text:
25. 11 . 95 I EL [ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 315/9
 σημαίνει ότι o ενδιαφερόμενος μπορεί να επικαλεστεί το Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 άμεσο αποτέλεσμα τον άρθρου 4 παράγραφος 1 της κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκή
 προπαρατεθείσας οδηγίας 79/7/ΕΟΚ προς στήριξη της θηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1995
 αξιώσεώς τον να τον καταβληθεί αποζημίωση για χρονι (Υπόθεση C-309/95)
 κά διαστήματα πριν από την ημερομηνία εκδόσεως της
 αποφάσεως, ακόμη και αν δεν έχει προσφύγει δικαστικώς (95/C 315/17)
 ή δεν έχει προβάλει ισοδύναμη αξίωση πριν από την
 ημερομηνία αντή. H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τους Gérard Rozet και Jean-Paul Keppenne, με
 0 ) ΕΕ αριθ . C 202 της 23 . 7. 1994. αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Gômez de la Cruz, Centre
 Wagner, Kirchberg, άσκησε στις 29 Σεπτεμβρίου 1995 ενώ
 πιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προ
 σφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 — να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου της 22ας Ιου
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 νίου 1995 , για τη χορήγηση έκτακτης ενισχύσεως προς
 (δεύτερο τμήμα) τους παραγωγούς επιτραπέζιου οίνου στη Γαλλία,
 της 17ης Οκτωβρίου 1995
 — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 στην υπόθεση C-62/94 P: Mariette Turner κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (« Υπάλληλος — A ντεπάγγελτη μετακίνηση — Ηθική βλάβη
 — Αγωγή περί χρηματικής ικανοποιήσεως — Αίτηση — Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 93 παράγραφος 2
 αναιρέσεως προδήλως απαράδεκτη και αβάσιμη») τρίτο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ- καταχρηστική εφαρμογή
 (95/C 315/16) διαδικασίας- αναρμοδιότητα. Το Συμβούλιο δεν έχει
 αρμοδιότητα να λαμβάνει αποφάσεις — βάσει του άρ
 θρου 93 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο, το οποίο κατέστη
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) εφαρμοστέο σε ορισμένα γεωργικά προϊόντα με ένα
 κανονισμό περί κοινής οργανώσεως των σχετικών αγο
 (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο ρών — που να παρεκκλίνουν ως προς διατάξεις που
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») συνιστούν τον σκληρό πυρήνα, την ίδια την καρδιά των
 μηχανισμών της εφαρμοζόμενης κοινής οργανώσεως της
 αγοράς (ΚΟΑ), όταν οι εν λόγω αποφάσεις έχουν ως
 Στην υπόθεση C-62/94 P, Mariette Turner, πρώην υπάλληλος αποτέλεσμα να θίγεται η εύρυθμη λειτουργία σημαντικών
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος μέσων αυτής της ΚΟΑ. Μια εθνική ενίσχυση που έχει ως
 Βρυξελλών, εκπροσωπουμένη από τον Georges Vandersan αποτέλεσμα να ανεβάσει την τιμή αγοράς των επιτρα
 den, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ πέζιων οίνων που παραδίδονται στην προληπτική από
 βούργο τη Fiduciaire Myson , 1 , rue Glesener, που έχει ως σταξη στο επίπεδο των τιμών της αγοράς, όχι μόνο νοθεύει
 αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε κατά της τον ανταγωνισμό μεταξύ των παραγωγών κατά την έννοια
 αποφάσεως που εξέδωσε στις 16 Δεκεμβρίου 1993 το Πρω του άρθρου 92 παράγραφος 1 αλλά επίσης καθιερώνει
 τοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Τ επίπεδο στηρίξεως των τιμών υψηλότερο από εκείνο που
 80/92, Turner κατά Επιτροπής (Συλλογή 1993 , σ. ΙΙ-1465 ), και προβλέπεται από την ΚΟΑ και εξουδετερώνει το απο
 με την οποία ζητείται η εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, τρεπτικό αποτέλεσμα που τονίζεται ρητώς από τις αιτιο
 όπου o έτερος διάδικος είναι η επιτροπή των Ευρωπαϊκών λογικές σκέψεις του βασικού κανονισμού και το οποίο
 κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Gianluigi Valsesia και Denis Wael είναι αναγκαίο για τον έλεγχο της παραγωγής, καθιστώ
 broek), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους ντας ταυτοχρόνως αδύνατο το καθήκον διαχειρίσεως της
 G. Hirsch (εισηγητή ), πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini και Επιτροπής.
 F. A. Schockweiler, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: Γ. Κο
 σμάς, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 17 Οκτωβρίου 1995 Αν το Συμβούλιο είχε την πρόθεση να τροποποιήσει την
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: κοινή οργάνωση της αγοράς του οίνου για να επιτευχθεί
 το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, έπρεπε να είχε τηρήσει τους
 διαδικαστικούς κανόνες που προβλέπονται στο άρθρο 43 ,
 1 . Απορρίπτει την προσφνγή. παράγραφοι 2 και 3 , της Συνθήκης ΕΚ, οι οποίοι διασφα
 λίζουν τον σεβασμό της εγκαθιδρυομένης από τη Συνθή
 2. Καταδικάζει την Turner στα δικαστικά έξοδα της παρού κη θεσμικής ισορροπίας. Επομένως, η ληφθείσα απόφαση
 σας διαδικασίας. πάσχει ακυρότητα λόγω αναρμοδιότητας.
 (') ΕΕ αριθ. C 103 της 11.4. 1994.
 (Επικουρικώς)
 — Έλλειψη «εξαιρετικών περιστάσεων» κατά την έννοια
 του άρθρου 93 , παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο της συνθήκης:
 ---pagebreak--- Αριθ. C 315/10 HEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25 . 11 . 95
 η χαμηλή παραγωγή επιτραπέζιου οίνου στις Κοινοτητες στην Ελληνική Δημοκρατία οτι δεν ελαβε και, επομένως, δεν
 για την περίοδο 1994/95 οδήγησε σε μια κατάσταση της κοινοποίησε στην Επιτροπή τα αναγκαία μέτρα για τη
 αγοράς συνολικά ικανοποιητική και, ειδικότερα, σε τιμές μεταφορά της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ (] ) του Συμβουλίου της
 κινούμενες μάλλον προς τη σωστή κατεύθυνση , κατάστα 18ης Ιουνίου 1992 για τον συντονισμό των διαδικασιών
 ση η οποία μπορεί να επιδράσει ευνοϊκά στο εισόδημα των σύναψης δημοσίων συμβάσεων προμηθειών, στην ελληνική
 αμπελουργών. Όσον αφορά τις προσπάθειες ελέγχου της έννομη τάξη .
 παραγωγής που έκαναν οι Γάλλοι παραγωγοί μειώνοντας
 την απόδοση τους σε επιτραπέζιο οίνο, η Επιτροπή ο ΕΕ αριθ. L 209 της 24. 7. 1992, σ. 1 .
 τονίζει ότι οι εν λόγω προσπάθειες στηρίχθηκαν από την
 Κοινότητα κυρίως μέσω των μέτρων της οδηγίας 78/
 627/ΕΟΚ του Συμβουλίου (J ), περί του προγράμματος
 επιταχύνσεως της αναδιαρθρώσεως και μετατροπής της
 αμπελοκαλλιέργειας σε ορισμένες μεσογειακές περιοχές
 της Γαλλίας, καθώς και μέσω των μέτρων του κανονισμού
 ( ΕΟΚ) αριθ. 458/80 του Συμβουλίου (2), περί αναδιαρ Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων
 θρώσεως των αμπελώνων στο πλαίσιο συλλογικών δρα κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου που
 στηριοτήτων. ασκήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 1995
 (Υπόθεση C-312/95)
 — Ανεπαρκής και εσφαλμένη αιτιολογία. (95/C 315/19)
 (') ΕΕ αριθ . L 206 της 29. 7. 1978.
 2 ΕΕ αριθ . L 57 της 29. 2. 1980. H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τον Frank Benyon,, νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο
 στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, Centre
 Wagner, Kirchberg, άσκησε στις 3 Οκτωβρίου 1995 ενώπιον
 του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου .
 Προσφυγή που άσκησε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοι H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το
 νοτήτων κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας στις 2 Οκτω Δικαστήριο:
 βρίου 1995
 (Υπόθεση C-311/95) 1 . Να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμ
 βούργου , μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας
 (95/C 315/18) τα μέτρα που είναι αναγκαία προκειμένου να συμμορφω
 θεί προς τις οδηγίες 90/21 9/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 23ης
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε Απριλίου 1990, για την περιορισμένη χρήση γενετικώς
 νη από τον Δημήτριο Γκουλούση , Νομικό Σύμβουλο της τροποποιημένων μικροοργανισμών ('), και 90/22Θ/ΕΟΚ
 Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos του Συμβουλίου της 23ης Απριλίου 1990 για την σκόπιμη
 Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο
 Wagner, Kirchberg, άσκησε στις 2 Οκτωβρίου 1995 ενώπιον περιβάλλον (2), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από
 του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή τα άρθρα 22 και 23 των οδηγιών 90/219/ΕΟΚ και 90/
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας. 220/ΕΟΚ αντίστοιχος, καθώς και από τα άρθρα 5 και 189
 της συνθήκης ΕΚ .
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: 2. Να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούρ
 γου στα δικαστικά έξοδα.
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της συνθήκης ΕΚ, γιατί
 παρέλειψε να θεσπίσει και επικουρικώς να κοινοποιήσει Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 στην Επιτροπή, μέσα στην προθεσμία που είχε ταχθεί, τις
 αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές δια O δεσμευτικός χαρακτήρας του άρθρου 189, παράγραφος 3 ,
 τάξεις για να συμμορφωθεί πλήρως προς την οδηγία και του άρθρου 5 , πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ επιβάλλει
 92/50/Ε0Κ του Συμβουλίου της 18ης Ιουνίου 1992 για τον στα κράτη μέλη να θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία
 συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβά για την εφαρμογή των οδηγιών που τους απευθύνονται πριν
 σεων προμηθειών από την εκπνοή της προς τούτο ταχθείσας προθεσμίας. H
 σχετική προθεσμία για τις ως άνω δύο οδηγίες έληξε στις
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στη δικαστική 23 Οκτωβρίου 1991 χωρίς το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμ
 δαπάνη . βούργου να έχει θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα.
 ( 1 ) ΕΕ αριθ . L 117 της 8 . 5 . 1990, σ. 1 .
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα (2) ΕΕ αριθ. L 117 της 8. 5 . 1990, σ. 15 .
 Με την παρούσα προσφυγή λόγω παραβάσεως κράτους
 μέλους (άρθρο 169 της συνθήκης ΕΚ), η Επιτροπή προσάπτει


