text:
28.7.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 212/27
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο, Τε ́λος, η προσφευ ́γουσα δεν δε ́χεται ο ́τι το ́εγγραφο περι ́ εκφρα ́-
 σεως προθε ́σεως χορηγη ́σεως της επι ́μαχης κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως
 — να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 2 της αποφα ́σεως της 29ης Νοεμβρι ́ου στην οποι ́α εφαρμο ́στηκαν οι κανο ́νες της Συνθη ́κης περι ́ κρατικω ́ν
 2000 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́τητων στην ενισχυ ́σεων, αν υπη ́ρξε τε ́τοια ενι ́σχυση, η ́ταν αντι ́θετο προς την
 υπο ́θεση C 32/93, με την οποι ́α κηρυ ́χθηκε αντι ́θετη προς κοινη ́ αγορα ́. Εντου ́τοις, το ζη ́τημα αυτο ́ δεν ́εχει πρακτικη ́
 την κοινη ́ αγορα ́ το συ ́στημα ενισχυ ́σεων που θε ́σπισε η αξι ́α για την προσφευ ́γουσα, διο ́τι, κατα ́ τους ισχυρισμου ́ς της
 Ισπανι ́α υπε ́ρ της ναυτιλιακη ́ς εταιρι ́ας Ferries Golfo de προσφευ ́γουσας, δεν μπορει ́ κατα ́ νο ́μο να διαταχθει ́ η αναζη ́τηση
 Vizcaya· μιας τε ́τοιας ενισχυ ́σεως, εφο ́σον γι ́νει δεκτη ́ η υ ́παρξη ́ της.
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) Απο ́φαση της 28ης Ιανουαρι ́ου 1999, T-14/96, BAI κατα ́ Επιτροπη ́ς,
 Συλλογη ́ 1999, σ. II-139.
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Στην προσφευ ́γουσα, που ει ́χε προηγουμε ́νως την επωνυμι ́α Ferries
 Golfo de Vizcaya SA, χορηγη ́θηκε κρατικη ́ ενι ́σχυση σχετικα ́ με
 τη λειτουργι ́α μιας νε ́α συγκοινωνιακη ́ς γραμμη ́ς με οχηματαγωγο ́
 πλοι ́ο μεταξυ ́ του Bilbao (Ισπανι ́α) και Portsmouth (Ηνωμε ́νο ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-163/00 (1)
 Βασι ́λειο), συ ́μφωνα με ́εγγραφο εκφρα ́σεως προθε ́σεως που ́ετυχε
 της εγκρι ́σεως της Επιτροπη ́ς τον Ιου ́νιο του 1995. Στη συνε ́χεια
 (2001/C 212/51)
 το ∆ικαστη ́ριο ακυ ́ρωσε την εν λο ́γω εγκριτικη ́ απο ́φαση (1). Η
 βαλλο ́μενη στη πλαι ́σιο της παρου ́σας προσφυγη ́ς απο ́φαση
 ελη ́φθη απο ́ την Επιτροπη ́ τον Νοε ́μβριο του 2000 κατο ́πιν (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 επανεξετα ́σεως της υποθε ́σεως.
 Με δια ́ταξη της 28ης Μαρτι ́ου 2001, o προ ́εδρος του δευτε ́ρου
 Η προσφευ ́γουσα διατει ́νεται ο ́τι η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση ει ́ναι τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 εσφαλμε ́νη, καθο ́σον συμπεραι ́νει ο ́τι η συμφωνι ́α δεν κοινοποιη ́- σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-163/00, Rosemarie Carotti
 θηκε συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 93, παρα ́γραφος 3 (νυν α ́ρθρο 88, κατα ́ Ελεγκτικου ́ Συνεδρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 παρα ́γραφος 3) της Συνθη ́κης, διο ́τι δεν κοινοποιη ́θηκε απο ́ την
 Ισπανικη ́ Κυβε ́ρνηση. Η Επιτροπη ́ δεν ́εκανε λο ́γο στους δικηγο ́- (1) ΕΕ C 247 της 26.8.2000.
 ρους της προσφευ ́γουσας η ́ στην Ισπανικη ́ Κυβε ́ρνηση σχετικα ́ με
 το ζη ́τημα της νομικη ́ς ανεπα ́ρκειας των σχετικω ́ν ανακοινω ́σεων
 εκ με ́ρους των δικηγο ́ρων της εταιρι ́ας που θα ωφελει ́το απο ́ την
 ως α ́νω ενι ́σχυση, αντι ́ της εκ με ́ρους του ενδιαφερο ́μενου
 κρα ́τους με ́λους ανακοινω ́σεως, πρα ́γμα που θα αποτελου ́σε
 «πληροφο ́ρηση» υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 93, παρα ́γραφος 3,
 της Συνθη ́κης. Επιπλε ́ον, η Επιτροπη ́ στηρι ́χθηκε στις εκ με ́ρους ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-205/00 (1)
 των δικηγο ́ρων της προσφευ ́γουσας παρασχεθει ́σες πληροφορι ́ες
 στο πλαι ́σιο της αποφα ́σεω ́ς της του Ιουνι ́ου 1995. (2001/C 212/52)
 Περαιτε ́ρω η προσφευ ́γουσα διατει ́νεται ο ́τι μια κρατικη ́ ενι ́σχυση (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 που ́εχει κοινοποιηθει ́ και για την οποι ́α εκδι ́δεται εγκριτικη ́
 απο ́φαση πριν απο ́ τη χορη ́γηση ́ της δεν μπορει ́ να αναζητηθει ́. Ο
 Με δια ́ταξη της 27ης Μαρτι ́ου 2001, o προ ́εδρος του πρω ́του
 δικαιου ́χος ́εχει δικαιολογημε ́νη εμπιστοσυ ́νη ο ́σον αφορα ́ το ο ́τι
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 δεν θα στερηθει ́ τι ́ποτε λο ́γω της ακυρω ́σεως της ευνοϊκη ́ς
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς με βα ́ση την οποι ́α ο δικαιου ́χος αυτο ́ς σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-205/00, Renco SPA κατα ́
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 δε ́χθηκε την ενι ́σχυση. Οποιαδη ́ποτε α ́λλη λυ ́ση θα υπε ́σκαβε το
 ο ́λο συ ́στημα των κανο ́νων περι ́ κρατικω ́ν ενισχυ ́σεων βα ́σει της
 Συνθη ́κης και θα ει ́χε στην πρα ́ξη συνε ́πειες προφανω ́ς επικριτε ́ες. (1) ΕΕ C 285 της 7.10.2000


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/14
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 7ης Δεκεμβρίου 2007 [αίτηση της Commissione tributaria regionale di Genova (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova κατά Euricom SpA
 (Υπόθεση C-505/06) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας - Ενεργητική τελειοποίηση - Συμφωνία συνδέσεως - Προηγηθείσα εξαγωγή προς τρίτη χώρα συνδεόμενη με συμφωνία προτιμησιακής τελωνειακής μεταχειρίσεως - Άρθρο 216 του τελωνειακού κώδικα)
 (2008/C 64/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Commissione tributaria regionale di Genova
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova
 κατά
 Euricom SpA
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Commissione tributaria regionale di Genova — Ερμηνεία των άρθρων 114, 115, παράγραφοι 1 και 3, και 216 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92, του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1) — Ρύζι που εξήχθη υπό το καθεστώς της ενεργητικής τελειοποιήσεως προς τρίτη χώρα με την οποία έχει συναφθεί συμφωνία για προτιμησιακή τελωνειακή μεταχείριση
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το άρθρο 216 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92, του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2700/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2000, έχει εφαρμογή στις πράξεις ενεργητικής τελειοποιήσεως που προβλέπονται στο άρθρο 115, παράγραφος 1, στοιχείο β', του εν λόγω κανονισμού και στις οποίες τα ισοδύναμα εμπορεύματα εξήχθησαν εκτός Ευρωπαϊκής Κοινότητας πριν από την εισαγωγή των εμπορευμάτων εισαγωγής.
 (1) ΕΕ C 42 της 24.2.2007.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 27.9.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/23
 Προσφυγή της 15ης Αυγούστου 2008 — Melli Bank κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-332/08)
 (2008/C 247/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Melli Bank plc (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: R. Gordon QC, M. Hoskins, Barrister, και T. Din, Solicitor)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 4, παράγραφος 8, του παραρτήματος της απόφασης 2008/475/ΕΚ του Συμβουλίου, σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν, κατά το μέρος που αφορά την Melli Bank plc,
 —
 αν το Πρωτοδικείο κρίνει ότι το άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο δ', του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 του Συμβουλίου παράγει δεσμευτικά αποτελέσματα, να αναγνωρίσει ότι το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007, σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν δεν εφαρμόζεται,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Στην υπό κρίση υπόθεση, η προσφεύγουσα ζητεί τη μερική ακύρωση της απόφασης 2008/475/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουνίου 2008 (1), περί εφαρμογής του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν, κατά το μέρος που με την απόφαση αυτή η προσφεύγουσα εγγράφεται στον κατάλογο των φυσικών και νομικών προσώπων, οντοτήτων και οργανισμών των οποίων τα κεφάλαια και οι οικονομικοί πόροι δεσμεύονται σύμφωνα με την ανωτέρω διάταξη. Η προσφεύγουσα προσέβαλε την ίδια απόφαση και στην υπόθεση T-246/08, Melli Bank κατά Συμβουλίου (2).
 Προς στήριξη της προσφυγής της στην υπό κρίση υπόθεση, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το Συμβούλιο παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως, καθόσον δεν παρέθεσε ατομικούς και ειδικούς λόγους για την εγγραφή της προσφεύγουσας στον κατάλογο αυτό. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι εγγράφηκε στον εν λόγω κατάλογο όχι διότι εμπλέκεται άμεσα στην παροχή βοήθειας προς τις πυρηνικές δραστηριότητες του Ιράν αλλά αποκλειστικά και μόνον διότι αποτελεί θυγατρική επιχείρηση μητρικής εταιρίας που θεωρείται ότι συμμετείχε στις δραστηριότητες αυτές.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει επιπλέον το επιχείρημα ότι, στην περίπτωση που το άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο δ', του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (3) του Συμβουλίου πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιβάλλει στο Συμβούλιο την υποχρέωση να εγγράφει στον κατάλογο κάθε θυγατρική επιχείρηση που ανήκει ή ελέγχεται από μητρική εταιρία που έχει εγγραφεί στον κατάλογο των φυσικών και νομικών προσώπων, οντοτήτων και οργανισμών των οποίων τα κεφάλαια και οι οικονομικοί πόροι δεσμεύονται, θα πρέπει να αναγνωριστεί ότι η διάταξη αυτή δεν εφαρμόζεται καθόσον αντιβαίνει στην αρχή της αναλογικότητας.
 Η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η υποχρεωτική εγγραφή της θυγατρικής επιχείρησης στον κατάλογο δεν είναι ούτε αναγκαία ούτε κατάλληλη για την επίτευξη των στόχων του κανονισμού, δεδομένου ότι η εγγραφή της μητρικής εταιρίας στον κατάλογο αυτό εμποδίζει μια θυγατρική επιχείρηση, εγκατεστημένη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, από το να λαμβάνει οδηγίες από τη μητρική της εταιρία παρακάμπτοντας, άμεσα ή έμμεσα, το αποτέλεσμα της εγγραφής της μητρικής εταιρίας.
 Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο δ', του κανονισμού του Συμβουλίου θα πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το Συμβούλιο διαθέτει διακριτική εξουσία να εγγράφει στον κατάλογο των φυσικών και νομικών προσώπων, οντοτήτων και οργανισμών των οποίων τα κεφάλαια και οι οικονομικοί πόροι δεσμεύονται μια θυγατρική επιχείρηση εγγεγραμμένης στον κατάλογο αυτό μητρικής εταιρίας και όχι υπό την έννοια ότι το Συμβούλιο έχει την υποχρέωση να προβαίνει στην ενέργεια αυτή.
 (1) ΕΕ 2008 L 163, σ. 29.
 (2) ΕΕ 2008 C 197, σ. 34.
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 423/2007 του Συμβουλίου, της 19ης Απριλίου 2007, σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2007 L 103, σ. 1).


