τα φάρμακα μπορούν να αποτελούν αντικείμενο συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας όταν το χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει μεταξύ της ημερομηνίας της αιτήσεως του κυρίου διπλώματος ευρεσιτεχνίας και της ημερομηνίας της πρώτης άδειας κυκλοφορίας στην αγορά στην Ένωση είναι μικρότερο των πέντε ετών. Στην περίπτωση αυτή, η παράταση λόγω παιδιατρικών ερευνών, την οποία προβλέπει ο δεύτερος κανονισμός, αρχίζει να τρέχει από την ημερομηνία που προκύπτει αν αφαιρεθεί από την ημερομηνία λήξεως του διπλώματος ευρεσιτεχνίας η διαφορά μεταξύ των πέντε ετών και της διάρκειας του χρονικού διαστήματος που έχει μεσολαβήσει μεταξύ της καταθέσεως της αιτήσεως διπλώματος ευρεσιτεχνίας και της χορηγήσεως της πρώτης άδειας κυκλοφορίας στην αγορά.
 (1) ΕΕ C 161 της 19.6.2010.


text:
 17.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/12
 Αναίρεση που άσκησε στις 24 Σεπτεμβρίου 2012 η Leifheit AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 12 Ιουλίου 2012 στην υπόθεση T-334/10, Leifheit AG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-432/12 P)
 2012/C 355/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Leifheit AG (εκπρόσωποι: V. Töbelmann και G. Hasselblatt, δικηγόροι)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Vermop Salmon GmbH
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2012 στην υπόθεση T-334/10·
 2)
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 12ης Μαΐου 2010 στην υπόθεση R 924/2009-1·
 3)
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα ενώπιον του Δικαστηρίου, του Γενικού Δικαστηρίου και του τμήματος προσφυγών δικαστικά έξοδα καθώς και στα έξοδα της αναιρεσείουσας·
 για την περίπτωση που η Vermop Salmon GmbH συμμετέχει ως παρεμβαίνουσα στη δίκη, ζητείται περαιτέρω
 4)
 η παρεμβαίνουσα να καταδικαστεί στα δικά της δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2012 πρέπει να αναιρεθεί, δεδομένου ότι το Γενικό Δικαστήριο, υποπίπτοντας σε πλάνη περί το δίκαιο, παρανόησε την έκταση της εξετάσεως στην οποία πρέπει να προβεί το τμήμα προσφυγών στο πλαίσιο της διαδικασίας προσφυγής σύμφωνα με τα άρθρα 63, παράγραφος 1, και 64, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (1).
 Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη την αρχή της λειτουργικής συνέχειας μεταξύ των οργάνων του ΓΕΕΑ και αγνόησε ότι ακόμη και ρητώς υποβληθείσες αιτιάσεις δεν μπορούν να αποδεσμεύσουν το τμήμα προσφυγών από την υποχρέωσή του να εξετάσει την προσβαλλόμενη απόφαση διεξοδικώς, από ουσιαστικής και νομικής απόψεως.
 Το Γενικό Δικαστήριο στηρίζει την απόφασή του, εν τέλει, στη διαπίστωση ότι το ζήτημα της ουσιαστικής χρήσεως του προγενέστερου σήματος αποτελεί ειδικό προκριματικό ζήτημα, το οποίο δεν πρέπει κατ’ ανάγκη να εξετάζεται από το τμήμα προσφυγών. Ως προς το σημείο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο παρέβλεψε ότι αυτό το ζήτημα μαζί με την απαίτηση αποδείξεως της νόμιμης χρήσεως καθίσταται συστατικό μέρος της διαδικασίας ανακοπής και ως τοιούτο υπόκειται στην εξέταση του τμήματος προσφυγών.
 Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα, καθόσον εφάρμοσε εσφαλμένως τις γενικές αρχές για την εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως.
 Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο καθοδηγήθηκε κατά την εκτίμηση της ομοιότητας των σημείων από το δίδαγμα της κοινής πείρας ότι ο καταναλωτής επηρεάζεται περισσότερο από την αρχή μιας λέξεως απ’ ότι από τα λοιπά συστατικά μέρη του σήματος, χωρίς να εξετάσει αν το εν λόγω δίδαγμα κοινής πείρας δύναται να εφαρμοσθεί στην προκειμένη περίπτωση.
 Πέραν αυτού, το Γενικό Δικαστήριο δεν αξιολόγησε επαρκώς τον πραγματικό ισχυρισμό της αναιρεσείουσας όσον αφορά την ομοιότητα των προϊόντων. Αντιθέτως, το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε τις διαπιστώσεις του τμήματος προσφυγών χωρίς να επανεξετάσει την ορθότητά τους.
 (1) ΕΕ L 78, σ. 1.


text:
 21.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 170/25
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 14ης Μαΐου 2007 — Ruiz Sanz κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-112/04) (1)
 («Υπαλληλικές υποθέσεις - Υπάλληλοι - Βαθμολογία - Έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας - Περίοδος αξιολογήσεως 2001/2002 - Προσφυγή προδήλως απαράδεκτη και προδήλως στερούμενη κάθε νομικού ερείσματος»)
 (2007/C 170/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Manuel Ruiz Sanz (Tervuren, Βέλγιο), Anna Maria Campogrande (Βρυξέλλες, Βέλγιο) και Friedrich Mühlbauer (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικώς, G. Bounéou και F. Frabetti και, εν συνεχεία, F. Frabetti, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και H. Krämer)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αξιολογήσεως των προσφευγόντων για την περίοδο 2001/2002 και, επικουρικώς, των εκθέσεων εξελίξεως της σταδιοδρομίας των προσφευγόντων για την ίδια περίοδο.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και, κατά τα λοιπά, ως προδήλως στερούμενη κάθε νομικού ερείσματος.
 2.
 Οι προσφεύγοντες φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) EE C 106 της 30.4.2004.


text:
Αριθ. C 252/42 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16 . 8. 97
 σεως της 19ης Ιουνίου 1996 (1), σύμφωνα με την οποία Διαγραφή της υποθεσεως T-17/97R ( 1 )
 αναγνωρίστηκε ότι ήταν παράνομη η απόρριψη της διοικη (97/C 252/87)
 τικής ενστάσεως που είχε υποβάλει o προσφεύγων κατά
 αποφάσεως αναγνωρίζουσας το δικαίωμά του να λάβει (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 επίδομα για πρόσωπο εξομοιούμενο προς συντηρούμενο
 τέκνο για τον πρώτο υιό του αλλ'όχι και για τον δεύτερο. Με διαταξη της 30ής Ιουνίου 1997, o Πρόεδρος του Πρωτο
 Μετά την κοινοποίηση της εν λόγω αποφάσεως του Πρωτο δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγρα
 δικείου , o προσφεύγων, απευθυνόμενος στον αρμόδιο γενικό φή της υποθέσεως Τ-17/97 R, Viglienzone Adriatica SpA
 διευθυντή, αξίωσε την βάσει του διατακτικού της εν λόγω κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 αποφάσεως εφαρμογή της και στα έτη 1993 , 1994 και 1995 . Με
 την απάντησή της, της 10ης Σεπτεμβρίου 1996, η αρμόδια ( · ) ΕΕ αριθ. C 108 της 5 . 4. 1997.
 διοικητική αρχή (ΑΔΑ) έκανε δεκτό το αίτημα, όσον αφορά
 αποκλειστικώς την περίοδο μεταξύ 1ης Δεκεμβρίου 1992 και
 30ής Νοεμβρίου 1993, με το αιτιολογικό ότι ουδόλως συνά
 γεται από την απόφαση της 19ης Ιουνίου η υποχρέωση
 χορηγήσεως δευτέρου επιδόματος για περιόδους άλλες πλην
 εκείνων που κάλυπτε η ακυρωθείσα απόφαση. Με απόφαση Διαγραφή της υποθεσεως Τ-39/97 Ri1 )
 της 15ης Οκτωβρίου 1996, η ΑΔΑ απέρριψε και μεταγενέ (97/C 252/88)
 στερο αίτημα του προσφεύγοντος περί αναθεωρήσεως της
 αποφάσεώς της. (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Ενώ , λοιπόν, o προσφεύγων ζητεί την βάσει της αποφάσεως Με διαταξη της 13ης Ιουνίου 1997, o Πρόεδρος του Πρωτο
 του Πρωτοδικείου έκδοση νέας αποφάσεως περιλαμβάνου δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγρα
 σας όλες τις περιόδους που , κατά την άποψή του , αντιστοι φή της υποθέσεως Τ-39/97 R, T. Port GmbH & Co . κατά
 χούν στο δικαίωμά του για τη λήψη του επιδόματος για Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 πρόσωπο εξομοιούμενο προς συντηρούμενο τέκνο για αμφο
 τέρους τους υιούς του, η Επιτροπή περιορίζεται στην ανα 0 ) ΕΕ αριθ. C 131 της 26. 4. 1997.
 γνώριση του δικαιώματος αυτού μόνον για το χρονικό εκείνο
 διάστημα που αναφέρεται ρητώς στην ακυρωτική απόφαση
 του Πρωτοδικείου . Κατά τον προσφεύγοντα, η Επιτροπή ,
 επωφελούμενη της ασαφείας της εν λόγω αποφάσεως, σχε
 τικά με τις μεταγενέστερες της 30ής Νοεμβρίου 1993 χρονικές
 περιόδους, δεν αναγνωρίζει νόμιμο δικαίωμά του . H Διαγραφή της νποθεσεως Τ-71/97 (1 )
 συμπεριφορά αυτή της ΑΔΑ ισοδυναμεί με «υπέρβαση (97/C 252/89)
 εξουσίας».
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 O προσφεύγων θεωρεί ότι η απόφαση της 19ης Ιουνίου
 παράγει ex tune αποτελέσματα, οπότε η Επιτροπή οφείλει να
 χωρίσει στην επανεξέταση της υποθέσεως όχι μόνο για την Με διαταξη της 2ας Ιουνίου 1997, o πρόεδρος του τρίτου
 περίοδο που αντιστοιχεί στην ακυρωθείσα απόφαση αλλά τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 και για τις μεταγενέστερες περιόδους. αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-71/97 , Monsanto
 Europe SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 C) Συλλογή υπ. υπ. 1996, σ. 909.
 ') ΕΕ αριθ. C 181 της 14. 6. 1997.


