text:
8.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 55/19
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-489/99 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-492/99 (1)
 (2003/C 55/40) (2003/C 55/43)
 Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη- Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 υποθέσεως C-489/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την υποθέσεως C-492/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Immobiliare Flavia Srl, υπό έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Colleoni Giacomo e Figli Srl
 εκκαθάριση, κατά Ministero delle Finanze. κατά Ministero delle Finanze.
 ( 1) EE C 79 της 18.3.2000. (1 ) EE C 79 της 18.3.2000.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-490/99 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-134/00 (1)
 (2003/C 55/41) (2003/C 55/44)
 Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 Με διάταξη της 11ης ∆εκεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 υποθέσεως C-490/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την
 υποθέσεως C-134/00 (αίτηση του Tribunale di Trento για την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Azzini SpA κατά Ministero
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ministero delle Finanze κατά
 delle Finanze.
 Merkur Chemical srl.
 ( 1) ΕΕ C 79 της 18.3.2000.
 (1 ) ΕΕ C 176 της 24.6.2000.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-491/99 (1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-88/01 ( 1)
 (2003/C 55/42)
 (2003/C 55/45)
 Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της Με διάταξη της 15ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 υποθέσεως C-491/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Falegnameria Carminati di υποθέσεως C-88/01 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την
 Franco e Domenico Carminati Snc κατά Ministero delle έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Agricola Torriani Sas κατά
 Finanze. Ministero delle Finanze.
 ( 1) ΕΕ C 79 της 18.3.2000. (1 ) ΕΕ C 118 της 21.4.2001.


text:
 6.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/9
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (Βέλγιο) στις 20 Μαρτίου 2017 — Ποινική δίκη κατά Van Gennip BVBA κ.λπ.
 (Υπόθεση C-137/17)
 (2017/C 178/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen
 Ποινική δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Van Gennip BVBA, Antonius Johannes Maria ten Velde, Original BVBA, Antonius Cornelius Ignatius Maria van der Schoot
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Δύνανται οι ακόλουθες παραβιάσεις της βελγικής νομοθεσίας περί ειδών πυροτεχνίας να χαρακτηριστούν ως «σοβαρές παραβάσεις» κατά την έννοια του άρθρου 45 της οδηγίας 2013/29/ΕΕ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 2013, για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τη διαθεσιμότητα στην αγορά ειδών πυροτεχνίας:
 α)
 πώληση ειδών πυροτεχνίας 2,666 κιλών συνολικά, δηλαδή παράβαση των άρθρων 265, σημείο 7, και 257 του Koninklijk besluit van 23 september 1958 houdende algemeen reglement betreffende het fabriceren, opslaan, onder zich houden, verkopen, vervoeren en gebruiken van springstoffen, το οποίο απαγορεύει την πώληση ειδών πυροτεχνίας σε ποσότητα που υπερβαίνει το 1 κιλό πυροτεχνικών υλικών, αν ο καταναλωτής δεν διαθέτει ατομική διοικητική άδεια για την κατοχή μεγαλύτερης ποσότητας ειδών πυροτεχνίας;
 β)
 υπέρβαση του καθορισμένου ορίου αποθηκεύσεως και μη χρήση των χώρων αποθηκεύσεως που προβλέπονται σε ομοσπονδιακή άδεια πυροτεχνημάτων, ενώ ήδη υπήρχε περιφερειακή περιβαλλοντική άδεια για την αποθήκευση των όντως μεγαλύτερων ποσοτήτων στους σχετικούς χώρους;
 γ)
 πολύ προσωρινή αποθήκευση πολύ μικρών ποσοτήτων ειδών πυροτεχνίας σε διάφορους χώρους μη οριζόμενους από την άδεια για την αποθήκευση, εντός της περιμέτρου καταστήματος λιανικού εμπορίου ειδών πυροτεχνίας, το οποίο διαθέτει τόσο ομοσπονδιακή άδεια πυροτεχνημάτων όσο και περιφερειακή περιβαλλοντική άδεια;
 2)
 Αντιτίθεται η αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας ειδών πυροτεχνίας, όπως διατυπώνεται στο άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2007/23/ΕΚ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2007, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά ειδών πυροτεχνίας (νυν άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2013/29/ΕΕ [...]), εν ανάγκη σε συνδυασμό με το άρθρο 10 της οδηγίας 2006/123/ΕΚ (3) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά, σε εθνικό ρύθμιση η οποία συνδέει τους χώρους αποθηκεύσεως των σύμφωνων με την οδηγία ειδών πυροτεχνίας, που αποτελούν αντικείμενο λιανικού εμπορίου, με τη διττή προϋπόθεση κατοχής, αφενός, άδειας χορηγηθείσας κατ’ εφαρμογήν της νομοθεσίας περί κατασκευής, αποθηκεύσεως, κατοχής, πωλήσεως, μεταφοράς και χρήσεως εκρηκτικών υλών και, αφετέρου, άδειας χορηγηθείσας κατ’ εφαρμογήν της νομοθεσίας περί περιβαλλοντικών αδειών για εγκαταστάσεις προκαλούσες οχλήσεις, ενώ αμφότερα τα συστήματα για τη χορήγηση άδειας έχουν στην ουσία τον ίδιο στόχο (την πρόληψη κινδύνων για την ασφάλεια), και ένα από τα δύο αυτά συστήματα για τη χορήγηση άδειας (εν προκειμένω, αυτό που αφορά τα εκρηκτικά) θέτει ένα (πολύ) χαμηλό ανώτατο όριο για την αποθήκευση εορταστικών πυροτεχνημάτων (συνολικά 50 κιλά πυροτεχνικών υλικών, δηλαδή ενεργών υλικών);
 3)
 Αντιτίθεται η αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας ειδών πυροτεχνίας, όπως διατυπώνεται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2013/29/ΕΕ [...], και στο άρθρο 6, παράγραφος 2, της οδηγίας 2007/23/ΕΚ [...] (εν ανάγκη σε συνδυασμό με τα άρθρα 34, 35 και 36 ΣΛΕΕ) και σε συνδυασμό με την αρχή της αναλογικότητας, σε εθνική ρύθμιση η οποία απαγορεύει την κατοχή ή χρήση και την πώληση σε καταναλωτές εορταστικών πυροτεχνημάτων (πυροτεχνημάτων των κατηγοριών 2 και 3 κατά την έννοια της οδηγίας 2007/23/ΕΚ) τα οποία περιέχουν πάνω από 1 κιλό πυροτεχνικών υλικών;
 (1) ΕΕ 2013, L 178, σ. 27.
 (2) ΕΕ 2007, L 154, σ. 1.
 (3) EE 2006, L 376, σ. 36.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
Αριθ. C 108/2 | EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 5 . 4 . 97
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα) (έκτο τμήμα)
 της 6ης Φεβρουάριου 1997 της 6ης Φεβρουάριου 1997
 στην υπόθεση C-80/95 (αίτηση του Hoge Raad der Neder στην υπόθεση C-247/95 (αίτηση του Bundesfinanzhof για
 landen για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Hamas την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Finanzamt Augs
 & Helm CV κατά Staatssecretaris van Financiën (') burg-Stadt κατά Marktgemeinde Welden ^)
 (ΦΠΑ — Ερμηνεία των άρθρων 4, 13 και 17 της έκτης (Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Μίσθωση ακινήτων — Δημόσια
 οδηγίας 77/388/ΕΟΚ — Υποκείμενος στον φόρο — Από αρχή)
 κτηση και κατοχή ομολογιών) (97/0 108/03 )
 97/0 108/02)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μεταφραση θα δημο (Προσωρινή μεταφραση - η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 Στην υπόθεση C-80/95 , που είχε ως αντικείμενο αίτηση του Στην υπόθεση C-247/95 , με αντικείμενο αίτηση του Bundes
 Hoge Raad der Nederlanden προς το Δικαστήριο, κατ' finanzhof (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ ' εφαρμογήν
 εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε,
 ζητήθηκε , στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού
 του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Hamas & Helm CV και δικαστηρίου μεταξύ Finanzamt Augsburg-Stadt και Marktge
 Staatssecretaris van Financiën , η έκδοση προδικαστικής απο meinde Welden, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως
 φάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 4 παράγραφος 2, προς την ερμηνεία του άρθρου 4 παράγραφοι 1 , 2 και 5 και
 του άρθρου 1 3 μέρος B στοιχείο δ) σημείο 5 και του άρθρου 1 7 του άρθρου 13 μέρη B και Γ της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ
 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του του Συμβουλίου , της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως
 Συμβουλίου , της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους
 νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα φόρου προστι
 κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης θεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (2), το Δικα
 αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (2), το Δικαστήριο στήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους G. F. Mancini ,
 (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους G. F. Mancini , πρόεδρο πρόεδρο τμήματος, J. L. Murray, K. N. Κακούρη , P. J. G.
 τμήματος (εισηγητή ), K. N. Κακούρη , P. J. G. Kapteyn , Kapteyn και H. Ragnemalm (εισηγητή), δικαστές, γενικός
 G. Hirsch και H. Ragnemalm , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: εισαγγελέας: A. La Pergola, γραμματέας: R. Grass , εξέδωσε
 N. Fennelly, γραμματέας: H. A. Rühl , κύριος υπάλληλος στις 6 Φεβρουαρίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατα
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 6 Φεβρουαρίου 1997 απόφαση με το κτικό :
 ακόλουθο διατακτικό :
 Το άρθρο 4 παράγραφος 2 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ Το άρθρο 4 παράγραφος 5 τέταρτο εδάφιο της έκτης οδηγίας
 του Συμβουλίου, της 17ης Μαίου 1977, περί εναρμονίσεως 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαίου 1977, περί
 των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των
 φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα φόρου προστι σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα
 θεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, πρέπει να φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση,
 ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η απλή κτήση κυριότητας και η έχει την έννοια ότι επιτρέπει στα κράτη μέλη να θεωρούν ότι
 απλή κατοχή ομολογιών, που δεν χρησιμεύουν για κάποια οι απαριθμούμενες στο άρθρο 13 της οδηγίας δραστηριότη
 άλλη επιχειρηματική δραστηριότητα, καθώς και η είσπραξη τες ασκούνται από οργανισμούς δημοσίου δικαίου υπό την
 των εξ αυτών απορρεόντων εσόδων δεν πρέπει να θεωρού ιδιότητά τους ως δημοσίων αρχών, έστω και αν ασκούνται
 νται ως οικονομικές δραστηριότητες παρέχουσες σ αυτόν κατά τρόπο ανάλογο προς τις δραστηριότητες του ιδιώτη
 που προβαίνει στις πράξεις αυτές την ιδιότητα του υποκει επιχειρηματία.
 μένου στο φόρο.
 (') ΕΕ αριθ . C 268 της 14. 10. 1995 .
 ( · ) ΕΕ αριθ . C 119 της 13 . 5 . 1995 . (2 ) ΕΕ ειδ . εκδ . 09/001 , σ. 49 .
 (2) ΕΕ αριθ . ειδ . έκδ . 09/001 , σ. 49 .


