text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/71
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Ιουνίου 2013 — Aldi κατά ΓΕΕΑ — Dialcos (dialdi)
 (Υπόθεση T-505/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος dialdi - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα ALDI - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)
 2013/C 225/157
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Γερμανία) (εκπρόσωποι: N. Lützenrath, U. Rademacher, L. Kolks και C. Fürsen, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: P. Bullock)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Dialcos SpA (Due Carrare, Ιταλία) (εκπρόσωπος: B. Saguatti, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 5ης Ιουλίου 2011 (υπόθεση R 1097/2010-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Aldi GmbH & Co. KG και Dialcos SpA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 5ης Ιουλίου 2011 (υπόθεση R 1097/2010-2).
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Aldi GmbH & Co. KG.
 3)
 Η Dialcos SpA φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 355 της 3.12.2011.


text:
 19.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/42
 Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2016 — Galletas Gullon κατά EUIPO — O2 Holdings (Μορφή συσκευασίας)
 (Υπόθεση T-404/16)
 (2016/C 343/56)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Galletas Gullon, SA (Aguilar de Campoo, Ισπανία) (εκπρόσωπος: M. Escudero Pérez, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: O2 Holdings Ltd (Slough, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Τρισδιάστατο σήμα (Μορφή συσκευασίας) — Υπ’ αριθ. 3 408 424 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO, της 19ης Μαΐου 2016, στην υπόθεση R 1613/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών, εφόσον ασκήσει παρέμβαση, στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 13.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 78/29
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Opko Ireland Global Holdings κατά EUIPO — Teva Pharmaceutical Industries (ALPHAREN)
 (Υπόθεση T-88/16) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ALPHAREN - Προγενέστερα εθνικά λεκτικά σήματα ALPHA D3 - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Συνεκτίμηση εκ μέρους του τμήματος προσφυγών νέων αποδεικτικών στοιχείων κατόπιν ακυρωτικής αποφάσεως - Άρθρο 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009])
 (2017/C 078/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Opko Ireland Global Holdings Ltd (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: S. Malynicz, QC, A. Smith και D. Meale, solicitors)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Teva Pharmaceutical Industries Ltd (Ιερουσαλήμ, Ισραήλ)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 16ης Δεκεμβρίου 2015 (υπόθεση R 2387/2014-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Teva Pharmaceutical Industries και Opko Ireland Global Holdings.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Opko Ireland Global Holdings Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 136 της 18.4.2016.


text:
 3.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 388/33
 Προσφυγή της 1ης Σεπτεμβρίου 2014 — ΖΖ κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση F-86/14)
 2014/C 388/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: ΖΖ κ.λπ. (εκπρόσωπος: O. Mader, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση των αποφάσεων περί μειώσεως του συνολικού αριθμού ημερών ετήσιας άδειας και κήρυξη ως ανεφάρμοστου του άρθρου 6 του παραρτήματος Χ του ΚΥΚ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1, σημείο 70, του κανονισμού 1023/2013, εφαρμοστέου από 1ης Ιανουαρίου 2014.
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις που απευθύνθηκαν στους προσφεύγοντες μέσω του Sysper2 όσον αφορά το νέο βασικό τους δικαίωμα ετήσιας άδειας·
 —
 να κηρύξει ως ανεφάρμοστο το άρθρο 1, σημείο 70, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 1023/2013, το οποίο τροποποιεί το άρθρο 6 του παραρτήματος Χ του ΚΥΚ («Ειδικές και κατά παρέκκλιση διατάξεις που ισχύουν για τους υπαλλήλους οι οποίοι είναι τοποθετημένοι σε τρίτη χώρα») και την απόφαση C(2013) 9051 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2013, καθόσον με αυτά μειώνεται ο αριθμός των ημερών ετήσιας άδειας που δικαιούνται οι προσφεύγοντες·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 23ης Μαΐου 2014 (R/123/14) με την οποία απορρίφθηκαν οι διοικητικές ενστάσεις των προσφευγόντων, καθόσον αφορά την ετήσια άδεια.
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.


text:
 12.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 13ης Ιανουαρίου 2011 — Media-Saturn-Holding GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-92/10 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Σήμα που συνίσταται σε διαφημιστικό σύνθημα και συντίθεται από στοιχεία που, μεμονωμένα, στερούνται διακριτικού χαρακτήρα - Εικονιστικό σημείο «BEST BUY»)
 2011/C 80/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Media-Saturn-Holding GmbH (εκπρόσωπος: E. Warnke, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 15ης Δεκεμβρίου 2009, T-476/08, Media-Saturn κατά ΓΕΕΑ (BEST BUY), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 28ης Αυγούστου 2008, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή κατά της αποφάσεως του εξεταστή περί μη καταχωρίσεως ως κοινοτικού σήματος του εικονιστικού σήματος «BEST BUY» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 1, 2, 5 έως 12, 14 έως 17, 20 έως 22, 27, 28, 35, 37, 38 και 40 έως 42 — Διακριτικός χαρακτήρας σήματος που συνίσταται σε διαφημιστικό σύνθημα και συντίθεται από στοιχεία που, μεμονωμένα, στερούνται διακριτικού χαρακτήρα
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Media-Saturn-Holding GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 113 της 1.5.2010.


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/29
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 19ης Σεπτεμβρίου 2013 [αίτηση του Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg (Λουξεμβούργο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Caisse national des prestations familiales κατά Fjola Hliddal (C-216/12), Pierre-Louis Bornand (C-217/12)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-216/12 και C-217/12) (1)
 (Κοινωνική ασφάλιση - Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 - Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας - Ελβετοί υπήκοοι που κατοικούν στην Ελβετία και εργάζονται στο Λουξεμβούργο - Χορήγηση αποζημιώσεως γονικής αδείας - Έννοια της «οικογενειακής παροχής»)
 2013/C 344/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Caisse nationale des prestations familiales
 κατά
 Fjola Hliddal (C-216/12), Pierre-Louis Bornand (C-217/12)
 Αντικείμενο
 Αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως — Cour de cassation (Λουξεμβούργο) — Ερμηνεία των άρθρων 1, στοιχείο κα', σημείο i, και 4, παράγραφος 1, στοιχείο η', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73), και του παραρτήματος II, τμήμα A, σημείο 1, της Συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, αφετέρου, για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, και της τελικής πράξεως, συναφθείσας στις 21 Ιουνίου 1999 (ΕΕ 2002, L 114, σ. 6) — Έννοια της «οικογενειακής παροχής» — Επιτρεπτό εθνικής νομοθεσίας που προβλέπει τη χορήγηση αποζημιώσεως γονικής άδειας — Ελβετός υπήκοος, ο οποίος διαμένει στην Ελβετία και εργάζεται στο Λουξεμβούργο.
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 1, στοιχείο κα', περίπτωση i, και 4, παράγραφος 1, στοιχείο η', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1606/98, του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998, έχουν την έννοια ότι αποζημίωση γονικής αδείας, όπως η θεσπισθείσα από τη λουξεμβουργιανή νομοθεσία, συνιστά οικογενειακή παροχή, υπό την έννοια του κανονισμού αυτού.
 (1) ΕΕ C 235 της 4.8.2012.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/34
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 15 Νοεμβρίου 2012 — CTP κατά Regione Campania και Provincia di Napoli
 (Υπόθεση C-518/12)
 2013/C 26/65
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: CTP — Compagnia Trasporti Pubblici SpA
 Εφεσίβλητες: Regione Campania και Provincia di Napoli
 Προδικαστικό ερώτημα
 Στο πλαίσιο εφαρμογής του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1191/69 (1), το δικαίωμα προς λήψη αντισταθμίσεως γεννάται μόνον αν, κατόπιν σχετικής αιτήσεως εκ μέρους της ενδιαφερόμενης επιχειρήσεως μεταφορών, οι αρμόδιες αρχές δεν προβαίνουν στην κατάργηση της υποχρεώσεως παροχής δημόσιας υπηρεσίας η οποία συνεπάγεται οικονομικό μειονέκτημα για την εν λόγω επιχείρηση μεταφορών;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1191/69 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1969, περί των ενεργειών των κρατών μελών που αφορούν τις υποχρεώσεις που είναι συνυφασμένες με την έννοια της δημόσιας υπηρεσίας στον τομέα των σιδηροδρομικών, οδικών και εσωτερικών πλωτών μεταφορών (ΕΕ ειδ. έκδ. 07/001, σ. 100).


text:
 24.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/40
 Προσφυγή της 5ης Οκτωβρίου 2007 — Γαλλική Δημοκρατία κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-382/07)
 (2007/C 283/72)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: E. Belliard, G. de Bergues και A.-L. During)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 809/2007 του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 2007, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) 894/97, (ΕΚ) 812/2004 και (ΕΚ) 2187/2005 όσον αφορά τα παρασυρόμενα δίχτυα (1)·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσβαλλόμενος με την υπό κρίση προσφυγή κανονισμός σκοπεί στην καθιέρωση ομοιόμορφου ορισμού των παρασυρόμενων διχτυών. Η προσφεύγουσα βάλλει κατά του ορισμού του κανονισμού, καθόσον περιλαμβάνει στην κατηγορία των παρασυρόμενων διχτυών δίχτυα όπως το απλάδι για τόννο και, ως εκ τούτου, τα εντάσσει στο πεδίο εφαρμογής της απαγορεύσεως χρήσεως που προβλέπει το άρθρο 11α του κανονισμού 894/97 (2).
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα υποστηρίζει καταρχάς ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός πρέπει να ακυρωθεί λόγω ελλείψεως αιτιολογίας, καθόσον δεν παραθέτει τους λόγους για τους οποίους διευρύνει τους περιορισμούς χρήσεως που ισχύουν για τα παρασυρόμενα δίχτυα περιλαμβάνοντας και τα σταθερά δίχτυα όπως το απλάδι για τόννο.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός παραβιάζει επίσης την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον η απαγόρευση των παρασυρόμενων διχτυών, όπως αυτά ορίζονται, είναι μέτρο προφανώς ακατάλληλο λαμβανομένων υπόψη, αφενός, των σκοπών της απαγορεύσεως αυτής και, αφετέρου, των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του απλαδιού για τόννο σε σχέση με τα άλλα είδη παρασυρόμενων διχτυών.
 Τέλος, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η απαγόρευση των παρασυρόμενων διχτυών, όπως ορίζονται στον κανονισμό 809/2007, εισάγει δυσμενή διάκριση, καθόσον δεν είναι δικαιολογημένο, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών τους, να επιφυλάσσεται στα δίχτυα του είδους του απλαδιού για τόννο η ίδια μεταχείριση με αυτήν των λοιπών παρασυρόμενων διχτυών.
 (1) ΕΕ L 182, σ. 1.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 894/97 του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 1997, για τη θέσπιση ορισμένων τεχνικών μέτρων διατήρησης των αλιευτικών πόρων (ΕΕ L 132, σ. 1).


text:
 20.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 53/21
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesarbeitsgericht (Γερμανία) στις 10 Νοεμβρίου 2016 — Stadt Wuppertal κατά Maria Elisabeth Bauer
 (Υπόθεση C-569/16)
 (2017/C 053/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesarbeitsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Stadt Wuppertal
 Αναιρεσίβλητη: Maria Elisabeth Bauer
 Προδικαστικό ερώτημα
 Παρέχει το άρθρο 7 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (1) ή το άρθρο 31, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον κληρονόμο εργαζομένου που απεβίωσε κατά τη διάρκεια της εργασιακής σχέσεως, δικαίωμα χρηματικής αποζημιώσεως για την ελάχιστη ετήσια άδεια που δικαιούνταν και δεν έλαβε ο εργαζόμενος πριν από τον θάνατό του, δικαίωμα το οποίο αποκλείεται με βάση το άρθρο 7, παράγραφος 4, του Bundesurlaubsgesetz [ομοσπονδιακού νόμου περί αδειών, BurlG] σε συνδυασμό με το άρθρο 1922, παράγραφος 1, του Bürgerliches Gesetzbuch [γερμανικού αστικού κώδικα, BGB];
 (1) ΕΕ L 299, σ. 9.


