text:
 8.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 303/18
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Hannover (Γερμανία) στις 6 Ιουνίου 2014 — Catharina Smets, Franciscus Vereijken κατά TUIfly GmbH
 (Υπόθεση C-279/14)
 2014/C 303/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Hannover
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες: Catharina Smets, Franciscus Vereijken
 Εναγομένη: TUIfly
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει ο κανονισμός 261/2004 (1) να ερμηνεύεται, λαμβανομένης υπόψη της δέκατης πέμπτης αιτιολογικής σκέψεως, υπό την έννοια ότι η συνδρομή έκτακτης περιστάσεως, η οποία ωθεί τους αερομεταφορείς να εκτρέψουν σκοπίμως ορισμένες πτήσεις από την προγραμματισμένη πορεία τους προκειμένου να αναπληρώσουν κατ’ αρχάς τις πτήσεις που επηρεάσθηκαν άμεσα από την έκτακτη περίσταση, δύναται να δικαιολογήσει καθυστέρηση κατά την έννοια του άρθρου 5 του κανονισμού και να απαλλάξει από την υποχρέωση αποζημιώσεως των επιβατών κατά το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 261/2004 τον αερομεταφορέα του οποίου η πτήση πραγματοποιήθηκε μόνον αφού κατέστη δυνατή η εξάλειψη των εν λόγω περιστάσεων και η αναπλήρωση όλων των πτήσεων;
 2)
 Πρέπει, συναφώς, το άρθρο 5, παράγραφος 3, του κανονισμού 261/2004 να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι ο αερομεταφορέας που εκτελεί πτήσεις βάσει συστήματος διαρκούς κυκλοφορίας των αεροσκαφών έχει λάβει όλα τα εύλογα μέτρα και, ως εκ τούτου, απαλλάσσεται από την υποχρέωση αποζημιώσεως, εφόσον μεταφέρει κατά προτεραιότητα τους επιβάτες των οποίων η πτήση έχει καθυστερήσει ήδη σημαντικά, ως άμεση συνέπεια έκτακτης περιστάσεως, με τα αεροσκάφη που χρησιμοποιούνται υπό κανονικές συνθήκες για την εκτέλεση άλλων πτήσεων στο πλαίσιο του συστήματος διαρκούς κυκλοφορίας;
 3)
 Πρέπει να γίνει δεκτό, υπό το πρίσμα της δέκατης πέμπτης αιτιολογικής σκέψεως, ότι οι έκτακτες περιστάσεις αφορούν μόνον το αεροσκάφος που επηρεάσθηκε άμεσα από απεργία η οποία μπορεί να έχει επιπτώσεις σε μία ή περισσότερες πτήσεις του ή αφορούν οι περιστάσεις αυτές ευρύτερο κύκλο αεροσκαφών;
 4)
 Επιτρέπεται στον αερομεταφορέα, στο πλαίσιο της λήψεως όλων των εύλογων μέτρων κατά το άρθρο 5, παράγραφος 3, του κανονισμού 261/2004, να χρησιμοποιεί αεροσκάφη που δεν έχουν επηρεασθεί, προκειμένου να ελαχιστοποιήσει τις επιπτώσεις της απεργίας για τους άμεσα θιγόμενους επιβάτες και κατ’ αυτόν τον τρόπο να κατανείμει τις εν λόγω επιπτώσεις σε μεγαλύτερο αριθμό αεροσκαφών και επιβατών;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (ΕΕ L 46, σ. 1).


text:
7.12.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 305/19
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-124/01 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-45/02 ( 1)
 (2002/C 305/36) (2002/C 305/39)
 Με διάταξη της 20ής Σεπτεμβρίου 2002, o Πρόεδρος του Με διάταξη της 10ης Ιουλίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 της υποθέσεως C-124/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σεως C-45/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 κατά Ιταλικής ∆ημοκρατίας. Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) EE C 161 της 2.6.2001.
 (1 ) ΕΕ C 97 της 20.4.2002.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-150/01 (1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-70/02 ( 1)
 (2002/C 305/37)
 (2002/C 305/40)
 Με διάταξη της 30ής Σεπτεμβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή Με διάταξη της 20ής Σεπτεμβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 της υποθέσεως C-150/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας.
 της υποθέσεως C-70/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) ΕΕ C 173 της 16.6.2001.
 (1 ) ΕΕ C 109 της 4.5.2002.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-443/01 (1)
 (2002/C 305/38) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-221/02 (1)
 (2002/C 305/41)
 Με διάταξη της 28ης Αυγούστου 2002, o Πρόεδρος του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-443/01 (αίτηση του Vestre Landsret για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Poul Nørgaard κατά Με διάταξη της 25ης Σεπτεμβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 Skatteministeriet. ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-221/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) ΕΕ C 31 της 2.2.2002.
 (1 ) ΕΕ C 180 της 27.7.2002.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 8.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Ιανουαρίου 2014 — Schuhhaus Dielmann κατά ΓΕΕΑ — Carrera (Carrera panamericana)
 (Υπόθεση T-600/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Επέκταση στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα της προστασίας της διεθνούς καταχωρίσεως Carrera panamericana - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα CARRERA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009)
 (2014/C 71/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Schuhhaus Dielmann GmbH & Co. KG (Darmstadt, Γερμανία) (Εκπρόσωπος: W. Göpfert, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (Εκπρόσωπος: P. Bullock)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Carrera SpA (Caldiero, Ιταλία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 15ης Σεπτεμβρίου 2011 (υπόθεση R 1989/2010-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Carrera SpA και Schuhhaus Dielmann GmbH & Co. KG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Schuhhaus Dielmann GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 32 της 4.2.2012.


text:
 13.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/11
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 21ης Φεβρουαρίου 2013 [αίτηση του Juzgado de lo Social de Benidorm (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Concepción Maestre García κατά Centros Comerciales Carrefour SA
 (Υπόθεση C-194/12) (1)
 (Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας - Οδηγία 2003/88/ΕΚ - Οργάνωση του χρόνου εργασίας - Δικαίωμα ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών - Ετήσια άδεια καθορισθείσα από την επιχείρηση συμπίπτουσα χρονικώς με αναρρωτική άδεια - Δικαίωμα λήψεως της ετήσιας άδειας σε άλλη χρονική περίοδο - Χρηματική αποζημίωση για την ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών της οποίας δεν έγινε χρήση)
 2013/C 108/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de lo Social de Benidorm
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Concepción Maestre García
 κατά
 Centros Comerciales Carrefour SA
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Juzgado de lo Social de Benidorm — Ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (ΕΕ L 299, σ. 9) — Δικαίωμα ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών — Εργαζόμενος ο οποίος περιέρχεται σε αναρρωτική άδεια κατά τη διάρκεια της καθορισμένης από την επιχείρηση περιόδου ετήσιας άδειας — Δικαίωμα του εργαζομένου να λάβει την άδεια σε άλλη χρονική περίοδο
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, έχει την έννοια ότι αντιβαίνει προς αυτό ερμηνεία εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως σύμφωνα με την οποία εργαζόμενος ευρισκόμενος σε αναρρωτική άδεια κατά την περίοδο ετήσιας άδειας, η οποία είναι προκαθορισμένη στον προγραμματισμό αδειών της επιχειρήσεως όπου εργάζεται, δεν έχει το δικαίωμα, μετά το πέρας της αναρρωτικής του άδειας, να λάβει την ετήσια άδειά του σε άλλη περίοδο πλην της αρχικώς καθορισθείσας, ενδεχομένως εκτός της αντίστοιχης περιόδου αναφοράς, για υπηρεσιακούς ή οργανωτικούς λόγους της επιχειρήσεως.
 2)
 Το άρθρο 7 της οδηγίας 2003/88 έχει την έννοια ότι αντιβαίνει προς αυτό ερμηνεία εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως σύμφωνα με την οποία παρέχεται η δυνατότητα, κατά τη διάρκεια της συμβάσεως εργασίας, να αντικαθίσταται με χρηματική αποζημίωση η περίοδος ετήσιας άδειας την οποία δεν έλαβε ο εργαζόμενος λόγω ανικανότητας προς εργασία.
 (1) ΕΕ C 227 της 28.7.2012.


text:
18.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 366/25
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-211/99 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-121/99 (1)
 (1999/C 366/50) (1999/C 366/53)
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του Με δια ́ταξη της 6ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 της υποθε ́σεως C-211/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των υποθε ́σεως C-121/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου. κατα ́ Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 204 της 17.7.1999. (1) ΕΕ C 188 της 3.7.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-100/98 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-227/99 (1)
 (1999/C 366/51)
 (1999/C 366/54)
 Με δια ́ταξη της 4ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της Με δια ́ταξη της 8ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 υποθε ́σεως C-100/98, Βασι ́λειο της Σουηδι ́ας κατα ́ Συμβουλι ́ου ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως. υποθε ́σεως C-227/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 209 της 4.7.1998.
 (1) ΕΕ C 226 της 7.8.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-44/99 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-200/99 (1)
 (1999/C 366/52)
 (1999/C 366/55)
 Με δια ́ταξη της 4ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της Με δια ́ταξη της 13ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του
 υποθε ́σεως C-44/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. της υποθε ́σεως C-200/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και της Βο ́ρειας
 (1) EE C 100 της 10.4.1999. Ιρλανδι ́ας.
 (1) ΕΕ C 226 της 7.8.1999.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/56
 Διάταξη του Προέδρου του ενάτου τμήματος του Δικαστηρίου της 23ης Απριλίου 2013 (αίτηση προδικαστικής αποφάσεως του Bundesfinanzhof — Γερμανία) — Edgar Brück κατά Agentur für Arbeit Villingen-Schwenningen — Familienkasse
 (Υπόθεση C-126/12) (1)
 2013/C 225/110
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Ο Πρόεδρος του ενάτου τμήματος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 184 της 23.6.2012.


