text:
28 . 6 . 97 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 199/19
 Διαγραφή της υποθέσεως C-187/95 ( 1 ) Διαγραφή της υποθέσεως C-363/95 ( 1 )
 (97/C 199/39) (97/C 199/43 )
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997, o Πρόεδρος του Δικα Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-187/95 : (αίτηση του Pretura circon γραφή της υποθέσεως C-363/95 : (αίτηση του Pretura cir
 dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση condariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Angelo έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά
 Deodati και Aldo Luchini . Giuseppe Tancredi.
 (') ΕΕ αριθ . C 208 της 12 . 8 . 1995 . 0 ) ΕΕ αριθ . C 16 της 20. 1 . 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-331/95 ( 1 ) Διαγραφή της υποθέσεως C-377/95 ( 1 )
 (97/C 199/40 (97/C 199/44)
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Πρόεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997, o Πρόεδρος του Δικα
 γραφή της υποθέσεως C-331/95 : (αίτηση του Pretura circon στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 dariale di Roma , sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση γραφή της υποθέσεως C-377/95 : (αίτηση του Pretura cir
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Giuseppe condariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την
 Piccolo . έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ): Ποινική δίκη κατά
 Tersilio Onorati .
 (') ΕΕ αριθ . C 333 της 9. 12. 1995.
 ( · ) ΕΕ αριθ. C 31 της 3 . 2. 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-332/95 (')
 (97/C 199/41 ) Διαγραφή της υποθέσεως C-378/95 ( 1 )
 (97/C 199/45 )
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Πρόεδρος του Δικα
 γραφή της υποθέσεως C-332/95: (αίτηση του Pretura circon στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση γραφή της υποθέσεως C-378/95 : (αίτηση του Pretura cir
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Mario condariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την
 Corbo κ.λπ .
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ): Ποινική δίκη κατά
 Palma Mariulli .
 (') ΕΕ αριθ . C 333 της 9. 12. 1995 .
 C ) ΕΕ αριθ. C 31 της 3 . 2. 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-342/95 ( ! )
 (97/C 199/42) Διαγραφή της υποθέσεως C-l/96 SA (')
 (97/C 199/46)
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-342/95 : (αίτηση του Pretura circon Με διάταξη της 24ης Απριλίου 1997 , o Πρόεδρος του
 dariale di Roma , sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Miranda διαγραφή της υποθέσεως C-l /96 SA: Must Intérim SA κατά
 Viola . Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ( · ) ΕΕ αριθ . C 333 της 9 . 12 . 1995 . C ) ΕΕ αριθ . C 269 της 14. 9 . 1996.


text:
 9.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 251/15
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 28ης Ιουνίου 2004
 στην υπόθεση Τ-342/99 DEP, Airtours plc κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Καθορισμός δικαστικών εξόδων - Αμοιβές solicitors και barristers - Αμοιβές οικονομολόγων - Έξοδα ΦΠΑ)
 (2004/C 251/26)
 Γλώσσα της διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση T-342/99 DEP, Airtours plc, εκπροσωπούμενη από τον M. Nicholson, solicitor, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: R. Lyal, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο αίτηση καθορισμού των εξόδων που πρέπει να αποδώσει η Επιτροπή στην Airtours plc κατόπιν της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 6ης Ιουνίου 2002, T-342/99, Airtours κατά Επιτροπής (Συλλογή 2002, σ. II-2585), το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους P. Lindh, πρόεδρο, R. García-Valdecasas, J. D. Cooke, P. Mengozzi και M. E. Martins Ribeiro, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε, στις 28 Ιουνίου 2004, διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το συνολικό ποσό των εξόδων που η Επιτροπή οφείλει να αποδώσει στην Airtours καθορίζεται στις 489 615,03 GBP (τετρακόσιες ογδόντα εννέα χιλιάδες εξακόσιες δεκαπέντε λίρες Αγγλίας και τρεις πέννες).
 (1) EE C 79 της 18.3.2000.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 24.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/33
 Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2014 — Zehnder Group International κατά ΓΕΕΑ — Stiebel Eltron (comfotherm)
 (Υπόθεση T-267/14)
 2014/C 194/43
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Zehnder Group International AG (Gränichen, Ελβετία) (εκπρόσωπος: J. Krenzel, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Stiebel Eltron GmbH & Co. KG (Holzminden, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών της 21ης Φεβρουαρίου 2014 στην υπόθεση R 1318/2013-4·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: το λεκτικό σήμα «comfotherm» για προϊόντα των κλάσεων 9 και 11 — κοινοτικό σήμα αριθ. 8 8 59 472
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Stiebel Eltron GmbH & Co. KG
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: το λεκτικό σήμα «KOMFOTHERM» για προϊόντα της κλάσεως 11
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: δέχεται την αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: η προσβαλλόμενη απόφαση δεν μπορεί να γίνει δεκτή σε σχέση με την εξέταση της ομοιότητας των προϊόντων


text:
 13.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/22
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) στις 2 Δεκεμβρίου 2009 — Nokia Corporation κατά Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs
 (Υπόθεση C-495/09)
 2010/C 37/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Nokia Corporation
 Εφεσίβλητη: Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs
 Προδικαστικό ερώτημα
 Είναι δυνατόν μη κοινοτικά προϊόντα που φέρουν κοινοτικό σήμα και τελούν υπό τελωνειακή εποπτεία σε κράτος μέλος και υπό διαμετακόμιση από κράτος μη μέλος σε άλλο κράτος μη μέλος να συνιστούν “εμπορεύματα παραποίησης” κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 1383/2003/ΕΚ (1) αν δεν υπάρχει απόδειξη ότι τα εμπορεύματα θα διοχετευτούν στην αγορά της ΕΚ είτε με τελωνειακή διαδικασία είτε με παράνομη εκτροπή.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1383/2003 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2003, για την παρέμβαση των τελωνειακών αρχών έναντι εμπορευμάτων που είναι ύποπτα ότι παραβιάζουν ορισμένα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και για τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται έναντι των εμπορευμάτων που διαπιστώνεται ότι παραβιάζουν παρόμοια δικαιώματα (ΕΕ L 196, σ. 7).


text:
 10.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/32
 Προσφυγή της 28ης Απριλίου 2017 — Casino, Guichard-Perrachon και EMC Distribution κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-249/17)
 (2017/C 221/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Casino, Guichard-Perrachon (Saint-Étienne, Γαλλία) και EMC Distribution (Vitry-sur-Seine, Γαλλία) (εκπρόσωποι: D. Théophile, I. Simic, O. de Juvigny και T. Reymond, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 πριν αποφανθεί επί της προσφυγής, να διατάξει την Επιτροπή, βάσει των άρθρων 89 και 90 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, να προσκομίσει όλα τα έγγραφα και λοιπά στοιχεία και πληροφορίες βάσει των οποίων έκρινε, κατά την ημερομηνία της αποφάσεως C(2017) 1054, ότι διαθέτει επαρκείς σοβαρές ενδείξεις που να δικαιολογούν τη διενέργεια ελέγχου στις εγκαταστάσεις των προσφευγουσών·
 —
 να κρίνει ανεφάρμοστο εν προκειμένω, βάσει του άρθρου 277 ΣΛΕΕ, το άρθρο 20 του κανονισμού 1/2003 και, ακολούθως, να ακυρώσει την απόφαση C(2017) 1054 της Επιτροπής της 9ης Φεβρουαρίου 2017·
 —
 να ακυρώσει, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την απόφαση C(2017) 1054 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 9ης Φεβρουαρίου 2017·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν πέντε λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος στηρίζεται στην έλλειψη νομιμότητας της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 9ης Φεβρουαρίου 2017, με την οποία υποχρεώθηκαν οι προσφεύγουσες να υποβληθούν σε έλεγχο δυνάμει του άρθρου 20, παράγραφοι 1 και 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ 2003, L 1, σ. 1), απόφαση η οποία προσβάλλεται εν προκειμένω (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση). Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν συναφώς ότι:
 —
 η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται σε διάταξη, η οποία είναι η ίδια μη νόμιμη και συνεπώς ανεφάρμοστη εν προκειμένω, βάσει του άρθρου 277 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΣΛΕΕ)·
 —
 το άρθρο 20 του κανονισμού 1/2003 προσβάλλει το θεμελιώδες δικαίωμα πραγματικής προσφυγής που προβλέπει το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης) και το άρθρο 6 της Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (στο εξής: ΕΣΔΑ), στο μέτρο που δεν παρέχει στις επιχειρήσεις — αποδέκτες αποφάσεως της Επιτροπής περί ελέγχου να ασκήσουν πραγματική προσφυγή κατά της διενέργειας ελέγχου·
 —
 η διάταξη αυτή παραβιάζει, επίσης, την αρχή της ισότητας των όπλων και προσβάλλει τα δικαιώματα άμυνας που κατοχυρώνουν τα άρθρα 47 και 48 του Χάρτη και το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, στο μέτρο που δεν παρέχει στους ενδιαφερόμενους τη δυνατότητα προσβάσεως στα στοιχεία επί των οποίων στηρίζεται η απόφαση της Επιτροπής περί διενέργειας ελέγχου.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος στηρίζεται στην προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος του απαραβίαστου της κατοικίας, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 7 του Χάρτη και στο άρθρο 8 της ΕΣΔΑ, στο μέτρο που η προσβαλλόμενη απόφαση έχει απεριόριστη διάρκεια ισχύος καθώς και ένα πεδίο εφαρμογής, το οποίο δεν μπορεί να προσδιοριστεί επακριβώς και δεν συνάδει προς την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον:
 —
 η προσβαλλόμενη απόφαση προσδιορίζει μόνον την ημερομηνία ενάρξεως του ελέγχου, αλλά δεν προβλέπει ούτε ημερομηνία λήξεως, ούτε τη μέγιστη διάρκεια του ελέγχου·
 —
 αφορά όλες τις εταιρίες του ομίλου Casino, ανεξαρτήτως της δραστηριότητάς τους και της γεωγραφικής τους θέσεως, χωρίς να προσδιορίζει καμία εξ αυτών ατομικώς πλην της μητρικής εταιρίας·
 —
 επιτρέπει τον έλεγχο σε οποιαδήποτε από τις εγκαταστάσεις του ομίλου.
 3.
 Ο τρίτος λόγος στηρίζεται στην παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως που υπέχει η Επιτροπή, στο μέτρο που η προσβαλλόμενη απόφαση δεν διευκρινίζει ούτε το είδος, ούτε τη φύση, ούτε την προέλευση, ούτε το περιεχόμενο των πληροφοριών, βάσει των οποίων η Επιτροπή αποφάσισε τη διενέργεια ελέγχου.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος στηρίζεται στην προσβολή διά της προσβαλλομένης αποφάσεως του θεμελιώδους δικαιώματος του απαραβίαστου της κατοικίας, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 7 του Χάρτη και στο άρθρο 8 της ΕΣΔΑ, στο μέτρο που η εν λόγω απόφαση εκδόθηκε χωρίς η Επιτροπή να διαθέτει επαρκείς σοβαρές ενδείξεις που να δικαιολογούν τη διενέργεια ελέγχου στις εγκαταστάσεις των προσφευγουσών.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος στηρίζεται στην παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας διά της εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, στο μέτρο που η απόφαση αυτή προέβλεψε την έναρξη του ελέγχου σε εξαιρετικώς δυσμενή για τη δραστηριότητα των προσφευγουσών ημερομηνία, ενώ θα μπορούσε να έχει επιλεγεί μια άλλη λιγότερο προβληματική ημερομηνία χωρίς καμία επιβάρυνση της Επιτροπής. Συναφώς, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, μολονότι μνημονεύει συγκεκριμένα τις εγκαταστάσεις της εταιρίας του ομίλου Casino που είναι υπεύθυνη για τις διαπραγματεύσεις με τους προμηθευτές, προβλέπει την έναρξη του ελέγχου στις 20 Φεβρουαρίου 2017 ή λίγο αργότερα, δηλαδή την τελευταία εβδομάδα των διαπραγματεύσεων για τη σύναψη ετήσιων συμφωνιών με τους προμηθευτές, οι οποίες πρέπει, βάσει του άρθρου L. 441-7 του γαλλικού εμπορικού κώδικα, να έχουν συναφθεί πριν από την 1η Μαρτίου του τρέχοντος έτους, κάτι το οποίο γνώριζε με βεβαιότητα η Επιτροπή.


text:
 23.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/22
 Αναίρεση ασκηθείσα στις 24 Ιανουαρίου 2013 από τον Vincent Bouillez κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε στις 14 Νοεμβρίου 2012 το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-75/11, Bouillez κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-31/13 P)
 2013/C 86/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Vincent Bouillez (Overijse, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διάδικοι
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 14ης Νοεμβρίου 2012 στην υπόθεση F-75/11, Vincent Bouillez κατά Συμβουλίου·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση περί μη προαγωγής του αναιρεσείοντος·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα των δύο διαδικασιών.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεώς του, ο αναιρεσείων προβάλλει τρεις λόγους αναιρέσεως.
 1)
 Πρώτος λόγος αντλούμενος από πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (στο εξής: ΔΔΔ) έκρινε, χωρίς να ελέγξει πραγματικά, ότι η προσβαλλομένη πρωτοδίκως απόφαση τηρεί την αρχή της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως ενώ το ΔΔΔ δεν ζήτησε καμία απόδειξη εκ μέρους του Συμβουλίου ως προς τη συγκεκριμένη εφαρμογή των κριτηρίων του άρθρου 45 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΚΚΥ) κατά τη συγκριτική εξέταση των προσόντων του αναιρεσείοντος και των λοιπών προακτέων υπαλλήλων.
 2)
 Δεύτερος λόγος αντλούμενος από πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον το ΔΔΔ βασίστηκε σε απλούς ισχυρισμούς του Συμβουλίου, κατά τους οποίους το επίπεδο των ασκουμένων αρμοδιοτήτων ελήφθη καλώς υπόψη κατά τη συγκριτική εξέταση των προσόντων, για να κρίνει ότι ο αναιρεσείων δεν απέδειξε το αντίθετο παρά τα πληροφοριακά στοιχεία που προσκόμισε ο αναιρεσείων στο πλαίσιο των μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας, από τα οποία προκύπτει ότι πλείονες προαχθέντες υπάλληλοι δεν είχαν το ίδιο υψηλό επίπεδο αρμοδιοτήτων, ούτε το ίδιο υψηλή εναρμονισμένη βαθμολογία με τον αναιρεσείοντα, ούτε μεγαλύτερο αριθμό χρησιμοποιούμενων γλωσσών (όσον αφορά τις σκέψεις 45 και 46 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως).
 3)
 Τρίτος λόγος αντλούμενος από αντιφατική συλλογιστική, καθόσον το ΔΔΔ δεν μπορεί να κρίνει, αφενός, ότι ορθώς το Συμβούλιο αποφάσισε να προβεί σε νέα συγκριτική εξέταση των προσόντων όλων των προακτέων στο πλαίσιο της περιόδου προαγωγών του 2007 υπαλλήλων βαθμού AST 6 και, αφετέρου, ότι το Συμβούλιο δεν υποχρεούνταν να λάβει υπόψη τα προσόντα ενός συγκεκριμένου υπαλλήλου, ο οποίος είχε ήδη προαχθεί κατά την περίοδο αυτή και του οποίου η προαγωγή είχε καταστεί οριστική (όσον αφορά τις σκέψεις 69 και 70 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως).
 Εξάλλου, ο αναιρεσείων διατείνεται ότι το ΔΔΔ υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον δεν έκρινε, βάσει των στοιχείων της δικογραφίας, ότι τα πραγματικά περιστατικά συνιστούν πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.


text:
26.4.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 101/13
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (δεύτερο τμήμα) (πρώτο τμήμα)
 της 12ης Φεβρουαρίου 2003 της 27ης Φεβρουαρίου 2003
 στην υπόθεση C-23/02 (αίτηση του Cour de cassation για στην υπόθεση C-82/02 (αίτηση του Ηοf van Cassatie για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Office national de την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Agence maritime
 l’emploi κατά Mohamed Alami ( 1) Lalemant NV κατά Malzfabrik Tivoli GmbH, Malteurop
 GIE, Belgisch Interventie- en Restitutiebureau και
 («Άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας Malzfabrik Tivoli GmbH κατά Belgisch Interventie- en
 — Συμφωνία συνεργασίας ΕΟΚ-Μαρόκου — Άρθρο 41 Restitutiebureau ( 1)
 — Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων στον τομέα
 των κοινωνικών ασφαλίσεων — Περιεχόμενο — Παροχές («Άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας
 ανεργίας») — Γεωργία — Επιστροφές κατά την εξαγωγή — Προϋπο-
 θέσεις χορηγήσεως — Έξοδος από το γεωγραφικό έδαφος
 (2003/C 101/22) της Κοινότητας — Έννοια»)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) (2003/C 101/23)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 Στην υπόθεση C-23/02, με αντικείμενο αίτηση του Cour de στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 cassation (Βέλγιο) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς
 που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Office Στην υπόθεση C-82/02, με αντικείμενο αίτηση του Ηοf van
 national de l’emploi και Mohamed Alami, η έκδοση προδικαστι- Cassatie (Βέλγιο) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 κής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 41 της άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο των διαφορών
 Συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής που εκκρεμούν ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Αgence
 Κοινότητας και του Βασιλείου του Μαρόκου, που υπογράφηκε στο maritime Lalemant NV και Malzfabrik Tivoli GmbH, Malteurop
 Ραμπάτ στις 27 Απριλίου 1976 και εγκρίθηκε εξ ονόματος της GIE, Belgisch Interventie- en Restitutiebureau και μεταξύ
 Κοινότητας με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2211/78 του Συμβουλίου, Malzfabrik Tivoli GmbH και Belgisch Interventie- en
 της 26ης Σεπτεμβρίου 1978 (EE ειδ. έκδ. 11/010, σ. 130), το Restitutiebureau, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς
 ∆ικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους R. Schintgen την ερμηνεία του άρθρου 9, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ)
 (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, Β. Σκουρή και την Ν. Colneric, 2730/79 της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 1979, περί των
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας: R. Grass, κοινών λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών
 αφού πληροφόρησε το αιτούν δικαστήριο ότι το ∆ικαστήριο κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/027,
 προτίθεται να αποφανθεί με αιτιολογημένη διάταξη σύμφωνα με σ. 70), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3826/85
 το άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας, αφού της Επιτροπής, της 23ης ∆εκεμβρίου 1985 (ΕΕ L 371, σ. 1), το
 κάλεσε τους ενδιαφερομένους που αναφέρει το άρθρο 20 του ∆ικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet,
 Οργανισμού ΕΚ του ∆ικαστηρίου να υποβάλουν τις ενδεχόμενες πρόεδρο τμήματος, P. Jann και Α. Rosas (εισηγητή), δικαστές,
 παρατηρήσεις τους επί του ζητήματος αυτού, εξέδωσε στις γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, αφού
 12 Φεβρουαρίου 2003, διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: κάλεσε τους μνημονευόμενους στο άρθρο 20 του Οργανισμού ΕΚ
 του ∆ικαστηρίου ενδιαφερομένους να υποβάλουν τις ενδεχόμενες
 Το άρθρο 41, παράγραφος 1, της Συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ παρατηρήσεις τους επί του ζητήματος αυτού, εξέδωσε στις
 της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και του Βασιλείου του 27 Φεβρουαρίου 2003, διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Μαρόκου, που υπογράφτηκε στο Ραμπάτ στις 27 Απριλίου
 1976 και εγκρίθηκε εξ ονόματος της Κοινότητας με τον κανονισμό Το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2730/79
 (ΕΟΚ) 2211/78 του Συμβουλίου, της 26ης Σεπτεμβρίου 1978, της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 1979, περί των κοινών
 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει στο κράτος λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά
 μέλος υποδοχής να αρνείται να χορηγήσει σε εργαζόμενο μαροκι- την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα, όπως τροποποιήθηκε
 νής ιθαγενείας ο οποίος κατοικεί στο έδαφος του κράτους αυτού με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3826/85 της Επιτροπής, της 23ης ∆εκεμ-
 πλασματικά έτη προϋπηρεσίας που προσαυξάνουν το βασικό βρίου 1985, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η έκφραση
 ποσό του επιδόματος ανεργίας για τον μόνο λόγο ότι καμιά «γεωγραφικό έδαφος της Κοινότητας» αναφέρεται σε μια απτή
 διεθνής σύμβαση δεν προβλέπει ότι πρέπει να λαμβάνονται έννοια και ότι η προϋπόθεση να έχει εγκαταλείψει το γεωγραφικό
 υπόψη οι περίοδοι εργασίας που πραγματοποίησε ο ενδιαφερόμε- έδαφος της Κοινότητας το προϊόν για το οποίο ζητήθηκαν οι
 νος σε άλλο κράτος μέλος, ενώ μια τέτοια προϋπόθεση δεν επιστροφές κατά την εξαγωγή δεν πληρούται ούτε όταν το
 επιβάλλεται στους εργαζομένους, πολίτες του κράτους μέλους προϊόν έχει τεθεί υπό τελωνειακό έλεγχο ούτε όταν έχει τεθεί
 υποδοχής. υπό τελωνειακό καθεστώς αποταμιεύσεως.
 ( 1) ΕΕ C 97 της 20.4.2002. (1 ) ΕΕ C 131 της 1.6.2002.


text:
 29.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/28
 Προσφυγή της 14ης Ιουνίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών
 (Υπόθεση C-259/06)
 (2006/C 178/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: D. Maidani και W. Wils)
 Καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία νομοθετικά και κανονιστικά μέτρα για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 2002/87/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, 16ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων, ασφαλιστικών επιχειρήσεων και επιχειρήσεων επενδύσεων χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων και για την τροποποίηση των οδηγιών του Συμβουλίου 73/239/ΕΟΚ, 79/267/ΕΟΚ, 92/49/ΕΟΚ, 92/96/ΕΟΚ, 93/6/ΕΟΚ και 93/22/ΕΟΚ και των οδηγιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 98/78/ΕΚ και 2000/12/ΕΚ, ή τουλάχιστον μη ανακοινώνοντας τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που έχει από την πιο πάνω οδηγία·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας έληξε στις 11 Αυγούστου 2004.
 (1) ΕΕ 2003, L 35, σ. 1.


text:
7.10.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 285/19
 Προσφυγη ́ της Αgnès Ajour και 115 α ́λλων κατα ́ της Επιτρο- Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 31 Ιουλι ́ου 2000 — να ακυρω ́σει την απο ́ 19 Ιουλι ́ου 2000 ρητη ́ απο ́φαση της
 Επιτροπη ́ς με την οποι ́α αυτη ́ αρνη ́θηκε στην περι ́πτωση ́ του
 (Υπο ́θεση Τ-201/00) την εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 3 του παραρτη ́ματος Χ του
 Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως,
 (2000/C 285/34)
 — να διατα ́ξει την εκ νε ́ου τοποθε ́τηση του προσφευ ́γοντος
 σε τρι ́τη χω ́ρα απο ́ 1ης Σεπτεμβρι ́ου 2000 το αργο ́τερο,
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 3 του παραρτη ́ματος Χ του Κανο-
 νισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως,
 Η Agnès Ajour και 115 α ́λλοι προσφευ ́γοντες, εκπροσωπου ́μενοι
 απο ́ τον Jean-Noël Louis και τη Véronique Peere, δικηγο ́ρους — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 Βρυξελλω ́ν, α ́σκησαν στις 31 Ιουλι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδι- στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν εξο ́δων.
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Ο προσφευ ́γων, που υπηρετει ́ στην Υπηρεσι ́α Επιση ́μων Εκδο ́σεων
 — να ακυρω ́σει τις αποφα ́σεις της Επιτροπη ́ς περι ́ καταρτι ́σεως των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, προσβα ́λλει την απο ́φαση που
 των εκκαθαριστικω ́ν σημειωμα ́των των αποδοχω ́ν των απε ́ρριψε την απο ́ 6 Ιουνι ́ου 2000 αι ́τηση ́ του να τοποθετηθει ́ σε
 προσφευγο ́ντων για τους μη ́νες Σεπτε ́μβριο με ́χρι ∆εκε ́μβριο τρι ́τη χω ́ρα κατ' εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 3 του παραρτη ́ματος Χ
 1999, του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των υπαλλη ́λων. Η
 αι ́τηση αυτη ́ απορρι ́φθηκε με την αιτιολογι ́α ο ́τι ο προσφευ ́γων δεν
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα· ανη ́κει στο προσωπικο ́ το οποι ́ο αφορα ́ η προαναφερθει ́σα δια ́ταξη.
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του, o προσφευ ́γων προβα ́λλει ο ́τι η
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα εν λο ́γω απο ́φαση εκδο ́θηκε:
 Οι προσφευ ́γοντες, αποσπασμε ́νοι στην ́εδρα του γραφει ́ου κτηνια- — κατα ́ παρα ́βαση των α ́ρθρων 2 και 3 του παραρτη ́ματος Χ
 τρικη ́ς και φυτοϋγειονομικη ́ς επιθεωρη ́σεως και ελε ́γχου στο του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως·
 ∆ουβλι ́νο, βα ́λλουν κατα ́ των εκκαθαριστικω ́ν σημειωμα ́των των
 αποδοχω ́ν τους για τους μη ́νες Σεπτε ́μβριο με ́χρι ∆εκε ́μβριο 1999, — κατα ́ παρα ́βαση του α ́ρθρου 2 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς
 ισχυριζο ́μενοι ο ́τι τα εκκαθαριστικα ́ σημειω ́ματα καταρτι ́στηκαν με Καταστα ́σεως και κατα ́ παραβι ́αση της αρχη ́ς της ιεραρχι ́ας
 βα ́ση τον διορθωτικο ́ συντελεστη ́ για την Ιρλανδι ́α, o οποι ́ος των αρμοδι ́ων για το διορισμο ́ αρχω ́ν και της αρχη ́ς της
 προσδιορι ́σθηκε χωρι ́ς να ληφθει ́ υπο ́ψη το κο ́στος ζωη ́ς στο ιεραρχι ́ας των κανο ́νων δικαι ́ου·
 ∆ουβλι ́νο. Υποστηρι ́ζουν ο ́τι η Επιτροπη ́, εφαρμο ́ζοντας αυτο ́ν
 τον παρα ́νομο διορθωτικο ́ συντελεστη ́ για τον υπολογισμο ́ των — κατα ́ παραβι ́αση της αρχη ́ς της δικαιολογημε ́νης
 αποδοχω ́ν τους, παρε ́βη τα α ́ρθρα 64 και 65α του Κανονισμου ́ εμπιστοσυ ́νης·
 Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των υπαλλη ́λων και παραβι ́ασε τις
 αρχε ́ς της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως, της εξελι ́ξεως της σταδιοδρομι ́ας — κατα ́ κατα ́χρηση εξουσι ́ας και καταστρατη ́γηση της
 και της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των εργαζομε ́νων. διαδικασι ́ας· και
 — κατα ́ παρα ́βαση του α ́ρθρου 25 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς
 Καταστα ́σεως.
 Προσφυγη ́ του Mario Costacurta κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε την 1η Αυγου ́στου
 2000
 Προσφυγη ́ της RENCO S.p.A. κατα ́ του Συμβουλι ́ου της
 (Υπο ́θεση Τ-202/00) Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως, που ασκη ́θηκε στις 3 Αυγου ́στου 2000
 (2000/C 285/35) (Υπο ́θεση Τ-205/00)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) (2000/C 285/36)
 Ο Mario Costacurta, κα ́τοικος Λουξεμβου ́ργου, εκπροσωπου ́με-
 νος απο ́ τον Marc Petit, δικηγο ́ρο Λουξεμβου ́ργου, α ́σκησε την (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 1η Αυγου ́στου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Η εταιρι ́α RENCO S.p.A., με ́εδρα το Μιλα ́νο (Ιταλι ́α), εκπροσω-
 Κοινοτη ́των. που ́μενη απο ́ τον Francesco Apruzzi, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, και
 ---pagebreak--- C 285/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 7.10.2000
 τον Denis Philippe, δικηγο ́ρο Λουξεμβου ́ργου, α ́σκησε στις επιδι ́κου ́εργου, πρα ́γματι τηρη ́σει τους τεθε ́ντες ο ́ρους, ω ́στε η
 3 Αυγου ́στου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν προσφορα ́ να ανταποκρι ́νεται στη συγγραφη ́ υποχρεω ́σεων.
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως.
 (1) Οδηγι ́α 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1993, περι ́
 συντονισμου ́ των διαδικασιω ́ν για τη συ ́ναψη συμβα ́σεων δημοσι ́ων
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: ́εργων (ΕΕ L 199 της 9.8.1993, σ. 54).
 (2) Απο ́φαση 93/731/ΕΚ: Απο ́φαση του Συμβουλι ́ου της
 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1993 σχετικα ́ με την προ ́σβαση του κοινου ́ στα
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 4 Ιουλι ́ου 2000 απο ́φαση του Συμβου- ́εγγραφα του Συμβουλι ́ου (ΕΕ L 340, της 31.12.1993, σ. 43).
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, η οποι ́α περιε ́χεται στο
 υπ' αριθμο ́ν ΙΜΜ-2000/3188-JB-pm ́εγγραφο της Γενικη ́ς
 Γραμματει ́ας του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως·
 — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως στο
 συ ́νολο των δικαστικω ́ν εξο ́δων·
 Προσφυγη ́ της Merja Hult κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 κω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 4 Αυγου ́στου 2000
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Υπο ́θεση Τ-206/00)
 Η παρου ́σα προσφυγη ́ βα ́λλει κατα ́ της περιεχομε ́νης σε ́εγγραφο
 της Γενικη ́ς Γραμματει ́ας του Συμβουλι ́ου (υπ' αριθ. ΙΜΜ- (2000/C 285/37)
 2000/3188-JB-pm) αποφα ́σεως του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως, της 4ης Ιουλι ́ου 2000, με την οποι ́α απορρι ́φθηκε το
 αι ́τημα της προσφευ ́γουσας εταιρι ́ας για προ ́σβαση στον διοικητικο ́ (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 φα ́κελλο που αφορα ́ την αξιολο ́γηση των προσφορω ́ν για τη
 συ ́ναψη συμβα ́σεως με τι ́τλο «Εργασι ́ες διαρρυθμι ́σεως και συντη-
 ρη ́σεως που πρε ́πει να πραγματοποιηθου ́ν στα κτι ́ρια του Συμβου- Η Merja Hult, κα ́τοικος Howald (Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμ-
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (EE/S146-107865)», απο ́ την βου ́ργου), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Jean-Noël Louis και τη
 οποι ́α αποκλει ́στηκε η εν λο ́γω εταιρι ́α. Véronique Peere, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, α ́σκησε στις
 4 Αυγου ́στου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Η ως α ́νω περιορισμε ́νου χαρακτη ́ρα συ ́μβαση ει ́χε ως αντικει ́μενο Κοινοτη ́των.
 τη μελε ́τη, την εκτε ́λεση και τον συντονισμο ́ της γενικη ́ς αναλη ́ψεως
 των εργασιω ́ν διαρρυθμι ́σεως, μετατροπη ́ς και συντηρη ́σεως των Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 κτιρι ́ων του Συμβουλι ́ου.
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς περι ́ κατατα ́ξεως
 της προσφευ ́γουσας, κατα ́ την προ ́σληψη ́ της, στο βαθμο ́
 Η προσφευ ́γουσα υπογραμμι ́ζει ο ́τι, κατα ́ το α ́νοιγμα των προσφο- Α7, κλιμα ́κιο 1,
 ρω ́ν απο ́ την επιτροπη ́ αξιολογη ́σεως των προσφορω ́ν, κατε ́στη
 σαφε ́ς ο ́τι ει ́χε προτει ́νει την χαμηλο ́τερη τιμη ́ για τις εν λο ́γω
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 παροχε ́ς.
 Η προσφευ ́γουσα εταιρι ́α ισχυρι ́ζεται, κατ' αρχα ́ς, ο ́τι η θε ́ση Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 που ́ελαβε το Συμβου ́λιο δεν συμβιβα ́ζεται προς την πολιτικη ́
 ανοι ́γματος και διαφα ́νειας που εφαρμο ́ζουν οι κοινοτικε ́ς αρχε ́ς Η προσφευ ́γουσα στην παρου ́σα υπο ́θεση, επιτυχου ́σα στον γενικο ́
 απο ́ τον Οκτω ́βριο του 1992. ∆ιευκρινι ́ζει ακο ́μη ο ́τι, ο ́σον αφορα ́ διαγωνισμο ́ ΕUR/A/123, βα ́λλει κατα ́ της αποφα ́σεως της Α∆Α να
 το α ́ρθρο 8 της οδηγι ́ας 93/37/ΕΟΚ (1) καθω ́ς και την απο ́φαση την κατατα ́ξει στον βαθμο ́ Α7, κλιμα ́κιο 1, κατα ́ τον διορισμο ́ της
 93/731/ΕΚ (2) και τον κω ́δικα συμπεριφορα ́ς σχετικα ́ με την ως υπαλλη ́λου της κατηγορι ́ας Α.
 προ ́σβαση του κοινου ́ στα ́εγγραφα, το καθου ́ δεν προσδιορι ́ζει
 την ακριβη ́ δια ́ταξη και τα συμφε ́ροντα τα οποι ́α πρε ́πει να
 προστατευθου ́ν, που το εμποδι ́ζουν να γνωστοποιη ́σει στην Προς στη ́ριξη των ισχυρισμω ́ν της, η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει:
 προσφευ ́γουσα το περιεχο ́μενο των αιτηθε ́ντων εγγρα ́φων. Επι ́σης,
 το Συμβου ́λιο δεν αιτιολογει ́ πω ́ς μπορει ́ να εμπι ́πτει το περιεχο ́- — την παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως, του
 μενο του διοικητικου ́ φακε ́λλου σε μι ́α απο ́ τις προβλεπο ́μενες στο α ́ρθρου 32, δευ ́τερο εδα ́φιο, του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς
 α ́ρθρο 8 της οδηγι ́ας 93/37/ΕΟΚ και/η ́ στην απο ́φαση 93/731/ΕΚ Καταστα ́σεως, καθω ́ς και της αποφα ́σεως σχετικα ́ με τα
 εξαιρε ́σεις. κριτη ́ρια που ισχυ ́ουν για τον διορισμο ́ σε βαθμο ́ και για την
 κατα ́ταξη σε κλιμα ́κιο ο ́ταν γι ́νεται η προ ́σληψη υπαλλη ́λων
 της Επιτροπη ́ς,
 Υπο ́ τις συνθη ́κες αυτε ́ς, η προσφευ ́γουσα δεν ει ́ναι σε θε ́ση ου ́τε
 να εκτιμη ́σει κατα ́ πο ́σον η εν λο ́γω απο ́φαση η ́ταν νο ́μιμη, ου ́τε να — την υ ́παρξη, εν προκειμε ́νω, προδη ́λου σφα ́λματος εκτι-
 εξακριβω ́σει αν η αναθε ́τουσα αρχη ́ ει ́χε, κατα ́ την ανα ́θεση του μη ́σεως,


text:
 3.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 364/45
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 2ας Αυγούστου 2016 — Mommer κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-74/13) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Συντάξεις - Άρθρο 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ σχετικά με τη μεταφορά των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων - Μεταφορά στο συνταξιοδοτικό καθεστώς της Ένωσης συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων τα οποία αποκτήθηκαν δυνάμει άλλων συνταξιοδοτικών καθεστώτων - Απόφαση περί αναγνωρίσεως της προσαυξήσεως συντάξιμων ετών κατ’ εφαρμογήν των νέων ΓΕΔ σχετικά με τα άρθρα 11 και 12 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ - Άρθρο 81 του Κανονισμού Διαδικασίας - Προσφυγή εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη))
 (2016/C 364/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Anne Mommer (Βρυξέλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Orlandi, J.-N. Louis και D. de Abreu Caldas, δικηγόροι, στη συνέχεια S. Orlandi, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Ehrbar και G. Gattinara, στη συνέχεια J. Currall και Gattinara, και τέλος G. Gattinara)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας στο ενωσιακό συνταξιοδοτικό σύστημα, με την οποία εφαρμόζονται οι ΓΕΔ των άρθρων 11 και 12 του παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη.
 2.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 274 της 21.9.2013, σ. 33.


text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/49
 Προσφυγή της 11ης Σεπτεμβρίου 2015 — Korea National Insurance Corporation Zweigniederlassung Deutschland κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής
 (Υπόθεση T-533/15)
 (2015/C 381/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Korea National Insurance Corporation Zweigniederlassung Deutschland (Αμβούργο, Γερμανία), Kim Il Su (Πιονγκγιάνγκ, Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας), Kang Song Sam (Αμβούργο), Choe Chun Sik (Πιονγκγιάνγκ), Sin Kyu Nam (Πιονγκγιάνγκ), Pak Chun San (Πιονγκγιάνγκ), So Tong Myong (Πιονγκγιάνγκ) (εκπρόσωποι: M. Lester και S. Midwinter, Barristers, T. Brentnall και A. Stevenson, Solicitors)
 Καθών: Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/1066 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουλίου 2015, για την τροποποίηση της απόφασης 2013/183/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Κορέας (ΕΕ L 174, σ. 25) και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/1062 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 2015, σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 329/2007 του Συμβουλίου για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας (ΕΕ L 174, σ. 16), καθόσον οι πράξεις αυτές τους περιλαμβάνουν στο παράρτημα V·
 —
 να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα των προσφευγόντων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν τέσσερις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι οι καθών δεν δικαιολόγησαν επαρκώς και δεόντως την συμπερίληψη των προσφευγόντων.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι οι καθών υπέπεσαν προδήλως σε πλάνη καθόσον έκριναν ότι στην περίπτωση των προσφευγόντων πληρούταν κάθε κριτήριο ώστε να καλυφθούν από τα προσβαλλόμενα μέτρα, ενώ δεν υπήρχε καμία τεκμηριωμένη βάση για τη συμπερίληψή τους.
 3.
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παραβίαση, εκ μέρους των καθών, των αρχών περί προστασίας δεδομένων.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από αδικαιολόγητη και δυσανάλογη προσβολή, εκ μέρους των καθών, των θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσφευγόντων, μεταξύ άλλων, του δικαιώματός τους στην προστασία της ιδιοκτησίας, των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και της φήμης τους.


text:
C 86/6 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 27.3.1999
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (peälpso slgäla) (eäjso slgäla)
 sgy 28gy Iamotaqiäot 1999 sgy 4gy Uebqotaqiäot 1999
 rsgm tpoäherg C-303/97 (aiäsgrg sot Bundesgerichtshof cia
 sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Verbraucherschutz- rsgm tpoäherg C-103/97 (aiäsgrg sgy Tiroler Landesvergabe-
 verein eV jasó Sektkellerei G. C. Kessler GmbH und Co. (1) amt cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Josef Köl-
 lensperger GmbH & Co. KG, Atzwanger AG jasó Gemeinde-
 (Rgäla Ç Auqxädgy oiämoy Ç Òqhqo 13, paqócqauoy 2, verband Bezirkskrankenhaus Schwaz (1)
 rsoiveiäo b) sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 2333/92 Ç Peqi-
 cqaugä sot pqoøoämsoy Ç Pqorsariäa sot jasamakxsgä Ç (èmmoia sot ehmijotä dijarsgqiäot jasó so óqhqo 177 sgy
 Jiämdtmoy rtcvtärexy) Rtmhgäjgy EJ Ç Diadijariäey rtmówexy rtlbórexm jqasi-
 jxäm pqolgheixäm jai dgloriäxm eäqcxm Ç Tpetähtmg cia siy
 (1999/C 86/10) diadijariäey pqorutcgäy aqvgä)
 (1999/C 86/11)
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 Rsgm tpoäherg C-303/97, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Bundes-
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 gerichtshof (Ceqlamiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgäm
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 sot óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje,
 rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot ehmijotä
 dijarsgqiäot lesantä Verbraucherschutzverein eV jai Sektkel-
 lerei G. C. Kessler GmbH und Co., g eäjdorg pqodijarsijgäy
 Rsgm tpoäherg C-103/97, le amsijeiälemo aiäsgrg sgy Tiroler
 apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 13,
 Landesvergabeamt (Atrsqiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ
 paqócqauoy 2, rsoiveiäo b) sot jamomirlotä (EOJ)
 euaqlocgäm sot óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa
 aqih. 2333/92 sot Rtlbotkiäot, sgy 13gy Iotkiäot 1992, cia sg
 fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom
 heärpirg sxm cemijxäm jamoämxm rvesijó le sgm peqicqaugä jai
 sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä Josef Köllensperger GmbH
 sgm paqotriäarg sxm auqxdxäm oiämxm jai aeqiotävxm auqx-
 & Co. AG, Atzwanger KG jai Gemeindeverband Bezirks-
 dxäm oiämxm (EE L 231 sgy 13.8.1992, r. 9), so Dijarsgäqio
 krankenhaus Schwaz, gä eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy
 (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty J.-P. Puissochet, pqoä-
 xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 2, paqócqauoy 8 sgy odg-
 edqo slgälasoy, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann,
 ciäay 89/665/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 21gy Dejelbqiäot 1989,
 D. A. O. Edward jai M. Wathelet (eirgcgsgä), dijarseäy, cemi-
 cia som rtmsomirloä sxm molohesijxäm, jamomirsijxäm jai dioi-
 joäy eiraccekeäay: N. Fennelly, cqallaseäay: D. Louterman-
 jgsijxäm diasónexm peqiä sgy euaqlocgäy sxm diadijarixäm
 Hubeau, jtäqia tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy
 pqorutcgäy rsom soleäa sgy rtämawgy rtlbórexm jqasijxäm
 28 Iamotaqiäot 1999 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 pqolgheixäm jai dgloriäxm eäqcxm (EE L 395 sgy 30.12.1989,
 r. 33), so Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty
 P. J. G. Kapteyn (eirgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy, G. Hirsch,
 So óqhqo 13, paqócqauoy 2, rsoiveiäo b) sot jamomirlotä
 G. F. Mancini, H. Ragnemalm jai R. Schintgen, dijarseäy,
 (EOJ) aqih. 2333/92 sot Rtlbotkiäot, sgy 13gy Iotkiäot 1992,
 cemijoäy eiraccekeäay: A. Saggio, cqallaseäay: H. A. Rühl,
 cia sg heärpirg sxm cemijxäm jamoämxm rvesijó le sgm peqi-
 jtäqioy tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 4 Uebqotaqiäot
 cqaugä jai sgm paqotriäarg sxm auqxdxäm oiä mxm jai aeqiotä-
 1999 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 vxm auqxdxäm oiä mxm, eävei sgm eämmoia oäsi, cia sgm euaqlocgä
 sgy apacoqetärexy pot pqobkeäpei g diósang atsgä, dem aqjeiä
 ma diapirsxheiä oäsi eäma rgäla so opoiäo peqikalbómei lia keäng
 g opoiäa ametqiä rjesai rsgm peqicqaugä emoäy sxm pqoøoämsxm
 pot amaueäqomsai rsg diósang atsgä lpoqeiä ma ejkguheiä xy Oi pqoùpoheäreiy pot diastpxämomsai rso óqhqo 2,
 peqicqaugä sot em koäcx pqoøoämsoy. Epibókkesai, epipkeäom, paqócqauoy 8, sgy odgciäay 89/665/EOJ sot Rtlbotkiäot,
 ma apodeivheiä oäsi g vqgärg sot rgälasoy lpoqeiä pqóclasi ma sgy 21gy Dejelbqiäot 1989, cia som rtmsomirloä sxm molohesi-
 paqapkamgärei soty oijeiäoty jasamakxseäy jai, jasó rtmeä- jxäm, jamomirsijxäm jai dioijgsijxäm diasónexm peqiä sgy euaq-
 peia, ma epgqeórei sgm oijomolijgä rtlpeqiuoqó soty. Rtma- locgäy sxm diadijarixäm pqorutcgäy rsom soleäa sgy rtämawgy
 uxäy, rso ehmijoä dijarsgäqio emapoäjeisai ma kóbei tpoäwg sgm rtlbórexm jqasijxäm pqolgheixäm jai dgloriäxm eäqcxm, dem
 sejlaiqoälemg pqordojiäa rvesijó le sgm eämdeing atsgä emoäy eävotm euaqlocgä re diasóneiy oäpxy atseäy pot dieäpotm sg
 leärot jasamakxsgä, o opoiäoy eävei sg rtmgähg pkgqouoäqgrg rtcjqoäsgrg jai sg keisotqciä a sgy Tiroler Landesvergabeamt.
 jai eiämai etkoäcxy pqorejsijoäy jai emgleqxleämoy.
 (1) EE C 142 sgy 10.5.1997.
 (1) EE C 318 sgy 18.10.1997.


text:
 30.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 191/37
 Προσφυγή της 5ης Απριλίου 2016 — Le Pen κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-140/16)
 (2016/C 191/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Jean-Marie Le Pen (La Trinité-sur-Mer, Γαλλία) (εκπρόσωποι: M. Ceccaldi και J.-P. Le Moigne, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 29ης Ιανουαρίου 2016, η οποία κοινοποιήθηκε με την αριθ. D 302191 επιστολή, της 5ης Φεβρουαρίου 2016, εκδόθηκε κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 68 της αποφάσεως 2009/C 159/01 του Προεδρείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 19ης Μαΐου και της 9 Ιουλίου 2008, «σχετικά με τα μέτρα εφαρμογής του καθεστώτος των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου», όπως έχει τροποποιηθεί, και με την οποία διαπιστώνεται οφειλή του προσφεύγοντος προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ύψους 320 026,23 ευρώ λόγω ποσών που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως στο πλαίσιο της βουλευτικής επικουρίας και αιτιολογείται η απαίτηση εισπράξεώς της·
 —
 να ακυρώσει το αριθ. 2016-195 χρεωστικό σημείωμα της 4ης Φεβρουαρίου 2016, με το οποίο γνωστοποιείται στον προσφεύγοντα η βεβαίωση οφειλής του, κατόπιν αποφάσεως του Γενικού Γραμματέα της 29ης Ιανουαρίου 2016, περί επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων χρηματικών ποσών λόγω βουλευτικής επικουρίας, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 68 των μέτρων εφαρμογής του καθεστώτος των βουλευτών και των άρθρων 78, 79 και 80 του δημοσιονομικού κανονισμού·
 —
 να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων·
 —
 να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταβάλει στον Jean-Marie Le Pen, σε απόδοση των δυνάμενων να αναζητηθούν εξόδων, το ποσό των 50 000,00 ευρώ.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από ελαττώματα θίγοντα την εξωτερική νομιμότητα των προσβαλλομένων πράξεων. Ο λόγος αυτός αναλύεται σε δύο σκέλη.
 —
 Πρώτο σκέλος, κατά το οποίο η αρμοδιότητα επί θεμάτων δημοσιονομικών αποφάσεων που αφορούν τα πολιτικά κόμματα και, ως εκ τούτου, τους βουλευτές ανήκει στο Προεδρείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και όχι στον Γενικό Γραμματέα.
 —
 Δεύτερο σκέλος, κατά το οποίο το Προεδρείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν μπορούσε να μεταβάλει τον χαρακτήρα και το εύρος της αρμοδιότητάς του. Ο Γενικός Γραμματέας, όμως, δεν δύναται να επικαλεσθεί καμία τακτική ανάθεση αρμοδιοτήτων εκ μέρους του Προέδρου του Προεδρείου του Κοινοβουλίου, βάσει της οποίας εξουσιοδοτείται να εκδίδει και να κοινοποιεί τις προσβαλλόμενες πράξεις όσον αφορά δημοσιονομικά ζητήματα που αφορούν βουλευτή.
 2.
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από ελαττώματα θίγοντα την εσωτερική νομιμότητα των προσβαλλομένων πράξεων. Ο λόγος αυτός αναλύεται σε τέσσερα σκέλη.
 —
 Πρώτο σκέλος, κατά το οποίο οι προσβαλλόμενες πράξεις ενέχουν πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
 —
 Δεύτερο σκέλος, κατά το οποίο το Προεδρείο του Κοινοβουλίου δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο προς δικαιολόγηση των προσβαλλομένων πράξεων.
 —
 Τρίτο σκέλος, κατά το οποίο οι προσβαλλόμενες πράξεις ενέχουν κατάχρηση εξουσίας και διαδικασίας.
 —
 Τέταρτο σκέλος, κατά το οποίο οι προσβαλλόμενες πράξεις συνιστούν δυσμενή διάκριση.


text:
 13.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/33
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Δεκεμβρίου 2009 — Cofac κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-158/07) (1)
 (ΕΚΤ - Μείωση χρηματοδοτικής συνδρομής - Δράσεις επαγγελματικής καταρτίσεως - Δικαιώματα άμυνας - Δικαίωμα ακροάσεως)
 2010/C 37/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cofac — Cooperativa de Formação e Animação Cultural, CRL (Λισσαβώνα, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: L. Gomes, J. Ortigão και C. Peixoto, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Guerra e Andrade και A. Steiblytė)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως D (2005) 13066 της Επιτροπής, της 3ης Ιουνίου 2005, περί μειώσεως του ποσού της συνδρομής του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου που χορηγήθηκε στην προσφεύγουσα με την απόφαση C(88) 0831, της 29ης Απριλίου 1988, για δράσεις επαγγελματικής καταρτίσεως (φάκελος αριθ. 880707 P 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Cofac — Cooperativa de Formação e Animação Cultural, CRL στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 155 της 7.7.2007.


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/43
 Προσφυγή της 1ης Απριλίου 2010 — Bank Nederlandse Gemeenten κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-151/10)
 2010/C 148/72
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bank Nederlandse Gemeenten NV (Χάγη, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: B. Drijber, advocaat)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2009) 9963 της Επιτροπής της 15ης Δεκεμβρίου 2009, όσον αφορά την κρίση της Επιτροπής ότι η δυνατότητα εταιριών κοινωνικής στέγης να δανειστούν από τη Bank Nederlandse Gemeenten NV συνεπάγεται κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της προσφεύγουσας επιδιώκεται μερική ακύρωση της αποφάσεως C(2009) 9963 τελικό της Επιτροπής της 15ης Δεκεμβρίου 2009 σχετικά με το μέτρο ενισχύσεως Ε 2/2005 και N 642/2009 (Κάτω Χώρες) — υφιστάμενη ενίσχυση εταιριών κοινωνικής στέγης και ειδική ενίσχυση ανά σχέδιο.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, πρώτον, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντίκειται στο άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ επειδή η Επιτροπή στήριξε σε εσφαλμένη ερμηνεία της δυνατότητας καταλογισμού το συμπέρασμα ότι τα δάνεια της προσφεύγουσας συνεπάγονται κρατική ενίσχυση.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντίκειται στο άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ επειδή η Επιτροπή στήριξε σε εσφαλμένη αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών το συμπέρασμα ότι τα δάνεια της προσφεύγουσας δεν συνάδουν με τους όρους της αγοράς και ως εκ τούτου συνεπάγονται ευνοϊκή μεταχείριση.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και της υποχρεώσεως επιμελείας επειδή η Επιτροπή, παρά τα όσα οι ολλανδικές αρχές είχαν προβάλει σχετικά με τα δάνεια της προσφεύγουσας, έκρινε χωρίς οποιαδήποτε έρευνα ότι τα δάνεια αυτά συνιστούν κρατική ενίσχυση.


text:
 11.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/14
 Προσφυγή της 30ής Ιουλίου 2008 — Tresplain Investments κατά ΓΕΕΑ — Hoo Hing (Golden Elephant Brand)
 (Υπόθεση T-303/08)
 (2008/C 260/26)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tresplain Investments Ltd (Hong Kong, Κίνα) (εκπρόσωπος: D. McFarland, barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίπαλος στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Hoo Hing Holdings Ltd (Romford, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 7 Μαΐου 2008 στην υπόθεση R 889/2007-1 και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: το εικονιστικό σήμα «Golden Elephant Brand» για προϊόντα της κλάσεως 30 — καταχώριση κοινοτικού σήματος αριθ. 241 810
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Αιτών την κήρυξη της ακυρότητας: ο αντίπαλος στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα του οποίου δικαιούχος είναι ο αιτών: το μη καταχωρισμένο εικονιστικό σήμα «GOLDEN ELEPHANT», το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: απόρριψη της αιτήσεως να κηρυχθεί ακυρότητα
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεως
 Λόγοι ακυρώσεως: παράβαση των άρθρων 73 και 74, παράγραφος 1, του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών κακώς έλαβε υπόψη φερόμενα πραγματικά περιστατικά, καθώς και νομικά τεκμήρια που δεν επικαλέστηκαν ή δεν στοιχειοθέτησαν οι αντίπαλοι, ενώ αρνήθηκε να λάβει υπόψη άλλα πραγματικά περιστατικά, αποδείξεις και επιχειρήματα που προέβαλε η προσφεύγουσα· παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως συνήγαγε ότι είναι πιθανή η σύγχυση των σχετικών σημάτων, με αποτέλεσμα να είναι πιθανή η επέλευση βλάβης.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/78
 Προσφυγή της 28ης Νοεμβρίου 2012 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-146/12)
 2013/C 26/164
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ΖΖ (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και D. Abreu Caldas, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα ακύρωσης της απόφασης σχετικά με τη μεταφορά των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας στο συνταξιοδοτικό σύστημα της Ένωσης, με την οποία εφαρμόστηκαν οι νέες ΓΕΔ των άρθρων 11 και 12 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να διαπιστώσει ότι είναι παράνομο το άρθρο 9 των ΓΕΔ του άρθρου 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 3ης Φεβρουαρίου 2012 περί εφαρμογής των παραμέτρων στις οποίες αναφέρονται οι ΓΕΔ του άρθρου 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ της 3ης Μαρτίου 2011 ως προς τη μεταφορά των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 24.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 366/39
 Προσφυγή της 28ης Σεπτεμβρίου 2012 — Steiff κατά ΓΕΕΑ (υφασμάτινη ετικέτα με μεταλλικό κουμπί στο μέσο του αυτιού ενός λούτρινου ζώου)
 (Υπόθεση T-434/12)
 2012/C 366/79
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Margarete Steiff GmbH (Giengen an der Brenz, Γερμανία) (εκπρόσωπος: D. Fissl, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 19ης Ιουλίου 2012, στην υπόθεση R 1692/2011-1,
 —
 να ακυρώσει την εκ μέρους του ΓΕΕΑ απόρριψη της υπ’ αριθ. 9 439 654 αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Σήμα θέσεως για την προστασία ορθογώνιας, επιμήκους υφασμάτινης ετικέτας η οποία είναι στερεωμένη μέσω γυαλιστερού ή θαμπού στρογγυλού μεταλλικού κουμπιού στο μέσο του αυτιού ενός λούτρινου ζώου, για προϊόντα της κλάσεως 28 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 9 439 654
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψης της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
22 . 3 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 94/21
 96 του Συμβουλίου , της 18ης Νοέμβριου 1996, για την (Γαλλία), εκπροσωπούμενες από την Deborah Kryvian , δικη
 τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 805/68 περί γόρο Rouen, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο
 κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος , Marc Loesch , 11 , rue Goethe , άσκησαν στις 24 Ιανουαρίου
 και ιδίως το άρθρο 1 παράγραφος 4, καθόσον με τον 1997 , ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 κανονισμό αυτό επιβλήθηκε στα κράτη μέλη η καταβολή των, προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 πριμοδοτήσεως για την πρώιμη εμπορία μοσχαριών, οι Ένωσης.
 προϋποθέσεις και o τρόπος υπολογισμού της οποίας τους
 προκάλεσε σοβαρή ζημία. Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται συναφώς ότι το γεγονός ότι — να ακυρώσει τον κανονισμό ( ΕΚ) αριθ. 2222/96 του
 η διάταξη αυτή , ορίζοντας τον τρόπο καταβολής της ως άνω Συμβουλίου ('), θεσμικού οργάνου της Κοινότητας, ή
 πριμοδοτήσείος, προβλέπει την ενιαία εφαρμογή μειώσεως τουλάχιστον το άρθρο 1 παράγραφος 4, η οποία είναι
 του βάρους του σφαγίου κατά 15 % σε καθεμία από τις χώρες , διάταξη της ως άνω πράξεως που αποτελεί χωριστό τμήμα
 με βάση μια παράμετρο που στηρίζεται σε στατιστικά στοι σε σχέση με τις άλλες διατάξεις ,
 χεία του έτους 1995 , έχει ως αποτέλεσμα έναντι των προ
 σφευγουσών να λαμβάνεται υπόψη , όσον αφορά την κατα — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 βολή της πριμοδοτήσεως, βάρος σφαγίου 108 χιλιογράμμων,
 το οποίο είναι πλήρως ασυμβίβαστο προς το σύνηθες βάρος Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 των διατιθέμενων στην αγορά σχετικών σφαγίων, καθόσον το
 προ της λήψεως του εν λόγω μέτρου βάρος των σφαγίων είναι Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται
 περί τα 127 χιλιόγραμμα. με τους προβληθέντες στο πλαίσιο της υποθέσεως Τ-14/97 ,
 Sofivo κ.λπ . κατά Συμβουλίου .
 Οι προσφεύγουσες προσθέτουν ότι, παράλληλα, οι ανταγω
 νιστές παραγωγοί των Κάτω Χωρών, που είναι η δεύτερη (') ΕΕ αριθ . L 296 της 21 . 11 . 1996, σ. 50.
 ευρωπαϊκή χώρα παραγωγής βοείου κρέατος και η οποία
 εξάγει το 95% της παραγωγής της, διαθέτουν προϊόν το
 οποίο βρίσκεται πολύ πλησίον του ιδανικού βάρους και
 επιτυγχάνουν με βάση την ως άνω μέθοδο τη λήψη πριμοδο
 τήσεως για βάρος σφαγίου 138 χιλιογράμμων, χάρη σ' αυτό δε
 καταλαμβάνουν ιδιαίτερα πλεονεκτική θέση σε σχέση με τον Προσφυγή της εταιρείας Atlantic Container Line ΑΒ κ.λπ.
 ανταγωνισμό στη γαλλική αγορά. Πράγματι, δεδομένου ότι κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκή
 στη χώρα αυτή το βάρος σφαγίου για το οποίο χορηγείται θηκε στις 27 Ιανουαρίου 1997
 πριμοδότηση (λιγότερο από 138 χιλιόγραμμα) προσεγγίζει (Υπόθεση Τ-18/97)
 ιδιαίτερα αυτό για το οποίο υπάρχει ζήτηση στη γαλλική (97/C 94/45 )
 αγορά, οι παραγωγοί που είναι εγκατεστημένοι στις Κάτω
 Χώρες μπορούν να παράγουν τους μόσχους που έχουν (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 ζήτηση στη γαλλική αγορά και να λαμβάνουν την πριμοδό
 τηση των 65 Ecu ανά σφάγιο , πράγμα το οποίο, κατά τη H εταιρεία Atlantic Container Line ΑΒ κ.λπ., εκπροσωπού
 γνώμη τους, οδηγεί σε πλήρη διαφοροποίηση τόσο των τιμών μενες από τους John Pheasant, Nicholas Bromfield και Shaun
 όσο και των προϊόντων. Επιπλέον, η ταχύτητα με την οποία Goodman, με αντίκλητους στο Λουξεμβούργο τους δικηγό
 λήφθηκε το σχετικό μέτρο εμπλέκεται με την παραγωγή η ρους Loesch & Wolter, 11 , rue Goethe , άσκησαν στις
 οποία προγραμματιζόταν προηγουμένως για διάστημα 22 27 Ιανουαρίου 1997 , ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω
 έως 24 εβδομάδων , ενώ η παράμετρος βάσει της οποίας παϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 προκύπτει βάρος 108 χιλιογράμμων σχετικά με τη χορήγηση Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 της πριμοδοτήσεως έχει ως αποτέλεσμα διάρκεια παχύνσεως
 του ζώου 15 έως 17 εβδομάδων.
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 Προς στήριξη των ισχυρισμών τους οι προσφεύγουσες εται
 ρείες επικαλούνται παράβαση της αρχής της ίσης μεταχειρί — να ακυρώσει την απόφαση C(96) 3414 της Επιτροπής, της
 σεως, καθώς και την ύπαρξη εν προκειμένω καταστάσεως 26ης Νοεμβρίου 1996, σχετικά με τη συμφωνία Trans-
 στρεβλώσεως του ανταγωνισμού , αντίθετης προς το άρθρο 40 Atlantic Conférence Agreement .
 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο της συνθήκης.
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα των
 (') ΕΕ αριθ . L 296 της 21 . 1 1 . 1996 , α . 50. προσφευγουσών .
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προσφυγή της εταιρείας Kermene SA και της εταιρείας Vais Οι προσφεύγουσες είναι δεκαέξι από τις δεκαεπτά εταιρείες
 SA κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκή θαλασσίων μεταφορών οι οποίες μετέχουν στη συμφωνία
 θηκε στις 24 Ιανουαρίου 1997 Trans-Atlantic Conférence Agreement, βάσει της οποίας οι
 εταιρείες αυτές εξυπηρετούν από κοινού τις τακτικές μετα
 (Υπόθεση Τ-15/97) φορές εμπορευματοκιβωτίων στον Ατλαντικό Ωκεανό,
 (97/C 94/44) αμφίδρομα μεταξύ λιμένων και τόπων του εσωτερικού των
 χωρών της Βόρειας Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) της Αμερικής.
 H εταιρεία .Kermene SA , με έδρα το Saint Jacut du Mene Οι προσφεύγουσες ζητούν την ακύρωση της βαλλόμενης
 (Γαλλία), και η εταιρεία Vais SA , με έδρα τη Champagne απόφασης της Επιτροπής, με την οποία η Επιτροπή ανακά


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/46
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 24ης Σεπτεμβρίου 2009 — SBS TV και SBS Danish Television κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-12/05) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Αναδιάρθρωση κεφαλαίου ενός παρέχοντος δημόσια υπηρεσία ραδιοτηλεοπτικού σταθμού κατόπιν μιας πρώτης αποφάσεως με την οποία είχε διαταχθεί η ανάκτηση ασυμβίβαστων κρατικών ενισχύσεων - Απόφαση περί μη προβολής αντιρρήσεων - Ακύρωση της πρώτης αποφάσεως - Κατάργηση της δίκης)
 2009/C 282/88
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: SBS TV A/S, πρώην TV Danmark A/S (Skovlunde, Δανία) και SBS Danish Television Ltd, πρώην Kanal 5 Denmark Ltd (Hounslow, Middlesex, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: αρχικώς D. Vandermeersch, T. Müller-Ibold, K. Nordlander και H. Peytz, εν συνεχεία D. Vandermeersch, H. Peytz και K.-U. Karl, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: N. Khan και M. Niejahr)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ των προσφευγουσών: Viasat Broadcasting UK Ltd (West Drayton, Middlesex, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: S. Hjelmborg και M. Honoré, δικηγόροι)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: J. Molde, επικουρούμενος από τους P. Biering, K. Lundgaard Hansen, δικηγόρους) και TV 2/Danmark A/S (Odense, Δανία) (εκπρόσωποι: O. Koktvedgaard και M. Thorninger, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως C (2004) 3632 τελικό της Επιτροπής, της 6ης Οκτωβρίου 2004, σχετικά με την αναδιάρθρωση κεφαλαίου της TV 2/Danmark A/S.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Καταργείται η δίκη επί της υπό κρίση προσφυγής.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 69 της 19.3.2005.


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Cour de cassation του Βελγίου (πρώτο τμήμα) με απόφαση της 20ής Ιανουαρίου 2005, στην υπόθεση Εtat Βelge κατά Ring Occasions και Fortis Banque
 (Υπόθεση C-42/05)
 (2005/C 93/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: γαλλική
 Με απόφαση της 20ής Ιανουαρίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 3 Φεβρουαρίου 2005, το Cour de cassation του Βελγίου (πρώτο τμήμα) στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Εtat Βelge και Ring Occasions και Fortis Banque, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1.
 Στην περίπτωση που ο παραλήπτης παραδιδομένων αγαθών είναι ο υποκείμενος στον φόρο ο οποίος συνήψε τη σχετική σύμβαση καλοπίστως, εν αγνοία της απάτης του πωλητή, κωλύει η αρχή της ουδετερότητας του ΦΠΑ το να συνεπάγεται η ακύρωση της συμβάσεως πωλήσεως, δυνάμει κανόνα του εθνικού αστικού δικαίου, ο οποίος πλήττει με απόλυτη ακυρότητα την εν λόγω σύμβαση ως αντικείμενη στη δημόσια τάξη λόγω αθέμιτης αιτίας στο πρόσωπο του πωλητή, απώλεια για τον εν λόγω υποκείμενο στον φόρο του δικαιώματος εκπτώσεως του ΦΠΑ;
 2.
 Διαφέρει η απάντηση στο πρώτο ερώτημα στην περίπτωση που η απόλυτη ακυρότητα απορρέει από το ότι η διαπραχθείσα απάτη αφορά αυτόν τούτον τον ΦΠΑ;


text:
 18.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 314/20
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 22ας Σεπτεμβρίου 2004
 Στην υπόθεση Τ-44/03: Giorgio Lebedef κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Υπάλληλοι - Αποδοχές - Έξοδα ταξιδιού - Τροποποίηση της μεθόδου υπολογισμού - Δεύτερη προσφυγή αφορώσα διαφορετικά έτη - Ισχύς δεδικασμένου - Απουσία στοιχείων δικαιολογούντων αμφισβήτηση της εκδοθείσας αποφάσεως - Προσφυγή προδήλως αβάσιμη)
 (2004/C 314/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-44/03, Giorgio Lebedef, υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Senningerberg (Λουξεμβούργο), και 49 άλλοι υπάλληλοι των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται σε παράρτημα της διατάξεως, εκπροσωπούμενοι από τον G. Bounéou, avocat, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπροσωπουμένης από τους J. Curall και V. Joris, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής περί τροποποιήσεως, για τα έτη 1993, 1994 και 1995, της μεθόδου υπολογισμού των εξόδων ετήσιου ταξιδιού με προορισμό την Ελλάδα, όσον αφορά το δρομολόγιο μέσω Brindisi, καθώς και την ακύρωση των εκκαθαριστικών σημειωμάτων αποδοχών των προσφευγόντων διά των οποίων εφαρμόστηκε η ως άνω απόφαση, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Azizi, πρόεδρο του τμήματος, M. Jaeger και F. Dehousse, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 22 Σεπτεμβρίου 2004 διάταξη με το εξής διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 101 της 26.4.2003.


text:
 31.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 16ης Φεβρουαρίου 2012 [αίτηση του Cour constitutionnelle (πρώην Cour d’arbitrage) (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Marie-Noëlle Solvay κ.λπ. κατά Région wallonne
 (Υπόθεση C-182/10) (1)
 (Εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων σχεδίων - Έννοια της «νομοθετικής πράξεως» - Αξία και περιεχόμενο των διευκρινίσεων που παρέχει ο Οδηγός για την εφαρμογή της συμβάσεως του Ώρχους - Χορήγηση άδειας για σχέδιο χωρίς να έχουν εκτιμηθεί δεόντως οι επιπτώσεις του στο περιβάλλον - Πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα - Έκταση του δικαιώματος προσφυγής - Οδηγία περί οικοτόπων - Σχέδιο ή έργο που παραβλάπτει την ακεραιότητα του τόπου - Επιτακτικός λόγος σημαντικού δημοσίου συμφέροντος)
 2012/C 98/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour constitutionnelle (πρώην Cour d’arbitrage)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Marie-Noëlle Solvay, Le Poumon vert de la Hulpe ASBL, Jean-Marie Solvay de la Hulpe, Alix Walsh, Association des Riverains et Habitants des Communes Proches de l’Aéroport B.S.C.A. (Brussels south Charleroi Airport) ASBL — A.R.A.Ch, Grégoire Stassin, André Gilliard, Paul Fastrez, Henriette Fastrez, Gouvernement flamand, Inter-Environnement Wallonie ASBL, Nicole Laloux, François Gevers, Annabelle Denoël-Gevers, Marc Traversin, Joseph Melard, Chantal Michiels, Thierry Regout, René Canfin, Georges Lahaye, Jeanine Postelmans, Christophe Dehousse, Christine Lahaye, Jean-Marc Lesoinne, Jacques Teheux, Anne-Marie Larock, Bernadette Mestdag, Jean-François Seraffin, Françoise Mahoux, Ferdinand Wallraf, Mariel Jeanne, Agnès Fortemps, Georges Seraffin, Jeannine Melen, Groupement Cerexhe-Heuseux/Beaufays ASBL, Action et Défense de l’Environnement de la vallée de la Senne et de ses affluents ASBL, Réserves naturelles RNOB ASBL, Stéphane Banneux, Zénon Darquenne, Philippe Daras, Bernard Croiselet, Bernard Page, Intercommunale du Brabant Wallon SCRL, Les amis de la Forêt de Soignes ASBL, Jacques Solvay de la Hulpe, La Hulpe, Notre village ASBL, André Philips, Charleroi South Air Pur ASBL, Pierre Grymonprez, Sartau SA, Philippe Grisard de la Rochette, Antoine Boxus, Pierre Deneye, Jean-Pierre Olivier, Paul Thiry, Willy Roua, Guido Durlet, Agrebois SA, Yves de la Court
 κατά
 Région wallonne
 παρισταμένων των: Infrabel SA, Codic Belgique SA, Federal Express European Services Inc. (FEDEX), Société wallonne des aéroports (SOWEAR), Société régionale wallonne du transport (SRWT), Société Intercommunale du Brabant wallon (IBW),
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Cour constitutionnelle (πρώην Cour d’arbitrage) — Ερμηνεία των άρθρων 2 (σημείο 2), 3 (παράγραφος 9), 6 (παράγραφος 9) και 9 (παράγραφοι 2, 3, και 4), της Συμβάσεως του Aarhus (Ώρχους) για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη σε θέματα περιβάλλοντος, η οποία συνήφθη στις 25 Ιουνίου 1998 και εγκρίθηκε εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με την απόφαση 2005/370/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Φεβρουαρίου 2005 (ΕΕ L 124, σ. 1) — Ερμηνεία των άρθρων 1 (παράγραφος 5), 9 (παράγραφος 1) και 10α της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (EE L 175, σ. 40) — Ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφοι 3 και 4, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206, σ. 7) — Έννοια του όρου «δημόσια αρχή» — Αξία και περιεχόμενο των διευκρινίσεων που παρέχει ο Οδηγός για την εφαρμογή της Συμβάσεως του Ώρχους — Ζήτημα κατά πόσον αποκλείονται από το πεδίο εφαρμογής της συμβάσεως οι νομοθετικές πράξεις, όπως είναι οι πολεοδομικές και περιβαλλοντικές άδειες που χορηγούνται με απόφαση των περιφερειακών νομοθετικών οργάνων — Συμβατότητα προς τη Σύμβαση και το κοινοτικό δίκαιο μιας διαδικασίας που οδηγεί στη χορήγηση αδειών κατά των οποίων μπορεί να ασκηθεί μόνον προσφυγή ενώπιον του Cour constitutionnelle (Συνταγματικού Δικαστηρίου) και των τακτικών δικαστηρίων — Χορήγηση άδειας για σχέδιο για το οποίο δεν έχει πραγματοποιηθεί προσήκουσα εκτίμηση των επιπτώσεών του στο περιβάλλον
 Διατακτικό
 1)
 Καίτοι, για την ερμηνεία των άρθρων 2, παράγραφος 2, και 9, παράγραφος 4, της συμβάσεως για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη σε θέματα περιβάλλοντος, η οποία συνήφθη στις 25 Ιουνίου 1998 και εγκρίθηκε εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με την απόφαση 2005/370/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Φεβρουαρίου 2005, δύναται να ληφθεί υπόψη ο Οδηγός για την εφαρμογή της συμβάσεως αυτής, ο Οδηγός αυτός δεν έχει εντούτοις καμία δεσμευτική δύναμη και δεν χαρακτηρίζεται από την κανονιστική ισχύ των διατάξεων της εν λόγω συμβάσεως.
 2)
 Το άρθρο 2, παράγραφος 2, της συμβάσεως για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη σε θέματα περιβάλλοντος και το άρθρο 1, παράγραφος 5, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, έχουν την έννοια ότι από τα αντίστοιχα πεδία εφαρμογής των νομικών αυτών πράξεων εξαιρούνται μόνον τα σχέδια που εγκρίνονται καταλεπτώς με ειδική νομοθετική πράξη, κατά τρόπο ώστε οι σκοποί που επιδιώκονται με τις εν λόγω νομικές πράξεις να επιτυγχάνονται μέσω της νομοθετικής διαδικασίας. Στο εθνικό δικαστήριο απόκειται να εξακριβώσει ότι τηρήθηκαν οι δύο αυτές προϋποθέσεις, αφού λάβει υπόψη τόσο το περιεχόμενο της εκδοθείσας νομοθετικής πράξεως όσο και το σύνολο της νομοθετικής διαδικασίας που οδήγησε στην έκδοσή της καθώς και, μεταξύ άλλων, τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κοινοβουλευτικές συζητήσεις. Συναφώς, νομοθετική πράξη η οποία απλώς και μόνον «επικυρώνει» προϋφιστάμενη διοικητική πράξη και η οποία περιορίζεται στην αναφορά επιτακτικών λόγων γενικού συμφέροντος χωρίς να έχει προηγηθεί κίνηση νομοθετικής διαδικασίας επί της ουσίας μέσω της οποίας να διασφαλίζεται η τήρηση των εν λόγω προϋποθέσεων δεν μπορεί να λογίζεται ως ειδική νομοθετική πράξη κατά την έννοια της διατάξεως αυτής και, ως εκ τούτου, δεν αρκεί για να εξαιρεθεί ένα σχέδιο από τα αντίστοιχα πεδία εφαρμογής της συμβάσεως αυτής και της οδηγίας αυτής, όπως έχει τροποποιηθεί.
 3)
 Τα άρθρα 3, παράγραφος 9, και 9, παράγραφοι 2 έως 4, της συμβάσεως για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη σε θέματα περιβάλλοντος και το άρθρο 10α της οδηγίας 85/337, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/35, έχουν την έννοια ότι:
 —
 όταν ένα σχέδιο που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των διατάξεων αυτών εγκρίνεται με νομοθετική πράξη, το ζήτημα αν η εν λόγω νομοθετική πράξη πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπει το άρθρο 1, παράγραφος 5, της οδηγίας αυτής πρέπει να μπορεί να υπόκειται, βάσει των εθνικών δικονομικών κανόνων, σε έλεγχο ασκούμενο από δικαστήριο ή άλλο ανεξάρτητο και αμερόληπτο όργανο που έχει συσταθεί με νόμο·
 —
 στην περίπτωση κατά την οποία κατά τέτοιας πράξεως δεν προβλέπεται καμία προσφυγή, η οποία να εξασφαλίζει τα χαρακτηριστικά και την έκταση του έλεγχου που αναφέρθηκαν ανωτέρω, απόκειται σε κάθε εθνικό δικαστήριο που επιλαμβάνεται υποθέσεως στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς του να ασκεί τον έλεγχο που περιγράφεται στο προηγούμενο εδάφιο και να αντλεί, ενδεχομένως, τις έννομες συνέπειες αφήνοντας ανεφάρμοστη τη νομοθετική αυτή πράξη.
 4)
 Το άρθρο 6, παράγραφος 9, της συμβάσεως για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη σε θέματα περιβάλλοντος και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 85/337, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/35, έχουν την έννοια ότι δεν απαιτούν να περιέχει η ίδια η απόφαση τους λόγους για τους οποίους η αρμόδια αρχή αποφάσισε ότι η απόφαση ήταν απαραίτητη. Ωστόσο, σε περίπτωση που το ζητήσει κάποιος ενδιαφερόμενος, η αρμόδια διοικητική αρχή έχει υποχρέωση να του γνωστοποιήσει τους λόγους για τους οποίους ελήφθη αυτή η απόφαση ή τις πληροφορίες και τα σχετικά έγγραφα σε απάντηση της υποβληθείσας αιτήσεως.
 5)
 Το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει σε εθνική αρχή, έστω και νομοθετική, να εγκρίνει ένα σχέδιο χωρίς να έχει βεβαιωθεί ότι αυτό δεν θα παραβλάψει την ακεραιότητα του οικείου τόπου.
 6)
 Το άρθρο 6, παράγραφος 4, της οδηγίας 92/43 έχει την έννοια ότι η κατασκευή μιας υποδομής που προορίζεται να στεγάσει διοικητικό κέντρο δεν μπορεί, κατ’ αρχήν, να θεωρηθεί επιτακτικός λόγος σημαντικού δημοσίου συμφέροντος, περιλαμβανομένων λόγων κοινωνικής ή οικονομικής φύσεως, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, δυνάμενος να δικαιολογήσει την πραγματοποίηση σχεδίου που παραβλάπτει την ακεραιότητα του οικείου τόπου.
 (1) ΕΕ C 179 της 3.7.2010.


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/35
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 24ης Ιανουαρίου 2008 — Dorel Juvenile Group κατά ΓΕΕΑ (SAFETY 1ST)
 (Υπόθεση T-88/06) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος SAFETY 1ST - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2008/C 64/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Dorel Juvenile Group, Inc. (Canton, ΗΠΑ) (εκπρόσωπος: G. Simon, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: Ó. Mondéjar Ortuño)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Ιανουαρίου 2006 (υπόθεση R 616/2004-2) σχετικά με την αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος SAFETY 1ST ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Dorel Juvenile Group, Inc.στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 108 της 6.5.2006.


text:
 18.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/60
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 27ης Οκτωβρίου 2010 — Birkhoff κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-60/09) (1)
 (Υπάλληλοι - Αμοιβή - Οικογενειακά επιδόματα - Επίδομα συντηρούμενου τέκνου - Τέκνο που προσβλήθηκε από σοβαρή ασθένεια ή αναπηρία και αδυνατεί να καλύψει τα έξοδα διαβιώσεώς του - Αίτηση περί παρατάσεως της καταβολής του επιδόματος - Άρθρο 2, παράγραφος 5, του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως - Ανώτατο εισόδημα του τέκνου ως προϋπόθεση παρατάσεως της καταβολής του επιδόματος - Έξοδα δυνάμενα να εκπέσουν από το εν λόγω εισόδημα)
 2010/C 346/119
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Gerhard Birkhoff (Weitenau, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Inzillo, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και B. Eggers επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως περί απορρίψεως του αιτήματος του προσφεύγοντος να παραταθεί η καταβολή του επιδόματος συντηρουμένου τέκνου κατά το άρθρο 2, εδάφιο 5, του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον G. Birkhoff στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 205 της 29.8.2009, σ. 50.


text:
15.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 275/19
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 30ής Σεπτεμβρίου 2003 της 30ής Σεπτεμβρίου 2003
 στην υπόθεση C-93/02 P: Biret International SA κατά στην υπόθεση C-94/02 P: Établissements Biret et Cie SA
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1)
 («Αίτηση αναιρέσεως — Οδηγίες 81/602/ΕΟΚ, («Αίτηση αναιρέσεως — Οδηγίες 81/602/ΕΟΚ,
 88/146/ΕΟΚ και 96/22/ΕΚ — Απαγόρευση χρήσεως 88/146/ΕΟΚ και 96/22/ΕΚ — Απαγόρευση χρήσεως
 ορισμένων ουσιών με ορμονική δράση — Απαγόρευση ορισμένων ουσιών με ορμονική δράση — Απαγόρευση
 εισαγωγής κρεάτων, προελεύσεως τρίτων χωρών, προερ- εισαγωγής κρεάτων, προελεύσεως τρίτων χωρών, προερ-
 χομένων από ζώα εκμεταλλεύσεως στα οποία έχουν χομένων από ζώα εκμεταλλεύσεως στα οποία έχουν
 χορηγηθεί οι εν λόγω ουσίες — Αγωγή αποζημιώσεως — χορηγηθεί οι εν λόγω ουσίες — Αγωγή αποζημιώσεως —
 Άμεσο αποτέλεσμα της Συμφωνίας για την ίδρυση του Άμεσο αποτέλεσμα της Συμφωνίας για την ίδρυση του
 Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και των συμφωνιών Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και των συμφωνιών
 που περιλαμβάνονται στα παραρτήματά της — Συμφωνία που περιλαμβάνονται στα παραρτήματά της — Συμφωνία
 για την εφαρμογή μέτρων υγειονομικής και φυτοϋγειονο- για την εφαρμογή μέτρων υγειονομικής και φυτοϋγειονο-
 μικής προστασίας — Συστάσεις και αποφάσεις του Οργά- μικής προστασίας — Συστάσεις και αποφάσεις του Οργά-
 νου Επιλύσεως ∆ιαφορών του ΠΟΕ») νου Επιλύσεως ∆ιαφορών του ΠΟΕ»)
 (2003/C 275/32) (2003/C 275/33)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-93/02 P, Biret International SA, με έδρα το Στην υπόθεση C-94/02 P, Établissements Biret et Cie SA, με έδρα
 Παρίσι (Γαλλία) (εκπρόσωποι: M. de Thoré και S. Rodrigues), με το Paris (Γαλλία) (εκπρόσωπος: S. Rodrigues), με αντικείμενο
 αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις
 στις 11 Ιανουαρίου 2002 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών 11 Ιανουαρίου 2002 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα) στην υπόθεση T-174/00, Biret (πρώτο τμήμα) στην υπόθεση T-210/00, Biret et Cie SA κατά
 International κατά Συμβουλίου (Συλλογή 2002, σ. II-17), και με Συμβουλίου (Συλλογή 2002, σ. II-47), με την οποία ζητήθηκε η
 την οποία ζητήθηκε η εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου ο έτερος διάδικος ήταν το
 ο έτερος διάδικος ήταν Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: J. Carbery και
 (εκπρόσωποι: J. Carbery και F. P. Ruggeri Laderchi), υποστηριζό- F. P. Ruggeri Laderchi), υποστηριζόμενο από το Ηνωμένο Βασίλειο
 μενο από το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: P.
 Βορείου Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: P. M. Ormond), και η Επιτροπή M. Ormond), και την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Θ. Χριστοφόρου και (εκπρόσωποι: Θ. Χριστοφόρου και Α. Bordes), το ∆ικαστήριο,
 Α. Bordes), το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodríguez συγκείμενο από τους G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, J.-
 Iglesias, Πρόεδρο, J.-P. Puissochet, M. Wathelet (εισηγητή), P. Puissochet, M. Wathelet (εισηγητή), R. Schintgen και
 R. Schintgen και C. W. A. Timmermans, προέδρους τμήματος, C. W. A. Timmermans, προέδρους τμήματος, C. Gulmann,
 C. Gulmann, D. A. O. Edward, P. Jann, Β. Σκουρή, F. Macken, D. A. O. Edward, P. Jann, Β. Σκουρή, F. Macken, N. Colneric,
 N. Colneric, S. von Bahr και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, S. von Bahr και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός
 γενικός εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2003, διοικήσεως, εξέδωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2003, απόφαση με το
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: ακόλουθο διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. 1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2) Η Biret International SA φέρει τα δικαστικά έξοδά της 2) Η Établissements Biret et Cie SA φέρει τα δικαστικά έξοδά
 καθώς και τα δύο τρίτα των εξόδων του Συμβουλίου της της καθώς και τα δύο τρίτα των εξόδων του Συμβουλίου
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως. της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 3) Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως φέρει το ένα τρίτο 3) Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως φέρει το ένα τρίτο
 των δικαστικών εξόδων του. των δικαστικών εξόδων του.
 4) Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της 4) Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της
 Βόρειας Ιρλανδίας και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο- Βόρειας Ιρλανδίας και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα. τήτων φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 109 της 4.5.2002. (1) ΕΕ C 109 της 4.5.2002.


text:
 21.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 429/8
 Αναίρεση που άσκησε στις 26 Ιανουαρίου 2015 η Cantina Broglie 1 Srl κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 27 Νοεμβρίου 2014 στην υπόθεση T-154/11, Cantina Broglie 1 κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση C-34/15 P)
 (2015/C 429/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Cantina Broglie 1 Srl (εκπρόσωπος: A. Rizzoli, avvocato)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Verona
 Με διάταξη της 15ης Οκτωβρίου 2015 το Δικαστήριο (ένατο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως και καταδίκασε την Cantina Broglie 1 Srl στα δικαστικά έξοδά της.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/69
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Ιουνίου 2013 — Otero González κατά ΓΕΕΑ — Apli Agipa (AGIPA)
 (Υπόθεση T-219/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος AGIPA - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα AGIPA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Σύγκριση των προϊόντων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)
 2013/C 225/153
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: José Luis Otero González (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: S. Correa, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: V. Melgar)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Apli-Agipa SAS (Dormans, Γαλλία) (εκπρόσωπος: E. Sugrañes Coca, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος του ΓΕΕΑ της 14ης Ιανουαρίου 2011 (υπόθεση R 556/2010-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ José Luis Otero González και Apli Agipa SAS.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 14ης Ιανουαρίου 2011 (υπόθεση R 556/2010-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ José Luis Otero González και Apli Agipa SAS, καθόσον απορρίπτει την προσφυγή του Otero González και δέχεται υπέρ της Apli Agipa την καταχώριση του λεκτικού κοινοτικού σήματος AGIPA για «φωτογραφίες, κόλλες για χαρτικά ή οικιακές χρήσεις, χρωστήρες (πινέλα), είδη γραφείου (εκτός των επίπλων), παιδαγωγικό ή εκπαιδευτικό υλικό (εκτός συσκευών), πλαστικά υλικά συσκευασίας (μη περιλαμβανόμενα σε άλλες κλάσεις), τυπογραφικά στοιχεία, στερεότυπα (κλισέ)»,της κλάσεως 16 κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας σχετικά με τη διεθνή κατάταξη των προϊόντων και των υπηρεσιών με σκοπό την καταχώριση των σημάτων, της 15ης Ιουνίου 1957, όπως αναθεωρήθηκε και τροποποιήθηκε.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Καταδικάζει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά του έξοδα καθώς και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Otero González.
 4)
 Η Apli Agipa φέρει τα έξοδά της.
 (1) EE C 194 της 2.7.2011.


text:
 2.10.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 281/27
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Στο πλαι ́σιο της προσφυγη ́ς της η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι
 η προσβαλλομε ́νη απο ́φαση:
 — να ακυρω ́σει τις αποφα ́σεις που ́ελαβε η εξεταστικη ́ επιτροπη ́
 του διαγωνισμου ́ COM/Α/10/98 περι ́ αποκλεισμου ́ των — Συνιστα ́ παρα ́βαση του α ́ρθρου 253 της Συνθη ́κης ΕΚ καθο ́τι,
 προσφευγο ́ντων απο ́ τις δοκιμασι ́ες τις μεταγενε ́στερες των υπο ́ τις περιστα ́σεις της υποθε ́σεως, δεν αρκει ́ να παρατηρη ́σει
 δοκιμασιω ́ν προεπιλογη ́ς, αποφα ́σεις περιεχο ́μενες στις επιστο- απλω ́ς η Επιτροπη ́ ο ́τι το α ́ρθρο 82 της Συνθη ́κης ΕΚ δεν
 λε ́ς που απεστα ́λησαν στους προσφευ ́γοντες στις 16 Ιουνι ́ου εμποδι ́ζει μια εταιρι ́α που ́εχει μονοπω ́λιο να επεκταθει ́ και σε
 1999· α ́λλους τομει ́ς. Η προσφευ ́γουσα επισημαι ́νει ο ́τι, εξ ο ́σων
 γνωρι ́ζει, η απο ́φαση ει ́ναι η πρω ́τη με την οποι ́α η Επιτροπη ́
 — κατα ́ συνε ́πεια, να ακυρω ́σει το συ ́νολο των πρα ́ξεων και διατυπω ́νει τις απο ́ψεις της ως προς το ζη ́τημα αν μια
 μελλοντικω ́ν ενεργειω ́ν της διαδικασι ́ας διαγωνισμου ́ επιχει ́ρηση που ́εχει το αποκλειστικο ́ δικαι ́ωμα να παρε ́χει
 COM/Α/10/98· υπηρεσι ́α γενικου ́ συμφε ́ροντος μπορει ́ να χρησιμοποιη ́σει τα
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. κε ́ρδη που αποκομι ́ζει απο ́ την αποκλειστικη ́ της αγορα ́ για να
 αποκτη ́σει τον ́ελεγχο επιχειρη ́σεως σε γειτονικη ́ χω ́ρα υπο ́
 καθεστω ́ς φιλελευθεροποιη ́σεως.
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — Αγνοει ́ το στοιχει ́ο ο ́τι η χρη ́ση των κερδω ́ν που προκυ ́πτουν
 απο ́ αποκλειστικο ́ δικαι ́ωμα το οποι ́ο απονε ́μεται μο ́νο εν ο ́ψει
 Οι λο ́γοι και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι εκει ́νοι που προβλη ́θηκαν της παροχη ́ς υπηρεσι ́ας γενικου ́ οικονομικου ́ συμφε ́ροντος θα
 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Τ-172/99, Pentericci κατα ́ Επιτρο- συνιστου ́σε κατα ́χρηση δεσπο ́ζουσας θε ́σης που απαγορευ ́εται
 πη ́ς (1). βα ́σει του α ́ρθρου 82 ΕΚ.
 (1) Η οποι ́α δεν ́εχει δημοσιευθει ́ ακο ́μη στην ΕΕΕΚ.
 (1) ΕΕ C 340 της 7.11.98, σ. 25.
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας UPS Europe NV/SA κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 2 Αυγου ́- Αγωγη ́ της Colette Jemaa κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 στου 1999 Ενω ́ σεως που ασκη ́θηκε στις 4 Αυγου ́στου 1999
 (Υπο ́θεση Τ-175/99) (Υπο ́θεση Τ-176/99)
 (1999/C 281/51) (1999/C 281/52)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Η εταιρι ́α UPS Europe NV/SA, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους T. R. Η Colette Jemaa, κα ́τοικος Γενευ ́ης (Ελβετι ́α), εκπροσωπου ́μενη
 Ottervanger και D. Arts, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο απο ́ τους Jean-Noël Louis, Greta-Françoise Parmentier και
 το γραφει ́ο Loeff Claeys Verbeke, 5, rue Charles Martel, Véronique Peere, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο
 α ́σκησε στις 2 Αυγου ́στου 1999, ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Λουξεμβου ́ργο την εταιρι ́α Fiduciaire Myson SARL, 30 Rue
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των de Cessange, α ́σκησε στις 4 Αυγου ́στου 1999 ενω ́πιον του
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αγωγη ́ κατα ́ του
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 10ης Ιουνι ́ου Η ενα ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 199 με την οποι ́α απορρι ́φθηκε η καταγγελι ́α που ει ́χε — να ακυρω ́σει την απο ́φαση με την οποι ́α απορρι ́φθηκε η αι ́τηση
 υποβα ́λει, της ενα ́γουσας να της επιτραπει ́να ενοικια ́σει και να κατοικη ́σει
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα της παρου ́- απο ́ 1ης Απριλι ́ου 1998 ́ενα διαμε ́ρισμα ανταποκρινο ́μενο
 σας διαδικασι ́ας, στις ανα ́γκες της οικογε ́νεια ́ς της, αντι ́ μηνιαι ́ου μισθω ́ματος
 4 800 ελβετικω ́ν φρα ́γκων (CHF) συν κοινο ́χρηστα·
 — να διατα ́ξει τα κατα ́ την κρι ́ση του κατα ́λληλα με ́τρα.
 — να υποχρεω ́σει το εναγο ́μενο να καταβα ́λλει αποζημι ́ωση ́ση ι
 προς το εν λο ́γω μι ́σθωμα συν τα κοινο ́χρηστα απο ́ 1ης
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Απριλι ́ου 1998 εντο ́κως προς 6 % ετησι ́ως απο ́ την ημερομη-
 νι ́α κατα ́ την οποι ́α κατε ́στησαν απαιτητα ́ τα εν λο ́γω
 Η προσφευ ́γουσα στην παρου ́σα υπο ́θεση, που ει ́ναι επι ́σης μισθω ́ματα·
 προσφευ ́γουσα στην υπο ́θεση Τ-127/98 UPS Europe κατα ́ Επιτρο- — να υποχρεω ́σει το εναγο ́μενο να καταβα ́λλει ως αποζημι ́ωση
 πη ́ς (1), βα ́λλει κατα ́ της αποφα ́σεως με την οποι ́α η Επιτροπη ́ για την υλικη ́ ζημι ́α το ποσο ́ των 100 216 CHF και το ποσο ́
 απε ́ρριψε την καταγγελι ́α της αλλα ́ μο ́νο κατα ́ το με ́ρος που αφορα ́ των 50 000 ευρω ́ ως αποζημι ́ωση για την ηθικη ́ βλα ́βη που
 το α ́ρθρο 82 της Συνθη ́κης ΕΚ και τη συγκε ́ντρωση με ́σω της υπε ́στη η ενα ́γουσα και η οικογε ́νεια ́ της·
 οποι ́ας η Deutsche Post AG (DPAG) προτι ́θεται να αποκτη ́σει τον
 ́ελεγχο της DHL International Ltd. — να καταδικα ́σει το εναγο ́μενο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.


text:
 8.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 285/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 4 Αυγούστου 2008 — 1. Stichting Greenpeace Nederland και 2. Stichting ter Voorkoming Misbruik Genetische Manipulatie «VoMiGen» κατά Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, έτερος διάδικος: Pioneer Hi-Bred Northern Europe Sales Division
 (Υπόθεση C-360/08)
 (2008/C 285/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσες:
 1.
 Stichting Greenpeace Nederland
 2.
 Stichting ter Voorkoming Misbruik Genetische Manipulatie «VoMiGen»
 Καθού: Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (Υπουργός Στεγάσεως, Χωροταξίας και Περιβάλλοντος)
 Έτερος διάδικος: Pioneer Hi-Bred Northern Europe Sales Division
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Πρέπει η τοποθεσία ελευθερώσεως γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών, η οποία βάσει του άρθρου 25, παράγραφος 4, της οδηγίας 2001/18/ΕΚ (1) δεν μπορεί να θεωρηθεί εμπιστευτική, λαμβανομένων υπόψη, μεταξύ άλλων, του σκοπού και του όλου συστήματος της οδηγίας αυτής να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι έτσι νοείται ένα αγροτεμάχιο προσδιορισμένο με τα κτηματογραφικά στοιχεία του ή μπορεί να αρκέσει η αναφορά μιας ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής;
 2.
 α.
 Αν αρκεί μια ευρύτερη γεωγραφική περιοχή, ποιες περιστάσεις μπορούν να ληφθούν υπόψη κατά τον καθορισμό της περιοχής αυτής;
 β.
 Έχει η οδηγία 2003/4/ΕΚ (2) σημασία για τον καθορισμό της εκτάσεως της σχετικής περιοχής;
 γ.
 Συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας η αναφορά μιας περιοχής είκοσι φορές μεγαλύτερης από τα επί μέρους πεδία δοκιμών;
 3.
 Τηρείται η αρχή της αναλογικότητας αν, σύμφωνα με την πολιτική που αναθεωρήθηκε στις 17 Ιουλίου 2008, επελέγη ο γενικός καθορισμός μιας περιοχής εκατό φορές μεγαλύτερης από τα επί μέρους πεδία δοκιμών;
 4.
 Αν αρκεί μόνον ο προσδιορισμός της περιοχής με τα κτηματογραφικά στοιχεία της, δύναται, παρά τη διάταξη του άρθρου 25, παράγραφος 4, της οδηγίας 2001/18/ΕΚ, υπό τις συνθήκες του άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/4/ΕΚ να δικαιολογηθεί το να θεωρηθούν εμπιστευτικές οι πληροφορίες σχετικά με την ακριβή τοποθεσία ελευθερώσεως;
 5.
 α.
 Γίνεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/4/ΕΚ περιοριστική απαρίθμηση των δικαιολογητικών λόγων;
 β.
 Αν ναι, δύνανται να αποτελέσουν έναν από τους κατά το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/4/ΕΚ δικαιολογητικούς λόγους η προστασία επιχειρήσεων, περιλαμβανομένων των προσώπων και προϊόντων που υπάρχουν σε αυτές, και η αποτροπή δολιοφθοράς προκειμένου να ευνοηθεί το κλίμα βιοτεχνολογικής αναπτύξεως στις Κάτω Χώρες;
 6.
 Αν στο ερώτημα 5, στοιχεία α' και β', δοθεί καταφατική απάντηση, είναι, λαμβανομένης υπόψη της διατάξεως του άρθρου 4, παράγραφος 2, μετά το στοιχείο η', της οδηγίας 2003/4/ΕΚ, ο καθορισμός μιας περιοχής είκοσι ή εκατό φορές μεγαλύτερης από την έκταση των πεδίων των δοκιμών αναλογικός σε σχέση με τη διασφάλιση ιδιωτών (προστασία της επιχειρήσεως, περιλαμβανομένων των προσώπων και προϊόντων που υπάρχουν σε αυτήν) και δημοσίων συμφερόντων (αποτροπή δολιοφθοράς προκειμένου να ευνοηθεί το κλίμα βιοτεχνολογικής αναπτύξεως στις Κάτω Χώρες);
 7.
 α.
 Αν στο ερώτημα 5, στοιχείο α', δοθεί αρνητική απάντηση, συνιστούν θεμιτό δικαιολογητικό λόγο η προστασία επιχειρήσεων, περιλαμβανομένων των προσώπων και προϊόντων που υπάρχουν σε αυτές, και η αποτροπή δολιοφθοράς προκειμένου να ευνοηθεί το κλίμα βιοτεχνολογικής αναπτύξεως στις Κάτω Χώρες;
 β.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 7, στοιχείο α', είναι ο καθορισμός μιας περιοχής είκοσι ή εκατό φορές μεγαλύτερης από την έκταση του πεδίου δοκιμών αναλογικός σε σχέση με τη διασφάλιση ιδιωτών (προστασία της επιχειρήσεως, περιλαμβανομένων των προσώπων και προϊόντων που υπάρχουν σε αυτήν) και δημοσίων συμφερόντων (αποτροπή δολιοφθοράς προκειμένου να ευνοηθεί το κλίμα βιοτεχνολογικής αναπτύξεως στις Κάτω Χώρες);
 (1) Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον και την κατάργηση της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 106, σ. 1).
 (2) Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες και για την κατάργηση της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 41, σ. 26).