text:
 31.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 402/39
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Σεπτεμβρίου 2016 — Herbert Smith Freehills κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-710/14) (1)
 ([Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (EK) 1049/2001 - Έγγραφα σχετικά με τις συζητήσεις που προηγήθηκαν της εκδόσεως της οδηγίας για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την κατασκευή, την παρουσίαση και την πώληση προϊόντων καπνού και συναφών προϊόντων - Άρνηση προσβάσεως - Εξαίρεση σχετική με την προστασία των νομικών συμβουλών - Δικαιώματα άμυνας - Υπέρτερο δημόσιο συμφέρον])
 (2016/C 402/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Herbert Smith Freehills LLP (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: P. Wytinck, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: E. Rebasti, M. Veiga και J. Herrmann)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Van Nuffel, J. Baquero Cruz και F. Clotuche-Duvieusart)
 Αντικείμενο
 Αίτημα στηριζόμενο στο άρθρο 263 ΣΛΕΕ προς ακύρωση της αποφάσεως 18/c/01/14 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 2014, με την οποία αυτό αρνήθηκε την πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα που συνδέονται με την έκδοση της οδηγίας 2014/40/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Απριλίου 2014, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την κατασκευή, την παρουσίαση και την πώληση προϊόντων καπνού και συναφών προϊόντων και την κατάργηση της οδηγίας 2001/37/ΕΚ (ΕΕ 2014, L 127, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Herbert Smith Freehills LLP φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και εκείνα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 409 της 17.11.2014.


text:
 24.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/40
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 14ης Μαΐου 2014 — Αλεξάνδρου κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-34/13) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Γενικός διαγωνισμός - Προκήρυξη διαγωνισμού EPSO/AD/231/12 - Αποκλεισμός από τις δοκιμασίες αξιολογήσεως - Πρόσβαση στα έγγραφα))
 2014/C 194/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Χριστόδουλος Αλεξάνδρου (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: R. Duta, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Eggers και G. Gattinara)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού EPSO/AD/231/12 περί αποκλεισμού του προσφεύγοντος από τις δοκιμασίες αξιολογήσεως του εν λόγω διαγωνισμού.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Ο Χριστόδουλος Αλεξάνδρου φέρει τα δικαστικά του έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) EE C 207 της 20/7/2013, σ. 58.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 16.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 11/27
 Αγωγή της 5ης Οκτωβρίου 2009 — Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-409/09)
 2010/C 11/54
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Ν. Κορογιαννάκης και Μ. Δερμιτζάκης, δικηγόροι)
 Εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 2 000 000 ευρώ που αντιστοιχεί στο μικτό κέρδος της ενάγουσας (50 % της αξίας της συμβάσεως),
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει το ποσό των 100 000 που αντιστοιχεί στη ζημία την οποία υπέστη η ενάγουσα λόγω της απώλειας της δυνατότητας να εκτελέσει τη σύμβαση,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα της ενάγουσας, καθώς και τις λοιπές δαπάνες και τα λοιπά έξοδα στα οποία αυτή υποβλήθηκε σε σχέση με την αγωγή της, ακόμη και αν η υπό κρίση αγωγή απορριφθεί.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Στην υπό κρίση υπόθεση, η ενάγουσα ασκεί αγωγή λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης απορρέουσα από τη ζημία την οποία αυτή ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της αποφάσεως της Επιτροπής της 15ης Σεπτεμβρίου 2004, περί απορρίψεως της προσφοράς της ενάγουσας, η οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο της προκηρύξεως ανοικτού διαγωνισμού FISH/2004/02 για την παροχή υπηρεσιών πληροφορικής και συναφών υπηρεσιών, σχετικών με τα συστήματα πληροφοριών της Γενικής Διευθύνσεως Αλιείας (1), και περί αναθέσεως της εκτελέσεως της συμβάσεως στον επιλεγέντα υποψήφιο. Με την απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2008 (2), το Πρωτοδικείο διαπίστωσε ότι, κατά την έκδοση της εν λόγω αποφάσεως, η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως την οποία υπέχει από το άρθρο 100 του δημοσιονομικού κανονισμού (3) και από το άρθρο 149 των κανόνων εφαρμογής. Το Πρωτοδικείο δεν αποφάνθηκε επί των λοιπών ισχυρισμών της ενάγουσας.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι με την ανωτέρω απόφαση το Πρωτοδικείο αναγνώρισε ότι επιτροπή αξιολογήσεως υπέπεσε σε σύγχυση μεταξύ κριτηρίων αναθέσεως και κριτηρίων επιλογής και αξιολόγησε εσφαλμένως την προσφορά της ενάγουσας, απορρίπτοντάς την αδικαιολόγητα.
 Επιπλέον, η ενάγουσα προβάλλει περαιτέρω παρατυπίες στο πλαίσιο του ανωτέρω διαγωνισμού, οι οποίες προβλήθηκαν στην υπόθεση T-465/04, αλλά δεν εξετάσθηκαν ούτε σχολιάσθηκαν από το Πρωτοδικείο. Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων και του ελευθέρου ανταγωνισμού και την αρχή της χρηστής διοικήσεως και της επιμέλειας και ότι υπέπεσε σε πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως. Ισχυρίζεται ότι, υπό τις συνθήκες αυτές, η παραβίαση του κοινοτικού δικαίου συνιστά αρκούντως σοβαρή παράβαση νόμου.
 Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι, εφόσον το Πρωτοδικείο ακύρωσε την απόφαση της Επιτροπής μετά την πλήρη εκτέλεση της συμβάσεως βάσει της ακυρωθείσας αποφάσεως, ζητεί αποζημίωση για τη μη ανάθεση της εκτελέσεως της εν λόγω συμβάσεως καθώς και για διαφυγόν κέρδος.
 (1) ΕΕ 2004/S 73-061407
 (2) Υπόθεση T-465/04, Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής, Συλλογή 2008, σ. ΙΙ-154
 (3) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002 L 248, σ. 1)


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/15
 Προσφυγή της 16ης Απριλίου 2014 — Kronotex κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-236/14)
 2014/C 223/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Kronotex GmbH & Co. KG (Heiligengrabe, Γερμανία), Kronoply GmbH (Heiligengrabe) και K Face GmbH (Heiligengrabe) (εκπρόσωποι: H. Janssen και G. Engel, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 2013, στην υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) — Στήριξη για την ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και μειωμένη επιβάρυνση κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 —
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αντίθετη προς το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, διότι η επιβάρυνση που προβλέπεται με τον Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) και το προβλεπόμενο ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως δεν συνιστούν χορήγηση κρατικών πόρων ή πόρων ελεγχόμενων από το κράτος. Τα κρίσιμα για τον χαρακτηρισμό των επίμαχων μέτρων πραγματικά περιστατικά διαπιστώθηκαν στο σύνολό τους από την Επιτροπή και την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά το προκαταρκτικό στάδιο της διαδικασίας. Δεν μπορούν πλέον να υφίστανται αμφισβητήσιμα στοιχεία τα οποία θα όφειλε να διαπιστώσει η Επιτροπή στο πλαίσιο διαδικασίας κατά τα άρθρα 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, και 4, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (1).
 2.
 Δεύτερος λόγος: Παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου
 —
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν στο πλαίσιο αυτό ότι η Επιτροπή δεν τήρησε το άρθρο 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και την αρχή της ασφάλειας δικαίου, καθόσον εφάρμοσε τη διαδικασία για τις νέες ενισχύσεις κατά το άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού 659/1999 αντί της διαδικασίας για τις υφιστάμενες ενισχύσεις κατά τα άρθρα 17 επ. του κανονισμού 659/1999, προκειμένου να επαληθεύσει την προσωρινή εκτίμησή της κατά την οποία ο EEG συνιστά ενίσχυση. Ειδικότερα, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν συναφώς ότι η Επιτροπή, με απόφαση της 22ας Μαΐου 2002, έκρινε ότι ο EEG 2000 δεν συνιστούσε ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, διότι δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη μεταφοράς κρατικών πόρων. Οι διαφορές μεταξύ του EEG 2000 και του EEG 2012 δεν είναι ουσιώδεις σε σύγκριση με όσα κρίθηκαν με την απόφαση της Επιτροπής της 22ας Μαΐου 2002. Επομένως, η Επιτροπή θα μπορούσε να επικαλεστεί τυχόν μεταβολή της νομικής της απόψεως στο πλαίσιο διαδικασίας κατά το άρθρο 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, χωρίς αυτό να θίγει τις προσφεύγουσες.
 3.
 Τρίτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και προσβολή του δικαιώματος προηγούμενης ακροάσεως
 —
 Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η καθής εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση χωρίς προηγουμένως να παράσχει στις προσφεύγουσες τη δυνατότητα να διατυπώσουν την άποψή τους.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).


text:
 10. 8 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ApiO . C 233/23
 καθώς και η αναλογικοτερη επιβολή των υποχρεώσεων Προσέτι, o προσφεύγων αποκλείστηκε από το πλαίσιο της
 για τη συμβολή στο κόστος της καθολικής υπηρεσίας. εναλλαγής, δεδομένου ότι η νέα τοποθέτησή του είναι
 οριστική .
 (') ΕΕ αριθ . L 74 της 13 . 3 . 1996 , σ. 13 .
 Δεύτερον, o προσφεύγων φρονεί ότι συντρέχει παράβαση της
 αποφάσεως της 26ης Ιουλίου 1988, καθόσον, αφενός, η
 προσβαλλομένη απόφαση εκδόθηκε χωρίς να τηρηθεί η
 Προσφυγή του Mario Costacurta κατα της Επιτροπής των προθεσμία και, αφετέρου , η διαδικασία που οδήγησε στη
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 21 Ιουνίου λήψη της αποφάσεως αυτής δεν ήταν διαφανής και δεν
 1996 υπήρξε συνεννόηση με τον προσφεύγοντα, o οποίος ετέθη
 (YJIOØeoii T-98/96)
 προ τετελεσμένου γεγονότος.
 ( 96/C 233/39) Τρίτον, η προσβαλλομένη απόφαση παραβαίνει την υποχρέ
 ωση αιτιολογήσεως.
 ( riéooa ôiaôixaoïaç: rj yalXixri)
 O προσφεύγων ισχυρίζεται, τέλος, ότι η Επιτροπή παραβία
 O Mario Costacurta , κάτοικος Κινσασα (Δημοκρατία του σε , εις βάρος του , τις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύ
 Ζαΐρ ), εκπροσωπούμενος από τον Nicolas Decker, δικηγόρο νης και ενήργησε κατά κατάχρηση διαδικασίας.
 Λουξεμβούργου , με τόπο επιδόσεοτν στο Λουξεμβούργο το
 δικηγορικό γραφείο του τελευταίου , 16, avenue Marie Thé
 rèse , άσκησε στις 21 Ιουνίου 1996 ενώπιον του Πρωτοδικείου
 τίοv Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτρο Προσφυγή -αγωγή της Maria Elisabeth Wolf κατα της Επι
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 27 Ιουνίου 1996
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (Υπόθεση Τ-101796)
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής Διευθύνσεως
 της Εξωτερικής Υπηρεσίας της Επιτροπής των Ευρωπαϊ (96/C 233/40)
 κών Κοινοτήτων, η οποία επικυρώθηκε από την αρμόδια (fXœooa ôiaôixaoïaç: ri yaXXixfi)
 για τους διορισμούς αρχή (ΑΛΑ ) και περιέχεται στα
 έγγραφα αριθ . 17493 , της 14ης Δεκεμβρίου 1995 , H Maria Elisabeth Wolf, κάτοικος Marner ( Μεγάλο Δουκάτο
 αριθ . 8908 , της 30ής Απριλίου 1996, αριθ . 14515 , της 31ης του Λουξεμβούργου ), εκπροσωπούμενη από τους Jean-Noël
 Μαΐου 1996 και στην από 31 Μαΐου 1996 πράξη περί Louis, Thierry Demaseure και Ariane Tornel, δικηγόρους
 τοποθετήσεως του προσφεύγοντος στην Υπηρεσία Επισή Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γρα
 μων Εκδόσειον των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο Λου φεία της εταιρίας Fiduciaire Myson Sàrl , 1 , rue Glesener,
 ξεμβούργο, άσκησε στις 27 Ιουνίου 1996 ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 — να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επι
 των στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, περιλαμβανομέ τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 νων και των εξόδων της διαδικασίας των ασφαλιστικών
 μέτρων. H προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί
 από το Πρωτοδικείο:
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα — να ακυρώσει την απόφαση με την οποία αποκλείστηκε
 O προσφεύγων, υπάλληλος της Επιτροπής, τοποθετηθείς από το διαγωνισμό COM/A/955 ,
 από τριετίας στην Αντιπροσωπεία της Επιτροπής στο Ζαΐρ, — να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στην προ
 προσβάλλει την απόφαση της ΑΔΑ περί νέας τοποθετήσεώς σφεύγουσα το συμβολικό ποσό του ενός Ecu, προς
 του στην Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών ικανοποίηση της ηθικής βλάβης την οποία υπέστη ,
 Κοινοτήτων (ΥΕΕΕΚ ), στο Λουξεμβούργο.
 — να καταδικάσει την καθής-εναγομένη (στο εξής: καθής)
 O προσφεύγων προβάλλει, καταρχάς, παραβίαση του εκ στα δικαστικά έξοδα.
 περιτροπής συστήματος τοποθετήσεων, όπως αυτό θεσπίστη
 κε από την απόφαση της Επιτροπής , της 26ης Ιουλίου 1988, Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 περί των κατευθύνσεων σχετικά με το νέο εκ περιτροπής
 σύστημα. H απόφαση αυτή ελήφθη βάσει των άρθρων 2 και 3 H προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, αντιθέτως προς τα εκτιθέ
 του παραρτήματος X του κανονισμού υπηρεσιακής κατά μενα στην αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως, η
 στασης, τα οποία προβλέπουν, για τους υπαλλήλους που οποία στηρίζεται στην έλλειψη της απαιτούμενης από την
 είναι τοποθετημένοι σε τρίτες χώρες, την εναλλαγή μεταξύ προκήρυξη του διαγωνισμού επαγγελματικής πείρας (τουλά
 Αντιπροσωπείας και έδρας. Συντρέχει παράβαση των διατά χιστον δώδεκα ετών), απέδειξε ότι είχε επαγγελματική πείρα
 ξεων αυτών εφόσον η Επιτροπή Διευθύνσεως της Εξωτερι πανεπιστημιακού επιπέδου , κτηθείσα μετά την απόκτηση του
 κής Υπηρεσίας (ΕΔΕΥ) και η ΑΔΑ περιλαμβάνουν την απαιτουμένου για τη συμμετοχή στο διαγωνισμό πανεπι
 ΥΕΕΕΚ στο εκ περιτροπής σύστημα, μολονότι το σύστημα στημιακού διπλώματος, διαρκείας μεγαλύτερης των δώδεκα
 αυτό δεν αφορά τον εν λόγω οργανισμό, ούτε δε αυτός μπορεί ετών. Συγκεκριμένα, η προσφεύγουσα φρονεί ότι δεν μπορεί
 να χαρακτηριστεί ως έδρα. Επιπλέον, o προσφεύγων δεν είχε ευλόγως να αμφισβητηθεί ότι οι ερευνητικές εργασίες με τις
 ακόμα συμπληρώσει οκτώ έτη υπηρεσίας σε Αντιπροσωπεία, οποίες ασχολήθηκε προκειμένου να συγγράψει τη διδακτο
 πράγμα που συνεπάγεται ότι δεν τηρήθηκε εν προκειμένω η ρική της διατριβή συνεπάγονταν την άσκηση καθηκόντων
 περιοδικότητα της εναλλαγής μεταξύ Αντιπροσωπείας και σχετικών με τον τομέα της στατιστικής, όπως αυτός περιγρά
 έδρας, της οποίας o χρόνος σήμερα ορίζεται σε οκτώ έτη . φεται στην προκήρυξη του διαγωνισμού .


