text:
 29.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 314/30
 Προσφυγή της 29ης Ιουνίου 2016 — Ville de Bruxelles κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-352/16)
 (2016/C 314/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ville de Bruxelles (Βέλγιο) (εκπρόσωποι: M. Uyttendaele και S. Kaisergruber, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την προσφυγή του·
 και ως εκ τούτου:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 2016/646 της Επιτροπής, της 20ής Απριλίου 2016, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 692/2008 όσον αφορά τις εκπομπές από ελαφρά επιβατηγά και εμπορικά οχήματα (Euro 6)·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 37 και 53 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των αιτιολογικών σκέψεων 5 και 6 του κανονισμού (ΕΚ) 715/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2007, που αφορά την έγκριση τύπου μηχανοκινήτων οχημάτων όσον αφορά εκπομπές από ελαφρά επιβατηγά και εμπορικά οχήματα (Euro 5 και Euro 6) και σχετικά με την πρόσβαση σε πληροφορίες επισκευής και συντήρησης οχημάτων (ΕΕ 2007, L 171, σ. 1), του παραρτήματος I του κανονισμού αυτού, καθώς και από υπέρβαση ή από κατάχρηση εξουσίας στις οποίες φέρεται ότι υπέπεσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 5α, παράγραφος 3, της αποφάσεως 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (ΕΕ 1999, L 184, σ. 23), της αιτιολογικής σκέψεως 3 της αποφάσεως 2006/512/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 2006, για την τροποποίηση της απόφασης 1999/468/ΕΚ περί καθορισμού των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (ΕΕ 2006, L 200, σ. 11), της αιτιολογικής σκέψεως 25 του κανονισμού (ΕΚ) 715/2007, του άρθρου 5, παράγραφος 3, του τελευταίου αυτού κανονισμού, καθώς και από έλλειψη αρμοδιότητας της Επιτροπής προς έκδοση του προσβαλλόμενου κανονισμού και από υπέρβαση εξουσίας στην οποία αυτή φέρεται ότι υπέπεσε.


text:
 6.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/4
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Wiesbaden (Γερμανία) στις 6 Μαρτίου 2009 — Volker und Markus Schecke GbR κατά Land Hessen, παρεμβαίνον: Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung
 (Υπόθεση C-92/09)
 2009/C 129/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgericht Wiesbaden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Volker und Markus Schecke GbR
 Καθού: Land Hessen
 Παρεμβαίνον: Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι τα άρθρα 42, παράγραφος 1, στοιχείο 8β, και 44α του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2005, για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΕΕ L 209 της 11.8.2005, σ. 1), τα οποία προστέθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) 1437/2007 του Συμβουλίου, της 26ης Νοεμβρίου 2007, για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΕΕ L 322 της 7.12.2007, σ. 1), άκυρα;
 2)
 Είναι ο κανονισμός (ΕΚ) 259/2008 της Επιτροπής, της 18ης Μαρτίου 2008, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 του Συμβουλίου σχετικά με τη δημοσιοποίηση πληροφοριών για τους δικαιούχους κονδυλίων προερχόμενων από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ L 76 της 19.3.2008, σ. 28)
 α)
 άκυρος
 β)
 ή είναι έγκυρος για τον λόγο και μόνο ότι η οδηγία 2006/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για τη διατήρηση δεδομένων που παράγονται ή υποβάλλονται σε επεξεργασία σε συνάρτηση με την παροχή διαθεσίμων στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή δημοσίων δικτύων επικοινωνιών και για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/58/ΕΚ (ΕΕ L 105 της 28.6.2006, σ. 5) είναι άκυρη;
 Σε περίπτωση που οι διατάξεις για τις οποίες γίνεται λόγος στο πρώτο και στο δεύτερο ερώτημα είναι έγκυρες:
 3)
 Έχει το άρθρο 18, παράγραφος 2, δεύτερη περίπτωση, της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σ. 31), την έννοια ότι η δημοσιοποίηση κατά τον κανονισμό (ΕΚ) 259/2008 της Επιτροπής, της 18ης Μαρτίου 2008, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 του Συμβουλίου σχετικά με τη δημοσιοποίηση πληροφοριών για τους δικαιούχους κονδυλίων προερχόμενων από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), δεν επιτρέπεται να πραγματοποιηθεί πριν ολοκληρωθεί η προβλεπόμενη στο εν λόγω άρθρο διαδικασία, η οποία αντικαθιστά την κοινοποίηση προς την αρχή ελέγχου;
 4)
 Έχει το άρθρο 20 της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σ. 31), την έννοια ότι η δημοσιοποίηση κατά τον κανονισμό (ΕΚ) 259/2008 της Επιτροπής, της 18ης Μαρτίου 2008, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 του Συμβουλίου σχετικά με τη δημοσιοποίηση πληροφοριών για τους δικαιούχους κονδυλίων προερχόμενων από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), δεν επιτρέπεται να πραγματοποιηθεί πριν πραγματοποιηθεί ο προηγούμενος έλεγχος που προβλέπει για την περίπτωση αυτή το εθνικό δίκαιο;
 5)
 Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο τέταρτο ερώτημα: Έχει το άρθρο 20 της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σ. 31), την έννοια ότι δεν υφίσταται αποτελεσματικός προηγούμενος έλεγχος, εφόσον ο έλεγχος αυτός διενεργήθηκε, κατά το άρθρο 18, παράγραφος 2, δεύτερη περίπτωση, της εν λόγω οδηγίας, βάσει μητρώου που δεν περιέχει μία από τις απαιτούμενες πληροφορίες;
 6)
 Έχει το άρθρο 7 –και ειδικότερα το στοιχείο ε' του εν λόγω άρθρου– της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σ. 31), την έννοια ότι απαγορεύει την πρακτική της αποθήκευσης των διευθύνσεων πρωτοκόλλου Ίντερνετ (διευθύνσεων IP) των χρηστών μιας αρχικής ιστοσελίδας χωρίς τη ρητή συγκατάθεσή τους;

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 3.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 254/24
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 25ης Ιουνίου 2015 — ΕΕ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-55/14) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Συμβασιούχος υπάλληλος - Μη ανανέωση συμβάσεως αορίστου χρόνου - Ακυρωτικά αιτήματα - Διαδικασία ανανεώσεως - Άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχείο α', του Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Δικαίωμα ακροάσεως - Προσβολή - Αιτήματα περί αποζημιώσεως - Ηθική βλάβη))
 (2015/C 254/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσσα-Ενάγουσσα: ΕΕ (εκπρόσωποι: L. Levi και A. Tymen, δικηγόροι)
 Καθής-Εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και T. S. Bohr)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως της προσφεύγουσας, η οποία θα έπρεπε να είναι αορίστου χρόνου.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως συμβασιούχου υπαλλήλου της επίσημη εφημερίδα, η οποία ανακοινώθηκε προφορικώς στις 14 Οκτωβρίου 2013, επιβεβαιώθηκε με το σημείωμα της 31ης Οκτωβρίου 2013 και αιτιολογήθηκε με το σημείωμα της 13ης Δεκεμβρίου 2013.
 2)
 Υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταβάλει το ποσόν των 10 000 ευρώ.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικά της έξοδα, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η EE.
 (1) EE C 421 της 24.11.2004, σ. 59.


text:
 4.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hof van beroep te Gent (Βέλγιο) στις 8 Ιανουαρίου 2009 — Erotic Center BVBA κατά Belgische Staat (Βελγικού Δημοσίου)
 (Υπόθεση C-3/09)
 (2009/C 82/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van beroep te Gent
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείουσα: Erotic Center BVBA
 Εφεσίβλητο: Βελγικό Δημόσιο
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει μια καμπίνα, η οποία συνίσταται σε ένα δυνάμενο να απομονώνεται χώρο, όπου υπάρχει θέση για ένα μόνο άτομο και εντός του οποίου αυτό το άτομο μπορεί να βλέπει ταινίες σε μια οθόνη τηλεοράσεως αντί ορισμένου τιμήματος, το ίδιο δε προκαλεί την έναρξη της προβολής κατόπιν εισαγωγής νομίσματος, μπορεί να επιλέγει μεταξύ διαφόρων ταινιών και κατά τη διάρκεια του χρόνου για τον οποίο έχει πληρώσει μπορεί να μεταβάλλει συνεχώς την επιλογή της προβαλλόμενης ταινίας, να θεωρείται ως «κινηματογράφος», κατά την έννοια της κατηγορίας 7 του παραρτήματος Η της έκτης οδηγίας ΦΠΑ 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1), της 17ης Μαΐου 1977, (νυν αριθ. 7, του παραρτήματος III, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου (2), της 28ης Νοεμβρίου 2006);
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).
 (2) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1).


text:
 14.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 24ης Ιουνίου 2010 [αίτηση του Tribunale di Treviso (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ποινική δίκη κατά Luigi Pontini, Emanuele Rech, Dino Bonora, Giovanni Forato, Laura Forato, Adele Adami, Sinergie sas di Rech & C., Impresa individuale Forato Giovanni, Forato srl, Giglio srl, Impresa individuale Rech Emanuele, Ivo Colomberotto, Agenzia Veneta per i pagamenti in agricoltura — AVEPA, Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Agrirocca di Rech Emanuele, Asolat di Rech Emanuele & C.
 (Υπόθεση C-375/08) (1)
 (Γεωργία - Κοινή οργάνωση αγορών - Βόειο κρέας - Κανονισμός (ΕΚ) 1254/1999 - Κοινοτικές χρηματοδοτικές συνδρομές σχετικές με τις ειδικές πριμοδοτήσεις για τα αρσενικά βοοειδή και τις ενισχύσεις εκτατικοποιήσεως - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Υπολογισμός του δείκτη πυκνότητας των ζώων της εκμεταλλεύσεως - Έννοια της διαθέσιμης για την παραγωγή ζωοτροφών εκτάσεως - Κανονισμοί (ΕΟΚ) 3887/92 και (ΕΚ) 2419/2001 - Ολοκληρωμένο σύστημα διαχειρίσεως και ελέγχου ορισμένων κοινοτικών καθεστώτων ενισχύσεως - Εθνική ρύθμιση που εξαρτά τη χορήγηση κοινοτικών χρηματοδοτικών συνδρομών από την προσκόμιση ισχυρού νομικού τίτλου δικαιολογούντος τη χρησιμοποίηση των καλλιεργούμενων για την παραγωγή ζωοτροφών εκτάσεων)
 2010/C 221/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Treviso
 Διάδικοι στην ποινική υπόθεση της κύριας δίκης
 Luigi Pontini, Emanuele Rech, Dino Bonora, Giovanni Forato, Laura Forato, Adele Adami, Sinergie sas di Rech & C., Impresa individuale Forato Giovanni, Forato srl, Giglio srl, Impresa individuale Rech Emanuele, Ivo Colomberotto, Agenzia Veneta per i pagamenti in agricoltura — AVEPA, Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Agrirocca di Rech Emanuele, Asolat di Rech Emanuele & C.
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale di Treviso — Ερμηνεία του κανονισμού 1254/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος (ΕΕ L 160, σ. 21) — Έννοια της «καλλιεργούμενης για την παραγωγή ζωοτροφών εκτάσεως» — Εθνική κανονιστική ρύθμιση εξαρτώσα, ελλείψει τίτλου ιδιοκτησίας, τη χορήγηση κοινοτικών πριμοδοτήσεων από την προσκόμιση έγκυρου νομικού τίτλου δικαιολογούντος τη χρήση των αποτελούντων αντικείμενο εκμεταλλεύσεως καλλιεργούμενων για την παραγωγή ζωοτροφών εκτάσεων
 Διατακτικό
 Η κοινοτική νομοθεσία, ιδίως ο κανονισμός (ΕΚ) 1254/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος, δεν εξαρτά τη δυνατότητα εγκρίσεως αιτήσεως προς χορήγηση ειδικών πριμοδοτήσεων για τα αρσενικά βοοειδή και ενισχύσεως εκτατικοποιήσεως από την προσκόμιση ισχυρού νομικού τίτλου που να θεμελιώνει το δικαίωμα του αιτούντος τις ενισχύσεις να χρησιμοποιεί τις καλλιεργούμενες για ζωοτροφή εκτάσεις οι οποίες αποτελούν το αντικείμενο της αιτήσεως αυτής. Εντούτοις, η κοινοτική νομοθεσία δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να επιβάλλουν με εθνική ρύθμιση την υποχρέωση προσκομίσεως τέτοιου τίτλου, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θίγονται οι σκοποί τους οποίους επιδιώκει η κοινοτική νομοθεσία και οι γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου, ειδικότερα η αρχή της αναλογικότητας.
 (1) ΕΕ C 327 της 20.12.2008.


