text:
C 204/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 17.7.1999
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Angestelltenbetriebsrat der
 Wiener Gebietskrankenkasse και Wiener Gebietskrankenkasse,
 της 11ης Μαι ̈́ου 1999 η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του
 α ́ρθρου 119 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως,
 στην υπο ́θεση C-255/97 (αι ́τηση του Handelsgericht Wien α ́ρθρου 141 ΕΚ) και της οδηγι ́ας 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Pfeiffer της 10ης Φεβρουαρι ́ου 1975, περι ́ προσεγγι ́σεως των νομοθεσιω ́ν
 Großhandel GmbH κατα ́ Löwa Warenhandel GmbH (1) των κρατω ́ν μελω ́ν που αφορου ́ν την εφαρμογη ́ της αρχη ́ς της
 ισο ́τητας των αμοιβω ́ν μεταξυ ́ εργαζομε ́νων ανδρω ́ν και γυναικω ́ν
 («'Αρθρα 30 και 52 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροπο- (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/002, σ. 42), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους
 ποιη ́σεως, α ́ ρθρα 28 ΕΚ και 43 ΕΚ) — Βιομηχανικη ́ και G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, J.-P. Puissochet (εισηγητη ́),
 εμπορικη ́ ιδιοκτησι ́α — Εμπορικη ́ ονομασι ́α») G. Hirsch και P. Jann, προε ́δρους τμη ́ματος, J. C. Moitinho de
 (1999/C 204/25) Almeida, C. Gulmann, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm και
 M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: Γ. Κοσμα ́ς, γραμμα-
 τε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́-
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) δωσε στις 11 Μαι ̈́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ ∆εν προ ́κειται για ́ομοια εργασι ́α υπο ́ την ́εννοια του ́αρθρου
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») 119 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρου
 141 ΕΚ) ́η υπο ́ την ́εννοια της οδηγι ́ας 75/117/ΕΟΚ του
 Στην υπο ́θεση C-255/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Συμβουλι ́ου, της 10ης Φεβρουαρι ́ου 1975, περι ́ προσεγγι ́σεως
 Handelsgericht Wien (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρ- των νομοθεσιω ́ ν των κρατω ́ ν μελω
 ́ ν που αφορου ́ν την εφαρμογη ́
 μογη ́ν του 234 ΕΚ (παλαιου ́ α ́ρθρου 177), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, της αρχη ́ς της ισο ́τητας των αμοιβω ́ ν μεταξυ ́ εργαζομε ́νων ανδρω ́ν
 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ και γυναικω ́ ν, οσα ́κις ́ομοια δραστηριο ́τητα ασκει ́ται, επι ́ μακρο ́
 δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Pfeiffer Großhandel GmbH και Löwa χρονικο ́ δια ́στημα, απο ́ εργαζομε ́νους που ́εχουν διαφορετικη ́
 Warenhandel GmbH, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως ́αδεια ασκη ́σεως επαγγε ́λματος.
 προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 30 και 52 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν,
 (1) EE C 331 της 1.11.1997.
 κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρα 28 ΕΚ και 43 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο,
 συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο,
 P. J. G. Kapteyn και P. Jann, προε ́δρους τμη ́ματος, J. C. Moitinho
 de Almeida, C. Gulmann (εισηγητη ́), J. L. Murray,
 H. Ragnemalm, L. Sevón και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας: H. von Holstein, βοηθο ́ς (πε ́μπτο τμη ́μα)
 γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 11 Μαι ̈́ου 1999 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: της 11ης Μαι ̈́ου 1999
 Μια εθνικη ́ δια ́ταξη που απαγορευ ́ει, λο ́γω της υπα ́ρξεως κινδυ ́- στην υπο ́θεση C-350/97 (αι ́τηση του Verwaltungs-
 νου συγχυ ́σεως, τη χρη ́ση μιας εμπορικη ́ς ονομασι ́ας ως ιδιαι ́τερης gerichtshof για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 ονομασι ́ας μιας επιχειρη ́σεως δεν αντιβαι ́νει προς τα ́αρθρα 30 Wilfried Monsees κατα ́ Unabhängiger Verwaltungssenat
 και 52 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρα 28 für Kärnten (1)
 ΕΚ και 43 ΕΚ).
 [«'Αρθρα 30, 34 ́εως 36 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν
 (1) EE C 271 της 6.9.1997. τροποποιη ́σεως, α ́ρθρα 28 ΕΚ ́εως 30 ΕΚ) — Ελευ ́θερη
 κυκλοφορι ́α των εμπορευμα ́των — Απαγο ́ρευση των ποσο-
 τικω ́ ν περιορισμω ́ ν και των με ́τρων ισοδυνα ́ μου αποτε-
 λε ́σματος — Εξαιρε ́σεις — Προστασι ́α της υγει ́ας και της
 ζωη ́ς των ζω ́ ων — ∆ιεθνει ́ς μεταφορε ́ς ζω ́ ντων ζω ́ ων που
 προορι ́ζονται για σφαγη ́»]
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (1999/C 204/27)
 της 11ης Μαι ̈́ου 1999
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 στην υπο ́θεση C-309/97 (αι ́τηση του Oberlandesgericht
 Wien για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 Angestelltenbetriebsrat der Wiener Gebietskrankenkasse (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 κατα ́ Wiener Gebietskrankenkasse (1) στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-350/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Verwaltungs-
 («Iσο ́τητα αμοιβω ́ ν ανδρω ́ ν και γυναικω ́ ν εργαζομε ́νων») gerichtshof (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 (1999/C 204/26) α ́ρθρου 234 ΕΚ (παλαιου ́ α ́ρθρου 177), με την οποι ́α ζητη ́θηκε,
 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́
 δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Wilfried Monsees και Unabhängiger
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) Verwaltungssenat für Kärnten, παρισταμε ́νου του
 Bundesminister für Wissenschaft und Verkehr, η ́εκδοση προδι-
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ καστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 30, 34
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») και 36 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρων 28
 ΕΚ ́εως 30 ΕΚ), καθω ́ς και των λοιπω ́ ν διατα ́ξεων του κοινοτικου ́
 Στην υπο ́θεση C-309/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του δικαι ́ου που αφορου ́ν τις μεταφορε ́ς ζω ́ντων ζω ́ων που προορι ́-
 Oberlandesgericht Wien (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' ζονται για σφαγη ́, το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ (παλαιου ́ α ́ρθρου 177), με την απο ́ τους J.-P. Puissochet, προ ́εδρο τμη ́ματος, J. C. Moitinho de
 οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον Almeida, C. Gulmann, D. A. O. Edward και P. Jann (εισηγητη ́),
 ---pagebreak--- 17.7.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 204/15
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: P. Léger, γραμματε ́ας: L. Hewlett, Κανο ́νας ́οπως ο περιεχο ́μενος στο ́αρθρο 3, παρα ́γραφος 1, του
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 11 Μαι ̈́ου 1999 απο ́φαση με Verordening Stoffen met sympathico mimetische werking (PVV)
 το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 1991, σε συνδυασμο ́ με το ́αρθρο 2 του ́διου ι Verordening,
 αποτελει ́τεχνικο ́ κανο ́να υπο ́ την ́εννοια της οδηγι ́ας 83/189/ΕΟΚ
 Τα ́αρθρα 30, 34 και 36 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν του Συμβουλι ́ου, της 28ης Μαρτι ́ου 1983, για την καθιε ́ρωση
 τροποποιη ́σεως, ́αρθρα 28 ΕΚ ́εως 30 ΕΚ) ́εχουν την ́εννοια ́οτι μιας διαδικασι ́ας πληροφορη ́σεως στον τομε ́α των τεχνικω ́ ν προ-
 απαγορευ ́ουν σ' ́ενα κρα ́τος με ́λος να επιβα ́λλει περιορισμου ́ς τυ ́πων και προδιαγραφω ́ ν, ́οπως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α
 στην οδικη ́ μεταφορα ́ ζω ́ ων που προορι ́ζονται για σφαγη ́, απαι- 88/182/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 22ας Μαρτι ́ου 1988, το δε
 τω ́ ντας να πραγματοποιει ́ται αυτο ́ το ει ́δος μεταφορα ́ς, αφενο ́ς, κρα ́τος με ́λος που θε ́σπισε τον κανο ́να αυτο ́ν απαλλα ́σσεται,
 αποκλειστικα ́ με ́χρι το πλησιε ́στερο κατα ́λληλο εγχω ́ ριο σφαγει ́ο βα ́σει του ́αρθρου 10 της ́διας
 ι οδηγι ́ας, απο ́ προβλεπο ́μενη στο
 και, αφετε ́ρου, κατα ́ τρο ́πον ω ́ στε, τηρουμε ́νων των νομοθετικω ́ν ́αρθρο 8 της οδηγι ́ας αυτη ́ς υποχρε ́ωση ανακοινω ́ σεως στην
 και κανονιστικω ́ ν διατα ́ξεων περι ́οδικη ́ς κυκλοφορι ́ας, η συνολικη ́ Επιτροπη ́.
 δια ́ρκεια της μεταφορα ́ς να μην υπερβαι ́νει τις 6 ω ́ ρες και η
 διαδρομη ́ να μην υπερβαι ́νει τα 130 χιλιο ́μετρα, ενω ́ , για τον
 υπολογισμο ́ της αποστα ́σεως, λαμβα ́νεται υπο ́ψη μο ́νον το ́ημισυ (1) EE C 72 της 7.3.1998.
 του αριθμου ́ των χιλιομε ́τρων που ́εχουν πρα ́γματι διανυθει ́
 στον αυτοκινητο ́δρομο.
 (1) EE C 370 της 6.12.1997.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 19ης Μαι ̈́ου 1999
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 11ης Μαι ̈́ου 1999 στην υπο ́θεση C-6/97: Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-425/97 ́εως C-427/97
 (αι ́τηση του Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch για την («Κρατικη ́ ενι ́σχυση — 'Εννοια — Πι ́στωση φο ́ρου —
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Adrianus Albers Αξι ́ωση επιστροφη ́ς — Απο ́λυτη αδυναμι ́α»)
 (C-425/97), Martinus van den Berkmortel (C-426/97) και
 Leon Nuchelmans (C-427/97) (1) (1999/C 204/29)
 (Οδηγι ́α 83/189/ΕΟΚ — Τεχνικοι ́ κανο ́νες — Υποχρε ́ωση
 ανακοινω ́ σεως — Απαγο ́ρευση των διεγερτω ́ν (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 αναπτυ ́ξεως)
 (1999/C 204/28) (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 Στην υπο ́θεση C-6/97, Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωπος:
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ Umberto Leanza, επικουρου ́μενος απο ́ τον Oscar Fiumara)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Laura
 Pignataro, Anders C. Jessen, και Enrico Altieri), με αντικει ́μενο
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-425/97 ́εως C-427/97, που την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως 97/270/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 22ας
 ει ́χαν ως αντικει ́μενο αιτη ́σεις του Gerechtshof te Οκτωβρι ́ου 1996, ο ́σον αφορα ́ το καθεστω ́ς πι ́στωσης φο ́ρου στον
 ’s-Hertogenbosch (Κα ́τω Χω ́ρες) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρ- κλα ́δο της οδικη ́ς μεταφορα ́ς εμπορευμα ́των για λογαριασμο ́
 μογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ (παλαιου ́ α ́ρθρου 177), με τις οποι ́ες τρι ́των στην Ιταλι ́α (C 45/95 ex NN 48/95) (EE 1997, L 106,
 ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο των ποινικω ́ν δικω ́ν που εκκρεμου ́ν ενω ́πιον σ. 22), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου κατα ́ Adrianus Albers (C-425/97), P. J. G. Kapteyn, προ ́εδρο τμη ́ματος, G. Hirsch (εισηγητη ́),
 Martinus van den Berkmortel (C-426/97) και Leon Nuchelmans G. F. Mancini, H. Ragnemalm και R. Schintgen, δικαστε ́ς, γενι-
 (C-427/97), η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την κο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας:
 ερμηνει ́α της οδηγι ́ας 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 19 Μαι ̈́ου
 28ης Μαρτι ́ου 1983, για την καθιε ́ρωση μιας διαδικασι ́ας πλη- 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ροφορη ́σεως στον τομε ́α των τεχνικω ́ν προτυ ́πων και προδιαγρα-
 φω ́ν (ΕΕ L 109, σ. 8), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 88/182/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 22ας Μαρτι ́ου 1988 (ΕΕ L 81,
 σ. 75), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους 2) Καταδικα ́ζει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 J.-P. Puissochet, προε ́δρο τμη ́ματος, J. C. Moitinho de Almeida,
 C. Gulmann (εισηγητη ́), L. Sevón και M. Wathelet, δικαστε ́ς, (1) EE C 94 της 22.3.1997.
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: P. Léger, γραμματε ́ας: H. von Holstein,
 βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 11 Μαι ̈́ου 1999 απο ́φαση με
 το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 9.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tartu Ringkonnakohus (Εσθονία), στις 5 Δεκεμβρίου 2012 — MTÜ Liivimaa Lihaveis κατά Eesti-Läti programmi 2007-2013 Seirekomitee
 (Υπόθεση C-562/12)
 2013/C 38/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η εσθονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tartu Ringkonnakohus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: MTÜ Liivimaa Lihaveis
 Καθής: Eesti-Läti programmi 2007-2013 Seirekomitee (επιτροπή παρακολούθησης του προγράμματος Εσθονίας-Λεττονίας 2007-2013)
 Παρεμβαίνον: Eesti Vabariigi Siseministeerium (Υπουργείο Εσωτερικών της Δημοκρατίας της Εσθονίας)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 α)
 Συμβιβάζεται ο εσωτερικός κανονισμός μιας επιτροπής παρακολούθησης την οποία συνέστησαν από κοινού δύο κράτη μέλη, όπως είναι ο οδηγός προγράμματος που εκδόθηκε από την επιτροπή παρακολούθησης του προγράμματος Εσθονίας-Λεττονίας 2007-2013, ο οποίος προβλέπει ότι οι αποφάσεις της επιτροπής παρακολούθησης δεν δύνανται να προσβληθούν ενώπιον οιουδήποτε δικαστηρίου (άρθρο 6.6, παράγραφος 4, του οδηγού προγράμματος: «The decisions of the Monitoring Committee are not appealable at any place of jurisdiction.»), με το άρθρο 63, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 (1) του Συμβουλίου [της 11ης Ιουλίου 2006, περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/1999] σε συνδυασμό με το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
 β)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Έχει το άρθρο 267, παράγραφος 1, στοιχείο β', της Συνθήκης για την Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια ότι το άρθρο 6.6, παράγραφος 4, του οδηγού προγράμματος που εκδόθηκε από την επιτροπή παρακολούθησης του προγράμματος Εσθονίας-Λεττονίας 2007-2013 συνιστά πράξη θεσμικού ή άλλου οργάνου ή οργανισμού της Ένωσης, η οποία πρέπει να ακυρωθεί;
 γ)
 Σε περίπτωση που δοθεί αρνητική απάντηση στο πρώτο ερώτημα: Έχει το άρθρο 263, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, σε συνδυασμό με το άρθρο 256, παράγραφος 1, και το άρθρο 274 της Συνθήκης για την Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια, ότι οι προσφυγές κατά των αποφάσεων της επιτροπής παρακολούθησης του προγράμματος Εσθονίας-Λεττονίας 2007-2013 υπάγονται στη δικαιοδοσία του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή στη δικαιοδοσία του δικαστηρίου που είναι αρμόδιο κατά τις διατάξεις του εθνικού δικαίου;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2006, περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/1999 (ΕΕ L 210, σ. 25).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 23.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 18ης Δεκεμβρίου 2014 [αίτηση του tribunal d’instance d’Orléans (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — CA Consumer Finance κατά Ingrid Bakkaus, Charline Bonato, το γένος Savary, Florian Bonato
 (Υπόθεση C-449/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Προστασία των καταναλωτών - Καταναλωτική πίστη - Οδηγία 2008/48/ΕΚ - Υποχρέωση παροχής πληροφοριών προ της συνάψεως της συμβάσεως - Υποχρέωση εκτιμήσεως της πιστοληπτικής ικανότητας του δανειολήπτη - Βάρος αποδείξεως - Αποδεικτικά μέσα))
 (2015/C 065/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal d’instance d’Orléans
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 CA Consumer Finance
 κατά
 Ingrid Bakkaus, Charline Bonato, το γένος Savary, Florian Bonato
 Διατακτικό
 1)
 Οι διατάξεις της οδηγίας 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστεως και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου, έχουν την έννοια ότι:
 —
 αφενός, αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση σύμφωνα με την οποία ο καταναλωτής φέρει το βάρος αποδείξεως της μη εκπληρώσεως των υποχρεώσεων οι οποίες επιβάλλονται από τα άρθρα 5 και 8 της οδηγίας 2008/48 και,
 —
 αφετέρου, αντιτίθενται στο ότι, λόγω της τυποποιημένης ρήτρας, ο δικαστής μπορεί να κρίνει ότι ο καταναλωτής αναγνώρισε την πλήρη και ορθή εκτέλεση των προσυμβατικών υποχρεώσεων του πιστωτικού φορέα, καθόσον η ρήτρα αυτή συνεπιφέρει αντιστροφή του βάρους αποδείξεως της εκπληρώσεως των υποχρεώσεων αυτών, δυνάμενη να διακυβεύσει την αποτελεσματικότητα των αναγνωριζομένων από την οδηγία 2008/48 δικαιωμάτων.
 2)
 Το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/48 έχει την έννοια ότι, αφενός, δεν αντιτίθεται στον έλεγχο της πιστοληπτικής ικανότητας του καταναλωτή μόνον βάσει των προσκομισθεισών από τον καταναλωτή πληροφοριών, υπό την προϋπόθεση ότι οι πληροφορίες αυτές είναι επαρκείς και οι απλές δηλώσεις του συνοδεύονται από δικαιολογητικά έγγραφα, και, αφετέρου, δεν επιβάλλει στον πιστωτικό φορέα να προβαίνει σε συστηματικούς ελέγχους των προσκομισθεισών από τον καταναλωτή πληροφοριών.
 3)
 Το άρθρο 5, παράγραφος 6, της οδηγίας 2008/48 έχει την έννοια ότι, καίτοι δεν αντιτίθεται στην εκ μέρους του πιστωτικού φορέα παροχή επαρκών εξηγήσεων στον καταναλωτή πριν από την εκτίμηση της οικονομικής καταστάσεως και των αναγκών του, ο έλεγχος της πιστοληπτικής ικανότητας του καταναλωτή ενδέχεται να απαιτεί προσαρμογή των παρεχομένων επαρκών εξηγήσεων, οι οποίες πρέπει να κοινοποιούνται στον καταναλωτή σε εύθετο χρόνο, πριν από την υπογραφή της συμβάσεως πιστώσεως, χωρίς ωστόσο να απαιτείται η σύνταξη συγκεκριμένου εγγράφου.
 (1) ΕΕ C 313 της 26.10.2013.


