text:
C 246/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 28.8.1999
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (δευ ́τερο τμη ́μα)
 της 10ης Ιουνι ́ου 1999 (ε ́κτο τμη ́μα)
 στην υπο ́θεση C-376/97 (αι ́τηση του Bundesverwal-
 tungsgericht για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 Bezirksregierung Lüneburg κατα ́ Karl-Heinz Wettwer (1)
 της 17ης Ιουνι ́ου 1999
 («Ειδικη ́ πριμοδο ́τηση υπε ́ρ των παραγωγω ́ ν βοει ́ου κρε ́α-
 τος — Υποχρε ́ωση διατηρη ́σεως των βοοειδω ́ ν στην εκμε-
 τα ́ λλευση του αιτου ́ντος επι ́ μια ελα ́ χιστη περι ́οδο —
 Μεταβι ́βαση της εκμεταλλευ ́σεως κατα ́ τη δια ́ ρκεια αυτη ́ς στην υπο ́θεση C-75/97: Βασι ́λειο του Βελγι ́ου κατα ́ Επιτρο-
 περιο ́δου, λο ́γω προ ́ωρης διαδοχη ́ς μεταξυ ́ ζω ́ ντων — πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 Επιπτω ́ σεις επι ́ του δικαιω ́ ματος πριμοδοτη ́σεως»)
 (1999/C 246/02)
 («Κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις — 'Εννοια — Αυξημε ́νη μει ́ωση
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) εισφορω ́ ν κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως σε ορισμε ́νους βιομηχα-
 νικου ́ς κλα ́δους — Σχε ́διο Maribel bis/ter»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-376/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Bundesver- (1999/C 246/03)
 waltungsgericht (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν
 του α ́ρθρου 234 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 177), με την οποι ́α ζητη ́θηκε,
 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος
 δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Bezirksregierung Lüneburg και Karl-Heinz
 Wettwer, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 ερμηνει ́α ορισμε ́νων διατα ́ξεων του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 805/68 του
 Συμβουλι ́ου, της 27ης Ιουνι ́ου 1968, περι ́ κοινη ́ς οργανω ́σεως
 αγορα ́ς στον τομε ́α του βοει ́ου κρε ́ατος (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 03/003,
 σ. 72), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 571/89 του
 Συμβουλι ́ου, της 2ας Μαρτι ́ου 1989 (ΕΕ L 61, σ. 43), του (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 468/87 του Συμβουλι ́ου, της 10ης Φεβρουα- στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 ρι ́ου 1987, για τον καθορισμο ́ των γενικω ́ν κανο ́νων του καθεστω ́-
 τος της ειδικη ́ς πριμοδο ́τησης υπε ́ρ των παραγωγω ́ν βοει ́ου
 κρε ́ατος (ΕΕ L 48, σ. 4), καθω ́ς και του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 714/89 Στην υπο ́θεση C-75/97, Βασι ́λειο του Βελγι ́ου (εκπρο ́σωποι:
 της Επιτροπη ́ς, της 20η ́ς Μαρτι ́ου 1989, περι ́ λεπτομερειω ́ν Gerwin van Gerven και Koen Coppenholle) κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 εφαρμογη ́ς του καθεστω ́τος ειδικη ́ς πριμοδο ́τησης υπε ́ρ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Gérard Rozet και Wouter
 παραγωγω ́ν βοει ́ου κρε ́ατος (ΕΕ L 78, σ. 38), το ∆ικαστη ́ριο Wils) με αντικει ́μενο προσφυγη ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως
 (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους G. Hirsch, προ ́εδρο τμη ́μα- 97/239/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 4ης ∆εκεμβρι ́ου 1996, σχετικα ́ με
 τος, G. F. Mancini και R. Schintgen (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, εξε ́δωσε ενισχυ ́σεις που χορηγη ́θηκαν στο Βε ́λγιο στο πλαι ́σιο του σχεδι ́ου
 στις 10 Ιουνι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: «Maribel bis/ter» (ΕΕ 1997, L 95, σ. 25), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο
 Το ́αρθρο 4α, παρα ́γραγος 1, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 805/68 του τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. J. G. Kapteyn, προ ́εδρο τμη ́ματος,
 Συμβουλι ́ου, της 27ης Ιουνι ́ου 1968, περι ́ κοινη ́ς οργανω ́ σεως G. Hirsch, G. F. Mancini (εισηγητη ́), H. Ragnemalm και
 αγορα ́ς στον τομε ́α του βοει ́ου κρε ́ατος, ́οπως τροποποιη ́θηκε με R. Schintgen, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. La Pergola, γραμ-
 τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 571/89 του Συμβουλι ́ου, της 2ας Μαρτι ́ου ματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως,
 1989, σε συνδυασμο ́ με τις διατα ́ξεις των κανονισμω ́ ν (ΕΟΚ) εξε ́δωσε στις 17 Ιουνι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο δια-
 468/87 του Συμβουλι ́ου, της 10ης Φεβρουαρι ́ου 1987, για τον τακτικο ́:
 καθορισμο ́ των γενικω ́ ν κανο ́νων του καθεστω ́ τος της ειδικη ́ς
 πριμοδο ́τησης υπε ́ρ των παραγωγω ́ ν βοει ́ου κρε ́ατος, και (ΕΟΚ)
 714/89 της Επιτροπη ́ς, της 20η ́ς Μαρτι ́ου 1989, περι ́ λεπτο- 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 μερειω ́ ν εφαρμογη ́ς του καθεστω ́ τος ειδικη ́ς πριμοδο ́τησης υπε ́ρ
 των παραγωγω ́ ν βοει ́ου κρε ́ατος, ́εχει την ́εννοια ́οτι, σε περι ́-
 πτωση μεταβιβα ́σεως γεωργικη ́ς εκμεταλλευ ́σεως με ́σω 2) Καταδικα ́ζει το Βασει ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 vorweggenommene Erbfolge (προ ́ωρης διαδοχη ́ς μεταξυ ́ ζω ́ ντων)
 κατα ́ τη δια ́ρκεια της περιο ́δου ισχυ ́ος των υποχρεω ́ σεων που
 ανε ́βαλε ο αιτω ́ ν, το δικαι ́ωμα χορηγη ́σεως ειδικη ́ς πριμοδοτη ́σεως
 υπε ́ρ παραγωγω ́ ν βοει ́ου κρε ́ατος για ́ετος 1991 δεν μεταβιβα ́ζε- (1) EE C 131 της 26.4.1997.
 ται στον νε ́ο κυ ́ριο ο οποι ́ος πληροι ́ τις προβλεπο ́μενες προϋπο-
 θε ́σεις ως προς τη διατη ́ρηση και την πα ́χυνση των ζω ́ ων.
 (1) EE C 7 της 10.1.1998.


text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/49
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 13ης Απριλίου 2011 — Lebedef και Jones κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-29/09 REV)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Αναθεώρηση αποφάσεως - Νέο γεγονός - Απουσία - Απαράδεκτο)
 2011/C 252/104
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Λουξεμβούργο) και Trevor Jones (Ernzen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: F. Frabetti, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και D. Martin)
 Παρεμβαίνον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: K. Zieleśkiewicz και M. Bauer)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναθεωρήσεως των προσφευγόντων κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 30ής Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση F-29/09.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναθεωρήσεως ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τους Giorgio Lebedef και Trevor Jones στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρεμβαίνον, φέρει τα δικαστικά του έξοδα.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
C 357/14 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων 22. 11 . 97
 ζοντα δισκία βιταμίνης C και ασβεστίου Taxofit» και τα Maria Luisa Duarte, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο
 «δισκία βιταμίνης C προς μάσηση Taxofit», τα οποία την Πορτογαλική Πρεσβεία, 33, allée Scheffer, άσκησε στις
 περιέχουν 1 000 mg ή 500 mg βιταμίνης C (ασκορβικού 23 Σεπτεμβρίου 1997, ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρω
 οξέος) ανά δισκίο, εισάγονται δε συσκευασμένα για λια παϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά Επιτροπής των Ευρω
 νική πώληση προκειμένου να χρησιμοποιηθούν, σύμφωνα παϊκών Κοινοτήτων.
 με τις οδηγίεζ χρήσεως που αναγράφονται στο οικείο
 φυλλάδιο κα'ι σε συγκεκριμένες δόσεις, μεταξύ άλλων H Πορτογαλική Δημοκρατία ζητεί από Δικαστήριο:
 «για την ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού: σε
 περιπτώσεις κρυολογημάτων και γριπωδών καταστάσεων — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(97) 2130
 (. . .), σε περιπτώσεις αλλεργιών» ή «προληπτικά σε τελικό, της 9ης Ιουλίου 1997, σχετικά με τα μέτρα τα
 περιόδους αυξημένου κινδύνου μολύνσεως» και έχουν οποία έλαβε η Πορτογαλία υπέρ της EPAC — Empresa
 λάβει άδεια κυκλοφορίας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρα de Cereais para a Agro-Alimentação e Cereais, SA,
 τία της Γερμανίας ως φάρμακα, υπάγονται στην κλάση
 3004 [φάρμακα (. . .) που αποτελούνται από προϊόντα — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 αναμειγμένα ή μη αναμειγμένα, παρασκευασμένα για
 θεραπευτικούς ή προφυλακτικούς σκοπούς, που (. . .) Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 είναι συσκευασμένα για τη λιανική πώληση];
 — Παράβαση του άρθρου 190 της συνθήκης ΕΚ (αντιφα
 τική και ανεπαρκής αιτιολόγηση της αποφάσεως).
 — Παράβαση του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης
 ΕΚ
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ
 βαλε το Bundesverwaltungsgericht με διάταξη της 15ης Ιου
 λίου 1997 στην υπόθεση Sezgin Ergat κατά Stadt Ulm H χορηγηθείσα από την πορτογαλική κυβέρνηση εγγύηση
 (Υπόθεση C-329/97) υπέρ τραπεζικής χρηματοδοτήσεως 30 δισεκατομμυρίων
 εσκούδων, με σκοπό τη μετατροπή των βραχυπρόθεσμων
 (97/C 357/25) υποχρεώσεων της EPAC σε μεσοπρόθεσμες υποχρεώσεις,
 δεν συνιστά κρατική ενίσχυση προς την EPAC. H
 Με διάταξη της 15ης Ιουλίου 1997, η οποία περιήλθε στη χορήγηση εγγυήσεως υπέρ μιας απλής αναδιαρθρώσεως
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων των υποχρεώσεων μιας δημόσιας επιχείρησης δεν ενέχει
 στις 22 Σεπτεμβρίου 1997, το Bundesverwaltungsgericht στο μεταφορά κρατικών πόρων στην επιχείρηση αυτή. Όσο
 πλαίσιο της υποθέσεως Sezgin Ergat κατά Stadt Ulm, που για το επιτόκιο των δανείων που συνήφθησαν μεταξύ της
 εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση EPAC και της διεθνούς ενώσεως τραπεζών, αυτό αντικα
 προδικαστικής αποφάσεως επί του ακόλουθου ερωτήματος: τοπτρίζει απλώς τη βούληση των μετεχόντων πιστωτικών
 ιδρυμάτων να ευοδωθεί μια πράξη χρηματοδοτήσεως,
 Πληροί o τούρκος υπήκοος, o οποίος μετανάστευσε σε κρά που αποσκοπούσε στην αναδιάρθρωση των προϋφιστα
 τος μέλος ως μέλος της οικογένειας τούρκου εργαζομένου μένων βραχυπρόθεσμων υποχρεώσεων που απειλούσαν
 ενταγμένου στη νόμιμη αγορά εργασίας του κράτους αυτού , τη φερεγγυότητα της EPAC και συνεπώς την ικανο
 χωρίς το ισχύον εθνικό δίκαιο περί αλλοδαπών να του επι ποίηση των απαιτήσεων των τραπεζών αυτών σε μα
 βάλλει για τη μετανάστευση την κατοχή άδειας διαμονής, και κροπρόθεσμες υποχρεώσεις.
 o οποίος στη συνέχεια κατείχε, με ορισμένες διακοπές, άδειες
 διαμονής, αλλά υπέβαλε την αίτηση παρατάσεως της ισχύος — H EPAC είναι επιχείρηση με δημόσιο αποκλειστικώς
 της τελευταίας άδειας διαμονής του 26 ημέρες μετά τη λήξη κεφαλαίο. Γι' αυτό και το Δημόσιο, που κατέχει το
 της, τις προϋποθέσεις του άρθρου 7 παράγραφος 1 της σύνολο του κεφαλαίου, οφείλει να εξασφαλίσει την επι
 αποφάσεως αριθ. 1/80 του συμβουλίου συνδέσεως ΕΟΚ/ βίωσή της, χάριν των σκοπών γενικού συμφέροντος για
 Τουρκίας, όσον αφορά την προώθηση της συνδέσεως, ώστε τους οποίους δημιουργήθηκε- τέτοιοι σκοποί είναι, ειδι
 να θεωρηθεί ότι «διαμένει νομίμως στο κράτος αυτό επί τρία κότερα, η διασφάλιση της αγοράς σιτηρών από τους
 τουλάχιστον έτη» (πρώτη περίπτωση) ή ότι «διαμένει εγχώριους παραγωγούς και η διασφάλιση του εφοδια
 νομίμως στο κράτος αυτό επί πέντε τουλάχιστον έτη» σμού της χώρας με το βασικό αυτό είδος. Υπό τη διττή
 (δεύτερη περίπτωση) στην περίπτωση κατά την οποία οι του ιδιότητα του μοναδικού μετόχου και του διαχειριστή
 εθνικές αρχές αρνούνται την παράταση της ισχύος της του γενικού συμφέροντος, το πορτογαλικό Δημόσιο έχει
 άδειας διαμονής; το δικαίωμα, και ταυτόχρονα το αποκλειστικό καθήκον
 να στηρίξει την EPAC. Υλοποιώντας αυτή τη στήριξη
 μέσω της χορηγήσεως της εγγυήσεως, το Δημόσιο δεν
 παρέσχε στην EPAC κάποιο οικονομικό ή χρηματοοικο
 νομικό πλεονέκτημα, το οποίο αυτή δεν θα επιτύγχανε
 Προσφυγή της Πορτογαλικής Δημοκρατίας κατα Επι με βάση τα βασικά κριτήρια ενός ιδιώτη επενδυτή στο
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις πλαίσιο της οικονομίας αγοράς.
 23 Σεπτεμβρίου 1997
 (Υπόθεση C-330/97)
 Το Δημόσιο δεν χορήγησε καμία ενίσχυση στην EPAC.
 Επανόρθωσε απλώς, και κατά τρόπο πολύ μετριοπαθή,
 (97/C 357/26) σε μικρό βαθμό τις συνέπειες της προηγούμενης συμπε
 ριφοράς του , η οποία είχε βλάψει σοβαρά την επι
 H Πορτογαλική Δημοκρατία, εκπροσωπουμένη απο τον χείρηση. Πράγματι, όταν ίδρυσε την Silopor, η πορτογα
 καθηγητή Joâo Mota de Campos, τον Luis Fernandes και την λική κυβέρνηση δεν της χορήγησε επαρκή κεφάλαια για


text:
 5.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/51
 Προσφυγή της 14ης Μαρτίου 2008 — Παχτίτης κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-35/08)
 (2008/C 171/101)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Δημήτριος Παχτίτης (Αθήνα, Ελλάδα) (Εκπρόσωπος: Π. Γιαταγαντζίδης, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO) περί αποκλεισμού του προσφεύγοντος από τις γραπτές εξετάσεις του διαγωνισμού EPSO/AD/77/06 κατόπιν του αποτελέσματος που επέτυχε στις προκαταρκτικές δοκιμασίες συμμετοχής, καθώς και της αποφάσεως περί απορρίψεως της ενστάσεως που υπέβαλε ο προσφεύγων, με αίτημα, αφενός, να αναθεωρηθεί η απόφαση περί αποκλεισμού του από τις γραπτές εξετάσεις και, αφετέρου, να του επιτραπεί η πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα του διαγωνισμού.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού EPSO/5000 LM-FR/31.05.2007 και MM/dbD(07)27442/06.12.2007, καθώς και κάθε άλλη συναφή πράξη, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.


