text:
26. ίο. 96 Lel Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 318/23
 φος 2 του κανονισμού και εφαρμόζεται στα εμπορικά σήματα Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα
 που περιλαμβάνουν τη λέη «βούτυρο». Κατόπιν αυτού , η προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η φερομένη από τη χρήση
 Επιτροπή πληροφόρησε τη Μόνιμη Φινλανδική Αντιπροσω του προθέματος «Voi» επί τατν εμπορικών σημάτων
 πεία ότι, μολονότι είχαν καταχωριστεί πολύ πριν την έναρξη σύγχυση είναι άσχετη ή δεν συνδέεται καθ ' οιονδήποτε
 ισχύος του κανονισμού την 1η Ιανουαρίου 1996, τα εμπορικά τρόπο με το βούτυρο εκτός του κράτους μέλους όπου
 σήματα «Voimariini» και «Voilevi» δεν μπορούν να χρησιμο πωλούνταν αποκλειστικώς μέχρι σήμερα τα εν λόγω
 ποιούνται εφεξής. προϊόντα, ήτοι της Φινλανδίας.
 — Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής Επιπλέον, τα εν λόγω εμπορικά σήματα χρησιμοποιήθη
 καν στη Φινλανδία επί τόσο μακρό χρόνο, με όλες τις
 H προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως για αναγκαίες και ουσιώδεις διευκρινίσεις ως προς την ακρι
 τους ακολούθους λόγους: βή φύση του προϊόντος, ώστε να μην υφίσταται κίνδυνος
 — παράβαση ουσιωδών τύπων, υπό την έννοια ότι η συγχύσεως.
 απόφαση ελήφθη μονομερώς, χωρίς προηγουμένως να
 δοθεί η δυνατότητα στη Valio να γνωστοποιήσει στην
 Επιτροπή τις απόψεις της,
 — η απόφαση στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία του Προσφυγή του Giovanni Ballone Burini κατα του Δικαστη
 κανονισμού , υπό την έννοια ότι o κανονισμός δεν ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 τυγχάνει εφαρμογής επί εμπορικών σημάτων, τα 6 Σεπτεμβρίου 1996
 οποία πρέπει να διακρίνονται από τις ονομασίες (Υπόθεση Τ-138/96)
 πωλήσεως,
 ( 96/C 318/41
 — τα εμπορικά σήματα της Valio πρέπει να εμπίπτουν
 στις παρεκκλίσεις του άρθρου 2 παράγραφος 2 του (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 κανονισμού , το οποίο αφορά τα προϊόντα των οποίων
 η ακριβής φύση είναι σαφής λόγω παραδοσιακής O Giovanni Ballone Burini , εκπροσωπούμενος απο τον
 χρήσεως, Giancarlo Piersimoni , δικηγόρο Αγκώνας, Ιταλία, με τόπο
 — η απόφαση είναι προδήλως δυνανάλογη . επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την κατοικία του Pantanetti
 Marco, 17 Rue de Dudelange , Kayl, άσκησε στις 6 Σεπτεμ
 — Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας βρίου 1996 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊ
 Επικουρικώς, σε περίπτωση κατά την οποία το Πρωτοδι κών Κοινοτήτων.
 κείο κρίνει ότι η απόφαση συμβιβάζεται προς τον κανο
 νισμό (ΕΚ) αριθ. 2991/94, η Valio προβάλλει ένσταση O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 ελλείψεως νομιμότητας, βάσει του άρθρου 184 της συνθή
 κης ΕΚ, επικαλούμενη τους ακολούθους λόγους: — να κηρύξει παράνομη και, συνακόλουθα, να ακυρώσει
 την από 18 Ιουλίου 1996 απόφαση της εξεταστικής
 — o κανονισμός θα έπρεπε να στηρίζεται στο άρ επιτροπής του γενικού διαγωνισμού (CJ/A/11 του Δικα
 θρο 100 A ή στο άρθρο 235 της συνθήκης και όχι (ή στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων περί απορρίψεως
 τουλάχιστον όχι αποκλειστικώς) στο άρθρο 43 , της συμμετοχής του προσφεύγοντος στον εν λόγω διαγω
 — o κανονισμός παραβιάζει την αρχή περί ασφαλείας νισμό,
 δικαίου , επεκτείνοντας, κατά τρόπο ασαφή , τον ορι — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 σμό της «ονομασίας πωλήσεως», ορισμό o οποίος
 παρατίθεται με σαφήνεια στην οδηγία 79/1 12/ΕΟΚ
 σχετικά με την επισήμανση των τροφίμων, Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 — o κανονισμός, o οποίος επιβάλλει a priori απαγόρευση O προσφεύγων αμφισβητεί την απόφαση της εξεταστικής
 της χρησιμοποιήσεως ορισμένων εμπορικών σημάτων, επιτροπής να μην επιτρέψει τη συμμετοχή του στο γενικό
 ενέχει δυσμενή διάκριση σε βάρος των δικαιούχων διαγωνισμό CJ/A/ 11 (υπάλληλοι διοικήσεο^ς με ιταλική νομι
 εμπορικών σημάτων επί λιπαρών υλών προς επάλειψη κή παιδεία) με την ακόλουθη αιτιολογία: «o υποψήφιος δεν
 σε σύγκριση με τους δικαιούχους εμπορικών σημάτων πληροί το προβλεπόμενο στο σημείο 3 Β.2 της προκηρύξεως
 επί άλλων τροφίμων που καλύπτει η οδηγία 79/ του διαγωνισμού προσόν περί γλωσσικών γνώσεων, σύμφο>
 1 12/ΕΟΚ, η οποία δεν επιβάλλει a priori απαγόρευση να με το οποίο: λόγω υπηρεσιακών αναγκών, απαιτείται καλή
 αλλ' απαιτεί να λαμβάνονται υπόψη όλες οι περιστά γνώση της γαλλικής γλώσσας». Στην αίτηση υποψηφιότητάς
 σεις υπό τις οποίες πωλείται ένα συγκεκριμένο του , o προσφεύγον ανέφερε ότι η γνώση του της γαλλικής
 προϊόν, γλώσσας είναι απλώς «μέτρια» (discreta ). Κατά την εξετα
 στική επιτροπή , η κατοχή του προσόντος αυτού έπρεπε να
 — o κανονισμός παραβιάζει επίσης τον κανόνα της είχε διευκρινιστεί κατά τον χρόνο υποβολής της υποψηφιό
 αναλογικότητας, δεδομένου ότι οι διατάξεις της οδη τητας, ήτοι μέχρι τις 28 Σεπτεμβρίου 1995 .
 γίας 79/1 12/ΕΟΚ που αφορούν την παραπλανητική
 διαφήμιση αποδεικνύουν ότι είναι δυνατή η επίτευξη O προσφεύγων ζητεί την ακύρωση της εν λόγω αποφάσεως
 του ιδίου σκοπού, ήτοι της προστασίας του κατανα λόγω υπερβάσεως εξουσίας, λογικής ανακολουθίας, ελλείψε
 λωτή , χωρίς κατ' ανάγκη προσφυγή στην απόλυτη ως ορθολογισμού , ελλείψεως αιτιολογήσεως, πεπλανημένων
 απαγόρευση της χρήσεως στο μέλλον ορισμένων εμπο εικασιών και στεβλώσεως των πραγματικών περιστατικών. H
 ρικών σημάτων. προσφυγή στηρίζεται στους ακολούθους λόγους:
 ---pagebreak--- Αριθ. C 318/24 [_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26. 10 . 96
 — o προσφεύγων διατείνεται ότι η διευκρίνιση «μέτρια εως Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 καλή γνώση» της γαλλικής γλώσσας έχει απλώς
 κατευθυντήριο χαρακτήρα και δεν συμπληρώνει τους Έξι γαλλικές επιχειρήσεις που παράγουν ένα είδος αλμυρού
 όρους αποδοχής των υποψηφιοτήτων του διαγωνισμού . τυριού αποκλειστκά με βάση πρόβειο γάλα και το διαθέτουν
 Συγκεκριμένα, στο σημείο 8.3 της προκηρύξεως του νομοτύπως στο εμπόριο με την επωνυμία «féta», που είναι
 διαγωνισμού αναφέρεται ότι η τρίτη γραπτή δοκιμασία
 εξάλλου και σήμα κατατεθέν, και ένα επαγγελματικό σωμα
 «συνίσταται στην ευθεία υποβολή ερωτήσεων προς δια τείο των παραγωγών πρόβειου γάλακτος, καθώς και των
 πίστωση της ικανότητας κατανοήσεως ενός κειμένου βιομηχάνων που μεταποιούν το γάλα σε φέτα, προσβάλλουν
 συντεταγμένου στη δεύτερη γλώσσα του υποψηφίου»
 τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ . 1107/96 της Επιτροπής σχετικά με
 (στη συγκεκριμένη περίπτωση στην αγγλική ), ενώ στο
 την καταχώρηση των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονο
 σημείο ΙΧ/2Α προσδιορίζεται ότι «μόνον» στα πλαίσια της μασιών προέλευσης σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέ
 προφορικής δοκιμασίας θα ληφθεί υπόψη η γνώση της πεται στο άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 του
 γαλλικής γλώσσας. Συμβουλίου , που ορίζεται ότι η επωνυμία «féta» αποτελεί
 Εξυπακούεται ότι η συμπλήρωση του τετραγωνιδίου που προστατευόμενη ονομασία προελεύσεως και χρησιμοποιείται
 αποκλειστικά από την Ελλάδα.
 αντιστοιχεί στα «καλώς» και «μετρίως», δεν ανάγεται σε
 ουσιώδη προϋπόθεση αποδοχής της συμμετοχής στον διαγω
 νισμό αλλ' απλώς σε κατευθυντήριο κριτήριο, ληπτέο υπόψη Οι προσφεύγουσες φρονούν ότι η Επιτροπή δεν έπρεπε να
 για την αξιολόγηση των γνώσεων, κατά την προφορική δεχθεί να εφαρμόσει, όπως το έπραξε, τη διαδικασία εξαιρέ
 διαδικασία, στη γαλλική γλώσσα. Επομένως, με την προ σεως που προβλέπει το άρθρο 17 του προαναφερθέντος
 κήρυξη δεν απαιτείται κανένα δικαιολογητικό έγγραφο ως κανονισμού , διότι το ελληνικό αίτημα δεν ανταποκρινόταν
 προς τις απαιτούμενες γλωσσικές γνώσεις, ενώ, αντίθετα, στις προϋποθέσεις που απαιτεί η διάταξη αυτή , καθόσον
 υποτίθεται ότι οι γνώσεις αυτές μπορούν να ελεγχθούν μόνο στηριζόταν σε μια όψιμη προστασία σε εθνικό επίπεδο,
 κατά τη διάρκεια των εξετάσεων. μεταγενέστερη της ημερομηνίας θέσεως σε ισχύ του κανονι
 σμού του Συμβουλίου .
 Οι προσφεύγουσες προσθέτουν συναφώς οτι, με βαση τα
 στοιχεία που διαθέτουν, το τυρί φέτα δεν ανταποκρίνεται στα
 απαιτούμενα κριτήρια ώστε να προστατεύεται με προστατε
 Προσφυγή της εταιρείας Société des Caves et des Product υομένη ονομασία. Συγκεκριμένα:
 eurs Réunis de Roquefort κ.λπ. κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 10 Σεπτεμ
 βρίου 1996 — η ονομασία φέτα δεν προσδιορίζει ένα προϊόν κάποιας
 (Υπόθεση Τ-140/96) περιοχής ή κάποιου συγκεκριμένου τόπου ,
 (96/C 318/42
 — η παραγωγή , η μεταποίηση και η παρασκευή της φέτας
 δεν διενεργούνται εντός συγκεκριμένης γεωγραφικής
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) περιοχής,
 Οι Société des Caves et des Producteurs Réunis de Roquefort
 κ.λπ., με έδρα το Roquefort-sur-Soulzon (Γαλλία), η Société — η ποιότητα ή τα χαρακτηριστικά της φέτας δεν οφείλονται
 Fromagère Corse , με έδρα τη Bastia (Γαλλία), η Société pour κυρίως ή αποκλειστικά στο γεωγραφικό περιβάλλον, που
 la Valorisation du lait de Brebis du Grand Sud-Ouest, με έδρα περιλαμβάνει τον φυσικό και τον ανθρώπινο παράγο
 ντα ,
 το La Canourgue (Γαλλία), η Compagnie des Fromages, με
 έδρα το Vire (Γαλλία), η Fromgager du Causse , με έδρα το
 Roquefort (Γαλλία), η Alliance Agro Alimentaire, με έδρα — η ονομασία φέτα έχει καταστεί πλέον γενική ονομασία και
 την Τουλούζη (Γαλλία) και η Confédération Générale des ως εκ τούτου δεν επιδέχεται προστασία.
 Producteurs de Lait de Brebis et des Industriels de Roquefort,
 με έδρα το Millau (Γαλλία), εκπροσωπούμενες από τον
 Frédéric Ancel, δικηγόρο Παρισιού , με αντίκλητο στο Λου Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν εξάλλου ότι, δεχθείσα το
 ξεμβούργο τον Pierrot Schütz, 4 rue Beatrix de Bourbon, ελληνικό αίτημα, η Επιτροπή αγνόησε τους κυρίους στόχους
 άσκησαν στις 10 Σεπτεμβρίου 1996 ενώπιον του Πρωτοδικεί που της έταξε το Συμβούλιο, δηλαδή την καλύτερη ανάπτυξη
 ου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επι της κοινής αγροτικής πολιτικής προς το κοινό συμφέρον των
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. παραγωγών και των καταναλωτών. Αφενός, η Γαλλία, η
 Γερμανία, η Δανία και οι Κάτω Χώρες παράγουν και
 εμπορεύονται τυρί με την επίδικη επωνυμία ενώ η Ελλάδα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο: αντιπροσωπεύει μόνο το ήμισυ της κοινοτικής παραγωγής.
 Αφετέρου οι καταναλωτές δεν προστατεύονται καλύτερα
 — να ακυρώσει το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ . 1107/ διότι η ονομασία «φέτα» περιλαμβάνει το τυρί που παρα
 96 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 1996, καθότι καταχω σκευάζεται από γάλα πρόβειο , κατσικίσιο ή αγελάδας και
 ρεί την επωνυμία «féta» ως προστατευόμενη ονομασία μάλιστα από μείγμα και των τριών.
 προελεύσεως,
 — να καταδικασει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών
 εξόδων.


