text:
C 202/26 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.8.2002
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ G. Amenta και M. Merola, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι:
 της 12ης Ιουνι ́ου 2002 R. Tricot και M. Moretto), με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της
 αποφα ́σεως C(1999) 1050 της Επιτροπη ́ς της 27ης Απριλι ́ου
 στην υπο ́θεση Τ-187/01, Arnaldo Mellone κατα ́ Επιτροπη ́ς 1999 (REC 1/98) με την οποι ́α απορρι ́φθηκε αι ́τημα για την εκ
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) των υστε ́ρων ει ́σπραξη εισαγωγικω ́ν δασμω ́ν μη απαιτηθε ́ντων απο ́
 την προσφευ ́γουσα λο ́γω εισαγωγη ́ς το ́νου εντο ́ς κονσε ́ρβας απο ́
 (Υπα ́ λληλοι — 'Εκθεση βαθμολογι ́ας — Προσφυγη ́ ακυρω ́- την Τουρκι ́α, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 σεως — Προσφυγη ́ αποζημιω ́ σεως) τους Μ. Βηλαρα ́, Προ ́εδρο, την V. Tiili και τον P. Mengozzi,
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 14 Ιουνι ́ου 2002
 (2002/C 202/39) δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) 1) Καταργει ́ται η δι ́κη.
 2) Η Επιτροπη ́ καταδικα ́ζεται στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν
 Στην υπο ́θεση Τ-187/01, Arnaldo Mellone, υπα ́λληλος της εξο ́δων.
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν,
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Εric Boigelot, avocat, με το ́πο επιδο ́-
 (1) ΕΕ C 281 της 2.10.99.
 σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των (εκπρο ́σωποι: Langer και J. Currall), με την οποι ́α ζητη ́θηκε,
 πρω ́τον, η ακυ ́ρωση της απο ́ 10 Ιουλι ́ου 2000 αποφα ́σεως με την
 οποι ́α ο Γενικο ́ς ∆ιευθυντη ́ς της Γενικη ́ς ∆ιευθυ ́νσεως «Απασχο ́ληση
 και κοινωνικε ́ς υποθε ́σεις» κατε ́στησε οριστικη ́ τη βαθμολο ́γηση
 του προσφευ ́γοντος για την περι ́οδο απο ́ 1ης Ιουλι ́ου 1995 ́εως
 30η ́ς Ιουνι ́ου 1997 και, εφο ́σον χρεια ́ζεται, του διορθωτικου ́
 σημειω ́ματος της 18ης Ιουλι ́ου 2000, καθω ́ς και της απο ́ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 24 Απριλι ́ου 2001 αποφα ́σεως του αντιπροε ́δρου της Επιτροπη ́ς
 περι ́ απορρι ́ψεως της ενστα ́σεω ́ς του, δευ ́τερον, να αποφανθει ́ το της 14ης Ιουνι ́ου 2002
 Πρωτοδικει ́ο ο ́τι η ́εκθεση ́ του βαθμολογι ́ας για την περι ́οδο
 1995-1997 δεν ́εχει καταρτιστει ́ οριστικα ́ και πρε ́πει να αποσυρθει ́ στην υπο ́θεση T--325/99, Generale Conserve SpA κατα ́
 απο ́ τον προσωπικο ́ του φα ́κελο και, τρι ́τον, η αποκατα ́σταση της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 επαγγελματικη ́ς και ηθικη ́ς ζημι ́ας του προσφευ ́γοντος υ ́ψους
 10 000 ευρω ́, το Πρωτοδικει ́ο (μονομελε ́ς τμη ́μα: H. Legal), (Κοινο ́ δασμολο ́γιο — Μη εκ των υστε ́ρων ει ́σπραξη
 γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος, εξε ́δωσε στις εισαγωγικω ́ ν δασμω ́ ν — Κατα ́ ργηση δι ́κης)
 12 Ιουνι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (2002/C 202/41)
 1) Αππορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα. (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (1) EE C 289 της 13.10.01.
 Στην υπο ́θεση T-325/99, Generale Conserve SpA, με ́εδρα το
 Αssago (Ιταλι ́α), (Italie), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους
 C. Cigolini, G. Durazzo και M. Hengel, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωποι: R. Tricot και M. Moretto), με αντικει ́μενο την
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως C(1999) 1596 της Επιτροπη ́ς της
 17ης Ιουνι ́ου 1999 (REC 6/98) με την οποι ́α απορρι ́φθηκε αι ́τημα
 της 14ης Ιουνι ́ου 2002 για την εκ των υστε ́ρων ει ́σπραξη εισαγωγικω ́ν δασμω ́ν μη
 απαιτηθε ́ντων απο ́ την προσφευ ́γουσα λο ́γω εισαγωγη ́ς το ́νου
 στην υπο ́θεση T-179/99, Sud Pesca SpA κατα ́ Επιτροπη ́ς εντο ́ς κονσε ́ρβας απο ́ την Τουρκι ́α, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Μ. Βηλαρα ́, Προ ́εδρο, την V. Tiili
 και τον P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε
 (Κοινο ́ δασμολο ́γιο — Μη εκ των υστε ́ρων ει ́σπραξη στις 14 Ιουνι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λοθο διατακτικο ́:
 εισαγωγικω ́ ν δασμω ́ ν — ∆ιαγραφη ́ εισαγωγικω ́ ν δασμω ́ν
 — Κατα ́ ργηση δι ́κης) 1) Καταργει ́ται η δι ́κη.
 (2002/C 202/40) 2) Η Επιτροπη ́ καταδικα ́ζεται το συ ́νολο των δικαστικω ́ν
 εξο ́δων.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 (1) ΕΕ C 63 της 4.3.00.
 Στην υπο ́θεση T-179/99, Sud Pesca SpA, με ́εδρα την Αspra
 Bagheria (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους


text:
10.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 7/23
 — να καταδικάσει την Ιταλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Verwaltungsgericht Autonome Sektion für die
 Provinz Bozen με διάταξη της 27ης Σεπτεμβρίου 2003 στην
 υπόθεση Parking Brixen GmbH κατά Gemeinde Brixen και
 κατά Stadtwerke Brixen A.G.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση C-458/03)
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο
 έληξε στις 30 Ιουλίου 2002. (2004/C 7/38)
 (1) ΕΕ L 213 της 30.7.1998, σ. 13.
 Με διάταξη της 27ης Σεπτεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 30 Οκτωβρίου 2003, το Verwaltungsgericht Autonome Sektion
 für die Provinz Bozen στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Parking
 Brixen GmbH και Gemeinde Brixen και Stadtwerke Brixen A.G.
 που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- 1) Ερωτάται αν η σύναψη συμβάσεως για τη διαχείριση των
 βαλε το Tribunale di Bergamo με διάταξη της 3ης Αυγού- επίδικων δημόσιων χώρων σταθμεύσεως οχημάτων επί πλη-
 στου 2003 στην υπόθεση Αzienda Agricola Albergati ρωμή αποτελεί δημόσια σύμβαση παροχής υπηρεσιών, υπό
 Giovanni Angelo κατά ΑGEA (Agenzia Erogazioni in την έννοια της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ (1), ή σύμβαση παραχω-
 Agricoltura) και κατά Coop Latte 2005 scarl ρήσεως της παροχής δημόσιων υπηρεσιών, επί της οποίας δεν
 έχουν εφαρμογή οι κανόνες ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής
 Κοινότητας, και ειδικότερα η υποχρέωση ίσης μεταχειρίσεως
 (Υπόθεση C-457/03) και διαφάνειας.
 2) Εφόσον πρόκειται πράγματι για σύμβαση παραχωρήσεως που
 (2004/C 7/37) αφορά τη διαχείριση μιας τοπικής δημόσιας υπηρεσίας,
 ερωτάται αν η σύναψη συμβάσεως για την παραχώρηση της
 διαχειρίσεως δημόσιου χώρου σταθμεύσεως οχημάτων επί
 πληρωμή, η οποία πραγματοποιείται, κατά τα άρθρα 44,
 παράγραφος 6, στοιχείο b, του περιφερειακού νόμου
 Με διάταξη της 3ης Αυγούστου 2003, η οποία περιήλθε στη 1/4.1.1993, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 10 του
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις περιφερειακού νόμου 10/23.1.1998, και κατά το άρθρο 88,
 29 Οκτωβρίου 2003, το Tribunale di Bergamo στο πλαίσιο της παράγραφος 6, στοιχεία a και b, του κωδικοποιημένου
 διαφοράς μεταξύ Αzienda Agricola Albergati Giovanni Angelo κειμένου των διατάξεων για τον κανονισμό δήμων και
 και ΑGEA (Agenzia Erogazioni in Agricoltura) και Coop Latte κοινοτήτων, χωρίς προηγουμένως να πραγματοποιηθεί δημό-
 2005 scarl που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο σιος διαγωνισμός συμβιβάζεται με το κοινοτικό δίκαιο, και
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος: συγκεκριμένα με τις αρχές της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών
 και του ελεύθερου ανταγωνισμού, της απαγορεύσεως των
 διακρίσεων και τις απορρέουσες υποχρεώσεις ίσης μεταχει-
 ρίσεως και διαφάνειας, καθώς και με την αρχή της αναλογικό-
 «Πρέπει το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 856/84 (1), της τητας, εφόσον πρόκειται για ανώνυμη εταιρία, η οποία
 31ης Μαρτίου 1984, και τα άρθρα 1 έως 4, του κανονισμού δημιουργήθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 115 του νομοθετικού
 (ΕΟΚ) 3950/92 (2) να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι η συμπλη- διατάγματος 267/2000, κατόπιν της μετατροπής μιας ειδι-
 ρωματική εισφορά επί του γάλακτος και των γαλακτοκομικών κής δημοτικής επιχειρήσεως σε ανώνυμη εταιρία και της
 προϊόντων έχει χαρακτήρα διοικητικών κυρώσεων και, επομένως, η οποίας το εταιρικό κεφάλαιο κατά τον χρόνο της συνάψεως
 καταβολή της εκ μέρους των παραγωγών οφείλεται μόνο στην της συμβάσεως ανήκε κατά 100 % στον ίδιο τον ∆ήμο, αλλά
 περίπτωση κατά την οποία η υπέρβαση των χορηγηθεισών ποσοτή- της οποίας το διοικητικό συμβούλιο είναι εξουσιοδοτημένο
 των οφείλεται σε πρόθεση ή σε αμέλεια;» να ενεργεί κάθε πράξη τακτικής διαχειρίσεως της οποίας η
 αξία δεν υπερβαίνει το ποσό των 5 000 000 ευρώ.
 (1) EE L 90 της 1.4.84, σ. 10.
 (2) EE L 405 της 31.12.92, σ. 1. (1) ΕΕ L 209, σ. 1.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 1ης Οκτωβρίου 2015 [αίτηση του Tribunale di Firenze (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική διαδικασία κατά Skerdjan Celaj
 (Υπόθεση C-290/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης - Οδηγία 2008/115/EΚ - Επιστροφή παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών - Απόφαση επιστροφής συνοδευόμενη από απαγόρευση εισόδου διάρκειας τριών ετών - Παραβίαση απαγορεύσεως εισόδου - Υπήκοος τρίτης χώρας που είχε απομακρυνθεί στο παρελθόν - Ποινή φυλακίσεως σε παρανόμως διαμένοντες υπηκόους τρίτων χωρών σε περίπτωση επανεισόδου τους στην επικράτεια - Συμβατότητα))
 (2015/C 381/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Firenze
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Skerdjan Celaj
 Διατακτικό
 Η οδηγία 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται καταρχήν σε διάταξη κράτους μέλους που προβλέπει ότι παρανόμως διαμένων υπήκοος τρίτης χώρας ο οποίος, αφού υποχρεώθηκε να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του στο πλαίσιο προγενέστερης διαδικασίας επιστροφής, εισήλθε εκ νέου στην επικράτεια του εν λόγω κράτους μέλους, παραβιάζοντας νόμιμη απαγόρευση εισόδου, τιμωρείται με ποινή φυλακίσεως.
 (1) ΕΕ C 292 της 1.9.2014.