text:
 29.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/19
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Σεπτεμβρίου 2011 — Maftah κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-101/09) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Εκπρόθεσμο - Απουσία ανωτέρας βίας - Απουσία συγγνωστής πλάνης - Απαράδεκτο)
 2011/C 319/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Elmabruk Maftah (South Harrow, Middlesex, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: E. Grieves, barrister, και A. McMurdie, solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Paasivirta και M. Κωνσταντινίδης)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: R. Szostak, G. Étienne, M.-M. Ιωσηφίδης και E. Finnegan)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως του κανονισμού 1330/2008 της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 2008, που τροποποιεί για 103η φορά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 881/2002 του Συμβουλίου για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν (ΕΕ L 345, σ. 60), καθόσον η πράξη αυτή αφορά τον προσφεύγοντα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τον Elmabruk Maftah στα δικαστικά του έξοδα και στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 13 της 15.1.2011.


text:
 11.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/33
 Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2015 — RFA International κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-113/15)
 (2015/C 155/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: RFA International, LP (Κάλγκαρι, Καναδάς) (εκπρόσωποι: B. Evtimov και M. Krestiyanova, lawyers)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, στο σύνολό τους ή εν μέρει, τις εκτελεστικές αποφάσεις της Επιτροπής C(2014) 9805 τελικό, C(2014) 9806 τελικό, C(2014) 9807 τελικό, C(2014) 9808 τελικό, C(2014) 9811 τελικό, C(2014) 9812 τελικό και C(2014) 9816 τελικό, της 18ης Δεκεμβρίου 2014, οι οποίες αφορούν αιτήσεις για την επιστροφή δασμών αντιντάμπινγκ που καταβλήθηκαν για εισαγωγές σιδηροπυριτίου καταγωγής Ρωσίας·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει 3 λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, επειδή παρέβη, ή άλλως εσφαλμένως ερμήνευσε, το άρθρο 2, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ (1), και/ή σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, επειδή έκρινε ότι η ύπαρξη ενιαίας οικονομικής οντότητας δεν έχει καμία σημασία για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού, περιλαμβανομένου και του δικαστικού ελέγχου. Η προσφεύγουσα βάλλει επίσης κατά της συνακόλουθης διαπιστώσεως ότι έπρεπε να αφαιρεθεί από την κατασκευασμένη τιμή εξαγωγής όλο το δηλωθέν κόστος πωλήσεων και κέρδος, περιλαμβανομένου του κόστους που σχετίζεται με τις εξαγωγές και του ευλόγου κέρδους μη συνδεδεμένου εξαγωγέα·
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 11, παράγραφος 10 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ (2) και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, επειδή η Επιτροπή αφαίρεσε τους δασμούς αντιντάμπινγκ από την κατασκευασμένη τιμή εξαγωγής. Κατά την προσφεύγουσα, ακόμα και με εφαρμογή της μεθόδου της, η Επιτροπή θα έπρεπε να έχει διαπιστώσει ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 11, παράγραφος 10, τουλάχιστον ως προς μέρος των ζητούμενων ποσών. Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται επίσης παράβαση του άρθρου 11, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού, λόγω της μεθόδου που εφάρμοσε η Επιτροπή για να εκτιμήσει αν οι δασμοί αντανακλώνται δεόντως στην τιμή μεταπώλησης, η οποία διέφερε από τη μέθοδο που εφαρμόστηκε στην τελευταία έρευνα που είχε ως αποτέλεσμα την επιβολή του δασμού·
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 11, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ (3) και του άρθρου 18.3.1 της συμφωνίας του ΠΟΕ για το αντιντάμπινγκ, επειδή η Επιτροπή εφάρμοσε νέα μέθοδο για τον καθορισμό των κατασκευασμένων κανονικών αξιών, την οποία αδυνατεί να δικαιολογήσει βάσει σχετικής μεταβολής των περιστάσεων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 343, σ. 51).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 343, σ. 51).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 343, σ. 51).


text:
 16.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/4
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Debreceni Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) στις 20 Νοεμβρίου 2012 — Józsefné Ványai κατά Nagyrábé Község Polgármesteri Hivatal
 (Υπόθεση C-526/12)
 2013/C 79/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Debreceni Munkaügyi Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Józsefné Ványai
 Εναγόμενο: Nagyrábé Község Polgármesteri Hivatal
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μπορεί το άρθρο 30 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι σκοπεί μόνο στη διασφάλιση της δικαστικής προστασίας έναντι των παράνομων και αδικαιολόγητων (unjustified) απολύσεων;
 2)
 Έχει [η εν λόγω διάταξη] την έννοια ότι, όταν ο εργοδότης προβαίνει σε απόλυση, υποχρεούται να κοινοποιεί εγγράφως στον εργαζόμενο τους λόγους της απολύσεως και ότι δεν χωρεί απόλυση στερούμενη αιτιολογίας (unjustified);
 3)
 Καθιστά παράνομη την απόλυση η παράλειψη της κοινοποιήσεως των λόγων απολύσεως αφεαυτής ή έχει ο εργοδότης τη δυνατότητα να γνωστοποιήσει τους λόγους αυτούς σε μεταγενέστερο χρόνο, κατά τη διάρκεια ενδεχόμενης ένδικης διαδικασίας;


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 18ης Δεκεμβρίου 2007 (αίτηση του Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Administrativo, Ισπανία, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Asociación Profesional de Empresas de Reparto y Manipulado de Correspondencia κατά Administración General del Estado
 (Υπόθεση C-220/06) (1)
 (Δημόσιες συμβάσεις - Ελευθέρωση των ταχυδρομικών υπηρεσιών - Οδηγίες 92/50/ΕΟΚ και 97/67/ΕΚ - Άρθρα 43 ΕΚ, 49 ΕΚ και 86 ΕΚ - Εθνική νομοθεσία που επιτρέπει στη Διοίκηση να συνάπτει, χωρίς την τήρηση των κανόνων συνάψεως δημοσίων συμβάσεων, με δημόσια εταιρία, ήτοι με τον φορέα της καθολικής ταχυδρομικής υπηρεσίας στο οικείο κράτος μέλος, συμβάσεις παροχής ταχυδρομικών υπηρεσιών, τόσο ελευθερωμένων όσο και μη ελευθερωμένων για τις οποίες ισχύει ανάθεση κατ' αποκλειστικότητα)
 (2008/C 51/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Administrativo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Asociación Profesional de Empresas de Reparto y Manipulado de Correspondencia
 κατά
 Administración General del Estado
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προδικαστική — Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Administrativo — Ερμηνεία της οδηγίας 97/67/ΕΚ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών της Κοινότητας και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών (ΕΕ 1998 L 15, σ. 14), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2002/39/ΕΚ (ΕΕ L 176, σ. 21) — Σύμβαση συναφθείσα, εκτός των κανόνων συνάψεως των δημοσίων συμβάσεων, μεταξύ οργάνου της κρατικής διοικήσεως και κρατικής εταιρίας της οποίας το κεφάλαιο κατέχει εξ ολοκλήρου το Δημόσιο, με ειδικότερο αντικείμενο την παροχή ταχυδρομικών υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών που δεν ανατίθενται κατ' αποκλειστικότητα στους φορείς παροχής της καθολικής υπηρεσίας
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Το κοινοτικό δίκαιο πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιτρέπει νομοθεσία κράτους μέλους βάσει της οποίας η Διοίκηση δύναται να αναθέτει, χωρίς την τήρηση των κανόνων περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων, την παροχή μη ελευθερωμένων ταχυδρομικών υπηρεσιών, κατά την έννοια της οδηγίας 97/67/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών, σε δημόσια ανώνυμη εταιρία της οποίας το κεφάλαιο ανήκει εξ ολοκλήρου στο Δημόσιο και η οποία, στο κράτος αυτό, είναι ο φορέας της καθολικής ταχυδρομικής υπηρεσίας.
 2)
 Η οδηγία 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2001/78/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Σεπτεμβρίου 2001, πρέπει να ερμηνευθεί υπό τη έννοια ότι δεν επιτρέπει νομοθεσία κράτους μέλους βάσει της οποίας οι δημόσιοι οργανισμοί δύνανται να αναθέτουν, χωρίς την τήρηση των κανόνων σύναψης δημοσίων συμβάσεων, την παροχή ελευθερωμένων ταχυδρομικών υπηρεσιών, κατά την έννοια της οδηγίας 97/67, σε δημόσια ανώνυμη εταιρία της οποίας το κεφάλαιο ανήκει εξ ολοκλήρου στο Δημόσιο και η οποία είναι, στο κράτος αυτό, ο φορέας της καθολικής ταχυδρομικής υπηρεσίας, στο μέτρο που οι συμφωνίες στις οποίες έχει εφαρμογή η νομοθεσία αυτή
 —
 εμπίπτουν στο όριο που προβλέπει το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/50, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2001/78, και
 —
 αποτελούν συμβάσεις εξ επαχθούς αιτίας συναπτόμενες εγγράφως κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο α', της οδηγίας 92/50, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2001/78,
 ζητήματα που πρέπει να ερευνήσει το αιτούν δικαστήριο.
 3)
 Τα άρθρα 43 ΕΚ, 49 ΕΚ και 86 ΕΚ, καθώς και οι αρχές της ίσης μεταχειρίσεως, της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ιθαγενείας και της διαφάνειας, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν επιτρέπουν νομοθεσία κράτους μέλους βάσει της οποίας η δημόσια διοίκηση δύναται να αναθέτει, χωρίς την τήρηση των κανόνων περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων, την παροχή ελευθερωμένων ταχυδρομικών υπηρεσιών κατά την έννοια της οδηγίας 97/67 σε δημόσια ανώνυμη εταιρία της οποίας το κεφάλαιο ανήκει εξ ολοκλήρου στο Δημόσιο και η οποία είναι, στο κράτος αυτό, ο φορέας της καθολικής ταχυδρομικής υπηρεσίας, στο μέτρο που οι συμφωνίες στις οποίες έχει εφαρμογή η νομοθεσία αυτή
 —
 δεν καλύπτουν το όριο που προβλέπει το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/50, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2001/78, και
 —
 δεν αποτελούν, στην πραγματικότητα, μονομερή διοικητική πράξη που επιβάλλει υποχρεώσεις μόνο σε βάρος του φορέα της καθολικής ταχυδρομικής υπηρεσίας, γεγονός που την απομακρύνει αισθητά από τις κανονικές συνθήκες εμπορικής προσφοράς του φορέα αυτού,
 ζητήματα που πρέπει να ερευνήσει το αιτούν δικαστήριο.
 (1) ΕΕ C 178 της 29.7.2006.