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/48
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 28ης Σεπτεμβρίου 2009 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-46/08 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Αίτηση παροχής πληροφοριών για τα προσωπικά είδη που μεταφέρθηκαν από τον τόπο υπηρεσίας στον τόπο κατοικίας - Αίτηση αναιρέσεως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη)
 2009/C 282/91
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και C. Berardis-Kayser, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώτο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2007, F-40/06, Marcuccio κατά Επιτροπής (μη δημοσιευθείσα ακόμη στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Luigi Marcuccio φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας.
 (1) EE C 79 της 29.3.2008.


text:
10.5.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 112/47
 για την κατάργηση της χρηματοοικονομικής συνδρομής του Η προσφεύγουσα/ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) που
 χορηγήθηκε με την απόφαση C(93)256/4 της Επιτροπής, της — να ακυρώσει την από 20 ∆εκεμβρίου 2002 οριστική έκθεση
 16ης Φεβρουαρίου 1993, ως συνολική επιδότηση των δραστηριο- κρίσεως της ∆ιονυσοπούλου
 τήτων ενός «Κέντρου πληροφόρησης για τη συνεργασία μεταξύ
 των επιχειρήσεων και την προώθηση των επενδύσεων», εντός
 του κοινοτικού πλαισίου στήριξης των κοινοτικών διαρθρωτικών — να υποχρεώσει το Συμβούλιο να καταβάλει αποζημίωση
 ύψους 8 000 ευρώ
 παρεμβάσεων — στόχος αριθ. 1 — στην Περιφέρεια της Σικελίας,
 και για την αναζήτηση των ποσών που έχει ήδη καταβάλει η
 Επιτροπή για τη συνδρομή αυτή. — να καταδικάσει το καθού/εναγόμενο στα δικαστικά έξοδα.
 Προς στήριξη των αιτημάτων του το προσφεύγον προβάλλει τους
 εξής ισχυρισμούς:
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 — Παράβαση του άρθρου 24 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4253/88
 του Συμβουλίου, της 19ης ∆εκεμβρίου 1988, για τις
 διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88 όσον H προσφεύγουσα/ενάγουσα της υπό κρίση υποθέσεως αμφισβητεί
 αφορά τον συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων τις εκτιμήσεις που περιέχει η οριστική έκθεση κρίσεώς της για την
 διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβά- περίοδο από την 1η Ιουλίου 1999 έως τις 30 Ιουνίου 2001.
 σεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπών
 υφιστάμενων χρηματοδοτικών οργάνων (1): το CIS δεν επι-
 δίωξε να προκαλέσει εν προκειμένω καμία στρέβλωση της Η προσφεύγουσα/ενάγουσα επικαλείται, συναφώς, παράβαση του
 εγκριθείσας επιδότησης, καθόσον βρέθηκε απλώς σε ανυπαί- οδηγού για τη σύνταξη των εκθέσεων κρίσεως και πρόδηλο σφάλμα
 τια αδυναμία συμπληρώσεώς της, πράγμα για το οποίο εκτιμήσεως. Κατά την άποψή της, η εν λόγω παράβαση και το εν
 ευθύνονται αποκλειστικά οι αρχές της Περιφέρειας της λόγω σφάλμα εκτιμήσεως προκύπτουν ιδίως από το ότι της
 Σικελίας, οι οποίες καθυστέρησαν τη σύναψη της συμβάσεως προσάπτεται εμμέσως το ότι δεν μπόρεσε να εκπληρώσει όλα τα
 μεταξύ της καθής και του CIS. καθήκοντα της υπηρεσίας της για λόγους υγείας.
 — Παράβαση του άρθρου 14 της ανωτέρω συμβάσεως: η
 Επιτροπή έπρεπε να εγκρίνει την επιστροφή των αναληφθει-
 σών δαπανών, αν ληφθεί μάλιστα υπόψη ότι εν προκειμένω ο
 ενδιάμεσος δεν μπόρεσε να εκτελέσει τις προβλεπόμενες
 εργασίες εξαιτίας απρόβλεπτων και ανεξάρτητων από τη
 θέλησή του γεγονότων.
 Το προσφεύγον ισχυρίζεται επίσης ότι συντρέχουν εν προκειμένω Προσφυγή του Ηans Mc Auley κατά του Συμβουλίου της
 παραβίαση της αρχής περί ανώτερης βίας, της αρχής της αναλογι- Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 14 Μαρτίου 2003
 κότητας και της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης
 εμπιστοσύνης, καθώς και κατάχρηση εξουσίας. (Υπόθεση Τ-106/03)
 ( 1) ΕΕ L 374, σ. 1.
 (2003/C 112/88)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Προσφυγή/αγωγή της Τριανταφυλλιάς ∆ιονυσοπούλου κατά
 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε Ο Hans Mc Auley, κάτοικος Wezembeek-Oppem (Βέλγιο),
 στις 17 Μαρτίου 2003 εκπροσωπούμενος από τους Sébastien Orlandi, Albert Cοοlen,
 Jean-Νοël Lοuis και Étienne Marchal, aνοcats, άσκησε στις
 (Υπόθεση Τ-105/03) 14 Μαρτίου 2003, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 (2003/C 112/87) Ενώσεως.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Η Τριανταφυλλιά ∆ιονυσοπούλου, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), — να ακυρώσει την απόφαση περί συντάξεως της οριστικής
 εκπροσωπούμενη από τον Françοis Renard, aνοcat, άσκησε στις εκθέσεως κρίσεως του προσφεύγοντος για την περίοδο από
 17 Μαρτίου 2003, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών την 1η Ιουλίου 1999 έως τις 30 Ιουνίου 2001
 Κοινοτήτων, προσφυγή/αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊ-
 κής Ενώσεως. — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 ---pagebreak--- C 112/48 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.5.2003
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα καμία εξήγηση σχετικά με την ακύρωση των ευνοϊκών για τον
 προσφεύγοντα εκτιμήσεων στις οποίες προέβη ο πρώτος
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει δύο βαθμολογητής.
 λόγους:
 — Την παράβαση του καθήκοντος διακριτικότητας και την
 παραβίαση των αρχών της καλής διαχειρίσεως, της χρηστής
 διοικήσεως, της ανεξαρτησίας και της αμεροληψίας. Όπως
 ισχυρίζεται ο προσφεύγων, τη βαλλόμενη έκθεση κρίσεως ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-100/99 ( 1)
 συνέταξε ένας προϊστάμενος διοικητικής μονάδας, τον διο-
 ρισμό του οποίου είχε προσβάλει ο προσφεύγων ενώπιον του (2003/C 112/89)
 Πρωτοδικείου.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 — Την παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογίας, την προσβολή
 των δικαιωμάτων άμυνας και του άρθρου 26 του Κανονισμού
 Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων καθώς και την Με διάταξη της 25ης Φεβρουαρίου 2003, o πρόεδρος του
 ύπαρξη προδήλου σφάλματος εκτιμήσεως. Στο πλαίσιο αυτού δευτέρου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 του λόγου, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η βαλλόμενη τήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-100/99,
 έκθεση συντάχθηκε βάσει δηλώσεων μη κατονομαζόμενων Campina Melkunie B.V. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 ατόμων, τα οποία δεν την έχουν υπογράψει, ότι οι βαθμο- τήτων.
 λογητές δεν συμβουλεύθηκαν τα άτομα που υπέδειξε ο
 προσφεύγων και ότι ο δεύτερος βαθμολογητής δεν παρέσχε (1 ) ΕΕ C 246 της 28.8.99.


text:
C 97/18 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 20.4.2002
 Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η καθη ́ς ενη ́ργησε κατα ́ Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των του, o προσφευ ́γων επικαλει ́ται:
 κατα ́χρηση εξουσι ́ας, κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 230, δευ ́τερο
 εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ. Ο σκοπο ́ς των ενεργειω ́ν της καθη ́ς δεν — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 11, παρα ́γραφος 2, του
 η ́ταν να θε ́σει τε ́ρμα σε παραβα ́σεις των κανο ́νων περι ́ παραρτη ́ματος VIII του ΚΥΚ.
 ανταγωνισμου ́, αλλα ́ να επιτυ ́χει μει ́ωση των τελω ́ν για τη
 μετατροπη ́ των νομισμα ́των. — Παρα ́βαση των γενικω ́ν εκτελεστικω ́ν διατα ́ξεων του
 α ́ρθρου 11, παρα ́γραφος 2, του παραρτη ́ματος VIII του ΚΥΚ.
 Η επιβολη ́ προστι ́μου ει ́ναι παρα ́νομη ακο ́μη και σε σχε ́ση με το — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της ́σης ι μεταχειρι ́σεως και της
 υ ́ψος του προστι ́μου. Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, η καθη ́ς δεν απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων.
 εφα ́ρμοσε ορθα ́ τις γενικε ́ς αρχε ́ς που ισχυ ́ουν για την επιμε ́τρηση
 των προστι ́μων.
 Προσφυγη ́ του Léopold Radauer κατα ́ του Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως, που ασκη ́θηκε στις 1 Μαρτι ́ου 2002
 Προσφυγη ́ του Peter Finch κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 25 Φεβρουαρι ́ου (Υπο ́θεση T-67/02)
 2002
 (2002/C 97/33)
 (Υπο ́θεση T-55/02)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (2002/C 97/32)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) Ο Léopold Radauer, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενος απο ́
 τον Georges Vandersanden και την Laure Levi, avocats, α ́σκησε
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 1 Μαρτι ́ου 2002 προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ο Peter Finch, κα ́τοικος Λουξεμβου ́ργου, εκπροσωπου ́μενος
 Ενω ́σεως.
 απο ́ τον Jean-Noël Louis, δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 25 Φεβρουαρι ́ου 2002 ενω ́ πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του καθου ́, της 17ης Απριλι ́ου
 2001, να ορι ́σει σε 3 ́ετη, 10 μη ́νες και 10 ημε ́ρες τα
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: συντα ́ξιμα ́ετη που ́επρεπε να ληφθου ́ν υπο ́ψη για την
 κοινοτικη ́ συ ́νταξη ́ του κατο ́πιν της μεταφορα ́ς των
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς περι ́ αναγνωρι ́σεως συνταξιοδοτικω ́ν δικαιωμα ́των που ει ́χε αποκτη ́σει στην
 των συνταξι ́μων ετω ́ν που λαμβα ́νονται υπο ́ψη Αυστρι ́α πριν απο ́ την προ ́σληψη ́ του στις Ευρωπαϊκε ́ς
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 11, παρα ́γραφος 2, του Κοινο ́τητες και, εφο ́σον χρεια ́ζεται, να ακυρω ́ σει την απο ́φαση
 παραρτη ́ματος VIII του ΚΥΚ, κατο ́πιν μεταφορα ́ς στο του Συμβουλι ́ου, της 15ης Νοεμβρι ́ου 2001, να απορρι ́ψει
 κοινοτικο ́ συ ́στημα συντα ́ξεων των συνταξιοδοτικω ́ν την ́ενσταση που ο προσφευ ́γων κατε ́θεσε στις 17 Ιουλι ́ου
 δικαιωμα ́των που απε ́κτησε ο προσφευ ́γων πριν απο ́ την 2001·
 ανα ́ληψη υπηρεσι ́ας·
 — να υποχρεω ́σει το καθου ́ να προβει ́, στηριζο ́μενο σε
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα. διορθωμε ́νη νομικη ́ βα ́ση, σε νε ́ο και νο ́μιμο πλε ́ον καθορισμο ́
 των συντα ́ξιμων ετω ́ν που πρε ́πει να ληφθου ́ν υπο ́ψη για
 την κοινοτικη ́ συ ́νταξη ́ του κατο ́πιν της μεταφορα ́ς των
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα συνταξιοδοτικω ́ν δικαιωμα ́των που ει ́χε αποκτη ́σει στην
 Αυστρι ́α·
 Ο προσφευ ́γων, υπα ́λληλος της καθη ́ς, o οποι ́ος, πριν απο ́ την — να καταδικα ́σει το καθου ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν εξο ́δων.
 ανα ́ληψη υπηρεσι ́ας σε αυτη ́, ει ́χε εργασθει ́ στη Γαλλι ́α, στο Βε ́λγιο
 και στις Κα ́τω Χω ́ρες και απε ́κτησε συνταξιοδοτικα ́ δικαιω ́ματα σε
 δια ́φορα συνταξιοδοτικα ́ συστη ́ματα των χωρω ́ν αυτω ́ν, βα ́λλει
 κατα ́ του υπολογισμου ́ της αναγνωρι ́σεως που περιλαμβα ́νεται Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 στην προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, που αφορα ́ την αναγνω ́ριση
 του συνο ́λου των μεταφερθε ́ντων δικαιωμα ́των. Συγκεκριμε ́να, o Ο μοναδικο ́ς λο ́γος ακυρω ́σεως ει ́ναι ο ́διος ι με αυτο ́ν επι ́ της
 προσφευ ́γων αμφισβητει ́ το γεγονο ́ς ο ́τι η Α∆Α ́ελαβε ως υποθε ́σεως T-204/01, Maria-luise Lindorfer κατα ́ του
 ημερομηνι ́α αναφορα ́ς την ημερομηνι ́α μονιμοποιη ́σεως και ο ́χι Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (ΕΕ C 317 της 10.11.2001,
 την ημερομηνι ́α αναλη ́ψεως υπηρεσι ́ας. σ. 32).


