text:
13.10.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 289/27
 Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η απο ́φαση συνεπα ́γεται στην Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 ουσι ́α ο ́τι το ση ́μα της προσφευ ́γουσας τι ́θεται μελλοντικα ́ επι ́ Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 σχεδο ́ν κα ́θε συσκευασι ́ας πωλη ́σεως στη Γερμανι ́α, γεγονο ́ς που
 θα ει ́χε ως συνε ́πεια η προσφευ ́γουσα να φε ́ρει μαζι ́ με τους
 συνεται ́ρους στο πλαι ́σιο της διαδικασι ́ας διαθε ́σεως τις δαπα ́νες Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 για τη δια ́θεση συσκευασιω ́ν για τις οποι ́ες δεν εισπρα ́ττει τε ́λος.
 Η α ́νευ εξαιρε ́σεως αναγραφη ́ της μα ́ρκας «Der Grüne Punkt»
 αλλοιω ́νει το ́σο την αρχικη ́ λειτουργι ́α ο ́σο και την εξατομικευτικη ́ — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Α∆Α της 13ης Σεπτεμβρι ́ου
 λειτουργι ́α αυτου ́ του ση ́ματος και διακυβευ ́ει κατ' αυτο ́ν τον 2000 με την οποι ́α πληρω ́θηκε η θε ́ση βαθμου ́ Α1 βοηθου ́
 τρο ́πο τη λειτουργικο ́τητα του συστη ́ματος της προσφευ ́γουσας. γενικου ́ διευθυντη ́ αρμο ́διου για τον συντονισμο ́ των διευθυ ́ν-
 Συγχρο ́νως, το κυ ́ρος του ση ́ματος θι ́γεται και η αναγνωρισμε ́νη σεων C, D και Ε της Γενικη ́ς ∆ιευ ́θυνσης ΑGRI
 διακριτικη ́ λειτουργι ́α του αλλοιω ́νεται επι ́σης σε συντομο ́τατο (COM/094/00)·
 χρονικο ́ δια ́στημα. Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι το γεγονο ́ς
 ο ́τι θι ́γεται το κυ ́ρος του ση ́ματος διακυβευ ́ει την α ́δεια λειτουργι ́ας — να ακυρω ́σει τον διορισμο ́ α ́λλου προσω ́που στη θε ́ση του
 του συστη ́ματος της προσφευ ́γουσας και προβα ́λλει την ανα ́γκη βοηθου ́ γενικου ́ διευθυντη ́ αρμο ́διου για τον συντονισμο ́ των
 προστασι ́ας απο ́ την ανα ́κληση της α ́δειας λειτουργι ́ας του διευθυ ́νσεων αγορω ́ν C, D και Ε της Γενικη ́ς ∆ιευ ́θυνσης
 συστη ́ματος. ΑGRI (COM/094/00), που επε ́φερε, μεταξυ ́ α ́λλων, απο ́ρ-
 ριψη της αιτη ́σεως του προσφευ ́γοντος για την κατα ́ληψη
 της κενη ́ς θε ́σης·
 Παρα ́βαση του α ́ρθρου 82 αποκλει ́ται κατα ́ την α ́ποψη της
 προσφευ ́γουσας για τον λο ́γο ο ́τι πληρου ́νται οι προϋποθε ́σεις της — να ακυρω ́σει τη σιωπηρη ́ απο ́φαση απορρι ́ψεως της διοικη-
 νο ́μιμης παρεκκλι ́σεως του α ́ρθρου 86, παρα ́γραφος 2, ΕΚ. Η τικη ́ς ενστα ́σεως του προσφευ ́γοντος·
 προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι ει ́ναι επιφορτισμε ́νη με παροχη ́
 υπηρεσιω ́ν γενικου ́ οικονομικου ́ συμφε ́ροντος και ο ́τι οι κανο ́νες
 περι ́ ανταγωνισμου ́ περιλαμβανομε ́νου του α ́ρθρου 82 ΕΚ, ́εχουν, — εν πα ́ση περιπτω ́σει, να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́
 επομε ́νως, εφαρμογη ́ για την προσφευ ́γουσα στο με ́τρο που δεν ́εξοδα και στην αμοιβη ́ του δικηγο ́ρου τον οποι ́ο συμβουλευ ́-
 διακυβευ ́εται η εκπλη ́ρωση των καθηκο ́ντων που υπε ́χει υπο ́ θηκε ο προσφευ ́γων προκειμε ́νου να ασκη ́σει την παρου ́σα
 συνθη ́κες οικονομικη ́ς ισορροπι ́ας. Η απο ́φαση οδηγει ́, ιδιαιτε ́ρως προσφυγη ́.
 με την αλλοι ́ωση της διακριτικη ́ς λειτουργι ́ας του ση ́ματος «Der
 Grüne Punkt» σε μια τε ́τοια διακυ ́βευση της λειτουργικο ́τητας
 του συστη ́ματος της προσφευ ́γουσας.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Τε ́λος, η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει παρα ́βαση του α ́ρθρου 3 του
 κανονισμου ́ 17. Ισχυρι ́ζεται, μεταξυ ́ α ́λλων, ο ́τι μια υποχρε ́ωση Ο προσφευ ́γων υποστηρι ́ζει ο ́τι η Επιτροπη ́ ́ελαβε υπο ́ψη την
 ο ́πως η τιθε ́μενη στα α ́ρθρα 3 και 4 της προσβαλλομε ́νης εθνικο ́τητα των υποψηφι ́ων για τον διορισμο ́ στη θε ́ση του βοηθου ́
 αποφα ́σεως για χρονικω ́ς απεριο ́ριστο τε ́λος χρη ́σεως του ση ́ματος γενικου ́ διευθυντη ́ και κατα ́ του ́το παρε ́βη τα α ́ρθρα 7, 25, 27, 29
 «der Grüne Punkt» χωρι ́ς την καταβολη ́ ανταλλα ́γματος ει ́ναι και 45, παρα ́γραφος 1, του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́-
 δυσανα ́λογη και αντιφα ́σκει προς τη νομολογι ́α του ∆ικαστηρι ́ου. σεως.
 Προσφυγη ́ του Αlexandre Tilgenkamp κατα ́ της Επιτροπη ́ς Προσφυγη ́ του Léon Rappe κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρω-
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 12 Ιουλι ́ου παϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 17 Ιουλι ́ου 2001
 2001
 (Υπο ́θεση Τ-160/01)
 (Υπο ́θεση Τ-158/01)
 (2001/C 289/65)
 (2001/C 289/64)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Ο Léon Rappe, κα ́τοικος Orp-Jauche (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος
 απο ́ τους Jean-Noël Louis και Véronique Peer, δικηγο ́ρους, με
 O Alexandre Tilgenkamp, κα ́τοικος Overijse (Βε ́λγιο), εκπροσω- αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 17 Ιουλι ́ου 2001
 που ́μενος απο ́ τον Εric Boigelot, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο, ενω
 ́ πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 α ́σκησε στις 12 Ιουλι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/44
 Προσφυγή της 10ης Αυγούστου 2010 — Fraas κατά ΓΕΕΑ (καρό σχέδιο σκούρου γκρι, ανοικτού γκρι, μπεζ και σκούρου κόκκινου χρώματος)
 (Υπόθεση T-328/10)
 ()
 (2010/C 288/85)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Γερμανία) (εκπρόσωποι: G. Würtenberger και R. Kunze, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 7ης Ιουνίου 2010 στην υπόθεση R 190/2010-4·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα που συνίσταται σε καρό σχέδιο σκούρου γκρι, ανοικτού γκρι, μπεζ και σκούρου κόκκινου χρώματος, για προϊόντα των κλάσεων 18, 24 και 25.
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1), καθότι το προσβαλλόμενο σήμα στερείται διακριτικού χαρακτήρα, καθώς και παράβαση των άρθρων 75 και 76 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009, επειδή το τμήμα προσφυγών παρέλειψε να αποφανθεί επί των εκτενών πραγματικών και νομικών ισχυρισμών της προσφεύγουσας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 26.5.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 117/3
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana (Ιταλία) στις 13 Φεβρουαρίου 2007 — Ispettorato Provinciale dell'Agricoltura di Enna, Assessorato all'agricoltura e foreste della Regione Sicilia, Regione Sicilia κατά Domenico Valvo
 (Υπόθεση C-78/07)
 (2007/C 117/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana (Ιταλία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείοντες: Ispettorato Provinciale dell'Agricoltura di Enna, Assessorato all'agricoltura e foreste della Regione Sicilia, Regione Sicilia
 Εφεσίβλητος: Domenico Valvo
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αποκλείεται η καταβολή της εξισωτικής αποζημίωσης που προβλέπουν ο κανονισμός (ΕΟΚ) 2328/91 (όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 3669/93) και ο κανονισμός (ΕΚ) 950/97 (1) του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 1997, για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των γεωργικών διαρθρώσεων, στον κάτοχο γεωργικής εκμετάλλευσης που λαμβάνει και σύνταξη, και ειδικότερα σύνταξη λόγω συμπλήρωσης συντάξιμου χρόνου;
 (1) ΕΕ L 142, σ. 1.


text:
 17.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 231/5
 Προσφυγή της 5ης Απριλίου 2017 — Επιτροπή κατά Ουγγαρίας
 (Υπόθεση C-171/17)
 (2017/C 231/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Bottka και Ε. Τσερέπα-Lacombe)
 Καθής: Ουγγαρία
 Αιτήματα
 Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει ότι το εθνικό σύστημα πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου, όπως έχει θεσπιστεί, διατηρείται εν ισχύ στην Ουγγαρία, και ρυθμίζεται από τον νόμο CC του 2011 και το εκδοθέν δυνάμει αυτού εκτελεστικό διάταγμα 356/2012, της 13ης Δεκεμβρίου 2012, το οποίο δημιουργεί μονοπώλιο καθότι που χορηγεί αποκλειστικά δικαιώματα στην Nemzeti Mobilfizetési Zrt. και παρακωλύει την είσοδο στη χονδρική αγορά πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου, ανοικτή προηγουμένως στον ανταγωνισμό, και του οποίου η θέσπιση δεν ήταν, κατά τα λοιπά, ούτε αναγκαία ούτε αναλογική, είναι αντίθετο
 —
 πρώτον, στο άρθρο 15, παράγραφος 2, στοιχείο δ', και στο άρθρο 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/123/ΕΚ (1), και
 —
 δεύτερον, στα άρθρα 49 και 56 ΣΛΕΕ.
 —
 να καταδικάσει την Ουγγαρία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο a nemzeti mobilfizetési rendszerről szóló, 2011. április 1-jei CC. törvény (νόμος CC, της 1ης Απριλίου 2011, σχετικά με το εθνικό σύστημα πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου, στο εξής: Νόμος) τροποποίησε το νομικό πλαίσιο των υπηρεσιών πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου με ισχύ από 1ης Απριλίου 2013, καίτοι παρήγαγε δεσμευτικά αποτελέσματα από τις 2 Ιουλίου 2014. Ο Νόμος διέπει τις κεντρικές υπηρεσίες συναλλαγών μέσω κινητού τηλεφώνου στους ακόλουθους τομείς: α) δημόσιες υπηρεσίες σταθμεύσεως, β) παροχή προσβάσεως στο δημόσιο οδικό δίκτυο για την εντός αυτού κυκλοφορία, γ) μεταφορά προσώπων από δημόσια επιχείρηση, δ) λοιπές υπηρεσίες παρεχόμενες από δημόσιους οργανισμούς. Μεταξύ των μνημονευόμενων υπηρεσιών, δυνατή στην πράξη, μέχρι σήμερα, στην Ουγγαρία είναι η πραγματοποίηση πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου μόνο στους τομείς των δημοσίων υπηρεσιών σταθμεύσεως και της παροχής προσβάσεως στο δημόσιο οδικό δίκτυο για την εντός αυτού κυκλοφορία (ηλεκτρονική κάρτα διοδίων «e-matrica» και σύστημα «HU-GO»). Εντούτοις, η υπό κρίση διαδικασία έχει ως αντικείμενο τους διεπόμενους από τον Νόμο τέσσερις τομείς.
 Κατά την Επιτροπή, όσον αφορά τις δημόσιες υπηρεσίες σταθμεύσεως, η εταιρία Nemzeti Mobilfizetési Zrt. αναπτύσσει στην πραγματικότητα την ίδια δραστηριότητα με αυτήν που ανέπτυσσαν οι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου στο πλαίσιο του προηγούμενου συστήματος, αλλά με τη διαφορά ότι απολαύει αποκλειστικού δικαιώματος συνάψεως συμβάσεων με τους παρόχους σταθμεύσεως και ότι τα τιμολόγιά της καθορίζονται βάσει νόμου. Το αυτό ισχύει και σε σχέση με τον τομέα της παροχής προσβάσεως στο δημόσιο οδικό δίκτυο για την εντός αυτού κυκλοφορία, δεδομένου ότι η Nemzeti Mobilfizetési Zrt. αποτελεί τον μοναδικό πάροχο υπηρεσιών που διατηρεί συμβατική σχέση με τον πάροχο της δημόσιας υπηρεσίας και που μπορεί να πωλήσει απευθείας την άδεια χρήσεως του οδικού δικτύου. Επομένως, σε αυτούς τους δύο τομείς, οι λοιποί πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου και υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας μπορούν να δραστηριοποιούνται μόνον ως μεταπωλητές.
 Ως εκ τούτου, η καθιέρωση του εθνικού συστήματος πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου, αφενός, και τα χορηγηθέντα υπέρ της Nemzeti Mobilfizetési Zrt. αποκλειστικά δικαιώματα, αφετέρου, θέτουν, τόσο για τις ουγγρικές όσο και για τις αλλοδαπές επιχειρήσεις, εμπόδια εισόδου στη χονδρική αγορά υπηρεσιών πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου — και, κατ’ επέκταση, στην αγορά των υπηρεσιών που, δυνάμει συμβατικών σχέσεων με τον πάροχο της δημόσιας υπηρεσίας σταθμεύσεως ή άλλων δημοσίων υπηρεσιών, παρέχονται σε άλλους παρόχους οι οποίοι μεταπωλούν υπηρεσίες πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου–, η οποία ήταν προηγουμένως ανοικτή στον ανταγωνισμό. Επομένως, κατά την Επιτροπή, οι κανόνες σχετικά με το εθνικό σύστημα πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου, λαμβανομένων υπόψη στο σύνολό τους, εισάγουν διακρίσεις και αντίκεινται στην ελευθερία εγκαταστάσεως (παράβαση του άρθρου 15 της οδηγίας 2006/123 και του άρθρου 49 της Συνθήκης ΛΕΕ). Επιπλέον, οι κανόνες αυτοί αντίκεινται στην αρχή της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (παράβαση του άρθρου 16 της οδηγίας 2006/123 και του άρθρου 56 της Συνθήκης ΛΕΕ), καθόσον τα χορηγηθέντα στη Nemzeti Mobilfizetési Zrt. αποκλειστικά δικαιώματα περιορίζουν την παροχή διασυνοριακών υπηρεσιών. Σε σχέση με τις λοιπές κεντρικές υπηρεσίες συναλλαγών μέσω κινητού τηλεφώνου, ως προς τις οποίες δεν είναι δυνατή, στην Ουγγαρία, η πραγματοποίηση πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου, ο Νόμος θεσπίζει το ίδιο αποκλειστικό δικαίωμα υπέρ της Nemzeti Mobilfizetési Zrt., όπερ ισχύει ομοίως η προεκτεθείσα νομική ανάλυση.
 Σύμφωνα με τις συναφείς διατάξεις στης Συνθήκης ΛΕΕ και της οδηγίας 2006/123, περιορισμοί στην ελευθερία εγκαταστάσεως και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών μπορούν να επιβληθούν μόνον εφόσον οι περιορισμοί αυτοί δεν εισάγουν διακρίσεις και άπτονται του δημοσίου συμφέροντος και εφόσον τηρούν, επιπλέον, τις απαιτήσεις αναγκαιότητας και αναλογικότητας. Κατά την κρίση της Επιτροπής, τα προβληθέντα από την Ουγγαρία επιχειρήματα δεν δικαιολογούν τους επιβληθέντες δυνάμει του Νόμου περιορισμούς, καθόσον οι περιορισμοί αυτοί δεν τηρούν τις απαιτήσεις αναγκαιότητας και αναλογικότητας.
 (1) Οδηγία 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά (ΕΕ 2006, L 376, σ. 36).