text:
C 226/42 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 7.8.1999
 Λο ́γοι ακυρω ́σεως: Παρα ́βαση του α ́ρθρου 44 του με το α ́ρθρο 10, παρα ́γραφος 1, του διατα ́γματος, 5 % ως
 κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94 σχε ́διο στρατηγικη ́ς σημασι ́ας και 5 % ως επενδυτικο ́ σχε ́διο
 που δημιουργει ́ σημαντικο ́ αριθμο ́ θε ́σεων απασχολη ́σεως,
 Παρα ́βαση του α ́ρθρου 63, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 10, παρα ́γραφος 2, του διατα ́γματος,
 παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ και, τε ́λος, 5 % συ ́μφωνα με τα προβλεπο ́μενα στο α ́ρθρο 10,
 (ΕΚ) 40/94 παρα ́γραφος 4, του διατα ́γματος·
 Παρα ́βαση των α ́ρθρων 74,
 παρα ́γραφος 1, και 76, παρα ́- — προσβολη ́ του δικαιω ́ ματος α ́μυνας της Comunidad
 γραφος 1, στοιχει ́ο β', του κανο- Autónoma del Paı́s Vasco, καθο ́σον αυτη ́ δεν ́ελαβε γνω ́ση
 νισμου ́ (ΕΚ) 40/94 της παραβα ́σεως την οποι ́α της προσα ́πτει η Επιτροπη ́, ο ́σον
 αφορα ́ το α ́ρθρο 7, στοιχει ́ο d, του διατα ́γματος, πριν απο ́ την
 κοινοποι ́ηση της προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως·
 — εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 3, στοι-
 χει ́ο γ', ΕΚ (παλαιου ́ α ́ρθρου 92, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο γ').
 Με τον λο ́γο αυτο ́ν, ο οποι ́ος προβα ́λλεται επικουρικω ́ς για
 την περι ́πτωση που το Πρωτοδικει ́ο κρι ́νει ο ́τι προ ́κειται ο ́ντως
 Προσφυγη ́ των Comunidad Autónoma del Paı́s Vasco και για κρατικη ́ ενι ́σχυση, οι προσφευ ́γουσες υποστηρι ́ζουν ο ́τι, εν
 Gasteizko Industria Lurra, S.A. κατα ́ της Επιτροπη ́ς των πα ́ση περιπτω ́σει, η Επιτροπη ́ ́επρεπε να ́εχει χαρακτηρι ́σει την
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 26 Μαι ̈́ου 1999 ενι ́σχυση αυτη ́ ως περιφερειακη ́, κατα ́ την ́εννοια των ανωτε ́ρω
 διατα ́ξεων.
 (Υπο ́θεση T-129/99)
 (1999/C 226/74)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́) Προσφυγη ́ του David Crabbe κατα ́ του Eυρωπαϊκου ́ Κε ́ντρου
 για την Ανα ́πτυξη της Επαγγελματικη ́ς Κατα ́ρτισης
 Η Comunidad Autónoma del Paı́s Vasco και η Gasteizko (CEDEFOP) που ασκη ́θηκε στις 27 Μαι ̈́ου 1999
 Industria Lurra, S.A., αμφο ́τερες με ́εδρα τη Vitoria (Ισπανι ́α),
 εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους δικηγο ́ρους Fernando Pombo Garcı́a, (Υπο ́θεση Τ-130/99)
 Emiliano Garayar Gutiérrez και Juan Alonso Berberena, με το ́πο
 επιδο ́σεων το δικηγορικο ́ γραφει ́ο Gómez-Acebo & Pombo, rue
 de la Loi 99/101, 1040 Βρυξε ́λλες, α ́σκησαν στις 26 Μαι ̈́ου (1999/C 226/75)
 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Ο David Crabbe, κα ́τοικος Θεσσαλονι ́κης (Ελλα ́δα), εκπροσωπου ́-
 μενος απο ́ τον Marc-Albert Lucas, δικηγο ́ρο Λιε ́γης, με αντι ́κλητο
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση C(1999) 498 της Επιτροπη ́ς, στο Λουξεμβου ́ργο την εταιρι ́α Fiduciaire Myson SARL, 30,
 της 24ης Φεβρουαρι ́ου 1999, σχετικα ́ με κρατικη ́ ενι ́σχυση rue de Cessange, α ́σκησε στις 27 Μαι ̈́ου 1999, ενω ́ πιον του
 χορηγηθει ́σα απο ́ την Ισπανι ́α στην Daewoo Electronics Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ κατα ́ του
 Manufacturing España, S.A. (DEMESA)· Ευρωπαϊκου ́ Κε ́ντρου για την Ανα ́πτυξη της Επαγγελματικη ́ς
 Κατα ́ρτισης.
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση με την οποι ́α το καθου ́ απε ́ρριψε τη
 διοικητικη ́ ́ενσταση ́ του της 27ης Οκτωβρι ́ου 1998·
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα συμπι ́πτουν με
 τους λο ́γους ακυρω ́σεως και τα επιχειρη ́ματα που προβα ́λλονται — να ακυρω ́σει την απο ́φαση με την οποι ́α το καθου ́ απε ́ρριψε
 στην υπο ́θεση T-127/99, Territorio Histórico de Alava, Arabako την αι ́τηση ́ του της 26ης Ιουνι ́ου 1998·
 Foru Aldundia — Diputación Foral de Alava κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Οι προσφευ ́γουσες επικαλου ́νται ειδικο ́τερα:
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — παραβι ́αση των αρχω ́ν της ασφα ́λειας δικαι ́ου και της προστα-
 σι ́ας της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης, στο με ́τρο που, με Ο προσφευ ́γων η ́ταν με ́χρι την 1η Σεπτεμβρι ́ου 1997 υπα ́λληλος
 ορθη ́ ερμηνει ́α των κριτηρι ́ων που καθορι ́ζονται στο α ́ρθρο 10 βαθμου ́ LA 6 του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου σε θε ́ση μεταφραστη ́
 του διατα ́γματος περι ́ θεσπι ́σεως του προγρα ́μματος ΕΚΙΝΕΜ, του γλωσσικου ́ κλα ́δου, που προβλε ́πεται απο ́ το α ́ρθρο 5,
 ο ́πως αυτο ́ κοινοποιη ́θηκε στην Επιτροπη ́, η DEMESA παρα ́γραφος 2, του ΚΥΚ: Υπε ́βαλε υποψηφιο ́τητα για την
 δικαιου ́το, κατα ́ την α ́ποψη των προσφευγουσω ́ν, να λα ́βει μη κατα ́ληψη θε ́σεως μεταφραστη ́ αγγλικη ́ς γλω ́ σσας που κηρυ ́χθηκε
 επιστρεπτε ́α επιχορη ́γηση 25 %: ́ενα τμη ́μα 10 % συ ́μφωνα κενη ́ απο ́ το CEDEFOP.
 ---pagebreak--- 7.8.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 226/43
 Με απο ́φαση της 8ης Αυγου ́στου 1997, ο διευθυντη ́ς του Ο προσφευ ́γων-ενα ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 CEDEFOP αποφα ́σισε τη μετα ́ταξη του προσφευ ́γοντος στο
 CEDEFOP σε θε ́ση μεταφραστη ́ αγγλικη ́ς γλω ́σσας απο ́ — να ακυρω ́σει τη σιωπηρη ́ απο ́φαση περι ́ απορρι ́ψεως της
 1ης Σεπτεμβρι ́ου 1997. αιτη ́σεως που ο προσφευ ́γων-ενα ́γων (στο εξη ́ς: προσφευ ́γων)
 υπε ́βαλε στις 23 Μαρτι ́ου 1998, η οποι ́α πρωτοκολλη ́θηκε
 στις 26 Μαρτι ́ου 1998 και με την οποι ́α ο προσφευ ́γων ζη ́τησε
 Μετα ́ τη μετα ́ταξη ́ του ο προσφευ ́γων διαπι ́στωσε ο ́τι, κατα ́ απο ́ την αρμο ́δια για τους διορισμου ́ς αρχη ́ (στο εξη ́ς: Α∆Α)
 παρα ́βαση του α ́ρθρου 5, παρα ́γραφος 2, το CEDEFOP δεν ει ́χε να τον προαγα ́γει στον βαθμο ́ Α4 με το ανα ́λογο κλιμα ́κιο
 συγκροτη ́σει γλωσσικο ́ κλα ́δο για τις θε ́σεις μεταφραστω ́ν και συ ́μφωνα με τον Κανονισμο ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως (στο
 διερμηνε ́ων εντο ́ς της κατηγορι ́ας Α και συνεπω ́ς ο ́τι ει ́χε μεταταχ- εξη ́ς: ΚΥΚ)·
 θει ́ με την απο ́ 8 Αυγου ́στου 1997 απο ́φαση απο ́ μια θε ́ση LA 6
 του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου σε θε ́ση Α6 του CEDEFOP. Για — να ακυρω ́σει την απο ́φαση περι ́ μη προαγωγη ́ς, κατα ́ τις
 τον λο ́γο αυτο ́, ο προσφευ ́γων υπε ́βαλε αι ́τηση στον διευθυντη ́ του προαγωγε ́ς του 1998, του προσφευ ́γοντος στον βαθμο ́ Α4 με
 CEDEFOP ζητω ́ντας του να εφαρμο ́σει το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 2, το ανα ́λογο κλιμα ́κιο συ ́μφωνα με τον ΚΥΚ και με αναδρομικη ́
 του ΚΥΚ η ́, αν υποτεθει ́ ο ́τι μετα ́ τη μετα ́ταξη ́ του ο προσφευ ́γων ισχυ ́ απο ́ τις 10 Οκτωβρι ́ου 1989, πρα ́γμα που προκυ ́πτει
 διορι ́στηκε σε θε ́ση του γλωσσικου ́ κλα ́δου, να διευκρινι ́σει το απο ́ τον αποκλεισμο ́ του ονο ́ματο ́ς του απο ́ τον πι ́νακα
 στοιχει ́ο αυτο ́ εγγρα ́φως. Ο προσφευ ́γων δεν ́ελαβε επι ́σημη προαγωγι ́μων υπαλλη ́λων που γνωστοποιη ́θηκε με τις «∆ιοικη-
 απα ́ντηση στην αι ́τηση αυτη ́ ου ́τε στη διοικητικη ́ ́ενσταση που τικε ́ς Πληροφορι ́ες» υπ' αριθ. 1045 της 3.8.1998·
 υπε ́βαλε εν συνεχει ́α.
 — να ακυρω ́σει τη ρητη ́ απο ́φαση περι ́ απορρι ́ψεως των δυ ́ο
 διοικητικω ́ν ενστα ́σεων που υποβλη ́θηκαν απο ́ τον
 Ο προσφευ ́γων υποστηρι ́ζει προσφευ ́γοντα κατα ́ των πιο πα ́νω αποφα ́σεων και πρωτοκολ-
 λη ́θηκαν αντιστοι ́χως στις 28 Οκτωβρι ́ου 1998 και 5 Νοεμ-
 βρι ́ου 1998, η οποι ́α κοινοποιη ́θηκε στον προσφευ ́γοντα στις
 — ο ́τι οι προσβαλλο ́μενες αποφα ́σεις συνιστου ́ν παρα ́βαση του 8 Μαρτι ́ου 1999 και συντα ́χθηκε απο ́ τον επι ́τροπο Liikanen
 α ́ρθρου 25, δευ ́τερο εδα ́φιο, δευ ́τερη φρα ́ση, του ΚΥΚ καθο ́- στις 24 Φεβρουαρι ́ου 1999·
 σον ει ́να αναιτιολο ́γητες. Επιπλε ́ον, και μο ́νον το γεγονο ́ς ο ́τι
 οι προσβαλλο ́μενες αποφα ́σεις ει ́ναι σιωπηρε ́ς απορριπτικε ́ς — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να καταβα ́λει, ως χρηματικη ́
 αποφα ́σεις αντιβαι ́νει στις δεσμευ ́σεις που ανε ́λαβε επι ́σημα ο ικανοποι ́ηση για ηθικη ́ βλα ́βη, το ποσο ́ των 500 000 βελγικω ́ν
 διευθυντη ́ς του CEDEFOP. φρα ́γκων (12 394 ,68 ευρω ́), πλε ́ον το ́κων προς 8% ετησι ́ως
 απο ́ της ημερομηνι ́ας δημοσιευ ́σεως της εκδοθησομε ́νης
 αποφα ́σεως με ́χρι ολοσχερου ́ς εξοφλη ́σεως·
 — ο ́τι, κατα ́ παρα ́βαση του α ́ρθρου 5, παρα ́γραφος 2, του ΚΥΚ,
 το CEDEFOP δεν τη ́ρησε την υποχρε ́ωση να συγκροτη ́σει — να καταδικα ́σει την καθη ́ς-εναγομε ́νη στο συ ́νολο των δικαστι-
 γλωσσικο ́ κλα ́δο εντο ́ς της κατηγορι ́ας Α και κω ́ν εξο ́δων.
 — ο ́τι η απο ́φαση της Α∆Α του CEDEFOP να μην συγκροτη ́σει Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 τε ́τοιον κλα ́δο συνιστα ́ κατα ́χρηση εξουσι ́ας.
 Ο προσφευ ́γων, ο οποι ́ος ειση ́λθε στην υπηρεσι ́α της Επιτροπη ́ς την
 1η Απριλι ́ου 1964, προη ́χθη στον βαθμο ́ Α5 την 1η Ιανουαρι ́ου
 1977. Με ́εγγραφο της 23ης Μαρτι ́ου 1998 ο προσφευ ́γων
 ζη ́τησε να προαχθει ́ στον βαθμο ́ Α4.
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς-αγωγη ́ς του, ο προσφευ ́γων προβα ́λ-
 λει:
 — παρα ́βαση των α ́ρθρων 25, δευ ́τερο εδα ́φιο, 43 και 45 του
 Προσφυγη ́-αγωγη ́ του Luc Verheyden κατα ́ της Επιτροπη ́ς ΚΥΚ,
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 8 Ιουνι ́ου
 1999 — παραβι ́αση των αρχω ́ν της ισο ́τητας, της προ ́νοιας και της
 δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης, καθω ́ς και της αρχη ́ς ο ́τι κα ́θε
 διοικητικη ́ απο ́φαση πρε ́πει να λαμβα ́νεται για νο ́μιμους
 (Υπο ́θεση T-138/99) και προση ́κοντες λο ́γους, δηλαδη ́ δεν πρε ́πει να στερει ́ται
 νομιμο ́τητας, δεν πρε ́πει να μην μπορει ́ να γι ́νει ανεκτη ́ και δεν
 πρε ́πει να φε ́ρει το στι ́γμα προ ́δηλης νομικη ́ς η ́ πραγματικη ́ς
 (1999/C 226/76) πλα ́νης.
 Κατα ́ τον προσφευ ́γοντα, ει ́ναι φανερο ́ ο ́τι η Α∆Α δεν ́ελαβε υπο ́ψη
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) τα προσο ́ντα του ου ́τε την ασυνη ́θιστα μεγα ́λη αρχαιο ́τητα ́
 του στον βαθμο ́, θε ́τοντα ́ς τον σε εντελω ́ς αφυ ́σικη διοικητικη ́
 κατα ́σταση, ο ́σον αφορα ́ το ́σο την στερεο ́τυπη σταδιοδρομι ́α που
 Ο Luc Verheyden, κα ́τοικος Angera (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενος ει ́ναι ανοιχτη ́ για κα ́θε υπα ́λληλο που βρι ́σκεται σε πανομοιο ́τυπη
 απο ́ τον Eric Boigelot, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο η ́ συγκρι ́σιμη κατα ́σταση με τη δικη ́ του ο ́σο και τις προσδοκι ́ες
 Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Louis Schiltz, 2, rue du Fort και τα αντικειμενικα ́ προσο ́ντα του.
 Rheinsheim, α ́σκησε στις 8 Ιουνι ́ου 1999, ενω ́πιον του Πρωτοδι-
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
 13.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 238/16
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Ιουνίου 2011 — Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-409/09) (1)
 (Εξωσυμβατική ευθύνη - Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Απόρριψη της προσφοράς υποψηφίου - Ακύρωση της αποφάσεως με απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου - Παραγραφή - Παρέκταση προθεσμιών λόγω αποστάσεως - Αγωγή εν μέρει απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος)
 2011/C 238/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Ν. Κορογιαννάκης και Μ. Δερμιτζάκης, δικηγόροι)
 Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Wilderspin και E. Manhaeve)
 Αντικείμενο
 Αγωγή αποζημιώσεως με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας την οποία η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της αποφάσεως της Επιτροπής, της 15ης Σεπτεμβρίου 2004, περί απορρίψεως της προσφοράς της και περί αναθέσεως της εκτελέσεως της συμβάσεως σε άλλον υποψήφιο, στο πλαίσιο της προκηρύξεως διαγωνισμού για την παροχή υπηρεσιών πληροφορικής και συναφών υπηρεσιών σχετικών με τα συστήματα πληροφοριών της Γενικής Διευθύνσεως «Αλιεία».
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 11 της 16.1.2010.


