text:
 18.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του Juzgado de lo Mercantil no 3 de Barcelona (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Mohamed Aziz κατά Caixa d’Estalvis de Catalunya, Tarragona i Manresa (Catalunyacaixa)
 (Υπόθεση C-415/11) (1)
 (Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Συμβάσεις που συνάπτονται με καταναλωτές - Σύμβαση ενυπόθηκου δανείου - Διαδικασία εκτελέσεως ενυπόθηκης απαιτήσεως - Δικαιοδοσία του εθνικού δικαστηρίου της ουσίας - Καταχρηστικές ρήτρες - Κριτήρια εκτιμήσεως)
 2013/C 141/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de lo Mercantil no3 de Barcelona
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Mohamed Aziz
 κατά
 Caixa d’Estalvis de Catalunya, Tarragona i Manresa (Catalunyacaixa)
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Juzgado de lo Mercantil — Ερμηνεία του σημείου 1, στοιχεία e) και q), του παραρτήματος της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ L 95, σ. 29) — Ρήτρες έχουσες ως αντικείμενο ή ως συνέπεια τη σε βάρος του καταναλωτή που δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις του απαίτηση καταβολής δυσανάλογα υψηλού ποσού αποζημιώσεως — Σύμβαση ενυπόθηκου δανείου — Διατάξεις του εθνικού δικονομικού δικαίου στον τομέα της αναγκαστικής εκτελέσεως κατά βαρυνόμενων με υποθήκη ή ενέχυρο πραγμάτων, οι οποίες περιορίζουν τους λόγους ανακοπής που μπορεί να προβάλει ο καθού η εκτέλεση
 Διατακτικό
 1)
 Η οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αποκλείει μια κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία, ενώ δεν προβλέπει στο πλαίσιο διαδικασίας εκτελέσεως ενυπόθηκης απαιτήσεως λόγους ανακοπής αντλούμενους από τον καταχρηστικό χαρακτήρα συμβατικής ρήτρας η οποία αποτελεί βάση του εκτελεστού τίτλου, δεν παρέχει στο δικαστήριο της ουσίας, το οποίο είναι αρμόδιο για την εκτίμηση του καταχρηστικού χαρακτήρα μιας τέτοιας ρήτρας, τη δυνατότητα λήψεως προσωρινών μέτρων, όταν η λήψη των μέτρων αυτών είναι αναγκαία για την εξασφάλιση της πλήρους αποτελεσματικότητας της αποφάσεώς του.
 2)
 Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι:
 —
 η έννοια της «σημαντικής ανισορροπίας», σε βάρος του καταναλωτή πρέπει να εκτιμάται διά της αναλύσεως των εθνικών κανόνων που ισχύουν ελλείψει συμφωνίας μεταξύ των συμβαλλομένων, προκειμένου να εκτιμηθεί αν, και, ενδεχομένως, σε ποιο βαθμό, η σύμβαση περιάγει τον καταναλωτή σε έννομη κατάσταση λιγότερο ευνοϊκή σε σχέση με εκείνη που προβλέπει η εφαρμοστέα εθνική νομοθεσία. Ομοίως, είναι χρήσιμο προς τούτο να εξεταστεί η νομική κατάσταση του εν λόγω καταναλωτή, λαμβανομένων υπόψη των μέσων που διαθέτει, σύμφωνα με την εθνική κανονιστική ρύθμιση, για την παύση της χρήσεως καταχρηστικών ρητρών·
 —
 για να εξακριβωθεί η εν λόγω ανισορροπία δημιουργείται «παρά την απαίτηση καλής πίστης», πρέπει να εξεταστεί αν ο επαγγελματίας, έχοντας συμβληθεί νομίμως και θεμιτώς με τον καταναλωτή, μπορούσε ευλόγως να αναμένει ότι ο καταναλωτής θα δεχθεί την οικεία ρήτρα κατόπιν ατομικής διαπραγματεύσεως.
 Το άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 93/13 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το παράρτημα στο οποίο παραπέμπει η διάταξη αυτή περιλαμβάνει ενδεικτικό και όχι εξαντλητικό κατάλογο των ρητρών που μπορούν να κριθούν καταχρηστικές.
 (1) ΕΕ C 331 της 12.11.2011.


text:
 16.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/41
 Προσφυγή της 17ης Μαρτίου 2009 — Rintisch κατά ΓΕΕΑ — Valfeuri Pates Alimentaires (PROTIVITAL)
 (Υπόθεση T-109/09)
 2009/C 113/82
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Bernhard Rintisch (Bottrop, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Dreyer, lawyer)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Valfeuri Pates Alimentaires SA (Wittenheim, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 21ης Ιανουαρίου 2009 στην υπόθεση R 1660/2007-4· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «PROTIVITAL» για προϊόντα των κλάσεων 5, 29 και 30 — αίτηση υπ’ αριθ. 4 843 331
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: ο προσφεύγων
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: το γερμανικό λεκτικό σήμα «PROTI» για προϊόντα των κλάσεων 29 και 32· το γερμανικό εικονιστικό σήμα «PROTIPOWER» για προϊόντα των κλάσεων 5, 29 και 32· το γερμανικό λεκτικό σήμα «PROTIPLUS» για προϊόντα των κλάσεων 5, 29 και 32· το γερμανικό λεκτικό σήμα «PROTITOP» για προϊόντα των κλάσεων 5, 29, 30 και 32· το κοινοτικό λεκτικό σήμα «PROTI» για προϊόντα των κλάσεων 5 και 29
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών δεν έκρινε επί της ουσίας την ανακοπή· παράβαση του άρθρου 74, παράγραφος 2, του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών δεν άσκησε τη διακριτική εξουσία του ή, τουλάχιστον, δεν αιτιολόγησε την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας· κατάχρηση εξουσίας καθόσον το τμήμα προσφυγών κακώς δεν έλαβε υπόψη του τα προσκομισθέντα από τον προσφεύγοντα έγγραφα και αποδεικτικά στοιχεία.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 24ης Νοεμβρίου 2011 [αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division (Patents Court) (Ηνωμένο Βασίλειο), για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Georgetown University, University of Rochester, Loyola University of Chicago κατά Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks
 (Υπόθεση C-422/10) (1)
 (Φάρμακα για ανθρώπινη χρήση - Συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασίας - Κανονισμός (ΕΚ) 469/2009 - Άρθρο 3 - Προϋποθέσεις χορήγησης του πιστοποιητικού - Έννοια της φράσης “προϊόν που προστατεύεται με ισχύον κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας” - Κριτήρια - Ύπαρξη πρόσθετων ή διαφορετικών κριτηρίων για τα φάρμακα που περιέχουν περισσότερες από μία δραστικές ουσίες ή για τα εμβόλια που προστατεύουν από περισσότερες από μία ασθένειες (“multi-disease vaccine” ή “πολλαπλό εμβόλιο”))
 (2012/C 25/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division (Patents Court)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Georgetown University, University of Rochester, Loyola University of Chicago
 κατά
 Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks
 Αντικείμενο
 Αίτηση έκδοσης προδικαστικής απόφασης — High Court of Justice (Chancery Division) — Ερμηνεία του άρθρου 3, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 469/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (ΕΕ L 152, σ. 1) — Προϋποθέσεις χορήγησης του πιστοποιητικού — Δυνατότητα χορήγησης συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για δραστική ουσία ή σύνθεση δραστικών ουσιών, εφόσον η εν λόγω δραστική ουσία ή η εν λόγω σύνθεση δραστικών ουσιών προστατεύεται με ισχύον δίπλωμα ευρεσιτεχνίας κατά την έννοια του άρθρου 3, στοιχείο α', της οδηγίας
 Διατακτικό
 Το άρθρο 3, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 469/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα, έχει την έννοια ότι, εφόσον πληρούνται και οι άλλες προϋποθέσεις που προβλέπει, δεν αντιβαίνει σ’ αυτό η χορήγηση από τις αρμόδιες αρχές βιομηχανικής ιδιοκτησίας ενός κράτους μέλους συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για μια δραστική ουσία που αναφέρεται στο κείμενο των αξιώσεων του κύριου διπλώματος ευρεσιτεχνίας στο οποίο στηρίζεται η αίτηση χορήγησης συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας, όταν το φάρμακο του οποίου η άδεια κυκλοφορίας στην αγορά υποβάλλεται ως δικαιολογητικό της αίτησης αυτής περιέχει όχι μόνο τη δραστική αυτή ουσία, αλλά και άλλες δραστικές ουσίες.
 (1) ΕΕ C 301 της 6.11.2010.


text:
 8.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/31
 Προσφυγή της 16ης Ιανουαρίου 2006 — K-Swiss κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-14/06)
 (2006/C 86/63)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: K-Swiss (Westlake Village, ΗΠΑ) [Εκπρόσωπος: H. E. Hübner, δικηγόρος]
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 26ης Σεπτεμβρίου 2005 (υπόθεση R 1109/2004-1),
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα το οποίο αναπαριστά ένα υπόδημα με πέντε παράλληλες ρίγες στο πλάι, για προϊόντα της κλάσεως 25 (υποδήματα για άνδρες, γυναίκες και παιδιά) — αίτηση αριθ. 2 788 511
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, δεδομένου ότι ο συνδυασμός των χαρακτηριστικών στοιχείων του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση είναι εγγενώς ικανός να διακρίνει τα προϊόντα της προσφεύγουσας από τα προϊόντα των άλλων. Παράβαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων, δεδομένου ότι το ΓΕΕΑ επέτρεψε την καταχώριση, μεταξύ άλλων, εικονιστικού σήματος που αναπαριστά υπόδημα με δύο παράλληλες ρίγες στο μπροστινό του μέρος.


text:
 29.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 295/28
 Προσφυγή της 30ής Ιουλίου 2012 — Gandia Blasco κατά ΓΕΕΑ — Sachi Premium — Outdoor Furniture (Πολυθρόνες)
 (Υπόθεση T-339/12)
 2012/C 295/50
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Gandia Blasco, SA (Βαλένσια, Ισπανία) (εκπρόσωπος: I. Sempere Massa, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Sachi Premium — Outdoor Furniture, Lda (Estarreja, Πορτογαλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 25ης Μαΐου 2012 (R 970/2011-3), να κηρύξει την ακυρότητα του κοινοτικού σχεδίου αριθ. 1512633-0001 και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Σχέδιο για «πολυθρόνες, ξαπλώστρες» — Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο αριθ. 1512633-0001
 Δικαιούχος του κοινοτικού σχεδίου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σχεδίου: Η προσφεύγουσα
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Η προσφεύγουσα ζήτησε την κήρυξη της ακυρότητας του καταχωρισμένου κοινοτικού σχεδίου βάσει των άρθρων 4 έως 9 του κανονισμού 6/2002 του Συμβουλίου· καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο αριθ. 52113-0001, για «πολυθρόνες»
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απορρίπτει την αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των άρθρων 4 έως 9, του κανονισμού 6/2002 του Συμβουλίου


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/71
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 13ης Νοεμβρίου 2008 — Traore κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-90/07) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Ανακοίνωση κενής θέσης - Απόρριψη της υποψηφιότητας του προσφεύγοντος - Τοποθέτηση σε νέα θέση - Συμφέρον της υπηρεσίας)
 (2009/C 44/124)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Amadou Traore (Rhode-Saint-Genèse, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: É. Boigelot, δικηγόρος)
 Καθής/εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και B. Eggers)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση των αποφάσεων της Επιτροπής με τις οποίες απορρίφθηκαν οι αιτήσεις υποψηφιότητας του προσφεύγοντος για τη θέση του επιτετραμμένου ad intérim στην αντιπροσωπεία της Επιτροπής στο Τόγκο καθώς και για τη θέση του προϊσταμένου επιχειρήσεων της αντιπροσωπείας της Επιτροπής στην Τανζανία — Ακύρωση των αποφάσεων διορισμού άλλων υποψηφίων στις εν λόγω θέσεις — Αίτημα αποζημιώσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση του διευθυντή πόρων του Γραφείου Συνεργασίας EuropeAid της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, περί απορρίψεως της υποψηφιότητας του A. Traore για τη θέση του προϊσταμένου επιχειρήσεων της αντιπροσωπείας της Επιτροπής στην Τανζανία, καθώς και την απόφαση διορισμού του S. στην εν λόγω θέση.
 2.
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3.
 Ο A. Traore φέρει το ήμισυ των δικαστικών του εξόδων.
 4.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και το ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε ο A. Traore.
 (1) ΕΕ C 269 της 10.11.2007, σ. 72.