text:
 12.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/28
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 16ης Μαρτίου 2011 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-21/10) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Αγωγή αποζημιώσεως - Έλλειψη νομιμότητας - Αποστολή εγγράφου με αντικείμενο τα έξοδα υποθέσεως στον δικηγόρο που εκπροσώπησε τον προσφεύγοντα-ενάγοντα στην υπόθεση αυτή - Αγωγή προδήλως νόμω αβάσιμη - Άρθρο 94 του Κανονισμού Διαδικασίας)
 2012/C 138/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και C. Berardis-Kayser, A. Dal Ferro, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του προσφεύγοντος-ενάγοντος περί αποκαταστήσεως της ζημίας που υπέστη λόγω του ότι η καθής-εναγομένη απέστειλε έγγραφο που αφορούσε τον προσφεύγοντα-ενάγοντα σε δικηγόρο ο οποίος δεν ήταν πλέον εκπρόσωπός του.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως προδήλως νόμω αβάσιμη.
 2)
 Ο L. Marcuccio φέρει το σύνολο των εξόδων.
 3)
 Καταδικάζει τον L. Marcuccio να αποδώσει στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης το ποσό των 2 000 ευρώ.
 (1) ΕΕ C 161 της 19.6.2010, σ. 57.


text:
 29.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/52
 Διορθωτικό της δημοσιευθείσας στην Επίσημη Εφημερίδα ανακοινώσεως επί της υποθέσεως Τ-159/09
 (
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 153 της 4ης Ιουλίου 2009, σ. 44
 )
 2009/C 205/95
 Η δημοσιευθείσα στην ΕΕ ανακοίνωση επί της υποθέσεως Τ-159/09, Biofrescos κατά Επιτροπής, αντικαθίσταται από το εξής κείμενο:
 «Προσφυγή της 21ης Απριλίου 2009, Biofrescos — Comércio de Produtos Alimentares, Lda, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση T-159/09)
 2009/C 193/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Biofrescos — Comércio de Produtos Alimentares, Lda (Linda-a-Velha, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: A. Magalhães e Menezes, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 16ης Ιανουαρίου 2009, που απορρίπτει την αίτηση της προσφεύγουσας περί διαγραφής εισαγωγικών δασμών, ύψους 41 271,09 ευρώ, και που εντέλλεται την εκ των υστέρων βεβαίωσή τους.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Μεταξύ Σεπτεμβρίου 2003 και Φεβρουαρίου 2005, η προσφεύγουσα εισήγαγε από την Ινδονησία διάφορες παρτίδες καταψυγμένων καραβίδων, για τις οποίες ζήτησε τη διαγραφή εισαγωγικών δασμών βάσει των άρθρων 220, παράγραφος 2, στοιχείο β', και 239, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (1).
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παρέβη τις προαναφερόμενες διατάξεις τουλάχιστον για τους ακόλουθους λόγους: πρώτον, δεν έλαβε θέση εφ’ όλων των επιχειρημάτων που προέβαλε η προσφεύγουσα με την αίτησή της περί διαγραφής εισαγωγικών δασμών· δεύτερον, ανέπτυξε αιτιολόγηση ελλιπή, παραπλανητική και ακατάληπτη· τρίτον, ερμήνευσε εσφαλμένα το σφάλμα των ινδονησιακών αρχών· τέταρτον και τελευταίον, εμφάνισε ως αποδεδειγμένα γεγονότα που δεν είχαν αποδειχθεί και το βάρος αποδείξεως των οποίων έφεραν διαδοχικώς οι αρχές που μεσολάβησαν κατά την εξέλιξη της διαδικασίας και πάντως όχι η προσφεύγουσα.
 (1) ΕΕ 1992, L 97, σ. 38.»


text:
 C 44/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 16.2.2002
 78/1027/ΕΟΚ) διασφαλι ́ζουν σε σημαντικο ́ βαθμο ́ την ποιο ́τητα εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των
 των ιατρικω ́ν υπηρεσιω ́ν, οπο ́τε ειδικα ́ με ́τρα περιορι ́ζοντα τις σχετικω ́ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν — κοινο ́ συ ́στημα
 θεμελιω ́δεις ελευθερι ́ες της Συνθη ́κης πρε ́πει να ει ́ναι εξαιρετικα ́ φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́
 και να δικαιολογου ́νται εμπεριστατωμε ́να απο ́ ειδικου ́ς λο ́γους. βα ́ση (1), την ́εννοια ο ́τι η μεταβι ́βαση συνο ́λου αγαθω ́ν σε
 'Οσον αφορα ́ ιδι ́ως τους ελε ́γχους, τι ́ποτε δεν εμποδι ́ζει τα προ ́σωπο υποκει ́μενο στον φο ́ρο ει ́ναι επαρκη ́ς προϋπο ́θεση
 εγκατεστημε ́να εντο ́ς α ́λλων κρατω ́ν μελω ́ν εργαστη ́ρια να συμφω- για να μην υπο ́κειται στον φο ́ρο προστιθεμε ́νης αξι ́ας η
 νου ́ν, σε εθελοντικη ́ βα ́ση, να υπαχθου ́ν στις γαλλικε ́ς προδιαγρα- πρα ́ξη, ανεξαρτη ́τως της δραστηριο ́τητας του υποκειμε ́νου
 φε ́ς κατα ́ τον χρο ́νο της υποβολη ́ς της αιτη ́σεως παροχη ́ς αδει ́ας στον φο ́ρο η ́ ανεξαρτη ́τως της χρη ́σης των μεταβιβασθε ́ντων
 και τι ́ποτε δεν εμποδι ́ζει επι ́σης τους Γα ́λλους επιθεωρητε ́ς να αγαθω ́ν απο ́ τον υποκει ́μενο στον φο ́ρο;
 μεταβαι ́νουν στην αλλοδαπη ́ στον βαθμο ́ που για τον ́ελεγχο ́ τους
 ́εχουν ελευ ́θερα συναινε ́σει τα ενδιαφερο ́μενα εργαστη ́ρια.
 2. Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα,
 ́εχει το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 8, της ́εκτης οδηγι ́ας την
 ́εννοια ο ́τι η μεταβι ́βαση συνο ́λου αγαθω ́ν σε προ ́σωπο
 υποκει ́μενο στον φο ́ρο πρε ́πει να συνι ́σταται σε ολικη ́ η ́
 μερικη ́ μεταβι ́βαση επιχειρη ́σεως σε προ ́σωπο υποκει ́μενο
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- στον φο ́ρο που συνεχι ́ζει τη συνολικη ́ δραστηριο ́τητα της
 βαλε το tribunal d’arrondissement de Luxembourg, με μεταβιβα ́ζουσας επιχειρη ́σεως η ́ συνεχι ́ζει τη δραστηριο ́τητα
 απο ́φαση της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 2001, στην υπο ́θεση Zita του κλα ́δου που αντιστοιχει ́ στο με ́ρος του συνο ́λου αγαθω ́ν
 Modes SARL κατα ́ Αdministration de l’enregistrement et που μεταβιβα ́στηκε, η ́ αρκει ́ να συνι ́σταται σε ολικη ́ η ́ μερικη ́
 des domaines μεταβι ́βαση συνο ́λου αγαθω ́ν σε προ ́σωπο υποκει ́μενο στον
 φο ́ρο που συνεχι ́ζει το ει ́δος της αποκλειστικη ́ς η ́ μερικη ́ς
 (Υπο ́θεση C-497/01)
 δραστηριο ́τητας του μεταβιβα ́ζοντος, χωρι ́ς να υπα ́ρχει μετα-
 (2002/C 44/17) βι ́βαση επιχειρη ́σεως η ́ κλα ́δου επιχειρη ́σεως;
 3. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως σ' ́ενα απο ́ τα δυ ́ο
 Με απο ́φαση της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη σκε ́λη του δευτε ́ρου ερωτη ́ματος, υποχρεω ́νει η ́ επιτρε ́πει
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις σ' ́ενα κρα ́τος με ́λος το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 8, να απαιτει ́
 24 ∆εκεμβρι ́ου 2001, το tribunal d’arrοndissement de απο ́ τον δικαιου ́χο να ασκει ́ τη δραστηριο ́τητα ́ του με βα ́ση
 Luxembοurg υπε ́βαλε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν την προβλεπο ́μενη α ́δεια εγκαταστα ́σεως στη δραστηριο ́τητα
 Κοινοτη ́των αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως στο η ́ στον κλα ́δο δραστηριο ́τητας, την οποι ́α χορηγει ́ ο αρμο ́διος
 πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Zita Mοdes SARL κατα ́ Αdministratiοn οργανισμο ́ς, υπο ́ την προϋπο ́θεση βεβαι ́ως ο ́τι η ασκου ́μενη
 de l’enregistrement et des dοmaines. Το tribunal δραστηριο ́τητα εμπι ́πτει στο νο ́μιμο εμπορικο ́ κυ ́κλωμα κατα ́
 d’arrοndissement de Luxembοurg ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο να την ́εννοια της νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου;
 αποφανθει ́ επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1. 'Εχει το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 8, της ́εκτης οδηγι ́ας
 77/388/ΕΟΚ, του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49.


text:
 7.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/19
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Ιουνίου 2017 — Industrie Aeronautiche Reggiane κατά EUIPO — Audi (NSU)
 (Υπόθεση T-541/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου NSU ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα NSU - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009])
 (2017/C 256/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Industrie Aeronautiche Reggiane Srl (Reggio Emilia, Ιταλία) (εκπρόσωπος: M. Gurrado, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: H. Kunz)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Audi AG (Ingolstadt, Γερμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 6ης Ιουλίου 2015 (υπόθεση R 2132/2014-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Audi και της Industrie Aeronautiche Reggiane.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Industrie Aeronautiche Reggiane Srl στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 381 της 16.11.2015.