text:
 12.12.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 462/29
 Προσφυγή της 10ης Οκτωβρίου 2016 — Pfizer και Pfizer Santé Familiale κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-716/16)
 (2016/C 462/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Pfizer Ltd (Sandwich, Ηνωμένο Βασίλειο), Pfizer Santé Familiale (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: L. Catrain González, δικηγόρος, και E. Wright, barrister-at-law)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/1140 της Επιτροπής, της 8ης Ιουλίου 2016, σχετικά με τη δασμολογική κατάταξη ορισμένων εμπορευμάτων στη συνδυασμένη ονοματολογία (ΕΕ 2016, L 189, σ. 1)·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ένα μόνο λόγο ακυρώσεως, με τον οποίο υποστηρίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη τη Συνδυασμένη Ονοματολογία, καθόσον δεν ακολούθησε την ακριβή σειρά την οποία προβλέπουν οι γενικοί ερμηνευτικοί κανόνες που περιέχονται στο κεφάλαιο A του μέρους I της Συνδυασμένης Ονοματολογίας για τη δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων.
 —
 Η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας τον γενικό κανόνα 3 στην περίπτωση της κατατάξεως εμπορεύματος το οποίο, εκ πρώτης όψεως, δεν πρέπει να καταταγεί σε δύο ή περισσότερες θέσεις της Συνδυασμένης Ονοματολογίας· και
 —
 η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας τον γενικό κανόνα 3, στοιχείο β', χωρίς να εφαρμόσει τον γενικό κανόνα 3, στοιχείο α', βάσει του οποίου αποδίδεται προτεραιότητα στην κατάταξη στις ειδικότερες θέσεις.


text:
 8.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/86
 Προσφυγή της 29ης Νοεμβρίου 2015 — Marcas Costa Brava κατά ΓΕΕΑ — Excellent Brands JMI (Cremcaffé by Julius Meinl)
 (Υπόθεση T-691/15)
 (2016/C 048/94)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Marcas Costa Brava, SL (Sils, Ισπανία) (εκπρόσωποι: E. Manresa Medina και J. Manresa Medina, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Excellent Brands JMI Ltd (Baar, Ελβετία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «Cremcaffé by Julius Meinl» — Υπ’ αριθ. 11 406 782 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 29ης Σεπτεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 2756/2014-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να κρίνει ότι αποδείχθηκε η χρήση του κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 2 423 705 όσον αφορά την κλάση 30 και ότι η αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 11 406 782 είναι ασυμβίβαστη με το κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 2 423 705·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και τους τυχόν παρεμβαίνοντες στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Εσφαλμένη ερμηνεία των άρθρων 15, παράγραφος 1, 15, παράγραφος 1, στοιχείο α', και 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 4ης Φεβρουαρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-18/09) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Κανονισμός (ΕΟΚ) 4055/86 - Άρθρο 1 - Θαλάσσιες μεταφορές - Λιμένες γενικού ενδιαφέροντος - Λιμενικά τέλη - Μειώσεις και απαλλαγές)
 2010/C 80/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Simonsson και L. Lozano Palacios)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: B. Plaza Cruz)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4055/86 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1986, για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών μεταξύ κρατών μελών και μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών (EE L 378, σ. 1) — Λιμένες γενικού ενδιαφέροντος — Μειώσεις και απαλλαγές λιμενικών τελών
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, διατηρώντας σε ισχύ τα άρθρα 24, παράγραφος 5, και 27, παράγραφοι 1, 2 και 4, του νόμου 48/2003, της 26ης Νοεμβρίου 2003, για το οικονομικό καθεστώς και την παροχή υπηρεσιών των λιμένων γενικού ενδιαφέροντος, τα οποία προβλέπουν σύστημα μειώσεων και απαλλαγών όσον αφορά τα λιμενικά τέλη, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4055/86 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1986, για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών μεταξύ κρατών μελών και μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 69 της 21.3.2009.


text:
 18.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/31
 Προσφυγή της 13ης Φεβρουαρίου 2009 — Saint-Gobain Glass France κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-56/09)
 2009/C 90/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Saint-Gobain Glass France SA (Courbevoie, Γαλλία), Saint-Gobain Sekurit Deutschland GmbH & Co. KG (Aachen, Γερμανία), Saint-Gobain Sekurit France SAS (Thourotte, Γαλλία) (εκπρόσωποι: B. van de Walle de Ghelcke, B. Meyring, M. Guillaumond και E. Venot, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 (1)
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C(2008) 6815 τελικό, με ημερομηνία 12 Νοεμβρίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ στην υπόθεση COMP/39.125 — Υαλοπίνακες αυτοκινήτων, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση C(2009)863 τελικό της 11ης Φεβρουαρίου 2009, που κοινοποιήθηκε στις προσφεύγουσες στις 13 και 16 Φεβρουαρίου 2009, καθώς και τις αιτιολογίες στις οποίες στηρίζεται το διατακτικό της, καθό μέρος η τροποποιημένη απόφαση απευθύνεται στις προσφεύγουσες ή, εναλλακτικώς, το άρθρο 2 αυτής,
 —
 επικουρικώς, να μειώσει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες με το άρθρο 2 της αποφάσεως, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση C(2009)863 τελικό της 11ης Φεβρουαρίου 2009, που κοινοποιήθηκε στις προσφεύγουσες στις 13 και 16 Φεβρουαρίου 2009, σε εύλογο ποσό,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή, οι προσφεύγουσες ζητούν τη μερική ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής C(2008) 6815 τελικό, της 12ης Νοεμβρίου 2008, στην υπόθεση COMP/39.125 — Υαλοπίνακες αυτοκινήτων, με την οποία η Επιτροπή έκρινε ότι ορισμένες επιχειρήσεις, μεταξύ των οποίων οι προσφεύγουσες, παρέβησαν το άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ και το άρθρο 53, παράγραφος 1, της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, κατανέμοντας τις συμβάσεις προμήθειας υαλοπινάκων αυτοκινήτων και συντονίζοντας τις πολιτικές τιμών τους και τις στρατηγικές εφοδιασμού στην ευρωπαϊκή αγορά των υαλοπινάκων αυτοκινήτων.
 Οι προσφεύγουσες προβάλλουν οκτώ λόγους ακυρώσεως, προς στήριξη της προσφυγής τους, αντλούμενους από:
 —
 προσβολή του δικαιώματος του δικάζεσθαι από ανεξάρτητο και αμερόληπτο δικαστήριο και του τεκμηρίου αθωότητας, καθόσον το πρόστιμο επιβλήθηκε από διοικητική αρχή έχουσα, συγχρόνως, την εξουσία να διατάσσει τη διεξαγωγή αποδείξεων και να επιβάλει κυρώσεις, καθώς και έλλειψη νομιμότητας του κανονισμού 1/2003 (2), στο μέτρο που δεν προβλέπει το δικαίωμα του δικάζεσθαι από ανεξάρτητο και αμερόληπτο δικαστήριο,
 —
 προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως των προσφευγουσών, καθόσον η Επιτροπή δεν εφάρμοσε την αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως, όσον αφορά τη μέθοδο υπολογισμού του προστίμου κατ’ εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών του 2006 σχετικά με τα πρόστιμα (3),
 —
 παράβαση του άρθρου 253 ΕΚ, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι επαρκώς κατά νόμον αιτιολογημένη, στο μέτρο που η Επιτροπή δεν διευκρίνισε βάσει ποιων πωλήσεων υπολογίστηκε ο κύκλος εργασιών σε σχέση με την παράβαση,
 —
 παράβαση του άρθρου 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003, παραβίαση της αρχής του προσωποπαγούς των ποινών, καθώς και κατάχρηση εξουσίας, στο μέτρο που το όριο του 10 % έπρεπε να εφαρμοστεί μόνο στον κύκλο εργασιών των προσφευγουσών και όχι στον κύκλο εργασιών της Compagnie de Saint-Gobain,
 —
 παραβίαση της αρχής της μη αναδρομικότητας των ποινών, στο μέτρο που η Επιτροπή εφάρμοσε αναδρομικώς τις κατευθυντήριες γραμμές του 2006 σχετικά με τα πρόστιμα, στηρίζοντας την προσβαλλομένη απόφαση στις κατευθυντήρες αυτές γραμμές, παρά το ότι εκδόθηκαν μετά τη λήξη της παραβάσεως, γεγονός το οποίο οδήγησε σε σημαντική και μη δυνάμενη να προβλεφθεί αύξηση του ποσού των προστίμων,
 —
 παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον η Επιτροπή επέβαλε ένα πρόστιμο υπερβολικό, δυσανάλογο και μη δυνάμενο να δικαιολογηθεί από τον σκοπό της αποτροπής,
 —
 παράβαση του άρθρου 23 του κανονισμού 1/2003 και έλλειψη αιτιολογίας, στο μέτρο που η Επιτροπή δεν είχε δικαίωμα να στηριχθεί στις δύο περιπτώσεις υποτροπής που θεωρήθηκαν κρίσιμες κατά την προσβαλλόμενη απόφαση, λόγω του ότι οι δύο αυτές αποφάσεις δεν απευθύνονταν στις προσφεύγουσες,
 —
 νομική πλάνη και πλάνη εκτιμήσεως κατά την εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 2, στοιχείο α', και παράγραφος 3, του κανονισμού 1/2003, στο μέτρο που η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη, κατά τον υπολογισμό του προστίμου, τη μη αμφισβήτηση, εκ μέρους των προσφευγουσών, των πραγματικών περιστατικών.
 (1) Όπως τροποποιήθηκαν μετά την άσκηση της προσφυγής, λόγω της εκδόσεως, εκ μέρους της Επιτροπής, διορθωτικού στην προσβαλλόμενη απόφαση.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 2002 για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ 2003, L 1, σ. 1).
 (3) Κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων που επιβάλλονται κατ' εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 2, σημείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (ΕΕ 2006, C 210, σ. 2).


text:
 8.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/86
 Προσφυγή της 30ής Νοεμβρίου 2015 — Groupe Go Sport κατά ΓΕΕΑ — Design Go (GO SPORT)
 (Υπόθεση T-703/15)
 (2016/C 048/95)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Groupe Go Sport (Sassenage, France) (εκπρόσωποι: G. Arbant και E. Henry-Mayer, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Design Go Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «GO SPORT» — Υπ’ αριθ. 5 144 811 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 22ας Σεπτεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 569/2015-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να κηρύξει απαράδεκτη την προσφυγή R 569/2015-2·
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του τμήματος προσφυγών·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά του έξοδα και στα έξοδα της προσφεύγουσας.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 60 του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 49, παράγραφος 1, του κανονισμού 2868/95.


text:
 20.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/39
 Προσφυγή της 29ης Αυγούστου 2007 — Patrick Holding κατά ΓΕΕΑ — Cassera (PATRICK EXCLUSIVE)
 (Υπόθεση T-327/07)
 (2007/C 247/64)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Patrick Holding ApS (Fredensborg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. Løje, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Cassera SpA (Μιλάνο, Ιταλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 28ης Ιουνίου 2007 στην υπόθεση R 727/2006-2, να υποχρεώσει το καθού να καταχωρίσει το επίμαχο σήμα και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «PATRICK EXCLUSIVE» για προϊόντα της κλάσεως 25 — αίτηση υπ' αριθ. 3 063 427
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Cassera SpA
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Κοινοτικά, εθνικά και διεθνή εικονιστικά σήματα και λεκτικά σήματα «G. PATRICK» για προϊόντα των κλάσεων 24 και 25
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχθηκε την ανακοπή στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 λόγω ελλείψεως κινδύνου συγχύσεως των συγκρουόμενων σημάτων.


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/35
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, που υπέβαλε το Cour de cassation (Βέλγιο) με απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 2004, στην υπόθεση Sébastien Victor Leroy κατά Εισαγγελικής Αρχής
 (Υπόθεση C-435/04)
 (2004/C 300/67)
 Με απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 14 Οκτωβρίου 2004, το Cour de cassation του Βελγίου, στο πλαίσιο της υποθέσεως Sébastien Victor Leroy κατά Εισαγγελικής Αρχής, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Απαγορεύουν τα άρθρα 49 έως 55 της Συνθήκης της 25ης Μαρτίου 1957, περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, εθνική νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους απαγορεύουσα σε κατοικούντα και εργαζόμενο εντός αυτού του κράτους να χρησιμοποιεί εντός της επικρατείας του εν λόγω κράτους αυτοκίνητο η κυριότητα του οποίου ανήκει σε εταιρία χρηματοδοτικής μισθώσεως εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος, στην περίπτωση που το εν λόγω αυτοκίνητο δεν έχει καταχωριστεί στο πρώτο κράτος, έστω και αν έχει καταχωριστεί στο δεύτερο;