text:
C 397/24 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 19.12.98
 epibókkei rsa jqósg leäkg sgm tpovqeäxrg ma kalbómotm sa Ç ma ajtqxärei, euoärom vqeiófesai, sg qgsgä apoq-
 amacjaiäa leäsqa, pqojeileämot ma lesaueäqotm siy odgciäey qipsijgä apoäuarg sgy 3gy Uebqotaqiäot 1997 sgy
 rsgm erxseqijgä eämmolg sóng pqim apoä sgm ejpmogä sgy sarro- Episqopgäy re apómsgrg sgy dioijgsijgäy emrsó-
 leämgy cia so rjopoä atsoäm pqoherliäay, jai ma amajoimxämotm rexy sot pqoruetäcomsoyç
 aleärxy sa leäsqa atsó rsgm Episqopgä. G pqoherliäa atsgä
 eäkgne rsiy 31 Dejelbqiäot 1996 vxqiäy g Ekkgmijgä Dglojqasiäa c) ma jasadijórei sgm amaiqeriäbkgsg rso rtämoko sxm
 ma eävei amajoimxärei rsgm Episqopgä siy diasóneiy lesauoqóy dijarsijxäm enoädxm sxm dtäo dijxäm.
 sgy em koäcx odgciäay rso erxseqijoä diäjaio.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 (1) EE L 365 sgy 31.12.1994, r. 34.
 Ç Eruakleämoy molijoäy vaqajsgqirloäy sgy aisgärexy sot
 pqoruetäcomsoy rtmepacoälemoy amajqibeiäy eämmoley rtmeä-
 peiey: g aiäsgrg sot pqoruetäcomsoy, lokomoäsi rsgqiäfesai
 rso óqhqo 31, paqócqauoy 2, sot Jamomirlotä Tpgqe-
 riajgäy Jasarsórexy sxm tpakkgäkxm sxm Etqxpaøjxäm
 Aiäsgrg amaiqeärexy sot Hans Gevaert pot arjgähgje rsiy Joimosgäsxm (rso engäy: JTJ), rjopeiä rsgm ejsiälgrg sxm
 2 Moelbqiäot 1998 jasó sgy diasónexy sgy 19gy Atcotärsot pqoroämsxm sot, pqojeileämot ma amahexqgheiä emdevo-
 1998, sgm opoiäa eneädxre so Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm leämxy g paqotära jasósangä sot, jai oävi g aqvijgä jasó-
 Joimosgäsxm (pqxäso slgäla) rsgm tpoäherg S-160/97, Hans sangä sot g opoiäa dem aluirbgseiäsai, otäse ólera, otäse
 Gevaert jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm eällera.
 (Tpoäherg C-389/98 P)
 Ç (Epijotqijxäy) eruakleämoy molijoäy vaqajsgqirloäy xy
 (98/C 397/42) pqoy sgm apoäuarg sgy 7gy Uebotaqiäot 1996 (Dioijgsi-
 jeäy pkgqouoqiäey sgy 27.3.1996) le sgm opoiäa g Episqopgä
 sqopopoiägre sgm apoäuargä sgy rvesijó le sa jqisgäqia
 O Hans Gevaert, ejpqorxpotälemoy apoä som Nicolas LhoeÈst, pot irvtäotm cia som dioqirloä re bahloä jai sgm jasó-
 dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sang re jkilójio jasó sgm pqoärkgwgç paqabiäarg sgy
 sgm eädqa sgy SARL Fiduciaire Myson, 30, rue de Cessange, aqvgäy sgy iärgy lesaveiqiärexy jahxäy jai sot óqhqot 5,
 órjgre rsiy 2 Moelbqiäot 1998 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm paqócqauoy 3, sot JTJ: So ma epiutkórresai so eteq-
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm amaiäqerg jasó sgy diasónexy sgy ceäsgla sgy apouórexy sgy Episqopgäy sgy
 19gy Atcotärsot 1998, sgm opoiäa eneädxre so Pqxsodijeiäo 7gy Uebqotaqiäot 1996 loämo rsoty lomiäloty tpakkgäkoty
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (pqxäso slgäla) rsgm tpoäherg pot dioqiäfomsai lesó sgm eämaqng irvtäoy sgy, emxä oi
 S-160/97, Hans Gevaert jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm tpókkgkoi atsoiä ha rtmtpóqnotm rso leäkkom emsoäy sot
 Joimosgäsxm. idiäot oqcómot le soty koipotäy tpakkgäkoty, oi opoiäoi
 eävotm jasasaceiä rtäluxma le pakaió jqisgäqia (okicoä-
 seqo etmoøjó), eiämai emsekxäy amsiäheso pqoy sgm aqvgä sgy
 iärgy lesaveiqiärexy.
 O amaiqereiäxm fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 Ç Amsiäuarg sxm koäcxm.
 1. ma jqiämei sgm aiäsgrg amaiqeärexy paqadejsgä jai bórilgç
 (1) Diósang sgy 19.8.1998 rsgm tpoäherg S-160/97, EE C 327 sgy
 24.10.1998, r. 24.
 2. jasó rtmeäpeia:
 a) ma amaiqeärei sgm ejdoheiära diósang (1)ç
 b) ma jqiämei sg diauoqó jai, auotä jqiämei dejsgä sgm Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 aqvijgä pqorutcgä sot: jasó sgy Ekkgmijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy
 4 Moelbqiäot 1998
 Ç ma apouamheiä oäsi g aiäsgrg sot pqoruetäcomsoy
 ma aposekeärei amsijeiälemo enesórexy rvesijó le (Tpoäherg C-391/98)
 sgm emdevoälemg euaqlocgä sot óqhqot 31, (98/C 397/43)
 paqócqauoy 2, sot JTJ peqiä amahexqgärexy
 sgy jasasónexäy sot re bahloä le irvtä apoä
 5 Ojsxbqiäot 1995 eiämai paqadejsgä, G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä sg Laqiäa Jomsotä-Durande, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqe-
 Ç jasó rtmeäpeia, ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy riäay sgy Episqopgäy, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som
 Episqopgäy sgy 26gy Atcotärsot 1996 peqiä apoq- Carlos Gómez de la Cruz, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay sgy
 qiäwexy sgy aisgärexy sot pqoruetäcomsoy ma pqo- Episqopgäy, jsiäqio Wagner, Kirchberg, órjgre emxäpiom sot
 beiä re ejsiälgrg sgy emdevoälemgy euaqlocgäy sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsiy 4 Moelbqiäot
 óqhqot 31, paqócqauoy 2, sot JTJ, 1998 pqorutcgä jasó sgy Ekkgmijgäy Dglojqasiäay.


text:
 24.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/51
 Προσφυγή της 19ης Ιουλίου 2011 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-41/11)
 2011/C 282/96
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ΖΖ (εκπρόσωποι: D. Abreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως του Γενικού Διευθυντή της OLAF με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση της προσφεύγουσας περί παρατάσεως της συμβάσεώς της εκτάκτου υπαλλήλου κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο α', του ΚΛΠ.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 11ης Φεβρουαρίου 2011 του Γενικού Διευθυντή της OLAF με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της περί παρατάσεως της συμβάσεώς της εκτάκτου υπαλλήλου κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο α', του ΚΛΠ,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
25.7.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 234/25
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 17gy Iotmiäot 1998 sgy 26gy Laðot 1998
 rsgm tpoäherg T-174/95, Svenska Journalistförbundet jasó rsgm tpoäherg T-205/96, Roland Bieber jasó Etqxpaøjotä
 Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy (1) Joimobotkiäot (1)
 (Pqoärbarg rsgm pkgqouoäqgrg Ç Apoäuarg 93/731/EJ sot (Tpókkgkoi Ç Jahtrseqgleämg epameämsang Ç Ethtämg Ç
 Rtlbotkiäot Ç Apoäqqiwg aisgärexy pqorbórexy re eäccqa- Fgliäa)
 ua sot Rtlbotkiäot Ç Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Paqadejsoä (98/C 234/49)
 Ç Siäskoy VI sgy Rtmhgäjgy cia sgm Etqxpaøjgä èmxrg Ç
 Peqievoälemo sgy enaiqeärexy rvesijó le sgm pqorsariäa sgy (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 dgloäriay aruókeiay Ç Apoäqqgso sxm diarjeäwexm sot
 Rtlbotkiäot Ç Aisiokociäa Ç Dgloriäetrg sot tpolmgälasoy Rsgm tpoäherg S-205/96, Roland Bieber, tpókkgkoy sot
 amsijqotärexy rso diäjsto Internet Ç Jasarsqasgäcgrg sgy Etqxpaøjotä Joimobotkiäot, jósoijoy Bqtnekkxäm, ejpqorx-
 diadijariäay) potälemoy apoä som Georges Vandersanden, dijgcoäqo
 Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa
 (98/C 234/48) cqaueiäa sgy Fiduciaire Myson SARL, 30, rue de Cessange,
 jasó Etqxpaøjotä Joimobotkiäot (ejpqoärxpoy: Evelyn Wald-
 (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä) herr), le amsijeiälemo, auemoäy lem, aiäsgla ajtqxärexy sgy
 rixpgqgäy apouórexy peqiä apoqqiäwexy sgy apoä 8 Ojsxbqiäot
 Rsgm tpoäherg S-174/95, Svenska Journalistförbundet, le eädqa 1995 aisgärexy sot pqoruetäcomsoy-emócomsay cia sgm epa-
 sg Rsojvoäklg, ejpqorxpotälemg apoä soty Onno W. Brouwer, meämsangä sot jasó sg kgäwg sgy adeiäay sot ómet apodovxäm
 dijgcoäqo Òlrseqmsal, jai FreÂdeÂric P. Louis, dijgcoäqo Bqt- jai cia sgm apojasórsarg sgy fgliäay sgm opoiäa atsoäy irvt-
 nekkxäm, epijotqotälemoty apoä sgm Deirdre Curtin, jahgcgä- qiärsgje oäsi tpeärsg koäcx sgy lg epamemsónexäy sot, aueseäqot
 sqia rso Pamepirsgälio sgy Otsqeävsgy, le soäpo epidoärexm de aiäsgla apojasarsórexy sgy fgliäay sgm opoiäa o pqo-
 rso Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo sxm Loesch jai ruetäcxm-emócxm irvtqiärsgje oäsi tpeärsg koäcx sgy jaht-
 Wolter, 11, rue Goethe, tporsgqifoälemg apoä so Bariäkeio sgy rseqgleämgy epamemsónexäy sot, so Pqxsodijeiäo (peälpso
 Rotgdiäay (ejpqoärxpoy: Lotty Nordling), so Bariäkeio sgy slgäla), rtcjeiälemo apoä som J. Azizi, Pqoäedqo, jai apoä soty
 Damiäay (ejpqoärxpoi: Peter Biering jai Laurids Mikaelsen) R. García-Valdecasas jai M. Jaeger, dijarseäy, cqallaseäay:
 jai so Bariäkeio sxm Jósx Vxqxäm (ejpqoärxpoi: Marc Fier- J. Palacio GonzaÂlez, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy
 stra jai Johannes Steven van den Oosterkamp), jasó Rtl- 26 Laðot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 botkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy (ejpqoärxpoi: Giorgio
 Maganza jai Diego Canga Fano), tporsgqifoleämot apoä sg 1. Ajtqxämei sg rixpgqgä apoäuarg peqiä apoqqiäwexy sgy
 Cakkijgä Dglojqasiäa (ejpqoärxpoi: Catherine de Salins jai tpobkgheiäray rsiy 18 Ojsxbqiäot 1995 aisgärexy epame-
 Denys Wibaux) jai so Gmxleämo Bariäkeio sgy Lecókgy Bqe- msónexy jai apoäfglixärexy sot pqoruetäcomsoy-emóco-
 samiäay jai sgy Boäqeiay Iqkamdiäay (ejpqoärxpoy: John Col- msoy.
 lins), le amsijeiälemo aiäsgrg ajtqxärexy sgy apouórexy sot
 Rtlbotkiäot sgy 6gy Iotkiäot 1995, le sgm opoiäa so Rtlbotäkio 2. Tpovqexämei so Joimobotäkio ma apofglixärei som pqo-
 aqmgähgje rsgm pqoruetäcotra sgm aisgheiära pqoärbarg re ruetäcomsa-emócomsa cia sgm tkijgä fgliäa pot tpeärsg
 oqirleäma eäccqaua auoqxämsa sgm Etqxpaøjgä Arstmolijgä koäcx sgy lg epamemsónexäy sot sgm 1g Iamotaqiä ot 1995
 Tpgqeriäa (Europol), rso pkaiärio sgy apouórexy 93/731/EJ rsom bahloä A 3, jkilójio 6, rsg heärg sot molijotä
 sot Rtlbotkiäot, sgy 20gäy Dejelbqiäot 1993, rvesijó le sgm rtlbotäkot rso Joimobotäkio, g opoiäa aposeäkere amsijeiä -
 pqoärbarg sot joimotä rsa eäccqaua sot Rtlbotkiäot (EE lemo sgy amajoimxärexy jemgäy heärexy aqih. 7580 sgy 5gy
 L 340 sgy 31.12.1993, r. 43), so Pqxsodijeiäo (seäsaqso pemsa- Dejelbqiäot 1994.
 lekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty K. Lenaerts, Pqoäedqo, P.
 Lindh, J. Azizi, J. D. Cooke jai M. Jaeger, dijarseäy, cqalla- 3. So jasabkgseäo rsom pqoruetäcomsa-emócomsa poroä, cia
 seäay: H. Jung, eneädxre rsiy 17 Iotmiäot 1998 apoäuarg le so sgm apojasórsarg sgy apxkeiä ay eirodglósxm apoä sgm
 ajoäkotho diasajsijoä: órjgrg epacceklasijgäy dqarsgqioäsgsay, irotäsai pqoy
 sg diauoqó lesantä, auemoäy, sxm jahaqxäm apodovxäm siy
 opoiäey atsoäy ha eiäve eirpqónei lesantä sgy 1gy Iamota-
 1. Ajtqxämei sgm apoäuarg sot Rtlbotkiäot sgy 6gy Iotkiäot qiäot 1995 jai sgy 8gy Laqsiäot 1996 jai, aueseäqot, sot
 1995, le sgm opoiäa so Rtlbotäkio aqmgähgje rsgm pqo- rtmoäkot sxm jahaqxäm eirodglósxm apoä sgm órjgrg
 ruetäcotra sgm pqoärbarg re oqirleäma eäccqaua rvesijó epacceklasijgäy dqarsgqioäsgsay sa opoiäa eireäpqane
 le sgm Etqxpaøjgä Arstmolijgä Tpgqeriäa (Europol). arjxämsay ókkey dqarsgqioäsgsey.
 2. So Rtlbotäkio ueäqei, ejsoäy apoä sa dijó sot eänoda, sa 4. So poroä atsoä pqoratnómesai jasó so poroä pot amsi-
 dtäo sqiäsa sxm enoädxm sgy pqoruetäcotray. rsoiveiä rsgm apxäkeia eirodglósxm koäcx lg kguheiäray
 atsoälasgy lirhokocijgäy pqoacxcgäy jasó jkilójio.
 3. So Bariä keio sgy Damiäay, g Cakkijgä Dglojqasiäa, so Bariä-
 5. So rtämoko sxm jahoqirheämsxm amxseäqx rsa rgleiä a 3
 keio sxm Jósx Vxqxäm, so Bariäkeio sgy Rotgdiäay jai so
 jai 4 porxäm ha jasabkgheiä emsoäjxy le esgärio episoäjio
 Gmxleämo Bariä keio sgy Lecókgy Bqesamiä ay jai sgy Boä-
 4,5 %, apoä 12gy Dejelbqiäot 1996 leävqi sgm jasabokgä
 qeiay Iqkamdiä ay ueäqotm sa dijarsijó soty eänoda.
 sot rsom pqoruetäcomsa-emócomsa.
 (1) EE C 299 sgy 11.11.1995. 6. Tpovqexämei so Joimobotäkio ma apojasarsgärei sa rtmsa-
 niodosijó dijaixälasa sot pqoruetäcomsoy-emócomsoy,
 xärse ma amsirsahliärei sg diauoqó lesantä sxm rtmsanio-
 ---pagebreak--- C 234/26 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 25.7.98
 dosijxäm dijaixlósxm pot ha eäpqepe ma sot eävotm 2. Jasadijófei siy pqoruetäcotrey-emócotrey rsa dija-
 amacmxqirheiä am eiä ve epamemsavheiä sgm 1g Iamotaqiäot rsijó eänoda.
 1995 jai atsxäm pot pqóclasi sot amacmxqiärhgjam.
 (1) EE C 94 sgy 22.3.1997.
 7. Sa oueikoälema bórei sot amxseäqx rsoiveiäot 6 poró
 eiämai sojouoäqa auoäsot jaseärsgram apaisgsó, le episoä-
 jio 4,5 %.
 8. Pqim apouamheiä so Pqxsodijeiäo epiä sot porotä sgy ouei- DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 koleämgy rsom pqoruetäcomsa-emócomsa apofglixärexy: sgy 4gy Laðot 1998
 a) oi diódijoi ha diabibórotm rso Pqxsodijeiäo, emsoäy
 rsgm tpoäherg T-84/97, Bureau EuropeÂen des unions de
 pqorherliäay sqixäm lgmxäm apoä sgy ejdoärexy sgy paqo-
 consommateurs (BEUC) jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 täray apouórexy, sgm joimgä soty rtluxmiäa, auemoäy, epiä
 Joimosgäsxm (1)
 sot täwoty sot porotä sgy jasó sa ómx oueikoleämgy rsom
 pqoruetäcomsa-emócomsa apofglixärexy jai, aueseäqot, (Diadijariäa amsimsólpimcj Ç Emdiaueqoälemo leäqoy Ç
 epiä sgy apojasarsórexy sxm rtmsaniodosijxäm sot Òqmgrg Ç Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Epibebaixsijgä pqóng
 dijaixlósxm jai sxm oueikoleämxm rtmauxäy soäjxmç b) re Ç Pqoherliäa Ç Apaqódejso)
 peqiä psxrg lg episetänexy rtluxmiäay, oi diódijoi ha dia- (98/C 234/51)
 bibórotm rso Pqxsodijeiäo, emsoäy sgy iädiay pqoherliäay,
 sa elpeqieävomsa aqihlgsijó rsoiveiä a aisgälasó soty, (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 amacqóuomsay soty koäcoty cia soty opoiäoty aqmotämsai
 sgm pqoäsarg sot amsidiäjot. Rsgm tpoäherg S-84/97, Bureau EuropeÂen des unions de con-
 sommateurs (BEUC), le eädqa siy Bqtneäkkey, ejpqorxpotä-
 lemo apoä som Bernard O'Connor, solicitor, epijotqotälemo
 9. Jasadijófei so Joimobotäkio rsa dijarsijó eänoda. apoä som Bonifacio García Porras, dijgcoäqo Salamanque, le
 soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so cqaueiäo sot dijgcoä-
 (1) EE C 54 sgy 22.2.1997. qot ArseÁne Kronshagen, 22, avenue Marie Adelaïde, jasó
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy:
 Nicholas Khan), le amsijeiälemo aiäsgrg ajtqxärexy sgy
 apouórexy sgy Episqopgäy sgy 3gy Uebqotaqiäot 1997, le
 sgm opoiäa g Episqopgä aqmgähgje ma hexqgärei so pqoruetäcom
 xy emdiaueqoälemo leäqoy rso pkaiärio diadijariäay amsimsól-
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT pimcj auoqxäray siy eiracxceäy aketäjarsot bólbajoy
 jasacxcgäy Kaðjgäy Dglojqasiäay sgy Jiämay, Aictäpsot,
 sgy 9gy Iotmiäot 1998 Imdiäay, Imdomgriäay, Pajirsóm jai Sotqjiäay, so Pqxsodijeiäo
 rsiy rtmejdijafoälemey tpoheäreiy T-10/97 jai T-11/97, Uni- (seäsaqso pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty P. Lindh,
 frigo Gadus Srl jai CPL Imperial 2 SpA jasó Episqopgäy Pqoäedqo, R. García-Valdecasas, K. Lenaerts, J. D. Cooke jai
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) M. Jaeger, dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy
 4 Laðot 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 (Ej sxm trseäqxm eiärpqang darlxäm Ç Jamomirloäy (EOJ)
 aqih. 1697/79 Ç Jamomirloäy (EOJ) aqih. 2454/93) 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg.
 (98/C 234/50)
 2. Jasadijófei sgm pqoruetäcotra rsa dijarsijó eänoda.
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä) (1) EE C 181 sgy 14.6.1997.
 Rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy S-10/97 jai S-11/97, Uni-
 frigo Gadus Srl, le eädqa sg Meópokg (Isakiäa), jai CPL
 Imperial 2 SpA, le eädqa sgm Pescara (Isakiäa), ejpqorx-
 potälemey apoä som Giuseppe Celona, dijgcoäqo Likómot, le
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Georges Margue,
 20, Rue Philippe II, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi- sgy 11gy Iotmiäot 1998
 mosgäsxm (ejpqoärxpoi: aqvijxäy, Fernando Castillo de la Torre rsgm tpoäherg T-167/97, Jtqiójoy Rjqiäjay jasó Etqx-
 jai Paolo Stancanelli, rsg rtmeäveia, Paolo Stancanelli), le paøjotä Joimobotkiäot (1)
 amsijeiälemo aiäsgla ajtqxärexy sgy apouórexy sgy Epi-
 (Tpókkgkoi Ç Apoäuarg lg pqoacxcgäy Ç Pqorutcgä
 sqopgäy C(96) 2780 sekijoä, sgy 8gy Ojsxbqiäot 1996, peqiä ej
 ajtqxärexy Ç Paqadejsoä Ç Bkapsijgä pqóng Ç Rtcjqi-
 sxm trseäqxm eirpqónexy darlxäm, jahxäy jai aiäsgla apoja-
 sijgä eneäsarg sxm pqoroämsxm Ç Lesósang re ókko joimo-
 sarsórexy sgy fgliäay pot oi pqoruetäcotrey-emócotrey
 sijoä oäqcamo Ç Òqhqo 45 paqócqauoy 1 sot Jamomirlotä
 irvtqiäfomsai oäsi eävotm tporseiä, so Pqxsodijeiäo (sqiäso
 Tpgqeriajgäy Jasarsórexy)
 slgäla), rtcjeiälemo apoä sgm V. Tiili, Pqoäedqo, jai soty C. P.
 BrieÈt jai A. Potocki, dijarseäy, cqallaseäay: J. Palacio GonzaÂ- (98/C 234/52)
 lez, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 9 Iotmiäot 1998 apoä-
 uarg le so ajoäkotho diasajsijoä: (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Rsgm tpoäherg S-167/97, Jtqiójoy Rjqiäjay, tpókkgkoy sot
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä-acxcgä. Etqxpaøjotä Joimobotkiäot, jósoijoy Kotnelbotäqcot, ej-


