text:
 28.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 227/15
 Προσφυγή της 8ης Ιουνίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας
 (Υπόθεση C-288/12)
 2012/C 227/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Martenczuk και B. D. Simon)
 Καθής: Ουγγαρία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ουγγαρία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (1), στο μέτρο που έθεσε προώρως τέρμα στη θητεία του επιτρόπου προστασίας των δεδομένων·
 —
 να καταδικάσει την Ουγγαρία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η οδηγία 95/46/ΕΚ επιβάλλει την επιτήρηση της εφαρμογής των διατάξεων που θεσπίζουν τα κράτη μέλη για τη μεταφορά της στην εσωτερική έννομη τάξη από μία ή πλείονες δημόσιες αρχές οι οποίες ασκούν με πλήρη ανεξαρτησία τα καθήκοντα που τους έχουν ανατεθεί.
 Στην Ουγγαρία, η αρχή αυτή ήταν, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011, ο επίτροπος προστασίας των δεδομένων. Κατ’ εφαρμογήν της ουγγρικής νομοθεσίας που ίσχυε έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011, ο επίτροπος αυτός οριζόταν από το Ουγγρικό Κοινοβούλιο για περίοδο έξι ετών. Η θητεία του επιτρόπου προστασίας των δεδομένων που ασκούσε τα καθήκοντα αυτά στις 31 Δεκεμβρίου 2011, δεδομένου ότι είχε αρχίσει στις 29 Σεπτεμβρίου 2008, έπρεπε, υπό κανονικές συνθήκες, να διαρκέσει έως τον Δεκέμβριο του 2014.
 Η συναφής ουγγρική νομοθεσία τροποποιήθηκε με ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 2012. Οι τροποποιήσεις αυτές είχαν ως αποτέλεσμα την κατάργηση του θεσμού του επιτρόπου προστασίας των δεδομένων και τη λήξη της θητείας του ασκούντος από τις 29 Σεπτεμβρίου 2008 τα καθήκοντα του επιτρόπου προστασίας των δεδομένων. Η αρχή που είναι επιφορτισμένη με την επιτήρηση της προστασίας των δεδομένων κατ’ εφαρμογήν της οδηγίας 95/46/ΕΚ είναι πλέον η προσφάτως συσταθείσα Εθνική Αρχή Προστασίας των Δεδομένων και της Ελευθερίας της Πληροφορήσεως (Nemzeti Adatvédelmi és Információszabadság Hatóság, στο εξής: ΝΑΙΗ). Κατά τη νέα νομοθεσία, η ΝΑΙΗ έχει πρόεδρο ο οποίος διορίζεται για θητεία εννέα ετών από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, βάσει προτάσεως του Προέδρου της Κυβερνήσεως. Στη θέση αυτή δεν διορίστηκε ο παλαιός επίτροπος προστασίας των δεδομένων.
 Κατά την Επιτροπή, η πρόωρη παύση της θητείας της αρχής που ήταν επιφορτισμένη με την επιτήρηση της προστασίας των δεδομένων παραβιάζει την ανεξαρτησία που πρέπει να αναγνωρίζεται στην αρχή αυτή κατ’ εφαρμογήν της οδηγίας. Δεδομένου ότι η οδηγία δεν καθορίζει τη διάρκεια της θητείας της αρμόδιας για την προστασία των δεδομένων αρχής, τα κράτη μέλη μπορούν καταρχήν να την καθορίζουν ελεύθερα. Πρέπει, ωστόσο, να πρόκειται για εύλογη διάρκεια και είναι, εν πάση περιπτώσει, απαραίτητο να τηρεί το κράτος μέλος τη διάρκεια θητείας την οποία έχει καθορίσει. Σε αντίθετη περίπτωση, η αρμόδια για την επιτήρηση αρχή θα ήταν δυνατόν να επηρεάζεται, κατά την εκτέλεση της αποστολής της, από τον φόβο μιας πρόωρης παύσεως της θητείας της, πράγμα που θα έθιγε την ανεξαρτησία της.
 Όσον αφορά το παραδεκτό της προσφυγής, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, δεδομένου ότι η παλαιά αρχή επιτηρήσεως της προστασίας των δεδομένων δεν αποκαταστάθηκε στα καθήκοντά της κατά το πέρας της προθεσμίας που τάχθηκε με την αιτιολογημένη γνώμη, η παράβαση εξακολουθούσε να υφίσταται κατά την ημερομηνία εκείνη. Η τακτοποίηση της καταστάσεως δεν είναι αδύνατη: η Ουγγαρία οφείλει να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε ο παλαιός επίτροπος προστασίας των δεδομένων να επανέλθει στα καθήκοντά του, όπως αυτά προβλέπονται από την οδηγία 95/46/ΕΚ, για το υπολειπόμενο διάστημα της θητείας του από τις 31 Δεκεμβρίου 2011. Η Επιτροπή μπορεί να δεχθεί να θεωρήσει ως προσήκουσα μια τακτοποίηση που θα συνίστατο στον διορισμό, για το χρονικό αυτό διάστημα, του παλαιού επιτρόπου προστασίας των δεδομένων στη θέση του προέδρου της ΝΑΙΗ. Η Ουγγαρία δεν μπορεί να επικαλεστεί συναφώς την ανεξαρτησία του νυν προέδρου της ΝΑΙΗ, καθόσον αυτό θα ισοδυναμούσε με επίκληση, προς υπεράσπισή της, της ίδιας της παραβάσεώς της. Επιβάλλεται η θεραπεία των αποτελεσμάτων αυτής της παραβάσεως και όχι η διατήρησή τους.
 Κατά την Επιτροπή, μόνον σοβαροί και αντικειμενικώς εξακριβώσιμοι λόγοι μπορούν να δικαιολογήσουν την πρόωρη παύση της εν λόγω θητείας. Όμως, η Ουγγαρία δεν επικαλέστηκε κανένα λόγο αυτού του είδους.
 Η Επιτροπή δεν αμφισβητεί το δικαίωμα της Ουγγαρίας να μεταβάλει τη μορφή της αρχής επιτηρήσεως, παραδείγματος χάριν με την εγκατάλειψη της παλαιάς μορφής του «επιτρόπου προστασίας των δεδομένων» και την καθιέρωση μιας «αρχής» υπό την έννοια του ουγγρικού δικαίου. Ωστόσο, η αλλαγή της θεσμικής μορφής ουδόλως απαιτούσε την πρόωρη λήξη της θητείας της παλαιάς αρχής επιτηρήσεως. Η Ουγγαρία είχε τη δυνατότητα να προβλέψει στο εσωτερικό της δίκαιο είτε ότι η νέα μορφή θα ίσχυε μετά τη λήξη της θητείας του τότε εν ενεργεία επιτρόπου προστασίας των δεδομένων είτε ότι αυτός θα ήταν ο πρώτος πρόεδρος της νέας αρχής για το υπολειπόμενο διάστημα της θητείας του.
 Αν γινόταν δεκτό το επιχείρημα της ευχέρειας του κράτους μέλους να μεταβάλει τη μορφή της αρχής, αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα, κατά την Επιτροπή, να τίθεται οποιαδήποτε αρχή επιτηρήσεως της προστασίας των δεδομένων εντός της Ένωσης υπό τη διαρκή απειλή της παύσεως της θητείας της υπό τη μορφή της παρεμβάσεως του νομοθέτη με στόχο την κατάργηση της εκάστοτε υπηρετούσας αρχής και την εγκατάσταση μιας νέας αρχής για την άσκηση των αρμοδιοτήτων που προβλέπονται από την οδηγία 95/46. Δεν θα μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο οι δημόσιες αρχές να χρησιμοποιούν τέτοιες μεταρρυθμίσεις για να τιμωρήσουν και να ελέγξουν τις αρχές επιτηρήσεως της προστασίας των δεδομένων που θα είχαν προκαλέσει τη δυσαρέσκειά τους. Ο κίνδυνος και μόνον της ασκήσεως τέτοιων πιέσεων είναι ασυμβίβαστος με την πλήρη και απόλυτη ανεξαρτησία των αρχών επιτηρήσεως.
 Κατά την Επιτροπή, η Ουγγαρία δεν μπορούσε, εξάλλου, να στηριχθεί στις σιβυλλικού περιεχομένου δηλώσεις του παλαιού επιτρόπου προστασίας των δεδομένων, που δημοσιεύθηκαν στον Τύπο, για να συμπεράνει ότι αυτός δεν είχε πλέον την πρόθεση να εκπληρώσει την αποστολή που προβλέπει το άρθρο 28 της οδηγίας 95/46/ΕΚ και, κατά συνέπεια, δεν μπορούσε να θέσει τέρμα στη θητεία του βάσει ενός τέτοιου λόγου.
 (1) ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σ. 31


text:
 10.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 395/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 3ης Σεπτεμβρίου 2014 [αίτηση του Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs κατά GMAC UK PLC
 (Υπόθεση C-589/12) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - ΦΠΑ - Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ - Άρθρο 11, Γ, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο - Άμεσο αποτέλεσμα - Μείωση της βάσεως επιβολής του φόρου - Διενέργεια δύο πράξεων με αντικείμενο τα ίδια αγαθά - Παραδόσεις αγαθών - Αυτοκίνητα, πωλούμενα με σύμβαση χρηματοδοτικής μισθώσεως, των οποίων η κατοχή ανακτάται και στη συνέχεια πωλούνται με πλειστηριασμό - Κατάχρηση δικαιώματος))
 (2014/C 395/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
 κατά
 GMAC UK PLC
 Διατακτικό
 Το άρθρο 11, Γ, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχει την έννοια ότι, υπό περιστάσεις όπως αυτές της κύριας δίκης, τα κράτη μέλη δεν δύνανται να απαγορεύουν σε υποκείμενο στον φόρο να επικαλεστεί το άμεσο αποτέλεσμα της διατάξεως αυτής όσον αφορά ορισμένη πράξη, για τον λόγο ότι αυτός μπορεί να επικαλεστεί διατάξεις του εθνικού δικαίου για άλλη πράξη που αφορά τα ίδια αγαθά και η συνδυασμένη εφαρμογή των διατάξεων αυτών καταλήγει σε συνολικό φορολογικό αποτέλεσμα το οποίο ούτε έχουν ούτε επιδιώκουν το εθνικό δίκαιο και η έκτη οδηγία 77/388, εάν εφαρμοστούν χωριστά στις πράξεις αυτές.
 (1) ΕΕ C 71 της 9.3.2013.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 22.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 305/38
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Ιουνίου 2016 — Rabbit κατά EUIPO — DMG Media (rabbit)
 (Υπόθεση T-4/16) (1)
 ((Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Παραίτηση από την ανακοπή - Κατάργηση της δίκης))
 (2016/C 305/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Rabbit, Inc. (Redwood City, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: M. Engelman, barrister και J. Stephenson, solicitor)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: H. O’Neill)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: DMG Media Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 26ης Οκτωβρίου 2015 (υπόθεση R 2133/2014–2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των DMG Media Ltd και Rabbit, Inc.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί την δίκη.
 2)
 Καταδικάζει την Rabbit, Inc. στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO).
 (1) EE C 156 της 2.5.2016.


text:
 30.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 398/35
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Οκτωβρίου 2015 — Panrico κατά ΓΕΕΑ — HDN Development (Krispy Kreme DOUGHNUTS)
 (Υπόθεση T-534/13) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Κοινοτικό εικονιστικό σήμα Krispy Kreme DOUGHNUTS - Προγενέστερα λεκτικά και εικονιστικά σήματα, εθνικά και διεθνές, DONUT, DOGHNUTS, donuts και donuts cream - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009) - Κίνδυνος αθέμιτου οφέλους από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη - Κίνδυνος ζημίας - Άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009»])
 (2015/C 398/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα): Panrico, SA (Esplugues de Llobregat, Ισπανία) (εκπρόσωπος: D. Pellisé Urquiza, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: S. Palmero Cabezas)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: HDN Development Corp. (Frankfort, Kentucky, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: H. Granado Carpenter και M. Polo Carreño, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 25ης Ιουλίου 2013 (υπόθεση R 623/2011-4), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ της Panrico, SA και της HDN Development Corp.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Panrico, SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 9 της 11.1.2014.