text:
C 121/14 EL ∂ÈãÛËÌË ∂ÊËÌÂÚÈã‰· ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ 1.5.1999
 ∞ÈãÙËÛË ÁÈ· ÙËÓ ÂãÎ‰ÔÛË ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃ Ô ̆ ̆Âã‚·ÏÂ ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-289/98(1)
 ÙÔ Verwaltungsgericht Frankfurt am Main ÌÂ ‰È·Ù·ãÍÂÈ ̃ ÙË ̃
 23Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999 ÛÙÔ Ï·ÈãÛÈÔ ÙˆÓ ‰ÈÔÈÎËÙÈÎã̂ Ó ‰È·ÊÔÚã̂ Ó
 Ernst-Otto Flemmer, Renate Christoffel Î·È Marike Leitensdorfer (1999/C 121/27)
 Î·Ù·ã TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆ ÙË ̃ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎËã ̃ ∂Óã̂ ÛÂˆ ̃ Î·È ∂ÈÙÚÔËã ̃ ÙˆÓ
 ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ, ÂÎÚÔÛˆÔ ̆ÌÂãÓˆÓ ·Ôã ÙËÓ Bundes- aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 16Ë ̃ ¢ÂÎÂÌ‚ÚÈãÔ ̆ 1998, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆
 anstalt für Forstwirtschaft und Ernährung ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ‰ÈÂãÙ·ÍÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃
 C-289/98: ∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î·Ù·ã ∂ÏÏËÓÈÎËã ̃
 ¢ËÌÔÎÚ·ÙÈã· ̃.
 (ÀÔıÂãÛÂÈ ̃ C-80/99, C-81/99 Î·È C-82/99)
 (1999/C 121/26) (1) EE C 278 ÙË ̃ 5.9.1998.
 aÂ ‰È·Ù·ãÍÂÈ ̃ ÙË ̃ 23Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ̆ ÂÚÈËãÏı·Ó ÛÙËÓ
 °Ú·ÌÌ·ÙÂÈã· ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ÛÙÈ ̃
 4 a·ÚÙÈãÔ ̆ 1999, ÙÔ Verwaltungsgericht Frankfurt am Main, Úã̂ ÙÔ
 ÙÌËãÌ·, ÛÙÔ Ï·ÈãÛÈÔ ÙˆÓ ‰ÈÔÈÎËÙÈÎã̂ Ó ‰È·ÊÔÚã̂ Ó 1. Ernst-Otto ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-197/97(1)
 Flemmer, 2. Renate Christoffel Î·È 3. Marike Leitensdorfer Î·Ù·ã
 ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆ ÙË ̃ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎËã ̃ ã∂ÓˆÛË ̃ Î·È ∂ÈÙÚÔËã ̃ ÙˆÓ
 ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ, ÂÎÚÔÛˆÔ ̆ÌÂãÓˆÓ ·Ôã ÙËÓ (1999/C 121/28)
 Bundesanstalt für Forstwirtschaft und Ernährung, Ô ̆ ÂÎÎÚÂÌÔã̆ Ó
 ÂÓã̂ ÈÔãÓ ÙÔ ̆, ̇ËÙÂÈã ·Ôã ÙÔ ¢ÈÎ·ÛÙËãÚÈÔ ÙËÓ ÂãÎ‰ÔÛË ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 27Ë ̃ π·ÓÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆
 ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃ ÂÈã ÙˆÓ ·ÎÔãÏÔ ̆ıˆÓ ÂÚˆÙËÌ·ãÙˆÓ: ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ·ÔÊ·ãÛÈÛÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂã-
 ÛÂˆ ̃ C-197/97 (·ÈãÙËÛË ÙÔ ̆ Industrial Tribunal, Liverpool, ÁÈ· ÙËÓ
 ·) ã∂ ̄ÂÈ ÙËÓ ÂãÓÓÔÈ· ÙÔ ·ãÚıÚÔ 215 ‰Âã̆ ÙÂÚÔ Â‰·ãÊÈÔ ÙË ̃ Û ̆ÓıËãÎË ̃ ÂãÎ‰ÔÛË ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃): Donna Marie Davies Î·Ù·ã
 ∂∫, ÛÂ Û ̆Ó‰ ̆·ÛÌÔã ÌÂ ÙÔ ·ãÚıÚÔ 178 ÙË ̃ Û ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫ ÛÂ Girobank plc.
 Û ̆Ó‰ ̆·ÛÌÔã ÌÂ ÙÈ ̃ ‰È·Ù·ãÍÂÈ ̃ ÙÔ ̆ Î·ÓÔÓÈÛÌÔã̆ (∂√∫)
 ·ÚÈı. 2187/93 ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆(1), ÔãÙÈ ÙÔ ¢ÈÎ·ÛÙËãÚÈÔ ÂÈãÓ·È
 ·ÚÌÔã‰ÈÔ ÂÈãÛË ̃ ÁÈ· ‰È·ÊÔÚÂã ̃ ÔÈ ÔÔÈãÂ ̃ ÚÔÎ·ÏÔã̆ ÓÙ·È ·Ôã (1) EE C 212 ÙË ̃ 12.7.1997.
 Ûã̆ Ì‚·ÛË Û ̆Ó·ÊıÂÈãÛ· ·Ôã ÙËÓ ·ÚÌÔã‰È· ÂıÓÈÎËã ·Ú ̄Ëã ÂÍ ÔÓÔãÌ·ÙÔ ̃
 Î·È ÁÈ· ÏÔÁ·ÚÈ·ÛÌÔã ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆ Î·È ÙË ̃ ∂ÈÙÚÔËã ̃ Ûã̆ Ì-
 ÊˆÓ· ÌÂ ÙÔÓ Î·ÓÔÓÈÛÌÔã (∂√∫) ·ÚÈı. 2187/93 ÁÈ· ÙËÓ ÚÔÛÊÔÚ·ã
 ·Ô ̇ËÌÈã̂ ÛÂˆ ̃ ÛÂ ÔÚÈÛÌÂãÓÔ ̆ ̃ ·Ú·ÁˆÁÔã̆ ̃ Á·ãÏ·ÎÙÔ ̃ Ëã
 Á·Ï·ÎÙÔÎÔÌÈÎã̂ Ó ÚÔÈåÔãÓÙˆÓ, ÔÈ ÔÔÈãÔÈ ÂÌÔ‰ÈãÛÙËÎ·Ó ÚÔÛˆ-
 ÚÈÓ·ã Ó· ·ÛÎËãÛÔ ̆Ó ÙË ‰Ú·ÛÙËÚÈÔãÙËÙ·ã ÙÔ ̆ ̃; ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-24/98(1)
 ‚) ∞Ó ÛÙÔ ÂÚã̂ ÙËÌ· · ̆ÙÔã ‰ÔıÂÈã ·ÚÓËÙÈÎËã ··ãÓÙËÛË Î·È ·Ó Û ̆ÙÚÂã ̄ÂÈ (1999/C 121/29)
 ÂÚÈãÙˆÛË ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 215 Úã̂ ÙÔ Â‰·ãÊÈÔ ÙË ̃ Û ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫
 Î·È, ÂÔÌÂãÓˆ ̃, ıÂÌÂÏÈã̂ ÓÂÙ·È Ë ·ÚÌÔ‰ÈÔãÙËÙ· ÙˆÓ ÂıÓÈÎã̂ Ó
 aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 2· ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙË-
 ‰ÈÎ·ÛÙËÚÈãˆÓ Î·Ù·ã ÙÔ ·ãÚıÚÔ 183 ÙË ̃ Û ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫, ÙÈãıÂÙ·È
 ÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ‰ÈÂãÙ·ÍÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂã-
 ÂÚ·ÈÙÂãÚˆ ÙÔ ÂÚã̂ ÙËÌ· ·Ó Âã ̄Ô ̆Ó ÂÊ·ÚÌÔÁËã ÛÂ ÌÈ· ÙÂãÙÔÈ· Ûã̆ Ì-
 ÛÂˆ ̃ C-24/98: ∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î·Ù·ã πÚÏ·Ó-
 ‚·ÛË, Î·ıÔãÛÔÓ Ô Î·ÓÔÓÈÛÌÔã ̃ (∂√∫) ·ÚÈı. 2187/93 ‰ÂÓ ÚÔ‚ÏÂã-
 ‰Èã· ̃.
 ÂÈ Î·ÌÈã· Úã̆ ıÌÈÛË, ÔÈ ‰È·Ù·ãÍÂÈ ̃ ÙÔ ̆ ÂıÓÈÎÔã̆ ‰ÈÎÔÓÔÌÈÎÔã̆
 ‰ÈÎ·ÈãÔ ̆ Ëã ÔÈ ÁÂÓÈÎÂã ̃ ·Ú ̄Âã ̃ ÙÔ ̆ ‰ÈÎ·ÈãÔ ̆ Ô ̆ ÂÈãÓ·È ÎÔÈÓÂã ̃ ÛÙÈ ̃
 ÂãÓÓÔÌÂ ̃ Ù·ãÍÂÈ ̃ ÙˆÓ ÎÚ·Ùã̂ Ó ÌÂÏã̂ Ó. (1) EE C 72 ÙË ̃ 7.3.1998.
 Á) ∫·ıÔãÛÔÓ Âã ̄Ô ̆Ó ÂÊ·ÚÌÔÁËã ÔÈ ÁÂÓÈÎÂã ̃ ·Ú ̄Âã ̃ ÙÔ ̆ ‰ÈÎ·ÈãÔ ̆, ÙÈãıÂÙ·È
 ÂÚ·ÈÙÂãÚˆ ÙÔ ÂÚã̂ ÙËÌ· ·Ó Î·È ̆Ôã ÔÈãÂ ̃ ÚÔå̆ÔıÂãÛÂÈ ̃ ÌÔÚÂÈã
 Ë ·ÚÌÔã‰È· ÂıÓÈÎËã ·Ú ̄Ëã Ó· ‰È·ÚÚËãÍÂÈ ÂÓ ÔãÏˆ Ëã ÂÓ ÌÂãÚÂÈ ÙËÓ
 ÂÍ ÔÓÔãÌ·ÙÔ ̃ Î·È ÁÈ· ÏÔÁ·ÚÈ·ÛÌÔã ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆ Î·È ÙË ̃
 ∂ÈÙÚÔËã ̃ Û ̆Ó·ÊıÂÈãÛ· Ûã̆ Ì‚·ÛË, Â·ãÓ ÂÎ ÙˆÓ ̆ÛÙÂãÚˆÓ ‰È·ÈÛÙã̂ - ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-371/96(1)
 ÓÂÙ·È ÔãÙÈ ÔÈ ÚÔå̆ÔıÂãÛÂÈ ̃ Ô ̆ ÚÂãÂÈ Ó· ÏËÚÔã̆ ÓÙ·È, Ûã̆ ÌÊˆÓ·
 ÌÂ Î·ÓÔÓÈÛÌÔã (∂√∫) ·ÚÈı. 2187/93 ÁÈ· ÙËÓ ̆Ô‚ÔÏËã ÚÔÛÊÔÚ·ã ̃
 ·Ô ̇ËÌÈã̂ ÛÂˆ ̃, Ô ̆‰ÔãÏˆ ̃ Û ̆ÓÂãÙÚÂ ̄·Ó Ëã Û ̆ÓÂãÙÚÂ ̄·Ó ÂÓ ÌÂãÚÂÈ Ëã (1999/C 121/30)
 ÔãÙÈ ÔÈ ÚÔå̆ÔıÂãÛÂÈ ̃ ÁÈ· ÙËÓ ̆Ô‚ÔÏËã ÚÔÛÊÔÚ·ã ̃ ·Ô ̇Ë-
 ÌÈã̂ ÛÂˆ ̃ Û ̆ÓÙÚÂã ̄Ô ̆Ó ÌÔãÓÔÓ ÂÂÈ‰Ëã ÔÈ ·ÚÌÔã‰ÈÂ ̃ ÂıÓÈÎÂã ̃ ·Ú ̄Âã ̃ aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 3Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙË-
 ıÂˆÚÔã̆ Ó ÔãÙÈ ÂÌÔ‰Èã ̇ÔÓÙ·È, ÁÈ· ÏÔãÁÔ ̆ ̃ ÚÔÛÙ·ÛÈã· ̃ ÙË ̃ ‰ÈÎ·ÈÔ- ÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ‰ÈÂãÙ·ÍÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂã-
 ÏÔÁËÌÂãÓË ̃ ÂÌÈÛÙÔÛã̆ ÓË ̃, Ó· ·Î ̆Úã̂ ÛÔ ̆Ó ÂÎ ÓÂãÔ ̆ ÙËÓ ÔÚÈÛÙÈÎËã ÛÂˆ ̃ C-371/96 (·ÈãÙËÛË ÙÔ ̆ Tribunale di Trento ÁÈ· ÙËÓ ÂãÎ‰ÔÛË
 ̄ÔÚËãÁËÛË ÂÈ‰ÈÎËã ̃ ÔÛÔãÙËÙ· ̃ ·Ó·ÊÔÚ·ã ̃, Ë ÔÔÈã· ·ÔÙÂÏÂÈã ÚÔå̆- ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃): Ministero delle Finanze Î·Ù·ã Cotonificio
 ÔãıÂÛË ÁÈ· ÙË ̄ÔÚËãÁËÛË ·Ô ̇ËÌÈã̂ ÛÂˆ ̃. del Trentino SpA.
 (1) EE L 196 ÙË ̃ 5.8.1993, Û. 6. (1) ∂∂ C 40 ÙË ̃ 8.2.1997.


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/69
 Προσφυγή της 25ης Ιανουαρίου 2010 — Gheysens κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-8/10)
 2010/C 100/102
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Johan Gheysens (Mechelen, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως του Συμβουλίου να μην παρατείνει τη σύμβαση του προσφεύγοντος και, κατά συνέπεια, να θέσει τέρμα στην εργασιακή του σχέση με το Συμβούλιο.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση περί μη παρατάσεως πέραν της 30ής Σεπτεμβρίου 2009 της συμβάσεως του προσφεύγοντος και την άρνηση λήψεως οποιουδήποτε μέτρου για την τακτοποίηση της διοικητικής καταστάσεως του προσφεύγοντος ο οποίος ασκεί επί 16 έτη μόνιμα καθήκοντα του θεσμικού οργάνου·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.