text:
 8.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/30
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Unabhängiger Finanzsenat Außenstelle Graz στις 9 Οκτωβρίου 2007 — Veli Elshani κατά Hauptzollamt Linz
 (Υπόθεση C-459/07)
 (2007/C 297/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Unabhängiger Finanzsenat Außenstelle Graz
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Veli Elshani
 Καθού: Hauptzollamt Linz
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχοντας υπόψη ότι, όσον αφορά τις προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 233, παράγραφος 1, στοιχείο δ', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 (1) του Συμβουλίου, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (τελωνειακός κώδικας) δεν λαμβάνεται υπόψη ο χρόνος γενέσεως της τελωνειακής οφειλής, αλλά η περίοδος μετά τη γένεση της τελωνειακής οφειλής, δεδομένου ότι η διάταξη αυτή προϋποθέτει «γεννηθείσα» κατά το άρθρο 202 του τελωνειακού κώδικα τελωνειακή οφειλή,
 πρέπει η φράση «κατά την παράτυπη εισαγωγή τους», του άρθρου 233, παράγραφος 1, στοιχείο δ', του τελωνειακού κώδικα να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι
 —
 η εισαγωγή στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας εμπορεύματος για το οποίο έχει γεννηθεί τελωνειακή οφειλή κατά το άρθρο 202 του τελωνειακού κώδικα, ολοκληρώνεται με την προσκόμιση του προϊόντος στο συνοριακό τελωνείο ή σε άλλο σημείο που έχουν καθορίσει οι τελωνειακές αρχές, το βραδύτερο, πάντως, με την απομάκρυνσή του από το συνοριακό τελωνείο ή από το άλλο σημείο που έχει ορισθεί, δεδομένου ότι το εμπόρευμα έχει πλέον εισέλθει στο τελωνειακό έδαφος, ώστε κατάσχεση ή δήμευση αυτού, μετά το χρονικό αυτό σημείο, να μην συνεπάγεται την απόσβεση της τελωνειακής οφειλής,
 ή μήπως έχει την έννοια ότι
 —
 η εισαγωγή στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας εμπορεύματος για το οποίο έχει γεννηθεί τελωνειακή οφειλή κατά το άρθρο 202 του τελωνειακού κώδικα διαρκεί, από οικονομικής απόψεως, όσο διαρκεί η μεταφορά του εμπορεύματος ως ενιαία διαδικασία της εισαγωγής του εμπορεύματος στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, εφόσον το εμπόρευμα δεν έχει ακόμα αφιχθεί και αποτεθεί στον πρώτο τόπο προορισμού του, ώστε κατάσχεση ή δήμευση του εμπορεύματος μέχρι το χρονικό αυτό σημείο να συνεπάγεται απόσβεση της τελωνειακής οφειλής;
 2)
 Έχοντας υπόψη ότι σε περίπτωση παράτυπης ενέργειας, κατά την έννοια του άρθρου 202 του τελωνειακού κώδικα, η οποία αποκαλύφθηκε κατά την εισαγωγή, αποσβένεται η τελωνειακή οφειλή, ενώ, αντιθέτως, η κατάσχεση του εμπορεύματος ευθύς μετά την απομάκρυνσή του από την τελωνειακή επιτήρηση, ως παράτυπη ενέργεια κατά την έννοια του άρθρου 203 του τελωνειακού κώδικα, δεν συνεπάγεται την άμεση απόσβεση της τελωνειακής οφειλής,
 μπορεί το άρθρο 233, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι μολονότι προβλέπει απόσβεση της τελωνειακής οφειλής μόνο στις περιπτώσεις στις οποίες γεννάται τελωνειακή οφειλή σύμφωνα με το άρθρο 202 του τελωνειακού κώδικα εντούτοις ανταποκρίνεται στην επιταγή της ίσης μεταχειρίσεως παράνομων πράξεων;
 (1) EE L 302, σ. 1.


text:
C 327/24 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 24.10.98
 pqorxpotälemoy apoä som Ramón MareÂs Salvador, dijgcoäqo Episqopgäy sxm Peqiueqeixäm le sgm opoiäa apoqqiäuhgje g
 Ladqiäsgy, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so dijgco- aiäsgrg sot pqoruetäcomsoy cia sg voqgäcgrg sgy gleqgäriay
 qijoä cqaueiäo Lorang jai AssocieÂs, 51, rue Albert 1er, jasó apofgliäxrgy pot pqobkeäpei so óqhqo 10 sot
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Ana paqaqsgälasoy VII sot Jamomirlotä Tpgqeriajgäy Jasarsó-
 María Alves Vieira jai Blanca VilaÂ Costa), le amsijeiälemo rexy, jahoäkg sg dióqjeia sgy peqioädot dojilariäay sot rtm
 pqorutcgä, bórei sot óqhqot 173, seäsaqso edóuio, sgy eäma lgäma, so Pqxsodijeiäo (seäsaqso slgäla), rtcjeiälemo apoä
 Rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, auemoäy, ma ajtqx- sgm P. Lindth, pqoäedqo, jai soty K. Lenaerts jai J. D. Cooke,
 hotäm oi pqojgqtäneiy diacxmirlxäm EUR/LA/97 jai EUR/LA/ dijarseäy, cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 20 Atcotärsot
 98 [sgy 1gy Laqsiäot 1996 (EE C 62 A sgy 1.3.1996)] jai, 1998, diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 aueseäqot, ma tpovqexheiä g Episqopgä ma sqopopoigärei soty
 Ûodgcotäy cia soty tpowguiäoty cemijxäm gä dioqcamijxäm
 diacxmirlxämë, idiäxy de som odgcoä pot epirtmópsesai rsiy
 pqojgqtäneiy diacxmirlxäm, jahxäy jai jóhe ókko dgloriäetla 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy pqodgäkxy pamsekxäy abó-
 pot auoqó sgm pqoärbarg re heärg joimosijotä tpakkgäkot, rilg.
 xärse ma peqikguheiä so ÛIngeniería TeÂcnicaë rsa Ûehmijó
 dipkxälasa bórei sxm opoiäxm episqeäpesai g rtllesovgä rsoty
 cemijotäy diacxmirlotäyë, so Pqxsodijeiäo (peälpso slgäla),
 rtcjeiälemo apoä soty J. Azizi, pqoäedqo, jai R. García-Valde- 2 Jóhe diódijoy ueäqei sa dijarsijó sot eänoda.
 casas jai M. Jaeger, dijarseäy, cqallaseäay: H. Jung, eneädxre
 rsiy 20 Iotkiäot 1998 diasóng le so ajoäkotho diasajsijoä:
 (1) EE C 199 sgy 28.6.1997.
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg.
 2. Jasadijófei som pqoruetäcomsa rsa dijarsijó eänoda.
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 (1) EE C 180 sgy 22.6.1996. sgy 19gy Atcotärsot 1998
 rsgm tpoäherg T-160/97, Hans Gevaert jasó Episqopgäy sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 (Tpókkgkoi Ç Apoäuarg sot Pqxsodijeiäot Ç Aiäsgrg ama-
 jasasónexy jasó bahloä Ç èmrsarg apaqadeäjsot Ç
 Otrixädey meäo peqirsasijoä Ç Paqadejsoä)
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT (98/C 327/45)
 sgy 20gäy Atcotärsot 1998
 rsgm tpoäherg T-132/97, Michael Collins jasó Episqopgäy (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 sxm Peqiueqeixäm sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy (1)
 (Doäjiloi tpókkgkoi Ç Gleqgäria apofgliäxrg Ç Dióqjeia
 voqgcgärexy Ç Pqorutcgä pqodgäkxy abórilg) Rsgm tpoäherg S-160/97, Hans Gevaert, tpókkgkoy sgy Epis-
 qopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy Merelbeke
 (98/C 327/44)
 (Beäkcio), ejpqorxpotälemoy apoä som Nicholas LhoeÈst, dijg-
 coäqo Bqtnekkxäm, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco sgm esai-
 qeiäa fiduciaire Myson SARL, 30, rue de Cessange, jasó Epis-
 qopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Gianluigi
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä) Valsesia jai Christine Berardis-Kayser), le amsijeiälemo pqo-
 rutcgä peqiä ajtqxärexy sgy apouórexy sgy Episqopgäy sgy
 26gy Atcotärsot 1996, le sgm opoiäa apoqqiäuhgje g aiäsgrg
 sot pqoruetäcomsoy peqiä amahexqgärexy sgy jasasónexäy sot
 Rsgm tpoäherg S-132/97, Michael Collins, tpókkgkoy sgy Epi- jasó bahloä, so Pqxsodijeiäo (pqxäso slgäla), rtcjeiälemo apoä
 sqopgäy sxm Peqiueqeixäm sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, jósoi- som B. Vesterdorf, pqoäedqo jai soty J. Pirrung jai P. Men-
 joy Bqtnekkxäm, ejpqorxpotälemoy apoä soty Bariäkg Ajqi- gozzi, dijarseäy, cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy
 siädg, dijgcoäqo Ahgmxäm jai Jonathan R. Brandon, solicitor, 19 Atcotärsot 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som ArseÁne Kronshagen, 12,
 boulevard de la Foire, jasó Episqopgäy sxm Peqiueqeixäm sgy
 Etqxpaøjgäy Emxärexy (ejpqoärxpoy: Nicholas Forwood), le
 amsijeiälemo pqorutcgä peqiä ajtqxärexy sgy apouórexy sgy 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg.
 ---pagebreak--- 24.10.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 327/25
 2. Jóhe diódijoy ueäqei sa dijarsijó sot eänoda. DIASANG SOT PQOEDQOT SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 14gy Atcotärsot 1998
 (1) EE C 228 sgy 26.7.1997.
 rsgm tpoäherg T-44/98 R, Emesa Sugar (Free Zone) NV jasó
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 [Jahersxäy rtmdeärexy sxm tpeqpomsiäxm vxqxäm jai edauxäm
 Ç Apouóreiy 91/482/EOJ jai 97/803/EJ Ç Jamomirloäy
 (EJ) aqih. 2553/97 Ç Diadijariäa kgäwexy aruakirsijxäm
 leäsqxm Ç Paqeälbarg Ç Epeiäcom Ç Dem tuiärsasai]
 DIASANG SOT PQOEDQOT SOT PQXSODIJEIOT (98/C 327/47)
 sgy 14gy Atcotärsot 1998
 rsgm tpoäherg T-43/98 R, Emesa Sugar (Free Zone) NV jasó
 Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä)
 (Jahersxäy rtmdeärexy sxm tpeqpomsiäxm vxqxäm jai edauxäm
 leäsqxm Ç Apouóreiy 91/482/EOJ jai 97/803/EJ Ç Diadi-
 jariäa kgäwexy aruakirsijxäm Ç Paqeälbarg Ç Epeiäcom Ç Rsgm tpoäherg S-44/98 R, Emesa Sugar (Free Zone) NV,
 Dem tuiärsasai) ecjasersgleämg rso Oranjestad (Aruba), ejpqorxpotleämg
 apoä som Gerard van der Wal, dijgcoäqo rso Hoge Raad der
 (98/C 327/46) Nederlanden, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo
 Aloyse May, 31, Grand-rue, jasó Episqopgäy sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Thomas van Rijn),
 (Ckxärra diadijariäay: g okkamdijgä) tporsgqifoleämgy apoä so Rtlbotäkio sgy Etqxpaøjgäy Emxä-
 rexy (ejpqoärxpoi: Jürgen Huber jai Guus Houttuin), so
 Bariäkeio sgy Irpamiäay (ejpqoärxpoi: Rosario Silva de
 Lapuerta jai Monica Lopez-Monis Gallego) jai sg Cakkijgä
 Rsgm tpoäherg S-43/98 , Emesa Sugar (Free Zone) NV, ecja- Dglojqasiäa (ejpqoärxpoy: Claude Chavance), pot eävei xy
 sersgleämg rso Oranjestad (Aruba), ejpqorxpotleämg apoä amsijeiälemo aiäsgrg, auemoäy, amarsokgäy ejsekeärexy sgy
 som Gerard van der Wal, dijgcoäqo rso Hoge Raad der apouórexy sgy Episqopgäy sgy 23gy Dejelbqiäot 1997 (VI/
 Nederlanden, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo 51329) peqiä apoqqiäwexy aisgärexy sgy pqoruetäcotray cia sg
 Aloyse May, 31, Grand-rue, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqx- voqgäcgrg pirsopoigsijxäm eiracxcgäy cia pqoøoämsa fóvaqgy
 paøjgäy Emxärexy (ejpqoärxpoi: Jürgen Huber jai Guus jai, aueseäqot, cia sg kgäwg pqorxqimxäm leäsqxm epidixäjotra
 Houttuin), tporsgqifoleämot apoä sgm Episqopgä sxm Etqx- ma apacoqetheiä rsgm Episqopgä ma euaqloärei so óqhqo 108 b
 paøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Thomas van Rijn), so sgy apouórexy 91/482/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 25gy Iot-
 Bariäkeio sgy Irpamiäay (ejpqoärxpoi: Rosario Silva de kiäot 1991, rvesijó le sg rtämderg sxm tpeqpoämsixm vxqxäm
 Lapuerta jai Monica Lopez-Monis Gallego) jai sg Cakkijgä jai edauxäm le sgm Etqxpaøjgä Oijomolijgä Joimoäsgsa (EE
 Dglojqasiäa (ejpqoärxpoy: Claude Chavance), pot eävei xy L 263 sgy 19.9.1991, r. 1), oäpxy sqopopoigähgje, gä/jai som
 amsijeiälemo aiäsgrg cia sg leqijgä amarsokgä ejsekeärexy sgy jamomirloä (EJ) aqih. 2553/97 sgy Episqopgäy, sgy 17gy
 apouórexy 97/803/EJ sot Rtlbotkiäot, sgy 24gy Moelbqiäot Dejelbqiäot 1997, cia kepsoleäqeiey eäjdorgy pirsopoigsijxäm
 1997, cia sgm emdiólerg amahexäqgrg sgy apouórexy 91/482/ eiracxcgäy oärom auoqó oqirleäma pqoøoämsa pot tpócomsai
 EOJ rvesijó le sg rtämderg sxm tpeqpoämsixm vxqxäm jai rsoty jxdijotäy RO 1701, 1702, 1703 jai 1704, le rxäqetrg
 edauxäm le sgm Etqxpaøjgä Oijomolijgä Joimoäsgsa (EE L 329 jasacxcgäy AJE/TVE (EE L 349 sgy 19.12.1997, r. 26), o
 sgy 29.11.1997, r. 50), o Pqoäedqoy sot Pqxsodijeiäot Pqoäedqoy sot Pqxsodijeiäot eneädxre rsiy 14 Atcotärsot
 eneädxre rsiy 14 Atcotärsot 1998 diósang le so ajoäkotho 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 diasajsijoä:
 1. Ciämesai dejsgä g aiäsgrg paqelbórexy sgy Jtbeqmgärexy
 1. Ciämesai dejsgä g aiä sgrg paqelbórexy sgy Jtbeqmgärexy sgy Aruba rsgm paqotära diadijariäa kgäwexy aruaki-
 sgy Aruba rsgm paqotära diadijariä a kgäwexy aruaki- rsijxäm leäsqxm pqoy tporsgäqing sxm aisglósxm sgy pqo-
 rsijxäm leäsqxm pqoy tporsgäqing sxm aisglósxm sgy pqo- ruetäcotray.
 ruetäcotray.
 2. Apoqqiäpsei sgm aiäsgrg kgäwexy aruakirsijxäm leäsqxm.
 2. Apoqqiäpsei sgm aiäsgrg kgäwexy aruakirsijxäm leäsqxm.
 3. Epiutkórresai xy pqoy sa dijarsijó eänoda. 3. Epiutkórresai xy pqoy sa dijarsijó eänoda.


