text:
18.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 366/31
 — Εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του α ́θρου 60 του ΚΥΚ, καθο ́σον η Μερικη ́ διαγραφη ́ στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-320/94
 δια ́ταξη αυτη ́ αποσκοπει ́ στο να κολα ́σει την προσκο ́μιση κ.λπ. (1)
 ψευ ́τικων ιατρικω ́ν πιστοποιητικω ́ν και ο ́χι την παρα ́βαση της
 υποχρεω ́σεως πι ́στεως. Το καθου ́, εφο ́σον προσα ́πτει στην (1999/C 366/67)
 προσφευ ́γουσα παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως πι ́στεως, ο ́φειλε
 να στηρι ́ξει την απο ́φαση ́ του αποκλειστικα ́ στο α ́ρθρο 86 του
 ΚΥΚ, αντι ́ στο α ́ρθρο 60 του ΚΥΚ. (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει τε ́λος ο ́τι το καθου ́, παραβαι ́νοντας Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τετα ́ρ-
 τις διατα ́ξεις του ΚΥΚ και αρνου ́μενο να την συνδρα ́μει ο ́ταν του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στρα ́φηκε κατα ́ του ελεγκτη ́ ιατρου ́, παρε ́βη το α ́ρθρο 24 του αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των υποθε ́σεων Τ-320/94, Τ-323/94,
 ΚΥΚ, πρα ́γμα που θεμελιω ́ νει την ευθυ ́νη του οργα ́νου αυτου ́. Τ-324/94, Τ-332/94, Τ-333/94, Τ-344/94, Τ-345/94 και
 Τ-351/94 απο ́ τον κατα ́λογο των συνεκδικαζομε ́νων υποθε ́σεων
 Τ-320/94 κ.λπ., Klaus Harings κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 351 της 10.12.1994.
 Μερικη ́ διαγραφη ́ στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-85/93
 κ.λπ. (1)
 (1999/C 366/65)
 ∆ιαγραφη ́ των συνεκδικαζομε ́νων υποθε ́σεων Τ-363/94
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) κ.λπ. (1)
 Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου (1999/C 366/68)
 τετραμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των υποθε ́σεων Τ-85/93, Τ-87/93,
 Τ-126/93, Τ-130/93, Τ-35/94, Τ-40/94, Τ-198/94, Τ-212/94, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Τ-227/94, Τ-236/94, Τ-237/94, Τ-238/94, Τ-278/94,
 Τ-279/94, Τ-281/94, Τ-283/94, Τ-284/94, Τ-349/94, Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 Τ-350/94, Τ-357/94 και Τ-360/94 απο ́ τον κατα ́λογο των τετραμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 συνεκδικαζομε ́νων υποθε ́σεων Τ-85/93 κ.λπ., Helmut Bösl κ.λπ. τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των συνεκδικαζομε ́νων υποθε ́σεων
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των Τ-363/94 κ.λπ., Benno και Hans Georg Theunissen κ.λπ.
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 178 της 18.7.1990, C 34 της 9.2.1991, C 90 της 26.3.1994,
 C 218 της 6.8.1994, C 304 της 29.10.1994 και C 370 της (1) EE C 370 της 24.12.1994, C 400 της 31.12.1994, C 54 της
 24.12.1994. 4.3.1995, C 74 της 25.3.1995 και C 119 της 13.5.1995.
 Μερικη ́ διαγραφη ́ στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-85/93 Μερικη ́ διαγραφη ́ στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-366/94
 κ.λπ. (1) κ.λπ. (1)
 (1999/C 366/66) (1999/C 366/69)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τετα ́ρ-
 τετραμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των ονομα ́των των εναγο ́ντων Peter αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των υποθε ́σεων Τ-366/94, Τ-3/95,
 Dalhaus, Klaus Buck, Karl-Heinz Rohler και Ludger Beckhoff Τ-14/95, Τ-120/95 και Τ-124/95 απο ́ τον κατα ́λογο των συνεκδι-
 απο ́ τον κατα ́λογο των εναγο ́ντων στην υπο ́θεση Τ-247/94 — καζομε ́νων υποθε ́σεων Τ-366/94 κ.λπ., Hilde Diekmeier κ.λπ.
 συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-85/93 κ.λπ., Helmut Bösl κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 370 της 24.12.1994, C 54 της 4.3.1995, C 74 της 25.3.1995,
 (1) EE C 233 της 20.8.1994. C 174 της 8.7.1995, C 208 της 12.8.1995.


text:
 1.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 373/11
 Προσφυγή της 5ης Οκτωβρίου 2012 — Global Steel Wire κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-438/12)
 2012/C 373/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Global Steel Wire, SA (Cerdanyola del Vallés, Ισπανία) (εκπρόσωποι: F. González Díaz, δικηγόρος, και P. Herrero Prieto, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, δυνάμει του άρθρου 264 ΣΛΕΕ, την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 2012, στην υπόθεση COMP/38.344 — Προεντεταμένος χάλυβας·
 —
 να ζητήσει από την Επιτροπή, σύμφωνα με τα άρθρα 24 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και 64, παράγραφος 3, στοιχείο δ', του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, να παράσχει τα έγγραφα, τις εκτιμήσεις και τα λοιπά πραγματικά ή/και νομικά στοιχεία που της χρησίμευσαν ως βάση για την αποδοχή των αιτήσεων περί αδυναμίας πληρωμής των Proderac, CB, ITAS, OriMartin, Siderúrgica Latina Martin και/ή μειώσεως του ποσού του προστίμου της ArcelorMittal·
 —
 σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η παρούσα προσφυγή βάλλει κατά της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση περί αδυναμίας πληρωμής και/ή προθεσμίας πληρωμής εξαιρουμένης της συστάσεως τραπεζικής εγγυήσεως, την οποία υπέβαλε η προσφεύγουσα στην Επιτροπή.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος βασίζεται σε πραγματικά και νομικά σφάλματα κατά την αξιολόγηση της ικανότητας πληρωμής της προσφεύγουσας για την αντιμετώπιση της πληρωμής του προστίμου.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος βασίζεται σε πραγματικά και νομικά σφάλματα κατά την αξιολόγηση της ικανότητας πληρωμής των μετόχων της προσφεύγουσας.
 3)
 Ο τρίτος λόγος βασίζεται στην παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων, στο μέτρο που, σε σχέση με άλλες επιχειρήσεις του τομέα, η Επιτροπή έχει αναγνωρίσει κατάσταση αδυναμίας πληρωμής, έχει μειώσει το ποσό του προστίμου ή τις έχει απαλλάξει από τη σύσταση εγγυήσεως.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος βασίζεται στην προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας.
 —
 Πρώτον, η Επιτροπή δεν παρέσχε στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να εκθέσει την άποψή της.
 —
 Δεύτερον, η Επιτροπή υπερέβη την αρμοδιότητά της, παραβιάζοντας την αρχή της συλλογικότητας.
 —
 Τέλος, η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της υποχρεώσεως προς αιτιολόγηση των πράξεων.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 28.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/24
 Προσφυγή της Regione Autonoma della Sardegna κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 28 Μαΐου 2004
 (Υπόθεση T-200/04)
 (2004/C 217/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Η Regione Autonoma della Sardegna (Αυτόνομη Περιφέρεια της Σαρδηνίας), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Domenico Dodaro, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 28 Μαΐου 2004, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση καθό μέτρο κηρύσσει ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά τις ενισχύσεις που χορήγησε η Ιταλία δυνάμει του άρθρου 5 του νόμου υπ' αριθ. 22 της Περιφέρειας της Σαρδηνίας, της 17ης Νοεμβρίου 2000,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας δίκης.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσβαλλόμενη στην παρούσα υπόθεση απόφαση, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία του άρθρου 88, παράγραφος 2, της συνθήκης κηρύσσοντας τις προβλεπόμενες στο άρθρο 5 του περιφερειακού νόμου 22/2000 περί «παρεμβάσεων υπέρ των εκτροφέων βοοειδών για την αντιμετώπιση της επιζωοτίας που αποκαλείται και καταρροϊκός πυρετός των βοοειδών (blue Tongue)», ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά. Ο νόμος αυτός προβλέπει σειρά παρεμβάσεων υπέρ των εκτροφέων που υπέστησαν ζημίες λόγω της «blue Tongue».
 Προς στήριξη των αιτημάτων της η προσφεύγουσα Περιφέρεια προβάλλει τους ακόλουθους ισχυρισμούς:
 —
 παράβαση ουσιωδών τύπων, καθόσον η έρευνα της καθής για την αξιολόγηση της συμβατότητας της ενισχύσεως ήταν ανεπαρκής, καθότι δεν ελήφθησαν υπόψη τα περιλαμβανόμενα στο δελτίο κοινοποιήσεως πληροφοριακά στοιχεία που στη συνέχεια συμπληρώθηκαν από την Περιφέρεια της Σαρδηνίας, και ειδικότερα οι ακόλουθες περιστάσεις:
 —
 η ενίσχυση δεν χορηγείται στις επιχειρήσεις μεταποιήσεως, αλλά αποτελεί αναγκαίο μέτρο συμπληρώσεως της αποζημιώσεως που έλαβαν οι παραγωγοί λόγω της απώλειας του εισοδήματός τους που οφειλόταν στο γεγονός ότι οι πάγιες δαπάνες των Συνεταιρισμών επηρέασαν σε μεγαλύτερο βαθμό τη διανομή των καθαρών εσόδων,
 —
 ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ του καταρροϊκού πυρετού και της μειώσεως των επιχορηγήσεων δεν μπορεί να αποδεικνύεται αφηρημένα, αλλά αποτελεί συνάρτηση της εφαρμογής στην πράξη της διατάξεως περί ενισχύσεως, η οποία αποκλείει εξ ορισμού τη χορήγηση της ενισχύσεως για λόγους διαφορετικούς από αυτούς που σχετίζονται με την «blue Tongue». Η αναφορά σε υποθετικές αιτίες, πέραν της μειώσεως των επιχορηγήσεων, δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη και αναιρείται από τα πραγματικά περιστατικά που γνωρίζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή,
 —
 οι συνεταιρισμοί δικαιούχοι της ενισχύσεως δεν έχουν πολλά περιθώρια προσβάσεως σε εναλλακτικές πηγές εφοδιασμού,
 —
 παράβαση των κανόνων της συνθήκης ΕΚ και παραβίαση των αρχών του δικαίου που αφορούν την εφαρμογή της, καθόσον:
 —
 η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της πρακτικής αποτελεσματικότητας μη εφαρμόζοντας το άρθρο 87, παράγραφος 2, στοιχείο β), για τον λόγο ότι οι ιταλικές αρχές δεν επικαλέστηκαν τον κανόνα του άρθρου αυτού. Κατά την προσφεύγουσα, η καθής όφειλε να αιτιολογήσει επαρκώς τη μη εφαρμογή του εν λόγω άρθρου. Ασφαλώς, η αιτιολογία αυτή δεν μπορούσε να στηρίζεται, ως προς την αρχή της πρακτικής αποτελεσματικότητας, στην παράλειψη επικλήσεως του εν λόγω άρθρου από τις ιταλικές αρχές,
 —
 η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 87, παράγραφος 3, στοιχείο γ), καθόσον δεν έλαβε υπόψη της το γεγονός ότι το μέτρο που έκρινε ασυμβίβαστο είναι όμοιο με τα μέτρα που είχε εγκρίνει η ίδια με την απόφαση SG(01) D/285817, της 2ας Φεβρουαρίου 2001, σε σχέση με το άρθρο 3 του περιφερειακού νόμου 22/2000.


