text:
24.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 21/23
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Ηοge Raad der Nederlanden με απόφαση της βαλε το Ηοge Raad der Nederlanden με απόφαση της
 21ης Νοεμβρίου 2003 στην υπόθεση Senior Engineering 21ης Νοεμβρίου 2003 στην υπόθεση Ιntermodal Transports
 Investments B.V κατά Staatssecretaris van Financiën B.V. κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-495/03)
 (Υπόθεση C-494/03)
 (2004/C 21/42)
 (2004/C 21/41)
 Με απόφαση της 21ης Νοεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 Με απόφαση της 21ης Νοεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη 24 Νοεμβρίου 2003, το Ηοge Raad der Nederlanden στο
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Ιntermodal Transports B.V. και
 24 Νοεμβρίου 2003, το Ηοge Raad der Nederlanden στο πλαίσιο Staatssecretaris van Financiën που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί
 της διαφοράς μεταξύ Senior Engineering Investments B.V και από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 Staatssecretaris van Financiën που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί εξής ερωτημάτων:
 από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 εξής ερωτημάτων: 1. Πρέπει το εθνικό δικαστήριο να υποβάλει στο ∆ικαστήριο
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ερωτήματα για την ερμηνεία
 του Κοινού ∆ασμολογίου (1), όταν, σε ενώπιόν του διαφορά
 1. Αντιτίθεται το άρθρο 4, παράγραφος 2, αρχή και στοιχείο β',
 που αφορά κατάταξη ορισμένου εμπορεύματος στο Κοινό
 της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ (1) της 17ης Ιουλίου 1969,
 ∆ασμολόγιο, ο ενδιαφερόμενος διάδικος επικαλείται την
 όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 85/303/ΕΟΚ (2) της
 άποψη μιας τελωνειακής αρχής, όπως αυτή εκφράζεται σε
 10ης Ιουνίου 1985, στο να επιβληθεί φόρος κεφαλαίου σε
 δεσμευτική δασμολογική πληροφορία για παρόμοιο
 μια εταιρία για μια απ' ευθείας άτυπη εισφορά κεφαλαίου
 εμπόρευμα η οποία έχει παρασχεθεί σε τρίτον, και το
 από τη μητρική της εταιρίας αυτής σε θυγατρική της εταιρίας
 δικαστήριο αυτό θεωρεί ότι η εν λόγω δεσμευτική δασμολο-
 αυτής, και αν ναι, ποιες περιστάσεις έχουν εν προκειμένω
 γική πληροφορία δεν συνάδει προς το Κοινό ∆ασμολόγιο;
 σημασία; Ειδικότερα, έχει σημασία αν από οικονομική άποψη
 πρέπει να θεωρηθεί ότι η εταιρία αυτή είναι εκείνος που στην
 πραγματικότητα ωφελήθηκε από αυτή την απ' ευθείας άτυπη 2. Έχει η κλάση 8709 του Κοινού ∆ασμολογίου την έννοια ότι
 εισφορά κεφαλαίου; οχήματα όπως τα επίδικα εμπίπτουν σ' αυτήν την κλάση;
 2. Απαγορεύει η αναγνωριζόμενη από το άρθρο 52 της Συνθή- (1) ΣΟ: κλάση της συνδυασμένης ονοματολογίας κατά την έννοια του
 κης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 43 ΕΚ) σε άρθρου 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της
 συνδυασμό με το άρθρο 58 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 48 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία
 ΕΚ) ελευθερία εγκαταστάσεως να ακολουθούν οι φορολογι- και για το Κοινό ∆ασμολόγιο, ΕΕ 1987, L 256.
 κές αρχές ενός κράτους μέλους την πολιτική να μην
 επιβάλλεται σε μια εταιρία φόρος κεφαλαίου για μια απ'
 ευθείας άτυπη εισφορά κεφαλαίου από τη μητρική της
 εταιρίας αυτής σε θυγατρική της εταιρίας αυτής, αρκεί η
 θυγατρική αυτή να είναι εγκατεστημένη σε αυτό το κράτος
 μέλος, και έχει εν προκειμένω σημασία — λαμβανομένου ως
 αφετηρία ότι, σε μια περίπτωση όπως η παρούσα, η οδηγία
 επιτρέπει να επιβληθεί φόρος κεφαλαίου τόσο στην εταιρία
 αυτή όσο και στη θυγατρική της — αν σε επίπεδο ομίλου Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 εταιριών δεν επιβλήθηκε μεγαλύτερος φόρος κεφαλαίου από της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 24 Νοεμ-
 εκείνον που θα επιβαλλόταν αν τόσο η εταιρία αυτή όσο και βρίου 2003
 η θυγατρική της ήσαν εγκατεστημένες στις Κάτω Χώρες;
 (Υπόθεση C-496/03)
 (1) Οδηγία 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί
 των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων
 (2004/C 21/43)
 κεφαλαίων. ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 20.
 (2) Οδηγία 85/303/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, για
 την τροποποίηση της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ περί των εμμέσων φόρων
 των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων. ΕΕ L 156 της Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 15ης Ιουνίου 1985, σ. 23.
 τις C.-F. Durand και F. Simonetti, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 24 Νοεμβρίου 2003 ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Γαλλικής ∆ημοκρατίας.
 ---pagebreak--- C 21/24 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 24.1.2004
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο: Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 1. να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας
 να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές Η απαγόρευση του εμπορίου συμπληρωμάτων διατροφής δι'α-
 διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωσή της προς την ποστολής , που προβλέπεται με το άρθρο 50, παράγραφος 2, του
 οδηγία 2001/59/ΕΚ της Επιτροπής, της 6ης Αυγούστου Gewerbeοrdnung, συνιστά μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος με
 2001, σχετικά με την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο, έναν ποσοτικό περιορισμό των εισαγωγών. Εμποδίζει το εμπόριο
 για εικοστή όγδοη φορά, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του προϊόντων από άλλα κράτη μέλη σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι
 Συμβουλίου, περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστι- εκείνο των εντοπίων προϊόντων. Μια τέτοια απαγόρευση εμπορίου
 κών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν στην ταξινό- δι'αποστολής καθιστά αναγκαία για του ς επιχειρηματίες από άλλα
 μηση, συσκευασία και επισήμανση των επικίνδυνων κράτη μέλη την εγκατάσταση έδρας στην Αυστρία ή την απόκτηση
 ουσιών (1), και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να τις συνεταίρου, ενώ οι επιχειρηματίες στην Αυστρία διαθέτουν ήδη
 κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που σταθερή έδρα που μπορεί να τους χρησιμεύσει για την εμπορία
 υπέχει από την εν λόγω οδηγία, των παρασκευαζομένων από αυθτούς συμπληρωμάτων διατροφής.
 Οι τελευταίοι έχουν το πλεονέκτημα ότι μπορούν να χρησιμοποιή-
 2. να καταδικάσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. σουν εκτάσεις της εγκαταστάσεως παραγωγής για την εμπορία.
 Τούτο μπορεί να συνεπάγεται για αυτούς μη αμελητέο πλεο-
 νέκτημα κόστους έναντι των αλλοδαπών παρασκευαστών , δεδομέ-
 νου ότι έχουν λιγότερες δαπάνες.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι σκοποί της προστασίας των καταναλωτών από σχετιζομένους
 Η ταχθείσα για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη
 με την υγεία κινδύνους και σφάλματα που μπορεί να προκύψουν
 τάξη προθεσμία έληξε στις 30 Ιουλίου 2002.
 για τη δικαιολόγηση μιας τέτοιας απαγορεύσεως μπορούν να
 επιτευχθούν με ηπιότερα μέτρα, που περιορίζουν σε μικρότερη
 κλίμακα την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων. Το
 (1) ΕΕ L 225 της 21ης Αυγούστου 2001, σ. 1.
 αυστριακό μέτρο είναι επομένως δυσανάλογος περιορισμός της
 ελέυθερης κυκλοφορίας εμπορευμάτων.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, που ασκήθηκε στις 24
 Νοεμβρίου 2003
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 (Υπόθεση C-497/03) βαλε το VAT and Duties Tribunal, London Tribunal
 Centre, με διάταξη της 10ης Ιουνίου 2003, στην υπόθεση
 μεταξύ 1) Kingscrest Associates Ltd, 2) Montecello Ltd
 (2004/C 21/44) (που δραστηριοποιούνται ως Kingscrest Residential Care
 Homes) κατά Commissioners of Customs and Excise
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από (Υπόθεση C-498/03)
 τους Jοsef Christian Schieferer και Bernhard Schima, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 24 Νοεμβρίου 2003
 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή (2004/C 21/45)
 κατά της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο
 Με διάταξη της 10ης Ιουνίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 1. να αναγνωρίσει ότι η ∆ημοκρατία της Αυστρίας παρέβη τις Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 28 της Συνθήκης ΕΚ, 26 Νοεμβρίου 2003, το VAT and Duties Tribunal, London
 καθόσον θέσπισε με το άρθρο 50, παράγραφος 2, του Tribunal Centre, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ 1) Kingscrest
 Gewerbeοrdnung (εμπορικού κώδικα) απαγόρευση εμπο- Associates Ltd, 2) Montecello Ltd (που δραστηριοποιούνται ως
 ρίου δι'αποστολής για συμπληρώματα διατροφής· Kingscrest Residential Care Homes) και Commissioners of
 Customs and Excise, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το
 2. να καταδικάσει τη ∆ημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 έξοδα. ερωτημάτων:


text:
 19.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/17
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 22ας Δεκεμβρίου 2010 [αίτηση του Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Barbara Mercredi κατά Richard Chaffe
 (Υπόθεση C-497/10 PPU) (1)
 (Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΚ) 2201/2003 - Γαμικές διαφορές και γονική μέριμνα - Τέκνο γονέων που δεν έχουν συνάψει γάμο - Έννοια του όρου «συνήθης διαμονή τροφής» - Έννοια του όρου «δικαίωμα επιμέλειας»)
 2011/C 55/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Barbara Mercredi
 κατά
 Richard Chaffe
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Ερμηνεία των άρθρων 8 και 10 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) 1347/2000 (ΕΕ L 338, σ.1) — Έννοια της συνήθους διαμονής — Παιδί το οποίο γεννήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, από Βρετανό πατέρα και Γαλλίδα μητέρα και έχει την εθνικότητα της μητέρας, οι δε γονείς ουδέποτε συνήψαν γάμο μεταξύ τους — Παιδί που η μητέρα μετακίνησε στη Réunion — Μετακίνηση νόμιμη κατά τον χρόνο εκείνον διότι η μητέρα είχε τη γονική μέριμνα του παιδιού — Μεταγενέστερες αιτήσεις γονικής μέριμνας, συγκατοίκησης και δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας του πατέρα ενώπιον των βρετανικών δικαστηρίων — Διάταξη του High Court που διατάσσει την επιστροφή του παιδιού στο Ηνωμένο Βασίλειο — Διάταξη η οποία αμφισβητήθηκε από τη μητέρα με τον ισχυρισμό ότι το παιδί δεν είχε πλέον τη συνήθη διαμονή του στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά τη στιγμή της προσφυγής
 Διατακτικό
 1)
 Ο όρος «συνήθης διαμονή», κατά την έννοια των άρθρων 8 και 10 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) 1347/2000, έχει την έννοια ότι η διαμονή αυτή αντιστοιχεί στον τόπο που εκφράζει ορισμένη ενσωμάτωση του παιδιού σε ένα κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον. Προς τούτο και όταν πρόκειται για βρέφος που διαμένει με τη μητέρα του από διάστημα λίγων μόνον ημερών σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος της συνήθους διαμονής του, προς το οποίο μετακινήθηκε, πρέπει να λαμβάνονται μεταξύ άλλων υπόψη, αφενός, η διάρκεια, η σταθερότητα, οι όροι και οι λόγοι της διαμονής στο έδαφος αυτού του κράτους μέλους και της μετοικήσεως της μητέρας στο κράτος αυτό και, αφετέρου, λόγω ιδίως της ηλικίας του παιδιού, οι γεωγραφικές και οικογενειακές ρίζες της μητέρας καθώς και οι οικογενειακές και κοινωνικές σχέσεις που διατηρεί η μητέρα και το παιδί στο ίδιο κράτος μέλος. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να προσδιορίσει τη συνήθη διαμονή του παιδιού λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των ιδιαιτέρων πραγματικών περιστάσεων της συγκεκριμένης υποθέσεως.
 Στην περίπτωση που η εφαρμογή των προαναφερθέντων κριτηρίων θα οδηγούσε, στην υπόθεση της κύριας δίκης, στο συμπέρασμα ότι η συνήθης διαμονή του παιδιού δεν μπορεί να προσδιοριστεί, ο καθορισμός του αρμοδίου δικαστηρίου πρέπει να γίνει βάσει του κριτηρίου της «παρουσίας του παιδιού» κατά την έννοια του άρθρου 13 του κανονισμού.
 2)
 Οι αποφάσεις δικαστηρίου κράτους μέλους που απορρίπτουν, βάσει της Συμβάσεως της Χάγης της 25ης Οκτωβρίου 1980, αίτηση άμεσης επιστροφής παιδιού εντός των ορίων δικαιοδοσίας δικαστηρίου άλλου κράτους μέλους και αφορούν τη γονική μέριμνα έναντι του παιδιού αυτού δεν επηρεάζουν τις αποφάσεις που πρόκειται να εκδοθούν στο άλλο κράτος μέλος επί αγωγών σχετικών με τη γονική μέριμνα που έχουν ασκηθεί προηγουμένως και εκκρεμούν ακόμα.
 (1) ΕΕ C 328 της 4.12.2010

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 12.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/27
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 1ης Φεβρουαρίου 2012 — Bancale και Buccheri κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-123/10) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτοι υπάλληλοι - Εσωτερική διαγωνισμοί - Προϋποθέσεις συμμετοχής - Επαγγελματική πείρα κτηθείσα μετά τη λήψη του διπλώματος - Δίπλωμα - Προσόντα αποκτηθέντα πριν από τη λήψη του διπλώματος - Ισοτιμία)
 2012/C 138/56
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Giovanni Bancale (Βατερλώ, Βέλγιο) και Roberto Buccheri (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικά B. Eggers και P. Pecho, στη συνέχεια B. Eggers)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως των αποφάσεων της εξεταστικής επιτροπής των διαγωνισμών COM/INT/OLAF/09/AD8 και COM/INT/OLAF/09/AD10, με τις οποίες οι προσφεύγοντες δεν έγιναν δεκτοί να διαγωνιστούν.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Οι G. Bancale και R. Buccheri φέρουν το σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) EE C 30 της 29.1.2011, σ. 67.


text:
 3.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/25
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Hof van Beroep te Brussel με απόφαση της 30ής Μαΐου 2005 στην υπόθεση B.V.B.A. Management, Training en Consultancy κατά Benelux-Merkenbureau
 (Υπόθεση C-239/05)
 (2005/C 217/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Με απόφαση της 30ής Μαΐου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 3 Ιουνίου 2005, το Hof van Beroep te Brussel, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ B.V.B.A. Management, Training en Consultancy και Benelux-Merkenbureau, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1)
 Πρέπει η αρμόδια για τα σήματα αρχή, κατόπιν της εκ μέρους της εξετάσεως του συνόλου των ασκούντων επιρροή ως προς την ύπαρξη απόλυτου λόγου απαραδέκτου, να γνωστοποιεί με την προσωρινή ή την τελική της απόφαση επί της καταθέσεως το συμπέρασμά της χωριστά για κάθε ένα από τα εμπορεύματα και για κάθε μία από τις υπηρεσίες για τα οποία και τις οποίες ζητείται προστασία σήματος;
 2)
 Μπορούν τα ασκούντα επιρροή πραγματικά περιστατικά και περιστάσεις, που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο στην περίπτωση ασκήσεως ενδίκου βοηθήματος κατά της αποφάσεως της αρμόδιας για τα σήματα αρχής, να διαφέρουν συνεπεία του χρόνου που παρήλθε μεταξύ των δύο ημερομηνιών κατά τις οποίες ελήφθη απόφαση ή πρέπει το δικαστήριο αυτό να λάβει υπόψη μόνον ό,τι υφίστατο από απόψεως πραγματικών περιστατικών και περιστάσεων κατά το χρονικό σημείο κατά το οποίο έλαβε απόφαση η αρμόδια για τα σήματα αρχή;
 3)
 Εμποδίζει η δοθείσα από το Δικαστήριο με την απόφαση Postkantoor (1) ερμηνεία να ερμηνεύονται εθνικές νομοθετικές διατάξεις περί της αρμοδιότητας του δικαστηρίου κατά τέτοιο τρόπο ώστε το δικαστήριο αυτό να κωλύεται να λάβει υπόψη τα ασκούντα επιρροή πραγματικά περιστατικά και περιστάσεις που έχουν μεταβληθεί ή να αποφανθεί επί του διακριτικού χαρακτήρα του σήματος χωριστά για κάθε ένα από τα προϊόντα και για κάθε μία από τις υπηρεσίες;
 (1) Υπόθεση C-363/99, Koninklijke KPN Nederland, απόφαση της 12.2.2004.


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/35
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 6ης Σεπτεμβρίου 2006 — Bayer CropScience κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-34/05) (1)
 («Φυτοπροστατευτικά προϊόντα - Δραστική ουσία endosulfan - Επανεξέταση της αδείας διαθέσεως στην αγορά - Προσφυγή κατά παραλείψεως - Κατάργηση της δίκης»)
 (2006/C 281/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Bayer CropScience AG (Monheim, Γερμανία), Makhteshim-Agan Holding BV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες), Άλφα Γεωργικά Εφόδια ΑΕΒΕ (Αθήνα, Ελλάδα) και Aragonesas Agro, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: C. Mereu και K. Van Maldegem, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: B. Doherty)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ των προσφευγουσών: European Crop Association (ECPA) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: D. Waelbroeck, U. Zinsmeister και N. Rampal, δικηγόροι)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: J. Rodríguez Cárcamo, abogado del Estado)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά παραλείψεως με αίτημα να αναγνωριστεί ότι παρανόμως η Επιτροπή παρέλειψε να εξετάσει τα στοιχεία που είχαν υποβληθεί από τις προσφεύγουσες στο πλαίσιο της διαδικασίας επανεξετάσεως της αδείας διαθέσεως στην αγορά της δραστικής ουσίας endosulfan, όπως προβλέπεται από την οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (ΕΕ L 230, σ. 1)
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της υπό κρίση προσφυγής.
 2)
 Η Επιτροπή και οι προσφεύγουσες φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 3)
 Η Επιτροπή και οι αιτούσες τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων φέρουν τα αφορώντα τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστικά τους έξοδα.
 4)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας και η European Crop Protection Association φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 93 της 16.4.2005.


text:
24.3.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 95/11
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ στην υπο ́θεση T-85/99 ως ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 απαρα ́δεκτη.
 της 21ης Νοεμβρι ́ου 2000
 3) Το Κοινοβου ́λιο φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα καθω ́ ς και
 τα ́εξοδα των C. Ripa di Meana και L. Orlando, στις στην υπο ́θεση T-214/99, Manuel Tomás Carrasco Benı́tez
 υποθε ́σεις T-83/99 και T-84/99. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 4) Ο G. Parigi φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα καθω ́ ς και τα (Υπα ́ λληλοι — Προ ́σληψη — Συμμετοχη ́ σε εσωτερικου ́ς
 ́εξοδα του Κοινοβουλι ́ου, στην υπο ́θεση T-85/99. διαγωνισμου ́ς — Προκη ́ρυξη διαγωνισμου ́ — Προϋπο ́-
 θεση σχετικη ́ με την αρχαιο ́τητα στην υπηρεσι ́α — Επαγ-
 γελματικη ́ πει ́ρα του υποψηφι ́ου)
 (1) ΕΕ C 160 της 5.6.99.
 (2001/C 95/20)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Στην υπο ́θεση T-214/99, Manuel Tomás Carrasco Benı́tez,
 υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος
 Λονδι ́νου, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους J.-N. Louis, G. Parmentier
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ και V. Peere, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο τη Société de gestion fiduciaire SARL, 13,
 της 26ης Οκτωβρι ́ου 2000 avenue du Bois, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (J. Currall και D. Waelbroeck), που ́εχει ως αντικει ́μενο αι ́τηση
 ακυρω ́σεως των αποφα ́σεων των εξεταστικω ́ν επιτροπω ́ν των
 στην υπο ́θεση Τ-138/99, Luc Verheyden κατα ́ Επιτροπη ́ς εσωτερικω ́ν διαγωνισμω ́ν COM/T/R/ADM/A/98, COM/R/
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) 5179/98, COM/R/5182/98, COM/R/5183/98, COM/R/5188/
 98 και COM/R/5190/98 με τις οποι ́ες δεν ́εγινε δεκτη ́ η αι ́τηση
 (Υπα ́ λληλοι — Προηγου ́μενη διοικητικη ́ ́ενσταση — Προ- συμμετοχη ́ς του προσφευ ́γοντος στους διαγωνισμου ́ς αυτου ́ς, το
 θεσμι ́ες — Νε ́ο περιστατικο ́ — Προαγωγη ́ — Συγκριτικη ́ Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους K. Lenaerts,
 εξε ́ταση των προσο ́ντων) προ ́εδρο, και J. Azizi και M. Jaeger, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 21 Νοεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (2001/C 95/19)
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 Στην υπο ́θεση Τ-138/99, Luc Verheyden, υπα ́λληλος της Επιτρο- (1) ΕΕ C 333 της 20.11.99.
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Αngera (Ιταλι ́α),
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Ε. Boigelot, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον L. Schiltz, 2, rue du Fort
 Rheinsheim, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́-
 σωποι: C. Berardis-Kayser και F. Clotuche-Duvieusart), με
 αντικει ́μενο, αφενο ́ς, αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως περι ́ μη ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 προαγωγη ́ς του προσφευ ́γοντος στον βαθμο ́ LA 4 με αναδρομικη ́
 ισχυ ́ απο ́ 10ης Οκτωβρι ́ου 1989 και της αποφα ́σεως περι ́ μη της 12ης ∆εκεμβρι ́ου 2000
 προαγωγη ́ς του προσφευ ́γοντος κατα ́ την περι ́οδο προαγωγω ́ν του
 1998 και, αφετε ́ρου, αι ́τηση ικανοποιη ́σεως της ηθικη ́ς βλα ́βης στην υπο ́θεση Τ-11/00, Michel Hautem κατα ́ Ευρωπαϊκη ́ς
 που ο προσφευ ́γων ισχυρι ́στηκε ο ́τι υπε ́στη, το Πρωτοδικει ́ο Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων (1)
 (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. Garcı́a-Valdecasas,
 προ ́εδρο, και P. Lindh και J. D. Cooke, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: ́ λληλοι — Απο ́λυση — Μη εκτε ́λεση ακυρωτικη ́ς
 (Υπα
 G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 26 Οκτωβρι ́ου αποφα ́ σεως — 'Αρθρο 233 ΕΚ — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη
 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 της Κοινο ́τητας — Ηθικη ́ βλα ́ βη — Χρηματικη ́ ικανο-
 ποι ́ηση)
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 (2001/C 95/21)
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 (1) EE C 226 της 7.8.99.
 Στην υπο ́θεση Τ-11/00, Michel Hautem, υπα ́λληλος της Ευρωπαϊ-
 κη ́ς Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων, κα ́τοικος Schouweiler (Λουξεμβου ́ρ-
 γο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους M. Karp και J. Choucroun,


text:
 19.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 340/13
 Αναίρεση που άσκησε στις 4 Οκτωβρίου 2011 η Polimeri Europa SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 13 Ιουλίου 2011 στην υπόθεση T-59/07, Polimeri Europa κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-511/11 P)
 2011/C 340/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Polimeri Europa SpA (εκπρόσωποι: M. Siragusa, F. M. Moretti, L. Nascimbene, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στο μέτρο που με την απόφαση αυτή απορρίφθηκε η προσφυγή που άσκησε η Polimeri στην υπόθεση Τ-59/07 και, κατά συνέπεια:
 i)
 να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, την απόφαση C(2006) 5700 τελικό της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/F/38.638 — Καουτσούκ από βουταδιένιο και καουτσούκ από στυρόλιο και βουταδιένιο που παράγεται με πολυμερισμό γαλακτώματος, στο εξής: απόφαση),
 ii)
 και/ή να ακυρώσει ή, τουλάχιστον να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην Polimeri βάσει της αποφάσεως,
 —
 Επικουρικώς, να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει την απόφαση καθόσον απέρριψε την προσφυγή που άσκησε η Polimeri στην υπόθεση Τ-59/07 και να αναπέμψει την απόφαση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της ουσίας βάσει των στοιχείων που θα του παράσχει το Δικαστήριο,
 —
 Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα τόσο της παρούσας όσο και της σχετικής με την υπόθεση T-59/07 διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε σοβαρή πλάνη κατά την ερμηνεία της ανακοινώσεως των αιτιάσεων της 6ης Απριλίου 2006 και στήριξε, ως εκ τούτου, σε εσφαλμένη βάση την απόρριψη του τρίτου λόγου αναιρέσεως που προέβαλε η Polimeri, ο οποίος αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας ως απόρροια των διαφορών μεταξύ της ανακοινώσεως των αιτιάσεων της 6ης Απριλίου 2006 και της αποφάσεως περί του τρόπου καταμερισμού της ευθύνης μεταξύ Polimeri και Syndial.
 Το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένα τη σχετική κοινοτική νομοθεσία, καταλογίζοντας την παράβαση στην Polimeri και αποκλείοντας την Syndial από τους αποδέκτες της αποφάσεως, και δεν αιτιολόγησε επαρκώς την απόρριψη των σχετικών αιτιάσεων της Polimeri.
 Το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένα τη σχετική κοινοτική νομοθεσία κατά την εκτίμηση των αιτιάσεων που προέβαλε η Polimeri επί του ζητήματος των διαφορών που παρουσιάζουν οι δηλώσεις των διαφόρων υπαλλήλων της επιχειρήσεως που συνεργάστηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος επιείκειας, όσον αφορά ορισμένες πτυχές της προβαλλομένης παραβάσεως. Παραλείποντας να λάβει υπόψη σημαντικά ελαφρυντικά στοιχεία, το Γενικό Δικαστήριο δεν άσκησε πλήρη δικαστικό έλεγχο επί των αποδεικτικών στοιχείων που παρέσχε η Επιτροπή.
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να επισημάνει τα σοβαρά σφάλματα στα οποία υπέπεσε η Επιτροπή κατά την εφαρμογή των κατευθυντηρίων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων και κατά τον χαρακτηρισμό της παραβάσεως ως «πολύ σοβαρής» στο πλαίσιο της προσβαλλομένης αποφάσεως, επιπλέον δε δεν αιτιολόγησε επαρκώς την απόρριψη των σχετικών αιτιάσεων της Polimeri. Το Γενικό Δικαστήριο δεν άσκησε πλήρη δικαστικό έλεγχο επί του υπολογισμού του προστίμου που επιβλήθηκε στην Polimeri.
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να επισημάνει τα σοβαρά σφάλματα στα οποία υπέπεσε η Επιτροπή κατά τον καθορισμό του εφαρμοστέου συντελεστή και δεν αιτιολόγησε επαρκώς την απόρριψη των σχετικών αιτιάσεων της Polimeri. Περαιτέρω, το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε επίσης να επισημάνει την εκ μέρους της Επιτροπής παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως κατά τον καθορισμό του εν λόγω συντελεστή και επιπλέον δεν αιτιολόγησε επαρκώς την απόρριψη των σχετικών αιτιάσεων της Polimeri.
 Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε σοβαρή πλάνη κατά την εφαρμογή της σχετικής κοινοτικής νομολογίας για την εκτίμηση των αιτιάσεων της Polmeri περί του απαραδέκτου ορισμένων παραρτημάτων του δικογράφου της προσφυγής, αιτιολογώντας ανεπαρκώς το σημείο αυτό. Συγκεκριμένα, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε τα επιχειρήματα που η Polimeri προέβαλε προς υπεράσπισή της βάλλοντας κατά των αιτιάσεων περί υπάρξεως συμπράξεως και περί συμμετοχής της σε αυτή, κατά παράβαση της υποχρεώσεώς του ασκήσεως πλήρους δικαστικού ελέγχου επί των επικρινόμενων από την Επιτροπή πραγματικών περιστατικών.


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/13
 Διάταξη του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 11ης Μαΐου 2017 [αίτηση του Curtea de Apel Cluj (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SC Exmitiani SRL κατά Direcţia Generală a Finanţelor Publice Cluj
 (Υπόθεση C-286/16) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Δραστηριότητα οδικής μεταφοράς προσώπων - Imposition - Περιστατικά προγενέστερα της προσχώρησης της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου))
 (2017/C 249/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel Cluj
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 SC Exmitiani SRL
 κατά
 Direcţia Generală a Finanţelor Publice Cluj
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι προδήλως αναρμόδιο να απαντήσει στα ερωτήματα που υπέβαλε το Curtea de Apel Cluj (εφετείο του Κλουζ, Ρουμανία).
 (1) ΕΕ C 296 της 16.8.2016.


text:
Αριθ. C 252/12 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 8 . 97
 αντιπαροχή συνίσταται σε αντιπαροχή σε εώος, εφόσον 2. Καταδικαζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικα
 επιτρέπουν την επιστροφή όταν η αντιπαροχή αυτή είναι έξοδα.
 χρηματικής φύσεως.
 C ) ΕΕ αριθ. C 133 της 4. 5 . 1996.
 (2) ΕΕ ειδ . εκδ . 09/001 , σ. 49 .
 (') ΕΕ αριθ. C 333 της 9. 12 . 1995.
 (2 ΕΕ ειδ . εχδ . 09/001 , σ. 49.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 9ης Ιουλίου 1997
 στις συνεκδικασθείσες υποθεσεις C-34/95, C-35/95 και
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ C-36/95 (αιτήσεις του Marknadsdomstolen για την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως): Konsumentombudsmannen
 (έκτο τμήμα) (KO) κατά De Agostini (Svenska) Fôrlag AB και μεταξύ
 της 3ης Ιουλίου 1997 Konsumentombudsmannen (KO) κατά TV-Shop i Sverige
 AB (')
 στην υπόθεση C-60/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας (') (Οδηγία για την «τηλεόραση χωρίς σύνορα» — Τηλεοπτική
 (Παράβαση κράτους μέλους — ΦΠΑ — Έκτη οδηγία — διαφήμιση που εκπέμπεται από το έδαφος κράτους μέλους
 Απαλλαγές — Μίσθωση σκηνών, τροχόσπιτων και τροχο — Απαγόρευση παραπλανητικής διαφημίσεως — Απαγό
 βιλών)
 ρευση των διαφημίσεων που απευθύνονται σε παιδιά)
 97/C 252/22) (97/C 252/23)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Προσωρινή μεταφραση - η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-34/95 , C-35/95 και
 C-36/95 , με αντικείμενο τρεις του Marknadsdomstolen (Σουη
 Στην υπόθεση C-60/96, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή δία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της
 των (εκπρόσωποι: Hélène Michard και Enrico Traversa) κατά συνθήκης ΕΚ, με τις οποίες ζητήθηκε , στο πλαίσιο των
 Γαλλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωποι: Catherine de Salins και διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου
 Gautier Mignot), με αντικείμενο αναγνωριστεί ότι η Γαλλική μεταξύ Konsumentombudsmannen (KO) και De Agostini
 Δημοκρατία, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ διοικητι (Svenska) Fôrlag AB (C-34/95 ), και μεταξύ Konsumen
 κή διάταξη η οποία επεκτείνει και στη μίσθωση ορισμένων tombudsmannen (KO) και TV-Shop i Sverige AB ( C-35/95
 κινητών την απαλλαγή από το φόρο προστιθέμενης αξίας, και C-36/95), η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς
 την οποία το άρθρο 13 μέρος B στοιχείο β) της έκτης οδηγίας την ερμηνεία των άρθρων 30 και 59 της συνθήκης ΕΚ, καθώς
 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί και της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 3ης Οκτω
 εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχε βρίου 1989, για το συντονισμό ορισμένων νομοθετικών,
 τικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών
 φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (2), το
 βάση (2), προβλέπει μόνο για τη μίσθωση ακινήτων, παρέβη Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias,
 τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2 της οδηγίας Πρόεδρο, G. F. Mancini , J. C. Moitinho de Almeida, J. L.
 αυτής, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους Murray (εισηγητή) και L. Sevôn, προέδρους τμήματος, K. N.
 G. F. Mancini , πρόεδρο τμήματος, J. L. Murray, K. N. Κακούρη, P. J. G. Kapteyn , C. Gulmann, D. A. O. Edward,
 Κακούρη , P. J. G. Kapteyn (εισηγητή) και R. Schintgen , J. -P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann και H. Ragnemalm,
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, γραμματέας: H. δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας:
 von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 3 Ιουλίου H. A. Riihl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: 9 Ιουλίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 I. // οδηγία 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτω
 1 . H Γαλλική Δ ημοκρατία, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε βρίου 1989, για το συντονισμό ορισμένων νομοθετικών,
 ισχύ διοικητική διάταξη η οποία επεκτείνει και στη κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών
 μίσθωση ορισμένων κινητών την απαλλαγή από τον φόρο μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτή
 προστιθέμενης αξίας που το άρθρο 13 μέρος B στοιχείο β) των, δεν εμποδίζει ένα κράτος μέλος να λαμβάνει, κατ'
 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης εφαρμογή γενικής ρυθμίσεως περί προστασίας των κατα
 Μαίου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των ναλωτών κατά της παραπλανητικής διαφημίσεως, μέτρα
 κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου κατά διαφημιστή λόγω τηλεοπτικής διαφημίσεως που
 εργασιών — κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: μεταδίδεται από άλλο κράτος μέλος, εφόσον τα μέτρα
 ομοιόμορφη φορολογική βάση, προβλέπει αποκλειστικά αυτά δεν εμποδίζουν την αναμετάδοση, αυτή καθαυτή,
 για τη μίσθωση ακινήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που στην επικράτειά του τηλεοπτικών εκπομπών προερχομέ
 υπέχει από το άρθρο 2 της οδηγίας αυτής. νων από αυτό το άλλο κράτος μέλος.
 ---pagebreak--- 16.8.97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 252/13
 2. Το άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ εχει την έννοια ότι όεν άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο
 εμποδίζει ένα κράτος μέλος να λαμβάνει, βάσει των πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού
 διατάξεων της εθνικής του νομοθεσίας, μέτρα κατά δικαστηρίου μεταξύ Société civile immobilière Parodi και
 διαφημιστή λόγω τηλεοπτικής διαφημίσεως, εκτός εάν οι Banque H. Albert de Bary et Cie, η έκδοση προδικαστικής
 διατάξεις αυτές δεν θίγουν κατά τον ίδιο τρόπο, νομικά ή αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 59 και του
 πραγματικά, την εμπορία των εγχώριων προϊόντων και άρθρου 61 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΟΚ, το Δικαστήριο,
 των προϊόντων προελεύσεως άλλων κρατών μελών, τα συγκείμενο από τους G. F. Mancini, πρόεδρο του δευτέρου
 οποία μέτρα δεν είναι αναγκαία για την ικανοποίηση των και του έκτου τμήματος, προεδρεύοντα, J. C. Moitinho de
 επιτακτικών απαιτήσεων που αφορούν το γενικό συμφέ Almeida, J. L. Murray και L. Sevôn, προέδρους τμήματος,
 ρον ή έναν από τους διαλαμβανομένους στο άρθρο 36 της K. N. Κακούρη, C. Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P.
 συνθήκης ΕΚ σκοπούς, δεν είναι ανάλογα προς τούτο ή Puissochet, P. Jann, H. Ragnemalm (εισηγητή) και M. Wath
 αυτοί οι σκοποί ή επιτακτικές αυτές απαιτήσεις μπορούν elet, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. B. Elmer, γραμματέ
 να επιτευχθούν με μέτρα που περιορίζουν λιγότερο το ας: H. von Holstein , βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις
 ενδοκοινοτικό εμπόριο. 9 Ιουλίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό :
 3 . Το άρθρο 59 της συνθήκης ΕΚ έχει την έννοια ότι δεν Για το χρόνο που προηγήθηκε της ενάρξεως ισχύος της
 εμποδίζει ένα κράτος μέλος να λαμβάνει, βάσει των δεύτερης οδηγίας 89/646/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης
 διατάξεων της εθνικής του νομοθεσίας, μέτρα κατά Δεκεμβρίου 1989, για το συντονισμό των νομοθετικών,
 διαφημιστή λόγω τηλεοπτικής διαφημίσεως. Εντούτοις, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την
 στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να εξετάσει αν οι ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικού
 διατάξεις αυτές είναι αναγκαίες για την ικανοποίηση των ιδρύματος και την τροποποίηση της οδηγίας 77/78Θ/ΕΟΚ, το
 επιτακτικών απαιτήσεων που αφορούν το γενικό συμφέ άρθρο 59 της συνθήκης ΕΟΚ έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει
 ρον ή έναν από τους διαλαμβανομένους στο άρθρο 56 της σε κράτος μέλος να επιβάλει σε πιστωτικό ίδρυμα, που
 συνθήκης ΕΚ σκοπούς, αν είναι ανάλογες προς τούτο και διαθέτει ήδη άδεια λειτουργίας σε άλλο κράτος μέλος, την
 αν αυτοί οι σκοποί ή επιτακτικές αυτές απαιτήσεις δεν υποχρέωση να λάβει άδεια για να μπορέσει να χορηγήσει
 μπορούν να επιτευχθούν με άλλα λιγότερο περιοριστικά ενυπόθηκο δάνειο σε πρόσωπο το οποίο κατοικεί στο έδαφος
 του ενδοκοινοτικού εμπορίου μέτρα. του, εκτός αν αυτή η άδεια λειτουργίας:
 — επιβάλλεται σε κάθε πρόσωπο ή εταιρεία που ασκεί τέτοια
 4. H οδηγία 89/552/ΕΟΚ έχει την έννοια ότι εμποδίζει την δραστηριότητα στο έδαφος του κράτους μέλους προορι
 εφαρμογή στις προερχόμενες από άλλα κράτη μέλη σμού της υπηρεσίς,
 ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές διατάξεως εθνικού νόμου
 περί ραδιοφωνίας η οποία ορίζει ότι διαφημιστικό μήνυμα — υπαγορεύεται από λόγους γενικού συμφέροντος όπως
 που μεταδίδεται κατά τη διάρκεια του προβλεπομένου είναι η προστασία των καταναλωτών και
 για τις τηλεοπτικές διαφημίσεις χρόνου δεν πρέπει να
 αποσκοπεί στην προσέλκυση της προσοχής παιδιών ηλι — είναι αντικειμενικώς αναγκαία για τη διασφάλιση της
 κία κάτω των 12 ετών. τηρήσεως των κανόνων που εφαρμόζονται στον οικείο
 τομέα καθώς και για την προστασία των συμφερόντων
 (') ΕΕ αριθ. C 101 της 22. 4. 1995.
 που οι κανόνες αυτοί σκοπούν αν διαφαλίσουν και
 (2) ΕΕ αριθ. L 298 της 17. 10. 1989, σ. 23. εφόσον το ίδιο αποτέλεσμα δεν θα μπορούσε να επιτευ
 χθεί με λιγότερο δεσμευτικούς κανόνες.
 ( · ) ΕΕ αριθ. C 208 της 2. 9. 1995 .
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 9ης Ιουλίου 1997 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπόθεση C-222/95 (αιχηση του γαλλικού Cour de cas της 30ής Ιουνίου 1997
 sation για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Société
 civile immobilière Parodi κατά Banque H. Albert de Bary et στην υπόθεση C-66/97 (αίτηση του Tribunal Cível da
 Cie (') Comarca de Lisboa για την έκδοση προδικαστικής αποφά
 σεως): Banco de Fomento e Exterior SA και Amândio
 (Ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων — Ελεύθερη παροχή Maurício Martins Pechim, Maria de Luz Lima Barros Raposo
 υπηρεσιών — Πιστωτικά ιδρύματα — Χορήγηση ενυποθή Pechim, Confecções Têxteis de Vouzela Lda (CTV)(')
 κου δανείου — Προϋπόθεση εγκρίσεως στο κράτος μέλος
 εντός του οποίου παρέχεται η υπηρεσία) (Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως —
 Απαράδεκτο)
 (97/C 252/24)
 (97/C 252/25 )
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 Στην υπόθεση C-222/95 , με αντικείμενο αίτηση του γαλλικού Στην υπόθεση C-66/97, με αντικείμενο αίτηση του Tribunal
 Cour de cassation προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του Civel da Comarca de Lisboa προς το Δικαστήριο, κατ'


text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/12
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Oberlandesgericht Düsseldorf (Γερμανία) στις 18 Φεβρουαρίο 2011 — Generalbundesanwalt beim Bundesgerichtshof κατά Mohsen Afrasiabi, Teheran, Behzad Sahabi και Heinz Ulrich Kessel
 (Υπόθεση C-72/11)
 2011/C 252/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberlandesgericht Düsseldorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Generalbundesanwalt beim Bundesgerichtshof
 Εναγόμενοι: Mohsen Afrasiabi, Teheran, Behzad Sahabi, Heinz Ulrich Kessel.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Απαιτείται, για τη διάθεση οικονομικού όρου υπό την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού ΕΚ 423/2007 (1), να μπορεί ο εν λόγω οικονομικός πόρος να χρησιμοποιηθεί αμέσως από το περιλαμβανόμενο στον κατάλογο πρόσωπο/οντότητα για την απόκτηση κεφαλαίων ή υπηρεσιών; Ή έχει το άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού ΕΚ 423/2007 την έννοια ότι η απαγόρευση της έμμεσης διαθέσεως οικονομικού πόρου περιλαμβάνει την προμήθεια και τοποθέτηση λειτουργικού, όχι όμως ακόμη έτοιμου προς χρήση οικονομικού πόρου (εν προκειμένω: μιας καμίνου κενού) σε τρίτον στο Ιράν, με τον οποίο ο τρίτος προτίθεται, σε μεταγενέστερο χρόνο, να παρασκευάζει προϊόντα για νομικό πρόσωπο, οντότητα ή οργανισμό που αναγράφεται στα παραρτήματα IV και V του κανονισμού;
 2)
 Έχει το άρθρο 7, παράγραφος 4, του κανονισμού ΕΚ 423/2007 την έννοια ότι μπορεί να υπάρχει καταστρατήγηση μόνον αν ο υπαίτιος προσαρμόζει τυπικώς την πράξη του –εντούτοις, μόνο για το θεαθήναι– στις απαγορεύσεις που απορρέουν από το άρθρο 7, παράγραφοι 1 έως 3, του κανονισμού ΕΚ 423/2007, έτσι ώστε αυτή να μην εμπίπτει πλέον στις απαγορευτικές διατάξεις ακόμη και με την ευρύτερη δυνατή ερμηνεία; Αποκλείονται, επομένως, αμοιβαίως η αντικειμενική υπόσταση της απαγορεύσεως της καταστρατηγήσεως και η αντικειμενική υπόσταση της απαγορεύσεως της διαθέσεως; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως: μπορεί μια συμπεριφορά, η οποία δεν εμπίπτει (ακόμη) στην απαγόρευση της (έμμεσης) διαθέσεως, να αποτελεί εντούτοις καταστρατήγηση υπό την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 4, του κανονισμού ΕΚ 423/2007;
 Ή αποτελεί το άρθρο 7, παράγραφος 4, του κανονισμού ΕΚ 423/2007 γενική ρήτρα, στην οποία μπορεί να υπαχθεί οιαδήποτε πράξη που θα έχει ως αποτέλεσμα να διατεθεί οικονομικός πόρος σε πρόσωπο ή οντότητα που αναφέρονται στον κατάλογο;
 3)
 Προϋποθέτει το υποκειμενικό στοιχείο «εν γνώσει και εκ προθέσεως» του άρθρου 7, παράγραφος 4, του κανονισμού ΕΚ 423/2007, αφενός, πραγματική γνώση της προκληθείσας ή επιδιωκουμένης καταστρατηγήσεως της απαγορεύσεως διαθέσεως και, πέραν τούτου, ένα ευρύτερο στοιχείο βουλήσεως, τουλάχιστον υπό την έννοια ότι ο δράστης αποδέχεται πάντως την καταστρατήγηση της απαγορεύσεως και την επιδοκιμάζει; Ή πρέπει ο δράστης να ενδιαφέρεται πολύ να καταστρατηγήσει την απαγόρευση, δηλαδή να ενεργεί ως προς το σημείο αυτό εσκεμμένα;
 Ή, αν δεν απαιτείται εσκεμμένη καταστρατήγηση της απαγορεύσεως, αρκεί αντιθέτως ο δράστης να θεωρεί την καταστρατήγηση απλώς ως δυνατή και να την αποδέχεται επιδοκιμάζοντάς την;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 423/2007 του Συμβουλίου, της 19ης Απριλίου 2007, σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 103, σ. 1).


text:
 19.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/36
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 13ης Ιανουαρίου 2011 — Nijs κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου
 (Υπόθεση F-77/09) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Πειθαρχικό καθεστώς - Πειθαρχική διαδικασία - Άρθρα 22α και 22β του ΚΥΚ - Αμεροληψία - Εύλογη προθεσμία)
 2011/C 55/65
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Bart Nijs (Bridel, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: F. Rollinger, δικηγόρος)
 Καθού: Ελεγκτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: T. Kennedy και J.-M. Stenier)
 Αντικείμενο
 Υπαλληλική υπόθεση — Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της επιτροπής ad hoc του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου της 15ης Ιανουαρίου 2009 περί ανακλήσεως του προσφεύγοντος χωρίς μείωση της συντάξεως από 1ης Φεβρουαρίου 2009
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Ο B. Nijs φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
 (1) ΕΕ C 282 της 21.11.2009, σ. 65.


text:
C 112/16 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.5.2003
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα 13 Μαρτίου 2003, το Cour d’appel de Grenoble, τμήμα
 εμπορικών διαφορών, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Société
 financière et industrielle du Peloux πρώην «Sodequip Isolation»
 Οι σουηδικές διατάξεις περί υποχρεωτικής προηγουμένης και Société Axa Belgium πρώην Αxa Royale Belge και λοιπών,
 δηλώσεως (Livsmedelsverkets kungörelse της 25.12.1998 — που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 SLV FS 1998:39) είναι αντίθετες προς τον σκοπό της οδηγίας προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 89/662/ΕΟΚ, καθόσον δεν αναγνωρίζονται οι κτηνιατρικοί και
 άλλοι έλεγχοι που διενεργούνται σε άλλα κράτη μέλη. Είναι
 γεγονός ότι η οδηγία 89/662/ΕΟΚ επιτρέπει τους δειγματοληπτι-
 κούς ελέγχους, αλλά ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλείται Είναι δυνατόν στον υπέρ ου η ασφάλιση, επί συμβάσεως ασφαλί-
 σεως συναφθείσας μεταξύ αντισυμβαλλομένου και ασφαλιστή,
 τη δυνατότητα αυτή διενεργείας δειγματοληπτικών ελέγχων για να
 εχόντων αμφοτέρων κατοικία στο ίδιο κράτος μέλος, να αντιταχθεί
 ελέγχει το αν τα λοιπά κράτη μέλη έχουν πράγματι εφαρμόσει ένα
 άλλο κανονιστικό σύστημα. Το άρθρο 3 της οδηγίας 89/62/ΕΟΚ ρήτρα περί απονομής δικαιοδοσίας στα δικαστήρια του εν λόγω
 κράτους, ενώ ο ίδιος δεν συνήνεσε προσωπικά σε αυτήν τη ρήτρα,
 ορίζει ότι, πέραν των επισήμων κτηνιατρικών ελέγχων στις εγκα-
 ταστάσεις καταγωγής, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να διενεργούν η ζημία επήλθε εντός άλλου κράτους μέλους και αυτός ενήγαγε
 επίσης ενώπιον δικαστηρίου του άλλου αυτού κράτους μέλους
 τακτικούς ελέγχους των εγκαταστάσεων για να διασφαλίζουν ότι
 ασφαλιστές με έδρα στο τελευταίο αυτό κράτος;
 τα προϊόντα ανταποκρίνονται στις κοινοτικές απαιτήσεις ή στις
 απαιτήσεις που ισχύουν στο κράτος μέλος προορισμού. Περαιτέρω,
 από το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 89/662
 προκύπτει ότι τα προϊόντα δεν μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα
 αν δεν έχουν την κατάλληλη σήμανση και αν δεν συνοδεύονται
 από τα απαραίτητα έγγραφα.
 Η Σουηδική Κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι η επιβαλλόμενη υπο-
 χρέωση προηγούμενης δηλώσεως είναι αναγκαία για να διασφα-
 λιστεί η εφαρμογή ειδικών εγγυήσεων κατά της σαλμονέλας, οι
 οποίες ισχύουν κατά την εισαγωγή ορισμένων ζωϊκών προϊόντων Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 στη Σουηδία. Η Επιτροπή θέλει συναφώς να τονίσει ότι η οδηγία της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 13 Μαρτίου
 89/662/ΕΟΚ παρέχει επαρκείς δυνατότητες στα κράτη μέλη να 2003
 λαμβάνουν μέτρα σε περίπτωση που κατά τον έλεγχο διαπιστώ-
 νονται παραβάσεις των κοινοτικών κανόνων. Το άρθρο 8, παράγρα-
 φος 1, της οδηγίας προβλέπει συνεπώς τη διαδικασία η οποία (Υπόθεση C-113/03)
 πρέπει να ακολουθείται οσάκις το κράτος προορισμού διαπιστώνει
 παραβάσεις.
 (2003/C 112/27)
 ( 1) EE L 395, σ. 13.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον Ch. Giolitto και τον M. Shotter, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, άσκησε προσφυγή στις 13 Μαρτίου 2003 ενώπιον
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Γαλλικής
 ∆ημοκρατίας.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Cour d’appel de Grenoble, τμήμα εμπορικών
 διαφορών, με απόφαση της 20ής Φεβρουαρίου 2003, στην Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 υπόθεση Société financière et industrielle du Peloux πρώην
 «Sodequip Isolation» κατά Société Axa Belgium πρώην
 Αxa Royale Belge και λοιπών — να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να
 φροντίσει ώστε να είναι δυνατή το αργότερο μέχρι την
 1η Ιανουαρίου 2000 η δυνατότητα «φορητότητας» των
 (Υπόθεση C-112/03) μη γεωγραφικών αριθμών, όπως επιτάσσει το άρθρο 12,
 παράγραφος 5, της οδηγίας 97/33/ΕΚ ( 1), που τροποποιή-
 θηκε με το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/61/ΕΚ
 (2003/C 112/26) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 24ης Σεπτεμβρίου 1998, σε ό,τι αφορά τη φορητότητα
 των αριθμών και την προεπιλογή φορέα (2), παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 Με απόφαση της 20ής Φεβρουαρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις — να καταδικάσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 ---pagebreak--- 10.5.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 112/17
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας, που ασκή-
 θηκε στις 17 Μαρτίου 2003
 Η Γαλλία ήταν υποχρεωμένη να μεταφέρει στο εθνικό της δίκαιο
 και να εφαρμόσει την προαναφερθείσα οδηγία από 1ης Ιανουαρίου (Υπόθεση C-118/03)
 2000. Από τις απαντήσεις που έδωσαν οι γαλλικές αρχές προκύ-
 πτει ότι, με εξαίρεση τους δωρεάν καλούμενους αριθμούς (2003/C 112/29)
 («numéros libre d’appel») και τους αριθμούς με επιμερισμένη
 χρέωση, τα ληφθέντα μέτρα δεν καλύπτουν τους λοιπούς μη
 γεωγραφικούς αριθμούς.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους Ulrich Wölker, νομικό σύμβουλο της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και τον Ηans Støvlbaek, μέλος της
 ( 1) Οδηγία 97/33/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβου- Νομικής Υπηρεσίας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με τόπο επιδό-
 λίου, της 30ής Ιουνίου 1997, για τη διασύνδεση στο χώρο των σεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 17 Μαρτίου 2003, ενώπιον
 τηλεπικοινωνιών προκειμένου να διασφαλισθεί καθολική υπηρεσία και
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά
 διαλειτουργικότητα, με εφαρμογή των αρχών παροχής ανοικτού
 δικτύου (ΟΝΡ) (EE L 199 της 26.7.1997, σ. 32).
 της Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας.
 ( 2) ΕΕ L 268 της 3.10.1998, σ. 37.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 1. να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμα-
 νίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές,
 κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά της
 οδηγίας 2000/37/ΕΚ ( 1) της Επιτροπής, της 5ης Ιουνίου
 2000, για τροποποίηση του κεφαλαίου VI α (Φαρμακο-
 επαγρύπνηση) της οδηγίας 81/851/ΕΟΚ του Συμβουλίου
 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- σχετικά με τα κτηνιατρικά φαρμακευτικά προϊόντα, στο
 βαλε το Tribunale di Genova — πρώτο πολιτικό τμήμα — εσωτερικό δίκαιο, ή παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην
 με διάταξη της 10ης Μαρτίου 2003 στην υπόθεση Εco Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν
 Eridania Srl κατά Ministero dell’Ambiente e Presidenza λόγω οδηγία.
 del Consiglio dei Ministri
 2. να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας
 στα δικαστικά έξοδα.
 (Υπόθεση C-115/03)
 (2003/C 112/28) Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο
 παρήλθε στις 5 ∆εκεμβρίου 2001.
 Με διάταξη της 10ης Μαρτίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις (1 ) ΕΕ L 139 της 10.6.2000, σ. 25.
 17 Μαρτίου 2003, το Tribunale di Genova — πρώτο πολιτικό
 τμήμα — στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Εco Eridania Srl και
 Ministero dell’Ambiente e Presidenza del Consiglio dei Ministri,
 που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερμηνευτικού ζητήματος:
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 18 Μαρτίου
 Επιβάλλονται οι υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 4 της 2003
 οδηγίας 91/689/ΕΟΚ ( 1) σε όλους τους παραγωγούς επικίνδυνων
 αποβλήτων (μεταξύ των οποίων καταλέγονται τα οδοντιατρεία) ή
 μόνο στους παραγωγούς επικίνδυνων αποβλήτων των οποίων οι (Υπόθεση C-119/03)
 δραστηριότητες είναι οργανωμένες με τη μορφή επιχειρήσεως ή
 οργανισμού; (2003/C 112/30)
 ( 1) EE L 377 της 31.12.1991, σ. 20. Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον G. Rozet, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 18 Μαρτίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Γαλλικής ∆ημοκρατίας.


text:
 27.9.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/6
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 8 Ιουλίου 2008 — Metin Bozkurt κατά Land Baden-Württemberg
 (Υπόθεση C-303/08)
 (2008/C 247/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Metin Bozkurt
 Καθού: Land Baden-Württemberg
 Αντίδικος ενώπιον: Der Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Διατηρεί ο σύζυγος του ενταγμένου στη νόμιμη αγορά εργασίας κράτους μέλους Τούρκου εργαζόμενου το δικαίωμα εργασίας και διαμονής, το οποίο απέκτησε με βάση το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, δεύτερη περίπτωση, της απόφασης 1/80 του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΟΚ-Τουρκίας (της απόφασης 1/80) ως μέλος της οικογένειας, ακόμη και μετά τη λύση του γάμου με διαζύγιο;
 Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο ερώτημα 1:
 2.
 Πρόκειται για καταχρηστική επίκληση του δικαιώματος διαμονής, το οποίο έλκει ο ενδιαφερόμενος από την πρώην σύζυγό του βάσει του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, δεύτερη περίπτωση, της απόφασης 1/80 του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΟΚ-Τουρκίας (της απόφασης 1/80), όταν μετά την κτήση του δικαιώματος αυτού ο ενδιαφερόμενος Τούρκος υπήκοος βίασε την πρώην σύζυγό του και της προξένησε σωματικές κακώσεις και τιμωρήθηκε για την πράξη του αυτή με διετή φυλάκιση;


text:
 21.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 16ης Ιουλίου 2015 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Directeur général des finances publiques κατά Mapfre asistencia compañia internacional de seguros y reaseguros SA και Mapfre warranty SpA κατά Directeur général des finances publiques
 (Υπόθεση C-584/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Φορολογία - Φόρος κύκλου εργασιών - Πεδίο εφαρμογής - Απαλλαγή - Έννοια των «ασφαλιστικών εργασιών» - Έννοια της «παροχής υπηρεσιών» - Κατ’ αποκοπήν ποσό καταβαλλόμενο έναντι παροχής εγγυήσεως σε περίπτωση βλάβης μεταχειρισμένου οχήματος))
 (2015/C 311/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Directeur général des finances publiques, Mapfre warranty SpA
 κατά
 Mapfre asistencia compañia internacional de seguros y reaseguros SA, Directeur général des finances publiques
 Διατακτικό
 Το άρθρο 13, B, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/680/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1991, έχει την έννοια ότι αποτελεί απαλλασσόμενη κατά τη διάταξη αυτή ασφαλιστική εργασία, η παροχή υπηρεσίας η οποία συνίσταται στην εκ μέρους επιχειρηματία ανεξάρτητου από τον πωλητή μεταχειρισμένων οχημάτων παροχή εγγυήσεως, έναντι κατ’ αποκοπήν ποσού, επιδιορθώσεως των μηχανικών βλαβών που μπορούν να επηρεάσουν ορισμένα εξαρτήματα του οχήματος αυτού. Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει αν, λαμβανομένων υπόψη περιστάσεων όπως αυτές των υποθέσεων της κύριας δίκης, η παροχή των υπηρεσιών της κύριας δίκης είναι τέτοιου είδους παροχή. Η παροχή τέτοιας υπηρεσίας και η πώληση μεταχειρισμένου οχήματος πρέπει, κατ’ αρχήν, να θεωρηθούν ως χωριστές και ανεξάρτητες παροχές οι οποίες πρέπει να εξετασθούν χωριστά όσον αφορά την επιβολή ΦΠΑ. Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει αν, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαιτέρων περιστάσεων των υποθέσεων της κύριας δίκης, η πώληση μεταχειρισμένου οχήματος και η εγγύηση την οποία παρέχει επιχειρηματίας ανεξάρτητος από τον πωλητή του οχήματος αυτού για τις μηχανικές βλάβες που μπορεί να επηρεάσουν ορισμένα εξαρτήματα του οχήματος αυτού συνδέονται σε τέτοιο σημείο μεταξύ τους ώστε να πρέπει να θεωρηθούν ως συνιστώσες μια ενιαία παροχή ή αν, αντιθέτως, αποτελούν ανεξάρτητες παροχές.
 (1) ΕΕ C 31 της 1.2.2014.


text:
 8.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/35
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 12.12.2013 Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-133/12)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Εξωσυμβατική ευθύνη της Ένωσης - Αποζημίωση για τη ζημία που προκλήθηκε από την εκ μέρους του θεσμικού οργάνου αποστολή προς τον δικηγόρο του προσφεύγοντος επιστολής σχετικά με τα δικαστικά έξοδα που βαρύνουν τον προσφεύγοντα - Προσφυγή-αγωγή εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη - Άρθρο 94 του Κανονισμού Διαδικασίας)
 (2014/C 71/70)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και G. Gattinara, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του προσφεύγοντος-ενάγοντος περί αποζημιώσεως λόγω εκ μέρους της Επιτροπής αποστολής προς τον δικηγόρο του προσφεύγοντος επιστολής αφορώσας τον τελευταίο και αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή εν μέρει ως προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει ως προδήλως αβάσιμη.
 2)
 Ο L. Marcuccio φέρει τα δικαστικά του έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Υποχρεώνει τον L. Marcuccio να καταβάλει στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης το ποσό των 2 000 ευρώ.


text:
14. 9. 96 I ΕΙ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 269/3
 Προσφυγή του Ηνωμένου Βασιλείου κατα της Επιτροπής για την επιβολή της οποίας δεν έχει απονεμηθεί ρητώς
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 19 Ιου εξουσία στην Επιτροπή .
 νίου 1996
 (Υπόθεση C-209/96) (') Απόφαση 96/311 /ΕΚ της Επιτροπής, της 10ης Απριλίου 1996,
 σχετικά με την εκκαθάριση των λογαριασμών των κρατών μελών
 (96/0 269/06) στο πλαίσιο των δαπανών που χρηματοδοτούνται από το Ευρω
 παϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων
 (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, για το οικονομικό έτος 1992, καθώς
 Το Ηνωμένο Βασίλειο, εκπροσωπούμενο απο τον John E. και για ορισμένες δαπάνες για το οικονομικό έτος 1993 ( ΕΕ αριθ .
 Collins, Assistant Treasury Solicitor, επικουρούμενο από τον L 117 της 14. 5. 1996, σ. 19).
 Gerold Barling, QC, και από τη δικηγόρο Helen Davies του (2) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 859/89 της Επιτροπής, της 29ης Μαρ
 δικηγορικού συλλόγου Αγγλίας, με τόπο επιδόσεων στο τίου 1989, περι των λεπτομερειών εφαρμογής των μέτρων παρεμ
 Λουξεμβούργο την πρεσβεία του Ηνωμένου Βασιλείου , 14, βάσεως στον τομέα του βοείου κρέατος (ΕΕ αριθ. L 91 της 4. 4.
 Boulevard Roosevelt, άσκησε , στις 19 Ιουνίου 1996, ενώπιον 1989, σ. 5 ).
 του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή (3) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2456/93 της Επιτροπής, της 1ης Σε
 πτεμβρίου 1993, περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 805/68 του Συμβουλίου όσον αφορά τα
 γενικά και ειδικά μέτρα παρέμβασης στον τομέα του βοείου
 κρέατος (ΕΕ αριθ. L 225 της 4. 9. 1993 , σ. 4).
 Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 — να ακυρώσει την απόφαση (') περί μη αναγνωρίσεως του
 ποσού των 3 356 000,00 λιρών στερλινών (£) ως δαπανών
 του Ηνωμένου Βασιλείου για το οικονομικό έτος 1992 στο
 πλαίσιο του τμήματος Εγγυήσεων του Ευρωπαϊκού Γεωρ Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 γικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις
 21 Ιουνίου 1996
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της (Υπόθεση C-211/96)
 παρούσας δίκης. (96/0 269/07)
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα νη από τη Μαρία Κοντού-Durande, μέλος της Νομικής
 Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 Το προσφεύγον ισχυρίζεται ότι η απόφαση περί της μη Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre
 αναγνωρίσεως του σχετικού ποσού είναι παράνομη για τους Wagner, Kirchberg, άσκησε, στις 21 Ιουνίου 1996, ενώπιον
 ακόλουθους λόγους: του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 α) η εκ μέρους της Επιτροπής αντιμετώπιση του ζητήματος
 της μη αναγνωρίσεως πάσχει ουσιώδη πλημμέλεια, διότι o H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 κανονισμός (2), αντιθέτως προς τον κανονισμό o οποίος
 τον διαδέχθηκε (3), δεν επέβαλλε στα κράτη μέλη να — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας
 λαμβάνουν μέτρα προκειμένου να διασφαλίσουν ότι δεν θεσπίσει στην οριζόμενη προθεσμία τις νομοθετικές,
 θα γίνουν δεκτές προσφορές συνδεόμενες μεταξύ τους, η κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαί
 δε Επιτροπή , κρίνοντας ότι έχει θεσπισθεί τέτοια υπο ες προς συμμόρφωση με την οδηγία 93/27/ΕΟΚ της
 χρέωση , υπέπεσε σε νομικό σφάλμα- Επιτροπής ( · ), της 4ης Ιουνίου 1993, για την τροποποίηση
 της οδηγίας 70/524/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2) περί των
 προσθέτων υλών στη διατροφή των ζώων, η Ελλάδα
 β) εν πάση περιπτώσει, κατά παράβαση του άρθρου 190 της παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει
 συνθήκης, δεν εκτίθεται ή εκτίθεται ελλιπώς η συλλογι από τη συνθήκη και την οδηγία αυτή ,
 στική βάσει της οποίας η Επιτροπή κατέληξε ότι η
 υποβολή συνδεομένων προσφορών είτε παρέσχε τη — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά
 δυνατότητα στους υποβαλόντες προσφορά να νοθεύ έξοδα.
 σουν τη διαδικασία παρεμβάσεως είτε είχε ως αποτέλε
 σμα την αύξηση της εκ μέρους των εθνικών αρχών Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 παρεμβάσεως, τα δε συμπεράσματα αυτά είναι κατ '
 ουσίαν αβάσιμα. Επιπλέον, δεν εκτίθενται οι λόγοι που
 οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι οι εν λόγω πρακτικές Σύμφωνα με το άρθρο 189 τρίτο εδάφιο της συνθήκης για την
 ήσαν ικανές να έχουν το αποτέλεσμα αυτό- ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οδηγίες δεσμεύουν
 κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται, όσον αφορά το
 επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Σύμφωνα με το άρθρο 5 πρώτο
 γ) η μη αναγνώριση δαπανών κατά σταθερό ποσοστό 2 % εδάφιο της συνθήκης, τα κράτη μέλη λαμβάνουν κάθε γενικό
 ως προς τους λογαριασμούς όλων των κρατών μελών ή ειδικό μέτρο κατάλληλο να εξασφαλίσει την εκπλήρωση
 σαφώς δεν αντιστοιχεί στο ποσό καμίας ζημίας την οποία των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη συγκεκριμένη
 υποτίθεται ότι προκάλεσαν οι εντοπισθείσες πρακτικές. συνθήκη ή προκύπτουν από πράξεις των οργάνων της
 Συνεπώς, πρόκειται στην πραγματικότητας περί ποινής, Κοινότητας.


text:
 24.7.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/9
 Αίτηση εκδόσεως πρoδικαστικής απoφάσεως πoυ υπέβαλε, με διάταξη της 22ας Απριλίου 2004, το Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Ιταλία) —τμήμα 1β'—, στo πλαίσιo της διαφoράς μεταξύ εταιριών «La Cascina» Coop.a.r.l. και Zilch s.r.l., αφενός, και Ministero della Difesa, Ministero dell' Economia e delle Finanze και Pedus Service P. Dussman κ.λπ., αφετέρου
 (Υπόθεση C-226/04)
 (2004/C 190/16)
 Με διάταξη της 22ας Απριλίου 2004, η oπoία περιήλθε στη Γραμματεία τoυ Δικαστηρίoυ τωv Ευρωπαϊκώv Κoιvoτήτωv στις 2 Ιουνίου 2004, το Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio —τμήμα 1β'—, στo πλαίσιo της διαφoράς που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ εταιριών «La Cascina» Coop.a.r.l. και Zilch s.r.l., αφενός, και Ministero della Difesa, Ministero dell' Economia e delle Finanze και Pedus Service P. Dussman κ.λπ., αφετέρου, υπέβαλε στo Δικαστήριo των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τα ακόλoυθα προδικαστικά ερωτήματα:
 1.
 αν το άρθρο 29 εδάφιο 1, στοιχεία ε' και στ', της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ (1)της 18ης Ιουνίου 1992 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η διατύπωση του κοινοτικού νομοθέτη «δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του [ιταλική διατύπωση: non abbia adempiuto] όσον αφορά την καταβολή των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας όπου είναι εγκατεστημένος ή σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας της αναθέτουσας αρχής» ή «δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του [ιταλική διατύπωση: non abbia adempiuto] τις σχετικές με την πληρωμή των φόρων και τελών σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας της αναθέτουσας αρχής», αναφέρεται —αποκλειστικά— στην περίπτωση κατά την οποία ο υποψήφιος —κατά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων συμμετοχής σε δημόσιο διαγωνισμό για την ανάθεση συμβάσεως (ή, οπωσδήποτε, σε χρόνο προγενέστερο της αναθέσεως της συμβάσεως)— έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του, κατόπιν πλήρους και εμπρόθεσμης καταβολής των οφειλόμενων ποσών·
 2.
 αν, συνεπακόλουθα, η ιταλική κανονιστική ρύθμιση περί μεταφοράς της ως άνω οδηγίας [άρθρο 12, στοιχεία d) και e), του νομοθετικού διατάγματος 157 της 17ης Μαρτίου 1995] —η οποία, διαφοροποιούμενη από την προαναφερθείσα κοινοτική κανονιστική ρύθμιση, προβλέπει τον αποκλεισμό από τους διαγωνισμούς υποψηφίων οι οποίοι «δεν είναι εντάξει (ιταλική διατύπωση: non sono in regola) ως προς τις σχετικές με την καταβολή των κοινωνικοασφαλιστικών εισφορών υπέρ των εργαζομένων υποχρεώσεις, σύμφωνα με την ιταλική νομοθεσία ή σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας όπου είναι εγκατεστημένοι» ή «δεν είναι εντάξει (ιταλική διατύπωση: non sono in regola) ως προς τις σχετικές με την καταβολή των φόρων και των τελών υποχρεώσεις, σύμφωνα με την ιταλική νομοθεσία ή σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας όπου είναι εγκατεστημένοι»— πρέπει, κατ' ανάγκην, να ερμηνευθεί ως αποκλειστικώς αναφερόμενη στη μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων αυτών —η οποία εξετάζεται κατά την ως άνω ημερομηνία (λήξη της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων συμμετοχής· ήτοι, κατά το χρονικό σημείο που προηγείται της αναθέσεως, έστω και προσωρινής, της συμβάσεως)—, χωρίς να ασκεί καμία επιρροή οποιαδήποτε μεταγενέστερη «τακτοποίηση», εκ μέρους του υποψηφίου, των σχετικών οφειλών του·
 3.
 ή εάν, αντιθέτως, (εφόσον, λαμβανομένων υπόψη των εκτεθέντων στο σημείο 2, η εθνική κανονιστική ρύθμιση θα έπρεπε να θεωρηθεί ως μη προσκολλημένη στη ratio και τη λειτουργία της κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως), μπορεί να θεωρηθεί ότι ο εθνικός νομοθέτης έχει τη δυνατότητα, λαμβανομένων υπόψη των ορίων τα οποία όφειλε να τηρήσει κατά τη μεταφορά της κανονιστικής ρυθμίσεως που περιλαμβάνεται στην επίμαχη κοινοτική οδηγία, να περιλάβει στις περιπτώσεις αποδοχής της συμμετοχής σε διαγωνισμούς την περίπτωση υποψηφίων οι οποίοι, μολονότι δεν είναι «εντάξει» κατά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων συμμετοχής στο διαγωνισμό, αποδεικνύουν ότι είναι σε θέση να τακτοποιήσουν τις οφειλές τους (και ότι έχουν ήδη προβεί σε σχετικές ενέργειες) προ της αναθέσεως·
 4.
 και, εφόσον γίνει δεκτή η ερμηνεία που εκτίθεται στο σημείο 3 —και, συνεπώς, θεωρηθεί επιτρεπτή η νομοθετική πρόβλεψη περιπτώσεων με πεδίο εφαρμογής πολύ ευρύτερο από το αυστηρώς καθορισμένο πεδίο της έννοιας της «εκπληρώσεως» την οποία χρησιμοποιεί ο κοινοτικός νομοθέτης—, αν η ρύθμιση αυτή αντιβαίνει ή όχι σε θεμελιώδεις αρχές του κοινοτικού δικαίου, όπως η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως των πολιτών της Ένωσης, ή —ειδικά για τον τομέα των δημόσιων διαγωνισμών— η διασφάλιση της par condicio για όλους τους υποψηφίους που υποβάλλουν αίτηση συμμετοχής.
 (1) ΕΕ L 209 της 24.7.1992, σ. 1.


text:
15.9.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 259/7
 4) Υποχρεω ́ νει την ενα ́γουσα να καταβα ́λει στην Επιτροπη ́ το ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 ποσο ́ των 49 844 ευρω ́ , εντο ́κως προς 7 % ετησι ́ως απο ́
 31ης Ιανουαρι ́ου 1999. της 7ης Ιουνι ́ου 2001
 5) Η ενα ́γουσα φε ́ρει τα δικα ́ της δικαστικα ́ ́εξοδα καθω ́ ς και στην υπο ́θεση Τ-187/99, Agrana Zucker und Stärke AG
 το ́ημισυ των εξο ́δων της Επιτροπη ́ς. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 6) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει το ́ημισυ των δικαστικω ́ ν της εξο ́δων. (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Κρατικη ́ ενι ́σχυση — Ενι ́σχυση
 ασυμβι ́βαστη με την κοινη ́ αγορα ́ — Προθεσμι ́α ́ερευνας
 (1) ΕΕ C 160 της 5.6.99.
 — Πρα ́ ξη Προσχωρη ́σεως — ∆η ́λωση αριθ. 31 — Αιτιολο-
 γι ́α)
 (2001/C 259/09)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Στην υπο ́θεση T-187/99, Agrana Zucker und Stärke AG,
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους W. Barfuß και H. Wοllmann, δικηγο ́-
 της 14ης Ιουνι ́ου 2001 ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: M. Erhart και ∆. Τριαντα-
 φυ ́λλου), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως
 στην υπο ́θεση Τ-143/99, Ηοrtiplant SAT κατα ́ Επιτροπη ́ς 1999/342/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 30η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 1998,
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) σχετικα ́ με τις σχεδιαζο ́μενες ενισχυ ́σεις της Αυστρι ́ας προς την
 Agrana Stärke-GmbH για τη δημιουργι ́α και τη μετατροπη ́ των
 [ΕΓΤΠΕ — Κατα ́ ργηση χρηματοδοτικη ́ς συνδρομη ́ς — εγκαταστα ́σεων παραγωγη ́ς αμυ ́λου (ΕΕ 1999, L 131, σ. 61), το
 'Αρθρο 24 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 4253/88] Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (πε ́μπτο πενταμελε ́ς
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ την P. Lindh, Προ ́εδρο, και τους
 (2001/C 259/08) R. Garcı́a-Valdecasas, J. D. Cοοke, Μ. Βηλαρα ́ και N. Fοrwοοd,
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 στις 7 Ιουνι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́) 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 Στην υπο ́θεση T-143/99, Ηοrtiplant SAT, με ́εδρα την Αmpοsta 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και
 (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους C. Fernández Vicién και τα δικαστικα ́ ́εξοδα της Επιτροπη ́ς.
 Μ. Iglesias Rοa, δικηγο ́ρους, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: L. Visaggiο και J. Guerra Fernández), (1) EE C 314 της 30.10.99.
 με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς
 της 4ης Μαρτι ́ου 1999 με την οποι ́α καταργει ́ται η συνδρομη ́ που
 χορηγη ́θηκε στην Ηοrtiplant SAT με την απο ́φαση C(92) 3125
 της Επιτροπη ́ς, της 3ης ∆εκεμβρι ́ου 1992, σχετικα ́ με τη χορη ́γηση
 συνδρομη ́ς του Ευρωπαϊκου ́ Γεωργικου ́ Ταμει ́ου Προσανατο-
 λισμου ́ και Εγγυη ́σεων, τμη ́μα Προσανατολισμου ́, βα ́σει του
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 4256/88 του Συμβουλι ́ου, στο πλαι ́σιο του ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 σχεδι ́ου με τι ́τλο «Πρωτοβουλι ́α υπο ́ τη μορφη ́ προγρα ́μματος
 πιλο ́του επιδει ́ξεως νε ́ου συστη ́ματος μεγα ́λης αποτελεσματικο ́- της 14ης Ιουνι ́ου 2001
 τητας στην παραγωγη ́ των φυτωρι ́ων: εφαρμογη ́ σε διακοσμητικα ́
 και δασικα ́ ει ́δη», το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση Τ-230/99, Hans McAuley κατα ́ Συμβουλι ́ου
 (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον P. Mengοzzi, Προ ́εδρο, την της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 V. Tiili και τον R. M. Mοura Ramοs, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 H. Jung, εξε ́δωσε στις 14 Ιουνι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο (Υπα ́ λληλοι — ∆ιορισμο ́ς με ́σω προαγωγη ́ς — Ακυ ́ρωση —
 διατακτικο ́: Συγκριτικη ́ εξε ́ταση των προσο ́ντων — Προ ́δηλο σφα ́ λμα
 εκτιμη ́σεως)
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 (2001/C 259/10)
 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και
 τα ́εξοδα της Επιτροπη ́ς, περιλαμβανομε ́νων των δικαστικω ́ν
 εξο ́δων σχετικα ́ με τη διαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων. ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Στην υπο ́θεση Τ-230/99, Hans McAuley, υπα ́λληλος του Συμ-
 (1) EE C 226 της 7.8.99. βουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, κα ́τοικος Wezembeek-Oppem
 (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους J.-Ν. Lοuis, G.-F. Parmentier
 και V. Peere, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,


text:
21.12.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 323/23
 Β. Σκουρή και Ν. Colneric (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγε- τίας (εκπρόσωποι: G. de Bergues, D. Colas και C. Isidoro), με
 λέας: A. Tizzano, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμμα- αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, μη
 τέας, εξέδωσε στις 7 Νοεμβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο έχοντας θεσπίσει όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
 διατακτικό: διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς την
 οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 1997, περί
 1) Τα άρθρα 3 και 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) 881/92 του τροποποιήσεως της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ για την εκτίμηση των
 Συμβουλίου, της 26ης Μαρτίου 1992, σχετικά με την επιπτώσεων ορισμένων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλ-
 πρόσβαση στην αγορά των οδικών εμπορευματικών μεταφο- λον (EE L 73, σ. 5), ή, μη έχοντας ενημερώσει σχετικώς την
 ρών μέσα στην Κοινότητα, οι οποίες έχουν ως σημείο Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω
 αναχωρήσεως ή προορισμού το έδαφος κράτους μέλους ή οδηγία, το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 διέρχονται από το έδαφος ενός ή περισσοτέρων κρατών J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen, C. Gulmann
 μελών, και το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3821/85 (εισηγητή), Β. Σκουρή, και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές,
 του Συμβουλίου, της 20ής ∆εκεμβρίου 1985, σχετικά με γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: M.-F. Contet,
 τη συσκευή ελέγχου στον τομέα των οδικών μεταφορών, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 7 Νοεμβρίου 2002, απόφαση
 τόσο κατά το αρχικό κείμενο όσο και κατά το κείμενο του με το ακόλουθο διατακτικό:
 κανονισμού (ΕΚ) 2135/98 του Συμβουλίου, της
 24ης Σεπτεμβρίου 1998, δεν επιτρέπουν σε μια εταιρία 1) Η Γαλλική ∆ημοκρατία, μη έχοντας θεσπίσει,εντός της ταχθεί-
 οδικών μεταφορών εγκατεστημένη σε ένα κράτος μέλος, η σας προθεσμίας, όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικη-
 οποία εκμισθώνει οχήματα χωρίς οδηγό σε εταιρία οδικών τικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της
 μεταφορών εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος, να προς το άρθρο 1, σημεία 7 και 11, της οδηγίας 97/11/ΕΚ του
 παραχωρήσει στον μισθωτή τη χρήση της κοινοτικής άδειας Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 1997, περί τροποποιήσεως
 που η ίδια κατέχει, ούτε να εξακολουθήσει να διαχειρίζεται της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ για την εκτίμηση των επιπτώσεων
 τους χρονοταχυγραφικούς δίσκους των οχημάτων που ορισμένων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον,
 εκμίσθωσε. παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 2) Το άρθρο 2, σημείο 1, της οδηγίας 84/647/ΕΟΚ του 2) Καταδικάζει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Συμβουλίου, της 19ης ∆εκεμβρίου 1984, για τη χρησιμο-
 ποίηση μισθωμένων οχημάτων χωρίς οδηγό στις οδικές
 εμπορευματικές μεταφορές, όπως τροποποιήθηκε με την (1 ) ΕΕ C 331 της 24.11.2001.
 οδηγία 90/398/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου
 1990, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, με την
 επιφύλαξη της ενδεχόμενης εφαρμογής του άρθρου 4 της
 ίδιας οδηγίας, τα μισθωμένα οχήματα χωρίς οδηγό πρέπει
 να είναι ταξινομημένα στο κράτος μέλος στο οποίο είναι ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 εγκατεστημένη η μισθώτρια εταιρία οδικών μεταφορών.
 (πρώτο τμήμα)
 ( 1) ΕΕ C 227 της 11.8.2001, ΕΕ C 275 της 29.9.2001.
 της 7ης Νοεμβρίου 2002
 στην υπόθεση C-352/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας ( 1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 («Παράβαση κράτους μέλους — Μη μεταφορά της οδηγίας
 (έκτο τμήμα) 98/8/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο»)
 της 7ης Νοεμβρίου 2002 (2002/C 323/32)
 στην υπόθεση C-348/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο- (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 τήτων κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας (1)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 97/11/ΕΚ — στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων δημοσίων και ιδιωτι-
 κών σχεδίων έργων στο περιβάλλον — Ατελής μεταφορά
 στο εσωτερικό δίκαιο»)
 Στην υπόθεση C-352/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωπος: G. Valero Jordana) κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (2002/C 323/31)
 (εκπρόσωπος: L. Fraguas Gadea), με αντικείμενο να αναγνωριστεί
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες
 νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορ-
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί φωθεί προς την οδηγία 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση
 βιοκτόνων στην αγορά (ΕΕ L 123, σ. 1), και, εν πάση περιπτώσει,
 μη γνωστοποιώντας στην Επιτροπή τις εν λόγω διατάξεις, παρέβη
 Στην υπόθεση C-348/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία, το ∆ικαστήριο
 (εκπρόσωποι: G. zur Hausen και J. Adda) κατά Γαλλικής ∆ημοκρα- (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet (εισηγητή),


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/18
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 19ης Δεκεμβρίου 2013 [αίτηση του Gerechtshof te 's-Hertogenbosch (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — διαδικασία κινηθείσα από την X
 (Υπόθεση C-437/12) (1)
 (Εσωτερικοί φόροι - Άρθρο 110 ΣΛΕΕ - Τέλος ταξινόμησης - Ομοειδή εθνικά προϊόντα - Ουδετερότητα του φόρου έναντι των εισαγόμενων μεταχειρισμένων οχημάτων σε σχέση με ομοειδή οχήματα που βρίσκονται ήδη στην εγχώρια αγορά)
 2014/C 52/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Gerechtshof te 's-Hertogenbosch
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 X
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Gerechtshof te's-Hertogenbosch — Κάτω Χώρες — Ερμηνεία του άρθρου 110 ΣΛΕΕ — Εσωτερικοί φόροι — Εθνική κανονιστική ρύθμιση που επιβάλλει τέλος ταξινόμησης κατά την πρώτη χρησιμοποίηση οχήματος στο εθνικό οδικό δίκτυο — Πρόβλεψη ότι, από το 2010, το ποσό του τέλους αυτού εξαρτάται από τις εκπομπές CO2 — Όχημα που τέθηκε σε κυκλοφορία το 2006 στην αλλοδαπή και ταξινομήθηκε το 2010 στην ημεδαπή
 Διατακτικό
 1)
 Στο πλαίσιο εφαρμογής του άρθρου 110 ΣΛΕΕ, ως ομοειδή εθνικά προϊόντα, παρόμοια με μεταχειρισμένο όχημα όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο τέθηκε για πρώτη φορά σε κυκλοφορία πριν την 1η Φεβρουαρίου 2008 ενώ εισήχθη και ταξινομήθηκε στις Κάτω Χώρες το 2010, θεωρούνται τα οχήματα που βρίσκονται στην ολλανδική αγορά και παρουσιάζουν τα πλησιέστερα χαρακτηριστικά με το οικείο εισαγόμενο όχημα.
 2)
 Το άρθρο 110 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι ένας φόρος, όπως είναι ο ισχύσας το 2010 φόρος επιβατικών αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών (belasting personenauto’s en motorrijwielen), αντίκειται προς το εν λόγω άρθρο εφόσον και στο μέτρο που το ποσό του φόρου αυτού, με το οποίο βαρύνονται τα εισαγόμενα μεταχειρισμένα οχήματα κατά την ταξινόμησή τους στις Κάτω Χώρες, υπερβαίνει το χαμηλότερο εναπομένον ποσό του ίδιου φόρου το οποίο είναι ενσωματωμένο στην αξία των ομοειδών μεταχειρισμένων αυτοκινήτων που έχουν ήδη ταξινομηθεί στο ίδιο αυτό κράτος μέλος.
 (1) ΕΕ C 399 της 22.12.2012.


text:
 8.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/23
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 17 Σεπτεμβρίου 2007 — Exportslachterij J. Gosschalk & Zoon B.V. κατά Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
 (Υπόθεση C-430/07)
 (2007/C 297/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Exportslachterij J. Gosschalk & Zoon B.V.
 Αναιρεσίβλητος: Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι τα πραγματοποιηθέντα τεστ ανιχνεύσεως ΣΕΒ, που από την 1η Ιανουαρίου 2001 ήσαν υποχρεωτικά βάσει της κανονιστικής πράξεως Regeling uitvoer vers vlees en vleesbereidingen 1985 (Stcrt. 2001, αριθ. 218), με την οποία εφαρμόστηκε το άρθρο 1, παράγραφος 3, της αποφάσεως 2000/764/EΚ περί των ελέγχων στα βοοειδή για την παρουσία σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας των βοοειδών και περί τροποποιήσεως της αποφάσεως 98/272/EΚ για την επιδημιολογική παρακολούθηση των μεταδοτικών σπογγωδών εγκεφαλοπαθειών (1), τεστ υπό την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 2777/2000 περί θεσπίσεως εξαιρετικών μέτρων στηρίξεως για την αγορά βοείου κρέατος (2) (στο εξής: κανονισμός 2777/2000);
 2)
 Αν ναι, πρέπει το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 2777/2000 να θεωρηθεί παρέμβαση για τη σταθεροποίηση της αγοράς βοείου κρέατος (μέτρο στηρίξεως της αγοράς) υπό την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (EK) 1258/1999 περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής (3) ή ειδικό κτηνιατρικό μέτρο υπό την έννοια του στοιχείου δ' της διατάξεως αυτής ή και τα δύο;
 3)
 Αν πρόκειται (και) για μέτρο στηρίξεως της αγοράς, τότε σημαίνει αυτό, λαμβανομένης υπόψη της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 30ής Σεπτεμβρίου 2003 στην υπόθεση C-239/01 (4), ότι τα πραγματοποιηθέντα τεστ πρέπει να χρηματοδοτηθούν αποκλειστικά από την Κοινότητα και ότι, επομένως, το άρθρο 2, παράγραφος 2, του κανονισμού 2777/2000 είναι λόγω αντιθέσεως με τον κανονισμό (EK) 1254/1999 (5) ανίσχυρο κατά το μέρος που ορίζει ότι η Κοινότητα αναλαμβάνει μόνο μέρος του κόστους για την πραγματοποίηση των τεστ ανιχνεύσεως ΣΕΒ;
 4)
 Αν το άρθρο 2, παράγραφος 2, του κανονισμού 2777/2000 είναι ισχυρό, εμποδίζει ο κανονισμός αυτός να μετακυλίσουν τα κράτη μέλη στις οικονομικές μονάδες που δρουν στην αγορά το κόστος που υπήρξε για την πραγματοποίηση των τεστ ανιχνεύσεως ΣΕΒ;
 5)
 Πρέπει το άρθρο 5, παράγραφος 4, τελευταία περίοδος, της οδηγίας 85/73/EΟΚ (6) για τη χρηματοδότηση των υγειονομικών επιθεωρήσεων και ελέγχων που αναφέρονται στις οδηγίες 89/662/EΟΚ (7), 90/425/EΟΚ (8), 90/675/EΟΚ (9) και 91/496/EΟΚ (10), όπως τροποποιήθηκε και κωδικοποιήθηκε με την οδηγία 96/43/EΚ (11), να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η οδηγία αυτή δεν εμποδίζει να χρεωθεί από ένα κράτος μέλος το κόστος για τα πραγματοποιηθέντα τεστ ανιχνεύσεως ΣΕΒ; Αν ναι, ποιες απαιτήσεις πρέπει να ικανοποιεί μια επιβάρυνση για τα πραγματοποιηθέντα τεστ ανιχνεύσεως ΣΕΒ;
 (1) Απόφαση της Επιτροπής της 29ης Νοεμβρίου 2000 (ΕΕ L 305, σ. 35).
 (2) Κανονισμός της Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 2000 (ΕΕ L 321, σ. 47).
 (3) Κανονισμός του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999 (ΕΕ L 160, σ. 103).
 (4) Γερμανία κατά Επιτροπής (Συλλογή 2003, σ. I-10333).
 (5) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος (ΕΕ L 160, σ. 21).
 (6) Οδηγία του Συμβουλίου, της 29ης Ιανουαρίου 1985, για τη χρηματοδότηση των υγειονομικών επιθεωρήσεων και ελέγχων των νωπών κρεάτων και των κρεάτων πουλερικών (ΕΕ L 32, σ. 14).
 (7) Οδηγία του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 1989, σχετικά με τους κτηνιατρικούς ελέγχους που εφαρμόζονται στο ενδοκοινοτικό εμπόριο με προοπτική την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ L 395, σ. 13).
 (8) Οδηγία του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1990, σχετικά με τους κτηνιατρικούς και ζωοτεχνικούς ελέγχους που εφαρμόζονται στο ενδοκοινοτικό εμπόριο ορισμένων ζώντων ζώων και προϊόντων με προοπτική την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ L 224, σ. 29).
 (9) Οδηγία του Συμβουλίου, της 10ης Δεκεμβρίου 1990, για τον καθορισμό των βασικών αρχών σχετικά με την οργάνωση των κτηνιατρικών ελέγχων των προϊόντων προελεύσεως τρίτων χωρών που εισάγονται στην Κοινότητα (ΕΕ L 373, σ. 1).
 (10) Οδηγία του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, για τον καθορισμό των βασικών αρχών σχετικά με την οργάνωση των κτηνιατρικών ελέγχων των ζώων προελεύσεως τρίτων χωρών που εισάγονται στην Κοινότητα και περί τροποποιήσεως των οδηγιών 89/662/ΕΟΚ, 90/425/ΕΟΚ και 90/675/ΕΟΚ (ΕΕ L 268, σ. 56).
 (11) Οδηγία του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1996, για τροποποίηση και κωδικοποίηση της οδηγίας 85/73/ΕΟΚ για τη χρηματοδότηση των υγειονομικών επιθεωρήσεων και ελέγχων των ζώντων ζώων και ορισμένων ζωικών προϊόντων και για τροποποίηση των οδηγιών 90/675/ΕΟΚ και 91/496/ΕΟΚ (ΕΕ L 162, σ. 1).


text:
 14.1.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 10/21
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 27ης Οκτωβρίου 2005 — GAEC Salat κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-89/05) (1)
 («Προσφυγή κατά παραλείψεως - Καταγγελία αφορώσα την προστατευόμενη ονομασία προελεύσεως “Salers” - Κανονισμός (ΕΚ) 828/2003 - Παράλειψη της Επιτροπής να λάβει θέση - Προδήλως απαράδεκτη»)
 (2006/C 10/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: GAEC Salat (Farges, Γαλλία) (εκπρόσωπος: F. Delpeuch, avocat)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: F. Clotuche-Duvieusart)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή κατά παραλείψεως με αίτημα να διαπιστωθεί ότι η Επιτροπή παρέλειψε να λάβει θέση επί της καταγγελίας της προσφεύγουσας κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Πρωτοδικείο:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 106 της 30.4.2005.


text:
 20.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 284/16
 AΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 14ης Σεπτεμβρίου 2004
 στην υπόθεση T-183/03, Applied Molecular Evolution Inc. κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Λεκτικό σήμα APPLIED MOLECULAR EVOLUTION - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 - Περιγραφικό σημείο»)
 (2004/C 284/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση T-183/03, Applied Molecular Evolution Inc., με έδρα το San Diego, Καλιφόρνια (Ηνωμένες Πολιτείες), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο A. Deutsch, επικουρούμενο από τον Weber-Quitzau, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), (εκπρόσωποι: H. Nokkanen και A. Folliard-Monguiral, με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 13ης Μαρτίου 2003 (υπόθεση R 108/2002-2), με την οποία επικυρώθηκε η άρνηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος APPLIED MOLECULAR EVOLUTION, το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Pirrung, πρόεδρο, A. W. H. Meij και N. J. Forwood, δικαστές, γραμματέας: Ι. Νάτσινας, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 14 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 184 της 2.8.2003.