text:
 14.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 419/30
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie (Ρουμανία) στις 8 Αυγούστου 2016 — SMS group GmbH κατά Direcţia Generală Regională a Finanțelor Publice a Municipiului București
 (Υπόθεση C-441/16)
 (2016/C 419/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: SMS group GmbH
 Αναιρεσίβλητη: Direcţia Generală Regională a Finanțelor Publice a Municipiului București
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Προσκρούει στα άρθρα 2, 3, 4 και 5 της οδηγίας 79/1072/ΕΟΚ (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 17, παράγραφος 2 και παράγραφος 3, στοιχείο α', της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ (2), πρακτική εθνικής φορολογικής διοικήσεως η οποία αποκλείει την ύπαρξη αντικειμενικών στοιχείων επιβεβαιωνόντων τη δηλωθείσα πρόθεση του υποκειμένου στον φόρο να χρησιμοποιήσει τα εισαχθέντα αγαθά στο πλαίσιο της οικονομικής δραστηριότητάς του στην περίπτωση κατά την οποία, κατά την ημερομηνία της πραγματικής εισαγωγής, η εκτέλεση της συμβάσεως για την οποία ο υποκείμενος στον φόρο αγόρασε και εισήγαγε τα προϊόντα είχε ανασταλεί, με τον σοβαρό κίνδυνο η μεταγενέστερη παροχή/πράξη για την οποία τα εισαχθέντα αγαθά προορίζονταν να μην πραγματοποιηθεί ποτέ;
 2)
 Η απόδειξη της μετέπειτα κυκλοφορίας των εισαχθέντων εμπορευμάτων, ήτοι η απόδειξη της χρησιμοποιήσεως των εισαχθέντων αγαθών τω όντι για τις φορολογητέες πράξεις του υποκειμένου στον φόρο, καθώς και τρόπου χρησιμοποιήσεώς τους, συνιστά συμπληρωματική προϋπόθεση επιβαλλόμενη για τους σκοπούς της επιστροφής του ΦΠΑ, διαφορετική των απαριθμούμενων στα άρθρα 3 και 4 της οδηγίας 79/1072/ΕΟΚ, η οποία απαγορεύεται από το άρθρο 6 της ιδίας οδηγίας, ή, αντιθέτως, αναγκαία πληροφορία σχετική με την ουσιαστική προϋπόθεση επιστροφής του φόρου η οποία συνίσταται στη χρησιμοποίηση των εισαχθέντων αγαθών στο πλαίσιο των φορολογητέων πράξεων και την οποία η φορολογική αρχή δύναται να επιβάλει δυνάμει του άρθρου 6 της εν λόγω οδηγίας;
 3)
 Έχουν τα άρθρα 2, 3, 4 και 5 της οδηγίας 79/1072/ΕΟΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 17, παράγραφος 2 και παράγραφος 3, στοιχείο α', της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, την έννοια ότι το δικαίωμα επιστροφής του ΦΠΑ μπορεί να αποκλεισθεί στην περίπτωση κατά την οποία η προβλεπόμενη μεταγενέστερη πράξη, στο πλαίσιο της οποίας επρόκειτο να χρησιμοποιηθούν τα εισαχθέντα αγαθά, δεν πραγματοποιείται; Υπό τις συνθήκες αυτές, έχει σημασία ο πραγματικός προορισμός των αγαθών, ήτοι το ζήτημα αν αυτά εν πάση περιπτώσει αξιοποιήθηκαν, ο τρόπος κατά τον οποίο αξιοποιήθηκαν και αν αυτά αξιοποιήθηκαν εντός ή εκτός του κράτους μέλους όπου καταβλήθηκε ο ΦΠΑ;
 (1) Όγδοη οδηγία 79/1072/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Δεκεμβρίου 1979, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Τρόπος επιστροφής του φόρου προστιθεμένης αξίας στους υποκειμένους στο φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της χώρας (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 111).
 (2) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).


text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/30
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε την 1η Μαρτίου 2004
 (Υπόθεση C-104/04)
 (2004/C 94/68)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους J.-F. Pasquier και M. Shotter, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε την 1η Μαρτίου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί προς τα άρθρα 3, παράγραφος 2, και 8, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το παράρτημα της οδηγίας 97/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1997 (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 2.
 να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Οι τροποποιήσεις που έγιναν στον γαλλικό κώδικα ταχυδρομείων και τηλεπικοινωνιών δεν καταργούν την αιτίαση σχετικά με τη μη συμφωνία της υποχρεωτικής συνεισφοράς στην έρευνα και την ανάπτυξη προς τις επιταγές της οδηγίας. Πράγματι, ο κώδικας αυτός επιβάλλει στους ενδιαφερόμενους επιχειρηματίες να συμβάλλουν στην έρευνα και στην ανάπτυξη των τηλεπικοινωνιών εντός της Ευρωπαϊκής Ενώσεως με ελάχιστο ετήσιο ποσό ισοδύναμο προς το 5 % των επενδύσεών τους. Η υποχρέωση όμως αυτή δεν περιλαμβάνεται στον εξαντλητικό κατάλογο των προϋποθέσεων που συνδέονται με τις άδειες εκμεταλλεύσεως και δεν εμπίπτουν σε καμιά κατηγορία των προϋποθέσεων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα της οδηγίας.
 (1) Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με κοινό πλαίσιο γενικών και ειδικών αδειών στον τομέα των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών (EE. L 117, της 07.05.1997, σ. 15).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 8ης Ιουνίου 2017 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Sharda Europe B.V.B.A. κατά Administración del Estado, Syngenta Agro, SA
 (Υπόθεση C-293/16) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Γεωργία - Διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά - Οδηγία 2008/69/ΕΚ - Άρθρο 3, παράγραφος 2 - Διαδικασία επαναξιολόγησης, από τα κράτη μέλη, εγκεκριμένων φυτοπροστατευτικών προϊόντων - Προθεσμία - Απόκλιση μεταξύ των γλωσσικών αποδόσεων))
 (2017/C 249/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Sharda Europe B.V.B.A.
 κατά
 Administración del Estado, Syngenta Agro, SA
 Διατακτικό
 Το άρθρο 3, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2008/69/ΕΚ της Επιτροπής, της 1ης Ιουλίου 2008, για τροποποίηση της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την καταχώριση των ουσιών clofentezine, dicamba, difenoconazole, diflubenzuron, imazaquin, lenacil, oxadiazon, picloram και pyriproxyfen ως δραστικών ουσιών, έχει την έννοια ότι, προκειμένου περί εγκεκριμένου φυτοπροστατευτικού προϊόντος το οποίο περιέχει κάποια από τις δραστικές ουσίες που απαριθμούνται στο παράρτημα της οδηγίας αυτής, η προβλεπόμενη από την ως άνω διάταξη ημερομηνία της 31ης Δεκεμβρίου 2008 αποτελεί την απώτατη ημερομηνία κατά την οποία πρέπει να έχουν καταχωριστεί στον κατάλογο του παραρτήματος Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων, όλες οι δραστικές ουσίες του συγκεκριμένου φυτοπροστατευτικού προϊόντος, πέραν εκείνων που απαριθμούνται στο παράρτημα της οδηγίας 2008/69, προκειμένου να υφίσταται υποχρέωση επαναξιολόγησης του εν λόγω προϊόντος, κατά τα οριζόμενα στο εν λόγω άρθρο 3, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο.
 (1) ΕΕ C 305 της 22.8.2016.


text:
 26.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 202/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 27ης Απριλίου 2017 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — A-Rosa Flussschiff GmbH κατά Union de recouvrement des cotisations de sécurité sociale et d’allocations familiales d’Alsace (Urssaf), η οποία διαδέχθηκε την Urssaf du Bas-Rhin, Sozialversicherungsanstalt des Kantons Graubünden
 (Υπόθεση C-620/15) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Διακινούμενοι εργαζόμενοι - Κοινωνική ασφάλιση - Εφαρμοστέα νομοθεσία - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 - Άρθρο 14, παράγραφος 2, στοιχείο α' - Κανονισμός (ΕΟΚ) 574/72 - Άρθρο 12α, σημείο 1α - Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας - Προσωπικό πλοίου - Εργαζόμενοι αποσπασμένοι σε άλλο κράτος μέλος - Ελβετικό υποκατάστημα - Πιστοποιητικό E 101 - Αποδεικτική ισχύς])
 (2017/C 202/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 A-Rosa Flusschiff GmbH
 κατά
 Union de recouvrement des cotisations de sécurité sociale et d’allocations familiales d’Alsace (Urssaf), η οποία διαδέχθηκε την Urssaf du Bas-Rhin, Sozialversicherungsanstalt des Kantons Graubünden
 Διατακτικό
 Το άρθρο 12α, σημείο 1α, του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 1972, περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και επικαιροποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 647/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Απριλίου 2005, έχει την έννοια ότι πιστοποιητικό E 101 που χορηγείται από τον φορέα που καθορίζεται από την αρμόδια αρχή κράτους μέλους, βάσει του άρθρου 14, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιήθηκε και επικαιροποιήθηκε με τον κανονισμό 118/97, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 647/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Απριλίου 2005, δεσμεύει τόσο τους φορείς κοινωνικής ασφαλίσεως του κράτους μέλους εντός του οποίου παρασχέθηκε η εργασία όσο και τα δικαστήρια του κράτους μέλους αυτού, ακόμη και όταν διαπιστώνεται από τους εν λόγω φορείς και τα δικαστήρια ότι οι συνθήκες της δραστηριότητας του συγκεκριμένου εργαζομένου προδήλως δεν εμπίπτουν στο καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής αυτής της διατάξεως του κανονισμού 1408/71.
 (1) ΕΕ C 48 της 8.2.2016.


text:
 14.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 17ης Ιουνίου 2010 [αίτηση του Fővárosi Bíróság (Δημοκρατία της Ουγγαρίας) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Nawras Bolbol κατά Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal
 (Υπόθεση C-31/09) (1)
 (Οδηγία 2004/83/ΕΚ - Οι προϋποθέσεις που πρέπει τουλάχιστον να πληρούν υπήκοοι τρίτων χωρών ή ανιθαγενείς για να μπορούν να ζητήσουν τη χορήγηση του καθεστώτος πρόσφυγα - Ανιθαγενής παλαιστινιακής καταγωγής η οποία δεν ζήτησε την προστασία ή συνδρομή του Γραφείου Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες στην Εγγύς Ανατολή (UNRWA) - Αίτηση χορηγήσεως του καθεστώτος πρόσφυγα - Απόρριψη λόγω μη πληρώσεως των προϋποθέσεων που προβλέπει το άρθρο 1A της Συμβάσεως περί του καθεστώτος των προσφύγων, η οποία υπογράφηκε στη Γενεύη στις 28 Ιουλίου 1951 - Δικαίωμα της εν λόγω ανιθαγενούς να της αναγνωρισθεί το καθεστώς πρόσφυγα βάσει του άρθρου 12, παράγραφος 1, στοιχείο α', δεύτερη περίοδος, της οδηγίας 2004/83)
 2010/C 221/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Fővárosi Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Nawras Bolbol
 κατά
 Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Fövárosi Bíróság (Ουγγαρία) — Ερμηνεία του άρθρου 12, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους (EE L 304, σ. 2) — Ανιθαγενής παλαιστινιακής καταγωγής η οποία δεν ζήτησε την προστασία ή συνδρομή του Γραφείου Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες στην Εγγύς Ανατολή (UNRWA) και της οποίας η αίτηση για τη χορήγηση του καθεστώτος πρόσφυγα απορρίφθηκε με το αιτιολογικό της ελλείψεως των προϋποθέσεων του άρθρου 1Α της Συμβάσεως της Γενεύης — Δικαίωμα της εν λόγω ανιθαγενούς να της αναγνωρισθεί το καθεστώς πρόσφυγα βάσει του άρθρου 12, παράγραφος 1, στοιχείο α', δεύτερη περίοδος, της οδηγίας 2004/83/ΕΚ
 Διατακτικό
 Κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 12, παράγραφος 1, στοιχείο α', πρώτη περίοδος, της οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους, ένα πρόσωπο απολαύει της προστασίας ή συνδρομής οργάνου των Ηνωμένων Εθνών εκτός της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, όταν το πρόσωπο αυτό τυγχάνει όντως της εν λόγω προστασίας ή συνδρομής.
 (1) ΕΕ C 82 της 4.4.2009.


