text:
18. 5 . 96 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 145/5
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις υπέβαλε το Oberlandesgericht Düsseldorf, με διάταξη της
 23 Μαρτίου 1996 22ας Νοεμβρίου 1995, στην υπόθεση εμπορικού μητρώου
 (Υπόθεση C-91/96) που αφορά την Daihatsu Deutschland GmbH, εφεσείουσα:
 Verband deutscher Daihatsu-Händler e.Y.
 (96/C 145/09)
 (Υπόθεση C-97/96)
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε (96/C 145/10)
 νη από την Μαρία Κοντού Durande , μέλος της Νομικής
 Υπηρεσίας της Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο Με διάταξη της 22ας Νοεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 τον Carlos Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 της Επιτροπής, κτίριο Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον στις 26 Μαρτίου 1996, το Oberlandesgericht Dusseldorf — 3ο
 του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 23 Μαρ πολιτικό τμήμα — στο πλαίσιο της υποθέσεως εμπορικού
 τίου 1996, προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας. μητρώου που αφορά την Daihatsu Deutschland GmbH,
 εφεσείουσα: Verband deutscher Daihatsu-Händler e.V. , που
 εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη έχοντας Αποτελεί το άρθρο 6 της πρώτης οδηγίας 68/151/ΕΟΚ περί
 θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, του δικαίου των εταιριών ( ] ), της 9ης Μαρτίου 1968, άμεσα
 κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται ισχύουσα διάταξη , αν, κατά το γερμανικό δίκαιο, ως (μονα
 προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες: δικό) μέτρο για την επιβολή της υποχρεώσεως δημοσιότητας
 του ετήσιου λογαριασμού χρήσεως μιας εταιρείας περιορι
 α) 92/118/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 17ης Δεκεμβρίου σμένης ευθύνης (GmbH) προβλέπεται o καθορισμός προστί
 1992 , για τον καθορισμό των όρων υγειονομικού μου έως 10 000 γερμανικών μάρκων (DM) από το Register
 ελέγχου καθώς και των υγειονομικών όρων που gericht (δικαστήριο του τόπου της τηρήσεως μητρώου ), αλλά
 διέπουν το εμπόριο και τις εισαγωγές στην Κοινότητα το Registergericht επεμβαίνει μόνον κατόπιν αιτήσεως ενός
 προϊόντων που δεν υπόκεινται, όσον αφορά τους εταίρου , δανειστού , ή ολοκλήρου του συμβουλίου επιχειρή
 προαναφερόμενους όρους, στις ειδικές κοινοτικές σεως ή του συμβουλίου της εταιρείας, και έχει η ενδεχόμενη
 ρυθμίσεις που αναφέρονται στο κεφάλαιο I του άμεση ισχύς της διατάξεως της οδηγίας ως αποτέλεσμα να
 παραρτήματος A της οδηγίας 89/662/ΕΟΚ και, όσον μπορεί οποιοσδήποτε, πέραν του κατά το γερμανικό δίκαιο
 αφορά τους παθογόνους παράγοντες, της οδηγίας δικαιουμένου στην υποβολή αιτήσεως κύκλου προσώπων, να
 90/4250 )- ζητεί τον καθορισμό προστίμου ή να έχει το δικαίωμα αυτό
 τουλάχιστον μία ένωση εμπόρων, η οποία, σύμφωνα με το
 β) 93/52/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 24ης Ιουνίου 1993, καταστατικό, οφείλει να προστατεύει τα συμφέροντα των
 περί τροποποιήσεως της οδηγίας 89/556/ΕΟΚ για τον μελών της, τα οποία έχουν συμβατική σχέση με την εταιρία
 καθορισμό των υγειονομικών όρων που διέπουν το περιορισμένης ευθύνης που παρέβη την υποχρέωση δημοσιό
 ενδοκοινοτικό εμπόριο και τις εισαγωγές εμβρύων τητας.
 κατοικίδιων βοοειδών από τρίτες χώρες (2),
 0 ) EE ειδ. ÉXÔ . 06/001 , o. 80.
 παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει
 δυνάμει της συνθήκης και των οδηγιών αυτών
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα. Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Verwaltungsgericht Darmstadt, με διάταξη της
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα: 29ης Φεβρουαρίου 1996, στην υπόθεση Kasim Ertanir κατά
 Land Hessen
 H προσθεσμία που τάσσουν στα κράτη μέλη οι οδηγίες (Υπόθεση C-98/96)
 92/118/ΕΟΚ και 93/52/ΕΟΚ προκειμένου αυτά να λάβουν τα
 αναγκαία για την εφαρμογή τους μέτρα έληξε την 1η (96/C 145/11 )
 Ιανουαρίου 1994.
 Με διάταξη της 29ης Φεβρουάριου 1996, η οποία περιήλθε
 H Ελληνική Δμοκρατία δεν έχει ανακοινώσει μέχρι σήμερα τη στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 λήψη τέτοιων μέτρων, παρά την προειδοποιητική επιστολή τήτων στις 26 Μαρτίου 1996, το Verwaltungsgericht Darmst
 και την αιτιολογημένη γνώμη που της απηύθυνε η Επιτρο adt, πέμπτο τμήμα, στο πλαίσιο της διοικητικής διαφοράς
 πή. μεταξύ Kasim Ertanir και Land Hessen που εκκρεμεί ενώπιον
 του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 Προς τούτο ζητείται να αναγνωριστεί ότι παρέβη τις υπο αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 χρεώσεις της. α) Ποιές συνέπειες έχουν για την ισχύ της άδειας εργασίας
 και διαμονής οι περίοδοι διακοπής της νόμιμης διαμονής
 0 ) ΕΕ αριθ . L 62 της 15 . 3 . 1993 , σ. 49. ή οι περίοδοι απασχολήσεως χωρίς άδεια εργασίας, όσον
 2) ΕΕ αριθ . L 175 της 19. 7 . 1993 , σ. 21 . αφορά ήδη υφιστάμενα δικαιώματα, απορρέοντα από το
 άρθρο 6 παράγραφος 1 της αποφάσεως αριθ. 1/80 του
 συμβουλίου συνδέσεως ΕΟΚ/Τουρκίας, περί της προω


text:
 28.1.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/16
 Προσφυγή της Ιταλικής Δημοκρατίας κατά της Επιτροπής, ασκηθείσα στις 3 Νοεμβρίου 2005
 (Υπόθεση T-402/05)
 (2006/C 22/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (Εκπρόσωπος: Danilo Del Gaizo, Avvocato dello Stato)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 να αναγνωριστεί η ακυρότητα του σημειώματος 08799, της 24ης Αυγούστου 2005, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, γενική διεύθυνση περιφερειακής πολιτικής — Προγράμματα και σχέδια αφορώντα τις χώρες Κύπρο, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιταλία, Μάλτα και Κάτω Χώρες, με αντικείμενο τις εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής πληρωμές ποσών διαφορετικών από τα αιτηθέντα (πρόγραμμα POR Καμπανίας 2000 — 2006 (αριθ. CCI 1999 IT 16 1 PO 007)·
 —
 να αναγνωριστεί η ακυρότητα του σημειώματος 08978, της 30ής Αυγούστου 2005, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, γενική διεύθυνση περιφερειακής πολιτικής — Προγράμματα και σχέδια αφορώντα τις χώρες Κύπρο, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιταλία, Μάλτα και Κάτω Χώρες, με αντικείμενο τις εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής πληρωμές ποσών διαφορετικών από τα αιτηθέντα [πρόγραμμα DOCUP Λομβαρδίας 2000 — 2006 (αριθ. CCI 2000 IT 16 2 DO 014)]·
 —
 να αναγνωριστεί η ακυρότητα του σημειώματος 09753, της 19ης Σεπτεμβρίου 2005, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, γενική διεύθυνση περιφερειακής πολιτικής — Προγράμματα και σχέδια αφορώντα τις χώρες Κύπρο, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιταλία, Μάλτα και Κάτω Χώρες, με αντικείμενο τις εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής πληρωμές ποσών διαφορετικών από τα αιτηθέντα (πρόγραμμα DOCUP, στόχος 2 Λάτσιο 2000 — 2006, αριθ. CCI 2000 IT 16 2 DO 009)·
 —
 να αναγνωριστεί η ακυρότητα του σημειώματος 09985, της 23ης Σεπτεμβρίου 2005, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, γενική διεύθυνση περιφερειακής πολιτικής — Προγράμματα και σχέδια αφορώντα τις χώρες Κύπρο, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιταλία, Μάλτα και Κάτω Χώρες, με αντικείμενο τις εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής πληρωμές ποσών διαφορετικών από τα αιτηθέντα (πρόγραμμα DOCUP Τοσκάνης, στόχος 2, αριθ. CCI 2000 IT 16 2 DO 001)
 —
 να αναγνωριστεί η ακυρότητα του σημειώματος 10654 της 11ης Οκτωβρίου 2005, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, γενική διεύθυνση περιφερειακής πολιτικής — Προγράμματα και σχέδια αφορώντα τις χώρες Κύπρο, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιταλία, Μάλτα και Κάτω Χώρες, με αντικείμενο τις εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής πληρωμές ποσών διαφορετικών από τα αιτηθέντα (πρόγραμμα DOCUP για το Piemonte, αριθ. CCI 2000 IT 16 2 DO 007)·
 —
 να καταδικαστεί η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι ταυτόσημα με εκείνα της υποθέσεως Τ-345/04, Ιταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής (1).
 (1) ΕΕ C 262 της 23.10.2004, σ. 55.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 15.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 305/6
 Προσφυγή της 8ης Αυγούστου 2011 — Western Digital και Western Digital Ireland κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-452/11)
 2011/C 305/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Western Digital Corp. (Dover, Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής) και Western Digital Ireland Ltd. (Grand Cayman, Νήσοι Cayman) (εκπρόσωποι: F. González Díaz, δικηγόρος και P. Stuart, Barrister)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να υποχρεώσει την καθής να προσκομίσει τα ερωτηματολόγια που απέστειλε σε τρίτους στο πλαίσιο του πρώτου και του δεύτερου σταδίου της έρευνάς της σχετικά με την προτεινόμενη από την Western Digital Corporation εξαγορά της Viviti Technologies Ltd. και την προτεινόμενη από την Seagate εξαγορά της σχετιζόμενης με τους σκληρούς δίσκους δραστηριότητας της Samsung Electronics Co. Ltd·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να επιτρέψει την πρόσβαση στον πριν και μετά την κοινοποίηση φάκελο που κατήρτισε όσον αφορά την πράξη συγκεντρώσεως Seagate, επιτρέποντας, ιδίως, την πρόσβαση στη μη εμπιστευτικού χαρακτήρα ανταλλαγείσα αλληλογραφία και στα πληροφοριακά στοιχεία σχετικά με τις επαφές μεταξύ Seagate, Samsung και Επιτροπής μέχρι την ημερομηνία της κοινοποιήσεως, καθώς και στα στοιχεία που αφορούν οποιεσδήποτε εσωτερικές επαφές εντός της Επιτροπής –τόσο στην υπόθεση Seagate/Samsung όσο και στην υπόθεση Western Digital Ireland/Viviti Technologies– αναφορικά με την ιεράρχηση των δύο πράξεων συγκεντρώσεως·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση περί ιεραρχήσεως που περιλαμβάνεται στην απόφαση (2011/C-165/04) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 30ής Μαΐου 2011 στην υπόθεση COMP/M.6203 – Western Digital Ireland/Viviti Technologies, με την οποία κινήθηκε έρευνα σε δεύτερο στάδιο όσον αφορά την προτεινόμενη συγκέντρωση, σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 139/2004 (1) του Συμβουλίου (ΕΕ 2011 C 165, σ. 3)· και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η καθής δεν έχει αρμοδιότητα να θέσει έναν κανόνα προτεραιότητας με βάση την ημερομηνία κοινοποιήσεως ορισμένης συγκεντρώσεως.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η καθής υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και παραβίασε τις γενικές αρχές της επιείκειας και της χρηστής διοικήσεως στο μέτρο που
 —
 ο κανόνας προτεραιότητας στον οποίο στηρίχθηκε η καθής δεν έχει έρεισμα στο κοινοτικό δίκαιο, δεν είναι σύμφωνος με πάγια νομολογία ούτε είναι συμφυής με το σύστημα ελέγχου των συγκεντρώσεων,
 —
 ο κανόνας προτεραιότητας στον οποίο στηρίχθηκε η καθής οδηγεί σε εσφαλμένες αποφάσεις πολιτικής, και
 —
 ο κανόνας προτεραιότητας στον οποίο στηρίχθηκε η Επιτροπή παραβιάζει γενικές αρχές του δικαίου.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η καθής προσέβαλε τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των προσφευγουσών ως προς το ότι η προτεινόμενη από την Western Digital Corporation εξαγορά της Viviti Technologies Ltd. θα εξεταζόταν υπό το φως της υφιστάμενης διαρθρώσεως της αγοράς κατά τον χρόνο που η πράξη εξαγοράς υπογράφηκε, ανακοινώθηκε και κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή.
 4)
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η καθής παραβίασε τις αρχές της χρηστής διοικήσεως, της επιείκειας, της αναλογικότητας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, καθόσον επέβαλε πρόσθετες επιβαρύνσεις στις προσφεύγουσες και δεν αποκάλυψε ότι υφίστατο παράλληλη πράξη συγκεντρώσεως αφορώσα τις ίδιες σχετικές αγορές.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 139/2004 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (κανονισμός ΕΚ για τις συγκεντρώσεις) (ΕΕ 2004 L 24, σ. 1)