text:
 22.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/38
 Προσφυγή/αγωγή της 21ης Φεβρουαρίου 2006 — Vereecken κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-17/06)
 (2006/C 96/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων/ενάγων: Marc Vereecken (Βρυξέλλες, Βέλγιο) [Εκπρόσωποι: S. Rodrigues και A. Jaume, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος/ενάγοντος
 Ο προσφεύγων/ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ), περί απορρίψεως της ενστάσεως του προσφεύγοντος, από κοινού με την από 19 Οκτωβρίου 2004 απόφαση της ΑΔΑ και τα δελτία μισθοδοσίας από τον Φεβρουάριο του 2005 και έπειτα, καθόσον μετατρέπουν τον βαθμό του προσφεύγοντος σε A*8, καθώς και την απόφαση της ΑΔΑ περί απονομής μορίων αξιολογήσεως, προτεραιότητας και αντισταθμιστικής αποζημιώσεως για άδεια άνευ αποδοχών για προσωπικούς λόγους·
 —
 να επισημάνει στην ΑΔΑ τα αποτελέσματα που συνεπάγεται η ακύρωση των προσβαλλομένων αποφάσεων, και ιδίως: i) την προαγωγή του προσφεύγοντος στον βαθμό A*10 (πρώην A6) με αναδρομική ισχύ από το 2001 ή, τουλάχιστον, από την 1η Οκτωβρίου 2004, ημερομηνία κατά την οποία επανεντάχθηκε στην υπηρεσία, ii) την προαγωγή του προσφεύγοντος τουλάχιστον στον βαθμό A*9 με ισχύ από την 1η Οκτωβρίου 2004, iii) απονομή στον προσφεύγοντα των μορίων που δικαιούται από τον χρόνο της προαγωγής του, περιλαμβανομένων των μορίων αξιολογήσεως, των μορίων προτεραιότητας και των μεταβατικών μορίων για τις εκθέσεις εξελίξεως σταδιοδρομίας του 2003, του 2004 και του 2005·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να αποκαταστήσει τη χρηματική ζημία που υπέστη ο προσφεύγων εξαιτίας της μη προαγωγής του στον βαθμό A*10 από την περίοδο προαγωγών του 2001, ή τουλάχιστον από την 1η Οκτωβρίου 2004, συμπεριλαμβανομένων των συνεπειών της όσον αφορά την παροχή συντάξεως·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη του προσφεύγοντος λόγω της μη καταρτίσεως των εκθέσεων βαθμολογίας 1997-1999 και της υπέρμετρα καθυστερημένης καταρτίσεως της εκθέσεως βαθμολογίας 1999-2001 και των εκθέσεων εξελίξεως σταδιοδρομίας του 2003 και του 2004·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων, υπάλληλος της Επιτροπής, ο οποίος κατείχε τον παλαιό βαθμό A7, επανεντάχθηκε την 1η Οκτωβρίου 2004 στον βαθμό A*8 κατόπιν τριετούς αδείας άνευ αποδοχών.
 Με την προσφυγή του προβάλλει τέσσερις λόγους, εκ των οποίων ο πρώτος αντλείται από την παράνομη παράλειψη καταρτίσεως και την καθυστερημένη κατάρτιση των εκθέσεων βαθμολογήσεώς του για τις περιόδους 1997-1999 και 1999-2001 και των εκθέσεων εξελίξεως της σταδιοδρομίας του για το 2003 και το 2004.
 Με τον δεύτερο λόγο, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η κατάταξή του στον βαθμό A*8 μετά τη λήξη της αδείας του αντιβαίνει προς το άρθρο 6 του Κ.Υ.Κ.. Επιπλέον, η απόφαση αυτή παραβιάζει την αρχή της ισοδυναμίας μεταξύ της παλιάς και της νέας διαρθρώσεως της σταδιοδρομίας, καθώς και τις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
 Με τον τρίτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι υπέστη δυσμενή διάκριση σε σχέση με τους εν ενεργεία υπαλλήλους, καθόσον, λόγω του ότι βρισκόταν σε άδεια άνευ αποδοχών, δεν υπήχθη στα ευνοϊκά μεταβατικά μέτρα περί των προαγωγών που ίσχυσαν για τους εν λόγω υπαλλήλους.
 Τέλος, με τον τέταρτο λόγο, ο προσφεύγων αμφισβητεί τη νομιμότητα της μη λήψεως υπόψη της αρχαιότητας που είχε αποκτήσει πριν και κατά τη διάρκεια της εν λόγω αδείας, ιδίως όσον αφορά τα μόρια αντισταθμιστικής αποζημιώσεως, αξιολογήσεως και προτεραιότητας που του απονεμήθηκαν. Εκτιμά ότι κατά τον τρόπο αυτόν υπέστη βλάβη σε σχέση με τους τελούντες σε απόσπαση υπαλλήλους.


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/25
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 5ης Απριλίου 2003
 στην υπόθεση C-3/02 (αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως του Tribunale administativo regionale per il Veneto), Alessandro Mosconi, Ordine degli Ingegneri di Verona κατά Sopridendenza per i Beni Ambientali e Architettonici di Venezia — Ministero per i Beni et le Attività Culturali (1)
 («Άρθρο 104 του κανονισμού διαδικασίας - Οδηγία 85/384/ΕΟΚ - Αμοιβαία αναγνώριση τίτλων στον τομέα της αρχιτεκτονικής - Άρθρα 10 και 11, στοιχείο γ) - Εθνική ρύθμιση με την οποία αναγνωρίζεται η ισοτιμία των τίτλων σπουδών του αρχιτέκτονα και του πολιτικού μηχανικού, αλλά επιτρέπει μόνο στους αρχιτέκτονες την ανάληψη έργων σχετικών με κτίρια που έχουν χαρακτηριστεί μέρος της καλλιτεχνικής κληρονομιάς - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως - Κατάσταση αποκλειστικώς εσωτερική του κράτους μέλους»)
 (2004/C 118/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση C-3/02, με αντικείμενο την αίτηση που υπέβαλε στο Δικαστήριο κατ' εφαρμογή του άρθρου 234 ΕΚ το Tribunale administativo regionale per il Veneto (Ιταλία) με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της ενώπιόν του διαφοράς μεταξύ των Alessandro Mosconi, Ordine degli Ingegneri di Verona και Sopridendenza per i Beni Ambientali e Architettonici di Venezia — Ministero per i Beni et le Attività Culturali), παρισταμένων των Comune di San Marino Buon Albergo (VR), Consiglio Nazionale degli Archtetti, Planificatori, Paegisti e Conservatori, Ordine degli Architetti di Verona και Consiglio nazionale delgin Ingegneri, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί της ερμηνείας της οδηγίας 85/384/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, για την αμοιβαία αναγνώριση των πτυχίων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων στον τομέα της αρχιτεκτονικής και τη θέσπιση μέτρων για τη διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (ΕΕ L 223, σ. 15), ιδίως δε των άρθρων 10 και 11, στοιχείο γ), αυτής, καθώς και της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) συγκείμενο από τους C.W.A Timmermans (εισηγητή), πρόεδρο του τμήματος, A. La Pergola και S. Von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Leger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 5 Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Όταν πρόκειται για κατάσταση αποκλειστικώς εσωτερική ενός κράτους μέλους, ούτε η οδηγία 85/384/ΕΟΚ, της 10ης Ιουνίου 1985, για την αμοιβαία αναγνώριση των πτυχίων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων στον τομέα της αρχιτεκτονικής και τη θέσπιση μέτρων για τη διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, ιδίως τα άρθρα 10 και 11, στοιχείο γ), αυτής, ούτε η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως αντίκεινται σε εθνική ρύθμιση με την οποία αναγνωρίζεται καταρχήν η ισοτιμία των τίτλων σπουδών του αρχιτέκτονα και του πολιτικού μηχανικού, αλλά επιτρέπεται μόνο στους αρχιτέκτονες η ανάληψη έργων που αφορούν κυρίως κτίρια που έχουν χαρακτηριστεί μέρος της καλλιτεχνικής κληρονομιάς.
 (1) ΕΕ C 56 της 2.3.2002.


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/33
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 6ης Σεπτεμβρίου 2006 — Ιταλία και Wam κατά Επιτροπής
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-304/04 και Τ-316/04) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Δάνεια με μειωμένο επιτόκιο για τη διευκόλυνση της εγκαταστάσεως σε ορισμένες τρίτες χώρες - Επηρεασμός του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών και στρέβλωση του ανταγωνισμού - Αιτιολογία)
 (2006/C 281/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικά, A. Cingolo και, στη συνέχεια, P. Gentilli, avvocati dello Stato) και Wam SpA (Cavezzo di Modena, Ιταλία) (εκπρόσωπος: E. Giliani, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και E. Righini)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2006/177/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Μαΐου 2004, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 4/2003 (ex NN 102/2002) την οποία εκτέλεσε η Ιταλία προς όφελος της Wam SpA (ΕΕ 2006, L 63, σ. 11).
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση 2006/177/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Μαΐου 2004, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 4/2003 (ex NN 102/2002) την οποία εκτέλεσε η Ιταλία προς όφελος της Wam SpA (ΕΕ 2006, L 63, σ. 11).
 2.
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3.
 Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα στα υποβλήθηκαν στη μεν υπόθεση Τ-304/04 η Ιταλική Δημοκρατία, στη δε υπόθεση Τ- 316/04 η Wam, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 251 της 9.10.2004