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/49
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Δεκεμβρίου 2011 — El Corte Inglés κατά ΓΕΕΑ — Azzedine Alaïa (ALIA)
 (Υπόθεση T-152/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος ALIA - Προγενέστερο κοινοτικό εικονιστικό σήμα ALAÏA PARIS - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 (2012/C 25/94)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: El Corte Inglés, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. L. Rivas Zurdo, M. E. López Camba και E. Seijo Veiguela, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: R. Pethke)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Azzedine Alaïa (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: M. Holah, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 3ης Φεβρουαρίου 2010 (υπόθεση R 924/2008-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Azzedine Alaïa και El Corte Inglés, SA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 3ης Φεβρουαρίου 2010 (υπόθεση R 924/2008-4), καθόσον το τμήμα προσφυγών απέκλεισε κατά την ανάλυση του κινδύνου συγχύσεως μεταξύ των επίμαχων σημάτων τα προϊόντα που υπάγονται στην κλάση 3 και αντιστοιχούν στην περιγραφή «είδη αρωματοποιίας, αιθέρια έλαια, καλλυντικά, λοσιόν για τα μαλλιά· οδοντοσκευάσματα».
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η El Corte Inglés, SA, το ΓΕΕΑ και ο Azzedine Alaïa φέρουν τα έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 148 της 5.6.2010.


text:
 27.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 245/19
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαΐου 2015 — Röchling Oertl Kunststofftechnik κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-286/14) (1)
 ((Κρατικές ενισχύσεις - Μέτρα που έλαβε η Γερμανία υπέρ της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και των επιχειρήσεων εντάσεως ηλεκτρικής ενέργειας - Απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ - Έκδοση της τελικής αποφάσεως μετά την άσκηση της προσφυγής - Κατάργηση της δίκης))
 (2015/C 245/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Röchling Oertl Kunststofftechnik GmbH (Brensbach, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Volz, B. Wißmann, M. Püstow, M. Ringel, C. Oehme και T. Wielsch, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. Maxian Rusche και R. Sauer, επικουρούμενοι από τους A. Luke και C. Maurer, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2013) 4424 τελικό της Επιτροπής, της 18ης Δεκεμβρίου 2013, περί κινήσεως της διαδικασίας του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ σχετικά με τα μέτρα που εφάρμοσε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας υπέρ της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές και των μεγαλύτερων καταναλωτών ενέργειας [Κρατική ενίσχυση SA. 33995 (2013/C) (πρώην 2013/NN)].
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει πλέον η έκδοση αποφάσεως επί της παρούσας προσφυγής.
 2)
 Παρέλκει πλέον η απόφανση επί της αιτήσεως παρεμβάσεως που υπέβαλε η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ.
 3)
 Η Röchling Oertl Kunststofftechnik GmbH φέρει τα δικαστικά έξοδά της και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 4)
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 223 της 14.7.2014.


text:
 10.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 25ης Ιανουαρίου 2007 [αίτηση του Vestre Landsret (Δανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ποινική δίκη κατά Uwe Kay Festersen
 (Υπόθεση C-370/05) (1)
 (Ελευθερία εγκαταστάσεως - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Άρθρα 43 ΕΚ και 56 ΕΚ - Περιορισμοί στην κτήση της κυριότητας γεωργικών εκμεταλλεύσεων - Υποχρέωση του αγοραστή να μεταφέρει την κατοικία του στο γεωργικό ακίνητο)
 (2007/C 56/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Vestre Landsret
 Κατηγορούμενος στην ποινική δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 Uwe Kay Festersen
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Vestre Landsret — Ερμηνεία των άρθρων 43 ΕΚ και 56 ΕΚ — Εθνική νομοθεσία που εξαρτά την κτήση της κυριότητας γεωργικού ακινήτου από την προϋπόθεση ότι ο αγοραστής μεταφέρει την κατοικία του στην οικεία έκταση
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Το άρθρο 56 ΕΚ απαγορεύει εθνική κανονιστική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στο πλαίσιο της διαφοράς της κύριας δίκης, η οποία εξαρτά την κτήση της κυριότητας γεωργικού ακινήτου από την προϋπόθεση ότι ο αγοραστής μεταφέρει την κατοικία του στην οικεία έκταση.
 2)
 Η ερμηνεία αυτή του άρθρου 56 ΕΚ δεν μπορεί να είναι διαφορετική ούτε στις περιπτώσεις που το αγορασθέν γεωργικό ακίνητο δεν συνιστά βιώσιμη γεωργική εκμετάλλευση και το κατοικήσιμο κτίσμα του ακινήτου αυτού βρίσκεται σε αστική ζώνη.
 (1) ΕΕ C 315 της 10.12.2005.


