text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/39
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 19ης Απριλίου 2004
 στην υπόθεση Τ-321/01 DEP, Internationaler Hilfsfonds eV κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Διαδικασία - Προσδιορισμός δικαστικών εξόδων)
 (2004/C 118/85)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση T-321/01 DEP, Internationaler Hilfsfonds eV με έδρα το Rosbach (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο H. Kaltenecker, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M.-J. Jonczy και S. Fries), με αντικείμενο αίτημα προσδιορισμού των δικαστικών εξόδων κατόπιν της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 18ης Σεπτεμβρίου 2003, Τ-321/01, Internationaler Hilfsfonds eV κατά Επιτροπής (μη δημοσιευθείσας ακόμη στη Συλλογή), το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Azizi, πρόεδρο, και M. Jaeger και F. Dehousse, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 19 Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Καθορίζει το σύνολο των δικαστικών εξόδων που πρέπει να επιστρέψει η Επιτροπή στην προσφεύγουσα στην υπόθεση Τ-321/01 σε 6 750 ευρώ.
 (1) ΕΕ C 56 της 2.3.2002.


text:
 21.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 170/10
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) στις 9 Μαΐου 2007 — Jörn Petersen κατά Arbeitsmarktservice Niederösterreich
 (Υπόθεση C-228/07)
 (2007/C 170/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Jörn Petersen
 Καθού: Arbeitsmarktservice Niederösterreich
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστά παροχή λόγω ανεργίας, κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 (1) του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, ή μήπως παροχή λόγω αναπηρίας, κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο β', του εν λόγω κανονισμού, χρηματική παροχή χορηγούμενη εκ μέρους του φορέα ασφαλίσεως ανεργίας, προς ανέργους οι οποίοι έχουν ζητήσει από τον κατά νόμο ασφαλιστικό φορέα συντάξεων και ατυχημάτων την αναγνώριση δικαιώματος παροχής λόγω επελεύσεως του ασφαλισμένου κινδύνου της μειωμένης ικανότητας προς εργασία ή της ανικανότητας προς εργασία, μέχρι της εκδόσεως της αποφάσεως επί του αιτήματός τους αυτού, υπό μορφή προκαταβολής έναντι αυτών των παροχών και υπό την επιφύλαξη μελλοντικού συμψηφισμού με αυτές, όταν για τη χορήγηση αυτής της παροχής πρέπει μεν να συντρέχουν οι προϋποθέσεις της ανεργίας και της συμπληρώσεως του χρόνου αναμονής, όχι όμως και οι λοιπές προϋποθέσεις της ικανότητας προς εργασία, της βουλήσεως προς εργασία και της διαθεσιμότητας προς εργασία που απαιτούνται για τη χορήγηση επιδόματος ανεργίας και η οποία παροχή σε χρήμα χορηγείται μόνον εφόσον πιθανολογείται, βάσει των περιστατικών της υποθέσεως, η αναγνώριση δικαιώματος παροχής από τον κατά νόμο ασφαλιστικό φορέα συντάξεων ή ατυχημάτων;
 2)
 Σε περίπτωση που στο πρώτο ερώτημα δοθεί η απάντηση ότι η παροχή αυτή αποτελεί παροχή λόγω ανεργίας, κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71: Αντιβαίνει προς το άρθρο 39 ΕΚ διάταξη της εθνικής νομοθεσίας κατά την οποία το δικαίωμα για μια τέτοια παροχή -πλην της περιπτώσεως κατά παρέκκλιση χορηγήσεως κατόπιν αιτήσεως του ανέργου και εφόσον συντρέχουν οι απαιτούμενες προς τούτο προϋποθέσεις έως τρεις μήνες το ανώτατο όριο- αναστέλλεται στην περίπτωση κατά την οποία ο άνεργος διαμένει στην αλλοδαπή (σε άλλο κράτος μέλος);
 (1) ΕΕ L 149, σ. 2.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 12.8.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/36
 Προσφυγή της 26ης Ιουνίου 2006 — Lebedef-Caponi κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-71/06)
 (2006/C 190/68)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Maddalena Lebedef-Caponi (Senningerberg, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: F. Frabetti, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας (ΕΕΣ) της προσφεύγουσας για την περίοδο 1.1.2004-31.12.2004·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως αντλούμενους:
 —
 ο πρώτος, από την παράβαση των γενικών εκτελεστικών διατάξεων του άρθρου 43 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπάλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ) που αφορούν τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους του προσωπικού και από την παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και του κανόνα «patere legem quam ipse fecisti»,
 —
 ο δεύτερος, από την παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως της αυθαίρετης μεθόδου και της αρχής της απαγορεύσεως της καταχρήσεως εξουσίας, καθώς και από την παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και από την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας·
 —
 ο τρίτος, από παράβαση του καθήκοντος αρωγής.