text:
 28.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/27
 Αίτηση αναιρέσεως που υποβλήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2006 από τον Carlos Sanchez Ferriz κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημοσίας Διοικήσεως στις 28 Ιουνίου 2006 στην υπόθεση F-19/05, Sanchez Ferriz κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-247/06 P)
 (2006/C 261/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Carlos Sanchez Ferriz (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: F. Frabetti, δικηγόρος)
 Αναιρεσίβλητη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να εξαφανίσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημοσίας Διοικήσεως της 28ης Ιουνίου 2006 στην υπόθεση F-19/05,
 —
 να αποφανθεί επί των δικαστικών και λοιπών εξόδων, επί των αμοιβών των δικηγόρων και να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην πληρωμή των εξόδων αυτών.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την αίτησή του αναιρέσεως, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο Δημοσίας Διοικήσεως διέπραξε δικονομικές παρατυπίες κατά την εξέταση του λόγου ακυρώσεως που αντλούνταν από την παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων στο μέτρο που δεν εξέτασε επί της ουσίας την προβαλλόμενη ως συνιστώσα δυσμενή διάκριση περίπτωση σχετικά με την εφαρμογή του κανόνα που καθιερώνει στάθμιση των μονάδων εκθέσεως εξελίξεως σταδιοδρομίας, όπως μνημονεύεται από τον προσφεύγοντα στην προσφυγή του.


text:
20. 1 . 96 I EL | Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 16/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που ων για αμοιβές που γεννήθηκαν πριν απο την απόλυση,
 υπέβαλε η Pretura Circondariale di Venezia με διάταξη της όταν ένα άλλο ευεργέτημα (εν προκειμένω το επίδομα για
 3ης Νοεμβρίου 1995 στην υπόθεση Federica Maso κ.λπ. και εξεύρεση νέας εργασίας, το οποίο προβλέπεται στα
 Graziano Gazzetta κ.λπ. κατά Istituto nazionale délia previ άρθρα 4 και 16 του ιταλικού νόμου υπ' αριθ. 223 της 23ης
 denza sociale (INPS) Ιουλίου 1991 ) χορηγείται κατά τους μήνες που ακολου
 (Υπόθεση C-373/95) θούν την απόλυση προς συνδρομή του εργαζομένου που
 έχει μείνει άνεργος;
 (96/C 16/23)
 Με διάταξη της 3ης Νοέμβριου 1995 (η οποία περιήλθε στη 4. Νοούνται ως «τρεις τελευταίοι μήνες της συμβάσεως
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εργασίας», κατά το άρθρο 4 παράγραφος 2 οι «τρεις
 στις 29 Νοεμβρίου 1995), η Pretura Circondariale di Venezia, τελευταίοι ημερολογιακοί μήνες» ή οι «τρεις μήνες που
 στο πλαίσιο της υποθέσεως Federica Maso κ.λπ. και Graziano προηγούνται της παύσεως της σχέσεως εργασίας, ακόμη
 Gazzetta κ.λπ. κατά Istituto nazionale délia previdenza sociale και αν η παύση αυτή επήλθε σε ενδιάμεση ημερομηνία του
 (INPS ), ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής μήνα»;
 αποφάσεως επί των ακολούθων ερωτημάτων: (') Συνεκδ. υποθ. 6/90 και 9/90, Συλλογή 1991 , σ. 5357.
 1 . Μπορεί το σύστημα της συνθήκης ΕΚ, όπως περιγράφε 2 EE ειδ . έκδ . 05/004, o. 35 .
 ται με την απόφαση FRANCOVICH ('), όσον αφορά την
 έναντι των ιδιωτών ευθύνη του κράτους μέλους που έχει
 παραβεί κοινοτικές υποχρεώσεις, να ερμηνευθεί υπό την
 έννοια ότι συμβιβάζεται με αυτό ένας κανόνας εσωτερι Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 κού δικαίου (το άρθρο 2 παράγραφος 7 σε συνδυασμό με υπέβαλε το Tribunale di Genova — Sezione I civile — με
 την παράγραφο 4, του ιταλικού νομοθετικού διατάγματος διάταξη της 16ης Νοεμβρίου 1995 στο πλαίσιο της δίκης που
 υπ' αριθ. 80 της 27ης Ιανουαρίου 1992), o οποίος περιο εκκρεμεί ενώπιον του μεταξύ Cesare Roguli & Figlio Sri και
 ρίζει εκ των υστέρων το ύψος της αποζημιώσεως για την Ministero delle Finanze dello Stato
 ήδη επελθούσα ζημία; (Υπόθεση C-376/95)
 2. Νοείται ως χρόνος «επελεύσεως της αφερεγγυότητας», (96/C 16/24)
 κατά το άρθρο 3 παράγραφος 2 πρώτη περίπτωση , και το
 άρθρο 4 παράγραφος 2 πρώτη περίπτωση, της οδηγίας Με διάταξη της 16ης Νοέμβριου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 8Θ/987/ΕΟΚ (2), η ημερομηνία υποβολής της αιτήσεως Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 περί ενάρξεως της διαδικασίας για τη συλλογική ικανο στις 4 Δεκεμβρίου 1995 , το Tribunale di Genova — Sezione I
 ποίηση των πιστωτών του αφερεγγύου οφειλέτη από την civile (Ιταλία), στο πλαίσιο της δίκης που εκκρεμεί ενώπιον
 περιουσία του ή η ημερομηνία ενάρξεως της εν λόγω του μεταξύ Cesare Roguli & Figlio Sri και Ministero delle
 διαδικασίας (ημερομηνίες οι οποίες αμφότερες μνημονεύ Finanze dello Stato, υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊ
 ονται στο άρθρο 2); κών Κοινοτήτων ορισμένα προδικαστικά ερωτήματα που
 συμπίπτουν με τα ερωτήματα που έχουν υποβληθεί στις
 3 . Μπορούν το άρθρο 4 παράγραφος 3 και το άρθρο 10 της συνεκδικασθείσθες υποθέσεις C-47/95 κ.λπ. ί 1 ).
 οδηγίας να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι το κράτος
 μέλος μπορεί να αποκλείσει την εξόφληση των απαιτήσε (») ΕΕ αριθ. C 119 της 13. 5 . 1995 , σ. 5 .
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ λών, εκπροσωπούμενος απο τον Georges Vandersanden,
 της 23ης Nοεμβρίου 1995 δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο την
 εταιρεία fiduciaire Myson Sàrl, 1 , rue Glesener, κατά Επιτρο
 στην υπόθεση Τ-64/94, Δημήτριος Μπενέκος κατα Επιτρο πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Gianluigi
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') Valsesia και Denis Waelbroeck και, κατά την προφορική
 (Υπάλληλοι — Επαγγελματική ασθένεια — Μόνιμη μερική διαδικασία, Alexandre Vandecasteele), που έχει ως αντικεί
 αναπηρία — Αρχή της καλής διαχειρίσεως και τηςχρηστής μενο την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 15ης
 διοικήσεως — Καθήκον αρωγής — Κατάχρηση εξουσίας — Μαρτίου 1993 με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση αναγνω
 Αγωγή αποζημιώσεως) ρίσεως της επαγγελματικής ασθένειας του προσφεύγοντος
 (96/C 16/25 ) και την επιδίκαση αποζημιώσεως για την υλική ζημία και την
 ηθική βλάβη που φρονεί ότι υπέστη o προσφεύγων, το
 (διαδικασίας: Ï] yαλλική]) Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K.
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο Lenaerts, πρόεδρο, και Garcia-Valdecasas και P. Lindh,
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 23 Νοεμβρίου
 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Στην υπόθεση Τ-64/94, Δημήτριος Μπενέκος, υπάλληλος της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελ 1 . Απορρίπτει την προσφυγή.


text:
 21.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 152/15
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hof van Cassatie van België (Βέλγιο) στις 10 Μαρτίου 2011 — INNO NV κατά Unie van Zelfstandige Ondernemers VZW (UNIZO), Organisatie voor de Zelfstandig Modedetailhandel VZW (Moide Unie) και Couture Albert BVBA
 (Υπόθεση C-126/11)
 2011/C 152/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van Cassatie van België
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: INNO NV
 Αναιρεσίβλητες: Unie van Zelfstandige Ondernemers VZW (UNIZO), Organisatie voor de Zelfstandig Modedetailhandel VZW (Moide Unie) και Couture Albert BVBA.
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει η οδηγία 2005/29 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ και 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, και ειδικότερα τα άρθρα της 1, 2, στοιχείο δ', 3, παράγραφος 1, και 5, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι τα άρθρα αυτά αποκλείουν εθνική ρύθμιση, όπως αυτή του άρθρου 53, παράγραφος 1, πρώτο και τρίτο εδάφιο, του νόμου της 14ης Ιουλίου 1991 για τις εμπορικές πρακτικές και την πληροφόρηση και προστασία του καταναλωτή, το οποίο, στους τομείς που αφορά το άρθρο 52, παράγραφος 1, του νόμου αυτού, απαγορεύει στους εμπόρους, κατά τη διάρκεια των περιόδων αναμονής από τις 15 Νοεμβρίου μέχρι τις 2 Ιανουαρίου και από τις 15 Μαΐου μέχρι τις 30 Ιουνίου και ανεξαρτήτως του τόπου και των μέσων επικοινωνίας, να αναγγέλλουν μειώσεις τιμών ή να υπαινίσσονται μείωση τιμών, κατά την έννοια του άρθρου 42 του νόμου αυτού, καθώς και πριν από περίοδο αναμονής να αναγγέλλουν ή να υπαινίσσονται μείωση τιμών η οποία θα ισχύσει κατά αυτή την περίοδο αναμονής, ακόμη και αν η εν λόγω ρύθμιση, παρά τον διττό σκοπό που επικαλέστηκε ο εθνικός νομοθέτης, δηλαδή, αφενός, την προστασία των συμφερόντων των καταναλωτών και, αφετέρου τη ρύθμιση των σχέσεων ανταγωνισμού μεταξύ εμπόρων, στην πραγματικότητα ρυθμίζει μόνο τις σχέσεις ανταγωνισμού μεταξύ εμπόρων και, λαμβανομένων υπόψη των λοιπών εγγυήσεων που παρέχει ο νόμος, δεν συμβάλλει αποτελεσματικά στην προστασία των καταναλωτών;
 (1) ΕΕ L 149, σ. 22.