text:
 8.5.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/15
 Αίτηση του Borgarting lagmannsrett (εφετείου Borgarting) για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ στην υπόθεση Olga Rindal κατά νορβηγικού κράτους, εκπροσωπούμενου από την αρχή απαλλαγών και προσφυγών σε θέματα ιατρικής θεραπείας στην αλλοδαπή
 (Υπόθεση E-11/07)
 (2008/C 113/12)
 Με επιστολή, της 14ης Δεκεμβρίου 2007, του Borgarting lagmannsrett (εφετείου Borgarting), υποβλήθηκε αίτηση προς το Δικαστήριο ΕΖΕΣ, η οποία παρελήφθη από τη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 19 Δεκεμβρίου 2007, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση Olga Rindal κατά νορβηγικού κράτους, εκπροσωπούμενου από την αρχή απαλλαγών και προσφυγών σε θέματα ιατρικής θεραπείας στην αλλοδαπή, σχετικά με τα ακόλουθα ερωτήματα:
 1.
 συμβιβάζεται με τα άρθρα 36 και 37 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ και με το άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου η άρνηση κάλυψης των δαπανών θεραπείας στην αλλοδαπή η οποία θεωρείται διεθνώς από τον ιατρικό κόσμο ως πειραματική ή δοκιμαστική, όταν δεν αναγνωρίζεται δικαίωμα κάλυψης των εξόδων για τέτοια θεραπεία στο κράτος καταγωγής;
 2.
 έχει σημασία για την απάντηση που θα δοθεί στην ερώτηση αριθμός 1 το γεγονός ότι η ίδια η μέθοδος θεραπείας είναι διεθνώς αναγνωρισμένη και τεκμηριωμένη, παρά το γεγονός ότι χρησιμοποιείται αποκλειστικά για άλλες ιατρικές ενδείξεις αντί εκείνων που ισχύουν για τη συγκεκριμένη ασθενή;
 3.
 συμβιβάζεται με τα άρθρα 36 και 37 της συμφωνίας ΕΟΧ η άρνηση κάλυψης των δαπανών νοσοκομειακής περίθαλψης στην αλλοδαπή, εάν ο ασθενής μπορεί στο κράτος καταγωγής να λάβει προσφορά ενδεδειγμένης ιατρικής θεραπείας, αξιολογούμενης σύμφωνα με διεθνώς αναγνωρισμένες μεθόδους, εντός δικαιολογημένης από ιατρική άποψη προθεσμίας;
 Έχει σημασία, για την απάντηση στην ερώτηση 3, το κατά πόσον η κάλυψη αυτών των δαπανών μπορεί να απορριφθεί ακόμα και αν η θεραπεία στην αλλοδαπή θεωρείται ενδεχομένως πιο προηγμένη από τη θεραπεία στο κράτος καταγωγής;
 4.
 είναι ουσιαστικής σημασίας για την απάντηση που θα δοθεί στα προαναφερόμενα ερωτήματα το κατά πόσον:
 α)
 το κράτος καταγωγής δεν προσφέρει πράγματι τη θεραπεία που προσφέρεται στην αλλοδαπή;
 β)
 ο ασθενής δεν έλαβε πράγματι προσφορά της εν λόγω θεραπείας στο κράτος καταγωγής παρά το γεγονός ότι η συγκεκριμένη θεραπεία προσφέρεται στο κράτος αυτό;
 γ)
 ο ασθενής αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης στο κράτος καταγωγής, αλλά δεν του προτάθηκε συμπληρωματική χειρουργική θεραπεία επειδή το όφελος της εν λόγω θεραπείας δεν ήταν αποδεδειγμένο στην περίπτωσή του;
 δ)
 η εφαρμοζόμενη θεραπεία στην αλλοδαπή συνέβαλε πράγματι στη βελτίωση της κατάστασης της υγείας του ασθενούς;


text:
 7.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/39
 Αναίρεση που άσκησε στις 19 Ιουλίου 2013 το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 14 Μαΐου 2013 στην υπόθεση T-249/11, Sanco κατά ΓΕΕΑ — Marsalman (απεικόνιση κοτόπουλου)
 (Υπόθεση C-411/13 P)
 2013/C 260/70
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: J. Crespo Carrillo και A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Sanco, SA
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση
 —
 να εκδώσει νέα απόφαση επί της ουσίας, απορρίπτοντας την προσφυγή που είχε ασκηθεί κατά της προσβαλλόμενης απόφασης, ή να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου
 —
 να καταδικάσει την προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (1), στο μέτρο που στηρίχθηκε σε εσφαλμένη ερμηνεία του περιεχομένου των υπηρεσιών που καλύπτονται από το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση στις κλάσεις 35 και 39 κατά τον Διακανονισμό της Νίκαιας. Η ανάλυση της ομοιότητας των προϊόντων και υπηρεσιών είναι εσφαλμένη, στο μέτρο που το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη το ότι οι υπηρεσίες που καλύπτονται από το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση αποκλείουν από το πεδίο εφαρμογής τους τις δραστηριότητες που ασκεί ένας επιχειρηματίας για ίδιο λογαριασμό όσον αφορά τα δικά του προϊόντα. Το ζήτημα αν οι υπηρεσίες αυτές πρέπει, κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας, να παρέχονται για λογαριασμό τρίτων αποτελεί νομικό ζήτημα το οποίο πρέπει να διευκρινιστεί από το Δικαστήριο.
 2)
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού, στο μέτρο που εξέτασε τη συμπληρωματικότητα προϊόντων ή υπηρεσιών με γνώμονα τη σημασία που έχει ένα προϊόν ή μια υπηρεσία «για την αγορά» άλλου προϊόντος ή υπηρεσίας κατά την αντίληψη του ενδιαφερόμενου κοινού. Το Γενικό Δικαστήριο δεν εξέτασε αν η συμπληρωματικότητα των προϊόντων και υπηρεσιών στηρίζεται στην ύπαρξη αλληλεπίδρασης σε τέτοιο βαθμό ώστε η από κοινού χρήση τους να αποβαίνει, βάσει αυστηρά αντικειμενικών κριτηρίων, αναγκαία ή προσδοκώμενη.
 3)
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού, στο μέτρο που διαπίστωσε ότι ορισμένα συμπληρωματικά προϊόντα ή υπηρεσίες είναι αυτομάτως όμοια, ακόμη και αν παρουσιάζουν μικρού βαθμού ομοιότητα, χωρίς να εξακριβώσει αν οι απορρέουσες από άλλους παράγοντες διαφορές μπορούν να εξουδετερώσουν αυτήν τη συμπληρωματικότητα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).


text:
 29.4.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 122/41
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς περι ́ μη ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-193/98 (1)
 εγγραφη ́ς των ονομα ́των των προσφευγο ́ντων στον πι ́νακα
 επιτυχο ́ντων του εσωτερικου ́ διαγωνισμου ́ Β/260·
 (2000/C 122/63)
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Με δια ́ταξη της 18ης Φεβρουαρι ́ου 2000, ο προ ́εδρος του
 δευτε ́ρου τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-193/98, Βασι ́λης
 Οι προσφευ ́γοντες επισημαι ́νουν ο ́τι το Συμβου ́λιο διοργα ́νωσε Μπουκουβα ́λας κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου.
 τον εσωτερικο ́ διαγωνισμο ́ Β/260 για μετα ́βαση απο ́ κατηγορι ́α σε
 α ́λλη βα ́σει εξετα ́σεων προκειμε ́νου να πληρω ́σει τρεις θε ́σεις
 αναπληρωτω ́ν βοηθω ́ν διοικη ́σεως. Μετα ́ τη διο ́ρθωση των εξετα ́- (1) EE C 48 της 20.2.1999.
 σεων απο ́ την εξεταστικη ́ επιτροπη ́, η διευ ́θυνση προσωπικου ́ και
 διοικη ́σεως, με επιστολε ́ς της 27ης Νοεμβρι ́ου 1998 πληροφο ́-
 ρησε τους προσφευ ́γοντες ο ́τι ́ελαβαν 109 και 105 βαθμου ́ς
 αντιστοι ́χως στο συ ́νολο των γραπτω ́ν και προφορικω ́ν εξετα ́σεων,
 βαθμολογι ́α που τους ́εδινε τη δυνατο ́τητα να περιληφθου ́ν στον
 πι ́νακα επιτυχο ́ντων στην πε ́μπτη και στην ́εκτη θε ́ση. Συ ́μφωνα,
 ο ́μως, με την υποσημει ́ωση στη σελι ́δα 1 και στο κεφα ́λαιο V
 της προκηρυ ́ξεως διαγωνισμου ́, η εξεταστικη ́ επιτροπη ́ δεν τους
 ενε ́γραψε στον πι ́νακα επιτυχο ́ντων, δεδομε ́νου ο ́τι ο αριθμο ́ς των
 επιτυχο ́ντων δεν μπορει ́ να υπερβαι ́νει τον αριθμο ́ των θε ́σεων που ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-88/99 (1)
 προ ́κειται να πληρωθου ́ν δηλαδη ́ τις τρεις θε ́σεις.
 (2000/C 122/64)
 Κατα ́ την προ της ασκη ́σεως της προσφυγη ́ς διαδικασι ́α, οι
 προσφευ ́γοντες υποστη ́ριξαν ο ́τι, συ ́μφωνα με τα στοιχει ́α που
 ει ́χαν στη δια ́θεση ́ τους, μο ́νο μια απο ́ τις τρεις θε ́σεις για τις (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 οποι ́ες διοργανω ́θηκε ο διαγωνισμο ́ς ει ́χε καταληφθει ́ απο ́ ́ενα των
 επιτυχο ́ντων και επομε ́νως ο διαγωνισμο ́ς δεν απε ́βλεπε στην Με δια ́ταξη της 18ης Φεβρουαρι ́ου 2000, ο προ ́εδρος του
 πλη ́ρωση συγκεκριμε ́νων θε ́σεων αλλα ́ η ́ταν διαγωνισμο ́ς για την δευτε ́ρου τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 ́εξοδο απο ́ μη ειδικευμε ́νη κατηγορι ́α. Οι προσφευ ́γοντες ζη ́τησαν τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-88/99, Βασι ́λης
 την κατα ́ρτιση πλη ́ρους πι ́νακα μελλοντικω ́ν προσλη ́ψεων που να Μπουκουβα ́λας κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου.
 περιλαμβα ́νει ο ́λους του επιτυχο ́ντες υποψηφι ́ους α ́ρα και τους
 ́διους.
 ι
 (1) EE C 160 της 5.6.1999.
 Με την προσφυγη ́ τους ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου οι
 προσφευ ́γοντες προβα ́λλουν:
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 4 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς
 Καταστα ́σεως (ΚΥΚ) καθω ́ς και της γενικη ́ς αρχη ́ς που απαγο-
 ρευ ́ει τους διορισμου ́ς ενο ́ψει μετατα ́ξεως·
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 29, παρα ́γραφος 1 του ΚΥΚ· ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-207/99 R
 — Παρα ́βαση: (2000/C 122/65)
 — της ανακοινω ́σεως προς το προσωπικο ́ αριθ. 16/91 σχετικα ́
 με τους γενικου ́ς ο ́ρους εφαρμογη ́ς του συστη ́ματος ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω
 εσωτερικω ́ν διαγωνισμω ́ν και ιδι ́ως του σημει ́ου D·
 Με δια ́ταξη της 14ης Φεβρουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του
 — των ανακοινω ́σεων προς το προσωπικο ́ αριθ. 70/97 και Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη δια-
 32/98, σχετικα ́ με τον εσωτερικο ́ διαγωνισμο ́ Β/260. γραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-207/99 R, Asociación de Fruticultores
 del Jalón Medio κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 18ης Δεκεμβρίου 2007 — Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (Υπόθεση C-77/05) (1)
 (Κανονισμός (ΕΚ) 2007/2004 - Σύσταση του ευρωπαϊκού οργανισμού για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως - Κύρος)
 (2008/C 51/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: E. O'Neill, C. Gibbs και A. Dashwood, barrister)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ του προσφεύγοντος: Ιρλανδία (εκπρόσωποι: D. O'Hagan, A. Collins, SC, McGarry, BL), Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωπος: J. Pietras), Σλοβακική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: R. Procházka, J. Čorba και B. Ricziová)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: J. Schutte και R. Szostak)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: J. M Rodríguez Cárcamo), Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: C. O'Reilly)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 2007/2004 του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2004, σχετικά με τη σύσταση ευρωπαϊκού οργανισμού για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ L 349, σ. 1)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, η Ιρλανδία, η Δημοκρατία της Πολωνίας, η Σλοβακική Δημοκρατία καθώς και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 82 της 2.4.2005.


text:
 26.5.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 117/26
 Προσφυγή της 20ής Μαρτίου 2007 — Gabel Industria Tessile κατά ΓΕΕΑ — Creaciones Garel (GABEL)
 (Υπόθεση T-85/07)
 (2007/C 117/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Gabel Industria Tessile S.p.A. (Rovellasca, Ιταλία) (εκπρόσωπος: A. Petruzzelli, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Creaciones Garel S. A.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αποφασίσει τη μερική ακύρωση της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών της 25ης Ιανουαρίου 2007, που κοινοποιήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2007, στο μέτρο που αφορά την απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος Gabel αριθ. 3754777 στην κλάση 24, καθόσον είναι αντίθετη προς το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94·
 —
 να διατηρήσει σε ισχύ την απόφαση του ιδίου τμήματος με την οποία έγινε δεκτή η αίτηση καταχωρίσεως του σήματος στην κλάση 25 για «μπουρνούζια»·
 —
 να υποχρεώσει το ΓΕΕΑ να προβεί στην καταχώριση του κοινοτικού σήματος Gabel αριθ. 3754777 στην κλάση 24, εκτός από τα «μπουρνούζια »της κλάσεως 25, και για τα προϊόντα για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση στην κλάση αυτή·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στο σύνολο των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «GABEL »(αίτηση καταχωρίσεως υπ' αριθ. 3.754.777) για προϊόντα των κλάσεων 24 και 25.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Creaciones Garel S.A.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα «GAREL», για προϊόντα των κλάσεων 24, 25 και 26.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχθηκε την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Δέχθηκε μερικώς την προσφυγή, στο μέτρο που η καταχώριση του σήματος γίνεται δεκτή για «μπουρνούζια »(κλάση 25).
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 για το κοινοτικό σήμα.