text:
C 149/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 27.5.2000
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́
 βαλε το Vergabekontrollsenat (Αυστρι ́α) με δια ́ταξη της Roquette Frères SA κατα ́ Directeur général de la concurrence,
 17ης Φεβρουαρι ́ου 2000 στην υπο ́θεση HI Hospital de la consommation et de la répression des fraudes (παρεμβαι ́-
 Ingenieure Krankenhaustechnik PlanungsgesmbH κατα ́ νουσα: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των). Το γαλλικο ́ Cour
 Magistrat der Stadt Wien — Wiener Krankenanstalten- de cassation ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο να αποφανθει ́ επι ́ των
 verbund ακο ́λουθων ερωτημα ́των:
 1) Λαμβανομε ́νων υπο ́ψη των θεμελιωδω ́ν δικαιωμα ́των που
 (Υπο ́θεση C-92/00) αναγνωρι ́ζει η κοινοτικη ́ ́εννομη τα ́ξη και του α ́ρθρου 8 της
 Ευρωπαϊκη ́ς Συμβα ́σεως για την Προστασι ́α των ∆ικαιωμα ́των
 (2000/C 149/42) του Ανθρω ́που, πρε ́πει η εκδοθει ́σα στις 21 Σεπτεμβρι ́ου 1989
 απο ́φαση Hoechst να ερμηνευ ́εται υπο ́ την ́εννοια ο ́τι το εθνικο ́
 Με δια ́ταξη της 17ης Φεβρουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη δικαστη ́ριο, που ει ́ναι βα ́σει του εθνικου ́ του δικαι ́ου αρμο ́διο
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις να διατα ́σσει επι ́ το ́που ́ερευνες και κατασχε ́σεις απο ́ υπαλ-
 10 Μαρτι ́ου 2000, το Vergabekontrollsenat, στο πλαι ́σιο της λη ́λους της διοικη ́σεως σε εγκαταστα ́σεις επιχειρη ́σεων ο ́σον
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ HI Hospital Ingenieure Krankenhaustechnik αφορα ́ θε ́ματα του ανταγωνισμου ́, δεν μπορει ́ να αρνηθει ́
 PlanungsgesmbH και Magistrat der Stadt Wien — Wiener να χορηγη ́σει την αιτηθει ́σα α ́δεια οσα ́κις θεωρει ́ ο ́τι τα
 Krankenanstaltenverbund, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ πληροφοριακα ́ στοιχει ́α η ́ ενδει ́ξεις που του υποβλη ́θηκαν, ως
 το ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την ́εκδοση προδι- στοιχει ́α απο ́ τα οποι ́α μπορει ́να τεκμαρθει ́η υ ́παρξη αντι ́θετων
 καστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: προς τον ανταγωνισμο ́ πρακτικω ́ν εκ με ́ρους των επιχειρη ́σεων
 τις οποι ́ες αφορα ́ η απο ́φαση περι ́ διενεργει ́ας ελε ́γχου της
 1) Απαιτει ́ται κατα ́ το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β', Επιτροπη ́ς, ει ́ναι ανεπαρκη ́ για να παρα ́σχει την α ́δεια για
 της οδηγι ́ας 89/665/ΕΟΚ (1) (οδηγι ́ας περι ́ προσφυγω ́ν) να ́ενα τε ́τοιο με ́τρο η ́ οσα ́κις, ο ́πως εν προκειμε ́νω, δεν του
 προβλε ́πεται διαδικασι ́α προσφυγη ́ς κατα ́ της αποφα ́σεως της υποβλη ́θηκε κανε ́να στοιχει ́ο η ́ ́ενδειξη;
 αναθε ́τουσας αρχη ́ς να ανακαλε ́σει την προκη ́ρυξη διαγω-
 νισμου ́ για τη συ ́ναψη συμβα ́σεως παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν, διαδι- 2) Στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α το ∆ικαστη ́ριο δεν θα
 κασι ́α στην οποι ́α να ει ́ναι δυνατη ́ η ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως αναγνω ́ριζε την υποχρε ́ωση της Επιτροπη ́ς να υποβα ́λει στο
 αυτη ́ς; αρμο ́διο εθνικο ́ δικαστη ́ριο τις ενδει ́ξεις και τα πληροφοριακα ́
 στοιχει ́α που διαθε ́τει και απο ́ τα οποι ́α τεκμαι ́ρεται η υ ́παρξη
 2) Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα: αντι ́θετων προς τον ανταγωνισμο ́ πρακτικω ́ν, ει ́ναι
 Αντιβαι ́νει προς δια ́ταξη της οδηγι ́ας περι ́ προσφυγω ́ν η ́ της παρ' ο ́λ' αυτα ́ το ως α ́νω εθνικο ́ δικαστη ́ριο αρμο ́διο, λαμβανο-
 οδηγι ́ας 92/50/ΕΟΚ (2) η κατα ́ τα ανωτε ́ρω προβλεπο ́μενη με ́νων υπο ́ψη των προαναφερθε ́ντων θεμελιωδω ́ν δικαιωμα ́των,
 διαδικασι ́α, εφο ́σον ο ́ελεγχος της νομιμο ́τητας περιορι ́ζεται να αρνηθει ́ να χορηγη ́σει α ́δεια για τις αιτηθει ́σες επι ́ το ́που
 μο ́νο στην εξε ́ταση του αν η ανα ́κληση της προκηρυ ́ξεως του ́ερευνες και κατασχε ́σεις οσα ́κις θεωρει ́ ο ́τι η απο ́φαση της
 διαγωνισμου ́ η ́ταν αυθαι ́ρετη η ́ εικονικη ́; Επιτροπη ́ς, ο ́πως εν προκειμε ́νω, δεν ει ́ναι επαρκω ́ς αιτιολο-
 γημε ́νη και δεν του παρε ́χει τη δυνατο ́τητα να ελε ́γξει
 3) Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα: συγκεκριμε ́να το βα ́σιμο της αιτη ́σεως που του υποβλη ́θηκε,
 Ποιο ει ́ναι το κρι ́σιμο χρονικο ́ σημει ́ο για την εκτι ́μηση της οπο ́τε τελει ́ σε αδυναμι ́α να ασκη ́σει τον ́ελεγχο που επιβα ́λλει
 νομιμο ́τητας της αποφα ́σεως της αναθε ́τουσας αρχη ́ς να το εθνικο ́ του συνταγματικο ́ δι ́καιο;
 ανακαλε ́σει την προκη ́ρυξη του διαγωνισμου ́;
 (1) EE 1989, L 395, σ. 33.
 (2) EE 1992, L 209, σ. 1.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Landesgericht Korneuburg (Αυστρι ́α) με δια ́ταξη
 της 21ης Ιανουαρι ́ου 2000 στην υπο ́θεση O’Neill
 Incorporated κατα ́ JOMO s.r.o.
