text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/62
 Προσφυγή της 23ης Νοεμβρίου 2009 — Ελληνική Δημοκρατία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-469/09)
 2010/C 24/109
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Ι. Χαλκιάς, Σ. Παπαϊωάννου)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 να ακυρωθεί στο σύνολό της η προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής,
 —
 να καταδικασθεί η Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Ελληνική Δημοκρατία, με την προσφυγή της κατά της απόφασης Ε(2009)7044 τελικό της Επιτροπής της 24ης Σεπτεμβρίου 2009«περί εξαίρεσης από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα “Εγγυήσεων”, του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ)» (EE L 257, σ. 28), κατά το μέρος που αφορά δημοσιονομικές διορθώσεις σε βάρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, προβάλλει τους ακόλουθους δύο λόγους ακύρωσης.
 Με τον πρώτο λόγο ακύρωσης που αφορά στον τομέα της μεταποίησης οπωροκηπευτικών (ντομάτες), η προσφεύγουσα προβάλλει εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των άρθρων 28, παράγραφος 1, στοιχείο στ' και 28, παράγραφος 2, 31, παράγραφοι 1 και 2 και 3, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1535/2003 (1) και των κατευθυντήριων γραμμών AGRI VI 5330/97, 17933/2000 και 63983/2002 για τις δημοσιονομικές διορθώσεις, δεδομένου ότι στον τομέα αυτόν έγιναν με επάρκεια όλοι οι βασικοί έλεγχοι και υφίσταντο ελλείψεις μόνο σε δευτερεύοντες επικουρικούς ελέγχους.
 Με το δεύτερο λόγο ακύρωσης, που αφορά στον τομέα της δημόσιας αποθεματοποίησης του ρυζιού, προβάλλεται έλλειψη έγκυρης νομικής βάσης για την επιβολή της διόρθωσης, διότι η Ε.Ε. ερμήνευσε εσφαλμένα το άρθρο 4 και 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2148/1996 (2), άλλως υπάρχει παράβαση της αρχής της αναλογικότητας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1535/2003 της Επιτροπής, της 29ης Αυγούστου 2003, με αντικείμενο λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2201/96 του Συμβουλίου, όσον αφορά στο καθεστώς ενίσχυσης στον τομέα των μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα οπωροκηπευτικά (EE L 218, σ. 14)
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2148/96 της Επιτροπής, της 8ης Νοεμβρίου 1996, για τον καθορισμό των κανόνων αξιολόγησης και ελέγχου των ποσοτήτων γεωργικών προϊόντων που περιλαμβάνονται στα αποθέματα δημόσιας παρέμβασης (ΕΕ L 288, σ. 6)


text:
 28.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 227/21
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Ιουνίου 2012 — Transports Schiocchet — Excursions κατά Συμβουλίου και Επιτροπής
 (Υπόθεση T-203/11) (1)
 (Εξωσυμβατική ευθύνη - Υπηρεσίες μεταφοράς με πούλμαν και λεωφορεία μεταξύ των κρατών μελών - Κανονισμός (ΕΟΚ) 684/92 - Κατάφωρη παράβαση κανόνα δικαίου που απονέμει δικαιώματα στους ιδιώτες - Δεν υφίσταται - Προσφυγή-αγωγή προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος)
 2012/C 227/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Transports Schiocchet — Excursions (Beuvillers, Γαλλία) (εκπρόσωπος: É. Deshoulières, δικηγόρος)
 Εναγόμενοι: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: E. Karlsson και E. Dumitriu-Segnana) και Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Rozet και N. Yerrell)
 Αντικείμενο
 Αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας που φέρεται ότι υπέστη η ενάγουσα λόγω της εφαρμογής του συστήματος που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΟΚ) 684/92 του Συμβουλίου, της 16ης Μαρτίου 1992, για τη θέσπιση κοινών κανόνων στις διεθνείς μεταφορές επιβατών με πούλμαν και λεωφορεία (ΕΕ L 74, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή ως προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος.
 2)
 Καταδικάζει την Transports Schiocchet — Excursions στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 186 της 25.6.2011.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/43
 Προσφυγή της 24ης Σεπτεμβρίου 2010 — Forgital Italy κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-438/10)
 ()
 2010/C 317/77
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Forgital Italy (Velo d’Astico, Ιταλία) (εκπρόσωποι: V. Turinetti di Priero και R. Mastroianni, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 566/2010 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2010, σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1255/96 για την προσωρινή αναστολή των αυτόνομων δασμών του κοινού δασμολογίου για ορισμένα βιομηχανικά, γεωργικά και αλιευτικά προϊόντα, ιδίως δε του άρθρου 1, σημείο 1, και του παραρτήματος I του κανονισμού αυτού, καθόσον τροποποιούν τον κωδικό ΣΟ 8108 20 00,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα στην υπό κρίση υπόθεση είναι εταιρία, εδρεύουσα στην Ιταλία και δραστηριοποιούμενη στον τομέα της μεταλλουργίας, που προσβάλλει τον κανονισμό 566/2010, με τον οποίο τροποποιήθηκε η εφαρμοστέα νομοθεσία με την προσωρινή αναστολή των αυτόνομων δασμών του κοινού δασμολογίου, καθόσον μία εκ των τροποποιήσεων αφορά το προϊόν που δηλώνεται με τον κωδικό ΣΟ 8108 20 00, TARIC 20, του οποίου η περιγραφή αντικαθίσταται ως εξής: «Ακατέργαστα πλινθώματα από τη σύντηξη τιτανίου και τιτανιούχων κραμάτων, διαμέτρου το πολύ 380 mm».
 Συνεπεία της τροποποιήσεως αυτής, πλινθώματα διαμέτρου μεγαλύτερης των 380 mm –τα οποία, κατά την προϊσχύσασα νομοθεσία, απαλλάσσονταν από την υποχρέωση καταβολής δασμού– υπήχθησαν, από 1ης Ιουλίου 2010, στην κατηγορία των προϊόντων για τα οποία οφείλεται δασμός του κοινού δασμολογίου. Εντούτοις, πλινθώματα διαμέτρου 380 mm ή μικρότερης εξακολουθούν να απαλλάσσονται από δασμούς μέχρι της 31ης Δεκεμβρίου 2013.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται τέσσερις λόγους ακυρώσεως:
 1)
 Έλλειψη αιτιολογίας της αποφάσεως αυτής ή τουλάχιστον έλλειψη επαρκούς αιτιολογίας. Συναφώς, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός δεν αιτιολογεί καταλλήλως την τροποποίηση της περιγραφής του προϊόντος που δηλώνεται με τον κωδικό ΣΟ 8108 20 00, TARIC 20: μνημονεύεται απλώς ότι η τροποποίηση είναι αναγκαία «προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι τεχνικές εξελίξεις των προϊόντων και οι οικονομικές τάσεις της αγοράς». Παρά τις προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία, η μνεία αυτή δεν παρέχει στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να γνωρίζει τους λόγους που επέβαλαν τη λήψη του μέτρου προκειμένου να προασπίσει τα δικαιώματά της, ούτε καθιστά δυνατή στα δικαστήρια της ΕΕ την άσκηση του δικαιοδοτικού τους ελέγχου.
 2)
 Παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης της προσφεύγουσας. Κατά την προσφεύγουσα, καθόσον ο προσβαλλόμενος κανονισμός αφορά την περιγραφή του επίμαχου προϊόντος, δεν είναι σύμφωνος με την αρχή της ασφάλειας δικαίου, δεδομένου ότι οι τροποποιήσεις δεν ήταν προβλέψιμες βάσει της προηγούμενης πρακτικής και των στοιχείων που παρείχε η ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τις αυτόνομες δασμολογικές αναστολές και ποσοστώσεις (ΕΕ 1998 C 128, σ. 2). Τούτο συνεπάγεται επίσης παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης της προσφεύγουσας όσον αφορά i) την προηγούμενη περιγραφή και το χρονικό διάστημα ισχύος της αναστολής του δασμού ως προς τα επίμαχα προϊόντα, όπως προβλεπόταν βάσει της νομοθεσίας που ίσχυε πριν την τροποποίηση και ii) τα κριτήρια που συνάγονταν από την προηγούμενη πρακτική και τα οποία έθετε η προπαρατεθείσα ανακοίνωση ως βάση οποιασδήποτε τροποποιήσεως της περιγραφής ή της πρόωρης ακυρώσεως της αναστολής αυτής δασμού.
 3)
 Παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως. Κατά την προσφεύγουσα, ο προσβαλλόμενος κανονισμός εισάγει, χωρίς τη δέουσα δικαιολόγηση, διάκριση ως προς τη μεταχείριση μεταξύ των εισαγωγέων ακατέργαστων πλινθωμάτων από τη σύντηξη τιτανίου και τιτανιούχων κραμάτων, διαμέτρου μέχρι 380 mm (για τους οποίους αναστέλλεται η υποχρέωση καταβολής δασμού) και των εισαγωγέων πλινθωμάτων τιτανίου μεγαλύτερης διαμέτρου.
 4)
 Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας. Η προσφεύγουσα διατείνεται συναφώς ότι, όσον αφορά το επίμαχο προϊόν, ο προσβαλλόμενος κανονισμός δεν τελεί σε σχέση αναλογικότητας προς την προβληθείσα ανάγκη «να ληφθούν υπόψη οι τεχνικές εξελίξεις των προϊόντων και οι οικονομικές τάσεις της αγοράς», δεδομένου ότι i) στον τομέα των πλινθωμάτων από τιτανιούχα κράματα δεν σημειώθηκαν τόσο σημαντικές οικονομικές και τεχνικές εξελίξεις ώστε να τροποποιηθούν οι κανόνες περί εισαγωγής κατά τον τρόπο που επέβαλε ο προσβαλλόμενος κανονισμός και ii) το γεγονός ότι οι τροποποιήσεις αυτές ήταν δραστικές και απροσδόκητες — καθόσον άλλωστε δεν προβλέφθηκε μεταβατική περίοδος — αντιβαίνει στους σκοπούς των οποίων η επίτευξη επιδιώκεται με τον κανονισμό αυτό.


text:
 14.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 302/40
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Ιουλίου 2015 — Akzo Nobel και Akcros Chemicals κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-485/11) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ευρωπαϊκές αγορές των σταθεροποιητών θερμότητας - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Παράβαση διαπραχθείσα από κοινή θυγατρική - Πρόστιμα - Εις ολόκληρον ευθύνη της θυγατρικής και των μητρικών εταιρειών - Δεκαετής παραγραφή για μια εκ των μητρικών εταιρειών - Απόφαση περί επανεκδόσεως - Μείωση του ποσού του προστίμου για μια εκ των μητρικών εταιρειών - Επιβολή της υποχρεώσεως καταβολής του μειωμένου ποσού στη θυγατρική και στην άλλη μητρική εταιρεία - Δικαιώματα άμυνας))
 (2015/C 302/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Akzo Nobel NV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες)· και Akcros Chemicals Ltd (Warwickshire, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: C. Swaak και R. Wesseling, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς F. Ronkes Agerbeek και J. Bourke, στη συνέχεια F. Ronkes Agerbeek και P. Van Nuffel, επικουρούμενοι από τον J. Holmes, barrister)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 30ής Ιουνίου 2011 για την τροποποίηση της αποφάσεως C(2009) 8682 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/38589 — Σταθεροποιητές θερμότητας) καθόσον αυτή απευθυνόταν στην Akzo Nobel και στην Akcros Chemicals, ή, επικουρικώς, μειώσεως του ποσού των επιβληθέντων προστίμων.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 30ής Ιουνίου 2011 για την τροποποίηση της αποφάσεως C(2009) 8682 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/38589 — Σταθεροποιητές θερμότητας).
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 331 της 12.11.2011.


