text:
3.4.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 85/17
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πρέπει η οδηγία 1999/70/ΕΚ (1) (άρθρο 1, καθώς και ρήτρα 1,
 της Ελληνικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 9 Φεβρουα- στοιχείο β, και ρήτρα 5 της συμφωνίας-πλαίσιο για την εργασία
 ρίου 2004 ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την Unice και την
 CEEP, και η οποία τέθηκε σε ισχύ με την οδηγία) να ερμηνευθεί
 (Υπόθεση C-51/04) υπό την έννοια ότι απαγορεύει εσωτερική κανονιστική ρύθμιση (η
 οποία ίσχυε πριν από τη θέση σε εφαρμογή της ίδιας οδηγίας) τη
 (2004/C 85/29) διαφοροποίηση των συμβάσεων εργασίας οι οποίες συνήφθησαν
 με τη δημόσια διοίκηση, σε σχέση με τις συμβάσεις των ιδιωτών
 εργοδοτών, αποκλείοντας τις πρώτες από την προστασία που
 αντιπροσωπεύει η σύσταση σχέσεως εργασίας αορίστου χρόνου
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 σε περίπτωση παραβάσεως των επιτακτικών κανόνων περί των
 τους Gregorio Valero Jordana και Μηνά Κωνσταντινίδη, μέλη της
 διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου;
 Νομικής Υπηρεσίας, άσκησε στις 9 Φεβρουαρίου 2004 ενώπιον
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Ελληνικής ∆ημοκρατίας. (1) ΕΕ L 175 της 10.7.1999. σ. 43.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — Να διαπιστώσει ότι η Ελληνική ∆ημοκρατία μη θεσπίζοντας
 τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
 διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί
 με την οδηγία 2000/69/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβου- Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 λίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2000, για της Φινλανδικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις
 οριακές τιμές βενζολίου και μονοξειδίου του άνθρακα στον 10 Φεβρουαρίου 2004
 αέρα του περιβάλλοντος, ή εν πάσει περιπτώσει μη ανακοινώ-
 νοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 10 της εν λόγω (Υπόθεση C-56/04)
 οδηγίας.
 (2004/C 85/31)
 — να καταδικάσει την Ελληνική ∆ημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα την K. Banks και τον M. Huttunen, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, άσκησε προσφυγή στις 10 Φεβρουαρίου 2004
 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της
 Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη Φινλανδικής ∆ημοκρατίας.
 έληξε στις 13 ∆εκεμβρίου 2002.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 (1) ΕΕ L 313 της 13.12.2000, σ. 12.
 1) να αναγνωρίσει ότι η Φινλανδική ∆ημοκρατία, μη θεσπίζοντας
 τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατά-
 ξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2001/29/ΕΚ (1)
 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμά-
 βαλε το Tribunale di Genova με διάταξη της 21ης Ιανουα- των στην κοινωνία της πληροφορίας, ή, τουλάχιστον, μη
 ρίου 2004, στην υπόθεση Cristiano Marrosu και Gianluca κοινοποιώντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις
 Sardino κατά Αzienda Ospedaliera Ospedale San Martino υποχρεώσεις που υπέχει·
 di Genova e Cliniche Universitarie Convenzionate
 2) να καταδικάσει τη Φινλανδική ∆ημοκρατία στα δικαστικά
 (Υπόθεση C-53/04) έξοδα.
 (2004/C 85/30)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με διάταξη της 21ης Ιανουαρίου 2004, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη
 10 Φεβρουαρίου 2004, το Tribunale di Genova, στο πλαίσιο της έληξε στις 22 ∆εκεμβρίου 2002.
 διαφοράς μεταξύ Cristiano Marrosu και Gianluca Sardino και
 Αzienda Ospedaliera Ospedale San Martino di Genova e
 Cliniche Universitarie Convenzionate που εκκρεμεί ενώπιόν του, (1) ΕΕ L 167, σ. 10.
 ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 επί του εξής ερωτήματος:


text:
 25.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 272/26
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 3ης Σεπτεμβρίου 2008 — Nuova Agricast κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-479/07) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Πρόσβαση στα έγγραφα - Ανάκληση της αποφάσεως περί αρνήσεως προσβάσεως στα έγγραφα - Κοινοποίηση εγγράφων παρά την αντίθετη ρητή γνώμη του συντάκτη τους - Κατάργηση της δίκης)
 (2008/C 272/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nuova Agricast (Foggia, Ιταλία) (εκπρόσωπος: A. Calabrese, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Costa de Oliveira και G. Conte)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 17ης Οκτωβρίου 2007, με την οποία δεν επετράπη στην προσφεύγουσα η πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα που διαβίβασαν οι ιταλικές αρχές στην Επιτροπή στο πλαίσιο της διαδικασίας που αφορά καθεστώς ενισχύσεως.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη ως προς την προσφυγή και το αίτημα παρεμβάσεως του Βασιλείου της Δανίας.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 64 της 8.3.2008.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/47
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιουλίου 2011 — Winzer Pharma κατά ΓΕΕΑ — Alcon (OFTAL CUSI)
 (Υπόθεση T-160/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος OFTAL CUSI - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα Ophtal - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη κινδύνου συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2011/C 269/102
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Dr. Robert Winzer Pharma GmbH (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Schneller, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Alcon Inc. (Hünenberg, Ελβετία) (εκπρόσωπος: M. Vidal-Quadras Trias de Bes, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 4ης Φεβρουαρίου 2009, (υπόθεση R 1471/2007-1) που αφορούσε διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Dr. Robert Winzer Pharma GmbH και της Alcon Inc.
 Διατακτικό
 To Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Dr. Robert Winzer Pharma GmbH φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) και της Alcon Inc.
 (1) EE C 167 της 18.7.2009.


text:
 5.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 2/3
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 της 16ης Δεκεμβρίου 2015
 στην υπόθεση Ε-5/15
 Matja Kumba T M’bye και λοιποί κατά Stiftelsen Fossumkollektivet
 (Οδηγία 2003/88/ΕΚ — Χρόνος εργασίας — Προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων — Οργάνωση του χρόνου εργασίας — Περίοδοι ανάπαυσης — Μέγιστος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας — Παρεκκλίσεις από τις ελάχιστες περιόδους ανάπαυσης — Έγκριση εργαζομένων — Ζημία)
 (2017/C 2/03)
 Στην υπόθεση E-5/15, Matja Kumba T M’bye και λοιποί κατά Stiftelsen Fossumkollektivet – ΑΙΤΗΣΗ προς το Δικαστήριο, βάσει του άρθρου 34 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο του Eidsivating (Eidsivating lagmannsrett) σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 6 και το άρθρου 22 παράγραφος 1 στοιχείο α) και στοιχείο β) της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, το Δικαστήριο, αποτελούμενο από τους Carl Baudenbacher, πρόεδρο, Per Christiansen και Páll Hreinsson, (εισηγητή δικαστή), δικαστές, εξέδωσε απόφαση στις 16 Δεκεμβρίου 2015, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:
 1.
 Χρόνος εργασίας που ανέρχεται κατά μέσο όρο σε 84 ώρες την εβδομάδα σε διαμέρισμα θεραπευτικού συντονισμού είναι συμβατός με το άρθρο 6 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ, υπό τις συνθήκες που διέπονται από το άρθρο 22 παράγραφος 1 στοιχείο α), υπό την προϋπόθεση ότι ο εργαζόμενος συμφώνησε ρητά, ελεύθερα και ατομικά να εκτελέσει την εν λόγω εργασία και τις γενικές αρχές της προστασίας της ασφάλειας και της υγείας του εργαζομένου· Αυτό συνεπάγεται ότι στις περιπτώσεις κατά τις οποίες κράτος μέλος του ΕΟΧ κάνει χρήση της δυνατότητας που προβλέπεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1 της οδηγίας, ο εθνικός νομοθέτης πρέπει να λαμβάνει δεόντως υπόψη τη σωματική και ψυχική ευημερία των εργαζομένων. Ωστόσο, μια τέτοια ρύθμιση του χρόνου εργασίας είναι συμβατή με το άρθρο 3 και το άρθρο 5 της οδηγίας, μόνον εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρμογής της παρέκκλισης του άρθρου 17 παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 17 παράγραφος 3 στοιχείο γ) περίπτωση i.
 2.
 Διάταξη του εθνικού δικαίου, σύμφωνα με την οποία η συναίνεση του εργαζομένου να εργαστεί περισσότερες από 60 ώρες την εβδομάδα σε διαμέρισμα θεραπευτικού συντονισμού δεν μπορεί να ανακληθεί, είναι συμβατή με το άρθρο 6 και το άρθρο 22 της οδηγίας, υπό τον όρο ότι τηρούνται οι γενικές αρχές προστασίας της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων.
 3.
 Η γνωστοποίηση απόλυσης και προσφορά επαναπρόσληψης με νέους όρους, μετά την άρνηση εργαζομένου να συμφωνήσει σε ρύθμιση του χρόνου εργασίας που υπερβαίνει τις 48 ώρες σε χρονική περίοδο επτά ημερών, δεν πρέπει να θεωρείται ζημία κατά την έννοια του άρθρου 22 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας, εάν η καταγγελία της σχέσης απασχόλησης βασίζεται σε λόγους που είναι πλήρως ανεξάρτητοι από την άρνηση του εργαζομένου να συμφωνήσει να εκτελέσει την εν λόγω πρόσθετη εργασία.


text:
 2.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/20
 Προσφυγή της 27ης Νοεμβρίου 2012 — Ted-Invest κατά ΓΕΕΑ — Scandia Down (sensi scandia)
 (Υπόθεση T-516/12)
 2013/C 32/31
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ted — Invest EOOD (Plovdiv, Βουλγαρία) (εκπρόσωπος: A. Ivanova, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Scandia Down LLC (Weehawken, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 6ης Σεπτεμβρίου 2012, στην υπόθεση R 2247/2011-1, με την οποία κηρύχθηκε η ακυρότητα του σήματος για προϊόντα των κλάσεων 20 και 24,
 —
 επικουρικώς, σε περίπτωση που το Γενικό Δικαστήριο δεν κάνει δεκτή την προσφυγή στο σύνολό της, να δεχτεί την προσφυγή και να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών σε σχέση με τα προϊόντα της κλάσεως 20.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το εικονιστικό σήμα «sensi scandia», για προϊόντα των κλάσεων 16, 20 and 24 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ' αριθ. 8596975
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Η αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας στηρίχθηκε στο άρθρο 53, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο β' του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, και στην υπ’ αριθ. 8173312 κοινοτική καταχώριση του λεκτικού σήματος «SCANDIA HOME», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 20, 24, 25 and 35
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Κηρύσσει άκυρο το επίδικο κοινοτικό σήμα
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 53, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφοι 2 και 1, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