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/14
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 2ας Δεκεμβρίου 2005
 στην υπόθεση C-117/05 (αίτηση του Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Manfred Seidl κατά Bezirkshauptmannschaft Grieskirchen (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, εδάφιο πρώτο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Άρθρο 43 ΕΚ - Δημιουργία σχολής οδηγών)
 (2006/C 60/30)
 Γλώσσα της διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-117/05, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich (Αυστρία), με απόφαση της 4ης Μαρτίου 2005, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 10 Μαρτίου 2005, στο πλαίσιο της δίκης Manfred Seidl κατά Bezirkshauptmannschaft Grieskirchen, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Makarczyk, πρόεδρο τμήματος, R. Silva de Lapuerta (εισηγητή) και J. Klučka, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 2 Δεκεμβρίου 2005 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το άρθρο 43 ΕΚ έχει την έννοια ότι αντίκειται σε νομοθεσία κράτους μέλους που απαγορεύει τη χορήγηση αδείας για τη δημιουργία σχολής οδηγών σε πρόσωπο που είναι ήδη κάτοχος αδείας με το ίδιο αντικείμενο.
 (1) ΕΕ C 155 της 25.6.2005.


text:
 4.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 243/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 28ης Απριλίου 2016 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Staatssecretaris van Financiën κατά Het Oudeland Beheer BV
 (Υπόθεση C-128/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Φορολογία - ΦΠΑ - Πράξεις υποκείμενες στον φόρο - Χρησιμοποίηση για τις ανάγκες της επιχειρήσεως αγαθών που αποκτήθηκαν «στο πλαίσιο της επιχειρήσεως» - Εξομοίωση με παράδοση εξ επαχθούς αιτίας - Βάση επιβολής του φόρου))
 (2016/C 243/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Staatssecretaris van Financiën
 κατά
 Het Oudeland Beheer BV
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 11, A, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 95/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1995, έχει την έννοια ότι η αξία εμπραγμάτου δικαιώματος που παρέχει στον δικαιούχο του εξουσία χρήσεως επί ακινήτου και το κόστος αποπερατώσεως του κτιρίου γραφείων που ανεγέρθηκε στο συγκεκριμένο οικόπεδο μπορούν να περιληφθούν στη βάση επιβολής του φόρου παραδόσεως, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, της οδηγίας αυτής, όπως έχει τροποποιηθεί, όταν ο υποκείμενος στον φόρο κατέβαλε ήδη τον φόρο προστιθέμενης αξίας επί της αξίας αυτής και επί του κόστους, αλλά επίσης προέβη σε άμεση και ολική έκπτωσή του.
 2)
 Σε περίπτωση όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, στην οποία ένα οικόπεδο και ένα υπό ανέγερση κτίσμα ευρισκόμενο επί του οικοπέδου αυτού αποκτήθηκαν με τη σύσταση εμπραγμάτου δικαιώματος το οποίο παρέχει στον δικαιούχο του εξουσία χρήσεως επί των ακινήτων αυτών, το άρθρο 11, A, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, της έκτης οδηγίας 77/388, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 95/7, έχει την έννοια ότι η αξία του εν λόγω εμπραγμάτου δικαιώματος η οποία πρέπει να ληφθεί υπόψη στη βάση επιβολής του φόρου παραδόσεως, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, της εν λόγω οδηγίας, αντιστοιχεί στην αξία των ποσών που πρέπει να καταβληθούν ως ετήσια αντιπαροχή για την εναπομένουσα διάρκεια ισχύος της συμβάσεως περί συστάσεως του εν λόγω εμπράγματου δικαιώματος επιφανείας, διορθωμένων ή ανακεφαλαιοποιημένων σύμφωνα με την ίδια μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε για τον καθορισμό της αξίας συστάσεως του δικαιώματος επιφανείας.
 (1) ΕΕ C 159 της 26.5.2014.


text:
 12.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 8/23
 Προσφυγή της 16ης Νοεμβρίου 2007 — Jurado Hermanos κατά ΓΕΕΑ (JURADO)
 (Υπόθεση T-410/07)
 (2008/C 8/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Jurado Hermanos, S.L. (Alicante, Ισπανία) (εκπρόσωπος: C. Martín Álvarez, abogada)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να εκδώσει απόφαση με την οποία να ακυρώνει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών της 3ης Σεπτεμβρίου 2007, στην υπόθεση R 866/2007-2,
 —
 να εκδώσει απόφαση επί της ουσίας της υποθέσεως, με την οποία να αναγνωρίζεται ο χαρακτήρας του ενδιαφερομένου μέρους στη διαδικασία ανανεώσεως του κοινοτικού σήματος αρ. 240 218 στη JURADO HERMANOS, S.L., καταχωρισμένης δικαιούχου με αποκλειστικό δικαίωμα επί του εν λόγω σήματος, και να γίνει δεκτή η αίτηση της JURADO HERMANOS, S.L. περί επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση σε σχέση με την ανανέωση του κοινοτικού σήματος αρ. 240 218, και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «JURADO» (αίτηση καταχωρίσεως αρ. 240 218).
 Προϊόν ή υπηρεσία: Προϊόν της κλάσεως 30.
 Δικαιούχος του σήματος που αποτελεί αντικείμενο της προσφυγής: CAFETAL DE COSTA RICA S.A.
 Προσβαλλόμενη απόφαση ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της αιτήσεως περί επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση από το τμήμα διαχειρίσεως σημάτων και νομικών θεμάτων, η οποία υποβλήθηκε από την προσφεύγουσα, δικαιούχο του επίδικου σήματος, ως συνέπεια της ακυρώσεως της καταχωρίσεως του εν λόγω σήματος, επειδή ο δικαιούχος του δεν ζήτησε τη σχετική ανανέωση.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή.
 Λόγοι ακυρώσεως: Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και εσφαλμένη, εν προκειμένω, ερμηνεία των άρθρων 47 και 78, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 για το κοινοτικό σήμα.


text:
 22.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/27
 Προσφυγή-αγωγή της Arch Chemicals, Inc., και της Arch Timber Protection Limited κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε την 1η Οκτωβρίου 2004
 (Υπόθεση Τ-400/04)
 (2005/C 19/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Η Arch Chemicals, Inc., με έδρα το Norwalk, Connecticut, ΗΠΑ, και η Arch Timber Protection Limited, με έδρα το Castleford, Ηνωμένο Βασίλειο, εκπροσωπούμενες από τους K. Van Maldegem και C. Mereu, δικηγόρους, άσκησαν την 1η Οκτωβρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να υποχρεώσει την καθής να ανταποκριθεί στο αίτημα των προσφευγουσών-εναγουσών·
 —
 ή, επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση D 341571(04) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στις προσφεύγουσες-ενάγουσες αποζημίωση, η οποία ορίζεται προσωρινά σε ένα ευρώ, για τις ζημίες που υπέστησαν λόγω της μη εκπληρώσεως, εκ μέρους της καθής, των εκ του κοινοτικού δικαίου υποχρεώσεών της καθόσον δεν απάντησε στις προσφεύγουσες-ενάγουσες ή, άλλως, για τις ζημίες που προκλήθηκαν από την απόφαση D 341571(04) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς και κάθε νόμιμο τόκο, με την επιφύλαξη του υπολογισμού και του καθορισμού του ακριβούς ποσού·
 —
 να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Οι προσφεύγουσες είναι εταιρίες παραγωγής και εμπορίας βιοκτόνων δραστικών ουσιών και βιοκτόνων προϊόντων. Έχουν κοινοποιήσει διάφορες ουσίες και μετέχουν στο πρόγραμμα αναθεωρήσεως των ουσιών αυτών που οργανώνουν η οδηγία 98/8/ΕΚ (1), για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά, ο κανονισμός 1896/2000 (2), για την πρώτη φάση του προγράμματος που περιλαμβάνεται στο άρθρο 16, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/8/ΕΚ, και ο κανονισμός 2032/2003 (3), για τη δεύτερη φάση του προγράμματος που περιλαμβάνεται στο άρθρο 16, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/8/ΕΚ.
 Επειδή, σύμφωνα με τις προσφεύγουσες-ενάγουσες, εθίγησαν τα δικαιώματα και οι προσδοκίες τους ως συμμετεχουσών στο πρόγραμμα αναθεωρήσεως, ζήτησαν από την καθής να λάβει ειδικά μέτρα προς αποκατάσταση των προβαλλομένων παρανομιών. Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες διατείνονται ότι ο κανονισμός 1896/2000 και ο κανονισμός 2032/2003 θίγουν τα δικαιώματά τους στην προστασία των δεδομένων, δικαιώματα τα οποία τους απονέμει η οδηγία 98/8/ΕΚ. Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν επίσης ότι οι κανονισμοί αυτοί επιτρέπουν στους εκτιμητές να προβαίνουν σε συγκριτική εκτίμηση μεταξύ των δραστικών ουσιών, δίνουν το προβάδισμα σε δειγματοληπτικές εκτιμήσεις της επικινδυνότητας αντί της ουσιαστικής εκτιμήσεως του κινδύνου και επιτρέπουν να λαμβάνονται υπόψη στοιχεία κοινοποιηθέντα από τρίτους.
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν κυρίως ότι η καθής δεν διευκρίνισε τη θέση της και δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα. Επικουρικώς, υποστηρίζουν ότι πρέπει να ακυρωθεί η επιστολή με την οποία η καθής απέρριψε το αίτημα των προσφευγουσών-εναγουσών.
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής τους, οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή παρέβη την νομική υποχρέωσή της να εφαρμόσει την οδηγία 98/8/ΕΚ σύμφωνα με τη Συνθήκη ΕΚ και το κείμενο της ίδιας της οδηγίας, τις υποχρεώσεις σεβασμού των νομικών δικαιωμάτων και των προσδοκιών των συμμετεχόντων στο πρόγραμμα, όπως οι προσφεύγουσες-ενάγουσες, καθώς και το καθήκον της να εξασφαλίσει, σύμφωνα με τις αρχές της χρηστής διοικήσεως, ότι η εκ μέρους των κρατών μελών εφαρμογή θα είναι σύμφωνη με τη Συνθήκη ΕΚ και την οδηγία.
 (1) Οδηγία 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά (ΕΕ L 123, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1896/2000 της Επιτροπής της 7ης Σεπτεμβρίου 2000, για την πρώτη φάση του προγράμματος που περιλαμβάνεται στο άρθρο 16, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά (ΕΕ L 228, σ. 6).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 2032/2003 της Επιτροπής της 4ης Νοεμβρίου 2003, για τη δεύτερη φάση του 10ετούς προγράμματος εργασίας που περιλαμβάνεται στο άρθρο 16, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά, και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1896/2000 (ΕΕ L 307, σ. 1).


text:
 11.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/16
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 11 Ιουνίου 2014 — Directeur général des douanes et droits indirects, Directeur régional des douanes et droits indirects d’Auvergne κατά Brasserie Bouquet SA
 (Υπόθεση C-285/14)
 2014/C 261/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: Directeur général des douanes et droits indirects, Directeur régional des douanes et droits indirects d’Auvergne
 Αναιρεσίβλητη: Brasserie Bouquet SA
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 92/83/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στην αλκοόλη και τα αλκοολούχα ποτά (1), την έννοια ότι ως παραγωγή βάσει αδείας εκμεταλλεύσεως νοείται αποκλειστικά η παραγωγή βάσει αδείας εκμεταλλεύσεως διπλώματος ευρεσιτεχνίας ή εμπορικού σήματος, ή μπορεί να έχει την έννοια ότι ως παραγωγή βάσει αδείας εκμεταλλεύσεως νοείται η παραγωγή με τη χρήση μεθόδου παρασκευής που ανήκει σε τρίτο και για την οποία ο τρίτος έχει παράσχει την άδειά του;
 (1) EE L 316, σ. 21.


text:
 10.7.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/10
 Προσφυγή της TQ3 Travel Solutions κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 26 Απριλίου 2004
 (Υπόθεση T-148/04)
 (2004/C 179/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η TQ3 Travel Solutions, με έδρα το Mechelen (Βέλγιο) εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Rusen Ergec και Kim Möric, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 26 Απριλίου 2004 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την από 24 Φεβρουαρίου 2004 απόφαση της Επιτροπής, με την οποία γνωστοποιήθηκε στην προσφεύγουσα η απόρριψη της προσφοράς της για την παρτίδα 1 (Βρυξελλών) της συμβάσεως αριθ. ADMIN/D1/PR/2003/131,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής με την οποία η παρτίδα 1 ανατέθηκε στην εταιρεία Carlson Wagonlit Travels και η οποία γνωστοποιήθηκε στην προσφεύγουσα με την από 16 Μαρτίου 2004 επιστολή της Επιτροπής,
 —
 να αναγνωρίσει ότι η διαπραχθείσα από την Επιτροπή πλημμέλεια συνιστά πταίσμα το οποίο στοιχειοθετεί ευθύνη της Επιτροπής έναντι της προσφεύγουσας,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποτιμήσει τη ζημία την οποία υπέστη η προσφεύγουσα,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο της δικαστικής δαπάνης.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Κατόπιν κλειστού διαγωνισμού εκτιμήσεως προσφορών που προκηρύχθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2003 για «υπηρεσίες ταξιδιωτικού πρακτορείου» (1) και της διαδικασίας αναθέσεως της συμβάσεως, η Επιτροπή αποφάσισε να μη αναθέσει τη σύμβαση στην προσφεύγουσα, αλλά στην εταιρεία Carlson Wagonlit Travels.
 Κατά των αποφάσεων αυτών η προσφεύγουσα προβάλλει δύο ταυτόσημους λόγους, περί κατάφωρης πλάνης στην οποία υπέπεσε κατά την αξιολόγηση των προσφορών αυτών η Επιτροπή.
 Με τον πρώτο της λόγο, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε κατάφωρη πλάνη εκτιμήσεως κρίνοντας ότι η προσφορά της εταιρείας Carlson Wagonlit Travels δεν ήταν υπερβολικά χαμηλή· επικαλείται περαιτέρω ότι παρανόμως δεν τηρήθηκε η υποχρέωση την οποία επιβάλλει το άρθρο 146 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002 (2), που επιβάλλει στο ευρωπαϊκό όργανο να ζητεί τις προσήκουσες διευκρινίσεις ως προς τη σύνθεση της προσφοράς.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αφορά την κατάφωρη πλάνη στην οποία υπέπεσε η Επιτροπή κατά την εκτίμηση της ποιοτικής αξίας των προσφορών, απονέμοντας στην προσφορά της Carlson Wagonlit Travels την υψηλότερη βαθμολογία για την ποιότητα των προτεινομένων υπηρεσιών, ενώ η προσφορά αυτή δεν εξασφάλιζε επαρκή ποιότητα για τις υπηρεσίες τις οποίες αφορούσε.
 (1) Προκήρυξη αριθ. ADMIN/D1/PR/2003/131(ΕΕ S 143).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (EK, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του Δημοσιονομικού Κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 357 2002, σ. 1).