text:
 1.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/64
 Προσφυγή της 29ης Οκτωβρίου 2015 — Azur Space Solar Power κατά ΓΕΕΑ (Απεικόνιση μαύρης γραμμής)
 (Υπόθεση T-614/15)
 (2016/C 038/86)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Azur Space Solar Power GmbH (Heilbronn, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. Nicodemus, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Επίδικο σήμα: Διεθνής καταχώριση εικονιστικού σήματος (Απεικόνιση μαύρης γραμμής) με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση — Υπ’ αριθ. 1 201 652 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Σεπτεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 3233/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 23.6.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 140/29
 Προσφυγή της 16ης Απριλίου 2007 — MB Immobilien και MB System κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-120/07)
 (2007/C 140/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: MB Immobilien Verwaltungs GmbH (Neukirch/Lausitz, Γερμανία) και MB System GmbH & Co. KG (Nordhausen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: G. Brüggen, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C (2007) 130 τελικό της Επιτροπής της 24ης Ιανουαρίου 2007, επί της υπ' αριθμόν C 38/2005 (πρώην NN 52/2004) υποθέσεως κρατικής ενισχύσεως που χορήγησε η Γερμανία στην Biria-Gruppe
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες βάλλουν κατά της αποφάσεως C (2007) 130 τελικό της Επιτροπής της 24ης Ιανουαρίου 2007, με την οποία η Επιτροπή έκρινε ως μη συμβατή με την κοινή αγορά την απαρτιζόμενη από τρία ειδκότερα μέτρα κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Γερμανία στις Bike Systems GmbH & Co. Thüringer Zweiradwerk KG, Sachsen Zweirad GmbH και Biria GmbH (κατόπιν Biria AG).
 Η πρώτη προσφεύγουσα είναι καθολική διάδοχος της Biria AG και η δεύτερη της Bike Systems GmbH & Co. Thüringer Zweiradwerk KG. Οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι η απόφαση της Επιτροπής τις αφορά άμεσα και ατομικά.
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν, πρώτον, παραβίαση του κοινοτικού δικαίου λόγω εσφαλμένης ερμηνείας του εγκριθέντος συστήματος ενισχύσεως. Στο πλαίσιο αυτό προσάπτουν στην καθής ότι δεν στήριξε την απόφασή της στην έννοια της προβληματικής επιχειρήσεως, όπως αυτή ορίζεται στο εγκριθέν καθεστώς ενισχύσεων.
 Επιπλέον, η Επιτροπή παραβίασε το κοινοτικό δίκαιο λόγω εσφαλμένης εκτιμήσεως των αποδεικτικών στοιχείων. Στο πλαίσιο αυτό οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι, αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζει η καθής, οι επιχειρήσεις τις οποίες αφορά η προσβαλλόμενη απόφαση δεν ήταν προβληματικές κατά τον χρόνο χορηγήσεως της ενισχύσεως.
 Τέλος, οι προσφεύγουσες προβάλλουν παραβίαση του κοινοτικού δικαίου λόγω σοβαρών πλημμελειών στην αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως.


text:
 25.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/22
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 14ης Δεκεμβρίου 2005 — FIAMM και FIAMM Technologies κατά Συμβουλίου και Επιτροπής
 (Υπόθεση T-69/00) (1)
 («Εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας - Ασυμβίβαστο του κοινοτικού καθεστώτος εισαγωγής μπανανών με τους κανόνες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) - Λήψη αντιποίνων από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής υπό τη μορφή πρόσθετου δασμού που επιβάλλεται επί των προερχομένων από την Κοινότητα εισαγωγών κατόπιν αδείας του ΠΟΕ - Απόφαση του οργάνου επιλύσεως διαφορών του ΠΟΕ - Έννομα αποτελέσματα - Ευθύνη της Κοινότητας σε περίπτωση που δεν υφίσταται παράνομη συμπεριφορά των οργάνων της - Αιτιώδης συνάφεια - Ασυνήθης και ειδική ζημία»)
 (2006/C 48/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσες: Fabbrica italiana accumulatori motocarri Montecchio SpA (FIAMM) (Montecchio Maggiore, Ιταλία) και Fabbrica italiana accumulatori motocarri Montecchio Technologies, Inc. (FIAMM Technologies) (East Haven, Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες) [εκπρόσωποι: I. Van Bael, A. Cevese και F. Di Gianni, δικηγόροι]
 Εναγόμενα: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως [εκπρόσωποι: G. Maganza, J. Huber, F. Ruggeri Laderchi και S. Marquardt] και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: αρχικώς, P. Kuijper, L. Gussetti, V. Di Bucci, C. Brown και E. Righini και, εν συνεχεία, P. Kuijper, L. Gussetti, V. Di Bucci και E. Righini]
 Παρεμβαίνον υπέρ των εναγομένων: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς, R. Silva de Lapuerta και, εν συνεχεία, E. Braquehais Conesa)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αγωγή αποζημιώσεως για την αποκατάσταση της ζημίας που απορρέει, όπως υποστηρίζεται, από τον πρόσθετο δασμό του οποίου η επιβολή από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής επί των εισαγωγών στασίμων συσσωρευτών των εναγουσών επετράπη από το όργανο επιλύσεως διαφορών του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), κατόπιν της διαπιστώσεως του ασυμβιβάστου του κοινοτικού καθεστώτος εισαγωγής μπανανών με τις συμφωνίες και τα μνημόνια που έχουν προσαρτηθεί στη Συμφωνία περί ιδρύσεως του ΠΟΕ
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1.
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2.
 Οι ενάγουσες φέρουν, επιπλέον των δικών τους δικαστικών εξόδων, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν το Συμβούλιο και η Επιτροπή.
 3.
 Το Βασίλειο της Ισπανίας φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 135 της 13.5.2000


text:
 30.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 237/4
 Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-298/06)
 (2006/C 237/08)
 Γλώσσα διαδικασίας ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Ε.Τσερέπα-Lacombe και Ι. Χατζηγιάννης)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα:
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο,
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη θεσπίζοντας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, προς συμμόρφωση με την οδηγία 2003/43/ΕΚ (1) του Συμβουλίου της 26ης Μαϊου 2003 για την τροποίηση της οδηγίας 88/407/ΕΟΚ για τον καθορισμό των απαιτήσεων υγειονομικού ελέγχγου που ισχύουν στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές και στις εισαγωγές σπέρματος βοοειδών, και εν πάση περιπτώσει μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας αυτής
 —
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για την μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε την 1η Ιουλίου 2004
 (1) ΕΕ L 143 της 11.6.2003, σ. 23


text:
 26.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/33
 Αγωγή της Nuova Agricast κατά της Επιτροπής που ασκήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2005
 (Υπόθεση T-362/05)
 (2005/C 296/69)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Nuova Agricast s.r.l. (Cerignola, Ιταλία) (Εκπρόσωπος: Michele Arcangelo Calabrese, δικηγόρος)
 Εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα, επιφυλασσόμενη παντός νομίμου δικαιώματός της, ζητεί από το Πρωτοδικείο να αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή, ακολουθώντας την παράνομη συμπεριφορά που περιγράφεται στο δικόγραφο της αγωγής, παρέβη κατά τρόπο σοβαρό και πρόδηλο το κοινοτικό δίκαιο και προκάλεσε οικονομική ζημία στην ενάγουσα· ως εκ τούτου ζητεί από το Πρωτοδικείο να υποχρεώσει την εναγομένη να της καταβάλει:
 α)
 701 692,77 ευρώ για την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη από τη μη καταβολή της πρώτης δόσης της ενισχύσεως,
 β)
 701 692,77 ευρώ για την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη από τη μη καταβολή της δεύτερης δόσης της ενισχύσεως,
 γ)
 701 692,77 ευρώ για την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη από τη μη καταβολή της τρίτης δόσης της ενισχύσεως,
 δ)
 τόκους επί των ως άνω ποσών,
 ε)
 1 453 387,03 ευρώ, ή άλλο μικρότερο ή μεγαλύτερο ποσό, όπως αυτό καθοριστεί –ενδεχομένως σε συμφωνία με την Επιτροπή– κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, για την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη λόγω του ότι τα αποτελέσματα της χρήσεως της επιχειρήσεως, κατά το οικονομικό έτος που έκλεισε στις 30 Ιουνίου 2002, ήταν μειωμένα σε σχέση με εκείνα που θα είχαν προκύψει αν είχε ολοκληρωθεί το πρόγραμμα επενδύσεων,
 στ)
 τόκους επί του ποσού που θα καθοριστεί σύμφωνα με το προηγούμενο στοιχείο ε',
 ζ)
 τα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων για την παροχή νομικών ή τεχνικών συμβουλών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η ενάγουσα στην υπό κρίση υπόθεση, καθώς και στις υποθέσεις T-139/03 (1), T-151/03 (2) και T-98/04 (3), προσάπτει στην Επιτροπή παράνομη συμπεριφορά κατά τη διάρκεια της προκαταρκτικής εξετάσεως της κρατικής ενισχύσεως υπ' αριθ. 715/99, η οποία κατέληξε στην έκδοση εγκριτικής αποφάσεως χωρίς αντιρρήσεις. Με την ως άνω εγκριτική απόφαση παρατάθηκε για την επταετία 2000-2006 το σύστημα κρατικών ενισχύσεων που θεσπίστηκε με τον νόμο 488/92 και εγκρίθηκε αρχικώς το 1997 για το διάστημα μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1999.
 Υπενθυμίζεται, συναφώς, ότι η ειδική διοικητική διαδικασία για τη λήψη της ενισχύσεως προέβλεπε ότι η Ιταλική Κυβέρνηση όφειλε να διοργανώνει διαγωνισμούς ανά εξάμηνο, στους οποίους θα μπορούσαν να μετάσχουν οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις. Οι οικονομικοί πόροι για τη χρηματοδότηση των διαγωνισμών θα χορηγούνταν στις επιχειρήσεις που θα εγγράφονταν στον κατάλογο των μειοδοτών μέχρι εξαντλήσεως των πόρων αυτών. Η ενάγουσα έλαβε μέρος στον τρίτο διαγωνισμό, αλλά δεν μπόρεσε να λάβει την ενίσχυση, διότι είχαν εξαντληθεί οι διαθέσιμοι για τη χρηματοδότηση των μειοδοτών πόροι.
 Στο πλαίσιο της εξετάσεως της ενισχύσεως υπ' αριθ. 715/99, η Ιταλική Κυβέρνηση ζήτησε από την Επιτροπή να επιτρέψει να υποβληθούν εκ νέου στον πρώτο διαγωνισμό του νέου συστήματος οι προσφορές που είχαν υποβληθεί για τον τρίτο και τον τέταρτο διαγωνισμό. Η Επιτροπή όμως το επέτρεψε μόνο για τις προσφορές του τέταρτου διαγωνισμού.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών της, η ενάγουσα προσάπτει στην Επιτροπή:
 —
 ότι δεν κίνησε την τυπική διαδικασία έρευνας, μολονότι, όταν η Ιταλική Κυβέρνηση της πρότεινε να εγκρίνει την εκ νέου υποβολή των προσφορών του τρίτου διαγωνισμού του προγενέστερου συστήματος, έκρινε το σύστημα ασυμβίβαστο με την κοινή αγορά και ότι, ως εκ τούτου, η εναγόμενη παρέβη το άρθρο 88, παράγραφος 2, της Συνθήκης και παραβίασε την αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας,
 —
 ότι παραβίασε την αρχή της ασφάλειας δικαίου και των εννόμων καταστάσεων,
 —
 ότι υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως.
 Κατά την ενάγουσα, η Επιτροπή, εξετάζοντας εκ νέου τη συμβατότητα του συστήματος με την κοινή αγορά, λόγω της προτάσεως να γίνει δεκτή η εκ νέου υποβολή των προσφορών που είχαν υποβληθεί για τον τρίτο διαγωνισμό, και καταλήγοντας στην ασυμβατότητά του, χωρίς ουδεμία κατ' αντιπαράθεση συζήτηση με τους ενδιαφερόμενους, τροποποίησε την απόφαση για την έγκριση του συστήματος του 1997, προϋπόθεση της οποίας όμως ήταν η διεξαγωγή εξετάσεως βάσει του άρθρου 87 της Συνθήκης.
 Εξάλλου, ενεργώντας στο πλαίσιο υφισταμένων εννόμων καταστάσεων και καταργώντας τις καταστάσεις αυτές, η εναγόμενη ανακάλεσε στην πράξη την εγκριτική απόφαση του 1997, χωρίς ωστόσο να τηρήσει τις διαδικαστικές εγγυήσεις που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΚ) 659/99 για την ανάκληση ενισχύσεως.
 (1) Διάταξη του Πρωτοδικείου, της 8ης Ιουνίου 2005, που δεν έχει δημοσιευθεί.
 (2) Διάταξη του Πρωτοδικείου, της 8ης Ιουνίου 2005, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή.
 (3) Διάταξη του Πρωτοδικείου, της 15ης Ιουνίου 2005, που δεν έχει δημοσιευθεί.