text:
 16. 8. 97 |_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 252/25
 3 . Καθε διάδικος, συμπεριλαμβανομένων των παρεμβαινό ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 ντων, φέρει τα δικαστικά του έξοδα. της 19ης Ιουνίου 1997
 στην υπόθεση Τ-73/96, Miguel Forçat Icardo κατά Επιτροπής
 (') ΕΕ αριθ . C 275 της 13. 10. 1993 . των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Υπάλληλοι — Τοποθέτηση σε νέα θέση — Συμφέρον της
 υπηρεσίας — Κατάχρηση εξουσίας)
 (97/C 252/54)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 της 19ης Ιουνίου 1997
 στην υπόθεση T-260/94: Air Inter SA κατα Επιτροπής των Στην υπόθεση Τ-73/96, Miguel Forçat Icardo, υπάλληλος της
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') Επιτροπής, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τον
 Georges Vandersanden , δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επι
 (Εναέριες μεταφορές — Διατήρηση αποκλειστικού δικαιώ δόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της Fiduciaire Myson
 ματος εκμεταλλεύσεως σε εσωτερικά δρομολόγια — Κανο Sàrl , 30, rue de Cessange, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 νισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2408/92 — Άρθρα5και8— Δικαιώματα Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Julian Currall), με αντικείμενο την
 άμυνας — Αρχή της αντιμωλίας — Αρχή της καλής πίστεως ακύρωση του υπηρεσιακού σημειώματος του γενικού
 — Αρχή της αναλογικότητας — Αρθρο 90 παράγραφος 2 διευθυντή της Γενικής Διευθύνσεως IX (Προσωπικό και
 της συνθήκης ΕΚ) διοίκηση), της 11ης Αυγούστου 1995 , περί τοποθετήσεως του
 (97/C 252/53 ) προσφεύγοντος σε νέα θέση , με ισχύ από την 1η Οκτωβρίου
 1995 , καθώς και την αποκατάσταση της επενεχθείσας ηθικής
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) βλάβης, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα) συγκείμενο από τους
 B. Vesterdorf, Πρόεδρο , και τους C. P. Briët και A. Potocki ,
 δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, κύρια υπάλληλος διοική
 Στην υπόθεση T-260/94, Air Inter SA, με εδρα το Paray Vieille σεως, εξέδωσε στις 19 Ιουνίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο
 Poste (Γαλλία), εκπροσωπουμένη από τον Jean-Pierre Spit διατακτικό :
 zer, δικηγόρο Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το
 δικηγόρο Aloyse May, 31 , Grand-rue, κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Rolf Wàgenbaur και 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ΐος απαράδεκτη, κατά το μέτρο
 Lucio Gussetti), υποστηριζομένης από την ΤΑΤ European που αυτή αφορά το αίτημα αποζημιώσεως βάσει του
 Airlines, εκπροσωπούμενη από τον Antoine Winckler, δικη άρθρου 24 δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού υπηρεσιακής
 γόρο Παρισιού , και τον Romano Subiotto, solicitor, με τόπο καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των.
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο των
 δικηγόρων Elvinger και Hoss, 2, place Winston Churchill, και
 το Ηνωμένο Βασίλειο Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας 2. Απορρίπτει, κατά τα λοιπά, την προσφυγή.
 Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: John E. Collins και Richard Plen
 der), με αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως του άρθρου 1 της
 αποφάσεως 94/291/ΕΚ της Επιτροπής, της 27ης Απριλίου 3 . Έκαστος των διαδίκων φέρει τα δικά του δικαστικά
 1994, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του κανονισμού έξοδα.
 (ΕΟΚ) αριθ . 2408/92 του Συμβουλίου [υπόθεση VII/AMA/
 IV/93 — ΤΑΤ — Παρίσι (Ορλύ)-Μασσαλία και Παρίσι (') ΕΕ αριθ. C 233 της 10. 8. 1996.
 (Ορλύ)-Τουλούζη](2), το Πρωτοδικείο (δεύτερο πενταμελές
 τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. Bellamy, Πρόεδρο, C. P.
 Briët και A. Καλογερόπουλο, δικαστές, γραμματέας: J. Pala
 cio Gonzalez, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 19 Ιουνίου
 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 25ης Ιουνίου 1997
 2 . Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα, στην υπόθεση T-7/96: Francesco Perillo κατά Επιτροπής των
 περιλαμβανομένων εκείνων της διαδικασίας στην υπόθε Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 ση C-301/94, η οποία διεξήχθη ενώπιον του Δικαστηρίου, (Σύμβαση της Αομέ — Ευρωπαϊκό Ταμείο Αναπτύξεως —
 καθώς και εκείνων στα οποία υποβλήθηκε η παρεμβαί Μη καταβολή ποσού συμβάσεως — Εξωσυμβατική ευθύνη
 νουσα ΤΑΤ, εξαιρουμένων όμως εκείνων στα οποία της Επιτροπής)
 υποβλήθηκε το Ηνωμένο Βασίλειο, παρεμβαίνον, το
 97/C 252/55
 οποίο φέρει τα δικά του έξοδα.
 (!) ΕΕ αριθ . C 275 της 1 . 10. 1994. (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (2) ΕΕ αριθ. L 127 της 19. 5. 1994, σ. 32.
 Στην υπόθεση Τ-7/96, Francesco Perillo, ασκών επιχειρηματι
 κές δραστηριότητες υπό το έμβλημα ΙΤΑΜ SIDER, κάτοικος


text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/19
 Προσφυγή της 23ης Μαΐου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών
 (Υπόθεση C-249/07)
 (2007/C 183/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Μ. Κωνσταντινίδης και S. B. Noë )
 Καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, εγκαθιδρύοντας ένα καθεστώς προηγούμενης άδειας για τα στρείδια και τα μύδια που προέρχονται νομίμως από άλλα κράτη μέλη, τα οποία ανήκουν σε είδη που απαντώνται στις Κάτω Χώρες και τα οποία προορίζονται να ριφθούν προς αναπαραγωγή στα ολλανδικά παράκτια ύδατα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προβλεπόμενη από την ολλανδική νομοθεσία απαγόρευση ρίψεως προς αναπαραγωγή μυδιών και στρειδιών προελεύσεως άλλων κρατών μελών χωρίς προηγούμενη άδεια παρακωλύει το ενδοκοινοτικό εμπόριο και την πρόσβαση στην αγορά των μυδιών και των στρειδιών προελεύσεως άλλων κρατών μελών.
 Το εθνικό αυτό μέτρο δεν μπορεί να δικαιολογηθεί.


text:
 22.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 12ης Ιουλίου 2012 [αιτήσεις του Finanzgericht Hamburg (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Südzucker AG (C-608/10), WEGO Landwirtschaftliche Schlachtstellen GmbH (C-10/11), Fleischkontor Moksel GmbH (C-23/11) κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-608/10, C-10/11 και C-23/11) (1)
 (Γεωργία - Επιστροφές κατά την εξαγωγή - Εσφαλμένη μνεία του εξαγωγέα στη διασάφηση εξαγωγής - Εθνική κανονιστική ρύθμιση που εξαρτά το δικαίωμα επιστροφής κατά την εξαγωγή από την καταχώριση του αιτούντος ως εξαγωγέα στη διασάφηση εξαγωγής - Διόρθωση της διασαφήσεως εξαγωγής μετά την παραλαβή των εμπορευμάτων)
 2012/C 287/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Hamburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Südzucker AG (C-608/10), WEGO Landwirtschaftliche Schlachtstellen GmbH (C-10/11), Fleischkontor Moksel GmbH (C-23/11)
 κατά
 Hauptzollamt Hamburg-Jonas
 Αντικείμενο
 Αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Finanzgericht Hamburg — Ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΚ) 800/1999 της Επιτροπής, της 15ης Απριλίου 1999, για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εξαγωγής για τα γεωργικά προϊόντα (ΕΕ L 102, σ. 11), και του άρθρου 78, παράγραφοι 1 και 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (EE L 302, σ. 1) — Εσφαλμένη μνεία του εξαγωγέα στη διασάφηση εξαγωγής — Εθνική ρύθμιση που εξαρτά το δικαίωμα επιστροφής κατά την εξαγωγή από τη μνεία του αιτούντος στη διασάφηση εξαγωγής ως εξαγωγέα
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 5, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΚ) 800/1999 της Επιτροπής, της 15ης Απριλίου 1999, για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εξαγωγής για τα γεωργικά προϊόντα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 90/2001 της Επιτροπής, της 17ης Ιανουαρίου 2001, έχει την έννοια ότι, κατ’ αρχήν, ο δικαιούχος πιστοποιητικού εξαγωγής δικαιούται επιστροφής κατά την εξαγωγή μόνον αν αναγράφεται ως εξαγωγέας στο τετραγωνίδιο 2 της διασαφήσεως εξαγωγής που έχει κατατεθεί ενώπιον του αρμοδίου τελωνείου.
 2)
 Το άρθρο 78, παράγραφοι 1 και 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, έχει την έννοια ότι επιτρέπει εκ των υστέρων επανεξέταση της διασαφήσεως εξαγωγής για σκοπούς επιστροφών, προκειμένου να αλλάξει το όνομα του εξαγωγέα που περιλαμβάνεται στο προβλεπόμενο προς τον σκοπό αυτό τετραγωνίδιο, και ότι οι τελωνειακές αρχές υποχρεούνται:
 —
 να εξετάσουν, πρώτον, αν επανεξέταση της εν λόγω διασαφήσεως πρέπει να θεωρείται δυνατή καθόσον, μεταξύ άλλων, δεν απειλήθηκαν οι σκοποί της νομοθεσίας της Ενώσεως περί επιστροφών κατά την εξαγωγή και τα επίδικα εμπορεύματα πράγματι εξήχθησαν, πράγμα το οποίο απόκειται στον αιτούντα να αποδείξει, καθώς και
 —
 να λάβουν, δεύτερον και ενδεχομένως, τα απαιτούμενα μέτρα και να επανορθώσουν την κατάσταση λαμβάνοντας υπόψη τους τα νέα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους.
 3)
 Το άρθρο 5, παράγραφος 7, του κανονισμού 800/1999, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 90/2001, καθώς και η τελωνειακή νομοθεσία της Ενώσεως έχουν την έννοια ότι, σε περίπτωση όπως αυτή της υποθέσεως C-608/10, κατά την οποία ο δικαιούχος πιστοποιητικού εξαγωγής δεν αναγράφεται ως εξαγωγέας στο τετραγωνίδιο 2 της διασαφήσεως εξαγωγής, οι τελωνειακές αρχές δεν μπορούν να χορηγήσουν στον εν λόγω δικαιούχο την επιστροφή κατά την εξαγωγή χωρίς προηγούμενη διόρθωση της διασαφήσεως εξαγωγής.
 4)
 Σε περιπτώσεις όπως αυτές των υποθέσεων C-10/11 και C-23/11, η τελωνειακή νομοθεσία της Ενώσεως έχει την έννοια ότι το αρμόδιο για την πληρωμή της επιστροφής κατά την εξαγωγή τελωνείο δεσμεύεται από τυχόν πραγματοποιηθείσα εκ των υστέρων από το τελωνείο εξαγωγής διόρθωση της μνείας που περιλαμβάνεται στο τετραγωνίδιο 2 της διασαφήσεως εξαγωγής ή, ενδεχομένως, του αντιγράφου ελέγχου Τ 5 αν η διορθωτική απόφαση πληροί όλες τις τυπικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις «αποφάσεως» που προβλέπονται τόσο από το άρθρο 4, σημείο 5, του τελωνειακού κώδικα όσο και από τις συναφείς διατάξεις του οικείου εθνικού δικαίου. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να ελέγξει αν οι εν λόγω προϋποθέσεις πληρούνται στο πλαίσιο των διαφορών των κύριων δικών.
 5)
 Το άρθρο 5, παράγραφος 7, του κανονισμού 800/1999, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 90/2001, καθώς και η τελωνειακή νομοθεσία της Ενώσεως έχουν την έννοια ότι το αρμόδιο για την πληρωμή της επιστροφής κατά την εξαγωγή τελωνείο δεν δικαιούται, σε περίπτωση όπως αυτή της υποθέσεως C-23/11 και σε περίπτωση που δεν δεσμεύεται, κατά το εθνικό δίκαιο, από διόρθωση στην οποία προέβη το τελωνείο εξαγωγής, να λάβει κατά κυριολεξία τη μνεία η οποία περιλαμβάνεται στο τετραγωνίδιο 2 της διασαφήσεως εξαγωγής και να απορρίψει την αίτηση επιστροφής κατά την εξαγωγή για τον λόγο ότι ο αιτών δεν είναι ο εξαγωγέας των προϊόντων που αφορά η εν λόγω αίτηση. Αντιθέτως, σε περίπτωση που το αρμόδιο τελωνείο δεχθεί την αίτηση διορθώσεως και διορθώσει εγκύρως το όνομα του εξαγωγέα, το αρμόδιο για την πληρωμή της επιστροφής κατά την εξαγωγή τελωνείο δεσμεύεται από την απόφαση αυτή.
 (1) ΕΕ C 113 της 9.4.2011.
 ΕΕ C 120 της 16.4.2011.


