text:
C 109/34 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.5.2002
 — να καταδικα ́σει την Ιρλανδι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 1) να αναγνωρι ́σει ο ́τι η ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας μη θεσπι ́-
 ζοντας η ́, πα ́ντως, μη ανακοινω ́νοντας στην Επιτροπη ́ τις
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́-
 ξεις για τη συμμο ́ρφωση ́ της προς την οδηγι ́α 96/48/ΕΚ
 του Συμβουλι ́ου, της 23ης Ιουλι ́ου 1996, σχετικα ́ με
 Η Ιρλανδι ́α, εκδι ́δοντας τους τροποποιητικου ́ς κανονισμου ́ς του τη διαλειτουργικο ́τητα του διευρωπαϊκου ́ σιδηροδρομικου ́
 2001 για την ποιο ́τητα των υδα ́των για οστρακοειδη ́ [Quality of συστη ́ματος μεγα ́λης ταχυ ́τητας (1), παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις
 Shellfish Waters (Amendment) Regulations 2001], οι οποι ́οι που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́.
 απαιτου ́ν την κατα ́ρτιση προγραμμα ́των σχετικα ́ με ο ́λα τα υ ́δατα
 που ́εχουν υποδειχθει ́, προσα ́ρμοσε τη νομοθεσι ́α της στο α ́ρθρο 5 2) να καταδικα ́σει την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας
 της οδηγι ́ας 79/923/ΕΟΚ. Εντου ́τοις, η Επιτροπη ́ δεν διαθε ́τει στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 κανε ́να πληροφοριακο ́ στοιχει ́ο απο ́ το οποι ́ο να προκυ ́πτει ο ́τι η
 Ιρλανδι ́α ομοι ́ως αναθεω ́ρησε τη στα ́ση της ο ́σον αφορα ́ τη μη
 κατα ́ρτιση εκ με ́ρους της ο ́λων των προγραμμα ́των που απαιτου ́νται Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 απο ́ το α ́ρθρο 5 της οδηγι ́ας. ∆εν αρκει ́ απλω ́ς η απαι ́τηση αυτη ́
 να ενσωματωθει ́ στο εθνικο ́ δι ́καιο, αλλα ́ πρε ́πει τα προγρα ́μματα
 να καταρτισθου ́ν στην πρα ́ξη συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 5. Κατα ́ το α ́ρθρο 249, παρα ́γραφος 3, ΕΚ, η οδηγι ́α δεσμευ ́ει κα ́θε
 κρα ́τος με ́λος στο οποι ́ο απευθυ ́νεται ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο
 αποτε ́λεσμα. Κατα ́ το ́ερθρο 10, παρα ́γραφος 1, ΕΚ, τα κρα ́τη με ́λη
 Η Επιτροπη ́ διαθε ́τει επι ́σημη διαβεβαι ́ωση των ιρλανδικω ́ν αρχω ́ν λαμβα ́νουν κα ́θε γενικο ́ η ́ ειδικο ́ με ́τρο κατα ́λληλο να εξασφαλι ́σει
 ο ́τι ουδε ́ν προ ́γραμμα για την προ ́ληψη της ρυπα ́νσεως των την εκπλη ́ρωση των υποχρεω ́σεων που απορρε ́ουν απο ́ την εν λο ́γω
 υποδειχθε ́ντων υδα ́των για οστρακοειδη ́ ει ́χε καταρτισθει ́ με ́χρι τις Συνθη ́κη η ́ προκυ ́πτουν απο ́ πρα ́ξεις των οργα ́νων της Κοινο ́τητας.
 14 ∆εκεμβρι ́ου 2000. Στη συνε ́χεια, η Επιτροπη ́ δεν ενημερω ́θηκε
 για οποιαδη ́ποτε αλλαγη ́ της στα ́σεως αυτη ́ς της Ιρλανδι ́ας, αν και,
 Τα κρα ́τη με ́λη υποχρεου ́νται να μεταφε ́ρουν εγκαι ́ρως την οδηγι ́α
 συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 5 της οδηγι ́ας, προγρα ́μματα για ο ́λα τα
 στο εσωτερικο ́ δι ́καιο, ́ετσι ω ́στε η διαδικασι ́α της μεταφορα ́ς
 υποδειχθε ́ντα υ ́δατα θα ́επρεπε να ́εχουν καταρτισθει ́ εντο ́ς ́εξι ετω ́ν
 στο εσωτερικο ́ δι ́καιο να ολοκληρωθει ́ πριν την παρε ́λευση της
 απο ́ της υποδει ́ξεως.
 ταχθει ́σας προθεσμι ́ας. Η προθεσμι ́α αυτη ́ παρη ́λθε στις 8 Ιανουα-
 ρι ́ου 1999, χωρι ́ς η Αυστρι ́α να ́εχει λα ́βει τα αναγκαι ́α με ́τρα.
 Η Επιτροπη ́ φρονει ́, ως εκ του ́του, ο ́τι η Ιρλανδι ́α παρε ́βη τις
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α. (1) ΕΕ 1996 L 235, σ. 6.
 (1) ΕΕ 1979, ειδ. ́εκδ. 15/001, σ. 230.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε την 1η Μαρτι ́ου 2002
 (Υπο ́θεση C-70/02)
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας, που ασκη ́θηκε στις (2002/C 109/59)
 28 Φεβρουαρι ́ου 2002
 (Υπο ́θεση C-68/02) Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τους Αntonio Aresu και Michael Shotter, α ́σκησε ενω ́πιον του
 (2002/C 109/58) ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την 1η Μαρτι ́ου 2002
 προσφυγη ́ κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 την Claudia Schmidt, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Ευρωπαϊ- — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας να
 κη ́ς Επιτροπη ́ς και τη Marie Wolfcarius, νομικη ́ συ ́μβουλο στη θεσπι ́σει ο ́λες τις διατα ́ξεις που ει ́ναι αναγκαι ́ες για να
 Νομικη ́ Υπηρεσι ́α της Ευρωπαϊκη ́ς Επιτροπη ́ς, με αντι ́κλητο στο συμμορφωθει ́ προς τα α ́ρθρα 8, παρα ́γραφος 6, και 9,
 Λουξεμβου ́ργο τον Luis Escobar Guerrero, με ́λος της Νομικη ́ς στοιχει ́ο β), της οδηγι ́ας 97/66/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινο-
 Υπηρεσι ́ας της Ευρωπαϊκη ́ς Επιτροπη ́ς, Centre Wagner C 254, βουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου (1), της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 1997,
 Kirchberg, α ́σκησε στις 28 Φεβρουαρι ́ου 2002 προσφυγη ́ κατα ́ περι ́ επεξεργασι ́ας των δεδομε ́νων προσωπικου ́ χαρακτη ́ρα
 της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των και προστασι ́ας της ιδιωτικη ́ς ζωη ́ς στον τηλεπικοινωνιακο ́
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. τομε ́α, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ αυτη ́ν·
 ---pagebreak--- 4.5.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 109/35
 — να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 I) να αναιρε ́σει την πρωτο ́δικη απο ́φαση, λο ́γω εσφαλμε ́νης και
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα αντιφατικη ́ς εφαρμογη ́ς του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, καθ' ο ́σον
 επικυρω ́νει την απο ́ 21 Ιανουαρι ́ου 1998 απο ́φαση
 α) Για τη μη συμμο ́ρφωση προς το α ́ρθρο 8, παρα ́γραφος 6, της 98/247/ΕΚΑΧ της Επιτροπη ́ς να επιβα ́λει στην αναιρεσει ́ουσα
 οδηγι ́ας 97/66. προ ́στιμο παρ' ο ́λον ο ́τι ανη ́κε στον 'Ομιλο KTS·
 Το α ́ρθρο 6, παρα ́γραφος 6, του διατα ́γματος 171/98
 συνιστα ́ μερικη ́ μο ́νον συμμο ́ρφωση προς το α ́ρθρο 8, επικουρικω ́ς:
 παρα ́γραφος 6, της εν λο ́γω οδηγι ́ας, εφο ́σον δεν περιε ́χει
 καμμι ́α μνει ́α της υποχρεω ́ σεως ενημερω ́σεως του κοινου ́ περι ́
 των δυνατοτη ́των, που μνημονευ ́ονται στις παραγρα ́φους 1, II) να αναιρε ́σει την πρωτο ́δικη απο ́φαση, λο ́γω εσφαλμε ́νης και
 2, 3 και 4 του ́διου
 ι α ́ρθρου, αφενο ́ς μεν εμποδι ́σεως της αντιφατικη ́ς εφαρμογη ́ς του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, καθ' ο ́σον
 ενδει ́ξεως της ταυτο ́τητας καλου ́σας γραμμη ́ς (Calling line επικυρω ́νει το α ́ρθρο 1 της αποφα ́σεως 98/247/ΕΚΑΧ της
 identification, CLI) των εισερχομε ́νων κλη ́σεων αν η CLI ́εχει Επιτροπη ́ς της 21ης Ιανουαρι ́ου 1998, κατα ́ την οποι ́α η εκ
 απαλειφθει ́, αφετε ́ρου δε απαλει ́ψεως της ενδει ́ξεως της με ́ρους της ΑST παρα ́βαση των κανο ́νων ανταγωνισμου ́
 ταυτο ́τητας της συνδεδεμε ́νης στον καλου ́ντα χρη ́στη γραμ- κρι ́νεται συνεχισθει ́σα με ́χρι την ημερομηνι ́α εκδο ́σεως της
 μη ́ς. ́διας
 ι αποφα ́σεως·
 β) Για τη μη συμμο ́ρφωση προς το α ́ρθρο 9, στοιχει ́ο β), της
 οδηγι ́ας 97/66. III) να αναιρε ́σει την πρωτο ́δικη απο ́φαση, λο ́γω προσβολη ́ς της
 αρχη ́ς της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως και της απαγορευ ́σεως των
 Το α ́ρθρο 9, στοιχει ́ο β), της οδηγι ́ας αφορα ́ την υποχρε ́ωση διακρι ́σεων, καθ' ο ́σον δεν δε ́χεται την αι ́τηση της αναιρε-
 των κρατω ́ν μελω ́ν να μεριμνου ́ν ω ́στε να υπα ́ρχουν διαδικα- σει ́ουσας προς περαιτε ́ρω μει ́ωση με ́χρι 40 % του προστι ́μου
 σι ́ες που να επιτρε ́πουν την εξουδετε ́ρωση της καταργη ́σεως λο ́γω συνεργασι ́ας της αναιρεσει ́ουσας κατα ́ τη δια ́ρκεια της
 αναγραφη ́ς της καλου ́σας γραμμη ́ς, ανα ́ γραμμη ́, για οργα- διαδικασι ́ας·
 νισμου ́ς που ασχολου ́νται με κλη ́σεις α ́μεσης επε ́μβασης,
 αναγνωρισμε ́νους απο ́ τα κρα ́τη με ́λη, για να απαντου ́ν στις
 κλη ́σεις αυτε ́ς. Η ιταλικη ́ νομοθεσι ́α δεν φαι ́νεται να ́εχει εν πα ́ση περιπτω ́σει,
 θε ́σει τη δια ́ταξη αυτη ́ σε εφαρμογη ́.
 (1) ΕΕ L 24 της 30.01.1998, σ. 1. IV) να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως της Thyssenkrupp Acciai Speciali Terni
 SpA, που ασκη ́θηκε στις 28 Φεβρουαρι ́ου 2002 κατα ́ της Η αναιρεσει ́ουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι η αναιρεσιβαλλο ́μενη απο ́φαση
 αποφα ́σεως της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 2001, την οποι ́α εξε ́δωσε πρε ́πει να εξαφανισθει ́ για τους ακο ́λουθους λο ́γους:
 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (πρω ́ το τμη ́μα)
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις T-45/98 και T-47/98,
 Krupp Thyssen Stainless GmbH και Αcciai Speciali Terni — εσφαλμε ́νη και αντιφατικη ́ εφαρμογη ́ του κοινοτικου ́ δικαι ́ου
 SpA κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ την επιβολη ́ προστι ́μου στην ΑST παρ' ο ́λον ο ́τι ανη ́κε
 στον 'Ομιλο KTS, που επι ́σης υποβλη ́θηκε σε κατ' αποκοπη ́ν
 (Υπο ́θεση C-73/02 P) προ ́στιμο·
 (2002/C 109/60)
 — εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του κοινοτικου ́ δικαι ́ου ως προς τη
 στοιχειοθε ́τηση διαρκου ́ς παραβα ́σεως των κανο ́νων ανταγω-
 νισμου ́ εκ με ́ρους της ΑST·
 Η Thyssenkrupp Acciai Speciali Terni SpA, εκπροσωπου ́μενη
 απο ́ τους δικηγο ́ρους Giulia Di Tommaso και Αndrea Giardina,
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του — προσβολη ́ της αρχη ́ς της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως και της απαγο-
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 28 Φεβρουαρι ́ου ρευ ́σεως των διακρι ́σεων κατα ́ τον υπολογισμο ́ της μειω ́σεως
 2002 αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως της 13ης ∆εκεμ- του προστι ́μου λο ́γω συνεργασι ́ας της αναιρεσει ́ουσας κατα ́
 βρι ́ου 2001, την οποι ́α εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν τη δια ́ρκεια της διαδικασι ́ας.
 Κοινοτη ́των (πρω ́το τμη ́μα) στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις
 T-45/98 και T-47/98, Krupp Thyssen Stainless GmbH και
 Αcciai Speciali Terni SpA κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.


