text:
14.10.95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 268/23
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ στις 18 Αυγούστου 1995 , διαταξη με το ακόλουθο διατακτι
 κό :
 της 29ης Ιουνίου 1995
 στην υπόθεση Τ-6/95, Cantine dei colli Berici coop. arl κατά 1 . Απορρίπτει την αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1 )
 (Γεωργία — Κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς — 2. Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Καθεστώς υποχρεωτικής αποστάξεως — Παραδεκτό —
 Προσφεύγων τον οποίο ένας κανονισμός αφορά ατομικά)
 (95/0 268/49)
 Προσφυγή της Comafrica SpA και μιας άλλης εταιρείας
 CΓλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που
 ασκήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1995
 Στην υπόθεση Τ-6/95 , Cantine dei colli Berici coop. arl, με (Υπόθεση Τ-72/95)
 έδρα το Lonigo (Ιταλία), εκπροσώπου μένη από τη Ivone
 Cacciavillani, δικηγόρο Βενετίας, με αντίκλητο στο Λουξεμ (95/0 268/51 )
 βούργο τον δικηγόρο Alain Lorang, 51 , rue Albert 1er, κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Eugenio de March και Alberto Dal Ferro), που έχει ως
 αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως του άρθρου 1 παράγραφος 1 H Comafrica SpA, εταιρεία με εδρα την Genoa (Ιταλία), και η
 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3151 /94 της Επιτροπής της 21ης Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co, εταιρεία με έδρα το
 Δεκεμβρίου 1994 για τη θέσπιση μέτρου περαιτέω παρεκκλί Hamburg (Γερμανία), εκπροσωπούμενες από τον Bernard O '
 σεως κατά την περίοδο εμπορίας 1993/94 όσον αφορά την Connor, Solicitor (Ιρλανδία), με τόπο επιδόσεων στο Λου
 παράδοση από τους παραγωγούς των ποσοτήτων επιτρα ξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο του Arsène Kronshagen,
 πέζιου οίνου τις οποίες πρέπει να παραδώσουν για την 12, Boulevard de la Foire , άσκησαν στις 28 Φεβρουαρίου 1995
 υποχρεωτική απόσταξη (ΕΕ αριθ. L 332, σ. 32), το Πρωτο ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 δικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Biancarelli, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 Πρόεδρο, C. P. Briët και C. W. Bellamy, δικαστές, γραμμα
 τέας: H. Jung, εξέδωσε στις 29 Ιουνίου 1995 διάταξη με το
 ακόλουθο διατακτικό : Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. — να κηρύξει την προσφυγή παραδεκτή·
 — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2947/94 της 2ας
 2. Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα, Δεκεμβρίου 1994 περί περιορισμού του ομοιόμορφου
 συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας συντελεστή μειώσεως για τον καθορισμό της ποσότητας
 ασφαλιστικών μέτρων. μπανανών που πρέπει να κατανέμεται σε κάθε επιχειρη
 3 . Το Συμβούλιο θα φέρει τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ματία των κατηγοριών A και B στο πλαίσιο της δασμο
 για την υποβολή της αιτήσεως παρεμβάσεώς του. λογικής προσοστώσεως για το 1995 ('), κατά το μέρος που
 αφορά τις προσφεύγουσες ή , άλλως, να ακυρώσει τον εν
 λόγω κανονισμό erga omnes·
 (!) ΕΕ αριθ . C 74 της 25 . 3 . 1995 .
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 Οι προσφεύγουσες, οι οποίες αμφότερες εισάγουν μπανάνες
 στην Κοινότητα, εναντιώνονται στις αποφάσεις της Επιτρο
 της 18ης Αυγούστου 1995 πής να μειώσει την κατανεμητέα σε αυτές ποσότητα μπανα
 στην υπόθεση Τ-146/95 R, Giorgio Bernardi κατά Ευρωπαϊ νών για το έτος 1995 με την εφαρμογή του προσωρινού
 κού Κοινοβουλίου συντελεστή μειώσεως που περιέχεται στον προσβαλλόμενο
 (95^ 268/50) κανονισμό.
 Ισχυρίζονται, πρώτον, ότι η Επιτροπή καθόρισε το συντελε
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) στή μειώσεως βάσει ποσοτήτων αναφοράς που έχουν υπολο
 γισθεί εσφαλμένως, καθόσον o προσβαλλόμενος κανονισμός
 Στην υπόθεση Τ-146/95 R, Giorgio Bernardi, πρώην υπάλλη δέχεται ότι σε πολλά κράτη μέλη ορισμένες ποσότητες έχουν
 λος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κάτοικος Λουξεμβούργ μετρηθεί δύο φορές υπέρ διαφορετικών επιχειρηματιών και
 ου , εκπροσωπούμενος από τον Giancarlo Lattanzi, δικηγόρο ότι έχει γίνει εσφαλμένη εφαρμογή των κριτηρίων καθορι
 στο Massa-Carrare (Ιταλία), τον οποίο όρισε και αντίκλητο, σμού των δραστηριοτήτων που παρέχουν δικαίωμα συμμετο
 33 rue Godchaux, κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (εκπρό χής στη δασμολογική ποσόστωση. H Επιτροπή έχει περαιτέ
 σωποι: Ezio Perillo και Christian Pennera), που έχει ως ρω δεχθεί ότι οι ποσότητες αναφοράς για το 1995 θα
 αντικείμενο την αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων προκει μπορέσουν να καθοριστούν μόνον αφότου γίνουν νέοι έλεγ
 μένου να ανασταλεί η διαδικασία διορισμού του Ευρωπαίου χοι. Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή, χωρίς να έχει ρητώς
 Διαμεσολαβητή και να δοθούν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την απαιτουμένη προς τούτο εξουσία, επέλεξε να καθορίσει
 ορισμένες εντολές σχετικά με τη μετέπειτα διεξαγωγή της εν έναν προσωρινό συντελεστή μειώσεως χρησιμοποιώντας
 λόγω διαδικασίας, o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε, εσφαλμένα στοιχεία.


text:
C 275/34 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 15.11.2003
 v) εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στα 5) το Πρωτοδικείο καταστρατηγεί την αποδεικτική διαδικασία
 δικαστικά έξοδά της καθώς και στα έξοδα των ΑDM κρίνοντας ότι η Επιτροπή απέδειξε την ύπαρξη οικονομικής
 τόσον ενώπιον του Πρωτοδικείου όσον και ενώπιον του επιπτώσεως, καθ' o μέτρο το ως άνω αποδεικτικό στοιχείο
 ∆ικαστηρίου. δεν αναλύει την έλλειψη συμπράξεως επί των τιμών και ως εκ
 τούτου δεν συνεπάγεται ότι οι τιμές ήσαν υψηλότερες από
 το επίπεδο που θα αναμενόταν σε διαφορετική περίπτωση·
 6) το Πρωτοδικείο, παρέχοντας στην Επιτροπή τη δυνατότητα
 να αθετεί τις κατευθυντήριες γραμμές, παραβιάζει την αρχή
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα ότι η Επιτροπή αυτοδεσμεύεται από τους κανόνες της·
 7) το Πρωτοδικείο παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας,
 Οι λόγοι αναιρέσεως που επικαλούνται οι αναιρεσείουσες έχουν
 όπως αυτή ερμηνεύεται από το ∆ικαστήριο και το Πρωτοδι-
 ως εξής: κείο, σύμφωνα με την οποία τα πρόστιμα επιβάλλονται ως
 ένα βαθμό με γνώμονα τον συναφή κύκλο εργασιών.
 1) το Πρωτοδικείο παραβιάζει την αρχή της μη αναδρομικό-
 τητας, επικυρώνοντας την εκ μέρους της Επιτροπής αναδρο-
 μική εφαρμογή των κατευθυντηρίων γραμμών περί (1) ΕΕ C 316 της 4.11.2002, σ. 32.
 προστίμων· (2) Απόφαση 2001/418/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2000,
 σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ και
 του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/36.545/F3 —
 Αμινοξέα) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (ΕΕ
 2) το Πρωτοδικείο παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως: L 152 της 7.6.2001, σ. 24).
 α) επικυρώνοντας την προκληθείσα εκ μέρους της Επιτρο-
 πής δυσμενή διάκριση σε σχέση με τη μέθοδο υπολο-
 γισμού των προστίμων που εφαρμόζονται σε διαπραχ-
 θείσες ταυτοχρόνως παραβάσεις του δικαίου περί αντα-
 γωνισμού, ανάλογα με το αν η Επιτροπή εκδίδει
 την απόφασή της προ ή μετά τη δημοσίευση των
 κατευθυντηρίων γραμμών·
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 β) επικυρώνοντας την εκκίνηση από το αυτό σημείο για
 βαλε το Ηelsingin hallinto-oikeus με απόφαση της
 την επιβολή του προστίμου στις ΑDM και Αjinomoto,
 22ας Σεπτεμβρίου 2003 στην υπόθεση Ε. Gavrielides Oy
 μολονότι το μερίδιο της Αjinomoto στην αγορά του
 ΕΟΧ είναι σχεδόν διπλάσιο σε μέγεθος εκείνου των
 ΑDM·
 (Υπόθεση C-398/03)
 3) το Πρωτοδικείο παραβιάζει την αρχή ne bis in idem
 κρίνοντας ότι η Επιτροπή δεν απαιτείται να συμψηφίζει ή να (2003/C 275/51)
 λαμβάνει υπόψη πρόστιμα καταβληθέντα από τις ΑDM σε
 άλλες αρχές για τις ίδιες πράξεις·
 4) το Πρωτοδικείο αθετεί την υποχρέωση αιτιολογήσεως:
 Με απόφαση της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 24 Σεπτεμβρίου 2003, το Ηelsingin hallinto-oikeus, στο πλαίσιο
 α) κρίνοντας ότι η Επιτροπή δεν απαιτείται να λαμβάνει της υποθέσεως Ε. Gavrielides Oy που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί
 υπόψη πρόστιμα που κατέβαλαν οι ΑDM σε τρίτες από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του
 χώρες, μολονότι το πρόστιμο της Επιτροπής έχει ως εξής ερωτήματος:
 αφετηρία, μεταξύ άλλων, τον συνολικό κύκλο εργασιών
 των ΑDM, οπότε επιβάλλει κυρώσεις στις ΑDM με
 βάση τις πωλήσεις τους σε χώρες όπου τους έχουν ήδη
 επιβληθεί πρόστιμα· Έχει την έννοια το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας
 90/642/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 1990,
 που αφορά τον καθορισμό των ανώτατων περιεκτικοτήτων για τα
 β) εκτιμώντας ότι το πρόστιμο είναι εύλογο, μολονότι η κατάλοιπα φυτοφαρμάκων επάνω ή μέσα σε ορισμένα προϊόντα
 Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη της τις πωλήσεις λυσίνης φυτικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων των οπωροκηπευτι-
 στον ΕΟΧ των ΑDM· κών, ότι η οδηγία αυτή εφαρμόζεται στα αμπελόφυλλα;
 ---pagebreak--- 15.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 275/35
 Αν η οδηγία έχει εφαρμογή, εθνικά μέτρα. Συνεπώς, πρέπει να θεωρηθεί ότι, κατά κανόνα,
 απόκειται στην Επιτροπή να προβαίνει στον έλεγχο των
 κρατικών ενισχύσεων. Το Συμβούλιο έχει, βεβαίως, εξουσία
 έχει την έννοια το παράρτημα I της οδηγίας ότι τα αμπελόφυλλα λήψεως αποφάσεων στον τομέα αυτό, πρόκειται, όμως, για
 κατατάσσονται στην ομάδα των φυλλωδών λαχανικών και φρέσκων κατ' εξαίρεση xορηγούμενη εξουσία, η οποία πρέπει να
 αρωματικών φυτών, το δε παράρτημα II ότι τα αμπελόφυλλα ερμηνεύεται στενά.
 κατατάσσονται στην κατηγορία των άλλων αρωματικών φυτών;
 Σε περίπτωση που τα αμπελόφυλλα δεν κατατάσσονται στην — Κατάχρηση εξουσίας και καταστρατήγηση διαδικασίας. H
 κατηγορία των άλλων αρωματικών φυτών, σε ποια κατηγορία χορηγούμενη στο Συμβούλιο εξουσία να εγκρίνει κατ' εξαί-
 πρέπει να καταταγούν; ρεση κρατικές ενισχύσεις αντί της Επιτροπής και, σε περί-
 πτωση κινήσεως διαδικασίας, εντός σαφώς καθορισμένων
 χρονικών ορίων, ασκήθηκε προκειμένου να εξουδετερωθεί η
 (1) ΕΕ L 350 της 14.12.1990, σ. 71. από 17 Φεβρουαρίου 2003 απόφαση της Επιτροπής, ήτοι
 για να αρθούν τα αποτελέσματά της, μέσω της εγκρίσεως
 ενισχύσεων ομοίων με τις κηρυχθείσες ασυμβίβαστες. Η
 προσβαλλόμενη πράξη είναι προϊόν καταχρήσεως εξουσίας,
 διότι εκδόθηκε επίσης για να παραγάγει αποτελέσματα όμοια
 με αυτά που θα επέφερε μια ακυρωτική απόφαση του
 ∆ικαστηρίου.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε
 — Παράβαση της Συνθήκης και παραβίαση των γενικών αρχών
 στις 25 Σεπτεμβρίου 2003
 του κοινοτικού δικαίου. Η προσβαλλόμενη πράξη όχι μόνο
 εκδόθηκε κατά παράβαση του άρθρου 88, παράγραφος 2,
 (Υπόθεση C-399/03) τρίτο εδάφιο, ΕΚ, αλλά διαταράσσει επίσης τη θεσμική
 ισορροπία που καθιερώνει η Συνθήκη μεταξύ Επιτροπής και
 (2003/C 275/52) Συμβουλίου. Στο πλαίσιο αυτής της ισορροπίας, τα άλλα
 όργανα, μεταξύ αυτών και το Συμβούλιο, δεν πρέπει να
 θίγουν τα όρια των αρμοδιοτήτων της Επιτροπής. Αυτό
 σημαίνει ότι το Συμβούλιο δεν δύναται, πλην ρητώς προβλε-
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από πόμενης εξαιρετικής αρμοδιότητας, να σφετερίζεται τις αρμο-
 τους G. Rozet et V. di Bucci, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ- διότητες της Επιτροπής. Εν προκειμένω, όμως, το Συμβούλιο
 βούργο, άσκησε στις 25 Σεπτεμβρίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστη- υπερέβη τα όρια των αρμοδιότητών του. Η συμπεριφορά αυτή
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Συμβουλίου διαταράσσει επίσης την ισορροπία μεταξύ των «εκτελεστικών»
 της Ευρωπαϊκής Ένωσης. οργάνων και του κοινοτικού δικαστή και θίγει, εν γένει, το
 δικαιοδοτικό σύστημα που καθιερώνει η Συνθήκη. Τέλος, η
 απόφαση του Συμβουλίου αντιβαίνει στο ουσιαστικό δίκαιο
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο: περί κρατικών ενισχύσεων και στην οδηγία 69/335/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου και παραβαίνει την υποχρέωση αιτιολογήσεως.
 1. να ακυρώσει την απόφαση 2003/531/ΕΚ του Συμβουλίου,
 της 16ης Ιουλίου 2003 (1),
 — Επικουρικώς, πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως και κατάχρηση
 2. να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. εξουσίας όσον αφορά την περί συνδρομής εξαιρετικών
 περιστάσεων διαπίστωση. Το Συμβούλιο υπέπεσε σε σφάλμα
 εκτιμήσεως, κυρίως, διότι θεώρησε ότι, εν προκειμένω,
 συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις για τον λόγο ότι το
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Βέλγιο δεν διέθετε τον αναγκαίο χρόνο για να λάβει διαφο-
 ρετικά μέτρα, μετά την κήρυξη, με την από 17 Φεβρουαρίου
 2003 απόφαση της Επιτροπής, ως ασυμβίβαστων με την
 Με την από 16 Ιουλίου 2003 απόφαση του Συμβουλίου εγκρίνεται κοινή αγορά των μέτρων υπέρ των εγκατεστημένων στο
 η χορήγηση κρατικών ενισχύσεων όμοιων με εκείνες που είχαν έδαφός του συντονιστικών κέντρων.
 κριθεί, με την τελική αρνητική απόφαση της Επιτροπής, της
 17ης Φεβρουαρίου 2003, ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά. Οι
 ατομικές αποφάσεις του Συμβουλίου στον τομέα των κρατικών
 ενισχύσεων δεν εντάσσονται, καταρχήν, στο καθεστώς ελέγχου που
 εισάγει η Συνθήκη και πρέπει να περιορίζονται σε εξαιρετικές (1) Απόφαση 2003/531/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουλίου 2003,
 περιπτώσεις. σχετικά με τη χορήγηση ενίσχυσης από τη βελγική κυβέρνηση σε
 ορισμένα συντονιστικά κέντρα εγκατεστημένα στο Βέλγιο (ΕΕ L 184
 της 23.7.2003, σ. 17).
 Η απόφαση του Συμβουλίου ενέχει διάφορες πλημμέλειες:
 — Αναρμοδιότητα του Συμβουλίου. Μόνο μία ανεξάρτητη από
 τα κράτη που χορηγούν τις ενισχύσεις αρχή είναι σε θέση να
 εξετάζει με αντικειμενικότητα και αμεροληψία τα διάφορα