text:
 25.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/25
 Προσφυγή της 30ής Ιουλίου 2010 — Clasado κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-322/10)
 ()
 2010/C 260/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Clasado Ltd. (Milton Keynes, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: G. C. Facenna, Barrister, M. E. Guinness και M. C. Hann, Solicitors)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τα τμήματα των κανονισμών (ΕΕ) 382/2010 (1) και 384/2010 (2) της Επιτροπής, της 5ης Μαΐου 2010, σχετικά με ορισμένους ισχυρισμούς υγείας που προέβαλε η προσφεύγουσα σε σχέση με το BimunoBT (BGOS) Prebiotic, και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή η προσφεύγουσα ζητεί, σύμφωνα με το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, την ακύρωση των τμημάτων εκείνων των κανονισμών (ΕΕ) 382/2010 και 384/2010 της Επιτροπής, της 5ης Μαΐου 2010, με τα οποία αποφασίσθηκε ότι οι ισχυρισμοί υγείας που υπέβαλε η προσφεύγουσα σε σχέση με το BimunoBT (BGOS) Prebiotic, ένα προβιοτικό συμπλήρωμα διατροφής που αποσκοπεί στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και της γαστρεντερικής υγείας του ανθρώπου, καθώς και στη μείωση του κινδύνου για διάρροια των ταξιδιωτών, δεν πληρούν τις προϋποθέσεις του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006 (3), και ως εκ τούτου δεν μπορούν να εγκριθούν.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται τους ακόλουθους λόγους ακυρώσεως:
 Πρώτον, η Επιτροπή παρέβη ουσιώδη τύπο κατά την έκδοση των επίμαχων κανονισμών, και συγκεκριμένα τη δυνατότητα διατυπώσεως παρατηρήσεων από τους αιτούντες και το κοινό κατά τα άρθρα 16, παράγραφος 6, και 17 του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006.
 Δεύτερον, ενεργώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο η Επιτροπή ομοίως εσφαλμένως δεν έλαβε υπόψη το άρθρο 38, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 178/2002 (4), που προορίζεται να διασφαλίσει ότι η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων διεξάγει τις δραστηριότητές της με υψηλό βαθμό διαφάνειας.
 Επιπρόσθετα, διαπιστώνοντας ότι οι πρόσθετες παρατηρήσεις της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων επί των αιτήσεων της προσφεύγουσας στις 4 Δεκεμβρίου 2009 δεν συνιστούσαν γνώμη, ή μέρος γνώμης, κατά το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006, οι επίμαχοι κανονισμοί εκδόθηκαν κατά πλάνη περί το δίκαιο.
 Επιπλέον, οι κανονισμοί της Επιτροπής, η ακύρωση των οποίων ζητείται, εκδόθηκαν κατά παράβαση του δικαιώματος ακροάσεως της Clasado κατά το άρθρο 41 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (5), και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης της.
 Τέλος, η Επιτροπή παραβίασε επίσης το δικαίωμα για χρηστή διοίκηση, το οποίο συνιστά μία από τις γενικές αρχές που είναι κοινές στις συνταγματικές παραδόσεις των κρατών μελών, και ειδικότερα την υποχρέωσή της ως αποφασίζον όργανο κατά το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006 να εξετάσει κατά τρόπο επιμελή και ανεξάρτητο όλα τα ενώπιόν της προσκομισθέντα στοιχεία.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 382/2010 της Επιτροπής, της 5ης Μαΐου 2010, σχετικά με την άρνηση έγκρισης ορισμένων ισχυρισμών υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα, εξαιρουμένων όσων αφορούν τη μείωση του κινδύνου εκδήλωσης ασθένειας και την ανάπτυξη και υγεία των παιδιών (ΕΕ 2010, L 113, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΕ) 384/2010 της Επιτροπής, της 5ης Μαΐου 2010, σχετικά με την έγκριση και την άρνηση έγκρισης ορισμένων ισχυρισμών υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα και οι οποίοι αφορούν τη μείωση του κινδύνου εκδήλωσης ασθένειας, καθώς και την ανάπτυξη και την υγεία των παιδιών (ΕΕ 2010, L 113, σ. 6).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 1924/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς για τις θρεπτικές και υγιεινές ιδιότητες που διατυπώνονται για τρόφιμα (ΕΕ 2006, L 404, σ. 9).
 (4) Κανονισμός (ΕΚ) 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2002, για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τον καθορισμό διαδικασιών σε θέματα ασφαλείας των τροφίμων (ΕΕ 2002, L 31, σ. 1).
 (5) Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2010, C 83, σ. 389).


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Ιουλίου 2011 [αίτηση του Tribunalul Gorj (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Iulian Nisipeanu κατά Direcția Generală a Finanțelor Publice Gorj, Administrația Finanțelor Publice Tîrgu Cărbunești, Administrația Fondului pentru Mediu
 (Υπόθεση C-263/10) (1)
 (Εσωτερικός φόρος - Άρθρο 110 ΣΛΕΕ - Φόρος λόγω ρυπάνσεως επιβαλλόμενος κατά την πρώτη ταξινόμηση αυτοκινήτων)
 2011/C 269/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunalul Gorj
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Iulian Andrei Nisipeanu
 κατά
 Direcția Generală a Finanțelor Publice Gorj, Administrația Finanțelor Publice Tîrgu Cărbunești, Administrația Fondului pentru Mediu
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunalul Gorj — Ταξινόμηση μεταχειρισμένων οχημάτων τα οποία είχαν προηγουμένως ταξινομηθεί σε άλλα κράτη μέλη — Φόρος λόγω ρυπάνσεως που επιβάλλεται στα αυτοκίνητα κατά την πρώτη τους ταξινόμηση σε κράτος μέλος — Αξιολόγηση του κριτηρίου της «ημερομηνίας πρώτης ταξινόμησης» — Συμβατότητα της εθνικής ρυθμίσεως προς το άρθρο 110 ΣΛΕΕ — Ισχύς της απαλλαγής ορισμένων κατηγοριών οχημάτων από την καταβολή του φόρου — Ενδεχόμενη εφαρμογή της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει»
 Διατακτικό
 Το άρθρο 110 της ΣΛΕΕ δεν επιτρέπει σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, να επιβάλει φόρο λόγω ρυπάνσεως στα αυτοκίνητα κατά την πρώτη τους ταξινόμηση στο εν λόγω κράτος μέλος, εάν το φορολογικό αυτό μέτρο θεσπίστηκε έτσι, ώστε να λειτουργεί αποτρεπτικά για τη θέση σε κυκλοφορία, στο εν λόγω κράτος μέλος, μεταχειρισμένων αυτοκινήτων τα οποία αγοράστηκαν από άλλα κράτη μέλη, χωρίς ωστόσο να λειτουργεί αποτρεπτικά για την αγορά μεταχειρισμένων αυτοκινήτων ίδιας παλαιότητας και φθοράς από το εσωτερικό της χώρας.
 (1) ΕΕ C 234 της 28.08.2010


text:
 26.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/28
 Προσφυγή ασκηθείσα στις 14. Σεπτεμβρίου 2005 — Henkel κατά HABM
 (Υπόθεση T-342/05)
 (2005/C 296/62)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Henkel KGaA (Düsseldorf, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Osterrieth, Rechtsanwalt)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Serra Y Roca S.A. (Βαρκελώνη, Ισπανία)
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς, της 14ης Ιουλίου 2005, στην υπόθεση R 0556/2003-1, που αφορά την υποβληθείσα στις 19 Ιουλίου 2005 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος, υπ' αριθ. 1 284 470·
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η SERRA Y ROCA, S.A.
 Κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «COR» για προϊόντα της κλάσεως 3 — Αίτηση καταχωρίσεως υπ' αριθ. 1 284 470
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το εθνικό σήμα «Dor» για προϊόντα των κλάσεων 3, 5 και 21
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως για τα εμπορεύματα «παρασκευάσματα για αφαίρεση λίπους και απόξεση· σαπούνια» της κλάσεως 3
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου λόγω του κινδύνου συγχύσεως των συγκεκριμένων σημάτων, ως εκ της οπτικής και φωνητικής ομοιότητάς τους. Επιπροσθέτως, το σήμα της προσφεύγουσας έχει αποκτήσει, λόγω εντατικής χρήσεως, υψηλότερη του μέσου όρου διακριτική ισχύ.


text:
 9.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/52
 Προσφυγή-αγωγή της 1ης Νοεμβρίου 2016 — Pilla κατά Επιτροπής και EACEA
 (Υπόθεση T-784/16)
 (2017/C 006/65)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Rinaldo Pilla (Venafro, Ιταλία) (εκπρόσωπος: A. Silvestri, δικηγόρος)
 Καθών-εναγόμενοι: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Εκτελεστικός Οργανισμός Εκπαίδευσης, Οπτικοακουστικών Θεμάτων και Πολιτισμού
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 αφού αναστείλει την εκκρεμούσα διαδικασία επιλογής, να ακυρώσει στο σύνολό της την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Γενική Διεύθυνση Εκπαίδευσης και Πολιτισμού), με αριθμό πρωτοκόλλου Ref. Ares (2016)4930111, της 2ας Σεπτεμβρίου 2016, περί αποκλεισμού της συμμετοχής του Rinaldo Pilla όσον αφορά το πρόγραμμα χρηματοδοτήσεως, καθόσον ενέχει σοβαρές παραβάσεις της νομοθεσίας, και, επικουρικώς, να ακυρώσει τη διαδικασία επιλογής στο σύνολό της ως στερούμενη νομιμότητας, καθόσον ενέχει παραβάσεις της νομοθεσίας·
 —
 στην, απευκταία για τον προσφεύγοντα-ενάγοντα, περίπτωση κατά την οποία απορρίψει το παραδεκτό της συμμετοχής του υποψηφίου Rinaldo Pilla στη διαδικασία, να υποχρεώσει τους καθών-εναγομένους να καταβάλουν ως αποζημίωση στον προσφεύγοντα-ενάγοντα για απώλεια ευκαιρίας, λόγω του αδικαιολόγητου και αναιτιολόγητου αποκλεισμού του από το οικείο πρόγραμμα ευρωπαϊκής χρηματοδοτήσεως, ως κύριο αίτημα, το ποσό του 1 050 000,00 ευρώ, και, επικουρικώς, το ποσό των 400 000,00 ευρώ.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή-αγωγή του, ο προσφεύγων-ενάγων βάλλει κατά της αποφάσεως αποκλεισμού του από τη διαδικασία επιλογής όσον αφορά τη συμμετοχή σε ευρωπαϊκή χρηματοδότηση [Πρόσκληση υποβολής προτάσεων EAC/S05/2016, Υποστήριξη προπαρασκευαστικής ενέργειας για τη δημιουργία βραβείου φεστιβάλ της ΕΕ και λογότυπου φεστιβάλ της ΕΕ στον τομέα του πολιτισμού — EFFE (Ευρώπη των φεστιβάλ — φεστιβάλ για την Ευρώπη)].
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από τις σοβαρές παραβάσεις της νομοθεσίας όσον αφορά τον τίτλο I του παραρτήματος της συστάσεως 2003/361/ΕΚ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 6ης Μαΐου 2003, καθώς και το άρθρο 2, σημείο 28, του κανονισμού (ΕΕ) 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 1083/2006 (ΕΕ 2013 L 347, σ. 320) και τις προβλέψεις του Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 2013, καθώς και το άρθρο 1, παράγραφος 821, του legge di stabilità 2016 (νόμου περί σταθερότητας του 2016).
 —
 Προς στήριξη του πρώτου λόγου της προσφυγής-αγωγής, ο προσφεύγων-ενάγων υποστηρίζει ότι ο ελεύθερος επαγγελματίας, ακόμη και αν δεν είναι εγγεγραμμένος σε επαγγελματική ένωση, εξομοιώνεται με επιχείρηση, ανεξαρτήτως νομικής μορφής, όσον αφορά την πρόσβαση στα διαρθρωτικά ταμεία. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες έχουν πρόσβαση στα κεφάλαια για την επιστημονική έρευνα, καθώς και την πολιτιστική καινοτομία και τη βιομηχανική καινοτομία. Κατά τον προσφεύγοντα-ενάγοντα, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι με τον legge di stabilità 2016, με τον οποίο μεταφέρθηκε στην ιταλική έννομη τάξη η ευρωπαϊκή σύσταση του 2013, διευκρινίσθηκε οριστικά ότι οι επαγγελματίες εξομοιώνονται με τις επιχειρήσεις. Ο προσφεύγων-ενάγων πρέπει να θεωρηθεί κατάλληλος υποψήφιος ως ελεύθερος επαγγελματίας κάτοχος αριθμού φορολογικού μητρώου ΦΠΑ.
 2.
 Δεύτερος λόγος, ο οποίος αφορά το αίτημα αποζημιώσεως.
 —
 Συναφώς, ο προσφεύγων-ενάγων υποστηρίζει ότι υπέστη σοβαρή ζημία λόγω του αποκλεισμού του από τη διαδικασία επιλογής, δεδομένου ότι, αδιαμφισβήτητα, ο αποκλεισμός του σχεδίου «VENAFRO EUROPEAN FESTIVAL OF LITERATURE» από τη διαδικασία επιλογής συνεπάγεται προδήλως απώλεια ευκαιρίας, η οποία πρέπει να αποτιμηθεί βάσει κριτηρίων επιείκειας, λαμβανομένων υπόψη της φύσεως και της σημασίας του εν λόγω σχεδίου, ο υπολογισμός δε της ζημίας πρέπει, καταρχάς, να καταλήγει σε ποσό ίσο με εκείνο της ίδιας της χρηματοδοτήσεως.


