text:
Αριθ. C 248/4 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23 . 9 . 95
 ενδεχόμενες πηγές μολύνσεώς τους. Επειδή δεν εμεινε ικανο μείωση της ρύπανσης των υδάτων του Παγασητικού κολπου
 ποιημένη από την απάντηση των ελληνικών αρχών, κάλεσε, από τις ουσίες του καταλόγου II . Όφειλε προς τούτο να
 με αιτιολογημένη γνώμη της 16ης Οκτωβρίου 1992 , τις καθορίσει ποιοτικούς στόχους για τα ύδατα του εν λόγω
 ελληνικές αρχές να εφαρμόσουν εντός διμήνου , τις οδηγίες κόλπου και χρονικά όρια πραγματοποιήσεώς τους, όπως
 76/464/ΕΚ, 75/442/ΕΚ και 78/31 9/ΕΚ ως προς τα εν λόγω επίσης όφειλε να θέσει ως όρο για όλες τις απορρίψεις που θα
 ύδατα. Εις απάντηση της αιτιολογημένης γνώμης οι ελληνικές μπορούσαν να περιέχουν ουσίες του καταλόγου II την
 αρχές απέστειλαν τεχνική έκθεση του υπουργείου περιβάλ έκδοση προηγούμενης αδείας που να καθορίζει τα πρότυπα
 λοντος χωροταξίας και δημοσίων έργων στην οποία εκτίθε αποβολής.
 νται λεπτομερώς όλα τα ληφθέντα μέτρα. H απάντηση αυτή
 δεν ικανοποίησε την Επιτροπή , ιδιαίτερα όσον αφορά την Από τα στοιχεία και τις μελέτες που έχει στη διάθεσή της η
 οδηγία 76/464/ΕΚ. Ειδικότερα, η Επιτροπή έκρινε ότι απου Επιτροπή προκύπτει ότι οι ελληνικές αρχές δεν έχουν πάρει
 σιάζουν παντελώς τα μέτρα που ορίζονται στο άρθρο 7 της τα κατάλληλα μέτρα για να ελέγξουν και να περιορίσουν τις
 οδηγίας αυτής, δηλαδή τα προγράμματα με ποιοτικούς πηγές ρύπανσης του Παγασητικού κόλπου , o οποίος είναι
 στόχους και οι άδειες για απορρίψεις που να καθορίζουν κλειστός κόλπος με πολύ μικρό άνοιγμα προς το Αιγαίο και
 πρότυπα αποβολής, όπως ορίζει το άρθρο 7 παράγραφος 2 πολύ αργή ανανέωση νερών.
 της οδηγίας. Για τους λόγους αυτούς ζητεί από το Δικαστήριο Οι ελληνικές αρχές παραδέχονται ότι δεν υπάρχουν εξειδι
 να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις κευμένα προγράμματα και αναφέρουν ότι έχει ανατεθεί στο
 υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία. Πανεπιστήμιο Αιγαίου μελέτη για την απογραφή των πηγών
 που απορρίπτουν τοξικές ουσίες του καταλόγου II της
 (') ΕΕ Ειδ. έκδ. 15/001 , σ. 138. οδηγίας 76/464/ΕΚ.
 Κατόπιν αυτού η Επιτροπή διαπιστώνει ότι οι ελληνικές
 αρχές ευρίσκονται σε τελείως προκαταρτικό στάδιο για την
 λήψη των μέτρων που επιβάλλονται από το άρθρο 7 της ως
 άνω οδηγίας και ως εκ τούτου δεν εξεπλήρωσαν την υπο
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων χρέωση που υπέχουν εξ αυτής.
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις
 5 Ιουλίου 1995 (') ΕΕ Ειδ . έκδ . 15/001 , σ. 138 .
 (Υπόθεση C-233/95)
 (95/C 248/06)
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 νη από την Μαρία Κοντού-Durande , μέλος της Νομικής κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις
 υπηρεσίας της Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο 6 Ιουλίου 1995
 τον Carlos Gômez de la Cruz, μέλος της νομικής υπηρεσίας (Υπόθεση C-236/95)
 της Επιτροπής, κτίριο Wagner, άσκησε στις 5 Ιουλίου 1995 (95/C 248/07 )
 προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο : νη από τον Δημήτριο Γκουλούση , μέλος της Νομικής υπηρε
 σίας της Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον
 1 . Να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία: Carlos Gômez de la Cruz, μέλος της νομικής υπηρεσίας της
 — μη καταρτίζοντας προγράμματα που να περιλαμβά Επιτροπής, κτίριο Wagner, άσκησε στις 6 Ιουλίου 1995
 νουν ποιοτικούς στόχους της ρύπανσης των υδάτων προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 του Παγασητικού κόλπου από τις ουσίες του καταλό H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 γου II της οδηγίας 76/464/ΕΚ του Συμβουλίου της 4ης
 Μαΐου 1976 που αφορά τη ρύπανση που προκαλείται 1 . Να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία παραλείπο
 από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο ντας να θεσπίσει και, επικουρικώς, να κοινοποιήσει στην
 υδάτινο περιβάλλον της Κοινότητας ('), Επιτροπή , μέσα στην προθεσμία που είχε ταχθεί, τις
 αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές δια
 — μη υποβάλλοντας τις απορρίψεις που πραγματοποιού τάξεις για να συμμορφωθεί πλήρως προς την οδηγία
 νται στον Παγασητικό κόλπο και οι οποίες ενδέχεται 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1989
 να περιέχουν ουσίες του καταλόγου II σε προηγούμε για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και
 νη άδεια της αρχής που να καθορίζει τα πρότυπα διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής των διαδικα
 αποβολής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη σιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης συμβάσεων
 συνθήκη και το άρθρο 7 της οδηγίας του Συμβουλίου κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων ( ! ), ειδικότε
 76/464/ΕΚ. ρα δε, παραλείποντας να θεσπίσει και, επικουρικώς, να
 κοινοποιήσει στην Επιτροπή , μέσα στην ταχθείσα προ
 2. Να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στη δικαστική θεσμία, τις αναγκαίες νομοθετικές , κανονιστικές και διοι
 δαπάνη . κητικές διατάξεις όσον αφορά τον τομέα της σύναψης
 συμβάσεων κρατικών προμηθειών , παρέβη τις υποχρεώ
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα σεις που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ.
 Κατά το άρθρο 7 της οδηγίας 76/464/ΕΚ, η Ελληνική 2. Να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στη δικαστική
 Δημοκρατία όφειλε να καταρτίσει προγράμματα για τη δαπάνη.


text:
 13.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/31
 Προσφυγή της 22ας Δεκεμβρίου 2009 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-545/09)
 2010/C 63/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και B. Eggers)
 Καθού: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το άρθρο 12, παράγραφος 4, στοιχείο α', της Συμβάσεως σχετικά με το καταστατικό των Ευρωπαϊκών Σχολείων (1) πρέπει να ερμηνεύεται και να εφαρμόζεται έτσι ώστε να διασφαλίζεται ότι οι αποσπασμένοι από τα κράτη μέλη εκπαιδευτικοί έχουν, κατά τη διάρκεια της αποσπάσεώς τους, τις ίδιες δυνατότητες βαθμολογικής και μισθολογικής προαγωγής με αυτές που έχουν οι εκπαιδευτικοί οι οποίοι εργάζονται εντός του κράτους μέλους αυτού και ότι ο αποκλεισμός ορισμένων αποσπασμένων από το Ηνωμένο Βασίλειο εκπαιδευτικών, κατά τη διάρκεια της αποσπάσεώς τους, από τις βελτιωμένες μισθολογικές κλίμακες [γνωστές είτε ως «threshold pay» («οριακές αποδοχές») είτε ως «excellent teacher system» («σύστημα του εξαιρετικού εκπαιδευτικού») είτε ως «advanced skills teachers» («εκπαιδευτικοί με ανώτερες ικανότητες»)] και από άλλες επιπλέον αποδοχές [όπως είναι τα «teaching and learning responsibility payments» («επιδόματα διδακτικής και μαθησιακής υπευθυνότητας»)], καθώς και από την προαγωγή σύμφωνα με τις μισθολογικές κλίμακες που ισχύουν για τους εκπαιδευτικούς που απασχολούνται σε επιδοτούμενα από δημόσιους οργανισμούς σχολεία στην Αγγλία και στην Ουαλία, είναι αντίθετος προς τα άρθρα 12, παράγραφος 4, στοιχείο α', και 25, παράγραφος 1, της Συμβάσεως·
 —
 να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η υπό κρίση προσφυγή στηρίζεται στο άρθρο 26 της Συμβάσεως σχετικά με το καταστατικό των Ευρωπαϊκών Σχολείων (στο εξής: Σύμβαση) και έχει ως αίτημα να αποφανθεί το Δικαστήριο επί της ερμηνείας και της εφαρμογής των άρθρων 12, παράγραφος 4, στοιχείο α', και 25, παράγραφος 1, της Συμβάσεως.
 Σύμφωνα με τη Σύμβαση, οι εκπαιδευτικοί των Ευρωπαϊκών Σχολείων είναι αποσπασμένοι από τα κράτη μέλη καταγωγής τους. Το άρθρο 12, παράγραφος 4, στοιχείο α', ορίζει ότι οι αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί «διατηρούν τα δικαιώματα προαγωγής και συνταξιοδότησης που κατοχυρώνονται από το εθνικό καθεστώς τους». Παρά ταύτα, οι μισθοί των εκπαιδευτικών που έχουν αποσπασθεί από το Ηνωμένο Βασίλειο «παγώνουν» κατά τη διάρκεια της αποσπάσεως. Ως εκ τούτου, οι εκπαιδευτικοί που έχουν αποσπασθεί στα Ευρωπαϊκά Σχολεία στερούνται της προσβάσεως στις βελτιωμένες μισθολογικές κλίμακες [οι οποίες είναι γνωστές είτε ως «threshold pay» («οριακές αποδοχές») είτε ως «excellent teacher system» («σύστημα του εξαιρετικού εκπαιδευτικού») είτε ως «advanced skills teachers» («εκπαιδευτικοί με ανώτερες ικανότητες»)], καθώς και της δυνατότητας να λαμβάνουν άλλες επιπλέον αποδοχές [όπως είναι τα «teaching and learning responsibility payments» («επιδόματα διδακτικής και μαθησιακής υπευθυνότητας»)] και να τυγχάνουν προαγωγής σύμφωνα με τις μισθολογικές κλίμακες που ισχύουν για τους εκπαιδευτικούς που απασχολούνται σε επιδοτούμενα από δημόσιους οργανισμούς σχολεία στην Αγγλία και στην Ουαλία.
 Η πολιτική αυτή είναι αντίθετη προς το γράμμα και προς τον σκοπό του άρθρου 12, παράγραφος 4, στοιχείο α', της Συμβάσεως. Μειώνει τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των οικείων εκπαιδευτικών και τις προοπτικές τους σταδιοδρομίας κατά την επάνοδό τους στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επιπλέον, επηρεάζει αρνητικά τον προϋπολογισμό της Ενώσεως, ο οποίος επιβαρύνεται με τη διαφορά μεταξύ ενός χαμηλότερου εθνικού μισθού και του συμπληρωματικού ποσού που καταβάλει η Κοινότητα για τους αποσπασμένους εκπαιδευτικούς.
 Επομένως, το άρθρο 12, παράγραφος 4, στοιχείο α', της Συμβάσεως και, κατά συνέπεια, το άρθρο 25, παράγραφος 1, της Συμβάσεως πρέπει να ερμηνεύονται και να εφαρμόζονται έτσι ώστε να διασφαλίζουν στους αποσπασμένους εκπαιδευτικούς πλήρη πρόσβαση στις βελτιωμένες μισθολογικές κλίμακες, πλήρη δυνατότητα προαγωγής σύμφωνα με τις ισχύουσες μισθολογικές κλίμακες, καθώς και λήψεως άλλων επιδομάτων.
 (1) ΕΕ L 212 της 17.8.1994, σ. 3