text:
 17.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/21
 Προσφυγή της 9ης Ιανουαρίου 2012 — Interbev κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-18/12)
 2012/C 80/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Association Nationale Interprofessionnelle du Bétail et des Viandes (Interbev) (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: P. Morrier και A. Bouviala, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 13ης Ιουλίου 2011, κρατική ενίσχυση SA.14974 (C 46/2003) — Γαλλία — σχετικά με τις εισφορές υπέρ του INTERBEV, C(2011) 4923 τελικό, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον, αφενός, χαρακτηρίζονται ως κρατικές ενισχύσεις οι δράσεις του INTERBEV μεταξύ των ετών 1996 και 2004 στους τομείς της διαφημίσεως, της προωθήσεως, της τεχνικής συνδρομής καθώς και της έρευνας και της ανάπτυξης και, αφετέρου, χαρακτηρίζονται ως κρατικοί πόροι που αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα των προαναφερθέντων μέτρων κρατικής ενισχύσεως οι επιπλέον προαιρετικές εισφορές που προορίζονταν για τη χρηματοδότηση των εν λόγω δράσεων·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 13ης Ιουλίου 2011, κρατική ενίσχυση SA.14974 (C 46/2003) — Γαλλία — σχετικά με τις εισφορές υπέρ του INTERBEV, C(2011) 4923 τελικό, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον καλούνται τα εθνικά δικαιοδοτικά όργανα να λάβουν μέτρα για την επιστροφή των επιπλέον προαιρετικών εισφορών (προσβαλλόμενη απόφαση, αιτιολογικές σκέψεις 201 και 202)·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αφορά την ανεπαρκή αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως με βάση το άρθρο 296 ΣΛΕΕ και, ειδικότερα, υπό το πρίσμα των προϋποθέσεων σχετικά με i) τη χορήγηση οικονομικού πλεονεκτήματος στους κτηνοτροφικούς κλάδους των βοοειδών και των αιγοπροβάτων, ii) την κρατική πρωτοβουλία όσον αφορά τις δράσεις της προσφεύγουσας, iii) τη νόθευση του ανταγωνισμού και τον επηρεασμό του εμπορίου μεταξύ κρατών μελών και iv) τον αναγκαίο σύνδεσμο μεταξύ των δράσεων της προσφεύγουσας και των επιπλέον προαιρετικών εισφορών, επίσης γνωστών ως προαιρετικών εισφορών υποχρεωτικού περιεχομένου, οι οποίες καταβλήθηκαν μεταξύ των ετών 1996 και 2004.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αφορά την παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον οι δράσεις της προσφεύγουσας μεταξύ των ετών 1996 και 2004:
 —
 δεν μπορούν να λογιστούν ως δράσεις του κράτους ενώ οι επιπλέον προαιρετικές εισφορές από τις οποίες χρηματοδοτήθηκαν οι δράσεις αυτές δεν συνιστούν κρατικούς πόρους και ουδόλως μπορούν να λογιστούν ως πόροι του γαλλικού Δημοσίου,
 —
 δεν συνιστούν οικονομικό πλεονέκτημα που χορηγήθηκε σε έναν ή περισσότερους δικαιούχους,
 —
 δεν επηρεάζουν, έστω και δυνητικά, τον ανταγωνισμό και τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών.
 3)
 Ο τρίτος, επικουρικώς προβαλλόμενος, λόγος αφορά την πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά την ύπαρξη του αναγκαίου αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ των επιπλέον προαιρετικών εισφορών και των δράσεων της προσφεύγουσας.
 4)
 Ο τέταρτος, όλως επικουρικώς προβαλλόμενος, λόγος αφορά την πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά τα μέτρα που πρέπει να λάβουν τα εθνικά δικαιοδοτικά όργανα λόγω της μη τηρήσεως της υποχρεώσεως κοινοποιήσεως στην Επιτροπή του μηχανισμού των επιπλέον προαιρετικών εισφορών. Στην αιτιολογική σκέψη 202 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή προτρέπει τα μεν εθνικά δικαιοδοτικά όργανα να διατάξουν την επιστροφή των επιπλέον προαιρετικών εισφορών και να ακυρώσουν τα μέτρα ενισχύσεως, τους δε ενδιαφερομένους να προσφύγουν ενώπιον της εθνικής δικαιοσύνης στην περίπτωση που τα εθνικά δικαιοδοτικά όργανα δεν υποχρεούνται να διατάξουν την επιστροφή των ενισχύσεων και των επιπλέον προαιρετικών εισφορών λόγω του μη ενδεδειγμένου χαρακτήρα και της πρακτικής αδυναμίας πραγματοποιήσεως της επιστροφής αυτής.


text:
14.10.95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 268/23
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ στις 18 Αυγούστου 1995 , διαταξη με το ακόλουθο διατακτι
 κό :
 της 29ης Ιουνίου 1995
 στην υπόθεση Τ-6/95, Cantine dei colli Berici coop. arl κατά 1 . Απορρίπτει την αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1 )
 (Γεωργία — Κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς — 2. Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Καθεστώς υποχρεωτικής αποστάξεως — Παραδεκτό —
 Προσφεύγων τον οποίο ένας κανονισμός αφορά ατομικά)
 (95/0 268/49)
 Προσφυγή της Comafrica SpA και μιας άλλης εταιρείας
 CΓλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που
 ασκήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1995
 Στην υπόθεση Τ-6/95 , Cantine dei colli Berici coop. arl, με (Υπόθεση Τ-72/95)
 έδρα το Lonigo (Ιταλία), εκπροσώπου μένη από τη Ivone
 Cacciavillani, δικηγόρο Βενετίας, με αντίκλητο στο Λουξεμ (95/0 268/51 )
 βούργο τον δικηγόρο Alain Lorang, 51 , rue Albert 1er, κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Eugenio de March και Alberto Dal Ferro), που έχει ως
 αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως του άρθρου 1 παράγραφος 1 H Comafrica SpA, εταιρεία με εδρα την Genoa (Ιταλία), και η
 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3151 /94 της Επιτροπής της 21ης Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co, εταιρεία με έδρα το
 Δεκεμβρίου 1994 για τη θέσπιση μέτρου περαιτέω παρεκκλί Hamburg (Γερμανία), εκπροσωπούμενες από τον Bernard O '
 σεως κατά την περίοδο εμπορίας 1993/94 όσον αφορά την Connor, Solicitor (Ιρλανδία), με τόπο επιδόσεων στο Λου
 παράδοση από τους παραγωγούς των ποσοτήτων επιτρα ξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο του Arsène Kronshagen,
 πέζιου οίνου τις οποίες πρέπει να παραδώσουν για την 12, Boulevard de la Foire , άσκησαν στις 28 Φεβρουαρίου 1995
 υποχρεωτική απόσταξη (ΕΕ αριθ. L 332, σ. 32), το Πρωτο ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 δικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Biancarelli, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 Πρόεδρο, C. P. Briët και C. W. Bellamy, δικαστές, γραμμα
 τέας: H. Jung, εξέδωσε στις 29 Ιουνίου 1995 διάταξη με το
 ακόλουθο διατακτικό : Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. — να κηρύξει την προσφυγή παραδεκτή·
 — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2947/94 της 2ας
 2. Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα, Δεκεμβρίου 1994 περί περιορισμού του ομοιόμορφου
 συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας συντελεστή μειώσεως για τον καθορισμό της ποσότητας
 ασφαλιστικών μέτρων. μπανανών που πρέπει να κατανέμεται σε κάθε επιχειρη
 3 . Το Συμβούλιο θα φέρει τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ματία των κατηγοριών A και B στο πλαίσιο της δασμο
 για την υποβολή της αιτήσεως παρεμβάσεώς του. λογικής προσοστώσεως για το 1995 ('), κατά το μέρος που
 αφορά τις προσφεύγουσες ή , άλλως, να ακυρώσει τον εν
 λόγω κανονισμό erga omnes·
 (!) ΕΕ αριθ . C 74 της 25 . 3 . 1995 .
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 Οι προσφεύγουσες, οι οποίες αμφότερες εισάγουν μπανάνες
 στην Κοινότητα, εναντιώνονται στις αποφάσεις της Επιτρο
 της 18ης Αυγούστου 1995 πής να μειώσει την κατανεμητέα σε αυτές ποσότητα μπανα
 στην υπόθεση Τ-146/95 R, Giorgio Bernardi κατά Ευρωπαϊ νών για το έτος 1995 με την εφαρμογή του προσωρινού
 κού Κοινοβουλίου συντελεστή μειώσεως που περιέχεται στον προσβαλλόμενο
 (95^ 268/50) κανονισμό.
 Ισχυρίζονται, πρώτον, ότι η Επιτροπή καθόρισε το συντελε
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) στή μειώσεως βάσει ποσοτήτων αναφοράς που έχουν υπολο
 γισθεί εσφαλμένως, καθόσον o προσβαλλόμενος κανονισμός
 Στην υπόθεση Τ-146/95 R, Giorgio Bernardi, πρώην υπάλλη δέχεται ότι σε πολλά κράτη μέλη ορισμένες ποσότητες έχουν
 λος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κάτοικος Λουξεμβούργ μετρηθεί δύο φορές υπέρ διαφορετικών επιχειρηματιών και
 ου , εκπροσωπούμενος από τον Giancarlo Lattanzi, δικηγόρο ότι έχει γίνει εσφαλμένη εφαρμογή των κριτηρίων καθορι
 στο Massa-Carrare (Ιταλία), τον οποίο όρισε και αντίκλητο, σμού των δραστηριοτήτων που παρέχουν δικαίωμα συμμετο
 33 rue Godchaux, κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (εκπρό χής στη δασμολογική ποσόστωση. H Επιτροπή έχει περαιτέ
 σωποι: Ezio Perillo και Christian Pennera), που έχει ως ρω δεχθεί ότι οι ποσότητες αναφοράς για το 1995 θα
 αντικείμενο την αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων προκει μπορέσουν να καθοριστούν μόνον αφότου γίνουν νέοι έλεγ
 μένου να ανασταλεί η διαδικασία διορισμού του Ευρωπαίου χοι. Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή, χωρίς να έχει ρητώς
 Διαμεσολαβητή και να δοθούν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την απαιτουμένη προς τούτο εξουσία, επέλεξε να καθορίσει
 ορισμένες εντολές σχετικά με τη μετέπειτα διεξαγωγή της εν έναν προσωρινό συντελεστή μειώσεως χρησιμοποιώντας
 λόγω διαδικασίας, o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε, εσφαλμένα στοιχεία.
 ---pagebreak--- Αριθ. C 268/24 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14. 10. 95
 Δεύτερον, η Επιτροπή καθόρισε τους συντελεστές μειώσεως H προσφεύγουσα ζητεί απο το Πρωτοδικείο:
 χωρίς να έχει προηγουμένως υπολογίσει κατά πρόβλεψη την
 παραγωγή και κατανάλωση για το 1995, όπως απαιτεί το — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, που της
 άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 404/93 του Συμβου κοινοποιήθηκε με το έγγραφο 5445 του DAFSE, με
 λίου της 13ης Φεβρουαρίου 1993 για την κοινή οργάνωση της ημερομηνία 11 Μαΐου 1995, απόφαση με την οποία
 αγοράς στον τομέα της μπανάνας (2). H παράλειψη να γίνει o τροποποιήθηκαν και μειώθηκαν τα ποσά που είχαν
 κατά πρόβλεψη υπολογισμός συνιστά διαδικαστική παρατ αρχικώς εγκριθεί και χορηγηθεί με την απόφαση της
 υπία, η οποία συνεπάγεται την έλλειψη νομιμότητας οποιου Επιτροπής περί εγκρίσεως των φακέλων αριθ . 881311 Ρ1
 δήποτε καθορισμού των συντελεστών μειώσεως με αναφορά και αριθ . 880249 Ρ3·
 στην ποσόστωση .
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Τρίτον, κατά τον καθορισμό του συντελεστή μειώσεως, η
 Επιτροπή παρέβη τις αρχές της αμεροληψίας, της αναλογι Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 κότητας και της χρηστής διοικήσεως. Οι προσφεύγουσες Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικα
 ισχυρίζονται ότι οι συντελεστές της τάξεως του 57 % , 15 % και λείται τις ακόλουθες πλημμέλειες οι οποίες θίγουν τον νόμιμο
 28% , που η Επιτροπή εφάρμοσε στις ποσότητες μπανανών χαρακτήρα της αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία τα
 που διακινούνται από τους πρωτογενείς εισαγωγείς, τους ποσά θεωρήθηκαν ως μη επιλέξιμα και επιβλήθηκε η υπο
 δευτερογενείς εισαγωγείς και τους «ωριμαστές» , αντιστοί χρέωση επιστροφής των ποσών που είχαν εισπραχθεί από την
 χως, είναι εντελώς αυθαίρετοι. Επιπλέον, αυτές οι τρεις προσφεύγουσα ως πρώτη προκαταβολή :
 κατηγορίες επιχειρηματιών δεν έχουν οριστεί σαφώς έτσι
 ώστε να αποτρέπεται το να μετρούνται οι ίδιες μπανάνες — H απόφαση που έχει τώρα κοινοποιηθεί στην προσφεύ
 περισσότερο από μία φορά σε καθεμία από τις τρεις ανωτέρω γουσα, είναι, ακόμα και σήμερα, ανύπαρκτη γι' αυτήν,
 κατηγορίες. H Επιτροπή θα έπρεπε να είχε θεσπίσει διοικη εφόσον αγνοεί το πραγματικό της περιεχόμενο.
 τικούς κανόνες ώστε να εξαλειφθούν ή να περιοριστούν οι
 κίνδυνοι διπλής μετρήσεως, αλλά έχει παραλείψει να το — H απόφαση πάσχει από παράβαση του νόμου κατά το
 πράξει, με αποτέλεσμα μερικά κράτη μέλη να έχουν εσφαλ μέτρο όπου είναι αντίθετη προς την απόφαση 83/516/ΕΟΚ
 μένως διευρύνει την κατηγορία των δευτερογενών εισαγωγέ του Συμβουλίου της 17ης Οκτωβρίου 1983 για την απο
 ων. Περαιτέρω, λόγω αντιφάσεως μεταξύ των διατάξεων του στολή του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου , προς τον
 άρθρου 4 παράγραφος 3 και του άρθρου 7 του κανονισμού κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2950/83 του Συμβουλίου της 17ης
 (ΕΟΚ) αριθ. 1442/93 της Επιτροπής της 10ης Ιουνίου 1993 Οκτωβρίου 1983 για την εφαρμογή της απόφασης 83/
 περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του καθεστώτος εισα 516/ΕΟΚ, και προς την απόφαση 83/673/ΕΟΚ της Επι
 γωγής μπανανών στην Κοινότητα (3), σε ορισμένα κράτη τροπής της 22ας Δεκεμβρίου 1983 για τη διαχείριση του
 μέλη τα κριτήρια απανομής ποσοστώσεως έχουν τύχει αυστη Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου .
 ρότερης εφαρμογής απ' ό,τι σε άλλα κράτη μέλη. Επιπρο
 σθέτως, η Επιτροπή δεν απαιτεί από τους επιχειρηματίες να — H απόφαση είναι αντίθετη προς την αρχική απόφαση περί
 τηρούν στοιχεία ως προς την προέλευση των φρούτων τους, εγκρίσεως των φακέλων η οποία της επέβαλε μια μόνον
 με τη σοβαρή συνέπεια μπανάνες που έχουν εισαχθεί χωρίς προϋπόθεση : την πραγματοποίηση των δράσεων. Αυτή η
 πιστοποιητικά εισαγωγής χορηγηθέντα σε επιχειρηματίες της επιβληθείσα στην προσφεύγουσα υποχρέωση πληρώθηκε
 κατηγορίας A να έχουν υπολογισθεί ως μέρος των ποσοτήτων και οι δράσεις πραγματοποιήθηκαν.
 αναφοράς επιχειρηματιών της κατηγορίας A. — H απόφαση είναι, με βάση τις αιτιολογικές της σκέψεις,
 αντιφατική , και τούτο ενόψει του περιεχομένου του
 (>) ΕΕ αριθ. L 310 της 3. 12. 1994. εγγράφου του DAFSE με το οποίο αυτή κοινοποιήθηκε,
 (2) ΕΕ αριθ. L 47 της 25. 2. 1993. πράγμα που προσβάλλει το δικαίωμα της προσφεύγουσας
 P) ΕΕ αριθ. L 142 της 12. 6. 1993 . να αμυνθεί.
 — H απόφαση πάσχει επίσης από ελάττωμα ως προς τον
 τύπο, εφόσον δεν είναι αιτιολογημένη ή στηρίζεται,
 τουλάχιστον, σε αιτιολογικές σκέψεις εσφαλμένες,
 δυσνόητες και ασυνάρτητες, οι οποίες δεν διαφωτίζουν
 Προσφυγή της Proderec — Formaçâo e Desenvolvimento de επαρκώς την προσφεύγουσα.
 Recursos Humanos, ACE κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 10 Ιουλίου 1995
 (Υπόθεση Τ-145/95)
 (95/0 268/52)
 Προσφυγή του Giorgio Bernardi κατα του Ευρωπαϊκού
 (Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική)
 Κοινοβουλίου που ασκήθηκε στις 13 Ιουλίου 1995
 (Υπόθεση Τ-146/95)
 H Proderec — Formaçâo e Desenvolvimento de Recursos (95/0 268/53)
 Humanos, ACE, με έδρα av. 25 de Abril, αριθ. 7B , P-2800
 Almada, εκπροσωπούμενη από τον Manuel Rodriguez, δικη (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 γόρο Λισσαβώνας, με τόπο επιδόσεως 2, Place Virchow,
 L-2671 Λουξεμβούργο, άσκησε, ενώπιον του Πρωτοδικείου O Giorgio Bernardi, κάτοικος Λουξεμβούργου , εκπροσω
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 10 Ιουλίου 1995, προ πούμενος από τον Giancarlo Lattanzi, δικηγόρο Massa
 σφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Carrara, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, 33 , rue