text:
 18.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/27
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Μαρτίου 2017 — Silvan κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-698/15 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Μόνιμοι υπάλληλοι - Περίοδος προαγωγών 2013 - Απόφαση περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος-ενάγοντος Απόφαση περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος - Σύγκριση των προσόντων - Συνεκτίμηση των εκθέσεων βαθμολογίας - Απουσία πλάνης περί το δίκαιο))
 (2017/C 121/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Juha Tapio Silvan (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: N. de Montigny και J.-N. Louis, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Berscheid και C. Berardis-Kayser)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) της 22ας Σεπτεμβρίου 2015, Silvan κατά Επιτροπής (F-83/14, EU:F:2015:106).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Juha Tapio Silvan φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 (1) EE C 59 της 15.2.2016.


text:
Aριθ. C 133/14 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4. 5 . 96
 2. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 1 , 3, ότι οι συμβάσεις πρότυπα περί καλωδιακών τηλεο
 πρέπει η βάση της σχετικής ρυθμίσεως (*) παροχή να πτικών μεταδόσεων της 29ης Μαΐου 1985 και όλες οι
 θεωρηθεί ως κοινωνικό πλεονέκτημα κατά την έννοια του εν προκειμένω παρεπόμενες συμβάσεις αντιβαίνουν
 άρθρου 7 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) προς το άρθρο 7 της συνθήκης ΕΟΚ-
 αριθ . 1612/68; Εάν ναι, πρέπει η επιβολή της προϋποθέ
 σεως ότι o οικείος εργαζόμενος έχει την κατοικία του στις 4, ότι η συμμετοχή της Buma στις συμβάσεις καλωδια
 Κάτω Χώρες να θεωρηθεί ως διάκριση λόγω ιθαγενείας κών ραδιοφωνικών μεταδόσεων, υπό τη μορφή που
 που απαγορεύεται από το άρθρο 7 του κανονισμού καταρτίστηκαν, πρέπει να θεωρηθούν ότι αντιβαί
 αυτού ; νουν προς το άρθρο 86 της συνθήκης ΕΟΚ-
 (') Διοικητική απόφαση αριθ. 403 του Stichting Ontwikkelings- en 5, ότι o ρόλος του ολλανδικού δημοσίου κατά την
 Saneringsfonds voor de Landbouw (διοικητική απόφαση 403 του κατάρτιση των συμβάσεων προτύπων περί καλωδια
 ταμείου αναπτύξεως και εξυγιάνσεως της γεωργίας), Stcrt. 1988, κής μεταδόσεως και κατά την εφαρμογή τους στην
 σ . 114 . πράξη , μέσω αυξήσεως των τιμολογίων επιχειρήσεων
 κοινής ωφελείας, πρέπει να θεωρηθεί ότι αντιβαίνει
 προς τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρ
 θρο 90·
 6, ότι τα άρθρα 2, 3 , 5, 6, 8 και 9 των συμβάσεων
 Αίτηση αναιρεσεως του C. Koelman, που ασκήθηκε στις προτύπων εκμεταλλεύσεως της Buma συνιστούν
 4 Μαρτίου 1996 κατά της αποφάσεως της 9ης Ιανουαρίου παράβαση της αποφάσεως της Επιτροπής GEMA I
 1996, την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών της 2ας Ιουνίου 1971 (ΕΕ L 134/15 ) και συνιστούν
 Κοινοτήτων στην υπόθεση Τ-575/93, C. Koelman κατά καταχρηστική άσκηση δεσπόζουσας θέσεως εκ μέ
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηριζόμενης ρους της Buma που αντίκειται προς το άρθρο 86 της
 από την Buma συνθήκης ΕΟΚ και αποτελούν περιορισμό του οικο
 (Υπόθεση C-59/96 P) νομικού ανταγωνισμού -
 (96/C 133/29)
 B. να ακυρώσει την πρωτόδικη απόφαση της 9ης Ιανουα
 O C. Koelman, εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο R. V. H. ρίου 1996 στην υπόθεση 575/93 και
 Jonker, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο R.
 Pels, rue Léon Thyes 12, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου 1 , να ακυρώσει βάσει των άρθρων 173 και 174, την
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 4 Μαρτίου 1996 αίτηση απόφαση της Επιτροπής να μην κινήσει καμία διαδι
 αναιρέσεως κατά της αποφάσεως της 9ης Ιανουαρίου 1996, κασία βάσει του άρθρου 3 του κανονισμού αριθ. 17
 την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινο κατόπιν της καταγγελίας του Koelman της 26ης
 τήτων στην υπόθεση Τ-575/93 , C. Koelman κατά Επιτροπής Οκτωβρίου 1990 όσον αφορά τις δύο, όπως αποκα
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηριζόμενης από την λούνται, συμφωνίες περί καλωδιακής μεταδόσεως της
 Buma . 29ης Μαΐου 1985 και τις τεκμηριούμενες στην καταγ
 γελία παραβάσεις-
 O αναιρεδειων ζητεί από TO Δικαστήριο:
 2, να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποζημιώσει τον
 Koelman για τη ζημιά που υπέστη·
 A. Κρίνοντας,
 3, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξο
 1 , ότι πρέπει να εξασφαλίζεται στους δημιουργούς η δα.
 ελεύθερη επιλογή του οργανισμού στον οποίο επιθυ
 μούν να εμπιστευθούν τη μεσιτεία των δικαιωμάτων
 τους και να εξασφαλίζεται στις επιχειρήσεις που Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 ασχολούνται με τη μεσιτεία δικαιωμάτων θεμιτή H αναιρεσείουσα βάλλει κατά της εσφαλμένης κρίσεως, εκ
 πρόσβαση στην αγορά και να προστατεύονται από μέρους του Πρωτοδικείου , των λόγων που αντλούνται από το
 την καταχρηστική άσκηση δεσποζουσών θέσεων άρθρο 85 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ και των λόγων που
 μονοπωλίων στον τομέα των δικαιωμάτων δημιουρ αντλούνται από προφανώς εσφαλμένη εκτίμηση και παράβα
 γού επί μουσικών έργων και παρόμοιων οργανισμών ση του καθήκοντος αιτιολογήσεως.
 που βάσει δεσποζουσών θέσεων πωλούν τις αποκα
 λούμενες blanket licences (άδειες πολλαπλού περιε
 χομένου ) και, σε συνδυασμό με ρήτρες διασφαλίσεως,
 θίγουν το δικαίωμα του δημιουργού προκειμένου με
 αυτόν τον τρόπο να κυριαρχούν στην αγορά μεσιτείας
 με αποκλεισμό του ανταγωνισμού , πράγμα που έχει Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ως συνέπεια μη αναγκαίο περιορισμό της ελεύθερης κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 5 Μαρ
 οικονομίας· τίου 1996
 2, ότι οι δύο συμβάσεις καλωδιακών ραδιοφωνικών και (Υπόθεση C-60/96)
 τηλεοπτικών μεταδόσεων της 29ης Μαΐου 1985 και (96/C 133/30)
 όλες οι εν προκειμένω παρεπόμενες συμβάσεις αντι
 βαίνουν προς το άρθρο 85 παράγραφος 1 της συνθή H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 κης ΕΟΚ και επομένως είναι άκυρες- νη από τους Hélène Michard και Enrico Traversa, με αντί
 ---pagebreak--- 4. 5 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 133/ 15
 κλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, κών Κοινοτήτων, στις 6 Μαρτίου 1996, προσφυγή κατά του
 Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε προσφυγή ενώπιον του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 5 Μαρτίου
 1996 κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας. H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: — να ακυρώσει το σχετικό με την αντσούγια σημείο του
 παραρτήματος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3074/95 του
 α) να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, θεσπίζοντας Συμβουλίου , της 22ας Δεκεμβρίου 1995 ( ! ), περί καθορι
 και διατηρώντας σε ισχύ διοικητική διάταξη η οποία σμού ,για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθε
 επεκτείνει και στη μίσθωση ορισμένων κινητών την μάτων ιχθύων, των συνολικών επιτρεπομένων αλιευμά
 απαλλαγή από τον ΦΠΑ η οποία ισχύει, κατά την των για το 1996, καθώς και ορισμένων όρων υπό τους
 κοινοτική νομοθεσία, αποκλειστικά για τη μίσθωση ακι οποίους είναι δυνατόν να αλιεύονται,
 νήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το
 άρθρο 2 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της — να καταδικάσει το καθού όργανο στα δικαστικά έξοδα.
 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών
 των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας:
 ομοιόμορφη φορολογική βάση (') (έκτη οδηγία ΦΠΑ)· Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα είναι ανάλογα προς αυτά
 της υποθέσεως C-179/95 (2).
 β) να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα. (!) ΕΕ αριθ . L 330 της 30 . 12. 1995 , σ. 1 .
 2) ΕΕ αριθ . C 208 της 12. 8. 1995 , σ. 10.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 H Επιτροπή θεωρεί ότι η απαλλαγή από τον ΦΠΑ της
 μιθώσεως ορισμένων κινητών όπως οι σκηνές, τα τροχόσπιτα
 και οι τροχοβίλες υπερβαίνει τα όρια που τίθενται με το
 άρθρο 13 μέρος B στοιχείο β) της έκτης οδηγίας, που έχει Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 εφαρμογή μόνο στη μίσθωση ακινήτων. υπέβαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 13ης Δεκεμ
 βρίου 1995 στην υπόθεση Finanzamt Bergisch Gladbach κατά
 H Επιτροπή φρονεί ότι η διαφορετική αυτή ερμηνεία της Werner Skripalle
 παροχής υπηρεσίας μισθώσεως ορισμένων κινητών, η οποία (Υπόθεση C-63/96)
 προκύπτει από διασταύρωση της ερμηνείας της παροχής
 υπηρεσίας μισθώσεως και της παροχής καταλύμματος σε (96/C 133/32)
 δωμάτιο ξενοδοχείου ή ανάλογης εγκαταστάσεως σύμφωνα
 με κριτήρια εθνικού δικαίου , αποτελεί σοβαρό μειονέκτημα, Με διάταξη της 13ης Δεκεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 που θίγει άμεσα το ενιαίο σύστημα φορολογήσεως εντός της Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Κοινότητας το οποίο θεσπίστηκε με την έκτη οδηγία όσον στις 8 Μαρτίου 1996, το Bundesfinanzhof- ενδέκατο τμήμα,
 αφορά τη μίσθωση κινητών. στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Finanzamt Bergisch Glad
 bach και Werner Skripalle, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί
 H Επιτροπή σημειώνει επίσης ότι οι διατάξεις περί φοροα από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 παλλαγής πρέπει να ερμηνεύονται στενά, καθόσον αποτε επί των εξής ερωτημάτων:
 λούν εξαίρεση από τη βασική αρχή της οδηγίας που θεσπίζει
 ένα κοινό σύστημα φορολογήσεως των οικονομικών δραστη 1 . Καλύπτεται από το άρθρο 27 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ,
 ριοτήτων εντός της Κοινότητας. χορηγηθείσα από το Συμβούλιο εξουσιοδότηση λήψεως
 ειδικού μέτρου παρεκκλίνοντος από τις διατάξεις της
 (M EE ειδ. έκδ., 09/001 , o. 49. οδηγίας 77/388/ΕΟΚ (^ για την αποτροπή της φοροα
 ποφυγής, κατά το οποίο, σε περίπτωση παροχής εξ
 επαχθούς αιτίας μεταξύ συγγενών, ως ελάχιστη βάση
 επιβολής του φόρου λαμβάνονται τα έξοδα κατά την
 έννοια του άρθρου 11 μέρος A παράγραφος 1 στοιχείο γ)
 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, ακόμα και όταν η συμφωνηθεί
 σα αντιπαροχή, μολονότι είναι σύμφωνη προς τα κρατού
 Προσφυγή του Βασίλειου της Ισπανίας κατα του Συμβου ντα στην αγορά, είναι μικρότερη της ελάχιστης βάσεως
 λίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που ασκήθηκε στις 6 Μαρ επιβολής του φόρου , ώστε να μη συντρέχει περίπτωση
 τίου 1996 φοροαποφυγής;
 (Υπόθεση C-61/96)
 2. Μπορεί ένα κράτος μέλος να αντιτάξει στον υποκείμενο
 (96/C 133/31 ) στον φόρο ειδικό μέτρο κατά την έννοια του άρθρου 27
 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ — διάταξη επιβάλλουσα φόρο —
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, εκπροσωπούμενο απο την Rosario όταν ούτε η απόφαση του Συμβουλίου περί εξουσιοδοτή
 Silva de Lapuerta, Abogado del Estado, με τόπο επιδόσεων σεως δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρω
 στο Λουξεμβούργο την πρεσβεία της Ισπανίας, 4-6 boulevard παϊκών Κοινοτήτων ούτε η διαδικασία παροχής της
 E. Servais, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊ- εξουσιοδοτήσεως κατά το άρθρο 27 παράγραφοι 2 έως 4


