text:
C 63/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.3.2000
 — Π ρ ο σ β ο λ η ́ τ η ς ε λ ε υ θ ε ρ ́α ι ς ε γ κ α τ α σ τ α ́ σ ε ω ς Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ∆εδομε ́νου ο ́τι στη Γερμανι ́α θεωρει ́ται κατασκευαστικη ́ επιχει ́- Ο δεσμευτικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων του τρι ́του εδαφι ́ου των
 ρηση μο ́νον εκει ́νη της οποι ́ας οι μισθωτοι ́ εργα ́ζονται σε α ́ρθρων 249 και 10 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρα 189 και 5 της Συνθη ́κης
 εργοτα ́ξιο η ́ παρε ́χουν συναφει ́ς υπηρεσι ́ες κατα ́ το 50 % και ΕΚ) επιβα ́λλει στα κρα ́τη με ́λη την υποχρε ́ωση να λαμβα ́νουν τα
 πλε ́ον του συνολικου ́ χρο ́νου εργασι ́ας της επιχειρη ́σεως, δεν αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου να μεταφε ́ρουν τις οδηγι ́ες στην
 ́εχει νο ́ημα για τις κατασκευαστικε ́ς επιχειρη ́σεις απο ́ α ́λλα εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη πριν απο ́ την εκπνοη ́ της ταχθει ́σας για τον
 κρα ́τη με ́λη να ιδρυ ́ουν στη Γερμανι ́α αυτο ́νομα υποκαταστη ́- σκοπο ́ αυτο ́ν προθεσμι ́ας και να ανακοινω ́νουν αμε ́σως τα με ́τρα
 ματα απασχολου ́ντα αποκλειστικω ́ς εμπορικο ́ και τεχνικο ́ αυτα ́ στην Επιτροπη ́. Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε την 21η Νοεμβρι ́ου
 προσωπικο ́ (π.χ. προκειμε ́νου να επιτυγχα ́νουν την ανα ́θεση 1996, χωρι ́ς η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α να ́εχει ανακοινω ́σει στην
 και εκτε ́λεση ́εργων), διο ́τι δεν ει ́ναι σε θε ́ση, αν επρο ́κειτο να Επιτροπη ́ της διατα ́ξεις μεταφορα ́ς της εν λο ́γω οδηγι ́ας στο
 τους ανατεθει ́ ορισμε ́νο ́εργο, να εκτελε ́σουν τις εργασι ́ες εσωτερικο ́ δι ́καιο.
 κατο ́πιν παραχωρη ́σεως οικοδο ́μων απο ́ α ́λλα (αλλοδαπα ́)
 υποκαταστη ́ματα η ́ απο ́ τη μητρικη ́ εταιρι ́α. Του ́το συνιστα ́ νε ́α
 δυσμενη ́ μεταχει ́ριση, διο ́τι τα γερμανικα ́ υποκαταστη ́ματα (1) EE L 319 της 12.12.1994, σ. 14.
 των γερμανικω ́ν κατασκευαστικω ́ν επιχειρη ́σεων θεωρου ́νται
 πα ́ντοτε κατασκευαστικε ́ς επιχειρη ́σεις, ́εστω και αν δεν
 πληρου ́ν καθεαυτα ́ τον κανο ́να του 50 %.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 21 ∆εκεμ-
 βρι ́ου 1999
 (Υπο ́θεση C-495/99)
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 21 ∆εκεμ- (2000/C 63/30)
 βρι ́ου 1999
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Peter Oliver, νομικο ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 (Υπο ́θεση C-494/99) βου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
 Kirchberg, α ́σκησε στις 21 ∆εκεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 (2000/C 63/29) Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 την Κα Μαρι ́α Πατακια ́ με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της
 Επιτροπη ́ς και τον κ. Frank Benyon Νομικο ́ Συ ́μβουλο της 1) να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη λαμβα ́νοντας τις
 Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́- αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις
 ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α 96/33/ΕΚ του
 της Επιτροπη ́ς, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις Συμβουλι ́ου, σχετικα ́ με την πιστοποι ́ηση ζω ́ων και ζωικω ́ν
 21 ∆εκεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν προϊο ́ντων (1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. οδηγι ́α αυτη ́, καθω ́ς και απο ́ τη Συνθη ́κη,
 2) να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — Να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη ́εχοντας
 θεσπι ́σει και επικουρικω ́ς κοινοποιη ́σει στην Επιτροπη ́, με ́σα
 στην προθεσμι ́α που ει ́χε ταχθει ́, τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, Ο δεσμευτικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων των α ́ρθρων 249 και
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να συμμορφωθει ́ 10 ΕΚ επιβα ́λλει στα κρα ́τη με ́λη να λα ́βουν τα αναγκαι ́α με ́τρα
 πλη ́ρως προς την οδηγι ́α 94/56/ΕΚ (1) του Συμβουλι ́ου της προς μεταφορα ́ στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη της οδηγι ́ας που τους
 21ης Νοεμβρι ́ου 1994 σχετικα ́ με την καθιε ́ρωση θεμελιωδω ́ν απευθυ ́νεται προτου ́ λη ́ξει η σχετικη ́ προθεσμι ́α. Η προθεσμι ́α που
 αρχω ́ν στις οποι ́ες να βασι ́ζεται η διερευ ́νηση των αιτι ́ων ορι ́ζει το α ́ρθρο 9 της οδηγι ́ας 96/93/ΕΚ ́εληξε την 1η Ιανουαρι ́ου
 ατυχημα ́των και συμβα ́ντων της πολιτικη ́ς αεροπορι ́ας, παρε ́- 1998 χωρι ́ς η Γαλλι ́α να ́εχει θεσπι ́σει τα αναγκαι ́α με ́τρα.
 λειψε να εκπληρω ́σει τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει δυνα ́μει της
 Συνθη ́κης και της οδηγι ́ας αυτη ́ς.
 (1) EE L 13 της 16.1.1997, σ. 18.
 — Να καταδικα ́σει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.


text:
18.3.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 79/21
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-337/99 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-436/99 Ρ (1)
 (2000/C 79/42) (2000/C 79/45)
 Με δια ́ταξη της 9ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- Με δια ́ταξη της 13ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-337/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των υποθε ́σεως C-436/99 Ρ, Karl Meyer κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 κατα ́ Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου. κω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 314 της 30.10.1999. (1) EE C 34 της 5.2.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-115/99 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-252/98 (1)
 (2000/C 79/43)
 (2000/C 79/46)
 Με δια ́ταξη της 12ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της Με δια ́ταξη της 18ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 υποθε ́σεως C-115/99, Βασι ́λειο της Σουηδι ́ας κατα ́ Συμβουλι ́ου ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως. υποθε ́σεως 252/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 188 της 3.7.1999.
 (1) EE C 278 της 5.9.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-461/98 (1)
 (2000/C 79/44) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-272/99 (1)
 Με δια ́ταξη της 13ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- (2000/C 79/47)
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-461/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των Με δια ́ταξη της 19ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 κατα ́ ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας. ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-272/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (1) EE C 48 της 20.2.1999. κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου.
 (1) EE C 281 της 2.10.1999.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 21.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 152/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Βέλγιο) στις 8 Μαρτίου 2011 — PRO-BRAINE A.S.B.l. (ένωση μη κερδοσκοπικού σκοπού), Michel Bernard, Charlotte de Lantsheere κατά Κοινότητας του Braine-le-Château
 (Υπόθεση C-121/11)
 2011/C 152/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούντες: PRO-BRAINE A.S.B.l. (ένωση μη κερδοσκοπικού σκοπού), Michel Bernard, Charlotte de Lantsheere
 Καθής: Κοινότητα του Braine-le-Château
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Συνιστά η οριστική απόφαση περί συνεχίσεως της λειτουργίας ενός χώρου υγειονομικής ταφής για τον οποίο έχει χορηγηθεί σχετική άδεια ή βρίσκεται ήδη σε λειτουργία δυνάμει του άρθρου 14 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων (1), άδεια υπό την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (2);
 (1) ΕΕ L 182, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 175, σ. 40.


text:
 15.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 59/38
 Προσφυγή της 4ης Δεκεμβρίου 2015 — Interessengemeinschaft privater Milchverarbeiter Bayerns κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-722/15)
 (2016/C 059/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Interessengemeinschaft privater Milchverarbeiter Bayerns e. V. (Mertingen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: C. Bittner και N. Thies, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον
 —
 με το άρθρο 1 αυτής διαπιστώνεται ότι στη |Γερμανία έχουν χορηγηθεί, σε σχέση με τους ελέγχους ποιότητας του γάλακτος που διεξήχθησαν στη Βαυαρία, υπέρ των ενδιαφερόμενων γαλακτοκομικών εκμεταλλεύσεων στη Βαυαρία, κατά παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, κρατικές ενισχύσεις και ότι οι εν λόγω ενισχύσεις από 1ης Ιανουαρίου 2007 είναι ασύμβατες με την εσωτερική αγορά·
 —
 με τα άρθρα 2 έως 4 αυτής διατάσσεται η έντοκη ανάκτηση των εν λόγω ενισχύσεων από τους λαβόντες αυτές·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή το προσφεύγον ζητεί τη μερική ακύρωση της αποφάσεως C (2015) 6295 τελικό της Επιτροπής της 18ης Σεπτεμβρίου 2015 σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που χορηγούνται από τη Γερμανία για ελέγχους ποιότητας του γάλακτος στο πλαίσιο του νόμου για το γάλα και το λίπος SA.35484 (2013/C) (πρώην SA.35484 [2012/NN]).
 Προς στήριξη της προσφυγής, το προσφεύγον προβάλλει έξι λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ σε συνδυασμό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 20, παράγραφος 1, εδάφιο 1, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 (1)
 Το προσφεύγον υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται σε πραγματικά και νομικά στοιχεία που δεν αποτέλεσαν αντικείμενο της αποφάσεως για την κίνηση της διαδικασίας.
 2.
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον οι πόροι της εισφοράς θεωρήθηκαν κρατικοί πόροι
 Κατά την άποψη του προσφεύγοντος οι πόροι της εισφοράς δεν πρέπει να θεωρηθούν κρατικοί, διότι εισπράχθηκαν χωρίς διαρκείς κρατικούς ελέγχους και δεν ετέθησαν στη διάθεση των εθνικών αρχών. Οι εθνικές αρχές απλώς διαβίβασαν περαιτέρω τις καταβολές των βαυαρικών γαλακτοκομικών μονάδων στον επιφορτισμένο με τη διενέργεια των ελέγχων ποιότητας του γάλακτος Milchprüfring.
 3.
 Τρίτος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον η χρηματοδότηση των ελέγχων ποιότητας του γάλακτος χαρακτηρίστηκε ως ενίσχυση υπέρ των βαυαρικών γαλακτοκομικών μονάδων
 Συναφώς υποστηρίζεται ότι το κόστος των ελέγχων ποιότητας του γάλακτος δεν αποτελεί επιβάρυνση την οποία οφείλουν, υπό κανονικές συνθήκες, να φέρουν οι βαυαρικές γαλακτοκομικές μονάδες. Οι έρευνες έγιναν προς το δημόσιο συμφέρον. Εξάλλου, τα φερόμενα πλεονεκτήματα για τις γαλακτοκομικές μονάδες αντισταθμίζονταν από επιβαρύνσεις με τη μορφή της υποχρεώσεως καταβολής εισφορών.
 4.
 Τέταρτος λόγος ακυρώσεως (επικουρικώς προβαλλόμενος): Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ
 Το προσφεύγον υποστηρίζει ότι η καθής κατά το χρονικό διάστημα 2000-2006 είχε κρίνει τους επίδικους πόρους συμβατούς με την εσωτερική αγορά. Έκτοτε οι επίδικοι πόροι δεν μεταβλήθηκαν. Το γεγονός αυτό συνηγορεί υπέρ του ότι η διακριτική ευχέρεια της καθής ήταν περιορισμένη στο μέτρο που η καθής όφειλε να έχει κρίνει τους χορηγηθέντες από την 1η Ιανουαρίου 2007 επίδικους πόρους συμβατούς με την εσωτερική αγορά.
 5.
 Πέμπτος λόγος ακυρώσεως (επικουρικώς προβαλλόμενος): Παράβαση του άρθρου 108, παράγραφοι 1 και 3, ΣΛΕΕ, στο μέτρο που η χρηματοδότηση των ελέγχων ποιότητας του γάλακτος θεωρήθηκε ως νέα και, συνεπώς, κοινοποιητέα ενίσχυση
 6.
 Έκτος λόγος ακυρώσεως (επικουρικώς προβαλλόμενος): Παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
 Τέλος, το προσφεύγον υποστηρίζει ότι η Επιτροπή διαπίστωσε, όσον αφορά την περίοδο 2000-2006, ότι η χρηματοδότηση των ελέγχων ποιότητας του γάλακτος ήταν συμβατή με την εσωτερική αγορά. Επιπλέον, ακόμη και τον Φεβρουάριο 2012, είχε χαρακτηρίσει τη χρηματοδότηση των ελέγχων ποιότητας του γάλακτος ως υφιστάμενη ενίσχυση. Με τον τρόπο αυτό είχε δημιουργήσει τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ότι, σε κάθε περίπτωση, δεν επρόκειτο να διαταχθεί ανάκτηση των φερομένων ενισχύσεων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).