text:
 14.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/11
 Προσφυγή της 24ης Φεβρουαρίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-86/11)
 2011/C 145/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: R. Lyal)
 Καθού: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο, επιτρέποντας σε πρόσωπα μη υποκείμενα στον φόρο να αποτελούν μέλη μιας ομάδας ΦΠΑ (ομάδας που θεωρείται ως ενιαίο υποκείμενο στον ΦΠΑ πρόσωπο), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 9 και 11 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας·
 —
 να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Για πρακτικούς λόγους και προς καταπολέμηση πιθανών καταχρήσεων, η οδηγία περί ΦΠΑ παρέχει τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να αντιμετωπίζουν, από φορολογικής απόψεως, δύο ή περισσότερα υποκείμενα στον φόρο πρόσωπα ως ενιαίο υποκείμενο στον φόρο πρόσωπο. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η οδηγία δεν παρέχει τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να προβλέπουν ότι σε μια τέτοια ομάδα μπορούν να περιλαμβάνονται και πρόσωπα μη υποκείμενα στον φόρο, πράγμα το οποίο θα είχε ως αποτέλεσμα να επεκτείνονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των φορολογουμένων σε μη υποκείμενους στον φόρο. Επομένως, η νομοθεσία του Ηνωμένου Βασιλείου που επιτρέπει την ένταξη προσώπων μη υποκείμενων στον φόρο σε μια ομάδα ΦΠΑ είναι αντίθετη προς την οδηγία.
 (1) EE L 347, σ. 1.


text:
 4.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 153/38
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 13ης Μαΐου 2009 — Schuhpark Fascies κατά ΓΕΕΑ — Leder & Schuh (jello SCHUHPARK)
 (Υπόθεση T-183/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού και λεκτικού κοινοτικού σήματος jello SCHUHPARK - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα Schuhpark - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Απόδειξη της χρήσεως του προγενεστέρου σήματος - Άρθρο 43, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 2009/C 153/73
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Schuhpark Fascies GmbH (Warendorf, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Peter και J. Braune, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: S. Schäffner)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Leder & Schuh AG (Γκρατζ, Αυστρία) (εκπρόσωποι: W. Kellenter και A. Schlaffge, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 13ης Μαρτίου 2008 (υπόθεση R 1560/2006-4) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Schuhpark Fascies GmbH και Leder & Schuh AG.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Schuhpark Fascies GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 171 της 5.7.2008.


text:
 18.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/20
 Αναίρεση που άσκησαν στις 3 Μαρτίου 2009 οι General Química, S.A., Repsol Química, S.A. και Repsol YPF, S.A. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (έκτο τμήμα) στις 18 Δεκεμβρίου 2008 στην υπόθεση T-85/06, General Química κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-90/00 P)
 2009/C 90/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: General Química, S.A., Repsol Química, S.A. και Repsol YPF, S.A. (εκπρόσωποι: J.M. Jiménez-Laiglesia Oñate και J. Jiménez-Laiglesia Oñate, abogados)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των αναιρεσειουσών
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση της 18ης Δεκεμβρίου 2008 στην υπόθεση T-85/06 κατά το μέρος που απορρίπτει τον λόγο ακυρώσεως που στηρίζεται στο πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως και στην έλλειψη αιτιολογίας όσον αφορά την εις ολόκληρον ευθύνη των αναιρεσειουσών,
 —
 να ακυρώσει τα άρθρα 1, στοιχεία ζ' και η', και 2 στοιχείο δ', της αποφάσεως της Επιτροπής κατά το μέρος που στρέφεται κατά των Repsol YPF και Repsol Química ως υπεύθυνων αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με την General Química για παράβαση του άρθρου 81.1 της Συνθήκης ΕΚ και, επικουρικώς, κατά το μέτρο που η απόφαση της Επιτροπής στρέφεται κατά της Repsol YPF, μειώνοντας προσηκόντως τα πρόστιμα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναίρεση στρέφεται κατά της απορρίψεως του λόγου ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, ο οποίος αφορά την απόδοση ευθύνης της Repsol Química και της Repsol YPF για τη συμπεριφορά που επέδειξε η General Química, S.A. Η απόφαση του Πρωτοδικείου λαμβάνει εσφαλμένως υπόψη ένα κριτήριο αποδόσεως ευθύνης αποσυνδεδεμένο από τα πραγματικά περιστατικά ή τις περιστάσεις της υποθέσεως και της παραβάσεως της General Química. Η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση σφάλλει αποδίδοντας την ευθύνη για τις πράξεις της θυγατρικής στη μητρική της εταιρία, καθώς από την απλή δυνατότητα ή ικανότητα μιας μητρικής εταιρίας να ασκεί αποφασιστική επιρροή στη θυγατρική της συνάγει την ύπαρξη μιας ενιαίας οικονομικής οντότητας. Επίσης, η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση δεν αιτιολογεί γιατί τα στοιχεία που επιλέγει αποδεικνύουν την ύπαρξη αποφασιστικής επιρροής, ενώ παρέλειψε να εκτιμήσει ή παραμόρφωσε τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίστηκαν κατά τη διαδικασία. Επιπλέον, εφαρμόζει εσφαλμένως το τεκμήριο που έχει καθιερώσει η νομολογία για τις περιπτώσεις στις οποίες η μητρική εταιρία είναι κυρία του συνόλου του εταιρικού κεφαλαίου, αντιστρέφει το βάρος αποδείξεως και, εν πάση περιπτώσει, δεν προσδιορίζει ποια στοιχεία πρέπει να αποδεικνύονται για να ανατραπεί το τεκμήριο. Η απόφαση του Πρωτοδικείου παρέχει στην Επιτροπή απεριόριστη διακριτική ευχέρεια κατά την εκτίμηση των αποδείξεων που προσκομίζονται προς ανατροπή του τεκμηρίου. Ως εκ τούτου, το τεκμήριο καθίσταται στην πραγματικότητα αμάχητο. Επίσης, πέραν του ότι η ευθύνη της Repsol YPF δεν είναι ούτε εξατομικευμένη ούτε αδιαμφισβήτητη, η απόφαση σφάλλει με το να επεκτείνει αυτομάτως το τεκμήριο της απλής ικανότητας ασκήσεως αποφασιστικής επιρροής στην απώτατη μητρική εταιρία του ομίλου. Έτσι, η ευθύνη επιρρίπτεται, και μάλιστα κατά τρόπο αμάχητο, στον όμιλο εταιριών και όχι στην εταιρία ως οικονομική ενότητα.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/78
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Μαΐου 2013 — Al-Faqih και MIRA κατά Συμβουλίου και Επιτροπής
 (Υπόθεση T-322/09) (1)
 (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν - Δέσμευση κεφαλαίων - Διαγραφή από τον κατάλογο των προσώπων κατά των οποίων λαμβάνονται τα μέτρα - Κατάργηση της δίκης)
 2013/C 225/174
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Saad Al-Faqih (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) και Movement for Islamic Reform in Arabia (MIRA) (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: J. Jones, barrister, και A. Raja, solicitor)
 Καθών: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς R. Szostak et E. Finnegan, στη συνέχεια E. Finnegan και J.-P. Hix) και Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. Scharf και Μ. Κωνσταντινίδης)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 881/2002 του Συμβουλίου, της 27ης Μαΐου 2002, για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν, και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 467/2001 του Συμβουλίου για την απαγόρευση της εξαγωγής ορισμένων αγαθών και υπηρεσιών στο Αφγανιστάν, την ενίσχυση της απαγόρευσης πτήσεων και την παράταση της δέσμευσης κεφαλαίων και άλλων οικονομικών πόρων όσον αφορά την Ταλιμπάν του Αφγανιστάν (ΕΕ L 139, σ. 9), όπως τροποποιήθηκε για τεσσαρακοστή δεύτερη φορά με τον κανονισμό (ΕΚ) 14/2005 της Επιτροπής, της 5ης Ιανουαρίου 2005 (ΕΕ L 5, σ. 10), για τεσσαρακοστή όγδοη φορά με τον κανονισμό (ΕΚ) 1190/2005 της Επιτροπής, της 20ής Ιουλίου 2005 (ΕΕ L 193, σ. 27), για εβδομηκοστή πέμπτη φορά με τον κανονισμό (ΕΚ) 492/2007 της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2007 (ΕΕ L 116, σ. 5), καθώς και για εκατοστή δέκατη έκτη φορά με τον κανονισμό (ΕΚ) 1102/2009 της Επιτροπής, της 16ης Νοεμβρίου 2009 (ΕΕ L 303, σ. 39), και/ή αίτημα ακυρώσεως των κανονισμών 14/2005, 1190/2005, 492/2007 και 1102/2009, καθόσον οι πράξεις αυτές αφορούν τους προσφεύγοντες.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη επί της προσφυγής.
 2)
 Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αλληλεγγύως στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 113 της 1.5.2010.


text:
14. 6. 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 181 /13
 Schultze , δικηγόρους Munster, με αντίκλητους στο Λουξεμ 5. Το Πρωτοδικείο επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά
 βούργο τους δικηγόρους Lambert Dupong και Guy Kons έξοδα.
 bruck-Raus, 14 A, rue des Bains, κατά Συμβουλίου της
 Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: Arthur Brautigam), και (') ΕΕ αριθ. C 90 της 26. 3. 1994.
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: (2) ΕΕ αριθ . L 196 της 5 . 8. 1993, σ. 6.
 Dierk Βοοβ, Hans-Jurgen Rabe και Georg M. Berrisch), με (3) ΕΕ αριθ. L 90 της 1 . 4. 1984, σ. 13.
 αντικείμενο αγωγή αποζημιώσεως στηριζόμενη στο άρ (4) ΕΕ αριθ. L 132 της 18. 5 . 1984, σ. 11
 θρο 178 και στο άρθρο 215 δεύτερο εδάφιο της συνθήκης και
 στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2187/93 του Συμβουλίου , της
 22ας Ιουλίου 1993 , για την προσφορά αποζημιώσεως σε
 ορισμένους παραγωγούς γάλακτος και γαλακτοκομικών
 προϊόντων οι οποίοι εμποδίστηκαν προσωρινά να ασκήσουν
 τη δραστηριότητά τους (2), με την οποία ζητείται αποκατά
 σταση της ζημίας που υπέστη o ενάγων λόγω του ότι εμποδί
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 στηκε να διαθέσει γάλα στην αγορά κατ' εφαρμογή του
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84 του Συμβουλίου , της της 16ης Απριλίου 1997
 31ης Μαρτίου 1984, περί γενικών κανόνων για την εφαρμογή στην υπόθεση T-66/95, Hedwig Kuchlenz-Winter κατά
 της εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 0 )
 (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 στον τομέα του γάλακτος και των
 γαλακτοκομικών προϊόντων (-3) όπως συμπληρώθηκε από τον (Υπάλληλοι — Κάλυψη από το κοινό σύστημα υγειονομικής
 κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1371/84 της Επιτροπής (4), το Πρω ασφαλίσεως — Διαζευγμένος σύζυγος πρώην υπαλλήλου —
 τοδικείο (πρώτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους Προσφυγή ακυρώσεως — Παραδεκτό — Καθήκον προνοίας
 A. Saggio, Πρόεδρο, C. W. Bellamy, A. Καλογερόπουλο, — Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων — Ίση μεταχεί
 V. Tiili και R. M. Moura Ramos, δικαστές, γραμματέας: ριση — Απόφαση εθνικού δικαστηρίου προβαίνουσα στην
 H. Jung, εξέδωσε στις 16 Απριλίου 1997 απόφαση με το αντισταθμιστική κατανομή των συνταξιοδοτικών δικαιω
 ακόλουθο διατακτικό: μάτων — Αποτελέσματα)
 (97/C 181 /25 )
 I. Τα εναγόμενα κοινοτικά όργανα υποχρεούνται να απο
 καταστήσουν τη ζημία που υπέστησαν οι προσφεύγοντες (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 λόγω της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84
 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, περί γενικών
 κανόνων για την εφαρμογή της εισφοράς που αναφέρεται Στην υπόθεση Τ-66/95 , Hedwig Kuchlenz-Winter, διαζευγμέ
 στο άρθρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 στον νη σύζυγος πρώην υπαλλήλου του Ευρωπαϊκού Κοινοβου
 τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, λίου , κάτοικος Kehlen (Λουξεμβούργο), εκπροσωπούμενη
 όπως συμπληρώθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. από τον Dieter Rogalla, δικηγόρο Sprockhövel, με αντίκλητο
 1371/84 της Επιτροπής, της 16ης Μάιου 1984, για τον στο Bereldange το δικηγόρο Armin Machmer, 1 , rue Roger
 καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής της συμπληρω Barthel, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ματικής εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του (εκπρόσωποι: Joseph Griesmar, Julian Currall , και Bertrand
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68, καθόσον οι κανονισμοί Wägenbaur), με αντικείμενο v' αναγνωρισθεί ότι η καθής
 αυτοί δεν προέβλεψαν τη χορήγηση ποσότητας αναφοράς υποχρεούται, αφενός, να συνεχίσει να εξασφαλίζει στην
 στους παραγωγούς οι οποίοι, σε εκτέλεση υποχρεώσεως προσφεύγουσα την κάλυψη από το κοινό σύστημα υγειονο
 αναληφθείσας βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1078/ μικής ασφαλίσεως και, αφετέρου , να κάνει χρήση του δικαιώ
 77 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί θεσπίσεως ματος της αναλήψεως πρωτοβουλίας έναντι του Συμβουλίου ,
 συστήματος πριμοδοτήσεων για τη μη εμπορία του προκειμένου να παράσχει στα πρόσωπα που βρίσκονται στην
 γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων και τη κατάσταση της προσφεύγουσας τη δυνατότητα να τυγχάνουν
 μετατροπή των αγελών βοοειδών γαλακτοκομικής της καλύψεως από το κοινό σύστημα και, επικουρικώς, να
 κατευθύνσεως, δεν παρέδωσαν γάλα κατά τη διάρκεια επισημανθεί στη γερμανική κυβέρνηση το κενό της εθνικής
 του έτους αναφοράς που επελέγη από το οικείο κράτος κανονιστικής ρυθμίσεως στον τομέα της υγειονομικής ασφα
 μέλος. λίσεως και να της ζητηθεί να λάβει τα πρόσφορα μέτρα για
 την κάλυψη του κενού αυτού , το Πρωτοδικείο (πρώτο
 τμήμα), συγκείμενο από τον A. Saggio, Πρόεδρο, την V. Tiili
 2. H περίοδος για την οποία o ενάγων πρέπει να λάβει και τον R. M. Moura Ramos, δικαστές, γραμματέας: A. Mair,
 αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη λόγω της εφαρμο υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 16 Απριλίου 1997
 γής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84 αρχίζει στις απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 4 Μαίου 1987 και λήγει στις 28 Μαρτίου 1989.
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή.
 3. Οι διάδικοι θα υποβάλουν εντός προθεσμίας δώδεκα
 μηνών από της εκδόσεως της παρούσας αποφάσεως στο
 Πρωτοδικείο τα προς καταβολή ποσά, τα οποία θα 2. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 καθοριστούν διά κοινής συμφωνίας.
 (') ΕΕ αριθ . C 137 της 3. 6. 1995 .
 4. Ελλείψει τέτοιας συμφωνίας, θα υποβάλουν εντός της
 ίδιας προθεσμίας στο Πρωτοδικείο τα αίτηματά τους ως
 προς το ύψος της αποζημιώσεως.