text:
 28.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 245/8
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουνίου 2014 — Intel κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-286/09) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως - Αγορά των μικροεπεξεργαστών - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 82 ΕΚ και του άρθρου 54 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ - Έκπτωση υπέρ πιστών πελατών - Απροκάλυπτοι περιορισμοί - Χαρακτηρισμός τους ως «καταχρηστικής πρακτικής» - Ανάλυση του εξίσου αποτελεσματικού ανταγωνιστή - Διεθνής αρμοδιότητα της Επιτροπής - Υποχρέωση εξετάσεως βαρύνουσα την Επιτροπή - Όρια - Δικαιώματα άμυνας - Αρχή της χρηστής διοικήσεως - Συνολική στρατηγική - Πρόστιμα - Ενιαία και διαρκής παράβαση - Κατευθυντήριες γραμμές του 2006 για τον υπολογισμό των προστίμων))
 2014/C 245/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Intel Corp. (Wilmington, Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: αρχικά K. Bacon, barrister, M. Hoskins, N. Green, QC, S. Singla, barrister, I. Forrester, QC, A. Parr, R. Mackenzie, solicitors, και D. Piccinin, barrister, στη συνέχεια I. Forrester, A. Parr, R. Mackenzie και D. Piccinin)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Θ. Χριστοφόρου, N. Khan, V. Di Bucci και M. Kellerbauer)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της προσφεύγουσας: Association for Competitive Technology, Inc. (Washington, DC, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: J. F. Bellis, δικηγόρος)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Union fédérale des consommateurs — Que choisir (UFC — Que choisir) (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: αρχικά J. Franck, στη συνέχεια E. Nasry, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως C(2009) 3726 τελικό της Επιτροπής, της 13ης Μαΐου 2009, σχετικά με διαδικασία του άρθρου 82 [ΕΚ] και του άρθρου 54 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/C 3/37.990 — Intel), ή, επικουρικώς, αίτημα περί ακυρώσεως ή μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Η Intel Corp. φέρει, εκτός των δικαστικών εξόδων της, τα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εξαιρουμένων των εξόδων αυτής που σχετίζονται με την παρέμβαση της Association for Competitive Technology, Inc., καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Union fédérale des consommateurs — Que choisir (UFC — Que choisir).
 3)
 Η Association for Competitive Technology φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή σε σχέση με την παρέμβασή της.
 (1) EE C 220 της 12.9.2014.


text:
 24.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 366/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 27ης Σεπτεμβρίου 2012 [αίτηση του Conseil d’État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — CIMADE, Groupe d’information et de soutien des immigrés (Gisti) κατά Ministre de l’Intérieur, de l’Outre-mer, des Collectivités territoriales et de l’Immigration
 (Υπόθεση C-179/11) (1)
 (Αιτήσεις χορηγήσεως ασύλου - Οδηγία 2003/9/ΕΚ - Τα κατ’ ελάχιστο όριο προβλεπόμενα πρότυπα για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο στα κράτη μέλη - Κανονισμός (ΕΚ) 343/2003 - Υποχρέωση εξασφαλίσεως στους αιτούντες άσυλο των κατ’ ελάχιστο όριο προβλεπόμενων συνθηκών υποδοχής κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αναδοχής ή εκ νέου αναλήψεως από το κράτος μέλος που είναι αρμόδιο - Προσδιορισμός του κράτους μέλους που υποχρεούται να αναλάβει το οικονομικό βάρος για την εξασφάλιση των κατ’ ελάχιστο όριο προβλεπόμενων συνθηκών)
 2012/C 366/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 CIMADE, Groupe d’information et de soutien des immigrés (Gisti)
 κατά
 Ministre de l’Intérieur, de l’Outre-mer, des Collectivités territoriales et de l’Immigration
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Conseil d’État (Γαλλία) — Ερμηνεία της οδηγίας 2003/9/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2003, σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο στα κράτη μέλη (ΕΕ L 31, σ. 18) και του κανονισμού (ΕΚ) 343/2003 του Συμβουλίου, της 18ης Φεβρουαρίου 2003, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης ασύλου που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας (ΕΕ L 50, σ. 1) — Έκταση της υποχρεώσεως να διασφαλιστούν στους αιτούντες άσυλο οι κατ’ ελάχιστο όριο προβλεπόμενες συνθήκες υποδοχής κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αναδοχής ή εκ νέου αναλήψεως από το αρμόδιο κράτος μέλος — Καθορισμός του κράτους μέλους που έχει την υποχρέωση να φέρει το οικονομικό βάρος για την εξασφάλιση των ελάχιστων συνθηκών διαρκούσης της προαναφερθείσας περιόδου
 Διατακτικό
 1)
 Η οδηγία 2003/09/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2003, σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο στα κράτη μέλη, έχει την έννοια ότι το κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται αίτηση ασύλου υποχρεούται να παρέχει τις κατ’ ελάχιστο όριο συνθήκες υποδοχής για τους αιτούντες άσυλο που προβλέπει η οδηγία 2003/09 ακόμη και στον αιτούντα άσυλο για τον οποίο αποφασίζει, κατ’ εφαρμογή του κανονισμού 343/2003, να απευθύνει αίτημα αναδοχής ή εκ νέου αναλήψεώς του σε άλλο κράτος μέλος το οποίο θεωρεί αρμόδιο να εξετάσει την αίτησή του.
 2)
 Η υποχρέωση του κράτους μέλους στο οποίο υποβλήθηκε αίτηση ασύλου να παράσχει τις κατ’ ελάχιστο όριο συνθήκες υποδοχής που προβλέπει η οδηγία 2003/09 σε αιτούντα άσυλο για τον οποίο το κράτος μέλος αυτό αποφασίζει, κατ’ εφαρμογή του κανονισμού 343/2003, να απευθύνει αίτημα περί αναδοχής ή εκ νέου αναλήψεώς του σε άλλο κράτος μέλος, το οποίο θεωρεί αρμόδιο για την εξέταση της αιτήσεως ασύλου, παύει να υφίσταται κατά την πραγματική μεταφορά του αιτούντος άσυλο από το κράτος μέλος στο οποίο υποβλήθηκε η αίτηση ασύλου και ότι το οικονομικό βάρος για την παροχή των κατ’ ελάχιστο όριο συνθηκών φέρει το εν λόγω κράτος μέλος, το οποίο υπέχει την υποχρέωση αυτή.
 (1) ΕΕ C 186 της 25.6.2011.


text:
 25.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 272/5
 Ορισμός του δικαστή που αντικαθιστά τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου ΔΔ για την εκδίκαση ασφαλιστικών μέτρων
 (2008/C 272/05)
 Σύμφωνα με το άρθρο 103, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφάσισε στις 30 Σεπτεμβρίου 2008 ότι, για την περίοδο από 1ης Οκτωβρίου 2008 μέχρι 30 Σεπτεμβρίου 2009, ο δικαστής H. KANNINEN, πρόεδρος του δευτέρου τμήματος, θα αντικαθιστά τον πρόεδρο του Δικαστηρίου ΔΔ σε περίπτωση απουσίας ή κωλύματός του για την εκδίκαση ασφαλιστικών μέτρων.


text:
 29.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/38
 Προσφυγή/αγωγή της 19ης Δεκεμβρίου 2007 — Kaminska κατά Επιτροπής των Περιφερειών
 (Υπόθεση F-142/07)
 (2008/C 79/73)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα/ενάγουσα: Magdalena Kaminska (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (Εκπρόσωποι: L. Levi και S. Engelen, δικηγόροι)
 Καθής/εναγομένη: Επιτροπή των Περιφερειών
 Αντικείμενο της διαφοράς
 Αίτημα ακυρώσεως των αποφάσεων της Επιτροπής των Περιφερειών της 30ης Απριλίου 2007 και της 6ης Σεπτεμβρίου 2007, περί μη χορηγήσεως στην προσφεύγουσα-ενάγουσα του πλεονεκτήματος της ημερήσιας αποζημιώσεως και περί απορρίψεως του από 6 Ιουνίου 2007 σημειώματός της και αίτημα να υποχρεωθεί η καθής-εναγομένη να καταβάλει τόκους υπερημερίας επί των ποσών που οφείλονται ως ημερήσιες αποζημιώσεις, μέχρις ολοσχερούς εξοφλήσεως της οφειλής.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας/ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα/ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 30ης Απριλίου 2007, περί απορρίψεως της αιτήσεώς της χορηγήσεως του πλεονεκτήματος της ημερήσιας αποζημιώσεως·
 —
 να ακυρώσει, εφόσον είναι αναγκαίο, την απόφαση της 6ης Σεπτεμβρίου 2007, περί απορρίψεως της διοικητικής της ενστάσεως·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή των Περιφερειών να της καταβάλει τόκους υπερημερίας επί των ποσών που οφείλονται ως ημερήσιες αποζημιώσεις, από 16ης Απριλίου 2006 και μέχρις ολοσχερούς εξοφλήσεως της οφειλής και
 —
 να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στα δικαστικά έξοδα.


text:
 18.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 167/21
 Προσφυγή της 25ης Μαΐου 2009 — El Jirari Bouzekri κατά ΓΕΕΑ — Nike International (NC NICKOL)
 (Υπόθεση T-207/09)
 2009/C 167/42
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Error Mustapha El Jirari Bouzekri (Malaga, Ισπανία) (Εκπρόσωπος: E. Ragot, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Nike International Ltd (Beaverton, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 25ης Φεβρουαρίου 2009 στην υπόθεση R 554/2008 2, καθόσον εμπεριέχει νομικά εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου (νυν άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου), και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα καθώς και στις λοιπές δαπάνες του προσφεύγοντος ενώπιον του Πρωτοδικείου.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Ο προσφεύγων
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «NC NICKOL», για προϊόντα της κλάσεως 9
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το καταχωρισμένο κοινοτικό εικονιστικό σήμα «NIKE» για σύνολο προϊόντων, μεταξύ των οποίων προϊόντα των κλάσεων 9 και 25
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχθηκε την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απέρριψε την προσφυγή
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις εφαρμογής της εν λόγω διατάξεως.


text:
 26.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 29ης Μαρτίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-185/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2001/83/ΕΚ - Άρθρα 5 και 6 - Φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα - Φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση - Άδεια κυκλοφορίας - Νομοθεσία κράτους μέλους που καθιστά δυνατή την άνευ αδείας κυκλοφορίας διάθεση στην αγορά φαρμάκων που είναι παρόμοια με φάρμακα που έχουν λάβει τη σχετική άδεια, αλλά είναι φθηνότερα από αυτά)
 2012/C 151/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Šimerdová και K. Herrmann)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωπος: M. Szpunar)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 6 της οδηγίας 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικα για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (EE L 311, σ. 67) — Νομοθεσία κράτους μέλους που καθιστά δυνατή, χωρίς προηγούμενη άδεια, τη διάθεση στην αγορά του εν λόγω κράτους φαρμάκων που έχουν κατώτερη τιμή και παρόμοια χαρακτηριστικά με φάρμακα για τα οποία έχει δοθεί άδεια κυκλοφορίας
 Διατακτικό
 1)
 Η Δημοκρατία της Πολωνίας, έχοντας θεσπίσει και διατηρήσει σε ισχύ το άρθρο 4 του νόμου περί φαρμάκων (Prawo farmaceutyczne), της 6ης Σεπτεμβρίου 2001, όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο της 30ής Μαρτίου 2007, καθόσον η εν λόγω νομοθετική διάταξη καθιστά δυνατή την άνευ αδείας κυκλοφορίας διάθεση στην αγορά των προερχομένων από την αλλοδαπή φαρμάκων που περιέχουν τις ίδιες δραστικές ουσίες, έχουν δε την ίδια δοσολογία και την ίδια μορφή με εκείνα τα φάρμακα που έλαβαν άδεια κυκλοφορίας στην Πολωνία, εξαρτώμενη από την προϋπόθεση, ιδίως, ότι η τιμή των εν λόγω εισαγομένων φαρμάκων είναι ανταγωνιστική σε σχέση με εκείνη των προϊόντων που έλαβαν την άδεια, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 6 της οδηγίας 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικα για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1394/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Νοεμβρίου 2007.
 2)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 209 της 31.7.2010.


text:
 12.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 92/42
 Προσφυγή της 12ης Φεβρουαρίου 2008 — Πολωνία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-69/08)
 (2008/C 92/83)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωπος: M. Dowgielewicz)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής 2008/62/ΕΚ, της 12ης Οκτωβρίου 2007 (κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό K(2007) 4697) αναφορικά με τα άρθρα 111 έως 172 του πολωνικού νομοσχεδίου περί γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών, το οποίο η Δημοκρατία της Πολωνίας κατέθεσε δυνάμει του άρθρου 95, παράγραφος 5, ΕΚ, επειδή τα άρθρα αυτού παρεκκλίνουν από τις διατάξεις της οδηγίας 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον (1)·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής 2008/62/ΕΚ, της 12ης Οκτωβρίου 2007, με την οποία απορρίφθηκε, καθόσον οι διατάξεις του παρεκκλίνουν από την οδηγία 2001/18/ΕΚ, το εθνικό νομοσχέδιο το οποίο κατέθεσε η Πολωνία δυνάμει του άρθρου 95, παράγραφος 5, ΕΚ. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση της κοινοποιήθηκε από την Επιτροπή στις 4 Δεκεμβρίου 2004, μετά την εκπνοή της προθεσμίας των έξι μηνών που προβλέπει το άρθρο 95, παράγραφος 6, ΕΚ, πράγμα που σημαίνει, κατά την προσφεύγουσα, ότι, σύμφωνα με το προαναφερθέν άρθρο, οι διατάξεις αυτές πρέπει να θεωρηθούν ως εγκριθείσες κατά τη λήξη της εξάμηνης προθεσμίας.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η ημερομηνία λήψεως της αποφάσεως, η 12η Οκτωβρίου 2007, δεν έχει σημασία ως προς την τήρηση της προθεσμίας· μόνον κρίσιμο στοιχείο αποτελεί, κατά την προσφεύγουσα, η ημερομηνία κοινοποιήσεως της αποφάσεως.
 Κατά συνέπεια, η προσφεύγουσα προβάλλει τις ακόλουθες αιτιάσεις προς στήριξη της προσφυγής της:
 —
 παράβαση του άρθρου 95, παράγραφος 6, ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 254, παράγραφος 3, ΕΚ·
 —
 μη τήρηση μιας ουσιώδους δικονομικής προϋποθέσεως, συγκεκριμένα της υποχρεώσεως κοινοποιήσεως της αποφάσεως στον αποδέκτη της εντός της εκ του νόμου προβλεπομένης προθεσμίας, ώστε να έχει ο αποδέκτης τη δυνατότητα να λάβει γνώση του περιεχομένου της·
 —
 προσβολή της αρχής της ασφάλειας δικαίου.
 (1) ΕΕ L 16, σ. 17.