text:
 29.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 111/39
 Προσφυγή της 15ης Φεβρουαρίου 2016 — fleur ami κατά ΓΕΕΑ — 8 Seasons Design (Λαμπτήρες)
 (Υπόθεση T-67/16)
 (2016/C 111/48)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: fleur ami GmbH (Willich, Γερμανία) (εκπρόσωπος: B. Potthoff, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: 8 Seasons Design GmbH (Eschweiler, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σχεδίου ή υποδείγματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σχέδιο ή υπόδειγμα: Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα «Λαμπτήρες» — Υπ’ αριθ. 2 252 213-0002 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 1ης Δεκεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 2164/2014-3
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 επικουρικώς, να αποφασίσει τη διεξαγωγή επ’ ακροατηρίου συζητήσεως·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 6 του κανονισμού 6/2002.


text:
 18.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του Městský soud v Praze (Τσεχική Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Česká spořitelna, a.s. κατά Gerald Feichter
 (Υπόθεση C-419/11) (1)
 (Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 44/2001 - Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις - Άρθρα 5, σημείο 1, στοιχείο α', και 15, παράγραφος 1 - Έννοιες «διαφορές εκ συμβάσεως» και «σύμβαση καταναλωτή» - Γραμμάτιο σε διαταγή - Τριτεγγύηση - Εγγύηση συμβάσεως πιστώσεως)
 2013/C 141/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Městský soud v Praze
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Česká spořitelna, a.s.
 κατά
 Gerald Feichter
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Městský soud v Praze — Ερμηνεία των άρθρων 5, σημείο 1, στοιχείο α', και 15, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 12, σ. 1) — Έννοιες «διαφορές εκ συμβάσεως» και «σύμβαση καταναλωτή» — Διεθνής δικαιοδοσία σχετικά με διαφορά από υποχρέωση που ο διαχειριστής εταιρίας ανέλαβε με το να τριτεγγυηθεί γραμμάτιο σε διαταγή το οποίο η εταιρία αυτή εξέδωσε εν λευκώ υπέρ τράπεζας ως ασφάλεια για μια πιστωτική σύμβαση — Καθορισμός του τόπου εκπληρώσεως της παροχής, όταν ο τόπος πληρωμής αρχικά δεν αναγραφόταν στο γραμμάτιο σε διαταγή
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 15, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι φυσικό πρόσωπο με στενούς επαγγελματικούς δεσμούς με εταιρία, όπως είναι η διαχείρισή της ή η πλειοψηφική συμμετοχή σε αυτήν, δεν δύναται να θεωρηθεί καταναλωτής κατά τη διάταξη αυτή όταν τριτεγγυάται γραμμάτιο σε διαταγή που εκδόθηκε ως εγγύηση των υποχρεώσεων που η εταιρία αυτή έχει βάσει συμβάσεως σχετικά με τη χορήγηση πιστώσεως. Κατά συνέπεια, η διάταξη αυτή δεν έχει εφαρμογή προκειμένου να καθοριστεί το δικαστήριο που έχει διεθνή δικαιοδοσία σχετικά με αγωγή με την οποία ο δικαιούχος γραμματίου σε διαταγή, το οποίο εκδόθηκε σε κράτος μέλος, επικαλείται τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτό το γραμμάτιο σε διαταγή, το οποίο είχε ατελή μορφή κατά την ημερομηνία της υπογραφής του και συμπληρώθηκε αργότερα από τον δικαιούχο, κατά του τριτεγγυητή ο οποίος είναι κάτοικος άλλου κράτους μέλους.
 2)
 Το άρθρο 5, σημείο 1, στοιχείο α', του κανονισμού 44/2001 έχει εφαρμογή προκειμένου να καθοριστεί το δικαστήριο που έχει διεθνή δικαιοδοσία σχετικά με αγωγή με την οποία ο δικαιούχος γραμματίου σε διαταγή, το οποίο εκδόθηκε σε κράτος μέλος, επικαλείται τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτό το γραμμάτιο σε διαταγή, το οποίο είχε ατελή μορφή κατά την ημερομηνία της υπογραφής του και συμπληρώθηκε αργότερα από τον δικαιούχο, κατά του τριτεγγυητή ο οποίος είναι κάτοικος άλλου κράτους μέλους.
 (1) ΕΕ C 311 της 22.10.2011.


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 24ης Μαΐου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-361/05) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Διαχείριση των αποβλήτων - Οδηγίες 75/442/ΕΟΚ και 1999/31/ΕΚ - Παράνομοι και μη ελεγχόμενοι χώροι απορρίψεως - Χώροι απορρίψεως στο Nijar, στο Hoyo de Miguel και στην Cueva del Mojón)
 (2007/C 155/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: I. Martínez del Peral και Μ. Κωνσταντινίδης)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: I. del Cuvillo Contreras και M. Muñoz Pérez)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 4, 9 και 13 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991 (ΕΕ L 78, σ. 32), και του άρθρου 14 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων (ΕΕ L 182, σ. 1) — Χώροι απορρίψεως αποβλήτων στο Níjar, στο Hoyo de Miguel και στην Cueva del Mojón (La Mojonera).
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη λαμβάνοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει την εφαρμογή, στους χώρους απορρίψεως αποβλήτων στο Níjar, στο Hoyo de Miguel και στην Cueva del Mojón (επαρχία της Almería), των άρθρων 4, 9 και 13 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, και του άρθρου 14 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις αυτές.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 296 της 26.11.2005.


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/16
 Προσφυγή της 17ης Απριλίου 2014 — Steinbeis Papier κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-237/14)
 2014/C 223/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Steinbeis Papier GmbH (Glückstadt, Γερμανία) (εκπρόσωποι: H. Janssen και G. Engel, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 2013, στην υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) — Στήριξη για την ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και μειωμένη επιβάρυνση κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αντίθετη προς το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, διότι η επιβάρυνση που προβλέπεται με τον Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) και το προβλεπόμενο ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως δεν συνιστούν χορήγηση κρατικών πόρων ή πόρων ελεγχόμενων από το κράτος. Τα κρίσιμα για τον χαρακτηρισμό των επίμαχων μέτρων πραγματικά περιστατικά διαπιστώθηκαν στο σύνολό τους από την Επιτροπή και την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά το προκαταρκτικό στάδιο της διαδικασίας. Δεν μπορούν πλέον να υφίστανται αμφισβητήσιμα στοιχεία τα οποία θα όφειλε να διαπιστώσει η Επιτροπή στο πλαίσιο διαδικασίας κατά τα άρθρα 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, και 4, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (1).
 2.
 Δεύτερος λόγος: Παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει στο πλαίσιο αυτό ότι η Επιτροπή δεν τήρησε το άρθρο 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και την αρχή της ασφάλειας δικαίου, καθόσον εφάρμοσε τη διαδικασία για τις νέες ενισχύσεις κατά το άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού 659/1999 αντί της διαδικασίας για τις υφιστάμενες ενισχύσεις κατά τα άρθρα 17 επ. του κανονισμού 659/1999, προκειμένου να επαληθεύσει την προσωρινή εκτίμησή της κατά την οποία ο EEG συνιστά ενίσχυση. Ειδικότερα, η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι η Επιτροπή, με απόφαση της 22ας Μαΐου 2002, έκρινε ότι ο EEG 2000 δεν συνιστούσε ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, διότι δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη μεταφοράς κρατικών πόρων. Οι διαφορές μεταξύ του EEG 2000 και του EEG 2012 δεν είναι ουσιώδεις σε σύγκριση με όσα κρίθηκαν με την απόφαση της Επιτροπής της 22ας Μαΐου 2002. Επομένως, η Επιτροπή θα μπορούσε να επικαλεστεί τυχόν μεταβολή της νομικής της απόψεως στο πλαίσιο διαδικασίας κατά το άρθρο 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, χωρίς αυτό να θίγει την προσφεύγουσα.
 3.
 Τρίτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και προσβολή του δικαιώματος προηγούμενης ακροάσεως
 —
 Περαιτέρω, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η καθής εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση χωρίς προηγουμένως να παράσχει στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να διατυπώσει την άποψή της.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).


text:
 19.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 340/39
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 27ης Σεπτεμβρίου 2011 — Brown και Volpato κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-75/07) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Περίοδος προαγωγών 2006 - Νέα διάρθρωση σταδιοδρομιών - Επιμήκυνση της σταδιοδρομίας με τη θέσπιση νέων βαθμών για τους οποίους δεν υπάρχει αντιστοιχία στον προϊσχύσαντα ΚΥΚ - Εφαρμογή του άρθρου 45 του ΚΥΚ, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ καθώς και των ΓΔΕ που ισχύουν από το 2005 - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως - Αναδρομικό αποτέλεσμα των αποφάσεων περί προαγωγής από ημερομηνία προγενέστερη της 1ης Μαΐου 2004 - Μεταβατικά μέτρα - Προσφυγή προδήλως απορριπτέα)
 2011/C 340/80
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Colin Brown (Βρυξέλλες, Βέλγιο) και Alberto Volpato (Μόσχα, Ρωσία) (εκπρόσωποι: B. Cortese και C. Cortese, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και G. Berscheid)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Arpio Santacruz και I. Šulce, στη συνέχεια M. Bauer, J. Monteiro και K. Zieleśkiewicz)
 Αντικείμενο
 Η ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής που δημοσιεύθηκε στο δελτίο «Διοικητικές πληροφορίες», τεύχος 55-2006 της 17ης Νοεμβρίου 2006, καθόσον προβλέπει την προαγωγή των προσφευγόντων στον βαθμό A*9, και όχι στον βαθμό Α*10, για την περίοδο προαγωγών 2006.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Οι C. Brown και Α. Volpato και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν έκαστος τα δικαστικά τους έξοδα.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρεμβαίνον, φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 235 της 6.10.2007, σ. 30.