text:
Αριθ. C 181/16 PEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14. 6. 97
 Προσφυγή-αγωγή της Monsanto Europe SA κατά Επιτρο H προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφά
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις σεως της Επιτροπής για τους κατωτέρω λόγους.
 26 Μαρτίου 1997
 Πρώτον, η Επιτροπή δεν συμμορφώθηκε προς την κοινοτική
 (Υπόθεση Τ-71/97) διαδικασία για τον καθορισμό ΚΟΚ απορρίπτοντας την
 (97/C 181 /31 ) περίπτωση της προσφεύγουσας-ενάγουσας όσον αφορά την
 εγγραφή του Sometribove σε ένα από τα παραρτήματα του
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2377/90 του Συμβουλίου .
 H Monsanto Europe SA , εκπροσωπούμενη απο τον Clive Δεύτερον, λαμβάνοντας την απόφασή της, η Επιτροπή στην
 Stanbrook QC και τον Robert MacLean, του δικηγορικού πραγματικότητα ενήργησε κατά τρόπο ασύμβατο προς τις
 γραφείου Stanbrook and Hooper, Βρυξέλλες, με τόπο επιδό αρχές της θεσπισθείσας αναστολής. Ειδικότερα, η απόφαση
 σεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία του Arsène Kronshagen, εμποδίζει την προσφεύγουσα-ενάγουσα να προβαίνει σε
 22, rue Marie-Adelaïde , άσκησε στις 26 Μαρτίου 1997 , περιορισμένες πρακτικές δοκιμές επί των αποτελεσμάτων
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, των προϊόντων B ST.
 προσφυγή κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Τρίτον, καταλήγοντας στην απόφασή της, η Επιτροπή ενήρ
 γησε κατά παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου,
 H προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: προσβάλλοντος το νόμιμο δικαίωμα προσδοκίας της προ
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 14ης
 σφεύγουσας-ενάγουσας ότι οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση
 Ιανουαρίου 1997, για τη λήψη θέσεως, σύμφωνα με το ΚΟΚ θα εβασίζοντο σε επιστημονική εκτίμηση του προϊό
 ντος .
 άρθρο 175 της συνθήκης ΕΚ, σχετικά με την υποβολή της
 αιτήσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας στην Επιτροπή Τέταρτον , η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της αναλογικό
 για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο και σχετικά με τητας θεσπίζοντας την παρούσα απόφαση. H ανάμειξη στις
 την εγγραφή της σωματοτρόπου ορμόνης βοοειδών στο εμπορικές δραστηριότητες της προσφεύγουσας-ενάγουσας,
 παράρτημα II του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2377/90 του που επιτελείται με την απόφαση της Επιτροπής, είναι δυσα
 Συμβουλίου , νάλογη ως προς οποιοδήποτε όφελος που μπορεί να επιτευ
 χθεί με το να μη εγκριθεί η εγγραφή του προϊόντος σε ένα από
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή στην καταβολή αποζημιώ τα ανωτέρω αναφερθέντα παραρτήματα.
 σεως και
 Πέμπτον, η Επιτροπή άσκησε καταχρηστικώς την εξουσία
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. της βασίζοντας την απόφασή της σε άσχετες εκτιμήσεις και
 λόγους πολιτικής φύσεως.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Τέλος, η απόφαση της Επιτροπής συνιστά παράβαση πολλών
 H προσφεύγουσα-ενάγουσα, εταιρεία βελγικού δικαίου , συμφωνιών που ενέκρινε η Ευρωπαϊκή Κοινότητα με την
 παρασκεύασε ένα κτηνιατρικό φάρμακο καλούμενο So τελική πράξη του Γύρου της Ουρουγουάης η οποία περιλαμ
 metribove, το οποίο κατατάχθηκε ως Recombinant Bovine βάνει πολυμερείς εμπορικές διαπραγματεύσεις. H απόφαση
 Somatotrophin (BST). Πριν από τη διάθεση στην αγορά του της Επιτροπής είναι καθεαυτή ασύμβατη προς τους όρους
 εν λόγω προϊόντος, η προσφεύγουσα-ενάγουσα ήταν υπο της GATT 1994 και προς τη συμφωνία για την εφαρμογή
 χρεωμένη να λάβει άδεια εμπορία από την επιτροπή κτηνια μέτρων υγειονομικής και φυτοϋγειονομικής προστασίας.
 τριακών φαρμάκων ΕΚ (στο εξής: ΕΚΦ ). Πριν από τη λήψη
 αυτής της αδείας, εκδόθηκε o κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2377/
 90 του Συμβουλίου, θεσπίζων κονοτική διαδικασία για τον
 καθορισμό κατωτάτων ορίων καταλοίπων (ΚΟΚ) κτηνιατρι
 κών φαρμάκων στα τρόφιμα ζωικής προελεύσεως. Προσφυγή του Bureau Européen des unions de con
 sommateurs (BEUC) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Μετά την έκδοση του κανονισμού αυτού , κατέστη αναγκαίο Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 2 Απριλίου 1997
 για την προσφεύγουσα-ενάγουσα να περιληφθεί το Sometri (Υπόθεση Τ-84/97)
 bove στον πίνακα ενός των παραρτημάτων του κανονισμού
 (ΕΟΚ) αριθ. 2377/90 του Συμβουλίου , ώστε να μπορεί να (97/C 181 /32 )
 εγκριθεί η άδεια εμπορίας. H προσφεύγουσα-ενάγουσα υπέ (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 βαλε αίτηση σχετικά με τα κατώτατα όρια καταλοίπων,
 σύμφωνα με τη διαδικασία οπου θέσπισε o κανονισμός Το Bureau Européen des unions de consommateurs (BEUC),
 (ΕΟΚ) αριθ. 2377/90 του Συμβουλίου . Με απόφαση της 14ης εκπροσωπούμενο από τον Bernard O'Connor, μέλος της Low
 Ιανουαρίου 1997, η Επιτροπή απέρριψε την αίτηση της Society of Ireland, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα
 προσφεύγουσας-ενάγουσας περί υποβολής της υποθέσεώς γραφεία του Arsène Kronshagen, 22, Rue Marie Adelaïde ,
 της στην Επιτροπή για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο άσκησε στις 2 Απριλίου 1997 , ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 για το λόγο ότι, δυνάμει της αποφάσεως 94/936/ΕΚ του Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά Επιτροπής των
 Συμβουλίου , δεν μπορούσε να δοθεί άδεια για την εμπορία Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 και τη χρησιμοποίηση της BST για γαλακτοφόρες αγελάδες
 και ότι, επομένως, η προσφεύγουσα-ενάγουσα δεν είχε Το προσφεύγον ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 έννομο συμφέρον για τον καθορισμό κατωτάτων ορίων
 καταλοίπων. H θεσπισθείσα με την απόφαση 94/936/ΕΚ του — να κηρύξει άκυρη , σύμφωνα με τα άρθρα 173 και 174 της
 Συμβουλίου αναστολή ήταν o κύριος λόγος για τον οποίο η συνθήκης ΕΚ, την απόφαση που η Επιτροπή απηύθυνε
 Επιτροπή κατέληξε στην απόφασή της. στο προσφεύγον με έγγραφο της 3ης Φεβρουαρίου 1997,
 ---pagebreak--- 14 . 6. 97 EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 181/17
 με την οποία αρνήθηκε να θεωρήσει το προσφεύγον ως H αμφισβητούμενη απόφαση φαίνεται να βασίζεται μόνο στο
 «ενδιαφερόμενο μέρος» από κάθε άποψη μιας διαδικασί άρθρο 6 παράγραφος 12 του Διεθνούς Κώδικα Αντιντάμ
 ας αντιντάμπινγκ αφορώσας εισαγωγές αλεύκαστου βάμ πινγκ της GATT. H αιτιολογία αυτή είναι άσχετη προς το
 βακος, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, δικαίωμα του προσφεύγοντος σύμφωνα με το κοινοτικό
 Αιγύπτου , Ινδίας, Ινδονησίας, Πακιστάν και Τουρκίας δίκαιο και συνιστά εσφαλμένη ερμηνεία του ιδίου του κώδικα
 και με την οποία δεν επέτρεψε στο προσφεύγον να αντιντάμπινγκ. Το αίτημα του προσφεύγοντος βασίζεται
 εξετάσει τα μη εμπιστευτικά έγγραφα και τα πληροφορι πράγματι στη σαφή διατύπωση των κοινοτικών κανονισμών
 κά στοιχεία στα οποία έχουν πρόσβαση όλα τα μετέχοντα αντιντάμπινγκ και όχι στις διατάξεις της GATT. Είναι αληθές
 στην έρευνα αυτή μέρη , ότι οι ενώσεις καταναλωτών καταρχήν δεν περιλαμβάνονται
 στον κατάλογο των «ενδιαφερομένων μερών» που αναφέρε
 — να κηρύξει άκυρη, σύμφωνα με τα άρθρα 173 και 174 της ται στους κανόνες της GATT. Εντούτοις, o κατάλογος αυτός
 συνθήκης ΕΚ, την περιλαμβανομένη στο ίδιο έγγραφο δεν απαγορεύει στα συμβαλλόμενα μέρη της GATT να
 απόφαση , καθόσον η απόφαση αυτή δεν επιτρέπει στο επιτρέπουν σε άλλα μέρη να καθίστανται ενδιαφερόμενα
 προσφεύγον και σε άλλες οργανώσεις καταναλωτών να μέρη. H ΕΚ πράγματι έκανε χρήση της δυνατότητας αυτής με
 λάβουν γνώση των μη εμπιστευτικών πληροφορικών τον κανονισμού (ΕΚ) αριθ . 384/96. Τα άρθρα 6 και 21 του
 στοιχείων στα οποία έχουν πρόσβαση στο πλαίσιο διαδι κανονισμού αυτού πρέπει, επομένως, να θεωρούνται ως
 κασίας αντιντάμπινγκ που αφορά μη κοινοτικά προϊόντα αποτελούντα ορθή εφαρμογή των κανόνων της GATT όσον
 πωλούμενα στο λιανεμπόριο, αφορά την πρόσβαση οργανώσεων καταναλωτών στα μη
 εμπιστευτικά πληροφορικά στοιχεία εν σχέσει προς όλα τα
 — να προβεί σε οποιαδήποτε πρόσθετη διαταγή που το στοιχεία των διαδικασιών αντιντάμπινγκ, περιλαμβανομένου
 Πρωτοδικείο κρίνει αναγκαία και του ντάμπινγκ, της ζημίας και της αιτιώδους συνάφειας.
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (') Κανονισμος ( ΕΚ) αριθ. 384/96, της 22ας Δεκεμβρίου 1995 , για την
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμ
 πινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας
 Το προσφεύγον της παρούσας υποθέσεως, μια διεθνής (ΕΕ αριθ . L 56 της 6. 3 . 1996).
 αντιπροσωπευτική οργάνωση καταναλωτών, σκοπός της
 οποίας είναι η προώθηση των συμφερόντων των καταναλω
 τών εν σχέσει προς τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και
 η εκπροσώπηση οργανώσεων καταναλωτών, αμφισβητεί
 απόφαση της Επιτροπής να μη το αναγνωρίσει ως ενδιαφε Προσφυγή-αγωγή της Ρεας Αποστολιδου κατά Δικαστη
 ρόμενο μέρος και να μη του επιτρέψει να λάβει γνώση όλων ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 των μη εμπιστευτικών εγγράφων και των πληροφορικών 7 Απριλίου 1997
 στοιχείων στα οποία υπάρχει πρόσβαση στο πλαίσιο διαδι (Υπόθεση Τ-86/97)
 κασίας αντιντάμπινγκ αφορώσας εισαγωγές αλεύκαστου
 βάμβακος, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, (97/C 181 /33
 Αιγύπτου , Ινδίας, Ινδονησίας, Πακιστάν και Τουρκίας και
 οποιασδήποτε άλλης διαδικασίας αντιντάμπινγκ σχετικής με (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 μη κοινοτικά προϊόντα πωληθέντα λιανικώς. Κατά το προ
 σφεύγον, η Επιτροπή αιτιολογεί την απόφασή της βάσει της H Ρεα Αποστολιδου , κάτοικος Bereldange (Λουξεμβούργο),
 αρχής ότι o κώδικας αντιντάμπινγκ της GATT παρέχει στους εκπροσωπούμενη από τον Alain Levy, δικηγόρο Παρισιού ,
 καταναλωτές τη δυνατότητα να προσκομίσουν πληροφορικά με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την κατοικία της
 στοιχεία σχετικά με το ντάμπινγκ, τη ζημία και την αιτιώδη προσφεύγουσας, 46, route de Luxembourg, Bereldange ,
 συνάφεια μόνο «σε περιπτώσεις κατά τις οποίες το προϊόν άσκησε στις 7 Απριλίου 1997, ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 πωλείται συνήθως στο λιανεμπόριο». Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά Δικαστηρίου των
 Ευρπαϊκών Κοινοτήτων.
 Το προσφεύγον ισχυρίζεται ότι είναι ενδιαφερόμενο μέρος
 βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ . 384/96 ('). H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Ισχυρίζεται πρωτίστως ότι το άρθρο 6 παράγραφος 7 και το — να ακυρώσει τις προσβαλλόμενες αποφάσεις,
 άρθρο 21 του εν λόγω κανονισμού αναγνωρίζουν τις ενώσεις
 καταναλωτών ως ενδιαφερόμενα μέρη και παρέχουν σ' αυτές — να διατάξει την καταστροφή των εγγράφων που συνι
 τη δυνατότητα προσβάσεως στους μη εμπιστευτικούς φακέ στούν τον παράλληλο φάκελο,
 λους της διαδικασίας. O κανονισμός δεν περιορίζει το
 δικαίωμα των οργανώσεων καταναλωτών να μετέχουν πλή — να καταδικάσει το Δικαστήριο να της καταβάλει το ποσό
 ρως σε διαδικασίες αντιντάμπινγκ σχετικά με «προϊόντα τα του 1 000 000 βελγικών φράγκων ως ικανοποίηση της
 οποία πωλούνται συνήθως στο λιανεμπόριο». Επομένως, ηθικής βλάβης που υπέστη ,
 υποστηρίζει ότι, παρόλον ότι η ειδική αυτή διαδικασία
 αφορά προϊόντα τα οποία δεν πωλούνται συνήθως στο — να καταδικάσει το Δικαστήριο στα δικαστικά έξοδα.
 λιανεμπόριο, θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα προσβάσεως
 στους μη εμπιστευτικούς φακέλους όσον αφορά όλα τα Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 στοιχεία της διαδικασίας. Αν αυτό δεν συμβεί, μια αντιπρο
 σωπευτική οργάνωση καταναλωτών δεν θα μπορεί να μετέχει H προσφεύγουσα, υπάλληλος βαθμού A 6, προσβάλλει την
 πλήρως στην εκτίμηση του κοινοτικού συμφέροντος στο απόφαση της ΑΔΑ να αναστείλει τη διαδικασία πληρώσεως
 πλαίσιο οποιασδήποτε ειδικής έρευνας αντιντάμπινγκ. μιας από τις τρεις θέσεις κυρίου υπαλλήλου διοικήσεως που