text:
 18.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/35
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 20 Οκτωβρίου 2010 — Staatssecretaris van Justitie κατά M. Singh
 (Υπόθεση C-502/10)
 ()
 2010/C 346/61
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Staatssecretaris van Justitie
 Αναιρεσίβλητος: M. Singh
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει η έννοια επίσημα περιορισμένη άδεια διαμονής, κατά το άρθρο 3, παράγραφος 2, αρχή και στοιχείο ε', της οδηγίας 2003/109/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες, να ερμηνευθεί κατά τέτοιον τρόπο ώστε να υπάγεται στην έννοια αυτή μια άδεια διαμονής ορισμένου χρόνου, η οποία κατά το ολλανδικό δίκαιο δεν παρέχει προσδοκία ότι θα ληφθεί άδεια διαμονής αορίστου χρόνου, έστω και αν κατά το ολλανδικό δίκαιο η ισχύς αυτής της άδειας διαμονής ορισμένου χρόνου δύναται κατ’ αρχήν να παραταθεί απεριόριστα και έστω και αν έτσι μια ορισμένη ομάδα προσώπων, όπως οι πνευματικοί και δάσκαλοι θρησκείας, αποκλείεται από την εφαρμογή της οδηγίας;
 (1) ΕΕ 2004, L 16, σ. 44.


text:
 31.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/10
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 3 Ιανουαρίου 2012 — Trianon Productie B.V. κατά Revillon Chocolatier SAS
 (Υπόθεση C-2/12)
 2012/C 98/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Trianon Productie B.V.
 Αναιρεσίβλητη: Revillon Chocolatier SAS
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μήπως ο κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, αρχή και στοιχείο ε', σημείο iii, της οδηγίας 89/104/ΕΟΚ (1), όπως κωδικοποιήθηκε με την οδηγία 2008/95/ΕΚ (2), λόγος απαραδέκτου ή ακυρότητας, δηλαδή το ότι (τρισδιάστατα) σήματα δεν μπορούν να αποτελούνται αποκλειστικά από ένα σχήμα που προσδίδει ουσιαστική αξία στο προϊόν, αφορά τον λόγο (ή τους λόγους) της αποφάσεως του ενδιαφερόμενου κοινού να αγοράσει το προϊόν;
 2)
 Πρόκειται για «σχήμα που προσδίδει ουσιαστική αξία στο προϊόν» υπό την έννοια της ανωτέρω διατάξεως
 α)
 μόνον όταν το σχήμα αυτό πρέπει να χαρακτηριστεί ως η κύρια ή επικρατέστερη αξία σε σύγκριση με άλλες αξίες (όπως η γεύση και η σύσταση στην περίπτωση των τροφίμων) ή
 β)
 επίσης όταν, επιπλέον της κύριας ή επικρατέστερης αυτής αξίας, υπάρχουν άλλες αξίες του προϊόντος αυτού που και αυτές μπορούν να χαρακτηριστούν ως ουσιαστικές;
 3)
 Είναι για την απάντηση στο δεύτερο ερώτημα καθοριστική η άποψη της πλειοψηφίας του ενδιαφερόμενου κοινού, ή δύναται ο δικαστής να κρίνει ότι η άποψη μέρους του κοινού είναι αρκετή για να χαρακτηριστεί η εν λόγω αξία «ουσιαστική» υπό την έννοια της ανωτέρω διατάξεως;
 4)
 Αν στο τρίτο ερώτημα δοθεί απάντηση υπό την τελευταία έννοια, ποια απαίτηση πρέπει να τεθεί όσον αφορά το μέγεθος του περί ου πρόκειται μέρους του κοινού;
 (1) Πρώτη οδηγία 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ 1989, L 40, σ. 1).
 (2) ΕΕ L 299, σ. 25.


text:
16.3.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 68/1
 Ι
 ́ σεις)
 (Ανακοινω
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 Αvα ́ληψη καθηκο ́vτωv εκ με ́ρoυς vε ́oυ δικαστη ́ στo Πε ́μπτο τμη ́μα
 ∆ικαστη ́ριo
 P. Jann, προ ́εδρος τμη ́ματος,
 (2002/C 68/01) S. von Bahr, D. A. O. Edward, A. La Pergola, M. Wathelet,
 C. W. A. Timmermans και Α. Rosas, δικαστε ́ς.
 ∆ιoρισθει ́ς δικαστη ́ς στo ∆ικαστη ́ριo τωv Ευρωπαϊκω ́v Κoιvoτη ́τωv 2. Εξα ́λλου, για την περι ́οδο απο ́ 22 Ιανουαρι ́ου 2002 με ́χρι
 με απο ́φαση τωv κυβερvη ́σεωv τωv κρατω ́v μελω ́v τωv Ευρωπαϊκω ́v 6 Οκτωβρι ́ου 2002, o κατα ́λογος για τον προσδιορισμο ́ της
 Κoιvoτη ́τωv της 19ης ∆εκεμβρι ́oυ 2001 (1), o Allan Rosas συνθε ́σεως του πε ́μπτου τμη ́ματος που προκυ ́πτει απο ́ την απο ́φαση
 oρκι ́στηκε εvω ́πιov τoυ ∆ικαστηρι ́oυ στις 16 Iαvoυαρι ́oυ 2002. που ́ελαβε το ∆ικαστη ́ριο κατα ́ τη συ ́σκεψη της 18ης Σεπτεμβρι ́ου
 2001 (1), τροποποιη ́θηκε ως εξη ́ς:
 (1) ΕΕ L 20, της 23.1.2002, σ. 4 Πε ́μπτο τμη ́μα
 Προ ́εδρος: o δικαστη ́ς P. Jann
 D. A. O. Edward, A. La Pergola, S. von Bahr, C. W. A. Tim-
 mermans, M. Wathelet και Α. Rosas, δικαστε ́ς
 (1) ΕΕ C 303, σ. 1, της 27.10.2001
 Αποφα ́σεις που ́ελαβε το ∆ικαστη ́ριο κατα ́ τη συ ́σκεψη επι ́
 γενικω ́ ν θεμα ́των της 22ας Ιανουαρι ́ου 2002
 (2002/C 68/02)
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως της Procter & Gamble Company, που
 Το ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κατα ́ τη συ ́σκεψη της ασκη ́θηκε στις 6 ∆εκεμβρι ́ου 2001, κατα ́ της αποφα ́σεως
 22ας Ιανουαρι ́ου 2002, ́ελαβε τις ακο ́λουθες αποφα ́σεις: του δευτε ́ρου τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση
 Τ-117/00 (1), Procter & Gamble Company κατα ́ Γραφει ́ου
 Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (ση ́ματα,
 Τοποθε ́τηση του δικαστου ́ Α. Rosas σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ)
 O A. Rosas τοποθετει ́ται στο πρω ́το και στο πε ́μπτο τμη ́μα. (Υπο ́θεση C-468/01 P)
 (2002/C 68/03)
 Συ ́νθεση του πε ́μπτου τμη ́ματος
 Η Procter & Gamble Company, με ́εδρα το Cincinnati, Ohio
 1. Η συ ́νθεση του πε ́μπτου τμη ́ματος για την περι ́οδο απο ́ (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες της Αμερικη ́ς), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 22 Ιανουαρι ́ου με ́χρι 6 Οκτωβρι ́ου 2002 ορι ́στηκε ως εξη ́ς: C. J. J. C. van Nispen και G. Kuipers, lawyers, α ́σκησε στις


text:
 25.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/46
 Διορθωτικό της δημοσιευθείσας στην Επίσημη Εφημερίδα υποθέσεως Τ-408/05
 (Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, τεύχος
 C 22 της 28ης Ιανουαρίου 2006, σ. 18
 )
 (2006/C 48/85)
 Η δημοσιευθείσα στην ΕΕ ανακοίνωση επί της υποθέσεως Τ-408/05, Luigi Marcuccio κατά Επιτροπής, αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
 «Προσφυγή ασκηθείσα στις 16 Νοεμβρίου 2005 — Luigi Marcuccio κατά Επιτροπής»
 (Υπόθεση T-408/05)
 (2006/C 22/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Italie) (Εκπρόσωπος: Alessandro Distante, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 —
 να ακυρωθεί η σιωπηρή απόφαση περί απορρίψεως της από 11 Οκτωβρίου 2004 αιτήσεώς του·
 —
 να ακυρωθεί, στον βαθμό που απαιτείται, η απόφαση της 4ης Αυγούστου 2005·
 —
 να υποχρεωθεί η καθής να καταβάλει στον προσφεύγοντα, υπό μορφή επιστροφής του υπολειπομένου, μέχρι την κάλυψη του 100 % των ιατρικών εξόδων, ποσού των 381,04 ευρώ·
 —
 να υποχρεωθεί η καθής να καταβάλει στον προσφεύγοντα τόκους υπερημερίας ύψους 10 %, κεφαλαιοποιουμένους ετησίως από της 11ης Οκτωβρίου 2004 και μέχρι της πραγματικής καταβολής τους·
 —
 να καταδικαστεί η ΕΚ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων της παρούσας προσφυγής βάλλει κατά της αρνήσεως της καθής να του επιστρέψει το 100 % των ιατρικών εξόδων στα οποία αυτός υποβλήθηκε.
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι πανομοιότυπα με εκείνα της υποθέσεως Τ-18/04, Marcuccio κατά Επιτροπής (1).
 Συγκεκριμένα, ο προσφεύγων επικαλείται παντελή έλλειψη αιτιολογίας, πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθώς και παραβίαση του άρθρου 72 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων και παράβαση του καθήκοντος αρωγής και παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της χρηστής διοικήσεως.
 (1) ΕΕ C 71 της 20.3.2004, σ. 38.


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/28
 Προσφυγή της 30ής Απριλίου 2014 — Drahtwerk St. Ingbert κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-275/14)
 2014/C 223/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Drahtwerk St. Ingbert GmbH (St. Ingbert, Γερμανία), DWK Drahtwerk Köln GmbH (Κολωνία, Γερμανία), Kalksteingrube Auersmacher GmbH (Völklingen, Γερμανία), Rogesa Roheisengesellschaft Saar mbH (Dillingen, Γερμανία), Stahlguss Saar GmbH (St. Ingbert) και Zentralkokerei Saar GmbH (Dillingen) (εκπρόσωποι: S. Altenschmidt και H. Janssen, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 2013, στην υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) — Στήριξη για την ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και μειωμένη επιβάρυνση κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 —
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αντίθετη προς το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, διότι η επιβάρυνση που προβλέπεται με τον Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) και το προβλεπόμενο ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως δεν συνιστούν χορήγηση κρατικών πόρων ή πόρων ελεγχόμενων από το κράτος. Τα κρίσιμα για τον χαρακτηρισμό των επίμαχων μέτρων πραγματικά περιστατικά διαπιστώθηκαν στο σύνολό τους από την Επιτροπή και την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά το προκαταρκτικό στάδιο της διαδικασίας. Δεν μπορούν πλέον να υφίστανται αμφισβητήσιμα στοιχεία τα οποία θα όφειλε να διαπιστώσει η Επιτροπή στο πλαίσιο διαδικασίας κατά τα άρθρα 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, και 4, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (1).
 2.
 Δεύτερος λόγος: Παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου
 —
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν στο πλαίσιο αυτό ότι η Επιτροπή δεν τήρησε το άρθρο 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και την αρχή της ασφάλειας δικαίου, καθόσον εφάρμοσε τη διαδικασία για τις νέες ενισχύσεις κατά το άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού 659/1999 αντί της διαδικασίας για τις υφιστάμενες ενισχύσεις κατά τα άρθρα 17 επ. του κανονισμού 659/1999, προκειμένου να επαληθεύσει την προσωρινή εκτίμησή της κατά την οποία ο EEG συνιστά ενίσχυση. Ειδικότερα, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν συναφώς ότι η Επιτροπή, με απόφαση της 22ας Μαΐου 2002, έκρινε ότι ο EEG 2000 δεν συνιστούσε ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, διότι δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη μεταφοράς κρατικών πόρων. Οι διαφορές μεταξύ του EEG 2000 και του EEG 2012 δεν είναι ουσιώδεις σε σύγκριση με όσα κρίθηκαν με την απόφαση της Επιτροπής της 22ας Μαΐου 2002. Επομένως, η Επιτροπή θα μπορούσε να επικαλεστεί τυχόν μεταβολή της νομικής της απόψεως στο πλαίσιο διαδικασίας κατά το άρθρο 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, χωρίς αυτό να θίγει τις προσφεύγουσες.
 3.
 Τρίτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και προσβολή του δικαιώματος προηγούμενης ακροάσεως
 —
 Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η καθής εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση χωρίς προηγουμένως να παράσχει στις προσφεύγουσες τη δυνατότητα να διατυπώσουν την άποψή τους.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/20
 Προσφυγή της 21ης Οκτωβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-457/08)
 (2008/C 313/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: N. Yerrell)
 Καθού: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2005/14/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για την τροποποίηση των οδηγιών 72/166/EΟΚ, 84/5/EΟΚ, 88/357/EΟΚ και 90/232/EΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 2000/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία οχημάτων, ή, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 6 της οδηγίας.
 —
 να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 11 Ιουνίου 2007.
 (1) ΕΕ L 149 της 11.6.2005, σ. 14.