text:
 24.5.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 128/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 10ης Απριλίου 2008 [αίτηση του House of Lords (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Marks & Spencer plc κατά Her Majesty's Commissioners of Customs & Excise
 (Υπόθεση C-309/06) (1)
 (Φορολογικές διατάξεις - Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Απαλλαγή με επιστροφή του καταβληθέντος επί των εισροών φόρου - Εσφαλμένη φορολογία με κανονικό συντελεστή - Φόρος με μηδενικό συντελεστή - Δικαίωμα επιστροφής - Άμεσο αποτέλεσμα - Γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου - Αδικαιολόγητος πλουτισμός)
 (2008/C 128/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 House of Lords
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Marks & Spencer plc
 κατά
 Her Majesty's Commissioners of Customs & Excise
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — House of Lords — Ερμηνεία του άρθρου 28, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ: Έκτη οδηγία του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ L 145, σ. 1) — Ύπαρξη κοινοτικού δικαιώματος που μπορεί να το επικαλεστεί ο προμηθευτής προϊόντων («teacakes») για τα οποία η εθνική νομοθεσία διατηρεί σε ισχύ την απαλλαγή με παράλληλη επιστροφή του καταβληθέντος φόρου — Αδικαιολογήτως καταβληθείς ΦΠΑ λόγω εσφαλμένης ερμηνείας της εθνικής νομοθεσίας εκ μέρους των αρμοδίων αρχών — Εφαρμογή των γενικών αρχών του κοινοτικού δικαίου, περιλαμβανομένης και της αρχής της φορολογικής ουδετερότητας — Δυνατότητα για τον ιδιώτη να επικαλείται τις εν λόγω αρχές προς αναζήτηση των εσφαλμένως εισπραχθέντων ποσών
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Οσάκις, δυνάμει του άρθρου 28, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, τόσον πριν όσον και μετά τις τροποποιήσεις που επέφερε στη διάταξη αυτή η οδηγία 92/77/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, ένα κράτος μέλος έχει διατηρήσει σε ισχύ, στην εθνική του νομοθεσία απαλλαγή με παράλληλη επιστροφή των φόρων που καταβλήθηκαν επί των εισροών ως προς συγκεκριμένες παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών, ο επιχειρηματίας ο οποίος προβαίνει στις εν λόγω παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών δεν έχει απευθείας δικαίωμα εκ του κοινοτικού δικαίου να φορολογηθεί με μηδενικό συντελεστή.
 2)
 Οσάκις, δυνάμει του άρθρου 28, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας 77/388, τόσο πριν όσο και μετά τις τροποποιήσεις που επέφερε στη διάταξη αυτή η οδηγία 92/77, ένα κράτος μέλος έχει διατηρήσει σε ισχύ στην εθνική του νομοθεσία απαλλαγή με παράλληλη επιστροφή των καταβληθέντων επί των εισροών φόρων όσον αφορά συγκεκριμένες παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών, αλλά έχει ερμηνεύσει εσφαλμένως την εθνική του νομοθεσία, με συνέπεια ότι ορισμένες παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών, που τυγχάνουν απαλλαγής με παράλληλη επιστροφή των καταβληθέντων επί των εισροών φόρων δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, υποβλήθηκαν σε φόρο με τον κανονικό συντελεστή, οι γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου, περιλαμβανομένης της αρχής της φορολογικής ουδετερότητας, εφαρμόζονται έτσι ώστε να παρέχουν στον επιχειρηματία ο οποίος προέβη στις εν λόγω παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών δικαίωμα αναζητήσεως του φόρου που του επιβλήθηκε εσφαλμένως ως προς τις παραδόσεις ή παροχές αυτές.
 3)
 Αν και οι αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της φορολογικής ουδετερότητας εφαρμόζονται κατ' αρχήν σε υπόθεση όπως αυτή για την οποία πρόκειται στην κύρια δίκη, η παραβίασή τους δεν στοιχειοθετείται για τον λόγο και μόνον ότι η άρνηση επιστροφής θεμελιώθηκε στον αδικαιολόγητο πλουτισμό του ενδιαφερομένου φορολογουμένου. Αντιθέτως, η αρχή της φορολογικής ουδετερότητας απαγορεύει να αντιτάσσεται η απαγόρευση αδικαιολόγητου πλουτισμού μόνο σε φορολογουμένους όπως οι «payment traders» (φορολογούμενοι για τους οποίους, σε δεδομένη λογιστική χρήση, ο φόρος επί των εκροών είναι μεγαλύτερος από τον φόρο επί των εισροών) και όχι σε φορολογουμένους όπως οι «repayment traders» (φορολογούμενοι των οποίων η κατάσταση είναι αντίθετη αυτής των προηγουμένων), υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω φορολογούμενοι διέθεσαν στην αγορά παρόμοια εμπορεύματα. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να επαληθεύσει αν αυτό συμβαίνει στην υπό κρίση υπόθεση. Επιπλέον, η γενική αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, της οποίας η παραβίαση μπορεί να χαρακτηρίζεται, στον φορολογικό τομέα, από διακρίσεις που θίγουν επιχειρηματίες οι οποίοι δεν είναι κατ' ανάγκην ανταγωνιστές, αλλά βρίσκονται πάντως σε παρόμοια κατάσταση από άλλες απόψεις, απαγορεύει διάκριση μεταξύ των «payment traders» και των «repayment traders», η οποία δεν δικαιολογείται αντικειμενικώς.
 4)
 H απάντηση στο τρίτο ερώτημα δεν επηρεάζεται από την ύπαρξη αποδείξεως περί του ότι δεν υπέστη οικονομική ζημία ή οικονομικό μειονέκτημα ο επιχειρηματίας στον οποίο δεν επιστράφηκε ο αχρεωστήτως καταβληθείς ΦΠΑ.
 5)
 Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να συναγάγει τα ενδεχόμενα συμπεράσματα όσον αφορά το παρελθόν από την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως που αναφέρεται στο σημείο 3 του διατακτικού της παρούσας αποφάσεως, σύμφωνα με τις διατάξεις περί των διαχρονικών αποτελεσμάτων του εθνικού δικαίου που έχει εφαρμογή στην υπόθεση της κύριας δίκης, τηρουμένου του κοινοτικού δικαίου και, ιδίως, της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως καθώς και της αρχής δυνάμει της οποίας αυτό οφείλει να προσέχει ώστε τα μέτρα αποκαταστάσεως που χορηγεί να μην αντιβαίνουν προς το κοινοτικό δίκαιο.
 (1) ΕΕ C 261 της 28.10.2006.


text:
 21.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 28ης Ιανουαρίου 2016 — Heli-Flight GmbH & Co. KG κατά Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ασφάλειας της Αεροπορίας (EASA)
 (Υπόθεση C-61/15 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Πολιτική αεροπορία - Αιτήσεις εγκρίσεως των υποβληθεισών συνθηκών πτήσης - Απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ασφάλειας της Αεροπορίας - Απόρριψη αίτησης - Υποχρεωτική διοικητική διαδικασία πριν την κίνηση ένδικης διαδικασίας - Δυνατότητα προσφυγής ενώπιον του δικαστή της Ένωσης - Εξουσία του δικαστή - Λήψη μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας - Υποχρέωση - Περίπλοκες τεχνικές εκτιμήσεις))
 (2016/C 106/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Heli-Flight GmbH & Co. KG (εκπρόσωπος: T. Kittner, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Ασφάλειας της Αεροπορίας (EASA) (εκπρόσωπος: T. Masing, Rechtsanwalt)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Η Heli-Flight GmbH & Co. KG φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 155 της 11.5.2015.


text:
 14.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 414/43
 Προσφυγή της 30ής Σεπτεμβρίου 2015 — ZZ και ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-128/15)
 (2015/C 414/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: ZZ και ZZ (εκπρόσωποι: J.-N. Louis και N. de Montigny, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση είτε της προτάσεως υπολογισμού είτε του τελικού υπολογισμού του αριθμού των συντάξιμων ετών που αναγνωρίζονται στο συνταξιοδοτικό σύστημα της Ένωσης και αντιστοιχούν στα, κτηθέντα σε εθνικά ασφαλιστικά ταμεία, συνταξιοδοτικά δικαιώματα των προσφευγόντων τα οποία επιθυμούν να μεταφέρουν στο συνταξιοδοτικό σύστημα της Ένωσης, κατ’ εφαρμογήν των νέων γενικών εκτελεστικών διατάξεων (ΓΕΔ) του άρθρου 11 § 2 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ.
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της 30ής Απριλίου 2015, της 1ης Ιουλίου 2015 και της 6ης Ιουλίου 2015 με τις οποίες καθορίζεται ο συντάξιμος χρόνος των προσφευγόντων που αναγνωρίζεται προς μεταφορά στο κοινοτικό συνταξιοδοτικό σύστημα, λαμβανομένων υπόψη των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που είχαν αποκτήσει πριν αναλάβουν υπηρεσία στην Επιτροπή·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/16
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 24ης Ιουλίου 2003
 στην υπόθεση C-44/03 (αίτηση του Bezirksgericht Dornbirn για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Helmut Horn κατά Karl Schelling (1)
 (Αρχές του κοινοτικού δικαίου - Πολιτικές κυρώσεις σε κράτος μέλος)
 (2004/C 94/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-44/03, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Bezirksgericht Dornbirn (Αυστρία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 EK, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Helmut Horn και Karl Schelling, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 7 ΕΚ, 12 ΕΚ, 49 ΕΚ έως 55 ΕΚ, et 87 ΕΚ, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, P. Jann και A. Rosas, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Mischo, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 24 Ιουλίου 2003 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Τα προδικαστικά ερωτήματα που υπέβαλε το Bezirksgericht Dornbirn, με διάταξη της 16ης Δεκεμβρίου 2002, είναι προδήλως απαράδεκτα.
 (1) ΕΕ C 47 της 21.2.2004, σ. 11.


text:
 18.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 314/7
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2004
 (Υπόθεση C-451/04)
 (2004/C 314/14)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους C. O'Reilly και A.-M. Rouchaud, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο άσκησε στις 27 Οκτωβρίου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί με την οδηγία 2001/55/ΕΚ του Συμβουλίου της 20ής Ιουλίου 2001 σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές παροχής προσωρινής προστασίας σε περίπτωση μαζικής εισροής εκτοπισθέντων και μέτρα για τη δίκαιη κατανομή των βαρών μεταξύ κρατών μελών όσον αφορά την υποδοχή και την αντιμετώπιση των συνεπειών της υποδοχής αυτών των ατόμων (1) και εν πάση περιπτώσει παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 2.
 να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 2002.
 (1) ΕΕ L 212 της 7.8.2001, σ. 12.


text:
 2.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 34/31
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Δεκεμβρίου 2014 — Peftiev κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-441/11) (1)
 ((«Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά της Λευκορωσίας - Δέσμευση κεφαλαίων και οικονομικών πόρων - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δικαιώματα άμυνας - Δικαίωμα ακροάσεως - Πλάνη περί την εκτίμηση»))
 (2015/C 034/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Vladimir Peftiev (Μινσκ, Λευκορωσία) (εκπρόσωποι: V. Vaitkutė Pavan, A. Smaliukas, E. Matulionyte, T. Milašauskas, δικηγόροι, και M. Shenk, solicitor)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bishop και F. Naert)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. Scharf και E. Paasivirta)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της απόφασης 2011/357/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2011, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/639/ΚΕΠΠΑ, σχετικά με περιοριστικά μέτρα εις βάρος ορισμένων αξιωματούχων της Λευκορωσίας (ΕΕ 2011 L 161, σ. 25), του κανονισμού (ΕΕ) 588/2011 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 765/2006 σχετικά με περιοριστικά μέτρα εις βάρος του Προέδρου Λουκασένκο και ορισμένων αξιωματούχων της Λευκορωσίας (ΕΕ 2011 L 161, σ. 1), της απόφασης 2011/666/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 10ης Οκτωβρίου 2011, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/639/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Λευκορωσίας (ΕΕ L 265, σ. 17), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1000/2011 του Συμβουλίου, της 10ης Οκτωβρίου 2011, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 8α, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 765/2006 σχετικά με περιοριστικά μέτρα εις βάρος της Λευκορωσίας (ΕΕ L 265, σ. 8), της απόφασης 2012/642/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Λευκορωσίας (ΕΕ L 285, σ. 1), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1017/2012 του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2012, για την εφαρμογή του άρθρου 8α, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 765/2006 σχετικά με περιοριστικά μέτρα εις βάρος της Λευκορωσίας (ΕΕ L 307, σ. 7), της απόφασης 2013/534/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 29ης Οκτωβρίου 2013, για την τροποποίηση της απόφασης 2012/642 (ΕΕ L 288, σ. 69), και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1054/2013 του Συμβουλίου, της 29ης Οκτωβρίου 2013, για την εφαρμογή του άρθρου 8α, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 765/2006 σχετικά με περιοριστικά μέτρα όσον αφορά τη Λευκορωσία (ΕΕ L 288, σ. 1), κατά το μέτρο που οι πράξεις αυτές αφορούν τον προσφεύγοντα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση 2011/357/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2011, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/639/ΚΕΠΠΑ, σχετικά με περιοριστικά μέτρα εις βάρος ορισμένων αξιωματούχων της Λευκορωσίας, τον κανονισμό (ΕΕ) 588/2011 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 765/2006 σχετικά με περιοριστικά μέτρα εις βάρος του Προέδρου Λουκασένκο και ορισμένων αξιωματούχων της Λευκορωσίας, την απόφαση (ΕΕ) 2011/666/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 10ης Οκτωβρίου 2011, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/639/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Λευκορωσίας, τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕE) 1000/2011 του Συμβουλίου, της 10ης Οκτωβρίου 2011, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 8α, παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) 765/2006 σχετικά με περιοριστικά μέτρα εις βάρος της Λευκορωσίας, την απόφαση 2012/642/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Λευκορωσίας, και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕE) 1017/2012 του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2012, για την εφαρμογή του άρθρου 8α παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) 765/2006 σχετικά με περιοριστικά μέτρα εις βάρος της Λευκορωσίας, κατά το μέτρο που αφορούν τον Vladimir Peftiev.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη όσον αφορά την απόφαση 2013/534/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 29ης Οκτωβρίου 2013, για την τροποποίηση της απόφασης 2012/642, και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕE) 1054/2013 του Συμβουλίου, της 29ης Οκτωβρίου 2013, για την εφαρμογή του άρθρου 8α, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 765/2006 σχετικά με περιοριστικά μέτρα όσον αφορά τη Λευκορωσία.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει, εκτός από τα δικαστικά έξοδά του, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο V. Peftiev.
 4)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 290 της 1.10.2011.