text:
 15.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/35
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 11ης Ιουνίου 2009 — Κετσελίδης κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-72/08) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προσφυγή - Προηγούμενη διοικητική ένσταση - Απάντηση με την οποία επισημαίνεται ότι το αίτημα πρόκειται να εξετασθεί - Συγγνωστή πλάνη - Δεν υφίσταται - Απόφαση περί σιωπηρής απορρίψεως - Εκπρόθεσμη υποβολή διοικητικής ενστάσεως - Απαράδεκτο - Απόφαση κοινοτικού δικαιοδοτικού οργάνου - Νέο ουσιώδες πραγματικό περιστατικό - Δεν υφίσταται)
 2009/C 193/58
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Μιχάλης Κετσελίδης (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: Σ. Α. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: D. Martin και K. Herrmann)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως περί σιωπηρής απορρίψεως του αιτήματος του προσφεύγοντος για εκ νέου υπολογισμό των αναγνωριζομένων συντάξιμων ετών κατά τη μεταφορά στο κοινοτικό σύστημα των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που αποκτήθηκαν στην Ελλάδα.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τον M. Κετσελίδη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) ΕΕ C 272 της 25.10.2008, σ. 51.


text:
10.8.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 191/21
 για την απο ́θεση των αποβλη ́των η ́ να ορι ́ζουν κριτη ́ρια κης ΕΚ, γιατι ́ παρε ́λειψε να θεσπι ́σει και επικουρικω ́ ς να
 χωροθετη ́σεως αρκου ́ντως σαφη ́ ου ́τως ω ́στε η αρμο ́δια για κοινοποιη ́σει στην Επιτροπη ́, με ́σα στην προθεσμι ́α που
 τη χορη ́γηση α ́δειας υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 9 της ει ́χε ταχθει ́, τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και
 οδηγι ́ας αρχη ́ να μπορει ́ να εξετα ́ζει αν η τοποθεσι ́α η ́ διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να συμμορφωθει ́ πλη ́ρως προς την
 η εγκατα ́σταση εντα ́σσεται στο πλαι ́σιο διαχειρι ́σεως που οδηγι ́α 98/84/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του
 προβλε ́πει το σχε ́διο; Συμβουλι ́ου της 20η ́ς Νοεμβρι ́ου 1998 για τη νομικη ́
 προστασι ́α των υπηρεσιω ́ν που βασι ́ζονται η ́ συνι ́στανται στην
 2. Αντιβαι ́νει η ́εκδοση, εκ με ́ρους κρα ́τους με ́λους που δεν παροχη ́ προ ́σβασης υπο ́ ο ́ρους.
 ́εχει καταρτι ́σει, εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας, ́ενα η ́
 περισσο ́τερα σχε ́δια διαχειρι ́σεως αποβλη ́των αφορω ́ντα «τις — να καταδικα ́σει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στη δικαστικη ́
 κατα ́λληλες για τη δια ́θεση των αποβλη ́των τοποθεσι ́ες δαπα ́νη.
 και εγκαταστα ́σεις», ατομικω ́ν αδειω ́ν εκμεταλλευ ́σεως μιας
 εγκαταστα ́σεως διαθε ́σεως αποβλη ́των, ο ́πως οι χω ́ροι υγειο-
 νομικη ́ς ταφη ́ς, στο α ́ρθρο 7 της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ, της
 15ης Ιουλι ́ου 1975, περι ́ των στερω ́ν αποβλη ́των, ο ́πως ́εχει Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 τροποποιηθει ́με την οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ, της 18ης Μαρτι ́ου
 1991, ενδεχομε ́νως σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 9 της ιδι ́ας
 οδηγι ́ας η ́ με α ́λλη δια ́ταξη της ́διας
 ι οδηγι ́ας; Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 249, τρι ́το εδα ́φιο της Συνθη ́κης για την
 ι
 ́δρυση της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας, οι οδηγι ́ες δεσμευ ́ουν κα ́θε
 3. 'Εχει το α ́ρθρο 7.1 της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ, της 15ης κρα ́τος με ́λος στο οποι ́ο απευθυ ́νονται, ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́-
 Ιουλι ́ου 1975, περι ́ των στερεω ́ν αποβλη ́των, ο ́πως ́εχει μενο αποτε ́λεσμα.
 τροποποιηθει ́με την οδηγι ́α 96/156/ΕΟΚ, της 18ης Μαρτι ́ου
 1991, την ́εννοια ο ́τι το η ́ τα σχε ́δια που αφορου ́ν ιδι ́ως
 «τις κατα ́λληλες τοποθεσι ́ες η ́ εγκαταστα ́σεις δια ́θεσης των Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 10 πρω ́το εδα ́φιο της Συνθη ́κης, τα κρα ́τη
 αποβλη ́των» πρε ́πει να καταρτι ́ζονται το αργο ́τερο την με ́λη λαμβα ́νουν κα ́θε γενικο ́ η ́ ειδικο ́ με ́τρο κατα ́λληλο να
 1η Απριλι ́ου 1993 η ́ ́εχει την ́εννοια ο ́τι πρε ́πει να καταρτι ́- εξασφαλι ́σει την εκπλη ́ρωση των υποχρεω ́σεων που απορρε ́ουν απο ́
 ζονται εντο ́ς ευλο ́γου προθεσμι ́ας, η οποι ́α μπορει ́ να ει ́ναι τη συγκεκριμε ́νη Συνθη ́κη η ́ προκυ ́πτουν απο ́ πρα ́ξεις των οργα ́νων
 μεγαλυ ́τερη της προθεσμι ́ας μεταφορα ́ς της οδηγι ́ας στο της Κοινο ́τητας.
 εσωτερικο ́ δι ́καιο;
 ∆εν αμφισβητει ́ται απο ́ την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α ο ́τι οφει ́λει να
 ( 1) EE ειδ. ́εκδ. 01/015, σ. 86.
 λα ́βει με ́τρα για να συμμορφωθει ́ με την προαναφερο ́μενη οδηγι ́α.
 (2) ΕΕ L 78 της 26.3.1991, σ. 32.
 Η Επιτροπη ́ διαπιστω ́νει ο ́τι με ́χρι στιγμη ́ς, η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α
 δεν ́ελαβε τα κατα ́λληλα με ́τρα για την πλη ́ρη ενσωμα ́τωση της
 επιδι ́κου οδηγι ́ας στην ελληνικη ́ ́εννομο τα ́ξη και ου ́τε βεβαι ́ως
 κοινοποι ́ησε τε ́τοια με ́τρα στην Επιτροπη ́.
 (1) ΕΕ L 320 της 28.11.1998, σ. 54.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 12 Ιουνι ́ου
 2002
 (Υπο ́θεση C-219/02)
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 (2002/C 191/34)
 βαλε το Juzgado de lo Social no 3 de Orense με δια ́ταξη
 της 30η ́ς Μαρτι ́ου 2002 στην υπο ́θεση Rosa Garcı́a Blanco
 κατα ́ Ιnstituto Nacional de la Seguridad Social και
 Tesoreria General de la Seguridad Social
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπουμε ́νη απο ́
 την Μαρι ́α Πατακια ́ και Νiels Bertil Rasmussen, με ́λη της Νομικη ́ς
 Υπηρεσι ́ας, α ́σκησε στις 12 Ιουνι ́ου 2002 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου (Υπο ́θεση C-225/02)
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ελληνικη ́ς
 ∆ημοκρατι ́ας. (2002/C 191/35)
 Η Επιτροπη ́ αιτει ́ται απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Μαρτι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παρε ́λειψε να Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 εκπληρω ́σει τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει δυνα ́μει της Συνθη ́- 17 Ιουνι ́ου 2002, το Juzgado de lo Social no 3 de Orense, στο


text:
 3.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/12
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Ιανουαρίου 2012 — Indo Internacional κατά ΓΕΕΑ — Visual (VISUAL MAP)
 (Υπόθεση T-260/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος VISUAL MAP - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα VISUAL - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2012/C 65/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Indo Internacional, SA (Sant Cugat del Vallès, Ισπανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς X. Fàbrega Sabaté και M. Curell Aguilà, στη συνέχεια M. Curell Aguilà και J. Güell Serra, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Visual SA (Saint Apollinaire, Γαλλία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 15ης Απριλίου 2008 (υπόθεση R 700/2007-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Visual SA και Indo Internacional, SA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Indo Internacional, SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 223 της 30.8.2008.


text:
 7.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/29
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαΐου 2014 — Walcher Messtechnik κατά ΓΕΕΑ (HIPERDRIVE)
 (Υπόθεση T-95/13) (1)
 ((Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος HIPERDRIVE - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009))
 2014/C 212/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Walcher Meßtechnik GmbH (Kirchzarten, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Walter, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Poch)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 13ης Δεκεμβρίου 2012 (υπόθεση R 1779/2012-1), αναφορικά με την αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος HIPERDRIVE ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει την Walcher Meßtechnik GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 108 της 13.4.2013.


text:
 26.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/36
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 25ης Μαρτίου 2015 — Necci κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-5/15) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Συντάξεις - Μεταφορά συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων κτηθέντων στο πλαίσιο εθνικού συνταξιοδοτικού συστήματος - Πρόταση περί πρόσθετου συντάξιμου χρόνου - Εκπρόθεσμη υποβολή διοικητικής ενστάσεως - Μη τήρηση της προ της ασκήσεως προσφυγής διαδικασίας - Προδήλως απαράδεκτο))
 (2015/C 171/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Claudio Necci (Auderghem, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi και T. Martin, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και G. Gattinara)
 Αντικείμενο
 Αίτημα να κριθεί παράνομο το άρθρο 9 των γενικών εκτελεστικών διατάξεων (ΓΕΔ) του άρθρου 11 § 2 του παραρτήματος VIII του ΚΙΚ και να ακυρωθεί η απόφαση περί μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος στο συνταξιοδοτικό σύστημα της Ένωσης, με την οποία εφαρμόζονται οι νέες ΓΕΔ σχετικά με τα άρθρα 11 και 12 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2.
 Καταδικάζει τον C. Necci στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 96 της 23.3.2015, σ. 26.