text:
 8.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 439/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 9ης Οκτωβρίου 2014 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ministero dell’Economia e delle Finanze, Amministrazione Autonoma dei Monopoli di Stato (AAMS) κατά Yesmoke Tobacco SpA
 (Υπόθεση C-428/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Φορολογικές διατάξεις - Εναρμόνιση των νομοθεσιών - Οδηγίες 95/59/ΕΚ και 2011/64/ΕΕ - Διάρθρωση και συντελεστές του ειδικού φόρου καταναλώσεως που εφαρμόζονται στα βιομηχανοποιημένα καπνά - Καθορισμός ειδικού φόρου καταναλώσεως - Αρχή της θεσπίσεως ενός συντελεστή ειδικού φόρου καταναλώσεως για όλα τα τσιγάρα - Δυνατότητα των κρατών μελών να επιβάλλουν έναν ελάχιστο ειδικό φόρο καταναλώσεως - Τσιγάρα της κατώτερης κατηγορίας τιμής - Εθνική ρύθμιση - Ειδική κατηγορία τσιγάρων - Καθορισμός του ειδικού φόρου καταναλώσεως με συντελεστή 115 %))
 (2014/C 439/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ministero dell’Economia e delle Finanze, Amministrazione Autonoma dei Monopoli di Stato (AAMS)
 κατά Yesmoke Tobacco SpA
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 7, παράγραφος 2, και 8, παράγραφος 6, της οδηγίας 2011/64/ΕΕ του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2011, για τη διάρθρωση και τους συντελεστές του ειδικού φόρου καταναλώσεως που εφαρμόζονται στα βιομηχανοποιημένα καπνά, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική διάταξη, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία δεν προβλέπει τον ίδιο ελάχιστο ειδικό φόρο καταναλώσεως για όλα τα τσιγάρα, αλλά ελάχιστο ειδικό φόρο καταναλώσεως που ισχύει μόνο για τα τσιγάρα με τιμή λιανικής πωλήσεως κατώτερη εκείνης των τσιγάρων της πλέον ζητούμενης κατηγορίας τιμής.
 (1) ΕΕ C 313 της 26.10.2013

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 26.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 159/39
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 9ης Απριλίου 2014 — Rouffaud κατά ΕΥΕΔ
 (Υπόθεση F-59/13) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Συμβασιούχος υπάλληλος επιφορτισμένος με επικουρικά καθήκοντα - Επαναχαρακτηρισμός της συμβάσεως - Διαδικασία προ της ασκήσεως της προσφυγής - Κανόνας αντιστοιχίας - Τροποποίηση των αιτιάσεων))
 2014/C 159/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Thierry Rouffaud (Ixelles, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικά A. Coolen, É. Marchal, S. Orlandi και D. Abreu Caldas, δικηγόροι, στη συνέχεια S. Orlandi και D. Abreu Caldas, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (εκπρόσωποι: S. Marquardt και M. Silva)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση του προσφεύγοντος να επαναχαρακτηριστούν οι διαδοχικές συμβάσεις προσλήψεώς του για ορισμένο χρόνο ως αορίστου χρόνου σύμβαση και να αναγνωριστεί ο χρόνος υπηρεσίας του ως συμβασιούχου υπαλλήλου επιφορτισμένου με επικουρικά καθήκοντα ως χρόνος υπηρεσίας συμβασιούχου υπαλλήλου.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Ο Thierry Rouffaud φέρει τα δικαστικά του έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης.
 (1) EE C 233 της 10/08/2013, σ. 14.


text:
 27.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 123/17
 Προσφυγή της 12ης Φεβρουαρίου 2013 — Herdade de S. Tiago II κατά ΓΕΕΑ — Polo/Lauren (V)
 (Υπόθεση T-90/13)
 2013/C 123/29
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Herdade de S. Tiago II-Sociedade Agrícola, SA (Λισσαβώνα, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: I. de Carvalho Simões και J. Pimenta, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: The Polo/Lauren Company, LP (Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κάνει δεκτή την προσφυγή και να ακυρώσει την απόφαση στην υπόθεση R 1436/2010-2 του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 28ης Νοεμβρίου 2012,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, συμπεριλαμβανομένων εκείνων της προσφεύγουσας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα που αναπαριστά έναν έφιππο παίκτη του πόλο και το λεκτικό στοιχείο «V» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 18, 25, 28, 41 και 43 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 5 791 835
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα και καταχωρισμένο στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις χώρες της Μπενελούξ εθνικό εικονιστικό σήμα που αναπαριστούν έναν παίκτη του πόλο για προϊόντα των κλάσεων 9, 18, 20, 21, 24, 25 και 28
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' και του άρθρου 5, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


text:
 7.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/9
 Αναίρεση που άσκησε στις 22 Μαΐου 2012 το Northern Ireland Department of Agriculture and Rural Development κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 6 Μαρτίου 2012 στην υπόθεση T-453/10: Northern Ireland Department of Agriculture and Rural Development κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-248/12 P)
 2012/C 200/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Northern Ireland Department of Agriculture and Rural Development (εκπρόσωποι: K.J. Brown, Departmental Solicitor's office, D. Wyatt QC, V. Wakefield, Barristers)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου·
 —
 να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή ακυρώσεως του Northern Ireland Department of Agriculture and Rural Development και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της ουσίας·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Northern Ireland Department of Agriculture and Rural Development στο πλαίσιο τόσο της αναιρετικής διαδικασίας, όσο και της πρωτοβάθμιας εκδικάσεως της ενστάσεως απαραδέκτου, και
 —
 να επιφυλαχθεί ως προς τα λοιπά δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από το ότι το Γενικό Δικαστήριο ούτε προσδιόρισε ούτε εφάρμοσε το ορθό νομικό κριτήριο, το ότι δηλαδή οι αποφάσεις Πειραϊκή-Πατραϊκή κ.λπ. κατά Επιτροπής και Dreyfus κατά Επιτροπής αποτελούν απλά παραδείγματα μιας γενικότερης αρχής του δικαίου, κατά την οποία πρέπει να γίνεται δεκτό ότι μια πράξη της Ένωσης αφορά άμεσα τα πρόσωπα των οποίων επηρεάζει τη νομική κατάσταση, όταν δεν χωρεί αμφιβολία ως προς τα αποτελέσματά της, όταν κάθε άλλη δυνατότητα είναι τελείως θεωρητική ή όταν είναι προφανές ότι κάθε είδους διακριτική ευχέρεια μπορεί να ασκηθεί μόνον προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Αυτή η αρχή πρέπει να εφαρμόζεται στα πραγματικά περιστατικά κάθε υποθέσεως.
 Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως αντλείται από το ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και ενήργησε κατά παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου, επιχειρώντας να περιορίσει το πεδίο εφαρμογής των αποφάσεων Πειραϊκή-Πατραϊκή κ.λπ. κατά Επιτροπής και Dreyfus κατά Επιτροπής (και περιορίζοντας ειδικότερα το πεδίο εφαρμογής της πρώτης αποφάσεως σε περιπτώσεις στις οποίες η πράξη της Ένωσης εκδίδεται προς απάντηση σε σχετικό αίτημα κράτους μέλους και της δεύτερης σε περιπτώσεις που εντάσσονται σε πλαίσιο πολύ ιδιαίτερων πραγματικών περιστατικών).
 Ο τρίτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από το ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθιστώντας αυστηρότερο το κριτήριο ενεργητικής νομιμοποιήσεως βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ. Η πρακτική αυτή απάδει προς την ορθή ερμηνεία του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, όπως τροποποιήθηκε με τη Συνθήκη της Λισσαβώνας, ιδίως σε σχέση με τον σκοπό του και την αρχή της αποτελεσματικής ένδικης προστασίας.
 Ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από την εκτίμηση ότι, αν το Γενικό Δικαστήριο είχε τηρήσει τις αρχές του δικαίου που έχουν εφαρμογή στην υπό κρίση υπόθεση, η επίμαχη πράξη θα αφορούσε άμεσα το Northern Ireland Department of Agriculture and Rural Development. Ειδικότερα, σύμφωνα με το συνταγματικό καθεστώς που διέπει το Ηνωμένο Βασίλειο, οι τοπικές αρχές — και ειδικότερα το Northern Ireland Department of Agriculture and Rural Development — επιβαρύνονται άμεσα με τα έξοδα της απορρίψεως αιτήσεως χρηματοδοτήσεως. Ο αιτιώδης σύνδεσμος λειτουργεί άμεσα και αυτομάτως. Οι συμφωνίες μεταβιβάσεως αρμοδιοτήτων εντός του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν εδραιωθεί (βλ. απόφαση της 16ης Ιουλίου 2009, C-428/07, Horvath, Συλλογή 2009, σ. I-6355) και οποιοδήποτε επιχείρημα περί αμφιβολιών ως προς την εφαρμογή τους είναι απορριπτέο.


text:
 7.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/27
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Ιουνίου 2017 — Rare Hospitality International κατά EUIPO (LONGHORN STEAKHOUSE)
 (Υπόθεση T-856/16) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης LONGHORN STEAKHOUSE - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Ίση μεταχείριση και αρχή της χρηστής διοικήσεως])
 (2017/C 256/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Rare Hospitality International, Inc. (Ορλάντο, Φλόριντα, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: I. Lázaro Betancor, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: S. Bonne)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 12ης Σεπτεμβρίου 2016 (υπόθεση R 2149/2015-5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου LONGHORN STEAKHOUSE ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Rare Hospitality International, Inc. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 22 της 23.1.2017.


text:
7.4.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 108/5
 — Το Πρωτοδικει ́ο υπε ́πεσε σε νομικο ́ σφα ́λμα με το να μην — να αναπε ́μψει το αι ́τημα περι ́ καταβολη ́ς αποζημιω ́σεως στο
 αξιολογη ́σει σωστα ́ την απο ́δειξη που προσκομι ́στηκε Πρωτοδικει ́ο προς επανεξε ́ταση η ́ να το κα ́νει δεκτο ́·
 σχετικα ́ με την υ ́παρξη ελευ ́θερου ανταγωνισμου ́. Το
 Πρωτοδικει ́ο ́επρεπε να κρι ́νει ο ́τι η Επιτροπη ́ ́ελαβε την — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα της
 απο ́δειξη για 7 γραπτε ́ς προσφορε ́ς και ο ́τι 5 απο ́ τις 7 παρου ́σας αναιρε ́σεως καθω ́ς και σε ο ́λα τα δικαστικα ́ ́εξοδα
 προσφορε ́ς αφορου ́σαν χωριστε ́ς συμβα ́σεις. της αναιρεσει ́ουσας.
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 68, παρα ́γραφος 1, του Κανονισμου ́ Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ∆ιαδικασι ́ας του Πρωτοδικει ́ου, καθο ́σον δεν διατα ́χθηκε
 αυτεπαγγε ́λτως εξε ́ταση μαρτυ ́ρων. Οι λο ́γοι αναιρε ́σεως και τα προβαλλο ́μενα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ει ́ναι παρεμφερει ́ς με αυτου ́ς της υποθε ́σεως C-24/01 P (1).
 — Το Πρωτοδικει ́ο ́επρεπε να επιδικα ́σει τη ζητηθει ́σα αποζη-
 μι ́ωση, οπο ́τε η υπο ́θεση πρε ́πει να αναπεμφθει ́ στο Πρωτοδι-
 (1) Βλε ́πε σελι ́δα 4 της παρου ́σας Εφημερι ́δας.
 κει ́ο η ́, επικουρικω ́ς, το ∆ικαστη ́ριο πρε ́πει να επιδικα ́σει υπε ́ρ
 της αναιρεσει ́ουσας τη ζητηθει ́σα αποζημι ́ωση.
 (1) EE 1991, L 362, σ. 89.
 (2) EE 1992, L 191, σ. 22.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου που ασκη ́θηκε στις 24 Ιανουαρι ́ου
 2001
 (Υπο ́θεση C-30/01)
 (2001/C 108/08)
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως που α ́σκησε στις 19 Ιανουαρι ́ου 2001 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 η εταιρι ́α Compagnie Continentale (Γαλλι ́α ) κατα ́ της τον R. Wainwright, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 αποφα ́σεως του δευτε ́ρου τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των της 8ης Νοεμβρι ́ου 2000 στις 24 Ιανουαρι ́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου.
 συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις T-494/93 και T-61/98,
 Compagnie Continentale (Γαλλι ́α) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 — να διαπιστω ́σει ο ́τι το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο, παραλει ́ποντας να
 θεσπι ́σει η ́ εν πα ́ση περιπτω ́σει μη ενημερω ́νοντας σχετικα ́
 (Υπο ́θεση C-25/01 P) την Επιτροπη ́, ο ́σον αφορα ́ το Γιβραλτα ́ρ, τις νομοθετικε ́ς,
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που ει ́ναι αναγκαι ́ες
 (2001/C 108/07) για να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α 67/548/ΕΟΚ του
 Συμβουλι ́ου, της 27ης Ιουνι ́ου 1967, περι ́ προσεγγι ́σεως
 των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων
 Η εταιρι ́α Compagnie Continentale (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη που αφορου ́ν στην ταξινο ́μηση, συσκευασι ́α και επιση ́μανση
 απο ́ τους P. V. F. Bos και P. Chabrier, με το ́πο επιδο ́σεων στο των επικινδυ ́νων ουσιω ́ν (1), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τις
 Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο του M. Loesch, 4, rue οδηγι ́ες 88/302/EOK (2), 91/410/EOK (3), 92/32/EOK (4),
 Carlo Hammer, α ́σκησε στις 19 Ιανουαρι ́ου 2001 ενω ́πιον του 92/69/EOK (5), 93/21/EOK (6), 93/67/EOK (7), 93/72/
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αναι ́ρεση κατα ́ της EOK (8), 93/101/EK (9), 93/105/EK (10), 94/69/EK (11),
 αποφα ́σεως του δευτε ́ρου τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των 96/54/EK (12) και 97/69/EK(13), οδηγι ́α 87/18/ΕΟΚ του
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των της 8ης Νοεμβρι ́ου 2000 στις συνεκδι- Συμβουλι ́ου, της 18ης ∆εκεμβρι ́ου 1986, για την προσε ́γ-
 κασθει ́σες υποθε ́σεις T-485/93, T-491/93, T-494/93 και γιση των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́-
 T-61/98, SA L. Dreyfus & Cie, Glencore Grain Ltd και ξεων σχετικα ́ με την εφαρμογη ́ των αρχω ́ν ορθη ́ς εργαστηρια-
 Compagnie Continentale (Γαλλι ́α) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ- κη ́ς πρακτικη ́ς και τον ́ελεγχο της εφαρμογη ́ς τους κατα ́ τις
 κω ́ν Κοινοτη ́των. δοκιμε ́ς των χημικω ́ν ουσιω ́ν (14), οδηγι ́α 93/12/ΕΟΚ του
 Συμβουλι ́ου, της 23ης Μαρτι ́ου 1993, σχετικα ́ με την
 περιεκτικο ́τητα ορισμε ́νων υγρω ́ν καυσι ́μων σε θει ́ο (15), ο ́πως
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 98/70/EK (16), οδηγι ́α
 79/113/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 1978,
 περι ́ προσεγγι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν περι ́
 — να εξαφανι ́σει την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου της 8ης
 του προσδιορισμου ́ της ηχητικη ́ς εκπομπη ́ς των μηχανημα ́των
 Νοεμβρι ́ου 2000·
 και υλικω ́ν εργοταξι ́ου (17), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την
 οδηγι ́α 81/1051/EOK (18) και οδηγι ́α 85/405/EOK (19),
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 1ης Απριλι ́ου οδηγι ́α 84/533/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Σεπτεμ-
 1993· βρι ́ου 1984, για την επιτρεπτη ́ στα ́θμη ακουστικη ́ς ισχυ ́ος