text:
 10.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 233/12
 Προσφυγή της 13ης Ιουνίου 2013 — Adorisio κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-321/13)
 2013/C 233/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Stefania Adorisio (Ρώμη, Ιταλία) και άλλοι 367 (εκπρόσωποι: F. Sciaudone, L. Dezzani, D. Contini, R. Sciaudone και S. Frazzani, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 22 Φεβρουαρίου 2013 απόφαση της Επιτροπής [C(2013) 1053 τελικό], σχετική με την κρατική ενίσχυση SA.35382 (2013/N) — Κάτω Χώρες (Διάσωση SNS REAAL 2013), (ΕΕ 2013 C 104, σ. 3)·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγοντες προβάλλουν πέντε λόγους:
 1)
 Ο πρώτος λόγος στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον:
 —
 οι αμφισβητούμενες κρατικές ενισχύσεις δεν συνδέονται με εξαιρετικές περιστάσεις, αλλά με κακή διαχείριση της SNS REAAL και με ελλειπείς επιχειρηματικές ικανότητες·
 —
 η προβαλλόμενη διαταραχή της ολλανδικής οικονομίας δεν είναι σοβαρή. Οι ολλανδικές αρχές δεν απέδειξαν την ύπαρξη σοβαρών κοινωνικών και οικονομικών δυσχερειών·
 —
 η προβαλλόμενη διαταραχή δεν αφορά ούτε καν έναν ολόκληρο οικονομικό τομέα, πόσο μάλλον το σύνολο της οικονομίας των Κάτω Χωρών. Η ολλανδική κυβέρνηση δεν απέδειξε ότι η πτώχευση της SNS Bank θα είχε συστημικές επιπτώσεις στο ολλανδικό χρηματοπιστωτικό σύστημα και, γενικότερα, σε ολόκληρη την ολλανδική οικονομία και, στο πλαίσιο αυτό, δεν προχώρησε σε μια ποσοτική εκτίμηση των πιθανών συνεπειών που θα είχε η πτώχευση της τράπεζας για το σύνολο της οικονομίας.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 659/99 του Συμβουλίου, καθόσον η απόφαση της Επιτροπής περιλαμβάνει μια σειρά από όρους που επιβάλλονται από την Επιτροπή και αποσκοπούν στην τροποποίηση των κοινοποιηθέντων μέτρων ενισχύσεως, πράγμα που είναι αντίθετο προς το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 659/99. Πράγματι, κατά τη διάταξη αυτή, στο προκαταρκτικό στάδιο της έρευνας η Επιτροπή δεν έχει την εξουσία να παρέμβει στο κοινοποιηθέν μέτρο κρατικής ενισχύσεως και να το τροποποιήσει επιβάλλοντας στο κράτος μέλος όρους ή άλλες υποχρεώσεις.
 3)
 Ο τρίτος λόγος στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 659/99 του Συμβουλίου, καθόσον υφίστανται στοιχεία και περιστάσεις που αποδεικνύουν ότι υπήρχαν σοβαρές αμφιβολίες όσον αφορά τη συμφωνία των μέτρων προς την κοινή αγορά, όπως η ασυνέπεια μεταξύ της δηλώσεως της Επιτροπής «ότι οι ολλανδικές τράπεζες είχαν ικανοποιητικά αποτελέσματα στο πρόσφατο τεστ αντοχής της EBA (σημ.: European Banking Authority [Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών]), χάρη σε μια ευνοϊκή στάθμιση των εκτεθειμένων σε κινδύνους στοιχείων (περιλαμβανομένων των ενυπόθηκων δανείων) και θα είναι σε θέση να αντισταθούν σε μεγάλο αριθμό περιπτώσεων αδυναμίας πληρωμής» και της άνευ ετέρου αποδοχής του επιχειρήματος των ολλανδικών αρχών ότι, αντιθέτως, ο ολλανδικός τραπεζικός τομέας είναι αδύναμος και ότι η χρήση του ολλανδικού συστήματος εγγυήσεως των καταθέσεων θα είχε επιδεινώσει την κατάσταση στον τομέα αυτόν, ή το γεγονός ότι η αμφισβητούμενη απόφαση περιέχει ορισμένους όρους που αποτελούν μια περαιτέρω σαφή ένδειξη για το ότι ήταν απαραίτητη η κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος στηρίζεται σε προσβολή των δικαιωμάτων των προσφευγόντων, καθόσον:
 —
 δεν υπάρχουν στοιχεία ότι η καταγγελία των προσφευγόντων κατά των μέτρων κρατικής ενισχύσεως αποτέλεσε το αντικείμενο έρευνας ή αναλύσεως. Όντως, στην προσβαλλόμενη αμφισβητημένη απόφαση δεν γίνεται καμία σχετική αναφορά·
 —
 οι προσφεύγοντες δεν ενημερώθηκαν με κανέναν τρόπο σχετικά με την προσβαλλόμενη απόφαση.
 5)
 Ο πέμπτος λόγος στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον:
 —
 η εφαρμογή των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων δεν μπορεί να προσβάλλει άλλα αναγνωριζόμενα εντός της ΕΕ δικαιώματα, όπως είναι το δικαίωμα της ιδιοκτησίας. Στην υπό κρίση υπόθεση, η Επιτροπή δεν μπορούσε να στηριχθεί σε απαλλοτρίωση επενδύσεων χωρίς καν να εξετάσει αν τούτο είναι νόμιμο. Η απαλλοτρίωση συνιστά καθαυτή προσβολή του δικαιώματος της ιδιοκτησίας και η Επιτροπή δεν μπορούσε να αγνοήσει το γεγονός αυτό κατά την εκτίμησή της
 —
 η Επιτροπή έπρεπε να ελέγξει τους όρους και τις προϋποθέσεις της απαλλοτρίωσης αυτής, προκειμένου να αποφασίσει αν τούτο ήταν στοιχείο που να μπορεί να στηρίξει την εκτίμηση των μέτρων κρατικής ενισχύσεως.


text:
26.10.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 261/13
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ e sulla vegetazione», με έδρα στη Ρώμη (Ιταλία), εκπροσωπούμενη
 από τους P. Grassi και G. Russo, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων
 της 10ης Ιουλίου 2002 στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: G. Valero Jordana και R. Amorosi), με αντικείμενο
 στην υπόθεση Τ-146/00 DEP, S. Ruf και M. Stier κατά αίτηση ακυρώσεως της πράξεως που φέρεται ότι περιεχόταν σε
 Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς έγγραφο της Επιτροπής με το οποίο η προσφεύγουσα καλούνταν
 (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1) να επιστρέψει ένα μέρος των ποσών που είχε δανειστεί βάσει της
 συμβάσεως χρηματοδοτήσεως B4/91/3046/11396, την οποία
 (Καθορισμός των δικαστικών εξόδων) είχε συνάψει με την Επιτροπή με σκοπό την οργάνωση συνεδρίου
 σχετικού με τη μελέτη των επιπτώσεων της ατμοσφαιρικής ρυπάν-
 (2002/C 261/21) σεως στο κλίμα και στη βλάστηση, το Πρωτοδικείο (τέταρτο
 τμήμα), συγκείμενο από τους Μ. Βηλαρά, Πρόεδρο, V. Tiili και P.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) Mengozzi, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις
 10 Ιουλίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Στην υπόθεση T-146/00 DEP, S. Ruf, κάτοικος Εttlingen (Γερμα-
 νία), και M. Stier, κάτοικος Pfinztal (Γερμανία), εκπροσωπούμενοι 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 από τους V. Spitz, A.N. Klinger και Α. Gaul, δικηγόρους, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο 2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και
 υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: E. Joly), με αντικείμενο αίτηση
 καθορισμού των δικαστικών εξόδων τα οποία οφείλουν να καταβά- (1 ) EE C 61 της 24.2.2001.
 λουν οι προσφεύγοντες στο καθού κατόπιν της αποφάσεως του
 Πρωτοδικείου της 20ής Ιουνίου 2001, στην υπόθεση Τ-146/00,
 S. Ruf και M. Stier κατά ΓΕΕΑ (απεικόνιση «DAKOTA»), Συλλογή
 2001, σ. II-1797, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο
 από τους R.M. Moura Ramos, πρόεδρο, J. Pirrung και
 Α.W.H. Meij, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις
 10 Ιουλίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Ορίζει το συνολικό ποσό των δικαστικών εξόδων που οφείλουν
 να καταβάλουν οι προσφεύγοντες στο Γραφείο στην υπόθεση της 11ης Ιουλίου 2002
 T-146/00 σε 2 692,63 ευρώ.
 στις υποθέσεις T-107/01 R και T-175/01 R, Société des
 ( 1) ΕΕ C 233 της 12.8.2000.
 mines de Sacilor — Lormines κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ-
 κών Κοινοτήτων
 (∆ιαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Αναστολή εκτε-
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ λέσεως — Προσωρινά μέτρα — Άρθρο 88 ΑΧ)
 της 10ης Ιουλίου 2002 (2002/C 261/23)
 στην υπόθεση T-387/00, Comitato organizzatore del
 convegno internazionale «Effetti degli inquinamenti (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 atmosferici sul clima e sulla vegetazione» κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως — Προσφυγή αφορώσα, στην πρα- Στις υποθέσεις T-107/01 R και T-175/01 R, Société des
 γματικότητα, διαφορά συμβατικής φύσεως — Αναρμοδιό- mines de Sacilor — Lormines, με έδρα το Puteaux (Γαλλία),
 τητα του κοινοτικού δικαστή — Απαράδεκτο) εκπροσωπούμενη από τον R. Schmitt, δικηγόρο, κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Rozet και L. Ström),
 (2002/C 261/22) με αντικείμενο αίτηση, αφενός, αναστολής εκτελέσεως των αποφά-
 σεων της Επιτροπής της 30ής Μαρτίου, 21ης Απριλίου, 9ης και
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) 10ης Ιουλίου 2001, και, αφετέρου, λήψεως προσωρινών μέτρων
 συνισταμένων στο να διαταχθεί η Επιτροπή να δεχθεί τις καταγγε-
 λίες που της απηύθυνε η αιτούσα στις 9 Φεβρουαρίου και στις
 Στην υπόθεση T-387/00, Comitato organizzatore del convegno 9 Μαΐου 2001, o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις
 internazionale «Effetti degli inquinamenti atmosferici sul clima 11 Ιουλίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 ---pagebreak--- C 261/14 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26.10.2002
 1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. δικηγόρους, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρό-
 σωποι: W. Mölls και Α. Whelan), με αντικείμενο προσφυγή περί
 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής C(2001)2931 τελικό,
 της 2ας Οκτωβρίου 2001, για διαδικασία εφαρμογής του
 άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας
 ΕΟΧ (υπόθεση COMP/E-1/36.756 — Γλυκονικό νάτριο) και
 επικουρικώς, αίτημα περί μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε
 στην προσφεύγουσα με το άρθρο 3 της απόφασης αυτής, το
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Jaeger,
 Πρόεδρο, K. Lenaerts και J. Azizi, δικαστές, γραμματέας: H. Jung,
 της 9ης Ιουλίου 2002
 εξέδωσε στις 9 Ιουλίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 στην υπόθεση T-127/01, Carlo Ripa di Meana κατά Ευρωπαϊ-
 κού Κοινοβουλίου (1) 1) Καταργείται η δίκη.
 2) Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδα.
 (Βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου — Προσωρινό
 συνταξιοδοτικό καθεστώς — Αναστολή πληρωμής —
 Επιβεβαιωτική πράξη — Παραδεκτό) (1 ) EE C 68 της 16.3.2002.
 (2002/C 261/24)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Στην υπόθεση T-127/01, Carlo Ripa di Meana, πρώην βουλευτής
 της Ιταλίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κάτοικος Montecastello
 di Vibio (Ιταλία), εκπροσωπούμενος από τους δικηγόρους W. της 8ης Αυγούστου 2002
 Viscardini Donà και G. Donà, κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 (εκπρόσωποι: A. Caiola και G. Ricci), με αντικείμενο αίτηση στην υπόθεση T-155/02 R, VVG International Handels-
 περί ακυρώσεως της από 26 Μαρτίου 2001 αποφάσεως του gesellschaft mbH και λοιποί κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ-
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με το οποίο αναστέλλεται η σύνταξη κών Κοινοτήτων
 γήρατος του προσφεύγοντος κατόπιν της εκλογής του στο
 περιφερειακό συμβούλιο της Ουμβρίας (Ιταλία), το Πρωτοδικείο (∆ιαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Κανονισμός (ΕΚ)
 (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους Μ. Βηλαρά, Πρόεδρο, V. 560/2002 — Παραδεκτό της προσφυγής στην κύρια δίκη)
 Tiili και P. Mengozzi, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε
 στις 9 Ιουλίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: (2002/C 261/26)
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 2) Καταδικάζει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά έξοδα.
 ( 1) EE C 245 της 1.9.2001. Στην υπόθεση T-155/02 R, VVG International Handels-
 gesellschaft mbH, με έδρα το Salzbourg (Αυστρία), VVG
 (International) Ltd, με έδρα το Εuroport Gibraltar (Γιβραλτάρ),
 Metalsivas Metallwarenhandelsgesellschaft mbH, με έδρα τη
 Βιέννη (Αυστρία), εκπροσωπούμενες από τον W. Schuler,
 δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσω-
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ποι: G. zur Hausen και B. Eggers), με αντικείμενο αίτηση
 αναστολής εκτελέσεως του κανονισμού (ΕΚ) 560/2002 της
 της 9ης Ιουλίου 2002 Επιτροπής, της 27ης Μαρτίου 2002, για την επιβολή προσωρινών
 μέτρων διασφάλισης κατά των εισαγωγών ορισμένων προϊόντων
 στην υπόθεση T-312/01, Jungbunzlauer AG κατά Επιτροπής χάλυβα (ΕΕ L 85, σ. 1), ή τη λήψη οποιουδήποτε άλλου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) προσωρινού μέτρου που θα παράσχει τη δυνατότητα στις αιτούσες
 να εισαγάγουν στην Κοινότητα, πέραν της δασμολογικής
 (Προσφυγή ακυρώσεως — Προσφυγή που κατέστη άνευ ποσοστώσεως και άνευ καταβολής συμπληρωματικών δασμών,
 αντικειμένου — Κατάργηση της δίκης — ∆ιακανονισμός 95 129 τόνους πλατέων προϊόντων θερμής ελάσεως από κράμα
 των εξόδων) χάλυβα τα οποία εμπίπτουν στη θέση 4 του εν λόγω κανονισμού,
 o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις 8 Αυγούστου 2002
 (2002/C 261/25) διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) 1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Στην υπόθεση T-312/01, Jungbunzlauer AG, με έδρα τη Βασιλεία
 (Ελβετία), εκπροσωπούμενη από τους R. Bechtold και M. Karl,