text:
 11.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/11
 Προσφυγή της 11ης Αυγούστου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-367/08)
 (2008/C 260/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: N. Yerrell)
 Καθού: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2006/22/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για καθορισμό ελάχιστων προϋποθέσεων για την εφαρμογή των κανονισμών (ΕΟΚ) 3820/85 και (ΕΟΚ) 3821/85 του Συμβουλίου σχετικά με την κοινωνική νομοθεσία όσον αφορά δραστηριότητες οδικών μεταφορών και για την κατάργηση της οδηγίας 88/599/ΕΟΚ του Συμβουλίου ή, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που έχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε την 1η Απριλίου 2007.
 (1) ΕΕ L 102, σ. 35.


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/39
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 6ης Οκτωβρίου 2009 — Γερμανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-21/06) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Ψηφιακή επίγεια τηλεόραση - Ενίσχυση χορηγηθείσα από τις γερμανικές αρχές στους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς που χρησιμοποιούν το δίκτυο της ψηφιακής επίγειας τηλεόρασης (DVB-T) στο Βερολίνο-Βραδεμβούργο - Απόφαση κηρύττουσα ασύμβατη προς την κοινή αγορά την ενίσχυση και διατάσσουσα την ανάκτησή της - Αρχές χρηστής διοικήσεως και αναλογικότητας - Δικαίωμα άμυνας)
 2009/C 282/72
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: M. Lumma και C. Schulze-Bahr, επικουρούμενοι από τον G. Quardt, δικηγόρο)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. van Vliet και K. Gross)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2006/513/ΕΚ της Επιτροπής, της 9ης Νοεμβρίου 2005, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας υπέρ της εισαγωγής της ψηφιακής επίγειας τηλεόρασης (DVB-T) στο Βερολίνο-Βραδεμβούργο (ΕΕ 2006, L 200, σ. 14).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 86 της 8.4.2008.


text:
 2. 3 . 96 1 EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 64/23
 Προσφυγή του Lando Tinelli κατα Επιτροπής των Ευρωπαϊ απο 2 Απριλίου 1984 έως 13 Ιουνίου 1991 , ύψους
 κών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1995 118 436,52 γερμανικών μάρκων (DM), εντόκως προς 8 %
 (Υπόθεση Τ-242/95) από 19 Μαΐου 1992, να τα καταδιάσει στα δικαστικά
 έξοδα και να τα υποχρεώσει να καταβάλουν τα έξοδα
 (96/C 64/44) πραγματογνωμοσύνης, ύψους 1 961,90 DM,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) — να αναστείλει τη διαδικασία.
 O Lando Tinelli, τέως υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρω Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 παϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Ρώμης, εκπροσωπούμενος
 από τον Giuseppe Marchesini, δικηγόρο παρά τη Corte di Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοιοι με
 Cassazione της Ιταλικής Δημοκρατίας, με αντίκλητο στο εκείνους της υποθέσεως Τ-20/94.
 Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Ernest Arendt, 8-10, rue Math
 ias Hardt, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων στις 22 Δεκεμβρίου 1995 προσφυγή κατά της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Προσφυγή της Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH κατα της
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 στις 3 Ιανουαρίου 1996
 — να ακυρώσει τα εκκαθαριστικά σημειώματα συντάξεως
 του προσφεύγοντος των μηνών Ιανουαρίου 1995 επ. για (Υπόθεση Τ-2/96)
 τους αναπτυσσομένους με την προσφυγή του λόγους, (96/C 64/46
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να του καταβάλει τη (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 διαφορά των οφειλόμενων ποσών εντόκως προς 8%
 αφότου κατέστη απαιτητό το καθένα, H Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH, με έδθα το Sulzbach-
 Rosenberg (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας),
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. εκπροσωπούμενη από τον Rainer M. Bierwagen, δικηγόρο
 Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Victor Elvinger του δικηγορικού γραφείου Elvinger & Des
 soy, 31 , rue d'Eich, άσκησε στις 3 Ιανουαρίου 1996 ενώπιον
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρό του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 μοια με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ-238/95, Francesco κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Mongelli κατά Επιτροπής των ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 18ης
 Οκτωβρίου 1995, καθόσον αφορά την προσφεύγουσα,
 Αγωγή της αστικής εταιρείας Bernhard Böcker-Lensing και — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ludger Schulze-Beiering κατά του Συμβουλίου της Ευρω
 παϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 1996
 (Υπόθεση Τ-1/96) H προσφεύγουσα, η υπαγομένη στην ΕΚΑΧ εταιρία παρα
 γωγής χάλυβα Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH, με έδρα το
 (96/C 64/45) Sulzbach-Rosenberg, στην οποία χορηγήθηκαν τα δάνεια τα
 οποία η Επιτροπή χαρακτήρισε ως ενισχύσεις, ισχυρίζεται ότι
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) η προσβαλλομένη απόφαση ελήφθη κατά παράβαση ουσιω
 δών τύπων και παραβίαση διαδικαστικών αρχών.
 H αστική εταιρία Bernhard Böcker-Lensing και Ludger Κατά την προσφεύγουσα, η απόφαση περιλαμβάνει ανακρι
 Schulze-Beiering, Borken, εκπροσωπούμενη από τους δικη βείς και ανεπαρκείς διαπιστώσεις όσον αφορά τα χαρακτη
 γόρους του Munster, Bernd Meisterernst, Mechtild Düsing, ριστικά των υποτιθεμένων ενισχύσεων.
 Dietrich Manstetten και Dr. Frank Schulze, με τόπο επιδό
 σεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο Dupong και H προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι οι διαδικασίες για την
 συνεργάτες, 14 a, rue des Bains, άσκησε ενώπιον του Πρω ιδιωτικοποίηση της Neue Maxhütte και την χορήγηση των
 τοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αγωγή κατά του δανείων είναι, από πραγματικής απόψεως, συναφείς, διότι η
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής, χορήγηση των δανείων συνιστά μέρος της προσπάθειας
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. ανευρέσεως μιας μεθόδου ιδιωτικοποιήσεως που να έχει
 προοπτικές επιτυχίας. Καθόσον η Επιτροπή κίνησε δύο
 H ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο, διαδικασίες και δεν τις συνένωσε καν μεταξύ τους, διέσπασε
 τεχνητά μια ενιαία πραγματική κατάσταση. Κατά την προ
 — να υποχρεώσει τα εναγόμενα όργανα να καταβάλουν σφεύγουσα, η απόφαση πρέπει να ακυρωθεί λόγω του
 στην ενάγουσα αποζημίωση SLOM-II για την περίοδο παράνομου αυτού διαχωρισμού των διαδικασιών.
 ---pagebreak--- Αριθ. C 64/24 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2 . 3 . 96
 H προσφεύγουσα ισχυρίζεται περαιτερω οτι με το άρθρο 2 — να υποχρεώσει την καθής να καταβαλει τόκους υπερημε
 της αποφάσεως ζητείται από την οικεία επιχείρηση η επι ρίας επί των επιπλέον ποσών για την περίοδο από
 στροφή των υποτιθεμένων ενισχύσεων. Όπως ήδη προεκτέ 1 Οκτωβρίου 1990 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1994, υπολογιζό
 θηκε, οι δύο διαδικασίες είναι αδιαχώριστα συναφείς. Σε μία μενους για την ίδια περίοδο με επιτόκιο 10% κατ' έτος,
 δικαστική απόφαση υπέρ του σχεδίου ιδιωτικοποιήσεως θα
 συμψηφίζονταν τα χορηγηθέντα δάνεια και η δεύτερη διαδι — καθόσον είναι αναγκαίο, να ακυρώσει την απόφαση της
 κασία θα καθίστατο άνευ αντικειμένου . Συναφώς, η προ Επιτροπής της 9ης Μαρτίου 1995 περί απορρίψεως της
 σφεύγουσα είναι υποχρεωμένη να προσβάλει την απόφαση αιτήσεως των προσφευγόντων και να ακυρώσει την
 της Επιτροπής, της 18ης Οκτωβρίου 1995 . Για την παροχή απόφαση της Επιτροπής, της 4ης Οκτωβρίου 1995 , περί
 αποτελεσματικής ένδικης προστασίας στην προσφεύγουσα απορρίψεως της ενστάσεως των προσφευγόντων,
 επιβάλλεται η αναστολή είτε της έρευνας είτε της κατά το
 άρθρο 2 υποχρεώσεως επιστροφής των δανείων μέχρι την
 έκδοση της δικαστικής αποφάσεως επί της ιδιωτικοποιή — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 σεως . εξόδων.
 H προσφεύγουσα διατείνεται επίσης ότι η Επιτροπή δεν Λογοί της προσφυγής και κύρια επιχειρήματα
 προέβη σε νομότυπη ακρόαση της προσφεύγουσας πριν από
 την έκδοση της αποφάσεώς της ούτε της διαβίβασε τις
 απόψεις των ανταγωνιστών της ώστε να λάβει θέση συνα Οι προσφεύγοντες, υπάλληλοι της Επιτροπής υπηρετούντες
 φώς. στο Λουξεμβούργο, εκθέτουν ότι, κάνοντας χρήση του
 δικαιώματος που τους αναγνωρίζεται από το παράρτημα VII
 Τέλος, κατά την προσφεύγουσα, τα χορηγηθέντα δάνεια δεν του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλή
 αποτελούν ενισχύσεις υπό την έννοια του άρθρου 4, στοι λων ( ΚΥΚ), μετέφεραν μέρος των αποδοχών τους στη
 χείο γ) της συνθήκης ΕΚΑΧ. Από πραγματικής απόψεως, Γερμανία- δυνάμει του άρθρου 17 , παράγραφος 3 του
 τούτο προκύπτει ήδη από το γεγονός ότι η καθής δεν έλαβε παραρτήματος VII, επί των μεταφερθέντων ποσών εφαρμό
 υπόψη τις συνθήκες, οι οποίες ώθησαν το Freistaat Bayern να στηκε o διορθωτικός συντελεστής που προκύπτει από τη
 χορηγήσει τα δάνεια. Από νομικής απόψεως, ενίσχυση σχέση μεταξύ του διορθωτικού συντελεστή που έχει οριστεί
 υφίσταται μόνον εφόσον ιδιώτης επενδυτής υπό παρεμφερείς για τη Γερμανία και αυτού που έχει οριστεί για το Λουξεμ
 συνθήκες δεν θα είχε χορηγήσει ανάλογο δάνειο. H προϋπό βούργο. Μέχρι την 1η Ιουλίου 1994, ημερομηνία ενάρξεως
 θεση αυτή δεν συντρέχει εν προκειμένω. ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ . 3161 /94 του Συμβουλίου ,
 της 19ης Δεκεμβρίου 1994, που αναπροσαρμόζει, από την 1η
 Ιουλίου 1994, τις αποδοχές και τις συντάξεις των υπαλλήλων
 και του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 καθώς και τους διορθωτικούς συντελεστές που εφαρμόζο
 νται σε αυτές τις αποδοχές και συντάξεις (ΕΕ L 335 , σ. 1 ), o
 διορθωτικός συντελεστής για τη Γερμανία παρέμενε καθορι
 Προσφυγή του Roland Haas και τεσσάρων άλλων υπαλλή σμένος στο επίπεδο της Βόννης, ενώ το Βερολίνο είχε
 λων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ανακηρυχθεί πρωτεύουσα της Γερμανίας στις 3 Οκτωβρίου
 ασκήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 1996 1990. Οι προσφεύγοντες φρονούν ότι δικαιούνται των επι
 πλέον ποσών που προκύπτουν αφού ληφθεί υπόψη o διορ
 (Υπόθεση Τ-3/96) θωτικός συντελεστής για τη Γερμανία, υπολογιζόμενος στο
 (96/C 64/47 επίπεδο του Βερολίνου , για το μέρος των αποδοχών που
 μεταφέρθηκαν στη Γερμανία από 1ης Οκτωβρίου 1990. Παρ '
 όλ' αυτά, οι σχετικές αιτήσεις που υπέβαλαν απορρίφθηκαν
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) από την Επιτροπή .
 Οι Roland Haas, Hans-Werner Schmidt, Siegfried Schweikle , Οι προσφεύγοντες θεωρούν ότι η απορριπτική αυτή απόφα
 Albert Veith και Horst Wohlfeil, κάτοικοι Λουξεμβούργου , ση δεν λαμβάνει, υπόψη, πρώτον, τα άρθρα 63 έως 65α του
 εκπροσωπούμενοι από τους Georges Vandersanden και παραρτήματος XI του ΚΥΚ. Πράγματι, σύμφωνα με τις
 Laure Levi, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο διατάξεις αυτές, o διορθωτικός συντελεστής για κάθε κράτος
 Λουξεμβούργο τα γραφεία της Fiduciaire Myson Sàrl, 1 , rue μέλος πρέπει να καθορίζεται σε σχέση προς το κόστος ζωής
 Glesener, άσκησαν στις 10 Ιανουαρίου 1996 ενώπιον του στην πρωτεύουσά του - το Βερολίνο κατέστη όμως πρωτεύου
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή σα της Γερμανίας στις 3 Οκτωβρίου 1990. Οι προσφεύγοντες
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή δεν μπορούσε να εφαρμόσει
 κανονισμό που δεν προέβλεπε διορθωτικό συντελεστή υπο
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο: λογιζόμενο στο επίπεδο του Βερολίνου με αναδρομική ισχύ
 από 1ης Οκτωβρίου 1990, ήταν όμως υποχρεωμένη να προβεί
 — να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει τα επιπλέον ποσά σε νέο υπολογισμό του συντελεστή που εφαρμόστηκε επί του
 που προκύπτουν αφού ληφθεί υπόψη o διορθωτικός μέρους των αποδοχών που μεταφέρθηκαν από τις 3 Οκτω
 συντελεστής για τη Γερμανία, υπολογιζόμενος στο επίπε βρίου 1990 και να τους καταβάλει τη διαφορά.
 δο του Βερολίνου από την 1η Οκτωβρίου 1990, για την
 περίοδο από 1 Οκτωβρίου 1990 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1994, Ισχυρίζονται επίσης ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη της τα
 για το μέρος των αποδοχών που μεταφέρθηκαν σε αποτελέσματα των αποφάσεων επί των υποθέσεων Τ-64/92
 γερμανικά μάρκα, και Τ-536/93 , με τις οποίες το Πρωτοδικείο έκρινε παράνο