text:
28.3.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 94/11
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake, le diósang sgy 21gy Iamotaqiäot 1998, so Unabhängi-
 G derletsijgä diósang sot óqhqot 189 paqócqauoy 3 jai ger Verwaltungssenat Salzburg rso pkaiärio sgy ejjqelotäy
 sot óqhqot 5 paqócqauoy 1 sgy rtmhgäjgy EJ epibókkei rsa emxäpioäm sot diauoqóy lesantä Karl-Hainz Meinert jai
 jqósg leäkg sgm tpovqeäxrg ma herpiäfotm sa leäsqa pot eiämai Bezirkshauptmannschaft Salzburg-Umgebung
 amacjaiäa cia sg heärg re euaqlocgä sxm odgcixäm, sxm opoiäxm (Tpoäherg C-20/98)
 eiämai apodeäjsey pqim apoä sg kgäng sgy pqoherliäay pot soty
 sórresai pqoy sotäso. G pqoherliäa atsgä eäkgne sgm 1g Iot- (98/C 94/21)
 kiäot 1995 vxqiäy so Bariäkeio sgy Irpamiäay ma eävei kóbei oäka
 sa amacjaiäa leäsqa.
 Le diósang sgy 21gy Iamotaqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 (1) EE L 141 sgy 11.6.1993, r. 27. Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy 26 Iamotaqiäot 1998, so
 Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg tpeäbake rso
 Dijarsgäqio sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rso pkaiärio sgy
 diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot
 lesantä Karl-Hainz Meinert jai Bezirkshauptmannschaft Salz-
 burg-Umgebung, so ajoäkotho pqodijarsijoä eqxäsgla:
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasó Barikeiäot sgy Irpamiäay, pot arjgähgje rsiy 23 Iamota-
 qiäot 1998 èvotm sa óqhqa 30 eäxy 36 sgy rtmhgäjgy EJ (diasóneiy peqiä
 (Tpoäherg C-19/98) sgy eketäheqgy jtjkouoqiäay sxm elpoqetlósxm) jai oi koi-
 (98/C 94/20) peäy diasóneiy sot em irvtäi joimosijotä dijaiäot sgm eämmoia oäsi
 apacoqetäotm re eäma jqósoy leäkoy ma epibókkei peqioqi-
 rlotäy rsg lesauoqó sxm fxäxm pot pqooqiäfomsai cia ruacgä
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg jai, rtcjejqileäma, ma episqeäpei siy lesauoqeäy atseäy loämom
 apoä sg Christina Tufvesson jai som Eric Gippini Fournier, le euoärom soäpoy pqooqirlotä eiämai so pkgrieärseqo jasókkgko
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz, ecvxäqio ruaceiäo jai, em pórg peqipsxärei, loämom euoärom,
 Centre Wagner C 254, órjgre, rsiy 23 Iamotaqiäot 1998, emxä- sgqotleämxm sxm molohesijxäm jai jamomirsijxäm diasónexm
 piom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqo- peqiä odijgäy jtjkouoqiäay, g rtmokijgä dióqjeia sgy lesauo-
 rutcgä jasó sot Barikeiäot sgy Irpamiäay. qóy dem tpeqbaiämei siy eäni xäqey jai g apoärsarg sgy dia-
 dqolgäy dem tpeqbaiämei sa 130 vikioälesqa, emxä, cia som tpo-
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio kocirloä sgy aporsórexy, kalbómesai tpoäwg loämom so gälirt
 sot aqihlotä sxm vikioleäsqxm pot eävotm pqóclasi diamtheiä
 Ç ma amacmxqiärei oäsi so Bariäkeio sgy Irpamiäay, paqakeiä- rsom atsojimgsoädqolo;
 pomsay ma herpiärei jai ma heärei re irvtä, jahxäy jai ma
 joimopoigärei, emsoäy sgy savheiäray pqoherliäay oäkey siy
 molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy pot
 eiämai amacjaiäey cia sg rtlloäquxrg pqoy sgm odgciäa 84/
 5/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 30gäy Dejelbqiäot 1983, cia
 sgm pqoreäccirg sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm sxm
 rvesijxäm le sgm aruókirg sgy arsijgäy ethtämgy pot
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot
 pqojtäpsei apoä sgm jtjkouoqiäa atsojimgäsxm
 tpeäbake so Hof van beroep te Gent, le apoäuarg sgy
 ovglósxm (1) jai, eidijoäseqa, paqakeiäpomsay ma lesaueä-
 15gy Iamotaqiäot 1998, rsgm tpoäherg Eiraccekijgä Aqvgä
 qei rso erxseqijoä sot diäjaio sg diósang sot óqhqot 1
 jasó Jean Claude Becu, Annie Verweire, NV Smeg jai NV
 paqócqauoy 4 detäseqo edóuio sgy odgciäay, paqeäbg siy Adia Interim
 tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg rtmhgäjg EJ,
 (Tpoäherg C-22/98)
 Ç ma amacmxqiärei oäsi so Bariäkeio sgy Irpamiäay, paqakeiä-
 (98/C 94/22)
 pomsay ma apamsgärei rsa apoä 22 Uebqotaqiäot jai
 10 Ojsxbqiäot 1994 eäccqaua, jahxäy jai rso apoä 14 Ue-
 bqotaqiäot 1996 eäccqauo ovkgärexy, paqeäbg siy tpovqexä-
 reiy pot tpeävei apoä sg rtmhgäjg EJ, Le apoäuarg sgy 15gy Iamotaqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe
 rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda. mosgäsxm rsiy 28 Iamotaqiäot 1998, so Hof van beroep te
 Gent, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Eiraccekijgäy Aqvgäy,
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa auemoäy, jai Jean Claude Becu, Annie Verweire, NV Smeg
 jai NV Adia Interim, aueseäqot, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot,
 Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai paqoäloia le fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó-
 atsó sgy tpoäheärexy C-18/98 (2)ç g pqoherliäa cia sg rexy epiä sxm engäy eqxsglósxm:
 lesauoqó sgy odgciäay rso erxseqijoä diäjaio eäkgne rsiy
 31 Dejelbqiäot 1987.
 1. Lpoqotäm, rso paqoäm rsódio enekiänexy sot joimosijotä
 ( ) EE L 8 sgy 11.1.1984, r. 17.
 1 dijaiäot, oi joimosijoiä tpgäjooi, eiäse utrijó eiäse molijó
 (2) Bkeäpe r. 10 sgy paqotäray Epiärglgy Eugleqiäday. pqoärxpa, ma amskgärotm apoä so óqhqo 90 paqócqauoy 1
 sgy rtmhgäjgy EOJ, re rtmdtarloä le sa óqhqa 7, 85
 jai 86 sgy rtmhgäjgy dijaixälasa Ç pot sa jqósg leäkg

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/18
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Βέλγιο) στις 19 Ιουλίου 2010 — Belgische Vereniging van Uitgevers, Componisten en Auteurs (Sabam) κατά Netlog NV
 (Υπόθεση C-360/10)
 ()
 (2010/C 288/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank van eerste aanleg te Brussel
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα: Belgische Vereniging van Uitgevers, Componisten en Auteurs (Sabam)
 Καθής: Netlog NV
 Προδικαστικό ερώτημα
 «Παρέχουν οι οδηγίες 2001/29 (1) και 2004/48 (2), σε συνδυασμό με τις οδηγίες 95/46 (3), 2000/31 (4), και 2002/58 (5), ερμηνευόμενες ιδίως με γνώμονα τα άρθρα 8 και 10 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να επιτρέπουν σε εθνικό δικαστή, ο οποίος έχει επιληφθεί της εκδικάσεως επί της ουσίας μιας υποθέσεως, και με βάση μόνον τη νομοθετική διάταξη που προβλέπει ότι: “Αυτοί [οι εθνικοί δικαστές] δύνανται, επίσης, να εκδίδουν διαταγή περί παύσεως της προσβολής απευθυνόμενη στους διαμεσολαβητές των οποίων τις υπηρεσίες χρησιμοποιεί τρίτος προκειμένου αυτός να προσβάλει το δικαίωμα του δημιουργού ή συγγενικό δικαίωμα”, να υποχρεώνει φορέα παροχής υπηρεσιών φιλοξενίας να θέτει σε λειτουργία, έναντι του συνόλου της πελατείας του, in abstracto και προληπτικά, με δικά του έξοδα και χωρίς χρονικό περιορισμό, ένα σύστημα όπου το μεγαλύτερο μέρος των πληροφοριών που αποθηκεύονται στους διακομιστές του φιλτράρεται για να εντοπίζονται στους διακομιστές του τα ηλεκτρονικά αρχεία που περιέχουν μουσικά, κινηματογραφικά ή οπτικοακουστικά έργα, για τα οποία η SABAM ισχυρίζεται ότι έχει συγκεκριμένα δικαιώματα, και στη συνέχεια να μπλοκάρεται η ανταλλαγή των αρχείων αυτών;»
 (1) Οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (EE L 167, σ. 10).
 (2) Οδηγία 2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας (EE L 157, σ. 45).
 (3) Οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (EE L 281, σ. 31).
 (4) Οδηγία 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά («οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο») (EE L 281, σ. 31).
 (5) Οδηγία 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία της ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες) (EE L 201, σ. 37).


text:
 9.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/5
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal Suceava (Ρουμανία) στις 17 Ιανουαρίου 2011 — Aurora Elena Sfichi κατά Direcția Generală a Finanțelor Publice Suceava — Administrația Finanțelor Publice Suceava, Administrația Fondului pentru Mediu
 (Υπόθεση C-29/11)
 2011/C 113/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Suceava.
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Aurora Elena Sfichi
 Καθών: Direcția Generală a Finanțelor Publice Suceava — Administrația Finanțelor Publice Suceava, Administrația Fondului pentru Mediu
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 110 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (πρώην άρθρο 90 της Συνθήκης περί ιδρύσεως των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων), πρώτη παράγραφος, δυνάμει του οποίου κανένα κράτος μέλος δεν επιβάλλει άμεσα ή έμμεσα στα προϊόντα άλλων κρατών μελών εσωτερικούς φόρους οποιασδήποτε φύσεως, ανώτερους από εκείνους που επιβαρύνουν άμεσα ή έμμεσα τα ομοειδή εθνικά προϊόντα, την έννοια ότι απαγορεύει τη θέσπιση από κράτος μέλος φόρου εμφανίζοντος τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του φόρου λόγω ρυπάνσεως τον οποίο προβλέπει το επείγον κυβερνητικό διάταγμα 50/2008, όπως αυτό τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε μεταγενέστερα, φόρου ο οποίος επιβάλλεται, επ’ ευκαιρία της πρώτης ταξινομήσεως, επί των μεταχειρισμένων και εισαχθέντων στη Ρουμανία αυτοκινήτων οχημάτων τα οποία είχαν ταξινομηθεί προηγουμένως σε άλλα κράτη μέλη, λαμβανομένου υπόψη ότι τα ταξινομηθέντα στη Ρουμανία μεταχειρισμένα αυτοκίνητα οχήματα δεν υπόκεινται σε τέτοιο φόρο όταν αποτελούν αντικείμενο συγκεκριμένης συναλλαγής και επαναταξινομούνται;
 2)
 Έχει το άρθρο 110 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (πρώην άρθρο 90 της Συνθήκης περί ιδρύσεως των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων), δεύτερη παράγραφος, σύμφωνα με το οποίο σκοπείται η κατάργηση των στοιχείων εκείνων τα οποία προστατεύουν εκ φύσεως την εθνική αγορά και παραβιάζουν τις περί ανταγωνισμού αρχές, απαγορεύει τη θέσπιση ενός φόρου λόγω ρυπάνσεως για τα αυτοκίνητα οχήματα, φόρου ο οποίος επιβάλλεται επ’ ευκαιρία της πρώτης ταξινομήσεως στη Ρουμανία εισαχθέντων μεταχειρισμένων αυτοκινήτων οχημάτων τα οποία είχαν ταξινομηθεί προηγουμένως σε άλλα κράτη μέλη, λαμβανομένου υπόψη ότι, δυνάμει του επείγοντος κυβερνητικού διατάγματος 218/2008, απαλλάσσονται από την υποχρέωση πληρωμής του φόρου λόγω ρυπάνσεως «τα οχήματα M1, τα οποία κατατάσσονται στην κατηγορία ρυπάνσεως ευρώ [4], με κυλινδρισμό μη υπερβαίνοντα τα 2 000 cm3, καθώς και όλα τα οχήματα της κατηγορίας N1, τα οποία κατατάσσονται στην κατηγορία ρυπάνσεως Euro 4, τα οποία ταξινομήθηκαν για πρώτη φορά στη Ρουμανία ή σε άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως κατά το χρονικό διάστημα από 15 Δεκεμβρίου 2008 έως και 31 Δεκεμβρίου 2009», ήτοι η κατηγορία εκείνη αυτοκινήτων οχημάτων η οποία στοιχεί στα τεχνικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα των παραγομένων στη Ρουμανία οχημάτων, οπότε ευνοείται με τον τρόπο αυτό ο εθνικός τομέας παραγωγής αυτοκινήτων οχημάτων;