text:
21.12.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 323/5
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ συγκεκριμένα με το άρθρο 52, καθώς και με το παράγωγο
 δίκαιο, και καθόσον δεν έλαβε όλα τα δυνατά από νομική
 της 5ης Νοεμβρίου 2002 άποψη μέτρα προς τον σκοπό αυτό, παρέβη τις υποχρεώσεις
 που υπέχει από το άρθρο 5 της Συνθήκης και από το
 στην υπόθεση C-471/98: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο- παράγωγο δίκαιο,
 τήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (1)
 το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet, πρόεδρο
 («Παράβαση κράτους μέλους — Σύναψη και εφαρμογή του έκτου τμήματος, προεδρεύοντα, R. Schintgen, πρόεδρο
 εκ μέρους κράτους μέλους μιας λεγόμενης συμφωνίας τμήματος, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann,
 ελεύθερης αεροπλοΐας με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Β. Σκουρή (εισηγητή), F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr και
 Αμερικής — Παράγωγο δίκαιο που ρυθμίζει την εσωτε- J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 ρική αγορά αεροπορικών μεταφορών [κανονισμοί (ΕΟΚ) A. Tizzano, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας,
 2299/89, 2407/92, 2408/92, 2409/92 και 95/93] — Εξωτε- και D. Louterman-Hubeau, προϊσταμένη τμήματος, εξέδωσε στις
 ρική αρμοδιότητα της Κοινότητας — Άρθρο 52 της Συνθή- 5 Νοεμβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 κης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 43 ΕΚ) —
 Άρθρο 5 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 10 ΕΚ)»)
 1) Το Βασίλειο του Βελγίου, αναλαμβάνοντας ή διατηρώντας
 (2002/C 323/05) σε ισχύ έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής,
 παρά την αναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας του 1980,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) διεθνείς δεσμεύσεις
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί — οι οποίες αφορούν τους αεροπορικούς ναύλους και τα
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») κόμιστρα που εφαρμόζουν σε ενδοκοινοτικά δρομολό-
 για οι οριζόμενοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες της
 Αμερικής μεταφορείς,
 Στην υπόθεση C-471/98, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωπος: F. Benyon) κατά Βασιλείου του Βελγίου (εκπρόσω-
 πος: A. Snoecx, επικουρούμενη από τους J. H. J. Bourgeois και — οι οποίες αφορούν τα ηλεκτρονικά συστήματα κρα-
 Ν. F. Köhncke), υποστηριζόμενου από το Βασίλειο των Κάτω τήσεως θέσεων που προσφέρονται για χρήση ή χρησι-
 Χωρών (εκπρόσωποι: M. A. Fierstra και J. van Bakel), με μοποιούνται στο βελγικό έδαφος και
 αντικείμενο να αναγνωριστεί:
 — βάσει των οποίων αναγνωρίζεται στις Ηνωμένες Πολι-
 — κυρίως, ότι το Βασίλειο του Βελγίου, καθόσον προέβη σε τείες της Αμερικής το δικαίωμα να ανακαλούν, να
 ατομική διαπραγμάτευση, μονογράφηση, σύναψη το 1995 αναστέλλουν ή να περιορίζουν τα δικαιώματα μεταφο-
 και εφαρμογή συμφωνίας «ελεύθερης αεροπλοΐας» («open ράς στις περιπτώσεις στις οποίες οι αερομεταφορείς
 sky») με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής στον τομέα που ορίζει το Βασίλειο του Βελγίου δεν ανήκουν στο
 των αεροπορικών μεταφορών, παρέβη τις υποχρεώσεις που κράτος μέλος αυτό ή σε Βέλγους υπηκόους,
 υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ, και συγκεκριμένα από το άρθρο
 της 5 (νυν άρθρο 10 ΕΚ) και το άρθρο της 52 (νυν, κατόπιν
 τροποποιήσεως, άρθρο 43 ΕΚ), καθώς και από το παράγωγο παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5 της
 δίκαιο που έχει θεσπιστεί βάσει της Συνθήκης αυτής, και Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 10 ΕΚ) και το άρθρο 52 της
 συγκεκριμένα από τους κανονισμούς (ΕΟΚ) 2407/92 του Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 43 ΕΚ),
 Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1992, περί της εκδόσεως καθώς και από τους κανονισμούς (ΕΟΚ) 2409/92 του
 αδειών των αερομεταφορέων (ΕΕ L 240, σ. 1), 2408/92 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1992, για τους ναύλους και
 Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1992, για την πρόσβαση των τα κόμιστρα των αεροπορικών γραμμών, και 2299/89 του
 κοινοτικών αερομεταφορέων σε δρομολόγια ενδοκοινοτικών Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1989, για τη θέσπιση κώδικα
 αεροπορικών γραμμών (ΕΕ L 240, σ. 8), 2409/92 του συμπεριφοράς για τα ηλεκτρονικά συστήματα κράτησης
 Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1992, για τους ναύλους και θέσεων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ)
 τα κόμιστρα των αεροπορικών γραμμών (ΕΕ L 240, σ. 15), 3089/93 του Συμβουλίου, της 29ης Οκτωβρίου 1993.
 2299/89 του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1989, σχετικά
 με κώδικα συμπεριφοράς για τα ηλεκτρονικά συστήματα 2) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 κράτησης θέσεων (ΕΕ L 220, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε
 με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3089/93 του Συμβουλίου, της
 29ης Οκτωβρίου 1993 (ΕΕ L 278, σ. 1), και 95/93 του 3) Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Συμβουλίου, της 18ης Ιανουαρίου 1993, σχετικά με τους
 κοινούς κανόνες κατανομής του διαθέσιμου χρόνου χρήσης 4) Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρει τα δικαστικά του
 (slots) στους κοινοτικούς αερολιμένες (ΕΕ L 14, σ. 1), και έξοδα.
 — επικουρικώς και εν μέρει συμπληρωματικώς, ότι, στο μέτρο
 που θεωρηθεί ότι η συμφωνία του 1995 δεν τροποποίησε
 ριζικά και άρα δεν αντικατέστησε τις συναφθείσες προγε- (1 ) ΕΕ C 71 της 13.3.1999.
 νέστερα συμφωνίες, το Βασίλειο του Βελγίου, καθόσον
 δεν κατάργησε τις διατάξεις των εν λόγω προγενέστερων
 συμφωνιών που είναι ασυμβίβαστες με τη Συνθήκη, και


text:
 23.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 389/53
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Σεπτεμβρίου 2015 — BSH κατά ΓΕΕΑ (PerfectRoast)
 (Υπόθεση T-591/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος PerfectRoast - Άρνηση καταχωρίσεως - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009])
 (2015/C 389/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: BSH Bosch και Siemens Hausgeräte GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Biagosch, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Schifko, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 16ης Ιουνίου 2014 (υπόθεση R 359/2014–5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου PerfectRoast.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 16ης Ιουνίου 2014 (υπόθεση R 359/2014–5), στο μέτρο που με αυτήν απορρίφθηκε η προσφυγή κατά της αποφάσεως του εξεταστή να μη δεχτεί την αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος PerfectRoast για τους «θερμαντήρες νερού», τις «θερμαντικές αντιστάσεις» και τους «βραστήρες αυγών».
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 351 της 6.10.2014.


text:
C 44/34 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.2.2003
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα παράγραφος 2, στοιχείο α', και/ή 43, παράγραφοι 2 και 3,
 του κανονισμού, η απόφαση την οποία εξέδωσε στις
 Αιτούμενος την καταχώ- NIKE INTERNATIONAL Ltd. 30 Σεπτεμβρίου 2002 το πρώτο τμήμα προσφυγών του
 ριση του κοινοτικού σή- ΓΕΕΑ με αριθμό R 19/2000-1, στο μέτρο που με την
 ματος: απόφαση αυτή κρίθηκε ότι η ανακόπτουσα δεν απέδειξε την
 πραγματική χρήση εντός της Κοινότητας του ισπανικού
 Κοινοτικό σήμα του Λεκτικό σήμα «NIKE» — Αίτηση σήματος 88.222, προς διάκριση ειδών ενδύσεως και ετοίμων
 οποίου ζητείται η καταχώ- αριθ. 278028 για προϊόντα της ενδυμάτων της κλάσεως 25, κατά την πενταετία που προηγή-
 ριση: κλάσεως 25 «Ενδύματα, υποδήματα, θηκε της δημοσιεύσεως της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτι-
 είδη πιλοποιίας» κού σήματος·
 ∆ικαιούχος του κατά τη Η προσφεύγουσα — να ακυρώσει στο σύνολό της την εν λόγω απόφαση·
 διαδικασία ανακοπής αντι-
 ταχθέντος σήματος ή ση- — να τροποποιήσει την εν λόγω απόφαση, ώστε να κρίνει ότι
 μείου: επιβάλλεται να κριθεί και να γίνει επί της ουσίας δεκτή η
 ανακοπή που ασκήθηκε κατά της καταχωρίσεως του κοινοτι-
 Αντιταχθέν σήμα ή ση- Ισπανικό μικτό σήμα 88.222, συντι- κού σήματος 278.093 και, επομένως, με την απόφασή
 μείο: θέμενο από την ονομασία «ΝΙΚΕ» του, να απορρίψει την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού
 συνοδευόμενη από την εικόνα της σήματος 278.093, ή — επικουρικώς — να διατάξει την
 Ελληνίδας θεάς Νίκης της Σαμοθρά- αναπομπή της υποθέσεως ενώπιον του πρώτου τμήματος
 κης, για προϊόντα της κλάσεως 25 προσφυγών του ΓΕΕΑ·
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της αιτήσεως καταχω- — να καταδικάσει το καθού, και ενδεχομένως το παρεμβαίνον,
 ανακοπών: ρίσεως στο σύνολο των δικαστικών εξόδων καθώς και στα έξοδα που
 προκλήθηκαν κατά τις διοικητικές φάσεις της ανακοπής και
 Απόφαση του τμήματος Ακύρωση της αποφάσεως του τμή- της προσφυγής ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 προσφυγών: ματος ανακοπών και απόρριψη της
 ανακοπής
 Προβαλλόμενοι λόγοι Παράνομη ή εσφαλμένη εφαρμογή Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 ακυρώσεως: των άρθρων 15, παράγραφος 2,
 στοιχείο α', και 43, παράγραφοι 2
 Ο αιτούμενος την καταχώριση κοινοτικού σήματος, ο δικαιούχος
 και 3, και συναφή του κανονισμού
 του αντιταχθέντος κατά τη διαδικασία ανακοπής σήματος, το
 40/94 για το κοινοτικό σήμα.
 περιεχόμενο των αποφάσεων του τμήματος ανακοπών και του
 τμήματος προσφυγών, καθώς και οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια
 επιχειρήματα συμπίπτουν με εκείνα της υποθέσεως Τ-362/02
 MUSWELLBROOK LIMITED κατά ΓΕΕΑ.
 Το κοινοτικό σήμα που αποτελεί το αντικείμενο της αιτήσεως
 Προσφυγή της Muswellbrook Limited κατά του Γραφείου καταχωρίσεως είναι το λεκτικό σήμα «NIKE TOWN» — Αίτηση
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ) αριθ. 278.093 για προϊόντα της κλάσεως 25 «Ενδύματα, υποδή-
 που ασκήθηκε στις 5 ∆εκεμβρίου 2002 ματα, είδη πιλοποιίας».
 (Υπόθεση Τ-363/02)
 (2003/C 44/65)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) Προσφυγή της Muswellbrook Limited κατά του Γραφείου
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ)
 που ασκήθηκε στις 5 ∆εκεμβρίου 2002
 Η Muswellbrook Limited, με έδρα το ∆ουβλίνο (Ιρλανδία), (Υπόθεση Τ-364/02)
 εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Juan Casulá Oliver, άσκησε
 στις 5 ∆εκεμβρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ-
 κών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο (2003/C 44/66)
 πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ).
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να αναγνωρίσει ότι αντιβαίνει στον κανονισμό (ΕΚ) 40/94 Η Muswellbrook Limited, με έδρα το ∆ουβλίνο (Ιρλανδία),
 για το κοινοτικό σήμα, και ειδικότερα στα άρθρα 15, εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Juan Casulá Oliver, άσκησε


text:
 24.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 330/4
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 27ης Οκτωβρίου 2005
 στην υπόθεση C-437/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγίες 78/686/ΕΟΚ και 78/687/ΕΟΚ - Oδοντίατροι)
 (2005/C 330/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-437/03, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, η οποία ασκήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Schmidt, C. Tufvesson και A. Manville) κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας (εκπρόσωπος: E. Riedl), το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, K. Schiemann (εισηγητή), N. Colneric, K. Lenaerts και E. Juhász, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 27 Οκτωβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Η Δημοκρατία της Αυστρίας, επιτρέποντας στους «Dentisten» (πρακτικούς οδοντιάτρους) που διαλαμβάνονται στα άρθρα 4, παράγραφος 3, και 6 του Dentistengesetz (νόμου περί πρακτικών οδοντιάτρων)
 —
 να ασκούν τη δραστηριότητα τους υπό τον τίτλο «Zahnarzt» ή «Zahnarzt (Dentist)» και
 —
 να επικαλούνται την παρέκκλιση του άρθρου 19 β της οδηγίας 78/686/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1978, περί της αμοιβαίας αναγνωρίσεως των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων του οδοντιάτρου και περί των μέτρων προς διευκόλυνση της πραγματικής ασκήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και του δικαιώματος της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 2001/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2001,
 καίτοι δεν πληρούν τις ελάχιστες προϋποθέσεις του άρθρου 1 της οδηγίας 78/687/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1978, περί του συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις δραστηριότητες του οδοντιάτρου, όπως αυτή έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 2001/19, ώστε να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των οδηγιών αυτών,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 1 και 19 β της οδηγίας 78/686 και από το άρθρο 1 της οδηγίας 78/687.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Δημοκρατία της Αυστρίας και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) EE C 304 της 13.12.2003.