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/35
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως του Vestre Landsret (Δανία) της 13ης Σεπτεμβρίου 2007 — Anklagemyndigheden κατά Frede Damgaard
 (Υπόθεση C-421/07)
 (2007/C 269/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Vestre Landsret (Δανία)
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Frede Damgaard
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 86 της οδηγίας 2001/83/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση, όπως έχει επανειλημμένως τροποποιηθεί, την έννοια ότι η διάδοση πληροφοριών για ένα φάρμακο, ειδικότερα δε σε σχέση με τις θεραπευτικές ή προληπτικές ιδιότητές του, εκ μέρους τρίτου πρέπει να θεωρηθεί ως διαφήμιση, μολονότι ο εν λόγω τρίτος ενεργεί εξ ιδίας πρωτοβουλίας και χωρίς να εξαρτάται νομικώς ή πραγματικώς από τον παρασκευαστή ή τον πωλητή;
 (1) ΕΕ L 311, σ. 67.


text:
 7.12.96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 370/17
 — επικουρικώς, να ορίσει εγγύς χρονικο σημείο για την O προσφεύγων θεωρεί οτι η εν λογω απόφαση ελήφθη κατα
 πραγματοποίηση του υπολογισμού και του καθορισμού παράβαση των άρθρων 9 και 24α του Κανονισμού Υπηρε
 αυτού . σιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων (ΚΥΚ), όπως
 ερμηνεύονται από τη Νομολογία. Υποστηρίζει ότι η Επιτρο
 Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήματα πή δεν παρέχει στη συνδικαλιστική οργάνωση την οποία
 εκπροσωπεί αυτός όλα τα δικαιώματα που μπορεί να έχει,
 Ως προς το παραδεκτό της προσφυγής του , o προσφεύγων καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση ισοδυναμεί με απαγό
 αναφέρει ότι αυτή δεν βάλλει κατά πράξεως της αρμόδιας για ρευση συμμετοχής στις συσκέψεις που πραγματοποιούνται
 το διορισμό αρχής αλλά, ορθότερον, κατά παραλείψεως. H μεταξύ των κοινοτικών οργάνων και των Σ&ΕΟ , με άρνηση
 παράλειψη συνίσταται στο ότι, λόγω του παραληφθέντος
 να της παρασχεθούν οι απαραίτητοι πόροι για την εκπλήρω
 οριστικού καθορισμού των διορθωτικών συντελεστών, η
 ση του έργου της, με άρνηση του δικαιώματος της να
 σύνταξη του προσφεύγοντος για την περίοδο από την 1η απευθύνεται στο προσωπικό και με απαγόρευση ασκήσεως
 Ιουλίου 1991 έως τις 30 Ιουνίου 1994 δεν έχει ακόμη συνδικαλιστικής δραστηριότητας κατά τη διάρκεια του ωρα
 καθοριστεί οριστικώς.
 ρίου εργασίας και εντός των κτιρίων της Επιτροπής.
 Επιπλέον, η προσφυγή είναι επίσης βάσιμη , δεδομένου ότι O προσφεύγων προσάπτει στην Επιτροπή ότι δεν τήρησε τη
 δεν γίνεται αντιληπτό για ποιον λόγο θα πρέπει να ισχύουν συμφωνία-πλαίσιο και ότι την καταστρατηγεί.
 άλλες αρχές για τους υπαλλήλους που κατοικούν στην
 Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας από εκείνες που Τέλος, επικαλείται παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογή
 ισχύουν ως προς όλες τις άλλες χώρες και γιατί η αρμόδια για σεως, που απορρέει από τα άρθρα 25 δεύτερο εδάφιο και 90
 τους διορισμούς αρχή δεν θέλει να εφαρμόσει τις αρχές, που παράγραφος 1 του ΚΥΚ.
 αναμφισβήτητα ισχύουν από τον Ιούνιο 1994, και για το προ
 της ημερομηνίας αυτής χρονικό διάστημα.
 Προσφυγή-αγωγή του Sandro Forcheri κατα της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 18 Οκτω
 βρίου 1996
 Προσφυγή του Gundolf Bosetti κατα της Επιτροπής των (Υπόθεση Τ-162/96)
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 17 Οκτω (96/C 370/37)
 βρίου 1996
 (Υπόθεση Τ-161/96) (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (96/C 370/36) O Sandro Forcheri, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος
 από τον Marc-Albert Lucas, δικηγόρο Λιέγης, με αντίκλητο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) στο Λουξεμβούργο τη δικηγόρο Evelyne Korn , 21 , rue de
 Nassau, άσκησε προσφυγή-αγωγή ενώπιον του Πρωτοδικεί
 O Gundolf Bosetti, κάτοικος Λουξεμβούργου , εκπροσωπού ου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 18 Οκτωβρίου 1996
 μενος από τον Gilles Bounéou, δικηγόρο Λουξεμβούργου , 15 , κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 avenue du Bois, τον οποίο διόρισε και ως αντίκλητο, άσκησε
 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών O προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Κοινοτήτων στις 17 Οκτωβρίου 1996 κατά της Επιτροπής των — να ακυρώσει την παράλειψη της καθής ή να διαπιστώσει
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. το παράνομο της παραλείψεως της καθής να αποσπάσει
 τον προϊστάμενο του τμήματος Β/4 της Γενικής Διευθύν
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: σεως (ΓΔ) XXI στο SAMCOMM την ημερομηνία που
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 31ης ανέλαβε τα καθήκοντά του ή τουλάχιστον από τις 29 Ο
 Οκτωβρίου 1995 , με την οποία δεν έγινε δεκτή η προσχώ κτωβρίου 1992 ,
 ρηση της αυτόνομης συνδικαλιστικής οργανώσεως Action — να ακυρώσει την απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 1995 της
 et défense — Luxembourg στη συμφωνία-πλαίσιο, της καθής περί απορρίψεως του αιτήματος του να του
 20ής Σεπτεμβρίου 1974, περί των σχέσεων μεταξύ της χορηγηθεί η εξισωτική αποζημίωση του άρθρου 7 παρά
 Επιτροπής και των συνδικαλιστικών και επαγγελματικών γραφος 2 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατατάσεως
 οργανώσεων, (ΚΥΚ),
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών — να ακυρώσει την, της 24ης Ιουλίου 1996, απόφαση της
 εξόδων. Επιτροπής με την οποία έγινε μερικώς μόνον δεκτή η
 διοικητική του ένσταση καθόσον η απόφαση αυτή δεν
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα διαπιστώνει ότι o προσφεύγων ασκεί προσωρινά τα
 O προσφεύγων, βοηθός γενικός γραμματέας της συνδικαλι καθήκοντα του προϊσταμένου του τμήματος XXI Β/4 από
 στικής οργανώσεως Action et défense — Luxembourg, εκθέ τις 29 Οκτωβρίου 1992, και καθόσον δεν προβλέπει τη
 τει ότι στις 9 Οκτωβρίου 1995 η οργάνωση αυτή ζήτησε να χορήγηση εξισωτικής αποζημιώσεως από τις 30 Ιανουα
 ρίου 1993 και χωρίς χρονικό περιορισμό,
 προσχωρήσει στη συμφωνία-πλαίσιο, της 20ής Σεπτεμβρίου
 1974, περί των σχέσεων μεταξύ της Επιτροπής και των — να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στον προσφεύ
 συνδικαλιστικών και επαγγελματικών οργανώσεων (Σ&ΕΟ ). γοντα την εν λόγω αποζημίωση με τόκους υπερημερίας με
 Στις 31 Οκτωβρίου 1995 , o αρμόδιος επίτροπος απέρριψε το επιτόκιο 8% ετησίως από τις ημερομηνίες στις οποίες
 αίτημα, με την αιτιολογία ότι η κατάσταση δεν του παρείχε τη έπρεπε να καταβληθούν οι σχετικές αποζημιώσεις και
 δυνατότητα να κρίνει τη στιγμή εκείνη την αντιπροσωπευτι μέχρις καταβολής του συνόλου του οφειλομένου
 κότητα της εν λόγω οργανώσεως. ποσού ,