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
Αριθ. C 294/12 |_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 5 . 10. 96
 Προσφυγή-αγωγή της Gilberte Gebhard κατα τον Ευρωπαϊ τον, το άρθρο 78 αναφερεται μονο στους επικουρικούς, κατα
 κού Κοινοβουλίου, που ασκήθηκε στις 17 Ιουλίου 1996 την έννοια του ΚΛΠ, υπαλλήλους, καθεστώς στο οποίο δεν
 (Υπόθεση Τ-109/96) μπορεί να εμπίπτει η προσφεύγουσα, λαμβανομένων υπόψη
 των συνθηκών απασχολήσεώς της. Πράγματι, αντίθετα προς
 (96/C 294/23 ) τους προβλεπομένους από το άρθρο 52 του εν λόγω καθε
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) στώτος όρους, οι συμβάσεις βάσει των οποίων αυτή προ
 σλαμβανόταν κάθε φορά ως διερμηνέας επαναλαμβάνονταν
 H Gilberte Gebhard, κάτοικος Χαϊδελβέργης (Γερμανία), τακτικώς, από έτους εις έτος, από το 1976. Εξάλλου , τα
 εκπροσωπούμενη από τους Thierry Schmitt και Pierre Soler καθήκοντα που αυτή ανελάμβανε δεν ενέπιπταν στην περί
 Couteaux, δικηγόρους Στρασβούργου , άσκησε ενώπιον του πτωση που μνημονεύεται στο άρθρο 52 στοιχείο α). Δεύτερον,
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 17 Ιουλίου το άρθρο 78 του ΚΛΠ ουδόλως μπορεί να αποτελέσει τη βάση
 1996, προσφυγή-αγωγή κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβου για την εκ μέρους του καθού οργάνου αυτοτελή θέσπιση
 λίου . ρυθμίσεως ειδικώς για τους διερμηνείς συνεδριάσεων που
 υπόκεινται στο καθεστώς που εφαρμόζεται επί των επικου
 H προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί ρικών υπαλλήλων κατά την έννοια του ΚΛΠ . Πράγματι, το
 από το Πρωτοδικείο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ουδόλως δικαιούται να προσδιορί
 σει κατά τρόπο αυτοτελή το καθεστώς των επικουρικών
 — να ακυρώσει την απορριπτική απόφαση της 10ης Ιουνίου υπαλλήλων, εφόσον, κατ' εφαρμογή το άρθρου 212 της
 1996 του Γενικού Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβου συνθήκης, όπως αυτό έχει τροποποιηθεί από το άρθρο 24 της
 λίου ,
 συνθήκης συγχωνεύσεως, η αρμοδιότητα αυτή ανήκει απο
 — να διατάξει τη μείωση του κοινοτικού φόρου και την κλειστικώς στο Συμβούλιο των Υπουργών.
 επιστροφή του σ' αυτήν εντόκως με το νόμιμο επιτόκιο,
 Τέλος, η υπαγωγή της προσφεύγουσας στον κοινοτικό φόρο
 — να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστι προκύπτει αποκλειστικώς από την προσχώρησή της στους
 κά έξοδα. όρους που έχουν καθοριστεί από το Κοινοβούλιο υπό τη
 μορφή συμβάσεως. Όμως, μια σύμβαση αποτελεί μια όλως
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα ανεπαρκή όσον αφορά φορολογικής φύσεως ζητήματα νομι
 H προσφεύγουσα προσβάλλει την απόφαση του Γενικού κή βάση για τη δικαιολόγηση της επιβολής του κοινοτικού
 Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου , με την οποία φόρου και την απαλλαγή από εθνικούς φόρους επί του
 απορρίφθηκε η ένστασή της κατά της υπαγωγής της στον εισοδήματος, και τούτο εφόσον o προσδιορισμός του φορο
 κοινοτικό φόρο επί του εισοδήματος εξ αποδοχών που είχε λογικού καθεστώτος των κατοίκων των κρατών μελών εμπί
 αποκτήσει από την εργασία της ως διερμηνέα διασκέψεων πτει στο πεδίο της προνομιακής εκφράσεως της κυριαρχίας
 στο Κοινοβούλιο. των κρατών αυτών. H εξουσία αυτοοργανώσεως ενός κοινο
 τικού οργάνου δεν μπορεί να ασκείται κατά παράβαση του
 H προσφεύγουσα προσλήφθηκε για να εργασθεί, για το άρθρου 13 του πρωτοκόλλου περί των προνομίων και
 διάστημα μεταξύ 6ης και 9ης Νοεμβρίου 1995 , και, στη ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κανονισμών
 συνέχεια, για το διάστημα μεταξύ 11ης και 14ης Δεκεμβρίου που έχουν εκδοθεί κατ' εφαρμογήν του .
 1995 , ως διερμηνέας διασκέψεων για τις ανάγκες των συνα
 ντήσεων που είχαν οργανωθεί από τις υπηρεσίες των κοινο
 τικών οργάνων που είναι εγκατεστημένα στο Λουξεμβούργο
 (εν προκειμένω το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο). Σύμφωνα με τα Προσφυγή του Dominique-François Bareth κατα της Επι
 έγγραφα κλήσεως-επιβεβαιώσεως της προσλήψεως, τα καθή τροπής των Περιφερειών, που ασκήθηκε στις 22 Ιουλίου
 κοντά της ως διερμηνέα επρόκειτο να ασκούνται σύμφωνα με 1996
 τους όρους της ρυθμίσεως σχετικά με την αμοιβή , τις
 αποζημιώσεις και τα καταβαλλόμενα στους διερμηνείς δια (Υπόθεση Τ-110/96)
 σκέψεων έξοδα που ίσχυαν στο πλαίσιο του οργάνου στο (96/C 294/24)
 οποίο η προσφεύγουσα παρείχε τις υπηρεσίες της. Σε απά
 ντηση στα εκκαθαριστικά που αντιστοιχούσαν στις προμνη (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 μονευθείσες ημερομηνίες, όπου η προσφεύγουσα ρητώς
 ζητούσε την καταβολή των αμοιβών που της οφείλονταν O Dominique-François Bareth, κάτοικος Βρυξελλών, εκπρο
 χωρίς παρακράτηση του κοινοτικού φόρου , το καθού όργανο σωπούμενος από τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure
 έλαβε την προσβαλλομένη απόφαση . H απόφαση αυτή και Ariane Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδό
 στηρίζεται νομικώς στο γεγονός ότι η προσφεύγουσα υπέκει σεων στο Λουξεμβούργο το γραφεία της Fiduciaire Myson
 το στη «ρύθμιση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που εφαρ SARL, 1 , rue Glesener, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου
 μόζεται επί των επικουρικών διερμηνέων συνεδριάσεων, και των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 22 Ιουλίου 1996, προ
 ελήφθη κατ' εφαρμογήν του άρθρου 78 του καθεστώτος που σφυγή κατά της Επιτροπής των Περιφερειών.
 εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Κοινοτήτων». (ΚΛΠ). Εφόσον, σύμφωνα με το καθού , το
 άρθρο 78 περιλαμβάνεται στον τίτλο III, του ΚΛΠ, οι — να ακυρώσει τις αποφάσεις σχετικά με τον μη διορισμό
 υπάλληλοι που προσλαμβάνονται βάσει της διατάξεως αυτής του σε μία από τις θέσεις που πληρώθηκαν μετά το πέρας
 πρέπει, όπως ακριβώς και οι επικουρικοί υπάλληλοι, να του εσωτερικού διαγωνισμού Α/02/95 ,
 υπόκεινται στον κοινοτικό φόρο.
 — να ακυρώσει, στο μέτρο που παρίσταται ανάγκη , τις
 Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, αυτή η αιτιολογία της αποφάσεις περί διορισμού που εκδόθηκαν μετά το πέρας
 αρνήσεως πάσχει από πρόδηλη έλλειψη νομιμότητας. Πρώ της διαδικασίας του εσωτερικού διαγωνισμού Α/02/95 ,


text:
20150731050616812015/C 270/192392015CJC27020150817EL01ELINFO_JUDICIAL20150522151622Υπόθεση C-239/15 P: Αναίρεση που άσκησε στις 22 Μαΐου 2015 η RFA International, LP κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 17 Μαρτίου 2015 στην υπόθεση T-466/12, RFA International, LP κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 ---documentbreak--- C2702015EL1520120150522EL0019152162Αναίρεση που άσκησε στις 22 Μαΐου 2015 η RFA International, LP κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 17 Μαρτίου 2015 στην υπόθεση T-466/12, RFA International, LP κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-239/15 P)2015/C 270/19Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: RFA International, LP (εκπρόσωποι: B. Evtimov, δικηγόρος, καθηγητής D. O’Keeffe, Solicitor, E. Borovikov, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου·
 —
 να αποφανθεί αμετακλήτως επί των λόγων ακυρώσεως που προέβαλε η αναιρεσείουσα με την προσφυγή ακυρώσεως, εφόσον η διαφορά είναι ώριμη προς εκδίκαση, και να ακυρώσει εν μέρει τις πρωτοδίκως προσβαλλόμενες αποφάσεις·
 —
 επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για να την επανεξετάσει·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι, με την απόφασή του, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το δίκαιο της Ένωσης κατά την εκτίμηση των λόγων ακυρώσεως της προσφεύγουσας για τους εξής λόγους:
 —
 το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κατά τη νομική του εκτίμηση της θέσεως που έλαβε η Επιτροπή επί της σημασίας της υπάρξεως ενιαίας οικονομικής οντότητας (τμήμα πωλήσεων του παραγωγού-εξαγωγέα ενταγμένο στην εσωτερική του οργάνωση, το οποίο βρίσκεται εκτός της χώρας εξαγωγής), για τους σκοπούς της εφαρμογής του άρθρου 2, παράγραφος 9, το κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 (
 1
 ) του Συμβουλίου (στο εξής: βασικός κανονισμός αντιντάμπινγκ), και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο παραλείποντας να αποφανθεί επί των επιχειρημάτων της αναιρεσείουσας τα οποία βασίζονται στη νομολογία Interpipe και Nikopolsky, θίγοντας συνεπώς το δικαίωμα ένδικης προσφυγής της αναιρεσείουσας·
 —
 το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε, επίσης, σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εκτίμηση της πρωτοδίκως εξετασθείσας νομολογίας, μεταθέτοντας το βάρος της αποδείξεως σχετικά με το ποσό της προσαρμογής που πραγματοποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ στον ενδιαφερόμενο που διατείνεται ότι το ποσό προσαρμογής, είναι υπερβολικό λόγω της αποδειχθείσας υπάρξεως ενιαίας οικονομικής οντότητας·
 —
 το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, αποφαινόμενο ότι η ύπαρξη ενιαίας οικονομικής οντότητας δεν αμφισβητήθηκε με τις προσβαλλόμενες αποφάσεις και ενώπιόν του και στηρίζοντας την απόφασή του στην παραδοχή ότι η απόρριψη από την Επιτροπή της υπάρξεως ενιαίας οικονομικής οντότητας δεν περιεχόταν στις προσβαλλόμενες αποφάσεις. Το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να εκτιμήσει ότι η Επιτροπή είχε προβεί σε τέτοιου είδους απόρριψη κατά την παράλληλη έρευνα ενδιάμεσης επανεξετάσεως, που διεξήχθη δυνάμει του άρθρου 11, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ σε σχέση με τις ίδιες εισαγωγές και κάλυπτε την ίδια περίοδο έρευνας.
 (
 1
 ) Κανονισμός (EΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ης Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (κωδικοποιημένη έκδοση) (ΕΕ L 343, σ. 51).