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 16.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 120/18
 Προσφυγή της 15ης Μαρτίου 2011 — Since Hardware (Guangzhou) κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-156/11)
 2011/C 120/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Since Hardware (Guangzhou) Co., Ltd (Guangzhou, Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας) (εκπρόσωποι: Β. Ακριτίδης και Y. Melin, avocats)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1243/2010 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2010, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές σανίδων σιδερώματος καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας που κατασκευάζονται από την Since Hardware (Guangzhou) Co., Ltd. (1)·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλούμενος από το ότι μια αρχική έρευνα διενεργηθείσα βάσει του άρθρου 5 του βασικού κανονισμού (2) δεν μπορεί να αφορά ειδικώς μια εταιρία, αλλά πρέπει να αφορά μία ή πλείονες χώρες και το σύνολο των παραγωγών που βρίσκονται στη χώρα αυτή. Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι:
 —
 Ο προσβαλλόμενος κανονισμός αντιβαίνει στο άρθρο 5 του βασικού κανονισμού και ειδικότερα στην παράγραφο 9 του άρθρου αυτού, συνδυαζόμενη με το άρθρο 17 του ίδιου κανονισμού και ερμηνευόμενη κατά τρόπο σύμφωνο προς το δίκαιο του ΠΟΕ, στο μέτρο που το εν λόγω άρθρο δεν καθιστά δυνατή την κίνηση νέας διαδικασίας αντιντάμπινγκ κατά μίας και μόνον εταιρίας·
 —
 ο προσβαλλόμενος κανονισμός αντιβαίνει τις παραγράφους 4 έως 6 του άρθρου 9 του βασικού κανονισμού, ερμηνευόμενες κατά τρόπο σύμφωνο προς το δίκαιο του ΠΟΕ, στο μέτρο που το άρθρο αυτό δεν καθιστά δυνατή την επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ κατά μίας και μόνον εταιρίας, αλλά απαιτεί να επιβάλλονται δασμοί στο σύνολο των ευρισκόμενων σε μία ή πλείονες χώρες εταιριών·
 —
 ο προσβαλλόμενος κανονισμός αντιβαίνει στο άρθρο 9, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού, βάσει του οποίου ο μηδενικός δασμός μιας εταιρίας που καλύπτεται από διαδικασία αντιντάμπινγκ μπορεί να επανεξεταστεί μόνο στο πλαίσιο έρευνας επανεξετάσεως κινηθείσας βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού· επικουρικώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή προέβη σε de facto επανεξέταση του μηδενικού δασμού της, κατά παράβαση του άρθρου 9, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού, ερμηνευόμενου σύμφωνα με την έκθεση του δευτεροβάθμιου δικαιοδοτικού οργάνου του ΠΟΕ.
 2)
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντούμενος από παράβαση του άρθρου 3 του βασικού κανονισμού και ειδικότερα των παραγράφων 2, 3 και 5 του άρθρου αυτού, στο μέτρο που οι δασμοί αντιντάμπινγκ επιβλήθηκαν χωρίς να έχει αποδειχθεί ότι η βιομηχανία της Ένωσης υπέστη ζημία κατά την περίοδο της έρευνας.
 3)
 Τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλούμενος από παράβαση του δικαίου της Ένωσης, στο μέτρο που αποφασίστηκε να μην χαρακτηρισθεί η προσφεύγουσα ως εταιρία δραστηριοποιούμενη υπό καθεστώς οικονομίας της αγοράς. Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει τα εξής:
 —
 η απόφαση να μην χαρακτηρισθεί η προσφεύγουσα ως εταιρία δραστηριοποιούμενη υπό καθεστώς οικονομίας της αγοράς ελήφθη βάσει όσων γνώριζε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με τις συνέπειες της αρνήσεως αυτής στο περιθώριο ντάμπινγκ της προσφεύγουσας, κατά παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο γ', τελευταίο εδάφιο, του βασικού κανονισμού, όπως ερμηνεύθηκε από το Γενικό Δικαστήριο·
 —
 το βάρος αποδείξεως που η Επιτροπή επιβάλλει στην προσφεύγουσα, η οποία καλείται να αποδείξει ότι ασκεί τη δραστηριότητά της υπό καθεστώς οικονομίας της αγοράς, είναι υπερβολικό και παραβιάζει τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης και ιδίως την αρχή της χρηστής διοικήσεως.
 (1) ΕΕ L 338, σ. 22.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 343, σ. 51).


text:
 10.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 19ης Ιανουαρίου 2012 [αίτηση του Finanzgericht Hamburg (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Suiker Unie GmbH — Zuckerfabrik Anklam κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas
 (Υπόθεση C-392/10) (1)
 (Κανονισμός (ΕΚ) 800/1999 - Άρθρο 15, παράγραφοι 1 και 3 - Γεωργικά προϊόντα - Καθεστώς των επιστροφών κατά την εξαγωγή - Διαφοροποιημένη επιστροφή κατά την εξαγωγή - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Εισαγωγή του προϊόντος στο τρίτο κράτος προορισμού - Καταβολή των εισαγωγικών δασμών)
 2012/C 73/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Hamburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Suiker Unie GmbH — Zuckerfabrik Anklam
 κατά
 Hauptzollamt Hamburg-Jonas
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Finanzgericht Hamburg — Ερμηνεία του άρθρου 15, παράγραφοι 1 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 800/1999 της Επιτροπής, της 15ης Απριλίου 1999, για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εξαγωγής για τα γεωργικά προϊόντα (EE L 102, σ. 11) και του άρθρου 24 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (EE L 302, σ. 1) — Προϊόν εξαγόμενο από κράτος μέλος σε τρίτη χώρα προς ουσιαστική επεξεργασία και υπαγόμενο στο σύστημα τελειοποιήσεως προς επανεξαγωγή χωρίς επιβολή εισαγωγικών δασμών — Εξαγωγή του προερχόμενου από την επεξεργασία προϊόντος σε τρίτη χώρα — Προϋποθέσεις χορηγήσεως της διαφοροποιημένης επιστροφής — Ανάγκη ελεύθερης διαθέσεως του προϊόντος στο εμπόριο της χώρας προορισμού κατόπιν καταβολής εισαγωγικών δασμών
 Διατακτικό
 Το άρθρο 15, παράγραφοι 1 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 800/1999 της Επιτροπής, της 15ης Απριλίου 1999, για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εξαγωγής για τα γεωργικά προϊόντα, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 444/2003 της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2003, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η προβλεπόμενη στη διάταξη αυτή προϋπόθεση επιστροφής κατά την εξαγωγή, που συνίσταται στη διεκπεραίωση των σχετικών με την εισαγωγή τελωνειακών διατυπώσεων, δεν πληρούται όταν το προϊόν υποβλήθηκε στην τρίτη χώρα προορισμού, μετά τη θέση του σε καθεστώς τελειοποιήσεως προς επανεξαγωγή χωρίς επιβολή εισαγωγικών δασμών, σε «μεταποίηση ή ουσιαστική επεξεργασία» κατά την έννοια του άρθρου 24 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, και το προϊόν που προήλθε από την ανωτέρω μεταποίηση ή ουσιαστική επεξεργασία εξήχθη σε τρίτη χώρα.
 (1) ΕΕ C 288 της 23.10.2010.


text:
 10.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/32
 Αναίρεση που άσκησε στις 28 Μαΐου 2015 η Tuula Rajala κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 18 Μαρτίου 2015 στην υπόθεση F-24/14, Rajala κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-271/15 P)
 (2015/C 262/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Tuula Rajala (El Campello, Ισπανία) (εκπρόσωπος: H. Tettenborn, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 18ης Μαρτίου 2015 στην υπόθεση F-24/14·
 —
 να ακυρώσει την έκθεση αξιολογήσεως που εκδόθηκε για την αναιρεσείουσα όσον αφορά το διάστημα από 1ης Οκτωβρίου 2011 έως 31 Δεκεμβρίου 2012·
 —
 να διατάξει το ΓΕΕΑ να της καταβάλει επαρκή αποζημίωση κατά την εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου — όχι κατώτερη του ποσού των 500 ευρώ — για την ηθική βλάβη και την υλική ζημία που υπέστη λόγω της ανωτέρω εκθέσεως αξιολογήσεως·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης και του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεως η αναιρεσείουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο υποστηρίζει ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης παραμόρφωσε ουσιώδη πραγματικά περιστατικά και στήριξε την απόφασή του στα παραμορφωμένα πραγματικά περιστατικά. Η αναιρεσείουσα επισημαίνει τις ακόλουθες περιπτώσεις παραμορφώσεως:
 —
 παραμόρφωση ως προς το ότι τα προβλήματα υγείας της αναιρεσείουσας επηρέασαν την έγκαιρη εκτέλεση των καθηκόντων της·
 —
 παραμόρφωση ως προς το ότι η έγκαιρη εκτέλεση των καθηκόντων της επηρεάστηκε αρνητικά από το γεγονός ότι η αναιρεσείουσα ήταν ο μόνος εξεταστής με γλώσσα εργασίας τα φινλανδικά, για τμήμα της περιόδου αξιολογήσεως, και μία από τους μόλις δύο Φινλανδούς εξεταστές για το υπόλοιπο της περιόδου αξιολογήσεως·
 —
 παραμόρφωση ως προς το ότι η αναιρεσείουσα διαχειρίστηκε έναν ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό υποθέσεων οι οποίες ήταν ιδιαιτέρως δύσκολες και χρονοβόρες·
 —
 παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών όσον αφορά τις επιπτώσεις που είχε η εφαρμογή της αποφάσεως IP Translator στον όγκο της δουλειάς που διεκπεραίωνε η αναιρεσείουσα και τον χρόνο εντός του οποίου εξέδιδε τις αποφάσεις της·
 —
 παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών όσον αφορά τα στοιχεία έγκαιρης εκτελέσεως των καθηκόντων της αναιρεσείουσας σε σχέση με τα στοιχεία για τους λοιπούς εξεταστές.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, κρίνοντας ότι δεν προκύπτει πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως της επιδόσεως από το ότι πέντε από τις επτά ικανότητες που αξιολογήθηκαν είχαν κριθεί τουλάχιστον επαρκείς για το επίπεδο της θέσεως που κατείχε.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον δεν δέχτηκε ότι το ΓΕΕΑ παρέβη την υποχρέωση πίστεως που υπέχει.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον δεν δέχτηκε ότι το ΓΕΕΑ προσέβαλε τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη της αναιρεσείουσας.


text:
 6.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/9
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 16 Μαρτίου 2016 — Sarval Sud-Est SAS, Siffda Bretagne SAS, Siffda Centre SAS, Siram SARL, Francisque Gay, Patrick Legras de Grandcourt κατά Association ATM Porc, Association ATM Avicole, Association ATM équidés Angee, Association ATM éleveurs de ruminants, Association ATM lapins Clipp, Association ATM palmipèdes gras — Cifog, Association ATM ponte — CNPO, Atemax France, Monnard Jura SNC, Fédération nationale bovine (FNB), Fédération nationale porcine
 (Υπόθεση C-155/16)
 (2016/C 200/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: Sarval Sud-Est SAS, Siffda Bretagne SAS, Siffda Centre SAS, Siram SARL, Francisque Gay, Patrick Legras de Grandcourt
 Αναιρεσίβλητοι: Association ATM Porc, Association ATM Avicole, Association ATM équidés Angee, Association ATM éleveurs de ruminants, Association ATM lapins Clipp, Association ATM palmipèdes gras — Cifog, Association ATM ponte — CNPO, Atemax France, Monnard Jura SNC, Fédération nationale bovine (FNB), Fédération nationale porcine
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 1 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 31ης Μαρτίου 2004 περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών την έννοια ότι ενώσεις ιδιωτικού δικαίου, συσταθείσες από τις οικείες επαγγελματικές οργανώσεις με σκοπό τη σύναψη συμβάσεων που αφορούν την παροχή υπηρεσιών απορρίψεως ζωικών αποβλήτων και των οποίων η χρηματοδότηση βαρύνει τα μέλη των εν λόγω οργανώσεων, τα οποία καταβάλλουν εισφορές προς τον σκοπό αυτό, πρέπει να χαρακτηριστούν ως οργανισμοί δημοσίου δικαίου, υπό το πρίσμα του κριτηρίου κατά το οποίο οι οργανισμοί αυτοί πρέπει να έχουν συσταθεί ειδικώς για την κάλυψη αναγκών γενικού συμφέροντος μη εμπορικού ή βιομηχανικού χαρακτήρα;
 2)
 Έχει το άρθρο 1 της προπαρατεθείσας οδηγίας 2004/18/ΕΚ την έννοια ότι οι ως άνω περιγραφείσες ενώσεις πληρούν, προκειμένου ιδίως περί των ενώσεων που εισπράττουν υποχρεωτικές εισφορές, το κριτήριο για τον χαρακτηρισμό τους ως οργανισμών δημοσίου δικαίου το οποίο αφορά την ύπαρξη ελέγχου της διαχειρίσεώς τους από τις δημόσιες αρχές, δεδομένου ότι ο εν λόγω οικονομικός και δημοσιονομικός έλεγχος του Δημοσίου συνιστά εξωτερικό έλεγχο που αφορά την οικονομική δραστηριότητα και τη χρηματοοικονομική διαχείριση των επιχειρήσεων και οργανισμών που υπόκεινται σε αυτόν και έχει ως αντικείμενο την εξέταση των κινδύνων και την αξιολόγηση των επιδόσεων των εν λόγω επιχειρήσεων και οργανισμών, διασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό τα περιουσιακά συμφέροντα του Δημοσίου, και δεδομένου ότι, για την εκπλήρωση της αποστολής του, ο αρμόδιος για την άσκηση του ελέγχου υπάλληλος διαθέτει απεριόριστη εξουσία ελέγχου βάσει εγγράφων και επιτόπιου ελέγχου, η ελεγχόμενη επιχείρηση ή οργανισμός υποχρεούται να του γνωστοποιήσει όλα τα αναγκαία στοιχεία για την εκτέλεση του έργου του, συμπεριλαμβανομένων αυτών που αφορούν τις θυγατρικές που περιλαμβάνονται στους ενοποιημένους λογαριασμούς, ο εν λόγω υπάλληλος μπορεί να ζητήσει, ενδεχομένως, οποιοδήποτε συμπληρωματικό στοιχείο, μπορεί να μετέχει, με συμβουλευτική ψήφο, στις συνεδριάσεις του διοικητικού ή εποπτικού συμβουλίου ή ανάλογου οργάνου λήψεως αποφάσεων και των επιτροπών που αυτό δύναται να συστήσει, μπορεί να παρίσταται στις συνεδριάσεις των επιτροπών και όλων των συμβουλευτικών οργάνων που λειτουργούν στο εσωτερικό της επιχειρήσεως ή του οργανισμού καθώς και στις γενικές συνελεύσεις και λαμβάνει, υπό τους ίδιους όρους που ισχύουν για τα μέλη τους, τις προσκλήσεις, την ημερήσια διάταξη, και οποιοδήποτε άλλο έγγραφο πρέπει να κοινοποιείται πριν από κάθε συνεδρίαση;


text:
 25.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/17
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου που ασκήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2005
 (Υπόθεση C-452/05)
 (2006/C 48/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τις S. Pardo Quintillán και F. Simonetti, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 19 Δεκεμβρίου 2005 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη δυνάμενο να εξασφαλίσει ότι το ελάχιστο ποσοστό μειώσεως του συνολικού φορτίου που εισέρχεται σε όλους του σταθμούς επεξεργασίας λυμάτων είναι τουλάχιστον 75 % για τον ολικό φώσφορο και τουλάχιστον 75 % για το ολικό άζωτο, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει, λόγω εσφαλμένης εφαρμογής του άρθρου 5, παράγραφος 4, της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων (1)·
 2)
 να καταδικάσει το Λουξεμβούργο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Το Λουξεμβούργο ανέφερε το 1999 ότι, αντί να εφαρμόσει αυστηρότερη επεξεργασία σε όλους τους σταθμούς επεξεργασίας αστικών λυμάτων στην επικράτειά του, επέλεξε να στηριχθεί στο άρθρο 5, παράγραφος 4, που προβλέπει συνολική εκτίμηση του επιπέδου μειώσεως του αζώτου και του φωσφόρου για όλους τους αστικούς οικισμούς του Λουξεμβούργου.
 Ωστόσο, σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες από το Λουξεμβούργο σχετικά με το ποσοστό συνολικής μειώσεως του φορτίου που εισέρχεται σε όλους τους σταθμούς επεξεργασίας, δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 5, παράγραφος 4.
 Ως εκ τούτου, η Επιτροπή είναι υποχρεωμένη να θεωρήσει ότι οι λουξεμβουργιανές αρχές δεν απέδειξαν ότι το ελάχιστο ποσοστό μειώσεως του συνολικού φορτίου σε άζωτο και φωσφόρο φθάνει τουλάχιστον το 75 % για καθεμία από τις δύο παραμέτρους. Κατά συνέπεια, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 5, παράγραφος 4.
 (1) ΕΕ L 135, σ. 40.