text:
 16.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/46
 Προσφυγή της 25ης Αυγούστου 2017 — thyssenkrupp Electrical Steel και thyssenkrupp Electrical Steel Ugo κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-577/17)
 (2017/C 347/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: thyssenkrupp Electrical Steel GmbH (Gelsenkirchen, Γερμανία) και thyssenkrupp Electrical Steel Ugo (Isbergues, Γαλλία) (εκπρόσωποι: M. Günes, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το συμπέρασμα της Επιτροπής στο έγγραφο Ares(2017)3010674 της 15ης Ιουνίου 2017, κατά το οποίο δεν θίγονται τα ουσιώδη συμφέροντα των παραγωγών της Ένωσης από τη χορήγηση άδειας για τελειοποίηση προς επανεξαγωγή ορισμένων προϊόντων χάλυβα με προσανατολισμένους κόκκους για ηλεκτρικές εφαρμογές (GOES)·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα, βάσει του άρθρου 134, παράγραφος 1 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν πέντε λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως
 —
 Στο συμπέρασμα της Επιτροπής ότι οι επληρούντο οι οικονομικές προϋποθέσεις όσον αφορά την ανωτέρω χορήγηση άδειας για τελειοποίηση προς εξαγωγή δεν παρατίθεται η αιτιολογία στην οποία αυτό βασίζεται.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών
 —
 Το συμπέρασμα της Επιτροπής ότι η ανωτέρω χορήγηση άδειας για τελειοποίηση προς εξαγωγή δεν θίγει τα ουσιώδη συμφέροντα των παραγωγών της Ένωσης βασίζεται σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 211, παράγραφος 4, στοιχείο β', του κανονισμού περί ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (1) και του βασικού κανονισμού (2)
 —
 Καθόσον έκρινε ότι επληρούντο οι οικονομικές προϋποθέσεις όσον αφορά την ανωτέρω χορήγηση άδειας για τελειοποίηση προς εξαγωγή, η Επιτροπή δεν περιορίστηκε στην εκτίμηση των παραγόντων που προβλέπονται στο άρθρο 211, παράγραφος 4, στοιχείο β', του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, αλλά βάσισε την εκτίμησή της σε παράγοντες που μπορούν να ληφθούν υπόψη μόνο στο πλαίσιο της διαδικασίας που προβλέπεται στον βασικό κανονισμό.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, προβάλλεται παράβαση του άρθρου 259, παράγραφος 4, του εκτελεστικού κανονισμού για την εφαρμογή του κανονισμού περί ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, καθώς και των οριζόντιων κανόνων για τη λειτουργία των ομάδων εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής
 —
 Στο μέτρο που εξουσιοδότησε την ομάδας τελωνειακών εμπειρογνωμόνων να καταλήξει στο συμπέρασμα σχετικά με το αν πληρούνται οι οικονομικές προϋποθέσεις, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 259, παράγραφος 4 του εκτελεστικού κανονισμού για την εφαρμογή του κανονισμού περί ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (3) και τους οριζόντιους κανόνες της Επιτροπής για τη δημιουργία και τη λειτουργία των ομάδων εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας
 —
 Η Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας των προσφευγουσών, καθόσον δεν δημοσιοποίησε ορισμένες σημαντικές πληροφορίες που παρέχονταν στην αίτηση για την χορήγηση της ανωτέρω άδειας για τελειοποίηση προς επανεξαγωγή ή μη εμπιστευτικές περιλήψεις των πληροφοριών αρκούντως λεπτομερώς ώστε να καταστεί δυνατή η εύλογη κατανόηση της ουσίας των εμπιστευτικώς υποβληθέντων πληροφοριών.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 2013, για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ 2013, L 269, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 2009, L 343, σ. 5).
 (3) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2015/2447 της Επιτροπής, της 24ης Νοεμβρίου 2015, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής ορισμένων διατάξεων του κανονισμού (ΕΕ) 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ 2015, L 343, σ. 558).


text:
 2.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 197/4
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 29 Απριλίου 2008 — Khoshnaw Abdullah κατά Bundesrepublik Deutschland
 (Υπόθεση C-177/08)
 (2008/C 197/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Khoshnaw Abdullah
 Αναιρεσίβλητη: Bundesrepublik Deutschland
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 11, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004 (1), την έννοια ότι —ανεξάρτητα από το άρθρο 1, Γ, σημείο 5, δεύτερο εδάφιο, της Συμφωνίας για το Καθεστώς των Προσφύγων, της 28ης Ιουλίου 1951 (Σύμβασης της Γενεύης για τους πρόσφυγες)— η υπαγωγή στο καθεστώς του πρόσφυγα παύει όταν αφενός έχει εξαλειφθεί ο κατά το άρθρο 2, στοιχείο γ', της οδηγίας βάσιμος φόβος του πρόσφυγα ότι θα υποστεί δίωξη, λόγω του οποίου υπήχθη στο καθεστώς του πρόσφυγα, και αφετέρου ο πρόσφυγας δεν πρέπει να φοβάται ούτε ότι θα υποστεί δίωξη για άλλους λόγους κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο γ', της οδηγίας;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο ερώτημα 1: Προϋποθέτει επιπλέον η παύση της υπαγωγής στο καθεστώς του πρόσφυγα κατά το άρθρο 11, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της οδηγίας ότι στη χώρα της οποίας την ιθαγένεια έχει ο πρόσφυγας
 α)
 υπάρχει φορέας παροχής προστασίας κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1 της οδηγίας, έστω και αν η παροχή της προστασίας είναι δυνατή μόνο χάρη στη βοήθεια πολυεθνικής στρατιωτικής δύναμης,
 β)
 ο πρόσφυγας δεν απειλείται να υποστεί σοβαρή βλάβη κατά την έννοια του άρθρου 15 της οδηγίας, για την οποία προβλέπεται η χορήγηση του καθεστώτος επικουρικής προστασίας κατά το άρθρο 18 της οδηγίας, και/ή
 γ)
 υπάρχει σταθερή κατάσταση ασφάλειας και παρέχεται, χάρη στο γενικό βιοτικό επίπεδο, η δυνατότητα εξασφάλισης ενός ελάχιστου επιπέδου διαβίωσης;
 3)
 Όταν οι περιστάσεις λόγω των οποίων ο ενδιαφερόμενος αναγνωρίστηκε ως πρόσφυγας έχουν εξαλειφθεί, πρέπει οι νέες και διαφορετικής φύσης περιστάσεις λόγω των οποίων ο ενδιαφερόμενος θα μπορούσε να υποστεί δίωξη
 α)
 να αξιολογούνται με βάση το κριτήριο της πιθανολόγησης, το οποίο ισχύει για την υπαγωγή στο καθεστώς πρόσφυγα, ή εφαρμόζεται υπέρ του ενδιαφερόμενου κάποιο άλλο κριτήριο;
 β)
 να αξιολογούνται με συνεκτίμηση της ελάφρυνσης του βάρους απόδειξης που προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 4 της οδηγίας;
 (1) ΕΕ L 304, σ. 12.


text:
 17.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 409/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 11ης Σεπτεμβρίου 2014 [αίτηση του Finanzgericht Köln (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — Kronos International Inc. κατά Finanzamt Leverkusen
 (Υπόθεση C-47/12) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 54 ΣΛΕΕ - Ελευθερία εγκατάστασης - Άρθρα 63 ΣΛΕΕ και 65 ΣΛΕΕ - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Φορολογική νομοθεσία - Φόρος εταιριών - Ρύθμιση κράτους μέλους που αποσκοπεί στην εξάλειψη της διπλής φορολογίας των διανεμόμενων κερδών - Μέθοδος έκπτωσης που εφαρμόζεται στα μερίσματα που διανέμονται από εταιρίες εγκατεστημένες στο ίδιο κράτος μέλος όπως και η εταιρία που λαμβάνει τα μερίσματα αυτά - Μέθοδος απαλλαγής που εφαρμόζεται στα μερίσματα που διανέμονται από εταιρίες εγκατεστημένες σε άλλο κράτος μέλος από αυτό στο οποίο είναι εγκατεστημένη η εταιρία που λαμβάνει τα μερίσματα αυτά ή σε τρίτο κράτος - Διαφορετική μεταχείριση των ζημιών της εταιρίας που λαμβάνει το μέρισμα))
 2014/C 409/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Köln
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Kronos International Inc.
 κατά
 Finanzamt Leverkusen
 Διατακτικό
 1)
 Το ζήτημα του συμβατού με το δίκαιο της Ένωσης μιας εθνικής ρύθμισης που προβλέπει, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, ότι η εγκατεστημένη σε ένα κράτος μέλος εταιρία δεν μπορεί να εκπίπτει τους φόρους εισοδήματος νομικών προσώπων τους οποίους έχουν εξοφλήσει σε άλλο κράτος μέλος ή σε τρίτο κράτος ορισμένες κεφαλαιουχικές εταιρίες που διανέμουν μερίσματα, λόγω της απαλλαγής των μερισμάτων αυτών από τον φόρο στο πρώτο κράτος μέλος όταν τα μερίσματα αυτά προέρχονται από συμμετοχές ύψους τουλάχιστον 10 % στο εταιρικό κεφάλαιο της διανέμουσας εταιρίας, πρέπει να εκτιμάται με γνώμονα τα άρθρα 63 ΣΛΕΕ και 65 ΣΛΕΕ, εφόσον στη συγκεκριμένη περίπτωση η πραγματική συμμετοχή της κεφαλαιουχικής εταιρίας που λαμβάνει τα μερίσματα υπερβαίνει το 90 % και η δικαιούχος των μερισμάτων εταιρία έχει συσταθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία τρίτου κράτους.
 2)
 Το άρθρο 63 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει την εφαρμογή της μεθόδου απαλλαγής στα μερίσματα που διανέμονται από εταιρίες εγκατεστημένες σε άλλο κράτος μέλος ή σε τρίτο κράτος, εφόσον στα μερίσματα που διανέμονται από εταιρίες εγκατεστημένες στο ίδιο κράτος μέλος όπως και η εταιρία που λαμβάνει τα μερίσματα εφαρμόζεται η μέθοδος έκπτωσης, η οποία έχει ως αποτέλεσμα, όταν η εταιρία που λαμβάνει τα μερίσματα έχει υποστεί ζημίες, την επιστροφή ολόκληρου ή μέρους του φόρου που έχει καταβάλει η εγκατεστημένη στην ημεδαπή εταιρία που διανέμει το μέρισμα.
 (1) ΕΕ C 98 της 31.3.2012.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/52
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 19ης Νοεμβρίου 2009 — EREF κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-40/08) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Εκπροσώπηση από δικηγόρο μη έχοντα την ιδιότητα τρίτου - Απαράδεκτο)
 2010/C 24/92
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: European Renewable Energies Federation ASBL (EREF) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: D. Fouquet, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: N. Khan και B. Martenczuk)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως C(2007) 4323 τελικό της Επιτροπής, της 25ης Σεπτεμβρίου 2007, σχετικά με το μέτρο C 45/2006 που έθεσε σε εφαρμογή η Γαλλία στο πλαίσιο της κατασκευής από την Areva NP πυρηνικού σταθμού για την Teollisuuden Voima Oy.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Η European Renewable Energies Federation ASBL (EREF) φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 3)
 Παρέλκει η απόφανση επί των αιτήσεων παρεμβάσεως της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας, της Greenpeace France και της Greenpeace Nordic.
 (1) EE C 107 της 26.4.2008.


text:
 21.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/21
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Okręgowy w Łodzi (Πολωνία) στις 22 Ιουνίου 2015 — Ποινική διαδικασία κατά G.M. και M.S.
 (Υπόθεση C-303/15)
 (2015/C 311/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sąd Okręgowy w Łodzi
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 G.M. και M.S.
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών και των κανόνων των υπηρεσιών της κοινωνίας των πληροφοριών (1), την έννοια ότι οι συνέπειες της παραλείψεως γνωστοποιήσεως των κανόνων που χαρακτηρίζονται ως τεχνικοί, είναι πιθανό να διαφοροποιούνται κατά τέτοιον τρόπο, ούτως ώστε σε περίπτωση κανόνων που αφορούν ελευθερίες μη υποκείμενες στους περιορισμούς του άρθρου 36 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η παράλειψη γνωστοποιήσεως να έχει ως επακόλουθο το μη επιτρεπτό της εφαρμογής των εν λόγω κανόνων σε μια συγκεκριμένη υπό κρίση διαδικασία, ενώ σε περίπτωση κανόνων που αφορούν ελευθερίες, οι οποίες υπόκεινται στους περιορισμούς του άρθρου 36 της Συνθήκης, το εθνικό δικαστήριο που είναι ταυτόχρονα δικαστήριο της Ένωσης, μπορεί να εξετάζει εάν οι εν λόγω κανόνες, παρά την παράλειψη γνωστοποιήσεως, πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 36 της Συνθήκης και μπορούν να εφαρμοστούν;
 (1) ΕΕ L 204, σ. 37.


text:
 25.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 147/11
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 25 Φεβρουαρίου 2013 — Gemmente ’s-Hertogenbosch κατά Staatssecretaris van Financïen
 (Υπόθεση C-92/13)
 2013/C 147/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Gemmente ’s-Hertogenbosch
 Αναιρεσίβλητος: Staatssecretaris van Financïen
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 5, παράγραφος 7, αρχή και στοιχείο α', της έκτης οδηγίας (1) την έννοια ότι ως παράδοση εξ επαχθούς αιτίας θεωρείται η κατάσταση όπου ένας δήμος εγκαθίσταται για πρώτη φορά σε κτίριο που ο δήμος έδωσε την εντολή να κατασκευαστεί πάνω σε οικόπεδό του και που ο δήμος πρόκειται να χρησιμοποιεί κατά 94 % για τις δραστηριότητές του ως φορέα δημόσιας εξουσίας και κατά 6 % για τις δραστηριότητές του ως υποκείμενου στον φόρο, εκ των οποίων κατά 1 % για απαλλασσόμενες παροχές με τις οποίες δεν συνδέεται δικαίωμα εκπτώσεως;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).


text:
 25.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 270/14
 Αναίρεση που άσκησε στις 17 Αυγούστου 2015 η Best-Lock (Europe) Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 16 Ιουνίου 2015 στην υπόθεση T-395/14, Best-Lock (Europe) κατά EUIPO
 (Υπόθεση C-451/15 P)
 (2016/C 270/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Best-Lock (Europe) Ltd (εκπρόσωπος: J. Becker, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Με διάταξη της 14ης Απριλίου 2016, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) έκρινε απαράδεκτη την αίτηση αναιρέσεως.