text:
 22.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 25ης Οκτωβρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-248/05) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Προστασία των υπογείων υδάτων από την ρύπανση που προέρχεται από επικίνδυνες ουσίες - Οδηγία 80/68/ΕΟΚ)
 (2007/C 315/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: S. Pardo Quintillán και D. Recchia)
 Καθής: Ιρλανδία (εκπρόσωπος: D. O'Hagan)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 4, 5, 7, 8, 9, 10, 12 και 13 της οδηγίας 80/68/EOK του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1979, περί προστασίας των υπογείων υδάτων από τη ρύπανση που προέρχεται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες (ΕΕ L 20, σ. 43) — Λειτουργία χώρου αποθέσεως αποβλήτων χωρίς επίσημη άδεια στο Ballymurtagh, Κομητεία Wicklow — Μόλυνση των υπογείων υδάτων στην Κομητεία Wexford και στο Killarney, Κομητεία Kerry, με έμμεση απόρριψη φωσφόρου που προέρχεται από σηπτικές δεξαμενές
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ιρλανδία, παραλείποντας να λάβει όλα τα απαιτούμενα μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς τα άρθρα 4, 5, 7 και 10 της οδηγίας 80/68/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1979, περί προστασίας των υπογείων υδάτων από τη ρύπανση που προέρχεται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες, όσον αφορά τον δημοτικό χώρο αποθέσεως αποβλήτων του Ballymurtagh (της κομητείας του Wicklow), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 3)
 Καταδικάζει την Ιρλανδία να φέρει τα δύο τρίτα του συνόλου των δικαστικών εξόδων. Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να φέρει το ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων.
 (1) ΕΕ C 205 της 20.8.2005.


text:
C 28/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 27.1.2001
 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: P. Oliver), με αντικει ́μενο τη μερικη ́
 ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως 1999/187/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 3ης
 εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Roberto Vitari και Ευρωπαϊκου ́ Φεβρουαρι ́ου 1999, σχετικα ́ με την εκκαθα ́ριση των λογαριασμω ́ν
 Ιδρυ ́ματος Επαγγελματικη ́ς Εκπαιδευ ́σεως, η ́εκδοση προδικαστι- που υποβλη ́θηκαν απο ́ τα κρα ́τη με ́λη ο ́σον αφορα ́ τις δαπα ́νες
 κη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 79 του του τμη ́ματος Εγγυη ́σεων του Ευρωπαϊκου ́ Γεωργικου ́ Ταμει ́ου
 Καθεστω ́τος που εφαρμο ́ζεται επι ́ του Λοιπου ́ Προσωπικου ́ των Προσανατολισμου ́ και Εγγυη ́σεων, για το 1995 (EE L 61, σ. 37),
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), κατα ́ το με ́τρο που αποκλει ́ει απο ́ την κοινοτικη ́ χρηματοδο ́τηση
 συγκει ́μενο απο ́ τους Α. La Pergola, προ ́εδρο τμη ́ματος, δαπα ́νες ποσου ́ 869 283 λιρω ́ν στερλινω ́ν (GBP) που πραγματο-
 M. Wathelet (εισηγητη ́), D. A. O. Edward, P. Jann και L. ποιη ́θηκαν στο προσφευ ́γον κρα ́τος με ́λος στο πλαι ́σιο του
 Sevón, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, καθεστω ́τος που θεσπι ́στηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 1164/89 της
 γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 9 Νοεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση Επιτροπη ́ς, της 28ης Απριλι ́ου 1989, για τις λεπτομε ́ρειες
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: εφαρμογη ́ς σχετικα ́ με την ενι ́σχυση για το κλωστικο ́ λινα ́ρι και
 την κα ́νναβη (EE L 121, σ. 4), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα),
 Το ́αρθρο 79 του Καθεστω ́ τος που εφαρμο ́ζεται επι ́ του Λοιπου ́ συγκει ́μενο απο ́ τους D. A. O. Edward, προεδρευ ́οντα του
 Προσωπικου ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των ́εχει την ́εννοια ́οτι πε ́μπτου τμη ́ματος, L. Sevón και P. Jann (εισηγητη ́), δικαστε ́ς,
 δεν παρε ́χει στα κοινοτικα ́ ́οργανα τη δυνατο ́τητα να συνα ́πτουν γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας:
 με τοπικο ́ υπα ́λληλο συ ́μβαση εργασι ́ας ορισμε ́νου χρο ́νου, ́οταν L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 9 Νοεμβρι ́ου
 η ρυ ́θμιση ́ τους ́οσον αφορα ́ τους ́ορους απασχολη ́σεως των 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 τοπικω ́ ν υπαλλη ́λων, που ́εχει θεσπιστει ́ βα ́σει της νομοθεσι ́ας
 και των συνηθειω ́ ν του κρα ́τους ́οπου υπηρετου ́ν οι υπα ́λληλοι, 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση 1999/187/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της
 δεν το επιτρε ́πει. Στο αιτου ́ν δικαστη ́ριο εναπο ́κειται να εξετα ́σει 3ης Φεβρουαρι ́ου 1999, σχετικα ́ με την εκκαθα ́ριση των
 αν, συ ́μφωνα με το ́αρθρο 3 της ρυθμι ́σεως περι ́ των ́ορων λογαριασμω ́ ν που υποβλη ́θηκαν απο ́ τα κρα ́τη με ́λη ́οσον
 απασχολη ́σεως των τοπικω ́ ν υπαλλη ́λων που υπηρετου ́ν στην αφορα ́ τις δαπα ́νες του τμη ́ματος Εγγυη ́σεων του Ευρωπαϊ-
 Ιταλι ́α, την οποι ́α ́εχει θεσπι ́σει η Επιτροπη ́, οι περιστα ́σεις στο κου ́ Γεωργικου ́ Ταμει ́ου Προσανατολισμου ́ κα Εγγυη ́σεων,
 πλαι ́σιο των οποι ́ων συνη ́φθη η συ ́μβαση ́η η φυ ́ση της επε ́βαλλαν τμη ́μα Εγγυη ́σεων, για το 1995, καθο ́σον με την απο ́φαση
 να συναφθει ́η συ ́μβαση τοπικου ́ υπαλλη ́λου μεταξυ ́ των διαδι ́κων αυτη ́ αποκλει ́ονται απο ́ την κοινοτικη ́ χρηματοδο ́τηση οι
 της κυ ́ριας δι ́κης ως συ ́μβαση ορισμε ́νου χρο ́νου. Στην αντι ́θετη δαπα ́νες 869283 GBP που πραγματοποιη ́θηκαν στο Ηνωμε ́-
 περι ́πτωση, στο εν λο ́γω δικαστη ́ριο εναπο ́κειται να μετατρε ́ψει νου Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας
 την εν λο ́γω συ ́μβαση σε συ ́μβαση εργασι ́ας αορι ́στου χρο ́νου. στο πλαι ́σιο του καθεστω ́ τος που θεσπι ́στηκε με τον κανο-
 νισμο ́ (ΕΟΚ) 1164/89 της Επιτροπη ́ς, της 28ης Απριλι ́ου
 1898, για τις λεπτομε ́ρειες εφαρμογη ́ς σχετικα ́ με την
 (1) EE C 204 της 17.7.1999. ενι ́σχυση για το κλωστικο ́ λινα ́ρι και την κα ́νναβη.
 2) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 188 της 3.7.1999.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 9ης Νοεμβρι ́ου 2000 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπο ́θεση C-148/99: Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης (πε ́μπτο τμη ́μα)
 Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) της 9ης Νοεμβρι ́ου 2000
 («ΕΓΤΠΕ — Εκκαθα ́ ριση λογαριασμω ́ ν — Οικονομικο ́ ́ετος στην υπο ́θεση C-207/99 Ρ: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 1995 — Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 1164/89 — Ενι ́σχυση για το τη ́των κατα ́ Claudine Hamptaux (1)
 κλωστικο ́ λινα ́ρι και την κα ́ νναβη»)
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Υπα ́ λληλοι — Προαγωγη ́ —
 (2001/C 28/10) Συγκριτικη ́ εξε ́ταση των προσο ́ντων»)
 (2001/C 28/11)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-148/99, Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετα-
 νι ́ας και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́σωπος: John E. Collins, επικου- Στην υπο ́θεση C-207/99 Ρ, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 ρου ́μενος απο ́ τον Α. Sutton) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν (εκπρο ́σωποι: C. Berardis-Kayser και F. Duvieusart-Clotuche,
 ---pagebreak--- 27.1.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 28/7
 επικουρου ́μενες απο ́ τον D. Waelbroeck), με αντικει ́μενο αι ́τηση 1) Υποχρεω ́ νει την Ηitesys SpA να καταβα ́λει στην Επιτροπη ́
 αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 25 Μαρτι ́ου το ποσο ́ των 132 500 ευρω ́ , πλε ́ον το ́κων υπερημερι ́ας
 1999 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο υπολογιζομε ́νων, συ ́μφωνα με το ́αρθρο 8, παρα ́γραφος 4,
 τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-76/98, Hamptaux κατα ́ Επιτροπη ́ς δευ ́τερο εδα ́φιο, των γενικω ́ ν ́ορων που απαρτι ́ζουν το
 (Συλλογη ́ Υπ. Υπ. 1999, σ. Ι-Α-59 και ΙΙ-303), με την οποι ́α παρα ́ρτημα ΙΙ της συμβα ́σεως JOU2-CT93-0417, απο ́ τις
 ζητη ́θηκε η εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που ο ́ετερος 8 Ιανουαρι ́ου 1994 με ́χρι την πλη ́ρη εξο ́φληση του χρε ́ους.
 δια ́δικος ει ́ναι η Claudine Hamptaux, υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν (Βε ́λγιο), εκπρο- 2) Καταδικα ́ζει την Ηitesys SpA στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 σωπου ́μενη απο ́ τον L. Vogel, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο
 στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο C. Kremer, 6, rue Heinrich
 Heine, το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. La (1) EE C 6 της 8.1.2000.
 Pergola, προ ́εδρο τμη ́ματος, M. Wathelet (εισηγητη ́), D. A. O.
 Edward, P. Jann και L. Sevón, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 P. Léger, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 9 Νοεμβρι ́ου 2000
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 2) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (πρω ́ το τμη ́μα)
 (1) EE C 246 της 28.8.1999.
 της 14ης Νοεμβρι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση C-142/99 (αι ́τηση του Tribunal de première
 instance de Tournai για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 σεως): Floridienne SA, Berginvest SA κατα ́ État belge (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 («'Εκτη οδηγι ́α ΦΠΑ — 'Εκπτωση του καταβληθε ́ντος επι ́
 (τρι ́το τμη ́μα) των εισροω ́ ν φο ́ρου — Επιχει ́ρηση υποκει ́μενη για με ́ρος
 μο ́νον των πρα ́ξεω ́ ν της — Αναλογικη ́ ́εκπτωση — Υπολο-
 της 9ης Νοεμβρι ́ου 2000 γισμο ́ς — Εταιρι ́α holding εισπρα ́ ττουσα απο ́ τις θυγατρι-
 κε ́ς της μερι ́σματα μετοχω ́ ν και το ́κους δανει ́ων — Ανα ́-
 στην υπο ́θεση C-356/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- μιξη στη διαχει ́ριση των θυγατρικω ́ ν»)
 τη ́των κατα ́ Ηitesys SpA (1)
 (2001/C 28/13)
 («Ρη ́τρα διαιτησι ́ας — Μη εκτε ́λεση συμβα ́σεως — Αναζη ́-
 τηση των προκαταβληθε ́ντων ποσω ́ ν — Ερη ́μην διαδικα-
 σι ́α») (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (2001/C 28/12)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-142/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Tribunal de
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ première instance de Tournai (Βε ́λγιο) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου
 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 Στην υπο ́θεση C-356/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του δικαστηρι ́ου αυτου ́ μεταξυ ́, αφενο ́ς,
 (εκπρο ́σωπος: E. de March, επικουρου ́μενος απο ́ τον Α. Dal Ferro) Floridienne SA και Berginvest SA και, αφετε ́ρου, État belge, η
 κατα ́ Ηitesys SpA, με ́εδρα την Αprilia (Ιταλι ́α), με αντικει ́μενο ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του
 προσφυγη ́ την οποι ́α α ́σκησε η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- α ́ρθρου 19 της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 τη ́των δυνα ́μει του α ́ρθρου 238 ΕΚ με αι ́τημα την επιστροφη ́ των 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν
 χρηματικω ́ν ποσω ́ν που προκατε ́βαλε στο πλαι ́σιο της συμβα ́σεως μελω ́ν, των σχετικω ́ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν — Κοινο ́
 JOU2-CT93-0417, την οποι ́α κατη ́γγειλε η προσφευ ́γουσα λο ́γω συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́
 μη εκπληρω ́σεως εκ με ́ρους της καθη ́ς των συμβατικω ́ν της βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49), το ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το τμη ́μα),
 υποχρεω ́σεων, το ∆ικαστη ́ριο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους συγκει ́μενο απο ́ τους M. Wathelet, προ ́εδρο τμη ́ματος, P. Jann
 C. Gulmann (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, J.-P. Puissochet και L. Sevón (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 και την F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. Saggio, N. Fennelly, γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοι-
 γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 9 Νοεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 14 Νοεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 29.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 31ης Ιανουαρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-32/07) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2001/84/ΕΚ - Δικαιώματα του δημιουργού - Δικαίωμα παρακολούθησης υπέρ του δημιουργού ενός πρωτότυπου έργου τέχνης)
 (2008/C 79/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. Vidal Puig και W. Wils)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: F. Díez Moreno)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη εμπρόθεσμης θεσπίσεως όλων των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2001/84/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 2001, σχετικά με το δικαίωμα παρακολούθησης υπέρ του δημιουργού ενός πρωτότυπου έργου τέχνης (ΕΕ L 272, σ. 32)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2001/84/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 2001, σχετικά με το δικαίωμα παρακολούθησης υπέρ του δημιουργού ενός πρωτότυπου έργου τέχνης, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 82 της 14.4.2007.