text:
5.4.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 83/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ χρησιμοποίησή τους ως καυσίμων, παρέβη τις υποχρεώσεις
 που υπέχει από το άρθρο 7, παράγραφοι 2 και 4, του
 (πέμπτο τμήμα) κανονισμού (ΕΟΚ) 259/93 του Συμβουλίου, της
 της 13ης Φεβρουαρίου 2003 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά με την παρακολούθηση
 και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό
 στην υπόθεση C-228/00: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο- της Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο και έξοδό τους.
 τήτων κατά Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας (1)
 2) Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας
 («Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρο 7, παράγραφοι 2 στα δικαστικά έξοδα.
 και 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 259/93 — Χαρακτηρισμός
 του σκοπού μεταφοράς αποβλήτων (αξιοποίηση ή διάθεση)
 (1 ) ΕΕ C 259 της 9.9.2000.
 — Αποτεφρωθέντα απόβλητα — Σημείο R 1 του παραρτή-
 ματος II Β της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ — Έννοια της κύριας
 χρησιμοποιήσεως ως καυσίμου ή άλλου μέσου παραγωγής
 ενέργειας»)
 (2003/C 83/01)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (έκτο τμήμα)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 της 6ης Φεβρουαρίου 2003
 Στην υπόθεση C-228/00, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση C-245/00 (αίτηση του Ηοge Raad der
 (εκπρόσωπος: G. zur Hausen) κατά Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας Nederlanden για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 της Γερμανίας (εκπρόσωπος: T. Jürgensen, επικουρούμενος από Stichting ter Exploitatie van Naburige Rechten (SENA)
 τον D. Sellner), με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ομοσπονδι- κατά Νederlandse Omroep Stichting (NOS) (1)
 ακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας, προβάλλοντας αδικαιολόγητες
 αντιρρήσεις κατά ορισμένων μεταφορών αποβλήτων προς άλλα («Οδηγία 92/100/ΕΟΚ — ∆ικαίωμα εκμισθώσεως και
 κράτη μέλη με σκοπό την κύρια χρησιμοποίησή τους ως καυσίμων, δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά του
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 7, παράγραφοι 2 δικαιώματος δημιουργού στον τομέα της πνευματικής ιδιο-
 και 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 259/93 του Συμβουλίου, της κτησίας — Άρθρο 8, παράγραφος 2 — Ραδιοφωνική
 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά με την παρακολούθηση και τον μετάδοση και παρουσίαση στο κοινό — Εύλογη αμοιβή»)
 έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας
 καθώς και κατά την είσοδο και έξοδό τους (ΕΕ L 30, σ. 1), το
 (2003/C 83/02)
 ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet,
 πρόεδρο τμήματος, C. W. A. Timmermans (εισηγητή),
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 D. A. O. Edward, P. Jann και S. von Bahr, δικαστές, γενικός
 εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 13 Φεβρουαρίου 2003,
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 1) Η Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας, προβάλλοντας
 αδικαιολόγητες αντιρρήσεις κατά ορισμένων μεταφορών Στην υπόθεση C-245/00, με αντικείμενο αίτηση του Ηοge Raad
 αποβλήτων προς άλλα κράτη μέλη με σκοπό την κύρια der Nederlanden (Κάτω Χώρες) προς το ∆ικαστήριο,
 ---pagebreak--- C 83/2 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 5.4.2003
 κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος
 δικαστηρίου μεταξύ Stichting ter Exploitatie van Naburige (πέμπτο τμήμα)
 Rechten (SENA) και Νederlandse Omroep Stichting (NOS), η
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του της 13ης Φεβρουαρίου 2003
 άρθρου 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 92/100/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με το δικαίωμα στην υπόθεση C-458/00: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 εκμισθώσεως, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα τήτων κατά Μεγάλου ∆ουκάτου του Λουξεμβούργου (1)
 συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των
 προϊόντων της διανοίας (ΕΕ L 346, σ. 61), το ∆ικαστήριο (έκτο («Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρο 7, παράγραφοι 2
 τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet (εισηγητή), και 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 259/93 — Χαρακτηρισμός
 πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, Β. Σκουρή, F. Macken και του σκοπού της μεταφοράς αποβλήτων (αξιοποίηση ή
 J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: διάθεση) — Αποτρεφρωθέντα απόβλητα — Σημείο R 1
 A. Tizzano, γραμματέας: M.-F. Contet, υπάλληλος διοικήσεως, του παραρτήματος II Β της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ — Έννοια
 εξέδωσε στις 6 Φεβρουαρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο της κύριας χρησιμοποιήσεως ως καυσίμου ή άλλου μέσου
 διατακτικό: παραγωγής ενέργειας»)
 (2003/C 83/03)
 1) Η έννοια της απαντώσας στο άρθρο 8, παράγραφος 2, (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 της οδηγίας 92/100/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 19ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με το δικαίωμα εκμισ- (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 θώσεως, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα
 των προϊόντων της διανοίας, εύλογης αμοιβής πρέπει να
 ερμηνεύεται ομοιόμορφα εντός όλων των κρατών μελών Στην υπόθεση C-458/00, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 και να εφαρμόζεται από κάθε κράτος μέλος, το οποίο (εκπρόσωποι: H. Støvlbaek και J. Adda) κατά Μεγάλου ∆ουκάτου
 καθορίζει, εντός του εδάφους του, τα πλέον κατάλληλα του Λουξεμβούργου (εκπρόσωπος: J. Faltz), υποστηριζόμενου από
 κριτήρια για τη διασφάλιση, εντός των επιβαλλομένων τη ∆ημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωπος: C. Pesendorfer),
 από το κοινοτικό δίκαιο και ιδίως από την οδηγία αυτή με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Μεγάλο ∆ουκάτο του
 ορίων, του σεβασμού της ανωτέρω κοινοτικής εννοίας. Λουξεμβούργου, προβάλλοντας αδικαιολόγητες αντιρρήσεις κατά
 ορισμένων μεταφορών αποβλήτων προς άλλο κράτος μέλος με
 σκοπό την κύρια χρησιμοποίησή τους ως καυσίμων, αντιρρήσεις
 2) Το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 92/100 δεν αντίθετες προς το περιεχόμενο του άρθρου 7, παράγραφοι 2
 απαγορεύει υπόδειγμα υπολογισμού της εύλογης αμοιβής και 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 259/93 του Συμβουλίου, της
 των καλλιτεχνών ερμηνευτών ή εκτελεστών και των 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά με την παρακολούθηση και τον
 παραγωγών φωνογραφημάτων, περιλαμβάνον μεταβλητούς έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας
 και σταθερούς συντελεστές, όπως είναι ο αριθμός καθώς και κατά την είσοδο και έξοδό τους (ΕΕ L 30, σ. 1), καθώς
 ωρών μεταδόσεως των φωνογραφημάτων, η έκταση της και κατά του περιεχομένου του άρθρου 1, στοιχείο στ', σε
 ακροαματικότητας των ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών συνδυασμό με το σημείο R 1 του παραρτήματος II Β της οδηγίας
 οργανισμών που εκπροσωπεί ο οργανισμός μεταδόσεως, οι 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί
 συμβατικώς οριζόμενες τιμές σε θέματα δικαιωμάτων των στερεών αποβλήτων (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86), όπως
 εκτελέσεως και ραδιοφωνικής μεταδόσεως μουσικών έργων τροποποιήθηκε με την απόφαση 96/350/ΕΚ της Επιτροπής, της
 προστατευομένων από το δικαίωμα του δημιουργού, οι 24ης Μαΐου 1996 (ΕΕ L 135, σ. 32), παρέβη τις υποχρεώσεις που
 τιμές που εφαρμόζουν οι δημόσιοι ραδιοφωνικοί οργανισμοί υπέχει από τα άρθρα 2, 6 και 7 του εν λόγω κανονισμού καθώς
 στα γειτονικά με το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος κράτη και από το άρθρο 1, στοιχείο στ', σε συνδυασμό με το σημείο R 1
 μέλη και τα ποσά που καταβάλλουν οι εμπορικοί σταθμοί, του παραρτήματος II Β της εν λόγω οδηγίας, το ∆ικαστήριο
 στο μέτρο που το εν λόγω υπόδειγμα είναι ικανό να (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο
 οδηγήσει στην επίτευξη κατάλληλης ισορροπίας μεταξύ τμήματος, C. W. A. Timmermans (εισηγητή), D. A. O. Edward,
 του συμφέροντος των καλλιτεχνών ερμηνευτών ή εκτε- P. Jann και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 λεστών και των παραγωγών να εισπράττουν αμοιβή λόγω F. G. Jacobs, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος
 ραδιοφωνικής μεταδόσεως συγκεκριμένου φωνογραφήμα- διοικήσεως, εξέδωσε στις 13 Φεβρουαρίου 2003, απόφαση με το
 τος και του συμφέροντος των τρίτων να μπορούν να ακόλουθο διατακτικό:
 μεταδίδουν ραδιοφωνικά το εν λόγω φωνογράφημα υπό
 εύλογες συνθήκες, αλλά και δεν αντίκειται σε καμία αρχή 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 του κοινοτικού δικαίου.
 2) Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στα δικαστικά έξοδα.
 3) Η Αυστριακή ∆ημοκρατία φέρει τα δικά της δικαστικά
 ( 1) ΕΕ C 247 της 26.08.2000.
 έξοδα.
 (1 ) ΕΕ C 45 της 10.2.2001.


text:
 25.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 318/2
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Γερμανία) στις 3 Απριλίου 2017 — Abubacarr Jawo κατά Bundesrepublik Deutschland
 (Υπόθεση C-163/17)
 (2017/C 318/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων και εκκαλών: Abubacarr Jawo
 Καθής και εφεσίβλητη: Bundesrepublik Deutschland
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Διαφεύγει ο αιτών άσυλο, κατά την έννοια του άρθρου 29, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 (1), μόνον όταν αποφεύγει σκόπιμα και συνειδητά να παρουσιασθεί στις εθνικές αρχές που είναι αρμόδιες για την εκτέλεση της μεταφοράς προκειμένου να ματαιώσει ή να δυσχεράνει τη μεταφορά, ή αρκεί να μη διαμένει πλέον επί μακρά περίοδο στο διαμέρισμα που του έχει παραχωρηθεί και να μην έχει ενημερώσει τις αρχές σχετικά με τον τόπο διαμονής του με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η εκτέλεση προγραμματισμένης μεταφοράς;
 Μπορεί ο ενδιαφερόμενος να επικαλεσθεί την ορθή εφαρμογή της ως άνω διατάξεως και να προβάλει, στο πλαίσιο διαδικασίας κατά της αποφάσεως μεταφοράς, την ένσταση ότι η εξάμηνη προθεσμία μεταφοράς έχει εκπνεύσει, διότι αυτός δεν διέφευγε;
 2)
 Μπορεί να παραταθεί η προθεσμία που προβλέπει το άρθρο 29, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 μόνον εάν το κράτος μέλος που προβαίνει στη μεταφορά ενημερώσει το υπεύθυνο κράτος μέλος, πριν από την εκπνοή της προθεσμίας, ότι ο ενδιαφερόμενος διαφεύγει και ορίσει συγχρόνως συγκεκριμένη προθεσμία, η οποία δεν μπορεί να υπερβαίνει τους 18 μήνες, εντός της οποίας θα πραγματοποιηθεί η μεταφορά, ή είναι δυνατή η παράταση μόνον κατόπιν κοινής συμφωνίας των εμπλεκόμενων κρατών μελών για τον καθορισμό νέας προθεσμίας;
 3)
 Μήπως δεν επιτρέπεται η μεταφορά του αιτούντος άσυλο στο υπεύθυνο κράτος μέλος εάν ο αιτών, σε περίπτωση χορηγήσεως καθεστώτος διεθνούς προστασίας, θα διέτρεχε εκεί σοβαρό κίνδυνο, λαμβανομένων υπόψη των αναμενόμενων συνθηκών διαβιώσεως, να υποστεί μεταχείριση όπως αυτή που διαλαμβάνει το άρθρο 4 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
 Εμπίπτει το ζήτημα αυτό στο πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης;
 Ποια κριτήρια του δικαίου της Ένωσης πρέπει να χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση των συνθηκών διαβιώσεως προσώπου που έχει αναγνωρισθεί ως δικαιούχος διεθνούς προστασίας;
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 604/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας ή από απάτριδα (ΕΕ L 180, σ. 31).