text:
 13.9.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 236/14
 Προσφυγή της 14ης Ιουλίου 2008 — X Technology Swiss GmbH κατά ΓΕΕΑ — Ipko-Amcor (First-On-Skin)
 (Υπόθεση T-273/08)
 (2008/C 236/24)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: X Technology Swiss GmbH (Wollerau, Ελβετία) (εκπρόσωπος: A. Herbertz, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Ipko-Amcor BV (Zoetermeer, Κάτω Χώρες)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να τροποποιήσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς, της 15ης Μαΐου 2008, στην υπόθεση R 281/2007-4 κατά τρόπο ώστε να απορρίψει την ανακοπή.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «First-On-Skin» για προϊόντα των κλάσεων 18, 23 και 25 (αριθ. αιτήσεως καταχωρίσεως 4 019 981).
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η εταιρία Ipko-Amcor BV.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Το λεκτικό σήμα «FIRST» για προϊόντα της κλάσεως 25 (αριθ. καταχωρίσεως για τις χώρες Μπενελούξ 401 666), καθόσον η ανακοπή στρέφεται κατά της καταχωρίσεως για προϊόντα της κλάσεως 25.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών.
 Λόγοι ακυρώσεως: Μη ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως μεταξύ των επίμαχων σημάτων.


text:
C 264/34 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 1.11.2003
 Προϊόντα ή παρεχόμενες Προϊόντα ή παρεχόμενες υπηρεσίες Προσφυγή της Proteco s.r.l. κατά της Επιτροπής των Ευρω-
 υπηρεσίες: των κλάσεων 16 και 41 παϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 29 Αυγούστου 2003
 Η ενώπιον του τμήματος Άρνηση της καταχωρίσεως από τον
 προσφυγών προσβαλλό- ελεγκτή για «προϊόντα τυπογρα- (Υπόθεση T-296/03)
 μενη απόφαση: φείου» της κλάσεως 16 και «εκδη-
 λώσεις και διοργάνωση πανηγύρεων,
 εκθέσεων, σεμιναρίων και (2003/C 264/59)
 συνεδρίων» της κλάσεως 41
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής της
 προσφυγών: προσφεύγουσας
 Λόγοι προσφυγής: — Το σήμα έχει διακριτικό
 χαρακτήρα κατά το άρθρο 7, Η Proteco s.r.l., εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Michele
 παράγραφος 1, στοιχείο β', Arcangelo Calabrese, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 29 Αυγούστου 2003 προσφυγή
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 — Το σήμα δεν αποτελεί περιγρα-
 φική ένδειξη κατά το άρθρο 7,
 παράγραφος 1, στοιχείο γ', Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94.
 — να ακυρώσει την προσβαλλόμενη πράξη·
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Προσφυγή της Poli Sud s.r.l. κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 29 Αυγούστου Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 2003
 (Υπόθεση T-295/03) Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με
 αυτά που προβλήθηκαν στην υπόθεση T-139/03 Nuova Agricast
 κατά Επιτροπής (1).
 (2003/C 264/58)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) (1) ΕΕ C 146 της 21.6.03, σ. 43.
 Η Poli Sud s.r.l., εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Michele
 Arcangelo Calabrese, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 29 Αυγούστου 2003 προσφυγή
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: Προσφυγή της Tomasetto Achille s.a.s. κατά της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 29 Αυγού-
 — να ακυρώσει την προσβαλλόμενη πράξη· στου 2003
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. (Υπόθεση T-297/03)
 (2003/C 264/60)
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με
 αυτά που προβλήθηκαν στην υπόθεση T-139/03 Nuova Agricast
 κατά Επιτροπής (1).
 Η Tomasetto Achille s.a.s., εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο
 (1) ΕΕ C 146 της 21.6.03, σ. 43. Michele Arcangelo Calabrese, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 29 Αυγούστου 2003 προσφυγή
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/35
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal administratif de Montreuil (Γαλλία) στις 4 Ιουλίου 2011 — Generali Investments Deutschland Kapitalanlagegesellschaft mbH, εξ ονόματος της AMB Generali Aktien Euroland κατά Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’État
 (Υπόθεση C-347/11)
 2011/C 269/73
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal administratif de Montreuil
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Generali Investments Deutschland Kapitalanlagegesellschaft mbH, εξ ονόματος της AMB Generali Aktien Euroland
 Καθού: Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’État
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει, στο πλαίσιο της επίδικης διαδικασίας αξιολογήσεως, να λαμβάνεται υπόψη, εκτός από την κατάσταση των ΟΣΕΚΑ, και εκείνη των μεριδιούχων των ΟΣΕΚΑ;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί το επίδικο μέτρο της επιβολής φόρου παρακρατούμενου στην πηγή να θεωρηθεί ως συμβατό προς την αρχή της ελεύθερης κινήσεως των κεφαλαίων;


text:
 3.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 254/4
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Σλοβενία) στις 22 Απριλίου 2015 — Marjan Kostanjevec κατά F&S Leasing, GmbH
 (Υπόθεση C-185/15)
 (2015/C 254/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβενική
 Αιτούν δικαστήριο
 Vrhovno sodišče Republike Slovenije
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Marjan Kostanjevec
 Αναιρεσίβλητη: F&S Leasing, GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει ο όρος ανταγωγή, κατά το άρθρο 6, σημείο 3, του κανονισμού [παραλειπόμενα] 44/2001 (1), την έννοια ότι περιλαμβάνει και την αγωγή που ασκείται ως ανταγωγή βάσει του εθνικού δικαίου κατόπιν ακυρώσεως, στο πλαίσιο διαδικασίας αναιρέσεως, αποφάσεως η οποία κατέστη τελεσίδικη και εκτελεστή σε διαδικασία που αφορούσε την κύρια αγωγή της εναγομένης και η εν λόγω υπόθεση αναπέμπεται στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο για εκ νέου εξέταση, αλλά ο ενάγων, στην ανταγωγή που θεμελιώνεται σε αδικαιολόγητο πλουτισμό, ζητεί την επιστροφή του ποσού που υποχρεώθηκε να καταβάλει βάσει της ακυρωθείσας αποφάσεως, η οποία εκδόθηκε επί της κύριας αγωγής της εναγομένης;
 2)
 Έχει ο όρος «συμβάσεις καταναλωτών», κατά το άρθρο 15, παράγραφος 1, του κανονισμού [παραλειπόμενα] 44/2001, την έννοια ότι περιλαμβάνει επίσης την περίπτωση στην οποία ο καταναλωτής ασκεί αγωγή, με την οποία προβάλλει αίτημα θεμελιωμένο σε αδικαιολόγητο πλουτισμό, ως ανταγωγή, βάσει του εθνικού δικαίου, συνδεδεμένη με την κύρια αγωγή, η οποία αφορά εντούτοις διαφορά σχετική με σύμβαση καταναλωτών, κατά την ως άνω διάταξη του κανονισμού [παραλειπόμενα] 44/2001, και με την οποία ο ενάγων καταναλωτής ζητεί την επιστροφή του ποσού που υποχρεώθηκε να καταβάλει λόγω αποφάσεως (ακολούθως) ακυρωθείσας, εκδοθείσας επί της κύριας αγωγής της εναγομένης και, επομένως, την επιστροφή του ποσού που απορρέει από διαφορά σχετική με σύμβαση καταναλωτών;
 3)
 Εάν, στην προπεριγραφείσα περίπτωση, δεν είναι εφικτό να καθοριστεί η δικαιοδοσία ούτε βάσει των κανόνων περί δικαιοδοσίας για την ανταγωγή ούτε βάσει των κανόνων περί δικαιοδοσίας σε συμβάσεις καταναλωτών:
 α)
 έχει ο όρος «διαφορές εκ συμβάσεως», κατά το άρθρο 5, σημείο 1), του κανονισμού [παραλειπόμενα] 44/2001, την έννοια ότι περιλαμβάνει επίσης την αγωγή με την οποία ο ενάγων προβάλλει αίτημα θεμελιωμένο σε αδικαιολόγητο πλουτισμό, αλλά η οποία ασκείται ως ανταγωγή βάσει του εθνικού δικαίου, συνδεδεμένη με την κύρια αγωγή της εναγομένης, η οποία αφορά τη συμβατική σχέση των διαδίκων, στην οποία αντικείμενο του αιτήματος που θεμελιώνεται σε αδικαιολόγητο πλουτισμό είναι η επιστροφή του ποσού που υποχρεώθηκε να καταβάλει ο ενάγων βάσει αποφάσεως (ακολούθως) ακυρωθείσας, εκδοθείσας επί της κύριας αγωγής της εναγομένης και, επομένως, η επιστροφή του ποσού που απορρέει από διαφορά εκ συμβάσεως;
 σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα:
 β)
 πρέπει, στην προπεριγραφείσα περίπτωση, να εξεταστεί η δικαιοδοσία βάσει του τόπου εκπληρώσεως της παροχής, κατά το άρθρο 5, σημείο 1), του κανονισμού [παραλειπόμενα] 44/2001, λαμβάνοντας υπόψη τους κανόνες που ρυθμίζουν την εκτέλεση των υποχρεώσεων που απορρέουν από αίτημα θεμελιωμένο σε αδικαιολόγητο πλουτισμό;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 12, 16.1.2001, σ. 1).