text:
 30.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/20
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Kammergericht Berlin (Γερμανία) στις 3 Νοεμβρίου 2016 — Doris Margret Lisette Mahnkopf
 (Υπόθεση C-558/16)
 (2017/C 030/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Kammergericht Berlin
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα: Doris Margret Lisette Mahnkopf
 Μετέχων στη διαδικασία: Sven Mahnkopf
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 1, του κανονισμού 650/2012 (1) την έννοια ότι το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού («κληρονομικές διαδοχές») καλύπτει και διατάξεις του εθνικού δικαίου οι οποίες ρυθμίζουν ζητήματα περιουσιακών σχέσεων μετά τον θάνατο ενός συζύγου αυξάνοντας την εξ αδιαθέτου κληρονομική μερίδα του άλλου συζύγου, όπως συμβαίνει με το άρθρο 1371, παράγραφος 1, του γερμανικού Βürgerliches Gesetzbuch [αστικού κώδικα, στο εξής: BGB];
 2.
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, έχουν, σε κάθε περίπτωση, το άρθρο 68, στοιχείο ιβ', και το άρθρο 67, παράγραφος 1, του κανονισμού 650/2012 την έννοια ότι η κληρονομική μερίδα του επιζώντος συζύγου μπορεί να περιληφθεί εξ ολοκλήρου στο ευρωπαϊκό κληρονομητήριο, ακόμη και αν η μερίδα αυτή είναι κατά ένα μέρος αυξημένη λόγω ρυθμίσεως που αφορά τις περιουσιακές σχέσεις των συζύγων, όπως αυτή που προβλέπει το άρθρο 1371, παράγραφος 1, BGB;
 Εάν τούτο δεν ισχύει καταρχήν, μπορεί να γίνει δεκτό κατ’ εξαίρεση σε περιπτώσεις στις οποίες
 α)
 ο σκοπός του κληρονομητηρίου περιορίζεται μόνο στην άσκηση των δικαιωμάτων των κληρονόμων σε συγκεκριμένο άλλο κράτος μέλος και σε σχέση με περιουσία του κληρονομουμένου ευρισκόμενη στο εν λόγω κράτος μέλος και
 β)
 οι υποθέσεις κληρονομικής διαδοχής (άρθρα 4 και 21 του κανονισμού 650/2012) και –ανεξαρτήτως των κανόνων περί συγκρούσεως δικαίων που θα εφαρμοσθούν– τα ζητήματα περιουσιακών σχέσεων των συζύγων κρίνονται με βάση την ίδια εθνική έννομη τάξη;
 3.
 Σε περίπτωση συνολικής αρνητικής απαντήσεως τόσο στο πρώτο όσο και στο δεύτερο ερώτημα, έχει το άρθρο 68, στοιχείο ιβ', του κανονισμού 650/2012 την έννοια ότι η κληρονομική μερίδα του επιζώντος συζύγου, η οποία είναι αυξημένη λόγω της ρυθμίσεως που αφορά τις περιουσιακές σχέσεις των συζύγων, μπορεί να περιληφθεί εξ ολοκλήρου — λόγω της αυξήσεως όμως μόνον ενημερωτικώς — στο ευρωπαϊκό κληρονομητήριο;
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 650/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2012, σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων, την αποδοχή και εκτέλεση δημόσιων εγγράφων στον τομέα της κληρονομικής διαδοχής και την καθιέρωση ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου (ΕΕ L 201, σ. 107).


text:
 18.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/52
 Προσφυγή της 19ης Οκτωβρίου 2010 — Dorma κατά ΓΕΕΑ — Puertas Doorsa (doorsa FÁBRICA DE PUERTAS AUTOMÁTICAS)
 (Υπόθεση T-500/10)
 ()
 2010/C 346/103
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Dorma GmbH & Co. KG (Ennepetal, Γερμανία) (εκπρόσωπος: P. Koch Moreno, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Puertas Doorsa, SL (Petrel, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 17ης Αυγούστου 2010 στην υπόθεση R 542/2009-4, και
 —
 να καταδικάσει το καθού και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «doorsa FÁBRICA DE PUERTAS AUTOMÁTICAS», για προϊόντα των κλάσεων 6, 9 και 19 — αίτηση καταχώρισης κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 4884359
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Εικονιστικό σήμα «DORMA» καταχωρισθέν στη Γερμανία υπ’ αριθ. 39525884, για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 6, 9, 16, 19 και 37· λεκτικό σήμα «DORMA» καταχωρισθέν στο Ηνωμένο Βασίλειο υπ’ αριθ. 2201691, για προϊόντα των κλάσεων 6, 7, 9, 16 και 19· λεκτικό σήμα «DORMA» καταχωρισθέν διεθνώς υπ. αριθ. 722009, για προϊόντα των κλάσεων 6, 7, 9, 16 και 19
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβαίνει το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών εφάρμοσε εσφαλμένα τις διατάξεις του εν λόγω άρθρου στο επίμαχο σήμα.


text:
 18.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/40
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Οκτωβρίου 2010 — CNOP και CCG κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-23/09) (1)
 (Ανταγωνισμός - Διοικητική διαδικασία - Απόφαση περί διενέργειας ελέγχου - Άρθρο 20, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 - Έλλειψη νομικής προσωπικότητας ενός αποδέκτη - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Έννοιες της επιχειρήσεως και της ενώσεως των επιχειρήσεων)
 2010/C 346/78
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Conseil national de l’Ordre des pharmaciens (CNOP) (Παρίσι, Γαλλία), και Conseil central de la section G de l’Ordre national des pharmaciens (CCG) (Παρίσι) (εκπρόσωποι: αρχικώς, Y. R. Guillou, H. Speyart van Woerden, T. Verstraeten και C. van Sasse van Ysselt, στη συνέχεια, Y. R. Guillou, L. Defalque και C. Robert, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Bouquet και É. Gippini Fournier)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2008) 6494 της Επιτροπής, της 29ης Οκτωβρίου 2008, στην υπόθεση COMP/39510, με την οποία επιβάλλεται στον Ordre national des pharmaciens (ONP), στο CNOP και στο CCG να υποβληθούν σε έλεγχο σύμφωνα με το άρθρο 20, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 [ΕΚ] και 82 [ΕΚ] (EE 2003, L 1, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει το Conseil national de l’Ordre des pharmaciens (CNOP) και το Conseil central de la section G de l’Ordre national des pharmaciens (CCG) στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 55 της 7.3.2009.


text:
 25.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 147/16
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Απριλίου 2013 — Höganäs κατά ΓΕΕΑ — Haynes (ASTALOY)
 (Υπόθεση T-505/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος ASTALOY - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα HASTELLOY - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009 - Συνύπαρξη των σημάτων)
 2013/C 147/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Höganäs AB (Höganäs, Σουηδία) (εκπρόσωποι: L.-E. Ström, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Haynes International, Inc. (Kokomo, Ιντιάνα, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: E. Armijo Chávarri και A. Castán Pérez-Gómez, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 18ης Αυγούστου 2010 (υπόθεση R 1530/2009-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Haynes International, Inc. και Höganäs AB.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Höganäs AB στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 346 της 18.12.2010.


text:
 7.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/5
 Αναίρεση που άσκησε στις 21 Σεπτεμβρίου 2011 ο Alcide Djédjé κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2011 στην υπόθεση T-351/11, Djédjé κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση C-481/11 P)
 2012/C 6/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Alcide Djédjé (εκπρόσωποι: L. Bourthoumieux, J. Vergès, R. Dumas και M. Ceccaldi, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο
 —
 κρίνει παραδεκτή την αίτηση αναιρέσεως του Alcide Djédjé·
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη T-351/11 της 13ης Ιουλίου 2011, με την οποία η προσφυγή του απορρίφθηκε ως εκπροθέσμως ασκηθείσα·
 —
 να αναπέμψει τον αναιρεσείοντα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αυτός να μπορέσει να προβάλει τα δικαιώματά του·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα κατ’ εφαρμογή των άρθρων 69 και 73 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει τους ακόλουθους λόγους:
 —
 Η ανωτέρα βία λόγω πολέμου διακόπτει την προθεσμία ασκήσεως προσφυγής. Τα γεγονότα που αντιμετώπιζε ο αναιρεσείων από τον Νοέμβριο του 2010 στην Ακτή του Ελεφαντοστού συνιστούν λόγο ανωτέρας βίας, κατά την έννοια του άρθρου 45 του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω της εμπόλεμης καταστάσεως που διακόπτει τις προθεσμίες προσβολής των πράξεων που εξέδωσε κατ’ αυτού το Συμβούλιο.
 —
 Ο παρών λόγος ανωτέρας βίας λόγω πολέμου στερεί στον αναιρεσείοντα τη δυνατότητα να ασκήσει ελεύθερα τον δικαίωμα ασκήσεως προσφυγής κατά πράξεων που προσβάλλουν προδήλως τα θεμελιώδη δικαιώματά του.
 —
 Τα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες υπερισχύουν της αρχής της ασφάλειας δικαίου. Επικαλούμενο την αρχή της ασφάλειας δικαίου για να κηρύξει απαράδεκτη την προσφυγή του αναιρεσείοντος, το Γενικό Δικαστήριο προσέβαλε το θεμελιώδες δικαίωμα της προσβάσεως στη δικαιοσύνη και τα δικαιώματα άμυνας. Ο αναιρεσείων στερήθηκε του δικαιώματος ακροάσεώς του από αρμόδιο δικαστήριο.
 —
 Μη αντιτάξιμο της προθεσμίας λόγω αποστάσεως και της προθεσμίας ασκήσεως προσφυγής σε περίπτωση πολέμου. Η προθεσμία λόγω αποστάσεως και η προθεσμία ασκήσεως προσφυγής δεν μπορούν να αντιταχθούν σε αποδέκτη που κατοικεί σε κράτος το οποίο βρίσκεται σε ανοικτό πόλεμο. Αυτές οι προθεσμίες ισχύουν μόνο για τις περιόδους ειρήνης και μόνο στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Όμως, ο αναιρεσείων βρίσκεται σε άλλη ήπειρο και, ως εκ τούτου, η αυστηρή εφαρμογή του άρθρου 102 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου στην προκειμένη περίπτωση συνιστά αναμφισβήτητα παράβαση του άρθρου 6, παράγραφος 1, της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών και του του άρθρου 263 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 —
 Υπεροχή του άρθρου 263 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το άρθρο 102 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου καθιστά άνευ αντικειμένου κάθε υποχρέωση κοινοποιήσεως, όπως αυτή προβλέπεται από τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προβλέπει ότι η προθεσμία ασκήσεως προσφυγής αρχίζει να τρέχει από την κοινοποίηση ή τη δημοσίευση ή από τον χρόνο κατά τον οποίο ο ενδιαφερόμενος έλαβε γνώση της πράξεως. Συγκεκριμένα, το άρθρο 102 του Κανονισμού Διαδικασίας παραβλέπει την υποχρέωση κοινοποιήσεως και δεν λαμβάνει υπόψη την ημέρα κατά την οποία ο αναιρεσείων έλαβε πράγματι γνώση της πράξεως, περιορίζοντας έτσι το γράμμα και το πνεύμα του άρθρου 263 ΣΛΕΕ. Ως εκ τούτου, το άρθρο 102 θέτει υπό αμφισβήτηση τα δικαιώματα που προβλέπονται και προστατεύονται από τη Συνθήκη, η οποία έχει υπέρτερη νομική αξία και επιβάλλεται στα όργανα τα οποία συγκροτούν την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατά συνέπεια, εφόσον οι προσβαλλόμενες πράξεις δεν κοινοποιήθηκαν στον αναιρεσείοντα, και τούτο κατά παράβαση του άρθρου 263, παράγραφος 5, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η προθεσμία ασκήσεως προσφυγής μπορούσε να αρχίσει μόνον από τον χρόνο κατά τον οποίο ο προσφεύγων έλαβε γνώση των κατ’ αυτού εκδοθεισών πράξεων.
 —
 Σοβαρή προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Η αρχή της ασφάλειας δικαίου, όπως διατυπώνεται από το Γενικό Δικαστήριο, θέτει σοβαρά υπό αμφισβήτηση την ασφάλεια δικαίου στο σύνολό της, καθόσον στους διοικουμένους που κατοικούν εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε χώρα που βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση επιβάλλονται κυρώσεις κατά των οποίων αυτοί δεν μπορούν να ασκήσουν λυσιτελώς τα δικαιώματά τους προς άσκηση προσφυγής, δεδομένου ότι δεν έχουν λάβει γνώση της κυρώσεως.
 —
 Επικουρικώς, ο αναιρεσείων ζητεί την ακύρωση των πράξεων που εξέδωσε κατ’ αυτού το Συμβούλιο λόγω της σοβαρότητας της προσβολής των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Εφόσον οι προσβαλλόμενες πράξεις προσβάλλουν θεμελιώδεις ελευθερίες προστατευόμενες από πλείονες διεθνείς συνθήκες, στο Δικαστήριο εναπόκειται να ακυρώσει τις εν λόγω πράξεις καθόσον ο παράνομος χαρακτήρας τους προσβάλλει την ευρωπαϊκή έννομη τάξη και με την αιτιολογία ότι καμία προθεσμία ασκήσεως προσφυγής δεν μπορεί να αντιταχθεί στον αναιρεσείοντα λόγω της σοβαρότητας της προσβολής των προστατευομένων θεμελιωδών ελευθεριών και δικαιωμάτων.