text:
C 84/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 6.4.2002
 1) Το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου παρε ́βη τις υπο- 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως προδη ́λως απαρα ́δεκτη.
 χρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ το ́αρθρο 1, στοιχει ́ο α', της
 οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουλι ́ου 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 1975, περι ́ των στερεω ́ ν αποβλη ́των, ́οπως τροποποιη ́θηκε
 με την οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 18ης Μαρτι ́ου 1991, και με την απο ́φαση 94/3/ΕΚ της (1) ΕΕ C 226 της 7.8.1999.
 Επιτροπη ́ς, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1993, για τη θε ́σπιση
 καταλο ́γου αποβλη ́των συ ́μφωνα με το ́αρθρο 1, στοιχει ́ο α',
 της οδηγι ́ας 75/442.
 2) Καταδικα ́ζει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου στα
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (1) EE C 200 της 14.7.2001.
 (πρω ́ το τμη ́μα)
 της 11ης Οκτωβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-30/00 (αι ́τηση του Supremo Tribunal
 Administrativo για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ William Hinton & Sons Lda κατα ́ Fazenda Pública, παρεμ-
 βαι ́νων: Ministério Público (1)
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 («'Αρθρο 104, παρα ́ γραφος 3, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας
 — Ει ́σπραξη εκ των υστε ́ρων των εισαγωγικω ́ ν δασμω ́ν
 της 27ης Νοεμβρι ́ου 2001 — Βεβαι ́ωση των προς ει ́σπραξη εισαγωγικω ́ ν δασμω ́ν —
 Λη ́ξη της προθεσμι ́ας παραγραφη ́ς της αξιω ́ σεως εισπρα ́-
 στην υπο ́θεση C-208/99: Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α κατα ́ ξεως — 'Αρθρο 254 της Πρα ́ ξεως Προσχωρη ́σεως της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) Ισπανι ́ας και της Πορτογαλι ́ας — Υποχρε ́ωση της Πορτο-
 γαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας να εξαλει ́ψει με δαπα ́ νη της
 ορισμε ́να αποθε ́ματα προϊο ́ντων»)
 («ΕΓΤΠΕ, τμη ́μα Προσανατολισμου ́ — Απο ́φαση της
 Επιτροπη ́ς περι ́καταργη ́σεως χρηματοδοτικω ́ ν συνδρομω ́ν
 χορηγηθεισω ́ ν δυνα ́μει του α ́ρθρου 8 του κανονισμου ́ (2002/C 84/50)
 (ΕΟΚ) 4256/88 — Προσφυγη ́ μερικη ́ς ακυρω ́ σεως κατα ́
 του ορισμου ́ κρα ́τους με ́λους ως αποδε ́κτη — Προδη ́λως (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 απαρα ́δεκτη»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (2002/C 84/49) στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 Στην υπο ́θεση C-30/00, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Supremo
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ Tribunal Administrativo (Πορτογαλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος
 δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ William Hinton & Sons Lda και Fazenda
 Pública, παρεμβαι ́νων: Ministério Público, η ́εκδοση προδικαστι-
 Στην υπο ́θεση C-208/99, Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι: κη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 1, 2 και 5 του
 L. Fernandes, Â. Cortesão de Seiça Neves και P. Fragão κατα ́ κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1697/79 του Συμβουλι ́ου, της 24ης Ιουλι ́ου
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: A. M. Alves 1979, περι ́ της εκ των υστε ́ρων εισπρα ́ξεως εισαγωγικω ́ν η ́
 Vieira και P. Oliver), με αντικει ́μενο τη μερικη ́ ακυ ́ρωση των εξαγωγικω ́ν δασμω ́ν που δεν κατε ́στησαν απαιτητοι ́ απο ́ τον
 αποφα ́σεων της Επιτροπη ́ς C(1999) 543, C(1999) 544 και φορολογου ́μενο, για εμπορευ ́ματα που διασαφηνι ́σθηκαν σε
 C(1999) 545, της 4ης Μαρτι ́ου 1999, που καταργου ́ν τις τελωνειακο ́ καθεστω ́ς συνεπαγο ́μενο την υποχρε ́ωση καταβολη ́ς
 συνδρομε ́ς που χορηγη ́θηκαν στις επιχειρη ́σεις Belgravia Lda, τε ́τοιων δασμω ́ν (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 02/007, σ. 254), 254 της Πρα ́ξης
 Floreurop — Produtos Florestais Lda και Ordinal — Gestão de για τους ο ́ρους προσχω ́ρησης του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας και
 Investimentos Lda, αντιστοι ́χως, δυνα ́μει του τμη ́ματος Προσανα- της Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας και για τις προσαρμογε ́ς των
 τολισμου ́ του Ευρωπαϊκου ́ Γεωργικου ́ Ταμει ́ου Προσανατολισμου ́ Συνθηκω ́ν (ΕΕ 1985, L 302, σ. 23), 8 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 και Εγγυη ́σεων (ΕΓΤΠΕ), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο 3771/85 του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1985, για τα
 απο ́ την F. Macken, προ ́εδρο τμη ́ματος, την Ν. Colneric, τους αποθε ́ματα γεωργικω ́ν προϊο ́ντων που βρι ́σκονται στην Πορτογαλι ́α
 C. Gulmann, J.-P. Puissochet (εισηγητη ́) και Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, (ΕΕ L 362, σ. 21), καθω ́ς και 4 και 8 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. Tizzano, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε 579/86 της Επιτροπη ́ς, της 28ης Φεβρουαρι ́ου 1986, για τη
 στις 27 Νοεμβρι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: θε ́σπιση των διατα ́ξεων σχετικα ́ με τα αποθε ́ματα προϊο ́ντων του
 ---pagebreak--- 6.4.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 84/31
 τομε ́α της ζα ́χαρης που βρι ́σκονται, την 1η Μαρτι ́ου 1986, στην — ο υπο ́χρεος ́εχει τηρη ́σει ́ολες τις διατα ́ξεις της ισχυ ́ου-
 Ισπανι ́α και την Πορτογαλι ́α (ΕΕ L 57, σ. 21), το ∆ικαστη ́ριο σας νομοθεσι ́ας ́οσον αφορα ́ τη δη ́λωση του γεγονο ́τος
 (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann (εισηγητη ́), προ ́εδρο προς το οποι ́ο συναρτα ́ται η ει ́σπραξη της εν λο ́γω
 τμη ́ματος, L. Sevón και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγε- εισφορα ́ς.
 λε ́ας: A. Tizzano, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις
 11 Οκτωβρι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (1) ΕΕ C 122 της 29.4.2000.
 1) Τα ́αρθρα 1, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο γ', και 2, παρα ́γρα-
 φος 1, δευ ́τερο εδα ́φιο, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1697/79
 του Συμβουλι ́ου, της 24ης Ιουλι ́ου 1979, περι ́ της εκ των
 υστε ́ρων εισπρα ́ξεως εισαγωγικω ́ ν ́η εξαγωγικω ́ ν δασμω ́ν
 που δεν κατε ́στησαν απαιτητοι ́ απο ́ τον φορολογου ́μενο, ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 για εμπορευ ́ματα που διασαφηνι ́σθηκαν σε τελωνειακο ́
 καθεστω ́ ς συνεπαγο ́μενο την υποχρε ́ωση καταβολη ́ς τε ́τοιων (δευ ́τερο τμη ́μα)
 δασμω ́ ν, ́εχουν την ́εννοια ́οτι η βεβαι ́ωση του αρχικου ́
 ποσου ́ που δεν κατε ́στη απαιτητο ́ σε βα ́ρος του υποχρε ́ου της 3ης ∆εκεμβρι ́ου 2001
 αποτελει ́διοικητικη ́ πρα ́ξη που προηγει ́ται της ειδοποιη ́σεως
 προς ει ́σπραξη και της ́διας
 ι της εισπρα ́ξεως και δεν συνι ́στα- στην υπο ́θεση C-59/00 (αι ́τηση του Vestre Landsret για την
 ται κατ' ανα ́γκη σε εγγραφη ́ του σχετικου ́ ποσου ́ απο ́ ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Bent Mousten
 με ́ρους της τελωνειακη ́ς αρχη ́ς στα λογιστικα ́ βιβλι ́α ́η σε Vestergaard κατα ́ Spøttrup Boligselskab (1)
 οποιοδη ́ποτε ́αλλο αντι ́στοιχο ́εγγραφο.
 ('Αρθρο 104, παρα ́ γραφος 3, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας
 2) Το ́αρθρο 2, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 1697/79 ́εχει — Συμβα ́σεις δημοσι ́ων ́εργων — Συμβα ́ σεις ́εργων που
 την ́εννοια ́οτι, ́οταν η πρω ́ τη πρα ́ξη καθορισμου ́ του ́υψους δεν φθα ́νουν τις οριακε ́ς τιμε ́ς της οδηγι ́ας 93/37/ΕΟΚ —
 των εισφορω ́ ν ακυρω ́ νεται και αντικαθι ́σταται απο ́ δευ ́τερη Ρη ́τρα επιβα ́ λλουσα τη χρησιμοποι ́ηση καθοριζομε ́νου απο ́
 πρα ́ξη η οποι ́α, χωρι ́ς να μεταβα ́λλει τη νομικη ́ βα ́ση το ση ́μα του προϊο ́ντος, χωρι ́ς τη δυνατο ́τητα χρησιμοποιη ́-
 της εισπρα ́ξεως, καθορι ́ζει τις εισφορε ́ς αυτε ́ς σε ποσο ́ σεως ομοειδου ́ς προϊο ́ντος — Ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των
 χαμηλο ́τερο του αρχικω ́ ς καθορισθε ́ντος, η διαδικασι ́α εμπορευμα ́των)
 εισπρα ́ξεως θεωρει ́ται ́οτι ́εχει κινηθει ́ με την πρω ́ τη πρα ́ξη.
 (2002/C 84/51)
 3) Ου ́τε το ́αρθρο 254 της Πρα ́ξης για τους ́ορους προσχω ́-
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η δανικη ́)
 (Γλω
 ρησης του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας και της Πορτογαλικη ́ς
 ∆ημοκρατι ́ας και για τις προσαρμογε ́ς των Συνθηκω ́ ν ου ́τε οι
 διατα ́ξεις των κανονισμω ́ ν (ΕΟΚ) 3771/85 του Συμβουλι ́ου, (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1985, για τα αποθε ́ματα γεωργικω ́ν στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 προϊο ́ντων που βρι ́σκονται στην Πορτογαλι ́α, και 579/86
 της Επιτροπη ́ς, της 28ης Φεβρουαρι ́ου 1986, για τη θε ́σπιση
 των διατα ́ξεων σχετικα ́ με τα αποθε ́ματα προϊο ́ντων του Στην υπο ́θεση C-59/00, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Vestre
 τομε ́α της ζα ́χαρης που βρι ́σκονται, την 1η Μαρτι ́ου 1986, Landsret (∆ανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 στην Ισπανι ́α και την Πορτογαλι ́α, απαγορευ ́ουν στην Πορ- α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 τογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α να απαιτει ́ απο ́ τους επιχειρηματι ́ες που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του δικαστηρι ́ου αυτου ́ μεταξυ ́ Bent
 που κατει ́χαν πλεονασματικε ́ς ποσο ́τητες ζα ́χαρης τις οποι ́ες Mousten Vestergaard και Spøttrup Boligselskab, η ́εκδοση
 μπορου ́σαν να εξαγα ́γουν εντο ́ς της προβλεπο ́μενης προς προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 6
 του ́το προθεσμι ́ας να καταβα ́λλουν την εισφορα ́ που προ- και 30 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρων 12
 βλε ́πει το ́αρθρο 7, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ 579/86. ΕΚ και 28 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 την Ν. Colneric, προ ́εδρο τμη ́ματος, και τους R. Schintgen και
 Β. Σκουρη ́ (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: P. Léger,
 4) Οι τελωνειακε ́ς αρχε ́ς κρα ́τους με ́λους πρε ́πει να παραιτου ́- γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 3 ∆εκεμβρι ́ου 2001 δια ́ταξη
 νται απο ́ την εκ των υστε ́ρων ει ́σπραξη των δασμω ́ ν κατα ́ με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 το ́αρθρο 5, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 1697/79,
 ́οταν:
 Το ́αρθρο 30 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως,
 ́αρθρο 28 ΕΚ) απαγορευ ́ει στην αναθε ́τουσα αρχη ́ να προσθε ́σει,
 — οι δασμοι ́ δεν εισπρα ́χθηκαν λο ́γω σφα ́λματος ερμη- στα ́εγγραφα προκηρυ ́ξεως σχετικα ́ με συ ́μβαση δημοσι ́ων ́εργων,
 νει ́ας ́η εφαρμογη ́ς των διατα ́ξεων που αφορου ́ν τη μη υπερβαι ́νουσα το κατω ́ τατο ́οριο που προβλε ́πεται στην
 σχετικη ́ εισφορα ́ το οποι ́ο ει ́ναι απο ́ρροια ενεργου ́ οδηγι ́α 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1993,
 συμπεριφορα ́ς των αρμο ́διων αρχω ́ ν, ́αρα ́οχι λο ́γω περι ́ συντονισμου ́ των διαδικασιω ́ ν για τη συ ́ναψη συμβα ́σεων
 σφα ́λματος που προκλη ́θηκε απο ́ ανακριβει ́ς δηλω ́ σεις δημοσι ́ων ́εργων, ρη ́τρα επιβα ́λλουσα, για την εκτε ́λεση της
 του υποχρε ́ου, συμβα ́σεως, τη χρησιμοποι ́ηση προϊο ́ντος με συγκεκριμε ́νο ση ́μα,
 ́οταν η ρη ́τρα αυτη ́ δεν συνοδευ ́εται απο ́ τη μνει ́α « ́η ισοδυ ́ναμο».
 — το σφα ́λμα αυτο ́ δεν μπορου ́σε λογικα ́ να εντοπιστει ́
 απο ́ τον καλο ́πιστο υπο ́χρεο, παρα ́ την επαγγελματικη ́ (1) ΕΕ C 122 της 29.4.2000.
 πει ́ρα του και παρα ́ την επιμε ́λεια την οποι ́α ́επρεπε
 κανονικα ́ να επιδει ́ξει, και