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/43
 Προσφυγή της 2ας Μαΐου 2014 — Klemme κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-294/14)
 2014/C 223/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Klemme AG (Lutherstadt Eisleben, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Volz, M. Ringel, B. Wißmann, M. Püstow, C. Oehme και T. Wielsch, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 2013, περί κινήσεως δυνάμει του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως έναντι της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας λόγω της παρεχόμενης στηρίξεως στην ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και της μειωμένης επιβαρύνσεως κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας, υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) (πρώην 2013/ΝΝ), κατά το μέρος που η απόφαση αυτή αφορά τον περιορισμό της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Απουσία πλεονεκτήματος κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο περιορισμός της επιβαρύνσεως που προβλέπει ο Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) για τους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Στο πλαίσιο αυτό, εκθέτει ότι η εν λόγω ρύθμιση δεν ευνοεί τις επιχειρήσεις που είναι καταναλωτές μεγάλων ποσοτήτων ηλεκτρικής ενέργειας. Αντιθέτως, το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως διασφαλίζει την αντιστάθμιση των εξαιρετικών βαρών που φέρουν ιδιαιτέρως τόσο η προσφεύγουσα όσο και άλλες παρόμοιες επιχειρήσεις στο πλαίσιο της προωθήσεως της ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και αποσκοπεί στην αποκατάσταση της ανταγωνιστικής ικανότητας των επιχειρήσεων που είναι καταναλωτές μεγάλων ποσοτήτων ηλεκτρικής ενέργειας και που αρχικώς θίγονταν σε σημαντικό βαθμό από την προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση.
 2.
 Δεύτερος λόγος: Απουσία κρατικών πόρων κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 —
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως δεν συνιστά «ενίσχυση χορηγούμενη υπό οποιαδήποτε μορφή από το κράτος ή με κρατικούς πόρους». Στο πλαίσιο αυτό, εκθέτει ότι η προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση δεν αποτελεί κρατικό πόρο και ότι, επομένως, ακόμη και η μη είσπραξη του πόρου αυτού στο πλαίσιο του ειδικού καθεστώτος αντισταθμίσεως δεν μπορεί να αποτελεί ενίσχυση χορηγούμενη με κρατικούς πόρους.
 —
 Η είσπραξη, διαχείριση ή κατανομή της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως δεν γίνεται από το κράτος ή από δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα που έχει ορίσει ή ιδρύσει το κράτος. Αντιθέτως, η είσπραξη της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως μπορεί να γίνεται απευθείας από τον διαχειριστή του συστήματος μεταφοράς βάσει αντίστοιχης αξιώσεως του αστικού δικαίου. Η προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση δεν αποτελεί έσοδο του κρατικού προϋπολογισμού και, κατά συνέπεια, το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως ουδόλως απομειώνει, άμεσα ή έμμεσα, τα έσοδα του Δημοσίου.
 —
 Τα ποσά που προέρχονται από την επιβάρυνση κατά τον EEG δεν βρίσκονται στη διάθεση των κρατικών αρχών. Εξάλλου, δεν υφίσταται δημόσιος έλεγχος επί των εν λόγω ποσών ασκούμενος για παράδειγμα από τη Bundesamt für Wirtschaft und Ausfuhrkontrolle (ομοσπονδιακή υπηρεσία οικονομικών και ελέγχου εξαγωγών, BAFA) ή τη Bundesnetzagentur (ομοσπονδιακή ρυθμιστική αρχή δικτύων).


text:
 14.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 419/18
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 14ης Σεπτεμβρίου 2016 [αιτήσεις του Tribunal Superior de Justicia del País Vasco (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Florentina Martínez Andrés κατά Servicio Vasco de Salud (C-184/15), Juan Carlos Castrejana López κατά Ayuntamiento de Vitoria (C-197/15)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-184/15 και C-197/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική πολιτική - Οδηγία 1999/70/ΕΚ - Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP - Ρήτρες 5 και 8 - Χρησιμοποίηση διαδοχικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου - Μέτρα για την πρόληψη της καταχρηστικής προσφυγής σε διαδοχικές συμβάσεις ή σχέσεις εργασίας ορισμένου χρόνου - Κυρώσεις - Μετατροπή της σχέσεως εργασίας ορισμένου χρόνου σε «σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου άνευ μονιμότητας» - Αρχή της αποτελεσματικότητας))
 (2016/C 419/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Superior de Justicia del País Vasco
 Διάδικοι στις υποθέσεις των κυρίων δικών
 Florentina Martínez Andrés (C-184/15), Juan Carlos Castrejana López (C-197/15)
 κατά
 Servicio Vasco de Salud (C-184/15), Ayuntamiento de Vitoria (C-197/15)
 Διατακτικό
 1)
 Η ρήτρα 5, σημείο 1, της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, που συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1999 και περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει την εφαρμογή εθνικής νομοθεσίας, όπως η επίδικη στην κύρια δίκη, από τα εθνικά δικαστήρια του οικείου κράτους μέλους κατά τρόπον ώστε, σε περίπτωση καταχρηστικής προσφυγής σε διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, να αναγνωρίζεται δικαίωμα διατηρήσεως της σχέσεως εργασίας στα πρόσωπα που απασχολούνται από τη Διοίκηση με σύμβαση εργασίας του εργατικού δικαίου, αλλά γενικώς να μην αναγνωρίζεται το δικαίωμα αυτό στο προσωπικό που απασχολείται από την εν λόγω δημόσια αρχή υπό καθεστώς διοικητικού δικαίου, εκτός αν υπάρχει στην εθνική έννομη τάξη άλλο αποτελεσματικό μέτρο για την τιμωρία τέτοιων καταχρήσεων που σημειώνονται εις βάρος του εν λόγω προσωπικού, πράγμα το οποίο οφείλει να ελέγξει το εθνικό δικαστήριο.
 2)
 Οι διατάξεις της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, που περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70, σε συνδυασμό με την αρχή της αποτελεσματικότητας, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνικούς δικονομικούς κανόνες οι οποίοι υποχρεώνουν τον εργαζόμενο ορισμένου χρόνου να ασκήσει νέο ένδικο βοήθημα για τον καθορισμό της προσήκουσας κυρώσεως σε περίπτωση κατά την οποία διαπιστώνεται από δικαστική αρχή η καταχρηστικότητα της προσφυγής σε διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου, κατά το μέτρο που τούτο συνεπάγεται για τον εργαζόμενο αυτό δικονομικές δυσχέρειες, από απόψεως ιδίως κόστους, διάρκειας και κανόνων εκπροσωπήσεως, ικανές να καταστήσουν υπέρμετρα δυσχερή την άσκηση των δικαιωμάτων τα οποία του απονέμει η έννομη τάξη της Ένωσης.
 (1) ΕΕ C 236 της 20.7.2015.


text:
18.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 366/33
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-198/96 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-97/98 (1)
 (1999/C 366/76) (1999/C 366/79)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Με δια ́ταξη της 19ης Oκτωβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του Με δια ́ταξη της 9ης Ιουλι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́- τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-198/96, Christine Dalby κατα ́ σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-97/98, Maurizio Gastaldello
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Περιφερειω ́ν της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 (1) EE C 54 της 22.2.1997.
 (1) EE C 258 της 15.8.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-218/96 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-78/99 (1)
 (1999/C 366/77)
 (1999/C 366/80)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Με δια ́ταξη της 19ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-218/96, Paul Hodson κατα ́ Με δια ́ταξη της 13ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-78/99, Sonia Marion Elder και
 Robert Dale Elder κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 54 της 22.2.1997.
 (1) EE C 174 της 19.6.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-59/98 (1)
 (1999/C 366/78)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-162/99 R
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω (1999/C 366/81)
 Με δια ́ταξη της 13ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-59/98,
 Honeywell Inc. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Με δια ́ταξη της 22ας Οκτωβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του Πρωτοδι-
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 (1) EE C 234 της 25.7.1998. υποθε ́σεως T-162/99 R, Luigia Dricot-Daniele, Patricia De
 Palma και Claudine Hamptaux κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.


text:
 2.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/9
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Rüsselsheim (Γερμανία) στις 10 Οκτωβρίου 2014 — Dieter Wedzel, Karin Wedzel κατά Condor Flugdienst GmbH
 (Υπόθεση C-466/14)
 (2015/C 073/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Rüsselsheim
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες: Dieter Wedzel, Karin Wedzel
 Εναγόμενη: Condor Flugdienst
 Με διάταξη του Δικαστηρίου της 9ης Δεκεμβρίου 2014, η υπόθεση διαγράφηκε από το πρωτόκολλο του Δικαστηρίου.