text:
 20.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 284/10
 Αίτηση αναιρέσεως της Nippon Steel Corp., που ασκήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2004 κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 8ης Ιουλίου 2004, που εκδόθηκε επί των συνεκδικασθέντων υποθέσεων T-67/00, T-68/00, T-71/00 και T-78/00 μεταξύ των JFE Engineering Corp., Nippon Steel Corp., JFE Steel Corp. και Sumimoto Metal Industries Ltd και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-405/04 P)
 (2004/C 284/20)
 Η Nippon Steel Corp. με έδρα το Τόκιο (Ιαπωνία), εκπροσωπούμενη από τους J.-F. Bellis και K. Van Hove, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησαν στις 22 Σεπτεμβρίου 2003 αναίρεση ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 8ης Ιουλίου 2004 επί των συνεκδικασθέντων υποθέσεων T-67/00, T-68/00, T-71/00 και T-78/00 μεταξύ των JFE Engineering Corp., Nippon Steel Corp., JFE Steel Corp. και Sumimoto Metal Industries Ltd και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 8ης Ιουλίου 2004 επί των συνεκδικασθέντων υποθέσεων T-67/00, T-68/00, T-71/00 και T-78/00 JFE Engineering Corp., Nippon Steel Corp., JFE Steel Corp. και Sumimoto Metal Industries Ltd, καθ' ο μέρος αφορά την Nippon Steel Corp.
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 8ης Δεκεμβρίου 1999 σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ, (Υπόθεση IV/E-1/35.860-B Χαλυβδοσωλήνες άνευ ραφής) καθ' ο μέρος αφορά τη Nippon Steel Corp. ή
 —
 Επικουρικώς, αν η αίτηση αναιρέσεως γίνει δεκτή μόνον ως προς το σχέδιο αγωγών, να μειώσει κατά τα 2/3 το επιβληθέν στη Nippon Steel Corp. πρόστιμο, και
 —
 Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα και των δύο βαθμών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι η απόφαση του Πρωτοδικείου πρέπει να αναιρεθεί για τους εξής λόγους:
 α)
 Το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη κατανέμοντας εσφαλμένα το βάρος αποδείξεως σε υπόθεση στην οποία η αναιρεσείουσα απέδειξε ότι ο ισχυρισμός της Επιτροπής δεν είναι συμβατός με τα εμπορικά συμφέροντα της αναιρεσείουσας και ως εκ τούτου στερείται λογικής.
 β)
 Το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη κατανέμοντας εσφαλμένα το βάρος αποδείξεως σε υπόθεση στην οποία τα δικαιολογητικά έγγραφα δεν είναι σαφή και η αναιρεσείουσα πρότεινε μια αληθοφανή εξήγηση της επίδικης συμπεριφοράς.
 γ)
 Το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη κατανέμοντας εσφαλμένα το βάρος αποδείξεως όσον αφορά τον βαθμό της απαιτούμενης τεκμηρίωσης προς στήριξη των αμφισβητούμενων δηλώσεων που χρησιμοποιεί η Επιτροπή ως κύρια απόδειξη, οι οποίες όμως δεν είναι αληθοφανείς, είναι σαφώς διφορούμενες και έρχονται σε αντίθεση με άλλα αποδεικτικά στοιχεία.
 δ)
 Το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη προβάλλοντας αντιφατικούς και ανεπαρκείς λόγους για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η δήλωση του Becher (υπαλλήλου της Mannesmann), της 21ης Απριλίου 1997, μπορούσε να επιβεβαιώσει τις δηλώσεις του Verluca, διευθυντή της Vallourec Oil & Gas, σχετικά με την υποτιθέμενη παράβαση όσον αφορά το σχέδιο αγωγών.


text:
C 258/36 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 15.8.98
 DIASANG SOT PQOEDQOT SOT PQXSODIJEIOT BrieÈt, K. Lenaerts, A. Potocki jai J. D. Cooke, dijarseäy,
 eneädxre rsiy 25 Laðot 1998 diósang le so ajoäkotho diasa-
 sgy 26gy Iotmiäot 1998
 jsijoä:
 rsgm tpoäherg T-262/97 R, Anthony Goldstein jasó
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg.
 (Aruakirsijó leäsqa Ç Apaqódejso)
 2. Paqeäkjei g apoäuamrg epiä sgy aisgärexy paqelbórexy.
 (98/C 258/64)
 3. Jasadijófei sgm pqoruetäcotra rsa dijarsijó eänoda
 sgy jahgäy.
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 (1) EE C 370 sgy 6.12.1997.
 Rsgm tpoäherg S-262/97 R, Anthony Goldstein, jósoijoy Kom-
 diämot, ejpqorxpotälemoy apoä som solicitor Raymond St John
 Murphy, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 (ejpqoärxpoy: Richard Lyall), le amsijeiälemo aiäsgrg kgäwexy
 pqorxqimxäm leäsqxm re rveärg le apoäuarg sgy Episqopgäy Pqorutcgä sgy Interporc Im- und Export GmbH jasó Epi-
 peqiä aqmgärexy kgäwexy sxm pqorxqimxäm leäsqxm pot fgäsgre sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy
 o pqoruetäcxm, o Pqoäedqoy sot Pqxsodijeiäot eneädxre rsiy 9 Iotmiäot 1998
 26 Iotmiäot 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä: (Tpoäherg T-92/98)
 (98/C 258/66)
 1. Apoqqiäpsei sgm aiäsgrg kgäwexy aruakirsijxäm leäsqxm. (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 G Interporc Im- und Export GmbH, Albotäqco (Olorpom-
 2. Jasadijófei som pqoruetäcomsa rsa dijarsijó eänoda diajgä Dglojqasiäay sgy Ceqlamiäay), ejpqorxpotälemg apoä
 pot auoqotäm sgm aiäsgrg kgäwexy aruakirsijxäm leäsqxm. som dijgcoäqo Georg M. Berrisch, sot dijgcoqijotä cqaueiäot
 Schön Nolte Finkelnburg & Clemm, 33, rue PeÁre de Deken,
 Bqtneäkkey, som opoiäo oäqire jai xy amsiäjkgso, órjgre rsiy
 9 Iotmiäot 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm.
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 sgy 25gy Laðot 1998
 Ç ma ajtqxärei sgm pqorbakkoälemg apoäuarg,
 rsgm tpoäherg T-267/97, Broome & Wellington Ltd jasó
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) Ç epijotqijxäy, ma ajtqxärei sgm pqorbakkoälemg apoäuarg
 jasó so leäqoy pot auoqó sa eäccqaua pqoy sa opoiäa
 (Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Amajoiämxrg emóqnexy diadija- fgseiä pqoärbarg g pqoruetäcotra jai pqoy sa opoiäa dem
 riäay amsimsólpimcj Ç Apaqódejso) sgy eävei gädg episqapeiä g pqoärbarg rso pkaiärio sgy tpo-
 (98/C 258/65) heärexy S-50/96,
 Ç ma jasadijórei, em pórg peqipsxärei, sgm Episqopgä rsa
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä) dijarsijó eänoda.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Rsgm tpoäherg S-267/97, Broome & Wellington Ltd, esaiqeiäa
 acckijotä dijaiäot, le eädqa so Lómsrerseq (Gmxleämo Bariä- Xy pqoy so irsoqijoä sgy diauoqóy ciämesai paqapolpgä rsgm
 keio), ejpqorxpotälemg apoä sg Fiona M. Carlin, barrister, tpoäherg S-124/96, Interporc Im- und Export GmbH jasó
 sot Dijgcoqijotä Rtkkoäcot sgy Boäqeiay Iqkamdiäay, le soäpo Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1). Le sgm
 epidoärexm rso Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo sxm apoäuarg sgy 6gy Uebqotaqiäot 1998 (2) ajtqxähgje, lesantä
 Arendt jai Medernach, 8-10, rue Mathias Hardt, jasó Epi- ókkxm, g apoäuarg sgy Episqopgäy, sgy 29gy Laðot 1996, le
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Viktor sgm opoiäa eiäve apacoqetheiä rsgm pqoruetäcotra g pqoärbarg
 Kreuschirz jai Nicholas Khan), le amsijeiälemo aiäsgrg re oqirleäma eäccqaua etqirjoälema rsgm jasovgä sgy Epi-
 ajtqxärexy sgy amajoimxärexy cia sgm eämaqng diadijariäay sqopgäy.
 amsimsólpimcj rvesijó le siy eiracxceäy aketäjarsxm balba-
 jeqxäm tuarlósxm jasacxcgäy Kaøjgäy Dglojqasiäay sgy Le sgm paqotära pqorutcgä sgy, g pqoruetäcotra rsqeäuesai
 Jiämay, Aictäpsot, Imdiäay, Imdomgriäay, Pajirsóm jai Sotq- jasó sgy meäay apacoqetärexy pqorbórexy pqoy sa etqirjoä-
 jiäay, g opoiäa dglorietähgje rsiy 11 Iotkiäot 1997 (EE C 210 lema rsgm jasovgä sgy Episqopgäy eäccqaua. Rsgm pqorbakkoä-
 sgy 20.7.1996, r. 12), so Pqxsodijeiäo (sqiäso pemsalekeäy lemg apoäuarg o Cemijoäy Cqallaseäay sgy Episqopgäy jasa-
 slgäla), rtcjeiälemo apoä sg V. Tiili, Pqoäedqo, jai soty C. P. sórrei sa aisotälema eäccqaua re dtäo jasgcoqiäey: 1) eäccqaua


text:
 16.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 14/55
 Προσφυγή της 22ας Νοεμβρίου 2016 — For Tune κατά EUIPO — Simplicity trade (opus AETERNATUM)
 (Υπόθεση T-815/16)
 (2017/C 014/65)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: For Tune sp. z o.o. (Βαρσοβία, Πολωνία) (εκπρόσωπος: K. Popławska, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Simplicity trade GmbH (Oelde, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «opus AETERNATUM» — Υπ’ αριθ. 11 024 296 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 14ης Σεπτεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 152/2016-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' του κανονισμού 207/2009.