text:
 22.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/6
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία) στις 25 Απριλίου 2013 — K Oy
 (Υπόθεση C-219/13)
 2013/C 178/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Korkein hallinto-oikeus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: K Oy
 Λοιποί μετέχοντες στη διαδικασία: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö, Valtiovarainministeriö
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Εμποδίζουν το άρθρο 98, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, και το παράρτημα III, σημείο 6, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/47/ΕΚ (2), λαμβανομένης υπόψη της αρχής της ουδετερότητας του φόρου, την εφαρμογή εθνικής νομοθεσίας κατά την οποία επιβάλλεται μειωμένος συντελεστής ΦΠΑ στα έντυπα βιβλία, ενώ τα βιβλία που περιλαμβάνονται σε άλλα υποθέματα, όπως οι ψηφιακοί δίσκοι CD, CD-ROM ή οι μνήμες USB, υπόκεινται στον συνήθη συντελεστή του φόρου;
 Διαφοροποιείται η απάντηση στο ως άνω ερώτημα:
 —
 αν προορισμός του του βιβλίου είναι να το αναγνώσει ο ίδιος ο χρήστης ή να ακούσει ένα κείμενο που διαβάζει αφηγητής (ηχογραφημένο βιβλίο)·
 —
 αν υφίσταται έντυπο βιβλίο έχον το ίδιο περιεχόμενο με ηχογραφημένο βιβλίο ή περιλαμβανόμενο σε υπόθεμα δεδομένων όπως τα CD, τα CD-ROM, οι ηλεκτρονικές μνήμες ή σε άλλο παρεμφερές προϊόν·
 —
 αν το υπόθεμα στο οποίο περιλαμβάνεται βιβλίο σε άλλη μορφή πλην της έντυπης έχει ιδιαίτερες τεχνικές ιδιότητες, όπως είναι η δυνατότητα αναζητήσεως κειμένου;
 (1) EE L 347, σ. 1.
 (2) Οδηγία 2009/47/ΕΚ του Συμβουλίου, της 5ης Μαΐου 2009, για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ όσον αφορά τους μειωμένους συντελεστές φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 116, σ. 18)


text:
 21.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/39
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Ιουλίου 2015 — Cepsa Quimica, S.A. κατά Administración del Estado
 (Υπόθεση C-371/15)
 (2015/C 311/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα: Cepsa Quimica, S.A.
 Καθής: Administración del Estado
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι η απόφαση 2013/448/ΕΕ (1) αντίθετη στο άρθρο 296 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων (2), στον βαθμό που καθόρισε διορθωτικό συντελεστή βάσει μηχανισμού ο οποίος, κατά παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, δεν παρέχει στους οικείους φορείς εκμεταλλεύσεως εγκαταστάσεων τη δυνατότητα να λάβουν γνώση των δεδομένων, υπολογισμών και κριτηρίων που λήφθηκαν υπόψη για τον καθορισμό του;
 2)
 Αντιβαίνει η απόφαση 2013/448/ΕΕ στα άρθρα 10α, παράγραφος 1 και 23, παράγραφος 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ (3), λόγω του τρόπου κατά τον οποίον προσδιορίζει και καθορίζει το ανώτατο όριο εκπομπών από τη βιομηχανία και τον διατομεακό διορθωτικό συντελεστή που προβλέπονται στο άρθρο 10α, παράγραφος 5, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ και στο άρθρο 15 της αποφάσεως 2011/278/ΕΕ (4), καθόσον δεν εκδόθηκε συμφώνως προς την προβλεπόμενη από την απόφαση 1999/468/ΕΚ (5) διαδικασία κανονιστικής επιτροπής με έλεγχο;
 3)
 Λαμβανομένου υπόψη ότι μεταξύ της αποφάσεως 2013/448/ΕΕ και/ή του άρθρου 15 της αποφάσεως 2011/278/ΕΕ υπάρχει ανακολουθία μεταξύ:
 —
 αφενός, της προβλεπόμενης από το άρθρο 10α, παράγραφος 5, στοιχεία α' και β', της [οδηγίας 2003/87/EΚ] [...] βάσεως υπολογισμού, καθόσον στις βάσεις αυτές δεν συμπεριλήφθηκαν οι εκπομπές από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας δια της καύσεως απαερίων και από τη συμπαραγωγή θερμότητας στις διαλαμβανόμενες από το παράρτημα Ι της εν λόγω οδηγίας εγκαταστάσεις,
 —
 αφετέρου, των κριτηρίων που προβλέπει το άρθρο 10α, παράγραφοι 1 και 4 της εν λόγω οδηγίας για τη δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων εκπομπής, το οποίο πράγματι περιλαμβάνει αυτού του είδους τις εκπομπές:
 α)
 Αντιβαίνουν η απόφαση 2013/448/ΕΕ και/ή το άρθρο 15 της αποφάσεως 2011/278/ΕΕ στο άρθρο 10α, παράγραφος 5, σε συνδυασμό με το άρθρο 3, στοιχείο κα' και το εν λόγω άρθρο 10α, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο in fine, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, καθόσον προβλέπουν ότι οι εκπομπές από καύση απαερίων ή την παραγωγή θερμότητας σε εγκαταστάσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας τις οποίες διαλαμβάνει το παράρτημα Ι της εν λόγω οδηγίας αποτελούν εν πάση περιπτώσει εκπομπές από «παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας» προς τον σκοπό καθορισμού του ανώτατου ορίου εκπομπών για τη βιομηχανία, και ότι πρέπει, ως εκ τούτου, να αποκλείονται από τον υπολογισμό αυτό;
 β)
 Ακόμη και σε περίπτωση που η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα είναι αρνητική, αντιβαίνει η απόφαση 2013/448/ΕΕ και/ή το άρθρο 15 της αποφάσεως 2011/278/ΕΕ στο άρθρο 10α, παράγραφος 5, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ και/ή τους σκοπούς της οδηγίας αυτής, καθόσον αποκλείουν από τη βάση υπολογισμού του ανώτατου ορίου βιομηχανικών εκπομπών, η οποία διέπεται από τον κανόνα αυτόν, τις εκπομπές από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας δια της καύσεως απαερίων και από τη συμπαραγωγή θερμότητας στις διαλαμβανόμενες από το παράρτημα Ι της εν λόγω οδηγίας εγκαταστάσεις, στις οποίες μπορούν, ωστόσο, να κατανεμηθούν δωρεάν δικαιώματα εκπομπής συμφώνως προς το άρθρο 10α, παράγραφοι 1 έως 4, της ίδιας οδηγίας;
 4)
 Αντιβαίνει η απόφαση 2013/448/ΕΕ της Επιτροπής, και ενδεχομένως, η απόφαση 2011/278/ΕΕ που εκδόθηκε σε εκτέλεση της πρώτης, στο άρθρο 10α, παράγραφος 12, της οδηγίας, καθόσον επεκτείνουν τον διατομεακό διορθωτικό συντελεστή σε τομείς που κατά την απόφαση 2010/2/ΕΕ (6) (νυν απόφαση 2014/746/ΕΕ (7)) της Επιτροπής εκτίθενται σε σημαντικό κίνδυνο διαρροής άνθρακα, με τη συνακόλουθη μείωση των δωρεάν κατανεμόμενων δικαιωμάτων εκπομπής;
 5)
 Αντιβαίνει η απόφαση 2013/448/ΕΕ στο άρθρο 10α, παράγραφος 5, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, καθόσον η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κατά τον καθορισμό των ελεγμένων εκπομπών που πραγματοποιήθηκαν την περίοδο 2005-2007, μνεία των οποίων γίνεται στα στοιχεία α' και β' της εν λόγω παραγράφου:
 α)
 δεν έλαβε υπόψη τις μη αναγραφόμενες στο ανεξάρτητο σύστημα καταγραφής συναλλαγών της Κοινότητας εκπομπές, έστω και αν επρόκειτο για εκπομπές των οποίων η καταγραφή δεν ήταν υποχρεωτική κατά την εξεταζόμενη περίοδο,
 β)
 πραγματοποίησε αναγωγή, στον βαθμό που τούτο ήταν εφικτό, των στοιχείων από ελεγμένες εκπομπές σε μεταγενέστερα του 2008 έτη, εφαρμόζοντας αντίστροφα τον συντελεστή 1,74 %,
 γ)
 απέκλεισε όλες τις εκπομπές που προέρχονταν από εγκαταστάσεις που είχαν κλείσει πριν τις 30 Ιουνίου 2011;
 (1) Απόφαση 2013/448/ΕΕ της Επιτροπής, της 5ης Σεπτεμβρίου 2013, σχετικά με τα εθνικά μέτρα εφαρμογής για τη μεταβατική δωρεάν κατανομή των δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 240, σ. 27).
 (2) ΕΕ 2000, C 364, σ. 1.
 (3) Οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 275, σ. 32).
 (4) Απόφαση 2011/278/ΕΕ της Επιτροπής, της 27ης Απριλίου 2011, σχετικά με τον καθορισμό ενωσιακών μεταβατικών κανόνων για την εναρμονισμένη δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων εκπομπής κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 10α της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 130, σ. 1).
 (5) Απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (ΕΕ L 184, σ. 23).
 (6) Απόφαση 2010/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 24ης Δεκεμβρίου 2009, που προσδιορίζει, σύμφωνα με την οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, κατάλογο τομέων και κλάδων οι οποίοι θεωρείται ότι εκτίθενται σε σημαντικό κίνδυνο διαρροής άνθρακα (ΕΕ L 1, σ. 10).
 (7) ΕΕ L 308, σ. 114.