text:
 17.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 2ας Φεβρουαρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-545/09) (1)
 (Σύμβαση σχετικά με το καταστατικό των ευρωπαϊκών σχολείων - Ερμηνεία και εφαρμογή των άρθρων 12, παράγραφος 4, στοιχείο α', και 25, παράγραφος 1 - Δικαίωμα προσβάσεως των αποσπασμένων εκπαιδευτικών στην ίδια εξέλιξη της σταδιοδρομίας και στην ίδια μισθολογική εξέλιξη όπως οι ομόλογοί τους σε εθνικό επίπεδο - Αποκλεισμός ορισμένων αποσπασμένων στα ευρωπαϊκά σχολεία από το Ηνωμένο Βασίλειο εκπαιδευτικών από την πρόσβαση σε ευνοϊκότερες μισθολογικές κλίμακες και σε άλλες επιπλέον αποδοχές χορηγούμενες στους ομολόγους τους σε εθνικό επίπεδο - Δεν συνάδει με τα άρθρα 12, παράγραφος 4, στοιχείο α', και 25, παράγραφος 1)
 2012/C 80/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και B. Eggers)
 Καθού: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: H. Walker και J. Coppel, Barrister)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 12, παράγραφος 4, στοιχείο α', της Συμβάσεως σχετικά με το καταστατικό των Ευρωπαϊκών Σχολείων (ΕΕ L 212, σ. 3) — Αποδοχές των αποσπασμένων στα Ευρωπαϊκά Σχολεία εκπαιδευτικών — Αποκλεισμός, κατά τη διάρκεια της αποσπάσεώς τους, από τις μισθολογικές αναπροσαρμογές που παρέχονται στους απασχολούμενους στα εθνικά σχολεία εκπαιδευτικούς
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 12, παράγραφος 4, στοιχείο α', τελευταία περίοδος, της συμβάσεως σχετικά με το καταστατικό των ευρωπαϊκών σχολείων της 21ης Ιουνίου 1994 έχει την έννοια ότι υποχρεώνει τα συμβαλλόμενα στη σύμβαση αυτή κράτη μέλη να μεριμνούν ώστε οι τοποθετημένοι ή αποσπασμένοι σε ευρωπαϊκά σχολεία εκπαιδευτικοί να έχουν, κατά τη διάρκεια της αποσπάσεως ή τοποθετήσεώς τους, τα ίδια δικαιώματα εξελίξεως στη σταδιοδρομία και συνταξιοδοτήσεως με εκείνα που αναγνωρίζονται στους ομολόγους τους σε εθνικό επίπεδο δυνάμει της νομοθεσίας του κράτους μέλους καταγωγής τους.
 2)
 Αποκλείοντας την πρόσβαση των τοποθετημένων ή αποσπασμένων στα ευρωπαϊκά σχολεία Άγγλων και Ουαλών εκπαιδευτικών, κατά τη διάρκεια της τοποθετήσεως ή αποσπάσεώς τους, σε ευνοϊκότερες μισθολογικές κλίμακες, μεταξύ των οποίων οι λεγόμενες «threshold pay», «excellent teacher system» ή «advanced skills teachers», και από τη λήψη άλλων επιπλέον αποδοχών, όπως οι «teaching and learning responsibility payments», που προβλέπονται από τη «School Teachers Pay and Conditions Document», το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας παρέβη τα άρθρα 12, παράγραφος 4, στοιχείο α', και 25, παράγραφος 1, της συμβάσεως αυτής.
 3)
 Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 63 της 13.3.2010.


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 11ης Ιουλίου 2013 — Γαλλική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-601/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Προσφυγή ακυρώσεως - Προστασία από τις μεταδοτικές σπογγώδεις εγκεφαλοπάθειες - Κανονισμός (ΕΚ) 746/2008 - Κανονισμός ο οποίος επιτρέπει μέτρα εποπτείας και εξαλείψεως λιγότερο δεσμευτικά από εκείνα που είχαν προηγουμένως προβλεφθεί - Αρχή της προφυλάξεως - Επίπεδο προστασίας της υγείας του ανθρώπου - Νέα στοιχεία τα οποία δεν είναι ικανά να μεταβάλουν την αντίληψη του κινδύνου - Έλλειψη αιτιολογίας - Παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών - Πλάνη περί το δίκαιο)
 2013/C 252/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: E. Belliard, C. Candat, R. Loosli-Surrans, G. de Bergues και S. Menez)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Jimeno Fernández και D. Bianchi), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 9ης Σεπτεμβρίου 2011, T-257/07, Γαλλία κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα περί ακυρώσεως του κανονισμού 746/2008 της Επιτροπής, της 17ης Ιουνίου 2008, για την τροποποίηση του παραρτήματος VII του κανονισμού (ΕΚ) 999/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση κανόνων πρόληψης, καταπολέμησης και εξάλειψης ορισμένων μεταδοτικών σπογγωδών εγκεφαλοπαθειών (ΕΕ L 202, σ. 11), κατά το μέρος που προβλέπει μέτρα επιτηρήσεως και εξαλείψεως λιγότερο περιοριστικά από τα προϊσχύοντα για τα κοπάδια αιγοπροβάτων — Έλλειψη αιτιολογίας — Παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών — Εσφαλμένος νομικός χαρακτηρισμός των πραγματικών περιστατικών — Παραβίαση της αρχής της προλήψεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 80 της 17.3.2012.


text:
8.7.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 192/23
 Προσφυγη ́ της Κ & Ν Ευθυμια ́δης Α.Ε. κατα ́ της Επιτροπη ́ς — επικουρικω ́ς, να κρι ́νει ο ́τι το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 3,
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, ασκηθει ́σα στις 8 Μαι ̈́ου 2000 σημει ́ο 2, της οδηγι ́ας 65/65/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, ο ́πως
 τροποποιη ́θηκε, και τα α ́ρθρα 1, σημει ́ο 2, πρω ́το εδα ́φιο, και
 (Υπο ́θεση Τ-122/00) 7, σημει ́ο 1α, της οδηγι ́ας 92/27 του Συμβουλι ́ου, ο ́πως
 τροποποιη ́θηκε, καθω ́ς και οι Κατευθυντη ́ριες Γραμμε ́ς για τις
 πληροφορι ́ες των συσκευασιω ́ν δεν ει ́ναι συ ́ννομα, καθο ́σον
 (2000/C ===/43)
 οποιαδη ́ποτε απο ́ τις διατα ́ξεις αυτε ́ς μπορει ́ να θεωρηθει ́ ο ́τι
 επιβα ́λλει — ο ́πως προβα ́λλεται — τη χρησιμοποι ́ηση ενο ́ς
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) μο ́νον ση ́ματος και μι ́ας μο ́νον συσκευασι ́ας για τα φαρμακευ-
 τικα ́ προϊο ́ντα, που εγκρι ́νονται συ ́μφωνα με την κεντρικη ́
 διαδικασι ́α χορηγη ́σεως της α ́δειας κυκλοφορι ́ας των
 Η Κ & Ν Ευθυμια ́δης Α. Ε., με ́εδρα τη Θεσσαλονι ́κη (Ελλα ́ς), προϊο ́ντων· και
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Miquel Roca Junyent και Joan Roca
 Sagarra, δικηγο ́ρους Βαρκελω ́νης, α ́σκησε στις 8 Μαι ̈́ου 2000
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — να κηρυ ́ξει α ́κυρο τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 451/2000 της Επιτρο-
 πη ́ς, της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2000, ο οποι ́ος θεσπι ́ζει τις Η παρου ́σα προσφυγη ́ σκοπει ́ την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως
 διατα ́ξεις εφαρμογη ́ς της δευ ́τερης και της τρι ́της φα ́σεως του του Ευρωπαϊκου ́ Οργανισμου ́ Αξιολογη ́σεως των Φαρμακευτικω ́ν
 προγρα ́μματος εργασι ́ας που προβλε ́πει το εδα ́φιο 2 του Προϊο ́ντων (ΕΜΕΑ/Η/C/135/I/04) με την οποι ́α απορρι ́φθηκε η
 α ́ρθρου 8 της οδηγι ́ας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, αι ́τηση περι ́ τροποποιη ́σεως της α ́δειας κυκλοφορι ́ας του
 «Daquiran» που υπε ́βαλε η προσφευ ́γουσα, σχετικα ́ με αλλαγη ́ της
 — να καταδικα ́σει την Ευρωπαϊκη ́ Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. ονομασι ́ας του προϊο ́ντος.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Η αι ́τηση δεν ́εγινε δεκτη ́ για τους εξη ́ς λο ́γους:
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ταυτι ́ζονται με τα — για τη χορη ́γηση της κοινοτικη ́ς αδει ́ας κυκλοφορι ́ας συ ́μφωνα
 προβληθε ́ντα στην υπο ́θεση T-112/00. με την κεντρικη ́ διαδικασι ́α απαιτει ́ται η ́εγκριση μι ́ας μο ́νον
 ονομασι ́ας για το φαρμακευτικο ́ προϊο ́ν·
 — η παρουσι ́αση του φαρμακευτικου ́ προϊο ́ντος πρε ́πει να ει ́ναι
 πανομοιο ́τυπη σε ο ́λη την Κοινο ́τητα.
 Προς στη ́ριξη των αξιω ́ σεω ́ν της, η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει τα
 Προσφυγη ́ της Dr. Karl Thomae GmbH κατα ́ της Επιτροπη ́ς εξη ́ς επιχειρη ́ματα:
 των Eυρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 9 Μαι ̈́ου
 2000
 — Οι α ́δειες και οι τροποποιη ́σεις των αδειω ́ν κυκλοφορι ́ας
 δεν χορηγου ́νται μο ́νον ο ́ταν η ασφα ́λεια, η ποιο ́τητα η ́
 (Υπο ́θεση Τ-123/00) η αποτελεσματικο ́τητα ενο ́ς φαρμακευτικου ́ προϊο ́ντος δεν
 καταδεικνυ ́εται καταλλη ́λως η ́ επαρκω ́ς. Επομε ́νως, ́ενα «ενιαι ́ο
 (2000/C ===/44) ση ́μα» και μι ́α «ενιαι ́α συσκευασι ́α», προς χρη ́ση σε ο ́λα τα
 κρα ́τη με ́λη της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας, δεν πρε ́πει να
 θεωρου ́νται ως προϋπο ́θεση για τη χορη ́γηση της α ́δειας
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω κυκλοφορι ́ας συ ́μφωνα με το καθεστω ́ς της κοινοτικη ́ς α ́δειας
 κυκλοφορι ́ας και δεν μπορει ́ να χρησιμοποιει ́ται για να μην
 Η Dr. Karl Thomae GmbH, εταιρι ́α γερμανικου ́ δικαι ́ου, εκπροσω- εγκρι ́νονται οι α ́δειες κυκλοφορι ́ας η ́ οι τροποποιη ́σεις των
 πουμε ́νη απο ́ τους Denis Waelbroeck και Dirk Brinckman, της αδειω ́ν κυκλοφορι ́ας.
 δικηγορικη ́ς εταιρι ́ας Liedekerke Siméon Wessing Houthoff των
 Βρυξελλω ́ν, α ́σκησε στις 9 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου — Η προσβαλλομε ́νη απο ́φαση παραβια ́ζει το δικαι ́ωμα ιδιοκτη-
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των σι ́ας της προσφευ ́γουσας, ο ́πως διασφαλι ́ζεται απο ́ το
 Eυρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. α ́ρθρο 222 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 295 ΕΚ) και το
 α ́ρθρο 36 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 30 ΕΚ), καθω ́ς και το
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: θεμελιω ́δες δικαι ́ωμα ασκη ́σεως οικονομικω ́ν δραστηριοτη ́των.
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του Ευρωπαϊκου ́ Οργανισμου ́ — Η καθη ́ς δεν αιτιολογει ́ επαρκω ́ς την απο ́φαση ́ της.
 Αξιολογη ́σεως των Φαρμακευτικω ́ν Προϊο ́ντων με την οποι ́α
 απορρι ́φθηκε η αι ́τηση της προσφευ ́γουσας περι ́ τροποποιη ́-
 σεως της α ́δειας κυκλοφορι ́ας του φαρμακευτικου ́ προϊο ́ντος
 Daquiran σχετικα ́ με αλλαγη ́ της ονομασι ́ας του προϊο ́ντος·


text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/32
 Προσφυγή της 12ης Σεπτεμβρίου 2010 — Χαμάς κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-400/10)
 ()
 2010/C 317/60
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Χαμάς (εκπρόσωπος: L. Glock, avocat)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την ανακοίνωση C 188/13 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2010·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2010/386/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2010·
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 610/2010 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου2010·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο σε όλα τα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως
 Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της ανακοινώσεως 2010/C 188/09 του Συμβουλίου (1), της αποφάσεως 2010/386/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου (2), όπως και του εκτελεστικού κανονισμού 610/2010 του Συμβουλίου (3), καθόσον το όνομα της προσφεύγουσας διατηρήθηκε στον κατάλογο προσώπων, ομάδων και φορέων των οποίων τα κεφάλαια και οι οικονομικοί πόροι έχουν δεσμευτεί κατ’ εφαρμογή των άρθρων 2, 3 και 4 της κοινής θέσεως 2001/931/ΚΕΠΠΑ (4) και του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 2580/2001 στο πλαίσιο της καταπολεμήσεως της τρομοκρατίας.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει επτά λόγους αντλούμενους, όσον αφορά την ανακοίνωση 2010/C 188/09 του Συμβουλίου, από:
 —
 παράβαση του άρθρου 297, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, καθόσον η εν λόγω ανακοίνωση δεν κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα, η δε δημοσίευση μιας απλής καταχωρίσεως στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μπορεί να λογιστεί ως κοινοποίηση της πράξεως·
 —
 παράβαση του άρθρου 41, παράγραφος 2, στοιχείο β', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον η πρόσβαση της προσφεύγουσας στην εν λόγω ανακοίνωση κατέστη σχεδόν αδύνατη·
 —
 παράβαση του άρθρου 6, παράγραφος 3, στοιχείο α', της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ), όσον αφορά το δικαίωμα του κατηγορούμενου να πληροφορηθεί, στη βραχύτερη προθεσμία, σε γλώσσα που κατανοεί και κατά τρόπο λεπτομερή, τη φύση και τον λόγο της εναντίον του κατηγορίας·
 και όσον αφορά την απόφαση 2010/386/ΚΕΠΠΑ και τον κανονισμό 610/2010:
 —
 πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, καθόσον η Χαμάς είναι μια νομίμως εκλεγμένη κυβέρνηση και δεν μπορεί να καταχωριστεί στους καταλόγους τρομοκρατών σύμφωνα με όσα επιτάσσει η αρχή περί μη αναμείξεως στις εσωτερικές υποθέσεις άλλου κράτους·
 —
 προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας και ιδίως προσβολή:
 —
 των δικαιωμάτων άμυνας καθώς και του δικαιώματος χρηστής διοικήσεως, καθόσον η απόφαση να διατηρηθεί η προσφεύγουσα στον κατάλογο προσώπων, ομάδων και φορέων των οποίων τα κεφάλαια και οι οικονομικοί πόροι έχουν δεσμευτεί δεν λήφθηκε κατόπιν γνωστοποιήσεως των σε βάρος της στοιχείων, στη δε προσφεύγουσα δεν παρασχέθηκε στην πράξη δυνατότητα να αναπτύξει την άποψή της σε σχέση με αυτά τα στοιχεία, και
 —
 προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας, καθόσον η δέσμευση των κεφαλαίων της προσφεύγουσας αποτελεί αδικαιολόγητο περιορισμό του δικαιώματος ιδιοκτησίας αυτής·
 —
 μη τήρηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως δυνάμει του άρθρου 296 ΣΛΕΕ, καθόσον το Συμβούλιο δεν παρέθεσε ρητή αιτιολογία ούτε στην απόφαση 2010/386/ΚΕΠΠΑ ούτε στον κανονισμό 610/2010.
 (1) Ανακοίνωση 2010/C 188/09 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2010, προς τα πρόσωπα, τις ομάδες και τις οντότητες του καταλόγου που προβλέπει το άρθρο 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 του Συμβουλίου, για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (EE C 188, σ. 13).
 (2) Απόφαση 2010/386/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2010, σχετικά με την ενημέρωση του καταλόγου προσώπων, ομάδων και οντοτήτων που υπάγονται στα άρθρα 2, 3 και 4 της κοινής θέσης 2001/931/ΚΕΠΠΑ για την εφαρμογή ειδικών μέτρων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (EE L 178, σ. 28).
 (3) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 610/2010 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2010, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, και για την κατάργηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1285/2009 (EE L 178, σ. 1).
 (4) Κοινή Θέση 2001/931/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 27ης Δεκεμβρίου 2001, για την εφαρμογή ειδικών μέτρων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (EE L 344, σ. 93).


