text:
C 312/14 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 10.10.98
 peqioädot apoä 3 Ojsxbqiäot 1990 eäxy 31 Dejelbqiäot 1991, G emócotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 poroäsgsey amauoqóy cia pqxäsg uoqó.
 Ç ma tpovqexärei sgm emacoälemg ma jasabókei rsgm pqo-
 Oi emócotrey irvtqiäfomsai oäsi, koäcx sgy oqcamxärexy aco- ruetäcotra poroä 7 923 791,00 dokaqiäxm GPA, emsoäjxy
 qóy, pqojkgähgje leiäxrg sxm porosgäsxm, dioäsi atsgä dem pqoy 10 % apoä 25gy Repselbqiäot 1991ç
 peqieävei lesabasijeäy qthliäreiy, oi opoiäey ha eiävam jasa-
 rsgärei dtmasoä re epiveiqglasiäey rtmakkarroälemoty le sqiäsey
 vxäqey ma pqoraqloärotm siy epacceklasijeäy soty pqxsobot- Ç ma jasadijórei sgm emacoälemg rsa dijarsijó eänoda.
 kiäey, cia lijqeäy poroäsgsey, rsgm oqcómxrg acoqóy jai ma
 aporbeärotm siy epemdtäreiy soty siy opoiäey atsoiä eiävam pqac- Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 lasopoigärei bórei sxm porosgäsxm pot eirócomsam pqim apoä
 sgm eämaqng sgy irvtäoy sgy oqcamxärexy acoqóy. Oi emó-
 cotrey lpoäqeram ma aniopoigärotm sgm Ç cia pqxäsg uoqó G emócotra, amxämtlg esaiqeiäa isakijotä dijaiäot, g opoiäa
 Ç peqiäodo amauoqóy 1989-1991 loämom jasó eäma lijqoä leäqoy arjeiä sg dqarsgqioäsgsó sgy rsom soleäa sxm oijodolxäm jai
 pqoy dgliotqciäa porosgäsxm amauoqóy. Atseäy ha kóbotm sxm ajimgäsxm, rtlleseärve rsg Rolakiäa, bórei rtlbórexy
 poktä kicoäseqa pirsopoigsijó eiracxcgäy apÂ oä,si am dieähesam rtmauheiäray le sgm emacoleämg, rso pqoäcqalla amapst-
 Ç oäpxy oäkoi oi ókkoi rtmakkarroälemoi le sqiäsey vxäqey epi- niajgäy bogäheiay Baardaheere Agricultural Experimental Sta-
 veiqglasiäey Ç peqiäodo amauoqóy sqixäm esxäm. tion, so opoiäo seähgje re euaqlocgä cia sg Rolakiäa bórei sgy
 sqiäsgy rtluxmiäay AJE-EOJ sot Koleä, jahxäy jai rsgm tko-
 Oi emócotrey jasacceäkkotm sgm pqorbokgä sxm dijaixlósxm poiägrg emoäy pqocqóllasoy rso pkaiärio sot eäjsot Etqxpaø-
 óltmay, epeidgä g Episqopgä aqmgähgje ajqoäarg sxm rtmak- jotä Saleiäot Amapstänexy.
 karroleämxm le sqiäsey vxäqey epiveiqglasixäm, jahoärom atsoiä
 dem ejuqófomsai Ûapoä joimotäë le soty joimosijotäy epivei- Le sgm paqotära acxcgä, g opoiäa rsqeäuesai jasó sgy emaco-
 qglasiäey jai soty epiveiqglasiäey AJE. Peqaiseäqx, irvtqiäfo- leämgy tpoä sgm idioäsgsó sgy xy diaveiqiärsqiay emoäy saleiäot
 msai oäsi tuiärsasai paqabiäarg sgy aqvgäy sgy apacoqetärexy amapstänexy jai xy eqcodoäsg emoäy tuirsaleämot sgy tpak-
 sxm diajqiärexm sot óqhqot 40 paqócqauoy 3, sgy rtmhgäjgy kgäkot, gäsoi sot amsipqorxäpot sgy rsg Rolakiäa, fgseiäsai
 EJ, jahxäy jai paqabiäarg sgy aqvgäy sgy dijaiokocgleämgy apofgliäxrg koäcx sgy paqómolgy jai cemeriotqcotä sgy
 elpirsortämgy eämamsi sxm rtmakkarroleämxm le sqiäsey vxäqey ethtämgy rtlpeqiuoqóy sot em koäcx amsipqorxäpot. Paqó siy
 epiveiqglasixäm cemijxäy (oi opoiäoi dem eiävam jaliäa dtma- pqoroloiófotrey re elutäkio poäkelo saqaveäy pot rgleixähg-
 soäsgsa ma pqoraqlorsotäm, le lijqó bgälasa, rsg lecókg jam jasó sa eäsg 1990-1991, o em koäcx amsipqoärxpoy tpo-
 leiäxrg sxm porosgäsxm). Epipkeäom, g euaqlocgä sgy joimgäy vqeäxre sgm emócotra ma ejsekeärei sg rtmauheiära le sgm
 oqcamxärexy acoqóy rsiy emócotrey pqoreäbake sgm emacoleämg rtälbarg, paqó soty robaqotäy emdoiarlotäy pot
 auoqxära siy oijomolijeäy dqarsgqioäsgsey eketheqiäa soty. eiäve ejuqórei g emócotra oärom auoqó sgm paqalomgä sgy
 Seäkoy, tuiärsasai jasÂ atseäy paqóbarg sgy apouórexy sgy rsg vxäqa. Peqaiseäqx, peäqam sgy ejsekeärexy sgy rtlbórexy,
 episqopgäy diethesgärexy sxm diauoqxäm sgy Pacjoärliay o em koäcx amsipqoärxpoy epeäbake ajoälg rsgm emócotra sgm
 Oqcamxärexy Elpoqiäot (POE), rtäluxma le sgm opoiäa tpovqeäxrg episgqgärexy jai rtmsgqgärexy sxm ameceqheämsxm
 otrixädeiy diasóneiy sgy joimgäy oqcamxärexy acoqóy, idiäxy so jsiqiäxm epiä sotkóvirsom dtäo lgämey. édg so 1991 g emócotra
 rtärsgla adeixäm sgy, dem rtlbibófomsai le diasóneiy sgy cmxrsopoiägre eccqóuxy rsgm emacoälemg siy rvesijeäy anixä-
 Cemijgäy Rtluxmiäay Darlxäm jai Elpoqiäot jai sgy Cemijgäy reiy sgy apofglixärexy, jahoärom lókirsa oi evhqijeäy emeäq-
 Rtluxmiäay peqiä sot Elpoqiäot Tpgqerixäm. Epoleämxy, g Joi- ceiey rsiy opoiäey eiävam pqobeiä oi amsóqsey (jasarsqougä jai
 moäsgsa oueiäkei dia sgy apofglixärexy ma apojasarsgärei siy jkopgä tkijxäm jai lgvamglósxm, okojkgqxsijgä jasarsqougä
 emócotrey rsgm jasórsarg pot ha gäram am g artälbasg jai kegkariäa sxm jemsqijxäm cqaueiäxm jai sxm rtmeqceiäxm)
 pqoy sgm POE joimgä oqcómxrg acoqóy otdeäpose eiäve aqviä- jahxäy jai oi epajoäkothey dapómey (joärsoy ejjemxärexy,
 rei ma irvtäei. anixäreiy apofglixärexy sxm akkodapxäm lekxäm sot pqorxpi-
 jotä j.kp.) eiävam xy rtmeäpeia ma tporseiä g emócotra rtmo-
 kijgä fgliäa ameqvoälemg re poroä 7 923 791,00 dokaqiäxm GPA.
 G emócotra hexqeiä oäsi g jasakocirseäa rsgm emócotra
 Acxcgä sgy esaiqeiäay Fratelli Murri SpA jasó sgy Epi- paqómolg pqóng eäcjeisai rso oäsi, paqó so cecomoäy oäsi g
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pot arjgähgje rsiy dióktrg sot jqasijotä lgvamirlotä rsg Rolakiäa lpoqotäre ma
 13 Iotkiäot 1998 pqobkeuheiä, o amsipqoärxpoäy sgy eädxre epameikglleäma rsgm
 emócotra sgm emsokgä ma ejsekeärei sg rtälbarg jai ma
 (Tpoäherg T-106/98) rtmsgqgärei jai ma episgqgärei sgm tkopoiägrg sot pqocqól-
 (98/C 312/37) lasoy. Cmxqiäfomsay sgm jasórsarg, akkó aniokocxämsay,
 lókkom, eruakleäma sgm eneäkingä sgy, o em koäcx amsipqoärxpoy
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä) dem epeäsqewe rsgm emócotra ma seqlasiärei pqoäxqa siy eqca-
 riäey jai ma aportäqei eäcjaiqa apoä sg vxäqa sa lgvamgälasa
 G esaiqeiäa Fratelli Murri SpA, le eädqa sg Qxälg (Isakiäa), jai siy ecjasarsóreiy. Sotäso rtmirsó paqabiäarg sgy aqvgäy
 ejpqorxpotälemg apoä som Karl-Gustav von Luscka, dijgcoäqo sgy amakocijoäsgsay. Eóm eiäve pqobeiä re oqhgä jai moälilg
 Plauen (Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay), le rsóhlirg sxm elpkejoleämxm rtlueqoämsxm, o amsipqoärxpoy
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Claude Medernach, sot sgy Episqopgäy ha eiäve opxrdgäpose rtmeidgsopoigärei Ç
 dijgcoqijotä cqaueiäot Arendt & Medernach, 8-10, rue idiäxy emoäwei sxm epameikglleämxm qgsxäm pqoeidopoigärexm
 Mathias Hardt, órjgre, rsiy 13 Iotkiäot 1998, emxäpiom sot sgy emócotray rvesijó le som epijiämdtmo vaqajsgäqa sgy
 Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, acxcgä jasó jasarsórexy Ç oäsi so pqoäcqalla amapstniajgäy bogäheiay
 sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. dem gäsam lajqopqoäherla aruakeäy jai oäsi gäsam óqa jasadi-
 ---pagebreak--- 10.10.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 312/15
 jarleämo. Amsiheäsxy, o em koäcx amsipqoärxpoy enamócjare Seäkoy, g ADA paqeäbg siy apojkeirsijeäy pqoherliäey sot
 le siy emsokeäy sot sgm emócotra ma ejsekeärei lia rtälbarg g óqhqot 7 sot paqaqsgälasoy IX sot JTJ peqiä peihaqvijgäy
 opoiäa, oäpxy gäsam raueäy emoäwei sot rjopotä sgy, dem eiäve diadijariäay: g epibokgä peihaqvijgäy poimgäy sqeirgäliri eäsg
 pkeäom jameäma koäcx tpóqnexy. G ólerg apovxäqgrg apoä sg lesó sgm jiämgrg sgy peihaqvijgäy diadijariäay rtmirsó
 Rolakiäa ha eiäve amsiheäsxy episqeäwei sg diórxrg sxm peqi- pqoädgkg tpeäqbarg jóhe etäkocgy pqoherliäay. Emoäwei sgy
 otriajxäm rsoiveiäxm sgy emócotray. tpeqbórexy atsgäy, jaliäa peihaqvijgä poimgä dem lpoqeiä
 pkeäom ma epibkgheiä jai g peihaqvijgä diadijariäa pqeäpei ma
 peqasxheiä.
 Pqorutcgä sot AndreÂ van Meuter jasó sgy Episqopgäy sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 20 Iotkiäot
 1998 Pqorutcgä sgy esaiqeiäay Mannesmannröhren-Werke AG
 (Tpoäherg T-109/98) jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pot
 arjgähgje rsiy 23 Iotkiäot 1998
 (98/C 312/38)
 (Tpoäherg T-112/98)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) (98/C 312/39)
 O AndreÂ van Meuter, jósoijoy Bqtnekkxäm, ejpqorxpotäle- (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 moy apoä soty Olivier Eben jai Jean-Marc Bievez, dijgcoäqoty
 Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so dijg- G esaiqeiäa Mannesmannröhren-Werke AG, le eädqa so Mühl-
 coqijoä cqaueiäo sot Jean Tonnar, 29, rue du FosseÂ, Esch-sur- heim a.d.R. (Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay),
 Alzette, órjgre rsiy 20 Iotkiäot 1998, emxäpiom sot Pqxsodi- ejpqorxpotälemg apoä soty Bruckhaus, Westrich, Heller,
 jeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó sgy Löber, dijgcoäqoty Düsseldorf (Olorpomdiajgä Dglojqasiäa
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. sgy Ceqlamiäay), le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so
 dijgcoqijoä cqaueiäo Bonn & Schmitt, 7, Val Ste Croix,
 O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: órjgre, rsiy 23 Iotkiäot 1998, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy
 Ç ma ajtqxärei sgm peihaqvijgä poimgä pot sot epeäbake g sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 ADA rsiy 10 Ojsxbqiäot 1997, g opoiäa rtmiärsaso rsom
 tpobibarloä sot apoä som bahloä D1, jkilójio 8, rsom G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 bahloä D2, jkilójio 8, jai ma diasónei sgm apojasó-
 rsargä sot rsom pqogcotälemo bahloäç Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg rso rtämokoä sgyç
 Ç ma diasónei sgm peqósxrg sgy peihaqvijgäy diadijariäay Ç epijotqijxäy, ma ajtqxärei so óqhqo 2 sgy apouórexyç
 jasó sot pqoruetäcomsoyç
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda.
 Ç ma diasónei ma lgm epibkgheiä jaliäa ókkg peihaqvijgä
 poimgä rsom pqoruetäcomsaç Koäcoi amaiqeärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rso rtämoko sxm dija- Rso pkaiärio eäqetmay pot diemgäqcgre pqoy diapiärsxrg stvoäm
 rsijxäm enoädxm. paqabórexm so óqhqot 85 sgy rtmhgäjgy EJ ej leäqoty
 paqacxcxäm vóktba, g Episqopgä eneädxre sgm pqorbakkoä-
 Koäcoi amaiqeärexy jai jtäqia epiveiqgälasa lemg apoäuarg jasó sgy pqoruetäcotray, le sgm opoiäa epeä-
 bake rsgm pqoruetäcotra, auemoäy, sgm tpovqeäxrg ma
 Le sgm pqorbakkoälemg apoäuarg, g ADA epeäbake rsom pqo- paqórvei emsoäy pqorherliäay 30 gleqxäm siy fgsotälemey
 ruetäcomsa sgm poimgä sot tpobibarlotä apoä som bahloä D1, pkgqouoqiäey pot diakalbómomsai rso paqóqsgla sgy
 jkilójio 8, rsom bahloä D2, jkilójio 8, le irvtä apoä 1gy apouórexy jai, aueseäqot, vqglasijgä poimgä täwoty 1 000 Ecu
 Moelbqiäot 1997, cia som koäco oäsi o pqoruetäcxm paqeäbg sgm cia jóhe gleäqa jahtrseqgärexy, re peqiäpsxrg lg paqovgäy
 tpovqeäxrg pot tpeävei ma tpobkgheiä rsom iasqijoä eäkecvo jai sxm em koäcx pkgqouoqixäm.
 dieäwetre sgm elpirsortämg sgy ADA.
 G pqoruetäcotra pqobókkei sgm aisiäarg oäsi g jahgäy dem sgy
 Jasó som pqoruetäcomsa, eiämai adtämasom ma sot epibkgheiä g eädxre epaqjxäy sg dtmasoäsgsa ma diastpxärei sgm ópowgä
 poimgä sot tpobibarlotä. Paqó siy enaiqesijeäy bahlokociäey sgy pqim apoä sgm eäjdorg sgy pqorbakkoleämgy apouórexy.
 jai sgm epistviäa rsom diacxmirloä, otdeäpose pqogävhg. O Epoleämxy, g pqodijariäa dem diengävhg molostäpxy, jasó
 tpobibarloäy rtmirsó dipkgä silxqiäa sot pqoruetäcomsoy cia paqóbarg sot óqhqot 11 paqócqauoy 5, re rtmdtarloä le
 sa iädia pqaclasijó peqirsasijó, jahoärom g pqxäsg silxqiäa so óqhqo 16 paqócqauoy 2, sot jamomirlotä 17/62. Epipkeäom,
 gäsam g eäkkeiwg pqoacxcgäy. g jahgäy peqeäkeiwe ma heärei pqorgjoämsxy rsg dióherg sgy
 pqoruetäcotray sa eäccqaua pot vqgrilopoiägre cia ma
 Epipkeäom, g epibokgä peihaqvijgäy poimgäy vxqiäy o pqo- ejdxärei sgm lajqopqoäherla bkapsijgä cia sgm pqoruetä-
 ruetäcxm ma eävei rsg dióhergä sot som iasqijoä sot uójeko cotra apoäuarg jai rsa opoiäa rsgqiäfesai g apoäuarg atsgä.
 rtmirsó pqorbokgä sxm dijaixlósxm sot óltmay. Amsiheäsxy, Sotäso rtmirsó paqabiäarg sxm aqvxäm pot diastpxähgjam
 so cecomoäy oäsi g ADA cmxqiäfei rsoiveiäa pot auoqotäm sgm rsiy tpoheäreiy Solvay (1) jai ICI (2). Peqaiseäqx, g jahgäy pqo-
 jasórsarg sgy tceiäay sot pqoruetäcomsoy rtmirsó paqa- bókkei oäsi g stpijgä eäkkeiwg aisiokociäay sgy apouórexy
 biäarg sot iasqijotä apoqqgäsot, so opoiäo eiämai apoäktso jai oärom auoqó so rsoiveiäo sgy amacjaioäsgsay rtmirsó paqó-
 dgloriäay sónexy. barg sot óqhqot 190 sgy rtmhgäjgy EJ.