text:
 29.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/15
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Γερμανία) στις 4 Ιανουαρίου 2008 — Michael Mario Karl Kerner κατά Land Baden-Württemberg
 (Υπόθεση C-4/08)
 (2008/C 79/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων/Εφεσείων: Michael Mario Karl Kerner
 Καθού/Εφεσίβλητο: Land Baden-Württemberg
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Απαγορεύει το άρθρο 8, παράγραφος 4, της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την άδεια οδήγησης (1), την εφαρμογή της διάταξης του εθνικού δικαίου που προβλέπει, σε περίπτωση που έχει αφαιρεθεί στην ημεδαπή η άδεια οδήγησης, ότι η αναγνώριση της άδειας οδήγησης που χορηγήθηκε στη συνέχεια από άλλο κράτος μέλος είναι δυνατή υπό την προϋπόθεση ότι αποδεικνύεται ότι έχουν εκλείψει οι περιστάσεις που οδήγησαν αρχικά στην αφαίρεση της άδειας οδήγησης, ακόμη και αν
 —
 η αναγνώριση αυτής της άδειας οδήγησης δεν επιβάλλεται προς τον σκοπό της υλοποίησης της θεμελιώδους ελευθερίας των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να κυκλοφορούν ελεύθερα,
 —
 η άδεια οδήγησης χορηγήθηκε από το άλλο κράτος μέλος κατά πρόδηλη παράβαση των διατάξεων της εν λόγω οδηγίας (της απαίτησης κατοικίας),
 —
 το κράτος μέλος που εξέδωσε την άδεια οδήγησης διαπίστωσε επίσης προφανώς, κατά τη χορήγηση της άδειας αυτής, την πρόδηλη παράβαση των επιτακτικών κανόνων της εν λόγω οδηγίας,
 —
 σύμφωνα με τις διαπιστώσεις του κράτους μέλους κατοικίας, το κράτος μέλος έκδοσης της άδειας οδήγησης δεν προβαίνει γενικά στην ακύρωση των αδειών οδήγησης που αντιβαίνουν στο κοινοτικό δίκαιο,
 —
 ο ενδιαφερόμενος απέκτησε την άδεια οδήγησης στο άλλο κράτος μέλος κατά καταχρηστική εκμετάλλευση δικαιώματος, με σκοπό την καταστρατήγηση των διατάξεων του κράτους μέλους κατοικίας οι οποίες διέπουν καταρχήν, σύμφωνα με την οδηγία, τη χορήγηση νέας άδειας οδήγησης, και το κράτος μέλος έκδοσης της άδειας έπρεπε κανονικά να έχει γνώση της καταχρηστικής αυτής εκμετάλλευσης,
 —
 και η ιατρική εξέταση της ικανότητας οδήγησης του ενδιαφερόμενου, η οποία πραγματοποιήθηκε στο κράτος μέλος έκδοσης της άδειας οδήγησης πριν από τη χορήγηση της άδειας αυτής, δεν ανταποκρινόταν προφανώς, μολονότι ήσαν γνωστοί οι λόγοι για τους οποίους είχε αφαιρεθεί η αρχική άδεια οδήγησης, στις απαιτήσεις που θα έπρεπε να ισχύουν ενόψει των λόγων στους οποίους οφειλόταν η προγενέστερη αφαίρεση της άδειας, οπότε το γεγονός ότι ο ενδιαφερόμενος εξακολουθεί να οδηγεί συνιστά σημαντικό κίνδυνο για τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα των πεζών και των άλλων οδηγών;
 Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα:
 2)
 Έχει το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ την έννοια ότι το κράτος μέλος κατοικίας, υπό τις περιστάσεις που περιγράφονται στο πρώτο ερώτημα, είναι μεν υποχρεωμένο να αναγνωρίσει την άδεια οδήγησης που έχει χορηγηθεί από άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης — οπότε ο κάτοχός της έχει καταρχήν το δικαίωμα να οδηγεί οχήματα στην ημεδαπή — αλλά μπορεί τουλάχιστον, προκειμένου να αντιμετωπίσει, για λόγους οδικής ασφάλειας, τον σημαντικό κίνδυνο που συνιστά ο κάτοχος αυτός, να ελέγχει την ικανότητά του να οδηγεί, λαμβάνοντας υπόψη τους λόγους που οδήγησαν προηγουμένως στην αφαίρεση της άδειας οδήγησης και που δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν εξαλειφθεί λόγω της μεταγενέστερης χορήγησης άδειας οδήγησης από άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
 (1) EE L 237, σ. 1.


text:
 30.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 191/33
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Απριλίου 2016 — Cyprus Turkish Chamber of Industry κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-41/16 R)
 ((Ασφαλιστικά μέτρα - Διαδικασία καταχωρίσεως προστατευόμενης ονομασίας προελεύσεως - «Χαλούμι» (Halloumi) ή «Hellim» - Απόρριψη ανακοπής - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Δεν υπάρχει επείγον))
 (2016/C 191/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Cyprus Turkish Chamber of Industry (Λευκωσία, Κύπρος), Animal Breeders Association (Λευκωσία), Milk and Oil Products Production and Marketing Cooperative Ltd (Λευκωσία), Süt Ürünleri İmalatçulari Birliği Milk Processors Association (Λευκωσία), και Fatma Garanti (Güzelyurt, Κύπρος) (εκπρόσωποι: B. O’Connor, solicitor, S. Gubel και E. Bertolotto, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: X. Lewis, J. Guillem Carrau και P. Aalto)
 Αντικείμενο
 Αίτηση βάσει των άρθρων 278 και 279 ΣΛΕΕ, με την οποία ζητείται η λήψη προσωρινών μέτρων σχετικά με τη διαδικασία για την καταχώριση του τυριού «Halloumi/Hellim» ως προστατευόμενης ονομασίας προελεύσεως, δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για τα συστήματα ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και τροφίμων (ΕΕ 2012, L 343, σ. 1).
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/80
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Ιουνίου 2013 — Elitaliana κατά Eulex Κοσσυφοπέδιο
 (Υπόθεση T-213/12) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Δημόσιος διαγωνισμός - Ελικόπτερο για την υποστήριξη της αποστολής Eulex Κοσσυφοπέδιο - Απόρριψη της προσφοράς διαγωνιζομένου - Έλλειψη της ιδιότητας του καθού - Απαράδεκτο)
 2013/C 225/178
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Elitaliana SpA (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωπος: R. Colagrande, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Eulex Κοσσυφοπέδιο (Πρίστινα, Κοσσυφοπέδιο) (εκπρόσωπος: G. Brosadola Pontotti, solicitor)
 Αντικείμενο
 Αίτημα, αφενός, να ακυρωθούν τα μέτρα που έλαβε η Eulex Κοσσυφοπέδιο στο πλαίσιο της αναθέσεως σε άλλον διαγωνιζόμενο της εκτελέσεως της δημοσίας συμβάσεως με τίτλο «EuropeAid/131516/D/SER/XK — Ελικόπτερο για την υποστήριξη της αποστολής Eulex στο Κοσσυφοπέδιο (PROC/272/11)» και, αφετέρου, να υποχρεωθεί η Eulex Κοσσυφοπέδιο να αποκαταστήσει τη ζημία που προκάλεσε στην προσφεύγουσα-ενάγουσα λόγω της μη αναθέσεως σε αυτήν της εν λόγω συμβάσεως.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει την Elitaliana SpA στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) ΕΕ C 200 της 7.7.2012.


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/57
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 22ας Οκτωβρίου 2008 — Tzirani κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-46/07) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Πρόσληψη - Διορισμός σε βαθμό - Προαγωγή - Θέση διευθυντή - Απόρριψη υποψηφιότητας - Εκτέλεση αποφάσεως του Πρωτοδικείου περί ακυρώσεως αποφάσεως διορισμού - Παραδεκτό)
 (2008/C 313/102)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Μαρία Τζιράνη (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: É. Boigelot, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Berscheid και V. Joris, επικουρούμενοι από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 30ής Αυγούστου 2006, με την οποία διορίστηκε ο M. D. J. στη θέση του διευθυντή της Διεύθυνσης Β «Κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης: πολιτική, διαχείριση και παροχή συμβουλών» της Γενικής Διεύθυνσης (ΓΔ) «Προσωπικό και Διοίκηση» και, ως εκ τούτου, απορρίφθηκε η υποψηφιότητα της προσφεύγουσας-ενάγουσας για την ίδια θέση και, αφετέρου, αίτημα να υποχρεωθεί η Επιτροπή να της καταβάλει αποζημίωση προς αποκατάσταση της ζημίας και προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση περί απορρίψεως της υποψηφιότητας της Μ. Τζιράνη για τη θέση του διευθυντή της Διεύθυνσης B «Κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης: πολιτική, διαχείριση και παροχή συμβουλών» της Γενικής Διεύθυνσης (ΓΔ) «Προσωπικό και Διοίκηση» της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση της 30ής Αυγούστου 2006, περί διορισμού του M. D. J. στη θέση του διευθυντή της Διεύθυνσης Β «Κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης: πολιτική, διαχείριση και παροχή συμβουλών» της Γενικής Διεύθυνσης (ΓΔ) «Προσωπικό και Διοίκηση» της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 3)
 Υποχρεώνει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να καταβάλει στη Μ. Τζιράνη το ποσό των 10 000 ευρώ ως αποζημίωση.
 4)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 5)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα έξοδα της Μ. Τζιράνη.
 (1) ΕΕ C 170 της 21.7.2007, σ. 42.


text:
 8.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 273/22
 Προσφυγή της 23ης Ιουλίου 2012 — Al-Tabbaa κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-329/12)
 2012/C 273/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Mazen Al-Tabbaa (Βηρυτός, Λίβανος) (εκπρόσωποι: M. Lester, Barrister και G. Martin, Solicitor)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση 2012/256/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου της 14ης Μαΐου 2012 για την εφαρμογή της απόφασης 2011/782/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ L 126, σ. 9) κατά το μέτρο που αφορά τον προσφεύγοντα·
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 410/2012 του Συμβουλίου της 14ης Μαΐου 2012 για την εφαρμογή του άρθρου 32 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία (ΕΕ L 126, σ. 3) κατά το μέτρο που αφορά τον προσφεύγοντα και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους, υποστηρίζοντας ότι το Συμβούλιο, περιλαμβάνοντας το όνομά του στους καταλόγους που παρατίθενται στα παραρτήματα των προσβαλλομένων πράξεων:
 —
 υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί τα πράγματα και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως αποφασίζοντας την εφαρμογή των επίμαχων περιοριστικών μέτρων ως προς τον προσφεύγοντα και κρίνοντας ότι συνέτρεχε οποιοδήποτε από τα κριτήρια καταχωρίσεως·
 —
 δεν παρέσχε στον προσφεύγοντα επαρκή ή ικανή αιτιολογία για την καταχώρισή του στους καταλόγους·
 —
 προσέβαλε τα θεμελιώδη δικαιώματα άμυνας του προσφεύγοντος και το δικαίωμά του σε αποτελεσματική δικαστική προστασία και
 —
 περιόρισε αδικαιολόγητα και δυσανάλογα τα θεμελιώδη δικαιώματα του προσφεύγοντος και, ιδιαίτερα, το δικαίωμα του στην ιδιοκτησία, την επιχειρηματική του ελευθερία, το δικαίωμα προστασίας της υπολήψεώς του καθώς και το δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής και οικογενειακής του ζωής.