text:
30. 3 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 95/1
 T
 (Ανακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ χιστον τεσσεράμισι ετών, οι οποίες πιστοποιούνται με δίπλω
 (έκτο τμήμα) μα, και, κατά συνέπεια, μόνον οι κάτοχοι αυτού του διπλώ
 ματος τριτοβάθμιας εκπαιδεύσεως παρουσιάζονται κατά
 της 1ης Φεβρουάριου 1996 κανόνα στην αγορά εργασίας και εξασκούν το επάγγελμα
 στην υπόθεση C-164/94 (αίτηση του Oberverwaltungsgericht αυτό.
 Berlin για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Γεώρ
 γιος Αρανίτης κατά Land Berlin (') (') ΕΕ αριθ. C 218 της 6. 8. 1994.
 (Γενικό σύστημα αναγνωρίσεως των διπλωμάτων τριτοβάθ
 μιας εκπαιδεύσεως — Έμμεση εξάρτηση από τους εθνικούς
 κανόνες — Νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (96/C 95/01 )
 (τέταρτο τμήμα)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 της 8ης Φεβρουάριου 1996
 (Προσωρινή μεταφραση - η οριστική μεταφραση θα δημο στην υπόθεση C-8/94 (αίτηση του Nederlandse Raad van
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») State για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): C. B.
 Στην υπόθεση C-164/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του Laperre κατά Bestuurscommissie beroepszaken in de provin
 cie Zuid-HollandC )
 Oberverwaltungsgericht Berlin προς το Δικαστήριο, κατ'
 εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία (Ιση μεταχείριση μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον κοινωνικής ασφαλίσεως — Άρθρο 4, παράγραφος 1, της
 του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Γεωργίου Αρανίτη και οδηγίας 79/7/ΕΟΚ — Νομικό σύστημα κοινωνικήςπρόνοιας
 Land Berlin, η έδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την για τους επί μεγάλο χρονικό διάστημα ανέργους που είναι
 ερμηνεία των άρθρων 1 , στοιχεία γ) και δ), και 7 , παράγρα ηλικιωμένοι και/ή μερικώς ανίκανοι προς εργασία — Προϋ
 φος 1 , της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 21ης ποθέσεις αφορώσες τον προηγούμενο επαγγελματικό βίο
 Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνωρί και την ηλικία)
 σεως των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαιδεύσεως που πι (96/C 95/02)
 στοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας
 τριών ετών (ΕΕ 1989, L 19, σ. 16), το Δικαστήριο (έκτο (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 τμήμα), συγκείμενο από τους K. N. Κακούρη , πρόεδρο
 τμήματος, F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 (εισηγητή) και H. Ragnemalm, δικαστές, γενικός εισαγγελέ σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 ας: P. Léger, γραμματέας: D. Louterman-Hubeau, κύρια
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 1 Φεβρουαρίου 1996 Στην υπόθεση C-8/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: Nederlandse Raad van State (Κάτω Χώρες) προς το Δικα
 στήριο, κατ ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με
 Το άρθρο 1, στοιχείο γ), σε συνδυασμό με το άρθρο 1, την οποία ζητήθηκε , στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί
 στοιχείο δ), της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της21ης ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ C. B. Laperre και
 Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνωρί Bestuurscommissie beroepszaken in de provincie Zuid-Hol
 σεως των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαιδεύσεως που πι land , η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την
 στοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 1 , της οδηγίας 79/
 τριών ετών, έχει την έννοια ότι ένα επάγγελμα δεν μπορεί να 7/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της
 χαρακτηριστεί ως νομοθετικά κατοχυρωμένο όταν, στο κρά προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως
 τος μέλος υποδοχής, καμία νομοθετική, κανονιστική ή διοι μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλί
 κητική διάταξη δεν ρυθμίζει την πρόσβαση στο επάγγελμα σεως (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/003 , σ. 160), το Δικαστήριο (τέταρτο,
 αυτό, την εξάσκησή του ή έναν από τους τρόπους εξασκή τμήμα), συγκείμενο από τους K. N. Κακούρη ( εισηγητή ),
 σεως του, ακόμη και αν η μοναδική συναφής κατάρτιση πρόεδρο τμήματος, P. J. G. Kapteyn και J. L. Murray,
 συνίσταται σε σπουδές τριτοβάθμιας εκπαιδεύσεως τουλά δικαστές, γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: R.


text:
 22.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/1
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 28ης Οκτωβρίου 2004
 στην υπόθεση C-164/01 P: G. Van den Berg κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Αγωγή αποζημιώσεως - Εξωσυμβατική ευθύνη - Γάλα - Συμπληρωματική εισφορά - Ποσότητα αναφοράς - Παραγωγοί που ανέλαβαν δέσμευση περί μη εμπορίας - Παραγωγοί SLOM - Αλλαγή εκμεταλλεύσεως - Άρνηση χορηγήσεως ειδικής ποσότητας αναφοράς)
 (2005/C 19/01)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Στην υπόθεση C-164/01 P, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως δυνάμει του άρθρου 49 του Οργανισμού ΕΚ του Δικαστηρίου, η οποία ασκήθηκε στις 13 Απριλίου 2001, ο G. Van den Berg, κάτοικος Dalfsen (Κάτω Χώρες), (δικηγόρος: E. H. Pijnacker Hordijk), όπου οι λοιποί διάδικοι ήταν: το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωπος: A.-Μ. Colaert) και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: T. van Rijn), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet και N. Colneric (εισηγήτρια), δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 28 Οκτωβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τον G. Van den Berg στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 227 της 11.8.2001.


text:
 23.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 389/39
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Οκτωβρίου 2015 — The Tea Board κατά ΓΕΕΑ — Delta Lingerie (DARJEELING collection de lingerie)
 (Υπόθεση T-626/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Εικονιστικό σήμα Darjeeling - Προγενέστερα λεκτικά και εικονιστικά κοινοτικά συλλογικά σήματα DARJEELING - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 389/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: The Tea Board (Καλκούτα, Ινδία) (εκπρόσωποι: A. Nordemann και M. Maier, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: S. Palmero Cabezas)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Delta Lingerie (Cachan, Γαλλία) (εκπρόσωποι: G. Marchais και P. Martini-Berthon, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 17ης Σεπτεμβρίου 2013 (υπόθεση R 1501/2012-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των The Tea Board και Delta Lingerie.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 17ης Σεπτεμβρίου 2013 (υπόθεση R 1501/2012-2) όσον αφορά τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στην αίτηση καταχωρίσεως σήματος και εμπίπτουν στην κλάση 25 κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας για τη διεθνή ταξινόμηση προϊόντων και υπηρεσιών ενόψει καταχωρίσεως των σημάτων, της 15ης Ιουνίου 1957, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί, καθώς και όσον αφορά τις «υπηρεσίες λιανικής πώλησης γυναικείων εσωρούχων και γυναικείων ειδών εσωρούχων, αρωμάτων, eau-de-toilette και καλλυντικών, λευκών ειδών για το σπίτι και το μπάνιο», που περιλαμβάνονται στην αίτηση καταχωρίσεως σήματος και εμπίπτουν στην κλάση 35 κατά την έννοια του εν λόγω Διακανονισμού.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 45 της 15.2.2014.


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/28
 Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 26 Σεπτεμβρίου 2013 — The Dow Chemical Company κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-179/12 P) (1)
 (Αναίρεση - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά ελαστικού χλωροπρενίου - Καθορισμός των τιμών και κατανομή της αγοράς - Παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Καταλογισμός της παραβατικής συμπεριφοράς θυγατρικής στη μητρική της εταιρία - Από κοινού έλεγχος από δύο μητρικές εταιρίες - Καθοριστική επιρροή - Δικαιώματα άμυνας - Προσαύξηση του προστίμου - Αποτρεπτικό αποτέλεσμα)
 2013/C 344/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: The Dow Chemical Company (εκπρόσωποι: D. Schroeder, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Van Nuffel, V. Bottka και L Malferrari)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 2ας Φεβρουαρίου 2012 στην υπόθεση T-77/08, The Dow Chemical Company κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε προσφυγή με αίτημα τη μερική ακύρωση της αποφάσεως C(2007) 5910 τελικό της Επιτροπής, της 5ης Δεκεμβρίου 2007, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/F/38.629 — ελαστικό χλωροπρενίου), η οποία αφορά σύμπραξη στην αγορά ελαστικού χλωροπρενίου στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ), με αντικείμενο την κατανομή της αγοράς και τον καθορισμό των τιμών, καθώς και, επικουρικώς, τη μείωση του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα — Κοινή επιχείρηση — Καταλογισμός της παραβατικής συμπεριφοράς
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Dow Chemical Company στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 184 της 23.6.2012.


text:
20.2.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 55/5
 3. G Cakkijgä Dglojqasiäa ueäqei sa dijarsijó sgy eänoda. APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (eäjso slgäla)
 (1) EE C 31 sgy 3.2.1996.
 sgy 11gy Dejelbqiäot 1997
 rsgm tpoäherg C-8/96: (aiäsgrg sot tribunal de grande
 instance de Tours cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó-
 rexy): Locamion SA jasó Directeur des services fiscaux
 d'Indre-et-Loire (1)
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT (Odgciäa 69/335/EOJ Ç Peqiueqeiajoä seäkoy epiä sxm pirso-
 poigsijxäm sanimolgärexy ovglósxm)
 (sqiäso slgäla)
 (98/C 55/08)
 sgy 9gy Dejelbqiäot 1997
 rsgm tpoäherg C-143/96 (aiäsgrg sot Bundesfinanzhof cia (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Leonhard Knubben
 Speditions GmbH jasó Hauptzollamt Mannheim (1) (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 (Joimoä Darlokoäcio Ç èmmoia sot oäqot Ûhqtllasirleäma rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 pipeäqiaë sot jxdijotä RO 0904 20 90)
 Rsgm tpoäherg C-8/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot tribunal de
 (98/C 55/07) grande instance de Tours (Cakkiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ
 euaqlocgä sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä) fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom
 sot aisotämsoy dijarsgqiäot lesantä Locamion SA jai Direc-
 teur des services fiscaux d'Indre-et-Loire, g eäjdorg pqodija-
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- rsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sgy odgciäay 69/335/
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Iotkiäot 1969, peqiä sxm
 elleärxm uoäqxm sxm epibakkoleämxm epiä sxm rtcjemsqxärexm
 Rsgm tpoäherg C143/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Bundes- jeuakaiäxm (EE eid. eäjd. 09/001, r. 20), oäpxy sqopopoigähgje
 finanzhof (Ceqlamiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgä sot apoä sgm odgciäa 73/79/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 9gy Apqi-
 óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, rso kiäot 1973, peqiä sqopopoigärexy sot pediäot euaqlocgäy sot
 pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot aisotämsoy leixleämot rtmsekersotä sot uoäqot eiruoqóy, sot pqobkepo-
 dijarsgqiäot lesantä Leonhard Knubben Speditions GmbH leämot tpeäq oqirleämxm pqónexm amadiaqhqxärexy esaiqeixäm
 jai Hauptzollamt Mannheim, g eäjdorg pqodijarsijgäy rso óqhqo 7 paqócqauoy 1 rsoiveiäo b) sgy odgciäay peqiä
 apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot jxdijotä RO 0904 20, elleärxm uoäqxm, sxm epibakkoleämxm epiä sxm rtcjemsqxärexm
 oäpxy eävei rsom jamomirloä (EOJ) aqih. 3174/88 sgy Epi- jeuakaiäxm (EE eid. eäjd. 09/001, r. 38), le sgm odgciäa 73/80/
 sqopgäy, sgy 21gy Repselbqiäot 1988, o opoiäoy sqopopoieiä so EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 9gy Apqikiäot 1973, peqiä oqirlotä
 paqóqsgla I sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 2658/87 sot sxm joimxäm rtmsekersxäm sot uoäqot eiruoqóy (EE eid. eäjd.
 Rtlbotkiäot cia sg darlokocijgä jai rsasirsijgä omolasoko- 09/001, r. 40), le sgm odgciäa 74/553/EOJ sot Rtlbotkiäot,
 ciäa jai so joimoä darlokoäcio (EE L 298 sgy 31.10.1998, r. 1), sgy 7gy Moelbqiäot 1974, peqiä sqopopoigärexy sot óqhqot 5
 jahxäy jai rsom jamomirloä (EOJ) aqih. 2886/89 sgy Epi- paqócqauoy 2 sgy odgciäay 69/335/EOJ (EE eid. eäjd. 09/001,
 sqopgäy, sgy 2ay Atcotärsot 1989, o opoiäoy sqopopoieiä so r. 42), jahxäy jai le sgm odgciäa 85/303/EOJ sot Rtlbotkiäot,
 paqóqsgla I sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 2658/87 (EE L 282 sgy 10gy Iotmiäot 1985, cia sgm sqopopoiägrg sgy odgciäay 69/
 sgy 2.10.1989, r. 1), so Dijarsgäqio (sqiäso slgäla), rtcjeiälemo 335/EOJ (EE L 156 sgy 15.6.1985, r. 23), so Dijarsgäqio
 apoä soty C. Gulmann, pqoäedqo slgälasoy, J. C. Moitinho de (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty H. Ragnemalm
 Almeida (eirgcgsgä) jai J.-P. Puissochet, dijarseäy, cemijoäy (eirgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy, G. F. Mancini, P. J. G. Kap-
 eiraccekeäay: A. La Pergola, cqallaseäay: H. A. Rühl, jtäqioy teyn, J. L. Murray jai G. Hirsch, dijarseäy cemijoäy eiracce-
 tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 9 Dejelbqiäot 1997 keäay: C. Jorlóy, cqallaseäay: D. Louterman-Hubeau, jtäqia
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 11 Dejelbqiäot 1997
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 O jxdijoäy RO 0904 20, oäpxy eävei rsom jamomirloä (EOJ)
 aqih. 3174/88 sgy Episqopgäy, sgy 21gy Repselbqiä ot 1988, o So óqhqo 10 sgy odgciäay 69/335/EOJ sot Rtlbotkiä ot, sgy
 opoiäoy sqopopoieiä so paqóqsgla I sot jamomirlotä (EOJ) 17gy Iotkiäot 1969, peqiä sxm elleärxm uoäqxm sxm epibakko-
 aqih. 2658/87 sot Rtlbotkiäot cia sg darlokocijgä jai rsa- leämxm epiä sxm rtcjemsqxärexm jeuakaiäxm, oäpxy sqopo-
 sirsijgä omolasokociäa jai so joimoä darlokoäcio, jahxäy jai poigähgje apoä sgm odgciäa 73/79/EOJ sot Rtlbotkiä ot, sgy
 rsom jamomirloä (EOJ) aqih. 2886/89 sgy Episqopgäy, sgy 2ay 9gy Apqikiäot 1973, peqiä sqopopoigärexy sot pediä ot euaq-
 Atcotärsot 1989, o opoiäoy sqopopoieiä so paqóqsgla I sot locgäy sot leixleämot rtmsekersotä sot uoäqot eiruoqóy, sot
 jamomirlotä (EOJ) aqih. 2658/87, pqeäpei ma eqlgmetheiä tpoä pqobkepoleämot tpeäq oqirleämxm pqónexm amadiaqhqxärexy
 sgm eämmoia oäsi g eäjuqarg Ûsonst zerkleinertë (Ûókkxy hqtlla- esaiqeixäm rso óqhqo 7 paqócqauoy 1 rsoiveiäo b) sgy odg-
 sirleämeyë) dem auoqó pqoøoäm selavirleämo re jollósia 4 eäxy ciäay peqiä elleärxm uoäqxm, sxm epibakkoleämxm epiä sxm
 8 mm. rtcjemsqxärexm jeuakaiäxm, le sgm odgciäa 73/80/EOJ sot
 Rtlbotkiäot, sgy 9gy Apqikiäot 1973, peqiä oqirlotä sxm joimxäm
 rtmsekersxäm sot uoäqot eiruoqóy, le sgm odgciäa 74/553/
 (1) EE C 180 sgy 22.6.1996. EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 7gy Moelbqiäot 1974, peqiä sqopo-
 poigärexy sot óqhqot 5 paqócqauoy 2 sgy odgciäay 69/335/
 EOJ, jahxäy jai le sgm odgciäa 85/303/EOJ sot Rtlbotkiäot,