text:
 15.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/20
 Προσφυγή της 16ης Μαΐου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-222/06)
 (2006/C 165/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: D. Maidani και G. Braun)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2001/97/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Δεκεμβρίου 2001, για την τροποποίηση της οδηγίας 91/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την πρόληψη της χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 15 Ιουνίου 2003.
 (1) ΕΕ L 344, της 28.12.2001, σ. 76


text:
12.10.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 247/17
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει Οι προσφεύγοντες αντικρούουν την τροποποίηση της μεθόδου
 παράβαση του άρθρου 45 του ΚΥΚ, της αρχής της ίσης μεταχει- υπολογισμού που χρησιμοποιούσε η Επιτροπή μέχρι το 1996
 ρίσεως και του δικαιώματος στη σταδιοδρομία, καθώς και πρόδηλη και/ή το 1997 όσον αφορά τα ετήσια έξοδα ταξιδίου με προορισμό
 πλάνη εκτιμήσεως και έλλειψη αιτιολογίας. την Ελλάδα.
 Υπενθυμίζουν συναφώς ότι τα επίδικα έξοδα ταξιδίου υπολογί-
 Η επιτροπή προαγωγών χορήγησε στον προσφεύγοντα πρόσθετες
 ζονταν στο παρελθόν βάσει της τιμής του σιδηροδρομικού
 μονάδες για να αντισταθμίσει τη δυσμενή κατάσταση στην οποία
 εισιτηρίου πρώτης θέσεως, μέσω Γιουγκοσλαβίας, ανεξαρτήτως
 είχε περιέλθει λόγω κινητικότητας. Η επιτροπή δεν παρέχει
 ωστόσο καμία διευκρίνιση όσον αφορά τη συνεκτίμηση αυτών των τελικού προορισμού. Η νέα μέθοδος συνίσταται στο να ληφθεί
 υπόψη, για ορισμένους προορισμούς, το δρομολόγιο μέσω
 πρόσθετων μονάδων κατά τη συγκριτική εξέταση των προσόντων.
 Brindisi και να καταβληθούν τα έξοδα της θαλάσσιας διελεύσεως
 Ομοίως δεν εξηγεί για ποιο λόγο προήγαγε άτομα έχοντα σύνολο
 από Brindisi προς τις διάφορες ελληνικές συνοριακές διαβάσεις
 μονάδων κατώτερο από αυτό του προσφεύγοντος.
 βάσει της τιμής του εισιτηρίου «πολυθρόνας αεροπορικού τύπου».
 Προς στήριξη των αξιώσεών τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν:
 — την παράβαση του άρθρου 71 του Οργανισμού και των
 άρθρων 7 και 8 του Παραρτήματος VII·
 Προσφυγή του Giorgio Lebedef και λοιπών κατά της Επιτρο- — την προσβολή της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις στο μέτρο που η μεταβολή της μεθόδου υπολογισμού των
 24 Ιουλίου 2002 επιδίκων εξόδων ταξιδίου οδηγεί σε διαφορετική μεταχείριση
 των ενδιαφερομένων σε σχέση με τους συναδέλφους τους
 (Υπόθεση Τ-221/02) που έχουν κατάγονται από τη βόρεια Ελλάδα. Πράγματι, ενώ
 για ένα μέρος της Ελλάδας μπορεί να εξακολουθήσει η
 κατ' αποκοπή αποζημίωση βάσει του δρομολογίου μέσω
 (2002/C 247/27) Γιουγκοσλαβίας, για τη λοιπή Ελλάδα δεν μπορεί να πραγμα-
 τοποιηθεί ο ίδιος υπολογισμός·
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 — την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, καθόσον οι ενδιαφε-
 ρόμενοι στερήθηκαν της δυνατότητας να υποβάλουν στην
 αρμόδια αρχή την άποψή τους επί της επιλογής του
 Ο Giorgio Lebedef και 63 λοιποί υπάλληλοι, εκπροσωπούμενοι δρομολογίου ή του τιμολογίου που πρέπει να ληφθεί υπόψη·
 από τον Georges Bounéou, δικηγόρο, άσκησαν στις 24 Ιουλίου
 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων — τη μη τήρηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, την
 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. προσβολή της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης
 εμπιστοσύνης και του καθήκοντος αρωγής.
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας ιεραρχικής αρχής
 περί τροποποιήσεως, από το 1996 και/ή 1997, της διαδικα-
 σίας που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό των ετήσιων
 εξόδων ταξιδίου με προορισμό την Ελλάδα, όσον αφορά το Προσφυγή-αγωγή του Miguel Forcat Icardo κατά της Επιτρο-
 δρομολόγιο μέσω Brindisi, που ελήφθη υπόψη για ορισμέ- πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις
 νους προορισμούς· 23 Ιουλίου 2002
 — επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας ιεραρ- (Υπόθεση Τ-224/02)
 χικής αρχής να καταβάλει, από το 1996 και/ή 1997, τα
 έξοδα της θαλάσσιας διελεύσεως από το Brindisi προς (2002/C 247/28)
 τις διάφορες ελληνικές συνοριακές διαβάσεις (Κέρκυρα,
 Ηγουμενίτσα, Πάτρα) βάσει της τιμής του εισιτηρίου «πολυθ-
 ρόνας αεροπορικού τύπου» («aircraft type seats»)· (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 — να ακυρώσει όλα τα δελτία μισθοδοσίας των προσφευγόντων
 που εφαρμόζουν τις αποφάσεις των οποίων ζητείται η O Miguel Forcat Icardo, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος
 ακύρωση· από τον Marc-Albert Lucas, avocat, άσκησε στις 23 Ιουλίου
 2002, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 — να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων και δικηγορικών προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 αμοιβών και να καταδικάσει την Επιτροπή να τα καταβάλει. τήτων.
 ---pagebreak--- C 247/18 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12.10.2002
 Ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το — να υποχρεώσει την Επιτροπή να του καταβάλει τόκους προς
 Πρωτοδικείο: 8 % ετησίως επί των εν λόγω ποσών από τις 23 Ιουλίου
 2002 και μέχρις ολοσχερούς εξοφλήσεως·
 — να ακυρώσει την απόφαση της 8ης ∆εκεμβρίου 1998 του
 Γενικού ∆ιευθυντή της DG DEV·
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 — εφόσον είναι αναγκαίο, να ακυρώσει την εντολή που επισυ-
 νάπτεται στο σημείωμα της 29ης Ιουλίου 1999 του Προϊστα-
 μένου της μονάδας «ανθρώπινοι πόροι» της DG DEV·
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 — να ακυρώσει την απόφαση της 21ης Οκτωβρίου 1999 του
 Γενικού ∆ιευθυντή της DG DEV·
 — να ακυρώσει την απόφαση της 22ας ∆εκεμβρίου 1999 του Ο προσφεύγων, πρώην προϊστάμενος μονάδας με βαθμό Α 3,
 Γενικού ∆ιευθυντή της DG DEV· ζητεί την ακύρωση των αποφάσεων της Επιτροπής περί νέας
 τοποθετήσεώς του ως συμβούλου και περί αναθέσεώς του ορισμέ-
 — να ακυρώσει την απόφαση της 19ης Φεβρουαρίου 2001 του νων καθηκόντων συναφώς. Ζητεί επίσης τη διαπίστωση της
 Γενικού ∆ιευθυντή της DG DEV· παρανομίας των παραλείψεων της Επιτροπής να τον επανατοπο-
 θετήσει σε θέσεις μεσαίου στελέχους ή να τον αποσπάσει προς το
 — να ακυρώσει την απόφαση της 14ης Νοεμβρίου 2001 του συμφέρον της υπηρεσίας εκτός του οργάνου. Επιπλέον, ζητεί την
 ∆ιευθυντή της ∆ιευθύνσεως ∆ της DG DEV, την οποία ακύρωση της εκθέσεώς του βαθμολογίας 1999-2001, αποζη-
 ενέκρινε ο Γενικός της ∆ιευθυντής· μίωση για την υλική ζημία και ικανοποίηση για την ηθική βλάβη
 που υπέστη.
 — να ακυρώσει την έκθεσή του βαθμολογίας 1999-2001, την
 οποία κατάρτισε ο ∆ιευθυντής της ∆ιευθύνσεως ∆ της DG
 DEV· Προς στήριξη των αιτημάτων του, o προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η
 Επιτροπή παρέβη το άρθρο 5, παράγραφος 4, και το άρθρο 7 του
 — να ακυρώσει την απόφαση της διευθυντικής επιτροπής ΚΥΚ, καθώς και το παράρτημα IV των γενικών εκτελεστικών
 της εξωτερικής υπηρεσίας, με την οποία απορρίφθηκε η διατάξεων, της 10ης Μαρτίου 1997, του άρθρου 5, παράγρα-
 υποψηφιότητά του σε θέση του αρχηγού αποστολής στο φος 4, του ΚΥΚ, καθόσον δεν του ανατέθηκαν καθήκοντα ή του
 πλαίσιο της εκ περιτροπής χρήσεως 2002, καθώς και την ανατέθηκαν καθήκοντα που δεν αντιστοιχούσαν στη θέση και στον
 επιβεβαίωση της αποφάσεως αυτής· βαθμό του. Επιπλέον, ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παραβίασε τις
 αρχές της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστο-
 — να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση της 16ης Σεπτεμβρίου σύνης, καθόσον η μη τοποθέτησή του σε ορισμένες θέσεις μεσαίου
 2001 περί απορρίψεως της από 16 Μαι ̈́ου 2001 αιτήσεώς στελέχους και η μη απόσπασή του προς το συμφέρον της
 του· υπηρεσίας εκτός του οργάνου έρχονται σε αντίθεση με τις
 υποσχέσεις, αποφάσεις ή δεσμεύσεις της διοικήσεως.
 — να ακυρώσει, εφόσον συνιστούν απάντηση στην από
 16 Μαι ̈́ου 2001 αίτησή του, τις αποφάσεις της
 31ης Οκτωβρίου και 14ης ∆εκεμβρίου 2001 του Προϊσταμέ-
 νου του γραφείου του αντιπροέδρου της Επιτροπής και του
 Γενικού ∆ιευθυντή της DG DEV·
 — να διαπιστώσει το παράνομο της μη επανατοποθετήσεως του
 προσφεύγοντος στη θέση του προϊσταμένου της γεωγραφικής
 μονάδας «Ινδικός ωκεανός» της DG DEV από τον γενικό του
 διευθυντή τον Μάρτιο του 2000· Προσφυγή-αγωγή του Αndré Hecq κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 26 Ιουλίου 2002
 — να διαπιστώσει το παράνομο της μη αποσπάσεως του
 προσφεύγοντος προς το συμφέρον της υπηρεσίας στις
 (Υπόθεση Τ-226/02)
 ισπανικές αρχές στη Μαδρίτη ή στον FAO στη Ρώμη·
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να του καταβάλει ποσό (2002/C 247/29)
 10 000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική
 βλάβη που υπέστη, ποσό καθοριζόμενο ex aequo et bono·
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να του καταβάλει, ως αποζη-
 μίωση για τη βλάβη της σταδιοδρομίας, ποσό που ανταποκρί-
 νεται στη διαφορά μεταξύ, αφενός, της συντάξεως αρχαιότη-
 τας και των λοιπών πλεονεκτημάτων που δικαιούται
 κατ' εφαρμογή του άρθρου 52, δεύτερη περίπτωση, του ΚΥΚ O André Hecq, κάτοικος Mondercange (Λουξεμβούργο), εκπρο-
 την ημέρα που θα ζητήσει πρόωρα τη συνταξιοδότησή του σωπούμενος από τους Lucas Vogel και Dominique Amatulli,
 και, αφετέρου, των αποδοχών, της συντάξεως αρχαιότητας δικηγόρους, άσκησε στις 26 Ιουλίου 2002, ενώπιον του Πρωτοδι-
 και των λοιπών πλεονεκτημάτων που θα δικαιούτο αν κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής
 συνταξιοδοτείτο αυτοδικαίως στην ηλικία των 65 ετών· των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 23.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 357/8
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Σεπτεμβρίου 2017 — Laufen Austria κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-411/10 RENV) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά των εγκαταστάσεων λουτρών - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ - Πρόστιμα - Επιβολή προστίμου από κοινού στη μητρική εταιρία και στη θυγατρική της - Ανώτατο όριο 10 % επί του κύκλου εργασιών - Υπολογισμός του ανωτάτου ορίου σε συνάρτηση μόνον με τον κύκλο εργασιών της θυγατρικής για την περίοδο της παραβάσεως προ της αγοράς της από τη μητρική εταιρία))
 (2017/C 357/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Laufen Austria AG (Wilhelmsburg, Αυστρία) (εκπρόσωπος: E. Navarro Varona, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre, F. Jimeno Fernández και F. Castilla Contreras)
 Αντικείμενο
 Αίτημα βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, αφενός, για τη μερική ακύρωση της αποφάσεως C(2010) 4185 τελικό της Επιτροπής, της 23ης Ιουνίου 2010, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/39092 — Εγκαταστάσεις λουτρών), και, αφετέρου, για τη μείωση του ποσού του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με την απόφαση αυτή.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ορίζει σε 4 788 001 ευρώ το τμήμα του προστίμου που επιβλήθηκε στην Laufen Austria AG, για το οποίο κρίθηκε ατομικώς υπεύθυνη λόγω της παραβάσεως που διαπράχθηκε κατά την περίοδο μεταξύ 12 Οκτωβρίου 1994 και 28 Οκτωβρίου 1999.
 2)
 Η Laufen Austria και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν η καθεμία τα δικαστικά έξοδα τους σε σχέση με τις διαδικασίες ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και ενώπιον του Δικαστηρίου.
 (1) ΕΕ C 301 της 6.11.2010.


