text:
Αριθ. C 64/10 PËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2 . 3 . 96
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως υποβλη νων έργων, εαν το εθνικό δικαστήριο διαπιστώνει κατά τα
 θείσα από το Conseil d'Etat του Βασιλείου του Βελγίου με λοιπά ότι o εν λόγω οργανισμός έχει την έδρα του στο
 απόφαση της 4ης Δεκεμβρίου 1995 στο πλαίσιο της υποθέ έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους και ότι οι ουσιαστικές
 σεως Bic Bénélux SA κατά Βελγικού Δημοσίου, εκπροσω δραστηριότητες διευθύνσεως, συνθέσεως ή οργανώσεως
 πουμένου από τον Υπουργό Οικονομικών του προγράμματος ασκούνται στο έδαφος αυτό;
 (Υπόθεση C-13/96) 2. Αν υποτεθεί ότι οι εκπομπές που προέρχονται από
 (96/C 64/21 ) ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό στον οποίο έχει χορηγήσει
 άδεια κράτος μέλος δεν πρέπει να θεωρηθούν ως εκπο
 Με απόφαση της 4ης Δεκεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη μπές ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού που υπάγεται στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δικαιοδοσία κράτους μέλους υπό την έννοια της οδηγίας
 στις 19 Ιανουαρίου 1996, το Conseil d'Etat του Βασιλείου του αυτής, μπορεί άλλο κράτος μέλος, και υπό ποιες προϋπο
 Βελγίου ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινο θέσεις ενόψει ιδίως των άρθρων 59 επ. της συνθήκης, να
 τήτων την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στο πλαίσιο απαγορεύσει ή να περιορίσει την αναμετάδοσή τους στο
 της υποθέσεως Bic Bénélux SA κατά Βελγικού Δημοσίου , έδαφος του ;
 εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομικών.
 3. Έχει το άρθρο 2 της οδηγίας αυτής την ένοια ότι, αν ένας
 Το Conseil d'Etat ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί επί ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός υπάγεται στη δικαιοδοσία
 του ακολούθου ερωτήματος: κράτους μέλους, ένα άλλο κράτος μέλος δεν μπορεί να
 «Αποτελούν η υποχρέωση επιθέσεως, πριν από τη διάθεση εμποδίσει την αναμετάδοση στο έδαφος του των ραδιο
 στην κατανάλωση , ενός καθορισμένου διακριτικού σημείου τηλεοπτικών εκπομπών που προέρχονται από τον οργα
 επί των προϊόντων που υπόκεινται σε φόρο λόγω των νισμό αυτό ακόμα και αν δεν τηρούνται οι κανόνες των
 οικολογικών βλαβών που τεκμαίρεται ότι προκαλούν, και η άρθρων 4 και 5 της ίδιας οδηγίας;
 υποχρέωση επιθέσεως ενός άλλου διακριτικού σημείου επί (!) ΕΕ αριθ . L 298 της 17 . 10. 1989, σ. 23 .
 των αυτών προϊόντων, όταν παραδίδονται απαλλαγμένα του
 αυτού φόρου στο πλαίσιο διπλωματικών ατελειών, "τεχνικές
 προδιαγραφές" υπό την έννοια του άρθρου 1 σημείο 1 της Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 οδηγίας 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 28ης Μαρτίου υπέβαλε το Arbeitsgericht Hamburg με διάταξη της 1ης
 1983 , για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφορήσεως Δεκεμβρίου 1995 στο πλαίσιο της υποθέσεως Καλλιόπη
 στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών ('), Schôning-Κουγεμπετοπούλου κατά Freie und Hansestadt
 όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 88/182/ΕΟΚ (2), ή Hamburg
 "τεχνικό κανόνα" υπό την έννοια του άρθρου 1 σημείο 5 της (Δήμου Αμβούργου )
 αυτής οδηγίας;»
 (Υπόθεση C-15/96)
 0 ) ΕΕ αριθ . L 109 της 26 . 4. 1983 , σ. 8 . (96/C 64/23)
 (2 ) ΕΕ αριθ . L 81 της 26. 3 . 1988 . σ. 75 .
 Με διάταξη της 1ης Δεκεμβρίου 1995, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 19 Ιανουαρίου 1996, το Arbeitsgericht Hamburg, τρίτο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που τμήμα, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 υπέβαλε το Tribunal de Première Instance de Bruxelles με μεταξύ Καλλιόπης Schôning-Κουγεμπετοπούλου και Freie
 απόφαση της 16ης Ιανουαρίου 1996 στην υπόθεση: Βελγικό und Hansestadt Hamburg (Δήμος Αμβούργου ), ζητεί από το
 Δημόσιο, εκπροσωπούμενο από τον αντιπρόεδρο της κυβερ Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προ
 νήσεως και υπουργό συγκοινωνιών, και δημοσίων επιχειρή δικαστικής αποφάσεως επί των εξής εροοτημάτων:
 σεων και τον υπουργό επιστημονικής πολιτικής, κατά Paul
 Denuit 1 . Συντρέχει παράβαση του άρθρου 48 της συνθήκης ΕΚ και
 (Υπόθεση C-14/96) του άρθρου 7 παράγραφοι 1 και 4 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ . 1612/68 του Συμβουλίου (') περί της ελεύθερης
 (96/C 64/22) κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινό
 Με απόφαση της 16ης Ιανουαρίου 1 996, η οποία περιήλθε στη τητας, όταν μια συλλογική σύμβαση εργασίας των εργαζο
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 19 Ιανουαρίου 1996, το μένων στη δημόσια διοίκηση εξαρτά την κατάταξη σε
 Tribunal de Première Instance de Bruxelles, στο πλαίσιο της υψηλότερη μισθολογική κατηγορία από την άσκηση επί
 υποθέσεως ποινική δίκη — πολιτικώς ενάγον: Βελγικό Δημό οκτώ έτη επαγγελματικής δραστηριότητας στο πλαίσιο
 σιο, εκπροσωπούμενο από τον αντιπρόεδρο της κυβερνή μιας συγκεκριμένης μόνο μισθολογικής κατηγορίας της
 σεως και υπουργό συγκοινωνιών και δημοσίων επιχειρήσεων συλλογικής συμβάσεως που ισχύει για όλους τους ιδιωτι
 και τον υπουργό επιστημονικής πολιτικής — κατά Paul κού δικαίου υπαλλήλους του γερμανικού δημοσίου
 Denuit, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο (ΒΑΤ), με αποτέλεσμα να μη λαμβάνεται υπόψη παρό
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτη μοια δραστηριότητα η οποία έχει ασκηθεί στη δημόσια
 μάτων: διοίκηση άλλου κράτους μέλους της Κοινότητας;
 1 . Υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να θεωρηθεί ότι ένας 2. Αν στο πρώτο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση :
 ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός υπάγεται στη δικαιοδοσία Επιβάλλει το άρθρο 48, σε συνδυασμό με τον κανονισμό
 κράτους μέλους υπό την έννοια του άρθρου 2 παράγρα (ΕΟΚ) αριθ . 1612/68 του Συμβουλίου περί της ελεύθερης
 φος 1 της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου ('). Κατά κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινό
 πόσον ασκεί επιρροή το γεγονός της μη ευρωπαϊκής τητας, όταν πρόκειται για κατάταξη ιατρών σε υψηλότερη
 προελεύσεως σχετικά μεγάλου μέρους των μεταδιδομέ μισθολογική κατηγορία της ΒΑΤ, τον συνυπολογισμό των
 ---pagebreak--- 2 . 3 . 96 1 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 64/11
 χρονικών περιόδων κατα τις οποίες έχουν ασκήσει ιατρι ούχου δεν υπερβαίνει ορισμένα ορια, τα οποία διαβαθμί
 κές δραστηριότητες στη δημόσια διοίκηση άλλου κράτους ζονται ανάλογα με τον αριθμό των μελών της οικογενείας,
 μέλους της Κοινότητας ή και όταν, τέλος, η εν λόγω χρηματική παροχή σκοπεί μεν,
 ως κοινωνική παροχή αναγόμενη στην οικογενειακή
 οφείλει το εθνικό δικαστήριο, σύμφωνα με τον κανόνα της πολιτική , να αντισταθμίσει αφενός τον κόπο που κατα
 αυτοτέλειας των συλλογικών συμβάσεων, να μην αποφαν βάλλεται για την ανατροφή του τέκνου και την απώλεια
 θεί επ ' αυτού , αλλά να αφήσει να αποφασίσουν σχετικά τα του εισοδήματος από τη μη άσκηση επαγγελματικής
 μέρη της συλλογικής συμβάσεως; δραστηριότητας με πλήρες ωράριο και αφετέρου τις
 λοιπές δαπάνες για τη φροντίδα και ανατροφή του
 (') ΕΕ ειδ . έκδ . 05/001 , σ. 33 .
 τέκνου , πρωτίστως όμως σκοπεί να προαγάγει, επηρε
 άζοντας τη συμπεριφορά των ενδιαφερομένων, την ενα
 σχόληση των γονέων με τα τέκνα τους;
 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώ
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που τημα: Συνιστά η εν λόγω χρηματική παροχή , όσον αφορά
 υπέβαλε με Διάταξη της 29ης Νοεμβρίου 1995 το Bundesso τον διακινούμενο εργαζόμενο υπό την έννοια του άρ
 zialgericht στο πλαίσιο της υποθέσεως Karin Mille-Wilsmann θρου 73 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 , οικογενει
 κατά Land Nordrhein-Westfalen ακή παροχή , ακόμη και στην περίπτωση που το πρόσωπο
 (Υπόθεση C-16/96) που ανατθέφει το τέκνο και συνεπώς δικαιούται την
 96/C 64/24 παροχή αυτή δεν είναι o ίδιος o εργαζόμενος αλλά o
 σύζυγος του ;
 Με Διαταξη της 29ης Νοέμβριου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 3. Πρέπει κατά το κοινοτικό δίκαιο, και συγκεκριμένα κατά
 στις 19 Ιανουαρίου 1996, το 14ο τμήμα του Bundessozialge το άρθρο 7 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ .
 richt ζητεί, στο πλαίσιο της υποθέσεως Karin Mille-Wilsmann 1612/68 (2), να θεωρηθεί ότι η νομοθεσία κράτους μέλους,
 κατά Land Nordrhein-Wesfalen, απο το Δικαστήριο των η οποία έχει εφαρμογή στους κατοικούντες εντός της
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής απο επικρατείας του υπηκόους του και η οποία απονέμει
 φάσεως επί των εξής ερωτημάτων: δικαίωμα χρηματικής παροχής στον γονέα o οποίος,
 απέχοντας από την άσκηση επαγγελματικής δραστηριό
 1 . Αποτελεί μια χρηματική παροχή , η οποία χρηματοδοτεί τητας με πλήρες ωράριο, ανατθέφει o ίδιος το τέκνο του
 ται από φορολογικά έσοδα, οικογενειακή παροχή υπό την κατά τους πρώτους μήνες της ζωής του , έχει εφαρμογή και
 έννοια του άρθρου 1 στοιχείο κα) πρώτη περίπτωση του στον σύζυγο του μεθοριακού εργαζομένου , δηλαδή του
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1408/71 ('), όταν το δικαίωμα εργαζομένου o οποίος παρέχει μεν την εργασία του εντός
 λήψεως της παροχής αυτής προϋποθέτει ότι o γονέας αυτού του κράτους, υπό την έννοια του κανονισμού
 ανατθέφει μόνος το τέκνο του κατά τους πρώτους μήνες (ΕΟΚ) αριθ . 1408/71 , κατοικεί όμως μαζί με τον σύζυγο
 της ζωής του , απέχοντας από την άσκηση επαγγελματικής του σε άλλο κράτος μέλος;
 δραστηριότητας με πλήρες ωράριο, όταν το πάγιο ποσό
 που αντιπροσωπεύει η εν λόγω χρηματική παροχή κατα ( 1 ) ΕΕ ειδ . έκδ . 05/001 , σ. 73 .
 βάλλεται μόνο σε περίπτωση που το εισόδημα του δικαι (2 ΕΕ ειδ . έκδ . 05/001 , σ. 33 .
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Ενώσεως (εκπθόσωποι: Yves Crétien και Diego Canga Fano),
 της 16ης Ιανουαρίου 1996 που έχει ως αντικείμενο i ) αφενός, την ακύρωση , πρώτον, της
 αποφάσεως της επιτροπής επιλογής του καλλιτεχνικού δια
 στην υπόθεση Τ-108/94, Elena Candiotte κατα Συμβουλίου γωνισμού 93/S 21-3372/FR, η οποία ελήφθη εν ονόματι του
 της Ευρωπαϊκής Ένωσης (') Συμβουλίου και κοινοποιήθηκε στην Elena Candiotte με
 (Καλλιτεχνικός διαγωνισμός — Κανονισμός του διαγωνι έγγραφο της 14ης Ιανουαρίου 1994, περί αποκλεισμού της
 σμού — Νομιμότητα της διαδικασίας επιλογής — Εξουσίες από το δεύτερο στάδιο του ως άνω διαγωνισμού , δεύτερον,
 της επιτροπής επιλογής) της αποφάσεως της επιτροπής αυτής να αναθέσει σε κάθε
 (96/C 64/25 εθνική ομάδα εργασίας την προεπιλογή των υποψηφιοτήτων
 των εγκατεστημένων στο εθνικό της έδαφος καλλιτεχνών,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) τρίτον, της αποφασεώς της να καθορίσει ότι έπρεπε να
 προεπιλεγούν τρεις καλλιτέχνες ανά κράτος μέλος, τέταρτον,
 Στην υπόθεση Τ-108/94, Elena Candiotte , ανεξάθτητη καλλι της αποφάσεώς της να καταρτίσει, χωρίς άλλη εξέταση , τον
 τέχνιδα, κάτοικος Jambes (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από κατάλογο των καλλιτεχνών που έγιναν δεκτοί στο δεύτερο
 τον Jean-Noël Louis, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επιδό στάδιο του διαγωνισμού ' ii) αφετέρου , να υποχρεωθεί το
 σεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της fiduciaire Myson Συμβούλιο να καταβάλει συμβολικώς ένα Ecu ως αποζημίω
 Sari , 1 , rue Glesener, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής ση για τη ζημία που η Elena Candiotte θεωρεί ότι υπέστη