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Brain Products GmbH κατά BioSemi VOF, Antonius Pieter Kuiper, Robert Jan Gerard Honsbeek, Alexander Coenraad Metting van Rijn
 (Υπόθεση C-219/11) (1)
 (Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως - Ιατροτεχνολογικά προϊόντα - Οδηγία 93/42/ΕΟΚ - Πεδίο εφαρμογής - Ερμηνεία της έννοιας του όρου «ιατροτεχνολογικό προϊόν» - Προϊόν διατιθέμενο στο εμπόριο για μη ιατρική χρήση - Διερεύνηση φυσιολογικής λειτουργίας - Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων)
 2013/C 26/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Brain Products GmbH
 κατά
 BioSemi VOF, Antonius Pieter Kuiper, Robert Jan Gerard Honsbeek, Alexander Coenraad Metting van Rijn
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Bundesgerichtshof — Ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχείο α', τρίτη περίπτωση, της οδηγίας 93/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί των ιατροτεχνολογικών προϊόντων (ΕΕ L 169, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2007/47/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 5ης Σεπτεμβρίου 2007 (ΕΕ L 247, σ. 21) — Ερμηνεία της έννοιας του όρου «ιατροτεχνολογικό προϊόν» — Εφαρμογή της οδηγίας σε είδος προοριζόμενο για τη διάγνωση φυσιολογικής λειτουργίας και διατιθέμενο στο εμπόριο για μη ιατρική χρήση
 Διατακτικό
 Το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο α', τρίτη περίπτωση, της οδηγίας 93/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί των ιατροτεχνολογικών προϊόντων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2007/47/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Σεπτεμβρίου 2007, έχει την έννοια ότι το σημασιολογικό περιεχόμενο του όρου «ιατροτεχνολογικό προϊόν» περιλαμβάνει την περίπτωση προϊόντος το οποίο σχεδιάσθηκε από τον κατασκευαστή του για να χρησιμοποιείται στον άνθρωπο προς τον σκοπό της διερευνήσεως φυσιολογικής λειτουργίας μόνον εφόσον το προϊόν προορίζεται για ιατρικό σκοπό.
 (1) ΕΕ C 232 της 6.8.2011.


text:
 19.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 19ης Ιουλίου 2016 — H κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Αστυνομικής Αποστολής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Βοσνία Ερζεγοβίνη (EUPM)
 (Υπόθεση C-455/14 P) (1)
 ([Αίτηση αναιρέσεως - Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας (ΚΕΠΠΑ) - Απόφαση 2009/906/ΚΕΠΠΑ - Αστυνομική Αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUPM) στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη - Αποσπασμένος κρατικός υπάλληλος - Μετακίνηση σε περιφερειακό γραφείο της αποστολής - Άρθρο 24, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, τελευταία περίοδος, ΣΕΕ - Άρθρο 275, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ - Προσφυγή ακυρώσεως και αγωγή αποζημιώσεως - Δικαιοδοσία των δικαιοδοτικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρα 263, 268 και 340, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ])
 (2016/C 343/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: H (εκπρόσωπος: M. Velardo, avvocato)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Vitro και F. Naert), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Erlbacher, G. Gattinara και J.-P. Keppenne), Αστυνομική Αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Βοσνία Ερζεγοβίνη (EUPM)
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 10ης Ιουλίου 2014, H κατά Συμβουλίου κ.λπ. (T-271/10, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2014:702).
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή της H ως απαράδεκτη, στο μέτρο που στρέφεται κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Αστυνομικής Αποστολής της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUPM) στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη.
 3)
 Αναπέμπει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου να κριθεί η ουσία της προσφυγής στο μέτρο που αυτή στρέφεται κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 4)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 448 της 15.12.2014.


text:
7.12.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 305/7
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (τρίτο τμήμα) (τρίτο τμήμα)
 της 15ης Οκτωβρίου 2002 της 15ης Οκτωβρίου 2002
 στην υπόθεση C-328/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 στην υπόθεση C-327/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων κατά Ιρλανδίας (1) τήτων κατά Ιρλανδίας (1)
 («Παράβαση κράτους μέλους — Μη μεταφορά της οδηγίας
 («Παράβαση κράτους μέλους — Μη μεταφορά της οδηγίας 1999/28/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο»)
 98/20/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο»)
 (2002/C 305/10)
 (2002/C 305/09)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί στη «Συλλογή του ∆ικαστηρίου»)
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-328/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Στην υπόθεση C-327/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: M. Huttunen) κατά Ιρλανδίας (εκπρόσωποι:
 (εκπρόσωπος: M. Huttunen) κατά Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: D. J. O’Hagan και C. O’Rourke), με αντικείμενο να αναγνωριστεί
 D. J. O’Hagan και C. O’Rourke), με αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές,
 ότι η Ιρλανδία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανο- κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη
 νιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί συμμόρφωσή της προς την οδηγία 1999/28/ΕΚ της Επιτροπής,
 προς την οδηγία 98/20/ΕΚ του Συμβουλίου, της 30ής Μαρτίου της 21ης Απριλίου 1999, για την τροποποίηση του παραρτήματος
 1998, σχετικά με την τροποποίηση της οδηγίας 92/14/ΕΟΚ της οδηγίας 92/14/ΕΟΚ του Συμβουλίου για τον περιορισμό της
 για τον περιορισμό της χρησιμοποιήσεως των αεροπλάνων που χρησιμοποίησης των αεροπλάνων που υπάγονται στο παράρ-
 υπάγονται στο παράρτημα 16 της Συμβάσεως για τη διεθνή τημα 16, μέρος II, κεφάλαιο 2, τόμος 1, της σύμβασης για τη
 πολιτική αεροπορία, τόμος 1, μέρος II, κεφάλαιο 2, δεύτερη διεθνή πολιτική αεροπορία, δεύτερη έκδοση (1988) (ΕΕ L 118,
 έκδοση (1988) (ΕΕ L 107, σ. 4), και, εν πάση περιπτώσει, μη σ. 53), και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει την
 ενημερώντας την Επιτροπή για τη θέσπιση των διατάξεων αυτών, Επιτροπή για τη θέσπιση των διατάξεων αυτών, παρέβη τις
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την πρώτη οδηγία, το υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία, το ∆ικαστήριο
 ∆ικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τον J.-P. Puissochet (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet (εισηγητή),
 (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, την F. Macken και τον J. N. Cunha πρόεδρο τμήματος, F. Macken και J. N. Cunha Rodrigues,
 Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Mischo, γραμματέας: δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: R. Grass,
 R. Grass, εξέδωσε στις 15 Οκτωβρίου 2002, απόφαση με το εξέδωσε στις 15 Οκτωβρίου 2002 απόφαση με το ακόλουθο
 ακόλουθο διατακτικό: διατακτικό:
 1) Η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις
 1) Η Ιρλανδία, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τις αναγκαίες
 νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που
 νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκει-
 είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς την
 μένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 98/20/ΕΚ του
 οδηγία 1999/28/ΕΚ της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου
 Συμβουλίου, της 30ής Μαρτίου 1998, σχετικά με την
 1999, για την τροποποίηση του παραρτήματος της
 τροποποίηση της οδηγίας 92/14/ΕΟΚ για τον περιορισμό
 οδηγίας 92/14/ΕΟΚ του Συμβουλίου για τον περιορισμό
 της χρησιμοποιήσεως των αεροπλάνων που υπάγονται στο
 της χρησιμοποίησης των αεροπλάνων που υπάγονται στο
 παράρτημα 16 της Συμβάσεως για τη διεθνή πολιτική
 παράρτημα 16, μέρος II, κεφάλαιο 2, τόμος 1, της σύμβασης
 αεροπορία, τόμος 1, μέρος II, κεφάλαιο 2, δεύτερη έκδοση
 για τη διεθνή πολιτική αεροπορία, δεύτερη έκδοση (1988),
 (1988), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω
 αυτή.
 οδηγία.
 2) Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα. 2) Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 ( 1) ΕΕ C 317 της 10.11.2001. (1 ) ΕΕ C 317 της 10.11.2001.