text:
C 146/32 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.6.2003
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- 1. α) Πρέπει το άρθρο 3, παράγραφος 2, αρχή και στοιχείο
 βαλε το Ηοge Raad der Nederlanden με απόφαση της γ', του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1182/71 (1) να
 11ης Απριλίου 2003 στην υπόθεση Staatssecretaris van ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι μια κατά εβδομάδες
 Financiën κατά J.H.M. Feron προσδιοριζόμενη προθεσμία, όπως αυτή που τάσσεται
 από το άρθρο 50α του κανονισμού (ΕΟΚ) 3886/92 (2),
 (Υπόθεση C-170/03) λήγει με την παρέλευση της ημέρας της τελευταίας
 εβδομάδας που είναι κατά την ονομασία αντίστοιχη με
 (2003/C 146/52) την ημέρα μετά την ημέρα κατά την οποία έλαβε χώρα
 η σφαγή;
 Με απόφαση της 11ης Απριλίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις β) ∆ύναται ένα κράτος μέλος, κατά την εφαρμογή του
 14 Απριλίου 2003, το Ηοge Raad der Nederlanden, στο πλαίσιο άρθρου 50α του κανονισμού (ΕΟΚ) 3886/92, να
 της διαφοράς μεταξύ Staatssecretaris van Financiën και J.H.M. καθορίσει το χρονικό σημείο υποβολής της αιτήσεως
 Feron που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την πριμοδοτήσεως βάσει εθνικών κανόνων που στην εσωτε-
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: ρική έννομη τάξη αυτού του κράτους μέλους ισχύουν
 για ανάλογες εθνικές προθεσμίες υποβολής αιτήσεων;
 1) Πρέπει ένα επιβατικό αυτοκίνητο που τέθηκε στη διάθεση
 ενός φυσικού προσώπου από τον εργοδότη του και που
 χρησιμοποιείται από το πρώτο πρόσωπο τόσο για επαγγελμα- γ) Αν ναι, πρέπει το άρθρο 50α του κανονισμού (ΕΟΚ)
 τικούς όσο και για ιδιωτικούς σκοπούς να θεωρηθεί προσω- 3886/92 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι μια αίτηση
 πικό είδος υπό την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 2, πριμοδοτήσεως «υποβλήθηκε» εμπροθέσμως και αν μπο-
 στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΟΚ) 918/83 του Συμβου- ρεί να αποδειχθεί ότι παραδόθηκε στο ταχυδρομείο
 λίου (1), της 28ης Μαρτίου 1983, για τη θέσπιση του πριν από την παρέλευση της προθεσμίας των τριών
 κοινοτικού καθεστώτος τελωνειακών ατελειών; εβδομάδων και παρελήφθη από την αρμόδια αρχή σε
 ένα τέτοιο χρονικό σημείο μετά την προθεσμία αυτή,
 2) Πρέπει η διάταξη του άρθρου 3, στοιχείο α', του κανονισμού ώστε τα σχετικά στοιχεία μπόρεσαν να ανακοινωθούν
 αυτού, η οποία ορίζει ότι ένα αγαθό πρέπει να βρισκόταν στην Επιτροπή την ίδια ημέρα που θα ανακοινώνονταν
 στην κατοχή του ενδιαφερομένου τουλάχιστον έξι μήνες πριν αν η αίτηση πριμοδοτήσεως είχε παραληφθεί εντός της
 από την ημερομηνία κατά την οποία έπαυσε η συνήθης προθεσμίας αυτής από την αρμόδια αρχή;
 διαμονή του προσώπου αυτού στην τρίτη χώρα προελεύσεώς
 του, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο ενδιαφερόμενος, στη 2) Είναι το άρθρο 50α, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ)
 διάθεση του οποίου τέθηκε ένα πράγμα, είτε με αντάλλαγμα 3886/92 ισχυρό κατά το μέρος που αποκλείει πλήρως
 είτε χωρίς αντάλλαγμα, στο πλαίσιο της ασκήσεως τη χορήγηση πριμοδοτήσεως επί κάθε υπερβάσεως της
 δραστηριοτήτων υπέρ του κυρίου του πράγματος αυτού, προθεσμίας για την υποβολή αιτήσεως πριμοδοτήσεως,
 κατέχει το πράγμα αυτό κατά την έννοια της πιο πάνω ανεξάρτητα από τη φύση και την έκταση της υπερβάσεως της
 διατάξεως; προθεσμίας;
 3) Έχει για την απάντηση στο δεύτερο ερώτημα σημασία το αν
 καθ' όλη τη διάρκεια του εξαμήνου ο ενδιαφερόμενος έχει
 δικαίωμα να αγοράσει το επιβατικό αυτοκίνητο; (1 ) ΕΕ 1971, L 124, σ. 1.
 (2 ) ΕΕ 1992, L 391, σ. 20.
 ( 1) EE 1983, L 105, σ. 1.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το College van Beroep voor het bedrijfsleven με
 απόφαση της 2ας Απριλίου 2003 στην υπόθεση 1. Maatschap
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Toeters, 2. M.C. Verberk, o οποίος ενεργεί υπό την ονομασία της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 16 Απριλίου
 «firma Verberk-Voeten», κατά του Productschap Vee en 2003
 Vlees
 (Υπόθεση C-171/03) (Υπόθεση C-177/03)
 (2003/C 146/53)
 (2003/C 146/54)
 Με απόφαση της 2ας Απριλίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 14 Απριλίου 2003, το College van Beroep voor het bedrijfsleven
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ 1. Maatschap Toeters, 2. M.C. Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 Verberk, o οποίος ενεργεί υπό την ονομασία «firma Verberk- τους M. Jürgen Grunwald και M. Bruno Stromsky, με τόπο
 Voeten», και του Productschap Vee en Vlees που εκκρεμεί επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου
 ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 16 Απριλίου 2003, προσφυγή
 αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: κατά της Γαλλικής ∆ημοκρατίας.


text:
C 275/2 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 15.11.2003
 1) Εξαφανίζει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 11ης Μαρ- 1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 τίου 1999, T-137/94, ARBED κατά Επιτροπής.
 2) Καταδικάζει την Εurofer ASBL στα δικαστικά έξοδα.
 2) Ακυρώνει την απόφαση 94/215/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της
 16ης Φεβρουαρίου 1994, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής
 του άρθρου 65 της Συνθήκης ΕΚΑΧ όσον αφορά συμφωνίες (1) ΕΕ C 299 της 16.10.1999.
 και εναρμονισμένες πρακτικές που εφήρμοσαν ευρωπαίοι
 παραγωγοί δοκών χάλυβα, καθό μέτρο αφορά την
 ΑRBED SA.
 3) Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στα δικαστικά έξοδα τόσο της ενώπιον του Πρωτοδικείου
 διαδικασίας όσο και της παρούσας δίκης.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (1) ΕΕ C 299 της 16.10.1999.
 (πέμπτο τμήμα)
 της 2ας Οκτωβρίου 2003
 στην υπόθεση C-182/99 P: Salzgitter AG κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 («Αίτηση αναιρέσεως — Συμφωνίες και εναρμονισμένες
 (πέμπτο τμήμα) πρακτικές — Ευρωπαίοι παραγωγοί δοκών χάλυβα»)
 της 2ας Οκτωβρίου 2003 (2003/C 275/04)
 στην υπόθεση C-179/99 Ρ, Eurofer ASBL κατά Επιτροπής (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Προσωρινή μετάφραση: η οριστική μετάφραση θα δημοσιευτεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας του ∆ικαστηρίου»)
 («Αναίρεση — Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές
 — Ευρωπαίοι παραγωγοί δοκών χάλυβα»)
 (2003/C 275/03) Στην υπόθεση C-182/99 P, Salzgitter AG, πρώην Preussag Stahl
 AG, με έδρα την πόλη Salzgitter (Γερμανία), (δικηγόροι: H. Satzky
 και C. Frick), με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφά-
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 σεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο
 πενταμελές τμήμα) της 11ης Μαρτίου 1999, T-148/94, Preussag
 (Προσωρινή μετάφραση: η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. II-613), με την οποία ζητείται
 στη «Συλλογή της Νομολογίας του ∆ικαστηρίου») η μερική ακύρωση της ως άνω αποφάσεως, όπου ο έτερος διάδικος
 είναι η: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι:
 J. Currall και W. Wils, επικουρούμενοι από τον δικηγόρο
 Η.-J. Freund), το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 Στην υπόθεση C-179/99 Ρ, Eurofer ASBL, με έδρα το M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward, A. La Pergola,
 Λουξεμβούργο, (εκπρόσωπος: N. Koch, Rechtsanwalt), με αντικεί- P. Jann (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές, γενική εισαγγελέας:
 μενο αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το C. Stix-Hackl, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος
 Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο πενταμελές διοικήσεως, εξέδωσε στις 2 Οκτωβρίου 2003 απόφαση με το
 τμήμα) στις 11 Μαρτίου 1999 επί της υποθέσεως T-136/94 ακόλουθο διατακτικό:
 Eurofer κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. II-263), με την οποία
 ζητήθηκε η εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου ο έτερος 1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 διάδικος ήταν η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσω-
 ποι: J. Currall και W. Wils, επικουρούμενοι από τον Η.-J. Freund,
 2) Καταδικάζει την Salzgitter AG στα δικαστικά έξοδα.
 Rechtsanwalt), το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από
 τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward, A. La
 Pergola, P. Jann (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές, γενική
 (1) ΕΕ C 299 της 16.10.1999.
 εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 2 Οκτωβρίου 2003 απόφαση
 με το ακόλουθο διατακτικό:


text:
 24.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Linz (Αυστρία) στις 3 Οκτωβρίου 2008 — Österreichische Salinen AG κατά Finanzamt Linz
 (Υπόθεση C-437/08)
 (2009/C 19/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Linz.
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Österreichische Salinen AG
 Καθού: Finanzamt Linz
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιβαίνει στο κοινοτικό δίκαιο η εφαρμογή της μεθόδου του συνυπολογισμού από εθνική αρχή που είναι επιφορτισμένη με την εξάλειψη των δυσμενών διακρίσεων εις βάρος των συμμετοχών εξωτερικού, οι οποίες βάσει νομοθετικής διατάξεως, εν αντιθέσει προς τις συμμετοχές της ημεδαπής, απαλλάσσονται του φόρου μόνον εφόσον υπερβαίνουν το 25 % (ποσοστό το οποίο βάσει της νυν ισχύουσας νομοθεσίας ανέρχεται σε 10 %), με το σκεπτικό ότι τούτο, βάσει αποφάσεως του αυστριακού Verwaltungsgerichtshof, ανταποκρίνεται περισσότερο στην (εικαζόμενη) βούληση του νομοθέτη και δεν επιτρέπει ταυτόχρονα, αφενός, σε σχέση με τον συνυπολογιστέο φόρο νομικών προσώπων και, αφετέρου, σε σχέση με τον παρακρατούμενο στην πηγή συνυπολογιστέο φόρο την μεταφορά του συνυπολογισμού στα επόμενα έτη ή την πίστωση του φόρου στο έτος των ζημιών;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: αντιβαίνει στο κοινοτικό δίκαιο το να μην επιτρέπεται η μεταφορά του συνυπολογισμού ή η πίστωση του φόρου στην περίπτωση μερισμάτων από τρίτες χώρες;


text:
 15.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/22
 Προσφυγή της 24ης Μαΐου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-236/06)
 (2006/C 165/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: D. Maidani και G. Braun)
 Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2003/6/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για τις πράξεις προσώπων που κατέχουν εμπιστευτικές πληροφορίες και τις πράξεις χειραγώγησης της αγοράς (κατάχρηση αγοράς) (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 12 Οκτωβρίου 2004.
 (1) ΕΕ L 96 της 12.4.2003, σ. 16.