text:
16. 3 . 96 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 77/15
 σεων, να κρίνει δηλαδή αν μια ενίσχυση συμβιβάζεται ή οχι με Προσφυγή της «S» κατά του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 τη λειτουργία της κοινής αγοράς. Οι παραπάνω κανόνες Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1996
 ουσιαστικού δικαίου — σε συνδυασμό προς την απονομή (Υπόθεση Τ-4/96)
 αποκλειστικής αρμοδιότητας στην Επιτροπή — εξηγούν
 γιατί οι διαδικαστικές διατάξεις του άρθρου 93, παράγρα (96/C 77/34)
 φος 3 , επιβάλλουν στα κράτη μέλη το καθήκον να κοινοποι (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 ούν στην Επιτροπή , πριν τα εγκρίνουν και τα εκτελέσουν
 στην εσωτερική τους έννομη τάξη , ό,τι σχέδια ενισχύσεων H «S», εκπροσωπούμενη απο τους Georges Vandersanden
 έχουν την πρόθεση να θεσπίσουν. Εάν τα κράτη μέλη δεν και Laure Levi, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων
 τηρήσουν την υποχρέωση κοινοποιήσεως, η απαγόρευση στο Λουξεμβούργο τη Fiduciaire Myson Sàrl , 1 , rue Glesener,
 εκτελέσεως των επιμάχων σχεδίων ισχύει αυτοδικαίως στην άσκησε στις 15 Ιανουαρίου 1996, ενώπιον του Πρωτοδικείου
 εσωτερική έννομη τάξη - τον κανόνα αυτόν μπορεί, επομένως, των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά του Δικαστη
 να επικαλεστεί ένας ανταγωνιστής ενώπιον των εθνικών ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 δικαστηρίων, εφόσον το εσωτερικό δικονομικό δίκαιο του H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο :
 παρέχει τρόπους να προβάλει τις χορηγηθείσες ενισχύσεις, τα
 εθνικά δικαστήρια όμως υποχρεούνται απλώς να εξασφαλί — να ακυρώσει την απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρω
 σουν την τήρηση της απαγορεύσεως, μέχρι την τελική από παϊκών Κοινοτήτων, την οποία εξέδωσε υπό την ιδιότητα
 φαση της Επιτροπής. Από το καθεστώς αυτό προκύπτει ότι η της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) στις
 Επιτροπή έχει το καθήκον να αποφανθεί αν συμβιβάζονται 11 Απριλίου 1995 , στο μέτρο που η απόφαση αυτή
 με την κοινή αγορά τα μη κοινοποιηθέντα μέτρα ενισχύσεως, βασίζεται σε ποσοστό αναπηρίας 6 % για τον υπολογισμό
 των οποίων έχει εν τω μεταξύ λάβει γνώση , ιδίως αν της αποζημιώσεως που προβλέπεται στο άρθρο 73 του
 ενημερωθεί περί της υπάρξεώς των μέσω καταγγελίας υπο Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως,
 βαλλομένης από ανταγωνίστρια της εταιρείας που λαμβάνει — να αναγνωρίσει το δικαίωμα της προσφεύγουσας επί της
 τη χορηγούμενη ενίσχυση . προβλεπόμενης στο άρθρο 73 του ΚΥΚ αποζημιώσεως,
 υπολογιζομένης βάσει ποσοστού αναπηρίας 30% ,
 H προσφεύγουσα υπογραμμίζει ότι, στη συγκεκριμένη περί — να ακυρώσει, εφόσον κριθεί αναγκαίο , τη ληφθείσα στις
 πτωση, η Επιτροπή πληροφορήθηκε, με την υποβληθείσα 2 Οκτωβρίου 1995 και κοινοποιηθείσα στις 16 Οκτωβρίου
 καταγγελία, ότι, στην Πορτογαλία, θεσπίστηκαν και εκτελέ 1995 απόφαση περί απορρίψεως της ενστάσεως της
 στηκαν μέτρα ενισχύσεως υπέρ της RTP, τα οποία ενέκρινε η προσφεύγουσας,
 Κυβέρνηση χωρίς να έχει συμμορφωθεί προς το καθήκον της
 προς κοινοποίηση . Αυτό σημαίνει ότι η Επιτροπή όφειλε, — να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών
 εντός ευλόγου χρόνου , να λάβει μια εκ των δύο αποφάσεων: εξόδων.
 είτε να εγκρίνει τα επίμαχα μέτρα, αφού δώσει προηγουμένως Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 στις πορτογαλικές αρχές την ευκαιρία να υποβάλουν τις
 παρατηρήσεις τους, στην περίπτωση που σχηματίζει ευθύς εξ H προσφεύγουσα, συνταξιούχος υπάλληλος του Δικαστη
 αρχής την πεποίθηση ότι τα εν λόγω μέτρα συμβιβάζονται με ρίου , βαθμού LA 6, βάλλει κατά του τρόπου υπολογισμού της
 την κοινή αγορά- είτε να κινήσει τη διαδικασία εξετάσεως του προβλεπομένης στο άρθρο 73 του ΚΥΚ αποζημιώσεως, o
 άρθρου 93, παράγραφος 2, στην περίπτωση που , βάσει απλής οποίος κατά τους ισχυρισμούς της βασίζεται σε λανθασμένο
 προκαταρκτικής αναλύσεως, δεν της είναι δυνατόν να θεω ποσοστό αναπηρίας.
 ρήσει τα εν λόγω μέτρα συμβιβαζόμενα με την κοινή αγορά. H H προσβαλλομένη απόφαση εκδόθηκε βάσει των στοιχείων
 Επιτροπή δεν έπραξε ούτε το ένα ούτε το άλλο, αλλά, εδώ και δύο ιατρικών εκθέσεων της υγειονομικής επιτροπής, με την
 δυόμισι χρόνια, εξακολουθεί να βρίσκεται στην προκαταρ οποία αναγνωριζόταν στην προσφεύγουσα μερική μόνιμη
 κτική ανάλυση της καταστάσεοος. αναπηρία 30% προερχόμενη , κατά 20% , από την άσκηση
 των καθηκόντων της προσφεύγουσας στο καθού θεσμικό
 Το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν έλαβε θέση , στο προκαταρ όργανο.
 κτικό στάδιο, προσβάλλει τα δικαιώματα της προσφεύγου
 σας, η οποία κωλύεται έτσι να επιδιώξει ένδικη προστασία H προσφεύγουσα προβάλλει, πρώτον, παράβαση του άρ
 προς διαφύλαξη των εννόμων συμφερόντων της. Γι' αυτούς θρου 73 του ΚΥΚ, των άρθρων 3 , παράγραφος 2, και 12,
 τους λόγους, η προσφεύγουσα κάλεσε, στις 11 Αυγούστου παράγραφος 2, της ρυθμίσεως σχετικά με την ασφάλιση
 1995 , την Επιτροπή να ενεργήσει, της απηύθυνε δηλαδή έναντι των κινδύνων ατυχήματος και επαγγελματικής νόσου
 επιστολή, με την οποία ζητούσε από την Επιτροπή , σύμφωνα των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καθώς και
 με το άρθρο 175 της συνθήκης ΕΚ, να λάβει θέση επί της του πίνακα των ποσοστών αναπηρίας που αποτελεί παράρ
 υποβληθείσης καταγγελίας, και ιδίως επί του αιτήματος τημα της ρυθμίσεως αυτής. Συναφώς, η προσφεύγουσα
 κινήσεως της διαδικασίας του άρθρου 93, παράγραφος 2. H φρονεί ότι το δικαίωμα επί των παροχών γεννάται οσάκις η
 Επιτροπή απήντησε, μετά την παρέλευση της δίμηνης προ ασθένεια ή η επιδείνωση μιας ασθένειας προέρχεται από την
 θεσμίας του άρθρου 175 , με έγγραφο της 16ης Οκτωβρίου άσκηση ή προκαλείται επ' ευκαιρία της ασκήσεως των
 1995· με το έγγραφο αυτό, η Επιτροπή δεν λαμβάνει θέση , καθηκόντων στο πλαίσιο υπηρεσιακής σχέσεως με τις Κοινό
 αλλά πληροφορεί απλώς ότι, είχε λάβει μια μελέτη και ότι είχε τητες και ότι ουδόλως απαιτείται η εργασία στο πλαίσιο των
 ζητήσει πληροφορίες από τις πορτογαλικές αρχές, με σκοπό οργάνων να αποτελεί την πρωτεύουσα αιτία της ασθέ
 να εξετάσει την κατάσταση . Κατά συνέπεια, η Επιτροπή νειας .
 παρέβη την υποχρέωσή της να εκδώσει πράξη , με την οποία H προσφεύγουσα τονίζει επιπλέον ότι, εφόσον αποδείχθηκε
 να λαμβάνει θέση επί της καταγγελίας της προσφεύγου η αιτιώδης σχέση και καθορίστηκε το ποσοστό μόνιμης
 σας . αναπηρίας στο 30% , το καθού , λαβόν υπόψη ένα ποσοστό
 6 % για τον επίδικο υπολογισμό της αποζημιώσεως, παρέβη
 το άρθρο 73 , παράγραφος 2 , στοιχείο γ), του ΚΥΚ, τα
 ---pagebreak--- Αριθ. C 77/16 PÊL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16 . 3 . 96
 άρθρα 3, παράγραφος 2 , και 12, παράγραφος 2, της προπα Λογοι και κύρια επιχειρήματα
 ρατεθείσας ρυθμίσεως, καθώς και τον πίνακα των ποσοστών
 O προσφεύγων, διευθυντής στη Διεύθυνση 1 της Γενικής
 αναπηρίας που αποτελεί παράρτημα της ρυθμίσεως αυτής.
 Διευθύνσεως G του Συμβουλίου , στην οποία ασκούσε τα
 Κατά την προσφεύγουσα, οι εκθέσεις της υγειονομικής καθήκοντά του επί δέκα και πλέον έτη , βάλλει κατά της
 επιτροπής είναι παράνομες, στο μέτρο που η εν λόγω απορρίψεως της υποψηφιότητάς του για την κενή θέση του
 επιτροπή εκπλήρωσε την αποστολή της κρίνοντας ότι υφί γενικού διευθυντή της ΓΔ J. O λόγος για τον οποίο δεν
 σταται άμεση σχέση μεταξύ της ασθένειας και της ασκήσεως προτιμήθηκε η υποψηφιότητά του είναι η ανάγκη να ληφθεί
 επαγγελματικής δραστηριότητας o ποσοστιαίος επιμερισμός υπόψη ορισμένη γεωγραφική ισορροπία στις θέσεις πλαισιώ
 που η επιτροπή αυτή κάνει μεταξύ των διαφόρων παραγό σεως του οργάνου .
 ντων που συντέλεσαν στην εμφάνιση της ασθένειας της O προσφεύγων επικαλείται καταρχάς παράβαση των άρ
 προσφεύγουσας υπερβαίνει το πλαίσιο του ερωτήματος που θρων 4 και 29. παράγραφος 1 , του Κανονισμού Υπηρεσιακής
 της υποβλήθηκε και δεν σχετίζεται με καμία έννοια του Καταστάσεως ( στο εξής: ΚΥΚ ), υποστηρίζοντας ότι οι
 ΚΥΚ .
 προσβαλλόμενες αποφάσεις ελήφθησαν χωρίς προηγούμενη
 H προσφεύγουσα τονίζει τέλος ότι το χρησιμοποιηθέν από το διαβούλευση με το Coreper. Στην προκειμένη περίπτωση , το
 καθού σύστημα υπολογισμού παραβιάζει την αρχή της Συμβούλιο επελήφθη μόνον της προτάσεως του Γενικού
 ισότητας. Καταρχάς, η προσφεύγουσα υφίσταται δυσμενή Γραμματέα, η οποία περιορίζεται σε αναφορά στον πίνακα
 μεταχείριση σε σχέση με άλλα πρόσωπα που είναι λιγότερο του προσωπικού για το οικονομικό έτος 1995 και στην
 ευάλωτα σε ορισμένες συνθήκες εργασίας, ενώ η ικανότητα ευκαιρία διορισμού τού τελικώς επιλεγέντος υποψηφίου στον
 προς εργασία όλων των υπαλλήλων πρέπει να διαπιστώνεται βαθμό A 1 από 1ης Ιουνίου 1995 , χωρίς να γίνεται αναφορά σε
 με την προ της προσλήψεως ιατρική εξέταση . Εν συνεχεία, το ορισμένη θέση . Επομένως, προκύπτει ότι:
 γεγονός ότι στην ισχύουσα κοινοτική ρύθμιση δεν προβλέπε — η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή ( στο εξής: ΑΔΑ), η
 ται ποια μέθοδος πρέπει να ακολουθείται για να αξιολογού οποία δεν ενημερώθηκε ούτε για τον κατάλογο των
 νται οι παράγοντες που μπορεί να οδήγησαν στην εμφάνιση υποψηφίων για την επίδικη θέση υπαλλήλων ούτε για τα
 της επαγγελματικής ασθένειας συνιστά, αυτό καθαυτό, πηγή προσόντα που απαιτούνται για την άσκηση των οικείων
 διακρίσεων. καθηκόντων, δεν είχε τη δυνατότητα να προβεί η ίδια στη
 συγκριτική εξέταση των προσόντων που επιτάσσει το
 άρθρο 45 του ΚΥΚ,
 Προσφυγή που άσκησε στις 16 Ιανουαρίου 1996 o — το Συμβούλιο έλαβε απόφαση διορισμού , η οποία δεν έχει
 Θεμιστοκλής Κονταργύρης κατά του Συμβουλίου της ως αντικείμενο την κάλυψη , υπό τους προβλεπομένους
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως από τον ΚΥΚ όρους, συγκεκριμένης κενής θέσεως,
 (Υπόθεση Τ-6/96) — οι αποφάσεις περί απορρίψεως της υποψηφιότητας και
 της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος ελήφθη
 (96/C 77/35 ) σαν παρανόμως από τον Γενικό Γραμματέα, ενώ για την
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) πλήρωση της επίδικης θέσεως οι εξουσίες της ΑΔΑ
 μπορούν να ασκούνται νομίμως μόνον από το Συμβού
 Στις 16 Ιανουαρίου 1996, o Θεμιστοκλής Κονταργύρης, λιο .
 κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τους Jean-Noël O προσφεύγουν φρονεί επίσης ότι η εν λόγω ανακοίνωση
 Louis, Thierry Demaseure και Ariane Tornel , δικηγόρους κενής θέσεως είχε διατυπωθεί με γενικούς όρους, οι οποίοι
 Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τη Fiduciaire δεν παρέχουν στην ΑΔΑ τη δυνατότητα να προβεί σε
 Myson sàrl, 1 , rue Glesener, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδι συγκριτική εξέταση των προσόντων των διαφόρων υποψη
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του φίων. Επιπλέον, κατά παράβαση των άρθρων 7 και 27 του
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. ΚΥΚ, o Γενικός Γραμματέας επέλεξε, ως αποφασιστικό
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: κριτήριο , την ανάγκη να υπάρχει ορισμένη γεωγραφική
 ισορροπία.
 — να ακυρώσει την απόφαση περί απορρίψεως της υποψη
 φιότητας του προσφεύγοντος στη θέση βαθμού ΑΙ της Τέλος, επικαλείται παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογή
 Γενικής Διευθύνσεως (στο εξής: ΓΔ J) «Οικονομική και σεως καθώς και την ύπαρξη στην προκειμένη περίπτωση
 κοινωνική συνοχή , περιφερειακή πολιτική , κοινωνική καταχρήσεως εξουσίας.
 πολιτική , απασχόληση , διάλογος κοινωνικών εταίρων,
 εκπαίδευση και νεότητα, πολιτισμός, οπτικοακουστικά
 μέσα», Προσφυγή της Antonia Carparelli κατα της Επιτροπής των
 — να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου περί διορι Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 σμού άλλου υποψηφίου στον βαθμό ΑΙ , 22 Ιανουαρίου 1996
 (Υπόθεση Τ-8/96)
 — να ακυρώσει την απόφαση περί τοποθετήσεως αυτού του
 άλλου υποψηφίου στη θέση του γενικού διευθυντή της (96/C 77/36)
 ΓΔ J ,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 — να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Γραμματέα του
 Συμβουλίου της 7ης Νοεμβρίου 1995 περί απορρίψεως της H Antonia Carparelli, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμε
 διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος, νη από τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure και Ariane
 Tornel , δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο
 — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. Λουξεμβούργο τη Fiduciaire Myson sàrl , 1 , rue Glesener,