text:
13.7.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 169/25
 — Η οδηγι ́α 2002/15/ΕΚ δεν ́εχει ως αντικει ́μενο την οδικη ́ ∆η ́μων εντο ́ς των ορι ́ων των οποι ́ων ασκου ́νται οι οικονομικε ́ς
 ασφα ́λεια, καθο ́σον ρυθμι ́ζει τον χρο ́νο εργασι ́ας και ο ́χι τον αυτε ́ς δραστηριο ́τητες και επιφυλα ́σσει στους ∆η ́μους την
 χρο ́νο οδηγη ́σεως. Αντιθε ́τως, ο κανονισμο ́ς 3820/85 (2), αποκλειστικη ́ α ́σκηση της δραστηριο ́τητας αφισσοκολλη ́σεως
 που εφαρμο ́ζεται σε ο ́λα τα ει ́δη μεταφορε ́ων, αυτοαπασχο- διαφημιστικω ́ν μηνυμα ́των, με αποτε ́λεσμα να χρηματοδοτει ́
 λουμε ́νων και μη, ρυθμι ́ζει τον χρο ́νο οδηγη ́σεως, τα διαλει ́μ- αφανω ́ς τη δημοτικη ́ επιχει ́ρηση διαφημι ́σεων·
 ματα και τον χρο ́νο αναπαυ ́σεως.
 3) αν τα α ́ρθρα 2 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 2 της Συνθη ́κης ΕΚ), το
 — 'Ελλειψη αιτιολογι ́ας: η υπαγωγη ́ των ανεξαρτη ́των επιχειρη- α ́ρθρο 3, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́α α', β' και γ', ΕΚ (πρω ́ην
 ματιω ́ν στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς της προσβαλλομε ́νης οδηγι ́ας α ́ρθρου 3 της Συνθη ́κης ΕΚ), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με το
 θεσπι ́στηκε χωρι ́ς να υφι ́σταται λο ́γος που να τη δικαιολογει ́. α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 3, και το α ́ρθρο 61, παρα ́γραφος 1,
 Η ο ́γδοη αιτιολογικη ́ σκε ́ψη της οδηγι ́ας στερει ́ται ακριβει ́ας. της Συνθη ́κης του 'Αμστερνταμ, το α ́ρθρο 23 ΕΚ (πρω ́ην
 α ́ρθρο 9 της Συνθη ́κης ΕΚ), το α ́ρθρο 27 ΕΚ (πρω ́ην
 α ́ρθρο 29 της Συνθη ́κης ΕΚ), στοιχει ́α α', β' και δ', και
 το α ́ρθρο 31 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 37 της Συνθη ́κης ΕΚ),
 (1) ΕΕ L 80 της 23.3.2002, σ. 35. παρα ́γραφοι 1 και 3, ΕΚ μπορου ́ν να ερμηνευθου ́ν υπο ́ την
 (2) Κανονισμο ́ς του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1985, για την ́εννοια ο ́τι αντιτι ́θενται σε ́εναν νο ́μο κρα ́τους με ́λους — εν
 εναρμο ́νιση ορισμε ́νων κοινωνικω ́ν διατα ́ξεων στον τομε ́α των οδικω ́ν προκειμε ́νω της Ιταλι ́ας — που προβλε ́πει φο ́ρο επι ́ της
 μεταφορω ́ν, ΕΕ L 370 της 31.12.1985, σ. 1. διαφημι ́σεως και επιβα ́λλει την πληρωμη ́ δικαιωμα ́των επι ́ της
 δημοσι ́ας αφισσοκολλη ́σεως, που περιλαμβα ́νει τον παρα-
 πα ́νω φο ́ρο, υπε ́ρ των ∆η ́μων ́εχουν την αποκλειστικο ́τητα
 της εκτελε ́σεως των αφισσοκολλη ́σεων.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε ο Giudice di pace di Genova-Voltri με δια ́ταξη της
 9ης Απριλι ́ου 2002, στην υπο ́θεση Viacom Outdoor Srl
 κατα ́ Société GIOTTO Immobilier SARL Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Αυστριακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 23 Μαι ̈́ου
 (Υπο ́θεση C-190/02) 2000
 (2002/C 169/44) (Υπο ́θεση C-192/02)
 (2002/C 169/45)
 Με δια ́ταξη της 9ης Απριλι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 22 Μαι ̈́ου 2002, o Giudice di pace di Genova-Voltri, στο Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Viacom Outdoor Srl και Société τον Josef Christian Schieferer, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της
 GIOTTO Immobilier SARL, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ Ευρωπαϊκη ́ς Επιτροπη ́ς, με αντι ́κλητο τον Luis Escobar Guerrero,
 το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Ευρωπαϊκη ́ς Επιτροπη ́ς, Centre
 ερωτημα ́των: Wagner C 254, Λουξεμβουργο-Kirchberg, α ́σκησε στις 23 Μαι ̈́ου
 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 1) αν, κατα ́ την ορθη ́ ερμηνει ́α των α ́ρθρων 49 ΕΚ και 50 ΕΚ προσφυγη ́ κατα ́ της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας.
 (πρω ́ην α ́ρθρων 59 και 60 της Συνθη ́κης ΕΚ), αντιφα ́σκει
 προς αυτα ́ ο ιταλικο ́ς κρατικο ́ς νο ́μος που θεσπι ́ζει, ρυθμι ́ζει
 και ορι ́ζει τον φο ́ρο επι ́ της διαφημι ́σεως και τα δικαιω ́ ματα Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο, με διορθωτικο ́ της
 επι ́ των αφισσοκολλη ́σεων, επιφυλα ́σσοντας την αποκλειστικη ́ 28ης Μαι ̈́ου 2002:
 τους διαχει ́ριση στους ιταλικου ́ς ∆η ́μους, και αν η δραστηριο ́-
 τητα την οποι ́α ασκου ́ν δημοτικοι ́ φορει ́ς η ́ οργανισμοι ́
 στους οποι ́ους ́εχει ανατεθει ́ η διαχει ́ριση αυτου ́ του τομε ́α 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας παρε ́βη τις
 οικονομικη ́ς δραστηριο ́τητας μπορει ́ να υπαχθει ́ στην ́εννοια υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 1, στοιχει ́α ε' και στ'
 της παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν, ο ́πως ορι ́ζεται στο προαναφερθε ́ν σε συνδυασμο ́ με τα παραρτη ́ματα II Α και II B καθω ́ς και
 α ́ρθρο 50 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 60 της Συνθη ́κης ΕΚ)· απο ́ το α ́ρθρο 13 της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου
 της 15ης Ιουλι ́ου περι ́ των στερεω ́ν αποβλη ́των, καθο ́σον
 2) αν τα α ́ρθρα 81 ΕΚ, 82 ΕΚ, 86 ΕΚ και 87 ΕΚ (πρω ́ην
 α ́ρθρα 85, 86, 90 και 92 της Συνθη ́κης ΕΚ) πρε ́πει να α) παρε ́λειψε να μεταφε ́ρει ορθω ́ς στο εσωτερικο ́ της
 ερμηνευθου ́ν υπο ́ την ́εννοια ο ́τι αντιτι ́θενται σε μια ρυ ́θμιση δι ́καιο τους ορισμου ́ς της «διαθε ́σεως» και της «εκμεταλ-
 που θεσπι ́ζει φο ́ρο επι ́ της διαφημι ́σεως σε υπαι ́θριο χω ́ρο η ́ λευ ́σεως» συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 1, στοιχει ́α ε' και στ'
 δικαιω ́ματα επι ́ της δημοσι ́ας αφισσοκολλη ́σεως υπε ́ρ των της οδηγι ́ας και
 ---pagebreak--- C 169/26 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.7.2002
 β) παρε ́λειψε να μεταφε ́ρει η ́ να μεταφε ́ρει ορθω ́ς τη α) δεν ́εχει μεταφε ́ρει στο αυστριακο ́ δι ́καιο την υποχρε ́ωση
 θεσπιζο ́μενη στο α ́ρθρο 13 της οδηγι ́ας υποχρε ́ωση των διαχωρισμου ́ συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 4,
 αρμοδι ́ων αρχω ́ν να πραγματοποιου ́ν τακτικα ́ τους και
 αρμο ́ζοντες ελε ́γχους των εγκαταστα ́σεων η ́ εκμεταλ-
 λευ ́σεων προς εκτε ́λεση των με ́τρων που ορι ́ζουν τα β) δεν ́εχει ακο ́μη μεταφε ́ρει πλη ́ρως την υποχρε ́ωση
 α ́ρθρα 9 ως 12. των αρχω ́ν να πραγματοποιου ́ν τακτικα ́ τους δε ́οντες
 ελε ́γχους συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 1,
 2. να καταδικα ́σει τη ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας στα δικαστικα ́ ο ́σον αφορα ́ τους παραγωγου ́ς επικινδυ ́νων αποβλη ́των
 ́εξοδα. καθω ́ς και την υποχρε ́ωση των αρχω ́ν να πραγματο-
 ποιου ́ν ελε ́γχους συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 5, παρα ́γρα-
 φος 2.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 2. να καταδικα ́σει τη ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.
 Οι ορισμοι ́ της «διαθε ́σεως» και της «εκμεταλλευ ́σεως» συ ́μφωνα με
 το α ́ρθρο 1, στοιχει ́α ε' και στ' σε συνδυασμο ́ με τα παραρτη ́- Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ματα II Α και II Β της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ ́εχουν πρωταρχικη ́
 σημασι ́α για την ενιαι ́α ορολογι ́α του κοινοτικου ́ δικαι ́ου που Στο αυστριακο ́ δι ́καιο δεν υφι ́σταται δια ́ταξη που να μεταφε ́ρει
 διε ́πει τα στερεα ́ απο ́βλητα και για την υλοποι ́ηση της σχετικη ́ς κατα ́ τρο ́πο σαφη ́ την υποχρε ́ωση διαχωρισμου ́ μικτω ́ν αποβλη ́των
 κοινοτικη ́ς πολιτικη ́ς. Στο αυστριακο ́ δι ́καιο υφι ́σταται ́ενα αφιστα ́- συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 4, της οδηγι ́ας.
 μενο απο ́ την οδηγι ́α συ ́στημα ορισμω ́ν για την κατα ́ταξη διαδικα-
 σιω ́ν, που στο πλαι ́σιο του κοινοτικου ́ δικαι ́ου ορι ́ζονται ως
 «δια ́θεση» και «εκμετα ́λλευση». Επιπλε ́ον, η ρυθμιζο ́μενη στο αυστριακο ́ δι ́καιο υποχρε ́ωση ελε ́γ-
 χου αφορα ́ μο ́νον τους απασχολουμε ́νους στη συλλογη ́ και
 επεξεργασι ́α των επικινδυ ́νων αποβλη ́των, αλλα ́ δεν εκτει ́νεται —
 Επιπλε ́ον, οι διατα ́ξεις του Gewerbeordnung (αυστριακου ́ κω ́δικα ο ́πως απαιτει ́ η οδηγι ́α 91/689/ΕΟΚ — στους παραγωγου ́ς
 εμπορι ́ου και βιομηχανι ́ας) που αφορου ́ν εγκαταστα ́σεις επιχει- τους. Επι ́σης δεν απαντα ́ γενικη ́ υποχρε ́ωση των αρχω ́ν να
 ρη ́σεων δεν αρκου ́ν για τη συμμο ́ρφωση προς τις επιταγε ́ς του πραγματοποιου ́ν τακτικα ́ τους δε ́οντες ελε ́γχους στις εγκαταστα ́-
 α ́ρθρου 13 της οδηγι ́ας, διο ́τι δεν προβλε ́πουν εξε ́ταση εκ με ́ρους σεις και στις επιχειρη ́σεις.
 των αρχω ́ν.
 (1) ΕΕ L 337, σ. 20.
 (2) Οδηγι ́α 94/31/ΕΚ του Συμβουλι ́ου της 27 Ιουνι ́ου 1994, ΕΕ L 168,
 σ. 28.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 24 Μαι ̈́ου
 2002 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Ειρηνοδικει ́ο Αθηνω ́ ν, με απο ́φαση της 13ης Μαι ̈́ου
 2002, στην υπο ́θεση Βασιλικη ́ Νικολου ́δη κατα ́ Οργανισμου ́
 (Υπο ́θεση C-194/02) Τηλεπικοινωνιω ́ ν Ελλα ́δος (ΟΤΕ)
 (2002/C 169/46) (Υπο ́θεση C-196/02)
 (2002/C 169/47)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Josef Christian Schieferer, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας Mε απο ́φαση της 13ης Μαι ̈́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, με αντι ́κλητο τον Luis Escobar Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 Guerrero, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Ευρωπαϊκη ́ς Επιτρο- 27 Μαι ̈́ου 2002, το Ειρηνοδικει ́ο Αθηνω ́ν ζητει ́, στο πλαι ́σιο
 πη ́ς, Centre Wagner C 254, Kirchberg, Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Βασιλικη ́ς Νικολου ́δη και Οργανισμου ́
 στις 24 Μαι ̈́ου 2002 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Τηλεπικοινωνιω ́ν Ελλα ́δος (ΟΤΕ), που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, απο ́
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας. το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς
 ερωτημα ́των:
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: α) Εναρμονι ́ζεται προς τις επιταγε ́ς που απορρε ́ουν απο ́ το
 α ́ρθρο 119 της Συνθη ́κης της ΕΟΚ και τις Οδηγι ́ες 117/
 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας παρε ́βη τις 75 και 207/76, η υ ́παρξη και λειτουργι ́α κανονιστικη ́ς
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 2, παρα ́γραφος 4, ρυθμι ́σεως, ο ́πως εν προκειμε ́νω η δια ́ταξη του α ́ρθρου 24α
 4, παρα ́γραφος 1, και 5, παρα ́γραφος 2 της οδηγι ́ας παρ. 2α του Γενικου ́ Κανονισμου ́ Προσωπικου ́ ΟΤΕ, κατα ́ την
 91/689/ΕΟΚ (1) του Συμβουλι ́ου της 12ης ∆εκεμβρι ́ου οποι ́α προβλε ́πεται ο ́τι με συ ́μβαση εργασι ́ας, αορι ́στου
 1991 για τα επικι ́νδυνα απο ́βλητα, ο ́πως ́εχει τροποποιη- χρο ́νου, μειωμε ́νης απασχολη ́σεως η ́ διαλει ́πουσας απασχο-
 θει ́(2), καθο ́σον λη ́σεως, προσλαμβα ́νονται ως καθαρι ́στριες γυναι ́κες (μο ́νον);


text:
 22.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 85/27
 Προσφυγή της 10ης Ιανουαρίου 2014 — ZZ κατά Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ασφάλειας της Αεροπορίας (EASA)
 (Υπόθεση F-3/14)
 2014/C 85/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωποι: T. Bontinck, A. Guillerme, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Ασφάλειας της Αεροπορίας (EASA)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως του EASA να ανανεώσει τη σύμβαση του προσφεύγοντος για ένα μόνο έτος αντί για πέντε κατά παράβαση του άρθρου 39 του κανονισμού (ΕΚ) 216/2008.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου με ημερομηνία 12 Μαρτίου 2013 περί παρατάσεως της ισχύος της συμβάσεώς του για ένα έτος·
 —
 κατά συνέπεια, να ακυρώσει την τροποποίηση αριθ. 2 της συμβάσεώς του εργασίας, βάσει της οποίας η ισχύς της συμβάσεως ανανεώνεται για ένα έτος·
 —
 να καταδικάσει τον καθού στα δικαστικά έξοδα.


text:
 2.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/35
 Προσφυγή των εταιριών Outokumpu OYJ και Outokumpu Copper Products OY κατά της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2005
 (Υπόθεση T-20/05)
 (2005/C 82/65)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Οι εταιρίες Outokumpu OYJ, με έδρα το Espoo (Φινλανδία) και Outokumpu Copper Products OY, με έδρα το Espoo (Φινλανδία), εκπροσωπούμενες από τους δικηγόρους J. Ratliff, Barrister, F. Distefano και J. Luostarinen, άσκησαν ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 21 Ιανουαρίου 2005 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 2 της από 3 Σεπτεμβρίου 2004 αποφάσεως της Επιτροπής (Υπόθεση COMP/E-1/38.069 - χαλκοσωλήνες αποχετεύσεων) καθόσον αφορά το επιβληθέν στις προσφεύγουσες πρόστιμο·
 —
 να μειώσει τα επιβληθέντα στις προσφεύγουσες με την εν λόγω απόφαση πρόστιμα, σύμφωνα με τη νομολογία του Πρωτοδικείου·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Με την προσβαλλομένη απόφαση, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι οι προσφεύγουσες, μεταξύ άλλων επιχειρήσεων, παρέβησαν το άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ, μετέχοντας σε ένα σύνολο συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών, συνισταμένων σε καθορισμό τιμών και κατανομή της αγοράς στον τομέα των χαλκοσωλήνων αποχετεύσεων.
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, αυξάνοντας κατά 50 % το επιβληθέν στις προσφεύγουσες πρόστιμο λόγω υποτροπής, επειδή είχε ήδη διαπιστωθεί ότι οι προσφεύγουσες είχαν διαπράξει παρεμφερή παράβαση στην περίπτωση του ανοξείδωτου χάλυβα. Στο πλαίσιο αυτό, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 23 του κανονισμού 1/2003 (1), καθώς και τις γενικές αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως και υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
 Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και περί τα πραγματικά περιστατικά, αυξάνοντας κατά 50 % το επιβληθέν πρόστιμο ως ανασταλτικό μέτρο. Στο πλαίσιο αυτό, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή εκτίμησε τα εν λόγω ανασταλτικά μέτρα εσφαλμένως και αντίθετα προς το άρθρο 23 του Κανονισμού 1/2003 του Συμβουλίου, τις κατευθυντήριες γραμμές της του 1998 περί επιβολής προστίμων, καθώς και τις γενικές αρχές περί επιβολής προστίμων, επιβολής κυρώσεων και αναλογικότητας, δεδομένου ότι οι προσφεύγουσες κατέστησαν μεγαλύτερες από τις άλλες εταιρίες που μετέχουν στην εν λόγω παράβαση, μόνον λόγω κτήσεων που έλαβαν χώρα στο τέλος ή και κατόπιν της παραβάσεως. Στο ίδιο πλαίσιο, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως, εφόσον έλαβε υπόψη μόνον τον κύκλο εργασιών των προσφευγουσών αντί να λάβει υπόψη την όλη κατάστασή τους.
 Τέλος, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο, λαμβάνοντας υπόψη, για τους σκοπούς της επιβολής των προστίμων, όχι μόνο το «περιθώριο μετατροπής» των παραγωγών για την επεξεργασία του χαλκού σε σωλήνες αποχετεύσεων, αλλά και τον συναφή κύκλο εργασιών του χαλκού, που δεν αποτέλεσε μέρος αθέμιτης συνεργασίας. Σύμφωνα με τις προσφεύγουσες, το σφάλμα αυτό είχε ως συνέπεια ένα δυσανάλογο υψηλό πρόστιμο.
 (1) Κανονισμός (EΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων του ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης, ΕΕ L 1, σ.1.