text:
 17.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Φεβρουαρίου 2012 — Hartmann-Lamboy κατά ΓΕΕΑ — Diptyque (DYNIQUE)
 (Υπόθεση T-305/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος DYNIQUE - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα DIPTYQUE - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2012/C 80/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Marlies Hartmann-Lamboy (Westerburg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: R. Loos, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Pohlmann, στη συνέχεια G. Schneider)
 Αντίδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Diptyque SAS (Παρίσι, Γαλλία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Μαΐου 2010 (υπόθεση R 1217/2009-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Diptyque SAS και Marlies Hartmann-Lamboy.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Marlies Hartmann-Lamboy στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 288 της 23.10.2010.


text:
 22.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 85/28
 Προσφυγή της 31ης Ιανουαρίου 2014 — ZZ κατά ΕΤΕπ
 (Υπόθεση F-8/14)
 2014/C 85/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ZZ (εκπρόσωποι: A. Senes και L. Payot, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως περί μη προαγωγής της προσφεύγουσας από την κατηγορία καθηκόντων F στην κατηγορία καθηκόντων E.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την από 23 Οκτωβρίου 2013 απόφαση της Επιτροπής Απονομής.
 —
 να καταδικάσει την ΕΤΕπ στα δικαστικά έξοδα.


text:
Αριθ . C 354/28 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23 . 11 . 96
 — η πράξη ιδρύσεως εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο Προσφυγή της MD Foods Amba κ.λπ. κατα της Επιτροπής
 συνεργασίας μεταξύ των ίδρυτριών επιχειρήσεων, των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις
 10 Σεπτεμβρίου 1996
 — οι λειτουργίες της τεχνικό-διαχειριστικής και διανεμητι (Υπόθεση Τ-139/96)
 κής συνδρομής, την οποία θα πρέπει να εξακολουθήσουν
 να αναπτύσσουν οι ιδρύτριες επιχειρήσεις υπέρ της κοινής (96/C 354/57)
 επιχειρήσεως, πέραν των αρχικών τους εισφορών, είναι
 ιδιαιτέρας οικονομικής εκτάσεως και σημασίας, (Γλώσσα διαδικασίας: η δανική)
 — οι παρεχόμενες από την CG Vita ασφαλιστικές υπηρεσίες
 δεν εμφανίζουν τέτοια χαρακτηριστικά που να τις δια H MD Foods και η Danske Mejeriers Fællesorganisation , εξ
 κρίνουν αισθητά από εκείνες που παρέχει επί του παρόν ονόματος των Kløvermælk Amba, L0gismose Produktion
 τος η Generali . A/S , Mejeriselkabet Vesthimmerland , Nordex Food A/S , Sinai
 Landmejeri και Sædager Andelsmejeri , εκπροσωπούμενες
 Κατά τις προσφεύγουσες, αντιθέτως, το ότι η σύσταση της
 από τον δικηγόρο Georg , Lett, επικουρούμενο από τον
 CG Vita εντάσσεται στο πλαίσιο μιας ευρύτερης σχέσεως
 δικηγόρο N. Σκανδάμη , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον
 δικηγόρο Roland Assa , 1 , rue J. P. Brasseur, άσκησαν στις
 συνεργασίας μεταξύ Generali κι Unicredito δεν ασκεί επιρ
 1Θ Σεπτεμβρίου 1996 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω
 ροή , και τούτο για δύο λόγους: πρώτον, οι λοιπές μορφές
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 συνεργασίας , παραμένουν, στο παρόν στάδιο , καθαρώς
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 υποθετικές· εάν υλοποιούντο όντως, θα αποτελούσαν αντι
 κείμενο καταλλήλων συμβάσεων, τις οποίες οι συμβαλλόμε
 νοι θα υπέβαλλαν, εν ανάγκη , στην κρίση της αρμοδίας αρχής Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 αντί-trust· δεύτερον, οι υποθετικώς προβλεπόμενες μορφές
 συνεργασίας ουδόλως συνδέονται προς τη δραστηριότητα
 της CG Vita , αλλά αναφέρονται σε περιπτώσεις προνομιακών — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ ) αριθ . 1107/96 της
 σχέσεων τις οποίες η Generali και η Unicredito θα διατηρού
 Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 1996, σχετικά με την κατα
 χώρηση των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών
 σαν αμοιβαία σε σχέση με τους κυρίους τομείς δραστηριότη
 τάς τους. προέλευσης σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται
 στο άρθρο 17 του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ. 2081 /92 του
 Συμβουλίου ('), καθόσον o κανονισμός αυτός αφορά την
 Από την άλλη πλευρά, η CG Vita συγκεντρώνει πλήρως το καταχώρηση της φέτας ως προστατευομένης ονομασίας
 προαπαιτούμενο της λειτουργικής αυτοτέλειας, καθόσον η προελεύσεως,
 εταιρεία αυτή διαθέτει επαρκή χρηματοοικονομικά μέσα, θα
 χρησιμοποιήσει ένα δίκτυο πωλήσεων βασιζόμενο στις δομές — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα .
 τις οποίες τα τραπεζικά ιδρύματα —μέτοχοι της— προτίθε
 νται να θέσουν στη διάθεσή της, καθώς και μια αρχική
 οργανική δύναμη 15 ατόμων. H αυστηρότερη του δέοντος Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 στάση την οποία επέδειξε συναφώς η Επιτροπή δημιουργεί
 μια κατάσταση ανασφάλειας δικαίου για τα εμπλεκόμενα Οι προσφεύγουσες προβάλλουν τους ακόλουθους ισχυρι
 μέρη , χωρίς αυτό να είναι αναγκαίο προς προστασία της σμούς προς στήριξη του αιτήματος ακυρώσεως:
 αγοράς από ενδεχόμενους περιορισμούς του ανταγωνιμού .
 4 ) Το άρθρο 2 παράγραφος 3 του κανονισμού ( ΕΟΚ )
 Επισημαίνεται, περαιτέρω , ότι η Επιτροπή έκρινε ότι δεν αριθ. 2081 /92 του Συμβουλίου ( 2 ) είναι ανεφάρμοστο
 συνέτρεχε το προαπαιτούμενο της λειτουργικής αυτοτέλειας, δυνάμει των άρθρων 173 και 184 της συνθήκης , οπότε,
 παραγνωρίζοντας την ειδική φύση της ασφαλιστικής αγοράς, καθόσον αφορά την καταχώρηση της ονομασίας « φέτα»,
 στην οποία η οικονομική αυτοτέλεια και φερεγγυότητα των o κανονισμός ( ΕΚ) αριθ. 1107/96 της Επιτροπής εκδόθη
 δρωσών στον τομέα επιχειρήσεων εξασφαλίζεται με σειρά κε βάσει ανίσχυρης διατάξεως και , συνεπώς, κατά παρά
 ελέγχων και προηγουμένου αδειών . βαση ουσιώδους τύπου υπό την έννοια του δευτέρου
 εδαφίου του άρθρου 173 της συνθήκης :
 Τέλος , οι προσφεύγουσες επικαλούνται έλλειψη αιτιολογίας, — το άρθρο 2 παράγραφος 3 του κανονισμού ( ΕΟΚ )
 αναγόμενη στο γεγονός ότι η Επιτροπή δεν αποκλείει την αριθ . 2081 /92 αντιβαίνει στο άρθρο 30 της συνθή
 ύπαρξη λειτουργικής αυτοτέλειας βάσει στοιχείων που έχει κης .
 στη διάθεσή της, αλλά θεωρεί ότι δεν είναι σε θέση να
 διαπιστώσει την ύπαρξη μιας τέτοιας αυτοτέλειας με επαρκή
 βαθμό πιθανότητας . Αντιθέτως , αν η Επιτροπή είχε εκδηλώ 2 . O κανονισμός ( ΕΚ ) αριθ . 1 107/96 εκδόθηκε κατά παρά
 σει απορία περί το μέγεθος και τη διάρκεια των εισφορών των βαση ουσιώδους τύπου , η οποία , όσον αφορά την κατα
 μητρικών επιχειρήσεων, οι συμβαλλόμενοι θα είχαν την χώρηση της ονομασίας « φέτα», καθιστά τον κανονισμό
 ευκαιρία να παράσχουν πρόσθετες κρίσιμες πληροφορίες ανίσχυρο δυνάμει του δευτέρου εδαφίου του άρθρου 173
 και , ενδεχομένως , να προβούν σε τροποποίηση της συμφο της συνθήκης :
 νίας .
 — η ελληνική νομοθεσία θεσπίστηκε πολύ αργά ώστε να
 μπορεί η ονομασία « φέτα» να καταχωριστεί κατ '
 εφαρμογήν του άρθρου 17 του κανονισμού ( ΕΟΚ )
 αριθ . 2081 /92 ,
 ---pagebreak--- 23.11.96 ΙΕ!; Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 354/29
 — η Επιτροπή δεν υπέβαλε πρόταση χαταλόγου κοινών O Προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 ονομασιών στο Συμβούλιο πριν από την έναρξη της
 ισχύος του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 2081 /92 , — να ακυρώσει την πειθαρχική απόφαση περί παύσεως που
 εξέδωσε το καθού στις 19 Ιανουαρίου 1996 ,
 — δεν ανακοινώθηκαν οι προδιαγραφές της φέτας,
 — δεν ανακοινώθηκε o κατάλογος των εγκεκριμένων — να ακυρώσει τη ρητή απορριπτική απόφαση του καθού ,
 οργανισμών ελέγχου , της 17ης Ιουνίου 1996, επί της ασκηθείσας στις 5 Μαρτίου
 1996 ενστάσεως,
 — η Επιτροπή δεν τήρησε την ορθή διοικητική πρακτική
 προς καθορισμό του κατά πόσον επιβάλλεται η κατα — να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστι
 χώρηση της ονομασίας «φέτα». κά έξοδα.
 3 . H ονομασία « φέτα» δεν πληροί τις προϋποθέσεις κατα
 χωρήσεως σύμφωνα με τον κανονισμό ( ΕΟΚ ) αριθ. 2081 / Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 92 και, συνεπώς, η καταχώρηση της ονομασίας «φέτα»
 συνιστά παραβίαση των κανόνος εφαρμογής της συνθή O προσφεύγων ισχυρίζεται, πρώτον , ότι υφίσταται παραβία
 κης κατά την έννοια του δευτέρου εδαφίου του άρ ση της υποχρεώσεως προς αιτιολογία. Αναφέρει συναφώς ότι
 θρου 173 της συνθήκης : η αμφισβητουμένη πειθαρχική απόφαση στηρίζεται σε ποινι
 κή καταδίκη απαγγελθείσα σε βάρος του από το Tribunal de
 — η ονομασία « φετά» αποτελεί κοινή ονομασία , première instance των Βρυξελλών, αλλά ότι δεν λαμβάνει
 υπόψη ελαφρυντικές περιστάσεις τις οποίες δέχθηκε το
 — η ονομασία « φέτα » δεν πληροί τις προϋποθέσεις
 Tribunal σε δύο διαδοχικά στάδια της ποινικής διαδικασίας.
 προκειμένου να καταχωρηθεί ως έμμεση ονομασία
 O προσφεύγων θεωρεί ότι, επομένως, η πειθαρχική αρχή δεν
 προελεύσεως κατ' εφαρμογήν του άρθρου 2 παρά
 τήρησε την υποχρέωσή της προς αιτιολογία, που της επέβαλ
 γραφος 3 του κανονισμού ( ΕΟΚ ) αριθ . 2081 /92 .
 λε να εξετάσει όλα τα συναφή στοιχεία προτού επιβάλει την
 βαρύτερη κύρωση της παύσεως , και υπέπεσε σε πρόδηλη
 4. H καταχώρηση της φέτας συνιστά παραβίαση θεμελιω πλάνη περί την εκτίμηση .
 δών αρχών του κοινοτικού δικαίου και, συνεπώς, της
 συνθήκης , συμπεριλαμβανομένων του άρθρου 6 και του
 άρθρου 40 παράγραφος 3 , καθώς και της αρχής της O προσφεύγων επικαλείται επίσης την παράβαση του καθή
 προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης από κοντος αρωγής . Πράγματι , προσάπτει στην πειθαρχική αρχή
 πλευράς εφαρμογής του δευτέρου εδαφίου του άρ ότι δεν έλαβε υπόψη την κατάσταση της υγείας του . η οποία
 θρου 173 της συνθήκης: εντούτοις δικαιολόγησε , όσον αφορά το ποινικό δικαστήριο,
 περιορισμένη ποινή φυλακίσεως και συνοδευομένη από
 — η καταχώρηση της ονομασίας « φέτα » ως προστατευο αναστολή υποκειμένη μόνο στον όρο να συνοδεύεται από
 μένης ονομασίας προελεύσεως υπέρ των Ελλήνων ιατρική γνωμάτευση . Για τον προσφεύγοντα, η εύλογη εφαρ
 παραγωγών εισάγει δυσμενή διάκριση εις βάρος των μογή του καθήκοντος αρωγής δικαιολογούσε ελαφρύτερη
 προσφευγουσών. κατά παράβαση του άρθρου 6 και πειθαρχική κύρωση αντί της βαρύτερη : κυρώσεως της παύ
 του άρθρου 40 παράγραφος 3 της συνθήκης . σεως .
 — η καταχώρηση της ονομασίας « φέτα » στον κανονισμό Τέλος , o προσφεύγων υποστηρίζει ότι η πειθαρχική απόφαση
 ( ΕΚ ) αριθ . 1 107/96 συνιστά παραβίαση της αρχής της δεν λαμβάνει υπόψη τα δικαιώματά του άμυνας , στο μέτρο
 προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. που , στο σκεπτικό της , αναφέρεται στη « μεταγενέστερη
 στάση » του . μετά τα προσαπτόμενα πραγματικά περιστα
 (') ΕΕ αριθ . L 148 τη ; 21 . 6 . 19% , α. 1 . τικά, χωρίς να στηρίζει την έννοια αυτή με ακριβή περιστα
 ( : ) ΕΕ αριθ . L 208 τη ; 24 . 7 . 1992 , α . 1 . τικά .
 Προσφυγή του «Y» κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 που ασκήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1996 Προσφυγή της Maria da Graça de Abreu κατα του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις
 ( Υπόθεση Τ-144/96) 19 Σεπτεμβρίου 1996
 ( 96/C 354/58 )
 ( Υπόθεση Τ-146/96)
 ( 96/C 354/59 )
 ( Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική )
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 O « Y », εκπροσωπούμενος από τον Gérard Collin . δικηγόρο
 Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τη Fiduc
 iaire Myson Sari , 30. rue de Cessange . άσκησε στις 16 Σεπτεμ H Maria da Graça de Abreu. κάτοικος Λουξεμβούργου ,
 βρίου 1996 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών εκπροσωπούμενη από τους Jean-Noël Louis, Thierry Dema
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβου seure και Ariane Tornel , δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο
 λίου . επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τη Fiduciaire Myson Sârl . 30,


text:
C 28/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 27.1.2001
 επικουρουμε ́νοι απο ́ τον J. Welter) κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβου- μογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ) με
 λι ́ου (εκπρο ́σωποι: αρχικα ́ C. Pennera και Α. Baas, στη συνε ́χεια την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́
 C. Pennera και J. Sant’Anna) και Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς ενω ́πιον του δικαστηρι ́ου αυτου ́ μεταξυ ́ Schutzverband gegen
 Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: C. Giorgi και F. Anton), υποστηριζο ́μενων Unwesen in der Wirtschaft eV και Warsteiner Brauerei Haus
 απο ́ το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας (εκπρο ́σωπος: M. López-Monı́s Cramer GmbH & Co. KG, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 Gallego), απο ́ το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν (εκπρο ́σωπος: M. A. ως προς την ερμηνει ́α του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2081/92 του
 Fierstra), απο ́ το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουλι ́ου 1992, για την προστασι ́α των
 Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́σωπος: J. E. Collins, επικουρου ́μενος γεωγραφικω ́ν ενδει ́ξεων και των ονομασιω ́ν προε ́λευσης των
 απο ́ τον D. Anderson) και απο ́ την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν γεωργικω ́ν προϊο ́ντων και των τροφι ́μων (EE L 208, σ. 1), το
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: A. Caeiro και B. Mongin), με αντικει ́- ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias,
 μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της οδηγι ́ας 98/5/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Προ ́εδρο, C. Gulmann, A. La Pergola, M. Wathelet και
 Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της 16ης Φεβρουαρι ́ου 1998, Β. Σκουρη ́, προε ́δρους τμη ́ματος, D. A. O. Edward, J.-P.
 για τη διευκο ́λυνση της μο ́νιμης α ́σκησης του δικηγορικου ́ Puissochet, P. Jann, L. Sevón, R. Schintgen (εισηγητη ́) και
 επαγγε ́λματος σε κρα ́τος με ́λος δια ́φορο εκει ́νου στο οποι ́ο την F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs,
 αποκτη ́θηκε ο επαγγελματικο ́ς τι ́τλος (EE L 77, σ. 36), το γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, στις 7 Νοεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Προ ́εδρο, C. Gulmann (εισηγητη ́), A. La Pergola, M. Wathelet
 και Β. Σκουρη ́, προε ́δρους τμη ́ματος, D. A. O. Edward, J.-P. Η εφαρμογη ́ εθνικη ́ς ρυθμι ́σεως η οποι ́α απαγορευ ́ει την ενε ́χουσα
 Puissochet, P. Jann, L. Sevón, R. Schintgen, και F. Macken, κι ́νδυνο παραπλανη ́σεως χρη ́ση μιας ενδει ́ξεως γεωγραφικη ́ς
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμμα- προελευ ́σεως στην περι ́πτωση της οποι ́ας δεν υπα ́ρχει καμι ́α
 τε ́ας: H. von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις σχε ́ση μεταξυ ́ των χαρακτηριστικω ́ ν του προϊο ́ντος και της
 7 Νοεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: γεωγραφικη ́ς του προελευ ́σεως δεν αντιβαι ́νει προς τον κανονισμο ́
 (ΕΟΚ) 2081/92 του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουλι ́ου 1992, για
 1) Απορρι ́πτει τηνπροσφυγη ́.
 την προστασι ́α των γεωγραφικω ́ ν ενδει ́ξεων και των ονομασιω ́ν
 2) Καταδικα ́ζει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου στα προε ́λευσης των γεωργικω ́ ν προϊο ́ντων και των τροφι ́μων.
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 327 της 24.10.1998.
 3) Το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας, το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ ν,
 το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας
 Ιρλανδι ́ας καθω ́ ς και η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των θα φε ́ρουν τα ́εξοδα ́ τους.
 (1) ΕΕ C 209 της 4.7.1998.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 7ης Νοεμβρι ́ου 2000
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ στην υπο ́θεση C-371/98 [αι ́τηση του Ηigh Court of Justice
 (England & Wales), Queen’s Bench Division (Divisional
 της 7ης Νοεμβρι ́ου 2000 Court), για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως]: The
 Queen κατα ́ Secretary of State for the Environment,
 στην υπο ́θεση C-312/98 (αι ́τηση του Bundesgerichtshof Transport and the Regions (1)
 για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Schutzverband
 gegen Unwesen in der Wirtschaft eV κατα ́ Warsteiner («Οδηγι ́α 92/43/ΕΟΚ — ∆ιατη ́ρηση των φυσικω ́ ν οικο-
 Brauerei Haus Cramer GmbH & Co. KG (1) το ́πων καθω ́ ς και της α ́γριας πανι ́δας και χλωρι ́δας —
 Οριοθε ́τηση των το ́πων που μπορου ́ν να χαρακτηρισθου ́ν
 («Προστασι ́α των γεωγραφικω ́ ν ενδει ́ξεων και των ονομα- ως ειδικε ́ς ζω ́ νες διατηρη ́σεως — Εξουσι ́α εκτιμη ́σεως των
 σιω ́ ν προελευ ́σεως — Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 2081/92 — Πεδι ́ο κρατω ́ ν μελω ́ ν — Οικονομικοι ́ και κοινωνικοι ́ λο ́γοι —
 εφαρμογη ́ς — Εθνικη ́ ρυ ́θμιση που απαγορευ ́ει την ενε ́χο- Εκβολη ́ του ποταμου ́ Severn»)
 υσα κι ́νδυνο παραπλανη ́σεως χρη ́ση των καλουμε ́νων
 “απλω ́ ν” ενδει ́ξεων γεωγραφικη ́ς προελευ ́σεως») (2001/C 28/04)
 (2001/C 28/03)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-371/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Ηigh Court of
 Στην υπο ́θεση C-312/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Divisional
 Bundesgerichtshof (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρ- Court) (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν


text:
 C 316/22 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.11.2000
 (Ιταλι ́α), κα ́τοικος Bodio-Lomnago, Varèse (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́- λο ́γω της ελλει ́ψεως εκθε ́σεως βαθμολογι ́ας για την περι ́οδο 1993-
 μενη απο ́ τον G. Marchesini, δικηγο ́ρο παρα ́ τω Αρει ́ω Πα ́γω της 1995 κατα ́ τις προαγωγε ́ς του 1996, το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το
 Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους B. Vesterdorf, προ ́εδρο, και
 δικηγορικο ́ γραφει ́ο του Ε. Arendt, 8-10, rue Mathias Hardt, M. Βηλαρα ́ και Ν. Forwood, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: H. Jung,
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: εξε ́δωσε στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 G. Valsesia και Α. dal Ferro), με αντικει ́μενο τις αιτη ́σεις με σκοπο ́ διατακτικο ́:
 την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς με την οποι ́α
 απορρι ́φθηκε η υποψηφιο ́τητα της προσφευ ́γουσας σε θε ́ση 1) Απορρι ́πτονται ως απαρα ́δεκτα τα αιτη ́ματα για αποκα-
 κατηγορι ́ας Α στο Ινστιτου ́το Περιβα ́λλοντος του κοινου ́ Κε ́ντρου τα ́σταση της υλικη ́ς ζημι ́ας στην υπο ́θεση Τ-200/98.
 Ερευνω ́ν της Ιspra, την ακυ ́ρωση της διαδικασι ́ας προσκλη ́σεως
 προς εκδη ́λωση ενδιαφε ́ροντος που χρησιμοποι ́ησε η Επιτροπη ́ για 2) Καταδικα ́ζει το Συμβου ́λιο, στην υπο ́θεση Τ-200/98, να
 την εκχω ́ρηση θε ́σεως προσωρινου ́ υπαλλη ́λου στο ́διο ι ινστιτου ́το καταβα ́λει στην προσφευ ́γουσα ποσο ́ 70 000 βελγικω ́ν
 και, επικουρικω ́ς, την ακυ ́ρωση του διορισμου ́ του υποψηφι ́ου που φρα ́γκων σε αποκατα ́σταση της ηθικη ́ς βλα ́βης που υπε ́στη
 ́εγινε δεκτο ́ς κατο ́πιν της διαδικασι ́ας αυτη ́ς, το Πρωτοδικει ́ο η προσφευ ́γουσα.
 (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ την V. Tiili, προ ́εδρο, και τους
 R. M. Moura Ramos και P. Mengozzi, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: 3) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως στην υπο ́θεση
 G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε, στις 20 Σεπτεμβρι ́ου Τ-101/98.
 2000, απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 4) Καταδικα ́ζει το Συμβου ́λιο στα δικαστικα ́ του ́εξοδα καθω ́ς
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. και στο ́ημισυ των εξο ́δων της προσφευ ́γουσας στην υπο ́θεση
 Τ-200/98. Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα. στην υπο ́θεση Τ-101/98.
 (1) EE C 370 της 6.12.97. (1) EE C 278 της 5.9.98 και C 86 της 27.3.99.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 13ης Σεπτεμβρι ́ου 2000
 της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση T-20/99, Denkavit Nederland BV κατα ́
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-101/98 και Τ-200/98, Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 Gisela Stodmeister κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́ σεως (1)
 (Απο ́φαση 94/90/ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατο ́μ — Προ ́σβαση του
 κοινου ́ στα ́εγγραφα της Επιτροπη ́ς — 'Εκθεση επιθεω-
 (Υπα ́ λληλοι — 'Αρνηση προαγωγη ́ς — Προσφυγη ́ ακυρω ́- ρη ́σεως — Εξαιρε ́σεις που αφορου ́ν την προστασι ́α του
 σεως — 'Ελλειψη εκθε ́σεως βαθμολογη ́σεως — Αγωγη ́ δημοσι ́ου συμφε ́ροντος (επιθεωρη ́σεις και ́ερευνες) και
 αποζημιω ́ σεως) του εμπορικου ́ απορρη ́του)
 (2000/C 316/41) (2000/C 316/42)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-101/98 και Τ-200/98, Gisela Στην υπο ́θεση T-20/99, Denkavit Nederland BV, με ́εδρα το
 Stodmeister, υπα ́λληλος του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́- Voorthuizen (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Ε. A. Buys,
 σεως, κα ́τοικος Tervuren (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρο Αrnhem, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 G. Vandersanden και L. Levi, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο (εκπρο ́σωποι: P. van Nuffel, U. Wölker και W. Wils), με αντικει ́-
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο τη Société de gestion fiduciaire μενο προσφυγη ́ ακυρω ́σεως της απο ́ 17 Νοεμβρι ́ου 1998 αποφα ́-
 SARL, 2-4, rue Beck, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως σεως της Επιτροπη ́ς, περι ́ αρνη ́σεως χορηγη ́σεως στην προσφευ ́γο-
 (εκπρο ́σωποι: M. Bauer και M.-G. Lalande), με αντικει ́μενο, αφε- υσα προσβα ́σεως σε ́εκθεση για την καταπολε ́μηση της πανω ́λους
 νο ́ς, αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως του Συμβουλι ́ου να μη των χοι ́ρων στις Κα ́τω Χω ́ρες, το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα),
 προαγα ́γει την προσφευ ́γουσα στον βαθμο ́ Α3 κατα ́ τις προαγωγε ́ς συγκει ́μενο απο ́ τους B. Vesterdorf, Προ ́εδρο, M. Βηλαρα ́ και
 του ́ετους 1997 και, αφετε ́ρου, αγωγη ́ αποζημιω ́σεως σε αποκα- Ν. Forwood, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις
 τα ́σταση της ζημι ́ας που φε ́ρεται ο ́τι υπε ́στη η προσφευ ́γουσα 13 Σεπτεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 9.5.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 116/9
 Προσφυγή της 20ής Φεβρουαρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-70/08)
 (2008/C 116/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Rozet και J. Enegren)
 Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 2003/72/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2003, για τη συμπλήρωση του καταστατικού του ευρωπαϊκού συνεταιρισμού όσον αφορά το ρόλο των εργαζομένων (1), ή μην εξασφαλίζοντας ότι οι κοινωνικοί εταίροι θα θεσπίσουν με συμφωνία τις αναγκαίες διατάξεις, ή, εν πάση περιπτώσει μη ανακοινώνοντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 16, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής·
 —
 να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2003/72/ΕΚ στο εθνικό δίκαιο έληξε στις 18 Αυγούστου 2006.
 (1) ΕΕ L 207, σ. 25.


text:
 2.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 197/28
 Προσφυγή της 4ης Ιουνίου 2008 — Team Relocations NV κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-204/08)
 (2008/C 197/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Team Relocations NV (Zaventem, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: H. Gilliams, J. Bocken, lawyers)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1 της αποφάσεως της Επιτροπής της 11ης Μαρτίου 2008 στην υπόθεση COMP/38.543 — Υπηρεσίες διασυνοριακών μεταφορών οικοσκευών, στο μέτρο που αποφαίνεται ότι η προσφεύγουσα παρέβη το άρθρο 81 ΕΚ και το άρθρο 53, παράγραφος 1, ΕΟΧ την περίοδο Ιανουαρίου 1997-Σεπτεμβρίου 2003 προβαίνοντας σε άμεσο και έμμεσο καθορισμό των τιμών των υπηρεσιών διασυνοριακών μεταφορών στη βελγική αγορά, κατανέμοντας μέρος της αγοράς και κατευθύνοντας τη διαδικασία υποβολής προσφορών,
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 2 της αποφάσεως της Επιτροπής της 11ης Μαρτίου 2008 στην υπόθεση COMP/38.543 — Υπηρεσίες διασυνοριακών μεταφορών οικοσκευών, στο μέτρο που επιβάλλει στην προσφεύγουσα πρόστιμο 3,49 εκατομμυρίων ευρώ,
 —
 επικουρικώς, να μειώσει ουσιαστικώς το επιβληθέν με την ανωτέρω απόφαση πρόστιμο,
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή ζητείται η βάσει του άρθρου 230 ΕΚ ακύρωση των άρθρων 1 και 2 της αποφάσεως της Επιτροπής C(2008) 926 τελικό, της 11ης Μαρτίου 2008 (υπόθεση COMP/38.543 — Υπηρεσίες διασυνοριακών μεταφορών οικοσκευών), σχετικά με μια διαδικασία βάσει του άρθρου 81, παράγραφος 1, ΕΚ και του άρθρου 53, παράγραφος 1, ΕΟΧ, κατά το μέρος που επιβάλλει πρόστιμο στην προσφεύγουσα.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της η προσφεύγουσα προβάλλει οκτώ λόγους ακυρώσεως:
 Πρώτον, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 81 ΕΚ και το άρθρο 53 ΕΟΧ καθώς και την υποχρέωσή της αιτιολογήσεως, διότι με το άρθρο 1 της αποφάσεώς της αποφάνθηκε ότι η προσφεύγουσα συμμετέσχε από τον Ιανουάριο 1997 έως τον Σεπτέμβριο 2003 σε ενιαία και συνεχή παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχείρισης καθώς και τις κατευθυντήριες γραμμές του 2006 για την επιβολή προστίμων (1) λαμβάνοντας υπόψη, για τον υπολογισμό του βασικού ποσού του προστίμου, τις συνολικές πωλήσεις της προσφεύγουσας στη βελγική αγορά διασυνοριακών μεταφορών, περιλαμβανομένων των εσόδων που προέρχονται από τη μεταφορά οικοσκευών ιδιωτών.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το ποσοστό του 17 % επί της αξίας των πωλήσεων που εφάρμοσε η Επιτροπή για τον υπολογισμό του βασικού ποσού του προστίμου της προσφεύγουσας είναι υπερβολικά υψηλό. Η Επιτροπή, πράττοντας τούτο, παραβίασε τις αρχές της ίσης μεταχείρισης και της αναλογικότητας, τις κατευθυντήριες γραμμές του 2006 και την υποχρέωση αιτιολογήσεως.
 Τέταρτον, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι είναι αβάσιμος ο πολλαπλασιασμός του ποσού των πωλήσεων της προσφεύγουσας με τον αριθμό των ετών κατά τη διάρκεια των οποίων εφάρμοζε τις πρακτικές. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι ο αυτόματος πολλαπλασιασμός του ποσού που καθορίζεται βάσει της αξίας των πωλήσεων με τον αριθμό των ετών που διήρκεσε η συμμετοχή της επιχείρησης στην παράβαση προσδίδει στη φερόμενη διάρκεια της παράβασης δυσανάλογη σημασία σε σχέση με άλλους παράγοντες και ιδίως με τη βαρύτητα της παράβασης.
 Πέμπτον, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι είναι αβάσιμη η επιβολή πρόσθετου ποσού ύψους 436 850,53 ευρώ, ίσου με το 17 % της αξίας των πωλήσεων.
 Έκτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή έπρεπε να λάβει υπόψη της ορισμένες ελαφρυντικές περιστάσεις που δικαιολογούν μείωση του προστίμου.
 Έβδομον, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι είναι αβάσιμη η επιβολή προστίμου που υπερβαίνει το 10 % του κύκλου εργασιών της. Πράττοντας τούτο, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (2) και την αρχή της αναλογικότητας.
 Όγδοον, επικουρικώς, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι το πρόστιμο πρέπει να μειωθεί ουσιαστικώς λαμβανομένης υπόψη της αδυναμίας της να το πληρώσει.
 (1) Κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων που επιβάλλονται κατ' εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (ΕΕ 2006 C 210, σ. 2).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της συνθήκης (ΕΕ 2003 L 1, σ. 1).


text:
 13.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/22
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 3 Δεκεμβρίου 2009 — Lothar Lohmeyer κατά Finanzamt Minden
 (Υπόθεση C-501/09)
 2010/C 63/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Lothar Lohmeyer
 Καθού: Finanzamt Minden
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει ο όρος «τρόφιμα» του παραρτήματος Η, κατηγορία 1, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών (1) την έννοια ότι περιλαμβάνει μόνον τρόφιμα «σε πακέτο», όπως αυτά συνήθως πωλούνται στο πλαίσιο του εμπορίου τροφίμων, ή εμπίπτουν στην έννοια αυτή και εδέσματα ή γεύματα, τα οποία –μέσω βρασμού, τηγανίσματος, ψησίματος ή άλλων τρόπων–παρασκευάζονται για άμεση κατανάλωση;
 2)
 Στην περίπτωση που αποτελούν «τρόφιμα» κατά την έννοια του παραρτήματος Η, κατηγορία 1, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών και τα εδέσματα ή τα γεύματα τα οποία παρασκευάζονται για άμεση κατανάλωση:
 Πρέπει το άρθρο 6, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι σε αυτό εμπίπτει και η προσφορά άρτι παρασκευασθέντων εδεσμάτων ή γευμάτων τα οποία ο αγοραστής καταναλώνει επί τόπου, κάνοντας χρήση του σχετικού εξοπλισμού, όπως π.χ. των πάγκων, των τραπεζιών για ορθίους ή παρεμφερών αντικειμένων, και δεν τα παίρνει μαζί του σε πακέτο;
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.


text:
 27.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 245/30
 Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2015 — Kohrener Landmolkerei και DHG κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-178/15)
 (2015/C 245/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Kohrener Landmolkerei GmbH (Penig, Γερμανία), DHG Deutsche Heumilchgesellschaft mbH (Frohburg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Wagner, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 2ας Μαρτίου 2015,
 —
 να δεχτεί την ένσταση που υπέβαλαν οι προσφεύγουσες στις 23 Δεκεμβρίου 2014 στη διαδικασία που αφορά την υπόθεση AT-TSG-0007-01035.
 Λόγοι ακύρωσης και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες, προς στήριξη της προσφυγής τους, ισχυρίζονται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής πρέπει να ακυρωθεί ως νομικώς εσφαλμένη. Κατά το άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) 1151/2012 (1), οι προσφεύγουσες διέθεταν τρίμηνη προθεσμία για την υποβολή ένστασης ενώπιον των εθνικών αρχών, εφόσον είχαν την πρόθεση να υποβάλουν ένσταση κατά της καταχώρισης ενός εγγυημένου παραδοσιακού ιδιότυπου προϊόντος. Συναφώς επισημαίνουν ότι η επίμαχη δημοσίευση (ΕΕ 2014, C 340, σ. 6) πραγματοποιήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2014 και η ένσταση υποβλήθηκε στην αρμόδια εθνική αρχή στις 23 Δεκεμβρίου 2014. Οι προσφεύγουσες δεν ευθύνονται για τη μη τήρηση κάποιας άλλης προθεσμίας. Οι προσφεύγουσες προσθέτουν ότι οι ίδιες δεν έχουν καμία δυνατότητα να επηρεάζουν τη χρονική διάρκεια των εργασιών της αρμόδιας εθνικής αρχής, όσον αφορά την περαιτέρω διαβίβαση των ενστάσεων στην Επιτροπή, και ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν ελήφθη υπόψη ότι η ένσταση είχε υποβληθεί εμπρόθεσμα. Με την εν λόγω απόφαση λαμβάνεται υπόψη μόνο η ημερομηνία παραλαβής της ένστασης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται επιπλέον ότι το άρθρο 51 του κανονισμού 1151/2012 δεν προβλέπει καμία προθεσμία για την περαιτέρω διαβίβαση της ένστασης από την εθνική αρχή. Επομένως, κρίσιμη είναι μόνο η υποβολή της ένστασης από τις προσφεύγουσες ενώπιον της εθνικής αρχής.
 (1) Κανονισμός (EE) 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για τα συστήματα ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και τροφίμων (ΕΕ L 343, σ. 1).


text:
 3.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/10
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 7ης Ιουλίου 2005
 στην υπόθεση C-373/03 (αίτηση του Verwaltungsgericht Freiburg): Ceyhun Aydinli κατά Land Baden-Württemberg (1)
 (Σύνδεση ΕΟΚ-Τουρκίας - Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Απόφαση 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως - Άρθρα 6 και 7 - Ποινική καταδίκη - Ποινή φυλακίσεως - Συνέπειες επί του δικαιώματος παραμονής)
 (2005/C 217/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-373/03, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Verwaltungsgericht Freiburg (Γερμανία) με απόφαση της 12ης Μαρτίου 2003, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 5 Σεπτεμβρίου 2003, στο πλαίσιο της δίκης Ceyhun Aydinli κατά Land Baden-Württemberg, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους R. Silva de Lapuerta, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen (εισηγητή) και P. Kūris, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 7 Ιουλίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Τούρκος υπήκοος που έχει αποκτήσει το δικαίωμα ελεύθερης προσβάσεως σε οποιαδήποτε έμμισθη δραστηριότητα της επιλογής του, δυνάμει του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, δεύτερη περίπτωση, της αποφάσεως 1/80, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, σχετικά με την προώθηση της συνδέσεως, που εξέδωσε το Συμβούλιο Συνδέσεως, το οποίο συστάθηκε με τη Συμφωνία Συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας, δεν χάνει το δικαίωμα αυτό ούτε λόγω παρατεταμένης απουσίας που οφείλεται σε φυλάκιση από την αγορά εργασίας, έστω και αν αυτή διήρκεσε πολλά έτη και ακολουθήθηκε από μακροχρόνια θεραπευτική αγωγή αποτοξινώσεως, ούτε λόγω του ότι, κατά τον χρόνο της επίμαχης αποφάσεως απελάσεως, ο ενδιαφερόμενος ήταν ενήλικος και δεν διέμενε πλέον με τον Τούρκο εργαζόμενο από τον οποίο αντλούσε το δικαίωμά του παραμονής, αλλά ζούσε χωρίς να εξαρτάται από τον εργαζόμενο αυτό.
 (1) ΕΕ C 21 της 24.1.2004.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/41
 Απόφαση του Πρωτοδικείο της 27ης Σεπτεμβρίου 2006 — Akzo Nobel κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-330/01) (1)
 («Ανταγωνισμός - Σύμπραξη - Γλυκονικό νάτριο - Άρθρο 81 ΕΚ - Πρόστιμο - Άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 - Kατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό του ποσού των προστίμων - Αρχή της αναλογικότητας - Υποχρέωση αιτιολογήσεως»)
 (2006/C 294/86)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Akzo Nobel NV (Arnhem, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: αρχικώς, M. van Empel και C. Swaak, στη συνέχεια C. Swaak, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Whelan, A. Bouquet και W. Wils, επικουρούμενοι από τον H. van der Woude, δικηγόρο)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Κυρίως, αίτημα ακυρώσεως των άρθρων 3 και 4 της αποφάσεως C(2001) 2931 τελικό της Επιτροπής, της 2ας Οκτωβρίου 2001, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (COMP/E-1/36.756 — Γλυκονικό νάτριο), καθόσον αφορούν την προσφεύγουσα ή, επικουρικώς, τη μείωση του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Akzo Nobel NV στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 68 της 16.3.2002.


text:
 18.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/52
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 7ης Ιουνίου 2016 – Verile κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-108/12) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Συντάξεις - Άρθρο 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ - Μεταφορά στο συνταξιοδοτικό σύστημα της Ένωσης συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων κτηθέντων στο πλαίσιο εθνικού συνταξιοδοτικού συστήματος - Πρόταση αναγνωρίσεως συντάξιμων ετών - Προσφυγή - Ακύρωση - Αίτηση αναιρέσεως - Εκ νέου χαρακτηρισμός των αιτημάτων περί ακυρώσεως της προτάσεως αναγνωρίσεως συντάξιμων ετών - Ερμηνεία των αιτημάτων περί ακυρώσεως ως σχετικών με την ακύρωση της αποφάσεως περί αναγνωρίσεως συντάξιμων ετών κατόπιν της μεταφοράς συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων - Απόρριψη των αιτημάτων - Αναιρετική απόφαση περιβληθείσα την ισχύ του δεδικασμένου - Κατάργηση της δίκης))
 (2016/C 260/64)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Marco Verile (Cadrezzate, Ιταλία) (εκπρόσωποι: αρχικώς, D. de Abreu Caldas, A. Coolen, É. Marchal, S. Orlandi και J.-N. Louis, δικηγόροι, εν συνεχεία, D. de Abreu Caldas, S. Orlandi και J.-N. Louis, δικηγόροι, ακολούθως S. Orlandi και J.-N. Louis, δικηγόροι, και, τελικώς, J.-N. Louis, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς, D. Martin και G. Gattinara, εν συνεχεία, J. Currall και G. Gattinara, ακολούθως, G. Gattinara και, τελικώς, G. Gattinara και F. Simonetti)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος στο συνταξιοδοτικό σύστημα της Ένωσης, κατ’ εφαρμογήν των νέων ΓΕΔ των άρθρων 11 και 12 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Καταργεί τη δίκη, καθόσον παρέλκει η απόφανση επί της υποθέσεως F-108/12, Verile κατά Επιτροπής.
 2.
 Ο Marco Verile και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν έκαστος τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 379 της 8.12.2012, σ. 34.


text:
5.1.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 3/31
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 20η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 2001
 της 20η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση Τ-171/00, Peter Spruyt κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 στην υπο ́θεση Τ-95/01, Gérald Cοget κ.λπ. κατα ́ Ελεγκτικου ́
 (Υπα ́ λληλοι — Κα ́λυψη κινδυ ́νων ατυχη ́ματος και επαγ- Συνεδρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 γελματικη ́ς ασθενει ́ας — Παροχε ́ς προβλεπο ́μενες απο ́
 το α ́ρθρο 73 του ΚΥΚ — Ατυ ́χημα με κατευθυνο ́μενο
 αλεξι ́πτωτο)
 (Υπα ́ λληλοι — Θε ́ση γενικου ́ γραμματε ́α — Υποψηφιο ́-
 τητες — Εμπειρι ́α υψηλου ́ επιπε ́δου — Ευρει ́α εξουσι ́α
 (2002/C 3/53)
 εκτιμη ́σεως του οργα ́ νου — Προ ́σκληση σε συνε ́ντευξη)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (2002/C 3/54)
 Στην υπο ́θεση Τ-171/00, Peter Spruyt, υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Αrolo di Leggiuno
 (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Ε. Boigelot, avocat, με το ́πο (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: J. Currall), με αντικει ́μενο αι ́τηση
 ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, της 13ης Σεπτεμβρι ́ου
 1999, με την οποι ́α αυτη ́ αρνη ́θηκε στον προσφευ ́γοντα το
 ευεργε ́τημα της εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 73 του Κανονισμου ́
 Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των υπαλλη ́λων των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (ΚΥΚ), το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ Στην υπο ́θεση Τ-95/01, Gérald Cοget, υπα ́λληλος του Ελεγκτικου ́
 τους J. Azizi, προ ́εδρο, K. Lenaerts και M. Jaeger, δικαστε ́ς, Συνεδρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Ηettange-
 γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε Grande (Γαλλι ́α), Pierre Hugé, υπα ́λληλος του Ελεγκτικου ́
 στις 20 Σεπτεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: Συνεδρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Bοnneνοie
 (Λουξεμβου ́ργο), και Εmmanuel Gabοlde, υπα ́λληλος του
 Ελεγκτικου ́ Συνεδρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της 13ης Σεπτεμ- Metz (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον Α. Sοulier, aνοcat, με
 βρι ́ου 1999, με την οποι ́α αρνη ́θηκε στον προσφευ ́γοντα το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Ελεγκτικου ́ Συνεδρι ́ου
 την εφαρμογη ́ του ́αρθρου 73 του ΚΥΚ των υπαλλη ́λων των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: J.-M. Stenier, P. Giusta,
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των. B. Schäfer και D. Waelbrοeck), με αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως
 της απο ́ 22 Φεβρουαρι ́ου 2001 αποφα ́σεως του Ελεγκτικου ́
 2) Υποχρεω ́ νει την Επιτροπη ́ να επιστρε ́ψει στον Συνεδρι ́ου περι ́ τοποθετη ́σεως του Michel Hervé στη θε ́ση του
 προσφευ ́γοντα τα ιατρικα ́ ́εξοδα που συνδε ́ονται με το γενικου ́ γραμματε ́α απο ́ 1ης Ιουλι ́ου 2001, το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το
 ατυ ́χημα που υπε ́στη στις 9 Μαι ̈́ου 1999 με κατευθυνο ́μενο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους J. Azizi, προ ́εδρο, K. Lenaerts
 αλεξι ́πτωτο, εκτο ́ς αυτω ́ ν που του επεστρα ́φησαν κατ' εφαρ- και M. Jaeger, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Plingers, υπα ́λληλος
 μογη ́ν του ́αρθρου 72 του ΚΥΚ, με το ́κο υπερημερι ́ας διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 20 Σεπτεμβρι ́ου Ιουλι ́ου 2001 απο ́φαση
 5,75 % ετησι ́ως απο ́ τις 13 Σεπτεμβρι ́ου 1999. με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 3) Υποχρεω ́ νει την Επιτροπη ́ να φε ́ρει τα βα ́ρη που προκυ ́πτουν
 απο ́ την προσωρινη ́ πλη ́ρη και μερικη ́ ανικανο ́τητα προς
 εργασι ́α καθω ́ ς και απο ́ τη μο ́νιμη μερικη ́ ανικανο ́τητα 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 προς εργασι ́α του προσφευ ́γοντος, που προε ́ρχονται απο ́
 το ατυ ́χημα αυτο ́, υπο ́ τους ́ορους που καθορι ́ζονται στο
 ́αρθρο 73 του ΚΥΚ και στις κανονιστικε ́ς διατα ́ξεις σχετικα ́ 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικα ́ του ́εξοδα, συμπεριλαμβανομε ́-
 με την κα ́λυψη των κινδυ ́νων ατυχη ́ματος και επαγγελμα- νων των εξο ́δων των δυ ́ο διαδικασιω ́ ν ασφαλιστικω
 ́ν
 τικη ́ς ασθε ́νειας των υπαλλη ́λων των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- με ́τρων.
 τη ́των.
 4) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 186 της 30.6.2001.
 (1) EE C 247 της 26.8.2000.


text:
 6.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/7
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam (Κάτω Χώρες) στις 31 Οκτωβρίου 2016 — A και S κατά Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
 (Υπόθεση C-550/16)
 (2017/C 038/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: A και S
 Καθού: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
 Προδικαστικό ερώτημα
 Στο πλαίσιο οικογενειακής επανενώσεως προσφύγων, πρέπει να νοηθεί ως «ασυνόδευτος ανήλικος» κατά την έννοια του άρθρου 2, αρχή και στοιχείο στ', της οδηγίας 2003/86/ΕΚ (1) επίσης υπήκοος τρίτης χώρας ή ανιθαγενής ηλικίας κάτω των δεκαοκτώ ετών ο οποίος εισέρχεται στην επικράτεια κράτους μέλους χωρίς να συνοδεύεται από τον κατά τον νόμο ή το έθιμο υπεύθυνο ενήλικο και ο οποίος:
 —
 ζητεί άσυλο,
 —
 κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ασύλου στην επικράτεια του κράτους μέλους συμπληρώνει το 18ο έτος της ηλικίας του,
 —
 αποκτά άσυλο με αναδρομική ισχύ από την ημερομηνία υποβολής της αιτήσεως, και
 —
 στη συνέχεια ζητεί οικογενειακή επανένωση;
 (1) Οδηγία του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανενώσεως (ΕΕ 2003, L 251, σ. 12).


text:
 8.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 303/40
 Προσφυγή της 17ης Ιουνίου 2014 — Sumitomo Electric Industries και J-Power Systems κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-450/14)
 2014/C 303/48
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Sumitomo Electric Industries Ltd (Οσάκα, Ιαπωνία) και J-Power Systems Corp. (Τόκιο) (εκπρόσωποι: M. Hansen, L. Crocco, J. Ruiz Calzado και S. Völcker, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον αυτή κρίνει τις προσφεύγουσες υπεύθυνες για ενιαία, σύνθετη και διαρκή παράβαση που περιλαμβάνει τη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής δομής και της δομής «A/R» [μεταξύ τακτικών και συνδεδεμένων μελών], και επικουρικώς, να προβεί σε σημαντική μείωση του προστίμου,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 8, στοιχεία α' έως γ', της αποφάσεως, καθόσον κρίνει τις προσφεύγουσες υπεύθυνες για παράβαση κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 26ης Ιουνίου 2006 και 10 Απριλίου 2008,
 —
 όλως επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 2, περίπτωση ιγ', της αποφάσεως της Επιτροπής και να μειώσει το ύψος του προστίμου που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες, λαμβάνοντας υπόψη την ιδιαιτέρως περιορισμένη συμμετοχή των προσφευγουσών κατά το διάστημα μεταξύ 26ης Ιουλίου και 10ης Απριλίου 2008, και
 —
 να ακυρώσει την απόφαση στο σύνολό της, διότι στηρίζεται σε καθοριστικό βαθμό επί αποδεικτικών στοιχείων που αποκτήθηκαν παρανόμως στις εγκαταστάσεις της Nexans SA και της Nexans France,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε την ύπαρξη ενιαίας, σύνθετης και διαρκούς παραβάσεως σχετικής με συμφωνία μεταξύ Ασιατών και Ευρωπαίων παραγωγών να μην δραστηριοποιούνται οι μεν στις περιοχές των δε και αντιστρόφως, και με συμφωνία κατανομής έργων μεταξύ των ευρωπαϊκών εταιριών εντός του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ).
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πραγματική και νομική πλάνη κατά την εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, στο μέτρο που η προσβαλλόμενη απόφαση δεν απέδειξε επαρκώς κατά νόμον τη συμμετοχή των προσφευγουσών καθ’ όλη τη διάρκεια της παραβάσεως.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και πλάνη εκτιμήσεως κατά τον υπολογισμό του προστίμου που επέβαλε στις προσφεύγουσες, διότι το επιβληθέν πρόστιμο δεν ανταποκρίνεται στη βαρύτητα της παραβάσεως και τον ιδιαιτέρως περιορισμένο των προσφευγουσών για μεγάλο διάστημα της παραβάσεως.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως οι προσφεύγουσες προβάλλουν παράβαση ουσιώδους τύπου και προσβολή δικαιωμάτων άμυνας, καθώς η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται σε καθοριστικό βαθμό επί αποδεικτικών στοιχείων τα οποία αποκτήθηκαν παρανόμως από την Επιτροπή κατά τη διενέργεια ελέγχων στις εγκαταστάσεις της Nexans.


text:
 7.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/31
 Προσφυγή-αγωγή της 25ης Μαΐου 2017 — European Dynamics Luxembourg και Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά ΕΤαΕπ
 (Υπόθεση T-320/17)
 (2017/C 256/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες-ενάγουσες: European Dynamics Luxembourg SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο), Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Μ. Σφυρή και Χ.-Ν. Δέδε, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων (ΕΤαΕπ)
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τη γνωστοποιηθείσα στις προσφεύγουσες-ενάγουσες στις 16 Μαρτίου 2017 απόφαση του καθού-εναγομένου περί αναθέσεως, σε σχέση με την προσφορά που είχαν υποβάλει οι προσφεύγουσες-ενάγουσες στο πλαίσιο της διαδικασίας ανοικτού διαγωνισμού (στοιχεία αναφοράς 2016-MIBO_IPA_PPI-002), απόφαση με την οποία οι προσφεύγουσες-ενάγουσες ενημερώθηκαν σχετικά με το ότι η προσφορά τους δεν είχε καταταγεί ως η πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά·
 —
 να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να καταβάλει στις προσφεύγουσες-ενάγουσες τιμωρητική αποζημίωση ανερχόμενη στο ποσό των 100 000 ευρώ (εκατό χιλιάδες ευρώ)· και
 —
 να καταδικάσει το καθού-εναγόμενο στα δικαστικά και λοιπά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγουσες-ενάγουσες σε σχέση με την παρούσα προσφυγή-αγωγή, ακόμη και αν η παρούσα προσφυγή-αγωγή απορριφθεί.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής, οι προσφεύγουσες-ενάγουσες προβάλλουν έναν μόνο λόγο, με τον οποίο υποστηρίζουν ότι το καθού-εναγόμενο παρέβη το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τις δημόσιες συμβάσεις, ότι παραβίασε τις αρχές της διαφάνειας και ότι παρέβη τις διατάξεις των οδηγιών σχετικά με τις δημόσιες συμβάσεις, καθώς και τον Πρακτικό Οδηγό του ΕΤαΕπ, καθότι δεν γνωστοποίησε στις προσφεύγουσες-ενάγουσες τις βαθμολογίες που απονεμήθηκαν, σε σχέση με κάθε κριτήριο αναθέσεως, στην επιλεγείσα προσφορά και καθότι δεν γνωστοποίησε σ’ αυτές μια λεπτομερή ανάλυση των ισχυρών και των αδύναμων σημείων της προσφοράς τους σε σχέση με εκείνα της επιλεγείσας προσφοράς. Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν ότι το καθού-εναγόμενο ενήργησε κατά παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως καθότι επηρέασε δυσμενώς το δικαίωμα των προσφευγουσών-εναγουσών σε αποτελεσματική προσφυγή κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως.


text:
 C 200/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 14.7.2001
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 (τρι ́το τμη ́μα)
 της 5ης Απριλι ́ου 2001
 της 5ης Απριλι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-325/99 (αι ́τηση του Ηοge Raad der
 Nederlanden για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 G. van de Water κατα ́ Staatssecretaris van Financiën (1)
 στην υπο ́θεση C-494/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 («Φορολογικε ́ς διατα ́ξεις — Εναρμο ́νιση των νομοθεσιω ́ν
 — Ειδικοι ́ φο ́ροι καταναλω ́ σεως — Οδηγι ́α 92/12/ΕΟΚ —
 Απαιτητο ́ του ειδικου ́ φο ́ρου καταναλω ́ σεως — Θε ́ση σε
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Παρα ́λειψη μεταφορα ́ς
 ανα ́ λωση προϊο ́ντων υποκειμε ́νων σε ειδικο ́ φο ́ρο κατανα-
 της οδηγι ́ας 94/56/ΕΚ στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη»)
 λω ́ σεως — 'Εννοια — Απλη ́ κατοχη ́ προϊο ́ντος υποκειμε ́νου
 σε ειδικο ́ φο ́ρο καταναλω ́ σεως»)
 (2001/C 200/10)
 (2001/C 200/09)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 (Γλω
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») Στην υπο ́θεση C-494/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωποι: Μ. Πατακια ́ και F. Benyon) κατα ́ Ελληνικη ́ς
 ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: Ν. ∆αφνι ́ου και ∆. Τσαγκαρα ́κη),
 Στην υπο ́θεση C-325/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση ́ του Ηοge
 με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α,
 Raad der Nederlanden (Κα ́τω Χω ́ρες) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει και, επικουρικω ́ς, να κοινοποιη ́σει
 κατ' εφαρμοργη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο
 στην Επιτροπη ́, εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας, τις αναγκαι ́ες
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του δικαστηρι ́ου
 νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου
 αυτου ́ μεταξυ ́ G. van de Water και Staatssecretaris van
 να συμμορφωθει ́ πλη ́ρως προς την οδηγι ́α 94/56/ΕΚ του Συμβου-
 Financiën, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την
 λι ́ου, της 21ης Νοεμβρι ́ου 1994, για τη θε ́σπιση των βασικω ́ν
 ερμηνει ́α του α ́ρθρου 6, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 92/12/ΕΟΚ
 αρχω ́ν που διε ́πουν τις ́ερευνες ατυχημα ́των και συμβα ́ντων
 του Συμβουλι ́ου, της 25ης Φεβρουαρι ́ου 1992, σχετικα ́ με το
 πολιτικη ́ς αεροπορι ́ας (ΕΕ L 319, σ. 14), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις
 γενικο ́ καθεστω ́ς, την κατοχη ́, την κυκλοφορι ́α και τους ελε ́γχους
 που υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ και απο ́ την εν λο ́γω οδηγι ́α, το
 των προϊο ́ντων που υπο ́κεινται σε ειδικου ́ς φο ́ρους καταναλω ́σεως
 ∆ικαστη ́ριο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους C. Gulmann
 (ΕΕ L 76, σ. 1), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 94/74/ΕΚ του
 (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, F. Macken και J. Ν. Cunha
 Συμβουλι ́ου, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1994 (ΕΕ L 365, σ. 46), το
 Rodrigues, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμμα-
 ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους C. Gulmann,
 τε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 5 Απριλι ́ου 2001 απο ́φαση με το
 προ ́εδρο τμη ́ματος, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, F. Macken
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (εισηγη ́τρια) και J. Ν. Cunha Rodrigues, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: R. Grass,
 εξε ́δωσε στις 5 Απριλι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο 1) Η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει, εντο ́ς
 διατακτικο ́: της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας, τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανο-
 νιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορ-
 Το ́αρθρο 6, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 92/1/ΕΟΚ του Συμβου- φωθει ́ πλη ́ρως προς την οδηγι ́α 94/56/ΕΚ του Συμβουλι ́ου,
 λι ́ου, της 25ης Φεβρουαρι ́ου 1992, σχετικα ́ με το γενικο ́ της 21ης Νοεμβρι ́ου 1994, για τη θε ́σπιση των βασικω ́ν
 καθεστω ́ ς, την κατοχη ́, την κυκλοφορι ́α και τους ελε ́γχους των αρχω ́ ν που διε ́πουν τις ́ερευνες ατυχημα ́των και συμβα ́ντων
 προϊο ́ντων που υπο ́κεινται σε ειδικου ́ς φο ́ρους καταναλω ́ σεως, πολιτικη ́ς αεροπορι ́ας, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει
 ́οπως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 94/74/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, απο ́ την εν λο ́γω οδηγι ́α.
 της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1994, πρε ́πει να ερμηνευθει ́ υπο ́ την
 ́εννοια ́οτι η απλη ́ κατοχη ́ προϊο ́ντος υποκειμε ́νου σε ειδικο ́ φο ́ρο 2) Καταδικα ́ζει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 καταναλω ́ σεως, κατα ́ την ́εννοια του ́αρθρου 3, παρα ́γραφος 1, ́εξοδα.
 της εν λο ́γω οδηγι ́ας, συνιστα ́ θε ́ση σε ανα ́λωση, εφο ́σον το
 προϊο ́ν αυτο ́ δεν ́εχει ́ηδη υποβληθει ́ σε ειδικο ́ φο ́ρο κατανα-
 λω ́ σεως συ ́μφωνα με τις ισχυ ́ουσες κοινοτικε ́ς διατα ́ξεις και την
 ισχυ ́ουσα εθνικη ́ νομοθεσι ́α.
 (1) ΕΕ C 63 της 4.3.2000.
 (1) ΕΕ C 333 της 20.11.1999.


text:
 22.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 399/12
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε η Audiencia Provincial de Salamanca (Ισπανία) στις 8 Οκτωβρίου 2012 — Josune Esteban Garcia
 (Υπόθεση C-451/12)
 2012/C 399/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Audiencia Provincial de Salamanca
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Josune Esteban Garcia
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν τα άρθρα 4, 12, 114 και 169 της Συνθήκης και το άρθρο 38 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνδυασμό με την οδηγία 93/13 (1) και τη νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με το υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών, καθώς και την πρακτική αποτελεσματικότητα των οδηγιών και τις αρχές της ισοδυναμίας και αποτελεσματικότητας, την έννοια ότι η Audiencia Provincial δύναται να εκδικάσει, ως εθνικό δευτεροβάθμιο δικαστήριο, παρά την έλλειψη σχετικής εθνικής ρυθμίσεως, την έφεση κατά πρωτόδικης αποφάσεως με την οποία κρίθηκε ότι το δικαστήριο της περιφέρειας του τόπου της κατοικίας της εναγομένης είναι το κατά τόπον αρμόδιο να εκδικάσει την αγωγή αποζημιώσεως λόγω φερόμενης αθετήσεως συμβατικής υποχρεώσεως της εναγομένης σε σύμβαση συναφθείσα μέσω διαδικτύου;
 (1) Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ L 95, σ. 29)