text:
Αριθ . C 94/6 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22. 3 . 97
 του Συμβουλίου , της 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό επιστροφή των ποσών που καταβλήθηκαν κατα παράβαση
 φορολογικό καθεστώς για τις συγχωνεύσεις , διασπάσεις, του προαναφερθέντος άρθρου 10 της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ;
 εισφορές ενεργητικού και ανταλλαγές μετοχών που αφορούν
 εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών ('). (') ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 , σ. 20.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 Κατά το άρθρο 12, παράγραφος 1 , της οδηγίας τα κράτη μέλη
 έπρεπε να συμμορφωθούν προς τις διατάξεις της οδηγίας το υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de Catalunya, με
 αργότερο μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1992 και να πληροφορή διατάξεις εκδοθείσες στις 3 και 9 Δεκεμβρίου 1996, στις
 σουν σχετικώς την Επιτροπή . Οι ελληνικές αρχές δέχονται ότι υποθέσεις μεταξύ Fuerzas Eléctricas de Catalunya SA
 δεν θέσπισαν ακόμα τις αναγκαίες διατάξεις, λόγω εσωτερι (FECSA) και Autopistas Concesionaria Española SA κατά
 κών δυσχερειών της ελληνικής εννόμου τάξεως, καθώς και Tribunal Econômico-Administrativo Régional de Catalunya
 λόγω της μη εισέτι θεσπίσεως , σε κοινοτικό επίπεδο , της και Departament d'Economia i Finances de la Generalitat de
 δέκατης οδηγίας για τις διασυνοριακές συγχωνεύσεις Catalunya
 ανωνύμων εταιρειών και του κανονισμού για το καταστατικό (Υποθέσεις C-31/97 και C-32/97)
 της ευρωπαϊκής εταιρείας. (97/C 94/13)
 H Επιτροπή παρατηρεί ότι οι λόγοι αυτοί δεν μπορούν να Με διατάξεις της 3ης και 9ης Δεκεμβρίου 1996, οι οποίες
 απαλλάξουν την Ελληνική Δημοκρατία από την υποχρέωσή περιήλθαν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊ
 της να εφαρμόσει την οδηγία. κών Κοινοτήτων στις 23 Ιανουαρίου 1997 , το Tribunal
 Superior de Justicia de Catalunya, στο πλαίσιο των διαφορών
 (!) ΕΕ αριθ. L 225 της 20. 8. 1990, σ. 1 . που εκκρεμούν ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
 (υπόθεση C-31/97) Fuerzas Eléctricas de Catalunya SA
 (FECSA), και (υπόθεση C-32/97 ) Autopistas Concesionaria
 Española SA, και 1 . Tribunal Econômico-Administrativo
 Régional de Catalunya , και 2 . Department d'Economia i
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που Finances de la Generalitat de Catalunya, ζητεί από το
 υπέβαλε η Pretura di Roma, με διατάξεις της 17ης Δεκεμ Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως.
 βρίου 1996, στις υποθέσεις Ministero delle Finanze κατά 1. Το Tribunal Superior de Justicia de Catalunya ζητεί από το
 IN.CO.GE. '90 Srl, 2. Idelgard Srl, 3. Iris '90 Srl, 4. Camed Srl, Δικαστήριο να αποφανθεί επί του εξής προδικαστικού
 5. PPA — Pomezia Progetti Appalti Srl, 6. Edilcam Srl, 7. ερωτήματος:
 Impresa A. Cecchini E C. Srl, 8. Emo Srl, 9. Emoda Srl, 10.
 Sappesi Srl, 11. Ing. Luigi Martini Srl, 12. Giacomo Srl και 13. Ενόψει των διατάξεων της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβου
 Mafar Srl λίου ('), και ειδικότερα του άρθρου 11 στοιχείο β) και του
 (Υποθεσεις C-10/97 έως C-22/97) άρθρου 12, συνάδει προς την κοινοτική έννομη τάξη η
 απαίτηση της ισπανικής διοικήσεως να υποβάλλει τα έγγρα
 (97/C 94/ 12) φα αποσβέσεως των ομολογιών (εξόφληση δανείων) στο
 φόρο επί των δικαιοπραξιών των συναπτομένων διά δημο
 Με διατάξεις της 17ης Δεκεμβρίου 1996, οι οποίες περιήλθαν σίου εγγράφου ή , αντιθέτως, η απαίτηση αυτή πρέπει να
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο θεωρηθεί ασυμβίβαστη προς την κοινοτική έννομη τάξη;
 τήτων στις 16 Ιανουαρίου 1997 , η Pretura di Roma , στο
 πλαίσιο των διαφορών μεταξύ Ministero delle Finanze και 1 . (') EE ειδ. έκδ. 09/001 , σ. 20.
 IN.CO.GE. '90 srl . 2. Idelgard Sri , 3 . Iris '90 Sri , 4. Camed Sri, 5 .
 PPA — Pomezia Progetti Appalti Sri, 6. Edilcam Sri, 7 .
 Impresa A. Cecchini E C. Sri , 8 . Emo Sri , 9 . Emoda Sri, 10. Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 Sappesi Sri , 11 . Ing. Luigi Martini Sri , 12. Giacomo Sri και 13 .
 Mafar Sri , που εκκρεμούν ενώπιον της, ζητεί από το Δικα υπέβαλε το rechtbank van koophandel του Hasselt με από
 στήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής φαση της 10ης Ιανουαρίου 1997 στην υπόθεση N.Y. Colim
 εριοτήματος: κατά N.V. Bigg's Continent Noord
 (Υπόθεση C-33/97)
 Συνεπάγεται το ασυμβίβαστο που υφίσταται μεταξύ αφενός (97/C 94/ 14)
 του άρθρου 10 της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου ('),
 όπως έχει ερμηνευθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου της Με απόφαση της 10ης Ιανουαρίου 1997 , η οποία περιήλθε στη
 24ης Απριλίου 1993 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-71 /91 ΓΓραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 και C- 178/91 , και αφετέρου του άρθρου 3 , παράγραφοι 18 και στις 24 Ιανουαρίου 1997 , το rechtbank van koophandel του
 19, του ιταλικού Ν.Δ. 853 της 19ης Δεκεμβρίου 1984, που Hasselt, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ N.V. Colim και
 μετατράπηκε στο νόμο 17 της 17ης Φεβρουαρίου 1985 , αν N.V. Bigg's Continent Noord, που εκκρεμεί ενώπιον του ,
 ληφθούν υπόψη τα κριτήρια που έχει διατυπώσει το εν λόγω ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά
 Δικαστήριο σχετικά με την ενσωμάτωση της κοινοτικής σεως επί των εξής ερωτημάτων:
 νομοθεσίας στην εσωτερική , την απόλυτη υποχρέωση μη
 εφαρμογής των προαναφερθείσών παραγράφων 18 και 19 1 . Αποτελεί «τεχνικό κανόνα», κατά την έννοια της οδηγίας
 του άρθρου 3 , και συγκεκριμένα συνεπάγεται το ασυμβίβα 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλίου ('), νομοθετική διάταξη κρά
 στο αυτό την υποχρέωση των εθνικών δικαστηρίων να μη τους μέλους, κατά την οποία
 λαμβάνουν υπόψη τις εσωτερικές αυτές διατάξεις ούτε για το — οι ενδείξεις που αποτελούν το αντικείμενο επισημάν
 χαρακτηρισμό της νομικής σχέσης βάσει της οποίας o πολίτης σεως και οι οποίες προβλέπονται υποχρεωτικώς δυνά
 ενός κράτους μέλους απαιτεί από τις φορολογικές αρχές την μει εθνικού νόμου ,
 ---pagebreak--- 22 . 3 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 94/7
 — οι οδηγίες χρήσεως, ΕΚ, μια αρμοδία, δυνάμει του άρθρου 9 παραγραφος 3
 — οι παρεχόμενες εγγυήσεις του κανονισμού 17 (2), αρχή κράτους μέλους να εφαρμό
 σει μέσω διοικητικής πράξεως το άρθρο 85 παράγραφος 1
 πρέπει να αναγράφονται τουλάχιστον στη γλώσσα ή τις της συνθήκης ΕΚ σε μία συμφωνία μεταξύ μιας επιχειρή
 γλώσσες της περιφέρειας εντός της οποίας διατίθενται στο σεως παροχής ηλεκτρικής ενεργείας και ενός οργανισμού
 εμπόριο τα προϊόντα και η οποία διάταξη συνεπάγεται ότι τοπικής αυτοδιοικήσεως, δυνάμει της οποίας o οργανι
 πρέπει να μεταβάλλονται οι συσκευασίες εισαγομένων σμός τοπικής αυτοδιοικήσεως χορηγεί αντί αντιτίμου
 προϊόντων; στην επιχείρηση παροχής ηλεκτρικής ενεργείας το απο
 2, α) Μπορεί κράτος μέλος, όταν υφίσταται ειδική κοινοτι κλειστικό δικαίωμα να χρησιμοποιεί τις δημόσιες οδούς
 κή ρύθμιση περί προϊόντων ως προς τις ενδείξεις που στην περιφέρειά του προς τον σκοπό κατασκευής και
 πρέπει να εμφαίνονται επί του προϊόντος, να επιβάλ εκμεταλλεύσεως των αναγκαίων για την άμεση παροχή
 λει εντούτοις, όσον αφορά εισαγόμενα προϊόντα, την ηλεκτρικής ενέργειας στους τελικούς καταναλωτές αγω
 υποχρέωση αναγραφής άλλων ενδείξεων στη γλώσσα γών ηλεκτρικής ενέργειας και υποχρεούται, στην περιοχή
 της οικείας περιφέρειας εντός της οποίας πωλούνται που καλύπτει η παραχώρηση , να απέχει o ίδιος από κάθε
 τα προϊόντα ή σε εύκολα καταληπτή από τον κατα δημόσια παροχή ενεργείας ή να μην επιτρέπει σε τρίτους
 ναλωτή γλώσσα; να προβαίνουν στην παροχή αυτή (σύμβαση παραχωρή
 σεως);
 β) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτη
 μα α), μπορεί μια τέτοια προϋπόθεση να τίθεται για 2. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτη
 όλες τις ενδείξεις μιας συσκευασίας ή μόνον ορισμένες μα:
 και ποιες ;
 Παραβιάζει μία αρμόδια, δυνάμει του άρθρου 9 παρά
 γ) Εάν δεν υφίσταται ειδική κοινοτική ρύθμιση περί γραφος 3 του κανονισμού 17 , αρχή κράτους μέλους την
 προϊόντων, μπορεί κράτος μέλος να επιβάλλει την απορρέουσα από το άρθρο 5 δεύτερο εδάφιο σε συνδυα
 υποχρέωση ότι όλες ή ορισμένες (και, αν ναι, ποιες) σμό με το άρθρο 3 στοιχείο ζ) της συνθήκης ΕΚ επιταγή
 ενδείξεις επί του εισαγόμενου προϊόντος πρέπει εν προς τα κράτη μέλη να απέχουν από κάθε μέτρο που
 πάση περιπτώσει να αναγράφονται στη γλώσσα της δύναται να θέσει σε κίνδυνο την πραγματοποίηση του
 οικείας περιφέρειας εντός της οποίας πωλούνται τα σκοπού της Κοινότητας που έγκειται στην εγκαθίδρυση
 προϊόντα ή σε γλώσσα εύκολα καταληπτή από τον καθεστώτος εξασφαλίζοντος ανόθευτο ανταγωνισμό
 καταναλωτή ; εντός της εσωτερικής αγοράς, όταν εφαρμόζει το άρ
 (') ΕΕ αριθ . L 109 της 26. 4. 1983 , σ. 8.
 θρο 85 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ σε μία σύμβαση
 παραχωρήσεως με το περιγραφέν στο ερώτημα 1 περιε
 χόμενο μεταξύ μιας ημεδαπής επιχειρήσεως παροχής
 ηλεκτρικής ενεργείας και ενός οργανισμού τοπικής αυτο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που διοικήσεως, εάν σε άλλα κράτη μέλη οι εκεί εγκατεστημέ
 υπέβαλε το Kammergericht, Βερολίνο, με διάταξη της 23ης νες επιχειρήσεις παροχής ηλεκτρικής ενεργείας διαθέτουν
 Δεκεμβρίου 1996, στο πλαίσιο της έχουσας ως αντικείμενο συμβατικώς ή εκ των πραγμάτων προστατευόμενες από
 σύμπραξη επιχειρήσεων υποθέσεως: 1. RWE Energie τον ανταγωνισμό γεωγραφικές ζώνες πωλήσεων ή εάν
 Aktiengesellschaft, 2. Stadt Nordhorn κατά Bundeskartellamt υφίστανται εκεί εκ του νόμου μονοπώλια για την παροχή
 ηλεκτρικής ενεργείας;
 (Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Συμπράξεων)
 (Υπόθεση C-34/97) 3 . Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτη
 (97/C 94/15 ) μα :
 Με διάταξη της 23ης Δεκεμβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη Στερείται νομιμότητας το άρθρο 9 παράγραφος 3 του
 κανονισμού 17, το οποίο προβλέπει ότι — ενόσω η
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Επιτροπή δεν έχει κινήσει καμμία διαδικασία — οι αρχές
 στις 24 Ιανουαρίου 1997 , το Kammergericht, Βερολίνο , — των κρατών μελών παραμένουν αρμόδιες για την εφαρ
 αρμόδιο για τις συμπράξεις τμήμα — στο πλαίσιο της έχουσας μογή του άρθρου 85 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ,
 ως αντικείμενο σύμπραξη επιχειρήσεων διοικητικής διαφο επειδή , μολονότι η παράγραφος 1 ( απαγόρευση ) και η
 ράς μεταξύ 1 . RWE Energie Aktiengesellschaft, 2. Stadt παράγραφος 3 ( εξαίρεση ) αποτελούν, όσον αφορά την
 Nordhorn και Bundeskartellamt ( Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας εφαρμογή του , ένα ενιαίο σύνολο, εντούτοις , δεν παρέχε
 Συμπράξεων), που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το ται συγχρόνως στις εθνικές αρχές , πέρα από την αρμοδιό
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των τητα επιβολής απαγορεύσεως, και η αρμοδιότητα για τη
 εξής ερωτημάτων: χορήγηση εξαιρέσεως, αλλά, αντιθέτως, η τελευταία αυτή
 αρμοδιότητα απονέμεται αποκλειστικά στην Επιτροπή
 1 . Έχει το γεγονός ότι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο (άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού 17);
 τήτων λαμβάνει νομοθετικά μέτρα με σκοπό τη δημιουρ
 γία της εσωτερικής αγοράς στον τομέα της ηλεκτρικής 4. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτη
 ενεργείας και ότι, συνακολούθως, το Συμβούλιο της μα:
 Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει εν τω μεταξύ καθορίσει την
 α) Απαγορεύεται σε μία αρμόδια δυνάμει του άρθρου 9
 κοινή θέση (ΕΚ) αριθ. 56/96, της 25ης Ιουλίου 1996, για τη παράγραφος 3 του κανονισμού 17 αρχή κράτους
 θέσπιση οδηγίας 96/. . ./ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβου μέους να εφαρμόσει το άρθρο 85 παράγραφος 1 της
 λίου και του Συμβουλίου , σχετικά με τους κοινούς κανό συνθήκης ΕΚ σε μία σύμβαση , εφόσον η σύμβαση
 νες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας ('), ως αυτή κοινοποιήθηκε νομοτύπως στην Επιτροπή των
 συνέπεια να εμποδίζεται, δυνάμει του άρθρου 5 δεύτερο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προκειμένου να χορηγηθεί
 εδάφιο της συνθήκης ΕΚ, το οποίο ορίζει ότι τα κράτη εξαίρεση κατά το άρθρο 85 παράγραφος 3 της
 μέλη απέχουν από κάθε μέτρο που δύναται να θέσει σε συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή αρνήθηκε να κινήσει
 κίνδυνο την πραγματοποίηση των σκοπών της συνθήκης σχετική διαδικασία, o κοινοποιήσας ασκεί συναφώς


