text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/30
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Οκτωβρίου 2010 — Επιτροπή κατά Gal-Or
 (Υπόθεση T-136/09) (1)
 (Ρήτρα διαιτησίας - Σύμβαση περί χρηματοδοτικής συνδρομής συναφθείσα στο πλαίσιο ειδικού προγράμματος έρευνας και τεχνολογικής αναπτύξεως, στον τομέα της μη προερχόμενης από πυρηνικό σταθμό ενέργειας - Μη τήρηση των όρων της συμβάσεως - Επιστροφή των ποσών της προκαταβολής - Τόκοι υπερημερίας - Ερήμην διαδικασία)
 2010/C 317/54
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A.-M. Rouchaud-Joët και F. Mirza, επικουρούμενοι αρχικώς από τους B. Katan και M. Van der Woude, δικηγόρους, στη συνέχεια από τον B. Katan)
 Εναγόμενος: Benjamin Gal-Or (Jupiter, Φλόριντα, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Αντικείμενο
 Αγωγή στηριζόμενη σε ρήτρα διαιτησίας, με αίτημα να υποχρεωθεί ο B. Gal-Or να επιτρέψει το ποσό των 205 611 ευρώ το οποίο Επιτροπή του κατέβαλε στο πλαίσιο της συμβάσεως IN/0042/97, πλέον τόκων υπερημερίας, καθώς και να υποχρεωθεί αυτός να καταβάλει τόκους υπερημερίας επί του ποσού των 9 231,25 ευρώ, το οποίο αντιπροσωπεύει τα έξοδα δίκης την οποία κίνησε ο Β. Gal-Or κατά της Επιτροπής ενώπιον των ολλανδικών δικαστηρίων.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Υποχρεώνει τον Benjamin Gal-Or να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή το ποσό των 205 611 ευρώ ως οφειλόμενο κεφάλαιο, πλέον τόκων με επιτόκιο:
 —
 2,75 % από τις 2 Μαρτίου 2003,
 —
 2,50 % από τις 7 Μαρτίου 2003,
 —
 2,00 % από τις 6 Ιουνίου 2003,
 —
 2,25 % από τις 6 Δεκεμβρίου 2005,
 —
 2,50 % από τις 8 Μαρτίου 2006,
 —
 2,75 % από τις 15 Ιουνίου 2006,
 —
 3,00 % από τις 9 Αυγούστου 2006,
 —
 3,25 % από τις 11 Οκτωβρίου 2006,
 —
 3,50 % από τις 13 Δεκεμβρίου 2006,
 —
 3,75 % από τις 14 Μαρτίου 2007,
 —
 4,00 % από τις 13 Ιουνίου 2007,
 —
 4,25 % από τις 9 Ιουλίου 2008,
 —
 3,75 % από τις 15 Οκτωβρίου 2008,
 —
 3,25 % από τις 12 Νοεμβρίου 2008,
 —
 2,50 % από τις 10 Δεκεμβρίου 2008,
 —
 2,00 % από τις 21 Ιανουαρίου 2009,
 —
 1,50 % από τις 11 Μαρτίου 2009,
 —
 1,25 % από τις 8 Απριλίου 2009,
 —
 1,00 % από τις 13 Μαΐου 2009.
 2)
 Απορρίπτει την αγωγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Καταδικάζει τον B. Gal-Or στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 141 της 20.6.2009.


text:
 29.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 295/20
 Αναίρεση που άσκησαν στις 16 Ιουλίου 2012 οι Pi-Design AG, Bodum France και Bodum Logistics A/S κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 8ης Μαΐου 2012 στην υπόθεση T-416/10, Yoshida Metal Industry Co. Ltd κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-339/12 P)
 2012/C 295/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Pi-Design AG, Bodum France, και Bodum Logistics A/S, (εκπρόσωπος: H. Pernez, δικηγόρος)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) και Yoshida Metal Industry Co. Ltd
 Αιτήματα των αναιρεσειουσών
 Με την αίτηση αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου,
 —
 να ακυρώσει το κοινοτικό σήμα 1 372 580
 Επικουρικώς
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο το οποίο να οφείλει να αναπέμψει την υπόθεση στο τμήμα προσφυγών σε περίπτωση ακυρώσεως της αποφάσεώς του.
 —
 να καταδικάσει την YOSHIDA METAL INDUSTRY CO. LTD. στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί διότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', σημείο ii, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, εφαρμόζοντας εσφαλμένα κριτήρια για τον προσδιορισμό των ουσιωδών χαρακτηριστικών του προσβαλλομένου σημείου και παραμορφώνοντας τα ενώπιόν του αποδεικτικά στοιχεία.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/77
 Προσφυγή της Axiom Medical, Inc. κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (Εμπορικά σήματα, Σχέδια και Υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2004.
 (Υπόθεση Τ-84/04)
 (2004/C 106/151)
 Γλώσσα διαδικασίας: η Γερμανική
 Η Axiom Medical, Inc., Rancho Dominguez (ΗΠΑ), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο R. Köbbing, άσκησε στις 20 Φεβρουαρόυ 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (Εμπορικά Σήματα, Σχέδια και Υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών, της 17ης Δεκεμβρίου 2003, που εκδόθηκε στο πλαίσιο της διαδικασίας R 0193/2002-1,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση R 0193/2002-1 αναφορικά με τα εμπορεύματα της κλάσεως 10,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Αιτούσα την καταχώρηση κοινοτικού σήματος:
 Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώρηση:
 Το λεκτικό σήμα «ATRAUM» για προϊόντα των κλάσεων 05(υλικά επιδέσμων κ.λπ.) και 10 (ιατρικά είδη κ.λπ.) αριθ. αιτήσεως καταχωρήσεως 11405588.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος:
 Paul Hartmann Aktiengesellschaft
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος:
 Το εθνικό και διεθνές σήμα «Atrauman» για προϊόντα της κλάσεως 05
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Απόρριψη της προσφυγής της προσφεύγουσας.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών:
 Απόρριψη της ανακοπής.
 Λόγοι ακυρώσεως προβαλλόμενοι με την παρούσα προσφυγή:
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β, του κανονισμού 40/94


text:
 22.9.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/11
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 9ης Ιουλίου 2007 — De Smedt κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-415/06 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι επί συμβάσει - Πρώην επικουρική υπάλληλος - Αίτηση αναθεωρήσεως της κατατάξεως που καθορίστηκε κατά την πρόσληψη - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως αβάσιμη)
 (2007/C 223/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Elisabeth De Smedt (Wezembeek-Oppem, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: L. Vogel και R. Kechiche, δικηγόροι)
 Αντίδικοι κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και G. Berscheid) και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: M. Arpio Santacruz και I. Sulce)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) της 19ης Οκτωβρίου 2006, F-59/05, De Smedt κατά Επιτροπής (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή), με την οποία ζητείται η εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2.
 Καταδικάζει την E. De Smedt στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα έξοδα της Επιτροπής.
 3.
 Το Συμβούλιο φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 42 της 24.2.2007.


text:
 14.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 367/19
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 24ης Οκτωβρίου 2013 [αίτηση του Inalta Curte de Casație și Justiție (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Agenția Națională de Administrare Fiscală κατά SC Rafinăria Steaua Română SA
 (Υπόθεση C-431/12) (1)
 (Φορολογία - Φόρος προστιθέμενης αξίας - Επιστροφή του πιστωτικού υπολοίπου ΦΠΑ με συμψηφισμό - Ακύρωση των πράξεων περί συμψηφισμού - Υποχρέωση καταβολής των τόκων υπερημερίας στον υποκείμενο στον φόρο)
 2013/C 367/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Inalta Curte de Casație și Justiție
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Agenția Națională de Administrare Fiscală
 κατά
 SC Rafinăria Steaua Română SA
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Înalta Curte de Casație și Justiție — Ερμηνεία του άρθρου 183 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Απόδοση του πιστωτικού υπολοίπου από ΦΠΑ διά συμψηφισμού — Υποχρέωση των φορολογικών αρχών να καταβάλουν τους τόκους υπερημερίας σε περίπτωση ακυρώσεως από δικαιοδοτικό όργανο των πράξεων περί συμψηφισμού
 Διατακτικό
 Το άρθρο 183 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν αποκλείει τη δυνατότητα υποκειμένου σε φόρο ο οποίος ζήτησε την επιστροφή του πιστωτικού υπολοίπου του ΦΠΑ που είχε προκαταβάλει επί του οφειλόμενου ποσού ΦΠΑ να λάβει από τη φορολογική αρχή κράτους μέλους τόκους υπερημερίας λόγω της εκ μέρους της αρχής αυτής εκπρόθεσμης επιστροφής του ΦΠΑ, για περίοδο κατά την οποία ίσχυαν διοικητικές πράξεις που απέκλειαν την επιστροφή του εν λόγω φόρου, οι οποίες όμως ακυρώθηκαν αργότερα με δικαστική απόφαση.
 (1) ΕΕ C 399 της 22.12.2012.


text:
13 . 5 . 95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ . C 119/3
 εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεων που
 ζητείται, στο πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί υπέβαλε το Corte di Appello di Ancona, πολιτικό τμήμα, με
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά Mostafa Saddik, η διάταξη της 19ης Οκτωβρίου 1994 στην υπόθεση Amminis
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των trazione delle Finanze dello Stato κατά Foods Import srl
 άρθρων 3 , 9, 30, 37 , 85 , 86, 87, 88 και 90 της συνθήκης ΕΚ, το (Υπόθεση C-38/95)
 Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias,
 Πρόεδρο, F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann (95/C 119/06
 και P. Jann, προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, K. N.
 Κακούρη, J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray,
 D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet (εισηγητή), G. Hirsch και H. Με διάταξη της 19ης Οκτωβρίου 1994, η οποία περιήλθε στη
 Ragnenalm, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. B. Elmer, Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 23 Μαρτίου 1995 διάταξη στις 16 Φεβρουαρίου 1995, το Corte di Appello di Ancona,
 με το ακόλουθο διατακτικό: πολιτικό τμήμα, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Amminis
 trazione delle Finanze dello Stato και Foods Import srl, που
 εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση
 H αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 υποβλήθηκε από την Pretura circondariale di Roma, με
 διάταξη της 24ης Νοεμβρίου 1993, είναι απαράδεκτη.
 1 . Είναι περιοριστική ή απλώς ενδεικτική η απαρίθμηση που
 περιέχεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 3796/81 του
 0 ) EE αριθ. C 76 της 12. 3. 1994. Συμβουλίου της 29ης Δεκεμβρίου 1991 Q όπου στο έκτο
 παράρτημα, περιλαμβάνεται το κεφάλαιο 3 του δασμολο
 γίου και αναφέρονται, στη διάκριση 03.02. Α.1 , οι βακα
 λάοι και, στη διάκριση 03.02. Α.2, τα φιλέτα βακαλάων, με
 ειδικότερη αναφορά των gadus morhua, boreogadus saida
 και gadus ogac, απαρίθμηση που επαναλαμβάνεται στον
 κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3383/83 του Συμβουλίου της
 4ης Νοεμβρίου 1983 (2) και εμπίπτει επομένως στην
 ανωτέρω απαρίθμηση o βακαλάος του οποίου το επιστη
 μονικό όνομα είναι Molva;
 Αίτηση αναιρέσεως, που υποβλήθηκε στις 16 Ιανουαρίου
 1995, από τις Transacciones Marítimas, SA (Tramasa),
 Makupesca, SA, και Recursos Marinos, SA, κατά της διατά 2. Σε περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο κρίνει ότι η
 ξεως της 26ης Οκτωβρίου 1994 του Προέδρου του Πρωτο απαρίθμηση αυτή είναι περιοριστική: εφαρμόζεται το
 δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις συνεκδικασθεί άρθρο 20 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3796/81 του
 σες υποθέσεις Τ-231/94 R, Τ-232/94 R και Τ-234/94 R μεταξύ
 Συμβουλίου της 29ης Δεκεμβρίου 1981 το οποίο προβλέ
 των Transacciones Marítimas, SA (Tramasa), Makupesca, SA, πει την αναστολή των δασμών του δασμολογίου , μόνο στα
 και Recursos Marinos, SA και της Επιτροπής των τρία υποείδη βακαλάων που αναφέρονται στο σημείο 1
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στον gadus morhua, στον boreogadus saida και στον
 (Υπόθεση C-12/95 P) gadus ogac) και όχι και στα άλλα υποείδη, όπως είναι το
 (95/C 119/05 ) υποείδος Molva;
 Οι Transacciones Marítimas, SA (Tramasa), Makupesca, SA, 3 . Όποια και αν είναι η απάντηση στα ανωτέρω: πρέπει
 και Recursos Marinos, SA, εκπροσωπούμενες από τους το άρθρο 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 Santiago Martinez Lage, Rafaël Allendesalazar Corcho και αριθ . 1697/79 της 24ης Ιουλίου 1979 (3) το οποίο προβλέπει
 Javier Vias Alonso, δικηγόρους Μαδρίτης, με αντίκλητο στο το δικαίωμα του οφειλέτη να αντιτάσσεται στην εκ των
 Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Aloyse May, 31 , Grand Rue, υστέρων είσπραξη (βλ. απόφαση ΔΕΚ της 22ας Οκτω
 υπέβαλαν στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις βρίου 1987, Συλλογή 1987, σ. 4199), να εφαρμοστεί και
 16 Ιανουαρίου 1995 αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως στην προκειμένη περίπτωση , στην οποία οι δασμοί δεν ει
 του Προέδρου του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο σπράχθηκαν λόγω της παραλείψεως του τελωνείου , αν
 τήτων στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-231/94 R, Τ-232/ ληφθεί συγχρόνως υπόψη η συμπεριφορά του καθ ' υπό
 94 R και Τ-234/94 R μεταξύ των Transacciones Marítimas, SA θεση οφειλέτη , o οποίος είχε τηρήσει για την τελωνειακή
 (Tramasa), Makupesca, SA, και Recursos Marinos, SA και της διασάφηση όλες τις διατάξεις της ισχύουσας νομοθε
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. σίας;
 (') ΕΕ αριθ. L 79 της 31 . 12. 1981 , σ. 1 .
 Με διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊ (2) ΕΕ αριθ. L 313 της 14ης Νοεμβερίου 1993, σ. 1 [πρόκειται για τον
 κών Κοινοτήτων, της 7ης Μαρτίου 1995, η αίτηση αναιρέσεως κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3333/83 και όχι για τον κανονισμό (ΕΟΚ)
 απορρίφθηκε και οι αιτούσες καταδικάστηκαν στο σύνολο αριθ. 3383/83, όπως αναφέρεται στο προδικαστικό ερώτημα].
 των δικαστικών εξόδων. (3) EE ειδ . EXÔ . 02/007 , o. 254.


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/47
 Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2010 — Longevity Health Products κατά ΓΕΕΑ — Tecnifar (E-PLEX)
 (Υπόθεση T-161/10)
 2010/C 148/77
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Longevity Health Products, Inc. (Nassau, Μπαχάμες) (εκπρόσωπος: J. Korab, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Tecnifar — Industria Tecnica Farmaceutica, SA (Λισσαβόνα, Πορτογαλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να δεχθεί την προσφυγή·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 5ης Φεβρουαρίου 2010, στην υπόθεση R 662/2009-4 και να απορρίψει την ανακοπή που άσκησε η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών για φαρμακευτικά και κτηνιατρικά προϊόντα, πλην φαρμάκων για ασθένειες του κεντρικού νευρικού συστήματος· και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «E-PLEX», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 5 και 35
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: το καταχωρισμένο πορτογαλικό λεκτικό σήμα «EPILEX», για προϊόντα της κλάσεως 5
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: μερική αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: μερική απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών κακώς έκρινε ότι υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των επίμαχων σημάτων.


text:
 1.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/43
 Προσφυγή της 3ης Δεκεμβρίου 2015 — Ουγγαρία κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-647/15)
 (2016/C 038/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ουγγαρία (εκπρόσωπος: M.Z. Fehér)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Με την προσφυγή της, η Ουγγαρία ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση (ΕE) 2015/1601 του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2015, για τη θέσπιση προσωρινών μέτρων στον τομέα της διεθνούς προστασίας υπέρ της Ιταλίας και της Ελλάδας (1) (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση)·
 —
 επικουρικώς, σε περίπτωση που δεν γίνει δεκτό το πρώτο αίτημα, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον αυτή αφορά την Ουγγαρία·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Η Ουγγρική Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι το άρθρο 78 ΣΛΕΕ, παράγραφος 3, δεν παρέχει στο Συμβούλιο την κατάλληλη νομική βάση για την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Το άρθρο 78 ΣΛΕΕ, παράγραφος 3, δεν παρέχει στο Συμβούλιο την εξουσία να εκδίδει νομοθετικές πράξεις ούτε, κατά συνέπεια, να λαμβάνει τα προβλεπόμενα από την προσβαλλόμενη απόφαση μέτρα και ειδικότερα αυτά που συνεπάγονται παρέκκλιση δεσμευτικού χαρακτήρα όσον αφορά νομοθετική πράξη, στην προκείμενη περίπτωση τον κανονισμό (ΕE) 604/2013. (2) Από την άποψη του περιεχομένου της, η προσβαλλόμενη απόφαση συνιστά νομοθετική πράξη —λαμβανομένου υπόψη ότι εισάγει εξαίρεση από τον κανονισμό 604/2013—, λόγο για τον οποίο δεν μπορεί να αποτελέσει βάση για την έκδοσή της το άρθρο 78 ΣΛΕΕ, παράγραφος 3, το οποίο παρέχει στο Συμβούλιο απλώς και μόνον τη δυνατότητα να εκδίδει πράξεις μέσω μη νομοθετικής διαδικασίας, ήτοι μη νομοθετικές πράξεις. Σε περίπτωση που, παρά τα προβαλλόμενα, το Δικαστήριο καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το άρθρο 78 ΣΛΕΕ, παράγραφος 3, μπορεί να αποτελέσει βάση για την έκδοση νομικής πράξεως εισάγουσας εξαίρεση από νομοθετική πράξη, η Ουγγρική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι τέτοιου είδους παρέκκλιση δεν μπορεί να είναι τόσο σημαντική ώστε να επηρεάζει την ίδια τη φύση της νομοθετικής πράξεως και να καθιστά άνευ περιεχομένου τις θεμελιώδεις διατάξεις της, όπως συνέβη εν προκειμένω με την προσβαλλόμενη απόφαση.
 2.
 Δεν είναι συμβατό με την έννοια των «προσωρινών μέτρων» του άρθρου 78 ΣΛΕΕ, παράγραφος 3, μέτρο διάρκειας 24 μηνών —και ανά περίπτωση, 36 μηνών—, τα αποτελέσματα των οποίων, επιπλέον, υπερβαίνουν μάλιστα την περίοδο αυτή. Η προσβαλλόμενη απόφαση βαίνει πέραν της εξουσίας την οποία παρέχει στο Συμβούλιο το άρθρο 78 ΣΛΕΕ, παράγραφος 3, δεδομένου ότι, κατά τον καθορισμό της περιόδου ισχύος του, δεν ελήφθη υπόψη ο χρόνος που απαιτείται για την έκδοση νομοθετικής πράξεως βάσει του άρθρου 78 ΣΛΕΕ, παράγραφος 2.
 3.
 Κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το Συμβούλιο παρέβη το άρθρο 293 ΣΛΕΕ, παράγραφος 1, καθόσον απέστη από την πρόταση της Επιτροπής χωρίς να επιτευχθεί ομοφωνία.
 4.
 Η προσβαλλόμενη απόφαση εισάγει εξαίρεση από νομοθετική πράξη και συνιστά από την άποψη του περιεχομένου της νομοθετική πράξη, συνεπώς, κατά την έκδοσή της —ακόμη και αν υποτεθεί ότι ήταν δυνατή η έκδοση της πράξεως αυτής βάσει του άρθρου 78 ΣΛΕΕ, παράγραφος 3—, έπρεπε να τηρηθεί η ευχέρεια των εθνικών κοινοβουλίων να εκδώσουν γνώμη όσον αφορά νομοθετικές πράξεις, την οποία προβλέπουν τα Πρωτόκολλα 1 και 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 5.
 Μετά τη διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο τροποποίησε ουσιαστικώς το κείμενο του σχεδίου, παρά το γεγονός ότι δεν μεσολάβησε νέα διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
 6.
 Κατά την έγκρισή του από το Συμβούλιο δεν ήταν διαθέσιμο το κείμενο του σχεδίου της αποφάσεως στις επίσημες γλώσσες της Ένωσης.
 7.
 Ομοίως, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη, καθόσον η έκδοσή της αντίκειται στο άρθρο 68 ΣΛΕΕ και δεν συνάδει με τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στη σύνοδο της 25ης και 26ης Ιουνίου 2015.
 8.
 Η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει τις αρχές της ασφάλειας του δικαίου και της σαφήνειας των κανονιστικών πράξεων, δεδομένου ότι δεν διευκρινίζει από διάφορες απόψεις τον τρόπο εφαρμογής των διατάξεών της ούτε σε ποια σχέση τελούν αυτές με τις διατάξεις του κανονισμού 604/2013. Μεταξύ των εν λόγω ασαφειών πρωταρχική θέση κατέχει το ζήτημα που αφορά την εφαρμογή διαδικαστικών κανόνων και εγγυήσεων όσον αφορά την έκδοση της αποφάσεως περί μετεγκαταστάσεως, καθώς και το γεγονός ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν προβλέπει σαφώς τα κριτήρια επιλογής προς τον σκοπό της επανεγκαταστάσεως ούτε ρυθμίζει επαρκώς το καθεστώς των αιτούντων διεθνή προστασία στο κράτος μέλος επανεγκαταστάσεως. Η προσβαλλόμενη απόφαση αντίκειται στη Σύμβαση της Γενεύης περί του Καθεστώτος των Προσφύγων (3), δεδομένου ότι αποστερεί από τους αιτούντες διεθνή προστασία το δικαίωμα να παραμείνουν στο έδαφος του κράτους μέλους στο οποίο υπέβαλαν αίτηση διεθνούς προστασίας και επιτρέπει την επανεγκατάστασή τους σε άλλο κράτος μέλος, χωρίς να απαιτείται να αποδειχθεί η ύπαρξη ουσιαστικής σχέσεως μεταξύ του αιτούντος διεθνή προστασία και του κράτους μέλους της επανεγκαταστάσεώς του.
 9.
 Η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει τις αρχές της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας. Επιπλέον, λαμβανομένου υπόψη ότι, όσον αφορά την αρχική πρόταση της Επιτροπής, η Ουγγαρία αποκλείσθηκε από την ομάδα των κρατών μελών που επωφελούνται από την επανεγκατάσταση, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αιτιολογεί για ποιον λόγο επιβάλλεται η επανεγκατάσταση 120 000 αιτούντων διεθνούς προστασίας. Δεδομένου ότι στην προσβαλλόμενη απόφαση δεν προβλέπεται πλέον καμία επανεγκατάσταση από την Ουγγαρία, ο αρχικός υπολογισμός των αιτούντων που πρέπει να μετεγκατασταθούν σε 120 000 κατέστη αυθαίρετος, καθόσον διαχωρίσθηκε από την κατάσταση υπό το πρίσμα της οποίας καταρτίσθηκε η πρόταση της Επιτροπής και την οποία αυτή επιδίωκε να αντιμετωπίσει. Δεν μπορεί να γίνει δεκτό, ιδίως δεδομένου ότι πρόκειται περί προσωρινού μέτρου που ελήφθη δυνάμει του άρθρου 78 ΣΛΕΕ, παράγραφος 3, να εξαρτάται η τελική απόφαση περί μετεγκαταστάσεως από μελλοντικές περιστάσεις όσον αφορά τουλάχιστον το ήμισυ των αιτούντων διεθνή προστασία οι οποίοι εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της.
 10.
 Επικουρικώς, η Ουγγρική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας όσον αφορά την Ουγγαρία, δεδομένου ότι, παρά το γεγονός ότι είναι ευρέως γνωστό ότι πρόκειται για κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου έχει εισέλθει μεγάλος αριθμός παράτυπων μεταναστών και ότι στο οποίο έχει υποβληθεί μεγάλος αριθμός αιτήσεων διεθνούς προστασίας, του έχουν επιβληθεί υποχρεωτικές ποσοστώσεις υπό την ιδιότητά του ως κράτους μέλους υποδοχής. Η προσβαλλόμενη απόφαση δεν πληροί, όσον αφορά την Ουγγαρία, τα οριζόμενα στο άρθρο 78 ΣΛΕΕ, παράγραφος 3, καθόσον δεν συνάδει με την προβλεπόμενη από το άρθρο αυτό προϋπόθεση —κατά την οποία μπορούν να ληφθούν μέτρα προς όφελος κρατών μελών τα οποία έχουν πληγεί από αιφνίδια εισροή πολιτών τρίτων χωρών— μέτρο το οποίο, σε σχέση με ένα από τα εν λόγω κράτη μέλη, επιβάλλει μόνο υποχρεώσεις.
 (1) ΕΕ L 248, σ. 80.
 (2) Κανονισμός (ΕE) 604/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας ή από απάτριδα (ΕΕ L 180, σ. 31).
 (3) Σύμβαση της Γενεύης, της 28ης Ιουλίου 1951, περί του Καθεστώτος των Προσφύγων, όπως συμπληρώθηκε με το Πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης, της 31ης Ιανουαρίου 1967.


text:
 2.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 197/32
 Προσφυγή της 9ης Ιουνίου 2008 — Paul Alfons Rehbein κατά ΓΕΕΑ — Hervé Dias Martinho και Manuel Dias Martinho (Outburst)
 (Υπόθεση T-214/08)
 (2008/C 197/56)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Paul Alfons Rehbein (GmbH & Co.) KG (Glinde, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. E. Lampel, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Hervé Dias Martinho και Manuel Carlos Dias Martinho (Le Plessis Trévise, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 13ης Μαρτίου 2008, στην υπόθεση R 1261/2007-2 και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούντες την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Οι αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «Outburst» για προϊόντα των κλάσεων 16, 18 και 25 — αίτηση αριθ. 4 318 333
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Το εθνικό λεκτικό σήμα «Outburst» για προϊόντα της κλάσεως 25 — καταχώριση γερμανικού σήματος αριθ. 399 40 713
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 43, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον υπήρξε ουσιαστική χρήση του προγενέστερου εθνικού σήματος για τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες για τα οποία καταχωρίστηκε· παράβαση του άρθρου 76, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του εν λόγω κανονισμού, καθόσον το τμήμα προσφυγών έσφαλε διότι δεν έλαβε υπόψη την ένορκη βεβαίωση του διευθύνοντος συμβούλου της προσφεύγουσας· παράβαση του άρθρου 74, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού και του κανόνα 22, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 2868/95 (1), καθόσον τα περαιτέρω αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίζονται κατά το στάδιο της προσφυγής κατά της διαδικασίας ανακοπής είναι παραδεκτά και πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την εκτίμηση της ουσιαστικής χρήσης του αντιταχθέντος σήματος· προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως της προσφεύγουσας, καθόσον το τμήμα προσφυγών έπρεπε να λάβει υπόψη τα αποδεικτικά στοιχεία για τη χρήση του σήματος που προσκομίστηκαν μετά την παρέλευση της προθεσμίας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1995, L 303, σ. 1).


text:
 8.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 144/20
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Ítélőtábla (Ουγγαρία) την 1η Φεβρουαρίου 2017 — Teréz Ilyés και Emil Kiss κατά OTP Bank Nyrt. και OTP Faktoring Követeléskezelő Zrt.
 (Υπόθεση C-51/17)
 (2017/C 144/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Fővárosi Ítélőtábla
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες-εφεσίβλητοι: Teréz Ilyés, Emil Kiss
 Εναγόμενες-εκκαλούσες: OTP Bank Nyrt., OTP Faktoring Követeléskezelő Zrt.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Θεωρείται ρήτρα που δεν αποτέλεσε αντικείμενο ατομικής διαπραγματεύσεως, κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας (1), και περιλαμβάνεται, ως εκ τούτου, στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας, συμβατική ρήτρα με την οποία ο συναλλαγματικός κίνδυνος ανατίθεται στον καταναλωτή και η οποία, λόγω απαλοιφής καταχρηστικής συμβατικής ρήτρας που πρόβλεπε εκτιμώμενο εύρος μεταξύ των τιμών αγοράς και πωλήσεως και την υποχρέωση αναλήψεως του οικείου συναλλαγματικού κινδύνου, μετατράπηκε σε μέρος της συμβάσεως με ισχύ ex tunc ως αποτέλεσμα της παρεμβάσεως του νομοθέτη λόγω των δικαστικών διαφορών με αντικείμενο την ακυρότητα οι οποίες αφορούσαν μεγάλο αριθμό συμβάσεων;
 2)
 Στην περίπτωση που η συμβατική ρήτρα βάσει της οποίας ανατίθεται στον καταναλωτή ο συναλλαγματικός κίνδυνος εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, έχει η εξαίρεση που προβλέπεται στο άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας την έννοια ότι αφορά επίσης συμβατική ρήτρα η οποία αντιστοιχεί σε νομικές διατάξεις αναγκαστικού δικαίου, κατά την έννοια της σκέψεως 26 της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση RWE Vertrieb AG (C-92/11), οι οποίες εκδόθηκαν ή τέθηκαν σε ισχύ μετά τη σύναψη της συμβάσεως; Πρέπει να υπαχθεί επίσης στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω εξαιρέσεως συμβατική ρήτρα η οποία μετατράπηκε σε μέρος της συμβάσεως με ισχύ ex tunc μετά τη σύναψη της συμβάσεως ως αποτέλεσμα διατάξεως αναγκαστικού δικαίου η οποία θεραπεύει την ακυρότητα που επήλθε λόγω του καταχρηστικού χαρακτήρα συμβατικής ρήτρας η οποία καθιστά αδύνατη την εκτέλεση της συμβάσεως;
 3)
 Στην περίπτωση που, βάσει των απαντήσεων στα προηγούμενα ερωτήματα, μπορεί να εξεταστεί ο καταχρηστικός χαρακτήρας της συμβατικής ρήτρας με την οποία ανατίθεται στον καταναλωτή ο συναλλαγματικός κίνδυνος, έχει η απαίτηση της σαφούς και κατανοητής διατυπώσεως, η οποία μνημονεύεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας, την έννοια ότι η απαίτηση αυτή πληρούται επίσης όταν εκπληρώνεται, κατά τον τρόπο που εκτίθεται στα πραγματικά περιστατικά, η υποχρέωση ενημερώσεως που προβλέπεται από τον νόμο και διατυπώνεται κατ’ ανάγκη με γενικό τρόπο, ή πρέπει επίσης να γνωστοποιούνται τα δεδομένα εκείνα που αφορούν τον κίνδυνο για τον καταναλωτή τα οποία γνωρίζει το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα ή στα οποία αυτό μπορεί να έχει πρόσβαση κατά τη σύναψη της συμβάσεως;
 4)
 Είναι λυσιτελές από την άποψη της απαιτήσεως σαφήνειας και διαφάνειας και των προβλεπομένων στην παράγραφο 1, στοιχείο θ', του παραρτήματος της οδηγίας, για τους σκοπούς της ερμηνείας του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας, το γεγονός ότι, κατά τη σύναψη της συμβάσεως, οι συμβατικές ρήτρες που αφορούν τη δυνατότητα μονομερούς τροποποιήσεως και το εκτιμώμενο εύρος μεταξύ των τιμών αγοράς και πωλήσεως –οι οποίες χαρακτηρίσθηκαν χρόνια αργότερα καταχρηστικές– περιέχονταν στη σύμβαση μαζί με τη ρήτρα που αφορά την ανάληψη του συναλλαγματικού κινδύνου, και επομένως, λόγω των σωρευτικών συνεπειών των εν λόγω ρητρών, ο καταναλωτής δεν μπορούσε πραγματικά να προβλέψει με βεβαιότητα τον τρόπο μελλοντικής εξελίξεως των υποχρεώσεων πληρωμής ούτε τον μηχανισμό διαφοροποιήσεως αυτών; Ή μήπως οι συμβατικές ρήτρες που χαρακτηρίστηκαν εκ των υστέρων καταχρηστικές δεν πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά την εξέταση του καταχρηστικού χαρακτήρα της ρήτρας που αναφέρεται στον συναλλαγματικό κίνδυνο;
 5)
 Εάν αναγνωρίσει τον καταχρηστικό χαρακτήρα της συμβατικής ρήτρας με την οποία ο συναλλαγματικός κίνδυνος ανατίθεται στον καταναλωτή, υποχρεούται το εθνικό δικαστήριο, κατά τον καθορισμό των έννομων συνεπειών βάσει των κανόνων του εθνικού δικαίου, να λάβει αυτεπαγγέλτως υπόψη, σεβόμενο το δικαίωμα ακροάσεως των διαδίκων στην κατ’ αντιμωλία διαδικασία, και τον καταχρηστικό χαρακτήρα άλλων συμβατικών ρητρών τις οποίες δεν επικαλέστηκαν οι ενάγοντες στην αγωγή τους; Εφαρμόζεται επίσης η αρχή της αυτεπάγγελτης εξετάσεως βάσει της νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εάν ο ενάγων είναι καταναλωτής ή, λαμβανομένων υπόψη της θέσεως που κατέχει στο σύνολο της διαδικασίας το δικαίωμα διαθέσεως και των ιδιαιτεροτήτων της διαδικασίας, η αρχή της ελεύθερης διαθέσεως του αντικειμένου της δίκης αποκλείει, στην περίπτωση αυτή, την αυτεπάγγελτη εξέταση;
 (1) Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ 1993, L 95, σ. 29).


text:
1.9.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 245/7
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο να αναγνωρι ́σει ο ́τι: Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Conseil d’Etat, τμη ́μα εκδικα ́σεως ενδι ́κων διαφορω ́ ν,
 1. η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, εφαρμο ́ζοντας με απο ́φαση της 28ης Μαι ̈́ου 2001 στην υπο ́θεση Νational
 το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 1, σημει ́ο 2, στοιχει ́ο b, του Farmers’ Union κατα ́ Secrétariat général du gouvernement
 Mineralölsteuergesetz (νο ́μου περι ́καθορισμου ́ του φορολο-
 γικου ́ συντελεστη ́ για τα πετρελαιοειδη ́) με το οποι ́ο επιβλη ́- (Υπο ́θεση C-241/01)
 θηκε ειδικο ́ς φο ́ρος καταναλω ́σεως επι ́ ο ́λων των πετρε-
 λαιοειδω ́ν τα οποι ́α προορι ́ζονται να χρησιμοποιηθου ́ν ως
 (2001/C 245/13)
 καυ ́σιμα θε ́ρμανσης, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́
 το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας (ΕΟΚ) 92/81 Με απο ́φαση της 28ης Μαι ̈́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 του Συμβουλι ́ου (1), της 19ης Οκτωβρι ́ου 1992, για την Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 εναρμο ́νιση των διαρθρω ́σεων των ειδικω ́ν φο ́ρων κατανα ́λω- 22 Ιουνι ́ου 2001, το Conseil d’Etat, τμη ́μα εκδικα ́σεως ενδι ́κων
 σης που επιβα ́λλονται στα πετρελαιοειδη ́. διαφορω ́ν, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Νational Farmers’
 2. Να καταδικα ́σει την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμα- Union και Secrétariat général du gouvernement που εκκρεμει ́
 νι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα. ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1) ∆εδομε ́νου του κανονιστικου ́ χαρακτη ́ρα των αποφα ́σεων
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 88/692/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 25ης Νοεμβρι ́ου 1998 (1),
 και 1999/514/ΕΚ (2) της Επιτροπη ́ς, της 23ης Ιουλι ́ου
 Η προσφυγη ́ στρε ́φεται κατα ́ της ρυθμι ́σεως του α ́ρθρου 4, 1999, και παρα ́ την παρε ́λευση της προθεσμι ́ας ασκη ́σεως
 παρα ́γραφος 1, σημει ́ο 2, στοιχει ́ο b του (γερμανικου ́) προσφυγη ́ς κατ' αυτω ́ν, μπορει ́ ́ενα κρα ́τος με ́λος λυσιτελω ́ς
 Mineralölsteuergesetz (νο ́μου περι ́ καθορισμου ́ του φορολογικου ́ να επικαλεστει ́ ουσιω ́δεις μεταβολε ́ς των πραγματικω ́ ν η ́
 συντελεστη ́ για τα πετρελαιοειδη ́), ιδι ́ως κατα ́ της ερμηνει ́ας νομικω ́ν περιστατικω ́ν, που επη ́λθαν μετα ́ την παρε ́λευση των
 που δο ́θηκε με την εγκυ ́κλιο του Ομοσπονδιακου ́ Υπουργου ́ προθεσμιω ́ν ασκη ́σεως προσφυγη ́ς κατα ́ των αποφα ́σεων
 Οικονομικω ́ν, της 2ας Φεβρουαρι ́ου 1998 (ΙΙΙ Α 1 — V 0355 — αυτω ́ν, εφο ́σον λο ́γω των αλλαγω ́ν αυτω ́ ν μπορει ́ να τεθει ́ εν
 10/97). Συ ́μφωνα με την εγκυ ́κλιο αυτη ́ ως «καυ ́ση» νοει ́ται μο ́νον αμφιβο ́λω το κυ ́ρος τους;
 η εκου ́σια χρησιμοποι ́ηση της θερμαντικη ́ς αξι ́ας ενο ́ς υλικου ́,
 δηλαδη ́ η μερικη ́ η ́ πλη ́ρης καυ ́ση πετρελαιοειδου ́ς προς παραγωγη ́ 2) 'Ηταν, κατα ́ την ημερομηνι ́α εκδο ́σεως των αποφα ́σεων
 θερμο ́τητας, η οποι ́α μεταβιβα ́ζεται πλη ́ρως η ́ μερικω ́ς σε α ́λλο των γαλλικω ́ν αρχω ́ν, οι προπαρατεθει ́σες αποφα ́σεις της
 υλικο ́. Το δευ ́τερο αυτο ́ υλικο ́, στο οποι ́ο μεταβιβα ́ζεται η Επιτροπη ́ς ́εγκυρες απο ́ την α ́ποψη της θεσπιζο ́μενης με το
 θερμο ́τητα, αποκτα ́ με τον τρο ́πο αυτο ́ν το χαρακτηριστικο ́ ενο ́ς α ́ρθρο 174 της Συνθη ́κης περι ́ Ιδρυ ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς
 νε ́ου φορε ́α ενε ́ργειας η ́ θερμο ́τητας. Η συγκεκριμε ́νη χρησιμο- Κοινο ́τητας αρχη ́ς της προφυλα ́ξεως;
 ποι ́ηση του νε ́ου φορε ́α θερμο ́τητας ως θερμαντικου ́ με ́σου
 δικαιολογει ́, κατα ́ συνε ́πεια, το συμπε ́ρασμα ο ́τι το πετρελαιοειδε ́ς 3) Παρε ́χουν οι διατα ́ξεις του α ́ρθρου 30 (πρω ́ην 36) της
 που χρησιμοποιη ́θηκε προς παραγωγη ́ του νε ́ου αυτου ́ φορε ́α Συνθη ́κης περι ́ Ιδρυ ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας σε ́ενα
 θερμο ́τητας ́εχει υποστει ́ καυ ́ση. Συνεπω ́ς, δεν υφι ́σταται «καυ ́ση», κρα ́τος με ́λος την εξουσι ́α να απαγορευ ́ει τις εισαγωγε ́ς
 στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α το υλικο ́ το οποι ́ο απορρο ́φησε γεωργικω ́ν προϊο ́ντων και προϊο ́ντων που προε ́ρχονται απο ́
 την ενε ́ργεια της καυ ́σεως αποδι ́δει τη θερμο ́τητα προς παραγωγη ́ ζω ́ντα ζω ́α, δεδομε ́νου ο ́τι με τις οδηγι ́ες 89/662/ΕΟΚ (3) και
 ενο ́ς προϊο ́ντος με αποτε ́λεσμα την απω ́λεια των χαρακτηριστικω ́ν 90/425/ΕΟΚ (4) δεν μπορει ́ να θεωρηθει ́ ο ́τι πραγματοποιη ́-
 του. Το ́διο
 ι ισχυ ́ει στην περι ́πτωση που η φλο ́γα ́ερχεται σε α ́μεση θηκε η εναρμο ́νιση των με ́τρων που η ́ταν αναγκαι ́α για την
 επαφη ́ με το προς μεταποι ́ηση η ́ καταστροφη ́ προοριζο ́μενο επι ́τευξη του προβλεπο ́μενου απο ́ το α ́ρθρο αυτο ́ ειδικου ́
 υλικο ́. Τε ́λος, δεν υφι ́σταται «καυ ́ση» στην περι ́πτωση που με το σκοπου ́ της προστασι ́ας της υγει ́ας και της ζωη ́ς των
 πετρελαιοειδε ́ς διατηρει ́ται μια φλο ́γα η οποι ́α χρησιμοποιει ́ται για ανθρω ́πων;
 την καυ ́ση επικι ́νδυνων καυσαερι ́ων η ́ ο ́ταν το πετρελαιοειδε ́ς
 αναμιγνυ ́εται σε ́ενα θα ́λαμο καυ ́σεως με τα προοριζο ́μενα για (1) Απο ́φαση 98/692/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 25ης Νοεμβρι ́ου 1998, για
 εξα ́λειψη καυσαε ́ρια και υφι ́σταται ολικη ́ καυ ́ση. την τροποποι ́ηση της απο ́φασης 98/256/ΕΚ σχετικα ́ με ορισμε ́να
 επει ́γοντα με ́τρα για προστασι ́α απο ́ τη σπογγω ́δη εγκεφαλοπα ́θεια
 Κατα ́ την α ́ποψη της Επιτροπη ́ς η ερμηνει ́α αυτη ́ αντιβαι ́νει των βοοειδω ́ν (ΕΕ L 328, σ. 28).
 (2) Απο ́φαση 1999/514/ΕΚτης Επιτροπη ́ς, της 23ης Ιουλι ́ου 1999, για
 προς την αναφερο ́μενη στο αι ́τημα της προσφυγη ́ς δια ́ταξη. Η τον καθορισμο ́ της ημερομηνι ́ας κατα ́ την οποι ́α μπορει ́ να αρχι ́σει η
 περιλαμβανο ́μενη στη δια ́ταξη αυτη ́ ́εννοια «χρησιμοποι ́ηση ως αποστολη ́ απο ́ το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο προϊο ́ντων που προε ́ρχονται απο ́
 καυ ́σιμο» πρε ́πει να ερμηνευ ́εται αυτοτελω ́ς ως ́εννοια του κοινοτι- βοοειδη ́ συ ́μφωνα με το βασιζο ́μενο στην ημερομηνι ́α καθεστω ́ς
 κου ́ δικαι ́ου. Το γρα ́μμα, ο σκοπο ́ς και η οικονομι ́α της οδηγι ́ας εξαγωγη ́ς δυνα ́μει του α ́ρθρου 6 παρα ́γραφος 5 της απο ́φασης
 συνηγορου ́ν υπε ́ρ της απο ́ψεως ο ́τι στην ́εννοια «καυ ́ση» πρε ́πει 98/256/ΕΚ του Συμβουλι ́ου (ΕΕ L 195, σ. 42).
 να προσδι ́δεται ευρυ ́ περιεχο ́μενο και να νοει ́ται ως καυ ́ση η (3) Οδηγι ́α 89/662/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου της 11ης ∆εκεμβρι ́ου 1989
 οποιαδη ́ποτε χρησιμοποι ́ηση του πετρελαιοειδου ́ς ως καυσι ́μου. σχετικα ́ με τους κτηνιατρικου ́ς ελε ́γχους που εφαρμο ́ζονται στο
 Ειδικο ́τερα, δεν ́εχει σημασι ́α αν η παραγο ́μενη θερμο ́τητα χρησιμο- ενδοκοινοτικο ́ εμπο ́ριο με προοπτικη ́ την υλοποι ́ηση της εσωτερικη ́ς
 ποιει ́ται ́εμμεσα, με ́σω ενο ́ς φορε ́α θερμο ́τητας, προς θε ́ρμανση αγορα ́ς (ΕΕ L 395, σ. 13).
 ενο ́ς αντικειμε ́νου, η ́ αν χρησιμοποιει ́ται α ́μεσα, ως ́εναυσμα η ́ προς (4) Οδηγι ́α 90/425/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 26ης Ιουνι ́ου 1990
 σχετικα ́ με τους κτηνιατρικου ́ς και ζωοτεχνικου ́ς ελε ́γχους που
 διατη ́ρηση μιας βιομηχανικη ́ς η ́ χημικη ́ς διαδικασι ́ας. εφαρμο ́ζονται στο ενδοκοινοτικο ́ εμπο ́ριο ορισμε ́νων ζω ́ντων ζω ́ων και
 προϊο ́ντων με προοπτικη ́ την υλοποι ́ηση της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (ΕΕ
 (1) ΕΕ L 316 της 31.10.1992, σ. 12. L 224, σ. 29).


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/63
 Προσφυγή/αγωγή της 17ης Μαΐου 2013 — ΖΖ κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-47/13)
 2013/C 207/110
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: M. Velardo, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της απόφασης να μην περιληφθεί το όνομα του προσφεύγοντος-ενάγοντος στον κατάλογο των υπαλλήλων της ομάδας καθηκόντων AD οι οποίοι προτάθηκαν για προαγωγή το 2012.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την από 20 Ιουλίου 2012 απόφαση αριθ. 63/12 της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου,σχετικά με τον κατάλογο των υπαλλήλων που προτάθηκαν για προαγωγή το 2012, στον οποίο δεν περιλαμβανόταν το όνομα του προσφεύγοντος-ενάγοντος, καθώς και την από 11 Φεβρουαρίου 2011 απόφαση της Αρμόδιας για τους Διορισμούς Αρχής·
 —
 να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να καταβάλει αποζημίωση και τόκους υπερημερίας με επιτόκιο 6,75 % προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που προκλήθηκε, και
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.


text:
 6.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/24
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΏΝ ΚΟΙΝΟΤΉΤΩΝ
 της 31ης Μαΐου 2005
 Στην υπόθεση T-105/03, Τριανταφυλλιά Διονυσοπούλου κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1)
 (Υπάλληλοι - Έκθεση βαθμολογίας - Προσφυγή ακυρώσεως - Απώλεια του εννόμου συμφέροντος - Κατάργηση της δίκης - Αγωγή αποζημιώσεως)
 (2005/C 193/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση T-105/03, Τριανταφυλλιά Διονυσοπούλου, πρώην υπάλληλος του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τον F. Renard, avocat, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: M. Sims και F. Anton), με αντικείμενο, αφενός, αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως περί οριστικής εκθέσεως κρίσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας για την περίοδο 1999/2001 και, αφετέρου, αίτηση αποζημιώσεως με την οποία ζητείται η αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη, το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τον J. D. Cooke, πρόεδρο, τον R. García-Valdecasas και την I. Labucka, δικαστές, γραμματέας: Ι. Νάτσινας, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 31 Μαΐου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Παρέλκει η απόφαση επί των αιτημάτων ακυρώσεως.
 2)
 Τα αιτήματα αποζημιώσεως απορρίπτονται ως αβάσιμα.
 3)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 112 της 10.5.2003.


text:
 30.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 130/25
 Προσφυγή της 14ης Μαρτίου 2011 — Mangou κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-148/11)
 2011/C 130/52
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Philippe Mangou (Αμπιτζάν, Ακτή του Ελεφαντοστού) (εκπρόσωποι: G. Collard και L. Aliot, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει, όσον αφορά τον προσφεύγοντα, Philippe MANGOU, ότι ο κανονισμός ΕΕ 25/2011 του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011, και η απόφαση 2011/18/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011, που δημοσιεύθηκαν στις 15 Ιανουαρίου 2011 στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν δικαιολογούνται στην πράξη,
 —
 κατά συνέπεια,
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό 25/2011 του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011, και την απόφαση 2011/18/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011·
 —
 επικουρικώς, να διατάξει τη διαγραφή του ονόματος του Philippe MANGOU από τους καταλόγους που συνάπτονται στον ως άνω κανονισμό και στην ως άνω απόφαση.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλει o προσφεύγων είναι κατ’ ουσίαν όμοια ή παραπλήσια προς τα προβαλλόμενα στο πλαίσιο της υποθέσεως T-137/11, Guiai Bi Poin κατά Συμβουλίου.


text:
26. 10. 96 l _ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 318/15
 94/90/ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατόμ. Αυτό κατα μείζονα λόγο ισχύει την αφορώσα τη διευκόλυνση του τοκετού στις αγελάδες
 στην παρούσα υπόθεση , στην οποία η μη κατάθεση των (τοκετόλυση ).
 αιτηθέντων εγγράφων, τα οποία αποτελούν αντικείμενο
 αιτήσεως λήψεως μέτρων οργανώσεων της διαδικασίας στο Οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι η βάση του άρθρου 2
 πλαίσιο άλλης υποθέσεως, αντιβαίνει προς την αρχή της στοιχείου β), και του άρθρου 3 στοιχείο α), της οδηγίας
 ορθής απονομής της δικαιοσύνης. απαγόρευση , στο βαθμό που αυτή αφορά τη θεραπευτική
 χρήση των β-ανταγωνιστικών ουσιών σε εγκεκριμένα κτη
 Εξάλλου , η προσφεύγουσα επικαλείται παραβίαση της υπο νιατρικά φαρμακευτικά προϊόντα, θα τις στερήσει από το
 χρεώσεως αιτιολογήσεως που επιβάλλει το άρθρο 190 της δικαίωμα παραγωγής και διαθέσεως στο εμπόριο κτηνιατρι
 συνθήκης ΕΚ . κών φαρμάκων για τα οποία διαθέτουν νομότυπες άδειες
 σύμφωνα με τους ισχύοντες ευρωπαϊκούς κανόνες. Αυτή η
 παραβίαση των ειδικών δικαιωμάτων των προσφευγουσών
 αντιβαίνει προς τις θεμελιώδεις αρχές του δικαίου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, όπως είναι η αρχή της αναλογικό
 Προσφυγή-αγωγή των εταιρειών Boehringer Ingelheim Vet τητας, οι αρχές της νομικής ασφαλείας και της δικαιολογη
 medica GmbH και C. H. Boehringer Sohn Limited Partner μένης εμπιστοσύνης, καθώς και η αρχή της χρηστής διοική
 ship κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που σεως .
 ασκήθηκε στις 9 Αυγούστου 1996
 (Υπόθεση Τ-125/96) Συναφώς, οι προσφεύγουσες, κατανοούν μεν το δικαιολογη
 (96/C 318/29) μένο συμφέρον του Συμβουλίου και της Επιτροπής να
 καταπολεμήσουν την παράνομη χρήση β-ανταγιονιστικών
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) ουσιών σε μεγάλες ποσότητες με σκοπό την πάχυνση των
 ζώων, θεωρούντως όμως ότι η απαγόρευση διαθέσεως στο
 Οι εταιρείες Boehringer Ingelheim Vetmedica GmbH και εμπόριο των δικών τους κτηνιατρικών φαρμακευτικών προϊ
 C. H. Boehringer Sohn Limited Partnership, εκπροσωπούμε όντων δεν είναι δικαιολογημένη . Πράγματι, ως αποτέλεσμα
 νες από τους Denis Waelbroeck και Denis Fosselard, δικηγό της απαγορεύσεως αυτής:
 ρους Βρυξελλών, του γραφείου Liedekerke Wolters Waelbro — τα ζώα στερούνται από ένα ουσιώδες προϊόν για την
 eck & Kirkpatrick, Boulevard de l'Empereur 3 , B-1000 προστασία της υγείας τους,
 Βρυξέλλες, με αντίκλητους στο Λουξεμβούργο τους δικηγό
 ρους Arendt & Medernach, Rue Mathias Hardt 8-10, box 39, — οι προσφεύγουσες στερούνται από το νόμιμο δικαίοωμά
 L-2010 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 9 Αυγούστου 1996 τους να συνεχίσουν να εμπορεύονται προϊόντα για τα
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων οποία όλοι οι κτηνίατροι εκφράζουν την ικανοποίησή
 προσφυγή-αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής τους όσον αφορά την ασφάλεια και την ποιότητά τους.
 Ενώσεως.
 Τέτοια αποτελέσματα δεν μπορούν να δικαιολογηθούν από
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο: το σκοπό τον οποίο επιδίωκε το Συμβούλιο όταν έλαβε το
 βαλλόμενο μέτρο.
 — να ακυρώσει τα άρθρα 1 , 2, 3 και 4 της οδηγίας 96/22/ΕΚ
 του Συμβουλίου , της 29ης Απριλίου 1996 (ΕΕ αριθ . L 125 , Επιπλέον, διαπράχθηκε παράβαση του άρθρου 43 της συνθή
 σ. 3), καθόσον απαγορεύουν τη διάθεση στο εμπόριο κης ΕΚ, καθόσον ζητήθηκε η γνώμη του Ευρωπαϊκού
 κτηνιατρικών φαρμάκων που περιέχουν β-ανταγωνιστι Κοινοβουλίου σχετικά με μια πρόταση η οποία διέφερε
 κές ουσίες χορηγούμενες για θεραπευτικούς σκοπούς στα ουσιωδώς από το κείμενο της οδηγίας 96/22/ΕΚ .
 ζώα, το κρέας και άλλα προϊόντα των οποίων προορίζο
 νται για την ανθρώπινη κατανάλωση ,
 — να υποχρεώσει την Κοινότητα, εκπροσωπουμένη διά του
 Συμβουλίου , να αποκαταστήσει τη ζημία την οποία Προσφυγή της εταιρείας Breda Fucine Meridionali SpA κατά
 υπέστησαν λόγω του βαλλόμενου μέτρου , της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε
 στις 12 Αυγούστου 1996
 — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. (Υπόθεση Τ-126/96)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα (96/C 318/30 )
 Οι προσφεύγουσες είναι οι μόνοι σημαντικοί παραγωγοί (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 φαρμάκων με βάση τις β-ανταγωνιστικές ουσίες τις οποίες
 αφορά η οδηγία 96/22/ΕΚ. Κατά τις προσφεύγουσες, η H εταιρεία Breda Fucine Meridionali SpA , με έδρα το Μπάρι,
 οδηγία 96/22/ΕΚ αφορά ειδικά τα προϊόντα τους, τα οποία Ιταλία, εκπροσωπούμενη από τους Antonio Tizzano και Gian
 πρέπει να θεωρηθεί ότι έδωσαν το έναυσμα για ανάληψη Michele Roberti , δικηγόρους Νεαπόλεως , με τόπο επιδόσεως
 δράσεως εκ μέρους των κοινοτικών οργάνων στον τομέα στις Βρυξέλλες το δικηγορικό γραφείο Tizzano , Place du
 αυτό . Grand Sablon 36, άσκησε στις 12 Αυγούστου 1996 ενώπιον
 του Πρωτοδικείου των Ευριοπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 H απαγόρευση περί της οποίας κάνει λόγο η βαλλόμενη κατά της Επιτροπής των Ευριοπαϊκών Κοινοτήτων.
 οδηγία αποκλείει τη χορήγηση β-ανταγωνιστικών ουσιών
 προς αντιμετώπιση αναπνευστικών προβλημάτων σε οποιου H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 δήποτε είδους ζώα που εκτρέφονται με σκοπό την παραγωγή
 τροφίμων. H οδηγία εξακολουθεί να επιτρέπει την άλλη κοινή — να ακυρώσει στο σύνολο της ή επικουρικώς, εν μέρει (για
 θεραπευτική χρήση των β-ανταγίονιστικών ουσιών, δηλαδή τους λόγους που αναφέρονται στην παρούσα προσφυγή )
 ---pagebreak--- Αριθ . C 318/16 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26. 10 . 96
 την από 29 Μαίου 1995 απόφαση της Επιτροπής, σχετικά παρεμβάσεων αυτών. Υπογραμμίζεται συναφώς ότι οι
 με ορισμένες κρατικές παρεμβάσεις της Ιταλίας υπέρ της παρεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν κατά την περίδο
 εταιρείας Breda Fucine Meridionali SpA [C(96) 1643 κατά την οποία η προσφεύγουσα παρήγαγε για τις
 τελικό], ανάγκες του «τομέα άμυνας», υπόκεινται στην παρέκκλι
 ση του άρθρου 223 παράγραφος 1 στοιχείο β) της
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. συνθήκης. Εξάλλου , οι μετά το 1987 περιουσιακές παρεμ
 βάσεις μπορούν να εξηγηθούν από λόγους σχετικούς με
 την «πολιτική του ομίλου » που ακολούθησε η ελέγχουσα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα εταιρεία.
 H εν προκειμένω προσφεύγουσα είναι χαλυβουργία που — Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 92 παράγραφος 3
 περιλαμβάνεται στον όμιλο EFIM. Έως το 1986, μέτοχοι της στοιχεία α) και γ) της συνθήκης
 ήσαν δύο επιχειρήσεις οι οποίες περιλαμβάνονταν στον τομέα
 άμυνας. Με την προβαλλόμενη απόφαση , η Επιτροπή έκρινε H προσφεύγουσα παρατηρεί συναφώς ότι η Επιτροπή
 ότι οι διαπιστωθείσες κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν παρέβη τη διάταξη αυτή , καθόσον δεν αποτίμησε ορθά τις
 στην προσφεύγουσα εταιρεία ήσαν ασυμβίβαστες προς την δικές της παρεμβάσεις εξυγιάνσεως και αναδιαρθρώσεως,
 κοινή αγορά, καθώς και ότι οι ίδιες αυτές ενισχύσεις ήσαν ούτε τη σημασία του τόπου εγκαταστάσεώς της σε μια
 παράνομες καθόσον δεν κοινοποιήθηκαν προηγουμένως, ιδιαίτερα μειονεκτούσα περιοχή .
 σύμφοτνα με το άρθρο 93 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ .
 Εξάλλου , η Επιτροπή διέταξε την επιστροφή των ενισχύσεων
 αυτών .
 Προβάλλονται συναφώς οι ακόλουθοι λόγοι ακυρώσεως:
 Προσφυγή της EFIM — Ente partecipazioni e finanziamento
 — Παράβαση των κανόνων διαδικασίας και προσβολή των industria manifatturiera, υπό αναγκαστική διοικητική εκκα
 δικαιωμάτων του αμυνομένου θάριση, κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 που ασκήθηκε στις 12 Αυγούστου 1996
 Κατά την προσφεύγουσα, στην ανακοίνωση περί κινή (Υπόθεση Τ-127/96)
 σεως της διαδικασίας η Επιτροπή περιορίστηκε στο να
 αναφέρει τη χρηματοδότηση που χορηγήθηκε στον όμιλο 96/C 318/31 )
 EFIM ποσού 52 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών και την
 παροχή εγγυήσεων του δημοσίου για ποσό 10 δισεκα (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 τομμυρίων λιρών, χωρίς να κάνει λόγο για άλλες υποτιθέ
 μενες μεταφορές πόρων ούτε να μνηρονεύει τις ημερομη H EFIM — Ente participazioni e finanziamento industria
 νίες, που πραγματοποιήθηκαν οι μεταφορές αυτές. Επο manifatturiera, υπό αναγκαστική διοικητική εκκαθάριση, με
 μένιος, με την προαναφερθείσα ανακοίνωση η καθής δεν έδρα τη Ρώμη , Ιταλία, εκπροσωπούμενη από τους Antonio
 είχε κάνει καμία μνεία, άμεση ή έμμεση , για τις περισσό Tizzano και Gian Michele Roberti , δικηγόρους Νεαπόλεως,
 τερες από τις ενισχύσεις που αμφισβητούνται με την με τόπο επιδόσεων στις Βρυξέλλες το δικηγορικό γραφείο
 απόφαση . Tizzano, Place du Grand Sablon 36, άσκησε στις 12 Αυγού
 στου 1996 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 — Παραβίαση της αρχής της ασφαλείας δικαίου , της αρχής Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και μη τήρηση της κά^ Κοινοτήτων.
 πενταετούς προθεσμίας παραγραφής
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Με την απόφαση, η Επιτροπή αμφισβήτησε τη νομιμότη
 τα χορηγήσεως των ενισχύσεων οι οποίες αφορούν την — να ακυρώσει στο σύνολο της ή επικουρικώς, εν μέρει (για
 περίοδο 1985-1992. Κατ' αυτόν τον τρόπο, έκρινε παρά τους λόγους που αναφέρονται στην παρούσα προσφυγή)
 νομες πράξεις και σχέσεις που ανάγονται ήδη σε πολύ την από 29 Μαΐου 1995 απόφαση της Επιτροπής, σχετικά
 προηγούμενο χρόνο. H προσφεύγουσα προβάλλει ότι η με ορισμένες κρατικές παρεμβάσεις της Ιταλίας υπέρ της
 καθής δεν έπρεπε να εκτείνει τη νομική της εκτίμηση σε εταιρείας Breda Fucine Meridionali SpA [C(96) 1643
 πράξεις και σχέσεις τόσο απομακρυσμένες. Επίσης , στον τελικό],
 τομέα των κρατικών ενισχύσεων πρέπει να τηρείται
 ακριβής προθεσμία παραγραφής η οποία, κατ' αναλογία — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 με τα οριζόμενα σε άλλους τομείς [άρθρο 43 του Οργα
 νισμού του Δικαστηρίου και κανονισμός (ΕΟΚ)
 αριθ . 2988/74], πρέπει να είναι πενταετής. Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 — Παράβαση του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης, Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται με τα
 καθόσον η Επιτροπή δεν διαπίστωσε ότι οι παρεμβάσεις προβληθέντα στην υπόθεση T- 1 26/96, Breda Fucine Meridio
 για τις οποίες γίνεται λόγος συνιστούν ενίσχυση nali ( 1)· "
 Συγκεκριμένα, η καθής παρέλειψε εντελώς να εκτιμήσει (') Βλέπε σελίδα 15 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
 τις εν λόγω παρεμβάσεις υπό το φως της καταστάσεως
 που υπήρχε κατά το χρόνο πραγματοποιήσεως των


text:
C 289/18 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.10.2001
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπα-
 του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου, που ασκη ́θηκε στις 14 Αυγου ́- ϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 28 Αυγου ́στου 2001, προσφυγη ́ κατα ́ του
 στου 2001 Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου.
 (Υπο ́θεση C-319/01)
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (2001/C 289/34) — να διαπιστω ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, παραλει ́ποντας
 να λα ́βει ο ́λα τα αναγκαι ́α με ́τρα για την πλη ́ρη και ορθη ́
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ μεταφορα ́ των α ́ρθρων 1, 4 παρα ́γραφος 5, 5, παρα ́γραφος 4,
 τους Götz sur Hausen και Joelle Adda, με διευ ́θυνση επιδο ́σεων 6, 7, 12, 13, 14, 15, 16, παρα ́γραφος 1, 22, στοιχει ́α β'
 στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 14 Αυγου ́στου 2001 ενω ́πιον και γ', και 23, παρα ́γραφος 2, σε συνδυασμο ́ με τα
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του παραρτη ́ματα II, IV, V και VI, της οδηγι ́ας 92/43/ΕΟΚ του
 Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου. Συμβουλι ́ου, της 21ης Μαι ̈́ου 1992, για τη διατη ́ρηση των
 φυσικω ́ν οικοτο ́πων καθω ́ς και της α ́γριας πανι ́δας και
 χλωρι ́δας (1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: οδηγι ́α αυτη ́ καθω ́ς και απο ́ το α ́ρθρο 249, τρι ́το εδα ́φιο, της
 Συνθη ́κης περι ́ ιδρυ ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας·
 — Να αναγνωρι ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, παραλει ́ποντας
 να θεσπι ́σει ο ́λες τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς — να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 διατα ́ξεις που ει ́ναι απαραι ́τητες για την πλη ́ρη συμμο ́ρφωση
 προς την οδηγι ́α 97/11/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 3ης Μαρ-
 τι ́ου 1997, περι ́ τροποποιη ́σεως της οδηγι ́ας 85/337/ΕΟΚ
 για την εκτι ́μηση των επιπτω ́σεων ορισμε ́νων δημοσι ́ων και Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ιδιωτικω ́ν ́εργων στο περιβα ́λλον (1) η ́ ́εστω, παραλει ́ποντας
 να ενημερω ́σει πλη ́ρως την Επιτροπη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις
 που υπε ́χει απο ́ την εν λο ́γω οδηγι ́α. Η Επιτροπη ́ επισημαι ́νει ο ́τι η προθεσμι ́α μεταφορα ́ς της οδηγι ́ας
 στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη ́εληξε στις 5 Ιουνι ́ου 1994, χωρι ́ς το
 — Να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ Βε ́λγιο να ́εχει μεταφε ́ρει, με διατα ́ξεις θεσπι ́ζουσες συγκεκριμε ́νο
 ́εξοδα. νομικο ́ πλαι ́σιο, τις ανωτε ́ρω απαριθμου ́μενες διατα ́ξεις της
 οδηγι ́ας, με εξαι ́ρεση την περιφε ́ρεια της Bruxelles-Capitale, η
 οποι ́α εξε ́δωσε, στις 26 Οκτωβρι ́ου 2000, απο ́φαση σχετικη ́ με τη
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα διατη ́ρηση των φυσικω ́ν οικοτο ́πων καθω ́ς και της α ́γριας πανι ́δας
 και χλωρι ́δας. Οι ́εννοιες του α ́ρθρου 1 της οδηγι ́ας χρη ́ζουν
 μεταφορα ́ς στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη λο ́γω της σημασι ́ας τους
 Συ ́μφωνα προς το α ́ρθρο 249, τρι ́το εδα ́φιο, και το α ́ρθρο 10, για την ερμηνει ́α των λοιπω ́ν διατα ́ξεων της οδηγι ́ας. Τε ́λος, ο ́σον
 πρω ́το εδα ́φιο, ΕΚ, τα κρα ́τη με ́λη-αποδε ́κτες της οδηγι ́ας υποχρε- αφορα ́ τα α ́ρθρα 15 και 16 παρα ́γραφος 1 της οδηγι ́ας, η
 ου ́νται να μεταφε ́ρουν τις διατα ́ξεις της οδηγι ́ας στο εσωτερικο ́ Επιτροπη ́ θεωρει ́ ο ́τι ́ενα κρα ́τος με ́λος δεν μπορει ́ να απαλλαγει ́
 δι ́καιο κατα ́ τρο ́πον ω ́στε αυτε ́ς να παρα ́γουν πλη ́ρη αποτελε ́σματα της υποχρεω ́σεως μεταφορα ́ς τους, εκτο ́ς αν ́εχει εκ των προτε ́ρων
 μετα ́ την εκπνοη ́ της προθεσμι ́ας μεταφορα ́ς. Η προθεσμι ́α αυτη ́, παραιτηθει ́ απο ́ το δικαι ́ωμα ́ του να επικαλεστει ́ τις δυνατο ́τητες
 που τα ́σσεται με το α ́ρθρο 3, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας παρεκκλι ́σεως που παρε ́χουν τα α ́ρθρα αυτα ́.
 97/11/ΕΚ, εξε ́πνευσε στις 14 Μαρτι ́ου 1999 χωρι ́ς το Βασι ́λειο
 του Βελγι ́ου να ́εχει λα ́βει τα αναγκαι ́α με ́τρα για να μεταφε ́ρει το
 συ ́νολο των διατα ́ξεων της οδηγι ́ας στο συ ́νολο της επικρατει ́ας (1) EE L 206 της 22.7.1992, σ. 7.
 του.
 (1) EE L 73 της 14.3.1997, σ. 5.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-224/99 (1)
 ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ (2001/C 289/36)
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω
 του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου που ασκη ́θηκε στις 28 Αυγου ́στου
 2001 Με δια ́ταξη της 19ης Ιουλι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 (Υπο ́θεση C-324/01) σεως C-224/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (2001/C 289/35)
 (1) EE C 226 της 7.8.1999.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Richard Wainwright και τη Jöelle Adda, με το ́πο επιδο ́σεων


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 1ης Ιουλίου 2010 [αίτηση του Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Susanne Gassmayr κατά Bundesminister für Wissenschaft und Forschung
 (Υπόθεση C-194/08) (1)
 (Κοινωνική πολιτική - Οδηγία 92/85/ΕΟΚ - Εφαρμογή μέτρων που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και γαλουχουσών εργαζομένων - Άρθρα 5, παράγραφος 3, και 11, σημεία 1 έως 3 - Άμεσο αποτέλεσμα - Έγκυος εργαζόμενη η οποία απαλλάχθηκε από την εργασία της κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της - Εργαζόμενη τελούσα σε άδεια μητρότητας - Δικαίωμα λήψεως επιδόματος εφημερίας)
 2010/C 234/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Susanne Gassmayr
 κατά
 Bundesminister für Wissenschaft und Forschung
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Verwaltungsgerichtshof — Ερμηνεία του άρθρου 11, σημεία 1, 2 και 3, της οδηγίας 92/85/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και γαλουχουσών εργαζομένων (EE L 348, σ. 1) — Άμεσο αποτέλεσμα — Δικαίωμα εργαζομένης να της καταβάλλεται, κατά τη διάρκεια της περιόδου απαγορεύσεως απασχολήσεως εγκύων και/ή της άδειας λοχείας, ένα μη κατ’ αποκοπήν επίδομα για την παροχή υπηρεσιών εφημερίας εκτός των κανονικών ωρών εργασίας («Journaldienstzulage»)
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 11, σημεία 1 έως 3, της οδηγίας 92/85/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και γαλουχουσών εργαζομένων (δέκατη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ), έχει άμεσο αποτέλεσμα και παρέχει στους ιδιώτες δικαιώματα, τα οποία μπορούν να επικαλούνται έναντι του κράτους μέλους που δεν μετέφερε ή μετέφερε πλημμελώς την οδηγία αυτή στο εθνικό δίκαιο και τα οποία οφείλουν να προστατεύουν τα εθνικά δικαστήρια.
 2)
 Το άρθρο 11, σημείο 1, της οδηγίας 92/85 έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει εθνική ρύθμιση προβλέπουσα ότι έγκυος εργαζόμενη η οποία απαλλάσσεται προσωρινώς από την εργασία της λόγω της εγκυμοσύνης της δικαιούται να λαμβάνει αμοιβή ισοδύναμη προς τις μέσες αποδοχές της κατά την περίοδο αναφοράς προ της ενάρξεως της εγκυμοσύνης της, πλην του επιδόματος εφημερίας.
 3)
 Το άρθρο 11, σημεία 2 και 3, της οδηγίας 92/85 έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει ότι εργαζόμενη τελούσα σε άδεια μητρότητας δικαιούται να λαμβάνει αμοιβή ισοδύναμη προς τις μέσες αποδοχές της κατά την περίοδο αναφοράς προ της ενάρξεως της εν λόγω άδειας, πλην του επιδόματος εφημερίας.
 (1) ΕΕ C 197 της 2.8.2008.


text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/43
 Προσφυγή της 12ης Φεβρουαρίου 2007 — Leche Celta κατά ΓΕΕΑ — Celia (Celia)
 (Υπόθεση T-35/07)
 (2007/C 82/93)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής; η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Leche Celta S.L. (Puentedeume, La Coruña, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. A. Calderón Chavero, T. Villate Consonni και A. Yañez Manglano, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Celia SA
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 5ης Δεκεμβρίου 2006 στην υπόθεση R-294/2006-4·
 —
 κατά συνέπεια, να ακυρώσει την απόφαση που εκδόθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2005 επί της ανακοπής Β657132, καθόσον απορρίπτει την ανακοπή που ασκήθηκε εξ ονόματος της προσφεύγουσας και δέχεται την προσβαλλόμενη αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος για την κλάση 29 για το γάλα, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, καθώς και τα βρώσιμα έλαια και λίπη·
 —
 να δεχθεί τα αιτήματα της προσφεύγουσας και να υποχρεώσει το αρμόδιο τμήμα ανακοπών του ΓΕΕΑ να απορρίψει την αίτηση καταχωρίσεως του επιδίκου σήματος για τα συγκεκριμένα αυτά προϊόντα·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Celia SA.
 Σήμα προς καταχώριση: εικονιστικό σήμα «Celia »για τα προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 16, 29 και 38 (αίτηση 2 977 221).
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: εθνικά λεκτικά σήματα «CELTA »για προϊόντα της κλάσεως 29.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1) λόγω του ότι υφίσταται κίνδυνος συσχετίσεως και κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαραβαλλομένων σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 27.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/28
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Ιανουαρίου 2017 — Επιτροπή κατά Frieberger και Vallin
 (Υπόθεση T-232/16 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Συντάξεις - Μεταρρύθμιση του ΚΥΚ - Αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης - Απόφαση περί άρνησης επανυπολογισμού των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων - Αρχή ne ultra petita - Νομικό σφάλμα - Υποχρέωση αιτιολογήσεως))
 (2017/C 063/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Berscheid και G. Gattinara)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Jürgen Frieberger (Woluwe-Saint-Lambert, Βέλγιο), Benjamin Vallin (Saint-Gilles, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: J.-N. Louis και N. de Montigny, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) της 2ας Μαρτίου 2016, Frieberger και Vallin κατά Επιτροπής (F-3/15, EU:F:2016:26).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) της 2ας Μαρτίου 2016, Frieberger και Vallin κατά Επιτροπής (F-3/15).
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή που άσκησαν οι Jürgen Frieberger και Benjamin Vallin ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-3/15.
 3)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας.
 4)
 Ο J. Frieberger και ο B. Vallin φέρουν τα έξοδα της ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης διαδικασίας, περιλαμβανομένων των εξόδων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) EE C 243 της 4.7.2016.


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/7
 Αναίρεση που άσκησε στις 3 Δεκεμβρίου 2009 η Thomson Sales Europe κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα) στις 29 Σεπτεμβρίου 2009 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-225/07 και Τ/364-07, Thomson Sales Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-498/09 P)
 2010/C 80/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Thomson Sales Europe (εκπρόσωποι: F. Goguel και F. Foucault, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Πρωτοδικείο στις 29 Σεπτεμβρίου 2009·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση REM 03/05 της Επιτροπής, της 7ης Μαΐου 2007·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεώς της, η αναιρεσείουσα προβάλλει κατ’ ουσίαν τρεις λόγους αναιρέσεως.
 Με τον πρώτο λόγο, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το Πρωτοδικείο παρέβη τους περί αρμοδιότητας κανόνες που ορίζει το άρθρο 225 ΕΚ, καθόσον εξέδωσε απόφαση επί της ουσίας του αιτήματος για ακύρωση του από 20 Ιουλίου 2007 εγγράφου της Επιτροπής, με το οποίο επιβεβαιώθηκε η άρνηση να χορηγηθεί το πλεονέκτημα μη εισπράξεως εκ των υστέρων εισαγωγικών δασμών για την εισαγωγή έγχρωμων τηλεοπτικών δεκτών κατασκευασμένων στην Ταϊλάνδη, μολονότι σε προηγούμενη σκέψη έκρινε ότι το προαναφερθέν αίτημα είναι απαράδεκτο για τον λόγο ότι το εν λόγω έγγραφο δεν είναι ικανό να παράγει έννομες συνέπειες.
 Με τον δεύτερο λόγο, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το Πρωτοδικείο προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνάς της και προέβη σε προδήλως εσφαλμένο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών καθόσον, αφενός μεν, απέρριψε το αίτημα αυτής για κοινοποίηση στους διαδίκους του συνόλου των αποδεικτικών μέσων, αφετέρου δε, έκρινε ότι η Thomson επέδειξε πρόδηλη αμέλεια κατά το μέτρο που όφειλε, ως επιχείρηση με πείρα, να ζητήσει από την Επιτροπή ακριβείς πληροφορίες περί του εάν δύναται, και μετά την έναρξη προμήθειας λυχνιών κορεατικής και μαλαϊκής προελεύσεως, να δηλώνει τους κατασκευαζόμενους στην Ταϊλάνδη έγχρωμους τηλεοπτικούς δέκτες ως ταϊλανδέζικης προελεύσεως.
 Με τον τρίτο λόγο, ο οποίος περιλαμβάνει δυο σκέλη, η Thomson προβάλλει ότι το Πρωτοδικείο παρέβη το άρθρο 239 του τελωνειακού κώδικα (1) σχετικά με τη δυνατότητα εν όλω ή εν μέρει επιστροφής καταβληθέντων εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών ή διαγραφής μέρους της τελωνειακής οφειλής. Η αναιρεσείουσα προβάλλει, αφενός, ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον απέρριψε την προσφυγή της κατόπιν εξετάσεως μόνον της ελλείψεως δόλου ή αμέλειας, χωρίς δηλαδή προηγουμένως να ελέγξει εάν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις.
 Αφετέρου, το Πρωτοδικείο, κρίνοντας ότι οι οριζόμενες από το άρθρο 239 του τελωνειακού κώδικα προϋποθέσεις διαγραφής δεν πληρούνταν, προέβη σε εσφαλμένο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο. Κατά την αναιρεσείουσα, στην περίπτωσή της πληρούνταν οι προϋποθέσεις εφαρμογής της εν λόγω διατάξεως, εφόσον συνέτρεχαν περιστάσεις χαρακτηριζόμενες ως ειδικές για τον λόγο ότι η Επιτροπή αναθεώρησε τον τρόπο ερμηνείας των σχετικών διατάξεων χωρίς να ενημερώσει προσηκόντως τις επιχειρήσεις.
 Η Thomson προβάλλει επιπροσθέτως ότι ήταν πεπεισμένη για τη νομιμότητα των ενεργειών της, καθόσον είχε τη βεβαιότητα ότι σε όλη της παραγωγή θα εφαρμοζόταν ένας μόνον δασμός αντιντάμπινγκ ο οποίος είχε ουσιαστικώς καθοριστεί από κοινού με την Επιτροπή.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1).


text:
1 . 11 . 97 ΠΓΊ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων C 331/15
 Ισχυρισμοί και κυρία επιχειρήματα τις αναγκαίες διατάξεις συμμορφώσεως της προς την αναφε
 ρόμενη στο αιτητικό της Επιτροπής οδηγία.
 Οι ισχυρισμοί και τα κυρία επιχειρήματα είναι παρεμφερή Ο) ΕΕ L 168 της 18. 7. 1995, σ. 14.
 προς τα αναπτυσσόμενα στην υπόθεση C-320/97 (2). H προ (2) ΕΕ L 384 της 31 . 12. 1986, σ. 1 .
 βλεπόμενη από την οδηγία προθεσμία έληξε στις 31 Δεκεμ
 βρίου 1995.
 Ο) ΕΕ L 368 της 31 . 12. 1994, σ. 38.
 (2) Βλεπε σ. 13 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, που
 ασκήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1997
 (Υπόθεση C-325/97)
 (97/C 331/29)
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων
 κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις
 17 Σεπτεμβρίου 1997 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη
 από τον Klaus-Dieter Borchardt, μέλος της Νομικής Υπηρε
 (Υπόθεση C-324/97) σίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de
 la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner C 254,
 (97/C 331/28) Kirchberg, άσκησε στις 17 Σεπτεμβρίου 1997 ενώπιον του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη
 από τον Paolo Stancanelli, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz,
 Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε στις 17 Σεπτεμβρίου 1997
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προ 1 , να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της
 σφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας. Γερμανίας, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τα αναγκαία
 μέτρα για τη συμμόρφωσή της προς τις οδηγίες 94/39/
 ΕΚ (') και 95/10/ΕΚ (2), παρέβη τις υποχρεώσεις που
 H προσφεύγουσα ζητεί απο το Δικαστήριο: υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ και από τις οδηγίες αυτές,
 2, να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 — να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη έχοντας
 εκδώσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
 διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορ Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 φωθεί προς την οδηγία 95/27/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοι
 νοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1995 (1 ), Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρεμφερή
 που τροποποιεί την οδηγία 86/662/ΕΟΚ του Συμβου προς τα αναπτυσσόμενα στην υπόθεση C-320/97 (3). H προ
 λίου (2), για τον περιορισμό του θορύβου των υδραυ βλεπόμενη από την οδηγία προθεσμία έληξε στις 30 Ιουλίου
 λικών πτύων, των πτύων με καλώδια, των προωθητών 1995 .
 γαιών, των φορτωτών και φορτωτών εκσκαφέων, ή μη
 έχοντας εν πάση περιπτώσει κοινοποιήσει συναφώς C ) ΕΕ L 207 της 10. 8. 1994, σ. 20.
 οποιαδήποτε διάταξη, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέ (2) ΕΕ L 91 της 22. 4. 1995, σ. 39.
 χει από την εν λόγω οδηγία, (3) Βλεπε σ. 13 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
 — να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Ισχυρισμοί και κυρία επιχειρήματα κατά του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις
 17 Σεπτεμβρίου 1997
 (Υπόθεση C-326/97)
 Το άρθρο 189 της συνθήκης ΕΚ, συμφωνά με το οποίο η οδη
 γία δεσμεύει το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται, (97/C 331/30)
 όσον αφορά το επιδωκόμενο αποτέλεσμα, συνεπάγεται την
 υποχρέωση των κρατών μελών να τηρούν τις προθεσμίες που
 τάσσουν οι οδηγίες. H συναφής προθεσμία έληξε στις H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη
 31 Δεκεμβρίου 1995 , χωρίς η Ιταλική Δημοκρατία να εκδώσει από τον Paolo Stancanelli, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με


text:
 9.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/14
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Φεβρουαρίου 2011 — Comunidad Autónoma de Galicia κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-520/10 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Κρατικές ενισχύσεις - Αντιστάθμισμα προκειμένου να καλυφθούν τα επιπλέον έξοδα ορισμένων παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας, τα οποία οφείλονται στην υποχρέωση δημόσιας υπηρεσίας που συνίσταται στην παραγωγή ορισμένης ποσότητας ηλεκτρικής ενέργειας από άνθρακα εθνικής προελεύσεως, και εγκαθίδρυση «μηχανισμού προσφυγής κατά προτεραιότητα» στις υπηρεσίες των εν λόγω παραγωγών - Απόφαση να μην εγερθούν αντιρρήσεις - Αίτημα αναστολής εκτελέσεως - Fumus boni juris - Δεν συντρέχει επείγον - Στάθμιση συμφερόντων)
 2011/C 113/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Comunidad Autónoma de Galicia (Santiago de Compostela, Ισπανία) (εκπρόσωποι: S. Martínez Lage και H. Brokelmann, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: É. Gippini Fournier και C. Urraca Caviedes)
 Αντικείμενο
 Αίτηση προσωρινών μέτρων σκοπούσα κατ’ ουσίαν στην αναστολή εκτελέσεως της αποφάσεως C(2010) 4499 της Επιτροπής, της 29ης Σεπτεμβρίου 2010, σχετικά με την κρατική ενίσχυση N 178/2010, η οποία χορηγήθηκε από το Βασίλειο της Ισπανίας υπό τη μορφή αντισταθμίσεως υποχρεώσεως παροχής δημόσιας υπηρεσίας, συνδυαζόμενη με μηχανισμό προσφυγής κατά προτεραιότητα στις υπηρεσίες των παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας οι οποίοι χρησιμοποιούν άνθρακα εθνικής προελεύσεως.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Δέχεται την παρέμβαση της Hidroeléctrica del Cantábrico, SA, και της Federación Nacional de Empresarios de Minas de Carbón προς στήριξη των αιτημάτων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 2)
 Μερίμνει του Γραμματέα, να επιδοθεί αντίγραφο όλων των δικογράφων στις διαλαμβανόμενες στο σημείο 1 του διατακτικού παρεμβαίνουσες.
 3)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 4)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 12.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/19
 Προσφυγή της 22ας Δεκεμβρίου 2010 — Aktieselskabet af 21. november 2001 κατά ΓΕΕΑ — Parfums Givenchy (only givenchy)
 (Υπόθεση T-586/10)
 2011/C 80/36
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Aktieselskabet af 21. november 2001 (Brande, Δανία) (εκπρόσωπος: C. Christiansen, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Parfums Givenchy SA (Levallois Perret, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 7ης Οκτωβρίου 2010, στην υπόθεση R 1556/2009-2, και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το έγχρωμο εικονιστικό σήμα «only givenchy», για προϊόντα της κλάσεως 3 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 3980241
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. VR 2001 03359 δανικό λεκτικό σήμα «ONLY», μεταξύ άλλων, για προϊόντα των κλάσεων 3 και 9· καταχωρισμένο υπ’ αριθ. VR 2000 02183 δανικό λεκτικό σήμα «ONLY», για προϊόντα της κλάσεως 25· καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 638833 κοινοτικό λεκτικό σήμα «ONLY», για προϊόντα των κλάσεων 14, 18 και 25
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφοι 1, στοιχείο β', και 5, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, λόγω της εσφαλμένης διαπιστώσεως του τμήματος προσφυγών ότι δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των προγενέστερων σημάτων και του επίμαχου σήματος και ότι το ενδιαφερόμενο κοινό δεν θα συνέδεε ή δεν θα συσχέτιζε τα εν λόγω σήματα.


text:
 20.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Krajský soud d'Ostrava στις 24 Μαρτίου 2006 — Skoma-Lux sro κατά Celní reditelství Olomouc
 (Υπόθεση C-161/06)
 (2006/C 121/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Krajský soud d'Ostrava
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Skoma-Lux sro
 Καθής: Celní reditelství Olomouc
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μπορεί το άρθρο 58 της πράξεως περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, βάσει της οποίας η Τσεχική Δημοκρατία έγινε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως από 1ης Μαΐου 2004, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ένα κράτος μέλος μπορεί να εφαρμόσει σε ιδιώτες κανονισμό ο οποίος, κατά την ημερομηνία της εφαρμογής του, δεν είχε δημοσιευθεί προσηκόντως στην επίσημη εφημερίδα στην επίσημη γλώσσα του κράτους μέλους αυτού;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, η μη εφαρμογή του επίδικου κανονισμού έναντι των ιδιωτών αποτελεί θέμα ερμηνείας ή εγκυρότητας της κοινοτικής νομοθεσίας υπό την έννοια του άρθρου 234 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας;
 3)
 Εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ότι η παρούσα αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά το κύρος κοινοτικής πράξεως υπό την έννοια της αποφάσεως στην υπόθεση 314/85, Foto-Frost, Συλλογή 1987, σ. 4199, είναι άκυρος ο κανονισμός 2454/93 έναντι της προσφεύγουσας και όσον αφορά τη διαφορά της με τις τελωνειακές αρχές της Τσεχικής Δημοκρατίας λόγω της μη προσήκουσας δημοσιεύσεως στην επίσημη εφημερίδα της ΕΕ σύμφωνα με το άρθρο 58 της πράξεως περί των όρων προσχωρήσεως;


text:
 20.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/28
 Αγωγή της Δήμητρας Λαντζώνη κατά του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 14 Ιουνίου 2005
 (Υπόθεση T-226/05)
 (2005/C 205/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Δήμητρα Λαντζώνη, κάτοικος Λουξεμβούργου, εκπροσωπούμενη από τη Michèle Bouché, δικηγόρο, άσκησε στις 14 Ιουνίου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αγωγή κατά του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να υποχρεώσει το Δικαστήριο να της καταβάλει το ποσό των 50 000 ευρώ ως αποζημίωση προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης την οποία υπέστη η ενάγουσα λόγω των σοβαρών παρατυπιών που είχαν ως αποτέλεσμα την καθήλωση της σταδιοδρομίας της,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Στις 3 Ιουνίου 2004, η ενάγουσα, μόνιμη υπάλληλος του Δικαστηρίου, υπέβαλε αίτηση αποζημιώσεως προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης τις οποίες υπέστη λόγω της καθηλώσεως της σταδιοδρομίας της από της καθιερώσεως, το 2000, του νέου συστήματος προαγωγών. Επειδή το αίτημα αυτό καθώς και η διοικητική ένστασή της απορρίφθηκαν, η ενάγουσα ασκεί την παρούσα αγωγή. Προς στήριξη των αιτημάτων της, υποστηρίζει ότι η καθήλωση της σταδιοδρομίας της καθώς και η υλική ζημία και ηθική βλάβη τις οποίες υπέστη οφείλονται σε σοβαρές και επανειλημμένες παρατυπίες και παραλείψεις της διοικήσεως του Δικαστηρίου, τόσο όσον αφορά τις εκθέσεις βαθμολογίας όσο και όσον αφορά τα μόρια προαγωγής που χορηγούνται βάσει των εκθέσεων αυτών.


text:
 29.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 168/30
 Προσφυγή-αγωγή της 31ης Μαρτίου 2017 — Printeos κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-201/17)
 (2017/C 168/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Printeos, SA (Alcalá de Henares, Ισπανία) (εκπρόσωποι: H. Brokelmann και P. Martínez-Lage Sobredo, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 βάσει του άρθρου 266, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ και, επικουρικώς, βάσει των άρθρων 266, δεύτερο εδάφιο, 268 και 340, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ και 41, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να υποχρεώσει την Επιτροπή στην καταβολή:
 α)
 χρηματικής αποζημιώσεως ποσού αντιστοιχούντος προς εκείνο των αντισταθμιστικών τόκων επί του ποσού των 4 729 000 ευρώ, με επιτόκιο ίσο προς το επιτόκιο το οποίο εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις βασικές πράξεις αναχρηματοδοτήσεως, προσαυξημένο κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες, για το διάστημα μεταξύ 9ης Μαρτίου 2015 και 1ης Φεβρουαρίου 2017, ήτοι ποσό 184 592,95 ευρώ, ή, άλλως, με επιτόκιο το οποίο το Γενικό Δικαστήριο θα κρίνει κατάλληλο· και
 β)
 τόκων υπερημερίας επί του ποσού των αντισταθμιστικών τόκων που θα προκύψουν βάσει του προηγούμενου σημείου για το διάστημα μεταξύ 1ης Φεβρουαρίου 2017 και της ημερομηνίας αποπληρωμής από την Επιτροπή του ζητηθέντος ποσού βάσει του προηγούμενου σημείου σε εκτέλεση ενδεχόμενης αποφάσεως που θα κρίνει δεκτή την παρούσα προσφυγή-αγωγή, με επιτόκιο ίσο προς το επιτόκιο το οποίο εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις βασικές πράξεις αναχρηματοδοτήσεως, προσαυξημένο κατά 3,5 ποσοστιαίες μονάδες ή, άλλως, με επιτόκιο το οποίο το Γενικό Δικαστήριο θα κρίνει κατάλληλο·
 —
 επικουρικώς, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 26ης Ιανουαρίου 2017, περί αποδόσεως σε αυτήν αποκλειστικώς του ποσού του κεφαλαίου του αδικαιολογήτως καταβληθέντος προστίμου σε εκτέλεση της αποφάσεως Φάκελοι εξαιρουμένων των τόκων·
 —
 σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας η προσφεύγουσα-ενάγουσα ασκεί, κυρίως, αγωγή αποζημιώσεως, με αίτημα τη χρηματική αποζημίωσή της η οποία αντιστοιχεί στο ποσό των τόκων τους οποίους η Επιτροπή όφειλε να της καταβάλει με την απόδοση του ποσού του κεφαλαίου του αδικαιολογήτως καταβληθέντος προστίμου σε εκτέλεση της αποφάσεως C (2014) 9295 τελικό της Επιτροπής, της 10ης Δεκεμβρίου 2014, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (AT.39780 — Φάκελοι) (στο εξής: απόφαση Φάκελοι), κατόπιν της ακυρώσεώς της με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Δεκεμβρίου 2016, στην υπόθεση T-95/15, Printeos S.A. κ.λπ. κατά Επιτροπής (στο εξής: απόφαση Printeos). Επικουρικώς, η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 26ης Ιανουαρίου 2017, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της περί καταβολής σε αυτήν των προαναφερθέντων τόκων.
 1.
 Προς στήριξη της αγωγής αποζημιώσεως, η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει ότι η αξίωση χρηματικής αποζημιώσεως στηρίζεται στο άρθρο 266, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, καθόσον η Επιτροπή εκτέλεσε ανεπαρκώς την ως άνω απόφαση Printeos, καθώς δεν της κατέβαλε τους αναλογούντες τόκους· επικουρικώς, στηρίζεται στα άρθρα 266, δεύτερο εδάφιο, και 340, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ και 41, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τη βλάβη που προκλήθηκε με την απόφαση Φάκελοι και λόγω της ανεπαρκούς εκτελέσεως της αποφάσεως Printeos.
 Υποστηρίζει συναφώς ότι η παράνομη πράξη της Επιτροπής στερείτο νομικής βάσεως διότι ο κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (EK, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του Δημοσιονομικού Κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002, L 357, σ. 1), τον οποίο επικαλείται η Επιτροπή στην απόφασή της της 26ης Ιανουαρίου 2017, είχε ήδη καταργηθεί, και διότι ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 1268/2012 της Επιτροπής, της 29ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με τους κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης (ΕΕ 2012, L 362, σ. 1) πρέπει να θεωρηθεί αντίθετος προς τα άρθρα 266 και 340 ΣΛΕΕ, 41, παράγραφος 3 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 2.
 Προς στήριξη του επικουρικού αιτήματος ακυρώσεως, η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση της Επιτροπής της 26ης Ιανουαρίου 2017 στηρίζεται σε ήδη καταργηθείσα νομική βάση, η οποία δεν είχε εφαρμογή, και ότι, σε κάθε περίπτωση, έπρεπε να θεωρηθεί παράνομη, προβάλλοντας επίσης σχετική ένσταση ελλείψεως νομιμότητας.


text:
 25.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 199/44
 Προσφυγή της 29ης Ιουνίου 2007 — ITT Manufacturing Enterprises κατά ΓΕΕΑ — ITT Trademark & Trade (I.T.T.)
 (Υπόθεση T-231/07)
 (2007/C 199/83)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ITT Manufacturing Enterprises (Wilmington, Ηνωμένες Πολιτείες (εκπρόσωπος: F. Delord, solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: ITT Trademark & Trade GmbH (Μόναχο, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, να επικυρώσει την απόφαση 565/2005 και να υποχρεώσει το καθού να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα και, επικουρικώς,
 —
 να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση, να επικυρώσει την απόφαση 565/2005 και να υποχρεώσει το καθού να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα και, επικουρικώς.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: ITT Trademark & Trade GmbH
 Σήμα προς καταχώριση: Το κοινοτικό λεκτικό σήμα «ITT» για αγαθά και υπηρεσίες των κλάσεων 7, 9 και 11 — αίτηση υπ' αριθ. 1 152 339
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: ITT Manufacturing Enterprises
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: εθνικά εικονιστικά σήματα, καθώς και φημισμένα, αλλά μη καταχωρισμένα σήματα που χρησιμοποιούνται σε συναλλαγές εντός της Κοινότητας και περιέχουν ή συνίστανται από το λεκτικό στοιχείο «ΙΤΤ» για αγαθά και υπηρεσίες πολλών κλάσεων.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχθηκε την ανακοπή.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απέρριψε την ανακοπή
 Λόγοι ακυρώσεως: Ο αναιρεσείων αμφισβητεί τη διαπίστωση του τμήματος προσφυγών ότι το τμήμα ανακοπών στήριξε την απόφασή του σε ανυπόστατο σήμα.


text:
 26.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/35
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2005 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-369/05)
 (2005/C 296/72)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: D. Fernando Díez Moreno)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 —
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 15ης Ιουλίου 2005 (2005/555/2685), στο μέτρο που αυτή αναφέρεται στις χρηματοοικονομικές διορθώσεις που εφαρμόστηκαν στην Ισπανία σε σχέση με την μετατροπή και αναδιάρθρωση αμπελώνων και με τα μέτρα για τη βελτίωση της παραγωγής και εμπορίας μελιού, καθώς και
 —
 καταδίκη της Επιτροπής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η υπό κρίση προσφυγή στρέφεται κατά της αποφάσεως της Επιτροπής, της 15ης Ιουλίου 2005 (2005/555/ΕΚ), απόφαση με την οποία αποκλείστηκαν από την κοινοτική χρηματοδότηση συγκεκριμένες δαπάνες που έγιναν από διάφορα κράτη μέλη και το κόστος των οποίων αναλαμβάνει το Τμήμα Εγγυήσεων του ΕΓΤΠΕ. Μεταξύ των δαπανών που αποκλείονται με την εν λόγω απόφαση επισημαίνονται χρηματοοικονομικές διορθώσεις που θίγουν το Βασίλειο της Ισπανίας και ισχύουν για τους τομείς των φρούτων και λαχανικών, του γάλακτος, της δημόσιας αποθεματοποίησης, του οίνου και του καπνού, των πριμοδοτήσεων για ζώα και του τομέα του μελιού.
 Η υπό κρίση προσφυγή αφορά αποκλειστικώς την διόρθωση που έγινε όσον αφορά τα ποσά που χορηγήθηκαν ως αποζημίωση για απώλεια εισοδήματος στον αμπελοοινικό τομέα (4 790 799,61 Ευρώ) και τη διόρθωση που έγινε όσον αφορά τη συμπερίληψη στη χρηματοδότηση του ΕΓΤΠΕ του ΦΠΑ στον τομέα του μελιού (58 315,34 Ευρώ). Το προσφεύγον κράτος εκτιμά ότι η Επιτροπή προέβη σε περιοριστική εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 1493/1999, με τον οποίο θεσπίστηκε η κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς (1). Επίσης, το εν λόγω κράτος φαίνεται να διαφοροποιείται προς το καθεστώς του ΦΠΑ όσον αφορά τη βελτίωση της παραγωγής και εμπορίας του μελιού.
 Οι ισπανικές αρχές θεωρούν:
 —
 ότι η απολεσθείσα πρόσοδος δεν θα συνδεθεί μετά την εκρίζωση αλλά με την ίδια την υπόσταση της φυτείας, και
 —
 ότι ο ισχυρισμός της Επιτροπής κατά τον οποίο ο ΦΠΑ δεν μπορεί να θεωρηθεί ως παρέμβαση προοριζόμενη για τη σταθεροποίηση των αγορών, και τούτο για το λόγο ότι δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί από το Τμήμα Εγγυήσεων του ΕΓΤΠΕ, δεν στηρίζεται σε καμία νομική βάση.
 (1) ΕΕ L 179, της 14.7.1999, σ. 1.


text:
 2.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/5
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 27ης Ιανουαρίου 2005
 στην υπόθεση C-125/04 (αίτηση της Commission de Litiges Voyages για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Guy Denuit, Betty Cordenier κατά Transorient – Mosaïque Voyages et Culture SA (1)
 (Προδικαστικά ερωτήματα - Προσφυγή στην κρίση του Δικαστηρίου - Εθνικό δικαστήριο κατά την έννοια του άρθρου 234 ΕΚ - Διαιτητικό δικαστήριο)
 (2005/C 82/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-125/04, με αντικείμενο αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε, με απόφαση της 4ης Δεκεμβρίου 2003, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 8 Μαρτίου 2004, το collège d'arbitrage de la Commission de Litiges Voyages (Βέλγιο), στο πλαίσιο της διαφοράς αφενός, μεταξύ, των Guy Denuit, Betty Cordenier και, αφετέρου, της Transorient – Mosaïque Voyages et Culture SA, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, πρόεδρο τμήματος, N. Colneric και J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητής), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: R. Grass εξέδωσε, στις 27 Ιανουαρίου 2005, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να αποφανθεί επί των υποβληθέντων από το collège d'arbitrage de la Commission de Litiges Voyages ερωτημάτων.
 (1) EE C 156 της 12.06.2004.


text:
 26.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 202/24
 Προσφυγή της 19ης Απριλίου 2017 — Adapta Color κατά EUIPO — Coatings Foreign IP (Rustproof System ADAPTA)
 (Υπόθεση T-226/17)
 (2017/C 202/39)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Adapta Color, SL (Peñiscola, Ισπανία) (εκπρόσωποι: G. Macías Bonilla, G. Marín Raigal και E. Armero Lavie, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Coatings Foreign IP Co. LLC (Wilmington, Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Rustproof System ADAPTA» — Υπ’ αριθ. 9 905 548 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 6ης Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση R 2408/2015-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να δεχθεί την παρούσα προσφυγή στο σύνολό της·
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το καθού και, εφόσον απαιτηθεί, την παρεμβαίνουσα, στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας, καθώς και στα έξοδα στο πλαίσιο των διαδικασιών κηρύξεως ακυρότητας και προσφυγής ενώπιον του EUIPO.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται με τους λόγους και τα κύρια επιχειρήματα που προβλήθηκαν στην υπόθεση T-223/17.