 (Υπο ́θεση C-95/00)
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το γαλλικο ́ Cour de cassation, chambre commerciale, (2000/C 149/44)
 financière et économique, με απο ́φαση της 7ης Μαρτι ́ου
 2000 στην υπο ́θεση Roquette Frères SA κατα ́ Directeur Με δια ́ταξη της 21ης Ιανουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 général de la concurrence, de la consommation et de Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 la répression des fraudes (παρεμβαι ́νουσα: Επιτροπη ́ των 13 Μαρτι ́ου 2000, το Landesgericht Korneuburg (Αυστρι ́α), στο
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των) πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ O’Neill Incorporated και JOMO
 s.r.o., που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 (Υπο ́θεση C-94/00)
 'Εχει το α ́ρθρο 1 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 3295/94 του Συμβουλι ́ου,
 (2000/C 149/43) της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1994, περι ́με ́τρων απαγο ́ρευσης της ελευ ́θε-
 ρης κυκλοφορι ́ας, της εξαγωγη ́ς, της επανεξαγωγη ́ς και της
 Με απο ́φαση της 7ης Μαρτι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη υπαγωγη ́ς υπο ́ καθεστω ́ς αναστολη ́ς των εμπορευμα ́των παραποι ́η-
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις σης/απομι ́μησης και των αναπαραχθε ́ντων χωρι ́ς α ́δεια (πειρατικω ́ν)
 13 Μαρτι ́ου 2000, το γαλλικο ́ Cour de cassation, chambre (EE L 341, της 30.12.1994), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τον
 commerciale, financière et économique, υπε ́βαλε ενω ́πιον του κανονισμο ́ (ΕΚ) 241/1999 (1), του Συμβουλι ́ου, της
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αι ́τηση για την ́εκδοση 25ης Ιανουαρι ́ου 1999, την ́εννοια ο ́τι ο κανονισμο ́ς αυτο ́ς πρε ́πει


text:
C 171/2 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 19.7.2003
 2) Τα άρθρα 82 ΕΚ και 86, παράγραφος 1, ΕΚ απαγορεύουν, 5) Η απαγόρευση των διακρίσεων των άρθρων 9, παράγρα-
 καταρχήν, εθνική ρύθμιση, όπως η επίδικη στη διαφορά φος 2, και 11, παράγραφος 2, της οδηγίας 97/13/ΕΚ
 της κυρίας δίκης, η οποία επιτρέπει την παραχώρηση, άνευ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 ειδικού ανταλλάγματος, συμπληρωματικών συχνοτήτων στο 10ης Απριλίου 1997, σχετικά με κοινό πλαίσιο γενικών
 φάσμα συχνοτήτων του προτύπου DCS 1800 προς δημόσια και ειδικών αδειών στον τομέα των τηλεπικοινωνιακών
 επιχείρηση κατέχουσα δεσπόζουσα θέση, η οποία είναι ήδη υπηρεσιών, δεν απαγορεύει εθνική ρύθμιση, όπως η επίδικη
 κάτοχος αδείας GSM 900, ενώ επιβάλλει την καταβολή στη διαφορά της κυρίας δίκης, η οποία επιτρέπει την
 ειδικού ποσού σε νεοεισερχόμενη στην οικεία αγορά επιχεί- παραχώρηση, άνευ ειδικού ανταλλάγματος, συμπληρωματι-
 ρηση για να της χορηγήσει άδεια DCS 1800. Εντούτοις, κών συχνοτήτων στο φάσμα συχνοτήτων του προτύπου
 οι εν λόγω διατάξεις δεν απαγορεύουν την εθνική αυτή DCS 1800, σε φορείς ήδη κατόχους αδείας GSM 900, ενώ
 ρύθμιση, αν το ειδικό ποσό που πρέπει να καταβάλει η επιβάλλει την καταβολή ειδικού ποσού σε επιχείρηση για
 δημόσια επιχείρηση κατέχουσα δεσπόζουσα θέση για να να της χορηγήσει την άδεια DCS 1800, αν το ειδικό ποσό
 της χορηγηθεί η άδεια GSM 900, συμπεριλαμβανομένης που πρέπει να καταβάλουν οι υπάρχοντες φορείς για τους
 της μεταγενέστερης παραχωρήσεως, άνευ καταβολής προ- χορηγηθεί η άδεια GSM 900, συμπεριλαμβανομένης της
 σθέτου ποσού, συμπληρωματικών συχνοτήτων στο φάσμα μεταγενέστερης παραχωρήσεως, άνευ καταβολής προσθέ-
 συχνοτήτων του προτύπου DCS 1800, φαίνεται να ισοδυνα- του ποσού, συμπληρωματικών συχνοτήτων στο φάσμα συχ-
 μεί, σε οικονομικούς όρους, προς το ειδικό ποσό που πρέπει νοτήτων του προτύπου DCS 1800, φαίνεται να ισοδυναμεί,
 να καταβάλει ανταγωνιστική επιχείρηση στην οποία χορηγή- από οικονομικής απόψεως, προς το ειδικό ποσό που πρέπει
 θηκε άδεια DCS 1800. να καταβάλει ο φορέας κάτοχος της άδειας DCS 1800.
 (1 ) ΕΕ C 47 της 19.2.2000.
 3) Το άρθρο 2, παράγραφοι 3 και 4, της οδηγίας 96/2/ΕΚ
 της Επιτροπής, της 16ης Ιανουαρίου 1996, για τροποποίηση
 της οδηγίας 90/388/ΕΟΚ όσον αφορά τις κινητές και
 προσωπικές επικοινωνίες, απαγορεύει, κατ' αρχήν, εθνική
 ρύθμιση, όπως η επίδικη στη διαφορά της κυρίας δίκης, η
 οποία επιτρέπει την παραχώρηση, άνευ ειδικού ανταλλάγ- ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ματος, συμπληρωματικών συχνοτήτων στο φάσμα συχνο-
 τήτων του προτύπου DCS 1800 προς δημόσια επιχείρηση (πέμπτο τμήμα)
 κατέχουσα δεσπόζουσα θέση, η οποία είναι ήδη κάτοχος
 αδείας GSM 900, ενώ επιβάλλει την καταβολή ειδικού
 ποσού σε νεοεισερχόμενη στην οικεία αγορά επιχείρηση της 22ας Μαΐου 2003
 για να της χορηγήσει άδεια DCS 1800. Εντούτοις, η εν
 λόγω διάταξη δεν απαγορεύει την εθνική αυτή ρύθμιση, στην υπόθεση C-355/00 (αίτηση του ∆ιοικητικού Πρωτοδι-
 αν το ειδικό ποσό που πρέπει να καταβάλει η δημόσια κείου Θεσσαλονίκης για την έκδοση προδικαστικής αποφά-
 επιχείρηση κατέχουσα δεσπόζουσα θέση για να της χορηγη- σεως): ΦΡΕΣΚΟΤ ΑΕ κατά Ελληνικού ∆ημοσίου ( 1)
 θεί η άδεια GSM 900, συμπεριλαμβανομένης της μεταγε-
 νέστερης παραχωρήσεως, άνευ καταβολής προσθέτου
 ποσού, συμπληρωματικών συχνοτήτων στο φάσμα συχνο- («Κοινή γεωργική πολιτική — Ελεύθερη κυκλοφορία των
 τήτων του προτύπου DCS 1800, φαίνεται να ισοδυναμεί, εμπορευμάτων — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Κρατι-
 σε οικονομικούς όρους, προς το ειδικό ποσό που πρέπει να κές ενισχύσεις — Ειδική εισφορά υπέρ οργανισμού γεωρ-
 καταβάλει ανταγωνιστική επιχείρηση στην οποία χορηγή- γικών ασφαλίσεων»)
 θηκε άδεια DCS 1800.