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/4
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 16ης Δεκεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-222/03 P: Associazione Produttori Olivicoli Laziali (APOL) Associazione Italiana Produttori Olivicoli (AIPO) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - ΕΓΤΠΕ - Βελτίωση των όρων μεταποιήσεως και εμπορίας των γεωργικών προϊόντων - Σχέδιο κατασκευής εγκαταστάσεως για την αποθεματοποίηση, τη μεταποίηση και την εμπορία ελαιολάδου - Αρχή της αναλογικότητας - Ανωτέρω βία - Δικαιώματα άμυνας)
 (2005/C 93/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση C-222/03 P, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως βάσει του άρθρου 56 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, που ασκήθηκε στις 21 Μαΐου 2003, Associazione Produttori Olivicoli Laziali (APOL), Associazione Italiana Produttori Olivicoli (AIPO) (δικηγόροι: E. Cappelli, P. De Caterini και A. Bandini) όπου ο έτερος διάδικος είναι: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: L. Visaggio και C. Cattabriga, επικουρούμενοι από τον δικηγόρο M. Moretto), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους R. Silva de Lapuerta, Πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann και J. Klučka (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 16 Δεκεμβρίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τις Associazione Produttori Olivicoli Laziali και Associazione Italiana Produttori Olivicoli στα έξοδα της αναιρετικής διαδικασίας.
 (1) EE C 171 της 19.7.2003.


text:
 17.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 229/17
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 8ης Ιουνίου 2005
 στην υπόθεση T-151/03, Nuova Agricast Srl κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Προσφυγή άνευ αντικειμένου)
 (2005/C 229/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση T-151/03, Nuova Agricast Srl, με έδρα την Cerignola (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τον M. Calabrese, δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και P. Aalto, επικουρούμενοι από τον A. Abate, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), υποστηριζόμενης από το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: αρχικώς K. Manji, ακολούθως C. Jackson, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο) με αντικείμενο αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, με την οποία δεν επιτράπηκε στην προσφεύγουσα να έχει πρόσβαση σε έγγραφο προερχόμενο από κράτος μέλος, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους Μ. Βηλαρά, πρόεδρο, και τους F. Dehousse και D. Šváby, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 8 Ιουνίου 2005 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και αυτά της Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 146 της 21.6.2003


text:
 11.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 251/51
 Αγωγή της 2ας Μαΐου 2016 – ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-23/16)
 (2016/C 251/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγων: ZZ (εκπρόσωποι: S. Orlandi και T. Martin, δικηγόροι)
 Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα αποκαταστάσεως της υλικής ζημίας που υποστηρίζει ότι υπέστη ο ενάγων λόγω της φερόμενης καθυστερήσεως στην οργάνωση της διαδικασίας ανακατατάξεων σε βαθμό του έτους 2013.
 Αιτήματα
 Ο ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να υποχρεώσει την εναγομένη να αποκαταστήσει πλήρως τη ζημία που αυτός υπέστη λόγω της καθυστερήσεως στην οργάνωση της διαδικασίας ανακατατάξεων σε βαθμό του έτους 2013·
 —
 να καταδικάσει την εναγομένη στα δικαστικά έξοδα.


text:
 29.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/12
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Landesarbeitsgericht Düsseldorf (Γερμανία) στις 13 Δεκεμβρίου 2007 — Seda Kücükdeveci κατά Swedex GmbH & Co. KG
 (Υπόθεση C-555/07)
 (2008/C 79/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landesarbeitsgericht Düsseldorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα και εφεσίβλητη: Seda Kücükdeveci
 Εναγομένη και εφεσείουσα: Swedex GmbH & Co. KG
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 α)
 Παραβιάζει εθνική νομοθετική διάταξη, σύμφωνα με την οποία οι προθεσμίες καταγγελίας που πρέπει να τηρήσει ο εργοδότης παρατείνονται βαθμιαίως καθόσον αυξάνει η διάρκεια της απασχολήσεως, πλην όμως δεν λαμβάνονται υπόψη οι χρονικές περίοδοι απασχολήσεως του εργαζομένου πριν από τη συμπλήρωση του 25ου έτους της ηλικίας, την κοινοτικού δικαίου απαγόρευση της διακρίσεως λόγω ηλικίας, ήτοι το πρωτογενές δίκαιο της ΕΚ ή την οδηγία 2000/78/ΕΚ, της 27ης Νοεμβρίου 2000 (1);
 β)
 Μπορεί να δικαιολογηθεί το γεγονός ότι ο εργοδότης σε περίπτωση καταγγελίας της σχέσεως εργασίας νεαρότερων εργαζομένων υποχρεούται στην τήρηση μόνο μίας βασικής προθεσμίας καταγγελίας λόγω του ότι ο εργοδότης έχει επιχειρησιακό συμφέρον — το οποίο θίγεται από μεγαλύτερες προθεσμίες καταγγελίας — να υφίσταται ελαστικότητα όσον αφορά τη διαχείριση του προσωπικού που απασχολεί και οι νεαρότεροι εργαζόμενοι δεν τυγχάνουν της προστασίας αυτής όσον αφορά την υπόσταση της εργασιακής τους σχέσης και τα σχέδιά τους (που παρέχεται με τις μεγαλύτερες προθεσμίες καταγγελίας στους μεγαλύτερης ηλικίας εργαζομένους), για παράδειγμα, διότι απαιτείται από αυτούς, ενόψει της ηλικίας τους και/ή των μικρότερων κοινωνικών, οικογενειακών και ιδιωτικών υποχρεώσεών τους, μεγαλύτερη επαγγελματική και προσωπική ελαστικότητα και κινητικότητα;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1α και αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 1β:
 Στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ ιδιωτών, οφείλει το δικαστήριο κράτους μέλους να μην εφαρμόσει τη νομοθετική διάταξη που αντίκειται σαφώς στο κοινοτικό δίκαιο ή οφείλει να λάβει υπόψη την εμπιστοσύνη την οποία έχουν οι υποκείμενοι στις διατάξεις στην εφαρμογή των ισχυόντων εθνικών νόμων, υπό την έννοια ότι το εθνικό δίκαιο δεν θα εφαρμοστεί αφού πρώτα υπάρξει απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για την επίμαχη ή για μία κατ' ουσίαν όμοια διάταξη;
 (1) ΕΕ L 303, σ. 16.


text:
23.1.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 20/5
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (peälpso slgäla) (pqxäso slgäla)
 sgy 19gy Moelbqiäot 1998
 sgy 19gy Moelbqiäot 1998
 rsgm tpoäherg C-316/97 P: Etqxpaøjoä Joimobotäkio jasó
 rsgm tpoäherg C-235/97: Cakkijgä Dglojqasiäa jasó Giuliana Gaspari (1)
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) (Aisgärg amaiqeärexy Ç Tpókkgkoi Ç Amaqqxsijgä ódeia Ç
 Iasqijoä pirsopoigsijoä Ç Iasqijgä eneäsarg ekeäcvot Ç Poqiä-
 (ECSPE Ç Ejjahóqirg kocaqiarlxäm Ç Oijomolijoä eäsoy rlasa pot amsiuórjotm le so iasqijoä pirsopoigsijoä Ç
 1993 Ç Risgqó Ç Epirsqougä jasó sgm enacxcgä kixleämot Tpovqexärg aisiokociäay Ç Dijaixälasa óltmay)
 stqiotä)
 (1999/C 20/07)
 (1999/C 20/06)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 Rsgm tpoäherg C-316/97 P, Etqxpaøjoä Joimobotäkio (ejpqoä-
 rxpoi: Manfred Peter jai Antonio Caiola) le amsijeiälemo
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- aiäsgrg amaiqeärexy jasó sgy apouórexy pot eneädxre rsiy
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) 10 Iotkiäot 1997 so Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä-
 sxm (peälpso slgäla) rsgm tpoäherg S-36/96, Gaspari jasó
 Joimobotkiäot (Rtkkocgä 1997, r. II-595), le sgm opoiäa fgseiä-
 sai g enauómirg sgy apouórexy atsgäy, oäpot o eäseqoy diódi-
 joy eiämai g Giuliana Gaspari, tpókkgkoy sot Etqxpaøjotä
 Joimobotkiäot, ejpqorxpotälemg apoä soty Jean-NoeÈl Louis,
 Rsgm tpoäherg C-235/97, Cakkijgä Dglojqasiäa (ejpqoärxpoi: Thierry Demaseure, Ariane Tornel jai FrancËoise Parmentier,
 Kareen Rispal-Bellanger jai FreÂdeÂric Pascal) jasó Episqo- dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnel-
 pgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Xavier botäqco sa cqaueiäa sgy fiduciaire Myson, 30, rue de Ces-
 Lewis), le amsijeiälemo sg leqijgä ajtäqxrg sgy apouórexy sange, so Dijarsgäqio (pqxäso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty
 97/333/EJ sgy Episqopgäy, sgy 23gy Apqikiäot 1997, cia sgm P. Jann, pqoäedqo slgälasoy, L. Sevón jai M. Wathelet (eirg-
 ejjahóqirg sxm kocaqiarlxäm sxm jqasxäm lekxäm rvesijó le cgsgä), dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: D. Ruiz-Jarabo Colo-
 siy dapómey pot vqglasodosotämsai apoä so Etqxpaøjoä mer, cqallaseäay: H. von Holstein, boghoäy cqallaseäay, eneä-
 Cexqcijoä Saleiäo Pqoramasokirlotä jai Ecctgärexm (ECS- dxre rsiy 19 Moelbqiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho dia-
 PE), slgäla Ecctgärexm, cia so oijomolijoä eäsoy 1993 (EE sajsijoä:
 L 139 sgy 30.5.1997, r. 30), so Dijarsgäqio (peälpso slgäla),
 rtcjeiälemo apoä soty J.-P. Puissochet, pqoäedqo slgälasoy, J. C.
 Moitinho de Almeida, C. Gulmann, D. A. O. Edward jai M. 1. Amaiqeiä sgm apoäuarg sot Pqxsodijeiäot sgy 10gy Iot-
 Wathelet (eirgcgsgä), dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: S. Alber, kiäot 1997, Gaspari jasó Joimobotkiäot (S-36/96), jahoä-
 cqallaseäay: R. Grass, eneädxre rsiy 19 Moelbqiäot 1998 apoä- rom le sgm apoäuarg atsgä ajtqxähgje, koäcx paqabó-
 uarg le so ajoäkotho diasajsijoä: rexy sgy tpovqexärexy aisiokociäay jai pqorbokgäy sxm
 dijaixlósxm óltmay, g apoäuarg sgy 22ay Laðot 1995,
 le sgm opoiäa so Joimobotäkio eäjqime paqóstpg sgm apot-
 riäa sgy Gaspari rsiy 5 Laðot 1995, jai auaiäqere liäa
 gleäqa apoä sgm esgäria ódeió sgy, jai g apoäuarg sgy 9gy
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä. Atcotärsot 1995, le sgm opoiäa so Joimobotäkio epibebaiä-
 xre sgm em koäcx apoäuarg.
 2. Amapeälpei sgm tpoäherg rso Pqxsodijeiäo pqojeileämot
 2. Jasadijófei sg Cakkijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó eäno- atsoä ma apouamheiä epiä sxm koipxäm koäcxm ajtqxärexy
 da. pot pqoeäbake g Gaspari jasó sgm pqxsobóhlia diäjg.
 (1) EE C 252 sgy 16.8.1997. 3. Epiutkórresai xy pqoy sa dijarsijó eänoda.
 (1) EE C 331 sgy 1.11.1997.


text:
 10.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/44
 Προσφυγή της 13ης Φεβρουαρίου 2017 — ACTC κατά EUIPO — Taiga (tigha)
 (Υπόθεση T-94/17)
 (2017/C 112/61)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ACTC GmbH (Erkrath, Γερμανία) (εκπρόσωποι: V. Hoene, D. Eickemeier και S. Gantenbrink, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Taiga AB (Varberg, Σουηδία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «tigha» — Υπ’ αριθ. 11 459 617 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 9ης Δεκεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 693/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 42, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009.


