text:
15.8.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 258/27
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- ceiomolijotä ekeäcvot pot sa rtmoädete jasó sgm
 bake so House of Lords le diósang sgy 20gäy Laðot 1998 eiracxcgä soty rsgm Joimoäsgsa, tpoä sgm eämmoia oäsi
 rsgm tpoäherg Regina jasó Minister of Agriculture, Fisheries sa utsó atsó otdeäpose ejuoqsxähgjam apoä so
 and Food (Tpotqceiäot Cexqciäay, Akieiäay jai Sqouiälxm), ex pkoiäo gä/jai ejsekxmiärsgjam; gä/jai
 parte S. P. Anastasiou (Pissouri) Ltd and others, paqelbaiä-
 motrey: Cypfruvex (UK) Ltd jai Cypfruvex Fruit and
 Vegetable (Cypfruvex) Enterprises Ltd b) oi idiaiäseqey pqoùpoheäreiy pot irvtäotm xy pqoy sa
 oijeiäa utsó eävotm gädg ijamopoigheiä rsg vxäqa
 (Tpoäherg C-219/98)
 jasacxcgäy;
 (98/C 258/43)
 5. Diaueäqotm oi apamsgäreiy rsa eqxsgälasa 1 jai 2 am sa
 Le diósang sgy 20gäy Laðot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 oijeiäa utsó tpobókkomsai pqoy pirsopoiägrg re sqiäsg
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 vxäqa ejsoäy sgy vxäqay jasacxcgäy, oävi cia utsoùceiomo-
 rsiy 15 Iotmiäot 1998, so House of Lords, rso pkaiärio sgy
 lijotäy koäcoty, akkó cia ma lg vqeiófesai ma kóbotm
 diauoqóy Regina jasó Minister of Agriculture, Fisheries
 pirsopoigsijoä utsoùceiomolijotä ekeäcvot apoä siy
 and Food (Tpotqceiäot Cexqciäay, Akieiäay jai Sqouiälxm),
 ecjejqileämey cia som rjopoä atsoä aqveäy rsg vxäqa
 ex parte S. P. Anastasiou (Pissouri) Ltd and others,
 jasacxcgäy;ë
 paqelbaiämotrey: Cypfruvex (UK) Ltd jai Cypfruvex Fruit
 and Vegetable (Cypfruvex) Enterprises Ltd, pot ejjqeleiä
 emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodija- (1) EE eid. eäjd. 03/017, r. 3.
 rsijgäy apouórexy epiä sxm ajoäkothxm eqxsglósxm:
 Û1. Dijaiotäsai jqósoy leäkoy, bórei sot óqhqot 12,
 paqócqauoy 1, rsoiveiäo b), sgy odgciäay 77/93/EOJ sot
 Rtlbotkiäot, sgy 21gy Dejelbqiäot 1976, peqiä sxm
 leäsqxm pqorsariäay jasó sgy eiracxcgäy rsa jqósg
 leäkg oqcamirlxäm epibkabxäm cia sa utsó gä sa utsijó Aiäsgrg cia eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeäbake
 pqoøoämsa (1), oäpxy eävei sqopopoigheiä (rso engäy: odgciäa), so Landgericht Köln le diósang sgy 15gy Laðot 1998 rso
 ma episqeäpei (jai re jasauasijgä peqiäpsxrg, tpoä poiey pkaiärio sgy tpoheärexy EsteÂe Lauder Cosmetics GmbH & Co
 peqirsóreiy jai tpoä poiey pqoùpoheäreiy) sgm eiracxcgä oHG jasó Firma Lancaster Group GmbH
 rsa edóug sot utsxäm, oäpxy jahoqiäfomsai rsgm odgciäa
 (rso engäy: utsó), jasacxcgäy sqiäsxm vxqxäm jai apaqih- (Tpoäherg C-220/98)
 lotälema rso paqóqsgla V, leäqoy B, sgy odgciäay, oäsam (98/C 258/44)
 sa utsó atsó rtmodetäomsai loämom apoä pirsopoigsijoä
 utsoùceiomolijotä ekeäcvot, ejdoheäm apoä sqiäsg vxäqa
 apoä sgm opoiäa sa utsó lesaueäqhgjam rsgm Joimoäsgsa,
 jai oävi apoä pirsopoigsijoä ejdoheäm apoä sgm sqiäsg vxäqa Le diósang sgy 15gy Laðot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 jasacxcgäy; Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 rsiy 15 Iotmiäot 1998, so Landgericht Köln, rso pkaiärio sgy
 2. Diaueäqei g apómsgrg rso eqxäsgla 1, jai re jasaua- tpoheärexy EsteÂe Lauder Cosmetics GmbH & Co oHG jasó
 sijgä peqiäpsxrg, jasó poioä sqoäpo, am sa oijeiäa Firma Lancaster Group GmbH, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot,
 utsó tpócomsai rsiy eidijeäy pqoùpoheäreiy sot fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó-
 paqaqsgälasoy IV, leäqoy A, slgäla 1, sgy odgciäay, oi rexy epiä sot engäy eqxsgälasoy:
 opoiäey lpoqeiä ma pkgqotämsai re sqiäsey vxäqey ejsoäy sgy
 vxäqay jasacxcgäy, tpoä sgm eämmoia sot óqhqot 9,
 paqócqauoy 1, sgy odgciäay; èvotm sa óqhqa 30, 36 sgy Rtmhgäjgy EJ gä/jai so óqhqo 6,
 paqócqauoy 3, sgy odgciäay 76/768/EOJ sot Rtlbotkiäot (1),
 3. Pqeäpei g apoäuarg sot Dijarsgqiäot sgy 5gy Iotkiäot peqiä jakktmsijxäm pqoøoämsxm, sgm eämmoia oäsi apacoqetäotm
 1994, rsgm tpoäherg C-432/92, Anastasiou (Rtkkocgä sgm euaqlocgä ehmijxäm diasónexm peqiä sot aheliäsot amsacx-
 1994, r. I-3087), ma eqlgmetäesai jai ma euaqloäfesai mirlotä, oi opoiäey episqeäpotm sgm apacoäqetrg sgy eiracxcgäy
 otäsxy xärse ma apacoqetäesai re ehmijeäy aqveäy jqósoty jai sgy diaheärexy jakktmsijotä pqoøoämsoy, so opoiäo paqa-
 leäkoty ma episqeäpotm sgm eiracxcgä erpeqidoeidxäm rjetófesai gä diasiähesai jamomijxäy emsoäy jqósoty leäkoty
 pqoeqvoleämxm apoä so pqoy boqqóm sgy fxämgy arua- sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, le sgm aisiokociäa oäsi oi jasa-
 keiäay sxm Gmxleämxm Ehmxäm jeiälemo slgäla sgy Jtäpqot, makxseäy paqapkamxämsai apoä sgm eämdeing ÛLiftingë, sgm
 oäsam rtmodetäomsai apoä pirsopoigsijoä utsoùceiomoli- opoiäa amsikalbómomsai xy eämdeing aposekeärlasoy, tpoheä-
 jotä ekeäcvot ejdoheäm apoä siy aqveäy ókkgy sqiäsgy vxäqay sotm de oäsi pqoäjeisai cia diaqjeäy aposeäkerla, am so pqoøoäm
 apoä sgm opoiäa sa erpeqidoeidgä lesaueäqhgjam rsgm atsoä diasiähesai jamomijxäy jai lgäpxy aluirbgsgheäm, le lia
 Joimoäsgsa; seäsoia eämdeing aposekeärlasoy epiä sgy rtrjetariäay, emsoäy
 ókkxm vxqxäm sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy;
 4. Diaueäqotm oi apamsgäreiy rsa pqogcotälema eqxsgälasa
 oäsam: (1) EE eid. eäjd. 13/004, r. 145.
 a) sa oijeiäa utsó otdeäpose eirgävhgjam rsgm sqiäsg
 vxäqa rsgm opoiäa ejdoähgje so pirsopoigsijoä utsoù-


text:
 1.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/70
 Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2010 — BASF κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-105/10)
 2010/C 113/104
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: BASF SE (Ludwigshafen am Rhein, Γερμανία) (εκπρόσωποι: F. Montag, J. Blockx και T. Wilson, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως C(2009) 10568 της Επιτροπής, της 18ης Δεκεμβρίου 2009, στην υπόθεση αριθ. COMP/M.5355 — BASF/Ciba, με την οποία απορρίφθηκε η πρόταση της 6ης Νοεμβρίου 2009, περί εγκρίσεως της εκ μέρους της Roquette Frères αγοράς της Divestment Business SDA, και το αίτημα να τροποποιηθούν οι δεσμεύσεις βάσει των οποίων έκρινε η Επιτροπή, με την απόφασή της C(2009) 1961 της 12ης Μαρτίου 2009, ότι η πράξη με την οποία η προσφεύγουσα αποκτά συνολικά τον έλεγχο της CIBA Holding AG («Ciba») είναι συμβατή με την κοινή αγορά.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους εξής λόγους ακυρώσεως.
 Πρώτον, ισχυρίζεται ότι, απορρίπτοντας την προταθείσα αγοράστρια, η καθής παρέβη το άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 139/2004 (1), τα σημεία 418 και 419 της αποφάσεως που ενέκρινε την απόκτηση της Ciba από τη BASF, τις ρήτρες 4, στοιχεία α' και β', 13, 14 και 34 και τους όρους του πίνακα B των δεσμεύσεων που επιβάλλονται με την απόφαση, καθώς και τα σημεία 31, 48, 73 και 102 των διορθωτικών μέτρων (2).
 Ειδικότερα, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής στήριξε την απόρριψη της προταθείσας αγοράστριας σε ανακριβή στοιχεία και υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά τα κίνητρα προς την Roquette Frères, προκειμένου να διατηρήσει σε λειτουργία και να αναπτύξει την Divestment Business. Επιπλέον, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η καθής στηρίχθηκε σε ανακριβή στοιχεία και υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά το αίτημα της προσφεύγουσας να τροποποιηθούν οι δεσμεύσεις σύμφωνα με τη ρήτρα τους περί τροποποιήσεως.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στην αρχή της αναλογικότητας, καθόσον, κατά την προσφεύγουσα, η απόρριψη της προτάσεώς της δεν ήταν αναγκαία για την επίτευξη του στόχου των δεσμεύσεων που συνίσταται στην αποτροπή δημιουργίας ή ενισχύσεως δεσπόζουσας θέσεως.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής παρέβη την αρχή της χρηστής διοικήσεως και το άρθρο 296 ΣΛΕΕ, καθόσον δεν υπήρξε προηγούμενη ακρόαση της προσφεύγουσας πριν την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως και καθόσον δεν αιτιολόγησε προσηκόντως την προσβαλλόμενη απόφαση.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 139/2004 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (Κοινοτικός κανονισμός συγκεντρώσεων), ΕΕ 2004 L 24, σ. 1
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 802/2004 της Επιτροπής, της 7ης Απριλίου 2004, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 139/2004 του Συμβουλίου για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων, ΕΕ 2004 L 133, σ. 1

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 6.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 351/7
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Supreme Court (Ιρλανδία) στις 7 Αυγούστου 2014 — C κατά M
 (Υπόθεση C-376/14)
 2014/C 351/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Supreme Court
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλών: C
 Εφεσίβλητη: M
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Σημαίνει η ύπαρξη των ένδικων διαδικασιών στη Γαλλία σχετικά με την επιμέλεια του τέκνου ότι αποκλείεται, υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υποθέσεως, να αποκτήσει το τέκνο συνήθη διαμονή στην Ιρλανδία;
 2)
 Διατηρούν είτε ο πατέρας είτε τα γαλλικά δικαστήρια δικαίωμα επιμέλειας του τέκνου, με συνέπεια η κατακράτηση του τέκνου στην Ιρλανδία να καθίσταται παράνομη;
 3)
 Μπορούν τα ιρλανδικά δικαστήρια να εξετάσουν το ζήτημα της συνήθους διαμονής του τέκνου υπό το πρίσμα του γεγονότος ότι αυτό διαμένει στην Ιρλανδία από τον Ιούλιο του 2012, χρόνο κατά τον οποίο η μετακίνησή του στην Ιρλανδία δεν παραβίαζε τη γαλλική νομοθεσία;


text:
 1.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 431/37
 Προσφυγή της 19ης Σεπτεμβρίου 2014 — Sony Computer Entertainment Europe κατά ΓΕΕΑ — Marpefa (Vieta)
 (Υπόθεση T-690/14)
 (2014/C 431/60)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sony Computer Entertainment Europe Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: S. Malynicz, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Marpefa, SL (Βαρκελώνη, Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Υπ’ αριθ. 1 7 90 674 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Ιουλίου 2014 στην υπόθεση R 2100/2013-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 15, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 15, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009.