text:
15.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 275/27
 κατά το άρθρο 47a του LMBG (αναλογικώς εφαρμο- 2. Αν το ∆ικαστήριο αποφανθεί ότι το εν λόγω προϊόν
 ζόμενου), άνευ παραβιάσεως του κοινοτικού δικαίου, είναι φάρμακο, αλλά στα κράτη μέλη, στα οποία
 προβάλλοντας αυτό ή η αρμόδια για τα τρόφιμα, μέχρι τούδε χαρακτηριζόταν τρόφιμο, εξακολουθεί να
 όχι όμως για τα φάρμακα, αρχή την αντίρρηση ότι, θεωρείται τρόφιμο, ανακύπτουν για το αιτούν τμήμα
 δεδομένου ότι κατά τον γερμανικό χαρακτηρισμό προβλήματα, τα οποία εκτίθενται στο ερώτημα Β VI σε
 πρόκειται για φάρμακο, δεν μπορεί να εκδοθεί η συνδυασμό με το ερώτημα B III, στα οποία παραπέμπει
 πράξη γενικής ισχύος κατά το άρθρο 47a του LMBG το αιτούν τμήμα, καθώς και στις σχετικές με αυτά
 (αναλογικώς εφαρμοζόμενου): επεξηγήσεις, ζητώντας από το ∆ικαστήριο να απαντήσει
 σχετικώς.
 α) λόγω αναρμοδιότητας, στον τομέα των φαρμάκων,
 B. Στην περίπτωση κατά την οποία τα υποβαλλόμενα στο
 της αρμόδιας για την έκδοση πράξεων γενικής
 ισχύος κατά το άρθρο 47a του LMBG αρχής, σημείο Α ερωτήματα (κατατάξεως) — ως μέχρι τούδε —
 πρέπει να κριθούν, όχι από το ∆ικαστήριο, αλλά από τα εθνικά
 β) λόγω ελλείψεως εγκρίσεως ως φαρμάκου; δικαστήρια, ανακύπτουν, κατά την άποψη του παρόντος
 δικαστηρίου, τα ακόλουθα ερωτήματα:
 VII. Αν το ∆ικαστήριο δεν απαντήσει το ίδιο στα ερωτήματα
 I. α) Ο χαρακτηρισμός του επίδικου προϊόντος πρέπει
 που διατυπώνονται στο στοιχείο A, μπορεί τότε το
 να γίνει βάσει του άρθρου 2, παράγραφοι 1 και 2,
 εθνικό δικαστήριο να απευθύνει ερωτήματα για τον
 σε συνδυασμό με την παράγραφο 3, στοιχείο δ',
 χαρακτηρισμό προϊόντων ή ερωτήματα που αφορούν
 του κανονισμού ΕΚ 178/2002, του Ευρωπαϊκού
 ζητήματα επιστημονικά ή μεθοδολογικά στην Ευρω-
 Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 παϊκή Αρχή Τροφίμων και ποιο δεσμευτικό αποτέλεσμα
 28ης Ιανουαρίου 2002, για τον καθορισμό των
 έχουν ενδεχομένως οι γνωμοδοτήσεις της εν λόγω
 γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για
 αρχής για το εθνικό δικαστήριο; Υφίσταται δυνατότητα
 τα τρόφιμα, για την ίδρυση της ευρωπαϊκής αρχής
 ελέγχου των γνωμοδοτήσεων (ή υποχρέωση ελέγχου)
 για την ασφάλεια των τροφίμων και τον καθορισμό
 αποκλειστικά από τα κοινοτικά δικαστήρια ή και από
 διαδικασιών σε θέματα ασφαλείας των τροφίμων
 το αιτούν εθνικό δικαστήριο;
 (ΕΕ L 31, σ. 1 — βασικός κανονισμός — ή —
 μετά τη λήξη της προθεσμίας μεταφοράς στο
 εσωτερικό δίκαιο την 31η Ιουλίου 2003 —
 βάσει της οδηγίας 2002/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 βαλε το Oberwaltungsgericht für das Land Nordrhein- 10ης Ιουνίου 2002, για την προσέγγιση των
 Westfalen με διάταξη της 7ης Ιουλίου 2003 στην υπόθεση νομοθεσιών των κρατών μελών περί των συμπλη-
 Orthica B. V. κατά της Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της ρωμάτων διατροφής (ΕΕ L 183, σ. 51 — οδηγία
 Γερμανίας, εκπροσωπούμενης από το ομοσπονδιακό Υπουρ- περί συμπληρωμάτων διατροφής —), ενδεχομένως
 γείο Προστασίας των Καταναλωτών, Τροφίμων και Γεωργίας, δε βάσει ποιων διατάξεων της οδηγίας;
 εκπροσωπούμενου από την ομοσπονδιακή υπηρεσία προστα- β) Στην περίπτωση κατά την οποία έχει εφαρμογή το
 σίας καταναλωτών και ασφαλείας τροφίμων, Μετέχων της άρθρο 2, παράγραφοι 1 και 2, σε συνδυασμό με
 διαδικασίας: Ο κυβερνητικός επίτροπος ενώπιον του την παράγραφο 3, στοιχείο δ', του βασικού
 Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein- κανονισμού, ανακύπτει το ακόλουθο ερώτημα:
 Westfalen, Υπουργείο Εσωτερικών είναι ορθό ότι δεν πρέπει πλέον να αποδίδεται
 σημασία στον υπέρτερο χαρακτήρα του (αντικειμε-
 (Υπόθεση C-317/03) νικού) προορισμού του προϊόντος, αλλά, αντι-
 θέτως, στο στοιχείο ότι προϊόν, το οποίο πληροί
 (2003/C 275/43) τόσο τις προϋποθέσεις ενός τροφίμου όσο και ενός
 φαρμάκου, είναι πάντοτε από νομικής απόψεως —
 Με διάταξη της 7ης Ιουλίου 2003, η οποία περιήλθε στη αποκλειστικώς — φάρμακο; Κατά πόσον έχει
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις σημασία εν προκειμένω το είδος του προϊόντος
 24 Ιουλίου 2003, το Oberwaltungsgericht für das Land και κατά πόσον το προϊόν για το οποίο πρόκειται
 Nordrhein-Westfalen, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Orthica στη συγκεκριμένη περίπτωση;
 B. V. και της Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας, εκπρο- II. α) Πώς πρέπει να ορισθεί από απόψεως κοινοτικού
 σωπούμενης από το ομοσπονδιακό Υπουργείο Προστασίας των δικαίου — μεταξύ άλλων — κατά το άρθρο 2,
 Καταναλωτών, Τροφίμων και Γεωργίας, εκπροσωπούμενου από την παράγραφοι 1 και 2, σε συνδυασμό με την
 ομοσπονδιακή υπηρεσία προστασίας καταναλωτών και ασφαλείας παράγραφο 3, στοιχείο δ', του βασικού κανο-
 τροφίμων, Μετέχων της διαδικασίας: Ο κυβερνητικός επίτροπος νισμού, o ουσιώδης για τον χαρακτηρισμό του
 ενώπιον του Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein- προϊόντος όρος «φαρμακολογική δράση»; Αποτε-
 Westfalen, Υπουργείο Εσωτερικών που εκκρεμεί ενώπιόν του, λεί ιδίως στοιχείο του ορισμού η αναγκαιότητα
 ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως κινδύνου για την υγεία;
 επί των εξής ερωτημάτων: β) ∆εδομένου ότι η οδηγία 2001/83/ΕΚ του
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου,
 A. 1. είναι το επίδικο προϊόν της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδι-
 «Acid Free C-1000» κος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώ-
 πινη χρήση (ΕΕ L 311, σ. 67, στο εξής: κώδικας),
 τρόφιμο (ενδεχομένως συμπλήρωμα διατροφής) ή φάρ- καθιέρωσε με το πρώτο άρθρο του, σημείο 2,
 μακο; Είναι η διαπίστωση αυτή δεσμευτική για όλα τα δεύτερη φράση (όσον αφορά τα λεγόμενα λειτου-
 κράτη μέλη; ργικά φάρμακα), την έννοια των «φυσιολογικών
 ---pagebreak--- C 275/28 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 15.11.2003
 λειτουργιών», ανακύπτει το ζήτημα της σημασίας διατίθεται στο εμπόριο ως τρόφιμο; Συνάδει προς το
 αυτής της έννοιας και της σχέσεώς της με την κοινοτικό δίκαιο, ειδικότερα προς τα άρθρα 28, 30 ΕΚ,
 έννοια «φαρμακολογική δράση» η μη ανάλογη εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 47a
 του LMBG σε τέτοια φάρμακα; Σε περίπτωση αρνητικής
 III. Ισχύει η κρίση που εξέφερε το ∆ικαστήριο επ' ευκαιρία απαντήσεως, μπορεί το γερμανικό δημόσιο να αποφύγει
 της γενικής εκτιμήσεως βιταμινούχων παρασκευασμά- την εκτέλεση διαταγής εκδοθείσας από γερμανικό
 των με απόφαση της 30ής Νοεμβρίου 1983 — δικαστήριο για την έκδοση πράξεως γενικής ισχύος
 227/82, van Bennekom, Συλλογή 1983, σ. 3883, κατά το άρθρο 47a του LMBG (αναλογικώς εφαρμο-
 σκέψη 39 — ότι η εισαγωγή ενός προϊόντος το οποίο ζόμενου), άνευ παραβιάσεως του κοινοτικού δικαίου,
 μπορεί να διατίθεται στο εμπόριο ως τρόφιμο εντός του προβάλλοντας αυτό ή η αρμόδια για τα τρόφιμα,
 κράτους μέλους παρασκευής πρέπει να επιτρέπεται όχι όμως για τα φάρμακα, αρχή την αντίρρηση ότι,
 μέσω χορηγήσεως αδείας εμπορίας, όταν θεωρείται μεν δεδομένου ότι κατά τον γερμανικό χαρακτηρισμό
 ως φάρμακο στο κράτος προορισμού, πλην όμως η πρόκειται για φάρμακο, δεν μπορεί να εκδοθεί η
 άδεια εμπορίας ανταποκρίνεται στις ανάγκες προστα- πράξη γενικής ισχύος κατά το άρθρο 47a του LMBG
 σίας της υγείας, επίσης και για προβιοτικά προϊόντα (αναλογικώς εφαρμοζόμενου):
 αυτού του είδους και εμμένει το ∆ικαστήριο στην κρίση
 αυτή ενόψει του μεταγενέστερου κοινοτικού δικαίου; α) λόγω αναρμοδιότητας, στον τομέα των φαρμάκων,
 της αρμόδιας για την έκδοση πράξεων γενικής
 IV. α) Καθόσον, σε συνάρτηση με την έννοια «κίνδυνος ισχύος κατά το άρθρο 47a του LMBG αρχής,
 υγείας» στο ερώτημα II ή III ή σε συνάρτηση με
 άλλες σχετικές διατάξεις του κοινοτικού δικαίου, β) λόγω ελλείψεως εγκρίσεως ως φαρμάκου;
 όπως των άρθρων 28 και 30 ΕΚ, έχει σημασία
 αυτή η έννοια: πρέπει να λαμβάνεται ως βάση το VII. Αν το ∆ικαστήριο δεν απαντήσει το ίδιο στα ερωτήματα
 αποκαλούμενο Upper-Safe-Level ή μπορεί να που διατυπώνονται στο στοιχείο A, μπορεί τότε το
 υπάρξει απόκλιση από το κριτήριο αυτό, εθνικό δικαστήριο να απευθύνει ερωτήματα για τον
 παραδείγματος χάριν διότι οι επίμαχες ουσίες χαρακτηρισμό προϊόντων ή ερωτήματα που αφορούν
 λαμβάνονται ήδη και με την τροφή και/ή διότι — ζητήματα επιστημονικά ή μεθοδολογικά στην Ευρω-
 τουλάχιστον σε περίπτωση μακρόχρονης λήψεως παϊκή Αρχή Τροφίμων και ποιο δεσμευτικό αποτέλεσμα
 — μπορεί να πρέπει να λαμβάνονται υπόψη έχουν ενδεχομένως οι γνωμοδοτήσεις της εν λόγω
 διάφορες κατηγορίες καταναλωτών και η διαφο- αρχής για το εθνικό δικαστήριο; Υφίσταται δυνατότητα
 ρετική τους ευαισθησία; Ποιά είναι η έννοια του ελέγχου των γνωμοδοτήσεων (ή υποχρέωση ελέγχου)
 χρησιμοποιούμενου στο άρθρο 5 όρου «ομάδες αποκλειστικά από τα κοινοτικά δικαστήρια ή και από
 καταναλωτών». το αιτούν εθνικό δικαστήριο;
 β) Αντιβαίνει προς το κοινοτικό δίκαιο, στην περί-
 πτωση — ατομικού — προσδιορισμού του Upper-
 Safe-Level και ενδεχομένως των — ατομικών —
 αποκλίσεων από το κριτήριο αυτό, ένα εκ μέρους Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 των δικαστηρίων μόνο περιορισμένα ελεγχόμενο βαλε το Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-
 πεδίο εκτιμήσεως των αρμοδίων αρχών; Westfalen, με διάταξη της 8ης Ιουλίου 2003 στην υπόθεση
 Orthica B.V. κατά Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμα-
 V. α) Έχει σημασία για την ελεύθερη κυκλοφορία ενός νίας, εκπροσωπούμενης από το ομοσπονδιακό Υπουργείο
 προϊόντος ως τροφίμου (συμπληρώματος διατρο- προστασίας των καταναλωτών, τροφίμων και γεωργίας,
 φής) εντός της Γερμανίας, στην περίπτωση που εκπροσωπούμενου από την ομοσπονδιακή υπηρεσία προστα-
 αυτό δύναται να διατεθεί στο εμπόριο εντός τουλά- σίας καταναλωτών και ασφαλείας τροφίμων, μετέχων της
 χιστον ενός άλλου κράτους μέλους ως τροφίμο, το διαδικασίας: o κυβερνητικός επίτροπος ενώπιον του
 γεγονός ότι η γερμανική αρμόδια αρχή δηλώνει Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-
 ουσιαστικώς ότι ουδόλως υφίσταται στη Γερμανία Westfalen, Υπουργείο Εσωτερικών
 για το προϊόν αυτό «διατροφική ανάγκη»;
 (Υπόθεση C-318/03)
 β) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως: συνάδει
 προς το κοινοτικό δίκαιο το εν προκειμένω υφιστά- (2003/C 275/44)
 μενο υπέρ της κατά το εθνικό δίκαιο αρμόδιας
 αρχής δικαίωμα εκτιμήσεως το οποίο υπόκειται
 μόνο περιορισμένα σε δικαστικό έλεγχο; Με διάταξη της 8ης Ιουλίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 VI. Αν το ∆ικαστήριο απαντήσει καταφατικά στα ερωτήματα 24 Ιουλίου 2003, το Oberverwaltungsgericht für das Land
 που διατυπώνονται στο στοιχείο III ως προς την Nordrhein-Westfalen, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Orthica
 απόφαση «van Bennekom» και δεν υφίσταται εν προκει- B.V. και Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας, εκπροσω-
 μένω καμία αναντιστοιχία προς τις απαιτήσεις της πούμενης από το ομοσπονδιακό Υπουργείο προστασίας των
 προστασίας της υγείας: πως μπορεί να ασκηθεί το καταναλωτών, τροφίμων και γεωργίας, εκπροσωπούμενου από την
 δικαίωμα για χορήγηση αδείας εμπορίας; Μπορεί η ομοσπονδιακή υπηρεσία προστασίας καταναλωτών και ασφαλείας
 αίτηση εκδόσεως πράξεως γενικής ισχύος κατά την τροφίμων, μετέχων της διαδικασίας: o κυβερνητικός επίτροπος
 έννοια του άρθρου 47a του LMBG να απορριφθεί χωρίς ενώπιον του Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-
 παραβίαση του κοινοτικού δικαίου, διότι κατά τον Westfalen, Υπουργείο Εσωτερικών, που εκκρεμεί ενώπιόν του,
 γερμανικό χαρακτηρισμό πρόκειται για φάρμακο, ενώ ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 στο κράτος μέλος παρασκευής το προϊόν μπορεί να επί των εξής ερωτημάτων:


text:
 21.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/18
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Naczelny Sąd Administracyjny (Δημοκρατία της Πολωνίας) στις 28 Noεμβρίου 2008 — Telekomunikacja Polska S.A., Βαρσοβία, κατά Προέδρου της Urząd Komunikacji Elektronicznej
 (Υπόθεση C-522/08)
 (2009/C 69/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Naczelny Sąd Administracyjny
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Telekomunikacja Polska S.A., Βαρσοβία
 Καθού: O Πρόεδρος της Urząd Komunikacji Elektronicznej
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Επιτρέπει το κοινοτικό δίκαιο στα κράτη μέλη να απαγορεύουν σε όλες τις επιχειρήσεις οι οποίες παρέχουν υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών να εξαρτούν τη σύναψη συμβάσεως για την παροχή υπηρεσιών από την αγορά άλλης υπηρεσίας (συνδυασμένη πώληση), και ειδικότερα: βαίνει το μέτρο αυτό πέραν αυτού που απαιτείται για την επίτευξη των σκοπών των οδηγιών του πακέτου τηλεπικοινωνιών (της οδηγίας 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (1), της οδηγίας 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (2), της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (3), και της οδηγίας 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα και των χρηστών όσων αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (4));
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Είναι, βάσει του κοινοτικού δικαίου, η εθνική ρυθμιστική αρχή αρμόδια να εποπτεύει την τήρηση της απαγορεύσεως του άρθρου 57, παράγραφος 1, σημείο 1, του πολωνικού νόμου περί τηλεπικοινωνιών (Prawo telekomunikacyjne), της 16ης Ιουλίου 2004 [Dziennik Ustaw (Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Πολωνίας) 2004, αριθ. 171, θέση 1800, όπως έχει τροποποιηθεί];
 (1) ΕΕ 2002 L 108, της 24.4.2002, σ. 7-20.
 (2) ΕΕ 2002 L 108, της 24.4.2002, σ. 21-32.
 (3) ΕΕ 2002 L 108, της 24.4.2002, σ. 33-50.
 (4) ΕΕ 2002 L 108, της 24.4.2002, σ. 51-77.


text:
 14.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/7
 Προσφυγή της 31ης Αυγούστου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας
 (Υπόθεση C-359/06)
 (2006/C 249/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Kreuschitz, I. Kaufmann-Bühler)
 Καθής: Δημοκρατία της Αυστρίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2001/45/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2001, για την τροποποίηση της οδηγίας 89/655/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφαλείας και υγείας για τη χρησιμοποίηση εξοπλισμού εργασίας από τους εργαζομένους κατά την εργασία τους (δεύτερη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ (1) ή να ανακοινώσει τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 19 Ιουλίου 2004.
 (1) ΕΕ L 195 της 19ης Ιουλίου 2001, σ. 46.


text:
 1.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/43
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Μαρτίου 2010 — Euro-Information κατά ΓΕΕΑ (EURO AUTOMATIC CASH)
 (Υπόθεση T-15/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος EURO AUTOMATIC CASH - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Απουσία διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94) [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009))
 2010/C 113/69
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Européenne de traitement de l’Information (Euro-Information) (Στρασβούργο, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A. Grolée, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 18ης Νοεμβρίου 2008 (υπόθεση R 70/2006-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος EURO AUTOMATIC CASH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 18ης Νοεμβρίου 2008 (υπόθεση R 70/2006-4).
 2)
 Καταδικάζει το ΓΕΕΑ στα τέσσερα πέμπτα των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι διάδικοι ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 3)
 Καταδικάζει την Européenne de traitement de l’information (Euro-Information) στο ένα πέμπτο των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι διάδικοι ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 4)
 Καταδικάζει το ΓΕΕΑ στα αναγκαία δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα για τους σκοπούς της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ.
 (1) ΕΕ C 69 της 21.3.2009.


text:
20. 7. 96 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 210/17
 οποία η αιτούσα μετατίθεται στη μεταφραστική υπηρεσία του Martijn van Empel και Thomaw Janssens, δικηγόρους Άμ
 κοινοτικού αυτού οργάνου και, δεύτερον, την άμεση επανέ στερνταμ και Βρυξελλών, αντιστοίχως, με αντίκλητο στο
 νταξη στη θέση που κατείχε η αιτούσα στην Υπηρεσία Λουξεμβούργο το δικηγόρο Marc Loesch, 11 , rue Goethe ,
 Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, o Πρόεδρος του κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσω
 Πρωτοδικείου εξέδωσε στις 22 Απριλίου 1996 διάταξη με το πος: Wouter Wils), που είχε ως αντικείμενο αίτηση αναστολής
 ακόλουθο διατακτικό : εκτελέσεως της αποφάσεως 95/551/ΕΚ της Επιτροπής, της
 29ης Νοεμβρίου 1995, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του
 άρθρου 85 της συνθήκης ΕΚ (IV/34.179, 34.202, 216 —
 1 . Απορρίπτει την αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων.
 Stichting Certificatie Kraanverhuurbedrijf και Federatie
 Nederlandse Kraanverhuurbedrijveni ( 1), καθώς και αίτηση
 2. Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. περί προσβάσεως στο φάκελο που έχει συσταθεί στο πλαίσιο
 της διαδικασίας αυτής, o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου
 εξέδωσε στις 4 Ιουνίου 1996 διάταξη με το ακόλουθο
 διατακτικό:
 1 . Απορρίπτει την αίτηση περί ασφαλιστικών μέτρων.
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 2. Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 της 3ης Ιουνίου 1996
 στην υπόθεση Τ-41/96 R, Bayer AG κατα Επιτροπής των ο ΕΕ αριθ. L 312 της 23. 12. 1995, σ. 79.
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (96/C 210/43)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) Προσφυγή της εταιρείας Kish Glass Company Limited κατά
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε
 Στην υπόθεση Τ-41/96 R, Bayer AG, εταιρεία εδρεύουσα στο στις 13 Μαΐου 1996
 Leverkusen (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον Jochim (Υπόθεση Τ-65/96)
 Sedemund, δικηγόρο Κολονίας, με αντίκλητο στο Λουξεμ (96/C 210/45)
 βούργο το δικηγόρο Aloyse May, 31 , Grand-rue, κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Wouter Wils και Klaus Wiedner), που έχει ως αντικείμενο
 αίτηση αναστολής εκτελέσεως του άρθρου 2 της αποφάσεως H εταιρεία Kish Glass Company Limited, εκπροσωπούμενη
 της Επιτροπής, της 10ης Ιανουαρίου 1996, σχετικά με μια από τον Maurice Byrne, Solicitor, με τόπο επιδόσεων στο
 διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της συνθήκης ΕΚ Λουξεμβούργο τα γραφεία των Arendt & Medernach, 8-10,
 (IV/34.279/F3 — Adalat), o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου Rue Mathias Hardt, άσκησε στις 13 Μαΐου 1996 ενώπιον του
 εξέδωσε στις 3 Ιουνίου 1996 διάταξη με το ακόλουθο Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 διατακτικό:
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 1 . Αναστέλλει την εκτέλεση τον άρθρον 2 της αποφά H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 σεως.
 — να ακυρώσει την απόφαση , της 21ης Φεβρουαρίου 1996,
 2. Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. της Επιτροπής στην υπόθεση IV/34.193-Kish Glass,
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 H προσφεύγουσα, ιρλανδική εταιρεία περιορισμένης ευθύ
 νης, η οποία προμηθεύεται προϊόντα υάλου σε όλα τα
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 εμπορικά επίπεδα, προσβάλλει την άρνηση της Επιτροπής να
 της 4ης Ιουνίου 1996 εκδώσει πράξη σχετικά με την καταγγελία της που αφορούσε
 στην υπόθεση Τ-18/96 R, Stichting Certificatie Kraanverhu την καταχρηστική εκμετάλλευση δεσπόζουσας θέσεως των
 urbedrijf και Federatie Nederlandse Kraanverhuurbedrijven προμηθευτών της. H καταχρηστική εκμετάλλευση συνίστατο
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην εφαρμογή άνισων όρων επί ισοδύναμων παροχών
 έναντι των άλλων εμπορικώς συναλλασσομένων εκτός της
 (96/C 210/44) προσφεύγουσας και περιορίζοντας την παράδοση στην
 προσφεύγουσα κατά το 1987 υαλοπινάκων που κατα
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική) σκευάζονται με τη μέθοδο της επίπλευσης.
 Κατά την προσφεύγουσα, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει
 Στην υπόθεση Τ-18/96 R, Stichting Certificatie Kraanverhu να ακυρωθεί για τους ακόλουθους λόγους:
 urbedrijf, με έδρα το Culemborg (Κάτω Χώρες) και η
 Federatie Nederlandse Kraanverhuurbedrijven, με έδρα το — Παράβαση ουσιώδους τύπου και προσβολή των δικαιω
 Culemborg (Κάτω Χώρες), εκπροσωπουμένες από τους μάτων άμυνας. H Επιτροπή δεν έδωσε την ευκαιρία στην


text:
 20.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 114/42
 Προσφυγή της 23ης Φεβρουαρίου 2013 — VTZ κ.λπ. κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-108/13)
 2013/C 114/64
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Volžskij trubnyi zavod OAO (VTZ OAO) (Volzhsky, Ρωσία)· Taganrogskij metallurgičeskij zavod OAO (Tagmet OAO) (Taganrog, Ρωσία)· Sinarskij trubnyj zavod OAO (SinTZ OAO) (Kamensk-Uralsky, Ρωσία) και Severskij trubnyj zavod OAO (STZ OAO) (Polevskoy, Ρωσία) (εκπρόσωποι: J. Bellis, F. Di Gianni και G. Coppo, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1269/2012 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2012, για την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 585/2012 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων σωλήνων χωρίς συγκόλληση, από σίδηρο ή χάλυβα, καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ρωσίας, ύστερα από μερική ενδιάμεση επανεξέταση σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009, καθόσον περιλαμβάνει στο πεδίο της έρευνας επανεξετάσεως τις πωλήσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 23-33 του προσβαλλόμενου κανονισμού·
 —
 συνεπεία της μερικής ακυρώσεως που ζητείται ανωτέρω, να διορθώσει τον συντελεστή του δασμού αντιντάμπινγκ που εφαρμόζεται στον όμιλο TMK από 28,7 % σε 13,6 % και
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι το Συμβούλιο στηρίχθηκε παρανόμως σε κριτήρια που δεν αναφέρονται στο γράμμα των οικείων τελωνειακών ρυθμίσεων, προκειμένου να καθορίσει την κατάταξη των σωλήνων για τους οποίους γίνεται λόγος στις παραγράφους 23-33 του προσβαλλόμενου κανονισμού.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι οι ειδικοί λόγοι επί των οποίων στηρίχθηκε το Συμβούλιο προκειμένου να κρίνει ότι οι σωλήνες για τους οποίους γίνεται λόγος στις παραγράφους 23-33 του προσβαλλόμενου κανονισμού δεν εμπίπτουν στον κωδικό 7304 59 10 της ΣΟ είναι εσφαλμένοι.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι, υπό το πρίσμα των συγκεκριμένων περιστάσεων της υποθέσεως, το γεγονός και μόνο ότι οι σωλήνες για τους οποίους γίνεται λόγος στις παραγράφους 23-33 του προσβαλλόμενου κανονισμού χρησιμοποιήθηκαν στην πραγματικότητα για την κατασκευή σωλήνων άλλης μορφής και με διαφορετικό πάχoς τοιχώματος αποδεικνύει ότι εμπίπτουν στον κωδικό 7304 59 10 της ΣΟ.


text:
 14.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 414/23
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Γαλλία) στις 8 Οκτωβρίου 2015 — Melitta France SAS κ.λπ. κατά Ministre de l’Écologie, de Développement durable et de l'Énergie
 (Υπόθεση C-530/15)
 (2015/C 414/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d'État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσες: Melitta France SAS, Cofresco Frischhalteprodukte GmbH & Co. KG, Délipapier, Gopack SAS, Industrie Cartarie Tronchetti SpA, Industrie Cartarie Tronchetti Ibérica, SL, Kimberly-Clark SAS, Lucart France, Paul Hartmann AG, SCA Hygiène Products, SCA Tissue France και Group’Hygiène syndicat professionnel
 Καθού: Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l'Énergie
 Προδικαστικό ερώτημα
 Ζητείται να αποφανθεί το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί του ζητήματος αν η οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013 (1), περιλαμβάνοντας «τους κυλίνδρους συσφίξεως» (ρόλους, σωλήνες, κυλίνδρους) που περιβάλλονται από περιελιγμένο ελαστικό υλικό, όπως χαρτί ή πλαστικές μεμβράνες, το οποίο πωλείται στους καταναλωτές, μεταξύ των επεξηγηματικών παραδειγμάτων συσκευασιών, παρέβλεψε την έννοια της συσκευασίας όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 3 της οδηγίας 94/62/ΕΚ της 20ής Δεκεμβρίου 1994 (2) και υπερέβη την έκταση της εξουσιοδοτήσεως που η Επιτροπή έχει βάσει των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων της.
 (1) Οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας (ΕΕ L 37, σ. 10).
 (2) Οδηγία 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1994, για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας (ΕΕ L 365, σ. 10).


text:
 4.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/16
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 — Bank Saderat κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-495/10) (1)
 (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν με σκοπό την παρεμπόδιση της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Οντότητα η οποία ανήκει κατά 100 % σε οντότητα αναγνωρισθείσα ως μετέχουσα στη διάδοση πυρηνικών όπλων - Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δικαιώματα άμυνας - Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας)
 2013/C 129/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bank Saderat plc (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Gadhia, S. Ashley, solicitors, D. Anderson, QC, και R. Blakeley, barrister, στη συνέχεια S. Ashley, S. Jeffrey, A. Irvine, solicitors, D. Wyatt, QC, και R. Blakeley)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bishop και R. Liudvinaviciute-Cordeiro)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Boelaert και Μ. Κωνσταντινίδης)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 668/2010 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για την εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 195, σ. 25), της αποφάσεως 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413 (ΕΕ L 281, σ. 81), του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (ΕΕ L 281, σ. 1), της αποφάσεως 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413 (ΕΕ L 319, σ. 71), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ L 319, σ. 11), και του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ L 88, σ. 1), καθόσον οι πράξεις αυτές αφορούν την προσφεύγουσα, και, αφετέρου, αίτημα περί μη εφαρμογής του άρθρου 7, παράγραφος 2, στοιχείο δ', του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 του Συμβουλίου, της 19ης Απριλίου 2007, σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 103, σ. 1), του άρθρου 16, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού 961/2010 και του άρθρου 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 267/2012 όσον αφορά την προσφεύγουσα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει, καθόσον αφορούν την Bank Saderat plc:
 —
 το σημείο 7 του καταλόγου B του παραρτήματος II της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ·
 —
 το σημείο 5 του καταλόγου B του παραρτήματος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 668/2010 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για την εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν·
 —
 το σημείο 7 του καταλόγου B, sous le titre I, του παραρτήματος της αποφάσεως 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413·
 —
 το σημείο 7 του καταλόγου B του παραρτήματος VIII του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007.
 2)
 Τα αποτελέσματα της ακυρώσεως της αποφάσεως 2010/413 και της αποφάσεως 2010/644 περιορίζονται στην προηγούμενη της ενάρξεως ισχύος της αποφάσεως 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413, χρονική περίοδο.
 3)
 Παρέλκει η δίκη ως προς το αίτημα της Bank Saderat με σκοπό να ακυρωθούν με άμεση ισχύ ο κανονισμός 961/2010 και ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010.
 4)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 5)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 328 της 4.12.2010.


text:
 9.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 371/33
 Προσφυγή της 1ης Σεπτεμβρίου 2015 — Almaz-Antey κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-515/15)
 (2015/C 371/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: OAO Concern PVO Almaz-Antey (Μόσχα, Ρωσία) (εκπρόσωποι: C. Stumpf και A. Haak, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/971 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 2015, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2014/512/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω ενεργειών της Ρωσίας που αποσταθεροποιούν την κατάσταση στην Ουκρανία (ΕΕ L 157, σ. 50), κατά το μέρος που η προσβαλλόμενη απόφαση έχει εφαρμογή επί της προσφεύγουσας, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο υποστηρίζεται ότι η απόφαση του Συμβουλίου παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο υποστηρίζεται ότι η απόφαση του Συμβουλίου συνιστά αδικαιολόγητη και δυσανάλογη προσβολή θεμελιωδών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας, και μάλιστα του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο υποστηρίζεται ότι το Συμβούλιο δεν αιτιολόγησε προσηκόντως ή επαρκώς την απόφασή του να περιλάβει την προσφεύγουσα στον κατάλογο των προσώπων, οντοτήτων και οργανισμών που υπόκεινται σε περιοριστικά μέτρα λόγω ενεργειών της Ρωσίας που αποσταθεροποιούν την κατάσταση στην Ουκρανία.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο υποστηρίζεται ότι το Συμβούλιο δεν απέδειξε ότι η προσφεύγουσα ενέχεται στην αποσταθεροποίηση της Ουκρανίας ή ότι επηρέασε καθ’ οιονδήποτε τρόπο την επιτυχή εφαρμογή των συμφωνιών του Μινσκ.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο υποστηρίζεται ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη θεωρώντας ότι στην περίπτωση της προσφεύγουσας πληρούται οποιοδήποτε από τα κριτήρια για την καταχώριση στο προσβαλλόμενο μέτρο.
 6.
 Με τον έκτο λόγο υποστηρίζεται ότι κατόπιν της ακυρώσεως της αποφάσεως (ΚΕΠΠΑ) 2015/971 του Συμβουλίου ο κανονισμός (ΕΕ) 833/2014 του Συμβουλίου στερείται επαρκούς νομικής βάσεως, πράγμα που σημαίνει ότι η καταχώριση της προσφεύγουσας στον κανονισμό (ΕΕ) 833/2014 του Συμβουλίου δυνάμει του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 826/2014 του Συμβουλίου στερείται πλέον πρακτικής αποτελεσματικότητας.


text:
 17.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 231/46
 Προσφυγή της 18ης Μαΐου 2017 — Sata κατά EUIPO — Zhejiang Rongpeng Air Tools (4000)
 (Υπόθεση T-303/17)
 (2017/C 231/58)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sata GmbH & Co. KG (Kornwestheim, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M.-C. Simon, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Zhejiang Rongpeng Air Tools Co. Ltd (Pengjie Town, Κίνα)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Ο αριθμός «4000» — Υπ’ αριθ. 12 333 548 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 8ης Μαρτίου 2017 στην υπόθεση R 654/2016-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα·
 —
 στην περίπτωση που η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών παρέμβει στη διαδικασία, να την καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της χρηστής διοικήσεως.


text:
 21.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 277/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 22ας Ιουνίου 2017 [αίτηση του Förvaltningsrätten i Linköping (Σουηδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — E.ON Biofor Sverige AB κατά Statens energimyndighet
 (Υπόθεση C-549/15) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Προώθηση της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές - Βιοκαύσιμα χρησιμοποιούμενα για μεταφορές - Οδηγία 2009/28/ΕΚ - Άρθρο 18, παράγραφος 1 - Σύστημα «ισοζυγίου μάζας» με σκοπό να διασφαλίζεται ότι το βιοαέριο πληροί τα προβλεπόμενα κριτήρια αειφορίας - Κύρος - Άρθρα 34 και 114 ΣΛΕΕ - Εθνική ρύθμιση επιβάλλουσα την επίτευξη του ισοζυγίου μάζας εντός τοποθεσίας με σαφή όρια - Πρακτική της αρμόδιας εθνικής αρχής δεχόμενη ότι η προϋπόθεση αυτή πληρούται όταν το αειφόρο βιοαέριο μεταφέρεται μέσω του εθνικού δικτύου αγωγού φυσικού αερίου - Απόφαση της εν λόγω αρχής αποκλείουσα την πλήρωση της προϋποθέσεως αυτής σε περίπτωση εισαγωγής από άλλα κράτη μέλη αειφόρου βιοαερίου μέσω των διασυνδεδεμένων εθνικών δικτύων αγωγών φυσικού αερίου - Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων])
 (2017/C 277/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Förvaltningsrätten i Linköping
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 E.ON Biofor Sverige AB
 κατά
 Statens energimyndighet
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 18, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και την τροποποίηση και τη συνακόλουθη κατάργηση των οδηγιών 2001/77/ΕΚ και 2003/30/ΕΚ, έχει την έννοια ότι δεν έχει ως αντικείμενο τη δημιουργία υποχρεώσεως των κρατών μελών να επιτρέπουν τις εισαγωγές, μέσω των διασυνδεδεμένων δικτύων τους αγωγών φυσικού αερίου, βιοαερίου πληρούντος τα κριτήρια αειφορίας που τίθενται στο άρθρο 17 της οδηγίας αυτής και προοριζομένου να χρησιμοποιηθεί ως βιοκαύσιμο.
 2)
 Από την εξέταση του δεύτερου ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο δυνάμενο να θίξει το κύρος του άρθρου 18, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/28.
 3)
 Το άρθρο 34 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι απαγορεύει διοικητική απόφαση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, με την οποία η εθνική αρχή σκοπεί να αποκλείσει τη δυνατότητα οικονομικού φορέα να εφαρμόσει σύστημα ισοζυγίου μάζας, κατά το άρθρο 18, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/28, όσον αφορά το αειφόρο βιοαέριο που μεταφέρεται εντός διασυνδεδεμένων εθνικών δικτύων αγωγών φυσικού αερίου, δυνάμει ρυθμίσεως θεσπισθείσας από την αρχή αυτή και σύμφωνα με την οποία το ισοζύγιο μάζας πρέπει να επιτυγχάνεται «εντός τοποθεσίας με σαφή όρια», ενώ η εν λόγω αρχή δέχεται, βάσει της ρυθμίσεως αυτής, ότι σύστημα ισοζυγίου μάζας μπορεί να τίθεται σε εφαρμογή ως προς αειφόρο βιοαέριο το οποίο μεταφέρεται εντός του εθνικού δικτύου αγωγών φυσικού αερίου του κράτους μέλους στο οποίο ανήκει η αρχή αυτή.
 (1) ΕΕ C 7 της 11.01.2016.


text:
 20.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 222/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Μαΐου 2016 – Andres κ.λπ. κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-129/14 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΚΤ - Συντάξεις - Μεταρρύθμιση του συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως - Αναστολή του συνταξιοδοτικού προγράμματος - Όροι απασχόλησης του προσωπικού της ΕΚΤ - Δικαίωμα διαβούλευσης - Διαφορετική φύση της συμβατικής σχέσης εργασίας και της σχέσης εργασίας που διέπεται από τον ΚΥΚ - Παραμόρφωση των στοιχείων - Πλάνη περί το δίκαιο))
 (2016/C 222/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Carlos Andres (Φρανκφούρτη, Γερμανία) και άλλοι 150 αναιρεσείοντες τα ονόματα των οποίων περιλαμβάνονται στο παράρτημα της αποφάσεως (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) (εκπρόσωποι: αρχικώς, B. Ehlers και M. López Torres, στη συνέχεια B. Ehlers και F. Malfrère, επικουρούμενοι από B. Wägenbaur, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) στις 11 Δεκεμβρίου 2013 στην υπόθεση Andres κ.λπ. κατά ΕΚΤ (F-15/10, EU:F:2013:194).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Carlos Andres και οι λοιποί αναιρεσείοντες τα ονόματα των οποίων περιλαμβάνονται στο παράρτημα της αποφάσεως καταδικάζονται στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 159 της 26.5.2014.


text:
 27.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 245/51
 Προσφυγή της 15ης Μαΐου 2015 — ZZ κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-76/15)
 (2015/C 245/64)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ZZ (εκπρόσωποι: J-N. Louis και N. de Montigny, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως του γραφείου εκκαθαρίσεως των Βρυξελλών με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση της προσφεύγουσας περί παρατάσεως της αναγνωρίσεως της ασθένειας από την οποία πάσχει ο υιός της ως σοβαρής ασθένειας και περί καλύψεως των σχετικών με την ασθένεια αυτή ιατρικών εξόδων σε ποσοστό 100 %.
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του προϊσταμένου του γραφείου εκκαθαρίσεως των Βρυξελλών, της 8ης Απριλίου 2014, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση της προσφεύγουσας περί παρατάσεως της αναγνωρίσεως της ασθένειας από την οποία πάσχει ο υιός της ως σοβαρής ασθένειας και περί καλύψεως των σχετικών με την ασθένεια αυτή ιατρικών εξόδων σε ποσοστό 100 %·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.


text:
C 366/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.12.1999
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-92/99 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-185/99 (1)
 (1999/C 366/43)
 (1999/C 366/47)
 Με δια ́ταξη της 24ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του
 της υποθε ́σεως C-92/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 κατα ́ Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. της υποθε ́σεως C-185/99, (αι ́τηση του Regeringsrätten για την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως), Riksskatteverket κατα ́ X, Y,
 (1) ΕΕ C 160 της 5.6.1999. και Z.
 (1) ΕΕ C 204 της 17.7.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-151/99 (1)
 (1999/C 366/44)
 Με δια ́ταξη της 28ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 της υποθε ́σεως C-151/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Ιρλανδι ́ας. ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-186/99 (1)
 (1) ΕΕ C 188 της 3.7.1999. (1999/C 366/48)
 Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 της υποθε ́σεως C-186/99 (αι ́τηση του Regeringsrätten για την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως), Riksskatteverket κατα ́ X.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-31/99 (1)
 (1999/C 366/45) (1) ΕΕ C 204 της 17.7.1999.
 Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 της υποθε ́σεως C-31/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) ΕΕ C 86 της 27.3.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-210/99 (1)
 (1999/C 366/49)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-32/99 (1)
 (1999/C 366/46) Με δια ́ταξη της 30η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 της υποθε ́σεως C-210/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου.
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 της υποθε ́σεως C-32/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου.
 (1) EE C 204 της 17.7.1999.
 (1) ΕΕ C 86 της 27.3.1999.


text:
 10.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/6
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 10 Ιουλίου 2013 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά της Ισλανδίας
 (Υπόθεση E-17/13)
 2013/C 294/06
 Στις 10 Ιουλίου 2013, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τους Xavier Lewis και Clémence Perrin, υπό την ιδιότητά τους ως αντιπροσώπων της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, 35, Rue Belliard, 1040 Brussels, Belgium άσκησε προσφυγή κατά της Ισλανδίας ενώπιον του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ.
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ζητεί από το Δικαστήριο ΕΖΕΣ να:
 1)
 Αναγνωρίσει ότι η Ισλανδία, παραλείποντας (i) να θεσπίσει, ή (ii) να κοινοποιήσει αμέσως στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ όλα τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του άρθρου 2 της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 16β, πρώτη περίπτωση, του παραρτήματος ΙΧ και στο σημείο 4, πρώτη περίπτωση, του παραρτήματος XII της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, (οδηγία 2009/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, για την τροποποίηση της οδηγίας 98/26/ΕΚ σχετικά με το αμετάκλητο του διακανονισμού στα συστήματα πληρωμών και στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων, καθώς και της οδηγίας 2002/47/ΕΚ για τις συμφωνίες παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας, όσον αφορά συνδεδεμένα συστήματα και πιστωτικές απαιτήσεις), όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία από το πρωτόκολλο 1 αυτής, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, η Ισλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω πράξη και βάσει του άρθρου 7 της συμφωνίας.
 2)
 Διατάξει την Ισλανδία να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 Η παρούσα αίτηση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αφορά τη μη συμμόρφωση της Ισλανδίας, μέχρι τις 12 Νοεμβρίου 2012, με αιτιολογημένη γνώμη που εξέδωσε η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ στις 12 Σεπτεμβρίου 2012, σχετικά με τη μη εφαρμογή από το εν λόγω κράτος στην εσωτερική του έννομη τάξη του άρθρου 2 της οδηγίας 2009/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, για την τροποποίηση της οδηγίας 98/26/ΕΚ σχετικά με το αμετάκλητο του διακανονισμού στα συστήματα πληρωμών και στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων, καθώς και της οδηγίας 2002/47/ΕΚ για τις συμφωνίες παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας, όσον αφορά τα συνδεδεμένα συστήματα και τις πιστωτικές απαιτήσεις (εφεξής «η πράξη»), όπως αναφέρεται στο σημείο 16β, πρώτη περίπτωση, του παραρτήματος ΙΧ και στο σημείο 4, πρώτη περίπτωση, του παραρτήματος XII της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και όπως προσαρμόστηκε στην εν λόγω συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι η Ισλανδία δεν αμφισβήτησε το γεγονός ότι εξακολουθεί να υπάρχει καθυστέρηση στην εφαρμογή του άρθρου 2 της πράξης. Ως εκ τούτου, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι η Ισλανδία δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει του άρθρου 3 της πράξης και σύμφωνα με το άρθρο 7 της συμφωνίας ΕΟΧ, δεδομένου ότι δεν θέσπισε ούτε κοινοποίησε τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του άρθρου 2 της πράξης εντός της ταχθείσας προθεσμίας.


text:
 8.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 144/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 7ης Μαρτίου 2017 [αίτηση του Conseil du Contentieux des Étrangers (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — X, X κατά État belge
 (Υπόθεση C-638/16) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Κανονισμός (ΕΚ) 810/2009 - Άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο α' - Θεώρηση περιορισμένης εδαφικής ισχύος - Χορήγηση θεωρήσεως για ανθρωπιστικούς λόγους ή για λόγους διεθνών υποχρεώσεων - Έννοια των «διεθνών υποχρεώσεων» - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών - Σύμβαση της Γενεύης - Χορήγηση θεωρήσεως εισόδου σε περίπτωση αποδεδειγμένου κινδύνου παραβάσεως του άρθρου 4 και/ή του άρθρου 18 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων - Δεν υφίσταται σχετική υποχρέωση])
 (2017/C 144/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil du Contentieux des Étrangers
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 X, X
 κατά
 État belge
 Διατακτικό
 Το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τη θέσπιση κοινοτικού κώδικα θεωρήσεων (κώδικας θεωρήσεων), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 610/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, έχει την έννοια ότι αίτηση χορηγήσεως θεωρήσεως περιορισμένης εδαφικής ισχύος την οποία υποβάλλει υπήκοος τρίτης χώρας για ανθρωπιστικούς λόγους, βάσει του άρθρου 25 του κώδικα θεωρήσεων, στην αντιπροσωπεία του κράτους μέλους προορισμού στο έδαφος τρίτης χώρας, προκειμένου να υποβάλει κατά την άφιξή του σε αυτό το κράτος μέλος αίτηση διεθνούς προστασίας και, εν συνεχεία, να παραμείνει στο εν λόγω κράτος μέλος για διάστημα μεγαλύτερο των 90 ημερών εντός περιόδου 180 ημερών, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κώδικα θεωρήσεων, αλλά, κατά το παρόν στάδιο εξελίξεως του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διέπεται αποκλειστικά και μόνον από το εθνικό δίκαιο.
 (1) ΕΕ C 38 της 6.2.2017.


text:
C 17/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 19.1.2002
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Λονδι ́νο (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο) και B. Hartnett του δικηγορικου ́
 γραφει ́ου Squire Saunders Dempsey LLP, Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο),
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του
 Η προσφυγη ́ αφορα ́ την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς C(2001) 1986 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 6 Οκτωβρι ́ου
 της 18ης Ιουλι ́ου 2001, με την οποι ́α η Επιτροπη ́ διαπι ́στωσε ο ́τι 2001 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 η προσφευ ́γουσα, εταιρι ́α ιαπωνικου ́ δικαι ́ου, και α ́λλες επτα ́
 εταιρι ́ες, παρε ́βησαν το α ́ρθρο 81, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης
 ΕΚ και το α ́ρθρο 53, παρα ́γραφος 1, της Συμφωνι ́ας για τον Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 ΕΟΧ, συμμετε ́χοντας σε πλε ́γμα συμφωνιω ́ν και εναρμονισμε ́νων
 πρακτικω ́ν στον τομε ́α των ηλεκτροδι ́ων απο ́ γραφι ́τη. Στην
 προσφευ ́γουσα επε ́βαλε προ ́στιμο 17.4 εκατομμυ ́ρια ευρω ́. Σε — να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 3 της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, της
 παρα ́λληλη διαδικασι ́α στις Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες, επιβλη ́θηκε 18ης Ιουλι ́ου 2001, στην υπο ́θεση COMP/E-1/36.490 —
 προ ́στιμο σε θυγατρικη ́ εταιρι ́α της προσφευ ́γουσας. Ηλεκτρο ́δια απο ́ γραφι ́τη, καθο ́σον με αυτο ́ επιβα ́λλεται
 προ ́στιμο στη UCAR· επικουρικω ́ς, να μειω ́σει το ποσο ́ του
 προστι ́μου αυτου ́·
 Η προσφευ ́γουσα αμφισβητει ́ τον υπολογισμο ́ του προστι ́μου και
 υποστηρι ́ζει ο ́τι το προ ́στιμο ει ́ναι αδικαιολο ́γητο, δυσανα ́λογο
 και εισα ́γει δυσμενει ́ς διακρι ́σεις. Ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Επιτροπη ́, — να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 4 της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, της
 χρησιμοποιω ́ντας «συντελεστη ́ αποτροπη ́ς» 250 % μο ́νο για την 18ης Ιουλι ́ου 2001, στην υπο ́θεση COMP/E-1/36.490 —
 προσφευ ́γουσα παραβι ́ασε τις αρχε ́ς της απαγορευ ́σεως των διακρι ́- Ηλεκτρο ́δια απο ́ γραφι ́τη, καθο ́σον τυγχα ́νει εφαρμογη ́ς
 σεων και της αναλογικο ́τητας, με αποτε ́λεσμα το τελικο ́ ποσοστο ́ για τη UCAR· επικουρικω ́ς, να τροποποιη ́σει τους ο ́ρους
 αυξη ́σεως να εξαλει ́φει στην πραγματικο ́τητα τη μει ́ωση λο ́γω πληρωμη ́ς που ισχυ ́ουν για το προ ́στιμο που πρε ́πει να
 επιει ́κιας. 'Ενας τε ́τοιος «συντελεστη ́ς αποτροπη ́ς» δεν δικαιολογει ́- πληρω ́σει η UCAR, συ ́μφωνα με τους ο ́ρους και τις προϋπο-
 ται αντικειμενικα ́ και η Επιτροπη ́, προβα ́λλοντας το συνολικο ́ θε ́σεις που προβλε ́πει το παρα ́ρτημα 50·
 παγκο ́σμιο κυ ́κλο εργασιω ́ν ως δικαιολογι ́α, υπε ́πεσε σε πλα ́νη περι ́
 το δι ́καιο, αν και ο «συντελεστη ́ς αποτροπη ́ς» δεν συνδε ́εται λογικα ́
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση που περιε ́χει το απο ́ 23 Ιουλι ́ου
 η ́ δεν ει ́ναι απαραι ́τητος για την ουσιαστικη ́ αποτροπη ́. ́εγγραφο της Επιτροπη ́ς, καθο ́σον προβλε ́πει ο ́τι η Επιτροπη ́
 θα προβει ́ σε ει ́σπραξη του προστι ́μου κατα ́ την ημερομηνι ́α
 λη ́ξεως της προθεσμι ́ας που ́εχει ταχθει ́ για την πληρωμη ́ του,
 Περαιτε ́ρω, η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Επιτροπη ́, υπολογι ́- εκτο ́ς αν η UCAR ο ́χι μο ́νο ασκη ́σει προσφυγη ́ για την
 ζοντας το βασικο ́ προ ́στιμο στηριζο ́μενη στο μερι ́διο της ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της 18ης Ιουλι ́ου 2001, αλλα ́
 προσφευ ́γουσας στην παγκο ́σμια αγορα ́ και ο ́χι στον κυ ́κλο πληροι ́ επι ́σης τις δυ ́ο προϋποθε ́σεις που αναφε ́ρει το
 εργασιω ́ν της στην αγορα ́ του ΕΟΧ και, παρα ́λληλα, αγνοω ́ντας ́εγγραφο αυτο ́· επικουρικω ́ς, να τροποποιη ́σει τους ο ́ρους
 την επιβολη ́ προστι ́μων σε α ́λλα κρα ́τη, υπε ́πεσε σε πλα ́νη περι ́ το αυτου ́ς, συ ́μφωνα με τους ο ́ρους και τις προϋποθε ́σεις που
 δι ́καιο. Τε ́λος, η Επιτροπη ́, μειω ́νοντας το προ ́στιμο που επιβλη ́θηκε προβλε ́πει το παρα ́ρτημα 50·
 στη UCAR International Inc. κατα ́ 12,5 % χωρι ́ς να μειω ́σει
 αναλο ́γως το προ ́στιμο της προσφευ ́γουσας, παραβι ́ασε τις αρχε ́ς
 της απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων και της αναλογικο ́τητας. — να ακυρω ́σει την απο ́φαση που περιε ́χει το απο ́ 9 Αυγου ́στου
 2001 ́εγγραφο της Επιτροπη ́ς, καθο ́σον η Επιτροπη ́ απε ́ρριψε
 κα ́θε προ ́ταση που δεν περιει ́χε την εφα ́παξ πληρωμη ́ του
 προστι ́μου, την πληρωμη ́ το ́κων και/η ́ την προ ́βλεψη τραπεζι-
 κη ́ς εγγυη ́σεως που να εξασφαλι ́ζει την πληρωμη ́ του προστι ́-
 μου πλε ́ον το ́κων υπερημερι ́ας και απε ́ρριψε, ειδικο ́τερα,
 την προ ́ταση συστα ́σεως εμπρα ́γματης ασφα ́λειας επι ́ των
 περιουσιακω ́ν στοιχει ́ων της UCAR· επικουρικω ́ς, να τροπο-
 ποιη ́σει τους ο ́ρους αυτου ́ς, συ ́μφωνα με τους ο ́ρους και τις
 προϋποθε ́σεις που προβλε ́πει το παρα ́ρτημα 50·
 Προσφυγη ́ της UCAR International Inc. κατα ́ της Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 6 Οκτωβρι ́ου 2001 — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να φε ́ρει τα δικαστικα ́ ́εξοδα
 καθω ́ς και τα ́εξοδα της UCAR International Inc.
 (Υπο ́θεση T-246/01)
 (2002/C 17/28)
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Με απο ́φαση της 18ης Ιουλι ́ου 2001, η Ευρωπαϊκη ́ Επιτροπη ́
 διαπι ́στωσε ο ́τι οκτω ́ επιχειρη ́σεις παρε ́βησαν το α ́ρθρο 81,
 παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ και το α ́ρθρο 53, παρα ́γραφος 1,
 Η UCAR International Inc., εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους K.P.E. της Συμφωνι ́ας για τον ΕΟΧ, συμμετε ́χοντας σε πλε ́γμα συμφωνιω ́ν
 Lasok QC του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Monckton Chambers, και εναρμονισμε ́νων πρακτικω ́ν στον τομε ́α των ηλεκτροδι ́ων απο ́
 ---pagebreak--- 19.1.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 17/17
 γραφι ́τη. Στην προσφευ ́γουσα επιβλη ́θηκε προ ́στιμο 50.4 εκατομ- αρνη ́θηκε να λα ́βει υπο ́ψη της τους περιορισμου ́ς που επιβλη ́θηκαν
 μυριω ́ν ευρω ́ και οι ο ́ροι πληρωμη ́ς του προσδιορι ́στηκαν με το στην προσφευ ́γουσα ο ́σον αφορα ́ τις βασικε ́ς πιστωτικε ́ς διευκολυ ́ν-
 α ́ρθρο 4 της αποφα ́σεως. Προ ́στιμα και κυρω ́σεις λο ́γω των σεις, την ικανο ́τητα πληρωμη ́ς και τις επιπτω ́σεις που θα ει ́χε η
 παραβα ́σεων αυτω ́ν επιβλη ́θηκαν στην προσφευ ́γουσα και σε α ́λλα ενδεχο ́μενη πτω ́χευση ́ της για τον ανταγωνισμο ́ στην αγορα ́ των
 κρα ́τη. ηλεκτροδι ́ων απο ́ γραφι ́τη.
 (1) Ανακοι ́νωση της Επιτροπη ́ς της 18ης Ιουλι ́ου 1996 για τη μη επιβολη ́
 η ́ τη μει ́ωση των προστι ́μων στα καρτε ́λ (ΕΕ 1996 C 207, σ. 4).
 Η απο ́φαση εστα ́λη στην προσφευ ́γουσα με ́εγγραφο της
 23ης Ιουλι ́ου 2001 απο ́ τον αρμο ́διο για θε ́ματα ανταγωνισμου ́
 Επι ́τροπο, στο οποι ́ο μνημονευ ́ονταν περαιτε ́ρω στοιχει ́α σχετικα ́
 με την πληρωμη ́ του προστι ́μου, περιλαμβανομε ́νων δηλω ́ σεων
 σχετικω ́ν με το ο ́τι η Επιτροπη ́ θα επιδιω ́ξει την ει ́σπραξη
 του προστι ́μου σε περι ́πτωση μη πληρωμη ́ς. Η προσφευ ́γουσα
 ισχυρι ́ζεται ο ́τι το ́εγγραφο αυτο ́ συνιστα ́ ξεχωριστη ́ απο ́φαση κατα ́ Προσφυγη ́ της eCopy κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως
 της οποι ́ας στρε ́φεται με την προσφυγη ́ της. στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς που ασκη ́θηκε στις
 26 Σεπτεμβρι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση Τ-247/01)
 Η προσφευ ́γουσα υπε ́βαλε παρατηρη ́σεις στην Επιτροπη ́ ο ́σον (2002/C 17/29)
 αφορα ́ τους ο ́ρους πληρωμη ́ς. Η Επιτροπη ́ απα ́ντησε με ́εγγραφο
 της 9ης Αυγου ́στου 2001 το οποι ́ο, συ ́μφωνα με την προσφευ ́-
 γουσα, συνιστα ́ τρι ́τη ξεχωριστη ́ απο ́φαση της οποι ́ας ζητει ́ την (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 ακυ ́ρωση.
 Η eCopy, Inc, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Brian C. Read, barrister,
 19 Old Buildings, Λονδι ́νο (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), α ́σκησε στις
 26 Σεπτεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Η προσφευ ́γουσα δεν αμφισβητει ́ τις διαπιστω ́σεις της πρω ́της Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο
 αποφα ́σεως, δηλαδη ́ ο ́τι παρε ́βη τους κοινοτικου ́ς κανο ́νες περι ́ πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς.
 ανταγωνισμου ́ ου ́τε ο ́τι ́επρεπε να της επιβληθει ́ προ ́στιμο για την
 παρα ́βαση αυτη ́. Ωστο ́σο, αμφισβητει ́ το προαναφερθε ́ν ποσο ́
 που της επιβλη ́θηκε ως προ ́στιμο. Ισχυρι ́ζεται ο ́τι, λο ́γω της Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 συνεργασι ́ας της με την Επιτροπη ́, ́επρεπε να μειωθει ́ περαιτε ́ρω
 το επιβληθε ́ν προ ́στιμο συ ́μφωνα με την ανακοι ́νωση επιει ́κιας — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του τμη ́ματος προσφυγω ́ν της
 (Leniency notice) (1), και ο ́τι το ποσο ́ του προστι ́μου ει ́ναι 13ης Ιουλι ́ου 2001·
 παρανο ́μως υψηλο ́, αν ληφθου ́ν υπο ́ψη η σοβαρο ́τητα και η
 δια ́ρκεια της παραβα ́σεως, οι επιβαρυντικε ́ς και ελαφρυντικε ́ς — να υποχρεω ́σει το Γραφει ́ο Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της
 περιστα ́σεις και α ́λλοι γενικοι ́ παρα ́γοντες. Η Επιτροπη ́, παραλει ́- Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς να δεχθει ́ την αι ́τηση καταχωρι ́σεως
 ποντας στην ουσι ́α να ερευνη ́σει και να αξιολογη ́σει το ρο ́λο που κοινοτικου ́ ση ́ματος αριθ. 1718667 η ́ να εξετα ́σει περαιτε ́ρω
 διαδραματι ́σαν οι πρω ́ην ιδιοκτη ́τες της προσφευ ́γουσας για την αι ́τηση συ ́μφωνα με την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου·
 τη συμφωνι ́α, παρε ́βη επι ́σης ορισμε ́νες ουσιω ́δεις δικονομικε ́ς
 προϋποθε ́σεις. — να καταδικα ́σει το Γραφει ́ο Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της
 Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα της eCopy, Inc.
 Περαιτε ́ρω, η προσφευ ́γουσα αμφισβητει ́ τους σχετικου ́ς ο ́ρους Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 πληρωμη ́ς και την προβαλλο ́μενη αιτιολογι ́α και υποστηρι ́ζει ο ́τι
 το α ́ρθρο 4 της αποφα ́σεως της 18ης Ιουλι ́ου 2001 και η, κατα ́ Αιτω ́ν την καταχω ́ριση του eCopy, Inc
 την α ́ποψη ́ της, τρι ́τη απο ́φαση της 9ης Αυγου ́στου 2001 ει ́ναι κοινοτικου ́ ση ́ματος:
 α ́κυρες λο ́γω ελλει ́ψεως αιτιολογι ́ας. Η προσφευ ́γουσα βα ́λλει
 κατα ́ της θε ́σεως της Επιτροπη ́ς ο ́τι θα επιδιω ́ξει την ει ́σπραξη του Κοινοτικο ́ ση ́μα του λεκτικο ́ ση ́μα ΕCOPY για ορισμε ́να
 προστι ́μου, ακο ́μη και αν εκκρεμει ́ προσφυγη ́ ακυρω ́σεως ενω ́πιον οποι ́ου ζητει ́ται η καταχω ́- προϊο ́ντα της κλα ́σεως 9
 του Πρωτοδικει ́ου, εκτο ́ς αν συσταθει ́ τραπεζικη ́ εγγυ ́ηση που να ριση:
 καλυ ́πτει το ποσο ́ του προστι ́μου και τον σχετικο ́ το ́κο. Υποστηρι ́ζει
 ο ́τι η Επιτροπη ́ υπε ́πεσε σε σφα ́λμα ο ́ταν αρνη ́θηκε να δεχτει ́ τη Απο ́φαση του εξεταστη ́: Απο ́ρριψη της αιτη ́σεως καταχω-
 συ ́σταση εμπρα ́γματης ασφα ́λειας επι ́ των περιουσιακω ́ν στοιχει ́ων ρι ́σεως
 της εταιρι ́ας για το προ ́στιμο και ο ́ταν αρνη ́θηκε να δεχτει ́ η ́, ́εστω,
 να εξετα ́σει το ενδεχο ́μενο σταδιακη ́ς πληρωμη ́ς που να μην Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της προσφυγη ́ς
 περιλαμβα ́νει τραπεζικη ́ εγγυ ́ηση. Τε ́λος, η Επιτροπη ́ εσφαλμε ́να προσφυγω ́ν:


text:
 28.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 227/10
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Βέλγιο) στις 30 Απριλίου 2012 — Essent Belgium NV κατά Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG)
 (Υπόθεση C-207/12)
 2012/C 227/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank van eerste aanleg te Brussel
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Essent Belgium NV
 Καθής: Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG)
 Έτερος διάδικος: Vlaamse Gewest
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι μια εθνική ρύθμιση, όπως αυτή που περιλαμβάνεται στο Vlaamse Decreet van 17 juli 2000 houdende de organisatie van de elektriciteitsmarkt (φλαμανδικό διάταγμα της 17ης Ιουλίου 2000 για την οργάνωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας), όπως τέθηκε σε εφαρμογή με τη Besluit van de Vlaamse Regering van 5 maart 2004 (απόφαση της Φλαμανδικής Κυβερνήσεως της 5ης Μαρτίου 2004), η οποία τροποποιήθηκε με τη Besluit van de Vlaamse Regering van 25 februari 2005 inzake de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen (απόφαση της Φλαμανδικής Κυβερνήσεως της 25ης Φεβρουαρίου 2005 για την προώθηση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας) και τη Besluit van de Vlaamse Regering van 8 juli 2005 tot wijziging van het besluit van de Vlaamse Regering van 5 maart 2004 inzake de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen en van het besluit van de Vlaamse Regering van 29 maart 2002 inzake de [openbaredienstverplichtingen ter bevordering van het rationeel energiegebruik (απόφαση της Φλαμανδικής Κυβερνήσεως της 8ης Ιουλίου 2005 περί τροποποιήσεως της αποφάσεως της Φλαμανδικής Κυβερνήσεως της 5ης Μαρτίου 2004 για την προώθηση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και της αποφάσεως της Φλαμανδικής Κυβερνήσεως της 29ης Μαρτίου 2002 σχετικά με τις υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας για την προώθηση της ορθολογικής χρήσεως ηλεκτρικής ενέργειας), κατά την οποία ρύθμιση:
 —
 στους προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας σε συνδεδεμένους με το δίκτυο διανομής ή το δίκτυο μεταφοράς τελικούς πελάτες επιβάλλεται η υποχρέωση να καταθέτουν κάθε έτος στη ρυθμιστική αρχή ορισμένο αριθμό πράσινων πιστοποιητικών (άρθρο 23 του πιο πάνω διατάγματος)·
 —
 στους προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας σε συνδεδεμένους με το δίκτυο διανομής ή το δίκτυο μεταφοράς τελικούς πελάτες επιβάλλεται διοικητικό πρόστιμο από τη Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits en Gasmarkt (φλαμανδική ρυθμιστική αρχή για την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου) (VREG), όταν οι προμηθευτές αυτοί έχουν καταθέσει ανεπαρκή αριθμό πράσινων πιστοποιητικών για να τηρηθεί μια υποχρεωτική ποσόστωση που αφορά πράσινα πιστοποιητικά (άρθρο 37, παράγραφος 2, του πιο πάνω διατάγματος)·
 —
 ρητώς ορίζεται ότι εγγυήσεις προελεύσεως από άλλες χώρες δύνανται υπό ορισμένες προϋποθέσεις να γίνουν δεκτές για να τηρηθεί η υποχρεωτική ποσόστωση (άρθρο 15 quater, παράγραφος 2, της αποφάσεως της Φλαμανδικής Κυβερνήσεως της 5ης Μαρτίου 2004, όπως έχει εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση)·
 —
 η ρυθμιστική αρχή δεν δύναται ή δεν θέλει να λάβει υπόψη εγγυήσεις προελεύσεως από τη Νορβηγία, και τούτο ελλείψει εκτελεστικών μέτρων της Φλαμανδικής Κυβερνήσεως, η οποία έχει αναγνωρίσει την ισότητα ή ισοδυναμία της καταθέσεως των πιστοποιητικών αυτών (άρθρο 25 του προαναφερθέντος διατάγματος και άρθρο 15quater, παράγραφος 2, της αποφάσεως της 5ης Μαρτίου 2004), χωρίς η ρυθμιστική αρχή να έχει εξετάσει συγκεκριμένα αυτή την ισότητα ή ισοδυναμία·
 —
 στην πράξη, καθ’ όλη τη διάρκεια της ισχύος του διατάγματος της 17ης Ιουλίου 2000, μόνο πιστοποιητικά για την παραγωγή πράσινης ηλεκτρικής ενέργειας στη Φλαμανδική Περιφέρεια ελήφθησαν υπόψη για να εξεταστεί αν τηρήθηκε η υποχρεωτική ποσόστωση, ενώ οι προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας σε συνδεδεμένους με το δίκτυο διανομής ή το δίκτυο μεταφοράς τελικούς πελάτες δεν είχαν καμία δυνατότητα να αποδείξουν ότι οι κατατεθείσες εγγυήσεις προελεύσεως από άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης πληρούσαν την προϋπόθεση υπάρξεως ίσων ή ισοδύναμων εγγυήσεων όσον αφορά τη χορήγηση τέτοιων πιστοποιητικών·
 συμβατή με το άρθρο 11 της Συμφωνίας ΕΟΧ και με το άρθρο 13 της Συμφωνίας ΕΟΧ;
 2)
 Είναι μια εθνική ρύθμιση όπως αυτή την οποία αφορά το ερώτημα 1 συμβατή με το άρθρο 5 της τότε ισχύουσας οδηγίας 2001/77/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 2001, για την προαγωγή της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές στην εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας (κατά το μέρος που έχει σημασία για τον ΕΟΧ);
 3)
 Είναι μια εθνική ρύθμιση όπως αυτή την οποία αφορά το ερώτημα 1 συμβατή με την αρχή της ισότητας και με την απαγόρευση των δυσμενών διακρίσεων όπως περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 4 της Συμφωνίας ΕΟΧ και στο άρθρο 3 της τότε ισχύουσας οδηγίας 2003/54/ΕΚ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου [2003], σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 96/92/ΕΚ (κατά το μέρος που έχει σημασία για τον ΕΟΧ);
 (1) ΕΕ L 283, σ. 33.
 (2) ΕΕ L 176, σ. 37.


text:
 20.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 53/42
 Προσφυγή της 22ας Δεκεμβρίου 2016 — Chefaro Ireland κατά EUIPO — Laboratoires M&L (NUIT PRECIEUSE)
 (Υπόθεση T-905/16)
 (2017/C 053/51)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Chefaro Ireland DAC (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: P. Maeyaert και J. Muyldermans, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Laboratoires M&L SA (Manosque, Γαλλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Διεθνής καταχώριση, με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εικονιστικού σήματος που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «NUIT PRECIEUSE» — Υπ’ αριθ. 1 063 952 διεθνής καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 19ης Οκτωβρίου 2016 στην υπόθεση R 2596/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδά τους και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Chefaro Ireland
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 13.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/48
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Απριλίου 2016 — Franmax κατά EUIPO — Ehrmann (Dino)
 (Υπόθεση T-21/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Dino - Προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο απεικονίζει δεινόσαυρο - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 211/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Franmax UAB (Βίλνιους, Λιθουανία) (εκπρόσωπος: E. Saukalas, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) (εκπρόσωποι: J. Crespo Carrillo, επικουρούμενος από τον B. Uriarte Valiente, δικηγόρο)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Ehrmann AG Oberschönegg im Allgäu (Oberschönegg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Gaul, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 23ης Οκτωβρίου 2014 (υπόθεση R 2012/2013-5), αφορώσας διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Ehrmann AG Oberschönegg im Allgäu και Franmax UAB.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Franmax UAB στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 107 της 30.3.2015.


text:
C 289/2 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 29.11.2003
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 (πέμπτο τμήμα)
 της 16ης Οκτωβρίου 2003
 της 16ης Οκτωβρίου 2003 στην υπόθεση C-223/01 (αίτηση του Østre Landsret για την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): AstraZeneca A/S κατά
 Lægemiddelstyrelsen (1)
 στην υπόθεση C-339/00: Ιρλανδία κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1) («Φάρμακα — Άδεια κυκλοφορίας φαρμάκου κοινόχ-
 ρηστης ονομασίας — Ανάκληση της άδειας κυκλοφορίας
 του φαρμάκου αναφοράς — ∆ιαδικασία περιληπτικής
 («ΕΓΤΠΕ — Εκκαθάριση των λογαριασμών — Οικονομικά αιτήσεως»)
 έτη 1997 και 1998 — Ενίσχυση για τη δάσωση των
 γεωργικών γαιών — Άρθρο 2, παράγραφοι 1, στοιχείο γ', (2003/C 289/03)
 και 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2080/92 —
 Έννοια του “νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου” — (Γλώσσα διαδικασίας: η δανική)
 Αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
 — Καθήκον αγαστής συνεργασίας») (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (2003/C 289/02)
 Στην υπόθεση C-223/01, με αντικείμενο αίτηση του Østre
 Landsret (∆ανία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
 ΑstraZeneca A/S και Lægemiddelstyrelsen, παρισταμένης της:
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί Generics (UK) Ltd, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») την ερμηνεία της οδηγίας 65/65/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 26ης Ιανουαρίου 1965, περί της προσεγγίσεως των νομοθετικών,
 κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με τα φάρμακα
 (ΕΕ 1965, 22, σ. 369), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία
 93/39/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993 (ΕΕ L 214,
 Στην υπόθεση C-339/00, Ιρλανδία (εκπρόσωπος: D. J. O’Hagan, σ. 22), το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.-
 επικουρούμενος από τους R. Brady, SC, και Α. M. Collins, P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen και C. Gulmann
 BL) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: (εισηγητή), N. Colneric και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές,
 M. Niejahr και K. Fitch, επικουρούμενοι από τον J. O’Reilly, SC), γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: H. von Holstein,
 με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως 2000/449/ΕΚ της βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 16 Οκτωβρίου 2003, απόφαση
 Επιτροπής, της 5ης Ιουλίου 2000, για την εξαίρεση από την με το ακόλουθο διατακτικό:
 κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιή-
 θηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού 1) Το άρθρο 4, τρίτο εδάφιο, σημείο 8, δεύτερο εδάφιο,
 Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυή- στοιχείο α', περίπτωση iii, της οδηγίας 65/65/ΕΟΚ του
 σεων (ΕΕ L 180, σ. 49), καθόσον αποκλείει από την κοινοτική Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 1965, περί της προσεγγί-
 χρηματοδότηση, για τα οικονομικά έτη 1997 και 1998, τις σεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατά-
 δαπάνες ύψους 4 844 345,35 ευρώ που πραγματοποίησε η ξεων σχετικά με τα φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα, όπως
 Ιρλανδία για την ενίσχυση της δασώσεως, το ∆ικαστήριο (πέμπτο τροποποιήθηκε με την οδηγία 93/39/ΕΟΚ του Συμβουλίου,
 τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο της 14ης Ιουνίου 1993, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την
 του τετάρτου τμήματος, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, έννοια ότι ο όρος «προϊόν το οποίο [...] κυκλοφορεί» αναφέ-
 A. La Pergola, P. Jann, S. von Bahr (εισηγητή) και Α. Rosas, ρεται σε φάρμακο για το οποίο έχει χορηγηθεί άδεια
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: κυκλοφορίας εντός του κράτους μέλους που αφορά η αίτηση.
 L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 16 Οκτωβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: 2) Προκειμένου να υποβληθεί και να εξεταστεί μια αίτηση
 χορηγήσεως άδειας κυκλοφορίας για φάρμακο κοινόχρηστης
 ονομασίας κατά τη διαδικασία περιληπτικής αιτήσεως του
 1) Απορρίπτει την προσφυγή. άρθρου 4, τρίτο εδάφιο, σημείο 8, δεύτερο εδάφιο, στοι-
 χείο α', περίπτωση iii, της οδηγίας 65/65, όπως τροποποιή-
 θηκε, απαιτείται και αρκεί να ισχύει η άδεια κυκλοφορίας
 2) Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα. του φαρμάκου αναφοράς εντός του συγκεκριμένου κράτους
 μέλους κατά το χρονικό σημείο της υποβολής της εν λόγω
 αιτήσεως.
 (1) ΕΕ C 335 της 25.11.2000.
 (1) ΕΕ C 227 της 11.8.2001.


text:
 22.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 305/47
 Προσφυγή της 28ης Ιουνίου 2016 — CSL Behring κατά EUIPO — Vivatrex (Vivatrex)
 (Υπόθεση T-346/16)
 (2016/C 305/64)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: CSL Behring AG (Βέρνη, Ελβετία) (εκπρόσωποι: M. Best, U. Pfleghar και S. Schäffner, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Vivatrex GmbH (Άαχεν, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «VIVATREX» — Υπ’ αριθ. 11 677 788 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 27ης Απριλίου 2016 στις συνεξετασθείσες υποθέσεις R 1263/2015-4 και R 1221/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει εν όλω την προσβαλλόμενη απόφαση και να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος ανακοπών της 30ής Απριλίου 2015 στην υπ’ αριθ. B 2 241 613 διαδικασία ανακοπής, καθό μέρος απορρίπτει την ανακοπή·
 —
 να κάνει καθ’ ολοκληρίαν δεκτή την υπ’ αριθ. B 2 241 613 ανακοπή·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009.


text:
 12.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 9/37
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Οκτωβρίου 2012 — Saobraćajni institut CIP κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-219/12) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως και αγωγή αποζημιώσεως - Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Αποκλεισμός του προσφεύγοντος-ενάγοντος από τη διαδικασία προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών - Ακύρωση της διαδικασίας προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών μετά την άσκηση της προσφυγής-αγωγής - Κατάργηση της δίκης)
 2013/C 9/66
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον-ενάγον: Saobraćajni institut CIP d.o.o. (Βελιγράδι, Σερβία) (εκπρόσωπος: A. Lojpur, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Erlbacher και E. Georgieva)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως της προκηρύξεως διαγωνισμού που δημοσιεύθηκε στις 27 Μαρτίου 2012 σχετικά με την προετοιμασία τεχνικού φακέλου για το σχέδιο εκσυγχρονισμού του σιδηροδρομικού δικτύου, η οποία αποκλείει το προσφεύγον-ενάγον από τη διαδικασία προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών, και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει πλέον η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής-αγωγής.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταδικάζεται να φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το προσφεύγον-ενάγον στο πλαίσιο της παρούσας δίκης.
 (1) EE C 227 της 28.7.2012.