text:
 4.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/17
 Αναίρεση που άσκησε στις 27 Σεπτεμβρίου 2010 η Deutsche Post AG κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 14 Ιουλίου 2010 στην υπόθεση T-570/08, Deutsche Post AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-463/10 P)
 ()
 2010/C 328/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Deutsche Post AG (εκπρόσωποι: J. Sedemund και T. Lübbig, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να ακυρώσει εξ ολοκλήρου την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Ιουλίου 2010 στην υπόθεση T-570/08,
 2)
 να απορρίψει την ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε η Επιτροπή ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου,
 3)
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 30ής Οκτωβρίου 2008, σχετικά με τη «διαταγή παροχής πληροφοριών» κατά το άρθρο 10, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999, στο πλαίσιο της διαδικασίας «Κρατική ενίσχυση C 36/2007 — Γερμανία, κρατική ενίσχυση υπέρ της Deutsche Post AG».
 4)
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Αντικείμενο της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως είναι η διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η προσφυγή της αναιρεσείουσας κατά της διαταγής παροχής πληροφοριών της Επιτροπής, της 30ής Οκτωβρίου 2008, η οποία απευθύνθηκε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στο πλαίσιο της διαδικασίας κρατικής ενισχύσεως υπέρ της αναιρεσείουσας.
 Κύριο ζητούμενο στην παρούσα αίτηση αναιρέσεως είναι το εάν και υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να προσβληθεί διαταγή παροχής πληροφοριών της Επιτροπής, κατά το άρθρο 10, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999. Κατά την άποψη της αναιρεσείουσας, προσφυγή κατά αποφάσεως, με την οποία διατάχθηκε η παροχή πληροφοριών, τις οποίες μόνον αυτή διαθέτει, είναι παραδεκτή εφόσον με αυτήν τίθενται υπό αμφισβήτηση η τήρηση των διαδικαστικών προϋποθέσεων του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού 659/1999 και η αναγκαιότητα των ζητούμενων πληροφοριών.
 Αντιθέτως, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ουσιαστικώς απαράδεκτη μία τέτοια προσφυγή προβάλλοντας το επιχείρημα ότι η διαταγή παροχής πληροφοριών δεν παράγει έννομες συνέπειες. Πρόκειται για ένα απλό μεταβατικό μέτρο, το οποίο χρησιμεύει μόνον στην προετοιμασία μίας οριστικής αποφάσεως.
 Η αναιρεσείουσα προβάλλει πέντε λόγους αναιρέσεως:
 1)
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέβλεψε στην αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη ότι, ως δεσμευτική νομική πράξη της Ένωσης, η διαταγή παροχής πληροφοριών υπόκειται σε έλεγχο των ευρωπαϊκών δικαστηρίων. Το κράτος μέλος έχει αναλάβει την υποχρέωση, κατά το άρθρο 10, παράγραφος 3, του κανονισμού 659/1999, σε συνδυασμό με το άρθρο 288, παράγραφος 4 ΣΛΕΕ, καθώς και βάσει της αρχής της καλόπιστης συνεργασίας κατά το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, να παρέχει τις ζητούμενες πληροφορίες. Δεδομένου ότι το κράτος μέλος πρέπει να εκτελέσει αμελλητί άμεσα την απόφαση, η υποχρέωση παροχής πληροφοριών μετατίθεται άμεσα στην αναιρεσείουσα, η οποία διαθέτει (αποκλειστικώς) τις ζητούμενες πληροφορίες.
 2)
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέβλεψε επίσης το γεγονός ότι δεν συμβιβάζεται προς την ισχύουσα κατά το δίκαιο της Ένωσης εγγύηση νομικής προστασίας τυχόν υποχρέωση κράτους μέλους και της άμεσα ενδιαφερόμενης επιχειρήσεως να παρέχουν οιαδήποτε πληροφορία ζητεί η Επιτροπή κατά το άρθρο 10, παράγραφος 3, του κανονισμού 659/1999, και δη δίχως να λαμβάνεται υπόψη κατά πόσον τηρήθηκαν οι διαδικαστικές προϋποθέσεις του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού 659/1999 και κατά πόσον οι ζητούμενες πληροφορίες σχετίζονται καθ’οιονδήποτε τρόπο με τον σκοπό της διαδικασίας ελέγχου κρατικής ενισχύσεως.
 3)
 Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως το άρθρο 10, παράγραφος 3, και το άρθρο 13, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού 659/1999, καθότι παρέβλεψε ότι η απόφαση για την παροχή πληροφοριών έχει άμεσες συνέπειες στη νομική κατάσταση του κράτους μέλους και της ενδιαφερόμενης επιχείρησης για τον λόγο, μεταξύ άλλων, ότι το άρθρο 13, παράγραφος 1, εδάφιο 3, του κανονισμού 659/1999 παρέχει στην Επιτροπή τη δυνατότητα, σε περίπτωση μη συμμορφώσεως προς τη διαταγή παροχής πληροφοριών, να εκδίδει απόφαση σχετικά με την εκάστοτε ενίσχυση με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες. Η συνεπαγόμενη διευκόλυνση για την Επιτροπή ως προς το βάρος αποδείξεως έχει ως αποτέλεσμα μία σημαντική επιδείνωση της διαδικαστικής θέσεως της ενδιαφερόμενης επιχείρησης, η οποία, προκειμένου να προασπίσει τα δικαιώματά της, αναγκάζεται εκ των πραγμάτων να παράσχει τις ζητούμενες πληροφορίες.
 4)
 Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε εξάλλου σε πλάνη περί το δίκαιο, καθότι απέκλεισε ότι διαταγή για την παροχή πληροφοριών παράγει έννομες συνέπειες, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι πρόκειται περί ενός απλού μεταβατικού μέτρου για την προετοιμασία της οριστικής αποφάσεως. Στο πλαίσιο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο παρέβλεψε ότι τούτο δεν αποκλείει τη δυνατότητα προσβολής, εφόσον το υποτιθέμενο μεταβατικό μέτρο –όπως η απόφαση κατά το άρθρο 10, παράγραφος 3, του κανονισμού 659/1999– παράγει δυσμενείς έννομες συνέπειες.
 5)
 Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο παρέβλεψε το γεγονός ότι παραβάσεις της Επιτροπής κατά την έκδοση αποφάσεων για παροχή πληροφοριών δεν μπορούν να λαμβάνονται καταλλήλως υπόψη στο πλαίσιο προσφυγής κατά της αποφάσεως περί περατώσεως της διαδικασίας, κυρίως διότι στο στάδιο αυτό δεν μπορεί να προβληθεί ο ελλιπής χαρακτήρας της πραγματικής βάσης. Ταυτόχρονα, η προσωρινή συμμόρφωση προς μία παράνομη διαταγή παροχής πληροφοριών ενδέχεται, εντούτοις, να αποβαίνει για την ενδιαφερόμενη επιχείρηση –όπως στην προκειμένη περίπτωση– ιδιαιτέρως δαπανηρή από άποψη χρόνου και κόστους.


text:
 5.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/8
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Rejonowy w Koninie (Πολωνία) στις 28 Ιανουαρίου 2016 — Halina Grodecka παρισταμένων των Józef Konieczka κ.λπ.
 (Υπόθεση C-50/16)
 (2016/C 326/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sąd Rejonowy w Koninie
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Halina Grodecka παρισταμένων των Józef Konieczka κ.λπ.
 Με διάταξη της 2ας Ιουνίου 2016, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δέκατο τμήμα) αποφάνθηκε ότι είναι προδήλως αναρμόδιο να δώσει απάντηση στο ερώτημα που υπέβαλε το Sąd Rejonowy w Koninie (Πολωνία).


text:
C 211/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 22.7.2000
 σχετικα ́ με τη νομικη ́ προστασι ́α των βα ́σεων δεδομε ́νων (EE L 77, βρι ́ου 1963 στην 'Αγκυρα απο ́ τη ∆ημοκρατι ́α της Τουρκι ́ας,
 σ. 20), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την εν λο ́γω αφενο ́ς, καθω ́ς και απο ́ τα κρα ́τη με ́λη της ΕΟΚ και απο ́ την
 οδηγι ́α, το ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Κοινο ́τητα, αφετε ́ρου, και συνα ́φθηκε, εγκρι ́θηκε και επικυρω ́θηκε
 L. Sevón (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, P. Jann και M. Wathelet, εξ ονο ́ματος της Κοινο ́τητας με την απο ́φαση 64/732/ΕΟΚ του
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: P. Léger, γραμματε ́ας: R. Grass, Συμβουλι ́ου, της 23ης ∆εκεμβρι ́ου 1963 (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/001, σ.
 εξε ́δωσε στις 13 Απριλι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο 48), και του α ́ρθρου 41 του προ ́σθετου πρωτοκο ́λλου, που
 διατακτικο ́: υπογρα ́φηκε στις 23 Νοεμβρι ́ου 1970 στις Βρυξε ́λλες και συνα ́-
 φθηκε, εγκρι ́θηκε και επικυρω ́θηκε εξ ονο ́ματος της Κοινο ́τητας με
 1) Το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου, παραλει ́ποντας τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 2760/72 του Συμβουλι ́ου, της 19ης ∆εκεμ-
 να θεσπι ́σει τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς βρι ́ου 1972 (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 11/002, σ. 149), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο
 διατα ́ξεις που ́ησαν αναγκαι ́ες για να συμμορφωθει ́ προς την τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. Schintgen (εισηγητη ́), προ ́εδρο
 οδηγι ́α 96/9/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του του δευτε ́ρου τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα του ́εκτου τμη ́ματος,
 Συμβουλι ́ου, της 11ης Μαρτι ́ου 1996, σχετικα ́ με τη νομικη ́ P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch, H. Ragnemalm και Β. Σκουρη ́,
 προστασι ́α των βα ́σεων δεδομε ́νων, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. La Pergola, γραμματε ́ας:
 που υπε ́χει απο ́ την εν λο ́γω οδηγι ́α. L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 11 Μαι ̈́ου 2000
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 2) Καταδικα ́ζει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου στα
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — Το ́αρθρο 13 της Συμφωνι ́ας Συνδε ́σεως μεταξυ ́ της Ευρωπαϊ-
 κη ́ς Οικονομικη ́ς Κοινο ́τητας και της Τουρκι ́ας, που υπογρα ́-
 (1) EE C 333 της 20.11.1999. φηκε στις 12 Σεπτεμβρι ́ου 1963 στην 'Αγκυρα απο ́ τη
 ∆ημοκρατι ́α της Τουρκι ́ας, αφενο ́ς, καθω ́ ς και απο ́ τα κρα ́τη
 με ́λη της ΕΟΚ και απο ́ την Κοινο ́τητα, αφετε ́ρου, και συνα ́-
 φθηκε, εγκρι ́θηκε και επικυρω ́ θηκε εξ ονο ́ματος της Κοινο ́-
 τητας με την απο ́φαση 64/732/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 23ης ∆εκεμβρι ́ου 1963, και το ́αρθρο 41, παρα ́γραφος 2,
 του προ ́σθετου πρωτοκο ́λλου, που υπογρα ́φηκε στις
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 23 Νοεμβρι ́ου 1970 στις Βρυξε ́λλες και συνα ́φθηκε, εγκρι ́-
 θηκε και επικυρω ́ θηκε εξ ονο ́ματος της Κοινο ́τητας με τον
 (ε ́κτο τμη ́μα) κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 2760/72 του Συμβουλι ́ου, της
 19ης ∆εκεμβρι ́ου 1972, δεν συνιστου ́ν κανο ́νες κοινοτικου ́
 της 11ης Μαι ̈́ου 2000 δικαι ́ου που ́εχουν απευθει ́ας εφαρμογη ́ στην εσωτερικη ́
 ́εννομη τα ́ξη των κρατω ́ ν μελω ́ ν.
 στην υπο ́θεση C-37/98 (αι ́τηση του High Court of Justice
 (England & Wales), Queen’s Bench Division για την ́εκδοση — Το ́αρθρο 41, παρα ́γραφος 1, του προ ́σθετου πρωτοκο ́λλου
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): The Queen κατα ́ Secretary of ́εχει ́αμεσο αποτε ́λεσμα εντο ́ς των κρατω ́ ν μελω ́ ν.
 State for the Home Department (1)
 — Το εν λο ́γω ́αρθρο 41, παρα ́γραφος 1, δεν ει ́ναι καθαυτο ́
 («Συ ́νδεση ΕΟΚ-Τουρκι ́ας — Περιορισμοι ́ στην ελευθερι ́α ικανο ́ να παρα ́σχει σε Του ́ρκο υπη ́κοο το δικαι ́ωμα εγκα-
 εγκαταστα ́ σεως και στο δικαι ́ωμα διαμονη ́ς — 'Αρθρα 13 ταστα ́σεως και, συνακο ́λουθα, το δικαι ́ωμα διαμονη ́ς σε
 της Συμφωνι ́ας Συνδε ́σεως και 41 του προ ́σθετου πρωτο- κρα ́τος με ́λος στο ́εδαφος του οποι ́ου διε ́μενε και ασκου ́σε
 κο ́λλου — 'Αμεσο αποτε ́λεσμα — Περιεχο ́μενο — Του ́ρκος επαγγελματικε ́ς δραστηριο ́τητες ως μη μισθωτο ́ς εργαζο ́μενος
 υπη ́κοος ο οποι ́ος διαμε ́νει παρα ́ νομα στο κρα ́τος με ́λος κατα ́ παρα ́βαση της εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας περι ́ αλλοδαπω ́ ν.
 υποδοχη ́ς»)
 (2000/C 211/03) — Αντιθε ́τως, το ́αρθρο 41, παρα ́γραφος 1, του προ ́σθετου
 πρωτοκο ́λλου απαγορευ ́ει την καθιε ́ρωση νε ́ων εθνικω ́ν
 περιορισμω ́ ν στην ελευθερι ́α εγκαταστα ́σεως και στο
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) δικαι ́ωμα διαμονη ́ς των Του ́ρκων υπηκο ́ων απο ́ της ημερο-
 μηνι ́ας ενα ́ρξεως ισχυ ́ος του εν λο ́γω πρωτοκο ́λλου στο
 κρα ́τος με ́λος υποδοχη ́ς. Εναπο ́κειται στο εθνικο ́ δικαστη ́ριο
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ να ερμηνευ ́σει το εσωτερικο ́ δι ́καιο προκειμε ́νου να προσδιο-
 στη Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας) ρι ́σει αν η κανονιστικη ́ ρυ ́θμιση που εφαρμο ́στηκε ́εναντι
 του προσφευ ́γοντος της κυ ́ριας δι ́κης ει ́ναι λιγο ́τερο ευνοϊκη ́
 Στην υπο ́θεση C-37/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του High Court of απο ́ εκει ́νη η οποι ́α ει ́χε εφαρμογη ́ κατα ́ την ́εναρξη ισχυ ́ος
 Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Ηνωμε ́νο του προ ́σθετου πρωτοκο ́λλου.
 Βασι ́λειο), προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177
 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε,
 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος
 δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ The Queen και Secretary of State for the (1) EE C 113 της 11.4.1998.
 Home Department, ex parte: Abdulnasir Savas, η ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 13
 της Συμφωνι ́ας Συνδε ́σεως μεταξυ ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομικη ́ς
 Κοινο ́τητας και της Τουρκι ́ας, που υπογρα ́φηκε στις 12 Σεπτεμ6


text:
 22.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 134/47
 Προσφυγή της 23ης Μαρτίου 2010 — Pieno žvaigždės κατά ΓΕΕΑ — Fattoria Scaldasole (Iogurt.)
 (Υπόθεση T-135/10)
 2010/C 134/76
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: AB «Pieno žvaigždės» (Βίλνιους, Λιθουανία) (εκπρόσωποι: I. Lukauskienė and R. Žabolienė, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Fattoria Scaldasole Srl (Monguzzo, Ιταλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 18ης Ιανουαρίου 2010, στην υπόθεση R 1070/2009-2, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: το εικονιστικό σήμα «Iogurt.», για προϊόντα της κλάσεως 29
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: το καταχωρισθέν στη Λιθουανία εικονιστικό σήμα «jogurtas» για προϊόντα της κλάσεως 29· το κοινοτικό εικονιστικό σήμα «jogurt», για προϊόντα της κλάσεως 29
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: έκρινε την προσφυγή ως μη ασκηθείσα
 Λόγοι ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 60 του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου σε συνδυασμό με το άρθρο 8 του κανονισμού 2869/95 (1) της Επιτροπής, διότι το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι το τέλος προσφυγής δεν καταβλήθηκε εντός της δίμηνης προθεσμίας από την ημερομηνία της επιδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2869/95 της Επιτροπής της 13ης Δεκεμβρίου 1995 σχετικά με τα πληρωτέα τέλη προς το Γραφείο εναρμόνισης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΕΕ L 303, σ. 33)