text:
C 289/28 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23.11.2002
 το περιθώριο ντάμπινγκ των προσφευγουσών χρησιμοποιώντας μια Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 τεχνική «εστιάσεως επί του κύριου αντικειμένου». Βάσει της
 τεχνικής αυτής, οι συναλλαγές των προσφευγουσών που πραγμα-
 τοποιούνται σε τιμές μεγαλύτερες του σχετικού μέσου όρου Η προσφεύγουσα είναι ένωση με μέλη περισσότερες από 230
 πολυεθνικές εταιρίες, οι οποίες έχουν επενδύσει μαζί εκατοντάδες
 μειώνονται μέχρι τον μέσο όρο αυτό. Κατά τις προσφεύγουσες, η
 Επιτροπή δεν ακολούθησε ορθά τη μέθοδο του μέσου όρου των εκατομμυρίων ευρώ για τη σύσταση κέντρων συντονισμού στο
 σχετικών στοιχείων λόγω της τεχνικής της «εστιάσεως επί του Βέλγιο, βάσει νομοθεσίας των αρχών της δεκαετίας του 1980 η
 οποία επιτρέπει τη σύσταση τέτοιων κέντρων συντονισμού για
 κύριου αντικειμένου». Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι ο
 σκοπός της μεθόδου του μέσου όρου είναι να γίνεται μια δίκαιη πολυεθνικές εταιρίες. Η προσφεύγουσα εξηγεί ότι η Επιτροπή
 θεώρησε, σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις το 1984 και το 1987,
 σύγκριση και όχι να δίδεται η δυνατότητα για μεγαλύτερα
 ότι η νομοθεσία αυτή δεν ενέπιπτε στους κοινοτικούς κανόνες περί
 περιθώρια ντάμπινγκ.
 κρατικών ενισχύσεων και ότι, ενθαρρυνθέντα από τις διαπιστώσεις
 αυτές, τα κέντρα συντονισμού επένδυσαν εντός του Βελγίου και,
 ( 1) Κανονισμός (ΕΚ) 2479/2001 της Επιτροπής, της 17ης ∆εκεμβρίου
 κατά τα τελευταία δεκαπέντε έτη, διεύρυναν σημαντικά την
 2001, για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ στις παρουσία τους στη χώρα αυτή.
 εισαγωγές οπτικών δίσκων με δυνατότητα εγγραφής καταγωγής
 Ταϊβάν (ΕΕ L 334, σ. 8).
 Η προσφεύγουσα αναφέρει ότι η απόφαση της Επιτροπής να
 ( 2) Κανονισμός (ΕΚ) 1050/2002 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου
 2002, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την
 κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ σχετικά
 οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που έχει επιβληθεί στις με τη βελγική νομοθεσία (προσβαλλόμενη απόφαση) συνιστά
 εισαγωγές οπτικών δίσκων με δυνατότητα εγγραφής, καταγωγής αιφνίδιο, αυθαίρετο και αδικαιολόγητο αναχαρακτηρισμό του
 Ταϊβάν, (ΕΕ L 160, σ. 2). καθεστώτος αυτού ως ενισχύσεως κατά την έννοια του άρθρου 87,
 ( 3) Κανονισμός (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας ∆εκεμβρίου παράγραφος 1, και καταλήγει σε προκαταρκτικά αρνητικά συμπε-
 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ράσματα ως προς το συμβατό του με την κοινή αγορά, θίγοντας την
 ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ασφάλεια δικαίου και, συγχρόνως, τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη
 (EE L 56, σ. 1). των Βελγικών Κέντρων Συντονισμού.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση της Επιτροπής είναι
 παράνομη, καθόσον αντίκειται στο άρθρο 1, στοιχείο β', σημείο v,
 του κανονισμού 659/1999 και δεν έχει κανένα άλλο έρεισμα στο
 κοινοτικό δίκαιο. Η εναλλακτική νομική βάση επί της οποίας η
 Επιτροπή στηρίζει την απόφασή της θεωρώντας ότι έχει την
 Προσφυγή της Forum 187 asbl κατά της Επιτροπής των εξουσία να ανατρέψει απόφαση η οποία έχει ληφθεί προ 15 ετών
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου (είτε βάσει του άρθρου 1, στοιχείο β', σημείο v, είτε βάσει των
 γενικών διοικητικών αρχών) ομοίως δεν βρίσκει έρεισμα στο
 2002
 κοινοτικό δίκαιο και η απόφαση πρέπει να ακυρωθεί. Ειδικότερα, η
 εναλλακτική αυτή νομική βάση της αποφάσεως της Επιτροπής
 (Υπόθεση Τ-276/02) συνεπάγεται προσβολή των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της
 προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Η προσφεύγουσα
 θεωρεί, ως εκ τούτου, ότι, λαμβανομένων ιδίως υπόψη της
 (2002/C 289/52) ασυνήθους νομικής βάσεως επί της οποίας η Επιτροπή προτίθεται
 να στηρίξει την απόφασή της και των σημαντικών εμπλεκομένων
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) οικονομικών συμφερόντων, η απόφαση δεν είναι επαρκώς αιτιολο-
 γημένη, κατά παράβαση του άρθρου 253, και πρέπει να ακυρωθεί.
 Η Forum 187 asbl, με έδρα τις Βρυξέλλες (Βέλγιο), εκπροσωπού-
 μενη από τους Αlastair Sutton, barrister, και James Killick,
 barrister, άσκησε στις 12 Σεπτεμβρίου 2002 ενώπιον του Πρωτο-
 δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτρο- Προσφυγή της εταιρίας Dyson Limited κατά του Γραφείου
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά
 σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις
 10 Σεπτεμβρίου 2002
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (Υπόθεση T-278/02)
 — να ακυρώσει την εκ μέρους της Επιτροπής κοινοποίηση της
 αποφάσεώς της να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 88,
 παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ, η οποία δημοσιεύθηκε (2002/C 289/53)
 στην ΕΕ C 147, σ. 2, της 20ής Ιουνίου 2002·
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα·
 — να λάβει κάθε άλλο ή περαιτέρω μέτρο που θα κρίνει Η Dyson Limited, Malmesbury, Wiltshire (Ηνωμένο Βασίλειο),
 ενδεδειγμένο. εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους D. Barron, C. Jones και
 ---pagebreak--- 23.11.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 289/29
 C. Loweth, άσκησε στις 10 Σεπτεμβρίου 2002 προσφυγή κατά 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα).
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο,
 1) να ακυρώσει την υπό στοιχεία Ε1/L 02157 D(2002) 11796
 — να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών απόφαση της Επιτροπής της 16ης Ιουλίου 2002·
 του Γραφείου της 2ας Ιουλίου 2002 (υπόθεση R655/2000-
 1)·
 2) να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 — να αναπέμψει την υπόθεση στο Γραφείο προς περαιτέρω
 εξέταση όσον αφορά τους λοιπούς απόλυτους λόγους
 απαραδέκτου που προέβαλε ο εξεταστής βάσει των άρθρων 7, Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 παράγραφος 1, στοιχείο β', και 7, παράγραφος 3, του
 κανονισμού 40/94·
 Οι προσφεύγοντες είναι κύριοι του ποταμόπλοιου «Factotum». Το
 — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα της 1997, αντικαταστάθηκαν η μέση και η πλώρη του «Factotum».
 προσφεύγουσας. Συγχρόνως, η χωρητικότητα του «Factotum» αυξήθηκε με επιμή-
 κυνση της μέσης και της πλώρης του σκάφους. Η παλαιά μέση και
 η παλαιά πλώρη έμειναν αχρησιμοποίητες από τους
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα προσφεύγοντες. Τα αρχικά σχέδια να κατασκευαστεί από το τμήμα
 αυτό μια φορτηγίδα δεν υλοποιήθηκαν λόγω των υποχρεώσεων
 Κοινοτικό σήμα: «Χαρακτηριστικό εμπορεύματος» το «παλαιό αντί νέου» που ενδεχομένως απέρρεαν από τον κανονισμό
 οποίο αποτελείται από «ένα διαφα- (ΕΟΚ) 1101/89 (1).
 νές δοχείο ή χώρο περισυλλογής»
 που αποτελεί μέρος της εξωτερικής
 Ωστόσο, το σχετικό ολλανδικό ταμείο επέβαλε στους
 επιφάνειας μιας ηλεκτρικής σκούπας προσφεύγοντες εισφορά, σύμφωνα με τη ρύθμιση «παλαιό αντί
 — Αίτηση υπ' αριθ. 522144 νέου» που περιέχεται στον κανονισμό 1101/89. Έτσι, κατά
 Προϊόντα και υπηρεσίες: «Μηχανήματα καθαρισμού, στιλ- τους προσφεύγοντες, το «Factotum» θεωρήθηκε νεότευκτο πλοίο
 βώσεως και πλυσίματος δαπέδων αυτοδύναμης προώσεως.
 και ταπήτων· ηλεκτρικές σκούπες·
 μηχανές πλυσίματος ταπήτων· μηχα- Κατόπιν αυτού, οι προσφεύγοντες ρώτησαν την Επιτροπή ποια
 νές στιλβώσεως δαπέδων· τμήματα είναι η ορθή εφαρμογή του άρθρου 8 του κανονισμού 1101/89
 και πρόσθετα εξαρτήματα για όλα στη συγκεκριμένη περίπτωση. Με την παρούσα προσφυγή τους,
 τα προαναφερθέντα προϊόντα» της οι προσφεύγοντες βάλλουν κατά της ερμηνείας που έδωσε η
 κλάσεως 7 του ∆ιακανονισμού της Επιτροπή.
 Νίκαιας.
 Στο τμήμα προσφυγών Άρνηση του εξεταστή να καταχω- Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι στην περίπτωση της μετατρο-
 προσφαλλόμενη ρίσει το ζητούμενο σήμα. πής του «Factotum» δεν πρόκειται για νεότευκτο πλοίο ούτε
 απόφαση: συντρέχει κάποια από τις άλλες περιπτώσεις που αναφέρει το
 άρθρο 8 του κανονισμού 1101/89. Κατά τους προσφεύγοντες, η
 Νομικός ισχυρισμός: Παρερμηνεία του άρθρου 7, παρά-
 γραφος 1, στοιχείο α', του κανο- αντικατάσταση ενός τμήματος του «Factotum» συνεπάγεται
 νισμού 40/94. αύξηση της συνολικής χωρητικότητας της εσωτερικής ναυσιπλοΐας
 μόνον όσον αφορά την επιμήκυνση του «Factotum». Με άλλα
 λόγια, οι υποχρεώσεις «παλαιό αντί νέου» πρέπει να περιοριστούν
 στη χωρητικότητα που προστέθηκε με τη μετατροπή.
 Οι προσφεύγοντες διατείνονται περαιτέρω ότι, αν η παλαιά μέση
 Προσφυγή του J. J. Pikaart κ.λπ. κατά της Επιτροπής των και η παλαιά πλώρη του σκάφους μετατραπούν σε φορτηγίδα,
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου ουδείς λόγος θα συντρέχει να επιβαρυνθούν με υποχρεώσεις
 2002 «παλαιό αντί νέου» οι τόνοι του πλοίου «Factotum» το οποίο έχει
 αυτοδύναμη πρόωση. Κατά τους προσφεύγοντες, η αύξηση αυτή
 (Υπόθεση Τ-280/02) αφορά τόνους φορτηγίδας, για τους οποίους οι υποχρεώσεις
 «παλαιό αντί νέου» είναι λιγότερο βαριές από εκείνες για τόνους
 (2002/C 289/54) πλοίου αυτοδύναμης προώσεως.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική) (1 ) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 1989, σχετικά με
 τη διαρθρωτική εξυγίανση της εσωτερικής ναυσιπλοΐας (ΕΕ L 116,
 σ. 25).
 Ο J. J. Pikaart κ.λπ. εκπροσωπούμενοι από τους δικηγόρους M. J.
 van Dam και R. D. Ouwrling, άσκησαν στις 15 Σεπτεμβρίου