text:
 14.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/34
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Ιουλίου 2010 — Επιτροπή κατά Hellenic Ventures κ.λπ.
 (Υπόθεση T-44/06) (1)
 (Ρήτρα διαιτησίας - Δημιουργία και ανάπτυξη ταμείων χορηγήσεως αρχικών κεφαλαίων - Καταγγελία της συμβάσεως - Αγωγή στρεφόμενη κατά των εταίρων εταιρίας - Απαράδεκτο - Επιστροφή των προκαταβληθέντων ποσών - Τόκοι)
 2010/C 221/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: M. Πατακιά, επικουρούμενη από τον Σ. Χατζηγιάννη, δικηγόρο)
 Εναγόμενοι: Hellenic Ventures — Ελληνική Εταιρεία Επιχειρηματικής Πρωτοβουλίας AE (Αθήνα, Ελλάδα), Κωνσταντίνος Κατσιγιάννης (Αθήνα), Παναγιώτης Χρονόπουλος (Αθήνα), Νικόλαος Πουλάκος (Αθήνα) (εκπρόσωποι: Β. Χριστιανός και Β. Βλάσση, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αγωγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 238 ΕΚ, με την οποία η Επιτροπή ζητεί να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να επιστρέψουν την προκαταβολή που έλαβαν προς εκτέλεση της συμβάσεως «Seed Fund 601», η οποία συνήφθη μεταξύ της Επιτροπής και της εναγομένης εταιρίας
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Καταδικάζει την Hellenic Ventures — Ελληνική Εταιρεία Επιχειρηματικής Πρωτοβουλίας AE να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή το ποσό των 70 000 ευρώ, προσαυξημένο με τόκους υπερημερίας υπολογιζόμενους με το βελγικό νόμιμο επιτόκιο, από τις 25 Απριλίου 1999 και έως την πλήρη εξόφληση της οφειλής.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την αγωγή.
 3)
 Καταδικάζει την Hellenic Ventures στα δικαστικά έξοδα, πλην των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι Κωνσταντίνος Κατσιγιάννης, Παναγιώτης Χρονόπουλος και Νικόλαος Πουλάκος.
 4)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα των Κ. Κατσιγιάννη, Π. Χρονόπουλου και Ν. Πουλάκου.
 (1) EE C 86 της 8.4.2006.


text:
 1.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/53
 Προσφυγή της 15ης Απριλίου 2013 — Eni κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-211/13)
 2013/C 156/99
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Eni SpA (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: G. M. Roberti και I. Perego, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή·
 —
 να ακυρώσει τις προσβαλλόμενες πράξεις·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η υπό κρίση προσφυγή στρέφεται κατά της αποφάσεως C(2013) 1200 τελικό της Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2013, να κινήσει εκ νέου τη διαδικασία επιβολής κυρώσεων, και κατά της ανακοινώσεως αιτιάσεων της 26ης Φεβρουαρίου 2013 [C(2013) 1199 τελικό], σχετικά με διαδικασία που κινήθηκε δυνάμει του άρθρου 101 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ, οι οποίες εκδόθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως AT. 40032-BR/ESBR.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η Επιτροπή δεν είναι αρμόδια να κινήσει εκ νέου τη διαδικασία επιβολής κυρώσεων με σκοπό να τροποποιήσει την απόφαση που εκδόθηκε το 2006 στο πλαίσιο της υποθέσεως BR-ESBR και να εκδώσει, ταυτόχρονα, νέα απόφαση περί επιβολής κυρώσεων με την οποία θα επιβάλλεται εκ νέου προσαύξηση λόγω υποτροπής.
 Η Eni υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο, με την απόφασή του της 13ης Ιουλίου 2011 επί της υποθέσεως T-39/07, εκτός του ότι ακύρωσε εν μέρει την απόφαση BR-ESBR του 2006, κρίνοντας ότι κακώς εκτίμησε η Επιτροπή ότι συντρέχει η επιβαρυντική περίσταση της υποτροπής, άσκησε την πλήρη δικαιοδοσία του, κατά την έννοια του άρθρου 261 ΣΛΕΕ και του άρθρου 31 του κανονισμού 1/2003, υπολογίζοντας εκ νέου το ύψος του προστίμου και αντικαθιστώντας τις εκτιμήσεις της Επιτροπής με τις δικές του. Οι προσβαλλόμενες πράξεις δεν αντιβαίνουν απλώς στις διατάξεις αυτές, αλλά και συνιστούν παράβαση του άρθρου 266 ΣΛΕΕ, παραβίαση της αρχής της αναθέσεως αρμοδιοτήτων και της θεσμικής ισορροπίας, κατά το άρθρο 13 ΣΛΕΕ, καθώς και των θεμελιωδών αρχών του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη, το οποίο κατοχυρώνεται βάσει του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ και του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και του κανόνα ne bis in idem, κατά το άρθρο 7 ΕΣΔΑ.
 Η Eni διατείνεται επίσης ότι, αντιθέτως προς τις αιτιάσεις της Επιτροπής, το Γενικό Δικαστήριο δεν διαπίστωσε την ύπαρξη τυπικής απλώς πλημμέλειας όσον αφορά την εκ μέρους της Επιτροπής εκτίμηση περί υποτροπής, στην απόφαση BR-ESBR του 2006· ως εκ τούτου, η εκτίμηση της Επιτροπής στηρίζεται καθόλα σε πλάνη περί το δίκαιο και τα πραγματικά περιστατικά και αντιβαίνει, και από αυτήν την άποψη, στο άρθρο 7 της ΕΣΔΑ.


text:
 20.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 372/2
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Oberlandesgericht Nürnberg (Γερμανία) στις 14 Ιουλίου 2014 — Ποινική δίκη κατά Andreas Wittmann
 (Υπόθεση C-339/14)
 2014/C 372/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberlandesgericht Nürnberg
 Ποινική δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Andreas Wittmann
 Στη διαδικασία μετείχε εκπρόσωπος της: Generalstaatsanwaltschaft Nürnberg (εισαγγελικής αρχής Νυρεμβέργης)
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 11, σημείο 4, της οδηγίας 2006/126/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1) την έννοια ότι εξομοιούται με ανάκληση [αφαίρεση] αδείας οδηγήσεως η περίπτωση κατά την οποία η άδεια οδηγήσεως οδηγού οχήματος δεν αφαιρείται για τον μοναδικό λόγο ότι αυτή έχει αφαιρεθεί ήδη σε προγενέστερο χρόνο και, ως εκ τούτου, ο οδηγός δεν διαθέτει άδεια οδηγήσεως, ενώ συγχρόνως διατάσσεται ότι σε κάθε περίπτωση δεν επιτρέπεται να χορηγηθεί στο πρόσωπο αυτό νέα άδεια οδηγήσεως για περίοδο συγκεκριμένης διάρκειας;
 (1) Οδηγία 2006/126/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, για την άδεια οδήγησης (ΕΕ L 403, σ. 18).


text:
 28.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/22
 Προσφυγή της Lancôme Parfums et Beauté et Cie κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς, η οποία ασκήθηκε στις 25 Μαΐου 2004
 (Υπόθεση Τ-185/04)
 (2004/C 217/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Lancôme Parfums et Beauté et Cie με έδρα το Παρίσι, εκπροσωπούμενη από την Muriel Antoine Lalance, δικηγόρο, άσκησε στις 25 Μαΐου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (στο εξής: ΓΕΕΑ).
 Στη διαδικασία ενώπιον του τέταρτου τμήματος προσφυγών συμμετείχε και η Jacqueline Baudon.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 11ης Μαρτίου 2004 (υπόθεση R 0039/2002-4), σχετικά με τη διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Lancôme Parfums et Beauté et Cie και της Jacqueline Baudon,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Κοινοτικό σήμα για το οποίο ζητείται απόρριψη της καταχωρίσεως:
 το λεκτικό σήμα «AROMACOSMETIQUE» αίτηση 886.335 για προϊόντα της κλάσεως 3 (καλλυντικά, προϊόντα ομορφιάς, προϊόντα για μακιγιάζ)
 Δικαιούχος του σήματος για το οποίο ζητείται απόρριψη της καταχωρίσεως:
 η προσφεύγουσα εταιρεία
 Αιτούμενος την απόρριψη της καταχωρίσεως:
 Η Jacqueline Baudon, δικαιούχος των γαλλικών λεκτικών σημάτων «AROMACOSMETIQUE», υπό τους αριθμούς 92/408 786, για υπηρεσίες της κλάσεως 42, και 98/739 256, για προϊόντα των κλάσεων 3 και 5
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών:
 απόρριψη της καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος «AROMACOSMETIQUE», λόγω του κινδύνου συγχύσεως με το προϋφιστάμενο σήμα υπ' αριθ. 98/739 256
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενα επιχειρήματα:
 Παράβαση των άρθρων 61, 62, 73 και 79 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 για το κοινοτικό σήμα, και του άρθρου 41 του Χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, και του άρθρου 6, παράγραφος 1, της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες.


text:
 4.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 153/29
 Προσφυγή της 13ης Μαΐου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-169/09)
 2009/C 153/56
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: S. Schønberg και Μ. Καρανάσου Αποστολοπούλου)
 καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη θεσπίζοντας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, προς συμμόρφωση με την οδηγία 2005/32/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Ιουλίου 2005, για θέσπιση πλαισίου για τον καθορισμό απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού όσον αφορά τα προϊόντα που καταναλώνουν ενέργεια και για τροποποίηση της οδηγίας 92/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών 96/57/ΕΚ και 2000/55/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, ή εν πάση περιπτώσει μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας αυτής.
 —
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για την μεταφορά της οδηγίας 2005/32/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο έληξε στις 10 Αυγούστου 2007.
 (1) ΕΕ L 191 της 22.7.2005, σ. 29


text:
 14.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/17
 Προσφυγή της 20ής Νοεμβρίου 2015 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-616/15)
 (2016/C 098/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Owsiany-Hornung και B.-R. Killmann)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί να εκδοθεί η ακόλουθη απόφαση:
 1.
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις της από το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο στ', της οδηγίας για τον ΦΠΑ (1), καθόσον περιορίζει την απαλλαγή από τον ΦΠΑ για παροχές υπηρεσιών οι οποίες πραγματοποιούνται από ανεξάρτητες ενώσεις προσώπων, που ασκούν δραστηριότητα απαλλασσόμενη του φόρου ή για την οποία τα πρόσωπα αυτά δεν έχουν την ιδιότητα του υποκείμενου στον φόρο, με σκοπό την παροχή στα μέλη τους των άμεσα αναγκαίων υπηρεσιών για την άσκηση της δραστηριότητας αυτής, εφόσον οι ενώσεις αυτές απαιτούν από τα μέλη τους μόνο την είσπραξη του επακριβώς αναλογούντος σε αυτά μέρους των κοινών δαπανών που έχουν αναληφθεί, σε ενώσεις των οποίων τα μέλη ασκούν ένα περιορισμένο αριθμό επαγγελμάτων·
 2.
 Να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τα ακόλουθα:
 Η Γερμανία περιορίζει την απαλλαγή από τον ΦΠΑ για παροχές υπηρεσιών, οι οποίες πραγματοποιούνται από ανεξάρτητες ενώσεις προσώπων, που ασκούν δραστηριότητα απαλλασσόμενη του φόρου ή για την οποία τα πρόσωπα αυτά δεν έχουν την ιδιότητα του υποκείμενου στον φόρο, με σκοπό την παροχή των άμεσα αναγκαίων υπηρεσιών για την άσκηση της δραστηριότητας αυτής, σε ορισμένες επακριβώς καθοριζόμενες επαγγελματικές ομάδες. Η προβλεπόμενη από το γερμανικό δίκαιο περί ΦΠΑ απαλλαγή αφορά μόνο τις ενώσεις των οποίων τα μέλη είναι είτε ιατροί είτε ασκούντες παραϊατρικά επαγγέλματα καθώς και νοσοκομεία ή παρόμοια προς αυτά νοσηλευτικά ιδρύματα.
 Τα ανωτέρω δεν συμβιβάζονται με το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο στ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας. Ένας τέτοιος περιορισμός της απαλλαγής από τον ΦΠΑ σε συγκεκριμένες επαγγελματικές ομάδες δεν δικαιολογείται ούτε από το γράμμα ούτε από τον σκοπό ούτε από το ιστορικό της θεσπίσεως του άρθρου 132, παράγραφος 1, στοιχείο στ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ. Απεναντίας, η απαλλαγή πρέπει να παρέχεται όσον αφορά ενώσεις όλων των επαγγελματικών κλάδων, εφόσον αυτοί ασκούν δραστηριότητες απαλλασσόμενες του φόρου.
 Ο περιορισμός τον οποίο προβλέπει το γερμανικό δίκαιο περί ΦΠΑ δεν δικαιολογείται ούτε από την ενδεχόμενη ύπαρξη γενικής στρεβλώσεως των όρων του ανταγωνισμού. Ειδικότερα, η ύπαρξη ή μη στρεβλώσεως των όρων του ανταγωνισμού σε περίπτωση εφαρμογής της απαλλαγής από τον ΦΠΑ μπορεί να γίνει δεκτή μόνο βάσει των περιστάσεων της συγκεκριμένης περιπτώσεως. Η ύπαρξη στρεβλώσεων των όρων του ανταγωνισμού δεν μπορεί να κρίνεται γενικώς όσον αφορά παροχές υπηρεσιών ορισμένων επαγγελματικών κλάδων και τις άμεσα συνδεόμενες προς αυτές υπηρεσίες μιας ενώσεως.
 (1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1.)