text:
 9.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 81/24
 Προσφυγή της 13ης Ιανουαρίου 2015 — Banco Santander και Santusa κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-12/15)
 (2015/C 081/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Banco Santander, SA (Santander, Ισπανία) και Santusa Holding, SL (Boadilla del Monte, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero και J. Panero Rivas, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτούς και βάσιμους τους προβαλλόμενους λόγους ακυρώσεως·
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1 της αποφάσεως, στο μέτρο που κρίνει ότι η νέα ερμηνεία του άρθρου 12 TRLIS [texto refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades (ενοποιημένου κειμένου του νόμου περί φορολογίας εισοδήματος νομικών προσώπων)] την οποία υιοθετούν οι ισπανικές διοικητικές αρχές πρέπει να θεωρηθεί ως ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά κρατική ενίσχυση·
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 4, παράγραφος 1, της αποφάσεως στο μέτρο που απαιτεί από το Βασίλειο της Ισπανίας να θέσει τέλος σε ό,τι θεωρεί η απόφαση ως καθεστώς ενισχύσεως, όπως αυτό περιγράφεται στο άρθρο 1·
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 4, παράγραφοι 2, 3, 4 και 5, της αποφάσεως στο μέτρο που οι διατάξεις αυτές υποχρεώνουν το Βασίλειο της Ισπανίας σε ανάκτηση των ποσών τα οποία θεωρούνται από την Επιτροπή ως κρατική ενίσχυση·
 —
 επικουρικώς, να περιορίσει την έκταση της υποχρεώσεως ανακτήσεως που επιβάλλεται στο Βασίλειο της Ισπανίας με το άρθρο 4, παράγραφος 2, της αποφάσεως κατά τον ίδιο τρόπο που τούτο γίνεται στην πρώτη και στη δεύτερη απόφαση, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια προς τους λόγους και τα επιχειρήματα που προβάλλονται στην υπόθεση T-826/14, Ισπανία κατά Επιτροπής.
 Προβάλλεται, ιδίως, πλάνη περί το δίκαιο σε ό,τι αφορά τον νομικό χαρακτηρισμό του μέτρου ως κρατικής ενισχύσεως, τον καθορισμό του ωφελούμενου από το μέτρο και τον χαρακτηρισμό της πραγματοποιούμενης από τις διοικητικές αρχές ερμηνείας ως ενισχύσεως διαφορετικής από εκείνη που εξετάστηκε στις αποφάσεις της Επιτροπής· ακόμη, παραβίαση των αρχών της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, του estoppel και της ασφάλειας δικαίου.


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 12ης Δεκεμβρίου 2013 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Frédéric Hay κατά Crédit agricole mutuel de Charente-Maritime et des Deux-Sèvres
 (Υπόθεση C-267/12) (1)
 (Οδηγία 2000/78/ΕΚ - Ίση μεταχείριση - Εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας που επιφυλάσσει πλεονέκτημα στον τομέα των αμοιβών και των συνθηκών εργασίας στους μισθωτούς που συνάπτουν γάμο - Αποκλεισμός των συντρόφων που έχουν συνάψει αστικό σύμφωνο αλληλεγγύης - Διακρίσεις λόγω γενετήσιου προσανατολισμού)
 2014/C 52/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Frédéric Hay
 κατά
 Crédit agricole mutuel de Charente-Maritime et des Deux-Sèvres
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Cour de cassation (Γαλλία) — Ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16) — Παραδεκτό εθνικής συλλογικής συμβάσεως, που επιφυλάσσει ένα πλεονέκτημα στον τομέα των αμοιβών και των συνθηκών εργασίας στους εργαζόμενους που συνάπτουν γάμο και αποκλείει κατ’ ανάγκη από το πλεονέκτημα αυτό τους συντρόφους του ίδιου φύλου που έχουν συνάψει αστικό σύμφωνο αλληλεγγύης — Διακρίσεις λόγω γενετήσιου προσανατολισμού — Δυνατότητα δικαιολογήσεως της έμμεσης διακρίσεως μέσω επικλήσεως θεμιτού, ενδεδειγμένου και αναγκαίου σκοπού
 Διατακτικό
 Το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε διάταξη συλλογικής συμβάσεως εργασίας, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, δυνάμει της οποίας μισθωτός εργαζόμενος που έχει συνάψει PACS με ομόφυλο άτομο αποκλείεται από πλεονεκτήματα όπως οι ειδικές άδειες και επίδομα, τα οποία χορηγούνται στους μισθωτούς εργαζομένους λόγω της συνάψεως γάμου, οσάκις η εθνική νομοθεσία του συγκεκριμένου κράτους μέλους δεν επιτρέπει τον γάμο μεταξύ ομόφυλων ατόμων, στον βαθμό που, λαμβανομένου υπόψη του σκοπού και των όρων χορηγήσεως των πλεονεκτημάτων αυτών, βρίσκεται σε κατάσταση συγκρίσιμη με αυτή έγγαμου μισθωτού.
 (1) ΕΕ C 250 της 18.8.2012.


text:
C 169/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.7.2002
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ α) Αν ́εχει το χαρακτη ́ρα Φ.Π.Α., κατα ́ την ́εννοια των διατα ́ξεων
 της ́εκτης οδηγι ́ας ΕΚ για το ΦΠΑ (77/388/ΕΟΚ) (1), το
 (τρι ́το τμη ́μα) ποσο ́ που αναγρα ́φει στο τιμολο ́γιο αυτο ́ς που παρε ́χει τις
 υπηρεσι ́ες του στο δημο ́σιο με σχε ́ση μι ́σθωσης ́εργου, ο ́ταν
 της 30η ́ς Απριλι ́ου 2002 ο μεν παρε ́χων τις υπηρεσι ́ες θεωρει ́ πεπλανημε ́να ο ́τι παρε ́χει
 αυτε ́ς ως ελευ ́θερος επαγγελματι ́ας, ενω ́, στην πραγματικο ́-
 στην υπο ́θεση C-181/01 P: N κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ- τητα, υπα ́ρχει σχε ́ση εξα ́ρτησης και, με υπο ́δειξη του εργο-
 κω ́ ν Κοινοτη ́των (1) δο ́τη του, χρεω ́νει Φ.Π.Α. στις αποδει ́ξεις που εκδι ́δει, ο ́χι
 πα ́νω στις συνολικε ́ς νο ́μιμες αμοιβε ́ς που λαμβα ́νει απο ́ το
 ∆ημο ́σιο, οι οποι ́ες αποτελου ́ν τη νο ́μιμη φορολογικη ́ βα ́ση
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Υπα ́ λληλοι — Κοινωνικη ́ ασφα ́- του Φ.Π.Α., εισπραττο ́μενος στη συνε ́χεια μαζι ́ με τις νο ́μιμες
 λιση — 'Αρθρο 73 του ΚΥΚ — 'Εννοια του ατυχη ́ματος — αποδοχε ́ς, αλλα ́ το υ ́ψος του προσδιορι ́ζεται πα ́νω στις
 'Αρνηση να αναγνωρισθει ́ ως ατυ ́χημα η μο ́λυνση απο ́ τον νο ́μιμες αποδοχε ́ς με τη μαθηματικη ́ με ́θοδο της εσωτερικη ́ς
 ιο ́ της ανθρω ́ πινης ανοσολογικη ́ς ανεπα ́ρκειας») υφαι ́ρεσης, θεωρου ́μενες ο ́τι εμπεριε ́χουν και τον οφειλο ́μενο
 Φ.Π.Α., το δε ∆ημο ́σιο καταβα ́λλει τις νο ́μιμες αποδοχε ́ς
 (2002/C 169/24) μειωμε ́νες κατα ́ το θεωρου ́μενο ως εμπεριεχο ́μενο σ' αυτε ́ς
 Φ.Π.Α.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 β) Αν κα ́μπτεται η προβλεπο ́μενη στη δια ́ταξη της περι ́πτωσης γ'
 της παραγρα ́φου 1 του α ́ρθρου 21 της ́εκτης οδηγι ́ας ΕΚ για
 Στην υπο ́θεση C-181/01 P, N, υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς των
 το Φ.Π.Α. (77/388/ΕΟΚ) αρχη ́ της τυπικο ́τητας του φο ́ρου
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν (Βε ́λγιο), εκπροσω-
 (ο ́τι δηλαδη ́, αν αναγραφει ́ Φ.Π.Α. στο τιμολο ́γιο η ́ α ́λλο
 που ́μενος απο ́ τον G. Durazzo, με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως
 ́εγγραφο που επε ́χει θε ́ση τιμολογι ́ου, ο φο ́ρος αυτο ́ς ει ́ναι
 κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 13 Φεβρουαρι ́ου 2001 το
 αποδοτε ́ος στο δημο ́σιο), ο ́ταν το ∆ημο ́σιο, ασκω ́ντας αυτη ́
 Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (πε ́μπτο τμη ́μα) στην
 τη δραστηριο ́τητα, κατ' ενα ́σκηση δημοσι ́ας εξουσι ́ας, δεν
 υπο ́θεση T-2/00, N κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ Υπ.Υπ. 2001, σ. I-
 δρα ως υποκει ́μενο του φο ́ρου, κατα ́ τη δια ́ταξη της
 A-37 και ΙΙ-135), με την οποι ́α ζητει ́ται η εξαφα ́νιση της εν λο ́γω
 παραγρα ́φου 5 του α ́ρθρου 4 της ως α ́νω οδηγι ́ας, ω ́στε να
 αποφα ́σεως, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος η ́ταν η Επιτροπη ́ των
 λειτουργη ́σει, ως προς αυτο ́, ο μηχανισμο ́ς των εκπτω ́σεων
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: J. Currall), το ∆ικαστη ́ριο
 και ο φερο ́μενος ως φο ́ρος δεν ει ́ναι δυνατο ́ν να μετακυλισθει ́
 (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ την F. Macken, Προ ́εδρο τμη ́ματος,
 και δεν μετακυλι ́εται στον τελικο ́ καταναλωτη ́ (που ει ́ναι ο
 και τους C. Gulmann (εισηγητη ́) και J.-P. Puissochet, δικαστε ́ς,
 συναλλασσο ́μενος με το δημο ́σιο ιδιω ́της που ζητα ́ τη
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: L. A. Geelhoed, γραμματε ́ας: R. Grass,
 μετα ́φραση εγγρα ́φων), ο δε παρε ́χων τις υπηρεσι ́ες διεκδικει ́
 εξε ́δωσε στις 30 Απριλι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο
 την επιστροφη ́ του φο ́ρου που καταβλη ́θηκε στη φορολογικη ́
 διατακτικο ́:
 αρχη ́ μετα ́ την αφαι ́ρεση του τυχο ́ν φο ́ρου εισροω ́ν, ω ́στε να
 αποκλει ́εται ο πλουτισμο ́ς του.
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 2) Καταδικα ́ζει τον Ν στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ΕΕ ειδ. εκδ. 09/001, σ. 28.
 ( 1) ΕΕ C 200 της 14.7.2001.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το ∆ιοικητικο ́ Εφετει ́ο Αθηνω ́ ν, με απο ́φαση της
 31ης Ιανουαρι ́ου 2002, στην υπο ́θεση Ελληνικο ́ ∆ημο ́σιο
 εκπροσωπου ́μενο απο ́ την ∆ΟΥ Χολαργου ́, κατα ́ Μαρι ́ας Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 Καραγεω ́ ργου βαλε το Bundesfinanzhofes με δια ́ταξη της 22ας Νοεμβρι ́ου
 2001 στην υπο ́θεση Finanzamt Gummersbach κατα ́
 (Υπο ́θεση C-78/02) Gerhard Bockemühl
 (2002/C 169/25)
 (Υπο ́θεση C-90/02)
 Με απο ́φαση της 31ης Ιανουαρι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη (2002/C 169/26)
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 11 Μαρτι ́ου 2002, το ∆ιοικητικο ́ Εφετει ́ο Αθηνω ́ν ζητει ́, στο
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Ελληνικου ́ ∆ημοσι ́ου εκπροσωπουμε ́-
 νου απο ́ τη ∆ΟΥ Χολαργου ́ και Μαρι ́ας Καραγεω ́ργου, που
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστι- Με δια ́ταξη της 22ας Νοεμβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 κη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις


text:
C 227/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 11.8.2001
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 24ης Απριλι ́ου 2001
 της 24ης Απριλι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση Τ-37/99, Ugo Miranda κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 στην υπο ́θεση T-159/98, Ivan Torre κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) (Υπα ́ λληλοι — Αποζημι ́ωση επανεγκαταστα ́σεως —
 'Εννοια κατοικι ́ας)
 (Υπα ́ λληλοι — ∆ιαγωνισμο ́ς — Παρατυπι ́α κατα ́ τη διεξα- (2001/C 227/30)
 γωγη ́ των δοκιμασιω ́ ν ικανη
 ́ να νοθευ ́σει τα αποτελε ́σματα
 — 'Εννομο συμφε ́ρον)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 (2001/C 227/29) Στην υπο ́θεση Τ-37/99, Ugo Miranda, υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́-
 μενος απο ́ τον L. Radicati di Brozolo, δικηγο ́ρο, με το ́πο
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: G. Valsesia et A. Dal Ferro), με
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 αντικει ́μενο προσφυγη ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς,
 της 7ης Μαι ̈́ου 1998, σχετικα ́ με την ανα ́κτηση της αποζημιω ́ σεως
 επανεγκαταστα ́σεως που καταβλη ́θηκε στον προσφευ ́γοντα βα ́σει
 Στην υπο ́θεση T-159/98, Ivan Torre, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, του α ́ρθρου 6, του παραρτη ́ματος VII του Κανονισμου ́ Υπηρεσια-
 Donatella Ineichen, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, Alessandro Cavallaro, κη ́ς Καταστα ́σεως των υπαλλη ́λων των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, το
 κα ́τοικος Ρω ́μης, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους M.-A. Lucas, Πρωτοδικει ́ο (δικα ́ζον ως μονομελε ́ς με δικαστη ́ τον P. Mengozzi),
 δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: J. Currall και στις 24 Απριλι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 C. Berardis-Kayser), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως, αφενο ́ς,
 των αποφα ́σεων της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς του διαγωνισμου ́ 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 ΕUR/A/123 με τις οποι ́ες δο ́θηκε στους προσφευ ́γοντες απορριπτι-
 κο ́ς βαθμο ́ς στην πρω ́τη δοκιμασι ́α προεπιλογη ́ς και, αφετε ́ρου, 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 των συνακολου ́θων ενεργειω ́ν του ιδι ́ου διαγωνισμου ́ καθο ́σον
 ει ́ναι αναγκαι ́ες για τις αποκατα ́σταση των δικαιωμα ́των των (1) EE C 121 της 1.5.99.
 προσφευγο ́ντων, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 τους P. Mengozzi, προ ́εδρο, τη V. Tiili και τον R. M. Moura
 Ramos, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως,
 εξε ́δωσε στις 24 Απριλι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 διατακτικο ́:
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 1) Παρε ́λκει η ́εκδοση αποφα ́σεως επι ́ της παρου ́σας προσφυ- της 28ης Μαρτι ́ου 2001
 γη ́ς καθο ́σον ́εχει ασκηθει ́ απο ́ τους Ι. Torre και Α. Cavallaro.
 στην υπο ́θεση Τ-144/99, Συ ́λλογος ειδικω ́ ν πληρεξουσι ́ων
 του Ευρωπαϊκου ́ γραφει ́ου διπλωμα ́των ευρεσιτεχνι ́ας κατα ́
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ καθο ́σον ́εχει ασκηθει ́ απο ́ τη Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 D. Ineichen.
 (Ανταγωνισμο ́ς — 'Αρθρο 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 3) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. ́ ρθρο 81 ΕΚ) — Κω
 α ́ δικας επαγγελματικη ́ς δεοντολογι ́ας
 — Απαγο ́ρευση της συγκριτικη ́ς διαφημι ́σεως — Παροχη ́
 υπηρεσιω ́ ν)
 (2001/C 227/31)
 (1) EE C 378 της 5.12.98.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-144/99, Συ ́λλογος ειδικω ́ν πληρεξουσι ́ων του
 Ευρωπαϊκου ́ γραφει ́ου διπλωμα ́των ευρεσιτεχνι ́ας, με ́εδρα το
 ---pagebreak--- 11.8.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 227/17
 Μο ́ναχο (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους δικηγο ́ρους 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́-αγωγη ́.
 R. Collin και M.-C. Mitchell, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμ-
 βου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σω- 2) Κα ́θε δια ́δικος θα φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 πος: E. Gippini Fournier), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της
 αποφα ́σεως 1999/267/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 7ης Απριλι ́ου 1999,
 σχετικα ́ με τη διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 85 της Συνθη ́κης (1) ΕΕ C 135 της 13.5.00.
 ΕΚ (IV/36147 — Κω ́δικας δεοντολογι ́ας του ΣΕΠ) (ΕΕ L 106,
 σ. 14), το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, A. Potocki και J. Pirrung, δικαστε ́ς,
 γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 28 Μαρτι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Ακυρω ́ νει το ́αρθρο 1 της αποφα ́σεως 1999/267/ΕΚ της
 Επιτροπη ́ς, της 7ης Απριλι ́ου 1999, σχετικα ́ με τη διαδικα-
 σι ́α εφαρμογη ́ς του ́αρθρου 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (IV/36147 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 — Κω ́ δικας δεοντολογι ́ας του ΣΕΠ), καθο ́σον αφορα ́ το
 ́αρθρο 2, στοιχει ́ο β', τρι ́το εδα ́φιο, και το ́αρθρο 5,
 στοιχει ́ο γ', του κω ́ δικα δεοντολογι ́ας του Συλλο ́γου ειδικω ́ν της 5ης Απριλι ́ου 2001
 πληρεξουσι ́ων του Ευρωπαϊκου ́ γραφει ́ου διπλωμα ́των
 ευρεσιτεχνι ́ας.
 στην υπο ́θεση Τ-87/00, Bank für Arbeit und Wirtschaft AG
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́. κατα ́ Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς
 αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 3) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα, συμπεριλαμ-
 βανομε ́νων αυτω ́ ν στα οποι ́α υποβλη ́θηκε κατα ́ τη διαδικα-
 σι ́α των ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων. (Κοινοτικο ́ ση ́μα — Λε ́ξημα ΕΑSYBANK — Απο ́λυτοι
 λο ́γοι απαραδε ́κτου — 'Αρθρο 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́α β'
 (1) EE C 281 της 2.10.1999. και γ', του κανονισμου ́ (ΕΚ) αριθ. 40/94)
 (2001/C 227/33)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 της 3ης Μαι ̈́ου 2001
 Στην υπο ́θεση Τ-87/00, Bank für Arbeit und Wirtschaft AG, με
 στην υπο ́θεση Τ-60/00, Παρασκευη ́ Λια ́σκου κατα ́ Συμβου- ́εδρα τη Βιε ́ννη (Αυστρι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον G. Kucsko,
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1) avocat, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Γραφει ́ου
 εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́
 ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρο ́σωποι: A. von
 (Υπα ́ λληλοι — Αποδοχε ́ς — Επι ́δομα αποδημι ́ας —
 Mühlendahl, J. F. Crespo Carrillo και S. Laitinen), με αντικει ́μενο
 'Αρθρο 4, παρα ́ γραφος 1, στοιχει ́ο α', του παραρτη ́ματος VII
 αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως του τρι ́του τμη ́ματος προσφυ-
 του ΚΥΚ)
 γω ́ν του Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς
 αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της 31ης Ια-
 (2001/C 227/32) νουαρι ́ου 2000 (υπο ́θεση R 316/1999-3), με την οποι ́α απορρι ́φ-
 θηκε η αι ́τηση καταχωρι ́σεως του λεξη ́ματος ΕΑSYBANK ως
 κοινοτικου ́ ση ́ματος, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 απο ́ τους Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, A. Potocki και J. Pirrung,
 δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος διοικη ́σεως,
 Στην υπο ́θεση Τ-60/00, Παρασκευη ́ Λια ́σκου, μο ́νιμη υπα ́λληλος εξε ́δωσε στις 5 Απριλι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, διατακτικο ́:
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Ε. Boigelot, δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́-
 σεων το Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: F. Anton και ∆. Ζαχαρι ́ου), με αντικει ́μενο, 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 αφενο ́ς, προσφυγη ́ περι ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως του Συμβου- του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς
 λι ́ου της 5ης Ιουλι ́ου 1999, περι ́ μη χορηγη ́σεως στην προσφευ ́- αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της
 γουσα του επιδο ́ματος αποδημι ́ας που προβλε ́πει το α ́ρθρο 4 του 31ης Ιανουαρι ́ου 2000 (υπο ́θεση R 316/1999-3).
 παραρτη ́ματος VII του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως
 2) Καταδικα ́ζει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 των υπαλλη ́λων των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των και, αφετε ́ρου, αγωγη ́
 με αι ́τημα την καταβολη ́ του επιδο ́ματος αυτου ́ πλε ́ον το ́κων
 υπερημερι ́ας, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 (1) EE C 163 της 10.6.2000.
 τον P. Mengozzi, Προ ́εδρο, και την V. Tiili και τον R. M. Moura
 Ramos, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 3 Μαι ̈́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 διατακτικο ́:


text:
 24.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/68
 Προσφυγή της 1ης Ιουνίου 2017 — Singapore Airlines και Singapore Airlines Cargo κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-350/17)
 (2017/C 239/79)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Singapore Airlines Ltd (Σιγκαπούρη, Σιγκαπούρη) και Singapore Airlines Cargo Pte Ltd (Σιγκαπούρη) (εκπρόσωποι: J. Kallaugher και J. Poitras, Solicitors, και J. Ruiz Calzado, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, την απόφαση C(2017) 1742 τελικό, της Επιτροπής, της 17ης Μαρτίου 2017, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ και του άρθρου 8 της Συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τις αεροπορικές μεταφορές (Υπόθεση ΑΤ.39258 — Αεροπορικές μεταφορές φορτίου)·
 —
 περαιτέρω, ή επικουρικώς, να μειώσει σημαντικά το ύψος του προστίμου που τους επιβλήθηκε·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα· και
 —
 να διατάξει οποιοδήποτε μέτρο κρίνει πρόσφορο υπό τις περιστάσεις της παρούσας υποθέσεως.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν έξι λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτον, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί καθόσον ενέχει σοβαρά νομικά και πραγματικά σφάλματα η βασική διαπίστωση περί διαρκούς και ενιαίας παραβάσεως η οποία καλύπτει τις υπηρεσίες αεροπορικών μεταφορών φορτίου όλων των δρομολογίων από και προς την Ένωση.
 Κατά τις προσφεύγουσες, με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν αποδεικνύεται, ιδίως: (i) η ύπαρξη συμπράξεως σε παγκόσμιο επίπεδο· (ii) η εδαφική αρμοδιότητα επί δραστηριοτήτων που αφορούν την πώληση υπηρεσιών αεροπορικής μεταφοράς φορτίων εκτός της Ένωσης· (iii) η εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ σε δραστηριότητες οι οποίες ρυθμίζονται ή σε συμπεριφορά η οποία επιβάλλεται από αλλοδαπές κυβερνήσεις· (iv) επαρκής αιτιώδης σύνδεσμος στο πλαίσιο της συμπεριφοράς ως προς τα τρία φερόμενα ως στοιχεία που συνθέτουν την ενιαία και διαρκή παράβαση, ήτοι τους επίναυλους καυσίμων, τα πρόσθετα τέλη ασφαλείας και της υποτιθέμενης μη καταβολής προμήθειας επί των προσθέτων τελών· και (v) επαρκής αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ των επαφών των αεροπορικών εταιρειών σε επιτελικό επίπεδο και της συμπεριφοράς τους στις τοπικές αγορές.
 2.
 Δεύτερον, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί στο μέτρο που διαπιστώθηκε παράβαση λόγω συντονισμού όσον αφορά την καταβολή προμηθειών στους μεταφορείς για έσοδα από τα πρόσθετα τέλη.
 3.
 Τρίτον, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί στον βαθμό που η διαπίστωση παραβάσεως ως προς τις προσφεύγουσες στηρίζεται σε αποδεικτικά στοιχεία τα οποία αφορούν επαφές αποκλειστικά και μόνο μεταξύ των μελών της συμμαχίας αεροπορικών εταιρειών μεταφοράς φορτίου WOW.
 Κατά την άποψη των προσφευγουσών, στην προσβαλλόμενη απόφαση εφαρμόστηκε εσφαλμένο νομικό κριτήριο κατά την εξέταση του τι νοείται ως πλήρους συνεργασίας συμμαχία μεταξύ αεροπορικών εταιριών και έγιναν πρόδηλα σφάλματα κατά την εξέταση του τρόπου λειτουργίας της συμμαχίας WOW. Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι οι επαφές με εταίρους της συμμαχίας WOW εντάσσονταν στο πλαίσιο ειλικρινούς προσπάθειας για τη δημιουργία μιας επιτυχημένης συμμαχίας και, ως εκ τούτου, δεν συνιστούσαν εκδηλώσεις του κοινού πλάνου ή σχεδίου που φέρεται να αποτελούσε τη βάση της ενιαίας και διαρκούς παραβάσεως.
 4.
 Τέταρτον, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί διότι δεν αποδείχθηκε τη συμμετοχή των προσφευγουσών στην ενιαία και διαρκή παράβαση.
 5.
 Πέμπτον, ότι εάν (σε αντίθεση με την επιχειρηματολογία που προβάλλεται στον τέταρτο λόγο) γίνει δεκτό ότι οι προσφεύγουσες συμμετείχαν όντως σε ορισμένες πτυχές της ενιαίας και διαρκούς παραβάσεως, δεν αποδείχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση ότι αυτές τελούσαν εν γνώσει όλων των λοιπών πτυχών της συμπεριφοράς που περιγράφεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, δηλαδή του προφανώς αθέμιτου συντονισμού της βασικής ομάδας, ούτε ότι όφειλαν να τελούν εν γνώσει της συμπεριφοράς αυτής, όπως απαιτεί η νομολογία.
 6.
 Έκτον, ότι εφόσον η προσβαλλόμενη απόφαση δεν ακυρωθεί εν όλω, το πρόστιμο που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες θα πρέπει να μειωθεί διότι, αφενός, η Επιτροπή δεν συμμορφώθηκε προς τις σαφείς απαιτήσεις των κατευθυντηρίων γραμμών (1) όσον αφορά τη διαπίστωση του σχετικού κύκλου εργασιών και, αφετέρου, το επιβληθέν πρόστιμο δεν ανταποκρίνεται ούτε στην περιορισμένη συμμετοχή των προσφευγουσών στην ενιαία και διαρκή παράβαση ούτε στην ήσσονος σημασίας συμπεριφορά τους (όπως αυτή περιγράφεται με τον τρίτο, τέταρτο και πέμπτο λόγο ακυρώσεως).
 (1) Κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων που επιβάλλονται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 2, σημείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (ΕΕ 2006, C 210, σ. 2).