text:
 20.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 327/19
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-458/08)
 (2008/C 327/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: E. Traversa και P. Guerra e Andrade)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, επιβάλλοντας, για την παροχή οικοδομικών υπηρεσιών στην Πορτογαλία, τις ίδιες προϋποθέσεις που επιβάλλει και για την εγκατάσταση, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 49 ΕΚ·
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο πορτογαλικός νόμος περί ενάρξεως και διαρκούς ασκήσεως οικοδομικής δραστηριότητας (Decreto-Lei 12/2004) εξαρτά την άσκηση οικοδομικής δραστηριότητας από τη χορήγηση αδείας.
 Ουδεμία ανεξαιρέτως επιχείρηση δύναται να εκτελεί στην Πορτογαλία εργασίες οικοδόμησης, ανοικοδόμησης, επέκτασης, μετατροπής, επισκευής, συντήρησης, εξυγίανσης, καθαρισμού, αποκατάστασης, κατεδάφισης και, γενικότερα, οποιασδήποτε σχετικής με την κατασκευή εργασίας, χωρίς προηγούμενη άδεια της Πορτογαλικής διοικήσεως.
 Ο πορτογαλικής αρμοδιότητας κανόνας, που απαγορεύει στις επιχειρήσεις, μεταξύ των οποίων και κοινοτικές, να παρέχουν οικοδομικές υπηρεσίες στην Πορτογαλία χωρίς προηγούμενη άδεια εισόδου στον οικοδομικό κλάδο, την οποία εκδίδει η Πορτογαλική διοίκηση, συνιστά παράβαση του άρθρου 49 ΕΚ.
 Οι προϋποθέσεις εισόδου στον οικοδομικό κλάδο, τις οποίες ορίζει ο πορτογαλικός νόμος, είναι προϋποθέσεις εγκαταστάσεως. Ο πορτογαλικός νόμος δεν διακρίνει μεταξύ εγκαταστάσεως και πρόσκαιρης παροχής υπηρεσιών.
 Η εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος οικοδομική επιχείρηση, για να παράσχει υπηρεσίες στην Πορτογαλία, είναι αναγκασμένη να συγκεντρώσει όλες τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την εγκατάσταση. Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι η οικοδομική αυτή επιχείρηση δεν έχει άλλη επιλογή από το να εγκατασταθεί στην Πορτογαλία. Η επιβολή μιας τέτοιας υποχρέωσης επιφέρει σοβαρό περιορισμό στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών.
 Οι προϋποθέσεις διαρκούς ασκήσεως της δραστηριότητας επίσης συνιστούν περιορισμό της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, καθιστώντας αδύνατη την πρόσκαιρη άσκηση οικοδομικών υπηρεσιών.
 Οι λόγοι που προβάλλει το Πορτογαλικό Δημόσιο για να δικαιολογήσει τους επίδικους περιορισμούς δεν αποδεικνύονται ούτε ευσταθούν.


text:
 1.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/36
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Απριλίου 2013 — Tono κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-434/08) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Δικαιώματα του δημιουργού σχετικά με τη δημόσια εκτέλεση μουσικών έργων μέσω διαδικτύου, δορυφόρου ή καλωδιακής αναμεταδόσεως - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Κατανομή της γεωγραφικής αγοράς - Διμερείς συμβάσεις μεταξύ εθνικών εταιριών συλλογικής διαχείρισης - Εναρμονισμένη πρακτική που αποκλείει τη δυνατότητα χορηγήσεως αδειών πολλαπλής εδαφικής ισχύος και πολλαπλών ρεπερτορίων - Απόδειξη - Τεκμήριο αθωότητας)
 2013/C 156/63
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tono (Όσλο, Νορβηγία) (εκπρόσωποι: S. Teigum και A. Ringnes, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre και J. Bourke)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή με αίτημα τη μερική ακύρωση της αποφάσεως C(2008) 3435 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC).
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 3 της αποφάσεως C(2008) 3435 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC), ακυρώνεται στο μέτρο που αφορά την Tono.
 2)
 Η προσφυγή απορρίπτεται κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της κύριας διαδικασίας.
 4)
 Η Tono και η Επιτροπή φέρουν εκάστη τα δικαστικά έξοδά της στο πλαίσιο της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) ΕΕ C 313 της 6.12.2008.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/28
 Προσφυγή της 21ης Σεπτεμβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-392/06)
 (2006/C 294/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: N. Yerrell και R. Vidal Puig)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2002/15/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2002, για την οργάνωση του χρόνου εργασίας των εκτελούντων κινητές δραστηριότητες οδικών μεταφορών, και, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας τες στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2002/15/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 23 Μαρτίου 2005.
 (1) ΕΕ L 80, σ. 35.


text:
 20.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 284/8
 Αίτηση αναιρέσεως που υπέβαλαν στις 24 Αυγούστου 2004 (με τηλεομοιοτυπία της 20.8.2004) η Deutsche Post AG και η DHL Express (Italy) Srl (πρώην DHL International Srl) κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο πενταμελές τμήμα) της 27ης Μαΐου 2004 στην υπόθεση T-358/02, Deutsche Post AG και DHL International Srl κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηριζόμενης από την Ιταλική Δημοκρατία και την Poste Italiane SpA
 (Υπόθεση C-367/04 P)
 (2004/C 284/17)
 Η Deutsche Post AG και η DHL Express (Italy) Srl (πρώην DHL International Srl), εκπροσωπούμενες από τους δικηγόρους Jochim Sedemund και Thomas Lübbig, του δικηγορικού γραφείου Freshfields Bruckhaus Deringer, Potsdamer Platz 1, D-10785 Berlin, άσκησαν ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 24 Αυγούστου 2004 (με τηλεομοιοτυπία της 20.8.2004) αναίρεση κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο πενταμελές τμήμα) της 27ης Μαΐου 2004 στην υπόθεση T-358/02, Deutsche Post AG και DHL International Srl κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηριζόμενης από την Ιταλική Δημοκρατία και την Poste Italiane.
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 1.
 να αναιρέσει τη διάταξη του Πρωτοδικείου της 27ης Μαΐου 2004 στην υπόθεση T-358/02 (1) και να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή που άσκησαν στις 3 Δεκεμβρίου 2002 η Deutsche Post AG και η DHL Express (Italy),
 2.
 να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη και τις παρεμβαίνουσες υπέρ αυτής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Η αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου της 27ης Μαΐου 2004 στην υπόθεση T-358/02, DPAG κ.λπ. κατά Επιτροπής. Με τη διάταξη αυτή το Πρωτοδικείο απέρριψε ως απαράδεκτη την προσφυγή που είχαν ασκήσει στις 3 Δεκεμβρίου 2002 η Deutsche Post AG και η DHL Express (Italy) Srl. Κατά το Πρωτοδικείο, οι προσφεύγουσες δεν είχαν αποδείξει ότι νομιμοποιούνταν ενεργητικά για την άσκηση της προσφυγής. Οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται αντίθετα, με την αίτηση αναιρέσεως, ότι η απόφαση της Επιτροπής τις αφορούσε οπωσδήποτε άμεσα και ατομικά και ότι επομένως νομιμοποιούνται ενεργητικά κατά την έννοια του άρθρου 230, παράγραφος 4, ΕΚ. Επειδή επιπλέον οι προσφεύγουσες και νυν αναιρεσείουσες έχουν το απαιτούμενο έννομο συμφέρον, το Δικαστήριο πρέπει επομένως, κατά την άποψή τους, να εξαφανίσει την ανωτέρω διάταξη του Πρωτοδικείου της 27ης Μαΐου 2004 και να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή που άσκησαν στις 3 Δεκεμβρίου 2002 η Deutsche Post AG και η DHL Express (Italy).
 (1) ΕΕ C 228 της 11.9.2004.


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/2
 Πίνακες που χρησιμεύουν για τον προσδιορισμό της συνθέσεως των δικαστικών σχηματισμών
 (2008/C 51/04)
 Κατά την από 15 Ιανουαρίου 2008 συνεδρίασή του, το Δικαστήριο κατάρτισε τον πίνακα περί του οποίου γίνεται λόγος στο άρθρο 11β, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, για τον ορισμό των μελών του τμήματος μείζονος συνθέσεως, ως ακολούθως:
 A. Tizzano
 J.-J. Kasel
 J. N. Cunha Rodrigues
 C. Toader
 R. Silva de Lapuerta
 M. Arabadjiev
 K. Schiemann
 T. von Danwitz
 J. Makarczyk
 J.-C. Bonichot
 P. Kūris
 P. Lindh
 E. Juhász
 L. Bay Larsen
 Γ. Αρέστης
 A. Ó Caoimh
 A. Borg Barthet
 E. Levits
 M. Ilešič
 U. Lõhmus
 J. Malenovský
 J. Klučka
 Κατά την από 15 Ιανουαρίου 2008 συνεδρίασή του το Δικαστήριο κατάρτισε τους πίνακες περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 11γ, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, για τον προσδιορισμό της συνθέσεως του πρώτου τμήματος, ως ακολούθως:
 A. Tizzano
 J.-J. Kasel
 A. Borg Barthet
 E. Levits
 M. Ilešič
 Κατά την από 15 Ιανουαρίου 2008 συνεδρίασή του το Δικαστήριο κατάρτισε τους πίνακες περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 11γ, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, για τον προσδιορισμό της συνθέσεως του πέμπτου τμήματος, ως ακολούθως:
 A. Borg Barthet
 M. Ilešič
 E. Levits
 J.-J. Kasel


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 31ης Μαΐου 2017 — Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-228/16 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Απόφαση περί θέσεως καταγγελίας στο αρχείο - Άρνηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να συνεχίσει την εξέταση της καταγγελίας της προσφεύγουσας - Απουσία ενισχύσεως κατά το τέλος του προκαταρκτικού σταδίου εξετάσεως - Αμιγώς επιβεβαιωτική απόφαση - Προϋποθέσεις νομιμότητας της ανακλήσεως αποφάσεως περί θέσεως καταγγελίας στο αρχείο))
 (2017/C 249/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ) (εκπρόσωποι: E. Μπουρτζάλας, δικηγόρος, A. Οικονόμου, Ε. Σαλακά, Χ. Συνοδινός και Χ. Ταγαράς, δικηγόροις, καθώς και D. Waelbroeck, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Μπουχάγιαρ και É. Gippini Fournier)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 9ης Φεβρουαρίου 2016, ΔEH κατά Επιτροπής (T-639/14, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2016:77).
 2)
 Αναπέμπει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 211 της 13.6.2016.