 (2003/C 171/02)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 4) Το άρθρο 2, παράγραφοι 3 και 4, της οδηγίας 96/2 δεν
 απαγορεύει εθνική ρύθμιση, όπως η επίδικη στη διαφορά
 της κυρίας δίκης, η οποία επιτρέπει, μετά την πάροδο Στην υπόθεση C-355/00, με αντικείμενο αίτηση του ∆ιοικητικού
 τουλάχιστον τριών ετών από της χορηγήσεως της αδείας Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (Ελλάς) προς το ∆ικαστήριο,
 για το πρότυπο DCS 1800 για το έτος 1997, ενός περιο- κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο
 ρισμένου φάσματος συμπληρωματικών συχνοτήτων στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος
 φάσμα συχνοτήτων του προτύπου DCS 1800 προς φορείς δικαστηρίου μεταξύ ΦΡΕΣΚΟΤ ΑΕ και Ελληνικού ∆ημοσίου, η
 ήδη κατόχους αδείας GSM 900, συμπεριλαμβανομένης έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των
 δημοσίας επιχειρήσεως κατέχουσας δεσπόζουσα θέση. Η άρθρων 30 και 38 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως,
 εν λόγω διάταξη επίσης δεν απαγορεύει εθνική ρύθμιση, άρθρων 28 ΕΚ και 32 ΕΚ), 39 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου
 όπως η επίδικη στη διαφορά της κυρίας δίκης, η οποία 33 ΕΚ), 40 και 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως,
 επιτρέπει την παραχώρηση αυτήν πριν από την πάροδο άρθρων 34 ΕΚ και 49 ΕΚ), 60 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 50 ΕΚ)
 της ιδίας περιόδου, όταν αποδεικνύεται ότι, παρά την εκ και 92 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου
 μέρους τους χρησιμοποίηση όλων των οικονομικώς δυνατών 87 ΕΚ), καθώς και της πρώτης οδηγίας 73/239/ΕΟΚ του Συμβου-
 τεχνικών μέσων, έχουν εξαντληθεί οι ικανότητές τους. λίου, της 24ης Ιουλίου 1973, περί συντονισμού των νομοθετικών,
 ---pagebreak--- 19.7.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 171/3
 κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την άλλα κράτη μέλη και οι οποίες επιθυμούν να προσφέρουν
 ανάληψη δραστηριότητος πρωτασφαλίσεως, εκτός της ασφαλίσεως υπηρεσίες σχετικές με τους εν λόγω κινδύνους. Στο αιτούν
 ζωής, και την άσκηση αυτής (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ. 157), δικαστήριο εναπόκειται να εξακριβώσει αν η νομοθεσία
 όπως τροποποιήθηκε με τη δεύτερη οδηγία 88/357/ΕΟΚ του αυτή δικαιολογείται πράγματι βάσει στόχων κοινωνικής
 Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1988 (ΕΕ L 172, σ. 1), το πολιτικής και, ιδίως, να εξετάσει αν η έκταση της καλύψεως
 ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet, που παρέχει η εν λόγω υποχρεωτική ασφάλιση είναι ανά-
 πρόεδρο τμήματος, C. W. A. Timmermans (εισηγητή), λογη των στόχων αυτών.
 D. A. O. Edward, P. Jann και S. von Bahr, δικαστές, γενική
 εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος 4) Η έννοια της «επιχειρήσεως» κατά το άρθρο 92 της Συνθή-
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 22 Μαΐου 2003, απόφαση κης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 87 ΕΚ) δεν
 με το ακόλουθο διατακτικό: καλύπτει έναν οργανισμό όπως ο Οργανισμός Ελληνικών
 Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΕΛ.Γ.Α) όσον αφορά τις
 δραστηριότητες που ασκεί στο πλαίσιο του συστήματος
 1) Oι περί κοινής γεωργικής πολιτικής διατάξεις της Συνθήκης
 υποχρεωτικής ασφαλίσεως έναντι των φυσικών κινδύνων.
 ΕK και ο κανονισμός (EOK) 2777/75 του Συμβουλίου, της
 29ης Οκτωβρίου 1975, περί κοινής οργανώσεως αγοράς
 στον τομέα του κρέατος πουλερικών, όπως τροποποιήθηκε (1 ) ΕΕ C 335 της 25.11.2000.
 με τον κανονισμό (EOK) 1235/89 του Συμβουλίου, της
 3ης Μαΐου 1989, δεν απαγορεύουν οιονεί φορολογική
 επιβάρυνση επιβαλλόμενη από κράτος μέλος, όπως μια
 ειδική ασφαλιστική εισφορά πλήττουσα τις αγορές και τις
 πωλήσεις εγχωρίων γεωργικών προϊόντων που υπόκεινται ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα του κρέατος
 της 20ής Μαΐου 2003
 πουλερικών και της οποίας τα έσοδα προορίζονται για τη
 χρηματοδότηση δημοσίου οργανισμού επιφορτισμένου με στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-465/00, C-138/01 και
 την πρόληψη και την αποζημίωση των ζημιών που προξε- C-139/01 (αιτήσεις του Verfassungsgerichtshof και του
 νούνται από φυσικούς κινδύνους στις γεωργικές εκμεταλ- Oberster Gerichtshof για την έκδοση προδικαστικής αποφά-
 λεύσεις του κράτους αυτού. σεως): Rechnungshof (C-465/00) κατά Österreichischer
 Οι εν λόγω διατάξεις της Συνθήκης ΕΚ και ο κανονισμός Rundfunk, κ.λπ. και Christa Neukomm (C-138/01), Joseph
 2777/75, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1235/89, Lauermann (C-139/01) και Österreichischer Rundfunk (1)
 απαγορεύουν πάντως μια τέτοια οιονεί φορολογική επιβά-
 ρυνση αν αυτή είναι ικανή να θίξει τους σκοπούς και τους («Προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξερ-
 στόχους της συγκεκριμένης κοινής οργανώσεως των αγορών γασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα — Οδηγία
 και, ιδίως, αν πρόκειται πράγματι να παρεμποδίσει τις 95/46/ΕΚ — Προστασία της ιδιωτικής ζωής — Ανακοί-
 ενδοκοινοτικές συναλλαγές. νωση στοιχείων περί των εισοδημάτων των υπαλλήλων
 φορέων και οργανισμών που υπόκεινται στον έλεγχο του
 Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να εκτιμήσει κατά πόσον Rechnungshof»)
 η εν λόγω εισφορά έχει πράγματι τέτοια αποτελέσματα.