text:
 24.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Γαλλία) στις 29 Δεκεμβρίου 2011 — Doux Élevage SNC, Coopérative agricole UKL-ARREE κατά Ministère de l'Agriculture, de l'alimentation, de la pêche, de la ruralité et de l'aménagement du territoire, Comité interprofessionnel de la dinde française (CIDEF)
 (Υπόθεση C-677/11)
 2012/C 89/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d'État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσες: Doux Élevage SNC, Coopérative agricole UKL-ARREE
 Καθών: Ministère de l'Agriculture, de l'alimentation, de la pêche, de la ruralité et de l'aménagement du territoire, Comité interprofessionnel de la dinde française (CIDEF)
 Προδικαστικό ερώτημα
 Το άρθρο 107 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει, υπό το πρίσμα της αποφάσεως της 15ης Ιουλίου 2004, C-345/02, Pearle BV κ.λπ., να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η απόφαση εθνικής αρχής με την οποία επεκτείνεται στο σύνολο των επαγγελματιών ενός συγκεκριμένου κλάδου συμφωνία η οποία, όπως η συμφωνία που συνήφθη στο πλαίσιο της διεπαγγελματικής επιτροπής της γαλλικής γαλοπούλας (CIDEF), θεσπίζει εισφορά στο πλαίσιο αναγνωρισμένης από την εθνική αρχή διεπαγγελματικής οργανώσεως καθιστώντας την υποχρεωτική, προκειμένου να επιτραπεί η υλοποίηση δράσεων επικοινωνίας, προωθήσεως, εξωτερικών σχέσεων, εγγυήσεως της ποιότητας, έρευνας, προστασίας των συμφερόντων του κλάδου, καθώς και εκπονήσεως μελετών και διοργανώσεως πάνελ καταναλωτών συνιστά, λαμβανομένων υπόψη των επίδικων δράσεων, των τρόπων χρηματοδοτήσεώς τους και των όρων υλοποιήσεώς τους, κρατική ενίσχυση;

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/3
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 24ης Φεβρουαρίου 2005
 στην υπόθεση C-327/04: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Φινλανδίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2000/43/ΕΚ - Μη εμπρόθεσμη μεταφορά της στο εσωτερικό δίκαιο)
 (2005/C 93/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Στην υπόθεση C-327/04, με αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, που ασκήθηκε στις 27 Ιουλίου 2004, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: D. Martin και M. Huttunen), κατά Δημοκρατίας της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: T. Pynnä), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους R. Silva de Lapuerta, πρόεδρο τμήματος, J. Makarczyk και J. Klučka (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 24 Φεβρουαρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Η δημοκρατία της Φινλανδίας, μη λαμβάνοντας, όσον αφορά την επαρχία Åland, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2000/43/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Φινλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 239 της 25.09.2004.


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/32
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Οκτωβρίου 2014 — Novartis κατά ΓΕΕΑ — Tenimenti Angelini (LINEX)
 (Υπόθεση T-444/12) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση κοινοτικού λεκτικού σήματος LINEX - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα LINES PERLA - Σχετικός λόγος αρνήσεως - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 76, παράγραφος 1, in fine, του κανονισμού (EΚ) 207/2009 - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009»])
 2014/C 421/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Novartis AG (Bâle, Ελβετία) (εκπρόσωπος: M. Douglas, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Tenimenti Angelini SpA (Montalcino, Ιταλία) (εκπρόσωπος: R. Almaraz Palmero, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 6ης Αυγούστου 2012 (υπόθεση R 414/2011 4), σχετικά με τη διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Tenimenti Angelini SpA και Novartis AG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 6ης Αυγούστου 2012 (υπόθεση R 414/2011 4).
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικά του έξοδα καθώς και τα έξοδα της προσφεύγουσας.
 3)
 Η παρεμβαίνουσα φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 399 της 22.12.2012.


text:
C 134/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.5.2001
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-103/99 (1)
 βαλε το Cour administrative d’appel de Lyon με απο ́φαση
 της 13ης Μαρτι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Ministre de
 l’économie, des finances et de l’industrie κατα ́ GEMO SA (2001/C 134/22)
 (Υπο ́θεση C-126/01) Με δια ́ταξη της 7ης Νοεμβρι ́ου 2000 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-103/99 (αι ́τηση του ∆ιοικητικου ́ Πρωτοδικει ́ου
 (2001/C 134/19) Θεσσαλονι ́κης για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 Π. Μοσκω ́φ Α.Ε. κατα ́ Ιδρυ ́ματος Κοινωνικω ́ν Ασφαλι ́σεων (ΙΚΑ).
 Με απο ́φαση της 13ης Μαρτι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 19 Μαρτι ́ου 2001, το Cour administrative d’appel de Lyon στο
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Ministre de l’économie, des (1) ΕΕ C 188 της 3.7.1999.
 finances et de l’industrie και GEMO SA που εκκρεμει ́ενω ́πιο ́ν του,
 ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́
 του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 «Εντα ́σσεται ο φο ́ρος επι ́ των αγορω ́ν κρε ́ατος του α ́ρθρου 302 bis
 ZD του code général des impôts σε ́ενα συ ́στημα δυνα ́μενο να
 θεωρηθει ́ ως ενι ́σχυση υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 92 της
 Συνθη ́κης της 25ης Μαρτι ́ου 1957 περι ́ Ιδρυ ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς
 Κοινο ́τητας (νυν α ́ρθρου 87 ΕΚ);» ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-84/99 (1)
 (2001/C 134/23)
 Με δια ́ταξη της 13ης Φεβρουαρι ́ου 2001 ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 της υποθε ́σεως C-84/99 (αι ́τηση του Ηοge Raad der Nederlanden
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-91/00 (1) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Amsterdamsche
 Football Club «ΑJΑΧ» και Langenberg Participaties B.V., η οποι ́α
 (2001/C 134/20) δρα και υπο ́ την εμπορικη ́ ονομασι ́α «Fan Promotions» κατα ́
 S. C. Reule κ.λπ.
 Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 2000 ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 της υποθε ́σεως C-91/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (1) ΕΕ C 136 της 15.5.1999.
 κατα ́ Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ν.
 (1) ΕΕ C 176 της 24.6.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-163/00 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-90/00 (1) (2001/C 134/24)
 (2001/C 134/21)
 Με δια ́ταξη της 13ης Φεβρουαρι ́ου 2001 ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 Με δια ́ταξη της 6ης Οκτωβρι ́ου 2000 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- της υποθε ́σεως C-163/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της κατα ́ Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 υποθε ́σεως C-90/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ν.
 (1) ΕΕ C 176 της 24.6.2000.
 (1) ΕΕ C 176 της 24.6.2000.