text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/60
 Προσφυγή της Budějovický Budvar, národní podnik, κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2004
 (Υπόθεση T-62/04)
 (2004/C 94/153)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η εταιρία Budějovický Budvar, národní podnik, με έδρα το české Budějovice (Δημοκρατία της Τσεχίας), εκπροσωπούμενη από την Fabienne Fajgenbaum, δικηγόρο, άσκησε στις 10 Φεβρουαρίου 2004 προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα).
 Η εταιρία Anheuser-Busch Incorporated μετείχε επίσης στη διαδικασία ενώπιον του δευτέρου τμήματος προσφυγών.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την από 3 Δεκεμβρίου 2003 απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του καθού·
 —
 να απορίψει την αίτηση καταχωρήσεως του σήματος BUD, που κατατέθηκε την 1η Απριλίου 1996 για τις κλάσεις 29 και 30 στο όνομα της εταιρίας ANHEUSER-BUSCH·
 —
 να καταδικάσει την εταιρία Anheuser-Βusch στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώρηση κοινοτικού σήματος:
 Anheuser-Busch Incorporated
 Σχετικό κοινοτικό σήμα:
 Λεκτικό σήμα «BUD» – αίτηση αριθ. 24679, κατατεθείσα για προϊόντα υπαγόμενα στις κλάσεις 29 και 30
 Δικαιούχος του σήματος ή του σημείου που αντιτάχθηκε στο πλαίσιο της διαδικασίας ανακοπής:
 Η προσφεύγουσα
 Προβαλλόμενο σήμα ή σημείο:
 Ονομασία προελεύσεως «BUD»
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών:
 Απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1). Η προσφεύγουσα, δικαιούχος στη Γαλλία των ανωτέρω ονομασιών προελεύσεως, ισχυρίζεται ότι το γαλλικό δίκαιο της παρέχει τη δυνατότητα να αντιταχθεί στην καταχώρηση του ζητούμενου σήματος, χωρίς να υποχρεούται να δικαιολογήσει τη φήμη των σχετικών ονομασιών στη γαλλική επικράτεια και χωρίς να πρέπει να εξετάσει αν η χρησιμοποίηση του αμφισβητούμενου σήματος μπορεί να έχει ως ως συνέπεια την καταστρατήγηση ή την εξασθένιση της φήμης των ονομασιών αυτών.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα. (EE L 11 της 14/1/1994, σ. 1).


text:
 15.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/23
 Αναίρεση που άσκησαν στις 23 Απριλίου 2013 οι Acron OAO και Dorogobuzh OAO κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 7 Φεβρουαρίου 2013 στην υπόθεση T-235/08, Acron OAO, Dorogobuzh OAO κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-215/13 P)
 2013/C 171/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Acron OAO, Dorogobuzh OAO (εκπρόσωποι: B. Evtimov, E. Borovikov, avocats, D. O'Keeffe, Solicitor)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Fertilizers Europe
 Αιτήματα των αναιρεσειουσών
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 2013 την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση T-235/08, Acron Dorogobuzh OAO κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 —
 να κρίνει επί της ουσίας τη διαφορά και να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 236/2008 του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2008, για την περάτωση της μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης, βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96, του δασμού αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται στις εισαγωγές νιτρικού αμμωνίου καταγωγής Ρωσίας (1), καθόσον αφορά τις αναιρεσείουσες·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της ενώπιον του Δικαστηρίου και του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαδικασίας, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι αναιρεσείουσες σε αμφότερες τις διαδικασίες·
 —
 να καταδικάσει την Fertilizers Europe, παρεμβαίνουσα, στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασίας και, σε τυχόν παρέμβασή της στο πλαίσιο της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας, να την καταδικάσει στο σύνολο των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειουσών σχετικά με την παρέμβασή της/τις παρεμβάσεις της.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι αναιρεσείουσες διατείνονται ότι το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης:
 —
 ερμήνευσε εσφαλμένως την πρώτη περίοδο του άρθρου 2, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και, κατά συνέπεια, την αντίστοιχη διάταξη του άρθρου 2.1.1.1, πρώτο εδάφιο, της συμφωνίας περί της εφαρμογής του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (στο εξής: ΣΔΕ) του 1994, που περιλαμβάνεται στο παράρτημα 1A της συμφωνίας για τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου·
 —
 επικύρωσε εσφαλμένη νομική ερμηνεία και παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και, κατά συνέπεια, της αντίστοιχης διατάξεως του άρθρου 2, παράγραφος 2, της ΣΔΕ·
 —
 προέβη σε ορθή νομική εκτίμηση της σχέσεως μεταξύ του άρθρου 2, παράγραφος 5, δεύτερη περίοδος, αφενός, και του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο β', του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, αφετέρου, οπότε προέβη σε εσφαλμένη νομική ερμηνεία των αιτιολογικών σκέψεων 3 και 4 του προοιμίου του κανονισμού (ΕΕ) 1972/2002 και, κατά συνέπεια, της δεύτερης περιόδου του άρθρου 2, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, καθώς επίσης δεν μερίμνησε για τη συνοχή της εν λόγω ερμηνείας/διατάξεως και της ΣΔΕ.
 (1) ΕΕ L 75, σ. 1


text:
 29.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/35
 Προσφυγή της 19ης Μαΐου 2006 — En Route International κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-147/06)
 (2006/C 178/64)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: En Route International Limited (Berkshire, Ηνωμένο Βασίλειο) (Εκπρόσωπος: W. W. Göpfert, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών, της 7ης Μαρτίου 2006, στην υπόθεση R 352/2005-4,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «FRESHHH» για εμπορεύματα των κλάσεων 29, 30 και 32 (Αίτηση αριθ. 3 198 165)
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της ανακοπής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Συντρέχουν οι προϋποθέσεις καταχωρίσεως του σήματος το οποίο αφορά η αίτηση· οι κατά το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', καθώς και οι κατά το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 40/94 (1) λόγοι απαραδέκτου δεν εμποδίζουν την καταχώρισή του.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (EE 1994, L 11, σ. 1).


text:
 27.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/33
 Προσφυγή της 9ης Μαΐου 2016 – Perry Ellis International Group κατά EUIPO (PRO PLAYER)
 (Υπόθεση T-220/16)
 (2016/C 232/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Perry Ellis International Group Holdings Ltd (Νασάου, Μπαχάμες) (εκπρόσωποι: O. Günzel, C. Tenkhoff, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «PRO PLAYER» – Υπ’ αριθ. 13 258 595 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 24ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση R 1091/2015-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009.


text:
11.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 7/15
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- τητα, μέσω της χρήσεως του δικού του επωνύμου, το κοινό
 βαλε το Ηigh Court of Justice Chancery Division με της ή (ii) απλώς προκαλεί, διά του τρόπου αυτού, αθέλητη
 3ης Σεπτεμβρίου 2002 στην υπόθεση Νichols plc κατά σύγχυση;
 Registrar of Trade Marks (Γραφείου Καταχωρίσεως Εμπο-
 ρικών Σημάτων)
 (1 ) Πρώτη οδηγία 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου
 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί
 (Υπόθεση C-404/02) σημάτων (ΕΕ L 40, σ. 1)
 (2003/C 7/27)
 Με διάταξη της 3ης Σεπτεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις του Βασιλείου του Βελγίου που ασκήθηκε στις 13 Νοεμβρίου
 12 Νοεμβρίου 2002, το Ηigh Court of Justice Chancery 2002
 Division, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Νichols plc και
 Registrar of Trade Marks (Γραφείου Καταχωρίσεως Εμπορικών (Υπόθεση C-406/02)
 Σημάτων) που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 (2003/C 7/28)
 1. Υπό πολλές συνθήκες, εφόσον βεβαίως είναι δυνατό, μπορεί
 να προβληθεί από την αρμόδια αρχή άρνηση καταχωρίσεως
 ενός εμπορικού σήματος (δηλαδή «σημείου» πληρούντος Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τις απαιτήσεις του άρθρου 2 της οδηγίας περί σημάτων τον Bruno Stromsky, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 89/104/ΕΚ ( 1), το οποίο συνίσταται απλώς σε ένα επώνυμο άσκησε στις 13 Νοεμβρίου 2002 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των
 για τον λόγο ότι τούτο, αυτό καθεαυτό, «στερείται διακριτι- Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Βασιλείου του
 κού χαρακτήρα» κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγρα- Βελγίου.
 φος 1, στοιχείο β', της εν λόγω οδηγίας;
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 2. Ειδικότερα, α) πρέπει ή β) μπορεί να προβληθεί άρνηση
 καταχωρίσεως ενός τέτοιου σημείου, το οποίο δεν έχει εισέτι 1) να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη κοινοποιώ-
 αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα, σε περίπτωση που το εν ντας, εντός των ταχθεισών προθεσμιών, τις σχετικές με τις
 λόγω σημείο συνίσταται σε επώνυμο που είναι σύνηθες στο οδηγίες 76/464/ΕΟΚ (1), 78/659/ΕΟΚ ( 2) και 80/68/ΕΟΚ (3)
 κράτος μέλος εντός του οποίου ζητείται η καταχώρισή τους εκθέσεις, όσον αφορά την Περιφέρεια των Βρυξελλών-
 ή σε επώνυμο που είναι σύνηθες σε ένα ή περισσότερα από Πρωτεύουσας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις
 τα λοιπά κράτη μέλη; προαναφερθείσες οδηγίες, όπως αυτές τροποποιήθηκαν με
 την οδηγία 91/692/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης ∆εκεμ-
 3. Σε περίπτωση που η απάντηση στο ερώτημα 2 α) ή β) είναι βρίου 1991, για την τυποποίηση και τον εξορθολογισμό των
 καταφατική, δύνανται οι εθνικές αρχές να επιλύσουν το εκθέσεων που αφορούν την εφαρμογή ορισμένων οδηγιών
 σχετικό ζήτημα, ενόψει των εικαζομένων προσδοκιών του για το περιβάλλον (4)·
 μέσου αγοραστή σε σχέση με τα εν λόγω αγαθά/υπηρεσίες
 εντός του κράτους μέλους, λαμβανομένου υπόψη του 2) να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 συνήθους χαρακτήρα του επωνύμου, της φύσεως των σχε-
 τικών αγαθών/υπηρεσιών και της επικρατήσεως (κατά το
 μάλλον ή ήττον) της συνηθείας χρήσεως επωνύμων στο
 σχετικό εμπορικό τομέα; Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 4. Έχει σημασία, προκειμένου να προσδιορισθεί εάν ένα Κατά το άρθρο 2 της οδηγίας 91/692/ΕΟΚ, το Βέλγιο θα έπρεπε
 επώνυμο «στερείται διακριτικού χαρακτήρα», κατά την έννοια να είχε κοινοποιήσει στην Επιτροπή έκθεση καλύπτουσα την
 του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας, το περίοδο από το 1993 έως και το 1995, με βάση ερωτηματολόγιο
 ότι τα αποτελέσματα της καταχωρίσεως ενός εμπορικού που καταρτίστηκε με την απόφαση 92/446/ΕΟΚ και απευθύνθηκε
 σήματος περιορίζονται από το άρθρο 6, παράγραφος 1, εγκαίρως στο Βέλγιο. Το Βέλγιο θα έπρεπε να κοινοποιήσει στην
 στοιχείο α'; Επιτροπή την εν λόγω έκθεση το αργότερο έως τις 30 Σεπτεμβρίου
 1996. Εντούτοις, δεν κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή όλα τα
 5. Εάν συμβαίνει κάτι τέτοιο, α) πρέπει η λέξη «το όνομά του» στοιχεία αυτά εντός της ως άνω προθεσμίας, όσον αφορά την
 στο άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας να Περιφέρεια των Βρυξελλών-Πρωτεύουσας:
 νοηθεί ως περικλείουσα και εταιρία ή επιχείρηση και β) τί
 σημαίνει η φράση «σύμφωνα με τα χρηστά συναλλακτικά — Όσον αφορά την οδηγία 76/464/ΕΟΚ, όπως έχει τροποποιη-
 ήθη»; ειδικότερα, μπορεί η έκφραση αυτή να τύχει εφαρμογής θεί, κανένα στοιχείο δεν διαβιβάστηκε όσον αφορά τα έτη
 όταν (i) το οικείο πρόσωπο δεν εξαπατά, στην πραγματικό- 1993-1995·