text:
 18.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 314/3
 Αίτηση αναιρέσεως της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο πενταμελές τμήμα) της 1ης Ιουλίου 2004 στην υπόθεση T-308/00, Salzgitter AG, υποστηριζόμενη από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2004 (τηλεομοιοτυπία της 16ης Σεπτεμβρίου 2004)
 (Υπόθεση C-408/04 P)
 (2004/C 314/06)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Viktor Kreuschitz και Michael Niejahr, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 23 Σεπτεμβρίου 2004 (τηλεομοιοτυπία της 16ης Σεπτεμβρίου 2004) ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο πενταμελές τμήμα) της 1ης Ιουλίου 2004, στην υπόθεση T-308/00, Salzgitter AG, υποστηριζόμενη από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 1ης Ιουλίου 2004, στην υπόθεση T-308/00 (1), Salzgitter AG κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων·
 2.
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων·
 3.
 να καταδικάσει τη Salzgitter AG στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Με την προσβαλλόμενη απόφαση το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ακύρωσε τα άρθρα 2 και 3 της αποφάσεως 2000/797/ΕΚΑΧ, σχετικά με την κρατική ενίσχυση την οποία χορήγησε η Γερμανία στις εταιρείες Salzgitter AG, Preussag Stahl ΑG και στις θυγατρικές του κλάδου χαλυβουργίας του ομίλου. Με τις ακυρωθείσες διατάξεις η Επιτροπή υποχρέωνε την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας να ανακτήσει από τους αποδέκτες παράνομες και ασυμβίβαστες προς την κοινή αγορά ενισχύσεις.
 Το Πρωτοδικείο δεν ακύρωσε το άρθρο 1 της αποφάσεως αυτής, με το οποίο η Επιτροπή έκρινε ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά κρατικές ενισχύσεις υπό τη μορφή έκτακτων αποσβέσεων και αφορολόγητων αποθεματικών, τις οποίες έλαβε η προσφεύγουσα δυνάμει του άρθρου 3 του Zonenrandförderungsgesetz (γερμανικού νόμου για την προώθηση της ανάπτυξης της ζώνης κατά μήκος των συνόρων με την πρώην Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας και την πρώην Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας, στο εξής: ZRFG), για βασικό επιλέξιμο για ενίσχυση ποσό 484 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων (DEM) ή 367 εκατομμυρίων DEM. Ο ZRFG είχε εγκριθεί από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 92, παράγραφος 2, στοιχείο γ), της Συνθήκης ΕΚ [νυν άρθρο 87, παράγραφος 2, στοιχείο γ), ΕΚ]. Η Συνθήκη ΕΚΑΧ δεν περιελάμβανε αντίστοιχη διάταξη. Κατά συνέπεια, οι χορηγηθείσες στη Salzgitter AG ενισχύσεις δεν συμβιβάζονται προς την κοινή αγορά, αλλά δεν μπορούν να ανακτηθούν.
 Η απόφαση στηρίζεται κυρίως στην παραδοχή ότι η κατάσταση που προέκυψε από την έκδοση του δεύτερου και τρίτου κώδικα ενισχύσεων στη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα και ασάφεια, για τις οποίες την ευθύνη φέρει η Επιτροπή.
 Η αναιρεσείουσα προβάλλει συναφώς τέσσερις λόγους αναιρέσεως.
 Πρώτον, το Πρωτοδικείο, κρίνοντας ότι η κατάσταση που προέκυψε από την έκδοση του πρώτου, δεύτερου και τρίτου κώδικα ενισχύσεων στη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα «χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα και ασάφεια», έρχεται σε αντίθεση με την παλαιότερη νομολογία του. Από την απόφαση του Πρωτοδικείου της 31ης Μαρτίου 1998, Τ-129/96, Preussag Stahl κατά Επιτροπής (Συλλογή 1998, σ. ΙΙ-609, σκέψη 43), προκύπτει ότι οι χορηγούμενες με τους κώδικες παρεκκλίσεις από την αρχή της απόλυτης απαγορεύσεως των ενισχύσεων, την οποία καθιερώνει το άρθρο 4, στοιχείο γ), της Συνθήκης ΕΚΑΧ, ίσχυαν μόνον για τα προβλεπόμενα από τους κώδικες χρονικά διαστήματα. Από τη νομολογία αυτή, την οποία έχει επιβεβαιώσει το Δικαστήριο, προκύπτει ότι ο πρώτος και ο δεύτερος κώδικας ενισχύσεων στη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα δεν ανέπτυσσαν έννομες συνέπειες μετά το πέρας της ισχύος τους στις 31 Δεκεμβρίου 1981 και στις 31 Δεκεμβρίου 1985, αντιστοίχως. Μετά τη θέση σε ισχύ του τρίτου κώδικα ενισχύσεων στη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα ήταν απολύτως σαφές ότι η Επιτροπή «τηρείται [...] ενήμερη σχετικά με τα προγράμματα που αποβλέπουν στην εφαρμογή στον τομέα σιδήρου και χάλυβα των καθεστώτων ενισχύσεων, έναντι των οποίων έχει ήδη αποφανθεί βάσει των διατάξεων της συνθήκης ΕΟΚ» (άρθρο 6, παράγραφος 1, του τρίτου κώδικα ενισχύσεων στη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα, ΕΕ L 340 της 18.12.1985, σ. 1). Ο πρώτος και ο δεύτερος κώδικας δεν αποτελούσαν αντικείμενο της αποφάσεως της Επιτροπής και, επιπλέον, δεν ασκούν επιρροή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο στην παρούσα υπόθεση. Εν πάση περιπτώσει, αντιθέτως προς τις διαπιστώσεις της προσβαλλόμενης αποφάσεως, οι κώδικες αυτοί ουδεμία επιρροή ασκούν πέραν του τομέα ΕΚΑΧ.
 Δεύτερον, το Πρωτοδικείο δεν ζήτησε αποδείξεις περί του αν η Επιτροπή πράγματι «είχε γνώση των χορηγηθεισών στην προσφεύγουσα ενισχύσεων». Επιπλέον, το Πρωτοδικείο παρέλειψε να απαντήσει στο ερώτημα αν από τους ετήσιους λογαριασμούς που η προσφεύγουσα διαβίβαζε κατά τακτά χρονικά διαστήματα στην Επιτροπή προέκυπτε πράγματι η ύπαρξη μη κοινοποιηθεισών ενισχύσεων.
 Τρίτον, το Πρωτοδικείο δέχεται προφανώς ότι τα κοινοποιούμενα στην Επιτροπή εκτός του πλαισίου της διαδικασίας του άρθρου 88 ΕΚ έγγραφα μπορούν να αποκλείουν την υποχρέωση επιστροφής παρανόμως χορηγηθεισών ενισχύσεων όταν ο προσφεύγων επικαλείται απλώς την αρχή της ασφάλειας δικαίου.
 Τέλος, η απόφαση του Πρωτοδικείου θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο το σύστημα ελέγχου από την Επιτροπή των κρατικών ενισχύσεων, διότι παρεκκλίνει από πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία η εμπιστοσύνη των επιχειρήσεων που έλαβαν ενίσχυση ως προς τη νομιμότητα αυτής δικαιολογείται μόνον αν η ενίσχυση χορηγήθηκε με τήρηση της προβλεπόμενης διαδικασίας. Ένας επιμελής επιχειρηματίας πρέπει κανονικά να είναι σε θέση να βεβαιωθεί ότι τηρήθηκε η διαδικασία αυτή (απόφαση του Δικαστηρίου της 20ής Σεπτεμβρίου 1990, C-5/89, Επιτροπή κατά Γερμανίας, Συλλογή 1990, σ. Ι-3437, σκέψη 14). Με την απόφαση αυτή το Δικαστήριο κατέστησε σαφές ότι οι επιχειρήσεις που έλαβαν ενίσχυση δεν μπορούν να επικαλεστούν την απορρέουσα από την αρχή της ασφάλειας δικαίου αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης προκειμένου να αποφύγουν την επιστροφή ασυμβίβαστων προς την κοινή αγορά κρατικών ενισχύσεων.
 (1) ΕΕ C 239 της 25.9.2004.


text:
15.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 275/21
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 (πρώτο τμήμα)
 της 25ης Σεπτεμβρίου 2003
 της 11ης Σεπτεμβρίου 2003
 στην υπόθεση C-170/02 P: Schlüsselverlag J.S. Moser
 GmbH κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 στην υπόθεση C-323/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 («Αίτηση αναιρέσεως — Προσφυγή κατά παραλείψεως τήτων κατά Ηydrowatt SARL (1)
 — Ανταγωνισμός — Καταγγελία — Έλεγχος των πράξεων
 συγκεντρώσεως — Λήψη θέσεως κατά την έννοια του
 άρθρου 232 ΕΚ — Απαράδεκτο της προσφυγής») («Ρήτρα διαιτησίας — Μη εκτέλεση συμβάσεως — Λύση
 της συμβάσεως — Επιστροφή των προκαταβληθέντων
 ποσών — Τόκοι»)
 (2003/C 275/36)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) (2003/C 275/37)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 Στην υπόθεση C-170/02 P, Schlüsselverlag J. S. Moser GmbH, στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 με έδρα το Ιnnsbruck (Αυστρία), J. Wimmer Medien GmbH &
 Co. KG, με έδρα το Linz (Αυστρία), Styria Medien AG, με έδρα
 το Graz (Αυστρία), Zeitungs- und Verlags-Gesellschaft mbH, με
 έδρα το Bregenz (Αυστρία), Eugen Ruß Vorarlberger
 Zeitungsverlag und Druckerei GmbH, με έδρα το Schwarzach
 (Αυστρία), «Die Presse» Verlags-Gesellschaft mbH, με έδρα Στην υπόθεση C-323/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 τη Βιέννη (Αυστρία) και «Salzburger Nachrichten» Verlargs- (εκπρόσωπος: H. Støvlbaek επικουρούμενο από τον Ε. Cabau)
 Gesellschaft mbH & Co. KG, με έδρα το Salzbourg (Αυστρία), κατά Ηydrowatt SARL, με έδρα τη Lyon (Γαλλία), με αντικείμενο
 εκπροσωπούμενες από τον Μ. Krüger, Rechtsanwalt, με αντικεί- αγωγή την οποία άσκησε η Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 238 ΕΚ
 μενο αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε κατά της διατάξεως που με αίτημα την επιστροφή του υπολοίπου της προκαταβολής που
 εξέδωσε στις 11 Μαρτίου 2002 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών κατέβαλε η ενάγουσα στην εναγομένη στο πλαίσιο της συμβάσεως
 Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα) στην υπόθεση της 11ης Μαρτίου ΗΥ 134/87 FR, περί υλοποιήσεως ενός σχεδίου το οποίο
 2002, T-3/02, Schlüsselverlag J. S. Moser κ.λπ. κατά Επιτροπής τυγχάνει ενισχύσεως βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) 3640/85 του
 (Συλλογή 2002, σ. II-1473), με την οποία ζητήθηκε η εξαφάνιση Συμβουλίου, της 20ής ∆εκεμβρίου 1985, για την προαγωγή,
 της διατάξεως αυτής, όπου ο έτερος διάδικος ήταν η Επιτροπή μέσω χρηματοδοτικής ενίσχυσης, σχεδίων επίδειξης και προτύπων
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: K. Wiedner), το βιομηχανικών σχεδίων στον ενεργειακό τομέα (ΕΕ L 350, σ. 29),
 ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet το ∆ικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet,
 (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, F. Macken, πρόεδρο τμήματος, P. Jann (εισηγητή) και Α. Rosas, δικαστές,
 N. Colneric και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε
 εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις στις 11 Σεπτεμβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 25 Σεπτεμβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1) Υποχρεώνει την Ηydrowatt SARL να καταβάλει στην
 1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το ποσό των
 25 109 ευρώ, πλέον συμβατικών τόκων που ανέρχονται
 2) Καταδικάζει τις Schlüsselverlag J. S. Moser GmbH, J. Wimmer σε 23 442,91 ευρώ.
 Medien GmbH & Co. KG, Styria Medien AG, Zeitungs- und
 Verlags-Gesellschaft mbH, Eugen Ruß Vorarlberger
 Zeitungsverlag und Druckerei GmbH, «Die Presse» Verlags- 2) Καταδικάζει την Ηydrowatt SARL στα δικαστικά έξοδα.
 Gesellschaft mbH και «Salzburger Nachrichten» Verlargs-
 Gesellschaft mbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 289 της 23.11.2002.
 (1) ΕΕ C 156 της 29.6.2002.