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/48
 Προσφυγή του Guido Strack κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2004
 (Υπόθεση Τ-394/04)
 (2004/C 300/94)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Ο Guido Strack, Wasserliesch (Γερμανία), άσκησε προσφυγή, στις 5 Οκτωβρίου 2004, κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Ο προσφεύγων εκπροσωπείται από τον J. Mosar, Rechtsanwalt, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει, όσον αφορά τον προσφεύγοντα, τη διαδικασία προαγωγών, δυνάμει του άρθρου 45 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, για το έτος 2003, την κατανομή των μορίων προαγωγής στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, καθώς και την επακολουθήσασα απόφαση περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά και λοιπά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφυγή στρέφεται κατά του τρόπου με τον οποίον διεξήχθη η διαδικασία προαγωγών του 2003, κατά της μη χορηγήσεως μορίων προτεραιότητας στον προσφεύγοντα, καθώς και κατά της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, στο πλαίσιο της διαδικασίας προαγωγών του έτους 2003, να μην προαγάγει τον προσφεύγοντα στον αμέσως ανώτερο βαθμό Α5.
 Ο προσφεύγων προσάπτει παράβαση των ακόλουθων διατάξεων και γενικών αρχών:
 —
 του άρθρου 26 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως
 —
 του άρθρου 25 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως
 —
 του άρθρου 24, παράγραφοι 4 και 5, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως
 —
 του άρθρου 110 σε συνδυασμό με το άρθρο 45 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως
 —
 του άρθρου 43 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως
 —
 του άρθρου 45, παράγραφος 1, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως καθώς και της θεμελιώδους αρχής της ισότητας
 —
 του καθήκοντος αρωγής το οποίο υπέχει η Διοίκηση έναντι των υπαλλήλων της
 —
 των διατάξεων εφαρμογής του άρθρου 45 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως
 —
 του άρθρου 41 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, του δικαιώματος για δίκαιη δίκη, του καθήκοντος αρωγής και του δικαιώματος ακροάσεως
 —
 της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως καθώς και της απαγορεύσεως της αυθαιρεσίας
 —
 της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης καθώς και του κανόνα «Patere legem quam ipse fecisti».


text:
 25.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 270/44
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Ιουνίου 2016 — IREPA κατά Επιτροπής και Ελεγκτικού Συνεδρίου
 (Υπόθεση T-825/14) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Αλιεία - Ιταλικό εθνικό πρόγραμμα συλλογής δεδομένων στον τομέα της αλιείας για την περίοδο 2009-2010 - Αναζήτηση μέρους των ποσών που είχαν προκαταβληθεί στο προσφεύγον - Προκαταρκτική έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου - Πράξη μη δεκτική προσφυγής - Προπαρασκευαστική πράξη - Έγγραφο προκαταρκτικής ενημερώσεως - Χρεωστικό σημείωμα - Άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ - Πράξη που δεν θίγει άμεσα το προσφεύγον - Απαράδεκτο))
 (2016/C 270/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Istituto di recerche economiche per la pesca e l’aquacoltura — IREPA Onlus (Σαλέρνο, Ιταλία) (εκπρόσωπος: F. Tedeschini, δικηγόρος)
 Καθών: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Moro, D. Nardi και K. Walkerová), και Ελεγκτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: N. Scafarto και L. Masocchi)
 Αντικείμενο
 Αίτημα, στηριζόμενο στο άρθρο 263 ΣΛΕΕ, περί ακυρώσεως της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο εκδοθέν από την Επιτροπή χρεωστικό σημείωμα της 30ής Σεπτεμβρίου 2014, με το οποίο ζητείται η επιστροφή ποσού ύψους 458 347,35 ευρώ, της εκθέσεως του Ελεγκτικού Συνεδρίου της 27ης Φεβρουαρίου 2013, των από 12 Ιουλίου 2013 και 6 Αυγούστου 2014 εγγράφων της Επιτροπής και κάθε άλλης προκαταρκτικής πράξεως, συναφούς ή, εν πάση περιπτώσει, συνακόλουθης, ακόμη και αν αυτή είναι άγνωστη, που θίγει την περιουσιακή νομική κατάσταση του προσφεύγοντος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Το Istituto di recerche economiche per la pesca e l’aquacoltura — IPERA Onlu φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων του, και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ελεγκτικό Συνέδριου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) EE C 65 της 23.2.2015.


text:
C 144/38 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 15.6.2002
 1) Μειω ́ νει το προ ́στιμο που επιβλη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 με το ́αρθρο 3, στοιχει ́ο α), της αποφα ́σεως 1999/60/ΕΚ
 της Επιτροπη ́ς, της 21ης Οκτωβρι ́ου 1998, σχετικα ́ με
 διαδικασι ́α κινηθει ́σα βα ́σει του ́αρθρου 85 της Συνθη ́κης 2) Οι προσφευ ́γοντες φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα καθω ́ς
 ΕΚ (υπο ́θεση ΙV/35.691/Ε-4 - Καρτε ́λ προμονωμε ́νων και τα ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε η Επιτροπη ́.
 σωλη ́νων), σε 65000000 ευρω ́.
 3) Η παρεμβαι ́νουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα.
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 3) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και
 (1) ΕΕ C 246 της 28.8.99.
 το 90 % των εξο ́δων στα οποι ́α υποβλη ́θηκε η Επιτροπη ́.
 4) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει το 10 % των δικαστικω ́ ν της εξο ́δων.
 (1) ΕΕ C 121 της 1.5.99.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 20η ́ς Μαρτι ́ου 2002
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 στην υπο ́θεση T-175/99, UPS Europe SA κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 της 21ης Μαρτι ́ου 2002
 (Ανταγωνισμο ́ς — Κατα ́ χρηση δεσπο ́ζουσα θε ́σεως —
 στην υπο ́θεση T-131/99, Michael Hamilton Shaw και
 ́ ν Κοινο- Ταχυδρομικο ́ς τομε ́ας — Υπηρεσι ́ες γενικου ́ οικονομικου ́
 Timothy John Falla κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω
 τη ́των (1)
 συμφε ́ροντος — Χρησιμοποι ́ηση εσο ́δων προερχομε ́νων
 απο ́ προστατευο ́μενη αγορα ́ — Απο ́κτηση κοινου ́ ελε ́γχου
 επι ́επιχειρη ́σεως δραστηριοποιουμε ́νης σε μη προστατευο ́-
 [Ανταγωνισμο ́ς — Συμβα ́ σεις προμηθει ́ας μπυ ́ρας — Ατο- μενη αγορα ́ — Αιτιολογι ́α)
 μικη ́ απαλλαγη ́ — 'Αρθρο 85, παρα ́ γραφος 3, της Συνθη ́κης
 ΕΚ (νυν α ́ρθρο 81, παρα ́ γραφος 3, ΕΚ)]
 (2002/C 144/81)
 (2002/C 144/80)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Στην υπο ́θεση T-175/99, UPS Europe SA, με ́εδρα τις Βρυξε ́λλες,
 Στην υπο ́θεση T-131/99, Michael Hamilton Shaw, κα ́τοικος εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους T. R. Ottervanger και D. Arts,
 Wixford, Alcester, Warwickshire (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), Timothy δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτρο-
 John Falla, κα ́τοικος Brighton (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́- πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: B. Doherty και
 μενοι απο ́ τον J. H. Maitland-Walker, solicitor, με το ́πο επιδο ́σεων K. Wiedner), υποστηριζομε ́νης απο ́ την Deutsche Post AG, με
 στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ́εδρα τη Βο ́νη (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον J. Sedemund,
 (εκπρο ́σωποι: P. Oliver, K. Wiedner και Ν. Khan), υποστηριζο ́- δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, με αντικει ́μενο
 μενης απο ́ τη Whitbread plc, με ́εδρα το Λονδι ́νο (Ηνωμε ́νο προσφυγη ́ περι ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως SG (99) D/4155 της
 Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Ν. Green, QC, J. Flynn και Επιτροπη ́ς, της 10ης Ιουνι ́ου 1999, με την οποι ́α η Επιτροπη ́
 M. Lowe, solicitors, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, με απε ́ρριψε την καταγγελι ́α της προσφευ ́γουσας, της 8ης Ιουνι ́ου
 αντικει ́μενο αι ́τημα περι ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως 1999/230/ΕΚ 1998, στον βαθμο ́ που η απο ́φαση αυτη ́ αφορα ́ το α ́ρθρο 82 ΕΚ
 της Επιτροπη ́ς, της 24ης Φεβρουαρι ́ου 1999, σχετικα ́ με διαδικα- και τη μερικη ́ εξαγορα ́ της DHL International Ltd απο ́ την
 σι ́α εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (υπο ́θεση ΙV/ Deutsche Post AG, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο πενταμελε ́ς τμη ́μα),
 35.079/F3 — Whitbread) (ΕΕ L 88, σ. 26), το Πρωτοδικει ́ο συγκει ́μενο απο ́ τους P. Mengozzi, Προ ́εδρο, R. Garcı́a-
 (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους J. Azizi, Προ ́εδρο, K. Lenaerts Valdecasas, V. Tiili, R. M. Moura Ramos και J. D. Cooke,
 και M. Jaeger, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Palacio González, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος διοικη ́σεως,
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, στις 21 Μαρτι ́ου 2002 απο ́φαση με το εξε ́δωσε στις 20 Μαρτι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: διατακτικο ́:


text:
 11.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/29
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Νοεμβρίου 2015 — GSA και SGI κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-321/15) (1)
 ((Δημόσιες συμβάσεις παροχής υπηρεσιών - Διαδικασία διαγωνισμού - Πυρασφάλεια, βοήθεια προς το προσωπικό και εξωτερική επιτήρηση των εγκαταστάσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες - Απόρριψη της προσφοράς υποψηφίου - Υποχρέωση προσκομίσεως προηγούμενης άδειας χορηγηθείσας σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία - Αναλογικότητα - Ίση μεταχείριση - Αρχή της διενέργειας ανοικτού διαγωνισμού - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών))
 (2016/C 007/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Gruppo Servizi Associati SpA (GSA) (Ρώμη, Ιταλία) και Security Guardian’s Institute (SGI) (Louvain-la-Neuve, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: E. van Nuffel d’Heynsbroeck, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: P. López-Carceller και B. Simon)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως των αποφάσεων του Κοινοβουλίου που περιέχονται στην επιστολή της 12ης Ιουνίου 2015, με την οποία το Κοινοβούλιο πληροφόρησε τις προσφεύγουσες, αφενός, για την απόρριψη της προσφοράς που είχαν υποβάλει στο πλαίσιο του διαγωνισμού EP/DGSAFE/UIB/SER/2014-014, με αντικείμενο την παροχή υπηρεσιών πυρασφάλειας, βοήθειας προς το προσωπικό και εξωτερικής επιτηρήσεως στις εγκαταστάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες (ΕΕ 2014/S 246-433095), και αφετέρου, για την ανάθεση της συμβάσεως που αποτελούσε το αντικείμενο του διαγωνισμού σε άλλον υποψήφιο.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τις Gruppo Servizi Associati SpA (GSA) (και Security Guardian’s Institute (SGI) στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 262 της 10.8.2015.


text:
 14.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/8
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tatabányai Törvényszék (Ουγγαρία) στις 26 Μαΐου 2017 — Éva Nothartová κατά Sámson József Boldizsár
 (Υπόθεση C-306/17)
 (2017/C 269/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tatabányai Törvényszék
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Éva Nothartová
 Εναγόμενος: Sámson József Boldizsár
 Προδικαστικό ερώτημα
 Σε περίπτωση ανταγωγής απορρέουσας από διαφορετική σύμβαση ή από διαφορετικά πραγματικά περιστατικά από εκείνα στα οποία στηρίζεται η αγωγή, προκειμένου να καθοριστεί το έχον διεθνή δικαιοδοσία δικαστήριο για να επιληφθεί της ανταγωγής,
 α)
 εφαρμόζεται μόνο το άρθρο 8, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 (στο εξής: κανονισμός Βρυξέλλες Iα) (1), δεδομένου ότι είναι η μόνη διάταξη η οποία αφορά την ανταγωγή, ή
 β)
 το άρθρο 8, παράγραφος 3, του κανονισμού Βρυξέλλες Iα αφορά μόνο ανταγωγή απορρέουσα από την ίδια σύμβαση ή τα ίδια πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίζεται η αγωγή, με αποτέλεσμα να μην εφαρμόζεται σε ανταγωγή μη απορρέουσα από τα ίδια πραγματικά περιστατικά ή την ίδια σύμβαση και, για τον λόγο αυτό, μπορεί να καθοριστεί βάσει άλλων κανόνων διεθνούς δικαιοδοσίας του κανονισμού Βρυξέλλες Iα ότι το έχον διεθνή δικαιοδοσία δικαστήριο για να επιληφθεί της αγωγής έχει επίσης διεθνή δικαιοδοσία για να επιληφθεί της ανταγωγής;
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (EE L 351, σ. 1).


text:
 25.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/38
 Προσφυγή-αγωγή της 5ης Δεκεμβρίου 2005 — Cerafogli και Poloni κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-431/05)
 (2006/C 48/75)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες-ενάγοντες: Maria Concetta Cerafogli (Φρανκφούρτη επί του Μάιν, Γερμανία) και Paolo Poloni (Φρανκφούρτη επί του Μάιν, Γερμανία) [εκπρόσωποι: G. Vandersanden, δικηγόρος, L. Levi, δικηγόρος]
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
 Αιτήματα των προσφευγόντων-εναγόντων
 Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει το εκκαθαριστικό σημείωμα μισθοδοσίας των προσφευγόντων-εναγόντων (στο εξής: προσφευγόντων) του Φεβρουαρίου 2005, όπως αντικαταστάθηκε τον Μάιο του 2005, καθώς και το έγγραφο της καθής-εναγομένης (στο εξής: καθής) της 15ης Φεβρουαρίου 2005,
 —
 να ακυρώσει, εν ανάγκη, τις αποφάσεις περί απορρίψεως των αιτήσεων διοικητικού ελέγχου ( administrative reviews) (αποφάσεις της 17ης Μαΐου 2005) και των διοικητικών ενστάσεων (grievance procedures) (αποφάσεις της 26ης Σεπτεμβρίου 2005),
 —
 να υποχρεώσει την καθής στην καταβολή αποζημιώσεως για την αποκατάσταση της ζημίας των προσφευγόντων, αποζημιώσεως συνισταμένης στην καταβολή 5 000 ευρώ ανά προσφεύγοντα λόγω απωλείας της αγοραστικής δυνάμεως από την 1η Ιουλίου 2001, στις καθυστερούμενες αποδοχές που αντιστοιχούν σε αύξηση του μισθού και του συνόλου των απορρεόντων δικαιωμάτων των προσφευγόντων κατά 0,3 % από της 1ης Ιουλίου 2001 και 0,6 % από της 1ης Ιουλίου 2003, και στον υπολογισμό τόκου επί του ποσού των καθυστερουμένων μισθών των προσφευγόντων από την ημερομηνία που θα έπρεπε να είχαν καταβληθεί και μέχρι την ημέρα της οριστικής καταβολής. Το σχετικό επιτόκιο πρέπει να υπολογιστεί βάσει του επιτοκίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που έχει οριστεί για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως, όπως ίσχυε κατά την κρίσιμη περίοδο, προσαυξημένο κατά 2 μονάδες,
 —
 να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Στο πλαίσιο της υπόθεσης T-63/02, που αφορούσε προσφυγή-αγωγή ασκηθείσα από τους ίδιους προσφεύγοντες, υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), το Πρωτοδικείο είχε ακυρώσει τις αποφάσεις που περιέχονταν στα εκκαθαριστικά σημειώματα μισθοδοσίας που απεστάλησαν στις 13 Ιουλίου 2001 στους προσφεύγοντες, για τον Ιούλιο 2001, καθόσον η ΕΚΤ παρέλειψε να προβεί σε διαβούλευση με την επιτροπή προσωπικού κατά την έγκριση της αναπροσαρμογής των μισθών για το έτος 2001. Κατόπιν της δικαστικής αυτής αποφάσεως, η ΕΚΤ προέβη σε διαβουλεύσεις με την επιτροπή προσωπικού όσον αφορά την περίοδο αναπροσαρμογής των μισθών 2001-2003, καθώς και σε αύξηση των μισθών του προσωπικού της από την 1η Ιουλίου 2004. Επιπλέον, εξέδωσε, τον Φεβρουάριο του 2005, νέο εκκαθαριστικό σημείωμα μισθοδοσίας για τους προσφεύγοντες, που αντικαθιστούσε το εκκαθαριστικό σημείωμα μισθοδοσίας του Ιουλίου 2001, το οποίο ακυρώθηκε από το Πρωτοδικείο.
 Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται κατ' αρχάς ότι η ΕΚΤ, αρνούμενη να τους εφαρμόσει αναδρομικώς από τον Ιούλιο του 2001 το ευεργέτημα της διορθώσεως που συνδέεται με την αναπροσαρμογή των μισθών για το 2001, παρέβη το άρθρο 233 ΕΚ, καθώς και το δεδικασμένο που παρήγαγε η απόφαση της 20ής Νοεμβρίου 2003 η οποία εξεδόθη στην υπόθεση T-63/02.
 Επιπλέον, προβάλλουν την παράβαση των άρθρων 45 και 46 των όρων απασχόλησης του προσωπικού της ΕΚΤ, του «Memorandum of Understanding» που αφορά τις σχέσεις μεταξύ της διευθύνσεως της ΕΚΤ και της επιτροπής προσωπικού, καθώς επίσης και παραβίαση των αρχών της χρηστής διοικήσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων και παράβαση της υποχρέωσης καλής πίστης.
 Τέλος, οι προσφεύγοντες ζητούν επίσης την αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζονται ότι υπέστησαν λόγω της επίμαχης συμπεριφοράς της ΕΚΤ.


text:
 18.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 2ας Μαρτίου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-160/16) (1)
 ((Παράβαση κράτους μέλους - Ενεργειακή πολιτική - Ενεργειακή απόδοση των κτιρίων - Οδηγία 2010/31/ΕΕ - Άρθρο 5, παράγραφος 2 - Έκθεση σχετικά με τα βέλτιστα από πλευράς κόστους επίπεδα))
 (2017/C 121/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Γ. Ζαββός και K. Talabér-Ritz)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: Ν. Δαφνίου)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, παραλείποντας να κοινοποιήσει την έκθεση σχετικά με τα βέλτιστα από πλευράς κόστους επίπεδα, την οποία προβλέπει το άρθρο 5, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, και η οποία πρέπει να καταρτίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 244/2012 της Επιτροπής, της 16ης Ιανουαρίου 2012, προς συμπλήρωση της οδηγίας 2010/31 με τον καθορισμό συγκριτικού μεθοδολογικού πλαισίου για τον υπολογισμό των επιπέδων βέλτιστου κόστους των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων και των δομικών στοιχείων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 2010/31.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 251 της 11.7.2016


text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 16ης Ιουνίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας
 (Υπόθεση C-10/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Δυνατότητα απαλλαγής από φόρο των χορηγιών προς νομικά πρόσωπα που ασκούν διδακτική ή ερευνητική δραστηριότητα - Περιορισμός της απαλλαγής από φόρο στα νομικά πρόσωπα με έδρα στην ημεδαπή)
 2011/C 232/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal και W. Mölls)
 Καθής: Δημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωπος: C. Pesendorfer)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 56 ΕΚ και του άρθρου 40 της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο της 2ας Μαΐου 1992 (ΕΕ 1994, L 1, σ. 3) — Εθνική ρύθμιση που εξαρτά την παροχή φορολογικού πλεονεκτήματος το οποίο προβλέπεται για δωρεές προς ερευνητικά και εκπαιδευτικά ιδρύματα από την προϋπόθεση να είναι ο δικαιούχος εγκατεστημένος εντός του εθνικού εδάφους
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Δημοκρατία της Αυστρίας, παρέχοντας δυνατότητα απαλλαγής από φόρο των χορηγιών προς οργανισμούς ασκούντες ερευνητική και διδακτική δραστηριότητα αποκλειστικώς όταν οι οργανισμοί αυτοί εδρεύουν στην Αυστρία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 56 ΕΚ και από το άρθρο 40 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, της 2ας Μαΐου 1992.
 2)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 63 της 13.3.2010.