text:
 C 108/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 7.4.2001
 Οι ενα ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Περαιτε ́ρω, οι ενα ́γουσες ισχυρι ́ζονται ο ́τι τα θεσπισθε ́ντα με τον
 κανονισμο ́ με ́τρα παραβια ́ζουν τα ο ́ρια των νομοθετικω ́ν εξουσιω ́ν
 της Επιτροπη ́ς ως προς τη συμβατο ́τητα του συστη ́ματος αδειω ́ν
 — να υποχρεω ́σει την εναγομε ́νη να καταβα ́λει αποζημι ́ωση
 προς την ΠΟΕ και την κατανομη ́ στις «κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις» και ο ́τι
 συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 288 ΕΚ για τις ζημι ́ες που υπε ́στησαν
 η Επιτροπη ́ ενη ́ργησε παραβια ́ζοντας τη σαφη ́ εντολη ́ που της ́εχει
 απο ́ τα μη συ ́ννομα με ́τρα που θεσπι ́στηκαν με τον κανονισμο ́
 δοθει ́ απο ́ το Συμβου ́λιο.
 2362/98 (1) της Επιτροπη ́ς· ο ́λα τα ποσα ́ δε προσαυξημε ́να
 με αντισταθμιστικου ́ς το ́κους προς 8 % απο ́ την ημε ́ρα
 πραγματοποιη ́σεως της ζημι ́ας. Τε ́λος, οι ενα ́γουσες ισχυρι ́ζονται τα θεσπισθε ́ντα με τον κανονισμο ́
 2362/98 με ́τρα παραβια ́ζουν την αρχη ́ της απαγορευ ́σεως των
 — να υποχρεω ́σει την εναγομε ́νη να καταβα ́λει νο ́μιμο το ́κο διακρι ́σεων, την ελευθερι ́α ασκη ́σεως εμπορι ́ου η ́ εργασι ́ας καθω ́ς
 προς 8 % επι ́ των ποσω ́ν αυτω ́ν, ο ́πως θα κριθει ́ ο ́τι και την αρχη ́ της καλη ́ς πι ́στεως στο διεθνε ́ς δι ́καιο και τη
 οφει ́λονται· δικαιολογημε ́νη εμπιστοσυ ́νη που μπορου ́ν να συνα ́γουν απο ́
 αυτη ́ν οι επιχειρηματι ́ες.
 — να καταδικα ́σει την εναγομε ́νη στα δικαστικα ́ ́εξοδα της
 διαδικασι ́ας αυτη ́ς. (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 2362/98 της Επιτροπη ́ς, της 28ης Οκτωβρι ́ου 1998
 για τις λεπτομε ́ρειες εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (EΟΚ) 404/93
 σχετικα ́ με το καθεστω ́ς εισαγωγη ́ς μπανανω ́ν στην Κοινο ́τητα (ΕΕ
 1998 L 293, σ. 32).
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (2) ΕΕ L 47 της 25.2.1993, σ. 1.
 (3) ΕΕ L 210 της 28.7.1998, σ. 28.
 Οι ενα ́γουσες ασκου ́ν τις εργασι ́ες τους στην ΕΚ ως ενιαι ́α
 οικονομικη ́ οντο ́τητα, o δε πυρη ́νας των δραστηριοτη ́των τους
 ει ́ναι η προω ́θηση στην αγορα ́, διανομη ́ και προμη ́θεια μπανανω ́ν.
 Ως πραγματικο ́ και νομικο ́ πλαι ́σιο των αγωγω ́ν τους, οι ενα ́γουσες
 αναφε ́ρουν ο ́τι το 1993, το «καθεστω ́ς μπανανω ́ν» της ΕΚ
 θεσπι ́στηκε με τον κανονισμο ́ 404/93 του Συμβουλι ́ου (2). Επειδη ́, Προσφυγη ́ της Concetta Cerafogli και 5 α ́λλων υπαλλη ́λων
 συ ́μφωνα με τη διαδικασι ́α διευθετη ́σεως διαφορω ́ν της ΠΟΕ, της Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας κατα ́ της Ευρωπαϊκη ́ς
 ορισμε ́νες πτυχε ́ς του καθεστω ́ τος αυτου ́ κρι ́θηκαν ασυμβι ́βαστες Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας, που ασκη ́θηκε στις 25 Ιανουαρι ́ου 2001
 προς την ΠΟΕ, η ΕΚ συμφω ́νησε να συμμορφω ́σει το καθεστω ́ ς της
 για τις μπανα ́νες απο ́ την 1η Ιανουαρι ́ου 1999. Αυτο ́ φε ́ρεται ο ́τι
 (Υπο ́θεση T-20/01)
 ́εγινε με τον κανονισμο ́ 1637/98 (3) του Συμβουλι ́ου και τον
 κανονισμο ́ 2362/98 της Επιτροπη ́ς. Παρ' ο ́λα αυτα ́, και το
 τροποποιηθε ́ν καθεστω ́ς μπανανω ́ν της ΕΚ κρι ́θηκε ο ́τι δεν συμβιβα ́- (2001/C 108/45)
 ζεται προς την ΠΟΕ με δυ ́ο συμπληρωματικε ́ς αποφα ́σεις της ΠΟΕ
 που εκδο ́θηκαν τον Απρι ́λιο του 1999, οι οποι ́ες αφορου ́σαν
 μεταξυ ́ α ́λλων το συ ́στημα διανομη ́ς των αδειω ́ν εισαγωγη ́ς και την (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 κατανομη ́ των ετη ́σιων δασμολογικω ́ν ποσοστω ́σεων
 2 553 000 το ́νων που ει ́χαν ανοιχθει ́ για τις εισαγωγε ́ς απο ́ τη
 Λατινικη ́ Αμερικη ́ στις «κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις». Παρα ́ τις αποφα ́σεις Η Concetta Cerafogli και 5 α ́λλοι υπα ́λληλοι της Ευρωπαϊκη ́ς
 αυτε ́ς, τα προβαλλο ́μενα ως μη συ ́ννομα με ́τρα παραμε ́νουν σε Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους δικηγο ́ρους
 ισχυ ́. Νοrbert Pflüger, Regina Steiner και Silvia Mittländer, με το ́πο
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησαν στις 25 Ιανουαρι ́ου 2001
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 Οι ενα ́γουσες εκθε ́τουν ο ́τι, ως αποτε ́λεσμα της δημιουργου ́σας κατα ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας.
 δυσμενει ́ς διακρι ́σεις κατανομη ́ς των αδειω ́ν ο ́πως θεσπι ́στηκε με
 τον κανονισμο ́ 2362/98, απω ́λεσαν μερι ́διο της αγορα ́ς και
 αναγκα ́στηκαν να πωλη ́σουν η ́ να εκμισθω ́σουν τη χρη ́ση των Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 αδειω ́ν εισαγωγη ́ς και να δεχθου ́ν δυσμενει ́ς συμβατικου ́ς ο ́ρους.
 Οι ενα ́γουσες ισχυρι ́ζονται ο ́τι υπε ́στησαν ουσιω ́δεις ζημι ́ες που 1) να ακυρω ́σει τη ρυ ́θμιση του α ́ρθρου 8.1.0 του προσωρινου ́
 προκλη ́θηκαν απο ́ την παραβι ́αση του νο ́μου εκ με ́ρους της κανονισμου ́ προσωπικου ́ (provisional Staff Rules), που
 εναγομε ́νης, και συ ́μφωνα με τα α ́ρθρα 235 και 288 ΕΚ ζητου ́ν τε ́θηκε σε ισχυ ́ απο ́ την Ευρωπαϊκη ́ Κεντρικη ́ Τρα ́πεζα στις
 αποζημι ́ωση για τη συνεχιζο ́μενη απω ́λεια κε ́ρδους και για τις μη 16.8.2000, καθω ́ς και τη ρυ ́θμιση του α ́ρθρου 7.2.0 των
 επαναλαμβανο ́μενες δαπα ́νες που δεν θα ει ́χαν πραγματοποιηθει ́ provisional Staff Rules που τε ́θηκαν σε ισχυ ́ στις 26.9.2000,
 αν δεν ει ́χαν θεσπισθει ́ τα με ́τρα με τον κανονισμο ́. επικουρικω ́ς δε να ακυρω ́σει τις εν λο ́γω ρυθμι ́σεις στις
 σχε ́σεις μεταξυ ́ της καθη ́ς και των προσφευγο ́ντων·
 Οι ενα ́γουσες ισχυρι ́ζονται ο ́τι ο κανονισμο ́ς 2362/98 δεν ει ́ναι 2) να ακυρω ́σει το Αdministrative Circular (∆ιοικητικη ́
 συ ́ννομος επειδη ́ παραβια ́ζει ανω ́τερο κανο ́να δικαι ́ου, ο ́πως οι Εγκυ ́κλιο) 01/2000 σχετικα ́ με ρυθμι ́σεις περι ́ επαγγελμα-
 κανο ́νες και οι υποχρεω ́σεις που θεσπι ́ζει η ΠΟΕ, καθω ́ς και τη τικω ́ν ταξιδι ́ων (Rules for Business Travel), επικουρικω ́ς δε
 θεμελιω ́δη πολιτικη ́ της Κοινο ́τητας να τροποποιη ́σει το καθεστω ́ς να ακυρω ́σει την Αdministrative Circular 01/2000 στις