text:
24 . 6 . 95 EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 159/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ 2/92 TOY ΔIKAXTHPIOY 2. H αρμοδιότητα για τη συμμετοχή στην ως άνω απόφαση
 είναι συντρέχουσα μεταξύ της Κοινότητας και των κρα
 της 24ης Μαρτίου 1995 (') τών μελών.
 («Αρμοδιότητα της Κοινότητας ή ενός των οργάνων της να
 συμμετάσχουν στην τρίτη αναθεωρημένη απόφαση του
 Συμβουλίου του ΟΟΣΑ περί εθνικής μεταχειρίσεως») (•) EE αριθ . C 255 της 2 . 10. 1992 .
 (95/C 159/01)
 Με αίτηση υποβληθείσα στις 4 Σεπτεμβρίου 1992, βάσει του
 άρθρου 228 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ,
 το Βασίλειο του Βελγίου ζήτησε από το Δικαστήριο γνωμο
 δότηση ως προς την αρμοδιότητα της Κοινότητας ή ενός των
 οργάνων της να συμμετάσχουν στην τρίτη αναθεωρημένη ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 απόφαση του Συμβουλίου του Οργανισμού Οικονομικής (έκτο τμήμα)
 Συνεργασίας και Αναπτύξεως , ειδικότερα δε κάλεσε το
 Δικαστήριο να αποφανθεί επί των ακολούθων ερωτημά της 4ης Μαΐου 1995
 των : στην υπόθεση C-7/94 (αίτηση του Bundesverwaltungsgericht
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Landesamt
 fur Ausbildungsförderung Nordrhein-Westfalen κατά Lubor
 — Είναι δικαιολογημένη η προσφυγή στη διπλή νομική βάση Gaal (!)
 (άρθρα 57 και 113 ), την οποία προτείνει η Επιτροπή για [«Κανονισμός (EOK) αριθ. 1612/68 — Αρθρο 12 — Έννοια
 την απόφαση του Συμβουλίου σχετικά με τη συμμετοχή του τέκνου»]
 της Κοινότητας στην τρίτη απόφαση ;
 (95/C 159/02)
 — Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτη
 μα, ποια είναι η ορθή νομική βάση ; (Τλώσσα διαδικασίας η γερμανική])
 — H αρμοδιότητα της Κοινότητας να συμμετάσχει στην
 τρίτη απόφαση αποκλείει την αρμοδιότητα των κρατών (Προσωρινή μετάφραση- η οριστική μετάφραση θα δημο
 μελών ή δικαιολογείται « μεικτή » συμμετοχή ; σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 Το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Στην υπόθεση C-7/94, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 Πρόεδρο, F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn και C. Bundesverwaltungsgericht προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμο
 Gulmann , προέδρους τμήματος, G. F. Mancini (εισηγητή), γήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητείται,
 K. N. Κακούρη , J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray και στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτού
 D. A. O. Edward , δικαστές, αφού άκουσε τους F. G. Jacobs , ντος δικαστηρίου μεταξύ Landesamt fur Ausbildungs
 πρώτο γενικό εισαγγελέα, C. O. Lenz, G. Tesauro, Γ. Κοσμά, förderung Nordrhein-Westfalen και Lubor Gaal, παρισταμέ
 νου και του Oberbundesanwalt beim Bundesverwaltungsge
 P. Léger και M. B. Elmer, γενικούς εισαγγελείς, γνωμοδότησε
 ως εξής: richt, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την
 ερμηνεία του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1612/68
 του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 1968 περί της ελεύθερης
 1 . H Κοινότητα έχει αρμοδιότητα να συμμετάσχει στην τρίτη κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότη
 αναθεωρημένη απόφαση του ΟΟΣΑ . τας (2), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους


text:
 18.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 49/30
 Αναίρεση που άσκησε στις 8 Δεκεμβρίου 2011 ο Harald Mische κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 29 Σεπτεμβρίου 2011 στην υπόθεση F-93/05, Mische κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-642/11 P)
 2012/C 49/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Harald Mische (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: R. Holland, J. Mische και M. Velardo, δικηγόροι)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 29ης Σεπτεμβρίου 2011 στην υπόθεση F-93/05, Mische κατά Κοινοβουλίου, και, κατά το δυνατόν, στηριζόμενο στα ενώπιόν του πραγματικά περιστατικά, να εκδώσει απόφαση, και:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Κοινοβουλίου της 4ης Οκτωβρίου 2004 κατά το ότι ορίζει την κατάταξη του νυν αναιρεσείοντος·
 —
 να υποχρεώσει το Κοινοβούλιο σε αποκατάσταση της προκληθείσας ζημίας (συμπεριλαμβανομένων της ζημίας στη σταδιοδρομία του και στις νόμιμες και κανονικές αποδοχές του και της ηθικής βλάβης, πλέον τόκων υπερημερίας, κ.λπ.)·
 —
 να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας και της διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεως ο αναιρεσείων προβάλλει τρεις λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από το ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης εσφαλμένως απέρριψε ως απαράδεκτη την προσφυγή του λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από το ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης εσφαλμένως απέρριψε την προσφυγή του ως απαράδεκτη διότι δεν θα ωφελούσε τον νυν αναιρεσείοντα με κανένα τρόπο, και ως εκ τούτου δεν είχε συμφέρον προς άσκηση προσφυγής.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από το ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης εσφαλμένως παρέλειψε να εξετάσει προβληθέντες λόγους ακυρώσεως, και δη λόγους που αφορούσαν παράβαση του άρθρου 41, παράγραφος 3, του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και/ή του άρθρου 5, παράγραφος 5, του ΚΥΚ (1).
 (1) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 723/2004 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 2004, για την τροποποίηση του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό των Κοινοτήτων αυτών (ΕΕ 2004 L 124, σ. 1)


text:
 6.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/19
 Αναίρεση που άσκησε στις 9 Δεκεμβρίου 2016 η Greenpeace Energy eG κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 26 Σεπτεμβρίου 2016 στην υπόθεση T-382/15, Greenpeace Energy eG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-640/16 P)
 (2017/C 038/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Greenpeace Energy eG (εκπρόσωποι: D. Fouquet, S. Michaels, J. Nysten, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Σεπτεμβρίου 2016 στην υπόθεση T-382/15, Greenpeace Energy eG, ως προς την αναιρεσείουσα,
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο,
 —
 να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, συμπεριλαμβανομένων των δικηγορικών αμοιβών και των εξόδων μετακινήσεως.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεώς της, η αναιρεσείουσα προβάλλει τους ακόλουθους πέντε λόγους:
 1.
 Το Γενικό Δικαστήριο φρονεί, προφανώς, ότι το άρθρο 263, παράγραφος 4, τρίτη περίπτωση, ΣΛΕΕ προϋποθέτει ότι οι κανονιστικές πράξεις οι οποίες μπορούν να προσβληθούν δυνάμει της διατάξεως αυτής πρέπει να έχουν γενική ισχύ. Αυτή η νομική εκτίμηση όμως πρέπει να κριθεί ως εσφαλμένη, ιδίως με βάση το γράμμα, αλλά και το ιστορικό θεσπίσεως της διατάξεως, καθώς και τους σκοπούς του νομοθέτη της Ένωσης.
 2.
 Το Γενικό Δικαστήριο λαμβάνει ως δεδομένο, κατά τα φαινόμενα, ότι η απαίτηση κατά την οποία οι πράξεις που περιλαμβάνουν εκτελεστικά μέτρα πρέπει να αφορούν άμεσα το ενδιαφερόμενο πρόσωπο αναλύεται σε δύο αυτοτελή κριτήρια τα οποία χρήζουν χωριστής εξετάσεως. Τούτο όμως δεν πρέπει να γίνει δεκτό εν προκειμένω, διότι, αφενός, δεν απαιτείται η λήψη περαιτέρω εκτελεστικών μέτρων, κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, ούτε από το Ηνωμένο Βασίλειο ούτε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και, αφετέρου, η χορήγηση της ενισχύσεως προκαλεί αμέσως επιπτώσεις στην αγορά, δηλαδή τα αποτελέσματά της στο πεδίο του ανταγωνισμού είναι άμεσα αισθητά για την αναιρεσείουσα.
 3.
 Το Γενικό Δικαστήριο επικρίνει την ανεπαρκή επιχειρηματολογία της αναιρεσείουσας σχετικά με το ότι η πράξη την αφορά άμεσα και ατομικά. Συναφώς δεν λαμβάνει ωστόσο υπόψη ή, τουλάχιστον, δεν εκτιμά δεόντως τα υποβληθέντα πληροφοριακά στοιχεία.
 4.
 Το Γενικό Δικαστήριο δέχεται, προφανώς, ότι μια πράξη δεν μπορεί να αφορά ατομικά ένα πρόσωπο κατά την έννοια του άρθρου 263, παράγραφος 4, δεύτερη περίπτωση, ΣΛΕΕ, σύμφωνα με τη νομολογία επί της υποθέσεως Plaumann, όταν υφίστανται και άλλες επιχειρήσεις οι οποίες θίγονται ομοίως με την αναιρεσείουσα από τα αποτελέσματα που παράγει στο πεδίο του ανταγωνισμού η χορήγηση ενισχύσεως. Ωστόσο, η ερμηνεία αυτή είναι εσφαλμένη και περιοριστική λαμβανομένης υπόψη, ιδίως, της νομολογίας επί της υποθέσεως C-309/89, Codorniu. Περαιτέρω, η αναιρεσείουσα παραπέμπει στις επισημάνσεις της επί των πραγματικών περιστατικών οι οποίες περιέχονται στο δικόγραφο της προσφυγής και καθιστούν σαφές ότι η επίμαχη πράξη την αφορά ατομικά στον απαιτούμενο βαθμό, τις οποίες ωστόσο το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε, προφανώς, υπόψη ή δεν εκτίμησε δεόντως.
 5.
 Το Γενικό Δικαστήριο, λαμβάνει ως δεδομένο, κατά τα φαινόμενα, ότι τα εθνικά δικαστήρια μπορούν να εξασφαλίσουν αποτελεσματική ένδικη προστασία κατά αποφάσεως της Επιτροπής περί χορηγήσεως ενισχύσεως. Τούτο θα σήμαινε ότι ο νομοθέτης της Ένωσης, επιβάλλοντας στα κράτη μέλη να θεσπίσουν τα κατάλληλα ένδικα βοηθήματα (άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ), είχε ως σκοπό να παράσχει στα δικαστήρια των κρατών μελών το δικαίωμα να ελέγχουν πράξεις των θεσμικών οργάνων της Ένωσης, όπως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Εντούτοις, υπό το πρίσμα τόσο της νομολογίας του Δικαστηρίου σχετικά με τις πράξεις της Ένωσης και τις υφιστάμενες δυνατότητες προσφυγής όσο και της κατανομής αρμοδιοτήτων μεταξύ των εθνικών δικαστηρίων και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον τομέα των ενισχύσεων, η ανωτέρω προσέγγιση δεν μπορεί να γίνει δεκτή και πρέπει να κριθεί ως εσφαλμένη.