text:
24 . 6 . 95 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 159/5
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή , μέλος
 της 7ης Απριλίου 1995 της νομικής της υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg, άσκη
 σε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στην υπόθεση C-167/94 [αίτηση του Juzgado de Instruction προσφυγή κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 de Sueca (Βαλέντσια, Ισπανία) για την έκδοση προδικαστι
 κής αποφάσεως]: ποινική δίκη κατά Juan Carlos Grau Gomis
 κ.λπ. ( ! )
 («Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Αναρμο H προσφεύγουσα ζητεί απο το Δικαστήριο:
 διότητα — Απαράδεκτο»)
 (95/C 159/09)
 1 . Να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλεί
 ποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονι
 (Τλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 στικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορ
 φωθεί με :
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 — την οδηγία 89/391 /ΕΟΚ της 12ης Ιουνίου 1989 σχετικά
 Στην υπόθεση C-167/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της
 Juzgado de Instrucción de Sueca (Βαλέντσια, Ισπανία) προς βελτίωσης της ασφάλειας και της υγείας των εργαζο
 το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθή μένων κατά την εργασία (^,
 κης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε , στο πλαίσιο της ποινικής
 δίκης που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Juan Carlos Grau Gomis κ.λπ ., η έκδοση προδικαστικής — την οδηγία 89/654/ΕΟΚ της 30ής Νοέμβριου 1989
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 2 , 3 στοι σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και
 χεία α), β ), στ) και η ), 3 A παράγραφος 1 , 8 B , 9, 35 , 36, 37 υγείας στους χώρους εργασίας (πρώτη ειδική οδηγία
 παράγραφος 1 , 86 και 90 της συνθήκης ΕΚ, ως προς την κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της
 ερμηνεία των άρθρων 2 , 9, 35 και 51 της πράξεως για τους οδηγίας 89/391 /ΕΟΚ) (2),
 όρους προσχωρήσεως του Βασιλείου της Ισπανίας και της
 Πορτογαλικής Δημοκρατίας και για τις προσαρμογές των
 συνθηκών της 12ης Ιουνίου 1985 (2), και ως προς την ερμηνεία — την οδηγία 89/655/ΕΟΚ της 30ής Νοέμβριου 1989
 του άρθρου B της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση , το σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και
 Δικαστήριο , συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, υγείας για τη χρησιμοποίηση εξοπλισμού από τους
 Πρόεδρο. F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann
 εργαζομένους κατά την εργασία τους (δεύτερη ειδική
 και P. Jann , προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, K. N. οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1
 Κακούρη , J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray, D. A. O. της οδηγίας 89/391 /ΕΟΚ) (3),
 Edward, J.-P. Puissochet (εισηγητή), G. Hirsch και H. Ragne
 malm, δικαστές, γενικός εισαγγελέας : Γ. Κοσμάς , γραμματέ
 ας: R. Grass , εξέδωσε στις 7 Απριλίου 1995 διάταξη με το εξής
 διατακτικό : — την οδηγία 89/656/ΕΟΚ της 30ής Νοέμβριου 1989
 σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και
 υγείας στους χώρους εργασίας (τρίτη ειδική οδηγία
 Το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να δώσει απάντηση σε κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της
 ερώτημα σχετικά με το άρθρο B της συνθήκης για την οδηγίας 89/391 /ΕΟΚ) (4),
 Ευρωπαϊκή Ένωση, το οποίο υποβλήθηκε με διάταξη της
 18ης Μαίου 1994 από το Juzgado de Instrucción de Sueca
 (Βαλέντσια, Ισπανία) στο πλαίσιο διαδικασίας αιτήσεως
 εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως. Κατά τα λοιπά, η — την οδηγία 90/269/ΕΟΚ της 29ης Μαίου 1990 σχετικά
 αίτηση του εθνικού δικαστηρίου είναι προδήλως απαράδε με τις ελάχιστες απαιτήσεις ασφάλειας και υγείας κατά
 κτη.
 τη χειρωνακτική διακίνηση φορτίων που συνεπάγεται
 κινδύνους, ιδίως, για τη ράχη και την οσφυϊκή χώρα
 των εργαζομένων (τέταρτη ειδική οδηγία κατά την
 (') EE αριθ . C 218 της 6 . 8 . 1994 .
 (-) ΕΕ αριθ . L 302 της 15 . 11 . 1985 . σ. 23 .
 έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της οδηγίας
 89/391 /ΕΟΚ) (5),
 — την οδηγία 9Θ/270/ΕΟΚ της 29ης Μαΐου 1990 σχετικά
 με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας
 Προσφυγή που άσκησε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοι κατά την εργασία σε εξοπλισμό με οθόνη οπτικής
 νοτήτων στις 16 Μαρτίου 1995 κατά του Βασιλείου της απεικόνισης (πέμπτη ειδική οδηγία κατά την έννοια
 Ισπανίας του άρθρου 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391 /
 ΕΟΚ) (6) και
 (Υπόθεση C-79/95)
 (95/C 159/10)
 — την οδηγία 90/394/ΕΟΚ της 28ης Ιουνίου 1990 σχετικά
 Στις 16 Μαρτίου 1995 , η Επιτροπή , εκπροσωπουμένη απο την με την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύ
 Blanca Rodriguez Galindo, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, νους που συνδέονται με την έκθεση σε καρκινογόνους
 ---pagebreak--- AoiØ . C 159/6 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 24. 6 . 95
 παραγοντες κατά την εργασία (έκτη ειδική οδηγία Λογοι και κύρια επιχειρήματα:
 κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της
 οδηγίας 89/391 /ΕΟΚ) (7), Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα της προσφυγής είναι
 όμοια με εκείνα της υποθέσεως C-79/95* η προθεσμία για τη
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές. μεταφορά των εν λόγω οδηγιών στο εσωτερικό δίκαιο έληξε
 την 1η Ιανουαρίου 1993 .
 2. Να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 έξοδα. (') Οδηγία 91/67/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιανουαρίου 1991
 σχετικά με τους όρους υγειονομικού ελέγχου που διέπουν τη
 διάθεση στην αγορά ζώων και προϊόντων υδατοκαλλιέργειας
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα: (ΕΕ αριθ. L 46 της 19. 2. 1991 , σ. 1 ).
 (2) Οδηγία 91/495/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 1990
 για τα υγειονομικά προβλήματα και τα προβλήματα υγειονομι
 O δεσμευτικός χαρακτήρας του άρθρου 189 παράγραφος 3 κού ελέγχου σχετικά με την παραγωγή και τη διάθεση στην αγορά
 και του άρθρου 5 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ υποχρε του κρέατος κουνελιών και του κρέατος εκτρεφόμενων θηραμά
 ώνει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα των (ΕΕ αριθ. L 268 της 24. 9. 1991 , σ. 41 ).
 προκειμένου να συμμορφωθούν με τις οδηγίες που απευθύ (3) Οδηγία 91/497/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 29ης Ιουλίου 1991 για
 νονται σ' αυτά, πριν από τη λήξη της προθεσμίας που την τροποποίηση και την κωδικοποίηση της οδηγίας 64/433/ΕΟΚ
 τάχθηκε προς τούτο. H εν λόγω προθεσμία έληξε ήδη στις περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα των ενδοκοινοτικών
 31 Δεκεμβρίου 1992 χωρίς το Βασίλειο της Ισπανίας να έχει συναλλαγών νωπών κρεάτων ώστε να καλύπτεται η παραγωγή
 θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις. και η διάθεση νωπού κρέατος στην αγορά (ΕΕ αριθ. L 268 της
 24. 9. 1991 , σ. 69).
 (4) Οδηγία 92/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 10ης Φεβρουαρίου 1992
 ') ΕΕ αριθ. L 183 της 29. 6. 1989, σ. 1 . για την τροποποίηση και την ενημέρωση της οδηγίας 77/99/ΕΟΚ
 2) ΕΕ αριθ. L 393 της 30. 12. 1989, σ. 1 . περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα των ενδοκοινοτικών
 3) ΕΕ αριθ. L 393 της 30. 12. 1989, σ. 13. συναλλαγών προϊόντων με βάση το κρέας και την τροποποίηση
 4) ΕΕ αριθ. L 393 της 30. 12. 1989, σ. 18. της οδηγίας 64/433/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 57 της 2. 3. 1992, σ. 1).
 5) ΕΕ αριθ. L 156 της 21 . 6. 1990, σ. 9. (5) Οδηγία 92/40/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Μαΐου 1992 για τη
 6) ΕΕ αριθ. L 156 της 21 . 6. 1990, σ. 14. θέσπιση κοινοτικών μέτρων για την καταπολέμηση της γρίπης
 7) ΕΕ αριθ. L 196 της 26. 7. 1990, σ. 1 . των ορνίθων (ΕΕ αριθ. L 167 της 22. 6. 1992, σ. 1 ).
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων
 Προσφυγή που άσκησε στις 17 Μαρτίου 1995 η Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ομοσπονδιακής 27 Μαρτίου 1995
 Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-93/95)
 (Υπόθεση C-86/95)
 (95/C 159/12)
 (95/C 159/11 )
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 Στις 17 Μαρτίου 1995 , η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο νη από τον Antonio Caeiro, νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο
 τήτων, εκπροσωπουμένη από τον Δρ Klaus-Dieter Borchard, στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής
 μέλος της νομικής της υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμ υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του
 βούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, Centre Wagner C 254, Kirch Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 27 Μαρτίου
 berg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών 1995 προσφυγή κατά της Πορτογαλικής Δημοκρατίας.
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρα
 τίας την Γερμανίας.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: — Να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, μη
 έχοντας θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τα
 1 . Να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί πλήρως προς την
 Γερμανίας, παραλείποντας να λάβει εμπροθέσμως τα οδηγία 9Θ/6Θ5/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8ης Νοεμβρίου
 αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί με τις 1990 για την τροποποίηση του πεδίου εφαρμογής των
 οδηγίες 91 /67/ΕΟΚ O, 91 /495/ΕΟΚ (2), 91/497/ΕΟΚ (3), οδηγιών 78/66Θ/ΕΟΚ και 83/349/ΕΟΚ περί των ετησίων
 92/5/ΕΟΚ (4), 92/4Θ/ΕΟΚ (5), παρέβη τις υποχρεώσεις και περί των ενοποιημένων λογαριασμών αντιστοίχως,
 που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ και τις εν λόγω οδηγί παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη .
 ες .
 — Να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα
 2. Να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. δικαστικά έξοδα.


text:
 1.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/9
 Προσφυγή της 21ης Νοεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Σλοβακικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-507/08)
 2009/C 102/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Giolito, J. Javorský και K. Walkerová)
 Καθής: Σλοβακική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Σλοβακική Δημοκρατία, μη εκτελώντας την απόφαση της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2006, περί της κρατικής ενίσχυσης C 25/2005 (πρώην NN 21/2005) που χορηγείται από τη Σλοβακική Δημοκρατία υπέρ της Frucona Košice, a.s. [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2006) 2082] (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 249, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ και από το άρθρο 2 της αποφάσεως αυτής, και
 —
 να καταδικάσει τη Σλοβακική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή έκρινε, με την απόφαση της 7ης Ιουνίου 2006, περί της κρατικής ενίσχυσης C 25/2005 (πρώην NN 21/2005) που χορηγήθηκε από τη Σλοβακική Δημοκρατία στη Frucona Košice a.s., ότι τα μέτρα που έλαβε το εν λόγω κράτος μέλος υπέρ της εταιρίας αυτής συνιστούν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ, η οποία είναι ασύμβατη προς την κοινή αγορά. Επιπλέον, διέταξε τη Σλοβακική Δημοκρατία να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να αναζητήσει από τον αποδέκτη την παρανόμως χορηγηθείσα κρατική ενίσχυση.
 Η ενίσχυση αυτή δεν έχει επιστραφεί μέχρι σήμερα.
 Η κρατική ενίσχυση χορηγήθηκε στη Frucona υπό τη μορφή της διαγραφής φορολογικού χρέους, η οποία εγκρίθηκε από δικαστήριο στο πλαίσιο διαδικασίας πτωχευτικού συμβιβασμού. Η Σλοβακική Δημοκρατία επιχείρησε να ανακτήσει την παρανόμως χορηγηθείσα ενίσχυση προσφεύγοντας στα εθνικά δικαστήρια. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε τη σχετική προσφυγή για τον λόγο ότι, μεταξύ άλλων, η υποχρέωση της Frucona να εξοφλήσει το χρέος της προς τη φορολογική αρχή αποσβέστηκε ex lege. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο επιβεβαίωσε την πρωτόδικη απόφαση επειδή, μεταξύ άλλων, η εκδοθείσα στο πλαίσιο της διαδικασίας πτωχευτικού συμβιβασμού απόφαση είναι απρόσβλητη, καθόσον λόγω δεδικασμένου (res judicata) ισχύει έναντι όλων, οπότε δεσμεύει και το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, και η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη, στην απόφασή της, τις διατάξεις του εθνικού δικαίου που ρυθμίζουν τυχόν συγκρούσεις των διαδικασιών πτωχευτικού συμβιβασμού και εκτελέσεως.
 Οι αποφάσεις αμφοτέρων των δικαστηρίων κωλύουν την άμεση και αποτελεσματική εκτέλεση της αποφάσεως της Επιτροπής.
 Συναφώς, δεν αρκεί η Σλοβακική Δημοκρατία να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της. Πρέπει η χρησιμοποίηση των μέσων αυτών να έχει ως αποτέλεσμα την άμεση και αποτελεσματική εκτέλεση της αποφάσεως της Επιτροπής, αφού σε αντίθετη περίπτωση η Σλοβακική Δημοκρατία θεωρείται ότι έχει παραβεί τις υποχρεώσεις της. Η παράβαση της υποχρεώσεως αναζητήσεως της κρατικής ενισχύσεως την οποία υπέχει το οικείο κράτος μέλος θεωρείται αποδεδειγμένη όταν τα μέτρα που αυτό έλαβε δεν είχαν στην πράξη ως συνέπεια την επιστροφή των οφειλομένων ποσών.
 (1) ΕΕ L 112, της 30ης Απριλίου 2007, σ. 14.