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 23.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 182/16
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 2ας Ιουνίου 2005
 στην υπόθεση C-89/04 (αίτηση του Raad van State για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Mediakabel BV κατά Commissariaat voor de Media (1)
 (Οδηγία 89/552/ΕΟΚ - Άρθρο 1, στοιχείο α' - Υπηρεσίες τηλεοπτικής μεταδόσεως - Πεδίο εφαρμογής - Οδηγία 98/34/ΕΚ - Άρθρο 1, σημείο 2 - Υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας - Πεδίο εφαρμογής)
 (2005/C 182/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Στην υπόθεση C-89/04, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) με απόφαση της 18ης Φεβρουαρίου 2004, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 20 Φεβρουαρίου 2004, στο πλαίσιο της δίκης Mediakabel BV κατά Commissariaat voor de Media, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο, A. Borg Barthet, J.-P. Puissochet (εισηγητή), S. von Bahr και J. Malenovský, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: M. M. Ferreira, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 2 Ιουνίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Η έννοια της «τηλεοπτικής μεταδόσεως» κατά το άρθρο 1, στοιχείο α', της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1997, ορίζεται αυτοτελώς από τη διάταξη αυτή. Δεν ορίζεται κατ' αντιδιαστολήν προς την έννοια της «υπηρεσίας της κοινωνίας της πληροφορίας» κατά το άρθρο 1, σημείο 2, της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφορήσεως στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, και επομένως δεν καλύπτει οπωσδήποτε τις υπηρεσίες που δεν υπάγονται στην τελευταία έννοια.
 2)
 Μια υπηρεσία υπάγεται στην έννοια της «τηλεοπτικής μεταδόσεως» κατά το άρθρο 1, στοιχείο α', της οδηγίας 89/552, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/36, αν συνίσταται στην πρώτη μετάδοση τηλεοπτικών προγραμμάτων που προορίζονται για το κοινό, δηλαδή για ακαθόριστο αριθμό δυνητικών τηλεθεατών, στους οποίους μεταδίδονται συγχρόνως οι ίδιες εικόνες. Η τεχνική μεταδόσεως των εικόνων δεν είναι καθοριστικό στοιχείο για την εκτίμηση αυτή.
 3)
 Μια υπηρεσία όπως η υπηρεσία «Filmtime», η οποία συνίσταται στην εκπομπή τηλεοπτικών προγραμμάτων που προορίζονται για το κοινό και η οποία δεν παρέχεται κατόπιν προσωπικής επιλογής ενός αποδέκτη υπηρεσιών, είναι υπηρεσία τηλεοπτικής μεταδόσεως υπό την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο α', της οδηγίας 89/552, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/36. Η οπτική γωνία εκείνου ο οποίος παρέχει την υπηρεσία πρέπει να έχει προτεραιότητα στην ανάλυση της έννοιας της «υπηρεσίας τηλεοπτικής μεταδόσεως». Αντιθέτως, οι υπηρεσίες που ανταγωνίζονται τη σχετική υπηρεσία δεν έχουν σημασία για την εκτίμηση αυτή.
 4)
 Οι συνθήκες υπό τις οποίες ένα πρόσωπο που παρέχει μια υπηρεσία όπως η υπηρεσία «Filmtime» εκτελεί την κατά το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/552, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/36, υποχρέωση να αφιερώνει σε ευρωπαϊκά έργα το μεγαλύτερο ποσοστό του χρόνου εκπομπής του δεν έχουν σημασία για τον χαρακτηρισμό της υπηρεσίας αυτής ως υπηρεσίας τηλεοπτικής μεταδόσεως.
 (1) EE C 94 της 17.04.2004.


text:
11.8.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 227/3
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα) (ε ́κτο τμη ́μα)
 της 21ης Ιουνι ́ου 2001 της 26ης Ιουνι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-381/99 (αι ́τηση του Oberlandesgericht
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-280/99 Ρ ́εως Wien για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Susanna
 C-282/99 Ρ: Moccia Irme SpA κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Brunnhofer κατα ́ Bank der österreichischen Postsparkasse
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κ.λπ. (1) AG (1)
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Ενισχυ ́σεις στη σιδηρουργι ́α — («Ισο ́τητα αμοιβω ́ ν ανδρω ́ ν και γυναικω ́ ν εργαζομε ́νων
 Αναδια ́ ρθρωση του σιδηρουργικου ́ τομε ́α») — Προϋποθε ́σεις εφαρμογη ́ς — ∆ιαφορετικη ́ αμοιβη ́ —
 'Εννοια της “ο ́μοιας εργασι ́ας” και της “εργασι ́ας στην
 οποι ́α αποδι ́δεται ́ση ι αξι ́α” — Κατα ́ ταξη στην ́διαι επαγ-
 (2001/C 227/04)
 γελματικη ́ κατηγορι ́α με συλλογικη ́ συ ́μβαση — Βα ́ ρος
 αποδει ́ξεως — Αντικειμενικη ́ αιτιολογι ́α ανισο ́τητας αμοι-
 βω ́ ν — Ποιο ́τητα της παρεχομε ́νης εργασι ́ας απο ́
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) συγκεκριμε ́νο εργαζο ́μενο»)
 (2001/C 227/05)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-280/99 Ρ ́εως C-282/99 Ρ,
 Moccia Irme SpA, με ́εδρα τη Νεα ́πολη (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενη
 απο ́ τους Ε. Cappelli, Ρ. de Caterini και Α. Bandini, avvocati, (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 Ferriera Lamifer SpA, με ́εδρα το Travagliato (Ιταλι ́α), εκπροσω- στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 που ́μενη απο ́ τους C. Punzi, Μ. Siragusa και F. Satta, avvocati,
 και Ferriera Acciaieria Casilina SpA, με ́εδρα το Montecomprati Στην υπο ́θεση C-381/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του
 (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους C. Punzi, Μ. Siragusa και Oberlandesgericht Wien (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 F. Satta, avvocati, με αντικει ́μενο αιτη ́σεις αναιρε ́σεως που κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο
 ασκη ́θηκαν κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 12 Μαι ̈́ου 1999 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του δικαστηρι ́ου
 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τρι ́το πενταμελε ́ς αυτου ́ μεταξυ ́ Susanna Brunnhofer και Bank der
 τμη ́μα) στις υποθε ́σεις Τ-164/96 ́εως Τ-167/96, Τ-122/97 και österreichischen Postsparkasse AG, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 Τ-130/97, Moccia Irme κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 1999, αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 119 της Συνθη ́κης
 σ. ΙΙ-1477), και με τις οποι ́ες ζητη ́θηκε η εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως ΕΚ (τα α ́ρθρα 117 ́εως 120 της Συνθη ́κης αντικαταστα ́θηκαν απο ́
 αυτη ́ς, ο ́που οι λοιποι ́ δια ́δικοι ει ́ναι η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν τα α ́ρθρα 136 ΕΚ ́εως 143 ΕΚ) και της οδηγι ́ας 75/117/ΕΟΚ του
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: L. Pignataro, επικουρου ́μενη απο ́ τον Συμβουλι ́ου, της 10ης Φεβρουαρι ́ου 1975, περι ́ προσεγγι ́σεως
 Μ. Moretto), η Prolafer Srl, με ́εδρα το Bergamo (Ιταλι ́α), η Dora των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν που αφορου ́ν την εφαρμογη ́
 Ferriera Acciaieria Srl, με ́εδρα το Bergamo, και η Νuova της αρχη ́ς της ισο ́τητας των αμοιβω ́ν μεταξυ ́ εργαζομε ́νων ανδρω ́ν
 Sidercamuna SpA, με ́εδρα το Berzo Inferiore (Ιταλι ́α), το και γυναικω ́ν (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/002, σ. 42), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο
 ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους C. Gulmann, τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους C. Gulmann, προ ́εδρο τμη ́ματος,
 προ ́εδρο τμη ́ματος, Β. Σκουρη ́, J.-P. Puissochet, R. Schintgen και Β. Σκουρη ́, R. Schintgen (εισηγητη ́), F. Macken και J. Ν. Cunha
 F. Macken (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: Rodrigues, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: L. Α. Geelhoed, γραμ-
 L. Α. Geelhoed, γραμματε ́ας: D Louterman-Hubeau, προϊσταμε ́νη ματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 26 Ιουνι ́ου 2001 απο ́φαση με το
 τμη ́ματος, εξε ́δωσε στις 21 Ιουνι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Η αρχη ́ της ισο ́τητας των αμοιβω ́ ν μεταξυ ́ ανδρω ́ ν και γυναικω ́ν
 1) Απορρι ́πτει τις αιτη ́σεις αναιρε ́σεως. εργαζομε ́νων, που διατυπω ́ νεται στο ́αρθρο 119 της Συνθη ́κης
 ΕΚ (τα ́αρθρα 117 ́εως 120 της Συνθη ́κης ΕΚ αντικαταστα ́θηκαν
 2) Οι εταιρι ́ες Moccia Irme SpA, Ferriera Lamifer SpA και απο ́ τα ́αρθρα 136 ΕΚ ́εως 143 ΕΚ) και διευκρινι ́ζεται απο ́ την
 Ferriera Acciaieria Casilina SpA φε ́ρουν τα δικα ́ τους οδηγι ́α 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 10ης Φεβρουαρι ́ου
 δικαστικα ́ ́εξοδα, καθω ́ ς και, αλληλεγγυ ́ως, τα ́εξοδα της 1975, περι ́ προσεγγι ́σεως των νομοθεσιω ́ ν των κρατω ́ ν μελω ́ν
 Επιτροπη ́ς στην παρου ́σα διαδικασι ́α. που αφορου ́ν την εφαρμογη ́ της αρχη ́ς της ισο ́τητας των αμοιβω ́ν
 μεταξυ ́ εργαζομε ́νων ανδρω ́ ν και γυναικω ́ ν, πρε ́πει να ερμηνευ ́-
 εται ως εξη ́ς:
 (1) ΕΕ C 281της 2.10.1999.
 — μηνιαι ́α προσαυ ́ξηση μισθου ́, την οποι ́α δικαιου ́νται οι ενδια-
 φερο ́μενοι εργαζο ́μενοι κατ' εφαρμογη ́ν της ατομικη ́ς συμβα ́-
 σεω ́ ς τους εργασι ́ας, η οποι ́α καταβα ́λλεται απο ́ τον εργο-
 δο ́τη λο ́γω της θε ́σεω ́ ς τους, συνιστα ́ αμοιβη ́ που εμπι ́πτει
 ---pagebreak--- C 227/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 11.8.2001
 στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς του εν λο ́γω ́αρθρου 119 και της ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 οδηγι ́ας· η ισο ́τητα των αμοιβω ́ ν πρε ́πει να εξασφαλι ́ζεται
 ́οχι μο ́νο σε συνα ́ρτηση με μι ́α σφαιρικη ́ εκτι ́μηση των (πρω ́ το τμη ́μα)
 εγκριθε ́ντων πλεονεκτημα ́των των εργαζομε ́νων, αλλα ́ και
 ως προς κα ́θε στοιχει ́ο της αμοιβη ́ς λαμβανο ́μενο της 28ης Ιουνι ́ου 2001
 μεμονωμε ́να·
 στην υπο ́θεση C-118/00 (αι ́τηση του Cour du travail de
 — το γεγονο ́ς ́οτι η γυναι ́κα εργαζομε ́νη, που ισχυρι ́ζεται ́οτι Mons για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Gervais
 υπε ́στη δυσμενη ́ δια ́κριση βασιζομε ́νη στο φυ ́λο, και ο Larsy κατα ́ Ιnstitut national d’assurances sociales pour
 ́ανδρας εργαζο ́μενος, στον οποι ́ο αναφε ́ρεται, κατατα ́σ- travailleurs indépendants (Inasti) (1)
 σονται στην ́δια
 ι επαγγελματικη ́ κατηγορι ́α που προβλε ́πε-
 ται απο ́ τη συλλογικη ́ συ ́μβαση που διε ́πει την απασχο ́ληση ́ («Κανονισμοι ́ (ΕΟΚ) 1408/71 και 1248/92 — Συντα ́ ξεις
 τους δεν αρκει ́ καθεαυτο ́ για να συναχθει ́ το συμπε ́ρασμα γη ́ρατος — Κανο ́νες κατα ́ της σωρευ ́σεως — Μη αντιτα ́-
 ́οτι οι δυ ́ο ενδιαφερο ́μενοι εργαζο ́μενοι ασκου ́ν ́ομοια εργα- ξιμο ́ τους συ ́μφωνα με απο ́φαση του ∆ικαστηρι ́ου — Χρονι-
 σι ́α ́η εργασι ́α στην οποι ́α αποδι ́δεται ́ση ι αξι ́α υπο ́ την κο ́ς περιορισμο ́ς των αποτελεσμα ́των — Κατα ́ φωρη παρα-
 ́εννοια των ́αρθρων 119 της Συνθη ́κης και 1 της οδηγι ́ας, βι ́αση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου»)
 δεδομε ́νου ́οτι η περι ́σταση αυτη ́ συνιστα ́ μι ́α μο ́νον ́ενδειξη
 μεταξυ ́ ́αλλων περι ́ του ́οτι το κριτη ́ριο αυτο ́ πληρου ́ται· (2001/C 227/06)
 — κατα ́ γενικο ́ κανο ́να, ο εργαζο ́μενος που θεωρει ́ ́οτι υπε ́στη (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 δυσμενη ́ δια ́κριση φε ́ρει το βα ́ρος αποδει ́ξεως ́οτι λαμβα ́νει
 αμοιβη ́ κατω ́ τερη απο ́ εκει ́νη που καταβα ́λλει ο εργοδο ́της
 στον συνα ́δελφο ́ του του ετε ́ρου φυ ́λου και ́οτι ασκει ́ (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στην πραγματικο ́τητα ́ομοια εργασι ́α ́η εργασι ́α στην οποι ́α στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 αποδι ́δεται ́ση
 ι αξι ́α, συγκρι ́σιμη με εκει ́νη που επιτελει ́ ο
 συνα ́δελφο ́ς του στον οποι ́ον αναφε ́ρεται· ο εργοδο ́της ́εχει Στην υπο ́θεση C-118/00, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Cour du
 επομε ́νως τη δυνατο ́τητα ́οχι μο ́νο να αμφισβητη ́σει ́οτι travail de Mons (Βε ́λγιο) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 συντρε ́χουν εν προκειμε ́νω οι προϋποθε ́σεις εφαρμογη ́ς α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 της αρχη ́ς της ισο ́τητας των αμοιβω ́ ν μεταξυ ́ ανδρω ́ ν και που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Gervais
 γυναικω ́ ν εργαζομε ́νων, αλλα ́ επι ́σης να επικαλεσθει ́λο ́γους Larsy και Ιnstitut national d’assurances sociales pour
 αντικειμενικου ́ς και ξε ́νους προς οποιαδη ́ποτε δια ́κριση λο ́γω travailleurs indépendants (Inasti), η ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 φυ ́λου προκειμε ́νου να αιτιολογη ́σει τη διαπιστωθει ́σα δια- αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 95α του κανονισμου ́
 φορα ́ αμοιβη ́ς· (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1971,
 περι ́ εφαρμογη ́ς των συστημα ́των κοινωνικη ́ς ασφα ́λισης στους
 — διαφορα ́ αμοιβη ́ς μπορει ́ να δικαιολογει ́ται απο ́ περιστα ́σεις μισθωτου ́ς, στους μη μισθωτου ́ς και στα με ́λη των οικογενειω ́ν
 που δεν ελη ́φθησαν υπο ́ψη απο ́ τη συλλογικη ́ συ ́μβαση τους που διακινου ́νται εντο ́ς της Κοινο ́τητας, ο ́πως τροποποιη ́θηκε
 που ́εχει εφαρμογη ́ στους ενδιαφερομε ́νους εργαζομε ́νους, και ενημερω ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 2001/83 του Συμβου-
 υπο ́ τον ́ορον ́οτι συνιστου ́ν λο ́γους αντικειμενικου ́ς, ξε ́νους λι ́ου, της 2ας Ιουνι ́ου 1983 (ΕΕ L 230, σ. 6), ο ́πως τροποποιη ́θηκε
 προς οποιαδη ́ποτε δια ́κριση λο ́γω φυ ́λου και συ ́μφωνους με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 1248/92 του Συμβουλι ́ου, της
 προς την αρχη ́ της αναλογικο ́τητας· 30η ́ς Απριλι ́ου 1992 (ΕΕ L 136, σ. 7), καθω ́ς και ως προς
 τις προϋποθε ́σεις θεμελιω ́σεως εξωσυμβατικη ́ς ευθυ ́νης κρα ́τους
 με ́λους για ζημι ́ες που προκλη ́θηκαν σε ιδιω ́τες απο ́ παραβια ́σεις
 — προκειμε ́νου για εργασι ́α που πληρω ́ νεται με βα ́ση τη του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, το ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο
 χρονικη ́ δια ́ρκεια, διαφορα ́ αμοιβη ́ς χορηγουμε ́νης, κατα ́ απο ́ τους Μ. Wathelet, προ ́εδρο τμη ́ματος, Ρ. Jann (εισηγητη ́) και
 τον χρο ́νο της προσλη ́ψεω ́ ς τους, σε δυ ́ο εργαζομε ́νους L. Sevón, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: Ρ. Léger, γραμματε ́ας:
 αντιθε ́του φυ ́λου για ́ομοια θε ́ση εργασι ́ας ́η για εργασι ́α Η. von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 28 Ιουνι ́ου
 στην οποι ́α αποδι ́δεται ́ση
 ι αξι ́α, δεν μπορει ́ να δικαιολογει ́- 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ται απο ́ παρα ́γοντες οι οποι ́οι καθι ́στανται γνωστοι ́ μο ́νο
 μετα ́ την ει ́σοδο στην υπηρεσι ́α των ενδιαφερομε ́νων εργα- 1) Το ́αρθρο 95α, παρα ́γραφοι 4 ́εως 6, του κανονισμου ́
 ζομε ́νων και μπορου ́ν να εκτιμηθου ́ν μο ́νο κατα ́ τη δια ́ρκεια (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1971,
 της εκτελε ́σεως της συμβα ́σεως εργασι ́ας, ́οπως ει ́ναι η περι ́ εφαρμογη ́ς των συστημα ́των κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως
 διαφορα ́ ως προς την ατομικη ́ απο ́δοση στην εργασι ́α των στους μισθωτου ́ς, στους μη μισθωτου ́ς και στα με ́λη των
 ενδιαφερομε ́νων ́η ως προς την ποιο ́τητα των υπηρεσιω ́ν οικογενειω ́ ν τους που διακινου ́νται εντο ́ς της Κοινο ́τητας,
 συγκεκριμε ́νου εργαζομε ́νου σε σχε ́ση με εκει ́νες του συνα- ́οπως τροποποιη ́θηκε και ενημερω ́ θηκε με τον κανονισμο ́
 δε ́λφου του. (ΕΟΚ) 2001/83 του Συμβουλι ́ου, της 2ας Ιουνι ́ου 1983,
 ́οπως τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 1248/92 του
 Συμβουλι ́ου, της 30η ́ς Απριλι ́ου 1992, δεν ́εχει εφαρμογη ́
 σε αι ́τηση αναθεωρη ́σεως συντα ́ξεως γη ́ρατος, το ποσο ́ της
 (1) ΕΕ C 6 της 8.1.2000. οποι ́ας μειω ́ θηκε βα ́σει κανο ́να περι ́ απαγορευ ́σεως της
 σωρευ ́σεως εφαρμοστε ́ου σε κρα ́τος με ́λος, λο ́γω του ́οτι
 ο δικαιου ́χος της λαμβα ́νει επι ́σης συ ́νταξη απο ́ αρμο ́δια
 αρχη ́ ́αλλου κρα ́τους με ́λους, ́οταν η αι ́τηση αναθεωρη ́σεως
 στηρι ́ζεται σε διατα ́ξεις ́αλλες απο ́ αυτε ́ς του κανονισμου ́
 1248/92.