text:
 4.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/24
 Προσφυγή της 28ης Φεβρουαρίου 2013 — Oil Pension Fund Investment Company κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-121/13)
 2013/C 129/48
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Oil Pension Fund Investment Company (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωπος: K. Kleinschmidt, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 την άμεση ακύρωση της αποφάσεως 2012/829/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2012, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν, καθώς και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1264/2012 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2012, όσον αφορά την καταχώριση στον κανονισμό 267/2012, καθόσον οι εν λόγω νομικές πράξεις αφορούν την προσφεύγουσα·
 —
 την έκδοση μέτρου οργανώσεως της διαδικασίας σύμφωνα με το άρθρο 64 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, με το οποίο ανατίθεται στο καθού να προσκομίσει όλα τα έγγραφα που σχετίζονται με την προσβαλλομένη απόφαση καθόσον αυτά αφορούν την προσφεύγουσα·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 1)
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση της υποχρεώσεως προς αιτιολόγηση, προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος για αποτελεσματική ένδικη προστασία
 Στο πλαίσιο αυτό υποστηρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι η περιλαμβανόμενη στις προσβαλλόμενες νομικές πράξεις αιτιολόγηση δεν είναι κατανοητή για την προσφεύγουσα και, επίσης, το καθού δεν ανακοίνωσε ιδιαιτέρως στην προσφεύγουσα μία κατανοητή αιτιολόγηση. Για τους λόγους αυτούς, τα δικαιώματά της άμυνας και το δικαίωμά της για αποτελεσματική ένδικη προστασία έχουν προσβληθεί. Υφίσταται επίσης παραβίαση της αρχής της νόμιμης ακροάσεως. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι προσβαλλόμενες νομικές πράξεις δεν της επιδόθηκαν από το καθού και ότι δεν έλαβε χώρα καμία ακρόαση. Επιπλέον, υποστηρίζεται ότι το καθού δεν εξέτασε ορθώς τις αφορώσες την προσφεύγουσα περιστάσεις. Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, αυτή δεν μπορεί να έχει μία δίκαιη δίκη σύμφωνα με τις αρχές του κράτους δικαίου, δεδομένου ότι, ελλείψει γνώσεως των σχετικών μομφών και των προβαλλόμενων αποδεικτικών μέσων του Συμβουλίου, αυτή δεν μπορεί να εκφέρει συγκεκριμένα τη γνώμη της και επίσης να προσκομίσει ενδεχόμενες ανταποδείξεις στο πλαίσιο της διαφοράς.
 2)
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας
 Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση κατά την έκδοση των προσβαλλομένων νομικών πράξεων. Το Συμβούλιο εξέτασε την υπόθεση, στην οποία βασίζονται οι προσβαλλόμενες νομικές πράξεις, ανεπαρκώς και/ή εσφαλμένως. Στο πλαίσιο αυτό υποστηρίζεται μεταξύ άλλων ότι οι λόγοι εκδόσεως των περιοριστικών μέσων, που αναφέρονται ως προς την προσφεύγουσα στις προσβαλλόμενες νομικές πράξεις, δεν ευσταθούν. Οι προσβαλλόμενες πράξεις, επιπλέον, προσκρούουν στην αρχή της αναλογικότητας.
 3)
 Τρίτος λόγος ακυρώσεως: προσβολή των δικαιωμάτων που διασφαλίζει ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει στο σημείο αυτό ότι οι προσβαλλόμενες νομικές πράξεις προσβάλλουν τα διασφαλιζόμενα με τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2010, C 83, σ. 389) (στο εξής: Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων) θεμελιώδη δικαιώματά της. Συναφώς, αυτή προβάλλει την προσβολή της επιχειρηματικής ελευθερίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (άρθρο 16 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων) και του δικαιώματος να κάνει χρήση των νομίμως αποκτηθέντων αγαθών της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ειδικότερα να τα διαθέτει ελεύθερα (άρθρο 17 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων). Επιπλέον, η προσφεύγουσα προβάλλει την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως (άρθρο 20 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων) και της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων (άρθρο 21 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων).


text:
 6.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 70/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Ιανουαρίου 2017 — LP κατά Ευρωπόλ
 (Υπόθεση T-719/15 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτοι υπάλληλοι - Σύμβαση ορισμένου χρόνου - Απόφαση περί μη ανανεώσεως - Σιωπηρή απορριπτική απόφαση - Απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Καθήκον μέριμνας))
 (2017/C 070/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: LP (εκπρόσωπος: M. Velardo, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ), (εκπρόσωποι: D. Neumann και C. Falmagne, επικουρούμενοι από τον D. Waelbroeck και την A. Duron, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης [εμπιστευτικό]
 (2).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Η LP φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ) στο πλαίσιο της κατ’ αναίρεση δίκης.
 (1) EE C 59 της 15.2.2016.
 (2) Μη δημοσιοποιούμενα εμπιστευτικά στοιχεία.


text:
 18.5.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 118/17
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το tribunal de paix de Luxembourg, με απο ́φαση της
 28ης Φεβρουαρι ́ου 2002, στην υπο ́θεση Tilly Reichling
 της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 2001 κατα ́ Léon Wampach, παρισταμε ́νου του Εtablissement
 d’assurances contre la viellesse et l’invalidité (Ιδρυ ́ματος
 ασφαλι ́σεως γη ́ρατος και αναπηρι ́ας)
 στην υπο ́θεση C-404/01 P(R), Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των κατα ́ Εuroalliages (1)
 (Υπο ́θεση C-69/02)
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — ∆ια ́ταξη του Προε ́δρου του Πρω-
 τοδικει ́ου στο πλαι ́σιο διαδικασι ́ας ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων
 — Ντα ́ μπινγκ — Απο ́φαση περατω ́ νουσα επανεξε ́ταση (2002/C 118/27)
 με ́τρων των οποι ́ων επε ́κειτο η λη ́ξη — Επει ́γον — Χρημα-
 τικη ́ ζημι ́α — Αβεβαιο ́τητα ως προς τη μεταγενε ́στερη
 αποκατα ́σταση ́ της στο πλαι ́σιο αγωγη ́ς αποζημιω ́ σεως»)
 Με απο ́φαση της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 (2002/C 118/26) Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την
 1η Μαρτι ́ου 2002, το tribunal de paix de Luxembourg, στο
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Tilly Reichling και Léon Wampach,
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) παρισταμε ́νου του Εtablissement d’assurances contre la viellesse
 et l’invalidité, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 1) –Εχει το α ́ρθρο 6, σημει ́ο 3, της Συμβα ́σεως των Βρυξελλω ́ν
 την ́εννοια ο ́τι πρα ́ξη αναγκαστικη ́ς εκτελε ́σεως δικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως — η οποι ́α, συ ́μφωνα με τους διαδικαστικου ́ς
 κανο ́νες του εθνικου ́ δικαι ́ου, συνεπα ́γεται οπωσδη ́ποτε την
 Στην υπο ́θεση C-404/01 P(R), Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- παρε ́μβαση δικαστηρι ́ου — μπορει ́ να θεωρηθει ́ ο ́τι συνιστα ́
 τη ́των (εκπρο ́σωποι: V. Kreuschitz και S. Meany, επικουρουμε ́νους κυ ́ρια αγωγη ́ στηριζο ́μενη σε συ ́μβαση η ́ πραγματικα ́ περιστα-
 απο ́ τον Α. P. Bentley, barrister), υποστηριζο ́μενη απο ́ τις εταιρι ́ες τικα ́; Μπορει ́ κυ ́ρια αγωγη ́ στηριζο ́μενη σε αναγκαστικη ́
 TNC Kazchrome, με ́εδρα την Αlmaty (Καζακστα ́ν), και Αlloy εκτε ́λεση δικαστικη ́ς αποφα ́σεως, διαπιστω ́νουσας και καθορι ́-
 2000 SA, με ́εδρα το Λουξεμβου ́ργο (Λουξεμβου ́ργο), εκπροσω- ζουσας δικαι ́ωμα διατροφη ́ς, να θεωρηθει ́ ο ́τι στηρι ́ζεται σε
 που ́μενες απο ́ τους J. E. Flynn, barrister, J. Magnin και S. Mills, συ ́μβαση η ́ πραγματικα ́ περιστατικα ́ υπο ́ την ́εννοια του
 solicitors, με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της διατα ́ξεως α ́ρθρου 6, σημει ́ο 3; Μπορει ́ κυ ́ρια αγωγη ́, με την οποι ́α
 που εξε ́δωσε την 1η Αυγου ́στου 2001 o Προ ́εδρος του Πρωτοδι- σκοπει ́ται η αναγκαστικη ́ εκτε ́λεση δικαιω ́ματος διατροφη ́ς,
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση T-132/01 R, να θεωρηθει ́ ο ́τι στηρι ́ζεται σε συ ́μβαση η ́ πραγματικα ́
 Euroalliages κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς (μη δημοσιευθει ́σα ακο ́μη στη περιστατικα ́ υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 6, σημει ́ο 3;
 Συλλογη ́), και με την οποι ́α ζητη ́θηκε η εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως
 αυτη ́ς, ο ́που οι λοιποι ́ δια ́δικοι ει ́ναι οι εταιρι ́ες Εuroalliages, με
 ́εδρα τις Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο), Péchiney électrométallurgie, με 2) Μπορει ́ η διατυ ́πωση «απορρε ́ει απο ́ την ́διαι συ ́μβαση η ́ τα
 ́εδρα το Courbevoie (Γαλλι ́α), Vargön Alloys AB, με ́εδρα το ́δια
 ι πραγματικα ́ περιστατικα ́ στα οποι ́α στηρι ́ζεται η κυ ́ρια
 Vargön (Σουηδι ́α), και Ferroatlántica SL, με ́εδρα τη Μαδρι ́τη αγωγη ́» του α ́ρθρου 6, σημει ́ο 3, της Συμβα ́σεως των
 (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους D. Voillemot και O. Prost, Βρυξελλω ́ν να θεωρηθει ́ πιο περιοριστικη ́ της διατυπω ́σεως
 avocats, υποστηριζο ́μενες απο ́ το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας (εκπρο ́σω- «συναφει ́ς αγωγε ́ς» του α ́ρθρου 22, τρι ́το εδα ́φιο της Συμβα ́-
 πος: L. Fraguas Gadea), o προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου εξε ́δωσε σεως των Βρυξελλω ́ν;
 στις 14 ∆εκεμβρι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 3) Επιτρε ́πει στον εναγο ́μενο το α ́ρθρο 6, σημει ́ο 3, της
 1) Αναιρει ́ τη δια ́ταξη του Προε ́δρου του Πρωτοδικει ́ου των Συμβα ́σεως των Βρυξελλω ́ν — ο ́ταν η δικαιοδοσι ́α του
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των της 1ης Αυγου ́στου 2001, T-132/ δικαστηρι ́ου που επιλη ́φθηκε της κυρι ́ας αγωγη ́ς απορρε ́ει
 01 R, Euroalliages κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς. απο ́ το α ́ρθρο 16, σημει ́ο 5, της Συμβα ́σεως των Βρυξελλω ́ν,
 χωρι ́ς να ζητει ́ται με την κυ ́ρια αγωγη ́ απο ́ το δικαστη ́ριο
 2) Αναπε ́μπει την υπο ́θεση στο Πρωτοδικει ́ο. αυτο ́ να κρι ́νει επι ́ της ουσι ́ας της νομικη ́ς σχε ́σεως των
 διαδι ́κων — να υποβα ́λει στο δικαστη ́ριο αυτο ́ ανταγωγη ́ επι ́
 της ουσι ́ας, ενω ́ αν ει ́χε υποβα ́λει το αι ́τημα αυτο ́ με
 3) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα. ανεξα ́ρτητη αγωγη ́, η αγωγη ́ αυτη ́ θα ενε ́πιπτε, συ ́μφωνα με τη
 Συ ́μβαση των Βρυξελλω ́ ν, στη δικαιοδοσι ́α των δικαστηρι ́ων
 α ́λλου συμβαλλομε ́νου κρα ́τους;
 (1) ΕΕ C 331 της 24.11.2001.


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/1
 2010/C 100/01
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 EE C 80 της 27.3.2010
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 EE C 63 της 13.3.2010
 EE C 51 της 27.2.2010
 EE C 37 της 13.2.2010
 EE C 24 της 30.1.2010
 EE C 11 της 16.1.2010
 EE C 312 της 19.12.2009
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


text:
Αριθ. C 212/4 [_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 7 . 97
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα) (πέμπτο τμήμα)
 της 29ης Μαΐου 1997 της 29ης Μαΐου 1997
 στην υπόθεση C-400/95 (αίτηση του Se- og Handelsretten για στην υπόθεση C-26/96 (αίτηση του Finanzgericht Hamburg
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Handels- og Kon για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Rotexchemie
 torfunktionærernes Forbund i Danmark, ενεργούσα για International Handels GmbH & Co. κατά Hauptzollamt
 λογαριασμό της Helle Elisabeth Larsson, κατά Dansk Handel Hamburg-Waltershof ( 1 )
 & Service, ενεργούσας για λογαριασμό της Føtex Super (Ντάμπινγκ — Υπερμαγγανικό κάλιο — Χώρα ανα
 marked A/S (') φοράς)
 (Ίση μεταχείριση μεταξύ ανδρών και γυναικών — Οδηγία 97/C 212/08)
 76/207/ΕΟΚ — Προϋποθέσεις απολύσεως — Απουσία λόγω
 ασθενείας οφειλομένης στην εγκυμοσύνη ή τον τοκετό —
 Απουσία κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και μετά
 τον τοκετό)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (97/C 212/07
 (Γλώσσα διαδικασίας: η δανική)
 (Προσωρινή μεταφραση - η οριστική μετάφραση θα δημο
 (Προσωρινή μεταφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο σιευθεί στη «Συλλογή της Νοιιολογίας του Δικαστηρίου »)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 Στην υπόθεση C-400/95 , με αντικείμενο αίτηση του S0- og
 Handelsretten ( Δανία ) προς το Δικαστήριο, κατ ' εφαρμογήν Στην υπόθεση C-26/96, με αντικείμενο αίτηση του Finanzge
 του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε , richt Hamburg ( Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρ
 στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού μογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 δικαστηρίου μεταξύ Handels- og Kontrofunktionœrernes ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον
 Forbund i Danmark, ενεργούσας για λογαριασμό της Helle του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Rotexchemie International
 Elisabeth Larsson , και Dansk Handel & Service , ενεργούσας Handels GmbH & Co. και Hauptzollamt Hamburg-Walter
 για λογαριασμό της F0tex Supermarked A/S , η έκδοση shof, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς το κύρος
 προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρ του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 1531 /88 του Συμβουλίου , της
 θρων 5 παράγραφος 1 και 2 παράγραφος 1 της οδηγίας 31ης Μαΐου 1988, για την επιβολή οριστικού δασμού αντι
 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 9ης Φεβρουαρίου 1976, ντάμπινγκ στις εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου καταγω
 περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ γής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και για την οριστική
 ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απα είσπραξη του προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ που έχει
 σχόληση , την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και επιβληθεί στις εισαγωγές αυτές (2), το Δικαστήριο (πέμπτο
 τις συνθήκες εργασίας (2), το Δικαστήριο ( έκτο τμήμα), τμήμα), συγκείμενο από τους J. C. Moitinho de Almeida ,
 συγκείμενο από τους G. F. Mancini , πρόεδρο τμήματος, J. L. πρόεδρο τμήματος, L. Sevόn , C. Gulmann , J. -P. Puissochet
 Murray, P. J. G. Kapteyn ( εισηγητή ), G. Hirsch και H. (εισηγητή ) και P. Jann , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D.
 Ragnemalm , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος
 Colomer, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Μαΐου 1997 απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό :
 εξέδωσε στις 29 Μαΐου 1997 απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό :
 υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του εθνικού δικαίου που από την εξέταση το'υ υποβληθέντος ερωτήματος δεν προ
 έχουν θεσπιστεί κατ ' εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 3 έκυψε κανένα στοιχείο που να μπορεί να επηρεάσει το κύρος
 της οδηγίας 76/2Θ7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουα του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1531/88 του Συμβουλίου, της
 ρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρί 31ης Μαίου 1988, για την επιβολή οριστικού δασμού αντι
 σεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε ντάμπινγκ στις εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου καταγω
 απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση γής Δαïκής Δημοκρατίας της Κίνας και για την οριστική
 και τις συνθήκες εργασίας, οι διατάξεις του άρθρου 5 είσπραξη του προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ που έχει
 παράγραφος 1 σε συνδυασμό με το άρθρο 2 παράγραφος 1 επιβληθεί στις εισαγωγές αυτές.
 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ δεν αντιτίθενται στις απολύσεις που
 αποτελούν τη συνέπεια απουσιών λόγω ασθενείας οφειλομέ
 νης στην εγκυμοσύνη ή τον τοκετό, έστω και αν η ασθένεια
 αυτή εμφνίστηκε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και (') ΕΕ αριθ . C 77 της 16 . 3 . 1996.
 συνεχίστηκε κατά και μετά την άδεια μητρότητας. (2) ΕΕ αριθ. L 138 της 3. 6. 1988, σ. 1 .
 (') ΕΕ αριθ . C 46 της 17 . 2 . 1996 .
 (-) ΕΕ ειδ. έκδ.05/002 , σ. 70.