text:
 10.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 362/12
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 5 Σεπτεμβρίου 2011 — Hewlett-Packard GmbH κατά Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort)
 (Υπόθεση C-460/11)
 2011/C 362/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εναγόμενη και αναιρεσείουσα: Hewlett-Packard GmbH
 Ενάγουσα και αναιρεσίβλητη: Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Υποβάλλεται στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αίτηση έκδοσης προδικαστικής απόφασης επί των εξής ερωτημάτων, τα οποία αφορούν την ερμηνεία της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (1):
 1)
 Πρέπει η οδηγία να λαμβάνεται υπόψη, κατά την ερμηνεία του εθνικού δικαίου, ακόμη και όταν τα πραγματικά περιστατικά συνέβησαν μετά την έναρξη της τυπικής ισχύος της οδηγίας στις 22 Ιουνίου 2001, αλλά πριν από την έναρξη της ουσιαστικής ισχύος της στις 22 Δεκεμβρίου 2002;
 2)
 Αποτελεί η αναπαραγωγή που πραγματοποιείται με τη χρησιμοποίηση εκτυπωτών αναπαραγωγή με τη χρήση οποιουδήποτε είδους φωτογραφικής τεχνικής ή με οποιαδήποτε άλλη μέθοδο που επιφέρει παρόμοια αποτελέσματα, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο δεύτερο ερώτημα: Ικανοποιούνται οι απαιτήσεις της οδηγίας ως προς τη δίκαιη αποζημίωση που οφείλεται, κατά το άρθρο 5, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας, για την επιβολή εξαιρέσεων ή περιορισμών στο δικαίωμα αναπαραγωγής, αν ληφθεί υπόψη το θεμελιώδες δικαίωμα ίσης μεταχείρισης, το οποίο κατοχυρώνεται με το άρθρο 20 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακόμη και στις περιπτώσεις στις οποίες οφειλέτες της εύλογης αμοιβής δεν είναι οι κατασκευαστές, εισαγωγείς ή έμποροι των εκτυπωτών, αλλά οι κατασκευαστές, εισαγωγείς ή έμποροι άλλης συσκευής ή άλλων συσκευών που εντάσσονται σε μια αλυσίδα συσκευών κατάλληλων για τέτοιου είδους αναπαραγωγή;
 (1) ΕΕ L 167, σ. 10.


text:
 16.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 14/33
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Οκτωβρίου 2016 — Vitra Collections/EUIPO — Consorzio Origini (μορφή καρέκλας)
 (Υπόθεση T-455/15) (1)
 ((Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Απόσυρση της αιτήσεως κηρύξεως ακυρότητας - Κατάργηση της δίκης))
 (2017/C 014/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Vitra Collections AG (Muttenz, Ελβετία) (εκπρόσωπος: V. von Bomhard, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο διανοητικής ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς P. Bullock, στη συνέχεια D. Hanf, και τέλος D. Hanf και S. Bonne)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Consorzio Origini per l’Internazionalizzazione (Φλωρεντία, Ιταλία) (εκπρόσωπος: S. Rizzo, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 18ης Μαρτίου 2015 (υπόθεση R 664/2011-5), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ Consorzio Origini και Vitra Collections AG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2)
 Οι Vitra Collections AG και Consorzio Origini per I’Internazionalizzazione φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και, εκάστη, το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του καθού.
 (1) EE C 320της 28.9.2015.


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/23
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale Ordinario di Prato στις 18 Αυγούστου 2010 — Ποινική διαδικασία κατά Michela Pulignani, Alfonso Picariello, Bianca Cilla, Andrea Moretti, Mauro Bianconi, Patrizio Gori, Emilio Duranti, Concetta Zungri
 (Υπόθεση C-413/10)
 ()
 (2010/C 288/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Ordinario di Prato
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Michela Pulignani, Alfonso Picariello, Bianca Cilla, Andrea Moretti, Mauro Bianconi, Patrizio Gori, Emilio Duranti, Concetta Zungri
 Προδικαστικό ερώτημα
 Είναι συμβατή προς τα άρθρα 43 και 49 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας η ιταλική νομοθεσία περί συγκεντρώσεως στοιχημάτων και συγκεκριμένα τα άρθρα 4 του νόμου αριθ. 401/89 και 88 του βασιλικού διατάγματος 773/31, όπως τροποποιήθηκαν με τα άρθρα 37, παράγραφοι IV και V, του νόμου της 23.12.2000 αριθ. 388, 38 του διατάγματος-νόμου αριθ. 223/06 και το άρθρο 23 του σχεδίου συμβάσεως που δημοσιεύθηκε στην ΕΕΕΕ της 30.08.2006;


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/84
 Προσφυγή της 29ης Σεπτεμβρίου 2006 — Spee κατά Europol
 (Υπόθεση F-121/06)
 (2006/C 326/169)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: David Spee (Rijswijk, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: D. C. Coppens δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Αστυνομίας (Europol)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Europol της 5ης Ιουλίου 2006·
 —
 να υποχρεώσει την Europol να χορηγήσει δύο κλιμάκια στον προσφεύγοντα από 1ης Νοεμβρίου 2005·
 —
 να καταδικάσει την Europol στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων βάλει κατά της αποφάσεως να μη του χορηγηθεί αύξηση αποδοχών αναλογούσα σε ένα από τα κλιμάκια, κατά την έννοια του άρθρου 29 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως του προσωπικού της Europol, ενώ κατά τη γνώμη του είχε δικαίωμα για αύξηση αντίστοιχη δύο κλιμακίων.
 Υποστηρίζει ότι η Europol έλαβε υπόψη όχι μόνο την εκτίμηση που προβλέπει το άρθρο 29 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως του προσωπικού Europol αλλά και αυτήν που προβλέπει το άρθρο 28 του κανονισμού αυτού. Ενεργώντας κατ' αυτόν τον τρόπο η διοίκηση εφάρμοσε αναδρομικά το έγγραφο της 24ης Μαρτίου 2006 που τιτλοφορείται «Policy on the Determination of Salary Scale and Incremental Points of Europol Staff», κατά παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου.
 Επιπλέον, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι ακόμη και αν υποτεθεί ότι η διοίκηση είχε το δικαίωμα να λάβει υπόψη της δύο εκτιμήσεις, η μέθοδος που εφάρμοσε είναι αριθμητικά εσφαλμένη και δυσμενής για τον εργαζόμενο.


text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/45
 Προσφυγή της 5ης Σεπτεμβρίου 2008 — Csepeli Áramtermelő κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-370/08)
 (2008/C 301/76)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Εταιρία Csepeli Áramtermelő kft (Βουδαπέστη, Ουγγαρία) (εκπρόσωποι: Á. Máttyus, K. Ferenczi, B. van de Walle de Ghelcke, T. Franchoo και D. Fessenko, avocats)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής καθόσον προσδιορίζει την Csepel ως δικαιούχο κρατικής ενίσχυσης που κρίθηκε ασύμβατη με την κοινή αγορά και καθόσον υποχρεώνει την Ουγγαρία να ανακτήσει τη φερόμενη ως κρατική ενίσχυση από την Csepel, νομιμοτόκως, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως C(2008) 2223 τελικό της Επιτροπής, της 4ης Ιουνίου 2008 (απόφαση C 41/2005 — Λανθάνον κόστος στην Ουγγαρία), καθόσον προσδιορίζει την προσφεύγουσα ως δικαιούχο κρατικής ενισχύσεως ασύμβατης με την κοινή αγορά και καθόσον υποχρεώνει την Ουγγαρία να ανακτήσει τη φερόμενη ως κρατική ενίσχυση από την προσφεύγουσα, νομιμοτόκως.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν στοιχειοθέτησε και δεν δικαιολόγησε επαρκώς το συμπέρασμά της σύμφωνα με το οποίο η σύμβαση αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας που συνήφθη μεταξύ της προσφεύγουσας, ιδιοκτήτριας σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ουγγαρία η οποία τελικά αγοράσθηκε από την εταιρία Atel AG, και της δημόσιας επιχείρησης δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας, Magyar Villamos Művek Rt. («MVM»), συνιστά κρατική ενίσχυση ασύμβατη με την κοινή αγορά. Προς στήριξη των ισχυρισμών της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους εξής λόγους.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παραβίασε τα άρθρα 253 ΕΚ και 87, παράγραφος 1, ΕΚ, καθόσον το συμπέρασμά της σύμφωνα με το οποίο η σύμβαση αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας της προσφεύγουσας της παρέσχε οικονομικό πλεονέκτημα πάσχει από έλλειψη αιτιολογίας και από πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως κρίνοντας ότι η σύμβαση αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας της προσφεύγουσας νόθευε τον ανταγωνισμό.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παραβίασε τις αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης καθόσον η υποχρέωση ανακτήσεως είναι αδικαιολόγητη υπό τις ειδικές συνθήκες της υποθέσεως βάσει των γενικών αρχών του κοινοτικού δικαίου. Εξάλλου, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως όσον αφορά τη μέθοδο που χρησιμοποίησε για τον υπολογισμό των προς ανάκτηση ποσών.


text:
 30.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 130/18
 Προσφυγή της 2ας Μαρτίου 2011 — BFA κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-120/11)
 2011/C 130/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Banque pour le financement de l’agriculture (BFA) (Αμπιτζάν, Ακτή Ελεφαντοστού) (εκπρόσωπος: J.-C. Tchikaya, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2011/18/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/656/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου σχετικά με την ανανέωση των περιοριστικών μέτρων κατά της Ακτής του Ελεφαντοστού, και τον κανονισμό (ΕΕ) 25/2011 του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 560/2005 για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων ενόψει της κατάστασης στην Ακτή του Ελεφαντοστού, καθόσον αφορούν την προσφεύγουσα·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλει η προσφεύγουσα είναι κατ’ ουσίαν όμοια ή παραπλήσια με τα προβαλλόμενα στο πλαίσιο της υποθέσεως T-118/11, Attey κατά Συμβουλίου.


text:
 C 173/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 16.6.2001
 1) 'Οταν η εξε ́ταση του εμπορευ ́ματος που διατα ́χθηκε απο ́ τους Α. La Pergola, προ ́εδρο τμη ́ματος, Μ. Wathelet,
 την τελωνειακη ́ αρχη ́ προς επαλη ́θευση διασαφη ́σεως που D. Α. Ο. Edward, Ρ. Jann (εισηγητη ́) και L. Sevón, δικαστε ́ς,
 ́εχει γι ́νει αποδεκτη ́ δεν μπο ́ρεσε να πραγματοποιηθει ́, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε
 επειδη ́ το εμπο ́ρευμα αυτο ́ ́εχει απομακρυνθει ́, χωρι ́ς την την 1η Φεβρουαρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ́εγκριση της αρμο ́διας τελωνειακη ́ς αρχη ́ς, απο ́ τον χω ́ ρο
 τελωνειακη ́ς εναποθε ́σεως, η τελωνειακη ́ οφειλη ́ κατα ́ την 1) Εφο ́σον οι ∆ημο ́σιες Υπηρεσι ́ες Χωροταξι ́ας και Κατασκευω ́ν
 εισαγωγη ́ γεννα ́ται βα ́σει του ́αρθρου 203, παρα ́γραφος 1, του Val-de-Marne και του Παρισιου ́ καθω ́ ς και η Ανω ́ νυμη
 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλι ́ου, της Εταιρι ́α Κατοικιω ́ ν Χαμηλου ́ Ενοικι ́ου Logirel δεν δημοσι ́-
 12ης Οκτωβρι ́ου 1992, περι ́ θεσπι ́σεως κοινοτικου ́ τελω- ευσαν προκηρυ ́ξεις συνα ́ψεως συμβα ́σεων δημοσι ́ων ́εργων
 νειακου ́ κω ́ δικα. στην Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ανα-
 φορικα ́ με τις συμβα ́σεις για τη συ ́ναψη των οποι ́ων δημοσι-
 2) Η γε ́νεση ́η η ́υπαρξη τελωνειακη ́ς οφειλη ́ς κατα ́ την ευ ́θηκε προκη ́ρυξη, αντιστοι ́χως, στο Bulletin officiel des
 εισαγωγη ́, συ ́μφωνα με το ́αρθρο 203, παρα ́γραφος 1, του annonces des marchés publics της 7ης και της
 κανονισμου ́ 2913/92, δεν αποκλει ́εται ́οταν η διασα ́φηση 16ης Φεβρουαρι ́ου 1995 και στο Moniteur des travaux
 που παραλαμβα ́νει το τελωνει ́ο συνοδευ ́εται απο ́ πιστοποιη- publics et du bâtiment της 17ης Φεβρουαρι ́ου 1995, η
 τικα ́ καταγωγη ́ς καταρτισθε ́ντα με το ́εντυπο Α, μη δυνα ́- Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει
 μενα να αμφισβητηθου ́ν απο ́ τυπικη ́ς απο ́ψεως, και επι ́ των απο ́ την οδηγι ́α 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 εμπορευμα ́των που αφορα ́ η διασα ́φηση ́εχει εφαρμοστει ́ ο 14ης Ιουνι ́ου 1993, περι ́ συντονισμου ́ των διαδικασιω ́ ν για
 μηδενικο ́ς προτιμησιακο ́ς συντελεστη ́ς. τη συ ́ναψη συμβα ́σεων δημοσι ́ων ́εργων και, ειδικο ́τερα,
 απο ́ το ́αρθρο της 11, παρα ́γραφος 2.
 (1) ΕΕ C 136 της 15.5.1999. 2) Καταδικα ́ζει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 3) Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας
 Ιρλανδι ́ας φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 246 της 28.8.1999.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 1ης Φεβρουαρι ́ου 2001
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 στην υπο ́θεση C-237/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1) της 1ης Φεβρουαρι ́ου 2001
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 93/37/ΕΟΚ — στην υπο ́θεση C-333/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 Συμβα ́ σεις δημοσι ́ων ́εργων — 'Εννοια της “αναθε ́τουσας τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 αρχη ́ς”»)
 [«Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Κοινοτικο ́ καθεστω ́ ς δια-
 τηρη ́σεως και διαχειρι ́σεως των αλιευτικω ́ ν πο ́ρων —
 (2001/C 173/06) ́ ν και των σχετικω ́ ν με αυτε ́ς
 'Ελεγχος των αλιευτικω
 δραστηριοτη ́των — Επιθεω ́ ρηση αλιευτικω ́ ν σκαφω ́ ν και
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) ́ελεγχος εκφορτω ́ σεων [α ́ ρθρα 5, παρα ́ γραφος 2, του κανο-
 νισμου ́ (ΕΟΚ) 170/83 και 1, παρα ́ γραφος 1, του κανο-
 νισμου ́ (ΕΟΚ) 2241/87] — Προσωρινη ́ απαγο ́ρευση των
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ αλιευτικω ́ ν δραστηριοτη ́των (α ́ ρθρο 11, παρα ́γραφος 2,
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») του κανονισμου ́ 2241/87) — Ποινικη ́ η ́ διοικητικη ́ δι ́ωξη
 κατα ́ των υπευθυ ́νων για παραβα ́σεις της κοινοτικη ́ς κανο-
 Στην υπο ́θεση C-237/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των νιστικη ́ς ρυθμι ́σεως σχετικα ́ με τη διατη ́ρηση και τον
 (εκπρο ́σωπος: Μ. Nolin) κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: ́ελεγχο (α ́ ρθρα 5, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 170/83
 Κ. Rispal-Bellanger, F. Million και S. Pailler) υποστηριζο ́μενης και 1, παρα ́ γραφος 2, του κανονισμου ́ 2241/87)»]
 απο ́ το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας
 Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́σωπος: R. V. Magrill), με αντικει ́μενο να αναγνω- (2001/C 173/07)
 ριστει ́ ο ́τι, ο ́σον αφορα ́ δια ́φορες διαδικασι ́ες συνα ́ψεως συμβα ́σεων
 δημοσι ́ων ́εργων για την κατασκευη ́ κατοικιω ́ν, διενεργηθει ́σες απο ́ (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 δημο ́σιες υπηρεσι ́ες χωροταξι ́ας και κατασκευω ́ν και απο ́ ανω ́νυμες
 εταιρι ́ες κατασκευη ́ς κατοικιω ́ν χαμηλου ́ ενοικι ́ου, η Γαλλικη ́
 ∆ημοκρατι ́α παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1993, περι ́ στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 συντονισμου ́ των διαδικασιω ́ν για τη συ ́ναψη συμβα ́σεων δημοσι ́ων
 ́εργων (ΕΕ L 199, σ. 54), και ειδικο ́τερα απο ́ το α ́ρθρο της 11, Στην υπο ́θεση C-333/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 παρα ́γραφος 2, το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ (εκπρο ́σωποι: Τ. van Rijn και Β. Mongin) κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρα-