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/34
 Προσφυγή της 30ής Απριλίου 2014 — Bayer MaterialScience κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-282/14)
 2014/C 223/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bayer MaterialScience AG (Leverkusen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: C. Arhold, N. Wimmer, F. Wesche, L. Petersen και T. Woltering, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 2013, περί κινήσεως της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως στην υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) (πρώην 2013/ΝΝ) — Στήριξη για την ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και μειωμένη επιβάρυνση κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Παράβαση των άρθρων 107, παράγραφος 1, και 108 ΣΛΕΕ λόγω εσφαλμένου χαρακτηρισμού του ειδικού καθεστώτος αντισταθμίσεως
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας είναι αντίθετη προς τα άρθρα 107, παράγραφος 1, και 108 ΣΛΕΕ καθώς και προς το άρθρο 13, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (1), καθόσον η επιβάρυνση που προβλέπεται με τον Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) δεν συνιστά χορήγηση κρατικών πόρων και ο περιορισμός της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως για τους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας δεν συνιστά μη είσπραξη κρατικών πόρων.
 —
 Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα εκθέτει ότι η Επιτροπή, κατά την εξέτασή της, εφάρμοσε νέα κριτήρια καθορισμού τα οποία δεν είναι συμβατά με τις αρχές που έχει διαπλάσει η μέχρι τούδε νομολογία. Ειδικότερα, η Επιτροπή δεν έλαβε καθόλου υπόψη το κριτήριο της σαφώς προβλεπόμενης εξουσίας των κρατικών αρχών προς διάθεση των πόρων, το οποίο πρέπει, κατά πάγια νομολογία, να πληρούται οπωσδήποτε για τον χαρακτηρισμό των πόρων ως κρατικών, και έκρινε ότι για τον εν λόγω χαρακτηρισμό αρκεί το γεγονός, αφενός, ότι ο εθνικός νομοθέτης παρεμβαίνει σε χρηματοοικονομικές σχέσεις μεταξύ ιδιωτών και, αφετέρου, ότι η τήρηση των σχετικών νομοθετικών διατάξεων από τους ιδιώτες ελέγχεται από ρυθμιστικές αρχές.
 —
 Περαιτέρω, η Επιτροπή, δεδομένου ότι δεσμεύεται από την απόφασή της με την οποία έκρινε ότι ο EEG 2000 δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, ελλείψει αποδεδειγμένης μεταφοράς κρατικών πόρων, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο χαρακτηρίζοντας τον EEG 2012 ως παρανόμως θεσπισθείσα νέα ρύθμιση που προβλέπει κρατική ενίσχυση.
 —
 Επιπλέον, η Επιτροπή δεν εξέτασε επαρκώς και, επομένως, δεν διαπίστωσε κατά πόσον οι κατά παρέκκλιση ισχύουσες ρυθμίσεις για τους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας δικαιολογούνται με βάση τον σκοπό, τη φύση και την εσωτερική δομή του EEG 2012 και, άρα, δεν συνιστούν επιλεκτικό πλεονέκτημα.
 2.
 Δεύτερος λόγος: Παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και των άρθρων 18 και 19 του κανονισμού 659/1999 λόγω της παραλείψεως να προταθούν κατάλληλα μέτρα
 —
 Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, κατά την εξέταση του EEG 2012, όφειλε να εφαρμόσει τη διαδικασία για τις υφιστάμενες ενισχύσεις κατά τα άρθρα 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και 17 έως 19 του κανονισμού 659/1999 προτείνοντας στη Γερμανία κατάλληλα μέτρα πριν την κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως και ότι, αντ’ αυτού, προκάλεσε στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις σημαντικούς οικονομικούς κινδύνους λόγω του χαρακτηρισμού του EEG 2012 ως νέας ενισχύσεως που δεν κοινοποιήθηκε.
 3.
 Τρίτος λόγος: Προσβολή του δικαιώματος προηγούμενης ακροάσεως
 —
 Εξάλλου, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι σε κάθε περίπτωση η Επιτροπή όφειλε πριν από την έκδοση αποφάσεως με τόσο σοβαρές έννομες συνέπειες να την καλέσει προς ακρόαση.
 4.
 Τέταρτος λόγος: Ανεπαρκής αιτιολογία
 —
 Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα βασικά σημεία της αποφάσεως περί κινήσεως της διαδικασίας δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 Αριθ. C 64/16 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2 . 3 . 96
 Λογοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Προσφυγή -αγωγή της AssiDomàn Kraft Products ΑΒ και
 άλλων έξι εταιριών παραγωγής χαρτοπολτού κατά της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 Οι προσφεύγοντες, δύο κάτοχοι δισκοθήκης οι οποίοι εκμε στις 15 Δεκεμβρίου 1995
 ταλλεύονται μια επιχείρηση στη Γαλλία, καθώς και η επαγ
 γελματική ένωση στην οποία ανήκουν, προσβάλλουν την (Υπόθεση Τ-227/95)
 απόφαση της Επιτροπής, της 13ης Οκτωβρίου 1995, η οποία, (96/C 64/34)
 κατά την άποψη τους, δεν έλαβε τα μέτρα που συνεπάγεται η
 εκτέλεση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 24ης Ια (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 νουαρίου 1995 στην υπόθεση Τ-5/93 , Tremblay. Με την H AssiDomàn Kraft Products ΑΒ και άλλες έξι εταιρίες
 απόφαση αυτή , το Πρωτοδικείο ακύρωσε την απόφαση της παραγωγής χαρτοπολτού, εκπροσωπούμενες από τον John
 Επιτροπής, της 12ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με μια σύμπρα Pheasant, Solicitor, και τον Christophe Raux, δικηγόρο, με
 ξη μεταξύ των εταιριών των δημιουργών διαφόρων κρατών τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο
 μελών — σύμπραξη η οποία υποστηρίζεται ότι προκάλεσε Loesch & Wolter, 11 , rue Goethe, άσκησαν στις 15 Δεκεμ
 καταχρηστική εκμετάλλευση της δεσπόζουσας θέσεως της βρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 SACEM με υπερβολικές και γενεσιουργούς διακρίσεων Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή (στο εξής προσφυγή ) κατά της
 τιμολογήσεις — «καθόσον αυτή απορρίπτει την αιτίαση των Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 προσφευγόντων περί στεγανοποιήσεως της αγοράς απορρέ
 ουσας από φερόμενη σύμπραξη μεταξύ της SACEM και των Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες (στο εξής προσφεύγουσες)
 εταιρειών διαχειρίσεως των δικαιωμάτων του δημιουργού ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 των άλλων κρατών μελών». — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 4ης Οκτω
 βρίου 1995 ,
 H Επιτροπή , αφού επανέλαβε, κατά τρόπο καθαρώς τυπικό, — να υποχρεώσει την Επιτροπή να λάβει όλα τα αναγκαία
 την εξέταση αυτού του μέρους της καταγγελίας, απέρριψε μέτρα για να συμμορφωθεί προς την απόφαση του
 ρητώς την καταγγελία, βάσει του άρθρου 6 του κανονισμού Δικαστηρίου της 31ης Μαρτίου 1993 επί των συνεκδικα
 αριθ . 99/63 , στις 23 Ιουνίου 1995 . Παρά τις παρατηρήσεις που σθεισών υποθέσεων C-89, C-104, C-114, C-116, C-117 και
 διατύπωσαν οι προσφεύγοντες, το καθού όργανο επανέλαβε C-125 έως C-1 29/85 , A. Ahlstrom Oy κατά Επιτροπής, και
 την άποψή του μέσω της προσβαλλομένης αποφάσεως. Κατά ειδικότερα, να επιστρέψει στις προσφεύγουσες τα πρό
 την απόφαση αυτή , η κρίση περί το αν υφίσταται ή όχι στιμα που κατέβαλε εκάστη αυτών ή οι προκάτοχοι τους,
 εναρμονισμένη πρακτική απόκειται μόνο στα εθνικά δικα και συγκεκριμένα τα ποσά που καθορίζονται στο παράρ
 στήρια, εκτός αν αυτά υποβάλλουν προδικαστικό ερώτημα τημα 6 της προσφυγής,
 βάσει του άρθρου 177 .
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει τόκους επί
 των ανωτέρω ποσών
 Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται πρωτίστως ότι από την α) με τα εφαρμοζόμενα από το ΕΤΝΣ (Ευρωπαϊκό
 τελευταία αυτή απόφαση προκύπτει ότι η Επιτροπή δεν Ταμείο Νομισματικής Συνεργασίας) και το ΕΝΙ (Ευ
 τήρησε όσα επέβαλε το Πρωτοδικείο και στην πραγματικό ρωπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα) επιτόκια προσαυξη
 τητα δεν προέβη σε ενεργό έρευνα όπως συνεπάγεται η μένα κατά 1 ,5 % (μιάμιση ποσοστιαία μονάδα) από
 προαναφερθείσα απόφαση της 24ης Ιανουαρίου 1995 . Συνε την ημερομηνία κατά την οποία οι σουηδοί αποδέκτες
 πώς, η Επιτροπή δεν τήρησε τις υποχρεώσεις που υπέχει, ως κατέβαλαν τα πρόστιμα ή
 όργανο που εξέδωσε .την ακυρωθείσα πράξη , να λάβει
 δηλαδή τα μέτρα που της επιβάλλει το άρθρο 176 για την β) με το επιτόκιο που εφαρμόζει επί των δανείων η
 εκτέλεση της δικαστικής αποφάσεως. Banque Nationale de Belgique προσαυξημένο κατά
 1 % (μία ποσοστιαία μονάδα) από την ημερομηνία
 κατά την οποία οι Σουηδοί αποδέκτες κατέβαλαν τα
 Το Πρωτοδικείο εξέδωσε απόφαση εις βάρος της Επιτροπής, πρόστιμα,
 διότι αυτό το οποίο η Επιτροπή έπραξε και αυτό το οποίο είπε
 ότι έπραξε ήσαν ανεπαρκή. H Επιτροπή δεν μπορούσε να στο ύψος που καθορίζεται στο παράργημα 9 της προ
 εμμείνει στην άποψη της μετά την έκδοση της αποφάσεως του σφυγής και μέχρις ότου η Επιτροπή αποδώσει το κύριο
 Πρωτοδικείου . Πράγματι, το Πρωτοδικείο ακύρωσε την πόσο των προστίμων και
 απόφαση της Επιτροπής για τον λόγο ότι αυτή δεν απάντησε — να καταδικάσει την Επιτροπή στα έξοδα των προσφευ
 επαρκώς στην αιτίαση περί στεγανοποιήσεως οφειλομένης γουσών.
 στη σύμπραξη μεταξύ εταιρειών των δημιουργών. Το Πρω
 τοδικείο ακύρωσε και ανέπεμψε την απόφαση στην Επιτροπή Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 προκειμένου αυτή να προβεί σε έρευνα την οποία τα εθνικά Οι προσφεύγουσες, ή οι προκάτοχοι τους, περιλαμβάνονται
 δικαστήρια δεν έχουν τα μέσα να διενεργήσουν λόγω της μεταξύ των αποδεκτών της αποφάσεως 85/2Θ2/ΕΟΚ της
 περιορισμένης κατά τόπο αρμοδιότητας τους. Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 1984, σχετικά με διαδικασία
 εφαρμογής του άρθρου 85 της συνθήκης ΕΚ (IV/29.725 —
 H προσφεύγουσα διακρίνει, επί πλεόν, σε αυτόν τον τρόπο χαρτοπολτός) με την οποία η Επιτροπή επέβαλε πρόστιμα
 ενεργείας παραβάση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, κυμαινόμενα μεταξύ 50 000 Ecu και 500 000 Ecu. Οι προ
 καθώς και κατάχρηση εξουσίας. σφεύγουσες, οι οποίες ουδέποτε αποδέχθηκαν τις κατηγορίες
 περί παραβάσεων, δεν άσκησαν προσφυγή ακυρώσεως κατά
 της αποφάσεως αυτής και κατέβαλαν τα πρόστιμα στην
 Επιτροπή . Κατόπιν προσφυγής άλλων αποδεκτών της απο-'
 φάσεως, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με
 ---pagebreak--- 2 . 3 . 96 I EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 64/17
 απόφαση της 3ης Μαρτίου 1993 επι των συνεκδικασθεισών — να καταδικασει το Συμβούλιο ή/και την Επιτροπή στα
 υποθέσεων C-89, C-104, C-114, C-116, C-117 και C-125 έως δικαστικά έξοδα.
 C-129/85 , A. Ahlstrom Oy κατά Επιτροπής, έκρινε ότι δεν
 συνέτρεχαν ορισμένες από τις παραβάσεις που προέβαλε η Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Επιτροπή και ήρε ή μείωσε τα πρόστιμα που επέβαλε η H ενάγουσα είναι μικρή οικογενειακή εταιρία η οποία
 Επιτροπή . Κατόπιν της αποφάσεως αυτής, οι προσφεύγου ασχολείται με το γουνεμπόριο αφότου ιδρύθηκε στο Ηνωμέ
 σες ζήτησαν από την Επιτροπή να επιστρέψει τα πρόστιμα νο Βασίλειο το 1963 . Το μεγαλύτερο μέρος της δραστηριότη
 που κατέβαλαν. Με το προσβαλλόμενο έγγραφο της 4ης τας της ενάγουσας (περίπου το 80% ) συνίσταται στη χρησι
 Οκτωβρίου 1995 , το οποίο υπέγραψε o αρμόδιος για τον μοποίηση γουναρικών καταγωγής και εισαγωγής από τις
 ανταγωνισμό Επίτροπος, η Επιτροπή αρνήθηκε να επιστρέ Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.
 ψει τα πρόστιμα για τον λόγο ότι η απόφαση περί επιβολής
 προστίμων εξακολουθεί να ισχύει έναντι των προσφευγου Το άρθρο 3 , παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 σών . αριθ. 3254/91 του Συμβουλίου , της 4ης Νοεμβρίου 1991 , για
 την απαγόρευση της χρήσης παγίδων με σιαγόνες και της
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η συνέπεια της ακυρώ εισόδου στην Κοινότητα γουνών και μεταποιημένων προϊό
 σεως κοινοτικής πράξεως από το Δικαστήριο συνίσταται στο ντων από ορισμένα είδη άγριων ζώων καταγωγής χωρών
 ότι η πράξη είναι άκυρη erga omnes και ex tune. Το θεσμικό όπου συλλαμβάνονται με παγίδες με σιαγόνες ή με μεθόδους
 όργανο πρέπει συνακολούθως να εξετάσει ή να επανεξετάσει που δεν είναι σύμφωνες με τα διεθνώς συμφωνηθέντα
 την περίπτωση όλων των ενδιαφερομένων υπό το φώς του πρότυπα μη βάναυσης παγίδευσης ('), έχει ως σκοπό την
 σκεπτικού και του διατακτικού της αποφάσεως του Δικα απαγόρευση εισαγωγής στην Κοινότητα γουνών ορισμένων
 στηρίου . Επομένως, το θεσμικό όργανο είναι υποχρεωμένο ειδών (στα οποία περιλαμβάνεται και o μοσχόμυς) καταγω
 να προβεί σε ολική επιστροφή (restitutio in integrum). Τούτο γής ορισμένων τρίτων χωρών (στο εξής: απαγόρευση εισαγω
 προϋποθέτει την επαναφορά της προτέρας καταστάσεως γής). Κατά το γράμμα του άρθρου 3, παράγραφος 1 , η
 (status quo ante) και την απόδοση του αδικαιολογήτου απαγόρευση θα αρχίσει να ισχύει από 1ης Ιανουαρίου 1996
 πλουτισμού που προκύπτει από την ανίσχυρη πράξη , περι και θα αφορά γούνες από όλες τις τρίτες χώρες. Και μόνον η
 λαμβάνει δε υποχρέωση καταβολής τόκου επί των χρηματι προοπτική μιας τέτοιας απαγορεύσεως και η αβεβαιότητα ως
 κών ποσών που αποκτήθηκαν λόγω της ανίσχυρης πράξε προς τον τρόπο εφαρμογής της έχουν ήδη προκαλέσει
 ως . σοβαρές και συνεχείς οικονομικές ζημίες στην ενάγουσα.
 Υπό το φως της αποφάσεως του Δικαστηρίου , τα άρθρα 1 , Όταν η απαγόρευση αρχίσει να ισχύει (είτε την 1η Ιανουαρίου
 παράγραφοι 1 και 2, της αποφάσεως χαρτοπολτός δεν 1996 είτε αργότερα), θα της προκαλέσει ακόμη σοβαρότερη
 παρέχουν νόμιμο έρεισμα για την επιβολή προστίμων σε οικονομική ζημία τέτοιας φύσεως και τέτοιας εκτάσεως που
 κανένα από τους αποδέκτες που μνημονεύονται στα άρθρα 1 , πιθανόν να έχει ως αποτέλεσμα την καταστροφή της επιχει
 παράγραφοι 1 ή 2. H Επιτροπή δεν μπορεί νομίμως να ρήσεως της ενάγουσας.
 διατηρήσει τα πρόστιμα που καταβλήθηκαν βάσει των αιτιά H ενάγουσα υποστηρίζει ότι τέτοιες ζημίες είναι και θα είναι
 σεων που περιλαμβάνονται στο άρθρο 1 , παράγραφοι 1 και 2. το αποτέλσμα της παράνομης συμπεριφοράς του Συμβουλίου
 Επομένως, τα πρόστιμα πρέπει να αποδοθούν εντόκως με ή/και της Επιτροπής:
 επιτόκιο το οποίο αντικατοπτρίζει τον πλουτισμό που απο
 κόμισε η Επιτροπή από την κατοχή για χρονικό διάστημα α) η θέσπιση και η εφαρμογή της απαγορεύσεως εισαγωγής
 άνω των δέκα ετών των προστίμων που κατέβαλαν οι από το Συμβούλιο στα πλαίσια του κανονισμού (ΕΟΚ)
 Σουηδοί αποδέκτες της αποφάσεως. Μόνον κατά τον τρόπο αριθ. 3254/91 είναι παράνομη καθόσον:
 αυτό είναι δυνατή η επαναφορά της προτέρας καταστά i ) το Συμβούλιο δεν ήταν αρμόδιο στα πλαίσια της
 σεως .
 συνθήκης ΕΚ να θεσπίσει την απαγόρευση εισαγω
 γής με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 3254/91 ,
 ii) η απαγόρευση εισαγωγής που προβλέπει o κανονι
 Αγωγή που άσκησε στις 15 Δεκεμβρίου 1995 η S. Lehrfreund σμός (ΕΟΚ) αριθ. 3254/91 αντίκειται προς την αρχή
 Limited κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της αναλογικότητας,
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση Τ-228/95) iii) η απαγόρευση εισαγωγής που προβλέπει o κανονι
 σμός (ΕΟΚ) αριθ. 3254/91 ήταν, κατά τον χρόνο της
 (96/C 64/35 εκδόσεως του κανονισμού , αντίθετη προς τη Γενική
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου (ΓΣΔΕ) και σήμε
 ρα είναι αντίθετη προς τη συμφωνία περί του
 Στις 15 Δεκεμβρίου 1995 , η S. Lehrfreund Limited, εκπροσω Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) -
 πούμενη από τον Nicholas Forwood QC και τον Mark
 Hoskins, Barrister, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τους β) η Επιτροπή παρανόμως δεν έλαβε τα αναγκαία για την
 Thill & Pauly, 11 , Avenue de la Gare, L-1611 , άσκησε ενώπιον εκτέλεση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3254/91 μέτρα, με
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αγωγή τα οποία θα ορίζονταν οι τρίτες χώρες από τις οποίες θα
 κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της μπορούν να εισάγονται γούνες καθώς και οι αναγκαίες
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. διαδικασίες για τη διαπίστωση της καταγωγής τέτοιων
 γουνών
 H ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 γ) επειδή οι πράξεις και οι παραλείψεις της Επιτροπής ή/και
 — να υποχρεώσει το Συμβούλιο ή/και την Επιτροπή να της του Συμβουλίου έχουν δημιουργήσει κατάσταση ανα
 καταβάλει κατά τα άρθρα 178 και 215 της Συνθήκης ΕΚ σφάλειας του δικαίου ως προς το πεδίο και την πραγμα
 αποζημίωση , το ύψος της οποίας θα προσδιοριστεί και τική ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος της απαγορεύσεως