text:
 23.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/24
 Προσφυγή της 16ης Μαρτίου 2012 — ΖΖ κατά ΕΤΕπ
 (Υπόθεση F-37/12)
 2012/C 184/52
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: L. Isola, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αφενός, ακύρωση του εγγράφου με το οποίο ο Πρόεδρος της ΕΤΕπ απέρριψε, κατόπιν εκθέσεως της ομάδας «Dignity at work», την υποβληθείσα από τον προσφεύγοντα καταγγελία για ηθική παρενόχληση. Αφετέρου, ακύρωση της γνώμης της προαναφερθείσας ομάδας κατά το μέρος που δεν διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων υπέστη ηθική παρενόχληση
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει το έγγραφο της 20ής Δεκεμβρίου 2011 κατά το μέρος που ο Πρόεδρος της ΕΤΕπ, πέραν του ότι δεν έλαβε κανένα μέτρο όσον αφορά την ηθική παρενόχληση την οποία υφίσταται ο προσφεύγων επί είκοσι έτη, έκρινε ότι μπορεί να τον απειλήσει προκειμένου να δεχθεί αναντίρρητα την καταπίεση και τους εκφοβισμούς που υφίσταται σε καθημερινή βάση, εκκινώντας με την απόρριψη της τρίτης εκ των ασκηθεισών ενώπιον της επιτροπής έρευνας προσφυγών·
 —
 να ακυρώσει την έκθεση και τα πορίσματα που ενέκρινε στις 26 Οκτωβρίου 2011 η προαναφερθείσα επιτροπή έρευνας κατά το μέρος που η εν λόγω επιτροπή:
 —
 όρισε ανεπαρκώς την έννοια της ηθικής παρενοχλήσεως και δεν απάντησε στην καταγγελία του προσφεύγοντος, με αποτέλεσμα η πράξη που εξέδωσε η ΕΤΕπ να είναι στο σύνολό της ανεπαρκής·
 —
 απέρριψε την προσφυγή χωρίς να αναφερθεί στην εφαρμοσθείσα νομοθεσία·
 —
 δεν απέδειξε ότι διεξήγαγε τις προβαλλόμενες έρευνες και παρέλειψε να εκθέσει τόσο τα καταγγελθέντα από τον προσφεύγοντα πραγματικά περιστατικά όσο και την αιτιολογία που προέβαλε η ΕΤΕπ·
 —
 να ακυρώσει όλες τις συναφείς, προηγούμενες ή επόμενες, πράξεις μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται βεβαίως οι πράξεις εκείνες που χρησιμοποιήθηκαν από την επιτροπή έρευνας όσον αφορά την ηθική παρενόχληση, οι οποίες ζητήθηκαν άνευ αποτελέσματος στις 21 Δεκεμβρίου 2011 και απορρίφθηκαν στις 6 Ιανουαρίου 2012·
 —
 να καταδικαστεί η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων στα δικαστικά έξοδα.


text:
 26.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/46
 Προσφυγή της 15ης Οκτωβρίου 2014 — ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-110/14)
 (2015/C 026/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωπος: S. Orlandi, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως περί υπολογισμού των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος στο συνταξιοδοτικό σύστημα της Ενώσεως κατ’ εφαρμογήν των νέων γενικών διατάξεων εφαρμογής (ΓΔΕ) σχετικά με τα άρθρα 11 και 12 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ των υπαλλήλων.
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να δεχθεί ότι το άρθρο 9 των γενικών διατάξεων εφαρμογής του άρθρου 11 § 2 του παραρτήματος VIII είναι παράνομο και ότι, επομένως, δεν πρέπει να εφαρμοστεί·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 24ης Μαΐου 2013 περί υπολογισμού των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που είχε αποκτήσει ο προσφεύγων πριν από την εκ μέρους του ανάληψη υπηρεσίας, στο πλαίσιο της μεταφοράς τους στο συνταξιοδοτικό σύστημα των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις εφαρμογής του άρθρου 11 § 2 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ της 3ης Μαρτίου 2011·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/22
 Προσφυγή της 19ης Δεκεμβρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-562/07)
 (2008/C 64/33)
 Γλώσσα της διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. Lyal και I. Martinez del Peral Cagigal)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, επιφυλάσσοντας διαφορετική μεταχείριση στα κεφάλαια που αποκτήθηκαν στην Ισπανία από κατοίκους αλλοδαπής και σε εκείνα που αποκτήθηκαν από κατοίκους ημεδαπής μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 39 και 56 EΚ, καθώς και από τα άρθρα 28 και 40 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σύμφωνα με την ισπανική νομοθεσία που ίσχυε μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006, τα κεφάλαια κατοίκων αλλοδαπής υπέκειντο σε αναλογικό φόρο 35 %, ενώ τα κεφάλαια κατοίκων ημεδαπής υπέκειντο σε κλιμακούμενο φόρο, αν οι εν λόγω κάτοικοι είχαν στην κυριότητά τους τα περιουσιακά στοιχεία για διάστημα μικρότερο του ενός έτους, και σε αναλογικό φόρο 15 %, αν η περίοδος κυριότητας υπερέβαινε το ένα έτος. Ως εκ τούτου, ο φόρος που επιβαλλόταν στους κατοίκους αλλοδαπής αν μεταβίβαζαν τα περιουσιακά τους στοιχεία μετά το διάστημα ενός έτους από την αγορά ήταν πάντα μεγαλύτερος. Στην περίπτωση διαθέσεως των περιουσιακών στοιχείων εντός του έτους που έπετο της αγοράς, οι κάτοικοι αλλοδαπής βαρύνονταν επίσης με μεγαλύτερο φόρο, πλην της περιπτώσεως κατά την οποία ο μέσος συντελεστής που ίσχυε για τους ημεδαπούς φορολογουμένους υπερέβαινε το 35 % (πράγμα που ισχύει στην περίπτωση πολύ σημαντικών κεφαλαίων).
 Η Επιτροπή κρίνει ότι δεν υφίσταται αντικειμενική διαφορά στην κατάσταση των δύο αυτών κατηγοριών φορολογουμένων, οπότε η μεγαλύτερη επιβάρυνση που προβλέπεται για τους κατοίκους αλλοδαπής εισάγει δυσμενή διάκριση η απάδει προς την ελεύθερη κυκλοφορία εργαζομένων και την ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων, όπως προβλέπονται από τα άρθρα 39 ΕΚ και 56 EΚ, καθώς και από τα άρθρα 28 και 40 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ.


text:
 27.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/15
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 28 Νοεμβρίου 2016 — Presidenza del Consiglio dei Ministri κ.λπ. κατά Nello Grassi κ.λπ.
 (Υπόθεση C-616/16)
 (2017/C 063/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte suprema di cassazione
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: Presidenza del Consiglio dei Ministri, Gianni Pantuso, Angelo Tralongo, Maria Michela D’Alessandro
 Αναιρεσίβλητοι και ασκήσαντες αντίθετη αναίρεση: Nello Grassi, Carmela Amato, Università degli Studi di Palermo, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero della Salute, Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει η οδηγία 82/76/ΕΟΚ (1), με την οποία τροποποιήθηκαν οι οδηγίες 75/362/ΕΟΚ (2) και 75/363/ΕΟΚ (3), την έννοια ότι εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της και η εκπαίδευση ειδικευομένων ιατρών, τόσο πλήρους όσο και μερικής απασχολήσεως, η οποία είχε ήδη αρχίσει και συνεχίστηκε μετά την 31η Δεκεμβρίου 1982, προθεσμία που είχε ταχθεί στα κράτη μέλη, κατά το άρθρο 16 της οδηγίας 82/76/ΕΟΚ, για τη θέσπιση των αναγκαίων μέτρων για τη συμμόρφωσή τους προς την οδηγία;
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 2)
 Έχει το κείμενο που προστέθηκε ως παράρτημα στην οδηγία 75/363/ΕΟΚ, «περί συντονισμού», με το άρθρο 13 της οδηγίας 82/76/ΕΟΚ, με την οποία τροποποιήθηκαν οι οδηγίες 75/362/ΕΟΚ και 75/363/ΕΟΚ, την έννοια ότι όσον αφορά τα προγράμματα εκπαιδεύσεως για την απόκτηση ειδικότητας, τα οποία είχαν ήδη αρχίσει την 31η Δεκεμβρίου 1982, η ύπαρξη της υποχρεώσεως καταβολής προσήκουσας αμοιβής για τους ειδικευόμενους ιατρούς εξαρτάται από την εκπλήρωση της υποχρεώσεως αναδιοργανώσεως των προγραμμάτων εκπαιδεύσεως ή, άλλως, από την τήρηση των απαιτήσεων των ανωτέρω οδηγιών;
 3)
 Υφίσταται υποχρέωση καταβολής προσήκουσας αμοιβής στους ιατρούς που απέκτησαν ειδικότητες παρακολουθώντας εκπαιδευτικά προγράμματα που είχαν ήδη αρχίσει, αλλά δεν είχαν ολοκληρωθεί την 1η Ιανουαρίου 1983, για όλη τη διάρκεια των μαθημάτων ή μόνο για το χρονικό διάστημα μετά την 31η Δεκεμβρίου 1982 και υπό ποίες προϋποθέσεις;
 (1) Οδηγία 82/76/EOK του Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 1982, περί τροποποιήσεως της οδηγίας 75/362/EOK περί αμοιβαίας αναγνωρίσεως των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων ιατρικής, και περί των μέτρων προς διευκόλυνση της πραγματικής ασκήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και του δικαιώματος της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, καθώς και της οδηγίας 75/363/EOK περί του συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις δραστηριότητες των ιατρών (ΕΕ L 43, σ. 21).
 (2) Οδηγία 75/362/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1975, περί αμοιβαίας αναγνωρίσεως των διπλωμάτων πιστοποιητικών και άλλων τίτλων ιατρικής και περί των μέτρων προς διευκόλυνση της πραγματικής ασκήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και του δικαιώματος της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ. 196).
 (3) Οδηγία 75/363/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16ης Ιουνίου 1975 περί του συντονισμού των νομοθετικών κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις δραστηριότητες των ιατρών (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ. 209).