text:
 20.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale amministrativo regionale del Lazio (Ιταλία) στις 30 Ιουλίου 2007 — Κοινοπραξία CEPAV DUE — Consorzio ENI per l'Alta Velocità, Κοινοπραξία COCIV, Κοινοπραξία IRICAV DUE κατά Presidenza del Consiglio dei Ministri [Προεδρία του Υπουργικού Συμβουλίου], Ministero dei Trasporti e della Navigazione [Υπουργείο Μεταφορών] κ.λπ.
 (Υπόθεση C-351/07)
 (2007/C 247/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale amministrativo regionale del Lazio
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσες: Κοινοπραξία CEPAV DUE — Consorzio ENI per l'Alta Velocità, Κοινοπραξία COCIV, Κοινοπραξία IRICAV DUE
 Καθών: Presidenza del Consiglio dei Ministri [Προεδρία του Υπουργικού Συμβουλίου], Ministero dei Trasporti e della Navigazione [Υπουργείο Μεταφορών] κ.λπ.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Ερωτάται αν η διάταξη του άρθρου 12 του νομοθετικού διατάγματος 7, της 31ης Ιανουαρίου 2007, το οποίο μετατράπηκε, κατόπιν τροποποιήσεων, στο άρθρο 13 του νόμου 40, της 2ας Απριλίου 2007, αντίκειται, καθ' ό μέρος προβλέπει την ανάκληση των παραχωρήσεων που αφορούν την υλοποίηση των σιδηροδρομικών δικτύων υψηλής ταχύτητας, η περιγραφή των οποίων απαντά στη σχετική διάταξη, με επέκταση των συναφών αποτελεσμάτων και επί των συμβάσεων που συνήφθησαν με τους general contractors, καθώς και κατά το μέρος που περιορίζει την καταβληθεισόμενη υπέρ των τελευταίων αποζημίωση, σύμφωνα με όσα ορίζει η παράγραφος αυτού 8-duodevicies, προς τις διατάξεις των άρθρων 43, 49 και 56 της Συνθήκης, καθώς και προς τις κοινοτικές αρχές περί ασφαλείας δικαίου και προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, σύμφωνα με όσα διευκρινίζονται στη σκέψη 5 [της διατάξεως περί παραπομπής].


text:
 10.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/22
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιουνίου 2015 — Gako Konietzko κατά ΓΕΕΑ (Μορφή κυλινδρικού δοχείου κόκκινου και άσπρου χρώματος)
 (Υπόθεση T-654/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου κοινοτικού σήματος - Μορφή κυλινδρικού δοχείου κόκκινου και άσπρου χρώματος - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 262/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Gako Konietzko GmbH (Bamberg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Reinhardt, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: M. Fischer)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Σεπτεμβρίου 2013 (υπόθεση R 2232/2012-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως ως κοινοτικού σήματος ενός τρισδιάστατου σημείου που έχει τη μορφή κυλινδρικού δοχείου κόκκινου και άσπρου χρώματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Gako Konietzko GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 39 της 8.2.2014.


text:
 24.10.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 24 Ιουλίου 2009 — Pace plc κατά The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
 (Υπόθεση C-289/09)
 2009/C 256/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 First Tier Tribunal (Tax Chamber)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Pace plc
 Καθών: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει οι αποκωδικοποιητές [που καλούνται επίσης χωριστές ενότητες (set-top boxes)] με σύστημα επικοινωνίας και σκληρό δίσκο να καταταχθούν στη διάκριση 8528 71 13 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας (ΣΟ), όπως προβλέπουν ο κανονισμός 1549/2006 (1) της Επιτροπής και ο κανονισμός 1214/2007 (2) της Επιτροπής, που τροποποιούν το παράρτημα 1 του κανονισμού 2658/87 του Συμβουλίου, παρά τις επεξηγηματικές σημειώσεις της Συνδυασμένης Ονοματολογίας (ΕΣΣΟ) τις οποίες εξέδωσε η Επιτροπή στις 7 Μαΐου 2008 (2008/C113/02) σχετικά με τη διάκριση 8521 90 00 και τη διάκριση 8528 71 13 της ΣΟ;
 2)
 Σε περίπτωση που οι αποκωδικοποιητές με σκληρό δίσκο και με τα τεχνικά χαρακτηριστικά των αποκωδικοποιητών με σύστημα επικοινωνίας και σκληρό δίσκο πρέπει να καταταχθούν στη διάκριση 8521 90 00 της ΣΟ, είναι η επιβολή δασμού με συντελεστή άνω του μηδενός παράνομη βάσει του κοινοτικού δικαίου, ως συνέπεια της παραβάσεως των υποχρεώσεων που υπέχει η Κοινότητα από τη Συμφωνία για την Τεχνολογία Πληροφοριών (ΣΤΠ) και από το άρθρο ΙΙ, παράγραφος 1, στοιχείο β’, της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου του 1994 ή μήπως η κατάταξη στην κλάση 8521 συνεπάγεται το συμπέρασμα ότι το εν λόγω προϊόν δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του σχετικού τμήματος της ΣΤΠ;
 3)
 Έχει το άρθρο 12, παράγραφος 5, στοιχείο α', σημείο i, [του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου (στο εξής: Τελωνειακός Κώδικας] την έννοια ότι η Δεσμευτική Δασμολογική Πληροφορία (ΔΔΠ) της 8ης Απριλίου 2005, την οποία επικαλέσθηκε η Pace plc, έπαυσε αυτομάτως να ισχύει μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2006, λόγω του ότι δεν συμβιβαζόταν πλέον προς τις διατάξεις που θέσπισε ο κανονισμός 1549/2006 της Επιτροπής; Ειδικότερα, έχει το άρθρο 12, παράγραφος 5, στοιχείο α’, σημείο i, την έννοια ότι ο κανονισμός 1549/2006 της Επιτροπής δεν εμπίπτει στην έννοια του «κανονισμού» σύμφωνα με το άρθρο αυτό, είτε διότι αποτελεί ετήσια ενημέρωση της ΣΟ είτε διότι δεν αποτελεί ειδικό κανονισμό κατατάξεως;
 4)
 Έχει το άρθρο 12, παράγραφος 6, του Τελωνειακού Κώδικα την έννοια ότι, οσάκις εκδίδεται ετήσια ενημέρωση της ΣΟ η οποία δεν περιέχει διάταξη επιβεβαιώνουσα τη διάρκεια της παρεχόμενης περιόδου χάριτος προς τους αποδέκτες ΔΔΠ, οι αποδέκτες αυτοί δεν θα δικαιούνται περίοδο χάριτος ή μήπως δικαιούνται τη συνήθη εξάμηνη περίοδο χάριτος που παρέχεται για τους κανονισμούς κατατάξεως που εκδίδει η Επιτροπή, βάσει της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1549/2006 της Επιτροπής, της 17ης Οκτωβρίου 2006, για τροποποίηση του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 301, σ.1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1214/2007 της Επιτροπής, της 20ής Σεπτεμβρίου 2007, για την τροποποίηση του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 286, σ. 1).


text:
 24.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 30ής Απριλίου 2014 [αίτηση του Fővárosi Törvényszék (πρώην Fővárosi Bíróság) (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — UPC DTH Sàrl κατά Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság Elnökhelyettese
 (Υπόθεση C-475/12) (1)
 ((Τομέας των τηλεπικοινωνιών - Δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Άρθρο 56 ΣΛΕΕ - Οδηγία 2002/21/ΕΚ - Διασυνοριακή παροχή πακέτων ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών προγραμμάτων - Υπό όρους πρόσβαση - Αρμοδιότητα των εθνικών κανονιστικών αρχών - Καταχώριση - Υποχρέωση εγκαταστάσεως))
 2014/C 194/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Fővárosi Törvényszék (πρώην Fővárosi Bíróság)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 UPC DTH Sàrl
 κατά
 Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság Elnökhelyettese
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Fővárosi Törvényszék (πρώην Fővárosi Bíróság) — Ερμηνεία του άρθρου 56 ΣΛΕΕ και του άρθρου 2, στοιχείο γ', της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) (ΕΕ L 108, σ. 33), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/140/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, για την τροποποίηση των οδηγιών 2002/21/ΕΚ σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, 2002/19/ΕΚ σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες καθώς και με τη διασύνδεσή τους, και 2002/20/ΕΚ για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (ΕΕ L 337, σ. 37) — Εταιρία εγκατεστημένη σε κράτος μέλος ασκούσα δραστηριότητα εμπορίας πακέτων ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών μέσω δορυφόρου και παρέχουσα υπηρεσίες σε πελατεία εγκατεστημένη σε άλλα κράτη μέλη της Ένωσης — Εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους των αποδεκτών της υπηρεσίας επιτρέπουσα την παροχή των υπηρεσιών αυτών μόνον στις εγκατεστημένες επί του εδάφους του επιχειρήσεις — Αρμοδιότητα των εθνικών κανονιστικών αρχών του κράτους μέλους των αποδεκτών της παροχής
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 2, στοιχείο γ', της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/140/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, έχει την έννοια ότι υπηρεσία η οποία συνίσταται στην παροχή, έναντι αντιπαροχής, υπό όρους προσβάσεως σε πακέτο προγραμμάτων το οποίο αναμεταδίδεται μέσω δορυφόρου και περιλαμβάνει υπηρεσίες μεταδόσεως ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών προγραμμάτων εμπίπτει στην έννοια της «υπηρεσίας ηλεκτρονικών επικοινωνιών», κατά τη διάταξη αυτή.
 Το γεγονός ότι η υπηρεσία αυτή περιλαμβάνει σύστημα υπό όρους προσβάσεως, κατά το άρθρο 2, στοιχεία εα' και στ', της οδηγίας-πλαισίου, δεν ασκεί συναφώς επιρροή.
 Ο φορέας που παρέχει υπηρεσία όπως αυτή της κύριας δίκης πρέπει να θεωρηθεί ως φορέας παροχής υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, από απόψεως της οδηγίας-πλαισίου.
 2)
 Υπό περιστάσεις όπως αυτές της κύριας δίκης, υπηρεσία η οποία συνίσταται στην παροχή, έναντι αντιπαροχής, υπό όρους προσβάσεως σε πακέτο προγραμμάτων αναμεταδιδόμενου μέσω δορυφόρου και περιλαμβάνοντος υπηρεσίες μεταδόσεως ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών προγραμμάτων συνιστά παροχή υπηρεσιών κατά το άρθρο 56 ΣΛΕΕ.
 3)
 Oι διαδικασίες επιτηρήσεως σχετικά με τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπως αυτή της κύριας δίκης, εμπίπτουν στις αρμοδιότητες των αρχών του κράτους μέλους στο οποίο διαμένουν οι αποδέκτες των εν λόγω υπηρεσιών.
 4)
 Το άρθρο 56 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι:
 —
 δεν απαγορεύει στα κράτη μέλη να επιβάλλουν στις επιχειρήσεις οι οποίες παρέχουν στο έδαφός τους υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπως αυτή της κύριας δίκης, την υποχρέωση να καταχωρίζουν τις υπηρεσίες αυτές, καθόσον τηρούν τις καθοριζόμενες στο άρθρο 3 της οδηγίας για την αδειοδότηση Ι προϋποθέσεις, και
 —
 απαγορεύει, αντιθέτως, να επιβάλλεται στις επιχειρήσεις, οι οποίες επιθυμούν να παρέχουν υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπως αυτή της κύριας δίκης, σε άλλο κράτος μέλος από αυτό στο οποίο είναι εγκατεστημένες, να εγκαθιστούν εκεί υποκατάστημα ή νομική οντότητα ανεξάρτητη από αυτήν που είναι εγκατεστημένη στο κράτος μέλος εκπομπής.
 (1) ΕΕ C 26 της 26.1.2013.