text:
 16.6.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 173/7
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 15ης Φεβρουαρι ́ου 2001 (ε ́κτο τμη ́μα)
 στην υπο ́θεση C-99/98: ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας κατα ́ της 15ης Φεβρουαρι ́ου 2001
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 στην υπο ́θεση C-230/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 [«Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Σχε ́διο κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 στον τομε ́α των ημιαγωγω ́ ν ηλεκτρισμου ́ — Ανακοι ́νωση
 στην Επιτροπη ́ — Περιεχο ́μενο της ανακοινω ́ σεως και των
 προ ́σθετων ερωτη ́σεων που τε ́θηκαν απο ́ την Επιτροπη ́— («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Παρα ́βαση του
 Φυ ́ση και δια ́ ρκεια της προθεσμι ́ας ́ερευνας — ∆ικαι ́ωμα α ́ ρθρου 30 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως,
 εναντιω ́ σεως της Επιτροπη ́ς — 'Αρθρο 93, παρα ́ γραφος 3, α ́ ρθρου 28 ΕΚ) — Εθνικη ́θμιση περι ́ υλικω
 ́ ρυ ́ ν και ειδω ́ν
 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 88, παρα ́ γραφος 3, ΕΚ)»] απο ́ καουτσου ́κ που ́ερχονται σε επαφη ́ με στερεα ́ και υγρα ́
 τρο ́φιμα — Αμοιβαι ́α αναγνω ́ ριση — 'Ελλειψη νομο ́τυπης
 οχλη ́σεως — Απαρα ́δεκτο της προσφυγη ́ς»)
 (2001/C 173/10)
 (2001/C 173/11)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-99/98, ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας (εκπρο ́σωπος:
 W. Okresek) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́-
 Στην υπο ́θεση C-230/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 σωποι: V. Kreuschitz και Ρ. F. Nemitz), με αντικει ́μενο την
 (εκπρο ́σωποι: Η. van Lier και Ο. Couvert-Castéra) κατα ́ Γαλλικη ́ς
 ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως SG(98)D/1124 της Επιτροπη ́ς, της
 ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: J.-F. Dobelle, R. Loosli-Surrans και
 9ης Φεβρουαρι ́ου 1998, για την κι ́νηση επι ́σημης διαδικασι ́ας
 Κ. Rispal-Bellanger), με αντικει ́μενο να διαπιστωθει ́ ο ́τι η Γαλλικη ́
 εξετα ́σεως βα ́σει του α ́ρθρου 93, παρα ́γραφος 2, της Συνθη ́κης ΕΚ
 ∆ημοκρατι ́α, θεσπι ́ζοντας το δια ́ταγμα της 9ης Νοεμβρι ́ου 1994,
 (νυν α ́ρθρου 88, παρα ́γραφος 2, ΕΚ) σχετικα ́ με την κρατικη ́
 περι ́ υλικω ́ν και ειδω
 ́ ν απο ́ καουτσου ́κ που ́ερχονται σε επαφη ́ με
 ενι ́σχυση αριθ. C 84/97 (πρω ́ην Ν 509/96) υπε ́ρ της Siemens
 στερεα ́ και υγρα ́ τρο ́φιμα (JORF της 2ας ∆εκεμβρι ́ου 1994,
 Bauelemente OHG που εδρευ ́ει στο Villach (Αυστρι ́α), το
 σ. 17029), χωρι ́ς να προβλε ́ψει ρητα ́ την αναγνω ́ριση των
 ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους C. Gulmann, προ ́εδρο του
 τεχνικω ́ν κανο ́νων, προτυ ́πων και διαδικασιω ́ν παρασκευη ́ς που
 ́εκτου τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα, Α. La Pergola, Μ. Wathelet και
 εφαρμο ́ζονται νομι ́μως εντο ́ς των λοιπω ́ν κρατω ́ν μελω ́ν, καθω ́ς και
 Β. Σκουρη ́ (εισηγητη ́), προε ́δρους τμη ́ματος, D. Α. Ο. Edward, J.-
 την αναγνω ́ριση των αποτελεσμα ́των των σχετικω ́ν ελε ́γχων και
 P. Puissochet, Ρ. Jann, L. Sevón και R. Schintgen, δικαστε ́ς,
 αναλυ ́σεων που διενεργου ́νται απο ́ μονα ́δα επιθεωρη ́σεως και
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: Η. von Holstein,
 ελε ́γχου η ́ απο ́ εργαστη ́ριο επι ́σημα αναγνωρισμε ́νο εντο ́ς α ́λλου
 βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 15 Φεβρουαρι ́ου 2001
 κρα ́τους με ́λους, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 α ́ρθρο 30 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως,
 α ́ρθρο 28 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση SG(98)D/1124 της Επιτροπη ́ς, C. Gulmann, προ ́εδρο τμη ́ματος, Β. Σκουρη ́, J.-P. Puissochet,
 της 9ης Φεβρουαρι ́ου 1998, για την κι ́νηση επι ́σημης R. Schintgen και την F. Macken (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 διαδικασι ́ας εξετα ́σεως βα ́σει του ́αρθρου 93, παρα ́γρα- εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: Η. von Holstein, βοηθο ́ς
 φος 2, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρου 88, παρα ́γραφος 2, γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 15 Φεβρουαρι ́ου 2001 απο ́φαση με το
 ΕΚ) σχετικα ́ με την κρατικη ́ ενι ́σχυση αριθ. C 84/97 (πρω ́ ην ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Ν 509/96) υπε ́ρ της Siemens Bauelemente OHG.
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 2) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα. 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 209 της 4.7.1998. (1) ΕΕ C 226 της 7.8.1999.


text:
 6.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/41
 Προσφυγή της 1ης Δεκεμβρίου 2016 — Deichmann κατά EUIPO — Vans (V)
 (Υπόθεση T-848/16)
 (2017/C 038/55)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Deichmann SE (Έσσεν, Γερμανία) (εκπρόσωποι: C. Onken, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Vans, Inc. (Cypress, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (απεικόνιση ενός «V») — Υπ’ αριθ. 10 345 403 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 20ής Σεπτεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 2129/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 151, παράγραφος 2, του κανονισμού για το σήμα της ΕΕ, σε συνδυασμό με τον κανόνα 19, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95·
 —
 Παράβαση του κανόνα 19 παράγραφος 2, στοιχείο α', περίπτωση ii, παράγραφος 3, και του κανόνα 20, παράγραφος 1, του κανονισμού 2868/95·
 —
 Παραβίαση των γενικών αρχών της ασφάλειας δικαίου, της χρηστής διοικήσεως, της ίσης μεταχειρίσεως και της μη αναδρομικότητας.


text:
 12.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 337/33
 Προσφυγή της 11ης Αυγούστου 2015 — Othman κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-464/15)
 (2015/C 337/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Razan Othman (Δαμασκός, Συρία) (εκπρόσωπος: E. Ruchat, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη·
 —
 κατά συνέπεια, να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/837 της 28ης Μαΐου 2015 και τις επακόλουθες εκτελεστικές της πράξεις, κατά το μέτρο που αφορούν την προσφεύγουσα·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους οι οποίοι κατ’ ουσίαν ταυτίζονται με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-432/11, Makhlouf κατά Συμβουλίου (1).
 (1) ΕΕ C 290, σ. 13.


text:
C 169/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.7.2002
 1) Απορρι ́πτει την αγωγη ́. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα. της 30η ́ς Απριλι ́ου 2002
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις T-195/01 και T-207/01,
 (1) ΕΕ C 316 της 4.11.00.
 Government of Gibraltar κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (1)
 («Κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις — Φορολογικε ́ς ρυθμι ́σεις —
 Υφιστα ́ μενες ενισχυ ́σεις η
 ́ νε ́ες ενισχυ ́σεις — Κι ́νηση της
 επι ́σημης διαδικασι ́ας ́ερευνας του α ́ρθρου 88, παρα ́γρα-
 φος 2, ΕΚ»)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (2002/C 169/53)
 της 3ης Μαι ̈́ου 2002 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 στην υπο ́θεση T-177/01, Jégo-Quéré et Cie SA κατα ́ Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1) Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις T-195/01 και T-207/01,
 Government of Gibraltar, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Α. Sutton,
 («Αλιει ́α — Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1162/2001 — Αποκα- M. Llamas, barristers, και W. Schuster, δικηγο ́ρο, με το ́πο
 τα ́ σταση των αποθεμα ́ των μπακαλια ́ρου “Merluccius επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 merluccius” — Εφοπλιστικη ́ εταιρι ́α αλιει ́ας — Προσφυγη ́ Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: V. Di Bucci και R. Lyal), υποστηριζο-
 ακυρω ́ σεως — Προ ́σωπο που ο κανονισμο ́ς αφορα ́ ατομικα ́ με ́νης απο ́ το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας (εκπρο ́σωπος: R. Silva de
 — Παραδεκτο ́») Lapuerta), με αντικει ́μενο δυ ́ο αιτη ́σεις ακυρω ́σεως των αποφα ́σεων
 SG(2001) D/289755 και SG(2001) D/289757 της Επιτροπη ́ς,
 της 11ης Ιουλι ́ου 2001, περι ́ κινη ́σεως της διαδικασι ́ας του
 (2002/C 169/52) α ́ρθρου 88, παρα ́γραφος 2, ΕΚ, σχετικα ́ με τις ρυθμι ́σεις του
 Γιβραλτα ́ρ ο ́σον αφορα ́ τις απαλλασσο ́μενες και τις οιονει ́ απαλ-
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω λασσο ́μενες του φο ́ρου εταιρι ́ες, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο πενταμε-
 λε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. M. Moura Ramos, Προ ́εδρο,
 V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi και Α. W. H. Meij, δικαστε ́ς,
 γραμματε ́ας: J. Plingers, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 30 Απριλι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Στην υπο ́θεση T-177/01, Jégo-Quéré et Cie SA, με ́εδρα στο
 Lorient (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Α. Creus Carreras,
 B. Uriarte Valiente και Α. Agustinoy Guilayn, avocats, κατα ́ 1) Στην υπο ́θεση T-195/01:
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: T. van Rijn
 και Α. Bordes), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως των α ́ρθρων 3, α) ακυρω ́ νει την απο ́φαση SG (2001) D/289755 της
 στοιχει ́ο δ), και 5 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1162/2001 της Επιτροπη ́ς, Επιτροπη ́ς, της 11ης Ιουλι ́ου 2001, περι ́ κινη ́σεως της
 της 14ης Ιουνι ́ου 2001, για θε ́σπιση με ́τρων αποκατα ́στασης διαδικασι ́ας του ́αρθρου 88, παρα ́γραφος 2, ΕΚ,
 του αποθε ́ματος μπακαλια ́ρου «Merluccius merluccius» στις σχετικα ́ με τις ρυθμι ́σεις του Γιβραλτα ́ρ ́οσον αφορα ́
 υποπεριοχε ́ς CIEM III, IV, V, VI και VII και στις διαιρε ́σεις CIEM τις απαλλασσο ́μενες του φο ́ρου εταιρι ́ες·
 VIII a, b, d και e καθω ́ς και συναφω ́ ν ο ́ρων για τον ́ελεγχο
 δραστηριοτη ́των αλιευτικω ́ν σκαφω ́ν (EE L 159, σ. 4), το Πρωτοδι- β) καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα στα
 κει ́ο (πρω ́το πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους B. οποι ́α υποβλη ́θηκε η Government of Gibraltar καθω ́ς
 Vesterdorf, Προ ́εδρο, K. Lenaerts, J. Azizi, N. J. Forwood και και στα δικα ́ της δικαστικα ́ ́εξοδα, εξαιρε ́σει των
 Η. Legal, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος εξο ́δων της διαδικασι ́ας ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων Τ-195/
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 3 Μαι ̈́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο 01 R, τα οποι ́α φε ́ρει εξ ολοκλη ́ρου η Government of
 διατακτικο ́: Gibraltar·
 γ) το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας φε ́ρει τα δικαστικα ́ ́εξοδα ́
 1) Απορρι ́πτει την ́ενσταση απαραδε ́κτου. του.
 2) Συνεχι ́ζει την εκδι ́καση της υποθε ́σεως επι ́ της ουσι ́ας. 2) Στην υπο ́θεση T-207/01:
 3) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα. α) απορρι ́πτει την προσφυγη ́·
 β) καταδικα ́ζει την Government of Gibraltar στα δικαστικα ́
 (1) ΕΕ C 289 της 13.10.01. ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε η Επιτροπη ́ καθω ́ ς και
 στα δικα ́ της δικαστικα ́ ́εξοδα, συμπεριλαμβανομε ́νων
 των εξο ́δων της διαδικασι ́ας ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων
 Τ-207/01 R·
 ---pagebreak--- 13.7.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 169/31
 γ) το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας φε ́ρει τα δικαστικα ́ ́εξοδα ́ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 του.
 της 16ης Απριλι ́ου 2002
 (1) ΕΕ C 303 της 27.10.01.
 στην υπο ́θεση T-64/00, Continental and Overseas
 Investments N.V. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των(1)
 (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Εισαγωγη ́ δεκτω ́ ν τηλεορα ́σεως
 απο ́ την Τουρκι ́α — Κατα ́ ργηση δι ́κης)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (2002/C 169/55)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 της 9ης Απριλι ́ου 2002
 στην υπο ́θεση T-210/93, H. Hepp κατα ́ Συμβουλι ́ου της Στην υπο ́θεση T-64/00, Continental and Overseas Investments
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- N.V. (anciennement Jubertrade N.V.), με ́εδρα την Αμβε ́ρσα
 τη ́των(1) (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους Υ. van Gerven
 και Ι. Bernaerts, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́
 (Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη — Γα ́λα Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: R. Tricot
 — Παραγωγοι ́ αναλαβο ́ντες δε ́σμευση περι ́ μη διαθε ́σεως και J. Stuyck), με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της
 στο εμπο ́ριο η ́ περι ́ μετατροπη ́ς — Κατα ́ ργηση της δι ́κης) Επιτροπη ́ς C(1999)4419 τελικο ́ (REC 4/99), της 14ης ∆εκεμ-
 βρι ́ου 1999, διαπιστω ́νοντας ο ́τι πρε ́πει να αναζητηθου ́ν εκ των
 υστε ́ρων δασμοι ́ και ο ́τι δεν χωρει ́ επιστροφη ́ τους για εισαγωγε ́ς
 (2002/C 169/54) δεκτω ́ν τηλεορα ́σεως απο ́ την Τουρκι ́α, το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους M. Jaeger, προ ́εδρο και K. Lenaerts
 και J. Azizi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) 16 Απριλι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Καταργει ́ται η δι ́κη.
 Στην υπο ́θεση T-210/93, H. Hepp, κα ́τοικος Villmar-Weyer 2) Η Επιτροπη ́ καταδικα ́ζεται στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον δικηγο ́ρο Η. Heep, κατα ́
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: A. Brautigam
 και Α.-M. Colaert) και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (1) ΕΕ C 149 της 27.5.00.
 (εκπρο ́σωποι: D. Booß, M. Niejahr, H.-J. Rabe και M. Núñez-
 Müller), με αντικει ́μενο αι ́τηση αποζημιω ́σεως, κατ' εφαρμογη ́ν
 των α ́ρθρων 178 και 215, δευ ́τερο εδα ́φιο, της Συνθη ́κης (νυν
 α ́ρθρων 235 ΕΚ και 288, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ), για ζημι ́ες που
 υπε ́στη ο προσφευ ́γων απο ́ το γεγονο ́ς ο ́τι εμποδι ́στηκε να διαθε ́σει
 στο εμπο ́ριο γα ́λα, κατ' εφαρμογη ́ν του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 857/
 84 του Συμβουλι ́ου, της 31ης Μαρτι ́ου 1984, περι ́ γενικω ́ν ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 κανο ́νων για την εφαρμογη ́ της εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο
 α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 στον τομε ́α του της 16ης Απριλι ́ου 2002
 γα ́λακτος και των γαλακτοκομικω ́ν προϊο ́ντων (ΕΕ L 90, σ. 13),
 ο ́πως συμπληρω ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 1371/84 της στην υπο ́θεση T-204/00, CCBB Vervoer- en Distributie-
 Επιτροπη ́ς, της 16ης Μαου 1984 (ΕΕ L 132, σ. 11), το centrum B.V. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. τη ́των(1)
 M. Moura Ramos, Προ ́εδρο, και τους V. Tiili, J. Pirrung,
 P. Mengozzi και Α. W. H. Meij, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Εισαγωγη ́ δεκτω ́ ν τηλεορα ́σεως
 Jung, εξε ́δωσε στις 9 Απριλι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο απο ́ την Τουρκι ́α — Κατα ́ ργηση δι ́κης)
 διατακτικο ́:
 (2002/C 169/56)
 1) Καταργει ́ τη δι ́κη επι ́ της παρου ́σας προσφυγη ́ς.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 270 της 19.10.92.
 Στην υπο ́θεση T-204/00, CCBB Vervoer- en Distributiecentrum
 B.V., εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο R. G. baron Snouckaert
 van Schauburg, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: R. Tricot),