text:
 1.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 292/43
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιουλίου 2014 — Endoceutics κατά ΓΕΕΑ — Merck (FEMIVIA)
 (Υπόθεση T-324/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος FEMIVIA - Προγενέστερο κοινοτικό λεκτικό σήμα FEMIBION - Επέκταση, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, της προστασίας της διεθνούς καταχωρίσεως του προγενέστερου εικονιστικού σήματος femibion - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2014/C 292/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Endoceutics, Inc. (Κεμπέκ, Καναδάς) (εκπρόσωπος: M. Wahlin, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: Π. Γερουλάκος)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Merck KGaA (Darmstadt, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Best, U. Pfleghar και S. Schäffner, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 15ης Απριλίου 2013 (υπόθεση R 1021/2012-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Merck KGaA και Endoceutics, Inc.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Endoceutics, Inc. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 252 της 31.8.2013.


text:
 25.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supreme Court (Ιρλανδία) στις 6 Αυγούστου 2010 — J. McB. κατά L. E.
 (Υπόθεση C-400/10)
 ()
 2010/C 260/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Supreme Court (Ιρλανδία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλών: J. McB.
 Εφεσίβλητη: L. E.
 Προδικαστικό ερώτημα
 Απαγορεύει ο κανονισμός (ΕΚ) 2201/2003 (1) του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας, ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) 1347/2000 (2), ερμηνευόμενος είτε σύμφωνα με το άρθρο 7 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης είτε με άλλο τρόπο, στα κράτη μέλη να επιβάλλουν με τη νομοθεσία τους στον πατέρα τέκνου ο οποίος δεν έχει συνάψει γάμο με τη μητέρα την υποχρέωση να έχει επιτύχει την έκδοση από το αρμόδιο δικαστήριο απόφασης με την οποία να του ανατίθεται η επιμέλεια του τέκνου, αν η έκδοση της απόφασης αυτής αποτελεί προϋπόθεση για να θεωρηθεί ότι έχει το «δικαίωμα επιμέλειας», το οποίο καθιστά παράνομη, κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 11, του κανονισμού αυτού, τη μετακίνηση του εν λόγω τέκνου εκτός της χώρας της συνήθους διαμονής του;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) 1347/2000 (ΕΕ L 338,σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1347/2000 του Συμβουλίου, της 29 ης Μαΐου 2000, περί της διεθνούς δικαιοδοσίας, αναγνώρισης και εκτέλεσης αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας έναντι των κοινών τέκνων των συζύγων (EE L 160, σ. 19).