text:
 18.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 14ης Μαρτίου 2013 — Viega GmbH & Co. KG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-276/11 P) (1)
 (Αναίρεση - Ανταγωνισμός - Συμφωνία - Τομέας συνδέσμων σωληνώσεων (ρακόρ) από χαλκό και κράματα χαλκού - Σύνδεση σωληνώσεων για συγκόλληση και λιθοκόλληση - Διεξαγωγή και εκτίμηση των αποδείξεων - Αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Αρχή της αναλογικότητας)
 2013/C 141/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Viega GmbH & Co. KG (εκπρόσωποι: J. Burrichter, T. Mäger και M. Röhrig, Rechtsanwälte)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Bottka, R. Sauer, και A. Böhlke, Rechtsanwalt)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 24ης Μαρτίου 2011, T-375/06, Viega GmbH & Co. KG κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή με την οποία η προσφεύγουσα είχε ζητήσει την ακύρωση της αποφάσεως C(2006) 4180 τελικό της Επιτροπής, της 20ής Σεπτεμβρίου 2006, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ σχετικά με συμφωνία επιχειρήσεων στον τομέα των συνδέσμων σωληνώσεων (ρακόρ) από χαλκό και κράματα χαλκού, ή, επικουρικά, τη μείωση του προστίμου που της είχε επιβληθεί — Παραβίαση της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως, της αρχής της αναλογικότητας και της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως — Παραβίαση των αρχών που διέπουν τη διαδικασία έρευνας — Παράβαση του άρθρου 81, παράγραφος 1, ΕΚ και του άρθρου 23, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Viega GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 238 της 13.8.2011.


text:
 26.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 233/17
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 22ας Ιουνίου 2009 — Nijs κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου
 (Υπόθεση T-376/08 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Έκθεση αξιολογήσεως για την περίοδο 2005/2006 - Απόφαση περί μη προαγωγής του αναιρεσείοντος κατά την περίοδο προαγωγών 2007 - Απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου περί ανανεώσεως της θητείας του γενικού γραμματέα του - Αίτηση αναιρέσεως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη)
 2009/C 233/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Bart Nijs (Bereldange, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: F. Rollinger και A. Hertzog, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ελεγκτικό Συνέδριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: T. Kennedy, J.-M. Stenier και G. Corstens)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) της 26ης Ιουνίου 2008, F-1/08, Nijs κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου (μη δημοσιευθείσα ακόμη στη Συλλογή), με την οποία ζητείται η αναίρεση της διατάξεως αυτής.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Bart Nijs φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Ελεγκτικό Συνέδριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας.
 (1) ΕΕ C 301 της 22.11.2008.


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 31 Αυγούστου 2010 — Barbara Szeja, Maria-Magdalena Szeja, Marlon Szeja κατά Das Land Berlin
 (Υπόθεση C-425/10)
 ()
 2010/C 301/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Barbara Szeja, Maria-Magdalena Szeja, Marlon Szeja
 Καθού: Das Land Berlin
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 16, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ (1) την έννοια ότι απονέμει δικαίωμα μόνιμης διαμονής εντός κράτους μέλους σε πολίτη της Ένωσης ο οποίος διέμενε νομίμως στο εν λόγω κράτος μέλος άνω των πέντε ετών μόνο βάσει διατάξεων εθνικού δικαίου, πλην όμως κατά το χρονικό αυτό διάστημα δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις του άρθρου 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ;
 2)
 Πρέπει να υπολογιστούν στη νόμιμη διαμονή υπό την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ επίσης οι περίοδοι διαμονής τις οποίες ο πολίτης της Ένωσης διένυσε στο κράτος μέλος υποδοχής πριν από την προσχώρηση του κράτους προελεύσεώς του στην Ευρωπαϊκή Ένωση;
 (1) EE L 158, σ. 77.


text:
 12.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 8/11
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 27ης Νοεμβρίου 2007 — Πιτσιόρλας κατά Συμβουλίου και ΕΚΤ
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-3/00 και T-337/04) (1)
 (Πρόσβαση στα έγγραφα - Συμφωνία Βασιλείας-Nyborg - Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξεις δεκτικές προσφυγής - Αιτιολογία - Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας - Απόφαση 93/731/ΕΚ - Εσωτερικός κανονισμός της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας - Αγωγή αποζημιώσεως - Εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας λόγω παράνομης συμπεριφοράς των οργάνων της - Ζημία - Αιτιώδης συνάφεια)
 (2008/C 8/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Αθανάσιος Πιτσιόρλας (Θεσσαλονίκη, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Δ. Παπαφιλίππου, δικηγόρος)
 Καθών-εναγομένων: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: αρχικώς, M. Bauer, Σ. Κυριακοπούλου και Δ. Ζαχαρίου, στη συνέχεια M. Bauer, Δ. Ζαχαρίου), Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εκπρόσωποι: στη μεν υπόθεση Τ-3/00, αρχικώς C. Zilioli, C. Kroppenstedt και P. Vospernik, στη συνέχεια C. Zilioli, C. Kroppenstedt, Φ. Αθανασίου και S. Vuorensola και, τέλος, C. Zilioli, C. Kroppenstedt και Φ. Αθανασίου, στη δε υπόθεση Τ-337/04, C. Kroppenstedt, Φ. Αθανασίου και Π. Παπαπασχάλη)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως των αποφάσεων του Συμβουλίου και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με τις οποίες απορρίφθηκαν οι αιτήσεις του προσφεύγοντος-ενάγοντος για πρόσβαση στα έγγραφα που αφορούν τη Συμφωνία Βασιλείας-Nyborg του Σεπτεμβρίου 1987 και, αφετέρου, αγωγή αποζημιώσεως.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της 21ης Οκτωβρίου 1999, όπως γνωστοποιήθηκε στον Αθανάσιο Πιτσιόρλα με επιστολή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας της 8ης Νοεμβρίου 1999.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή ακυρώσεως κατά τα λοιπά.
 3)
 Απορρίπτει την αγωγή αποζημιώσεως
 4)
 Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Συμβούλιο και ο προσφεύγων-ενάγων φέρουν καθένας τα δικαστικά έξοδά του στις υποθέσεις T-3/00 και T-337/04. Το Συμβούλιο φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα του αναιρεσείοντος στην υπόθεση C-193/01 P.
 (1) ΕΕ C 122 της 29.4.2000.


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/46
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Ιουλίου 2011 — Zino Davidoff κατά ΓΕΕΑ — Κλεινάκης και ΣΙΑ OE (GOOD LIFE)
 (Υπόθεση T-108/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος GOOD LIFE - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα GOOD LIFE - Ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος - Καθήκον επιμελείας - Άρθρο 74, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 76, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2011/C 269/100
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Zino Davidoff SA (Fribourg, Ελβετία) (εκπρόσωποι: H. Kunz-Hallstein και R. Kunz-Hallstein, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: R. Pethke και J. Laporta Insa)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Ι. Κλεινάκης και ΣΙΑ OE (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Κ. Σιώτου, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 30ής Νοεμβρίου 2007 (υπόθεση R 298/2007-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Ι. Κλεινάκης και ΣΙΑ OE και Zino Davidoff SA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 30ής Νοεμβρίου 2007 (υπόθεση R 298/2007-2).
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Zino Davidoff SA.
 3)
 Η Ι. Κλεινάκης και ΣΙΑ OE φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 116 της 9.5.2008.


text:
 28.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/26
 Προσφυγή της 4ης Σεπτεμβρίου 2006 — Euro-Information κατά ΓΕΕΑ («CYBERGUICHET»)
 (Υπόθεση T-245/06)
 (2006/C 261/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Européenne de traitement de l'information SAS (Euro-Information) (Στρασβούργο, Γαλλία) (εκπρόσωποι: P. Greffe, A. Jacquet και J. Schouman, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 να ακυρωθεί στο σύνολό της η απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 5ης Ιουλίου 2006, υπόθεση R 67/2006-1, με την οποία απορρίφθηκε η υπ' αριθ. 4 114 575 αίτηση περί καταχωρίσεως ως κοινοτικού του σήματος «CYBERGUICHET» για το σύνολο των προϊόντων και υπηρεσιών των οποίων ζητείται η κατάταξη στις κλάσεις 9, 36 και 38·
 —
 να γίνει δεκτή η υπ' αριθ. 4 114 575 αίτηση περί καταχωρίσεως ως κοινοτικού του σήματος «CYBERGUICHET» για το σύνολο των διαλαμβανομένων προϊόντων και υπηρεσιών.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «CYBERGUICHET» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 36 και 38 (αίτηση υπ' αριθ. 4 114 575)
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως περί καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι, σε αντίθεση προς όσα διαπίστωσε το τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ με την προσβαλλόμενη απόφασή του, το σήμα της είναι πρωτότυπο και έχει αρκούντως διακριτικό χαρακτήρα, όπως απαιτεί ο κανονισμός 40/94 (1) του Συμβουλίου, σε σχέση με τα διαλαμβανόμενα προϊόντα και υπηρεσίες.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 16.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 14/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 10ης Νοεμβρίου 2016 — Simba Toys GmbH & Co. KG κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), Seven Towns Ltd
 (Υπόθεση C-30/15 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τρισδιάστατο σήμα σε σχήμα κύβου του οποίου οι έδρες έχουν δομή πλέγματος - Αίτηση κηρύξεως ακυρότητας - Απόρριψη της αιτήσεως κηρύξεως ακυρότητας))
 (2017/C 014/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Simba Toys GmbH & Co. KG (εκπρόσωπος: O. Ruhl, Rechtsanwalt)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: Δ. Μπότης και A. Folliard Monguiral), Seven Towns Ltd (εκπρόσωποι: K. Szamosi και M. Borbás, ügyvédek)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 25 Νοεμβρίου 2014, επί της υποθέσεως Simba Toys κατά ΓΕΕΑ — Seven Towns (Σχήμα κύβου του οποίου οι έδρες έχουν δομή πλέγματος) (T-450/09, EU:T:2014:983).
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση την οποία εξέδωσε το δεύτερο τμήμα προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) την 1η Σεπτεμβρίου 2009 (υπόθεση R 1526/2008-2), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ της Simba Toys GmbH & Co. KG και της Seven Towns Ltd.
 3)
 Η Seven Towns Ltd και το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρουν, εκτός των εξόδων τους, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Simba Toys GmbH & Co. KG όσον αφορά τόσο την πρωτόδικη διαδικασία επί της υποθέσεως T-450/09 όσο και την αναιρετική διαδικασία.
 (1) ΕΕ C 138 της 27.4.2015.