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/71
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 29ης Ιουνίου 2010 — Esneau-Kappé κατά Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Υπηρεσίας (Ευρωπόλ)
 (Υπόθεση F-42/09) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της Ευρωπόλ - Μη ανανέωση συμβάσεως - Σύμβαση αορίστου χρόνου - Άρθρο 6 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως της Ευρωπόλ - Αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας)
 (2010/C 288/133)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Anne Esneau-Kappé (Χάγη, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: αρχικώς, P. de Casparis, δικηγόρος, στη συνέχεια W. J. Dammingh και N. D. Dane, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ) (εκπρόσωποι: D. Neumann και D. El Khoury, επικουρούμενοι από τους B. Wägenbaur και R. Van der Hout, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της 12ης Ιουνίου 2008, με την οποία η καθής πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι δεν υπήρχε δυνατότητα να της προσφερθεί μόνιμη θέση, καθώς και της αποφάσεως της 7ης Ιανουαρίου 2009 με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση που υποβλήθηκε κατά της πρώτης αποφάσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση 12ης Ιουνίου 2008, με την οποία η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ) αρνήθηκε να προσφέρει σύμβαση αορίστου χρόνου στην Α. Esneau-Kappé.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπόλ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 180 της 1.8.2009, σ. 63.


text:
 11.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 36/24
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Hof van Beroep te Antwerpen (Βέλγιο) με απόφαση της 29ης Νοεμβρίου 2005 στην υπόθεση Lucien De Graaf και Gudula Daniels κατά Βελγικού Δημοσίου
 (Υπόθεση C-436/05)
 (2006/C 36/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Με απόφαση της 29ης Νοεμβρίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 5 Δεκεμβρίου 2005, το Hof van Beroep te Antwerpen (Βέλγιο), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ, αφενός, Lucien De Graaf και Gudula Daniels και, αφετέρου, Βελγικού Δημοσίου, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προσδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1.
 Έχει ο κανονισμός 1408/71 (1) εφαρμογή επί της επιβαρύνσεως aanvullende crisisbijdrage η οποία επιβλήθηκε από τον εθνικό νομοθέτη και έχει ως σκοπό να αποτελέσει μια εναλλακτική χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφαλίσεως;
 2.
 Επιτρέπει το άρθρο 39 ΕΚ στο Βέλγιο να υπαγάγει ένα φυσικό πρόσωπο, το οποίο κατοικεί στο Βέλγιο αλλά ασκεί τις επαγγελματικές του δραστηριότητες (σχεδόν) εξ ολοκλήρου σε άλλο κράτος μέλος, στην επιβάρυνση aanvullende crisisbijdrage για τη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφαλίσεως, όταν, όσον αφορά την κοινωνική ασφάλιση, το σχετικό πρόσωπο δεν έχει υποχρέωση καταβολής εισφορών στο Βέλγιο αλλά στο κράτος εργασίας του, ενώ όλοι οι άλλοι που κατοικούν στο κράτος κατοικίας του και υπόκεινται στην επιβάρυνση aanvullende crisisbijdrage έχουν υποχρέωση καταβολής εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως στο Βέλγιο;
 3.
 Επιτρέπει το άρθρο 39 ΕΚ σε ένα κράτος μέλος να διακρίνει μεταξύ των φορολογουμένων με το να φορολογεί τους κατοίκους της μεθορίου, που εργάζονται σε άλλο κράτος μέλος, σε σημαντικό βαθμό βαρύτερα απ' όσο φορολογεί τους κατοίκους ημεδαπής που δεν κατοικούν στη μεθόριο και που και αυτοί εργάζονται σε άλλο κράτος μέλος;
 4.
 Δύναται ένας κάτοικος κράτους μέλους, ο οποίος ασκεί τις επαγγελματικές του δραστηριότητες σχεδόν εξ ολοκλήρου σε άλλο κράτος μέλος (ο Α), να επικαλεστεί την αρχή της «μεταχειρίσεως του μάλλον ευνοουμένου κράτους» όταν το κράτος μέλος προβλέπει ευνοϊκότερη φορολογική μεταχείριση για άλλους κατοίκους ημεδαπής που και αυτοί ασκούν τις επαγγελματικές τους δραστηριότητες σχεδόν εξ ολοκλήρου σε τρίτο κράτος μέλος (τους Β);
 5.
 Εμποδίζει το άρθρο 39 ΕΚ ή κάποια άλλη διάταξη ένα κράτος μέλος να μην επιτρέπει τη φορολογική έκπτωση των εισφορών υγειονομικής ασφαλίσεως στην περίπτωση ενός κατοίκου ημεδαπής ο οποίος ασκεί τις επαγγελματικές του δραστηριότητες σχεδόν εξ ολοκλήρου σε άλλο κράτος μέλος όταν τέτοια έκπτωση ισχύει τόσο για τους κατοίκους του κράτους κατοικίας όσο και για αυτούς του κράτους εργασίας που δεν χρησιμοποιούν την ελευθερία κυκλοφορίας των εργαζομένων;
 6.
 Εμποδίζει το άρθρο 39 ΕΚ ή κάποια άλλη διάταξη το κράτος κατοικίας να εξαρτά τη φορολογική έκπτωση των εισφορών υγειονομικής ασφαλίσεως μεταξύ άλλων από την προϋπόθεση ότι η υγειονομική αυτή ασφάλιση συμφωνήθηκε με αναγνωρισμένο στο κράτος κατοικίας αλληλασφαλιστικό φορέα, ενώ, κατά τη νομοθεσία του κράτους κατοικίας, για τους κατοίκους του κράτους αυτού οι οποίοι χρησιμοποιούν την ελευθερία κυκλοφορίας των εργαζομένων είναι νομικώς αδύνατον να συμφωνήσουν επικουρική υγειονομική ασφάλιση με τέτοιον αλληλασφαλιστικό φορέα;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73).


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 2ας Δεκεμβρίου 2010 [αίτηση του Giudice di pace di Cortona (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Edyta Joanna Jakubowska κατά Alessandro Maneggia
 (Υπόθεση C-225/09) (1)
 (Κανόνες της Ενώσεως αφορώντες την άσκηση του δικηγορικού επαγγέλματος - Οδηγία 98/5/ΕΚ - Άρθρο 8 - Αποτροπή συγκρούσεων συμφερόντων - Εθνική νομοθεσία απαγορεύουσα την άσκηση του δικηγορικού επαγγέλματος παραλλήλως με εργασία υπό την ιδιότητα δημοσίου υπαλλήλου μερικής απασχολήσεως - Διαγραφή από μητρώο δικηγόρων δικηγορικού συλλόγου)
 2011/C 30/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτών δικαστής
 Giudice di pace di Cortona
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Edyta Joanna Jakubowska
 κατά
 Alessandro Maneggia
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Giudice di pace di Cortona — Ερμηνεία του άρθρου 6 της οδηγίας 77/249/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1977, περί διευκολύνσεως της πραγματικής ασκήσεως της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών από δικηγόρους (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ. 249), του άρθρου 8 της οδηγίας 98/5/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κα του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διευκόλυνση της μόνιμης ασκήσεως του δικηγορικού επαγγέλματος σε κράτος μέλος διάφορο εκείνου στο οποίο αποκτήθηκε ο επαγγελματικός τίτλος (ΕΕ L 77, σ. 36), και των άρθρων 3, 4, 10, 81 και 98 ΕΚ — Εθνική ρύθμιση η οποία καθιστά την άσκηση του ελεύθερου επαγγέλματος του δικηγόρου ασύμβατη με την κατά μερική απασχόληση εργασία σε δημόσια υπηρεσία — Διαγραφή από τα μητρώα δικηγόρων όσων δικηγόρων δεν επέλεξαν μεταξύ του ελεύθερου επαγγέλματος και της εργασίας κατά μερική απασχόληση
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 3, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', ΕΚ, 4 ΕΚ, 10 ΕΚ, 81 ΕΚ και 98 ΕΚ δεν αποκλείουν την εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως η οποία εμποδίζει τους δημοσίους υπαλλήλους που απασχολούνται στο πλαίσιο σχέσεως εργασίας μερικής απασχολήσεως να ασκήσουν το δικηγορικό επάγγελμα, έστω και αν έχουν άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος αυτού, επιβάλλοντας τη διαγραφή τους από το οικείο μητρώο δικηγόρων.
 2)
 Το άρθρο 8 της οδηγίας 98/5/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διευκόλυνση της μόνιμης ασκήσεως του δικηγορικού επαγγέλματος σε κράτος μέλος διάφορο εκείνου στο οποίο αποκτήθηκε ο επαγγελματικός τίτλος, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το κράτος μέλος υποδοχής δύναται να επιβάλει στους δικηγόρους που είναι εγγεγραμμένοι εκεί και εργάζονται –είτε κατά πλήρη είτε κατά μερική απασχόληση– σε άλλον δικηγόρο, ένωση ή εταιρία δικηγόρων, ή δημόσια ή ιδιωτική επιχείρηση, περιορισμούς όσον αφορά την άσκηση του δικηγορικού επαγγέλματος παραλλήλως με την εν λόγω εργασία, αρκεί οι περιορισμοί αυτοί να μην υπερβαίνουν τα όρια που είναι αναγκαία για την επίτευξη του σκοπού προλήψεως συγκρούσεων συμφερόντων και να εφαρμόζονται επί του συνόλου των δικηγόρων που είναι εγγεγραμμένοι στο εν λόγω κράτος μέλος.
 (1) ΕΕ C 205 της 29.8.2009.