 (2003/C 171/03)
 2) Το κοινοτικό δίκαιο στον τομέα της ελεύθερης κυκλοφορίας
 των εμπορευμάτων και ειδικότερα τα άρθρα 9 και 12 της (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρα 23 ΕΚ
 και 25 ΕΚ), 16 της Συνθήκης ΕΚ (που καταργήθηκε με τη (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 Συνθήκη του Άμστερνταμ) και 95 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 90 ΕΚ) δεν απαγορεύουν
 εισφορές όπως η μνημονευόμενη στο σημείο 1 του παρόντος Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-465/00, C-138/01 και
 διατακτικού.
 C-139/01, με αντικείμενο τρεις αιτήσεις του
 3) Παροχές όπως αυτές που χορηγεί ο Οργανισμός Ελληνικών Verfassungsgerichtshof (C-465/00) και του Oberster
 Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΕΛ.Γ.Α) στο πλαίσιο του συστή- Gerichtshof (C-138/01 και C-139/01) (Αυστρία) προς το
 ματος υποχρεωτικής ασφαλίσεως έναντι των φυσικών κινδύ- ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με τις οποίες
 νων δεν εμπίπτουν ούτε στο πεδίο εφαρμογής των ζητήθηκε, στο πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον των
 άρθρων 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, αιτούντων δικαστηρίων μεταξύ Rechnungshof (C-465/00) και
 Österreichischer Rundfunk, Wirtschaftskammer Steiermark,
 άρθρου 49 ΕΚ)και 60 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 50 ΕΚ)
 ούτε στο πεδίο εφαρμογής της πρώτης οδηγίας 73/239/ΕΟΚ Marktgemeinde Kaltenleutgeben, Land Niederösterreich,
 του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1973, περί συντονισμού Österreichische Nationalbank, Stadt Wiener Neustadt, Austrian
 των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων Airlines, Österreichische Luftverkehrs-AG, και Christa
 που αφορούν την ανάληψη δραστηριότητος πρωτασφαλί- Neukomm (C-138/01), Joseph Lauermann (C-139/01) και
 σεως, εκτός της ασφαλίσεως ζωής, και την άσκηση αυτής, Österreichischer Rundfunk, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 όπως τροποποιήθηκε με τη δεύτερη οδηγία 88/357/ΕΟΚ ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού
 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1988. Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995,
 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας
 Ένα τέτοιο σύστημα υποχρεωτικής ασφαλίσεως μπορεί, δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφο-
 ωστόσο, να συνιστά εμπόδιο στην ελεύθερη παροχή υπηρε- ρία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281, σ. 31), το ∆ικαστήριο,
 σιών κατά την έννοια των εν λόγω διατάξεων της Συνθήκης συγκείμενο από τους G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, J.-
 για ασφαλιστικές εταιρίες που είναι εγκατεστημένες σε P. Puissochet, M. Wathelet (εισηγητή) και R. Schintgen, προέ-


text:
 29.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/12
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Σεπτεμβρίου 2011 — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-34/08) (1)
 (Χρηματοδοτική συνδρομή στο πλαίσιο του προγράμματος Δάφνη II - Καθορισμός του ποσού που πρέπει να καταβληθεί στον δικαιούχο - Εσφαλμένη εκτίμηση)
 2011/C 319/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung eV (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς B. Henning, στη συνέχεια U. Claus, και τέλος S. Reichmann και L.-J. Schmidt, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Grünheid και B. Simon, στη συνέχεια S. Grünheid και F. Dintilhac)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 16ης Νοεμβρίου 2007, περί καθορισμού του καταβλητέου στο προσφεύγον ποσού σε εκτέλεση συμβάσεως κοινοτικής χρηματοδοτήσεως της δράσεως στο πλαίσιο της συμβάσεως επιχορηγήσεως Daphné JAI/DAP/2004-2/052/W.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 16ης Νοεμβρίου 2007, περί μη αναγνωρίσεως μέρους των δαπανών στις οποίες υποβλήθηκε το Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung eV στο πλαίσιο της συμβάσεως επιχορηγήσεως Daphné JAI/DAP/2004-2/052/W, όσον αφορά τις δαπάνες των κωδικών A 6, A 39, A 40, A 41, A 43 και E 41.
 2)
 Το Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung φέρει τα δύο τρίτα των δικαστικών εξόδων του και τα δύο τρίτα των δικαστικών εξόδων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η Επιτροπή φέρει το ένα τρίτα των δικαστικών εξόδων της και το ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων του Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung.
 (1) ΕΕ C 79 της 29.3.2008.


text:
 8.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 164/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Απριλίου 2013 [αίτηση του Tribunalul Sibiu (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Mariana Irimie κατά Administrația Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Fondului pentru Mediu
 (Υπόθεση C-565/11) (1)
 (Επιστροφή φόρων εισπραχθέντων από κράτος μέλος κατά παραβίαση του δικαίου της Ένωσης - Εθνικό σύστημα προβλέπον περιορισμό των καταβλητέων από το εν λόγω κράτος μέλος τόκων επί του επιστραφέντος φόρου - Τόκοι υπολογισθέντες από την επομένη της ημερομηνίας υποβολής της αιτήσεως περί επιστροφής του φόρου - Μη συμβατότητα προς το δίκαιο της Ένωσης - Αρχή της αποτελεσματικότητας)
 2013/C 164/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunalul Sibiu
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Mariana Irimie
 κατά
 Administrația Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Fondului pentru Mediu
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunalul Sibiu — Ερμηνεία των αρχών της ισοδυναμίας, της αποτελεσματικότητας και της αναλογικότητας, των άρθρων 6 ΣΕΕ και 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Επιτρεπτό κατά το κοινοτικό δίκαιο εθνικής ρυθμίσεως περιοριστικής του ύψους της αποζημιώσεως της οποίας δύναται να τύχουν οι ιδιώτες λόγω της προσβολής του δικαίου της Ένωσης από κράτος μέλος — Δικαίωμα επιστροφής των καταβληθέντων νομίμων τόκων που σχετίζονται με την επιστροφή του φόρου
 Διατακτικό
 Προσκρούει στο δίκαιο της Ένωσης εθνικό σύστημα, όπως είναι το επίδικο στο πλαίσιο της κύριας δίκης, το οποίο περιορίζει τους καταβαλλόμενους κατά την επιστροφή φόρου εισπραχθέντος κατά παραβίαση του δικαίου της Ένωσης τόκους στους γεγενημένους από την επομένη της ημερομηνίας υποβολής της αιτήσεως περί επιστροφής του οικείου φόρου.
