text:
Αριθ. C 54/26 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22 . 2 . 97
 Προσφυγή του Giorgo Lebedef κατα Επιτροπής των Ευρω Επιτροπής περί συνθέσεως και λειτουργίας της επιτροπής
 παϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 28 Νοεμβρίου του προσωπικού (συμμετοχή στην ψηφοφορία, τρόπος
 1996 εκφράσεως της ψήφου ).
 (Υπόθεση Τ-192/96) O προσφεύγων φρονεί ότι, υπό τις συνθήκες αυτές, η αρμόδια
 (97/C 54/42 ) για τους διορισμούς αρχή όφειλε να ακυρώσει την απόφαση
 περί τροποποιήσεως του καταστατικού της επιτροπής προ
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) σωπικού , τμήμα Λουξεμβούργου . Συγκεκριμένα, όπως
 O Giorgo Lebedef, κάτοικος Senningerberg (Λουξεμ προκύπτει από το άρθρο 9 παράγραφος 2 του κανονισμού
 βούργο), εκπροσωπούμενος από τον Gilles Bounéou, δικη υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων και, γενικότερα,
 γόρο Λουξεμβούργου , που είναι και αντίκλητος του , 15 , από την εξουσία οργανώσεως που έχει κάθε όργανο στον
 avenue du Bois, άσκησε, στις 28 Νοεμβρίου 1996, ενώπιον του τομέα της αρμοδιότητάς του , καθώς και από το καθήκον να
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή εξασφαλίσει στους υπαλλήλους του τη δυνατότητα να υπο
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. δεικνύουν τους αντιπροσώπους τους ελεύθερα και βάσει
 δημοκρατικών κανόνων, τα όργανα έχουν όχι μόνο το
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: δικαιώμα να επεμβαίνουν αυτεπαγγέλτως σε περίπτωση που
 τρέφουν αμφιβολίες ως προς τη νομότυπη διεξαγωγή των
 — να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, τη γενική συνέλευση του εκλογών της επιτροπής του προσωπικού , αλλά , επιπλέον,
 προσωπικού που πραγματοποιήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου υποχρεούνται να αποφαίνονται επί των σχετικών ενστάσεων
 1995 στο Λουξεμβούργο και, επικουρικώς , να κρίνει ότι η που τους υποβάλλονται ενδεχομένως. Παρ ' όλα αυτά η
 συνέλευση αυτή δεν ολοκληρώθηκε , Επιτροπή απέρριψε την ένσταση του προσφεύγοντος, δηλα
 — να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, την απόφαση περί δή παρέλειψε να λάβει τα μέτρα που επιβάλλουν οι εφαρμο
 τροποποιήσεως του καταστατικού της επιτροπής προσω στέες διατάξεις.
 πικού , τμήμα Λουξεμβούργου , που έλαβε η γενική συνέ
 λευση του προσωπικού της Επιτροπής, στις 5 Δεκεμβρίου
 1995 , καθώς και κάθε πράξη που εκδόθηκε κατ ' εφαρμο
 γήν της αποφάσεως αυτής,
 Προσφυγή της Σπυριδούλας Αλεξοπούλου κατα Επιτροπής
 — να ακυρώσει κάθε μεταγενέστερη πράξη που εκδόθηκε των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 27 Νοεμ
 κατ? εφαρμογήν της εν λόγω αποφάσεως, βρίου 1996
 — επικουρικώς, να ακυρώσει την άρνηση που διατυπώθηκε (Υπόθεση Τ-195/96)
 με την απόφαση της 28ης Αυγούστου 1996, (97/C 54/43)
 — να καταδικάσει την Επιτροπή σε όλα τα δικαστικά
 έξοδα. (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα H Σπυριδούλα Αλεξοπούλου , κάτοικος Βρυξελλών, εκπρο
 σωπούμενη από τον Constantin Nikis, δικηγόρο Βρυξελλών,
 O προσφεύγων, μέλος του σωματείου «Action & Défense — με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Louis Schiltz, 2, rue de
 Luxembourg», αμφισβητεί τον τρόπο κατά τον οποίο πραγ Fort Rheinsheim, άσκησε, στις 27 Νοεμβρίου 1996, ενώπιον
 ματοποιήθηκε η εν λόγω γενική συνέλευση καθώς και την του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή
 απόφαση περί τροποποιήσεως του καταστατικού της επιτρο κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 πής προσωπικού και βάλλει κατά της αρνήσεως της Επιτρο
 πής να παρέμβει, όπως αυτή διατυπώνεται με την απορρι H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 πτική της ενστάσεως του προσφεύγοντος απόφαση. Στο
 πλαίσιο της προσφυγής του , o προσφεύγων επικαλείται — να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ, της 8ης Ιανουαρίου
 παράβαση του άρθρου 9 του κανονισμού υπηρεσιακής 1996, περί κατατάξεως της προσφεύγουσας στο βαθμό
 καταστάσεως των υπαλλήλων και του παραρτήματος II, Α7, κλιμάκιο 5 , με την οποία απερρίφθη σιωπηρώς το
 καθώς και της συμβάσεως 151 , της 7ης Ιουνίου 1978, περί αίτημα της προσφεύγουσας περί κατατάξεώς της στο
 προστασίας του δικαιώματος οργανώσεως και περί διαδικα βαθμό Α6,
 σιών προσδιορισμού των όρων εργασίας στη δημόσια υπηρε
 σία, καθώς και παράβαση της ρυθμίσεως περί συνθέσεως και — να της επιδικάσει ποσό 250 000 βελγικών φράγκων, με την
 λειτουργίας της επιτροπής του προσωπικού που θέσπισε η επιφύλαξη αυξήσεως ή μειώσεως κατά τη διάρκεια της
 Επιτροπή στις 27 Απριλίου 1988, κατά την 916η σύνοδο δίκης προς επανόρθωση της ζημίας που υπέστη λόγω της
 της. απώλειας πιθανοτήτων προαγωγής στο βαθμό Α5 ,
 O προσφεύγων υποστηρίζει, αφενός, ότι η γενική συνέλευση — να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών
 παρουσιάζει διάφορες διαδικαστικές πλημμέλειες και μαρ εξόδων.
 τυρεί σοβαρή παραβίαση των κανόνων δεοντολογίας όσον
 αφορά την πραγματοποίηση των συνελεύσεων και, αφετέ Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 ρου , ότι το εκλογικό σύστημα που καθορίζεται με το νέο
 καταστατικό στερείται σαφήνειας και διαφάνειας, εισάγει H προσφεύγουσα, επίσης προσφεύγουσα στην υπόθεση
 δυσμενείς διακρίσεις μεταξύ των εκλογέων, αφενός, και Τ-17/95 , Αλεξοπούλου κατά Επιτροπής, εκ της οποίας εκδό
 μεταξύ των υποψηφίων, αφετέρου , παρουσιάζει κενά και θηκε η απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 1995 ('), βάλλει κατά της
 παραβιάζει τις θεμελιώδεις αρχές των δημοκρατικών εκλο αρνήσεως της ΑΔΑ να τη διορίσει στο βαθμό Α6. Κατά την
 γών (μυστική ψηφοφορία, ίσες ευκαιρίες) και τη ρύθμιση της άποψή της, η άρνηση αυτή δεν συνιστά ορθή εκτέλεση της


text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/32
 Προσφυγή της 22ης Ιουνίου 2006 — Laytoncrest κατά ΓΕΕΑ — Erico (TRENTON)
 (Υπόθεση T-171/06)
 (2006/C 212/58)
 Γλώσσα της προσφυγής: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: LAYTONCREST LIMITED (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (Εκπρόσωπος: Νικόλαος Κ. Δόντας, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Erico International Corporation (Εκπρόσωποι: GILLE HRABAL STRUCK NEIDLEIN PROP ROOS, Düsseldorf, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 να ακυρωθεί η απόφαση της 26ης Απριλίου 2006 του 2ου Τμήματος Προσφυγών στην υπόθεση R-406/2004-2
 —
 να αναπεμφθεί η υπόθεση προς κρίση επί της ουσίας στα τμήματα προσφυγών του ΓΕΕΑ
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και την ενδεχομένως παρεμβαίνουσα εταιρεία Erico International Corporation στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα ΤRENTON για προϊόντα των κλάσεων 7, 9 και 11-αίτηση αριθ. 2 298 438.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: ERICO INTERNATIONAL CORPORATION.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: λεκτικό σήμα LENTON για προϊόντα των κλάσεων 6 και 7.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απορρίπτεται η ανακοπή. Καταδικάζεται η ανακόπτουσα στα έξοδα της διαδικασίας.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Έκκρινε τις διαδικασίες ανακοπής και προσφυγής περαιωμένες λόγω σιωπηλής παραίτησης της προσφεύγουσας στην καταχώρηση του επίδικου σήματος .
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 44 και 61, παράγραφος 1 του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου καθώς και του κανόνα 50, παράγραφος 1 του εκτελεστικού κανονισμού 2868/95 της Επιτροπής. Η προσφεύγουσα αφενός επικαλείται ότι εσφαλμένως η προσβαλλόμενη απόφαση θεώρησε την αποχή της από τις διαδικασίες ανακοπής και προσφυγής ισοδύναμη με παραίτηση της από την αίτηση καταχώρησης του επίδικου σήματος, ενώ επισημαίνει αφετέρου ότι το Τμήμα Προσφυγών όφειλε, παρά την μη υποβολή παρατηρήσεων της προσφεύγουσας, να συνεχίσει την διαδικασία και να αποφανθεί επί της ουσίας.
 Παράβαση της βασικής δικαστικής αρχής του σεβασμού του δικαιώματος υπερασπίσεως και ακροάσεως όπως προκύπτει και από τα άρθρα 73 του Κανονισμού 40/94 και 54 του Εκτελεστικού Κανονισμού 2868/95, σύμφωνα με τα οποία το Τμήμα Προσφυγών όφειλε να δώσει την ευκαιρία στην προσφεύγουσα να λάβει θέση προτού αποφανθεί εις βάρος της.
 Παράβαση του άρθρου 74, παράγραφος 1 του Κανονισμού 40/94. Η προσφεύγουσα επικαλείται ότι καθ'υπέρβαση και καταχρηστική άσκηση της δικαιοδοσίας του το Τμήμα Προσφυγών έκρινε ότι υπήρξε σιωπηρή παραίτηση της από το σύνολο της αίτησης καταχώρησης.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 22.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 329/5
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) στις 18 Ιουλίου 2014 — New Media Online GmbH κατά Bundeskommunikationssenat
 (Υπόθεση C-347/14)
 2014/C 329/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: New Media Online GmbH
 Καθής: Bundeskommunikationssenat
 Άλλος διάδικος: Bundeskanzler
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 2010/13/ΕΕ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2010, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παροχή υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων (οδηγία για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων) την έννοια ότι η απαιτούμενη συγκρισιμότητα, ως προς τη μορφή και το περιεχόμενο, μιας υπό εξέταση υπηρεσίας με τηλεοπτικά προγράμματα συντρέχει μόνον όταν τέτοιου είδους υπηρεσίες προσφέρονται και στο πλαίσιο τηλεοπτικών προγραμμάτων που μπορούν να θεωρηθούν ως μέσα μαζικής επικοινωνίας, τα οποία προορίζονται για τη λήψη τους από σημαντικό μέρος του ευρέος κοινού και μπορούν να επηρεάσουν σημαντικό το κοινό αυτό;
 2)
 Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχείο α', σημείο i, της οδηγίας 2010/13/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2010, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παροχή υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων (οδηγία για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων) την έννοια ότι, επί ηλεκτρονικών εκδόσεων εφημερίδων, προκειμένου να προσδιοριστεί ο κύριος σκοπός μιας προσφερόμενης υπηρεσίας μπορεί να ληφθεί υπόψη ένα επιμέρους τμήμα, στο οποίο προσφέρονται κατά κύριο λόγο συγκεντρωμένα σύντομα βίντεο, τα οποία σε άλλα τμήματα της διαδικτυακής παρουσίας του ηλεκτρονικού αυτού μέσου χρησιμοποιούνται μόνο για τη συμπλήρωση των κειμένων της διαδικτυακής ημερήσιας εφημερίδας;
 (1) EE L 95, σ. 1.


text:
5.9.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 278/19
 Aiäsgrg ejdoärexy pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeäbake rvoäkgrg, rtäluxma le sg rtkkocijgä rtälbarg eqcariäay;
 so Arbetsdomstol le apoäuarg sgy 2ay Iotkiäot 1998 rsgm Am hexqgheiä oäsi g leiäxrg sot vqoämot eqcariäay eävei
 tpoäherg: Jämställdhetsombudsmannen Lena Svenaeus jasó rtcjejqileämg aniäa, pqeäpei g aniäa atsgä ma hexqeiä oäsi
 Örebrö läns lansting peqikalbómesai rsom rsaheqoä lgmiaiäo lirhoä eiy vqgäla gä
 (Tpoäherg C-236/98) aposekeiä eidijgä paqovgä g opoiäa pqeäpei ma rtmejsilósai
 jasó sg rtäcjqirg lesantä sxm apodovxäm;
 (98/C 278/32)
 5. Arjeiä epiqqogä cia sgm apómsgrg rso eqxäsgla 4 so oäsi oi
 Le apoäuarg sgy 2ay Iotkiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg laiäey eqcófomsai le bóqdiey eäsri xärse ma dijaiotämsai
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm leiäxrg sot vqoämot eqcariäay soty dtmólei rtkkocijgäy
 rsiy 6 Iotkiäot 1998, so Arbetsdomstol, rso pkaiärio sgy rtlbórexy eqcariäay, pqócla so opoiäo dem rtlbaiämei le
 diauoqóy lesantä Jämställdhetsombudsmannen Lena Sve- som sevmijoä jkimijgäy;
 naeus jai Örebrö läns lansting, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot,
 fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó- (1) EE eid. eäjd. 05/002, r. 42.
 rexy epiä sxm engäy eqxsglósxm:
 1. Pqeäpei, bórei sot óqhqot 119 sgy Rtmhgäjgy sgy Qxälgy
 jai sgy odgciäay 75/117/EOJ sot Rtlbotkiäot (1), peqiä
 pqorecciärexy sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm pot Aiäsgrg amaiqeärexy pot órjgre rsiy 6 Iotkiäot 1998 g
 auoqotäm sgm euaqlocgä sgy aqvgäy sgy iroäsgsay sxm Dorsch Consult Ingenieurgesellschaft mbH jasó sgy apouó-
 aloibxäm lesantä sxm eqcafoleämxm amdqxäm jai ctmaijxäm, rexy pot eneädxre rsiy 28 Apqikiäot 1998 so Pqxsodijeiäo
 ma rtmtpokociäfesai g aloibgä koäcx paqovgäy eqcariäay (detäseqo slgäla) rsgm tpoäherg S-184/95, rsgm opoiäa diódi-
 jasó sg mtäjsa, sa rabbasojtäqiaja jai siy aqciäey rso joi gäsam, auemoäy, g Dorsch Consult Ingenieurgesellschaft
 poroä pot vqgrilopoieiäsai xy bórg cia sg rtäcjqirg mbH, jai, aueseäqot, so Rtlbotäkio sgy Etqxpaøjgäy
 lesantä sxm apodovxäm, re peqiäpsxrg pot pqobókkesai èmxrgy jai g Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 dtrlemgäy diójqirg xy pqoy siy apodoveäy; Poia eiämai g
 rglariäa sot oäsi g aloibgä koäcx paqovgäy eqcariäay jasó (Tpoäherg C-237/98 P)
 sg mtäjsa, sa rabbasojtäqiaja jai siy aqciäey poijiäkkei (98/C 278/33)
 apoä lgäma re lgäma amakoäcxy sot pqocqóllasoy jasa-
 molgäy sot vqoämot eqcariäay; G Dorsch Consult Ingenieurgesellschaft mbH, esaiqeiäa ceq-
 lamijotä dijaiäot le eädqa so Loämavo (Ceqlamiäa), ejpqo-
 2. èvei rglariäa cia sgm apómsgrg rso eqxäsgla 1 so ceco- rxpotälemg apoä som jahgcgsgä Karl M. Meessen, le amsiä-
 moäy oäsi oi laiäey pqeäpei rtvmó ma eqcófomsai le seäsoio jkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Patrick Kinsch, 100,
 xqóqio xärse ma dijaiotämsai aloibgä koäcx paqovgäy eqca- boulevard de la PeÂtrusse L-2320, órjgre emxäpiom sot
 riäay jasó sg mtäjsa, sa rabbasojtäqiaja jai siy aqciäey, Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rsiy 6 Iotkiäot
 emxä o sevmijoäy jkimijgäy dem eqcófesai rtmgähxy le seäsoio 1998, amaiäqerg jasó sgy apouórexy pot eneädxre rsiy
 xqóqio xärse ma dijaiotäsai sgm aloibgä atsgä; 28 Apqikiäot 1998 so Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm (detäseqo slgäla) rsgm tpoäherg S-184/95, rsgm opoiäa
 3. Cia sgm epiäktrg sot fgsgälasoy am g aloibgä koäcx diódijoi gäsam, auemoäy, g Dorsch Consult Ingenieurgesell-
 paqovgäy eqcariäay jasó sg mtäjsa, sa rabbasojtäqiaja schaft mbH, jai, aueseäqot, so Rtlbotäkio sgy Etqxpaøjgäy
 jai siy aqciäey pqeäpei ma rtmtpokociäfesai rso poroä pot èmxrgy jai g Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 vqgrilopoieiäsai xy bórg cia sg rtäcjqirg lesantä sxm
 apodovxäm re peqiäpsxrg pot pqobókkesai dtrlemgäy G amaiqereiäotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 diójqirg xy pqoy siy apodoveäy, arjeiä epiqqogä so ceco-
 moäy oäsi g aloibgä koäcx paqovgäy eqcariäay jasó sg mtäjsa, Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sot Pqxsodijeiäot, sgy 28gy
 sa rabbasojtäqiaja jai siy aqciäey rtmtpokociäfesai jasó Apqikiäot 1998 Ç S-184/95 (1),
 so ehmijoä diäjaio rso poroä pot vqgrilopoieiäsai xy bórg
 cia som jahoqirloä sxm rtmsónexm, sot epidoälasoy arhe- Ç ma jómei dejsgä sgm acxcgä,
 meiäay, sgy apofglixärexy jai ókkxm paqovxäm rtmdeo-
 leämxm le so lirhoä; Ç epijotqijxäy, ma amapeälwei sgm tpoäherg rso Pqxsodi-
 jeiäo jai
 4. Pqeäpei, bórei sot óqhqot 119 sgy Rtmhgäjgy sgy Qxälgy Ç ma jasadijórei soty emacoleämoty jai amaiqeriäbkgsoty
 jai sgy odgciäay 75/117/EOJ sot Rtlbotkiäot, peqiä pqo- rsa dijarsijó eänoda.
 recciärexy sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm pot auo-
 qotäm sgm euaqlocgä sgy aqvgäy sgy iroäsgsay sxm aloibxäm Koäcoi jai jtäqia epiveiqgälasa
 lesantä sxm eqcafoleämxm amdqxäm jai ctmaijxäm, ma kal-
 bómesai tpoäwg g leiäxrg sot vqoämot eqcariäay Ç tpoä (Epiä sgy tpóqnexy pqaclasijgäy jai bebaiäay fgliäay)
 sgm eämmoia sgy diauoqóy lesantä sot moliälot vqoämot
 eqcariäay jasó sg dióqjeia sgy gleäqay jai sot vqoämot Ç G ópowg sot Pqxsodijeiäot oäsi sa diapirsxheämsa pqac-
 eqcariäay le sqeiy rtmeveiäy bóqdiey Ç jasó sg rtäcjqirg lasijó peqirsasijó dem lpoqotäm ma vaqajsgqirsotäm xy
 lesantä sxm apodovxäm, re peqiäpsxrg pot pqobókkesai Ûpqaclasijgä jai bebaiäa fgliäaë, eiämai pepkamgleämg. Am
 dtrlemgäy diójqirg xy pqoy siy apodoveäy; Re peqiäpsxrg ciämei oqhoäy vaqajsgqirloäy sxm peqirsasijxäm atsxäm ha
 jasauasijgäy apamsgärexy: poia eiämai g rglariäa sot oäsi pqojtäwei g täpaqng liay seäsoiay fgliäay apoä sa pqacla-
 o rtmsoloäseqoy moäliloy vqoämoy eqcariäay le sqeiy rtme- sijó peqirsasijó pot diapirsxämomsai rsgm apoäuarg gä
 veiäy bóqdiey aposekeiä vqoämo eqcriäay le pkgäqg apa- rsa pqajsijó sgy pqouoqijgäy diadijariäay.
 ---pagebreak--- C 278/20 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 5.9.98
 Ç G pqoamaueqheiära ópowg sot Pqxsodijeiäot rsgqiäfesai enotriäa ejsilgärexy pot diaheäsei xy pqoy som jahoqirloä
 apojkeirsijxäy epiä koäcxm oi opoiäoi eiäse eiämai abóriloi sot porotä sgy apofglixärexy.
 eiäse amsipqorxpetäotm pepkamgleämg molijgä ejsiälgrg eiäse
 mohetäotm jasó sqoäpo amsiäheso pqoy som moälo sa pqac- (1) EE C 184 sgy 13.6.1998, r. 9.
 lasijó peqirsasijó pot pqojtäpsotm apoä sgm apoäuarg
 jai sg dijocqauiäa.
 Ç (Epijotqijxäy) So Pqxsodijeiäo dem epidiäxne dietjqiämirg
 sgy arauotäy pqaclasijgäy jasarsórexy sgm opoiäa so
 iädio diapiärsxre, jahoärom dem pqoeäbake, dem eneäsare jai, Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 em leäqei dem elmgleämetre sa rvesijó apodeijsijó rsoi- jasó Cakkijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy 7 Iotkiäot
 veiäa pot pqorjoälire g pqoruetäcotra. 1998
 (Tpoäherg C-239/98)
 (Epiä sgy tpóqnexy ólergy jai pqobkeäwilgy aisixädoty (98/C 278/34)
 rtmóueiay)
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 Ç G cmxälg sot Pqxsodijeiäot oäsi apoä sa pqaclasijó apoä sgm Christina Tufvesson, molijoä rtälbotko, jai som Ber-
 peqirsasijó pot diapirsxähgjam dem pqojtäpsei Ûg nard Mongin, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le amsiäjkgso
 täpaqng ólergy aisixädoty rtmóueiay lesantä sgy pqobak- rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz, Centre
 koleämgy fgliäay jai sgy ejdoärexy sot jamomirlotä (EOJ) Wagner, Kirchberg, órjgre, rsiy 7 Iotkiäot 1998, emxäpiom sot
 aqih. 2340/90ë eiämai pepkamgleämg. Am oqhxäy ejsilghotäm Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó
 sa pqaclasijó peqirsasijó pot diapiärsxre so Pqxsodi- Cakkijgäy Dglojqasiäay.
 jeiäo pqojtäpsei g täpaqng liay seäsoiay aisixädoty
 rtmóueiay. G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so
 Dijarsgäqio:
 Ç Oi koäcoi pot epijakeärsgje so Pqxsodijeiäo cia ma hele-
 kixärei sg molijgä sot atsgä ópowg eiämai eiäse abóriloi eiäse 1. ma amacmxqiärei oäsi g Cakkijgä Dglojqasiäa, lg herpiäfo-
 rsgqiäfomsai epiä pepkamgleämxm molijxäm amaktärexm eiäse msay (jai lg heäsomsay re irvtä) jahxäy jai lg cmxrso-
 eiämai ameuóqlorsoi koäcx sgy lg rtäluxmgy le som moälo poixämsay oäkey siy molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijg-
 diapirsxärexy sxm pqaclasijxäm peqirsasijxäm. sijeäy diasóneiy pot gäram amacjaiäey cia sgm pkgäqg
 rtlloäquxrgä sgy pqoy sgm odgciäa 92/49/EOJ sot Rtl-
 botkiäot, sgy 18gy Iotmiäot 1992, cia som rtmsomirloä sxm
 Ç (Epijotqijxäy) So Pqxsodijeiäo dem epidiäxne dietjqiämirg molohesijxäm, jamomirsijxäm jai dioijgsijxäm diasónexm
 sgy arauotäy pqaclasijgäy jasarsórexy sgm opoiäa so pot auoqotäm sgm pqxsaruókirg, ejsoäy sgy aruókeiay
 iädio diapiärsxre, jahoärom dem pqoeäbake, dem eneäsare jai, fxgäy, jai cia sgm sqopopoiägrg sxm odgcixäm 73/239/EOJ
 em leäqei dem elmgloämetre sa rvesijó apodeijsijó rsoi- jai 88/357/EOJ (sqiäsg odgciäa cia sgm pqxsaruókirg
 veiäa pot pqorjoälire g pqoruetäcotra. ejsoäy sgy aruókeiay fxgäy) (1) jai pqoy sgm odgciäa 92/96/
 EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 10gy Moelbqiäot 1992, cia som
 rtmsomirloä sxm molohesijxäm, jamomirsijxäm jai dioijg-
 (Epiä sot fgsgälasoy sgy artmgähoty jai eidijgäy fgliäay) sijxäm diasónexm pot auoqotäm sgm pqxsaruókirg fxgäy,
 jai cia sgm sqopopoiägrg sxm odgcixäm 79/267/EOJ jai
 90/619/EOJ (sqiäsg odgciäa rvesijó le sgm aruókeia
 Ç Apoä sa pqaclasijó peqirsasijó pot diapiärsxre so
 fxgäy) (2), jai, lesantä ókkxm, lg lesaueäqomsay rso erx-
 Pqxsodijeiäo, am atsó oqhxäy ejsilghotäm, pqojtäpsei g
 seqijoä sgy diäjaio siy em koäcx odgciäey oärom auoqó sa epi-
 täpaqng artmgähoty jai eidijgäy fgliäay.
 jotqijó saleiäa pot dieäpomsai apoä som jxädija peqiä epi-
 jotqijgäy aruakiärexy, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeä-
 (Epiä sot epijotqijotä aisgälasoy sgy apojasarsórexy sgy vei apoä sg rtmhgäjg EJ jai siy em koäcx odgciäeyç
 oueikoälemgy re paqómolg emeäqceia fgliäay)
 2. ma jasadijórei sg Cakkijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 eänoda.
 Ç G ópowg sot Pqxsodijeiäot oäsi g aniäxrg pot pqobókkei
 g emócotra le sgm acxcgä sgy dem lpoqeiä ma rsgqivheiä
 epiä sxm epijotqijxäm koäcxm pot pqoeäbake xy pqoy so Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 täwoy sgy fgliäay, epeidgä dem tuiärsasai, jas aqvgäm,
 dijaiäxla apofglixärexy koäcx moliälot pqónexy, eiämai Ç G lesauoqó sxm odgciäxm 92/49/EOJ jai 92/96/EOJ
 pepkamgleämg. G emócotra, g opoiäa jasó sg dijocqauiäa, apoä sg Cakkiäa rso erxseqijoä sgy diäjaio eiämai asekgäy
 dem pqoeäbake epijotqijoä aiäsgla, akkó peqioqiärsgje ma euoärom g em koäcx lesauoqó dem epenesóhg rsa epijot-
 rsgqiänei so aiäsgló sgy le epijotqijotäy koäcoty, eävei, sot- qijó saleiäa pot dieäpomsai apoä som jxädija peqiä epijot-
 kóvirsom jasaqvgäm jai amsiheäsxy pqoy sgm ópowg sot qijgäy aruakiärexy jasó sgm eämmoia sot óqhqot 8, oäpxy
 Pqxsodijeiäot, dijaiäxla apofglixärexy koäcx moliälot sqopopoigähgjam, sxm odgcixäm 73/239/EOJ (3) jai 79/267/
 pqónexy jai, epoleämxy, lpoqeiä rsgm pqojeileämg peqiä- EOJ (4). G cmxrsopoiägrg apkxäy jai loämo rvediäot moälot
 psxrg ma fgsgärei sgm pkgäqg apojasórsarg sgy fgliäay, lg eireäsi wguirheämsoy jai epipkeäom tpoä rtfgäsgrg le
 epeidgä o joimosijoäy moloheäsgy paqeäkeiwe ma arjgärei sgm soty oijeiäoty epiveiqglasiäey dem lpoqeiä ma hexqgheiä xy


text:
 9.6.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Zala Megyei Biróság στις 10 Απριλίου 2007 — OTP Bank Rt. και Merlin Gerin Zala Kft. κατά Zala Megyei Közigazgatási Hivatal
 (Υπόθεση C-195/07)
 (2007/C 129/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Zala Megyei Biróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσες: OTP Bank Rt. και Merlin Gerin Zala Kft
 Καθής: Zala Megyei Közigazgatási Hivatal
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει να ερμηνευθεί το κεφάλαιο 4, σημείο 3, στοιχείο α', του παραρτήματος Χ της «Πράξεως Προσχωρήσεως »(πράξης περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση) (1), το οποίο εφαρμόζεται σύμφωνα με το άρθρο 24 της εν λόγω Πράξεως Προσχωρήσεως και σύμφωνα με το οποίο «η Ουγγαρία μπορεί να εφαρμόζει, μέχρι και τις 31 Δεκεμβρίου 2007, μειώσεις του τοπικού φόρου επιχειρήσεων [βλέπε: φόρος επί οικονομικών πράξεων] έως το 2 % των καθαρών κερδών, οι οποίες χορηγήθηκαν από τοπικές αρχές για περιορισμένο χρονικό διάστημα βάσει των άρθρων 6 και 7 του νόμου C του 1990 για τους τοπικούς φόρους [...]», υπό την έννοια ότι:
 —
 αποτελεί προσωρινή παρέκκλιση που επιτρέπει στην Ουγγαρία να διατηρήσει τον φόρο επί οικονομικών πράξεων προβλέπει, ως προς την Ουγγαρία, προσωρινή παρέκκλιση βάσει της οποίας η χώρα αυτή μπορεί να διατηρήσει τον τοπικό φόρο επί οικονομικών πράξεων ή ότι
 —
 η Πράξη Προσχωρήσεως, προβλέποντας τη δυνατότητα διατηρήσεως των μειώσεων του φόρου επί οικονομικών πράξεων, αναγνώρισε στην Ουγγαρία και το προσωρινό δικαίωμα να εξακολουθήσει να επιβάλλει φόρους της ίδιας φύσεως με τον φόρο επί οικονομικών πράξεων;
 2)
 Στην περίπτωση που το Δικαστήριο απαντήσει αρνητικά στο πρώτο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο υποβάλλει επίσης το ακόλουθο ερώτημα:
 Σύμφωνα με την ορθή ερμηνεία της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ (2) του Συμβουλίου, ποια είναι τα κριτήρια βάσει των οποίων μπορεί να θεωρηθεί ότι ένας φόρος δεν έχει τον χαρακτήρα φόρου κύκλου εργασιών κατά την έννοια του άρθρου 33 της οδηγίας;
 (1) ΕΕ L 236, σ. 846.
 (2) Ελλ. ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).


text:
12 . 7 . 97 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 212/19
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, που υπέβαλε το tribunal administratif (πρώτο τμήμα) του Λου
 ασκήθηκε στις 16 Μαΐου 1997 ξεμβούργου με αποφάσεις της 7ης Μαΐου 1997 στο πλαίσιο
 (Υπόθεση C-192/97) των υποθέσεων, αντιστοίχως, Manuel de Castro Freitas και
 Raymond Escallier κατά υπουργού Μεσαίων Τάξεων και
 (97/C 212/34) Τουρισμού
 (Υποθέσεις C-193/97 και C-194/97)
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 (97/C 212/35 )
 νη από τον Dr. Gôtz zur Hausen, μέλος της νομικής υπηρεσίας
 της Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Με αποφάσεις της 7ης Μαΐου 1997, οι οποίες περιήλθαν στη
 Gômez de la Cruz, μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτρο Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 πής, Centre Wagner C 254, Kirchberg, άσκησε, στις 16 Μαΐου στις 21 Μαίου 1997, το tribunal administratif (πρώτο τμήμα)
 1997, ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή του Λουξεμβούργου , στο πλαίσιο των εκκρεμών ενώπιον
 των, προσφυγή κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της αυτού υποθέσεων, αντιστοίχως, Manuel de Castro Freitas και
 Γερμανίας. Raymond Escallier κατά υπουργού Μεσαίων Τάξεων και
 Τουρισμού , υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοι
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: νοτήτων τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
 1 , να διαπιστώσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της 1 , καλύπτει το πρώτο εδάφιο του άρθρου 3 της οδηγίας
 Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την 64/427 της 7ης Ιουλίου 1964 ( ] ) περί των λεπτομερειών
 οδηγία 82/5Θ1 /ΕΟΚ (') του Συμβουλίου , της 24ης Ιουνίου εφαρμογής των μεταβατικών μέτρων στον τομέα των μη
 1982,περί του κινδύνου ατυχημάτων μεγάλης εκτάσεως μισθωτών δραστηριοτήτων μεταποιήσεως που υπάγονται
 τον οποίο περικλείουν ορισμένες βιομηχανικές δραστη στις κλάσεις 23-40 ΔΤΤΒ (Βιομηχανία και Βιοτεχνία), στο
 ριότητες και ιδίως από το άρθρο 1 σε συνδυασμό με τα οποίο γίνεται λόγος, αφενός, για την ανάληψη « μίας από
 παραρτήματα I και III καθόσον τις δραστηριότητες που μνημονεύονται στο άρθρο 1
 παράγραφος 2» ή για την άσκησή «τους» και, αφετέρου ,
 — δεν περιέλαβε πλήρως στο εσωτερικό δίκαιο την προς το τέλος του για «την πραγματική άσκηση της εν
 έννοια του «ατυχήματος μεγάλης εκτάσεως», διότι δεν λόγω δραστηριότητος», επίσης την κατάσταση ενός κοι
 περιλαμβάνονται στον κύκλο των προσώπων τα οποία νοτικού υπηκόου που έχει ταυτοχρόνως ασκήσει εντός
 αφορά o σοβαρός κίνδυνος πρόσωπα τα οποία είναι του κράτους μέλους προελεύσεως πλείονες δραστηριότη
 υποχρεωμένα να προλαμβάνουν ατυχήματα από τες εμπίπτουσες στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής
 μηχανικό αίτιο και να περιορίζουν τις συνέπειές και που ζητεί την εγκατάσταση της επιχειρήσεώς του
 τους , εντός άλλου κράτους μέλους με τη συνέχιση της ταυτό
 χρονης ασκήσεως των δραστηριοτήτων (υπόθεση C
 — δεν περιέλαβε πλήρως στο εθνικό δίκαιο την έννοια 193/97) / επαγγελμάτων (υπόθεση C-194/97) αυτών, ενό
 της « βιομηχανικής δραστηριότητας», διότι η επεξερ ψει ιδίως της αρχής της ελευθερίας εγκαταστάσεως που
 γασία χημικών ουσιών καλύπτεται μόνον όταν λαμβά καθιερώνεται από το άρθρο 52 της τροποποιημένης
 νει χώρα χημική μετατροπή , συνθήκης της 17ης Απριλίου 1957 περί ιδρύσεως της
 Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας;
 — το όριο της ποσότητας που έχει καθορίσει για το
 υποξείδιο του αζώτου δεν συνάδει προς το παράρτη 2, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, μεταβάλλεται η
 μα III της οδηγίας, απαιτούμενη από το άρθρο 3 στοιχείο α) περίοδος
 — δεν περιέλαβε στο πεδίο εφαρμογής των εθνικών ασκήσεως για όλες ή για ορισμένες από τις περί ων
 διατάξεων την υπ' αριθ. 175 του παραρτήματος III της πρόκειται δραστηριότητες λόγω της ταυτόχρονης ασκή
 σεως αυτών;
 οδηγίας ουσία-
 3 , ποια είναι η ενδεχόμενη επίπτωση της συναφείας ή ακόμη
 2 , να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της της ελλείψεως συναφείας μεταξύ των περί ων πρόκειται
 Γερμανίας στα έξοδα της διαδικασίας. δραστηριοτήτων;
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα (') ΕΕ ειδ. έκδ. 006/001 , σ. 38.
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται
 με τους λόγους και τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν στο
 πλαίσιο της υποθέσεως C-186/97 (2). H προθεσμία μεταφοράς Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο έχει ήδη λήξει από τις κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις
 8 Ιανουαρίου 1984. 20 Μαΐου 1997
 (Υπόθεση C-195/97)
 ( 1 ) ΕΕ αριθ. L 230 της 5. 8. 1 982, σ. 1 , οπως τροποποιήθηκε τελευταία (97/C 212/36)
 από την οδηγία 91 /692/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 377 της 31 . 12 . 1991 ,
 σ . 48).
 (:) Βλέπε το αυτό τεύχος της ΕΕ, σ. 16. H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τον Paolo Stancanelli , μέλος της νομικής υπηρεσίας, με
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz,
 μέλος της νομικής υπηρεσίας της, Centre Wagner, Kirchberg,
 ---pagebreak--- Αριθ . C 212/20 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 7 . 97
 άσκησε στις 20 Μαΐου 1997 ενώπιον του Δικαστηρίου των 4, να καταδικάσει την αναιρεσιβαλλόμένη στο σύνολο των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιταλικής δικαστικών εξόδων.
 Δημοκρατίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: Με την αναιρεσιβαλλόμένη διάταξη κρίθηκε, παρά τη δηλω
 — να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις θείσα βούληση της αναιρεσείουσας , ότι ζητεί να διαπιστωθεί
 υποχρεώσεις που υπέχει από το κοινοτικό δίκαιο, διότι ότι υφίσταται, αφενός, παράβαση της Ομοσπονδικής Δημο
 δεν θέσπισε ούτε ανακοίνωσε εμπροθέσμως τις διατάξεις κρατίας της Γερμανίας προκύπτουσα από τη νομολογία που
 που είναι αναγκαίες για τη μεταφορά στην εσωτερική ανέπτυξαν τα δικαστήριά της και, αφετέρου , ζημία της
 έννομη τάξη της οδηγίας 91/676/ΕΟΚ (') του Συμβουλίου , αναιρεσείουσας απορρέουσα από την παράβαση αυτή . H
 της 12ης Δεκεμβρίου 1991 , για την προστασία των υδάτων εννοιολογική αυτή μετατροπή είναι αντικειμενικώς αδικαιο
 από τη νιτρορύπανση γεωργικής προέλευσης, και ιδίως λόγητη και δικονομικώς απαράδεκτη .
 δεν τήρησε την υποχρέωση που προβλέπεται στο άρθρο 3
 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας,
 — να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 έξοδα.
 υπέβαλε το Liverpool Industriel Tribunal με διάταξη της 28ης
 Απριλίου 1997 στην υπόθεση Donna Marie Davies κατά
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Girobank pic
 Το άρθρο 189 της συνθήκης ΕΚ, κατά το οποίο η οδηγία (Υπόθεση C-197/97)
 δεσμεύει τα κράτη μέλη στα οποία απευθύνεται όσον αφορά (97/C 212/38)
 το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, συνεπάγεται ότι τα κράτη μέλη
 υποχρεούνται να τηρούν τις προβλεπόμενες από τις οδηγίες Με διάταξη της 28ης Απριλίου 1997 , η οποία περιήλθε στη
 προθεσμίες για τη μεταφορά τους στο εσωτερικό δίκαιο. H εν Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 λόγω προθεσμία έληξε χωρίς η Ιταλική Δημοκρατία να έχει στις 23 Μαίου 1997, το Liverpool Industrial Tribunal, στο
 εκδώσει τις αναγκαίες διατάξεις για τη συ μμόρφωσή της προς πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Donna Marie Davies και
 την οδηγία την οποία αφορούν τα αιτήματα της Επιτρο Girobank pic., που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το
 πής. Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 εξής ερωτημάτων:
 (') EE αριθ . L 375 της 31 . 12 . 1991 , σ. 1 .
 1 , είναι όλοι ή οποιοσδήποτε από τους ακόλουθους όρους
 που περιέχονται σε σύμβαση εργασίας αντίθετοι προς την
 κατ' άρθρο 119 της συνθήκης ΕΚ αρχή της ίσης αμοιβής
 για όμοια εργασία, στο μέτρο που έχουν επίπτωση στη
 Αίτηση αναιρεσεως της Intertronic F. Cornelis GmbH, που γυναίκα που έχει επιστρέψει στην εργασία της κατόπιν
 ασκήθηκε στις 21 Μαΐου 1997 κατά της διατάξεως της 19ης αδείας μητρότητας που δικαιούνταν:
 Φεβρουαρίου 1997, την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των
 Ευρωπαϊκών κοινοτήτων (τρίτο τμήμα) στην υπόθεση α) o όρος βάσει του οποίου το συνταξιοδοτικό δικαίωμα
 Τ-117/96, Intertronic F. Cornelis GmbH κατά Επιτροπής των (στο πλαίσιο συνταξιοδοτικού συστήματος τελικού
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων μισθού ) υπολογίζεται σύμφωνα με μαθηματικό τύπο
 στον οποίο περιλαμβάνεται παράγοντας που αντι
 (Υπόθεση C-196/97 P) προσωπεύει τη συντάξιμη υπηρεσία, στην περίπτωση
 ( 97/C 212/37) που δεν υπολογίζεται ως συντάξιμη υπηρεσία οποια
 δήποτε περίοδος αδείας άνευ αποδοχών (όρος στον
 H Intertronic F. Cornelis GmbH, με έδρα το Emden ( Ομο οποίο περιλαμβάνεται η περίοδος άδειας μητρότητας
 σπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας), εκπροσωπούμενη άνευ αποδοχών όταν στη γυναίκα δεν καταβάλλονται
 από τους δικηγόρους Detlef Schumacher (καθηγητή στη πλέον οι βάσει συμβάσεως ή εκ του νόμου παροχές
 Βρέμη) και Wilhelm Wiltfang, Heidelberger Str. 7, D-28203, λόγω μητρότητας) όταν o μισθωτός δεν καταβάλλει
 Βρέμη , άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών εισφορές στο στηριζόμενο σ' αυτές συνταξιοδοτικό
 Κοινοτήτων στις 21 Μαίου 1997 αίτηση αναιρέσεως κατά της σύστημα του εργοδότη·
 διατάξεως της 19ης Φεβρουαρίου 1997, την οποία εξέδωσε
 στο Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τρίτο τμή β) η πρακτική κατά την οποία το συνταξιοδοτικό δικαί
 μα) στην υπόθεση Τ-117/96, Intertronic F. Cornelis GmbH ωμα (στο πλαίσιο συνταξιοδοτικού συστήματος τελι
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. κού μισθού) υπολογίζεται σύμφωνα με μαθηματικό
 τύπο στον οποίο περιλαμβάνεται παράγοντας που
 H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 αντιπροσωπεύει τον τελικό συντάξιμο μισθό, δηλαδή
 όποιο ποσό είναι μεγαλύτερο μεταξύ i) του συντάξι
 1 , να αναιρέσει τη διάταξη του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) μου μισθού του μισθωτού που καταβλήθηκε κατά τη
 της 19ης Φεβρουαρίου 1997· δωδεκάμηνη περίοδο που έληξε την τελευταία ημέρα
 της εργασίας του και ii) του υψηλότερου συντάξιμου
 2 , να διαπιστώσει ότι η προσφυγή είναι παραδεκτή- μισθού που εισέπραξε o μισθωτός κατά οποιοδήποτε
 από τα πέντε τελευταία πλήρη φορολογικά έτη πριν
 3 , να παραπέμψει τη διαφορά στο Πρωτοδικείο των Ευρω από την τελευταία ημέρα της εργασίας του , με απο
 παϊκών Κοινοτήτων προκειμένου να αποφανθεί επί του τέλεσμα οι μισθωτοί που έλαβαν άδεια άνευ αποδο
 παραδεκτού της προσφυγής· χών (περιλαμβανομένης της άδειας μητρότητας άνευ


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 15 Οκτωβρίου 2010 — Centre hospitalier universitaire de Besançon κατά Thomas Dutrueux, Caisse primaire d’assurance maladie du Jura
 (Υπόθεση C-495/10)
 ()
 2011/C 30/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείον: Centre hospitalier universitaire de Besançon
 Αναιρεσίβλητοι: Thomas Dutrueux, Caisse primaire d’assurance maladie du Jura
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Επιτρέπει η οδηγία 85/374/ΕΟΚ της 25ης Ιουλίου 1985 (1), λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων του άρθρου της 13, την εφαρμογή καθεστώτος ευθύνης στηριζομένου στην ειδική περίπτωση των ασθενών των δημοσίων νοσοκομείων, καθόσον το καθεστώς αυτό αναγνωρίζει μεταξύ άλλων το δικαίωμα των ασθενών να λάβουν αποζημίωση από τα νοσοκομεία αυτά, ακόμη και αν δεν υπάρχει υπαιτιότητα του νοσοκομείου, σε αποκατάσταση των ζημιών που προκλήθηκαν λόγω ελαττώματος των προϊόντων ή των μηχανημάτων που χρησιμοποιούνται στα νοσοκομεία, με την επιφύλαξη της δυνατότητας του νοσοκομείου να στραφεί αναγωγικώς κατά του κατασκευαστή;
 2)
 Περιορίζει η οδηγία τη δυνατότητα των κρατών μελών να καθορίζουν την ευθύνη των προσώπων που χρησιμοποιούν ελαττωματικά μηχανήματα ή προϊόντα στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών και προκαλούν, ως εκ τούτου, ζημίες στον αποδέκτη της παροχής;
 (1) Οδηγία 85/374/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1985, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σε θέματα ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων (EE L 210, σ. 29).


text:
 3.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/18
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Cour constitutionnelle (Βέλγιο) στις 9 Απριλίου 2010 — Marie-Noëlle Solvay, Le Poumon vert de la Hulpe ASBL, Jacques Solvay de la Hulpe, Jean-Marie Solvay de la Hulpe, La Hulpe — Notre village ASBL, Alix Walsh, André Philips, Les amis de la Forêt de Soignes ASBL, Association des Riverains et Habitants des Communes Proches de l’Aéroport B.S.C.A. (Brussels South Charleroi Airport) ASBL, Grégoire Stassin, André Gilliard, Société Wallonne des Aéroports SA (SOWAER), Paul Fastrez, Henriette Fastrez, Infrabel SA, Jean-Pierre Olivier, Pierre Deneye, Paul Thiry, Antoine Boxus, Willy Roua, Gouvernement flamand, Inter-Environnement Wallonie ASBL, Sartau SA, Charleroi South Air Pur ASBL, Pierre Grymonprez, Philippe Grisard de la Rochette, Nicole Laloux, Annabelle Denoël-Gevers, Marc Traversin, Joseph Melard, Chantal Michiels, Thierry Regout, René Canfin, Georges Lahaye, Jeanine Postelmans, Christophe Dehousse, Christine Lahaye, Jean-Marc Lesoinne, Jacques Teheux, Anne-Marie Larock, Bernadette Mestdag, Jean-François Serrafin, Françoise Mahoux, Ferdinand Wallraf, Jeanne Mariel, Agnès Fortemps, Georges Seraffin, Jeannine Melen, Groupement Cerexhe-Heuseux/Beaufays ASBL, Action et Défense de l’Environnement de la vallée de la Senne et de ses affluents ASBL, Réserves naturelles RNOB ASBL, Stéphane Banneux, Zénon Darquenne, Guido Durlet, Société régionale wallonne du transport SRWT, Philippe Daras, Bernard Croiselet, Bernard Page, Intercommunale du Brabant Wallon SCRL, Codic Belgique SA, Fédéral Express European Services Inc. κατά Région wallonne
 (Υπόθεση C-182/10)
 2010/C 179/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour constitutionnelle
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Marie-Noëlle Solvay, Le Poumon vert de la Hulpe ASBL, Jacques Solvay de la Hulpe, Jean-Marie Solvay de la Hulpe, La Hulpe — Notre village ASBL, Alix Walsh, André Philips, Les amis de la Forêt de Soignes ASBL, Association des Riverains et Habitants des Communes Proches de l’Aéroport B.S.C.A. (Brussels South Charleroi Airport) ASBL, Grégoire Stassin, André Gilliard, Paul Fastrez, Henriette Fastrez, Jean-Pierre Olivier, Pierre Deneye, Paul Thiry, Antoine Boxus, Willy Roua, Gouvernement flamand, Inter-Environnement Wallonie ASBL, Sartau SA, Charleroi South Air Pur ASBL, Pierre Grymonprez, Philippe Grisard de la Rochette, Nicole Laloux, Annabelle Denoël-Gevers, Marc Traversin, Joseph Melard, Chantal Michiels, Thierry Regout, René Canfin, Georges Lahaye, Jeanine Postelmans, Christophe Dehousse, Christine Lahaye, Jean-Marc Lesoinne, Jacques Teheux, Anne-Marie Larock, Bernadette Mestdag, Jean-François Serrafin, Françoise Mahoux, Ferdinand Wallraf, Jeanne Mariel, Agnès Fortemps, Georges Seraffin, Jeannine Melen, Groupement Cerexhe-Heuseux/Beaufays ASBL, Action et Défense de l’Environnement de la vallée de la Senne et de ses affluents ASBL, Réserves naturelles RNOB ASBL, Stéphane Banneux, Zénon Darquenne, Guido Durlet, Philippe Daras, Bernard Croiselet, Bernard Page
 Καθής: Région wallonne (Περιφέρεια της Βαλλονίας)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει τα άρθρα 2, σημείο 2, και 9, παράγραφος 4, της Συμβάσεως του Aarhus (Ώρχους), «για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και για την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα» (1), να ερμηνεύονται κατά τρόπο σύμφωνο προς τις διευκρινίσεις που παρέχει ο οδηγός για την εφαρμογή της συμβάσεως αυτής;
 2)
 α)
 Έχει το άρθρο 2, σημείο 2, της Συμβάσεως του Aarhus την έννοια ότι αποκλείει από το πεδίο εφαρμογής της συμβάσεως αυτής νομοθετικές πράξεις όπως οι πολεοδομικές ή περιβαλλοντικές άδειες οι οποίες χορηγήθηκαν σύμφωνα με τη διαδικασία που θεσπίζουν τα άρθρα 1 έως 4 της αποφάσεως της Περιφέρειας της Βαλλονίας της 17ης Ιουλίου 2008«σχετικά με ορισμένες άδειες για τις οποίες συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος»;
 β)
 Έχει το άρθρο 2, σημείο 2, της Συμβάσεως του Aarhus την έννοια ότι αποκλείει από το πεδίο εφαρμογής της συμβάσεως αυτής νομοθετικές πράξεις όπως οι επικυρώσεις πολεοδομικών ή περιβαλλοντικών αδειών οι οποίες περιλαμβάνονται στα άρθρα 5 έως 9 και 14 έως 17 της ίδιας αποφάσεως;
 γ)
 Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 5, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, «για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον» (2), την έννοια ότι αποκλείει από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής νομοθετικές πράξεις όπως οι πολεοδομικές ή περιβαλλοντικές άδειες οι οποίες χορηγήθηκαν σύμφωνα με τη διαδικασία την οποία θεσπίζουν τα άρθρα 1 έως 4 της ίδιας αποφάσεως;
 δ)
 Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 5, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ την έννοια ότι αποκλείει από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής νομοθετικές πράξεις όπως οι επικυρώσεις πολεοδομικών ή περιβαλλοντικών αδειών οι οποίες περιλαμβάνονται στα άρθρα 5 έως 9 και 14 έως 17 της ίδιας αποφάσεως;
 3)
 α)
 Έχουν τα άρθρα 3, παράγραφος 9, και 9, παράγραφοι 2, 3 και 4, της Συμβάσεως του Aarhus και το άρθρο 10α της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ την έννοια ότι δεν επιτρέπουν τη θέσπιση και εφαρμογή διαδικασίας, όπως αυτή την οποία θεσπίζουν τα άρθρα 1 έως 4 της ίδιας αποφάσεως, δυνάμει της οποίας χορηγούνται με την έκδοση αποφάσεων πολεοδομικές και περιβαλλοντικές άδειες οι οποίες καταρτίζονται από τις διοικητικές αρχές και κατά των οποίων μπορούν να ασκηθούν μόνον οι προσφυγές που αναφέρονται στα σημεία B.6 και B.7 ενώπιον του Cour constitutionnelle (Συνταγματικού Δικαστηρίου) και των τακτικών δικαστηρίων;
 β)
 Έχουν τα άρθρα 3, παράγραφος 9, και 9, παράγραφοι 2, 3 και 4, της Συμβάσεως του Aarhus και το άρθρο 10α της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ την έννοια ότι δεν επιτρέπουν την έκδοση νομοθετικών πράξεων, όπως οι επικυρώσεις αναδρομικής ισχύος που περιλαμβάνονται στα άρθρα 5 έως 9 και 14 έως 17 της ίδιας αποφάσεως, κατά των οποίων μπορούν να ασκηθούν μόνον οι προσφυγές που αναφέρονται στα σημεία B.6 και B.7 ενώπιον του Cour constitutionnelle και των τακτικών δικαστηρίων;
 4)
 α)
 Έχει το άρθρο 6, παράγραφος 9, της Συμβάσεως του Aarhus και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ την έννοια ότι δεν επιτρέπουν τη θέσπιση και εφαρμογή διαδικασίας, όπως αυτή την οποία θεσπίζουν τα άρθρα 1 έως 4 της ίδιας αποφάσεως, δυνάμει της οποίας η απόφαση με την οποία χορηγούνται πολεοδομικές ή περιβαλλοντικές άδειες δεν απαιτείται να περιλαμβάνει, αυτή καθεαυτή, όλα τα στοιχεία που καθιστούν εφικτή την εξακρίβωση ότι οι επίμαχες άδειες βασίζονται σε κατάλληλο προηγούμενο έλεγχο, που διενεργήθηκε σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Συμβάσεως του Aarhus και της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ;
 β)
 Έχει το άρθρο 6, παράγραφος 9, της Συμβάσεως του Aarhus και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ την έννοια ότι δεν επιτρέπουν την έκδοση νομοθετικών πράξεων, όπως οι επικυρώσεις που περιλαμβάνονται στα άρθρα 5 έως 9 και 14 έως 17 της ίδιας αποφάσεως, οι οποίες δεν περιλαμβάνουν, αυτές καθεαυτές, όλα τα στοιχεία που καθιστούν εφικτή την εξακρίβωση ότι οι επίμαχες άδειες βασίζονται σε κατάλληλο προηγούμενο έλεγχο, που διενεργήθηκε σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Συμβάσεως του Aarhus και της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ;
 5)
 Έχει το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, «για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας» (3), την έννοια ότι επιτρέπει στις νομοθετικές αρχές να χορηγούν άδειες για σχέδια, όπως αυτά που προβλέπονται στα άρθρα 16 και 17 της ίδιας αποφάσεως, μολονότι η πραγματοποιηθείσα μελέτη των επιπτώσεων των σχεδίων αυτών στο περιβάλλον κρίθηκε με απόφαση του Conseil d’État (βελγικού Συμβουλίου της Επικρατείας) που εκδόθηκε κατά τη διαδικασία εξαιρετικού επείγοντος ότι είναι ελλιπής και ότι αντιφάσκει προς τη συναφή γνωμοδότηση της αρμόδιας για την οικολογική διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος αρχής της Περιφέρειας της Βαλλονίας;
 6)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, έχει το άρθρο 6, παράγραφος 4, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ την έννοια ότι επιτρέπει να θεωρηθεί η κατασκευή υποδομής η οποία προορίζεται να στεγάσει την κεντρική διοίκηση ιδιωτικής εταιρείας και στην οποία πρόκειται να απασχοληθεί μεγάλος αριθμός εργαζομένων ως επιτακτικός λόγος δημοσίου συμφέροντος;
 (1) Η Σύμβαση του Aarhus (Ώρχους) συνήφθη στις 25 Ιουνίου 1998 και εγκρίθηκε εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με την απόφαση 2005/370/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Φεβρουαρίου 2005 (ΕΕ L 124, σ. 1).
 (2) Οδηγία 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (EE L 175, σ. 40).
 (3) Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (EE L 206, σ. 63).


text:
24.8.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 202/33
 Προβαλλο ́μενοι λο ́γοι — διαδικαστικε ́ς πλημμε ́λειες, Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ακυρω ́σεως: λο ́γω της εκ νε ́ου αναθε ́σεως
 της προσφυγη ́ς σε διαφορετικο ́
 τμη ́μα και λο ́γω της μη ενημε- Αιτου ́σα την καταχω ́ριση Η προσφευ ́γουσα
 ρω ́σεως της προσφευ ́γουσας κοινοτικου ́ ση ́ματος:
 για την αλλαγη ́ του ονο ́ματος
 του ασκη ́σαντος την ανακοπη ́. Ση ́μα προς καταχω ́ριση: Το λεκτικο ́ ση ́μα MUNDICOR
 (αι ́τηση περι ́ καταχωρι ́σεως δημοσι-
 — ́ελλειψη αιτιολογι ́ας της ευθει ́σα στο ∆ελτι ́ο Κοινοτικω ́ν
 αποφα ́σεως του τμη ́ματος Σημα ́των αρ. 27/98, σ. 600, της
 προσφυγω ́ν 14ης Απριλι ́ου 1998) για προϊο ́ντα
 των 42 κατηγοριω ́ ν της Ονοματολο-
 — υπε ́ρβαση των ορι ́ων της γι ́ας
 ́εννοιας «κι ́νδυνος συγχυ ́σεως».
 ∆ικαιου ́χος του κατα ́ τη Η González Cabello S.A.
 — κατα ́χρηση δικαιω ́ματος εκ διαδικασι ́α ανακοπη ́ς αντι-
 με ́ρους του ανακο ́πτοντος, ταχθε ́ντος ση ́ματος η ́ δια-
 καθο ́σον ουδε ́ποτε χρησιμο- κριτικου ́ γνωρι ́σματος:
 ποι ́ησε το αντιταχθε ́ν ση ́μα.
 Αντιταχθε ́ν δικαι ́ωμα επι ́ Το ισπανικο ́ ση ́μα MUNDICOLOR
 ση ́ματος η ́ διακριτικου ́ για προϊο ́ντα της κατηγορι ́ας 2
 γνωρι ́σματος: (xρω ́ματα, βερνι ́κια, λα ́κες· με ́σα
 προφυλα ́ξεως κατα ́ της σκωρι ́ας και
 με ́σα συντηρη ́σεως ξυ ́λου· χρωστι-
 κε ́ς ουσι ́ες· αντιδιαβρωτικε ́ς ουσι ́ες·
 ακατε ́ργαστες φυσικε ́ς ρητι ́νες·
 με ́ταλλα σε φυ ́λλα [ελα ́σματα] και
 σε μορφη ́ σκο ́νης για ζωγρα ́φους,
 Προσφυγη ́ της Εl Corte Inglés, S. A. κατα ́ του Γραφει ́ου διακοσμητε ́ς, τυπογρα ́φους και καλ-
 εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́ λιτε ́χνες).
 ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), που ασκη ́θηκε στις
 11 Ιουνι ́ου 2001 Απο ́φαση του τμη ́ματος ∆ε ́χεται την ανακοπη ́.
 ανακοπω ́ν:
 (Υπο ́θεση T-183/02) Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της προσφυγη ́ς που
 προσφυγω ́ν: α ́σκησε η El Corte Inglés S.A.
 (2002/C 202/54) Λο ́γοι ακυρω ́σεως προ- Εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του
 βαλλο ́μενοι με την α ́ρθρου 8, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο
 παρου ́σα προσφυγη ́: β', του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94 (κι ́ν-
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας : η ισπανικη ́) δυνος συγχυ ́σεως).
 Η Εl Corte Inglés, S. A. , με ́εδρα τη Μαδρι ́τη, εκπροσωπου ́μενη
 απο ́ τον δικηγο ́ρο J. L. Rivas Zurdo α ́σκησε στις 11 Ιουνι ́ου 2001
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ Προσφυγη ́ της Εl Corte Inglés, S. A. κατα ́ του Γραφει ́ου
 κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́
 αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) [(στο εξη ́ς: ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), που ασκη ́θηκε στις 11
 Γραφει ́ου)]. Ιουνι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση T-184/02)
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (2002/C 202/55)
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του πρω ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 του Γραφει ́ου της 22ας Μαρτι ́ου 2002 και την απο ́φαση του (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας : η ισπανικη ́)
 τμη ́ματος ανακοπω ́ν του Γραφει ́ου της 17ης Σεπτεμβρι ́ου
 1999·
 Η Εl Corte Inglés, S. A. , με ́εδρα τη Μαδρι ́τη, εκπροσωπου ́μενη
 — να κα ́νει δεκτη ́ την αι ́τηση καταχωρι ́σεως κοινοτικου ́ ση ́ματος απο ́ τον δικηγο ́ρο J. L. Rivas Zurdo α ́σκησε στις 11 Ιουνι ́ου 2001
 «MUNDICOR» για ο ́λα τα προϊο ́ντα της κατηγορι ́ας 2· ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ η ́ τους καθω ́ν στα δικαστικα ́ ́εξοδα αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) [(στο εξη ́ς:
 της προσφευ ́γουσας. Γραφει ́ου)].
 ---pagebreak--- C 202/34 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.8.2002
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Προσφυγη ́ που ασκη ́θηκε απο ́ το Succession Picasso κατα ́
 του Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του πρω ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν αγορα ́ς που ασκη ́θηκε στις 13 Ιουνι ́ου 2002
 του Γραφει ́ου της 22ας Μαρτι ́ου 2002 στην υπο ́θεση
 115/2000-1 και την απο ́φαση του τμη ́ματος ανακοπω ́ν του
 Γραφει ́ου της 15ης Σεπτεμβρι ́ου 1999· (Υπο ́θεση Τ-185/02)
 — να κα ́νει δεκτη ́ την αι ́τηση για καταχω ́ριση κοινοτικου ́ (2002/C 202/56)
 ση ́ματος αρ. 557 108 «MUNDICOR» για ο ́λες τις υπηρεσι ́ες
 των κατηγοριω ́ν 39 «μεταφορε ́ς και οργα ́νωση ταξιδι ́ων»
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 και 42 «υπηρεσι ́ες παροχη ́ς διατροφη ́ς και προσωρινη ́ς
 καταλυ ́σεως»·
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ η ́ τους καθω ́ν στα δικαστικα ́ ́εξοδα Το Succession Picasso, εκπροσωπου ́μενο απο ́ τον Charles Gielen,
 της προσφευ ́γουσας. lawyer, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των, στις 13 Ιουνι ́ου 2002, προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου
 εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς. 'Ετερος δια ́δι-
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα κος στη διαδικασι ́α ενω ́πιον του τμη ́ματος προσφυγω ́ν υπη ́ρξε η
 DaimlerChrysler AG (∆ιαχει ́ριση Πνευματικη ́ς Ιδιοκτησι ́ας).
 Αιτου ́σα την καταχω ́ριση Η προσφευ ́γουσα
 κοινοτικου ́ ση ́ματος: Το προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Ση ́μα προς καταχω ́ριση: Το λεκτικο ́ ση ́μα MUNDICOR — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 (αι ́τηση περι ́ καταχωρι ́σεως δημοσι- της 18ης Μαρτι ́ου 2002 καθω ́ς και αυτη ́ν του τμη ́ματος
 ευθει ́σα στο ∆ελτι ́ο Κοινοτικω ́ν ανακοπω ́ν της 11ης Ιανουαρι ́ου 2001·
 Σημα ́των αρ. 27/98, σ. 600, της
 14ης Απριλι ́ου 1998) για προϊο ́ντα — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η ασκηθει ́σα απο ́ το προσφευ ́γον ανακοπη ́
 των 42 κατηγοριω ́ ν της Ονοματολο- κατα ́ της αιτη ́σεως καταχωρι ́σεως του ση ́ματος PICARO ει ́ναι
 γι ́ας. βα ́σιμη, να απορρι ́ψει τη σχετικη ́ με το ση ́μα αι ́τηση εξ
 ∆ικαιου ́χος του κατα ́ τη Η ΙBERIA Lı́neas Aéreas de España ολοκλη ́ρου και/η ́ να εκδω ́σει οποιαδη ́ποτε α ́λλη σχετικη ́
 διαδικασι ́α ανακοπη ́ς αντι- S.A. απο ́φαση που κρι ́νει ενδεδειγμε ́νη·
 ταχθε ́ντος ση ́ματος η ́ δια-
 κριτικου ́ γνωρι ́σματος: — να καταδικα ́σει την Daimler Chrysler AG στο συ ́νολο των
 δικαστικω ́ν εξο ́δων.
 Αντιταχθε ́ν δικαι ́ωμα επι ́ Το ισπανικο ́ λεκτικο ́ ση ́μα
 ση ́ματος η ́ διακριτικου ́ MUNDICOLOR για προϊο ́ντα των
 γνωρι ́σματος: κατηγοριω ́ν 39 (υπηρεσι ́ες μεταφο-
 ρα ́ς ταξιδιωτω ́ν, εκδρομε ́ς και του- Νομικοι ́ ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα:
 ριστικε ́ς προσφορε ́ς) και 42 (υπηρε-
 σι ́ες παροχη ́ς ξενοδοχειακω ́ν
 καταλυμα ́των, προγραμματισμο ́ς Αιτου ́σα για το κοινοτικο ́ Daimler Chrysler AG.
 ταξιδι ́ων και οργα ́νωση διακοπω ́ν). εμπορικο ́ ση ́μα:
 Το μικτο ́ διεθνε ́ς ση ́μα MUNDI
 COLOR, που ισχυ ́ει στη Γαλλι ́α, To επιδιωκο ́μενο κοινο- Το λεκτικο ́ ση ́μα PICARO - Αι ́τηση
 Ιταλι ́α, Αυστρι ́α και στις χω ́ρες τικο ́ εμπορικο ́ ση ́μα: αριθ. 927764, σχετικα ́ με αγαθα ́
 Benelux, για «υπηρεσι ́ες προγραμ- της κλα ́σεως 12 (οχη ́ματα και με ́ρη
 ματισμου ́ ταξιδι ́ων και οργανω ́ σεως αυτω ́ν).
 ταξιδι ́ων» της κατηγορι ́ας 39 και
 «υπηρεσι ́ες παροχη ́ς καταλυμα ́των Κα ́τοχος του δικαιω ́ματος Succession Picasso.
 και διατροφη ́ς σε ξενοδοχει ́α» της επι ́ του εμπορικου ́ ση ́μα-
 κατηγορι ́ας 42. τος η ́ σημει ́ου που μνημο-
 νευ ́εται στη διαδικασι ́α
 Απο ́φαση του τμη ́ματος ∆ε ́χεται την ανακοπη ́. ανακοπη ́ς:
 ανακοπω ́ν:
 ∆ικαι ́ωμα επι ́ του εμπο- Το λεκτικο ́ ση ́μα PICASSO (κοινο-
 Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της προσφυγη ́ς που ρικου ́ ση ́ματος η ́ σημει ́ου τικο ́ εμπορικο ́ ση ́μα καταχωρισθε ́ν
 προσφυγω ́ν: α ́σκησε η El Corte Inglés S.A. που μνημονευ ́εται στη υπο ́ τα στοιχει ́α 614567).
 Λο ́γοι ακυρω ́σεως προ- Εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του διαδικασι ́α ανακοπη ́ς:
 βαλλο ́μενοι με την α ́ρθρου 8, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο
 Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της ανακοπη ́ς.
 παρου ́σα προσφυγη ́: β', του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94 (κι ́ν-
 ανακοπω ́ν:
 δυνος συγχυ ́σεως).
 Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της σχετικη ́ς προσφυγη ́ς.
 προσφυγω ́ν:


text:
 24.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/51
 Προσφυγή-αγωγή της 12ης Ιουλίου 2011 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-66/11)
 2011/C 282/97
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: ΖΖ (εκπρόσωποι: S. Rodrigues, A. Blot και C. Bernard-Glanz, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως του προέδρου της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού «EPSO/AST/111/10 (AST 1)» με την οποία η προσφεύγουσα αποκλείσθηκε από τις δοκιμασίες αξιολογήσεως.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 κυρίως:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 7ης Απριλίου 2011 με την οποία αποκλείσθηκε από τη συμμετοχή στις δοκιμασίες αξιολογήσεως του διαγωνισμού EPSO/AST/111/10 — Γραμματείς βαθμού AST 1,
 —
 κατ’ ακολουθία, να αποφανθεί ότι η προσφεύγουσα πρέπει να επανενταχθεί στη διαδικασία προσλήψεως που προβλέπεται στο πλαίσιο του εν λόγω διαγωνισμού, εν ανάγκη διά της επαναλήψεως των δοκιμασιών αξιολογήσεως,
 —
 επικουρικώς, σε περίπτωση που δεν γίνει δεκτό το κύριο αίτημα, πράγμα που δεν ισχύει, να υποχρεώσει την καθής να της καταβάλει ποσό καθοριζόμενο προσωρινώς και ex aequo et bono σε 20 000 ευρώ, προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας, πλέον τόκων υπερημερίας με το νόμιμο επιτόκιο από την ημερομηνία της αποφάσεως που πρόκειται να εκδοθεί,
 —
 εν πάση περιπτώσει, να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει ποσό καθοριζόμενο προσωρινώς και ex aequo et bono σε 20 000 ευρώ, προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης, πλέον τόκων υπερημερίας με το νόμιμο επιτόκιο από την ημερομηνία της αποφάσεως που πρόκειται να εκδοθεί,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 8.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 439/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 9ης Οκτωβρίου 2014 [αίτηση της Teleklagenævnet (Δανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — TDC A/S κατά Erhvervsstyrelsen
 (Υπόθεση C-222/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών - Οδηγία 2002/22/ΕΚ - Άρθρο 32 - Πρόσθετες υποχρεωτικές υπηρεσίες - Μηχανισμός αποζημιώσεως για τις δαπάνες που σχετίζονται με την παροχή των υπηρεσιών αυτών - «Εθνικό δικαστήριο» κατά την έννοια του άρθρου 267 ΣΛΕΕ - Αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου))
 (2014/C 439/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Teleklagenævnet
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 TDC A/S
 κατά Erhvervsstyrelsen
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι αναρμόδιο να απαντήσει στα ερωτήματα που υπέβαλε η Teleklagenævnet (Δανία) με την απόφασή της της 22ας Απριλίου 2013.
 (1) ΕΕ C 207 της 20.7.2013


text:
 9.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 371/23
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Σεπτεμβρίου 2015 — IOC-UK κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση T-428/13) (1)
 ((«Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν προκειμένου να εμποδιστεί η διάδοση των πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Δικαίωμα ακροάσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δικαιώματα άμυνας - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Αναλογικότητα - Δικαίωμα ιδιοκτησίας - Ίση μεταχείριση και αποφυγή των διακρίσεων»))
 (2015/C 371/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Iranian Oil Company UK Ltd (IOC-UK) (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: J. Grayston, solicitor, P. Gjørtler, G. Pandey, D. Rovetta, M. Gambardella, D. Sellers et N. Pilkington, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: V. Piessevaux και M. Bishop)
 Παρεμβαίνον υπέρ του καθού: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: αρχικά S. Behzadi-Spencer και V. Kaye, στη συνέχεια V. Kaye, επικουρούμενοι από τον M. Gray, barrister)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως, αφενός, της αποφάσεως 2013/270/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 6ης Ιουνίου 2013, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 156, σ. 10), και, αφετέρου, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 522/2013 του Συμβουλίου, της 6ης Ιουνίου 2013, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 156, σ. 3).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Iranian Oil Company UK Ltd (IOC-UK) φέρει τα δικαστικά της έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 313 της 26.10.2013.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 5ης Οκτωβρίου 2006 (αιτήσεις του Bács-Kiskun Megyei Bíróság και του Hajdú-Bihar Megyei Bíróság –Δημοκρατία της Ουγγαρίας– για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Ákos Nádasdi κατά Vám- és Pénzügyőrség Észak-Alföldi Regionális Parancsnoksága (C-290/05) και Ilona Németh κατά Vám- és Pénzügyőrség Dél-Alföldi Regionális Parancsnoksága (C-333/05)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-290/05 και C-333/05) (1)
 (Εσωτερικοί φόροι - Τέλη ταξινομήσεως αυτοκινήτων - Μεταχειρισμένα αυτοκίνητα - Εισαγωγή)
 (2006/C 294/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούντα δικαστήρια
 Bács-Kiskun Megyei Bíróság και Hajdú-Bihar Megyei Bíróság
 Διάδικοι στις κύριες δίκες
 Ákos Nádasdi (C-290/05) και Ilona Németh (C-333/05) κατά
 Vám- és Pénzügyőrség Észak-Alföldi Regionális Parancsnoksága (C-290/05) και Vám- és Pénzügyőrség Dél-Alföldi Regionális Parancsnoksága (C-333/05)
 Αντικείμενο των υποθέσεων
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Bács-Kiskun Megyei Bíróság και Hajdú-Bihar Megyei Bíróság — Ερμηνεία του άρθρου 90, πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ — Τέλη ταξινομήσεως τα οποία πλήττουν τα αυτοκίνητα κατά την πρώτη θέση τους σε κυκλοφορία εντός του κράτους μέλους, τα οποία δεν πλήττουν τα μεταχειρισμένα αυτοκίνητα που τέθηκαν σε κυκλοφορία σε κράτος μέλος πριν από την 1η Φεβρουαρίου 2004 και τα οποία υπολογίζονται ανεξαρτήτως της αξίας του αυτοκινήτου
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Μια επιβάρυνση όπως εκείνη την οποία εισήγαγε στην Ουγγαρία ο νόμος CX του 2003 περί τελών ταξινομήσεως (a regisztrációs adóról szóló 2003. évi CX. törveny), η οποία δεν πλήττει τα ιδιωτικά αυτοκίνητα λόγω του ότι διέρχονται τα σύνορα, δεν αποτελεί εισαγωγικό δασμό ή επιβάρυνση ισοδυνάμου αποτελέσματος υπό την έννοια των άρθρων 23 ΕΚ και 25 ΕΚ.
 2)
 Το άρθρο 90, πρώτο εδάφιο, ΕΚ πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει μια επιβάρυνση όπως εκείνη του νόμου περί τελών ταξινομήσεως, εφόσον
 —
 η επιβάρυνση αυτή πλήττει μεταχειρισμένα αυτοκίνητα κατά την πρώτη θέση τους σε κυκλοφορία στο έδαφος κράτους μέλους και
 —
 το ποσό της, το οποίο καθορίζεται σε συνάρτηση μόνο με τα τεχνικά χαρακτηριστικά των αυτοκινήτων (είδος κινητήρα, κυλινδρισμός) και με την οικολογική κατάταξή τους, υπολογίζεται χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η μείωση της αξίας τους, οπότε, όταν η πιο πάνω επιβάρυνση πλήττει μεταχειρισμένα αυτοκίνητα που εισάγονται από άλλα κράτη μέλη, υπερβαίνει το ποσό της επιβαρύνσεως αυτής το οποίο περιλαμβάνεται στην εναπομένουσα αξία των ομοειδών μεταχειρισμένων αυτοκινήτων που έχουν ήδη ταξινομηθεί στο κράτος μέλος εισαγωγής.
 Δεν ασκεί επιρροή η σύγκριση με μεταχειρισμένα αυτοκίνητα που τέθηκαν σε κυκλοφορία στο σχετικό κράτος μέλος πριν από την καθιέρωση της επιβαρύνσεως αυτής.
 3)
 Το άρθρο 33 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, δεν απαγορεύει την είσπραξη μιας επιβαρύνσεως όπως εκείνη του νόμου περί τελών κυκλοφορίας, της οποίας η βάση επιβολής δεν είναι ο κύκλος εργασιών και η οποία, στο εμπόριο μεταξύ κρατών μελών, δεν συνεπάγεται διατυπώσεις που συνδέονται με τη διέλευση των συνόρων.
 (1) ΕΕ C 296 της 26.11.2005.
 ΕΕ C 315 της 10.12.2005.


text:
6. 7 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 197/11
 αναιρέσεως κατά της αποφάσεως, της 27ης Φεβρουάριου όλω ή εν μέρει στην κυβέρνηση , σε υπουργό, σε ιρλανδό
 1996, την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών υπήκοο ή σε ιρλανδικό νομικό πρόσωπο, παρέβη τις
 Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα) στην υπόθεση Τ-235/94, R. Gal υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 6, 48, 52 και 58 της
 tieri κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου . συνθήκης ΕΚ, το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ. 1251/70 της Επιτροπής και το άρθρο 7 της οδηγίας
 O αναιρεσειων ξητεί από TO Δικατήριο: 75/34/ΕΟΚ του Συμβουλίου -
 a) να αποφανθεί ότι η παρούσα αίτηση αναιρεσεως είναι 2, να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 παραδεκτή και βάσιμη·
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 β ) να μεταρρυθμίσει την απόφαση του Πρωτοδικείου (πρώ
 το τμήμα)' H Επιτροπή ισχυρίζεται ότι, όσον αφορά τα οποιουδήποτε
 είδους πλοία που αποτελούν μέσο ασκήσεως οικονομικής
 γ) να αποφανθεί ότι η προσφυγή-αγωγή που άσκησε πρω δραστηριότητας, η Ιρλανδία, περιορίζοντας την εγγραφή των
 τοβαθμίως o αναιρεσείων είναι βάσιμη - πλοίων αυτών στα ιρλανδικά νηολόγια και το δικαίωμα να
 φέρουν την ιρλανδική σημαία μόνο στα πλοία που ανήκουν
 δ ) να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος προσωπικού
 εν όλω ή εν μέρει στην κυβέρνηση , σε υπουργό, σε ιρλανδό
 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου , της 19ης Ιανουαρίου
 υπήκοο ή σε ιρλανδικό νομικό πρόσωπο , παρέβη το άρθρο 52
 1994, περί αναζητήσεως του ποσού των 267 628 φράγκων της συνθήκης ΕΚ.
 Λουξεμβούργου , όπως αυτή τροποποιήθηκε από το
 έγγραφο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου , της 21ης Ιου Επιπλέον, η προϋπόθεση που τάσσει το άρθρο 2 του νόμου
 νίου 1994 ' του 1955 περί εμπορικής ναυτιλίας ότι οι εταιρείες πρέπει να
 έχουν συσταθεί βάσει του ιρλανδικού δικαίου , να διέπονται
 ε ) να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην άμεση από το δίκαιο αυτό και να έχουν την κύρια εγκατάστασή τους
 επιστροφή των ποσών που έχουν ήδη παρακρατηθεί από στην Ιρλανδία παρεμποδίζει την άσκηση των δικαιωμάτων
 το μισθό του από τον Φεβρουάριο του 1994' των εταιρειών που πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 58
 στ) να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην κατα της συνθήκης ΕΚ και, συνεπώς, δικαιούνται να κάνουν
 βολή τόκων υπερημερίας από τον Φεβρουάριο του 1994 χρήση της ελευθερίας εγκαταστάσεως, προκειμένου να δια
 και να το καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα- χειρίζονται και εκμεταλλεύονται πλοία μέσω πρακτορείου ,
 υποκαταστήματος ή θυγατρικής εταιρείας. Όσο για την
 ζ) να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να του τασσόμενη στις εταιρείες προϋπόθεση να έχουν την κύρια
 καταβάλει 100 000 φράγκα Λουξεμβούργου ως χρηματι εγκατάστασή τους στην Ιρλανδία, η Επιτροπή φρονεί ότι η
 κή ικανοποίηση για την ηθική βλάβη την οποία υπέστη προϋπόθεση αυτή αποκλείει αδικαιολόγητα μια εγγεγραμμέ
 από την εκτέλεση της προαναφερθείσας αποφάσεως, της νη στα οικεία μητρώα άλλου κράτους μέλους εταιρεία από το
 19ης Ιανουαρίου 1994. να εκμεταλλεύεται ένα πλοίο βάσει πραγματικής και συνε
 χούς εκπροσωπήσεως εντός της Ιρλανδίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Όσον αφορά τα πλοία που δεν αποτελούν μέσο ασκήσεως
 Παραβίαση του κοινοτικού δικαίου από το Πρωτοδικείο, οικονομικής δραστηριότητας, αλλά χρησιμοποιούνται ως
 ιδίως όσον αφορά την εκτίμηση περί της προφανούς πλημ σκάφη αναψυχής, η Επιτροπή θεωρεί ότι η Ιρλανδία, θέτο
 μελείας των καταβολών για τις οποίες εκδόθηκε η προσβαλ ντας τους προαναφερθέντες περιορισμούς, παρέβη τα άρ
 λομένη απόφαση περί αναζητήσεως. θρα 6, 48 και 52 της συνθήκης ΕΚ, το άρθρο 7 του κανονισμού
 (ΕΟΚ) αριθ. 1251/70 (') και το άρθρο 7 της οδηγίας 75/
 (') ΕΕ αριθ . C 108 της 13 . 4. 19% . σ. 7 . 34/ΕΟΚ (2).
 (!) EE ειδ. έκδ. 05/001 , a. 64.
 2 EE ειδ . έκδ . 06/001 , o. 191 .
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων
 κατά της Ιρλανδίας που ασκήθηκε στις 6 Μαΐου 1996
 (Υπόθεση C-151/96) Αίτηση αναιρέσεως που υποβλήθηκε στις 7 Μαΐου 1996 από
 (96/C 197/20) τον Jan Robert de Rijk κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το
 Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα)
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε στις 7 Μαρτίου 1996 στην υπόθεση Τ-362/94, J. R. de Rijk
 νη από τους Frank Benyon, νομικό σύμβουλο, και Xavier κατά Επιτροπής (] )
 Lewis , μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο (Yπόθεοη C-153/96 P)
 Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, μέλος της
 Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε στις (96/C 197/21 )
 6 Μαΐου 1996 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιρλανδίας. O J. R. de Rijk , εκπροσωπούμενος απο το δικηγόρο Nicolas
 Lhoest, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: της Sârl Fiduciaire Myson, 1 , rue Glesener, άσκησε ενώπιον
 του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 7 Μαΐου
 1 , να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, διατηρώντας σε ισχύ τις 1996 αναίρεση κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτο
 νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που δικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα) στις
 περιορίζουν το δικαίωμα εγγραφής μη αλιευτικών πλοίων 7 Μαρτίου 1996 στην υπόθεση Τ-362/94, J. R. de Rijk κατά
 στα ιρλανδικά νηολόγια μόνο στα πλοία που ανήκουν εν Επιτροπής.
 ---pagebreak--- Aριθ. C 197/12 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 7 . 96
 O αναιρεσειων ξητεί απο to Δικαστήριο: 1 . Εμπίπτει η καθιέρωση , από ένα κράτος μέλος, ενός
 ελαστικού συνταξιοδοτικού συστήματος, σύμφωνα με τη
 1 . Να κηρύξει την αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή και βάσι σύσταση 82/857/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 10ης Δεκεμ
 μη . βρίου 1982 (! ), (σύσταση σχετικά με τις αρχές μιας κοινο
 τικής πολιτικής όσον αφορά την ηλικία συνταξιοδοτήσε
 2 . Κατά συνέπεια: ως), στη δυνατότητα αποκλεισμού που προβλέπει το
 άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο a) της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ
 a) να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου - του Συμβουλίου , της 19ης Δεκεμβρίου 1978 (2), περί της
 προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσε
 β) να εκδικάσει την υπόθεση κατ' ουσίαν και, δεχόμενο ως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής
 την προσφυγή-αγωγή του αναιρεσείοντος: ασφαλίσεως, υπό την έννοια ότι o καθορισμός ελαστικής
 ηλικίας συνταξιοδοτήσεως για τους άνδρες και τις γυναί
 — να ακυρώσει την απόφαση, της 18ης Ιανουαρίου κες, π.χ. μεταξύ του 60ού και του 65ου έτους της ηλικίας,
 1984, με την οποία η αναιρεσίβλητη αποφάσισε να δεν μπορεί να εξομοιωθεί άνευ ετέρου με τον καθορισμό
 επιστρέψει στον αναιρεσείοντα το ποσό των 4 412 πανομοιότυπης για όλους ηλικίας εκκινήσεως και, παρά
 βελγικών φράγκων στο πλαίσιο της συμπληρωμα το ότι συνδυάζεται με τη διατήρηση διαφορετικού υπο
 τικής ασφαλίσεως ασθενείας, λογισμού της συντάξεως για τους άνδρες και τις γυναίκες,
 δεν είναι κατ' ανάγκη αντίθετος προς την κατ1 άρθρο 4
 — εφόσον χρειασθεί, να ακυρώσει την απόφαση της παράγραφος 1 της ίδιας οδηγίας 79/7/ΕΟΚ αρχή της ίσης
 αναιρεσίβλητης, της 15ης Ιουλίου 1994, περί απο μεταχειρίσεως των ανδρών και των γυναικών, δεδομένου
 ρίψεως της διοικητικής ενστάσεως του αναιρεσεί ότι κάθε μελλοντικός συνταξιούχος έχει, υπό το σύστημα
 οντος, της 18ης Απριλίου 1994 , αυτό, την ευχέρεια να καθορίσει ελεύθερα την έναρξη
 καταβολής της συντάξεώς του αναλόγως της σταδιοδρο
 — να υποχρεώσει την αναιρεσίβλητη να καταβάλει μίας του και μάλιστα αν το ανωτέρω σύστημα ανταπο
 ολόκληρη τη διαφορά μεταξύ των πράγματι κρίνεται σε έναν αναγκαίο σκοπό της κοινωνικής πολιτι
 καταβληθέντων εξόδων και των παροχών του κής του κράτους και δικαιολογείται από λόγους ξένους
 κοινού συστήματος ασφαλίσεως ασθενείας, δηλα προς μια διάκριση λόγω φύλου ;
 δή το ποσό των 4 950 βελγικών φράγκων,
 — να κρίνει παράνομες και, κατά συνέπεια, να 2. Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης, υποχρεώνει τα κρά
 ακυρώσει τις γενικές εκτελεστικές διατάξεις του τη μέλη η από κοινού υλοποίηση των καθορισμένων από
 άρθρου 24, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, του παραρ την οδηγία 79/7/ΕΟΚ και τη σύσταση 82/857/ΕΟΚ στό
 τήματος X του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατά χων, δηλαδή της καθιερώσεως ελαστικής ηλικίας συντα
 στασης των Υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινο ξιοδοτήσεως για όλους και της ισότητας ανδρών και
 τήτων- γυναικών στον τομέα της κοινωνικής ασφαλίσεως, και η
 συνεκτίμηση τόσο της τυπικής ισότητας όσο και των
 γ) να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στο σύνολο των πραγματικών διακρίσεων, που υφίστανται μεταξύ
 δικαστικών εξόδων των δικών ενώπιον του Πρωτοδι ανδρών και γυναικών στον τομέα των εκ του νόμου
 κείου και του Δικαστηρίου . συντάξεων, να εξισώσουν κατά μηχανικό τρόπο και προς
 τα κάτω τις προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως , εξασφαλί
 ζοντας στους άνδρες και στις γυναίκες το δικαίωμα να
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλονται λάβουν σύνταξη κατ' επιλογήν του ενδιαφερομένου από
 με την αίτηση αναιρέσεως είναι αυτά που προβλήθηκαν με τη χαμηλότερη ηλικία και με τον τρόπο υπολογισμού που
 την προσφυγή-αγωγή . εφαρμοζόταν μέχρι τότε στην κατηγορία που μπορούσε
 να συνταξιοδοτηθεί από την ηλικία αυτή - και τούτο,
 (>) EE αριθ . C 380 της 31 . 12 . 1994, σ. 24 . οποιεσδήποτε και αν είναι οι εντεύθεν συνέπειες για τη
 χρηματοοικονομική ισορροπία συνταξιοδοτικών συστη
 μάτων που έχουν συσταθεί βάσει των αρχών αυτών;
 3 . Πάντοτε σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο
 ερώτημα, πρέπει, βάσει του ευρωπαϊκού δικαίου , να
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που εφαρμοστεί η ευνοϊκότερη για τον ενδιαφερόμενο λύση
 υπέβαλε το tribunal du travail των Βρυξελλών (ενδέκατο στο σύνολο της σταδιοδρομίας του ενδιαφερομένου ή
 τμήμα) με απόφαση, της 22ας Απριλίου 1996, στην υπόθεση μόνο στα έτη σταδιοδρομίας που είναι μεταγενέστερα, είτε
 Louis Wolfs κατά Office national des pensions της ενάρξεως ισχύος του νόμου περί καθιερώσεως ελα
 (Υπόθεση C-154/96) στικής ηλικίας συνταξιοδοτήσεως είτε της δημοσιεύσεως
 (96/C 197/22) της αποφάσεως του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοι
 νοτήτων, της 1ης Ιουλίου 1993 , στην υπόθεση Remi VAN
 CANT κατά Office national des pensions (3);
 Με απόφαση της 22ας Απριλίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 7 Μαΐου 1996, το tribunal du travail των Βρυξελλών (') EE αριθ . L 357 της 18. 12. 1982 , σ. 27 .
 (2) EE ειδ . έκδ . 05/003 , o. 160.
 (ενδέκατο τμήμα), στο πλαίσιο της υποθέσεως Louis Wolfs (3) EE αριθ. C 204 της 28. 7. 1993 , σ. 7.
 κατά Office national des pensions, ζητεί από το Δικαστήριο
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων
 ερωτημάτων:


text:
 7.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/19
 Προσφυγή της 14ης Μαΐου 2012 — Γερμανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-198/12)
 2012/C 200/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και A. Wiedmann)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2012) 1348 τελικό της Επιτροπής, της 1ης Μαρτίου 2012, η οποία αφορά τις διατάξεις του εθνικού δικαίου που κοινοποίησε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας σχετικά με τη διατήρηση των οριακών τιμών για τον μόλυβδο, το βάριο, το αρσενικό, το αντιμόνιο, τον υδράργυρο, τις νιτροζαμίνες και τα νιτροζώσιμα που περιέχονται στα παιχνίδια ακόμη και μετά την έναρξη της εφαρμογής της οδηγίας 2009/48/ΕΚ, σχετικά με την ασφάλεια των παιχνιδιών, η οποία κοινοποιήθηκε στις 2 Μαρτίου 2012,
 —
 κατά το μέρος κατά το οποίο δεν εγκρίνει τις κοινοποιηθείσες εθνικές διατάξεις σχετικά με τη διατήρηση των οριακών τιμών για τα στοιχεία αντιμόνιο, αρσενικό και υδράργυρος (άρθρο 1, παράγραφος 1) και
 —
 κατά το μέρος κατά το οποίο δεν εγκρίνει τις κοινοποιηθείσες εθνικές διατάξεις σχετικά με τη διατήρηση των οριακών τιμών για τον μόλυβδο και το βάριο παρά μόνο μέχρι τις 21 Ιουλίου 2013 (άρθρο 1, παράγραφοι 2 και 3),
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει κυρίως τα εξής.
 1)
 Παράβαση των Συνθηκών, υπό την έννοια του άρθρου 263, δεύτερο εδάφιο, τρίτη περίπτωση, ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 114 ΣΛΕΕ, καθόσον δεν επιτρεπόταν να τεθούν χρονικά όρια στην έγκριση του μολύβδου και του βαρίου.
 Κατά την προσφεύγουσα, αφού η Επιτροπή δεν ενέκρινε τις κοινοποιηθείσες εθνικές διατάξεις σχετικά με τη διατήρηση των οριακών τιμών για τον μόλυβδο και το βάριο παρά μόνο μέχρι τις 21 Ιουλίου 2013, η προσβαλλόμενη απόφαση συνιστά παράβαση των Συνθηκών, υπό την έννοια του άρθρου 263, δεύτερο εδάφιο, τρίτη περίπτωση, ΣΛΕΕ, διότι ο καθορισμός χρονικού ορίου συνιστά καταστρατήγηση των διατάξεων του άρθρου 114 ΣΛΕΕ για τις προθεσμίες και την τεκμαιρόμενη έγκριση.
 2)
 Παράβαση ουσιώδους τύπου υπό την έννοια του άρθρου 263, δεύτερο εδάφιο, δεύτερη περίπτωση, ΣΛΕΕ, λόγω παραβιάσεως της προβλεπόμενης στο άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ υποχρέωσης αιτιολόγησης της επιβολής χρονικών ορίων στην έγκριση σχετικά με τον μόλυβδο και το βάριο.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παραβίασε την υποχρέωση αιτιολόγησης, την οποία προβλέπει το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, και συνεπώς παρέβη ουσιώδη τύπο, υπό την έννοια του άρθρου 263, δεύτερο εδάφιο, δεύτερη περίπτωση, ΣΛΕΕ, καθόσον ενέκρινε τις κοινοποιηθείσες εθνικές διατάξεις σχετικά με τη διατήρηση των οριακών τιμών για τον μόλυβδο και το βάριο μόνο για το διάστημα μέχρι τις 21 Ιουλίου 2013.
 3)
 Κατάχρηση εξουσίας υπό την έννοια του άρθρου 263, δεύτερο εδάφιο, τέταρτη περίπτωση, ΣΛΕΕ, λόγω της επιβολής χρονικών ορίων στην έγκριση σχετικά με τον μόλυβδο και το βάριο.
 4)
 Παράβαση των Συνθηκών, υπό την έννοια του άρθρου 263, δεύτερο εδάφιο, τρίτη περίπτωση, ΣΛΕΕ, λόγω μη εφαρμογής του προβλεπόμενου στο άρθρο 114, παράγραφοι 4 και 6, ΣΛΕΕ κριτηρίου εξέτασης, όσον αφορά το αντιμόνιο, το αρσενικό και τον υδράργυρο.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία στηρίζεται στην άποψη της Επιτροπής ότι η Κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας δεν απέδειξε ότι η οδηγία 2009/48/ΕΚ (1) δεν διασφαλίζει πλέον το ενδεδειγμένο επίπεδο προστασίας ή είναι επιβλαβής για την υγεία, συνιστά παράβαση των Συνθηκών, υπό την έννοια του άρθρου 263, δεύτερο εδάφιο, τρίτη περίπτωση, ΣΛΕΕ, διότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη το προβλεπόμενο στο άρθρο 114, παράγραφοι 4 και 6, ΣΛΕΕ κριτήριο, προκειμένου να εξετάσει αν και κατά πόσον η διατήρηση σε ισχύ των εθνικών διατάξεων μετά τη θέσπιση μέτρου εναρμόνισης είναι δικαιολογημένη με βάση τις επιτακτικές ανάγκες που προβλέπονται στο άρθρο 36 ΣΛΕΕ.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει –επικαλούμενη την απόφαση του Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2003, C-3/00, Δανία κατά Επιτροπής– ότι το κριτήριο εξέτασης είναι αν το αιτούν κράτος μέλος έχει αποδείξει ότι οι εθνικές διατάξεις διασφαλίζουν υψηλότερο επίπεδο προστασίας της δημόσιας υγείας από ό,τι το κοινοτικό μέτρο εναρμόνισης και ότι δεν βαίνουν πέρα από το αναγκαίο για την επίτευξη του εν λόγω σκοπού μέτρο.
 5)
 Παράβαση των Συνθηκών, υπό την έννοια του άρθρου 263, δεύτερο εδάφιο, τρίτη περίπτωση, ΣΛΕΕ, λόγω εσφαλμένης εφαρμογής, από την άποψη τόσο των πραγματικών όσο και των νομικών προϋποθέσεων, του άρθρου 114, παράγραφοι 4 και 6, ΣΛΕΕ σε σχέση με το αντιμόνιο, το αρσενικό και τον υδράργυρο.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία στηρίζεται στην άποψη της Επιτροπής ότι η Κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας δεν απέδειξε ότι οι εθνικές διατάξεις διασφαλίζουν υψηλότερο επίπεδο προστασίας από ό,τι η οδηγία 2009/48/ΕΚ, συνιστά επίσης παράβαση του άρθρου 114, παράγραφοι 4 και 6, ΣΛΕΕ και συνεπώς συνιστά παράβαση των Συνθηκών, υπό την έννοια του άρθρου 263, δεύτερο εδάφιο, τρίτη περίπτωση, ΣΛΕΕ, διότι οι εθνικές διατάξεις που καθορίζουν τις οριακές τιμές για το αρσενικό, το αντιμόνιο και τον υδράργυρο σε σχέση με τα παιχνίδια διασφαλίζουν στην πράξη υψηλότερο επίπεδο προστασίας της υγείας των παιδιών από ό,τι η οδηγία 2009/48/ΕΚ και δεν βαίνουν πέρα από το αναγκαίο για την επίτευξη του εν λόγω σκοπού μέτρο, πράγμα που άλλωστε απέδειξε επαρκώς, υπό την έννοια της νομολογίας, η Κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
 (1) Οδηγία 2009/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την ασφάλεια των παιχνιδιών (ΕΕ L 170, σ. 1).


text:
 14.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 419/56
 Προσφυγή της 26ης Σεπτεμβρίου 2016 — Athletic Club κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-679/16)
 (2016/C 419/73)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Athletic Club (Μπιλμπάο, Ισπανία) (εκπρόσωποι: E. Lucas Murillo de la Cueva και J. Luís Carrasco, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρωθεί το άρθρο 1 της αποφάσεως της Επιτροπής C (2016) 4046 τελικό, της 4ης Ιουλίου 2016, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.29769 (2013/C) (πρώην 2013/NN) που χορηγήθηκε από την Ισπανία σε ορισμένους επαγγελματικούς αθλητικούς συλλόγους της Ισπανίας, κατά το μέτρο που αφορά τον αθλητικό σύλλογο Atletic Club,
 —
 να ακυρωθούν τα άρθρα 4 και 5 της αποφάσεως της Επιτροπής C (2016) 4046 τελικό, της 4ης Ιουλίου 2016, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.29769 (2013/C) (πρώην 2013/NN) που χορηγήθηκε από την Ισπανία σε ορισμένους επαγγελματικούς αθλητικούς συλλόγους της Ισπανίας, κατά το μέτρο που διατάσσεται η ανάκτηση της ενισχύσεως που φέρεται να έχει χορηγηθεί στον Athletic Club και η κατάργηση του καθεστώτος επιβολής φόρου εταιρειών επί των μη κερδοσκοπικών οντοτήτων στο οποίο υπέκειτο ο Athletic Club.
 —
 Να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Η υπό κρίση προσφυγή στρέφεται κατά της αποφάσεως της Επιτροπής C (2016) 4046 τελικό, της 4ης Ιουλίου 2016, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA. 29769 (2013/C) (πρώην 2013/NN), που χορηγήθηκε από την Ισπανία σε ορισμένους επαγγελματικούς αθλητικούς συλλόγους της Ισπανίας. Όσον αφορά τον προσφεύγοντα, η ενίσχυση συνίσταται στο φορολογικό όφελος που θα αποκόμιζε για το επίμαχο χρονικό διάστημα, λόγω της φορολογήσεώς του ως μη κερδοσκοπικής οργανώσεως και όχι με βάση τον γενικό συντελεστή φόρου εταιρειών.
 Προς επίρρωση της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από την παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 —
 Προβάλλεται συναφώς ότι, στο γεωγραφικό πλαίσιο αναφοράς (Vizcaya), το επίμαχο μέτρο δεν μπορεί να κριθεί ως επιλεκτικό μέτρο, δεδομένου ότι όλοι οι αθλητικοί σύλλογοι συνιστούν μη κερδοσκοπικές οντότητες υποκείμενες στο ίδιο φορολογικό καθεστώς και στον ίδιο συντελεστή φόρου εταιρειών.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από την παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 —
 Προβάλλεται συναφώς ότι η διαφορά στο φορολογικό καθεστώς στο οποία υπόκεινται οι μη κερδοσκοπικές οντότητες και οι ανώνυμες εταιρείες είναι δικαιολογημένη λόγω των ουσιωδών διαφορών μεταξύ των δύο οντοτήτων.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από την παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 —
 Προβάλλεται συναφώς ότι το επίμαχο μέτρο δεν προκαλεί στρέβλωση του ανταγωνισμού ούτε επηρεάζει τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από την παράβαση των άρθρων 108 ΣΛΕΕ, 1, στοιχείο β', σημείο i, 17, 18 και 19 του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (EE L 83 της 27.3.1999, σ. 1).
 —
 Προβάλλεται συναφώς ότι στην περίπτωση που το επίμαχο μέτρο χαρακτηρισθεί ως κρατική ενίσχυση, τότε θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να τύχει της ίδιας μεταχειρίσεως που επιφυλάσσεται για τις υφιστάμενες ενισχύσεις.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από την παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ και του άρθρου 41, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 —
 Ο προσφεύγων διατείνεται συναφώς ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει έλλειψη αιτιολογίας, κατά το μέτρο που δεν εξέτασε ουσιώδεις απαιτήσεις του ορισμού της κρατικής ενισχύσεως και δεν απάντησε στους εύλογους ισχυρισμούς των ενδιαφερομένων μερών, γεγονός που συνιστά παράβαση των βασικών κανόνων περί κατανομής του βάρους αποδείξεως.


text:
Αριθ. C 94/8 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22 . 3 . 97
 προσφυγή κατά παραλείψεως και η σύμβαση υπαγε για και, τέλος, προς το σκοπο διασφαλίσεως ασφα
 ται σε μια κατηγορία συμβάσεων ως προς τη δυνατό λούς και φθηνής παροχής ενέργειας, υπόκεινται επί
 τητα εξαιρέσεως των οποίων δεν είναι δυνατόν να σης, κατά το άρθρο 103 παράγραφος 5 του Gesetz
 ανευρεθούν κατευθυντήριες γραμμές ούτε στην gegen Wettbewerbsbeschrânkungen (νόμου κατά των
 πρακτική της Επιτροπής ούτε στη νομολογία των περιορισμών στον ανταγωνισμό, στο εξής: GWB ) σε
 δικαιοδοτικών οργάνων της Κοινότητας; ειδική εποπτεία προς αποφυγή καταχρήσεων κατά
 τον καθορισμό των τιμών και των όρων συναλλαγών,
 β) Έχει παρά ταύτα το γεγονός ότι πρόκειται για είδος επιχειρήσεις οι οποίες είναι επιφορτισμένες με τη
 συμβάσεως το οποίο δεν έχει ακόμη αποτελέσει μέχρι διαχείριση υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέ
 τώρα αντικείμενο εξετάσεως στο κοινοτικό επίπεδο εν ροντος υπό την έννοια του άρθρου 90 παράγραφος 2
 όψει χορηγήσεως εξαιρέσεως ως συνέπεια, στην της συνθήκης ΕΚ;
 περίπτωση κατά την οποία η προσφυγή λόγω παρα
 λείψεως βάσει των δεδομένων του ανωτέρω εκτεθέ Εάν δεν προσφέρονται συναφώς οι ρυθμίσεις της
 ντος σκέλους α) δεν ευδοκιμεί, να εμποδίζεται η γερμανικής νομοθεσίας περί της ενεργειακής πολιτι
 εθνική αρχή να εφαρμόσει το άρθρο 85 παράγραφος 1 κής, μπορούν, βάσει άλλων εκτιμήσεων, να θεωρη
 της συνθήκης ΕΚ; θούν οι εν λόγω επιχειρήσεις παροχής ενέργειας ως
 επιχειρήσεις επιφορτισμένες με τη διαχείριση υπηρε
 5 . Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στα σκέλη α) και β) σιών γενικού οικονομικού συμφέροντος υπό την
 του τετάρτου ερωτήματος: έννοια του άρθρου 90 παράγραφος 2 της συνθήκης
 ΕΚ και, αν ναι, βάσει ποίων;
 Ενεργεί ένας γερμανικός δήμος ή μία γερμανική κοινότη β) Σε περίπτωση κατά την οποία οι προαναφερθείσες
 τας ως επιχείρηση υπό την έννοια του άρθρου 85 παρά επιχειρήσεις παροχής ηλεκτρικής ενεργείας αποτε
 γραφος 1 της συνθήκης ΕΚ, όταν συνάπτει με μία λούν επιχειρήσεις επιφορτισμένες με τη διαχείριση
 επιχείρηση παροχής ηλεκτρικής ενεργείας που ασκεί τις υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος υπό
 δραστηριότητές της στη Γερμανία σύμβαση παραχωρήσε την έννοια του άρθρου 90 παράγραφος 2 της συνθή
 ως, δυνάμει της οποίας o δήμος ή η κοινότητα παραχωρεί, κης ΕΚ:
 αντί καταβολής τέλους παραχωρήσεως το οποίο υπολο
 γίζεται βάσει των πωλήσεων ενεργείας στην περιοχή που Ποια είναι τα κριτήρια για την ερμηνεία των περαιτέ
 καλύπτει η παραχώρηση , το αποκλειστικό δικαίωμα ρω προϋποθέσεων που αναφέρονται στο άρθρο 90
 χρήσεως των δημοσίων οδών στην περιφέρεια του δήμου παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, δηλαδή ως προς το
 ή της κοινότητας προς τον σκοπό κατασκευής και εκμε αν η εφαρμογή του άρθρου 85 παράγραφος 1 της
 ταλλεύσεως των αναγκαίων για την άμεση παροχή ηλε συνθήκης ΕΚ σε σύμβαση παραχωρήσεως εμποδίζει
 κτρικής ενέργειας στους τελικούς καταναλωτές αγωγών νομικά ή πραγματικά την εκπλήρωση της ιδιαίτερης
 ηλεκτρικής ενέργειας και υποχρεούται, στην περιοχή που αποστολής που έχει ανατεθεί στις επιχειρήσεις αυτές
 καλύπτει η παραχώρηση , να απέχει από κάθε δημόσια και ως προς ως προς το αν ενδεχομένως η εξαίρεση
 παροχή ενεργείας ή να μην επιτρέπει σε τρίτους να από τους κανόνες της Συνθήκης ΕΚ περί του αντα
 προβαίνουν στην παροχή αυτή ; γωνισμού επηρεάζει την ανάπτυξη των συναλλαγών
 σε βαθμό o οποίος αντίκειται προς τα συμφέροντα της
 Κοινότητας;
 6. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτη
 μα 5 : ] ) ΕΕ αριθ. C 315 της 24. 10. 1996, σ. 18.
 >2 ΕΕ ειδ. έκδ. 08/001 , σ. 22.
 Πρέπει, στην περίπτωση κατά την οποία θα αποδεικνυό
 ταν ότι, στο πλαίσιο συμβάσεως παραχωρήσεως με οργα
 νισμό τοπικής αυτοδιοικήσεως, όπως εν προκειμένω, είναι
 αναγκαία η σύναψη συμφωνίας περί αποκλειστικότητας Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προκειμένου να παρασχεθεί στον παραχωρησιούχο η κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 24 Ια
 δυνατότητα ασκήσεως της δραστηριότητας παροχής νουαρίου 1997
 ηλεκτρικής ενέργειας, να θεωρηθεί ότι ήδη δεν υφίσταται
 περιορισμός στον ανταγωνισμό υπό την έννοια του άρ (Υπόθεση C-35/97)
 θρου 85 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ ή αυτό μπορεί να 97/C 94/16)
 συντρέξει μόνο στο πλαίσιο εφαρμογής του άρθρου 90
 παράγραφος 2 ή του άρθρου 85 παράγραφος 3 της H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 συνθήκης ΕΚ ; νη από τους Pieter Jan Kuyper και Pieter Van Nuffel, με
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz,
 7. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως ως προς τη μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Luxembourg,
 δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 85 παράγραφος 1 της άσκησε στις 24 Ιανουαρίου 1997 , ενώπιον του Δικαστηρίου
 συνθήκης ΕΚ: των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Γαλλικής
 Δημοκρατίας.
 α) Αποτελούν οι επιχειρήσεις παροχής ηλεκτρικής ενερ H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το
 γείας που ασκούν στη Γερμανία τη δραστηριότητα Δικαστήριο:
 εφοδιασμού τελικών καταναλωτών, ιδιωτών και επι
 χειρήσεων, καθόσον υπάγονται κατά τον γερμανικό 1 . Να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, αποκλείο
 Energiewirtschaftsgesetz (γερμανικός νόμος περί της ντας τους μεθοριακούς εργαζομένους που κατοικούν στο
 ενεργειακής πολιτικής , στο εξής: EnWG ) σε μία σειρά Βέλγιο από το ευεργέτημα της χορηγήσεως μορίων επι
 ειδικών διατάξεων προς τον σκοπό διασφαλίσεως κουρικής συντάξεως, μετά τη θέση τους σε κατάσταση
 ασφαλούς και φθηνής παροχής ενέργειας στους κατα πρόωρης παύσεως της επαγγελματικής τους δραστηριό
 ναλωτές, δηλαδή οφείλουν να έχουν έγκριση της τητας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρ
 αρμόδιας για ζητήματα ενεργείας εποπτεύουσας θρο 48 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ και από το
 αρχής (άρθρο 5 του EnWG) και υποχρεούνται κατά άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1612/68 του
 το άρθρο 6 του EnWG να εφοδιάζουν, στην περιφέ Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης
 ρεια παροχής, κάθε καταναλωτή με ηλεκτρική ενερ κυκλοφορίας των εργαζόμενων στο εσωτερικό της Κοινό
 γεία υπό δημοσιευθέντες γενικούς όρους και τιμολό τητας O.
 ---pagebreak--- 22 . 3 . 97 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 94/9
 2. Να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά στις 27 Ιανουαρίου 1997, το Schleswig-Holsteinisches Ver
 έξοδα. waltungsgericht (πρώτο τμήμα) ζητεί από το Δικαστήριο των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στο πλαίσιο της διαφοράς Hilmar
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Kellinghusen κατά Amt fur Land- und Wasserwirtschaft Kiel,
 που εκκρεμεί ενώπιον του, την έκδοση προδικαστικής απο
 Παράβαση του άρθρου 48 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ φάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 και του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1612/68: το
 άρθρο 48 της συνθήκης ΕΚ και, ειδικότερα, το άρθρο 7 α) Πρέπει το άρθρο 15 παράγραφος 3 του κανονισμού
 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 απαγο (ΕΟΚ) αριθ. 1765/92 του Συμβουλίου , της 30ής Ιουνίου
 ρεύουν τη δυσμενή διάκριση των διακινουμένων εργαζομέ 1992, για τη θέσπιση καθεστώτος στήριξης των παραγω
 νων, όσον αφορά τις συνθήκες εργασίας, ιδίως σε θέματα γών ορισμένων αροτραίων καλλιεργειών ('), να ερμηνεύε
 αμοιβής και απολύσεως. Το ευεργέτημα των μορίων συντά ται υπό την έννοια ότι απαγορεύει στις αρχές των κρατών
 ξεως, περιλαμβανομένου του ευεργετήματος των μορίων μελών να επιβάλλουν στους αιτούντες διοικητικά τέλη για
 αυτών όταν o οικείος εργαζόμενος έχει απολυθεί, συνιστά την εξέταση των αιτήσεών τους περί πληρωμών στηρίξε
 όρο της εργασίας που έχει συμφωνηθεί μεταξύ του εργοδότη ως, όταν τα εν λόγω διοικητικά τέλη είναι ανάλογα με τα
 και του εργαζομένου λόγω του ότι υπόκεινται στις συλλογικές συνήθη τέλη που απαντούν και σε άλλες περιπτώσεις στο
 συμβάσεις. Το γεγονός ότι o μεθοριακός εργαζόμενος λαμ εθνικό δίκαιο, είναι δε τόσο χαμηλά ώστε δεν μπορούν να
 βάνει, μετά την απόλυσή του, παροχές ανεργίας εντός άλλου αποτρέψουν τον αιτούντα από την υποβολή αιτήσεως για
 κράτους μέλους, βάσει του άρθρου 71 του κανονισμού (ΕΟΚ) πληρωμή στηρίξεως;
 αριθ . 1408/71 του Συμβουλίου (2) δεν μπορεί να συνιστά, για
 τον εργοδότη (δηλαδή για τον οργανισμό επικουρικής συντά β) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτη
 ξεως στον οποίο υπάγεται και o οποίος εκτελεί τις σχετικές μα α):
 συμβατικές υποχρεώσεις του), λόγο βάσει του οποίου μπορεί
 να στερήσει τον πρώην εργαζόμενο του από τα συμφωνηθέ Αντιβαίνει το άρθρο 15 παράγραφος 3 του αναφερθέντος
 ντα συμβατικά πλεονεκτήματα. Μολονότι είναι γεγονός ότι η κανονισμού του Συμβουλίου προς υπέρτερο κανόνα του
 εν λόγω δυσμενής διάκριση προκύπτει από συλλογικές κοινοτικού δικαίου , ειδικότερα την αρχή της ειλικρινούς
 συμβάσεις και όχι από κανονιστική πράξη, υφίσταται παρά συνεργασίας με την Κοινότητα, σύμφωνα με το άρθρο 5
 ταύτα παράβαση του κοινοτικού δικαίου κατά την έννοια του της συνθήκης ΕΚ, την αρχή της αναλογικότητας , σύμφω
 άρθρου 169 της συνθήκης ΕΚ, εκ μέρους του καθού κράτους, να με το άρθρο 3 B τρίτο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ και την
 καθόσον αυτό όχι μόνο δέχθηκε το γεγονός ότι τα συστήματα αρχή της επικουρικότητας, σύμφωνα με το άρθρο 3 B
 επικουρικής συντάξεως περιλαμβάνουν τη διάκριση αυτή , δεύτερο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ;
 αλλά επικύρωσε τις συμβάσεις αυτές και τις κατέστησε
 γενικώς υποχρεωτικές- μέσω του άρθρου L 731 -5 του οικείου (' ΕΕ αριθ. L 181 της 1 . 7. 1992, σ. 12.
 κώδικα κοινωνικής ασφαλίσεως, το εν λόγω κράτος κατέ
 στησε υποχρεωτική την υπαγωγή σε σύστημα επικουρικής
 συντάξεως για κάθε μισθωτό εργαζόμενο υπαγόμενο υπο
 χρεωτικά σε ασφάλιση γήρατος. Μολονότι η διαχείριση των
 συστημάτων επικουρικής συντάξεως έχει επαφεθεί, κατ'
 αρχήν, στους κοινωνικούς εταίρους, το σύστημα στηρίζεται, Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 στην πραγματικότητα, σε συμφωνίες μεταξύ των κοινωνικών υπέβαλε το Schleswig-Holsteinisches Verwaltungsgericht, με
 εταίρων και των δημοσίων αρχών, οι οποίες παρεμβαίνουν διάταξη της 18ης Οκτωβρίου 1996, στο πλαίσιο της διαφο
 ενεργώς, ιδίως όσον αφορά τη διαφύλαξη της οικονομικής ράς Ernst-Detlef Ketelsen κατά Amt fur Land- und
 ισορροπίας. Wasserwirtschaft Husum
 Το γεγονός ότι τα γαλλικά συστήματα επικουρικής συντάξε (Υπόθεση C-37/97)
 ως «αναγνωρίζουν» τις αποζημιωθείσες εντός της Γαλλίας (97IC 94/18)
 περιόδους ανεργίας των μεθοριακών εργαζομένων που απώ
 λεσαν την εργασία τους εντός άλλου κράτους μέλους, δεν
 μπορεί ούτε να απαλείψει ούτε να αντισταθμίσει τη δυσμενή Με διάταξη της 18ης Οκτωβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 διάκριση που υφίστανται οι μεθοριακοί εργαζόμενοι οι ΓΓραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 οποίοι κατοικούν εντός άλλου κράτους μέλους. στις 27 Ιανουαρίου 1997 , το Schleswig-Holsteinisches Ver
 waltungsgericht (πρώτο τμήμα) ζητεί από το Δικαστήριο των
 (') ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 , σ. 33 . Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στο πλαίσιο της διαφοράς Ernst
 2 ΕΕ ειδ. έκδ . 05/001 , σ. 73 . Detlef Ketelsen κατά Amt fur Land- und Wasserwirtschaft
 Husum , που εκκρεμεί ενώπιον του , την έκδοση προδικαστι
 κής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 α) Πρέπει το άρθρο 30α, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2066/
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που 92 του Συμβουλίου , της 30ής Ιουνίου 1992, για τροποποί
 υπέβαλε το Schleswig-Holsteinisches Verwaltungsgericht, με ηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 805/68 για την κοινή
 διάταξη της 18ης Οκτωβρίου 1996, στο πλαίσιο της διαφο οργάνωση αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος και για
 ράς Hilmar Kellinghusen κατά Amt fur Land- und Wasser την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 468/87 για
 wirtschaft Kiel
 τον καθορισμό των γενικών κανόνων του καθεστώτος
 (Υπόθεση C-36/97) ειδικής πριμοδότησης υπέρ των παραγωγών βοείου κρέ
 (97/C 94/17) ατος καθώς και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1 357/80 για
 την καθιέρωση καθεστώτος πριμοδότησης για τη διατή
 Με διάταξη της 18ης Οκτωβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη ρηση του πληθυσμού των θηλαζουσών αγελάδων (') να
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι απαγορεύει στις αρχές