text:
 9.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 251/12
 Τοποθέτηση των δικαστών στα τμήματα
 (2004/C 251/23)
 Στις 13 Σεπτεμβρίου 2004 το Πρωτοδικείο αποφάσισε να συστήσει πέντε πενταμελή και πέντε τριμελή τμήματα για την περίοδο από 13 Σεπτεμβρίου 2004 μέχρι 30 Σεπτεμβρίου 2005 και να τοποθετήσει σ' αυτά ως δικαστές τα εξής μέλη του:
 Πρώτο πενταμελές τμήμα:
 B. Vesterdorf, Πρόεδρος, J. D. Cooke, R. García-Valdecasas, I. Labucka και V. Trstenjak, δικαστές
 Πρώτο τριμελές τμήμα:
 J. D. Cooke, πρόεδρος τμήματος, R. García-Valdecasas, I. Labucka και V. Trstenjak, δικαστές
 Δεύτερο πενταμελές τμήμα:
 J. Pirrung, πρόεδρος τμήματος, A. W. H. Meij, N. J. Forwood, I. Pelikánová και Σ. Παπασάββας, δικαστές
 Δεύτερο τριμελές τμήμα:
 J. Pirrung, πρόεδρος τμήματος
 α)
 A. W. H. Meij και I. Pelikánová, δικαστές
 β)
 N. J. Forwood και Σ. Παπασάββας, δικαστές
 Τρίτο πενταμελές τμήμα:
 M. Jaeger, πρόεδρος τμήματος, V. Tiili, J. Azizi, E. Cremona και O. Czúcz, δικαστές
 Τρίτο τριμελές τμήμα:
 M. Jaeger, πρόεδρος τμήματος
 α)
 V. Tiili και O. Czúcz, δικαστές
 β)
 J. Azizi και E. Cremona, δικαστές
 Τέταρτο πενταμελές τμήμα
 H. Legal, πρόεδρος τμήματος, P. Lindh, P. Mengozzi, I. Wiszniewska-Białecka και V. Vadapalas, δικαστές
 Τέταρτο τριμελές τμήμα:
 H. Legal, πρόεδρος τμήματος
 α)
 P. Lindh και V. Vadapalas, δικαστές
 β)
 P. Mengozzi και I. Wiszniewska-Białecka, δικαστές
 Πέμπτο πενταμελές τμήμα:
 Μ. Βηλαράς, πρόεδρος τμήματος, M. E. Martins Ribeiro, F. Dehousse, D. Šváby και K. Jürimäe, δικαστές
 Πέμπτο τριμελές τμήμα:
 Μ. Βηλαράς, πρόεδρος τμήματος
 α)
 M. E. Martins Ribeiro και K. Jürimäe, δικαστές
 β)
 F. Dehousse και D. Šváby, δικαστές
 Στο πρώτο τριμελές τμήμα, οι δικαστές που μετέχουν σ' αυτό μαζί με τον πρόεδρο του τμήματος για να συμπληρώσουν την τριμελή σύνθεση θα ορίζονται με τη σειρά που προβλέπει το άρθρο 6 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, με την επιφύλαξη της συναφείας των υποθέσεων. Στο δεύτερο και το πέμπτο τριμελές τμήμα, ο πρόεδρος τμήματος θα μετέχει στη σύνθεση είτε με τους δικαστές που αναφέρονται στο οικείο σημείο α) ανωτέρω είτε με τους δικαστές που αναφέρονται στο οικείο σημείο β) ανωτέρω, ανάλογα με τη σύνθεση στην οποία ανήκει ο εισηγητής δικαστής. Για τις υποθέσεις στις οποίες ο πρόεδρος τμήματος είναι εισηγητής δικαστής, ο πρόεδρος τμήματος θα μετέχει στη σύνθεση εναλλάξ με τους δικαστές της μιας ή της άλλης συνθέσεως κατά τη σειρά πρωτοκολλήσεως των υποθέσεων, με την επιφύλαξη της συναφείας των υποθέσεων.
 Οι υποθέσεις στις οποίες ο εισηγητής δικαστής τοποθετείται σε άλλο τμήμα κατόπιν μεταβολής της συνθέσεως των τμημάτων μεταφέρονται, από τις 13 Σεπτεμβρίου 2004, στο τμήμα στο οποίο ανήκει ο εισηγητής δικαστής από την ημερομηνία αυτή.
 Για τις υποθέσεις στις οποίες η έγγραφη διαδικασία περατώθηκε και η προφορική διαδικασία διεξήχθη ή καθορίστηκε πριν από τις 13 Σεπτεμβρίου 2004, τα τμήματα εξακολουθούν να συνεδριάζουν με την προηγούμενη σύνθεσή τους για την προφορική διαδικασία, για τη διάσκεψη και για την έκδοση της αποφάσεως.
 Σύνθεση του τμήματος μείζονος συνθέσεως
 Σύμφωνα με το άρθρο 10, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Πρωτοδικείο αποφάσισε στις 13 Σεπτεμβρίου 2004 ότι, για την περίοδο από 13 Σεπτεμβρίου 2004 μέχρι 30 Σεπτεμβρίου 2005, το τμήμα μείζονος συνθέσεως θα αποτελείται από τον Πρόεδρο B. Vesterdorf, τους προέδρους τμήματος M. Jaeger, J. Pirrung, Μ. Βηλαρά και H. Legal, τους δικαστές του πενταμελούς τμήματος που θα επρόκειτο να εκδικάσουν την οικεία υποθεση αν αυτή είχε ανατεθεί σε πενταμελές τμήμα, καθώς και τέσσερεις άλλους δικαστές που ορίζει ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εναλλάξ μεταξύ των δικαστών καθενός από τα άλλα τμήματα με τη σειρά την οποία έχουν οι δικαστές αυτοί στα τμήματά τους σύμφωνα με την αρχαιότητα στην υπηρεσία κατά το άρθρο 6 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
 Για τις υποθέσεις στις οποίες η έγγραφη διαδικασία περατώθηκε και η προφορική διαδικασία διεξήχθη ή καθορίστηκε πριν από τις 13 Σεπτεμβρίου 2004, τα τμήματα εξακολουθούν να συνεδριάζουν με την προηγούμενη σύνθεσή τους για την προφορική διαδικασία, για τη διάσκεψη και για την έκδοση της αποφάσεως.
 Σύνθεση της ολομελείας
 Σύμφωνα με το άρθρο 32, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Πρωτοδικείο αποφάσισε στις 13 Σεπτεμβρίου 2004 ότι, στην περίπτωση στην οποία, λόγω του ορισμού γενικού εισαγγελέα δυνάμει του άρθρου 17 του Κανονισμού Διαδικασίας, ο αριθμός των δικαστών της ολομελείας είναι ζυγός, η προκαθορισμένη σειρά με την οποία ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου ορίζει τον δικαστή που δεν θα μετάσχει στην εκδίκαση της υποθέσεως είναι η αντίστροφη σειρά αρχαιότητας στην υπηρεσία που έχουν οι δικαστές σύμφωνα με το άρθρο 6 του Κανονισμού Διαδικασίας, εκτός αν ο δικαστής που ορίζεται με τον τρόπο αυτό είναι ο εισηγητής. Στην τελευταία αυτή περίπτωση ορίζεται αντ' αυτού ο αμέσως προηγούμενος στη σειρά αυτή.
 Ορισμός του δικαστή που αντικαθιστά τον πρόεδρο του Πρωτοδικείου κατά την εκδίκαση ασφαλιστικών μέτρων
 Στις 13 Σεπτεμβρίου 2004 το Πρωτοδικείο αποφάσισε σύμφωνα με το άρθρο 106 του Κανονισμού Διαδικασίας να ορίσει τον δικαστή R. García-Valdecasas ως αναπληρωτή του Προέδρου του Πρωτοδικείου σε περίπτωση απουσίας ή κωλύματός του για την εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων, για την περίοδο από 13 Σεπτεμβρίου 2004 μέχρι 30 Σεπτεμβρίου 2005.
 Κριτήρια της αναθέσεως των υποθέσεων στα τμήματα
 Στις 13 Σεπτεμβρίου 2004 το Πρωτοδικείο καθόρισε ως ακολούθως τα κριτήρια για την ανάθεση των υποθέσεων στα τμήματα για την περίοδο από 13 Σεπτεμβρίου 2004 έως 30 Σεπτεμβρίου 2005, σύμφωνα με το άρθρο 12 του Κανονισμού Διαδικασίας:
 1.
 Οι υποθέσεις ανατίθενται στα τριμελή τμήματα ήδη από την κατάθεση του εισαγωγικού της δίκης εγγράφου και με την επιφύλαξη της μεταγενέστερης εφαρμογής των άρθρων 14 και 51 του Κανονισμού Διαδικασίας.
 2.
 Οι υποθέσεις κατανέμονται μεταξύ των τμημάτων με βάση τέσσερις διαφορετικές σειρές σε συνάρτηση με τη σειρά πρωτοκολλήσεώς τους στη Γραμματεία:
 —
 για τις υποθέσεις που αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του ανταγωνισμού οι οποίοι ισχύουν για τις επιχειρήσεις, των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων και των κανόνων περί μέτρων εμπορικής άμυνας·
 —
 για τις υποθέσεις του άρθρου 236 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 152 της Συνθήκης ΕΚΑΕ·
 —
 για τις υποθέσεις που αφορούν δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και αναφέρονται στο άρθρο 130, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας·
 —
 για όλες τις άλλες υποθέσεις.
 Στο πλαίσιο καθεμιάς από τις σειρές αυτές, το πρώτο τμήμα δεν θα λαμβάνεται υπόψη κάθε πέμπτη φορά που έρχεται η σειρά του.
 Ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου μπορεί να παρεκκλίνει από τις ως άνω σειρές προκειμένου να λάβει υπόψη τη συνάφεια ορισμένων υποθέσεων ή για να εξασφαλίσει την ισόρροπη κατανομή του όγκου εργασίας.