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/55
 Προσφυγή/αγωγή της 13ης Δεκεμβρίου 2007 — Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Frontex
 (Υπόθεση T-476/07)
 (2008/C 51/100)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα/ενάγουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής Α.Ε. (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Ν. Κορογιαννάκης, δικηγόρος)
 Καθού/εναγόμενος: Eυρωπαϊκός Οργανισμός Διαχείρισης Επιχειρησιακής Συνεργασίας στα Εξωτερικά Σύνορα (FRONTEX)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας/ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα/ενάγουσα (στο εξής προσφεύγουσα) ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του FRONTEX με την οποία δεν επελέγη η προσφορά της προσφεύγουσας και ανατέθηκε η εκτέλεση της συμβάσεως στον επιλεγέντα ανάδοχο,
 —
 να υποχρεώσει τον FRONTEX να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστη η προσφεύγουσα εξαιτίας της συμμετοχής της στη διαδικασία του διαγωνισμού, ύψους 500 000 ευρώ,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή (ΓΔ Πληροφορικής) στην καταβολή των δικαστικών και άλλων εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της υπό κρίση προσφυγής-αγωγής, ακόμη και αν αυτή απορριφθεί,
 —
 να καταδικάσει τον FRONTEX στην καταβολή των δικαστικών και άλλων εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της υπό κρίση προσφυγής-αγωγής.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα υπέβαλε προσφορά κατόπιν προσκλήσεως του καθού-εναγομένου (στο εξής: καθού) για την υποβολή προσφορών στο πλαίσιο ανοιχτού διαγωνισμού για την παροχή υπηρεσιών πληροφορικής και αδειών υλισμικού και λογισμικού (ΕΕ 2007/S 114-139890). Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως του καθού, της 3ης Οκτωβρίου 2007, περί απορρίψεως της προσφοράς της και αναθέσεως της εκτελέσεως της συμβάσεως σε άλλο ενδιαφερόμενο που είχε υποβάλει προσφορά.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι ο καθού δεν παρέθεσε αιτιολογία σύμφωνα με το άρθρο 253 ΕΚ και χρησιμοποίησε κριτήρια αξιολογήσεως τα οποία δεν περιέχονταν ρητά στην προκήρυξη του διαγωνισμού. Περαιτέρω, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι ο καθού προέβη σε προδήλως πεπλανημένες εκτιμήσεις.


text:
C 7/20 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 10. 1. 98
 Pqorutcgä sot Lars Bo Rasmussen jasó Episqopgäy sxm Ç oäsi g jahgäy dem lpoäqere ma kóbei tpoäwg sgy sa pqo-
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 8 Atcotärsot roämsa sot pqoruetäcomsoy, epeidgä jahoäkg sg dióqjeia
 1997 sgy diadijariäay pqoacxcxäm dem tpgäqve o uójekoäy sot
 (Tpoäherg T-234/97) rsa aqloädia oäqcama, dioäsi bqirjoäsam rso Pqxsodijeiäo
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. Epoleämxy, o em koäcx
 (98/C 7/59) uójekoy dem bqirjoäsam rsg dióherg otäse sot cemijotä
 diethtmsgä sgy CD V otäse sot Groupe restreint otäse sgy
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) episqopgäy pqoacxcxäm, jasó sgm em koäcx peqiäodo,
 Rsiy 8 Atcotärsot 1997, o Lars Bo Rasmussen, jósoijoy Dal- Ç oäsi, amsiheäsxy pqoy sgm aqvgä sgy apacoqetärexy sxm
 heim (Kotnelbotäqco), ejpqorxpotälemoy apoä som Carlo diajqiärexm jai siy episaceäy sot óqhqot 45 sot JTJ, g
 Revoldini, dijgcoäqo Kotnelbotäqcot, le soäpo epidoärexm rso ADA rtmeäjqime sa pqoroämsa sot loämo le sa pqoroämsa
 Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä sot cqaueiäo, 180, route de sxm pqoacxäcilxm tpakkgäkxm sgy CD V jai oäsi,
 Longwy, órjgre, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqx- Ç rtäluxma le so óqhqo 45 sot JTJ, g aniokoäcgrg sxm
 paøjxäm Joimosgäsxm. pqoroämsxm sxm lomiälxm tpakkgäkxm rtmirsó apouari-
 rsijoä jqisgäqio cia siy pqoacxceäy. Loämom epijotqijxäy g
 O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: aqloädia cia soty dioqirlotäy aqvgä lpoqeiä ma kóbei
 tpoäwg sgy sgm gkijiäa sxm tpowguiäxm gä sgm aqvaioäsgsó
 soty rso bahloä jai sgm tpgqeriäa. Epoleämxy, g apoja-
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy ma lgm som kotälemg leähodoy ÛMoeÈlë, sgm opoiäa euaqloäfei g Epi-
 pqoacócei rso bahloä A 4 cia so eäsoy pqoacxcxäm 1996, sqopgä cia sgm jasóqsirg sot jasakoäcot sxm anioseäqxm
 tpakkgäkxm, eiämai paqómolg, dioäsi dem apodiädei sg
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy ma pqoacócei deäotra rglariäa rsa pqoroämsa sxm pqoacxäcilxm
 sa 85 ósola pot epekeäcgram apoä som jasókoco sxm tpakkgäkxm.
 tpakkgäkxm pot jqiähgjam oi pio ónioi ma pqoavhotäm rso
 bahloä A 4,
 Ç ma tpovqexärei sgm jahgäy ma sot jasabókei vqglasijgä
 apofgliäxrg 500 000 LUF gä opoiodgäpose ókko poroä jqiä-
 mei so Pqxsodijeiäo ex aequo et bono koäcx sgy ghijgäy Pqorutcgä-acxcgä sot Mijokóot Pqocotäkg jasó Episqopgäy
 bkóbgy pot tpeärsg, sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy
 12 Atcotärsot 1997
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda. (Tpoäherg T-237/97)
 (98/C 7/60)
 Koäcoi jai jtäqia epiveiqgälasa
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 O pqoruetäcxm, loämiloy tpókkgkoy bahlotä A 5, bókkei jasó
 sgy aqmgärexy sgy ADA ma som pqoacócei rsom aleärxy amxä- O Mijoäkaoy Pqocotäkgy, jósoijoy Bqtnekkxäm, ejpqorx-
 seqo bahloä cia so eäsoy pqoacxcxäm 1996. potälemoy apoä soty Bariäkeio Ajqisiädg jai Jxmrsamsiämo
 Adalamsoäpotko, dijgcoäqoty Ahgmxäm, le amsiäjkgso rso
 Kotnelbotäqco som dijgcoäqo ArseÁne Kronshagen, 12, boule-
 Pqoy rsgäqing sxm irvtqirlxäm sot, epijakeiäsai paqóbarg
 vard de la Foire, órjgre rsiy 12 Atcotärsot 1997, emxäpiom
 sot óqhqot 45 sot Jamomirlotä Tpgqeriajgäy Jasarsórexy sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä-
 (rso engäy: JTJ) jahxäy jai sgy cemijgäy aqvgäy sgy iärgy lesa- acxcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 veiqiärexy.
 G pqoruetäcxm-emócxm (rso engäy: pqoruetäcxm) fgseiä apoä so
 Rtmauxäy, o pqoruetäcxm tporsgqiäfei lesantä ókkxm: Pqxsodijeiäo:
 Ç oäsi g apoäuarg sgy jahgäy ma episqeäwei ma kguheiä tpoäwg Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy 13gy Laðot 1997 sgy
 g aqvaioäsgsa rso bahloä pot apojsgähgje pqogcotleämxy jahgäy-emacoleämgy (rso engäy: jahgäy), le sgm opoiäa apoq-
 tpoä sgm idioäsgsa ejsójsot tpakkgäkot cia so eäsoy qiäuhgje g dioijgsijgä eämrsarg pot o pqoruetäcxm tpeä-
 pqoacxcxäm jai g epeäjsarg atsotä jasÂ amakociäa rsoty bake cia ma amajasasaceiä rso bahloä B 1, jkilójio 2,
 tpakkgäkoty rsoty opoiäoty euaqloärsgje diadijariäa amadqolijxäy apoä sgm 1g Laqsiäot 1983 le oäkey siy
 lesasónexy re ókko jkódo amsiäjeisai pqoy siy irvtäotrey vqglasijeäy rtmeäpeiey sgy em koäcx amajasasónexy, tpo-
 diasóneiy sot JTJ jai, epoleämxy, so rtämoko sgy diadi- kocifoälemey amadqolijxäy apoä sgm 1g Laqsiäot 1983,
 jariäay pqoacxcxäm cia so em koäcx eäsoy pórvei apoä pkeäom moliälxm soäjxm pqoy 10 % esgriäxy,
 paqamoliäa. Jasó sg cmxälg sot, jamomirsijgä diósang
 peqiä rtmtpokocirlotä sgy rsadiodqoliäay ejsójsot Ç ma tpovqexärei sgm jahgäy ma jasabókei rsom pqoruetä-
 tpakkgäkot cia som pqordioqirloä sgy aqvaioäsgsay emoäy comsa so poroä pot amsirsoiveiä rsiy vqglasijeäy rtmeäpeiey
 tpakkgäkot dem tpóqvei rsom JTJ. So amsiäheso ha sgy fgsgheiäray amajasasónexy, tpokocifoälemey amadqo-
 rtmirsotäre enoloiäxrg sxm koipxäm tpakkgäkxm le soty lijxäy apoä sgm 1g Laqsiäot 1983, pkeäom moliälxm soäjxm
 lomiäloty tpakkgäkoty, opoäse g diauoqesijgä jamomirsijgä pqoy 10 % esgriäxy jai
 qtählirg lesantä lomiälxm jai koipxäm tpakkgäkxm dem ha
 eiäve pkeäom eämmoia, Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda.
 ---pagebreak--- 10. 1. 98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 7/21
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa epiveiqgälasa satsiäfomsai jasÂ otriäam rsiy dtäo pqorutceäy,
 rjopoäy sxm opoiäxm, eärsx jai am amaueäqomsai re dtäo diauo-
 Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai paqelueqgä le qesijeäy dioijgsijeäy diadijariäey, eiämai ma jahoqirseiä am
 atsó pot pqobókkomsai rso pkaiärio sgy tpoheärexy S-16/ jajxäy g Episqopgä dem hexqeiä siy emxäreiy jasamakxsxäm xy
 97 (1). emdiaueqoälema leäqg re diadijariäa amsimsólpimcj pot
 auoqó pqoøoämsa sa opoiäa dem pxkotämsai rtmgähxy rso kia-
 (1) EE C 74 sgy 8. 3. 1997, r. 27. melpoäqio.
 Pqorutcgä sot European Office of Consumer Unions Pqorutcgä-acxcgä sgy GueÂrin Automobiles jasó Episqopgäy
 (BEUC) jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 20 Ojsx-
 arjgähgje rsiy 19 Repselbqiäot 1997 bqiäot 1997
 (Tpoäherg T-256/97) (Tpoäherg T-275/97)
 (98/C 7/61) (98/C 7/62)
 (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 So European Office of Consumer Unions (BEUC), ejpqorx-
 potälemo apoä som Bernard O'Connor, leäkoy sgy Law Society G esaiqeiäa GueÂrin Automobiles, ejpqorxpotälemg apoä som
 of Ireland jai epijotqotälemo apoä som Bonifacio Garcia Por- Xavier LemeÂe, dijarsijoä pkgqenotärio, le dijgcoäqo som Jean
 ras, leäkoy sot ÛColegio de Abogados de Salamancaë, sot Claude Fourgoux, dijgcoäqo Paqiriäxm, jai amsiäjkgso rso
 cqaueiäot O'Connor and Company, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Pierrot Schiltz, 4, rue BeÂatrix de
 Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo sot ArseÁne Kronsha- Bourbon, órjgre rsiy 20 Ojsxbqiäot 1997, emxäpiom sot
 gen, 2, rue Marie AdeÂlaïde, órjgre rsiy 19 Repselbqiäot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä-
 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi- acxcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 mosgäsxm, pqorutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm. G pqoruetäcotra-emócotra (rso engäy: pqoruetäcotra) fgseiä
 apoä so Pqxsodijeiäo:
 So pqoruetäcom fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy sgy
 Ç ma jgqtänei ójtqg, rtäluxma le sa óqhqa 173 jai 174 sgy 25gy Apqikiäot 1997,
 rtmhgäjgy EJ, sgm apoäuarg pot g Episqopgä apgtähtme
 rso pqoruetäcom le eäccqauo sgy 18gy Iotkiäot 1997 Ç ma amacmxqiärei oäsi o Xavier LemeÂe dijaiotäsai ma
 (bkeäpe paqóqsgla 1), le sgm opoiäa aqmgähgje ma hex- arjgärei, xy dijarsijoäy pkgqenotärioy sgy GueÂrin Auto-
 qgärei so pqoruetäcom xy Ûemdiaueqoälemo leäqoyë apoä mobiles, acxcgä apofglixärexy bórei sot óqhqot 215 sgy
 jóhe ópowg liay diadijariäay amsimsólpimcj pot jiämgre rtmhgäjgy,
 g Episqopgä rsiy 11 Iotkiäot 1997, rvesijó le siy eiracx-
 ceäy aketäjarsxm balbajeqxäm tuarlósxm jasacxcgäy Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda.
 Kaøjgäy Dglojqasiäay sgy Jiämay, Aictäpsot, Imdiäay, Imdo-
 mgriäay, Pajirsóm jai Sotqjiäay, jai le sgm opoiäa apeäq-
 qiwe sgm aiäsgrg sot pqoruetäcomsoy peqiä diabibórexy Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 sgy jasaccekiäay jai peqiä pqorbórexy rsa lg elpi-
 rsetsijó eäccqaua jai sa pkgqouoqiajó rsoiveiäa rsa G pqoruetäcotra esaiqeiäa bókkei jasó sgy oqirsijgäy apoq-
 opoiäa eävotm pqoärbarg oäka sa leseävomsa rsg diadijariäa qiäwexy sgy jasaccekiäay sgm opoiäa tpeäbake jasó sgy esai-
 atsgä leäqg, qeiäay Nissan France bórei sot óqhqot 85 sgy rtmhgäjgy EJ
 jai sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 123/85 sgy Episqopgäy (1)
 Ç ma jgqtänei ójtqg, rtäluxma le sa óqhqa 173 jai 174 sgy jai g opoiäa auoqó sgm epibokgä apoä sg Nissan France emoäy
 rtmhgäjgy EJ, sgm peqikalbamoleämg rso iädio eäccqauo rtrsgälasoy elpoqijgäy amsipqorxpeiäay pot ueäqesai oäsi eiämai
 apoäuarg, jahoärom g apoäuarg atsgä dem episqeäpei rso artlbiäbarso le siy pqoùpoheäreiy sot jamomirlotä.
 pqoruetäcom jai re ókkey oqcamxäreiy jasamakxsxäm ma
 kóbotm cmxärg sxm lg elpirsetsijxäm diaheärilxm G pqoruetäcotra dietjqimiäfei rtmauxäy oäsi, rsgm otriäa, g
 pkgqouoqiajxäm rsoiveiäxm rso pkaiärio diadijariäay Episqopgä, cia ma apoqqiäwei sgm jasaccekiäa, rsgqiävhgje rsiy
 amsimsólpimcj pot auoqó pqoøoämsa sa opoiäa dem paqeävotrey lecaktäseqg pqorsariäa diasóneiy sot meäot jamo-
 pxkotämsai rtmgähxy rso kiamelpoäqio, mirlotä (EJ) aqih. 1475/95 (2), o opoiäoy oämsxy tpovqexämei sg
 Nissan, rsiy rveäreiy sgy le soty elpoqijotäy sgy amsipqorxä-
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda. poty, ma sqopopoigärei, cia so leäkkom, sgm epiälavg rtälbarg
 jai ma akkónei sg rtlpeqiuoqó sgy, rbgämomsay siy emdevoäle-
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa mey paqabóreiy Ûjasó so paqekhoämë. G pqoruetäcotra
 tpocqalliäfei, rso rgleiäo atsoä, oäsi sgm emdiaueäqei loämom g
 So pqoruetäcom rsgm tpoä jqiärg tpoäherg eiämai g iädia amsi- jasórsarg pqim apoä sgm eämaqng irvtäoy sot pio pómx jamo-
 pqorxpetsijgä oqcómxrg jasamakxsxäm oäpxy rsgm tpoäherg mirlotä jai oäsi tpeäbake sgm jasaccekiäa sgy loämo ciÂ atsgä sgm
 S-84/97, BEUC jasó Episqopgäy. Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia jasórsarg.