text:
 23.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 357/30
 Προσφυγή της 6ης Σεπτεμβρίου 2017 — ICL-IP Terneuzen και ICL Europe Coöperatief κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-610/17)
 (2017/C 357/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: ICL-IP Terneuzen, BV (Terneuzen, Κάτω Χώρες) και ICL Europe Coöperatief UA (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: R. Cana και E. Mullier, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη·
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 2017/999 της Επιτροπής, της 13ης Ιουνίου 2017, για την τροποποίηση του παραρτήματος XIV του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) (ΕΕ 2017, L 150, σ. 7), στο μέτρο που ενέγραψε το n-προπυλοβρωμίδιο (nPB) στο παράρτημα XIV του κανονισμού REACH·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα· και
 —
 να λάβει οποιοδήποτε άλλο ή περαιτέρω μέτρο απαιτείται κατά την κρίση του.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες διατυπώνουν έξι λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγος ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως καθόσον δεν έλαβε υπόψη το σύνολο των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών και παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως.
 —
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον δεν εξέτασε με επιμέλεια και αμεροληψία τα κρίσιμα στοιχεία που οι προσφεύγουσες υπέβαλαν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, από τα οποία προκύπτει ότι η ουσία δεν πληρούσε τα κριτήρια ιεραρχήσεως και εγγραφής στο παράρτημα XIV του κανονισμού REACH. Κατά τις προσφεύγουσες, αν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε λάβει υπόψη τα στοιχεία αυτά, η βαθμολόγηση της ουσίας θα ήταν χαμηλότερη ή παρόμοια με τη βαθμολόγηση άλλων ουσιών οι οποίες δεν είχαν προτεραιότητα στον ίδιο κύκλο ιεραρχήσεως, και η ουσία δεν θα είχε εγγραφεί με τον προσβαλλόμενο κανονισμό στο παράρτημα XIV του κανονισμού REACH.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός συνιστά παράβαση του άρθρου 55 του κανονισμού REACH και έρχεται σε αντίθεση με τον στόχο ανταγωνιστικότητας που έχει ο κανονισμός REACH, καθώς και ότι αναμειγνύεται στο δικαίωμα εμπορίας.
 —
 Οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός έρχεται σε αντίθεση με τους στόχους ανταγωνιστικότητας που έχει ο κανονισμός REACH και, ιδίως, ο τίτλος του VII περί αδειοδοτήσεως, και ως εκ τούτου θίγει την ανταγωνιστική θέση των προσφευγουσών και εμποδίζει τα δικαιώματά τους εμπορίας, καθόσον απέδωσε προτεραιότητα στην ουσία παρά τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η ουσία δεν πληρούσε τα κριτήρια ιεραρχήσεως και εγγραφής στο παράρτημα XIV.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας των προσφευγουσών και παρέβη την υποχρέωσή της αιτιολογήσεως.
 —
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματά τους άμυνας και παρέβη την υποχρέωσή της αιτιολογήσεως, καθόσον δεν παρέθεσε τους λόγους για την «ομαδοποίηση» της ουσίας με το τριχλωροαιθυλένιο, παρά τη ρητή αναγνώριση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (στις οδηγίες που εξέδωσε σχετικά με την ιεράρχηση) ότι σε περίπτωση που λαμβάνονται υπόψη παράγοντες όπως η «ομαδοποίηση», οι οποίοι δεν αποτελούν μέρος των τυπικών κριτηρίων του άρθρου 58, παράγραφος 3, οι λόγοι προτεραιότητας πρέπει να εκτίθενται σαφώς και να συνάδουν με τον ρόλο και τον σκοπό του προτεινόμενου σταδίου στη διαδικασία αδειοδοτήσεως.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός διέψευσε τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των προσφευγουσών.
 —
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η έκδοση του προσβαλλόμενου κανονισμού διέψευσε τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη τους, καθόσον αυτός δεν συνάδει με τις οδηγίες σχετικά με την ιεράρχηση. Ειδικότερα, οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι η ιεράρχηση και η εγγραφή του nPB στο παράρτημα XIV διέψευσε τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη τους ότι το κριτήριο του όγκου και οι εκτιμήσεις σχετικά με την ομαδοποίηση θα εφαρμόζονταν όπως εκτίθενται στις οδηγίες σχετικά με την ιεράρχηση και στις οδηγίες σχετικά με τη γενική προσέγγιση.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας.
 —
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει σκόπιμο να αναστείλει την εγγραφή του nPB στο παράρτημα XIV του προσβαλλόμενου κανονισμού και ότι τούτο θα ήταν λιγότερο επαχθές, καθόσον οι προσφεύγουσες θα υφίσταντο τις συνέπειες τις οποίες υφίστανται τώρα λόγω της εγγραφής στο παράρτημα XIV μόνον όταν η nPB θα εγγραφόταν ορθά στο παράρτημα XIV με βάση μια πραγματικά υψηλή σχετική προτεραιότητα.
 6.
 Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός παραβιάζει τις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων.
 —
 Οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός παραβιάζει τις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων, καθόσον μεταχειρίζεται την ουσία –εγγράφοντάς την στο παράρτημα XIV του κανονισμού REACH– με διαφορετικό τρόπο από ό,τι άλλες ουσίες, μεταξύ των οποίων το κίτρινο κράμα αντιμονίου και μολύβδου. Κατά τις προσφεύγουσες, οι δύο ουσίες βρίσκονταν σε συγκρίσιμη κατάσταση: αμφότερες θεωρήθηκαν ότι αποτελούν μέρος του ίδιου κύκλου ιεραρχήσεως και αμφότερες έλαβαν (ή έπρεπε να λάβουν) συνολική βαθμολογία προτεραιότητας 17, και σε αμφότερες τις περιπτώσεις η αξιολόγηση της προτεραιότητάς τους περιελάμβανε εκτιμήσεις ομαδοποιήσεως. Εντούτοις, έτυχαν διαφορετικής μεταχειρίσεως από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Χημικών Προϊόντων και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθόσον η ουσία προτάθηκε και εν συνεχεία ενεγράφη στο παράρτημα XIV, ενώ το κίτρινο κράμα αντιμονίου και μολύβδου δεν προτάθηκε για εγγραφή και επομένως δεν ενεγράφη στο παράρτημα XIV.