text:
Αριθ . C 166/4 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31 . 5 . 97
 αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής , η Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 οποία κοινοποιήθηκε με έγγραφο της 6ης Ιουλίου 1995 και υπέβαλε, με διάταξη της 8ης Ιανουαρίου 1997, το Landge
 δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών richt München I, στις υποθέσεις WSC Windsurfing Chiemsee
 Κοινοτήτων (2), περί παρατάσεως , αναδρομικώς από 1ης Produktions und Vertriebs GmbH κατά Boots- und Segelzu
 Ιανουαρίου 1995 , της αποφάσεως της 23ης Δεκεμβρίου 1992, behör Walter Huber, αφενός, και κατά Attenberger Franz,
 η οποία είχε παρατείνει την ισχύ του κοινοτικού πλαισίου για αφετέρου
 τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα των αυτοκινήτων , το (Υποθέσεις C-108/97 και C-109/97)
 Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους G. F. Mancini,
 πρόεδρο τμήματος, K. N. Κακούρη, P. J. G. Kapteyn , G. ( 97/C 166/07
 Hirsch και R. Schintgen (εισηγητή ), δικαστές, γενικός εισαγ
 γελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις Με διάταξη της 8ης Ιανουαρίου 1 997, η οποία περιήλθε στη
 15 Απριλίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 14 Μαρτίου 1997 , το
 Landgericht München I , στο πλαίσιο των διαφορών που
 1 . Ακυρώνει την κοινοποιηθείσα με έγγραφο της 6ης Απρι εκκρεμούν ενώπιον του μεταξύ , αφενός , WSC Windsurfing
 λίου 1995 απόφαση της Επιτροπής περί παρατάσεως, Chiemsee Produktions- und Vertriebs GmbH και, αφετέρου .
 αναδρομικώς από 1ης Ιανουαρίου 1995, της ισχύος της Boots- und Segelzubehör Walter Huber (υπόθεση C-108/97 )
 αποφάσεως της Επιτροπής της 23ης Δεκεμβρίου 1992, η και Attenberger Franz (υπόθεση C-109/97 ), ζητεί από το
 οποία παρέτεινε την ισχύ του κοινοτικού πλαισίου για τις Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προ
 κρατικές ενισχύσεις στον τομέα των αυτοκινήτων. δικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημάτων:
 2. Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. 1 . Σχετικά με το άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της
 οδηγίας 89/ 1 Θ4/ΕΟΚ του Συμβουλίου ('):
 (>) ΕΕ αριθ . C 299 της 11 . 11 . 1995 .
 ( 2 ΕΕ αριθ . C 284 της 28. 1 θ. 1995 , σ. 3 .
 Έχει το άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο γ) την έννοια ότι
 αρκεί να υπάρχει η δυνατότητα χρήσεως μιας ονομασίας
 προς δήλωση της γεωγραφικής προελεύσεως ή πρέπει η
 δυνατότητα αυτή να έχει λάβει συγκεκριμένη μορφή (υπό
 την έννοια ότι άλλες επιχειρήσεις αυτού του είδους
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ χρησιμοποιούν ήδη τη λέξη αυτή προς δήλωση της
 γεωγραφικής προελεύσεως των ομοειδών προϊόντων τους
 της 4ης Μαρτίου 1997 ή ότι υφίστανται, τουλάχιστον, συγκεκριμένες ενδείξεις
 στην υπόθεση C-46/96: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της περί του ότι τούτο πρέπει να αναμένεται ότι θα συμβεί στο
 Γερμανίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή εγγύς μέλλον) ή πρέπει ακόμη να υπάρχει ανάγκη χρήσε
 των (') ως της ονομασίας αυτής προς δήλωση της γεωγραφικής
 (Κατάργηση της δίκης) προελεύσεως των επίμαχων προϊόντων ή πρέπει επιπλέον
 να υπάρχει ιδιαίτερη ανάγκη χρήσεως της εν λόγο.)
 (97/C 166/06 ονομασίας προελεύσεως, επειδή , π .χ. , τα προϊόντα αυτού
 του είδους που παράγονται στην οικεία περιοχή χαίρουν
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) ιδιαίτερης φήμης;
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο Έχει σημασία για την ευρεία ή στενή ερμηνεία της εννοίας
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») των ενδείξεων γεωγραφικής προελεύσεως που προβλέ
 πονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο γ), το γεγονός
 Στην υπόθεση C-46/96, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερ ότι τα αποτελέσματα του σήματος είναι περιορισμένα,
 μανίας (εκπρόσωπος: Ernst Rôder) κατά Επιτροπής των σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο β):
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( εκπρόσωποι: Anders Christian Εμπίπτουν στις ενδείξεις γεωγραφικής προελεύσεως κατά
 Jessen και Paul F. Nemitz, επικουρούμενοι από τους δικηγό την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο γ ), μόνον
 ρους Hans-Jürgen Rabe και Georg M. Berrisch ), με αντικεί εκείνες που αναφέρονται στον τόπο παραγωγής των
 μενο την ακύρωση της αποφάσεως C(95) 3319 τελικό, της προϊόντων ή αρκεί να διατίθενται τα εν λόγω προϊόντα
 Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 1995 , περί της χορηγήσεως στο εμπόριο στον τόπο αυτό ή από τον τόπο αυτό ή , τέλος,
 φορολογικών ενισχύσεων υπό μορφή αποσβέσεων υπέρ στην περίπτωση της παραγωγής υφασμάτων , αρκεί τα
 γερμανικών εταιρειών, το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους υφάσματα να σχεδιάζονται στην εν λόγο) περιοχή , μολο
 G. C. Rodriguez Iglesias , Πρόεδρο , G. F. Mancini , J. C. νότι στη συνέχεια, στο πλαίσιο της επ ' αμοιβή διαδικασίας
 Moitinho de Almeida , J. L. Murray και L. Sevón , προέδρους παραγωγής, παράγονται αλλού :
 τμήματος , J.-P. Puissochet , G. Hirsch , P. Jann ( εισηγητή ), H.
 Ragnemalm , M. Wathelet και R. Schintgen, δικαστές, γενικός 2 . Σχετικά με το άρθρο 3 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο της
 εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: R. Grass, οδηγίας 89/ 104/ΕΟΚ:
 εξέδωσε στις 4 Μαρτίου 1997 διάταξη με το ακόλουθο
 διατακτικό : Ποιές προϋποθέσεις επιβάλλει η διάταξη αυτή όσον
 αφορά τη δυνατότητα καταχωρίσεως μιας περιγραφικής
 1 . Καταργεί τη δίκη. ονομασίας, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1
 στοιχείο γ);
 2. Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ειδικότερα: Είναι οι προϋποθέσεις αυτές πανομοιότυπες
 (!) ΕΕ αριθ . C 108 της 13 . 4. 19% . σε όλες τις περιπτώσεις ή διαφέρουν ανάλογα με το
 μέγεθος της ανάγκης που υπάρχει να παραμείνει η
 ονομασία στη διάθεση όλων;


text:
 12.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/3
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Cour administrative (Λουξεμβούργο) στις 20 Φεβρουαρίου 2012 — Kreshnik Ymeraga, Kasim Ymeraga, Afijete Ymeraga-Tafarshiku, Kushtrim Ymeraga, Labinot Ymeraga κατά Ministre du Travail, de l'Emploi et de l'Immigration
 (Υπόθεση C-87/12)
 2012/C 138/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour administrative
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούντες: Kreshnik Ymeraga, Kasim Ymeraga, Afijete Ymeraga-Tafarshiku, Kushtrim Ymeraga, Labinot Ymeraga
 Εφεσίβλητος: Ministre du Travail, de l'Emploi et de l'Immigration
 Προδικαστικό ερώτημα
 Κατά πόσον παρέχεται, βάσει της ιδιότητας του πολίτη της Ενώσεως και του συνακόλουθου δικαιώματος διαμονής στη χώρα της οποίας έχει την ιθαγένεια, όπως προβλέπει το άρθρο 20 ΣΛΕΕ σε συνδυασμό με το σύνολο των δικαιωμάτων, εγγυήσεων και υποχρεώσεων που προβλέπει ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και ειδικότερα, εφόσον παρίσταται ανάγκη, τα άρθρα του 20, 21, 24, 33 και 34, δικαίωμα οικογενειακής επανενώσεως στον αιτούντα την επανένωση της οικογενείας του Ευρωπαίο πολίτη, ο οποίος προτίθεται να πραγματοποιήσει στη χώρα όπου διαμένει και της οποίας έχει την ιθαγένεια την επανένωση με τον πατέρα, τη μητέρα και δύο εκ των αδελφών του, που είναι άπαντες υπήκοοι τρίτης χώρας, σε περίπτωση κατά την οποία ο αιτών την επανένωση της οικογενείας του δεν ασκεί επί του παρόντος το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο του οποίου έχει την ιθαγένεια;


text:
 27.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/10
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Φεβρουαρίου 2017 — Pandalis κατά EUIPO — LR Health & Beauty Systems (Cystus)
 (Υπόθεση T-15/16) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία εκπτώσεως - Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Cystus - Κήρυξη μερικής εκπτώσεως - Άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Έλλειψη ουσιαστικής χρήσεως του σήματος])
 (2017/C 095/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Georgios Pandalis (Glandorf, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Franke, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), (εκπρόσωπος: S. Hanne)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: LR Health & Beauty Systems GmbH (Ahlen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: N. Weber και L. Thiel, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 30ής Οκτωβρίου 2015 (υπόθεση R 2839/2014-1), σχετικά με διαδικασία εκπτώσεως μεταξύ των LR Health & Beauty Systems και G. Pandalis.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Georgios Pandalis στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 90 της 7.3.2016.


text:
 17.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/26
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Σεπτεμβρίου 2012 — TI Media Broadcasting και TI Media κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-501/10) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Ιταλική αγορά της συνδρομητικής τηλεοράσεως - Απόφαση με την οποία τροποποιήθηκαν οι δεσμεύσεις που ήσαν προσαρτημένες σε απόφαση με την οποία κηρύχθηκε συμβατή με την κοινή αγορά και με τη Συμφωνία για τον ΕΟΧ πράξη συγκεντρώσεως - Διαγωνισμός για την κατανομή των συχνοτήτων της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης στην Ιταλία - Εξάλειψη του αντικειμένου της διαφοράς - Κατάργηση της δίκης - Απαράδεκτο)
 2012/C 355/56
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Telecom Italia Media Broadcasting Srl (TI Media Broadcasting) (Ρώμη, Ιταλία)· και Telecom Italia Media SpA (TI Media) (Ρώμη) (εκπρόσωποι: B. Caravita di Toritto, L. Sabelli, F. Pace και A. d’Urbano, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς B. Gencarelli και P. Manzini, στη συνέχεια L. Malferrari και J. Bourke)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Sky Italia Srl (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: F. González Díaz και F. Salerno, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως C(2010) 4976 τελικό της Επιτροπής, της 20ής Ιουλίου 2010, με την οποία τροποποιήθηκε η εφαρμογή των δεσμεύσεων που πρόβλεπε η απόφαση με την οποία είχε κηρυχθεί συμβατή με την κοινή αγορά και με τη Συμφωνία για τον ΕΟΧ η πράξη συγκέντρωσης (υπόθεση COMP/M.2876).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί του πρώτου και του τετάρτου αιτήματος.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Έκαστος διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 346 της 18.12.2010.