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/39
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 30ής Σεπτεμβρίου 2004
 στην υπόθεση Τ-313/02, David Meca-Medina, Igor Majcen κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Ανταγωνισμός - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Κανονιστική ρύθμιση για την καταπολέμηση της φαρμακοδιεγέρσεως, θεσπισθείσα από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) - Αμιγώς αθλητική κανονιστική ρύθμιση»)
 (2004/C 300/76)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση T-313/02, David Meca-Medina, κάτοικος Βαρκελώνης (Ισπανία), Igor Majcen, κάτοικος Λιουμπλιάνα (Σλοβενία), εκπροσωπούμενοι από τον J.-L. Dupont, δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: O. Beynet και A. Bouquet), υποστηριζόμενης από τη Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: T. Pynnä), με αντικείμενο αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 1ης Αυγούστου 2002 περί απορρίψεως της καταγγελίας που υπέβαλαν οι προσφεύγοντες κατά της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ), προκειμένου να διαπιστωθεί το ασυμβίβαστο ορισμένων κανονιστικών διατάξεων τις οποίες αυτή θέσπισε και τις οποίες εφάρμοσε η Διεθνής Κολυμβητική Ομοσπονδία (FINA), καθώς και ορισμένων πρακτικών σχετικών με τον έλεγχο της φαρμακοδιεγέρσεως, προς τους κοινοτικούς κανόνες περί ανταγωνισμού και περί ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (υπόθεση COMP/38158 — Meca-Medina και Majcen κατά ΔΟΕ), το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τον H. Legal, Πρόεδρο, τη V. Tiili και τον Μ. Βηλαρά, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio González, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Οι προσφεύγοντες φέρουν τα έξοδά τους καθώς και τα έξοδα της Επιτροπής.
 3)
 Η Δημοκρατία της Φινλανδίας θα φέρει τα έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 305 της 7.12.2002.


text:
 Αριθ. C 64/18 [_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2 . 3 . 96
 εισαγωγής, τα όργανα αυτά παρανόμως δεν έλαβαν κανονισμού (ΕΚ) αριθ . 2389/95 οφείλεται στους εξής λό
 εγκαίρως τα ενδεικνυόμενα μέτρα προκειμένου να εξα νους :
 λειφθεί η αβεβαιότητα αυτή . α) Σε παραβαση του άρθρου 15 , παραγραφος 1 του κανο
 H ζημία που υπέστη και θα υφίσταται η ενάγουσα διακρίνε νισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2423/88: Κατά τη διάταξη αυτή , οι
 ται σε δύο κατηγορίες: δασμοί αντιντάμπινγκ παύουν να ισχύουν πέντε χρόνια
 όχι μετά την ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος τους αλλά
 α ) «τρέχουσα ζημία« — η ζημία ως προς τον κύκλο εργα μετά την έναρξη της ισχύος της τελευταίας τροποποιή
 σιών και τα κέρδη που έχει ήδη υποστεί ως αποτέλεσμα σεώς τους ή επιβεβαιώσεώς τους . Κατά την προσφεύγου
 της τρέχουσας μειώσεως της ζητήσεως για γουναρικά και σα, πρόκειται για διάταξη προβλέπουσα δεσμευτική
 συναφή προϊόντα, ενόψει του ότι τέτοιες γούνες δεν θα προθεσμία, από την οποία το Συμβούλιο δεν μπορεί να
 εισάγονται ή δεν θα μπορούν να εισάγονται μετά την 1η παρεκκλίνει ούτε άλλωστε έχει παρεκκλίνει μέχρι τούδε.
 Ιανουαρίου 1996* O κανονισμός δεν περιέχει καμία αιτιολογία της παρεκ
 κλίσεως για τις συσκευές φωτοαντιγραφής που χρησιμο
 β) «μέλλουσα ζημία» — οι μέλλουσες ζημίες ως προς τον ποιούν συνηθισμένο χαρτί με ταχύτητα άνω των 75
 κύκλο εργασιών και τα κέρδη που θα υποστεί η ενάγου φωτοαντιγράφων ανά λεπτό (άρθρο 190 της συνθήκης
 σα, όταν θα αρχίσει να ισχύει η απαγόρευση εισάγω ΕΚ).
 γης-
 β) Επικουρικώς, σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφο
 (') ΕΕ 1991 , L 308 . σ. 1 . ρά τη σύντμηση της περιόδου εφαρμογής από πέντε σε
 δύο μόνον έτη : H μείωση της διάρκειας ισχύος του
 κανονισμού (ΕΚ) αριθ . 2380/95 σε δύο έτη αντιφάσκει
 προδήλως με τις πραγματικές διαπιστώσεις των κοινοτι
 κών θεσμικών οργάνων κατά τη διαδικασία επανεξετά
 Προσφυγή της Committee of European Copier Manufactu σεως. Κατά την προσφεύγουσα, διαπιστώθηκαν επίταση
 rera (CECOM) κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής του ντάμπινγκ, αύξηση της ζημίας της κοινοτικής βιομη
 Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1995 χανίας καθώς και η ύπαρξη κοινοτικού συμφέροντος για
 (Υπόθεση Τ-232/95) τη διατήρηση της προστασίας αντιντάμπινγκ. H διατήρη
 (96/C 64/36) ση των μέτρων αντιντάμπινγκ για χρονικό διάστημα
 πέντε ετών είναι απαραίτηση για την εξουδετέρωση των
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) ζημιογόνων συνεπειών του ντάμπινγκ. O κανονισμός
 (ΕΚ) αριθ . 2380/95 δεν περιέχει καμία αιτιολογία για τη
 H Committee of European Copier Manufacturers (CECOM), διετή μόνον διάρκεια ισχύος του μέτρου προστασίας στην
 που εδρεύει στην Κολωνία, εκπροσωπούμενη από τους περίπτωση των συσκεύων φωτοαντιγραφής με ταχύτητα
 Dietrich Ehle και Volker Schiller, δικηγόρους Κολωνίας, με άνω των 75 φωτοαντιγράφων ανά λεπτό, οι οποίες
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Marc Lucius, 6, προστατεύονται για πρώτη φορά με τον προαναφερθέ
 rue Michel Welter, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των ντα κανονισμό κατά των ζημιογόνων συνεπειών του
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 19 Δεκεμβρίου 1995 προ ντάμπινγκ ( άρθρο 190 της συνθήκης ΕΚ).
 σφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. γ) Σε παράβαση των διατάξεων του βασικού κανονισμού
 αντιντάμπινγκ, ιδίως δε της κατανομής δικαιωμάτων και
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: υποχρεώσεων μεταξύ της ζημιωθείσας κοινοτικής βιομη
 — να ακυρώσει το άρθρο 3 , δεύτερο εδάφιο του κανονισμού χανίας και των εξαγωγέων που εφαρμόζουν πρακτικές
 (ΕΚ) αριθ . 2380/95 , της 2ας Οκτωβρίου 1995 (ΕΕ L 244 της ντάμπινγκ καθώς και των συμμετεχόντων στις πρακτικές
 12. 10. 1995 , σ. 1 ), για την επιβολή οριστικού δασμού ντάμπινγκ εισαγωγέων: Κατά την προσφεύγουσα, η
 αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές συσκευών φωτοαντιγρα κοινοτική βιομηχανία προστατεύεται, σε περίπτωση δια
 φής που χρησιμοποιούν συνηθισμένο χαρτί, καταγωγής πιστώσεως ζημιογόνου πρακτικής ντάμπινγκ, για διάστη
 Ιαπωνίας, καθόσον ορίζει ότι o κανονισμός αυτός λήγει μα πέντε ετών οι εξαγωγείς και οι εισαγωγείς (άρθρο 11 ,
 δύο έτη μετά την έναρξη της ισχύος του , παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3283/94)
 έχουν ως αντιστάθμισμα τη δυνατότητα υποβολής αιτή
 — σε περίπτωση ακυρώσεως να αποφανθεί, εφόσον το σεως για επανεξέταση - οι εισαγωγείς (άρθρο 11 , παρά
 κρίνει αναγκαίο, ότι οι επιβαλλόμενοι με το άρθρο 1 γραφος 8 του κανονισμού ( ΕΚ) αριθ . 3283/94) μπορούν
 δασμοί αντιντάμπινγκ διατηρούνται σε ισχύ , μάλιστα δε περαιτέρω να ζητήσουν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις,
 και μετά την εκπνοή του χρονικού διαστήματος των δύο επιστροφή των δασμών αντιντάμπινγκ.
 ετών από της ενάρξεως της ισχύος του κανονισμού , μέχρις δ) Σε προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της κοινοτικής
 ότου τα αρμόδια όργανα λάβουν τα μέτρα που συνεπά βιομηχανίας και των δικαιωμάτων της ως προς την
 γεται η εκτέλεση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου , επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ: Κατά την προσφεύγου
 — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. σα, αν τα μέτρα αντιντάμπινγκ ισχύσουν δύο μόνο έτη
 μετά την έναρξη της ισχύος τους, η ζημιωθείσα κοινοτική
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα βιομηχανία προδήλως κωλύεται να ασκήσει λελογισμέ
 νως και με προοπτικές επιτυχίας τα δικαιώματα που
 H προσφεύγουσα θεωρεί ότι η διάταξη περί λήξεως της αντλεί από το άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ . 3283/
 ισχύος των μέτρων αντιντάμπινγκ για τις συσκευές φωτοα 94 (επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ) και από το άρθρο 13
 ντιγραφής κατόπιν διετούς περιόδου εφαρμογής τους μετά του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3283/94 ( άμυνα έναντι των
 την έναρξη της ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2380/95 καταστρατηγήσεων).
 είναι άκυρη . H ακυρότητα του άρθρου 3 , δεύτερο εδάφιο του


text:
 25.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/23
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 27ης Μαΐου 2004
 στην υπόθεση Τ-379/03, Antonio Di Andolfi κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Προθεσμίες - Αγωγή αποζημιώσεως - Εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο - Τυπική προϋπόθεση - Εντολή προς τη διοίκηση - Προδήλως απαράδεκτο)
 (2004/C 239/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση Τ-379/02, Antonio Di Andolfi, κάτοικος Ρώμης (Ιταλία), εκπροσωπούμενος από τον S. Amato, avocat, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Ε. Montaguti, επικουρούμενη από τον A. Dal Ferro, avocat, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), που έχει ως αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 30ής Οκτωβρίου 2001 περί αρνήσεως χορηγήσεως της συμπληρωματικής μη επιστρεπτέας χρηματοδοτικής συνδρομής που προβλέπεται στο πλαίσιο του «Joint Venture Programme», προκειμένου για ένα σχέδιο συστάσεως κοινής ιταλορουμανικής επιχειρήσεως (JOP Facility 2 — Project in Romania with Phoenix European SRL — J2BROSEVEN) και, αφετέρου, αίτημα αποκαταστάσεως της φερόμενης ζημίας που προκλήθηκε στον προσφεύγοντα-ενάγοντα, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τον Η. Légal, την V. Tiili και τον Μ. Βηλαρά, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 27 Μαΐου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Η προσφυγή-αγωγή απορρίπτεται.
 2.
 Ο προσφεύγων-ενάγων καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 44 της 22.2.2003.