text:
 7.6.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/31
 Προσφυγή της 2ας Απριλίου 2008 — ERNI Electronics κατά ΓΕΕΑ (MaxiBridge)
 (Υπόθεση T-132/08)
 (2008/C 142/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ERNI Electronics GmbH (Adelberg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: N. Breitenbach, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος του ΓΕΕΑ της 30ής Ιανουαρίου 2008 στην υπόθεση R 1530/2006-4·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, καθώς και στα έξοδα της διαδικασίας της ενώπιον του ΓΕΕΑ προσφυγής.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «MaxiBridge» για προϊόντα των κλάσεων 9 και 17 (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 4 899 647)
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ' του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), καθότι το προς καταχώριση σήμα δεν αποτελεί περιγραφική ένδειξη που πρέπει να παραμείνει ελεύθερα διαθέσιμη στο κοινό.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (EE L 11, σ. 1).


text:
 20.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 327/22
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 4ης Νοεμβρίου 2008 — Group Lottuss κατά ΓΕΕΑ — Ugly (COYOTE UGLY)
 (Υπόθεση T-161/07) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος COYOTE UGLY - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα COYOTE UGLY - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2008/C 327/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Group Lottuss Corp., SL (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. Grau Mora, A. Angulo Lafora, M. Ferrándiz Avendaño και J. Arribas García, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Laporta Insa)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Ugly, Inc. (Cornwall, Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: S. Malynicz, barrister, M. Blair και C. Balme, solicitors)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Μαρτίου 2007 (συνεκδικαζόμενες αποφάσεις R 165/2006-2 και R 194/2006-2) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Ugly, Inc. και Group Lottuss Corp., SL
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή
 2.
 Η Group Lottus Corp., SL φέρει το σύνολο των δικαστικών της εξόδων, τέσσερα πέμπτα των δικαστικών εξόδων του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) και τα τέσσερα πέμπτα των δικαστικών εξόδων της Ugly, Inc.
 3.
 Η Ugly, Inc. φέρει το ένα πέμπτο των δικαστικών της εξόδων καθώς και το ένα πέμπτο των δικαστικών εξόδων του ΓΕΕΑ.
 (1) ΕΕ C 155 της 7.7.2007.


text:
 17.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 409/34
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Οκτωβρίου 2014 — Lidl Stiftung κατά ΓΕΕΑ — A Colmeia do Minho (FAIRGLOBE)
 (Υπόθεση T-300/12) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος FAIRGLOBE - Προγενέστερα λεκτικά εθνικά σήματα GLOBO - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Απουσία ουσιαστικής χρήσεως των προγενέστερων σημάτων - Άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Κανόνας 22, παράγραφοι 3 και 4, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95»])
 2014/C 409/48
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Wolter και A. Berger, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral, agent)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: A Colmeia do Minho Lda (Aldeia de Paio Pires, Πορτογαλία)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Απριλίου 2012 (υπόθεση R 1981/2010-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της A Colmeia do Minho Lda και της Lidl Stiftung & Co. KG.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 2ας Απριλίου 2012 (υπόθεση R 1981/2010-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της A Colmeia do Minho Lda και της Lidl Stiftung & Co. KG κατά το μέρος της που διαπιστώνει ότι αποδείχθηκε επαρκώς κατά νόμο η ουσιαστική χρήση των προγενέστερων σημάτων.
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Lidl Stiftung & Co.
 (1) ΕΕ C 273 της 8.9.2012.


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/48
 Αγωγή της 7ης Ιουλίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Burie Onderzoek en Advies B.V.
 (Υπόθεση T-179/06)
 (2006/C 224/101)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: A. Weimar, επικουρούμενος από τον W.A.M. Rupert, δικηγόρο)
 Καθής: Burie Onderzoek en Advies B.V. (Nijeholtpade, Κάτω Χώρες).
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στην Επιτροπή 646 871,28 Ευρώ, ήτοι 454 832,62 Ευρώ ως κύρια οφειλή και 192 039,66 ως τόκους υπερημερίας, πλέον τόκους με το νόμιμο επιτόκιο υπολογιζόμενους από την ημέρα υποβολής της παρούσας αγωγής μέχρι την πλήρη εξόφληση της οφειλής,
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει τα έξοδα όλων των δικαστικών και εξώδικων διαδικασιών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, εκπροσωπούμενη από την Επιτροπή, συνήψε δύο συμβάσεις με την καθής και άλλους αντισυμβαλλομένους με αντικείμενο δραστηριότητες στο πλαίσιο έρευνας και ανάπτυξης στον τομέα των τεχνολογιών προηγμένης επικοινωνίας στην Ευρώπη (RACE II — έργο R2022 Barbara) και στον τομέα των εφαρμογών τηλεματικής κοινού ενδιαφέροντος (Telepromise program).
 Η Επιτροπή διενήργησε οικονομικό έλεγχο σύμφωνα με τη σύμβαση. Βάσει των αποτελεσμάτων του ελέγχου, η Επιτροπή απέστειλε στην καθής χρεωστικό σημείωμα. Η Επιτροπή προβάλλει ότι, από τις γενικές διατάξεις των συμβάσεων, συνάγεται ότι η καθής υποχρεούται να καταβάλει τη διαφορά μεταξύ συμφωνημένου κόστους και των ποσών που έχει ήδη καταβάλει η Επιτροπή και ότι οι συγκεκριμένες καταβολές έγιναν αχρεωστήτως, κατά την έννοια του άρθρου 203 του έκτου βιβλίου του αστικού κώδικα των Κάτω Χωρών, το οποίο έχει εφαρμογή στις εν λόγω συμβάσεις.


text:
 17.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 370/26
 Προσφυγή της 6ης Οκτωβρίου 2011 — ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΝ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-542/11)
 2011/C 370/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Αλουμίνιον Α.Ε. (Μαρούσι, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Γ. Δελλής και Ν. Κορογιαννάκης, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής E(2011) 4916 τελικό, της 13ης Ιουλίου 2011 σχετικά με τη κρατική ενίσχυση αριθ. C 2/2010 (πρώην ΝΝ 62/2009) που εφάρμοσε η Ελλάδα υπέρ της Αλουμίνιον της Ελλάδος Α.Ε.,
 —
 Να καταδικαστεί η Επιτροπή στη δικαστική δαπάνη της προσφεύγουσας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή, η προσφεύγουσα αιτείται, βάσει του άρθρου 263, εδ. 4 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής «ΣΛΕΕ»), την ακύρωση με τις συνέπειες του άρθρου 266, εδ. 1 ΣΛΕΕ, της απόφασης Ε(2011)4916 τελικό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (εφεξής «Απόφαση») της 13ης Ιουλίου 2011 με αριθμό C 2/2010 (πρώην ΝΝ 62/2009) περί χορηγήσεως κρατικών ενισχύσεων στην εταιρία Αλουμίνιον της Ελλάδος.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους εξής λόγους ακύρωσης:
 —
 Παράβαση του άρθρου 1 του Κανονισμού 659/1999 και παράβαση των κανόνων περί κατανομής αρμοδιοτήτων μεταξύ Επιτροπής και των εθνικών δικαστηρίων και του δικαιώματος σε δικαστική προστασία. Η Επιτροπή εκτίμησε προδήλως εσφαλμένα τα πραγματικά περιστατικά, έλαβε υπόψη προδήλως εσφαλμένα στοιχεία και προέβη σε πρόδηλα νομικά σφάλματα στο χαρακτηρισμό της υποτιθέμενης ενίσχυσης ως «νέας». Το επίμαχο μέτρο ελήφθη δυνάμει πανομοιότυπου καθεστώτος με τη δήθεν υφιστάμενη ενίσχυση και η επίμαχη κρίση της Επιτροπής είναι πλημμελώς αιτιολογημένη·
 —
 Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, στο μέτρο που η Επιτροπή εσφαλμένα διαπίστωσε την ύπαρξη πλεονεκτήματος, δεν εφάρμοσε το κριτήριο του ιδιώτη επιχειρηματία και δεν εξέτασε τη συνδρομή αντικειμενικών εμπορικών λόγων που δικαιολογούν το συμβατικό τιμολόγιο του 1960·
 —
 Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, στο μέτρο που η Επιτροπή εσφαλμένα διαπίστωσε την επιλεκτικότητα της ενίσχυσης, παρά την υποχρέωση της ΔΕΗ να καθορίζει με όμοιο τρόπο τα τιμολόγια ομοίων κατηγοριών καταναλωτών και με διαφορετικό τρόπο αυτά των διαφορετικών κατηγοριών, κατά το μέρος της διαφοροποίησης τους·
 —
 Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, στο μέτρο που η Επιτροπή εσφαλμένα διαπίστωσε στρέβλωση και επηρεασμό των συναλλαγών των κρατών μελών, παρόλο που η προσφεύγουσα δεν αποκτά κανένα πλεονέκτημα σε σχέση με τις άλλες επιχειρήσεις αλουμινίου λόγω της ομοιομορφίας των χαρακτηριστικών του αλουμινίου και λόγω της χρηματιστηριακά καθοριζόμενης τιμής·
 —
 Εσφαλμένη μεθοδολογία στον υπολογισμό του ύψους του εικαζόμενου πλεονεκτήματος·
 —
 Παραβίαση της υποχρέωσης αιτιολογήσεως και
 —
 Παραβίαση της Αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, λόγω της προηγούμενης θέσης της Επιτροπής ότι η συμβατική τιμολόγηση της ΔΕΗ προς την προσφεύγουσα δεν συνιστούσε παράνομη κρατική ενίσχυση και των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας.