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/29
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Οκτωβρίου 2014 — Portovesme κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-291/11) (1)
 ((«Κρατικές ενισχύσεις - Ηλεκτρική ενέργεια - Προτιμησιακό τιμολόγιο - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση ασύμβατη προς την εσωτερική αγορά - Έννοια κρατικής ενισχύσεως - Νέα ενίσχυση - Ίση μεταχείριση - Εύλογη προθεσμία»))
 2014/C 421/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Portovesme Srl (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: F. Ciulli, G. Dore, M. Liberati και A. Vinci, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και É. Gippini Fournier)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως, εν όλω ή εν μέρει, «στο μέτρο που θα κριθεί εύλογο», της αποφάσεως 2011/746/ΕΕ της Επιτροπής, της 23ης Φεβρουαρίου 2011, σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις C 38/B/04 (πρώην NN 58/04) και C 13/06 (πρώην N 587/05) που η Ιταλία έθεσε σε εφαρμογή υπέρ της Portovesme Srl, ILA SpA, Eurallumina SpA και Syndial SpA (ΕΕ L 309, σ. 1), και, επικουρικώς, αίτημα ακυρώσεως της ως άνω αποφάσεως καθόσον με αυτή διατάσσεται η επιστροφή των επίμαχων ενισχύσεων.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Portovesme Srl στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 232 της 6.8.2011.


text:
 16.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 9ης Ιουνίου 2016 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — María del Pilar Planes Bresco κατά Comunidad Autónoma de Aragón
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-333/15 και C-334/15) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Κοινή γεωργική πολιτική - Ολοκληρωμένο σύστημα διαχειρίσεως και ελέγχου σχετικά με ορισμένα καθεστώτα ενισχύσεων - Κανονισμός (ΕΚ) 1782/2003 - Καθεστώς ενιαίας ενισχύσεως - Άρθρα 43 και 44 - Δικαιώματα ενισχύσεως με βάση την έκταση - Επιλέξιμα εκτάρια - Μόνιμοι βοσκότοποι - Εθνική νομοθεσία που εξαρτά την επιλεξιμότητα των εκτάσεων μονίμων βοσκοτόπων πέραν των κτηνοτροφικών εκτάσεων που είχαν αρχικώς ληφθεί υπόψη για τον καθορισμό των δικαιωμάτων ενισχύσεως από προϋποθέσεις συνιστάμενες στη χρήση για τις εκτροφικές ανάγκες της οικείας γεωργικής εκμεταλλεύσεως])
 (2016/C 296/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 María del Pilar Planes Bresco
 κατά
 Comunidad Autónoma de Aragón
 Διατακτικό
 Ο κανονισμός (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 2019/93, (ΕΚ) αριθ. 1452/2001, (ΕΚ) αριθ. 1453/2001, (ΕΚ) αριθ. 1454/2001, (ΕΚ) αριθ. 1868/94, (ΕΚ) αριθ. 1251/1999, (ΕΚ) αριθ. 1254/1999, (ΕΚ) αριθ. 1673/2000, (ΕΟΚ) αριθ. 2358/71 και (ΕΚ) αριθ. 2529/2001, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 2012/2006 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2006, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία όπως η επίδικη στην κύρια δίκη, η οποία εμποδίζει τη συνεκτίμηση, ως επιλέξιμων εκταρίων για τη χορήγηση της στρεμματικής ενισχύσεως μιας γεωργικής περιόδου, εκτάσεων μονίμων βοσκοτόπων που δηλώνονται από γεωργό και οι οποίες υπερβαίνουν την έκταση μονίμων βοσκοτόπων που είχε αρχικώς ληφθεί υπόψη για τον καθορισμό του ποσού των δικαιωμάτων του ενισχύσεως ανά εκτάριο, εκτός αν ο γεωργός αυτός αποδείξει την πραγματική χρήση των εν λόγω εκτάσεων για τις εκτροφικές ανάγκες της γεωργικής εκμεταλλεύσεώς του κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου.
 (1) ΕΕ C 302 της 14.9.2015.


text:
 7.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/44
 Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2013 — European Space Imaging κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-357/13)
 2013/C 260/80
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: European Space Imaging GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: W. Trautner, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την κοινοποιηθείσα με έγγραφο της 5ης Ιουνίου 2013 απόφαση περί ακυρώσεως της κλειστής διαδικασίας·
 —
 να ακυρώσει την κοινοποιηθείσα με έγγραφο της 5ης Ιουνίου 2013 απόφαση περί νέας προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών με ανοικτή διαδικασία·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας
 Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι, ακυρώνοντας τη διαδικασία αναθέσεως αναφορικά με την παροχή δεδομένων τηλεανιχνεύσεως μέσω δορυφόρου και συναφών υπηρεσιών προς στήριξη των ελέγχων που διενεργούνται στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΕΕ 2012/S 183-299769), η Επιτροπή παραβίασε την κατοχυρωμένη στο άρθρο 89, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού (1) αρχή της αναλογικότητας. Στο πλαίσιο αυτό, προβάλλει, μεταξύ άλλων, ότι η ενέργεια της Επιτροπής προσκρούει στη γενική αρχή κατά την οποία η ακύρωση μίας διαδικασίας αναθέσεως πρέπει να είναι η έσχατη λύση («ultima ratio»). Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή όφειλε να έχει καλέσει τους συμμετέχοντες να υποβάλουν συγκεκριμένες προσφορές προτού αποφασίσει ότι δεν είχε πράγματι υποβληθεί καμία ελκυστική οικονομική προσφορά.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της διαφάνειας
 Η προσφεύγουσα διατείνεται, συναφώς, ότι, μη παρέχοντας σαφείς πληροφορίες σχετικά με τους λόγους ακυρώσεως της διαδικασίας αναθέσεως, η Επιτροπή παραβίασε την κατοχυρωμένη στο άρθρο 89, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού αρχή της διαφάνειας. Ειδικότερα, η προσφεύγουσα δεν είναι σε θέση να εξακριβώσει κατά πόσον συντρέχουν οι προβληθέντες λόγοι. Επισημαίνει, επίσης, ότι η σχετική αγορά παρόχων δεδομένων τηλεανιχνεύσεως μέσω δορυφόρου είναι άκρως εξειδικευμένη και, επομένως, ο αριθμός των ενδεχόμενων υποψηφίων είναι πολύ περιορισμένος και επικρίνει το γεγονός ότι, προτού λάβει την απόφαση περί ακυρώσεως της διαδικασίας αναθέσεως, η Επιτροπή δεν άφησε να εννοηθεί ότι σε περίπτωση μη επιτεύξεως ενός συγκεκριμένου αριθμού υποψηφίων θα ετίθετο ζήτημα ακυρώσεως της διαδικασίας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 248, σ. 1).


text:
 22.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 305/17
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Γαλλία) στις 10 Ιουνίου 2016 — Marc Jacob κατά Ministre des finances et des comptes publics
 (Υπόθεση C-327/16)
 (2016/C 305/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d'État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Marc Jacob
 Αναιρεσίβλητος: Ministre des finances et des comptes publics
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν οι διατάξεις του άρθρου 8 της οδηγίας της 23ης Ιουλίου 1990 (1) την έννοια ότι, σε περίπτωση ανταλλαγής τίτλων υπαγομένης στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, εμποδίζουν την εφαρμογή ενός μηχανισμού αναβολής φορολογίας που προβλέπει ότι, κατά παρέκκλιση από τον κανόνα ότι η γενεσιουργός αιτία της φορολογήσεως μιας υπεραξίας ανακύπτει κατά τη διάρκεια του έτους της πραγματοποιήσεώς της, μια υπεραξία λόγω τέτοιας ανταλλαγής διαπιστώνεται και εκκαθαρίζεται επ’ ευκαιρία της πράξεως ανταλλαγής τίτλων και φορολογείται στο έτος κατά τη διάρκεια του οποίου επέρχεται το γεγονός που αίρει την αναβολή φορολογίας, το οποίο μπορεί, μεταξύ άλλων, να είναι η παραχώρηση των τίτλων που ελήφθησαν κατά το χρονικό σημείο της ανταλλαγής;
 2)
 Έχουν οι διατάξεις του άρθρου 8 της οδηγίας της 23ης Ιουλίου 1990 την έννοια ότι, σε περίπτωση ανταλλαγής τίτλων υπαγομένης στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, εμποδίζουν να φορολογείται η υπεραξία λόγω ανταλλαγής τίτλων, εφόσον γίνει δεκτό ότι είναι φορολογητέα, από το κράτος της κατοικίας του φορολογούμενου κατά το χρονικό σημείο της ανταλλαγής εφόσον ο φορολογούμενος αυτός έχει μεταφέρει τη φορολογική του κατοικία σε άλλο κράτος μέλος την ημερομηνία παραχωρήσεως των τίτλων που ελήφθησαν επ’ ευκαιρία της ανταλλαγής αυτής κατά την οποία όντως φορολογείται η εν λόγω υπεραξία;
 (1) Οδηγία 90/434/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς για τις συγχωνεύσεις, διασπάσεις, εισφορές ενεργητικού και ανταλλαγές μετοχών που αφορούν εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών (ΕΕ L 225, σ. 1).


text:
 22.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 5ης Ιουλίου 2012 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Josef Geistbeck, Thomas Geistbeck κατά Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH
 (Υπόθεση C-509/10) (1)
 (Πνευματική και βιομηχανική ιδιοκτησία - Κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών - Κανονισμός (ΕΚ) 2100/94 - Προνόμιο του καλλιεργητή - Έννοια της «δίκαιης αμοιβής» - Επανόρθωση της επελθούσας ζημίας - Παραβίαση)
 2012/C 287/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Josef Geistbeck, Thomas Geistbeck
 κατά
 Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bundesgerichtshof — Ερμηνεία των άρθρων 14, παράγραφος 3, και 94, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2100/94 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1994, για τα κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών (ΕΕ L 227, σ. 1), καθώς και των άρθρων 5 και 8 του κανονισμού (ΕΚ) 1768/95 της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 1995, για τη θέσπιση εκτελεστικών κανόνων σχετικά με την γεωργική εξαίρεση που προβλέπει το άρθρο 14, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2100/94 (ΕΕ L 173, σ. 14) — Κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών — Παραποίηση — Υποχρέωση καταβολής εύλογης αποζημιώσεως στον κάτοχο τέτοιου κοινοτικού δικαιώματος και αποκαταστάσεως της ζημίας που αυτός υπέστη — Κριτήρια υπολογισμού της εύλογης αποζημιώσεως και της ζημίας
 Διατακτικό
 1)
 Για τον καθορισμό της «εύλογης αποζημίωσης» που οφείλει, δυνάμει του άρθρου 94, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 2100/94 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1994, για τα κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών, ο καλλιεργητής που χρησιμοποίησε πολλαπλασιαστικό υλικό προστατευόμενης ποικιλίας που αποκτήθηκε με φύτευση χωρίς να τηρήσει τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 14, παράγραφος 3, του κανονισμού αυτού, σε συνδυασμό με το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΚ) 1768/95 της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 1995, για τη θέσπιση εκτελεστικών κανόνων σχετικά με την γεωργική εξαίρεση που προβλέπει το άρθρο 14, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2100/94, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2605/98 της Επιτροπής, της 3ης Δεκεμβρίου 1998, πρέπει να λαμβάνεται ως βάση υπολογισμού το ποσό που οφείλεται για τη βάσει αδείας παραγωγή πολλαπλασιαστικού υλικού προστατευομένων ποικιλιών του συγκεκριμένου φυτικού είδους στην ίδια περιοχή.
 2)
 Η καταβολή αποζημίωσης για τις δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν με σκοπό τον έλεγχο της τήρησης των δικαιωμάτων του κατόχου δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας δεν πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της «εύλογης αποζημίωσης» του άρθρου 94, παράγραφος 1, του κανονισμού 2100/94.
 (1) ΕΕ C 30 της 29.1.2011.