text:
 16.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 310/25
 Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2006 — Majątek Hutniczy κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-297/06)
 (2006/C 310/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Majątek Hutniczy sp. z o.o. (Częstochowa, Πολωνία) (εκπρόσωποι: C. Rapin και E. Van den Haute, δικηγόροι)
 Καθής:Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να κηρύξει παραδεκτή την παρούσα προσφυγή
 —
 να ακυρώσει τα άρθρα 3 και 4 της αποφάσεως της Επιτροπής, της 5ης Ιουλίου 2005, σχετικά με την ενίσχυση που η Πολωνία χορήγησε υπέρ της Huta Częstochowa S.A. [κοινοποιήθηκε υπό τον αριθμό C (2005) 1962]
 —
 επικουρικώς, να αναγνωρίσει ότι την ημέρα που ασκήθηκε η παρούσα προσφυγή ήταν ανύπαρκτη η κατά το άρθρο 3 της πιο πάνω αποφάσεως υποχρέωση της Πολωνίας να ανακτήσει τις ενισχύσεις πλέον τόκων και, επομένως, να αναγνωρίσει ότι δεν οφείλονται οι πιο πάνω ενισχύσεις και τόκοι
 —
 επικουρικότερα, να ακυρώσει το άρθρο 3, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, της εν λόγω αποφάσεως και να αναπέμψει το ζήτημα των τόκων στην Επιτροπή για τη λήψη νέας αποφάσεως σύμφωνα με το παράρτημα Α του δικογράφου της προσφυγής ή σύμφωνα με οποιαδήποτε άλλη κρίση του Πρωτοδικείου στο σκεπτικό της αποφάσεώς του
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων
 —
 στην περίπτωση που το Πρωτοδικείο κρίνει ότι παρέλκει η έκδοση αποφάσεως, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα κατ' εφαρμογήν των συνδυασμένων διατάξεων του άρθρου 87, παράγραφος 6, και του άρθρου 90, στοιχείο α', του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Με την απόφασή της C(2005)1962 τελικό, της 5ης Ιουλίου 2005 (Κρατική ενίσχυση αριθ. C 20/04, πρώην NN 25/04), η Επιτροπή κήρυξε ορισμένες ενισχύσεις αναδιαρθρώσεως που η Πολωνία χορήγησε στη χαλυβουργία Huta Częstochowa S.A. ασύμβατες με την κοινή αγορά και διέταξε την ανάκτησή τους. Η προσφεύγουσα είναι ένας από τους διαδόχους του λήπτη της ενισχύσεως και, στο πλαίσιο της αναδιαρθρώσεως της Huta Częstochowa S.A., απέκτησε ορισμένα στοιχεία του ενεργητικού και του παθητικού της τελευταίας για να αγοραστούν στη συνέχεια από την εταιρία Industrial Union of Donbass μέσω μιας θυγατρικής της, της ISD Polska. Η προσφεύγουσα περιλαμβάνεται στις επιχειρήσεις που η προσβαλλόμενη απόφαση όρισε ότι ευθύνονται αλληλεγγύως και εις ολόκληρον για την επιστροφή των ενισχύσεων που κηρύχθηκαν ασύμβατες με την κοινή αγορά.
 Προς στήριξη της προσφυγής της για τη μερική ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των καθοριστικών πραγματικών περιστατικών για την έκβαση της έρευνας. Υποστηρίζει ότι, άπαξ πωλήθηκαν τα περιουσιακά στοιχεία του αρχικού λήπτη της ασύμβατης ενισχύσεως, τα οποία αγοράστηκαν από την ISD Polska (και τη Donbass), ο πωλητής του αρχικού λήπτη της ενισχύσεως είναι εκείνος που διατηρεί το όφελος της ενισχύσεως αυτής και εκείνος που πρέπει να εξασφαλίσει την απόδοση του οφέλους αυτού. Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι εν προκειμένω ο ορθός καθορισμός των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών σχετικά με την πώληση των περιουσιακών στοιχείων της Huta Częstochowa, μέσω, μεταξύ άλλων, της Majątek Hutniczy, προς την ISD Polska (και τη Donbass) θα είχε κάνει την Επιτροπή να θεωρήσει ότι, λόγω της αποκτήσεως των μέσων παραγωγής της Huta Częstochowa με τίμημα που αντιστοιχεί στην τιμή της αγοράς, η ενίσχυση έχει ήδη επιστραφεί, κατ' αυτόν τον τρόπο, στον πωλητή. Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή ως εκ τούτου παρέβη την υποχρέωσή της να εξετάσει, με επιμέλεια και αμεροληψία, όλα τα κρίσιμα στοιχεία της συγκεκριμένης υποθέσεως.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παρέβη το προσαρτημένο στη Συνθήκη προσχωρήσεως Πρωτόκολλο αριθ. 8 για την αναδιάρθρωση της πολωνικής χαλυβουργίας (1) με εντελώς γραμματική ερμηνεία ορισμένων διατάξεών του τις οποίες, κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή έπρεπε να ερμηνεύσει υπό το φως των στόχων του Πρωτοκόλλου και λαμβανομένου υπόψη του πλαισίου εντός του οποίου καταρτίστηκε. Η κατά την προσφεύγουσα εσφαλμένη αυτή ερμηνεία έκανε την Επιτροπή να απαιτήσει με την απόφασή της την επιστροφή των κρατικών ενισχύσεων που ελήφθησαν, πριν από την κατάρτιση του Πρωτοκόλλου αριθ. 8, από εταιρίες που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημά του 1, το οποίο κατονομάζει οκτώ δικαιούχους εταιρίες που μπορούν να λάβουν ενισχύσεις από την Πολωνία κατά παρέκκλιση από τα άρθρα 87 ΕΚ και 88 ΕΚ. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει και ότι, εφόσον το Πρωτόκολλο αριθ. 8 δεν αναφέρει ρητώς ότι έχει αναδρομική ισχύ σε συγκεκριμένη περίοδο, η ερμηνεία που δόθηκε από την Επιτροπή παραβλέπει διάφορες γενικές αρχές όπως είναι η αρχή της μη αναδρομικότητας και η αρχή της βεβαιότητας δικαίου. Διατείνεται ότι το Πρωτόκολλο αριθ. 8, ορθώς ερμηνευόμενο, δεν δίνει στην Επιτροπή την εξουσία να απαιτήσει την επιστροφή των κρατικών ενισχύσεων που ελήφθησαν, πριν από την κατάρτισή του, από εταιρίες που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα 1. Συνάγει εντεύθεν ότι η Επιτροπή, εφόσον ενήργησε χωρίς νόμιμη βάση, σφετερίστηκε ratione temporis την αρμοδιότητα άλλων κοινοτικών οργάνων.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, ο οποίος προβάλλεται επικουρικώς για την περίπτωση που το Πρωτοδικείο διαπιστώσει ότι η Επιτροπή σωστά καθόρισε τα πραγματικά περιστατικά και σωστά ερμήνευσε το Πρωτόκολλο αριθ. 8, προβάλλεται παράβαση του άρθρου 14, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 (2). Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή, με το να λάβει την απόφαση να ανακτηθούν οι ενισχύσεις, αντιστρατεύθηκε τις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της βεβαιότητας δικαίου.
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα διατείνεται, προς στήριξη του επικουρικού αιτήματός της ακυρώσεως του άρθρου 3, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι η Επιτροπή παρέβη τον κανονισμό (ΕΚ) 794/2004 (3) κατά τον υπολογισμό του επιτοκίου για την ανάκτηση των περί ων πρόκειται ενισχύσεων.
 (1) ΕΕ 2003, L 236, σ. 948.
 (2) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).
 (3) Κανονισμός της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 140, σ. 1).


text:
2.8.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 184/7
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα) (πέμπτο τμήμα)
 της 12ης Ιουνίου 2003
 της 19ης Ιουνίου 2003
 στην υπόθεση C-234/01 (αίτηση του Finanzgericht Berlin
 στην υπόθεση C-149/01 [αίτηση του Court of Appeal για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Arnoud Gerritse
 (England & Wales)(Civil Division) για την έκδοση προδικα- κατά Finanzamt Neukölln-Nord (1)
 στικής αποφάσεως]: Commissioners of Customs & Excise
 κατά First Choice Holidays plc (1) («Φόρος εισοδήματος — Μη κάτοικοι ημεδαπής —
 Άρθρα 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως,
 («Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Άρθρο 26, παράγραφος 2 — άρθρο 49 ΕΚ) και 60 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν
 Ειδικό καθεστώς για τη φορολόγηση των πρακτορείων τροποποιήσεως, άρθρο 50 ΕΚ) — Βασικό αφορολόγητο
 ταξιδίων και των οργανωτών περιηγήσεων — Βάση ποσό — Αφαίρεση των επαγγελματικών εξόδων»)
 επιβολής του φόρου — Περιθώριο κέρδους — Συνολικό
 καταβλητέο από τον ταξιδιώτη ποσό») (2003/C 184/13)
 (2003/C 184/12) (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») Στην υπόθεση C-234/01, με αντικείμενο αίτηση του Finanzgericht
 Berlin (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
 Στην υπόθεση C-149/01, με αντικείμενο αίτηση του Court of Αrnoud Gerritse και Finanzamt Neukölln-Nord, η έκδοση προδι-
 Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) καστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 52 της
 προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 43 ΕΚ), το
 οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet
 του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Commissioners of Customs & (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, C. W. A. Timmermans,
 Excise και First Choice Holidays plc, η έκδοση προδικαστικής D. A. O. Edward, P. Jann και Α. Rosas, δικαστές, γενικός
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 26, παράγραφος 2, εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος
 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου διοικήσεως, εξέδωσε στις 12 Ιουνίου 2003, απόφαση με το
 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των ακόλουθο διατακτικό:
 σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα
 φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ
 ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο 1) Τα άρθρα 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροπο-
 από τους R. Schintgen, πρόεδρο του δευτέρου τμήματος, ποιήσεως, άρθρο 49 ΕΚ) και 60 της Συνθήκης ΕΚ (νυν
 προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή), άρθρο 50 ΕΚ) απαγορεύουν εθνική νομοθεσία όπως η
 Β. Σκουρή, F. Macken και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, επίδικη στην υπόθεση της κύριας δίκης που, κατά κανόνα,
 γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια λαμβάνει υπόψη, κατά τη φορολόγηση των μη κατοίκων
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 19 Ιουνίου 2003 απόφαση ημεδαπής, τα ακαθάριστα εισοδήματα χωρίς αφαίρεση των
 με το ακόλουθο διατακτικό: επαγγελματικών εξόδων, ενώ οι ημεδαποί φορολογούνται
 στα καθαρά τους εισοδήματα κατόπιν αφαιρέσεως των
 εξόδων αυτών.
 Το άρθρο 26, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομο- 2) Αντιθέτως, τα εν λόγω άρθρα της Συνθήκης δεν απαγο-
 θεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου ρεύουν την ίδια αυτή ρύθμιση, κατά το μέρος που
 εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιό- υποβάλλει, κατά κανόνα, τα εισοδήματα των μη κατοίκων
 μορφη φορολογική βάση, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ημεδαπής σε οριστικό φόρο με ενιαίο συντελεστή 25 %, o
 η έκφραση «συνολικό καταβλητέο από τον ταξιδιώτη ποσό», ως οποίος παρακρατείται στην πηγή, ενώ τα εισοδήματα των
 έχει στη διάταξη αυτή, περιλαμβάνει το πρόσθετο ποσό που το ημεδαπών φορολογούνται βάσει κλίμακας που περιλαμβάνει
 πρακτορείο ταξιδίων, το οποίο ενεργεί ως μεσάζων για λογα- ένα βασικό αφορολόγητο ποσό, υπό την προϋπόθεση ότι ο
 ριασμό οργανωτή περιηγήσεων πρέπει, υπό συνθήκες όπως αυτές συντελεστής 25 % δεν είναι υψηλότερος από αυτόν που θα
 που περιέγραψε το αιτούν δικαστήριο, να του καταβάλει πλέον εφαρμοζόταν πράγματι, σύμφωνα με τη φορολογική
 της τιμής που κατέβαλε ο ταξιδιώτης και μέχρι το ποσό της κλίμακα, επί των καθαρών εισοδημάτων του ενδιαφερομένου
 εκπτώσεως που του χορήγησε το πρακτορείο ταξιδίων επί της προσαυξημένων κατά το ποσό που αντιστοιχεί στο βασικό
 αναγραφόμενης στον κατάλογο του οργανωτή περιηγήσεων τιμής. αφορολόγητο ποσό.
 (1) ΕΕ C 173 της 16.6.2001. (1) ΕΕ C 245 της 1.9.2001.