text:
 22.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/32
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Σεπτεμβρίου 2011 — Deltafina κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-12/06) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ιταλική αγορά αποκτήσεως και πρώτης μεταποιήσεως ακατέργαστου καπνού - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Καθορισμός των τιμών και κατανομή της αγοράς - Απαλλαγή από τα πρόστιμα - Συνεργασία - Πρόστιμα - Αναλογικότητα - Σοβαρότητα της παραβάσεως - Ελαφρυντικές περιστάσεις)
 2011/C 311/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Deltafina SpA (Orvieto, Ιταλία) (εκπρόσωποι: R. Jacchia, A. Terranova, I. Van Bael, J.-F. Bellis και F. Di Gianni, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς, A. Whelan και F. Amato, στη συνέχεια, Α. Whelan και V. Di Bucci και, τελικώς, É. Gippini Fournier και L. Malferrari)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως ή, επικουρικώς, μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε στην Deltafina με το άρθρο 2 της αποφάσεως της Επιτροπής C(2005) 4012 τελικό, της 20ής Οκτωβρίου 2005, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81, παράγραφος 1, [ΕΚ] (Υπόθεση COMP/C-38.281/B.2 — Ακατέργαστος καπνός — Ιταλία)
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Deltafina SpA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 60 της 11.3.2006.


text:
 31.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/12
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg (Γερμανία) στις 26 Απριλίου 2010 — Vion Trading GmbH κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas
 (Υπόθεση C-202/10)
 ()
 2010/C 209/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Hamburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Vion Trading GmbH
 Καθού: Hauptzollamt Hamburg-Jonas
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιβαίνει στην αρχή της ασφάλειας δικαίου που ισχύει στο κοινοτικό δίκαιο τυχόν αναλογική εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 195 του BGB [γερμανικού αστικού κώδικα] περί παραγραφής, ως είχε κατά τα τέλη του 2001, επί αξιώσεως αναζητήσεως αχρεωστήτως καταβληθείσας επιστροφής λόγω εξαγωγών;
 2)
 Αντιβαίνει στην αρχή της αναλογικότητας που ισχύει στο κοινοτικό δίκαιο η εφαρμογή της τριακονταετούς παραγραφής του άρθρου 195 BGB στην περίπτωση αναζητήσεως αχρεωστήτως καταβληθείσας επιστροφής λόγω εξαγωγών;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα: αντιβαίνει στην αρχή της ασφάλειας δικαίου που ισχύει στο κοινοτικό δίκαιο η εφαρμογή μεγαλύτερου χρόνου παραγραφής που προβλέπει η εθνική νομοθεσία, υπό την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95, του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1) τον οποίον καθορίζουν κατά περίπτωση τα δικαστήρια στο πλαίσιο της αναγνωριζόμενης σε αυτά αρμοδιότητας να διαπλάθουν νομολογιακώς το δίκαιο σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης;
 (1) ΕΕ L 312, σ. 1


text:
 16.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/42
 Προσφυγή της 24ης Μαρτίου 2009 — Whirlpool Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-116/09)
 2009/C 113/85
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Whirlpool Europe BV (Breda, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: F.Tuytschaever, lawyer)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της, διότι δεν πληρούνται μία ή περισσότερες από τις (σωρευτικές) προϋποθέσεις των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων ή, σε κάθε περίπτωση, η Επιτροπή δεν εξέτασε επαρκώς κατά νόμον αν πληρούται κάθε μία από τις προϋποθέσεις αυτές,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση στο σύνολό της, λόγω παραβιάσεως της επιβαλλόμενης από το άρθρο 253 ΕΚ υποχρεώσεως αιτιολογήσεως,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως C(2008) 5995 τελικό της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2008, περί κηρύξεως ως συμβατής με την κοινή αγορά της ενισχύσεως που πρόκειται να καταβάλουν οι γαλλικές αρχές για την αναδιάρθρωση της εταιρίας FagorBrandt, εφόσον πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις [C 44/2007 (πρώην N 460/2007)]. Η προσφεύγουσα είναι ανταγωνίστρια της δικαιούχου της ενισχύσεως και μετέσχε στη διαδικασία που προηγήθηκε της εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως.
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι πανομοιότυπα ή παρόμοια με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση T-115/09, Electrolux κατά Επιτροπής.


text:
 19.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/6
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (Chancery Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 14 Δεκεμβρίου 2010 — Littlewoods Retail Ltd κ.λπ. κατά Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs
 (Υπόθεση C-591/10)
 2011/C 89/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (Chancery Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες:. Littlewoods Retail Ltd κ.λπ.
 Εναγόμενη υπηρεσία: Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Στην περίπτωση που ο υπόχρεος στον φόρο κατέβαλε μεγαλύτερο από το οφειλόμενο ποσό ΦΠΑ, που το κράτος μέλος εισέπραξε κατά παράβαση των διατάξεων ΕΕ περί ΦΠΑ, συνάδει με το δίκαιο ΕΕ το μέτρο αποκαταστάσεως που προβλέπει το κράτος μέλος αν αυτό περιλαμβάνει μόνον α) επιστροφή του υπερβάλλοντος κυρίου ποσού, και β) απλούς τόκους επί του ποσού αυτού σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, και δη το άρθρο 78 του Value Added Tax Act 1994;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, απαιτεί το δίκαιο ΕΕ, το μέτρο αποκατάστασης που προβλέπει το κράτος μέλος να περιλαμβάνει α) επιστροφή του υπερβάλλοντος κυρίου ποσού, και β) καταβολή τόκων δι’ ανατοκισμού για την αξία χρήσεως του υπερβάλλοντος ποσού εκ μέρους του κράτους μέλους και/ή την απώλεια της αξίας χρήσεως του ποσού αυτού από τον φορολογούμενο;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στα ερωτήματα 1 και 2, τι πρέπει να περιλαμβάνει, κατά το δίκαιο ΕΕ, το μέτρο αποκαταστάσεως που προβλέπει το κράτος μέλος πέραν της επιστροφής του υπερβάλλοντος κυρίου ποσού, για την αξία της χρήσεως του ποσού αυτού και/ή των τόκων?
 4)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, απαιτεί η κοινοτική αρχή της αποτελεσματικότητας από το κράτος μέλος να μην εφαρμόσει περιορισμούς του εθνικού δικαίου (όπως είναι τα άρθρα 78 και 80 του Value Added Tax Act 1994) στις αγωγές και άλλα μέσα παροχής εννόμου προστασίας που θα μπορούσε να ασκήσει ο φορολογούμενος προκειμένου να διεκδικήσει το κατά το δίκαιο ΕΕ δικαίωμα που αναγνωρίζεται στην απάντηση του Δικαστηρίου στα πρώτα 3 ερωτήματα, ή αρκεί το εθνικό δικαστήριο να μην εφαρμόσει τους περιορισμούς αυτούς μόνο για μια από τις εν λόγω αγωγές του εθνικού δικαίου; Ποιες άλλες αρχές πρέπει να εμπνέουν το εθνικό δικαστήριο όταν εφαρμόζει δικαίωμα που προβλέπει το δίκαιο ΕΕ έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στην κοινοτική αρχή της αποτελεσματικότητας;


text:
 24.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/31
 Προσφυγή της 18ης Απριλίου 2014 — Warenhandelszentrum κατά ΓΕΕΑ — Baumarkt Max Bahr (NEW MAX)
 (Υπόθεση T-254/14)
 2014/C 194/40
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Warenhandelszentrum Ltd. (Neu-Ulm, Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. Hirschel, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Baumarkt Max Bahr GmbH & Co. KG (Αμβούργο, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 29ης Ιανουαρίου 2014 στην υπόθεση R 2035/2012-1 και να επιτρέψει την καταχώριση του σήματος που αφορά η αίτηση της προσφεύγουσας,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακύρωσης και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «NEW MAX», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 5 και 37 — αίτηση καταχώρισης κοινοτικού σήματος αριθ. 1 0 1 06 474.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η εταιρία Baumarkt Max Bahr GmbH & Co. KG.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «NEW MAX», για υπηρεσίες της κλάσης 35.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της απόφασης του τμήματος ανακοπών και πλήρης απόρριψη της αίτησης καταχώρισης.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Δεν υπάρχει κανείς κίνδυνος σύγχυσης των αντιπαρατιθέμενων σημάτων.


text:
 16.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/8
 Διάταξη του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 8ης Απριλίου 2011 [αίτηση του Curtea de Apel Craiova (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Târgu Jiu, Administrația Fondului Pentru pentru Mediu κατά Victor Vinel Ijac
 (Υπόθεση C-336/10) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Εσωτερικοί φόροι - Άρθρο 110 ΣΛΕΕ - Περιβαλλοντικός φόρος που επιβάλλεται στα αυτοκίνητα οχήματα κατά την πρώτη ταξινόμησή τους)
 2011/C 211/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel Craiova
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Târgu Jiu, Administrația Fondului Pentru pentru Mediu
 κατά
 Victor Vinel Ijac
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Curtea de Apel Craiova — Ταξινόμηση μεταχειρισμένων οχημάτων που είχαν ταξινομηθεί προηγουμένως σε άλλα κράτη μέλη — Περιβαλλοντικός φόρος που επιβάλλεται στα αυτοκίνητα οχήματα κατά την πρώτη ταξινόμησή τους σε συγκεκριμένο κράτος μέλος — Συμβατό της εθνικής ρυθμίσεως με το άρθρο 110 ΣΛΕΕ
 Διατακτικό
 Το άρθρο 110 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι απαγορεύει τη θέσπιση από κράτος μέλος φόρου λόγω ρυπάνσεως επιβαλλόμενου επί των αυτοκινήτων οχημάτων κατά την πρώτη ταξινόμησή τους στο κράτος μέλος αυτό, αν το φορολογικό αυτό μέτρο έχει διαμορφωθεί κατά τρόπο ώστε να αποτελεί αντικίνητρο για τη θέση σε κυκλοφορία στο εν λόγω κράτος μέλος μεταχειρισμένων αυτοκινήτων που έχουν αγοραστεί σε άλλα κράτη μέλη, αλλά όχι και για τις πωλήσεις μεταχειρισμένων αυτοκινήτων ίδιας παλαιότητας και ίδιου βαθμού φθοράς εντός της εγχώριας αγοράς.
 (1) ΕΕ C 274 της 9.10.2010.


text:
4.1.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 1/7
 sgy 29gy Uebqotaqiäot 1996, C-110/94, INZO (2)), so eidijoäseqa pqoy sa óqhqa 6, 52, 58 jai/gä 73b sgy Rtmhgä-
 dijaiäxla ejpsxärexy sot jasabkgheämsoy uoäqot epiä sxm eir- jgy EJ so cecomoäy oäsi g moloheriäa emoäy jqósoty leäkoty
 qoxäm enajokotheiä ma tuiärsasai oäsam, koäcx peqirsórexm episqeäpei sgm epikocgä uoqokociäay oliäkot (pot diämei sg
 amenaqsgäsxm sgy hekgärexäy sot, o tpojeiälemoy rsom uoäqo dtmasoäsgsa re htcasqijgä esaiqiäa ma pqaclasopoigärei
 dem eäjame vqgärg sxm acahxäm gä tpgqerixäm cia sg diemeäqceia diamolgä pqoy sg lgsqijgä esaiqiäa vxqiäy ma pqojasabókei
 uoqokocotleämxm pqónexm. uoäqo esaiqixäm (ACT) loämo rsgm peqiäpsxrg pot g htca-
 sqijgä jai g lgsqijgä esaiqiäa eävotm sgm eädqa soty rÂ atsoä
 so jqósoy leäkoy;
 Enajokotheiä, jasó sgm xy ómx aqvgä, ma tuiärsasai so
 dijaiäxla ejpsxärexy ajoälg jai rsgm peqiäpsxrg jasó sgm
 opoiäa o tpojeiälemoy rsom uoäqo vqgrilopoieiä lem oämsxy so
 acahoä gä sgm tpgqeriäa cia sg diemeäqceia pqónexm (ejlirhxä- 2) Am g apómsgrg rso eqxäsgla 1 eiämai aqmgsijgä, paqeävotm
 rexy), enaisiäay oälxy molohesijgäy lesabokgäy pot epgäkhe oi pqoamaueqheiärey diasóneiy sgy Rtmhgäjgy EJ
 lesó sgm jsgärg sot acahotä/sgm paqovgä sgy tpgqeriäay dem dijaiäxla rsgm gledapgäy eädqay htcasqijgä liay lgsqijgäy
 eävei pkeäom so dijaiäxla ma paqaisgheiä apoä sgm apakkacgä esaiqiäay pot edqetäei re ókko jqósoy leäkoy jai/gä rsgm em
 apoä som uoäqo cia siy pqóneiy pot diemgäqcgre rtmauxäy jai koäcx htcasqijgä esaiqiäa ma fgsgärotm oqirleämo vqgla-
 epoleämxy, rsgm pqaclasijoäsgsa, dem lpoqeiä pkeäom ma die- sijoä poroä xy soäjoty epiä sot ACT pot jaseäbake g htca-
 meqcgärei uoqokocotälemey pqóneiy; sqijgä esaiqiäa kalbómomsay tpoäwg oäsi g ehmijgä molohe-
 riäa dem sgy epeäsqepe ma jómei epikocgä uoqokociäay oliä-
 Enajokotheiä, rsgm em koäcx peqiäpsxrg sgy lesacemeärseqgy kot, gä lpoqeiä so poroäm atsoä ma fgsgähei le acxcgä
 epeketärexy jópoiot cecomoäsoy, ma tuiärsasai so dijaiäxla apofglixärexy jasÂ euaqlocgäm sxm aqvxäm pot diastä-
 ejpsxärexy ajoälg jai oäsam o jahoqirloäy sot uoäqot evxäqg- pxre so Dijarsgäqio rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy
 re, helisxäy jasó so ehmijoä diäjaio, tpoä sg kecoälemg epiutä- C-46/93 jai C-48/93, Brasserie du Pecheur SA jasó Olo-
 kang sot ej sxm trseäqxm ekeäcvot, o opoiäoy jahirsó dtmasoä rpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy Ceqlamiäay jai R jasó
 som jahoqirloä sot uoäqot emsoäy rtmsoälot vqoämot, bórei Secretary of State of Transport Ex Parte Factortame j.kp.,
 loämo sxm dgkxärexm sot tpojeileämot rsom uoäqo, satsovqoä- Rtkkocgä 1996, r. I-1029 jai jasó Secretary of State of for
 mxy oälxy paqeävei rsg uoqokocijgä aqvgä sgm enotriäa ma pqo- Social Security ex parte Eunice Sutton (2), Rtkkocgä 1997,
 beiä re dioäqhxrg sot jahoqirheämsoy uoäqot apoä jóhe ópowg, r. I-2163 jai tpovqeotäsai so ehmijoä dijarsgäqio ma voqg-
 oärom auoqó soäro sa pqaclasijó oäro jai sa molijó rsoi- cgärei heqapeiäa ajoälg jai am dem eiämai dtmasgä g epidiä-
 veiäa; jarg soäjxm jasó so ehmijoä diäjaio (eiäse tpoä sg loqugä
 atsgä eiäse tpoä sg loqugä apofglixärexy) oäsam dem oueiäke-
 sai pkeäom jtäqio poroä rsom emócomsa;
 (1) Rtkkocgä 1998, r. I-17.
 (2) Rtkkocgä 1996, r. I-857.
 3) Tpoä siy rtmhgäjey pot peqicqóuomsai rsg diósang peqiä
 paqapolpgäy, rtmódei pqoy siy pqoamaueqheiärey diasó-
 neiy sgy Rtmhgäjgy EJ g ej leäqoty sxm aqvxäm emoäy jqó-
 soty leäkoty óqmgrg voqgcgärexy pirsxärexy uoäqot re
 Aiäsgrg ejdoärexy pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeäbake esaiqiäa edqetäotra re ókko jqósoy leäkoy, sg rsiclgä pot
 so High Court of Justice (England and Wales), Chancery voqgcotäm seäsoiey pirsxäreiy re esaiqiäey pot edqetäotm
 Division, le diósang sgy 2ay Ojsxbqiäot 1998 rsiy tpoheäreiy rsg vxäqa jahxäy jai re esaiqiäey pot edqetäotm re oqi-
 1) Metallgesellschaft Limited, 2) Metallgesellschaft AG jai rleäma ókka jqósg leäkg, dtmólei rtlbórexy peqiä dipkgäy
 Metallgesellschaft Handel & Beteiligungen AG, 3) The Metal uoqokociäay pot eävei rtmauheiä le atsó;
 and Commodity Company Limited asolijxäy jasó
 Commissioners of Inland Revenue jai H. M. Attorney Gene-
 ral
 4) Re peqiäpsxrg aqmgsijgäy apamsgärexy rso eqxäsgla 3,
 (Tpoäherg C-397/98) eävei jai eiäve jahÂ oäko som jqiärilo vqoämo so pqxäso jqó-
 (1999/C 1/12) soy leäkoy sgm tpovqeäxrg ma voqgceiä piärsxrg uoäqot re
 seäsoia esaiqiäa tpoä soty iädioty oäqoty oäpxy jai rsiy esai-
 qiäey pot edqetäotm rÂ atsoä gä siy esaiqiäey pot edqetäotm
 Le diósang sgy 2ay Ojsxbqiäot 1998, pot peqigäkhe rsg re jqósoy leäkoy le so opoiäo eävei rtmauheiä rtälbarg peqiä
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm dipkgäy uoqokociäay pot pqobkeäpei seäsoiey pirsxäreiy;
 rsiy 6 Moelbqiäot 1998, so High Court of Justice (England
 and Wales), Chancery Division, rso pkaiärio sxm diauoqxäm
 lesantä 1) Metallgesellschaft Limited, 2) Metallgesellschaft
 5) Dijaiotäsai so jqósoy leäkoy ma amsisónei rsgm aniäxrg
 AG jai Metallgesellschaft Handel & Beteiligungen AG, 3)
 peqiä epirsqougäy vqglasijotä porotä, voqgcgärexy pirsxä-
 The Metal and Commodity Company Limited asolijxäy jasó
 rexy uoäqot gä apofglixärexy oäsi o emócxm dem sa
 Commissioners of Inland Revenue jai H. M. Attorney Gene-
 dijaiotäsai gä oäsi g aniäxrgä sot pqeäpei ma leixheiä dioäsi,
 ral, pot ejjqelotäm emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio
 paqó so oäsi oi ehmijeäy diasóneiy dem sot so epeäsqepam,
 sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm ajokotähxm
 oäueike ma eävei jómei epikocgä uoqokociäay oliäkot gä ma
 eqxsglósxm:
 fgsgärei sg voqgäcgrg pirsxärexy uoäqot jai ma pqorutäcei
 rsoty Commissioners jai emdevoleämxy peqaiseäqx re det-
 1) Tpoä siy rtmhgäjey pot peqicqóuomsai rsg diósang peqiä seqobóhlio dijarsgäqio jasó sgy apoqqipsijgäy apouó-
 paqapolpgäy (1), rtmódei pqoy so joimosijoä diäjaio jai rexy sot Euoäqot, epijakotälemoy sgm tpeqovgä jai so
 ---pagebreak--- C 1/8 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 4.1.1999
 ólero aposeäkerla sxm diasónexm sot joimosijotä paqovxäm, oäsam oi paqoveäy atseäy tpeqbaiämotm so jasxä-
 dijaiäot; saso oäqio pot pqobkeäpotm oi oijeiäey odgciäey;
 (1) Odgciäa sot Rtlbotkiäot sgy 14gy Iotmiäot 1993, EE L 199 sgy
 (1) Euaqlocgä sot Income and Corporation Taxes Act 1988, jai eidi- 9.8.1993, r. 54.
 joäseqa sxm uoqokocijxäm diasónexm sot Gmxleämot Barikeiäot
 pot auoqotäm sg diamolgä leqirlósxm apoä edqetäotrey rso Gmx-
 leämo Bariäkeio esaiqiäey, sxm opoiäxm oi lgsqijeäy esaiqiäey
 edqetäotm re ókka jqósg leäkg.
 (2) Tpoäherg C-66/95.
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake so Bundesfinanzhof le diósang sgy 27gy Atcotärsot
 1998 rsgm tpoäherg Finanzamt Goslar (1) jasó Brigitte Breit-
 sohl
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- (Tpoäherg C-400/98)
 bake o Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombar- (1999/C 1/14)
 dia, Likómo, le diósang sgy 11gy Iotmiäot 1998, rsgm tpoä-
 herg Ordine degli Architetti delle province di Milano e Lodi
 jai Piero De Angelis jasó sot Comune di Milano (Dgälot Le diósang sgy 27gy Atcotärsot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Likómot) jai jasó sgy esaiqiäay Pirelli, sgy esaiqiäay Milano Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 Centrale Servizi S.p.A. jai sot Ente Autonomo Teatro alla rsiy 9 Moelbqiäot 1998, so Bundesfinanzhof, rso pkaiärio sgy
 Scala diauoqóy lesantä Finanzamt Goslar jai Brigitte Breitsohl
 pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm
 (Tpoäherg C-399/98) eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm engäy eqxsgló-
 sxm:
 (1999/C 1/13)
 1) Jasó sgm molokociäa sot Dijarsgäqiot sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm (apoäuarg sgy 29gy Uebqotaqiäot 1996,
 Le diósang sgy 11gy Iotmiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg C-110/94 Inzo, Rtkkocgä 1996, r. I-857), ajoälg jai oi
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqxäsey epemdtsijeäy dapómey pot pqaclasopoiotämsai
 rsiy 9 Moelbqiäot 1998, so Tribunale Amministrativo Regio- cia siy amócjey liay epiveiqgärexy lpoqotäm ma hexqotäm-
 nale per la Lombardia, Likómo, rso pkaiärio sgy diauoqóy sai xy oijomolijeäy dqarsgqioäsgsey tpoä sgm eämmoia sot
 lesantä sgy Ordine degli Architetti delle province di Milano e óqhqot 4 sgy odgciäay 77/388/EOJ sot Rtlbotkiäot (1).
 Lodi jai Piero De Angelis auemoäy jai sot Comune di Milano
 (Dgälot Likómot), sgy esaiqiäay Pirelli, sgy esaiqiäay Milano G uoqokocijgä aqvgä oueiäkei ma kalbómei tpoäwg, rso
 Centrale Servizi S.p.A. jai sot Ente Autonomo Teatro alla pkaiärio atsoä, sg dgkxheiära pqoäherg sgy epiveiqgärexy.
 Scala aueseäqot, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so G idioäsgsa sot tpojeileämot rsom uoäqo pot amacmxqiäfe-
 Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm sai jasÂ atsoäm som sqoäpo dem lpoqeiä, jasÂ aqvgäm, ma
 engäy eqxsglósxm: auaiqeheiä amadqolijxäy koäcx sgy epeketärexy gä sgy lg
 epeketärexy oqirleämxm cecomoäsxm (aqvgä sgy aruókeiay
 dijaiäot). Sotäso irvtäei epiärgy cia sgm eäjpsxrg sot
 1) Amsibaiämotm pqoy sgm odgciäa 93/37/EOJ (1) oi herpirheiä- uoäqot rsgm peqiäpsxrg epemdtärexm.
 rey apoä so jqósoy jai siy peqiueäqeiey qthliäreiy pot epi-
 sqeäpotm rsom jasarjetarsgä (jósovo oijodolijgäy ódeiay Pqeäpei, rtäluxma le siy aqveäy atseäy, ma amacmxqirseiä,
 gä ódeiay pokeodolijotä rvediarlotä) ma ejsekeärei apet- koäcx sgy pqoheärexy emóqnexy oijomolijgäy dqarsgqioäsg-
 heiäay oqirleäma eäqca pokeodolijgäy tpodolgäy, apakkar- say rtmepacoleämgy uoqokocgseäey pqóneiy, so dijaiäxla
 roälemoy em oäkx gä em leäqei apoä sgm jasabokgä sxm ouei- pqoy eäjpsxrg sot uoäqot (óqhqo 17 sgy odgciäay
 koälemxm sekxäm (óqhqo 11 sot moälot 10/77, óqhqa 28 jai 77/388/EOJ) rsgm peqiäpsxrg sxm jakotleämxm idqtsijxäm
 31 sot moälot 1150/17.8.1942 jai óqhqa 8 jai 12 sot Ûmoä- epemdtärexm, ajoälg jai am gäsam cmxrsoä rsg uoqokocijgä
 lotë 60 sgy Peqiueäqeiay sgy Kolbaqdiäay, sgy 5.12.1977), aqvgä, gädg jasó som jahoqirloä sot uoäqot cia pqxäsg
 re rveärg idiäxy le siy atrsgqeäy aqveäy peqiä diaruakiärexy uoqó, oäsi g rjopotälemg oijomolijgä dqarsgqioäsgsa pot
 sot amsacxmirlotä, siy opoiäey oueiäkotm ma sgqotäm sa rtmepócesai uoqokocgseäey pqóneiy dem eiäve pqóclasi
 jqósg leäkg, rtäluxma le so joimosijoä diäjaio, re okoä- amakguheiä;
 jkgqo som soleäa sxm dgloärixm eäqcxm sxm opoiäxm g aniäa
 irotäsai le gä tpeqbaiämei sa 5 ejasolltäqia Ecu; Re peqiäpsxrg jasauasijgäy apamsgärexy rso pqxäso eqxä-
 sgla:
 2) Lpoqeiä ma ciämei dejsoä, paqó siy amxseäqx amaueqheiärey 2) Lpoqeiä, rsgm peqiäpsxrg sgy paqadoärexy jsiqiäxm gä slg-
 aqveäy peqiä diaruakiärexy sot amsacxmirlotä, oäsi rtlbi- lósxm jsiqiäxm jai sot rtmevoleämot edóuoty, ma peqio-
 bófomsai le sgm joimosijgä eämmolg sóng oi rtluxmiäey qirseiä so dijaiäxla epikocgäy uoqokocgärexy rsa jsiäqia/
 lesantä dioijgsijgäy aqvgäy jai idixäsg (pot episqeäpomsai slgälasa jsiqiäxm;
 jasÂ aqvgäm apoä so óqhqo 11 sot moälot 241/7.8.1990) re
 soleiäy sxm opoiäxm vaqajsgqirsijoä eiämai g ej leäqoty sgy (1) EE eid. eäjd. 09/001, r. 49.
 dioijgsijgäy aqvgäy epikocgä sot pqorxäpot le so opoiäo ha
 rtmolokocgärei sgm ejpkgäqxrg opoiotdgäpose eiädoty