text:
 22.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/27
 Αναίρεση που άσκησε στις 30 Αυγούστου 2011 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο πενταμελές τμήμα) στις 16 Ιουνίου 2011 στην υπόθεση T-196/06, Edison κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-446/11 P)
 2011/C 311/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και V. Bottka)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Edison SpA
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να εξαφανίσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (έκτο πενταμελές τμήμα) της 16ης Ιουνίου 2011, η οποία κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή στις 20 Ιουνίου 2011·
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου να αποφανθεί εκ νέου επί της υποθέσεως·
 —
 να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας·
 —
 στην περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι μπορεί να προβεί στην εξέταση της υποθέσεως επί της ουσίας, να απορρίψει την σε πρώτο βαθμό υποβληθείσα προσφυγή και να καταδικάσει την Edison SpA στα δικαστικά έξοδα και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 i)
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 253 ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 81 ΕΚ, καθόσον προσδιόρισε εσφαλμένως τον σκοπό και την έκταση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως όσον αφορά τον καταλογισμό της παραβάσεως του άρθρου 81 ΕΚ στην εταιρία που κατέχει το σύνολο του κεφαλαίου της άμεσα μετέχουσας στην παράβαση εταιρίας, καταλογισμός ο οποίος στηρίζεται σε τεκμήριο το οποίο πρέπει να ανατραπεί επαρκώς. Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη το νομικό πλαίσιο και τους κανόνες που διέπουν την υπόθεση, ιδίως ως προς το βάρος αποδείξεως που φέρει η νυν αναιρεσείουσα. Εσφαλμένως επέβαλε στην Επιτροπή υποχρέωση να αιτιολογήσει «μη στερούμενα σημασίας» επιχειρήματα, χωρίς να απαιτήσει, ως όφειλε, τα επιχειρήματα αυτά να είναι πρόσφορα για να ανατρέψουν το τεκμήριο της ευθύνης της ελέγχουσας εταιρίας.
 ii)
 Επικουρικώς, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη τα άρθρα 230 και 253 ΕΚ καθόσον διαπίστωσε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν ανεπαρκώς αιτιολογημένη. Αφενός, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εκτίμηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, παραλείποντας να εξετάσει ορισμένα συναφή αποσπάσματα. Αφετέρου, υπέπεσε σε σύγχυση όσον αφορά τα περί αιτιολογίας και τα περί ουσίας ζητήματα, μη λαμβάνοντας υπόψη την αιτιολογία που περιλήφθηκε στην προσβαλλόμενη απόφαση, είτε αποφαινόμενο ότι η Επιτροπή παρέβη τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας είτε κρίνοντας ότι η αιτιολογία αυτή δεν ήταν πειστική.
 iii)
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη τα άρθρα 230 και 253 ΕΚ σε συνδυασμό με τις αρχές του δικαίου της Ένωσης όσον αφορά τα δικαιώματα άμυνας και την εκατέρωθεν ακρόαση ενώπιον των δικαστηρίων της Ένωσης. Συγκεκριμένα, εσφαλμένως έκρινε ότι η Επιτροπή δεν μπορούσε να κάνει χρήση των επιχειρημάτων που δεν αναφέρονταν στην ανακοίνωση αιτιάσεων ή που δεν επαναλαμβάνονταν στην απόφαση προκειμένου να αντικρούσει τα επιχειρήματα που προέβαλε η προσφεύγουσα για να ανατρέψει το τεκμήριο περί ευθύνης της ελέγχουσας εταιρίας. Το ίδιο ισχύει ειδικότερα, όταν, όπως εν προκειμένω, πρόκειται για έγγραφα που επικαλέστηκε η προσφεύγουσα ή των οποίων είχε γνώση η προσφεύγουσα και δεν μπορούσε να αγνοήσει τον κίνδυνο ότι θα τα λάμβανε ενδεχομένως υπόψη η Επιτροπή ως αποδεικτικά στοιχεία εναντίον της ή όταν μπορούσε ευλόγως να συνάγει από τα επίμαχα έγγραφα τις διαπιστώσεις στις οποίες επρόκειτο να προβεί η Επιτροπή βάσει αυτών.
 iv)
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη τις διατάξεις του άρθρου 230 ΕΚ, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 231 και 253 ΕΚ, κρίνοντας εσφαλμένως ότι όφειλε να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση λόγω ανεπαρκούς αιτιολογίας καίτοι η υιοθετούμενη με αυτήν προσέγγιση αποδεικνυόταν ορθή επί της ουσίας.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/42
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 11ης Δεκεμβρίου 2006 — Weber κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-290/05) (1)
 (Πρόσβαση στα έγγραφα των κοινοτικών οργάνων - Απόρριψη - Εισαγωγικό δικόγραφο - Προδήλως απαράδεκτο - Κατάργηση της δίκης)
 (2006/C 331/93)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Friedrich Weber (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωπος: W. Declair, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Costa de Oliveira και C. Ladenburgers)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του γενικού γραμματέα της Επιτροπής, της 27ης Μαΐου 2005, περί απορρίψεως του αιτήματος του προσφεύγοντος να του παρασχεθεί πρόσβαση σε επιστολή απευθυνθείσα από τη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Επιτροπής στην Ομοσπονδιακή Γερμανική Κυβέρνηση, η οποία αφορούσε διαδικασία χορηγήσεως κρατικής ενισχύσεως.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά του έξοδα, καθώς και στα έξοδα της Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 257 της 15.10.2005.


text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 16ης Ιουνίου 2011 [αίτηση του Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Logstor ROR Polska sp. z o.o. κατά Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
 (Υπόθεση C-212/10) (1)
 (Φορολογία - Φόρος εισφοράς - Οδηγία 69/335/ΕΟΚ - Έμμεσοι φόροι επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων - Φορολόγηση δανείου το οποίο συνάπτει κεφαλαιουχική εταιρία με πιστωτή ο οποίος έχει δικαίωμα επί ποσοστού των κερδών της εταιρίας αυτής - Δικαίωμα κράτους μέλους να επιβάλει εκ νέου φόρο ο οποίος είχε καταργηθεί κατά την ημερομηνία προσχωρήσεως αυτού του κράτους μέλους στην Ευρωπαϊκή Ένωση)
 2011/C 232/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Logstor ROR Polska sp. z o.o.
 κατά
 Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach — Ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 20), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 85/303/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985 (ΕΕ L 156, σ. 23) — Δικαίωμα κράτους μέλους να επιβάλει εκ νέου φόρο τον οποίο κατήργησε κατά την ημερομηνία προσχωρήσεώς του στην Ευρωπαϊκή Ένωση — Φόρος εισφοράς — Φορολόγηση δανείου που σύναψε κεφαλαιουχική εταιρία με πρόσωπο που έχει δικαίωμα ποσοστού επί των κερδών της εταιρίας αυτής
 Διατακτικό
 Το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 85/303/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, έχει την έννοια ότι απαγορεύει σε κράτος μέλος να επιβάλει εκ νέου φόρο εισφοράς στο δάνειο που συνάπτει κεφαλαιουχική εταιρία, σε περίπτωση κατά την οποία ο πιστωτής έχει δικαίωμα επί ποσοστού των εταιρικών κερδών, εφόσον το κράτος μέλος αυτό είχε προηγουμένως παραιτηθεί από την είσπραξη του εν λόγω φόρου.
 (1) ΕΕ C 209 της 31.7.2010.


text:
C 7/8 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 10. 1. 98
 Aiäsgrg pqoy so Dijarsgäqio pot tpeäbake so Bayerischer mosgäsxm rsiy 4 Moelbqiäot 1997, so Bundesverwaltungsgericht,
 Verwaltungsgerichtshof, le apoäuarg sgy 20gäy Ojsxbqiäot rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Bezirksregierung Lüneburg
 1997, cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy rsa pkaiä- jai sot cexqcotä Karl-Heinz Wettwer pot ejjqeleiä emxäpioäm
 ria sgy ejjqelotäy emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 diauoqóy lesantä Anton Feyrer jasó Landkreis Rottal-Inn, apouórexy epiä sot engäy eqxsgälasoy pot auoqó som jamo-
 leseävei sgy diäjgy: Landesanwaltschaft Bayern, xy ejpqoärx- mirloä (EOJ) aqih. 805/68 (1), oäpxy sqopopoigähgje apoä som
 poy sot dgloriäot rtlueäqomsoy jamomirloä (EOJ) aqih. 571/89 (2), jai soty jamomirlotäy
 (Tpoäherg C-374/97) (EOJ) aqih. 572/89 (3) jai (EOJ) aqih. 714/89 (4):
 (98/C 7/16)
 Lpoqeiä ma lesabibarseiä g aniäxrg cia eidijgä pqilodoäsgrg
 Le apoäuarg sgy 20gäy Ojsxbqiäot 1997, g opoiäa peqigäkhe jasabakkoälemg re paqacxcotäy boeiäot jqeäasoy jasó so eäsoy
 rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy 3 Moelbqiäot 1997, so 1991 re paqacxcoä rsom opoiäo o aisxäm lesabiäbare, jasó sg
 Bayerischer Verwaltungsgerichtshof tpeäbake rso Dijarsgäqio dióqjeia sgy peqioädot tpovqexärexy, sg cexqcijgä sot ejle-
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodi- sókketrg rso pkaiärio pqoäxqgy diadovgäy jai o opoiäoy ameä-
 jarsijgäy apouórexy, rsa pkaiäria sgy ejjqelotäy emxäpiom kabe sg diasgäqgrg jai sgm póvtmrg sxm booeidxäm;
 sot aisotämsoy dijarsgqiäot diauoqóy lesantä Anton Feyrer
 jasó Landkreis Rottal-Inn, ejpqorxpotleämot apoä so Land- ( 1) EE eid. eäjd. 03/003, r. 72.
 rat, leseävei sgy diäjgy: Landesanwaltschaft Bayern, xy ej- ( 2) EE L 61 sgy 4. 3. 1989, r. 43.
 pqoärxpoy sot dgloriäot rtlueäqomsoy, epiä sxm engäy eqx- ( 3) EE L 63 sgy 7. 3. 1989, r. 1.
 sglósxm: ( 4) EE L 79 sgy 21. 3. 1989, r. 9.
 1. Lpoqeiä eämay idixäsgy ma aqmgheiä sgm jasabokgä twgkoä-
 seqxm sekxäm apoä sa jasÂ apojopgäm poró sot rgleiäot 1
 sot paqaqsgälasoy rso óqhqo 2 paqócqauoy 1 sgy odg-
 ciäay 85/73/EOJ sot Rtlbotkiäot (1), oäpxy sqopo-
 poiäghgje apoä sgm odgciäa 93/118/EJ (2), oäsam so jqósoy
 leäkoy dem eävei lesaueäqei rso erxseqijoä sot diäjaio sgm Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasó Ekkgmijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy 4 Moel-
 odgciäa 93/118/EJ emsoäy sgy savheiäray pqoherliäay;
 bqiäot 1997
 2. Lpoqeiä eäma jqósoy leäkoy ómet eseäqot, epijakotälemo so (Tpoäherg C-377/97)
 rgleiäo 4 rsoiveiäo b) sot paqaqsgälasoy rso óqhqo 2
 paqócqauoy 1 sgy odgciäay 85/73/EOJ sot Rtlbotkiäot, (98/C 7/18)
 oäpxy sqopopoigähgje apoä sgm odgciäa 93/118/EJ, ma
 eirpqóssei twgkoäseqa seäkg apoä sa jasÂ apojopgäm
 poró, euÂ oärom sa eirpqassoälema seäkg dem tpeqbaiämotm G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 so pqaclasijoä joärsoy; apoä sg Laqiäa Jomsotä-Durande, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqe-
 riäay sgy, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez
 3. Enaqsósai so dijaiäxla sxm jqasxäm lekxäm pqoy eiä- de la Cruz, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay sgy Episqopgäy, jsiä-
 rpqang twgkoäseqot porotä apoä sa joimosijó seäkg qio Wagner, Kirchberg, órjgre emxäpiom sot Dijarsgqiäot
 rtäluxma le so óqhqo 2 paqócqauoy 3 sgy odgciäay 85/ sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rsiy 4 Moelbqiäot 1997, pqo-
 73/EOJ sot Rtlbotkiäot, oäpxy sqopopoigähgje apoä sgm rutcgä jasó sgy Ekkgmijgäy Dglojqasiäay.
 odgciäa 93/118/EJ, apoä so rtmokijoä seäkoy pot eirpqósse-
 sai apoä jóhe jqósoy leäkoy jai apoä so pqaclasijoä joä- G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 rsoy sxm rtmokijxäm enoädxm epihexqgärexy re jóhe jqó-
 soy leäkoy gä aqjeiä, oäsam so jqósoy leäkoy eävei paqavx-
 qgärei rsiy dglosijeäy gä joimosijeäy aqveäy so dijaiäxla Ç ma amacmxqiärei oäsi g Ekkgmijgä Dglojqasiäa lg eävomsay
 eirpqónexy sxm sekxäm, so oäsi so eirpqassoälemo apoä siy herpiärei rsgm oqifoälemg pqoherliäa siy molohesijeäy,
 ejórsose dglosijeäy gä joimosijeäy aqveäy rtmokijoä seäkoy jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy pot eiämai ama-
 dem tpeqbaiämei so pqaclasijoä joärsoy sxm epihexqgärexm cjaiäey pqoy rtlloäquxrg le sgm odgciäa 93/120/EJ (1)
 sxm aqvxäm atsxäm; sot Rtlbotkiäot, sgy 22ay Dejelbqiäot 1993, cia sgm sqo-
 popoiägrg sgy odgciäay 90/539/EOJ (2) rvesijó le soty
 (1) EE L 32 sgy 5. 2. 1985, r. 14. oäqoty tceiomolijotä ekeäcvot pot dieäpotm siy emdojoimosi-
 (2) EE L 340 sgy 31. 12. 1993, r. 15. jeäy rtmakkaceäy jai siy eiracxceäy potkeqijxäm jai atcxäm
 cia epxäarg apoä sqiäsey vxäqey, g Ekkgmijgä Dglojqasiäa
 paqeäkeiwe ma ejpkgqxärei siy tpovqexäreiy pot tpeävei
 dtmólei sgy rtmhgäjgy jai sgy odgciäay atsgäy,
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake so Bundesverwaltungsgericht, le diósang sgy 16gy Re- Ç ma jasadijórei sgm Ekkgmijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 pselbqiäot 1997, rsgm tpoäherg Bezirksregierung Lüneburg eänoda.
 jasó cexqcotä Karl-Heinz Wettwer
 (Tpoäherg C-376/97) Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 (98/C 7/17)
 G pqoherliäa cia sgm euaqlocgä sgy odgciäay 93/120/EJ eäkgne
 Le diósang sgy 16gy Repselbqiäot 1997, g opoiäa peqigäkhe sgm 1g Iamotaqiäot 1995. G Episqopgä diapirsxämei oäsi leävqi
 rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi- rgäleqa g Ekkgmijgä Dglojqasiäa dem eävei kóbei sa jasókkgka