text:
 7.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 201/24
 Προσφυγή του Βασιλείου της Ισπανίας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 10 Ιουνίου 2004
 (Υπόθεση Τ-209/04)
 (2004/C 201/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, εκπροσωπούμενο από τη Nuria Díaz Abad, Abogado del Estado, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 10 Ιουνίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Το προσφεύγον ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή, παραλείποντας να αποφανθεί εντός εύλογης προθεσμίας επί των εγκρίσεων που της ζήτησαν οι ισπανικές αρχές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2369/2002, υποπίπτοντας έτσι σε παράλειψη, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Οι ισπανικές αρχές ζήτησαν από την Επιτροπή σειρά παρεκκλίσεων προκειμένου να χορηγήσουν τις ενισχύσεις για τη σύσταση μεικτής εταιρείας οι οποίες προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2792/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1999, για καθορισμό των λεπτομερών κανόνων και ρυθμίσεων σχετικά με την κοινοτική διαρθρωτική βοήθεια στον τομέα της αλιείας, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2369/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002 (1). Όταν η οριστική μεταφορά του σκάφους γίνεται προς τρίτες χώρες που δεν έχουν συνάψει αλιευτική συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, είναι αναγκαία η χορήγηση της αντίστοιχης παρεκκλίσεως από την Επιτροπή [άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2369/2002]. Οι ενισχύσεις αυτές μπορούν να χορηγηθούν μόνον από τις εθνικές αρχές έως τις 31 Δεκεμβρίου 2004.
 Από την Επιτροπή ζητήθηκε επισήμως στις 16 Φεβρουαρίου 2004 να αποφανθεί επί των εκκρεμών υποθέσεων, επειδή, όμως, δεν αποφάνθηκε επί του συνόλου των υποθέσεων αυτών, το Βασίλειο της Ισπανίας αποφάσισε να ασκήσει προσφυγή κατά του εν λόγω οργάνου, λαμβάνοντας, επιπλέον, υπόψη ότι οι προθεσμίες εντός των οποίων όφειλαν να ενεργήσουν, βάσει της εθνικής νομοθεσίας, οι ισπανικές αρχές παρήλθαν ενόσω αναμενόταν η απόφαση της Επιτροπής επί των παρεκκλίσεων που ζητήθηκαν.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2369/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999 για καθορισμό των λεπτομερών κανόνων και ρυθμίσεων σχετικά με την κοινοτική διαρθρωτική βοήθεια στον τομέα της αλιείας (ΕΕ L 358 της 31.12.2002, σ. 49).


text:
 13.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Φεβρουαρίου 2013 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Refcomp SpA κατά Axa Corporate Solutions Assurance SA, Axa France IARD, Emerson Network, Climaveneta SpA
 (Υπόθεση C-543/10) (1)
 (Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Διεθνής δικαιοδοσία σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 - Ερμηνεία του άρθρου 23 - Ρήτρα παρεκτάσεως διεθνούς δικαιοδοσίας περιλαμβανόμενη σε σύμβαση συναφθείσα μεταξύ του κατασκευαστή και του αρχικού αγοραστή ενός προϊόντος - Σύμβαση αποτελούσα μέρος διαδοχικών συμβάσεων περί μεταβιβάσεως κυριότητας - Αντιτάξιμο της εν λόγω ρήτρας έναντι του μεταγοραστή του οικείου προϊόντος)
 2013/C 108/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Refcomp SpA
 κατά
 Axa Corporate Solutions Assurance SA, Axa France IARD, Emerson Network, Climaveneta SpA
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Cour de cassation — Ερμηνεία των άρθρων 5, παράγραφος 1, και 23 του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2001, L 12, σ. 1) — Ειδική δικαιοδοσία για τις διαφορές εκ συμβάσεως — Διαφορά μεταξύ του μεταγοραστή ενός προϊόντος και του κατασκευαστή του — Έκταση εφαρμογής της ρήτρας παρεκτάσεως διεθνούς δικαιοδοσίας επί διαδοχικών κοινοτικών συμβάσεων
 Διατακτικό
 Το άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι ρήτρα περί απονομής διεθνούς δικαιοδοσίας περιλαμβανόμενη σε σύμβαση συναφθείσα μεταξύ του κατασκευαστή ενός προϊόντος και του αγοραστή αυτού δεν μπορεί να αντιταχθεί στον τρίτο μεταγοραστή, ο οποίος, κατόπιν διαδοχής αλλεπάλληλων συμβάσεων περί μεταβιβάσεως κυριότητας συναφθεισών μεταξύ μερών εγκατεστημένων σε διαφορετικά κράτη μέλη, απέκτησε το εν λόγω προϊόν και προτίθεται να ασκήσει αγωγή κατά του κατασκευαστή λόγω ευθύνης του, εκτός και αν απ οδεικνύεται ότι ο εν λόγω τρίτος έδωσε όντως τη συγκατάθεσή του σε σχέση με τη ρήτρα υπό τις εξαγγελλόμενες στο εν λόγω άρθρο προϋποθέσεις.
 (1) ΕΕ C 46 της 12.2.2011.


text:
 19.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 312/27
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 29ης Οκτωβρίου 2009 — Bowland Dairy Products κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-212/06) (1)
 (Αγωγή αποζημιώσεως - Κανονισμός (ΕΚ) 178/2002 - Σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης - Συμπληρωματική κοινοποίηση - Αρμοδιότητα των εθνικών αρχών - Γνώμη της Επιτροπής που στερείται έννομου αποτελέσματος - Μεταβολή του αντικειμένου της διαφοράς - Απαράδεκτο)
 2009/C 312/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Bowland Dairy Products Ltd (Barrowford, Lancashire, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: J. Milligan, solicitor, D. Anderson, QC, και A. Robertson, barrister)
 Εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Oliver, J.-P. Keppenne και L. Parpala)
 Αντικείμενο
 Πρώτον, αίτημα ακυρώσεως της προβαλλόμενης αρνήσεως της Επιτροπής να προβεί, στο πλαίσιο του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης που θεσπίζει το άρθρο 50 του κανονισμού (ΕΚ) 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2002, για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τον καθορισμό διαδικασιών σε θέματα ασφαλείας των τροφίμων (ΕΕ L 31, σ. 1), σε συμπληρωματική κοινοποίηση με θέμα την έγκριση από την Food Standards Agency (Υπηρεσία Προτύπων Τροφίμων) του Ηνωμένου Βασιλείου διάθεσης στην αγορά του τυρόγαλου που παρασκευάζει η ενάγουσα και, δεύτερον, αίτημα αποζημιώσεως της ενάγουσας για τη ζημία που ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της ως άνω αρνήσεως.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει την ενάγουσα Bowland Dairy Products Ltd στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων και των σχετικών με τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) ΕΕ C 237 της 30.9.2006.


text:
 11.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 251/42
 Προσφυγή της 19ης Μαΐου 2016 – Steel Invest & Finance (Luxembourg) κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-254/16)
 (2016/C 251/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Steel Invest & Finance (Luxembourg) SA (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: E. van den Broucke, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο
 —
 να κρίνει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέπεσε πολλαπλώς σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως, θεωρώντας ότι χορηγήθηκε πλεονέκτημα με τη χορήγηση του δανείου από την Foreign Strategic Investment Holding προς την Steel Invest & Finance (Luxembourg), τόσο ως προς την ανάλυση του συγκρίσιμου χαρακτήρα των δανείων Sumitomo και Rabobank όσο και ως προς την εφαρμογή της ανακοινώσεως του 2008 για τα επιτόκια αναφοράς·
 επικουρικώς:
 —
 να κρίνει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά το συμβατό του δανείου που χορηγήθηκε από την Foreign Strategic Investment Holding στη Steel Invest & Finance (Luxembourg), κρίνοντας ότι δεν εφαρμοζόταν η ανακοίνωση του 2009 που θέσπιζε ένα προσωρινό πλαίσιο για τις κρατικές ενισχύσεις που προορίζονταν να διευκολύνουν την πρόσβαση στη χρηματοδότηση, κατά την τρέχουσα οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση·
 σε κάθε περίπτωση και κατά συνέπεια:
 —
 να κρίνει ότι είναι άκυρο το άρθρο 1, στοιχείο ε', της αποφάσεως C (2016) 94 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 20ής Ιανουαρίου 2016 σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις SA.33926 2013/C που εφαρμόστηκαν από το Βέλγιο υπέρ της Duferco·
 —
 να κρίνει ότι είναι άκυρα τα άρθρα 2 έως 4 της αποφάσεως, στο μέτρο που αφορούν το δάνειο το οποίο χορηγήθηκε από τη Foreign Strategic Investment Holding στην Steel Invest & Finance (Luxembourg)·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος στηρίζεται στο ότι δεν προσπόρισε κάποιο πλεονέκτημα το δάνειο της Foreign Strategic Investment Holding προς την Steel Invest & Finance (Luxembourg) και σε πλάνη εκτιμήσεως της Επιτροπής στο μέτρο που δέχτηκε ότι το επίμαχο δάνειο αποτελούσε κρατική ενίσχυση.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος στηρίζεται σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως της Επιτροπής, όσον αφορά την εφαρμογή της Ανακοινώσεως της Επιτροπής – Προσωρινό κοινοτικό πλαίσιο για τη λήψη μέτρων κρατικής ενίσχυσης με σκοπό να στηριχθεί η πρόσβαση στη χρηματοδότηση κατά τη διάρκεια της τρέχουσας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης (ΕΕ 2009, C 83, σ. 1).