text:
 24.5.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 128/22
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Mercantil no 7 de Madrid (Ισπανία) στις 4 Μαρτίου 2008 — Asociación de Gestión de Derechos Intelectuales (AGEDI) και Asociación de Artistas Intérpretes o Ejecutantes — Sociedad de Gestión de España (AIE) κατά Sogecable, S.A. και Canal Satélite Digital S.L.
 (Υπόθεση C-98/08)
 (2008/C 128/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de lo Mercantil no 7 de Madrid
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσες: Asociación de Gestión de Derechos Intelectuales (AGEDI) και Asociación de Artistas Intérpretes o Ejecutantes — Sociedad de Gestión de España (AIE)
 Εναγόμενες: Sogecable, S.A. και Canal Satélite Digital S.L.
 Προδικαστικό ερώτημα
 Επιτρέπει το κοινοτικό δίκαιο, και συγκεκριμένα η οδηγία 92/100/CEE (1) του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας, στα κράτη μέλη να θεσπίζουν διάταξη όπως το άρθρο 109, παράγραφος 1, του νόμου 22/1987, της 11ης Νοεμβρίου 1987, περί πνευματικής ιδιοκτησίας, με την οποία αναγνωρίζεται το αποκλειστικό δικαίωμα στους παραγωγούς φωνογραφημάτων που εκδίδονται για εμπορικούς σκοπούς να επιτρέπουν την παρουσίαση στο κοινό αυτών των φωνογραφημάτων και των αντιγράφων τους;
 (1) ΕΕ L 346, σ. 61.


text:
 9.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/52
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Δεκεμβρίου 2014 — Heidrick & Struggles International κατά ΓΕΕΑ (THE LEADERSHIP COMPANY)
 (Υπόθεση T-43/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος THE LEADERSHIP COMPANY - Απόλυτοι λόγοι μη καταχωρίσεως - Περιγραφικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (EK) 207/2009])
 (2015/C 046/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Heidrick & Struggles International, Inc. (Σικάγο, Illinois, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: A. Norris, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: I. Harrington)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 10ης Οκτωβρίου 2013 (υπόθεση R 338/2013-2), όσον αφορά αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου THE LEADERSHIP COMPANY ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Heidrick & Struggles International Inc. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 129 της 28.4.2014.


text:
 5.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/2
 Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 21ης Ιουνίου 2016 [αίτηση του Juzgado de Primera Instancia no 5 de Cartagena (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Aktiv Kapital Portfolio AS, Oslo, υποκατάστημα Ζυρίχης, πρώην Aktiv Kapital Portfolio Investment AG κατά Angel Luis Egea Torregrosa
 (Υπόθεση C-122/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές - Διαδικασία για την έκδοση διαταγής πληρωμής - Διαδικασία εκτελέσεως - Αρμοδιότητα του εθνικού δικαστηρίου της εκτελέσεως να λαμβάνει υπ’ όψιν αυτεπαγγέλτως την ακυρότητα καταχρηστικής ρήτρας - Αρχή της αποτελεσματικότητας - Αρχή του δεδικασμένου))
 (2016/C 326/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de Primera Instancia no 5 de Cartagena
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Aktiv Kapital Portfolio AS, Oslo, υποκατάστημα Ζυρίχης, πρώην Aktiv Kapital Portfolio Investment AG
 Εναγόμενος: Angel Luis Egea Torregrosa
 Διατακτικό
 Πρέπει η οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτήν εθνική ρύθμιση, όπως αυτή που αποτελεί το αντικείμενο της κύριας δίκης, η οποία δεν επιτρέπει στον δικαστή που επιλαμβάνεται της εκτελέσεως διαταγής πληρωμής να προβαίνει σε αυτεπάγγελτο έλεγχο, μολονότι διαθέτει όλα τα αναγκαία προς τούτο νομικά και πραγματικά στοχεία, του καταχρηστικού χαρακτήρα ρήτρας περιλαμβανόμενης σε σύμβαση συναφθείσα μεταξύ επαγγελματία και καταναλωτή στην οποία στηρίχθηκε αυτή η διαταγή πληρωμής οσάκις, λόγω μη ασκήσεως ανακοπής από τον καταναλωτή κατά της διαταγής πληρωμής, ο δικαστής που εξέδωσε την εν λόγω διαταγή πληρωμής δεν είχε την εξουσία να προβεί σε έναν τέτοιο έλεγχο.
 (1) ΕΕ C 159 της 26.5.2014.


text:
 7.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 139/19
 Προσφυγή της 24ης Ιανουαρίου 2011 — Aecops κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-51/11)
 2011/C 139/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: AECOPS — Associação de Empresas de Construção, Obras Públicas e Serviços (Λισσαβώνα, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: J. da Cruz Vilaça και L. Pinto Monteiro, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Διάδικοι
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, σύμφωνα με το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, την απόφαση της Επιτροπής επί της υποθέσεως 88 0369 P1 της 27ης Οκτωβρίου 2010, με την οποία μειώνει σε 37 056 405 PTE το ποσό της συνδρομής που είχε εγκριθεί με την απόφαση C(88) 831 της Επιτροπής, της 29ης Απριλίου 1988 και, ταυτόχρονα, απαιτεί την επιστροφή ποσού 294 298,41 ευρώ·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικά της δικαστικά έξοδα και τα της προσφεύγουσας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται δύο λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Πρώτος λόγος: πάροδος της εύλογης προθεσμίας για τη λήψη αποφάσεως, η οποία συνεπάγεται:
 —
 Παραγραφή της διαδικασίας: η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε μετά την πάροδο της τετραετούς προθεσμίας παραγραφής της διαδικασίας, που ορίζεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Παρομοίως, ακόμη και αν είχε μεσολαβήσει διακοπή της προθεσμίας παραγραφής της διαδικασίας, επήλθε υπέρβαση του διπλασίου της προθεσμίας παραγραφής χωρίς να έχει ληφθεί σχετική απόφαση, όπως επιτρέπει το τέταρτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 3 του εν λόγω κανονισμού. Επειδή δε η δυνατότητα άσκησης της σχετικής εξουσίας παρεγράφη, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να θεωρηθεί παράνομη και ανεπίδεκτη εκτελέσεως.
 —
 παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου: κατά την προσφεύγουσα, το γεγονός ότι η Επιτροπή άφησε να παρέλθουν 20 και πλέον έτη μεταξύ των φερομένων πλημμελειών και της εκδόσεως της τελικής αποφάσεως συνιστά προσβολή της αρχής της ασφάλειας δικαίου. Η θεμελιώδης αυτή αρχή της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνεπάγεται ότι οι πάντες έχουν δικαίωμα να διεκπεραιώνονται οι υποθέσεις τους από τα όργανα της Ένωσης εντός εύλογης προθεσμίας.
 —
 παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως: η προσφεύγουσα θεωρεί ότι παραβιάστηκε το δικαίωμά της ως αμυνομένης, καθ’ όσον, δεδομένου ότι παρήλθαν 20 και πλέον έτη μεταξύ των φερομένων πλημμελειών και της εκδόσεως της τελικής αποφάσεως, η προσφεύγουσα στερήθηκε της δυνατότητας να υποβάλει εγκαίρως τις παρατηρήσεις της, όταν δηλαδή είχε ακόμη στην κατοχή της τα έγγραφα που θα της επέτρεπαν να αιτιολογήσει τις δαπάνες τις οποίες η Επιτροπή έκρινε μη επιλέξιμες.
 2)
 Δεύτερος λόγος: παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως: η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν πληροί τις επιταγές αιτιολογήσεως τις οποίες επιβάλλει το άρθρο 296 ΣΛΕΕ. Ειδικότερα, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν εκθέτει, ούτε καν συνοπτικώς, τους λόγους που οδήγησαν στη μείωση της παραχωρηθείσας από το ΕΚΤ οικονομικής συνδρομής. Ούτε η επιστολή του IGFSE, με την οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα η προσβαλλόμενη απόφαση, εκθέτει, κατά τρόπο στοιχειωδώς καταληπτό, τους λόγους που ώθησαν στη μείωση της εν λόγω συνδρομής και ποιες δαπάνες είναι επιλέξιμες και ποιες μη επιλέξιμες. Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, το Γενικό Δικαστήριο πρέπει να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και λόγω του ελαττώματος της ελλείψεως αιτιολογήσεως.


text:
 4.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 243/29
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Μαΐου 2016 – Ice Mountain Ibiza κατά EUIPO – Etyam (ocean beach club ibiza)
 (Υπόθεση T-753/14) (1)
 ((Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ocean beach club ibiza - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα ocean drive Ibiza-hotel και προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα OCEAN THE GROUP - Ακύρωση του προγενέστερου σήματος που αποτέλεσε το θεμέλιο της προσβαλλόμενης αποφάσεως - Κατάργηση της δίκης))
 (2016/C 243/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ice Mountain Ibiza, SL (San Antonio, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. L. Gracia Albero, F. Miazzetto και E. Cebollero González, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: S. Palmero Cabezas)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Etyam, SL (Ibiza, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 31ης Ιουλίου 2014 (υπόθεση R 2293/2013-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Etyam και Ice Mountain Ibiza.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 26 της 26.1.2015.