text:
 16.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 310/4
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Ολλανδία) στις 26 Σεπτεμβρίου 2006 — Codirex Expeditie BV κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-400/06)
 (2006/C 310/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Codirex Expeditie BV
 Αναιρεσίβλητος: Staatssecretaris van Financiën
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Έχει η κλάση 0202 30 50 της ΣΟ την έννοια ότι κατεψυγμένο κρέας (χωρίς κόκαλα), που προέρχεται από το περιγραφόμενο στη συμπληρωματική σημείωση 1, A, στοιχείο η 11, στο κεφάλαιο 2 της ΣΟ μέρος των μπροστινών τετάρτων του βοοειδούς μπορεί να θεωρηθεί ότι κατατάσσεται σ' αυτή την κλάση μόνον εφόσον αποτελεί συμπαγές τεμάχιο κρέατος;
 2.
 Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα συνεπάγεται ότι επίσης χύδην τεμάχια κρέατος μπορούν να θεωρηθούν ότι κατατάσσονται στην κλάση 0202 30 50, αρκεί τότε για την κατάταξη σ' αυτή την κλάση η διαπίστωση ότι η εισαχθείσα παρτίδα κρέατος αποτελείται από τεμάχια κατεψυγμένου κρέατος που προέρχονται, όλα, από τα περιγραφόμενα στη συμπληρωματική σημείωση 1, A, στοιχείο η 11, στο κεφάλαιο 2 της ΣΟ μέρη των μπροστινών τετάρτων ή πρέπει αυτή η παρτίδα κρέατος ως σύνολο ή ως προς τα χωριστά μέρη της (τα χαρτοκιβώτια) να πληροί επί πλέον άλλα χαρακτηριστικά ή ιδιότητες;


text:
 8.1.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 6/23
 Προσφυγη ́ του J. H. Gankema, ο οποι ́ος ασκει ́ εμπορι ́α υπο ́ Προσφυγη ́ της Borrekuil B.V. κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 την ονομασι ́α Bovanda Oil, κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπα- Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 22 Σεπτεμβρι ́ου
 ϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 20 Σεπτεμβρι ́ου 1999 1999
 (Υπο ́θεση T-210/99) (Υπο ́θεση Τ-211/99)
 (2000/C 6/42)
 (2000/C 6/41)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 Η εταιρι ́α Borrekuil B.V., με ́εδρα το Beek (Κα ́τω Χω ́ρες),
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Ph.W.A.M. van Roy, δικηγο ́ρο Beek,
 Ο J. H. Gankema, ο οποι ́ος ασκει ́ εμπορι ́α υπο ́ την ονομασι ́α α ́σκησε στις 22 Σεπτεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου
 Bovanda Oil, κα ́τοικος Veendam (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπου ́με- των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 νος απο ́ τον E. Maas, δικηγο ́ρο Groningen, α ́σκησε στις Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 20 Σεπτεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των. Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 20η ́ς Ιουλι ́ου
 1999 [C (1999) 2539 τελικο ́] (1) περι ́ κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: να ακυρω ́σει την
 των Κα ́τω Χωρω ́ν υπε ́ρ 633 ολλανδικω ́ν πρατηρι ́ων βενζι ́νης
 απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 20η ́ς Ιουλι ́ου 1999 [C(1999) 2539
 στα συ ́νορα με τη Γερμανι ́α και να ορι ́σει ο ́τι δεν θα αναζητηθει ́
 τελικο ́] (1) περι ́ κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως των Κα ́τω Χωρω ́ ν υπε ́ρ 633
 η καταβληθει ́σα ενι ́σχυση·
 ολλανδικω ́ν πρατηρι ́ων βενζι ́νης στα συ ́νορα με τη Γερμανι ́α και να
 αναγνωρι ́σει ο ́τι η χορη ́γηση επιδοτη ́σεως στην Bovanda Oil
 ουδο ́λως ει ́ναι αντι ́θετη προς την κοινοτικη ́ ρυ ́θμιση. — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ταυτι ́ζονται
 με τους λο ́γους ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα που
 Στην προσβαλλο ́μενη απο ́φαση ορι ́ζεται μεταξυ ́ α ́λλων ο ́τι οι Κα ́τω προβα ́λλονται στην υπο ́θεση Τ-210/99.
 Χω ́ρες οφει ́λουν να αναζητη ́σουν τις επιδοτη ́σεις που χορηγη ́θηκαν
 σε 450 πρατη ́ρια βενζι ́νης κοντα ́ στα συ ́νορα με τη Γερμανι ́α, και
 μεταξυ ́ αυτω ́ν στο πρατη ́ριο του προσφευ ́γοντος, σε αντιστα ́θμιση (1) EE L 280 της 30.10.99, σ. 87.
 μιας αυξη ́σεως του ειδικου ́ φο ́ρου καταναλω ́σεως στις Κα ́τω Χω ́ρες
 απο ́ 1ης Ιουλι ́ου 1997. 'Οσον αφορα ́ ́ενα με ́ρος των πρατηρι ́ων
 αυτω ́ν, οι Κα ́τω Χω ́ρες, κατα ́ την α ́ποψη της Επιτροπη ́ς, ουδο ́λως
 ́εδωσαν πληροφορι ́ες, η ́ ́εδωσαν ανεπαρκει ́ς πληροφορι ́ες, ως προς
 τις ιδιοκτησιακε ́ς σχε ́σεις με τους προμηθευτε ́ς και τις δεσμευ ́σεις
 προς αυτου ́ς, ω ́στε να μπορε ́σει να αποκλειστει ́ η υ ́παρξη αισθητου ́
 επηρεασμου ́ του εμπορι ́ου η ́ ανταγωνισμου ́ μεταξυ ́ των κρατω ́ν
 μελω ́ν. Προσφυγη ́ της Autoservice Fermans Exclusive B.V. κατα ́
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε
 στις 29 Σεπτεμβρι ́ου 1999
 Ο προσφευ ́γων εκμεταλλευ ́εται με δικο ́ του κι ́νδυνο και για δικο ́
 του λογαριασμο ́ ́ενα πρατη ́ριο βενζι ́νης του οποι ́ου ει ́ναι κυ ́ριος.
 Ισχυρι ́ζεται ο ́τι δεν συνδε ́εται με εξουσιοδοτημε ́νο προμηθευτη ́ (Υπο ́θεση Τ-215/99)
 καυσι ́μων και ο ́τι ως εκ του ́του η χορηγηθει ́σα σ' αυτο ́ν επιδο ́τηση
 εμπι ́πτει και στον κανο ́να de minimis (2) (2000/C 6/43)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 (1) ΕΕ L 280 της 30.10.1999, σ. 87.
 (2) Ανακοι ́νωση της Επιτροπη ́ς (ΕΕ 1996, C 68, σ. 9).
 Η εταιρι ́α Autoservice Fermans Exclusive B.V., με ́εδρα το
 Amstenrade (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον H.F.A.
 Bronneberg, δικηγο ́ρο Geleen, α ́σκησε στις 29 Σεπτεμβρι ́ου
 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 ---pagebreak--- C 6/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.1.2000
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Anton Dürbeck GmbH κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 20η ́ς Ιουλι ́ου 30 Σεπτεμβρι ́ου 1999
 1999 [C (1999) 2539 τελικο ́] (1) περι ́ κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως
 των Κα ́τω Χωρω ́ν υπε ́ρ 633 ολλανδικω ́ν πρατηρι ́ων βενζι ́νης
 στα συ ́νορα με τη Γερμανι ́α και να ορι ́σει ο ́τι δεν θα αναζητηθει ́ (Υπο ́θεση Τ-218/99)
 η καταβληθει ́σα ενι ́σχυση·
 — επικουρικω ́ς, να εκδω ́ σει την απο ́φαση που θα κρι ́νει κατα ́ (2000/C 6/45)
 δι ́καιη κρι ́ση ο ́τι επιβα ́λλεται να εκδοθει ́·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η εταιρι ́α Anton Dürbeck GmbH, που εδρευ ́ει στη Φραγκφου ́ρτη
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ταυτι ́ζονται επι ́ του Μα ́ιν (Ο∆Γ), εκπροσωπουμε ́νη απο ́ τον δικηγο ́ρο Gert
 με τους λο ́γους ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα που Meier, Berrenratherstr. 313, Κολωνι ́α, α ́σκησε στις 30 Σεπτεμ-
 προβα ́λλονται στην υπο ́θεση Τ-210/99. βρι ́ου 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE L 280 της 30.10.99, σ. 87.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́
 1) να κηρυχθει ́ α ́κυρη, λο ́γω παραβα ́σεως της Συνθη ́κης, η
 απο ́φαση της καθη ́ς, της 28ης Ιουλι ́ου 1999, περι ́απορρι ́ψεως
 Προσφυγη ́ της Ter Huurne’s Handelsmaatschappij B.V. της αιτη ́σεως της προσφευ ́γουσας για τη θε ́σπιση προσωρινω ́ν
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́- με ́τρων υπε ́ρ αυτη ́ς στο πλαι ́σιο της κοινη ́ς οργανω ́σεως της
 θηκε στις 30 Σεπτεμβρι ́ου 1999 αγορα ́ς στον τομε ́α της μπανα ́νας,
 (Υπο ́θεση T-216/99) 2) να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (2000/C 6/44)
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 Η εταιρι ́α Ter Huurne’s Handelsmaatschappij B.V., με ́εδρα το Με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση η Επιτροπη ́ απε ́ρριψε την αι ́τηση
 Haaksbergen (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον H. C van της προσφευ ́γουσας να της χορηγηθου ́ν επιπλε ́ον πιστοποιητικα ́
 der Sijs, δικηγο ́ρο Enschede, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́- εισαγωγη ́ς 25 000 το ́νων μπανανω ́ν απο ́ τρι ́τες χω ́ρες, με το
 ργο τη Γραμματει ́α του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- αιτιολογικο ́ ο ́τι δεν συνε ́τρεχε περι ́πτωση χαλεπο ́τητας και ο ́τι η
 τη ́των, Kirchberg, α ́σκησε στις 30 Σεπτεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του κατα ́σταση της προσφευ ́γουσας ́επρεπε να θεωρηθει ́ η ́δη ως
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της εξισορροπημε ́νη και, εξα ́λλου, μπορου ́σε να ́εχει προβλεφθει ́.
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι συντρε ́χει παρα ́βαση του α ́ρθρου
 30 του κανονισμου ́ 404/93 (1).
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 20η ́ς Ιουλι ́ου
 1999 [C (1999) 2539 τελικο ́] (1) περι ́ κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως
 των Κα ́τω Χωρω ́ν υπε ́ρ 633 ολλανδικω ́ν πρατηρι ́ων βενζι ́νης Η χαλεπο ́τητα, η οποι ́α πρε ́πει να αντιμετωπιστει ́, συνι ́σταται στην
 στα συ ́νορα με τη Γερμανι ́α· ́ελλειψη δυνατο ́τητας εισαγωγη ́ς των μπανανω ́ ν που αφορα ́ η
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. συ ́μβαση που συνη ́ψε η προσφευ ́γουσα με την εδρευ ́ουσα στη
 Machala του Ισημερινου ́ εταιρι ́α Consultban για την εβδομαδιαι ́α
 εμπορι ́α 100 000 ́εως 150 000 κιβωτι ́ων. Επιπλε ́ον, η προσφευ ́γο-
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα υσα ́εχασε πιστοποιητικα ́ για 14 312 το ́νους μπανανω ́ν, λο ́γω του
 ο ́τι με το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 2362/98 (2)
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ταυτι ́ζονται μετατε ́θηκε η περι ́οδος αναφορα ́ς. Η απω ́ λεια αυτη ́ του 75 %
 με τους λο ́γους ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα που των δικαιωμα ́των εισαγωγη ́ς προξε ́νησε σοβαρε ́ς δυσχε ́ρειες στην
 προβα ́λλονται στην υπο ́θεση Τ-210/99. προσφευ ́γουσα, η οποι ́α αναγκα ́στηκε ουσιαστικα ́ να αποχωρη ́σει
 απο ́ την αγορα ́. Η ζημι ́α της ανε ́ρχεται σε 3 578 000 γερμανικα ́
 μα ́ρκα, δηλαδη ́ στο διπλα ́σιο του κεφαλαι ́ου της. Η καθη ́ς ́εχει,
 (1) EE L 280 της 30.10.99, σ. 87. βα ́σει του α ́ρθρου 30 του κανονισμου ́ 404/93, την υποχρε ́ωση να
 αντισταθμι ́σει τις αρνητικε ́ς συνε ́πειες που ει ́χε για την προσφευ ́γο-
 υσα ο κανονισμο ́ς 2362/98.