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/77
 Προσφυγή της 23ης Δεκεμβρίου 2008 — Katrakasas κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-103/08)
 (2009/C 44/139)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Nicolas Katrakasas (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: L. Levi, M. Vandenbussche, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού EPSO/AD/116/08 περί μη εγγραφής του προσφεύγοντος στον πίνακα των υποψηφίων που έγιναν δεκτοί στις γραπτές εξετάσεις του διαγωνισμού, καθώς και όλων των αποφάσεων που ελήφθησαν μετέπειτα, συμπεριλαμβανομένου του εφεδρικού πίνακα προσλήψεων και όλων των αποφάσεων διορισμού.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την από 23 Σεπτεμβρίου 2008 απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού EPSO/AD/116/08 περί μη εγγραφής του προσφεύγοντος στον πίνακα των υποψηφίων που έγιναν δεκτοί στις γραπτές εξετάσεις·
 —
 να ακυρώσει όλες τις αποφάσεις που ελήφθησαν κατόπιν της αποφάσεως της 23ης Σεπτεμβρίου 2008, συμπεριλαμβανομένου του εφεδρικού πίνακα προσλήψεων και όλων των αποφάσεων διορισμού·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.


text:
C 191/26 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.8.2002
 2001, με την οποι ́α αυτη ́ απορρι ́πτει την καταγγελι ́α που υπε ́βαλε ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 ο προσφευ ́γων σχετικα ́ με παρα ́βαση των α ́ρθρων 81 ΕΚ και 82 ΕΚ
 απο ́ το General Council of the Bar of England and Wales, το της 7ης Μαι ̈́ου 2002
 Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Μ. Βηλαρα ́,
 προ ́εδρο, V. Tiili και P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, στην υπο ́θεση Τ-306/01 R, Abdirisak Aden κ.λπ. κατα ́
 εξε ́δωσε στις 27ης Μαïου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των
 διατακτικο ́: Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. («∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Κοινη ́ εξωτερικη ́
 πολιτικη ́ και πολιτικη ́ ασφα ́ λειας — Κυρω ́ σεις κατα ́ των
 2) Ο αιτω ́ ν θα φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα για την παρου ́σα Ταλιμπα ́ ν του Αφγανιστα ́ ν — Πα ́γωμα κεφαλαι ́ων —
 διαδικασι ́α, καθω ́ ς και για τις διαδικασι ́ες ασφαλιστικω ́ν Επει ́γον»)
 με ́τρων Τ-18/01 R και Τ-18/02 R III, καθω ́ ς και τα
 δικαστικα ́ ́εξοδα της Επιτροπη ́ς για την παρου ́σα διαδικασι ́α (2002/C 191/46)
 και για τη διαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων Τ-18/01 R.
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η σουηδικη ́)
 (1) ΕΕ C 108, της 7.4.2001.
 Στην υπο ́θεση Τ-306/01 R, Abdirisad Aden, κα ́τοικος Spånga
 (Σουηδι ́α), Abdulaziz Ali, κα ́τοικος Jäfälla (Σουηδι ́α), Ahmed
 Yusuf, κα ́τοικος Spånga, Al Barakaat International Foundation,
 με ́εδρα τη Spånga, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους δικηγο ́ρους
 L. Silbersky και T. Olsson, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: Μ. Βιτσεντζα ́το και Ι. Rådestad) και
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: A. Van
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Solinge και J. Enegren), με αντικει ́μενο αι ́τημα αναστολη ́ς εφαρμο-
 γη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΚ) 467/2001 του Συμβουλι ́ου, της
 της 19ης Φεβρουαρι ́ου 2002 6ης Μαρτι ́ου 2001, για την απαγο ́ρευση της εξαγωγη ́ς ορισμε ́νων
 αγαθω ́ν και υπηρεσιω ́ν στο Αφγανιστα ́ν, την ενι ́σχυση της απαγο ́-
 ρευσης πτη ́σεων και την παρα ́ταση της δε ́σμευσης κεφαλαι ́ων και
 στην υπο ́θεση T-302/01 R, Gerhard Birkhoff κατα ́ Επιτρο- α ́λλων οικονομικω ́ν πο ́ρων ο ́σον αφορα ́ τους Ταλιμπα ́ν του
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των Αφγανιστα ́ν, και την κατα ́ργηση του κανονισμου ́ (ΕΚ) 337/2000
 (ΕΕ L 67 σ. 1), καθω ́ς και του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2199/2001 της
 ́ ν με ́τρων — Υπα ́λληλοι — Επιτροπη ́ς, της 12ης Νοεμβρι ́ου 2001, για την τροποποι ́ηση, για
 (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω
 Επι ́δομα συντηρου ́μενου τε ́κνου — Αναστολη ́ εκτελε ́σεως τε ́ταρτη φορα ́, του κανονισμου ́ 467/2001 (ΕΕ L 295, σ. 16), στο
 με ́τρο που αυτοι ́ αφορου ́ν τους αιτου ́ντες, και του ́το με ́χρι την
 — Επει ́γον — ∆εν συντρε ́χει)
 ́εκδοση αποφα ́σεως στην κυ ́ρια δι ́κη, o Προ ́εδρος του Πρωτοδι-
 κει ́ου εξε ́δωσε στις 7 Μαι ̈́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο
 (2002/C 191/45) διατακτικο ́:
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση λη ́ψεως ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Στην υπο ́θεση T-302/01 R, Gerhard Birkhoff, πρω ́ην υπα ́λληλος
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Weitnau
 (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον V. Salvatore, δικηγο ́ρο,
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι:
 Προσφυγη ́ της Villiger Söhne GmbH κατα ́ του Συμβουλι ́ου
 J. Currall και Α. Dal Ferro), με αντικει ́μενο αι ́τημα περι ́ αναστολη ́ς
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως, που ασκη ́θηκε στις 9 Μαι ̈́ου 2002
 εκτελε ́σεως της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, της 26ης Σεπτεμβρι ́ου
 2001, με την οποι ́α απορρι ́φθηκε η ́ενσταση του προσφευ ́γοντος,
 καθω ́ς και της αποφα ́σεως της 4ης Ιουλι ́ου 2001, με την οποι ́α η (Υπο ́θεση T-154/02)
 Επιτροπη ́ ανε ́στειλε τη χορη ́γηση του επιδο ́ματος συντηρου ́μενου
 τε ́κνου που ελα ́μβανε ο προσφευ ́γων για την κο ́ρη του, ο Προ ́εδρος (2002/C 191/47)
 του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις 19 Φεβρουαρι ́ου 2002 δια ́ταξη
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 Η Villiger Söhne GmbH, με ́εδρα το Waldshut-Tiengen (Γερμα-
 νι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο B. Wägenbaur, α ́σκησε
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα. στις 9 Μαι ̈́ου 2002 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως.


text:
25.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 19/19
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν Το άρθρο 249 ΕΚ, κατά το οποίο η οδηγία δεσμεύει κάθε κράτος
 την υποχρέωση να ξεκινήσουν εγκαίρως τις αναγκαίες διαδικασίες μέλος όσον αφορά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, συνεπάγεται
 για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 1999/31/ΕΚ, υποχρέωση των κρατών μελών να τηρούν τις προθεσμίες για τη
 έτσι ώστε η διαδικασία αυτή να να ολοκληρωθεί εντός της μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο που προβλέπονται
 ταχθείσας προθεσμίας, ανεξαρτήτως της φύσεως των διαδικασιών από την οδηγία. Η προθεσμία αυτή εξέπνευσε την 1η Ιανουαρίου
 αυτών, και να ενημερώσουν την Επιτροπή σχετικώς. 1990 χωρίς το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και
 Βόρειας Ιρλανδίας να έχει θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις για να
 συμμορφωθεί με την οδηγία που αναφέρεται στα αιτήματα της
 ∆εδομένου ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν ενημέρωσε την Επιτροπή Επιτροπής.
 σχετικά με τις θεσπισθείσες διατάξεις για την πλήρη εκπλήρωση
 των από την οδηγία απορρεουσών υποχρεώσεων και δεδομένου
 ότι η Επιτροπή δεν έχει άλλα στοιχεία που να της επιτρέπουν να (1 ) EE ειδ. έκδ. 15/001, σ. 77.
 συμπεράνει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θέσπισε τις αναγκαίες (2 ) EE L 42 της 12.2.1987, σ. 43.
 διατάξεις, είναι υποχρεωμένη να θεωρήσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο
 δεν θέσπισε ακόμα τις διατάξεις αυτές και, επομένως, παρέλειψε
 να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία.
 ( 1) EE L 182 της 16.7.1999, σ. 1.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Cour administrative (Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμ-
 βούργου), με απόφαση της 21ης Νοεμβρίου 2002, στην
 υπόθεση Johanna Maria Delahaye, σύζυγος Boor, κατά του
 Υπουργού ∆ημοσίας ∆ιοικήσεως και ∆ιοικητικής Μεταρρυθ-
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά μίσεως όσον αφορά την κατάταξη υπαλλήλου
 του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας
 Ιρλανδίας που ασκήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2002
 (Υπόθεση C-425/02)
 (Υπόθεση C-424/02)
 (2003/C 19/34)
 (2003/C 19/33)
 Με απόφαση της 21ης Νοεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 τους X. Lewis και M. Κωνσταντινίδη, με τόπο επιδόσεων στο 25 Νοεμβρίου 2002, το Cour administrative (Μεγάλο ∆ουκάτο
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 22 Νοεμβρίου 2002 ενώπιον του του Λουξεμβούργου), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Johana
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Maria Delahye, συζύγου Boor, κατά του Υπουργού ∆ημοσίας
 Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλαν- ∆ιοικήσεως και ∆ιοικητικής Μεταρρυθμίσεως όσον αφορά την
 δίας. κατάταξη υπαλλήλου που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το
 ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Το Cour administrative (Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου)
 1. να αναγνωρίσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης ζητεί από το ∆ικαστήριο να αποφανθεί επί του ερωτήματος αν
 Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να θεσπίσει μπορεί να επιτραπεί στο ∆ημόσιο, ως εκδοχέα, ενόψει των οδηγιών
 τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που 77/187 ΕΟΚ (1), 98/50 ΕΚ (2) και 2001/23 ΕΚ ( 3), σε περίπτωση
 είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς το άρθρο 3, μεταβιβάσεως προς αυτό επιχειρήσεως από μη κερδοσκοπικού
 παράγραφος 1, της οδηγίας 75/439/ΕΟΚ (1) με την οποία χαρακτήρα νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου να αναλάβει τούτο
 επιβάλλεται στα κράτη μέλη η υποχρέωση να λαμβάνουν τα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του εκχωρητή μόνο στο μέτρο
 αναγκαία μέτρα ώστε να δίνεται προτεραιότητα στην διάθεση που αυτά συμβιβάζονται με τους δικούς του κανόνες δημοσίου
 των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων με επαναχρησιμοποίηση, δικαίου, ιδίως όσον αφορά το θέμα των αμοιβών, των οποίων ο
 όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 87/101/ΕΟΚ περί τρόπος καθορισμού και το ύψος έχουν οριστεί μέσω λουξεμβου-
 χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων ( 2) ή, εν πάση περιπτώσει, ργιανής ρυθμίσεως, και εξυπακουομένου ότι από τον κανονισμό
 παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην υπηρεσιακής καταστάσεως των δημοσίων υπαλλήλων προκύπτουν
 Επιτροπή, παρέβη να εκπληρώσει πλήρως τις υποχρεώσεις για τους ενδιαφερόμενους υπαλλήλους νόμιμα πλεονεκτήματα,
 που υπέχει από την οδηγία αυτή· ίδιως όσον αφορά την εξέλιξη της σταδιοδρομίας τους και τη
 σταθερότητα της θέσεως που κατέχουν και ότι οι ενδιαφερόμενοι
 2. να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας υπάλληλοι διατηρούν, σε περίπτωση διαφωνίας όσον αφορά
 και Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα. «ουσιαστική μεταβολή των όρων εργασίας», κατά την έννοια του
 ---pagebreak--- C 19/20 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25.1.2003
 άρθρου 4, παράγραφος 2, των σχετικών οδηγιών, το δικαίωμα να υποψηφιότητες και να προβεί στην ακύρωση της σχετικής
 καταγγείλουν τη σύμβαση εργασίας σύμφωνα με τον τρόπο που αποφάσεως του Ελεγκτικού Συνεδρίου και στη λήψη κάθε
 προβλέπεται στην εν λόγω ρύθμιση. συνακόλουθου μέτρου·
 — να προσκομιστούν στο ∆ικαστήριο οι φάκελοι υποψηφιο-
 ( 1) Οδηγία 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 1977, τήτων που υποβλήθηκαν μέχρι την ημερομηνία λήξεως της
 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών προσκλήσεως για υποβολή υποψηφιοτήτων που επιβεβαιώ-
 με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση νουν τα όσα έχουν αποδειχθεί σχετικά με τα προσόντα του
 μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστά-
 σεων (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 171).
 M. Hervé·
 ( 2) Οδηγία 98/50/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998, για την
 τροποποίηση της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των
 νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικών με τη διατήρηση των
 — εν πάση περιπτώσει, αφού κρίνει ότι τα αποδεικνυόμενα
 δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχει- προσόντα δεν ήταν συμβατά προς τις απαιτήσεις που
 ρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων (EE L 201,σ. 88). απέρρεαν αντικειμενικά από την προκήρυξη του διαγωνισμού,
 ( 3) Οδηγία 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί να ακυρώσει τον διορισμό του M. Hervé και να λάβει κάθε
 προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη συνακόλουθο μέτρο·
 διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβά-
 σεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή
 επιχειρήσεων (ΕΕ L 82, σ. 16). — σε περίπτωση που το ∆ικαστήριο κρίνει ότι ο αναιρεσείων
 ήταν ο μοναδικός που είχε τα κατάλληλα προσόντα για τον
 διορισμό στη θέση του Γενικού Γραμματέα του Ελεγκτικού
 Συνεδρίου, να αναγνωρίσει το δικαίωμα του G. Di Pietro να
 διοριστεί Γενικός Γραμματέας, λαμβανομένου υπόψη ότι η
 προκήρυξη δεν περιελάμβανε διατάξεις που να παρέχουν στο
 Ελεγκτικό Συνέδριο το δικαίωμα να αποφασίσει αν θα
 διορίσει ή όχι έναν από τους κατάλληλους υποψηφίους·
 — να επιδικάσει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα και τις
 Αίτηση αναιρέσεως του Giuseppe Di Pietro κατά της διατά- δικηγορικές αμοιβές καθώς και αποζημίωση για τη ζημία που
 ξεως που εξέδωσε το τρίτο τμήμα του Πρωτοδικείου των υπέστη λόγω της μη επιλογής του.
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 27 Σεπτεμβρίου 2002, στην
 υπόθεση T-254/01, Giuseppe Di Pietro κατά Ελεγκτικού
 Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση C-427/02 P)
 (2003/C 19/35) Ο αναιρεσείων βάλλει κατά της διατάξεως με την οποία το
 Πρωτοδικείο έκρινε προδήλως απαράδεκτη την προσφυγή του,
 δεχόμενο την ένσταση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, κατά την οποία
 το από 2 Αυγούστου 2001 έγγραφό του δεν μπορεί να θεωρηθεί
 ως διοικητική ένσταση.
 Ο Giuseppe Di Pietro, εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο
 G. Monforte, δικηγόρο Μεσσήνης, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 25 Νοεμβρίου 2002
 Κατά το Πρωτοδικείο, με το από 2 Αυγούστου έγγραφό του, o
 αναίρεση κατά της διατάξεως που εξέδωσε το τρίτο τμήμα του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 27 Σεπτεμβρίου αναιρεσείων δεν αμφισβητεί τη νομιμότητα της βλαπτικής γι' αυτόν
 αποφάσεως ούτε επιδιώκει τον συμβιβαστικό διακανονισμό των
 2002, στην υπόθεση T-254/01, Giuseppe Di Pietro κατά
 αιτημάτων του, αλλά περιορίζεται να θέσει μια σειρά από ερωτή-
 Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ματα και να ζητήσει την προσκόμιση ορισμένων εγγράφων.
 Επομένως, το ως άνω έγγραφο δεν μπορεί να θεωρηθεί ένσταση
 υπό την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 2, του Κανονισμού
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το ∆ικαστήριο: Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων.
 — να προσκομιστούν στο ∆ικαστήριο οι φάκελοι των υποψη-
 φίων που κρίθηκαν δεκτοί κατόπιν της διαδικασίας επιλογής· Ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι η εν λόγω εκτίμηση του Πρωτοδι-
 κείου είναι εσφαλμένη, καθότι το από 2 Αυγούστου 2001 έγγραφό
 του περιείχε και αίτημα προς ενέργεια.
 — αφού κρίνει ότι τα προσόντα που αποδεικνύονται από τους
 ως άνω φακέλους δεν ήταν συμβατά προς τις απαιτήσεις που
 απέρρεαν αντικειμενικά από την προκήρυξη του διαγωνισμού,
 να δεχθεί ότι δεν μπορούσαν να γίνουν δεκτές οι ασύμβατες