text:
 30.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 202/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 8ης Μαΐου 2014 — Bimbo, SA κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Panrico, SA
 (Υπόθεση C-591/12 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος BIMBO DOUGHNUTS - Προγενέστερο ισπανικό λεκτικό σήμα DOGHNUTS - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως - Αυτοτελής διακριτική θέση στοιχείου σύνθετου λεκτικού σήματος))
 2014/C 202/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Bimbo, SA (εκπρόσωποι: C. Prat, abogado, R. Ciullo, Barrister)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: A. Folliard-Monguíral και J. Crespo Carrillo), Panrico, SA (εκπρόσωπος: D. Pellisé Urquiza, abogado)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 10 Οκτωβρίου 2012, επί της υποθέσεως T-569/10, Bimbo, S c κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), και με την οποία απέρριψε την προσφυγή ακυρώσεως που άσκησε ο αιτών την καταχώριση του λεκτικού σήματος «BIMBO DOUGHNUTS», για προϊόντα της κλάσεως 30, κατά της αποφάσεως R 838/2009-4 του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 7ης Οκτωβρίου 2010, περί απορρίψεως της προσφυγής κατά της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση καταχωρίσεως του εν λόγω σήματος στο πλαίσιο ανακοπής ασκηθείσας από τον δικαιούχο του διεθνούς λεκτικού σήματος και των εθνικών λεκτικών σημάτων «DONUT», «DOGHNUTS» και «DONUTS» και των διεθνών και εθνικών εικονιστικών σημάτων που περιέχουν το λεκτικό στοιχείο «donuts» για προϊόντα της κλάσεως 30 — Άρθρο 8, παράγραφος 1 στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 — Κίνδυνος συγχύσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Bimbo SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 55 της 23.2.2013.


text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/21
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Düsseldorf (Γερμανία) στις 31 Μαΐου 2007 — Mitsui & Co. Deutschland GmbH κατά Hauptzollamt Düsseldorf
 (Υπόθεση C-256/07)
 (2007/C 183/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Düsseldorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Mitsui & Co. Deutschland GmbH.
 Καθού: Hauptzollamt Düsseldorf.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Mειώνουν οι πληρωμές του πωλητή και κατασκευαστή προς τον αγοραστή, οι οποίες πραγματοποιούνται, όπως στην υπό κρίση υπόθεση, στο πλαίσιο συμβάσεως εγγυήσεως και με τις οποίες καλύπτονται προς όφελος του αγοραστή δαπάνες επισκευών που έχει αναλάβει έναντι των πελατών του, τη δασμολογητέα αξία του άρθρου 29, παράγραφοι 1 και 3, στοιχείο α', του κανονισμού (EΟΚ) 2913/92 (1) του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, η οποία δηλώθηκε βάσει της συνομολογηθείσας μεταξύ του πωλητή και κατασκευαστή και του αγοραστή τιμής;
 2.
 Αποτελούν οι αναφερθείσες στο ερώτημα υπ' αριθμ. 1 πληρωμές του πωλητή και κατασκευαστή προς τον αγοραστή για την επιστροφή των δαπανών εγγυήσεως τροποποίηση της συναλλακτικής αξίας κατά το άρθρο 145, παράγραφος 2, του κανονισμού (EΟΚ) 2454/93 (2) της Επιτροπής, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (EΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EΚ) 444/2002 (3) της Επιτροπής, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 καθώς και των κανονισμών (EΚ) 2787/2000 και (EΚ) 993/2001 (ΕΕ L 68/11);
 3.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ή στο δεύτερο ερώτημα: Πρέπει το άρθρο 145, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (EΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EΚ) 444/2002 της Επιτροπής για την τροποποίηση του κανονισμού (EΟΚ) 2454/93 καθώς και των κανονισμών (EΚ) 2787/2000 και (EΚ) 993/2001, να εφαρμοστεί επί εισαγωγών, για τις οποίες πραγματοποιήθηκαν τελωνειακές διασαφήσεις πριν από την έναρξη ισχύος του κανονισμού (EΚ) 444/2002 της Επιτροπής για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 καθώς και των κανονισμών (EΚ) 2787/2000 και (EΚ) 993/2001;
 4.
 Εάν δοθεί καταφατική απάντηση στο τρίτο ερώτημα: Είναι έγκυρο το άρθρο 145, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (EΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (EΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EΚ) 444/2002 της Επιτροπής για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 καθώς και των κανονισμών (EΚ) 2787/2000 και (EΚ) 993/2001;
 (1) ΕΕ L 302, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 253, σ. 1.
 (3) ΕΕ L 68, σ. 11.


text:
 28.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 160/22
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Απριλίου 2011 — Zitro IP κατά ΓΕΕΑ — Show Ball Informática (BINGO SHOWALL)
 (Υπόθεση T-179/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος BINGO SHOWALL - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα SHOW BALL - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2011/C 160/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Zitro IP Sàrl (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: A. Canela Giménez, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Show Ball Informática Ltda (São Paulo, Βραζιλία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 9ης Φεβρουαρίου 2010 (υπόθεση R 666/2009-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Zitro IP Sàrl και της Show Ball Informática Ltda.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Zitro IP Sàrl στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 161 της 19.6.2010.


text:
 5.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 72/34
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 20ής Ιανουαρίου 2011 — Strack κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-132/07) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Άρθρα 17, 17α και 19 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης - Αίτηση άδειας για τη δημοσιοποίηση εγγράφων - Αίτηση άδειας για τη δημοσίευση κειμένου - Αίτηση άδειας για τη χρησιμοποίηση των διαπιστώσεων ενώπιον εθνικών δικαστικών αρχών - Παραδεκτό)
 2011/C 72/54
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Guido Strack (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωπος: H. Tettenborn)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και B. Eggers, επικουρούμενοι από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Υπαλληλική υπόθεση — Ακύρωση διαφόρων αποφάσεων της Επιτροπής περί απορρίψεως της αιτήσεως του προσφεύγοντος να επιτραπεί, αφενός, η δημοσίευση ορισμένων εγγράφων και, αφετέρου, η υποβολή μηνύσεως κατά (πρώην) Επιτρόπων και υπαλλήλων της Επιτροπής — Αίτημα αποζημιώσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον G. Strack στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) EE C 107 της 26.4.2008, σ. 44.


text:
 25.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/27
 Προσφυγή της Δήμητρας Λαντζώνη κατά του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 18 Απριλίου 2005
 (Υπόθεση T-156/05)
 (2005/C 155/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Δήμητρα Λαντζώνη, κάτοικος Λουξεμβούργου, εκπροσωπούμενη από τη Michèle Bouché, δικηγόρο, άσκησε στις 18 Απριλίου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κονοτήτων προσφυγή κατά του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1.
 να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τις διοικητικές ενστάσεις επιτροπής, της 8ης Μαρτίου 2005, καθόσον απορρίπτει τις δύο διοικητικές ενστάσεις της προσφεύγουσας, της 22ας Σεπτεμβρίου 2004, βάλλουσες, αντιστοίχως, κατά της χορηγήσεως σ' αυτήν των μορίων προαγωγής για το έτος 2002 και κατά της μη προαγωγής της κατά την περίοδο προαγωγών 2003·
 2.
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Τον Νοέμβριο του 2003, η προσφεύγουσα, μόνιμη υπάλληλος του καθού, πληροφορήθηκε ότι δεν της είχε χορηγηθεί κανένα μόριο προαγωγής. Αμφισβήτησε την απόφαση αυτή, προβάλλοντας ότι, κατά τον χρόνο χορηγήσεως των μορίων προαγωγής, η έκθεση βαθμολογίας της δεν είχε καταστεί ακόμα οριστική. Κατόπιν της αμφισβητήσεως αυτής και της βελτιώσεως της βαθμολογίας της από τον δευτεροβάθμιο βαθμολογητή, ο ιεραρχικός προϊστάμενος της προσφεύγουσας επανεξέτασε την περίπτωσή της λαμβάνοντας υπόψη την οριστική βαθμολογία της, αλλά, και πάλι, αποφάσισε να μην της χορηγήσει μόρια προαγωγής για το 2002. Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα βάλλει κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως καθώς και κατά της αποφάσεως περί μη προαγωγής της κατά την περίοδο προαγωγών 2003.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, στηριζόμενη στην ασυμφωνία μεταξύ της αποφάσεως περί μη χορηγήσεως μορίων προαγωγής και των κρίσεων και της βαθμολογίας που περιέχονται στην έκθεση βαθμολογίας της. Υποστηρίζει, επίσης, ότι το καθού συνέκρινε τα προσόντα της όχι με τα προσόντα του συνόλου των προαγωγίμων κατά την ίδια περίοδο υπαλλήλων του οργάνου, αλλά μόνον με των λοιπών υπαλλήλων της υπηρεσίας της, κατά παράβαση τόσο του άρθρου 45 του ΚΥΚ όσο και του σημείου 8 της αποφάσεως του Δικαστηρίου περί προαγωγών. Επικαλείται, εξάλλου, πλημμέλειες κατά τη σύνταξη της γνωμοδοτήσεως της επιτροπής προαγωγών, ήτοι μη τήρηση της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας.
 Όσον αφορά την αμφισβήτηση της αποφάσεως περί μη προαγωγής της, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η βαθμολογία της ουδόλως δικαιολογεί καθήλωση της σταδιοδρομίας της, ιδίως καθόσον οι αιτιάσεις που διατυπώνονται κατ' αυτής στις εκθέσεις βαθμολογίας της είναι ασαφείς και αναιτιολόγητες.