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/52
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (μονομελές τμήμα) της 25ης Ιουνίου 2013 Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-115/12) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Αγωγή αποζημιώσεως - Ένσταση παράλληλης προσφυγής - Προδήλως απαράδεκτο)
 2013/C 252/96
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και G. Gattinara)
 Αντικείμενο
 Το αίτημα ακυρώσεως της σιωπηρής αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα αποκαταστάσεως των ζημιών τις οποίες διατείνεται ότι υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων λόγω της αποστολής, εκ μέρους της Επιτροπής, του εγγράφου για την παρακράτηση του ποσού ύψους 4 875 ευρώ, που αφορά τα δικαστικά έξοδα στα οποία καταδίκασε το τότε Πρωτοδικείο τον νυν προσφεύγοντα-ενάγοντα στο πλαίσιο της υποθέσεως T-241/03.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Ο L. Marcuccio φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 26, 26.01.2013, σ 71.


text:
 1.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 180/25
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 6 Μαΐου 2009 — Finanzamt Leverkusen κατά Verigen Transplantation Service International AG
 (Υπόθεση C-156/09)
 2009/C 180/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείον: Finanzamt Leverkusen
 Αναιρεσιβαλλόμενη: Verigen Transplantation Service International AG
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Πρέπει το άρθρο 28β, ΣΤ, πρώτο εδάφιο, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977 (1), περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι
 α)
 το αφαιρούμενο από άνθρωπο υλικό χόνδρου (Biopsat), το οποίο παραδίδεται σε επιχείρηση προκειμένου αυτή να προβεί σε κυτταρικό πολλαπλασιασμό και στη συνέχεια να το επιστρέψει ως μόσχευμα στον οικείο ασθενή αποτελεί «ενσώματο κινητό αγαθό» κατά την έννοια της διατάξεως αυτής,
 b)
 η αφαίρεση κυττάρων του αρθρικού χόνδρου από το υλικό του χόνδρου και ο εν συνεχεία κυτταρικός πολλαπλασιασμός αποτελούν «εργασίες» επί ενσώματων κινητών αγαθών κατά την έννοια της διατάξεως αυτής,
 c)
 η υπηρεσία παρέχεται στον λήπτη «ο οποίος διαθέτει αριθμό φορολογικού μητρώου Φ.Π.Α.» και στην περίπτωση που η υπηρεσία αυτή αναφέρεται στο τιμολόγιο του παρέχοντος την υπηρεσία χωρίς να υπάρχει ρητή έγγραφη συμφωνία σχετικά με τη χρήση της;
 2.
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως σε κάποιο από τα προηγούμενα ερωτήματα: πρέπει το άρθρο 13, Α, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η αφαίρεση κυττάρων του αρθρικού χόνδρου από το υλικό χόνδρου που έχει αφαιρεθεί από άνθρωπο και ο εν συνεχεία κυτταρικός πολλαπλασιασμός αποτελούν «παροχή ιατρικής περιθάλψεως» μόνο στην περίπτωση που τα κύτταρα που προκύπτουν από τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό εμφυτεύονται πάλι στον δότη;
 (1) ΕΕ L 145, σ. 1.


text:
 13.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/64
 Προσφυγή της 22ας Απριλίου 2016 — Mema κατά OCVV [Braeburn 78 (11078)]
 (Υπόθεση T-177/16)
 (2016/C 211/79)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mema GmbH l.G. (Terlan, Ιταλία) (εκπρόσωποι: B. Breitinger και S. Kirschstein-Freund, δικηγόροι)
 Καθού: Κοινοτικό Γραφείο Φυτικών Ποικιλιών (OCVV)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του OCVV
 Φυτική ποικιλία για την οποία ζητήθηκε η χορήγηση δικαιώματος: Braeburn 78 (11078) — Υπ’ αριθ. 2009/0954 αίτηση χορηγήσεως κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τμήματος προσφυγών του OCVV της 12ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση A001/2015.
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να αναπέμψει την υπόθεση στο τμήμα προσφυγών προς έκδοση νέας απόφασης, υπό τον όρο να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να υποχρεωθεί το OCVV να προβεί σε περαιτέρω εξέταση κατά το άρθρο 57, παράγραφος 3, του κανονισμού 2100/94·
 —
 επικουρικώς να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος προσφυγών του OCVV της 12ης Φεβρουαρίου 2016 (υπόθεση A 001/2015)·
 —
 επικουρικώς, σε περίπτωση που δεν γίνουν δεκτά τα υπ’ αριθ. 1 και 2 αιτήματα, να αναστείλει την απόφαση επί της προσφυγής σύμφωνα με το άρθρο 69, στοιχείο δ', του από 1ης Ιουλίου 2015 ισχύοντος Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου (Κανονισμός Διαδικασίας), εωσότου εκδοθεί οριστική απόφαση, βάσει του άρθρου 21, παράγραφος 1, του κανονισμού 2100/94, για την έκπτωση από το κοινοτικό δικαίωμα επί της ποικιλίας αναφοράς «Royal Braeburn» (υπ’ αριθ. 1998/1082 αίτηση· υπ’ αριθ. 11960 ποικιλία). Το τελευταίο αποτελεί προκριματικό ζήτημα καθότι, αναλόγως του αποτελέσματος, θα εκλείψει η ποικιλία αναφοράς ή θα αποδειχθεί ότι το Angers-Beaucouzé ήταν και είναι ακατάλληλο ως τόπος εξετάσεως (βλ. παράγραφο 12) και ότι, επομένως, χρειαζόταν ή όχι συμπληρωματική εξέταση.
 —
 να καταδικάσει το OCVV στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Κατάχρηση εξουσίας — Παράβαση του άρθρου 57, παράγραφος 3, του κανονισμού 2100/94·
 —
 Παράβαση κανόνα δικαίου που εφαρμόζεται κατά την εκτέλεση του κανονισμού 2100/94·
 —
 Παράβαση του σημείου 57 του πρωτοκόλλου του OCVV για τις ποικιλίες μήλων·
 —
 Παράβαση του κεφαλαίου IV του πρωτοκόλλου του OCVV για τις ποικιλίες μήλων·
 —
 Παράβαση του άρθρου 75, εδάφιο 2, του κανονισμού 2100/94 — δικαίωμα ακροάσεως·
 —
 Παράβαση του άρθρου75, εδάφιο 1, του κανονισμού 2100/94 — ατελής αιτιολογία.


text:
 26.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/1
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 6ης Οκτωβρίου 2005
 στην υπόθεση C-204/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρα 17 και 19 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ - Επιδοτήσεις - Περιορισμός του δικαιώματος εκπτώσεως)
 (2005/C 296/01)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Στην υπόθεση C-204/03, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 14 Μαΐου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. Traversa και L. Lozano Palacios) κατά Βασιλείου της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad), το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet, S. von Bahr (εισηγητή), J. Malenovský και U. Lõhmus, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 6 Οκτωβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Προβλέποντας αναλογία εκπτώσεως του ΦΠΑ που βαρύνει τους υποκειμένους στον φόρο οι οποίοι προβαίνουν αποκλειστικώς σε υποκείμενες στον φόρο πράξεις και θεσπίζοντας ειδικό κανόνα περιορίζοντα τη δυνατότητα εκπτώσεως του ΦΠΑ που βαρύνει την αγορά αγαθών ή υπηρεσιών που χρηματοδοτήθηκε με το προϊόν επιδοτήσεων, το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το κοινοτικό δίκαιο και, ιδίως, από τα άρθρα 17, παράγραφοι 2 και 5, και 19 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1995.
 2.
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 226 της 20.9.2003.


text:
 21.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 429/18
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Οκτωβρίου 2015 – NetMed κατά ΓΕΕΑ — Sander chemisch-pharmazeutische Fabrik (SANDTER 1953)
 (Υπόθεση T-21/14) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος SANDTER 1953 - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα Sander - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Μερική απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως - Απόδειξη της ουσιαστικής χρήσεως του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009»])
 (2015/C 429/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: NetMed Sàrl (Wasserbillig, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: S. Schafhaus, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: M. Fischer)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Sander chemisch-pharmazeutische Fabrik GmbH (Baden-Baden, Γερμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 24ης Οκτωβρίου 2013 (υπόθεση 1846/2012-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της NetMed Sàrl και της Sander chemisch-pharmazeutische Fabrik GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη NetMed Sàrl στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 61 της 1.3.2014.


text:
 2.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/13
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Μαΐου 2011 — Habanos κατά ΓΕΕΑ — Tabacos de Centroamérica (KIOWA)
 (Υπόθεση T-207/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος KIOWA - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό και προγενέστερο εικονιστικό εθνικό σήμα COHIBA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη κινδύνου συγχύσεως - Έλλειψη ομοιότητας των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2011/C 194/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Corporación Habanos S.A. (Αβάνα, Κούβα) (εκπρόσωποι: αρχικώς V. Gil Vega και A. Ruiz López, στη συνέχεια A. Ruiz López, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Tabacos de Centroamérica S.L. (Pozuelo de Alarcón, Ισπανία) (εκπρόσωπος: R.M. Caldés Llopis, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 31ης Μαρτίου 2008 (affaire R 1189/2007-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Corporación Habanos, SA και Tabacos de Centroamérica, SL.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Corporación Habanos, SA φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 3)
 Η Tabacos de Centroamérica, SL φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 209 της 15.8.2008.


text:
C 20/28 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 22.1.2000
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-11/96 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-306/97 (1)
 (2000/C 20/58) (2000/C 20/61)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Με δια ́ταξη της 10ης Νοεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τετα ́ρτου Με δια ́ταξη της 10ης Νοεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τετα ́ρτου
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́- τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-11/96, Donald George Gage σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-306/97, M. C. Lewis,
 και David John Gage κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως M. A. Lewis και D. C. Lewis κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 133 της 4.5.96. (1) EE C 94 της 28.3.98.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-304/97 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-90/98 (1)
 (2000/C 20/59) (2000/C 20/62)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Με δια ́ταξη της 10ης Νοεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τετα ́ρτου Με δια ́ταξη της 25ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́- τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-304/97, W. J. C. Hilsdon σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-90/98, Assidomän Kraft
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των Products AB, AB Iggesund Bruk, Korsnäs AB, Modo Paper AB,
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Södra Cell AB, Stora Kopparbergs Bergslags AB, Svenska
 Cellulosa AB (SCA) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 94 της 28.3.98.
 (1) EE C 234 της 25.7.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-305/97 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-135/98 (1)
 (2000/C 20/60)
 (2000/C 20/63)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Με δια ́ταξη της 10ης Νοεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τετα ́ρτου
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́- Με δια ́ταξη της 22ας Οκτωβρι ́ου 1999, το Πρωτοδικει ́ο των
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-305/97, Jimmy Hull Lewis Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, δικα ́ζον ως μονομελε ́ς, αποφα ́σισε τη
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-135/98, Elaine Spence κατα ́ Επιτρο-
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 94 της 28.3.98. (1) EE C 327 της 24.10.1998.