text:
5.12.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 378/5
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (eäjso slgäla) (eäjso slgäla)
 sgy 15gy Ojsxbqiäot 1998
 sgy 15gy Ojsxbqiäot 1998
 rsgm tpoäherg C-385/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm jasó Ekkgmijgäy Dglojqasiäay (1) rsgm tpoäherg C-386/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm jasó Ekkgmijgäy Dglojqasiäay (1)
 (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Odgciäey 93/118/EJ jai 94/
 59/EJ Ç Paqókeiwg elpqoäherlgy lesauoqóy sxm odgcixäm (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Odgciäa 95/23/EJ Ç Paqó-
 rsgm erxseqijgä eämmolg sóng) keiwg elpqoäherlgy lesauoqóy sgy odgciäay rsgm erxseqijgä
 eämmolg sóng)
 (98/C 378/09)
 (98/C 378/10)
 (Ckxärra diadijariäay: g ekkgmijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g ekkgmijgä)
 Rsgm tpoäherg C-385/97, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Laqiäa Jomsotä-Durande) jasó Ekkg-
 mijgäy Dglojqasiäay (ejpqoärxpoi: Mamó Daumiäot, Dglgäsqgy
 Papacexqcoäpotkoy, jai Uxseimgä Dedotärg) le amsijeiälemo
 ma amacmxqirheiä oäsi g Ekkgmijgä Dglojqasiäa, lg herpiäfo- Rsgm tpoäherg C-386/97, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 msay elpqoheärlxy siy amacjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy mosgäsxm (ejpqoärxpoy Laqiäa Jomsotä-Durande) jasó Ekkg-
 jai dioijgsijeäy diasóneiy cia ma rtlloquxheiä pqoy siy odg- mijgäy Dglojqasiäay (ejpqoärxpoi: Mamó Daumiäot, Ixómmgy
 ciäey: 93/118/EJ sot Rtlbotkiäot, sgy 22ay Dejelbqiäot 1993, Vakjióy jai Uxseimgä Dedotärg), le amsijeiälemo ma amacmx-
 rvesijó le sgm sqopopoiägrg sgy odgciäay 85/73/EOJ cia sg qirheiä oäsi g Ekkgmijgä Dglojqasiäa, lg herpiäfomsay elpqo-
 vqglasodoäsgrg sxm tceiomolijxäm epihexqgärexm jai ekeäcvxm heärlxy siy amacjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsi-
 sxm mxpxäm jqeósxm jai sxm jqeósxm potkeqijxäm (EE L 340 jeäy diasóneiy cia ma rtlloquxheiä pqoy sgm odgciäa 95/23/EJ
 sgy 31.12.1993, r. 15), 94/59/EJ sgy Episqopgäy, sgy 2ay sot Rtlbotkiäot, sgy 22ay Iotmiäot 1995, cia sgm sqopopoiägrg
 Dejelbqiäot 1994, cia sqopopoiägrg cia sqiäsg uoqó sxm sgy odgciäay 64/433/EOJ sot Rtlbotkiäot peqiä jahoqirlotä
 paqaqsglósxm sgy odgciäay 77/96/EOJ sot Rtlbotkiäot peqiä sxm oäqxm paqacxcgäy jai elpoqiäay mxpotä jqeäasoy (EE
 amafgsgärexy sqivimxäm (Trichinella spiralis) jasó siy eiracx- L 243 sgy 11.10.1995, r. 7), paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeä-
 ceäy apoä sqiäsey vxäqey mxpxäm jqeósxm pot pqoeäqvomsai apoä vei apoä sg Rtmhgäjg EJ jai sgm em koäcx odgciäa, so Dijarsgä-
 voiqoeidgä jasoijiädia (EE L 315 sgy 8.12.1994, r. 18), paqeäbg qio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty P. J. G. Kapteyn,
 siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg Rtmhgäjg EJ jai siy odg- pqoäedqo slgälasoy, G. Hirsch, G. F. Mancini, H. Ragnemalm
 ciäey atseäy, so Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty jai R. Schintgen (eirgcgsgä), dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay:
 P. J. G. Kapteyn, pqoäedqo slgälasoy, G. Hirsch, G. F. Man- A. La Pergola, cqallaseäay: R. Grass, eneädxre rsiy 15 Ojsx-
 cini, H. Ragnemalm jai R. Schintgen (eirgcgsgä), dijarseäy, bqiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 cemijoäy eiraccekeäay: P. LeÂger, cqallaseäay: R. Grass,
 eneädxre rsiy 15 Ojsxbqiäot apoäuarg le so ajoäkotho dia-
 sajsijoä:
 1) G Ekkgmijgä Dglojqasiäa, lg herpiäfomsay elpqoheärlxy
 1) G Ekkgmijgä Dglojqasiäa, lg herpiä fomsay elpqoheärlxy siy amacjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy
 siy amacjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy cia ma rtlloquxheiä pqoy sgm odgciäa 95/23/EJ
 diasóneiy cia ma rtlloquxheiä pqoy sgm odgciäa 93/118/ sot Rtlbotkiä ot, sgy 22ay Iotmiäot 1995, cia sgm sqopo-
 EJ sot Rtlbotkiäot, sgy 22ay Dejelbqiäot 1993, rvesijó poiägrg sgy odgciäay 64/433/EOJ peqiä jahoqirlotä sxm
 le sgm sqopopoiä grg sgy odgciäay 85/73/EOJ cia sg oäqxm paqacxcgäy jai elpoqiäay mxpotä jqeäasoy, paqeäbg
 vqglasodoäsgrg sxm tceiomolijxäm epihexqgärexm jai siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sgm em koäcx odgciäa.
 ekeäcvxm sxm mxpxäm jqeósxm jai sxm jqeósxm potke-
 qijxäm, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sgm em
 koäcx odgciäa.
 2) Jasadijófei sgm Ekkgmijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 eänoda.
 2) Jasadijófei sgm Ekkgmijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 eänoda.
 (1) EE C 7 sgy 10.1.1998.
 ( ) EE C 55 sgy 20.2.1998.
 1


text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/31
 Προσφυγή/αγωγή της 29ης Ιουνίου 2006 — Alrosa κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T- 170/06)
 (2006/C 212/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Alrosa Company Ltd. (Mirny, Ρωσία) (εκπρόσωποι: R. Subiotto, S. Mobley, K. Jones, Solicitors)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση στο σύνολό της·
 —
 Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά και στα λοιπά συναφή με την υπόθεση έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της απόφασης της Επιτροπής της 22ας Φεβρουαρίου 2006, με την οποία η Επιτροπή επέβαλε στη De Beers να αναλάβει την υποχρέωση να καταργήσει σταδιακά μεταξύ 2006 και 2008 και να διακόψει από 1ης Ιανουαρίου 2009 όλες τις άμεσες και έμμεσες πωλήσεις ακατέργαστων διαμαντιών από την προσφεύγουσα.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει, πρώτον, παραβίαση του δικαιώματός της ακροάσεως κατά τη διαδικασία εκδόσεως της αποφάσεως. Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή έπρεπε να εξηγήσει ποιες είναι οι παρατηρήσεις τρίτων μερών και οι πλευρές της αναλύσεως της Επιτροπής που δικαιολογούν την απόρριψη των υποχρεώσεων που πρότειναν αρχικά από κοινού η De Beers και η προσφεύγουσα και την υιοθέτηση των τελικών υποχρεώσεων που πρότεινε η De Beers.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα επικαλείται παράβαση του άρθρου 9 του κανονισμού 1/2003 στον βαθμό που οι δεσμεύσεις που κατέστησαν υποχρεωτικές με την προσβαλλόμενη απόφαση είχαν προταθεί μόνον από τη De Beers και όχι από τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις, δηλαδή τη De Beers και την προσφεύγουσα. Η προσφεύγουσα προσθέτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν εκδόθηκε για συγκεκριμένη περίοδο.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η πλήρης και δυνητικά εις αόριστον απαγόρευση αγοράς από τη De Beers ακατέργαστων διαμαντιών άμεσα ή έμμεσα από την προσφεύγουσα παραβιάζει το άρθρο 82 ΕΚ και το άρθρο 9 του κανονισμού 1/2003 καθώς και τις βασικές αρχές της ελευθερίας του συμβάλλεσθαι και της αναλογικότητας.