 (1) ΕΕ C 25 της 28.1.2012.


text:
 12.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/11
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Μαρτίου 2012 — Σλοβακία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-247/07) (1)
 (Γεωργία - Κοινή οργάνωση των αγορών - Απαιτούμενα μέτρα λόγω της προσχωρήσεως νέων κρατών μελών - Πράξη Προσχωρήσεως του 2003 - Προσδιορισμός πλεοναζόντων αποθεμάτων γεωργικών προϊόντων πλην της ζάχαρης και δημοσιονομικές επιπτώσεις της εξαλείψεώς τους - Σκοπός τον οποίο επιδιώκει διάταξη του πρωτογενούς δικαίου - Απόφαση 2007/361/ΕΚ)
 2012/C 138/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Σλοβακική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικώς, J. Čorba, και στη συνέχεια, B. Ricziová)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Ε. Τσερέπα-Lacombe και A. Tokár)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ της προσφεύγουσας: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: αρχικώς, T. Nowakowski, στη συνέχεια, M. Dowgielewicz, και, τέλος, M. Szpunar, B. Majczyna και D. Krawczyk), και Δημοκρατία της Λιθουανίας (εκπρόσωποι: D. Kriaučiūnas και R. Krasuckaitė)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2007/361/ΕΚ της Επιτροπής, της 4ης Μαΐου 2007, για τον προσδιορισμό πλεοναζόντων αποθεμάτων γεωργικών προϊόντων εκτός από τη ζάχαρη και για τις δημοσιονομικές επιπτώσεις της εξαλείψεώς τους σε σχέση με την προσχώρηση της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της Σλοβακίας (ΕΕ L 138, σ. 14), στο μέτρο που αφορά τη Σλοβακική Δημοκρατία.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση 2007/361/ΕΚ της Επιτροπής, της 4ης Μαΐου 2007, για τον προσδιορισμό πλεοναζόντων αποθεμάτων γεωργικών προϊόντων άλλων από τη ζάχαρη και τις δημοσιονομικές επιπτώσεις της εξάλειψής τους σε σχέση με την προσχώρηση της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λεττονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας, καθόσον αφορά τη Σλοβακική Δημοκρατία.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει, πέραν των δικαστικών της εξόδων, και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Σλοβακική Δημοκρατία.
 3)
 Η Δημοκρατία της Πολωνίας και η Δημοκρατία της Λιθουανίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) EE C 211 της 8.9.2007.


text:
 23.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/31
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιανουαρίου 2015 — Trentea κατά FRA
 (Υπόθεση T-107/13 P) (1)
 ((Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτοι υπάλληλοι - Πρόσληψη - Απόφαση περί απορρίψεως της υποψηφιότητας και περί διορισμού άλλου υποψηφίου - Ισχυρισμός που προβάλλεται για πρώτη φορά κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση - Παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Αμφισβήτηση της καταδίκης στην καταβολή των εξόδων))
 (2015/C 065/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Cornelia Trentea (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: L. Levi και M. Vandenbussche, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA) (εκπρόσωπος: M. Kjærum, επικουρούμενος από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα), της 11ης Δεκεμβρίου 2012, στην υπόθεση F-112/10, Trentea κατά FRA (Συλλογή Υπ.Υπ., EU:F:2012:179), με αίτημα την αναίρεση της εν λόγω αποφάσεως.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Η Cornelia Trentea φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και εκείνα στα όποια υποβλήθηκε ο Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA) στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 (1) EE C 129 της 4.5.2013.


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/45
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Ιουλίου 2011 — ThyssenKrup Liften Ascenseurs κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υποθέσεις T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 και T-154/07) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά εγκαταστάσεως και συντηρήσεως ανελκυστήρων και κυλιόμενων κλιμάκων - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Παρέμβαση στη διαδικασία υποβολής προσφορών - Κατανομή των αγορών - Καθορισμός τιμών)
 2011/C 269/98
 Γλώσσες διαδικασίας: η ολλανδική και η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: ThyssenKrup Liften Ascenseurs NV (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικώς V. Turner και D. Mes, στη συνέχεια O.W. Brouwer και J. Blockx, δικηγόροι) (υπόθεση T-144/07)· ThyssenKrupp Aufzüge GmbH (Neuhausen auf den Fildern, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς U. Itzen και K. Blau-Hansen, στη συνέχεια U. Itzen, K. Blau-Hansen και S. Thomas, και τέλος K. Blau-Hansen και S. Thomas, δικηγόροι) (υπόθεση T-147/07)· ThyssenKrupp Fahrtreppen GmbH (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς U. Itzen και K. Blau-Hansen, στη συνέχεια U. Itzen, K. Blau-Hansen και S. Thomas και τέλος, K. Blau-Hansen και S. Thomas, δικηγόροι (υπόθεση T-147/07)· ThyssenKrupp Ascenseurs Luxembourg Sàrl (Howald, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: K. Beckmann, S. Dethof και U. Itzen, δικηγόροι) (υπόθεση T-148/07)· ThyssenKrupp Elevator AG (Ντύσσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Klose και J. Ziebarth, δικηγόροι) (υπόθεση T-149/07)· ThyssenKrupp AG (Duisburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Klusmann και S. Thomas, δικηγόροι, στη συνέχεια Μ. Klusmann) (υπόθεση T-150/07)· ThyssenKrupp Liften BV (Krimpen aan den IJssel, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: O. W. Brouwer και A. Stoffer, δικηγόροι) (υπόθεση T-154/07)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: στις υποθέσεις T-144/07 και T-154/07, A. Bouquet και R. Sauer, επικουρούμενοι από τους F. Wijckmans και F. Tuytschaever, δικηγόρους· στις υποθέσεις T-147/07 και T-148/07, αρχικώς R. Sauer και O. Weber, στη συνέχεια, R. Sauer και K. Mojzesowicz· και στις υποθέσεις T-149/07 και T-150/07, R. Sauer και Κ. Mojzesowicz)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως C(2007) 512 τελικό της Επιτροπής, της 21ης Φεβρουαρίου 2007, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] (υπόθεση COMP/E-1/38.823 — Ανελκυστήρες και κυλιόμενες κλίμακες), ή επικουρικώς αίτηση μειώσεως του ποσού των προστίμων που επιβλήθηκαν στις προσφεύγουσες.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Συνεκδικάζει τις υποθέσεις T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 και T-154/07 προς έκδοση της παρούσας αποφάσεως.