text:
31 . 5 . 97 _EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 166/25
 Προσφυγή του Patrick Salez κατα Επιτροπής των Ευρωπαϊ — να ακυρώσει, εφοσον χρειάζεται, τη ρητή απορριπτική
 κών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 7 Απριλίου 1997 απόφαση που έλαβε η Επιτροπή στις 27 Δεκεμβρίου 1996
 (Υπόθεση Τ-92/97) επί της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος και
 (97/C 166/51 ) — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 εξόδων.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 O Patrick Salez, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος
 από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι τα προβαλλό
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρείας μενα στην υπόθεση Τ-16/97 (').
 Fiduciaire Myson Sàrl, 30, rue de Cessange , άσκησε , στις
 (!) ΕΕ αριθ . C 74 της 8. 3 . 1997 , σ. 27 .
 7 Απριλίου 1997 , ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων.
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: Προσφυγή της Brigitte Nau κατα Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 7 Απριλίου 1997
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 18ης
 Ιουνίου 1996, περί απορρίψεως της αιτήσεως του προ (Υπόθεση Τ-94/97)
 σφεύγοντος να εκτιμήσει το ενδεχόμενο εφαρμογής του (97/C 166/53)
 άρθρου 31 παράγραφος 2 του κανονισμού υπηρεσιακής
 κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτή (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 των ,
 H Brigitte Nau, κάτοικος Strombeek-Bever (Βέλγιο), εκπρο
 — να ακυρώσει, εφόσον χρειάζεται, τη ρητή απορριπτική σωπούμενη από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Βρυξελλών, με
 απόφαση που εξέδωσε η Επιτροπή στις 27 Δεκεμβρίου τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρείας
 1996 σε απάντηση της διοικητικής ενστάσεως του προ Fiduciaire Myson Sàrl , 30, rue de Cessange , άσκησε, στις
 σφεύγοντος, 7 Απριλίου 1997, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ
 — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών κών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 εξόδων. κών Κοινοτήτων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο :
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 18ης
 με τους λόγους και τα κύρια επιχειρήματα που προβλήθηκαν Ιουνίου 1996, περί απορρίψεως της αιτήσεως της προ
 στην υπόθεση Τ-16/97 ( 1 ). σφεύγουσας να εξετάσει το ενδεχόμενο εφαρμογής του
 άρθρου 31 παράγραφος 2 του κανονισμού υπηρεσιακής
 (' ΕΕ αριθ . C 74 της 8. 3 . 1997 , σ. 27 . κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των ,
 — να ακυρώσει, εφόσον χρειάζεται, τη ρητή απορριπτική
 απόφαση που έλαβε η Επιτροπή στις 27 Δεκεμβρίου 1996
 Προσφυγή του Minh-Hong Pham κατα Επιτροπής των επί της διοικητικής ενστάσεως της προσφεύγουσας και
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 7 Απριλίου
 1997
 — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 εξόδων.
 (Υπόθεση Τ-93/97)
 (97/C 166/52) Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι τα προβαλλό
 μενα στην υπόθεση Τ-16/97 (').
 O Minh-Hong Pham, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμε (') ΕΕ αριθ . C 74 της 8. 3 . 1997, σ. 27 .
 νος από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρείας
 Fiduciaire Myson Sàrl , 30, rue de Cessange , άσκησε , στις
 7 Απριλίου 1997 , ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρω Προσφυγή της Marie Louise Brichard κατα Επιτροπής των
 παϊκών Κοινοτήτων. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 7 Απριλίου
 1997
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (Υπόθεση Τ-95/97)
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 27ης (97/C 166/54)
 Ιουνίου 1996, περί απορρίψεως της αιτήσεως του προ
 σφεύγοντος να εξετάσει το ενδεχόμενο εφαρμογής του (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 άρθρου 31 παράγραφος 2 του κανονισμού υπηρεσιακής
 κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτή H Marie Louise Brichard, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσω
 των , πούμενη από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Βρυξελλών, με


text:
 24.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/13
 Διάταξη του προέδρου του δευτέρου τμήματος του Δικαστηρίου της 14ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του Supremo Tribunal de Justiça (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — José Rui Garrett Pontes Pedroso κατά Netjets Management Limited
 (Υπόθεση C-242/16) (1)
 (2017/C 129/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Ο πρόεδρος του δευτέρου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 251 της 11.7.2016.


text:
 5.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/7
 Αναίρεση που άσκησε στις 25 Ιανουαρίου 2016 ο Min Liu κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 18 Νοεμβρίου 2015 στην υπόθεση T-813/14, Liu κατά EUIPO
 (Υπόθεση C-41/16 P)
 (2016/C 326/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Min Liu (εκπρόσωπος: Y. Zhang, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Με διάταξη της 8ης Ιουνίου 2016, το Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) έκρινε απαράδεκτη την αίτηση αναιρέσεως.


text:
 10.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 175/36
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Απριλίου 2014 — Comsa κατά ΓΕΕΑ — COMSA (COMSA)
 (Υπόθεση T-144/12) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος COMSA - Προγενέστερη επωνυμία Comsa, SA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Μη χρήση στις συναλλαγές σημείου το οποίο δεν έχει τοπική μόνον ισχύ - Ομοιότητα των υπηρεσιών - Άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού (EΚ) 207/2009»])
 2014/C 175/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Comsa, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς Μ. Aznar Alonso, μετέπειτα A. Gómez López, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Constructora de obras municipales, SA (COMSA) (Μαδρίτη, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως κατά της από 10 Ιανουαρίου 2012 αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ (συνεκδικασθείσες υποθέσεις R 518/2011-2 και R 795/2011-2) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Comsa, SA και Constructora de obras municipales, SA (COMSA).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 10ης Ιανουαρίου 2012 (συνεκδικαζόμενες υποθέσεις R 518/2011-2 και R 795/2011-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Comsa, SA και Constructora de obras municipales, SA (COMSA), καθόσον με την απόφαση αυτή ακυρώθηκε η απόφαση του τμήματος ανακοπών σχετικά με υπηρεσίες της κλάσεως 42 και επετράπη η καταχώριση του αιτούμενου σήματος για τις ίδιες υπηρεσίες.
 2.
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3.
 Η Comsa φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε το ΓΕΕΑ. Το ΓΕΕΑ φέρει το ένα τέταρτο των δικαστικών του εξόδων.
 (1) EE C 194 της 30.6.2012


text:
 4.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/33
 Προσφυγή της 17ης Σεπτεμβρίου 2010 — Václav Hrbek trading as BODY-HF κατά ΓΕΕΑ — The Outdoor Group (ALPINE PRO SPORTSWEAR & EQUIPMENT)
 (Υπόθεση T-434/10)
 ()
 2010/C 328/57
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Václav Hrbek trading as BODY-HF (Πράγα, Τσεχική Δημοκρατία) (εκπρόσωπος: C. Jäger, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: The Outdoor Group Ltd (Northampton, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 8ης Ιουλίου 2010 στην υπόθεση R 1441/2009-2·
 —
 να υποχρεώσει το καθού να απορρίψει την ανακοπή υπ' αριθ. B1276692 και να δεχθεί την αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος 5779351 στο σύνολό της·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα·
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων εκείνων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών και του τμήματος ανακοπών, σε περίπτωση που ασκήσει παρέμβαση στην υπό κρίση υπόθεση.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «ALPINE PRO SPORTSWEAR & EQUIPMENT», για προϊόντα των κλάσεων 18, 24, 25 και 28 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 5779351
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 2165017 κοινοτικό εικονιστικό σήμα «alpine», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 18 και 25
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται εν μέρει την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 65, παράγραφος 2, και του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε κατάχρηση εξουσίας εκδίδοντας την προσβαλλόμενη απόφαση δεδομένου ότι δεν είναι αντικειμενική και στερείται νόμιμης βάσης, και εφάρμοσε εσφαλμένα τα κριτήρια για την απόδειξη υπάρξεως κινδύνου συγχύσεως μεταξύ του προγενέστερου σήματος και του σήματος του οποίου ζητείται η ακύρωση.


text:
20. 1 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 16/3
 ασφαλίσεως παρά μόνον στο ένα από τα συμβαλλόμενα αριθ. 3013/89 του Συμβουλίου, για την κοινή οργάνωση
 κράτη, ακόμη και όταν η εφαρμογή της διμερούς συμβάσεως αγορών στον τομέα του προβείου και αιγείου κρέατος,
 κοινωνικής ασφαλίσεως είναι ευνοϊκότερη για τον ασφαλι ούτε τα άρθρα 39 και 55 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 σμένο. αριθ. 3886/92 της Επιτροπής της 23ης Δεκεμβρίου 1992 για
 τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής όσον αφορά
 (1) EE αριθ . C 43 της 12 . 2. 1994. τα καθεστώτα επιδοτήσεων που προβλέπονται στον
 κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 805/68 του Συμβουλίου, για την
 κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος,
 και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1244/82
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ και (ΕΟΚ) αριθ. 714/89, ούτε καμία γενική αρχή του
 κοινοτικού δικαίου επιβάλλουν στα κράτη μέλη την
 (τρίτο τμήμα) υποχρέωση να θεσπίσουν μηχανισμό αντισταθμίσεως της
 της 9tiç Nοεμβρίου' 1995 ζημίας που υφίστανται οι ιδιοκτήτες γεωργικών εκτάσεων
 λόγω της θεσπίσεως συστήματος δικαιωμάτων πριμοδο
 οτην υτόθεση C-38/94 (αίτηση toi* High Court of Justice, . τήσεως συνδεομένων προς τους παραγωγούς προβείου
 Queen's Bench Division, Divisional Court yια την έκδοση και αιγείου κρέατος ή βοείου κρέατος, έστω και αν το
 προδικαδτικής αποφάσεως): The Queen κατά Minister of δικαίωμα πριμοδοτήσεως μεταβιβάζεται από παραγω
 Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: Country Landow γούς που δεν είναι ιδιοκτήτες των εκτάσεων τις οποίες
 ners Association (')
 καταλαμβάνουν οι εκμεταλλεύσεις τους.
 («Κοινή οργάνωση αγορών στον τομέα τον προβεíον και τον
 αιγείου κρέατος, καθώς και στον τομέα τον βοείου κρέατος
 — Χορήγηση μεταβιβασίμων δικαιωμάτων πριμοδοτήσεως 2. Από την εξέταση των άρθρων 13 και 15 του προπαρατε
 στους παραγωγούς — Μέτρα αντισταθμίσεως υπέρ των θέντος κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3567/92 και των άρ
 ιδιοκτητών γεωργικών εκτάσεων») θρων 39 και 55 του προπαρατεθέντος κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ. 3886/92 δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να
 (96/C 16/05) επηρεάσει το κύρος τους.
 (Γλώσσα διαδικασίας: ri αγγλική)
 (') EE αριθ . C 76 της 12 . 3 . 1994.
 (Προσωρινή μετάφραση- η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-38/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 High Court of Justice, Queen's, Bench Division, Divisional
 Court προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου της 9iiç Nοεμβρίου 1995
 μεταξύ Minister of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: στην υπόθεση C-91/94 (αίτηση εκδόσεως προδικαστικής
 Country Landowners Association, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως του Tribunal de grande instance de Paris):
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία και το κύρος των άρ ποινική δίκη κατά Thierry Tranchant και Téléphone Store
 θρων 13 και 15 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3567/92 της Sari, αστικώς υπεύθυνης (')
 Επιτροπής της 10ης Δεκεμβρίου 1992 περί λεπτομερών («Οδηγία 88/3Θ1/ΕΟΚ της Επιτροπής — Ανεξαρτησία των
 κανόνων εφαρμογής των ατομικών ορίων, των εθνικών φορέων που είναι επιφορτισμένοι με τον έλεγχο της εφαρ
 αποθεμάτων και της μεταβίβασης δικαιωμάτων που προβλέ μογής των τεχνικών προδιαγραφών — Εργαστήρια τεχνι
 πονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 3013/89 του Συμβουλίου κού ελέγχον»)
 για την κοινή οργάνωση αγορών στον τομέα του προβείου και
 αιγείου κρέατος (ΕΕ L 362, σ. 41 ), και των άρθρων 39 και 55 (96/C 16/06
 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3886/92 της Επιτροπής της 23ης
 Δεκεμβρίου 1992 για τον καθορισμό των λεπτομερειών (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 εφαρμογής όσον αφορά τα καθεστώτα επιδοτήσεων που
 προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 805/68 του
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 Συμβουλίου για την κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα του σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 βοείου κρέατος, και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ)
 αριθ . 1244/82 και (ΕΟΚ) αριθ. 714/89 (ΕΕ L 391 , σ. 20), το
 Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. C. Moiti Στην υπόθεση C-91/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 nho de Almeida (εισηγητή), προεδρεύοντα του τμήματος, C. Tribunal de grande instance de Paris προς το Δικαστήριο, κατ'
 Gulmann και H. Ragnemalm, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 Γ. Κοσμάς, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, ζητήθηκε, στο πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί
 εξέδωσε στις 9 Νοεμβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά Thierry Tranchant
 διατακτικό : και Téléphone Store Sari, αστικώς υπεύθυνης, η έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της οδηγίας
 1 . Ούτε τα άρθρα 13 και 15 του κανονισμού (ΕΟΚ) 88/301/ΕΟΚ της Επιτροπής της 16ης Μαΐου 1988 σχετικά με
 αριθ. 3567/92 της Επιτροπής της 10ης Δεκεμβρίου 1992 τον ανταγωνισμό στις αγορές τηλεπικοινωνιακών τερματι
 περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής των ατομικών κών (ΕΕ L 131 , σ. 73), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους
 ορίων, των εθνικών αποθεμάτων και της μεταβίβασης G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, D. A. O. Edward, J.-P.
 δικαιωμάτων που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) Puissochet και G. Hirsch (εισηγητή), προέδρους τμήματος,