text:
9.12.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 355/33
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχει ́ρηματα ταυτι ́ζονται προς τους Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του ο προσφευ ́γων προβα ́λλει τους
 ισχυρισμου ́ς και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα που προβλη ́θηκαν στο ακο ́λουθους νομικου ́ς ισχυρισμου ́ς:
 πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Τ-297/00 (1).
 — Παρα ́βαση των α ́ρθρων 81 και 82 ΕΚ.
 (1) ∆εν ́εχει ακο ́μη δημοσιευθει ́.
 — Παρα ́βαση της οδηγι ́ας 93/16/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου της
 5ης Απριλι ́ου 1993 για τη διευκο ́λυνση της ελευ ́θερης
 κυκλοφορι ́ας των ιατρω ́ν και της αμοιβαι ́ας αναγνω ́ρισης των
 διπλωμα ́των, πιστοποιητικω ́ν και α ́λλων τι ́τλων τους (1).
 — Παρα ́βαση των κανο ́νων περι ́ εκτιμη ́σεως του κοινοτικου ́
 συμφε ́ροντος.
 Προσφυγη ́ του Αnthony Goldstein κατα ́ της Επιτροπη ́ς των (1) EE 1993 L 165, σ. 1.
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 21 Σεπτεμβρι ́ου
 2000
 (Υπο ́θεση Τ-302/00)
 (2000/C 355/71)
 Προσφυγη ́ του Marı́a Jesús Sáez Acevedo κατα ́ της Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) 22 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 Ο Anthony Goldstein, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Raymond (Υπο ́θεση Τ-304/00)
 St John Murphy, Solicitor, του γραφει ́ου Merriman White,
 Λονδι ́νο, α ́σκησε στις 21 Σεπτεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδι-
 (2000/C 355/72)
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Ο Marı́a Jesús Sáez Acevedo, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́-
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 7ης Ιουλι ́ου μενος απο ́ τον Juan Ramón Iturriagagoitia α ́σκησε στις
 2000 περι ́ απορρι ́ψεως της καταγγελι ́ας που α ́σκησε ο 22 Σεπτεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 προσφευ ́γων συ ́μφωνα με τον κανονισμο ́ 17 σχετικα ́ με Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 παρα ́βαση των α ́ρθρων 81 και 82 ΕΚ απο ́ το Γενικο ́ Ιατρικο ́ Κοινοτη ́των.
 Συμβου ́λιο·
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση που ́ελαβε στις 13 ∆εκεμβρι ́ου
 1999 το συνταξιοδοτικο ́ τμη ́μα της Επιτροπη ́ς, συ ́μφωνα με
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα τις προηγου ́μενες αιτη ́σεις της 23ης Αυγου ́στου 1999,
 22ας Σεπτεμβρι ́ου 1999 και 3ης ∆εκεμβρι ́ου 1999·
 Το 1993 o προσφευ ́γων, ειδικο ́ς ρευματολο ́γος ιατρο ́ς ασκω ́ν την
 — να επανεξετα ́σει τον φα ́κελο του προσφευ ́γοντος, ως αποτε ́-
 ειδικο ́τητα αυτη ́ εντο ́ς της Κοινο ́τητας, υπε ́βαλε στην Επιτροπη ́,
 λεσμα της μεταφορα ́ς των συνταξιοδοτικω ́ν δικαιωμα ́των εκ
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 17
 του Συμβουλι ́ου, αι ́τηση ζητω ́ντας να διαπιστωθει ́ ο ́τι το General με ́ρους του τομε ́α μεταφορα ́ς δικαιωμα ́των του συνταξιοδοτι-
 κου ́ τμη ́ματος της Επιτροπη ́ς, του ́το δε ως συνε ́πεια της
 Medical Council (Γενικο ́ Ιατρικο ́ Συμβου ́λιο), εκ του νο ́μου
 λη ́ψεως των το ́κων που μεταφε ́ρθηκαν απο ́ τις ισπανικε ́ς
 ο ́ργανο το οποι ́ο ρυθμι ́ζει τα της ασκη ́σεως του ιατρικου ́ επαγγε ́λ-
 ματος εντο ́ς της επικρα ́τειας του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου, ει ́χε παραβει ́ κοινωνικε ́ς ασφαλι ́σεις κατο ́πιν εκτελε ́σεως της δικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως·
 τα α ́ρθρα 85 και 86 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρα 81 και 82 ΕΚ).
 Με ́εγγραφο της 7ης Ιουλι ́ου 2000, η Επιτροπη ́ πληροφο ́ρησε τον
 προσφευ ́γοντα ο ́τι η καταγγελι ́α του ει ́χε απορριφθει ́ (προσβαλλο- — να πραγματοποιη ́σει τους αναγκαι ́ους υπολογισμου ́ς που
 με ́νη απο ́φαση). προκυ ́πτουν απο ́ τη μεταφορα ́ των προαναφερομε ́νων το ́κων·
 ---pagebreak--- C 355/34 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 9.12.2000
 — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να καταβα ́λει αποζημι ́ωση στον Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 προσφευ ́γοντα συ ́μφωνα με τις γενικε ́ς διατα ́ξεις εφαρμογη ́ς,
 με την καταβολη ́ το ́κων προς 3,5 % ετησι ́ως, λαμβα ́νοντας
 ως βα ́ση το κεφα ́λαιο που ει ́ναι αναγκαι ́ο για να διασφαλι ́-
 ζονται οι ετη ́σιες εισφορε ́ς βα ́σει του Κανονισμου ́ Υπηρεσια- Η παρου ́σα προσφυγη ́ στρε ́φεται κατα ́ της αποφα ́σεως της Επιτρο-
 κη ́ς Καταστα ́σεως των υπαλλη ́λων των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- πη ́ς C(2000) 1751 της 11ης Ιουλι ́ου 2000, που καταργει ́ τη
 τη ́των (ΚΥΚ) σε συσχετισμο ́ με τις περιο ́δους στις οποι ́ες συνδρομη ́ που ει ́χε χορηγηθει ́ στην εταιρι ́α Massalombarda
 αναφε ́ρονται οι εν λο ́γω το ́κοι· Colombani S.p.A. με την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς C (88)
 1005/275, της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1988, περι ́ χορηγη ́σεως συνδρομη ́ς
 του ΕΓΤΠΕ, τμη ́μα Προσανατολισμου ́, συ ́μφωνα με τον κανονισμο ́
 — να διατα ́ξει την απο ́δοση στον προσφευ ́γοντα του επιπλε ́ον (ΕΟΚ) 355/77 του Συμβουλι ́ου, στο πλαι ́σιο του σχεδι ́ου
 καταβληθε ́ντος ποσου ́ ως αποτε ́λεσμα της διαφορα ́ς μεταξυ ́ 88.41.IT.003.0 που τιτλοφορει ́ται «Εκσυγχρονισμο ́ς εγκαταστα ́-
 του κεφαλαι ́ου που ́επρεπε να μεταφερθει ́, πλε ́ον το ́κων, και σεων οπωροκηπευτικω ́ν στο Portomaggiore (Ferrara)».
 του κεφαλαι ́ου που απαιτει ́ται, πλε ́ον το ́κων, για την κα ́λυψη
 των εισφορω ́ν υπε ́ρ της Επιτροπη ́ς· και
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Υπενθυμι ́ζεται σχετικω ́ς ο ́τι ́ενα ́ετος πριν η προσφευ ́γουσα
 εξαγορα ́σει την εταιρι ́α Massalombarda Colombani, ει ́χαν διεξα-
 γα ́γει στην τελευται ́α απο ́ κοινου ́ επιθεω ́ρηση το Υπουργει ́ο
 ∆ημο ́σιου Θησαυρου ́ και η Επιτροπη ́ επι ́ της υλοποιη ́σεως ενο ́ς
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα σχεδι ́ου ΕΓΤΠΕ, που ει ́χε εγκριθει ́ με την απο ́φαση C (91) 225576,
 της 28ης Οκτωβρι ́ου 19991. Κατα ́ τη δια ́ρκεια της επιθεωρη ́σεως
 αυτη ́ς, διαπιστω ́θηκαν δια ́φορες πλημμε ́λειες στα παραστατικα ́
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι τα ́διαι με τα και ακολου ́θως ανεστα ́λη η χορη ́γηση της τελικη ́ς δο ́σεως της
 προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση Τ-303/00, Caballero Montoya κατα ́ προβλεπομε ́νης συνδρομη ́ς. Κατα ́ το επο ́μενο ́ετος, ́εγινε ́ελεγχος
 Επιτροπη ́ς. σε α ́λλα τρι ́α σχε ́δια. Και σ' αυτη ́ν την περι ́πτωση, η Επιτροπη ́
 διαπι ́στωσε ορισμε ́νες πλημμε ́λειες.
 Η προσφευ ́γουσα τονι ́ζει ο ́τι ουδε ́ποτε τη ́ς δο ́θηκε οποιαδη ́ποτε
 πληροφορι ́α εκ με ́ρους των πωλητω ́ν, ο ́πως επι ́σης ουδε ́ποτε της
 δο ́θηκε καμμι ́α πληροφορι ́α σχετικα ́ με την κατα ́σταση των λοιπω ́ν
 σχεδι ́ων ΕΓΤΠΕ τα οποι ́α ει ́χε αναλα ́βει η Massalombarda.
 Προσφυγη ́ της Società Conserve Italia Soc. Coop. a.r.l.
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε Εν τω μεταξυ ́, και κατο ́πιν των πλημμελειω ́ ν που διαπιστω ́θηκαν
 στις 21 Σεπτεμβρι ́ου 2000 κατα ́ την επιθεω ́ ρηση του 1994, η Επιτροπη ́ προε ́βη το 1997 στην
 κατα ́ργηση ενο ́ς απο ́ τα ελεγχθε ́ντα σχε ́δια, και συγκεκριμε ́να
 (Υπο ́θεση T-305/00) εκει ́νου που αφορου ́σε τις εγκαταστα ́σεις της Massalombarda.
 Επειδη ́ η εταιρι ́α αυτη ́ εξαγορα ́στηκε απο ́ την προσφευ ́γουσα, οι
 συνε ́πειες της αποφα ́σεως εβα ́ρυναν ́ενα υποκει ́μενο ο ́λως α ́σχετο
 (2000/C 355/73) προς την υπο ́θεση.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) Προς στη ́ριξη των ισχυρισμω ́ν της, η προσφευ ́γουσα επικαλει ́ται:
 Η Società Conserve Italia Soc. Coop. a.r.l., με ́εδρα τον
 S. Lazzaro di Savena, εκπροσωπου ́μενη απο ́ την δικηγο ́ρο Marina — 'Ελλειψη νομιμο ́τητας της προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως,
 Averani και τους καθηγητε ́ς δικηγο ́ρους Αndrea Pisaneschi και ελλει ́ψει αιτιολογι ́ας.
 Stefano Zunarelli, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο
 Charles Turk, 13 B, avenue Guillaume, α ́σκησε ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 21 Σεπτεμβρι ́ου — 'Ελλειψη νομιμο ́τητας της αποφα ́σεως και εσφαλμε ́νη εκτι ́-
 2000 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. μηση των πραγματικω ́ν προϋποθε ́σεων, καθ' ο ́σον η Επιτροπη ́
 δεν εθεω ́ρησε ο ́τι ο ́φειλε να προσδιορι ́ζει, στην απο ́φαση ́ της,
 σε ποια τιμολο ́για αναφερο ́ταν.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 11ης Ιουλι ́ου — 'Ελλειψη νομιμο ́τητας της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς λο ́γω
 2000, κατα ́ το α ́ρθρο 230, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ· εσφαλμε ́νης ερμηνει ́ας των αναληφθεισω ́ν απο ́ τον δικαιου ́χο
 υποχρεω ́σεων και παραβα ́σεως των κοινοτικω ́ν διατα ́ξεων περι ́
 ομαλη ́ς λειτουργι ́ας της αγορα ́ς και περι ́ των κριτηρι ́ων
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. επιλογη ́ς των επιδεχομε ́νων χρηματοδο ́τηση προγραμμα ́των.


text:
 2.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/5
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesarbeitsgericht (Γερμανία) στις 19 Νοεμβρίου 2012 — Tevfik Isbir κατά DB Services GmbH
 (Υπόθεση C-522/12)
 2013/C 32/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesarbeitsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Kläger: Tevfik Isbir
 Beklagte: DB Services GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει ο όρος «ελάχιστα όρια μισθού» στο άρθρο 3, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο γ', της οδηγίας 96/71/ΕΚ (1) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αναφέρεται στην αντιπαροχή του εργοδότη προς τον εργαζόμενο για την εκ μέρους του παροχή εργασίας η οποία, σύμφωνα με τη νομοθετική, κανονιστική ή διοικητική διάταξη ή τη συλλογική σύμβαση γενικής ισχύος κατά την έννοια του άρθρο 3, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας, πρέπει να αντισταθμίζεται αποκλειστικώς και πλήρως διά του καθοριζόμενου βάσει συλλογικής συμβάσεως κατώτατου μισθού («κανονική παροχή»), οπότε, για τον λόγο αυτόν, μπορούν να συνυπολογιστούν ως προς την υποχρέωση καταβολής του ελάχιστου ορίου μισθού μόνον εκείνες οι παροχές του εργοδότη οι οποίες συνιστούν αμοιβή αυτής της κανονικής παροχής και τίθενται υποχρεωτικώς στη διάθεση του εργαζομένου το αργότερο κατά την καταληκτική ημερομηνία κάθε περιόδου καταβολής του μισθού;
 2)
 Πρέπει ο όρος «ελάχιστα όρια μισθού» στο άρθρο 3, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο γ', της οδηγίας 96/71/ΕΚ να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αποκλείει εθνικές διατάξεις ή πρακτικές βάσει των οποίων δεν πρέπει να θεωρούνται ως συστατικό τμήμα του κατώτατου μισθού και επομένως να συνυπολογίζονται ως προς την εκπλήρωση της υποχρεώσεως καταβολής κατώτατου μισθού, τυχόν παροχές εκ μέρους του εργοδότη οι οποίες στηρίζονται σε υποχρέωση απορρέουσα από συλλογική σύμβαση,
 —
 και, σύμφωνα με τη βούληση των συμβαλλομένων μερών της συλλογικής συμβάσεως και του εθνικού νομοθέτη, προορίζονται για τη δημιουργία κεφαλαίου προς όφελος του εργαζομένου,
 και για τον σκοπό αυτόν,
 —
 οι μηνιαίες παροχές του εργοδότη προς τον εργαζόμενο έχουν μακροπρόθεσμο στόχο, επί παραδείγματι, ως αποταμιευτικές εισφορές, ως εισφορές για την κατασκευή ή την αγορά κατοικίας ή ως εισφορές για ασφάλιση ζωής διά κεφαλαιοποιήσεως·
 —
 στηρίζονται από το κράτος με επιδοτήσεις και φορολογικά πλεονεκτήματα·
 —
 μπορούν να ρευστοποιηθούν από τον εργαζόμενο μόνο μετά την παρέλευση πολλών ετών, και
 —
 το ύψος τους, σε μηνιαία σταθερή βάση, εξαρτάται μόνον από τον συμφωνημένο χρόνο εργασίας και όχι από την οικεία αμοιβή («μηνιαίες αποταμιευτικές παροχές»);
 (1) Οδηγία 96/71/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1996, σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών (EE 1997, L 18, σ. 1).