text:
C 299/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 16.10.1999
 — αντιφατικο ́τητας, — Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου στο με ́τρο που η απο ́φαση
 του Πρωτοδικει ́ου περιε ́χει σειρα ́ ανακολουθιω ́ν σχετικα ́ με
 — παραβια ́σεως των αρχω ́ν της ισο ́τητας και της αναλογι- την ανα ́λυση και εκτι ́μηση πολλω ́ν επιχειρημα ́των.
 κο ́τητας λο ́γω του ο ́τι τα προ ́στιμα επιβλη ́θηκαν σε
 ECU, α) Πρω ́τον, σε σχε ́ση με το επιχει ́ρημα που αναφε ́ρεται
 στην αρχη ́ της αλληλεγγυ ́ης ως προς την επιβολη ́ του
 — ο ́σον αφορα ́ επι ́σης τον λο ́γο σχετικα ́ με τη μη προστι ́μου μο ́νο στη Siderúrgica Aristrain Madrid, κατα-
 καταδι ́κη της Επιτροπη ́ς στην πληρωμη ́ του συνο ́λου λογι ́ζοντας σ' αυτη ́ τη συμπεριφορα ́ της θυγατρικη ́ς της
 των εξο ́δων στα οποι ́α υποβλη ́θηκε η αναιρεσει ́ουσα εταιρι ́ας·
 πρωτοδι ́κως και των το ́κων που απορρε ́ουν απο ́ την
 εγγυ ́ηση η ́ την ενδεχο ́μενη πληρωμη ́ του συνο ́λου η ́ β) δευ ́ρερον, ως προς την επιβαρυντικη ́ περι ́σταση λο ́γω του
 με ́ρους του προστι ́μου, και να κρι ́νει ο ́τι οι το ́κοι που ο ́τι η επιχει ́ρηση γνω ́ριζε το παρα ́νομο των προσαπτομε ́νων
 απορρε ́ουν απο ́ το προ ́στιμο αρχι ́ζουν να τρε ́χουν σ' αυτη ́ συμπεριφορω ́ν και, τε ́λος,
 μο ́νον απο ́ τη στιγμη ́ που η απο ́φαση του Πρωτοδι-
 κει ́ου καθι ́σταται εκτελεστη ́ και, κατα ́ συνε ́πεια, να γ) ως προς την ημερομηνι ́α που αναφε ́ρεται στο διατακτικο ́
 καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στην πληρωμη ́ των εξο ́δων της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, απο ́ της οποι ́ας καταλογι ́-
 και το ́κων που απορρε ́ουν απο ́ την εγγυ ́ηση η ́ την ζονται στη Siderúrgica Aristrain Madrid οι φερο ́μενες
 πληρωμη ́ του προστι ́μου. παραβα ́σεις.
 — Επι ́σης, για τον ο ́γδοο και ́ενατο λο ́γο που αναφε ́- — Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου λο ́γω εσφαλμε ́νης ερμη-
 ρονται στην παρου ́σα αναι ́ρεση. νει ́ας και εφαρμογη ́ς των αρχω ́ν της ισο ́τητας και της αναλογι-
 κο ́τητας επειδη ́ με την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου δεν
 3. Να αναπε ́μψει την υπο ́θεση εφο ́σον δεν ει ́ναι ω ́ριμη προς εκτιμω ́νται ορθα ́ οι υποτιμη ́σεις που υπε ́στη η ισπανικη ́ πεσε ́τα,
 ́εκδοση αποφα ́σεως: πρα ́γμα που οδη ́γησε στην αυ ́ξηση του προστι ́μου που πρε ́πει
 να καταβα ́λει η Siderúrgica Aristrain Madrid σε σχε ́ση προς
 — ως προς τον λο ́γο που αφορα ́ την υπε ́ρβαση εξουσι ́ας. ο ́,τι πρε ́πει να καταβα ́λουν οι α ́λλες επιχειρη ́σεις των οποι ́ων
 το νο ́μισμα δεν ́εχει υποτιμηθει ́ η ́ ακο ́μη ́εχει υπερτιμηθει ́.
 II. Να καταδικα ́σει την αναιρεσιβαλλο ́μενη στα δικαστικα ́ ́εξοδα
 για την δι ́κη ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν — Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου και προσβολη ́ των θεμελιω-
 Κοινοτη ́των, καθω ́ς και για τα ́εξοδα στην υπο ́θεση ενω ́πιον δω ́ν δικαιωμα ́των λο ́γω ανακολουθι ́ας στο σκεπτικο ́ της
 του Πρωτοδικει ́ου σε περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α θα γι ́νει δεκτη ́ αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου επειδη ́ δεν καταδικα ́στηκε η
 εν ο ́λω η ́ εν με ́ρει η παρου ́σα αι ́τηση αναιρε ́σεως. Επιτροπη ́ στην πληρωμη ́ των εξο ́δων και το ́κων που απορρε ́ουν
 απο ́ την εγγυ ́ηση η ́ την πληρωμη ́ του προστι ́μου.
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου λο ́γω μη τηρη ́σεως του
 α ́ρθρου 33 του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας του Πρωτοδικει ́ου,
 καθω ́ς και των διαδικαστικω ́ν εγγυη ́σεων, καθο ́σον στις διασκε ́-
 — Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου λο ́γω εσφαλμε ́νης εφαρμο- ψεις του Πρωτοδικει ́ου συμμετει ́χαν τρεις μο ́νο δικαστε ́ς απο ́
 γη ́ς και ερμηνει ́ας του α ́ρθρου 65 της Συνθη ́κη για την τους πε ́ντε που αποτελου ́σαν το τμη ́μα κατα ́ την επ' ακροατη-
 Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα 'Ανθρακα και Χα ́λυβα (στο εξη ́ς: Συνθη ́- ρι ́ου συζη ́τηση.
 κης ΕΚΑΧ) ο ́σον αφορα ́ την εκτι ́μηση των φερομε ́νων παραβα ́- — Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου καθο ́σον η αναιρεσει ́ουσα
 σεων που διαπρα ́χθηκαν στο πλαι ́σιο της Συνθη ́κης αυτη ́ς στερη ́θηκε του δικαιω ́ματος για μια δι ́καιη δι ́κη εντο ́ς ευ ́λογης
 και της αγορα ́ς ΕΚΑΧ, δεδομε ́νου ο ́τι η αιτιολογι ́α της προθεσμι ́ας, κατ' αντι ́θεση προς ο ́,τι ορι ́ζει το α ́ρθρο 6 της
 αναιρεσιβαλλο ́μενης αποφα ́σεως ει ́ναι αντιφατικη ́ ως προς το Ευρωπαϊκη ́ς Συμβα ́σεως για τα ∆ικαιω ́ματα του Ανθρω ́που.
 σημει ́ο αυτο ́.
 — Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου καθο ́σον η απο ́φαση του (*) Βλε ́πε υπο ́θεση C-199/99 P, ΕΕ C 204 της 17.7.1999, σ. 32.
 Πρωτοδικει ́ου περιε ́χει νομικα ́ σφα ́λματα σχετικα ́ με την (1) ΕΕ C 160, της 5.6.99, σ. 16.
 εφαρμογη ́ της ́εννοιας της υπερβα ́σεως εξουσι ́ας λο ́γω του ο ́τι
 δεν εξετα ́στηκε προσηκο ́ντως το επιχει ́ρημα της αναιρεσει ́ου-
 σας ως προς το ζη ́τημα αυτο ́, ου ́τε οι προσκομισθει ́σες
 ενδει ́ξεις.
 — Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου λο ́γω εσφαλμε ́νης εφαρμο-
 γη ́ς και ερμηνει ́ας του α ́ρθρου 15 της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ ο ́σον Αναι ́ρεση της Empressa National Siderúrgica, S.A
 αφορα ́ την εσφαλμε ́νη αιτιολογι ́α της αποφα ́σεως σε σχε ́ση (Ensidesa) που ασκη ́θηκε στις 25 Μαι ̈́ου 1999 κατα ́ της
 προς το προ ́στιμο. αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 11 Μαρτι ́ου 1999 το Πρωτοδι-
 κει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (δευ ́τερο πενταμελε ́ς
 — Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου στο με ́τρο που η απο ́φαση τμη ́μα) στην υπο ́θεση T-157/94, Empressa National
 του Πρωτοδικει ́ου δεν ει ́ναι επαρκω ́ς αιτιολογημε ́νη: Siderúrgica, S.A (Ensidesa) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των
 α) ως προς το ουσιω ́δες σημει ́ο της επιχειρηματολογι ́ας των
 προσφευγουσω ́ν σχετικα ́ με την ́ελλειψη πλειοψηφι ́ας κατα ́
 τη λη ́ψη της προσβληθει ́σας αποφα ́σεως, (Υπο ́θεση C-198/99 P) (*)
 β) διο ́τι προβλη ́θηκε α ́ρνηση συγκρι ́σεως του υ ́ψους των (1999/C 299/07)
 προστι ́μων τα οποι ́α επιβλη ́θηκαν σε α ́λλες υποθε ́σεις
 συμπρα ́ξεων στο πλαι ́σιο της Συνθη ́κης ΕΟΚ, χωρι ́ς η Η Empressa National Siderúrgica, S.A (Ensidesa), εκπροσωπου ́-
 α ́ρνηση αυτη ́ να αιτιολογηθει ́ προσηκο ́ντως. μενη απο ́ τους Santiago Martı́nez Lage και Jaime Pérez-
 ---pagebreak--- 16.10.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 299/7
 Bustamante Köster, του δικηγορικου ́ συλλο ́γου Μαδρι ́της, με αρμοδιο ́τητα επιτρε ́πει στις επιχειρη ́σεις να προσαρμο ́ζονται
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Aloyse May, 31 συνειδητα ́ προς στην συμπεριφορα ́ των ανταγωνιστω ́ν τους.
 Grand Rue, Bte 144, L-2011, α ́σκησε, στις 25 Μαι ̈́ου 1999 Το Πρωτοδικει ́ο υπε ́πεσε σε πλα ́νη περι ́ το δι ́καιο στηρι ́ζοντας
 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αναι ́ρεση την επιχειρηματολογι ́α του στην «κανονικη ́ λειτουργι ́α του
 κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 11 Μαρτι ́ου 1999 το ανταγωνισμου ́» που απορρε ́ει απο ́ το α ́ρθρο 85, παρα ́γραφος
 Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (δευ ́τερο πενταμελε ́ς 1, της Συνθη ́κης ΕΚ, χωρι ́ς ουδο ́λως να λα ́βει υπο ́ψη το
 τμη ́μα) στην υπο ́θεση T-157/94, Empressa National Siderúrgica, περιεχο ́μενο και το νο ́ημα της φρα ́σεως αυτη ́ς στη Συνθη ́κη
 S.A (Ensidesa) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. ΕΚΑΧ. Το Πρωτοδικει ́ο υπε ́πεσε σε πλα ́νη περι ́ το δι ́καιο αφου ́
 δε ́χθηκε ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν η ́ταν υποχρεωμε ́νη να αποδει ́ξει το
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: αρνητικο ́ αποτε ́λεσμα που ει ́χαν επι ́ του ανταγωνισμου ́ οι
 προσαπτο ́μενες πρα ́ξεις, παρα ́ το ο ́τι η ́δια ι η Επιτροπη ́
 — κυρι ́ως, να αναιρε ́σει την απο ́φαση που εξε ́δωσε το Πρωτοδι- θεω ́ρησε ο ́τι το εν λο ́γω αποτε ́λεσμα δεν ει ́χε επι ́μεμπτες
 κει ́ο στην υπο ́θεση Τ-157/94 (1) καθο ́σον επιβα ́λλει στην επιπτω ́σεις. Το Πρωτοδικει ́ο διαστρε ́βλωσε τις γραπτε ́ς αποδει ́-
 Ensidesa προ ́στιμο 3 350 000 EURO, απορρι ́πτει την ξεις και τις καταθε ́σεις των μαρτυ ́ρων κρι ́νοντας ο ́τι οι
 προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́ και καταδικα ́ζει την επιχει ́ρηση να υπα ́λληλοι της Γενικη ́ς ∆ιευθυ ́νσεως ΙΙΙ δεν μπορου ́σαν να
 φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα, καθω ́ς και τα τρι ́α τε ́ταρτα των γνωρι ́σουν ο ́τι, μεταξυ ́ των πολλω ́ν πληροφοριω ́ν που τους
 εξο ́δων της Επιτροπη ́ς. παρει ́χε η Eurofer σχετικα ́ με τη γενικη ́ κατα ́σταση της αγορα ́ς,
 οι πληροφορι ́ες ως προς τις τιμε ́ς η ́ταν αποτε ́λεσμα συμφωνι ́ας
 — επικουρικω ́ς, να αναιρε ́σει εν με ́ρει την απο ́φαση που εξε ́δωσε στην οποι ́α ει ́χαν καταλη ́ξει οι επιχειρη ́σεις. Στο τε ́λος της
 το Πρωτοδικει ́ο για τους λο ́γους που εκτι ́θενται στην παρου ́σα περιο ́δου κρι ́σεως, η Επιτροπη ́ δεν ́εδωσε συγκεκριμε ́νους
 αι ́τηση αναιρε ́σεως και το ́διο
 ι το ∆ικαστη ́ριο να μειω ́σει το προσανατολισμου ́ς ου ́τε σαφει ́ς οδηγι ́ες που μπορου ́σαν να
 επιβληθε ́ν στην Ensidesa προ ́στιμο. διασκεδα ́σουν τις αμφιβολι ́ες των επιχειρη ́σεων σχετικα ́ με την
 εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 65, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης
 — Σε αμφο ́τερες τις περιπτω ́σεις να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ ΕΚΑΧ. Η Επιτροπη ́ ει ́χε γνω ́ση και μα ́λιστα ενθα ́ρρυνε την
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα της πρωτο ́δικης και της κατ' αναι ́ρεση ανταλλαγη ́ των συλλεγομε ́νων απο ́ τις επιχειρη ́σεις πληροφο-
 δι ́κης. ριω ́ν, ειδικο ́τερα ο ́σον αφορα ́ τις παραγγελι ́ες, τις παραδο ́σεις,
 το πραγματικο ́ επι ́πεδο των τιμω ́ ν και το εκτιμω ́μενο επι ́πεδο
 των μελλοντικω ́ν τιμω ́ν, στο πλαι ́σιο των πολυα ́ριθμων
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα συναντη ́σεων μεταξυ ́ των επιχειρη ́σεων και της Γενικη ́ς
 ∆ιευθυ ́νσεως ΙΙΙ.
 — Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου που συνι ́σταται στην — Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου που συνι ́σταται στο ο ́τι δεν
 εσφαλμε ́νη νομικη ́ εκτι ́μηση της ελλει ́ψεως ουσιω ́δους τυ ́που ακυρω ́θηκε το α ́ρθρο 1 της αποφα ́σεως λο ́γω του ο ́τι δεν
 κατα ́ την ́εκδοση της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς. ανε ́φερε τη δια ́ρκεια της παραβα ́σεως περι ́ καθορισμου ́ των
 τιμω ́ν.
 — 'Ελλειψη πλειοψηφι ́ας κατα ́ τη λη ́ψη της αποφα ́σεως: το
 Πρωτοδικει ́ο δεν διε ́ταξε τα αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου να — Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου λο ́γω εσφαλμε ́νης νομικη ́ς
 εξακριβω ́σει αν η Επιτροπη ́ τη ́ρησε τις ουσιω ́δεις αρχε ́ς ως εκτιμη ́σεως της συμφωνι ́ας κατανομη ́ς της γαλλικη ́ς αγορα ́ς.
 προς τον τυ ́πο κατα ́ την ́εκδοση της αποφα ́σεως προβαι ́νοντας,
 εξα ́λλου, με τα ελα ́χιστα διαθε ́σιμα στοιχει ́α, σε προφανω ́ς
 εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α του περιεχομε ́νου της πρα ́ξεως που — Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου λο ́γω υπερβα ́σεως της
 αντικατοπτρι ́ζεται στη λη ́ψη της αποφα ́σεως, κρι ́νοντας ο ́τι η αναθεωρητικη ́ς αρμοδιο ́τητας του Πρωτοδικει ́ου και προσβο-
 πρα ́ξη αυτη ́ εκδο ́θηκε με επαρκη ́ πλειοψηφι ́α, αφου ́ απο ́ την λη ́ς των δικαιωμα ́των α ́μυνας της Ensidesa: η αναιρεσιβαλλο ́-
 παρατεθει ́σα πρα ́ξη προκυ ́πτει προφανω ́ς το αντι ́θετο. μενη απο ́φαση ερμηνευ ́ει κατα ́ τρο ́πο εσφαλμε ́νο την απο ́φαση
 της Επιτροπη ́ς, αποδι ́δοντας σ' αυτη ́ν συμπε ́ρασμα που δεν
 — 'Ελλειψη τυπικη ́ς αντιστοιχι ́ας μεταξυ ́ της εκδοθει ́σας και της περιλαμβα ́νεται στην απο ́φαση. Το Πρωτοδικει ́ο ο ́φειλε να ει ́χε
 κοινοποιηθει ́σας αποφα ́σεως. ακυρω ́σει το προ ́στιμο που εσφαλμε ́νως επιβλη ́θηκε με την
 απο ́φαση στην Ensidesa για αυτοτελη ́ παρα ́βαση η οποι ́α δεν
 — 'Ελλειψη πιστοποιη ́σεως της αυθεντικο ́τητας της πρα ́ξεως: η υπα ́ρχει συ ́μφωνα με ο ́, τι αναγνω ́ρισε η ́δια
 ι η Επιτροπη ́.
 διαδικασι ́α που ακολου ́θησε η Επιτροπη ́ και δε ́χθηκε ως
 επαρκη ́ το Πρωτοδικει ́ο — παρουσι ́αση της πρα ́ξεως της — Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου λο ́γω παραβια ́σεως της
 συνεδρια ́σεως, χωρι ́ς να επισυναφθου ́ν σ' αυτη ́ν τα σχετικα ́ νομιμο ́τητας κατα ́ τη μετατροπη ́ σε ECU του ο ́γκου των
 ́εγγραφα — να διασφαλι ́σει το ο ́τι η Επιτροπη ́ υιοθε ́τησε το συναλλαγω ́ν και παραβι ́αση της αρχη ́ς της επιεικει ́ας.
 κει ́μενο της αποφα ́σεως υπο ́ τη μορφη ́ που αυτη ́ κοινοποιη ́θηκε
 στην Ensidesa, παραβια ́ζοντας ́ετσι το νο ́ημα που πρε ́πει να
 αποδι ́δεται στο α ́ρθρο 16 του εσωτερικου ́ κανονισμου ́ της — Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου λο ́γω παραβια ́σεως της
 Επιτροπη ́ς, ο ́πως αυτο ́ς ́σχυε
 ι και πριν την τροποποι ́ηση ́ του νομιμο ́τητας κατα ́ την εκτι ́μηση του ο ́γκου των συναλλαγω ́ν
 το 1995. του τελευται ́ου ́ετους της παραβα ́σεως.
 — Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου λο ́γω εσφαλμε ́νης νομικη ́ς
 εκτιμη ́σεως των συμπεριφορω ́ν που προσα ́πτονται στην
 Ensidesa ενο ́ψει του α ́ρθρου 65, παρα ́γραφος 1 της Συνθη ́κης (*) Βλε ́πε υπο ́θεση C-199/99 P, ΕΕ C 204 της 17.7.1999, σ. 32.
 ΕΚΑΧ: το Πρωτοδικει ́ο ερμη ́νευσε το α ́ρθρο 65 της Συνθη ́κης (1) EE C 160, της 5.6.99, σ. 17.
 ΕΚΑΧ ως να επρο ́κειτο για το α ́ρθρο 81 (παλαιο ́ α ́ρθρο 85),
 υποπι ́πτοντας ́ετσι σε σαφε ́ς σφα ́λμα εφαρμογη ́ς. Η Συνθη ́κη
 ΕΚΑΧ θεσπι ́ζει μια αυστηρη ́ αρμοδιο ́τητα, σε μια ολιγο-
 πωλιστικη ́ αγορα ́, στην οποι ́α η υφιστα ́μενη περιορισμε ́νη


text:
 15.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 59/20
 Προσφυγή της 22ας Οκτωβρίου 2015 — PAN Europe κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-600/15)
 (2016/C 059/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Βρυξέλλες, Βέλγιο), Bee Life European Beekeeping Coordination (Bee Life) (Louvain-la-Neuve, Βέλγιο), Unione nazionale associazioni apicoltori italiani (Unaapi) (Castel San Pietro Terme, Ιταλία) (εκπρόσωποι: B. Kloostra, A. van den Biesen, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/1295 της Επιτροπής (1)· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή παρέβη τα άρθρα 4 και 6 του κανονισμού (ΕΚ) 1107/2009 (2), καθώς και τα παραρτήματα I και II του κανονισμού αυτού, εκδίδοντας τον προσβαλλόμενο κανονισμό και εγκρίνοντας τη διάθεση της ουσίας sulfoxaflor στην αγορά. Συγκεκριμένα:
 —
 η Επιτροπή ενήργησε κατά παράβαση του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) 1107/2009 και/ή δεν τήρησε τις απαιτήσεις τις οποίες θέτει ο κανονισμός (ΕΚ) 1107/2009 σχετικά με την έγκριση δραστικών ουσιών·
 —
 η Επιτροπή ενήργησε επίσης κατά παράβαση του άρθρου 4 σε συνδυασμό με το άρθρο 6, στοιχείο στ', του κανονισμού (ΕΚ) 1107/2009, καθώς και των σημείων 1.1 και 2.2 του παραρτήματος II του ίδιου κανονισμού και/ή δεν τήρησε τις απαιτήσεις τις οποίες θέτει ο εν λόγω κανονισμός (ΕΚ) 1107/2009 σχετικά με την έγκριση δραστικών ουσιών· και
 —
 η Επιτροπή ενήργησε κατά παράβαση του άρθρου 4 και του άρθρου 6, σημείο i, του κανονισμού (ΕΚ) 1107/2009 και/ή δεν τήρησε τις απαιτήσεις τις οποίες θέτει ο εν λόγω κανονισμός (ΕΚ) 1107/2009 σχετικά με την έγκριση δραστικών ουσιών.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, υποστηρίζουν ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός θίγει το δικαίωμα ιδιοκτησίας και την επιχειρηματική ελευθερία των μελισσοκόμων, όπως αυτά κατοχυρώνονται αντιστοίχως στα άρθρα 16 και 17 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (3).
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή, εκδίδοντας τον προσβαλλόμενο κανονισμό, παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως, παρέβη την υποχρέωσή της για συνέπεια στις αποφάσεις που λαμβάνει και αθέτησε το καθήκον μέριμνας το οποίο υπέχει.
 (1) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2015/1295 της Επιτροπής, της 27ης Ιουλίου 2015, για την έγκριση της δραστικής ουσίας sulfoxaflor, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά, και για την τροποποίηση του παραρτήματος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 540/2011 της Επιτροπής (ΕΕ L 199, σ. 8).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά και την κατάργηση των οδηγιών 79/117/ΕΟΚ και 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 309, σ. 1).
 (3) Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2000, C 326, σ. 1).


text:
 31.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/51
 Προσφυγή της 28ης Μαΐου 2010 — Cross Czech κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-252/10)
 ()
 2010/C 209/76
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cross Czech (Πράγα, Δημοκρατία της Τσεχίας) (εκπρόσωπος: T. Schollaert, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση INFSO-02/FD/GVC/Isc D (2010) 208676 της Επιτροπής, της 12ης Μαρτίου 2010 και
 —
 Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα ζητεί, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής INFSO-02/FD/GVC/Isc D (2010) 208676, της 12ης Μαρτίου 2010, υπ’ αριθ. 09-BA74-006, που περιέχεται σε έγγραφο με το οποίο επικυρώνονται τα πορίσματα της έκθεσης ελέγχου B74-06 σχετικά με τον έλεγχο των οικονομικών καταστάσεων για την περίοδο από 1 Φεβρουαρίου 2005 έως 30 Απριλίου 2008 για τα έργα eMapps.com, CEEC IST NET και TRANSFER EAST, που συνήφθησαν στο πλαίσιο του έκτου προγράμματος πλαισίου για την Έρευνα και την Τεχνολογική Ανάπτυξη (2002-2006).
 Προς στήριξη των ισχυρισμών της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους:
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει τη Συνθήκη ή κανόνα δικαίου σχετικού με την εφαρμογή της, καθόσον:
 —
 βασίζεται σε ανακριβείς και ανεπαρκείς διαπιστώσεις ως προς τα πραγματικά περιστατικά εκ μέρους της Επιτροπής,
 —
 αντικατοπτρίζει την κακή εφαρμογή των συμβάσεων για τα συγκεκριμένα έργα, ιδίως όσον αφορά τη διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα παραβίασε τις εν λόγω συμβάσεις,
 —
 στηρίζεται σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών σχετικά με τη φερόμενη παραβίαση των συμβάσεων που αφορούν τα έργα αυτά, αποτέλεσμα της οποίας είναι η μη συμμόρφωση με τους ισχύοντες νομικούς κανόνες και, ως εκ τούτου, η πλάνη περί το δίκαιο,
 —
 στηρίζεται σε πλημμελή αιτιολογία και
 —
 παραβιάζει τα δικονομικά δικαιώματα της προσφεύγουσας κατά τη διάρκεια της διαδικασίας πριν από την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, καθώς και την αρχή της επιμέλειας.


text:
 16.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 26ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-306/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγίες 93/37/ΕΟΚ και 2004/18/ΕΚ - Διαδικασίες αναθέσεως συμβάσεων δημοσίων έργων - Νομοθεσία περί πολεοδομικού σχεδιασμού της Αυτόνομης Κοινότητας της Valencia)
 2011/C 211/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Alcover San Pedro, D. Kukovec και M. Κωνσταντινίδης)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: M. Muñoz Pérez)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 1, 6, παράγραφος 6, 11, 12 και του τίτλου ΙΙ του κεφαλαίου IV (άρθρα 24 έως 29) της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων (ΕΕ L 199, σ. 54) και των άρθρων 2, 6, 24, 30 31, σημείο 4, περίπτωση α', 48, παράγραφος 2, και 53 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών συνάψεως δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 114) — Πολεοδομική νομοθεσία της Comunidad Valenciana — Αντίθεση προς το κοινοτικό δίκαιο
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 223 της 30.8.2008.


text:
 12.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/47
 Προσφυγή της 20ής Μαρτίου 2014 — WeserWind κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-173/14)
 2014/C 142/60
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: WeserWind GmbH Offshore Construction Georgsmarienhütte (Bremerhaven, Γερμανία) (εκπρόσωποι: H. Höfler, C. Kahle και V. Winkler, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της καθής στην υπόθεση Κρατική Ενίσχυση SA.33995 (2013/C) — Γερμανία, στήριξη για την ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και μειωμένη επιβάρυνση EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας, για την έναρξη της τυπικής διαδικασίας του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ που κοινοποιήθηκε με την πρόσκληση για υποβολή παρατηρήσεων (ΕΕ 2014, C 37, σ. 73)·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα υποστηρίζει κατ’ ουσίαν τα εξής:
 1.
 Παράβαση ουσιώδους τύπου
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ως προς το σημείο αυτό ότι η καθής δεν αιτιολόγησε επαρκώς, σύμφωνα με το άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, την απόφασή της να κινήσει τυπική διαδικασία ελέγχου σύμφωνα με το άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ. Η περί ενάρξεως της διαδικασίας απόφαση δεν περιέχει ειδική ουσιαστική εκτίμηση, βασιζόμενη σε πραγματικά και νομικά κριτήρια, όσον αφορά την ύπαρξη όλων των στοιχείων κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 2.
 Παράβαση των Συνθηκών
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ως προς το σημείο αυτό ότι η απόφαση της Επιτροπής περί ενάρξεως της διαδικασίας αντιβαίνει προς το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Αναφέρει στο πλαίσιο αυτό ότι το Δικαστήριο έχει ήδη αποφανθεί με την απόφασή του της 13ης Μαρτίου 2001, C-379/98, PreussenElektra (Συλλογή 2001, σ. I-2099) ότι ο νόμος για την προτεραιότητα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (στο εξής: EEG) δεν χορηγεί ενισχύσεις. Ο EEG ουσιαστικά εξακολουθεί να ισχύει αμετάβλητος. Ειδικότερα, έμειναν αμετάβλητες οι ουσιώδεις για την κατά το περί ενισχύσεων δίκαιο εκτίμηση πτυχές. Το ίδιο ισχύει για την απόφαση της καθής της 22ας Μαΐου 2002 (ΕΕ C 164, σ. 5), με την οποία η καθής διαπίστωσε ότι ο EEG δεν αποτελεί κρατική ενίσχυση.
 —
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο περιορισμός της επιβαρύνσεως EEG δεν πληροί τις κατά το περί ενισχύσεων δίκαιο προϋποθέσεις του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Συναφώς αναφέρει ειδικότερα ότι ο περιορισμός της επιβαρύνσεως EEG δεν αποτελεί ευνοϊκή μεταχείριση που μια επιχείρηση δεν θα ελάμβανε υπό κανονικές συνθήκες αγοράς, ότι δεν έχει επιλεκτικό χαρακτήρα, ότι δεν πρόκειται για ενίσχυση που χορηγείται από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και ότι δεν έχει ως αποτέλεσμα ούτε τη νόθευση του ανταγωνισμού ούτε ενδεχόμενη ζημία των μεταξύ των κρατών μελών συναλλαγών.
 3.
 Συμβατότητα με την κοινή αγορά
 —
 Αν το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι υφίσταται κρατική ενίσχυση, τότε, κατά την άποψη της προσφεύγουσας, αυτή θα συμβιβάζεται με την κοινή αγορά σύμφωνα με το άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχεία β' και γ', ΣΛΕΕ.


text:
C 146/38 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.6.2003
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ οποίο, δυνάμει της αποφάσεως περί χορηγήσεως, έπρεπε
 να πραγματοποιηθεί από την ίδια την προσφεύγουσα.
 της 13ης Μαρτίου 2003
 2) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 στην υπόθεση T-340/00: Comunità montana della
 3) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 Valnerina κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 («ΕΓΤΠΕ — Κατάργηση χρηματοδοτικής συνδρομής — (1 ) ΕΕ C 4 της 6.1.2001.
 Άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4253/88 — Αρχές της
 αναλογικότητας και της ασφάλειας δικαίου — Αιτιολογία
 — ∆ικαιώματα άμυνας»)
 (2003/C 146/68)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 13ης Μαρτίου 2003
 Στην υπόθεση T-340/00, Comunità montana della Valnerina,
 εκπροσωπούμενη από τους Ε. Cappelli και P. De Caterini, στην υπόθεση T-125/01: José Martí Peix, SA κατά Επιτροπής
 δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, υποστηριζό- των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 μενη από την Ιταλική ∆ημοκρατία (εκπρόσωποι: U. Leanza
 και G. Aiello), κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων («Αλιεία — Κοινοτική χρηματοδοτική συνδρομή —
 (εκπρόσωποι: C. Cattabriga και M. Moretto), με αντικείμενο την Μείωση της συνδρομής — Παραγραφή — Εύλογος χρόνος
 ακύρωση της αποφάσεως C(2000) 2388 της Επιτροπής, της — Αρχή της αναλογικότητας»)
 14ης Αυγούστου 2000, για την κατάργηση της συνδρομής που
 χορηγήθηκε στην Comunità montana della Valnerina με την
 απόφαση C(93) 3182 της Επιτροπής, της 10ης Νοεμβρίου 1993, (2003/C 146/69)
 για τη χορήγηση συνδρομής του ΕΓΤΠΕ, τμήμα «Προσανατο-
 λισμού», σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 4256/88 του Συμβου- (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 λίου, της 19ης ∆εκεμβρίου 1988, για διατάξεις εφαρμογής του
 κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88 σχετικά με το Ευρωπαϊκό Γεωργικό
 Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα Προσανατο-
 λισμού (ΕΕ L 374, σ. 25), στα πλαίσια του σχεδίου 93.IT.06.016, Στην υπόθεση T-125/01, José Martí Peix, SA, με έδρα το Ηuelva
 που φέρει τον τίτλο «Πρότυπο σχέδιο και σχέδιο επιδείξεως (Ισπανία), εκπροσωπούμενη από τους J.-R. García-Gallardo Gil-
 εγκαταστάσεων δασοκομίας και γεωργικών προϊόντων διατροφής Fournier και D. Domínguez Pérez, δικηγόρους, κατά Επιτροπής
 σε δευτερεύουσες ορεινές ζώνες (Γαλλία, Ιταλία)», το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς L. Visaggio,
 (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, Πρόεδρο, J. Azizi κατόπιν S. Pardo Quintillán, επικουρούμενη από την J. Guerra
 και M. Jaeger, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio González, Fernández), με αντικείμενο αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 13 Μαρτίου 2003, απόφαση της Επιτροπής της 19ης Μαρτίου 2001, περί μειώσεως της
 με το ακόλουθο διατακτικό: συνδρομής που χορηγήθηκε στη José Martí Peix, SA, με την
 απόφαση C(91) 2874 τελικό/11 της Επιτροπής, της 16ης ∆εκεμ-
 1) Ακυρώνει την απόφαση C(2000) 2388 της Επιτροπής, της βρίου 1991, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση C(93) 1131
 14ης Αυγούστου 2000, για την κατάργηση της συνδρομής τελικό/4 της Επιτροπής, της 12ης Μαΐου 1993, για ένα σχέδιο
 που χορηγήθηκε στην Comunità montana della Valnerina με συστάσεως μεικτής εταιρίας στον τομέα της αλιείας, το Πρωτοδι-
 την απόφαση C(93) 3182 της Επιτροπής, της 10ης Νοεμ- κείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, Πρόεδρο,
 βρίου 1993, για τη χορήγηση συνδρομής του ΕΓΤΠΕ, J. Azizi και M. Jaeger, δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, βοηθός
 τμήμα «Προσανατολισμού», σύμφωνα με τον κανονισμό γραμματέας, εξέδωσε στις 13 Μαρτίου 2003, απόφαση με το
 (ΕΟΚ) 4256/88 του Συμβουλίου, της 19ης ∆εκεμβρίου ακόλουθο διατακτικό:
 1988, για διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ)
 2052/88 σχετικά με το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προ- 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 σανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα Προσανατολισμού,
 στα πλαίσια του σχεδίου 93.IT.06.016, που φέρει τον τίτλο 2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 «Πρότυπο σχέδιο και σχέδιο επιδείξεως εγκαταστάσεων
 δασοκομίας και γεωργικών προϊόντων διατροφής σε δευτε-
 ρεύουσες ορεινές ζώνες (Γαλλία, Ιταλία)», στο μέτρο που (1 ) ΕΕ C 245 της 1.9.2001.
 η Επιτροπή δεν περιόρισε το αίτημα επιστροφής της συνδρο-
 μής στα ποσά που αντιστοιχούν στο τμήμα του σχεδίου το


text:
 18.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/46
 Προσφυγή της 20ής Φεβρουαρίου 2017 — Μ&Τ Εμπορία ηλεκτρικών-ηλεκτρονικών ειδών κατά EUIPO (fluo.)
 (Υπόθεση T-120/17)
 (2017/C 121/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Μ&Τ Εμπορία ηλεκτρικών-ηλεκτρονικών ειδών ΑΕ (Θεσσαλονίκη, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: A. Σπυρίδωνος, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «fluo» — Υπ’ αριθ. 14 664 486 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 2ας Δεκεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 863/2016-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος της με το οποίο απορρίφθηκε η αίτηση καταχωρίσεως του επίμαχου σήματος και να επιτρέψει την καταχώρισή του για τα προϊόντα της κλάσεως 9 του Διακανονισμού της Νίκαιας για τα οποία αυτή ζητήθηκε·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009.


text:
 6.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 273/31
 Προσφυγή της Citicorp κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 5 Αυγούστου 2004
 (Υπόθεση T-325/04)
 (2004/C 273/61)
 Γλώσσα στην οποία υποβλήθηκε η αίτηση: η αγγλική
 Η Citicorp, με έδρα τη Νέα Υόρκη (Ηνωμένες Πολιτείες), εκπροσωπούμενη από τους Dr V. von Bomhard, Dr A. Renck, Dr C. Schulte και Dr A. Pohlmann, δικηγόρους, άσκησε προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), στις 5 Αυγούστου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Έτερος διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών ήταν η Link Interchange Network Ltd.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 18ης Μαΐου 2004, στην υπόθεση R0789/2002-1,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος:
 Citicorp
 Σήμα προς καταχώριση:
 Το λεκτικό σήμα «Wordlink» (αίτηση υπ' αριθ. 111880)
 Αγαθά και υπηρεσίες:
 Κλάσεις 9, 16 και 36
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος:
 Η Link Interchange Network Ltd.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος:
 Το εθνικό λεκτικό και εικονιστικό σήμα «LINK» για υπηρεσίες της κλάσεως 36 (τραπεζικές υπηρεσίες για τη διάθεση μετρητών, μεταφορές κεφαλαίων και υπηρεσίες πληρωμών, υπηρεσίες οικονομικής ενημέρωσης)
 Απόφαση του τμήματος ανακοπής:
 Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος για τις υπηρεσίες οικονομικών και νομισματικών υποθέσεων της κλάσεως 36
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Απόρριψη της προσφυγής
 Ισχυρισμοί:
 Παράβαση των άρθρων 73 και 74 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 (1), καθώς και του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β), του ίδιου κανονισμού
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994 L 11, σ. 1).


text:
 19.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/19
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 10ης Ιουνίου 2008 — Gabel Industria Tessile κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-85/07) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση κοινοτικού λεκτικού σήματος GABEL - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα GAREL - Μερική άρνηση καταχωρίσεως - Έκταση του ελέγχου που πρέπει να γίνεται από το τμήμα προσφυγών - Υποχρέωση αποφάνσεως επί του συνόλου της προσφυγής - Άρθρο 62, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2008/C 183/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Gabel Industria Tessile SpA (Rovellasca, Ιταλία) (εκπρόσωπος: A. Petruzzelli)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: O. Montalto και L. Rampini)
 Αντίπαλος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Creaciones Garel, SA, Logroño (Ισπανία)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 25ης Ιανουαρίου 2007 (υπόθεση R 960/2006-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Creaciones Garel, SA και της Gabel Industria Tessile SpA.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 25ης Ιανουαρίου 2007 (υπόθεση R 960/2006-2).
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 3)
 Η Gabel Industria Tessile SpA και το ΓΕΕΑ φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) EE C 117 της 26.5.2007.