text:
 9.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/34
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Νοεμβρίου 2016 — Trivisio Prototyping κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-184/15) (1)
 ((Xρηματοδοτική συνδρομή - Έκτο πρόγραμμα-πλαίσιο δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης - Συμβάσεις αφορώσες τα σχέδια ULTRA, CINeSPACE και IMPROVE - Μερικός αναχαρακτηρισμός του ενδίκου βοηθήματος - Απόφαση που αποτελεί εκτελεστό τίτλο - Άρθρο 299 ΣΛΕΕ - Ρήτρα διαιτησίας - Επιλέξιμες δαπάνες - Επιστροφή των καταβληθέντων ποσών))
 (2017/C 006/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Trivisio Prototyping GmbH (Trier, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Bartosch και A. Böhlke, στη συνέχεια A. Böhlke, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Delaude και F. Moro, επικουρούμενοι από τους R. van der Hout και S. Blazek, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτηση βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ με σκοπό την ακύρωση της αποφάσεως C(2015) 633 τελικό της Επιτροπής, της 2ας Φεβρουαρίου 2015, περί της επιστροφής συνολικού ποσού 385 112,19 ευρώ, νομιμοτόκως, και, αφετέρου, αίτηση βάσει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ με σκοπό τη διαπίστωση ότι δεν υφίσταται η αξίωση την οποία η Επιτροπή προβάλλει ότι έχει κατά της Trivisio Prototyping.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή
 2)
 Η Trivisio Prototyping GmbH φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και εκείνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (1) EE C 262 της 10.8.2015.


text:
 18.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/32
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — Walton κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-594/16) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτοι υπάλληλοι - Επίδομα αποχωρήσεως - Αναθεώρηση του υπολογισμού - Δεδικασμένο - Προσφυγή εν μέρει απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως νόμω αβάσιμη))
 (2017/C 121/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Robert Walton (Οξφόρδη, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: F. Moyse, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. C. Simon και F. Simonetti)
 Αντικείμενο
 Αίτημα βάσει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ για την ακύρωση της κοινοποιηθείσας με το από 15 Μαρτίου 2016 έγγραφο της Επιτροπής αποφάσεως της αρμόδιας για τη σύναψη συμβάσεων προσλήψεως αρχής περί απορρίψεως ως απαράδεκτης της αιτήσεως του προσφεύγοντος με την οποία ζητείτο η αναθεώρηση του υπολογισμού του επιδόματος αποχωρήσεως λόγω της παραιτήσεώς του.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Robert Walton στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 251 της 11.7.2016 (υπόθεση η οποία καταχωρίστηκε αρχικώς στο πρωτόκολλο του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον αριθμό F-24/16 και μεταφέρθηκε στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης την 1.9.2016).


text:
 1.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 292/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 25ης Ιουνίου 2014 — Nexans SA, Nexans France κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-37/13 P) (1)
 ((Αίτηση αναίρεσης - Ανταγωνισμός - Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 - Διοικητική διαδικασία - Επιτόπιος έλεγχος - Απόφαση διατάσσουσα τη διενέργεια ελέγχου - Υποχρέωση αιτιολόγησης - Αρκούντως σοβαρές ενδείξεις - Γεωγραφική αγορά))
 2014/C 292/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Nexans SA, Nexans France (εκπρόσωποι: M. Powell, solicitor, J.-P. Tran-Thiet, avocat, G. Forwood, barrister, A. Rogers, solicitor)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Sauer, J. Bourke και N. von Lingen)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.
 2)
 Καταδικάζει τη Nexans SA και τη Nexans France SAS στα δικαστικά έξοδα της κατ’ αναίρεση δίκης.
 (1) ΕΕ C 101 της 6.4.2013.


text:
30. 12. 95 ΕL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 351 /9
 επιφύλαξη ενδεχομένης παρεκκλίσεως δυνάμει του άρ α) Περιλαμβάνεται στο ειδικό περιεχόμενο του δικαιώματος
 θρου 378 της πράξεως προσχωρήσεως ( 3) ή οποιασδήποτε επί του σήματος η εξουσία που αντλεί από το εθνικό του
 άλλης κοινοτικής πράξεως. δίκαιο o δικαιούχος του σήματος ως προς τα οινοπνευ
 ματώδη ποτά που παρασκευάζει να απαγορεύει σε τρίτον
 (') Τέλη εμπορίας γαλακτοκομικών, που βαρύνουν τα γαλακτοκο να αφαιρεί και στη συνέχεια να επαναθέτει τις ετικέτες με
 μικά προϊόντα, εγχώριας καταγωγής ή εισαγόμενα, που προορί το σήμα του που έχει επιθέσει στις φιάλες και τις
 ζονται γι (t τη δημόσια κατανάλωση , εισπραττόμενα από τον συσκευασίες φιαλών , αφού έχει διαθέσει στο εμπόριο
 Iroma .
 εντός της Κοινότητας τα κατ ' αυτόν τον τρόπο συ
 (-) ΕΕ ειδ . έκδ . 09/001 , σ . 49 .
 (-') ΕΕ αριθ . L 302 της 15 . 11 . 1985 , σ. 23 .
 σκευασθέντα ποτά, ή να αντικαθιστά παρόμοιες ετικέτες ,
 χωρίς να θίγεται η αρχική κατάσταση του προϊόντος
 συνεπεία των πράξεων αυτών;
 β) Θα διέφερε εν προκειμένω η απάντηση —καθόσον
 πρόκειται για αντικατάσταση ετικετών με άλλες παρό
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 μοιες— αν το τρίτος παραλείπει τη φερόμενη στις αρχικές
 υπέβαλε το Supremo Tribunal Administrativo (2a Secção —
 Contencioso Tributário) με απόφαση της 19ης Οκτωβρίου ετικέτες ένδειξη «pure » ή/και το όνομα του εισαγωγέα και
 ενδεχομένως αντικαθιστά το όνομα αυτό με το όνομα
 1995 στην υπόθεση Fâbrica de Queijo ERU Portuguesa, Lda, άλλου προσώπου ;
 κατά Ministério Público και Fazenda Publica
 ( Υπόθεση C-348/95) γ) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα a ),
 ( 95/C 351 / 14 λαμβανομένου όμως υπόψη ότι o δικαιούχος του σήμα
 τος επωφελείται από την κατά το ερώτημα αυτό εξουσία
 Με απόφαση της 19ης Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη του να εμποδίζει τον τρίτο να αφαιρεί τις ενδείξεις
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναγνωρίσεως που έχει επιθέσει o δικαιούχος του σήμα
 στις 13 Νοεμβρίου 1995 , το Supremo Tribunal Administrativo τος πάνω ή κάτω από τις ετικέτες και οι οποίες παρείχαν
 (2a Secção — Contencioso Tributário ), στο πλαίσιο της στον δικαιούχο του σήματος τη δυνατότητα να διαπι
 διαφοράς μεταξύ- Fâbrica de Queijo ERU Portuguesa , Ld\ στώνει κενά στο σύστημα με το οποίο έχει οργανώσει τις
 αφενός και Ministério Público και Fazenda Publica αφετέρου , πωλήσεις του και κατ " αυτόν τον τρόπο να αντιμετωπίζει
 που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την την παράλληλη εμπορία των προϊόντων του , πρέπει η
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημά κατ ' αυτόν τον τρόπο χρήση του δικαιώματος επί του
 των : σήματος να θεωρηθεί ότι. αποτελεί «συγκεκαλυμμένο
 περιθορισμό στο εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών» που
 1 . Λαμβάνοντας υπόψη τα πραγματικά περιστατικά που αποσκοπεί στην τεχνητή κατανομή των αγορών ;
 κρίνονται με την παρούσα απόφαση ως αποδεδειγμένα
 και τις εφαρμοστέες κοινοτικές διατάξεις, εμπίπτει το δ) Κατά πόσο θα διέφερε η απάντηση στο ερώτημα γ) αν o
 επίδικο εμπόρευμα (τυρί ) (') στη δασμολογική διάκριση δικαιούχος του σήματος έχει επιθέσει αυτές τις ενδείξεις
 0406 90 1 1 της ονοματολογίας του Κοινού Δασμολο αναγνωρίσεως βάσει προβλεπόμενης από τον νόμο υπο
 γίου ( 2 ): χρεώσεως ή και χωρίς να υπέχει σχετική υποχρέωση ,
 ώστε να είναι δυνατή η « productrecall » ( απόσυρση
 2 . Σε περίπτωση αποφατικής απαντήσεως , σε ποια δασμο προϊόντος ) ή/και να περιορίζει αυτός την ευθύνη που
 λογική διάκριση αντιστοιχεί ; υπέχει ως προς το προϊόν ή/και να αντιτάσσεται σε
 απομιμήσεις ή αποκλειστικά για να αντιμετωπίσει την
 (') Τυρί με τα χαρακτηριστικά που περιγράφονται στην υποσημεί παράλληλη εμπορία ;
 ωση 2 της ανακοινώσεως για την υπόθεση C- 1 64/95 , που δημο
 σιεύτηκε στην ΕΕ αριθ . C 189 της 22. 7 . 1995 , o. 12.
 O ΕΕ αριθ. E 345 της 31 . 12 . 1994. "
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου που
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που ασκήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1995
 υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden με απόφαση της ( Υπόθεση C-350/95 )
 3ης Νοεμβρίου 1995 στην υπόθεση Frits Loendersloot και ( 95/C 351 / 16 )
 George Ballantine & Son Ltd κ.λπ.
 (Υπόθεση C-349/95 ) H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπού
 (95/C 351 / 15 ) μενη από τον Δημήτριο Γκουλούση , νομικό σύμβουλο , με
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz,
 Με απόφαση της 3ης Νοέμβριου 1995 , η οποία περιήλθε στη μέλος της Νομικής Υπηρεσίας , Centre Wagner, Kirchberg,
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε στις 10 Νοεμβρίου 1995 ενώπιον του Δικαστηρίου
 στις 13 Νοεμβρίου 1995 . το Hoge Raad der Nederlanden , στο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Μεγάλου
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Frits Loendersloot και George Δουκάτου του Λουξεμβούργου .
 Ballantine & Son Ltd , που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί απο το
 εξής ερωτημάτων: Δικαστήριο :