text:
 7.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/42
 Προσφυγή της 14ης Νοεμβρίου 2008 — Ryanair κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-497/08)
 (2009/C 32/81)
 Γλώσσα διαδικασίας:η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ryanair Ltd (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: E. Vahida, Ι. Μεταξάς-Μαραγκίδης, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να κηρύξει άκυρη, σύμφωνα με τα άρθρα 230 και 231 ΕΚ, τη σιωπηρή απόφαση της Επιτροπής περί αρνήσεως προσβάσεως στα έγγραφα στα οποία η προσφεύγουσα ζήτησε πρόσβαση με αίτηση της 25ης Ιουνίου 2008,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα και,
 —
 περαιτέρω, να λάβει κάθε πρόσφορο κατά την κρίση του μέτρο.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της σιωπηρής αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση της προσφεύγουσας, που υποβλήθηκε δυνάμει του κανονισμού 1049/2001 (1), περί προσβάσεως σε έγγραφα σχετικά με διαδικασίες κρατικών ενισχύσεων όσον αφορά φερόμενη κρατική ενίσχυση χορηγηθείσα μέσω συμφωνίας με τον έχοντα τη διαχείριση του αερολιμένα Hahn της Φρανκφούρτης.
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα στα οποία στηρίζεται η προσφεύγουσα είναι παρόμοια με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ–494/08, Ryanair κατά Επιτροπής.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001 L 145, σ. 43).


text:
C 234/8 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 25.7.98
 peqiäpsxrg rsgm opoiäa o acoqarsgäy oqcamxleämot sanidiotä, kiäot, sgy 30gäy Iotmiäot 1992, cia sg heärpirg jahersxäsoy
 pot eävei jasabókei sa eänoda dialomgäy sot rsom dioqcamxsgä rsgäqingy sxm paqacxcxäm oqirleämxm aqosqaiäxm jakkieq-
 sot sanidiotä pqim apoä so saniädi, amacjófesai, jasoäpim sgy ceixäm, so oäsi oi jamoämey sot em koäcx jqósoty leäkoty
 epeketärexy sgy aueqecctoäsgsay sot dioqcamxsgä, ma jasa- peqiä rtlwguirlotä epibókkotm, cia sg diemeäqceia
 bókei sa iädia eänoda rsom nemodoävo, o opoiäoy ókkxy ha som rtlwguirlotä, aloibaioäsgsa apaisgärexm oueikeäsg jai
 elpoädife ma amavxqgärei apoä so nemodoveiäo cia so saniädi sgy dameirsgä, g cemijxäy ajokothotälemg apoä so jqósoy
 epirsqougäy. leäkoy pqajsijgä rtlwguirlotä jahxäy jai g molijgä bórg
 sgy rtlwguifoleämgy apaisgärexy sot Dgloriäot dem
 (1) EE C 9 sgy 11.1.1997. arjotäm epiqqogä, tpoä som oäqo oäsi oi ehmijeäy aqveäy emeq-
 cotäm jasó sqoäpo lg hiäcomsa sgm aposekerlasijoäsgsa
 sot joimosijotä dijaiäot jai diaruakiäfomsa sgm iärg lesa-
 veiäqirg sxm epiveiqglasixäm. Rso ehmijoä dijarsgäqio apoä-
 jeisai ma jqiä mei am rtmsqeävei seäsoia peqiä psxrg.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT 2. So óqhqo 15 paqócqauoy 3 sot jamomirlotä (EOJ)
 sgy 19gy Laðot 1998 aqih. 1765/92 eävei sgm eämmoia oäsi dem apacoqetäei rsa
 jqósg leäkg ma amaheäsotm rsom ehmijotä oqcamirloä
 rsgm tpoäherg C-132/95 (aiäsgrg sot éstre Landsret cia paqelbórexy ma pqobaiämei, eämamsi sot dijaiotävot amsi-
 sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Bent Jensen, Korn- rsahlirsijxäm pkgqxlxäm, re rtlwguirloä le apaisgäreiy
 og Foderstofkompagniet A/S jasó Landbrugsministeriet Ð sot Dgloriäot.
 EF-Direktoratet (1)
 (Joimosijoä diäjaio Ç Aqveäy Ç Rtlwguirloäy lesantä apais- 3. So óqhqo 10 paqócqauoy 1 sot jamomirlotä (EOJ)
 gärexm jqósoy leäkoty jai porxäm pot jasabókkomsai bórei aqih. 1765/92 eävei sgm eämmoia oäsi oi pqobkepoälemey rÂ
 sot joimosijotä dijaiäot Ç Joimgä cexqcijgä pokisijgä Ç atsoäm amsirsahlirsijeäy pkgqxleäy lpoqotäm ma amarseäk-
 Jamomirloäy (EOJ) aqih. 1765/92 Ç Jahersxäy rsgäqingy komsai leävqiy oäsot ekecvheiä am so Dgloärio eävei eämamsi
 sxm paqacxcxäm oqirleämxm aqosqaiäxm jakkieqceixäm) sot dijaiotävot soty apaisgäreiy dtmólemey ma rtlwgui-
 (98/C 234/14) rsotäm, tpoä som oäqom oäsi g pkgqxlgä pqaclasopoieiä sai so
 aqcoäseqo leävqi siy 31 Dejelbqiä ot sot oijeiäot eäsoty.
 (Ckxärra diadijariä ay: g damijgä)
 (1) EE C 189 sgy 22.7.1995.
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 Rsgm tpoäherg C-132/95, le amsijeiälemo aiäsgrg sot éstre
 Landsret (Damiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgäm sot
 óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, rso APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 pkaiärio sxm diauoqxäm pot ejjqelotäm emxäpiom sot ehmijotä sgy 19gy Laðot 1998
 dijarsgqiäot lesantä Bent Jensen, Korn- og Foderstofkom-
 pagniet A/S jai Landbrugsministeriet Ð EF-Direktoratet, g rsgm tpoäherg C-3/96: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot mosgäsxm jasó Barikeiäot sxm Jósx Vxqxäm, tporsgqifoleä-
 joimosijotä dijaiäot rvesijó le som rtlwguirloä lesantä mot apoä sgm Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay (1)
 apaisgärexm jqósoty leäkoty jai porxäm pot jasabókkomsai (Diasgäqgrg sxm acqiäxm psgmxäm Ç Fxämey eidijgäy pqo-
 bórei sot joimosijotä dijaiäot, jahxäy jai xy pqoy sgm eqlg- rsariäay)
 meiäa sot óqhqot 10 paqócqauoy 1 jai sot óqhqot 15
 (98/C 234/15)
 paqócqauoy 3 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1765/92 sot
 Rtlbotkiäot, sgy 30gäy Iotmiäot 1992, cia sg heärpirg jahersxä-
 soy rsgäqingy sxm paqacxcxäm oqirleämxm aqosqaiäxm jakkieq- (Ckxärra diadijariäay: g okkamdijgä)
 ceixäm (EE L 181 sgy 1.7.1992, r. 12), so Dijarsgäqio, rtcjeiä-
 lemo apoä soty G. C. Rodríguez Iglesias, Pqoäedqo, C. Gul- (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 mann jai M. Wathelet, pqoeädqoty slgälasoy, G. F. Mancini rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 (eirgcgsgä), J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray, J.-P.
 Puissochet, G. Hirsch jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy eirac- Rsgm tpoäherg C-3/96, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 cekeäay: N. Fennelly, cqallaseäay: H. von Holstein, boghoäy mosgäsxm (ejpqoärxpoy: W. Wils) jasó Barikeiäot sxm Jósx
 cqallaseäay, eneädxre rsiy 19 Laðot 1998 apoäuarg le so Vxqxäm (ejpqoärxpoi: M. A. Fierstra jai J. S. van den
 ajoäkotho diasajsijoä: Oosterkamp), tporsgqifoleämot apoä sgm Olorpomdiajgä
 Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay (ejpqoärxpoi: E. Röder jai S.
 1. So joimosijoä diä jaio dem apacoqetäei re jqósoy leäkoy Maaû), le amsijeiälemo ma diapirsxheiä oäsi so Bariäkeio sxm
 ma pqobaiämei re rtlwguirloä sot porotä pot oueiäkesai Jósx Vxqxäm, lg pqobaiämomsay epaqjxäy rsom vaqajsgqirloä
 rsom dijaiotävo emirvtärexy bórei joimosijgäy pqónexy fxmxäm eidijgäy pqorsariäay tpoä sgm eämmoia sot óqhqot 4
 le siy amenoäukgsey apaisgäreiy sot jqósoty leäkoty paqócqauoy 1 sgy odgciäay 79/409/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy
 atsotä. Pómsxy, atsoä dem irvtäei orójiy g pqajsijgä atsgä 2ay Apqikiäot 1979, peqiä sgy diasgqgärexy sxm acqiäxm
 paqajxktäei sgm etäqthlg keisotqciäa sxm joimxäm oqca- psgmxäm (EE eid. eäjd. 05/001, r. 202), paqeäbg siy tpovqexäreiy
 mxärexm sxm cexqcijxäm acoqxäm. Rtmauxäy, g idioäsgsa pot tpeävei apoä sgm odgciäa atsgä jai apoä sa óqhqa 5 jai 189
 tpoä sgm opoiäa so jqósoy leäkoty voqgceiä emirvtäreiy sgy Rtmhgäjgy EJ, so Dijarsgäqio, rtcjeiälemo apoä soty
 bórei sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1765/92 sot Rtlbot- G. C. Rodríguez Iglesias, Pqoäedqo, C. Gulmann (eirgcgsgä),


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/34
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2013 [αίτηση του Cour de cassation (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — État belge κατά GIMLE SA
 (Υπόθεση C-322/12) (1)
 (Τέταρτη οδηγία 78/660/ΕΟΚ - Άρθρο 2, παράγραφος 3 - Αρχή της πραγματικής εικόνας - Άρθρο 2, παράγραφος 5 - Υποχρέωση παρεκκλίσεως - Άρθρο 32 - Μέθοδος αποτιμήσεως βάσει του ιστορικού κόστους - Τιμή κτήσεως προδήλως χαμηλότερη από την πραγματική αξία)
 2013/C 344/58
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 État belge
 κατά
 GIMLE SA
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Cour de cassation (Βέλγιο) — Ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφοι 3, 4 και 5, της τέταρτης οδηγίας 78/660/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1978, βασιζόμενη στο άρθρο 54, παράγραφος 3, περίπτωση ζ), της Συνθήκης περί των ετήσιων λογαριασμών εταιριών ορισμένων μορφών (EE ειδ. έκδ. 06/002, σ. 17) — Ετήσιοι λογαριασμοί εταιριών ορισμένων μορφών — Αρχή της πραγματικής εικόνας — Τιμή αγοράς αγαθών μη αντιστοιχούσα στην πραγματική τους αξία και δίδουσα εσφαλμένη και ψευδή εικόνα του ενεργητικού και του παθητικού της εταιρίας — Υποχρέωση άμεσης λογιστικής εγγραφής των στοιχείων του ενεργητικού στην αξία επαναπωλήσεώς τους, κατά παρέκκλιση από την αρχή της λογιστικής εγγραφής τους στην τιμή κτήσεως
 Διατακτικό
 Η αρχή της πραγματικής εικόνας που διαλαμβάνεται στο άρθρο 2, παράγραφοι 3 έως 5, της τέταρτης οδηγίας 78/660/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1978, βασιζομένη στο άρθρο [44, παράγραφος 2, στοιχείο ζ', ΕΚ] περί των ετησίων λογαριασμών εταιρειών ορισμένων μορφών, δεν επιτρέπει την παρέκκλιση από την αρχή της αποτιμήσεως των στοιχείων του ενεργητικού βάσει της τιμής κτήσεώς τους ή του κόστους παραγωγής τους, που προβλέπεται στο άρθρο 32 της εν λόγω οδηγίας, υπέρ της αποτιμήσεως βάσει της πραγματικής τους αξίας, οσάκις η τιμή κτήσεως ή το κόστος παραγωγής των εν λόγω στοιχείων του ενεργητικού είναι προδήλως κατώτερα της πραγματικής τους αξίας.
 (1) ΕΕ C 287 της 22.9.2012.


text:
 10.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/16
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Ιουνίου 2015 — PT Musim Mas κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-26/12) (1)
 ([Ντάμπινγκ - Εισαγωγές ορισμένων λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Μαλαισίας - Προσαρμογή - Άρθρο 2, παράγραφος 9 και παράγραφος 10, σημείο i, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 - Δραστηριότητες παρόμοιες προς εκείνες ενός αντιπροσώπου που εργάζεται με προμήθεια - Ενιαία οικονομική οντότητα - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Αρχή της χρηστής διοικήσεως - Ισότητα και απαγόρευση των διακρίσεων])
 (2015/C 262/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: PT Perindustrian dan Perdagangan Musim Semi Mas (PT Musim Mas) (Medan, Ινδονησία) (εκπρόσωπος: D. Luff, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: J.-P. Hix, επικουρούμενος αρχικώς από τους G. Berrisch, δικηγόρο, και N. Chesaites, barrister, στη συνέχεια από τον D. Geradin, δικηγόρο, και τέλος από τον E. McGovern, barrister)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. França και A. Stobiecka-Kuik)· Sasol Olefins & Surfactants GmbH (Αμβούργο, Γερμανία)· και Sasol Germany GmbH (Αμβούργο) (εκπρόσωποι: αρχικώς Β. Ακριτίδης, δικηγόρος, και J. Beck, solicitor, στη συνέχεια Β. Ακριτίδης)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1138/2011 του Συμβουλίου, της 8ης Νοεμβρίου 2011, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Μαλαισίας (ΕΕ L 293, σ. 1), καθώς και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1241/2012 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2012, για την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1138/2011 (ΕΕ L 352, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η PT Perindustrian dan Perdagangan Musim Semi Mas (PT Musim Mas) φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 4)
 Η Sasol Olefins & Surfactants GmbH και η Sasol Germany GmbH φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 80 της 17.3.2012.


text:
C 335/38 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 25.11.2000
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- 3) Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 2, αποτε-
 βαλε το νakuutusoikeus με απο ́φαση της 18ης Ιανουαρι ́ου λει ́ πα ́ντως η πληρωμη ́ του ποσου ́ αυτου ́ με ́ρος της βα ́σεως
 2000 στην υπο ́θεση που αφορα ́ την Pirkko Aulikki Niemi επιβολη ́ς φο ́ρου λο ́γω του ο ́τι συνιστα ́ την αντιπαροχη ́ (η ́
 τμη ́μα της αντιπαροχη ́ς) για παροχη ́ υπηρεσιω ́ν;
 (Υπο ́θεση C-351/00)
 (1) 'Εκτη οδηγι ́α 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977
 (2000/C 335/65) περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν
 με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθε-
 με ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001,
 Με απο ́φαση της 18ης Ιανουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη σ. 49).
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 21 Σεπτεμβρι ́ου 2000, το νakuutusoikeus (Φινλανδι ́α), στο πλαι ́-
 σιο της διαφορα ́ς που αφορα ́ την Pirkko Aulikki Niemi, η οποι ́α
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 Εμπι ́πτει το προβλεπο ́μενο απο ́ τον φινλανδικο ́ νο ́μο περι ́ κρατικω ́ν βαλε το ∆ιοικητικο ́ Πρωτοδικει ́ο Θεσσαλονι ́κης (τμη ́μα Ε
 συντα ́ξεων συνταξιοδοτικο ́ συ ́στημα στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς του τριμελε ́ς), με απο ́φαση της 31ης Ιουλι ́ου 2000, στην υπο ́θεση
 α ́ρθρου 141 της Συνθη ́κης της Ρω ́μης η ́ της οδηγι ́ας 79/7/ΕΟΚ (1); ΦΡΕΣΚΟΤ ΑΕ κατα ́ Ελληνικου ́ ∆ημοσι ́ου
 (1) Οδηγι ́α 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 1978, περι ́ (Υπο ́θεση C-355/00)
 της προοδευτικη ́ς εφαρμογη ́ς της αρχη ́ς της ́σης ι μεταχειρι ́σεως
 μεταξυ ́ ανδρω ́ν και γυναικω ́ν σε θε ́ματα κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως (ΕΕ (2000/C 335/67)
 ειδ. ́εκδ. 05/003 σ. 160).
 Με απο ́φαση της 31ης Ιουλι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 26 Σεπτεμβρι ́ου 2000, το ∆ιοικητικο ́ Πρωτοδικει ́ο Θεσσαλονι ́κης
 (τμη ́μα Ε τριμελε ́ς) ζητει ́, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́
 ΦΡΕΣΚΟΤ ΑΕ και Ελληνικου ́ ∆ημοσι ́ου, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του,
 απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του
 εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το VAT and Duties Tribunal, Manchester Tribunal Αν η επιβολη ́ της ασφαλιστικη ́ς εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο
 Centre, με δια ́ταξη της 8ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, στην υπο ́θεση σκεπτικο ́, στην οποι ́α υπο ́κεινται τα εγχω ́ρια παραγο ́μενα αγροτικα ́
 Keeping Newcastle Warm κατα ́ Commissioners of προϊο ́ντα και υποπροϊο ́ντα φυτικη ́ς, ζωικη ́ς, αλιευτικη ́ς προε ́λευ-
 Customs and Excise σης, η οποι ́α εισπρα ́ττεται και αποδι ́δεται ως ́εσοδο στην αρμο ́δια
 δημο ́σια οικονομικη ́ υπηρεσι ́α, ως εκ του σκοπου ́ στον οποι ́ο
 (Υπο ́θεση C-353/00) αποβλε ́πει, δηλ. την οργα ́νωση και εφαρμογη ́ προγραμμα ́των
 ενεργητικη ́ς προστασι ́ας και την ασφα ́λιση της παραγωγη ́ς και του
 κεφαλαι ́ου αγροτικω ́ν εκμεταλλευ ́σεων, αντιτι ́θεται στις διατα ́ξεις
 (2000/C 335/66) του δικαι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης για την ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α
 των εμπορευμα ́των (α ́ρθρο 28), την κοινη ́ γεωργικη ́ πολιτικη ́
 Με δια ́ταξη της 8ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη (α ́ρθρα 38, 39, 40), την ελευ ́θερη παροχη ́ υπηρεσιω ́ν (α ́ρθρα 59,
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 60), τις επιτρεπο ́μενες κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις (α ́ρθρο 92) και στις
 25 Σεπτεμβρι ́ου 2000, το VAT and Duties Tribunal, Manchester διατα ́ξεις της πρω ́της Οδηγι ́ας του Συμβουλι ́ου της 24ης Ιουλι ́ου
 Tribunal Centre, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν 1973 (73/239/ΕΟΚ).
 Κοινοτη ́των, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Keeping Newcastle
 Warm και Commissioners of Customs and Excise, που εκκρεμει ́
 ενω ́πιο ́ν του, την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς
 ερωτημα ́των:
 1) Αποτελει ́ το ποσο ́ που καταβα ́λλει η Εnergy Grants Action
 Agency στην εκκαλου ́σα για συμβουλε ́ς περι ́ τη χρη ́ση της Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 ενε ́ργειας που παρε ́χει αυτη ́ στα νοικοκυρια ́, επιδο ́τηση κατα ́ βαλε το Tribunal de Commerce de Foix, με απο ́φαση
 την ́εννοια του α ́ρθρου 11.Α.1(α) της ́εκτης οδηγι ́ας του της 25ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, στην υπο ́θεση Réunion des
 Συμβουλι ́ου (77/388/ΕΟΚ) (1); Assureurs Maladie κατα ́ Jean Marc Laboup
 2) Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα, (Υπο ́θεση C-359/00)
 συνδε ́εται α ́μεσα η πληρωμη ́ του ποσου ́ αυτου ́ με την τιμη ́
 της παροχη ́ς συμβουλω ́ν περι ́ τη χρη ́ση της ενε ́ργειας, ω ́στε (2000/C 335/68)
 να αποτελει ́ με ́ρος της βα ́σεως επιβολη ́ς του φο ́ρου για την
 πρα ́ξη αυτη ́, βα ́σει της τελευται ́ας φρα ́σεως του α ́ρθρου Με απο ́φαση της 25ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 11.Α.1(α); Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις


text:
11.4.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 113/9
 So pqoruetäcom fgseiä apoä so Dijarsgqiäo: pqoy sotäso. G pqoherliäa pot sórrei so óqhqo 13 sgy odg-
 ciäay 91/103/EJ eneäpmetre rsiy 23 Moelbqiäot 1995, vxqiäy so
 Ç ma jgqtänei so rvesijoä le sgm amsrotäcia rgleiäo sot Beäkcio ma herpiärei sa amacjaiäa leäsqa.
 paqaqsgälasoy I sot jamomirlotä (EJ) aqih. 45/98 (1) sot
 Rtlbotkiäot, sgy 19gy Dejelbqiäot 1997 ójtqo, jasó so (1) EE L 307 sgy 13.12.1993, r. 1.
 leäsqo pot le atsoä jahoqiäfomsai sa rtmokijó episqepoä-
 lema akietälasa rtcjejqileämxm pkghtrlxäm jai olódxm
 pkghtrlxäm ivhtäxm cia so 1998 jahxäy jai oi rtcjejqileä-
 mey pqoùpoheäreiy tpoä siy opoiäey lpoqotäm ma akietäomsai
 atsó jai
 Ç ma jasadijórei so jahotä oäqcamo rsa dijarsijó eänoda. Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot
 tpeäbake so Supremo Tribunal Administrativo le apoäuarg
 sgy 21gy Iamotaqiäot 1998 rsgm tpoäherg Modelo, SGPS, S.A.
 Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa jasó Director-Geral dos Registos e Notariado
 (Tpoäherg C-56/98)
 Oi koäcoi ajtqxärexy jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai paqoä-
 loia pqoy atsó sgy tpoheärexy C-179/95 (2). (98/C 113/22)
 (1) EE L 12 sgy 19.1.1998, r. 1.
 (2) EE C 208 sgy 12.8.1995, r. 10. Le apoäuarg sgy 21gy Iamotaqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe
 rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm rsiy 24 Uebqotaqiäot 1998, so Supremo Tribunal
 Administrativo, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Modelo,
 SGPS, S.A. jai Director-Geral dos Registos e Notariado, pot
 ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg
 pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm ajoäkothxm eqxsglósxm:
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä-
 sxm jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot, pot arjgähgje rsiy
 20 Uebqotaqiäot 1998 1. Lpoqeiä eämay idixäsgy ma epijakerseiä so óqhqo 10 sgy
 (Tpoäherg C-47/98) odgciäay 69/335/EOJ sot Rtlbotkiäot (1) rsiy rveäreiy sot
 le so jqósoy, eärsx jai am atsoä dem eävei lesaueäqei sgm
 (98/C 113/21) em koäcx odgciäa rsgm erxseqijgä sot eämmolg sóng;
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg 2. Jasakalbómomsai oi jasomolafoälemey rso óqhqo 4
 tpoä sg Marie Wolfcarius, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco paqócqauoy 3, sgy odgciäay 69/335/EOJ pqóneiy apoä sgm
 som Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, apacoäqetrg sot óqhqot 10 atsgäy, xärse ma apacoqetä-
 órjgre rsiy 20 Uebqotaqiäot 1998 emxäpiom sot Dijarsgqiäot esai g koäcx atsxäm eiärpqang oävi loämo uoäqot eiruoqóy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sot Barikeiäot jeuakaiäot, akkó jai jóhe ókkgy loqugäy uoäqot;
 sot Bekciäot.
 3. èvotm oi diasóneiy sot óqhqot 10 jai sot óqhqot 12
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so paqócqauoy 1, rsoiveiäo e), sgy odgciäay 69/335/EOJ sgm
 Dijarsgäqio: eämmoia oäsi dem episqeäpotm oi oueikoälemey rso rtlbo-
 kaiocqóuo aloibeäy cia sgm (tpovqexsijgä jasó moälom)
 Ç ma diapirsxärei oäsi so Bariäkeio sot Bekciäot, lg herpiä- jasóqsirg dió dgloriäot eccqóuot pqónexm peqiä sqopo-
 fomsay, siy amacjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai poigärexy jasarsasijotä gä atngärexy jeuakaiäot ma lesa-
 dioijgsijeäy diasóneiy pqojeileämot ma rtlloquxheiä pqoy bókkomsai re rtmóqsgrg pqoy so täwoy sot lesovijotä
 sgm odgciäa 93/103/EJ sot Rtlbotkiäot, sgy 23gy Moel- jeuakaiäot gä sgy atngärexy atsotä, amsirsoiävxy, jai oävi
 bqiäot 1993, rvesijó le siy ekóvirsey pqodiacqaueäy re rtmóqsgrg pqoy so joärsoy sgy paqevoleämgy tpgqe-
 aruókeiay jai tceiäay jasó sgm eqcariäa rsa akietsijó riäay;
 rjóug (1), paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sgm
 odgciäa atsgä, 4. Re peqiäpsxrg jasauasijgäy apamsgärexy, episqeäpai, em
 oäwei sot óqhqot 10 jai sot óqhqot 12 paqócqauoy 1,
 Ç ma jasadijórei so Bariäkeio sot Bekciäot rsa dijarsijó rsoiveiäo e), sgy odgciäay 69/335/EOJ, so täwoy sxm em
 eänoda. koäcx aloibxäm ma tpeqbaiämei pqodgäkxy jai tpeqleäsqxy
 so pqaclasijoä joärsoy sgy rtcjejqileämgy paqevoleämgy
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa tpgqeriäay;
 O derletsijoäy vaqajsgäqay sot óqhqot 189 sqiäso edóuio, (1) Odgciäa 69/335/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Iotkiäot 1969, peqiä
 sxm elleärxm uoäqxm sxm epibakkoleämxm epiä sxm rtcjemsqxärexm
 jai sot óqhqot 5 pqxäso edóuio, sgy rtmhgäjgy EJ epibókkei jeuakaiäxm (EE eid. eäjd. 09/001, r. 20).
 rsa jqósg leäkg ma herpiäfotm sa amacjaiäa leäsqa cia sg
 rtlloäquxrgä soty pqoy siy odgciäey pot soty apethtämomsai
 pqim apoä sgm ejpmogä sgy pqoherliäay pot soty sórresai


text:
 7.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 139/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 17ης Μαρτίου 2011 [αίτηση του Prim’Awla tal-Qorti Ċivili (Μάλτα) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — AJD Tuna Ltd κατά Direttur tal-Agricoltura u s-Sajd και Avukat Generali
 (Υπόθεση C-221/09) (1)
 (Κανονισμός (ΕΚ) 530/2008 - Κύρος - Κοινή αλιευτική πολιτική - Διατήρηση των πόρων - Ανασύσταση των αποθεμάτων τόννου στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο)
 2011/C 139/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η μαλτέζικη
 Αιτούν δικαστήριο
 Prim’Awla tal-Qorti Ċivili
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 AJD Tuna Ltd
 κατά
 Direttur tal-Agricoltura u s-Sajd, Avukat Generali
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Prim’Awla tal-Qorti Civili (Μάλτα) — Κύρος του κανονισμού (ΕΚ) 530/2008 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 2008, για τη θέσπιση επειγόντων μέτρων όσον αφορά τα σκάφη γρι-γρι που αλιεύουν τόννο στον Ατλαντικό Ωκεανό, ανατολικά του γεωγραφικού μήκους 45°Δ, και στη Μεσόγειο (ΕΕ L 155, σ. 9)
 Διατακτικό
 1)
 Από την εξέταση των υποβληθέντων ερωτημάτων δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να επηρεάσει το κύρος του κανονισμού (ΕΚ) 530/2008 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 2008, για τη θέσπιση επειγόντων μέτρων όσον αφορά τα σκάφη γρι-γρι που αλιεύουν τόννο στον Ατλαντικό Ωκεανό, ανατολικά του γεωγραφικού μήκους 45 °Δ, και στη Μεσόγειο, καθώς και το κύρος του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της κοινής αλιευτικής πολιτικής, από πλευράς της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως και της αρχής της αποτελεσματικής ένδικης προστασίας.
 2)
 Από την εξέταση των υποβληθέντων ερωτημάτων δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να επηρεάσει το κύρος του κανονισμού 530/2008 από πλευράς της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως που απορρέει από το άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της αρχής της αναλογικότητας.
 3)
 Ο κανονισμός 530/2008 είναι ανίσχυρος στο μέτρο που οι απαγορεύσεις τις οποίες προβλέπει, και οι οποίες θεσπίστηκαν βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 2371/2002, αρχίζουν να ισχύουν από τις 23 Ιουνίου 2008 όσον αφορά τα σκάφη γρι-γρι που φέρουν ισπανική σημαία ή είναι νηολογημένα στο κράτος μέλος αυτό και τους κοινοτικούς επιχειρηματίες που είχαν συνάψει τέτοιες συμβάσεις με τα σκάφη αυτά, ενώ οι απαγορεύσεις αυτές αρχίζουν να ισχύουν από τις 16 Ιουνίου 2008 για τα σκάφη γρι-γρι που φέρουν μαλτέζικη, ελληνική, γαλλική, ιταλική καθώς και κυπριακή σημαία ή είναι νηολογημένα στα κράτη μέλη αυτά και για τους κοινοτικούς επιχειρηματίες που είχαν συνάψει συμβάσεις με τα σκάφη αυτά, χωρίς η διαφορετική αυτή μεταχείριση να δικαιολογείται αντικειμενικώς.
 (1) ΕΕ C 205 της 29.8.2009.


text:
 5.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 291/7
 Προσφυγή της 9ης Αυγούστου 2013 — ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-76/13)
 2013/C 291/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωποι: D. Abreu Caldas και J.-N. Louis, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως με την οποία κρίθηκε ότι ο αιτών δεν πληρούσε τους όρους συμμετοχής στην πρόσκληση εκδηλώσεως ενδιαφέροντος CAST/02/2010 και απορρίφθηκε το υποβληθέν από τo Γραφείο διαχειρίσεως και εκκαθαρίσεως των ατομικών δικαιωμάτων (PMO) αίτημα περί προσλήψεώς του ως συμβασιούχου υπαλλήλου.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την από 8 Νοεμβρίου 2012 απόφαση της αρμόδιας για τη σύναψη συμβάσεων αρχής (ΑΣΣΑ) με την οποία κρίθηκε ότι ο προσφεύγων δεν πληρούσε τους όρους συμμετοχής στην πρόσκληση εκδηλώσεως ενδιαφέροντος CAST2010 και απορρίφθηκε η δυνατότητα να του προσφερθεί σύμβαση συμβασιούχου υπαλλήλου αορίστου χρόνου της ομάδας καθηκόντων III (GF III)·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 4.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/38
 Προσφυγή της 30ής Νοεμβρίου 2011 — Yueqing Onesto Electric κατά ΓΕΕΑ — Ensto (ONESTO)
 (Υπόθεση T-624/11)
 2012/C 32/76
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Yueqing Onesto Electric Co. Ltd (Zhejiang, Κίνα) (εκπρόσωπος: B. Piepenbrink, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Ensto Oy (Porvoo, Φινλανδία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στα πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 20ής Σεπτεμβρίου 2011 στην υπόθεση R 2535/2010-2 και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: το εικονιστικό σήμα «ONESTO», για προϊόντα της κλάσεως 9 — Αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. W00909305
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αρ. 1980242 του εικονιστικού σήματος «ENSTO», για προϊόντα των κλάσεων 7, 9 και 11, αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος 40600 του λεκτικού σήματος «ENSTO», για προϊόντα των κλάσεων 7, 9, 11 και 16, αίτηση καταχωρίσεως φινλανδικού σήματος 218071 του λεκτικού σήματος «ENSTO», για προϊόντα των κλάσεων 7, 9 και 11
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: ακύρωση της προσβαλλόμενης αποφάσεως και απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ του προγενέστερου σήματος και του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση


text:
 14.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 419/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 22ας Σεπτεμβρίου 2016 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Τσεχικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-525/14) (1)
 ((Παράβαση κράτους μέλους - Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Άρθρο 34 ΣΛΕΕ - Ποσοτικοί περιορισμοί επί των εισαγωγών - Μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος - Πολύτιμα μέταλλα που έχουν σφραγιστεί σε τρίτη χώρα σύμφωνα με την ολλανδική νομοθεσία - Εισαγωγή στην Τσεχική Δημοκρατία μετά τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία - Άρνηση αναγνωρίσεως της σφραγίδας - Προστασία των καταναλωτών - Αναλογικότητα - Παραδεκτό))
 (2016/C 419/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Němečková E. Manhaeve και G. Wilms)
 Καθής: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek, T. Müller, J. Vláčil, και J. Očková)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: D. Colas και R. Coesme)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Τσεχική Δημοκρατία, αρνούμενη να αναγνωρίσει τις σφραγίδες του WaarborgHolland, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 34 ΣΛΕΕ.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Τσεχική Δημοκρατία και η Γαλλική Δημοκρατία φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 46 της 9.2.2015.


text:
 18.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 16/49
 Προσφυγή της 13ης Νοεμβρίου 2015 — Infratel Italia κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-636/15)
 (2016/C 016/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Infrastrutture e telecomunicazioni per l’Italia SpA (Infratel Italia SpA) (Ρώμη, Ιταλία), Ericsson telecomunicazioni SpA (Ρώμη, Ιταλία), Italdata SpA (Avellino, Ιταλία), Linea Com Srl (Cremona, Ιταλία) (εκπρόσωποι: G. M. Roberti, I. Perego, M. S. Serpone και M. Serpone, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει εν όλω ή εν μέρει την απόφαση·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Η υπό κρίση προσφυγή στρέφεται κατά της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο έγγραφο (Ares[2015]3551496) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 28ης Αυγούστου 2015, με τίτλο «Termination of grant agreement 621078 project VIRGO».
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους.
 1.
 Επί του πρώτου λόγου, που αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, παράβαση των άρθρων 41 και 48 του Χάρτη και του άρθρου 135 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου (ΕΕ L 298, σ. 1) και του άρθρου 208 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 1268/2012 της Επιτροπής, της 29ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με τους κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης (ΕΕ L 362, σ. 1), και από παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
 —
 Η Επιτροπή δεν προέβη σε ακρόαση των προσφευγουσών πριν την έκδοση της αποφάσεως με την οποία διέταξε την καταγγελία της grant agreement και την επιστροφή των ποσών που εισπράχθηκαν ως προχρηματοδότηση. Η Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας των προσφευγουσών, καθώς και τα άρθρα 135 του κανονισμού 966/2012 και 208 του κανονισμού 1268/2012 και τα άρθρα 41 και 48 του Χάρτη. Επίσης, η Επιτροπή στήριξε την απόφαση αποκλειστικά σε εκτιμήσεις εξωτερικών εμπειρογνωμόνων, παραπέμποντας σε αυτές τις εκτιμήσεις, χωρίς να αιτιολογεί αυτοτελώς την απόφαση. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως και την υποχρέωση παροχής επαρκούς αιτιολογίας.
 2.
 Επί του δεύτερου λόγου, που αντλείται από σφάλματα εκτιμήσεως, παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και της αρχής της μη διάκρισης και παράβαση του άρθρου 135 του κανονισμού 966/2012 και του άρθρου 208 του κανονισμού 1268/2012.
 —
 Οι εκτιμήσεις της Επιτροπής και των εξωτερικών εμπειρογνωμόνων της, στις οποίες βασίζεται η απόφαση, απορρέουν από εσφαλμένες πραγματικές και νομικές εκτιμήσεις και δεν υποστηρίζονται από συνεπή και επαρκή αιτιολόγηση. Η Επιτροπή παρέβη επίσης το άρθρο 135, παράγραφοι 3 και 4, του κανονισμού 966/2012.
 3.
 Επί του τρίτου λόγου, που αντλείται από σφάλματα εκτιμήσεως και από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, της χρηστής διοικήσεως και της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, παράβαση του άρθρου 135 του κανονισμού 966/2012 και του άρθρου 208 του κανονισμού 1268/2012, καθώς και του οδηγού με τίτλο «Guide to Financial Issues relating to ICT PSP Grant Agreement».
 —
 Η Επιτροπή δεν αξιολόγησε σωστά τη διαφορετική σημασία των επιμέρους «deliverables» του έργου συνολικά, παραβιάζοντας έτσι τις απαιτήσεις της χρηστής διοικήσεως, καθώς και τους κανόνες που προβλέπονται από τον οδηγό «Guide to Financial Issues relating to ICT PSP Grant Agreement». Η Επιτροπή δεν παρείχε καν σχετικά μια συγκεκριμένη και επαρκή αιτιολόγηση.
 4.
 Επί του τέταρτου λόγου, που αντλείται από παράβαση των άρθρων 135 του κανονισμού 966/2012 και 208 του κανονισμού 1268/2012 και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
 —
 Η Επιτροπή εξέδωσε διαταγή για ανάκτηση ολόκληρου του ποσού της προχρηματοδοτήσεως, χωρίς να λάβει υπόψη τη σημασία του έργου για τις πολιτικές της Ένωσης και τη δυνατότητα επαναχρησιμοποιήσεως των εργασιών της κοινοπραξίας. Με τον τρόπο αυτό, η Επιτροπή παρέβη τα άρθρα 135 του κανονισμού 966/2012 και 208 του κανονισμού 1268/2012 και παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας.


text:
 18.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/19
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Regeringsrätten στις 26 Φεβρουαρίου 2009 — X κατά Skatteverket
 (Υπόθεση C-84/09)
 2009/C 90/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Regeringsrätten (Σουηδία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: X
 Καθού: Skatteverket
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν τα άρθρα 138 και 20 της οδηγίας [2006/112/ΕΚ] του Συμβουλίου (1), σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, την έννοια ότι η μεταφορά εκ του εδάφους του κράτους μέλους προελεύσεως πρέπει να αρχίσει εντός ορισμένης προθεσμίας, προκειμένου η μεταβίβαση να απαλλάσσεται από τον φόρο και προκειμένου να πρόκειται περί ενδοκοινοτικής αποκτήσεως;
 2)
 Ομοίως, έχουν τα προαναφερθέντα άρθρα την έννοια ότι η μεταφορά πρέπει να ολοκληρωθεί στη χώρα προορισμού εντός ορισμένης προθεσμίας, προκειμένου η μεταβίβαση να απαλλάσσεται από τον φόρο και προκειμένου να πρόκειται περί ενδοκοινοτικής αποκτήσεως;
 3)
 Επηρεάζει την απάντηση στα ερωτήματα 1 και 2 το αν το αποκτώμενο είναι καινούριο μεταφορικό μέσο και ο αποκτών είναι ιδιώτης που σκοπεύει να χρησιμοποιήσει εν τέλει το μεταφορικό μέσο εντός ορισμένου κράτους μέλους;
 4)
 Στο πλαίσιο ενδοκοινοτικής αποκτήσεως, σε ποιο χρονικό σημείο κρίνεται αν το μεταφορικό μέσο είναι καινούριο, σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας [2006/112/ΕΚ] του Συμβουλίου, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας;
 (1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006 (EE L 347, σ. 1).


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/15
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Βέλγιο) στις 15 Μαρτίου 2010 — Ευρωπαϊκές Κοινότητες κατά Région de Bruxelles-Capitale
 (Υπόθεση C-137/10)
 2010/C 148/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d'État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσες: Ευρωπαϊκές Κοινότητες
 Καθής: Région de Bruxelles-Capitale
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 282 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ειδικότερα το δεύτερο εδάφιο αυτού, το οποίο ορίζει ότι «[π]ρος τον σκοπό αυτόν η Κοινότητα αντιπροσωπεύεται από την Επιτροπή», την έννοια ότι ένα θεσμικό όργανο έχει λάβει εγκύρως εντολή να εκπροσωπήσει την Κοινότητα εκ μόνου του γεγονότος ότι υφίσταται εντολή με την οποία «η Επιτροπή έχει μεταβιβάσει στο όργανο αυτό τις εξουσίες δικαστικής εκπροσωπήσεως της Κοινότητας», ανεξαρτήτως του ορισμού ή μη, με την εντολή, συγκεκριμένου φυσικού προσώπου ως αρμόδιου να εκπροσωπεί το εντεταλμένο θεσμικό όργανο;
 2)
 Σε περίπτωση αποφατικής απαντήσεως, δύναται εθνικό δικαστήριο όπως το Conseil d’État, στο πλαίσιο της αποφάνσεώς του επί του παραδεκτού αιτήσεως ακυρώσεως εκ μέρους ευρωπαϊκού θεσμικού οργάνου προσηκόντως εντεταλμένου από την Επιτροπή να παρίσταται ενώπιον δικαστηρίου, κατά την έννοια του άρθρου 282, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, να εξετάζει αν το εν λόγω όργανο εκπροσωπείται πράγματι από το φυσικό πρόσωπο που έχει εξουσιοδοτηθεί για την άσκηση αιτήσεως ακυρώσεως ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου;
 3)
 Επικουρικώς και σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, πρέπει να δοθεί στο άρθρο 207, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και, ειδικότερα, στη φράση «επικουρούμενου από αναπληρωτή γενικό γραμματέα υπεύθυνο για τη λειτουργία της γενικής γραμματείας», η ερμηνεία ότι ο Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης δύναται νομίμως να εκπροσωπεί το Συμβούλιο για την άσκηση προσφυγών ενώπιον εθνικών δικαστηρίων;


text:
 20.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/15
 Προσφυγή της 30ής Μαρτίου 2006 — Phildar κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T- 99/06)
 (2006/C 121/27)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Phildar SA (Roubaix, Γαλλία) [Εκπρόσωπος: E. Baud, avocat]
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Comercial Jacinto Parera SA (Βαρκελώνη, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 16ης Ιανουαρίου 2006, υπόθεση R 245/2004 — 2
 —
 επικουρικώς, στην περίπτωση που το Πρωτοδικείο αποφασίσει να μην ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 16ης Ιανουαρίου 2006 στην υπόθεση R 245/2004 — 2, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της ανακοπής κατά της καταχωρίσεως της αιτήσεως για την καταχώριση του κοινοτικού σήματος «FILDOR» με αριθμό 831 834, ιδίως βάσει του προγενέστερου γαλλικού λεκτικού σήματος «FILDOR» με αριθμό 744 927, του οποίου είναι δικαιούχος η προσφεύγουσα·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα και, αν το κρίνει ενδεδειγμένο, την παρεμβαίνουσα .
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Comercial Jacinto Parera SA
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «FILDOR» για προϊόντα των κλάσεων 22, 23, 24, 25 και 26 — αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 831 834
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: τα εθνικά και διεθνή λεκτικά και εικονιστικά σήματα «FILDOR» και «PHILDAR» για προϊόντα των κλάσεων 22, 23, 24, 25 και 26.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως του επίδικου σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', 62 και 73 του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, για τους λόγους ότι τα επίμαχα σήματα είναι οπτικά και φωνητικά όμοια· ότι η προσφεύγουσα δεν είχε τη δυνατότητα να εκθέσει τις παρατηρήσεις της επί της εκτιμήσεως των τρόπων αγοράς των επίμαχων προϊόντων· και ότι το τμήμα προσφυγών απέρριψε την ανακοπή βάσει του προγενέστερου εθνικού εικονιστικού σήματος «PHILDAR» χωρίς να εξετάσει το προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα «FILDOR».


text:
 29.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 31ης Ιανουαρίου 2008 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Centro Europa 7 Srl κατά Ministero delle Comunicazioni e Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Direzione Generale Autorizzazioni e Concessioni Ministero delle Comunicazioni
 (Υπόθεση C-380/05) (1)
 (Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Ηλεκτρονικές επικοινωνίες - Τηλεοπτικές δραστηριότητες - Νέο κοινό κανονιστικό πλαίσιο - Παραχώρηση ραδιοσυχνοτήτων εκπομπής)
 (2008/C 79/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Centro Europa 7 Srl
 κατά
 Ministero delle Comunicazioni e Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Direzione Generale Autorizzazioni e Concessioni Ministero delle Comunicazioni
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Consiglio di Stato — Ερμηνεία των οδηγιών 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγίας για την αδειοδότηση) (ΕΕ L 108, σ. 21), και 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία-πλαίσιο) (ΕΕ L 108, σ. 33) — Ερμηνεία του άρθρου 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών — Υποχρέωση των κρατών μελών να διασφαλίζουν, στον τομέα των ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων, την πρόσβαση στα δίκτυα και την ύπαρξη πλειόνων φορέων στην αγορά — Εθνική ρύθμιση που αφενός επιτρέπει τη χορήγηση δικαιωμάτων σε επιχειρήσεις που δεν έχουν σχετική άδεια βάσει του εθνικού προγράμματος καθορισμού των φορέων στους οποίους παραχωρείται άδεια παροχής υπηρεσιών τηλεοπτικών εκπομπών και αφετέρου δεν επιτρέπει σε επιχείρηση που κατέχει άδεια βάσει του εθνικού προγράμματος να ασκεί τη δραστηριότητά της
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το άρθρο 49 ΕΚ και, από την ημερομηνία έναρξης ισχύος τους, το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία-πλαίσιο), τα άρθρα 5, παράγραφοι 1 και 2, δεύτερο εδάφιο, και 7, παράγραφος 3, της οδηγίας 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση), καθώς και το άρθρο 4 της οδηγίας 2002/77/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Σεπτεμβρίου 2002, σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν επιτρέπουν, όσον αφορά τις τηλεοπτικές μεταδόσεις, εθνική νομοθεσία η εφαρμογή της οποίας συνεπάγεται την αδυναμία εκπομπής εκ μέρους επιχειρήσεων που κατέχουν άδειες, λόγω μη παραχώρησης ραδιοσυχνοτήτων βάσει αντικειμενικών, διαφανών, αμερόληπτων και αναλογικών κριτηρίων.
 (1) ΕΕ C 10 της 14.1.2006.


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/17
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 11ης Δεκεμβρίου 2007 (αίτηση του Consiglio di Stato — Ιταλία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato κατά Ente tabacchi italiani — ETI SpA, Philip Morris Products SA, Philip Morris Holland BV, Philip Morris GmbH, Philip Morris Products Inc. Philip Morris International Management SA και Philip Morris Products SA, Philip Morris Holland BV, Philip Morris GmbH, Philip Morris Products Inc. και Philip Morris International Management SA κατά Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato, Ente tabacchi italiani — ETI SpA και Philip Morris Products SA, Philip Morris Holland BV, Philip Morris GmbH, Philip Morris Products Inc. και Philip Morris International Management SA κατά Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato, Amministrazione autonoma dei monopoli di Stato, Ente tabacchi italiani — ETI SpA
 (Υπόθεση C-280/06) (1)
 (Ανταγωνισμός - Επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση διαδοχής επιχειρήσεων - Αρχή της προσωπικής ευθύνης - Επιχειρήσεις εξαρτώμενες από την ίδια δημόσια αρχή - Εθνικό δίκαιο που χαρακτηρίζει ως πηγή ερμηνείας το κοινοτικό δίκαιο ανταγωνισμού - Προδικαστικά ερωτήματα - Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου)
 (2008/C 51/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato
 κατά
 Ente tabacchi italiani — ETI SpA, Philip Morris Products SA, Philip Morris Holland BV, Philip Morris GmbH, Philip Morris Products Inc., Philip Morris International Management SA
 και
 Philip Morris Products SA, Philip Morris Holland BV, Philip Morris GmbH, Philip Morris Products Inc., Philip Morris International Management SA
 κατά
 Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato, Ente tabacchi italiani — ETI SpA
 και
 Philip Morris Products SA, Philip Morris Holland BV, Philip Morris GmbH, Philip Morris Products Inc. και Philip Morris International Management SA
 κατά
 Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato, Amministrazione autonoma dei monopoli di Stato, Ente tabacchi italiani — ETI SpA
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Consiglio di Stato — Ερμηνεία του άρθρου 81 ΕΚ — Σύμπραξη αφορώσα την τιμή πωλήσεως τσιγάρων η οποία αντιβαίνει στην εθνική αντιμονοπωλιακή νομοθεσία — Απόδοση σε νομικό πρόσωπο που ανέλαβε τη διαχείριση επιχειρήσεως της ευθύνης για παραβάσεις που διέπραξε η επιχείρηση προ της επελθούσας διαδοχής στη διαχείρισή της
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Τα άρθρα 81 επ. ΕΚ έχουν την έννοια ότι, στην περίπτωση επιχειρήσεων που εξαρτώνται από την ίδια δημόσια αρχή, οσάκις μία συμπεριφορά που συνιστά ενιαία παράβαση των κανόνων του ανταγωνισμού εφαρμόσθηκε από μία επιχείρηση και ακολούθως συνεχίστηκε έως το τέλος της από άλλη επιχείρηση που διαδέχθηκε την πρώτη, η οποία δεν έπαυσε να υφίσταται, στην εν λόγω δεύτερη επιχείρηση μπορεί να επιβληθεί κύρωση για το σύνολο της παραβάσεως αν αποδεικνύεται ότι οι δύο αυτές επιχειρήσεις ήσαν υπό την εποπτεία της εν λόγω αρχής.
 (1) ΕΕ C 224 της 16.9.2006.


text:
 25.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 272/2
 Εκλογή του Προέδρου του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης
 (2008/C 272/02)
 Στις 24 Σεπτεμβρίου 2008 οι δικαστές του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης εξέλεξαν τον P. MAHONEY ως πρόεδρο, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφο 1, του παραρτήματος του Οργανισμού του Δικαστηρίου και με το άρθρο 6, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, για την περίοδο από 6 Οκτωβρίου 2008 έως 30 Σεπτεμβρίου 2011.


text:
 26.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/45
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 13ης Δεκεμβρίου 2007 — Cabrera Sánchez κατά ΓΕΕΑ — Industrias Cárnicas Valle (el charcutero artesano)
 (Υπόθεση T-242/06) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού εικονιστικού σήματος el charcutero artesano - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα El Charcutero - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως - Δεν υπάρχει ομοιότητα μεταξύ των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94»)
 (2008/C 22/83)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Miguel Cabrera Sánchez (Móstoles, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. Calderón Chavero και T. Villate Consonni)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. García Murillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Industrias Cárnicas Valle, SA (Μαδρίτη, Ισπανία)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 15ης Ιουνίου 2006 (υπόθεση R 790/2005-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ του Miguel Cabrera Sánchez και της Industrias Cárnicas Valle, SA.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Ο Miguel Cabrera Sánchez φέρει τα δικαστικά του έξοδα, καθώς και εκείνα του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 (1) EE C 261 της 28.10.2006.


text:
 6.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/16
 Αναίρεση που άσκησε στις 25 Νοεμβρίου 2016 η Scuola Elementare Maria Montessori Srl κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 15 Σεπτεμβρίου 2016 στην υπόθεση T-220/13, Scuola Elementare Maria Montessori κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-622/16 P)
 (2017/C 038/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Scuola Elementare Maria Montessori Srl (εκπρόσωποι: E. Gambaro, F. Mazzocchi, avvocati)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ιταλική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή την οποία υπέβαλε η Scuola Elementare Maria Montessori και, ως εκ τούτου, να ακυρώσει την απόφαση 2013/284/ΕΕ της Επιτροπής (1) κατά το μέρος με το οποίο θεωρήθηκε ότι δεν έπρεπε να διαταχθεί η ανάκτηση της χορηγηθείσας ενισχύσεως υπό τη μορφή απαλλαγής από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας (ICI) καθώς και κατά το μέρος με το οποίο κρίθηκε ότι τα μέτρα σχετικά με την απαλλαγή από τον ενιαίο φόρο ακίνητης περιουσίας (IMU) δεν ενέπιπταν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου l07, παράγραφος l, ΣΛΕΕ·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση σύμφωνα με τους λόγους αναιρέσεως τους οποίους το Δικαστήριο θα κρίνει παραδεκτούς και βάσιμους·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στο πλαίσιο και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Με τον πρώτο λογο αναιρέσεως, ο οποίος διαρθρώνεται σε τέσσερα σκέλη, η Scuola Elementare Maria Montessori προβάλλει παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 108 ΣΛΕΕ, του άρθρου 14, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 (2) και παραβίαση της υποχρεώσεως καλόπιστης συνεργασίας την οποία καθιερώνει το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, καθώς και εσφαλμένη ερμηνεία της έννοιας της απόλυτης αδυναμίας, εσφαλμένο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, παραμόρφωση ορισμένων αποδεικτικών στοιχείων και αντιφατική αιτιολογία, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η Επιτροπή δεν έσφαλε μη διατάσσοντας την Ιταλική Δημοκρατία να ανακτήσει τα ποσά που αντιστοιχούν στις φορολογικές απαλλαγές από τις οποίες επωφελήθηκαν οι μη εμπορικές οντότητες για ειδικούς σκοπούς υπό την έννοια της νομοθεσίας περί ICI, τις οποίες η Επιτροπή έκρινε παράνομες και ασυμβίβαστες με την εσωτερική αγορά.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η Scuola Elementare Maria Montessori προβάλλει παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ καθόσον το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η απαλλαγή από τον IMU, ο οποίος διαδέχθηκε τη νομοθεσία περί ICI, από το 2012, δεν συνιστά κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 (1) Απόφαση 2013/284/ΕΕ της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 2012, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.20829 (C 26/2010, πρώην NN 43/2010 (πρώην CP 71/2006)) Καθεστώς απαλλαγής από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας για ακίνητα που χρησιμοποιούνται από μη εμπορικές οντότητες για ειδικούς σκοπούς που χορήγησε η Ιταλία (EE 2013, L 166, σ. 24).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ [108 ΣΛΕΕ] (EE L 83, σ. 1)


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Δεκεμβρίου 2008 — Coop de France bétail et viande, πρώην Fédération nationale de la coopération bétail et viande (FNCBV), Fédération nationale des syndicats d'exploitants agricoles (FNSEA), Fédération nationale bovine (FNB), Fédération nationale des producteurs de lait (FNPL), Jeunes agriculteurs (JA) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-101/07 P και C-110/07 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Αγορά του βοείου κρέατος - Συμφωνία συναφθείσα μεταξύ εθνικών ομοσπονδιών κτηνοτρόφων και σφαγέων με αντικείμενο την αναστολή των εισαγωγών βοείου κρέατος και τον καθορισμό ελάχιστης τιμής αγοράς - Πρόστιμα - Κανονισμός 17 - Άρθρο 15, παράγραφος 2 - Συνυπολογισμός του κύκλου εργασιών των επιχειρήσεων μελών των ομοσπονδιών)
 (2009/C 44/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Coop de France bétail et viande, πρώην Fédération nationale de la coopération bétail et viande (FNCBV) (εκπρόσωπος: M. Ponsard, avocat) (C-101/07 P), Fédération nationale des syndicats d'exploitants agricoles (FNSEA), Fédération nationale bovine (FNB), Fédération nationale des producteurs de lait (FNPL), Jeunes agriculteurs (JA) (εκπρόσωποι: V. Ledoux και B. Neouze, avocats) (C-110/07 P)
 Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Bouquet και X. Lewis), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και S. Ramet)
 Αντικείμενο
 Αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 13ης Δεκεμβρίου 2006, T-217/03 και T-245/03, FNCBV κ.λπ. κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή της προσφεύγουσας με κύριο αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως 2003/600/ΕΚ της Επιτροπής της 2ας Απριλίου 2003, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ (EE L 209, σ. 12), και επικουρικό αίτημα την κατάργηση ή τη μείωση του επιβληθέντος με την απόφαση αυτή προστίμου — Συστατικά στοιχεία συμπράξεως — Αναγκαία η συναίνεση των μερών — Τρόπος υπολογισμού των προστίμων — Δυνατότητα να ληφθεί υπόψη ο κύκλος εργασιών των μελών μιας ενώσεως όταν αυτή δεν έχει από τυπικής απόψεως δυνατότητα να δεσμεύει τα μέλη της — Υποχρέωση αιτιολογήσεως και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Coop de France bétail et viande, πρώην Fédération nationale de la coopération bétail et viande (FNCBV), τη Fédération nationale des syndicats d'exploitants agricoles (FNSEA), τη Fédération nationale bovine (FNB), τη Fédération nationale des producteurs de lait (FNPL) και τους Jeunes agriculteurs (JA) στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Γαλλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 95 της 28.4.2007.


text:
 30.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 191/12
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε η Commissione Tributaria Regionale di Milano (Ιταλία) στις 2 Μαρτίου 2016 — Stanleybet Malta Ltd, Mario Stoppani κατά Agenzia delle dogane e dei Monopoli
 (Υπόθεση C-141/16)
 (2016/C 191/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Commissione Tributaria Regionale di Milano
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Stanleybet Malta Ltd, Mario Stoppani
 Καθής: Agenzia delle dogane e dei Monopoli
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Έχουν τα άρθρα 26 και 52 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ερμηνευόμενα ιδίως με γνώμονα τη νομολογία του ιδίου του Δικαστηρίου σχετικά με τα στοιχήματα και τα τυχερά παίγνια, η οποία διατυπώθηκε με τις αποφάσεις Gambelli, Placanica και Costa και Cifone, και σχετικά με τις φορολογικές διακρίσεις, η οποία διατυπώθηκε με τις αποφάσεις Lindman, Επιτροπή κατά Ισπανίας και Fabretti, και με γνώμονα τις αρχές του δικαίου της Ένωσης περί ίσης μεταχειρίσεως, απαγορεύσεως των διακρίσεων και δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά εθνική νομοθεσία όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης ιταλική, η οποία προβλέπει ότι υπόκεινται, ακόμη και αναδρομικά, στον ενιαίο φόρο στοιχημάτων και διαγωνισμών προγνωστικών, που προβλέπεται στα άρθρα 1 έως 3 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 504 της 23ης Δεκεμβρίου 1998, όπως τροποποιήθηκαν με το άρθρο 1, παράγραφος 66, στοιχείο b), του νόμου περί δημοσιονομικής σταθερότητας του 2011, οι μεσολαβούντες σε εθνικό επίπεδο για τη διαβίβαση των σχετικών με τα τυχερά παίγνια δεδομένων προς τις εταιρίες στοιχημάτων, οι οποίες είναι εγκατεστημένες εντός άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως δε προς εκείνες με τα χαρακτηριστικά της εταιρίας Stanleybet Malta Ldt., και, ενδεχομένως, οι ίδιες οι εταιρίες στοιχημάτων, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με τους συνεργάτες αυτών μεσολαβούντες σε εθνικό επίπεδο.


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/1
 2010/C 234/01
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 EE C 221 της 14.8.2010
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 EE C 209 της 31.7.2010
 EE C 195 της 17.7.2010
 EE C 179 της 3.7.2010
 EE C 161 της 19.6.2010
 EE C 148 της 5.6.2010
 EE C 134 της 22.5.2010
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


text:
 5.2.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 34/9
 M. Morales Isasi, δικηγο ́ρους Vizcaya, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ- 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 βου ́ργο τον δικηγο ́ρο G. Harles, 8-10, rue Mathias Hardt, με
 αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε κατα ́ της διατα ́ξεως 2) Καταδικα ́ζει τον Ν στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 που εξε ́δωσε στις 15 Σεπτεμβρι ́ου 1998 το Πρωτοδικει ́ο των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (δευ ́τερο τμη ́μα) στην υπο ́θεση (1) EE C 71 της 13.3.1999.
 Τ-136/95, Infrisa κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 1998, σ. ΙΙ-3301),
 με την οποι ́α ζητη ́θηκε η εξαφα ́νιση της διατα ́ξεως αυτη ́ς, ο ́που ο
 ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωπος: J. Guerra Fernández), το ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους L. Sevón (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος,
 P. Jann και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 14 Οκτωβρι ́ου Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 1999, δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 13 Οκτω-
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως. βρι ́ου 1999
 2) Καταδικα ́ζει την Industria del Frio Auxiliar Conservera SA (Υπο ́θεση C-392/99)
 (Infrisa) στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (2000/C 34/17)
 ( 1) EE C 20 της 23.1.1999.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 την Lena Ström και τον António Caeiros, με αντι ́κλητο στο
 Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς
 Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε ενω ́πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 13 Οκτωβρι ́ου
 1999 προσφυγη ́ κατα ́ της Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (τρι ́το τμη ́μα)
 α) να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α,
 της 19ης Οκτωβρι ́ου 1999
 — μη θεσπι ́ζοντας τις διατα ́ξεις με ́σω των οποι ́ων η αρμο ́δια
 αρχη ́, πριν χορηγη ́σει α ́δεια στις επιχειρη ́σεις που αναγεν-
 στην υπο ́θεση C-21/99 Ρ: N κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν νου ́ν χρησιμοποιημε ́να ορυκτε ́λαια η ́ τα χρησιμοποιου ́ν ως
 Κοινοτη ́των (1) καυ ́σιμο, να μπορει ́ να διασφαλι ́ζει προ ́σφορη προστασι ́α
 της υγει ́ας στο πλαι ́σιο της χρη ́σεως των ορυκτελαι ́ων ως
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Πρω ́ ην υπα ́λληλοι — 'Εκθεση καυσι ́μου και την χρη ́ση της καλυ ́τερης διατιθε ́μενης
 βαθμολογι ́ας — 'Εννομο συμφε ́ρον — Απαρα ́ δεκτο») τεχνολογι ́ας που να μη προκαλει ́ υπερβολικο ́ κο ́στος στο
 πλαι ́σιο των εργασιω ́ν αναγεννη ́σεως χρησιμοποιημε ́νων
 (2000/C 34/16) ορυκτελαι ́ων και χρη ́σεως χρησιμοποιημε ́νων ορυκτελαι ́ων
 ως καυσι ́μου·
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) — μη ορι ́ζοντας ο ́τι τα κατα ́λοιπα της καυ ́σεως των χρησιμο-
 ποιημε ́νων ορυκτελαι ́ων διατι ́θενται συ ́μφωνα με τη δια ́-
 ταξη του α ́ρθρου 9 της οδηγι ́ας 78/319/ΕΟΚ (1), απο ́ δε
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ της 27ης Ιουνι ́ου 1995, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 9 της
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ (2), το οποι ́ο, με τη διατυ ́πωση που
 του προσε ́δωσε η οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ (3) και δυνα ́μει της
 Στην υπο ́θεση C-21/99 Ρ, N, πρω ́ην υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς οδηγι ́ας 91/689/ΕΟΚ (4), αντικατε ́στησε το α ́ρθρο 9 της
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν (Βε ́λγιο), εκπρο- οδηγι ́ας 78/319/ΕΟΚ·
 σωπου ́μενος απο ́ τον Γ. Σακελλαρο ́πουλο, δικηγο ́ρο Αθηνω ́ν, με
 το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο του A. — μη προβαι ́νοντας σε περιοδικο ́ ́ελεγχο των επιχειρη ́σεων
 May, 31, Grand-Rue, με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της που αναγεννου ́ν χρησιμοποιημε ́να ορυκτε ́λαια η ́ που χρη-
 διατα ́ξεως που εξε ́δωσε στις 30 Νοεμβρι ́ου 1998 το Πρωτοδικει ́ο σιμοποιου ́ν χρησιμοποιημε ́να ορυκτε ́λαια ως καυ ́σιμο,
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (πε ́μπτο τμη ́μα) στην υπο ́θεση ου ́τε σε ανα ́λυση της εξελι ́ξεως της καταστα ́σεως στο
 Τ-97/94, Ν κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ Υπ. Υπ. 1998, σ. Ι-Α-621 πεδι ́ο της τεχνολογι ́ας η ́/και που περιβα ́λλοντος, ω ́στε να
 και σ. ΙΙ-1879), με την οποι ́α ζητει ́ται να αναιρεθει ́ η δια ́ταξη αυτη ́ αναθεωρη ́σει, εν ανα ́γκη, τις α ́δειες που ́εχει χορηγη ́σει
 και να γι ́νουν δεκτα ́ τα πρωτοδι ́κως προβληθε ́ντα αιτη ́ματα του σ' αυτε ́ς τις επιχειρη ́σεις·
 αναιρεσει ́οντος, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι η Επιτροπη ́ των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: G. Valsesia και — μη κοινοποιω ́ντας στην Επιτροπη ́ πληροφορι ́ες σχετικα ́
 F. Duvieusart-Clotuche), ο ∆ικαστη ́ριο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο με τις τεχνικε ́ς γνω ́σεις, καθω ́ς και την πει ́ρα και τα
 απο ́ τους J. C. Moitinho de Almeida, προ ́εδρο τμη ́ματος, αποτελε ́σματα που ́εχουν κτηθει ́ με ́σω της εφαρμογη ́ς
 C. Gulmann (εισηγητη ́) και J.-P. Puissochet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς των διατα ́ξεων τις οποι ́ες εθε ́σπισε δυνα ́μει της οδηγι ́ας
 εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε, στις 75/439/ΕΟΚ (5), με τη μορφη ́ που της προσε ́δωσε η
 19 Οκτωβρι ́ου 1999, δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: οδηγι ́α 87/101/ΕΟΚ (6),


text:
 22.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 329/6
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Аdministrativen sad — Pleven (Βουλγαρία) στις 21 Iουλίου 2014 — Polihim-SS EOOD κατά Nachalnik na Mitnitsa — Svishtov
 (Υπόθεση C-355/14)
 2014/C 329/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Аdministrativen sad — Pleven
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Polihim-SS EOOD
 Αναιρεσίβλητος: Nachalnik na Mitnitsa — Svishtov
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει ο όρος «κατανάλωση ενεργειακών προϊόντων» στο άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2008/118/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με το γενικό καθεστώς των ειδικών φόρων κατανάλωσης και για την κατάργηση της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ (2), να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι τα ενεργειακά προϊόντα καταναλώνονται από τον άμεσο αγοραστή τους, ο οποίος όμως δεν τα χρησιμοποιεί στην πραγματικότητα για συγκεκριμένη διαδικασία, ή υπό την έννοια ότι καταναλώνονται από τρίτο που τα χρησιμοποιεί όντως στο πλαίσιο διαδικασίας εκτελούμενης από τον ίδιο, σε περιπτώσεις όπου τα ενεργειακά προϊόντα απελευθερώνονται από τη φορολογική αποθήκη εγκεκριμένου αποθηκευτή, τίθενται προς ανάλωση και πωλούνται στο πλαίσιο εμπορικής συναλλαγής σε αγοραστή που δεν διαθέτει άδεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ούτε πιστοποιητικό ως τελικός καταναλωτής απαλλασσόμενος από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως και τα εν λόγω προϊόντα μεταπωλούνται από τον αγοραστή αυτόν σε τρίτο ο οποίος διαθέτει άδεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, άδεια εκ μέρους των αρμόδιων εθνικών Αρχών για τη λήψη ενεργειακών προϊόντων που απαλλάσσονται από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως και πιστοποιητικό ως τελικός καταναλωτής απαλλασσόμενος από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως, ενώ τα ενεργειακά προϊόντα παραδίδονται άμεσα σε αυτόν από τον εγκεκριμένο αποθηκευτή χωρίς να περιέρχονται στην πραγματική κατοχή του αγοραστή τους;
 2)
 Πρέπει η φράση «χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας» στο άρθρο 14, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2003/96/ΕΚ (3) του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι τα ενεργειακά προϊόντα χρησιμοποιούνται από τον άμεσο αγοραστή τους, ο οποίος όμως δεν τα χρησιμοποιεί στην πραγματικότητα για συγκεκριμένη διαδικασία προς επίτευξη σκοπού απαλλασσόμενου από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως, ή υπό την έννοια ότι καταναλώνονται από τρίτο που τα χρησιμοποιεί όντως στο πλαίσιο διαδικασίας εκτελούμενης από τον ίδιο προς επίτευξη σκοπού απαλλασσόμενου από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως, συγκεκριμένα για θέρμανση, παραδείγματος χάρη, για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, σε περιπτώσεις όπου τα ενεργειακά προϊόντα απελευθερώνονται από τη φορολογική αποθήκη εγκεκριμένου αποθηκευτή, τίθενται προς ανάλωση και πωλούνται στο πλαίσιο εμπορικής συναλλαγής σε αγοραστή που δεν διαθέτει άδεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ούτε πιστοποιητικό ως τελικός καταναλωτής απαλλασσόμενος από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως και τα εν λόγω προϊόντα μεταπωλούνται από τον αγοραστή αυτόν σε τρίτο ο οποίος διαθέτει άδεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, άδεια εκ μέρους των αρμόδιων εθνικών Αρχών για τη λήψη ενεργειακών προϊόντων που απαλλάσσονται από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως και πιστοποιητικό ως τελικός καταναλωτής απαλλασσόμενος από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως, ενώ τα ενεργειακά προϊόντα παραδίδονται άμεσα σε αυτόν από τον εγκεκριμένο αποθηκευτή χωρίς να περιέρχονται στην πραγματική κατοχή του αγοραστή τους;
 3)
 Υπόκεινται τα ενεργειακά προϊόντα σε ειδικό φόρο καταναλώσεως, λαμβανομένων υπόψη των αρχών που απορρέουν από τις διατάξεις του δικαίου της Ένωσης περί ειδικών φόρων καταναλώσεως και ιδίως από το άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2008/118 και από το άρθρο 14, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2003/96 και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, με βάση ποιον συντελεστή, αυτόν που ισχύει για τα καύσιμα κινήσεως ή εκείνον που αφορά τα καύσιμα θερμάνσεως, εάν ληφθεί ως δεδομένο ότι τα σχετικά ενεργειακά προϊόντα παραδίδονται σε τελικό καταναλωτή ο οποίος διαθέτει τις απαιτούμενες κατά το εθνικό δίκαιο άδειες για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και πιστοποιητικό ως τελικός καταναλωτής απαλλασσόμενος από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως, αλλά, ενώ λαμβάνει τα προϊόντα άμεσα από τον εγκεκριμένο αποθηκευτή, δεν είναι ο πρώτος αγοραστής τους;
 4)
 Υπόκεινται τα ενεργειακά προϊόντα σε ειδικό φόρο καταναλώσεως, λαμβανομένων υπόψη των αρχών που απορρέουν από τις διατάξεις του δικαίου της Ένωσης περί ειδικών φόρων καταναλώσεως και ιδίως από το άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2008/118 και από το άρθρο 14, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2003/96 και μάλιστα με βάση τον συντελεστή που ισχύει για τα καύσιμα κινήσεως, εάν ληφθεί ως δεδομένο ότι τα σχετικά ενεργειακά προϊόντα καταναλώνονται ή χρησιμοποιούνται για σκοπό απαλλασσόμενο από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως, συγκεκριμένα για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από πρόσωπο το οποίο διαθέτει τις απαιτούμενες κατά το εθνικό δίκαιο άδειες για τον σκοπό αυτόν, αλλά, ενώ λαμβάνει τα προϊόντα άμεσα από τον εγκεκριμένο αποθηκευτή, δεν είναι ο πρώτος αγοραστής τους;
 (1) ΕΕ L 9, σ. 12.
 (2) Οδηγία 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης (ΕΕ L 76, σ. 1).
 (3) ΕΕ L 283, σ. 51.


text:
 3.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Μαΐου 2010 [αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Data I/O GmbH κατά Hauptzollamt Hannover, πρώην Bundesfinanzdirektion Südost
 (Υπόθεση C-370/08) (1)
 (Κοινό δασμολόγιο - Δασμολογική κατάταξη - Συνδυασμένη Ονοματολογία - Κεφάλαιο 84, σημείο 5, B - Διάταξη προσαρμογής (adaptor) που περιέχει μικροκύκλωμα μνήμης και προορίζεται για τη σύνδεση μεταξύ αυτόματης μηχανής προγραμματισμού και ηλεκτρονικών στοιχείων προς προγραμματισμό - Κλάσεις 8471, 8473 και 8536)
 2010/C 179/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Data I/O GmbH
 κατά
 Hauptzollamt Hannover, πρώην Bundesfinanzdirektion Südost
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Bundesfinanzhof — Ερμηνεία της σημειώσεως 5 Β του κεφαλαίου 84 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας του Κοινού Δασμολογίου, παράρτημα Ι, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (EE L 256, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με το παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) 1810/2004 της Επιτροπής, της 7ης Σεπτεμβρίου 2004 (EE L 327, σ. 1) — Ηλεκτρικός προσαρμογέας (adaptor), προοριζόμενος για την ηλεκτρική σύνδεση μεταξύ αυτόματης μηχανής προγραμματισμού και ηλεκτρονικών στοιχείων προς προγραμματισμό και περιέχων μικροκύκλωμα μνήμης «Memory-Chip» — Κατάταξη στην κλάση 8471 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας;
 Διατακτικό
 Ένας adaptor, όπως αυτός για τον οποίο πρόκειται στην κύρια δίκη, ο οποίος εξασφαλίζει τη λειτουργία ηλεκτρικής σύνδεσης μεταξύ του προγραμματιστή και των στοιχείων προς προγραμματισμό καθώς και τη λειτουργία της εγγραφής του προγράμματος λειτουργίας που μπορεί να ανακληθεί εκ των υστέρων, πληροί την προϋπόθεση που διατυπώνεται στη σημείωση 5, B, στοιχείο γ', του κεφαλαίου 84 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας που περιλαμβάνεται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1810/2004 της Επιτροπής, της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, και πρέπει να κατατάσσεται στην κλάση 8471 της εν λόγω ονοματολογίας ως «μονάδα» αυτόματης μηχανής επεξεργασίας πληροφοριών, καθόσον η κύρια λειτουργία του συνίσταται στην πραγματοποίηση επεξεργασίας πληροφοριών. Σε περίπτωση που η λειτουργία αυτή δεν υφίσταται, ένας τέτοιος adaptor πρέπει να κατατάσσεται στην κλάση 8473 της εν λόγω ονοματολογίας ως «μέρος» ή «εξάρτημα» μηχανής, αν, αντιστοίχως, είναι απαραίτητος για τη λειτουργία αυτής ή συνιστά αντικείμενο εξοπλισμού που καθιστά δυνατή την προσαρμογή της μηχανής αυτής σε ειδικό έργο ή διάταξη δυνάμενη να εξασφαλίζει ειδική υπηρεσία σε συσχετισμό με την κύρια λειτουργία της εν λόγω μηχανής, πράγμα το οποίο απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξετάσει. Στο μέτρο που αυτός ο adaptor δεν μπορεί να καταταχθεί σε καμία από τις δύο προαναφερθείσες κλάσεις, θα πρέπει, επομένως, να θεωρηθεί ως «συσκευή για τη σύνδεση των ηλεκτρικών κυκλωμάτων» υπαγομένη ως εκ τούτου στην κλάση 8536 της εν λόγω Συνδυασμένης Ονοματολογίας.
 (1) ΕΕ C 285 της 8.11.2008