text:
C 212/26 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 28.7.2001
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας SLIM Sicilia — Societa lanori — την παραβι ́αση της αρχη ́ς της χρηστη ́ς διοικη ́σεως και
 impianti metano Sicilia spa κατα ́ της Επιτροπη ́ς των την προσβολη ́ των δικαιωμα ́των α ́μυνας, καθ' ο ́ με ́τρο, εν
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 14 Μαι ̈́ου 2001 προκειμε ́νω, ου ́τε η Επιτροπη ́ ου ́τε η ιταλικη ́ διοι ́κηση
 θεω ́ρησαν σκο ́πιμο να παρα ́σχουν στην προσφευ ́γουσα τη
 δυνατο ́τητα να διατυπω ́σει λυσιτελω ́ς την α ́ποψη ́ της.
 (Υπο ́θεση Τ-105/01) Συναφω ́ς, γι ́νεται επι ́κληση της προσβολη ́ς των δικαιωμα ́των
 α ́μυνας επι ́σης απο ́ την α ́ποψη του δικαιω ́ματος της προσβα ́-
 σεως στα ́εγγραφα·
 (2001/C 212/49)
 — την παραβι ́αση της αρχη ́ς της χρηστη ́ς διοικη ́σεως, ο ́σον
 αφορα ́ την ́εκδοση της προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως.
 Υπογραμμι ́ζεται συναφω ́ς ο ́τι η εν λο ́γω απο ́φαση ελη ́φθη
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω περισσο ́τερο απο ́ ́εξι χρο ́νια μετα ́ την αι ́τηση παρατα ́σεως και
 τε ́σσερα χρο ́νια μετα ́ τη χορη ́γηση των κοινοτικω ́ν πο ́ρων, η
 οποι ́α πραγματοποιη ́θηκε στα τε ́λη ∆εκεμβρι ́ου 1996/αρχε ́ς
 Η εταιρι ́α SLIM Sicilia — Sοcietà laνοri impianti metanο Sicilia Ιανουαρι ́ου 1997, για ποσο ́ το οποι ́ο προϋπε ́θετε την
 spa, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους Νazarenο Saitta, αποδοχη ́ της αιτη ́σεως παρατα ́σεως. 'Οσον αφορα ́ το τελευ-
 Fabiο Saitta, Mariο Siragusa, Francesca Maria Mοretti και Cesare ται ́ο αυτο ́ στοιχει ́ο, η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει επι ́σης την
 Lanciani, α ́σκησε στις 14 Μαι ̈́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου παραβι ́αση της αρχη ́ς της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης·
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. — την παρα ́βαση του η ́δη μνημονευθε ́ντος α ́ρθρου 12 του
 κανονισμου ́ 4258/88, καθο ́σον με την προσβαλλο ́μενη
 απο ́φαση — λαμβανομε ́νου υπο ́ψη ο ́τι εν προκειμε ́νω δεν
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: αποδει ́χθηκε ο ́τι υπη ́ρξε αναστολη ́ των εργασιω ́ν για δικαστι-
 κου ́ς λο ́γους — η Επιτροπη ́ αρνει ́ται την εφαρμογη ́ του
 — κυρι ́ως, να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση καθ' ο ́
 α ́ρθρου αυτου ́ σε περι ́πτωση την οποι ́α κρι ́νει εσφαλμε ́να
 με ́τρο αφορα ́ την προσφευ ́γουσα·
 απο ́ την α ́ποψη των πραγματικω ́ν περιστατικω ́ν της και/η ́
 ερμηνευ ́ει εσφαλμε ́να τον κανο ́να δικαι ́ου, εκτιμω ́ντας ο ́τι η
 — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση
 προκειμε ́νη περι ́πτωση δεν εμπι ́πτει στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς
 καθ' ο ́ με ́τρο καθορι ́ζει για την προσφευ ́γουσα τα «δηλωθε ́ντα
 του.
 ́εξοδα» πριν απο ́ τις 31.3.1995 σε ποσο ́
 23 930 772 264 ITL αντι ́ για ποσο ́ 24 110 190 502 ITL
 η ́ οποιοδη ́ποτε α ́λλο υπε ́ρτερο ποσο ́·
 (1) ΕΕ L 193, της 31.7.1993, σ. 34.
 — εν πα ́ση περιπτω ́σει, να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η παρου ́σα προσφυγη ́ στρε ́φεται κατα ́ της αποφα ́σεως της
 12.12.2000 (D(2000)810575), με την οποι ́α η Επιτροπη ́ μει ́ωσε
 την αρχικω ́ς παρασχεθει ́σα κοινοτικη ́ συνδρομη ́ στο σχε ́διο της Προσφυγη ́ της P&O European Ferries (Vizcaya) SA κατα ́
 κατασκευη ́ς των αναγκαι ́ων εγκαταστα ́σεων για τη δια ́θεση μεθα- της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε
 νι ́ου στην πο ́λη των Συρακουσω ́ν απο ́ 11 δισεκατομμυ ́ρια ΙTL σε στις 25 Μαι ̈́ου 2001
 9 572 308 905 ITL, με απαλλαγη ́ ποσου ́ 1 427 691 095 ITL.
 Αποφασι ́ζοντας κατα ́ τον τρο ́πο αυτο ́, η καθη ́ς απε ́ρριψε την
 αι ́τηση παρατα ́σεως την οποι ́α υπε ́βαλε το Υπουργει ́ο Προϋπολο- (Υπο ́θεση Τ-116/01)
 γισμου ́ και Οικονομικου ́ Προγραμματισμου ́, βα ́σει ερμηνει ́ας —
 την οποι ́α δεν συμμερι ́ζεται η προσφευ ́γουσα — του α ́ρθρου 12
 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 4254/88, περι ́ διατα ́ξεων εφαρμογη ́ς του (2001/C 212/50)
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2052/88 που αφορα ́ το Ευρωπαϊκο ́ Ταμει ́ο
 Περιφερειακη ́ς Αναπτυ ́ξεως, ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τον κανο-
 νισμο ́ (ΕΟΚ) 2083/93 (1), θεω ́ρησε δε ο ́τι δεν λαμβα ́νονται υπο ́ψη
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 οι δηλω ́σεις εξο ́δων που διαβιβα ́στηκαν μετα ́ τις 31.3.1995.
 H προσφευ ́γουσα κατη ́ρτισε και διαχειρι ́ζεται το εν λο ́γω σχε ́διο Η P&O European Ferries (Vizcaya) SA, εταιρι ́α ισπανικου ́
 κατο ́πιν αναθε ́σεως του δη ́μου των Συρακουσω ́ν, ει ́ναι δε απο- δικαι ́ου, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Jeremy Lever QC και Daniel
 δε ́κτης της κοινοτικη ́ς συνδρομη ́ς στην οποι ́α αναφε ́ρεται η Beard, barristers, Jaime Folguera Crespo και Julian Ellison,
 προσβαλλο ́μενη απο ́φαση. Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των της, η solicitor, του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Αshurst Morris Crisp,
 προσφευ ́γουσα προβα ́λλει: Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο), α ́σκησε στις 25 Μαι ̈́ου 2001 ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 — την παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως· Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
6.9.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 213/35
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ και Mme M. Balta), με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως
 2002/973/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης ∆εκεμβρίου 2002, για
 της 2ας Ιουνίου 2003 την τροποποίηση της απόφασης 89/688/ΕΟΚ σχετικά με το
 καθεστώς που διέπει την εισφορά θαλάσσης στα γαλλικά υπερ-
 πόντια διαμερίσματα (EE L 337, σ. 83), το Πρωτοδικείο (πρώτο
 στην υπόθεση T-276/02: Forum 187 asbl κατά Επιτροπής τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, πρόεδρο, τον Η. Legal
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 και την M. E. Martins Ribeiro, δικαστές, γραμματέας: H. Jung,
 εξέδωσε στις 25 Ιουνίου 2003 διάταξη με το ακόλουθο δια-
 («Κρατικές ενισχύσεις — Φορολογικό καθεστώς — τακτικό:
 Υφιστάμενη ενίσχυση — Απόφαση περί κινήσεως της δια-
 δικασίας του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ — Έννομα
 αποτελέσματα — ∆εν υφίστανται — Απαράδεκτο») 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2) Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί των αιτήσεων παρεμβά-
 (2003/C 213/68) σεως της Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας, του Βασιλείου της
 Ισπανίας, της Société Immobilière και της Service Boétie κ.λπ.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) καθώς και της Επιτροπής.
 3) Οι προσφεύγοντες φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς
 Στην υπόθεση T-276/02, Forum 187 ASBL, με έδρα τις και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο.
 Βρυξέλλες (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους Α. Sutton και
 J. Killick, barristers, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4) Οι αιτούντες να παρέμβουν φέρουν ο καθένας τα δικά του
 (εκπρόσωποι: R. Lyal και V. Di Bucci), με αντικείμενο προσφυγή δικαστικά έξοδα.
 περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 27ης Φεβρου-
 αρίου 2002, περί κινήσεως της διαδικασίας του άρθρου 88,
 (1 ) ΕΕ C 55 της 8.3.03.
 παράγραφος 2, ΕΚ όσον αφορά τη βελγική ρύθμιση περί των
 κέντρων συντονισμού, το Πρωτοδικείο (δεύτερο πενταμελές
 τμήμα), συγκείμενο από τους Ν. J. Forwood, Πρόεδρο, J. Pirrung,
 P. Mengozzi, A. W. H. Meij και Μ. Βηλαρά, δικαστές, γραμματέας:
 H. Jung, εξέδωσε στις 2 Ιουνίου 2003, διάταξη με το ακόλουθο
 διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα. της 31ης Μαρτίου 2003
 ( 1) ΕΕ C 289 της 23.11.2002. στην υπόθεση T-65/03 R, Fondation Alsace κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (∆ιαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Παραδεκτό)
 (2003/C 213/70)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 της 25ης Ιουνίου 2003
 στην υπόθεση T-5/03, Société Ayassamy & Fils EURL κατά
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1) Στην υπόθεση T-65/03 R, Fondation Alsace, με έδρα το
 Στρασβούργο (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον F. Ruhlmann,
 δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσω-
 (Απόφαση 2002/973/ΕΚ — Εισφορά θαλάσσης — ποι: C. Giolito και G. Wilms), με αντικείμενο αίτηση αναστολής
 Προσφυγή ακυρώσεως — Απαράδεκτο) εκτελέσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 20ής ∆εκεμβρίου
 2002, η οποία υποχρεώνει τη Fondation Alsace να της αποδώσει
 (2003/C 213/69) το ποσό των 18 000 ευρώ λόγω μη εκπληρώσεως της συμβάσεως
 επιδοτήσεως PSS*/0534, o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου, εξέδωσε
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) στις 31 Μαρτίου 2003 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 Στην υπόθεση T-5/03, Société Ayassamy & Fils EURL, με
 έδρα το Saint-François (Γαλλία), και 23 άλλους προσφεύγοντες, 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 εκπροσωπούμενους από τον J. S. Dagnon, δικηγόρο, κατά
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωπος: J. Monteiro


text:
 10.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/17
 Αναίρεση που άσκησε στις 18 Δεκεμβρίου 2006 η Armacell Enterprise GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα) στις 10 Οκτωβρίου 2006 στην υπόθεση T-172/05, Armacell Enterprise GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-514/06 P)
 (2007/C 56/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Armacell Enterprise GmbH (εκπρόσωπος: O: Spuhler, δικηγόρος)
 Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να εξαφανίσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 10ης Οκτωβρίου 2006 στην υπόθεση Τ-172/05
 —
 Να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς στα έξοδα της διαδικασίας αναιρέσεως ενώπιον του Δικαστηρίου
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε το πρώτο τμήμα προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς στις 23 Φεβρουαρίου 2005 στην υπόθεση R 552/2004-1
 —
 Να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς στα έξοδα της διαδικασίας προσφυγής ενώπιον του Πρωτοδικείου, καθώς και στα έξοδα των ενώπιόν του διαδικασιών.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση του Πρωτοδικείου στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία της προϋποθέσεως του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου (1), της 20ης Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα, περί ομοιότητας των σημάτων. Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει επίσης ότι η παράλειψη του Πρωτοδικείου να εξετάσει το ζήτημα της ομοιότητας των σημάτων από την άποψη του αγγλόφωνου κοινού συνιστά παράβαση ουσιώδους διαδικαστικού τύπου κατά την έννοια του άρθρου 63, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού.
 (1) EE L 11, σ. 1.


text:
 3.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/32
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαΐου 2010 — Γερμανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-258/06) (1)
 (Διατάξεις που εφαρμόζονται στις δημόσιες συμβάσεις - Σύναψη δημοσίων συμβάσεων μη υποκείμενων ή εν μέρει υποκείμενων στις οδηγίες περί δημοσίων συμβάσεων - Ερμηνευτική ανακοίνωση της Επιτροπής - Πράξη δυνάμενη να προσβληθεί με προσφυγή - Πράξη προοριζόμενη να παράγει έννομα)
 2010/C 179/54
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: M. Lumma και C. Schulze-Bahr)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: X. Lewis και B. Schima)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της προσφεύγουσας: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικώς G. de Bergues, στη συνέχεια G. de Bergues και J.-C. Gracia, και τέλος G. de Bergues και J.-S. Pilczer)· Δημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωποι: M. Fruhmann, C. Pesendorfer και C. Mayr)· Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: αρχικώς E. Ośniecka-Tamecka, στη συνέχεια T. Nowakowski, στη συνέχεια M. Dowgielewicz, στη συνέχεια M. Dowgielewicz, K. Rokicka και K. Zawisza, και τέλος M. Szpunar)· Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: αρχικώς H. Sevenster, στη συνέχεια C. Wissels και M. de Grave, και τέλος C. Wissels, M. de Grave και Y. de Vries)· Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: U. Rösslein και J. Rodrigues)· Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Δ. Τσαγκαράκη και Μ. Τασσοπούλου)· και Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: αρχικώς Z. Bryanston-Cross, στη συνέχεια L. Seeboruth)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της ερμηνευτικής ανακοινώσεως της Επιτροπής, σχετικά με το κοινοτικό δίκαιο που εφαρμόζεται στην ανάθεση συμβάσεων οι οποίες δεν καλύπτονται ή καλύπτονται εν μέρει από τις οδηγίες για τις δημόσιες συμβάσεις (ΕΕ 2006, C 179, σ. 2).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 3)
 Η Γαλλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Αυστρίας, η Δημοκρατία της Πολωνίας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Ελληνική Δημοκρατία και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 294 της 2.12.2006.