text:
10.6.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 163/13
 6) Στην περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο τε ́ταρτο ερω ́τημα: Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Cour d’Appel de Paris (13ο τμη ́μα) στην υπο ́θεση
 Πρε ́πει η υποχρε ́ωση αγαστη ́ς συνεργασι ́ας των εθνικω ́ν αρχω ́ν, Εισαγγελικη ́ αρχη ́ κατα ́ Claude Laguillaumie
 ειδικο ́τερα των δικαστηρι ́ων κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 5
 (νυν α ́ρθρου 10) ΕΚ, και η αρχη ́ της αποτελεσματικο ́τητας να (Υπο ́θεση C-116)
 λαμβα ́νονται υπο ́ψη και να μην εφαρμο ́ζονται επομε ́νως
 εθνικοι ́ κανο ́νες του ουσιαστικου ́ η ́ του δικονομικου ́ δικαι ́ου
 που περιορι ́ζουν την προβολη ́ αξιω ́σεων βα ́σει του κοινοτικου ́ (2000/C 163/22)
 δικαι ́ου, ο ́πως εν προκειμε ́νω της αξιω ́σεως εκ κρατικη ́ς
 ευθυ ́νης, ενο ́σω δεν ́εχει καταστει ́ πλη ́ρως σαφε ́ς το περιεχο ́-
 Με δια ́ταξη η οποι ́α περιη ́λθε στη Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου
 μενο της κοινοτικου ́ δικαι ́ου αξιω ́σεως, αφου ́ δε επιληφθει ́
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 27ης Μαρτι ́ου 2000, το Cour
 το ∆ικαστη ́ριο στο πλαι ́σιο διαδικασι ́ας για την ́εκδοση
 d’Appel de Paris (13ο τμη ́μα) ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο, στο
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως στον βαθμο ́ που αυτο ́ ει ́ναι
 πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Εισαγγελικη ́ αρχη ́ κατα ́ Claude
 αναγκαι ́ο;
 Laguillaumie,
 να αποφανθει ́ επι ́ προδικαστικου ́ ερωτη ́ματος σχετικα ́ με το
 συμβατο ́ του διατα ́γματος ης 1ης Απριλι ́ου 1992 και των υπουργι-
 κω ́ν αποφα ́σεων της 12ης Νοεμβρι ́ου 1992 και της
 30η ́ς Αυγου ́στου 1996, περι ́ εξουσιοδοτη ́σεως αποκλειστικα ́ της
 εταιρι ́ας ECO EMBALLAGE να προβαι ́νει στην ανα ́κτηση ο ́λων
 των προϊο ́ντων, εκτο ́ς υα ́λου και φαρμα ́κων, σε ο ́λη τη γαλλικη ́
 επικρα ́τεια, προς τις αρχε ́ς που διατυπω ́νονται στο α ́ρθρο 85 της
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Συνθη ́κης της Ρω ́μης (νυν α ́ρθρο 81 ΕΚ)· στο α ́ρθρο 86 της
 βαλε το Finanzgericht Münster με δια ́ταξη της Συνθη ́κης της Ρω ́μης (νυν α ́ρθρο 82 ΕΚ)· στην οδηγι ́α
 23ης Φεβρουαρι ́ου 2000 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς Andreas 91/156/ΕΟΚ (1) της 18ης Μαρτι ́ου 1991· στην οδηγι ́α
 Hoves Internationaler Transport-Service Sàrl κατα ́ 83/189/ΕΟΚ (2) της 28ης Μαρτι ́ου 1983· στα α ́ρθρα 30 και 36
 Finanzamt Borken της Συνθη ́κης της Ρω ́μης (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρα 28
 και 30 ΕΚ) και στην οδηγι ́α 94/62/ΕΚ (3) της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου
 (Υπο ́θεση C-115/00) 1994.
 (2000/C 163/21) (1) Οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 18ης Μαρτι ́ου 1991,
 για την τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ περι ́ των στερεω ́ν
 αποβλη ́των (ΕΕ L 78 σ. 32).
 Με δια ́ταξη της 23ης Φεβρουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 (2) Οδηγι ́α 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 28ης Μαρτι ́ου 1983, για
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις την καθιε ́ρωση μιας διαδικασι ́ας πληροφο ́ρησης στον τομε ́α των
 27 Μαρτι ́ου 2000, το Finanzgericht Münster, στο πλαι ́σιο της τεχνικω ́ν προτυ ́πων και προδιαγραφω ́ν (ΕΕ L 109 σ. 8).
 διαφορα ́ς Andreas Hoves Internationaler Transport-Service Sàrl (3) Οδηγι ́α 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου
 κατα ́ Finanzamt Borken, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1994 για τις συσκευασι ́ες και τα απορρι ́μματα
 ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς συσκευασι ́ας (ΕΕ L 365 σ. 10).
 ερωτημα ́των:
 1. Απαγορευ ́ει το α ́ρθρο 6 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 3118/93 του
 Συμβουλι ́ου, της 25ης Οκτωβρι ́ου 1993 (EE L 279, σ. 1),
 εθνικε ́ς κανονιστικε ́ς ρυθμι ́σεως που ́εχουν ως αποτε ́λεσμα την
 ει ́σπραξη τελω ́ν κυκλοφορι ́ας για τη χρησιμοποι ́ηση οχημα ́των
 για τη μεταφορα ́ εμπορευμα ́των, τα οποι ́α επιτρε ́πεται να
 κυκλοφορου ́ν εντο ́ς α ́λλου κρα ́τους με ́λους της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως, για τα οποι ́α ́εχει εκδοθει ́ εκει ́ α ́δεια καμποτα ́ζ και Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 τα οποι ́α εκτελου ́ν ενδομεταφορε ́ς (καμποτα ́ζ) εντο ́ς της της Ιρλανδι ́ας που ασκη ́θηκε στις 27 Μαρτι ́ου 2000
 Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας και ́εχουν εκει ́
 τον συνη ́θη το ́πο εγκαταστα ́σεω ́ς τους;
 (Υπο ́θεση C-117/00)
 2. Απαγορευ ́ει το α ́ρθρο 5 της οδηγι ́ας 93/89/ΕΟΚ του Συμβου-
 λι ́ου, της 25ης Οκτωβρι ́ου 1993 (EE L 279, σ. 32), σε (2000/C 163/23)
 περιπτω ́σεις ο ́πως στο ερω ́τημα 1, εθνικη ́ κανονιστικη ́ ρυ ́θμιση
 ο ́πως αυτη ́ του α ́ρθρου 1, παρα ́γραφος 1, αριθ. 2, δευ ́τερη
 προ ́ταση, δευ ́τερο εδα ́φιο, του KraftStG σε συνδυασμο ́ με το Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 1, αριθ. 3, του KraftStG; τον Richard Wainwright, κυ ́ριο νομικο ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο
 στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της
 Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, Centre Wagner, Kirchberg,
 α ́σκησε στις 27 Μαρτι ́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ιρλανδι ́ας.


text:
Αριθ. C 248/6 |_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23 . 9 . 95
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ανωτέρω ερώ Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 τημα, είναι έγκυρη , ιδίως από την άποψη των κανόνων που υπέβαλε το Conseil d' Etat του Μεγάλου Δουκάτου του
 διέπουν την πρόσληψη των υπαλλήλων και του λοιπού Λουξεμβούργου, Comité du Contentieux, με απόφαση της
 προσωπικού της Επιτροπής, η αίτηση περί προτάσεως υπο 12ης Ιουλίου 1995, στην υπόθεση Futura Participations SA
 ψηφίων για θέσεις στη διοίκηση της Επιτροπής των Ευρω και Singer κατά Administration des contributions
 παϊκών Κοινοτήτων, που διατυπώθηκε κατά τη διάρκεια (Υπόθεση C-250/95)
 συναντήσεως των μονίμων αντιπροσώπων και του γενικού
 γραμματέα της Επιτροπής και απευθύνθηκε ευθέως στα (95/C 248/11 )
 κράτη μέλη , χωρίς άλλη μορφή δημοσιότητας, ή στο περιθώ Με απόφαση της 12ης Ιουλίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 ριο διαδικασίας προσλήψεως για την οποία δημοσιεύθηκε γραμματεία του Δικαστηρίου στις 19 Ιουλίου 1995 , το Conseil
 ανακοίνωση στην Επίσημη Εφημερίδα;» d ' Etat του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου , Comité
 du Contentieux, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ , αφενός,
 Futura Participations SA και Singer και, αφετέρου , Adminis
 tration des contibutions, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί
 υπέβαλε το Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein- του εξής ερωτήματος:
 Westfalen με διάταξη της 29ης Μαΐου 1995 στις υποθέσεις Συμβιβάζονται προς το άρθρο 52 της συνθήκης ΕΚ οι
 Firma SAM Schiffahrt GmbH κατά Ομοσπονδιακής Δημο διατάξεις του άρθρου 157 του νόμου περί φόρου εισοδήματος
 κρατίας της Γερμανίας και Heinz Stapf κατά Ομοσπονδια και, εφόσον χρειάζεται, τα άρθρα 4 και 24, παράγραφος 2
 κής Δημοκρατίας της Γερμανίας δεύτερο εδάφιο της συμβάσεως μεταξύ Γαλλίας και Λουξεμ
 (Υπόθεση C-248/95 και υπόθεση C-249/95) βούργου περί αποφυγής της διπλής φορολογήσεως, καθόσον
 (95/C 248/10) κατ' αυτές η εφαρμογή των διατάξεων περί μεταφοράς
 ζημιών όσον αφορά τους κατοικούντες στην ημεδαπή φορο
 Με διάταξη της 29ης Μάιου 1995 , η οποία περιήλθε στη λογουμένους, οι οποίοι έχουν σταθερό κατάστημα ή σταθερή
 γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εγκατάσταση στο Λουξεμβούργο, εξαρτάται από την προϋ
 στις 19 Ιουλίου 1995 , το Oberverwaltungsgericht für das Land πόθεση ότι οι ζημίες πρέπει να αφορούν εισοδήματα πρα
 Nordrhein-Westfalen (τέταρτο τμήμα) ζητεί από το Δικαστή γματοποιούμενα στην ημεδαπή και ότι τηρούνται και φυλάσ
 ριο , στο πλαίσιο των διαφορών μεταξύ Firma SAM Schiffahrt σονται εντός της ημεδαπής λογιστικά στοιχεία επί μονίμου
 GmbH και Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας βάσεως;
 καθώς και Heinz Stapf και Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της
 Γερμανίας, που εκκρεμούν ενώπιον του , την έκδοση προδι
 καστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 1 . Ήταν χρήσιμη , κατά την έννοια του άρθρου 75 παρά υπέβαλε το Bundesgerichtshof, με διάταξη της 29ης Ιουνίου
 γραφος 1 στοιχείο γ) της συνθήκηςΕΚ, η θέσπιση των 1995, στο πλαίσιο της διαφοράς Sabel BV κατά Puma AG
 κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1101 /89 (') του Συμβουλίου της
 27ης Απριλίου 1989 και (ΕΟΚ) αριθ. 1102/89 (2) της Επι (Υπόθεση C-251795)
 τροπής της 27ης Απριλίου 1989, καθώς και του κανονι (95/C 248/12 )
 σμού (ΕΟΚ) αριθ . 3685/89 (3) της Επιτροπής της 8ης
 Δεκεμβρίου 1989; Με διάταξη της 29ης Ιουνίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώ στις 20 Ιουλίου 1995 , το πρώτο πολιτικό τμήμα του Bundes
 τημα: Μπορούν οι προαναφερθέντες κανονισμοί να gerichtshof, στο πλαίσιο της διαφοράς Sabel BV κατά Puma
 καταστούν ανίσχυροι, μετά την έκδοσή τους, σε περίπτω AG που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την
 ση που απωλέσουν την κατά το άρθρο 75 παράγραφος 1 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων
 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ χρησιμότητά τους; ως προς την ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 1 στοι
 3. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο χείο β) της πρώτης οδηγίας 89/ 104/ΕΟΚ του Συμβουλίου της
 ερώτημα: Ήταν ακόμα χρήσιμοι οι προαναφερθέντες 21ης Δεκεμβρίου 1988 για την προσέγγιση των νομοθεσιών
 κανονισμοί κατά τον κρίσιμο για την είσπραξη της των κρατών μελών περί οχημάτων ('):
 εισφοράς 1990 χρόνο; Για να γίνει δεκτό ότι υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ
 ενός σήματος που συνίσταται σε λέξη και εικόνα και ενός
 4. H επιβαλλόμενη με τους κανονισμούς υποχρέωση κατα σήματος που έχει καταχωριστεί μόνο ως εικόνα για τα ίδια ή
 βολής εισφορών για το έτος 1990 προσβάλλει θεμελιώδη παρόμοια προϊόντα, αρκεί το γεγονός ότι οι δύο αυτές εικόνες
 δικαιώματα της κοινοτικής έννομης τάξεως ή άλλους ταυτίζονται από άποψη περιεχομένου (συγκεκριμένα, πρό
 κανόνες του κοινοτικού δικαίου , ειδικότερα το δικαίωμα κειται για εφορμών αιλουροειδές );
 της ιδιοκτησίας, το δικαίωμα ελεύθερης ασκήσεως επαγ
 γέλματος, την αρχή της ισότητας ή την αρχή της αναλο Ποια σημασία πρέπει συναφώς να αποδοθεί στο γράμμα της
 γικότητας; οδηγίας, κατά την οποία o κίνδυνος συγχύσεως περιλαμβάνει
 τον κίνδυνο συσχετίσεως του σήματος με το προγενέστερο
 (') ΕΕ αριθ . L 116 της 28 . 4. 1989, σ. 25 . σήμα;
 (2) ΕΕ αριθ . L 116 της 28. 4. 1989, σ. 30.
 0 ΕΕ αριθ . L 360 της 9. 12. 1989, σ. 20. Π ) ΕΕ αριθ . L 40 της 11 . 2. 1989. σ. 1 .


text:
 27.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/28
 Προσφυγή της 22ας Αυγούστου 2012 — Demon International κατά ΓΕΕΑ — Big Line Sas di Graziani Lorenzo (DEMON)
 (Υπόθεση T-380/12)
 (2012/C 331/53)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Demon International, LC (Orem, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: T. Krüger, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Big Line Sas di Graziani Lorenzo [Thiene (VI), Ιταλία]
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 20ής Ιουνίου 2012 στην υπόθεση R 1845/2011-4·
 —
 να καταδικάσει το καθού Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στα δικαστικά έξοδα καθώς και στα έξοδα της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασίας στην υπόθεση R 1845/2011-4.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το εικονιστικό σήμα, το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «Demon» για εμπορεύματα της κλάσεως 9 — κοινοτικό σήμα αριθ. 6 375 398
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η εταιρία Big Line Sas di Graziani Lorenzo
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Το διεθνές λεκτικό σήμα «DEMON» για εμπορεύματα της κλάσεως 28
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Η αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας έγινε εν μέρει δεκτή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Η προσφυγή έγινε δεκτή και η αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας απορρίφθηκε
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009, σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του εν λόγω κανονισμού.