text:
C 3/34 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.1.2002
 Ση ́μα η ́ σημει ́ο που προ- γερμανικο ́ ση ́μα «TUFFTRIDE» για ο ́τι θα συνεργαζο ́ταν για τη διαλευ ́κανση της υποθε ́σεως. Παρο ́μοια
 βλη ́θηκε στο πλαι ́σιο της προϊο ́ντα των κλα ́σεων 1, 7 και 11 διαδικασι ́α των αρχω ́ν στις Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες κατε ́ληξε μεταξυ ́
 διαδικασι ́ας ανακοπη ́ς: α ́λλων στην επιβολη ́ χρηματικου ́ προστι ́μου στην προσφευ ́γουσα.
 Απο ́φαση του τμη ́ματος απο ́ρριψη της ανακοπη ́ς
 ανακοπω ́ν: Η προσφευ ́γουσα απα ́ντησε στην καθη ́ς επι ́ της κοινοποιηθει ́σας
 σε αυτη ́ν ανακοι ́νωση αιτια ́σεων ο ́τι δεν αμφισβητει ́ ρητω ́ς τα
 Απο ́φαση του τμη ́ματος απο ́ρριψη της προσφυγη ́ς πραγματικα ́ περιστατικα ́ που εξε ́θετε η καθη ́ς. Ταυτοχρο ́νως ζη ́τησε
 προσφυγω ́ν: να συνυπολογιστει ́, κατα ́ την επιμε ́τρηση των προστι ́μων απο ́
 την καθη ́ς, τα επιβληθε ́ντα στις Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες χρηματικα ́
 Λο ́γοι ακυρω ́σεως: α ́ρθρα 8, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β', προ ́στιμα η ́ τουλα ́χιστον να ληφθου ́ν δεο ́ντως υπο ́ψη.
 και 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο στ',
 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94 (1)
 Η καθη ́ς προσα ́πτει στην προσφευ ́γουσα, με την προσβαλλο ́μενη
 απο ́φαση, ο ́τι συμμετει ́χε σε συμφωνι ́α και ́ελαβε ως βα ́ση για τον
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλι ́ου της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου υπολογισμο ́ των χρηματικω ́ν προστι ́μων την παγκο ́σμια αγορα ́ των
 1993, για το κοινοτικο ́ ση ́μα (EE L 11, σ. 1). ηλεκτροδι ́ων απο ́ γραφι ́τη. 'Ετσι, επιβλη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα
 προ ́στιμο υ ́ψους 80,2 εκατομμυρι ́ων ευρω ́.
 Η προσφευ ́γουσα βα ́λλει κατα ́ του συνο ́λου της αποφα ́σεως.
 Ισχυρι ́ζεται ο ́τι η καθη ́ς δεν ́ελαβε υπο ́ψη το γεγονο ́ς ο ́τι ει ́χε
 η ́δη επιβληθει ́ στην προσφευ ́γουσα ποινη ́ με απο ́φαση α ́λλων
 δικαστηρι ́ων για την ́δια
 ι πρα ́ξη. Ιδι ́ως δεν ́ελαβε υπο ́ψη κανενο ́ς
 Προσφυγη ́ της SGL Carbοn AG κατα ́ της Επιτροπη ́ς των ει ́δους συνυπολογισμο ́ των η ́δη επιβληθεισω ́ν σε α ́λλα κρα ́τη
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 2 Οκτωβρι ́ου κυρω ́σεων και αγνο ́ησε την εφαρμογη ́ της απαγορευ ́σεως επιβολη ́ς
 2001 διπλη ́ς ποινη ́ς (ne bis im idem). Πε ́ραν του ́του, η καθη ́ς παρε ́βη
 τα α ́ρθρα 253 ΕΚ και 15, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 17/62
 (Υπο ́θεση T-239/01) λο ́γω πλημμελου ́ς υπολογισμου ́ του υ ́ψους του χρηματικου ́
 προστι ́μου ενο ́ψει της εφαρμογη ́ς των κατευθυντηρι ́ων γραμμω ́ν
 για τη διαδικασι ́α καθορισμου ́ των προστι ́μων (1) και την ανακοι ́-
 (2002/C 3/59) νωση σχετικα ́ με τη μη επιβολη ́ η ́ τη μει ́ωση των προστι ́μων σε
 περιπτω ́σεις συμπρα ́ξεων (2). Παραβι ́ασε τις γενικε ́ς αρχε ́ς της ́σης
 ι
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) μεταχειρι ́σεως και της αναλογικο ́τητας και διε ́πραξε, σε κα ́θε
 στα ́διο της διαδικασι ́ας επιβολη ́ς του προστι ́μου, νομικα ́ σφα ́λματα
 και πλα ́νη περι ́ την εκτι ́μηση εις βα ́ρος της προσφευ ́γουσας.
 Επιπλε ́ον, η καθη ́ς αγνο ́ησε μεταξυ ́ α ́λλων την ́εκταση της
 Η SGL Carbοn AG, με ́εδρα το Wiesbaden (Γερμανι ́α), εκπροσω- συνεργασι ́ας που παρε ́σχε η προσφευ ́γουσα.
 που ́μενη απο ́ τους Rechtsanwälte M. Klusmann, F. Wiemer και
 C. Canenbley, α ́σκησε στις 2 Οκτωβρι ́ου 2001 ενω ́ πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της (1) ΕΕ C 9 της 14.1.1998, σ. 3.
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (2) ΕΕ C 207 της 18.7.1996, σ. 4.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση Ε(2001) 1986 απο ́ 18ης Ιουλι ́ου
 2001,
 Προσφυγη ́-αγωγη ́ της Rica Fοοds (Free Zοne) N.V. κατα ́
 — επικουρικω ́ς, να προβει ́ σε ευ ́λογη μει ́ωση του υ ́ψους του της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε
 προστι ́μου που υποβλη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα με την στις 3 Οκτωβρι ́ου 2001
 προσβαλλο ́μενη απο ́φαση,
 (Υπο ́θεση Τ-242/01)
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (2002/C 3/60)
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 Η προσφευ ́γουσα κατασκευα ́ζει δια ́φορα προϊο ́ντα απο ́ α ́νθρακα
 και γραφι ́τη, μεταξυ ́ α ́λλων και ηλεκτρο ́δια απο ́ γραφι ́τη. Στο Η Rica Fοοds (Free Zοne) N.V., με ́εδρα το Oranjestad (Aruba),
 πλαι ́σιο διαδικασι ́ας παροχη ́ς πληροφοριω ́ν συ ́μφωνα με το εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο G. van der Wal, α ́σκησε στις
 α ́ρθρο 11 του κανονισμου ́ 17/62, που αφορου ́σαν περιοριστικε ́ς 3 Οκτωβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 του ανταγωνισμου ́ συμφωνι ́ες μεταξυ ́ επιχειρη ́σεων στην αγορα ́ Κοινοτη ́των προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 ηλεκτροδι ́ων απο ́ γραφι ́τη, η προσφευ ́γουσα δη ́λωσε στην καθη ́ς Κοινοτη ́των.
 ---pagebreak--- 5.1.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 3/35
 Η προσφευ ́γουσα-ενα ́γουσα (στο εξη ́ς: προσφευ ́γουσα) ζητει ́ απο ́ αποφα ́σεως ΥΧΕ. Επιπλε ́ον, η Επιτροπη ́ παρε ́λειψε να αποδει ́ξει την
 το Πρωτοδικει ́ο: υ ́παρξη αιτιω ́δους συνδε ́σμου μεταξυ ́ των προβλημα ́των αυτω ́ν και
 της επιδεινω ́σεως της καταστα ́σεως ενο ́ς οικονομικου ́ τομε ́α στην
 Κοινο ́τητα. Η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει περαιτε ́ρω ο ́τι η εισαγωγη ́
 1) να ακυρω ́σει τον κανονισμο ́ 1476/2001· ζα ́χαρης και μειγμα ́των ζα ́χαρης/κακα ́ο απο ́ τις ΥΧΕ δεν ́εχει
 επι ́πτωση στα προβλη ́ματα αυτα ́.
 2) να ορι ́σει ο ́τι η Κοινο ́τητα ει ́ναι υπευ ́θυνη για τη ζημι ́α που η
 προσφευ ́γουσα υπε ́στη απο ́ το γεγονο ́ς ο ́τι απο ́ τις 19 Ιουλι ́ου Στη συνε ́χεια, η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι παραβια ́στηκε η
 2001 η εισαγωγη ́ των προϊο ́ντων που αφορα ́ ο κανονισμο ́ς αρχη ́ της αναλογικο ́τητας και ο ́τι δεν τηρη ́θηκαν τα α ́ρθρα 3 ΕΚ
 1476/2001 εμποδι ́ζεται η ́ περιορι ́ζεται συνεπει ́α του κανο- και 182 ΕΚ ́εως 184 ΕΚ. Συγκεκριμε ́να, ο προσβαλλο ́μενος
 νισμου ́ αυτου ́, καθω ́ς και να ορι ́σει ο ́τι οι δια ́δικοι θα κανονισμο ́ς δεν λαμβα ́νει υπο ́ψη την προνομιακη ́ θε ́ση που τα
 πρε ́πει να συμφωνη ́σουν για την ́εκταση της ζημι ́ας της α ́ρθρα αυτα ́ χορηγου ́ν στις ΥΧΕ.
 προσφευ ́γουσας και ο ́τι, αν δεν συμφωνη ́σουν επι ́ του
 ζητη ́ματος αυτου ́, η δι ́κη θα συνεχιστει ́ εντο ́ς της προθεσμι ́ας
 Τε ́λος, η προσφευ ́γουσα διατει ́νεται ο ́τι η Επιτροπη ́ ενη ́ργησε κατα ́
 που θα τα ́ξει το Πρωτοδικει ́ο για να καθοριστει ́ η ́εκταση της
 κατα ́χρηση εξουσι ́ας και ο ́τι ο προσβαλλο ́μενος κανονισμο ́ς
 ζημι ́ας, η ́ τουλα ́χιστον να υποχρεω ́σει την Κοινο ́τητα να
 στερει ́ται αιτιολογι ́ας.
 καταβα ́λει μια προσωρινω ́ς υπολογισμε ́νη αποζημι ́ωση που
 θα προσδιοριστει ́αργο ́τερα, η ́ επικουρικο ́τερα, να υποχρεω ́σει
 την Κοινο ́τητα να καταβα ́λει την αποζημι ́ωση που το Πρωτο- (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1476/2001 της Επιτροπη ́ς, της 18ης Ιουλι ́ου 2001,
 δικει ́ο θα καθορι ́σει κατα ́ δι ́καιη κρι ́ση, πλε ́ον το ́κων προς για την τροποποι ́ηση του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1325/2001 σχετικα ́ με τα
 8 % ετησι ́ως απο ́ την ημερομηνι ́α ασκη ́σεως της προσφυγη ́ς- με ́τρα διασφαλι ́σεως ο ́σον αφορα ́ τις εισαγωγε ́ς απο ́ τις υπερπο ́ντιες
 αγωγη ́ς με ́χρι την ολοσχερη ́ εξο ́φληση· χω ́ρες και εδα ́φη μειγμα ́των ζα ́χαρης και κακα ́ο με σω
 ́ ρευση καταγωγω ́ν
 ΑΚΕ/ΥΧΕ για την περι ́οδο απο ́ την 1η Ιουλι ́ου 2001 ́εως την
 1η ∆εκεμβρι ́ου 2001 (ΕΕ L 195 της 19.7.2001, σ. 29).
 3) να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. (2) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1325/2001 της Επιτροπη ́ς, της 29ης Ιουνι ́ου 2001,
 για τη συνε ́χιση της εφαρμογη ́ς των με ́τρων διασφαλι ́σεως ο ́σον αφορα ́
 τις εισαγωγε ́ς, απο ́ τις υπερπο ́ντιες χω ́ρες και εδα ́φη, προϊο ́ντων του
 τομε ́α της ζα ́χαρης με σω ́ρευση καταγωγω ́ν ΕΚ/ΥΧΕ για την περι ́οδο
 απο ́ την 1η Ιουλι ́ου ́εως την 1η ∆εκεμβρι ́ου 2001 (ΕΕ L 177 της
 30.6.2001, σ. 57).
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η προσφευ ́γουσα παρα ́γει στην Αruba ζα ́χαρη και μει ́γματα
 ζα ́χαρης/κακα ́ο. Η Αruba ανη ́κει στις υπερπο ́ντιες χω ́ρες και εδα ́φη
 (ΥΧΕ). Η ζα ́χαρη και τα μει ́γματα ζα ́χαρης/κακα ́ο που παρα ́γονται Προσφυγη ́ της SONY Computer Entertainment Europe
 απο ́ την προσφευ ́γουσα λαμβα ́νουν, συνεπει ́α της σωρευ ́σεως Limited κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των,
 καταγωγω ́ν ΕΚ/ΥΧΕ και ΑΚΕ/ΥΧΕ, καταγωγη ́ ΥΧΕ και μπορου ́ν να που ασκη ́θηκε στις 3 Οκτωβρι ́ου 2001
 εισαχθου ́ν στην ΕΚ χωρι ́ς δασμου ́ς.
 (Υπο ́θεση T-243/01)
 (2002/C 3/61)
 'Ομως, με τον κανονισμο ́ 1476/2001 (1), ο οποι ́ος τροποποι ́ησε
 τον κανονισμο ́ 1325/2001 (2), καθιερω ́θηκε για τα μει ́γματα
 ζα ́χαρης/κακα ́ο ποσο ́στωση 6 684 το ́νων ζα ́χαρης για την περι ́οδο (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 απο ́ τις 19 Ιουλι ́ου ́εως την 1η ∆εκεμβρι ́ου 2001.
 Η SONY Computer Entertainment Europe Limited, εκπροσω-
 που ́μενη απο ́ τον Philippe de Baere του δικηγορικου ́ γραφει ́ου
 Η προσφευ ́γουσα στηρι ́ζεται προπα ́ντων στην ́ελλειψη νομιμο ́τητας Van Bael & Bellis, Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο), με το ́πο επιδο ́σεων στο
 του κανονισμου ́ 1325/2001, τον οποι ́ο προσε ́βαλε με χωριστη ́ Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ-
 προσφυγη ́ στην υπο ́θεση Τ-211/01. κω ́ν Κοινοτη ́των στις 3 Οκτωβρι ́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται προς στη ́ριξη της τωρινη ́ς προσφυ- Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 γη ́ς-αγωγη ́ς της ο ́τι ο προσβαλλο ́μενος κανονισμο ́ς παραβαι ́νει το
 α ́ρθρο 109 της αποφα ́σεως ΥΧΕ. Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, η — να ακυρω ́σει τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 1400/2001 (1), καθο ́σον
 Επιτροπη ́, για να θεσπι ́σει το σχετικο ́ με ́τρο διασφαλι ́σεως, στηρι ́χ- κατατα ́σσει την κονσο ́λα παιχνιδιω ́ν Playstation 2 στον
 θηκε σε ανακριβη ́ πραγματικα ́ περιστατικα ́. 'Ετσι, οι σοβαρε ́ς κωδικο ́ ΣΟ 9504 10 00 και το συνοδευτικο ́ CD-ROM στον
 διαταρα ́ξεις η ́ δυσκολι ́ες σε ́ενα τομε ́α οικονομικη ́ς δραστηριο ́τητας κωδικο ́ ΣΟ 8524 39 90·
 στην Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα τις οποι ́ες επικαλει ́ται η Επιτροπη ́ δεν
 ει ́ναι διαταρα ́ξεις η ́ δυσκολι ́ες υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 109 της — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 11ης Σεπτεμβρίου 2007 [αίτηση του Finanzgericht Köln (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Herbert Schwarz Marga Gootjes-Schwarz κατά Finanzamt Bergisch Gladbach
 (Υπόθεση C-76/05) (1)
 (Άρθρο 8 A της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 18 ΕΚ) - Ευρωπαϊκή ιθαγένεια - Άρθρο 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 49 ΕΚ) - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Νομοθεσία για τη φορολογία εισοδήματος - Δίδακτρα - Δικαίωμα έκπτωσης που ισχύει μόνο για τα δίδακτρα που καταβάλλονται σε εγχώρια ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα)
 (2007/C 269/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Köln
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Herbert Schwarz, Marga Gootjes-Schwarz
 κατά
 Finanzamt Bergisch Gladbach
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Finanzgericht Köln — Συμβατότητα με τα άρθρα 18, 39, 43 και 49 ΕΚ της εθνικής νομοθεσίας περί φορολογίας εισοδήματος η οποία παρέχει το ευεργέτημα της φορολογικής μείωσης μόνο για τα δίδακτρα των τέκνων των φορολογουμένων που φοιτούν σε ορισμένα εκπαιδευτικά ιδρύματα της ημεδαπής — Τέκνα που φοιτούν σε εκπαιδευτικά ιδρύματα άλλων κρατών μελών
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Όταν οι υπέχοντες φορολογική υποχρέωση σε ένα κράτος μέλος στέλνουν τα τέκνα τους σε σχολείο που βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος και χρηματοδοτείται κυρίως από ιδιωτικούς πόρους, το άρθρο 49 ΕΚ έχει την έννοια ότι αντιβαίνει σ' αυτό η ρύθμιση κράτους μέλους που προβλέπει τη δυνατότητα των φορολογουμένων να εκπίπτουν, ως ειδικές δαπάνες για τις οποίες παρέχεται δικαίωμα μείωσης του φόρου εισοδήματος, τα δίδακτρα που καταβάλλουν σε ορισμένα ιδιωτικά σχολεία εγκατεστημένα στην εθνική επικράτεια, αλλά αποκλείει γενικά τη δυνατότητα αυτή όταν πρόκειται για δίδακτρα που καταβάλλονται σε ιδιωτικό σχολείο εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος.
 2)
 Όταν οι υπέχοντες φορολογική υποχρέωση σε ένα κράτος μέλος στέλνουν τα τέκνα τους να φοιτήσουν σε σχολείο εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος, σχολείο του οποίου οι παροχές δεν καλύπτονται από το άρθρο 49 ΕΚ, αντιβαίνει στο 18 ΕΚ η ρύθμιση κράτους μέλους που προβλέπει τη δυνατότητα των φορολογουμένων να εκπίπτουν, ως ειδικές δαπάνες για τις οποίες παρέχεται δικαίωμα μείωσης του φόρου εισοδήματος, τα δίδακτρα που καταβάλλουν σε ορισμένα σχολεία εγκατεστημένα στην εθνική επικράτεια, αλλά αποκλείει γενικά τη δυνατότητα αυτή όταν πρόκειται για δίδακτρα που καταβάλλονται σε σχολείο εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος.
 (1) ΕΕ C 93 της 16.4.2005.