text:
 12.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 220/39
 Προσφυγή της 17ης Ιουλίου 2009 — Verband Deutscher Prädikats- und Qualitätsweingüter κατά ΓΕΕΑ (GG)
 (Υπόθεση T-278/09)
 2009/C 220/82
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Verband Deutscher Prädikats- und Qualitätsweingüter eV (Gau-Algesheim, Γερμανία) (εκπρόσωπος: N. Schindler, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 30ής Απριλίου 2009 (υπόθεση R 1568/2008-1)·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «GG» για προϊόντα της κλάσεως 33 (αίτηση αριθ. 6 388 284)
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 75, λόγω ελλιπούς αιτιολογίας της αποφάσεως, καθώς και του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1), καθόσον το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση έχει την κατ’ ελάχιστον απαιτούμενη διακριτική ισχύ και δεν συντρέχει κανένας λόγος διατηρήσεως της ελεύθερης χρήσης του από το κοινό
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).


text:
C 372/18 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 23.12.2000
 ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως Τ-121/98 (1) ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως Τ-232/99 (1)
 (2000/C 372/35) (2000/C 372/37)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, o προ ́εδρος του Με δια ́ταξη της 6ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, o προ ́εδρος του τρι ́του
 δευτε ́ρου τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-121/98, Taurus σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-232/99, Margaret Mary
 Beteiligungs-GmbH & Co KG κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ- McKenzie Campbell κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 κω ́ν Κοινοτη ́των. τη ́των.
 (1) EE C 312 της 10.10.98. (1) EE C 20 της 22.1.2000.
 ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως Τ-204/98 R (1)
 (2000/C 372/36) ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως Τ-39/00 (1)
 (2000/C 372/38)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Με δια ́ταξη της 11ης Οκτωβρι ́ου 2000, o Προ ́εδρος του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη δια-
 Με δια ́ταξη της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, o προ ́εδρος του
 γραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-204/98 R, British Sugar plc κατα ́ της
 πε ́μπτου τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-39/00, PlantaVet
 Vertrieb biologischer Tierarzneimittel GmbH κατα ́ του Ευρωπαϊ-
 (1) EE C 48 της 20.2.99. κου ́ Οργανισμου ́ Αξιολο ́γησης των Φαρμακευτικω ́ν Προϊο ́ντων.
 (1) EE C 135 της 13.5.00.


text:
 6.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 235/29
 Προσφυγή της 12ης Ιουλίου 2007 — Sandor κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-69/07)
 (2007/C 235/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Virag Sandor (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (Εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της Επιτροπής περί καθορισμού των όρων απασχολήσεως της προσφεύγουσας ως συμβασιούχου υπαλλήλου, καθόσον προβλέπουν, αφενός, την εφαρμογή της επιφυλάξεως του άρθρου 100 του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού (στο εξής: ΚΛΠ) και του άρθρου 1 του παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ) και, αφετέρου, ως διάρκεια της συμβάσεως το διάστημα μεταξύ της 16ης Σεπτεμβρίου 2006 και της 15ης Σεπτεμβρίου 2009·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα, αφού εργάστηκε για την Επιτροπή από την 1η Μαΐου 2001 μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου 2006 ως τοπικός υπάλληλος και ως επικουρικός υπάλληλος βάσει 14 διαφορετικών διαδοχικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, προσελήφθη ως συμβασιούχος υπάλληλος, για το διάστημα μεταξύ της 16ης Σεπτεμβρίου 2006 και της 15ης Σεπτεμβρίου 2009. Η αρμόδια για τη σύναψη συμβάσεων αρχή, αφού διαπίστωσε, κατά την προ της προσλήψεως ιατρική εξέταση ότι η προσφεύγουσα πάσχει από ασθένεια, εφάρμοσε την επιφύλαξη του άρθρου 100 του ΚΛΠ και του άρθρου 1 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται κατ' αρχάς ότι η Επιτροπή, περιορίζοντας τη διάρκεια της συμβάσεώς της ως συμβασιούχου υπαλλήλου, παραβίασε την αρχή της σταθερότητας της απασχολήσεως, όπως αυτή απορρέει από τις γενικές αρχές του δικαίου που αφορούν την προστασία των εργαζομένων. Κατά το μέτρο του αναγκαίου, προβάλλει το παράνομο του άρθρου 88 του ΚΛΠ.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η ρήτρα επιφυλάξεως που συνίσταται στη μη παροχή του ευεργετήματος των εγγυήσεων που προβλέπονται σε περίπτωση αναπηρίας ή θανάτου αντιβαίνει στο περιεχόμενο του άρθρου 100 του ΚΛΠ, κατά το μέτρο που η διοίκηση της επιβάλλει νέο διάστημα αποκλεισμού από το ευεργέτημα αυτό, διαρκείας 5 ετών, ενώ αυτή είναι στην υπηρεσία της Επιτροπής από την 1η Μαΐου 2001. Κατά το μέτρο του αναγκαίου, προβάλλει το παράνομο του άρθρου 100 του ΚΛΠ


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/42
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 14ης Ιουλίου 2008 — Calebus κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-366/06) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Οδηγία 92/43/ΕΟΚ - Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας - Απόφαση 2006/613/ΕΚ - Κατάλογος των τόπων κοινοτικής σημασίας για τη μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή - Προσβλητή πράξη - Μη ύπαρξη άμεσου επηρεασμού - Απαράδεκτο)
 (2008/C 223/72)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Calebus, SA (Almería, Ισπανία) (εκπρόσωπος: R. Bocanegra Sierra, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Alcover San Pedro και D. Recchia)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: F. Díez Moreno, abogado del Estado)
 Αντικείμενο
 Αίτηση μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 2006/613/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Ιουλίου 2006, σχετικά με την έγκριση, σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, του καταλόγου των τόπων κοινοτικής σημασίας για τη μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή (ΕΕ L 259, σ. 1), στο μέτρο που χαρακτηρίζει την τοποθεσία «Ramblas de Gergal, Tabernas y Sur de Sierra Alhamilla», στην οποία βρίσκεται ένα οικόπεδο της προσφεύγουσας, ως τόπο κοινοτικής σημασίας για τη μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Η Calebus SA φέρει, πέραν των δικαστικών της εξόδων, και τα έξοδα της Επιτροπής.
 3.
 Το Βασίλειο της Ισπανίας φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 20 της 27.1.2007.


text:
 16.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 19ης Μαρτίου 2009 [αίτηση του Finanzgericht Düsseldorf (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Mitsui & Co. Deutschland GmbH κατά Hauptzollamt Düsseldorf
 (Υπόθεση C-256/07) (1)
 (Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας - Επιστροφή δασμών - Άρθρο 29, παράγραφοι 1 και 3, στοιχείο α' - Δασμολογητέα αξία - Κανονισμός (ΕΟΚ) 2454/93 - Άρθρο 145, παράγραφοι 2 και 3 - Συνυπολογισμός, στο πλαίσιο του προσδιορισμού της δασμολογητέας αξίας, των πληρωμών που πραγματοποιήθηκαν από τον πωλητή κατ’ εφαρμογή υποχρεώσεως εγγυήσεως προβλεπομένης στη σύμβαση πωλήσεως - Διαχρονική εφαρμογή - Ουσιαστικοί κανόνες - Διαδικαστικοί κανόνες - Αναδρομικότητα κανόνα - Κύρος)
 2009/C 113/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Düsseldorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Mitsui & Co. Deutschland GmbH
 κατά
 Hauptzollamt Düsseldorf
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Finanzgericht Düsseldorf — Ερμηνεία του άρθρου 29, παράγραφοι 1 και 3, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1), καθώς και του άρθρου 145, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 253, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 444/2002 της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2002 (ΕΕ L 68, σ. 11) — Κύρος των διατάξεων αυτών καθόσον εφαρμόζονται αναδρομικώς και επί εισαγωγών για τις οποίες η τελωνειακή διασάφηση έγινε αποδεκτή πριν την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) 444/2002 της Επιτροπής — Συνυπολογισμός, κατά τον καθορισμό της τελωνειακής αξίας των εισαγομένων εμπορευμάτων των πληρωμών στις οποίες προέβη ο πωλητής, στο πλαίσιο εκπληρώσεως υποχρεώσεως εγγυήσεως προβλεπόμενης από τη σύμβαση πωλήσεως, προς απόδοση δαπανών στις οποίες υποβλήθηκε ο αγοραστής προκειμένου να παράσχει υπηρεσίες εγγυήσεως σε όσους, στη συνέχεια, αγόρασαν από αυτόν, λόγω ελαττωματικού χαρακτήρα των εμπορευμάτων
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 29, παράγραφοι 1 και 3, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα και το άρθρο 145, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 444/2002 της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2002, έχουν την έννοια ότι, όταν τα εμπορεύματα παρουσιάζουν ελαττώματα τα οποία αποκαλύφθησαν μετά τη θέση των εμπορευμάτων σε ελεύθερη κυκλοφορία, αλλά αποδεικνύεται ότι προϋπήρχαν αυτής και τα οποία συνεπάγονται, βάσει συμβατικής υποχρέωσης εγγυήσεως, τη μεταγενέστερη επιστροφή ποσών εκ μέρους του πωλητή-κατασκευαστή προς τον αγοραστή, αντίστοιχων προς τις δαπάνες επισκευών που ο αγοραστής ανέλαβε έναντι των διανομέων του, είναι δυνατή η κατά τα ποσά αυτά μείωση της συναλλακτικής αξίας των εν λόγω εμπορευμάτων και, κατ’ ακολουθία, της δασμολογητέας αξίας τους, η οποία δηλώθηκε βάσει της αρχικά συνομολογηθείσας μεταξύ του πωλητή-κατασκευαστή και του αγοραστή τιμής.
 2)
 Το άρθρο 145, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 2454/93, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 444/2002, δεν έχει εφαρμογή επί εισαγωγών για τις οποίες πραγματοποιήθηκαν τελωνειακές διασαφήσεις πριν τις 19 Μαρτίου 2002.
 (1) ΕΕ C 183 της 4.8.2007.