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/40
 Προσφυγή της 30ής Μαρτίου 2010 — Meda Pharma κατά ΓΕΕΑ — Nycomed (ALLERNIL)
 (Υπόθεση T-147/10)
 2010/C 148/68
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Meda Pharma GmbH & Co. KG (Bad Homburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: G. Würtenberger και R. Kunze, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Nycomed GmbH (Konstanz, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 29ης Σεπτεμβρίου 2009, στην υπόθεση R 697/2007-4, καθόσον αφορά την ανακοπή που ασκήθηκε με βάση το καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 1 042 583 γερμανικό σήμα «ALLERGODIL» κατά της καταχώρισης του σήματος «ALLERNIL» ως κοινοτικού σήματος (αίτηση καταχώρισης αριθ. 4 066 452),
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η εταιρία Nycomed GmbH.
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «ALLERNIL» για προϊόντα της κλάσης 5 (αίτηση καταχώρισης αριθ. 4 066 452).
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 1 042 583 γερμανικό λεκτικό σήμα «ALLERGODIL» για προϊόντα της κλάσης 5.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως:
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1), λόγω εσφαλμένης εφαρμογής των γενικών αρχών του δικαίου περί σημάτων που διέπουν τον κίνδυνο σύγχυσης των σημάτων.
 —
 Παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού 207/2009 λόγω παράβασης της υποχρέωσης αιτιολόγησης.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).


text:
 8.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/17
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 4ης Οκτωβρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Φινλανδίας
 (Υπόθεση C-523/06) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Oδηγία 2000/59/ΕΚ - Λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου - Παράλειψη καταρτίσεως και εφαρμογής προγραμμάτων παραλαβής και επεξεργασίας αποβλήτων για όλους τους λιμένες)
 (2007/C 297/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Huttunen και K. Simonsson)
 Καθής: Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: J. Heliskoski)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρα 5, παράγραφος 1, και 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/59/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, σχετικά με τις λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου (ΕΕ L 332, σ. 81) — Παράλειψη καταρτίσεως και εφαρμογής προγραμμάτων παραλαβής και επεξεργασίας αποβλήτων για όλους τους λιμένες της Φινλανδίας
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Παραλείποντας να καταρτίσει και θέσει σε εφαρμογή προγράμματα παραλαβής και επεξεργασίας αποβλήτων για όλους τους λιμένες της, η Δημοκρατία της Φινλανδίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 5, παράγραφος 1, και 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/59/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, σχετικά με τις λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου.
 2)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Φινλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 42 της 24.2.2007.


text:
C 289/8 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 29.11.2003
 — έχει οργανωθεί έτσι ώστε να ασκείται υπό αυστηρά συγκείμενο από τους R. Schintgen, πρόεδρο τμήματος, Β. Σκουρή,
 ελεγχόμενους όρους και κατά τρόπο επιλεκτικό· και Ν. Colneric (εισηγήτρια), δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-
 Hackl, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 16 Οκτωβρίου 2003,
 — αφορά μόνον ορισμένα πτηνά σε μικρούς αριθμούς· απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 — περιλαμβάνει μνεία:
 1) Η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις
 α) των ειδών που αποτελούν το αντικείμενο των νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που
 παρεκκλίσεων· είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση προς την οδηγία
 2000/21/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Απριλίου 2000,
 β) των επιτρεπομένων μέσων, εγκαταστάσεων ή σχετικά με τον κατάλογο των κοινοτικών πράξεων που
 μεθόδων συλλήψεως ή θανατώσεως· αναφέρονται στο άρθρο 13, παράγραφος 1, πέμπτη περί-
 πτωση, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου, παρέβη
 γ) των συνθηκών κινδύνου καθώς και των χρονικών τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3 της εν λόγω
 και τοπικών περιστάσεων υπό τις οποίες μπορούν οδηγίας.
 να εφαρμοστούν οι παρεκκλίσεις αυτές·
 2) Καταδικάζει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 δ) της αρχής που είναι αρμόδια να δηλώσει ότι
 πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις και να
 αποφασίσει ποια μέσα, εγκαταστάσεις ή μέθοδοι (1) ΕΕ C 247 της 12.10.2002.
 μπορούν να χρησιμοποιηθούν, εντός ποιων ορίων
 και από ποια πρόσωπα· και
 ε) των ελέγχων που θα πραγματοποιούνται.
 (1) ΕΕ C 169 της 13.7.2002.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 16ης Οκτωβρίου 2003
 (δεύτερο τμήμα) στην υπόθεση C-325/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων κατά Μεγάλου ∆ουκάτου του Λουξεμβούργου (1)
 της 16ης Οκτωβρίου 2003
 στην υπόθεση C-307/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο- («Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς
 τήτων κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας (1) στην εσωτερική έννομη τάξη της οδηγίας 98/81/ΕΚ»)
 («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 2000/21/ΕΚ — (2003/C 289/15)
 Επισήμανση επικίνδυνων ουσιών — Παράλειψη μεταφο-
 ράς στην εσωτερική έννομη τάξη») (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (2003/C 289/14)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») Στην υπόθεση C-325/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: U. Wölker και F. Simonetti) κατά Μεγάλου ∆ουκά-
 του του Λουξεμβούργου (εκπρόσωπος: P. Gramegna), με αντικεί-
 Στην υπόθεση C-307/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων μενο να διαπιστωθεί ότι το Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου,
 (εκπρόσωπος: L. Ström) κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας (εκπρόσωποι: μεταφέροντας στο εσωτερικό του δίκαιο μέρος μόνον του
 G. de Bergues και D. Petrausch), με αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι άρθρου 1 καθώς και τα παραρτήματα IV και V της οδηγίας
 η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, 98/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 1998, για την
 κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη τροποποίηση της οδηγίας 90/219/ΕΟΚ για την περιορισμένη
 συμμόρφωση προς την οδηγία 2000/21/ΕΚ της Επιτροπής, της χρήση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών (ΕΕ L 330, σ. 13),
 25ης Απριλίου 2000, σχετικά με τον κατάλογο των κοινοτικών παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2 της εν λόγω
 πράξεων που αναφέρονται στο άρθρο 13, παράγραφος 1, πέμπτη οδηγίας, το ∆ικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους
 περίπτωση, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 103, R. Schintgen, πρόεδρο τμήματος, Β. Σκουρή και Ν. Colneric
 σ. 70), ή, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας τις διατάξεις (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμμα-
 αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το τέας: R. Grass, εξέδωσε στις 16 Οκτωβρίου 2003, απόφαση με το
 άρθρο 3 της οδηγίας αυτής, το ∆ικαστήριο (δεύτερο τμήμα), ακόλουθο διατακτικό:
 ---pagebreak--- 29.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 289/9
 1) Το Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου, μεταφέροντας 1) Η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές,
 στο εσωτερικό του δίκαιο μέρος μόνον του άρθρου 1 της κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες
 οδηγίας 98/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 1999/42/ΕΚ του
 1998, για την τροποποίηση της οδηγίας 90/219/ΕΟΚ Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 για την περιορισμένη χρήση γενετικώς τροποποιημένων 7ης Ιουνίου 1999, για τη θέσπιση συστήματος αναγνώρισης
 οργανισμών, καθώς και τα παραρτήματα IV και V της των προσόντων σχετικά με τις επαγγελματικές δραστηριό-
 οδηγίας 90/219/ΕΟΚ, όπως προκύπτουν από την οδηγία τητες που καλύπτονται από τις οδηγίες ελευθέρωσης, καθώς
 98/81/ΕΚ, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το και μεταβατικών μέτρων, και για τη συμπλήρωση του
 άρθρο 2 της οδηγίας 98/81/ΕΚ. γενικού συστήματος αναγνώρισης των διπλωμάτων, παρέβη
 τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 2) Καταδικάζει το Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου στα
 δικαστικά έξοδα. 2) Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 261 της 26.10.2002. (1) ΕΕ C 7 της 11.1.2003.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 (τρίτο τμήμα)
 της 16ης Οκτωβρίου 2003
 της 16ης Οκτωβρίου 2003
 στην υπόθεση C-388/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων κατά Ιρλανδίας (1) στην υπόθεση C-423/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας
 και Βορείου Ιρλανδίας (1)
 («Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς
 της οδηγίας 1999/42/EK στην εσωτερική έννομη τάξη»)
 («Παράβαση κράτους μέλους — Περιβάλλον — Υγειονο-
 μική ταφή των αποβλήτων — Οδηγία 1999/31/ΕΚ»)
 (2003/C 289/16)
 (2003/C 289/17)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-388/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: Μ. Πατακιά και K. Banks) κατά Ιρλανδίας (εκπρόσω-
 πος: D. O’Hagan, επικουρούμενος από τον Α. Colins), με Στην υπόθεση C-423/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να (εκπρόσωποι: X. Lewis και M. Κωνσταντινίδης) κατά Ηνωμένου
 θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας (εκπρό-
 που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία σωπος: P. Ormond), με αντικείμενο προσφυγή με την οποία
 1999/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, ζητήθηκε να αναγνωριστεί ότι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης
 της 7ης Ιουνίου 1999, για τη θέσπιση συστήματος αναγνώρισης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, μη θεσπίζοντας όλες τις
 των προσόντων σχετικά με τις επαγγελματικές δραστηριότητες που νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι
 καλύπτονται από τις οδηγίες ελευθέρωσης, καθώς και μεταβατικών αναγκαίες για την πλήρη συμμόρφωσή του με την οδηγία
 μέτρων, και για τη συμπλήρωση του γενικού συστήματος αναγνώ- 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί
 ρισης των διπλωμάτων (ΕΕ L 201, σ. 77), ή, εν πάση περιπτώσει, υγειονομικής ταφής των αποβλήτων (ΕΕ L 182, σ. 1), ή, εν πάση
 παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία, το στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το
 ∆ικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους R. Schintgen, άρθρο 18 της οδηγίας αυτής, το ∆ικαστήριο (τρίτο τμήμα),
 πρόεδρο τμήματος, Β. Σκουρή και Ν. Colneric (εισηγήτρια), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος,
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: R. Grass, F. Macken (εισηγήτρια) και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές,
 εξέδωσε στις 16 Οκτωβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο γενικός εισαγγελέας: J. Mischo, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε
 διατακτικό: στις 16 Οκτωβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:


text:
 2.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/7
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale di Pordenone (Ιταλία) στις 28 Νοεμβρίου 2012 — Ποινική διαδικασία κατά Giorgio Fidenato
 (Υπόθεση C-542/12)
 2013/C 63/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Pordenone
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Giorgio Fidenato
 Προδικαστικά ερωτήματα
 «1)
 Συνάδει ή όχι η άδεια την οποία προβλέπει το άρθρο 1, παράγραφος 2, του ν.δ. 212 της 24ης Απριλίου 2001, υπό την έννοια που της έχει δώσει η εθνική νομολογία, με το σύνολο των ρυθμίσεων της οδηγίας (ΕΚ) 18 του 2001 (1);
 2)
 Ειδικότερα, αν το κράτος μέλος θέτει ως προϋπόθεση για την καλλιέργεια γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών (ΓΤΟ) τη λήψη άδειας, σκοπός της οποίας είναι ειδικώς η προστασία της λεγόμενης αρχής της συνύπαρξης, είναι η εν λόγω άδεια απαραίτητη και για ΓΤΟ που περιλαμβάνονται ήδη στον κοινό κατάλογο;»
 (1) Οδηγία 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον και την κατάργηση της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 106, σ. 1).


text:
 22.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/32
 Προσφυγή της Ιταλικής Δημοκρατίας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2004
 (Υπόθεση T-443/04)
 (2005/C 19/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Η Ιταλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον Antonio Cingolo, Avvocato dello Stato, άσκησε στις 5 Νοεμβρίου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της Επιτροπής που περιέχονται στα σημειώματα της 27ης Αυγούστου 2004 (DOCUP Abruzzo), της 3ης Σεπτεμβρίου 2004 (DOCUP Lazio), της 15ης Σεπτεμβρίου 2004 (POR Molise), της 17ης Σεπτεμβρίου 2004 (PON Svilippo Imprenditoriale Locale), της 17ης Σεπτεμβρίου 2004 (DOCUP Veneto), της 20ής Σεπτεμβρίου 2004 (POR Calabria) και της 22ας Σεπτεμβρίου 2004 (DOCUP Liguria), οι οποίες όλες αποσκοπούν εξίσου στο να εξαρτήσουν την κίνηση των διαδικασιών περί χορηγήσεως προκαταβολών στο πλαίσιο καθεστώτων ενισχύσεως από την εκπλήρωση όρων που δεν προβλέπονται από την ισχύουσα κανονιστική ρύθμιση, τούτο δε προκειμένου να περιοριστεί αδικαιολόγητα η επιλεξιμότητα των δαπανών χρήσεως από τα σχετικά διαρθρωτικά ταμεία
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι ίδια με εκείνα που προβλήθηκαν στην υπόθεση Τ-345/04 Ιταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής (1).
 (1) ΕΕ C 262 της 23.10.2004, σ. 55.