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/41
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank Noord-Holland (Κάτω Χώρες) στις 7 Ιουλίου 2014 — Helm AG κατά Inspecteur van de Belastingdienst/Douane, kantoor Rotterdam Rijnmond
 (Υπόθεση C-323/14)
 2014/C 315/66
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank Noord-Holland
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Helm AG
 Καθού: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane, kantoor Rotterdam Rijnmond
 Προδικαστικό ερώτημα
 Είναι ο κανονισμός (ΕΕ) 248/2011 (1) του Συμβουλίου άκυρος κατά το μέρος που αφορά τον όμιλο Jushi, δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν αποφάνθηκε εντός τριμήνου από την έναρξη της έρευνας, σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο γ', δεύτερο εδάφιο, του βασικού κανονισμού (2), ως προς το αν η Jushi Group, η οποία είχε συμπεριληφθεί στο δείγμα, πληροί τα κριτήρια του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο γ', πρώτο εδάφιο, του βασικού κανονισμού;
 (1) Εκτελεστικός κανονισμός της 9ης Μαρτίου 2011, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων προϊόντων συνεχούς νήματος από γυάλινες ίνες καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ L 67, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 343, σ. 51).


text:
 28.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/34
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Ιουλίου 2017 — Badica και Kardiam κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-619/15) (1)
 ((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα σε βάρος προσώπων και οντοτήτων λόγω της καταστάσεως στη Κεντροαφρικανική Δημοκρατία - Δέσμευση κεφαλαίων - Απόφαση αρχικής εγγραφής - Κατάλογος προσώπων και οντοτήτων στα οποία εφαρμόζεται η δέσμευση κεφαλαίων και οικονομικών πόρων - Εγγραφή του ονόματος των προσφευγουσών - Εφαρμογή ψηφίσματος του ΟΗΕ - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δικαιώματα άμυνας - Τεκμήριο αθωότητας - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως))
 (2017/C 283/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Bureau d’achat de diamant Centrafrique (Badica) (Μπανγκουί, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία) και Kardiam (Αμβέρσα, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: D. Luff και L. Defalque, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: B. Driessen και P. Mahnič Bruni)
 Αντικείμενο
 Αίτηση βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/1485 του Συμβουλίου, της 2ας Σεπτεμβρίου 2015, για την εφαρμογή του άρθρου 17, παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) 224/2014 του Συμβουλίου σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης που επικρατεί στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία (ΕΕ 2015, L 229, σ. 1)
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει το Bureau d’achat de diamant Centrafrique (Badica) και την Kardiam στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 27 της 25.1.2016.


text:
 25.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 272/27
 Προσφυγή της 19ης Ιουνίου 2008 — Abadía Retuerta κατά ΓΕΕΑ (CUVÉE PALOMAR)
 (Υπόθεση T-237/08)
 (2008/C 272/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Abadía Retuerta, S.A. (Sardón de Duero, Ισπανία) (εκπρόσωποι: X. Fàbrega Sabaté και M. Curell Aguilà, abogados)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 2ας Απριλίου 2008, στην υπόθεση και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «CUVÉE PALOMAR» για προϊόντα της κλάσεως 33 (αριθμός αιτήσεως 5 501 937).
 Απόφαση του εξεταστή: Απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή.
 Λόγοι ακυρώσεως: Η εν λόγω αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος δεν αντιβαίνει στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ι', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), καθόσον δεν περιέχει ούτε συνίσταται σε ψευδή γεωγραφική ένδειξη.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 19.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 312/38
 Προσφυγή της 22ας Οκτωβρίου 2009 — Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-423/09)
 2009/C 312/62
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials Co. Ltd (Dashiqiao City, Κίνα) (εκπρόσωποι: J.-F. Bellis και R. Luff, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τον δασμό αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με τον κανονισμό (ΕΚ) 826/2009 του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1659/2005 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων τούβλων μαγνησίας, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ 2009, L 240/7), καθόσον ο δασμός αντιντάμπινγκ τον οποίο ορίζει ο εν λόγω κανονισμός υπερβαίνει αυτόν που θα εφαρμοζόταν αν είχε καθοριστεί βάσει της μεθόδου που εφαρμόστηκε κατά την αρχική έρευνα για να ληφθεί υπόψη η μη επιστροφή του κινεζικού ΦΠΑ επί των εξαγωγών σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα, μια εταιρία εγκατεστημένη στην Κίνα, ζητεί την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 826/2009 του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1659/2005 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων τούβλων μαγνησίας, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (1), καθόσον ο δασμός αντιντάμπινγκ τον οποίο ορίζει υπερβαίνει αυτόν που θα εφαρμοζόταν αν είχε καθοριστεί βάσει της μεθόδου που εφαρμόστηκε κατά την αρχική έρευνα για να ληφθεί υπόψη η μη επιστροφή του κινεζικού ΦΠΑ επί των εξαγωγών σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (2) (βασικός κανονισμός).
 Η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους προς στήριξη της προσφυγής της.
 Πρώτον, η προσφεύγουσα φρονεί ότι η μέθοδος που χρησιμοποίησε η Επιτροπή για να χειριστεί τη μη επιστροφή του ΦΠΑ επί των εξαγωγών κατά την επανεξέταση από την οποία προέκυψε ο προσβαλλόμενος κανονισμός παραβιάζει την αρχή της δίκαιης συγκρίσεως μεταξύ της τιμής εξαγωγής και της κανονικής αξίας, την οποία προβλέπει το άρθρο 2, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού. Συγκεκριμένα, αντί να αφαιρέσει από την τιμή εξαγωγής το μη επιστραφέν ποσό του ΦΠΑ επί των εξαγωγών, όπως είχε πράξει κατά την αρχική έρευνα, η Επιτροπή συνέκρινε την τιμή εξαγωγής με την κανονική αξία του ΦΠΑ συμπεριλαμβανομένου, στηριζόμενη σε εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 10, στοιχείο β’, του βασικού κανονισμού.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι ο κανονισμός είναι επίσης πλημμελής λόγω παραβάσεως του άρθρου 11, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού, στον βαθμό που η μέθοδος που εφαρμόστηκε για τη συνεκτίμηση της μη επιστροφής του ΦΠΑ κατά τη σύγκριση μεταξύ της τιμής εξαγωγής και της κανονικής αξίας διαφέρει ριζικά από αυτήν που εφαρμόστηκε κατά την αρχική έρευνα χωρίς καμία έγκυρη δικαιολογία.
 (1) ΕΕ L 240, σ. 7
 (2) ΕΕ L 56, σ. 1


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/32
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Οκτωβρίου 2014 — Fuchs κατά ΓΕΕΑ — Les Complices (Αστέρι μέσα σε κύκλο)
 (Υπόθεση T-342/12) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος που αναπαριστά αστέρι μέσα σε κύκλο - Προγενέστερο κοινοτικό εικονιστικό σήμα και προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα που αναπαριστούν αστέρι μέσα σε κύκλο - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Διακριτικός χαρακτήρας του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Έκπτωση από το δικαίωμα επί του προγενέστερου κοινοτικού σήματος - Διατήρηση του εννόμου συμφέροντος - Δεν συντρέχει λόγος για μερική κατάργηση της δίκης])
 2014/C 421/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Max Fuchs (Freyung, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Onken, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Les Complices SA (Montreuil-sous-Bois, Γαλλία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 8ης Μαΐου 2012 (υπόθεση R-2040/2011-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Les Complices SA και Max Fuchs.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Max Fuchs στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 295 της 29.9.2012.