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/41
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 12 Αυγούστου 2013 — Gigaset AG κατά SKW Stahl-Metallurgie GmbH, SKW Stahl-Metallurgie Holding AG
 (Υπόθεση C-451/13)
 2013/C 344/71
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Gigaset AG
 Εναγόμενες: SKW Stahl-Metallurgie GmbH, SKW Stahl-Metallurgie Holding AG
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει η Επιτροπή, στο πλαίσιο αποφάσεως περί επιβολής προστίμου σε πλείονα φυσικά ή νομικά πρόσωπα ως ευθυνόμενα αλληλεγγύως και εις ολόκληρον λόγω παραβάσεως του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, να ρυθμίσει πλήρως και το ζήτημα του τμήματος του προστίμου το οποίο, στην εσωτερική σχέση μεταξύ των εις ολόκληρον οφειλετών, αναλογεί στον καθένα από αυτούς;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 α)
 Πρέπει απόφαση της Επιτροπής, η οποία δεν περιλαμβάνει ρητή διάταξη όσον αφορά την εσωτερική κατανομή του προστίμου μεταξύ των εις ολόκληρον οφειλετών, να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι όλοι οι εις ολόκληρον οφειλέτες ευθύνονται μεταξύ τους κατά ίσα μέρη;
 β)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 2α:
 Μπορεί το ρυθμιστικό κενό, το οποίο δημιουργείται εάν η Επιτροπή δεν ορίσει τον τρόπο εσωτερικής κατανομής του προστίμου, να καλυφθεί από τα εθνικά δικαστήρια χωρίς να απαιτείται συμπληρωματική απόφαση της Επιτροπής;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα ή καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 2β: Υφίστανται επιταγές στο πλαίσιο του δικαίου της Ένωσης σχετικές με τον τρόπο κατά τον οποίο πρέπει να κατανεμηθεί το πρόστιμο μεταξύ των εις ολόκληρον οφειλετών;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ή στο τρίτο ερώτημα: Δύναται εις ολόκληρον οφειλέτης, ο οποίος έχει καταβάλει το πρόστιμο ολικώς ή μερικώς, να στραφεί αναγωγικώς κατά των λοιπών εις ολόκληρον οφειλετών πριν εκδοθεί και καταστεί αμετάκλητη απόφαση επί προσφυγής ασκηθείσας κατά της επιβολής του προστίμου;


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/54
 (2006/C 224/115)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 ΕΕ C 212 της 2.9.2006
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 190 της 12.8.2006
 ΕΕ C 178 της 29.7.2006
 ΕΕ C 165 της 15.7.2006
 ΕΕ C 154 της 1.7.2006
 ΕΕ C 143 της 17.6.2006
 ΕΕ C 131 της 3.6.2006
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
 CELEX: http://europa.eu.int/celex


text:
 9.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/16
 Προσφυγή της 3ης Αυγούστου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-391/10)
 ()
 2010/C 274/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Braun και L. de Schietere de Lophem)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι μη θεσπίζοντας όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2007/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2007, σχετικά με την άσκηση ορισμένων δικαιωμάτων από μετόχους εισηγμένων εταιρειών (1) ή, σε κάθε περίπτωση, μη διαβιβάζοντας αυτές στην Επιτροπή, το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 2007/36/ΕΚ έληξε στις 3 Αυγούστου 2009. Κατά την ημερομηνία ασκήσεως της παρούσας προσφυγής, το καθού δεν είχε, όμως, λάβει ακόμα όλα τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας ή, σε κάθε περίπτωση, δεν είχε ενημερώσει σχετικώς την Επιτροπή.
 (1) ΕΕ L 184, σ. 17.


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Rechtbank Amsterdam (Κάτω Χώρες) στις 31 Ιουλίου 2006 — K. D. Chuck κατά Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank
 (Υπόθεση C-331/06)
 (2006/C 281/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank Amsterdam
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: K. D. Chuck.
 Καθού: Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει σε μια περίπτωση, όπου ένας μισθωτός κατά την ημερομηνία κατά την οποία έφθασε σε συντάξιμη ηλικία είχε την κατοικία του έξω από την Κοινότητα, το άρθρο 48 του κανονισμού 1408/71 (1) να εφαρμοστεί με τον ίδιο τρόπο ως εάν ο σχετικός μισθωτός είχε την κατοικία του στο έδαφος της Κοινότητας;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73).


text:
 29.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/23
 Προσφυγή της 1ης Σεπτεμβρίου 2011 — Total και Elf Aquitaine κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-470/11)
 2011/C 319/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Total SA (Courbevoie, Γαλλία) και Elf Aquitaine SA (Courbevoie, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Noël-Baron και É. Morgan de Rivery, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 κυρίως, να ακυρώσει συνολικά τις αποφάσεις που περιέχονται στις επιστολές της Επιτροπής BUDG/DGA/C4/BM/s746396, της 24ης Ιουνίου 2011, και BUDG/DGA/C4/BM/s812886, της 8ης Ιουλίου 2011·
 —
 επικουρικώς, να μειώσει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε και ζητείται από τις προσφεύγουσες με την επιστολή BUDG/DGA/C4/BM/s812886 της Επιτροπής, της 8ης Ιουλίου 2011, ή τουλάχιστον να ακυρώσει τους τόκους υπερημερίας ύψους 31 312 114,58 ευρώ που επιβλήθηκαν στην Elf Aquitaine και για τους οποίους η Total είναι αλληλεγγύως υπεύθυνη μέχρι του ποσού των 19 191 296,03 ευρώ·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν έναν μόνο λόγο ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από το ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε νομική πλάνη και παρέβη τις υποχρεώσεις της, καθόσον δεν έλαβε υπόψη και δεν εφήρμοσε, όσον αφορά τις προσφεύγουσες, τις συνέπειες της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 7 Ιουνίου 2011, επί της υποθέσεως T-217/06, Arkema France κ.λπ. κατά Επιτροπής, και με την οποία μειώθηκε το πρόστιμο που είχε επιβληθεί στις θυγατρικές των προσφευγουσών στο πλαίσιο της υποθέσεως COMP/F/38.645 — Μεθακρυλικά οξέα. Οι προσφεύγουσες διατείνονται μεταξύ άλλων τα εξής:
 —
 ως μητρικές εταιρίες οι οποίες κρίθηκαν υπεύθυνες για τη σύμπραξη λόγω της ιδιότητάς τους αυτής, θα έπρεπε να τύχουν και αυτές της μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε στις θυγατρικές τους, τούτο δε μολονότι η δική τους προσφυγή κατά της ιδίας αποφάσεως απορρίφθηκε με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Ιουνίου 2011, επί της υποθέσεως T-206/06, Total και Elf Aquitaine κατά Επιτροπής·
 —
 δεδομένου ότι η Arkema SA κατέβαλε το συνολικό ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες και στις θυγατρικές τους με την απόφαση επί της υποθέσεως COMP/F/38.645, η Επιτροπή ικανοποιήθηκε ως προς όλα όσα δικαιούται και, κατά συνέπεια, δεν μπορεί να ζητήσει τίποτε επιπλέον από τις προσφεύγουσες.


text:
 1.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 154/26
 Προσφυγή της 5ης Μαΐου 2006 — Avanzata κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-48/06)
 (2006/C 154/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Eric Avanzata (Beggent, France) κ.λπ. [Εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης:
 —
 να ακυρώσει τις συμβάσεις εργασίας των προσφευγόντων ως υπαλλήλων επί συμβάσει, καθόσον με αυτές καθορίσθηκαν η κατηγορία, ο βαθμός, το κλιμάκιο και οι αποδοχές τους·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα .
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγοντες, οι οποίοι ανέλαβαν υπηρεσία στην Επιτροπή ως υπάλληλοι γραφείου ή εργάτες με σύμβαση διεπόμενη από το δίκαιο του Λουξεμβούργου, αμφισβητούν την κατάταξη και την αμοιβή τους που καθορίσθηκαν από το εν λόγω κοινοτικό όργανο κατά τον διορισμό τους ως επί συμβάσει υπαλλήλων τοποθετούμενων στην Υπηρεσία Υποδομών και Διοικητικής Υποστηρίξεως στο Λουξεμβούργο (OIL).
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες επικαλούνται παράβαση του άρθρου 80 του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού (ΚΕΛΠ), παράβαση του άρθρου 2 του παραρτήματος του ΚΕΛΠ, τον παράνομο χαρακτήρα των Γενικών Εκτελεστικών Διατάξεων (ΓΕΔ) των εν λόγω άρθρων και την προσβολή των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, της διαφάνειας και της χρηστής διαχειρίσεως.
 Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται καταρχάς ότι η καθής εξέδωσε τις ΓΕΔ χωρίς προηγουμένως να ζητήσει τη γνώμη της επιτροπής του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως. Επιπλέον, οι ΓΕΔ δεν περιλαμβάνουν ακριβή περιγραφή των αρμοδιοτήτων για κάθε τύπο καθηκόντων, γεγονός που καθιστά αδύνατο να εξακριβωθεί αν οι προσφεύγοντες διορίσθηκαν σε κατηγορία αντίστοιχη των καθηκόντων που ασκούν και αν ο βαθμός τους καθορίσθηκε σύμφωνα με το άρθρο 80 του ΚΕΛΠ. Επίσης, η καθής δεν απέδειξε ότι πράγματι εξέτασε την πιθανότητα να κατατάξει στους προσφεύγοντες στον αμέσως ανώτερο βαθμό, λαμβάνοντας υπόψη την πραγματική κατάσταση της αγοράς.
 Τέλος, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι βρίσκονται στην ίδια κατάσταση με τους εργαζομένους στους βρεφονηπιακούς σταθμούς των Βρυξελλών, οι οποίοι προσελήφθησαν ως υπάλληλοι επί συμβάσει τοποθετημένοι στην Υπηρεσία Υποδομών και Διοικητικής Υποστηρίξεως στις Βρυξέλλες με εγγύηση διατηρήσεως του ύψους των αποδοχών τους. Η καθής δεν δικαιολόγησε γιατί δεν παρασχέθηκε παρόμοια εγγύηση στους προσφεύγοντες.


text:
 14.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/29
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Φεβρουαρίου 2014 — Advance Magazine Publishers κατά ΓΕΕΑ — López Cabré (VOGUE)
 (Υπόθεση T-229/12) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος VOGUE - Προγενέστερο κοινοτικό λεκτικό σήμα VOGUE - Κίνδυνος συγχύσεως - Ταυτότητα ή ομοιότητα των προϊόντων - Ταυτότητα ή ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (EΚ) 207/2009 - Ασάφεια της αιτήσεως καταχωρίσεως - Άρθρο 26, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009 - Κανόνας 2, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 - Μερική απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως»])
 2014/C 112/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Advance Magazine Publishers, Inc. (Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής) (εκπρόσωπος: C. Aikens, barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Eduardo López Cabré (Βαρκελώνη, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 26ης Μαρτίου 2012 (υπόθεση R 1170/2011 4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ τωνM. Eduardo López Cabré και Advance Magazine Publishers, Inc.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1.
 Η απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 26ης Μαρτίου 2012 (υπόθεση R 1170/2011 4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των M. Eduardo López Cabré και Advance Magazine Publishers, Inc., ακυρώνεται, καθόσον επιβεβαίωσε την απόφαση του τμήματος ανακοπών της 18ης Μαρτίου 2011, με την οποία έγινε δεκτή η ανακοπή για τα εξαρτήματα που εμπίπτουν στην κλάση 18 κατά τον Διακανονισμό της Νίκαιας για τη διεθνή ταξινόμηση των προϊόντων και των υπηρεσιών με σκοπό την καταχώριση των σημάτων, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί.
 2.
 Τα λοιπά αιτήματα περί ακυρώσεως της αποφάσεως που αναφέρεται στο σημείο 1 του διατακτικού απορρίπτονται.
 3.
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί των αιτημάτων που αφορούν την αποδοχή της ανακοπής αποκλειστικώς όσον αφορά τις ομπρέλες, αλεξήλια και εξαρτήματα για ομπρέλες και αλεξήλια.
 4.
 Κάθε διάδικος θα φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 227 της 28.07.2012.