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/22
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 16 Νοεμβρίου 2010 — Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate κατά Safilo Spa
 (Υπόθεση C-529/10)
 ()
 2011/C 30/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte suprema di cassazione
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate.
 Αναιρεσίβλητη: Safilo Spa
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αποτελεί η αρχή της πάταξης της κατάχρησης δικαιώματος στον φορολογικό τομέα, όπως διαμορφώθηκε με τις αποφάσεις στις υποθέσεις C-255/02 και C-425/06, Halifax και Part Service, θεμελιώδη αρχή του κοινοτικού δικαίου μόνο ως προς τους εναρμονισμένους φόρους και ως προς τους τομείς που διέπονται από διατάξεις του παράγωγου κοινοτικού δικαίου ή καλύπτει επίσης, ως περίπτωση κατάχρησης θεμελιώδους ελευθερίας, τους τομείς των μη εναρμονισμένων φόρων, όπως είναι οι άμεσοι φόροι, όταν αντικείμενο της φορολόγησης είναι διασυνοριακή πράξη οικονομικής φύσης, όπως η απόκτηση από μια εταιρία δικαιωμάτων χρησιμοποίησης και κάρπωσης μετοχών άλλης εταιρίας, η οποία εδρεύει σε άλλο κράτος μέλος ή σε τρίτη χώρα;
 2)
 Ανεξάρτητα από την απάντηση που θα δοθεί στο προηγούμενο ερώτημα, υπάρχει κοινοτικό συμφέρον για την εκ μέρους των κρατών μελών πρόβλεψη των κατάλληλων μέσων πάταξης της φοροδιαφυγής ή φοροαποφυγής στον τομέα των μη εναρμονισμένων φόρων; Προσβάλλει το συμφέρον αυτό η μη εφαρμογή –στο πλαίσιο μέτρου φορολογικής αμνηστίας– της απαγόρευσης της κατάχρησης δικαιώματος, η οποία έχει επίσης αναγνωριστεί ως αρχή του εθνικού δικαίου; Συντρέχει τότε παραβίαση των αρχών που συνάγονται από το άρθρο 4, παράγραφος 3, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση;
 3)
 Συνάγεται από τις αρχές που διέπουν την ενιαία αγορά η απαγόρευση θέσπισης όχι μόνο έκτακτων μέτρων πλήρους παραίτησης από τη φορολογική απαίτηση, αλλά και έκτακτων μέτρων για τον διακανονισμό των φορολογικών διαφορών, των οποίων η εφαρμογή είναι χρονικά περιορισμένη και εξαρτάται από την καταβολή ενός μόνο μέρους του οφειλόμενου φόρου, το οποίο είναι σημαντικά χαμηλότερο από τον εν λόγω φόρο;
 4)
 Αντιβαίνει στην αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων και στη ρύθμιση περί κρατικών ενισχύσεων το επίμαχο στην παρούσα υπόθεση καθεστώς διακανονισμού των φορολογικών διαφορών;
 5)
 Αντιβαίνει στην αρχή της αποτελεσματικής εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου η περιορισμένης χρονικής ισχύος έκτακτη δικονομική ρύθμιση που αφαιρεί από τα τελευταίου βαθμού δικαστήρια, τα οποία είναι υποχρεωμένα να υποβάλλουν στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προδικαστικά ερωτήματα ως προς το κύρος και την ερμηνεία των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου, την εξουσία ελέγχου της νομιμότητας (και συγκεκριμένα ελέγχου της ορθής ερμηνείας και εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου);


text:
 9.5.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 116/21
 Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 14ης Μαρτίου 2008 — Buczek Automotive κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-1/08 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Αίτηση αναστολής της εκτέλεσης - Παραδεκτό - Δεν συντρέχει επείγον)
 (2008/C 116/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Buczek Automotive sp. z o.o. (Sosnowiec, Πολωνία) (εκπρόσωποι: αρχικά T. Gackowski, στη συνέχεια D. Szlachetko-Reiter, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: K. Gross, M. Kaduczak και A. Stobiecka-Kuik)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης C(2007) 5087 τελικό της Επιτροπής, της 23ης Οκτωβρίου 2007, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 23/2006 (ex NN 35/2006) που χορήγησε η Δημοκρατία της Πολωνίας στον όμιλο εταιριών παραγωγής χάλυβα Grupa Technologie Buczek.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 27.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/27
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana (Ιταλία) στις 22 Ιανουαρίου 2015 — Pippo Pizzo κατά CRGT srl
 (Υπόθεση C-27/15)
 (2015/C 138/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλών: Pippo Pizzo
 Εφεσίβλητη: CRGT srl
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μήπως τα άρθρα 47 και 48 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών συνάψεως δημοσίων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (1), αντιτίθενται σε εθνική διάταξη, όπως η προαναφερθείσα ιταλική διάταξη, η οποία επιτρέπει τη μερική επίκληση των δυνατοτήτων τρίτου, υπό τις προαναφερθείσες προϋποθέσεις, στον τομέα των υπηρεσιών;
 2)
 Αντιτίθενται οι αρχές του δικαίου της Ένωσης, και ειδικά αυτές της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της ασφάλειας δικαίου και της αναλογικότητας, σε κανόνα της έννομης τάξεως κράτους μέλους ο οποίος επιτρέπει τον αποκλεισμό από δημόσιο διαγωνισμό επιχειρήσεως που δεν αντελήφθη, επειδή δεν ορίζεται ρητώς στην προκήρυξη του διαγωνισμού, την υποχρέωση —η μη εκπλήρωση της οποίας επιφέρει αποκλεισμό— να προβεί στην καταβολή ενός ποσού με σκοπό τη συμμετοχή στον ανωτέρω διαγωνισμό, και τούτο μολονότι η ύπαρξη της εν λόγω υποχρεώσεως δεν δύναται να συναχθεί σαφώς από το γράμμα του νόμου που ισχύει σε αυτό το κράτος μέλος, αλλά δύναται να συναχθεί μετά από μια διττή νομική ενέργεια, η οποία συνίσταται, πρώτα, στη διασταλτική ερμηνεία ορισμένων διατάξεων του θετικού δικαίου του ίδιου κράτους μέλους και, ακολούθως, στην αυτόματη παρεμβολή —σύμφωνα με τα αποτελέσματα της διασταλτικής αυτής ερμηνείας— επιτακτικών όρων στην προκήρυξη του διαγωνισμού;
 (1) ΕΕ L 134, σ. 114.


text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 1ης Οκτωβρίου 2015 [αίτηση του Conseil de prud’hommes de Paris (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — O κατά Bio Philippe Auguste SARL
 (Υπόθεση C-432/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική πολιτική - Αρχές της ίσης μεταχείρισης και της απαγόρευσης των διακρίσεων λόγω ηλικίας - Οδηγία 2000/78/ΕΚ - Ίση μεταχείριση στην απασχόληση και στην εργασία - Άρθρο 2, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο α' - Διαφορετική μεταχείριση λόγω ηλικίας - Συγκρισιμότητα των καταστάσεων - Καταβολή αποζημίωσης λόγω λύσης σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου ως αντιστάθμισμα για την επισφαλή κατάσταση στην οποία περιέρχεται ο μισθωτός - Αποκλείονται οι νέοι που εργάζονται κατά τη διάρκεια των σχολικών ή πανεπιστημιακών διακοπών τους))
 (2015/C 381/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil de prud’hommes de Paris
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 O
 κατά
 Bio Philippe Auguste SARL
 Διατακτικό
 Η αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων λόγω ηλικίας, η οποία έχει κατοχυρωθεί με το άρθρο 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συγκεκριμενοποιηθεί με την οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, έχει την έννοια ότι δεν αντιβαίνει στην αρχή αυτή η διάταξη του εθνικού δικαίου η οποία, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, προβλέπει ότι η αποζημίωση λόγω λύσης της σύμβασης, η οποία καταβάλλεται ως συμπλήρωμα του μισθού κατά τη λήξη της ισχύος σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου όταν η εργασιακή σχέση δεν συνεχίζεται με τη μορφή σύμβασης εργασίας αόριστου χρόνου, δεν οφείλεται στον ενδιαφερόμενο στην περίπτωση που η σύμβαση έχει συναφθεί με άτομο νεαρής ηλικίας για χρονικό διάστημα που αποτελεί μέρος των σχολικών ή πανεπιστημιακών διακοπών του.
 (1) ΕΕ C 431 της 1.2.2014.


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/58
 Προσφυγή της 30ής Απριλίου 2014 — Mat Foundries Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-309/14)
 2014/C 223/60
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mat Foundries Europe GmbH (Neunkirchen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: D. Greinacher, J. Martin και B. Scholtka, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει δυνάμει του άρθρου 263, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, περί κινήσεως της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως έναντι της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, σε σχέση με τη στήριξη της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και από φυσικό αέριο κατά τον Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) και σε σχέση με τη μειωμένη επιβάρυνση κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας — απόφαση της 18ης Δεκεμβρίου 2013 στην υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) (πρώην 2013/ΝΝ), που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 7ης Φεβρουαρίου 2014 (C 37, σ. 73), κατά το μέρος που η Επιτροπή χαρακτήρισε το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως κατά τα άρθρα 40 και 41 του EEG ως κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 ΣΛΕΕ·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα δυνάμει του άρθρου 87, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή κακώς χαρακτήρισε ως ενισχύσεις το σύστημα επιβαρύνσεων για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας καθώς και το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως για τον περιορισμό της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως και ότι, κατά συνέπεια, δεν έπρεπε να κινήσει την επίσημη διαδικασία εξετάσεως.
 —
 Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα εκθέτει ότι η Επιτροπή, κατά την προσωρινή εκτίμηση του ζητήματος αν το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως συνιστά ενίσχυση, υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, διότι το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως, ως ρύθμιση που εισάγει παρέκκλιση από τις διατάξεις σχετικά με την επιβάρυνση κατά τον EEG, δεν παρέχει πλεονέκτημα του οποίου δεν θα μπορούσαν να τύχουν οι μεγάλοι καταναλωτές ενέργειας υπό φυσιολογικές συνθήκες αγοράς.
 —
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα εκθέτει ότι δεν τίθεται ζήτημα χρήσεως κρατικών πόρων. Δεδομένου ότι τα έσοδα από την προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση δεν συνιστούν κρατικούς πόρους, η κατά παρέκκλιση ρύθμιση για τους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας επίσης δεν μπορεί να έχει σχέση με κρατικούς πόρους.
 —
 Περαιτέρω, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως δεν συνεπάγεται στρέβλωση του ανταγωνισμού. Αντιθέτως, δημιουργεί τις συνθήκες ανταγωνισμού οι οποίες θα υφίσταντο αν δεν ίσχυε η προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση.
 2.
 Δεύτερος λόγος: Παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, με την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, παραβίασε επίσης την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Οι γερμανικές ρυθμίσεις για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας είχαν ήδη υποβληθεί σε ενδελεχή έλεγχο βάσει των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων. Κατόπιν του ελέγχου αυτού, η Επιτροπή το 2002 συνήγαγε ότι οι εν λόγω ρυθμίσεις δεν συνεπάγονταν τη μεταφορά κρατικών πόρων. Δεδομένου ότι ο EEG 2012 δεν επέφερε συναφώς ουσιώδεις τροποποιήσεις σε σχέση με την προγενέστερη νομική κατάσταση, οι ενδιαφερόμενοι οικονομικοί φορείς δεν ήταν υποχρεωμένοι να θεωρούν πιθανή στο μέλλον τη διεξαγωγή νέας εξετάσεως, αλλά μπορούσαν ευλόγως να βασίζονται στο ότι θα εξακολουθεί να ισχύει η ίδια ρύθμιση.
 3.
 Τρίτος λόγος: Κατάχρηση εξουσίας
 Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή ενήργησε κατά κατάχρηση της εξουσίας που της παρέχουν τα άρθρα 107 και 108 ΣΛΕΕ. Η Επιτροπή, με την κίνηση της διαδικασίας εξετάσεως, επιδιώκει πρωτίστως τον σκοπό της καταρχήν εναρμονίσεως των μέτρων για την προώθηση της ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Ο βασικός αυτός σκοπός προκύπτει επίσης από τη νέα πρόταση κατευθυντηρίων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα του περιβάλλοντος και της ενέργειας, με την οποία η Επιτροπή καθορίζει για πρώτη φορά λεπτομερείς ρυθμίσεις για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Πάντως, η Επιτροπή, προκειμένου να εναρμονίσει τα μέτρα αυτά, θα έπρεπε να εφαρμόσει τη σχετικώς προβλεπόμενη διαδικασία των άρθρων 116 και 117 ΣΛΕΕ για την προσέγγιση των νομοθετικών διατάξεων.


text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/44
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Σεπτεμβρίου 2015 — Eden Green Vivai Piante di Verdesca Giuseppe κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-437/15 R)
 ((Ασφαλιστικά μέτρα - Γεωργία - Προστασία κατά των επιβλαβών για τα φυτά οργανισμών - Μέτρα για την πρόληψη της εισαγωγής και της εξάπλωσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση του βακτηρίου Xylella fastidiosa - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Μη τήρηση του απαιτούμενου τύπου - Απαράδεκτο))
 (2015/C 381/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αιτούντες: Eden Green Vivai Piante di Verdesca Giuseppe (Copertino, Ιταλία) και 37 λοιποί αιτούντες των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα της διατάξεως (εκπρόσωπος: G. Manelli, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Bianchi και I. Galindo Martín)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναστολής εκτελέσεως της εκτελεστικής αποφάσεως (ΕΕ) 2015/789 της Επιτροπής, της 18ης Μαΐου 2015, σχετικά με μέτρα για την πρόληψη της εισαγωγής και της εξάπλωσης στην Ένωση του οργανισμού Xylella fastidiosa (Wells et al.) (EE L 125, σ. 36).
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/30
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Οκτωβρίου 2014 — Αλουμίνιον κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-542/11) (1)
 ((Κρατικές ενισχύσεις - Αλουμίνιο - Προτιμησιακό τιμολόγιο ηλεκτρικής ενέργειας βάσει συμβάσεως - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση παράνομη και μη συμβατή με την εσωτερική αγορά - Καταγγελία της συμβάσεως - Προσωρινή δικαστική αναστολή των συνεπειών της καταγγελίας της συμβάσεως - Νέα ενίσχυση))
 2014/C 421/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Αλουμίνιον ΑΕ (Μαρούσι, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Γ. Δελλής, Ν. Κορογιαννάκης, Ε. Χρυσάφης, Δ. Διακόπουλος και Ν. Κεραμύδας, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Δ. Τριανταφύλλου, É. Gippini Fournier, επικουρούμενοι από τον Β. Χατζόπουλο, δικηγόρο)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού ΑΕ (ΔΕΗ) (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: E. Μπουρτζάλας, D. Waelbroeck, A. Οικονόμου, E. Σαλακά και Χ. Συνοδινός, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως 2012/339/ΕΕ της Επιτροπής, της 13ης Ιουλίου 2011, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.26117 — C 2/2010 (πρώην NN 62/2009) που χορήγησε η Ελλάδα στην Αλουμίνιον της Ελλάδος ΑΕ (ΕΕ 2012, L 166, σ. 83).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση 2012/339/ΕΕ της Επιτροπής, της 13ης Ιουλίου 2011, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.26117 — C 2/2010 (πρώην NN 62/2009) που χορήγησε η Ελλάδα στην Αλουμίνιον της Ελλάδος Α.Ε.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Αλουμίνιον A.E.
 3)
 Η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού Α.Ε. (ΔΕΗ) φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 370 της 17.12.2011.