text:
14.7.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 200/45
 — η εκτι ́μηση ο ́τι η ΝΑLOO μπορου ́σε να συμπληρω ́σει την Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 καταγγελι ́α του 1990, διο ́τι δεν μπορου ́σε να ́εχει προσβα ́λει βαλε το Consiglio di Stato με δια ́ταξη της 13ης Φεβρουα-
 την απο ́φαση του Μαι ̈́ου 1991, ει ́ναι εσφαλμε ́νη και, ακο ́μα ρι ́ου 2001 την υπο ́θεση Ιmpresa Binda & C. s.p.a. κατα ́
 και αν η ΝΑLOO μπορου ́σε να δρα ́σει κατ' αυτο ́ν τον τρο ́πο, Comune di Torino, προσεπικληθει ́σα: ED.ART. s.r.l.
 δεν ει ́χε το δικαι ́ωμα να περιμε ́νει τρι ́α χρο ́νια πριν υποβα ́λει
 τη συμπληρωματικη ́ καταγγελι ́α·
 (Υπο ́θεση C-179/01)
 — η διαπι ́στωση του Πρωτοδικει ́ου ο ́τι η απο ́φαση του 1998
 δεν επιβεβαι ́ωσε απλω ́ς μια η ́δη ληφθει ́σα απο ́φαση αποτελει ́ (2001/C 200/81)
 παρερμηνει ́α και ει ́ναι εσφαλμε ́νη ο ́σον αφορα ́ τη συμπλη-
 ρωματικη ́ καταγγελι ́α απο ́ πλευρα ́ του α ́ρθρου 63, Με δια ́ταξη της 13ης Φεβρουαρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 παρα ́γραφος 1· Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 24 Απριλι ́ου 2001, το Consiglio di Stato, στο πλαι ́σιο της
 — το γεγονο ́ς ο ́τι η Επιτροπη ́ και η ΝΑLOO θεω ́ρησαν την διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του μεταξυ ́ Ιmpresa Binda & C.
 κατα ́σταση πριν απο ́ την 1η Απριλι ́ου 1990 ως ολοκλη- s.p.a. και Comune di Torino, προσεπικληθει ́σα: ED.ART. s.r.l.,
 ρωθει ́σα, στηριζο ́μενες σε σφα ́λμα ως προς τη δικαιοδοσι ́α ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 των εθνικω ́ν δικαστηρι ́ων, στερει ́ται σημασι ́ας· επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 — η αι ́τηση της ΝΑLOO και η προφανη ́ς αποδοχη ́ της απο ́ 1) Ερωτα ́ται αν αποτελει ́ εμπο ́διο στην εφαρμογη ́ του
 το Πρωτοδικει ́ο προσβα ́λλουν προδη ́λως τις αρχε ́ς της α ́ρθρου 30, παρα ́γραφος 4, της οδηγι ́ας 93/37 (1) η προ ́-
 ασφα ́λειας δικαι ́ου και της μη αναδρομικο ́τητας, διο ́τι συνε- βλεψη ρητρω ́ν στα πλαι ́σια προκηρυ ́ξεως διαγωνισμω ́ν για τη
 πα ́γονται ο ́τι η συμπεριφορα ́ αυτη ́, η οποι ́α κατα ́ τον χρο ́νο συ ́ναψη συμβα ́σεων δημοσι ́ων ́εργων που απαγορευ ́ουν τη
 διαπρα ́ξεω ́ς της δεν αντε ́κειτο σε καμι ́α νο ́μιμη απαγο ́ρευση συμμετοχη ́ των επιχειρη ́σεων εκει ́νων που δεν συνοδευ ́ουν τις
 και σε κανε ́να δικαι ́ωμα το οποι ́ο τα με ́λη της ΝΑLOO θα προσφορε ́ς τους με την αιτιολο ́γηση της ενδεικτικη ́ς τιμη ́ς,
 μπορου ́σαν το ́τε να επικαλεστου ́ν ενω ́πιον εθνικου ́ δικαστη- ι
 ́σης τουλα ́χιστον προς το 75 % της τιμη ́ς βα ́σεως του
 ρι ́ου, μπορει ́ οποτεδη ́ποτε στο με ́λλον (και μετα ́ την παυ ́ση διαγωνισμου ́·
 της συμπεριφορα ́ς) να παρα ́σχει δικαι ́ωμα αποζημιω ́σεως στα
 με ́λη της ΝΑLOO. 2) ερωτα ́ται αν αποτελει ́ εμπο ́διο στην εφαρμογη ́ του
 α ́ρθρου 30, παρα ́γραφος 4, της οδηγι ́ας 93/37 η προ ́βλεψη
 μηχανισμου ́ αυτο ́ματης επισημα ́νσεως ενο ́ς κατωφλι ́ου των
 αντικανονικω ́ν προσφορω ́ν που πρε ́πει να υπο ́κεινται σε
 Η υ π ο χ ρ ́ε ω σ η τ η ς Ε π ι τ ρ ο π η ́ ς ν α ε ξ ε τ α ́ σ ε ι τ η ν ́ελεγχο ορθο ́τητας, μηχανισμου ́ στηριζομε ́νου σε ́ενα
 κ α τ α γ γ ε λ ́α
 ι της ΝΑLOO συγκεκριμε ́νο κατα ́ περι ́πτωση κριτη ́ριο και αριθμητικο ́ με ́σο
 ο ́ρο, μη επιτρεπο ́ντων στους επιχειρηματι ́ες να γνωρι ́ζουν εκ
 των προτε ́ρων το κατω ́ φλιο αυτο ́·
 Εφο ́σον η ΝΑLOO, με τη συμπληρωματικη ́ καταγγελι ́α, δεν ζη ́τησε
 και δεν ει ́χε την προ ́θεση να ζητη ́σει, την ́εκδοση συστα ́σεως βα ́σει 3) ερωτα ́ται αν αποτελει ́ εμπο ́διο στην εφαρμογη ́ του
 του α ́ρθρου 63, παρα ́γραφος 1, η Επιτροπη ́ δεν ει ́χε υποχρε ́ωση α ́ρθρου 30, παρα ́γραφος 4, της οδηγι ́ας 93/37 η προ ́βλεψη
 να την εξετα ́σει και το Πρωτοδικει ́ο υπε ́πεσε σε νομικη ́ πλα ́νη εκ των προτε ́ρων κατ' αντιμωλι ́α διαδικασι ́ας, χωρι ́ς να
 κρι ́νοντας το αντι ́θετο. παρε ́χεται η ευχε ́ρεια στην επιχει ́ρηση που φε ́ρεται ο ́τι
 υπε ́βαλε αντικανονικη ́ προσφορα ́ να αναπτυ ́ξει τους λο ́γους
 της, στη φα ́ση ο ́που ́εχουν η ́δη ανοι ́γει οι φα ́κελοι και δεν
 Ε π ́ι τ ο υ ι σ χ υ ρ ι σ μ ο υ ́ ο ́ τ ι η Ε π ι τ ρ ο π η ́ π α ρ ́ε λ ε ι ψ ε ́εχει υιοθετηθει ́ το με ́τρο του αποκλεισμου ́·
 ν α ε ξ ε τ α ́ σ ε ι τ α δ ι α θ ́ε σ ι μ α α π ο δ ε ι κ τ ι κ α ́ σ τ ο ι -
 χ ε ́α
 ι 4) ερωτα ́ται αν αποτελει ́ εμπο ́διο στην εφαρμογη ́ του
 α ́ρθρου 30, παρα ́γραφος 4, της οδηγι ́ας 93/37 η προ ́βλεψη
 ο ́τι η αναθε ́τουσα αρχη ́ μπορει ́ να λα ́βει υπο ́ψη αποκλειστικα ́
 Οι λο ́γοι στους οποι ́ους στηρι ́ζεται η απο ́φαση του 1998 απο ́ αιτιολο ́γηση σχετικα ́ με την οικονομι ́α που επιτυγχα ́νεται
 πλευρα ́ς του α ́ρθρου 63, παρα ́γραφος 1, παρατι ́θενται στην χα ́ρη στη με ́θοδο κατασκευη ́ς η ́ τις τεχνικε ́ς λυ ́σεις που ́εχουν
 απο ́φαση αυτη ́. Οι λο ́γοι αυτοι ́ δεν αναφε ́ρονταν σε πραγματικα ́ επιλεγει ́ η ́ τις εξαιρετικα ́ ευνοϊκε ́ς συνθη ́κες που ισχυ ́ουν για
 περιστατικα ́ η ́ σε αποδεικτικα ́ στοιχει ́α, διο ́τι δεν σχετι ́ζονταν με τη τον υποβα ́λλοντα την προσφορα ́·
 βα ́ση της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς. Μια απο ́φαση δεν μπορει ́ να
 ακυρωθει ́ λο ́γω μη παραθε ́σεως των λο ́γων στους οποι ́ους δεν 5) ερωτα ́ται αν αποτελει ́ εμπο ́διο στην εφαρμογη ́ του
 στηρι ́χθηκε και, συνεπω ́ς, το Πρωτοδικει ́ο υπε ́πεσε σε νομικη ́ πλα ́νη α ́ρθρου 30, παρα ́γραφος 4, της οδηγι ́ας 93/37 η απαιτου ́-
 κρι ́νοντας ο ́τι η απο ́φαση του 1998 πα ́σχει ́ελλειψη αιτιολογι ́ας. μενη αιτιολο ́γηση, στηριζο ́μενη κατ' ανα ́γκη σε στοιχει ́α, οι
 κατω ́τατες τιμε ́ς των οποι ́ων μπορου ́ν να ληφθου ́ν απο ́
 επιση ́μους καταλο ́γους.
 (1) ΕΕ C 234 της 25.7.1998, σ. 36.
 (2) Συλλογη ́ 1996, σ. ΙΙ-705. (1) Οδηγι ́α του Συμβουλι ́ου της 14ης Ιουνι ́ου 1993 (ΕΕ L 199 της
 9.8.1993 σ. 54).


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/24
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Juzgado Contencioso-Administrativo no 1 de Ourense (Ισπανία) στις 2 Νοεμβρίου 2012 — Vueling Airlines S.A. κατά Instituto Galego de Consumo de la Xunta de Galicia
 (Υπόθεση C-487/12)
 2013/C 26/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado Contencioso-Administrativo no 1 de Ourense
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Vueling Airlines S.A.
 Καθού: Instituto Galego de Consumo de la Xunta de Galicia
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 22, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1008/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), της 24ης Σεπτεμβρίου 2008, σχετικά με κοινούς κανόνες εκμετάλλευσης των αεροπορικών γραμμών στην Κοινότητα, την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτό εθνική ρύθμιση (άρθρο 97 του νόμου 48/1960 περί εναερίων μεταφορών) που υποχρεώνει τις εταιρίες εναέριας μεταφοράς επιβατών να αναγνωρίζουν εν πάση περιπτώσει στους επιβάτες το δικαίωμα να παραδίδουν προς μεταφορά αποσκευή χωρίς επιπρόσθετο κόστος ούτε επιβάρυνση της βασικής τιμής του αγορασθέντος εισιτηρίου;
 (1) EE L 293, σ. 3.


text:
15.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 144/31
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-407/00 (1) σεως C-462/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Αυστριακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (2002/C 144/59)
 (1) ΕΕ C 45 της 10.2.2001.
 Με δια ́ταξη της 20η ́ς Μαρτι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-407/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-235/01 (1)
 (1) ΕΕ C 28 της 27.1.2001.
 (2002/C 144/63)
 Με δια ́ταξη της 9ης Ιανουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-235/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-408/00 (1) κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (2002/C 144/60) (1) ΕΕ C 245 της 1.9.2001.
 Με δια ́ταξη της 22ας Φεβρουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 της υποθε ́σεως C-408/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας. ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-242/01 (1)
 (1) ΕΕ C 28 της 27.1.2001. (2002/C 144/64)
 Με δια ́ταξη της 7ης Φεβρουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 της υποθε ́σεως C-242/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-461/00 (1)
 (1) ΕΕ C 212 της 28.7.2001.
 (2002/C 144/61)
 Με δια ́ταξη της 1ης Μαρτι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-461/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Αυστριακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. ∆ιαγραφη ́ των συνεκδικαζομε ́νων υποθε ́σεων C-269/01 και
 C-270/01 (1)
 (1) ΕΕ C 45 της 10.2.2001. (2002/C 144/65)
 Με δια ́ταξη της 22ας Μαρτι ́ου 2002, o Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των
 συνεκδικαζομε ́νων υποθε ́σεων C-269/01 και C-270/01 (αιτη ́σεις
 του Tribunale Civile e Penale di L’Aquila για την ́εκδοση
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-462/00 (1)
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως), Flora Panepucci κατα ́ Rina Iannarelli
 (C-269/01) και Αttilio Maria Cecchini κατα ́ Mario Basile (C-270/
 (2002/C 144/62) 01).
 (1) EE C 275 της 29.9.2001.
 Με δια ́ταξη της 1ης Μαρτι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-


text:
 23.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 389/37
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Οκτωβρίου 2015 — The Tea Board κατά ΓΕΕΑ — Delta Lingerie (Darjeeling)
 (Υπόθεση T-624/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Εικονιστικό σήμα Darjeeling - Προγενέστερα λεκτικά και εικονιστικά κοινοτικά συλλογικά σήματα DARJEELING - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 389/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: The Tea Board (Καλκούτα, Ινδία) (εκπρόσωποι: A. Nordemann και M. Maier, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: S. Palmero Cabezas)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Delta Lingerie (Cachan, Γαλλία) (εκπρόσωποι: G. Marchais και P. Martini-Berthon, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 17ης Σεπτεμβρίου 2013 (υπόθεση R 1504/2012-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των The Tea Board και Delta Lingerie.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 17ης Σεπτεμβρίου 2013 (υπόθεση R 1504/2012-2) όσον αφορά τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στην αίτηση καταχωρίσεως σήματος και εμπίπτουν στην κλάση 25 κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας για τη διεθνή ταξινόμηση προϊόντων και υπηρεσιών ενόψει καταχωρίσεως των σημάτων, της 15ης Ιουνίου 1957, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί, καθώς και όσον αφορά τις «υπηρεσίες λιανικής πώλησης γυναικείων εσωρούχων και γυναικείων ειδών εσωρούχων, αρωμάτων, eau-de-toilette και καλλυντικών, λευκών ειδών για το σπίτι και το μπάνιο», που περιλαμβάνονται στην αίτηση καταχωρίσεως σήματος και εμπίπτουν στην κλάση 35 κατά την έννοια του εν λόγω Διακανονισμού.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 45 της 15.2.2014.