text:
 9.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 325/27
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2013 — Wabco Europe κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-380/10) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής - Απόφαση με την οποία η Επιτροπή διαπίστωσε παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ - Συντονισμένη αύξηση τιμών και ανταλλαγή εμπορικά ευαίσθητων πληροφοριών - Στρέβλωση του ανταγωνισμού - Απόδειξη - Υπολογισμός του προστίμου - Συνεργασία κατά τη διοικητική διαδικασία - Ανακοίνωση του 2002 για τη συνεργασία - Μη επιβολή προστίμου - Μείωση του προστίμου - Σημαντική πρόσθετη αποδεικτική αξία - Κατευθυντήριες γραμμές του 2006 για τον υπολογισμό των προστίμων - Αρχή της μη αναδρομικότητας)
 2013/C 325/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Wabco Europe (Βρυξέλλες, Βέλγιο)· Wabco Austria GesmbH (Βιέννη, Αυστρία)· Trane Inc. (Piscataway, New Jersey, Ηνωμένες Πολιτείες)· Ideal Standard Italia Srl (Μιλάνο, Ιταλία)· και Ideal Standard GmbH (Βόννη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: S. Völcker, F. Louis, A. Israel, N. Niejahr, δικηγόροι, C. O’Daly, E. Batchelor, solicitors, και F. Carlin, barrister)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre, F. Ronkes Agerbeek και G. Koleva)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακύρωσης της απόφασης C(2010) 4185 τελικό της Επιτροπής, της 23ης Ιουνίου 2010, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/39.092 — Εγκαταστάσεις λουτρών), στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες, και μείωσης των προστίμων που τους επιβλήθηκαν.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει το άρθρο 1, σημεία 3 και 4, της απόφασης C(2010) 4185 τελικό της Επιτροπής, της 23ης Ιουνίου 2010, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/39.092 — Εγκαταστάσεις λουτρών), στο μέτρο που η Επιτροπή καταδίκασε με αυτό τις Trane Inc., Wabco Europe και Ideal Standard Italia Srl για παράβαση στην ιταλική αγορά των κεραμικών μπάνιου, πέραν της χρονικής περιόδου από τις 12 Μαΐου 2000 έως τις 9 Μαρτίου 2001.
 2)
 Στην Trane επιβάλλεται, βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 3, στοιχείο α', της απόφασης C(2010) 4185 τελικό, πρόστιμο ύψους 92 664 493 ευρώ.
 3)
 Στις Wabco Europe και Trane επιβάλλεται αλληλεγγύως, βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 3, στοιχείο β', της απόφασης C(2010) 4185 τελικό, πρόστιμο ύψους 15 820 767 ευρώ.
 4)
 Στις Ideal Standard Italia, Wabco Europe και Trane επιβάλλεται αλληλεγγύως, βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 3, στοιχείο ε', της απόφασης C(2010) 4185 τελικό, πρόστιμο ύψους 4 520 220 ευρώ.
 5)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 6)
 Η Επιτροπή φέρει, πλέον των δικών της δικαστικών εξόδων, και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι Wabco Europe, Wabco Austria GesmbH, Trane, Ideal Standard Italia και Ideal Standard GmbH.
 7)
 Οι Wabco Europe, Wabco Austria, Trane, Ideal Standard Italia και Ideal Standard φέρουν το ήμισυ των δικαστικών τους εξόδων.
 (1) EE C 288 της 23.10.2010.


text:
 2.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 197/6
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Rechtbank's-Gravenhage (Κάτω Χώρες) στις 29 Απριλίου 2008 — Latchways plc και Eurosafe Solutions BV κατά Kedge Safety Systems BV και Consolidated Nederland BV
 (Υπόθεση C-185/08)
 (2008/C 197/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank's-Gravenhage
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσες: Latchways plc και Eurosafe Solutions BV
 Εναγόμενες: Kedge Safety Systems BV και Consolidated Nederland BV
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εμπίπτουν οι διατάξεις αγκυρώσεως της κατηγορίας Α 1, υπό την έννοια του προτύπου EN 795 (προοριζόμενες για μόνιμη εγκατάσταση), αποκλειστικώς στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ (1);
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Εμπίπτουν αυτές οι διατάξεις αγκυρώσεως —ενδεχομένως ως τμήμα μέσου ατομικής προστασίας— στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ (2);
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο και στο δεύτερο ερώτημα: Πρέπει να κρίνεται, με βάση το παράρτημα II της οδηγίας 89/686/ΕΟΚ, ειδικότερα δε με βάση το σημείο 3.1.2.2. αυτού, —όσον αφορά ένα μέσο ατομικής προστασίας το οποίο εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής— αν το εν λόγω μέσο προστασίας ανταποκρίνεται από μόνο του στις θεμελιώδεις επιταγές της ως άνω οδηγίας ή πρέπει συγχρόνως να τίθεται το ζήτημα αν η διάταξη αγκυρώσεως —με την οποία είναι συνδεδεμένο το οικείο μέσο ατομικής προστασίας— είναι ασφαλής υπό τις προβλέψιμες συνθήκες χρήσεως, υπό την έννοια του παραρτήματος ΙΙ;
 4)
 Επιτρέπει το κοινοτικό δίκαιο και ειδικότερα η [απόφαση] 93/465/ΕΟΚ (3) την επί προαιρετικής βάσεως σήμανση ΕΚ της κατά το πρώτο ερώτημα διατάξεως αγκυρώσεως, ως απόδειξη της συμφωνίας της με την οδηγία 89/686/ΕΟΚ και/ή με την οδηγία 89/106/ΕΟΚ;
 5)
 Σε περίπτωση εν όλω ή εν μέρει καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 4: Με βάση ποια/ποιες διαδικασία/διαδικασίες πρέπει να κρίνεται η συμφωνία προς την οδηγία 89/686/ΕΟΚ και/ή την οδηγία 89/106/ΕΟΚ;
 6)
 Πρέπει το πρότυπο EN 795 να θεωρείται, όσον αφορά τις κατά το πρώτο ερώτημα διατάξεις αγκυρώσεως, ως κοινοτικό δίκαιο, το οποίο πρέπει να ερμηνεύεται από το Δικαστήριο;
 7)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο έκτο ερώτημα: Έχει το πρότυπο EN 795 την έννοια ότι η κατά το πρώτο ερώτημα διάταξη αγκυρώσεως πρέπει να υποβάλλεται σε δοκιμές (από ένα γνωστοποιηθέντα οργανισμό) υπό τις προβλέψιμες συνθήκες χρήσεως (όπως είναι οι εξωτερικές θερμοκρασίες, οι καιρικές συνθήκες, η φθορά της καθαυτό διατάξεως αγκυρώσεως και/ή των υλικών στερεώσεώς της καθώς και της στέγης);
 8)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο έβδομο ερώτημα: Πρέπει οι δοκιμές να πραγματοποιούνται λαμβανομένων υπόψη των (περιεχομένων στις οδηγίες χρήσεως) περιορισμών χρήσεως;
 (1) Οδηγία 89/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών όσον αφορά τα προϊόντα του τομέα των δομικών κατασκευών (EE 1989 L 40, σ. 12).
 (2) Οδηγία 89/686/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα μέσα ατομικής προστασίας (EE L 399, σ. 18).
 (3) Απόφαση 93/465/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 1993, για τις ενότητες που αφορούν τις διάφορες φάσεις των διαδικασιών αξιολόγησης της πιστότητας και τους κανόνες επίθεσης και χρήσης της σήμανσης πιστότητας «CE» που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν στις οδηγίες τεχνικής εναρμόνισης (EE L 220, σ. 23).