 μπανανω ́ν για να το καταστη ́σει συμβατο ́ προς την ΠΟΕ. σχε ́σεις μεταξυ ́ της καθη ́ς και των προσφευγο ́ντων·
 ---pagebreak--- 7.4.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 108/25
 3) να ακυρω ́σει τη συμβατικη ́ ρυ ́θμιση που περιε ́χει το ́εγγραφο Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 προσλη ́ψεως των προσφευγο ́ντων, κατα ́ την οποι ́α μελλοντι-
 κε ́ς τροποποιη ́σεις των 'Ορων Απασχολη ́σεως (Conditions of
 Employment) η ́ των provisional Staff Rules αποτελου ́ν — να ακυρω ́σει την σιωπηρη ́ απορριπτικη ́ απο ́φαση της αρμο ́-
 αντικει ́μενο των συμβατικω ́ν υποχρεω ́σεων· διας για τους διορισμου ́ς αρχη ́ς (Α∆Α) να του αρνηθει ́ το
 δικαι ́ωμα ειδικη ́ς αδει ́ας λο ́γω εκλογω ́ν και των σχετικω ́ν
 4) να ακυρω ́σει την απο ́ 27 Νοεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση του ημερω ́ν ταξιδιου ́ απο ́ το απο ́γευμα της 10ης Ιουνι ́ου με ́χρι
 προε ́δρου της καθη ́ς, με την οποι ́α απορρι ́φθηκε η ́ενσταση την πρωι ́α της 15ης Ιουνι ́ου 1999 και απο ́ το απο ́γευμα της
 (Grievance) των προσφευγο ́ντων· 7ης Οκτωβρι ́ου με ́χρι την πρωι ́α της 12ης Οκτωβρι ́ου 1999·
 5) να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Οι προσφευ ́γοντες, που τελου ́ν σε σχε ́ση εργασι ́ας αορι ́στου
 χρο ́νου με την Ευρωπαϊκη ́ Κεντρικη ́ Τρα ́πεζα, ζητου ́ν με την Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 προσφυγη ́ τους την ακυ ́ρωση δυ ́ο ρυθμι ́σεων που περιε ́χονται στον
 Προσωρινο ́ Κανονισμο ́ Προσωπικου ́ («Staff Rules») (στο εξη ́ς: SR)
 της καθη ́ς, οι οποι ́ες προβλε ́πουν προθεσμι ́α εντο ́ς της οποι ́ας
 πρε ́πει να ασκηθει ́ προσφυγη ́ ενω ́πιον ∆ιοικητικη ́ς Αρχη ́ς I) Ε λ α ́ τ τ ω μ α ε λ λ ε ́ψ
 ι ε ω ς α ρ μ ο δ ι ο ́ τ η τ α ς
 (Administrative Review). Με ́χρις ο ́του τε ́θηκε σε ισχυ ́ η τροπο-
 ποι ́ηση δεν υπη ́ρχε καμι ́α προθεσμι ́α. Οι προσφευ ́γοντες θεωρου ́ν
 ο ́τι η τροποποι ́ηση των ρυθμι ́σεων των α ́ρθρων 8.1.0 και 7.2.0 Η απο ́φαση της Α∆Α της 31ης Μαρτι ́ου 2000, με την οποι ́α
 των SR συνιστα ́ προσβολη ́ των συμβατικω ́ν δικαιωμα ́των τους. απορρι ́φθηκε η αι ́τηση του προσφευ ́γοντος προς χορη ́γηση ειδικη ́ς
 αδει ́ας λο ́γω εκλογω ́ν και των σχετικω ́ν ημερω ́ν ταξιδιου ́ και βα ́σει
 Επιπλε ́ον, συ ́μφωνα με την προηγου ́μενη ρυ ́θμιση, τα ́εξοδα της οποι ́ας του αφαιρε ́θηκαν ́εξι ημε ́ρες απο ́ την κανονικη ́ του
 ταξιδι ́ων στα οποι ́α υποβα ́λλονται οι προσφευ ́γοντες αποδι ́δονταν α ́δεια, υπογραφο ́μενη απο τον Αναπληρωτη ́ Γενικο ́ ∆ιευθυντη ́ της
 βα ́σει της διοικητικη ́ς εγκυκλι ́ου (Administrative Circular) Γ∆ Ανταγωνισμου ́, συνιστα ́ παρα ́βαση των ισχυουσω ́ν νομικω ́ν
 07/1998. Με την Αdministrative Circular 01/2000, οι ρυθμι ́σεις διατα ́ξεων περι ́ των εξουσιω ́ν της Α∆Α και των ενδεχομε ́νων
 τροποποιη ́θηκαν εις βα ́ρος των προσφευγο ́ντων. Οι προσφευ ́γοντες αποφα ́σεων αναθε ́σεως εξουσιω ́ν, διο ́τι υπεγρα ́φη απο ́ προ ́σωπο μη
 θεωρου ́ν ο ́τι οι ρυθμι ́σεις αυτε ́ς συνιστου ́ν παρε ́μβαση στα ουσιω ́δη προσηκο ́ντως εξουσιοδοτημε ́νο προς του ́το.
 στοιχει ́α των εργασιακω ́ν σχε ́σεων που προκυ ́πτουν απο ́ τη Συ ́μ-
 βαση Εργασι ́ας και θεωρου ́ν ο ́τι και αυτη ́ η τροποποι ́ηση συνιστα ́
 προσβολη ́ των συμβατικω ́ν τους δικαιωμα ́των.
 Οι προσφευ ́γοντες ισχυρι ́ζονται μεταξυ ́ α ́λλων, ο ́τι κατα ́ τη συ ́ναψη II) Π α ρ α ́ β α σ η τ ο υ Κ α ν ο ν ι σ μ ο υ ́ Υ π η ρ ε σ ι α κ η ́ ς
 της συμβα ́σεως αναγκα ́στηκαν να αποδεχθου ́ν ρυ ́θμιση κατα ́ την Κ α τ α σ τ α ́ σ ε ω ς κ α ι τ η ς ε σ ω τ ε ρ ι κ η ́ ς ο δ η γ ́α
 ι ς
 οποι ́α μελλοντικε ́ς τροποποιη ́σεις των Συνθηκω ́ ν Απασχολη ́σεως τ η ς Ε π ι τ ρ ο π η ́ ς τ η ς 2 1 η ς Φ ε β ρ ο υ α ρ ́ο ι υ
 «Conditions of Employment» και των SR αποτελου ́ν αντικει ́μενο 1996
 των συμβατικω ́ν υποχρεω ́σεων. Η καθη ́ς δεν ει ́ναι, ο ́μως, αρμο ́δια
 για τη θε ́σπιση κανο ́νων εργατικου ́ δικαι ́ου και δεν μπορει ́,
 επομε ́νως, να τροποποιη ́σει μονομερω ́ς, με τη νε ́α ρυ ́θμιση του Η σιωπηρη ́ απορριπτικη ́ απο ́φαση της Α∆Α συνιστα ́ παρα ́βαση του
 α ́ρθρου 7.2.0 και 8.1.0 SR, ου ́τε διατα ́ξεις ουσιαστικου ́ δικαι ́ου α ́ρθρου 57 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των
 περι ́ αποδο ́σεως των εξο ́δων ταξιδι ́ου ου ́τε τις α ́λλες συμβατικε ́ς υπαλλη ́λων (ΚΥΚ) και του παραρτη ́ματο ́ς του V, καθω ́ς και την
 υποχρεω ́σεις. εσωτερικη ́ οδηγι ́α της Επιτροπη ́ς της 21ης Φεβρουαρι ́ου 1996,
 που ορι ́ζει ο ́τι χρο ́νος ταξιδιου ́ χορηγει ́ται κατο ́πιν προσκομι ́σεως
 εγγρα ́φου αποδεικνυ ́οντος τη συμμετοχη ́ στις εκλογε ́ς και μο ́νον.
 Η απαι ́τηση προσκομι ́σεως οποιουδη ́ποτε α ́λλου εγγρα ́φου προς
 δικαιολο ́γηση αιτη ́σεως ειδικη ́ς αδει ́ας — και των σχετικω ́ν ημερω ́ν
 ταξιδιου ́ — λο ́γω εκλογω ́ν στερει ́ται νομι ́μου ερει ́σματος.
 Προσφυγη ́ του Francisco Miguel Viana França κατα ́ Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 31 Ιανο-
 υαρι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση T-25/01) III) Π α ρ α ́ β α σ η τ η ς υ π ο χ ρ ε ω ́ σ ε ω ς ε ι λ ι κ ρ ́ι ν ε ι α ς
 κ α ι σ υ ν ε ρ γ α σ ́α
 ι ς κ α ι π ρ ο σ β ο λ η ́ τ η ς α ρ χ η ́ ς
 (2001/C 108/46) τ η ς α ν α λ ο γ ι κ ο ́ τ η τ α ς
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 (Γλω
 Αφενο ́ς μεν ζητη ́θηκε απο ́ τον προσφευ ́γοντα, τον Φεβρουα ́ριο
 Ο Francisco Miguel Viana França, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσω- του 2000, να προσκομι ́σει ́εγγραφα αφορω ́ντα γεγονο ́τα που
 που ́μενος απο ́ τον δικηγο ́ρο Gonçalo Gentil Anastácio, α ́σκησε συνε ́βησαν τον Ιου ́νιο και τον Οκτω ́βριο του 1999, ο ́ταν καμμι ́α
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 31 νομικη ́ δια ́ταξη δεν υποχρε ́ωνε τον προσφευ ́γοντα να διατηρη ́σει
 Ιανουαρι ́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν τε ́τοιου ει ́δους ́εγγραφα, ου ́τε μπορου ́σε ευλο ́γως να αναμε ́νεται
 Κοινοτη ́των. ο ́τι θα ευρι ́σκονταν στην κατοχη ́ του.