text:
C 124/20 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 24.5.2003
 με αντικείμενο την ακύρωση, αφενός, της αποφάσεως της Επιτρο- 2) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη κατά τα λοιπά.
 πής της 29ης Ιανουαρίου 2001, περί καθορισμού ως τόπου
 προσλήψεως της προσφεύγουσας τις Βρυξέλλες και της αρνήσεως 3) Η Επιτροπή φέρει, πλέον των δικών της εξόδων, το ήμισυ
 χορηγήσεως της ημερησίας αποζημιώσεως, και, αφετέρου, την των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων.
 καταδίκη της Επιτροπής στην καταβολή προς την προσφεύγουσα
 των ποσών που αντιστοιχούν στα δικαιώματά της που απορρέουν 4) Ο προσφεύγων φέρει το ήμισυ των δικαστικών του εξόδων.
 από τον καθορισμό της Ρώμης ως τόπου προσλήψεώς της, το
 Πρωτοδικείο (μονομελές: M. Βηλαράς), γραμματέας: B. Pastor, (1 ) ΕΕ C 180 της 27.7.02.
 βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 5 Μαρτίου 2003 απόφαση με
 το ακόλουθο διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικά του έξοδα. ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 20ής Μαρτίου 2003
 ( 1) ΕΕ C 44 της 16.2.02.
 στην υπόθεση T-76/94, Rendert Jansma κατά Συμβουλίου
 της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων (1)
 (Αγωγή αποζημιώσεως — Εξωσυμβατική ευθύνη — Γάλα
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ — Συμπληρωματική εισφορά — Ποσότητα αναφοράς —
 Παραγωγός που έχει αναλάβει δέσμευση περί μη εμπορίας
 — Πώληση της εκμεταλλεύσεως SLOM — Παραγραφή
 της 13ης Μαρτίου 2003 — Κατάργηση της δίκης)
 στην υπόθεση T-166/02, José Pedro Pessoa e Costa κατά (2003/C 124/36)
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 (Υπάλληλοι — Απόφαση κινήσεως πειθαρχικής διαδικα-
 σίας — Απόφαση απορρίπτουσα αίτηση για μετάταξη
 στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών Στην υπόθεση T-76/94, Rendert Jansma, κάτοικος Εngelbert
 και Τοξικομανίας) (Κάτω Χώρες), εκπροσωπούμενος από τους Ε. H. Pijnacker
 Hordijk και Η. J. Bronkhorst, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων
 (2003/C 124/35) στο Λουξεμβούργο, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (εκπρόσωπος: A.-M. Colaert) και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: T. van Rijn και Η.-J. Rabe), με αντικεί-
 μενο αίτημα επιδικάσεως αποζημιώσεως, κατ' εφαρμογήν των
 άρθρων 178 και 215, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ (νυν
 άρθρων 235 ΕΚ και 288, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ), λόγω των ζημιών
 Στην υπόθεση T-166/02, José Pedro Pessoa e Costa, υπάλληλος που υπέστη ο ενάγων συνεπεία του ότι εμποδίστηκε να εμπορευθεί
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Λισαβόνας, γάλα, κατ' εφαρμογήν του κανονισμού (EOK) 857/84 του
 εκπροσωπούμενος από τους J.-N. Louis, E. Marchal και Α. Coolen, Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, περί γενικών κανόνων για
 δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτρο- την εφαρμογή της εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall, κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68 στον τομέα του γάλακτος και των
 F. Clotuche-Duvieusart και D. Waelbroeck), με αντικείμενο γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ L 90, σ. 13), όπως συμπληρώθηκε
 αιτήματα ακυρώσες, αφενός, της από 3 Ιουλίου 2001 αποφάσεως με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1371/84 της Επιτροπής, της 16ης Μαΐου
 της Επιτροπής περί κινήσεως πειθαρχικής διαδικασίας κατά του 1984, για τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής της
 προσφεύγοντος και, αφετέρου, της από 23 Ιουλίου 2001 αποφά- συμπληρωματικής εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του
 σεως της Επιτροπής περί απορρίψεως του αιτήματος του διευθυντή κανονισμού 804/68 (ΕΕ L 132, σ. 11), το Πρωτοδικείο (πρώτο
 του Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολουθήσεως Ναρκωτικών και τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, πρόεδρο, και τους
 Τοξικομανίας για μετάταξη του προσφεύγοντος στο όργανο αυτό, R. M. Moura Ramos και Η. Legal, δικαστές· γραμματέας:
 το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, H. Jung, εξέδωσε στις 20 Μαρτίου 2003 διάταξη με το ακόλουθο
 πρόεδρο, και τους J. Azizi και M. Jaeger, δικαστές, γραμματέας: διατακτικό:
 D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 13 Μαρτίου
 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: 1) Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της αγωγής.
 1) Ακυρώνει την από 23 Ιουλίου 2001 απόφαση της Επιτροπής 2) Καταδικάζει τους εναγόμενους στα δικαστικά έξοδα.
 περί απορρίψεως του αιτήματος του διευθυντή του
 Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολουθήσεως Ναρκωτικών και (1 ) ΕΕ C 90 της 26.3.94.
 Τοξικομανίας για μετάταξη του προσφεύγοντος στο όργανο
 αυτό,


text:
 16.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/33
 Προσφυγή της 14ης Μαΐου 2014 — Front Polisario κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-180/14)
 2014/C 184/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Front populaire pour la libération de la saguia-el-hamra et du rio de oro [Λαϊκό Μέτωπο για την απελευθέρωση της saguia-el-hamra και του rio de oro] (Front Polisario) (Laâyoune) (εκπρόσωπος: G. Devers, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το προσφεύγον προβάλλει δώδεκα λόγους προς στήριξη της προσφυγής του κατά της αποφάσεως 2013/785/ΕΕ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2013, για τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βασιλείου του Μαρόκου σχετικά με τον καθορισμό των αλιευτικών δυνατοτήτων και της χρηματικής αντιπαροχής που προβλέπονται στη συμφωνία αλιευτικής σύμπραξης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βασιλείου του Μαρόκου (1).
 Το προσφεύγον φρονεί ότι η ανωτέρω πράξη το αφορά άμεσα και ατομικά, ως εκπρόσωπο του λαού των Σαχράουι.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι παραβιάστηκε η υποχρέωση αιτιολογήσεως, καθόσον από την προσβαλλόμενη απόφαση δεν προκύπτει με ποιον τρόπο το Συμβούλιο έλαβε υπόψη κατά τη διαδικασία λήψεως αποφάσεως το γεγονός ότι η Δυτική Σαχάρα αποτελεί μη αυτοδιοικούμενο έδαφος που τελεί υπό την κατοχή του Βασιλείου του Μαρόκου.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι παραβιάστηκε η αρχή της διαβουλεύσεως, καθόσον το Συμβούλιο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση χωρίς να προηγηθεί διαβούλευση με το προσφεύγον, ενώ το διεθνές δίκαιο επιβάλλει την υποχρέωση η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων του λαού μη αυτοδιοικούμενης εδάφους να γίνεται κατόπιν διαβουλεύσεως με τους εκπροσώπους του. Το προσφεύγον υποστηρίζει ότι αποτελεί τον μοναδικό εκπρόσωπο του λαού των Σαχράουι.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι παραβιάστηκε η αρχή της λογικής συνοχής, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση επιτρέπει να τεθεί σε ισχύ διεθνής σύμβαση που θα εφαρμοστεί στο έδαφος της Δυτικής Σαχάρας, τη στιγμή που κανένα κράτος μέλος δεν έχει αναγνωρίσει την κυριαρχία του Βασιλείου του Μαρόκου επί της Δυτικής Σαχάρας. Η προσβαλλόμενη απόφαση θα ενισχύσει την κατοχή του εδάφους των Σαχράουι από το Βασίλειο του Μαρόκου, πράγμα που έρχεται σε αντίθεση με τη στήριξη που παρέχει η Επιτροπή προς τους πρόσφυγες Σαχράουι. Η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι, εξάλλου, συνεπής έναντι του συνήθους τρόπου αντιδράσεως της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι σε παραβάσεις υποχρεώσεων που απορρέουν από αναγκαστικούς κανόνες του διεθνούς δικαίου και έρχεται σε αντίθεση με τους σκοπούς της κοινής αλιευτικής πολιτικής.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι δεν προάγεται ο στόχος της αειφόρου ανάπτυξης.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι παραβιάστηκε η αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση έρχεται σε αντίθεση με τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη που δημιουργήθηκε στον επικεφαλής του προσφεύγοντος, λόγω των επανειλημμένων ανακοινώσεων των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την τήρηση του διεθνούς δικαίου στο πλαίσιο των συμφωνιών που συνάπτονται με το Βασίλειο του Μαρόκου.
 6.
 Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι παραβιάστηκε η συμφωνία συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βασιλείου του Μαρόκου, δεδομένου ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει προς το άρθρο 2 της ανωτέρω συμφωνίας συνδέσεως, καθόσον προσβάλλει το δικαίωμα αυτοδιαθέσεως.
 7.
 Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι παραβιάστηκε η σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση επιτρέπει να τεθεί σε ισχύ πρωτόκολλο με το οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Βασίλειο του Μαρόκου καθορίζουν αλιευτικές ποσοστώσεις σε ύδατα μη υπαγόμενα στην κυριαρχία τους και επιτρέπουν σε πλοία της Ένωσης να εκμεταλλεύονται αλιευτικούς πόρους που υπάγονται στην αποκλειστική κυριαρχία του λαού των Σαχράουι.
 8.
 Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι προσβλήθηκε το δικαίωμα αυτοδιαθέσεως, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση ενισχύει την κατοχή της Δυτικής Σαχάρας από το Βασίλειο του Μαρόκου επί της Δυτικής Σαχάρας.
 9.
 Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι παραβιάστηκε η αρχή της διαρκούς κυριαρχίας επί των φυσικών πόρων και το άρθρο 73 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, καθόσον δεν προηγήθηκε διαβούλευση με το προσφεύγον, ενώ η προσβαλλόμενη απόφαση επιτρέπει την εκμετάλλευση φυσικών πόρων που υπάγονται στην αποκλειστική κυριαρχία του λαού των Σαχράουι.
 10.
 Με τον δέκατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι παραβιάστηκε η αρχή ότι οι συμβάσεις δεσμεύουν μόνο τα συμβαλλόμενα μέρη, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση γεννά διεθνείς υποχρεώσεις του προσφεύγοντος χωρίς τη συναίνεσή του.
 11.
 Με τον ενδέκατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι παραβιάστηκε το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση ενισχύει οικονομικά την πολιτική εποικισμού που ασκεί το Βασίλειο του Μαρόκου στη Δυτική Σαχάρα.
 12.
 Ο δωδέκατος λόγος ακυρώσεως στηρίζεται στο δίκαιο της διεθνούς ευθύνης, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση δημιουργεί διεθνή ευθύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) ΕΕ L 349, σ. 1.


text:
 21.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/12
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) στις 24 Μαΐου 2012 — Telecom Italia SpA κατά Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Presidenza del Consiglio dei Ministri
 (Υπόθεση C-256/12)
 2012/C 217/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Telecom Italia SpA
 Καθών: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Presidenza del Consiglio dei Ministri
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχουν οι κοινοτικές διατάξεις που διέπουν τον τομέα (των επικοινωνιών) και, ιδίως, οι διατάξεις της οδηγίας 2002/20/ΕΚ (1) την έννοια ότι αντιτίθενται στην προαναφερθείσα εθνική κανονιστική ρύθμιση και, ειδικότερα, στον νόμο 266/2005, μεταξύ άλλων λόγω του συγκεκριμένου τρόπου με τον οποίο εφαρμόζεται σε ρυθμιστικό επίπεδο;
 (1) Οδηγία 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση) (EE L 108, σ. 21).


text:
 13.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/21
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 3 Δεκεμβρίου 2009 — Finanzamt Burgdorf κατά Manfred Bog
 (Υπόθεση C-497/09)
 2010/C 63/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείον: Finanzamt Burgdorf
 Αναιρεσίβλητος: Manfred Bog
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αποτελεί παράδοση κατά την έννοια του άρθρου 5 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών (1), η παροχή ετοίμων εδεσμάτων ή γευμάτων που προορίζονται για άμεση κατανάλωση;
 2)
 Ασκεί επιρροή επί της απαντήσεως του πρώτου ερωτήματος το αν παρέχονται και συμπληρωματικά στοιχεία υπηρεσιών (διάθεση εξοπλισμού για κατανάλωση τροφίμων);
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: έχει ο όρος «τρόφιμα» του παραρτήματος Η, κατηγορία 1, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών την έννοια ότι σε αυτόν εμπίπτουν μόνον τρόφιμα «σε πακέτο», όπως αυτά συνήθως πωλούνται στο πλαίσιο του εμπορίου τροφίμων, ή εμπίπτουν στην έννοια αυτή και εδέσματα ή γεύματα, τα οποία –μέσω βρασμού, τηγανίσματος, ψησίματος ή άλλων τρόπων–παρασκευάζονται για άμεση κατανάλωση;
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.