 2)
 Ακυρώνει το άρθρο 2, παράγραφος 1, τέταρτη περίπτωση, παράγραφος 2, τέταρτη περίπτωση, παράγραφος 3, τέταρτη περίπτωση, και παράγραφος 4, τέταρτη περίπτωση, της αποφάσεως C(2007) 512 τελικό της Επιτροπής, της 21ης Φεβρουαρίου 2007, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 [ΕΚ] (Υπόθεση COMP/E-1/38.823 — Ανελκυστήρες και κυλιόμενες κλίμακες).
 3)
 Στις υποθέσεις T-144/07, T-149/07 και T-150/07, το ποσό του προστίμου που επιβάλλεται στις ThyssenKrupp Liften Ascenseurs NV, ThyssenKrupp Elevator AG και ThyssenKrupp AG με το άρθρο 2, παράγραφος 1, τέταρτη περίπτωση, της αποφάσεως C(2007) 512, για την παράβαση στο Βέλγιο καθορίζεται στα 45 738 000 ευρώ.
 4)
 Στις υποθέσεις T-147/07, T-149/07 και T-150/07, το ποσό του προστίμου που επιβάλλεται στις ThyssenKrupp Aufzüge GmbH, ThyssenKrupp Fahrtreppen GmbH, ThyssenKrupp Elevator και ThyssenKrupp με το άρθρο 2, παράγραφος 2, τέταρτη περίπτωση, της αποφάσεως C(2007) 512, για την παράβαση στη Γερμανία καθορίζεται στα 249 480 000 ευρώ.
 5)
 Στις υποθέσεις T-148/07, T-149/07 και T-150/07, το ποσό του προστίμου που επιβάλλεται στις ThyssenKrupp Ascenseurs Luxembourg Sàrl, ThyssenKrupp Elevator και ThyssenKrupp με το άρθρο 2, παράγραφος 3, τέταρτη περίπτωση, της αποφάσεως C(2007) 512, για την παράβαση στο Λουξεμβούργο καθορίζεται στα 8 910 000 ευρώ.
 6)
 Στις υποθέσεις T-150/07 και T-154/07, το ποσό του προστίμου που επιβάλλεται στις ThyssenKrupp Liften BV και ThyssenKrupp με το άρθρο 2, παράγραφος 4, τέταρτη περίπτωση, της αποφάσεως C(2007) 512, για την παράβαση στις Κάτω Χώρες καθορίζεται στα 15 651 900 ευρώ.
 7)
 Απορρίπτει τις προσφυγές κατά τα λοιπά.
 8)
 Σε κάθε υπόθεση, οι προσφεύγουσες θα φέρουν τα τρία τέταρτα των δικαστικών τους εξόδων καθώς και τα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα φέρει το ένα τέταρτο των δικαστικών της εξόδων καθώς και το ένα τέταρτο των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγουσες.
 (1) EE C 155 της 7.7.2007.


text:
 8.4.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 102/7
 2) Το γεγονο ́ς ́οτι οι σχετικε ́ς διατα ́ξεις της εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας την απο ́φαση Defrenne II (43/75), δεν εμποδι ́ζει την εφαρμογη ́
 προβλε ́πουν απαγο ́ρευση κα ́θε διακρι ́σεως των εργαζομε ́νων διατα ́ξεων της εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας που καθιερω ́ νουν μια
 λο ́γω του ́οτι αυτοι ́ απασχολου ́νται μερικω ́ ς και ́οχι λο ́γω αρχη ́ ισο ́τητας, δυνα ́μει της οποι ́ας, σε περιπτω ́ σεις ́οπως αυτη ́
 του φυ ́λου τους ουδο ́λως επηρεα ́ζει την απα ́ντηση στο πρω ́ το της κυ ́ριας δι ́κης, οι μερικω ́ ς απασχολου ́μενοι εργαζο ́μενοι
 ερω ́ τημα. δικαιου ́νται να υπαχθου ́ν αναδρομικω ́ ς σε επαγγελματικο ́
 συνταξιοδοτικο ́ συ ́στημα και να λα ́βουν συ ́νταξη στο πλαι ́σιο
 (1) EE C 269 της 14.9.1996. αυτου ́ του συστη ́ματος.
 2) Το ́αρθρο 119 της Συνθη ́κης δεν απαγορευ ́ει διατα ́ξεις
 κρα ́τους με ́λους που καθιερω ́ νουν μια αρχη ́ ισο ́τητας δυνα ́μει
 της οποι ́ας, σε περιπτω ́ σεις ́οπως αυτε ́ς της κυ ́ριας δι ́κης, οι
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ μερικω ́ ς απασχολου ́μενοι εργαζο ́μενοι δικαιου ́νται να υπα-
 χθου ́ν αναδρομικω ́ ς σε επαγγελματικο ́ συνταξιοδοτικο ́
 (ε ́κτο τμη ́μα) συ ́στημα και να λα ́βουν συ ́νταξη στο πλαι ́σιο αυτου ́ του
 συστη ́ματος, παρα ́ τον κι ́νδυνο στρεβλω ́ σεως του ανταγωνι-
 της 10ης Φεβρουαρι ́ου 2000
 σμου ́ μεταξυ ́ επιχειρηματιω ́ ν διαφο ́ρων κρατω ́ ν μελω ́ ν εις
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-270/97 και C-271/97 βα ́ρος εργοδοτω ́ ν εγκατεστημε ́νων στο πρω ́ το κρα ́τος με ́λος.
 (αι ́τηση του Landesarbeitsgericht Niedersachsen για την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Deutsche Post AG κατα ́ 3) Το εθνικο ́ δικαστη ́ριο υποχρεου ́ται να ερμηνευ ́ει την εθνικη ́
 Elisabeth E. Sievers (C-270/97), Brunhilde B. Schrage του νομοθεσι ́α, στο με ́τρο του δυνατου ́, υπο ́ το φως του
 (C-271/97) (1) γρα ́μματος και του σκοπου ́ των σχετικω ́ ν κοινοτικω ́ ν διατα ́-
 ξεων και, ιδι ́ως, του ́αρθρου 119 της Συνθη ́κης, προκειμε ́νου
 («Iσο ́τητα αμοιβω ́ ν μεταξυ ́ ανδρω ́ ν και γυναικω ́ ν εργα- να διασφαλιστει ́ η εφαρμογη ́ της αρχη ́ς της ισο ́τητας των
 ζομε ́νων — 'Αρθρο 119 της Συνθη ́κης ΕΚ (τα α ́ ρθρα 117 αμοιβω ́ ν μεταξυ ́ ανδρω ́ ν και γυναικω ́ ν εργαζομε ́νων.