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 17ης Νοεμβρίου 2011 [αίτηση του Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Petar Aladzhov κατά Zamestnik direktor na Stolichna direktsia na vatreshnite raboti kam Ministerstvo na vatreshnite raboti
 (Υπόθεση C-434/10) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών της Ένωσης - Οδηγία 2004/38/ΕΚ - Απαγόρευση εξόδου από την εθνική επικράτεια λόγω μη εξόφλησης φορολογικής οφειλής - Μέτρο που μπορεί να δικαιολογηθεί από λόγους δημόσιας τάξης)
 (2012/C 25/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Sofia-grad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Petar Aladzhov
 κατά
 Zamestnik direktor na Stolichna direktsia na vatreshnite raboti kam Ministerstvo na vatreshnite raboti
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Administrativen sad Sofia-grad — Ερμηνεία του άρθρου 27, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ L 158, σ. 77) — Περιορισμός στην άσκηση του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας ενός πολίτη της Ένωσης — Απαγόρευση εξόδου από την εθνική επικράτεια ενός φυσικού προσώπου που είναι διαχειριστής εμπορικής εταιρίας που έχει οφειλές προς το Δημόσιο που χαρακτηρίζονται ως «σημαντικό χρέος» — Μέτρο επιβαλλόμενο για λόγους δημόσιας τάξης
 Διατακτικό
 1)
 Δεν αντιβαίνει στο δίκαιο της Ένωσης η νομοθετική διάταξη κράτους μέλους που επιτρέπει στη διοικητική αρχή να απαγορεύει σε υπήκοο του κράτους αυτού την έξοδο από την εθνική επικράτεια λόγω του ότι δεν έχει εξοφληθεί μια φορολογική οφειλή εταιρίας, της οποίας ένας από τους διαχειριστές είναι ο ενδιαφερόμενος, υπό τη διττή πάντως προϋπόθεση ότι σκοπός του επίμαχου μέτρου είναι η αντιμετώπιση, σε ορισμένες εξαιρετικές περιπτώσεις που θα μπορούσαν να οφείλονται στη φύση ή στο ύψος της οφειλής αυτής, μιας πραγματικής, ενεστώσας και αρκούντως σοβαρής απειλής κατά θεμελιώδους συμφέροντος της κοινωνίας και ότι με την επιδίωξη της επίτευξης του σκοπού αυτού δεν εξυπηρετούνται αποκλειστικά και μόνο οικονομικοί σκοποί. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να εξακριβώσει αν πληρούται η διττή αυτή προϋπόθεση.
 2)
 Ακόμη και αν υποτεθεί ότι ένα μέτρο απαγόρευσης εξόδου από την επικράτεια, όπως αυτό που επιβλήθηκε στον P. Aladzhov στην υπόθεση της κύριας δίκης, έχει θεσπιστεί υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπει το άρθρο 27, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ, το μέτρο αυτό αντιβαίνει στις προϋποθέσεις που θέτει η παράγραφος 2 του ίδιου αυτού άρθρου,
 —
 αν στηρίζεται μόνο στην ύπαρξη της φορολογικής οφειλής της εταιρίας, της οποίας ένας από τους διαχειριστές είναι ο ενδιαφερόμενος, και θεμελιώνεται αποκλειστικά στην ιδιότητά του αυτή, χωρίς να γίνεται καμία ειδική αξιολόγηση της ατομικής συμπεριφοράς του και χωρίς καμία αναφορά σε οποιαδήποτε απειλή που θα μπορούσε να συνιστά για τη δημόσια τάξη η συμπεριφορά αυτή, και
 —
 αν η απαγόρευση εξόδου από την επικράτεια δεν είναι πρόσφορη να διασφαλίσει την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού και βαίνει πέραν αυτού που είναι απαραίτητο για την επίτευξή του.
 Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να εξακριβώσει αν έτσι έχουν τα πράγματα στην υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιόν του.
 (1) ΕΕ C 317 της 20.11.2010.


text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 9ης Οκτωβρίου 2008 [αίτηση του Lietuvos Respublikos Konstitucinis Teismas (Δημοκρατία της Λιθουανίας) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Δίκη για τον έλεγχο της συνταγματικότητας που κίνησαν οι Julius Sabatauskas κ.λπ.
 (Υπόθεση C-239/07) (1)
 (Εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας - Οδηγία 2003/54/ΕΚ - Άρθρο 20 - Δίκτυα μεταφοράς και διανομής - Πρόσβαση τρίτων - Υποχρεώσεις των κρατών μελών - Ελεύθερη πρόσβαση τρίτων στα δίκτυα μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας)
 (2008/C 301/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Lietuvos Respublikos Konstitucinis Teismas
 Διάδικοι στη δίκη για τον έλεγχο της συνταγματικότητας
 Julius Sabatauskas κ.λπ.
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Lietuvos Respublikos Konstitucinis Teismas [Συνταγματικό Δικαστήριο της Δημοκρατίας της Λιθουανίας] — Ερμηνεία του άρθρου 20 της οδηγίας 2003/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 96/92/ΕΚ — Δηλώσεις σχετικά με τις δραστηριότητες παροπλισμού και διαχείρισης των αποβλήτων (EE L 176, σ. 37) — Συμβατό με την οδηγία μιας εθνικής νομοθετικής ρύθμισης, επιτρέπουσας την πρόσβαση των καταναλωτών στα δίκτυα μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας μόνο μετά την άρνηση προσβάσεως στα δίκτυα διανομής του διαχειριστή του δικτύου διανομής
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 20 της οδηγίας 2003/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 96/92/ΕΚ, έχει την έννοια ότι καθορίζει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών ως προς την πρόσβαση και όχι ως προς τη σύνδεση των τρίτων με τα δίκτυα μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας και ότι δεν προβλέπει ότι το σύστημα πρόσβασης στα δίκτυα το οποίο οφείλουν να θεσπίσουν τα κράτη μέλη πρέπει να επιτρέπει στον επιλέξιμο πελάτη την επιλογή, κατά τη διακριτική του ευχέρεια, του είδους δικτύου με το οποίο επιθυμεί να συνδεθεί.
 2)
 Το εν λόγω άρθρο 20 έχει επίσης την έννοια ότι δεν απαγορεύει εθνική ρύθμιση που προβλέπει ότι ο εξοπλισμός επιλέξιμου πελάτη δεν μπορεί να συνδεθεί σε δίκτυο μεταφοράς παρά μόνον αν ο διαχειριστής του δικτύου διανομής αρνείται, λόγω επιβεβλημένων απαιτήσεων τεχνικής ή λειτουργικής φύσης, να συνδέσει με το δίκτυο τον εξοπλισμό πελάτη ο οποίος βρίσκεται στην περιφέρεια ασκήσεως δραστηριότητας που αναφέρεται στην άδεια του διαχειριστή του δικτύου διανομής. Στον εθνικό δικαστή εναπόκειται, ωστόσο, να εξακριβώσει αν η θέση σε ισχύ και η εφαρμογή του συστήματος αυτού έγινε με αντικειμενικά κριτήρια που δεν ενέχουν διακρίσεις μεταξύ των χρηστών των δικτύων.
 (1) ΕΕ C 170 της 21.7.2007.


text:
7.3.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 72/19
 Ç epijotqijxäy, ma ajtqxärei sgm iädia apoäuarg rso leäsqo Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 pot epibókkei (óqhqo 5) rsgm Isakiäa sgm tpovqeäxrg
 amafgsgärexy sxm voqgcgheirxäm emirvtärexm (apoä 1gy
 Iotkiäot 1990) emsoäjxy apoä sgy gleqolgmiäay jasabokgäy Oi koäcoi ajtqxärexy jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai paqe-
 soty, lueqgä le ejeiäma pot pqoebkgähgram rsgm tpoäherg S-288/97,
 Peqiueäqeia Friuli-Venezia Giulia jasó Episqopgäy (1).
 Ç re jóhe peqiäpsxrg, ma jasadijórei sgm Episqopgä sxm (1) EE C 7 sgy 10.1.1998, r. 25.
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsa dijarsijó eänoda.
 Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 Oi koäcoi ajtqxärexy jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai paqe- Pqorutcgä sgy esaiqeiäay Cointra Transport and Trade Co.
 lueqgä le ejeiäma pot pqoebkgähgram rsgm tpoäherg S-288/97, srl jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot
 Peqiueäqeia Friuli-Venezia Giulia jasó Episqopgäy (1). arjgähgje rsiy 19 Dejelbqiäot 1997
 (Tpoäherg T-604/97)
 (1) EE C 7 sgy 10.1.1998, r. 25.
 (98/C 72/44)
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä)
 G esaiqeiäa Cointra Transport and Trade Co. srl, ejpqorxpo-
 Pqorutcgä sgy esaiqeiäay Giuseppe Camaur jasó Episqo- tälemg apoä soty Marcello Clarich jai Alessandro Giadrossi,
 pgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy dijgcoäqoty Ukxqemsiäay jai Seqceärsgy, le soäpo epidoärexm
 19 Dejelbqiäot 1997 so dijgcoqijoä cqaueiäo sot seketsaiäot rsgm Seqceärsg, via
 XXX ottobre, 17, órjgre rsiy 19 Dejelbqiäot 1997, emxäpiom
 (Tpoäherg T-603/97)
 sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä
 (98/C 72/43) jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 (Ckxärra diadijariäay: g isakijgä) G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Ç xy jtäqio aiäsgla, ma ajtqxärei sgm apoäuarg C (97) 2735
 G esaiqeiäa Giuseppe Camaur, ejpqorxpotälemg apoä soty
 sekijoä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, sgy
 Marcello Clarich jai Alessandro Giadrossi, dijgcoäqoty Ukx-
 30gäy Iotkiäot 1997,
 qemsiäay jai Seqceärsgy, le soäpo epidoärexm so dijgcoqijoä
 cqaueiäo sot seketsaiäot rsgm Seqceärsg, via XXX ottobre, 17,
 órjgre rsiy 19 Dejelbqiäot 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot
 Ç epijotqijxäy, ma ajtqxärei sgm iädia apoäuarg rso leäsqo
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó Episqopgäy
 pot epibókkei (óqhqo 5) rsgm Isakiäa sgm tpovqeäxrg
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 amafgsgärexy sxm voqgcgheirxäm emirvtärexm (apoä 1gy
 Iotkiäot 1990) emsoäjxy apoä sgy gleqolgmiäay jasabokgäy
 soty,
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Ç re jóhe peqiäpsxrg, ma jasadijórei sgm Episqopgä sxm
 Ç xy jtäqio aiäsgla, ma ajtqxärei sgm apoäuarg C (97) 2735 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsa dijarsijó eänoda.
 sekijoä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, sgy
 30gäy Iotkiäot 1997,
 Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 Ç epijotqijxäy, ma ajtqxärei sgm iädia apoäuarg rso leäsqo
 pot epibókkei (óqhqo 5) rsgm Isakiäa sgm tpovqeäxrg Oi koäcoi ajtqxärexy jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai paqe-
 amafgsgärexy sxm voqgcgheirxäm emirvtärexm (apoä 1gy lueqgä le ejeiäma pot pqoebkgähgram rsgm tpoäherg S-288/97,
 Iotkiäot 1990) emsoäjxy apoä sgy gleqolgmiäay jasabokgäy Peqiueäqeia Friuli-Venezia Giulia jasó Episqopgäy (1).
 soty,
 (1) EE C 7 sgy 10.1.1998, r. 25.
 Ç re jóhe peqiäpsxrg, ma jasadijórei sgm Episqopgä sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsa dijarsijó eänoda.


text:
 30.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 398/24
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 2ας Σεπτεμβρίου 2015 [αίτηση του Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ukamaka Mary Jecinta Oruche, Nzubechukwu Emmanuel Oruche κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, προσεπικληθέντες: Oberbürgermeister der Stadt Potsdam, Emeka Emmanuel Mary Oruche
 (Υπόθεση C-527/14) (1)
 (2015/C 398/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 26 της 26.1.2015.


text:
 12.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/24
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 29ης Σεπτεμβρίου 2011 — Kimman κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-74/10) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Άρθρο 43 του ΚΥΚ - Άρθρο 45 του ΚΥΚ - Περίοδος αξιολογήσεως 2009 - Κατάταξη σε ορισμένο επίπεδο αποδόσεως - Απόφαση περί απονομής μορίων προαγωγής - Έκθεση αξιολογήσεως - Γνωμοδότηση της επιτροπής ad hoc - Παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως - Ισχυρισμός λαμβανόμενος υπόψη αυτεπαγγέλτως - Βάρος αποδείξεως)
 2012/C 138/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Eugène Émile Kimman (Overijse, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Berscheid και P. Pecho)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της εκθέσεως βαθμολογίας του προσφεύγοντος για το έτος 2008
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει, πέραν των δικών της εξόδων, και το ένα τέταρτο των δικαστικών εξόδων του E. É. Kimman.
 3)
 Ο E. É. Kimman φέρει τα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων του.
 (1) EE C 301 της 6.11.2010, σ. 63.


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/47
 Προσφυγή της 13ης Ιουνίου 2008 — Mineralbrunnen Rhön-Sprudel Egon Schindel κατά ΓΕΕΑ — Schwarzbräu (ALASKA)
 (Υπόθεση T-225/08)
 (2008/C 223/82)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mineralbrunnen Rhön-Sprudel Egon Schindel GmbH (Ebersburg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: P. Wadenbach, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Schwarzbräu GmbH (Zusmarshausen, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 8ης Απριλίου 2008 (αριθ. υπόθεσης R 877/2004-4),
 —
 να διαγράψει πλήρως το κοινοτικό σήμα 505 552 «ALASKA» λόγω της συνδρομής απόλυτου λόγου απαραδέκτου,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα,
 —
 επικουρικά σε σχέση με το δεύτερο αίτημα, να διαγράψει το κοινοτικό σήμα 505 552 «ALASKA» τουλάχιστον για τα ακόλουθα προϊόντα: «Ύδατα μεταλλικά και αεριούχα και άλλα ποτά μη οινοπνευματώδη της κλάσης 32».
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το εικονιστικό σήμα «ALASKA» για προϊόντα της κλάσης 32 (κοινοτικό σήμα υπ' αριθ. 505 552).
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Schwarzbräu GmbH.
 Αιτών την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απόρριψη της αίτησης ακύρωσης του επίμαχου σήματος.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής της προσφεύγουσας.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β', γ' και ζ', του κανονισμού (EΚ) 40/94 (1).
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 26.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 159/31
 Αγωγή της 5ης Μαρτίου 2014 — Anastasiou κατά Επιτροπής και ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-149/14)
 2014/C 159/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Ενάγων: Harry Anastasiou (Λάρνακα, Κύπρος) (εκπρόσωποι: C. Paschalides, Solicitor, και Α. Πασχαλίδης, δικηγόρος)
 Εναγόμενες: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αίτημα του ενάγοντος
 Ο ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να υποχρεώσει τις εναγόμενες να αποζημιώσουν τον ενάγοντα βάσει του άρθρου 268 ΣΛΕΕ.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο ενάγων υποστηρίζει ότι οι εναγόμενες του στέρησαν χρήματα κατατεθειμένα στον λογαριασμό του επειδή προκάλεσαν την πρόωρη επιβολή μέτρου διάσωσης με ίδια μέσα στις τραπεζικές του καταθέσεις μεταξύ των προϋποθέσεων της χρηματοδοτικής συνδρομής που χορηγήθηκε στην Κύπρο στις 26 Απριλίου 2013 σύμφωνα με το άρθρο 13 της Συνθήκης για τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας του 2012 ως εξής: α) εκ μέρους των εναγομένων υπήρξε «πρόδηλη και σοβαρή υπέρβαση των ορίων» της εξουσίας που έχουν ως θεσμικά όργανα της Ένωσης βάσει του άρθρου 136, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ· β) οι εναγόμενες παρανόμως εκχώρησαν την ουσιαστική άσκηση των αρμοδιοτήτων τους ως θεσμικά όργανα της Ένωσης· γ) προκάλεσαν την πρόωρη εφαρμογή μέτρου διάσωσης με ίδια μέσα στις καταθέσεις της Τράπεζας Κύπρου και της Λαϊκής Τράπεζας Κύπρου το οποίο δεν είχε προβλεφθεί στο δίκαιο της Ένωσης· δ) προκάλεσαν τη θέσπιση περιορισμών στις κινήσεις κεφαλαίων αποτρέποντας την εκ μέρους των καταθετών ανάληψη και/ή μεταφορά των κεφαλαίων τους σε ασφαλέστερα πιστωτικά ιδρύματα· και ε) προέβησαν στις ανωτέρω ενέργειες παραβιάζοντας τις αρχές της ασφάλειας δικαίου, της ισότητας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.


text:
 5.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 135/34
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Μαρτίου 2014 — FESI κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-134/10) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Ντάμπινγκ - Επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων με το άνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Βιετνάμ και Κίνας, όπως επεκτάθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων με το άνω μέρος από δέρμα από το Μακάο - Ένωση που εκπροσωπεί μη συνδεδεμένους εισαγωγείς - Πράξη που δεν αφορά ατομικά την προσφεύγουσα - Κανονιστική πράξη που περιλαμβάνει εκτελεστικά μέτρα - Απαράδεκτο))
 2014/C 135/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fédération européenne de l’industrie du sport (FESI) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: E. Vermulst και Y. van Gerven, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς J. P. Hix και B. Driessen, επικουρούμενοι από τον G. Berrisch, avocat, και τη N. Chesaites, barrister, εν συνεχεία J. P. Hix και B. Driessen)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. van Vliet και M. França)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1294/2009 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2009, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων με το άνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Βιετνάμ και Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, όπως επεκτάθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων με το άνω μέρος από δέρμα που αποστέλλονται από την ΕΔΠ Μακάο, ανεξάρτητα από το αν δηλώνονται ως καταγωγής ΕΔΠ Μακάο ή όχι, μετά τη διαδικασία επανεξέτασης ενόψει της λήξης της ισχύος των μέτρων, σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλίου (ΕΕ L 352, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Η Fédération européenne de l’industrie du sport (FESI) φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3.
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 148 της 5.6.2010, σ. 36.


text:
 16.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 336/32
 Προσφυγή της 23ης Σεπτεμβρίου 2013 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-93/13)
 2013/C 336/72
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: S. Orlandi, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί υπολογισμού των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που αποκτήθηκαν πριν την ανάληψη υπηρεσίας, κατ’ εφαρμογήν των νέων ΓΕΔ σχετικά με τα άρθρα 11 και 12 του παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να κρίνει το άρθρο 9 των γενικών εκτελεστικών διατάξεων σχετικά με το άρθρο 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ μη σύννομο και, συνεπώς, μη εφαρμοστέο,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 3ης Οκτωβρίου 2012 περί αναγνωρίσεως των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που αποκτήθηκαν από τον προσφεύγοντα πριν την ανάληψη υπηρεσίας, στο πλαίσιο της μεταφοράς τους στο συνταξιοδοτικό σύστημα των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατ’ εφαρμογήν των γενικών εκτελεστικών διατάξεων σχετικά με το άρθρο 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ της 3ης Μαρτίου 2011,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
C 397/14 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 19.12.98
 rtmsomirloä sxm diadijarixäm rtämawgy dgloärixm rtlbó- marcheÂ du sucre (FIRS), g eäjdorg pqodijarsijgäy apouó-
 rexm tpgqerixäm, eävei sgm eämmoia oäsi o moloheäsgy eirgä- rexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot jamomirlotä (EOJ)
 cace diójqirg lesantä, auemoäy, sxm amacjxäm cemijotä aqih. 1785/81 sot Rtlbotkiäot, sgy 30gäy Iotmiäot 1981, peqiä
 rtlueäqomsoy pot dem eävotm biolgvamijoä gä elpoqijoä joimgäy oqcómxrgy acoqóy rsom soleäa sgy fóvaqgy (EE L 177
 vaqajsgäqa jai, aueseäqot, sxm amacjxäm cemijotä rtlueä- sgy 1.7.1981, r. 4), jai sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 2225/86
 qomsoy pot eävotm biolgvamijoä gä elpoqijoä vaqajsgäqa. sot Rtlbotkiäot, sgy 15gy Iotkiäot 1986, cia sg heärpirg
 leäsqxm dióhergy sgy fóvaqgy pot paqócesai rsa cakkijó
 2. Rsgm eämmoia sxm amacjxäm cemijotä rtlueäqomsoy pot dem tpeqpoämsia dialeqiärlasa jai cia sgm eniärxrg sxm oäqxm sgy
 eävotm biolgvamijoä gä elpoqijoä vaqajsgäqa elpiä psotm jai silgäy le sgm pqosilgriajgä ajaseäqcarsg fóvaqg (EE L 194
 oi amócjey pot entpgqesotämsai gä ha lpoqotäram ma sgy 17.7.1986, r. 7), so Dijarsgäqio (seäsaqso slgäla), rtcjeiä-
 entpgqesghotäm apoä idixsijeäy epiveiqgäreiy. lemo apoä soty P. J. G. Kapteyn, pqoäedqo slgälasoy, H. Rag-
 nemalm jai J. L. Ixómmot (eirgcgsgä), dijarseäy, cemijoäy
 eiraccekeäay: N. Fennelly, cqallaseäay: R. Grass, eneädxre
 3. G idioäsgsa emoäy oqcamirlotä xy oqcamirlotä dgloriäot rsiy 12 Moelbqiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasa-
 dijaiäot dem enaqsósai apoä so slgäla pot amsipqorx- jsijoä:
 petäei g entpgqeäsgrg amacjxäm cemijotä rtlueäqomsoy pot
 dem eävotm biolgvamijoä gä elpoqijoä vaqajsgäqa re rveärg Re biolgvamijoä rtcjqoäsgla pot peqikalbómei
 pqoy sgm oäkg dqarsgqioäsgsa sot em koäcx oqcamirlotä.
 Eiämai epiärgy adióuoqo so cecomoäy oäsi eäma vxqirsoä Ç ecjasarsóreiy sot pqxäsot rsadiäot paqacxcgäy, oi
 molijoä pqoärxpo so opoiäo leseävei rsom iä dio emiaiäo oijo- opoiäey epeneqcófomsai sa favaqoäsetska jai enócotm
 molijoä oäliko le som oqcamirloä atsoäm arjeiä elpoqijeäy apoä atsó soty rajvaqxädeiy vtlotäy jai
 dqarsgqioäsgsey.
 Ç ecjasarsóreiy sot detseäqot rsadiäot paqacxcgäy, pot
 4. So óqhqo 1, rsoiveiäo b), detäseqo edóuio, sgy odgciäay 92/ lesapoiotäm re ketjgä fóvaqg soty em koäcx vtlotäy jai
 50/EOJ eävei sgm eämmoia oäsi g täpaqng gä g apotriäa sa riqoäpia, pot elpkotsiäfomsai le sgm pqorhgäjg aja-
 amacjxäm cemijotä rtlueäqomsoy pot dem eävotm biolgva- seäqcarsgy fóvaqgy apoä favaqojókalo pqoeketärexy
 mijoä gä elpoqijoä vaqajsgäqa ejsilxämsai amsijeilemijó, g CTD,
 de molijgä loqugä sxm diasónexm rsiy opoiäey diastpxämo-
 msai oi amócjey atseäy dem eävei, xy pqoy so fgäsgla atsoä, oi ecjasarsóreiy sot detseäqot rsadiäot paqacxcgäy dem lpo-
 rglariäa. qotäm ma hexqotämsai, oärom auoqó sgm epeneqcariäa sgy aja-
 seäqcarsgy fóvaqgy apoä favaqojókalo pqoeketärexy CTD,
 (1) EE C 388 sgy 21.12.1996. otäse paciäxy otäse jasó diarsgälasa, xy sevmijgä lomóda gä xy
 eqcorsório qauimaqiärlasoy tpoä sgm eämmoia sot óqhqot 9,
 paqócqauoy 4, sqiä so edóuio, sot jamomirlotä (EOJ)
 aqih. 1785/81 sot Rtlbotkiäot, sgy 30gäy Iotmiäot 1981, peqiä
 joimgäy oqcómxrgy acoqóy rsom soleäa sgy fóvaqgy, oäpxy
 sqopopoigähgje le som jamomirloä (EOJ) aqih. 1482/85 sot
 Rtlbotkiä ot, sgy 23gy Laðot 1985.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (seäsaqso slgäla) (1) EE C 294 sgy 5.10.1996.
 sgy 12gy Moelbqiäot 1998
 rsgm tpoäherg C-269/96 (aiäsgrg sot tribunal administratif
 de Paris cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Sucre-
 ries et Raffineries d'Erstein SA jasó Fonds d'intervention et
 de reÂgularisation du marcheÂ du sucre (FIRS) (1) APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 [Jamomirloiä (EOJ) aqih. 1785/81 jai (EOJ) aqih. 2225/86 (eäjso slgäla)
 sot Rtlbotkiäot Ç Emirvtäreiy cia sg dióherg fóvaqgy apoä sgy 12gy Moelbqiäot 1998
 favaqojókalo pot paqócesai rsa cakkijó tpeqpoämsia dia-
 leqiärlasa Ç èmmoia sot eqcorsariäot qauimaqiärlasoy] rsgm tpoäherg C-352/96: Isakijgä Dglojqasiäa jasó Rtlbot-
 kiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy (1)
 (98/C 397/22)
 [Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Jamomirloäy (EJ) aqih. 1522/96
 Ç Òmoicla jai sqoäpoy diaveiqiärexy oqirleämxm darloko-
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) cijxäm pororsxärexm eiracxcgäy qtfiotä jai hqatrlósxm
 qtfiotä]
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- (98/C 397/23)
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 (Ckxärra diadijariäay: g isakijgä)
 Rsgm tpoäherg C-269/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot tribunal
 administratif de Paris (Cakkiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 euaqlocgäm sot óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom
 sot aisotämsoy dijarsgqiäot lesantä Sucreries et Raffineries Rsgm tpoäherg C-352/96, Isakijgä Dglojqasiäa (ejpqoärxpoy:
 d'Erstein SA jai Fonds d'intervention et de reÂgularisation du Umberto Leanza, epijotqotälemoy apoä som Danilo Del