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/37
 Προσφυγή της 27ης Ιανουαρίου 2010 — Arkema France κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-23/10)
 2010/C 80/61
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Arkema France (Colombes, France) (εκπρόσωποι: J. Joshua, barrister, E. Aliende Rodríguez, lawyer)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφοι 1 και 2, της αποφάσεως της Επιτροπής C(2009)8682, της 11ης Νοεμβρίου 2009, κατά το μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα και, εν πάση περιπτώσει, να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 1, κατά το μέτρο που με αυτό διαπιστώνεται ότι η προσφεύγουσα συμμετείχε σε παράβαση σχετικά με σταθεροποιητές κασσιτέρου μεταξύ της 16ης Μαρτίου 1994 και της 31ης Μαρτίου 1996,
 —
 να ακυρώσει τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν στην προσφεύγουσα με το άρθρο 2,
 —
 σε περίπτωση που δεν ακυρώσει στο σύνολό τους τα πρόστιμα, να τα μειώσει ουσιαστικά κατ’ ενάσκηση της πλήρους δικαιοδοσίας του,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή ζητείται η ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 11ης Νοεμβρίου 2009, στην υπόθεση COMP/38.589–Σταθεροποιητές θερμότητας, με την οποία διαπιστώνεται ότι η προσφεύγουσα συμμετείχε σε δύο διαφορετικές παραβάσεις του άρθρου 81 ΕΚ (νυν άρθρο 101 ΣΛΕΕ), μία στον τομέα των σταθεροποιητών κασσιτέρου και μία στον τομέα ESBO, και επιβάλλεται πρόστιμο για κάθε προϊόν.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους ισχυρισμούς:
 Πρώτον, υποστηρίζει ότι, κατ’ ορθή εφαρμογή του άρθρου 25 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1), η ένδικη διαδικασία στην υπόθεση Akzo (2) δεν είχε ως αποτέλεσμα αναστολή της παραγραφής και ότι η εξουσία της Επιτροπής προς επιβολή προστίμου παραγράφηκε ως προς αμφότερες τις παραβάσεις λόγω παρελεύσεως της δεκαετούς προθεσμίας που απορρέει από τον κανόνα του “διπλάσιου της προθεσμίας”. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η δίκη στην υπόθεση Akzo ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου είχε ως αποτέλεσμα αναστολή της παραγραφής και ότι εσφαλμένως κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ανώτατη προθεσμία των δέκα ετών που προβλέπεται στο άρθρο 25, παράγραφος 5, του προαναφερθέντος κανονισμού θα μπορούσε να παραταθεί εν προκειμένω.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε την ύπαρξη εννόμου συμφέροντος για τη διαπίστωση παραβάσεων σε σχέση με τις οποίες δεν είχε πλέον εξουσία επιβολής προστίμων. Συγκεκριμένα, κατά την προσφεύγουσα, το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 επιτρέπει στην Επιτροπή να διαπιστώσει ότι έχει διαπραχθεί παράβαση χωρίς να επιβάλλει πρόστιμο, υπό τον όρον ότι αποδεικνύει την ύπαρξη σχετικού εννόμου συμφέροντος.
 Τρίτον, και ανεξάρτητα από τους δύο πρώτους ισχυρισμούς, η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να ακυρώσει την περιλαμβανόμενη στο άρθρο 1, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως διαπίστωση, κατά την οποία η προσφεύγουσα είχε συμμετάσχει σε παράβαση στον τομέα των σταθεροποιητών κασσιτέρου κατά την περίοδο μεταξύ 16ης Μαρτίου 1994 — 31ης Μαρτίου 1996 και ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε την ύπαρξη εννόμου συμφέροντος να προβεί σε τέτοια διαπίστωση.
 Τέταρτον, για την περίπτωση που το Γενικό Δικαστήριο δεν ακυρώσει τα πρόστιμα στο σύνολό τους, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι η παράβαση επεκτάθηκε πέραν της 23ης Φεβρουαρίου 1999, γεγονός που συνεπάγεται ότι το επιβληθέν για τη δεύτερη περίοδο συμπράξεως πρόστιμο θα πρέπει να μειωθεί ώστε να ληφθεί υπόψη η μικρότερη διάρκεια των παραβάσεων.
 (1) Κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΚ) 1/2003, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ 2003 L 1, σ. 1).
 (2) Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Σεπτεμβρίου 2007, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-125/03 και T-253/03, Akzo Nobel Chemicals και Akcros Chemicals κατά Επιτροπής (Συλλογή 2007, σ. II-3523).


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/27
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Απριλίου 2010 — Coin κατά ΓΕΕΑ — Δυναμική Ζωή (Fitcoin)
 (Υπόθεση T-249/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος Fitcoin - Προγενέστερα εικονιστικά εθνικά, διεθνές και κοινοτικό σήματα coin - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Ενδιαφερόμενο κοινό - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2010/C 148/48
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Coin SpA (Βενετία, Ιταλία) (εκπρόσωποι: P. Perani και P. Pozzi, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: Ó. Mondéjar Ortuño)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Δυναμική Ζωή ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 15ης Απριλίου 2008 (υπόθεση R 1429/2007-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Coin SpA και Δυναμική Ζωή ΑΕ.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 15ης Απριλίου 2008 (υπόθεση R 1429/2007-1).
 2)
 Καταδικάζει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 209 της 15.8.2008.


text:
 3.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 104/47
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — Gruppe Nymphenburg Consult κατά EUIPO (Limbic® Sales)
 (Υπόθεση T-517/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Limbic® Sales - Έλλειψη περιγραφικού χαρακτήρα - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2017/C 104/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Gruppe Nymphenburg Consult AG (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: R. Kunze και G. Würtenberger, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: M. Fischer)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 23ης Ιουνίου 2015 (υπόθεση R 1972/2014-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου Limbic® Sales ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείυο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 23ης Ιουνίου 2015 (υπόθεση R 1972/2014-1).
 2)
 Το EUIPO φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Gruppe Nymphenburg Consult AG.
 (1) EE C 354 της 26.10.2015.


text:
 16.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 336/11
 Αναίρεση που άσκησε στις 24 Σεπτεμβρίου 2013 η Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones, SL κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 11 Ιουλίου 2013 στην υπόθεση T-197/12, Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones, SL κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-509/13 P)
 2013/C 336/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones, SL (εκπρόσωπος: J. Carbonell Callicó, abogado)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 11ης Ιουλίου 2013 στην υπόθεση T-197/12 και κατά συνέπεια να μη δεχθεί την αίτηση καταχωρίσεως του υπ’ αριθ. 7585045 εικονιστικού κοινοτικού σήματος για υπηρεσίες της κλάσεως 36·
 —
 να καταδικάσει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αίτηση αναιρέσεως κατά της ως άνω αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου στηρίζεται κατ’ ουσίαν σε τρεις λόγους αναιρέσεως.
 Πρώτον, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 για το κοινοτικό σήμα (1), λόγω σφαλμάτων κατά την ερμηνεία των υπηρεσιών τις οποίες καλύπτουν τα συγκρουόμενα σήματα και παραλείψεως συνολικής εξετάσεως των επίδικων σημάτων.
 Δεύτερον, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση έρχεται σε αντίθεση με άλλη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου εκδοθείσα σε διαφορά μεταξύ των ίδιων διαδίκων, στο πλαίσιο της οποίας εξετάστηκαν τα ίδια ζητήματα για όμοια σήματα. Η απόφαση στην υπόθεση T-284/11, η οποία είναι απολύτως συναφής προς την υπό κρίση υπόθεση, δεν ελήφθη υπόψη από το Γενικό Δικαστήριο παρά το γεγονός ότι η αναιρεσείουσα επικαλέσθηκε κατά τη διαδικασία την ως άνω απόφαση εγκαίρως και νομοτύπως.
 Τρίτον, η αναιρεσείουσα επικαλείται παρατυπίες που σημειώθηκαν κατά τη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι οποίες προσέβαλαν τα συμφέροντά της και τη στέρησαν επανειλημμένως από την παροχή εννόμου προστασίας. Ιδίως, η προφορική διαδικασία έλαβε χώρα χωρίς τη συμμετοχή της αναιρεσείουσας, μολονότι η τελευταία είχε νομοτύπως ζητήσει την αναβολή της για σοβαρό λόγο.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα· ΕΕ L 78, σ. 1.


text:
 23.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/22
 Προσφυγή της 18ης Δεκεμβρίου 2012 — PAN Europe και Stichting Natuur en Milieu κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση T-574/12)
 2013/C 55/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) και Stichting Natuur en Milieu (Ουτρέχτη, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: F. Martens, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της καθής της 16ης Οκτωβρίου 2012, με την οποία κρίθηκαν παραδεκτές αλλά αβάσιμες οι αιτήσεις των προσφευγουσών περί επανεξετάσεως του κανονισμού (ΕΚ) 149/2008 της Επιτροπής, της 29ης Ιανουαρίου 2008, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 396/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με τη θέσπιση των παραρτημάτων ΙΙ, ΙΙΙ και IV για τον καθορισμό ανώτατων ορίων καταλοίπων στα προϊόντα που καλύπτονται από το παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΕ L 58, σ. 1)·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν έναν και μόνο λόγο, ο οποίος αφορά παράβαση των άρθρων 11, 168, 169 και 191 ΣΛΕΕ, των άρθρων 7, 35 και 38 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των άρθρων 1, 14, παράγραφος 2, 22, 23, 24 και 25 του κανονισμού (ΕΚ) 396/2005 (1), των άρθρων 5 και 7 του κανονισμού (ΕΚ) 178/2002 (2) και των άρθρων 4 και 10 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ (3).
 —
 Οι προσφεύγουσες αμφισβητούν ότι τα ανώτατα όρια καταλοίπων (ΑΟΚ) καθορίζονται στο ελάχιστο δυνατό επίπεδο σύμφωνα με την ορθή γεωργική πρακτική.
 —
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι οι φάκελοι δεν εξετάζονται επισταμένως. Οι προσφεύγουσες φρονούν συγκεκριμένα ότι τα άρθρα 22 έως 25 του κανονισμού (ΕΚ) 396/2005 ουδόλως προβλέπουν διαδικασία για τη συνολική εκτίμηση ενός πλήρους φακέλου στο πλαίσιο του πρώτου καθορισμού των προσωρινών ΑΟΚ.
 —
 Περαιτέρω, δεν ελήφθη υπόψη η σωρευτική έκθεση των καταναλωτών στα φυτοφάρμακα.
 —
 Τέλος, μεγάλος αριθμός προσωρινών ΑΟΚ υπερβαίνουν τα όρια των προδιαγραφών υγείας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 396/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23 Φεβρουαρίου 2005, για τα ανώτατα όρια καταλοίπων φυτοφαρμάκων μέσα η πάνω στα τρόφιμα και τις ζωοτροφές φυτικής και ζωικής προέλευσης και για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 70, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2002, για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τον καθορισμό διαδικασιών σε θέματα ασφαλείας των τροφίμων (ΕΕ L 31, σ. 1).
 (3) Οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (ΕΕ L 230, σ. 1).


text:
 29.5.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 146/3
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το VAT and Duties Tribunal, London Tribunal Centre, με απόφαση της 2ας Απριλίου 2004 στην υπόθεση Abbey National plc (με παρεμβαίνουσα την Inscape Investments Ltd) κατά Commissioners of Customs and Excise
 (Υπόθεση C-169/04)
 (2004/C 146/04)
 Με απόφαση της 2ας Απριλίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 5 Απριλίου 2004, το VAT and Duties Tribunal, London Tribunal Centre, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Abbey National plc (με παρεμβαίνουσα την Inscape Investments Ltd) και Commissioners of Customs and Excise, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1)
 Έχει η απαλλαγή για «τη διαχείριση των αμοιβαίων κεφαλαίων, όπως ορίζονται από τα κράτη μέλη», που περιλαμβάνεται στο άρθρο 13 Β, περίπτωση δ', σημείο 6, της έκτης οδηγίας ΦΠΑ (1), την έννοια ότι τα κράτη μέλη έχουν την εξουσία να προσδιορίζουν τις δραστηριότητες τις οποίες περιλαμβάνει η «διαχείριση» αμοιβαίων κεφαλαίων, καθώς και την εξουσία να προσδιορίζουν τα αμοιβαία κεφάλαια για τα οποία μπορεί να ισχύει η απαλλαγή;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, και εφόσον στον όρο «διαχείριση» του άρθρου 13 Β, περίπτωση δ', σημείο 6, της έκτης οδηγίας ΦΠΑ πρέπει να προσδοθεί αυτοτελές, κατά το κοινοτικό δίκαιο, νόημα, αποτελούν, υπό το φως της οδηγίας του Συμβουλίου 85/611/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες («η οδηγία ΟΣΕΚΑ») (2), οι αμοιβές προς τον θεματοφύλακα ή trustee για τις υπηρεσίες που παρέχει σύμφωνα με τα άρθρα 7 και 14 της οδηγίας ΟΣΕΚΑ, των εθνικών ρυθμιστικών διατάξεων καθώς και των σχετικών με τα κεφάλαια κανόνων, απαλλασσόμενες παροχές υπηρεσιών «για τη διαχείριση των αμοιβαίων κεφαλαίων», βάσει του άρθρου 13 Β, περίπτωση δ', σημείο 6, της έκτης οδηγίας ΦΠΑ;
 3)
 Επίσης, αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι αρνητική, και στον όρο «διαχείριση» πρέπει να προσδοθεί αυτοτελές, κατά το κοινοτικό δίκαιο, νόημα, ισχύει η απαλλαγή για «τη διαχείριση των αμοιβαίων κεφαλαίων» του άρθρου 13 Β, περίπτωση δ', σημείο 6, της έκτης οδηγίας ΦΠΑ για υπηρεσίες παρεχόμενες από διαχειριστή που είναι τρίτος σε σχέση με τη διοικητική διαχείριση των κεφαλαίων;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).
 (2) Της 20ής Δεκεμβρίου 1985 (ΕΕ L 375, 31.12.1985, σ. 3).