text:
 18.5.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 118/17
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το tribunal de paix de Luxembourg, με απο ́φαση της
 28ης Φεβρουαρι ́ου 2002, στην υπο ́θεση Tilly Reichling
 της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 2001 κατα ́ Léon Wampach, παρισταμε ́νου του Εtablissement
 d’assurances contre la viellesse et l’invalidité (Ιδρυ ́ματος
 ασφαλι ́σεως γη ́ρατος και αναπηρι ́ας)
 στην υπο ́θεση C-404/01 P(R), Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των κατα ́ Εuroalliages (1)
 (Υπο ́θεση C-69/02)
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — ∆ια ́ταξη του Προε ́δρου του Πρω-
 τοδικει ́ου στο πλαι ́σιο διαδικασι ́ας ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων
 — Ντα ́ μπινγκ — Απο ́φαση περατω ́ νουσα επανεξε ́ταση (2002/C 118/27)
 με ́τρων των οποι ́ων επε ́κειτο η λη ́ξη — Επει ́γον — Χρημα-
 τικη ́ ζημι ́α — Αβεβαιο ́τητα ως προς τη μεταγενε ́στερη
 αποκατα ́σταση ́ της στο πλαι ́σιο αγωγη ́ς αποζημιω ́ σεως»)
 Με απο ́φαση της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 (2002/C 118/26) Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την
 1η Μαρτι ́ου 2002, το tribunal de paix de Luxembourg, στο
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Tilly Reichling και Léon Wampach,
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) παρισταμε ́νου του Εtablissement d’assurances contre la viellesse
 et l’invalidité, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 1) –Εχει το α ́ρθρο 6, σημει ́ο 3, της Συμβα ́σεως των Βρυξελλω ́ν
 την ́εννοια ο ́τι πρα ́ξη αναγκαστικη ́ς εκτελε ́σεως δικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως — η οποι ́α, συ ́μφωνα με τους διαδικαστικου ́ς
 κανο ́νες του εθνικου ́ δικαι ́ου, συνεπα ́γεται οπωσδη ́ποτε την
 Στην υπο ́θεση C-404/01 P(R), Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- παρε ́μβαση δικαστηρι ́ου — μπορει ́ να θεωρηθει ́ ο ́τι συνιστα ́
 τη ́των (εκπρο ́σωποι: V. Kreuschitz και S. Meany, επικουρουμε ́νους κυ ́ρια αγωγη ́ στηριζο ́μενη σε συ ́μβαση η ́ πραγματικα ́ περιστα-
 απο ́ τον Α. P. Bentley, barrister), υποστηριζο ́μενη απο ́ τις εταιρι ́ες τικα ́; Μπορει ́ κυ ́ρια αγωγη ́ στηριζο ́μενη σε αναγκαστικη ́
 TNC Kazchrome, με ́εδρα την Αlmaty (Καζακστα ́ν), και Αlloy εκτε ́λεση δικαστικη ́ς αποφα ́σεως, διαπιστω ́νουσας και καθορι ́-
 2000 SA, με ́εδρα το Λουξεμβου ́ργο (Λουξεμβου ́ργο), εκπροσω- ζουσας δικαι ́ωμα διατροφη ́ς, να θεωρηθει ́ ο ́τι στηρι ́ζεται σε
 που ́μενες απο ́ τους J. E. Flynn, barrister, J. Magnin και S. Mills, συ ́μβαση η ́ πραγματικα ́ περιστατικα ́ υπο ́ την ́εννοια του
 solicitors, με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της διατα ́ξεως α ́ρθρου 6, σημει ́ο 3; Μπορει ́ κυ ́ρια αγωγη ́, με την οποι ́α
 που εξε ́δωσε την 1η Αυγου ́στου 2001 o Προ ́εδρος του Πρωτοδι- σκοπει ́ται η αναγκαστικη ́ εκτε ́λεση δικαιω ́ματος διατροφη ́ς,
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση T-132/01 R, να θεωρηθει ́ ο ́τι στηρι ́ζεται σε συ ́μβαση η ́ πραγματικα ́
 Euroalliages κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς (μη δημοσιευθει ́σα ακο ́μη στη περιστατικα ́ υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 6, σημει ́ο 3;
 Συλλογη ́), και με την οποι ́α ζητη ́θηκε η εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως
 αυτη ́ς, ο ́που οι λοιποι ́ δια ́δικοι ει ́ναι οι εταιρι ́ες Εuroalliages, με
 ́εδρα τις Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο), Péchiney électrométallurgie, με 2) Μπορει ́ η διατυ ́πωση «απορρε ́ει απο ́ την ́διαι συ ́μβαση η ́ τα
 ́εδρα το Courbevoie (Γαλλι ́α), Vargön Alloys AB, με ́εδρα το ́δια
 ι πραγματικα ́ περιστατικα ́ στα οποι ́α στηρι ́ζεται η κυ ́ρια
 Vargön (Σουηδι ́α), και Ferroatlántica SL, με ́εδρα τη Μαδρι ́τη αγωγη ́» του α ́ρθρου 6, σημει ́ο 3, της Συμβα ́σεως των
 (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους D. Voillemot και O. Prost, Βρυξελλω ́ν να θεωρηθει ́ πιο περιοριστικη ́ της διατυπω ́σεως
 avocats, υποστηριζο ́μενες απο ́ το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας (εκπρο ́σω- «συναφει ́ς αγωγε ́ς» του α ́ρθρου 22, τρι ́το εδα ́φιο της Συμβα ́-
 πος: L. Fraguas Gadea), o προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου εξε ́δωσε σεως των Βρυξελλω ́ν;
 στις 14 ∆εκεμβρι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 3) Επιτρε ́πει στον εναγο ́μενο το α ́ρθρο 6, σημει ́ο 3, της
 1) Αναιρει ́ τη δια ́ταξη του Προε ́δρου του Πρωτοδικει ́ου των Συμβα ́σεως των Βρυξελλω ́ν — ο ́ταν η δικαιοδοσι ́α του
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των της 1ης Αυγου ́στου 2001, T-132/ δικαστηρι ́ου που επιλη ́φθηκε της κυρι ́ας αγωγη ́ς απορρε ́ει
 01 R, Euroalliages κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς. απο ́ το α ́ρθρο 16, σημει ́ο 5, της Συμβα ́σεως των Βρυξελλω ́ν,
 χωρι ́ς να ζητει ́ται με την κυ ́ρια αγωγη ́ απο ́ το δικαστη ́ριο
 2) Αναπε ́μπει την υπο ́θεση στο Πρωτοδικει ́ο. αυτο ́ να κρι ́νει επι ́ της ουσι ́ας της νομικη ́ς σχε ́σεως των
 διαδι ́κων — να υποβα ́λει στο δικαστη ́ριο αυτο ́ ανταγωγη ́ επι ́
 της ουσι ́ας, ενω ́ αν ει ́χε υποβα ́λει το αι ́τημα αυτο ́ με
 3) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα. ανεξα ́ρτητη αγωγη ́, η αγωγη ́ αυτη ́ θα ενε ́πιπτε, συ ́μφωνα με τη
 Συ ́μβαση των Βρυξελλω ́ ν, στη δικαιοδοσι ́α των δικαστηρι ́ων
 α ́λλου συμβαλλομε ́νου κρα ́τους;
 (1) ΕΕ C 331 της 24.11.2001.


text:
 18.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/39
 Προσφυγή της 15ης Φεβρουαρίου 2017 — Apple Distribution International κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-101/17)
 (2017/C 121/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Apple Distribution International (Cork, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: S. Schwiddessen, H. Lutz, N. Niejahr και A. Patsa, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση (ΕΕ) 2016/2042 της Επιτροπής, της 1ης Σεπτεμβρίου 2016·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας σχετικά με την παρούσα διαδικασία.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση της οδηγίας για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων
 —
 Πρώτον, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη το άρθρο 2, παράγραφοι 1 και 2, και το άρθρο 3 της οδηγίας για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων διαπιστώνοντας ότι η αρχή της χώρας προέλευσης δεν ισχύει για την εισφορά για την προώθηση της κινηματογραφικής παραγωγής. Δεύτερον, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη το άρθρο 13, παράγραφος 1, της οδηγίας για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων θεωρώντας ότι το άρθρο αυτό επιτρέπει στα κράτη μέλη να επιβάλλουν οικονομικές εισφορές για την προώθηση των ευρωπαϊκών έργων σε παρόχους υπηρεσιών βίντεο κατά παραγγελία που είναι εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 110 ΣΛΕΕ
 —
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη το άρθρο 110 ΣΛΕΕ διαπιστώνοντας ότι η επιβολή της εισφοράς για την προώθηση της κινηματογραφικής παραγωγής σε παρόχους υπηρεσιών βίντεο κατά παραγγελία που είναι εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη δεν συνεπάγεται δυσμενείς διακρίσεις.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 56 ΣΛΕΕ
 —
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέλειψε να εξετάσει εάν η επιβολή της εισφοράς για την προώθηση της κινηματογραφικής παραγωγής σε παρόχους υπηρεσιών βίντεο κατά παραγγελία που είναι εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη παραβαίνει το άρθρο 56 ΣΛΕΕ
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται παράβαση της οδηγίας 98/34/ΕΚ
 —
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέλειψε να εξετάσει εάν η επιβολή της εισφοράς για την προώθηση της κινηματογραφικής παραγωγής σε παρόχους υπηρεσιών βίντεο κατά παραγγελία που είναι εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη απαιτεί κοινοποίηση σύμφωνα με την οδηγία 98/34/ΕΚ.


text:
10.2.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 45/17
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-440/99 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-332/99 (1)
 (2001/C 45/34) (2001/C 45/37)
 Με δια ́ταξη της 20η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του Με δια ́ταξη της 4ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ τμη ́ματος του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 της υποθε ́σεως C-440/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-332/99, Επιτροπη ́ των
 κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου. Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 20 της 22.1.2000. (1) EE C 299 της 6.10.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-48/00 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-69/00 (1)
 (2001/C 45/35)
 (2001/C 45/38)
 Με δια ́ταξη της 25ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ Με δια ́ταξη της 5ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 της υποθε ́σεως C-48/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 κατα ́ Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας. υποθε ́σεως C-69/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Ιρλανδι ́ας.
 (1) EE C 149 της 27.5.2000.
 (1) EE C 149 της 27.5.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-290/98 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-197/98 (1)
 (2001/C 45/36)
 (2001/C 45/39)
 Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ Με δια ́ταξη της 6ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 της υποθε ́σεως C-290/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 κατα ́ ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας. υποθε ́σεως C-197/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 υποστηριζο ́μενη απο ́ το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας
 (1) EE C 299 της 26.9.1998. και της Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας, κατα ́ Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 234 της 25.7.1998.


text:
 14.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 302/44
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Ιουλίου 2015 — Cactus κατά ΓΕΕΑ — Del Rio Rodríguez (CACTUS OF PEACE CACTUS DE LA PAZ)
 (Υπόθεση T-24/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος CACTUS OF PEACE CACTUS DE LA PAZ - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα CACTUS και προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα Cactus - Ουσιαστική χρήση του προγενεστέρου σήματος - Άρθρο 42, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Άρθρο 76, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 207/2009])
 (2015/C 302/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cactus SA (Bertrange, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: K. Manhaeve, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Isabel Del Rio Rodríguez (Μάλαγα, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Οκτωβρίου 2012 (υπόθεση R 2005/2011-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Cactus SA και Isabel Del Rio Rodríguez.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει το σημείο 1 του διατακτικού της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 19ης Οκτωβρίου 2012 (υπόθεση R 2005/2011-2) στο μέτρο που απορρίπτει την ανακοπή με την αιτιολογία ότι οι υπηρεσίες «λιανικής πωλήσεως φυσικών φυτών και ανθέων, σπόρων, νωπών φρούτων και λαχανικών» της κλάσεως 35 δεν καλύπτονταν από τα προγενέστερα σήματα.
 2)
 Ακυρώνει το σημείο 2 του διατακτικού της προμνησθείσας αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Οκτωβρίου 2012 στο μέτρο που ακυρώνει το μέρος της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών με το οποίο έγινε δεκτή η ανακοπή που στηριζόταν στα «φυσικά άνθη και φυτά· σπόρους», προϊόντα της κλάσεως 31, καθώς και το σημείο 1 του διατακτικού της ίδιας αποφάσεως, που απορρίπτει την ανακοπή που ασκήθηκε για τα εν λόγω προϊόντα.
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 4)
 Η Cactus SA φέρει το ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων των διαδίκων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. Το ΓΕΕΑ φέρει τα δύο τρίτα των εν λόγω δικαστικών εξόδων.
 (1) EE C 101 της 6.4.2013.