text:
2.3.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 56/3
 1. Ελληνικου ́ ∆ημοσι ́ου, 2. Οργανισμου ́ Οικονομικη ́ς Ανασυγκρο ́- νες στο α ́ρθρο 13, με ́ρος B, στοιχει ́ο δ', της οδηγι ́ας
 τησης, υπο ́ εκκαθα ́ριση, εκπροσωπουμε ́νου απο ́ την εκκαθαρι ́στρια 77/388/ΕΟΚ πρα ́ξεις προ ́κειται στην περι ́πτωση αυτη ́;
 ανω ́νυμη εταιρι ́α Εθνικη ́ Κεφαλαι ́ου Α.Ε. ∆ιαχει ́ρισης Ενεργητικου ́
 και Παθητικου ́, 3. Α.Ε. Αθηναϊκη ́ Χαρτοποι ̈́α, και 4. Γ. Τσαμα-
 (1) EE L 145, σ. 1.
 σφυ ́ρου κ.λπ. αφετε ́ρου, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 Ενο ́ψει του ο ́τι το α ́ρθρο 25 της 77/91 (1) απο ́ 13.12.1976
 δευ ́τερης Οδηγι ́ας του Συμβουλι ́ου της ΕΟΚ δεν προβλε ́πει ρητα ́
 συγκεκριμε ́νη κυ ́ρωση σε περι ́πτωση παραβι ́αση ́ς του, ερωτα ́ται αν
 συμβιβα ́ζεται με τους σκοπου ́ς που επιδιω ́κει η ανωτε ́ρω Οδηγι ́α, Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 δια ́ταξη εθνικου ́ νο ́μου η οποι ́α κηρυ ́σσει ́εγκυρες τις μετοχε ́ς που βαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανι ́α) με δια ́ταξη της
 προη ́λθαν απο ́ αυ ́ξηση, δυνα ́μει υπουργικω ́ν αποφα ́σεων του 27ης Σεπτεμβρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση KapHag Ren-
 μετοχικου ́ κεφαλαι ́ου ανωνυ ́μων εταιριω ́ν, η οποι ́α (αυ ́ξηση) ει ́ναι ditefonds 35 Spreecenter Berlin-Hellersdorf, 3. Tranche
 ανι ́σχυρη, ως αντικει ́μενη στο α ́ρθρο 25 της ́διας
 ι Οδηγι ́ας, εφο ́σον GbR, κατα ́ Finanzamt Charlottenburg
 η δια ́ταξη αυτη ́ παρε ́χει, ως αντιστα ́θμισμα, δικαι ́ωμα πλη ́ρους
 αποζημιω ́σεως ́εναντι του ∆ημοσι ́ου, για τις ζημιε ́ς που ενδεχο- (Υπο ́θεση C-442/01)
 με ́νως υπε ́στησαν οι παλαιοι ́ με ́τοχοι των ως α ́νω ανωνυ ́μων
 εταιριω ́ν, συνεπει ́α της αυξη ́σεως αυτη ́ς. Ειδικο ́τερα ερωτα ́ται αν (2002/C 56/06)
 το ανωτε ́ρω δικαι ́ωμα της πλη ́ρους απο ́ το ∆ημο ́σιο αποζημιω ́σεως
 μπορει ́ να θεωρηθει ́, ενο ́ψει και της παρο ́δου μακρου ́ ́εκτοτε
 χρο ́νου και των αλλεπα ́λληλων αυξη ́σεων που απακολου ́θησαν (με Με δια ́ταξη της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 αποφα ́σεις της γενικη ́ς συνε ́λευσης), ισοδυ ́ναμο, συ ́μφωνα με το Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 κοινοτικο ́ δι ́καιο, προς την αναγνω ́ριση της ακυρο ́τητας των 16 Νοεμβρι ́ου 2001, το Bundesfinanzhof, στο πλαι ́σιο της
 μετοχω ́ν που προη ́λθαν απο ́ την ανι ́σχυρη αυ ́ξηση του μετοχικου ́ διαφορα ́ς μεταξυ ́ KapHag Renditefonds 35 Spreecenter Berlin-
 κεφαλαι ́ου. Hellersdorf, 3. Tranche GbR, και Finanzamt Charlottenburg
 [∆ημο ́σιας Οικονομικη ́ς Υπηρεσι ́ας] που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του,
 ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 (1) EE L 26 της 31.1.1997, σ. 1.
 επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1. Κατα ́ την ει ́σοδο εται ́ρου σε προσωπικη ́ εταιρι ́α, o οποι ́ος
 εισφε ́ρει μετρητα ́, παρε ́χει η εταιρι ́α αυτη ́ στον εται ́ρο αυτο ́
 υπηρεσι ́α εξ επαχθου ́ς αιτι ́ας κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 2,
 σημει ́ο 1, της οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ (1);
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Bundesfinanzhof με δια ́ταξη της 17ης Μαι ̈́ου 2. Υφι ́σταται στην περι ́πτωση αυτη ́ παρεπο ́μενη πρα ́ξη κατα ́ το
 2001 στην υπο ́θεση Finanzamt Groß-Gerau κατα ́ MKG- α ́ρθρο 19, παρα ́γραφος 2, δευ ́τερη περι ́οδος, της οδηγι ́ας
 Kraftfahrzeuge-Factoring GmbH. 77/388/ΕΟΚ και μπορει ́ ο υποκει ́μενος στον φο ́ρο να
 επικαλεστει ́ τη ρυ ́θμιση του α ́ρθρου 19, παρα ́γραφος 2,
 δευ ́τερη περι ́οδος, της οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ, κατα ́ την οποι ́α
 (Υπο ́θεση C-305/01) τε ́τοιες παρεπο ́μενες πρα ́ξεις δεν αποκλει ́ουν την ́εκπτωση
 του φο ́ρου εισροω ́ ν;
 (2002/C 56/05)
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49.
 Με δια ́ταξη της 17ης Μαι ̈́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 3 Αυγου ́στου 2001, το Bundesfinanzhof, στο πλαι ́σιο της
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Finanzamt Groß-Gerau και MKG-
 Kraftfahrzeuge-Factoring GmbH, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας, που ασκη ́-
 επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: θηκε στις 3 ∆εκεμβρι ́ου 2001
 1. Μπορει ́ να θεωρηθει ́ ο ́τι μια εταιρι ́α πρακτορει ́ας επιχειρημα-
 τικω ́ν απαιτη ́σεων (Factoring) χρησιμοποιει ́ τα εισερχο ́μενα (Υπο ́θεση C-463/01)
 αγαθα ́ και υπηρεσι ́ες για την πραγματοποι ́ηση πρα ́ξεω ́ν της
 ο ́ταν προβαι ́νει σε αγορα ́ απαιτη ́σεων και αναλαμβα ́νει τον (2002/C 56/07)
 κι ́νδυνο μη ικανοποιη ́σεω ́ς τους;
 2. Προ ́κειται στην περι ́πτωση αυτη ́ για υποκει ́μενη στον φο ́ρο Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 πρα ́ξη η ́ για πρα ́ξη κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 13, με ́ρος B, τον Luis Escobar Guerrero, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της
 στοιχει ́ο δ', της οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ (1), επι ́ της οποι ́ας Επιτροπη ́ς, Centre Wagner, Kirchberg, Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε
 μπορει ́ να επιβληθει ́ φο ́ρος αν τα κρα ́τη με ́λη ́εχουν παρα ́σχει στις 3 ∆εκεμβρι ́ου 2001 ενω ́ πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊ-
 στους υποκει ́μενους στον φο ́ρο το δικαι ́ωμα να επιλε ́γουν κω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας
 υπε ́ρ της φορολογη ́σεω ́ς τους; Για ποια απο ́ τις απαριθμου ́με- της Γερμανι ́ας.
 ---pagebreak--- C 56/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 2.3.2002
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Το γεγονο ́ς ο ́τι τα εν λο ́γω με ́τρα επιδιω ́κουν σκοπου ́ς πολιτικη ́ς
 προστασι ́ας του περιβα ́λλοντος δεν αρκει ́ ως δικαιολο ́γηση, διο ́τι
 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμα- ει ́ναι δυσανα ́λογα. Σε περι ́πτωση υπερβα ́σεως μιας ορισμε ́νης
 νι ́ας, θεσπι ́ζοντας με τα α ́ρθρα 8, παρα ́γραφος 1, και 9, αποστα ́σεως η επιβα ́ρυνση του περιβα ́λλοντος που επιφε ́ρει
 παρα ́γραφος 2, της Verpackungsverordnung 1998 (κανο- κατ' ανα ́γκην η μεταφορα ́ ει ́ναι μεγαλυ ́τερη απ' ο ́,τι τα οικολογικα ́
 νιστικου ́ διατα ́γματος για τις συσκευασι ́ες) ́ενα συ ́στημα πλεονεκτη ́ματα που συνδε ́ονται με τη χρη ́ση επαναχρησιμοποιη ́σι-
 επαναχρησιμοποιη ́σεως των συσκευασιω ́ν για προϊο ́ντα, τα μων συσκευασιω ́ν. Στην υπο ́ κρι ́ση περι ́πτωση κρι ́σιμη δεν ει ́ναι η
 οποι ́α, συ ́μφωνα με την οδηγι ́α 80/777/ΕΟΚ, γεμι ́ζουν στην απο ́σταση που σηματοδοτει ́ αυτο ́ το ο ́ριο προκειμε ́νου για το
 πηγη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει βα ́σει του α ́ρθρου 5 μεταλλικο ́ νερο ́, διο ́τι η ρυ ́θμιση του γερμανικου ́ δικαι ́ου ισχυ ́ει
 της οδηγι ́ας 94/62/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και ανεξαρτη ́τως αποστα ́σεως μεταφορα ́ς για ο ́λα τα μεταλλικα ́ νερα ́
 του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1994, για τις που γεμι ́ζουν στην πηγη ́, περιλαμβα ́νει, επομε ́νως, και τις
 συσκευασι ́ες και τα απορρι ́μματα συσκευασι ́ας σε συνδυασμο ́ περιπτω ́σεις που συνεπα ́γονται μεγαλυ ́τερη απο ́σταση μεταφορα ́ς.
 με το παρα ́ρτημα II, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο δ', της οδηγι ́ας
 80/777/ΕΟΚ (2) του Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουλι ́ου 1980,
 περι ́ προσεγγι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν (1) ΕΕ L 365 της 31.12.1994, σ. 10.
 σχετικα ́ με την εκμετα ́λλευση και τη θε ́ση στο εμπο ́ριο των (2) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 013/009, σ. 132.
 φυσικω ́ν μεταλλικω ́ν νερω ́ν,
 2. να καταδικα ́σει την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Oberster Gerichtshοf με δια ́ταξη της 8ης Νοεμ-
 Η ρυ ́θμιση των α ́ρθρων 8, παρα ́γραφος 1, και 9, παρα ́γραφος 2, βρι ́ου 2001 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Jοhann Gruber
 της Verpackungsverordnung 1998 ει ́ναι, ο ́σον αφορα ́ τα φυσικα ́ κατα ́ Bay Wa Aktiengesellschaft
 μεταλλικα ́ νερα ́, τα οποι ́α λαμβα ́νονται στην πηγη ́, ασυμβι ́βαστη
 με το α ́ρθρο 5 της οδηγι ́ας περι ́ συσκευασιω ́ν, διο ́τι επηρεα ́ζει το
 εμπο ́ριο κατα ́ τρο ́πο που δεν δικαιολογει ́ται βα ́σει λο ́γων προστα- (Υπο ́θεση C-464/01)
 σι ́ας του περιβα ́λλοντος. Απο ́ τον συνδυασμο ́ των διατα ́ξεων
 του γερμανικου ́ δικαι ́ου προκυ ́πτει ο ́τι οι εταιρι ́ες εμφιαλω ́σεως
 μεταλλικω ́ν νερω ́ν σε α ́λλα κρα ́τη με ́λη, που θε ́λουν να αποσυ ́ρουν (2002/C 56/08)
 τα προϊο ́ντα τους απο ́ τη Γερμανι ́α, ́εχουν συμφε ́ρον να χρησιμο-
 ποιου ́ν επαναχρησιμοποιη ́σιμες συσκευασι ́ες ο ́ταν θε ́λουν να
 αποφυ ́γουν την υποχρε ́ωση εισπρα ́ξεως ενεχυ ́ρου για τις συσκευα-
 σι ́ες που θε ́τουν στο εμπο ́ριο και ο ́ταν θε ́λουν να διατηρη ́σουν τη
 δυνατο ́τητα συμμετοχη ́ς σε ́ενα γενικο ́ συ ́στημα επιστροφη ́ς Με δια ́ταξη της 8ης Νοεμβρι ́ου 2001 η οποι ́α περιη ́λθε στη
 των συσκευασιω ́ν. Αυτε ́ς οι διατα ́ξεις θεσπι ́ζουν αναμφισβη ́τητα Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 πλεονεκτη ́ματα για τις επαναχρησιμοποιη ́σιμες συσκευασι ́ες ́εναντι 4 ∆εκεμβρι ́ου 2001, το Oberster Gerichtshοf ζητει ́ απο ́ το
 των συσκευασιω ́ν μιας χρη ́σεως, ωστο ́σο τα εθνικα ́ με ́τρα για την ∆ικαστη ́ριο, στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Jοhann Gruber κατα ́ Bay
 προω ́θηση των επαναχρησιμοποιη ́σιμων συσκευασιω ́ν συνα ́δουν με Wa Aktiengesellschaft που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, την ́εκδοση
 το α ́ρθρο 5 της οδηγι ́ας 94/62/ΕΚ μο ́νον ο ́ταν πληρου ́ν ταυτοχρο ́- προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 νως τις προϋποθε ́σεις του α ́ρθρου 28 ΕΚ. Η εν προκειμε ́νω
 ρυ ́θμιση του γερμανικου ́ δικαι ́ου συνιστα ́ ο ́μως με ́τρο ισοδυνα ́μου
 αποτελε ́σματος καθω ́ς και ποσοτικο ́ περιορισμο ́ υπο ́ την ́εννοια 1. 'Εχει αποφασιστικη ́ σημασι ́α ο προε ́χων ιδιωτικο ́ς η ́ επαγγελ-
 του α ́ρθρου 28 ΕΚ. Η εμπορι ́α φυσικω ́ν μεταλλικω ́ν νερω ́ν απο ́ ματικο ́ς σκοπο ́ς μι ́ας παροχη ́ς που αποσκοπει ́ στην κα ́λυψη
 α ́λλα κρα ́τη με ́λη καθι ́σταται δυσχερε ́στερη ει ́τε οικονομικω ́ς πλε ́ον εν με ́ρει ιδιωτικω ́ν αναγκω ́ν προκειμε ́νου να γι ́νει δεκτο ́ ο ́τι
 απρο ́σφορη λο ́γω των με ́τρων του γερμανικου ́ δικαι ́ου. Βεβαι ́ως, υπα ́ρχει η ιδιο ́τητα του καταναλωτη ́ κατα ́ την ́εννοια του
 και οι Γερμανοι ́ παραγωγοι ́ υπε ́χουν ενδεχομε ́νως υποχρε ́ωση α ́ρθρου 13 της Συμβα ́σεως των Βρυξελλω ́ν και ποια κριτη ́ρια
 μεταφορα ́ς α ́δειων επαναχρησιμοποιη ́σιμων συσκευασιω ́ν σε μεγα ́- ει ́ναι καθοριστικα ́ προκειμε ́νου να διαπιστωθει ́ εα ́ν προε ́χει ο
 λες αποστα ́σεις, ωστο ́σο, σε περι ́πτωση γεμι ́σματος της συσκευα- ιδιωτικο ́ς η ́ επαγγελματικο ́ς σκοπο ́ς;
 σι ́ας εκτο ́ς της Γερμανι ́ας, η απο ́σταση μεταξυ ́ του το ́που γεμι ́σμα-
 τος και του το ́που καταναλω ́σεως στη Γερμανι ́α ει ́ναι, στις 2. Ο καθορισμο ́ς του σκοπου ́ εξαρτα ́ται απο ́ τις περιστα ́σεις οι
 περισσο ́τερες περιπτω ́σεις, σαφω ́ς μεγαλυ ́τερη απ' ο ́,τι στην περι ́- οποι ́ες μπορου ́ν να γι ́νουν αντιληπτε ́ς αντικειμενικω ́ς απο ́ την
 πτωση γεμι ́σματος και καταναλω ́σεως εντο ́ς της Γερμανι ́ας. Η πλευρα ́ του αντισυμβαλλομε ́νου του καταναλωτη ́;
 δυνατο ́τητα των αλλοδαπω ́ν εταιριω ́ν εμφιαλω ́σεως μεταλλικου ́
 νερου ́ να συμμετα ́σχουν σε ́ενα συ ́στημα τυποποιημε ́νων επαναχρη-
 σιμοποιη ́σιμων συσκευασιω ́ν συνεπα ́γεται προ ́σθετο κο ́στος για τις 3. Πρε ́πει να θεωρει ́ται μια συ ́μβαση, η οποι ́α ει ́ναι δυνατο ́ να
 εταιρι ́ες εμφιαλω ́σεως και επιπλε ́ον μειω ́νει σε κα ́θε περι ́πτωση την εξυπηρετει ́ το ́σο ιδιωτικε ́ς ο ́σο και επαγγελματικε ́ς
 ανα ́γκη μεταφορα ́ς των α ́δειων επαναχρησιμοποιη ́σιμων συσκευα- δραστηριο ́τητες, σε περι ́πτωση αμφιβολι ́ας ως συ ́μβαση
 σιω ́ν. καταναλωτη ́;