text:
 25.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/12
 Αναίρεση που άσκησαν στις 22 Νοεμβρίου 2013 οι Galp Energia España, SA, Petróleos de Portugal (Petrogal), SA, Galp Energia, SGPS, SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 16 Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση T-462/07, Galp Energia España, SA, Petróleos de Portugal (Petrogal), SA, Galp Energia, SGPS, SA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-603/13 P)
 2014/C 24/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Galp Energia España, SA, Petróleos de Portugal (Petrogal), SA, Galp Energia, SGPS, SA (εκπρόσωπος: M. Slotboom, advocaat)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των αναιρεσειουσών
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, σύμφωνα με τους λόγους που προβάλλονται με την υπό κρίση αναίρεση και/ή να ακυρώσει τα άρθρα 1, 2 και 3 της προσβαλλόμενης αποφάσεως της Επιτροπής, καθόσον αφορά τις αναιρεσείουσες, και/ή να ακυρώσει το άρθρο 2 της προσβαλλόμενης αποφάσεως της Επιτροπής στο μέτρο που επέβαλε πρόστιμο στις αναιρεσείουσες ή να μειώσει το πρόστιμο που επεβλήθη στις αναιρεσείουσες με το άρθρο 2 της προσβαλλόμενης αποφάσεως της Επιτροπής,
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για την έκδοση αποφάσεως επί της ουσίας, βάσει των ενδείξεων που θα παράσχει το Δικαστήριο·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας δίκης.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί για τους ακόλουθους λόγους:
 Το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ, παραμόρφωσε το περιεχόμενο αποδεικτικών στοιχείων, παρέβη δικονομικούς κανόνες σχετικά με την εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων και παραβίασε τη γενική αρχή του τεκμηρίου αθωότητας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 48 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, αποφαινόμενο ότι δεν μπορεί να κριθεί ότι η Επιτροπή παρανόμως διαπίστωσε τη συμμετοχή των αναιρεσειουσών σε συντονισμό τιμών «μέχρι το 2002». Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο δεν αιτιολόγησε επαρκώς την κρίση αυτή.
 Το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ, παραμόρφωσε το περιεχόμενο αποδεικτικών στοιχείων και παραβίασε δικονομικούς κανόνες σχετικά με την εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένης της παραβιάσεως της αρχής «ne ultra petita», της προσβολής του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη και του δικαιώματος άμυνας (του δικαιώματος ακροάσεως), καθόσον έκρινε ότι οι αναιρεσείουσες μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνες για το σύστημα παρακολουθήσεως και τον μηχανισμό αντισταθμίσεως και ότι κατά συνέπεια δεν υπάρχει λόγος τροποποιήσεως του αρχικού ποσού του προστίμου.
 Το Γενικό Δικαστήριο προσέβαλε το θεμελιώδες δικαίωμα των αναιρεσειουσών να δικαστεί η υπόθεσή τους εντός ευλόγου χρόνου.


text:
C 61/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.2.2001
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Προσφυγη ́-αγωγη ́ της Sophie Van Weyenbergh κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 27 Νοεμβρι ́ου 2000
 Οι λο ́γοι και τα επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρεμφερη ́ με αυτα ́ που
 προβα ́λλονται στην υπο ́θεση Τ-357/00, Martı́nez Alarcón κατα ́ (Υπο ́θεση T-364/00)
 Επιτροπη ́ς.
 (2001/C 61/32)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 H Sophie Van Weyenbergh, κα ́τοικος Tervuren (Βε ́λγιο), εκπρο-
 σωπου ́μενη απο ́ τον Carlos Mourato, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν,
 α ́σκησε στις 27 Νοεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 Προσφυγη ́-αγωγη ́ της Luigia Dricot κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 27 Νοεμβρι ́ου Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 2000
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (Υπο ́θεση T-363/00)
 — κυρι ́ως, να ακυρω ́σει την απο ́φαση της 28ης Ιανουαρι ́ου
 2000 της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς του διαγωνισμου ́ των
 (2001/C 61/31) COM/TB/99, που ει ́χε ως αντικει ́μενο να απορρι ́ψει την
 υποψηφιο ́τητα της προσφευ ́γουσας στον εν λο ́γω διαγωνισμο ́
 καθω ́ς και την σιωπηρη ́ απο ́φαση της Α∆Α, της 9ης
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) Οκτωβρι ́ου 2000 που συνιστα ́ αρνητικη ́ απα ́ντηση στην
 διοικητικη ́ ́ενσταση της προσφευ ́γουσας·
 H Luigia Dricot, κα ́τοικος Overijse (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενη — επικουρικω ́ς, να υποχρεω ́σει την καθη ́ς να καταβα ́λει στην
 απο ́ τον Carlos Mourato, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, α ́σκησε στις προσφευ ́γουσα το ποσο ́ν των 2 941 667 BEF με την
 27 Νοεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν επιφυ ́λαξη τροποποιη ́σεως κατα ́ τη δια ́ρκεια της δι ́κης, ως
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν αποζημι ́ωση για υλικη ́ ζημι ́α και ηθικη ́ βλα ́βη·
 Κοινοτη ́των.
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — κυρι ́ως να ακυρω ́σει τις αποφα ́σεις της 28ης Ιανουαρι ́ου
 2000 και 24ης Φεβρουαρι ́ου 2000 της εξεταστικη ́ς επιτρο- Οι ισχυρισμοι ́ και τα επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοια με τα προβαλλο ́-
 πη ́ς του διαγωνισμου ́ COM/TB/99, που ει ́χαν ως αντικει ́μενο μενα στην υπο ́θεση T-357/00, Martı́nez Alarcón κατα ́ Επιτροπη ́ς.
 να απορρι ́ψουν την υποψηφιο ́τητα της προσφευ ́γουσας στον
 εν λο ́γω διαγωνισμο ́ καθω ́ς και την σιωπηρη ́ απο ́φαση της
 28ης Αυγου ́στου 2000 της Α∆Α, που συνιστα ́ αρνητικη ́
 απα ́ντηση στην διοικητικη ́ ́ενσταση της προσφευ ́γουσας·
 — επικουρικω ́ς να υποχρεω ́σει την καθη ́ς να καταβα ́λει στην
 προσφευ ́γουσα το ποσο ́ν των 500 000 BEF με την επιφυ ́λαξη Προσφυγη ́ της Scott S.A. κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 τροποποιη ́σεως κατα ́ τη δια ́ρκεια της δι ́κης, ως αποζημι ́ωση ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 30 Νοεμβρι ́ου 2000
 κω
 για υλικη ́ ζημι ́α και ηθικη ́ βλα ́βη·
 (Υπο ́θεση Τ-366/00)
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (2001/C 61/33)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοια με τα προβαλλο ́- H Scott S.A., εταιρι ́α γαλλικου ́ δικαι ́ου, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 μενα στην υπο ́θεση T-357/00, Martı́nez Alarcón κατα ́ Επιτροπη ́ς. τους Jeremy Lever, QC, και George Peretz, barristers, και τον
 Robin Griffith, solicitor του Clifford Chance, Λονδι ́νο, α ́σκησε
 στις 30 Νοεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ-
 κω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/53
 Προσφυγή της 9ης Μαρτίου 2007 — Icuna.Com κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-71/07)
 (2007/C 95/107)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Icuna.Com SCRL (Braine-le-Château, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: J. Windey και P. de Bandt, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρωθεί η απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 31ης Ιανουαρίου 2007, περί ακυρώσεως της διαδικασίας προσκλήσεως υποβολής προσφορών EP/DGINFO/WEBTV/2006/0003, στο μέτρο που αφορά την παρτίδα αριθ. 2·
 —
 να αναγνωριστεί η εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας και να υποχρεωθεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην καταβολή αποζημιώσεως προς την προσφεύγουσα-ενάγουσα για το σύνολο της ζημίας που έχει υποστεί λόγω της προσβαλλομένης αποφάσεως και να ορισθεί πραγματογνώμων για την εκτίμηση της ζημίας αυτής·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικαστεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την απόφασή του της 1ης Δεκεμβρίου 2006, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απέρριψε την προσφορά της προσφεύγουσας-ενάγουσας (στο εξής: προσφεύγουσα) που είχε υποβληθεί στο πλαίσιο της προσκλήσεως υποβολής προσφορών EP/DGINFO/WEBTV/2006/0003, παρτίδα αριθ. 2: περιεχόμενο των μεταδόσεων ενόψει της δημιουργίας του δικτυακού τηλεοπτικού καναλιού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1) και συνήψε σύμβαση με άλλον προσφέροντα. Η απόφαση αυτή απετέλεσε το αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως εκ μέρους της προσφεύγουσας ενώπιον του Πρωτοδικείου με ημερομηνία 19 Δεκεμβρίου 2006 (2). Στο πλαίσιο της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων, ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου διάταξε, προσωρινώς, και στο μέτρο που το Κοινοβούλιο είχε ήδη συνάψει τη σύμβαση σύμφωνα με την απόφαση της 1ης Δεκεμβρίου 2006, την αναστολή εκτελέσεως της συμβάσεως. Ύστερα από ακρόαση πραγματοποιηθείσα στο πλαίσιο της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων, το Κοινοβούλιο έλαβε την προσβαλλομένη απόφαση, με ημερομηνία 31 Ιανουαρίου 2007, με την οποία ακύρωσε, όσον αφορά την παρτίδα αριθ. 2, τη εν λόγω διαδικασία προσκλήσεως υποβολής προσφορών.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους. Ο πρώτος αντλείται από τον παράνομο χαρακτήρα της προσβαλλομένης αποφάσεως, και τούτο λόγω της αναρμοδιότητας του συντάκτη της πράξεως, καθώς και παράβαση του άρθρου 101 του δημοσιονομικού κανονισμού (3). Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι καμιά διάταξη του κοινοτικού δικαίου δεν επιτρέπει στην εντέλλουσα εξουσία να ακυρώσει την κατακύρωση δημόσιας συμβάσεως ύστερα από την υπογραφή αυτής με τον ανάδοχο. Εξάλλου, η ίδια ισχυρίζεται ότι, έστω και αν υποτεθεί ότι το καθού ήταν αρμόδιο για την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως βάσει του άρθρου 101 του δημοσιονομικού κανονισμού, αυτή η διάταξη δεν του επιτρέπει να προβεί σε μερική ακύρωση της προσκλήσεως υποβολής προσφορών.
 Στο πλαίσιο του δεύτερου λόγου της, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η προσβαλλομένη απόφαση πάσχει από ελάττωμα ως προς την αιτιολογία, στο μέτρο που δεν επιτρέπει να καταστούν αντιληπτοί ούτε οι λόγοι που ώθησαν το καθού να λάβει τέτοιο μέτρο ούτε η βάση επί της οποίας στηρίχθηκε αυτό ούτε ο λόγος για τον οποίο η πρόσκληση υποβολής προσφορών ακυρώθηκε μόνο μερικώς, δηλαδή όσον αφορά, αποκλειστικώς, την παρτίδα αριθ. 2.
 Εκτός από την ακύρωση της αποφάσεως στις 31 Ιανουαρίου 2007, η προσφεύγουσα ζητεί και αποζημίωση για το σύνολο των ζημιών που υπέστη λόγω της αποφάσεως αυτής.
 (1) Προκήρυξη δημόσιου διαγωνισμού «Δικτυακό τηλεοπτικό κανάλι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου» (ΕΕ 2006 S 87-91412).
 (2) Υπόθεση T-383/06, Icuna.Com κατά Κοινοβουλίου, ΕΕ 2007 C 20, σ. 31.
 (3) Κανονισμός (ΕΚ Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου της 25ης Ιουνίου 2002 για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 248, σ. 1).


text:
 9.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/21
 Προσφυγή -αγωγή της 5ης Μαρτίου 2012 — USFSPEI και Loescher κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-119/12)
 2012/C 165/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες-ενάγοντες: Union syndicale fédérale des services publics européens et internationaux (USFSPEI) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) και Bernd Loescher (Rhode-Saint-Genèse, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal και D. Abreu Caldas, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα των προσφευγόντων-εναγόντων
 Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση (2011/866/ΕΕ) του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόταση της Επιτροπής για κανονισμό του Συμβουλίου για την αναπροσαρμογή, από 1ης Ιουλίου 2011, των αποδοχών και των συντάξεων των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και των διορθωτικών συντελεστών που εφαρμόζονται στις εν λόγω αποδοχές και συντάξεις·
 —
 να υποχρεώσει το Συμβούλιο να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα B. Loescher καθώς και στους λοιπούς μονίμους και εκτάκτους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις καθυστερούμενες αποδοχές και συντάξεις τις οποίες δικαιούνται από 1ης Ιουλίου 2011 πλέον τόκων υπερημερίας υπολογιζομένων, από την ημερομηνία κατά την οποία οι εν λόγω αποδοχές κατέστησαν απαιτητές, με το επιτόκιο που έχει καθορίσει η ΕΚΤ για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως προσαυξημένου κατά δύο μονάδες·
 —
 να υποχρεώσει το Συμβούλιο να καταβάλει στην USF και στον προσφεύγοντα-ενάγοντα ένα συμβολικό ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστησαν λόγω του υπηρεσιακού πταίσματος που συνίσταται στην έκδοση της αποφάσεως (2011/866/ΕΕ) του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 2011·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής, οι προσφεύγοντες-ενάγοντες προβάλλουν λόγους αντλούμενους:
 —
 αφενός, από παράβαση των άρθρων 64, 65 και 65α του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των άρθρων 1 και 3 του παραρτήματος ΧΙ του εν λόγω κανονισμού καθώς και από την παραβίαση των αρχών της ειλικρινούς συνεργασίας και της συνέπειας, που απορρέουν από το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, και από τις αρχές της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της υποχρεώσεως που πηγάζει το ρητό patere legem quam ipse fecisti, και
 —
 αφετέρου, από παράβαση της αποφάσεως του Συμβουλίου της 23ης Ιουνίου 1981 που καθιερώνει τη διαδικασία τριμερούς διαβουλεύσεως, λόγω της μη εξασφαλίσεως της πραγματικής ενημερώσεως των εκπροσώπων των κρατών μελών για τις θέσεις του προσωπικού και των διοικητικών αρχών πριν από την έκδοση της επίδικης αποφάσεως.


text:
 1.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 292/32
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιουλίου 2014 — BSH κατά ΓΕΕΑ (Wash & Coffee)
 (Υπόθεση T-5/12) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος Wash & Coffee - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Απουσία διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Αυτεπάγγελτη εξέταση των πραγματικών περιστατικών - Άρθρο 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009])
 2014/C 292/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: BSH Bosch und Siemens Hausgerätte GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Biagosch, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Νοεμβρίου 2011 (υπόθεση R 992/2011-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου Wash & Coffee ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει την BSH Bosch und Siemens Hausgerätte GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 65 της 3.3.2012.


text:
10. 1. 98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 7/19
 Pqorutcgä sot Olivier Brunet j.kp. jasó Episqopgäy sxm O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 11 Iotkiäot
 1997 Ç ma ajtqxärei sg rixpgqgä apoäuarg sgy Episqopgäy peqiä
 ä
 (Tpoherg T-206/97) apoqqiäwexy sgy aisgärexy sot pqoruetäcomsoy ma ene-
 sarseiä so emdevoälemo euaqlocgäy sot óqhqot 31
 (98/C 7/56) paqócqauoy 2 sot Jamomirlotä Tpgqeriajgäy Jasarsó-
 rexy,
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Ç euoärom vqeiófesai, ma ajtqxärei sg qgsgä apoqqipsijgä
 Oi Olivier Brunet, jósoijoy Bqtnekkxäm, Luigi Brusa, jósoi- apoäuarg pot g Episqopgä eäkabe rsiy 11 Apqikiäot 1997
 joy Lpqafabiäk (Jomcjoä), Peter Cavendish, jósoijoy re apómsgrg sgy dioijgsijgäy emrsórexy sot pqoruetä-
 Bqtnekkxäm, HeÂleÁne Chraye, jósoijoy Bqtnekkxäm, Stella da comsoy,
 Costa Santos, jósoijoy Bqtnekkxäm, Tamara Diomede Basili,
 jósoijoy Bqtnekkxäm, Christina Laso Sanz, jósoijoy Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rso rtämoko sxm dijarsijxäm
 Bqtnekkxäm, GeÂrard Lhost, jósoijoy Alsemberg (Beäkcio), enoädxm.
 Carlos Martinez Mongay, jósoijoy Bqtnekkxäm, Viriato Mon- Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 teiro Da Silva, jósoijoy Sint Stevens-Woluwe (Beäkcio),
 Pamacixäsgy Mijokiotäkay, jósoijoy Bqtnekkxäm, Carla Pic- Oi koäcoi ajtqxärexy, jai sa jtäqia epiveiqgälasa satsiäfomsai
 cinni-Leopardi, jósoijoy Bqtnekkxäm, Jorge Manuel Pinheiro le atsó pot pqobókkomsai rso pkaiärio sgy tpoheärexy S-16/
 De Jesus Ferreira, jósoijoy Bqtnekkxäm, Angelo Salsi, jósoi- 97 (1).
 joy Bqtnekkxäm, jai Graham Willmott, jósoijoy Genval
 (Beäkcio), ejpqorxpotälemoi apoä som Marc-Albert Lucas, (1) EE C 74 sgy 8. 3. 1997, r. 27.
 dijgcoäqo Kieäcgy, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco sg dijg-
 coäqo Evelyne Korn, 21, rue de Nassau, órjgram rsiy 11 Iot-
 kiäot 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm, pqorutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm.
 Pqorutcgä sgy NoeÈlle Mattei jasó Episqopgäy sxm Etqx-
 Oi pqoruetäcomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo: paøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 15 Iotkiäot 1997
 (Tpoäherg T-209/97)
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy le sgm opoiäa (98/C 7/58)
 apoqqiäuhgje g aiäsgrgä soty peqiä amajasasónexy,
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy le sgm opoiäa
 apoqqiäuhgje g dioijgsijgä soty eämrsarg, G NoeÈlle Mattei, jósoijoy Bqtnekkxäm, ejpqorxpotälemg apoä
 som Nicolas LhoeÈst, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda. rso Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy esaiqeiäay Fiduciaire
 Myson SaÁrl, 30, rue de Cessange, órjgre rsiy 15 Iotkiäot
 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 mosgäsxm, pqorutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm.
 Oi koäcoi ajtqxärexy jai sa jtäqia epiveiqgälasa satsiäfomsai
 le atsó pot pqobókkomsai rso pkaiärio sgy tpoheärexy S-16/ G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 97 (1).
 Ç ma ajtqxärei sg qgsgä apoäuarg sgy Episqopgäy sgy
 (1) EE C 74 sgy 8. 3. 1997, r. 27. 24gy Ojsxbqiäot 1996 peqiä apoqqiäwexy sgy aisgärexy sgy
 pqoruetäcotray ma enesarseiä so emdevoälemo euaqlocgäy
 sot óqhqot 31 paqócqauoy 2 sot Jamomirlotä Tpgqe-
 riajgäy Jasarsórexy,
 Ç euoärom vqeiófesai, ma ajtqxärei sg qgsgä apoqqipsijgä
 Pqorutcgä sot Guy Tachelet jasó Episqopgäy sxm Etqx- apoäuarg pot g Episqopgä eäkabe rsiy 29 Apqikiäot 1997
 paøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 15 Iotkiäot 1997 re apómsgrg sgy dioijgsijgäy emrsórexy sgy pqoruetä-
 cotray,
 (Tpoäherg T-208/97)
 (98/C 7/57) Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rso rtämoko sxm dijarsijxäm
 enoädxm.
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 O Guy Tachelet, jósoijoy Kotnelbotäqcot, ejpqorxpotäle- Oi koäcoi ajtqxärexy jai sa jtäqia epiveiqgälasa satsiäfomsai
 moy apoä som Nicolas LhoeÈst, dijgäcoqo Bqtnekkxäm, le soäpo le atsó pot pqobókkomsai rso pkaiärio sgy tpoheärexy S-16/
 epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy esaiqeiäay 97 (1).
 Fiduciaire Myson SaÁrl, 30, rue de Cessange, órjgre rsiy
 15 Iotkiäot 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx- (1) EE C 74 sgy 8. 3. 1997, r. 27.
 paøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm.


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/64
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 7ης Οκτωβρίου 2009 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-122/07) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Αίτηση περί διεξαγωγής έρευνας - Άρνηση του Οργάνου να μεταφράσει απόφαση στη γλώσσα την οποία επέλεξε ο προσφεύγων-ενάγων - Προσφυγή-αγωγή προδήλως απαράδεκτη - Προσφυγή-αγωγή προδήλως στερουμένη νομικού ερείσματος)
 2009/C 282/121
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και C. Berardis-Kayser, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής περί απορρίψεως του αιτήματος του προσφεύγοντος-ενάγοντος να πραγματοποιηθεί έρευνα σχετικά με ορισμένα περιστατικά που έλαβαν χώρα κατά την περίοδο που ο προσφεύγων-ενάγων υπηρετούσε στην αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αγκόλα — Αίτημα κοινοποιήσεως των πορισμάτων της έρευνας — Ακύρωση της αποφάσεως να μη μεταφρασθεί ένα υπηρεσιακό σημείωμα στη γλώσσα που επέλεξε ο προσφεύγων-ενάγων — Αίτημα αποζημιώσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή του L. Marcuccio εν μέρει ως προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει ως προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος.
 2)
 Καταδικάζει τον L. Marcuccio στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 64 της 8.3.2008, σ. 65.


text:
C 7/18 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.1.2004
 Η οδηγία 78/687/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου Το ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι προδήλως
 1978, περί του συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών αναρμόδιο να απαντήσει στα ερωτήματα τα οποία έθεσε η
 και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις δραστηριότητες του Commission de conciliation et d’expertise douanière με την απόφασή
 οδοντιάτρου, όπως τροποποιήθηκε με την Πράξη περί των όρων της της 18ης Μαρτίου 2003.
 προσχωρήσεως της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, της ∆ημοκρατίας
 της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας και των προσαρ-
 μογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ένωση, πρέπει (1) ΕΕ C 135 της 7.6.2003.
 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει εθνική νομοθετική
 ρύθμιση η οποία επιτρέπει γενικώς στους ιατρούς οι οποίοι δεν
 έχουν την κατάρτιση που απαιτεί το άρθρο 1 της οδηγίας αυτής
 να ασκούν τις δραστηριότητες του οδοντιάτρου, ανεξαρτήτως
 του τίτλου με τον οποίο ασκούνται οι δραστηριότητες αυτές.
 (1) ΕΕ C 109 της 4.5.2002.
 Αίτηση αναιρέσεως της P&O European Ferries (Vizcaya)
 SA, που ασκήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2003 κατά της
 αποφάσεως της 5ης Αυγούστου 2003, την οποία εξέδωσε
 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο πεντα-
 μελές τμήμα) στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-116/01,
 P&O European Ferries (Vizcaya) SA, υποστηριζόμενη από
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ την Diputación Foral de Vizcaya, κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και T-118/01, Diputación Foral
 της 11ης Ιουλίου 2003 de Vizcaya, υποστηριζόμενη από την P&O European Ferries
 (Vizcaya) SA, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στην υπόθεση C-161/03 (αίτηση της Commission de
 consiliation et d’expertise douanière για την έκδοση προδι-
 καστικής αποφάσεως): Administration des douanes κατά (Υπόθεση C-442/03 P)
 Centrale d’achat française pour l’outre-mer SA (CAFOM),
 Samsung Electronics France (1) (2004/C 7/31)
 («Προδικαστική παραπομπή — Αναρμοδιότητα του
 ∆ικαστηρίου»)
 Η P&O European Ferries (Vizcaya) SA, με έδρα το Bilbao
 (2004/C 7/30) (Ισπανία), εκπροσωπούμενη από τους Sir Jeremy Lever QC και
 M. Pickford, Barristers, και J. Ellison, Solicitor, άσκησε ενώπιον
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 20 Οκτωβρίου
 2003 αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως της 5ης Αυγούστου
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί 2003, την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») Κοινοτήτων (πρώτο πενταμελές τμήμα) στις συνεκδικασθείσες
 υποθέσεις T-116/01 (1), P&O European Ferries (Vizcaya) SA,
 υποστηριζόμενη από την Diputación Foral de Vizcaya, κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και T-118/01 (2),
 Στην υπόθεση C-161/03, με αντικείμενο αίτηση της Commission Diputación Foral de Vizcaya, υποστηριζόμενη από την P&O
 de conciliation et d’expertise douanière (Γαλλία) προς το European Ferries (Vizcaya) SA, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία Κοινοτήτων.
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Αdministration des douanes και
 Centrale d’achat française pour l’outre-mer SA (CAFOM), Η αναιρεσείουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Samsung Electronics France, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 ως προς την ερμηνεία του άρθρου 27 του πρωτοκόλλου αριθ. 4, 1. να εξαφανίσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 5ης Αυ-
 που έχει επισυναφθεί στην ευρωπαϊκή συμφωνία συνδέσεως των γούστου 2003, και να αναπέμψει τα εκτιθέμενα στην
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και παράγραφο 13 του δικογράφου αναιρέσεως ζητήματα για να
 της ∆ημοκρατίας της Ουγγαρίας, αφετέρου, όπως εγκρίθηκε από κριθούν από το Πρωτοδικείο·
 την Κοινότητα με την απόφαση 93/742/Ευρατόμ, ΕΚΑΧ, ΕΚ, του
 Συμβουλίου και της Επιτροπής, της 13ης ∆εκεμβρίου 1993 (ΕΕ L
 347, σ. 1), το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodríguez 2. να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της
 Iglesias, πρόεδρο, J.-P. Puissochet, M. Wathelet, R. Schintgen, παρούσας αναιρέσεως· και
 και C. W. A. Timmermans, προέδρους τμήματος, C. Gulmann
 (εισηγητή), D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann, Β. Σκουρή, 3. να εξαφανίσει την παράγραφο του διατακτικού με την οποία
 F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues η απόφαση του Πρωτοδικείου της 5ης Αυγούστου 2003
 και Α. Rosas, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της
 γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 11 Ιουλίου 2003 διάταξη με Επιτροπής και να αναπέμψει την κρίση επί των δικαστικών
 το ακόλουθο διατακτικό: εξόδων στο Πρωτοδικείο.


text:
 16.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 174/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2012 [αίτηση του Bayerischer Verwaltungsgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Wolfgang Hofmann κατά Freistaat Bayern
 (Υπόθεση C-419/10) (1)
 (Οδηγία 2006/126/ΕΚ - Αμοιβαία αναγνώριση αδειών οδηγήσεως - Άρνηση κράτους μέλους να αναγνωρίσει την ισχύ εκδοθείσας σε άλλο κράτος μέλος άδειας οδηγήσεως προσώπου του οποίου η άδεια οδηγήσεως αφαιρέθηκε στο έδαφός του)
 2012/C 174/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bayerischer Verwaltungsgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Wolfgang Hofmann
 κατά
 Freistaat Bayern
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bayerischer Verwaltungsgerichtshof — Ερμηνεία των άρθρων 2, παράγραφος 1, και 11, παράγραφος 4, της οδηγίας 2006/126/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, για την άδεια οδηγήσεως (ΕΕ L 403, σ. 18) — Αμοιβαία αναγνώριση των αδειών οδηγήσεως — Άρνηση κράτους μέλους να αναγνωρίσει, σε άτομο του οποίου η άδεια οδηγήσεως έχει αφαιρεθεί στο έδαφος του κράτους αυτού, την ισχύ άδειας οδηγήσεως χορηγήσεως από άλλο κράτος μέλος
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 2, παράγραφος 1, και 11, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2006/126/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, για την άδεια οδηγήσεως (αναδιατυπωμένη έκδοση), έχουν την έννοια ότι αντιβαίνει προς αυτά η εκ μέρους κράτους μέλους άρνηση, εκτός των περιόδων κατά τις οποίες δεν επιτρέπεται στον κάτοχο άδειας οδηγήσεως εκδοθείσας από άλλο κράτος μέλος να ζητήσει νέα άδεια και παρότι πληρούται ο όρος περί κανονικής διαμονής στην επικράτεια του τελευταίου κράτους, αναγνωρίσεως της ισχύος αυτής της άδειας οδηγήσεως, στην περίπτωση που στον εν λόγω κάτοχο άδειας επιβλήθηκε, στο έδαφος του πρώτου κράτους μέλους, μέτρο αφαιρέσεως προγενέστερης άδειας οδηγήσεως.
 (1) ΕΕ C 301 της 6.11.2010.


text:
 3.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 131/18
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 23ης Φεβρουαρίου 2006 (αίτηση του Landesgericht Klagenfurt (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — A-Punkt Schmuckhandels GmbH κατά Claudia Schmidt
 (Υπόθεση C-441/04) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ - Μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος - Κατ' οίκον πώληση - Πώληση αργυρών κοσμημάτων - Απαγόρευση)
 (2006/C 131/32)
 Γλώσσα διαδικασίας:η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landesgericht Klagenfurt (Αυστρία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 A-Punkt Schmuckhandels GmbH
 κατά
 Claudia Schmidt
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Landesgericht Klagenfurt (Αυστρία) — Ερμηνεία των άρθρων 28 ΕΚ και 30 ΕΚ — Εθνική νομοθεσία που απαγορεύει την κατ' οίκον πώληση χρυσών, αργυρών η πλατινένιων κοσμημάτων
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το άρθρο 28 ΕΚ δεν αντιβαίνει σε εθνική διάταξη με την οποία κράτος μέλος απαγορεύει στην επικράτειά του την πώληση και τη συγκέντρωση παραγγελιών αργυρών κοσμημάτων και τη διοργάνωση διαφημιστικών επιδείξεων για τα κοσμήματα αυτά υπό τη μορφή πωλήσεως κατ' οίκον όταν η διάταξη αυτή έχει εφαρμογή σε όλους τους σχετικούς επιχειρηματίες και επηρεάζει κατά τον ίδιο τρόπο, τόσο από πραγματική όσο και από νομική άποψη, την εμπορία των εθνικών προϊόντων και την εμπορία των προϊόντων που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη. Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να εξακριβώσει αν, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της κύριας δίκης, η εφαρμογή της εθνικής διατάξεως είναι ικανή να εμποδίσει την πρόσβαση στην αγορά των προϊόντων που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη ή να δυσχεράνει την πρόσβαση αυτή περισσότερο απ' ό,τι δυσχεραίνει την πρόσβαση των εθνικών προϊόντων και, στον βαθμό που συμβαίνει αυτό, να εξακριβώσει αν το σχετικό μέτρο δικαιολογείται από σκοπό δημοσίου συμφέροντος, όπως η έννοια αυτή χρησιμοποιείται από τη νομολογία, ή από έναν από τους σκοπούς που απαριθμούνται στο άρθρο 30 ΕΚ, και αν το εν λόγω μέτρο είναι ανάλογο με τον σκοπό αυτό.
 (1) ΕΕ C 314 της 18.12.2004.


text:
C 44/4 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.2.2003
 1) Ακυρώνει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών L 67, σ. 37), κατά το μέρος που αφορά την Ελληνική ∆ημοκρατία,
 Κοινοτήτων της 15ης ∆εκεμβρίου 1999 στις υποθέσεις το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet,
 T-33/98 και T-34/98, Petrotub και Republica κατά Συμβου- πρόεδρο τμήματος, τους R. Schintgen (εισηγητή) και C. Gulmann,
 λίου. τις F. Macken και Ν. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 S. Alber, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε
 2) Ακυρώνει τον κανονισμό (ΕΚ) 2320/97 του Συμβουλίου, στις 9 Ιανουαρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 της 17ης Νοεμβρίου 1997, για την επιβολή οριστικών
 δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων σωλήνων
 χωρίς συγκόλληση από σίδηρο ή μη κραματοποιημένο 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 χάλυβα, καταγωγής Ουγγαρίας, Πολωνίας, Ρωσίας, Τσε-
 χικής ∆ημοκρατίας, Ρουμανίας και Σλοβακικής ∆ημοκρα- 2) Καταδικάζει την Ελληνική ∆ημοκρατία στα δικαστικά
 τίας, για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1189/93 έξοδα.
 και για την περάτωση της διαδικασίας όσον αφορά τις
 εισαγωγές καταγωγής ∆ημοκρατίας της Κροατίας, καθόσον
 ο κανονισμός αυτός αφορά τις Petrotub SA και Republica (1 ) ΕΕ C 176 της 24.6.2000.
 SA.
 3) Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στα
 δικαστικά έξοδα της Petrotub SA και της Republica SA τόσο
 για την παρούσα διαδικασία όσο και για τις πρωτοβάθμιες
 διαδικασίες επί των οποίων εκδόθηκε η προπαρατεθείσα
 απόφαση Petrotub και Republica κατά Συμβουλίου.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 4) Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρει τα
 δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε τόσο για την (πέμπτο τμήμα)
 παρούσα διαδικασία όσο και για τις πρωτοβάθμιες διαδικα-
 σίες επί των οποίων εκδόθηκε η προπαρατεθείσα απόφαση
 Petrotub και Republica κατά Συμβουλίου. της 9ης Ιανουαρίου 2003
 ( 1) ΕΕ C 135 της 15.05.2000. στην υπόθεση C-177/00: Ιταλική ∆ημοκρατία κατά Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («ΕΓΤΠΕ — Εκκαθάριση των λογαριασμών — Οικονομικά
 έτη 1995 έως 1998 — Επιστροφές κατά την εξαγωγή —
 Ελαιόλαδο — Πώληση αλκοόλης παρεμβάσεως»)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (2003/C 44/07)
 (έκτο τμήμα)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 της 9ης Ιανουαρίου 2003
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στην υπόθεση C-157/00: Ελληνική ∆ημοκρατία κατά Επιτρο- στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 («ΕΓΤΠΕ — Εκκαθάριση των λογαριασμών — Οικονομικά
 έτη 1996 έως 1998 — Επιστροφές λόγω εξαγωγής — Στην υπόθεση C-177/00, Ιταλική ∆ημοκρατία (εκπρόσωπος:
 Οπωροκηπευτικά») U. Leanza, επικουρούμενος από τον Del Gaizo) κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. de March και
 (2003/C 44/06) L. Visaggio, επικουρουμένοι από τον Α. Dal Ferro), με αντικείμενο
 τη μερική ακύρωση της αποφάσεως 2000/216/ΕΚ της Επιτροπής,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική) της 1ης Μαρτίου 2000, για τον αποκλεισμό από την κοινοτική
 χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από
 τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου
 Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων (ΕΕ
 Στην υπόθεση C-157/00, Ελληνική ∆ημοκρατία (εκπρόσωποι: L 67, σ. 37), στο μέτρο που το εν λόγω κοινοτικό όργανο
 Β. Κοντόλαιμος, I. Κ. Χαλκιάς και Χ. Τσιαβού) κατά Επιτροπής των πραγματοποίησε δημοσιονομικού χαρακτήρα διορθώσεις σχετικά
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Μ. Κοντού-Durande), με με ορισμένες δηλωθείσες από το προσφεύγον κράτος μέλος
 αντικείμενο τη μερική ακύρωση της αποφάσεως 2000/216/ΕΚ της δαπάνες, το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 Επιτροπής, της 1ης Μαρτίου 2000, για τον αποκλεισμό από την M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward, A. La Pergola,
 κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιή- P. Jann (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 θηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 9 Ιανουαρίου 2003,
 Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα εγγυήσεων (ΕΕ απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:


text:
 12.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/25
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 14ης Ιουλίου 2011 — Praskevicius κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-81/10) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Άρθρο 45 του ΚΥΚ - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Μόρια αξιολογήσεως - Συγκριτική εξέταση των προσόντων - Αιτιολογία)
 2012/C 138/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Vidas Praskevicius (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: P. Nelissen Grade και G. Leblanc, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: V. Montebello-Demogeot και N. B. Rasmussen)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως του καθού να μη συμπεριλάβει τον προσφεύγοντα στον πίνακα των προαχθέντων στον βαθμό AD6 υπαλλήλων κατά την περίοδο προαγωγών 2009 και αίτημα ικανοποιήσεως της προξενηθείσας ηθικής βλάβης.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 301 της 6.11.2010, σ. 66.