text:
 30.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 352/11
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Οκτωβρίου 2013 — Vivendi κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-432/10) (1)
 (Ανταγωνισμός - Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως - Γαλλική αγορά των διαδικτυακών συνδέσεων μεγάλης ταχύτητας και των τηλεφωνικών συνδρομών - Απόφαση περί απορρίψεως καταγγελίας - Έλλειψη κοινοτικού ενδιαφέροντος - Σημασία της προβαλλομένης παραβάσεως για τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς - Πιθανή δυνατότητα αποδείξεως της υπάρξεως της προβαλλομένης παραβάσεως)
 2013/C 352/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Vivendi (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Struys, O. Fréget και J.-Y. Ollier, στη συνέχεια M. Struys, O. Fréget και L. Eskenazi, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Mongin και N. von Lingen)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Orange, πρώην France Télécom (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: S. Hautbourg, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως C(2010) 4730 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 2010, με την οποία απορρίφθηκε λόγω ελλείψεως κοινοτικού ενδιαφέροντος η καταγγελία την οποία υπέβαλε η προσφεύγουσα κατά της France Télécom και η οποία αφορούσε φερόμενη κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως στη γαλλική αγορά των διαδικτυακών συνδέσεων μεγάλης ταχύτητας και των τηλεφωνικών συνδρομών (υπόθεση COMP/C-1/39.653 — Vivendi & Iliad κατά France Télécom).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Vivendi φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Η Orange φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 317 της 20.11.2010.


text:
 12.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/11
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Δεκεμβρίου 2010 — Amen Corner κατά ΓΕΕΑ — Comercio Electrónico Ojal (SEVE TROPHY)
 (Υπόθεση T-192/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος SEVE TROPHY - Προγενέστερα εικονιστικά κοινοτικά σήματα Seve Ballesteros Trophy και SEVE TROPHY - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Έλλειψη ομοιότητας μεταξύ των προϊόντων και των υπηρεσιών - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] - Δεν αποκομίζεται αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη των προγενέστερων σημάτων ούτε θίγονται τα στοιχεία αυτά - Άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (νυν άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009))
 2011/C 46/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Amen Corner, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. A. Calderón Chavero και T. Villate Consonni, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Comercio Electrónico Ojal, SL (Μαδρίτη)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 5ης Μαρτίου 2009 (υπόθεση R 462/2008-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Amen Corner, SA και της Comercio Electrónico Ojal, SL
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Amen Corner, SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 167 της 18.7.2009.


text:
 1.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 61/9
 Προσφυγή της 29ης Νοεμβρίου 2013 — Νέζη κατά ΓΕΕΑ — Etam (E)
 (Υπόθεση T-645/13)
 2014/C 61/15
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Εύχαρις Νέζη (Μύκονος, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: A. Σαλκιτζόγλου, Δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Etam SAS (Clichy, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρωθεί η απόφαση του Τέταρτου Τμήματος Προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 3ης Οκτωβρίου 2013 στην υπόθεση R 329/2013-4·
 —
 Να μεταρρυθμισθεί η ως άνω απόφαση ώστε να καταχωριστεί το σήμα της προσφεύγουσας για όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που ζητήθηκαν· και,
 —
 Να καταδικασθεί το αντίδικο να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας, συμπεριλαμβανομένων και απάντων των εξόδων των τυχόν παρεμβαινόντων μερών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «Ε», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 14, 16, 18, 25, 26, 35 και 40 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 8 701 138.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το εικονιστικό κοινοτικό σήμα «Ε», για προϊόντα των κλάσεων 3, 18 και 25.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση εν μέρει της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών.
 Προβαλλόμενοι ισχυρισμοί/λόγοι:
 —
 Παράβαση της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
 —
 Παράβαση του άρθρου 4 του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’ και παράγραφος 5 του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 76 του κανονισμού 207/2009· και
 —
 Παράβαση των άρθρων 15 και 42 του κανονισμού 207/2009.


text:
Αριθ. C 142/10 HEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 10. 5 . 97
 συγκύριος με ιδιώτες δεν πρεπει να εξαρταται απο προϋπο Λογοι και κύρια επιχειρήματα
 θέσεις και τυγχάνει αμέσου εφαρμογής, εξυπακούεται δε
 κατά το ποσοστό εκείνο που αντιστοιχεί στο μέρος του H κατεργασία χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων στην Ομο
 ακινήτου που προορίζεται για επαγγελματική χρήση . σπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας διέπεται καταρχάς
 από τον Abfallgesetz (έως τις 6 Οκτωβρίου 1996) και τον
 O αποκλεισμός του δικαιώματος εκπτώσεως συνιστά παρα Kreislaufwirtschafts- und Abfallgesetz (από τις 7 Οκτωβρίου
 βίαση της αρχής περί ουδετερότητας του φόρου , εφόσον, σε 1996) και τις βάσει αυτών εκδοθείσες εκτελεστικές διατάξεις
 περίπτωση εκ νέου πωλήσεως του ακινήτου , το τελευταίο (.Altölverordnung, A bfallbestimmungsverordn ung, Reststoff
 επιβαρύνεται δύο φορές με την ίδια βάση επιβολής, ήτοι την bestimmungsverordnung, Abfall- und Reststoffüberwachungs
 τιμή του μέρους εκείνου του ακινήτου που προορίζεται για verordnung). Σε καμιά από τις διατάξεις αυτές δεν προβλέ
 την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας. Πράγματι, σε πεται προτεραιότητα της κατεργασίας χρησιμοποιημένων
 περίπτωση εκ νέου πωλήσεως, o επιχειρηματίας ή o ελεύθε ορυκτελαίων με αναγέννηση .
 ρος επαγγελματίας προβαίνει σε φορολογούμενη παράδοση
 αγαθού , καθιστάμενος οφειλέτης προς το δημόσιο για τον Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 του Kreislaufwirt
 ΦΠΑ που εισπράχθηκε από τον αγοραστή του ακινήτου , και schafts- und Abfallgesetz (BGBl 1 1994, σ. 2705 ), τα απόβλητα
 τούτο παρόλον ότι, με την πράξη αγοράς, o ίδιος υποκείμενος μπορούν να χρησιμοποιούνται κατόπιν επεξεργασίας με
 στον φόρο είχε καταβάλει για το ίδιο ακίνητο τον ΦΠΑ με τον αναγέννηση ή καύση. Προτεραιότητα έχει o καλύτερος για το
 οποίο τον είχε χρεώσει για το προοριζόμενο προς επαγγελ περιβάλλον τρόπος αξιοποιήσεως. Ωστόσο , με κανονιστικές
 ματική χρήση μέρος, ευρισκόμενος σε τελευταία ανάλυση με διατάξεις είναι δυνατόν να καθοριστεί η προτεραιότητα της
 τον τρόπο αυτό στην ίδια κατάσταση με εκείνη του τελικοί' αξιοποιήσεως με αναγέννηση ή με καύση , όταν η αξιοποίηση
 καταναλωτή για ολόκληρο το ακίνητο. αυτή συνιστά την καλύτερη για το περιβάλλον λύση . H
 προτεραιότητα της επεξεργασίας, με αναγέννηση συζητήθη
 Κατ' ουσίαν, με την πρόβλεψη της δεύτερης αυτής παρεκκλί κε επ 1 ευκαιρία της ψηφίσεως του Kreislaufwirtschafts- und
 σεως από την αρχή της δυνατότητας εκπτώσεως του ΦΠΑ Abfallgesetz, τελικώς όμως δεν προβλέφθηκε στον νόμο .
 που αντιστοιχεί σε επαγγελματικές δαπάνες, o Ιταλός νομο
 θέτης εισήγαγε αυθαιρέτως αμάχητο τεκμήριο φοροδιαφυ Τούτο αντίκειται προς το άρθρο 3 παράγραφος 1 της οδηγίας
 γής έναντι των πάσης φύσεως αγορών ακινήτων , κατά 75/439/ΕΟΚ, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 87/
 συγκυριότητα με ιδιώτες, προς μεικτή χρήση , που πραγματο 101/ΕΟΚ, και προς την επιλογή του κοινοτικού νομοθέτη , η
 ποιούν οι υποκείμενοι στον φόρο, χωρίς να λαμβάνεται οποία διατυπώνεται στις αιτιολογικές σκέψεις της οδηγίας
 υπόψη η πραγματική , έστω και μερική , χρήση των επενδυτι 87/101 /ΕΟΚ: η αναγέννηση αποτελεί γενικώς την πιο ορθο
 κών αυτών αγαθών για τους σκοπούς των αναγκών της λογική αξιοποίηση των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων,
 ασκήσεως οικονομικής δραστηριότητας. λόγω της εξοικονομήσεως ενέργειας που μπορεί να προκύ
 ψει- κατά συνέπεια, πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην
 (') ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 , σ. 49. κατεργασία των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων με αναγέν
 νηση (πρβλ. τη δεύτερη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας
 87/101 /ΕΟΚ). H απαγόρευση προσμείξεως χρησιμοποιημέ
 νων ορυκτελαίων σύμφωνα με τα άρθρα 2 πρώτο εδάφιο και
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4, παράγραφοι 1 και 2 του Altölverordnung αν και εμποδίζει
 κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, που να αφαιρούνται από τις βιομηχανίες αναγεννήσεως τα υψη
 ασκήθηκε στις 10 Μαρτίου 1997 λού κινδύνου χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια και έτσι θέτει
 (Υπόθεση C-102/97) προϋπόθεση υπέρ της αναγεννήσεως, ωστόσο δεν θεμελιώνει
 καμιά προτεραιότητα της αναγεννήσεως.
 (91/C 142/21 )
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , εκπροσωπούμε (' ) Οδηγία 75/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 16ης Ιουνίου 1975 , περί
 διαθέσεως των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων ( ΕΕ ειδ. έκδ .
 νη από τον Dr. Götz zur Hausen, νομικό σύμβουλο της 15/001 , σ. 77 ).
 Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos (2) Οδηγία 87/101 /ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 22ας Δεκεμβρίου 1986,
 Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre για την τροποποίηση της οδηγίας 74/439/ΕΟΚ περί διαθέσεως
 Wagner, C-254, Kirchberg, άσκησε στις 10 Μαρτίου 1997 των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων (ΕΕ αριθ . L 42 της 12. 2.
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1987 , σ. 43 ).
 προσφυγή κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερ
 μανίας.
 H προσφεύγουσα ζητεί:
 — να αναγνωριστεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 Γερμανίας, μη δίδοντας προτεραιότητα στην κατεργασία υπέβαλε το Amt der Tiroler Landesregierung (Landesverga
 των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων με αναγέννηση beamt), με διάταξη της 7ης Νοεμβρίου 1996, στη διαδικασία
 έναντι της θερμικής επεξεργασίας, μολονότι δεν υφίστα προσφυγής Josef Köllensperger Gesellschaft GmbH & Co
 νται εμπόδια οικονομικής, τεχνικής ή οργανωτικής φύ KG και Atzwanger AG κατά Gemeindeverband Bezirkskran
 σεως, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3 kenhaus Schwaz
 παράγραφος 1 της οδηγίας 75/439/ΕΟΚ του Συμβου (Υπόθεση C-103/97)
 λίου ('), όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 87/101 / 97/0 142/22
 ΕΟΚ (2).
 — να καταδικαστεί η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερ Με διαταξη της 7ης Νοέμβριου 1996, η οποία περιήλθε στη
 μανίας στα δικαστικά έξοδα. Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων


text:
 23.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 357/2
 Αναίρεση που άσκησε στις 20 Μαρτίου 2017 η QuaMa Quality Management GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 17 Ιανουαρίου 2017 στην υπόθεση T-225/15, QuaMa Quality Management GmbH κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-139/17 P)
 (2017/C 357/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: QuaMa Quality Management GmbH (εκπρόσωπος: C. Russ, δικηγόρος)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Microchip Technology, Inc.
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Ιανουαρίου 2017·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 19ης Φεβρουαρίου 2015 (συνεκδικασθείσες υποθέσεις R 1809/2014-4 και R 1680/2014-4).
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα στηρίζει την αίτηση αναιρέσεως την οποία άσκησε κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου στα εξής:
 Με την αίτηση αναιρέσεως προβάλλει παράβαση του άρθρου 41, παράγραφος 1, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1). Το Γενικό Δικαστήριο δέχεται εσφαλμένως ότι η παρεμβαίνουσα υπέβαλε στις 9 Απριλίου 2013 ορθή αίτηση καταχωρίσεως της μεταβολής του δικαιούχου και απλώς δεν χρησιμοποίησε το κατάλληλο έντυπο. Στην πραγματικότητα, η αίτηση για την «τροποποίηση του ονόματος ή της διευθύνσεως δικαιούχου» αφορούσε όλα τα σήματα (14) της SMSC Europe GmbH και υπ’ αυτήν την έννοια είχε εκληφθεί επίσης από το EUIPO, όπως προκύπτει από το έγγραφο της 14ης Απριλίου 2013. Είναι επομένως βέβαιο ότι το EUIPO απέρριψε εξ ολοκλήρου την αίτηση της 9ης Απριλίου 2013 και δέχθηκε μόνο την αίτηση της 14ης Ιουνίου 2013 η οποία υποβλήθηκε μετά τη λήξη της προθεσμίας ασκήσεως ανακοπής.
 Ακόμη, με την αίτηση αναιρέσεως η αναιρεσείουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα. Ούτε το τμήμα ανακοπών, ούτε το τμήμα προσφυγών δεν εξέτασαν επαρκώς το ζήτημα του καθορισμού του ενδιαφερόμενου κοινού. Ο κίνδυνος προσβολής δεν δύναται να εκτιμηθεί εάν δεν καθοριστούν το ενδιαφερόμενο κοινό και ο εξατομικευμένος διακριτικός χαρακτήρας για το καθένα από τα επιμέρους προϊόντα και υπηρεσίες. Τούτο ισχύει κατά μείζονα λόγο δεδομένης της παραδοχής του Γενικού Δικαστηρίου ότι η ομοιότητα μεταξύ των επίμαχων σημείων είναι «ελάχιστη» για το εξειδικευμένο κοινό –στο οποίο δεν περιλαμβάνεται το Γενικό Δικαστήριο.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE 2009, L 78, σ. 1).


text:
C 21/20 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 24.1.2004
 — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 έξοδα. του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 19 Νοεμ-
 βρίου 2003
 (Υπόθεση C-490/03)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (2004/C 21/38)
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα της παρούσας προσφυγής
 ταυτίζονται με αυτά της υποθέσεως C-485/03.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον José Luis Buendía Sierra, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας,
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 19 Νοεμβρίου
 2003 προσφυγή ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 19 Νοεμ-
 βρίου 2003 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας
 να θεσπίσει εμπροθέσμως όλα τα αναγκαία μέτρα για τη
 συμμόρφωσή του προς τις διατάξεις των άρθρων 2 και 3 της
 (Υπόθεση C-489/03) αποφάσεως της Επιτροπής, της 11ης Ιουλίου 2001, σχετικά
 με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που εφάρμοσε η
 Ισπανία σε ορισμένες νεοσύστατες επιχειρήσεις στη Βισκάγια
 (2004/C 21/37) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2001) 1763], ή, εν πάση
 περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις
 αυτές στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 4, παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από την απόφαση αυτή,
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον José Luis Buendía Sierra, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας, — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 19 Νοεμβρίου έξοδα.
 2003 προσφυγή ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα της παρούσας προσφυγής
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας
 ταυτίζονται με αυτά της υποθέσεως C-485/03.
 να θεσπίσει εμπροθέσμως όλα τα αναγκαία μέτρα για τη
 συμμόρφωσή του προς τις διατάξεις των άρθρων 2 και 3 της
 αποφάσεως της Επιτροπής, της 11.7.2001, σχετικά με το
 καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που εφάρμοσε η Ισπανία
 σε ορισμένες νεοσύστατες επιχειρήσεις στην Guipúzcoa
 (Ισπανία) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2001) 1761],
 ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις
 διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 4,
 Προσφυγή της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας κατά της Επιτρο-
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την απόφαση αυτή,
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 20 Νοεμβρίου 2003 (τηλετήπυμα: 13.11.2003)
 — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 έξοδα.
 (Υπόθεση C-492/03)
 (2004/C 21/39)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα της παρούσας προσφυγής Η ∆ημοκρατία της Αυστρίας, εκπροσωπούμενη από τον Ηarald
 ταυτίζονται με αυτά της υποθέσεως C-485/03. Dossi, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 20 Νοεμβρίου 2003 (τηλετήπυμα: 13.11.2003) ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 12.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/33
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Μαρτίου 2014 — Still κατά ΓΕΕΑ (Fleet Data Services)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-534/12 και T-535/12) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αιτήσεις καταχωρίσεως των κοινοτικών εικονιστικών σημάτων Fleet Data Services και Truck Data Services - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Διακριτικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Δικαίωμα ακροάσεως - Άρθρο 75, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 207/2009])
 2014/C 142/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Still GmbH (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Waller, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Poch)
 Αντικείμενο
 Δύο προσφυγές κατά δύο αποφάσεων του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 10ης Σεπτεμβρίου 2012 (υπόθεση R 130/2012-1 και υπόθεση R 4/2012-1), σχετικά με αιτήσεις καταχωρίσεως, αφενός, του εικονιστικού σημείου Fleet Data Services και, αφετέρου, του εικονιστικού σημείου Truck Data Services ως κοινοτικών σημάτων.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 2.
 Καταδικάζει την Still GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 32 της 2.2.2013.


text:
 27.1.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 20/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Εφετείο Αθηνών (Ελλάς) στις 21 Νοεμβρίου 2006 στην υπόθεση «ΚΟΚΚΟΡΗΣ Δ. ΤΣΑΝΑΣ Κ. Ε.Π.Ε. κ.λ.π.» κατά της GLAXOSMITHKLINE ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ
 (Υπόθεση C-478/06)
 (2007/C 20/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Εφετείο Αθηνών
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα:«ΚΟΚΚΟΡΗΣ Δ. ΤΣΑΝΑΣ Κ. Ε.Π.Ε. κ.λ.π.»
 Εναγομένη: GLAXOSMITHKLINE ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ
 Προδικαστικά ερωτήματα:
 1.
 Η άρνηση μιας επιχείρησης με δεσπόζουσα θέση να ικανοποιήσει πλήρως τις παραγγελίες που της απευθύνουν οι χονδρέμποροι φαρμάκων, η οποία οφείλεται στην πρόθεσή της να περιορίσει την εξαγωγική τους δραστηριότητα και μαζί με αυτή τη ζημιά που της προκαλεί το παράλληλο εμπόριο, είναι καθεαυτή καταχρηστική υπό την έννοια του άρθρου 82 ΕΚ; Επηρεάζεται η απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα από το γεγονός ότι το παράλληλο εμπόριο καθίσταται ιδιαιτέρως επικερδές για τους χονδρεμπόρους εξαιτίας των διαμορφουμένων με κρατική παρέμβαση διαφορετικών τιμών στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης, δηλ. από το γεγονός ότι στην αγορά φαρμάκων δεν επικρατούν αμιγώς συνθήκες ανταγωνισμού αλλά ένα καθεστώς που διέπεται σε μεγάλο βαθμό από κρατικό παρεμβατισμό; Είναι εν τέλει ορθό ένα εθνικό δικστήριο να εφαρμόζει τους κοινοτικούς κανόνες ανταγωνισμού με τον ίδιο τρόπο σε αγορές, οι οποίες λειτουργούν ανταγωνιστικά, και σε εκείνες, στις οποίες ο ανταγωνισμός στρεβλώνεται από κρατικές παρεμβάσεις;
 2.
 Εφόσον το Δικαστήριο θεωρήσει ότι ο περιορισμός του παραλλήλου εμπορίου, για τους προεκτεθέντες λόγους, δεν αποτελεί σε κάθε περίπτωση καταχρηστική πρακτική, όταν ασκείται από επιχείρηση με δεσπόζουσα θέση, πως θα αποτιμηθεί η τυχόν καταχρηστικότητα; Ειδικότερα:
 2.1
 Είναι πρόσφορο το κριτήριο του ποσοστού υπέρβασης της κανονικής εγχώριας κατανάλωσης ή/και της ζημίας που υφίσταται επιχείρηση με δεσπόζουσα θέση σε σχέση με τον όλο κύκλο εργασιών της και την όλη κερδοφορία της; Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης πως προσδιορίζεται το ύψος του ως άνω ποσοστού υπέρβασης και το ύψος της ως άνω ζημίας, το τελευταίο ως ποσοστό στον κύκλο εργασιών και στο σύνολο των κερδών, πέραν του οποίου καθίσταται καταχρηστική ή μη την εν λόγω συμπεριφορά;
 2.2
 Είναι πρόσφορη μία προσέγγιση στάθμισης συμφερόντων, και σε καταφατική απάντηση ποια είναι τα συμφέροντα που θα αποτελέσουν αντικείμενο σύγκρισης. Ειδικότερα:
 (α)
 επηρεάζεται η απάντηση εκ του ότι ο τελικός καταναλωτής ασθενής περιορισμένο οικονομικό όφελος έχει από το παράλληλο εμπόριο,
 (β)
 λαμβάνονται, και σε ποιο βαθμό, υπόψη τα συμφέροντα των κοινωνικοασφαλιστικών οργανισμών για φθηνότερα φάρμακα;
 2.3
 Ποια άλλα κριτήρια και ποιες άλλες προσεγγίσεις θεωρούνται πρόσφορα/ες εν προκειμένω;


text:
 21.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/25
 Προσφυγή της 12ης Ιανουαρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Τσεχικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-15/09)
 (2009/C 69/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. van Beek και L. Jelínek)
 Καθής: Τσεχική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Τσεχική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2004/113/ΕΚ του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών στην πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες και την παροχή αυτών (1) ή, τουλάχιστον, παραλείποντας να ανακοινώσει στην Επιτροπή τις διατάξεις που τυχόν θέσπισε, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 17 της οδηγίας αυτής και
 —
 να καταδικάσει την Τσεχική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 21 Δεκεμβρίου 2007.
 (1) ΕΕ L 373, σ. 37.


text:
 26.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 29ης Μαρτίου 2012 [αίτηση του Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung κατά Pfeifer & Langen KG
 (Υπόθεση C-564/10) (1)
 (Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 - Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρα 3 και 4 - Διοικητικά μέτρα - Ανάκτηση αδικαιολογήτως αποκτηθέντος οφέλους - Τόκοι υπερημερίας και τόκοι αποζημιώσεως που οφείλονται κατ’ εφαρμογή του εθνικού δικαίου - Εφαρμογή των κανόνων περί παραγραφής του κανονισμού 2988/95 επί της εισπράξεως των τόκων υπερημερίας - Ημερομηνία ενάρξεως της παραγραφής - Έννοια της «αναστολής» - Έννοια της «διακοπής»)
 2012/C 151/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung
 κατά
 Pfeifer & Langen KG
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bundesverwaltungsgericht — Ερμηνεία του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 312, σ. 1) — Ανάκτηση ενισχύσεως αδικαιολογήτως καταβληθείσας — Δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 όσον αφορά την παραγραφή των τόκων που βάσει του εθνικού δικαίου οφείλονται επιπλέον των αδικαιολογήτως εισπραχθέντων ποσών που πρέπει να επιστραφούν
 Διατακτικό
 Το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, έχει την έννοια ότι η προθεσμία παραγραφής την οποία προβλέπει όσον αφορά την είσπραξη της κύριας απαιτήσεως, η οποία αντιστοιχεί στην επιστροφή αδικαιολογήτως αποκτηθέντος από τον προϋπολογισμό της Ένωσης οφέλους, δεν έχει εφαρμογή στην είσπραξη των τόκων που απορρέουν από την εν λόγω απαίτηση, οσάκις οι τόκοι αυτοί οφείλονται όχι κατ’ εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης αλλά βάσει υποχρεώσεως την οποία προβλέπει αποκλειστικώς το εθνικό δίκαιο.
 (1) ΕΕ C 72 της 5.3.2011.