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/34
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunalul Sibiu (Ρουμανία) στις 10 Νοεμβρίου 2011 — Mariana Irimie κατά Administrația Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Fondului pentru Mediu
 (Υπόθεση C-565/121)
 (2012/C 25/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunalul Sibiu
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Mariana Irimie
 Καθών: Administrația Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Fondului pentru Mediu
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει η αρχή της ισοδυναμίας, της αποτελεσματικότητας και της αναλογικότητας, εφαρμοζόμενη επί των ενδίκων βοηθημάτων λόγω των προσβολών του κοινοτικού δικαίου σε βάρος των ιδιωτών στο πλαίσιο της εφαρμογής νομοθεσίας απάδουσας προς το κοινοτικό δίκαιο, όπως προκύπτει από τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από το δικαίωμα ιδιοκτησίας, το οποίο κατοχυρώνεται στο άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στο άρθρο 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια ότι αντίκεινται προς την αρχή αυτή διατάξεις του εσωτερικού δικαίου περιοριστικές του ύψους της αποζημιώσεως της οποίας δύναται να τύχει ο ιδιώτης λόγω της ζημίας την οποία υπέστη από την προσβολή ενός δικαιώματός του;


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/6
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 12ης Ιανουαρίου 2006
 στην υπόθεση C-246/04 (αίτηση του Verwaltungsgerichtshof για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Turn- und Sportunion Waldburg κατά Finanzlandesdirektion für Oberösterreich (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρο 13, Β, στοιχείο β', και Γ, στοιχείο α' - Φοροαπαλλαγή της μισθώσεως ακινήτων - Δικαίωμα επιλογής υπέρ των υποκειμένων στον φόρο - Αθλητικές ενώσεις χωρίς κερδοσκοπικό σκοπό - Προϋποθέσεις)
 (2006/C 60/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-246/04, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) με απόφαση της 26ης Μαΐου 2004, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 10 Ιουνίου 2004, στο πλαίσιο της δίκης Turn- und Sportunion Waldburg κατά Finanzlandesdirektion für Oberösterreich, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet, S. von Bahr, U. Lõhmus (εισηγητή) και A. Ó Caoimh, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 12 Ιανουαρίου 2006 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Τα κράτη μέλη, όταν παρέχουν στους υποκειμένους στον φόρο το δικαίωμα επιλογής της υπαγωγής στον φόρο, όπως προβλέπει το άρθρο 13, Γ, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, μπορούν να διακρίνουν ανάλογα με τη φύση των σχετικών πράξεων ή ανάλογα με την κατηγορία των υποκειμένων στον φόρο, υπό την προϋπόθεση να σέβονται τους σκοπούς και τις γενικές αρχές της έκτης οδηγίας, ιδίως την αρχή της φορολογικής ουδετερότητας και την επιταγή της ορθής, απλής και ομοιόμορφης εφαρμογής των προβλεπομένων απαλλαγών.
 2.
 Εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να προσδιορίσει αν υπερβαίνει τα όρια της εξουσίας εκτιμήσεως που παρέχεται στα κράτη μέλη ο εθνικός κανόνας ο οποίος, απαλλάσσοντας από τον φόρο γενικά τις πράξεις που συνάπτουν οι αθλητικές ενώσεις χωρίς κερδοσκοπικό σκοπό ενώσεις, περιορίζει το δικαίωμα των ενώσεων αυτών να επιλέξουν την υπαγωγή στον φόρο των πράξεων μισθώσεως, λαμβάνοντας υπόψη, ιδίως, την αρχή της φορολογικής ουδετερότητας και την επιταγή της ορθής, απλής και ομοιόμορφης εφαρμογής των προβλεπομένων απαλλαγών.
 (1) ΕΕ C 228 της 11.9.2004.


text:
 5.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/36
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 8ης Μαΐου 2008 — Frankin κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-92/07 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Μόνιμοι και έκτακτοι υπάλληλοι - Σύνταξη - Μεταφορά συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως απαράδεκτη - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως αβάσιμη)
 (2008/C 171/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Jacques Frankin (Sorée, Βέλγιο) και 482 άλλοι μόνιμοι και έκτακτοι υπάλληλοι της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα της αποφάσεως (εκπρόσωπος: F. Frabetti, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και D. Martin)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώτο τμήμα) της 16ης Ιανουαρίου 2007, F-3/06, Frankin κ.λπ. κατά Επιτροπής (η οποία δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2.
 Ο Jacques Frankin και οι 482 άλλοι μόνιμοι και έκτακτοι υπάλληλοι της Επιτροπής των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής στο πλαίσιο της παρούσας δίκης.
 (1) EE C 117 της 26.5.2007.


text:
18.3.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 79/31
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Arne Mathisen AS κατα ́ του Συμ- μεταβιβα ́σεως μεταξυ ́ συνδεομε ́νων εταιριω ́ν. Επιπλε ́ον, η
 βουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως που ασκη ́θηκε την 1η ∆ε- προσφευ ́γουσα ενεργου ́σε καλη ́ τη πι ́στει και δεν ει ́χε την
 κεμβρι ́ου 1999 προ ́θεση να παραπλανη ́σει την Επιτροπη ́.
 (Υπο ́θεση Τ-340/99) — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της αναλογικο ́τητας. Ο κανονισμο ́ς δεν
 η ́ταν απολυ ́τως αναγκαι ́ος για την προστασι ́α της κοινοτικη ́ς
 (2000/C 79/68) αγορα ́ς αφου ́ η προσφευ ́γουσα διε ́κοψε την αμφισβητου ́μενη
 επιχειρηματικη ́ πρακτικη ́.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 — ∆ικαιου ́ται αποζημιω ́σεως βα ́σει του α ́ρθρου 288 ΕΚ αφου ́ ο
 Η εταιρι ́α Arne Mathisen AS, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Sigurd κανονισμο ́ς η ́ταν παρα ́νομος και της προκα ́λεσε οικονομικη ́
 Knudtzon, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ ζημι ́α αποκλει ́οντα ́ς την απο ́ το εξαγωγικο ́ εμπο ́ριο σολομου ́
 γραφει ́ο των Bonn, Schmitt & Steichen, 7 Val Ste-Croix, προς την ΕΚ.
 α ́σκησε την 1η ∆εκεμβρι ́ου 1999 ενω ́ πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει, καθο ́σον αφορα ́ την προσφευ ́γουσα, τον κανο-
 νισμο ́ (ΕΚ) 1895/1999 του Συμβουλι ́ου, της Προσφυγη ́ της Airtours PLC κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 27ης Αυγου ́στου 1999, για τροποποι ́ηση του κανονισμου ́ Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 2 ∆εκεμβρι ́ου
 (ΕΚ) 722/1999 για την επιβολη ́ οριστικω ́ν δασμω ́ν 1999
 αντιντα ́μπινγκ και αντισταθμιστικω ́ν δασμω ́ν στις εισαγωγε ́ς
 σολομου ́ Ατλαντικου ́ εκτροφη ́ς, καταγωγη ́ς Νορβηγι ́ας,
 (Υπο ́θεση Τ-342/99)
 — να επιδικα ́σει στην προσφευ ́γουσα αποζημι ́ωση την οποι ́α θα
 καταβα ́λει το Συμβου ́λιο με βα ́ση τις εμπορικε ́ς ζημι ́ες που
 (2000/C 79/69)
 προκλη ́θηκαν ως συνε ́πεια του εν λο ́γω κανονισμου ́ του
 Συμβουλι ́ου,
 — να κρι ́νει ο ́τι οφει ́λονται το ́κοι με επιτο ́κιο 12 % ετησι ́ως επι ́ (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 των ποσω ́ν αυτω ́ν,
 Η εταιρι ́α Airtours PLC, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους John Swift,
 — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο στην πληρωμη ́ των δικαστικω ́ν
 QC, Rupert Anderson, Malcolm Nicholson, Jacqueline Holland
 εξο ́δων.
 και Andrea Gomez da Silva, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμ-
 βου ́ργο τα γραφει ́α των δικηγο ́ρων Elvinger Hoss & Prussen, 2
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Place Winston Churchill, L-2014, α ́σκησε στις 2 ∆εκεμβρι ́ου
 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 Η προσφευ ́γουσα ει ́ναι νορβηγικη ́ εταιρι ́α εμπορι ́ας ψαριω ́ν η προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 οποι ́α, μαζι ́ με α ́λλους Νορβηγου ́ς εξαγωγει ́ς, ανε ́λαβε την
 υποχρε ́ωση να μην πωλει ́ νορβηγικο ́ σολομο ́ εντο ́ς της Κοινο ́τητας
 σε τιμη ́ μικρο ́τερη της ελα ́χιστης προβλεπο ́μενης τιμη ́ς και να Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 υποβα ́λλει τριμηνιαι ́α ́εκθεση των πωλη ́σεων σολομου ́ στην
 Επιτροπη ́. Επιπροσθε ́τως, ανε ́λαβε την υποχρε ́ωση να μην παραβια ́- — να κρι ́νει ο ́τι η απο ́ 22 Σεπτεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση της
 ζει την ανα ́ληψη υποχρεω ́σεων με διευθετη ́σεις συμψηφισμου ́ με Επιτροπη ́ς σχετικα ́ με την κοινοποι ́ηση συγκεντρω ́σεως επιχει-
 τους πελα ́τες εντο ́ς της Κοινο ́τητας η ́ με παραπλανητικε ́ς δηλω ́σεις ρη ́σεων συ ́μφωνα με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 4064/89 του
 η ́ εκθε ́σεις. Κατο ́πιν ισχυρισμω ́ν ο ́τι η προσφευ ́γουσα ει ́χε Συμβουλι ́ου, στην υπο ́θεση IV/M.1524 — Airtours/First
 αποστει ́λει υποθετικε ́ς εκθε ́σεις πωλη ́σεων και παραπλα ́νησε την Choice, ει ́ναι α ́κυρη στο συ ́νολο ́ της και στερει ́ται εννο ́μου
 Επιτροπη ́ ως προς την πραγματικη ́ της λειτουργι ́α και την αποτελε ́σματος,
 ικανο ́τητα ́ της να τηρει ́ την ανα ́ληψη υποχρεω ́σεων, το Συμβου ́λιο
 εξε ́δωσε τον προσβαλλο ́μενο κανονισμο ́. — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στην καταβολη ́ των δικαστικω ́ν
 εξο ́δων της Airtours.
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς της, η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει
 τους εξη ́ς ισχυρισμου ́ς:
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — Η επιχειρηματικη ́ της πρακτικη ́ δεν η ́ταν αντι ́θετη προς την
 ανα ́ληψη υποχρεω ́σεων αφου ́ η ανα ́ληψη υποχρεω ́σεων δεν
 κα ́λυπτε τις τριγωνικε ́ς εμπορικε ́ς διευθετη ́σεις προτου ́ τροπο- Η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση απαγορευ ́ει την προταθει ́σα συγκε ́-
 ποιηθει ́ τον ∆εκε ́μβριο του 1998. ντρωση μεταξυ ́ Airtours και First Choice Holidays PLC για τον
 λο ́γο ο ́τι η συγκε ́ντρωση αυτη ́ θα οδηγου ́σε σε κατα ́σταση
 — Η επιχειρηματικη ́ πρακτικη ́ δεν αποτελει ́ καταστρατη ́γηση της συλλογικη ́ς δεσπο ́ζουσας θε ́σεως στην αγορα ́ του Ηνωμε ́νου
 αναλη ́ψεως υποχρεω ́σεων. Η προσφευ ́γουσα απορρι ́πτει τον Βασιλει ́ου για οργανωμε ́νες διακοπε ́ς μικρη ́ς δια ́ρκειας στο εξωτε-
 ισχυρισμο ́ ο ́τι οι τιμε ́ς και οι χρηματοοικονομικε ́ς ροε ́ς μεταξυ ́ ρικο ́. Οι συλλογικω ́ς κατε ́χουσες δεσπο ́ζουσα θε ́ση εταιρι ́ες θα
 των εμπορικω ́ν εται ́ρων της, που αποτελου ́σαν τη βα ́ση των η ́σαν οι συγχωνευθει ́σες Airtours/First Choice και δυ ́ο α ́λλα
 εκθε ́σεων της προσφευ ́γουσας προς την Επιτροπη ́, ει ́χαν τουριστικα ́ γραφει ́α, οι Thomson Travel Group PLC και Thomas
 μο ́νον εθνικο ́ χαρακτη ́ρα και αποτελου ́σαν, κατ' ουσι ́αν, τιμε ́ς Cook Group Limited.