text:
C 135/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.5.2000
 Η δευ ́τερη αναιρεσει ́ουσα (Republica SA) υποστηρι ́ζει ο ́τι το α) προβλε ́πουν δια ́ρκεια α ́δειας που υπερβαι ́νει την ελα ́χιστη
 Πρωτοδικει ́ο υπε ́πεσε σε νομικη ́ πλα ́νη καθο ́τι ́εκρινε ο ́τι το δια ́ρκεια της κανονικη ́ς ετη ́σιας α ́δειας που προβλε ́πεται
 Συμβου ́λιο αιτιολο ́γησε επαρκω ́ς τον καθορισμο ́ του περιθωρι ́ου στην οδηγι ́α 93/104/ΕΚ (1) του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊ-
 ντα ́μπιγκ στην περι ́πτωση της δευ ́τερης αναιρεσει ́ουσας. κη ́ς Ενω ́σεως, της 23ης Νοεμβρι ́ου 1993, σχετικα ́ με
 ορισμε ́να στοιχει ́α της οργα ́νωσης του χρο ́νου εργασι ́ας,
 (1) EE C 113 της 11.4.1998, σ. 18.
 (2) EE C 113 της 11.4.1998, σ. 19. η ́/και
 (3) του Συμβουλι ́ου, σχετικα ́ με την επιβολη ́ οριστικω ́ν δασμω ́ν
 αντιντα ́μπιγκ στις εισαγωγε ́ς ορισμε ́νων σωλη ́νων χωρι ́ς συγκο ́λληση β) παρε ́χουν στον εγκατεστημε ́νο στη Γερμανι ́α εργοδο ́τη το
 απο ́ σι ́δηρο η ́ μη κραματοποιημε ́νο χα ́λυβα, καταγωγη ́ς Ουγγαρι ́ας, δικαι ́ωμα να αναζητη ́σει απο ́ τους κοινου ́ς φορει ́ς των
 Πολωνι ́ας, Ρωσι ́ας, Τσεχικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, Ρουμανι ́ας και Σλοβακικη ́ς συμβαλλομε ́νων τα ποσα ́ που ́εχει καταβα ́λει ως μισθο ́
 ∆ημοκρατι ́ας, σχετικα ́ με την κατα ́ργηση του κανονισμου ́ ΕΟΚ η ́ αποδοχε ́ς α ́δειας και ως επι ́δομα α ́δειας, αλλα ́ δεν
 1189/93 και τον τερματισμο ́ της διαδικασι ́ας ο ́σον αφορα ́ τις προβλε ́πουν κανε ́να τε ́τοιο δικαι ́ωμα για τον εγκατεστη-
 εισαγωγε ́ς καταγωγη ́ς της ∆ημοκρατι ́ας της Κροατι ́ας (EE L 322,
 σ. 1).
 με ́νο στην αλλοδαπη ́ εργοδο ́τη, παρε ́χουν ο ́μως αντ' αυτου ́
 στους αποσπασμε ́νους εργαζομε ́νους τη δυνατο ́τητα να
 προβα ́λουν απ' ευθει ́ας τις αξιω ́ σεις τους κατα ́ των κοινω ́ν
 φορε ́ων των συμβαλλομε ́νων,
 η ́/και
 γ) προβλε ́πουν, στο πλαι ́σιο της διαδικασι ́ας των ασφαλιστι-
 Αι ́τηση εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́βαλε κω ́ν ταμει ́ων, η οποι ́α πρε ́πει να τηρει ́ται συ ́μφωνα με τις
 με δια ́ταξη της 15ης Φεβρουαρι ́ου 2000 το Arbeitsgericht συλλογικε ́ς αυτε ́ς συμβα ́σεις εργασι ́ας, την υποχρε ́ωση
 Wiesbaden (Γερμανι ́α) στην υπο ́θεση Urlaubs- und του εγκατεστημε ́νου στην αλλοδαπη ́ εργοδο ́τη να παρε ́χει
 Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft κατα ́ Viscondense στους κοινου ́ς φορει ́ς των συμβαλλομε ́νων ορισμε ́να στοι-
 Construções Lda. χει ́α, τα οποι ́α ει ́ναι πολυ ́ εκτενε ́στερα απο ́ τα στοιχει ́α που
 υποχρεου ́ται να παρε ́χει ο εγκατεστημε ́νος στη Γερμανι ́α
 (Υπο ́θεση C-77/00) εργοδο ́της;
 (2000/C 135/14) 3) 'Εχουν τα α ́ρθρα 48, 59 και 60 της Συνθη ́κης ΕΚ την
 ́εννοια ο ́τι αντιβαι ́νει προς αυτα ́ η ρυ ́θμιση του α ́ρθρου 1,
 παρα ́γραφος 4, του ανωτε ́ρω γερμανικου ́ νο ́μου, η οποι ́α
 Με δια ́ταξη της 15ης Φεβρουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 προβλε ́πει ο ́τι, για την υπαγωγη ́ στο επαγγελματικο ́ πεδι ́ο
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 ισχυ ́ος μιας συλλογικη ́ς συμβα ́σεως εργασι ́ας που ́εχει κηρυ-
 2 Μαρτι ́ου 2000, το Arbeitsgericht Wiesbaden (Γερμανι ́α), στο
 χθει ́ υποχρεωτικη ́ και ισχυ ́ει επι ́σης, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 1,
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Urlaubs- und Lohnausgleichskasse
 παρα ́γραφος 3, πρω ́το εδα ́φιο, του εν λο ́γω γερμανικου ́ νο ́μου,
 der Bauwirtschaft και Viscondense Construções Lda., που
 για τους εγκατεστημε ́νους στην αλλοδαπη ́ εργοδο ́τες και τους
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 μισθωτου ́ς τους που ́εχουν αποσπασθει ́ προς εργασι ́α εντο ́ς
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 του τοπικου ́ πεδι ́ου ισχυ ́ος της εν λο ́γω συλλογικη ́ς συμβα ́σεως
 εργασι ́ας, ο ́λοι οι αποσπασμε ́νοι στη Γερμανι ́α εργαζο ́μενοι —
 1) 'Εχουν τα α ́ρθρα 48, 59 και 60 της Συνθη ́κης ΕΚ την ́εννοια
 αλλα ́ αυτοι ́ και μο ́νο — θεωρου ́νται ως ενιαι ́α επιχει ́ρηση,
 ο ́τι αντιβαι ́νει προς αυτα ́ μια δια ́ταξη του εθνικου ́ δικαι ́ου —
 μολονο ́τι για τους εγκατεστημε ́νους στη Γερμανι ́α εργοδο ́τες
 το α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 3, πρω ́το εδα ́φιο, του
 ισχυ ́ει διαφορετικη ́ ́εννοια περι ́ επιχειρη ́σεως, η οποι ́α σε
 Arbeitnehmerentsendegesetz (γερμανικου ́ νο ́μου σχετικα ́ με
 ορισμε ́νες περιπτω ́σεις οδηγει ́ σε διαφορετικα ́ αποτελε ́σματα
 την απο ́σπαση εργαζομε ́νων) — που προβλε ́πει ο ́τι η ισχυ ́ς των
 ως προς την υπαγωγη ́ των επιχειρη ́σεων στο πεδι ́ο ισχυ ́ος
 κανο ́νων των συλλογικω ́ ν συμβα ́σεων εργασι ́ας που ́εχουν
 της συλλογικη ́ς συμβα ́σεως εργασι ́ας που ́εχει κηρυχθει ́
 κηρυχθει ́ υποχρεωτικε ́ς και αφορου ́ν την εκ με ́ρους κοινω ́ν
 υποχρεωτικη ́;
 φορε ́ων των συμβαλλομε ́νων ει ́σπραξη εισφορω ́ν και χορη ́γηση
 παροχω ́ν σε σχε ́ση με τις αξιω ́σεις α ́δειας των εργαζομε ́νων και
 η οποι ́α δια ́ταξη επεκτει ́νει επομε ́νως την ισχυ ́ των κανο ́νων 4) 'Εχει το α ́ρθρο 3, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β', της οδηγι ́ας
 των συλλογικω ́ν αυτω ́ν συμβα ́σεων εργασι ́ας, με ́σω της εφαρ- 96/71/ΕΚ (2) του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβου-
 μογη ́ς της προβλεπο ́μενης απο ́ τις συμβα ́σεις αυτε ́ς διαδικα- λι ́ου, της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1996, σχετικα ́ με την απο ́σπαση
 σι ́ας, ω ́στε να καλυ ́πτονται και ο εγκατεστημε ́νος στην αλλο- εργαζομε ́νων στο πλαι ́σιο παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν, την ́εννοια ο ́τι,
 δαπη ́ εργοδο ́της και οι μισθωτοι ́ του που ́εχουν αποσπασθει ́ να ληφθει ́ υπο ́ψη η ορθη ́ ερμηνει ́α των α ́ρθρων 48, 59 και 60
 προς εργασι ́α εντο ́ς του τοπικου ́ πεδι ́ου ισχυ ́ος των συλλο- της Συνθη ́κης, ου ́τε επιβα ́λλει τη θε ́σπιση ου ́τε επιτρε ́πει τη
 γικω ́ν αυτω ́ν συμβα ́σεων; διατη ́ρηση σε ισχυ ́ των ρυθμι ́σεων τις οποι ́ες αφορου ́ν τα
 προδικαστικα ́ ερωτη ́ματα 1 ́εως 3;
 2) 'Εχουν τα α ́ρθρα 48, 59 και 60 της Συνθη ́κης ΕΚ την ́εννοια
 ο ́τι αντιβαι ́νουν προς αυτα ́ ο διατα ́ξεις του α ́ρθρου 1,
 παρα ́γραφος 1, δευ ́τερο εδα ́φιο, και παρα ́γραφος 3, πρω ́το (1) ΕΕ 1993, L 307, σ. 18.
 εδα ́φιο, του ανωτε ́ρου γερμανικου ́ νο ́μου που ́εχουν ως (2) ΕΕ 1997, L 18, σ. 1.
 συνε ́πεια την εφαρμογη ́ των κανο ́νων ορισμε ́νων συλλογικω ́ν
 συμβα ́σεων εργασι ́ας που ́εχουν κηρυχθει ́ υποχρεωτικε ́ς οι
 οποι ́οι


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/60
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 16ης Σεπτεμβρίου 2009 — Offshore Legends κατά ΓΕΕΑ — Acteon (OFFSHORE LEGENDS σε μαύρο και άσπρο και OFFSHORE LEGENDS σε μπλε, μαύρο και πράσινο)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-305/07 και T-306/07) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχώρισης δύο εικονιστικών κοινοτικών σημάτων OFFSHORE LEGENDS, το ένα σε μαύρο και άσπρο και το άλλο σε μπλε, μαύρο και πράσινο - Προγενέστερο εικονιστικό εθνικό σήμα OFFSHORE 1 - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των προϊόντων και των σημείων - Μη υποβολή αίτησης για την απόδειξη της ουσιαστικής χρήσης του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β′, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β′, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009) - Άρθρο 43, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 40/94, σε συνδυασμό με το άρθρο 15, παράγραφος 2, στοιχείο α′, του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρα 42, παράγραφοι 2 και 3, και 15, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο α′, του κανονισμού 207/2009)
 2009/C 267/104
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Offshore Legends (Nevele, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: P. Maeyaert και N. Clarembeaux, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Acteon (Saint-Tropez, Γαλλία) (εκπρόσωπος: M. Milon, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Δύο προσφυγές κατά δύο αποφάσεων του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 29ης Μαΐου 2007 (υποθέσεις R 1031/2006-2 και R 1038/2006-2) σχετικά με διαδικασίες ανακοπής μεταξύ Acteon και Offshore Legends.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 2)
 Καταδικάζει την Offshore Legends στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 269 της 10.11.2007.


text:
 15.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 59/32
 Αγωγή της 3ης Δεκεμβρίου 2015 — Almashreq Investment Fund κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-709/15)
 (2016/C 059/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Almashreq Investment Fund (Δαμασκός, Συρία) (εκπρόσωπος: E. Ruchat, δικηγόρος)
 Εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την αγωγή που άσκησε η ενάγουσα·
 —
 συνακόλουθα, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση να αποκαταστήσει τη συνολική ζημία που υπέστη η ενάγουσα, καθορίζοντας κατά δίκαιο τρόπο το ύψος του ποσού της αποζημιώσεως·
 —
 να διατάξει τον διορισμό πραγματογνώμονα προκειμένου να προσδιορισθεί το συνολικό εύρος της ζημίας που υπέστη η ενάγουσα·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αγωγής της, η ενάγουσα προβάλλει έναν μόνο λόγο αντλούμενο από την ηθική βλάβη, συγκεκριμένα δε την προσβολή της φήμης της, που υπέστη κατά άμεση αιτιώδη συνάφεια προς τα μέτρα τα οποία έλαβε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για τα οποία αυτό φέρει την ευθύνη.