text:
 11.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 246/26
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Rechtbank Haarlem (Κάτω Χώρες) στις 2 Ιουλίου 2010 — X κατά Inspecteur der Belastingdienst/Y
 (Υπόθεση C-319/10)
 ()
 2010/C 246/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank Haarlem
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: X
 Καθού: Inspecteur der Belastingdienst/Y
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Δύναται στο πλαίσιο της εκτιμήσεως του κύρους και/ή της ερμηνείας των κανονισμών 535/94 (1), 1832/2002 (2), 1871/2003 (3) και 2344/2003 (4), με τους οποίους η συμπληρωματική σημείωση 7 (ΣΟ) του κεφαλαίου 2 εισήχθη (τότε ως συμπληρωματική σημείωση 8) και τροποποιήθηκε, να γίνει επίκληση της αποφάσεως του ΟΕΔ της 27ης Σεπτεμβρίου 2005 σχετικά με την ερμηνεία του όρου «αλατισμένα» της κλάσεως 0210, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου η διασάφηση για υπαγωγή στο τελωνειακό καθεστώς της «θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία» έλαβε χώρα πριν από την ημερομηνία εκείνη;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα I:
 Πώς πρέπει να κριθεί αν πρόκειται για αλλαγή των χαρακτηριστικών του κρέατος κοτόπουλου;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα I:
 α)
 Είναι οι πιο πάνω κανονισμοί, λαμβανομένης υπόψη της αποφάσεως του ΟΕΔ της 27ης Σεπτεμβρίου 2005, ισχυροί κατά το μέρος που ορίζουν ότι υπό την έννοια της κλάσεως 0210 τα κρέατα θεωρούνται «αλατισμένα» αν έχουν συνολική περιεκτικότητα αλατιού ίση ή μεγαλύτερη του 1,2 % κατά βάρος;
 β)
 Πρέπει, υπό το φως της αποφάσεως του ΟΕΔ της 27ης Σεπτεμβρίου 2005, οι πιο πάνω κανονισμοί να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι η συμπληρωματική σημείωση 7 (ΣΟ) του κεφαλαίου 2 ορίζει ότι τα κρέατα με περιεκτικότητα αλατιού ίση ή μεγαλύτερη του 1,2 % κατά βάρος θεωρείται ότι άλλαξαν τα χαρακτηριστικά τους και δύνανται να χαρακτηριστούν ως «αλατισμένα» κατά την έννοια της κλάσεως 0210 και ότι δεν αποκλείονται από την κατάταξη στην κλάση 0210 τα κρέατα με περιεκτικότητα αλατιού μικρότερη του 1,2 % κατά βάρος για τα οποία δύναται να αποδειχθεί ότι με την προσθήκη αλατιού άλλαξαν τα χαρακτηριστικά τους;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα ΙΙΙα:
 Πώς πρέπει να κριθεί αν το αλάτισμα εγγυάται τη μακρόχρονη διατήρηση του κρέατος κοτόπουλου;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 535/94 της Επιτροπής, της 9ης Μαρτίου 1994, για την τροποποίηση του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 68, σ. 15).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1832/2002 της Επιτροπής, της 1ης Αυγούστου 2002, που τροποποιεί το παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 290, σ. 1).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 1871/2003 της Επιτροπής, της 23ης Οκτωβρίου 2003, για την τροποποίηση του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 275, σ. 5).
 (4) Κανονισμός (ΕΚ) 2344/2003 της Επιτροπής, της 30ής Δεκεμβρίου 2003, που τροποποιεί το παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 346, σ. 38).


text:
 17.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/21
 Αναίρεση που άσκησε στις 13 Ιανουαρίου 2006 η εταιρία Les Éditions Albert René SARL κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα) στις 27 Οκτωβρίου 2005 στην υπόθεση T-336, Les Éditions Albert Réné SARL κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-16/06P)
 (2006/C 143/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Les Éditions Albert René SARL (εκπρόσωπος: J. Pagenberg, Rechtsanwalt)
 Αντίδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) και Orange A/S
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε στις 27 Οκτωβρίου 2005 το Πρωτοδικείο στην υπόθεση Τ-336/03·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 14ης Ιουλίου 2003 του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ στην υπόθεση R 559/2002-4·
 —
 να απορρίψει την αίτηση για καταχώριση του κοινοτικού σήματος MOBILIX υπ' αριθ. 671396 για όλα τα εμπορεύματα και τις υπηρεσίες επί των οποίων ετύγχανε εφαρμογής·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ σε όλα τα δικαστικά έξοδα της ενώπιον του Πρωτοδικείου και του Δικαστηρίου διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα φρονεί ότι η απόφαση του Πρωτοδικείου παρέβη το άρθρο 63 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα και προσέβαλε γενικές αρχές του κοινοτικού διοικητικού δικαίου και της δικονομίας καθόσον έκρινε, αντίθετα προς την προσβαλλομένη απόφαση του τμήματος προσφυγών, ότι τα εμπλεκόμενα σήματα, OBELIX και MOBILIX, δεν ταυτίζονται, και κατά συνέπεια έλαβε απόφαση εις βάρος της αναιρεσείουσας επί μη προσηκόντως προβληθέντος θέματος· επομένως υπερέβη την αρμοδιότητά του περί αναθεωρήσεως των αποφάσεων των τμημάτων προσφυγών του ΓΕΕΑ σε περίπτωση όπως η προκείμενη.
 Περαιτέρω, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο, ακόμη κι αν έχει την αρμοδιότητα να κρίνει το ζήτημα της ομοιότητας των εμπλεκομένων σημάτων εις βάρος της αναιρεσείουσας, παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα καθόσον εφάρμοσε εσφαλμένα νομικά κριτήρια και έκρινε ότι τα εμπλεκόμενα σήματα, OBELIX και MOBILIX, δεν είναι παρεμφερή, καθώς και ότι ορισμένα από τα εμπλεκόμενα εμπορεύματα και υπηρεσίες είναι παρεμφερή, ενώ άλλα δεν είναι.
 Περαιτέρω, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο παρέβη το άρθρο 74 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, καθόσον δεν δέχθηκε ότι το σήμα OBELIX είναι πασίγνωστο και έχει έντονο διακριτικό χαρακτήρα.
 Επίσης, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο παρέβη το άρθρο 63 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα και τον Κανονισμό Διαδικασίας καθόσον έκρινε ότι είναι απαράδεκτο το προβληθέν ενώπιον του Πρωτοδικείου αίτημα της προσφεύγουσας περί ακυρώσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως του τμήματος προσφυγών, λόγω μη εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα στην υπό κρίση υπόθεση.
 Εξάλλου, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο παρέβη τα άρθρα 44 και 48 του Κανονισμού Διαδικασίας καθόσον έκρινε απαράδεκτο το αίτημα, που υπέβαλε επικουρικώς η αναιρεσείουσα κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, περί αναπομπής της υποθέσεως από το Πρωτοδικείο στο τμήμα προσφυγών ώστε η αναιρεσείουσα να μπορέσει να αποδείξει τη φήμη του σήματος OBELIX.
 Τέλος, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο παρέβη το άρθρο 63 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα και τον Κανονισμό Διαδικασίας, συγκεκριμένα το άρθρο 135, παράγραφος 4, καθόσον έκρινε ότι είναι απαράδεκτα ορισμένα από τα προσκομισθέντα ενώπιον του Πρωτοδικείου έγγραφα.


text:
 29.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 111/22
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Φεβρουαρίου 2016 — Penny-Markt κατά ΓΕΕΑ — Boquoi Handels (B!O)
 (Υπόθεση T-364/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Κοινοτικό εικονιστικό σήμα B!O - Προγενέστερο κοινοτικό λεκτικό σήμα bo - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', και άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 111/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Penny-Markt GmbH (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Kinkeldey, S. Brandstätter και A. Wagner, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Pohlmann, στη συνέχεια S. Hanne και τέλος A. Schifko)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Boquoi Handels OHG (Straelen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: P. Mels, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 21ης Μαρτίου 2014 (R 1201/2013-4), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας μεταξύ Boquoi Handels OHG και Penny-Markt GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Penny-Markt GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 261 της 11.8.2014.


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/41
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 2ας Απριλίου 2003
 στην υπόθεση T-231/02, Pierro Gonnelli και Associazione Italiana Frantoiani Oleari (AIFO) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Πράξεις που τα αφορούν ατομικώς - Κανονισμός - Προδιαγραφές εμπορίας του ελαιολάδου - Απαράδεκτη)
 (2004/C 118/88)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση T-231/02, Pierro Gonnelli, κάτοικος Reggello (Ιταλία) και Associazione Italiana Frantoiani Oleari (AIFO), με έδρα τη Ρώμη (Ιταλία), εκπροσωπούμενοι από τον U. Scuro, avocat, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Cattabriga και C. Loggi), που έχει ως αντικείμενο αίτημα για την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 1019/2002 της Επιτροπής, της 13ης Ιουνίου 2002, για τις προδιαγραφές εμπορίας του ελαιολάδου (ΕΕ L 155, σ. 27), το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Azizi, πρόεδρο, και τους M. Jaeger και F. Dehousse, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 2 Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Οι προσφεύγοντες φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και αυτά της καθής.
 (1) ΕΕ C 331 της 24.11.2001.


text:
 7.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 15ης Ιανουαρίου 2009 [αίτηση του Oberster Patent- und Markensenat (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Silberquelle GmbH κατά Maselli-Strickmode GmbH
 (Υπόθεση C-495/07) (1)
 (Σήματα - Οδηγία 89/104/ΕΟΚ - Άρθρα 10 και 12 - Έκπτωση από τα δικαιώματα - Έννοια του όρου «ουσιαστική χρήση» σήματος - Χρήση του σήματος επί διαφημιστικών αντικειμένων - Δωρεάν διανομή τέτοιων αντικειμένων στους αγοραστές των προϊόντων του δικαιούχου του σήματος)
 (2009/C 55/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Patent- und Markensenat
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Silberquelle GmbH
 κατά
 Maselli-Strickmode GmbH
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Oberster Patent- und Markensenat — Ερμηνεία των άρθρων 10, παράγραφος 1, και 12, παράγραφος 1, της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (EE 1989, L 40, σ. 1) — Απώλεια των δικαιωμάτων επί του σήματος — Έννοια του όρου «ουσιαστική χρήση του σήματος» — Εμπορεύματα (μη οινοπνευματώδη ποτά) που δίνονται ως δώρο στους αγοραστές κατά την πώληση άλλων εμπορευμάτων (κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων)
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 10, παράγραφος 1, και 12, παράγραφος 1, της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, έχουν την έννοια ότι ο δικαιούχος του σήματος που θέτει το σήμα αυτό επί αντικειμένων που προσφέρει δωρεάν στους αγοραστές των προϊόντων του δεν κάνει ουσιαστική χρήση του σήματος αυτού για την κλάση στην οποία εμπίπτουν τα αντικείμενα αυτά.
 (1) ΕΕ C 22 της 26.1.2008.


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/58
 Προσφυγή της 10ης Ιουνίου 2008 — EuroChem MCC κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-234/08)
 (2008/C 209/105)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: EuroChem Mineral and Chemical Company OAO (EuroChem MCC) (Μόσχα, Ρωσία) (εκπρόσωποι: P. Vander Schueren και B. Evtimov, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 238/2008 του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2008, για την περάτωση της μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης, βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96, του δασμού αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται σε εισαγωγές διαλυμάτων ουρίας και νιτρικού αμμωνίου καταγωγής Ρωσίας, καθόσον επιβάλλει δασμό αντιντάμπινγκ στην προσφεύγουσα, στις θυγατρικές της και στις συνδεόμενες με αυτήν εταιρίες που αναφέρονται στο σημείο 10 του προσβαλλόμενου κανονισμού·
 —
 να διατάξει τα αρμόδια κοινοτικά όργανα, ενόψει της σοβαρότητας των παραβάσεων του κοινοτικού δικαίου, να αναστείλουν την επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ στην προσφεύγουσα, στις θυγατρικές της και στις συνδεόμενες με αυτήν εταιρίες μέχρις ότου τα κοινοτικά όργανα λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν με την απόφαση του Πρωτοδικείου·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα, Ρώσος παραγωγός-εξαγωγέας διαλυμάτων ουρίας και νιτρικού αμμωνίου, ζητεί την ακύρωση, βάσει του άρθρου 230 ΕΚ, του κανονισμού (ΕΚ) 238/2008 του Συμβουλίου (1) (ο προσβαλλόμενος κανονισμός).
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει ένα κύριο λόγο, διαιρούμενο σε τρία σκέλη. Η προσφεύγουσα φρονεί ότι τα κοινοτικά όργανα εσφαλμένα καθόρισαν την κανονική αξία που εφαρμόζεται ως προς αυτήν, πράγμα που οδήγησε σε τεχνητή αύξηση· προέβησαν σε εσφαλμένη σύγκριση με την τιμή εξαγωγής και κατά συνέπεια εσφαλμένα κατέληξαν στην ύπαρξη ντάμπινγκ, κατά παράβαση των άρθρων 1 και 2 του βασικού κανονισμού (2), διαπράττοντας σειρά προφανών σφαλμάτων εκτιμήσεως και παραβιάζοντας τις θεμελιώδεις αρχές του κοινοτικού δικαίου. Οι παραβάσεις αυτές είχαν ως άμεση συνέπεια, κατά την προσφεύγουσα, την αδικαιολόγητη περάτωση της ενδιάμεσης επανεξέτασης χωρίς τροποποίηση του μέτρου αντιντάμπινγκ καθόσον την αφορά.
 Ειδικότερα, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, με το πρώτο σκέλος του ισχυρισμού της, ότι τα κοινοτικά όργανα διέπραξαν νομικά σφάλματα και παρέβησαν το άρθρο 2, παράγραφοι 3 και 5, του βασικού κανονισμού, διότι δεν έλαβαν υπόψη σημαντικό μέρος του κόστους παραγωγής της προσφεύγουσας με το δικαιολογητικό ότι δεν ήταν αξιόπιστο και/ή εφαρμόζοντας de facto μεθοδολογία μη σύμφωνη προς την οικονομία αγοράς προκειμένου να καθορίσουν το μεγαλύτερο τμήμα της κανονικής αξίας για την προσφεύγουσα.
 Με το δεύτερο σκέλος του ισχυρισμού της, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή, αφού αποφάσισε να προβεί στην προσαρμογή της τιμής του φυσικού αερίου, παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 5, δεύτερη περίοδος, του βασικού κανονισμού και/ή διέπραξε προφανές σφάλμα εκτιμήσεως. Εξάλλου, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η Επιτροπή επέδειξε έλλειψη λογικής συνοχής εφαρμόζοντας προσαρμογή της τιμής του φυσικού αερίου βάσει της ενδοκοινοτικής τιμής στο Waidhaus (Γερμανία) και χωρίς να αφαιρέσει από το ποσό της προσαρμογής το 30 % του ρωσικού εξαγωγικού δασμού.
 Με το τρίτο σκέλος του ισχυρισμού της, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα κοινοτικά όργανα παρέβησαν το άρθρο 2, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού και διέπραξαν προφανές σφάλμα εκτιμήσεως των περιστατικών διότι δεν αφαίρεσαν από την τιμή εξαγωγής της προσφεύγουσας τα έξοδα πωλήσεως στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη, τις διοικητικές δαπάνες και άλλα γενικά έξοδα, καθώς και τις προμήθειες στις συνδεόμενες με αυτήν εταιρίες, οι οποίες αποτελούν μέρος της οικονομικής μονάδας της προσφεύγουσας και του τμήματος πωλήσεων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 238/2008 του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2008, για την περάτωση της μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης, βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96, του δασμού αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται σε εισαγωγές διαλυμάτων ουρίας και νιτρικού αμμωνίου καταγωγής Ρωσίας (ΕΕ L 75, της 18.3.2008, σ. 14).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 56, της 6.3.1996, σ. 1).


text:
 18.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 167/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 20ής Μαΐου 2009 — Philippe Guigard κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-214/08 P) (1)
 (Αναίρεση - Αγωγή αποζημιώσεως - Προϋποθέσεις υπό τις οποίες στοιχειοθετείται η συμβατική και εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας - Άρθρα 313, παράγραφος 2, στοιχείο ια', 314 και 317, στοιχείο α', της τέταρτης Συμβάσεως του Λομέ, όπως τροποποιήθηκε με τη συμφωνία που υπογράφηκε στον Μαυρίκιο)
 2009/C 167/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Philippe Guigard (εκπρόσωποι: S. Rodrigues και C. Bernard-Glanz, avocats)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Bordes και F. Dintilhac)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 11ης Μαρτίου 2008, T-301/05, Guigard κατά Επιτροπής, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή του νυν αναιρεσείοντος με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της συμπεριφοράς της Επιτροπής, η οποία δεν ανανέωσε τη σύμβασή του εργασίας που είχε συναφθεί στο πλαίσιο της τεχνικής συνεργασίας μεταξύ της Κοινότητας και της Δημοκρατίας του Νίγηρα, που χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης — Προϋποθέσεις υπό τις οποίες στοιχειοθετείται η εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας — Παράβαση των άρθρων 313, παράγραφος 2, στοιχείο ια', και 314 της τέταρτης Συμβάσεως του Λομέ (ΕΕ 1991, L 229, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τη συμφωνία που υπογράφηκε στον Μαυρίκιο (ΕΕ 1998, L 156, σ. 3) — Παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 11ης Μαρτίου 2008, T-301/05 Guigard κατά Επιτροπής, καθόσον έκρινε παραδεκτή την προσφυγή του P. Guigard.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή του P. Guigard στην υπόθεση T-301/05.
 3)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της αναιρέσεως που άσκησε ο P. Guigard.
 4)
 Ο P. Guigard φέρει τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τόσο ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων όσο και ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (1) ΕΕ C 223 της 30.8.2008.


text:
 22.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 462/33
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 11ης Νοεμβρίου 2014 — Carlo De Nicola κατά ΕΤΕπ
 (Υπόθεση F-55/08 RENV) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Αναπομπή στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης κατόπιν αναιρέσεως - Προσωπικό της ΕΤΕπ - Αξιολόγηση - Παράνομος χαρακτήρας της αποφάσεως της επιτροπής προσφυγών - Κατάργηση της δίκης επί του αγωγικού αιτήματος))
 (2014/C 462/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Carlo De Nicola (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: L. Isola, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (εκπρόσωποι: G. Nuvoli και F. Martin, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως της επιτροπής προσφυγών σχετικά με την αξιολόγηση του προσφεύγοντος-ενάγοντος για το έτος 2006 και, αφετέρου, αίτημα να αναγνωριστεί ότι ο προσφεύγων-ενάγων υπέστη ηθική παρενόχληση και να υποχρεωθεί η καθής-εναγομένη να παύσει την εν λόγω ηθική παρενόχληση καθώς και να αποκαταστήσει τη υλική ζημία και να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη τις οποίες υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση της επιτροπής προσφυγών της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων της 14ης Δεκεμβρίου 2007.
 2.
 Παρέλκει η απόφανση επί του αιτήματος ακυρώσεως της αποφάσεως της 13ης Ιουλίου 2007 περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος-ενάγοντος, επί του αιτήματος ακυρώσεως της εκθέσεως αξιολογήσεως για το έτος 2006 και επί του αιτήματος αποκαταστάσεως της υλικής ζημίας και ικανοποιήσεως της ηθικής βλάβης τις οποίες υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων λόγω ηθικής παρενοχλήσεως.
 3.
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 4.
 Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του C. De Nicola στις υποθέσεις F-55/08, T-37/10 P και F-55/08 RENV.
 (1) EE C 209 της 15.8.2008, σ. 73.


text:
5.12.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 378/15
 sqopgäy sgy 4gy Dejelbqiäot 1996, pot sot joimopoigähgje G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 rsiy 20 Dejelbqiäot 1996, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot
 tpeävei apoä so óqhqo 189, seäsaqso edóuio, sgy Rtmhgäjgy a) ma amacmxqiärei oäsi g Isakijgä Dglojqasiäa, lg herpiäfo-
 EJ jai sa óqhqa 2 jai 3 sgy em koäcx apouórexy, msay siy molohesijeäy, jamomirsijeäy gä dioijgsijeäy diasó-
 neiy pot gäram amacjaiäey cia ma rtlloquxheiä pqoy sgm
 Ç ma jasadijórei so Bariäkeio sot Bekciäot rsa dijarsijó odgciäa 94/33/EJ (1) sot Rtlbotkiäot, sgy 22ay Iotmiäot
 eänoda. 1994, cia sgm pqorsariäa sxm meäxm jasó sgm eqcariäa, gä/
 jai paqakeiäpomsay ma emgleqxärei rvesijxäy sgm Epi-
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa sqopgä, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg
 Rtmhgäjg EJ
 G pqorutcgä ajtqxärexy (1), sgm opoiäa órjgre so Bariäkeio
 sot Bekciäot jasó sgy apouórexy sgy Episqopgäy sgy jai
 4gy Dejelbqiäot 1996, dem eävei amarsaksijoä aposeäkerla. So
 loämo epiveiäqgla pot lpoqeiä ma pqobókei jqósoy leäkoy cia b) ma jasadijórei sgm Isakijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 ma lgm ejsekeärei apoäuarg peqiä amafgsgärexy paqamoälxy eänoda.
 voqgcgheiäray emirvtärexy eäcjeisai rsgm pkgäqg adtmaliäa
 oqhgäy ejsekeärexy sgy apouórexy. Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 G Episqopgä oälxy tporsgqiäfei oäsi, pqxäsom, so Bariäkeio sot So óqhqo 189 sgy Rtmhgäjgy EJ, jasó so opoiäo g odgciäa
 Bekciäot dem sgäqgre pqóclasi so jahgäjom vqgrsgäy rtmeqca- derletäei jóhe jqósoy leäkoy rso opoiäo apethtämesai oärom
 riäay. So Bariäkeio sot Bekciäot, jaiäsoi eiäve aqviärei epaueäy le auoqó so epidixjoälemo aposeäkerla, rtmepócesai tpo-
 sgm Episqopgä peqiä sxm pqobkglósxm pot emdevoleämxy ha vqeäxrg sxm jqasxäm lekxäm ma sgqotäm siy oqifoälemey rsiy
 sot eähese g amafgäsgrg sxm paqamoälxy voqgcgheirxäm emi- odgciäey pqoherliäey lesauoqóy soty rso ehmijoä diäjaio. G
 rvtärexm, jahxäy jai peqiä emoäy pkairiäot pqosórexy pqojei- pqoherliäa atsgä eäkgne rsiy 22 Iotmiäot 1996 vxqiäy g Isakijgä
 leämot ma pqobeiä re jkilajotälemg epirsqougä sgy emirvtärexy, Dglojqasiäa ma eävei herpiärei siy amacjaiäey diasóneiy cia ma
 jai emxä g Episqopgä dem eiäve amsisavheiä rsgm pqoäsarg atsgä, rtlloquxheiä le sgm odgciäa pot lmglometäesai rso aisgsijoä
 dieäqqgne aiumidiäxy so pkaiärio sgy vqgrsgäy jai jakopiärsot sgy Episqopgäy.
 rtmeqcariäay le sgm Episqopgä tporsgqiäfomsay pkeäom, rso
 pkaiärio sgy eämdijgy diadijariäay, oäsi bqiärjesai re pkgäqg (1) EE L 216 sgy 20.8.1994, r. 12.
 adtmaliäa ma ejsekeärei sgm apoäuarg.
 Detäseqom, g Episqopgä tporsgqiäfei oäsi so Bariäkeio sot Bek-
 ciäot dem pqoeäbg re jameäma dióbgla pqoy siy epiädijey epi-
 veiqgäreiy cia sgm amafgäsgrg sgy emirvtärexy.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-51/98 (1)
 Sqiäsom, g Episqopgä tporsgqiäfei oäsi so Bariäkeio sot Bekciäot (98/C 378/26)
 dem sgy pqoäseime emakkajsijotäy oäqoty euaqlocgäy sgy
 apouórexy pot ha lpoqotäram ma tpeqmijgärotm siy dtrveä- Le diósang sgy 8gy Repselbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot
 qeiey pot ameäjtwam. Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm dieäsane sg dia-
 cqaugä sgy tpoheärexy C-51/98 (aiäsgrg sot Arbeitsgericht
 (1) Tpoäherg C-75/97, bkeäpe EE C 131 sgy 26.4.1997, r. 5.
 Wiesbaden cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy):
 Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft jasó
 Works in The World, s.r.l.
 (1) EE C 137 sgy 2.5.1998.
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasó Isakijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy 26 Ojsx-
 bqiäot 1998
 (Tpoäherg C-385/98)
 (98/C 378/25) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-255/98 (1)
 (98/C 378/27)
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä soty Pieter Jan Kuijper jai Antonio Aresu, molijotäy Le diósang sgy 12gy Ojsxbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot
 rtlbotäkoty, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm dieäsane sg dia-
 Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, órjgre emxä- cqaugä sgy tpoheärexy C-255/98: Bariäkeio sgy Irpamiäay jasó
 piom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsiy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 26 Ojsxbqiäot 1998 pqorutcgä jasó sgy Isakijgäy
 Dglojqasiäay. (1) EE C 278 sgy 5.9.1998.


text:
 11.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/24
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου του Βελγίου που ασκήθηκε στις 29 Μαρτίου 2005
 (Υπόθεση C-143/05)
 (2005/C 143/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Knut Simonsson και Wouter Wils, άσκησε στις 29 Μαρτίου 2005 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Βασιλείου του Βελγίου.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη λαμβάνοντας όλα τα αναγκαία νομοθετικά και κανονιστικά μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2002/84/EΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Νοεμβρίου 2002, για την τροποποίηση των οδηγιών για την ασφάλεια στη ναυτιλία και την πρόληψη της ρυπάνσεως από τα πλοία, ή τουλάχιστον μη ανακοινώνοντας τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που έχει από την οδηγία αυτή·
 2.
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 23 Νοεμβρίου 2003.
 (1) ΕΕ L 324, σ. 53.


text:
 2.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 17ης Μαρτίου 2016 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Christian Liffers κατά Producciones Mandarina SL, Mediaset España Comunicación SA, πρώην Gestevisión Telecinco SA
 (Υπόθεση C-99/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Διανοητική ιδιοκτησία - Οδηγία 2004/48/ΕΚ - Άρθρο 13, παράγραφος 1 - Οπτικοακουστικό έργο - Προσβολή του δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας - Αποζημίωση - Τρόπος υπολογισμού - Κατ’ αποκοπήν ποσό - Ηθική βλάβη - Περιλαμβάνεται))
 (2016/C 156/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Christian Liffers
 κατά
 Producciones Mandarina SL, Mediaset España Comunicación SA, πρώην Gestevisión Telecinco SA
 Διατακτικό
 Το άρθρο 13, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, έχει την έννοια ότι επιτρέπει στον ζημιωθέντα λόγω προσβολής του δικαιώματός του διανοητικής ιδιοκτησίας, ο οποίος ζητεί αποζημίωση προς αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας του, υπολογιζόμενη, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο, στοιχείο βʹ, της παραγράφου 1, του άρθρου αυτού, βάσει του ποσού των δικαιωμάτων ή των αμοιβών που θα του οφείλονταν αν ο παραβάτης του είχε ζητήσει την άδεια για να χρησιμοποιήσει το επίμαχο δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας, να ζητήσει, επιπλέον, χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη του, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο αʹ, του εν λόγω άρθρου.
 (1) ΕΕ C 171 της 26.5.2015.


text:
 2.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/11
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale di Tivoli (Ιταλία) στις 3 Δεκεμβρίου 2012 — Claudio Loreti κ.λπ. κατά Comune di Zagarolo
 (Υπόθεση C-555/12)
 2013/C 32/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Tivoli
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες: Claudio Loreti, Vallerotonda Maria, Vallerotonda Attilio και Chellini Virginia
 Εναγόμενος: Comune di Zagarolo
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Κρίνεται σκόπιμη η υποβολή ορισμένων προδικαστικών ερμηνευτικών ερωτημάτων στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε το Δικαστήριο να αποφανθεί
 1)
 επί του συμβατού του άρθρου 7 του ιταλικού Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, το οποίο προβλέπει, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 103 του ιταλικού Συντάγματος, ότι
 «Στη δικαιοδοσία των διοικητικών δικαστηρίων ανήκουν οι διαφορές στις οποίες τίθεται ζήτημα “έννομου συμφέροντος” ή, σε ορισμένους ειδικούς τομείς που προβλέπει ο νόμος, “δικαιώματος εκ του νόμου” και των οποίων το αντικείμενο είναι η άσκηση ή η παράλειψη της άσκησης της διοικητικής εξουσίας σε σχέση με μέτρα, πράξεις, συμφωνίες ή συμπεριφορές των διοικητικών αρχών που εμπίπτουν, έστω και έμμεσα, στην άσκηση της εξουσίας αυτής. Δεν μπορούν να προσβληθούν οι πράξεις ή τα μέτρα που θεσπίζει η κυβέρνηση ως όργανο της πολιτικής εξουσίας.»,
 με το άρθρο 6 της (Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών) και με τα άρθρα 47 και 52, παράγραφος 3, του (Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης), όπως ισχύουν πλέον κατόπιν της τροποποίησης του άρθρου 6 (ΣΕΕ):
 α)
 καθόσον το εν λόγω άρθρο απονέμει δικαιοδοσία σε διαφορετικά δικαστήρια σχετικά με έννομες καταστάσεις ιδιωτών που διακρίνονται μεν γενικά και αφηρημένα σε «έννομο συμφέρον» και «δικαίωμα εκ του νόμου», των οποίων όμως η εξατομίκευση σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση είναι δυσχερής ή αδύνατη, χωρίς να υπάρχουν νομικές διατάξεις που να προσδιορίζουν το συγκεκριμένο περιεχόμενο των εννοιών αυτών,
 β)
 καθόσον το εν λόγω άρθρο προβλέπει την ύπαρξη δικαστηρίων που έχουν δικαιοδοσία για τις ίδιες υποθέσεις βάσει κριτηρίων (εξατομίκευση διαφορετικών έννομων καταστάσεων ιδιωτών) που δεν ανταποκρίνονται πλέον στην πραγματικότητα, κατόπιν της θέσπισης της δυνατότητας αποζημίωσης για το έννομο συμφέρον (η οποία προβλέπεται ήδη από το 2000 με σκοπό την προσαρμογή της εθνικής νομοθεσίας στις αρχές του κοινοτικού δικαίου), με συνέπεια την ύπαρξη σημαντικών διαφορών ακόμη και στις δικονομικές προϋποθέσεις της διεξαγωγής των δικών,
 καθώς και, γενικότερα,
 2)
 (επί) του συμβατού του άρθρου 103 του ιταλικού Συντάγματος, καθόσον το άρθρο αυτό προβλέπει και προστατεύει με διαφορετικό τρόπο ορισμένες έννομες καταστάσεις ιδιωτών (οι οποίες αποκαλούνται «έννομα συμφέροντα»), για τις οποίες δεν υπάρχει τίποτα αντίστοιχο στο κοινοτικό δίκαιο και για τις οποίες το άρθρο αυτό απονέμει δικαιοδοσία σε διαφορετικές κατηγορίες δικαστηρίων, των οποίων οι αρμοδιότητες υφίστανται κατά διαστήματα μεταβολές.


text:
 29.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/32
 Προσφυγή της 28ης Ιανουαρίου 2008 — Furukawa Electric North América κατά ΓΕΕΑ (SLIM LINE)
 (Υπόθεση T-36/08)
 (2008/C 79/62)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Furukawa Electric North America, Inc. (Norcross, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής) (εκπρόσωπος: O. Rauscher, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 22ας Νοεμβρίου 2007 στην υπόθεση R 1532/2007-2,
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «SLIM LINE» για προϊόντα της κλάσης 9 (αίτηση υπ' αριθ. 5 907 266).
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), καθόσον η ονομασία «SLIM LINE» ούτε αποτελεί περιγραφική ένδειξη ούτε στερείται διακριτικού χαρακτήρα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, 1994, σ. 1).


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/33
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 22ας Ιανουαρίου 2004 στην υπόθεση Franz Werner κατά Finanzamt Cloppenburg.
 (Υπόθεση C-163/04)
 (2004/C 118/63)
 Με διάταξη της 22ας Ιανουαρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 31 Μαρτίου 2004, το Bundesfinanzhof, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Franz Werner και Finanzamt Cloppenburg που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Έχει τη δυνατότητα ο κάτοχος γεωργικής εκμεταλλεύσεως να χρησιμοποιήσει, μέσω μισθώσεως, εδαφική έκταση την οποία αυτός χρησιμοποιούσε μέχρι τούδε για την πραγματοποίηση πράξεων υποκειμένων στο κατ' αποκοπήν καθεστώς γεωργών (άρθρο 25 της έκτης οδηγίας του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών 77/388/ΕΟΚ (1)) για άσκηση δραστηριότητας υποκείμενης σε κανονικό φόρο κύκλου εργασιών και να εκπέσει τον φόρο επί των εισροών όσον αφορά εγκατάσταση εκτροφής πουλερικών που ανήγειρε επί της εδαφικής αυτής εκτάσεως;
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.


text:
 9.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 8ης Νοεμβρίου 2016 [αίτηση του High Court (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Gerard Dowling κ.λπ. κατά Minister for Finance
 (Υπόθεση C-41/15) (1)
 ((Κανονισμός 407/2010/ΕΕ - Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Χρηματοοικονομικής Σταθεροποίησης - Εκτελεστική απόφαση 2011/77/ΕΕ - Χρηματοδοτική συνδρομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την Ιρλανδία - Ανακεφαλαιοποίηση των ημεδαπών τραπεζών - Δίκαιο των εταιριών - Δεύτερη οδηγία 77/91/ΕΟΚ - Άρθρα 8, 25 και 29 - Ανακεφαλαιοποίηση τράπεζας με δικαστική διαταγή - Αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου χωρίς απόφαση της γενικής συνελεύσεως και χωρίς προσφορά των νέων μετοχών κατά προτίμηση στους παλαιούς μετόχους - Έκδοση νέων μετοχών για ποσό κατώτερο από την ονομαστική τους αξία))
 (2017/C 006/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Gerard Dowling, Padraig McManus, Piotr Skoczylas, Scotchtone Capital Fund Limited
 κατά
 Minister for Finance
 παρισταμένων των: Permanent TSB Group Holdings plc, πρώην Irish Life and Permanent Group Holdings plc, και Permanent TSB plc, πρώην Irish Life and Permanent plc
 Διατακτικό
 Το άρθρο 8, παράγραφος 1, καθώς και τα άρθρα 25 και 29 της δεύτερης οδηγίας 77/91/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1976, περί συντονισμού των εγγυήσεων που απαιτούνται στα κράτη μέλη εκ μέρους των εταιριών, κατά την έννοια του άρθρου [54, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ], για την προστασία των συμφερόντων των εταίρων και των τρίτων, με σκοπό να καταστούν οι εγγυήσεις αυτές ισοδύναμες, όσον αφορά τη σύσταση της ανώνυμης εταιρίας και τη διατήρηση και τις μεταβολές του κεφαλαίου της, έχουν την έννοια ότι δεν αντίκεινται σε μέτρο, όπως η επίμαχη διαταγή στην κύρια δίκη, το οποίο, αφενός, εκδίδεται στο πλαίσιο σοβαρής διαταραχής της οικονομίας και του χρηματοπιστωτικού συστήματος κράτους μέλους που απειλεί την οικονομική σταθερότητα της Ένωσης, και, αφετέρου, συνεπάγεται την αύξηση του κεφαλαίου ανώνυμης εταιρίας, χωρίς τη συναίνεση της γενικής συνελεύσεώς της, με την έκδοση νέων μετοχών για ποσό κατώτερο της ονομαστικής τους αξίας και με αποκλεισμό του δικαιώματος προτιμήσεως των παλαιών μετόχων.
 (1) ΕΕ C 138 της 27.4.2015.


text:
 24.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/28
 Διάταξη του δικαστή των ασφαλιστικών μέτρων της 28ης Σεπτεμβρίου 2007 — Γαλλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-257/07 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Υγειονομικός έλεγχος - Κανονισμός (ΕΚ) 999/2001 - Εξάλειψη ορισμένων μεταδοτικών σπογγωδών εγκεφαλοπαθειών - Κανονισμός (ΕΚ) 727/2007 - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Fumus boni juris - Επείγον - Στάθμιση συμφερόντων)
 (2007/C 283/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: E. Belliard, G. de Bergues, R. Loosli και A. During)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: M. Nolin)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναστολής εκτελέσεως του σημείου 3 του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΚ) 727/2007 της Επιτροπής, της 26ης Ιουνίου 2007, για την τροποποίηση των παραρτημάτων I, III, VII και X του κανονισμού (ΕΚ) 999/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση κανόνων πρόληψης, καταπολέμησης και εξάλειψης ορισμένων μεταδοτικών σπογγωδών εγκεφαλοπαθειών (EE L 165, σ. 8), καθόσον προσθέτει, στο κεφάλαιο Α του εν λόγω παραρτήματος VII, το σημείο 2.3, στοιχείο β', περίπτωση iii, 2.3, στοιχείο δ', και το σημείο 4
 Διατακτικό της διατάξεως
 Ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων διατάσσει:
 1)
 Αναστέλλει την εφαρμογή του σημείου 3 του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΚ) 727/2007 της Επιτροπής, της 26ης Ιουνίου 2007, για την τροποποίηση των παραρτημάτων I, III, VII και X του κανονισμού (ΕΚ) 999/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση κανόνων πρόληψης, καταπολέμησης και εξάλειψης ορισμένων μεταδοτικών σπογγωδών εγκεφαλοπαθειών, μέχρις ότου εκδοθεί η απόφαση στην κύρια δίκη, καθόσον το σημείο αυτό προσθέτει στο κεφάλαιο Α του παραρτήματος VII, τα σημεία 2.3, στοιχείο β', περίπτωση iii, 2.3, στοιχείο δ', και το σημείο 4.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.