text:
C 113/20 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 11.4.98
 sot leäsqot sgy apaisotleämgy rtcjkgärexy meäay idqtsijgäy Pqorutcgä sxm Foreign Trade Association (FTA), Hyper-
 sgy em koäcx episqopgäy rtmedqiórexy, marcheÂ Auchan S.A., Karstadt Aktiengesellschaft, Kaufhof
 Warenhaus AG, La Blanche Porte, Otto Versand GmbH &
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda. Co, Quelle Schickedanz AG & Co jai Textilimportörerna
 jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, arjgheiära
 rsiy 2 Laqsiäot 1998
 Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 (Tpoäherg T-37/98)
 O pqoruetäcxm, emeqcxäm idiäx omoälasi jai en omoälasoy sot (98/C 113/48)
 SFIE, bókkei jasó sgy aqmgärexy sgy dioijgärexy ma paqeälbei
 rsg rtämherg sot cqaueiäot sgy episqopgäy pqorxpijotä sxm (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 Bqtnekkxäm. Dietjqimiäfei rtmauxäy oäsi, lesó sgm ejkocgä sxm
 lekxäm sgy episqopgäy pqorxpijotä Bqtnekkxäm so Uebqotóqio
 sot 1997, g em koäcx episqopgä rtmgäkhe pqojeileämot ma oqi- Oi Foreign Trade Association (FTA), HypermarcheÂ Auchan
 rsotäm sa leäkg sot cqaueiäot sgy. Amsiä, oälxy, ma pqobeiä re S.A., Karstadt Aktiengesellschaft, Kaufhof Warenhaus AG,
 amsipqorxpetsijgä sxm rtmadeäkuxm jasamolgä sxm edqxäm La Blanche Porte, Otto Versand GmbH & Co, Quelle Schik-
 sot cqaueiäot, jasÂ amakociäa pqoy sa ejkocijó aposekeä- kedanz AG & Co jai Textilimportörerna, ejpqorxpotälemey
 rlasa, sqeiy rtmdijakirsijeäy jai epacceklasijeäy oqcamxäreiy apoä sgm Ursula Schliessner, le soäpo epidoärexm rso Kotnel-
 rueseqiärsgjam so rtämoko sxm edqxäm, epxuekotälemoi sgy botäqco sa cqaueiäa sxm Arendt & Medernach, 8-10, rue
 ekóvirsgy pkeiowguiäay pot dieähesam emsoäy sgy episqopgäy Mathias Hardt, órjgram rsiy 2 Laqsiäot 1998 emxäpiom sot
 pqorxpijotä sxm Bqtnekkxäm. ìkey oi ókkey rtmdijakirsijeäy Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó
 jai epacceklasijeäy oqcamxäreiy dem ejpqorxpotämsai rso sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy.
 cqaueiäo. Jasoäpim sgy apoqqiäwexy sgy aisgärexy peqiä paqel-
 bórexy sgy aqlodiäay cia soty dioqirlotäy aqvgäy pqojeileä- Oi pqoruetäcotrey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo:
 mot ma apojasarsahotäm sa pqóclasa, arjgähgje g paqotära
 pqorutcgä.
 Ç ma jgqtänei paqómolo jai ójtqo som jamomirloä (EJ)
 aqih. 2398/97 sot Rtlbotkiäot,
 Pqoy rsgäqing sxm aisglósxm sot, o pqoruetäcxm irvtqiäfesai
 oäsi g pqorbakkoälemg apoäuarg paqabiófei
 Ç ma kóbei opoiodgäpose ókko leäsqo jasó dijaiäa jqiärg,
 Ç so óqhqo 2 paqócqauoy 1, sot Jamomirlotä Tpgqeriajgäy
 Jasarsórexy, jahxäy jai sgm apoäuarg sgy Episqopgäy Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda sxm
 rvesijó le sgm órjgrg sxm amaseheileämxm apoä som pqoruetcotrxäm.
 jamomirloä enotrixäm sgy ADA, g opoiäa dglorietähgje
 rsiy ÛDioijgsijeäy pkgqouoqiäeyë aqih. 498 sgy 7gy Apqi- Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 kiäot 1986, rso leäsqo pot g pqorbakkoälemg apoäuarg
 tpecqóug apoä som aqloädio cia heälasa pqorxpijotä jai
 Le som pqorbakkoälemo jamomirloä epebkgähg oqirsijoäy da-
 dioijgärexy epiäsqopo, emxä loämom g okoleäkeia sgy Epi-
 rloäy amsimsólpimcj rsiy eiracxceäy jkimorjeparlósxm apoä
 sqopgäy gä o Cemijoäy Diethtmsgäy pqorxpijotä jai dioi-
 iämey bólbajoy, aliceiäy gä amóleijsey le sevmgseäy iämey gä
 jgärexy gäram aqloädioi ma sgm tpocqówotm,
 kimóqi, ketjarleämxm, balleämxm gä stpxleämxm, jasacxcgäy
 Imdiäay, Pajirsóm jai Aictäpsot.
 Ç sa óqhqa 9, 10, 11 jai 14 sgy ÛQthliärexy peqiä rtmheärexy
 jai keisotqciäay sgy episqopgäy pqorxpijotäë pot emeä-
 jqime g Episqopgä rsiy 25 Apqikiäot 1988, jahxäy jai sa ìkey oi pqoruetäcotrey, pkgm sgy Foreign Trade Association
 óqhqa 7 jai 32 sot erxseqijotä jamomirlotä sgy epi- (FTA), eiämai oi rglamsijoäseqoi etqxpaiäoi eiracxceiäy jai
 sqopgäy pqorxpijotä sxm Bqtnekkxäm, tpoä sgm eämmoia oäsi eälpoqoi kiamijgäy pxkgärexy jkimorjeparlósxm. ìkey eiämai
 g Episqopgä apouórire ma lg paqeälbei pqojeileämot ma leäkg sgy pqoruetäcotray Foreign Trade Association (FTA), g
 diaruakiärei sgm Ûamsipqorxpetsijoäsgsa sxm rtmadeäk- opoiäa eiämai eämxrg rjopotära rsgm pqorsariäa sxm rtlue-
 uxmë jai sgm Ûamakocijoäsgsaë rsg rtämherg sot qoämsxm sxm Etqxpaiäxm eiracxceäxm jai elpoäqxm kiamijgäy
 cqaueiäot sgy episqopgäy pqorxpijotä sxm Bqtnekkxäm pxkgärexy jtqiäxy rsom soleäa sgy tuamsotqciäay jai sxm
 lesó sg dienacxcgä sxm oijeiäxm ejkocxäm. jasamakxsijxäm pqoøoämsxm. Lesantä sxm lekxäm sgy FTA
 jasakeäcomsai jai emxäreiy gledapxäm eiracxceäxm.
 O pqoruetäcxm pqorheäsei oäsi, le bórg siy pqopaqaseheiärey
 diasóneiy, dem moeiäsai oqirleämoi apoä soty ejkeceämsey rsgm Oi pqoruetäcotrey epijakotämsai paqóbarg sot óqhqot 1
 episqopgä pqorxpijotä sxm Bqtnekkxäm ma rueseqiäfomsai, paqócqauoy 4, sot barijotä jamomirlotä (EJ) aqih. 384/94,
 epxuekotälemoi liay ekóvirsgy pkeiowguiäay, so rtämoko sxm xy ej sot oäsi g Episqopgä, jasavqxälemg sg diajqisijgä etveä-
 edqxäm sot cqaueiäot. Enókkot, g rsórg atsgä paqabiófei sg qeió sgy cia som oqirloä sot Ûoloeidotäy pqoøoämsoyë jai
 cemijgä aqvgä sot óqhqot 9 paqócqauoy 3, sot Jamomirlotä apoqqiäpsomsay sa rtmaugä epiveiqgälasa sxm pqoruet-
 Tpgqeriajgäy Jasarsórexy, g uikorouiäa sot opoiäot eäcjeisai cotrxäm, dem dijaiokoäcgre sgm pqóng sgy otäse jam rsgqifoä-
 rsg dtmasoäsgsa apoä joimotä ejuqórexy oäkxm sxm ejpqorx- lemg rsa pócia amsijeilemijó apodeijsijó rsoiveiäa gä rsiy
 potleämxm rso pqorxpijoä sórexm, jasó sqoäpo xärse g dietjqimiäreiy pot paqeärvom oi pqoruetäcotrey.
 pkeiowguiäa ma lg jasapieäfei sg leiowguiäa, g opoiäa rseqeiä-
 sai pqaclasijgäy jai aposekerlasijgäy ejpqorxpgärexy. Epipkeäom, oi pqoruetäcotrey tporsgqiäfotm oäsi so Rtlbotäkio
 tpeäpere re pqouamgä pkómg peqiä sgm ejsiälgrg sot joimosi-
 jotä rtlueäqomsoy, dtmólei sot óqhqot 21 sot barijotä jamo-
 ---pagebreak--- 11.4.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 113/21
 mirlotä, eidijoäseqa re rveärg le sgm emdevoälemg epiäpsxrg sxm paøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy
 oqirsijxäm leäsqxm amsimsólpimcj epiä sxm eiracxceäxm/ S-78/94, Hermann Cordes jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy
 elpoäqxm kiamijgäy pxkgärexy jai sxm jasamakxsxäm. G bórei Emxärexy jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 sot óqhqot 21 diadijariäa apaiseiä emeqcoä amóktrg sxm
 fgsglósxm pot ópsomsai sot joimosijotä rtlueäqomsoy, sot- (1) EE C 103 sgy 11.4.1994.
 kóvirsom rso bahloä pot eceiäqomsai le pqxsobotkiäa sxm
 emdiaueqoleämxm leqxäm. Òpan jai sehotäm deoämsxy sa
 fgsgälasa atsó, g Episqopgä derletäesai eiäse ma rtluxmgärei
 jai ma diastpxärei pqoy so Rtlbotäkio rtärsarg cia sg kgäwg
 oqirsijxäm leäsqxm eiäse ma dxärei etäkocey engcgäreiy re
 peqiäpsxrg ejdoärexy amsiähesgy apouórexy. Jameäma seäsoio Diacqaugä sgy tpoheärexy T-192/95 (1)
 dióbgla dem eäkabe vxäqa em pqojeileämx, re amsiäherg pqoy sg (98/C 113/52)
 dijaiokocgleämg elpirsortämg sxm pqoruetcotrxäm.
 Seäkoy, oi pqoruetäcotrey tporsgqiäfotm oäsi g apoäuarg sot (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 Rtlbotkiäot ma epibókei oqirsijotäy darlotäy amsimsólpimcj
 peäqam sxm irvtoämsxm porosijxäm peqioqirlxäm epiä sxm Le diósang sgy 5gy Uebqotaqiäot 1998, o pqoäedqoy sot sqiä-
 eiracxcxäm sxm oijeiäxm pqoøoämsxm jasacxcgäy dtäo apoä siy sot pemsalekotäy slgälasoy sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx-
 sqeiy enacxcotäy vxäqey (Imdiäa jai Pajirsóm) amsiäjeisai rsgm paøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy
 aqvgä sgy amakocijoäsgsay. S-192/95, Hitachi Ltd, Matsushita Electronics Corporation,
 Mitsubishi Electric Corporation, NEC Corporation, Oki Elec-
 tric Industry Co., Sanyo Electric Co., Ltd, Sharp Corporation
 jai Toshiba Corporation jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy T-191/93 (1)
 (98/C 113/49) (1) EE C 351 sgy 30.12.1995.
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 Le diósang sgy 30gäy Iamotaqiäot 1998, o pqoädqoy sot
 pqxäsot pemsalekotäy slgälasoy sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy Diacqaugä sgy tpoheärexy T-215/95 (1)
 S-191/93, Albrecht Graf Brockdorff-Ahlefeldt jasó Rtlbot- (98/C 113/53)
 kiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy.
 (1) EE C 270 sgy 19.10.1992. (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä)
 Le diósang sgy 2ay Uebqotaqiäot 1998, o pqoäedqoy sot
 seäsaqsot pemsalekotäy slgälasoy sot Pqxsodijeiäot sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä sgy tpo-
 heärexy S-215/95, Telecom Italia SpA jasó Episqopgäy sxm
 Diacqaugä sxm rtmejdijafoleämxm tpoheärexm T-207/93 jai Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 T-224/93 (1)
 (98/C 113/50) (1) EE C 46 sgy 17.2.1996.
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 Le diósang sgy 30gäy Iamotaqiäot 1998, o pqoäedqoy sot
 pqxäsot pemsalekotäy slgälasoy sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä sxm rtmejdija- Diacqaugä sgy tpoheärexy T-197/96 (1)
 foleämxm tpoheärexm S-207/93 jai S-224/93, Hans-Erdmann
 von Flotow jai Gunda Bergmann jasó Episqopgäy sxm (98/C 113/54)
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä)
 (1) EE C 270 sgy 19.10.1992.
 Le diósang sgy 30gäy Iamotaqiäot 1998, o pqoäedqoy sot
 sesóqsot slgälasoy sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy S-197/96:
 Consorzio del Formaggio Parmigiano Reggiano jai Latteria
 Diacqaugä sgy tpoheärexy T-78/94 (1) sociale Spadarotta soc. coop. a r.l. jasó Episqopgäy sxm
 (98/C 113/51) Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 (1) EE C 54 sgy 22.2.1997.
 Le diósang sgy 30gäy Iamotaqiäot 1998, o pqoäedqoy sot
 pqxäsot pemsalekotäy slgälasoy sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx-


text:
 Avis juridique important
 |
 E1994J0003
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 15ης Ιουνίου 1994 στην υπόθεση Ε-3/94: Alexander Flandorfer Friedman, Erna Flandorfer Friedman και GFG Bau Dachdecker Spengler GmbH κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 250 της 08/09/1994 σ. 0007 - 0007
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 15ης Ιουνίου 1994 στην υπόθεση Ε-3/94: Alexander Flandorfer Friedman, Erna Flandorfer Friedman και GFG Bau Dachdecker Spengler GmbH κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας (94/C 250/06)Στην υπόθεση Ε-3/94: Alexander Flandorfer Friedman, Erna Flandorfer Friedman και GFG Bau Dachdecker Spengler GmbH, Βιένη, κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας, που έχει ως αντικείμενο προσφυγή με την οποία ζητείται από το Δικαστήριο να αποφανθεί επί της αρμοδιότητος και επί αιτήσεως δωρεάν δικαστικής συνδρομής συμπεριλαμβανομένου του διορισμού συνηγόρου, και να διαπιστωθεί ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας παρέβη τα άρθρα 6, 7, 28 παράγραφοι 2 και 3, 31 και 34 της συμφωνίας ΕΟΧ, καθώς και το άρθρο 8 παράγραφος 1 και το άρθρο 12 της ευρωπαϊκής σύμβασης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους κ. Leif Sevσn, πρόεδρο, και Bjφrn Haug, Thσr Vilhjαlmsson (εισηγητή δικαστή), Kurt Herndl και Sven Norberg, δικαστές 7 Karin Hφkborg, γραμματέας, εξέδωσε, στις 15 Ιουνίου 1994, Διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:1. Η προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη εκτός από το καφάλαιο που αφορά την αίτηση δωρεάν δικαστικής συνδρομής.2. Η αίτηση δωρεάν δικαστικής συνδρομής απορρίπτεται.3. Η υπόθεση διαγράφεται από το πινάκιο του Δικαστηρίου.4. Καθένα από τα μέρη φέρει τη δική του δικαστική δαπάνη.