text:
 16. 8. 97 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 252/5
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα) της 17ης Ιουνίου 1997
 της 12ης Ιουνίου 1997 στην υπόθεση C-70/95: (αίτηση του Tribunale amministrativo
 στην υπόθεση C-138/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών regionale per la Lombardia για την έκδοση προδικαστικής
 Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της αποφάσεως): Sodemare SA, Anni Azzurri Holding SpA, Anni
 Γερμανίας (') Auzzurri Rezzato Sri, υποστηριζομένων από τη Fédération
 des maisons de repos privées de Belgique (Femarbel) Asbl
 (Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 92/116/ΕΟΚ — κατά Regione Lombardia (')
 Παράλειψη μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο εντός της
 ταχθείσας προθεσμίας) (Ελεύθερη εγκατάσταση — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών —
 Κατοικίες για ηλικιωμένους — Έλλειψη κερδοσκοπικού
 (97/C 252/08) σκοπού)
 (97/C 252/09
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 Στην υπόθεση C-70/95 , με αντικέιμενο αίτηση του Tribunale
 Στην υπόθεση C-138/96, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο amministrativo regionale per la Lombardia (Ιταλία) προς το
 τήτων (εκπρόσωπος: Klaus-Dieter Borchardt) κατά Ομο Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης
 σπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (εκπρόσωποι: Ernst ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που
 Rôder και Bernd Kloke), με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Sodemare
 η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας SA, Anni Azzurri Holding SpA, Anni Azzurri Rezzato Sri ,
 να θεσπίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες υποστηριζομένων από τη Fédération des maisons de repos
 νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκει privées de Belgique (Femarbel) Asbl, και Regione Lombar
 μένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/116/ΕΟΚ του dia, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την
 Συμβουλίου , της 17ης Δεκεμβρίου 1992, για την τροποποίηση ερμηνεία του άρθρου 3 στοιχείο ζ) και των άρθρων 5 , 52, 58,
 και την ενημέρωση της οδηγίας 71/118/ΕΟΚ περί υγειονομι 59, 85 , 86, 90 και 190 της συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο,
 κών προβλημάτων στον τομέα των συναλλαγών νωπού συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, G. F.
 κρέατος πουλερικών (2) , παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει Mancini , J. C. Moitinho de Almeida και L. Sevôn, προέδρους
 από την εν λόγω οδηγία και από τη συνθήκη ΕΚ, το τμήματος, K. N. Κακούρη , P. J. G. Kapteyn (εισηγητή ), C.
 Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους G. F. Mancini, Gulmann, P. Jann, H. Ragnemalm , M. Wathelet και R.
 πρόεδρο τμήματος, J. L. Murray, K. N. Κακούρη (εισηγητή), Schintgen , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: N. Fennelly, γραμ
 P. J. G. Kapteyn και H. Ragnemalm, δικαστές, γενικός ματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: R. Grass, 17 Ιουνίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό :
 εξέδωσε στις 12 Ιουνίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό :
 1 . Το κοινοτικό δίκαιο, και ειδικότερα το άρθρο 190 της
 συνθήκης ΕΚ δεν θέτει όρους σχετικούς με την αιτιολό
 γηση εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως γενικής ισχύος που
 1 . H Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλεί εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου.
 ποντας να θεσπίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις
 αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές δια 2. Τα άρθρα 52 και 58 της συνθήκης ΕΚ δεν απαγορεύουν σε
 τάξεις πρικειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία κράτος μέλος να επιτρέπει μόνο στους ιδιώτες επιχειρη
 92/116/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, ματίες που δεν επιδιώκουν κερδοσκοπικό σκοπό να
 για την τροποποίηση και την ενημέρωση της οδηγίας συμβάλλουν στην υλοποίηση του συστήματος του κοινω
 71/118/ΕΟΚ περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα νικής προνοίας, διά της συνάψεως συμβάσεων που τους
 των συναλλαγών νωπού κρέατος πουλερικών, παρέβη τις παρέχουν δικαίωμα εισπράξεως από τις δημόσιες αρχές
 υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία. ποσών προς απόδοση των δαπανών για τις υπηρεσίες
 κοινωνικής προνοίας υγειονομικού χαρακτήρα.
 2 . Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμα
 νίας στα δικαστικά έξοδα. 3. Το άρθρο 59 της συνθήκης ΕΚ δεν αφορά την κατάσταση
 εταιρείας η οποία, έχοντας εγκατασταθεί εντός κράτους
 μέλους προκειμένου να εκμεταλλεύεται κατοικίες για
 (!) ΕΕ αριθ. C 180 της 22. 6. 1996.
 ηλικιωμένους, παρέχει υπηρεσίες στους τροφίμους οι
 (2) ΕΕ αριθ . L 62 της 15 . 3 . 1993, σ. 1 . οποίοι διαμένουν, προς τούτο, μονίμως ή επ ' αόριστον
 στις κατοικίες αυτές.
 4. Τα αρθρα 85 και 86, σε συνδυασμό με το άρθρο 3
 στοιχείο ζ) και τα άρθρα 5 και 90 της συνθήκης ΕΚ, δεν


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/55
 Προσφυγή της 9ης Μαρτίου 2007 — SHS Polar Sistemas Informáticos κατά ΓΕΕΑ — Polaris Software Lab (POLARIS)
 (Υπόθεση T-79/07)
 (2007/C 95/110)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: SHS Polar Sistemas Informáticos, SL (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: C. Hernández Hernández, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Polaris Software Lab Ltd (Chennai, Ινδία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς, της 8ης Ιανουαρίου 2007 στην υπόθεση R 658/2006-2·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Polaris Software Lab Ltd
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «POLARIS »για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9 και 42 — Αίτηση αριθ. 3 267 713
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Το κοινοτικό λεκτικό σήμα «POLAR »προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 38 και 42
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Ανακοπή δεκτή για όλα τα επίδικα προϊόντα της κλάσεως 9
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου καθόσον i) το προγενέστερο σήμα μπορεί να καλύψει λογισμικό προοριζόμενο για μη ειδικευμένους καταναλωτές, πράγμα που μπορεί να προκαλέσει σύγχυση, ii) οι μικρές οπτικές και φωνητικές διαφορές μεταξύ των δύο συγκρουομένων σημάτων δεν αρκούν για να αποφευχθεί ο κίνδυνος συγχύσεως και iii) αμφότερα τα σήματα συνδέονται με το ίδιο εννοιολογικό περιεχόμενο.


text:
19.7.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 171/13
 ταυτόχρονα τις τρεις αρχές που εισήγαγε το ∆ικαστήριο με τη 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1), της 21ης ∆εκεμβρίου 1989,
 νομολογία του σε θέματα επιστροφής φόρων που εισπράττουν τα που υποχρεώνει όλα τα κράτη μέλη να θεσπίζουν στην έννομη
 κράτη μέλη κατά παράβαση του κοινοτικού δικαίου, ήτοι όχι τάξη τους ένδικα βοηθήματα πλήρως προσιτά σε όσους ζητούν
 μόνον την αρχή της ισοδυναμίας και την αρχή της διατηρήσεως την αποκατάσταση ζημίας την οποία υπέστησαν ή σε όσους
 των αποτελεσμάτων των αποφάσεων του ∆ικαστηρίου, με τις φοβούνται ότι θα υποστούν βλάβη λόγω αποφάσεως της επιτροπής
 οποίες έχει κρίνει φόρους ασύμβατους προς το κοινοτικό δίκαιο, του διαγωνισμού για τη σύναψη δημοσίας συμβάσεως;
 αλλά και την αρχή της αποτελεσματικότητας.
 Η προεκτεθείσα —παρεχόμενη από τα εθνικά διοικητικά
 ( 1) ΕΕ L 249 της 3.10.1969, σ. 25.
 δικαστήρια— προσωρινή έννομη προστασία συνιστά ή όχι παρά-
 βαση του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο α', της προαναφερθεί-
 σας οδηγίας, που επιβάλλει την υποχρέωση να λαμβάνονται, το
 συντομότερο δυνατόν και με την επείγουσα διαδικασία, προσωρινά
 μέτρα για να επανορθωθεί η εικαζόμενη παράβαση ή να αποτραπεί
 η περαιτέρω ζημία των θιγομένων συμφερόντων, συμπεριλαμβανο-
 μένων μέτρων που αναστέλλουν ή επιτρέπουν την αναστολή της
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- διαδικασίας σύναψης της εν λόγω σύμβασης του δημοσίου ή της
 βαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la εκτέλεσης οποιασδήποτε απόφασης λαμβάνεται από τις αναθέτου-
 Lombardia — Sezione staccata di Brescia — με διάταξη σες αρχές;
 της 24ης Απριλίου 2003, στην υπόθεση DAC SpA και
 Αzienda Ospedaliere «Spedali Civili» di Brescia και προσε-
 πικαλουμένης της Pellegrini SpA.
 Τέλος, η ίδια μορφή προσωρινής εννόμου προστασίας παραβιάζει
 ή όχι το άρθρο 6, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΕ, το οποίο,
 (Υπόθεση C-202/03) κωδικοποιώντας τον εκ μέρους της Ενώσεως σεβασμό των θεμελιω-
 δών δικαιωμάτων, τα οποία κατοχυρώνει η Ευρωπαϊκή Σύμβαση
 (2003/C 171/18) για την Προστασία των ∆ικαιωμάτων του Ανθρώπου και των
 Θεμελιωδών Ελευθεριών, υιοθετεί την αρχή της αποτελεσματικό-
 τητας της ένδικης προστασίας την οποία καθιερώνουν τα άρθρα 6
 και 13 της εν λόγω Συμβάσεως, υποχρεώνοντας τα κράτη μέλη να
 Με διάταξη της 24ης Απριλίου 2003, η οποία περιήλθε στη την εφαρμόζουν πλήρως στην έννομη τάξη τους.
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 13 Μαΐου 2003, το Tribunale Amministrativo Regionale per la
 Lombardia — Sezione staccata di Brescia — στο πλαίσιο της (1 ) EE L 395 της 30.12.1989, σ. 33.
 διαφοράς μεταξύ DAC SpA και Αzienda Ospedaliere «Spedali
 Civili» di Brescia και προσεπικαλουμένης της Pellegrini SpA, που
 εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Η προσωρινή έννομη προστασία για αξιώσεις κοινοτικού δικαίου,
 την οποία παρέχουν τα εθνικά διοικητικά δικαστήρια επί διαδικα-
 σιών διαγωνισμών για τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων και η
 οποία διαφέρει από εκείνη την οποία προβλέπει η εσωτερική Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 έννομη τάξη για τα δικαιώματα που διαγιγνώσκονται στις δίκες βαλε το Ηigh Court of Justice (England and Wales),
 μεταξύ ιδιωτών ή μεταξύ ιδιωτών και της ∆ιοικήσεως, επί των Queen’s Bench Division (Administrative Court) με διά-
 οποίων δικαιοδοσία στην εθνική έννομη τάξη έχουν τα τακτικά ταξη της 12ης Φεβρουαρίου 2003 στην υπόθεση The Queen
 δικαστήρια, παραβιάζει ή όχι την αρχή της συνεργασίας την οποία κατόπιν αιτήσεως του Dany Bidar κατά 1) London Borough
 κατοχυρώνει το άρθρο 10 ΕΚ, το οποίο, ελλείψει εναρμονίσεως of Ealing 2) Secretary of State for Education
 των δικονομικών συστημάτων, επιβάλλει την υποχρέωση να
 αναγνωρίζεται στις εν λόγω αξιώσεις κοινοτικού δικαίου η ίδια (Υπόθεση C-209/03)
 μορφή προστασίας και όχι προστασία απλώς παρεμπίπτουσα και,
 επομένως, λιγότερο αποτελεσματική από εκείνη που γενικώς
 εξασφαλίζεται στα λοιπά δικαιώματα εθνικού δικαίου; (2003/C 171/19)
 Περαιτέρω, το άρθρο 21 του νόμου 1034, της 6.12.1971, όπως
 τροποποιήθηκε με το άρθρο 3 του νόμου 205, της 21.7.2000,
 —καθ' όσον μεταξύ των πιθανών μέσων επείγουσας προσφυγής Με διάταξη της 12ης Φεβρουαρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 δεν συγκαταλέγει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων προ της Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 ασκήσεως κυρίας προσφυγής, με αίτημα να εμποδιστεί αμέσως η 15 Μαΐου 2003, το Ηigh Court of Justice (England and Wales),
 ∆ιοίκηση να προβεί στην υπογραφή της συμβάσεως κατόπιν Queen’s Bench Division (Administrative Court), στο πλαίσιο
 περατώσεως διαδικασίας διαγωνισμού, ασχέτως προς προηγούμενη της διαφοράς μεταξύ The Queen κατόπιν αιτήσεως του Dany
 άσκηση προσφυγής περί ακυρώσεως πράξεως της εν λόγω Bidar και 1) London Borough of Ealing 2) Secretary of State
 διαδικασίας,— αντιπροσωπεύει ή όχι επαρκή συμμόρφωση προς for Education που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο
 τη διάταξη του άρθρου 1, παράγραφος 3, της οδηγίας την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:


text:
 C 79/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.3.2001
 Προσφυγη ́ της R. J. Reynolds Tobacco Holdings Inc. κατα ́ Επιπλε ́ον, η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι η αρμοδιο ́τητα της
 του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και της Επιτροπη ́ς Κοινο ́τητας να ενεργει ́ στα κρα ́τη με ́λη για την καταπολε ́μηση της
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 20 ∆εκεμ- απα ́της σε συνεργασι ́α με αυτα ́ δεν της παρε ́χει τη δυνατο ́τητα να
 βρι ́ου 2000 κινηθει ́ δικαστικω ́ς στις Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες· τα με ́τρα για την
 καταπολε ́μηση της απα ́της πρε ́πει να λαμβα ́νονται συ ́μφωνα με τη
 διαδικασι ́α του α ́ρθρου 280, παρα ́γραφος 4, ΕΚ, η οποι ́α δεν
 (Υπο ́θεση T-379/00) τηρη ́θηκε ο ́σον αφορα ́ τις προσβαλλο ́μενες αποφα ́σεις.
 (2001/C 79/42) Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Κοινο ́τητα, ενα ́γοντα ́ς την στις
 Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες, καταστρατηγει ́ τις ισχυ ́ουσες διαδικασι ́ες για
 την επιβολη ́ και την ει ́σπραξη μη καταβληθε ́ντων δασμω ́ν και για
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) τις ποινε ́ς που προβλε ́πονται σε περι ́πτωση φοροαποφυγη ́ς, ο ́τι
 παραβια ́στηκε το δικαι ́ωμα ακροα ́σεως της προσφευ ́γουσας,
 προσβλη ́θηκαν τα δικαιω ́ματα ́ της α ́μυνας και παραβια ́στηκαν οι
 Η R. J. Reynolds Tobacco Holdings Inc., εταιρι ́α που ́εχει γενικε ́ς αρχε ́ς της ασφα ́λειας δικαι ́ου, της τηρη ́σεως των δικονο-
 συσταθει ́ κατα ́ το δι ́καιο του Delaware (ΗΠΑ), εκπροσωπου ́μενη μικω ́ν κανο ́νων και της αναλογικο ́τητας. Τε ́λος, η προσφευ ́γουσα
 απο ́ τους Onno W. Brouwer και Paul Lomas, του δικηγορικου ́ υποστηρι ́ζει ο ́τι οι καθω ́ν, λαμβα ́νοντας τις προσβαλλο ́μενες
 γραφει ́ου Freshfields Bruckhaus Deringer, α ́σκησε ενω ́πιον του αποφα ́σεις, ενη ́ργησαν κατα ́ κατα ́χρηση εξουσι ́ας.
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 20 ∆εκεμβρι ́ου
 2000 προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως
 και της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της οποι ́ας η Προσφυγη ́ της Japan Tobacco Inc. κατα ́ του Συμβουλι ́ου
 προσφευ ́γουσα ́ελαβε γνω ́ση στις 6 Νοεμβρι ́ου 2000, να της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 εναγα ́γει βα ́σει του Racketeer Influenced and Corrupt Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 20 ∆εκεμβρι ́ου 2000
 Organizations Act (RICO) την προσφευ ́γουσα ενω ́πιον
 δικαστηρι ́ου της Νε ́ας Υο ́ρκης εκ με ́ρους της Ευρωπαϊκη ́ς (Υπο ́θεση T-380/00)
 Κοινο ́τητας η ́ να διορι ́σει πληρεξου ́σιο για την α ́σκηση της
 αγωγη ́ς αυτη ́ς·
 (2001/C 79/43)
 — να ακυρω ́σει την ενδεχομε ́νως υφιστα ́μενη απο ́φαση του
 Συμβουλι ́ου, της οποι ́ας ουδε ́ποτε ́ελαβε γνω ́ση η ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 προσφευ ́γουσα, να εναγα ́γει βα ́σει του ανωτε ́ρω νο ́μου την
 προσφευ ́γουσα εκ με ́ρους της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας η ́ να
 διορι ́σει πληρεξου ́σιο για την α ́σκηση της αγωγη ́ς αυτη ́ς· Η Japan Tobacco Inc., εταιρι ́α ιαπωνικου ́ δικαι ́ου, εκπροσωπου ́-
 μενη απο ́ τους Onno W. Brouwer και Paul Lomas, του
 δικηγορικου ́ γραφει ́ου Freshfields Bruckhaus Deringer, Βρυξε ́λ-
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ η ́/και το Συμβου ́λιο στα λες (Βε ́λγιο), α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 δικαστικα ́ ́εξοδα, περιλαμβανομε ́νων των εξο ́δων της Κοινοτη ́των στις 20 ∆εκεμβρι ́ου 2000 προσφυγη ́ κατα ́ του
 προσφευ ́γουσας και των ο ́ποιων παρεμβαινο ́ντων. Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Η Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα ενη ́γαγε την προσφευ ́γουσα ενω ́πιον — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της οποι ́ας ́ελαβε
 δικαστηρι ́ου των Ηνωμε ́νων Πολιτειω ́ν, ζητω ́ντας αποκατα ́σταση γνω ́ση η προσφευ ́γουσα στις 6 Νοεμβρι ́ου 2000, να εναγα ́γει
 της ζημι ́ας που υπε ́στη, τριπλη ́ αποζημι ́ωση (treble damages) και βα ́σει του Racketeer Influenced and Corrupt
 χρηματικη ́ ικανοποι ́ηση της ηθικη ́ς βλα ́βης (punitive damages) Organizations Act (RICO) την προσφευ ́γουσα ενω ́πιον
 για τις ζημι ́ες που υποστηρι ́ζει ο ́τι υπε ́στη λο ́γω της μη καταβολη ́ς δικαστηρι ́ου της Νε ́ας Υο ́ρκης εκ με ́ρους της Ευρωπαϊκη ́ς
 ΦΠΑ, δασμω ́ν κ.λπ., η οποι ́α οφει ́λεται, κατα ́ την α ́ποψη της Κοινο ́τητας η ́ να διορι ́σει πληρεξου ́σιο για την α ́σκηση της
 Κοινο ́τητας, στο λαθρεμπο ́ριο τσιγα ́ρων εντο ́ς της Ευρωπαϊκη ́ς αγωγη ́ς αυτη ́ς·
 Ενω ́σεως.
 — να ακυρω ́σει την ενδεχομε ́νως υφιστα ́μενη απο ́φαση του
 Συμβουλι ́ου, της οποι ́ας ουδε ́ποτε ́ελαβε γνω ́ση η
 Η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι η Κοινο ́τητα δεν ́εχει αρμοδιο ́- προσφευ ́γουσα, να εναγα ́γει βα ́σει του ανωτε ́ρω νο ́μου την
 τητα να επιβα ́λλει η ́ να εισπρα ́ττει δασμου ́ς η ́ ΦΠΑ, α ́μεσα η ́ προσφευ ́γουσα εκ με ́ρους της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας η ́ να
 ́εμμεσα, ασκω ́ντας αγωγη ́ αποζημιω ́σεως. Η αρμοδιο ́τητα επιβολη ́ς διορι ́σει πληρεξου ́σιο για την α ́σκηση της αγωγη ́ς αυτη ́ς·
 η ́ εισπρα ́ξεως των δασμω ́ν αυτω ́ν ανη ́κει αποκλειστικα ́ στα κρα ́τη
 με ́λη και ασκει ́ται βα ́σει διαδικασιω ́ν που ́εχουν θεσπιστει ́σε καθε ́να — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ και/η ́ το Συμβου ́λιο στα
 απο ́ αυτα ́ και οι οποι ́ες δεν προβλε ́πουν την α ́σκηση αγωγη ́ς δικαστικα ́ ́εξοδα, περιλαμβανομε ́νων των εξο ́δων της
 αποζημιω ́σεως σε περι ́πτωση μη εισπρα ́ξεως των φο ́ρων. προσφευ ́γουσας και των ο ́ποιων παρεμβαινο ́ντων.
 ---pagebreak--- 10.3.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 79/25
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ∆ικαιου ́χος του ση ́ματος Το προσφευ ́γον
 η ́ χαρακτηριστικου ́ γνω-
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα ρι ́σματος αντιταχθε ́ντος
 προς αυτα ́ της υποθε ́σεως Τ-379/00. στο πλαι ́σιο της διαδικα-
 σι ́ας ανακοπη ́ς:
 Αντιταχθε ́ν δικαι ́ωμα επι ́ Το καταχωρισθε ́ν γερμανικο ́ οπτικο ́
 ση ́ματος η ́ χαρακτηριστι- ση ́μα «ILS» για «εκπαιδευτικο ́ και
 κου ́ γνωρι ́σματος: διδακτικο ́ υλικο ́ (πλην συσκευω ́ν) με
 τη μορφη ́ ́εντυπου υλικου ́· φορει ́ς
 Προσφυγη ́ του Ιnstitut für Lernsysteme κατα ́ του Γραφει ́ου δεδομε ́νων κα ́θε ει ́δους με προγρα ́μ-
 Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς που ματα για εκπαιδευτικου ́ς σκοπου ́ς·
 ασκη ́θηκε στις 30 ∆εκεμβρι ́ου 2000 κατα ́ρτιση και διεξαγωγη ́ μαθημα ́-
 των δι' αλληλογραφι ́ας» των κατη-
 γοριω ́ν 9, 16 και 41
 (Υπο ́θεση Τ-388/00)
 Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της ανακοπη ́ς
 (2001/C 79/44) ανακοπω ́ν:
 Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της ανακοπη ́ς
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω προσφυγω ́ν:
 Το Ιnstitut fο ́r Lernsysteme, Αμβου ́ργο, εκπροσωπου ́μενο απο ́ Λο ́γοι της ενω ́πιον του — παραβι ́αση ουσιωδω ́ν τυ ́πων,
 τον Jörg Schneider του CMS Hasche Sigle Eschenlohr Peltzer Πρωτοδικει ́ου προσφυ- π.χ. α ́ρθρο 43, παρα ́γραφος 1,
 Schäfer, Στουτγκα ́ρδη (Γερμανι ́α), α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδι- γη ́ς: του κανονισμου ́ του Συμβου-
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 30 ∆εκεμβρι ́ου 2000 λι ́ου περι ́ του κοινοτικου ́ ση ́μα-
 προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της τος
 Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς. — εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ της αρχη ́ς
 ο ́τι ο ́σο περισσο ́τερο προσο-
 'Ετερος δια ́δικος της ενω ́πιον του τμη ́ματος προσφυγω ́ν διαδικα- μοια ́ζουν αγαθα ́ και υπηρεσι ́ες
 σι ́ας η ́ταν η ΕLS Educational Services, Inc., Culver City, Καλιφο ́ρ- το ́σο σαφε ́στερη πρε ́πει να ει ́ναι
 νια, Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες. η διαφορα ́ των αντιστοι ́χων
 σημα ́των
 Το προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 18.10.2000 απο ́φαση του Γραφει ́ου
 στο πλαι ́σιο της διαδικασι ́ας R 074/2000-3 και να απορρι ́ψει
 την καταχω ́ριση του κοινοτικου ́ ση ́ματος 000131276 «ELS»·
 — να καταδικα ́σει το Γραφει ́ο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Αγωγη ́ της εταιρι ́ας Renco S.p.a. κατα ́ του Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως που ασκη ́θηκε στις 5 Ιανουαρι ́ου 2001
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Υπο ́θεση Τ-4/01)
 Αιτου ́σα την καταχω ́ριση ELS Educational Services, Inc.
 κοινοτικου ́ ση ́ματος: (2001/C 79/45)
 Σχετικο ́ ση ́μα: Το λεκτικο ́ ση ́μα «ELS» — αριθμο ́ς
 αιτη ́σεως 131276, που δηλω ́θηκε (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 για «εκπαιδευτικα ́ εγχειρι ́δια και
 ́εντυπο υλικο ́, συγκεκριμε ́να, βιβλι ́α
 εργασι ́ας σπουδαστω ́ν, καταλο ́γους, Η εταιρι ́α Renco S.p.a., που εδρευ ́ει στο Μιλα ́νο (Ιταλι ́α),
 διδακτικα ́ εγχειρι ́δια, ́εντυπο υλικο ́ εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Denis Philippe και Francesco
 με οδηγι ́ες και χα ́ρτες και φυλλα ́δια Apruzzi, δικηγο ́ρους Λουξεμβου ́ργου και Βρυξελλω ́ν, α ́σκησε στις
 που προορι ́ζονται για σπουδαστε ́ς 5 Ιανουαρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 που σκοπου ́ν να μα ́θουν την αγγλικη ́ Κοινοτη ́των αγωγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 ως δευ ́τερη γλω ́σσα» της κατηγορι ́ας Ενω ́σεως.
 16· «προσφορα ́ τεχνικη ́ς βοη ́θειας
 σε σχε ́ση με το εκπαιδευτικο ́ ́δρυμα
 ι Η ενα ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 και/η ́ τη λειτουργι ́α των σχολει ́ων
 εκμαθη ́σεως γλωσσω ́ν» της κατηγο- — να υποχρεω ́σει το εναγο ́μενο να καταβα ́λει στην ενα ́γουσα
 ρι ́ας 35 και «υπηρεσι ́ες εκπαιδευτι- αποζημι ́ωση στο ισο ́ποσο των 6 863 000 ευρω ́ εντο ́κως απο ́
 κη ́ς φυ ́σεως, συγκεκριμε ́να οδηγι ́ες την αιτι ́α επελευ ́σεως της ζημι ́ας — δηλαδη ́ απο ́ 14 Απριλι ́ου
 εκμαθη ́σεως της αγγλικη ́ς γλω ́σσας» 2000 — και το ́κους υπερημερι ́ας απο ́ της εκδο ́σεως της
 της κατηγορι ́ας 41 αποφα ́σεως, και δη:


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/36
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Νοεμβρίου 2015 — Comunidad Autónoma del País Vasco και Itelazpi κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-462/13) (1)
 ([Κρατικές ενισχύσεις - Ψηφιακή τηλεόραση - Ενίσχυση για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές στην Ισπανία - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται ότι οι ενισχύσεις είναι εν μέρει συμβατές και εν μέρει μη συμβατές με την εσωτερική αγορά - Πλεονέκτημα - Υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος - Άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ - Νέες ενισχύσεις])
 (2016/C 027/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Comunidad Autónoma del País Vasco (Ισπανία) και Itelazpi, SA (Zamudio, Ισπανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς N. Ruiz García, J. Buendía Sierra, A. Lamadrid de Pablo και M. Muñoz de Juan, στη συνέχεια J. Buendía Sierra και A. Lamadrid de Pablo, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: É. Gippini Fournier, B. Stromsky και P. Němečková)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: SES Astra (Betzdorf, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: F. González Díaz, F. Salerno και V. Romero Algarra, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2014/489/ΕΕ της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.28599 [C 23/10 (πρώην NN 36/10, πρώην CP 163/09)] που έχει χορηγηθεί από το Βασίλειο της Ισπανίας για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές (εκτός της Καστίλλης-Λα Μάντσα) (EE L 217, σ. 52).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Comunidad Autónoma del País Vasco (Ισπανία) και η Itelazpi, SA φέρουν, πέραν των δικαστικών εξόδων τους, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η SES Astra στην κύρια δίκη.
 3)
 Η Comunidad Autónoma del País Vasco και η Itelazpi φέρουν τα έξοδα της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 304 της 19.10.2013.