text:
 C 161/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 2.6.2001
 με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ Β. Uriarte Valiente, δικηγο ́ρους, με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως
 ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Αzienda Agricola κατα ́ της διατα ́ξεως που εξε ́δωσε στις 14 Οκτωβρι ́ου 1998 το
 Monte Arcosu Srl και Regione Autonoma della Sardegna, Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (πρω ́το τμη ́μα) στην
 Organismo Comprensoriale n. 24 della Sardegna, Ente υπο ́θεση Τ-224/97, Martı́nez del Peral Cagigal κατα ́ Επιτροπη ́ς
 Regionale per l’Assistenza Tecnica in Agricoltura (ERSAT), η (Συλλογη ́ Υπ.Υπ. 1998, σ. Ι-Α-581 και ΙΙ-1741), με την οποι ́α
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του ζητει ́ται η εξαφα ́νιση της διατα ́ξεως αυτη ́ς, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος
 α ́ρθρου 2, παρα ́γραφος 5, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 797/85 του ει ́ναι η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι:
 Συμβουλι ́ου, της 12ης Μαρτι ́ου 1985, για τη βελτι ́ωση της J. Guerra Fernández και F. Duvieusart-Clotuche), το ∆ικαστη ́ριο
 αποτελεσματικο ́τητας των γεωργικω ́ν διαρθρω ́σεων (ΕΕ L 93, σ. 1), (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους D. Α. O. Εdward, προε-
 και του α ́ρθρου 5, παρα ́γραφος 5, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2328/91 δρευ ́οντα του πε ́μπτου τμη ́ματος, Ρ. Jann και L. Sevón (εισηγητη ́),
 του Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουλι ́ου 1991, για τη βελτι ́ωση της δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: Ρ. Léger, γραμματε ́ας: L. Hewlett,
 αποτελεσματικο ́τητας των γεωργικω ́ν διαρθρω ́σεων (ΕΕ L 218, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 11 Ιανουαρι ́ου 2001
 σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 C. Gulmann, προ ́εδρο τμη ́ματος, Β. Σκουρη ́ και την F. Macken
 (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας: 1) Ακυρω ́ νει τη δια ́ταξη του Πρωτοδικει ́ου της
 Η. Α. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 11 Ια- 14ης Οκτωβρι ́ου 1998, Τ-224/97, Martı́nez del Peral
 νουαρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: Cagigal κατα ́ Επιτροπη ́ς.
 2) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Τα ́αρθρα 2, παρα ́γραφος 5, τελευται ́ο εδα ́φιο, του κανονισμου ́ Κοινοτη ́των της 24ης Οκτωβρι ́ου 1996 με την οποι ́α
 (ΕΟΚ) 797/85 του Συμβουλι ́ου, της 12ης Μαρτι ́ου 1985, για
 απορρι ́φθηκε η αι ́τηση της Ι. Martı́nez del Peral Cagigal περι ́
 τη βελτι ́ωση της αποτελεσματικο ́τητας των γεωργικω ́ ν διαρθρω
 ́-
 βαθμολογικη ́ς ανακατατα ́ξεω ́ ς της που επικυρω ́ θηκε με την
 σεων, και 5, παρα ́γραφος 5, τελευται ́ο εδα ́φιο, του κανονισμου ́ απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 29ης Απριλι ́ου 1997, η οποι ́α
 (ΕΟΚ) 2328/91 του Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουλι ́ου 1991, για
 απε ́ρριψε τη διοικητικη ́ ́ενσταση που υπε ́βαλε η αναιρε-
 τη βελτι ́ωση της αποτελεσματικο ́τητας των γεωργικω ́ ν διαρθρω
 ́-
 σει ́ουσα στις 23 Ιανουαρι ́ου 1997.
 σεων, δεν μπορου ́ν να προβληθου ́ν ενω ́ πιον εθνικου ́ δικαστηρι ́ου
 απο ́ κεφαλαιουχικε ́ς εταιρι ́ες, προκειμε ́νου να τους αναγνωριστει ́ 3) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 η ιδιο ́τητα του κατο ́χου γεωργικη ́ς εκμεταλλευ ́σεως κατα ́ κυ ́ρια στο συ ́νολο των δικαστικω ́ ν εξο ́δων ενω ́ πιον του Πρωτοδι-
 απασχο ́ληση, ́οταν ο νομοθε ́της του κρα ́τους με ́λους δεν ́εχει κει ́ου και του ∆ικαστηρι ́ου.
 θεσπι ́σει τις διατα ́ξεις που απαιτου ́νται για να τεθου ́ν οι κανο-
 νισμοι ́ αυτοι ́ σε ισχυ ́ στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη.
 (1) ΕΕ C 48 της 20.2.1999.
 (1) ΕΕ C 20 της 23.1.1999.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 11ης Ιανουαρι ́ου 2001
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 στην υπο ́θεση C-464/98 (αι ́τηση του Landesgericht für
 της 11ης Ιανουαρι ́ου 2001 Zivilrechtssachen Wien για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως): Westdeutsche Landesbank Girozentrale κατα ́
 στην υπο ́θεση C-459/98 Ρ: Isabel Martı́nez del Peral Cagigal Friedrich Stefan, παρισταμε ́νης της Republik Österreich (1)
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 («Εθνικη ́ νομοθεσι ́α απαγορευ ́ουσα την εγγραφη ́ υποθη-
 κω ́ ν σε ξε ́νο νο ́μισμα — Παρα ́ βαση της απαγορευ ́σεως
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Υπα ́ λληλοι — Αι ́τηση βαθμολογι-
 αυτη ́ς προ της θε ́σεως σε ισχυ ́ του κοινοτικου ́ δικαι ́ου
 κη ́ς ανακατατα ́ξεως — Προσφυγη ́ — Παρε ́λευση των
 στην Αυστρι ́α — Ερμηνει ́α του α ́ρθρου 73 Β της Συνθη ́κης
 προθεσμιω ́ ν — Νε ́ο περιστατικο ́ — Ισο ́τητα μεταχει-
 ΕΚ (νυν α ́ρθρου 56 ΕΚ) — Αποτε ́λεσμα του κοινοτικου ́
 ρι ́σεως»)
 δικαι ́ου υπο ́ τη μορφη ́α ́ρσεως της ακυρο ́τητας της εγγρα-
 ́ς υποθη
 φη ́κης»)
 (2001/C 161/03)
 (2001/C 161/04)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-459/98 Ρ, Isabel Martı́nez del Peral Cagigal,
 υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Στην υπο ́θεση C-464/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του
 Βρυξελλω ́ν (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Α. Creus και Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien (Αυστρι ́α) προς το
 ---pagebreak--- 2.6.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 161/3
 ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την
 (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον
 διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Kofisa Italia Srl και Ministero
 Westdeutsche Landesbank Girozentrale και Friedrich Stefan, delle Finanze, Servizio della Riscossione dei Tributi —
 παρισταμε ́νης της Republik Österreich, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς Concessione Provincia di Genova — San Ρaοlο Riscossioni
 αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 73 Β της Συνθη ́κης Genova SpA, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την
 ΕΚ (νυν α ́ρθρου 56 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο ερμηνει ́α των α ́ρθρων 243 και 244 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2913/92
 απο ́ τους Α. La Pergola, προ ́εδρο τμη ́ματος, Μ. Wathelet του Συμβουλι ́ου, της 12ης Οκτωβρι ́ου 1992, περι ́θεσπι ́σεως κοινο-
 (εισηγητη ́), D. Α. 0. Edward, Ρ. Jann και L. Sevón, δικαστε ́ς, τικου ́ τελωνειακου ́ κω ́δικα (ΕΕ L 302, σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: Ρ. Léger, γραμματε ́ας: Η. νοn Holstein, τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. La Pergola, προ ́εδρο τμη ́ματος,
 βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 11 Ιανουαρι ́ου 2001 απο ́φαση Μ. Wathelet, D. Α. O. Edward, Ρ. Jann (εισηγητη ́) και L. Sevón,
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμμα-
 τε ́ας: Η. Α. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 1) Το ́αρθρο 73 Β της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρο 56 ΕΚ) 11 Ιανουαρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 πρε ́πει να ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια ́οτι απαγορευ ́ει εθνικη ́
 ρυ ́θμιση, ́οπως η επι ́μαχη στην κυ ́ρια δι ́κη, η οποι ́α επιβα ́λλει 1) Το ́αρθρο 243 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβου-
 την εγγραφη ́ σε εθνικο ́ νο ́μισμα υποθη ́κης συσταθει ́σας προς λι ́ου, της 12ης Οκτωβρι ́ου 1992, περι ́θεσπι ́σεως κοινοτικου ́
 εξασφα ́λιση απαιτη ́σεως εξοφλητε ́ας στο νο ́μισμα ́αλλου τελωνειακου ́ κω ́ δικα, πρε ́πει να ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια
 κρα ́τους με ́λους. ́οτι το ζη ́τημα αν οι επιχειρηματι ́ες ει ́ναι υποχρεωμε ́νοι, σε
 πρω ́ το στα ́διο, να ασκου ́ν προσφυγη ́ ενω ́ πιον της τελωνειακη ́ς
 2) Το ́αρθρο 73 Β της Συνθη ́κης πρε ́πει να ερμηνευθει ́ υπο ́ αρχη ́ς ́η μπορου ́ν να την ασκου ́ν απευθει ́ας ενω ́ πιον της
 την ́εννοια ́οτι του ́το δεν ει ́χε εφαρμογη ́ στην Αυστρι ́α δικαστικη ́ς αρχη ́ς επιλυ ́εται βα ́σει του εθνικου ́ δικαι ́ου.
 προ της ημερομηνι ́ας προσχωρη ́σεως της ∆ημοκρατι ́ας της
 Αυστρι ́ας στην Ευρωπαϊκη ́ 'Ενωση. 2) Το ́αρθρο 244 του κανονισμου ́ 2913/92 πρε ́πει να ερμηνευ-
 θει ́ υπο ́ την ́εννοια ́οτι παρε ́χει την εξουσι ́α αναστολη ́ς εκτε-
 3) Το ́αρθρο 73 Β της Συνθη ́κης πρε ́πει να ερμηνευθει ́ υπο ́ λε ́σεως της προσβαλλο ́μενης αποφα ́σεως μο ́νο στις τελωνεια-
 την ́εννοια ́οτι δεν ει ́ναι ικανο ́ να καταστη ́σει ́εγκυρη, μετα ́ κε ́ς αρχε ́ς. Εντου ́τοις, η δια ́ταξη αυτη ́ δεν περιορι ́ζει την
 τη θε ́ση σε ισχυ ́ της Συνθη ́κης ΕΚ στην Αυστρι ́α, εγγραφη ́ εξουσι ́α των δικαστικω ́ ν αρχω ́ ν, ενω
 ́ πιον των οποι ́ων ́εχει
 υποθη ́κης, που συστη ́θηκε στο πλαι ́σιο του εν λο ́γω εθνικου ́ ασκηθει ́ προσφυγη ́ δυνα ́μει του ́αρθρου 243 του εν λο ́γω
 νομικου ́ συστη ́ματος, η οποι ́α πα ́σχει απο ́λυτη και χωρι ́ς κανονισμου ́, να διατα ́σσουν την αναστολη ́ αυτη ́, προς εκπλη ́-
 δυνατο ́τητα ια ́σεως ακυρο ́τητα, ισχυ ́ουσα ex tunc και ικανη ́ ρωση της υποχρεω ́ σεω ́ ς τους να διασφαλι ́ζουν την πλη ́ρη
 να καταστη ́σει ανυ ́παρκτη την εν λο ́γω εγγραφη ́. αποτελεσματικο ́τητα του κοινοτικου ́ δικαι ́ου.
 (1) ΕΕ C 71 της 13.3.1999. (1) EE C 71 της 13.3.1999.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 11ης Ιανουαρι ́ου 2001
 της 11ης Ιανουαρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-1/99 (αι ́τηση του Tribunale civile e penale
 di Genova για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): στην υπο ́θεση C-226/99 (αι ́τηση του Tribunale civile e
 Kofisa Italia Srl κατα ́ Ministero delle Finanze, Servizio penale di Genova για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 della Riscossione dei Tributi — Concessione Provincia di σεως): Siples Srl, υπο ́ εκκαθα ́ριση, κατα ́ Ministero delle
 Genova — San Ρaοlο Riscossioni Genova SpA (1) Finanze, Servizio della Riscossione dei Tributi —
 Concessione Provincia di Genova — San Ρaolo
 («Αι ́τηση εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως — Αρμο- Riscossioni Genova SpA (1)
 διο ́τητα του ∆ικαστηρι ́ου — Εθνικη ́ νομοθεσι ́α που ενσω-
 ματω ́ νει κοινοτικε ́ς διατα ́ξεις — Κοινοτικο ́ς τελωνειακο ́ς («Κοινοτικο ́ς τελωνειακο ́ς κω ́ δικας — Προσφυγη ́ —
 κω ́ δικας — Προσφυγη ́ — Υποχρεωτικο ́ς χαρακτη ́ρας των Αναστολη ́ εκτελε ́σεως αποφα ́σεως των τελωνειακω ́ν
 δυ ́ο φα ́σεων της προσφυγη ́ς — Αναστολη ́ εκτελε ́σεως αρχω ́ ν»)
 αποφα ́σεως των τελωνειακω ́ ν αρχω ́ ν»)
 (2001/C 161/06)
 (2001/C 161/05)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-226/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Tribunale
 Στην υπο ́θεση C-1/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Tribunale civile civile e penale di Genova (Ιταλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρ-
 e penale di Genova (Ιταλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν μογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο


text:
 6.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/5
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Kammarrätten i Stockholm (Σουηδία) στις 4 Μαΐου 2015 — Tele2 Sverige AB κατά Post- och telestyrelsen
 (Υπόθεση C-203/15)
 (2015/C 221/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Kammarrätten i Stockholm
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Tele2 Sverige AB
 Καθής: Post-och telestyrelsen
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι η γενική υποχρέωση να τηρούνται δεδομένα κίνησης, τα οποία αφορούν όλα τα πρόσωπα, όλα τα μέσα ηλεκτρονικής επικοινωνίας και όλα τα δεδομένα κίνησης χωρίς διακρίσεις, περιορισμούς ή εξαιρέσεις με σκοπό την καταπολέμηση του εγκλήματος (όπως περιγράφεται [στην αίτηση προδικαστικής αποφάσεως]) συμβατή με το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/58 (1), λαμβανομένων υπ’ όψη και των άρθρων 7, 8 και 52, παράγραφος 1, του Χάρτη;
 2)
 Εάν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι αρνητική, μπορεί, ωστόσο, η τήρηση να επιτραπεί όταν:
 α)
 η πρόσβαση από τις εθνικές αρχές στα τηρούμενα δεδομένα καθορίζεται, όπως [περιγράφεται στην αίτηση προδικαστικής αποφάσεως] και
 β)
 οι προϋποθέσεις ασφαλείας ρυθμίζονται, όπως [περιγράφεται στην αίτηση προδικαστικής αποφάσεως], και
 γ)
 όλα τα σχετικά δεδομένα πρέπει να διατηρηθούν για έξι μήνες, οι οποίοι υπολογίζονται από την ημέρα λήξεως της επικοινωνίας, και εν συνεχεία να διαγραφούν, όπως [περιγράφεται στην αίτηση προδικαστικής αποφάσεως];»
 (1) Οδηγία 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες) (EE L 201, σ. 37).


text:
Αριθ. C 252/30 EL J Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16 . 8 . 97
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ 2. Κάθε διάδικος φερει τα δικα του δικαστικό, έξοδα.
 της 10ης Ιουλίου 1997
 (!) ΕΕ αριθ. C 233 της 10. 8. 1996.
 στην υπόθεση Τ-81796, Χρήστος Αποστολίδης κ.λπ. κατα (2) Συλλογή υπ. υπ. 1994, σ. 11-723.
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (^
 (Υπάλληλοι — Αποδοχές — Διορθωτικός συντελεστής —
 Μέτρα εκτελέσεως ακυρωτικής δικαστικής αποφάσεως —
 Άρθρο 176 της συνθήκης ΕΚ — Εύλογη αποζημίωση
 — Έννομο συμφέρον ασκήσεως ενδίκου βοηθήματος — ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 Άρθρο 44 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού της 11ης Ιουλίου 1997
 διαδικασίας)
 στην υπόθεση Τ-267/94, Oleifici Italiani SpA κατά Επιτροπής
 (97/C 252/65 ) των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Τροποποίηση του διέποντος το ελαιόλαδο καθεστώτος —
 Μη πρόβλεψη μεταβατικής περιόδου — Αγωγή αποζημιώ
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) σεως)
 (97/C 252/66
 Στην υπόθεση Τ-81 /96, Χρήστος Αποστολίδης, Philippe (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 Arbore, Patrick Barraux, Wilhelm Bartscher, Erhard Baumg
 ârtner, Ulrich Benedict, Rutger Beukers, Teresa Blanco Oria, Στην υπόθεση Τ-267/94, Oleifici Italiani SpA, εγκατεστημένη
 Bruno Brandalise, Klaas Buijs, Franco Capone , Bernard στο Ostuni (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τους Piero
 Chavane de Dalmassy, Jean-Claude Closset, Bert Cremer, A. M. Ferrari και Massimo Merola, δικηγόρους Ρώμης, και
 Manfred de Rossi, Geoffroy de Caritat, Peter Erndwein, Antonio Tizzano, δικηγόρο Νεαπόλεως, με αντίκλητο στο
 Jean-Louis Finet, Serge Fourcaudot, Claude Fuchs, Bruno Λουξεμβούργο το δικηγόρο Alain Lorang, 51 , rue Albert 1er,
 Giovannone, Karl-Heinz Gruhlke, Günther Guhl, Hermann κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσω
 Heidebleck , Wilhelm Heinz, Jean-Pol Hiernaut, Tania Hier ποι: Eugenio de March και Alberto Dal Ferro), με αντικείμενο
 naut, Erwin Hohnhäuser, Wolfgang Huber, Klaus Kammeri αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας που φέρεται ότι υπέστη
 chs, Franz Kôpp, Gerold Kramer, Patrick Lajarge, Ulrich η ενάγουσα λόγω της μη λήψεως μεταβατικού μέτρου στα
 Lang, Fabrice Lebrun , Sandra Lessmann, Achim Linder, πλαίσια του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1429/92 της Επιτροπής,
 Mauro Martellenghi, Margit Merten, Erich Mildenberger, της 26ης Μαΐου 1992, περί τροποποιήσεως του κανονισμού
 Irmgard Neumann-Scholles, Adrian Nicholl, Norbert Nolte, (ΕΟΚ) αριθ. 2568/91 σχετικά με τον προσδιορισμό των
 Giorgio Pagliosa, Dirk Pel, Jean-Claude Perrier, Gert Ras χαρακτηριστικών των ελαιολάδων και των πυρηνελαίων,
 mussen, Cornells Rijkeboer, Jiirgen Rodegher, Kuno Rômer, καθώς και τις μεθόδους προσδιορισμού τους (2), το Πρωτο
 Eva-Maria Schâfer, Walter Schmitt, Herbert Schneider, Hans δικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους R. Garcia
 Schneider, Raoul Selfslag, Joseph Somers, Vittorino Tebaldi, Valdecasas, Πρόεδρο, J. Azizi και M. Jaeger, δικαστές,
 Hartmut Thiele, Hans van de Vegt, Jacques van de Laar, γραμματέας: A. Mair, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 Günther Waigel , Clive Walker, Ludwig Westenfelder, Hans 11 Ιουλίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Winkelmann, Walter Ziehl, μόνιμοι και έκτακτοι υπάλληλοι
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, τοποθετημένοι 1 . Απορρίπτει στην αγωγή.
 στο Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Υπερουρανίων Στοιχείων της
 Καρλσρούης (Γερμανία), εκπροσωπούμενοι από τους Jean 2. Καταδικάζει την ενάγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 Noël Louis, Thierry Demaseure και Ariane Tornel, δικηγό
 ρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα (') ΕΕ αριθ. C 275 της 1 . 10. 1994.
 γραφεία της εταιρείας Fiduciaire Myson Sàrl, 30, rue de (2) ΕΕ αριθ. L 150 της 2. 6. 1992, σ. 17.
 Cessange, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: Gianluigi Valsesia και Julian Currall), υποστη
 ριζόμενης από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (εκπρόσωπος: Diego Canga Fano), που έχει ως αντικείμενο,
 αφενός, αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτρο ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 πής περί απορρίψεως της αιτήσεως των προσφευγόντων
 της 11ης Ιουλίου 1997
 εναγόντων να καταρτισθούν τα εκκαθαριστικά σημειώματα
 αποδοχών τους για τον μήνα Ιανουάριο 1992 προς εκτέλεση στην υπόθεση Τ-29/96, Bernd Schoch κατά Ευρωπαϊκού
 της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 27ης Οκτωβρίου 1994, Κοινοβουλίου (')
 Τ-64/92, Chavane de Dalmassy κ.λπ . κατά Επιτροπής (2), και, (Υπάλληλοι — Αντισταθμιστική αποζημίωση λόγω μη
 αφετέρου , αίτημα περί ικανοποιήσεως της ηθικής βλάβης που ληφθείσας αδείας — Αναρρωτική άδεια — Προθεσμία
 υπέστησαν οι προσφεύγοντες-ενάγοντες, το Πρωτοδικείο καταγγελίας)
 (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τον B. Vesterdorf, Πρόεδρο, (97/C 252/67 )
 και τους C. P. Briët και A. Potocki, δικαστές, γραμματέας:
 A. Mair, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 Ιουλίου 1997
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Στην υπόθεση Τ-29/96, Bernd Schoch, πρώην έκτακτος
 υπάλληλος της Φιλελεύθερης Δημοκρατικής και Μεταρρυθ
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή — αγωγή. μιστικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου , κάτοικος


text:
 3.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/17
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Hamburg (Γερμανία) στις 6 Μαρτίου 2017 — Angela Irmgard Diedrich κ.λπ. κατά Société Air France SA
 (Υπόθεση C-112/17)
 (2017/C 213/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Hamburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες: Angela Irmgard Diedrich, Thorsten Diedrich, Angel Wendy Mara Diederich
 Εναγόμενη: Société Air France SA
 Με διάταξη του Δικαστηρίου της 6ης Δεκεμβρίου 2017, η υπόθεση διαγράφηκε από το πρωτόκολλο του Δικαστηρίου.


text:
 8.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/23
 Προσφυγή της 27ης Φεβρουαρίου 2006 από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-113/06)
 (2006/C 86/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εκπροσωπούμενη από τις Joanna Hottiaux και Florence Simonetti, με τόπο επιδόσεων το Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 27 Φεβρουαρίου 2006, προσφυγή κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 2004/57/ΕΚ (1) της Επιτροπής, της 23ης Απριλίου 2004, για την ταυτοποίηση των πυροτεχνημάτων και ορισμένων πυρομαχικών για τους σκοπούς της οδηγίας 93/15/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την εναρμόνιση των διατάξεων περί της εμπορίας και του ελέγχου των εκρηκτικών υλών εμπορικής χρήσης, έχει παραβεί τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 2.
 να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προθεσμία μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 2004/57/ΕΚ εξέπνευσε στις 31 Δεκεμβρίου 2004.
 (1) ΕΕ L 127, σ. 73.