text:
 11.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 173/4
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 2 Μαρτίου 2011 — Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά Ζ
 (Υπόθεση C-99/11)
 2011/C 173/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα/καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αναιρεσίβλητος/προσφεύγων: Ζ
 Έτεροι διάδικοι: Ο εκπρόσωπος του ομοσπονδιακού συμφέροντος ενώπιον του Bundesverwaltungsgericht· ο ομοσπονδιακός επιτετραμμένος για ζητήματα ασύλου στην Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μετανάστευσης και Προσφύγων
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2004/83/ΕΚ (1) την έννοια ότι δεν συνιστά πράξη διώξεως οποιοσδήποτε αντιβαίνων προς το άρθρο 9 ΕΣΔΑ περιορισμός της ελευθερίας του θρησκεύματος αλλά, για να υφίσταται σοβαρή παραβίαση της ελευθερίας του θρησκεύματος ως βασικού ανθρωπίνου δικαιώματος, πρέπει να θίγεται ο ουσιαστικός πυρήνας της;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 α)
 Καταλαμβάνει ο ουσιαστικός πυρήνας του δικαιώματος της ελευθερίας του θρησκεύματος την εκδήλωση και άσκηση του θρησκεύματος μόνο στο οικιακό και στενότερο περιβάλλον ή μπορεί να συνιστά πράξη διώξεως κατά την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2004/83, και το γεγονός ότι η δημόσια άσκηση του θρησκεύματος στην χώρα καταγωγής θέτει σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα, τη ζωή ή τη φυσική ελευθερία του αιτούντος και για το λόγο αυτό ο τελευταίος δεν προβαίνει σε αυτήν;
 β)
 Σε περίπτωση που ο ουσιαστικός πυρήνας του δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας μπορεί να καταλαμβάνει και ορισμένες μορφές δημόσιας ασκήσεως του θρησκεύματος:
 Αρκεί για τη στοιχειοθέτηση σοβαρής παραβιάσεως της θρησκευτικής ελευθερίας το γεγονός ότι για τον ίδιο τον αιτούντα η άσκηση αυτή είναι αναγκαία προκειμένου να διατηρήσει τη θρησκευτική του ταυτότητα, ή απαιτείται επιπλέον η θρησκευτική κοινότητα στην οποία ανήκει ο αιτών να θεωρεί την εν λόγω μορφή ασκήσεως του θρησκεύματος βασικό στοιχείο της διδασκαλίας της, ή ενδέχεται να προκύπτουν και περαιτέρω περιορισμοί από τις λοιπές συνθήκες, όπως για παράδειγμα από την εν γένει κατάσταση στην χώρα καταγωγής;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Υφίσταται βάσιμος φόβος διώξεως λόγω θρησκείας κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο γ', της οδηγίας 2004/83, στην περίπτωση που είναι βέβαιο ότι ο αιτών, μετά την επιστροφή του στην πατρίδα του, θα προβεί στη διενέργεια ορισμένων θρησκευτικών πράξεων, κείμενων εκτός του ουσιαστικού πυρήνα του δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας, παρότι αυτό θα θέσει σε κίνδυνο τη ζωή, τη σωματική ακεραιότητα ή τη φυσική ελευθερία του, ή δύναται να αξιωθεί από τον αιτούντα να απέχει μελλοντικά από τέτοιου είδους πράξεις;
 (1) Οδηγία 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους (EE 304, σ. 12).


text:
C 275/14 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 15.11.2003
 2) Τα άρθρα 48 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιή- άλλου κράτουςαυτού, και έχει τεθεί στη διάθεση του εργαζομένου
 σεως, άρθρο 39 ΕΚ) και 7, παράγραφος 1, του κανονισμού εκ μέρους του εργοδότη του, o οποίος επίσης είναι εγκατεστημένος
 (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου εντός του άλλου κράτους αυτού.
 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων
 στο εσωτερικό της Κοινότητας, έχουν την έννοια ότι (1) ΕΕ C 227 της 11.8.2001.
 αποκλείουν τη χορήγηση, υπό προϋποθέσεις όπως αυτές
 που προβλέπει το άρθρο 50 bis του Gehaltsgesetz 1956
 (νόμου περί μισθολογίου του 1956), όπως τροποποιήθηκε
 το 1997, ειδικού επιδόματος αρχαιότητας το οποίο, κατά
 την ερμηνεία που έδωσε το Verwaltungsgerichtshof(Αυστρία)
 με την απόφασή του της 24ης Ιουνίου 1998, αποτελεί ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ανταμοιβή για την επίδειξη πίστεως.
 της 30ής Σεπτεμβρίου 2003
 3) Παραβίαση του κοινοτικού δικαίου όπως αυτή που προκύ-
 πτει, υπό τις περιστάσεις της υποθέσεως της κύριας δίκης, στην υπόθεση C-239/01: Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της
 από την απόφασητου Verwaltungsgerichtshofτης 24ης Ιουνίου Γερμανίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 1998 δεν ενέχει τον απαιτούμενο πρόδηλο χαρακτήρα ώστε
 να θεμελιωθεί, δυνάμει του κοινοτικού δικαίου, η ευθύνη («Γεωργία — ΕΓΤΠΕ — Μερική ακύρωση του κανονισμού
 κράτους μέλους λόγω αποφάσεως ενός των αποφαινομένων (ΕΚ) 690/2001 — Ειδικά μέτρα στηρίξεως της αγοράς
 σε τελευταίο βαθμό δικαιοδοτικών του οργάνων. στον τομέα του βοείου κρέατος — Εκτελεστικός κανο-
 νισμός της Επιτροπής προβλέπων υποχρεωτική συγχρημα-
 (1) ΕΕ C 212 της 28.7.2001. τοδότηση από τα κράτη μέλη»)
 (2003/C 275/23)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 (πέμπτο τμήμα) στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 της 2ας Οκτωβρίου 2003
 Στην υπόθεση C-239/01, Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμα-
 στην υπόθεση C-232/01 (αίτηση του Politierechtbank te νίας (εκπρόσωπος: W. -D. Plessing, επικουρούμενος από τον
 Mechelen για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ποι- J. Sedemund), υποστηριζόμενη από το Βασίλειο της ∆ανίας
 νική δίκη κατά Ηans Van Lent (1) (εκπρόσωποι: J. Molde και J. Bering Liisberg), με τόπο επιδόσεων
 στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 («Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων — Χρηματοδο- (εκπρόσωποι: D. Booß και M. Niejahr), με αντικείμενο την
 τική μίσθωση αυτοκινήτων — Υποχρέωση ταξινομήσεως ακύρωση του άρθρου 5, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ)
 αυτοκινήτου στο κράτος μέλος της κατοικίας του εργα- 690/2001 της Επιτροπής, της 3ης Απριλίου 2001, για τη θέσπιση
 ζομένου») ειδικών μέτρων στήριξης της αγοράς στον τομέα του βοείου
 (2003/C 275/22) κρέατος (ΕΕ L 95, σ. 8), κατά το μέρος που η εν λόγω διάταξη
 επιβάλλει σε κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος να χρηματοδοτεί
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική) το 30 % της τιμής του κρέατος που αγοράζεται δυνάμει του εν
 λόγω κανονισμού, το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, J.-P. Puissochet, M. Wathelet,
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») R. Schintgen και C. W. A. Timmermans, προέδρους τμήματος,
 C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola (εισηγητή), P. Jann,
 Β. Σκουρή, F. Macken, N. Colneric και S. von Bahr, δικαστές,
 Στην υπόθεση C-232/01, με αντικείμενο αίτηση του γενικός εισαγγελέας: J. Mischo, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια
 Politierechtbank te Mechelen (Βέλγιο) προς το ∆ικαστήριο, κατ' υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2003,
 εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 της ποινικής δίκης που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 κατά Ηans Van Lent, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς 1) Ακυρώνει το άρθρο 5, παράγραφος 5, του κανονισμού
 την ερμηνεία του άρθρου 39 ΕΚ, το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), (ΕΚ) 690/2001 της Επιτροπής, της 3ης Απριλίου 2001,
 συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, για τη θέσπιση ειδικών μέτρων στήριξης της αγοράς στον
 D. A. O. Edward, P. Jann, S. von Bahr (εισηγητή) και Α. Rosas, τομέα του βοείου κρέατος, κατά το μέρος που η εν λόγω
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: M.-F. Contet, διάταξη επιβάλλει σε κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος
 κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 2 Οκτωβρίου 2003, να χρηματοδοτεί το 30 % της τιμής του κρέατος που
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: αγοράζεται δυνάμει του εν λόγω κανονισμού.
 Το άρθρο 39 ΕΚ είναι αντίθετο προς εθνική ρύθμιση ενός κράτους 2) Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 μέλους, όπως η υπό κρίση, η οποία απαγορεύει σε εργαζόμενο, που στα δικαστικά έξοδα.
 κατοικεί εντός του κράτους αυτού, να χρησιμοποιεί στο έδαφός του
 εν λόγω κράτους αυτοκίνητο το οποίο είναι ταξινομημένο εντός
 (1) ΕΕ C 245 της 1.9.2001.
 άλλου κράτους μέλους, ομόρου του πρώτου, και το οποίο ανήκει
 σε εταιρία χρηματοδοτικής μισθώσεως, εγκατεστημένης εντός του


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/28
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Judgado de lo Social no 30 de Madrid, με απόφαση της 5ης Ιουλίου 2004 στην υπόθεση C. Sarkatzis Herrero κατά Instituto Madrileño de la Salud
 (Υπόθεση C-294/04)
 (2004/C 228/57)
 Με διάταξη της 5ης Ιουλίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 12 Ιουλίου 2004, το Judgado de lo Social no 30 de Madrid, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ C. Sarkatzis Herrero και Instituto Madrileño de la Salud που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1.
 Έχουν οι κοινοτικές διατάξεις περί άδειας μητρότητας και περί ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών κατά την πρόσβαση στην εργασία την έννοια ότι μία γυναίκα, η οποία βρίσκεται σε άδεια μητρότητας και η οποία κατά το χρονικό αυτό διάστημα διορίζεται στον δημόσιο τομέα, πρέπει να απολαύει των ίδιων δικαιωμάτων με τους λοιπούς επιτυχόντες στον διαγωνισμό προσλήψεως δημοσίων υπαλλήλων;
 2.
 Ανεξαρτήτως των εφαρμοστέων στην περίπτωση εργαζομένης που αναλαμβάνει για πρώτη φορά υπηρεσία, εντάσσεται η απόκτηση της υπαλληλικής ιδιότητας ή της μόνιμης θέσεως, στην περίπτωση ισχύουσας σχέσεως εργασίας, έστω και ευρισκόμενης σε αναστολή, στα δικαιώματα σταδιοδρομίας, τα οποία παράγουν αποτελέσματα παρά το γεγονός ότι η ενδιαφερομένη βρισκόταν σε άδεια μητρότητας;
 3.
 Συγκεκριμένα, προς εφαρμογή των ως άνω διατάξεων, και ειδικότερα των σχετικών με την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών κατά την πρόσβαση στην εργασία ή μετά από αυτήν, έχει η αναπληρώτρια υπάλληλος, η οποία κατά τον διορισμό της σε μόνιμη θέση βρίσκεται σε άδεια μητρότητας, δικαίωμα να αναλάβει τα διοικητικά της καθήκοντα και να αποκτήσει την ιδιότητα της υπαλλήλου μαζί με τα συνεπακόλουθα αυτής δικαιώματα, όπως η έναρξη της επαγγελματικής της σταδιοδρομίας και ο υπολογισμός της αρχαιότητάς της από το χρονικό αυτό σημείο και επί ίσοις όροις έναντι των λοιπών διορισθέντων, ανεξαρτήτως του αν, κατά τις εφαρμοστέες διατάξεις του εσωτερικού δικαίου, η άσκηση των δικαιωμάτων που συνδέονται με την πραγματική παροχή υπηρεσιών αναστέλλεται, ενδεχομένως, μέχρι την πραγματική έναρξη της παροχής των υπηρεσιών αυτών;