text:
 10.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — H&R ChemPharm GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-95/15 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ευρωπαϊκή αγορά κηρών παραφίνης και γερμανική αγορά κηρού ακατέργαστης παραφίνης - Καθορισμός των τιμών και κατανομή των αγορών - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Απόδειξη της παραβάσεως - Παραμόρφωση του περιεχομένου των αποδεικτικών στοιχείων - Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 - Άρθρο 23, παράγραφος 3 - Υπολογισμός του προστίμου - Κατευθυντήριες γραμμές του 2006 για τον υπολογισμό των προστίμων - Αρχή της αναλογικότητας))
 (2017/C 112/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: H&R ChemPharm GmbH (εκπρόσωποι: M. Klusmann, Rechtsanwalt, S. Thomas, Professor)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Sauer, C. Vollrath και L. Wildpanner, επικουρούμενοι από τον A. Böhlke, Rechtsanwalt)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την H&R ChemPharm GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 138 της 27.4.2015.


text:
Αριθ. C 212/24 |_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 7 . 97
 Λογοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα οίνων λικέρ που δεν περιλαμβάνονται στην πλεονε
 κτικότερη φορολογική κατηγορία, η Επιτροπή
 δημιούργησε απλώς ένα σύστημα δυνάμει του οποίου
 — Παράβαση ουσιώδους τύπου όλοι οι οίνοι λικέρ γαλλικής παραγωγής απολαύουν
 σημαντικοτάτων ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων
 — Παραβαση του άρθρου 93 παραγραφοι 2 και 3 της έναντι των παραπλήσιων προϊόντων που κατάγονται ή
 συνθήκης ΕΚ: διεξάγοντας μακρές και πολύπλοκες προέρχονται από άλλα κράτη μέλη.
 διαπραγματεύσεις με τις γαλλικές αρχές —που διήρ
 κεσαν 16 περίπου μήνες από της ημερομηνίας κοινο — Παράβαση των γενικών κριτηρίων εφαρμογής των
 ποιήσεως— στο πλαίσιο της προκαταρκτικής φάσεως παρεκκλίσεων του άρθρου 92 παράγραφος 3 : εγκρί
 του άρθρου 93 παράγραφος 3 η Επιτροπή ανέτρεψε το νοντας μέτρα απεριόριστης ισχύος, των οποίων οι
 καθιερούμενο με τη διάταξη αυτή σύστημα διαδικα λεπτομέρειες και οι όροι εκτελέσεως δεν διατυπώνο
 στικών κανόνων. Στην πραγματικότητα, η Επιτροπή νται με τρόπο διαφανή , η Επιτροπή παρέβη τα γενικά
 μετετόπισε στην προκαταρκτική αυτή φάση —η οποία κριτήρια εφαρμογής των παρεκκλίσεων του άρ
 δεν παρέχει ούτε στα άλλα κράτη μέλη ούτε στους θρου 92 παράγραφος 3 και ειδικότερα το κριτήριο της
 ενδιαφερομένους τρίτους τις διαδικαστικές εγγυήσεις, διαφάνειας των ενισχύσεων και το κριτήριο του χρο
 οι οποίες ενεργοποιούνται από της κινήσεως της νικώς περιορισμένου και του φθίνοντος ύψους των
 διαδικασίας του άρθρου 93 παράγραφος 2— την ενισχύσεων υπέρ μέτρων αναδιαρθρώσεως .
 εμπεριστατοψιένη εξέταση των κοινοποιηθέντων μέ
 τρων, η οποία πρέπει να γίνεται στο πλαίσιο της
 προαναφερθείσας διαδικασίας.
 Εξάλλου , η Επιτροπή προσέβαλε τα διαδικαστικά
 δικαιώματα της AEVP — Associaçâo das Empresas de Προσφυγή του Βασίλειου της Σουηδίας κατά του Συμ
 Vinho do Porto , ως τρίτου καταγγέλλοντος, καθ ' όσον βουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις
 30 Μαίου 1997
 παρέβλεψε ολοσχερώς τα δικαιώματα συμμετοχής του
 φορέα αυτού στη διοικητική διαδικασία. H Επιτροπή , (Υπόθεση C-206/97)
 αφού διεξήγαγε μακρές διαπραγματεύσεις με τις γαλ (97/C 212/45 )
 λικές αρχές, στην προκαταρκτική φάση, είχε την
 υποχρέωση να ενημερώσει την AEVP τόσο επί των Το Βασίλειο της Σουηδίας, εκπροσωπούμενο από τη Lotty
 βασικών στοιχείων των κοινοποιηθέντων μέτρων, όσο Nordling, rättschef, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο
 και επί τω επιφυλάξεων που διατύπωσε η Επιτροπή την Πρεσβεία της Σουηδίας, 2 , rue H. Heine , Luxembourg,
 έναντι των μέτρων αυτών, και να ζητήσει από την άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 καταγγέλουσα να υποβάλει τις παρατηρήσεις που τήτων, στις 30 Μαίου 1997, προσφυγή κατά του Συμβουλίου
 έκρινε σκόπιμες . της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 — Παράβαση του άρθρου 190 της συνθήκης ΕΚ: η Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 προσβαλλόμενη πράξη δεν εκθέτει επαρκώς τις
 —πραγματικές και νομικές— προϋποθέσεις που 1 , δυνάμει του άρθρου 173 , να ακυρώσει τον περί καθορι
 καθόρισαν την κατεύθυνση της εκδοθείσας αποφά σμού των TAC κανονισμό [(ΕΚ) αριθ . 390/97] ('), στο
 σεως . μέτρο που αφορά την κατανομή του γάδου στη ζώνη
 lllbcd , καθώς και
 — Παράβαση της συνθήκης ή κανόνων δικαίου σχετικών με 2 , να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της
 την εφαρμογή της Σουηδίας.
 — Παράβαση του άρθρου 92 παραγραφος 1 της συνθή Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 κης ΕΚ, σε συνδυασμό προς το άρθρο 95 της ίδιας
 συνθήκης: η Επιτροπή δεν ηδύνατο να αγνοεί —και Παράβαση του άρθρου 121 παράγραφος 1 της πράξης περί
 διότι το ζήτημα αυτό ρητώς θίχτηκε από την καταγ των όρων προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Αυστρίας , της
 γέλουσα— την επίπτωση της εθνικής φορολογικής Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδί
 νομοθεσίας τόσο επί των προϊόντων που απολαύουν ας και των προσαρμογών των ιδρυτικών συνθηκών της
 των εγκριθεισών ενισχύσεων, όσο και επί των ανταγω Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως προσαρμόστηκε με την απόφαση
 νιστικών τους προϊόντων. Έστω και αν η γαλλική αυτή του Συμβουλίου 95/ 1 /ΕΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ (2 ):
 νομοθεσία δεν εισάγει τυπικώς διάκριση , ουσιαστικώς
 παράγει αναμφισβήτητα διακρίσεις . Έτσι οι φυσικώς για το έχος 1997 η Κοινότητα διαθέτει αλίευμα 112 452 τόνων
 γλυκείς οίνοι (92 % των οποίων είναι γαλλικής παρα γάδου για αλιεία εντός των κοινοτικών υδάτων στη ζώνη
 γωγής) φορολογούνται προς 350 γαλλικά φράγκα, ενώ III b, c, d. Σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 121
 οι λοιποί οίνοι λικέρ (81 % των οποίων εισάγονται από παράγραφος 1 της πράξης προσχωρήσεως, το μερίδιο της
 άλλα κράτη μέλη) φορολογούνται προς 1 400 γαλλικά Σουηδία επί του εν λόγω επιτρεπομένου αλιεύματος ορίζεται
 φράγκα ανά εκατόλιτρο τελικού προϊόντος (ήτοι το σε 39 999 τόνους (0,35037 x 50 000 τόνους + 0,4 x 62 452
 τετραπλάσιον). Εγκρίνοντας ένα καθεστώς ενισχύσε τόνους - 2 500 τόνους). Συναφώς , θεωρήθηκε ότι 2 500 τόνοι
 ων απεριόριστης ισχύος, το οποίο σχεδιάστηκε με από την ποσόστωση της Σουηδίας κατά το έτος 1997 έπρεπε
 γνώμονα τα συμφέροντα των παραγωγών γαλλικών να μεταφερθούν στα λοιπά κράτη μέλη σύμφωνα με όσα είχαν
 ---pagebreak--- 12 . 7 . 97 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 212/25
 συμφωνηθεί κατά τη σύναψη της συμφωνίας ΕΟΧ. Ωστόσο, Διαγραφή της υποθέσεως C-40/95(1)
 με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 390/97 χορηγήθηκαν στη 97/C 212/46)
 Σουηδίας 38 860 τόνοι, ήτοι ποσότητα μικρότερη κατά 1 139
 τόνους από εκείνη που προκύπτει από την πράξη προσχω
 ρήσεως. Με διάταξη της 3ης Φεβρουάριου 1997 o Πρόεδρος του
 (>) Κανονισμός (ΕΚ ) αριθ. 390/97 του Συμβουλίου , της 20ής Δεκεμ
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 βρίου 1996, περί καθορισμού , για ορισμένα αποθέματα ιχθύων διαγραφή της υποθέσεως C-40/95 (αίτηση του VAT and
 και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, των συνολικών επιτρεπομένων Duties Tribunal, London, για την έκδοση προδικαστικής
 αλιευμάτων (TAC) για το 1997 καθώς και ορισμένων όρων υπό αποφάσεως): Conoco Ltd κατά Commissioners of Customs
 τους οποίους είναι δυνατόν να αλειύονται, ΕΕ αριθ . 66 της 6. 3 . and Excise .
 1997 , σ . 1 .
 o EE αριθ . L 1 της 1 . 1 . 1995 , σ. 1 .
 ( · ) EE αριθ . C 119 της 13 . 5 . 1995 .
 ΕΕ αριθ . C 31 της 3. 2 . 1996.
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 5ης Ιουνίου 1997 περιτροπής τον δικαστή o οποίος δεν θα μετάσχει στην
 (97/C 212/47 εκδίκαση της υποθέσεως, είναι η αντίστροφη της σειράς
 κατά την οποία κατατάσσονται οι δικαστές σύμφωνα με
 1 . Σύνθεση του πρώτου πενταμελούς τμήματος, του δευτέ την αρχαιότητά τους, βάσει του άρθρου 6 του κανονισμού
 ρου τμήματος και του δεύτερου πενταμελούς τμήματος διαδικασίας, εκτός αν o δικαστής που θα οριζόταν κατ '
 — Τοποθέτηση δικαστών στα τμήματα αυτόν τον τρόπο είναι o εισηγητής δικαστής. Στην περί
 πτωση αυτή ορίζεται αντί αυτού o αμέσεως προηγούμενος
 Κατόπιν του θανάτου του δικαστή Heinrich Kirschner, οι στην κατάταξη δικαστής.
 κυβερνήσεις των κρατών μελών, με απόφαση της 29ης
 Μαΐου 1997 , διόρισαν τον Karl Joerg Pirrung μέλος του (') ΕΕ αριθ. C 249 της 5. 10. 1996, σ. 10.
 Πρωτοδικείου . Εν συνεχεία το Πρωτοδικείο, κατά τη
 σύσκεψη της ολομέλειας της 5ης Ιουνίου 1997 αποφάσισε,
 σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού διαδικασίας, να
 τροποποιήσει τη σύνθεση των τμημάτων, όπως αυτή είχε
 αποφασιστεί στις 12 Σεπτεμβρίου 1996 ('). ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 15ης Μαΐου 1997
 Για την περίοδο από 11 Ιουνίου 1997 έως 20 Σεπτεμβρίου
 1997, o δικαστής Pirrung τοποθετείται στο πρώτο πεντα στην υπόθεση Τ-273/94, N κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 μελές τμήμα, στο δεύτερο τμήμα και στο δεύτερο πεντα Κοινοτήτων (')
 μελές τμήμα. (Υπάλληλοι — Καθήκον πίστεως — Υπόνοια τελέσεως
 πράξεων που αντιβαίνουν προς την αξιοπρέπεια τον λει
 Αν o Πρόεδρος του Δικαστηρίου έχει ορίσει άλλο δικα τουργήματος — Έντιμη συνεργασία του υπαλλήλου στην
 στή , κατ' εφαρμογήν του άρθρου 32 παράγραφος 3 του έρευνα — Δεν υφίσταται — Πειθαρχική διαδικασία —
 κανονισμού διαδικασίας, για τη συμπλήρωση των τμημά Ανάκληση)
 τίον αυτών σε αντικατάσταση του δικαστή Kirschner, για
 ορισμένη υπόθεση και, αν, πριν από τις 11 Ιουνίου 1997 , (97/C 212/48)
 περατώθηκε η έγγραφη διαδικασία και πραγματοποιήθη
 κε ή προσδιορίστηκε η συνεδρίαση στο πλαίσιο της (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 προφορικής διαδικασίας, τα τμήματα αυτά θα συνεχίσουν
 να συνεδριάζουν με αυτή τη σύνθεση για την προφορική Στην υπόθεση Τ-273/94, N, πρώην υπάλληλος της Επιτροπής
 διαδικασία, τη διάσκεψη και την έκδοση της αποφά των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών, εκπρο
 σείος .
 σωπούμενος υπό τον Xavier Magnée , δικηγόρο Βρυξελλών,
 με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Louis Schiltz,
 2. Ολομέλεια 2, rue Fort Rheinsheim, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Gianluigi Valsesia, Ana Maria
 Κατά τη σύσκεψη της ολομέλειας της 5ης Ιουνίου 1997, το Alves Vieira και Denis Waelbroeck), με την οποία ζητήθηκε ,
 Πρωτοδικείο αποφάσισε, σύμφωνα με το άρθρο 32 αφενός, η ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 4ης
 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού διαδικα Οκτωβρίου 1993, περί ανακλήσεως του προσφεύγοντος και,
 σίας του Πρωτοδικείου , ότι, αν κατόπιν του διορισμού αφετέρου , η επιδίκαση αποζημιώσεως , το Πρωτοδικείο (τέ
 γενικού εισαγγελέα κατά το άρθρο 17 του κανονισμού ταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, πρόεδρο,
 διαδικασίας, προκύπτει άρτιος αριθμός δικαστών στην και την P. Lindh και τον J. D. Cooke, δικαστές: γραμματέας:
 ολομέλεια του Πρωτοδικείου , η προκαθορισμένη σειρά, A. Mair, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 15 Μαΐου 1997
 βάσει της οποίας o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου ορίζει εκ απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: