text:
 30.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 130/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 3ης Μαρτίου 2011 [αίτηση του Συμβουλίου της Επικρατείας (Ελλάδα) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Κακαβέτσος-Φραγκόπουλος ΑΕ Επεξεργασίας και Εμπορίας Σταφίδας, πρώην K. Φραγκόπουλος και ΣΙΑ OE κατά Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Κορινθίας
 (Υπόθεση C-161/09) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Μέτρα ισοδύναμου αποτελέσματος προς ποσοτικό περιορισμό - Κορινθιακή σταφίδα - Εθνική ρύθμιση με σκοπό την προστασία της ποιότητας του προϊόντος - Περιορισμοί της εμπορίας με κριτήριο τις διάφορες περιοχές παραγωγής - Δικαιολόγηση - Αναλογικότητα)
 2011/C 130/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Συμβούλιο της Επικρατείας
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Κακαβέτσος-Φραγκόπουλος ΑΕ Επεξεργασίας και Εμπορίας Σταφίδας, πρώην K. Φραγκόπουλος και ΣΙΑ OE
 κατά
 Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Κορινθίας
 παρισταμένων των: Υπουργού Γεωργίας, Ενώσεως Αγροτικών Συνεταιρισμών Αιγιαλείας του Νομού Αχαΐας
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Συμβούλιο της Επικρατείας — Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων — Ποσοτικοί περιορισμοί επί των εισαγωγών — Μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος — Εθνική ρύθμιση που διακρίνει τις περιοχές παραγωγής σταφίδας αναλόγως της ποιότητας της σταφίδας — Απαγόρευση της εισκομίσεως, επεξεργασίας και εμπορίας σταφιδόκαρπου από την περιοχή Β', χαμηλότερης ποιότητας, στην περιοχή Α', ανώτερης ποιότητας — Απαγόρευση της εισκομίσεως, επεξεργασίας και εμπορίας στην περιοχή Α' σταφίδας ανώτερης ποιότητας προερχομένης από συγκεκριμένο μέρος της ίδιας περιοχής — Συμβατό με τα άρθρα 29 ΕΚ και 30 ΕΚ
 Διατακτικό
 Το άρθρο 29 ΕΚ έχει την έννοια ότι αντίκειται σε εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία επιβάλλει απόλυτη απαγόρευση εισκομίσεως, αποθηκεύσεως, επεξεργασίας και συσκευασίας, προς περαιτέρω εξαγωγή, σταφίδας τόσο μεταξύ των δύο ζωνών της περιοχής Α' όσο και μεταξύ της δεύτερης ζώνης της περιοχής Α' και της περιοχής Β', καθόσον δεν καθιστά δυνατή την επίτευξη με συνεπή τρόπο των επιδιωκόμενων θεμιτών σκοπών και βαίνει πέραν αυτού που είναι αναγκαίο για την επίτευξη των σκοπών αυτών.
 (1) ΕΕ C 153 της 4.7.2009.


text:
 19.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/16
 Προσφυγή της 2ας Ιουνίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-239/08)
 (2008/C 183/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: C. Huvelin)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2006/100/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006, για την προσαρμογή ορισμένων οδηγιών στον τομέα της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων, λόγω της προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας (1) και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ανακοινώσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2 της εν λόγω οδηγίας,
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2006/100/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε κατά την ημερομηνία προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή την 1η Ιανουαρίου 2007. Κατά την ημερομηνία ασκήσεως της προσφυγής, το καθού δεν είχε ακόμα λάβει ή ανακοινώσει στην Επιτροπή όλα τα αναγκαία μέτρα μεταφοράς.
 (1) ΕΕ L 363, σ. 141.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 10.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/6
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich (Αυστρία) στις 20 Αυγούστου 2012 — Robert Pfleger κ.λπ.
 (Υπόθεση C-390/12)
 2012/C 343/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείοντες: Robert Pfleger, Autoart a.s., Vucicevic, Maroxx Software GmbH, Hans-Jörg Zehetner
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιβαίνει στην αρχή της αναλογικότητας, η οποία αποτυπώνεται στο άρθρο 56 ΣΛΕΕ και στα άρθρα 15 έως 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης), η εθνική ρύθμιση που, όπως οι κρίσιμες στην υπόθεση της κύριας δίκης διατάξεις των άρθρων 3 έως 5, 14 και 21 του Glücksspielgesetz (αυστριακού νόμου για τα τυχερά παιχνίδια, στο εξής: GSpG), επιτρέπει τη διεξαγωγή τυχερών παιχνιδιών με παιγνιομηχανήματα μόνο υπό την προϋπόθεση της προηγούμενης χορήγησης άδειας –προβλέποντας ταυτόχρονα ποινικές κυρώσεις και τη δυνατότητα άμεσης παρέμβασης των αρχών–, με δεδομένο ότι ο αριθμός των αδειών αυτών είναι περιορισμένος, μολονότι μέχρι σήμερα το Δημόσιο δεν έχει αποδείξει –καθόσον γνωρίζει το δικάζον τμήμα– σε καμία απολύτως δίκη ή διοικητική διαδικασία ότι η συνδεόμενη με τα τυχερά παιχνίδια εγκληματικότητα και/ή η εξάρτηση του ατόμου από τα τυχερά παιχνίδια αποτελούν πράγματι σημαντικό πρόβλημα, το οποίο δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με την ελεγχόμενη επέκταση των επιτρεπόμενων δραστηριοτήτων παιχνιδιών κατά τρόπο που να υπάρχουν πολλοί ανεξάρτητοι διοργανωτές τέτοιων παιχνιδιών, αλλά μόνο με την ελεγχόμενη επέκταση μιας μονοπωλιακής επιχείρησης (ή πολύ λίγων ολιγοπωλιακών επιχειρήσεων), η οποία επιτρέπεται να διαφημίζεται μόνο με μέτρο;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα: Αντιβαίνει στην αρχή της αναλογικότητας, η οποία αποτυπώνεται στο άρθρο 56 ΣΛΕΕ και στα άρθρα 15 έως 17 του Χάρτη, η εθνική ρύθμιση που, όπως τα άρθρα 52 έως 54 και 56a του GSpG και 168 του Strafgesetzbuch (αυστριακού Ποινικού Κώδικα, στο εξής: StGB), καταλήγει, χρησιμοποιώντας αόριστες νομικές έννοιες, να επιβάλλει σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις κυρώσεις ή ποινές σε διάφορες κατηγορίες προσώπων που εμπλέκονται τελείως έμμεσα (και ενδέχεται μάλιστα να κατοικούν σε άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης), όπως τα πρόσωπα που είναι απλώς πωλητές ή εκμισθωτές των παιγνιομηχανημάτων;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης και στο δεύτερο ερώτημα: Αντιβαίνει στις αρχές που διέπουν ένα δημοκρατικό κράτος δικαίου, όπως αυτές στις οποίες στηρίζεται προδήλως το άρθρο 16 του Χάρτη, και/ή στην απαίτηση του άρθρου 47 του Χάρτη για δίκαιη και αποτελεσματική έννομη προστασία και/ή στην απαίτηση του άρθρου 56 ΣΛΕΕ για διαφάνεια και/ή στην προβλεπόμενη από το άρθρο 50 του Χάρτη απαγόρευση άσκησης ποινικής δίωξης δύο φορές κατά του ίδιου ατόμου και επιβολής ποινής δύο φορές στο ίδιο άτομο για την ίδια αξιόποινη πράξη, μια εθνική ρύθμιση όπως τα άρθρα 52 έως 54 και 56a του GSpG και 168 του StGB, των οποίων η εκ των προτέρων αμοιβαία οριοθέτηση είναι πολύ δύσκολο, λόγω της έλλειψης σαφούς νομικής ρύθμισης, να προβλεφθεί και να ληφθεί υπόψη από τον πολίτη, αλλά διασαφηνίζεται σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση μόνο μετά από μια χρονοβόρα τυπική διαδικασία, και τα οποία όμως συνεπάγονται πολύ μεγάλες διαφορές ως προς τις αρμοδιότητες (διοικητικές αρχές ή δικαστήρια), τις εξουσίες παρέμβασης, τον στιγματισμό που δημιουργούν και τη δικονομική θέση των διαδίκων (π.χ. αντιστροφή του βάρους απόδειξης);
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης σε ένα από τα τρία πρώτα ερωτήματα: Αντιβαίνουν στο άρθρο 56 ΣΛΕΕ και/ή στα άρθρα 15 έως 17 του Χάρτη και/ή στο άρθρο 50 του Χάρτη η τιμώρηση των προσώπων που τελούν σε στενή σχέση προς παιγνιομηχανήματα, κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, σημείο 1, και παράγραφος 2, του GSpG, και/ή η κατάσχεση ή η αφαίρεση των μηχανημάτων αυτών και/ή το κλείσιμο ολόκληρης της επιχείρησης των προσώπων αυτών;


text:
 12.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 8/23
 Προσφυγή της 16ης Νοεμβρίου 2007 — Cohausz κατά ΓΕΕΑ — Isquierdo Faces (acopat)
 (Υπόθεση T-409/07)
 (2008/C 8/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Prof. Dr.-Ing. Helge B. Cohausz (Ντίσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωπος: I. Friedhoff, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: José Izquierdo Faces (Bilbao, Ισπανία)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 6ης Σεπτεμβρίου 2007 στην υπόθεση R 289/2006-1·
 —
 να καταδικάσει τον παρεμβαίνοντα και/ή το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η ακύρωση: Το εικονιστικό σήμα «acopat» για υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 42 — κοινοτικό σήμα υπ' αριθ. 1 643 782.
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: José Izguierdo Faces.
 Αιτούσα την ακύρωση κοινοτικού σήματος: Ο προσφεύγων.
 Σήμα του οποίου δικαιούχος είναι ο προσφεύγων: Το εθνικό λεκτικό σήμα «COPAT» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 35, 41 και 42.
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Ακύρωση του κοινοτικού σήματος.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της αποφάσεως του τμίματος ακυρώσεως και απόρριψη της αιτήσεως ακυρώσεως
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 56, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου και των κανόνων 22, παράγραφος 2, και 40, παράγραφος 5, του κανονισμού 2868/95 της Επιτροπής, καθόσον το τμήμα προσφυγών έκρινε εσφαλμένως ότι το εθνικό σήμα δεν είχε χρησιμοποιηθεί στη Γερμανία κατά τη χρονική περίοδο 1996 έως 2001.


text:
 11.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 251/39
 Προσφυγή της 5ης Μαΐου 2016 – Massive Bionics κατά EUIPO – Apple (DriCloud)
 (Υπόθεση T-223/16)
 (2016/C 251/45)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Massive Bionics, SL (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: M. Galindo Martens, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Apple, Inc. (Cupertino, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «DriCloud» – Υπ’ αριθ. 11 723 509 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 3ης Μαρτίου 2016 στην υπόθεση R 339/2015-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 21.6.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 158/27
 Προσφυγή της 31ης Μαρτίου 2008 — Lebedef κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-39/08)
 (2008/C 158/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: F. Frabetti, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση διάφορων αποφάσεων που αφορούν την αφαίρεση 32 ημερών από την άδεια που εδικαιούτο ο προσφεύγων για το έτος 2007.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της 29.5.2007, 20.6.2007, 28.6.2007 και 6.7.2007, καθώς και τις δύο αποφάσεις της 26.7.2007 και την απόφαση της 2.8.2007, που αφορούν την αφαίρεση 32 ημερών από την άδεια που εδικαιούτο ο προσφεύγων για το έτος 2007·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/9
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 12ης Ιανουαρίου 2006
 στην υπόθεση C-37/05: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 85/337/ΕΟΚ όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/11/ΕΚ - Εκτίμηση των επιπτώσεων σχεδίων στο περιβάλλον - Άδειες που χορηγήθηκαν χωρίς εκτίμηση)
 (2006/C 60/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση C-37/05, με αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, ασκηθείσα στις 31 Ιανουαρίου 2005, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: M. van Beek, επικουρούμενος από τον F. Louis και τον A. Capobianco, avocats) κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: C. White), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Makarczyk (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, R. Silva de Lapuerta και M. P. Kūris, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 12 Ιανουαρίου 2006 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Παραλείποντας να μεταφέρει ορθώς στο εσωτερικό δίκαιο τις διατάξεις των άρθρων 2, παράγραφος 1, και 4 της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 1997, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2.
 Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 82 της 2.4.2005.


text:
21.2.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 47/25
 Αίτηση του Ufficio del Giudice di Pace di Gorizia για εργαζόμενος αυτός έχει προσληφθεί ως μέλος του ιπτάμενου
 τη έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υποβλήθηκε με προσωπικού επιχειρήσεως πραγματοποιούσας εναέρια διεθνή
 διάταξη της 27ης Νοεμβρίου 2003, εκδοθείσα στην υπόθεση μεταφορά επιβατών;
 που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
 Αzienda Agricola Tomadin Silvano και ΑGEA 2. Ποιο μέρος πρέπει να θεωρηθεί ως ο τόπος όπου ή από τον
 οποίο ο εν λόγω εργαζόμενος εκπληρώνει πράγματι το
 (Υπόθεση C-554/03) ουσιώδες μέρος των υποχρεώσεών του προς τον εργοδότη
 του όταν τα προκύπτοντα από τη σχετική σύμβαση εργασίας
 (2004/C 47/41) καθήκοντα εκτελούνται εν μέρει στο έδαφος (αεροδρόμιο)
 συμβαλλομένου κράτους και εν μέρει εντός αεροσκάφους
 έχοντος την ιθαγένεια άλλου συμβαλλομένου κράτους το
 οποίο και έχει, εξάλλου, προσλάβει τον εργαζόμενο αυτόν;
 Με διάταξη της 27ης Νοεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 29 ∆εκεμβρίου 2003, εκδοθείσα στην υπόθεση που εκκρεμεί (1) EE L 12 της 16.1.2001, σ. 1.
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Αzienda Agricola
 Tomadin Silvano και ΑGEA, o Giudice di Pace di Gorizia
 υπέβαλε στο ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το ακό-
 λουθο προδικαστικό ερώτημα.
 Πρέπει το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 856/84 (1) και τα
 άρθρα 1 έως 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3950/92 (2) να ερμηνευθούν Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 υπό την έννοια ότι η συμπληρωματική εισφορά επί του γάλακτος της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, η οποία ασκήθηκε στις
 και των γαλακτοκομικών προϊόντων έχει χαρακτήρα διοικητικής 8 Ιανουαρίου 2004
 κυρώσεως και η καταβολή της εκ μέρους των παραγωγών
 αγελαδινού γάλακτος οφείλεται, κατά συνέπεια, μόνο στην περί- (Υπόθεση C-4/04)
 πτωση κατά την οποία η υπέρβαση των ποσοτήτων που τους έχουν
 χορηγηθεί οφείλεται σε πρόθεση ή προκλήθηκε από αμέλεια;
 (2004/C 47/43)
 (1) ΕΕ L 90 της 1.4.84, σ. 1
 (2) ΕΕ L 405 της 31.12.92, σ. 1
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή, στις
 8 Ιανουαρίου 2004, κατά της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας ενώπιον
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Εκπροσωπείται από
 τις Karen Banks και Claudia Schmidt, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το tribunal du travail de Charleroi, section de Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Charleroi, με απόφαση της 15ης ∆εκεμβρίου 2003, στην
 υπόθεση Magali Warbecq κατά Société de droit irlandais 1. να διαπιστώσει ότι η ∆ημοκρατία της Αυστρίας παρέβη τις
 Ryanair Ltd υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 98/44/ΕΚ (1) του
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 (Υπόθεση C-555/03) 6ης Ιουλίου 1998, για την έννομη προστασία των βιοτεχνο-
 λογικών εφευρέσεων, καθόσον δεν έθεσε σε ισχύ και, εν πάση
 (2004/C 47/42) περιπτώσει, δεν κοινοποίησε στην Επιτροπή τις αναγκαίες
 νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προς
 συμμόρφωση με την οδηγία αυτή·
 Με απόφαση της 15ης ∆εκεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη 2. να καταδικάσει τη ∆ημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις έξοδα.
 24 ∆εκεμβρίου 2003, το tribunal du travail de Charleroi,
 section de Charleroi, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Magali
 Warbecq και Société de droit irlandais Ryanair Ltd, που εκκρεμεί
 ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1. Εν όψει της εφαρμογής του άρθρου 19, σημείο 2, του Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο
 κανονισμού 44/2001 του Συμβουλίου, της 20ής ∆εκεμβρίου έληξε στις 30 Ιουλίου 2000.
 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την
 εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (1),
 ποια είναι τα κατάλληλα κριτήρια που επιτρέπουν να προσδιο- (1) ΕΕ L 213, σ. 13.
 ριστεί το συμβαλλόμενο κράτος στο έδαφος του οποίου ένας
 εργαζόμενος εκτελεί συνήθως την εργασία του όταν ο


text:
 27.1.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 20/5
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Εφετείο Αθηνών (Ελλάς) στις 21 Νοεμβρίου 2006 στην υπόθεση «ΦΑΡΜΑΚΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ» κατά της GLAXOSMITHKLINE ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ
 (Υπόθεση C-471/06)
 (2007/C 20/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Εφετείο Αθηνών
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα:«ΦΑΡΜΑΚΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ»
 Εναγομένη: GLAXOSMITHKLINE ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ
 Προδικαστικά ερωτήματα:
 1.
 Η άρνηση μιας επιχείρησης με δεσπόζουσα θέση να ικανοποιήσει πλήρως τις παραγγελίες που της απευθύνουν οι χονδρέμποροι φαρμάκων, η οποία οφείλεται στην πρόθεσή της να περιορίσει την εξαγωγική τους δραστηριότητα και μαζί με αυτή τη ζημιά που της προκαλεί το παράλληλο εμπόριο, είναι καθεαυτή καταχρηστική υπό την έννοια του άρθρου 82 ΕΚ; Επηρεάζεται η απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα από το γεγονός ότι το παράλληλο εμπόριο καθίσταται ιδιαιτέρως επικερδές για τους χονδρεμπόρους εξαιτίας των διαμορφουμένων με κρατική παρέμβαση διαφορετικών τιμών στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης, δηλ. από το γεγονός ότι στην αγορά φαρμάκων δεν επικρατούν αμιγώς συνθήκες ανταγωνισμού αλλά ένα καθεστώς που διέπεται σε μεγάλο βαθμό από κρατικό παρεμβατισμό? Είναι εν τέλει ορθό ένα εθνικό δικαστήριο να εφαρμόζει τους κοινοτικούς κανόνες ανταγωνισμού με τον ίδιο τρόπο σε αγορές, οι οποίες λειτουργούν ανταγωνιστικά, και σε εκείνες, στις οποίες ο ανταγωνισμός στρεβλώνεται από κρατικές παρεμβάσεις;
 2.
 Εφόσον το Δικαστήριο θεωρήσει ότι ο περιορισμός του παραλλήλου εμπορίου, για τους προεκτεθέντες λόγους, δεν αποτελεί σε κάθε περίπτωση καταχρηστική πρακτική, όταν ασκείται από επιχείρηση με δεσπόζουσα θέση, πως θα αποτιμηθεί η τυχόν καταχρηστικότητα; Ειδικότερα:
 2.1
 Είναι πρόσφορο το κριτήριο του ποσοστού υπέρβασης της κανονικής εγχώριας κατανάλωσης ή/και της ζημίας που υφίσταται επιχείρηση με δεσπόζουσα θέση σε σχέση με τον όλο κύκλο εργασιών της και την όλη κερδοφορία της; Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης πως προσδιορίζεται το ύψος του ως άνω ποσοστού υπέρβασης και το ύψος της ως άνω ζημίας, το τελευταίο ως ποσοστό στον κύκλο εργασιών και στο σύνολο των κερδών, πέραν του οποίου καθίσταται καταχρηστική ή μη την εν λόγω συμπεριφορά;
 2.2
 Είναι πρόσφορη μία προσέγγιση στάθμισης συμφερόντων, και σε καταφατική απάντηση ποια είναι τα συμφέροντα που θα αποτελέσουν αντικείμενο σύγκρισης. Ειδικότερα:
 (α)
 επηρεάζεται η απάντηση εκ του ότι ο τελικός καταναλωτής ασθενής περιορισμένο οικονομικό όφελος έχει από το παράλληλο εμπόριο,
 (β)
 λαμβάνονται, και σε ποιο βαθμό, υπόψη τα συμφέροντα των κοινωνικοασφαλιστικών οργανισμών για φθηνότερα φάρμακα;
 2.3
 Ποια άλλα κριτήρια και ποιες άλλες προσεγγίσεις θεωρούνται πρόσφορα/ες εν προκειμένω;


text:
 24.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/48
 Προσφυγή της 3ης Αυγούστου 2011 — Europäisch-Iranische Handelsbank κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-434/11)
 2011/C 282/88
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Europäisch-Iranische Handelsbank AG (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: S. Gadhia και S. Ashley, solicitors, H. Hohmann, δικηγόρος, D. Wyatt, Queen's Counsel, και R. Blakeley, barrister)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το σημείο 1 του Πίνακα Β του Παραρτήματος Ι της αποφάσεως 2011/299/ΚΕΠΠΑ (1), κατά το μέρος που αφορά την προσφεύγουσα·
 —
 να ακυρώσει το σημείο 1 του Πίνακα Β του Παραρτήματος Ι του εκτελεστικού κανονισμού (EE) 503/2011 (2), κατά το μέρος που αφορά την προσφεύγουσα·
 —
 να διαπιστώσει ότι το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο β', της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ (3) δεν έχει εφαρμογή επί της προσφεύγουσας·
 —
 να διαπιστώσει ότι το άρθρο 16, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (4) δεν έχει εφαρμογή επί της προσφεύγουσας· και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα διατυπώνει πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως διατείνεται ότι το καθού δεν τήρησε διαδικαστικούς κανόνες, επειδή:
 —
 δεν παρέθεσε προσήκουσα, συγκεκριμένη και επαρκή αιτιολογία και
 —
 δεν τήρησε τα δικαιώματα άμυνας και το δικαίωμα πραγματικής δικαστικής προστασίας.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως διατείνεται ότι το καθού υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως κατά τον καθορισμό του αν πληρούνται τα κριτήρια υπαγωγής της προσφεύγουσας στα βαλλόμενα μέτρα, επειδή οι συναλλαγές, προφανώς λόγω των οποίων η προσφεύγουσα υπήχθη στα μέτρα αυτά, είτε επιτρέπονταν είτε ήσαν σύμφωνες με τις αποφάσεις και οδηγίες της αρμόδιας εθνικής αρχής (της Γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας).
 3)
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως διατείνεται ότι το καθού διέψευσε τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη της ότι δεν θα της επιβληθούν κυρώσεις με τη λήψη περιοριστικών μέτρων στηριζομένων σε συμπεριφορά η οποία είχε επιτραπεί από την αρμόδια εθνική αρχή. Επικουρικώς, η υπό τέτοιες συνθήκες επιβολή κυρώσεων στην προσφεύγουσα συνιστά παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου και προσβολή του δικαιώματος της προσφεύγουσας να υπάρξει, σχετικά με αυτήν, χρηστή διοίκηση.
 4)
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως διατείνεται ότι η υπαγωγή της στα εν λόγω μέτρα συνιστά προσβολή των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας της και/ή του δικαιώματος να ασκεί τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες και αποτελεί πρόδηλη παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.
 5)
 Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως διατείνεται ότι, αν η εξουσία, βάσει της οποίας φαίνεται να ενήργησε το καθού, είναι εξουσία δεσμίας αρμοδιότητας, η εξουσία αυτή στερείται νομιμότητας ως αντίθετη προς την αρχή της αναλογικότητας.
 (1) Απόφαση 2011/299/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2011, για τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 136, σ. 65).
 (2) Εκτελεστικός κανονισμός (EE) 503/2001 του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (EE) 961/2010 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (EE L 136, σ. 26).
 (3) Απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσεως 2007/140/ΚΕΠΠΑ (EE L 195, σ. 39).
 (4) Κανονισμός (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (EE 281, σ. 1).


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/17
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 17ης Νοεμβρίου 2011 [αίτηση του Centrale Raad van Beroep (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — J. C. van Ardennen κατά Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
 (Υπόθεση C-435/10) (1)
 (Οδηγία 80/987/ΕΟΚ - Προστασία των εργαζομένων σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη - Αποζημίωση λόγω αφερεγγυότητας - Πληρωμή εξαρτώμενη από εγγραφή του ενδιαφερομένου ως προσώπου που αναζητεί εργασία)
 (2012/C 25/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Centrale Raad van Beroep
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 J. C. van Ardennen
 κατά
 Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Centrale Raad van Beroep — Ερμηνεία των άρθρων 4, 5 και 10 της οδηγίας 80/987/EOK του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/004, σ. 35), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2002/74/ΕΚ (JO L 270, σ. 10) — Έκταση της εγγυήσεως που παρέχεται από τον οργανισμό εγγυήσεως — Εθνική νομοθεσία υποχρεώνουσα τους μισθωτούς να εγγραφούν αμέσως, πριν ζητήσουν την εξόφληση απλήρωτων μισθολογικών απαιτήσεων, ως πρόσωπα που αναζητούν εργασία
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 3 και 4 της οδηγίας 80/987/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προστασίας των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2002/74/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμβρίου 2002, αποκλείουν εθνική ρύθμιση κατά την οποία η δυνατότητα των εργαζομένων, των οποίων ο εργοδότης βρίσκεται σε κατάσταση αφερεγγυότητας, να επικαλεστούν στο ακέραιο το δικαίωμά τους να τους εξοφληθούν απλήρωτες μισθολογικές απαιτήσεις, όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη, εξαρτάται από υποχρέωση εγγραφής τους ως προσώπων που αναζητούν εργασία.
 (1) ΕΕ C 317 της 20.11.2010.


text:
 4.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 153/34
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 7ης Μαΐου 2009 — NHL Enterprises κατά ΓΕΕΑ — Glory & Pompea (LA KINGS)
 (Υπόθεση T-414/05) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος LA KINGS - Προγενέστερο εικονιστικό εθνικό σήμα KING - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη κινδύνου συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 2009/C 153/64
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: NHL Enterprises BV (Rijswijk, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: G. Llewelyn, solicitor, V. Barresi, δικηγόρος, και στη συνέχεια M. Collins, solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: J. Novais Gonçalves και D. Botis)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Glory & Pompea SA (Mataró, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 6ης Ιουλίου 2005 (υπόθεση R 371/2003-4) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Glory & Pompea SA και NHL Enterprises BV.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 6ης Ιουλίου 2005 (υπόθεση R 371/2003-4).
 2)
 Καταδικάζει το ΓΕΕΑ να φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η NHL Enterprises BV.
 (1) ΕΕ C 36 της 11.2.2006.


text:
C 144/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 15.6.2002
 6) Ακυρω ́ νει την αφορω ́ σα τον γαυ ́ρο σημει ́ωση 2 της ́ενατης που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Νiels
 στη ́λης του παραρτη ́ματος I D του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2848/ Nygård και Svineafgiftsfonden, παρισταμε ́νου του: Ministeriet
 2000 του Συμβουλι ́ου, της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 2000, περι ́ for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 καθορισμου ́, για το 2001, για ορισμε ́να αποθε ́ματα ιχθυ ́ων αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 9 της Συνθη ́κης ΕΚ
 και ομα ́δες αποθεμα ́των ιχθυ ́ων, των αλιευτικω ́ ν δυνατο- (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρο 23 ΕΚ), 12 της Συνθη ́κης ΕΚ
 τη ́των και συναφω ́ ν ́ορων στα κοινοτικα ́ ́υδατα και, για (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρο 25 ΕΚ), 16 της Συνθη ́κης ΕΚ
 τα κοινοτικα ́ σκα ́φη, σε ́αλλα ́υδατα ́οπου απαιτου ́νται (που καταργη ́θηκε με τη Συνθη ́κη του 'Αμστερνταμ), 93 της
 περιορισμοι ́ αλιευμα ́των. Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 88 ΕΚ) και 95 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν,
 κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρο 90 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ την Ν. Colneric, πρε ́δρο του δευτε ́ρου
 7) Καταδικα ́ζει το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως στα
 τμη ́ματος, προεδρευ ́ουσα του ́εκτου τμη ́ματος, και τους
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 C. Gulmann, Β. Σκουρη ́ (εισηγητη ́), R. Schintgen και J. N. Cunha
 Rodrigues, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας:
 8) Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των φε ́ρει τα R. Grass, εξε ́δωσε στις 23 Απριλι ́ου 2002 απο ́φαση με το
 δικαστικα ́ της ́εξοδα. ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (1) ΕΕ C 133 της 4.5.1996.
 1) Μια φορολογικη ́ επιβα ́ρυνση που εισπρα ́ττεται απο ́ οργα-
 νισμο ́ δημοσι ́ου δικαι ́ου συ ́μφωνα με τα ́διαι κριτη ́ρια για
 τους χοι ́ρους που παρα ́γονται στο κρα ́τος με ́λος για να
 σφαγου ́ν στην εγχω ́ ρια αγορα ́ ́η για να εξαχθου ́ν ζω ́ ντες
 σε ́αλλα κρα ́τη με ́λη, επιβα ́ρυνση της οποι ́ας το προϊο ́ν
 διατι ́θεται για δραστηριο ́τητες επωφελει ́ς και για τους
 δυ ́ο τυ ́πους παραγωγη ́ς, δεν εμπι ́πτει στην απαγο ́ρευση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ φορολογικω ́ ν επιβαρυ ́νσεων ισοδυνα ́μου αποτελε ́σματος
 προς εξαγωγικου ́ς δασμου ́ς κατα ́ την ́εννοια των ́αρθρων 9
 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρο 23
 (ε ́κτο τμη ́μα) ΕΚ), 12 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως,
 ́αρθρο 25 ΕΚ), και 16 της Συνθη ́κης ΕΚ (που καταργη ́θηκε
 με τη Συνθη ́κη του 'Αμστερνταμ). Αντιθε ́τως, η εν λο ́γω
 της 23ης Απριλι ́ου 2002 επιβα ́ρυνση ει ́ναι δυνατο ́ν να χαρακτηρισθει ́ ως εισα ́γων
 δυσμενει ́ς διακρι ́σεις εσωτερικο ́ς φο ́ρος, απαγορευο ́μενος
 στην υπο ́θεση C-234/99 (αι ́τηση του Vestre Landsret για απο ́ το ́αρθρο 95 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́-
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Niels Nygård κατα ́ σεως, ́αρθρο 90 ΕΚ), εα ́ν και εφο ́σον τα πλεονεκτη ́ματα
 Svineafgiftsfonden (1) που απορρε ́ουν απο ́ τη δια ́θεση του προϊο ́ντος του αντισταθ-
 μι ́ζουν μερικω ́ ς το βα ́ρος που πλη ́ττει τους χοι ́ρους που
 παρα ́γονται για σφαγη ́ εντο ́ς του οικει ́ου κρα ́τους με ́λους,
 [Εθνικη ́ φορολογικη ́ επιβα ́ ρυνση επι ́ των χοι ́ρων — θε ́τοντας ́ετσι σε δυσμενη ́ μοι ́ρα την παραγωγη ́ χοι ́ρων που
 Φορολογικη ́ επιβα ́ ρυνση ισοδυνα ́ μου αποτελε ́σματος — προορι ́ζονται να εξαχθου ́ν ζω ́ ντες σε ́αλλα κρα ́τη με ́λη.
 Εσωτερικο ́ς φο ́ρος — Συ ́στημα φορολογη ́σεως που ́εχει
 εγκριθει ́ απο ́ την Επιτροπη ́ ως κρατικη ́ ενι ́σχυση συμβατη ́
 με την κοινη ́ αγορα ́ — Ασυμβι ́βαστο της φορολογικη ́ς
 επιβαρυ ́νσεως με α ́ λλες διατα ́ξεις της Συνθη ́κης ΕΚ εκτο ́ς 2) Το γεγονο ́ς ́οτι μια εθνικη ́ φορολογικη ́ επιβα ́ρυνση προορι ́-
 απο ́ τα α ́ρθρα 92 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροπο- ζεται για τη χρηματοδο ́τηση ενο ́ς συστη ́ματος ενισχυ ́σεων
 ποιη ́σεως, α ́ ρθρο 87 ΕΚ) και 93 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν το οποι ́ο ́εχει εγκριθει ́ απο ́ την Επιτροπη ́ κατ' εφαρμογη ́ν
 α ́ ρθρο 88 ΕΚ) — Εξουσι ́α εκτιμη ́σεως του εθνικου ́ των διατα ́ξεων της Συνθη ́κης περι ́ κρατικω ́ ν ενισχυ ́σεων
 δικαστηρι ́ου] δεν εμποδι ́ζει ́ενα εθνικο ́ δικαστη ́ριο να προβει ́ στην εκτι ́-
 μηση του συμβατου ́ της εν λο ́γω επιβαρυ ́νσεως με τις λοιπε ́ς
 (2002/C 144/02) διατα ́ξεις της Συνθη ́κης που ́εχουν ́αμεσο αποτε ́λεσμα.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η δανικη ́)
 (Γλω
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ (1) ΕΕ C 246 της 28.8.1999.
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-234/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Vestre
 Landsret (∆ανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητει ́ται, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς


text:
 10.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 371/16
 Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2016 — Intercontinental Exchange Holdings κατά EUIPO (BRENT INDEX)
 (Υπόθεση T-430/16)
 (2016/C 371/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Intercontinental Exchange Holdings, Inc. (Ατλάντα, Γεωργία, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: P. Heusler, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «BRENT INDEX» — Υπ’ αριθ. 14 284 947 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 2ας Ιουνίου 2016 στην υπόθεση R 8/2016-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση των άρθρων 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009.


text:
 17.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 229/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Verwaltungsgericht Sigmaringen με απόφαση της 12ης Μαΐου 2005 στην υπόθεση Alois Kibler jun κατά Ομόσπονδου κράτους Βάδης-Βυρτεμβέργης: Manfred Ott und Konrad Leiprecht
 (Υπόθεση C-275/05)
 (2005/C 229/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Με απόφαση της 12ης Μαΐου 2005 η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 6 Ιουλίου 2005, το Verwaltungsgericht Sigmaringen, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Alois Kibler jun και Ομόσπονδου κράτους Βάδης-Βυρτεμβέργης: Manfred Ott und Konrad Leiprecht που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί επί των εξής ερωτημάτων:
 1)
 Συμβιβάζεται με το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84 (1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 590/85 (2), και με τα άρθρο 7, σημεία 2', 3' και 4', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1546/88 (3), διάταξη της εσωτερικής νομοθεσίας κράτους μέλους η οποία προβλέπει ότι, κατά την απόδοση εκμισθωμένου τμήματος εκμεταλλεύσεως, η ποσότητα αναφοράς που αναλογεί στις γαίες της εκμεταλλεύσεως που χρησιμοποιούνται για γαλακτοπαραγωγή επιστρέφει στον εκμισθωτή, έστω και αν αυτός κατά το χρόνο της αποδόσεως δεν είναι πλέον παραγωγός γάλακτος, δεν προτίθεται πλέον να ασχοληθεί με την παραγωγή γάλακτος ούτε να προβεί σε νέα εκμίσθωση σε παραγωγό γάλακτος;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, συμβιβάζεται με το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 590/85, και με το άρθρο 7, σημείο 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1546/88 διάταξη της εθνικής νομοθεσίας κράτους μέλους η οποία προβλέπει ότι, σε περίπτωση λήξεως συμβάσεως μισθώσεως, ο εκμισθωτής διατηρεί ολόκληρη την ποσότητα αναφοράς, έστω και αν αυτός αυτοβούλως κατήγγειλε τη σύμβαση μισθώσεως;
 (1) EE L 90, σ. 13.
 (2) EE L 68, σ. 1.
 (3) EE L 139, σ. 12.


text:
24 . 8. 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 247/3
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 Ορκομωσία νέου μέλους του Πρωτοδικείου
 (96/C 247/03 )
 O κύριος Marc Jaeger, o οποίος διορίστηκε δικαστής στο Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 με απόφαση των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 της 8ης Ιουλίου 1996 ('), ορκίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 11 Ιουλίου 1996.
 (!) ΕΕ αριθ . L 178 της 17 . 7. 1996. σ. 32 .
 Διορισμός προέδρου τμήματος και τοποθέτηση δικαστών σε τμήματα
 (96/0 247/04)
 Κατόπιν της αποχωρήσεως του προέδρου τμήματος κ. Schintgen και της αναλήψεως των καθηκόντων
 του δικαστή κ. Jaeger, στις 11 Ιουλίου 1986 το Πρωτοδικείο αποφάσισε τα ακόλουθα:
 Για την περίοδο από 12 Ιουλίου 1996 έως 30 Σεπτεμβρίου 1996, πρόεδρος του πέμπτου τμήματος και
 του πέμπτου πενταμελούς τμήματος διορίζεται o δικαστής García-Valdecasas, στο δε τέταρτο
 πενταμελές, στο πέμπτο τμήμα και στο πέμπτο πενταμελές τμήμα τοποθετείται o δικαστής
 κ. Jaeger.
 Κατά συνέπεια, η σύνθεση των τμημάτων, που αποφασίστηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1995 (') και
 τροποποιήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1996 (2), τροποποιείται ως εξής:
 Τέταρτο πενταμελές τμήμα
 κ. Lenaerts, πρόεδρος τμήματος, κα Lindh, κ. Azizi, κ. Cooke και κ . Jaeger, δικαστές.
 Πέμπτο τμήμα
 κ. García-Valdecasas, πρόεδρος τμήματος, κ. Azizi και κ. Jaeger, δικαστές.
 Πέμπτο πενταμελές τμήμα
 κ. García-Valdecasas, πρόεδρος τμήματος, κα Tiili, κ. Azizi , κ. Moura Ramos και κ. Jaeger,
 δικαστές.
 Για τις υποθέσεις στις οποίες περατώθηκε η έγγραφη διαδικασία, και η προφορική διεξήχθη ή ορίστηκε
 προ της 12ης Ιουλίου 1996 από τα τμήματα αυτά υπό την προηγουμένη σύνθεσή τους, χωρίς όμως τον
 πρόεδρο τμήματος κ. Schintgen, θα εκδικαστούν υπό την παρούσα σύνθεση .
 (>) ΕΕ αριθ . C 274 της 19. 10. 1995 , σ . 11 .
 (2 ) ΕΕ αριθ . C 46 της 17 . 2 . 1996 . σ. 18 .


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 30ής Μαΐου 2017 — Safa Nicu Sepahan Co. κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-45/15 P) (1)
 ([Αίτηση αναιρέσεως - Αγωγή αποζημιώσεως - Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) - Περιοριστικά μέτρα κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν - Κατάλογος των προσώπων και των οντοτήτων κατά των οποίων εφαρμόζεται η δέσμευση κεφαλαίων και οικονομικών πόρων - Υλική ζημία - Ηθική βλάβη - Πλάνη εκτιμήσεως σχετικά με το ποσό της αποζημιώσεως - Δεν υφίσταται - Ανταναίρεση - Προϋποθέσεις της εξωσυμβατικής ευθύνης της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Υποχρέωση αποδείξεως του βασίμου των περιοριστικών μέτρων - Κατάφωρη παράβαση])
 (2017/C 249/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Safa Nicu Sepahan Co. (εκπρόσωπος: A. Bahrami, avocat)
 Αντίδικο κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: R. Liudvinaviciute Cordeiro, M. Bishop και I. Gurov)
 Παρεμβαίνον υπέρ του καθού: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: M. Gray)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως της Safa Nicu Sepahan Co. και την ανταναίρεση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 2)
 Η Safa Nicu Sepahan Co. και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 3)
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 118 της 13.4.2015.


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/38
 Αναίρεση που ασκήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2006 από τους Μ. Ott κ.λπ. κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 30 Ιουνίου 2006, στην υπόθεση F-87/05, Ott κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-250/06 P)
 (2006/C 281/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Martial Ott (Oberanven, Λουξεμβούργο), Fernando Lopez Tola (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) και Francis Weiler (Itzig, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: F. Frabetti, δικηγόρος)
 Έτερος διάδικος στη διαδικασία: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των αναιρεσειόντων
 Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να αναιρέσει τη διάταξη που εξέδωσε στις 30 Ιουνίου 2006 το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-87/05;
 —
 Να αποφανθεί επί όλων των δικαστικών εξόδων και να καταδικάσει την Επιτροπή στην καταβολή τους.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Με την αίτησή τους αναιρέσεως, οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διέπραξε δικονομικές παρατυπίες απορρίπτοντας την προσφυγή τους ως προδήλως απαράδεκτη όσον αφορά τον F. Weiler. Περαιτέρω, οι αναιρεσείοντες ισχυρίζονται ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διέπραξε δικονομικές παρατυπίες κατά την επί της ουσίας εξέταση των λόγων που αντλούνται από την παράβαση του άρθρου 45 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, την παράβαση των ΓΕΔ του άρθρου 45, την προσβολή της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων, καθώς και από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/41
 Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 18ης Απριλίου 2013 [αίτηση του Landergericht Köln (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Germanwings GmbH κατά Thomas Amend
 (Υπόθεση C-413/11) (1)
 (Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας - Αεροπορικές μεταφορές - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 261/2004 - Δικαίωμα αποζημίωσης των επιβατών σε περίπτωση μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης - Αρχή της διάκρισης των εξουσιών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης)
 2013/C 225/69
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landergericht Köln
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Germanwings GmbH
 Καθού: Thomas Amend
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Landgericht Köln — Ερμηνεία των άρθρων 5, 6, 7, 8, παράγραφος 1, στοιχείο α', και 9 του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (EE L 46, σ. 1) — Δικαίωμα αποζημίωσης σε περίπτωση καθυστέρησης — Όρια των αρμοδιοτήτων του Δικαστηρίου — Εύρος της ερμηνείας που έδωσε το Δικαστήριο με την απόφαση που εξέδωσε στις 19 Νοεμβρίου 2009 στις υποθέσεις C-402/07 και C-432/07, Sturgeon κ.λπ., επεκτείνοντας, κατ’ αναλογία, το δικαίωμα αποζημίωσης σε περίπτωση καθυστέρησης μιας πτήσης
 Διατακτικό
 Η ερμηνεία την οποία δίνει το Δικαστήριο στον κανονισμό (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91, και σύμφωνα με την οποία οι επιβάτες καθυστερούμενων πτήσεων έχουν δικαίωμα αποζημίωσης οσάκις φθάνουν στον τελικό τους προορισμό τρεις και πλέον ώρες αργότερα από την ώρα άφιξης που είχε αρχικώς προγραμματιστεί, τούτο δε παρά το γεγονός ότι, αφενός, το άρθρο 6 του κανονισμού αυτού σχετικά με την καθυστέρηση προβλέπει μόνο την εφαρμογή μέτρων βοήθειας και φροντίδας και, αφετέρου, το άρθρο 7 του εν λόγω κανονισμού που αφορά το δικαίωμα αποζημίωσης μπορεί να προβληθεί μόνο στις περιπτώσεις άρνησης επιβίβασης και ακύρωσης της πτήσης, δεν ασκεί επιρροή από την άποψη της αρχής της διάκρισης των εξουσιών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) ΕΕ C 319 της 29.10.2011.


text:
 8.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 379/36
 Προσφυγή-αγωγή της 17ης Οκτωβρίου 2012 — ZZ κατά Europol
 (Υπόθεση F-121/12)
 2012/C 379/63
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: ZZ (εκπρόσωπος: J.-J. Ghosez, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Ευρωπόλ να μην ανανεώσει τη σύμβαση της προσφεύγουσας-ενάγουσας για αόριστο χρόνο και αίτημα να υποχρεωθεί η Ευρωπόλ στην καταβολή της διαφοράς μεταξύ των αποδοχών που θα μπορούσε να έχει η προσφεύγουσα-ενάγουσα αν είχε παραμείνει στην υπηρεσία της Ευρωπόλ και κάθε άλλου ποσού που όντως έλαβε από τις 15 Απριλίου 2012
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την από 20 Δεκεμβρίου 2011 απόφαση της καθής με την οποία η καθής ενημερώνει την προσφεύγουσα-ενάγουσα ότι δεν θα ανανεώσει τη σύμβασή της ορισμένου χρόνου η οποία έληγε στις 14 Απριλίου 2012·
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα τη διαφορά μεταξύ, αφενός, των αποδοχών που θα είχε αν είχε παραμείνει στην υπηρεσία της Ευρωπόλ και, αφετέρου, των αποδοχών, αμοιβών, επιδομάτων ανεργίας ή κάθε άλλου ποσού που όντως έλαβε από τις 15 Απριλίου 2012 αντί των αποδοχών που ελάμβανε ως έκτακτος υπάλληλος·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπόλ στα δικαστικά έξοδα.


text:
 16.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/14
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2013 — Ισπανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-235/11) (1)
 (Ταμείο συνοχής - Μείωση της αρχικώς χορηγηθείσας από το Ταμείο χρηματοδοτικής συνδρομής σε πέντε σχέδια σχετικά με την κατασκευή ορισμένων γραμμών του σιδηροδρομικού δικτύου υψηλής ταχύτητας στην Ισπανία - Προθεσμία για τη λήψη αποφάσεως - Άρθρο H, παράγραφος 2, του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΚ) 1164/94 - Άρθρο 18, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1386/2002 - Συμπληρωματικές παραδόσεις - Συμπληρωματικά έργα ή υπηρεσίες - Έννοια της «απρόβλεπτης περιστάσεως» - Άρθρο 20, παράγραφος 2, στοιχεία ε' και στ', της οδηγίας 93/38/ΕΟΚ)
 2013/C 79/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Muñoz Pérez και N. Díaz Abad, στη συνέχεια N. Díaz Abad και A. Rubio González, abogados del Estado)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Adserá Ribera και D. Recchia)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2011) 1023 τελικό της Επιτροπής, της 18ης Φεβρουαρίου 2011, περί μειώσεως της χρηματοδοτικής ενισχύσεως του Ταμείου Συνοχής για τα στάδια του έργου «Προμήθεια και εγκατάσταση σιδηροδρομικού εξοπλισμού στη γραμμή υψηλής ταχύτητας Μαδρίτη-Σαραγώσα-Βαρκελώνη-γαλλικά σύνορα. Γραμμή Madrid-Lérida» (CCI 1999.ES.16.C.PT.001), «Γραμμή υψηλής ταχύτητας Μαδρίτη-Βαρκελώνη. Γραμμή Lérida Martorell (πλατφόρμα, πρώτη φάση)» (CCI 2000.ES.16.C.PT.001), «Γραμμή υψηλής ταχύτητας Μαδρίτη-Σαραγώσα-Βαρκελώνη-γαλλικά σύνορα. Σιδηροδρομική πρόσβαση στον νέο σταθμό της Σαραγώσας» (CCI 2000.ES.16.C.PT.003), «Γραμμή υψηλής ταχύτητας Μαδρίτη-Βαρκελώνη-γαλλικά σύνορα. Γραμμή Lérida-Martorell. Υποτμήμα X-A (Olérdola Avinyonet del Penedés)» (CCI 2001.ES.16.C.PT.007), «Νέα σιδηροδρομική πρόσβαση στη γραμμή υψηλής ταχύτητας στο Levante. Υποτμήμα La Gineta-Albacete (πλατφόρμα)» (CCI 2004.ES.16.C.PT.014) και, επικουρικώς, αίτημα μερικής ακυρώσεως της εν λόγω αποφάσεως όσον αφορά τις επιβληθείσες από την Επιτροπή διορθώσεις.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 186 της 25.6.2011.


text:
 10.7.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/15
 Προσφυγή της FederDOC — Confederazione nazionale dei Consorzi volontari per la tutela delle denominazioni di origine e delle indicazioni geografiche tipiche dei vini italiani και λοιπών κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 18 Μαΐου 2004
 (Υπόθεση T-170/04)
 (2004/C 179/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Οι FederDOC — Confederazione nazionale dei Consorzi volontari per la tutela delle denominazioni di origine e delle indicazioni geografiche tipiche dei vini italiani και λοιποί, εκπροσωπούμενοι από τους δικηγόρους Luciano Spagnuolo Vigorita, Paolo Tanoni και Roberto Gandin, άσκησαν ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 18 Μαΐου 2004 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 316/2004 (1) της Επιτροπής, της 20ής Φεβρουαρίου 2004, για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 753/2002 για τη θέσπιση ορισμένων λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 του Συμβουλίου όσον αφορά την περιγραφή, την ονομασία, την παρουσίαση και την προστασία ορισμένων αμπελοοινικών προϊόντων,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει, ολικώς ή μερικώς, το άρθρο 1, αριθμοί 3, 8 α, 9 α, 9 β, 10 και 18 (και κατά συνέπεια το παράρτημα II) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 316/2004,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η παρούσα προσφυγή βάλλει κατά του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 316/2004 της Επιτροπής, της 20ής Φεβρουαρίου 2004, για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 753/2002 για τη θέσπιση ορισμένων λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 του Συμβουλίου όσον αφορά την περιγραφή, την ονομασία, την παρουσίαση και την προστασία ορισμένων αμπελοοινικών προϊόντων.
 Οι προσφεύγοντες, κατ' ουσίαν, επισημαίνουν τον υπαρκτό κίνδυνο, με τη θέση του προσβαλλομένου κανονισμού σε εφαρμογή, να προκύψει, υπέρ των παραγωγών τρίτων χωρών, ένα είδος ελευθέρωσης της αγοράς όσον αφορά τη χρήση των ακολούθων παραδοσιακών ονομασιών, που διακρίνουν συγκεκριμένους ιταλικούς οίνους γνωστούς σε όλο τον κόσμο: Amarone, Cannellino, Brunello, Est!Est!Est!, Falerno, Governo all'uso toscano, Gutturnio, Lacryma Christi, Lambiccato, Morellino, Recioto, Sciacchetrà, Sciac-trà, Sforzato (ή Sfurzat), Torcolato, Vergine, Vino Nobile, Vin santo (ή Vino Santo ή Vinsanto). Αυτό θα έπληττε την θέση που με πολύ μόχθο έχουν καταλάβει στην αμπελοοινική αγορά οι παραγωγοί των κρατών μελών (παραγωγοί που δεσμεύονται από αυστηρές ποσοτικές και ποιοτικές παραμέτρους) και ιδίως θα κλόνιζε ανεπίτρεπτα την εμπιστοσύνη των καταναλωτών: ειδικότερα, οι παραγωγοί των τρίτων χωρών δεν θα υπεχρεούντο να συμμορφώνονται με τους οικείους κανόνες παραγωγής και θα κατέληγαν έτσι να θέτουν στην κοινοτική αγορά προϊόντα στερούμενα των οινολογικών και οργανοληπτικών ιδιοτήτων, τις οποίες αντιθέτως οι παραπάνω οίνοι πρέπει να διαθέτουν.
 Βάσει της εθνικής ρυθμίσεως, όλοι οι προσφεύγοντες νομιμοποιούνται να επαγρυπνούν για τη χρήση των εν λόγω παραδοσιακών ονομασιών και πάντως να τις χρησιμοποιούν.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών τους, οι προσφεύγοντες θεωρούν ειδικότερα ότι η Επιτροπή υπερέβη τα όρια των αρμοδιοτήτων που της απονέμονται και εξέδωσε τον προσβαλλόμενο αναιτιολόγητο κανονισμό, χωρίς να έχει λάβει την προηγούμενη γνώμη της διαχειριστικής επιτροπής οίνων που συνιστάται με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 και χωρίς να έχει προηγουμένως καλέσει τους ίδιους τους προσφεύγοντες να παρέμβουν.
 Οι προσφεύγοντες θεωρούν άλλωστε ότι ορισμένες διατάξεις του προσβαλλομένου κανονισμού παραβιάζουν σημαντικές αρχές της συνθήκης ΕΚ, όπως στον τομέα της γεωργίας, του ανταγωνισμού, της προστασίας των καταναλωτών, της ισότητας, της αναλογικότητας, των κεκτημένων δικαιωμάτων και της ασφάλειας δικαίου. Ο προσβαλλόμενος κανονισμός προσβάλλει συγκεκριμένες διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 (και συγκεκριμένα τα άρθρα 47, 48 και 49) και αντιφάσκει προς τις διατάξεις των άρθρων 23 παράγραφος 3 και το άρθρο 24 παράγραφος 4, της λεγόμενης Συμφωνίας TRIP του Marrakesh της 15ης Απριλίου 1994 (Συμφωνία για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου), της οποίας η Ευρωπαϊκή Κοινότητα είναι συμβαλλόμενο μέρος.
 Οι προσφεύγοντες επικαλούνται επίσης ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός εκδόθηκε κατά παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως των πράξεων.
 (1) ΕΕ L 55 της 24.2.2004, σ. 16.


text:
 9.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/5
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 4ης Μαΐου 2005
 στην υπόθεση C-335/04: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2000/43/ΕΚ - Μη μεταφορά εντός της ταχθείσας προθεσμίας)
 (2005/C 171/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-335/04, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 EK λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 30 Ιουλίου 2004, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: D. Martin και H. Kreppel) κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας (εκπρόσωπος: E. Riedl), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από την R. Silva de Lapuerta, πρόεδρο τμήματος, και τους P. Kūris και J. Klučka (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 4 Μαΐου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Η Δημοκρατία της Αυστρίας Φινλανδίας, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2000/43/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2.
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 239 της 25.09.2004.


text:
 4.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/16
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 — Nexans France κατά Κοινής Επιχείρησης Fusion for Energy
 (Υπόθεση T-415/10) (1)
 (Συμβάσεις δημοσίων προμηθειών - Ευρατόμ - Διαδικασία πρόσκλησης υποβολής προσφορών της κοινής επιχείρησης Fusion for Energy - Προμήθεια ηλεκτρικού υλικού - Απόρριψη της προσφοράς διαγωνιζόμενου - Ανοιχτή διαδικασία - Προσφορά που περιλαμβάνει επιφυλάξεις - Ασφάλεια δικαίου - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Αναλογικότητα - Σύγκρουση συμφερόντων - Απόφαση αναθέσεως - Προσφυγή ακυρώσεως - Η απόφαση δεν αφορά άμεσα την προσφεύγουσα - Απαράδεκτο - Εξωσυμβατική ευθύνη)
 2013/C 129/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nexans France (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J.-P. Tran Thiet, J.-F. Le Corre και M. Pigeat, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή κοινή επιχείρηση για τον ITER και την ανάπτυξη της πυρηνικής σύντηξης (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: A. Verpont, επικουρούμενος από τους C. Kennedy-Loest, T. Christopher, solicitors, τους J. Derenne, N. Pourbaix, δικηγόρους, και τον M. Farley, solicitor)
 Αντικείμενο
 Αφενός, ακύρωση της αποφάσεως περί απορρίψεως της προσφοράς που υπέβαλε η προσφεύγουσα και της αποφάσεως περί αναθέσεως της συμβάσεως σε άλλον διαγωνιζόμενο, και, αφετέρου, αγωγή αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Nexans France στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων που σχετίζονται με τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) ΕΕ C 301 της 6.11.2010.


text:
C 3/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.1.2002
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 3ης Οκτωβρι ́ου 2001 της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση Τ-140/00, Zapf Creation AG κατα ́ Γραφει ́ου
 Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (ση ́ματα, στην υπο ́θεση Τ-152/00, Ε κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (1) Κοινοτη ́των (1)
 [Κοινοτικο ́ ση ́μα — Λεκτικο ́ συ ́μπλεγμα Νew Born Baby — (Υπα ́ λληλοι — Απο ́ρριψη υποψηφιο ́τητας — Παραβι ́αση
 Απο ́λυτοι λο ́γοι απαραδε ́κτου — 'Αρθρο 7, παρα ́ γραφος 1, των ́ορων της ανακοινω ́ σεως κενη ́ς θε ́σεως — Προ ́δηλα
 στοιχει ́α β' και γ', του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94] σφα ́ λματα εκτιμη ́σεως — ∆υσμενη ́ς δια ́ κριση — Κατα ́χ-
 ρηση εξουσι ́ας)
 (2002/C 3/51)
 (2002/C 3/52)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-140/00, Zapf Creation AG, με ́εδρα το Rödental
 (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Α. Kockläuner, δικηγο ́ρο,
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Γραφει ́ου Εναρμονι ́-
 Στην υπο ́θεση Τ-152/00, Ε, ́εκτακτη υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς
 σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́-
 υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρο ́σωποι: D. Schennen, A. von
 μενη απο ́ τον G. Vandersanden, avocat, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Mühlendahl και C. Røhl Søberg), με αντικει ́μενο προσφυγη ́
 Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 ασκηθει ́σα κατα ́ της αποφα ́σεως του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 (εκπρο ́σωποι: G. Valsesia και J. Currall), με αντικει ́μενο, αφενο ́ς,
 του Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς
 αι ́τημα προς ακυ ́ρωση της απορρι ́ψεως της υποψηφιο ́τητας της
 (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), της 21ης Μαρτι ́ου
 προσφευ ́γουσας για τη θε ́ση προϊσταμε ́νου της διοικητικη ́ς μονα ́-
 2000 (υπο ́θεση R 348/1999-3), σχετικα ́ με την καταχω ́ριση του
 δας «Μεσο ́γειος» της διευθυ ́νσεως «∆ιεθνη ́ς ρο ́λος» της Γενικη ́ς
 λεκτικου ́ συμπλε ́γματος Νew Born Baby ως κοινοτικου ́ ση ́ματος,
 ∆ιευθυ ́νσεως «'Ερευνα» της Επιτροπη ́ς, και διορισμου ́ της P. στη
 το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 θε ́ση αυτη ́, και, αφετε ́ρου, αγωγη ́ προς ικανοποι ́ηση της ηθικη ́ς
 P. Mengozzi, προ ́εδρο, V. Tiili και R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς,
 βλα ́βης που φε ́ρεται ο ́τι υπε ́στη απο ́ τις δυ ́ο αυτε ́ς αποφα ́σεις, το
 γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. W. H. Meij,
 3 Οκτωβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 προ ́εδρο, A. Potocki και J. Pirrung, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας:
 J. Plingers, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 19 Σεπτεμβρι ́ου
 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 του Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς
 αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της 21ης Μαρ-
 τι ́ου 2000 (υπο ́θεση R 348/1999-3). 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 2) Το Γραφει ́ο θα φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα καθω ́ ς και 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 τα ́εξοδα της προσφευ ́γουσας.
 (1) EE C 259 της 9.9.2000.
 (1) EE C 233 της 12.8.2000.