text:
C 83/16 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 5.4.2003
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Soc. coop. arl (CMC), Icla Costruzioni Generali SpA, Impresa
 Toto SpA και Toto SpA.
 Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη
 έληξε στις 28 Οκτωβρίου 2001. (1 ) EE C 192 της 8.7.2000.
 ( 1) EE L 289, 1998, σ. 28. .
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-337/00 (1)
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του Βασιλείου των Κάτω Χωρών που ασκήθηκε στις (2003/C 83/32)
 21 Φεβρουαρίου 2003
 (Υπόθεση C-80/03)
 Με διάταξη της 13ης ∆εκεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 (2003/C 83/30)
 υποθέσεως C-337/00: Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον W. Wils, άσκησε στις 21 Φεβρουαρίου 2003 ενώπιον του (1 ) EE C 316 της 4.11.2000.
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του
 Βασιλείου των Κάτω Χωρών.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, μη
 θεσπίζοντας τα αναγκαία νομοθετικά και κανονιστικά μέτρα ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-188/01 (1)
 για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 1999/93/ΕΚ ( 1) του
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της (2003/C 83/33)
 13ης ∆εκεμβρίου 1999, σχετικά με το κοινοτικό πλαίσιο για
 ηλεκτρονικές υπογραφές, ή τουλάχιστον μη ανακοινώνοντας
 στην Επιτροπή τα μέτρα αυτά, παρέβη τις υποχρεώσεις που
 υπέχει από την οδηγία αυτή· Με διάταξη της 12ης ∆εκεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 — να καταδικάσει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά υποθέσεως C-188/01 (αίτηση του Unabhängiger
 έξοδα. Verwaltungssenat Salzburg για την έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως): Francisco Javier Gonzales Moreno.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (1 ) EE C 200 της 14.7.2001.
 Η προθεσμία για τη θέσπιση των μέτρων έληξε στις 19 Ιουλίου
 2001.
 ( 1) ΕΕ L 13 της 19.01.2000, σ. 12.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-375/01 (1)
 (2003/C 83/34)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-173/00 (1)
 Με διάταξη της 15ης Ιανουαρίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 (2003/C 83/31)
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 υποθέσεως C-375/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά Ιρλανδίας.
 Με διάταξη της 14ης Ιανουαρίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 υποθέσεως C-173/00 (αίτηση του Consiglio di Stato για την (1 ) EE C 348 της 8.12.2001.
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): ANAS — Ente Nazionale
 per le Strade κατά Cooperativa Muratori Cementisti Ravenna


text:
 26.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 350/16
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Nejvyšším správním soud (Τσεχία) στις 14 Ιουλίου 2016 — M κατά Ministerstvo vnitra
 (Υπόθεση C-391/16)
 (2016/C 350/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Nejvyšším správním soud
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων (προσφεύγων πρωτοδίκως): M
 Αναιρεσίβλητο (καθού η προσφυγή πρωτοδίκως): Ministerstvo vnitra
 Προδικαστικό ερώτημα
 Είναι το άρθρο 14, παράγραφοι 4 και 6, της οδηγίας 2011/95/ΕΕ (1), του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας, ανίσχυρο ως αντίθετο προς το άρθρο 18 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προς το άρθρο 78, παράγραφος 1, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και προς τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης που απορρέουν από το άρθρο 6, παράγραφος 3, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση;
 (1) ΕΕ L 337, σ. 9.


text:
Αριθ. C 229/16 MÊL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2. 9. 95
 ΣΟ 0202 και τα προϊοντα που υπάγονται στον κωδικό Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 ΣΟ 0206 29 91 (] ) ανίσχυρο και αντίθετο προς το κοινοτι υπέβαλε το Labour Court, Δουβλίνο, με απόφαση της
 κό δίκαιο, επειδή προβλέπει ότι οι επιχειρηματίες που 5ης Απριλίου 1995 στην υπόθεση Kathleen Hill και Ann
 επιδιώκουν, βάσει των εξαγωγών βοείου κρέατος που Stapleton κατά Revenue Commissioners και Department of
 έχουν πραγματοποιήσει στο παρελθόν, να αποκτήσουν Finance
 δικαίωμα επί της ποσοστώσεως του 1994, για την οποία (Υπόθεση C-243/95)
 γίνεται λόγος στην ανωτέρω παράγραφο, έπρεπε να
 έχουν εξαγάγει τουλάχιστον 150 τόνους κατά το προη (95/C 229/34)
 γούμενο έτος και όχι 110, όπως απαιτούνταν το 1993 ;
 Ειδικότερα, είναι το άρθρο 1 παράγραφος 2 ανίσχυρο και Με απόφαση της 5ης Απριλίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 αντίθετο προς το κοινοτικό δίκαιο, επειδή : Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 12 Ιουλίου 1995 , το Labour Court, Δουβλίνο, στο πλαίσιο
 α) συνιστά υπέρβαση των εξουσιών που απένειμε στην της διαφοράς μεταξύ Kathleen Hill και Ann Stapleton αφενός
 Επιτροπή o κανονισμός (ΕΚ) αριθ . 130/94 του και Revenue Commissioners και Department of Finance
 Συμβουλίου (2) της 24ης Ιανουαρίου 1994 για το αφετέρου , που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστή
 άνοιγμα και τον τρόπο διαχείρισης κοινοτικής δα ριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλου
 σμολογικής ποσόστωσης για το κατεψυγμένο κρέας θων ερωτημάτων:
 βοοειδών που υπάγεται στον κωδικό ΣΟ 0202, καθώς
 και για τα προϊόντα που υπάγονται στον κωδικό
 ΣΟ 0206 29 91 Με δεδομένο ότι πολύ περισσότερες γυναίκες εργαζόμενες
 απ' ό,τι άνδρες εργαζόμενοι διανύουν μέρος της επαγγελμα
 β) αντιβαίνει προς την αρχή της αναλογικότητας· τικής τους ζωής απασχολούμενες υπό καθεστώς επιμερισμού
 της εργασίας:
 γ) αντιβαίνει προς την αρχή της προστασίας της δι
 καιολογημένης εμπιστοσύνης·
 α) Πιθανολογείται περίπτωση έμμεσης διακρίσεως, όταν οι
 δ) συνιστά παράβαση της υποχρεώσεως παραθέσεως απασχοληθέντες υπό καθεστώς επιμερισμού της εργασί
 επαρκούς αιτιολογίας σύμφωνα με το άρθρο 190 της ας, κατά τη μεταπήδησή τους στο πλήρες ωράριο,
 συνθήκης ΕΚ ή/και κατατάσσονται στη μισθολογική κλίμακα του απλασχο
 λουμένου με πλήρες ωράριο προσωπικού με βάση τον
 ε) εκδόθηκε χωρίς προσήκουσα διαβούλευση με την πραγματικό δεδουλευμένο χρόνο, ούτως ώστε, ενώ οι
 Επιτροπή Διαχειρίσεως Βοείου Κρέατος, κατά παρά απολαβές τους τελούν σε ακριβή αναλογικότητα προς τις
 βαση του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ . 130/94 απολαβές του προσωπικού που δεν έχει παύσει να
 και του άρθρου 27 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 805/ εργάζεται με πλήρες ωράριο, κατατάσσονται σε χαμηλό
 68 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1968 περί κοινής τερη βαθμίδα της μισθολογικής κλίμακας πλήρους απα
 οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέα σχολήσεως από τους συναδέλφους τους που βρίσκονται
 τος (3); σε καθ ' όλα όμοια με αυτούς θέση, πλην του ότι έχουν
 εργαστεί διαρκώς με πλήρες ωράριο ;
 2) Είναι το άρθρο 2 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ)
 αριθ . 214/94 ανίσχυρο και αντίθετο προς το κοινοτικό
 δίκαιο, επειδή στερεί από τις εταιρείες που προέρχονται Με άλλα λόγια, παραβιάζεται η αρχή της ίσης αμοιβής,
 όπως ορίζεται στην οδηγία 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου
 από συγχώνευση επιχειρήσεων που έχουν καθεμία δι
 καιώματα σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 2 του εν
 της 10ης Φεβρουαρίου 1975 περί προσεγγίσεως των
 νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την εφαρ
 λόγω κανονισμού τη δυνατότητα αθροίσεως των ποσοτή
 των που εμπορεύθηκαν στο παρελθόν; Ειδικότερα, αντι μογή της αρχής της ισότητος των αμοιβών μεταξύ εργαζο
 μένων ανδρών και γυναικών ( ] ), αν οι υπάλληλοι που
 βαίνει το άρθρο 2 παράγραφος 2:
 μεταπηδούν από το καθεστώς επιμερισμού της εργασίας
 α) προς την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων, στο πλήρες ωράριο οπισθοδρομούν στη μισθολογική
 αφού οι εταιρείες που αντλούν δικαιώματα από το κλίμακα, λόγω του ότι o εργοδότης εφαρμόζει το κριτή
 άρθρο 1 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού ριο του χρόνου υπηρεσίας υπολογιζομένου βάσει του
 μπορούν να συγχωνεύσουν και να αθροίσουν ποσό πραγματικού χρόνου που αφιερώθηκε στην υπηρεσία;
 τητες που εμπορεύθηκαν στο παρελθόν, προς το
 σκοπό αποκτήσεως δικαιώματος επί της ποσοστώ β) Εάν ναι, υποχρεούται o εργοδότης να δικαιολογήσει
 σεως, ενώ οι εταιρείες που αντλούν τα δικαιώματά ειδικά γιατί χρησιμοποιεί το κριτήριο του χρόνου υπηρε
 τους από το άρθρο 1 παράγραφος 2 δεν έχουν τη δυ σίας, τον οποίο ορίζει ως πραγματικό δεδουλευμένο
 νατότητα αυτή , ή/και χρόνο, για την παροχή μισθολογικής εξελίξεως;
 β) προς τη διασφάλιση συνεχούς προσβάσεως όλων των γ) Εάν ναι, δικαιολογείται αντικειμενικά η πρακτική της
 ενδιαφερομένων επιχειρηματιών της Κοινότητας στηριζομένης στον πραγματικό δεδουλευμένο χρόνο
 στην εν λόγω ποσόστωση , όπως αναφέρεται στη μισθολογικής εξελίξεως με παράγοντες άλλους πέρα από
 δεύτερη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού (ΕΚ) τη συν τω χρόνω απόκτηση ορισμένου επιπέδου δεξιότη
 αριθ. 130/94 του Συμβουλίου ; τας και πείρας;
 (') ΕΕ αριθ . L 27 της 1 . 2. 1994, σ. 46.
 2 ΕΕ αριθ . L 22 της 27 . 1 . 1994, σ. 3 . 0 ) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 42.
 (3) ΕΕ ειδ. έκδ. 03/003 , σ. 72.