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/22
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Φινλανδίας, που ασκήθηκε στις 3 Μαρτίου 2005
 (Υπόθεση C-105/05)
 (2005/C 93/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους D. Martin και I. Koskinen, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 3 Μαρτίου 2005 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Φινλανδίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Φινλανδίας, ακολουθώντας έναν συγεκριμένο τρόπο υπολογισμού των εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1408/71 (1) του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, τους μη μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας·
 2)
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Φινλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία της Φινλανδίας, ήτοι τον νόμο 364/1963 περί εισφορών αφαλίσεως ασθενείας, οι αρμόδιες φινλανδικές αρχές, κατά τον υπολογισμό των εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως των συνταξιούχουν που είναι εγκατεστημένοι στην εθνική επικράτεια, λαμβάνουν υπόψη όχι μόνον τις ημεδαπές συντάξεις αλλά και τις χορηγούμενες από συνταξιοδοτικούς φορείς άλλων κρατών μελών. Η Επιτροπή θεωρεί ότι το γεγονός ότι συμπεριλαμβάνονται στη βάση υπολογισμού των εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως οι συντάξεις που χορηγούνται από φορείς άλλου κράτους μέλους αντιβαίνει προς το άρθρο 33, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71και προς τη νομολογία του Δικαστηρίου (απόφαση στην υπόθεση C-389/99, Rundgren).
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ., 05/001, σ. 73.


text:
C 340/26 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 7.11.98
 sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot pqoy eäjdorg cmxälgy epiä sxm O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 sqopopoigärexm pot epeäueqe so Rtlbotäkio rsgm pqoäsarg
 jamomirlotä sgy Episqopgäy le gleqolgmiäa 8 Apqikiäot 1994 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sot Bureau liquidateur
 jai sgm amaqlodioäsgsa sgy Etqxpaøjgäy Joimoäsgsay ma (cqaueiäo ejjahaqiärexy dapamxäm arhemeiäay) sxm
 moloheseiä cia sgm peqiovgä sot boqeioamasokijotä Askamsi- Bqtnekkxäm, sgy 29gy Ojsxbqiäot 1997, peqiä aqmgärexy
 jotä. voqgcgärexy rsom pqoruetäcomsa sgy pqogcotälemgy ec-
 jqiärexy cia sgm epirsqougä sxm dapamxäm dialomgäy rso
 Detäseqom, o epiädijoy jamomirloäy amsiäjeisai rsoty rsoävoty pkaiärio kotsqoheqapeiäay rso jeämsqo hakarroheqapeiäay
 sgy joimgäy akietsijgäy pokisijgäy jai soty jamomirlotäy euaq- sot Quiberon,
 locgäy sgy.
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda.
 Sqiäsom, o epiädijoy jamomirloäy pqeäpei ma ajtqxheiä jahoärom
 paqabiófei siy engäy amxäsasey aqveäy sot dijaiäot: Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Ç so dijaiäxla eketäheqgy arjgärexy epacceklasijgäy Le sgm pqorbakkoleämg apoäuarg apoqqiäuhgje g aiäsgrg
 dqarsgqioäsgsay jahoärom g epibakkoälemg le som epiädijo voqgcgärexy pqogcotälemgy ecjqiärexy cia kotsqoheqapeiäa
 jamomirloä apacoäqetrg elpodiäfei soty pqoruetäcomsey apoä siy 25 Ojsxbqiäot leävqi siy 3 Moelbqiäot 1997, cia som
 ma arjotäm sg dqarsgqioäsgsó soty akieiäay ketjotä soämot koäco oäsi so epikeceäm jeämsqo heqapeiäay dem paqeävei peqiä-
 le paqartqoälema diävsta, hakwg cia sg rtcjejqileämg póhgrg.
 Ç sgm aqvgä sgy amakocijoäsgsay pot herpiäfesai le so Jasó som pqoruetäcomsa, g apoäuarg atsgä ejdoähgje jasó
 óqhqo 3 B sgy Rtmhgäjgy, emoäwei sot dtramakoäcot jai jasóvqgrg enotriäay jai rtmirsó paqabiäarg sgy helekixä-
 pqodgäkxy ajasókkgkot vaqajsgäqa sot herpirheämsoy doty aqvgäy sgy eketäheqgy epikocgäy sot iasqotä jai sot mo-
 leäsqot re rveärg le som epidixjoälemo rjopoä, dgkadgä sg rgketsijotä idqtälasoy. G jahgäy dem lpoqeiä, bórei hexq-
 diasgäqgrg sxm akietsijxäm poäqxm, gärexm pot amócomsai apojkeirsijó rsom pqoùpokocirloä, ma
 lgm amacmxqiärei sgm poioäsgsa sgy peqihókwexy pot paqeäve-
 Ç sgm aqvgä sgy apacoqetärexy sxm diajqiärexm pot herpiä- sai re eäma morgketsijoä iädqtla.
 fesai rso óqhqo 40, paqócqauoy 3, sgy Rtmhgäjgy, jahoä-
 rom oi diasóneiy sxm meäxm óqhqxm 11, 11 a, 11 b, jai 11 c Epipkeäom, g pqorbakkoälemg apoäuarg ejdoähgje jasó
 sot jamomirlotä (EJ) aqih. 894/97 sot Rtlbotkiäot, dem pqoädgkg pkómg ejsilgärexy, euoärom so epikeceäm morgketsijoä
 euaqloäfomsai epiä sgy akieiäay rsa tädasa sgy Baksijgäy jeämsqo eävei amacmxqirheiä, soäro apoä siy aqloädiey ehmijeäy
 Hókarray, sxm Belts jai sot éresund, otäse epiä sgy aqveäy oäro jai apoä soty eidijetleämoty iasqotäy rsom soleäa
 akieiäay rokolotä le paqartqoälema diävsta. sgy eidijgäy pahgärexy apoä sgm opoiäa eävei pqorbkgheiä o pqo-
 ruetäcxm, xy aqloädio cia sgm paqovgä sgy jasókkgkgy peqi-
 Seäkoy, oi pqoruetäcomsey tporsgqiäfotm oäsi o epiädijoy jamo- hókwexy.
 mirloäy pórvei apoä pqoädgkg pkómg jai athaiqeriäa, jahoärom
 dem ejdoähgje cia ma diaruakiärei lia etäkocg jai tpetähtmg Seäkoy, g jahgäy pqoreäbake sg dijaiokocgleämg elpirsortämg
 ejlesókketrg sxm diaheriälxm akietsijxäm poäqxm, akkó sot pqoruetäcomsoy, g opoiäa lpoqotäre ecjtäqxy ma rsgqivheiä
 amsapojqiämesai rsgm piäerg oqirleämxm jqasxäm lekxäm jai sgy rsiy pkgqouoqiäey pot sot diabiäbare g aqloädia tpgqeriäa,
 diehmotäy dgloäriay cmxälgy ma apacoqetheiä re oqirleäma jai paqeäbg sgm tpovqeäxrg ma aisiokocgärei eidijxäy sgm
 jqósg leäkg g akieiäa oqirleämxm eidxäm, em pqojeileämx sot apoäuarg, jasó sqoäpom xärse o pqoruetäcxm ma apojsgärei
 soämot jai sot niuiäa, le sa paqartqoälema diävsta, jai raugä amsiäkgwg sgy rveärexy lesantä sxm diapirsxärexm sot
 jasóvqgrg enotriäay, jahoärom ejdoähgje cia ma heärei seäqla iasqotä-rtlbotäkot jai sot rtlpeqórlasoy rso opoiäo atsoäy
 rsoty pqaclasopoiotälemoty apoä sgm Joimoäsgsa ekeäcvoty jaseäkgne.
 xy pqoy sgm sgäqgrg sgy jamomirsijgäy qthliärexy.
 Pqorutcgä sgy SA Image CreÂation jasó sgy Episqopgäy
 Pqorutcgä sot ÛGë jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy
 Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 7 Repselbqiäot 1998 10 Repselbqiäot 1998
 (Tpoäherg T-140/98) (Tpoäherg T-142/98)
 (98/C 340/50) (98/C 340/51)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 O ÛGë, ejpqorxpotälemoy apoä som Jean-NoeÈl Louis jai sg G SA Image CreÂation, le eädqa so Beäkcio, ejpqorxpotleämg
 FrancËoise Parmentier, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le soäpo epidoä- apoä soty Georges Vandersanden, Eric Gillet jai Laure Levi,
 rexm rso Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy Fiduciaire Myson dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnel-
 SARL, 30, rue de Cessange, órjgre rsiy 7 Repselbqiäot 1998, botäqco sa cqaueiäa sgy Fiduciaire Myson SARL, 30, rue de
 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, Cessange, órjgre rsiy 10 Repselbqiäot 1998 emxäpiom sot
 pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi- Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó
 mosgäsxm. sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 ---pagebreak--- 7.11.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 340/27
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: G pqoruetäcotra tpocqalliäfei, seäkoy, oäsi o rjopoäy som
 opoiäo epidixäjei g voqgäcgrg joimosijxäm jeuakaiäxm pqacla-
 Ç ma ajtqxärei sgm apoä 10 Iotmiäot 1998 apoäuarg sgy Epi- sopoigähgje rauxäy rso pkaiärio sxm pqobkeuheämsxm jomdt-
 sqopgäy, g opoiäa apersókg le rtrsgleämg epirsokgä rsiy kiäxm jai oäsi, jasó rtmeäpeia, so rtlueäqom sgy jahgäy dem
 7 Iotkiäot 1998 jai paqekgäuhg rsiy 9 Iotkiäot 1998 apoä lpoqeiä ma hiceiä apoä sg diasgäqgrg sxm jasabokxäm pot pqac-
 sgm pqoruetäcotra jai le sgm opoiäa fgsgähgje g epi- lasopoigähgjam jasó som vqoämo ejeiämo, G pqoruetäcotra
 rsqougä porotä 135 548 ECU, jai, jahoärom eiämai ama- jasakgäcei oäsi g ajtäqxrg sxm jasabokxäm atsxäm, le sg lg
 cjaiäo, sa ejsekersijó leäsqa sgy em koäcx apouórexy, amalemoälemg apoäuarg peqiä amafgsgärexy oqirleämxm porxäm
 lesó sgm póqodo ómx sxm peämse esxäm apoä sgm okojkgäqxrg
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rso rtämoko sxm dijarsijxäm sot pqocqóllasoy, evxäqgre jasó jasóuxqg paqabiäarg sgy
 enoädxm. aqvgäy sgy amakocijoäsgsay.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 G pqoruetäcotra ejheäsei oäsi so 1990 g Episqopgä sgäy voqgä-
 cgre, rso pkaiärio sot pqocqóllasoy dqórexy cia so etqx-
 paøjoä eäsoy sotqirlotä (AES), joimosijgä rtmdqolgä cia so
 pqoäcqalló sgy ÛEuropuzzle Ð pays de l'Estë. Lia pqxäsg Pqorutcgä sot Michael Cendrowicz jasó sgy Episqopgäy
 jasabokgä, ameqvoleämg rso 80 % sot porotä sgy rtmdqolgäy, sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pot arjgähgje rsiy
 pqaclasopoigähgje so 1991 jai so tpoäkoipo 20 % 11 Repselbqiäot 1998
 jasabkgähgje rsiy 13 Laqsiäot 1992, jasoäpim sgy ejheärexy (Tpoäherg T-143/98)
 pot g pqoruetäcotra apgtähtme rsgm Episqopgä xy pqoy sg
 vqgärg sgy epiälavgy vqglasodosijgäy rtmdqolgäy. (98/C 340/52)
 G pqoruetäcotra tpocqalliäfei oäsi, apoä sgy jasabokgäy sot (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 tpokoiäpot, g Episqopgä dem diastäpxre eämamsiä sgy jaliäa
 paqasgäqgrg rvesijó le so moloästpo sxm pkgqxlxäm pot O Michael Cendrowicz, jósoijoy Bqtnekkxäm, ejpqorxpotäle-
 pqaclasopoigähgjam bórei sot pqocqóllasoäy sgy. Em moy apoä som Lucas Vogel, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le soäpo epi-
 sotäsoiy, som Iotäkio sot 1998 g pqoruetäcotra paqeäkabe eäc- doärexm rso Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy Fiduciaire Myson
 cqauo sgy Episqopgäy, le so opoiäo sgy fgsgähgje g leqijgä SARL, 30, rue de Cessange, órjgre rsiy 11 Repselbqiäot
 epirsqougä sgy joimosijgäy epidosgärexy. Pqoäjeisai cia sgm 1998, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 pqorbakkoälemg rsgm paqotära tpoäherg apoäuarg. mosgäsxm, pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm.
 G pqoruetäcotra tporsgqiäfei oäsi g pqorbakkoälemg
 apoäuarg rtmirsó pqorbokgä sxm dijaixlósxm óltmay, rso
 O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 leäsqo pot, euoärom g pqoruetäcotra otdeäpose emgleqxähgje
 cia siy aisióreiy pot g Episqopgä diastäpxre oärom auoqó so
 moloästpo sgy jasabokgäy sgy vqglasodosijgäy rtmdqolgäy sgm Ç ma ajtqxärei sg lg vqomokocgheiära apoäuarg sgy Epi-
 opoiäa eäkabe, sgy gäsam adtämaso ma cmxrsopoigärei ktrisekxäy sqopgäy ma lgm jómei dejsgä sg tpowguioäsgsa sot pqo-
 siy paqasgqgäreiy sgy epiä sot fgsgälasoy atsotä. ruetäcomsoy cia sg heärg COM/98/97 sot pqoørsaleämot
 sgy dioijgsijgäy lomóday ÛImdiäa, Mepók, Lpotsóm, Rqi-
 G pqoruetäcotra irvtqiäfesai, epipkeäom, oäsi g pqorbakkoä- Kómjaë (CD IB/C1), sgm opoiäa o pqoruetäcxm epibe-
 lemg apoäuarg dem kalbómei tpoäwg siy aqveäy sgy aruókeiay baiäxre oäsi eäkabe rsiy 16 Repselbqiäot 1997,
 dijaiäot jai sgy dijaiokocgleämgy elpirsortämgy. Tpocqalliä-
 fei, pqóclasi, oäsi, bórei sgy apouórexy voqgcgärexy sgy Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy 9gy Atcotärsot 1997 sgy
 vqglasodosijgäy rtmdqolgäy jai sgy dgkxärexy sot dijaiotä- Episqopgäy ma dioqiärei rsg heärg atsgä ókkom,
 vot sgy em koäcx rtmdqolgäy, derletähgje ma diasgqgärei sa
 dijaiokocgsijó eäccqaua pqoy som rjopoä ekeäcvot epiä peämse Ç ma tpovqexärei sgm Episqopgä ma jasabókei rsom pqo-
 eäsg. Lesó sg kgäng sgy pemsaesiäay, diórsgla so opoiäo óqvire ruetäcomsa 100 000 bekcijó uqócja (BF) xy apojasó-
 ma sqeävei so aqcoäseqo jasó sgm okojkgäqxrg sot pqocqól- rsarg sgy ghijgäy bkóbgy pot tpeärsg koäcx sgy paqamo-
 lasoy (gäsoi jasó som vqoämo sgy jasabokgäy sot tpokoiäpot), liäay sxm pqorbakkoleämxm apouórexm, tpoä sgm epiutä-
 dem gäsam pkeoäm tpovqexleämg ma diasgqeiä sa dijaiokocgsijó kang lesabokgäy sot porotä atsotä jasó sg dióqjeia sgy
 eäccqaua jai, epoleämxy, g Episqopgä dem lpoqotäre pkeäom ma diäjgy,
 pqaclasopoieiä ekeäcvoty. Rso leäsqo pot oi eäkecvoi rtmirsotäm
 sg bórg cia emdevoälemg aluirbgäsgrg sgy oqhoäsgsay sgy Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda.
 jasabokgäy sot rtmoäkot gä slgälasoy sot voqgcgheämsoy
 porotä, sotäso rglaiämei oäsi jasó sg kgäng sxm em koäcx peämse
 esxäm, gäsoi rsiy 12 Laqsiäot 1997, g jahgäy dem lpoqotäre Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 pkeäom ma fgsgärei epirsqougä sxm jasabkgheämsxm porxäm jai
 g pqoruetäcotra lpoqotäre ma eävei elpirsortämg rsgm O pqoruetäcxm, tpókkgkoy bahlotä A4, amsijqotäei sgm
 epiäuarg moliloäsgsay sxm jasabokxäm jai ma anixärei sg apoäqqiwg sgy tpowguioäsgsóy sot cia sgm amxseäqx heärg.
 diasgäqgrgä soty. Rtmauxäy, o pqoruetäcxm dietjqimiäfei oäsi peäqare rvedoäm
 jahÂ oäkg sg rsadiodqoliäa sot re heäreiy rvesijó le siy vxäqey
 G pqoruetäcotra uqomeiä, epiärgy, oäsi g aisiokociäa sgy sgy Ariäay jai órjgre jahgäjomsa pqoørsaleämot sgy dioijg-
 apouórexy eiämai eruakleämg, rso leäsqo pot oi epijqiäreiy sijgäy lomóday 1 B/C/1, lesó sg rtmsaniodoäsgrg sot ieqaq-
 rsiy opoiäey rsgqiäfesai dem amsapojqiämomsai rsgm pqaclasi- vijxäy pqoørsaleämot sot jai pqoørsaleämot sgy dioijgsijgäy
 joäsgsa. lomóday, pot gäsam soäse tpókkgkoy bahlotä A3.


text:
C 31/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 2.2.2002
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ C. Osterrieth, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 κατα ́ Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς
 της 18ης Οκτωβρι ́ου 2001 (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρο ́σωποι: A. von
 Mühlendahl, D. Schennen και S. Laitinen), με αντικει ́μενο
 στην υπο ́θεση Τ-333/99, Χ κατα ́ Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς προσφυγη ́ κατα ́ της αποφα ́σεως του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 Τρα ́πεζας (1) του Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς
 (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της 21ης Σεπτεμβρι ́ου 1999
 (Υπα ́ λληλοι — Υπα ́ λληλοι της Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς (υπο ́θεση R 71/1999-3), που κοινοποιη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα
 Τρα ́ πεζας — Αρμοδιο ́τητα του Πρωτοδικει ́ου — Νομιμο ́- στις 28 Σεπτεμβρι ́ου 1999, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα),
 τητα των ́ορων απασχολη ́σεως — ∆ικαιω ́ ματα α ́ μυνας — συγκει ́μενο απο ́ τους Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, A. Potocki και
 Απο ́λυση — Παρενο ́χληση — Καταχρηστικη ́ χρη ́ση του J. Pirrung, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος
 ∆ιαδικτυ ́ου) διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (2002/C 31/14)
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 Στην υπο ́θεση Τ-333/99, X, κα ́τοικος Φρανκφου ́ρτης επι ́του Μα ́ιν
 (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους Ν. Pflüger, R. Steiner και (1) EE C 63 της 4.3.2000.
 S. Mittländer, avocats, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 κατα ́ Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας, (εκπρο ́σωποι: C. Zilioli,
 V. Saintot και B. Wägenbaur), με αντικει ́μενο αι ́τηση περι ́
 ακυρω ́σεως της απο ́ 9 Νοεμβρι ́ου 1999 αποφα ́σεως της Εκτελεστι-
 κη ́ς Επιτροπη ́ς της Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας περι ́ διατη-
 ρη ́σεως σε αργι ́α του προσφευ ́γοντος και περι ́ παρακρατη ́σεως του
 ημι ́σεος του βασικου ́ του μισθου ́ και της απο ́ 18 Νοεμβρι ́ου 1999
 αποφα ́σεως περι ́ απολυ ́σεως του προσφευ ́γοντος, το Πρωτοδικει ́ο ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους J. Azizi, Προ ́εδρο, K. Lenaerts
 και M. Jaeger, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος της 15ης Νοεμβρι ́ου 2001
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 18 Οκτωβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 στην υπο ́θεση Τ-349/00, Giοrgiο Lebedef κατα ́ Επιτροπη ́ς
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 (Υπα ́ λληλοι — Συμφωνι ́α πλαι ́σιο του 1974 Επιτροπη ́ς-
 συνδικαλιστικω ́ ν και επαγγελματικω ́ ν οργανω ́ σεων —
 (1) EE C 79 της 18.3.00. Αναθεω ́ ρηση η ́ τροποποι ́ηση — ∆ιαδικασι ́α συνεργασι ́ας
 — Εισαγωγη ́ νε ́ων ρυθμι ́σεων — Παραδεκτο ́)
 (2002/C 31/16)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση Τ-336/99, Henkel KGaA κατα ́ Γραφει ́ου Στην υπο ́θεση T-349/00, Giοrgiο Lebedef, υπα ́λληλος της Επιτρο-
 Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (ση ́ματα, πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Senningerberg (Λου-
 σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (1) ξεμβου ́ργο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους G. Bοunéοu και
 F. Frabetti, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 (Κοινοτικο ́ ση ́μα — Μορφη ́ απορρυπαντικου ́ προϊο ́ντος για κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποο:
 πλυντη ́ρια ρου ́χων η ́ πλυντη ́ρια πια ́ των — Τρισδια ́ στατο G. Valsesia και J. Currall), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ περι ́ ακυρω ́-
 ση ́μα — Απο ́λυτος λο ́γος απαραδε ́κτου της καταχωρη ́σεως σεως των «κανο ́νων λειτουργι ́ας ο ́σον αφορα ́ τα επι ́πεδα, το ο ́ργανο
 — 'Αρθρο 7, παρα ́ γραφος 1, στοιχει ́ο β', του κανονισμου ́ και τις διαδικασι ́ες συνεργασι ́ας», που συμφωνη ́θηκαν μεταξυ ́
 (ΕΚ) 40/94) της Επιτροπη ́ς και της πλειονο ́τητας των συνδικαλιστικω ́ν και
 επαγγελματικω ́ν οργανω ́σεων στις 19 Ιανουαρι ́ου 2000, η ́ επικου-
 (2002/C 31/15) ρικω ́ς, της συνθε ́σεως του οργα ́νου συνεργασι ́ας που προβλε ́πουν
 οι κανο ́νες αυτοι ́, κατα ́ το με ́τρο που αποκλει ́ουν το σωματει ́ο
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) Αctiοn et défense απο ́ το εν λο ́γω ο ́ργανο, το Πρωτοδικει ́ο
 (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Mengοzzi, προ ́εδρο, τη
 V. Tiili και τον R. M. Mοura Ramοs, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 Στην υπο ́θεση Τ-336/99, Henkel KGaA, με ́εδρα το Düsseldorf J. Plingers, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 15 Νοεμβρι ́ου
 (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Η. F. Wissel και 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 18.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 309/33
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2017 — Qualcomm και Qualcomm Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-371/17 R)
 ([Ασφαλιστικά μέτρα - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 - Άρθρο 18, παράγραφος 3 - Απόφαση περί παροχής πληροφοριών - Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων - Έλλειψη επείγοντος])
 (2017/C 309/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αιτούσες: Qualcomm, Inc. (Σαν Ντιέγκο, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) και Qualcomm Europe, Inc. (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: M. Pinto de Lemos Fermiano Rato και M. Davilla, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. Van Vliet, G. Conte, C. Urraca Caviedes και M. Farley)
 Αντικείμενο
 Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων βάσει των άρθρων 278 και 279 ΣΛΕΕ, για την αναστολή εκτελέσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 31ης Μαρτίου 2017, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 18, παράγραφος 3, και του άρθρου 24, παράγραφος 1, στοιχείο δ', του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ 2003, L 1, σ. 1) [υπόθεση AT.39711 — Qualcomm (επιθετική πολιτική τιμών)].
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
C 135/24 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 7.6.2003
 2) Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες φέρουν τα έξοδά τους καθώς ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή στις
 συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-93/00 και Τ-46/01.
 της 3ης Απριλίου 2003
 ( 1) ΕΕ C 176 της 24.6.2000 και C 134 της 5.5.2001.
 στην υπόθεση T-342/00: Petrolessence SA και Société de
 gestion de restauration routière SA (SG2R) κατά Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Ανταγωνισμός — Κανονισμός (ΕΟΚ) 4064/89 —
 Απόφαση με την οποία κηρύσσεται μια σύμπραξη σύμφωνη
 με την κοινή αγορά — Τομέας πετρελαιοειδών —
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ∆εσμεύσεις — Απόφαση με την οποία απορρίπτεται η
 αίτηση εγκρίσεως δικαιοδόχων — Απαράδεκτο — Πράξη
 δεσμευτική και οριστική — Παράβαση ουσιώδους τύπου
 της 10ης Απριλίου 2003
 — ∆ιαδικαστικές προθεσμίες απαντήσεως — Εσφαλμένη
 εκτίμηση»)
 στην υπόθεση T-195/00: Travelex Global and Financial
 Services Ltd και Ιnterpayment Services Ltd κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) (2003/C 135/36)
 («Εξωσυμβατική ευθύνη — Οδηγία 89/104/ΕΟΚ —
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Σήματα — Επίσημο σύμβολο του ευρώ»)
 (2003/C 135/35)
 Στην υπόθεση T-342/00, Petrolessence SA, με έδρα το Νancy
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (Γαλλία), Société de gestion de restauration routière SA (SG2R),
 με έδρα το Νancy (Γαλλία), εκπροσωπούμενες από τους F. Puel
 και M. Troncoso Ferrer, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Στην υπόθεση T-195/00, Travelex Global and Financial Services (εκπρόσωποι: W. Mölls, F. Siredey-Garnier και F. Lelièvre),
 Ltd, πρώην Thomas Cook Group Ltd, με έδρα το Λονδίνο υποστηριζόμενης από τη Γαλλική ∆ημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de
 (Ηνωμένο Βασίλειο), Interpayment Services Ltd, με έδρα το Bergues και F. Million), με αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως της
 Λονδίνο, εκπροσωπούμενες από τους C. Delcorde και αποφάσεως της Επιτροπής της 13ης Σεπτεμβρίου 2000 περί
 D. Alexander, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, απορρίψεως της προτάσεως της Totalfina Elf περί εγκρίσεως των
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αιτουσών ως δικαιοδόχων έξι πρατηρίων καυσίμων στο δίκτυο των
 K. Banks και R. Z. Swift), με αντικείμενο αγωγή αποζημιώσεως με αυτοκινητοδρόμων, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο
 την οποία ζητήθηκε η επανόρθωση της ζημίας που υπέστησαν οι από τους J. D. Cooke, Πρόεδρο, R. García-Valdecasas και
 ενάγουσες λόγω της εκ μέρους της Επιτροπής καθιερώσεως, P. Lindh, δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, βοηθός γραμματέας
 χρησιμοποιήσεως και προωθήσεως του επισήμου συμβόλου του εξέδωσε στις 3 Απριλίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο
 ευρώ, το οποίο είναι κατ' αυτές ουσιαστικά πανομοιότυπο με διατακτικό:
 ένα γραφικό σήμα που έχουν καταχωρίσει οι ενάγουσες, το
 Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. D. Cooke,
 Πρόεδρο, R. García-Valdecasas και P. Lindh, δικαστές, γραμμα- 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως αβάσιμη.
 τέας: J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 10ης Απρι-
 λίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 2) Οι προσφεύγουσες θα φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους
 καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή,
 1) Απορρίπτει την αγωγή. συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας των
 ασφαλιστικών μέτρων.
 2) Καταδικάζει τις ενάγουσες στα δικαστικά έξοδα.
 (1 ) ΕΕ C 4 της 6.01.2001.
 ( 1) ΕΕ C 302 της 21.10.2000.


text:
 21.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/31
 Προσφυγή της 9ης Ιουλίου 2013 — ΖΖ κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση F-69/13)
 2013/C 274/52
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωποι: S. Orlandi, J.-N. Louis, D. Abreu Caldas, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί αναγνωρίσεως των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που αποκτήθηκαν πριν την ανάληψη υπηρεσίας, κατ’ εφαρμογήν των νέων ΓΕΔ
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση περί υπολογισμού του αριθμού των συνταξίμων ετών που αναγνωρίζονται στο πλαίσιο του συνταξιοδοτικού συστήματος των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε περίπτωση μεταφοράς των δικαιωμάτων του προσφεύγοντος στο καθεστώς αυτό, κατ’ εφαρμογήν των γενικών εκτελεστικών διατάξεων (στο εξής: ΓΕΔ) του άρθρου 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ της 3ης Μαρτίου 2011,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Δεκεμβρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-418/04) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 79/409/ΕΟΚ - Διατήρηση των αγρίων πτηνών - Άρθρα 4 και 10 - Μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο και εφαρμογή - IBA 2000 - Αξία - Ποιότητα των δεδομένων - Κριτήρια - Περιθώριο εκτιμήσεως - Οδηγία 92/43/ΕΟΚ - Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας - Άρθρο 6 - Μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο και εφαρμογή)
 (2008/C 51/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: B. Doherty και M. van Beek)
 Καθής: Ιρλανδία (εκπρόσωποι: D. O'Hagan, E. Cogan, barrister, και G. Hogan, SC)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: Ε. Σκανδάλου), Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 4 και 10 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 202) — Παράβαση του άρθρου 6 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206, σ. 7)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ιρλανδία, παραλείποντας:
 —
 να κατατάξει, από τις 6 Απριλίου 1981, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 97/49/ΕΚ της Επιτροπής, της 29ης Ιουλίου 1997, όλα τα πλέον κατάλληλα, σε αριθμό και επιφάνεια, εδάφη για τα είδη που αναφέρονται στο παράρτημα Ι της εν λόγω οδηγίας, εξαιρουμένων εκείνων που προορίζονται για τη διατήρηση της ασπρομετωπόχηνας (φυλή Γροιλανδίας) (Anser albifrons flavirostris), καθώς και για τα αποδημητικά είδη των οποίων η έλευση είναι τακτική και τα οποία δεν μνημονεύονται στο εν λόγω παράρτημα I, εξαιρουμένων εκείνων που προορίζονται για την προστασία της καλημάνας (Vanellus vanellus), του κοκκινοσκέλη (Tringa totanus), του μπεκατσινιού (Gallinago gallinago) και της τουρλίδας (Numenius arquata)·
 —
 να διασφαλίσει, από τις 6 Απριλίου 1981, την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 4, παράγραφος 4, πρώτη περίοδος, της οδηγίας 79/409, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 97/49, στα εδάφη που πρέπει, βάσει της εν λόγω οδηγίας, να καταταγούν σε ζώνες ειδικής προστασίας·
 —
 να μεταφέρει στο εσωτερικό δίκαιο και να εφαρμόσει τις διατάξεις του άρθρου 4, παράγραφος 4, δεύτερη περίοδος, της οδηγίας 79/409, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 97/49, κατά τρόπο πλήρη και ορθό·
 —
 να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις διατάξεις του άρθρου 6, παράγραφος 2, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, όσον αφορά όλες τις ζώνες ειδικής προστασίας που χαρακτηρίστηκαν δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/409, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 97/49, ή αναγνωρίστηκαν δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 2, της ίδιας οδηγίας·
 —
 να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις διατάξεις του άρθρου 6, παράγραφος 2, της οδηγίας 92/43, όσον αφορά τη χρήση για λόγους αναψυχής όλων των τόπων που πρέπει να υπαχθούν στο εν λόγω άρθρο·
 —
 να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις διατάξεις του άρθρου 6, παράγραφοι 3 και 4, της οδηγίας 92/43, όσον αφορά τα προγράμματα·
 —
 να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις διατάξεις του άρθρου 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43, όσον αφορά τη χορήγηση αδείας για σχέδια υδατοκαλλιέργειας·
 —
 να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις διατάξεις του άρθρου 6, παράγραφοι 2 έως 4, της οδηγίας 92/43, όσον αφορά εργασίες συντηρήσεως τάφρων αποστράγγισης εντός της ζώνης ειδικής προστασίας Glen Lough, και
 —
 να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις διατάξεις του άρθρου 10 της οδηγίας 79/ 409, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 97/49,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4, παράγραφοι 1, 2 και 4, και 10 της οδηγίας 79/409, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 97/49, και 6, παράγραφοι 2 έως 4, της οδηγίας 92/43.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 4)
 Η Ελληνική Δημοκρατία και το Βασίλειο της Ισπανίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 6 της 8.1.2005.


text:
 23.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 389/47
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Σεπτεμβρίου 2015 — Bopp κατά ΓΕΕΑ (Αναπαράσταση πράσινου οκταγωνικού πλαισίου)
 (Υπόθεση T-209/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος που αναπαριστά πράσινο οκταγωνικό πλαίσιο - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Διακριτικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 389/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Carsten Bopp (Glashütten, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Russ, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Pohlmann, στη συνέχεια S. Hanne)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 9ης Ιανουαρίου 2014 (υπόθεση R 1276/2013-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σημείου που αναπαριστά πράσινο οκταγωνικό πλαίσιο ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Carsten Bopp στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 151 της 19.5.2014.