text:
 26.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/21
 Αναίρεση που άσκησε στις 2 Δεκεμβρίου 2010 η Ιταλική Δημοκρατία κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 13 Σεπτεμβρίου 2010 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-166/07 και Τ-285/07, Ιταλική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-566/10 P)
 2011/C 63/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. Palmieri, και P. Gentili, avvocato dello Stato)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Δημοκρατία της Λιθουανίας και Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει, δυνάμει των άρθρων 56, 58 και 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την απόφαση που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 13 Σεπτεμβρίου 2010 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-166/07 και Τ-285/07 επί προσφυγών που άσκησε η Ιταλική Δημοκρατία ζητώντας την ακύρωση:
 1)
 της προκηρύξεως του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/94/07, για την κατάρτιση πίνακα προσλήψεως 125 υπαλλήλων διοικήσεως (AD 5) στον τομέα της πληροφόρησης, της επικοινωνίας και των μέσων μαζικής ενημέρωσης
 2)
 της προκηρύξεως του γενικού διαγωνισμού EPSO/AST/37/07, για την κατάρτιση πίνακα προσλήψεως 110 βοηθών διοικήσεως (AST 3) στον τομέα της επικοινωνίας και της πληροφόρησης,
 αμφοτέρων δημοσιευθέντων στην αγγλική, γαλλική και γερμανική έκδοση της Επίσημης Εφημερίδας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 28 Φεβρουαρίου 2007, αριθμός C 45A
 3)
 της προκηρύξεως του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/95/07, για την κατάρτιση πίνακα προσλήψεως 20 υπαλλήλων διοικήσεως (AD5) στον τομέα της πληροφόρησης (βιβλιοθήκη/τεκμηρίωση),
 δημοσιευθέντος μόνο στην αγγλική, γαλλική και γερμανική έκδοση της Επίσημης Εφημερίδας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 8 Μαΐου 2007, αριθμός C 103,
 —
 να αποφανθεί οριστικώς επί της διαφοράς, ακυρώνοντας τις ανωτέρω προκηρύξεις,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει επτά λόγους.
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση συνεπάγεται παράβαση του συστήματος αρμοδιοτήτων στον τομέα καθορισμού του γλωσσικού καθεστώτος όπως προκύπτει από το συνδυασμό των άρθρων 342 ΣΛΕΕ και 6 του κανονισμού (ΕΟΚ) περί καθορισμού του γλωσσικού καθεστώτος (1). Συγκεκριμένα, το άρθρο 6 του κανονισμού 1/58 του Συμβουλίου αναγνώρισε στα θεσμικά όργανα την αρμοδιότητα να καθορίζουν τις λεπτομέρειες εφαρμογής του γλωσσικού καθεστώτος στους αντίστοιχους εσωτερικούς κανονισμούς τους. Παρά ταύτα, το Γενικό Δικαστήριο δέχτηκε, κατά παράβαση των σχετικών κανόνων, ότι η Επιτροπή μπορεί να ρυθμίζει πτυχές του γλωσσικού της καθεστώτος ακόμα και σε απλές προκηρύξεις διαγωνισμών.
 Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως στρέφεται κατά της επιχειρηματολογίας με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει το επιχείρημα περί παραβάσεως των άρθρων 1, 4 και 5 του κανονισμού 1/58. Η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη διάφορες νομικές βάσεις, αμφισβητεί τη διαπίστωση ότι οι προκηρύξεις των διαγωνισμών δεν αποτελούν κείμενα γενικής ισχύος κατά την έννοια του άρθρου 4 και ότι, ως εκ τούτου, εξαιρούνται από το γενικό καθεστώς που καθιερώνει ο προαναφερθείς κανονισμός. Κατά την αναιρεσείουσα, η διαπίστωση αυτή του Γενικού Δικαστηρίου αποδυναμώνεται εμμέσως και από διάφορα στοιχεία περιλαμβανόμενα στον Κανονισμό Υπηρεσιακής Καταστάσεων των υπάλληλων.
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα επικρίνει το κεφάλαιο της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως με το οποίο το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει το επιχείρημα ότι η πλήρης δημοσίευση των επίμαχων προκηρύξεων διαγωνισμών μόνο σε τρεις γλώσσες συνιστά παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων που καθιερώνει το άρθρο 12 ΕΚ (νυν άρθρο 18 ΣΛΕΕ) καθώς και της αρχής της πολυγλωσσίας κατά την έννοια του άρθρου 22 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, του άρθρου 6, παράγραφος 2, Συνθήκης ΕΕ, του άρθρου 5 του κανονισμού 1/58 καθώς και των παραγράφων 2 και 3 του Παραρτήματος ΙΙΙ του ΚΥΚ. Κατά την αναιρεσείουσα, η μεταγενέστερη δημοσίευση σε όλες τις γλώσσες συνοπτικών ανακοινώσεων που παραπέμπουν στην πλήρη δημοσίευση της γαλλικής, γερμανικής και αγγλικής προκηρύξεως δεν ήταν κατάλληλη να αποτρέψει τη δημιουργία καταστάσεως συνεπαγόμενης δυσμενείς διακρίσεις εις βάρος υποψηφίων των οποίων η μητρική γλώσσα είναι διαφορετική των ανωτέρω, όπως, κατ’ αντιδιαστολή, διαπιστώνει το Γενικό Δικαστήριο. Λαμβανομένης υπόψη της εν λόγω μεταγενέστερης δημοσιεύσεως των ανακοινώσεων, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη επίσης, κατά την αναιρεσείουσα, το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, στο μέτρο που η εξέταση της νομιμότητας πράξεως που υποβάλλεται στην κρίση του πρέπει να πραγματοποιείται αποκλειστικά σε σχέση με το περιεχόμενο της πράξεως κατά τον χρόνο εκδόσεώς της, χωρίς να μπορούν να ασκήσουν συναφώς επιρροή στοιχεία που επέρχονται εκ των υστέρων.
 Ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως που προβάλλει η αναιρεσείουσα αφορά τη νομιμότητα της επιλογής τριών μόνο γλωσσών ως «δεύτερων γλωσσών» για τον διαγωνισμό. Οι εκτιμήσεις στις οποίες κατέληξε το Γενικό Δικαστήριο προκειμένου να απορρίψει τον συνεπαγόμενο δυσμενείς διακρίσεις χαρακτήρα αλλά και την ανακολουθία της επιλογής στην οποία προέβη η Επιτροπή έχουν ως επακόλουθο, ιδίως, την παράβαση σειράς κανόνων (των άρθρων 1 και 6 του κανονισμού 1/58 και των άρθρων 1δ, παράγραφοι 1 και 6, 27, παράγραφος 2, και 28, στοιχείο στ', του ΚΥΚ) που καθιερώνουν την αρχή της πολυγλωσσίας ακόμα και στο εσωτερικό των θεσμικών οργάνων. Δεν απόκειται στην αναιρεσείουσα, όπως διαπιστώνει το Γενικό Δικαστήριο, να αποδείξει ότι δεν έχουν εφαρμογή εν προκειμένω διατάξεις που εισάγουν ενδεχομένως παρεκκλίσεις αλλά, αντιθέτως, απόκειται στην Επιτροπή να αιτιολογήσει σχετικά την επιλογή της.
 Με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι υπέπεσε σε πλάνη στο μέτρο που απέρριψε το επιχείρημα περί υπάρξεως παραβιάσεως της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης μη δεχόμενο ότι η πολυετής πρακτική της Επιτροπής στον τομέα των διαγωνισμών ήταν ικανή να δημιουργήσει δικαιολογημένη εμπιστοσύνη στους πιθανούς υποψηφίους όσον αφορά ορισμένες λεπτομέρειες του διαγωνισμού.
 Με τον έκτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο, διαπιστώνοντας ότι η διοίκηση δεν όφειλε να δικαιολογήσει, στις επίμαχες προκηρύξεις διαγωνισμών, την επιλογή των τριών γλωσσών που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, παρέβη το άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ κατά το οποίο όλες οι νομικές πράξεις πρέπει να αιτιολογούνται.
 Τέλος, ο έβδομος λόγος αναιρέσεως αφορά παράβαση των ουσιαστικών κανόνων που είναι εγγενείς στη φύση και στον σκοπό των προκηρύξεων διαγωνισμών, και ειδικότερα των άρθρων 1δ, παράγραφοι 1 και 6, και 28, στοιχείο στ', του ΚΥΚ. Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι δεν απόκειται μόνο στην εξεταστική επιτροπή να αξιολογεί τις γλωσσικές ικανότητες των υποψηφίων, καθόσον η αρχή που εκδίδει την προκήρυξη θα μπορούσε προληπτικώς να πραγματοποιεί προεπιλογή των ενδιαφερομένων με αμιγώς γλωσσικά κριτήρια.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) του Συμβουλίου, αριθ. 1, περί καθορισμού του γλωσσικού καθεστώτος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (Ελληνική ειδ. έκδ., Κεφάλαιο 01, τόμος 1, σ. 0014).


text:
 8.9.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/12
 Προσφυγή της 1ης Ιουνίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-263/07)
 (2007/C 211/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Alcover San Pedro και J.-B. Laignelot)
 Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μεταφέροντας πλημμελώς στην εσωτερική του έννομη τάξη τα άρθρα 9, παράγραφος 4, και 13, παράγραφος 1, και το παράρτημα Ι της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 1996, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή και
 —
 να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή προβάλλει τρεις αιτιάσεις προς στήριξη της προσφυγής της.
 Με την πρώτη της αιτίαση, η Επιτροπή προσάπτει, κατ' αρχάς, στο καθού ότι μετέφερε πλημμελώς στην εσωτερική του έννομη τάξη το άρθρο 9, παράγραφος 4, της οδηγίας 96/61, καθόσον προσέθεσε με την οικεία εθνική διάταξη στον — ορθό — ορισμό της έννοιας «βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές» μνεία περί «υπέρμετρου κόστους» των εν λόγω τεχνικών, η οποία δεν περιλαμβάνεται στο κείμενο της οδηγίας. Καίτοι η οδηγία ορίζει, πράγματι, σαφώς ότι ως «βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές» νοούνται οι αναπτυχθείσες σε κλίμακα που παρέχει τη δυνατότητα εφαρμογής τους εντός του οικείου βιομηχανικού κλάδου, υπό οικονομικώς και τεχνικώς βιώσιμες συνθήκες, εντούτοις δεν επιτρέπει τον συστηματικό αποκλεισμό των τεχνικών, των οποίων η δυνατότητα εφαρμογής και διαθέσεως, συνεπάγεται υπέρμετρο κόστος σε σχέση με εκείνο που βαρύνει άλλες μεσαίου μεγέθους και οικονομικώς υγιείς επιχειρήσεις του ιδίου ή παρόμοιου τομέα. Τέτοιου είδους πρόσθετοι προσδιορισμοί βαίνουν πέραν των όσων ορίζει συναφώς η οδηγία.
 Με τη δεύτερή της αιτίαση, η Επιτροπή προσάπτει, ακολούθως, στο καθού ότι περιόρισε την έκταση της επιβαλλόμενης με το άρθρο 13, παράγραφος 1, της οδηγίας υποχρεώσεως επανεξετάσεως ή αναπροσαρμογής των όρων της αδείας, καθόσον οι εθνικές διατάξεις περί μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη προβλέπουν ότι η επανεξέταση αυτή πραγματοποιείται μόνο σε τρεις συγκεκριμένες περιπτώσεις ή σε περίπτωση ανάγκης «προσηκόντως αιτιολογημένης». Η διατύπωση αυτή είναι, και πάλι, πιο αυστηρή σε σχέση με το γράμμα της οδηγίας, η οποία προβλέπει, απλώς, ότι οι αρμόδιες αρχές επανεξετάζουν «περιοδικώς» και αναπροσαρμόζουν «ενδεχομένως» τους όρους της άδειας.
 Με την τρίτη της αιτίαση, η Επιτροπή προσάπτει, τέλος, στο καθού ότι μετέφερε πλημμελώς στην εσωτερική του έννομη τάξη το παράρτημα Ι της οδηγίας, καθόσον οι οικείες εθνικές διατάξεις αναφέρονται σε «λεβητοστάσια με θερμική ισχύ καύσεως μεγαλύτερη των 50 MW» και όχι σε «εγκαταστάσεις καύσεως με θερμική ισχύ καύσεως μεγαλύτερη των 50 MW», σύμφωνα με την κατηγορία 1.1 του παραρτήματος αυτού. Ωστόσο, η κατηγορία αυτή είναι ευρύτερη και, συνεπώς, δεν περιλαμβάνει απλώς και μόνο τα λεβητοστάσια.
 (1) ΕΕ L 257, σ. 26.


text:
 16.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 310/6
 Αναίρεση που άσκησε στις 2 Οκτωβρίου 2006 η Miguel Torres, S.A. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) στις 11 Ιουλίου 2006 στην υπόθεση T-247/03, Miguel Torres, S.A. κατά ΓΕΕΑ και Bodegas Muga, S.A.
 (Υπόθεση C-405/06 P)
 (2006/C 310/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Miguel Torres, S.A. (εκπρόσωποι: E. Armijo Chávarri, M. A. Baz de San Ceferino και A. Castán Pérez-Gómez, δικηγόροι)
 Αντίδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) και Bodegas Muga, S.A.
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση καθόσον απορρίπτει την προσφυγή ακυρώσεως που ασκήθηκε κατά την προσβληθείσας ενώπιον του Πρωτοδικείου αποφάσεως·
 —
 να ακυρώσει την προσβληθείσα απόφαση κατά το μέτρο που δεν ακυρώθηκε πρωτοδίκως· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της Miguel Torres, S.A., καθόσον η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση απορρίπτει τον πρώτο λόγο ακυρώσεως που προβλήθηκε ενώπιον του Πρωτοδικείου και ο οποίος αντλείτο από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της αναιρεσείουσας. Η άρνηση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ να δεχθεί τα έγγραφα τα οποία η Miguel Torres, S.A. επισύναψε στο υπόμνημα που υπέβαλε στις 25 Ιανουαρίου 2002 προς απόδειξη της φήμης του σήματος TORRES σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση συνιστά, κατά την αναιρεσείουσα, ουσιαστική παρατυπία η οποία έπρεπε να οδηγήσει το Πρωτοδικείο στην ακύρωση της προσβληθείσας αποφάσεως. Λαμβάνοντας αντίθετη απόφαση, το Πρωτοδικείο όχι μόνον προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας της αναιρεσείουσας, αλλά και παραβίασε την αρχή της λειτουργικής συνέχειας καθώς και το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1).
 2.
 Παράβαση εκ μέρους του Πρωτοδικείου, λόγω εσφαλμένης ερμηνείας, του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα. Εφαρμόζοντας τη διάταξη αυτή, το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη λόγω εσφαλμένης εφαρμογής του κριτηρίου του τρόπου με τον οποίο το ενδιαφερόμενο κοινό προσλαμβάνει το σήμα, προς εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως μεταξύ των δύο αντιπαραβαλλομένων σημάτων. Συγκεκριμένα, κατά την αναιρεσείουσα, το Πρωτοδικείο δεν στηρίχθηκε στο κριτήριο του τρόπου με τον οποίο προσλαμβάνει τα σήματα ο μέσος Ευρωπαίος καταναλωτής, αλλά στο κριτήριο του τρόπου με τον οποίο τα προσλαμβάνουν ο Ισπανός, ο Πορτογάλος και ο Ιταλός καταναλωτής.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 16.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 11/21
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 18ης Νοεμβρίου 2009 — Scheucher-Fleisch κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-375/04) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Γεωργία - Καθεστώς ενισχύσεων υπέρ των προγραμμάτων ποιότητας στον γεωργοδιατροφικό τομέα στην Αυστρία - Απόφαση περί μη διατυπώσεως αντιρρήσεων - Προσφυγή ακυρώσεως - Ιδιότητα του ενδιαφερομένου - Προστασία των διαδικαστικών δικαιωμάτων - Παραδεκτό - Σοβαρές δυσχέρειες - Κατευθυντήριες γραμμές περί κρατικών ενισχύσεων που αφορούν τη διαφήμιση)
 2010/C 11/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Scheucher-Fleisch GmbH (Ungerdorf, Αυστρία)· Tauernfleisch Vertriebs GmbH (Flattach, Αυστρία)· Wech-Kärntner Truthahnverarbeitung GmbH (Glanegg, Αυστρία)· Wech-Geflügel GmbH (Sankt Andrä, Αυστρία)· και Johann Zsifkovics (Βιέννη, Αυστρία) (εκπρόσωποι: J. Hofer και T. Humer, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Kreuschitz και A. Stobiecka-Kuik)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως C(2004) 2037 τελικό της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2004, η οποία αφορά την κρατική ενίσχυση NN 34A/2000 περί των προγραμμάτων ποιότητας, καθώς και του σήματος βιολογικών προϊόντων και του σήματος ποιότητας της ΑΜΑ (Agrarmarkt Austria).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση C(2004) 2037 τελικό της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2004, η οποία αφορά την κρατική ενίσχυση ΝΝ 34Α 2000/Αυστρία περί των προγραμμάτων ποιότητας, καθώς και του σήματος βιολογικών προϊόντων και του σήματος ποιότητας της ΑΜΑ (Agrarmarkt Austria).
 2)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι Scheucher-Fleisch GmbH, Tauernfleisch Vertriebs GmbH, Wech-Kärntner Truthahnverarbeitung GmbH, Wech-Geflügel GmbH και Johann Zsifkovics.
 (1) ΕΕ C 300 της 4.12.2004.