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/61
 Διορθωτικό στην ανακοίνωση στην Επίσημη Εφημερίδα στην υπόθεση Τ-283/08 P
 («
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 272 της 25ης Οκτωβρίου 2008, σ. 28
 »)
 (2008/C 313/113)
 Το ορθό κείμενο της ανακοινώσεως στην ΕΕ στην υπόθεση Τ-283/08 P, Λογγινίδης/Cedefop είναι το εξής:
 «Αναίρεση που άσκησε στις 16 Ιουλίου 2008 ο Π. Λογγινίδης κατά της αποφάσεως της 24ης Απριλίου 2008 που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-74/06, Παύλος Λογγινίδης/Cedefop
 (Υπόθεση T-283/08 P)
 (2008/C 272/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Παύλος Λογγινίδης (Εκπρόσωποι: Π. Γιαταγαντζίδης και Σ. Σταυροπούλου, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Cedefop
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 —
 Να αναιρεθεί η απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 24ης Απριλίου 2008 επί της υποθέσεως F-74/06, Παύλος Λογγινίδης κατά Cedefop,
 —
 να ακυρωθεί η από 30 Νοεμβρίου 2005 απόφαση της Διευθύντριας του Cedefop περί τερματισμού τής από τις 4 Μαρτίου 2003 σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου του αναιρεσείοντος και κάθε άλλη συναφής πράξη της Διοίκησης,
 —
 να ακυρωθεί η από τις 11 Νοεμβρίου 2005 απόφαση της Διευθύντριας του Cedefop περί τροποποιήσεως της σύνθεσης της Επιτροπής Προσφυγών του Cedefop και κάθε άλλη συναφής πράξη της Διοίκησης,
 —
 να ακυρωθεί η από τις 24 Μαΐου 2006 απόφαση της Επιτροπής Προσφυγών του Cedefop με την οποία απορρίφθηκε η από 28 Φεβρουαρίου 2006 διοικητική ένσταση του αναιρεσείοντος και κάθε άλλη συναφής πράξη της Διοίκησης,
 —
 να γίνει δεκτή η από 19 Ιουνίου 2006 προσφυγή του προσφεύγοντος,
 —
 να καταδικαστεί το Cedefop στα δικαστικά έξοδα τόσο της εκδίκασης της υπόθεσης σε πρώτο βαθμό όσο και κατ' αναίρεση.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή του, ο αναιρεσείων ζήτησε, μεταξύ άλλων, να ακυρωθεί η απόφαση της Διεύθυνσης του Cedefop περί τερματισμού της σύμβασης εργασίας του αορίστου χρόνου. Η προσφυγή του αυτή απορρίφθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 24ης Απριλίου 2008.
 Ο αναιρεσείων θεωρεί ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση των κανόνων που διέπουν τη διεξαγωγή των αποδείξεων, διότι στηρίχθηκε σε στοιχεία που δεν αποδείχθηκαν. Ειδικότερα, κατά την εξέταση του ισχυρισμού του αναιρεσίβλητου, σύμφωνα με τον οποίο οι λόγοι της απόλυσης γνωστοποιήθηκαν προφορικά στον αναιρεσείοντα κατά τη συνάντηση της 23ης Νοεμβρίου 2005, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης υπέπεσε σε νομικό σφάλμα, διότι μετέβαλε το αντικείμενο της απόδειξης.
 Επιπλέον, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στερείται επαρκούς αιτιολογίας. Συγκεκριμένα, προβάλλει ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης δεν αιτιολόγησε επαρκώς την κρίση του αναφορικά με την προσήκουσα και επαρκή ενημέρωση του αναιρεσείοντος από το Cedefop για τους λόγους απόλυσής του, καθώς δεν προέβη σε εξειδίκευση του συνόλου των περιστατικών, τα οποία θεώρησε ότι οδήγησαν στην απόλυσή του.
 Περαιτέρω, ο αναιρεσείων προβάλει ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου ως προς τα ακόλουθα σημεία: πρώτον, ο αναιρεσείων θεωρεί ότι, υπό το φως των συγκεκριμένων περιστάσεων της παρούσας υπόθεσης, η τήρηση της υποχρέωσης αιτιολόγησης θα διασφαλίζονταν μόνο με έγγραφη κοινοποίηση των λόγων απόλυσής του, δεύτερον, ότι η απόλυσή του εξαιτίας μεμονωμένου γεγονότος, αποτελεί πρόδηλο σφάλμα εκτίμησης και τρίτον, ότι παραβιάστηκαν τα δικαιώματα άμυνάς του, δεδομένου ότι η ακρόασή του έγινε αφότου είχε ληφθεί η απόφαση απόλυσής του, ότι δεν κινήθηκε καμία σχετική έρευνα ούτε και πειθαρχική διαδικασία, καθώς και ότι δεν του κοινοποιήθηκαν κρίσιμα στοιχεία του φακέλου ούτε αναζητήθηκε η άποψή του επί των κατηγοριών που ανέκυψαν εναντίον του.
 Τέλος, ο αναιρεσείων θεωρεί ότι η από 28 Φεβρουαρίου 2006 διοικητική ένστασή του κατά της απόφασης απόλυσης δεν εκδικάστηκε από την Επιτροπή Προσφυγών του Cedefop κατά τρόπο αντικειμενικό και αμερόληπτο».


text:
 30.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 226/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιουνίου 2011 — Caffaro κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-192/06) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Πρόστιμα - Παραγραφή - Διαφορετική μεταχείριση - Διάρκεια της παραβάσεως - Ελαφρυντικές περιστάσεις)
 2011/C 226/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Caffaro Srl (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Santa Maria και C. Biscaretti di Ruffia, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και F. Amato, στη συνέχεια V. Di Bucci και V. Bottka)
 Αντικείμενο
 Κυρίως, αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως C(2006) 1766 τελικό της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2006, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/F/38.620 — Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας), καθόσον με την απόφαση αυτήν η Επιτροπή επιβάλλει πρόστιμο, αλληλεγγύως, στην προσφεύγουσα και στη SNIA SpA, και, επικουρικώς, αίτημα περί μειώσεως του ύψους του εν λόγω προστίμου.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Caffaro Srl στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 212 της 2.9.2006.


text:
 30.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/20
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Centrale Raad van Beroep (Κάτω Χώρες) στις 31 Οκτωβρίου 2016 — J. Klein Schiphorst κατά Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
 (Υπόθεση C-551/16)
 (2017/C 030/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Centrale Raad van Beroep
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλών: J. Klein Schiphorst
 Εφεσίβλητο: Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Δύναται η κατά το άρθρο 64, παράγραφος 1, αρχή και στοιχείο γʹ, του κανονισμού 883/2004 (1) ευχέρεια, λαμβανομένων υπόψη των άρθρων 63 και 7 του κανονισμού 883/2004, του σκοπού του κανονισμού 883/2004 και της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων και των εργαζομένων, να ασκηθεί με απόρριψη, κατ’ αρχήν, κάθε αιτήσεως παρατάσεως της διάρκειας της εξαγωγής παροχών ανεργίας, εκτός αν το Uwv [Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (ίδρυμα διαχειρίσεως της ασφαλίσεως των μισθωτών)] εκτιμά ότι οι ιδιαίτερες περιστάσεις της συγκεκριμένης περιπτώσεως, για παράδειγμα η ύπαρξη συγκεκριμένων και ορατών προοπτικών εργασίας, ευλόγως δεν του επιτρέπουν να αρνηθεί την παράταση της διάρκειας της εξαγωγής;
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα αυτό:
 2)
 Πώς οφείλουν τα κράτη μέλη να ασκούν την ευχέρεια την οποία παρέχει το άρθρο 64, παράγραφος 1, αρχή και στοιχείο γʹ, του κανονισμού 883/2004;
 (1) Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (ΕΕ 2004, L 166, σ. 1).


text:
 9.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/23
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2017 από την Konkurrenten.no AS κατά της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ
 (Υπόθεση E-1/17)
 (2017/C 73/13)
 Στις 11 Ιανουαρίου 2017 η Konkurrenten.no AS εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο κ. Jon Midthjell, Advokatfirmaet Midthjell AS, Grev Wedels plass 5, NO-0151 Όσλο, Νορβηγία, άσκησε προσφυγή κατά της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ (ΕΑΕ) ενώπιον του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ:
 1.
 να ακυρώσει την απόφαση αριθ. 179/15/COL της ΕΑΕ, της 7ης Μαΐου 2015· και
 2.
 να διατάξει τον καθ’ ου και τους τυχόν παρεμβαίνοντες να καταβάλουν τα δικαστικά έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 Η προσφεύγουσα, Konkurrenten.no AS, είναι ιδιωτική επιχείρηση που δραστηριοποιείται στην αγορά λεωφορείων εξπρές που συνδέουν τις κεντρικές και νότιες περιφέρειες της Νορβηγίας.
 —
 Στις 23 Μαρτίου 2011 η Konkurrenten υπέβαλε καταγγελία κατά της Νορβηγίας που συνδύαζε αφενός, κρατικές ενισχύσεις και, αφετέρου, δημόσιες συμβάσεις, η οποία οδήγησε στην κίνηση δύο ξεχωριστών ερευνών από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ: μία σε θέματα δημόσιων συμβάσεων (υποθέσεις ΕΑΕ αριθ. 69548 και 69656) και μία σε θέματα κρατικών ενισχύσεων (υποθέσεις ΕΑΕ αριθ. 69694 και 73321).
 —
 Το μέρος της καταγγελίας που αφορούσε τις δημόσιες συμβάσεις οδήγησε στη διατύπωση από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ αιτιολογημένης γνώμης κατά της Νορβηγίας στις 27 Ιουνίου 2012.
 —
 Το μέρος της καταγγελίας που αφορούσε τις κρατικές ενισχύσεις οδήγησε στην προσβαλλόμενη απόφαση, αριθ. 179/15/COL, της 7ης Μαΐου 2015.
 —
 Στις 7 Ιουλίου 2015, σύμφωνα με το άρθρο 5 της προσβαλλομένης απόφασης, οι νορβηγικές αρχές γνωστοποίησαν στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, με επιστολή, ότι το συνολικό ποσό της παράνομης ενίσχυσης που χορηγήθηκε στη Nettbuss, ανταγωνίστρια εταιρεία της προσφεύγουσας, ήταν 99 453 890 ΝΟΚ.
 —
 Στις 7 Σεπτεμβρίου 2015, η προθεσμία, σύμφωνα με το άρθρο 4 της προσβαλλόμενης απόφασης, για την ανάκτηση από τη Νορβηγία της παράνομης ενίσχυσης, έληξε χωρίς να πραγματοποιηθεί η ανάκτηση.
 —
 Η Nettbuss αρνήθηκε να ικανοποιήσει την απαίτηση ανάκτησης, και η διαμάχη για την ανάκτηση οδήγησε τις νορβηγικές αρχές να ζητήσουν από την ΕΑΕ διευκρίνιση ως προς την προσβαλλόμενη απόφαση με επιστολή τους στις 6 Οκτωβρίου 2015. Με την από 26ης Οκτωβρίου 2015 απάντησή της, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ εξήγησε ότι δεν συμφωνεί με την ερμηνεία που έδωσαν οι νορβηγικές αρχές και τάχθηκε υπέρ της Nettbuss.
 —
 Σε επόμενη επιστολή προς την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, στις 12 Νοεμβρίου 2015, οι νορβηγικές αρχές επισήμαναν ότι, ως αποτέλεσμα της ερμηνείας της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ επί της προσβαλλομένης απόφασης, το ποσό της απαίτησης ανάκτησης θα έπρεπε να μειωθεί σημαντικά.
 —
 Στις 8 Σεπτεμβρίου 2016, η κομητεία Aust-Agder και η Nettbuss συνήψαν συμφωνία διακανονισμού με την οποία η Nettbuss συμφώνησε να επιστρέψει ποσό ύψους 5 000 000 ΝΟΚ.
 —
 Η προσφεύγουσα διαφωνεί με την ερμηνεία της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ και φρονεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση άφησε ανέπαφες σχεδόν στο σύνολό τους τις κρατικές ενισχύσεις που έλαβε η Nettbuss από την κομητεία Aust-Agder, επί δεκαετή χρονική περίοδο από το 2004 έως το 2014.


text:
 30.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 352/5
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 2 de Marchena (Ισπανία) στις 10 Σεπτεμβρίου 2013 — Caixabank SA κατά José Labella Crespo κ.λπ.
 (Υπόθεση C-485/13)
 2013/C 352/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 2 de Marchena
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Caixabank SA
 Καθών: José Labella Crespo, Rosario Márquez Rodrίguez, Rafael Gallardo Salvat, Manueala Márquez Rodríguez
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Σύμφωνα με την οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1), της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, και ιδίως το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας, και προκειμένου να εξασφαλιστεί η προστασία καταναλωτών και χρηστών σύμφωνα με τις αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας, οφείλει ο εθνικός δικαστής, όταν εκτιμά την ύπαρξη καταχρηστικής ρήτρας περί τόκων υπερημερίας σε ενυπόθηκα δάνεια, να κηρύσσει άκυρη τη ρήτρα και να αναγνωρίζει ότι δεν έχει δεσμευτικό χαρακτήρα ή, αντιθέτως, οφείλει να αναθεωρεί τη ρήτρα περί τόκων, τάσσοντας στον επισπεύδοντα ή στον δανειστή προθεσμία για να υπολογίσουν εκ νέου τους τόκους;
 2)
 Συνεπάγεται η δεύτερη μεταβατική διάταξη του νόμου 1/2013 της 14ης Μαΐου 2013 σαφή περιορισμό της προστασίας του συμφέροντος του καταναλωτή, κατά το μέτρο που επιβάλλει σιωπηρώς στο δικαστήριο την υποχρέωση να αναθεωρεί καταχρηστική ρήτρα περί τόκων υπερημερίας, υπολογίζοντας εκ νέου τους προβλεπόμενους από τη σύμβαση τόκους και διατηρώντας σε ισχύ έναν καταχρηστικό όρο, αντί να κηρύξει άκυρη τη ρήτρα και να κρίνει ότι δεν δεσμεύει τον καταναλωτή;
 3)
 Είναι η δεύτερη μεταβατική διάταξη του νόμου 1/2013 της 14ης Μαΐου 2013 αντίθετη προς την οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, και ιδίως προς το άρθρο 6, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας, κατά το μέτρο που, στην περίπτωση των συμβάσεων ενυπόθηκων δανείων οι οποίες συνήφθησαν πριν την έναρξη ισχύος του νόμου 1/2013 της 14ης Μαΐου 2013, εμποδίζει την εφαρμογή των αρχών της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας όσον αφορά την προστασία του καταναλωτή και παρακάμπτει την κύρωση της κηρύξεως ακυρότητας των καταχρηστικών ρητρών περί τόκων υπερημερίας και της αναγνωρίσεως ότι ο οφειλέτης δεν δεσμεύεται από αυτές;
 (1) EE L 95, σ. 29.