text:
 30.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 191/36
 Προσφυγή της 22ας Μαρτίου 2016 — Βέλγιο κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-131/16)
 (2016/C 191/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: C. Pochet και J. Halleux, επικουρούμενοι από τους M. Segura Catalán και M. Clayton, δικηγόρους)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να δεχθεί τους προβαλλόμενους στην παρούσα προσφυγή λόγους ακυρώσεως·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 11ης Ιανουαρίου 2016, σχετικά με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που συνίσταται στην απαλλαγή των πλεοναζόντων κερδών SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN) το οποίο εφαρμόζεται από το Βασίλειο του Βελγίου, καθότι δεν προσδιορίζει προσηκόντως το μέτρο κρατικής ενισχύσεως, χαρακτηρίζει ως καθεστώς ενισχύσεων το σύστημα προκριματικών φορολογικών αποφάσεων για τα πλεονάζοντα κέρδη και το θεωρεί ως ασύμβατη κρατική ενίσχυση, κατά την έννοια του άρθρου 107 ΣΛΕΕ·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 1 και 2 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθόσον θεωρούν το σύστημα προκριματικών φορολογικών αποφάσεων για τα πλεονάζοντα κέρδη ως κρατική ενίσχυση ασύμβατη με την εσωτερική αγορά και διατάσσουν την ανάκτηση των εικαζόμενων κρατικών ενισχύσεων από τους ομίλους επιχειρήσεων στους οποίους ανήκουν οι λήπτες των ενισχύσεων, κατά παραβίαση των γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, το προσφεύγον προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ και του άρθρου 5, παράγραφοι 1 και 2, ΣΕΕ λόγω χρήσεως των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων για τον μονομερή προσδιορισμό της φορολογικής αρμοδιότητας του Βελγικού Δημοσίου.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά τον προσδιορισμό του φερόμενου ως μέτρου κρατικών ενισχύσεων και τον χαρακτηρισμό αυτού ως καθεστώτος ενισχύσεων το οποίο δεν απαιτεί περαιτέρω εκτελεστικά μέτρα κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο δ', του κανονισμού 2015/1589 και του άρθρου 107 ΣΛΕΕ.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ διότι κρίθηκε ότι το σύστημα προκριματικών φορολογικών αποφάσεων για τα πλεονάζοντα κέρδη αποτελεί μέτρο κρατικών ενισχύσεων. Η Επιτροπή δεν κατέδειξε τους εμπλεκόμενους κρατικούς πόρους, δεν εντόπισε την ύπαρξη πλεονεκτήματος και υπέπεσε σε εσφαλμένες εκτιμήσεις περί επιλεκτικού χαρακτήρα και νοθεύσεως του ανταγωνισμού.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά τον προσδιορισμό των ληπτών της εικαζόμενης κρατικής ενισχύσεως, ήτοι όχι μόνο των βελγικών οντοτήτων που υπόκεινται σε φόρο στο Βέλγιο αλλά και των πολυεθνικών ομίλων στους οποίους ανήκουν.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται, επικουρικώς, παραβίαση της γενικής αρχής της νομιμότητας και του άρθρου 16, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1), καθότι ενδέχεται να ζητηθεί ανάκτηση των ενισχύσεων από τους πολυεθνικούς ομίλους στους οποίους ανήκουν οι βελγικές οντότητες οι οποίες ήταν αποδέκτες προκριματικών φορολογικών αποφάσεων.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2015, L 248, σ. 9).


text:
18 . 10. 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων C 318/21
 3 , την απαίτηση απο την Epac να επενδύει σε έργα που φρόνηση των περιστάσεων της υποθέσεως και των διακυ
 είναι της ευθύνης του Δημοσίου - βευομένων αρχών και ποσών, προσβάλλει τις αρχές της
 καλής πίστεως, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης των
 υπ' αυτής θιγομένων συναλλασσομένων και πλήττει
 4. το ότι η Silopor, Empresa de Silos Portuários SA, δεν βαρέως την αρχή της αναλογικότητας.
 κατέβαλλε την οφειλή της στην Epac.
 Έτσι, με την κυβερνητική πράξη αριθ. 887/96 — SETF, της
 17ης Μαΐου 1996, εκπονήθηκε σχέδιο οικονομικής ανορθώ
 σεως και χρηματοοικονομικής εξυγιάνσεως της Epac, το
 οποίο εγκρίθηκε με κοινή κυβερνητική πράξη SETF/SEPAA Προσφυγή των Christopher Atkin κ.λπ. κατά Επιτροπής των
 της 26ης Ιουλίου 1996. H κοινή αυτή πράξη κατέληγε επιτρέ Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Ιουλίου
 ποντας στην Epac να διαπραγματευθεί τη λήψη δανείου , υπό 1997
 τους όρους της αγοράς, ύψους μη υπερβαίνοντος τα 50 δισε (Υπόθεση Τ-205/97)
 κατομμύρια εσκούδα, από τα οποία τα 30 καλύπτονταν από
 κρατική εγγύηση. (97/C 318/41 )
 (Γλωσσά διαδικασίας: η γαλλική)
 Προς στήριξη των ισχυρισμών της, η προσφεύγουσα διατείνε
 ται τα ακόλουθα :
 Οι Christopher Atkin, κάτοικος Βρυξελλών, David Cornwell,
 κάτοικος Kraainem (Βέλγιο), και Paul Smeulders, κάτοικος
 I. H απόφαση της Επιτροπής δεν είναι προσηκοντως Sutton Courtney (Μεγάλη Βρετανία), εκπροσωπούμενοι από
 αιτιολογημένη. Συναφώς φρονεί ότι η εξήγηση των λόγων τον Marc-Albert Lucas, δικηγόρο Λιέγης, με αντίκλητο στο
 που οδήγησαν στην έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως Λουξεμβούργο τη δικηγόρο Evelyne Korn, 21 , rue de Nassau,
 είναι πολλώ μάλλον αναγκαία, διότι είναι βέβαιο ότι η άσκησαν ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 έκτακτη εξουσία την οποία έχει αναγνωρίσει στην Επιτροπή Κοινοτήτων, στις 11 Ιουλίου 1997, προσφυγή κατά της Επι
 το Δικαστήριο, να επιβάλλει συντηρητικά μέτρα μέσω τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 προσωρινής αποφάσεως, κατελάμβανε, μέχρι τούδε, μόνο την
 αναστολή πληρωμών του Δημοσίου σε επιχειρήσεις που λαμ
 βάνουν ενίσχυση, όχι όμως και την αναστολή απλής κρατικής Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 εγγυήσεως, που δεν αντιπροσωπεύει ενίσχυση προς τις τρά
 πεζες στις οποίες έχει δοθεί και οι οποίες είναι ξένες προς — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής με την οποία
 την επιχείρηση υπέρ της οποίας χορηγήθηκε η κρατική απορρίφθηκε η αίτησή τους περί ανακατατάξεως,
 εγγύηση.
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής περί απορρί
 II. Υπό τους όρους υπό τους οποίους εκδόθηκε, η ψεως της σχετικής τους διοικητικής ενστάσεως,
 απόφαση της Επιτροπής είναι παράνομη:
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 α) η εγγύηση του Πορτογαλικού Δημοσίου δεν συνιστά κρα
 τική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 92 της Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 συνθήκης ΕΚ. H προσφεύγουσα τονίζει σχετικώς ότι η
 Επιτροπή δεν ισχυρίζεται πως η εγγύηση του Δημοσίου
 υπέρ μιας απλής αναδιαρθρώσεως του παθητικού της Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρό
 Epac — εγγύηση που ούτε άμεσα ούτε έμμεσα μοια με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ-16/97 0).
 συνεπήχθη μεταφορά πόρων του Δημοσίου προς τη
 δημόσια αυτή επιχείρηση — συνιστά κρατική ενίσχυση. (1) ΕΕ C 74 της 8. 3. 1997, σ. 27.
 Ομοίως, η προσβαλλόμενη απόφαση αγνοεί το ότι το
 Πορτογαλικό Δημόσιο, ως κάτοχος του συνόλου του
 κεφαλαίου της επιχειρήσεως, έχει την εξουσία και το
 καθήκον να της παράσχει αυτή τη μορφή στηρίξεως-
 β) και εάν ήθελε χαρακτηρισθεί ενίσχυση, το Πορτογαλικό Προσφυγή του Georges Berthu κατά Συμβουλίου της Ευρω
 Δημόσιο είχε την ευχέρεια να την χορηγήσει χωρίς υπο- - παϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις 15 Ιουλίου 1997
 χρέωση κοινοποιήσεως στην Επιτροπή - (Υπόθεση Τ-207/97)
 (97/C 318/42)
 γ) κατά συνέπεια, δεν υπήρξε παράβαση του άρθρου 93
 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ- (Γλωσσά διαδικασίας: η γαλλική)
 δ) εν πάση περιπτώσει, η προσωρινή απόφαση της Επι O Georges Berthu, kátoikow Chelles (Γαλλία) εκπροσωπού
 τροπής, με το ριζικό της χαρακτήρα, την πλήρη περι μενος από τον Alexandre Varaut, δικηγόρο Παρισιού , 9, rue
 ---pagebreak--- C 318/22 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18. 10. 97
 Alfred de Vigny, Παρίσι, άσκησε, στις 15 Ιουλίου 1997, ενώ Λογοί ακνρωσεως και κυρία επιχειρήματα
 πιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προ
 σφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα της προ
 σφεύγουσας, η οποία κατά το χρονικό διάστημα από την
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο να ακυρώσει τον 1η Ιανουαρίου 1991 έως τις 15 Ιανουαρίου 1994 εισήγε αδια
 κανονισμό (ΕΚ) αριθ, 1103/97 του Συμβουλίου . λείπτως έγχρωμες συσκευές τηλεοράσεως από την Τουρκία
 και βάλλει επίσης κατά αποφάσεως της Επιτροπής που
 απευθύνεται στη Γερμανία, κατά την οποία απόφαση δεν
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα κρίνεται δικαιολογημένη η διαγραφή χρέους εισαγωγικών
 δασμών στην περίπτωση της προσφεύγουσας, ταυτίζονται με
 τους λόγους ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα στις υπο
 O προσφεύγων, που είναι ευρωβουλευτής, στρέφεται κατά θέσεις Τ-187/97 (') και Τ-192/97 (2).
 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1103/97 του Συμβουλίου, της 17ης
 Ιουνίου 1997, σχετικά με ορισμένες διατάξεις που αφορούν
 την εισαγωγή του ευρώ ('), o οποίος μεταξύ άλλων τροπο (') Βλεπε σ. 18 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
 (2) Βλεπε σ. 19 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
 ποιεί, σε κάθε νομική πράξη της Κοινότητας, κάθε αναφορά
 στο Ecu, αντικαθιστώντας την με αναφορά στο ευρώ. H προ
 σφυγή αυτή ασκείται κατόπιν της ασκήσεως προηγουμένως
 άλλης, με την οποία o προσφεύγων έβαλε κατά της από
 16 Οκτωβρίου αποφάσεως της Επιτροπής, με την οποία πρό
 τεινε στο Συμβούλιο το κείμενο του προαναφερθέντος κανο
 νισμού [υπόθεση Τ-175/96 (2)]. Αυτή η πρώτη προσφυγή Προσφυγή της εταιρείας Hertie Waren- und Kaufhaus
 κρίθηκε προδήλως απαράδεκτη από το Πρωτοδικείο. O προ GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που
 σφεύγων είχε ήδη αναφέρει, με το πρώτο υπόμνημά του , ότι ασκήθηκε στις 15 Ιουλίου 1997
 αν το Πρωτοδικείο ακολουθήσει τη συλλογιστική της Επι (Υπόθεση Τ-211/97)
 τροπής περί απαραδέκτου, θα ασκούσε εκ νέου προσφυγή
 κατά του ίδιου του κανονισμού . Επομένως, οι λόγοι ακυρώ (97/C 318/44)
 σεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια προς τα
 επικληθέντα στην υπόθεση Τ-175/96. (Γλωσσά διαδικασίας: η γερμανική)
 O ΕΕ L 162 της 19. 6. 1997, σ. 1 . H εταιρεία Hertie Waren- und Kaufhaus GmbH, με εδρα το
 (2) ΕΕ C 9 της 11 . 1 . 1997, σ. 19. Frankfurt am Main , εκπροσωπούμενη από τους Ehle & Schil
 ler, δικηγόρους Κολωνίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο
 τον δικηγόρο Marc Lucius, 6 rue Michel Welter, άσκησε, στις
 27 Ιουνίου 1997, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Προσφυγή της εταιρείας Grundig AG κατα Επιτροπής των H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Ευρωπαϊκών κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 15 Ιουλίου
 1997
 — να ακυρώσει την από 19 Φεβρουαρίου 1997 (στο εξής:
 (Υπόθεση Τ-210/97) REM: 18/96) απόφαση της Επιτροπής, με την οποία
 (97/C 318/43) απορρίφθηκε αίτηση διαγραφής χρέους ύψους 593 110,16
 γερμανικών μάρκων (DM),
 (Γλωσσά διαδικασίας: η γερμανική)
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 H εταιρεία Grundig AG, με εδρα το Fiirth (Ομοσπονδιακή Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Δημοκρατία της Γερμανίας), εκπροσωπούμενη από τους Ehle
 & Schiller, δικηγόρους Κολωνίας, με αντίκλητο στο Λουξεμ
 βούργο τον δικηγόρο Marc Lucius, 6 rue Michel Welter, Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα της προ
 άσκησε, στις 15 Ιουλίου 1997, ενώπιον του Πρωτοδικείου των σφεύγουσας, η οποία κατά το χρονικό διάστημα από την 1η
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής Σεπτεμβρίου 1992 έως την 1η Μαρτίου 1993 εισήγαγε έγχρω
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. μες συσκευές τηλεοράσεως από την Τουρκία και βάλλει
 επίσης κατά αποφάσεως της Επιτροπής που απευθύνεται
 στη Γερμανία, κατά την οποία απόφαση δεν κρίνεται δικαιο
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: λογημένη η διαγραφή χρέους εισαγωγικών δασμών στην
 περίπτωση της προσφεύγουσας, ταυτίζονται με τους λόγους
 ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα στις υποθέσεις Τ-186/
 — να ακυρώσει την από 19 Φεβρουαρίου 1997 (στο 97 (') και Τ-191/97 (2).
 εξής: REM: 17/96) απόφαση της Επιτροπής, με την
 οποία απορρίφθηκε αίτηση διαγραφής χρέους ύψους
 (') Βλεπε σ. 17 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
 6 596 210,31 γερμανικών μάρκων (DM), (2) Βλεπε σ. 19 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.