text:
C 124/8 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 24.5.2003
 συστατικό χαρακτήρα (περιλαμβανομένων, στις πρώτες, και εκείνων 2β) Στην περίπτωση κατά την οποία το άρθρο 2, παράγραφος 4,
 που αφορούν τους τόπους προτεραιότητας) και προκειμένου να της οδηγίας 92/46/ΕΟΚ αφορά τα ημικατεργασμένα προϊ-
 διαφυλαχθεί η πρακτική αποτελεσματικότητα της οδηγίας που όντα: Βάσει ποιων κριτηρίων πρέπει να κρίνεται αν το γάλα ή
 αποβλέπει στη διατήρηση των οικοτόπων, μόνο στην περίπτωση το γαλακτοκομικό προϊόν αποτελεί ουσιαστικό συστατικό
 εξακριβώσεως εκ μέρους ενός κράτους μέλους ενός τόπου κοινο- ενός προϊόντος είτε λόγω της ποσότητας είτε λόγω των
 τικής σημασίας που παρέχει προστασία σε τύπους φυσικών χαρακτηριστικών που προσδίδει στο προϊόν κατά την έννοια
 οικοτόπων ή ειδών προτεραιότητας, δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι του άρθρου 2, παράγραφος 4 της οδηγίας 92/46/ΕΟΚ;
 υφίσταται υποχρέωση να πραγματοποιηθεί εκτίμηση των σχεδίων
 ή προγραμμάτων τα οποία επηρεάζουν σημαντικά τον εν λόγω
 τόπο, ακόμη και πριν από την κατάρτιση εκ μέρους της Επιτροπής (1 ) ΕΕ 1992, L 268, σ. 1.
 του σχεδίου καταλόγου των τόπων ή της οριστικής θεσπίσεως του
 εν λόγω καταλόγου σύμφωνα με το άρθρο 21 της οδηγίας και,
 ουσιαστικά, από της διατυπώσεως του εθνικού καταλόγου;
 ( 1) EE L 206 της 22.7.1992, σ. 7.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας η οποία
 ασκήθηκε στις 20 Μαρτίου 2003
 (Υπόθεση C-126/03)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το College van Beroep voor het bedrijfsleven με
 απόφαση της 11ης Μαρτίου 2003 στην υπόθεση 1. Artrada (2003/C 124/14)
 (Freezone) N.V., 2. Videmecum B.V., 3. Jac. Meisner
 Internationaal Expeditiebedrijf B.V. κατά Rijksdienst voor
 de keuring van Vee en Vlees (κρατικής υπηρεσίας ελέγχου
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 ζώων και κρέατος)
 τον Klaus Wiedner, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβού-
 (Υπόθεση C-124/03) ργο, άσκησε προσφυγή στις 20 Μαρτίου 2003 κατά της Ομοσπον-
 διακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας ενώπιον του ∆ικαστηρίου των
 (2003/C 124/13) Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Με απόφαση της 11ης Μαρτίου 2003, οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις — να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμα-
 20 Μαρτίου 2003, το College van Beroep voor het bedrijfsleven, νίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ 1. Artrada (Freezone) N.V., 92/50 ( 1) επειδή ο ∆ήμος Μονάχου συνήψε σύμβαση μεταφο-
 2. Videmecum B.V., 3. Jac. Meisner Internationaal ράς απορριμμάτων, χωρίς να τηρηθούν οι διατάξεις περί
 Expeditiebedrijf B.V. και Rijksdienst voor de keuring van Vee δημοσιότητας του άρθρου 8, σε συνδυασμό με τα άρθρα 15,
 en Vlees που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την παράγραφος 2, και 16, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής·
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 — να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας
 1α) Έχει ο όρος «γάλα που προορίζεται για την παρασκευή στα δικαστικά έξοδα.
 προϊόντων με βάση το γάλα» στο άρθρο 2, παράγραφος 2,
 της οδηγίας 92/46/ΕΟΚ (1) την έννοια ότι περιλαμβάνει
 (επίσης) γαλακτοκομικά συστατικά ενός προϊόντος το οποίο
 συγχρόνως περιέχει άλλα, δηλαδή μη γαλακτοκομικά, συστα- Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 τικά και όπου το γαλακτοκομικό συστατικό δεν μπορεί να
 διαχωριστεί από τα μη γαλακτοκομικά συστατικά;
 Εφόσον πρόκειται — όπως στην περίπτωση του ∆ήμου Μονάχου,
 1β) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1α, έχει οργανισμού τοπικής αυτοδιοικήσεως — για οργανισμό δημοσίου
 το άρθρο 22 της οδηγίας 92/46/ΕΟΚ την έννοια ότι στην δικαίου, η οδηγία δεν επιβάλλει να διαφοροποιούνται οι ζητούμε-
 περίπτωση εισαγωγής από τρίτες χώρες η οδηγία αυτή νες υπηρεσίες με βάση εάν παρέχονται προς το γενικό συμφέρον
 έχει εφαρμογή μόνο στο γαλακτοκομικό συστατικό ενός και έχουν εμπορικό χαρακτήρα, ή όχι. Ως εκ τούτου, δεν έχει
 προϊόντος και, επομένως, δεν έχει εφαρμογή το προϊόν του σημασία ότι, στην προκειμένη υπόθεση, o ∆ήμος Μονάχου
 οποίου αυτό αποτελεί συστατικό; αποτεφρώνει απορρίμματα στις εγκαταστάσεις του, στο πλαίσιο
 παροχής υπηρεσιών για λογαριασμό τρίτου, διενεργεί δε τη
 2α) Αφορά η έννοια «προϊόντα με βάση το γάλα» στο άρθρο 2, μεταφορά όχι με δικά του μέσα, αλλά με τη βοήθεια ιδιωτικής
 παράγραφος 4, της οδηγίας 92/46/ΕΟΚ αποκλειστικώς τα επιχειρήσεως. Εάν η σύμβαση ανατεθεί σε δημόσιο οργανισμό,
 τελικά προϊόντα ή και τα ημικατεργασμένα προϊόντα τα οποία αυτός υποχρεούται, σε περίπτωση που, προς εκτέλεσή της,
 πρέπει ακόμη να υποστούν επεξεργασία, πριν καταστεί δυνατή προσφύγει στις υπηρεσίες υπεργολάβων, να εφαρμόσει τις διαδικα-
 η πώλησή τους στον καταναλωτή. σίες της οδηγίας 92/50.


text:
 19.12.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 475/14
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 23ης Σεπτεμβρίου 2016 [αίτηση του Curtea de Apel Constanţa (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Maria Bosneaga κατά Instituția Prefectului — județul Constanța — Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor
 (Υπόθεση C-235/15) (1)
 (2016/C 475/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 270 της 17.8.2015.


text:
 15.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/24
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 17ης Μαΐου 2006 — Καλλιανός κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-93/04) (1)
 (Υπάλληλοι - Κρατήσεις επί των αποδοχών - Ποσό καταβαλλόμενο έναντι διατροφής στο πλαίσιο διαδικασίας διαζυγίου - Εκτέλεση αποφάσεως εθνικού δικαστηρίου)
 (2006/C 165/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Θεόδωρος Καλλιανός (Kraainem, Βέλγιο) [εκπρόσωπος: G. Archambeau, δικηγόρος]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: J. Currall και D. Martin, επικουρούμενοι από τον D. Waelbroeck, δικηγόρο]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα για ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, σχετικά με ορισμένες από τις κρατήσεις επί των αποδοχών του προσφεύγοντος κατόπιν ασφαλιστικών μέτρων που διέταξε βελγικό δικαστήριο, αίτημα για επιστροφή των εν λόγω ποσών, καθώς και αίτημα για καταβολή έντοκης αποζημιώσεως.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 106 της 30.4.2004


text:
2.8.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 184/31
 Διαγραφή της υποθέσεως C-369/02 (1) Διαγραφή της υποθέσεως C-449/02 (1)
 (2003/C 184/70) (2003/C 184/72)
 Με διάταξη της 6ης Μαΐου 2003 o Πρόεδρος του Δικαστηρίου Με διάταξη της 5ης Ιουνίου 2003 o Πρόεδρος του Δικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 υποθέσεως C-369/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων υποθέσεως C-449/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά Ελληνικής Δημοκρατίας. κατά Βασιλείου της Ισπανίας.
 (1) EE C 289 της 23.11.2002. (1) ΕΕ C 31 της 8.2.2003.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-440/02 (1)
 Διαγραφή της υποθέσεως C-7/03 (1)
 (2003/C 184/71)
 (2003/C 184/73)
 Με διάταξη της 28ης Μαΐου 2003 o Πρόεδρος του Δικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της Με διάταξη της 8ης Μαΐου 2003 o Πρόεδρος του Δικαστηρίου
 υποθέσεως C-440/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 κατά Ιταλικής Δημοκρατίας. υποθέσεως C-7/03 [αίτηση του Ηigh Court of Justice (England
 & Wales)(Chancery Division) για την έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως]: Société de produits Nestlé SA κατά Unilever plc.
 (1) ΕΕ C 19 της 25.1.2003.
 (1) ΕΕ C 101 της 26.4.2003.


text:
 7.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/28
 Προσφυγή της 8ης Δεκεμβρίου 2008 — Tuzzi fashion GmbH κατά ΓΕΕΑ — El Corte Inglés (Emidio Tucci)
 (Υπόθεση T-535/08)
 (2009/C 55/52)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tuzzi fashion GmbH (Fulda, Γερμανία) (εκπρόσωποι: R. Kunze και G. Würtenberger, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: El Corte Inglés, SA (Μαδρίτη, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 23ης Σεπτεμβρίου 2008 στην υπόθεση R-1561/2007-2, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «Emidio Tucci» για προϊόντα της κλάσεως 25
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το καταχωρισμένο στη Γερμανία υπ' αριθ. 1 078 843 λεκτικό σήμα «TUZZI» για προϊόντα της κλάσεως 25· το καταχωρισμένο στην Αυστρία, στη Γαλλία, στη Μπενελούξ και στην Πολωνία υπ' αριθ. 496 835 λεκτικό σήμα «TUZZI» για προϊόντα της κλάσεως 25· η εμπορική επωνυμία «TUZZI FASHION GMBH» που χρησιμοποιείται στη Γερμανία στο εμπόριο ενδυμάτων.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 4, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών εκτίμησε εσφαλμένως τον κίνδυνο συγχύσεως μεταξύ των εμπλεκομένων σημάτων· παράβαση του άρθρου 73 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών δεν απάντησε εμπεριστατωμένα στα αιτήματα της προσφεύγουσας και δεν αιτιολόγησε αντικειμενικώς τους λόγους στους οποίους στήριξε την απόφασή του· παράβαση του άρθρου 74 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών δεν περιόρισε την εξέτασή του στα προβληθέντα από τους διαδίκους πραγματικά περιστατικά, αποδεικτικά στοιχεία και επιχειρήματα· παράβαση του άρθρου 79 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον, κατά την εκτίμηση του αντλούμενου από την κατάχρηση δικαιώματος λόγου, το τμήμα προσφυγών δεν έλαβε υπόψη του τις γενικές δικονομικές αρχές που αναγνωρίζονται στα κράτη μέλη.