text:
 23.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/9
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Ιανουαρίου 2013 — Strack κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-392/07) (1)
 (Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Έγγραφα σχετικά με επιβεβαιωτικές αιτήσεις προσβάσεως σε έγγραφα και με υπόθεση της οποίας επιλήφθηκε το Γενικό Δικαστήριο - Μητρώο εγγράφων - Προσφυγή ακυρώσεως - Σιωπηρή άρνηση προσβάσεως - Έννομο συμφέρον - Παραδεκτό - Μερική άρνηση προσβάσεως - Εξαίρεση σχετική με την προστασία της ιδιωτικής ζωής και της ακεραιότητας του ατόμου - Εξαίρεση σχετική με την προστασία των εμπορικών συμφερόντων τρίτου - Εξαίρεση σχετική με την προστασία της διαδικασίας λήψεως αποφάσεων - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Εξωσυμβατική ευθύνη)
 2013/C 55/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Guido Strack (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωπος: H. Tettenborn, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Ladenburger και P. Costa de Oliveira, στη συνέχεια P. Costa de Oliveira και B. Conte)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα περί ακυρώσεως του συνόλου των σιωπηρών και ρητών αποφάσεων της Επιτροπής που ελήφθησαν κατόπιν της αρχικής αιτήσεως περί προσβάσεως στα έγγραφα που υπέβαλε ο G. Strack στις 20 Ιουνίου 2007 και, αφετέρου, αγωγή αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη καθόσον αφορά τη νομιμότητα των σιωπηρών αποφάσεων με τις οποίες δεν επετράπη η πρόσβαση στα έγγραφα.
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 25ης Ιουλίου 2007 με την οποία δεν επετράπη η πρόσβαση σε απόσπασμα του μητρώου.
 3)
 Ακυρώνει την απόφαση της 23ης Οκτωβρίου 2007, σχετικά με τα έγγραφα της OLAF, καθόσον αφορά δεδομένα σχετικά με νομικά πρόσωπα.
 4)
 Ακυρώνει τις αποφάσεις της Επιτροπής της 28ης Νοεμβρίου 2007 και της 15ης Φεβρουαρίου 2008 σχετικά με τα έγγραφα της Επιτροπής (πλην OLAF).
 5)
 Ακυρώνει τις αποφάσεις της Επιτροπής της 28ης Νοεμβρίου 2007 και της 9ης Απριλίου 2008, σχετικά με τα έγγραφα που σχετίζονται με την υπόθεση T-110/04, καθόσον αφορούν, πρώτον, τις αφαιρέσεις σχετικών με νομικά πρόσωπα δεδομένων, εφόσον οι αποφάσεις αυτές δεν αιτιολογήθηκαν βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, δεύτερον, τις αφαιρέσεις εγγράφων και δεδομένων που στηρίχθηκαν στο άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 1049/2001, με εξαίρεση, αφενός, τις αφαιρέσεις που αφορούν τα ονόματα και τις διευθύνσεις των υπαλλήλων της Γενικής Διευθύνσεως (ΓΔ) «Εμπόριο» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και, αφετέρου, τις κατηγορίες του προσφεύγοντος-ενάγοντος στην υπόθεση T-110/04 κατ' αυτών και, τρίτον, τις αφαιρέσεις εγγράφων και δεδομένων που στηρίχθηκαν στο άρθρο 4, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1049/2001.
 6)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 7)
 Καταδικάζει την Επιτροπή να φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δύο τρίτα των δικαστικών εξόδων του Guido Strack.
 (1) ΕΕ C 297 της 8.12.2007.


text:
 24.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 27ης Σεπτεμβρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-93/07) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2003/35/ΕΚ - Περιβάλλον - Συμμετοχή του κοινού στην κατάρτιση ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων - Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη εντός της ταχθείσας προθεσμίας)
 (2007/C 283/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Μ. Κωνσταντινίδης και J.-B. Laignelot)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωπος: D. Haven)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Μη θέσπιση, εντός της προβλεπομένης προθεσμίας, των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, σχετικά με τη συμμετοχή του κοινού στην κατάρτιση ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων που αφορούν το περιβάλλον και με την τροποποίηση, όσον αφορά τη συμμετοχή του κοινού και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, των οδηγιών 85/337/ΕΟΚ και 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 156, σ. 17)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, σχετικά με τη συμμετοχή του κοινού στην κατάρτιση ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων που αφορούν το περιβάλλον και με την τροποποίηση, όσον αφορά τη συμμετοχή του κοινού και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, των οδηγιών 85/337/ΕΟΚ και 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 95 της 28.4.2007.


text:
 2.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 34/16
 Αναίρεση που άσκησε στις 26 Νοεμβρίου 2014 η Royal Scandinavian Casino Århus I/S κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 26 Σεπτεμβρίου 2014 στην υπόθεση T-615/11, Royal Scandinavian Casino Århus κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-541/14 P)
 (2015/C 034/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Royal Scandinavian Casino Århus I/S (εκπρόσωποι: B. Jacobi και P. Vesterdorf, advokater)
 Έτεροι διάδικοι: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Βασίλειο της Δανίας, Δημοκρατία της Μάλτας, Betfair Group plc, Betfair International Ltd, European Gaming and Betting Association (EGBA)
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Σεπτεμβρίου 2014, T-615/11, Royal Scandinavian Casino Århus κατά Επιτροπής, σχετικά με το μέτρο C 35/10 (πρώην N 302/10) το οποίο η Δανία προτίθεται να εφαρμόσει με τη μορφή φόρων επί των διαδικτυακών τυχερών παιχνιδιών στο δανικό νόμο για τους φόρους επί των τυχερών παιχνιδιών, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η αναιρεσείουσα δεν νομιμοποιούνταν ενεργητικώς·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τους δε παρεμβαίνοντες να φέρουν έκαστος τα δικαστικά του έξοδα τόσο για τη δίκη σε πρώτο βαθμό όσο και για την κατ’ αναίρεση δίκη.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο, κρίνοντας ότι η ίδια δεν νομιμοποιείται ενεργητικώς, υπέπεσε σε πλάνη, δεδομένου ότι η αναιρεσείουσα πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπει το άρθρο 263 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την άσκηση προσφυγής κατά της Επιτροπής.
 2.
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει περαιτέρω ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομική πλάνη με την απόφασή του της 26ης Σεπτεμβρίου 2014, T-615/11, Royal Scandinavian Casino Århus κατά Επιτροπής και έβλαψε τα συμφέροντα της αναιρεσείουσας, επειδή:
 α)
 έκρινε στη σκέψη 43 ότι η αναιρεσείουσα δεν προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία και, άρα, δεν απέδειξε τις επιπτώσεις που θα είχε η κρατική ενίσχυση στην οικονομική της κατάσταση·
 β)
 έκρινε στη σκέψη 44 ότι, ως εκ τούτου, η αναιρεσείουσα δεν απέδειξε ότι η κρατική ενίσχυση θα μπορούσε να προκαλέσει σημαντική βλάβη στη θέση της στην σχετική αγορά και, συνεπώς, δεν μπορούσε να γίνει δεκτό ότι η προσβαλλόμενη απόφαση την αφορούσε ατομικά·
 γ)
 έκρινε στη σκέψη 42 ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αφορούσε ατομικά την αναρεσείουσα, μολονότι το καζίνο της ανήκει στον κλειστό κύκλο καζίνων με επίγειες εγκαταστάσεις·
 δ)
 έκρινε στη σκέψη 52 ότι η προσφυγή της νυν αναιρεσείουσας δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις παραδεκτού που προβλέπονται στο άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, in fine, ΣΛΕΕ και
 ε)
 έκρινε στη σκέψη 53 ότι η προσφυγή έπρεπε να απορριφθεί, επειδή η νυν αναιρεσείουσα δεν νομιμοποιούνταν ενεργητικώς.
 3.
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αφορά το καζίνο ατομικά επειδή:
 —
 η αναιρεσείουσα υπέβαλε καταγγελία στην Επιτροπή για την επίμαχη κρατική ενίσχυση που είχε τη μορφή σαφώς χαμηλότερων φόρων για τα διαδικτυακά παιχνίδια, είχε ενεργό συμμετοχή στη διαδικασία τόσο πριν όσο και μετά την κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας, το δε καζίνο υπέστη σημαντικές επιπτώσεις λόγω της κρατικής ενισχύσεως·
 —
 η επιχείρηση της αναιρεσείουσας είναι ένα από τα μικρού αριθμού καζίνα με επίγειες εγκαταστάσεις τα οποία επηρεάζονται από το μέτρο ενισχύσεως, και τα οποία τόσο νομικώς όσο και εν τοις πράγμασι, διακρίνονται από τις λοιπές δραστηριότητες που ασκούνται στη Δανία και
 —
 η προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής, η οποία εγκρίνει το μέτρο κρατικής ενισχύσεως που έλαβε το Δανικό Δημόσιο με τη μορφή χαμηλότερων φόρων για τα διαδικτυακά παιχνίδια, δεν είναι κανονιστική πράξη για την εφαρμογή της οποίας απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα, σε κάθε περίπτωση δε όχι όσον αφορά την αναιρεσείουσα.


text:
 18.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το VAT and Duties Tribunal, Manchester (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 29 Ιανουαρίου 2009 — Astra Zeneca UK Limited κατά Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs
 (Υπόθεση C-40/09)
 2009/C 90/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 VAT and Duties Tribunal, Manchester
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Astra Zeneca UK Limited
 Καθής: Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Υπό τις περιστάσεις της παρούσης διαφοράς, όπου ένας εργαζόμενος δικαιούται με βάση τους όρους της συμβάσεως εργασίας του να επιλέξει να λάβει μέρος των αποδοχών του ως κουπόνια εκπτώσεως, έχει το άρθρο 2, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας του Συμβουλίου 77/388/ΕΟΚ (1) [νυν άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της Βασικής Οδηγίας ΦΠΑ] την έννοια ότι η παράδοση των εν λόγω κουπονιών από τον εργοδότη στον εργαζόμενο συνιστά παροχή υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, έχει το άρθρο 6, παράγραφος 2, στοιχείο β' [νυν άρθρο 26, παράγραφος 1, στοιχείο β'] την έννοια ότι η παράδοση του κουπονιού από τον εργοδότη στον εργαζόμενο σύμφωνα με τη σύμβαση εργασίας πρέπει να αντιμετωπίζεται ως παροχή υπηρεσιών, λαμβανομένου υπόψη ότι το κουπόνι προορίζεται για ιδία χρήση του εργαζομένου;
 3)
 Αν η χορήγηση του κουπονιού δεν αποτελεί ούτε παροχή υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, ούτε παροχή υπηρεσιών κατά το άρθρο 6, παράγραφος 2, στοιχείο β', θα πρέπει να γίνει δεκτό ότι το άρθρο 17, παράγραφος 2 [νυν άρθρο 168] επιτρέπει την επιστροφή του φόρου προστιθέμενης αξίας τον οποίο κατέβαλε ο εργοδότης κατά την αγορά και την παράδοση του κουπονιού στον εργαζόμενο, σύμφωνα με τους όρους της συμβάσεως εργασίας, εφόσον προορίζεται για ιδία χρήση του εργαζομένου;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).


text:
 16.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/44
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 30ής Ιουνίου 2016 — Kaufmann κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-69/15)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Κοινωνική ασφάλιση - Κοινό σύστημα υγειονομικής ασφαλίσεως - Παροχή κατ’ οίκον φροντίδας - Προηγούμενη έγκριση - Προϋποθέσεις - Οι υπηρεσίες κατ’ οίκον φροντίδας ή περιθάλψεως πρέπει να παρέχονται από πρόσωπα που έχουν λάβει νόμιμη άδεια προς τούτο - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων - Αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης - Καθήκον μέριμνας - Όρια - Προσφυγή προδήλως νόμω αβάσιμη - Διαταγή απευθυνόμενη στη διοίκηση - Προδήλως απαράδεκτο - Άρθρο 81 του Κανονισμού Διαδικασίας))
 (2016/C 296/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sandra Kaufmann (Böhl-Iggelheim, Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. Turk, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. S. Bohr και C. Ehrbar)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής να απορρίψει την αίτηση προηγούμενης εγκρίσεως όσον αφορά υπηρεσίες κατ’ οίκον φροντίδας για πρώην υπάλληλο, της οποίας η προσφεύγουσα είναι κληρονόμος, και αίτημα να υποχρεωθεί η Επιτροπή να καλύψει τα έξοδα για τις υπηρεσίες κατ’ οίκον φροντίδας που παρέσχε η οικεία επιχείρηση από την 1η Ιανουαρίου 2014.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη.
 2)
 Η Sandra Kaufmann φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.