text:
8 . 3 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 74/13
 Kainuun Likkenne Oy και Oy Pohjolan Liikenne Ab, Hel 2. Έχουν οι λέξεις «(. . .) που οφείλεται νομίμως (. . .)» του
 sinki, η οποία εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο άρθρου 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτη αριθ . 1697/79 του Συμβουλίου την έννοια ότι,
 μάτων:
 — για το αν υφίσταται ποσό που οφείλεται νομίμως,
 1 . Έχει o κανονισμός περί υποχρεώσεως παροχής υπηρε έχουν σημασία οι πραγματικές και νομικές περιστά
 σιών [κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 ( Ο ], όπως τροπο σεις που υφίστανται κατά το χρονικό σημείο κατά το
 ποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1893/91 (2), οποίο οι αρμόδιες αρχές παραλαμβάνουν διασάφηση
 ιδίως δε το άρθρο 4 σε συνδυασμό με το άρθρο 1 περιέχουσα εσφαλμένη δασμολογική κλάση ;
 παράγραφος 3 , την έννοια ότι παρέχει στις επιχειρήσεις
 συγκοινωνιών τη δυνατότητα να απαλλάσσονται από ή οτι,
 οποιοδήποτε μέρος της υποχρεώσεως παροχής υπηρε — ως προς το αν υφίσταται ποσό που οφείλεται νομίμως,
 σιών, ανεξαρτήτως του μεγέθους του , όπως είναι για έχουν σημασία οι πραγματικές και νομικές περιστά
 παράδειγμα ένα συγκεκριμένο τμήμα μιας συγκοινωνια σεις που υφίστανται κατά το χρονικό σημείο κατά το
 κής γραμμής; οποίο οι αρμόδιες αρχές διαπιστώνουν ότι υπάρχει
 διασάφηση περιέχουσα εσφαλμένη δασμολογική κλά
 2. Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι ανεπιφύλακτα ή ση ;
 υπό προϋποθέσεις καταφατική, οπότε το παρόν δικαστή
 ριο ενδεχομένως θα αναπέμψει την υπόθεση στο lääninh 3. A) Ποιες είναι οι έννομες συνέπειες αποφάσεως της
 allitus (περιφερειακή διοίκηση ) προς επανεξέτασή της, Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκδοθείσας αφού αποφάν
 για την οριστική λύση της διαφοράς πρέπει να υποβληθεί θηκε συναφώς η επιτροπή τελωνειακού κώδικα, που
 το ερώτημα αν από το παρεχόμενο στις επιχειρήσεις απευθύνεται σε κράτος μέλος συνεπεία του ότι το
 συγκοινωνιών από τον κανονισμό περί υποχρεώσεως κράτος μέλος ζήτησε από την επιτροπή τελωνειακού
 παροχής υπηρεσιών δικαίωμα να απαλλάσσονται μερι κώδικα να εκδώσει απόφαση επί του ζητήματος κατά
 κώς από την υποχρέωση να παρέχουν τις οκείες υπηρεσίες πόσο, υπό συγκεκριμένες περιστάσεις, δικαιολογεί
 προκύπτει επίσης ότι η βάσει της εθνικής νομοθεσίας ται η χορήγηση διαγραφής εισαγωγικών δασμών και
 εξουσία των αρμοδιών αρχών να ανακαλούν άδεια εκμε με την οποία η Επιτροπή και η επιτροπή τελωνειακού
 ταλλεύσεως δικτύου συγκοινωνιών, με σκοπό την πρό κώδικα ορίζουν ότι δεν δικαιολογείται η χορήγηση
 σφορη αναδιοργάνωση των συγκοινωνιών, περιορίζεται ή διαγραφής εισαγωγικών δασμών που αφορούσε η
 ότι η άσκησή της εμποδίζεται όταν υφίσταται ανάγκη αίτηση του κράτους μέλους προς την επιτροπή τελω
 αναδιοργανώσεως που προκύπτει από τη μερική διακοπή νειακού κώδικα;
 της παροχής των σχετικών υπηρεσιών.
 B) Συνάδει προς τις έννομες συνέπειες, που θα εκτίθε
 (M ΕΕ ειδ . έκδ. 07/001 , σ. 100. νται στην απάντηση επί του ερωτήματος 3 A, το να
 (2) ΕΕ αριθ . L 169 της 29 . 6 . 1991 , σ. 1 . κρίνει δικαστήριο του οικείου κράτους μέλους ότι δεν
 υφίστατο το απαραίτητο νομικό έρεισμα για την εκ
 των υστέρων είσπραξη εισαγωγικών δασμών;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που Γ) ΕΕ ειδ. έκδ. 02/007, σ. 254.
 υπέβαλε το Højesterets Anke- og kaeremålsudvalg, με
 απόφαση της 20ης Δεκεμβρίου 1996, στην υπόθεση
 Skatteministeriet κατά Sportgoods A/S
 (Υπόθεση C-413/96) Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 (97/C 74/25) υπέβαλε, με απόφαση της 20ής Δεκεμβρίου 1996, o
 Immigration Adjudicator στο πλαίσιο της υποθέσεως
 Με απόφαση της 20ής Δεκεμβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη Nour Eddline El-Yassini κατά Secretary of State for the
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Home Department
 στις 27 Δεκεμβρίου 1996, το H0jesteret, στο πλαίσιο της
 διαφοράς μεταξύ Skatteministeriet και Sportgoods A/S, που (Υπόθεση C-416/96)
 εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση (97/C 74/26)
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Με απόφαση της 20ής Δεκεμβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 1 . Έχει το άρθρο 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αριθ . 1697/79 του Συμβουλίου (') περί της «εκ των υστέ στις 31 Δεκεμβρίου 1996, o Immigration Adjudicator ζήτησε ,
 ρων» εισπράξεως εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών στο πλαίσιο της υποθέσεως Nour Eddline El-Yassini κατά
 που δεν κατέστησαν απαιτητοί από τον φορολογούμενο Secretary of State for the Home Department, από το Δικα
 για εμπορεύματα που διασαφηνίστηκαν σε τελωνειακό στήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 καθεστώς συνεπαγόμενο την υποχρέωση καταβολής ερωτημάτων:
 τέτοιων δασμών, την έννοια ότι η δυνατότητα της εκ των
 υστέρων εισπράξεως αφορά αποκλειστικώς περιπτώσεις 1 . Στην περίπτωση μαροκινού υπηκόου , o οποίος νομίμως
 κατά τις οποίες έχει προκύψει διαφορά από απόψεως διαμένει σε κράτος μέλος και νομίμως απασχολείται σ'
 ποσού , όχι όμως και εσφαλμένες δηλώσεις περί δασμολο αυτό, περιλαμβάνει η έκφραση «όροι εργασίας» του
 γικής κλάσεως οι οποίες δεν έχουν σημασία από απόψεως άρθρου 40 της συμφωνίας συνεργασίας ΕΟΚ-Μαρόκου
 ποσού ; τη διασφάλιση μιας τέτοιας απασχολήσεως καθ ' όλη τη
 ---pagebreak--- Αριθ. C 74/14 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8 . 3 . 97
 διάρκεια της, οπως έχει ελευθέρως οριστεί μεταξύ του σύμφωνα με το άρθρο 19 παραγραφος 2 του Bundessozial
 εργοδότη και του απασχολουμένου (π.χ. διάρκεια απα hilfegesetz);
 σχολήσεως) και τα πλεονεκτήματα που απορρέουν από
 μια τέτοια διασφάλιση , όπως σταδιοδρομία παρέχουσα
 δυνατότητες προαγωγής, επαγγελματικής εκπαιδεύσεως
 και αμοιβής, καθώς και σύνταξη γήρατος ανάλογη προς
 το χρόνο απασχολήσεως του αιτούντος, εφαρμοζομένης
 mutatis mutandis της συλλογιστικής του Δικαστηρίου Αίτηση του Court of Appeal, Criminal Division, προς to
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις υποθέσεις, inter alia, Δικαστήριο για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, που
 C-272/92 Spotti κατά Freistaat Bayern [1994] 3 CMLR 29, υποβλήθηκε με διάταξη του αιτούντος δικαστηρίου εκδο
 Συλλογή 1993, σ. 1-5185 και 225/85, Επιτροπή κατά Ιταλίας θείσα στις 24 Δεκεμβρίου 1996, στην υπόθεση Regina κατά
 [Συλλογή 1987] σ. 2625 ; John Charles Goodwin και Edward Thomas Unstead
 (Υπόθεση C-3/97)
 2 . Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώ
 τημα, συνιστά, ενόψει τέτοιων «όρων εργασίας», δυσμενή (97/C 74/28)
 διάκριση λόγω ιθαγενείας το γεγονός ότι η διάρκεια της
 απασχολήσεως του αιτούντος υπόκειται σ' ένα de facto Με διαταξη της 24ης Δεκεμβρίου 1996 , η οποία περιήλθε στη
 χρονικό όριο λόγω της εφαρμογής της σχετικής με την Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 9 Ιανουαρίου 1997 , το
 εργασία αλλοδαπών νομοθεσίας του Ηνωμένου Βασιλεί Court of Appeal, Criminal Division, ζητεί από το Δικαστήριο,
 ου και, όσον αφορά την υπό κρίση υπόθεση, τερματίζεται στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτού
 με την απόφαση του καθού να μην παρατείνει την ισχύ της ντος δικαστηρίου μεταξύ Regina κατά John Charles Goodwin
 άδειας παραμονής του αιτούντος στο Ηνωμένο Βασίλειο, και Edward Thomas Unstead, την έκδοση προδικαστικής
 και τούτο λαμβανομένου υπόψη ότι o καθού δεν θα αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 μπορούσε να επιβάλει ένα τέτοιο de facto χρονικό όριο
 ή/και αναγκαστικό τερματισμό της απασχολήσεως στους
 δικούς του υπηκόους; Εμπίπτει η παράδοση παραποιημένων προϊόντων αρωματο
 ποιίας στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 77/338/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των
 3 . Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα ανωτέρω νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους
 ερωτήματα 1 και 2, επιβάλλει το άρθρο 40 της συμφωνίας κύκλου εργασιών (έκτη οδηγία) (');
 συνεργασίας μεταξύ ΕΟΚ-Μαρόκου σε κράτος μέλος τη
 χορήγηση σε μαροκινό εργαζόμενο άδειας παραμονής (') ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 , σ. 49 .
 καθ' όλη τη διάρκεια της νόμιμης απασχολήσεώς του ;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε,
 υπέβαλε το Verwaltungsgericht der Freien Hansestadt Bre με απόφαση της 18ης Δεκεμβρίου 1996, το Raad van State
 men, με διάταξη της 9ης Δεκεμβρίου 1996, στην υπόθεση του Βελγίου στα πλαίσια της εκκρεμούς ενώπιον του
 Mehmet Birden κατά Stadtgemeinde Bremen διαφοράς μεταξύ NV Ballast Nedam Groep και Βελγικού
 (Υπόθεση C-l/97)
 Δημοσίου
 (Υπόθεση C-5/97)
 (97/C 74/27)
 (97/C 74/29)
 Με διάταξη της 9ης Δεκεμβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Με απόφαση της 18ης Δεκεμβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 στις 6 Ιανουαρίου 1997 , το Verwaltungsgericht der Freien Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 13 Ιανουαρίου 1997, το
 Hansestadt Bremen , στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Meh Raad van State του Βελγίου υπέβαλε στο Δικαστήριο των
 met Birden κατά Stadtgemeinde Bremen, που εκκρεμεί Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στα πλαίσια της εκκρεμούς ενώ
 ενώπιον του , ζήτησε από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών πιον του αιτούντος δικαστηρίου διαφοράς μεταξύ NV Ballast
 Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του Nedam Groep και Βελγικού Δημοσίου , το ακόλουθο προδι
 εξής ερωτήματος: καστικό ερώτημα:
 Ανήκει τούρκος εργαζόμενος στη νόμιμη αγορά εργασίας Πρέπει η λέξη «επιτρέπουν» στη φράση «. . . να λαμβάνονται
 κράτους μέλους κατά την έννοια του άρθρου 6 παράγραφος 1 υπόψη . . .» του διατακτικού της αποφάσεως της 14ης Απρι
 της αποφάσεως αριθ . 1 /80 του συμβουλίου σύνδεσης ΕΟΚ- λίου 1994 στην υπόθεση C-389/92 (') να νοηθεί ως «επιβάλ
 Τουρκίας περί προωθήσεως της συνδέσεως, όταν αυτός ασκεί λουν»;
 δραστηριότητα με υποχρεωτική ασφάλιση , η οποία ιδιαίτερα
 προωθείται από το εν λόγω κράτος μέλος με δημόσιους Αν η λέξη «επιτρέπουν» στην προαναφερθείσα φράση δεν
 πόρους, μέσω της οποίας αυτός μπορεί να επιτύχει την πρώτη πρέπει να νοηθεί ως «επιβάλλουν», συνεπάγεται αυτό ότι το
 ή την εκ νέου είσοδο του στην εργατική ζωή , και στην οποία, οικείο κράτος μέλος διαθέτει εν προκειμένω διακριτική
 λόγω του εθνικού σκοπού προωθήσεως, έχει πρόσβαση εξουσία, ακόμη και όταν πληρούται η τεθείσα από το
 περιορισμένος μόνον αριθμός προσώπων (εν προκειμένω: Δικαστήριο προϋπόθεση ;


text:
 31.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/54
 Προσφυγή της 27ης Μαΐου 2010 — Rapone κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-36/10)
 ()
 2010/C 209/85
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Chiara Rapone (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωπος: A. Rapone, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως με την οποία η EPSO αρνήθηκε να καταχωρίσει την αίτηση συμμετοχής της προσφεύγουσας στον γενικό διαγωνισμό EPSO/AD/177/10-LAW.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση με την οποία δεν έγινε δεκτή η καταχώριση της νέας αιτήσεως συμμετοχής της προσφεύγουσας στον γενικό διαγωνισμό EPSO/AD/177/10-LAW, diniego confermato dalla comunicazione EPSO της 12ης Απριλίου 2010
 —
 να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 8ης Μαΐου 2013 [αίτηση του Cour constitutionnelle (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Eric Libert, Christian Van Eycken, Max Bleeckx, Syndicat national des propriétaires et copropriétaires (ASBL), Olivier de Clippele κατά Gouvernement flamand (C-197/11), All Projects & Developments NV κ.λπ. κατά Vlaamse Regering (C-203/11)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-197/11 και C-203/11) (1)
 (Θεμελιώδεις ελευθερίες - Περιορισμός - Δικαιολόγηση - Κρατικές ενισχύσεις - Έννοια του όρου «σύμβαση δημοσίων έργων» - Οικόπεδα και κτίρια ευρισκόμενα εντός ορισμένων δήμων - Ρύθμιση θεσπισθείσα από περιφέρεια η οποία θέτει ως προϋπόθεση της μεταβιβάσεως των ως άνω την ύπαρξη «επαρκούς συνδέσμου» μεταξύ του υποψήφιου αγοραστή ή μισθωτή και του καταλαμβανόμενου από τη ρύθμιση δήμου - Επιβάρυνση κοινωνικού σκοπού επιβαλλόμενη στους εργολάβους και στους κυρίους του έργου - Φορολογικά κίνητρα και μηχανισμοί επιδοτήσεως)
 2013/C 225/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική και η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour constitutionnelle
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 (Υπόθεση C-197/11)
 Eric Libert, Christian Van Eycken, Max Bleeckx, Syndicat national des propriétaires et copropriétaires (ASBL), Olivier de Clippele
 κατά
 Gouvernement flamand
 παρισταμένων των: Collège de la Commission communautaire française, Gouvernement de la Communauté française, Conseil des ministres
 (Υπόθεση C-203/11)
 All Projects & Developments NV κ.λπ.
 κατά
 Vlaamse Regering
 παρισταμένων των: College van de Franse Gemeenschapscommissie, Franse Gemeenschapsregering, Ministerraad, Immo Vilvo NV, PSR Brownfield Developers NV
 Αντικείμενο
 (Υπόθεση C-197/11)
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Cour constitutionnelle — Ερμηνεία των άρθρων 21, 45, 49, 56 και 63 ΣΛΕΕ, καθώς και των άρθρων 22 και 24 της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ L 158, σ. 77) — Συμβατό με τις εν λόγω διατάξεις ρυθμίσεως περιφέρειας η οποία εξαρτά τη μεταβίβαση ακινήτων (οικοπέδων και κτιρίων) ευρισκομένων εντός ορισμένων δήμων από την ύπαρξη επαρκούς συνδέσμου μεταξύ του υποψήφιου αγοραστή ή μισθωτή και του καταλαμβανόμενου από τη ρύθμιση δήμου — Προσβολή του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας και ελεύθερης διαμονής εντός των κρατών μελών — Σκοπός γενικού συμφέροντος — Αρχή της αναλογικότητας
 (Υπόθεση C-203/11)
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Grondwettelijk Hof — Ερμηνεία των άρθρων 21, 45, 49, 56, 63, 107 και 108 ΣΛΕΕ, καθώς και του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ — Ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 114), των άρθρων 22 και 24 της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ L 158, σ. 77) και των άρθρων 2, παράγραφος 2, στοιχεία α' και ι', 4, σημείο 6, και 9, 14 και 15 της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά (ΕΕ L 376, σ. 36) — Ενισχύσεις χορηγούμενες από τα κράτη — Ρύθμιση περιφέρειας περί πολιτικής στον τομέα της έγγειας ιδιοκτησίας και των ακινήτων — Εργατικές κατοικίες — Συμβάσεις δημοσίων έργων — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Περιορισμοί
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 21 ΣΛΕΕ, 45 ΣΛΕΕ, 49 ΣΛΕΕ, 56 ΣΛΕΕ και 63 ΣΛΕΕ, καθώς και τα άρθρα 22 και 24 της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ, απαγορεύουν ρύθμιση όπως η προβλεπόμενη στο πέμπτο βιβλίο του διατάγματος της Περιφέρειας Φλάνδρας, της 27ης Μαρτίου 2009, περί πολιτικής στον τομέα της έγγειας ιδιοκτησίας και των ακινήτων, βάσει της οποίας η μεταβίβαση ακινήτων ευρισκομένων σε καθορισμένους από τη Vlaamse Regering δήμους προϋποθέτει τη διακρίβωση, από τοπική επιτροπή εκτιμήσεως, της υπάρξεως «επαρκούς συνδέσμου» μεταξύ του υποψήφιου αγοραστή ή μισθωτή και των δήμων αυτών.
 2)
 Το άρθρο 63 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει ρύθμιση όπως αυτή του τετάρτου βιβλίου του εν λόγω διατάγματος της Περιφέρειας Φλάνδρας, βάσει της οποίας επιβάλλεται σε ορισμένες επιχειρήσεις «επιβάρυνση κοινωνικού σκοπού», κατά τη χορήγηση σ’ αυτές αδείας δόμησης ή αδείας κατατμήσεως σε οικοδομήσιμα οικόπεδα, εφόσον το αιτούν δικαστήριο διαπιστώσει ότι η ρύθμιση αυτή είναι αναγκαία και κατάλληλη για την επίτευξη του επιδιωκομένου σκοπού της διασφαλίσεως επαρκούς προσφοράς κατοικιών στους έχοντες χαμηλά εισοδήματα και σε άλλες ασθενείς από κοινωνική και οικονομική άποψη κατηγορίες του τοπικού πληθυσμού.
 3)
 Τα φορολογικά κίνητρα και οι μηχανισμοί επιδοτήσεως που προβλέπει το ίδιο αυτό διάταγμα της Περιφέρειας Φλάνδρας μπορούν να χαρακτηρισθούν ως κρατικές ενισχύσεις, κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να εκτιμήσει αν πληρούνται οι προϋποθέσεις περί του αν υφίσταται κρατική ενίσχυση και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, προκειμένου περί των μέτρων τα οποία προβλέπει το τέταρτο βιβλίο του διατάγματος αυτού προς αντιστάθμιση της επιβαρύνσεως κοινωνικού σκοπού που υπέχουν οι εργολάβοι και οι κύριοι του έργου, να διακριβώσει αν η απόφαση 2005/842/ΕΚ της Επιτροπής, της 28ης Νοεμβρίου 2005, για την εφαρμογή του άρθρου 86, παράγραφος 2, [ΕΚ] στις κρατικές ενισχύσεις υπό μορφή αντιστάθμισης για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας που χορηγούνται σε ορισμένες επιχειρήσεις επιφορτισμένες με τη διαχείριση υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος, έχει, εντούτοις, εφαρμογή στην περίπτωση των μέτρων αυτών.
 4)
 Η κατασκευή εργατικών κατοικιών που πρέπει εν συνεχεία να πωληθούν, σε τιμές υποκείμενες σε ανώτατο επιτρεπόμενο όριο, σε δημόσιο οργανισμό εργατικής κατοικίας ή κατόπιν υποκαταστάσεως του παρέχοντος υπηρεσίες που κατασκεύασε τις προς πώληση κατοικίες από τον οργανισμό αυτό, εμπίπτει στην έννοια της «δημόσιας συμβάσεως έργων», κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 596/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 2009, εφόσον πληρούνται τα κριτήρια που προβλέπει η διάταξη αυτή, στοιχείο του οποίου η διακρίβωση απόκειται στο αιτούν δικαστήριο.
 (1) ΕΕ C 211 της 16.07.2011.
 ΕΕ C 219 της 23.07.2011.


text:
 26.5.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 117/17
 Προσφυγή της 15ης Μαρτίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-150/07)
 (2007/C 117/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Wilms και M. Afonso)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, αρνούμενη να καταβάλει στην Επιτροπή τόκους υπερημερίας για την καθυστερημένη πληρωμή των ιδίων πόρων στο πλαίσιο του συστήματος ΑΤΑ και μη μεταβάλλοντας την εθνική της πρακτική όσον αφορά τη λογιστική καταχώριση των ιδίων πόρων στο πλαίσιο του προαναφερθέντος συστήματος, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2, 6, παράγραφος 2, και 9, 10 και 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1552/89 (1)·
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Στις 21 Φεβρουαρίου 1992, ημερομηνία της ανεπίσημης βεβαιώσεως των ποσών των επίδικων τελωνειακών οφειλών, τα ποσά αυτά δεν είχαν αμφισβητηθεί επισήμως ούτε από τους οφειλέτες ούτε από τον εγγυοδοτικό οργανισμό, η δε πληρωμή τους καλυπτόταν από εγγυήσεις κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, της Συμβάσεως ATA. Κατά συνέπεια, πληρούνταν οι προϋποθέσεις για την καταχώριση των βεβαιωθεισών απαιτήσεων στη «λογιστική A».
 Τα επίδικα ποσά έπρεπε να καταχωριστούν στη λογιστική A και να καταλογιστούν στον κοινοτικό προϋπολογισμό εντός της προθεσμίας που τάσσει ο κανονισμός 1552/89. Στο μέτρο που οι πορτογαλικές αρχές καταχώρισαν με καθυστέρηση τα εν λόγω ποσά στον λογαριασμό που προβλέπει το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 1552/89, οφείλονται τόκοι υπερημερίας υπολογιζόμενοι βάσει του άρθρου 11 του κανονισμού αυτού και, μετά τις 31 Μαΐου 2000, βάσει του άρθρου 11 του κανονισμού 1150/2000 (2). Εξάλλου, οι πορτογαλικές αρχές έπρεπε να προσαρμόσουν την εθνική τους πρακτική στην κοινοτική νομοθεσία για την αντιμετώπιση παρόμοιας περιπτώσεως στο πλαίσιο της Συμβάσεως ATA.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1552/89 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1989, για την εφαρμογή της απόφασης 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων (ΕΕ L 155, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2000, για την εφαρμογή της απόφασης 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων (ΕΕ L 130, σ. 1).


text:
21.11.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 358/7
 eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm engäy eqxsg- Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot
 lósxm: tpeäbake so Dioijgsijoä Pqxsodijeiäo Peiqaió (seäsaqso
 sqilekeäy slgäla), le apoäuarg sgy 29gy Laðot 1998, rsgm
 1) Epibókei so óqhqo 3 sgy odgciäay 84/5/EOJ sot Rtlbot- tpoäherg Henkel Hellas ABEE jasó Ekkgmijotä Dgloriäot
 kiäot (1) ma jaktäpsei g tpovqexsijgä aruókirg cia sgm
 arsijgä ethtämg pot apoqqeäei apoä sgm vqgärg jai (Tpoäherg C-350/98)
 jtjkouoqiäa atsojimgäsxm ovglósxm jai siy bkóbey pot (98/C 358/15)
 pqojakotämsai rsa leäkg sgy oijocemeiäay sot aruakirheä-
 msoy gä sot odgcotä sot ovgälasoy, ajoäla jai oäsam atsó
 sa leäkg oijocemeiäay lesaueäqomsai dxqeóm jai oäsam
 tuiärsasai loämom amsijeilemijgä arsijgä ethtämg, vxqiäy ma Le apoäuarg sgy 29gy Laðot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 tpóqvei tpaisioäsgsa, gä lpoqeiä eäma jqósoy leäkoy ma cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 apojkeiäei re seäsoiey peqipsxäreiy sg voqgäcgrg opoiardgä- rsiy 24 Repselbqiäot 1998, so Dioijgsijoä Pqxsodijeiäo Pei-
 pose apofglixärexy; qaió (seäsaqso sqilekeäy slgäla), rso pkaiärio sgy diauoqóy
 lesantä, Henkel Hellas ABEE, jai Ekkgmijotä Dgloriäot, pot
 2) Euaqloäfomsai sa jasxäsasa oäqia oärom auoqó so arua- ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg
 kirheäm poroä pot eävotm jahoqirheiä le sgm paqócqauo 2 pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm engäy eqxsglósxm:
 sot óqhqot 1 sgy em koäcx odgciäay 84/5/EOJ jai re
 jasarsóreiy oäpot tuiärsasai amsijeilemijgä arsijgä
 ethtämg, vxqiäy ma tpóqvei tpaisioäsgsa, gä lpoqeiä eäma 1. Eam o epibakkoälemoy apoä sgm Ekkgmijgä Pokiseiäa,
 jqósoy leäkoy ma herlohesgärei tpoä sgm eämmoia oäsi, oäsam rtäluxma le so óqhqo 42 paqócqauoy 6 sot moälot 2065/
 dem tuiärsasai tpaisioäsgsa sot odgcotä sot ovgälasoy 1992, uoäqoy eiämai satsoärgloy le som, apoä so óqhqo 4
 apoä so opoiäo pqojkgähgje so astävgla, sa amxäsasa oäqia sgy odgciäay 66/335/EOJ (1) sgy 17.7.1969, oäpxy lesace-
 sgy apofglixärexy pot pqeäpei ma jasabkgheiä ha eiämai merseäqxy sqopopoigähgje, pqobkepoälemo uoäqo eiruoqóy,
 lijqoäseqa atsxäm sxm jasxsósxm oqiäxm; emoäwei jai sot oäsi sgm 1.7.1984 dem tpgäqve seäsoioy uoäqoy
 eiruoqóy rsgm Ekkóda; jai
 3) Oueiäkei eäma ehmijoä dijarsgäqio ma eqlgmetärei so erxse-
 qijoä sot diäjaio jasó sqoäpo xärse ma jasarsgärei sotäso
 rtäluxmo pqoy siy diasóneiy liay odgciäay, jai sotäso eiäse 2) re jasauasijgä peqiäpsxrg, eóm episqeäpesai o rtmseke-
 re peqiäpsxrg eruakleämgy lesauoqóy rso erxseqijoä rsgäy sot uoäqot atsotä, emoäwei jai sxm dgloriomolijxäm
 diäjaio sgy em koäcx odgciäay eiäse re peqiäpsxrg diasg- idiaiseqosgäsxm sgy Ekkóday, ma tpeqbaiämei so apoä sgm
 qgärexy re irvtä tuirsaleämxm jamoämxm sot erxseqijotä amxseäqx joimosijgä odgciäa pororsoä sot 1 %.
 dijaiäot;
 4) Oueiäkei eäma ehmijoä dijarsgäqio ma pqónei jósi seäsoio, (1) G amauoqó rsgm odgciäa 66/335/EOJ sot Rtlbotkiäot eiämai
 eärsx jai oäsam g eqlgmeiäa atsgä eiämai amsiähesg pqoy sgm kamharleämg Ç pqoäjeisai cia sgm odgciäa 69/335/EOJ Ç EE Eid.
 eämmoia jai so peqievoälemo, oäpxy cemijxäy mootämsai, sxm Ejd. 09/001, r. 20.
 jamoämxm sot erxseqijotä sot dijaiäot gä, oäsam seäsoia
 eqlgmeiäa eiämai rtäluxmg pqoy siy pqoheäreiy sot ehmijotä
 moloheäsg o opoiäoy, oälxy, dem lpoäqere ma siy tkopoigärei
 rso jeiälemo sot moälot;
 5) Oueiäkei epipkeäom eäma ehmijoä dijarsgäqio ma pqobeiä re
 eqlgmeiäa rtäluxmg le siy diasóneiy sgy joimosijgäy odg- Aiäsgrg amaiqeärexy sxm Laboratoires pharmaceutiques
 ciäay ajoäla jai rso pkaiärio liay diauoqóy oäpot elpkeä- Bergaderm SA jai sot Jean-Jacques Goupil, pot arjgähgje
 jomsai loämom idixäsey; rsiy 24 Repselbqiäot 1998, jasó sgy apouórexy sgy
 6) Oueiäkei epipkeäom eäma ehmijoä dijarsgäqio ma pqobeiä re 16gy Iotkiäot 1998, sgm opoiäa eneädxre so Pqxsodijeiäo sxm
 eqlgmeiäa sot erxseqijotä sot dijaiäot rtäluxmg le siy Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsgm tpoäherg S-199/96 oäpot dió-
 diasóneiy sot óqhqot 1 sgy odgciäay 90/232/EOJ (2), dijoi gäsam sa Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm SA
 ajoäla jai re peqiäpsxrg astvgälasoy pot eävei rtlbeiä jai o Jean-Jacques Goupil, auemoäy, jai g Episqopgä sxm
 pqim sgm paqeäketrg sgy pqoherliäay pot eävei seheiä rso Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, aueseäqot
 oijeiäo jqósoy leäkoy cia sgm pqoraqlocgä sot erxseqijotä (Tpoäherg C-352/98 P)
 sot dijaiäot pqoy som em koäcx jamoäma;
 (98/C 358/16)
 7) Re peqiäpsxrg oäpot dem ha gäsam dtmasoä ma eqlgmetheiä
 so erxseqijoä diäjaio jasó sqoäpo xärse ma eiämai atsoä
 rtäluxmo pqoy siy diasóneiy liay odgciäay, tpovqexämei g Sa Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm SA jai o Jean-
 tpeqovgä sot joimosijotä dijaiäot eäma ehmijoä dijarsgäqio Jacques Goupil, ejpqorxpotälemoi apoä soty dijgcoäqoty
 ma apojkeiärei sgm euaqlocgä sxm jamoämxm erxseqijotä Paqiriotä Jean-Pierre Spitzer jai Yves-Marie Moray, órjg-
 dijaiäot sot pot eiämai artälbasoi le sgm odgciäa, jai ram emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 sotäso eärsx jai am pqoäjeisai cia lia diauoqó oäpot rsiy 24 Repselbqiäot 1998 amaiäqerg jasó sgy apouórexy sgy
 elpkeäjomsai loämom idixäsey; 16gy Iotkiäot 1998, sgm opoiäa eneädxre so Pqxsodijeiäo sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (sqiäso slgäla) rsgm tpoäherg S-199/
 (1) EE L 8 sgy 11.1.1984, r. 17. 96, rsgm opoiäa diódijoi gäsam sa Laboratoires pharmaceuti-
 (2) EE L 129 sgy 19.5.1990, r. 33.
 ques Bergaderm SA jai o Jean-Jacques Goupil, auemoäy, jai
 g Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, aueseäqot.
 ---pagebreak--- C 358/8 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 21.11.98
 Oi amaiqereiäomsey fgsotäm apoä so Dijarsgäqio: Ç oäueike ma rtmeqcarseiä etqeäxy jai, jtqiäxy, aposeke-
 rlasijxäy le som Goupil jai soty poktóqihloty
 epirsgälomey apoä pokkeäy vxäqey oi opoiäoi apodei-
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sot Pqxsodijeiäot, sgy 16gy
 jmtäotm diaqjxäy so abkabeäy jai sgm aposekerlasi-
 Iotkiäot 1998 (1),
 joäsgsa sot Bergasol.
 Ç ma devheiä so rtämoko sxm aisglósxm sxm amaiqereioämsxm,
 dgkadgä: O apojkeirloäy apoä sgm acoqó tpeqbaiämei sa oäqia sxm
 utriokocijxäm jimdtämxm pot amapoärparsa rtmdeäomsai
 Ç ma jqiämei paqadejsoä jai bórilo so aiäsgla sxm amai- le sg rtcjejqileämg oijomolijgä dqarsgqioäsgsa, poktä
 qereioämsxm, peqirroäseqo oäsam otdoäkxy dijaiokoceiäsai cia koäcoty
 dgloäriay tceiäay.
 Ç ma tpovqexärei sgm Episqopgä ma jasabókei apo-
 fglixäreiy täwoty 152 867 090 cakkijxäm uqócjxm
 (1) EE C 299 sgy 26.9.1998, r. 32.
 (FFR) rsa Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm (2) EE L 167 sgy 18.7.1995, r. 19.
 SA jai täwoty 161 309 995,33 FFR rsom Jean-Jacques (3) Odgciäa 76/768/EOJ sot Rtlbotkiäot, EE L 262 sgy 27.9.1976,
 Goupil pqorxpijxäy, r. 169.
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rso rtämoko sxm dija-
 rsijxäm enoädxm.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 Ç Paqabiäarg sot joimosijotä dijaiäot, jahoärom so Pqxso- jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot, pot arjgähgje rsiy
 dijeiäo eäjqime oäsi g rvesijgä diósang sgy dejósgy ocdoägy 29 Repselbqiäot 1998
 odgciäay cia sgm pqoraqlocgä rsgm sevmijgä pqoäodo sxm
 paqaqsglósxm II, III, VI jai VII sgy odgciäay 76/768/ (Tpoäherg C-355/98)
 EOJ sot Rtlbotkiäot (95/34/EJ, rso engäy: odgciäa pqo- (98/C 358/17)
 raqlocgäy) (2) eävei molohesijoä vaqajsgäqa: Dedoleämot oäsi
 o Goupil eiämai o lomadijoäy jósovoy dipkxälasoy etqeri-
 sevmiäay so opoiäo auoqó sgm pqoärling re amsigkiajgä
 jqeäla utrijxäm aiheqiäxm ekaiäxm kelomiotä pot peqieävotm G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 5-MOP, g em koäcx pqóng auoqó ólera jai asolijó sgm apoä sg Laqiäa Pasajió, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le
 esaiqeiäa sot Bergaderm g opoiäa eiämai jai g loämg hicoä- amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz,
 lemg. Centre Wagner, Kirchberg, órjgre rsiy 29 Repselbqiäot 1998,
 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm,
 Ç Pqouamgäy pkómg ejsilgärexy sot Pqxsodijeiäot oärom pqorutcgä jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot.
 auoqó so psaiärla sgy Episqopgäy: Amsiheäsxy pqoy so
 peqievoälemo sgy rvesijgäy diasónexy sgy odgciäay, apoä
 oäkey siy diaheäriley epirsglomijeäy lekeäsey pqojtäpsei oäsi G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so
 so sekijoä pqoøoäm Bergasol eiämai abkabeäy jai aposekerla- Dijarsgäqio:
 sijoä. Le sg rsórg pot ajokotähgre g Episqopgä, g opoiäa
 ejotriäxy acmoägre sgm aqvgä sgy ejaseäqxhem ajqoórexy,
 emiärvtre soty biolgvamijotäy amsacxmirseäy sgy Berga- (1) ma amacmxqiärei oäsi so Bariäkeio sot Bekciäot, herpiäfo-
 derm. msay diasóneiy, rso pkaiärio sot moälot sgy 10gy Apqikiäot
 1990 rvesijó le siy epiveiqgäreiy uqotqgärexy, siy epivei-
 (Epijotqijxäy) qgäreiy aruakeiäay jai siy erxseqijeäy tpgqeriäey uqot-
 qgärexy,
 Ç Paqabiäarg sot joimosijotä dijaiäot, jahoärom so Pqxso-
 dijeiäo dem deävhgje paqabiäarg amxäseqot jamoäma dijaiäot a) oi opoiäey enaqsotäm sgm ejlesókketrg epiveiqgärexy,
 pqorsasetäomsoy soty idixäsey: Rso pkaiärio sgy odgciäay g opoiäa elpiäpsei rso pediäo euaqlocgäy sot em koäcx
 Ûjakktmsijó pqoøoämsaë (3), g Episqopgä dem eävei diajqi- moälot, apoä pqogcotälemg ódeia g opoiäa auoqó oqi-
 sijgä etveäqeia, dedoleämot oäsi oueiäkei ma ajokotheiä liäa rleämey pqoùpoheäreiy, gäsoi:
 atrsgqgä diadijariäa diabotketärexm jai ecjqiärexm, g
 paqalijqgä paqabiäarg sgy opoiäay helekixämei ethtämg Ç sgm tpovqeäxrg sgy epiveiqgärexy uqotqgärexy ma
 sgy. Rsgm pqojeileämg peqiäpsxrg eävei lia eädqa eqcarixäm rso Beäkcioç
 Ç oäueike ma pqorutäcei rso Rtlbotäkio lesó sgm aqmg- Ç sgm tpovqeäxrg sxm pqorxäpxm sa opoiäa
 sijgä cmxälg sgy episqopgäy pqoraqlocgäy, sgy 1gy
 Iotmiäot 1992 gä, oäpxy eäjqime so Pqxsodijeiäo, ekkeiä- Ç amakalbómotm sgm pqaclasijgä dietähtmrg
 wei cmxälgy, jasÂ euaqlocgäm sot óqhqot 10 sgy odg- sgy epiveiqgärexy uqotqgärexy, gä sgy erxse-
 ciäay Ûjakktmsijó pqoøoämsaë. qijgäy tpgqeriäay uqotqgärexy, gä


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 2ας Σεπτεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Deutsche Post AG, Bundesverband Internationaler Express- und Kurierdienste eV, UPS Europe NV/SA, Bundesrepublik Deutschland
 (Υπόθεση C-399/08 P) (1)
 (Αναίρεση - Άρθρο 87 ΕΚ - Ενισχύσεις χορηγούμενες από τα κράτη μέλη - Μέτρα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας υπέρ της Deutsche Post AG - Άρθρο 86 ΕΚ - Υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος - Αντιστάθμιση πρόσθετου κόστους που συνεπάγεται πολιτική πωλήσεων κάτω του κόστους στον τομέα της μεταφοράς δεμάτων από πόρτα σε πόρτα - Ύπαρξη πλεονεκτήματος - Μέθοδος εξακριβώσεως που χρησιμοποίησε η Επιτροπή - Βάρος αποδείξεως - Άρθρο 230 ΕΚ - Έκταση του εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου δικαστικού ελέγχου)
 (2010/C 288/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Kreuschitz, J. Flett και B. Martenczuk)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Deutsche Post AG (εκπρόσωπος: J. Sedemund, Rechtsanwalt), Bundesverband Internationaler Express- und Kurierdienste eV (εκπρόσωπος: R. Wojtek, Rechtsanwalt), UPS Europe NV/SA (εκπρόσωπος: E. Henny, advocaat), Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: M. Lumma και B. Klein)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τρίτο πενταμελές τμήμα) της 1ης Ιουλίου 2008, T-266/02, Deutsche Post κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο ακύρωσε την απόφαση 2002/753/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 2002, για την κρατική ενίσχυση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στα γερμανικά ταχυδρομεία Deutsche Post AG (ΕΕ L 247, σ. 27), η οποία έκρινε την ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και διέτασσε την ανάκτησή της — Αντιστάθμιση του πρόσθετου κόστους που απορρέει από πολιτική πωλήσεων κάτω του κόστους στον τομέα της μεταφοράς δεμάτων από πόρτα σε πόρτα — Παράβαση των άρθρων 86, δεύτερο εδάφιο, και 87, πρώτο εδάφιο, ΕΚ, του άρθρου 230 ΕΚ και του άρθρου 36 του Οργανισμού του Δικαστηρίου — Ακύρωση χωρίς διαπίστωση συγκεκριμένου σφάλματος στην επιχειρηματολογία της Επιτροπής που θεμελιώνει την προσβαλλόμενη απόφαση — Έλλειψη αιτιολογίας όσον αφορά την προβαλλόμενη έλλειψη νομιμότητας της μεθόδου την οποία εφάρμοσε η Επιτροπή προκειμένου να διαπιστώσει την ύπαρξη παρανόμου ενισχύσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως και τις ανταναιρέσεις.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Deutsche Post AG στο πλαίσιο της αναιρέσεως.
 3)
 Ο Bundesverband Internationaler Express- und Kurierdienste eV και η UPS Europe SA φέρουν τα σχετικά με την αναίρεση δικαστικά τους έξοδα.
 4)
 Η Deutsche Post AG, ο Bundesverband Internationaler Express- und Kurierdienste eV και η UPS Europe SA φέρουν τα σχετικά με τις ανταναιρέσεις δικαστικά τους έξοδα.
 5)
 Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 301 της 22.11.2008.


text:
 30.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 398/32
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Οκτωβρίου 2015 — Intrasoft International κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-403/12) (1)
 ((Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Διαδικασία προσκλήσεως προς υποβολή προσφορών - Τεχνική βοήθεια στην διοίκηση τελωνείων της Σερβίας για την στήριξη του εκσυγχρονισμού του τελωνειακού συστήματος - Σύγκρουση συμφερόντων - Απόρριψη της προσφοράς ενός προσφέροντος από την Αντιπροσωπεία της Ένωσης στη Δημοκρατία της Σερβίας - Σιωπηρή απόρριψη της διοικητικής ενστάσεως που υποβλήθηκε κατά της απορρίψεως της προσφοράς))
 (2015/C 398/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Intrasoft International SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: Σ. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Erlbacher και E. Georgieva)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα περί ακυρώσεως της από 10 Αυγούστου 2012 επιστολής της Επιτροπής, ενεργούσας μέσω της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Δημοκρατία της Σερβίας, στην οποία αναφέρεται ότι η εκτέλεση της συμβάσεως υπηρεσιών την οποία αφορούσε η πρόσκληση προς υποβολή προσφορών EuropeAid/131367/C/SER/RS, με τίτλο «Τεχνική βοήθεια στην διοίκηση τελωνείων της Σερβίας για την στήριξη του εκσυγχρονισμού του τελωνειακού συστήματος» (JO 2011/S 160 262712), δεν μπορούσε να ανατεθεί στην κοινοπραξία στην οποία μετείχε η Intrasoft International SA και, αφετέρου, αίτημα περί ακυρώσεως της φερόμενης σιωπηρής αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση που υπέβαλε η προσφεύγουσα κατά της επιστολής της 10ης Αυγούστου 2012.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση περί απορρίψεως της προσφοράς της κοινοπραξίας στην οποία μετείχε η Intrasoft International SA, η οποία περιέχεται στην επιστολή της 10ης Αυγούστου 2012, που συντάχθηκε από την Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Δημοκρατία της Σερβίας ως δευτερεύουσα αναθέτουσα αρχή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και η οποία αφορά τη διαδικασία προσκλήσεως προς υποβολή προσφορών EuropeAid/131367/C/SER/RS, με τίτλο «Τεχνική βοήθεια στην διοίκηση τελωνείων της Σερβίας για την στήριξη του εκσυγχρονισμού του τελωνειακού συστήματος».
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 3)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) ΕΕ C 343 της 10.11.2012.


text:
Αριθ. C 77/6 | EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 3 . 96
 2, να καταδικάσει την καθής στα δικαστικα έξοδα. στον επιχειρηματία Max Aicher. Δεδομένου ότι η προ
 βλεπόμενη από τις συμβάσεις που έχουν συναφθεί μεταξύ
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα: του Ελεύθερου Κράτους της Βαυαρίας και του Aicher
 ιδιωτικοποίηση των μεριδίων της ΝΜΗ είναι σωστή
 — Παράβαση ουσιωδών τύπων (υποχρέωση αιτιολογήσεως ενέργεια από οικονομικής απόψεως, η χορήγηση στην
 βάσει του άρθρου 15 της συνθήκης ΕΚΑΧ): ΝΜΗ επίμαχων δανείων είναι επίσης εύλογη από οικονο
 — Υπερβολικά γενική αιτιολόγηση της αποφάσεως με το μικής απόψεως. H απώλεια εκ μέρους του Ελεύθερου
 επιχείρημα ότι το δάνειο που χορήγησε το Ελεύθερο Κράτους της Βαυαρίας του ποσού των 49,895 εκατομμυρ
 Κράτος της Βαυαρίας υπό την ιδιότητά του ως εταίρου ίων γερμανικών μάρκων που αντιπροσωπεύουν τα δάνεια
 υποκαθιστά δήθεν το κεφάλαιο της επιχειρήσεως. ήταν, εντέλει, ένα αναπόσπαστο μέρος των μέτρων για την
 ιδιωτικοποίηση της ΝΜΗ. Συνεπώς, αν η ανάληψη των
 — Υπερβολικά γενικός ισχυρισμός ότι το Ελεύθερο Κρά ζημιών εκ μέρους του Ελεύθερου Κράτους της Βαυαρίας
 τος της Βαυαρίας δεν μπορούσε να αναμένει ούτε ενόψει της ιδιωτικοποιήσεως των μεριδίων της ΝΜΗ δεν
 ανέμενε την επιστροφή του δανείου . είναι ασυμβίβαστη προς το δίκαιο περί ενισχύσεων, η
 χορήγηση δανείων από το Ελεύθερο Κράτος της Βαυαρί
 — Ανεπαρκώς αιτιολογημένη απόφαση της Επιτροπής ας προς την ΝΜΗ δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως
 να εμμείνει στην έκδοση της προσβαλλόμενης αποφά ενίσχυση .
 σεως παρά την εκκρεμοδικία των υποθέσεων C
 158/950 και Τ-129/95 (2). Αν η Επιτροπή αρνείται εκ των προτέρων στο Ελεύθερο
 Κράτος της Βαυαρίας το δικαίωμα να πωλήσει μια
 — Πεπλανημένη εφαρμογή των άρθρων 4, στοιχείο γ), και 83 ελλειμματική θυγατρική εταιρία, αναλαμβάνοντας εν
 της συνθήκης ΕΚΑΧ: τα δάνεια που χορήγησε το Ελεύ μέρει να καλύψει τις ζημίες της. η Επιτροπή παραβαίνει
 θερο Κράτος της Βαυαρίας δεν αποτελούν ενίσχυση , αλλά επιπλέον το άρθρο 83 της συνθήκης ΕΚΑΧ. H διάταξη
 πρέπει να θεωρηθούν παροχή εταίρου , την οποία θα ήταν αυτή εγγυάται το δικαίωμα του Δημοσίου να συμμετέχει
 εύλογο να καταβάλει επίσης ένας ιδιώτης επενδυτής σε στον οικονομικό βίο και απαγορεύει κάθε δυσμενή διά
 παρόμοια περίπτιυση . Το ότι υπήρχαν και υπάρχουν κριση σε βάρος της επιχειρηματικής του δραστηριότη
 συγκεκριμένες προοπτικές επιστροφής των δανείων φαί τας.
 νεται από το γεγονός ότι η απόδοση της επιχειρήσεως έχει
 σταθεροποιηθεί και ότι αναμένονται κέρδη για το μέλλον. — Παραβίαση της αρχής της ειλικρινούς συνεργασίας: H
 Αλλά ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι το Ελεύθερο Κράτος Επιτροπή όφειλε να μην εκδώσει την προσβαλλόμενη
 της Βαυαρίας αποφάσισε εκ των υστέρων να μην απαιτή απόφαση έως ότου διαπιστωθεί αν η διαδικασία ιδιωτι
 σει την επιστροφή των δανείων, τούτο το έπραξε απο κοποιήσεως των εταιρικών μεριδίων που κατείχε το
 κλειστικά προκειμένου να συνυπολογιστούν τα δάνεια Ελεύθερο Κράτος της Βαυαρίας ήταν σύμφωνη προς το
 στον συμψηφισμό των ζημιών που προβλέπεται να υπο κοινοτικό δίκαιο (εκκρεμείς υποθέσεις C-158/95 και Τ
 στεί, ενόψει της πωλήσεως των μεριδίων του , σύμφωνα με 129/95 ).
 τις συμβάσεις ιδιωτικοποιήσεως. 0 συνδεόμενος με την
 πώληση των μεριδίων συνυπολογισμός των δανείων ήταν (») ΕΕ αριθ . C 362 1995 , σ. 57 .
 από οικονομικής απόψεως μια ορθή και λογική ενέργεια, ( 2 ) ΕΕ αριθ . C 229 1995 , σ. 21 .
 δεδομένου ότι παρέσχε στο Ελεύθερο Κράτος της Βαυα
 ρίας τη δυνατότητα να επαναπροσδιορίσει την πολιτική
 του περί των συμπράξεων επιχειρήσεων και να προστα
 τεύσει την εικόνα του ως επιχειρηματία. Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Εν πάση περιπτώσει, σύμφωνα με την αρχή της αναλογι κατά του Βασιλείου των Κάτω Χωρών που ασκήθηκε στις
 κότητας, η Επιτροπή δεν μπορούσε να απαιτήσει την 5 Ιανουαρίου 1996
 επιστροφή των δανείων, αλλά μόνο την τροποποίησή (Υπόθεση C-3/96)
 τους, έτσι ώστε η επιστροφή τους να είναι ανεξάρτητη από (96/C 77/ 12)
 την προσδοκία κερδών.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 Κακώς η Επιτροπή συγκρίνει τη συμπεριφορά του Ελεύ νη από τον W. Wils, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας, με
 θερου Κράτους της Βαυαρίας με τη συμπεριφορά των αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον C. Gômez de la Cruz,
 ιδιωτών εταίρων που ανήκουν στη μειοψηφία, υποθέτο Νομική Υπηρεσία της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 ντας ότι οι εν λόγω εταίροι βρίσκονται σε παρόμοια των, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του Δικα
 κατάσταση. Ωστόσο, οι εν λόγω εταίροι είχαν διαφορετι στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 5 Ιανουαρίου
 κές οικονομικές δυνατότητες, συμφέροντα και επιχειρη 1996 προσφυγή κατά του Βασιλείου τιον Κάτων Χωρών.
 ματικούς στόχους ενώ, ιδίως, δεν ασκούσαν καμία επιρ
 ροή στον μελλοντικό επιχειρηματικό προσανατολισμό του H Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
 ομίλου Maxhiitte . Εν πάση περιπτώσει, η χορήγηση
 δανείων εκ μέρους του Ελεύθερου Κράτους της Βαυαρίας 1 . Να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών , επειδή
 ήταν εύλογη ενέργεια από επιχειρηματικής απόψεως για προέβη σε ανεπαρκή κατάταξη σε ζώνες ειδικής προστα
 τον πρόσθετο λόγο ότι σκοπούσε να καταστήσει δυνατή σίας κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1 , της
 την ιδιωτικοποίηση της Neue Maxhiitte (ΝΜΗ). Οι απαι οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 2ας Απριλίου
 τήσεις από τα χορηγηθέντα δάνεια επρόκειτο να συνυπο 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, δεν
 λογιστούν εκ των υστέρων με τον σχεδιαζόμενο από το εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που υπέχει αυτό το κράτος
 Ελεύθερο Κράτος της Βαυαρίας συμψηφισμό των ζημιών μέλος από την εν λόγω οδηγία και τα άρθρα 5 και 189 της
 στο πλαίσιο της πωλήσεως των μεριδίων του στην ΝΜΗ συνθήκης ΕΚ.
 ---pagebreak--- 16.3.96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 77/7
 2. Να καταδικάσει το Βασίλειο των Κάτων Χωρών στα κών Κοινοτήτων προσφυγή κατα του Βασιλείου της Ισπα
 δικαστικά έξοδα. νίας.
 Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήματα: H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Από το άρθρο 4, παράγραφος 1 , της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ 1 . Να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις
 προκύπτει ότι η κατάταξη σε ζώνες ειδικής προστασίας ( στο υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 5 και 189 της
 εξής: ΖΕΠ) αποτελεί κατ ' εξοχήν το μέτρο με το οποίο τα συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας
 κράτη μέλη οφείλουν να (προσπαθούν να) εξασφαλίζουν τη επειδή δεν θέσπισε και δεν έθεσε σε ισχύ ή , επικουρικώς,
 δυνατότητα επιβιώσεως και αναπαραγωγής των ειδών πτη δεν γνιοστοποίησε στην Επιτροπή , εντός της ταχθείσας
 νών που αναφέρονται στο παράρτημα I. Το γεγονός ότι σ' ένα προθεσμίας, τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά ή
 κράτος μέλος μειώνονται ορισμένοι πληθυσμοί αυτών των διοικητικά μέτρα για να συμμορφωθεί προς τις διατάξεις
 ειδών δικαιολογεί την υπόθεση ότι αυτό το κράτος μέλος δεν της οδηγίας 90/658/ΕΟΚ ( 1 ) του Συμβουλίου , της 4ης
 εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις του για την επίτευξη ορισμένου Δεκεμβρίου 1990, και ειδικότερα του άρθρου 8 , καθώς και
 αποτελέσματος. Πράγματι, o πληθυσμός εννέα από τα ανα τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς τις διατά
 φερόμενα στο παράρτημα I είδη πτηνών παρουσίασε στις ξεις της οδηγίας 93/ 16/ΕΟΚ (2 ), της 5ης Απριλίου 1993 ,
 Κάτω Χώρες μείωση πλέον του 50% . ειδικότερα των άρθρων 3 και 9, παράγραφοι 3 και 4, που
 αντιστοιχούν στα άρθρα 3 και 9α, παράγραφοι 1 και 2
 Κατά το άρθρο 4, παράγραφος 1 , τελευταίο εδάφιο , τα κράτη αντιστοίχως. της οδηγίας 75/362/ΕΟΚ (3), όπως τροπο
 μέλη οφείλουν να κατατάσσουν σε ΖΕΠ τα εδάφη τα πιο ποιήθηκαν με το άρθρο 1 της οδηγίας 90/658/ΕΟΚ.
 κατάλληλα, σε αριθμό και επιφάνεια . Για την επίτευξη μιας
 συνολικής συνεκτικής εικόνας των ΖΕΠ η Επιτροπή ζήτησε 2. Να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 τη διενέργεια επιστημονικών ερευνών από το Secrétariat de la
 Flore et de la Faune του Musée national d'Histoire naturelle Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 στο Παρίσι που κατάρτισε κατάλογο των βιοτόπων οι οποίοι O δεσμευτικός χαρακτήρας του τρίτου εδαφίου του άρ
 θα έπρεπε να καταταγούν σε ΖΕΠ βάσει ορνιθολογικών θρου 189 και του πρώτου εδαφίου του άρθρου 5 της
 κριτηρίων. O κατάλογος αυτός ενημερώθηκε το 1 989 και 1 994 συνθήκης ΕΚ επιβάλλει στα κράτη μέλη να θεσπίσουν τα
 από το International Counsil of Bird Préservation ( Inventory αναγκαία μέτρα προς εφαρμογή των οδηγιών των οποίων
 of Important Bird Areas in the European Community — είναι αποδέκτες πριν από τη λήξη της ταχθείσας προς τούτο
 IBA89 και IBA94). Όσον αφορά την από νομικής απόψεως προθεσμίας. H προθεσμία αυτή έληξε την 1η Ιουλίου 1991
 σημασία των ΙΒΑ89 και ΙΒΑ94, η Επιτροπή έχει τη γνώμη ότι χωρίς η Ισπανία να έχει εφαρμόσει τις αναγκαίες διατά
 οι σκοποί του άρθρου 4, παράγραφος 1 , θα εξυπηρετούνταν ξεις .
 πλήρως αν τα κράτη μέλη κατέτασσαν πράγματι σε ΖΕΠ όλες
 τις αναφερόμενες στους καταλόγους αυτούς ζώνες. Εντού (') ΕΕ αριθ . L 353 της 17 . 12 . 1990, σ. 73 .
 τοις, δεδομένου ότι τα κράτη μέλη έχουν εν προκειμένω ( 2 ) ΕΕ αριθ . L 165 της 7 . 7 . 1993 , σ. 1 .
 ορισμένη διακριτική εξουσία, η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν είναι 0 ΕΕ ειδ . έκδ . 06/001 . σ. 196.
 δυνατό να επιτύχει μέσω της δικαστικής οδού την επίτευξη
 του μεγίστου αυτού αποτελέσματος. Αντιθέτως, συντρέχει
 παράβαση του καθήκοντος κατατάξεως, όταν ένα κράτος
 μέλος εσκεμμένως δεν λαμβάνει υπόψη του τον αριθμό και Αίτηση που υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht, με από
 την επιφάνεια των αναφερομένων στους ΙΒΑ89 και ΙΒΑ94 φαση της 31ης Αυγούστου 1995, προς το Δικαστήριο για την
 ζωνών. Αυτό συμβαίνει άνευ ετέρου όταν ένα κράτος μέλος, έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στα πλαίσια της διαφο
 τόσο σε αριθμό ζωνών όσο και σε συνολική επιφάνεια ράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 κατατάσσει λιγότερο από το ήμισυ σε ΖΕΠ τις καταγραφεί μεταξύ της Badische Erfrischungs-Getränke GmbH & Co.
 σες στους ΙΒ Α89 και ΙΒΑ94 ζώνες . Επιπλέον, οι ΖΕΠ πρέπει KG κατα Land Baden-Württemberg
 να παρουσιάζουν επαρκή ποικιλία και χαρακτηριστική (Υπόθεση C-17/96)
 καταλληλότητα προκειμένου να παρέχουν προστασία σε όλα (96/C 77/ 14)
 τα είδη πτηνών που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I. O
 αριθμός και η επιφάνεια των ΖΕΠ στην κατάταξη των Το Bundesverwaltungsgericht (τρίτο τμήμα), με απόφαση της
 οποίων προέβησαν οι Κάτω Χώρες δεν ανταποκρίνονται στις 31ης Αυγούστου 1995 , η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του
 προϋποθέσεις αυτές. Δικαστηρίου στις 19 Ιανουαρίου 1995 , υπέβαλε αίτηση προς
 το Δικαστήριο για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως,
 στα πλαίσια της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτού
 ντος δικαστηρίου μεταξύ Badische Erfrischungs-Getränke
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων GmbH & Co. KG κατά Land Baden-Wurttemberg, επί των
 κατά του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις εξής ερωτημάτων:
 11 Ιανουαρίου 1996 1 . Έχει το άρθρο 1 , παράγραφος 1 , σε συνδυασμό με το
 (Υπόθεση C-5/96) παράρτημα I ( I. Ορισμός) της οδηγίας 8Θ/777/ΕΟΚ του
 (96/C 77/13 ) Συμβουλίου ('), της 15ης Ιουλίου 1980, την έννοια ότι ένα
 νερό — εκτός από τα αναγνωρισθέντα πριν από την
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε οδηγία νερά κατά το παράρτημα I , I. Ορισμός, αριθ . 2 ,
 νη από τους B. J. Drijber και J. R. Vidal Puig, μέλη της δεύτερη υποπαράγραφος — πρέπει να αναγνωρίζεται ως
 Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον C. φυσικό μεταλλικό νερό, μόνον όταν έχει ευνοϊκές για την
 Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, άσκησε στις υγεία ιδιότητες, και, σε περίπτωση καταφατικής απαντή
 11 Ιανουαρίου 1996 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊ σεως, ότι οι ιδιότητες αυτές πρέπει να αποδεικνύονται;


text:
 7.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 410/20
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Σεπτεμβρίου 2016 — Mitteldeutsche Braunkohlengesellschaft κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-750/15) (1)
 ([Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές - Ενίσχυση που χορηγήθηκε βάσει ορισμένων διατάξεων του τροποποιημένου γερμανικού νόμου περί ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (νόμος EEG de 2014) - Ενίσχυση υπέρ της ηλεκτρικής ενέργειας που προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές και μειωμένη επιβάρυνση EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας - Απόφαση με την οποία η ενίσχυση κηρύσσεται συμβατή με την εσωτερική αγορά - Προσφυγή ακυρώσεως - Έλλειψη εννόμου συμφέροντος - Απαράδεκτο])
 (2016/C 410/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Mitteldeutsche Braunkohlengesellschaft mbH (Zeitz, Γερμανία), RWE Power AG (Essen, Γερμανία) και Vattenfall Europe Mining AG (Cottbus, Γερμανία) (εκπρόσωποι: U. Karpenstein, K. Dingemann και M. Kottmann, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Herrmann και T. Maxian Rusche)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως C(2014) 5081 τελικό της Επιτροπής, της 23ης Ιουλίου 2014, σχετικά με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων SA.38632 (2014/N), το οποίο χορήγησε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (EEG 2014 — Τροποποίηση του νόμου περί ανανεώσιμων πηγών ενέργειας).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Οι Mitteldeutsche Braunkohlengesellschaft mbH, RWE Power AG και Vattenfall Europe Mining AG καταδικάζονται στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 59 της 15.2.2016.


text:
15.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 275/3
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Ν. Lacalle Mangas), με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως κατά
 της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (πέμπτο τμήμα) (δεύτερο πενταμελές τμήμα) της 11ης Μαρτίου 1999, T-156/94,
 Aristrain κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. II-645), με την
 της 2ας Οκτωβρίου 2003 οποία ζητείται η ακύρωση της ως άνω αποφάσεως, όπου ο
 έτερος διάδικος είναι η: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στην υπόθεση C-194/99 P: Thyssen Stahl AG κατά Επιτρο- (εκπρόσωποι: J. Currall και W. Wils, επικουρούμενοι από τον
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1) δικηγόρο J. Rivas de Andrés), το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα),
 συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος,
 («Αναίρεση — Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές
 D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann (εισηγητή) και S. von
 — Ευρωπαίοι παραγωγοί δοκών χάλυβα»)
 Bahr, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας:
 (2003/C 275/05) M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 2
 Οκτωβρίου 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 1) Αναιρεί την απόφαση του Πρωτοδικείου της 11ης Μαρτίου
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί 1999, T-156/94, Aristrain κατά Επιτροπής, καθ' ό μέτρο
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») το Πρωτοδικείο έκρινε αβάσιμη την προσφυγή ακυρώσεως
 της αποφάσεως 94/215/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της
 16ης Φεβρουαρίου 1994, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής
 Στην υπόθεση C-194/99 P, Thyssen Stahl AG, με έδρα την πόλη του άρθρου 65 της Συνθήκης ΕΚΑΧ όσον αφορά συμφωνίες
 Duisburg (Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. Montag), με αντικείμενο και εναρμονισμένες πρακτικές που εφήρμοσαν ευρωπαίοι
 αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδι- παραγωγοί δοκών χάλυβα, ως προς την καταδίκη της
 κείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο πενταμελές τμήμα) στις Siderúrgica Aristrain Madrid SL στην καταβολή προστίμου,
 11 Μαρτίου 1999 επί της υποθέσεως T-141/94, Thyssen Stahl συνυπολογιζομένης της συμπεριφοράς της Αristrain
 κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. II-347), με την οποία ζητήθηκε Olaberría SL.
 η μερική εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου ο έτερος διάδικος
 ήταν η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: 2) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως κατά τα λοιπά.
 J. Currall και W. Wils, επικουρουμένοι από τον Η.-J. Freund), το
 ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet, 3) Αναπέμπει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο.
 πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann
 (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix- 4) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Hackl, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως,
 εξέδωσε στις 2 Οκτωβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο (1) ΕΕ C 299 της 16.10.1999.
 διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2) Καταδικάζει την Thyssen Stahl AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 299 της 16.10.1999. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 2ας Οκτωβρίου 2003
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπόθεση C-198/99 P: Empresa Nacional Siderúrgica
 (πέμπτο τμήμα) SA (Ensidesa) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων (1)
 της 2ας Οκτωβρίου 2003
 στην υπόθεση C-196/99 P: Siderúrgica Aristrain Madrid SL («Αναίρεση — Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές
 — Ευρωπαίοι παραγωγοί δοκών χάλυβα»)
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Αίτηση αναιρέσεως — Συμφωνίες και εναρμονισμένες (2003/C 275/07)
 πρακτικές — Ευρωπαίοι παραγωγοί δοκών χάλυβα»)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 (2003/C 275/06)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Προσωρινή μετάφραση: η οριστική μετάφραση θα δημοσιευτεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας του ∆ικαστηρίου»)
 Στην υπόθεση C-198/99 P, Empresa Nacional Siderúrgica SA
 (Ensidesa), με έδρα την Ανilés (Ισπανία) (δικηγόροι: S. Martínez
 Στην υπόθεση C-196/99 P, Siderúrgica Aristrain Madrid SL, με Lage και J. Pérez-Bustamante Köster), με αντικείμενο αίτηση
 έδρα τη Μαδρίτη (Ισπανία), (δικηγόροι: A. Creus Carreras και αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο
 ---pagebreak--- C 275/4 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 15.11.2003
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο πενταμελές τμήμα) στις 1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 11 Μαρτίου 1999 επί της υποθέσεως T-157/94, Ensidesa κατά
 Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. II-707), με την οποία ζητήθηκε η 2) Καταδικάζει την Corus UK Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου ο έτερος διάδικος ήταν η
 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και (1) ΕΕ C 204 της 17.7.1999.
 W. Wils, επικουρούμενοι από τον J. Rivas de Andrés), το
 ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet,
 πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann
 (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-
 Hackl, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως,
 εξέδωσε στις 2 Οκτωβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 διατακτικό:
 της 30ής Σεπτεμβρίου 2003
 1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-57/00 P και C-61/00 P:
 2) Καταδικάζει την Εmpresa Nacional Siderúrgica SA (Ensidesa) Freistaat Sachsen, Volkswagen AG και Volkswagen
 στα δικαστικά έξοδα. Sachsen GmbH κατά Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων (1)
 (1) ΕΕ C 299 της 16.10.1999.
 («Κρατικές ενισχύσεις — Αντιστάθμιση των οικονομικών
 μειονεκτημάτων που προκάλεσε η διαίρεση της Γερμανίας
 — Σοβαρή διαταραχή της οικονομίας κράτους μέλους —
 Περιφερειακή οικονομική ανάπτυξη — Κοινοτικό πλαίσιο
 των κοινοτικών ενισχύσεων στον τομέα της αυτοκινητοβιο-
 μηχανίας»)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (2003/C 275/09)
 (πέμπτο τμήμα)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 της 2ας Οκτωβρίου 2003 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 στην υπόθεση C-199/99 Ρ, Corus UK Ltd κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-57/00 P και C-61/00 P,
 («Αναίρεση — Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές Freistaat Sachsen (εκπρόσωπος: J. Sedemund) (C-57/00 P),
 — Ευρωπαίοι παραγωγοί δοκών χάλυβα») Volkswagen AG και Volkswagen Sachsen GmbH (εκπρόσωπος:
 M. Schütte) (C-61/00 P), με αντικείμενο δύο αναιρέσεις που
 ασκήθηκαν κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 15 ∆εκεμβρίου
 (2003/C 275/08)
 1999 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο
 πενταμελές τμήμα) στις υποθέσεις T-132/96 και T-143/96,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) Freistaat Sachsen κ.λπ. κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. II-
 3663), με τις οποίες ζητήθηκε η εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής,
 (Προσωρινή μετάφραση: η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί όπου οι λοιποί διάδικοι ήταν η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 στη «Συλλογή της Νομολογίας του ∆ικαστηρίου») Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: K.-D. Borchardt, επικουρούμενος από
 τον M. Núñez-Müller), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, η
 Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωπος:
 T. Oppermann) και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας
 Στην υπόθεση C-199/99 Ρ, Corus UK Ltd, πρώην British Steel και Βορείου Ιρλανδίας, το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους
 plc, με έδρα το Λονδίνο (Ηνωμένο Βασίλειο), (εκπρόσωποι: G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, J.-P. Puissochet, M. Wathelet,
 P. Collins και M. Levitt, solicitors), με αντικείμενο αίτηση R. Schintgen και C. W. A. Timmermans, προέδρους τμήματος,
 αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 11 Μαρτίου D. A. O. Edward, P. Jann, Β. Σκουρή, F. Macken (εισηγήτρια),
 1999 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο S. von Bahr και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός
 πενταμελές τμήμα) στις 11 Μαρτίου 1999 επί της υποθέσεως εισαγγελέας: J. Mischo, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλλη-
 T-151/94, British Steel κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. II- λος διοικήσεως, εξέδωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2003, απόφαση με
 629), με την οποία ζητήθηκε η εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, το ακόλουθο διατακτικό:
 όπου ο έτερος διάδικος ήταν η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και W. Wils, επικουρούμενοι 1) Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως.
 από τον J. Flynn, barrister), το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα),
 συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, 2) Καταδικάζει το Freistaat Sachsen στα δικαστικά έξοδα της
 D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann (εισηγητή) και S. von υποθέσεως C-57/00 P.
 Bahr, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας:
 M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 3) Καταδικάζει τη Volkswagen ΑG και τη Volkswagen Sachsen
 2 Οκτωβρίου 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: GmbH στα δικαστικά έξοδα της υποθέσεως C-61/00 P.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/73
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 29ης Σεπτεμβρίου 2009 — Hau κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-125/07) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Περίοδος προαγωγών 2006 - Μη εγγραφή στον πίνακα των προαχθέντων υπαλλήλων - Συγκριτική εξέταση των προσόντων - Όριο αναφοράς - Μη συνεκτίμηση της ιδιότητας του υπαλλήλου ως «παλαιού προταθέντος»)
 2010/C 24/133
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Armin Hau (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: É. Boigelot, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: K. Zejdová και S. Seyr)
 Αντικείμενο
 Αφενός, ακύρωση της αποφάσεως της ΑΔΑ περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος στον βαθμό B*7 για την περίοδο προαγωγών 2006 και, αφετέρου, να υποχρεωθεί η ΑΔΑ να προσκομίσει έγγραφα σχετικά με τη συγκριτική εξέταση των προσόντων των υποψηφίων για την προαγωγή αυτή.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που δημοσιεύθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2006, περί μη εγγραφής του A. Hau στον πίνακα των προαχθέντων υπαλλήλων από τον βαθμό B*6 στον βαθμό B*7 για την περίοδο προαγωγών 2006.
 2)
 Καταδικάζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 79 της 29.3.2008, σ. 37.