text:
 23.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/19
 Προσφυγή της 14ης Νοεμβρίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Κυπριακής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-515/14)
 (2015/C 065/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Ε. Τσερέπα-Lacombe και D. Martin)
 Καθής: Κυπριακή Δημοκρατία
 Αιτήματα:
 —
 Να διαπιστωθεί ότι η Κυπριακή Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 45 και 48 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 4 § 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση επειδή δεν κατάργησε με αναδρομική ισχύ, από 1 Μαΐου 2004, το κριτήριο της ηλικίας που περιέχεται στο άρθρο 27 του περί Συντάξεως Νόμου (Ν. 97(I)/97) και που καθιστά το άρθρο αυτό ασυμβίβαστο με τις ανωτέρω διατάξεις, αφού αποθαρρύνει τους εργαζόμενους να εγκαταλείψουν το κράτος τους για να αναλάβουν επαγγελματική δραστηριότητα σε άλλο κράτος μέλος ή σε θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε άλλο διεθνή οργανισμό και επειδή έχει σαν αποτέλεσμα την άνιση μεταχείριση μεταξύ των διακινούμενων εργαζομένων συμπεριλαμβανομένων όσων εργάζονται στα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε άλλο διεθνή οργανισμό αφενός και των κρατικών υπαλλήλων οι οποίοι άσκησαν την δραστηριότητα τους μόνο στην Κύπρο αφετέρου.
 —
 Να καταδικαστεί η Κυπριακή Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 45 και 48 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 4 § 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση επειδή δεν κατάργησε με αναδρομική ισχύ, από 1 Μαΐου 2004, το κριτήριο της ηλικίας που περιέχεται στο άρθρο 27 του Ν. 97(Ι)/97 και που καθιστά το άρθρο αυτό ασυμβίβαστο με τις ανωτέρω διατάξεις, αφού αποθαρρύνει τους εργαζόμενους να εγκαταλείψουν το κράτος τους για να αναλάβουν επαγγελματική δραστηριότητα σε άλλο κράτος μέλος ή σε θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ή σε άλλο διεθνή οργανισμό και επειδή έχει σαν αποτέλεσμα την άνιση μεταχείριση μεταξύ των διακινούμενων εργαζομένων συμπεριλαμβανομένων όσων εργάζονται στα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατικών υπαλλήλων οι οποίοι άσκησαν την δραστηριότητά τους μόνο στην Κύπρο. H κυπριακή νομοθεσία, και ειδικότερα το άρθρο 27 του περί Συντάξεως Νόμου (N. 97(Ι)1997), εισάγει διαφορετική μεταχείριση μεταξύ των υπαλλήλων της εθνικής διοίκησης και υπαλλήλων που εργάζονται σε άλλο κράτος μέλος σε διεθνείς οργανισμούς ή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εφόσον μόνον οι εργαζόμενοι οι οποίοι άσκησαν τη δραστηριότητα τους αποκλειστικά στην Κύπρο, σε περίπτωση αφυπηρέτησης τους από την κρατική υπηρεσία, μπορούν να κάνουν χρήση των άρθρων 24 και 25 του οικείου Νόμου και να διατηρήσουν τα συνταξιοδοτικά τους δικαιώματα, ακόμη και αν δεν πληρούν το ηλικιακό κριτήριο των 45 ή 48 ετών. Αντιθέτως, οι εργαζόμενοι που επωφελήθηκαν από το δικαίωμά τους της ελεύθερης κυκλοφορίας δεν έχουν τη δυνατότητα να επικαλεσθούν τα εν λόγω άρθρα, με συνέπεια να υφίστανται απώλεια των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων.
 Περαιτέρω, το επίμαχο άρθρο του περί Συντάξεως Νόμου θέτει εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, καθώς στερεί στον εργαζόμενο τη δυνατότητα να επικαλεσθεί τον συνυπολογισμό όλων των περιόδων ασφάλισης και δεν εγγυάται την ενότητα της σταδιοδρομίας, από τη σκοπιά της κοινωνικής ασφαλίσεως, του διακινουμένου εργαζομένου. Η εφαρμογή του εν λόγω νόμου συνεπάγεται ότι ο υπάλληλος που παραιτείται οικειοθελώς από την κρατική υπηρεσία της Κύπρου για να εργασθεί σε άλλο κράτος μέλος σε διεθνείς οργανισμούς και δεν πληροί το ηλικιακό κριτήριο της συμπλήρωσης των 45 ή 48 ετών κατά περίπτωση, λαμβάνει μόνον το εφάπαξ και χάνει τα συνταξιοδοτικά του δικαιώματα σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 1 σημείο β) του περί Συντάξεως Νόμου, ακόμη και εάν έχει συμπληρώσει τη ελάχιστη διάρκεια ασφάλισης των πέντε ετών.
 Επιπλέον, ο νόμος του (Ν. 31(Ι)/2012) ο οποίος προβλέπει μόνον την δυνατότητα μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων προς και από το σύστημα συνταξιοδότησης των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής ένωσης δεν περιέχει καμία διάταξη αναφορικά με τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των κρατικών υπαλλήλων που εγκαταλείπουν την κρατική υπηρεσία της Κύπρου για να αναλάβουν καθήκοντα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά τελικά επιλέγουν να μην μεταφέρουν τα Συνταξιοδοτικά δικαιώματα τους δυνάμει του άρθρου 11 του Παραρτήματος VIII της υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων των ευρωπαϊκών κοινοτήτων. Οι υπάλληλοι αυτοί θα απολέσουν τα συνταξιοδοτικά τους δικαιώματα στην περίπτωση που παραιτήθηκαν οικειοθελώς από την κρατική υπηρεσία της Κύπρου εφόσον δεν πληρούν το ηλικιακό κριτήριο,
 Εξάλλου ο περί Συνταξιοδοτικών Ωφελημάτων Κρατικών Υπαλλήλων και Υπαλλήλων του Ευρύτερου Δημόσιου Τομέα περιλαμβανομένων και των Αρχών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Διατάξεις Γενικής Εφαρμογής) Νόμος του 2011 (N. 113(I)/2011) εφαρμόζεται μόνον στους νεοεισερχομένους κρατικούς υπαλλήλους που διορίζονται για πρώτη φορά σε θέση κατά ή μετά την 1.10.2011, ημερομηνία έναρξης ισχύος του προαναφερθέντος νόμου, με αποτέλεσμα η ηλικιακή διάκριση να εξακολουθεί να ισχύει για όσους διέπονται από τον Περί Συντάξεως Νόμο (N. 97(Ι)1997).


text:
 15.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 198/48
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 29ης Απριλίου 2015 — CJ κατά ECDC
 (Υποθέσεις F-159/12 και F-161/12) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Συμβασιούχοι υπάλληλοι - Σύμβαση ορισμένου χρόνου - Καταγγελία - Κλονισμός της σχέσεως εμπιστοσύνης - Δικαίωμα ακροάσεως - Προσβολή))
 (2015/C 198/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: CJ (εκπρόσωπος: Β. Κόλιας, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (εκπρόσωποι: αρχικώς R. Trott, καθώς και οι A. Duron και D. Waelbroeck, δικηγόροι, στη συνέχεια, J. Mannheim και A. Daume, καθώς και οι A. Duron και D. Waelbroeck, δικηγόροι)
 Αντικείμενο της υποθέσεως F-159/12
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί καταγγελίας της συμβάσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος, επαναφοράς του στην υπηρεσία και καταβολής σε αυτόν, εντόκως, της διαφοράς μεταξύ των αποδοχών που θα του είχαν καταβληθεί και της αποζημιώσεώς του.
 Αντικείμενο της υποθέσεως F-161/12
 Αίτημα αποκαταστάσεως της ηθικής βλάβης που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων λόγω της απολύσεώς του.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την από 24 Φεβρουαρίου 2012 απόφαση του διευθυντή του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων περί καταγγελίας της συμβάσεως του συμβασιούχου υπαλλήλου CJ.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή-αγωγή στην υπόθεση F-159/12.
 3)
 Απορρίπτει την αγωγή στην υπόθεση F-161/12.
 4)
 Στην υπόθεση F-159/12, έκαστος διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 5)
 Στην υπόθεση F-161/12, ο CJ φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα δικαστικά έξοδα του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων.
 6)
 Στην υπόθεση F-159/12, καταδικάζει τον CJ να καταβάλει στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης το ποσό των 2 000 ευρώ προς κάλυψη μέρους των δαπανών στις οποίες αυτό υποβλήθηκε και οι οποίες θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί.
 (1) EE C 63 της 2/3/2013, σ. 26 και ΕΕ C 55 της 23/02/2013, σ. 27.


text:
29.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 289/13
 3) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως σε ένα από τα δύο μέσα για να διαπιστώσει τη συμμόρφωση της Ιρλανδίας. Επίσης, η
 πιο πάνω ερωτήματα, αν ένας πολίτης νικήσει σε δίκη ενώπιον Επιτροπή δεν είναι σε θέση να αξιολογήσει τα μέτρα που έχει λάβει
 εθνικού δικαστηρίου λόγω παραβάσεως του κοινοτικού η Ιρλανδία, στο πλαίσιο της συνολικής αξιολογήσεως που διεξάγει,
 δικαίου από κράτος μέλος, αντιτίθεται το κοινοτικό δίκαιο προκειμένου να προτείνει, όπως οφείλει, κατάλληλα κοινοτικά
 σε ρύθμιση περί δικαστικών εξόδων, όπως η επίμαχη εν μέτρα σχετικά με τα κατ' ελάχιστον απαιτούμενα προσόντα.
 προκειμένω, σύμφωνα με την οποία κατ' αρχήν χορηγείται
 μόνον περιορισμένη αποζημίωση για τα δικαστικά έξοδα;
 Όσον αφορά το άρθρο 17, παράγραφος 2, του κανονισμού, η
 Επιτροπή φρονεί ότι η Ιρλανδία επίσης παρέβη τις υποχρεώσεις
 που υπέχει από το άρθρο αυτό. ∆εν έχει καθορίσει τα κατ' ελάχιστον
 απαιτούμενα προσόντα του προσωπικού που εμπλέκεται στη λήψη
 όλων των δυνατών προληπτικών μέτρων για την αποτροπή και
 ελαχιστοποίηση των διαρροών μεθυλοβρωμιδίου από εγκαταστά-
 σεις υποκαπνισμού και από εργασίες στις οποίες χρησιμοποιείται
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά μεθυλοβρωμίδιο. Επίσης, ως προς το ζήτημα αυτό, η Επιτροπή δεν
 της Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2003 διαθέτει κανένα στοιχείο από το οποίο να προκύπτει ότι η Ιρλανδία
 έχει λάβει τα αναγκαία προληπτικά μέτρα.
 (Υπόθεση C-406/03)
 (1) ΕΕ L 244 της 29.9.2000, σ. 1.
 (2003/C 289/25)
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους U. Wölker και M. Shotter, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ-
 βούργο, άσκησε στις 29 Σεπτεμβρίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιρλανδίας.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Landgericht Koblenz, με διάταξη της 16ης Σεπτεμ-
 βρίου 2003 στην υπόθεση καταχωρίσεως στο εμπορικό
 H προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: μητρώο η οποία αφορά την εταιρία με την επωνυμία SEVIC
 Systems Aktiengesellschaft
 — να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να υποβάλει
 τις εκθέσεις που αναφέρονται στα άρθρα 16, παράγραφος 5,
 16, παράγραφος 6, και 17, παράγραφος 1, του κανονισμού (Υπόθεση C-411/03)
 (ΕΚ) 2037/2000 (1) για τις ουσίες που καταστρέφουν τη
 στιβάδα του όζοντος, και παραλείποντας να λάβει όλα τα
 δυνατά προληπτικά μέτρα για την αποτροπή και ελαχιστο- (2003/C 289/26)
 ποίηση των διαρροών μεθυλοβρωμιδίου και να καθορίσει τα
 κατ' ελάχιστον απαιτούμενα προσόντα του εμπλεκόμενου
 προσωπικού, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν
 λόγω οδηγία,
 Με διάταξη της 16ης Σεπτεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 — να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα. 2 Οκτωβρίου 2003, το Landgericht Koblenz, στο πλαίσιο της
 υποθέσεως καταχωρίσεως στο εμπορικό μητρώο, η οποία αφορά
 την εταιρία με την επωνυμία SEVIC Systems Aktiengesellschaft,
 που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Η Ιρλανδία δεν κοινοποίησε στην Επιτροπή, μέχρι την ταχθείσα Έχουν τα άρθρα 43 και 48 ΣΕΚ την έννοια ότι αντιβαίνει προς την
 ημερομηνία της 31ης ∆εκεμβρίου 2001, τα στοιχεία σχετικά με ελευθερία εγκαταστάσεως των εταιριών η προβαλλομένη, προς
 τις ποσότητες των καταστρεπτικών για τη στιβάδα του όζοντος αλλοδαπή ευρωπαϊκή εταιρία, άρνηση καταχωρίσεως της σχεδιαζο-
 ουσιών που έχουν ανακτηθεί, ανακυκλωθεί, ποιοτικώς αποκαταστα- μένης συγχωνεύσεώς της με γερμανική εταιρία, στο γερμανικό
 θεί και καταστραφεί. Ούτε κοινοποίησε μέχρι την ως άνω ημερομη- εμπορικό μητρώο, σύμφωνα με τα άρθρα 16 επ. του
 νία τα λεπτομερή στοιχεία που πρέπει να υποβληθούν στην Umwandlungsgesetz (νόμου περί μετατροπής εταιριών, στο εξής:
 Επιτροπή δυνάμει των άρθρων 16, παράγραφος 5, 16, παράγρα- UmwG), επειδή το άρθρο 1, παράγραφος 1, σημείο 1 του UmwG
 φος 6 και 17, παράγραφος 1 του κανονισμού. Ελλείψει των προβλέπει μόνο μετατροπή νομικών προσώπων με έδρα στην
 στοιχείων αυτών, η Επιτροπή ανησυχεί μήπως οι προσπάθειες που ημεδαπή;
 καταβάλλει η Ιρλανδία για τον περιορισμό των καταστρεπτικών
 για τη στιβάδα του όζοντος ουσιών δεν ανταποκρίνονται στις
 απαιτήσεις του κανονισμού, καθόσον η Επιτροπή δεν διαθέτει τα


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/38
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 11ης Ιουλίου 2006 — Caviar Anzali κατά ΓΕΕΑ — Novomarket (Asetra)
 (Υπόθεση T–252/04) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος ASETRA - Προγενέστερο εθνικό και διεθνές εικονιστικό σήμα CAVIAR ASTARA - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Απόρριψη της ανακοπής λόγω μη προσκομίσεως εγγράφων εντός των ταχθεισών προθεσμιών - Αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίστηκαν το πρώτον ενώπιον του τμήματος προσφυγών - Παραδεκτό - Έκταση του ελέγχου που διενεργείται από τα τμήματα προσφυγών - Άρθρα 62 και 74 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94»)
 (2006/C 224/81)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Caviar Anzali SAS (Colombes, Γαλλία) [Εκπρόσωπος: J.-F. Jésus, δικηγόρος]
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) [Εκπρόσωπος: M. A. Folliard-Monguiral]
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Novomarket, SA (Μαδρίτη, Ισπανία)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Απριλίου 2004 (υπόθεση R 479/2003 — 2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Caviar Anzali SAS και της Novomarket, SA
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 19ης Απριλίου 2004 (υπόθεση R 479/2003 — 2).
 2)
 Καταδικάζει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 217 της 28.8.2004


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/24
 Αναίρεση που άσκησε στις 9 Δεκεμβρίου 2008 η Hasbro, Inc. κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (έκτο τμήμα), η οποία περιέχεται στην από 22 Σεπτεμβρίου 2008 επιστολή, στην υπόθεση T-472/07: Enercon κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση C-59/09 P)
 2009/C 267/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Hasbro, Inc. (εκπρόσωπος: M. Edenborough, Barrister)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Με διάταξη της 10ης Ιουλίου 2009, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη.