text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/43
 Προσφυγή SNIA κατά Επιτροπής, που ασκήθηκε στις 18 Ιουλίου 2006
 (Υπόθεση T-194/06)
 (2006/C 212/73)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: SNIA S.p.A. (εκπρόσωποι: Alberto Santa Maria και Claudi Biscaretti di Rufia, Avvocati)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 3ης Μαΐου 2006 C(2006)1766 τελ., στην υπόθεση COMP/F/38.620 — Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας, καθ' ο μέρος περιλαμβάνει μεταξύ των αποδεκτών της τη SNIA S.p.A., στην οποία επιβάλλει, αλληλεγγύως με την Caffaro S.r.l.,πρόστιμο ύψους 1,078 εκατομμυρίου ευρώ·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη στην παρούσα υπόθεση απόφαση είναι η ίδια με την της υποθέσεως T-185/06, L'air Liquide κατά Επιτροπής.
 Τονίζεται σχετικώς ότι, με την απόφαση αυτή, η καθής ισχυρίζεται ότι, κατά τον κρίσιμο χρόνο, η Industrie Chimiche Caffaro S.p.A (ICC) εξηρτάτο, ως προς τη λήψη αποφάσεων, όχι μόνον από την Caffaro S.p.A., εταιρία με μετοχές εισηγμένες στο ιταλικό χρηματιστήριο και ελέγχουσα κατά 100 % την ICC, αλλά και από την ίδια την προσφεύγουσα, η οποία κατείχε την πλειοψηφία των μετοχών της Caffaro S.p.A., μεταξύ 53 % και 59 %. Κατ' αυτόν ουσιαστικά τον έμμεσο τρόπο, η προσφεύγουσα θεωρείται αλληλεγγύως ευθυνόμενη για την παράβαση την οποία η Επιτροπή καταλογίζει στην Caffaro S.r.l.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών της, η προσφεύγουσα διατείνεται τα εξής:
 —
 Η Επιτροπή δεν απέδειξε την ύπαρξη σχέσεως εξαρτήσεως μεταξύ της SNIA και της ICC κατά τον κρίσιμο χρόνο. Ούτε απέδειξε η Επιτροπή την ύπαρξη σχέσεως εξαρτήσεως, κατά την ίδια χρονική περίοδο, μεταξύ της Caffaro S.p.A. και της ICC.
 —
 Όσον αφορά τη σημασία της συγχωνεύσεως μεταξύ της Caffaro S.p.A. και της SNIA, ώστε να στοιχειοθετηθεί αποφασιστική επιρροή της SNIA, η Επιτροπή αγνόησε το γεγονός ότι η συγχώνευση μέσω ενσωματώσεως της εταιρίας Caffaro S.p.A. στη SNIA S.p.A. (όπως και η μεταβολή εταιρικής επωνυμίας της εταιρίας ICC σε Caffaro S.p.A., σήμερα Caffaro S.r.l.) συνέβη το 2000, ήτοι ένα έτος μετά την έξοδο από την αγορά των λευκαντικών, και ότι η Επιτροπή ουδόλως απέδειξε ότι, κατά τον κρίσιμο χρόνο, η Caffaro S.p.A. ασκούσε επί της ICC αποφασιστική επιρροή.
 —
 Μοναδική υπεύθυνη της φερομένης παραβάσεως είναι η ICC (σήμερα Caffaro S.r.l.), η οποία άλλωστε δεν έπαυσε να υφίσταται νομικά, αλλ' απλώς μετέβαλε επωνυμία. Από την άλλη πλευρά, και αν ακόμη ήθελε θεωρηθεί υπεύθυνη για την φερομένη παράβαση η Caffaro S.p.A., διάδοχος αυτής της τελευταίας είναι η Caffaro S.r.l. και όχι η SNIA.


text:
 13.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/44
 Προσφυγή της 7ης Δεκεμβρίου 2009 — MEDA Pharma κατά ΓΕΕΑ — Nycomed (ALLERNIL)
 (Υπόθεση T-492/09)
 2010/C 37/63
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: MEDA Pharma GmbH & Co. KG (Bad Homburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: G. Würtenberger και R. Kunze, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Nycomed GmbH (Konstanz, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 29ης Σεπτεμβρίου 2009, στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών R 1386/2007-4, αναφορικά με την ανακοπή βάσει του γερμανικού σήματος αριθ. 1 042 583«ALLERGODIL», η οποία ασκήθηκε κατά του ευρωπαϊκού σκέλους της διεθνούς καταχωρίσεως 845 934«ALLERNIL»,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την επέκταση της προστασίας: Nycomed GmbH
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «ALLERNIL» για προϊόντα της κλάσης 5 και 27 (διεθνής καταχώριση αριθ. 845 934 με επέκταση της προστασίας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα)
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το γερμανικό λεκτικό σήμα «ALLERGODIL» (αριθ. 1 042 583) για προϊόντα της κλάσης 5.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως:
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1), καθότι οι διέπουσες το δίκαιο περί σημάτων αρχές του κινδύνου συγχύσεως δεν εφαρμόσθηκαν ορθώς,
 —
 Παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού 207/2009, λόγω πλημμελούς αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφάσεως.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/26
 Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 19ης Ιουνίου 2014 — Ελληνική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-552/12 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - ΕΓΤΠΕ, ΕΓΤΕ και ΕΓΤΑΑ - Δαπάνες που αποκλείονται από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Δαπάνες που πραγματοποίησε η Ελληνική Δημοκρατία))
 2014/C 315/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα): Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Ι. Χαλκιάς και Ε. Λευθεριώτου)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Ε. Τσερέπα-Lacombe και Α. Μαρκουλλή)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 32 της 2.2.2013, σ. 9.


text:
 4.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 243/50
 Προσφυγή της 13ης Μαΐου 2016 – Yanukovych κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-245/16)
 (2016/C 243/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Oleksandr Viktorovych Yanukovych (Ντονιέτσκ, Ουκρανία) (εκπρόσωπος: T. Beazley, QC)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2016/318 του Συμβουλίου, της 4ης Μαρτίου 2016, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/119/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία (EE 2016, L 60, σ. 76), καθόσον αφορά τον προσφεύγοντα·
 —
 Να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/311 του Συμβουλίου, της 4ης Μαρτίου 2016, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 208/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ 2016, L 60, σ. 1), δεδομένου ότι δεν συνιστά ανάκληση του κανονισμού 208/2014, καθόσον αφορά τον προσφεύγοντα·
 —
 Να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει επτά λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από έλλειψη προσήκουσας νομικής βάσεως των αμφισβητούμενων μέτρων. Ο λόγος αυτός, όπως και οι ακόλουθοι, στηρίζεται μεταξύ άλλων στα εξής. Τα αμφισβητούμενα μέτρα δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που καθιστούν δυνατό στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Συμβούλιο) να στηριχθεί στο άρθρο 29 ΣΕΕ και δεν είναι σύμφωνα με τους σκοπούς που μνημονεύονται ρητώς στην απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2016/318 του Συμβουλίου (κράτος δικαίου και σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ουκρανία). Συγκεκριμένα, τα επίμαχα μέτρα θίγουν το κράτος δικαίου και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στηρίζοντας καθεστώς το οποίο δεν μπορεί να επιδείξει ιστορικό σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή του κράτους δικαίου. Το Συμβούλιο δεν δύναται ευλόγως να βασισθεί στις αποφάσεις της γενικής εισαγγελίας της Ουκρανίας ή των ουκρανικών δικαστηρίων, μεταξύ άλλων επειδή αυτά δεν είναι ούτε ανεξάρτητα ούτε αντικειμενικά και επειδή δέχονται παρεμβάσεις εκ μέρους του σημερινού ουκρανικού καθεστώτος. Οι ουκρανικές αρχές έχουν παραβιάσει πλειστάκις το τεκμήριο αθωότητας το οποίο μπορεί να επικαλεσθεί ο προσφεύγων.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από κατάχρηση εξουσίας εκ μέρους του Συμβουλίου. Ο πραγματικός σκοπός του οποίου την επίτευξη επιδιώκει το Συμβούλιο εφαρμόζοντας τα επίμαχα μέτρα ήταν και παραμένει ο προσεταιρισμός του σημερινού ουκρανικού καθεστώτος και η αύξηση της πολιτικής επιρροής του επί του καθεστώτος αυτού, επιδίωξη που δεν συνιστά προσήκουσα χρήση των εξουσιών αυτών.
 3.
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι το Συμβούλιο δεν αιτιολόγησε προσηκόντως και επαρκώς τις πράξεις του, αρκούμενο απλώς σε στερεότυπες και ανακριβείς αιτιολογίες.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι ο προσφεύγων δεν πληρούσε τα απαιτούμενα κριτήρια για να περιληφθεί στον κατάλογο κατά τον χρόνο εκδόσεως των πράξεων. Τα στοιχεία στα οποία στηρίχθηκε το Συμβούλιο δεν είναι επαρκώς βάσιμα για να περιληφθεί ο προσφεύγων στον επίμαχο κατάλογο.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στην οποία υπέπεσε το Συμβούλιο, καθόσον περιέλαβε το όνομα του προσφεύγοντος στον κατάλογο των προσώπων για τα οποία ισχύουν τα επίμαχα μέτρα. Το Συμβούλιο δεν είχε στη διάθεσή του συγκεκριμένα, συνεκτικά και αξιόπιστα στοιχεία, βάσει των οποίων θα μπορούσε να δικαιολογήσει τα επίμαχα μέτρα και δεν υπέβαλε τα περιορισμένα στοιχεία που είχε στη διάθεσή του σε επαρκώς αυστηρό έλεγχο.
 6.
 Ο έκτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας του προσφεύγοντος και από το ότι αυτός δεν έτυχε αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας. Εκτός άλλων αιτιάσεων, το Συμβούλιο δεν παρέσχε δυνατότητα ακροάσεως στον προσφεύγοντα, ως όφειλε, πριν εκδώσει τα επίμαχα μέτρα, ο δε προσφεύγων δεν είχε τη δυνατότητα να διορθώσει τυχόν σφάλματα ή να προσκομίσει κρίσιμα στοιχεία.
 7.
 Ο έβδομος λόγος ακροάσεως αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας του προσφεύγοντος, όπως αυτά κατοχυρώνονται βάσει του άρθρου 17, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


text:
Αριθ . C 318/22 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26 . 10. 96
 H προσφεύγουσα προβάλλει παραβίαση της αρχής της εν πλήρη γνώση της καταστάσεως για τη συνεχεία που θα
 ισότητας, του άρθρου 2 παράγραφος 2, 3 , άρθρων 3 και 4 της δοθεί στις καταγγελίες.
 συμφωνίας για την κοινωνική πολιτική , καθώς και των αρχών
 της επικουρικότητας και της αναλογικότητας, που αναφέ Κατά την προσφεύγουσα, από τις εξηγήσεις αυτές ουδόλως
 ρονται στη δωδέκατη αιτιολογική σκέψη της προσβαλλομέ προκύπτουν οι πραγματικές και νομικές εκτιμήσεις στις
 νης οδηγίας. Επιπλέον, η προσφεύγουσα προβάλλει παρα οποίες στηρίζεται η απόφαση της Επιτροπής. Συγκεκριμένα,
 βίαση της αρχής patere legem quam ipse fecisti, στο μέτρο που η Επιτροπή δεν εξετάζει σε ποιο βαθμό οι πληροφορίες τις
 η ίδια η Επιτροπή , με την ανακοίνωσή της της 14ης Δεκεμ οποίες αποφάσισε να κοινοποιήσει έχουν χαρακτήρια «επι
 βρίου 1993 , για την εφαρμογή του πρωτοκόλλου σχετικά με χειρηματικού απορρήτου ».
 την κοινωνική πολιτική , αναγνώρισε την προσφεύγουσα ως
 αντιπροσωπευτική οργάνωση .
 Προσφυγή της Valio Ltd κατα της Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 Προσφυγή της εταιρείας Automobiles Peugeot SA κατα της κών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1996
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε (Υπόθεση Τ-137/96)
 στις 6 Σεπτεμβρίου 1996 (96/C 318/40)
 (Υπόθεση Τ-136/96)
 (96/C 318/39) (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) H εταιρεία Valio Ltd, εκπροσωπούμενη από τους Francis
 Herbert και Daniel M. Tomasevic, δικηγόρους Βρυξελλών,
 Η εταιρεία Automobiles Peugeot SA, με έδρα το Παρίσι, του δικηγορικού γραφείου Loeff Claeys Verbeke, 268 A
 εκπροσωπούμενη από τον Xavier de Roux, δικηγόρο Παρι Avenue de Tervuren, B-1150 Βρυξέλλες , με αντίκλητο στο
 σιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Jacques Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Carlos Zeyen, 67 rue Erme
 Loesch , 11 , rue Goethe , άσκησε στις 6 Σεπτεμβρίου 1996 sinde , L-1050 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 9 Σεπτεμβρίου
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1996 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή των προσφυγή κατά της Επιτροπής τον Ευρωπαϊκών Κοινο
 των . τήτων .
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 19ης — να ακυρώσει την απόφαση που η Επιτροπή απηύθυνε υπό
 Ιουλίου 1996 που αφορούσε τις καταγγελίες αριθ . 35.988, μορφή εγγράφου προς τη Μόνιμη Φινλανδική Αντιπρο
 35.989 , 35.990 και 35.991 , σωκπεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση [ΒΙ.4 D(96) Sp/cd/501 ],
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών καθόσον αφορά τα εμπορικά σήματα «Voilevi » και
 εξόδων. « Voimariini »,
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα — επικουρικώς, σε περίπτωση κατά την οποία κριθεί ότι η
 απόφαση δεν παραβιάζει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ . 2991 /
 H προσφεύγουσα εταιρεία, η οποία εμπορεύεται στην Ευρώ 94, να αναγνωρίσει, κάνοντας δεκτή την προβαλλόμενη εκ
 πη οχήματα σήματος Peugeot, βάλλει κατά της αποφάσεως μέρους της προσφεύγουσας ένσταση ελλείψεως νομιμότη
 την οποία έλαβε η Επιτροπή στο πλαίσιο της εξετάσεως τας, ότι o εν λόγω κανονισμός δεν τυγχάνει εφαρμογής
 τεσσάρων καταγγελιών, με τις οποίες αμφισβητείται το κατά στην περίπτωση της προσφεύγουσας, στο μέτρο που της
 πόσον είναι σύμφωνη προς τους κοινοτικούς κανόνες αντα απαγορεύει να χρησιμοποιεί εφεξής τα εμπορικά σήματά
 γωνισμού η σύμβαση-τύπος αποκλειστικής διανομής οχημά της «Voimariini» και «Voilevi » για τις αντίστοιχες λιπαρές
 των του σήματος αυτού , και με την οποία η Επιτροπή ύλες προς επάλειψη ,
 αποφάσισε να ανακοινώσει στις καταγγέλουσες εταιρείες
 ορισμένες πληροφορίες που της παρέσχε η ίδια η προσφεύ — να καταδικάσει της Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 γουσα .
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 H απόφαση αυτή ελήφθη παρά το γεγονός ότι η προσφεύ
 γουσα είχε επισημάνει ότι οι περισσότερες από τις πληροφο H Valio είναι φινλανδική εταιρεία στον τομέα των τροφίμων,
 ρίες αυτές καλύπτονται από το επιχειρηματικό απόρρητο, η οποία παράγει και εμπορεύεται προϊόντα συνιστάμενα σε
 στο μέτρο που αναφέρουν τους όρους εντάξεως στο δίκτυο μείγματα λιπαρών ουσιών προς επάλειψη , τα οποία διατίθε
 διανομής της Peugeot , καθώς και τον τρόπο λειτουργίας νται στο εμπόριο στη Φινλανδία υπό την επωνυμία «Voima
 του . riini » και «Voilevi», εμπορικά σήματα που καταχωρίστηκαν
 από την Valio το 1980 και 1979 και που χρησιμοποιούνται
 H προσφεύγουσα εταιρεία υποστηρίζει ότι η απόφαση αυτή έκτοτε από τη Valio αδιαλείπτως. O όρος «Voi» σημαίνει στα
 αγνοεί τη νομολογία που καθιερώθηκε με την απόφαση της φινλανδικά βούτυρο. Τα εμπορικά σήματα «Voimariini» και
 24ης Ιουνίου 1986, στην υπόθεση 53/85 (ΑΖΚΟ). Διευκρινί «Voilevi» στερούνται συγκεκριμένου νοήματος.
 ζει, συναφώς , ότι ναι μεν η Επιτροπή είναι η μόνη αρμόδια να
 κρίνει τον εμπιστευτικό χαρακτήρα των εγγράφων που της Βάσει του κανονισμού ( ΕΚ) αριθ . 2991 /94 (στο εξής «o
 υποβάλλονται στο πλαίσιο της έρευνας, αυτή όμως η διακρι κανονισμός») o οποίος καθορίζει τους κανόνες που διέπουν
 τική εξουσία της Επιτροπής συνοδεύεται από αυστηρή τις λιπαρές ύλες προς επάλειψη , η «Voimariini» πρέπει να
 υποχρέωση αιτιολογήσεως των σχετικών αποφάσεων. Δια φέρει επισήμανση αναγράφουσα ως ονομασία πωλήσεως τον
 πιστώνεται όμως, κατά την προσφεύγουσα, ότι η προσβαλ ορο « μείγμα», ενώ η Voilevi» τον όρο «ημιλιπαρό μείγμα».
 λόμενη απόφαση δεν στηρίζεται σε ικανοποιητική αιτιολογία.
 Συγκεκριμένα, η μόνη εξήγηση την οποία παρέχει το καθού Με το από 21 Ιουνίου 1996 έγγραφο που απέστειλε η
 όργανο είναι ότι υφίσταται ανάγκη ανακοινώσεως των Φινλανδική Αντιπροσωπεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση , η
 επιδίκων πληροφοριών, ούτως ώστε η Επιτροπή , αφού λάβει Επιτροπή διαπίστιωσε ότι η αποκλειστική χρήση της ονομα
 τις παρατηρήσεις των ενδιαφερομένων, να μπορέσει να κρίνει σίας πωλήσεως « βούτυρο» απαντά στο άρθρο 2 παράγρα
 ---pagebreak--- 26. ίο. 96 Lel Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 318/23
 φος 2 του κανονισμού και εφαρμόζεται στα εμπορικά σήματα Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα
 που περιλαμβάνουν τη λέη «βούτυρο». Κατόπιν αυτού , η προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η φερομένη από τη χρήση
 Επιτροπή πληροφόρησε τη Μόνιμη Φινλανδική Αντιπροσω του προθέματος «Voi» επί τατν εμπορικών σημάτων
 πεία ότι, μολονότι είχαν καταχωριστεί πολύ πριν την έναρξη σύγχυση είναι άσχετη ή δεν συνδέεται καθ ' οιονδήποτε
 ισχύος του κανονισμού την 1η Ιανουαρίου 1996, τα εμπορικά τρόπο με το βούτυρο εκτός του κράτους μέλους όπου
 σήματα «Voimariini» και «Voilevi» δεν μπορούν να χρησιμο πωλούνταν αποκλειστικώς μέχρι σήμερα τα εν λόγω
 ποιούνται εφεξής. προϊόντα, ήτοι της Φινλανδίας.
 — Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής Επιπλέον, τα εν λόγω εμπορικά σήματα χρησιμοποιήθη
 καν στη Φινλανδία επί τόσο μακρό χρόνο, με όλες τις
 H προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως για αναγκαίες και ουσιώδεις διευκρινίσεις ως προς την ακρι
 τους ακολούθους λόγους: βή φύση του προϊόντος, ώστε να μην υφίσταται κίνδυνος
 — παράβαση ουσιωδών τύπων, υπό την έννοια ότι η συγχύσεως.
 απόφαση ελήφθη μονομερώς, χωρίς προηγουμένως να
 δοθεί η δυνατότητα στη Valio να γνωστοποιήσει στην
 Επιτροπή τις απόψεις της,
 — η απόφαση στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία του Προσφυγή του Giovanni Ballone Burini κατα του Δικαστη
 κανονισμού , υπό την έννοια ότι o κανονισμός δεν ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 τυγχάνει εφαρμογής επί εμπορικών σημάτων, τα 6 Σεπτεμβρίου 1996
 οποία πρέπει να διακρίνονται από τις ονομασίες (Υπόθεση Τ-138/96)
 πωλήσεως,
 ( 96/C 318/41
 — τα εμπορικά σήματα της Valio πρέπει να εμπίπτουν
 στις παρεκκλίσεις του άρθρου 2 παράγραφος 2 του (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 κανονισμού , το οποίο αφορά τα προϊόντα των οποίων
 η ακριβής φύση είναι σαφής λόγω παραδοσιακής O Giovanni Ballone Burini , εκπροσωπούμενος απο τον
 χρήσεως, Giancarlo Piersimoni , δικηγόρο Αγκώνας, Ιταλία, με τόπο
 — η απόφαση είναι προδήλως δυνανάλογη . επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την κατοικία του Pantanetti
 Marco, 17 Rue de Dudelange , Kayl, άσκησε στις 6 Σεπτεμ
 — Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας βρίου 1996 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊ
 Επικουρικώς, σε περίπτωση κατά την οποία το Πρωτοδι κών Κοινοτήτων.
 κείο κρίνει ότι η απόφαση συμβιβάζεται προς τον κανο
 νισμό (ΕΚ) αριθ. 2991/94, η Valio προβάλλει ένσταση O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 ελλείψεως νομιμότητας, βάσει του άρθρου 184 της συνθή
 κης ΕΚ, επικαλούμενη τους ακολούθους λόγους: — να κηρύξει παράνομη και, συνακόλουθα, να ακυρώσει
 την από 18 Ιουλίου 1996 απόφαση της εξεταστικής
 — o κανονισμός θα έπρεπε να στηρίζεται στο άρ επιτροπής του γενικού διαγωνισμού (CJ/A/11 του Δικα
 θρο 100 A ή στο άρθρο 235 της συνθήκης και όχι (ή στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων περί απορρίψεως
 τουλάχιστον όχι αποκλειστικώς) στο άρθρο 43 , της συμμετοχής του προσφεύγοντος στον εν λόγω διαγω
 — o κανονισμός παραβιάζει την αρχή περί ασφαλείας νισμό,
 δικαίου , επεκτείνοντας, κατά τρόπο ασαφή , τον ορι — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 σμό της «ονομασίας πωλήσεως», ορισμό o οποίος
 παρατίθεται με σαφήνεια στην οδηγία 79/1 12/ΕΟΚ
 σχετικά με την επισήμανση των τροφίμων, Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 — o κανονισμός, o οποίος επιβάλλει a priori απαγόρευση O προσφεύγων αμφισβητεί την απόφαση της εξεταστικής
 της χρησιμοποιήσεως ορισμένων εμπορικών σημάτων, επιτροπής να μην επιτρέψει τη συμμετοχή του στο γενικό
 ενέχει δυσμενή διάκριση σε βάρος των δικαιούχων διαγωνισμό CJ/A/ 11 (υπάλληλοι διοικήσεο^ς με ιταλική νομι
 εμπορικών σημάτων επί λιπαρών υλών προς επάλειψη κή παιδεία) με την ακόλουθη αιτιολογία: «o υποψήφιος δεν
 σε σύγκριση με τους δικαιούχους εμπορικών σημάτων πληροί το προβλεπόμενο στο σημείο 3 Β.2 της προκηρύξεως
 επί άλλων τροφίμων που καλύπτει η οδηγία 79/ του διαγωνισμού προσόν περί γλωσσικών γνώσεων, σύμφο>
 1 12/ΕΟΚ, η οποία δεν επιβάλλει a priori απαγόρευση να με το οποίο: λόγω υπηρεσιακών αναγκών, απαιτείται καλή
 αλλ' απαιτεί να λαμβάνονται υπόψη όλες οι περιστά γνώση της γαλλικής γλώσσας». Στην αίτηση υποψηφιότητάς
 σεις υπό τις οποίες πωλείται ένα συγκεκριμένο του , o προσφεύγον ανέφερε ότι η γνώση του της γαλλικής
 προϊόν, γλώσσας είναι απλώς «μέτρια» (discreta ). Κατά την εξετα
 στική επιτροπή , η κατοχή του προσόντος αυτού έπρεπε να
 — o κανονισμός παραβιάζει επίσης τον κανόνα της είχε διευκρινιστεί κατά τον χρόνο υποβολής της υποψηφιό
 αναλογικότητας, δεδομένου ότι οι διατάξεις της οδη τητας, ήτοι μέχρι τις 28 Σεπτεμβρίου 1995 .
 γίας 79/1 12/ΕΟΚ που αφορούν την παραπλανητική
 διαφήμιση αποδεικνύουν ότι είναι δυνατή η επίτευξη O προσφεύγων ζητεί την ακύρωση της εν λόγω αποφάσεως
 του ιδίου σκοπού, ήτοι της προστασίας του κατανα λόγω υπερβάσεως εξουσίας, λογικής ανακολουθίας, ελλείψε
 λωτή , χωρίς κατ' ανάγκη προσφυγή στην απόλυτη ως ορθολογισμού , ελλείψεως αιτιολογήσεως, πεπλανημένων
 απαγόρευση της χρήσεως στο μέλλον ορισμένων εμπο εικασιών και στεβλώσεως των πραγματικών περιστατικών. H
 ρικών σημάτων. προσφυγή στηρίζεται στους ακολούθους λόγους:


text:
 26.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 159/14
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Augstākā tiesa (Λετονία) στις 18 Μαρτίου 2014 — Andrejs Surmačs κατά Finanšu un kapitāla tirgus komisija
 (Υπόθεση C-127/14)
 2014/C 159/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η λετονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākā tiesa
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Andrejs Surmačs
 Καθής: Finanšu un kapitāla tirgus komisija
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει να γίνει δεκτό ότι η παράγραφος 7 του παραρτήματος Ι της οδηγίας 94/19/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, περί των συστημάτων εγγυήσεως των καταθέσεων, έχει την έννοια ότι η προβλεπόμενη σε αυτήν απαρίθμηση των προσώπων που μπορούν να θεωρηθούν ως πρόσωπα που συνδέονται με συγκεκριμένο πιστωτικό ίδρυμα, στα οποία πρέπει να μην αναγνωριστεί το δικαίωμα για λήψη εγγυημένης αποζημιώσεως, είναι εξαντλητική;
 2)
 Μπορεί να θεωρηθεί ως διευθύνων πιστωτικού ιδρύματος ή ως άλλο από τα πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο 7 του παραρτήματος Ι της οδηγίας πρόσωπο που, σύμφωνα με την περιγραφή της θέσεώς του, έχει το δικαίωμα σχεδιασμού, συντονισμού και εποπτείας κλάδου της δραστηριότητας του πιστωτικού ιδρύματος ή εκτελέσεως μια λειτουργίας, όχι όμως της δραστηριότητας του πιστωτικού ιδρύματος στο σύνολό της, και που δεν έχει τη δυνατότητα να δίνει εντολές ή να λαμβάνει δεσμευτικές αποφάσεις για άλλα πρόσωπα; Πρέπει να ληφθεί υπόψη το αντικείμενο του εν λόγω κλάδου δραστηριότητας του πιστωτικού ιδρύματος ή της αναφερθείσας λειτουργίας;
 3)
 Πρέπει να γίνει δεκτό ότι η παράγραφος 7 του παραρτήματος Ι της οδηγίας έχει την έννοια ότι κράτος μέλος δύναται να μην αναγνωρίσει το δικαίωμα για λήψη της εγγυημένης αποζημιώσεως σε πρόσωπο, το οποίο, σύμφωνα με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της θέσεως, όπως παρατίθενται στην περιγραφή αυτής, δεν μπορεί να θεωρηθεί διευθύνον στέλεχος, ασκεί όμως εν τοις πράγμασι σημαντική επιρροή στις αποφάσεις των διευθυντικών στελεχών του πιστωτικού ιδρύματος ή των προσώπων που ευθύνονται προσωπικώς έναντι του εν λόγω ιδρύματος; Μπορεί να είναι κρίσιμη στο πλαίσιο αυτό η επιρροή που έχει απλώς άτυπο χαρακτήρα, απορρέουσα από την εξουσία, τις αρμοδιότητες ή τη γνώση του προσώπου σε σχέση με τη δραστηριότητα του πιστωτικού ιδρύματος;
 (1) ΕΕ L 135, σ. 5.


text:
 26.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/43
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Δεκεμβρίου 2007 — Ιρλανδία κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-50/06, T-56/06, T-60/06, T-62/06 και T-69/06) (1)
 («Κρατικές ενισχύσεις - Οδηγία 92/81/ΕΟΚ - Ειδικός φόρος καταναλώσεως επί των πετρελαιοειδών - Πετρελαιοειδή που χρησιμοποιούνται ως καύσιμα για την παραγωγή αλουμίνας - Απαλλαγή που χορηγούν οι γαλλικές, ιρλανδικές και ιταλικές αρχές - Νέες ενισχύσεις - Υφιστάμενες ενισχύσεις - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Αυτεπάγγελτη εξέταση»)
 (2008/C 22/80)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική, η γαλλική και η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα στην υπόθεση T-50/06: Ιρλανδία (εκπρόσωπος: D. O'Hagan, επικουρούμενος από τον P. McGarry, barrister)
 Προσφεύγουσα στην υπόθεση T-56/06: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και S. Ramet)
 Προσφεύγουσα στην υπόθεση T-60/06: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: G. Aiello, avvocato dello Stato)
 Προσφεύγουσα στην υπόθεση T-62/06: Eurallumina SpA (Portoscuso, Ιταλία) (εκπρόσωποι: L. Martin Alegi, R. Denton και M. Garcia, solicitors)
 Προσφεύγουσα στην υπόθεση T-69/06: Aughinish Alumina Ltd (Askeaton, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: J. Handoll και C. Waterson, solicitors)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Di Bucci, N. Khan, P. Stancanelli και K. Walkerová)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αιτήσεις ακυρώσεως της αποφάσεως 2006/323/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με την απαλλαγή από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης των πετρελαιοειδών που χρησιμοποιούνται ως καύσιμα για την παραγωγή αλουμίνας στην Gardanne, στην περιοχή Shannon και στη Σαρδηνία, η οποία εφαρμόζεται αντίστοιχα από τη Γαλλία, την Ιρλανδία και την Ιταλία (ΕΕ 2006, L 119, σ. 12)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Οι υποθέσεις T-50/06, T-56/06, T-60/06, T-62/06 και T-69/06 συνεκδικάζονται προς έκδοση κοινής αποφάσεως.
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση 2006/323/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με την απαλλαγή από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης των πετρελαιοειδών που χρησιμοποιούνται ως καύσιμα για την παραγωγή αλουμίνας στην Gardanne, στην περιοχή Shannon και στη Σαρδηνία, η οποία εφαρμόζεται αντίστοιχα από τη Γαλλία, την Ιρλανδία και την Ιταλία.
 3)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή στην υπόθεση Τ-62/06.
 4)
 Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγουσες, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων στην υπόθεση T-69/06 R.
 (1) EE C 86 της 8.4.2006.


text:
 12.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 337/14
 Προσφυγή της 6ης Ιουλίου 2015 — Αυστρία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-356/15)
 (2015/C 337/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωποι: C. Pesendorfer και H. Kristoferitsch, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση (ΕΕ) 2015/658 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 8ης Οκτωβρίου 2014, σχετικά με το μέτρο ενίσχυσης SA.34947 (2013/C) (πρώην 2013/N) που προτίθεται να εφαρμόσει το Ηνωμένο Βασίλειο με σκοπό τη στήριξη του πυρηνικού σταθμού ηλεκτροπαραγωγής Hinkley Point C (κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C[2014]7142) (ΕΕ 2015, L 109, σ. 44)·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δέκα λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ — Ανακριβής ορισμός της αγοράς και εσφαλμένη παραδοχή περί υπάρξεως αδυναμίας της αγοράς
 Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή κακώς ενέκρινε βάσει του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ τη σχεδιαζόμενη ενίσχυση, καθόσον εσφαλμένως δέχθηκε την ύπαρξη ξεχωριστής αγοράς πυρηνικής ενέργειας και — επίσης εσφαλμένως — διαπίστωσε την ύπαρξη αδυναμίας στο πλαίσιο της αγοράς αυτής.
 2.
 Δεύτερος λόγος: Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ — Εσφαλμένος χαρακτηρισμός του πυρηνικού σταθμού ηλεκτροπαραγωγής ως «νέας τεχνολογίας»
 Συναφώς προβάλλεται ότι η απόφαση είναι άκυρη και για τον λόγο ότι η Επιτροπή κακώς δέχεται ότι η επίδικη τεχνολογία αποτελεί νέα τεχνολογία.
 3.
 Τρίτος λόγος: Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ — Εσφαλμένη παραδοχή περί υπάρξεως επενδυτικής ενισχύσεως
 Με τον τρίτο λόγο η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή εσφαλμένως δέχεται ότι τα σχεδιαζόμενα μέτρα αποτελούν αμιγώς επενδυτική ενίσχυση· στην πραγματικότητα η ενίσχυση εκτείνεται πολύ πέραν της αμιγώς επενδυτικής ενισχύσεως και στοιχειοθετεί μια — παράνομη κατά τη νομολογία των δικαστηρίων της Ένωσης — λειτουργική ενίσχυση.
 4.
 Τέταρτος λόγος: Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ — Ανυπαρξία στόχου κοινού συμφέροντος
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται στο σημείο αυτό ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει ακυρότητα και για τον λόγο ότι — αντιθέτως προς την άποψη της Επιτροπής — δεν υφίσταται το κατά το άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ απαιτούμενο για την έγκριση της ενισχύσεως κοινό συμφέρον.
 5.
 Πέμπτος λόγος: Ανεπαρκής προσδιορισμός της ενισχύσεως
 Επιπλέον, η Δημοκρατία της Αυστρίας στηρίζει την προσφυγή της στο ότι η Επιτροπή προσδιόρισε την ενίσχυση με τρόπο εντελώς ανεπαρκή.
 6.
 Έκτος λόγος: Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ — Έλλειψη αναλογικότητας των μέτρων
 Οι διαπιστώσεις στις οποίες προέβη η Επιτροπή ως προς την αναλογικότητα της ενισχύσεως δεν είναι, κατά την προσφεύγουσα, ορθές ούτε εύλογες, γεγονός που επίσης καθιστά άκυρη την απόφαση.
 7.
 Έβδομος λόγος: Παράβαση των βασικών προϋποθέσεων της διαδικασίας διαγωνισμού
 Με τον προκείμενο λόγο η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η ενίσχυση δεν έπρεπε να εγκριθεί, επίσης διότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν τήρησε τη διαδικασία συνάψεως δημοσίων συμβάσεων μέσω ανοικτού διαγωνισμού, παραβιάζοντας τις προβλεπόμενες από το ευρωπαϊκό δίκαιο αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της διαφάνειας.
 8.
 Όγδοος λόγος: Παραβίαση των κριτηρίων της ανακοινώσεως για τις εγγυήσεις (1)
 Η προσφεύγουσα προβάλλει στο σημείο αυτό ότι η εγκριθείσα ως μέρος της κρατικής ενισχύσεως κρατική εγγύηση δεν εξετάστηκε βάσει των κριτηρίων της ανακοινώσεως για της εγγυήσεις.
 9.
 Ένατος λόγος: Παράβαση της κατά το άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ υποχρεώσεως αιτιολογήσεως
 Περαιτέρω, η Επιτροπή — και μάλιστα πολλαπλώς και με ιδιαίτερη βαρύτητα — παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως.
 10.
 Δέκατος λόγος: Προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως
 Τέλος, υποστηρίζεται ότι υπήρξε προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως.
 (1) Ανακοίνωση της Επιτροπής για την εφαρμογή των άρθρων 87 [ΕΚ] και 88 [ΕΚ] στις κρατικές ενισχύσεις με τη μορφή αντισταθμίσεων και εγγυήσεων (ΕΕ 2008, C 155, σ. 10).


text:
10.11.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 317/15
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- και α ́λλων τι ́τλων που διευκολυ ́νουν την πραγμα ́τωση του
 βαλε το Verwaltungsgericht Frankfurt am Main με δικαιω ́ματος εγκαταστα ́σεως των μεταφορε ́ων αυτω ́ν στον
 απο ́φαση της 17ης Ιουλι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Glencore τομε ́α των εσωτερικω ́ν και διεθνω ́ν μεταφορω ́ν (1), η ́, εν πα ́ση
 Grain Rotterdam BV κατα ́ Bundesanstalt für περιπτω ́σει, μη κοινοποιω ́ντας τις εν λο ́γω διατα ́ξεις στην
 Landwirtschaft und Erhährung Επιτροπη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α
 αυτη ́·
 (Υπο ́θεση C-334/01)
 2. να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (2001/C 317/26)
 Με απο ́φαση της 17ης Ιουλι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 7 Σεπτεμβρι ́ου 2001, το Verwaltungsgericht Frankfurt am Main
 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Glencore Grain Rotterdam BV
 και Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung, που Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα που προβλη ́θηκαν
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση ει ́ναι ανα ́λογα με τα προβληθε ́ντα στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος: C-323/01 (2)· η προθεσμι ́α για τη μεταφορα ́ της οδηγι ́ας στα
 εθνικα ́ δι ́καια ́εληξε την 1η Οκτωβρι ́ου 1999.
 'Εχει το α ́ρθρο 8, παρα ́γραφος 2, δευ ́τερο εδα ́φιο, δευ ́τερη
 περι ́πτωση, του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2372/95 (1) της Επιτροπη ́ς, της
 10ης Οκτωβρι ́ου 1995, την ́εννοια ο ́τι το α ́ρθρο 47, παρα ́γρα-
 φος 2, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 3665/87 (2) της Επιτροπη ́ς, της (1) ΕΕ L 277 της 14.10.1998, σ. 17.
 27ης Νοεμβρι ́ου 1987, εφαρμο ́ζεται κατ' αναλογι ́αν μο ́νον, (2) Βλ. σ. 12 της παρου ́σας Επι ́σημης Εφημερι ́δας.
 εφο ́σον η δωδεκα ́μηνη προθεσμι ́α για την προσκο ́μιση της αποδει ́-
 ξεως της εισαγωγη ́ς στην οικει ́α χω ́ρα ΑΚΕ αρχι ́ζει να τρε ́χει
 μο ́νο αφου ́ τηρηθει ́ η προβλεπο ́μενη στον εν λο ́γω κανονισμο ́
 πρωτογενη ́ς απαι ́τηση [εκπληρωθει ́ η προβλεπο ́μενη στον κανο-
 νισμο ́ κυ ́ρια υποχρε ́ωση], δηλαδη ́ η εισαγωγη ́ στη χω ́ρα ΑΚΕ;
 (1) ΕΕ L 243, σ. 3.
 (2) ΕΕ L 351, σ. 1.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου, που ασκη ́θηκε στις 7 Σεπτεμ-
 βρι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση C-336/01)
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ (2001/C 317/28)
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 7 Σεπτεμ-
 βρι ́ου 2001
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 (Υπο ́θεση C-335/01) την M. Wolfcarius, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 α ́σκησε στις 7 Σεπτεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 (2001/C 317/27) Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου του
 Βελγι ́ου.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 την M. Wolfcarius, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 α ́σκησε στις 7 Σεπτεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρα-
 τι ́ας. 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, μη θεσπι ́ζοντας
 τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς
 διατα ́ξεις για τη συμμο ́ρφωση ́ του προς την οδηγι ́α 98/78/ΕΚ
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της
 27ης Οκτωβρι ́ου 1998, σχετικα ́ με τη συμπληρωματικη ́
 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας εποπτει ́α ασφαλιστικω ́ν επιχειρη ́σεων στο πλαι ́σιο ενο ́ς ασφα-
 τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς λιστικου ́ ομι ́λου (1), η ́, εν πα ́ση περιπτω ́σει, μη κοινοποιω ́ντας
 διατα ́ξεις για τη συμμο ́ρφωση ́ της προς την οδηγι ́α 98/76/ΕΚ τις εν λο ́γω διατα ́ξεις στην Επιτροπη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις
 του Συμβουλι ́ου, της 1ης Οκτωβρι ́ου 1998, για τροπο- που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́·
 ποι ́ηση της οδηγι ́ας 96/26/ΕΚ, περι ́ προσβα ́σεως στο επα ́γγε-
 λμα του οδικου ́ μεταφορε ́α εμπορευμα ́των και επιβατω ́ ν και
 αμοιβαι ́ας αναγνωρι ́σεως των διπλωμα ́των, πιστοποιητικω ́ν 2. να καταδικα ́σει το Βε ́λγιο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.


text:
 16.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/18
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 14 Αυγούστου 2017 — Hoteles Piñero Canarias, S.L. κατά Keefe (εκπροσωπούμενου από τον Nik Eyton ως litigation friend)
 (Υπόθεση C-491/17)
 (2017/C 347/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Supreme Court of the United Kingdom
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Hoteles Piñero Canarias, S.L.
 Αναιρεσίβλητος: Godfrey Keefe (εκπροσωπούμενος από τον Nik Eyton ως litigation friend)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει, κατά το άρθρο 11, παράγραφος 3 (1), η αγωγή του ζημιωθέντος κατά του αντισυμβαλλομένου του ασφαλιστή ή του ασφαλισμένου να αφορά υπόθεση ασφαλίσεως, υπό την έννοια ότι θέτει ζήτημα κύρους ή ισχύος του ασφαλιστηρίου συμβολαίου;
 2)
 Πρέπει, κατά το άρθρο 11, παράγραφος 3, να υπάρχει κίνδυνος εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων αν δεν επιτραπεί η συνεκδίκαση;
 3)
 Διαθέτει το δικαστήριο εξουσία εκτιμήσεως για να απορρίψει ή επιτρέψει τη συνεκδίκαση αγωγής η οποία εμπίπτει στο άρθρο 11, παράγραφος 3;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2001, L 12, σ. 1).


text:
 5.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/47
 Προσφυγή της 16ης Μαΐου 2008 — Schuhpark Fascies κατά ΓΕΕΑ — Leder & Schuh (jello SCHUHPARK)
 (Υπόθεση T-183/08)
 (2008/C 171/89)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Schuhpark Fascies GmbH (Warendorf, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Peter και J. Braune)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Leder & Schuh AG (Graz, Αυστρία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 13ης Μαρτίου 2008 στην υπόθεση R 1560/2006-4·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Leder & Schuh AG.
 Σήμα προς καταχώριση: το εικονιστικό σήμα «jello SCHUHPARK» για προϊόντα των κλάσεων 1, 3, 9, 14, 16, 18, 21, 24-26 και 28 (αίτηση υπ' αριθ. 1 269 372).
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: το γερμανικό λεκτικό σήμα «Schuhpark» για προϊόντα της κλάσεως 25 (αριθ. 1 007 149), όπου η ανακοπή βάλλει κατά της καταχωρίσεως στις κλάσεις 18, 21, 25 και 26.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: μερική αποδοχή της ανακοπής και μερική απόρριψη της αιτήσεως προς καταχώριση.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως και απόρριψη της ανακοπής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 43, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, και του άρθρου 43, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), καθώς και του κανόνα 22, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 (2), δεδομένου ότι η προσφεύγουσα απέδειξε επαρκώς τη χρήση του, κατά τη διαδικασία της ανακοπής αντιταχθέντος σήματος, τηρουμένων των σχετικών διατάξεων του δικαίου.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 303, σ. 1).


text:
 12.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 220/40
 Προσφυγή της 17ης Ιουλίου 2009 — CEVA κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-285/09)
 2009/C 220/85
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Centre d’Étude et de Valorisation des Algues SA (CEVA) (Pleubian, Γαλλία) (εκπρόσωπος: J.-M. Peyrical, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 αφενός, να διαπιστώσει την έλλειψη αιτιολογίας των εκτελεστών τίτλων που εκδόθηκαν κατόπιν των χρεωστικών σημειωμάτων αριθ. 3230901933, 3230901935, 323090136 και 3230901937, με ημερομηνία 11 Μαΐου 2009 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 11ης Μαΐου 2009·
 —
 αφετέρου, να διαπιστώσει το ενδεχόμενο αδικαιολόγητου πλουτισμού της Επιτροπής σε περίπτωση καταβολής εκ μέρους της CEVA του ποσού των 173 435 ευρώ πλέον τόκων υπερημερίας·
 —
 κατά συνέπεια, να ακυρώσει τους εκτελεστούς τίτλους που εκδόθηκαν κατόπιν των τεσσάρων χρεωστικών σημειωμάτων αριθ. 3230901933, 3230901935, 323090136 και 3230901937, της 11ης Μαΐου 2009·
 —
 τέλος, να διαπιστώσει την μη τήρηση εκ μέρους της Επιτροπής των όρων της υπ’ αριθ. Q5RS-2000-31334 συμβάσεως, γνωστής ως SEAPURΑ·
 —
 ιδίως την μη τήρηση των διατάξεων των άρθρων 22 5 § 3 του παραρτήματος II, και του άρθρου 3.5 του παραρτήματος II της συμβάσεως Q5RS-2000-31334·
 —
 κατά συνέπεια, να ακυρώσει τους εκτελεστούς τίτλους που εκδόθηκαν κατόπιν των τεσσάρων χρεωστικών σημειωμάτων αριθ. 3230901933, 3230901935, 323090136 και 3230901937 με ημερομηνία 11 Μαΐου 2009.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση των εκτελεστών τίτλων με τους οποίους η Επιτροπή ζήτησε την απόδοση του συνόλου των προκαταβολών που εισέπραξε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο εκτελέσεως της συμβάσεως SEAPURA αριθ. Q5RS-2000-31334 με αντικείμενο σχέδιο έρευνας και τεχνολογικής αναπτύξεως.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους αντλούμενους:
 —
 από την έλλειψη επαρκούς αιτιολογίας, καθόσον η Επιτροπή στηρίχθηκε σε προβαλλόμενη αθέτηση συμβατικών υποχρεώσεων εκ μέρους της προσφεύγουσας, χωρίς πάντως να προβάλει νομικούς και πραγματικούς λόγους προς στήριξη αυτού του ισχυρισμού·
 —
 από την παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως του αδικαιολόγητου πλουτισμού, καθόσον η απόδοση ολόκληρου του ποσού που ζητεί η Επιτροπή θα έχει ως συνέπεια τον αδικαιολόγητο πλουτισμό της, δεδομένου ότι θα έχει στη διάθεσή της τις εργασίες και τις μελέτες που εκπόνησε η προσφεύγουσα, χωρίς να έχει καταβάλει προς τούτο αμοιβή·
 —
 την μη άσκηση εκ μέρους της Επιτροπής της εξουσίας ελέγχου που διαθέτει κατά την εκτέλεση της συμβάσεως.


text:
12 . 8 . 95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 208/29
 Dawson & Co, 2 New Square, Lincoln's Inn, London WC2A solicitor, Dawson & Co, 2 New Square , Lincoln's Inn, London
 3RZ, Ηνωμένο Βασίλειο, άσκησε προσφυγή ενώπιον του WC2A 3RZ, Ηνωμένο Βασίλειο, άσκησαν ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 25 Απρι Πρωτοδικείου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής
 λίου 1995 κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 — να κηρύξει άκυρη και άνευ νομίμου αποτελέσματος την — να κηρύξει άκυρη και άνευ νομίμου αποτελέσματος την
 απόφαση του Συμβουλίου ή/και της Επιτροπής της 13ης απόφαση του Συμβουλίου ή/και της Επιτροπής της 13ης
 Φεβρουαρίου 1995 , με την οποία τα όργανα αυτά αρνή Φεβρουαρίου 1995, με την οποία τα όργανα αυτά αρνή
 θηκαν να δεχθούν την εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινό θηκαν να δεχθούν την εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινό
 τητας όσον αφορά αίτημα του προσφεύγοντος προς λήψη τητας όσον αφορά αίτημα των προσφευγόντων προς
 μέτρων με σκοπό να παρασχεθεί αποζημίωση στον ίδιο λήψη μέτρων με σκοπό να παρασχεθεί αντιστάθμιση
 και στην ομάδα των λεγόμενων «παραγωγών SLOM στους ίδιους και στην ομάδα των λεγόμενων «παραγωγών
 3 », SLOM 3 »,
 — να δεχθεί ότι το Συμβούλιο ή/και η Επιτροπή παρέλειψαν
 να εκδώσουν κανονισμό ή να λάβουν άλλα κατάλληλα — να δεχθεί ότι το Συμβούλιο ή/και η Επιτροπή παρέλειψαν
 μέτρα για την πρόβλεψη αποκαταστάσεως των ζημιών να εκδώσουν κανονισμό ή να λάβουν άλλα κατάλληλα
 που υπέστη o προσφεύγων και η υπόλοιπη ομάδα των μέτρα για την πρόβλεψη αποκαταστάσεως των ζημιών
 «παραγωγών SLOM 3 », που υπέστησαν οι προσφεύγοντες και η υπόλοιπη ομάδα
 των «παραγωγών SLOM 3».
 — να καταδικάσει τα καθών κοινοτικά όργανα στα δικαστι
 κά έξοδα. — να καταδικάσει τα καθών κοινοτικά όργανα στα δικαστι
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα κά έξοδα.
 O προσφεύγων , παραγωγός γαλακτοκομικών προϊόντων που
 έχει την ιδιότητα του «παραγωγού SLOM 3 », διατείνεται ότι Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 τα κοινοτικά όργανα δεν έλαβαν κανένα μέτρο για την
 αποκατάσταση των ζημιών που υπέστη η ως άνω κατηγορία Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται με όσα
 παραγωγών γαλακτοκομικών προϊόντων, όπως εκείνα τα προβάλλονται στην υπόθεση Τ-107/95 .
 οποία ελήφθησαν για τους παραγωγούς «SLOM 1 » και
 « SLOM 2» με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 2187/93 του
 Συμβουλίου (').
 Κατά τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 2187/93 , οι παραγωγοί που
 έλαβαν ειδική ποσότητα αναφοράς βάσει του άρθρου 3α,
 δυνάμει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2055/93 του Συμβου Αγωγή αποζημιώσεως του Peter Dethlefs και 38 άλλων κατα
 λίου (2), δεν μπορούν να ζητούν αποκατάσταση των ζημιών του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτρο
 τους όσον αφορά τη χορήγηση της ποσόστωσης SLOM 3 . πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 8 Μαΐου 1995
 O προσφεύγων διατείνεται ότι η εξαίρεση της ομάδας των
 (Υπόθεση Τ-112/95)
 «παραγωγών SLOM 3» συνιστά σοβαρή παράβαση της αρχής
 της δικαιολογημένης προσδοκίας των παραγωγών ότι θα (95/C 208/63)
 λάβουν σχετική αποζημίωση για το διάστημα από το τέλος
 της περιόδου του συστήματος μη εμπορίας μέχρι την ημερο (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 μηνία την οποία τους χορηγήθηκε ποσόστωση SLOM 3. Αυτή
 η παράλειψη χορηγήσεως αποζημιώσεως είναι αντίθετη προς
 O Peter Dethlefs και 38 άλλοι, κάτοικοι Groven (Ομοσπον
 τις ισχύουσες κατά το κοινοτικό δίκαιο αρχές της προστασίας
 της ιδιοκτησίας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων διακή Δημοκρατία της Γερμανίας), εκπροσωπούμενοι από
 τους Bernd Meisterernst, Mechtild Düsing, Dietrich Manstet
 μεταξύ παραγωγών που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση .
 ten, Dr. Frank Schultze και Dr. Winfried Haneklaus, δικηγό
 (') ΕΕ αριθ . L 196 της 5 . 8. 1993, σ. 6. ρους Munster (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας),
 (2) ΕΕ αριθ . L 187 της 29. 7. 1993, σ. 8. με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γρα
 φείο Dupong & Associés, 14a, rue des Bains, άσκησαν στις
 8 Μαΐου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων αγωγή αποζημιώσεως κατά του Συμβουλίου της
 Προσφυγή του Donald George Gage και του David John
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Gage κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Κοινοτήτων.
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθη
 κε στις 25 Απριλίου 1995
 (Υπόθεση Τ-108/95) Οι ενάγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 (95/C 208/62) — να υποχρεώσει τα εναγόμενα όργανα, ως εις ολόκληρον
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) ευθυνόμενα, να καταβάλουν στους ενάγοντες, για το
 χρονικό διάστημα μεταξύ της παρελεύσεως της δίμηνης
 Οι Donald George Gage και David John Gage, εκπροσωπού προθεσμίας για την αποδοχή της προσφοράς, η οποία
 μενοι από τον Richard Gordon, QC, και την Joanne Keddie, τάσσεται με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 ---pagebreak--- Αριθ. C 208/30 [_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 8 . 95
 αριθ . 2187/93 του Συμβουλίου ('), και της 3ης Αυγούστου Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 1994 (ή για τρεις ενάγοντες της 29ης Ιουνίου 1994), τόκους
 ύψους 8 % επί του ποσού της αποζημιώσεως που τους έχει Στο πλαίσιο της διοικητικής εξετάσεως την οποία διενήργησε
 χορηγηθεί, εντόκως προς 8 % από την ημερομηνία δημο κατά των ευρωπαϊκών τσιμεντοβιομηχανιών (υποθέσεις IV/
 σιεύσεως της αποφάσεως, 33.126 και IV/33.322 — Τσιμέντο), η Επιτροπή ζήτησε από τη
 Cementir να παράσχει στοιχεία σχετικά με τον κύκλο εργα
 — να καταδικάσει τα εναγόμενα όργανα στα δικαστικά σιών κοινού τσιμέντου (και clinker) για τα έτη 1992 και 1993 .
 έξοδα και, ιδίως, στα έξοδα των εκπροσώπων. Συμμορφούμενη προς την παραπάνω αίτηση , η Cementir
 γνωστοποίησε στην Επιτροπή αριθμητικά στοιχεία που , εκ
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα παραδρομής, περιελάμβαναν ποσά αφορώντα την παροχή
 αγαθών και υπηρεσιών που δεν είχαν καμία σχέση με τις
 Οι ενάγοντες παραγωγοί, οι οποίοι αποδέχτηκαν την αποζη πωλήσεις κοινού τσιμέντου (και clinker). Αντιληφθείσα το
 μίωση που τους προσφέρθηκε από τις αρμόδιες γερμανικές σφάλμα μόνο όταν εξέτασε την απόφαση με την οποία
 αρχές εντός της δίμηνης προθεσμίας, σύμφωνα με το άρ περατώθηκε η προμνησθείσα διοικητική έξέταση [απόφαση
 θρο 14 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2187/93 του Συμβουλίου 94/815/ΕΚ της Επιτροπής (')], η Cementir γνωστοποίησε
 για την προσφορά αποζημιώσεως σε ορισμένους παραγω στην Επιτροπή ότι τα στοιχεία τα οποία της είχε παράσχει
 γούς γάλακτος ή γαλακτοκομικών προϊόντων, οι οποίοι σχετικά με τον κύκλο εργασιών ήταν διογκωμένα λόγω
 εμποδίστηκαν προσωρινά να ασκήσουν τη δραστηριότητά λογιστικού σφάλματος· ταυτόχρονα, η Cementir επισυνήψε
 τους, ισχυρίζονται ότι υπέστησαν ζημία επειδή οι τόκοι μια λογιστική βεβαίωση , η οποία εντόπιζε και κατέγραφε τα
 υπερημερίας ύψους 8 % επί του ποσού της αποζημιώσεως, οι ποσά που εκ παραδρομής είχαν συνυπολογισθεί στον κύκλο
 οποίοι προβλέπονται από το άρθρο 12 του κανονισμού εργασιών του τσιμέντου και προσδιόριζε, κατά συνέπεια, το
 αυτού , δεν τους καταβλήθηκαν για ολόκληρο το χρονικό ακριβές ύψος του κύκλου εργασιών, το οποίο έπρεπε να λάβει
 διάστημα για το οποίο είχαν σχετική αξίωση . H Επιτροπή υπόψη η Επιτροπή προς υπολογισμό του προστίμου το οποίο
 αρνήθηκε την καταβολή των απαιτουμένων τόκων με την επέβαλε στη Cementir.
 αιτιολογία ότι οι ενάγοντες παραιτήθηκαν εκπρόθεσμα από
 την αγωγή αποζημιώσεως που είχαν ασκήσει το 1990 ενώπιον Με της 2ας Μαρτίου 1995 επιστολή του γενικού διευθυντή της
 του Πρωτοδικείου . Γενικής Διευθύνσεως Ανταγωνισμού , η Επιτροπή απέρριψε
 την παραπάνω αίτηση διορθώσεως. Κατά της απορριπτικής
 Οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι η καταβολή των επίμαχων αυτής αποφάσεως στρέφεται η παρούσα προσφυγή .
 τόκων υπερημερίας δεν εξαρτάται από το χρονικό σημείο της
 παραιτήσεως από την αγωγή , η οποία πρέπει να θεωρηθεί ως H Cementir ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως για τους
 καθαρά τυπική πράξη , αφού τέτοια προϋπόθεση δεν προ ακόλουθους λόγους:
 βλέπεται στον κανονισμό ( ΕΟΚ) αριθ . 2187/93 .
 — στην απόφαση αυτή , η Επιτροπή έλαβε υπόψη , προς
 (Μ ΕΕ αριθ . L 196 της 5 . 8. 1993 , σ. 6 . υπολογισμό του προστίμου το οποίο επέβαλε στη Cemen
 tir, εσφαλμένο κύκλο εργασιών, καθ ' όσον αυτός συμπε
 ριλάμβανε ποσά που δεν είχαν καμία σχέση με τις
 πωλήσεις κοινού τσιμέντου (και clinker), που αποτελού
 σαν το επίμαχο αντικείμενο. Οι περιεχόμενοι στην της 2ας
 Μαρτίου 1995 επιστολή ισχυρισμοί της Επιτροπής, που
 Προσφυγή της εταιρείας Cementir-Cementerie del Tirreno ναι μεν αναγνωρίζουν σιωπηρώς αυτό το σφάλμα υπολο
 S.p.A. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που γισμού , επιχειρούν όμως να αμφισβητήσουν ότι το σφάλ
 ασκήθηκε στις 10 Μαίου 1995 μα αυτό ασκεί επιρροή στην επιμέτρηση του προστίμου
 (Υπόθεση Τ-116/95) και θεωρούν, άρα, την αίτηση διορθώσεως αλυσιτελή ,
 είναι αστήρικτοι και αλυσιτελείς ,
 (95/C 208/64
 — η άρνηση της Επιτροπής να διορθώσει το ύψος του
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) προστίμου βάσει των ορθών αριθμητικών στοιχείων του
 κύκλου εργασιών — τα οποία στοιχεία άλλωστε η Επι
 H εταιρεία Cementir-Cementerie del Tirreno S.p.A. , με έδρα τροπή δεν αμφισβητεί — προκαλεί σοβαρή και αδικαιο
 τη Ρώμη , εκπροσωπούμενη από τους Roberti και Tizzano, λόγητη βλάβη εις βάρος της Cementir. Το πρόστιμο που
 δικηγόρους Νεαπόλεως, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το της επιβλήθηκε , πράγματι, υπολογίζεται τελικά βάσει
 δικηγόρο Lorang, 51 , rue Albert Ier, άσκησε ενώπιον του στοιχείων αντικειμενικώς εσφαλμένων, με αποτέλεσμα να
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 10 Μαΐου είναι δυσανάλογο- επιπλέον, η βάση υπολογισμού του
 1995 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοι είναι διαφορετική και δυσμενέστερη εκείνης που ελήφθη
 νοτήτων. υπόψη για άλλες επιχειρήσεις — οι οποίες γνωστοποίησαν
 μόνο τις πωλήσεις κοινού τσιμέντου —, με αποτέλεσμα να
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο : παραβιάζεται η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως .
 — να ακυρώσει την περιεχόμενη στην της 2ας Μαρτίου 1995 (') ΕΕ αριθ. L 343 της 30. 12. 1994, σ. 1 .
 επιστολή της Επιτροπής απορριπτική απόφαση και
 — να καταδικασει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 16.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/41
 Προσφυγή της 23ης Ιανουαρίου 2015 — Abertis Telecom Terrestre κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-37/15)
 (2015/C 089/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Abertis Telecom Terrestre, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. Buendía Sierra, A. Lamadrid de Pablo, A. Balcells Cartagena και M. Bolsa Ferruz, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και, ειδικότερα, το άρθρο 1 της αποφάσεως, καθόσον διαπιστώνει την ύπαρξη κρατικής ενισχύσεως ασύμβατης προς την εσωτερική αγορά όσον αφορά την HISPASAT,
 —
 να ακυρώσει, κατά συνέπεια, τις εντολές ανακτήσεως που προβλέπουν τα άρθρα 3 και 4 της αποφάσεως, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα συμπίπτουν με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση T-36/15, HISPASAT κατά Επιτροπής.


text:
 29.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 314/13
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Højesteret (Δανία) στις 6 Ιουλίου 2016 — Assens Havn κατά Navigators Management (UK) Limited
 (Υπόθεση C-368/16)
 (2016/C 314/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Højesteret
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Assens Havn
 Αναιρεσίβλητη: Navigators Management (UK) Limited
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 13, σημείο 5, σε συνδυασμό με το άρθρο 14, σημείο 2, στοιχείο α', του κανονισμού για τη διεθνή δικαιοδοσία (κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου (1), της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις) την έννοια ότι ζημιωθείς, ο οποίος κατά το εθνικό δίκαιο μπορεί να ασκήσει απευθείας αγωγή κατά της εταιρίας που παρέχει ασφαλιστική κάλυψη στον υπαίτιο της ζημίας, δεσμεύεται από συμφωνία περί παρεκτάσεως δικαιοδοσίας η οποία είχε συναφθεί νομίμως μεταξύ του ασφαλιστή και του αντισυμβαλλομένου του σύμφωνα με το άρθρο 13, σημείο 5, σε συνδυασμό με το άρθρο 14, σημείο 2, στοιχείο α', του κανονισμού για τη διεθνή δικαιοδοσία;
 (1) ΕΕ L 12, σ. 1


text:
 3.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 104/42
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — Holistic Innovation Institute κατά REA
 (Υπόθεση T-706/14) (1)
 ([Έρευνα και τεχνολογική ανάπτυξη - Σχέδια χρηματοδοτούμενα από την Ευρωπαϊκή Ένωση στον τομέα της έρευνας - Έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης (2007-2013) - Προγράμματα ZONeSEC και Inachus - Απόφαση περί αποκλεισμού της προσφεύγουσας-ενάγουσας - Προσφυγή ακυρώσεως και αγωγή αποζημιώσεως])
 (2017/C 104/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Holistic Innovation Institute, SLU (Pozuelo de Alarcón, Ισπανία) (εκπρόσωποι: αρχικά R. Muñiz García, στη συνέχεια J. Marín López δικηγόροι)
 Καθού: Εκτελεστικός Οργανισμός Έρευνας (εκπρόσωποι: S. Payan-Lagrou και V. Vanetti, επικουρούμενες από J. Rivas, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ περί ακυρώσεως της από 24 Ιουλίου 2014 αποφάσεως του διευθυντή του Εκτελεστικού Οργανισμού Έρευνας [ARES (2014) 2461 172], για τον τερματισμό των διαπραγματεύσεων με την προσφεύγουσα-ενάγουσα και την απόρριψη της συμμετοχή της στα ευρωπαϊκά προγράμματα Inachus και ZONeSEC και, αφετέρου, αίτημα βάσει του άρθρου 268 ΣΛΕΕ περί αποκαταστάσεως της ζημίας που η προσφεύγουσα-ενάγουσα διατείνεται ότι υπέστη εξαιτίας του αποκλεισμού της από τα εν λόγω προγράμματα και της γνωστοποιήσεως ορισμένων πληροφοριών σχετικά με αυτήν κατόπιν της εκδόσεως της προμνησθείσας αποφάσεως.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει την Holistic Innovation Institute, SLU στα δικαστικά έξοδα στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 3)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα που αφορούν τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 421 της 24.11.2014.


text:
 8.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 164/12
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το tribunal de grande instance de Bayonne (Γαλλία) στις 15 Απριλίου 2013 — Raquel Gianni Da Silva κατά Préfet des Pyrénées-Atlantiques
 (Υπόθεση C-189/13)
 2013/C 164/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal de grande instance de Bayonne
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Raquel Gianni Da Silva.
 Καθού: Préfet des Pyrénées-Atlantiques.
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντίκειται στο δίκαιο της Ένωσης εθνική νομοθετική ρύθμιση η οποία τιμωρεί με φυλάκιση την παράνομη είσοδο στην εθνική επικράτεια υπηκόου τρίτης χώρας, ο οποίος δεν έχει υπαχθεί στα αναγκαστικά μέτρα που προβλέπονται από την οδηγία 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008 (1);
 (1) Οδηγία 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (ΕΕ L 348, σ. 98).


text:
13.5.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 135/27
 Προσφυγη ́ της Associazione Produttori Olivicoli Laziali Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των της η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται τα
 — APOL — κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- εξη ́ς:
 τη ́των που ασκη ́θηκε στις 20 Μαρτι ́ου 2000
 — Η Επιτροπη ́, καταλογι ́ζοντας στην προσφευ ́γουσα το «αντικει-
 (Υπο ́θεση Τ-61/00) μενικο ́ γεγονο ́ς» ο ́τι ουδε ́ποτε πραγματοποι ́ησε «παραγωγη ́
 που να ́εχει οικονομικη ́ σημασι ́α», δεν ́ελαβε υπο ́ψη ο ́τι η
 προσφευ ́γουσα τελου ́σε σε κατα ́σταση ανωτε ́ρας βι ́ας.
 (2000/C 135/47)
 — Ελλιπει ́ς και αντιφατικε ́ς αιτιολογι ́ες και παραβι ́αση της αρχη ́ς
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω της αναλογικο ́τητας.
 Η Associazione Produttori Olivicoli Laziali — APOL, εκπροσω- — Παρα ́βαση και εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 17, παρα ́-
 που ́μενη απο ́ τους Emilio Cappelli, Paolo De Caterini, Fabio γραφος 2, στοιχει ́ο β', του κανονισμου ́ 355/77, καθο ́σον ιδι ́ως
 Lepri και Romano Vaccarella, δικηγο ́ρους Ρω ́μης, α ́σκησε στις μπορει ́ να αμφισβητηθει ́ κατα ́ πο ́σον ει ́ναι ορθη ́ η ερμηνει ́α της
 20 Μαρτι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν διατα ́ξεως αυτη ́ς υπο ́ την ́εννοια ο ́τι η κοινοτικη ́ χρηματο-
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν δο ́τηση ανακαλει ́ται αυτο ́ματα, σε περι ́πτωση ανακλη ́σεως
 Κοινοτη ́των. της εθνικη ́ς ενισχυ ́σεως, η οποι ́α αποφασι ́ζεται χωρι ́ς καμι ́α
 διαβου ́λευση με τον α ́λλο οργανισμο ́ επιδοτη ́σεως.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει, βα ́σει του α ́ρθρου 230 (πρω ́ην 173), δευ ́τερο (1) ΕΕ 03/017, σ. 149.
 εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ, την απο ́φαση της Ευρωπαϊκη ́ς
 Επιτροπη ́ς Ε (1999) 4561, της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, και,
 συνακο ́λουθα, να μην εφαρμο ́σει, καθο ́σον ει ́ναι αναγκαι ́ο, τα
 ενδεχομε ́νως υφιστα ́μενα προγενε ́στερα η ́ α ́λλα συναφη ́ με ́τρα,
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Προσφυγη ́ της Associazione Italiana Produttori Olivicoli
 — AIPO — κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 Αντικει ́μενο της παρου ́σας προσφυγη ́ς ει ́ναι η απο ́φαση της
 Επιτροπη ́ς Ε (1999) 4561, της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, με που ασκη ́θηκε στις 20 Μαρτι ́ου 2000
 την οποι ́α καταργη ́θηκε η ενι ́σχυση που ει ́χε χορηγηθει ́ στην
 προσφευ ́γουσα, ́ενωση παραγωγω ́ν του Λατι ́ου, με την απο ́φαση Ε (Υπο ́θεση Τ-62/00)
 (84) 1100/293. Υπενθυμι ́ζεται συναφω ́ς ο ́τι τον Μα ́ρτιο 1983 η
 προσφευ ́γουσα υπε ́βαλε νομο ́τυπα στην Επιτροπη ́, με ́σω της
 Περιφε ́ρειας του Λατι ́ου και του Υπουργει ́ου Γεωργι ́ας, αι ́τηση (2000/C 135/48)
 χορηγη ́σεως κοινοτικω ́ν και εθνικω ́ν ενισχυ ́σεων για την κατασκευη ́
 εγκαταστα ́σεως αποθηκευ ́σεως, συσκευασι ́ας και εμπορι ́ας ελαιο-
 λα ́δου, κατ' εφαρμογη ́ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 355/77 του Συμ- (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 βουλι ́ου, της 15ης Φεβρουαρι ́ου 1977, περι ́ κοινη ́ς δρα ́σεως για
 τη βελτι ́ωση των συνθηκω ́ν μεταποιη ́σεως και εμπορι ́ας των
 γεωργικω ́ν προϊο ́ντων (1). Η Associazione Italiana Produttori Olivicoli — AIPO, εκπροσω-
 που ́μενη απο ́ τους Emilio Cappelli, Paolo De Caterini, Fabio
 Lepri και Romano Vaccarella, δικηγο ́ρους Ρω ́μης, α ́σκησε στις
 Μετα ́ την ολοκλη ́ρωση των εγκαταστα ́σεων ο ́μως, η προσφευ ́γουσα 20 Μαρτι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 αντιμετω ́πισε αμε ́σως δυσκολι ́ες ως προς την οικονομικα ́ συμ- Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 φε ́ρουσα διαχει ́ριση ́ τους, λο ́γω της χλιαρη ́ς ανταποκρι ́σεως των Κοινοτη ́των.
 μελω ́ν της στις προσφερο ́μενες προοπτικε ́ς εμπορι ́ας. Επιπλε ́ον,
 ει ́χαν αλλα ́ξει εν τω μεταξυ ́ ριζικα ́ οι συνθη ́κες της αγορα ́ς. Απο ́
 την ελαιουργικη ́ περι ́οδο 1991/92 πα ́ντως οι εγκαταστα ́σεις Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 λειτουργου ́σαν με χαμηλου ́ς ρυθμου ́ς κατα ́ τακτα ́ διαστη ́ματα.
 Υπ' αυτε ́ς τις συνθη ́κες η προσφευ ́γουσα αποφα ́σισε το καλοκαι ́ρι
 του 1994 να επιδιω ́ξει συνεργασι ́α με ιδιωτικη ́ επιχει ́ρηση. — να ακυρω ́σει, βα ́σει των α ́ρθρων 230 (πρω ́ην 173) και 231
 (πρω ́ην 174) της Συνθη ́κης ΕΚ, την απο ́φαση της Ευρωπαϊκη ́ς
 Επιτροπη ́ς Ε (1999) 4559, της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, και,
 Λο ́γω ορισμε ́νων δυσκολιω ́ν με τον συνεργα ́τη αυτο ́, διορι ́στηκε συνακο ́λουθα, να μην εφαρμο ́σει, καθο ́σον ει ́ναι αναγκαι ́ο, τα
 τελικα ́, κατο ́πιν δικαστικη ́ς αποφα ́σεως, διαχειριστη ́ς, κατα ́ του ενδεχομε ́νως υφιστα ́μενα προγενε ́στερα η ́ α ́λλα συναφη ́ με ́τρα,
 οποι ́ου ασκη ́θηκε, λο ́γω της συμπεριφορα ́ς του, ποινικη ́ δι ́ωξη.
 'Ολες οι περιστα ́σεις αυτε ́ς επηρε ́ασαν κατ' ανα ́γκη αρνητικα ́ την
 επιχειρηματικη ́ δραστηριο ́τητα της προσφευ ́γουσας. — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ---pagebreak--- C 135/28 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.5.2000
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Προσφυγη ́ του Lars Bo Rasmussen κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 20 Μαρτι ́ου
 2000
 Αντικει ́μενο της παρου ́σας προσφυγη ́ς ει ́ναι η απο ́φαση της
 Επιτροπη ́ς Ε (1999) 4559, της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, με (Υπο ́θεση Τ-63/00)
 την οποι ́α καταργη ́θηκε η ενι ́σχυση που ει ́χε χορηγηθει ́ στην
 προσφευ ́γουσα, εθνικη ́ ́ενωση των συνεταιρισμω ́ν των παραγωγω ́ν
 του οικει ́ου τομε ́α, με την απο ́φαση Ε (84) 500/213, της (2000/C 135/49)
 29ης Ιουνι ́ου 1984. Η αι ́τηση χορηγη ́σεως της ενισχυ ́σεως ει ́χε
 υποβληθει ́, κατ' εφαρμογη ́ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 355/77 του
 Συμβουλι ́ου, της 15ης Φεβρουαρι ́ου 1977, περι ́ κοινη ́ς δρα ́σεως (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 για τη βελτι ́ωση των συνθηκω ́ν μεταποιη ́σεως και εμπορι ́ας των
 γεωργικω ́ν προϊο ́ντων (1), με σκοπο ́ την κατασκευη ́ τριω ́ν κε ́ντρων
 αποθηκευ ́σεως, συσκευασι ́ας και εμπορι ́ας ελαιολα ́δου στους Ο Lars Bo Rasmussen, κα ́τοικος Dalheim (Μεγα ́λο ∆ουκα ́το
 δη ́μους Castri (επαρχι ́α του Lecce), Eboli (επαρχι ́α του Salerno) του Λουξεμβου ́ργου), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Michel Karp,
 και S. Lorenzo (επαρχι ́α του Ρηγι ́ου της Καλαβρι ́ας). δικηγο ́ρο Λουξεμβου ́ργου, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 20 Μαρτι ́ου 2000 προσφυγη ́ κατα ́
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση στηρι ́ζεται σε τρεις κυρι ́ως αιτια ́σεις:
 μη λειτουργι ́α των χρηματοδοτηθεισω ́ν εγκαταστα ́σεων, διαφορε ́ς Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 των κατασκευασθεισω ́ν εγκαταστα ́σεων ́εναντι των σχεδι ́ων, παροχη ́
 ανακριβω ́ν στοιχει ́ων σε σχε ́ση με την υ ́παρξη, εντο ́ς των ́διων ι — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 22ας Ιουλι ́ου
 περιοχω ́ν, εγκαταστα ́σεων συσκευασι ́ας και αποθηκευ ́σεως ελαιο- 1999 να μη χορηγη ́σει στον προσφευ ́γοντα ειδικη ́ α ́δεια
 λα ́δου του ́διου
 ι τυ ́που με τις χρηματοδοτηθει ́σες. δυο ́μισυ ημερω ́ν, απο ́ 11 Μαρτι ́ου (απο ́γευμα) με ́χρι 13 Μαρ-
 τι ́ου 1998·
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοια με — να υποχρεω ́σει την καθη ́ς να καταβα ́λει στον προσφευ ́γοντα το
 τα προβαλλο ́μενα στην υπο ́θ. Τ-61/00, APOL κατα ́ Επιτροπη ́ς. συμβολικο ́ ποσο ́ του ενο ́ς φρα ́γκου προς αποκατα ́σταση της
 Ειδικο ́τερα η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει τα εξη ́ς: ηθικη ́ς βλα ́βης την οποι ́α υπε ́στη·
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — Η καθη ́ς προε ́βη σε εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α των στοιχει ́ων που
 παρε ́σεχε η προσφευ ́γουσα σε σχε ́ση με την υ ́παρξη, εντο ́ς των
 ι
 ́διων περιοχω ́ν, εγκαταστα ́σεων του ́διου ι τυ ́που με τις
 χρηματοδοτηθει ́σες. Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — Η καθη ́ς σφα ́λλει, ο ́ταν υποστηρι ́ζει ο ́τι ορισμε ́νες απο ́ τις Ο προσφευ ́γων βα ́λλει κατα ́ της αρνη ́σεως της Α∆Α να του
 εγκαταστα ́σεις εμφανι ́ζουν διαφορε ́ς ́εναντι του εγκριθε ́ντος χορηγη ́σει ειδικη ́ α ́δεια δυο ́μισυ ημερω ́ν, προς διευκο ́λυνση της
 σχεδι ́ου. συμμετοχη ́ς του στις γενικε ́ς εκλογε ́ς που ́εγιναν στη ∆ανι ́α το
 1998.
 — Η καθυστε ́ρηση στη λειτουργι ́α των εν λο ́γω εγκαταστα ́σεων ∆ιευκρινι ́ζει συναφω ́ς ο ́τι δεν μπο ́ρεσε να προσκομι ́σει δικαιολο-
 αποτελει ́ α ́μεση συνε ́πεια της δεινη ́ς οικονομικη ́ς καταστα ́σεως γητικο ́ της συμμετοχη ́ς του στην ψηφοφορι ́α, διο ́τι η δανικη ́
 στην οποι ́α βρε ́θηκε η προσφευ ́γουσα το 1989, λο ́γω ζημι ́ας νομοθεσι ́α δεν επιτρε ́πει στην εφορευτικη ́ επιτροπη ́ να βεβαιω ́νει
 υπερβαι ́νουσας τα 3,5 δισεκατ. ιταλικε ́ς λι ́ρες, την οποι ́α τη συμμετοχη ́ του εκλογε ́α στην ψηφοφορι ́α. Κατα ́ συνε ́πεια, ο
 υπε ́στη για τον λο ́γο ο ́τι ο ́φειλε να αποδω ́σει την αξι ́α προσφευ ́γων δικαιολο ́γησε τη συμμετοχη ́ του με ́σω υπευ ́θυνης
 εμπορευμα ́των που ει ́χε στη φυ ́λαξη ́ της και που εκλα ́πησαν. δηλω ́σεως.
 — Στην προκειμε ́νη περι ́πτωση ́εχουν υπα ́ρξει εν με ́ρει μο ́νο Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των του, ο προσφευ ́γων προβα ́λλει τους
 παρατυπι ́ες. ακο ́λουθους λο ́γους ακυρω ́σεως:
 — Εσφαλμε ́νη και ανεπαρκη ́ς αιτιολο ́γηση της προσβαλλομε ́νης
 αποφα ́σεως.
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 57 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς
 Καταστα ́σεως (στο εξη ́ς: ΚΥΚ).
 (1) ΕΕ 03/017, σ. 149.
 — Προσβολη ́ της αρχη ́ς της ́σης ι μεταχειρι ́σεως, καθ' ο ́σον,
 συ ́μφωνα με τη λυ ́ση την οποι ́α δε ́χθηκε η καθη ́ς, μο ́νον οι
 υπα ́λληλοι πολι ́τες κρα ́τους με ́λους του οποι ́ου η νομοθεσι ́α
 προβλε ́πει τη χορη ́γηση βεβαιω ́σεως συμμετοχη ́ς στη ψηφοφο-
 ρι ́α μπορου ́ν να λαμβα ́νουν σχετικη ́ ειδικη ́ αδει ́α.


text:
 10.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/14
 Αναίρεση που άσκησε στις 2 Μαΐου 2017 η Holistic Innovation Institute, S.L.U. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 16 Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση T-706/14, Holistic Innovation Institute κατά REA
 (Υπόθεση C-241/17 P)
 (2017/C 221/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Holistic Innovation Institute, S.L.U. (εκπρόσωπος: J. J. Marín López, abogado)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Εκτελεστικός Οργανισμός Έρευνας (REA)
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 16ης Φεβρουαρίου 2017, Holistic Innovation Institute κατά REA, T-706/14, EU:T:2017:89.
 —
 να ακυρώσει την από 24 Ιουλίου 2014 απόφαση του διευθυντή του Εκτελεστικού Οργανισμού Έρευνας [ARES (2014) 2461 172], για τον τερματισμό των διαπραγματεύσεων με την Holistic Innovation Institute, S.L.U. και την απόρριψη της συμμετοχή της στα ευρωπαϊκά προγράμματα Inachus και ZONeSEC.
 —
 να επιδικάσει αποζημίωση υπέρ της Holistic Innovation Institute, S.L.U. υπό τους όρους που υποδεικνύονται στο σημείο 177 του δικογράφου της αιτήσεως αναιρέσεως.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Πλάνη περί το δίκαιο, κατά το μέτρο που στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση διαπιστώνεται ότι η REA ενήργησε στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της και ότι δεν υπερέβη τα όρια των καθηκόντων που της είχαν ανατεθεί όσον αφορά τη διαχείριση του εβδόμου προγράμματος πλαισίου, κατά την αξιολόγηση της ικανότητας της Holistic Innovation Institute και τον αποκλεισμό της από τις διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο των προγραμμάτων Inachus και ZONeSEC (σκέψη 39 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως).
 2.
 Πλάνη περί το δίκαιο, καθότι το τμήμα 2.2.2, πρώτο εδάφιο, του παραρτήματος της αποφάσεως 2012/838 ερμηνεύθηκε κατά τρόπον ώστε να δύναται η REA να αποκλείσει την Holistic Innovation Institute από τις διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο των προγραμμάτων Inachus και ZONeSEC (σκέψη 126 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως).
 3.
 Πλάνη περί το δίκαιο, καθότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε αιτιολογημένη την προσβαλλόμενη απόφαση (σκέψη 67 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως), παρότι η τελευταία παραπέμπει, ως αναπόσπαστο τμήμα της αιτιολογίας, αφενός, στην απόφαση της Επιτροπής, της 13ης Μαρτίου 2014 [ARES (2014) 710158] με την οποία αποκλείεται η συμμετοχή της αναιρεσείουσας στο πρόγραμμα eDIGIREGION (σκέψεις 57 και 60 έως 62 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως), και, αφετέρου, στις τελικές εκθέσεις των ελέγχων 11-INFS-025 και 11-BA119-016 (σκέψεις 63 και 64 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως), ενώ τόσο η απόφαση της Επιτροπής, της 13ης Μαρτίου 2014 [ARES (2014) 710158], προπαρατεθείσα, όσο και οι τελικές εκθέσεις των ελέγχων 11-INFS-025 και 11-BA119-016 έχουν ήδη αποτελέσει αντικείμενο αιτήσεων αναιρέσεως.
 4.
 Πλάνη περί το δίκαιο, συνιστάμενη στο ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραμόρφωσε το περιεχόμενο των προσκομισθέντων αποδεικτικών στοιχείων, κατά το μέτρο που διαπιστώθηκε ότι η REA ζήτησε «επανειλημμένως» από την προσφεύγουσα-ενάγουσα να προσκομίσει συγκεκριμένες πληροφορίες (σκέψη 75 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως), ότι «υπέβαλε εκ νέου σχετικό αίτημα» με το δικόγραφο της 14ης Μαΐου 2014 (σκέψη 78 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως) και ότι «αντηλλάγησαν διάφορα έγγραφα μεταξύ της REA και της προσφεύγουσας-ενάγουσας» (σκέψη 118 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως).
 5.
 Πλάνη περί το δίκαιο, συνιστάμενη στο ότι το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο των προσκομισθέντων αποδεικτικών στοιχείων κατά το μέτρο που η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση περιέχει μνεία, στις σκέψεις 8, 77 και 78, σε ανύπαρκτο έγγραφο που δεν περιέχεται στην δικογραφία.
 6.
 Πλάνη περί το δίκαιο, συνιστάμενη στο ότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ως αιτιολογημένη την προσβαλλόμενη απόφαση (σκέψεις 80, 84, 94, 108 και 127 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως), ενώ η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο τμήμα 2.2.2 του παραρτήματος της αποφάσεως 2012/838, κατά το μέτρο που αποκλίνει από τη θετική αξιολόγηση των ανεξάρτητων εξωτερικών αξιολογητών σχετικά με την επιχειρησιακή ικανότητα της αναιρεσείουσας χωρίς να προβάλλει προς τούτο «ισχυρή και εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία».
 7.
 Πλάνη περί το δίκαιο, συνιστάμενη στην έλλειψη αιτιολογίας της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, κατά το μέτρο που κρίθηκε ότι «η προσφεύγουσα-ενάγουσα δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο δυνάμενο να κλονίσει την επιχειρηματολογία [της REA]» (σκέψη 58 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως) και ότι το έγγραφο της 2ας Ιουνίου 2014, το οποίο προσκομίστηκε ως παράρτημα Α26 της προσφυγής-αγωγής «αναπαρήγαγε τμήμα των στοιχείων που ήδη περιέχονται στο επεξηγηματικό έγγραφο που αναφέρεται στην ως άνω σκέψη 8, χωρίς εντούτοις να προσκομίζει τα συγκεκριμένα στοιχεία που είχε ζητήσει η REA, όπως αυτά επισημαίνονται στις σκέψεις 7, 9 και 10 ανωτέρω» (σκέψη 78 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως).
 8.
 Πλάνη περί το δίκαιο, συνιστάμενη στο ότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ότι το χρονοδιάγραμμα σχετικά με τις εντολές διαπραγματεύσεως προβλέπει το ενδεχόμενο τερματισμού των διαπραγματεύσεων κατά τρόπο «όλως ενδεικτικό» (σκέψη 130 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως).
 9.
 Πλάνη περί το δίκαιο, κατά το μέτρο που το Γενικό Δικαστήριο έκρινε εσφαλμένως στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ότι δεν πρέπει να επιδικασθεί χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη ούτε αποζημίωση για τις υλικές ζημίες που προκλήθηκαν λόγω της εκδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως (σκέψεις 147, 148 και 150 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως).


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 18ης Σεπτεμβρίου 2014 [αίτηση του Juzgado Contencioso-Administrativo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] Vueling Airlines S.A. κατά Instituto Galego de Consumo de la Xunta de Galicia
 (Υπόθεση C-487/12) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Αερομεταφορά - Κοινοί κανόνες εκμεταλλεύσεως των αεροπορικών γραμμών στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Κανονισμός (EΚ) 1008/2008 - Ελευθερία τιμολογήσεως - Παράδοση αποσκευών προς μεταφορά - Αύξηση της τιμής του εισιτηρίου - Έννοια του αεροπορικού ναύλου - Προστασία των καταναλωτών - Επιβολή προστίμου σε μεταφορέα λόγω καταχρηστικής συμβατικής ρήτρας - Κανόνας του εθνικού δικαίου κατά τον οποίο η μεταφορά του επιβάτη και η παράδοση μιας αποσκευής προς μεταφορά πρέπει να περιλαμβάνονται στη βασική τιμή του αεροπορικού εισιτηρίου - Συμβατότητα με το δίκαιο της Ένωσης))
 2014/C 421/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado Contencioso-Administrativo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Vueling Airlines SA
 κατά
 Instituto Galego de Consumo de la Xunta de Galicia
 Διατακτικό
 Το άρθρο 22, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1008/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 2008, σχετικά με κοινούς κανόνες εκμετάλλευσης των αεροπορικών γραμμών στην Κοινότητα αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση όπως η επίμαχη που υποχρεώνει τους αερομεταφορείς να μεταφέρουν σε κάθε περίπτωση όχι μόνο τον επιβάτη αλλά και τις αποσκευές που αυτός παραδίδει προς μεταφορά, εφόσον οι αποσκευές αυτές πληρούν ορισμένες απαιτήσεις σχετικά, ιδίως, με το βάρος τους, έναντι της τιμής του αεροπορικού εισιτηρίου και χωρίς να μπορεί να επιβληθεί αύξηση της τιμής για τη μεταφορά των εν λόγω αποσκευών.
 (1) ΕΕ C 26 της 26.1.2013.


text:
C 226/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 7.8.1999
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- 2. Αν η απαι ́τηση εγκρι ́σεως συνιστα ́ εμπο ́διο αντι ́θετο προς την
 βαλε το Arrondissementsrechtbank te Roermond με δια ́- αρχη ́ της ελευ ́θερης παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν η οποι ́α διατυπω ́νεται
 ταξη της 28ης Απριλι ́ου 1999 στο πλαι ́σιο των υποθε ́σεων στα α ́ρθρα 59 και 69, της Συνθη ́κης ΕΚ, αρκου ́ν οι επιτακτικε ́ς
 B.S.M. Geraets-Smits κατα ́ Stichting Ziekenfonds VGZ και ανα ́γκες γενικου ́ συμφε ́ροντος τις οποι ́ες επικαλε ́στηκαν τα
 H.T.M. Peerbooms κατα ́ Stichting CZ groep καθω ́ν Ταμει ́α Υγει ́ας (ιδι ́ως με το προπαρατεθε ́ν ́εγγραφο της
 zorgverzekeringen 14ης Ιουλι ́ου 1998 του πρω ́του των καθω ́ν) για να θεωρηθει ́
 ο ́τι το εμπο ́διο αυτο ́ ει ́ναι δικαιολογημε ́νο;
 (Υπο ́θεση C-157/99)
 (1999/C 226/19)
 Με δια ́ταξη της 28ης Απριλι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 30 Απριλι ́ου
 30 Απριλι ́ου 1999, το Arrondissementsrechtbank te 1999
 Roermond, στο πλαι ́σιο των διαφορω ́ν που εκκρεμου ́ν ενω ́πιο ́ν
 του μεταξυ ́ 1) B.S.M. Geraets-Smits και Stichting Ziekenfonds
 VGZ και 2) H.T.M. Peerbooms και Stichting CZ groep (Υπο ́θεση C-160/99)
 zorgverzekeringen, υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των τα ακο ́λουθα προδικαστικα ́ ερωτη ́ματα: (1999/C 226/20)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Frank Benyon, νομικο ́ συ ́μβουλο, και τον Bernard Mongin,
 με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο
 1. τον Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg,
 α ́σκησε στις 30 Απριλι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρα-
 a) Πρε ́πει τα α ́ρθρα 59 και 60 της Συνθη ́κης ΕΚ να ερμηνευ- τι ́ας.
 θου ́ν υπο ́ την ́εννοια ο ́τι ει ́ναι ασυμβι ́βαστες με αυτα ́
 διατα ́ξεις ο ́πως αυτε ́ς του α ́ρθρου 9, παρα ́γραφος 4, του Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Ziekenfondswet, σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 1 του
 Regeling hulp in het buitenland ziekenfondsverzeke-
 ring, στο με ́τρο που οι διατα ́ξεις αυτε ́ς προβλε ́πουν ο ́τι ο
 ασφαλισμε ́νος σε Ταμει ́ο Υγει ́ας ο οποι ́ος θε ́λει να ασκη ́σει 1. να διαπιστω ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, διατηρω ́ντας το
 το δικαι ́ωμα ́ του προς λη ́ψη παροχη ́ς πρε ́πει να λα ́βει α ́ρθρο 257, παρα ́γραφος 1, του γαλλικου ́ τελωνειακου ́ κω ́δικα
 προηγου ́μενη ́εγκριση απο ́ το εν λο ́γω Ταμει ́ο Υγει ́ας της 11ης Μαι ̈́ου 1977 αμετα ́βλητο ο ́σον αφορα ́ τους κοινοτι-
 για να μπορε ́σει να απευθυνθει ́ σε προ ́σωπο η ́ ́δρυμα ι κου ́ς εφοπλιστε ́ς που καλυ ́πτονται απο ́ το α ́ρθρο 1, παρα ́γρα-
 εγκατεστημε ́νο εκτο ́ς των Κα ́τω Χωρω ́ν; φος 1, του κανονισμου ́ 3577/92 του Συμβουλι ́ου, για την
 εφαρμογη ́ της αρχη ́ς της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των υπηρε-
 σιω ́ν στις θαλα ́σσιες μεταφορε ́ς στο εσωτερικο ́ των κρατω ́ν
 β) Ποια πρε ́πει να ει ́ναι η απα ́ντηση στο ερω ́τημα 1α ο ́ταν μελω ́ν (θαλα ́σσιες ενδομεταφορε ́ς — καμποτα ́ζ) (1), παρε ́βη τις
 αντιτα ́σσεται α ́ρνηση σχετικα ́ με την πιο πα ́νω ́εγκριση η ́ η υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τον πιο πα ́νω κανονισμο ́·
 ́εγκριση αυτη ́ δεν χορηγει ́ται, καθο ́τι η εν λο ́γω θεραπει ́α
 η οποι ́α παρε ́χεται εντο ́ς του α ́λλου κρα ́τους με ́λους 2. να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 δεν θεωρει ́ται «συνηθισμε ́νη στον σχετικο ́ επαγγελματικο ́
 κυ ́κλο» και συνεπω ́ς δεν θεωρει ́ται ως παροχη ́ υπο ́ την
 ́εννοια του α ́ρθρου 8 του Ziekenfondswet; Ει ́ναι διαφο- Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ρετικη ́ η κατα ́σταση ο ́ταν λαμβα ́νονται υπο ́ψη μο ́νον
 οι αντιλη ́ψεις των Ολλανδω ́ν επαγγελματιω ́ν και ο ́ταν Μολονο ́τι ο κανονισμο ́ς 3577/92 ́εχει α ́μεσο αποτε ́λεσμα, η
 εφαρμο ́ζονται, στο σημει ́ο αυτο ́, εθνικα ́ η ́ διεθνη ́ επιστημο- διατη ́ρηση σε ισχυ ́ του α ́ρθρου 257, παρα ́γραφος 1, του γαλλικου ́
 νικα ́ κριτη ́ρια και, αν ναι, απο ́ ποια α ́ποψη; Περαιτε ́ρω, τελωνειακου ́ κω ́δικα, το οποι ́ο ορι ́ζει ο ́τι οι μεταφορε ́ς μεταξυ ́
 ́εχει σημασι ́α ο ́τι το εκ του νο ́μου συ ́στημα κοινωνικη ́ς λιμε ́νων της μητροπολιτικη ́ς Γαλλι ́ας γι ́νονται μο ́νον απο ́ πλοι ́α υπο ́
 ασφαλι ́σεως αυτου ́ του α ́λλου κρα ́τους με ́λους προβλε ́πει γαλλικη ́ σημαι ́α, δημιουργει ́ ανασφα ́λεια δικαι ́ου και διφορου ́μενη
 την απο ́δοση των εξο ́δων για την εν λο ́γω θεραπει ́α; κατα ́σταση, περια ́γοντας τους ενδιαφερομε ́νους σε αβεβαιο ́τητα
 ο ́σον αφορα ́ τη δυνατο ́τητα ́ τους να επικαλου ́νται το κοινοτικο ́
 δι ́καιο. Το γεγονο ́ς ο ́τι η δημοσι ́ευση του κανονισμου ́ επισημα ́ν-
 γ) Ποια πρε ́πει να ει ́ναι η απα ́ντηση στο ερω ́τημα 1α ο ́ταν η θηκε στις αρμο ́διες εξωτερικε ́ς υπηρεσι ́ες του κρα ́τους δεν μπορει ́
 θεραπει ́α που παρε ́χεται στο εξωτερικο ́ θεωρει ́ται να θε ́σει τε ́λος στην παρα ́βαση.
 συνηθισμε ́νη και συνεπω ́ς θεωρει ́ται ως παροχη ́, αλλα ́
 αντιτα ́σσεται α ́ρνηση ο ́σον αφορα ́ τη σχετικη ́ ́εγκριση
 με την αιτιολογι ́α ο ́τι κατα ́λληλη βοη ́θεια μπορει ́ να (1) ΕΕ L364 της 12.12.1992, σ. 7.
 παρασχεθει ́ εγκαι ́ρως απο ́ Ολλανδο ́ συμβεβλημε ́νο θερα-
 πευτη ́ και συνεπω ́ς η υποβολη ́ σε θεραπει ́α στο εξωτερικο ́
 δεν ει ́ναι αναγκαι ́α για την ιατρικη ́ περι ́θαλψη;


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 14ης Σεπτεμβρίου 2006 (αιτήσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Ελλάδα) — ΕΛΜΕΚΑ NE κατά Υπουργού Οικονομικών
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-181/04 έως C-183/04) (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Απαλλαγές - Άρθρο 15, σημεία 4, στοιχείο α', 5 και 8 - Απαλλαγή της μισθώσεως πλοίων θαλάσσης - Έκταση)
 (2006/C 281/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Συμβούλιο της Επικρατείας
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 EΛΜΕΚΑ NE
 κατά
 Υπουργού Οικονομικών
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Συμβούλιο της Επικρατείας — Ερμηνεία του άρθρου 15, περιπτώσεις 4, 5 και 8, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση — Απαλλαγές — Απαλλαγή της ναυλώσεως πλοίων θαλάσσης — Περιεχόμενο
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Το άρθρο 15, σημείο 4, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, στο οποίο παραπέμπει το σημείο 5 του ιδίου άρθρου, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/111/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1992, έχει εφαρμογή όχι μόνον επί πλοίων χρησιμοποιουμένων στη ναυσιπλοΐα ανοικτής θαλάσσης και για την επί κομίστρω μεταφορά επιβατών, αλλά και επί πλοίων χρησιμοποιουμένων στη ναυσιπλοΐα ανοικτής θαλάσσης και για την άσκηση εμπορικής, βιομηχανικής ή αλιευτικής δραστηριότητας.
 2)
 Το άρθρο 15, σημείο 8, της έκτης οδηγίας 77/388 έχει την έννοια ότι η προβλεπόμενη από τη διάταξη αυτή απαλλαγή αφορά τις υπηρεσίες που παρέχονται απευθείας στον εφοπλιστή προς κάλυψη άμεσων αναγκών των πλοίων θαλάσσης.
 3)
 Στο πλαίσιο του κοινού συστήματος φόρου προστιθέμενης αξίας, οι αρμόδιες εθνικές φορολογικές αρχές υποχρεούνται να τηρούν την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να κρίνει αν, υπό τις περιστάσεις της υποθέσεως της κύριας δίκης, ο υποκείμενος στον φόρο μπορούσε ευλόγως να υποθέσει ότι η σχετική απόφαση ελήφθη από την αρμόδια αρχή.
 (1) ΕΕ C 168 της 26.6.2004.
 ΕΕ C 201 της 7.8.2004.


text:
 26.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 233/15
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 9ης Ιουλίου 2009 — infeurope κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-176/08) (1)
 (Προσφυγή κατά παραλείψεως, ακυρώσεως και αγωγή αποζημιώσεως - Δημόσιες συμβάσεις παροχής υπηρεσιών - Πρόσκληση για την υποβολή προσφορών αφορώσα τη συντήρηση των συστημάτων πληροφορικής του ΓΕΕΑ - Διοικητική προσφυγή ενώπιον της Επιτροπής - Σιωπηρή απορριπτική απόφαση της Επιτροπής - Νέα αιτήματα - Σχέση μεταξύ προσφυγής κατά παραλείψεως και αγωγής αποζημιώσεως - Προσφυγή προδήλως απαράδεκτη)
 2009/C 233/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: infeurope (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: O. Mader, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: N. Bambara και E. Manhaeve)
 Αντικείμενο
 Πρώτον, κυρίως, αίτημα με το οποίο ζητείται να διαπιστωθεί η παράλειψη της Επιτροπής καθόσον παρανόμως παρέλειψε, αφενός, να ακυρώσει την απόφαση περί αναθέσεως της εκτελέσεως των συμβάσεων-πλαισίων, κατόπιν της διαδικασίας προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών AO/042/05 του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) για τη συντήρηση των λογισμικών που αφορούν τα συστήματα της κύριας δραστηριότητας του ΓΕΕΑ στον τομέα των εμπορικών σημάτων, σχεδίων και υποδειγμάτων, και, αφετέρου, να προβεί στη λύση των ειδικών συμφωνιών που συνήφθησαν κατόπιν των ως άνω συμβάσεων-πλαισίων και, επικουρικώς, αίτημα περί ακυρώσεως της σιωπηρής αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία απορρίφθηκε η διοικητική προσφυγή της προσφεύγουσας-ενάγουσας της 2ας Δεκεμβρίου 2007 στο πλαίσιο της εν λόγω διαδικασίας προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών και, δεύτερον, αίτημα περί αποκαταστάσεως της ζημίας που φέρεται να υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα λόγω των προβαλλομένων παράνομων παραλείψεων της Επιτροπής.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η infeurope φέρει τα δικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή.
 3)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της αιτήσεως παρεμβάσεως της European Dynamics SA.
 4)
 Η infeurope, η Επιτροπή και η European Dynamics φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα που συνδέονται με την αίτηση παρεμβάσεως.
 (1) ΕΕ C 171 της 5.7.2008.


text:
 27.1.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 20/30
 Προσφυγή της 14ης Δεκεμβρίου 2006 — ΙΜΙ κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-378/06)
 (2007/C 20/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: IMI plc (Birmingham, Ηνωμένο Βασίλειο), IMI Kynoch Ltd (Birmingham, Ηνωμένο Βασίλειο), Yorkshire Fittings Limited (Leeds, Ηνωμένο Βασίλειο), VSH Italia Srl (Bregnano, Ιταλία), Aquatis France SAS (La Chapelle St. Mesmin, Γαλλία), και Simplex Armaturen + Fittings GmbH & Co. KG (Ravensburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Struys και D. Arts, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 2, στοιχείο β', σημεία 1 και 2, της αποφάσεως της Επιτροπής της 20ης Σεπτεμβρίου 2006, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση της Επιτροπής της 29ης Σεπτεμβρίου 2006, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/F-1/38.121 — Συνδέσεις — C(2006) 4180 τελικό)·
 —
 επικουρικώς, να μειώσει τα επιβληθέντα στις προσφεύγουσες πρόστιμα και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν τη μερική ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής C(2006) 4180 τελικό της 20ης Σεπτεμβρίου 2006 στην υπόθεση COMP/F-1/38.121 — Συνδέσεις, με την οποία η Επιτροπή έκρινε ότι οι προσφεύγουσες, από κοινού με άλλες επιχειρήσεις, παρέβησαν το άρθρο 81 ΕΚ και το άρθρο 53 της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, καθόσον καθόρισαν τιμές, συνήψαν συμφωνίες περί τιμοκαταλόγων, περί εκπτώσεων και επιστροφών τιμήματος και περί εφαρμογής μηχανισμών συντονισμού των αυξήσεων των τιμών, κατένειμαν μεταξύ τους εθνικές αγορές και πελάτες και αντάλλαξαν άλλες εμπορικές πληροφορίες.
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παραβίασε τις αρχές της αναλογικότητας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, διότι, σε σύγκριση με την προσέγγιση που ακολούθησε η Επιτροπή σε προηγούμενές της αποφάσεις, το πρόστιμο που επιβλήθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση είναι δυσανάλογα υψηλό σε σχέση με το μέγεθος τόσο των προσφευγουσών εταιριών όσο και της οικείας αγοράς. Η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον, κατά τον προσδιορισμό της σοβαρότητας της παραβάσεως, περιέλαβε στην οικεία αγορά τα εξαρτήματα που χρησιμοποιούνται για τη σύνδεση των σωλήνων.
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και κατά το μέτρο που έκρινε ότι οι προσφεύγουσες δεν προσκόμισαν τα αποδεικτικά στοιχεία που θεμελίωναν την ύπαρξη του συνδέσμου μεταξύ των συμφωνιών που αφορούσαν το Ηνωμένο Βασίλειο και των πανευρωπαϊκών συμφωνιών. Συναφώς, η Επιτροπή δεν αιτιολόγησε επαρκώς την απόφασή της. Επιπλέον, η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, καθόσον απέρριψε το αίτημα των προσφευγουσών που αφορούσε τη μείωση των επιβληθέντων προστίμων λόγω της συνεργασίας τους με την Επιτροπή εκτός του πλαισίου της Ανακοινώσεως περί Επιείκειας (1) με την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων για την ύπαρξη συνδέσμου μεταξύ των συμπράξεων, αφενός, στο Ηνωμένο Βασίλειο και, αφετέρου, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, ενώ, αντιθέτως, μείωσε το πρόστιμο που είχε επιβληθεί για τον ίδιο λόγο στην εταιρία FRA.BO λόγω του ότι προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία προέκυπτε η συνέχιση της παραβάσεως κατόπιν του διενεργηθέντος ελέγχου.
 Επιπλέον, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 253 ΕΚ, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αιτιολογείται ως προς την επιβολή πρόσθετου προστίμου ύψους 2.04 εκατομμυρίων ευρώ στις εταιρίες Aquatis France και Simplex Armaturen + Fittings.
 Τέλος, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή, επιβάλλοντας στις Aquatis France και Simplex Armaturen + Fittings χωριστό πρόστιμο επιπλέον εκείνου που είχε επιβληθεί στις επιχειρήσεις τις οποίες αυτή διαδέχθηκε και νυν μητρικές της εταιρίες, παραβίασε την αρχή «non bis in idem», σύμφωνα με την οποία ουδείς μπορεί να καταδικασθεί δις για το ίδιο αδίκημα.
 (1) Ανακοίνωση της Επιτροπής για τη μη επιβολή προστίμων ή τη μείωση του ύψους των προστίμων σε υποθέσεις που αφορούν συμπράξεις (ΕΕ 2002 C 45, σ.3)


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/36
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Ιανουαρίου 2014 — LaserSoft Imaging κατά ΓΕΕΑ (WorkflowPilot)
 (Υπόθεση T-475/12) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος WorkflowPilot - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2014/C 52/68
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: LaserSoft Imaging AG (Κίελο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. Hunnekuhl, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Walicka)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 6ης Αυγούστου 2012 (υπόθεση R 480/2012-4), αναφορικά με την αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος WorkflowPilot ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την LaserSoft Imaging AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 9 της 12.1.2013.


text:
 15.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/37
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 12ης Οκτωβρίου 2010 — Wendler κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-49/09) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Σύνταξη γήρατος - Καταβολή της σύνταξης - Υποχρέωση ανοίγματος τραπεζικού λογαριασμού στη χώρα κατοικίας - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Λόγος ακύρωσης δημόσιας τάξης - Αρχή της ισότητας)
 2011/C 13/72
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Eberhard Wendler (Laveno Mombello, Ιταλία) (εκπρόσωπος: Müller-Trawinski, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Martin και B. Eggers)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και K. Zieleśkiewicz)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση του αιτήματος της Επιτροπής προς τον προσφεύγοντα να της γνωστοποιήσει τραπεζικό λογαριασμό στον τόπο κατοικίας του για την καταβολή της σύνταξής του.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή του E. Wendler.
 2)
 Ο E. Wendler φέρει, πέρα από τα δικά του δικαστικά έξοδα, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 167 της 18.7.2009, σ. 27.


text:
C 265/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.9.1999
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 7ης Ιουλι ́ου 1999
 της 4ης Μαρτι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση Τ-89/96, British Steel plc κατα ́ Επιτροπη ́ς
 στην υπο ́θεση Τ-87/96: Assicurazioni Generali SpA και των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 Unicredito SpA κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των(1)
 (ΕΚΑΧ — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Παραδεκτο ́ — Κρατι-
 κε ́ς ενισχυ ́σεις — Ατομικη ́ απο ́φαση εγκρι ́σεως παροχη ́ς
 των ενισχυ ́σεων σε υπουργικη ́ επιχει ́ρηση — Νο ́μιμο ́ερει-
 (Συγκε ́ντρωση επιχειρη ́σεων — Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) σμα — 'Αρθρα 4, στοιχει ́ο γ' και 95, πρω ́ το εδα
 ́ φιο, της
 4064/89 — Κοινη ́ επιχει ́ρηση — Χαρακτηρισμο ́ς — Συνθη ́κης — Αντισταθμι ́σματα για τη χορη ́γηση δημο ́σιας
 Οριστικο ́ς η ́ προπαρασκευαστικο ́ς χαρακτη ́ρας της αποφα ́- ενισχυ ́σεως — 'Ελλειψη μειω ́ σεως ικανο ́τητας παραγωγη ́ς
 σεως που διαπιστω ́ νει τη συνεταιριστικη ́ φυ ́ση μιας κοινη ́ς — Αρχη ́ της απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων — Παρα ́βαση
 επιχειρη ́σεως — Κριτη ́ρια μιας συγκεντρωτικη ́ς κοινη ́ς ουσιω ́που)
 ́ δους τυ
 επιχειρη ́σεως: λειτουργικη ́ αυτονομι ́α και ανυπαρξι ́α
 συντονισμου ́ μεταξυ ́ των οικει ́ων επιχειρη ́σεων —
 ∆ικαι ́ωμα των οικει ́ων επιχειρη ́σεων για ακρο ́αση — Αιτιο- (1999/C 265/14)
 λογι ́α)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (1999/C 265/13)
 Στην υπο ́θεση Τ-89/96, British Steel plc, με ́εδρα το Λονδι ́νο,
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους William Sibree και Philip Raven,
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω Solicitors, με αντι ́κλητους στο Λουξεμβου ́ργο τους δικηγο ́ρους
 Elvinger, Hoss και Prussen, 15, Côte d’Eich, υποστηριζο ́μενη
 απο ́ την Hoogovens Staal BV, με ́εδρα το IJmuiden (Κα ́τω
 Χω ́ρες), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Η. Pijnacker Hordijk, δικηγο ́ρο
 Στην υπο ́θεση Τ-87/96, Assicurazioni Generali SpA και 'Αμστερνταμ, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Luc
 Unicredito SpA, με ́εδρα, αντιστοι ́χως, την Τεργε ́στη και το Frieden, 62, Αvenue Guillaume, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Treviso (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους Aurelio Pappalardo, Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Nicholas Khan και Paul Nemitz),
 δικηγο ́ρο Trapani, και Claudio Tesauro, δικηγο ́ρο Νεαπο ́λεως, υποστηριζο ́μενης απο ́ την Irish Ispat Ltd, με ́εδρα το Haulbowline,
 με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Alain Lorang, 51, Cobh (Ιρλανδι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Richard Martin,
 rue Albert 1er, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των Solicitor, επικουρου ́μενο απο ́ τους Jeremiah Healy, S. C., και
 (εκπρο ́σωποι: Richard Lyal και Fabiola Mascardi), υποστηριζο- David Barniville, BL, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τους
 με ́νης απο ́ την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι: Umberto Leanza Zeyen, Beghin και Feider, 56-58, Rue Charles Martel και την
 και Ivo M. Braguglia), με αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως της Ιρλανδι ́α (εκπρο ́σωποι: Michael A. Buckley και Alex Schuster),
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς στην υπο ́θεση αριθ. IV/M.711 — με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως 96/315/ΕΚΑΧ
 Generali/Unicredito, της 25ης Μαρτι ́ου 1996, σχετικα ́ με διαδι- της Επιτροπη ́ς, της 7ης Φεβρουαρι ́ου 1996, σχετικα ́ με ενι ́σχυση
 κασι ́α εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 4064/89 του Συμβου- που προ ́κειται να χορηγη ́σει η Ιρλανδι ́α στην χαλυβουργικη ́
 λι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1989, για τον ́ελεγχο των συγκεντρω ́- επιχει ́ρηση Irish Steel (EE L 121, σ. 16), το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο
 σεων μεταξυ ́ επιχειρη ́σεων (διορθωμε ́νο κει ́μενο, (2)), το Πρωτοδι- πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. M. Moura Ramos,
 κει ́ο (πρω ́το πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Προ ́εδρο, R. Garcı́a-Valdecasas, την V. Tiili, την P. Lindh και
 B. Vesterdorf, Προ ́εδρο, C.W. Bellamy, R.M. Moura Ramos, τον P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: A. Mair, υπα ́λληλος
 J. Pirrung και P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́- διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 7 Ιουλι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λο-
 δωσε στις 4 Μαρτι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: υθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 2) Καταδικα ́ζει τις προσφευ ́γουσες στα δικαστικα ́ ́εξοδα. 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα, τα ́εξοδα
 της καθη ́ς και τα ́εξοδα της παρεμβα ́σας Irish Ispat Ltd.
 3) Η παρεμβαι ́νουσα φε ́ρει τα δικα ́ της δικαστικα ́ ́εξοδα.
 3) Οι παρεμβα ́σεις Ιρλανδι ́α και Hoogovens Staal BV φε ́ρουν,
 καθεμι ́α, τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα.
 (1) EE C 354, της 23.11.96.
 (2) EE 1990, L 257, σ. 14.
 (1) ΕΕ C 233 της 10.8.96.