text:
C 234/18 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 25.7.98
 Molijgäy Tpgqeriäay, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som 25 Laðot 1998, so Industrial Tribunal, Bristol, rso pkaiärio
 Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, órjgre sgy diauoqóy lesantä 1) G. Everson jai 2) T. J. Barrass, aue-
 rsiy 20 Laðot 1998, emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqx- moäy, jai 1) Secretary of State for Trade and Industry jai 2)
 paøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó sgy Ekkgmijgäy Dglo- Bell Lines Ltd (tpoä ejjahóqirg), aueseäqot, pot ejjqeleiä
 jqasiäay. emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodija-
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so rsijgäy apouórexy epiä sot engäy eqxsgälasoy:
 Dijarsgäqio: ÛEuoärom
 Ç ma amacmxqiärei oäsi g Ekkgmijgä Dglojqasiäa, lg eävomsay
 i) eämay lirhxsoäy eqcófesai emsoäy jqósoty leäkoty re eqco-
 kóbei sa amacjaiäa leäsqa pot rtmepócesai g ejseäkerg
 doäsqia esaiqeiäa rtrsaheiära emsoäy ókkot jqósoty leä-
 sgy apouórexy sot Dijarsgqiäot sgy 23gy Laqsiäot 1995
 koty jai
 rsgm tpoäherg C-365/93 (1) jai, rtcjejqileäma, lg eävomsay
 ajoälg herpiärei jai, epijotqijxäy, joimopoigärei rsgm ii) g eqcodoäsqia esaiqeiäa eävei tpojasórsgla emsoäy sot
 Episqopgä siy molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy jqósoty leäkoty rso opoiäo eqcófesai o lirhxsoäy jai so
 diasóneiy pot apaisotämsai cia ma rtlloquxheiä pkgäqxy tpojasórsgla atsoä eävei jasavxqirheiä rtäluxma le siy
 pqoy sgm odgciäa 89/48/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy ehmijeäy diasóneiy cia sg heärg re euaqlocgä sgy odgciäay
 21gy Dejelbqiäot 1998, rvesijó le eäma cemijoä rtärsgla 89/666/EOJ sot Rtlbotkiäot (1) emdeäjasg odgciäa peqiä
 amacmxäqirg sxm dipkxlósxm sqisobóhliay ejpaiädetrgy sot dijaiäot sxm esaiqeixäm), lokomoäsi dem aposekeiä esai-
 pot pirsopoiotäm epacceklasijgä ejpaiädetrg ekóvirsgy qeiäa otäse eävei atsosekgä pqoy sgm eqcodoäsqia esaiqeiäa
 dióqjeiay sqixäm esxäm (2), paqeäkeiwe ma ejpkgqxärei siy molijgä pqorxpijoäsgsa emsoäy sot jqósoty leäkoty atsotä
 tpovqexäreiy pot tpeävei dtmólei sot óqhqot 171 sgy jai
 Rtmhgäjgy EJç
 iii) soäro o eqcodoäsgy oäro jai o lihxsoäy tpovqeotämsai ma
 Ç ma jasadijórei sgm Ekkgmijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 jasabókkotm eiruoqeäy joimxmijgäy aruakiärexy emsoäy
 eänoda.
 sot jqósoty leäkoty rso opoiäo eqcófesai o lirhxsoäy,
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 bórei sot óqhqot 3 sgy odgciäay 80/987/EOJ sot Rtlbot-
 Rtäluxma le so 171 sgy Rtmhgäjgy EJ, eóm jqósoy leäkoy dem kiäot, sgy 20gäy Ojsxbqiäot 1980, peqiä pqorecciärexy sxm molo-
 kóbei emsoäy sgy oqirheiäray apoä sgm Episqopgä pqoherliäay sa herixäm sxm jqasxäm lekxäm rvesijó le sgm pqorsariäa sxm
 leäsqa pot rtmepócesai g ejseäkerg sgy apouórexy le sgm lirhxsxäm re peqiäpsxrg aueqecctoäsgsay sot eqcodoäsg (2),
 opoiäa so Dijarsgäqio diapiärsxre oäsi so em koäcx jqósoy poioy oqcamirloäy ecctgärexy ethtämesai pqoy jasabokgä sxm
 leäkoy paqeäbg tpovqeäxrgä sot ej sgy Rtmhgäjgy, g Episqopgä emsetähem oueikoleämxm porxäm:
 lpoqeiä ma pqorutäcei rso Dijarsgäqio, pqordioqiäfomsay
 rtcvqoämxy so täwoy sot jasÂ apojopgäm porotä gä sgy vqgla- a) o oqcamirloäy ecctgärexy emsoäy sot jqósoty leäkoty rso
 sijgäy poimgäy pot oueiäkei ma jasabókei so jqósoy leäkoy jai opoiäo jimgähgje g diadijariäa rtkkocijgäy ijamopoigärexy
 so opoiäo g Episqopgä jqiämei jasókkgko jasó peqiäpsxrg. G sxm pirsxsxäm koäcx aueqecctoäsgsay gä
 lg pkgäqgy lesauoqó sgy odgciäay 89/48/EOJ rsgm ekkgmijgä
 eämmolg sóng rtmirsó paqabiäarg sxm helekixdxäm aqvxäm sgy b) o oqcamirloäy ecctgärexy emsoäy sot jqósoty leäkoty rso
 eketäheqgy jtjkouoqiäay sxm pqorxäpxm jai sgy eketäheqgy opoiäo eqcófesai o lirhxsoäy jai rso opoiäo o eqcodoäsgy
 paqovgäy tpgqerixäm emxä eävotm gädg paqeäkhei sqiäa eäsg apoä amapstärrei loämilg elpoqijgä dqarsgqioäsgsa;ë
 sgm eäjdorg sgy apouórexy sot Dijarsgqiäot rsgm tpoäherg
 C-365/93. Kalbamoleämgy tpoäwg sgy robaqoäsgsay jai sgy (1) Emdeäjasg odgciäa 89/666/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 21gy Dejel-
 dióqjeiay sgy paqabórexy, jahxäy jai sgy amacjaioäsgsay bqiäot 1989, rvesijó le sg dglorioäsgsa sxm tpojasarsglósxm
 pot eävotm rtrsaheiä re eäma jqósoy leäkoy apoä oqirleämey loqueäy
 diaruakiärexy sot aposqepsijotä aposekeärlasoy sgy jtqxä- esaiqeixäm pot dieäpomsai apoä so diäjaio ókkot jqósoty (EE L 395
 rexy, g Episqopgä fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm epibokgä vqg- sgy 30.12.1989, r. 36).
 lasijgäy poimgäy täwoty 41 000 ECU amó gleäqa tpeqgleqiäay, (2) EE L 283 sgy 20.10.1980, r. 23.
 tpokocifoleämgy apoä sgm gleäqa cmxrsopoigärexy rsgm Ekkg-
 mijgä Dglojqasiäa sgy apouórexy sot Dijarsgqiäot rsgm
 paqotära tpoäherg leävqi sgm gleäqa patärexy sgy paqabó-
 rexy.
 Aiäsgrg amaiqeärexy pot tpeäbake rsiy 25 Laðot 1998 o
 ( ) Rtkkocgä 1995, r. I-499.
 1 Anthony Goldstein jasó sgy diasónexy pot eneädxre so
 (2) EE L 19 sgy 24.1.1989, r. 16. Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsiy 16 Laqsiäot
 1998 rsgm tpoäherg S-235/95 lesantä Anthony Goldstein jai
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 (Tpoäherg C-199/98 P)
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot (98/C 234/36)
 tpeäbake so Industrial Tribunal, Bristol, le diósang sgy
 6gy Laðot 1998 rsgm tpoäherg 1) G. Everson jai 2) T. J. O Anthony Goldstein, iasqoäy, ejpqorxpotälemoy apoä som
 Barrass jasó 1) Secretary of State for Trade and Industry Raymond St John Murphy, solicitor, sot cqaueiäot Merriman
 jai 2) Bell Lines Ltd (tpoä ejjahóqirg) White, solicitors, 3 King's Bench Walk, Inner Temple, London
 (Tpoäherg C-198/98) EC4Y 7DJ, tpeäbake rsiy 25 Laðot 1998 aiäsgrg amaiqeärexy
 (98/C 234/35) sgy diasónexy pot eneädxre rsiy 16 Laqsiäot 1998 so sqiäso
 slgäla sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsgm
 Le diósang sgy 6gy Laðot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg Cqal- tpoäherg S-235/95 lesantä Anthony Goldstein jai Episqopgäy
 laseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsiy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 ---pagebreak--- 25.7.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 234/19
 O amaiqereiäxm fgseiä apoä so Dijarsgäqio: amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz,
 Centre Wagner, Kirchberg, órjgre, rsiy 28 Laðot 1998, emxä-
 Ç ma amaiqeärei sg diósang sot Pqxsodijeiäot sgy piom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqo-
 16gy Laqsiäot 1998 rsgm tpoäherg S-235/95, Goldstein rutcgä jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot.
 jasó Episqopgäy (lg dglorietheiära ajoälg rsg Rtkkocgä)
 le sgm opoiäa so Pqxsodijeiäo apeäqqiwe sgm pqorutcgä G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so
 ajtqxärexy sgy apoä 16 Ojsxbqiäot 1995 apouórexy le Dijarsgäqio:
 sgm opoiäa g Episqopgä aqmgähgje ma kóbei pqorxqimó
 leäsqa cia sgm pqorsariäa sxm moliälxm rtlueqoämsxm sot 1. ma amacmxqiärei oäsi so Beäkcio, apaisxämsay apoä soty joi-
 pqoruetäcomsoy. mosijotäy epiveiqglasiäey dialomgä gä ecjasórsarg epiä eäma
 eäsoy rso Beäkcio, xy pqoùpoäherg cia sg mgokoäcgrg rso
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda, peqi- Beäkcio aeqorjauxäm, dtmólei sot óqhqot 3 paqócqa-
 kalbamoleämxm jai sxm enoädxm sgy diadijariäay emxäpiom uoy 3 detäseqo edóuio rsoiveiäa c) jai d) sot barikijotä
 sot Pqxsodijeiäot. diasóclasoy peqiä sgy aeqomatsikiäay, sgy 15gy Laqsiäot
 1954, jai lg voqgcxämsay rsoty joimosijotäy epiveiqgla-
 siäey siy ódeiey psgärexy pot fgsotäm, elpodiäfomsay eäsri
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 jasó sqoäpo adijaiokoäcgso gä tpeqbokijoä paqoveäy
 tpgqerixäm, pqorxqimotä gä loämilot vaqajsgäqa, rsom
 O amaiqereiäxm tporsgqiäfei oäsi so Pqxsodijeiäo dem ójotre
 soleäa sgy aeqomatsikiäay, enaiqotleämot sot soleäa sxm
 som cemijoä eiraccekeäa jai eäsri so Pqxsodijeiäo paqeäbg sa
 lesauoqxäm, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sa
 óqhqa 111 jai 114 sot Jamomirlotä Diadijariäay.
 óqhqa 6, 52 jai 59 sgy Rtmhgäjgy EJç
 Le sgm apoä 10 Laqsiäot 1997 diósang sot Pqxsodijeiäot, 2. ma jasadijórei so Bariäkeio sot Bekciäot rsa dijarsijó
 apouariärsgje ma enesarheiä g eämrsarg apaqadeäjsot apoä eänoda.
 joimotä le sgm otriäa sgy tpoheärexy le so rjepsijoä oäsi, tpoä
 siy peqirsóreiy sgy paqotäray tpoheärexy, g diadijariäa xy Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 pqoy sgm otriäa sgy tpoheärexy eäpqepe ma rtmevirseiä pqosotä
 kguheiä apoäuarg epiä sgy emrsórexy apaqadeäjsot pot tpeä- Ç Paqóbarg sot óqhqot 59 sgy Rtmhgäjgy EJ: apamsxä-
 bake g jahgäy. msay rsiy aisgäreiy peqiä voqgcgärexy adeiäay psgärexy pot
 tpeäbakam oqirleämoi joimosijoiä epiveiqglasiäey oi opoiäoi
 O amaiqereiäxm irvtqiäfesai oäsi so Pqxsodijeiäo dem eävei enot- epihtlotäm ma arjgärotm sg dqarsgqioäsgsa sgy emaeäqiay
 riäa ma lesaqqthliäfei apoäuarg sot Pqxsodijeiäot ejsoäy am uxsocqaugärexy emsoäy sot bekcijotä edóuoty, oi aqloä-
 tpóqvotm enaiqesijeäy jasarsóreiy jai oäsi, apouaimoälemo diey aqveäy, auotä epipkeäom dietjqiämiram oäsi, em pórg
 epiä sgy emrsórexy apaqadeäjsot vxqiäy ma enesórei sgm otriäa peqipsxärei, g ódeia atsgä ha lpoqotäre ma voqgcgheiä
 sgy tpoheärexy, so Pqxsodijeiäo som rseäqgre sgy ajqoala- loämo cia peqioqirleämo vqomijoä diórsgla jai cia poktä
 sijgäy diadijariäay jai sgy ejheärexy sot eirgcgsgä dijarsgä rtcjejqileämoty rjopotäy, amseäsanam sekijxäy rtrsgla-
 pot peqieiäve sa pqaclasijó jai molijó epiveiqgälasa jai, sijgä óqmgrg rsiy aisgäreiy atseäy. G amskgheiära apoä sgm
 epoleämxy, sotäso aposekeiä aqmgridijiäa jahoärom o amaiqe- eäkkeiwg aloibaioäsgsay dijaiokoäcgrg apojaktäpsei pqo
 reiäxm ameäleme helisxäy sgm eäjdorg apouórexy rtäluxma pamsoäy lia rsórg sgy dioijgärexy amsibaiämotra pqoy sgm
 le siy tpovqexäreiy pot so Pqxsodijeiäo tpeävei apoä sg joimosijgä aqvgä sgy apacoqetärexy sxm diajqiärexm.
 Rtmhgäjg. Epipkeäom, g aqvgä sgy eketäheqgy paqovgäy tpgqerixäm epi-
 sórrei peqaiseäqx ma emapoäjeisai g jqiärg oärom auoqó
 O amaiqereiäxm irvtqiäfesai peqaiseäqx oäsi g amaiqeribakkoä- sgm emsiloäsgsa jai siy oijomolijeäy jai sevmijeäy dtma-
 lemg diósang rsqebkxämei sg raugä eämmoia sgy apodeiänexy soäsgsey emoäy akkodapotä idixäsg gä liay akkodapgäy epi-
 pqojeileämot ma rtcjaktäwei sgm täpaqng apósgy rvesijó le veiqgärexy, rtäluxma le so óqhqo 51 sot barikijotä dia-
 sg voqgäcgrg iasqijxäm adeixäm. O amaiqereiäxm irvtqiäfesai sóclasoy sgy 15gy Laqsiäot 1954, rso jqósoy leäkoy
 epiärgy oäsi apoä sgm amaiqeribakkoälemg diósang jasadeijmtäe- jasacxcgäy soty jai, jasó rtmeäpeia, ma lgm lpoqotäm oi
 sai oäsi so Pqxsodijeiäo emgäqcgre jasó jasóvqgrg enotriäay. aqveäy sot jqósoty leäkoty pqooqirlotä ma acmootäm, rso
 pkaiärio sgy ejsilgärexäy soty, siy episaceäy siy opoiäey o
 O amaiqereiäxm pqobókkei oäsi so rjepsijoä sgy amaiqeribak- oijeiäoy epiveiqglasiäay sgqeiä gädg rsg vxäqa jasacxcgäy
 koälemgy diasónexy rseqeiäsai molijgäy aisiokociäay jahoärom sot.
 dem bariäfesai re amsijeilemijxäy jahoqirleämg, pqaclasijxäy
 jai molijxäy, jasórsarg. Ç Paqóbarg sxm óqhqxm 6 jai 52 sgy Rtmhgäjgy EJ: oi
 diasóneiy sot barikijotä diasóclasoy sot 1954, oi opoiäey
 amaueäqhgjam amxseäqx, rsg rvesijgä le sa aisgälasa sgy
 Episqopgäy paqócqauo, eiämai artlbiäbarsey pqoy sa
 óqhqa 6 jai 52 sgy Rtmhgäjgy EJ, rso leäsqo pot rtme-
 pócomsai dtrlemeiäy diajqiäreiy re bóqoy sxm akkodapxäm
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 utrijxäm jai molijxäm pqorxäpxm, jai elpodiäfotm sgm
 jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot, pot arjgähgje rsiy
 ecjasórsarg sxm pqorxäpxm atsxäm, jahoärom apo-
 28 Laðot 1998
 jkeiäotm jasgcoqglasijó jai re jóhe peqiäpsxrg sg mgo-
 (Tpoäherg C-203/98) koäcgrg aeqorjóuoty pot amgäjei re akkodapoä utrijoä
 (98/C 234/37) pqoärxpo gä re akkodapgä esaiqeiäa, jasó sg dióqjeia sot
 pqxäsot eäsoty dialomgäy sot utrijotä pqorxäpot gä ecja-
 sarsórexy sgy esaiqeiäay rso Beäkcio.
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä sg Laqiäa Pasajió, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le