text:
 1.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 154/19
 Προσφυγή της British Nuclear Group Sellafield κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 25 Απριλίου 2006
 (Υπόθεση T-121/06)
 (2006/C 154/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: British Nuclear Group Sellafield Limited (Sellafield, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: J. Percival, A. Renshaw, J. Isted και G. Bushell, Solicitors, και R. Plender, Barrister)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση· ή,
 —
 Επικουρικώς, να ακυρώσει τα μέτρα που περιλαμβάνονται στα άρθρα 2, 3 και 4 της προσβαλλομένης αποφάσεως·
 —
 Να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα· και
 —
 Να λάβει κάθε άλλο μέτρο που κρίνει πρόσφορο το Πρωτοδικείο.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα αμφισβητεί την από 15 Φεβρουαρίου 2006 απόφαση της Επιτροπής σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 83 της Συνθήκης Ευρατόμ (BNG Sellafield Limited). Με την προσβαλλομένη απόφαση, η Επιτροπή εξέδωσε προειδοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 83, παράγραφος 1, στοιχείο α', ΕΚΑΕ. Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η προσφεύγουσα παρέβη ορισμένες διατάξεις της Συνθήκης Ευρατόμ και του κανονισμού 302/2005 (1), που αφορούν τις ιδιαίτερες υποχρεώσεις της περί υποβολής δηλώσεων και τις διατάξεις περί προσβάσεως σε ορισμένες διευκολύνσεις. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή ζήτησε από την προσφεύγουσα να θέσει σε εφαρμογή συγκεκριμένα μέτρα εντός των προθεσμιών που επιτάσσει η προσβαλλομένη απόφαση.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα υποστηρίζει, πρώτον, ότι η Επιτροπή δεν είναι αρμόδια να εκδώσει την προσβαλλομένη απόφαση και να λάβει τα επιβληθέντα στην προσφεύγουσα μέτρα. Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η Επιτροπή δεν έχει την νομική εξουσία να λάβει τα επιβληθέντα μέτρα, περιλαμβανομένων των μέτρων που αφορούν τις αρχές της διασφαλίσεως της ποιότητας και των βασικών χαρακτηριστικών για την πυρηνική λογιστική και έλεγχο, που υπερβαίνουν το πεδίο της υφισταμένης νομοθεσίας περί διασφαλίσεως.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επίσης ότι η καθής προσέβαλε την αρχή της επικουρικότητας καθόσον τα επιβληθέντα μέτρα σφετερίζονται την αρμοδιότητα των αρμοδίων εθνικών αρχών.
 Περαιτέρω, σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η προσβαλλομένη απόφαση στηρίζεται, εν όλω ή εν μέρει, σε στοιχεία που αφορούν μάλλον την ασφάλεια παρά τον έλεγχο διασφαλίσεων και, συνεπώς, το άρθρο 83 ΕΚΑΕ δεν αποτελεί την πρόσφορη νομική βάση για την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παρέβη ουσιώδη διαδικαστικό τύπο, εφόσον δεν ακολούθησε μια πλήρη και πρόσφορη σύμφωνα με το άρθρο 83 ΕΚΑΕ διαδικασία. Η προσφεύγουσα αναφέρει ότι η Επιτροπή δεν της κοινοποίησε τις ενστάσεις της, δεν της χορήγησε ακρόαση και προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή, κρίνοντας ότι η προσφεύγουσα δεν τήρησε τις υποχρεώσεις διασφαλίσεως που υπέχει, παραβίασε τη Συνθήκη Ευρατόμ και τους σχετικούς με την εφαρμογή της νομικούς κανόνες, υποπίπτοντας σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και προσέβαλε την αρχή της ασφαλείας δικαίου.
 Τέταρτον, η προσφεύγουσα προβάλλει προσβολή της αρχής της αναλογικότητας και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή προσέβαλε το δικαίωμα άμυνας της προσφεύγουσας και το δικαίωμά της για δίκαιη δίκη, μη τηρώντας το καθήκον της να πληροφορήσει την προσφεύγουσα περί της ουσίας των επιβαλλομένων ως κύρωση μέτρων σε εύθετο χρόνο ώστε να της δώσει την ευκαιρία να τα σχολιάσει πριν από την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως.
 (1) Κανονισμός (Ευρατόμ) 302/2005 της Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 2005, για την εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με τον έλεγχο διασφαλίσεων της Ευρατόμ (ΕΕ L 54, σ. 1).


text:
 1.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/15
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 6ης Οκτωβρίου 2015 (έβδομο τμήμα) — Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse e.V. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βασιλείου των Κάτω Χωρών και Nederlandse Zuivelorganisatie
 (Υπόθεση C-519/14 P) (1)
 ([Αναίρεση - Άρθρο 181 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Γεωργία - Κανονισμός (EΚ) 510/2006 - Μητρώο προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων - Καταχώριση της ονομασίας «Gouda Holland» - Παραγωγοί που χρησιμοποιούν το όνομα «gouda» - Έλλειψη εννόμου συμφέροντος])
 (2016/C 038/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse e.V. (εκπρόσωποι: M. Loschelder και V. Schoene, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Schima, J. Guillem Carrau και G. von Rintelen), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: M. Bulterman και B. Koopman), Nederlandse Zuivelorganisatie (εκπρόσωποι: P. van Ginneken και G. Béquet, δικηγόροι)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Η Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse e.V. καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών και η Nederlandse Zuivelorganisatie φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 16 της 19.01.2015.


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/25
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Înalta Curte de Casație și Justiție (Ρουμανία) στις 7 Ιουνίου 2010 — Circ & Variete Globus București κατά Uniunea Compozitorilor și Muzicologilor din România — Asociația pentru Drepturi de Autor — U.C.M.R. — A.D.A.
 (Υπόθεση C-283/10)
 ()
 2010/C 234/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Înalta Curte de Casație și Justiție
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Circul Globus București (Circ & Variete Globus București)
 Αναιρεσιβαλλόμενη: Uniunea Compozitorilor și Muzicologilor din România — Asociația pentru Drepturi de Autor — U.C.M.R. — A.D.A.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Έχει το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, την έννοια ότι με τον όρο «παρουσίαση στο κοινό» νοείται:
 α)
 αποκλειστικώς η παρουσίαση σε κοινό το οποίο δεν παρίσταται στον τόπο όπου λαμβάνει χώρα η παρουσίαση, ή
 β)
 και οιαδήποτε άλλη απευθείας παρουσίαση έργου η οποία πραγματοποιείται σε χώρο ανοικτό στο κοινό, με οιονδήποτε τρόπο δημόσιας εκτελέσεως ή απευθείας παρουσιάσεως;
 Στην περίπτωση κατά την οποία ισχύει η διαλαμβανόμενη στο στοιχείο α' πρόταση, σημαίνει τούτο ότι οι πράξεις απευθείας παρουσιάσεως έργων στο κοινό για τις οποίες γίνεται λόγος με το στοιχείο β' δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας ή δεν συνιστούν παρουσίαση έργου στο κοινό, αλλά πράξεις δημόσιας παραστάσεως και/ή εκτελέσεως έργου κατά την έννοια του άρθρου 11, παράγραφος 1, σημείο 1, της Συμβάσεως της Βέρνης;
 Στην περίπτωση κατά την οποία ισχύει η διαλαμβανόμενη στο στοιχείο β' πρόταση, επιτρέπει το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας τη διά νόμου καθιέρωση, εκ μέρους των κρατών μελών, υποχρεωτικής συλλογικής διαχειρίσεως του δικαιώματος παρουσιάσεως μουσικών έργων στο κοινό, ανεξαρτήτως του τρόπου παρουσιάσεως, ακόμη και αν το εν λόγω δικαίωμα δύναται να αποτελεί και πράγματι αποτελεί αντικείμενο ατομικής διαχειρίσεως εκ μέρους των δημιουργών, χωρίς να παρέχεται σε αυτούς η δυνατότητα αποκλεισμού των έργων τους από τη συλλογική διαχείριση;
 (1) Οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (ΕΕ L 167, σ. 10).


text:
 19.5.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 150/5
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (δευ ́τερο τμη ́μα) (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 18ης Ιανουαρι ́ου 2001
 της 18ης Ιανουαρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-150/99 (αι ́τηση του Svea hovrätt για την
 στην υπο ́θεση C-113/99 (αι ́τηση του ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Svenska staten κατα ́
 Verwaltungsgerichtshof για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς Stockholm Lindöpark ΑΒ και Stockholm Lindöpark ΑΒ
 αποφα ́σεως): Herta Schmid κατα ́ Finanzlandesdirektion für κατα ́ Svenska staten (1)
 Wien, Niederösterreich und Burgenland (1)
 («Φορολογικε ́ς διατα ́ξεις — Εναρμο ́νιση των νομοθεσιω ́ν
 — Φο ́ροι κυ ́κλου εργασιω ́ ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου
 («Οδηγι ́α 69/335/ΕΟΚ — 'Εμμεσοι φο ́ροι πλη ́ττοντες τη προστιθεμε ́νης αξι ́ας — 'Εκτη οδηγι ́α — Απαλλαγε ́ς —
 συγκε ́ντρωση κεφαλαι ́ων — Κατω ́ τατος φο ́ρος επι ́ των Μι ́σθωση ακινη ́των — Ενασχο ́ληση με τον αθλητισμο ́ η ́
 κεφαλαιουχικω ́ ν εταιριω ́ ν») τη σωματικη ́ αγωγη ́»)
 (2001/C 150/08) (2001/C 150/09)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η σουηδικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας)
 Στην υπο ́θεση C-150/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Svea hovrätt
 (Σουηδι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177
 Στην υπο ́θεση C-113/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε,
 Verwaltungsgerichtshof (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ του Svenska staten και της Stockholm
 α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς Lindöpark ΑΒ και μεταξυ ́ της Stockholm Lindöpark ΑΒ και του
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Ηerta Svenska staten, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την
 Schmid, συνδι ́κου πτωχευ ́σεως της Ρ. Ρ. Handels GmbH, υπο ́ ερμηνει ́α των α ́ρθρων 13, Α, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο ιγ', και 13,
 εκκαθα ́ριση, και Finanzlandesdirektion für Wien, Β, στοιχει ́ο β', της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 Niederösterreich und Burgenland, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των
 αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 10 της οδηγι ́ας κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν
 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Ιουλι ́ου 1969, περι ́ των — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη
 εμμε ́σων φο ́ρων των επιβαλλομε ́νων επι ́ των συγκεντρω ́σεων φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49), το ∆ικαστη ́ριο
 κεφαλαι ́ων (ΕΕ L 249, σ. 25), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους D. Α. 0. Edward, προεδρευ ́ο-
 85/303/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 10ης Ιουνι ́ου 1985 (ΕΕ L 156, ντα του πε ́μπτου τμη ́ματος, Ρ. Jann (εισηγητη ́) και L. Sevón,
 σ. 23), το ∆ικαστη ́ριο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: Η. νοη
 Β. Σκουρη ́, προ ́εδρο τμη ́ματος, R. Schintgen (εισηγητη ́) και Ηοlstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 18 Ιανουαρι ́ου 2001
 την Ν. Colneric, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: Ν. Fennelly, απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 18 Ιανουαρι ́ου 2001 απο ́φαση
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 1) Τα ́αρθρα 13, Α, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο ιγ', και 13, Β,
 στοιχει ́ο β', της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του Συμβου-
 λι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́εναρμονι ́σεως των νομοθε-
 Το ́αρθρο 10 της οδηγι ́ας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της σιω ́ ν των κρατω ́ ν μελω ́ ν, των σχετικω ́ ν με τους φο ́ρους
 17ης Ιουλι ́ου 1969, περι ́των εμμε ́σων φο ́ρων των επιβαλλομε ́νων κυ ́κλου εργασιω ́ ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́νης
 επι ́ των συγκεντρω ́ σεων κεφαλαι ́ων, ́οπως τροποποιη ́θηκε με την αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση, απαγορευ ́ουν εθνικη ́
 οδηγι ́α 85/303/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 10ης Ιουνι ́ου 1985, ρυ ́θμιση η οποι ́α προβλε ́πει γενικη ́ απαλλαγη ́ απο ́ τον φο ́ρο
 ́εχει την ́εννοια ́οτι δεν απαγορευ ́ει την επιβολη ́, εις βα ́ρος προστιθεμε ́νης αξι ́ας ́οσον αφορα ́ την παροχη ́ κτιρι ́ων και
 κεφαλαιουχικω ́ ν οι οποι ́ες τελου ́ν υπο ́ πτω
 ́ ν εταιριω ́ χευση ́η υπο ́ ́αλλων εγκαταστα ́σεων, καθω ́ ς και τη δια ́θεση εξαρτημα ́των
 εκκαθα ́ριση και δεν ́εχουν κανε ́να εισο ́δημα ́η το ετη ́σιο εισο ́δημα ́ ́η ́αλλων εγκαταστα ́σεων, για την ενασχο ́ληση με τον αθλη-
 τους δεν υπερβαι ́νει ορισμε ́νο ποσο ́, ενο ́ς κατωτα ́του φο ́ρου, τισμο ́ και τη σωματικη ́ αγωγη ́, περιλαμβα ́νοντας τις υπηρε-
 ́οπως αυτο ́ς για τον οποι ́ο προ ́κειται στην κυ ́ρια δι ́κη, οφειλομε ́νου σι ́ες που παρε ́χονται απο ́ οργανισμου ́ς κερδοσκοπικου ́ σκο-
 για κα ́θε τρι ́μηνο για το οποι ́ο υφι ́σταται απεριο ́ριστη υποχρε ́ωση που ́.
 αυτω ́ ν των εταιριω ́ ν να καταβα ́λλουν φο ́ρο επι ́ των εταιριω ́ ν.
 2) Οι διατα ́ξεις του ́αρθρου 17, παρα ́γραφοι 1 και 2, της ́εκτης
 οδηγι ́ας 77/388, σε συνδυασμο ́ με εκει ́νες των ́αρθρων της
 (1) ΕΕ C 160 της 5.6.1999. 2, 6, παρα ́γραφος 1, και 13, Β, στοιχει ́ο β', ει ́ναι επαρκω ́ς
 σαφει ́ς, ακριβει ́ς και ανεπιφυ ́λακτες, ω ́ στε ́ενας ιδιω
 ́ της να
 μπορει ́ να τις επικαλεστει ́ κατα ́ κρα ́τους με ́λους ενω ́ πιον
 εθνικου ́ δικαστηρι ́ου.
 ---pagebreak--- C 150/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 19.5.2001
 3) Η εφαρμογη ́ μιας γενικη ́ς απαλλαγη ́ς απο ́ τον φο ́ρο προστι- — τις περιο ́δους που ο οδηγο ́ς αφιερω ́ νει στις μετακινη ́σεις
 θεμε ́νης αξι ́ας για την παροχη ́ κτιρι ́ων και ́αλλων εγκα- που απαιτου ́νται προκειμε ́νου να αναλα ́βει ́οχημα υποκει ́-
 ταστα ́σεων, καθω ́ ς και για τη δια ́θεση εξαρτημα ́των ́η μενο στην υποχρε ́ωση εγκαταστα ́σεως και χρησιμοποιη ́σεως
 ́αλλων εγκαταστα ́σεων, για την ενασχο ́ληση με τον αθλη- συσκευη ́ς ελε ́γχου ευρισκομε ́νου σε το ́πο διαφορετικο ́ απο ́
 τισμο ́ και τη φυσικη ́ αγωγη ́, χωρι ́ς μια τε ́τοια γενικη ́ απαλ- την κατοικι ́α του οδηγου ́ ́η απο ́ το κε ́ντρο εκμεταλλευ ́σεως
 λαγη ́ να περιλαμβα ́νεται στο ́αρθρο 13 της ́εκτης οδηγι ́ας του εργοδο ́τη, ει ́τε αυτο ́ς ́εχει παρα ́σχει σχετικω ́ ς οδηγι ́ες
 77/388, συνιστα ́ κατα ́φωρη παραβι ́αση του κοινοτικου ́ ει ́τε η επιλογη ́ του ωραρι ́ου και του τρο ́που μεταβα ́σεως
 δικαι ́ου, δυνα ́μενη να θεμελιω ́ σει την ευθυ ́νη του κρα ́τους απο ́κειται στον οδηγο ́·
 με ́λους.
 — τις περιο ́δους που ο οδηγο ́ς αφιερω ́ νει στην οδη ́γηση στο
 ( 1) ΕΕ C 188 της 3.7.1999. πλαι ́σιο υπηρεσι ́ας μεταφορω ́ ν η οποι ́α δεν εμπι ́πτει στον
 τομε ́α εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ 3821/85, πριν απο ́ την
 ανα ́ληψη οχη ́ματος υποκειμε ́νου στην εφαρμογη ́ του εν
 λο ́γω κανονισμου ́.
 (1) ΕΕ C 281 της 2.10.1999.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 18ης Ιανουαρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-297/99 (αι ́τηση του Νοttingham
 Magistrates’ Court για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 σεως): ποινικη ́ δι ́κη κατα ́ Skills Motor Coaches Ltd, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Β. J. Farmer, C. J. Burley και Β. Denman (1)
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 («Κοινωνικε ́ς διατα ́ ξεις στον τομε ́α των οδικω ́ ν μεταφορω ́ν
 — Φυ ́λλα καταγραφη ́ς της συσκευη ́ς ελε ́γχου — Υπο-
 χρε ́ωση αναγραφη ́ς των χρονικω ́ ν περιο ́δων εργασι ́ας, των της 18ης Ιανουαρι ́ου 2001
 διαλειμμα ́ των απο ́ την εργασι ́α και των περιο ́δων ημερη ́-
 σιας ανα ́παυσης») στην υπο ́θεση C-448/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου (1)
 (2001/C 150/10)
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 97/13/ΕΚ»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (2001/C 150/11)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Στην υπο ́θεση C-297/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Νοttingham
 Magistrates’ Court (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο
 πλαι ́σιο της ποινικη ́ς δι ́κης που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Skills Motor Coaches Ltd, Β. J. Farmer, στη «Συλλογη ́ της Νομολογiας»)
 C. J. Burley και Β. Denman, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 15 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) Στην υπο ́θεση C-448/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 3821/85 του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1985, σχετικα ́ (εκπρο ́σωπος: Μ. Nolin) κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμ-
 με τη συσκευη ́ ελε ́γχου στον τομε ́α των οδικω ́ν μεταφορω ́ν (ΕΕ βου ́ργου (εκπρο ́σωπος: Ρ. Steinmetz), με αντικει ́μενο να αναγνω-
 L 370, σ. 8), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους ριστει ́ ο ́τι το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου, μη θεσπι ́-
 Α. La Pergola, προ ́εδρο τμη ́ματος, Μ. Wathelet, D. Α. 0. Edward, ζοντας ο ́λες τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις
 Ρ. Jann (εισηγητη ́) και L. Sevón, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: που ει ́ναι αναγκαι ́ες για τη συμμο ́ρφωση ́ του προς τα α ́ρθρα 8,
 Α. Saggio, γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, προϊσταμε ́νη παρα ́γραφος 3, και 9, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας 97/13/ΕΚ του
 τμη ́ματος, εξε ́δωσε στις 18 Ιανουαρι ́ου 2001 απο ́φαση με το Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της 10ης Απρι-
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: λι ́ου 1997, σχετικα ́ με κοινο ́ πλαι ́σιο γενικω ́ν και ειδικω ́ ν αδειω ́ν
 στον τομε ́α των τηλεπικοινωνιακω ́ν υπηρεσιω ́ν (ΕΕ L 117, σ. 15),
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́, το
 Το ́αρθρο 15 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 3821/85 του Συμβουλι ́ου, ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. La Pergola,
 της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1985, σχετικα ́ με τη συσκευη ́ ελε ́γχου προ ́εδρο τμη ́ματος, Μ. Wathelet, D. Α. 0. Edward, Ρ. Jann και
 στον τομε ́α των οδικω ́ ν μεταφορω ́ ν, ́εχει την ́εννοια ́οτι η L. Sevón (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: Ρ. Léger,
 υποχρε ́ωση του οδηγου ́ να καταγρα ́φει ́ολες τις ́αλλες περιο ́δους γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 18 Ιανουαρι ́ου 2001 απο ́φαση
 εργασι ́ας περιλαμβα ́νει επι ́σης: με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 18.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 15/16
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Νοεμβρίου 2013 — Trabelsi κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-162/12) (1)
 (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων λόγω της κατάστασης στην Τυνησία - Ακύρωση των αρχικών μέτρων δεσμεύσεως των κεφαλαίων - Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως)
 2014/C 15/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Mohamed Trabelsi (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A. Tekari, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: G. Étienne και M. Bishop)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2012/50/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2012, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2011/72/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων λόγω της κατάστασης στην Τυνησία (ΕΕ L 27, σ. 11), καθόσον αυτή αφορά τον προσφεύγοντα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2)
 Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 355 της 17.11.2012.


text:
 24.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 366/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 4ης Οκτωβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-629/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Σύναψη δημοσίας συμβάσεως από την Επιτροπή - Απόρριψη προσφοράς - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 - Άρθρο 100, παράγραφος 2 - Προθεσμία απαντήσεως σε αίτηση παροχής πληροφοριών - Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 - Άρθρο 149, παράγραφος 2)
 2012/C 366/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (εκπρόσωπος: Ν. Κορογιαννάκης, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Calciu και S. Delaude, επικουρούμενοι από τον P. Wytinck, advocaat)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Σεπτεμβρίου 2011 στην υπόθεση T-298/09, Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή-αγωγή που είχε ασκηθεί με αίτημα, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 12ης Μαΐου 2009, περί απορρίψεως της προσφοράς που είχε υποβάλει η νυν αναιρεσείουσα στο πλαίσιο του διαγωνισμού EAC/01/2008 για την παροχή εξωτερικών υπηρεσιών εκπαιδευτικών προγραμμάτων (EPISEP) (ΕΕ 2008/S 158-212752), καθώς και της αποφάσεως περί αναθέσεως του αντικειμένου της συμβάσεως σε άλλον διαγωνιζόμενο, και, αφετέρου, την επιδίκαση αποζημιώσεως — Άρθρο 93, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του δημοσιονομικού κανονισμού — Χρονική ισχύς των προσφορών — Εξωσυμβατική ευθύνη
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 49 της 18.2.2012.


text:
 2.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/15
 Προσφυγή της 19ης Δεκεμβρίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-589/14)
 (2015/C 073/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J.-F. Brakeland και W. Roels)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, διατηρώντας σε ισχύ διατάξεις κατά τις οποίες
 —
 εταιρία επενδύσεων που έχει την έδρα της σε άλλο κράτος μέλος της Ένωσης ή σε κράτος του ΕΟΧ υπόκειται σε παρακράτηση φόρου κινητών αξιών για τους τόκους πιστώσεων που δεν αντιπροσωπεύονται από τίτλους, ενώ εταιρία επενδύσεων με έδρα το Βέλγιο απαλλάσσεται από την παρακράτηση αυτή και
 —
 οι τόκοι πιστώσεων που αντιπροσωπεύονται από βελγικούς τίτλους υπόκεινται σε παρακράτηση φόρου κινητών αξιών, αν οι τίτλοι έχουν κατατεθεί ή καταχωρισθεί σε σύστημα λογιστικών εγγραφών σε χρηματοπιστωτικό ίδρυμα που εδρεύει σε άλλο κράτος μέλος της Ένωσης ή σε κράτος του ΕΟΧ, ενώ οι τόκοι αυτοί απαλλάσσονται από την παρακράτηση φόρου, αν οι τίτλοι έχουν κατατεθεί ή καταχωρισθεί σε σύστημα λογιστικών εγγραφών σε χρηματοπιστωτικό ίδρυμα που εδρεύει στο Βέλγιο,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 56 και 63 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα άρθρα 36 και 40 της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο.
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι διάφορες διατάξεις του βασιλικού διατάγματος για την εφαρμογή του βελγικού κώδικα φορολογίας εισοδήματος του 1992 θεσπίζουν προϋποθέσεις για την απαλλαγή από τον παρακρατούμενο φόρο κινητών αξιών που εφαρμόζεται επί των τόκων οι οποίες αντιβαίνουν προς τις θεμελιώδεις ελευθερίες που εγγυώνται οι Συνθήκες και συγκεκριμένα τα άρθρα 56 έως 63 ΣΛΕΕ.
 Καταρχάς, όσον αφορά τόκους απαιτήσεων για τις οποίες δεν υπάρχουν τίτλοι, εταιρία επενδύσεων με έδρα σε άλλο κράτος μέλος της Ένωσης ή σε κράτος μέλος του ΕΟΧ καταβάλλει παρακράτηση φόρου κινητών αξιών επί των τόκων αυτών, ενώ εταιρία επενδύσεων με έδρα το Βέλγιο δικαιούται απαλλαγή από την εν λόγω παρακράτηση.
 Δεύτερον, όσον αφορά τόκους απαιτήσεων για τις οποίες υπάρχουν βελγικοί τίτλοι, οι τόκοι αυτοί υπόκεινται σε παρακράτηση φόρου κινητών αξιών όταν οι τίτλοι έχουν κατατεθεί ή καταχωρισθεί σε σύστημα λογιστικών εγγραφών σε χρηματοπιστωτικό οργανισμό που εδρεύει σε άλλο κράτος μέλος της Ένωσης ή σε κράτος μέλος του ΕΟΧ, ενώ απαλλάσσονται από την παρακράτηση φόρου κινητών αξιών αν οι τίτλοι έχουν κατατεθεί ή καταχωρισθεί σε σύστημα λογιστικών εγγραφών σε χρηματοπιστωτικό οργανισμό που εδρεύει στο Βέλγιο.


text:
C 239/14 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 4.10.2003
 Προσφυγή του Εdward Kelly κατά της Επιτροπής των Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 13 Ιουνίου
 2003 — να ακυρώσει την απόφαση που περιέχεται στο άρθρο 2 της
 αποφάσεως της Επιτροπής, της 4ης Απριλίου 2003, για τις
 (Υπόθεση Τ-229/03) αιτήσεις που λήφθηκαν από την Επιτροπή για την αύξηση
 των στόχων των ΠΠΠ IV προκειμένου να ληφθούν υπόψη
 (2003/C 239/24) οι βελτιώσεις στον τομέα της ασφάλειας, της θαλάσσιας
 ναυσιπλοΐας, της υγιεινής, της ποιότητας των προϊόντων και
 των συνθηκών εργασίας για σκάφη ολικού μήκους άνω των
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) 12 μέτρων [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2003) 1113]
 να απορρίψει την αίτηση για το επίπεδο ασφάλειας του MFV
 Peadar Elaine II,
 O Edward Kelly, Greencastle (Ιρλανδία), εκπροσωπούμενος από
 τους P. Gallagher και Α. Collins, Barristers, και τον D. Barry, — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Solicitor, άσκησε στις 13 Ιουνίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδι-
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Νομικοί ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Ο προσφεύγων προβάλλει τους ίδιους νομικούς ισχυρισμούς με
 — να ακυρώσει την απόφαση που περιέχεται στο άρθρο 2 της τους προβαλλομένους στην υπόθεση Τ-218/03 (1).
 αποφάσεως της Επιτροπής, της 4ης Απριλίου 2003, για τις
 αιτήσεις που λήφθηκαν από την Επιτροπή για την αύξηση
 των στόχων των ΠΠΠ IV προκειμένου να ληφθούν υπόψη (1 ) Βλέπε σελίδα 9 της παρούσας Εφημερίδας.
 οι βελτιώσεις στον τομέα της ασφάλειας, της θαλάσσιας
 ναυσιπλοΐας, της υγιεινής, της ποιότητας των προϊόντων και
 των συνθηκών εργασίας για σκάφη ολικού μήκους άνω των
 12 μέτρων [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2003) 1113]
 να απορρίψει την αίτηση για το επίπεδο ασφάλειας του MFV
 Regina Ponti,
 Προσφυγή του Ηugh McBride κατά της Επιτροπής των
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 13 Ιουνίου
 2003
 Νομικοί ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα (Υπόθεση Τ-231/03)
 Ο προσφεύγων προβάλλει τους ίδιους νομικούς ισχυρισμούς με (2003/C 239/26)
 τους προβαλλομένους στην υπόθεση Τ-218/03 ( 1).
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 ( 1) Βλέπε σελίδα 9 της παρούσας Εφημερίδας.
 O Hugh McBride, Downings (Ιρλανδία), εκπροσωπούμενος από
 τους P. Gallagher και Α. Collins, Barristers, και τον D. Barry,
 Solicitor, άσκησε στις 13 Ιουνίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδι-
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής
 Προσφυγή του Peter McBride κατά της Επιτροπής των των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 13 Ιουνίου
 2003
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (Υπόθεση Τ-230/03)
 — να ακυρώσει την απόφαση που περιέχεται στο άρθρο 2 της
 (2003/C 239/25) αποφάσεως της Επιτροπής, της 4ης Απριλίου 2003, για τις
 αιτήσεις που λήφθηκαν από την Επιτροπή για την αύξηση
 των στόχων των ΠΠΠ IV προκειμένου να ληφθούν υπόψη
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) οι βελτιώσεις στον τομέα της ασφάλειας, της θαλάσσιας
 ναυσιπλοΐας, της υγιεινής, της ποιότητας των προϊόντων και
 των συνθηκών εργασίας για σκάφη ολικού μήκους άνω των
 O Peter McBride, Downings (Ιρλανδία), εκπροσωπούμενος από 12 μέτρων [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2003) 1113]
 τους P. Gallagher και Α. Collins, Barristers, και τον D. Barry, να απορρίψει την αίτηση για το επίπεδο ασφάλειας του MFV
 Solicitor, άσκησε στις 13 Ιουνίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου Heather Jane II,
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 22.6.96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 180/27
 Διαγραφή της υποθέσεως C-294/94 (') Διαγραφή της υποθέσεως C-230/95 (')
 (96/C 180/64) (96/C 180/68)
 Με διάταξη της 12ης Μαρτίου 1996, o Προεδρος του Δικα Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 1996, o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη διαγραφή
 γραφή της υποθέσεως C-294/94 (αίτηση του Juzgado Central της υποθέσεως C-230/95 : Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένω
 de lo Pénal de la Audiencia Nacional για την έκδοση σης κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου .
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Louis Carlos
 Quintanilha . (') EE αριθ . C 208 της 12 . 8 . 1995 .
 (•) EE αριθ . C 351 της 10. 12.1994 .
 Διαγραφή της υποθέσεως C-256/95 (')
 (96/C 180/69)
 Διαγραφή της υποθέσεως C-310/94 (') Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 1996, o Προεδρος του Δικα
 (96/C 180/65 ) στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-256/93: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 Με διάταξη της 16ης Ιανουαρίου 1996 o Προεδρος του Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας.
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα)
 αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-310/94 (αίτηση του (') EE αριθ . C 248 της 23 . 9 . 1995 .
 tribunal de commerce de Saintes για την έκδοση προδικαστι
 κής αποφάσεως): Garage Ardon SA , Bernard Martin —
 Garage Colin-Martin, Relais de Saintonge Sàrl και Bernard
 Menet Sàrl κατά Garage Trabisco SA. Διαγραφή της υποθέσεως C-318/950
 (96/C 180/70)
 (') EE αριθ . C 380 tik 31 . 12 . 1994.
 Με διάταξη της 14ης Μαρτίου 1996, o Πρόεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-318-95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-20/95 (')
 (') EE αριθ . C 333 της 9. 12.1995 .
 (96/C 180/66)
 Με διάταξη της 12ης Μαρτίου 1996, o Πρόεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-20/95 (αίτηση του Juzgado Central de lo Διαγραφή της υποθέσεως C-374/95 (' )
 Pénal de la Audiencia Nacional για την έκδοση προδικαστι (96/C 180/71 )
 κής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Oscar Weg.
 Με διάταξη της 12ης Μαρτίου 1996, o Προεδρος του Δικα
 (') EE αριθ . C 74 της 25 . 3 . 1995 . στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-374/95 ( αίτηση του Industrial Tribunal,
 Southampton , για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 James Paul Barker κατά Service Children's Schools .
 Διαγραφή της υποθέσεως C-33/95 (' ) (') EE αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996 .
 (961C 180/67)
 Με διάταξη της 20ής Μαρτίου 1996, o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια Διαγραφή της υποθέσεως C-381/95 ( ')
 γραφή της υποθέσεως C-33/95 (αίτηση του tribunal de grande (96/C 180/72
 instance de Saint-Nazaire για την έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως ): Sàrl Polypièces κατά Directeur des services Με διάταξη της 27ης Μαρτίου 1996, o Πρόεδρος του Δικα
 fiscaux de Loire-Atlantique . στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-381 /95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 (') EE αριθ . C 74 TIK 25 . 3 . 1995 . Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας.
 (') EE αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996.


text:
 26.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 354/55
 Προσφυγή-αγωγή της 16ης Ιουλίου 2015 — ZZ κατά ΕυρωπαϊκήςΕπιτροπής
 (Υπόθεση F-103/15)
 (2015/C 354/65)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ZZ (εκπρόσωπος: C. Falagiani, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής περί παρακρατήσεως του ποσού των 14 207,60 ευρώ από την σύνταξη του προσφεύγοντος-ενάγοντος ως επιστροφή δαπανών νοσοκομειακής περιθάλψεως της συζύγου του κατόπιν της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης με την οποία ακυρώθηκε η αρχική απόφαση της Επιτροπής για την κάλυψη όλων των δαπανών νοσοκομειακής περιθάλψεως που κρίθηκαν υπερβολικές.
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κατά παράβαση της κρίσεως του ιδίου Δικαστηρίου στην απόφαση που εκδόθηκε στις 16.5.2013 και για τους λόγους που εκτίθενται με την παρούσα προσφυγή, προέβη σε παράνομη παρακράτηση του ποσού των 14 207,60 ευρώ από τη σύνταξη του προσφεύγοντος-ενάγοντος·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να του επιστρέψει, ως αχρεωστήτως παρακρατηθέν, το ποσό των 12 407,60 ευρώ, πλέον τόκων υπερημερίας·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.


text:
8. 2. 97 I EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 40/15
 διαγραφή της υποθέσεως C-134/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊ κών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμ
 κών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας. βούργου .
 (') ΕΕ αριθ. C 180 της 22. 6. 1996. C ) ΕΕ αριθ. C 247 της 24. 8. 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-243/96 (')
 Διαγραφή της υποθέσεως C-152/96 ( 1 ) (97/C 40/37)
 (97/C 40/35)
 Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 1996, o Πρόεδρος του
 Με διάταξη της 12ης Σεπτεμβρίου 1996, o Πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-243/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 διαγραφή της υποθέσεως C-152/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊ κών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου.
 κών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμ
 βούργου . (') ΕΕ αριθ. C 269 της 14. 9. 1996.
 (') ΕΕ αριθ. C 233 της 10. 8. 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-265/96 (')
 (97/C 40/38)
 Διαγραφή της υποθέσεως C-179/96 (')
 Με διάταξη της 18ης Νοεμβρίου 1996, o Πρόεδρος του
 (97/C 40/36) Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 διαγραφή της υποθέσεως C-265/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 Με διάταξη της 18ης Νοέμβριου 1996, o Προεδρος του κών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου .
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 διαγραφή της υποθέσεως C-1 79/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊ ( 1 ) ΕΕ αριθ. C 269 της 14. 9. 1996.
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Marc Baden , 24, rue Marie-
 της 11ης Δεκεμβρίου 1996 Adélaïde , κατά Ευρωπαϊκής Κοινότητας, εκπροσωπουμένης
 από: 1 , το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσω
 στην υπόθεση T-521V93: Atlanta AG κ.λπ. κατα Συμβουλίου ποι: Jean-Paul Jacqué, Arthur Brautigam, Jürgen Huber και
 της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Anna Lo Monaco) και 2, την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων (') Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Peter Gilsdorf και Ulrich Wölker),
 (Κοινή οργάνωση αγοράς — Μπανάνες — Καθεστώς εισα υποστηριζόμενα από τη Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι:
 γωγής — Αγωγή αποζημιώσεως) Edwige Belliard και Gautier Mignot ) και το Ηνωμένο Βασί
 (97/C 40/39) λειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Lucinda Hudson, κατόπιν Lindsay
 Nicoll ), που είχε ως αντικείμενο αγωγή με την οποία ζητήθηκε
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) να υποχρεωθεί η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, εκπροσωπούμενη
 από το Συμβούλιο και την Επιτροπή, στην καταβολή αποζη
 μιώσεως για την αποκατάσταση της ζημίας που προκάλεσε η
 Στην υπόθεση Τ-521 /93 , Atlanta AG , με έδρα τη Βρέμη έκδοση του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ. 404/93 του Συμβουλίου ,
 (Γερμανία), Atlanta Handelsgesellschaft Harder & Co. της 13ης Φεβρουαρίου 1993, για την κοινή οργάνωση της
 GmbH, με έδρα τη Βρέμη , Afrikanische Frucht-Compagnie αγοράς στον τομέα της μπανάνας (: ), το Πρωτοδικείο (τέταρ
 GmbH, με έδρα το Αμβούργο (Γερμανία), Cobana Bananen το πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts,
 einkaufsgesellschaft mbH & Co. KG , με έδρα το Αμβούργο, Πρόεδρο , R. García-Valdecasas, την P. Lindh και τους J. Azizi
 Edeka Fruchtkontor GmbH , με έδρα το Αμβούργο, Interna και J. D. Cooke , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: H. Jung,
 tionale Fruchtimport Gesellschaft Weichert & Co., με έδρα το εξέδωσε στις 11 Δεκεμβρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο
 Αμβούργο, και Pacific Fruchtimport GmbH, με έδρα το διατακτικό :
 Αμβούργο, εκπροσωπούμενες από τους Erik A. Undritz και
 Gerrit Schohe , δικηγόρους Αμβούργου, με αντίκλητο στο 1 . Απορρίπτει την αγωγή.