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/27
 Προσφυγή της 12ης Νοεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-491/08)
 (2009/C 44/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: D. Recchia)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, όσον αφορά το σχέδιο για το τουριστικό συγκρότημα «Is Arenas» στον Δήμο της Narbolia, το οποίο αφορά τους οικοτόπους και τα είδη που απαντούν στον τόπο ITB032228 «Is Arenas»,
 —
 δεδομένου ότι δεν είχε θεσπίσει πριν από τις 19 Ιουλίου 2006 τα κατάλληλα μέτρα προστασίας, ενόψει του επιδιωκόμενου από την οδηγία σκοπού διατήρησης, ώστε να διασφαλιστεί το οικολογικό συμφέρον που αντιπροσωπεύει σε εθνικό επίπεδο ο προτεινόμενος τόπος κοινοτικού ενδιαφέροντος ITB032228 «Is Arenas», και ειδικότερα δεν απαγόρευσε μια παρέμβαση που θα μπορούσε να απειλήσει σοβαρά τα οικολογικά χαρακτηριστικά του τόπου, παρέβη τις υποχρεώσεις που επιβάλλει η οδηγία 92/43/ΕΟΚ (1),
 —
 δεδομένου ότι δεν θέσπισε μετά τις 19 Ιουλίου 2006 τα ενδεδειγμένα μέτρα για την αποφυγή της χειροτέρευσης των φυσικών οικοτόπων και των οικοτόπων ειδών και της παρενόχλησης των ειδών για τα οποία δημιουργήθηκε αυτός ο τόπος κοινοτικού ενδιαφέροντος, παρέβη τις υποχρεώσεις που επιβάλλει το άρθρο 6, παράγραφος 2, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ,
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή έχει επίγνωση του γεγονότος ότι στην περιοχή του τόπου κοινοτικού ενδιαφέροντος Is Arenas ολοκληρώνεται η κατασκευή μιας τουριστικής εγκατάστασης, η οποία περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, ένα γήπεδο γκολφ. Κατά την Επιτροπή, οι σχεδιαζόμενες τουριστικές υποδομές στον τόπο κοινοτικού ενδιαφέροντος Is Arenas κατασκευάζονται κυρίως στις περιοχές που συνδέουν, από οικολογική άποψη, τους δυο σημαντικότερους πευκώνες. Κατά συνέπεια, ενδέχεται να έχουν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις για τις περιοχές αυτές, και ειδικότερα για τη λειτουργία τους ως «οικολογικών συνδέσμων».
 Επιπλέον, μεταξύ των κρίσιμων παραμέτρων του σχεδίου η Επιτροπή επισημαίνει τον περιορισμό και τον μετασχηματισμό των αρχικών οικοτόπων, λόγω επίσης της εισαγωγής νέων ειδών, όπως είναι τα αγρωστώδη φυτά στο γήπεδο του γκολφ, τη συρρίκνωση των οικοτόπων, τα αποτελέσματα από την ισοπέδωση και τη συμπίεση του εδάφους, τη συρρίκνωση των ελεύθερων χώρων, τα αποτελέσματα από τη μαζική άφιξη λουομένων για τους οικοτόπους της πρώτης παραθαλάσσιας λωρίδας και το κόψιμο των δέντρων, πράγματα που έχουν τεράστια σημασία, διότι αφορούν το σύστημα των αμμοθινών.
 (1) Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206, σ. 7).


text:
C 274/24 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9.11.2002
 Μπορεί να υπομνηστεί ότι η ΑB Svenska Spel ισχυρίστηκε ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-413/00 (1)
 ότι δεν εγνώριζε τις βάσεις δεδομένων και ότι τα στοιχεία
 που εμφαίνονται στα δελτία προγνωστικών τα έλαβε από (2002/C 274/42)
 άλλες πηγές, καθώς και ότι τα όσα εμφανίζονται στα δελτία
 δεν αποτελούν ούτε το σύνολο ούτε ουσιώδες μέρος των
 προγραμμάτων διεξαγωγής των αγώνων. Η Fixtures
 Marketing Limited ισχυρίστηκε αντιθέτως ότι δεν έχει Με διάταξη της 2ας Ιουλίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 σημασία για τη σχετική εκτίμηση αν τα στοιχεία ελήφθησαν των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 από άλλες πηγές και όχι από τα προγράμματα διεξαγωγής σεως C-413/00: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 των αγώνων, καθόσον και στην περίπτωση αυτή τα στοιχεία Βασιλείου των Κάτω Χωρών.
 προέρχονται από τα προγράμματα αυτά.
 (1 ) ΕΕ C 28 της 27.1.2001.
 5. Πώς πρέπει να ερμηνευθούν οι εκφράσεις «κανονική εκμετάλ-
 λευση» και «θίγουν αδικαιολόγητα» που περιέχονται στο
 άρθρο 7, παράγραφος 5;
 Μπορεί να υπομνησθεί ότι η Fixtures Marketing Limited
 ισχυρίστηκε ότι η ΑB Svenska Spel έκανε με εμπορικό σκοπό
 επανειλημμένη και συστηματική εξαγωγή από το περιεχόμενο
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-303/01 (1)
 της βάσεως δεδομένων και επαναχρησιμοποίηση του περιεχο-
 μένου αυτού, οπότε η πράξη αυτή ήρθε σε σύγκρουση με την
 κανονική εκμετάλλευση και ως εκ τούτου προκλήθηκε (2002/C 274/43)
 αδικαιολόγητη ζημία στα πρωταθλήματα ποδοσφαίρου. Η
 ΑB Svenska Spel ισχυρίστηκε αντιθέτως ότι για τη σχετική
 εκτίμηση δεν είναι ορθό να υπολογίζονται μαζί πολλά Με διάταξη της 31ης Ιουλίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 δελτία προγνωστικών και αντέκρουσε τον ισχυρισμό ότι η των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 χρησιμοποίηση συνιστά παράβαση του άρθρου 7, παράγρα- σεως C-303/01 (αίτηση του Άρειου Πάγου για την έκδοση
 φος 5, της οδηγίας. προδικαστικής αποφάσεως): Αλέξανδρος Κεφαλάς κ.λπ. κατά
 Ελληνικού ∆ημοσίου κ.λπ.
 ( 1) EE L 77 της 27.3.1996, σ. 20.
 (1 ) ΕΕ C 56 της 31.7.2002.
 ∆ιαγραφή των υποθέσεων C-427/99 P (1) και C-371/00 P ( 2)
 (2002/C 274/41) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-44/02 ( 1)
 (2002/C 274/44)
 Με διάταξη της 1ης Αυγούστου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή των
 υποθέσεων C-427/99 P και C-371/00 P: UK Coal plc κατά
 Με διάταξη της 2ας Ιουλίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-44/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 ( 1) ΕΕ C 20 της 22.1.2000. Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 2) ΕΕ C 355 της 25.11.2000.
 (1 ) EE C 97 της 20.4.2002.


text:
C 85/12 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 3.4.2004
 παράνομης ενέργειας και της προβαλλόμενης ζημίας. ∆εν 2. Αποτελεί το άρθρο 3, παράγραφος 1, του Successiewet
 αμφισβητείται ότι, όπως υπενθύμισε το Πρωτοδικείο, πρέπει απαγορευόμενο μέσο αυθαιρέτων διακρίσεων ή συγκεκαλυμ-
 να υφίσταται σχέση αιτίου και αποτελέσματος μεταξύ του μένο περιορισμό της ελεύθερης κινήσεως κεφαλαίων υπό την
 πταίσματος του οικείου κοινοτικού οργάνου και της προβαλ- έννοια του άρθρου 58, παράγραφος 3, ΕΚ αν έχει εφαρμογή
 λόμενης ζημίας· το βάρος της αποδείξεως του εν λόγω επί κινήσεως κεφαλαίων μεταξύ κράτους μέλους και τρίτου
 αιτιώδους συνδέσμου το φέρουν οι αναιρεσείοντες. Επιπλέον, κράτους, λαμβανομένης υπόψη και της ∆ηλώσεως σχετικά με
 η έννοια του αιτιώδους συνδέσμου συνάπτεται με την το άρθρο 73 ∆ της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής
 αποφασιστικής σημασίας αιτία της ζημίας. Εντούτοις, το Κοινότητας, δηλώσεως η οποία διατυπώθηκε κατά την
 Πρωτοδικείο υπέπεσε σε σύγχυση μεταξύ των εννοιών της υπογραφή της «Τελικής Πράξεως και των ∆ηλώσεων της
 αποφασιστικής σημασίας αιτίας της ζημίας και της ∆ιακυβερνητικής Συνδιασκέψεως για την Ευρωπαϊκή Ένωση»
 αποκλειστικής αιτίας της ζημίας. Ουδέποτε υποστηρίχθηκε της 7ης Φεβρουαρίου 1992;
 ότι οι ενέργειες της Επιτροπής συνιστούσαν την αποκλειστική
 αιτία της τρομοκρατικής επιθέσεως της 27ης Μαρτίου 2002.
 Αντιθέτως, αποδείχθηκε ευρέως στο πλαίσιο της διαδικασίας (1) Νόμος περί κληρονομιών, 1956.
 της αγωγής ότι οι ενέργειες αυτές της Επιτροπής αποτελού-
 σαν μια αποφασιστικής σημασίας αιτία. Επιδιώκοντας να
 καταδείξει ότι οι σχετικές ενέργειες δεν αποτελούσαν την
 αποκλειστική αιτία της ζημίας, το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε
 πρόδηλο σφάλμα δικαίου, στερώντας με τον τρόπο αυτό
 τους αναιρεσείοντες από τη δυνατότητα να εκθέσουν τα Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 επιχειρήματα τα οποία δικαίως μπορούσαν να επικαλεστούν. της Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 19 ∆εκεμβρίου 2003
 — Το Πρωτοδικείο αλλοίωσε τα επιχειρήματα των αναιρεσειό- (Υπόθεση C-532/03)
 ντων, δεχόμενο, αφενός, ότι αυτοί συμφωνούν ότι η επίθεση
 δεν χρηματοδοτήθηκε από τους επίμαχους οικονομικούς
 (2004/C 85/18)
 πόρους και ότι, αφετέρου, δεν απέδειξαν αλλ' ούτε ισχυρίστη-
 καν ότι η παλαιστινιακή εκπαίδευση εξαρτάτο αποκλειστικά
 από τους πόρους αυτούς, περιοριζόμενο να διαπιστώσει
 ότι η Ευρωπαϊκή Κοινότητα είναι ο κυριότερος χορηγός Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 οικονομικών πόρων της παλαιστινιακής κοινωνίας. τον K. Wiedner, επικουρούμενο από τον J. E. Flynn QC, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 19 ∆εκεμβρίου 2003
 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 κατά της Ιρλανδίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 1. να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, επιτρέποντας στο Dublin
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- City Council (δημοτικό συμβούλιο του ∆ουβλίνου) την
 βαλε το Gerechtshof te’s-Hertogenbosch με απόφαση της παροχή υπηρεσιών επείγουσας μεταφοράς με ασθενοφόρα,
 5ης Νοεμβρίου 2003 στην υπόθεση κληρονόμοι της M.E.A. χωρίς οποιαδήποτε προηγούμενη δημοσιότητα εκ μέρους της
 van Hilten-van der Heijden κατά Ιnspecteur van de Εastern Regional Health Authority (περιφερειακής αρχής
 Belastingdienst/Particulieren/Ondernemingen Buitenland στον τομέα της υγείας) παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 te Heerlen από τη Συνθήκη·
 2. να καταδικάσει την Ιρλανδία στην καταβολή των εξόδων στα
 (Υπόθεση C-513/03) οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή.
 (2004/C 85/17)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, υπό τις περιστάσεις της παρούσας
 Με απόφαση της 5ης Νοεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη υποθέσεως, η διατήρηση των διευθετήσεων για την παροχή
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις υπηρεσιών ασθενοφόρου μεταξύ του Dublin City Council και
 8 ∆εκεμβρίου 2003, το Gerechtshof te’s-Hertogenbosch στο της Εastern Regional Health Authority χωρίς προηγούμενη
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ κληρονόμων της M.E.A. van δημοσιότητα συνιστά παράβαση των διατάξεων της Συνθήκης περί
 Hilten-van der Heijden και Ιnspecteur van de Belastingdienst/ της ελεύθερης κυκλοφορίας (ειδικότερα των άρθρων 43 και 49)
 Particulieren/Ondernemingen Buitenland te Heerlen που εκκρε- και ως εκ τούτου παραβίαση των γενικών αρχών του κοινοτικού
 μεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστι- δικαίου (ειδικότερα των αρχών της διαφάνειας και της ίσης
 κής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: μεταχειρίσεως ή της απαγορεύσεως των διακρίσεων) που πρέπει να
 τηρούνται σε καταστάσεις στις οποίες έχει εφαρμογή το κοινοτικό
 1. Αποτελεί το άρθρο 3, παράγραφος 1, του Successiewet (1) δίκαιο.
 επιτρεπόμενο περιορισμό υπό την έννοια του άρθρου 57,
 παράγραφος 1, ΕΚ;


text:
 1.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 19ης Μαρτίου 2013 — Bouygues SA, Bouygues Télécom SA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γαλλικής Δημοκρατίας, France Télécom SA, Association française des opérateurs de réseaux et services de télécommunications (AFORS Télécom) (C-399/10 P), Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Γαλλική Δημοκρατία κατά Bouygues SA, Bouygues Télécom SA, France Télécom SA, Association française des opérateurs de réseaux και services de télécommunications (AFORS Télécom) (C-401/10 P)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-399/10 P και C-401/10 P) (1)
 (Αιτήσεις αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Οικονομικά μέτρα υπέρ της France Télécom - Σχέδιο προτάσεως προκαταβολής μετόχου - Δημόσιες δηλώσεις μέλους της Γαλλικής Κυβερνήσεως - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση μη συμβατή με την κοινή αγορά, χωρίς να διατάσσει την ανάκτησή της - Έννοια του όρου «κρατική ενίσχυση» - Έννοια του όρου «οικονομικό πλεονέκτημα»)
 2013/C 156/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 (Υπόθεση C-399/10 P)
 Αναιρεσείουσες: Bouygues SA, Bouygues Télécom SA (εκπρόσωποι: C. Baldon, J. Blouet-Gaillard, J. Vogel, F. Suseau και D. Theophile, δικηγόροι)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Giolito, D. Grespan και S. Thomas), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και J. Gstalter), France Télécom SA (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Hautbourg, S. Quesson και L. Olza Moreno, δικηγόροι, στη συνέχεια S. Hautbourg και S. Quesson, δικηγόροι), Association française des opérateurs de réseaux και services télécommunications (AFORS Télécom)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της Γαλλικής Δημοκρατίας: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και J. Möller, επικουρούμενοι από την U. Soltész, Rechtsanwalt)
 (Υπόθεση C-401/10 P)
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Giolito, D. Grespan και S. Thomas)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και J. Gstalter), Bouygues SA, Bouygues Télécom SA (εκπρόσωποι: C. Baldon, J. Blouet-Gaillard, J. Vogel, F. Sureau και D. Theophile, δικηγόροι), France Télécom SA (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Hautbourg, S. Quesson και L. Olza Moreno, δικηγόροι, στη συνέχεια S. Hautbourg και S. Quesson, δικηγόροι), Association française des opérateurs de réseaux και services de télécommunications (AFORS Télécom)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της Γαλλικής Δημοκρατίας: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και J. Möller, επικουρούμενοι από U. Soltész, Rechtsanwalt)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 21ης Μαΐου 2010, (T-425/04, T-444/04, T-450/04 και T-456/04), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε το άρθρο 1 της αποφάσεως 2006/621/ΕΚ της Επιτροπής, της 2ας Αυγούστου 2004, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Γαλλία στη France Télécom (ΕΕ L 257, σ. 11) — Χαρακτηρισμός ως «ενίσχυσης» των δηλώσεων μέλους της Κυβερνήσεως και της εισφοράς κεφαλαίου.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 21ης Μαΐου 2010, T-425/04, T-444/04, T-450/04 και T-456/04, Γαλλία κ.λπ. κατά Επιτροπής.
 2)
 Αναπέμπει τις υποθέσεις T-425/04, T-444/04 και T-450/04 στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου αυτό να κρίνει τους λόγους και τα αιτήματα που προβλήθηκαν ενώπιόν του και επί των οποίων το Δικαστήριο δεν αποφάνθηκε.
 3)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 317 της 20.11.2010.


text:
12 . 8 . 95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 208/31
 Προσφυγή της ανώνυμης εταιρείας N. Corman κατα της εφευρέσεως αυτής χρειάστηκε σημαντική επενδυση για την
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε έρευνα και την ανάπτυξη, σε τέτοιο σημείο ώστε δεν θα ήταν
 στις 10 Μαΐου 1995 δυνατή η παρασκευή του τυποποιημένου αυτού βουτύρου
 (Υπόθεση Τ-117/95) χωρίς την κοινοτική ενίσχυση , διότι η τιμή κόστους του είναι
 υπερβολικά υψηλή για να βρεθούν αγορές.
 (95/C 208/65)
 H προσφεύγουσα φρονεί ότι το καθού κοινοτικό όργανο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) παραβίασε τις αρχές της ασφαλείας δικαίου και της δικαιο
 λογημένης εμπιστοσύνης, στερώντας της, με άμεση ισχύ και
 H SA N. Corma, με έδρα το Goé-Limbourg (Βέλγιο), χωρίς μεταβατικά μέτρα, τη δυνατότητα να συνεχίσει να
 εκπροσωπούμενη από την Lucette Défalqué , δικηγόρο απολαύει της κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως.
 Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γρα
 φεία της εταιρείας Fiduciaire Myson Sârl, 1 , rue Glesener, H προσφεύγουσα υποστηρίζει επίσης ότι o επίδικος κανονι
 άσκησε στις 10 Μαΐου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των σμός παραβιάζει την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσε
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής ων, διότι δεν εξαρτά από τις ίδιες περιοριστικές προϋποθέσεις
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. τη χορήγηση ενισχύσεως στο προοριζόμενο για τους αστέ
 γους βούτυρο , το οποίο πληροί τις προϋποθέσεις για τη
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: χορήγηση κοινοτικής ενισχύσεως ανεξαρτήτως των χρησιμο
 — να ακυρώσει το άρθρο 1 παράγραφος 4 του κανονισμού ποιουμένων πρώτων υλών. H προσφεύγουσα υπογραμμίζει
 (ΕΚ) αριθ . 455/95 , ότι αυτή η διαφορά μεταχειρίσεως μεταξύ του προοριζομέ
 νου για τους αστέγους· βουτύρου και του βουτύρου που
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. προορίζεται για τα προϊόντα ζαχαροπλαστικής και για τα
 παγωτά, η οποία δεν υφίστατο προηγουμένως, δεν δικαιολο
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα γείται αντικειμενικώς.
 H προσφεύγουσα , εταιρεία βελγικού δικαίου , η οποία απο H προσφεύγουσα ισχυρίζεται, τέλος, ότι η προσβαλλόμενη
 τελεί τη μόνη επιχείρηση παραγωγής εντός της Ευρωπαϊκής κανονιστική ρύθμιση δεν λαμβάνει υπόψη το γενικό κοινοτι
 Ενώσεως που έχει ως κύρια και οιονεί αποκλειστική απα κό συμφέρον και παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας,
 σχόληση την παραγωγή λιπαρών ουσιών αφυδατωμένου κατά το μέτρο που o νέος περιορισμός ως προς το επιτρεπτό
 γάλακτος και «τεχνικώς επεξεργασμένου βουτύρου », προ της ενισχύσεως δεν συμβιβάζεται προς τον επιδιωκόμενο με
 σβάλλει το άρθρο 1 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) τη ρύθμιση αυτή σκοπό .
 αριθ . 455/95 της Επιτροπής περί τροποποιήσεως των κανονι
 σμών (ΕΟΚ) αριθ . 1547/87 και (ΕΟΚ) αριθ . 1589/87 όσον
 αφορά την αγορά βουτύρου από τους οργανισμούς παρεμ
 βάσεως, και των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ . 2191 /81 και (ΕΟΚ) Προσφυγή του Miguel Anacoreta Correia κατα της Επιτρο
 αριθ . 570/88 όσον αφορά τη χορήγηση ενισχύσεως για την πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις
 αγορά βουτύρου και την πώληση βουτύρου με μειωμένη τιμή 11 Μαΐου 1995
 σε ορισμένες κατηγορίες καταναλωτών και βιομηχανιών. O
 καγονισμός αυτός έχει, μεταξύ άλλων, ως αντικείμενο την (Υπόθεση Τ-118/95)
 πώληση βουτύρου σε μειωμένη τιμή και τη χορήγηση ενι (95/C 208/66)
 σχύσεως για την κρέμα, το βούτυρο και το συμπυκνωμένο
 βούτυρο που προορίζονται για την παρασκεύη προϊόντων (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 ζαχαροπλαστικής, παγωτών και άλλων προϊόντων διατρο
 φής. O Miguel Anacoreta Correia, κάτοικος Βρυξελλών, εκπρο
 σωπούμενος από τον Georges Vandersanden , δικηγόρο
 Οι προϋποθέσεις που θεσπίζει η νέα κανονιστική ρύθμιση για Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τη Fidu
 τη χορήγηση ενισχύσεως διαφέρουν ριζικώς από τις παλαιές, ciaire Myson Sârl, 1 , rue Glesener, άσκησε στις 11 Μαίου 1995
 δεδομένου ότι, αντί να πρέπει το βούτυρο να έχει απλώς ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ταξινομηθεί ως «beurre marque de conrôle», πρέπει πλέον να προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 «παράγεται απευθείας και αποκλειστικά από παστεριωμένη των .
 κρέμα» και να «ανταποκρίνεται στους όρους που αναφέρο
 νται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) O προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο :
 αριθ . 804/68 και στις απαιτήσεις της εθνικής κλάσης ποιότη — να ακυρώσει την απόφαση περί απορρίψεως της υποψη
 τας που εμφαίνονται στο παράρτημα II του κανονισμού ( ΕΚ)
 φιότητας του προσφεύγοντος, της 24ης Ιουνίου 1994, για
 αριθ . 454/95 στο κράτος μέλος παρασκευής και του οποίου η τη θέση COM/OOl /94 του βοηθού γενικού διευθυντή στη
 συσκευασία φέρει ανάλογη σήμανση ».
 Γενική Διεύθυνση Εξωτερικών Πολιτικών Σχέσεων και να
 H προσφεύγουσα εκθέτει ότι έχει εφεύρει διαδικασία παρα ακυρώσει το διορισμό στη θέση αυτή του υποψηφίου που
 σκευής βουτύρου με περιεκτικότητα σε λιπαρές ουσίες 82 % , επελέγη ,
 πράγμα το οποίο καθιστά δυνατή την παραγωγή τυποποιη
 μένου και σταθερής ποιότητας βουτύρου , το οποίο έχει — να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των εξόδων.
 μεγάλη ζήτηση από την πελατεία των παραγωγών προϊόντων Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 ζαχαροπλαστικής· η προσφεύγουσα υπογραμμίζει ότι τα
 τυποποιημένα αυτά προϊόντα δεν μπορούν σε καμία περί O προσφεύγων εκθέτει ότι ήταν υποψήφιος για τη θέση του
 πτωση να παρασκευάζονται αποκλειστικά από νωπή κρέμα βοηθού γενικού διευθυντή στη Γενική Διεύθυνση Εξωτερι
 γάλακτος . H προσφεύγουσα επισημαίνει επίσης ότι για την κών Πολιτικών Σχέσεων (ΓΔ I.Α.), η οποία δημοσιεύθηκε
 εμπορική εκμετάλλευση και για την τεχνική υλοποίηση της στις 6 Ιανουαρίου 1994 (COM/OOl /94). Στις 24 Ιουνίου 1994