text:
C 358/16 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 21.11.98
 Acxcgä sot A. Alferink j.kp. jasó sgy Episqopgäy sxm Etqx- Pqorutcgä sgy Hewlett Packard France jasó sgy Episqo-
 paøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 19 Iotmiäot 1998 pgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pot arjgähgje rsiy
 20 Atcotärsot 1998
 (Tpoäherg T-94/98)
 (Tpoäherg T-133/98)
 (98/C 358/31)
 (98/C 358/32)
 (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä) (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 G esaiqiäa Hewlett Packard France, le eädqa so Courcouron-
 O A. Alferink j.kp., ejpqorxpotälemoi apoä som H. J. Bronk- nes (Cakkiäa), ejpqorxpotälemg apoä soty Fabrice Goguel jai
 horst, dijgcoäqo Vócgy, jai som E. H. Pijnacker Hordijk, dijg- Anne Trager, dijgcoäqoty Paqiriotä, le amsiäjkgso rso Kot-
 coäqo Bqtnekkxäm, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijg- nelbotäqco som dijgcoäqo Aloyse May, 31, Grand-Rue, órjgre
 coäqo T. Loesch, 11, rue Goethe, órjgram rsiy 19 Iotmiäot rsiy 20 Atcotärsot 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm
 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi- Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy
 mosgäsxm acxcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi- sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 mosgäsxm.
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Oi emócomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo:
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy sgy
 16gy Iotmiäot 1998, g opoiäa dglorietähgje rsgm EE L 178
 sgy 23.6.1998, rek. 45 jai 46, le aqihloä 98/406/EJ, jahoä-
 1. ma tpovqexärei sgm Etqxpaøjgä Episqopgä ma jasabókei
 rom epibókkei sgm amójkgrg sgy derletsijgäy darloko-
 sa poró pot pqordioqiäfomsai rso dijoäcqauo sgy acxcgäy
 cijgäy pkgqouoqiäay aqih. FR 12030199700151, g opoiäa
 xy apofgliäxrg cia sg fgliäa pot oi emócomsey tpeä-
 oqhxäy jaseäsarre siy rtrjeteäy HP JetDirect EX Plus
 rsgram koäcx sot diuoqotälemot peqievoleämot sot
 (jai EX Plus 3) rsgm jkórg 8471 80.10ç
 óqhqot 3a sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1546/88 (1),
 pkeäom soäjxm pqoy 8 % esgriäxy apoä siy 23 Uebqotaqiäot
 1998 leävqi sgm enoäukgrgç
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rso rtämoko sxm dija-
 rsijxäm enoädxm.
 2. ma jasadijórei sgm Etqxpaøjgä Episqopgä rsa dijarsijó
 eänoda. Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 G pqoruetäcotra, esaiqiäa cakkijotä dijaiäot g opoiäa eirócei
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa jai jasarjetófei rsg Cakkiäa tkijó jai kocirlijó cia sg
 keisotqciäa Ûsopijxäm dijstäxmë (LAN), amsisiähesai rsgm
 amójkgrg sgy derletsijgäy darlokocijgäy pkgqouoqiäay aqih.
 FR 12030199700151, sgm opoiäa eneädxram oi cakkijeäy sekx-
 Oi emócomsey, oäkoi cexqcoiä SLOM pot eävotm vqgrilopoigärei meiajeäy aqveäy jai le sgm opoiäa oi rtrjeteäy HP JetDirect EX
 leära paqacxcgäy lirhxleäma apoä sqiäsoty, pqorópsotm rsgm Plus/EX Plus 3 eiävam jasasaceiä rsgm jkórg 8471 80.10, jasó
 Episqopgä psaiärla koäcx sgy herpiärexy diuoqotälemgy qthliä- sg rtmdtarleämg omolasokociäa. G rtrjetgä atsgä rtmiärsasai
 rexy. JasÂ atsotäy, g eqlgmeiäa pot diädesai rsgm pqoamaueq- re lia gkejsqomijgä jóqsa sot stäpot JetDiret g opoiäa eiró-
 heiära diósang Ç cia sg voqgäcgrg oqirsijgäy poroäsgsay cesai re eäma peqiäbkgla lgvamirlotä rtmdedeleämo le eämam gä
 amauoqóy g paqacxcgä cókajsoy pqeäpei ma epamakguheiä peqirroäseqoty ejstpxseäy, episqeäpomsay sgm pqoärbarg rsom
 apoä sgm aqvijgä epiveiäqgrg SLOM gä leärx sgy iädiay aqvijgäy gä rsoty ejstpxseäy atsotäy jai som eäkecvoä sot/soty apoä pok-
 oijomolijgäy jai oqcamxsijgäy lomóday, oäpxy tuiärsaso jasó kotäy pqorxpijotäy tpokocirseäy emoäy sopijotä dijstäot. Jasoä-
 som vqoämo pot amekgäuhg g tpovqeäxrg SLOM Ç dem amsi- pim sgy pqorbakkoleämgy apouórexy amajkgärexy, g cakkijgä
 rsoiveiä le so jeiälemo sot pqoamaueqheämsoy óqhqot otäse le Cemijgä Dietähtmrg Sekxmeiäxm jaseäsane sekijó sg rtrjetgä
 som jamomirloä (EOJ) aqih. 1078/77 (2) jai soty jamomirlotäy atsgä rsgm jkórg 8517 50.
 euaqlocgäy sot. G Episqopgä dem ejuqórsgje le raugämeia
 oärom auoqó som peqioqirloä pot gäheke ma epibókei jai, xy
 ej sotäsot, paqabiäare sg cemijgä aqvgä sgy pqomoiäay. Pqoy rsgäqing sxm aisglósxm sgy, g pqoruetäcotra epijakeiä-
 sai eruakleämg euaqlocgä sxm cemijxäm jamoämxm cia sgm eqlg-
 meiäa sgy rtmdtarleämgy omolasokociäay pot herpiärsgje le so
 (1) EE L 139 sgy 4.6.1988, r. 12.
 (2) EE L 131 sgy 26.5.1977, r. 1.
 paqóqsgla I, leäqoy I, siäskoy I, rsoiveiäo A, sot jamomirlotä
 (EOJ) aqih. 2658/87 sot Rtlbotkiäot, sgy 23gy Iotkiäot 1987,
 cia sg darlokocijgä jai rsasirsijgä omolasokociäa jai joimoä
 darlokoäcio, so opoiäo sqopopoigähgje cia seketsaiäa uoqó le
 som jamomirloä (EJ) aqih. 2509/97.
 ---pagebreak--- 21.11.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 358/17
 G pqoruetäcotra somiäfei idiaiseäqxy so cecomoäy oäsi, g apoä- Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 peiqa pqordoärexy sgkepijoimxmiajotä vaqajsgäqa rsa
 sopijó diäjsta bariäfesai re lia tpeqbokijó etqeiäa amsiäkgwg G pqoruetäcotra amsisiähesai rsgm amójkgrg diauoäqxm de-
 sgy eämmoiay sgy sgkepijoimxmiäay. Jasó sg cmxälg sgy, g rletsijxäm darlokocijxäm pkgqouoqixäm rvesijó le oqirleämey
 jtäqia idiaiseqoäsgsa sxm sgkepijoimxmiajxäm rtrjetxäm eiämai rtrjeteäy pot episekotäm keisotqciäa lesacxcijotä diajoäpsg
 oäsi episqeäpotm sg diabiäbarg dedoleämxm re apeqioäqirg apoä- vqgrilopoiotleämot re sopijó diäjsta pkgqouoqijgäy.
 rsarg, pqócla so opoiäo siy diajqiämei qifijó apoä sa sopijó
 diäjsta. Enókkot, g diauoqó atsgä oärom auoqó sgm apoärsarg
 Oi koäcoi ajtqxärexy jai sa jtäqia epiveiqgälasa rtlpiäpsotm
 rtmdeäesai ólera le lia diauoqó keisotqciäay. Rtcjejqileäma,
 le soty koäcoty ajtqxärexy jai sa epiveiqgälasa pot pqobók-
 oi diabibóreiy dedoleämxm rso erxseqijoä emoäy sopijotä
 komsai rso pkaiärio sgy tpoheärexy S-133/98, Hewlett Packard
 dijstäot eiämai enaiqesijó saveiäey, pqócla so opoiäo eiämai se-
 France jasó Episqopgäy.
 vmijxäy dtmasoä loämo rsiy lijqeäy aporsóreiy. Amsiheäsxy, rsiy
 lajqóy aporsórexy sgkepijoimxmiajeäy rtmdeäreiy, oi leäci-
 rsey savtäsgsey eiämai poktä lijqoäseqey.
 G pqoruetäcotra tporsgqiäfei epiärgy oäsi so epiädijo tkijoä
 pkgqoiä rtcvqoämxy jai siy sqeiy pqoùpoheäreiy sgy rgleixä- Pqorutcgä sgy Amministrazione Autonoma dei Monopoli di
 rexy 5.B sot Jeuakaiäot 84 xärse ma lpoqeiä lia lomóda Stato jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm,
 ma hexqgheiä oäsi aposekeiä leäqoy sot pkgäqoty rtrsgälasoy, arjgheiära rsiy 7 Repselbqiäot 1998
 opoäse elpiäpsei, jasÂ euaqlocgäm sgy rgleixärexy 5.C, rsgm (Tpoäherg T-139/98)
 jkórg 8471: amgäjei re stäpo pot vqgrilopoieiäsai apojkei-
 rsijó re atsoälaso rtärsgla epeneqcariäay pkgqouoqixäm, (98/C 358/34)
 lpoqeiä ma rtmdeheiä le jemsqijgä lomóda leärx sot gä sxm
 sopijxäm dijstäxm jai lpoqeiä ma deävesai dedoleäma re loqugä (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä)
 pot ma lpoqotäm ma vqgrilopoighotäm apoä so rtärsgla.
 G Amministrazione Autonoma dei Monopoli di Stato, ejpqo-
 rxpotälemg apoä soty dijgcoäqoty Pier Giorgio Ferri jai
 Danilo Del Gaizo, leäkg sgy Avvocatura Generale dello Stato,
 le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sgm Pqerbeiäa sgy Isa-
 kiäay, 5, Marie Adelaïde, órjgre rsiy 7 Repselbqiäot 1998 emxä-
 piom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqo-
 Pqorutcgä sgy Hewlett Packard Europe BV jasó sgy rutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pot arjgähgje
 rsiy 20 Atcotärsot 1998 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 (Tpoäherg T-134/98)
 Ç xy jtäqio aiäsgla, sgm ajtäqxrg sgm pqorbakkoleämgy
 (98/C 358/33)
 apouórexy, re rtmdtarloä le som koäco ajtqxärexy pot
 paqasiähesai [rso dijoäcqauo sgy pqorutcgäy] tpoä B
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) (rgleiäo 8 jai epoälema),
 Ç epijotqijxäy, ma ajtqxärei so pqorbakkoälemo slgäla sgy
 G esaiqiäa Hewlett Packard Europe BV, le eädqa so Amstel- apouórexy, re rtmóqsgrg le soty tpokoiäpoty koäcoty
 veen (Jósx Vxäqey), ejpqorxpotälemg apoä soty Fabrice ajtqxärexy, jai jasó rtmeäpeia ma leixärei so täwoy sot
 Goguel jai Anne Trager, dijgcoäqoty Paqiriotä, le amsiäjkgso epibkgheämsoy pqorsiälot,
 rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Aloyse May, 31, Grand-
 Rue, órjgre rsiy 20 Atcotärsot 1998 emxäpiom sot Pqxsodi- Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda.
 jeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sgy
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: G pqoruetäcotra, oqcamirloäy emrxlasxleämoy rsgm isakijgä
 Amministrazione finanziaria dello Stato italiano (AAMS)
 [oijomolijgä dioiäjgrg], peäqam sgy arjgärexy diauoäqxm
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy sgy dioijgsijxäm dqarsgqiosgäsxm, arjeiä paqókkgka jai dqarsg-
 16gy Iotmiäot 1998, g opoiäa dglorietähgje rsgm EE L 178 qioäsgsa paqacxcgäy jai diamolgäy rso vomdqelpoäqio biolgva-
 sgy 23.6.1998, rek. 45 jai 46, le aqihloä 98/406/EJ, mopoigleämxm japmxäm. Le sgm pqorbakkoleämg apoäuarg (1), g
 jahoärom epibókkei sgm amójkgrg sxm derletsijxäm jahgäy aluirbgäsgre sg rtlbasoäsgsa pqoy so óqhqo 86 sgy
 darlokocijxäm pkgqouoqixäm aqih. FR 1203019970134, Rtmhgäjgy EJ oqirleämxm pqajsijxäm sgy pqoruetäcotray re
 12030199702134 jai 12030199702135 oi opoiäey oqhxäy rveärg le oqirleämey qgäsqey sgy rseqeoästpgy rtlbórexy cia
 jaseäsarram siy rtrjeteäy rsgm jkórg 8471 80ç sg diamolgä sxm ricaqeässxm ej leäqoty sxm ókkxm epivei-
 qgärexm paqacxcgäy, jahxäy jai re rveärg le oqirleämey lomo-
 leqeiäy emeäqceiey auoqxärey sa eiracoälema ricaqeässa jai siy
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rso rtämoko sxm dija- tpgqeriäey diamolgäy jai pxkgärexy (2). Rtäluxma le sgm Epi-
 rsijxäm enoädxm. sqopgä, sa amxseäqx leäsqa rtmseiämotm rsgm pqorsariäa jai