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/52
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 15 Ιουλίου 2010 — Babcock Noell κατά European Joint Undertaking for ITER and the Development of Fusion Energy
 (Υπόθεση T-299/10)
 ()
 2010/C 234/92
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Babcock Noell GmbH (Würzburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Werner και C. Ebrecht, δικηγόροι)
 Καθής: European Joint Undertaking for ITER and the Development of Fusion Energy
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τις από 1η Ιουλίου 2010 αποφάσεις της καθής στο πλαίσιο της διαδικασίας αναθέσεως δημόσιας συμβάσεως 4E-2009-OPE-053 (MS-MG) περί απορρίψεως των προσφορών της προσφεύγουσας — τέσσερις μεμονωμένες προσφορές για τις ενότητες A, B, C και D από τη διαδικασία·
 —
 να ακυρώσει την από 2 Ιουλίου 2010 απόφαση της καθής στο πλαίσιο της διαδικασίας αναθέσεως δημόσιας συμβάσεως (MS-MG) περί αναθέσεως της συμβάσεως στον ανάδοχο·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να ακυρώσει τη διαδικασία αναθέσεως συμβάσεως F4E-2009-OPE-053 (MS-MG) και να διοργανώσει νέο διαγωνισμό για την προμήθεια συστοιχιών περιελίξεων πηνίων τοροειδούς πεδίου ITER·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αξιώσεών της, η προσφεύγουσα προβάλλει επτά επιχειρήματα.
 Πρώτον, διατείνεται ότι οι αποφάσεις περί απορρίψεως των προσφορών της προσφεύγουσας από τη διαδικασία λόγω μη συμμορφώσεως με τη συγγραφή υποχρεώσεων παραβιάζουν την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και ενέχουν πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, δεδομένου ότι οι προσφορές δεν περιελάμβαναν ουσιώδεις τροποποιήσεις («45 παρεκκλίσεις») του υποδείγματος της συμβάσεως, όπως προβάλλει η καθής, αλλά, στην πραγματικότητα, μόνον κατάλογο με διάφορες προτάσεις των προς διαπραγμάτευση ζητημάτων. Επιπλέον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής, λαμβάνοντας τις αποφάσεις αυτές, παραβίασε τις αρχές της χρηστής διοικήσεως και της διαφάνειας.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις παραβιάζουν την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως όλων των διαγωνιζομένων δεδομένου ότι η καθής, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αναθέσεως της συμβάσεως, δεν επανόρθωσε το γεγονός ότι ο ανάδοχος είχε σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, όσον αφορά την πληροφόρηση, κατά την υποβολή της προσφοράς του, ως αποτέλεσμα της διεξαγωγής εργασιών για την καθής και λοιπές οντότητες προ της διαδικασίας. Επιπλέον, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις παραβιάζουν την αρχή της διαφάνειας, εφόσον η καθής δεν διέθεσε στην προσφεύγουσα όλα τα πληροφοριακά στοιχεία όσον αφορά τις συνθήκες και τα πραγματικά στοιχεία σχετικά με την απόφασή της να μην αποκαλύψει κρίσιμες πληροφορίες για την εκτίμηση της υπάρξεως του ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος, όσον αφορά την πληροφόρηση, του αναδόχου.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις παραβιάζουν το άρθρο 84, στοιχείο α', του οικονομικού κανονισμού (1), δεδομένου ότι ο ανάδοχος βρισκόταν σε σύγκρουση συμφερόντων όσον αφορά την προς ανάθεση σύμβαση.
 Τέταρτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις παραβιάζουν τις διατάξεις των άρθρων 93 και 100, παράγραφος 2, στοιχείο h), των εκτελεστικών κανόνων (2), δεδομένου ότι η απόφαση της καθής περί αναθέσεως των συμβάσεων στο πλαίσιο της διαδικασίας συνάψεως συμβάσεων F4E-2009-OPE-053 (MS-MG) ελήφθη με ανοικτή διαδικασία, αντί με διαδικασία ανταγωνιστικού διαλόγου ή διαδικασία διαπραγματεύσεων.
 Πέμπτον, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις παραβιάζουν τη διάταξη του άρθρου 23, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (3) (η οποία εφαρμόζεται στην οικεία διαδικασία συνάψεως συμβάσεως κατ’ αναλογία), δεδομένου ότι οι όροι και οι προϋποθέσεις της συγγραφής υποχρεώσεων που χρησιμοποιήθηκαν στο υπόδειγμα προκηρύξεως της συμβάσεως στη διαδικασία αντίκεινται στο εφαρμοστέο ισπανικό δίκαιο και χαρακτηρίζονται ως δημιουργούντες αδικαιολόγητα εμπόδια στο άνοιγμα της δημόσιας συμβάσεως στον ανταγωνισμό.
 Έκτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, χρησιμοποιώντας αόριστες και ασαφείς απαιτήσεις ως προς τις τεχνικές προδιαγραφές, η καθής προσέβαλε την αρχή της διαφάνειας και παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 116, παράγραφος 1, των εκτελεστικών κανόνων.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής παραβίασε τις αρχές της διαφάνειας και της ίσης μεταχειρίσεως εφαρμόζοντας κριτήρια επιλογής στη συγγραφή υποχρεώσεων τα οποία είναι αόριστα και αδιαφανή και δεν αφορούν το αντικείμενο της συμβάσεως, αλλά τα προσόντα και την επιλογή του αναδόχου.
 (1) Απόφαση της 22ας Οκτωβρίου 2007 του διοικητικού συμβουλίου της ευρωπαϊκής κοινής επιχειρήσεως για την υλοποίηση του ITER και την ανάπτυξη της ενέργειας συντήξεως περί θεσπίσεως του οικονομικού κανονισμού.
 (2) Απόφαση της 22ας Οκτωβρίου 2007 του διοικητικού συμβουλίου της ευρωπαϊκής κοινής επιχειρήσεως για την υλοποίηση του ITER και την ανάπτυξη της ενέργειας συντήξεως περί θεσπίσεως των κανόνων εφαρμογής του οικονομικού κανονισμού (εκτελεστικοί κανόνες).
 (3) Οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ 2004 L 134, σ. 114).


text:
Αριθ. C 183/32 ΠεEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 17. 6. 97
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ
 (97/C 183/ 18 )
 Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δμηοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων αριθ. C 183 A της 17ης Ιουνίου 1997 την ακόλουθη προκήρυξη γενικού διαγωνι
 σμού :
 Έκδοση στην ισπανική γλώσσα :
 Γενικός διαγωνισμός CJ/LA/23 (υπάλληλοι διοικήσεως ισπανικής νομικής παιδείας).
 Την Επίσημη αυτή Εφημερίδα μπορείτε να προμηθευτείτε απευθυνόμενοι στην υπηρεσία προσωπικού
 του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, L-2925 Luxembourg.
 H ημερομηνία λήξεως για την υποβολή υποψηφιοτήτων ορίστηκε η 18η Ιουλίου 1997.


text:
 4.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 1ης Δεκεμβρίου 2011 [αίτηση του Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Churchill Insurance Company Limited κατά Benjamin Wilkinson και Tracy Evans κατά Equity Claims Limited
 (Υπόθεση C-442/10) (1)
 (Υποχρεωτική ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκίνητων οχημάτων - Οδηγία 84/5/ΕΟΚ - Άρθρα 1, παράγραφος 4, και 2, παράγραφος 1 - Τρίτος, θύμα ατυχήματος - Πρόσωπο στο οποίο έχει επιτραπεί, ρητώς ή σιωπηρώς, η οδήγηση του οχήματος - Οδηγία 90/232/ΕΟΚ - Άρθρο 1, πρώτο εδάφιο - Οδηγία 2009/103/ΕΚ - Άρθρα 10, 12, παράγραφος 1, και 13, παράγραφος 1 - Θύμα τροχαίου ατυχήματος που επιβαίνει στο όχημα σε σχέση με το οποίο είναι ασφαλισμένο ως οδηγός - Οδηγός ο οποίος δεν είναι ασφαλισμένος δυνάμει της σχετικής συμβάσεως ασφαλίσεως - Μη αποκλεισμός του ασφαλισμένου θύματος από την ασφαλιστική κάλυψη)
 2012/C 32/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Churchill Insurance Company Limited, Tracy Evans
 κατά
 Benjamin Wilkinson, Equity Claims Limited
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Court of Appeal (England &Wales) (Civil Division) — Ερμηνεία των άρθρων 12, παράγραφος 1, και 13, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/103/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής (EE L 263, σ. 11) — Τροχαίο ατύχημα με θύμα επιβάτη που είναι ασφαλισμένος ως οδηγός του συγκεκριμένου οχήματος, πλην όμως, κατά τον χρόνο του ατυχήματος, οδηγός είναι ανασφάλιστο πρόσωπο στο οποίο ο πρώτος επέτρεψε να οδηγήσει — Εθνικές διατάξεις οι οποίες αποκλείουν το θύμα από το πλεονέκτημα της ασφαλίσεως
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 1, πρώτο εδάφιο, της τρίτης οδηγίας 90/232/ΕΟΚ, της 14ης Μαΐου 1990, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων, και το άρθρο 2, παράγραφος 1, της δεύτερης οδηγίας 84/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Δεκεμβρίου 1983, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων, έχουν την έννοια ότι απαγορεύουν εθνική ρύθμιση που έχει ως αποτέλεσμα τον αυτόματο αποκλεισμό της υποχρεώσεως του ασφαλιστή να αποζημιώσει το θύμα τροχαίου ατυχήματος, όταν το ατύχημα προκλήθηκε από οδηγό ο οποίος δεν ήταν ασφαλισμένος δυνάμει της σχετικής συμβάσεως και το θύμα, που επέβαινε στο όχημα κατά τον χρόνο του ατυχήματος, ήταν ασφαλισμένο ως οδηγός του συγκεκριμένου οχήματος και είχε επιτρέψει στο πρόσωπο αυτό να το οδηγήσει.
 2)
 Η απάντηση στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα δεν διαφέρει ανάλογα με το αν το ασφαλισμένο θύμα γνώριζε ότι το πρόσωπο στο οποίο επέτρεψε να οδηγήσει το όχημα ήταν ασφαλισμένο ως οδηγός, ή αν πίστευε ότι ήταν ή, ακόμη, αν έλαβε ή όχι υπόψη του το ζήτημα αυτό.
 (1) ΕΕ C 346 της 18.12.2010.


text:
 25.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 270/50
 Προσφυγή της 17ης Μαΐου 2016 — Stavytskyi κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-242/16)
 (2016/C 270/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Edward Stavytskyi (Βέλγιο) (εκπρόσωποι: J. Grayston, Solicitor, P. Gjørtler, G. Pandey και D. Rovetta, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2016/318 του Συμβουλίου, της 4ης Μαρτίου 2016, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/119/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία, καθώς και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/311 του Συμβουλίου, της 4ης Μαρτίου 2016, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 208/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία, καθόσον με τις πράξεις αυτές το όνομα του προσφεύγοντος ενεγράφη στον κατάλογο των προσώπων και των οντοτήτων έναντι των οποίων επιβάλλονται τα περιοριστικά μέτρα·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι οι διατάξεις βάσει των οποίων το όνομά του ενεγράφη στον κατάλογο είναι παράνομες, καθόσον τροποποιήθηκαν ώστε να καταστεί δυνατή η εγγραφή σε κατάλογο απλώς και μόνον για τον λόγο ότι έχει ασκηθεί ποινική δίωξη κατά του οικείου προσώπου, χωρίς να απαιτείται προς τούτο δικαστική απόφαση.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι το Συμβούλιο παρέθεσε ανεπαρκή και στερεοτυπική αιτιολογία, δεδομένου ότι απλώς επανέλαβε το κείμενο των διατάξεων που διέπουν το ζήτημα της εγγραφής σε κατάλογο.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον δεν είχε στη διάθεσή του επαρκή πραγματικά στοιχεία τα οποία να δικαιολογούν την εγγραφή του ονόματος του προσφεύγοντος στον κατάλογο, με την αιτιολογία ότι του είχε ασκηθεί δίωξη από τις ουκρανικές αρχές για υπεξαίρεση δημοσίων πόρων ή περιουσιακών στοιχείων.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι τα μέτρα τα οποία επιβλήθηκαν από το Συμβούλιο δεν συνιστούν, καθόσον τον αφορούν, μέτρα εξωτερικής πολιτικής, αλλά μέτρα διεθνούς συνεργασίας σε ποινικές διαδικασίες, και, συνεπώς, η νομική βάση επιβολής τους είναι εσφαλμένη.