text:
 3.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/5
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Înalta Curte de Casație și Justiție — Secția de Contencios Administrativ și Fiscal (Ρουμανία) στις 6 Δεκεμβρίου 2011 — S.C. «AUGUSTUS» S.R.L. Iași κατά Agenția de Plăți pentru Dezvoltare Rurală și Pescuit
 (Υπόθεση C-627/11)
 2012/C 65/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Înalta Curte de Casație și Justiție — Secția de Contencios Administrativ și Fiscal
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: S.C. «AUGUSTUS» S.R.L. Iași
 Αναιρεσιβαλλόμενος: Agenția de Plăți pentru Dezvoltare Rurală și Pescuit
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Έχουν οι κανονισμοί 1260/1999 (1) και 1268/1999 (2) του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως την έννοια ότι η ασκούμενη από τους δικαιούχους των πόρων του προγράμματος SAPARD, οι οποίοι χορηγήθηκαν για την προενταξιακή περίοδο της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οικονομική δραστηριότητα πρέπει να χωρεί τηρουμένων των προϋποθέσεων χορηγήσεώς τους, σύμφωνα με την αρχή της οικονομικής αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας για τον δικαιούχο, λαμβανομένης υπόψη και της ειδικής συγκυρίας της οποίας γίνεται επίκληση, και συγκεκριμένα της τοπικού χαρακτήρα θεομηνίας;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1260/1999 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 1999, περί γενικών διατάξεων για τα διαρθρωτικά Ταμεία (ΕΕ L 161, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1268/1999 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 1999, σχετικά με την κοινοτική στήριξη για τα προενταξιακά μέτρα που αφορούν τη γεωργία και την αγροτική ανάπτυξη στις υποψήφιες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης κατά την προενταξιακή περίοδο (ΕΕ L 161, σ. 87).


text:
 25.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/3
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το College van Beroep voor het bedrijfsleven (Κάτω Χώρες) με απόφαση της 22ας Ιουλίου 2004 στην υπόθεση Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie κατά College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen (Ctb)
 (Υπόθεση C-316/04)
 (2004/C 239/06)
 Με απόφαση της 22ας Ιουλίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 26 Ιουλίου 2004, το College van Beroep voor het bedrijfsleven, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie και College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen (Ctb) που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1α)
 Δύναται το άρθρο 8 της οδηγίας περί φυτοπροστατευτικών προϊόντων (1) να εφαρμοστεί από τον εθνικό δικαστή μετά την παρέλευση της προθεσμίας του άρθρου 23 της οδηγίας αυτής;
 1β)
 Δύναται το άρθρο 16 της οδηγίας περί βιοκτόνων (2) να εφαρμοστεί από τον εθνικό δικαστή μετά την παρέλευση της προθεσμίας του άρθρου 34 της οδηγίας αυτής;
 2.
 Πρέπει το άρθρο 16 της οδηγίας περί βιοκτόνων να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η διάταξη αυτή έχει το ίδιο περιεχόμενο με το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας περί φυτοπροστατευτικών προϊόντων;
 3.
 Πρέπει το άρθρο 16, παράγραφος 1, της οδηγίας περί βιοκτόνων να ερμηνευθεί ως υποχρέωση stand-still;
 Αν στο ερώτημα αυτό δοθεί αρνητική απάντηση:
 θέτει το άρθρο 16, παράγραφος 1, της οδηγίας περί βιοκτόνων περιορισμούς όσον αφορά τις τροποποιήσεις των εθνικών κανόνων σχετικά με τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά, και αν ναι ποιους περιορισμούς;
 4.
 Αν στο δεύτερο ερώτημα δοθεί αρνητική απάντηση:
 α)
 πρέπει το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας περί φυτοπροστατευτικών προϊόντων να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, αν ένα κράτος μέλος επιτρέψει (σελ. 39 του πρωτοτύπου) να διατίθενται στην αγορά εντός της επικρατείας του φυτοπροστατευτικά προϊόντα που έχουν δραστικές ουσίες οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι της οδηγίας αυτής και δύο χρόνια μετά την κοινοποίηση της οδηγίας αυτής διατίθενταν στην αγορά, πρέπει να ληφθεί υπόψη το άρθρο 4 της οδηγίας περί φυτοπροστατευτικών προϊόντων;
 β)
 Πρέπει στη συνέχεια το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας περί φυτοπροστατευτικών προϊόντων να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, αν ένα κράτος μέλος επιτρέψει να διατίθενται στην αγορά εντός της επικρατείας του φυτοπροστατευτικά προϊόντα που έχουν δραστικές ουσίες οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι της οδηγίας αυτής και δύο χρόνια μετά την κοινοποίηση της οδηγίας αυτής διατίθενταν στην αγορά, πρέπει να ληφθεί υπόψη το άρθρο 8, παράγραφος 3, της οδηγίας περί φυτοπροστατευτικών προϊόντων;
 5.
 Πρέπει το άρθρο 8, παράγραφος 3, της οδηγίας περί φυτοπροστατευτικών προϊόντων να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ως επανεξέταση νοείται και ο έλεγχος κατά τον οποίο λαμβάνονται υπόψη οι συνέπειες που η σχετική δραστική ουσία έχει για την υγεία των ανθρώπων και των ζώων και για το περιβάλλον και βάσει του οποίου η δραστική αυτή ουσία αναγγέλλεται, η δε αναγγελία αυτή έχει ως συνέπεια ότι αυτεπαγγέλτως εγκρίνονται ή καταχωρίζονται τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που έχουν τη δραστική αυτή ουσία;
 6.
 Πρέπει το άρθρο 8, παράγραφος 3, της οδηγίας περί φυτοπροστατευτικών προϊόντων να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι περιέχει μόνο διατάξεις σχετικά με την παροχή στοιχείων πριν από μια επανεξέταση ή πρέπει η διάταξη αυτή να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι οι απαιτήσεις που θέτει έχουν σημασία και για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να γίνει η επανεξέταση;
 (1) EE L 230 της 19.8.1991, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 123 της 24.4.1998, σ. 1.


text:
 10.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/35
 Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2017 — Uponor Innovation κατά EUIPO — Swep International (SMATRIX)
 (Υπόθεση T-264/17)
 (2017/C 221/49)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Uponor Innovation AB (Borås, Σουηδία) (εκπρόσωπος: A. Kylhammar, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Swep International AB (Landskrona, Σουηδία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «SMATRIX» — Υπ’ αριθ. 12 540 431 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 1ης Μαρτίου 2017 στην υπόθεση R 236/2016-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα·
 —
 να καταδικάσει τη SWEP International στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος ανακοπών και του τμήματος προσφυγών.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/61
 Προσφυγή της 20ής Σεπτεμβρίου 2010 — Cooperativa Vitivinícola Arousana κατά ΓΕΕΑ — Constantina Sotelo Ares (ROSALIA DE CASTRO)
 (Υπόθεση T-421/10)
 ()
 2010/C 301/98
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cooperativa Vitivinícola Arousana, S. Coop. Galega (Meaño, Ισπανία) (εκπρόσωπος: E. Sánchez-Quiñones González, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Constantina Sotelo Ares (Cambados, Ισπανία).
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Ιουλίου 2010 στην υπόθεση R 1804/2008-4·
 —
 να εκδώσει απόφαση που να κάνει δεκτή την καταχώριση του σήματος 5635867 ROSALIA DE CASTRO για τις κλάσεις 32, 33 και 35, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, ακυρώνοντας τα έξοδα της προσφυγής που επιβλήθηκαν στην προσφεύγουσα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: λεκτικό σήμα «ROSALIA DE CASTRO» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 32, 33 και 35.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Constantina Sotelo Ares.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: το ισπανικό λεκτικό σήμα «ROSALIA» για προϊόντα και υπηρεσίες της κλάσεως 33.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Αποδοχή της προσφυγής και της ανακοπής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1), καθόσον δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαραβαλλομένων σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 78, σ. 1).


text:
 24.10.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/35
 Προσφυγή της 1ης Σεπτεμβρίου 2009 — Winzer Pharma κατά ΓΕΕΑ — Alcon (BAÑOFTAL)
 (Υπόθεση T-346/09)
 2009/C 256/63
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Dr. Robert Winzer Pharma GmbH (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Schneller, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Alcon, Inc. (Hünenberg, Ελβετία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 28ης Μαΐου 2009 στην υπόθεση R 795/2008-1·
 —
 να καταδικάσει το καθού, και εν πάση περιπτώσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα και
 —
 επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο ΓΕΕΑ.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα BAÑOFTAL για προϊόντα της κλάσεως 5
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το καταχωρισθέν στη Γερμανία σήμα «PAN OPHTAL» για προϊόντα της κλάσεως 5· το καταχωρισθέν στη Γερμανία σήμα «KAN OPHTAL», για προϊόντα της κλάσεως 5
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως εκτίμησε τις οπτικές, ηχητικές και εννοιολογικές ομοιότητες μεταξύ των οικείων σημάτων, εσφαλμένως έκρινε ότι το οικείο κοινοτικό σήμα δεν εμπίπτει στη σειρά των σημάτων «Ophtal» της αντιδίκου ενώπιον του τμήματος προσφυγών και εσφαλμένως δεν δέχτηκε τον διευρυμένο διακριτικό χαρακτήρα των σημάτων της διαδικασίας ανακοπής βάσει της χρήσεως, ως εκ τούτου αποφάσισε εσφαλμένως ότι δεν υφίστατο κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των οικείων σημάτων· παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών παρέλειψε να αποφανθεί επί του ανωτέρω λόγου ακυρώσεως· παράβαση των άρθρων 75 και 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως παρέλειψε να αιτιολογήσει ή εν πάση περιπτώσει να αιτιολογήσει επαρκώς την απόφασή του κατά τρόπο που να καθιστά δυνατή την κατανόησή της.