text:
24.1.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 26/9
 Pqorutcgä sot Dglgsqiäot Jotriäot jasó sgy Episqopgäy Pqorutcgä sot David T. Keeling jasó sot Cqaueiäot Emaqlo-
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy miärexy apo pkaiärio sgy erxseqijgäy acoqóy (rgälasa, rveädia
 26 Moelbqiäot 1997 jai tpodeiäclasa), pot arjgähgje rsiy 28 Moelbqiäot 1997
 (Tpoäherg T-295/97) (Tpoäherg T-297/97)
 (98/C 26/17)
 (98/C 26/16)
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g ekkgmijgä) O David T. Keeling, ejpqorxpotälemoy apoä som jahgcgsgä
 A. A. Dashwood, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijg-
 coäqo ArseÁne Kronshagen, 22, rue Marie Adelaïde, órjgre
 Rsiy 26 Moelbqiäot 1997, o Dglgäsqioy Jotärioy, jósoijoy rsiy 28 Moelbqiäot 1997 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm
 Bqtnekkxäm (Beäkcio), dialeämxm pqorxqimxäy rsgm Ahgäma Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sot Cqaueiäot
 (Ekkóda), ejpqorxpotälemoy apoä som Cexäqcio Rajekkaqoä- Emaqlomiärexy rso pkaiärio sgy erxseqijgäy acoqóy (rgälasa,
 potko, dijgcoäqo Ahgmxäm, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco rveädia jai tpodeiäclasa).
 som dijgcoäqo Aloyse May, 31, Grand rue, órjgre emxäpiom
 sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg ADM-97-3 sot pqoeädqot sot
 Cqaueiäot, sgy 21gy Uebqotaqiäot 1997, peqiä oqcamxärexy
 sxm slglósxm pqorutcxäm, oäpxy sqopopoigähgje rsiy
 O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: 27 Uebqotaqiäot 1997, eidijoäseqa de so óqhqo 2 sgy em
 koäcx apouórexy,
 Ç ma jómei dejsgä sgm pqorutcgä sot ajtqxärexy sgy Ç ma jasadijórei so Cqaueiäo Emaqlomiärexy rsa dijarsijó
 apouórexy 5458/26.9.1997 (R/403/97) sgy aqlodiäay cia eänoda.
 soty dioqirlotäy aqvgäy,
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai pamoloioästpa
 Ç ma amacmxqiärei rsom pqoruetäcomsa pororsoä amapg-
 le ejeiäma pot pqobkgähgjam rsgm tpoäherg S-148/97 (1). G
 qijgäy rtmsónexy (4 % + 25 % =) 29 %, jasabakkoleämgy
 paqotära pqorutcgä, pot rsgqiäfesai rso óqhqo 179 sgy
 apoä 1gy Iamotaqiäot 1993,
 rtmhgäjgy EJ, arjgähgje xy pqokgpsijoä leäsqo, cia sgm
 peqiäpsxrg pot g pqorutcgä ajtqxärexy rsgm tpoäherg S-148/
 97, pot arjgähgje apoä som pqoruetäcomsa bórei sot
 Ç ma tpacócei sgm peqiäpsxrg sot pqoruetäcomsoy rsiy dia- óqhqot 173 sgy rtmhgäjgy EJ, ha jqimoäsam apaqódejsg apoä
 sóneiy sot óqhqot 78 sot JTJ, xärse ma kalbómei atsoäy so Dijarsgäqio.
 poroä rtmsónexy amapgqiäay iäro le so poroä sgy rtmsó-
 nexy aqvaioäsgsay pot ha dijaiotämsam am jasó sg (1) EE C 199 sgy 28.6.1997, r. 39.
 rtlpkgäqxrg sot 65ot eäsoty sgy gkijiäay sot gäsam re
 tpgqeriäa, gäsoi 70 % sot barijotä sot lirhotä jai
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda.
 Acxcgä sot Pierre-Alexis Feral jasó sgy Episqopgäy sxm
 Peqiueqeixäm, pot arjgähgje rsiy 2 Dejelbqiäot 1997
 Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa (Tpoäherg T-301/97)
 (98/C 26/18)
 G pqorbakkoleämg apoäuarg eiämai paqómolg, dioäsi g aqlodiäa (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 cia soty dioqirlotäy aqvgä jahoäqire athaiqeäsxy so pororsoä
 amapgqiäay sot pqoruetäcomsoy re 15,5 %, vxqiäy ma eävei O Piere-Alexis Feral, jósoijoy Bqtnekkxäm, ejpqorxpotäle-
 pqogcotleämxy apouamheiä g pqobkepoälemg apoä som JTJ moy apoä som Georges Vandersanden, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le
 tceiomolijgä episqopgä, emxä so pororsoä amapgqiäay sot eiämai amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco sgm esaiqeiäa Fiduciaire Myson
 rsgm pqaclasijoäsgsa poktä lecaktäseqo. SaÁrl, 30, Rue de Cessange, órjgre rsiy 2 Dejelbqiäot 1997,
 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 acxcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Peqiueqeixäm.
 G pqorbakkoälemg apoäuarg eävei eruakleämg aisiokociäa, dioäsi O emócxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 jajxäy deävesai oäsi so óqhqo 73 jai so óqhqo 78 sot JTJ
 epidixäjotm diauoqesijotäy rjopotäy, emxä, oäpxy ciämesai dejsoä, Ç ma ajtqxärei sgm apoä 2 Repselbqiäot 1997 apoäuarg sot
 g euaqlocgä sot emoäy dem hiäcei sgm euaqlocgä sot ókkot. cemijotä cqallaseäa sgy Episqopgäy sxm Peqiueqeixäm le
 sgm opoiäa apoqqiäuhgje so aiäsgla sot emócomsoy ma sot
 jasabkgheiä gleqgäria apofgliäxrg cia peqiäodo deäja
 lgmxäm koäcx sgy idioäsgsóy sot xy dojiälot tpakkgäkot,


text:
 16.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 310/11
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 10ης Οκτωβρίου 2006 — PTV κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-302/03) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος map&guide - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2006/C 310/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: PTV Planung Transport Verkehr AG (Καρλσρούη, Γερμανία), (εκπρόσωπος: F. Nielsen, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: B. Müller και G. Schneider)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 1ης Ιουλίου 2003 (υπόθεση R 1046/2001 2), σχετικά με την αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος map&guide ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 264 της 1.11.2003.


text:
 29.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/16
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundeskommunikationssenat (Αυστρία), στις 27 Απριλίου 2006 — Österreichischer Rundfunk (ORF)
 (Υπόθεση C-195/06)
 (2006/C 178/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundeskommunikationssenat (Αυστρία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Österreichischer Rundfunk (ORF)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 1, στοιχείο στ', της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/36/EΚ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1997, για την τροποποίηση της οδηγίας 89/552/EΟΚ του Συμβουλίου για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ως «τηλεαγορά» νοούνται και οι εκπομπές ή τα μέρη εκπομπών στο πλαίσιο των οποίων οι ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί παρέχουν στους τηλεθεατές τη δυνατότητα να μετάσχουν διά της απευθείας κλήσεως ορισμένων τηλεφωνικών αριθμών με επιπλέον χρέωση και, ως εκ τούτου, έναντι πληρωμής σε τυχηρό παίγνιο αυτού ακριβώς του ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ανωτέρω ερώτημα: Πρέπει το άρθρο 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/36/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1997, για την τροποποίηση της οδηγίας 89/552/EΟΚ του Συμβουλίου για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ως «τηλεοπτική διαφήμιση» νοούνται και οι ανακοινώσεις σε εκπομπές ή μέρη εκπομπών στο πλαίσιο των οποίων ο ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός παρέχει στους τηλεθεατές τη δυνατότητα να μετάσχουν διά της απευθείας κλήσεως ορισμένων τηλεφωνικών αριθμών με επιπλέον χρέωση και, ως εκ τούτου, έναντι πληρωμής σε τυχηρό παίγνιο αυτού ακριβώς του ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού;
 (1) ΕΕ L 298, σ. 23.
 (2) ΕΕ L 202, σ. 60.


text:
 16.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/18
 Αναίρεση που άσκησε στις 29 Μαρτίου 2016 η Meica Ammerländische Fleischwarenfabrik Fritz Meinen GmbH & Co. KG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 4 Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-247/14, Meica Ammerländische Fleischwarenfabrik Fritz Meinen GmbH & Co. KG κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-182/16 P)
 (2016/C 296/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Meica Ammerländische Fleischwarenfabrik Fritz Meinen GmbH & Co. KG (εκπρόσωπος: S. Labesius, Rechtsanwalt)
 Έτεροι διάδικοι: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Salumificio Fratelli Beretta SpA
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά το μέρος που απορρίφθηκε η προσφυγή ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, και επικουρικώς να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο, και
 —
 να καταδικάσει το καθού πρωτοδίκως και την παρεμβαίνουσα πρωτοδίκως στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και το καθού πρωτοδίκως στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αίτηση αναιρέσεως στηρίζεται σε παράβαση του δικαίου της Ένωσης από το Γενικό Δικαστήριο, κατά το μέρος που το Γενικό Δικαστήριο στην απόφασή του της 4ης Φεβρουαρίου 2016 παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 (1) για το κοινοτικό σήμα και το άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ.
 Εν ολίγοις, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί την εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως, όσον αφορά το επίπεδο της διακριτικής ισχύος του προγενέστερου σήματος «MINI WINI» και την ομοιότητα των σημείων και προϊόντων με το σημείο «Stick MiniMINI [...]» που ζητείται να καταχωριστεί ως σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και όσον αφορά τον αυτοτελή διακριτικό ρόλο του στοιχείου «MiniMINI» στο πλαίσιο τους σημείου που ζητείται να καταχωριστεί. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη ότι εγγενώς ασθενή στοιχεία ενός σήματος συμβάλλουν και αυτά στην ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως, ούτε τις ειδικές περιστάσεις διανομής προϊόντων οι οποίες επηρεάζουν τον βαθμό προσοχής του ενδιαφερόμενου κοινού και την τάση του να συντέμνει ένα σήμα σε ένα ασθενές, αλλά οπτικώς κυρίαρχο στοιχείο.
 Περαιτέρω, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, επειδή, ακόμη και αν ένα λεκτικό στοιχείο θεωρηθεί ότι έχει αμιγώς περιγραφικό χαρακτήρα, ο χαρακτήρας αυτός δεν αποκλείει να αναγνωριστεί το εν λόγω στοιχείο ως κυρίαρχο για την αξιολόγηση της ομοιότητας των σημείων. Επίσης, η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στηρίχθηκε σε παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, όσον αφορά την αξιολόγηση των κυρίαρχων στοιχείων ως προς το μέγεθος και τη θέση τους στο σημείο που ζητείται να καταχωριστεί ως σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όταν έκρινε ότι η οπτική ομοιότητα πρέπει να εκτιμηθεί σε συνάρτηση με τον βαθμό της διακριτικής ισχύος των οπτικών στοιχείων του σημείου που ζητείται να καταχωριστεί ως σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τέλος, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση είναι πλημμελώς αιτιολογημένη, κατά το μέρος που το Γενικό Δικαστήριο δεν παρέθεσε αιτιολογία σχετικά με τον βαθμό προσοχής του ενδιαφερόμενου κοινού ως προς τα συγκεκριμένα προϊόντα.
 (1) ΕΕ 2009, L 78, σ. 1.