text:
 23.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 182/24
 Αίτηση του Centrale Raad van Beroep για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, η οποία υποβλήθηκε με διάταξη της 22ας Απριλίου 2005, στο πλαίσιο της διαδικασίας K. Tas-Hagen και R.A. Tas, κατά Raadskamer WUBO van de Pensioen- en Uitkeringsraad
 (Υπόθεση C-192/05)
 (2005/C 182/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Με διάταξη της 22ας Απριλίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 29 Απριλίου 2005, το Centrale Raad van Beroep-Κάτω Χώρες υπέβαλε στο Δικαστήριο, στο πλαίσιο της διαδικασίας K. Tas-Hagen και R.A. Tas κατά Raadskamer WUBO van de Pensioen- en Uitkeringsraad το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
 Απαγορεύει το κοινοτικό δίκαιο, ειδικότερα το άρθρο 18 EΚ, εθνική ρύθμιση κατά την οποία, σε περιπτώσεις όπως της κύριας δίκης, υφίσταται άρνηση χορηγήσεως παροχής υπέρ πολιτών θυμάτων πολέμου για τον λόγο και μόνον ότι ο ενδιαφερόμενος, ο οποίος έχει την ιθαγένεια του οικείου κράτους μέλους, κατοικεί κατά την υποβολή της αιτήσεως όχι στο έδαφος αυτού του κράτους μέλους, αλλά στο έδαφος άλλου κράτους μέλους;


text:
 26.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/31
 Προσφυγή της 16ης Σεπτεμβρίου 2005 — Ελληνική Δημοκρατία/Επιτροπής
 (Υπόθεση T-352/05)
 (2005/C 296/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ελληνική Δημοκρατία [Εκπρόσωποι: κ. Γεώργιος Κανελλόπουλος, Κα Στυλιανή Χαριτάκη]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 Να ακυρωθεί ή τροποποιηθεί η προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής, της 20ής Ιουλίου 2005, για την απόρριψη του αιτήματος κοινοτικής χρηματοδότησης ορισμένων δαπανών, τις οποίες πραγματοποίησαν τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2005) 2756 και δημοσιευθείσα υπό τον αριθμό 2005/579/ΕΚ (1)
 —
 Να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη σε βάρος της Επιτροπής.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την πρoσβαλλoμέvη απόφαση η Επιτρoπή, διεvεργoύσα εκκαθάριση τωv λoγαριασμώv κατά τoν καvovισμό (ΕΟΚ) 729/70 (2), απέκλεισε από την κoινoτική χρηματoδότηση διάφoρες δαπάνες της Ελληνικής Δημοκρατίας στους τομείς της δημόσιας αποθεματοποίησης, των οπωροκηπευτικών, του καπνού και των κτηνοτροφικών πριμοδοτήσεων.
 Η προσφεύγουσα επιδιώκει την ακύρωση της αποφάσεως αυτής προτείνοντας κατ'αρχήν ότι η όλη διαδικασία εκκαθάρισης λογαριασμών είναι άκυρη λόγω παραβίασης του άρθρου 7 του Κανονισμού 1258/1999 (3) σε συνδυασμό με το άρθρο 8 του Κανονισμού 1663/1995 (4), λόγω του ότι οι διαβουλεύσεις και διμερείς επαφές μεταξύ της προσφεύγουσας και της Επιτροπής δεν είχαν ως θέμα και τη συγκεκριμένη εκτίμηση της προς απόρριψη δαπάνης, ενώ εξάλλου οι δαπάνες που εξαιρέθηκαν είναι προγενέστερες του τελευταίου 24μηνου πριν τη γραπτή ανακοίνωση της Επιτροπής. Σύμφωνα με την προσφεύγουσα το 24μηνο αρχίζει πολύ αργότερα απ' ό,τι θεωρεί η Επιτροπή.
 Σε ό,τι αφορά τη διόρθωση στον τομέα της δημόσιας αποθεματοποίησης, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι οι διορθώσεις της Επιτροπής στηρίζονται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων των Κανονισμών 1258/1999, 296/1996 (5) και 2040/2000 (6), παρερμηνεύουν τις κατευθυντήριες οδηγίες του εγγράφου VI/5330/97/23.12.97 της Επιτροπής και έγιναν κατ'εσφαλμένη εκτίμηση των πραγμάτων, με αόριστη άλλως ανεπαρκή αιτιολογία, καθ' υπέρβαση των ορίων της διακριτικής ευχέρειας της Επιτροπής και κατά παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.
 Σε ό,τι αφορά τον τομέα της καλλιέργειας γεωμήλων και των αμπελώνων, η προσφεύγουσα αμφισβητεί την εκτίμηση της Επιτροπής ως προς τα πραγματικά περιστατικά, επικαλείται ανεπαρκή και αντιφατική αιτιολογία καθώς και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας. Θεωρεί εξάλλου ότι η επιβληθείσα διόρθωση θα πρέπει να περιοριστεί στο 2 % και ότι η διόρθωση δεν θα πρέπει να περιλαμβάνει, σε κάθε περίπτωση, το νομό Δωδεκανήσου, όπου υπάρχει κτηματολόγιο, και επομένως ειδικά σ' αυτόν το νομό δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υπήρχε δυσκολία στους επιτόπιους ελέγχους.
 Για τον τομέα των οπωροκηπευτικών η προσφεύγουσα θεωρεί ότι εσφαλμένα η Επιτροπή δεν θεώρησε δικαιολογημένη την εκπρόθεσμη πληρωμή σε μία περίπτωση όπου οι Ελληνικές αρχές διερευνούσαν τη συμβατότητα της σχετικής πληρωμής προς το εθνικό και κοινοτικό δίκαιο. Η προσφεύγουσα επικαλείται συμπληρωματικά και τα όσα έχει επικαλεστεί για τον τομέα της αποθεματοποίησης.
 Για τον καπνό η προσφεύγουσα επικαλείται εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή κοινοτικών διατάξεων, πλάνη περί τα πράγματα, ανεπαρκή αιτιολογία και παραβίαση των κατευθυντήριων γραμμών των εγγράφων VI 5330/97 και AGRI 17933/2000 σχετικά με την απαίτηση πραγματοποίησης διασταυρωτικών ελέγχων με τα δεδομένα ενός πλήρους λειτουργούντος ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου που προβλέπεται από τον κανονισμό 2848/98 (7), την πραγματοποίηση επιτόπιων ελέγχων, των πληρωμών μέσω επιταγών και των επικουρικών και άλλων ελέγχων.
 Τέλος, σχετικά με τη διόρθωση στον κτηνοτροφικό τομέα (αιγοπρόβειο κρέας) η προσφεύγουσα αμφισβητεί την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών που έκανε η Επιτροπή και θεωρεί ότι οι αιτιολογίες που παραθέτει είναι εσφαλμένες. Επικαλείται ακόμη ότι η επιβολή κατ'αποκοπή διόρθωσης 10 % είναι μη νόμιμη, συνιστά εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών του εγγράφου AGRI/61495/2000 και είναι δυσανάλογη προς τη βαρύτητα των ελλείψεων.
 (1) Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 199, της 29/07/05, σ. 84
 (2) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 729/70, του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 1970, περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής, Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 94, της 28/04/1970, σ. 13, Ελληνική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 03, τόμος 5, σ. 93
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1258/1999 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999 περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής, Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 160 της 26/06/1999 σ. 103
 (4) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1663/95 της Επιτροπής της 7ης Ιουλίου 1995 για τη θέσπιση λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70 του Συμβουλίου όσον αφορά τη διαδικασία για την εκκαθάριση των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ, τμήμα Εγγυήσεων, Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 158 της 08/07/1995 σ. 6
 (5) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 296/96 της Επιτροπής, της 16ης Φεβρουαρίου 1996, για τα στοιχεία που πρέπει να διαβιβάζουν τα κράτη μέλη και για τη μηνιαία ανάληψη των δαπανών που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο του τμήματος Εγγυήσεων του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2776/88, Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 39 της 17/02/1996, σ. 5
 (6) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2040/2000 του Συμβουλίου, της 26ης Σεπτεμβρίου 2000, σχετικά με τη δημοσιονομική πειθαρχία, Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 244 της 29/09/2000, σ. 27
 (7) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2848/98 της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 1998, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2075/92 όσον αφορά στο καθεστώς των πριμοδοτήσεων, των ποσοστώσεων παραγωγής και της ειδικής ενίσχυσης που χορηγείται στις ομάδες παραγωγών στον τομέα του ακατέργαστου καπνού, Ε.Ε. αριθ. L 358 της 31/12/1998, σ. 17


text:
 25.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/18
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Δανίας, που ασκήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2005
 (Υπόθεση C-461/05)
 (2006/C 48/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους G. Wilms και H. C. Støvlbæk, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 23 Δεκεμβρίου 2005 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Βασιλείου της Δανίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Δανίας, καθόσον αρνήθηκε, αφενός, να υπολογίσει και να καταβάλει ίδιους πόρους που δεν εισπράχθηκαν λόγω της εισαγωγής στρατιωτικού εξοπλισμού με τελωνειακή ατέλεια, και, αφετέρου, να καταβάλει τόκους υπερημερίας επί των ιδίων πόρων τους οποίους παρέλειψε να αποδώσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2, 9, 10 και 11 του κανονισμού 1552/89 για το διάστημα μέχρι 31ης Μαΐου 2000 και από τα αυτά άρθρα του κανονισμού 1150/2000 για το μετέπειτα διάστημα, να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή φρονεί ότι η Δανία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2, 9, 10 και 11 του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1552/89 για το μέχρι και τις 31 Μαΐου 2000 διάστημα και από τα άρθρα 2, 9, 10 και 11 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 για το διάστημα από 1ης Ιουνίου 2000 μέχρι και τις 31 Δεκεμβρίου 2002 διότι παρέλειψε να καταβάλει ίδιους πόρους για την εισαγωγή στρατιωτικού εξοπλισμού.
 Η παραβίαση αυτή της Συνθήκης συνεχίστηκε μέχρι τη θέση σε ισχύ του κανονισμού (ΕΚ) 150/2003, ήτοι μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2003. Σύμφωνα με τον κανονισμό αυτόν, η επιβολή τελωνειακών δασμών επί της εισαγωγής συγκεκριμένων τύπων στρατιωτικού εξοπλισμού είναι δυνατόν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να ανασταλεί από την ημερομηνία αυτή.
 Σύμφωνα με την Επιτροπή, αν ένα κράτος μέλος δεν εφαρμόζει τους κανόνες του κοινοτικού δικαίου περί τελωνειακών δασμών, με συνέπεια την απώλεια ιδίων πόρων, υποχρεούται να καταβάλει στην Κοινότητα το ισόποσο της απώλειας αυτής. Στο ποσό αυτό πρέπει ενδεχομένως να προστεθούν και τόκοι υπερημερίας σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1552/89 και του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000.
 Οι δανικές αρχές όφειλαν, βάσει των άρθρων 2, 9, 10 και 11 του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1552/89 και του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000, να έχουν υπολογίσει και βεβαιώσει τα ποσά που αντιστοιχούσαν στις εν λόγω εισαγωγές εντός της προβλεπόμενης περιόδου, σύμφωνα με το άρθρο 217, παράγραφος 1, του Κοινοτικού Τελωνειακού Κώδικα, και να έχουν καταβάλει τα ποσά αυτά στην Επιτροπή.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εκτιμά ότι η Δανία, μολονότι της ζητήθηκε, δεν προέβη στους αναγκαίους υπολογισμούς για τον καθορισμό των ποσών αυτών, τα οποία δεν κατεβλήθησαν στην Κοινότητα ως ίδιοι πόροι εξαιτίας της εν λόγω παραβιάσεως της Συνθήκης, που ξεκίνησε κατά το λογιστικό έτος 1998.
 Η Επιτροπή διαπιστώνει επίσης ότι δεν της κατεβλήθησαν πριν από τις 31 Μαρτίου 2002 τα ποσά που αντιστοιχούσαν στην εν λόγω τελωνειακή οφειλή.
 Η Επιτροπή συνεπώς φρονεί ότι η Δανία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2, 9, 10 και 11 του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1552/89 και του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 καθόσον δεν βεβαίωσε ίδιους πόρους για την εισαγωγή στρατιωτικού εξοπλισμού, ούτε απέδωσε τους πόρους αυτούς στην Επιτροπή.


text:
 8.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/16
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2006
 (Υπόθεση C-79/06)
 (2006/C 86/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τη M. Heller, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 10 Φεβρουαρίου 2006 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία παραλείποντας να λάβει τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 27ης Νοεμβρίου 2003 στην υπόθεση C-429/01 (1), που αφορά τη μη ορθή και πλήρη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 90/219/ΕΟΚ (2), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 228, παράγραφος 1, της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 2)
 να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία να καταβάλει στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στον λογαριασμό «ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Κοινότητας», χρηματική ποινή 168.800 ευρώ ημερησίως, για κάθε ημέρα καθυστερήσεως στην εκτέλεση της αποφάσεως C-429/01, από την ημέρα δημοσιεύσεως της αποφάσεως επί της παρούσας υποθέσεως έως την ημέρα εκτελέσεως της αποφάσεως C-429/01.
 3)
 να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Γαλλική Δημοκρατία θα έπρεπε να έχει κινήσει αμέσως μετά την απόφαση του Δικαστηρίου την αναγκαία νομοθετική διαδικασία και να έχει προβεί στις κατάλληλες τροποποιήσεις για να συμμορφωθεί με την οδηγία 90/219/ΕΟΚ.
 Πάντως, μέχρι σήμερα δεν έχουν υιοθετηθεί οι κατάλληλες τροποποιήσεις, τόσο σε νομοθετικό όσο και σε κανονιστικό επίπεδο, 14 έτη, δηλαδή δέκα και επτά έτη αντίστοιχα από τη λήξη της προθεσμίας μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο και πλέον των δύο ετών από την απόφαση του Δικαστηρίου που διαπίστωνε την παράβαση.
 (1) Συλλογή 2003, σ. Ι-14355
 (2) Οδηγία 90/219/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 23ης Απριλίου 1990 για την περιορισμένη χρήση γενετικώς τροποποιημένων μικροοργανισμών (MOGM), ΕΕ L 117, σ. 1.