text:
 6.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 101/21
 Προσφυγή της 25ης Ιανουαρίου 2013 — Cezar κατά ΓΕΕΑ — Poli-Eco (δοκίδες προστασίας)
 (Υπόθεση T-39/13)
 2013/C 101/45
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cezar Przedsiębiorstwo Produkcyjne Dariusz Bogdan Niewiński (Ełk, Πολωνία) (εκπρόσωποι: M. Nentwig και G. Becker, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Poli-Eco Tworzywa Sztuczne sp. z o.o. (Szprotawa, Πολωνία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 8ης Νοεμβρίου 2012 (υπόθεση R 1512/2010-3)·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το σχέδιο «δοκίδες προστασίας» — Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα αριθ. 70 438-0002
 Δικαιούχος του κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Η αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας στηρίζεται σε έλλειψη νεωτερισμού και ατομικού χαρακτήρα, σύμφωνα με το άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με τα άρθρα 4 έως 6, του κανονισμού 6/2002 του Συμβουλίου
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Κηρύσσει το προσβαλλόμενο σχέδιο ή υπόδειγμα άκυρο
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των άρθρων 25, παράγραφος 1, στοιχείο β', 63, παράγραφος 1, και 62, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 του Συμβουλίου


text:
 13.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/36
 Αναίρεση που άσκησε στις 6 Ιανουαρίου 2010 ο Giampietro Torresan κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα) στις 19 Νοεμβρίου 2009 στην υπόθεση T-234/06, Torresan κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) ΓΕΕΑ και Klosterbrauerei Weissenohe GmbH & Co. KG
 (Υπόθεση C-5/10 P)
 2010/C 63/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Giampietro Torresan (εκπρόσωποι: G. Recher και R. Munarini, avvocati)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) και Klosterbrauerei Weissenohe GmbH & Co. KG
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση που εκδόθηκε στην υπόθεση T-234/06, υπ’ αριθ. 414968, η οποία κοινοποιήθηκε μέσω τηλεομοιοτυπίας στις 19.11.2009·
 —
 να δεχθεί, στο σύνολό τους, τα αιτήματα που υπέβαλε ενώπιον του Πρωτοδικείου στο πλαίσιο της υποθέσεως T-234/06·
 —
 να καταδικάσει, σε κάθε περίπτωση, το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων των δύο διαδικασιών ενώπιον του ΓΕΕΑ και της διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοδικείου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Παράβαση και/ή εσφαλμένη εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας στους τομείς της γεωργίας και των τροφίμων·
 2)
 Παράβαση και/ή εσφαλμένη εφαρμογή της νομοθεσίας περί προστασίας των καταναλωτών αναφορικά με την έννοια του μέσου καταναλωτή·
 3)
 Παράβαση των κανόνων σχετικά με τη γλώσσα διαδικασίας·
 4)
 Παραμόρφωση πραγματικών περιστατικών ή αποδεικτικών στοιχείων, τα οποία όλα ήταν αναγκαία στοιχεία για την επιβεβαίωση, κατά τρόπο μοναδικό και οριστικό, του όλως διακριτικού, και όχι περιγραφικού, χαρακτήρα του σήματος Cannabis, προκειμένου να διαπιστωθεί η παράβαση ή εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (1) και του αντιφατικού συλλογισμού του Πρωτοδικείου που χρησιμοποιήθηκε για την υποστήριξη του φερόμενου περιγραφικού χαρακτήρα του σήματος Cannabis. Συνεπώς, οφείλει να ακυρώσει, εν όλω, την προσβαλλόμενη απόφαση που εκδόθηκε στην υπόθεση T-234/06.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 1994, σ. 1)


text:
C 146/40 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.6.2003
 Σε σχέση με το τελευταίο αυτό σημείο, o προσφεύγων ισχυρίζεται Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 ότι το δικαίωμα να πληροφορηθεί την αιτία της κατ' αυτού
 κατηγορίας δεν μπορεί να εξουδετερωθεί μέσω της προστασίας
 του δημοσίου συμφέροντος όσον αφορά τη δημόσια ασφάλεια και Ο υποβαλών την αίτηση H προσφεύγουσα.
 τις διεθνείς σχέσεις. Ενόψει όλων των ζημιών που έχει υποστεί ο για καταχώριση κοινοτι-
 προσφεύγων, το στάθμισμα των εκατέρωθεν συμφερόντων είναι κού σήματος:
 υπέρ αυτού.
 Το αποτελούν το αντικεί- Το παραστατικό σήμα «NLSPORT»
 μενο της αιτήσεως κοινο- — Αίτηση αριθ. 816.512 για προϊ-
 ( 1) Που δεν έχει εισέτι δημοσιευθεί στην ΕΕ. τικό σήμα: όντα των κλάσεων 3, 14, 18 και 25.
 ( 2) Απόφαση του Συμβουλίου, της 28ης Οκτωβρίου 2002, για την
 εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 3 του Κανονισμού (ΕΚ) 2580/ ∆ικαιούχος του σήματος Naulover S.A.
 2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων
 ή σημείου του οποίου
 προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρα-
 τίας και την κατάργηση της απόφασης 2002/460/ΕΚ (ΕΕ L 295, της
 γίνεται επίκληση στο πλαί-
 30.10.2001, σ. 12). σιο της διαδικασίας της
 ( 3) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 27ης ∆εκεμβρίου 2001, για τη ανακοπής:
 λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και
 οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ L 344, Μάρκα ή σημείου σχετικά Το κοινοτικό παραστατικό σημείο
 της 28.12.2001, σ. 70). με το οποίο υποβλήθηκε αριθ. 13417 το οποίο αποτελείται
 ( 4) Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της η ανακοπή: από ένα Ν επί του οποίου έχει
 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του
 επιτεθεί ένα L και που και τα δύο
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ
 L 145, της 31.5.2001, σ. 43).
 έχουν γραφεί με χαρακτήρες με λοξά
 γράμματα.
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της ανακοπής.
 ανακοπών:
 Απόφαση του τμήματος Ακύρωση της αποφάσεως του τμή-
 προσφυγών: ματος ανακοπών και λήψη υπόψη
 της ανακοπής.
 Προσφυγή της Νew Look Limited κατά του Γραφείου
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (ΓΕΕΑ), Προβαλλόμενοι λόγοι: Εσφαλμένη εφαρμογή του
 που ασκήθηκε στις 4 Απριλίου 2003 άρθρου 8, παράγραφος 1, στοι-
 χείο β', του Κανονισμού (ΕΚ) 40/
 494 (κίνδυνος συγχύσεως).
 (Υπόθεση Τ-117/03)
 (2003/C 146/72)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 Προσφυγή της Νew Look Limited κατά του Γραφείου
 H New Look Limited, με έδρα το Weymouth (Dorset), Ηνωμένο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ),
 Βασίλειο, εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Rosalía Ballester που ασκήθηκε στις 4 Απριλίου 2003
 και D. Gabriel Marín του δικηγορικού γραφείου Marks & Clerk
 άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 στις 4 Απριλίου 2003, προσφυγή κατά του ΓΕΕΑ. (Υπόθεση Τ-118/03)
 (2003/C 146/73)
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 του ΓΕΕΑ, της 27ης Ιανουαρίου 2003, στο πλαίσιο της
 προσφυγής αριθ. R95/2002-1, και
 — να καταδικάσει στα έξοδα της διαδικασίας αυτής καθώς και Η Νew Look Limited, με έδρα το Weymouth (Dorset), Ηνωμένο
 σ' αυτά της προσφυγής αριθ. 95/2002-1 ενώπιον του Βασίλειο, εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Rosalía Ballester
 πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ την καθής καθώς και D. Gabriel Marín του δικηγορικού γραφείου Marks & Clerk
 και το παρασχόν αρωγή ενδιαφερόμενο μέρος που ενδεχο- άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 μένως θα μπορούσε να παρέμβει. στις 4 Απριλίου 2003, προσφυγή κατά του ΓΕΕΑ.


text:
 26.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/26
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Landesgericht für Strafsachen Wien (Αυστρία) στις 31 Οκτωβρίου 2007 — Ποινική διαδικασία κατά Vladimir Turanksy
 (Υπόθεση C-491/07)
 (2008/C 22/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landesgericht für Strafsachen Wien
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Vladimir Turanksy
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει η απαγόρευση της επιβολής διπλής ποινής για τα ίδια πραγματικά περιστατικά, την οποία προβλέπει το άρθρο 54 της Σύμβασης εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν, της 14ης Ιουνίου 1985, που υπογράφηκε στο Σένγκεν (Λουξεμβούργο) στις 19 Ιουνίου 1990 μεταξύ των κυβερνήσεων των κρατών της Οικονομικής Ένωσης Μπενελούξ, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Γαλλικής Δημοκρατίας, σχετικά με τη σταδιακή κατάργηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα (1), την έννοια ότι δεν επιτρέπει την ποινική δίωξη του υπόπτου στη Δημοκρατία της Αυστρίας, εφόσον για τα ίδια πραγματικά περιστατικά έχει παύσει η δίωξη στη Σλοβακική Δημοκρατία μετά την προσχώρησή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κατόπιν απόφασης της αστυνομικής αρχής για προσωρινή παύση της δίωξης χωρίς επιβολή ποινής, απόφασης που εκδόθηκε μετά την εξέταση της ουσίας και που έχει καταστεί απρόσβλητη;
 (1) EE L 239, σ. 19.


text:
 5.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/35
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 21ης Οκτωβρίου 2009 — V κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-33/08) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Συμβασιούχοι υπάλληλοι - Πρόσληψη - Άρνηση για τον λόγο ότι δεν πληρούνται οι όροι υγείας που απαιτούνται για την άσκηση των καθηκόντων - Νομότυπο της διαδικασίας - Νομότυπο της ιατρικής επισκέψεως πριν από την πρόσληψη - Προπαρασκευαστικές πράξεις)
 2009/C 297/54
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: V (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: C. Ronzi, A. Grauling και É. Boigelot, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: L. Lozano Palacios και D. Martin)
 Αντικείμενο
 Υπαλληλική υπόθεση — Αίτημα, αφενός, περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 15ης Μαΐου 2007, με την οποία γνωστοποιήθηκε στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ότι δεν πληροί τους όρους υγείας που απαιτούνται για την άσκηση των σχετικών καθηκόντων, και, αφετέρου, περί αποζημιώσεως και περί ικανοποιήσεως της ηθικής βλάβης που υπέστη
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και το ήμισυ των εξόδων της V.
 3)
 Καταδικάζει τη V να φέρει το ήμισυ των δικαστικών της εξόδων.
 (1) ΕΕ C 158 της 21.6.2008, σ. 26.


text:
 26.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/57
 Προσφυγή της 30ής Οκτωβρίου 2007 — Van Beers κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-126/07)
 (2008/C 22/110)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Isabelle Van Beers (Woluwe-St-Etienne, Βέλγιο) (Εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) περί απορρίψεως της υποψηφιότητας της προσφεύγουσας για τη διαδικασία βεβαιώσεως 2006·
 —
 να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 4, παράγραφος 2, των γενικών εκτελεστικών διατάξεων (στο εξής: ΓΕΔ) του άρθρου 45α του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (στο εξής: ΚΥΚ), καθόσον έχει ως αποτέλεσμα, είτε να αποκλείει τη λήψη υπόψη του πραγματικού επιπέδου των καθηκόντων που ασκεί υποψήφιος για τη διαδικασία βεβαιώσεως, είτε να διατηρεί διάκριση μεταξύ των παλαιών κατηγοριών C* και B* μετά τις 30 Απριλίου 2006·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα, υπάλληλος της Επιτροπής με βαθμό AST 6, υπέβαλε την υποψηφιότητά της στο πλαίσιο της διαδικασίας βεβαιώσεως 2006. Στις 29 Μαρτίου 2007 η ΑΔΑ επιβεβαίωσε την από 22 Φεβρουαρίου 2007 απόφασή της, μετά από ένσταση της προσφεύγουσας κατά της αποφάσεως αυτής, να μη δεχθεί την υποψηφιότητά της για τη διαδικασία βεβαιώσεως 2006.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται, καταρχάς, την πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
 Ισχυρίζεται, εξάλλου, ότι το άρθρο 4, παράγραφος 2, των ΓΕΔ του άρθρου 45α του ΚΥΚ είναι παράνομο.
 Ειδικότερα, η προσφεύγουσα προβάλλει την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της αναλογικότητας, την παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως και της προσδοκίας σταδιοδρομίας καθώς και της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.