text:
 28.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 441/11
 Αναίρεση που άσκησε στις 23 Σεπτεμβρίου 2016 η Olga Stanislavivna Yanukovych, υπό την ιδιότητα της κληρονόμου του Viktor Viktorovych Yanukovych, κατά της διατάξεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 12 Ιουλίου 2016 στην υπόθεση T-347/14, Olga Stanislavivna Yanukovych κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-505/16 P)
 (2016/C 441/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Olga Stanislavivna Yanukovych, υπό την ιδιότητα της κληρονόμου του Viktor Viktorovych Yanukovych (εκπρόσωπος: T. Beazley, QC)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου (ένατο τμήμα), της 12ης Ιουλίου 2016, στην υπόθεση T-347/14 κατά το μέρος που ορίζεται στα σημεία 6 και 7 του δικογράφου της αιτήσεως αναιρέσεως, συγκεκριμένα δε:
 —
 τα σημεία 2 και 4 του διατακτικού της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως·
 —
 το σημείο 3 του διατακτικού της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης μόνο στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η αναιρεσείουσα και όχι σε εκείνα στα οποία είχε υποβληθεί ο αποβιώσας·
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προς διεξαγωγή επ’ ακροατηρίου συζητήσεως και έκδοση αποφάσεως ή, επικουρικώς:
 —
 να δεχθεί τα αιτήματα που υπέβαλε η αναιρεσείουσα πρωτοδίκως ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου κατά τα ειδικώς οριζόμενα στα σημεία 6 και 7 του δικογράφου της αιτήσεως αναιρέσεως, συγκεκριμένα δε να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/143 (1) του Συμβουλίου, της 29ης Ιανουαρίου 2015, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2014/119, τον κανονισμό (ΕΕ) 2015/138 (2) του Συμβουλίου, της 29ης Ιανουαρίου 2015, για την τροποποίηση του κανονισμού 208/2014, την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/364 (3) του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2015, και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/357 (4) του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2015, περί εφαρμογής του κανονισμού 208/2014 (στο εξής: πράξεις του 2015), καθόσον οι πράξεις αυτές αφορούν τον Viktor Viktorovych Yanukovych, και
 —
 να καταδικάσει, στο μέτρο που, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, το Γενικό Δικαστήριο δεν το έχει ήδη πράξει, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε τόσο η αναιρεσείουσα όσο και ο αποβιώσας, όσον αφορά το αίτημα ακυρώσεως που υποβλήθηκε με το δικόγραφο της προσφυγής·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, περιλαμβανομένων εκείνων στα οποία υποβλήθηκε ο αποβιώσας, όσον αφορά το αίτημα ακυρώσεως που υποβλήθηκε με το υπόμνημα προσαρμογής·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον έκρινε, στις σκέψεις 84, 89 και 92 της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως, ότι το υπόμνημα προσαρμογής ήταν απαράδεκτο επειδή υποβλήθηκε επ’ ονόματι του αποβιώσαντος μετά τον θάνατό του. Κακώς έκρινε το Γενικό Δικαστήριο ότι, εν προκειμένω, κρίσιμος χρόνος για την εκτίμηση του παραδεκτού του υπομνήματος προσαρμογής ήταν αποκλειστικά το χρονικό σημείο υποβολής του. Αντιθέτως, το παραδεκτό του υπομνήματος προσαρμογής έπρεπε να εκτιμηθεί σφαιρικώς, λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των περιστάσεων της υποθέσεως.
 Δεύτερον, ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι ορθώς έκρινε ότι κρίσιμος χρόνος για την εκτίμηση περί του παραδεκτού του υπομνήματος προσαρμογής ήταν αποκλειστικά το χρονικό σημείο υποβολής του, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον έκρινε ότι το υπόμνημα προσαρμογής δεν υποβλήθηκε, κατ’ ουσίαν, επ’ ονόματι της αναιρεσείουσας. Από το υπόμνημα προσαρμογής, σε συνδυασμό με τα λοιπά στοιχεία που προσκομίσθηκαν ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, προκύπτει σαφώς ότι το υπόμνημα αυτό υποβλήθηκε μεν επ’ ονόματι του αποβιώσαντος, αλλά εκ μέρους/για λογαριασμό της αναιρεσείουσας υπό την ιδιότητά της ως εν τοις πράγμασι καθολικής διαδόχου και κληρονόμου του αποβιώσαντος. Επομένως, λαμβανομένης υπόψη της πραγματικής, κατά τον χρόνο υποβολής του, καταστάσεως, το υπόμνημα προσαρμογής ήταν παραδεκτό. Το Γενικό Δικαστήριο, κρίνοντας αντιθέτως, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, παραμορφώνοντας το περιεχόμενο των προσκομισθέντων ενώπιόν του αποδεικτικών στοιχείων.
 Τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον δεν προέβη σε διάκριση μεταξύ (i) του παραδεκτού του υπομνήματος προσαρμογής και (ii) του παραδεκτού δεύτερης, μεταγενέστερης προσφυγής ακυρώσεως. Το Γενικό Δικαστήριο: (1) εσφαλμένως δεν έλαβε υπόψη το ότι είχε εγκρίνει την αναστολή που είχε ζητηθεί με το υπόμνημα προσαρμογής· (2) εσφαλμένως έκρινε ότι το παραδεκτό του υπομνήματος προσαρμογής έπρεπε να εκτιμηθεί αποκλειστικά βάσει των όσων ίσχυαν κατά τον χρόνο υποβολής του· (3) εσφαλμένως παρέβλεψε ότι, κατά το ουκρανικό κληρονομικό δίκαιο, ο ορισμός των κληρονόμων γίνεται έξι μήνες μετά τον θάνατο του κληρονομουμένου και έχει αναδρομική ισχύ, και (4) ως εκ τούτου, εσφαλμένως και αδικαιολογήτως δεν επέτρεψε στην αναιρεσείουσα να προσβάλει δικαστικώς τις πράξεις του 2015 υπό την ιδιότητα της καθολικής διαδόχου και κληρονόμου ή υπό άλλη ιδιότητα.
 (1) Απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/143 του Συμβουλίου, της 29ης Ιανουαρίου 2015, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/119/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ L 24, σ. 16).
 (2) Κανονισμός (EE) 2015/138 του Συμβουλίου, της 29ης Ιανουαρίου 2015, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 208/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ L 24, σ. 1).
 (3) Απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/364 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2015, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/119/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ L 62, σ. 25).
 (4) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2015/357 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2015, περί εφαρμογής του κανονισμού (ΕE) αριθ. 208/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ L 62, σ. 1).


text:
 27.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/48
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Μαρτίου 2015 — Novomatic κατά ΓΕΕΑ — Berentzen Mally Marketing plus Services (BLACK JACK TM)
 (Υπόθεση T-257/14) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος BLACK JACK TM - Προγενέστερα εικονιστικά και λεκτικά κοινοτικά σήματα BLACK TRACK - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009»])
 (2015/C 138/62)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Novomatic AG (Gumpoldskirchen, Αυστρία) (εκπρόσωπος: W. Mosing, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Pohlmann, στη συνέχεια S. Hanne)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Berentzen Mally Marketing plus Services GmbH (Meerbusch, Γερμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 18ης Φεβρουαρίου 2014 (υπόθεση R 329/2012–4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Berentzen Mally Marketing plus Services GmbH και της Novomatic AG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 18ης Φεβρουαρίου 2014 (υπόθεση R 329/2012–4).
 2)
 Καταδικάζει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 (1) ΕΕ C 194 της 24.6.2014.


text:
 4.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/18
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 — El Corte Inglés κατά ΓΕΕΑ — Chez Gerard (CLUB GOURMET)
 (Υπόθεση T-571/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού λεκτικού σήματος CLUB GOURMET - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα CLUB DEL GOURMET, EN... El Corte Inglés - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Δεν υφίσταται ομοιότητα των προϊόντων και των υπηρεσιών - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009 - Επιχειρήματα προβαλλόμενα και αποδεικτικά στοιχεία προσκομιζόμενα για πρώτη φορά ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου)
 2013/C 129/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: El Corte Inglés, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: E. Seijo Veiguela και J. L. Rivas Zurdo, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: Ó. Mondéjar Ortuño)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Groupe Chez Gerard Restaurants Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 28ης Ιουλίου 2011 (υπόθεση R 1946/2010-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ El Corte Inglés, SA και Groupe Chez Gerard Restaurants Ltd.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την El Corte Inglés, SA, στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 13 της 14.1.2012.


text:
 14.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/12
 Αναίρεση που άσκησαν στις 2 Μαρτίου 2011 οι Helena Rubinstein, L'Oréal κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 16 Δεκεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-345/08, Helena Rubinstein SNC, L'Oréal SA κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-100/11 P)
 2011/C 145/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Helena Rubinstein SNC, L'Oréal SA (εκπρόσωπος: A. von Mühlendahl, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Allergan, Inc.
 Αιτήματα των αναιρεσειουσών
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Νοεμβρίου 2010 επί των συνεκδικασθεισών υποθέσεων T-345/08 και T-357/08,
 —
 να απορρίψει τις προσφυγές της Allergan, Inc. κατά των αποφάσεων του τμήματος ακυρώσεων του ΓΕΕΑ της 28ης Μαρτίου 2007 επί της υποθέσεως 1118 C (Helena Rubinstein SNC, BOTOLIST) και της 4ης Απριλίου 2007 επί της υποθέσεως 1120 C (L'Oréal SA, BOTOCYL),
 —
 να υποχρεώσει το ΓΕΕΑ να φέρει τα δικαστικά έξοδα των δικών ενώπιον του Δικαστηρίου και του Γενικού Δικαστηρίου, καθώς και των διαδικασιών ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι αναιρεσείουσες προβάλλουν ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί για τους εξής λόγους:
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 52, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1), κρίνοντας ότι το ΓΕΕΑ ορθώς δέχθηκε ότι τα προγενέστερα σήματα τα οποία επικαλείται η Allergan, Inc. διαθέτουν φήμη και ότι η χρήση των σημάτων των οποίων αμφισβητείται η καταχώριση συνεπάγεται άντληση αθέμιτου οφέλους από τη φήμη των προγενέστερων σημάτων και θίγει τη φήμη των σημάτων αυτών.
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 115 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, σε συνδυασμό με το άρθρο 1, κανόνας 38, παράγραφος 2, του κανονισμού 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα, όπως έχει τροποποιηθεί (στο εξής: κανόνας 38 και κανονισμός 2868/95), διότι έλαβε υπόψη του αποδεικτικά στοιχεία που δεν υποβλήθηκαν στη γλώσσα διαδικασίας.
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 63 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, διότι εξέτασε και επικύρωσε τις προσβαλλόμενες αποφάσεις βάσει εσφαλμένων νομικών κριτηρίων.
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 73 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, διότι έκρινε τις προσβαλλόμενες αποφάσεις επαρκώς αιτιολογημένες.
 (1) ΕΕ L 11, σ. 1.


text:
 24.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/30
 Προσφυγή της 13ης Σεπτεμβρίου 2007 — SOMM κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-351/07)
 (2007/C 283/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: SOMM s.r.l. (San Mauro T.se, Ιταλία) (Εκπρόσωπος: M. Ferro, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς της 28ης Ιουνίου 2007 στην υπόθεση R1653/2006-1, σχετικά με την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ' αριθ. 4.837.746·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το τρισδιάστατο σήμα που περιγράφεται ως εξής: «τρισδιάστατο σύνολο που απαρτίζεται, αφενός, από πλείονες σωληνοειδείς μεταλλικούς στύλους, οι οποίοι έχουν τοποθετηθεί σε απόσταση μεταξύ τους, ευθυγραμμιστεί, στενέψει καθ' ύψος και λυγίσει σε μεγάλο βαθμό, ενώ καθένας από αυτούς έχει ένα τμήμα που αποτελείται από μια στερεωμένη στο έδαφος βάση, το οποίο είναι κατ' ουσίαν κάθετο, και ένα τμήμα που αποτελείται από το ελεύθερο άκρο και το οποίο έχει ελαφρά κλίση προς τα πάνω, αφετέρου, από πλείονα σωληνοειδή μεταλλικά στοιχεία, που έχουν τοποθετηθεί σε απόσταση μεταξύ τους, είναι παράλληλα και έχουν στερεωθεί σε τμήματα των εν λόγω στύλων με επικλινή απόληξη, και, τέλος, από ένα κάλυμμα αποτελούμενο από σκιερές παράλληλες γραμμές και στερεωμένο στα εν λόγω σωληνοειδή στοιχεία, κατά τρόπον ώστε το σύνολο να σχηματίζει ένα σκιερό στέγαστρο»· αίτηση καταχωρίσεως υπ' αριθ. 4.837.746, για προϊόντα που υπάγονται στις κλάσεις 6 και 19.
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Ουσιαστικό σφάλμα ως προς τον ακριβή καθορισμό του κοινού και του τομέα αναφοράς, καθώς και ως προς την απόκτηση διακριτικού χαρακτήρα εκ μέρους του επίμαχου σήματος σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94, για το κοινοτικό σήμα.


text:
 12.12.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 462/12
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sofiyski gradski sad (Βουλγαρία), στις 4 Οκτωβρίου 2016 — ZPT AD κατά Narodno sabranie na Republika Bulgaria, Varhoven administrativen sad, Natsionalna agentsia za prihodite
 (Υπόθεση C-518/16)
 (2016/C 462/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sofiyski gradski sad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: ZPT AD
 Καθών: Narodno sabranie na Republika Bulgaria, Varhoven administrativen sad, Natsionalna agentsia za prihodite
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν οι εκτελεστικές διατάξεις του δικαίου της Ένωσης, όπως ο κανονισμός 1998/2006 (1), άμεσο αποτέλεσμα και τυγχάνουν απευθείας εφαρμογής και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, παραβιάζει τις αρχές αυτές μια διάταξη του εθνικού δικαίου που περιστέλλει ή περιορίζει το πεδίο εφαρμογής της διατάξεως του δικαίου της Ένωσης;
 2)
 Συμβιβάζεται μια κρατική ενίσχυση υπό μορφή φορολογικής ελαφρύνσεως με το καθεστώς ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά, όταν η ενίσχυση επενδύεται σε περιουσιακά στοιχεία που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή προϊόντων τα οποία εξάγονται εν μέρει προς τρίτες χώρες ή προς κράτη μέλη;
 3)
 Συνιστά η κατασκευή εξαγώγιμων προϊόντων με τη χρήση περιουσιακών στοιχείων τα οποία αποκτήθηκαν με πόρους από κρατική ενίσχυση, δραστηριότητα συνδεόμενη άμεσα με τις εξαγόμενες ποσότητες κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο δ', του κανονισμού 1998/2006; Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα αυτό, μπορούν τα κράτη μέλη να προβλέπουν στο πλαίσιο του εθνικού δικαίου επιπρόσθετους περιορισμούς για τους εξαγωγείς προϊόντων τα οποία παρήχθησαν με τη χρήση περιουσιακών στοιχείων προερχόμενων από επένδυση ποσού φορολογικής ελαφρύνσεως; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ανωτέρω ερώτημα, ποια είναι η σχέση της εν λόγω διατάξεως με το άρθρο 35 ΣΛΕΕ περί απαγορεύσεως των ποσοτικών περιορισμών επί των εξαγωγών καθώς και όλων των μέτρων ισοδυνάμου αποτελέσματος μεταξύ των κρατών μελών, και υφίσταται δυσμενής διάκριση και προσβολή της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων;
 4)
 Επιτρέπει το άρθρο 1 του κανονισμού 1998/2006 να αποκλεισθεί νομικό πρόσωπο από το δικαίωμα επί οικονομικής ενισχύσεως ήσσονος σημασίας που απορρέει από το δίκαιο της Ένωσης, πριν από τη λήξη της τετραετούς προθεσμίας που ορίζει η εθνική [νομοθεσία] για την υλοποίηση της επενδύσεως, μόνο για τον λόγο ότι κατά την περίοδο αυτή το ενδιαφερόμενο πρόσωπο επένδυσε πόρους και σε άλλες, αυτοτελείς και χωριστές δομές της επιχειρήσεώς του οι οποίες πραγματοποιούν εξαγωγές;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1998/2006 της Επιτροπής, της 15ης Δεκεμβρίου 2006, για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας (EE 2006, L 379, σ. 5).


text:
 15.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/31
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Μαρτίου 2017 — J & Joy κατά EUIPO — Joy-Sportswear (J&JOY)
 (Υπόθεση T-389/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης J&JOY - Προγενέστερο εικονιστικό εθνικό σήμα Joy SPORTSWEAR - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των προϊόντων - Ομοιότητα των σημείων - Κριτήρια αξιολόγησης - Σύνθετο σήμα - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2017/C 151/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: J & Joy SA (Waremme, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: A. Maqua, C. Pirenne και C. Smits, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: H. O’Neill)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Joy-Sportswear GmbH (Ottensoos, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Kiphuth, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 22ας Απριλίου 2015 (υπόθεση R 1355/2014-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Joy-Sportswear και J & Joy.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την J & Joy SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 381 της 16.11.2015.


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/33
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιανουαρίου 2014 — BP Products North America κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-385/11) (1)
 (Ντάμπινγκ - Επιδοτήσεις - Εισαγωγές βιοντίζελ καταγωγής Ηνωμένων Πολιτειών - Καταστρατήγηση - Άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 - Άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΚ) 597/2009 - Ελαφρώς τροποποιημένο ομοειδές προϊόν - Ασφάλεια δικαίου - Κατάχρηση εξουσίας - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Ίση μεταχείριση - Αρχή της χρηστής διοικήσεως)
 2014/C 52/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: BP Products North America, Inc. (Naperville, Illinois, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Farrar, solicitor, H.-J. Prieß, B. Sachs και M. Schütte, δικηγόροι, στη συνέχεια C. Farrar, H.-J. Prieß, Μ. Schütte και K. Arend, δικηγόρο)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J.-P. Hix, επικουρούμενος από τους B. O’Connor, solicitor, και S. Gubel, δικηγόρο)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. França και A. Stobiecka-Kuik)· και European Biodiesel Board (EBB) (εκπρόσωποι: O. Prost και M.-S. Dibling, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα για τη μερική ακύρωση, αφενός, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 443/2011 του Συμβουλίου, της 5ης Μαΐου 2011, για την επέκταση του οριστικού αντισταθμιστικού δασμού που επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 598/2009 στις εισαγωγές βιοντίζελ καταγωγής Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στις εισαγωγές βιοντίζελ που αποστέλλονται από τον Καναδά, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Καναδά είτε όχι, και για την επέκταση του οριστικού αντισταθμιστικού δασμού που επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 598/2009 στις εισαγωγές βιοντίζελ σε μορφή μείγματος με περιεκτικότητα κατά βάρος που δεν υπερβαίνει το 20 % βιοντίζελ καταγωγής Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, και για την περάτωση της έρευνας όσον αφορά τις εισαγωγές που αποστέλλονται από τη Σιγκαπούρη (ΕΕ L 122, σ. 1), και, αφετέρου, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 444/2011 του Συμβουλίου, της 5ης Μαΐου 2011, για την επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 599/2009 στις εισαγωγές βιοντίζελ καταγωγής Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στις εισαγωγές βιοντίζελ που αποστέλλονται από τον Καναδά, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Καναδά είτε όχι, και για την επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 599/2009 στις εισαγωγές βιοντίζελ σε μορφή μείγματος με περιεκτικότητα κατά βάρος που δεν υπερβαίνει το 20 % βιοντίζελ καταγωγής Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, και για την περάτωση της έρευνας όσον αφορά τις εισαγωγές που αποστέλλονται από τη Σιγκαπούρη (ΕΕ L 122, σ. 12), κατά το μέρος που οι κανονισμοί αυτοί θίγουν την προσφεύγουσα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η BP Products North America Inc. φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του European Biodiesel Board (EBB)
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 282 της 24.9.2011.


text:
 11.11.95 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 299/21
 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-555/93 (') 3. Το Βασάειο της Ισπανίας φέρει τα δικαστικά του έξο
 δα.
 (95/C 299/42)
 (') ΕΕ αριθ . C 43 της 12. 2. 1994.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Με Διαταξη της 9ης Αυγούστου 1995 , o Πρόεδρος του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 διαγραφή της υποθέσεως Τ-555/93 : David Alwyn Jones κατά Διαγραφή της υποθέσεως Τ-15/94 P )
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 (95/C 299/44 )
 (') ΕΕ αριθ . C 338 της 15 . 12 . 1993 . (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Με Διαταξη της 12ης Σεπτεμβρίου 1995, o πρόεδρος του
 τετάρτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-15/94:
 Δημήτριος Μπενέκος κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Κοινοτήτων.
 της 9ης Αυγούστου 1995
 (') ΕΕ αριθ. C 76 της 12. 3. 1994.
 στην υπόθεση Τ-585/93, Stichting Greenpeace Council (Gre
 enpeace International) κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων (')
 (Απαράδεκτο)
 (95/C 299/43 ) Διαγραφή της υποθεσεως Τ-18/94 (')
 (95/C 299/45 )
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Στην υπόθεση Τ-585/93 , Stichting Greenpeace Council (Gre
 enpeace International), Domingo Viera González, Pablo Με Διαταξη της 12ας Σεπτεμβρίου 1995 , o πρόεδρος του
 Guedes García , José Ignacio Trojaola Ghavez, Aurora Gon τετάρτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 zález González, Pedro Melián Castro, Caridad Sánchez Arti Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-18/94:
 les , José Juan Melián Melián, Carmen Guadalupe Gómez Δημήτριος Μπενέκος κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Castro , Clara Dónate Hernández, Balbina Martín Espínola, Κοινοτήτων.
 José Hernández Morín , Germán Peña Hernández, Antonio
 Cabrera Expósito, Valentín Hernández Vaquero, Peter Rei (') ΕΕ αριθ. C 76 της 12. 3 . 1994.
 nhard, Julio González Domínguez, Tagoror Ecologista Alter
 nativo και Comisión Canaria contra la contaminación, εκπρο
 σωπούμενοι από τους Philippe Sands και Mark Hoskins ,
 barristers Αγγλίας και Ουαλίας, ενεργούντες κατ ' εντολήν
 των Leigh , Day & Co, solicitors, με τόπο επιδόσεων στο Διαγραφή της υποθεσεως Τ-19/94 (')
 Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο του Jean-Paul Noesen, (95/C 299/46)
 18, rue des Glacis, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων ( εκπρόσωπος : David Gilmour), υποστηριζομένης από (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 το Βασίλειο της Ισπανίας ( εκπρόσωποι: Alberto Navarro
 González και Gloria Calvo Díaz), που είχε ως αντικείμενο την Με Διαταξη της 12ης Σεπτεμβρίου 1995 , o πρόεδρος του
 ακύρωση της αποφάσεως που φέρεται ότι έλαβε η Επιτροπή τετάρτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 μεταξύ 7ης Μαρτίου 1991 και 29ης Οκτωβρίου 1993 να Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-19/94:
 καταβάλει στο Βασίλειο της Ισπανίας περίπου 11 έως 12 Δημήτριος Μπενέκος κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 εκατομμύρια Ecu κατ ' εφαρμογήν της αποφάσεως C (91 ) 440 Κοινοτήτων.
 περί χρηματοδοτικής συνδρομής εκ μέρους του Ευρωπαϊκού
 Ταμείου Περιφερειακής Αναπτύξεως για την κατασκευή δύο (') ΕΕ αριθ . C 76 της 12. 3 . 1994 .
 ηλεκτροενεργειακών σταθμών στα Κανάρια Νησιά (Gran
 Canaria και Τενερίφη), το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα),
 συγκείμενο από τους J. L. Cruz Vilaça , Πρόεδρο, A. Καλο
 γερόπουλο και V. Tiili, δικαστές, γραμματέας H. Jung,
 εξέδωσε στις 9 Αυγούστου 1995 διάταξη με το ακόλουθο Διαγραφή της υποθεσεως Τ-69/94 ( ] )
 διατακτικό :
 (95/C 299/47)
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαραδεκτη. (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 2 . Καταδικάζει τους προσφεύγοντες στα δικαστικά έξοδα Με Διαταξη της 12ης Σεπτεμβρίου 1995 , o προεδρος του
 εις ολόκληρον. τετάρτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών


text:
 26.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 22ας Δεκεμβρίου 2010 [αίτηση του Oberste Berufungs- und Disziplinarkommission (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Διαδικασία που κίνησε ο Robert Koller
 (Υπόθεση C-118/09) (1)
 (Έννοια του όρου «εθνικό δικαστήριο» κατά το άρθρο 234 ΕΚ - Αναγνώριση διπλωμάτων - Οδηγία 89/48/ΕΟΚ - Δικηγόροι - Εγγραφή στο μητρώο επαγγελματικού συλλόγου κράτους μέλους διαφορετικού από αυτό του οποίου το πτυχίο αναγνωρίστηκε ως ισότιμο)
 2011/C 63/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberste Berufungs- und Disziplinarkommission
 Διάδικος στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Robert Koller
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Oberste Berufungs- und Disziplinarkommission — Ερμηνεία της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών (ΕΕ 1989, L 19, σ. 16) — Δυνατότητα εφαρμογής της οδηγίας στην περίπτωση αυστριακού υπηκόου ο οποίος ενεγράφη στο μητρώο του επαγγελματικού συλλόγου των δικηγόρων στην Ισπανία, έπειτα από την αναγνώριση της ισοτιμίας του αυστριακού διπλώματός του και την πραγματοποίηση συμπληρωματικών σπουδών διάρκειας μικρότερης των τριών ετών σε ισπανικό πανεπιστήμιο, και, αφού άσκησε στην Ισπανία το επάγγελμά του επί τρεις εβδομάδες, ζητεί να γίνει δεκτός στη δοκιμασία επάρκειας προκειμένου να εγγραφεί στο μητρώο του επαγγελματικού συλλόγου των δικηγόρων στην Αυστρία, βάσει του ισπανικού τίτλου ο οποίος του επιτρέπει να ασκεί το επάγγελμα
 Διατακτικό
 1)
 Προκειμένου να αποκτήσει πρόσβαση στο νομοθετικώς κατοχυρωμένο επάγγελμα του δικηγόρου στο κράτος μέλος υποδοχής, αφού προηγουμένως υποβληθεί με επιτυχία σε δοκιμασία επάρκειας, ο κάτοχος ακαδημαϊκού τίτλου χορηγηθέντος σε αυτό το κράτος μέλος, με τον οποίο πιστοποιείται η περάτωση κύκλου μεταδευτεροβάθμιων σπουδών διάρκειας μεγαλύτερης των τριών ετών, καθώς και ισοδύναμου ακαδημαϊκού τίτλου χορηγηθέντος σε άλλο κράτος μέλος κατόπιν συμπληρωματικής εκπαιδεύσεως διάρκειας μικρότερης των τριών ετών, ο οποίος του παρέχει τη δυνατότητα να ασκήσει σε αυτό το κράτος μέλος το νομοθετικώς κατοχυρωμένο επάγγελμα του δικηγόρου, το οποίο και πράγματι ασκούσε κατά τον χρόνο της υποβολής αιτήσεως συμμετοχής στην προαναφερθείσα δοκιμασία επάρκειας, δύναται να επικαλεστεί τις διατάξεις της τροποποιηθείσας οδηγίας 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2001/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2001.
 2)
 Η οδηγία 89/48, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2001/19, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής να αρνηθούν να κάνουν δεκτό σε δοκιμασία επάρκειας για την άσκηση του επαγγέλματος του δικηγόρου πρόσωπο ευρισκόμενο σε κατάσταση όπως αυτή του προσφεύγοντος στην κύρια δίκη, επειδή δεν αποδεικνύεται η πραγματοποίηση της επιβαλλόμενης από τη νομοθεσία του εν λόγω κράτους μέλους πρακτικής ασκήσεως.
 (1) ΕΕ C 141 της 20.6.2009.


text:
C 340/4 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 7.11.98
 sot Rtlbotkiäot, sgy 15gy Ojsxbqiäot 1968, peqiä sgy eketä- Murray jai J. L. Ixómmot, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay:
 heqgy jtjkouoqiäay sxm eqcafoleämxm rso erxseqijoä sgy Joi- N. Fennelly, cqallaseäay: H. A. Rühl, jtäqioy tpókkgkoy
 moäsgsay (EE eid. eäjd. 05/001, r. 33), so Dijarsgäqio (peälpso dioijgärexy, eneädxre rsiy 24 Repselbqiäot 1998 apoäuarg le
 slgäla), rtcjeiälemo apoä soty C. Gulmann, pqoäedqo slgäla- so ajoäkotho diasajsijoä:
 soy, M. Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O.
 Edward (eirgcgsgä) jai J.-P. Puissochet, dijarseäy, cemijoäy 1. Otäse so óqhqo 1, paqócqauoi 1 jai 2, otäse so óqhqo 2,
 eiraccekeäay: S. Alber, cqallaseäay: L. Hewlett, tpókkgkoy paqócqauoy 1, otäse oi koipeäy diasóneiy sgy odgciäay
 dioijgärexy, eneädxre rsiy 24 Repselbqiäot 1998 apoäuarg le 89/665/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 21gy Dejelbqiäot 1989,
 so ajoäkotho diasajsijoä: cia so rtmsomirloä sxm molohesijxäm, jamomirsijxäm jai
 dioijgsijxäm diasónexm peqiä sgy euaqlocgäy sxm diadija-
 1. G Cakkijgä Dglojqasiäa, apojkeiä omsay soty lehoqiajotäy rixäm pqorutcgäy rsom soleäa sgy rtämawgy rtlbórexm
 eqcafoleämoty pot jasoijotäm rso Beäkcio apoä so eteq- jqasijxäm pqolgheixäm jai dgloriäxm eäqcxm, lpoqotäm ma
 ceäsgla sgy voqgcgärexy loqiäxm rtlpkgqxlasijgäy rtmsó- eqlgmethotäm tpoä sgm eämmoia oäsi, ekkeiäwei sgy lesauoqóy
 nexy, lesó sgm peqieäketrgä soty re jasórsarg pqoäxqgy rso erxseqijoä diäjaio sgy odgciäay 92/50/EOJ sot
 patärexy sgy dqarsgqioäsgsóy soty, paqeäbg siy tpovqexä- Rtlbotkiäot, sgy 18gy Iotmiä ot 1992, cia so rtmsomirloä
 reiy pot tpeävei apoä sa óqhqa 48, paqócqauoy 2, sgy sxm diadijarixäm rtämawgy dgloärixm rtlbórexm tpgqe-
 Rtmhgäjgy EJ jai 7 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1612/68 rixäm emsoäy sgy pqobkepoleämgy pqoy sotäso pqoherliäay,
 sot Rtlbotkiäot, sgy 15gy Ojsxbqiäot 1968, peqiä sgy oi aqloädiey cia siy diadijariäey pqorutcgäy aqveäy sxm
 eketäheqgy jtjkouoqiäay sxm eqcafoleämxm rso erxseqijoä jqasxäm lekxäm rsom soleäa sxm diadijarixäm rtmówexy
 sgy Joimoäsgsay. rtlbórexm dgloriäxm eäqcxm jai jqasijxäm pqolgheixäm,
 herpirheiärey dtmólei sot óqhqot 2, paqócqauoy 8, sgy
 2. Jasadijófei sg Cakkijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó odgciäay 89/665/EOJ, eiämai epiärgy aqloädiey cia ma enesó-
 eänoda. fotm pqorutceäy rvesijó le siy diadijariäey rtmówexy
 dgloriäxm rtlbórexm paqovgäy tpgqerixäm. Pómsxy, oi
 (1) EE C 94 sgy 22.3.1997. apaisgäreiy cia eqlgmeiäa sot ehmijotä dijaiäot rtäluxma
 pqoy sgm odgciäa 92/50/EOJ jai cia aposekerlasijgä
 pqorsariäa sxm dijaixlósxm sxm pokisxäm epibókkotm
 rso ehmijoä dijarsgäqio ma ekeäcvei am oi rtmaueiäy diasó-
 neiy sot ehmijotä dijaiä ot episqeäpotm ma amacmxqirseiä
 rsoty pokiä sey dijaiäxla pqorutcgäy rsom soleäa sgy
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT rtmówexy dgloriäxm rtlbórexm paqovgäy tpgqerixäm.
 Tpoä peqirsóreiy oäpxy atseäy sgy tpoheärexy sgy jtäqiay
 (eäjso slgäla)
 diäjgy, so ehmijoä dijarsgäqio tpovqeotäsai eidijoäseqa ma
 sgy 24gy Repselbqiäot 1998 ekeäcvei am so em koäcx dijaiäxla pqorutcgäy lpoqeiä ma
 rsgm tpoäherg C-76/97 (aiäsgrg sot Bundesvergabeamt cia arjeiäsai emxäpiom sxm idiä xm aqvxäm le atseäy pot pqobkeä-
 sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Walter Tögel jasó pomsai rsom soleäa sgy rtmówexy rtlbórexm jqasijxäm
 Niederösterreichische Gebietskrankenkasse (1) pqolgheixäm jai dgloriäxm eäqcxm.
 (Dgloäriey rtlbóreiy paqovgäy tpgqerixäm Ç Òlero aposeä- 2. Oi tpgqeriäey lesauoqóy sqatlasixäm jai arhemxäm le sg
 kerla odgciäay pot dem eävei lesaueqheiä rso erxseqijoä rtmodeiäa morojoälot elpiä psotm soäro rso paqóqsgla I A,
 diäjaio Ç Jasósang sxm tpgqerixäm lesauoqóy arhemxäm) jasgcoqiäa 2, oäro jai rso paqóqsgla I B, jasgcoqiäa 25,
 (98/C 340/07) sgy odgciäay 92/50/EOJ, xärse g rtälbarg pot eävei xy
 amsijeiälemo seäsoiey tpgqeriäey dieäpesai apoä so óqhqo 10
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä) sgy odgciäay 92/50/EOJ.
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- 3. Oi idixäsey lpoqotäm ma epijakotämsai etheäxy emxäpiom
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë) sxm ehmijxäm dijarsgqiäxm siy diasóneiy sxm siäskxm I jai
 II sgy odgciäay 92/50/EOJ. ìrom auoqó siy diasóneiy
 Rsgm tpoäherg C-76/97, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Bundesver- sxm siäskxm III eäxy IV, eämay idixäsgy lpoqeiä epiä rgy ma siy
 gabeamt (Atrsqiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgäm sot epijakeiäsai emxäpiom ehmijotä dijarsgqiä ot rso leäsqo pot
 óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, rso apoä sgm asolijgä eneäsarg sot cqóllasoäy soty pqojtäpsei
 pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot ehmijotä oäsi atseäy eiä mai apakkacleämey aiqeärexm jai epaqjxäy
 dijarsgqiäot lesantä Walter Tögel jai Niederösterreichische raueiäy jai ajqibeiäy.
 Gebietskrankenkasse, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy
 xy pqoy sgm eqlgmeiäa sgy odgciäay 89/665/EOJ sot Rtlbot- 4. So joimosijoä diä jaio dem epibókkei re amaheäsotra aqvgä
 kiäot, sgy 21gy Dejelbqiäot 1989, cia so rtmsomirloä sxm molo- jqósoty leäkoty ma paqelbaiämei, jasoäpim aisgärexy
 hesijxäm, jamomirsijxäm jai dioijgsijxäm diasónexm peqiä sgy idixäsg, rsiy tuirsólemey eämmoley rveäreiy pot
 euaqlocgäy sxm diadijarixäm pqorutcgäy rsom soleäa sgy rtrsgähgjam cia dióqjeia aoqiärsot vqoämot gä cia pokkó
 rtämawgy rtlbórexm jqasijxäm pqolgheixäm jai dgloriäxm eäsg, euoärom oi rveäreiy atseäy rtrsgähgjam pqim apoä sg
 eäqcxm (EE L 395 sgy 30.12.1989, r. 33), jai sgy odgciäay 92/ kgäng sgy pqoherliäay cia sg lesauoqó sgy odgciäay 92/50/
 50/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 18gy Iotmiäot 1992, cia so EOJ rso erxseqijoä diäjaio.
 rtmsomirloä sxm diadijarixäm rtämawgy dgloärixm rtlbórexm
 tpgqerixäm (EE L 209 sgy 24.7.1992, r. 1), so Dijarsgäqio (1) EE C 108 sgy 5.4.1997.
 (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty H. Ragnemalm, pqoäedqo
 slgälasoy, G. F. Mancini, P. J. G. Kapteyn (eirgcgsgä), J. L.


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/21
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal d'instance [Mονομελές Πρωτοδικείο] του 7ου Διαμερίσματος του Παρισιού στις 2 Αυγούστου 2007 — Hewlett Packard International SARL κατά Administration des douanes-Direction générale des douanes et droits indirects [Γενική Διεύθυνση Τελωνείων και Έμμεσων Φόρων]
 (Υπόθεση C-363/07)
 (2007/C 269/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal d'instance [Mονομελές Πρωτοδικείο] του 7ου Διαμερίσματος του Παρισιού.
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Hewlett Packard International SARL.
 Καθής: Administration des douanes-Direction générale des douanes et droits indirects [Γενική Διεύθυνση Τελωνείων και Έμμεσων Φόρων].
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αποτελεί η λειτουργία φωτοαντιγραφής ενός πολυμηχανήματος, όπως το περιγραφόμενο στην παρούσα διαδικασία, το οποίο προορίζεται να λειτουργεί με απευθείας σύνδεση ή μέσω δικτύου με έναν ή περισσότερους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και το οποίο μόνον για τη λειτουργία της φωτοαντιγραφής μπορεί να λειτουργεί αυτόνομα, «ιδιαίτερη λειτουργία διαφορετική από την επεξεργασία πληροφοριών» κατά την έννοια της σημείωσης 5 Ε του κεφαλαίου 84 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, μπορεί η ύπαρξη της ιδιαίτερης αυτής λειτουργίας, η οποία ρητώς αναγνωρίζεται ότι δεν προσδίδει στο εμπόρευμα τον ουσιώδη χαρακτήρα του, να αποκλείσει την κατάταξη στο κεφάλαιο 84 κατ' εφαρμογή της σημείωσης 5 Ε, παρά την ύπαρξη λειτουργιών εκτύπωσης και σάρωσης που εμπίπτουν στην έννοια της επεξεργασίας πληροφοριών;
 3)
 Εν τοιαύτη περιπτώσει και προκειμένου περί μηχανήματος που αποτελείται από τον συνδυασμό δύο λειτουργιών που διακρίνονται υλικώς (εκτυπωτής και σαρωτής), πρέπει η κατάταξη να γίνει βάσει του γενικού κανόνα 3β;
 4)
 Γενικότερα, πρέπει η ορθή ερμηνεία του Εναρμονισμένου Συστήματος και της Συνδυασμένης Ονοματολογίας να οδηγήσει στην κατάταξη εκτυπωτών, όπως οι περιγραφόμενοι στη διαδικασία, στη διάκριση 8471 60 ή στη διάκριση 9009 12 00;
 5)
 Δεν είναι ανίσχυρος ο κανονισμός (ΕΚ) 400/2006 της Επιτροπής, της 8ης Μαρτίου 2006 (1), ιδίως ως αντίθετος προς το Εναρμονισμένο Σύστημα, τη Συνδυασμένη Ονοματολογία και τις παραγράφους 1 και 3 β των Γενικών Κανόνων για την ερμηνεία του Εναρμονισμένου Συστήματος και της Συνδυασμένης Ονοματολογίας, καθόσον αιτιολογείται κατά παραπομπή στην έννοια της «λειτουργίας που προσδίδει στο μηχάνημα τον ουσιώδη χαρακτήρα της» και οδηγεί στην κατάταξη στη διάταξη 9009 12 00 εκτυπωτών όπως οι περιγραφόμενοι;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 400/2006 της Επιτροπής, της 8ης Μαρτίου 2006, για την κατάταξη εμπορευμάτων στη συνδυασμένη ονοματολογία (ΕΕ L 70, σ. 9).