text:
Αριθ. C 252/4 [ EL | Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16 . 8 . 97
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 10ης Ιουνίου 1997 (έκτο τμήμα)
 στην υπόθεση C-392/95: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατα της 12ης Ιουνίου 1997
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (')
 στην υπόθεση C-110/95 (αίτηση του High Court of Justice,
 (Υπήκοοι τρίτων χωρών — Θεώρηση — Νομοθετική διαδι Chancery Division, Patents Court, για την έκδοση προδικα
 κασία — Διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) στικής αποφάσεως): Yamanouchi Pharmaceutical Co. Ltd
 (97/C 252/06) κατά Comptroller-General of Patents, Designs and Trade
 Marks (')
 (Κανονισμος (ΕΟΚ) αριθ. 1768/92 του Συμβουλίου —
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασίας για τα φάρμα
 κα — Περιεχόμενο του άρθρου 19)
 (97/C 252/07)
 (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Στην υπόθεση C-392/95, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσω
 ποι: Johann Schoo και José-Luis Rufas Quintana) κατά
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: Jean (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο
 Paul Jacqué και Michael Bishop), υποστηριζομένου από τη σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Catherine de Salins και
 Anne de Bourgoing), με αντικείμενο την ακύρωση του
 κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2317/95 του Συμβουλίου , της 25ης
 Σεπτεμβρίου 1995 , για καθορισμό των τρίτων χωρών οι Στην υπόθεση C-1 10/95 , με αντικείμενο αίτηση του High
 υπήκοοι των οποίων πρέπει να διαθέτουν θεώρηση κατά τη Court of Justice , Chancery Division, Patents Court, προς το
 διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών (2), το Δικαστήριο , κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης
 Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε , στο πλαίσιο της διαφοράς που
 Πρόεδρο , G. F. Mancini και J. L. Murray, προέδρους εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Yama
 τμήματος, P. J. G. Kapteyn (εισηγητή), C. Gulmann, D. A. O. nouchi Pharmaceutical Co. Ltd και Comptroller-General of
 Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch , P. Jann, M. Wathelet και Patents, Designs and Trade Marks, η έκδοση προδικαστικής
 R. Schintgen , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: N. Fennelly, αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 19 του
 γραμματέας: D. Louterman-Hubeau, κύρια υπάλληλος διοι κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1768/92 του Συμβουλίου , της 1 8ης
 κήσεως, εξέδωσε στις 10 Ιουνίου 1997 απόφαση με το Ιουνίου 1992, σχετικά με την καθιέρωση συμπληρωματικού
 ακόλουθο διατακτικό: πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (2) , το Δικαστή
 ριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους G. F.Mancini , πρόεδ
 ρο τμήματος, K. N. Κακούρη , G. Hirsch (εισηγητή), H.
 Ragnemalm και R. Schintgen , δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 1 . Ακυρώνει τον κανονισμο (ΕΚ) αριθ. 231 7/95 του Συμβου N. Fennelly , γραμματέας : D. Louterman-Hubeau, κύρια
 λίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1995, για καθορισμό των υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 12 Ιουνίου 1997 απόφα
 τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων πρέπει να διαθέ ση με το ακόλουθο διατακτικό:
 τουν θεώρηση κατά τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων
 των κρατών μελών.
 H έκδοση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας
 δυνάμει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1768/92
 2. Τα αποτελέσματα του ακυρωθέντος κανονισμού διατη του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά με την
 ρούνται μέχρις ότου το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας
 Ενωσης θεσπίσει νέα ρύθμιση επί του θέματος. για τα φάρμακα, προϋποθέτει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 3
 στοιχείο β) του κανονισμού αυτού, για το προϊόν αυτό, ως
 φάρμακο, έχει χορηγηθεί, εντός του κράτους μέλους στο
 3 . Καταδικάζει το Συμβούλιο στα δικαστικα έξοδα. οποίο υποβάλλεται η αίτηση και κατά την ημερομηνία
 υποβολής της εν λόγω αιτήσεως, ισχύουσα άδεια κυκλοφο
 ρίας στην αγορά.
 4. H Γαλλική Δημοκρατία φέρει τα δικα της έξοδα.
 ( · ) ΕΕ αριθ . C 159 της 24. 6. 1995 .
 (2) ΕΕ αριθ. L 182 της 2 7. 1992, σ. 1 .
 (') ΕΕ αριθ . C 46 της 17. 2. 1996 .


text:
 22.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/10
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 23ης Φεβρουαρίου 2006 — Cementbouw Handel & Industrie κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-282/02) (1)
 (Ανταγωνισμός - Έλεγχος των πράξεων συγκεντρώσεως επιχειρήσεων - Άρθρα 2, 3 και 8 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4064/89 - Έννοια της συγκεντρώσεως - Δημιουργία δεσπόζουσας θέσης - Άδεια εξαρτώμενη από την τήρηση ορισμένων δεσμεύσεων - Αρχή της αναλογικότητας)
 (2006/C 96/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cementbouw Handel & Industrie BV (Le Cruquius, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: W. Knibbeler, O. Brouwer και P. Kreijger, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Nijenhuis, K. Wiedner και W. Mölls και στη συνέχεια A. Nijenhuis, É. Gippini Fournier και A. Whelan)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Ακύρωση της αποφάσεως 2003/756/ΕΚ της Επιτροπής, της 26ης Ιουνίου 2002, με την οποία μια πράξη συγκέντρωσης κηρύσσεται συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά και τη συμφωνία για τον ΕΟΧ [υπόθεση COMP/M.2650 — Haniel/Cementbouw/JV (CVK)] (ΕΕ 2003, L 282, σ. 1, διορθωτικό στην ΕΕ 2003, L 285, σ. 52)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 274 της 9.11.2002.


text:
C 304/24 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 13.12.2003
 3) Το παρεμβαίνον φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα. 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα, περιλαμβανο-
 μένων των σχετικών με τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) ΕΕ C 108 της 7.4.2001.
 (1) ΕΕ C 289 της 13.10.2001.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 30ής Σεπτεμβρίου 2003
 της 30ής Σεπτεμβρίου 2003
 στην υπόθεση T-196/01: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσα-
 λονίκης κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1) στην υπόθεση T-203/01, Manufacture française des
 pneumatiques Michelin κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 («ΕΓΤΠΕ — Κατάργηση χρηματοδοτικής συνδρομής — Κοινοτήτων (1)
 Άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4253/88 — Σφάλμα
 εκτιμήσεως — Αρχή της αναλογικότητας — Εύλογη προ- (Άρθρο 82 ΕΚ — Σύστημα εκπτώσεων — Κατάχρηση)
 θεσμία — Αιτιολογία»)
 (2003/C 304/43)
 (2003/C 304/42)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 Στην υπόθεση T-203/01, Manufacture française des
 Στην υπόθεση T-196/01, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονί-
 pneumatiques Michelin, με έδρα το Clermont-Ferrand (Γαλλία),
 κης, με έδρα τη Θεσσαλονίκη (Ελλάδα), εκπροσωπούμενο από τον
 εκπροσωπούμενη από τους J.-F. Bellis, M. Wellinger,
 δικηγόρο ∆. Νικόπουλο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 D. Waelbroeck και M. Johnsson, avocats, με τόπο επιδόσεων στο
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος:
 Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 M. Κοντού-Durande), με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως
 (εκπρόσωποι: R. Wainwright και Α. Barav), υποστηριζόμενης από
 C(2001) 1284 της Επιτροπής, της 8ης Ιουνίου 2001, για την
 την Bandag Inc., με έδρα το Muscatine, Iowa (Ηνωμένες
 κατάργηση της συνδρομής που έχει παρασχεθεί στο Εργαστήριο
 Πολιτείες), εκπροσωπούμενη από τους Η. Calvet και R. Saint-
 ∆ασικής Γενετικής και Βελτιώσεως ∆ασοπονικών Ειδών του Αριστο-
 Esteben, avocats, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με
 τελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με την απόφαση C(96)
 αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως 2002/405/ΕΚ της
 2542 της Επιτροπής, της 25ης Σεπτεμβρίου 1996, για τη
 Επιτροπής, της 20ής Ιουνίου 2001, σχετικά με διαδικασία
 χορήγηση συνδρομής στο ΕΓΤΠΕ, τμήμα Προσανατολισμού, βάσει
 εφαρμογής του άρθρου 82 της Συνθήκης ΕΚ (COMP/E-2/36.041/
 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4256/88 του Συμβουλίου, στο πλαίσιο
 PO — Michelin) (ΕΕ 2002, L 143, σ. 1), το Πρωτοδικείο (τρίτο
 του σχεδίου 93.EL.06.023 με τίτλο «Πρότυπο πειραματικό σχέδιο
 τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, πρόεδρο, και τους
 σχετικά με την επιτάχυνση της αποκατάστασης καμένων δασών
 J. Azizi και M. Jaeger, δικαστές· γραμματέας: J. Plingers, υπάλλη-
 στην Ελλάδα», το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από
 λος διοικήσεως, εξέδωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2003 απόφαση με
 τους K. Lenaerts, Πρόεδρο, J. Azizi και M. Jaeger, δικαστές,
 το ακόλουθο διατακτικό:
 γραμματέας: I. Νάτσινας, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 30 Σεπτεμβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 1) Ακυρώνει την απόφαση C(2001) 1284 της Επιτροπής, της
 8ης Ιουνίου 2001, για την κατάργηση της συνδρομής που 2) Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς
 έχει παρασχεθεί στο Εργαστήριο ∆ασικής Γενετικής και και εκείνα της Επιτροπής.
 Βελτιώσεως ∆ασοπονικών Ειδών του Αριστοτελείου Πανε-
 πιστημίου Θεσσαλονίκης, με την απόφαση C(96) 2542 της 3) Η Bandag Inc. φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 Επιτροπής, της 25ης Σεπτεμβρίου 1996, για τη χορήγηση
 συνδρομής στο ΕΓΤΠΕ, τμήμα Προσανατολισμού, βάσει
 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4256/88 του Συμβουλίου, στο (1) ΕΕ C 331 της 24.11.2001.
 πλαίσιο του σχεδίου 93.EL.06.023 με τίτλο «Πρότυπο
 πειραματικό σχέδιο σχετικά με την επιτάχυνση της αποκα-
 τάστασης καμένων δασών στην Ελλάδα».


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/30
 Προσφυγή της 24ης Δεκεμβρίου 2009 — TF1 κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-520/09)
 2010/C 80/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Télévision française 1 (TF1) (Boulogne Billancourt, Γαλλία), Métropole télévision (M6) (Neuilly-sur-Seine, Γαλλία), Canal + SA (Issy-Les-Moulineaux, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J.-P. Hordies και C. Smits, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή)
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 1ης Σεπτεμβρίου 2009 στην υπόθεση κρατική ενίσχυση C 27/09 (ex N 34/A/09 & N 34/B/09) — Επιδότηση υπέρ της France Télévisions (2010-2012) καθόσον θεωρεί την κοινοποιηθείσα επιδότηση ύψους 450 εκατομμυρίων ευρώ για το 2009, υπέρ της France Télévisions, ως συμβατή με τη Συνθήκη ΕΚ βάσει του άρθρου 86, παράγραφος 2
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να κινήσει την τυπική διαδικασία εξετάσεως της ενίσχυσης που προβλέπει το άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή ζητείται η ακύρωση της αποφάσεως C(2009) 6693 τελικό, της 1ης Σεπτεμβρίου 2009, που εξέδωσε η Επιτροπή κατόπιν της διαδικασίας του άρθρου 88, παράγραφος 3, ΕΚ (νυν άρθρο 108 ΣΛΕΕ), με την οποία η Επιτροπή είχε κρίνει μια επιδότηση επί του προϋπολογισμού ανωτάτου ύψους 450 εκατομμυρίων ευρώ για το 2009 υπέρ της France Télévisions, συμβατή με την κοινή αγορά. Οι προσφεύγουσες ζητούν στο πλαίσιο αυτό την κίνηση της τυπικής διαδικασίας εξετάσεως του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ.
 Προς στήριξη του αιτήματός τους οι προσφεύγουσες υποβάλλουν ένα μοναδικό λόγο ακυρώσεως και συγκεκριμένα ότι υπήρχαν σοβαρές δυσχέρειες εν όψει των οποίων η Επιτροπή όφειλε να κινήσει την τυπική διαδικασία εξετάσεως του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ (νυν άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ) και να καλέσει τους ενδιαφερομένους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.
 Οι προσφεύγουσες επικαλούνται την ύπαρξη ενδείξεων σοβαρών δυσχερειών που προκύπτουν αφενός από τις περιστάσεις της διαδικασίας προκαταρκτικής εξετάσεως και αφετέρου από το περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως.
 Η υπερβολική διάρκεια της διαδικασίας προκαταρκτικής εξέτασης, η εξέλιξη της διαδικασίας και η σημασία της επίδικης επιδότησης παρέχουν ενδείξεις σοβαρών δυσχερειών που ανάγονται στις περιστάσεις της διαδικασίας προκαταρκτικής εξέτασης.
 Η ύπαρξη ενδείξεων σοβαρών δυσχερειών αναγομένων στο περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως στηρίζεται σε δύο στοιχεία. Προκύπτει αφενός από το ό,τι ήταν ανεπαρκείς, μάλιστα δε ανακριβείς, οι πληροφορίες που είχε στη διάθεσή της η Επιτροπή κατά τον χρόνο εκδώσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως και αφετέρου, η Επιτροπή δεν μπορούσε να θεωρήσει συμβατή την ενίσχυση χωρίς αναλυτική εξέταση, λαμβανομένων υπόψη των διαρθρωτικών κινδύνων υπέρ-αντιστάθμισης εν προκειμένω.


text:
 12.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 337/34
 Προσφυγή της 11ης Αυγούστου 2015 — Makhlouf κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-466/15)
 (2015/C 337/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Rami Makhlouf (Δαμασκός, Συρία) (εκπρόσωπος: E. Ruchat, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη·
 —
 κατά συνέπεια, να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/837 της 28ης Μαΐου 2015 και τις επακόλουθες εκτελεστικές της πράξεις, κατά το μέτρο που αφορούν τον προσφεύγοντα·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων του, ο προσφεύγων προβάλλει τρεις λόγους οι οποίοι κατ’ ουσίαν ταυτίζονται με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-432/11, Makhlouf κατά Συμβουλίου (1).
 (1) ΕΕ C 290, σ. 13.