text:
 1.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 431/25
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Σεπτεμβρίου 2014 — Klemme κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-294/14 R)
 ((«Ασφαλιστικά μέτρα - Κρατικές ενισχύσεις - Εθνικό σύστημα προωθήσεως της παραγωγής ηλεκτρικής ενεργείας από ανανεώσιμες πηγές - Απόφαση της Επιτροπής να κινήσει επίσημη διαδικασία εξετάσεως στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων - Αίτημα αναστολής εκτελέσεως - Fumus boni juris»))
 (2014/C 431/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Klemme AG (Lutherstadt Eisleben, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Volz και B. Wißmann, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. Maxian Rusche και R. Sauer)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναστολής των εννόμων συνεπειών της αποφάσεως με την οποία η Επιτροπή κίνησε επίσημη διαδικασία εξετάσεως σχετικά με κρατικές ενισχύσεις όσον αφορά τον γερμανικό νόμο για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειες.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/28
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Οκτωβρίου 2014 — LTTE κατά Συμβουλίου
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-208/11 και T-508/11) (1)
 ([Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων στο πλαίσιο της καταπολεμήσεως της τρομοκρατίας - Δέσμευση κεφαλαίων - Δυνατότητα εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 σε περιπτώσεις ένοπλης συγκρούσεως - Δυνατότητα μιας αρχής τρίτου κράτους να χαρακτηρισθεί ως αρμόδια αρχή κατά την έννοια της κοινής θέσεως 2001/931/ΚΕΠΠΑ - Πραγματική βάση των αποφάσεων περί δεσμεύσεως κεφαλαίων - Αναφορά σε τρομοκρατικές πράξεις - Αναγκαιότητα υπάρξεως αποφάσεως αρμόδιας αρχής κατά την έννοια της κοινής θέσεως 2001/931])
 2014/C 421/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) (Herning, Δανία) (εκπρόσωποι: V. Koppe, A. M. van Eik και T. Buruma, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: G. Étienne και E. Finnegan)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: στην υπόθεση T-208/11, αρχικώς M. Bulterman, N. Noort και C. Schillemans, στη συνέχεια, καθώς και στην υπόθεση T-508/11, C. Wissels, M. Bulterman και J. Langer)· Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Behzadi-Spencer, H. Walker και S. Brighouse, στη συνέχεια S. Behzadi-Spencer, H. Walker και E. Jenkinson, επικουρούμενες από τον M. Gray, barrister) (παρεμβαίνον μόνο στην υπόθεση T-208/11)· και Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς F. Castillo de la Torre και S. Boelaert, στη συνέχεια F. Castillo de la Torre και É. Cujo)
 Αντικείμενο
 Αρχικώς, στην υπόθεση T-208/11, αίτημα ακυρώσεως του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 83/2011 του Συμβουλίου, της 31ης Ιανουαρίου 2011, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, και για την κατάργηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 610/2010 (ΕΕ L 28, σ. 14), και, στην υπόθεση T-508/11, αίτημα ακυρώσεως του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 687/2011 του Συμβουλίου, της 18ης Ιουλίου 2011, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, και για την κατάργηση των εκτελεστικών κανονισμών (ΕΕ) 610/2010 και 83/2011 (EE L 188, σ. 2), στο μέτρο που οι πράξεις αυτές αφορούν την προσφεύγουσα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει τους εκτελεστικούς κανονισμούς (ΕΕ) του Συμβουλίου 83/2011, της 31ης Ιανουαρίου 2011, 687/2011, της 18ης Ιουλίου 2011, 1375/2011, της 22ας Δεκεμβρίου 2011, 542/2012, της 25ης Ιουνίου 2012, 1169/2012, της 10ης Δεκεμβρίου 2012, 714/2013, της 25ης Ιουλίου 2013, 125/2014, της 10ης Φεβρουαρίου 2014, και 790/2014, της 22ας Ιουλίου 2014, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, και για την κατάργηση των εκτελεστικών κανονισμών (ΕΕ) 610/2010, 83/2011, 687/2011, 1375/2011, 542/2012, 1169/2012, 714/2013 και 125/2014, στο μέτρο που οι πράξεις αυτές αφορούν τους Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE).
 2)
 Διατηρούνται σε ισχύ τα αποτελέσματα του εκτελεστικού κανονισμού 790/2014 για περίοδο τριών μηνών από της δημοσιεύσεως της παρούσας αποφάσεως.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει, πέραν των δικών του δικαστικών εξόδων, και τα δικαστικά έξοδα των LTTE.
 4)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα αντίστοιχα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 179 της 18.6.2011.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/34
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 15 Νοεμβρίου 2012 — CTP κατά Regione Campania
 (Υπόθεση C-517/12)
 2013/C 26/64
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: CTP — Compagnia Trasporti Pubblici SpA
 Εφεσίβλητη: Regione Campania
 Προδικαστικό ερώτημα
 Στο πλαίσιο εφαρμογής του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1191/69 (1), το δικαίωμα προς λήψη αντισταθμίσεως γεννάται μόνον αν, κατόπιν σχετικής αιτήσεως εκ μέρους της ενδιαφερόμενης επιχειρήσεως μεταφορών, οι αρμόδιες αρχές δεν προβαίνουν στην κατάργηση της υποχρεώσεως παροχής δημόσιας υπηρεσίας η οποία συνεπάγεται οικονομικό μειονέκτημα για την εν λόγω επιχείρηση μεταφορών;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1191/69 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1969, περί των ενεργειών των κρατών μελών που αφορούν τις υποχρεώσεις που είναι συνυφασμένες με την έννοια της δημόσιας υπηρεσίας στον τομέα των σιδηροδρομικών, οδικών και εσωτερικών πλωτών μεταφορών (ΕΕ ειδ. έκδ. 07/001, σ. 100).


text:
C 118/26 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 21.4.2001
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-8/00 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-102/99 (1)
 (2001/C 118/58) (2001/C 118/61)
 Με δια ́ταξη της 19ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του Με δια ́ταξη της 27ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 της υποθε ́σεως C-8/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των της υποθε ́σεως C-102/99 (αι ́τηση του Commissione Tributaria
 κατα ́ Ιρλανδι ́ας. Regionale di Venezia για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 Veneta Assicurazioni SpA κατα ́ Ufficio del Registro di Padova.
 (1) EE C 63 της 4.3.2000.
 (1) EE C 136 της 15.5.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-331/99 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-421/99 (1)
 (2001/C 118/59)
 (2001/C 118/62)
 Με δια ́ταξη της 25ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ Με δια ́ταξη της 27ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του
 της υποθε ́σεως C-331/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. της υποθε ́σεως C-421/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 314 της 30.10.1999.
 (1) EE C 20 της 22.1.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-95/00 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-469/99 (1)
 (2001/C 118/60)
 (2001/C 118/63)
 Με δια ́ταξη της 26ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ Με δια ́ταξη της 27ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του
 της υποθε ́σεως C-95/00 [αι ́τηση του Landesgericht Korneuburg ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 (Αυστρι ́α) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως]: O’Neill της υποθε ́σεως C-469/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 Incorporated κατα ́ JOMO s.r.o. κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 149 της 27.5.2000. (1) EE C 47 της 19.2.2000.


text:
 2.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 197/16
 Προσφυγή της 16ης Ιουνίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-256/08)
 (2008/C 197/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. O' Reilly και Μ. Κοντού-Durande)
 Καθού: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2004/83/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους, ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει την Επιτροπή για τις διατάξεις που τυχόν θέσπισε, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή και
 —
 να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 10 Οκτωβρίου 2006.
 (1) ΕΕ L 304, σ. 12.


text:
 6.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 101/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Φεβρουαρίου 2013 — EuroChem MCC κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-84/07) (1)
 (Ντάμπινγκ - Εισαγωγές διαλυμάτων ουρίας και νιτρικού αμμωνίου καταγωγής Ρωσίας - Αίτηση επανεξετάσεως ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων - Αίτηση ενδιάμεσης επανεξετάσεως - Παραδεκτό - Κανονική αξία - Τιμή εξαγωγής - Άρθρα 1, 2 και 11, παράγραφοι 1 έως 3, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96 [νυν άρθρα 1, 2 και 11, παράγραφοι 1 έως 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009])
 2013/C 101/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: EuroChem Mineral and Chemical Company OAO (EuroChem MCC) (Μόσχα, Ρωσία) (εκπρόσωποι: αρχικώς P. Vander Schueren και B. Evtimov, δικηγόροι, στη συνέχεια B. Evtimov και D. O’Keeffe, solicitor)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J.-P. Hix και B. Driessen, επικουρούμενοι από τον G. Berrisch, δικηγόρο)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. van Vliet και K. Talabér-Ritz)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως κατά του κανονισμού (ΕΚ) 1911/2006 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2006, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές διαλυμάτων ουρίας και νιτρικού αμμωνίου, καταγωγής Αλγερίας, Λευκορωσίας, Ρωσίας και Ουκρανίας, μετά από επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96 (ΕΕ L 365, σ. 26).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η EuroChem Mineral and Chemical Company OAO (EuroChem MCC) φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 117 της 26.5.2007.


text:
 12.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 8/15
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 22ας Νοεμβρίου 2007 — Investire Partecipazioni κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-102/06) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - ΕΤΠΑ - Μείωση της χρηματοδοτικής συνδρομής - Η προσβαλλόμενη πράξη δεν αφορά άμεσα την προσφεύγουσα - Απαράδεκτο)
 (2008/C 8/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Investire Partecipazioni SpA (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: G.M. Roberti και A. Franchi, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Velardo και L. Flynn, επικουρούμενοι από τον G. Faedo, δικηγόρο)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως C(2005) 4683, της Επιτροπής, της 25ης Νοεμβρίου 2005, για τη μείωση της ενισχύσεως που είχε αρχικώς χορηγηθεί από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) σε εφαρμογή της αποφάσεως C(97) 2199, της 27ης Ιουλίου 1997, για την έγκριση χρηματοδοτικής συνδρομής του ΕΤΠΑ υπέρ των μέτρων που προβλέπονται στο ενιαίο έγγραφο προγραμματισμού της περιόδου 1997-1999 για την Regione Piemonte (Περιφέρεια του Πεδεμοντίου) (Ιταλία) στα πλαίσια του στόχου 2.
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Πρωτοδικείο:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει την Investire Partecipazioni SpA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 121 της 20.5.2006.


text:
 24.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/18
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 17ης Μαΐου 2017 [αίτηση του Conseil d’État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Association française des entreprises κατά Ministre des finances et des comptes publics
 (Υπόθεση C-365/16) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρίες διαφορετικών κρατών μελών - Οδηγία 2011/96/ΕΕ - Αποφυγή της διπλής φορολογίας - Συμπληρωματική του φόρου εταιριών εισφορά 3 %))
 (2017/C 239/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Association française des entreprises privées (AFEP), Axa, Compagnie générale des établissements Michelin, Danone, ENGIE, πρώην GDF Suez, Eutelsat Communications, LVMH Moët Hennessy-Louis Vuitton SA, Orange SA, Sanofi SA, Suez Environnement Company, Technip, Total SA, Vivendi, Eurazeo, Safran, Scor SE, Unibail-Rodamco SE, Zodiac Aerospace
 κατά
 Ministre des finances et des comptes publics
 Διατακτικό
 Το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2011/96/ΕΕ του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2011, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρίες διαφορετικών κρατών μελών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2014/86/ΕΕ του Συμβουλίου, της 8ης Ιουλίου 2014, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε φορολογικό μέτρο θεσπιζόμενο από το κράτος μέλος της μητρικής εταιρίας, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο προβλέπει την είσπραξη φόρου επ’ ευκαιρία της διανομής μερισμάτων από τη μητρική εταιρία και του οποίου η βάση επιβολής συνίσταται στα διανεμόμενα μερίσματα, συμπεριλαμβανομένων αυτών που προέρχονται από τις αλλοδαπές θυγατρικές της.
 (1) ΕΕ C 335 της 12.9.2016.


text:
 30.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 226/20
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιουνίου 2011 — Air liquide κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-185/06) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Καταλογισμός της παραβατικής συμπεριφοράς - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)
 2011/C 226/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: L'Air liquide, société anonyme pour l'étude et l'exploitation des procédés Georges Claude (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: R. Saint-Esteben, M. Pittie και P. Honoré, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς F. Arbault και O. Beynet, στη συνέχεια V. Bottka, P. Van Nuffel και B. Gencarelli)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2006) 1766 τελικό της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2006, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/F/C.38.620 — Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας), καθόσον αφορά την προσφεύγουσα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση C(2006) 1766 τελικό της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2006, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/F/C.38.620 — Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας), καθόσον αφορά τη L’Air liquide, SA pour l’étude et l’exploitation des procédés Georges Claude.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 212 της 2.9.2006.


text:
 14.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαρτίου 2011 — Ελλάδα κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-184/09) (1)
 (ΕΓΤΠΕ - Τμήμα Εγγυήσεων - Δαπάνες αποκλειόμενες από την κοινοτική χρηματοδότηση - Κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα της ζάχαρης - Άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1663/95 και άρθρο 11, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 885/2006 - Εκτίμηση του κινδύνου οικονομικής ζημίας για το ΕΓΤΠΕ - Αρχή της αναλογικότητας)
 2011/C 145/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Β. Κοντόλαιμος, Ε. Λευθεριώτου και Β. Καρρά)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Jimeno Fernández και A. Μαρκουλλή)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως 2009/253/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Μαρτίου 2009, περί εξαιρέσεως από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) (ΕΕ L 75, σ. 15), κατά το μέρος που αποκλείει ορισμένες δαπάνες στις οποίες προέβη η Ελληνική Δημοκρατία στο πλαίσιο της κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα της ζάχαρης
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 193 της 15.8.2009.


text:
 8.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 303/53
 Προσφυγή της 14ης Ιουλίου 2014 — adp Gauselmann κατά ΓΕΕΑ (Multi Win)
 (Υπόθεση T-529/14)
 2014/C 303/63
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: adp Gauselmann GmbH (Espelkamp, Γερμανία) (εκπρόσωπος: P. Koch Moreno, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 29ης Απριλίου 2014 στην υπόθεση R1326/2013-1, και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «Multi Win» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 28 και 41 — υπ’ αριθ. 1 1 2 06 364 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009.


text:
 4.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/25
 Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 23ης Ιανουαρίου 2009 — Pannon Hőerőmű κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-352/08 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Κρατικές ενισχύσεις - Απόφαση της Επιτροπής με την οποία κρίθηκε ασυμβίβαστη προς την κοινή αγορά η ενίσχυση που χορήγησε η Ουγγαρία σε ορισμένους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας, υπό μορφή συμφωνιών μακράς διάρκειας για την αγορά ηλεκτρικού ρεύματος - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Δεν συντρέχει επείγον - Στάθμιση συμφερόντων)
 (2009/C 82/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Pannon Hőerőmű Energiatermelő, Kereskedelmi és Szolgáltató Zrt. (Pannon Hőerőmű Zrt.) (Pécs, Ουγγαρία) (εκπρόσωποι: M. Kohlrusz, P. Simon και G. Ormai, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Giolito και K. Talabér-Ritz)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναστολής της εκτελέσεως του άρθρου 2 της αποφάσεως C(2008) 2223 τελικό της Επιτροπής, της 4ης Ιουνίου 2008, σχετικά με την ενίσχυση που χορήγησε η Δημοκρατία της Ουγγαρίας, υπό μορφή συμφωνιών μακράς διάρκειας για την αγορά ηλεκτρικού ρεύματος.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 20.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 327/23
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 25ης Σεπτεμβρίου 2008 — Regione Siciliana κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-363/03) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - ΕΤΠΑ - Κατάργηση οικονομικής ενίσχυσης - Ανάκτηση των ήδη καταβληθέντων ποσών - Περιφερειακός ή τοπικός φορέας - Έλλειψη άμεσου επηρεασμού - Απαράδεκτο)
 (2008/C 327/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Regione Siciliana (Ιταλία) (εκπρόσωπος: A. Cingolo, avvocato dello Stato)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. de March και L. Flynn, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Πρώτον, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2003) 2890 τελικό της Επιτροπής, της 13ης Αυγούστου 2003, περί καταργήσεως της συνδρομής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Αναπτύξεως (ΕΤΠΑ), η οποία χορηγήθηκε στην προσφεύγουσα με την απόφαση C(90) 2363 025 της Επιτροπής, της 14ης Δεκεμβρίου 1990, επί σχεδίου υποδομής στη Σικελία, καθώς και περί ανακτήσεως των ήδη καταβληθέντων από την Επιτροπή, δυνάμει της άνω συνδρομής, ποσών, δεύτερον, αίτημα ακυρώσεως του χρεωστικού σημειώματος αριθ. 3240504102 της Επιτροπής, της 26ης Σεπτεμβρίου 2003, και, τέλος, τρίτον, ακύρωση κάθε άλλης πράξεως που είναι συναφής ή αποτελεί προϋπόθεση των αποφάσεων αυτών.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τη Regione Siciliana στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 304 της 13.12.2003.


text:
 23.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/20
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Ιανουαρίου 2015 — Dosen κατά ΓΕΕΑ (Nano-Pad)
 (Υπόθεση T-396/13) (1)
 ((Κοινοτικό σήμα - Αίτηση κηρύξεως ακυρότητας - Απόσυρση της αιτήσεως κηρύξεως ακυρότητας - Κατάργηση της δίκης))
 (2015/C 096/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Franko Dosen (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: H. Losert, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Pohlmann, εν συνεχεία M. Fischer)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Thomas Gramm (Wesel, Γερμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 13ης Μαΐου 2013 (υπόθεση R 1981/2011-4), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ του Thomas Gramm και του Franco Dosen.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη.
 2)
 Καταδικάζει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά του έξοδα και στα δικαστικά έξοδα του καθού.
 (1) EE C 274 της 21.9.2013.


text:
 7.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/3
 Διάταξη του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Νοεμβρίου 2013 [αίτηση του Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 1 de Catarroja, Juzgado de Primera Instancia no 17 de Palma de Mallorca (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Banco Popular Español SA κατά Maria Teodolinda Rivas Quichimbo, Wilmar Edgar Cun Pérez (C-537/12), και Banco de Valencia SA κατά Joaquín Valldeperas Tortosa, María Ángeles Miret Jaume (C-116/13)(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-537/12 και C-116/13) (1)
 ΕΕ C 171 της 15.6.2013.
 ((Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Συμβάσεις που συνάπτονται με καταναλωτές - Σύναψη συμβάσεως ενυπόθηκου δανείου - Διαδικασία εκτελέσεως ενυπόθηκης απαιτήσεως - Αρμοδιότητες του εθνικού δικαστηρίου εκτελέσεως - Καταχρηστικές ρήτρες - Κριτήρια εκτιμήσεως))
 2014/C 102/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 1 de Catarroja, Juzgado de Primera Instancia no 17 de Palma de Mallorca
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσες: Banco Popular Español SA (C-537/12), Banco de Valencia SA Jaume (C-116/13)
 Εναγόμενοι: Maria Teodolinda Rivas Quichimbo, Wilmar Edgar Cun Pérez (C-537/12), Joaquín Valldeperas Tortosa, María Ángeles Miret Jaume (C-116/13)
 Αντικείμενο
 (C-537/12)
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Juzgado de Primera Instancia e Instrucción — Ερμηνεία της οδηγίας 93/13/CEE του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ L 95, σ. 29) — Προστασία των καταναλωτών σε θέματα ενυπόθηκου δανείου — Λόγος ανακοπής προβληθείς σε διαδικασία εκτελέσεως αντλούμενος από τον καταχρηστικό χαρακτήρα ρήτρας η οποία περιλαμβάνεται στη σύμβαση δανείου — Εθνική πολιτική δικονομία εφαρμοστέα στη διαδικασία εκτελέσεως αποκλείουσα τέτοιον λόγο ανακοπής — Έλλειψη δυνατότητας του εθνικού δικαστή να εκτιμήσει τον καταχρηστικό χαρακτήρα της ρήτρας αυτής
 (C-116/13)
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Juzgado de Primera Instancia de Palma de Mallorca — Ερμηνεία των άρθρων 3, παράγραφοι 1 και 3, 7, και παράρτημα σημεία 1, στοιχεία ε' και ζ', και 2 στοιχείο α', της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993 σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ L 95, σ. 29) — Προστασία των καταναλωτών σε θέματα στεγαστικών δανείων — Εθνική πολιτική δικονομία εφαρμοστέα στη διαδικασία εκτελέσεως ενυπόθηκης απαιτήσεως– Αρμοδιότητες του εθνικού δικαστή
 Διατακτικό
 1)
 Η οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, έχει την έννοια ότι προσκρούει σε αυτήν κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στις κύριες δίκες, η οποία δεν παρέχει την εξουσία στον δικαστήριο εκτελέσεως, στο πλαίσιο διαδικασίας εκτελέσεως ενυπόθηκης απαιτήσεως, ούτε εξετάσεως, αυτεπαγγέλτως ή κατόπιν αιτήσεως του καταναλωτή, του καταχρηστικού χαρακτήρα ρήτρας περιλαμβανόμενης στη σύμβαση από την οποία προκύπτει η οφειλή της οποίας ζητείται η εξόφληση και στην οποία στηρίζεται ο εκτελεστός τίτλος, ούτε λήψεως προσωρινών μέτρων, μεταξύ των οποίων, της αναστολής της εκτελέσεως, όταν η λήψη των μέτρων αυτών είναι αναγκαία για την διασφάλιση της πλήρους αποτελεσματικότητας της οριστικής αποφάσεως του δικαστηρίου της αντίστοιχης επί της ουσίας διαδικασίας, το οποίο είναι αρμόδιο να εξετάσει τον καταχρηστικό χαρακτήρα της ρήτρας αυτής.
 2)
 Το άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 3, της οδηγίας 93/13, καθώς και τα σημεία 1, στοιχεία ε' και ζ', και 2, στοιχείο α', του παραρτήματος αυτής έχουν την έννοια ότι, για να εκτιμηθεί ο καταχρηστικός χαρακτήρας ρήτρας περί πρόωρης καταγγελίας συμβάσεως ενυπόθηκου δανείου, όπως αυτής των κυρίων δικών, έχουν, μεταξύ άλλων, ουσιώδη σημασία:
 —
 το ζήτημα αν η δυνατότητα του επαγγελματία για τη μονομερή καταγγελία της συμβάσεως εξαρτάται από την αθέτηση εκ μέρους του καταναλωτή ουσιώδους υποχρεώσεως στο πλαίσιο της επίμαχης συμβατικής σχέσεως·
 —
 το ζήτημα αν η δυνατότητα αυτή προβλέπεται για περιπτώσεις κατά τις οποίες η αθέτηση αυτή έχει αρκούντως σοβαρό χαρακτήρα σε σχέση με τη διάρκεια και το ποσό του δανείου·
 —
 το ζήτημα αν η εν λόγω δυνατότητα παρεκκλίνει των κανόνων που ισχύουν ελλείψει συμφωνίας μεταξύ των μερών, οπότε καθίσταται δυσχερέστερη για τον καταναλωτή, έχοντας υπόψη τα δικονομικά μέσα που διαθέτει, η πρόσβαση στη δικαιοσύνη καθώς και η άσκηση των δικαιωμάτων άμυνας, και
 —
 το ζήτημα αν το εθνικό δίκαιο προβλέπει κατάλληλα και αποτελεσματικά μέσα τα οποία καθιστούν δυνατό για τον καταναλωτή που θίγεται από την εφαρμογή της εν λόγω ρήτρας να αντισταθμίσει τις συνέπειες της μονομερούς καταγγελίας της συμβάσεως δανείου.
 Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να προβεί στην εκτίμηση αυτή, σε συνάρτηση με όλα τις ιδιαίτερες περιστάσεις της διαφοράς της οποίας έχει επιληφθεί.
 (1) ΕΕ C 38 της 9.2.2013.


text:
 23.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/27
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 8ης Ιουλίου 2004
 στην υπόθεση Τ-338/03, Eridania Sadam κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης - Καθεστώς τιμών - Κατάτμηση σε περιφέρειες - Ελλειμματικές ζώνες - Κατάταξη της Ιταλίας - Περίοδος εμπορίας 2003/2004 - Κανονισμός (EΚ) αριθ. 1158/2003 - Προσφυγή ακυρώσεως - Φυσικά και νομικά πρόσωπα - Απαράδεκτο)
 (2004/C 262/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση Τ-338/03, Eridania Sadam SpA, με έδρα στη Bologna (Ιταλία), Italia Zuccheri SpA, με έδρα στη Bologna (Ιταλία), Zuccherificio del Molise SpA, με έδρα στο Termoli (Ιταλία), CO. PRO. B — Cooperativa Produttori Bieticoli a rl, με έδρα στο Minerbio (Ιταλία), SFIR — Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA, με έδρα στην Cesana (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τους G. Pittalis, I. Vigliotti, G. M. Roberti, P. Ziotti και A. Franchi, avocats, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: L. Visaggio, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), υποστηριζόμενη από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: F. Ruggeri Laderchi), που έχει ως αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως του άρθρου 1, στοιχείο γ), του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1158/2003 της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2003, για τον καθορισμό, για την περίοδο εμπορίας 2003/04, των παράγωγων τιμών παρέμβασης της λευκής ζάχαρης (ΕΕ L 162, σ. 24), το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τον Η. Légal (πρόεδρο), τον Μ. Βηλαρά και την I. Wiszniewska-Bialecka, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 8 Ιουλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Η προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη.
 2.
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί των αιτήσεων παρεμβάσεως της Azienda Agricola Palazzina s.s. κ.λπ., της Associazione Nazionale Bieticoltori, του Consorzio Nazionale Bieticoltori και της Associazione Bieticoltori Italiani.
 3.
 Οι προσφεύγουσες φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και εκείνα της Επιτροπής.
 4.
 Το Συμβούλιο φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 289 της 29.11.2003.