text:
C 146/28 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.6.2003
 4) Το Πρωτοδικείο παρέβη το δικαίωμα αποτελεσματικής des prestations familiales και Ursula Weide, συζύγου Schwarz,
 δικαστικής προστασίας. που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 ( 1) ΕΕ C 79 της 10ης Μαρτίου 2001, σ. 23.
 ( 2) ΕΕ C 79 της 10ης Μαρτίου 2001, σ. 24.
 1) Έχει το άρθρο 76 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του
 ( 3) ΕΕ C 3 της 5ης Ιανουαρίου 2002, σ. 39.
 Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των
 ( 4) ΕΕ C 3 της 5ης Ιανουαρίου 2002, σ. 45.
 συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και
 τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινό-
 τητας ( 1) την έννοια ότι καλύπτει μόνον την περίπτωση
 κατά την οποία ο διακινούμενος εργαζόμενος δικαιούται
 οικογενειακές παροχές δυνάμει της νομοθεσίας του κράτους
 απασχολήσεως και της νομοθεσίας του κράτους κατοικίας
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 των μελών της οικογένειάς του;
 βαλε το Oberlandesgericht München — τμήματα αστικών
 υποθέσεων του Αugsburg — με διάταξη της 27ης Μαρτίου
 2003 στην υπόθεση Νürnberger Allgemeine Versicherungs 2) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ανωτέρω
 AG κατά Portbridge Transport International B.V. ερώτημα: μπορούν οι οργανισμοί του κράτους απασχολήσεως
 να αναστείλουν το δικαίωμα λήψεως οικογενειακών παροχών,
 (Υπόθεση C-148/03) αν θεωρούν ότι η άρνηση χορηγήσεως των οικογενειακών
 παοχών στο κράτος κατοικίας δεν συνάδει προς το κοινοτικό
 (2003/C 146/46) δίκαιο;
 3) Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Με διάταξη της 27ης Μαρτίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 παρέχει το προαναφερθέν άρθρο 76 στο κράτος απασχο-
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 λήσεως τη δυνατότητα εφαρμογής του κανόνα περί μη
 31 Μαρτίου 2003, το Oberlandesgericht München — τμήματα
 σωρευτικής χορηγήσεως των παροχών σε περίπτωση που
 αστικών υποθέσεων του Αugsburg-, στο πλαίσιο της διαφοράς
 ο/η σύζυγος του/της διακινούμενου/νης εργαζομένου/νης
 μεταξύ Νürnberger Allgemeine Versicherungs AG και
 λαμβάνει ή δικαιούται, βάσει της νομοθεσίας του κράτους
 Portbridge Transport International B.V. που εκκρεμεί ενώπιόν
 κατοικίας των μελών της οικογένειας, ίδιας φύσεως οικογε-
 του, υποβάλλει στο ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 νειακές παροχές;
 κατ' εφαρμογή του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου της 3ης Ιουνίου
 1971 για την ερμηνεία από το ∆ικαστήριο της σύμβασης για τη
 διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και
 εμπορικές υποθέσεις (στο εξής: Σύμβαση των Βρυξελλών), το (1 ) όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2001/
 ακόλουθο ερώτημα προς έκδοση προδικαστικής απόφασης: 83 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983 (ΕΕ L 230, σ. 6).
 Υπερισχύουν των γενικών διατάξεων περί διεθνούς δικαιοδοσίας
 της Σύμβασης των Βρυξελλών οι περί δικαιοδοσίας διατάξεις που
 περιέχονται σε άλλες συμβάσεις, ακόμη και στην περίπτωση κατά
 την οποία ο εναγόμενος, ο οποίος κατοικεί στο έδαφος κράτους
 που έχει προσχωρήσει στη Σύμβαση των Βρυξελλών, ενάγεται
 ενώπιον δικαστηρίου άλλου συμβαλλόμενου κράτους, αλλά δεν
 παρίσταται κατά τη διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου αυτού;
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ιρλανδικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 3 Απριλίου
 2003
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Cour de cassation du Grand-duché de
 Luxembourg με απόφαση της 6ης Μαρτίου 2003 στην
 (Υπόθεση C-154/03)
 υπόθεση Caisse nationale des prestations familiales κατά
 Ursula Weide, συζύγου Schwarz
 (Υπόθεση C-153/03) (2003/C 146/48)
 (2003/C 146/47)
 Με απόφαση της 6ης Μαρτίου 2003, η οποία περιήλθε στη Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις την Karen Banks, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε
 3 Απριλίου 2003, το Cour de cassation du Grand-duché de ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις
 Luxembourg, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Caisse nationale 3 Απριλίου 2003, προσφυγή κατά της Ιρλανδικής ∆ημοκρατίας.
 ---pagebreak--- 21.6.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 146/29
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: Η αναιρεσείουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 1) να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδική ∆ημοκρατία, παραλείποντας
 να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές — να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου, της 28ης Ια-
 διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της νουαρίου 2003, στην υπόθεση Τ-147/00, Servier·
 τόσο προς την οδηγία 1999/36/ΕΚ του Συμβουλίου, της
 29ης Απριλίου 1999, σχετικά με τον μεταφερόμενο
 εξοπλισμό υπό πίεση (1) όσο και προς την οδηγία 2001/2/ΕΚ — να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα.
 της Επιτροπής, της 4ης Ιανουαρίου 2001, για την προσαρ-
 μογή της τελευταίας οδηγίας στην τεχνική πρόοδο (2), ή εν
 πάση περιπτώσει, παραλείποντας να γνωστοποιήσει σχετικώς
 τη θέσπιση τέτοιων διατάξεων, έχει παραβεί τις υποχρεώσεις
 που υπέχει από τις οδηγίες·
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 2) να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 α) Ουσιώδης παρερμηνεία της κατανομής των αρμοδιοτήτων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Πρώτον, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι από την εκτίμηση
 στην οποία στηρίζεται η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση προκύ-
 πτει σαφώς ότι το Πρωτοδικείο παρερμήνευσε ουσιωδώς την
 Το άρθρο 249 ΕΚ, βάσει του οποίου μια οδηγία δεσμεύει το κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ της Κοινότητας και των
 κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται όσον αφορά το επιδιωκόμενο κρατών μελών σε σχέση με την εναρμόνιση όσον αφορά
 αποτέλεσμα, συνεπάγεται την υποχρέωση για τα κράτη μέλη να γενικώς τα φαρμακευτικά προϊόντα για ανθρώπινη χρήση και
 τηρούν την σχετική για τη συμμόρφωσή τους περίοδο που ορίζεται ειδικότερα το κεφάλαιο III της οδηγίας 75/319 ( 2).
 στις οδηγίες. Η περίοδος αυτή εξέπνευσε, αντιστοίχως, την
 1η ∆εκεμβρίου 2000 και την 1η Ιουλίου 2001, χωρίς η Ιρλανδική Το Πρωτοδικείο θεωρεί, αναφερόμενο στην απόφασή του
 ∆ημοκρατία να έχει θεσπίσει τις αναγκαίες για τη συμμόρφωσή στην υπόθεση Τ-74/00, Artegodan κ.λπ., ότι το κεφάλαιο III
 στην οδηγία διατάξεις, όπως υποστηρίζεται στα αιτήματα της της οδηγίας 75/319 προβλέπει «αποκλειστική αρμοδιότητα
 Επιτροπής. των κρατών μελών» και επίσης «αποκλειστική αρμοδιότητα
 της Επιτροπής» και ότι ως εκ τούτου είναι αναγκαίο να
 προσδιοριστεί αν έλαβε χώρα μια «[μεταβίβαση] αρμοδιότη-
 ( 1) ΕΕ L 138 της 01.06.1999, σ. 20. τας από τα οικεία κράτη μέλη προς την Κοινότητα».
 ( 2) ΕΕ L 5 της 10.01.2001, σ. 4.
 Λαμβάνοντας τη θέση αυτή, το Πρωτοδικείο δεν αντιλαμβά-
 νεται ότι οι διάφορες διατάξεις που συγκροτούν το κεφά-
 λαιο III της οδηγίας 75/319, συμπεριλαμβανομένων των
 επίμαχων εν προκειμένω άρθρων 12 και 15α, βασίζονται όλες
 σε ένα σύστημα κατανομής αρμοδιοτήτων μεταξύ των κρατών
 μελών και της Κοινότητας. Έτσι, το κεφάλαιο III παρέχει στα
 κράτη μέλη το δικαίωμα να κινήσουν ορισμένες διαδικασίες
 Αίτηση αναιρέσεως της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο- για τη χορήγηση, την τροποποίηση ή την ανάκληση αδειών
 τήτων κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ- κυκλοφορίας, και αναθέτει στην Κοινότητα, εκπροσωπούμενη
 κών Κοινοτήτων (δεύτερο πενταμελές τμήμα), της 28ης Ια- από την Επιτροπή, το καθήκον να επιτύχει εναρμόνιση
 νουαρίου 2003, στην υπόθεση Τ-147/00, Les Laboratoires μέσω της εκδόσεως αποφάσεων τις οποίες τα κράτη μέλη
 Servier κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που υποχρεούνται εν συνεχεία να εφαρμόσουν.
 υποβλήθηκε στις 4 Απριλίου 2003
 β) Νομική εκτίμηση ερειδόμενη σε απόφαση της Επιτροπής που
 (Υπόθεση C-156/03 Ρ)
 δεν αποτελούσε το αντικείμενο της διαφοράς
 (2003/C 146/49) Η αναιρεσείουσα επισημαίνει, εκ προοιμίου, ότι η απόφαση
 της Επιτροπής [C(2000)573] της 9ης Μαρτίου 2000
 (στο εξής: απόφαση του 2000), η οποία αποτελούσε το
 αντικείμενο της ενώπιον του Πρωτοδικείου ασκηθείσας
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από προσφυγής, βασίζεται στο άρθρο 15α, παράγραφος 1, της
 τους R. Wainwright και Η. Støvlbæk, με τόπο επιδόσεων στο οδηγίας 75/319. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι το
 Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Πρωτοδικείο, αντί να ερμηνεύσει ευθέως και ειδικώς την ως
 Κοινοτήτων στις 4 Απριλίου 2003 αναίρεση κατά της αποφάσεως άνω νομική βάση, περιορίζεται στην εξέταση της αποφάσεως
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο πενταμε- της Επιτροπής C(96)3608 τελικό/1 της 9ης ∆εκεμβρίου
 λές τμήμα), της 28ης Ιανουαρίου 2003, στην υπόθεση Τ-147/ 1996 (στο εξής: απόφαση του 1996) και άλλων διατάξεων
 00 (1), Les Laboratoires Servier κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών της οδηγίας 75/319, προκειμένου να ερμηνεύσει το
 Κοινοτήτων. άρθρο 15α διά της επαγωγικής μεθόδου.


text:
 10.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-192/11) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2009/147/ΕΚ - Διατήρηση των άγριων πτηνών - Περιεχόμενο του καθεστώτος προστασίας - Εξαιρέσεις από τις απαγορεύσεις που προβλέπονται στην οδηγία)
 2012/C 73/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Herrmann και S. Petrova)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: M. Szpunar)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 1, 5 και 9, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών (ΕΕ L 20, σ. 7) — Πεδίο εφαρμογής — Περιορισμός της προστασίας μόνο στα είδη πτηνών που ζουν στο εθνικό έδαφος — Εσφαλμένος ορισμός των προϋποθέσεων εξαιρέσεως από τις απαγορεύσεις που προβλέπει η οδηγία
 Διατακτικό
 1)
 Η Δημοκρατία της Πολωνίας, μη καλύπτοντας με τα εθνικά μέτρα προστασίας όλα τα είδη πτηνών που ζουν εκ φύσεως σε άγρια κατάσταση στο ευρωπαϊκό έδαφος των κρατών μελών και τα οποία προστατεύονται δυνάμει της οδηγίας 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, καθώς και μη ορίζοντας ορθώς τις προϋποθέσεις θεσπίσεως εξαιρέσεων από τις απαγορεύσεις που προβλέπει η οδηγία αυτή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 1, 5 και 9, παράγραφοι 1 και 2, της εν λόγω οδηγίας.
 2)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 211 της 16.7.2011.


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/28
 Αναίρεση που άσκησε στις 4 Δεκεμβρίου 2013 η Roca Sanitario, S.A. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα τμήμα) στις 16 Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση T-408/10, Roca Sanitario κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-636/13 P)
 2014/C 52/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Roca Sanitario, S.A. (εκπρόσωπος: J. Folguera Crespo, abogado)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να γίνουν δεκτά τα επιχειρήματα της Roca Sanitario, S.A. στην υπό κρίση αναίρεση,
 —
 να διαπιστωθεί η μερική ακυρότητα της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2013, στην υπόθεση T-408/10, και κατά συνέπεια,
 —
 να γίνουν δεκτά τα αιτήματα της Roca Sanitario, S.A. να μειωθεί το ύψος του προστίμου που επιβλήθηκε αλληλεγγύως και εις ολόκληρον στις θυγατρικές της Roca France και Laufen Austria;
 —
 επικουρικώς, δεδομένου ότι η Roca Sanitario δεν συμμετείχε ευθέως στην παράβαση ως προς την οποία επιβλήθηκε πρόστιμο και ότι η ευθύνη της απορρέει απλώς από τη συμπεριφορά των θυγατρικών της, και σε περίπτωση που το Γενικό Δικαστήριο εκδώσει απόφαση στις αιτήσεις αναιρέσεως που προτίθενται να ασκήσουν οι Laufen Austria και Roca France κατά των αποφάσεων του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2013, στις υποθέσεις T-411/10 y T-412/10, και γίνει δεκτή η μείωση του προστίμου που επιβλήθηκε στις θυγατρικές αυτές και το οποίο η Roca Sanitario οφείλει εις ολόκληρον, να εφαρμοσθεί στην Roca Sanitario αντίστοιχη μείωση του ποσού του προστίμου, σύμφωνα με τις αρχές που καθορίζονται στη σκέψη 203 της αποφάσεως.
 —
 Να καταδικασθεί η Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της Roca Sanitario στην παρούσα δίκη, καθώς και στα έξοδα της υποθέσεως T-408/10 όσον αφορά τους ίδιους λόγους προσφυγής.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Πρώτος λόγος αναιρέσεως
 , ο οποίος βασίζεται σε εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003 (1) και των αρχών της αναλογικότητας και ατομικής ευθύνης όσον αφορά το πρόστιμο που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στη Roca Sanitario, S.A. με τη μητρική της Laufen Austria, AG.
 2)
 Δεύτερος λόγος αναιρέσεως
 , ο οποίος βασίζεται σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή της νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παράβαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως, της αναλογικότητας, της αιτιολογίας και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης κατά την εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος2, στοιχείο α', του Κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (2).
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα [10 ΣΛΕΕ] και [102 ΣΛΕΕ].
 (2) ΕΕ 2006, C 201, σ. 2


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/61
 Προσφυγή της 10ης Νοεμβρίου 2006 — Reber κατά ΓΕΕΑ (Mozart)
 (Υπόθεση T-304/06)
 (2006/C 326/131)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Paul Reber GmbH & Co. KG (Bad Reichenall, Γερμανία) (Εκπρόσωπος: O. Spuhler, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG (Kilchberg, Ελβετία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την από 8 Σεπτεμβρίου 2006 απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς επί της υποθέσεως R 97/2005-2·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η ακύρωση: Το λεκτικό σήμα «Mozart» για προϊόντα της κλάσεως 30 (κοινοτικό σήμα αριθ. 21 071).
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Αιτούσα την ακύρωση του κοινοτικού σήματος: Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG.
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Ακύρωση του οικείου κοινοτικού σήματος.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παραβίαση της κατά το άρθρο 73 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1) υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, παραβίαση της αρχής της αυτεπάγγελτης εξετάσεως του άρθρου 74, παράγραφος 1, του ίδιου κανονισμού και της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς και παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του εν λόγω κανονισμού.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 19.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 195/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Απριλίου 2017 — CC κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-446/16 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Πρόσλήψη - Προκήρυξη διαγωνισμού - Γενικός διαγωνισμός - Σφάλματα στη διαχείριση του πίνακα επιτυχόντων - Εξωσυμβατική ευθύνη - Νέα αποδεικτικά στοιχεία - Υλική ζημία - Ίση μεταχείριση - Παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών - Απώλεια ευκαιρίας))
 (2017/C 195/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: CC (εκπρόσωποι: G. Maximini και C. Hölzer, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: M. Ecker και Αικ. Δεσποτοπούλου)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (μονομελές τμήμα) της 21ης Ιουλίου 2016, CC κατά Κοινοβουλίου (F-9/12 RENV, EU:F:2016:165).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (μονομελές τμήμα) της 21ης Ιουλίου 2016, CC κατά Κοινοβουλίου (F-9/12 RENV), στο μέτρο που το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης, πρώτον, κατά τον σχετικό με την απώλεια, για την CC, της ευκαιρίας να προσληφθεί ως δόκιμη υπάλληλος από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπολογισμό δεν έλαβε υπόψη την περιλαμβανόμενη μεταξύ 16ης Φεβρουαρίου 2006 και 31ης Αυγούστου 2007 περίοδο και, δεύτερον, κατά τον σχετικό με την απώλεια, για την CC, της ευκαιρίας να προσληφθεί ως δόκιμη υπάλληλος από τα λοιπά θεσμικά όργανα και οργανισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπολογισμό εφάρμοσε μέθοδο διαφορετική από αυτή που χρησιμοποίησε όσον αφορά το Συμβούλιο.
 2)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως κατά τα λοιπά.
 3)
 Αναπέμπει την υπόθεση ενώπιον τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου διαφορετικού από αυτό το οποίο αποφάνθηκε επί της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως.
 4)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 371 της 10.10.2016.