text:
 14.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/25
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία) στις 31 Μαΐου 2010 — Lotta Gistö
 (Υπόθεση C-270/10)
 ()
 2010/C 221/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Lotta Gistö
 Έτερος διάδικος μετέχων στη διαδικασία: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει να ερμηνευθεί το άρθρο 14 του πρωτοκόλλου περί προνομίων και ασυλιών, στην αφορώσα τη Lotta Gistö υπόθεση, υπό την έννοια ότι, δυνάμει των διατάξεων του πρωτοκόλλου, η φορολογική κατοικία της ενδιαφερομένης εξακολουθούσε να είναι η Φινλανδία το 2007, ή πρέπει να ερμηνευθεί το πρωτόκολλο υπό την έννοια ότι, παρά ταύτα, εν προκειμένω, οι διατάξεις της εσωτερικής νομοθεσίας του κράτους μέλους είναι αυτές οι οποίες καθορίζουν, σε τελική ανάλυση, την υπαγωγή στο καθεστώς της γενικής φορολογικής υποχρεώσεως εντός κάθε κράτους μέλους, εν προκειμένω εντός της Φινλανδίας;


text:
21.12.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 323/31
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 8ης Οκτωβρίου 2002
 της 17ης Οκτωβρίου 2002
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-185/00, T-216/00,
 στην υπόθεση T-180/00: Astipesca, SL κατά Επιτροπής των T-299/00 και T-300/00, Métropole télévision SA (M6) και
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) λοιποί κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Ανταγωνισμός — Απόφαση περί εξαιρέσεως — ∆ικαιώ-
 («Αλιεία — Μείωση κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρο- ματα τηλεοπτικών μεταδόσεων — Σύστημα της Εurovision
 μής — Προσφυγή ακυρώσεως — Άρθρα 44 και 47 του — Άρθρο 81, παράγραφοι 1 και 3, ΕΚ — Πρόδηλη πλάνη
 κανονισμού (ΕΟΚ) 4028/86 και άρθρο 7 του κανονισμού εκτιμήσεως»)
 (ΕΟΚ) 1116/88 — Αρχή της αναλογικότητας — Αγωγή
 αποζημιώσεως»)
 (2002/C 323/49)
 (2002/C 323/48) (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική, η ισπανική και η πορτογαλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-185/00, T-216/00, T-299/
 00 και T-300/00, Métropole télévision SA (M6), με έδρα το
 Νeuilly-sur-Seine (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο
 D. Théophile, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, Antena 3
 de Televisión, SA, με έδρα τη Μαδρίτη (Ισπανία), εκπροσωπούμενη
 Στην υπόθεση T-180/00, Astipesca, SL, με έδρα τη Ηuelva από τους δικηγόρους F. Pombo García, E. Garayar Gutiérrez και
 (Ισπανία), εκπροσωπούμενη από τους J.-R. García-Gallardo Gil- R. Alonso Pérez-Villanueva, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ-
 Fournier και D. Domínguez Pérez, δικηγόρους, κατά Επιτροπής βούργο, Gestevisión Telecinco, SA, με έδρα τη Μαδρίτη, εκπρο-
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς L. Visaggio, σωπούμενη από τους δικηγόρους S. Muñoz Machado και
 και στη S. Pardo Quintillán και J. Guerra Fernández), με M. López-Contreras Gonzalez, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ-
 αντικείμενο αφενός αίτημα ακυρώσεως της τηλεομοιτυπίας της βούργο, SIC — Sociedade Independente de Comunicação, SA,
 Επιτροπής της 5ης Μαΐου 2000, με το οποίο ενημερώθηκε η με έδρα την Linda-a-Velha (Πορτογαλία), εκπροσωπούμενη από
 προσφεύγουσα για την πληρωμή, στις 4 Μαΐου 2000, μέρους του τον δικηγόρο C. Botelho Moniz, υποστηριζόμενες από την
 υπολοίπου της συνδρομής που είχε διατεθεί για το πρόγραμμα Deutsches SportFernsehen GmbH (DSF), με έδρα το Ιsmaning
 SM/ESP/20/92 και της επιστολής της Επιτροπής της 18ης Μαΐου (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο K. Metzlaff, με
 2000, με την οποία μειώθηκε η προαναφερθείσα συνδρομή τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, στην υπόθεση T-299/00, και
 και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως λόγω παράνομης, όπως από την Reti Televisive Italiane Spa (RTI), με έδρα τη Ρώμη
 υποστηρίζεται, αναστολής της πληρωμής του υπολοίπου της (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο G. Amorelli, με τόπο
 συνδρομής αυτής και της προαναφερθείσας μείωσης, το Πρωτοδι- επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, στην υπόθεση T-300/00, κατά
 κείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Jaeger, Πρόεδρο, Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: στην υπό-
 K. Lenaerts και J. Azizi, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio θεση T-185/00: K. Wiedner και B. Mongin, στις υποθέσεις
 González, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 17 Οκτωβρίου T-216/00 και T-299/00: K. Wiedner, É. Gippini Fournier και
 2002 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: J. Rivas Andrés, και στην υπόθεση T-300/00: K. Wiedner και
 M. França), υποστηριζόμενη από την Union européenne de
 radio-télévision, με έδρα το Grand-Saconnex (Ελβετία), εκπροσω-
 πούμενη από τους δικηγόρους D. Waelbroeck και M. Johnsson,
 1) Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή. με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, στις υποθέσεις T-185/00,
 T-216/00, T-299/00 και T-300/00, και από την Radiotelevisión
 Española (RTVE), με έδρα τη Μαδρίτη, εκπροσωπούμενη από
 2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα-ενάγουσα στα δικαστικά τον δικηγόρο J. Gutiérrez Gisbert, με τόπο επιδόσεων στο
 έξοδα. Λουξεμβούργο, στις υποθέσεις T-216/00 και T-299/00, με
 αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2000/400/ΕΚ της
 Επιτροπής, της 10ης Μαΐου 2000, σχετικά με διαδικασία του
 άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ (IV/32.150 — Eurovision) (ΕΕ
 ( 1) ΕΕ C 259 της 9.9.2000. L 151, σ. 18), το Πρωτοδικείο (δεύτερο πενταμελές τμήμα),
 συγκείμενο από τους R. M. Moura Ramos, Πρόεδρο, V. Tiili,
 J. Pirrung, P. Mengozzi και Α. W. H. Meij, δικαστές, γραμματέας:
 B. Pastor, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 8 Οκτωβρίου
 2002 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 ---pagebreak--- C 323/32 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 21.12.2002
 1) Ακυρώνει την απόφαση 2000/400/ΕΚ της Επιτροπής, της — Ανάπτυξη και ∆ιανομή) (1996-2000) το Πρωτοδικείο
 10ης Μαΐου 2000, σχετικά με διαδικασία του άρθρου 81 (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. D. Cooke, Πρόεδρο,
 της Συνθήκης ΕΚ (IV/32.150 — Eurovision). R. García-Valdecasas και την P. Lindh, δικαστές, γραμματέας:
 D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 2) Η Επιτροπή φέρει, εκτός των δικών της δικαστικών εξόδων, 15 Οκτωβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 και αυτά στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγουσες καθώς
 και η παρεμβαίνουσα Reti Televisive Italiane Spa.
 1) Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 30ής Ιουνίου
 3) Η DSF Deutsches SportFernsehen GmbH φέρει τα έξοδα στα 2000, με την οποία η Επιτροπή αρνήθηκε να αναγνωρίσει
 οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο της παρεμβάσεώς της. την επιλεξιμότητα της προσφεύγουσας για το πρόγραμμα
 ενθαρρύνσεως της αναπτύξεως και διανομής των ευρωπαϊ-
 4) Η παρεμβαίνουσα Union européenne de radio-télévision φέρει κών οπτικοακουστικών έργων (MEDIA II — Ανάπτυξη και
 τα δικά της δικαστικά έξοδα και αυτά στα οποία υποβλή- ∆ιανομή) (1996-2000).
 θηκαν, στο πλαίσιο των παρεμβάσεών τους, οι Métropole
 télévision SA, Antena 3 de Televisión, SA, καθώς και η SIC 2) Η Επιτροπή φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα και τα
 — Sociedade Independente de Comunicação, SA. δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 5) Η παρεμβαίνουσα Radiotelevisión Española φέρει τα δικά
 της δικαστικά έξοδα καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκε, (1 ) ΕΕ C 316 της 4.11.2000.
 στο πλαίσιο της παρεμβάσεώς της, η Αntena 3 de Televisión,
 SA.
 6) Η Gestevisión Telecinco, SA, φέρει τα έξοδα στα οποία
 υποβλήθηκε στο πλαίσιο της παρεμβάσεως της Union
 européenne de radio-télévision καθώς και της παρεμβάσεως
 της Radiotelevisión Española.
 ( 1) ΕΕ C 285 της 7.10.2000, C 302 της 21.10.2000 και C 355 της ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 9.12.2000.
 της 17ης Οκτωβρίου 2002
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-330/00 και T-114/01,
 Stefano Cocchi και Ενi Hainz κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ-
 κών Κοινοτήτων (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 15ης Οκτωβρίου 2002 (Υπάλληλοι — ∆ιαδικασία προσλήψεως — Άρθρο 29,
 παράγραφος 1, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστά-
 σεως των υπαλλήλων — Προηγούνται οι μόνιμοι υπάλλη-
 στην υπόθεση T-233/00: Scanbox Entertainment A/S κατά
 λοι — Απόρριψη των υποψηφιοτήτων εκτάκτων υπαλλή-
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 λων — ∆ιορισμός μονίμων υπαλλήλων — Αρχή της απαγο-
 ρεύσεως των διακρίσεων — Αιτιολογία — Συμφέρον της
 («Πρόγραμμα ενθαρρύνσεως της αναπτύξεως και διανο- υπηρεσίας — Άρθρο 8, τέταρτο και πέμπτο εδάφιο, του
 μής των ευρωπαϊκών οπτικοακουστικών έργων (MEDIA II) καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού
 — Αυτόματη χρηματοοικονομική συνδρομή στη διανομή — Καθήκον μέριμνας — Ανακοίνωση κενής θέσεως)
 — ∆ικαιούχος επιχείρηση»)
 (2002/C 323/50) (2002/C 323/51)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η δανική) (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Στην υπόθεση T-233/00, Scanbox Entertainment A/S, με έδρα το
 Farum (∆ανία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο T. Steffensen, Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-330/00 και T-114/01,
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Stefano Cocchi και Ενi Hainz, πρώην έκτακτοι υπάλληλοι της
 N. Rasmussen και Η. Støvlbæk), με αντικείμενο την ακύρωση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικοι Varèse (Ιταλία),
 αποφάσεως της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2000, με την οποία εκπροσωπούμενοι από τους G. Vandersanden και L. Levi, δικηγό-
 η Επιτροπή αρνήθηκε να αναγνωρίσει την επιλεξιμότητα της ρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής
 προσφεύγουσας στο πρόγραμμα ενθαρρύνσεως της αναπτύξεως των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και D.
 και διανομής των ευρωπαϊκών οπτικοακουστικών έργων (MEDIA II Waelbroeck), με αντικείμενο:


text:
 4.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/34
 Προσφυγή της 2ας Δεκεμβρίου 2011 — Treofan Holdings και Treofan Germany κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-612/11)
 2012/C 32/70
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Treofan Holdings GmbH (Raunheim, Γερμανία) και Treofan Germany GmbH & Co. KG (Neunkirchen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. de Weerth, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 26ης Ιανουαρίου 2011, C(2011) 275, όπως αυτή διορθώθηκε με την απόφαση C(2011) 2608, στη διαδικασία της κρατικής ενισχύσεως της Γερμανίας C 7/2010 (πρώην CP 250/2009 και NN 5/2010) «KStG, Sanierungsklausel»·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν ουσιαστικά τα ακόλουθα:
 1)
 Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ: η έκπτωση των ζημιών δεν αποτελεί ενίσχυση που χορηγείται από κρατικούς πόρους
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν, μεταξύ άλλων, σχετικώς ότι με την ρήτρα περί εξυγιάνσεως ουδέν περιουσιακό όφελος παρέχεται, αλλά, αντιθέτως δεν αίρεται, με τη μορφή της μεταφοράς των ζημιών, μια ήδη υφιστάμενη οικονομική κατάσταση. Επομένως, κατά την άποψη των προσφευγουσών, δεν υφίσταται χρηματοδότηση από κρατικούς πόρους.
 2)
 Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ: μη επιλεκτικός χαρακτήρας ελλείψει εξαιρέσεως από το οικείο σύστημα αναφοράς
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν στο σημείο αυτό ότι το οικείο σύστημα αναφοράς αποτελεί τη γενική ρύθμιση περί εκπτώσεως των ζημιών για επιχειρήσεις (άρθρο 10d του γερμανικού νόμου περί φορολογίας εισοδήματος σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, KStG, και το άρθρο 10a του γερμανικού νόμου περί φόρου επιτηδεύματος) και ότι ο περιορισμός μέσω του άρθρου 8c, KStG, αποτελεί απλώς εξαίρεση από το οικείο αυτό σύστημα αναφοράς, που με τη σειρά του περιορίζεται, μεταξύ άλλων, από τη ρήτρα περί εξυγιάνσεως ως μερική αντίστροφη εξαίρεση.
 3)
 Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ: μη επιλεκτικός χαρακτήρας ελλείψει διαφοροποιήσεως μεταξύ οικονομικών φορέων οι οποίοι βρίσκονται σε συγκρίσιμη πραγματική και νομική κατάσταση όσον αφορά τον επιδιωκόμενο σκοπό
 Στο πλαίσιο αυτό, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η ρήτρα περί εξυγιάνσεως αποβαίνει εις όφελος κάθε υποκείμενης στον φόρο επιχειρήσεως και δεν ευνοεί συγκεκριμένους κλάδους ή πεδία δραστηριότητας, ούτε επιχειρήσεις ορισμένου μεγέθους.
 4)
 Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ: μη επιλεκτικός χαρακτήρας λόγω δικαιολογήσεως βάσει της φύσεως και της εσωτερικής δομής του φορολογικού συστήματος
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν στο σημείο αυτό ότι η ρήτρα περί εξυγιάνσεως βασίζεται σε αναγόμενους στο φορολογικό σύστημα λόγους οι οποίοι συνάδουν προς συνταγματικές αρχές, όπως η φορολόγηση αναλόγως των οικονομικών δυνατοτήτων, η αποτροπή της υπερβολικής φορολογήσεως και η αρχή της αναλογικότητας.
 5)
 Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ: προφανώς εσφαλμένη εκτίμηση εξαιτίας ανεπαρκούς εξετάσεως της καταστάσεως κατά το γερμανικό φορολογικό δίκαιο
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν σχετικώς ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη τις διατάξεις της γερμανικής φορολογικής νομοθεσίας περί εκπτώσεων των ζημιών.
 6)
 Επίκληση της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης κατά το κοινοτικό δίκαιο
 Στο πλαίσιο αυτό, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν, μεταξύ άλλων, ότι τα φορολογικά πλεονεκτήματα εξυγιάνσεως σε περιπτώσεις αγοράς μεριδίων σε σχέση με εκπτώσεις των ζημιών αναφέρθηκαν από την Επιτροπή για πρώτη φορά σε μια επίσημη διαδικασία ελέγχου και ότι πρόκειται περί μιας ασυνήθους καταστάσεως, η οποία δεν είναι αυτονόητη για τον γερμανό νομοθέτη, τα αρμόδια δικαστήρια και τις οικονομικές αρχές και, επομένως, ούτε για τις επιχειρήσεις, ακόμα και αν τους είχαν παρασχεθεί εκτενείς και εξειδικευμένες συμβουλές.


text:
 1.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/20
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Justice, Family Division (England and Wales) στις 23 Μαΐου 2016 — M. S. κατά P. S.
 (Υπόθεση C-283/16)
 (2016/C 279/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice, Family Division (England and Wales)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα: M. S.
 Καθού: P. S.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 i)
 Οσάκις δικαιούχος διατροφής επιδιώκει την εκτέλεση σε κράτος μέλος ευνοϊκής γι’ αυτόν δικαστικής αποφάσεως που έχει εκδοθεί σε άλλο κράτος μέλος, παρέχει το κεφάλαιο IV του κανονισμού (ΕΚ) 4/2009 (1) (περί υποχρεώσεων διατροφής) σε αυτόν το δικαίωμα να υποβάλει αίτηση για εκτέλεση απευθείας στην αρμόδια αρχή του κράτους εκτελέσεως;
 ii)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα (i), έχει το κεφάλαιο IV του κανονισμού περί υποχρεώσεων διατροφής την έννοια ότι τα κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να θεσπίζουν διαδικασία ή μηχανισμό που να καθιστά δυνατή την αναγνώριση του εν λόγω δικαιώματος;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 4/2009 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2008, για τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων και τη συνεργασία σε θέματα υποχρεώσεων διατροφής (ΕΕ 2009, L 7, σ. 1).


text:
 26.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/40
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Δεκεμβρίου 2007 — K & L Ruppert Stiftung κατά ΓΕΕΑ — Lopes de Almeida Cunha κ.λπ. (CORPO livre)
 (Υπόθεση T-86/05) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού εικονιστικού σήματος CORPO LIVRE - Εθνικά και διεθνή λεκτικά σήματα LIVRE - Εκπρόθεσμη προσκόμιση των στοιχείων που αποδεικνύουν τη χρήση των προγενέστερων σημάτων)
 (2008/C 22/74)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: K & L Ruppert Stiftung & Co. Handels-KG (Weilheim, Γερμανία) (εκπρόσωποι: D. Spohn και A. Kockläuner, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών, παρεμβαίνουσες ενώπιον του Πρωτοδικείου: Natália Cristina Lopes de Almeida Cunha (Vila Nova de Gaia (Πορτογαλία), Cláudia Couto Simões (Vila Nova de Gaia) και Marly Lima Jatobá, (Vila Nova de Gaia)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Δεκεμβρίου 2004 (υπόθεση R 328/2004-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ, αφενός, της K & L Ruppert Stiftung & Co. Handels-KG και, αφετέρου, των Natália Cristina Lopes de Almeida Cunha, Cláudia Couto Simões και Marly Lima Jatobá,
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα, K & L Ruppert Stiftung & Co. Handels-KG, στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 155 της 25.6.2005.