text:
22.12.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 369/9
 της ζα ́χαρης ει ́ναι ο ́χι μο ́νον η εισαγωγη ́ μειγμα ́των ζα ́χαρης 'Εχουν τα α ́ρθρα 145 ́εως 151 του κοινοτικου ́ τελωνειακου ́ κω ́δικα
 και κακα ́ο με σω ́ρευση καταγωγω ́ν ΕΚ/ΥΧΕ αλλα ́ και η [κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2913/92 (1)] την ́εννοια ο ́τι απαγορευ ́εται, στο
 εισαγωγη ́ μειγμα ́των ζα ́χαρης και κακα ́ο με σω ́ ρευση καταγω- πλαι ́σιο τριγωνικου ́ συστη ́ματος τελειοποιη ́σεως προς επανεισα-
 γω ́ν ΑΚΕ/ΥΧΕ. γωγη ́, σε επιχειρηματι ́α να αφαιρε ́σει, κατα ́ τη θε ́ση σε ελευ ́θερη
 κυκλοφορι ́α των παραγω ́γων προϊο ́ντων, το ποσο ́ των εισαγωγικω ́ν
 δασμω ́ν που θα ει ́χαν επιβληθει ́ στα εξαχθε ́ντα προσωρινω ́ς
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 109, παρα ́γραφος 2, της αποφα ́σεως
 εμπορευ ́ματα σε περι ́πτωση ορθη ́ς δασμολογικη ́ς τους κατατα ́ξεως,
 ΥΧΕ: η Επιτροπη ́ δεν εξε ́τασε αν με τα με ́τρα διασφαλι ́σεως
 ο ́ταν η δηλωθει ́σα κατα ́ την εξαγωγη ́ τους δασμολογικη ́ κλα ́ση
 που θε ́σπισε ο προσβαλλο ́μενος κανονισμο ́ς δημιουργου ́νται
 η ́ταν διαφορετικη ́ λο ́γω σφα ́λματος;
 οι μικρο ́τερες δυνατε ́ς διαταρα ́ξεις στη λειτουργι ́α της
 συνδε ́σεως. Η Επιτροπη ́ δεν εξε ́τασε ου ́τε αν με τα επι ́μαχα
 με ́τρα διασφαλι ́σεως επιτυγχα ́νεται το επιδιωκο ́μενο αποτε ́-
 λεσμα. Τε ́λος, τα σχετικα ́ με ́τρα διασφαλι ́σεως βαι ́νουν πε ́ραν (1) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλι ́ου, της 12ης Οκτωβρι ́ου
 του αναγκαι ́ου ορι ́ου: ́ενα με ́τρο διασφαλι ́σεως που θα 1992, περι ́ θεσπι ́σεως κοινοτικου ́ τελωνειακου ́ κω ́δικα (EE L 302 της
 προε ́βλεπε μο ́νον μια κατω ́τατη τιμη ́ εισαγωγη ́ς για τα 19.10.1992, σ. 1).
 μει ́γματα ΑΚΕ/ΥΧΕ, απο ́ τη μια πλευρα ́ θα η ́ταν κατα ́λληλο
 για την επι ́τευξη του επιδιωκο ́μενου σκοπου ́ και απο ́ την
 α ́λλη πλευρα ́ θα η ́ταν λιγο ́τερο βαρυ ́ για τις ΥΧΕ και τις
 ενδιαφερο ́μενες επιχειρη ́σεις.
 — Κατα ́χρηση εξουσι ́ας: το α ́ρθρο 109 της αποφα ́σεως ΥΧΕ δεν
 παρε ́χει στην Επιτροπη ́ τη διακριτικη ́ εξουσι ́α να διορθω ́σει η ́
 συμπληρω ́σει τις προβλεφθει ́σες απο ́ το Συμβου ́λιο δυνατο ́-
 τητες σωρευ ́σεως καταγωγω ́ν ΑΚΕ/ΥΧΕ ο ́ταν η χρησιμο-
 ποι ́ηση της δυνατο ́τητας αυτη ́ς ́εχει συνε ́πειες που με τη Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 λη ́ψη της αποφα ́σεως ΥΧΕ προβλε ́φθηκαν η ́ ακο ́μα και του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου που ασκη ́θηκε στις 19 Οκτωβρι ́ου
 επιδιω ́χθηκαν. 2001
 — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης.
 (Υπο ́θεση C-415/01)
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 253 ΕΚ: το επι ́μαχο με ́τρο διασφαλι ́-
 σεως ουδο ́λως στηρι ́ζεται σε πραγματικα ́ περιστατικα ́ η ́ σε (2001/C 369/16)
 αριθμου ́ς.
 (1) EE C ... της ..., σ. ... Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τους G. V. Jordana και J. Adda, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 19 Οκτωβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του
 Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το tribunal d’instance de Metz με απο ́φαση της
 8ης Οκτωβρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση S.A. GEFCO κατα ́ — να διαπιστω ́σει ο ́τι, λο ́γω του ο ́τι η Περιφε ́ρεια της Φλα ́νδρας
 Receveur Principal des Douanes και η Περιφε ́ρεια της Βαλλονι ́ας δεν μετε ́φεραν στο εσωτερικο ́
 τους δι ́καιο το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφοι 1 και 2, και το
 παρα ́ρτημα Ι της οδηγι ́ας 79/409/ΕΟΚ (1), ου ́τε διασφα ́λισαν
 (Υπο ́θεση C-411/01) τον καθορισμο ́ των αντιτα ́ξιμων σε τρι ́τους ζωνω ́ν ειδικη ́ς
 προστασι ́ας που βρι ́σκονται στο ́εδαφο ́ς τους ου ́τε ́ελαβαν
 (2001/C 369/15) τα αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου να διασφαλι ́σουν ο ́τι ο
 χαρακτηρισμο ́ς ενο ́ς το ́που ως ζω ́νης ειδικη ́ς προστασι ́ας
 συνεπα ́γεται αυτομα ́τως και ταυτοχρο ́νως την εφαρμογη ́ ενο ́ς
 καθεστω ́τος προστασι ́ας και διατηρη ́σεως συ ́μφωνου με το
 κοινοτικο ́ δι ́καιο, το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου παρε ́βη τις
 Με απο ́φαση της 8ης Οκτωβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφοι 1
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 17 Οκτωβρι ́ου 2001, το και 2, της οδηγι ́ας 79/409/ΕΟΚ, περι ́ της διατηρη ́σεως των
 tribunal d’instance de Metz στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ αγρι ́ων πτηνω ́ν, σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 4,
 S.A. GEFCO και Receveur Principal des Douanes που εκκρεμει ́ της εν λο ́γω οδηγι ́ας, ο ́πως τροποποιη ́θηκε εν με ́ρει, βα ́σει
 ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των του α ́ρθρου 7 της οδηγι ́ας 92/43/EOK (2), με το α ́ρθρο 6,
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος: παρα ́γραφοι 2, 3, και 4, της ́διας
 ι αυτη ́ς οδηγι ́ας.
 ---pagebreak--- C 369/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 22.12.2001
 — Να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ der Woude και V. Landes, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 ́εξοδα. α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 5 Νοεμβρι ́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 — Το γεγονο ́ς και μο ́νον ο ́τι καθορι ́στηκε ́ενας ορισμε ́νος
 αριθμο ́ς ζωνω ́ν ειδικη ́ς προστασι ́ας δεν συνιστα ́ καθαυτο ́
 πλη ́ρη και ορθη ́ μεταφορα ́ του α ́ρθρου 4, παρα ́γραφοι 1 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας να
 και 2, της οδηγι ́ας, δεδομε ́νου ο ́τι ο καθορισμο ́ς των μεταφε ́ρει στο εσωτερικο ́ δι ́καιο ορθω ́ς και πλη ́ρως το
 ζωνω ́ν αυτω ́ν αποσκοπει ́ μο ́νο στην εφαρμογη ́ των γενικω ́ν α ́ρθρο 14, στοιχει ́α α' και β', το α ́ρθρο 15, παρα ́γραφοι 1
 υποχρεω ́σεων που προβλε ́πει η οδηγι ́α. Αντιθε ́τως, ουδεμι ́α και 2, το α ́ρθρο 16, παρα ́γραφος 1, το α ́ρθρο 19, παρα ́γρα-
 δια ́ταξη νομικω ́ς δεσμευτικη ́ που ισχυ ́ει στο ́εδαφος αμφο- φοι 2, 3 και 4, της οδηγι ́ας 90/219/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 τε ́ρων των περιφερειω ́ν επιτα ́σσει τον χαρακτηρισμο ́ ως της 23ης Απριλι ́ου 1990, ο ́πως ́εχει τροποποιηθει ́, για την
 ζωνω ́ν ειδικη ́ς προστασι ́ας των περιοχω ́ν που ει ́ναι οι πλε ́ον περιορισμε ́νη χρη ́ση γενετικω ́ς τροποποιημε ́νων μικροοργα-
 κατα ́λληλες αριθμητικω ́ς και απο ́ α ́ποψη επιφανει ́ας για τη νισμω ́ν (1), και παραλει ́ποντας να μεταφε ́ρει στο εσωτερικο ́
 διατη ́ρηση των ειδω ́ν των πτηνω ́ν που αναφε ́ρει το παρα ́ρ- δι ́καιο τις διατα ́ξεις της οδηγι ́ας σχετικα ́ με ορισμε ́νες
 τημα Ι και των αποδημητικω ́ν ειδω ́ν που δεν μνημονευ ́ονται περιορισμε ́νες χρη ́σεις που εμπι ́πτουν στην αρμοδιο ́τητα του
 στο παρα ́ρτημα Ι, των οποι ́ων η ́ελευση ει ́ναι τακτικη ́ στις Υπουργει ́ου 'Αμυνας, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει
 περιοχε ́ς αναπαραγωγη ́ς, αλλαγη ́ς φτερω ́ματος και διαχειμα ́- απο ́ την ως α ́νω οδηγι ́α και το α ́ρθρο 249 της Συνθη ́κης ΕΚ·
 σεως καθω ́ς και στις ζω ́νες ο ́που βρι ́σκονται οι σταθμοι ́ κατα ́
 μη ́κος των οδω ́ν αποδημι ́ας.
 — Ο καθορισμο ́ς των ζωνω ́ν ειδικη ́ς προστασι ́ας απο ́ τις — να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 περιφε ́ρειες δεν αντιτα ́σσεται στους τρι ́τους, αν δεν υπα ́ρξει
 δημοσι ́ευση και αν οι διατα ́ξεις του εσωτερικου ́ δικαι ́ου
 δεν προβλε ́ψουν ρητω ́ς ο ́τι η δημοσι ́ευση της υπουργικη ́ς
 αποφα ́σεως α ́νευ χαρτω ́ν δεν επηρεα ́ζει τον δεσμευτικο ́ τους
 χαρακτη ́ρα ́εναντι των τρι ́των.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — ο ́σον αφορα ́ την Περιφε ́ρεια της Φλα ́νδρας, οι ζω ́νες ειδικη ́ς
 προστασι ́ας δεν απολαυ ́ουν ενο ́ς καθεστω ́τος προστασι ́ας και
 διατηρη ́σεως ο ́πως προβλε ́πει η επι ́ του θε ́ματος σχετικη ́
 κοινοτικη ́ νομοθεσι ́α δεδομε ́νου ο ́τι εφαρμο ́ζονται μο ́νον
 μεμονωμε ́να και σποραδικα ́ με ́τρα η ́, αντιστρο ́φως, με ́τρα Η Επιτροπη ́ φρονει ́ ο ́τι, με τα με ́τρα που κοινοποι ́ησαν οι γαλλικε ́ς
 υπερβαλλο ́ντως γενικα ́ που ισχυ ́ουν ακριβω ́ς με τον ́διο ι αρχε ́ς, δεν μεταφε ́ρονται πλη ́ρως στο εσωτερικο ́ δι ́καιο ορισμε ́νες
 τρο ́πο εκτο ́ς ο ́πως και εντο ́ς των ζωνω ́ν ειδικη ́ς προστασι ́ας. διατα ́ξεις της οδηγι ́ας, η ́τοι:
 (1) Οδηγι ́α 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 2ας Απριλι ́ου 1979, περι ́
 της διατηρη ́σεως των αγρι ́ων πτηνω ́ν (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 15/001, σ. 202, — το α ́ρθρο 14, στοιχει ́ο α', ο ́σον αφορα ́ τις χρη ́σεις των
 σ. 1). γενετικω ́ς τροποποιημε ́νων μικροοργανισμω ́ν της Ομα ́δας Ι
 (2) Οδηγι ́α 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 21.5.1992, για τη διατη ́- η ́ ΙΙ για εκπαιδευτικου ́ς, ερευνητικου ́ς η ́ αναπτυξιακου ́ς
 ρηση των φυσικω ́ν οικοτο ́πων καθω ́ς και της α ́γριας πανι ́δας και σκοπου ́ς και ο ́σον αφορα ́ τις εγκαταστα ́σεις, πλην εκει ́νων
 χλωρι ́δας (EE L 206 της 22.7.1992, σ. 7). που υπο ́κεινται σε ́εγκριση, στις οποι ́ες γι ́νεται χρη ́ση για
 βιομηχανικου ́ς η ́ εμπορικου ́ς σκοπου ́ς·
 — το α ́ρθρο 14, στοιχει ́ο β', ο ́σον αφορα ́ τις εγκαταστα ́σεις που
 υπο ́κεινται σε ́εγκριση και ο ́σον αφορα ́ τη θε ́ση στη δια ́θεση
 των ενδιαφερομε ́νων κρατω ́ν μελω ́ν ορισμε ́νων πληροφοριω ́ν
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ σχετικω ́ν με τα με ́τρα ασφαλει ́ας και τη στα ́ση που πρε ́πει να
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 5 Νοεμβρι ́ου τηρει ́ται σε περι ́πτωση ατυχη ́ματος·
 2001
 (Υπο ́θεση C-429/01) — το α ́ρθρο 15, παρα ́γραφος 1, στον βαθμο ́ που τα με ́τρα που
 ́ελαβαν οι γαλλικε ́ς αρχε ́ς δεν προσδιορι ́ζουν επακριβω ́ς τα
 στοιχει ́α που ο χρη ́στης οφει ́λει να παρα ́σχει·
 (2001/C 369/17)
 — το α ́ρθρο 15, παρα ́γραφος 2, ο ́σον αφορα ́ τη θε ́σπιση
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ πλαισι ́ου με ́τρων που αποσκοπου ́ν στην ενημε ́ρωση κα ́θε
 τον G. zur Hausen, επικουρου ́μενο απο ́ τους δικηγο ́ρους Η. van κρα ́τους με ́λους που ενδε ́χεται να θιγει ́ απο ́ ατυ ́χημα·


text:
C 204/26 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 17.7.1999
 — η πορτογαλικη ́ νομοθεσι ́α δεν εξαρτα ́ την εκμετα ́λλευση Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 εγκαταστα ́σεων αεριοποι ́ησης και υγροποι ́ησης του α ́νθρακα βαλε η Pretura di Treviso, Sezione distaccata di Oderzo,
 απο ́ προηγου ́μενη χορη ́γηση αδει ́ας των αρμοδι ́ων αρχω ́ν, με δια ́ταξη της 7ης Απριλι ́ου 1999 εκδοθει ́σα στην υπο ́θεση
 ο ́πως προβλε ́πει το α ́ρθρο 3, παρα ́γραφος 1, σε συνδυασμο ́ Giuseppe Busolin και λοιποι ́ κατα ́ Ispettorato Centrale
 προς το σημει ́ο 1.3 του παραρτη ́ματος Ι της οδηγι ́ας. Το Repressione Frodi- Ufficio di Conegliano — Ministero
 αν ενδεχομε ́νως δεν υφι ́σταται πρα ́γματι επι ́ του παρο ́ντος delle Risorse Agricole, Alimentari e Forestali
 βιομηχανι ́α αεριοποι ́ησης και υγροποι ́ησης του α ́νθρακα στην
 Πορτογαλι ́α δεν ασκει ́ επιρροη ́· (Υπο ́θεση C-155/99)
 — η πορτογαλικη ́ νομοθεσι ́α δεν εξαρτα ́ την εκμετα ́λλευση (1999/C 204/48)
 εγκαταστα ́σεων παραγωγη ́ς αμια ́ντου απο ́ προηγου ́μενη χορη ́-
 γηση αδει ́ας των αρμοδι ́ων αρχω ́ν, ο ́πως προβλε ́πει το α ́ρθρο 3, Με δια ́ταξη της 7ης Απριλι ́ου 1999, που περιη ́λθε στη Γραμματει ́α
 παρα ́γραφος 1, σε συνδυασμο ́ προς το σημει ́ο 3.2 του παραρ- του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 27 Απριλι ́ου
 τη ́ματος Ι της οδηγι ́ας. 1999, η Pretura di Treviso, Sezione distaccata di Oderzo, ζητει ́
 απο ́ το ∆ικαστη ́ριο, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́
 ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου στην υπο ́θεση Giuseppe
 Busolin και λοιποι ́ κατα ́ Ispettorato Centrale Repressione Frodi-
 (1) EE L 188 της 16ης Ιουλι ́ου 1984, σ. 20. Ufficio di Conegliano — Ministero delle Risorse Agricole,
 Alimentari e Forestali, την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́
 των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 — Ει ́ναι η απο ́φαση της Επιτροπη ́ς περι ́κατανομη ́ς της ποσο ́τητας
 υποχρεωτικη ́ς αποστα ́ξεως μεταξυ ́ των διαφο ́ρων περιοχω ́ν
 παραγωγη ́ς για την περι ́οδο 1993/94 [στην οποι ́α αναφε ́ρεται
 ο κανονισμο ́ς (ΕΚ) 343/94 (1)] α ́κυρη λο ́γω παραβα ́σεως του
 α ́ρθρου 39, παρα ́γραφος 11, στοιχει ́ο β', του κανονισμου ́
 (ΕΟΚ) 822/87 (2) [ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- (ΕΟΚ) 1972/87 (3)], δεδομε ́νου ο ́τι ελλει ́πει η πιστοποι ́ηση
 βαλε το Tribunal de première instance de Tournai με σχετικα ́ με την υ ́παρξη της νο ́μιμης προϋποθε ́σεως — συ ́μφωνα
 απο ́φαση της 31ης Μαρτι ́ου 1999 στην υπο ́θεση Floridienne με την ́δια
 ι προαναφερθει ́σα κανονιστικη ́ ρυ ́θμιση — της
 SA και Berginvest SA κατα ́ État belge «αισθητη ́ς αλλαγη ́ς» της σχε ́σεως μεταξυ ́ των «διαθεσι ́μων
 ποσοτη ́των» και των «συνη ́θων χρη ́σεων» της περιο ́δου
 1993/94 σε συ ́γκριση προς τη σχε ́ση μεταξυ ́ των «διαθεσι ́μων
 (Υπο ́θεση C-142/99) ποσοτη ́των» και των «συνη ́θων χρη ́σεων» κατα ́ τις περιο ́δους
 αναφορα ́ς 1981/82, 1982/83 και 1983/84;
 (1999/C 204/47) — Ει ́ναι ́εγκυρη η ́ ο ́χι η απο ́φαση της Επιτροπη ́ς περι ́ κατανομη ́ς
 της ποσο ́τητας υποχρεωτικη ́ς αποστα ́ξεως μεταξυ ́ των διαφο ́-
 Με απο ́φαση της 31ης Μαρτι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη ρων περιοχω ́ν παραγωγη ́ς για την περι ́οδο 1993/94 [που
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 21 ρυθμι ́ζει ο κανονισμο ́ς (ΕΚ) 343/94] καθο ́σον η απο ́φαση
 Απριλι ́ου 1999, το Tribunal de première instance de Tournai, αυτη ́ φαι ́νεται πλημμελη ́ς λο ́γω παραβα ́σεως του α ́ρθρου 190
 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Floridienne SA και Berginvest (στην πραγματικο ́τητα λο ́γω«ελλει ́ψεως αιτιολογι ́ας») της Συν-
 SA κατα ́ État belge [Βελγικου ́ ∆ημοσι ́ου], που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν θη ́κης ΕΚ, δεδομε ́νου ο ́τι δεν υπα ́ρχει στον κανονισμο ́ (ΕΚ)
 του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́- 343/94, καθω ́ς και στις προπαρασκευαστικε ́ς πρα ́ξεις και
 σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος: ́εγγραφα του κανονισμου ́ αυτου ́, καμι ́α αναφορα ́ σχετικα ́ με τη
 συνδρομη ́ της νο ́μιμης προϋποθε ́σεως της «αισθητη ́ς αλλαγη ́ς»
 στη σχε ́ση μεταξυ ́ των «διαθεσι ́μων ποσοτη ́των» και των
 «Πρε ́πει τα μερι ́σματα μετοχω ́ν και οι το ́κοι δανει ́ων να μη «συνη ́θων χρη ́σεων» της περιο ́δου 1993/94 σε συ ́γκριση
 συμπεριλαμβα ́νονται ποτε ́ στον παρονομαστη ́ του κλα ́σματος (1) προς τη σχε ́ση μεταξυ ́ των «διαθεσι ́μων ποσοτη ́των» και
 που χρησιμευ ́ει για τον υπολογισμο ́ της αναλογι ́ας εκπτω ́σεως, των «συνη ́θων χρη ́σεων» των περιο ́δων αναφορα ́ς 1981/82,
 ακο ́μη και εα ́ν η εισπρα ́ττουσα τα μερι ́σματα η ́ το ́κους αυτου ́ς 1982/83 και 1983/84;
 εταιρι ́α ́εχει αναμιχθει ́ στη διαχει ́ριση των επιχειρη ́σεων που
 διανε ́μουν τα μερι ́σματα η ́ πληρω ́νουν τους το ́κους, και πε ́ραν του — Ει ́ναι α ́κυρος ο κανονισμο ́ς (ΕΚ) 343/94 που επιβα ́λλει στην
 πλαισι ́ου της ασκη ́σεως των δικαιωμα ́των τα οποι ́α κατε ́χει υπο ́ την Ιταλι ́α την υποχρε ́ωση αποστα ́ξεως 12 150 000 HL λο ́γω
 ιδιο ́τητα ́ της ως μετο ́χου η ́ εται ́ρου;» παραβια ́σεως των αρχω ́ν της λογικη ́ς, λο ́γω προ ́δηλης πλα ́νης
 και λο ́γω του ο ́τι αντιφα ́σκει προς τον επιδιωκο ́μενο σκοπο ́,
 ενο ́ψει του «συστη ́ματος υπολογισμου ́» που εφα ́ρμοσε η
 Επιτροπη ́ ΕΚ [...], του ́το δε εξαιτι ́ας της ελλει ́ψεως λογικη ́ς
 (1) Κλα ́σματος που ορι ́ζεται στο α ́ρθρο 19 της ́εκτης οδηγι ́ας που προβλε ́πει το α ́ρθρο 39, παρα ́γραφος 3, τρι ́το εδα ́φιο,
 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ εναρμονι ́- του κανονισμου ́ 822/85 και εξαιτι ́ας του παραλο ́γου στην
 σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν με τους προσαρμογη ́ του ποσοστου ́ του 8 % (4), συσχετι ́ζοντας παρα-
 φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́νης με ́τρους εντελω ́ς α ́σχετες προς την πραγματικο ́τητα της
 αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49). αμπελοοινικη ́ς αγορα ́ς της περιο ́δου 1993/94; Ει ́ναι οι ́διες
 ι
 διατα ́ξεις επι ́σης α ́κυρες καθο ́σον εισα ́γουν διακρι ́σεις εις
 βα ́ρος της Ιταλι ́ας και, ως εκ του ́του, παραβια ́ζουν την αρχη ́
 της απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων του α ́ρθρου 40 της
 Συνθη ́κης ΕΚ;


text:
 3.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 364/18
 Προσφυγή της 31ης Ιουλίου 2016 — Syriatel Mobile Telecom κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-411/16)
 (2016/C 364/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Syriatel Mobile Telecom (Joint Stock Company) (Δαμασκός, Συρία) (εκπρόσωπος: E. Ruchat, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την προσφυγή της·
 —
 να ακυρώσει, κατά συνέπεια, την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2016/850, της 27ης Μαΐου 2016, και τις εκτελεστικές της πράξεις, στο μέτρο που την αφορούν·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος πραγματικής δικαστικής προστασίας, το οποίο προβλέπεται από τα άρθρα 6 και 13 της Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (στο εξής: ΕΣΔΑ), από το άρθρο 215 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΣΛΕΕ), καθώς και από τα άρθρα 41 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 2
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, στο μέτρο που προσάπτεται στο Συμβούλιο ότι η αιτιολογία της αποφάσεώς του δεν συνάδει με την υποχρέωση την οποία υπέχουν τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, από το άρθρο 296 ΣΛΕΕ και από το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως ως προς την εμπλοκή της προσφεύγουσας στη χρηματοδότηση του συριακού καθεστώτος.
 4
 Με τον τέταρτο λόγο υποστηρίζεται ότι τα προσβαλλόμενα μέτρα περιορίζουν με αδικαιολόγητο και δυσανάλογο τρόπο τα θεμελιώδη δικαιώματα της προσφεύγουσας, και ειδικότερα το δικαίωμά της στην ιδιοκτησία, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 1 του πρώτου προσθέτου πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ και στο άρθρο 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και το δικαίωμα σεβασμού της φήμης της, το οποίο προβλέπεται από τα άρθρα 8 και 10, παράγραφος 2, της ΕΣΔΑ.
 5
 Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται παραβίαση των κατευθυντήριων γραμμών του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2005, για την εφαρμογή και την αξιολόγηση των περιοριστικών μέτρων (κυρώσεων) στο πλαίσιο της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (έγγραφο 15114/05 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2005).


text:
 8.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/3
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 11ης Νοεμβρίου 2004
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-186/02 P και C-188/02 P, Ramondín SA, Ramondín Cápsulas SA (C-186/02), Territorio Histórico de Álava Diputación Foral de Álava (C-188/02) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Φορολογικά μέτρα - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Νέοι λόγοι)
 (2005/C 6/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-186/02 P και C-188/02 P, με αντικείμενο δύο αιτήσεις αναιρέσεως δυνάμει του άρθρου 49 του Οργανισμού ΕΚ του Δικαστηρίου, ασκηθείσες αντιστοίχως στις 15 και 16 Μαΐου 2002, Ramondín SA, με έδρα το Logroño (Ισπανία) και Ramondín Cápsulas SA, με έδρα τη Laguardia (Ισπανία) (δικηγόρος: J. Lazcano-Iturburu Ayestaran) C-186/02 P, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava (δικηγόροι: A. Creus Carreras, B. Uriarte Valiente και Bravo-Ferrer Delgado) C-188/02 P, όπου οι έτεροι διάδικοι είναι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: F. Santaolalla Gadea και J. L. Buendía Sierra) υποστηριζόμενη από την Comunidad Autónoma de La Rioja, (δικηγόρος: J. Μ. Criado Gámez), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή) και N. Colneric, δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: Μ. Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 11 Νοεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Συνεκδικάζει τις υποθέσεις C-186/02 P και C-188/02 P προς έκδοση ενιαίας αποφάσεως.
 2)
 Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως.
 3)
 Οι αναιρεσείοντες φέρουν, εκτός των δικών τους εξόδων, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και η Comunidad Autónoma de La Rioja.
 (1) ΕΕ C 191 της 10.8.2002.


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Ιουνίου 2017 — Mediterranean Premium Spirits κατά EUIPO — G-Star Raw (GINRAW)
 (Υπόθεση T-258/16) (1)
 (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης GINRAW - Προγενέστερα λεκτικά σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης RAW - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Παραδεκτό αποδεικτικών στοιχείων προσκομιζόμενων για πρώτη φορά ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)
 (2017/C 249/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mediterranean Premium Spirits, SL (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. A. Mora Granell και J. Romaní Lluch, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Folliard-Monguiral και K. Sidat Humphreys)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: G-Star Raw CV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: L. Dijkman και J. Van Manen, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 14ης Μαρτίου 2016 (υπόθεση R 1583/2015-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των G-Star Raw και Mediterranean Premium Spirits.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Mediterranean Premium Spirits, SL στα δικά της δικαστικά έξοδα καθώς και σ’ εκείνα στα οποία υποβλήθηκαν το EUIPO και η G-Star Raw CV.
 (1) EE C 251 της 11.7.2016.