text:
 20.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 327/43
 Προσφυγή-αγωγή της 20ής Οκτωβρίου 2008 — Schuerings κατά Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Επαγγελματικής Εκπαίδευσης
 (Υπόθεση F-87/08)
 (2008/C 327/83)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Gisela Schuerings (Νίκαια, Γαλλία) (εκπρόσωπος: N. Lhoëst, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Να ακυρωθεί η απόφαση του καθού-εναγομένου περί απολύσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας και να υποχρεωθεί το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης να καταβάλει αποζημίωση για την υλική ζημία και χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, της 23ης Οκτωβρίου 2007, περί απολύσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας,
 —
 να ακυρώσει, κατά το μέρος που κρίνεται αναγκαίο, τη ρητή απόφαση του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, της 10ης Ιουλίου 2008, περί απορρίψεως της ενστάσεως που υπέβαλε η προσφεύγουσα δυνάμει του άρθρου 46 του ΚΛΠ και 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ,
 —
 να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης να καταβάλει το ποσό των 125 000 ευρώ ως αποζημίωση για την υλική ζημία,
 —
 να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης να καταβάλει το ποσό των 50 000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη,
 —
 να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης στα δικαστικά έξοδα.


text:
 5.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 72/34
 Προσφυγή της 22ας Οκτωβρίου 2010 — Gross κ.λπ. κατά Δικαστηρίου
 (Υπόθεση F-106/10)
 2011/C 72/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Ivo Gross (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) και λοιποί (εκπρόσωπος: J. Kayser, δικηγόρος)
 Καθού: Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση των αποφάσεων που περιλαμβάνονται στα εκκαθαριστικά σημειώματα τακτοποιήσεως των αποδοχών των προσφευγόντων για το χρονικό διάστημα από τον Ιούλιο έως τον Δεκέμβριο 2009 και στα εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών που καταρτίστηκαν από την 1η Ιανουαρίου 2010 και μετά στο πλαίσιο της ετήσιας αναπροσαρμογής των αποδοχών και συντάξεων των μονίμων υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού βάσει του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 1296/2009 του Συμβουλίου, της 23ης Δεκεμβρίου 2009.
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της ΑΔΑ περί αναπροσαρμογής των αποδοχών των προσφευγόντων, όπως αυτές αντικατοπτρίζονται στα αναδρομικά σημειώματα αναπροσαρμογής των αποδοχών 12/2009, που διανεμήθηκαν το 2010, στα εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών 1/2010, 2/2010, 3/2010, 4/2010, 5/2010, 6/2010, 7/2010, 8/2010, 9/2010 και στο σύνολο των εκκαθαριστικών σημειωμάτων αποδοχών που θα καταρτιστούν μεταγενέστερα έως την ημερομηνία της αποφάσεως που θα θέσει τέρμα στην παρούσα δίκη, καθόσον εφαρμόζουν παρανόμως συντελεστή αναπροσαρμογής των αποδοχών 1,85 % αντί του συντελεστή 3,7 %·
 —
 να καταδικάσει το Δικαστήριο στα δικαστικά έξοδα.


text:
 8.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/37
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 25ης Οκτωβρίου 2007 — Ferriere Nord κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-94/03) (1)
 (Συμπράξεις - Κατασκευαστές ράβδων σκυροδέματος - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 65 ΑΧ - Απόφαση στηριζόμενη στη Συνθήκη ΕΚΑΧ μετά τη λήξη της ισχύος της εν λόγω Συνθήκης - Αναρμοδιότητα της Επιτροπής)
 (2007/C 297/76)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ferriere Nord SpA (Osoppo, Ιταλία) (εκπρόσωποι: W. Viscardini, G. Donà και E. Perricone, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: L. Pignataro-Nolin και A. Whelan, επικουρούμενοι από τον M. Moretto, δικηγόρο)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της προσφεύγουσας: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: I. Braguglia)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως C(2002) 5087 τελικό της Επιτροπής, της 17ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 65 ΑΧ (υπόθεση COMP/37.956 — Ράβδοι σκυροδέματος)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση C(2002) 5087 τελικό της Επιτροπής, της 17ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 65 ΑΧ (υπόθεση COMP/37.956 — Ράβδοι σκυροδέματος) έναντι της Ferriere Nord SpA.
 2)
 Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ferriere Nord.
 3)
 Η Ιταλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 112 της 10.5.2003.


text:
 23.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/11
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Φεβρουαρίου 2015 — Ιταλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-387/12) (1)
 ([«ΕΓΤΠΕ - Τμήμα Εγγυήσεων - ΕΓΤΕ και ΕΓΤΑΑ - Δαπάνες που αποκλείονται από τη χρηματοδότηση - Οπωροκηπευτικά - Τομέας μεταποιήσεως ντομάτας - Ενισχύσεις στις οργανώσεις παραγωγών - Δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν από την Ιταλία - Άρθρο 7, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1258/1999 - Άρθρο 31 του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 - Κατ’ αποκοπή διόρθωση»])
 (2015/C 096/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. Palmieri, επικουρούμενος από τον S. Fiorentino, avvocato dello Stato)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Rossi και D. Bianchi)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της εκτελεστικής αποφάσεως 2012/336/ΕΕ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 22ας Ιουνίου 2012, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ L 165, σ. 83).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 319 20/10/12.


text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/22
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Administrativen sad Varna (Βουλγαρία) στις 14 Ιουνίου 2011 — Dobrudzhanska petrolna kompania AD κατά Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» — grad Varna, pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata Agentsia po Prihodite
 (Υπόθεση C-298/11)
 2011/C 232/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Varna
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Dobrudzhanska petrolna kompania AD
 Καθού: Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto»— grad Varna, pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata Agentsia po Prihodite [Διευθυντή της Διευθύνσεως «Προσβολή και Διαχείριση της Εκτελέσεως» της Βάρνας της Κεντρικής Διοικήσεως της Εθνικής Υπηρεσίας Εσόδων]
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 80, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα του φόρου προστιθέμενης αξίας, την έννοια ότι, σε περίπτωση παραδόσεων μεταξύ συνδεδεμένων προσώπων, εφόσον η αντιπαροχή είναι υψηλότερη από την κανονική αξία, η βάση της επιβολής του φόρου συνίσταται στην κανονική αξία της συναλλαγής μόνο στην περίπτωση κατά την οποία ο παραδίδων τα αγαθά ή ο παραλήπτης των αγαθών δεν έχει δικαίωμα πλήρους εκπτώσεως του φόρου εισροών που αναλογεί στην αγορά ή στην παραγωγή ή κατασκευή των παραδοθέντων αγαθών;
 2)
 Έχει το άρθρο 80, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', της οδηγίας 2006/112 την έννοια ότι, όταν ο παραδίδων το αγαθό έχει ασκήσει το δικαίωμα πλήρους εκπτώσεως του φόρου εισροών για τα αγαθά και τις υπηρεσίες που αποτέλεσαν αντικείμενο μεταγενέστερων παραδόσεων μεταξύ συνδεδεμένων προσώπων καθορίζοντας την αξία τους σε επίπεδο χαμηλότερο από την κανονική αξία και όταν το δικαίωμα αυτό εκπτώσεως του φόρου εισροών δεν έχει διορθωθεί σύμφωνα με τα άρθρα 173 έως 177 της οδηγίας και η παράδοση δεν υπόκειται στην απαλλαγή κατά τα άρθρα 132, 135, 136, 371, 375, 376, 377, 378, παράγραφος 2, ή 380 έως 390 της οδηγίας, το κράτος μέλος δεν μπορεί να θεσπίσει μέτρα με τα οποία να προβλέπει ότι βάση επιβολής του φόρου είναι αποκλειστικά και μόνον η κανονική αξία;
 3)
 Έχει το άρθρο 80, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', της οδηγίας 2006/112 την έννοια ότι, όταν ο παραλήπτης του αγαθού έχει ασκήσει το δικαίωμα πλήρους εκπτώσεως του φόρου εισροών για τα αγαθά και τις υπηρεσίες που αποτέλεσαν αντικείμενο μεταγενέστερων παραδόσεων μεταξύ συνδεδεμένων προσώπων καθορίζοντας την αξία τους σε επίπεδο χαμηλότερο από την κανονική αξία και όταν το δικαίωμα αυτό εκπτώσεως του φόρου εισροών δεν έχει διορθωθεί σύμφωνα με τα άρθρα 173 έως 177 της οδηγίας, το κράτος μέλος δεν μπορεί να θεσπίσει μέτρα με τα οποία να προβλέπει ότι βάση επιβολής του φόρου είναι αποκλειστικά και μόνον η κανονική αξία;
 4)
 Απαριθμεί περιοριστικά το άρθρο 80, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', της οδηγίας 2006/112 τις περιπτώσεις στις οποίες συντρέχουν οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν μέτρα με τα οποία να προβλέπουν ότι βάση επιβολής του φόρου είναι, στην περίπτωση παραδόσεως, η κανονική αξία της συναλλαγής;
 5)
 Επιτρέπεται να εφαρμόζεται μια εθνική νομική ρύθμιση, όπως η προβλεπόμενη στο άρθρο 27, παράγραφος 1, σημείο 1, του Zakon za danak varhu dobavenata stoynost (του βουλγαρικού νόμου για τον ΦΠΑ), αν συντρέχουν περιστάσεις διαφορετικές από αυτές που απαριθμούνται στο άρθρο 80, παράγραφος 1, στοιχεία α', β' και γ', της οδηγίας 2006/112;
 6)
 Έχει η διάταξη του άρθρου 80, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', της οδηγίας 2006/112 απευθείας εφαρμογή, όταν συντρέχει περίπτωση όπως η προκείμενη και μπορεί το εθνικό δικαστήριο να εφαρμόσει τη διάταξη αυτή απευθείας;
 (1) ΕΕ L 347, σ. 1.


text:
 19.12.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 475/14
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 23ης Σεπτεμβρίου 2016 [αίτηση του Curtea de Apel Oradea (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SC Vicdantrans SRL κατά Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Cluj Napoca prin Administrația Județeană a Finanțelor Publice Bihor, Administrația Fondului pentru Mediu
 (Υπόθεση C-73/15) (1)
 (2016/C 475/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 155 της 11.5.2015.


text:
 8.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 39/25
 Προσφυγή της 2ας Δεκεμβρίου 2013 — Meda κατά ΓΕΕΑ — Takeda (PANTOPREM)
 (Υπόθεση T-647/13)
 2014/C 39/44
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Meda AB (Solna, Σουηδία) (εκπρόσωποι: G. Würtenberger και R. Kunze, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Takeda GmbH (Konstanz, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας/του προσφεύγοντος
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών της 25ης Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση R 2171/2012-4 με αντικείμενο την ανακοπή που ασκήθηκε κατά της αιτήσεως καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 9 403 973«PANTOPREM»,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «PANTOPREM» για προϊόντα της κλάσεως 5 — αριθμός αιτήσεως καταχωρίσεως 9 403 973
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Takeda GmbH
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: λεκτικά κοινοτικά σήματα «PANTOPAN», «PANTOMED», «PANTOPRAZ», «PANTOPRO» και το εθνικό λεκτικό σήμα «PANTOP» για προϊόντα της κλάσεως 5
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: δεκτή η ανακοπή.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του άρθρου 59, πρώτη περίοδος, του άρθρου 64, παράγραφος 1, του άρθρου 75, του άρθρου 76, παράγραφος 1, δεύτερο τμήμα της φράσεως, του άρθρου 77 και του άρθρου 112, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009