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/15
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 12ης Μαΐου 2010 — Centre de promotion de l’emploi par la micro-entreprise (CPEM) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-350/09 P) (1)
 (Αναίρεση - Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο - Οικονομική συνδρομή - Κατάργηση)
 (2010/C 288/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Centre de promotion de l'emploi par la micro-entreprise (CPEM) (εκπρόσωπος: C. Bonnefoi, avocate)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Flynn και A. Steiblytė)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) της 30ής Ιουνίου 2009, T-444/07, CPEM κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε προσφυγή του νυν αναιρεσείοντος με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως C(2007) 4645 της Επιτροπής, της 4ης Οκτωβρίου 2007, για την κατάργηση της οικονομικής συνδρομής που χορήγησε το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ) με την απόφαση C(1999) 2645, της 17ης Αυγούστου 1999 — Σχέδια μικρής κλίμακας για την ενίσχυση της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής — Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως — Μη συνεκτίμηση της εννοίας της «συνυπεθυνότητας» — Μη τήρηση της αρχής της ασφάλειας δικαίου που απορρέει από την ύπαρξη πλειόνων διαφορετικών εκδόσεων του «Οδηγού για τους υποψηφίους» — Αμφιβολίες ως προς τη δυνατότητα εφαρμογής του κανονισμού 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 248, σ. 1), επί του οποίου στηρίχθηκε η απόφαση της OLAF.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει το Centre de promotion de l’emploi par la micro-entreprise (CPEM) στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 312 της 19.12.2009


text:
 1.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/32
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia no 1 de Jerez de la Frontera (Ισπανία) στις 16 Νοεμβρίου 2015 — Banco Santander, S.A. κατά Cristobalina Sánchez López
 (Υπόθεση C-598/15)
 (2016/C 038/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de Primera Instancia de Jerez de la Frontera
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Banco Santander, S.A.
 Εναγόμενη: Cristobalina Sánchez López
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Αντιτίθενται οι παρατιθέμενες διατάξεις της οδηγίας (άρθρα 3, παράγραφοι 1 και 2, 6, παράγραφος 1 και 7, παράγραφος 1 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ) (1) και οι επιδιωκόμενοι από αυτήν σκοποί σε ρύθμιση όπως η επίμαχη εθνική, η οποία προβλέπει διαδικασία όπως η προβλεπόμενη στο άρθρο 250, παράγραφος 1, σημείο 7, του Ley de Enjuiciamiento Civil (Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας), δυνάμει της οποίας ο εθνικός δικαστής υποχρεούται να διατάξει την απόδοση της κατοικίας που κατασχέθηκε στο πρόσωπο στο οποίο αυτή κατακυρώθηκε στο πλαίσιο εξωδικαστικής διαδικασίας εκτελέσεως ενυπόθηκης απαιτήσεως, στην οποία [,] βάσει του εφαρμοστέου στην υπόθεση της κύριας δίκης νομικού πλαισίου, ήτοι του άρθρου 129 της Ley Hipotecaria (νόμου περί υποθηκών), όπως τροποποιήθηκε με τον Νόμο 1/2000 της 8ης Ιανουαρίου 2000, και των άρθρων 234 έως 236-ο του Reglamento Hipotecario (κανονιστικής πράξεως περί υποθηκών), όπως τροποποιήθηκε από το Real Decreto (βασιλικό διάταγμα) 290/1992, δεν ήταν δυνατός ούτε αυτεπάγγελτος δικαστικός έλεγχος καταχρηστικών ρητρών ούτε η προβολή αντιρρήσεων από τον οφειλέτη για τον συγκεκριμένο λόγο[,] είτε στο πλαίσιο της εξωδικαστικής διαδικασίας εκτελέσεως ενυπόθηκης απαιτήσεως είτε στο πλαίσιο διακριτής δίκης;
 2.
 Αντιτίθενται οι παρατιθέμενες διατάξεις της οδηγίας και οι επιδιωκόμενοι από αυτήν σκοποί σε ρύθμιση όπως η πέμπτη μεταβατική διάταξη του νόμου 1/2013[,] η οποία επιτρέπει την αναστολή από συμβολαιογράφο της εξωδικαστικής διαδικασίας εκτελέσεως ενυπόθηκης απαιτήσεως η οποία κινήθηκε μετά την έναρξη ισχύος του νόμου 1/2013, μόνον εφόσον ο καταναλωτής αποδείξει ότι άσκησε ανακοπή προβάλλοντας τον καταχρηστικό χαρακτήρα ρήτρας συμβάσεως ενυπόθηκου δανείου στην οποία βασίζεται η εξωδικαστική αναγκαστική πώληση ή ρήτρας που καθορίζει το απαιτητό ποσό της εκτελέσεως, εφόσον η εν λόγω διακριτή ανακοπή ασκήθηκε από τον καταναλωτή εντός προθεσμίας ενός μήνα από τη δημοσίευση του νόμου 1/2013, ενώ η συγκεκριμένη προθεσμία δεν κοινοποιήθηκε ατομικά στον καταναλωτή, σε κάθε δε περίπτωση πριν την επικύρωση της κατακυρώσεως από τον συμβολαιογράφο;
 3.
 Έχουν οι παρατιθέμενες διατάξεις της οδηγίας, οι επιδιωκόμενοι από αυτήν σκοποί και η υποχρέωση που η οδηγία επιβάλλει στα εθνικά δικαστήρια να ελέγχουν αυτεπαγγέλτως τον καταχρηστικό χαρακτήρα ρητρών σε συμβάσεις με καταναλωτές, χωρίς να απαιτείται σχετικό αίτημα του καταναλωτή, την έννοια ότι επιτρέπουν στον εθνικό δικαστή[,] σε διαδικασίες όπως η προβλεπόμενη στο άρθρο 250, παράγραφος 1, σημείο 7, του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ή στη διαδικασία «εξωδικαστικής αναγκαστικής πωλήσεως», η οποία προβλέπεται στο άρθρο 129 του νόμου περί υποθηκών, να μην εφαρμόζει το εθνικό δίκαιο σε περίπτωση που αυτό δεν επιτρέπει τον εν λόγω αυτεπάγγελτο δικαστικό έλεγχο, λαμβανομένης υπόψη της σαφήνειας των διατάξεων της οδηγίας και της πάγιας νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την υποχρέωση των εθνικών δικαστηρίων να ελέγχουν αυτεπαγγέλτως την ύπαρξη καταχρηστικών ρητρών σε διαφορές που αφορούν συμβάσεις με καταναλωτές;
 4.
 Αντιτίθενται οι παρατιθέμενες διατάξεις της οδηγίας και οι επιδιωκόμενοι από αυτήν σκοποί σε εθνική διάταξη, όπως το άρθρο 129 του νόμου περί υποθηκών, όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο 1/2013[,] το οποίο προβλέπει ως μοναδικό αποτελεσματικό μέσο προστασίας των δικαιωμάτων των καταναλωτών που κατοχυρώνει η οδηγία, αναφορικά με τις εξωδικαστικές διαδικασίες εκτελέσεως ενυπόθηκης απαιτήσεως που αφορούν καταναλωτές, απλώς και μόνο τη δυνατότητα του συμβολαιογράφου να επιστήσει την προσοχή των καταναλωτών στην ύπαρξη καταχρηστικών ρητρών· ή τη δυνατότητα του οφειλέτη–καταναλωτή κατά του οποίου στρέφεται η εξωδικαστική αναγκαστική εκτέλεση να προβάλλει αντιρρήσεις κατά της εκτελέσεως στο πλαίσιο διακριτής δίκης πριν την κατακύρωση από τον συμβολαιογράφο του ακινήτου που αποτελεί αντικείμενο της αναγκαστικής εκτελέσεως;
 5.
 Αντιτίθενται οι παρατιθέμενες διατάξεις της οδηγίας και οι επιδιωκόμενοι από αυτήν σκοποί σε εθνική διάταξη όπως το άρθρο 129 του νόμου περί υποθηκών, όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο 1/2013, και [τα] άρθρα 234 έως 236 της κανονιστικής πράξεως περί υποθηκών, όπως τροποποιήθηκε με το βασιλικό διάταγμα 290/1992, η οποία προβλέπει εξωδικαστική διαδικασία εκτελέσεως ενυπόθηκων απαιτήσεων από δάνεια συναφθέντα μεταξύ επαγγελματιών και καταναλωτών στο πλαίσιο της οποίας αποκλείεται παντελώς ο αυτεπάγγελτος δικαστικός έλεγχος καταχρηστικών ρητρών;
 (1) Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ L 95, σ. 29).


text:
 1.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 154/28
 Προσφυγή της 2ας Μαΐου2006 — de Albuquerque κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-55/06)
 (2006/C 154/65)
 Γλώσσα διαδικασίας:η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύων: Augusto de Albuquerque (Βρυξέλλες, Βέλγιο) [Εκπρόσωπος: C. Mourato, δικηγόρος]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 —
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 ακύρωση της αποφάσεως της 23ης Σεπτεμβρίου 2005 του γενικού διευθυντή της ΓΔ INFSO να προβεί στη μετάθεση, προς το συμφέρον της υπηρεσίας, του προσφεύγοντος ως επικεφαλής της μονάδας INFSO.G2 «Ολοκληρωμένα μικροσυστήματα και νανοσυστήματα»· να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση της 2ας Φεβρουαρίου 2006, της Αρμόδιας για τους Διορισμούς Αρχής (ΑΔΑ) με την οποία δόθηκε αρνητική απάντηση στη διοικητική ένσταση του προσφεύγοντος R7764/05·
 —
 καταδίκη της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων, υπάλληλος της Επιτροπής μετατεθείς προς το συμφέρον της υπηρεσίας στη θέση του επικεφαλής της μονάδας INFSO.G.2 «Ολοκληρωμένα μικροσυστήματα και νανοσυστήματα», ισχυρίζεται ότι αυτή η μετάθεση είναι αντίθετη προς το συμφέρον της υπηρεσίας. Προβάλλει παράβαση του άρθρου 7 του ΚΥΚ καθώς και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως της εννοίας του συμφέροντος της υπηρεσίας, κατάχρηση εξουσίας καθώς και παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως.


text:
 25.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 199/41
 Αναίρεση ασκηθείσα στις 25 Ιουνίου 2007 από τον Petrus Kerstens κατά της διατάξεως που εξέδωσε στις 25 Απριλίου 2007 το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-59/06, Kerstens κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-222/07 P)
 (2007/C 199/78)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Petrus J. F. Kerstens (Overijse, Βέλγιο) (Εκπρόσωπος: C. Mourato, avocat)
 Έτερος διάδικος στη διαδικασία: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να αναιρέσει την προσβαλλόμενη διάταξη·
 —
 Να αναπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης ενώπιον άλλου τμήματος·
 —
 να αποφανθεί κατά νόμο επί των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την αναίρεσή του, ο αναιρεσείων ζητεί την ακύρωση της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης με την οποία απορρίπτεται ως προδήλως απαράδεκτη η προσφυγή με την οποία είχε ζητήσει την ακύρωση, αφενός, της εκθέσεώς του εξελίξεως σταδιοδρομίας του έτους 2004 και, αφετέρου, της αποφάσεως της ΑΔΑ με την οποία απορρίφθηκε η ένστασή του κατ' αυτής της έκθεσης εξελίξεως σταδιοδρομίας.
 Προς στήριξη της αναιρέσεώς του, ο αναιρεσείων προβάλλει τρεις λόγους αναιρέσεως.
 Ο πρώτος αντλείται από παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1 και 3, του παραρτήματος I του Οργανισμού του Δικαστηρίου και από παράβαση του άρθρου 20 του εν λόγω Οργανισμού, καθώς και από πλημμέλεια της διαδικασίας από την οποία θίγονται τα συμφέροντα του αναιρεσείοντος. Προβάλλει ότι η προσφυγή στο άρθρο 111 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, το οποίο έχει εφαρμογή mutatis mutandis στη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, βάσει του οποίου εκδόθηκε η προσβαλλόμενη διάταξη, δεν μπορούσε να λάβει χώρα μετά από δύο ανταλλαγές υπομνημάτων και μία ανταλλαγή σημειώσεων επί των παρατηρήσεων, όταν δηλαδή είχε ήδη εφαρμοστεί η τακτική διαδικασία. Κατά τον αναιρεσείοντα, υπό τις περιστάσεις αυτές, το Πρωτοδικείο δεν μπορούσε να αποφανθεί επί του απαραδέκτου πριν από την προφορική διαδικασία.
 Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως, ο οποίος προβάλλεται επικουρικώς, αντλείται από παράβαση του άρθρου 111 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου και από τη συνακόλουθη πλημμέλεια της διαδικασίας. Κατά τον αναιρεσείοντα, η προσβαλλόμενη διάταξη δεν μπορούσε να εκδοθεί βάσει του άρθρου αυτού χωρίς τη συνέχιση της διαδικασίας και ειδικότερα χωρίς προφορική διαδικασία, στον βαθμό που, εν πάση περιπτώσει, δεν ακούστηκε ο γενικός εισαγγελέας και δεδομένου ότι το επικληθέν απαράδεκτο δεν ήταν πρόδηλο.
 Ο τρίτος λόγος αναιρέσεως, προβαλλόμενος επίσης επικουρικώς, αντλείται από παράβαση της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως, στον βαθμό που το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης έκρινε σιωπηρώς ότι ένα από τα συνημμένα στο υπόμνημα αντικρούσεως έγγραφο αποτελούσε απόδειξη του απαραδέκτου της υπό κρίση διαδικασίας πριν μπορέσει ο αναιρεσείων να παράσχει εξηγήσεις επ' αυτού.