text:
10 . 5 . 97 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 142/7
 άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο J. C. Moitinho de Almeida, προεδρο τμήματος (εισηγητή ), L.
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού Sevón, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet και P. Jann,
 δικαστηρίου μεταξύ Bic Bénélux SA και Βελγικού Δημοσίου , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: R.
 η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία Grass, εξέδωσε, στις 20 Μαρτίου 1997, απόφαση με το
 του άρθρου 1 σημεία 1 και 5 της οδηγίας 83/189/ΕΟΚ του ακόλουθο διατακτικό :
 Συμβουλίου , της 28ης Μαρτίου 1983 , για την καθιέρωση μιας
 διαδικασίας πληροφορήσεως στον τομέα των τεχνικών προ 1 . Το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει,
 τύπων και προδιαγραφών (ΕΕ αριθ . L 109 της 26. 4. 1983 , εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετι
 σ. 8), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 88/182/ΕΟΚ του κές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου
 Συμβουλίου , της 22ας Μαρτίου 1988 (ΕΕ αριθ. L 81 της 26. 3. να συμμορφωθεί προς την οδηγία 93/42/ΕΟΚ του
 1988 , σ. 75 ), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί των ιατροτεχνο
 τους J. C. Moitinho de Almeida, πρόεδρο τμήματος, L. Sevón , λογικών προϊόντων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 C. Gulmann (εισηγητή), D. A. O. Edward και P. Jann, από το άρθρο 22 της οδηγίας.
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer,
 γραμματέας: D. Louterman-Hubeau, κύρια υπάλληλος διοι 2. Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά
 κήσεως, εξέδωσε, στις 20 Μαρτίου 1997 , απόφαση με το έξοδα.
 ακόλουθο διατακτικό :
 H υποχρέωση επιθέσεως συγκεκριμένων διακριτικών σημεί (1) ΕΕ αριθ . C 318 της 26. 10. 1996 .
 ων επί των προϊόντων που υπόκεινται σε φόρο λόγω των
 οικολογικών βλαβών που τεκμαίρεται ότι προκαλούν, όπως η
 υποχρέωση που προβλέπεται στα άρθρα 11 και 18 της
 υπουργικής αποφάσεως της 24ης Δεκεμβρίου 1993 περί του
 καθεστώτος των προϊόντων που υπόκεινται στον φόρο
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 οικολογίας, συνιστά τεχνική προδιαγραφή υπό την έννοια
 της οδηγίας 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Μαρτίου (πρώτο τμήμα)
 1983, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφορήσεως της 6ης Μαρτίου 1997
 στον τομέα των τεχνικών προτύπων κα προδιαγραφών, όπως
 τροποποιήθηκε από την οδηγία 88/182/ΕΟΚ του Συμβου στην υπόθεση 0150/96 P: Roberto Galtieri κατά Ευρωπαϊ
 λίου, της 22ας Μαρτίου 1988, o δε εθνικός κανόνας που κού Κοινοβουλίου (')
 επιβάλλει την υποχρέωση αυτή αποτελεί τεχνικό κανόνα υπό (Αίτηση αναιρέσεως προδήλως αβάσιμη)
 την έννοια της ανωτέρω οδηγίας. (91/ϋ 142/15 )
 (') ΕΕ αριθ . C 64 της 2 . 3 . 1996 .
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Προσωρινή μεταφραση - η οριστική μετάφραση θα δημο
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 (πέμπτο τμήμα) Στην υπόθεση C-150/96 P, Roberto Galtieri, έκτακτος υπάλ
 της 20ής Μαρτίου 1997 ληλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου , κάτοικος Βρυξελλών,
 στην υπόθεση C-294/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο εκπροσωπούμενος από τον Pietro Cuomo, δικηγόρο Νεαπό
 τήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου ^) λεως Ιταλίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο
 Stef Oostvogels, 13 , rue Aldringen, ταχυδρομική θυρίδα 221 ,
 (Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς της με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε κατά της
 οδηγίας 93/42/ΕΟΚ στο εσωτερικό δίκαιο — Ιατροτεχνολο αποφάσεως που εξέδωσε στις 27 Φεβρουαρίου 1996 το
 γικά προϊόντα) Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα)
 97/C 142/14) στην υπόθεση Τ-235/94, Galtieri κατά Κοινοβουλίου (Συλλο
 γή Υπ.Υπ. 1996, σ. 11-129), με την οποία ζητήθηκε η αναίρεση
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) της αποφάσεως αυτής, όπου o έτερος διάδικος είναι το
 Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωπος: Manfred Peter), το
 (Προσωρινή μεταφραση · η οριστική μεταφραση θα δημο Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους L. Sevón,
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») πρόεδρο τμήματος (εισηγητή ), D. A. O. Edward και P. Jann,
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, γραμματέας: R.
 Στην υπόθεση C-294/96, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο Grass, εξέδωσε, στις 6 Μαρτίου 1997, διάταξη με το ακόλουθο
 τήτων (εκπρόσωποι: Hendrik Lier και Jean-Francis Pasquier) διατακτικό :
 κατά Βασιλείου του Βελγίου (εκπρόσωπος: Jan Devadder),
 με αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου , 1 . Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 παραλείποντας να θεσπίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας,
 τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
 διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2. Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα.
 93/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 14ης Ιουνίου 1993 , περί των
 ιατροτεχνολογικών προϊόντων (ΕΕ αριθ . L 169 της 12. 7 . 1993 , C ) ΕΕ αριθ. C 197 της 6. 7. 1996.
 σ. 1 ), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη
 ΕΚ, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους


text:
 19.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 27ης Μαρτίου 2014 [αίτηση του Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Emiliano Torralbo Marcos κατά Korota SA
 (Υπόθεση C-265/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 47 - Δικαίωμα για παροχή αποτελεσματικής ένδικης προστασίας - Δικαστικό τέλος στην περίπτωση ασκήσεως εφέσεως επί εργατικών διαφορών - Εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης - Δεν χωρεί - Πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης - Αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου))
 2014/C 151/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de lo Social no 2 deTerrassa
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Emiliano Torralbo Marcos κατά
 Korota SA
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Juzgado de lo Social de Terrassa — Ερμηνεία του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2000, C 364, σ. 1) και της οδηγίας 2008/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, περί προστασίας των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη (Κωδικοποιημένη έκδοση) (EE L 283, σ. 36) — Δικαίωμα σε αποτελεσματική ένδικη προστασία — Εθνική νομοθεσία εξαρτώσα την άσκηση ένδικης προσφυγής από την καταβολή του δικαστικού τέλους — Εξουσίες του επιλαμβανομένου εθνικού δικαστηρίου — Εφαρμογή στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής — Αφερεγγυότητα των εργοδοτών
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι αναρμόδιο να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα που υποβλήθηκαν από το Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa (Ισπανία).
 (1) ΕΕ C 207 της 20.7.2013.


text:
 10.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/3
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τμήμα μείζονος συνθέσεως)
 της 18ης Οκτωβρίου 2005
 στην υπόθεση C-405/03 (αίτηση του Gerechtshof te 's-Gravenhage για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Class International BV κατά Colgate-Palmolive Company, Unilever NV, SmithKline Beecham plc, Beecham Group plc (1)
 (Σήματα - Οδηγία 89/104/ΕΟΚ - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Δικαιώματα που παρέχει το σήμα - Χρησιμοποίηση του σήματος στις συναλλαγές - Εισαγωγή γνησίων προϊόντων στην Κοινότητα - Προϊόντα υπαχθέντα στο τελωνειακό καθεστώς της εξωτερικής διαμετακόμισης ή της τελωνειακής αποταμίευσης - Εναντίωση του δικαιούχου του σήματος - Προσφορά προς πώληση ή πώληση των προϊόντων που έχουν υπαχθεί στο τελωνειακό καθεστώς της εξωτερικής διαμετακόμισης ή της τελωνειακής αποταμίευσης - Εναντίωση του δικαιούχου του σήματος - Βάρος αποδείξεως)
 (2005/C 315/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Στην υπόθεση C-405/03, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Gerechtshof te 's-Gravenhage (Κάτω Χώρες) με απόφαση της 28ης Αυγούστου 2003, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 29 Σεπτεμβρίου 2003, στο πλαίσιο της δίκης Class International BV κατά Colgate-Palmolive Company, Unilever NV, SmithKline Beecham plc, Beecham Group plc, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas και J. Malenovský, προέδρους τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή), R. Schintgen, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues, A. Borg Barthet, M. Ilešič και J. Klučka, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: M. Ferreira, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 18 Οκτωβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Τα άρθρα 5, παράγραφοι 1 και 3, στοιχείο γ', της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, και 9, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα, έχουν την έννοια ότι ο δικαιούχος ενός σήματος δεν μπορεί να αντιταχθεί στην είσοδο και μόνο εντός της Κοινότητας, υπό το τελωνειακό καθεστώς της εξωτερικής διαμετακόμισης ή της τελωνειακής αποταμίευσης, γνησίων προϊόντων φερόντων το σήμα αυτό τα οποία, προηγουμένως, δεν έχουν ήδη διατεθεί στο εμπόριο εντός της Κοινότητας από τον εν λόγω δικαιούχο ή με τη συγκατάθεσή του. Ο δικαιούχος του σήματος δεν μπορεί να εξαρτά την υπαγωγή των εν λόγω εμπορευμάτων στο καθεστώς της εξωτερικής διαμετακόμισης ή της τελωνειακής αποταμίευσης από την ύπαρξη, κατά τον χρόνο εισόδου των εμπορευμάτων αυτών εντός της Κοινότητας, ήδη προσδιορισμένου τελικού προορισμού σε τρίτη χώρα, ενδεχομένως βάσει συμβάσεως πωλήσεως.
 2.
 Οι έννοιες της «προσφοράς» και της «εμπορίας» των προϊόντων, που διαλαμβάνονται στα άρθρα 5, παράγραφος 3, στοιχείο β', της οδηγίας 89/104 και 9, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94, μπορούν να περιλαμβάνουν, αντιστοίχως, την προσφορά και την πώληση γνησίων προϊόντων φερόντων σήμα, τα οποία έχουν τον τελωνειακό χαρακτήρα μη κοινοτικών εμπορευμάτων, όταν η προσφορά ή/και η πώληση πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια της υπαγωγής των εμπορευμάτων στο καθεστώς της εξωτερικής διαμετακόμισης ή της τελωνειακής αποταμίευσης. Ο δικαιούχος του σήματος μπορεί να αντιταχθεί στην προσφορά ή στην πώληση τέτοιων εμπορευμάτων όταν αυτή συνεπάγεται κατ' ανάγκη τη διάθεσή τους στο εμπόριο εντός της Κοινότητας.
 3.
 Σε μια κατάσταση όπως η επίμαχη στο πλαίσιο της διαφοράς της κύριας δίκης, εναπόκειται στον δικαιούχο του σήματος να προσκομίσει την απόδειξη των πραγματικών περιστατικών που καθιστούν δυνατή την άσκηση του δικαιώματος απαγορεύσεως, το οποίο προβλέπουν τα άρθρα 5, παράγραφος 3, στοιχεία β' και γ', της οδηγίας 89/104 και 9, παράγραφος 2, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 40/94, αποδεικνύοντας είτε θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των μη κοινοτικών εμπορευμάτων που φέρουν το σήμα του είτε προσφορά ή πώληση των εμπορευμάτων αυτών η οποία συνεπάγεται κατ' ανάγκη τη διάθεσή τους στο εμπόριο εντός της Κοινότητας.
 (1) EE C 304 της 13.12.2003.


text:
 6.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 235/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 18ης Ιουλίου 2007 [αίτηση του Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Oy AA
 (Υπόθεση C-231/05) (1)
 (Ελευθερία εγκαταστάσεως - Φορολογική νομοθεσία περί φόρου εισοδήματος - Δυνατότητα εταιρίας να εκπίπτει τα ποσά που αφορούν πράξεις χρηματοοικονομικής μεταφοράς εντός ομίλου - Υποχρέωση της αντλούσας δικαιώματα από τη μεταφορά εταιρίας να έχει επίσης την έδρα της στο οικείο κράτος μέλος)
 (2007/C 235/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Korkein hallinto-oikeus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Oy AA
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Korkein hallinto-oikeus — Ερμηνεία των άρθρων 43, 56 και 58 ΕΚ — Φορολογική νομοθεσία περί φόρου εισοδήματος — Δυνατότητα εταιρίας να εκπίπτει τα ποσά που αφορούν πράξεις χρηματοοικονομικής μεταφοράς εντός ομίλου, η οποία εξαρτάται από την προϋπόθεση ότι η εταιρία προς την οποία γίνεται η μεταφορά έχει επίσης την έδρα της στο οικείο κράτος μέλος
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το άρθρο 43 ΕΚ δεν απαγορεύει φορολογικό καθεστώς προβλεπόμενο από τη νομοθεσία κράτους μέλους, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, κατά το οποίο μια θυγατρική εταιρία η οποία έχει την έδρα της σ' αυτό το κράτος μέλος μπορεί να εκπέσει από τα φορολογητέα εισοδήματά της χρηματοοικονομική μεταφορά εντός ομίλου υπέρ της μητρικής εταιρίας της μόνον εφόσον η δεύτερη έχει την έδρα της στο ίδιο αυτό κράτος μέλος.
 (1) ΕΕ C 193 της 6.8.2005.