 ́εως 120 της Συνθη ́κης ΕΚ αντικαταστα ́ θηκαν με τα α ́ρθρα
 136 ΕΚ ́εως 143 ΕΚ) — Πρωτο ́κολλο επι ́ του α ́ ρθρου 119 (1) EE C 271 της 6.9.1997.
 της Συνθη ́κης ΕΚ — Επαγγελματικα ́ συστη ́ματα κοινω-
 νικη ́ς ασφαλι ́σεως — Αποκλεισμο ́ς μερικω ́ ς απασχολου ́με ́-
 νων εργαζομε ́νων απο ́ την υπαγωγη ́ σε επαγγελματικο ́
 συ ́στημα που παρε ́χει τη δυνατο ́τητα συμπληρωματικη ́ς
 συντα ́ ξεως — Αναδρομικη ́ υπαγωγη ́ — ∆ικαι ́ωμα συντα ́-
 ξεως — Σχε ́σεις μεταξυ ́ του εθνικου ́ και του κοινοτικου ́
 δικαι ́ου — Συ ́μφωνη ερμηνει ́α του εθνικου ́ δικαι ́ου»)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (2000/C 102/10)
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 της 10ης Φεβρουαρι ́ου 2000
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») στην υπο ́θεση C-340/97 (αι ́τηση του Bayerisches
 Verwaltungsgericht Ansbach για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-270/97 και C-271/97, με αποφα ́σεως): Ömer Nazli, Caglar Nazli, Melike Nazli κατα ́
 αντικει ́μενο αιτη ́σεις του Landesarbeitsgericht Niedersachsen Stadt Nürnberg (1)
 (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 117
 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με τις οποι ́ες ζητει ́ται, στο («Συμφωνι ́α Συνδε ́σεως ΕΟΚ-Τουρκι ́ας — Ελευ ́θερη
 πλαι ́σιο των διαφορω ́ν που εκκρεμου ́ν ενω ́πιον του αιτου ́ντος κυκλοφορι ́α των εγαζομε ́νων — 'Αρθρα 6, παρα ́ γραφος 1,
 δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Deutsche Post AG κατα ́ Elisabeth E. Sievers και 14, παρα ́ γραφος 1, της αποφα ́σεως 1/80 του Συμβου-
 (C-270/97), Brunhilde B. Schrage (C-271/97), η ́εκδοση προδι- λι ́ου Συνδε ́σεως — 'Ενταξη στη νο ́μιμη αγορα ́ εργασι ́ας
 καστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 119 κρα ́τους με ́λους — Του ́ρκος εργαζο ́μενος που προφυλα-
 της Συνθη ́κης ΕΚ (τα α ́ρθρα 117 ́εως 120 της Συνθη ́κης ΕΚ κι ́στηκε και ακολου ́θως καταδικα ́στηκε σε ποινη ́ φυλακι ́-
 αντικαταστα ́θηκαν με τα α ́ρθρα 136 ΕΚ ́εως 143 ΕΚ), καθω ́ς και σεως με αναστολη ́ — Απε ́λαση για λο ́γους γενικη ́ς προ-
 του πρωτοκο ́λλου σχετικα ́ με το α ́ρθρο 119 της Συνθη ́κης για την λη ́ψεως»)
 ι
 ́δρυση της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας που ́εχει προσαρτηθει ́ ως
 παρα ́ρτημα στη Συνθη ́κη ΕΚ, το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους R. Schintgen (εισηγητη ́), προ ́εδρο του (2000/C 102/11)
 δευτε ́ρου τμη ́ματος, προεδρευ ́οντος του ́εκτου τμη ́ματος,
 G. Hirsch και H. Ragnemalm, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Γ. Κοσμα ́ς, γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοι-
 κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 10 Φεβρουαρι ́ου 2000 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 1) Ο διαχρονικο ́ς περιορισμο ́ς της δυνατο ́τητας επικλη ́σεως του στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 αμε ́σου αποτελε ́σματος του ́αρθρου 119 της Συνθη ́κης ΕΚ
 (τα ́αρθρα 117 ́εως 120 της Συνθη ́κης ΕΚ αντικαταστα ́θηκαν Στην υπο ́θεση C-340/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Bayerisches
 απο ́ τα ́αρθρα 136 ΕΚ ́εως 143 ΕΚ), που προκυ ́πτει απο ́ Verwaltungsgericht Ansbach (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 ---pagebreak--- C 102/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.4.2000
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́, αφενο ́ς,
 Ömer Nazli, Caglar Nazli και Melike Nazli και, αφετε ́ρου, Stadt (δευ ́τερο τμη ́μα)
 Nürnberg, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την
 ερμηνει ́α των α ́ρθρων 6, παρα ́γραφος 1, και 14, παρα ́γραφος 1,
 της αποφα ́σεως 1/80, της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 1980, σχετικα ́ με της 17ης Φεβρουαρι ́ου 2000
 την προω ́θηση της συνδε ́σεως, την οποι ́α εξε ́δωσε το Συμβου ́λιο
 Συνδε ́σεως που συστα ́θηκε με τη Συμφωνι ́α Συνδε ́σεως μεταξυ ́
 της Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομικη ́ς Κοινο ́τητας και της Τουρκι ́ας, το στην υπο ́θεση C-156/97: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. Schintgen τη ́των κατα ́ Van Balkom Non-Ferro Scheiding BV (1)
 (εισηγητη ́), προ ́εδρο του δευτε ́ρου τμη ́ματος και προεδρευ ́οντα
 του ́εκτου, P. J. G. Kapteyn και G. Hirsch, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λλη- («Ρη ́τρα διαιτησι ́ας — Καταγγελι ́α συμβα ́ σεως —
 λος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 10 Φεβρουαρι ́ου 2000 απο ́φαση με ∆ικαι ́ωμα αποδο ́σεως των προκαταβολω ́ ν»)
 το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (2000/C 102/12)
 1) Ο Του ́ρκος υπη ́κοος που παρε ́σχε αδιαλει ́πτως επι ́ τε ́σσερα
 και πλε ́ον ́ετη νο ́μιμη εργασι ́α σε κρα ́τος με ́λος, αλλα ́ ο ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 οποι ́ος στη συνε ́χεια προφυλακι ́σθηκε επι ́ ́ενα και πλε ́ον ́ετος
 λο ́γω αδικη ́ματος για το οποι ́ο στη συνε ́χεια καταδικα ́στηκε
 τελεσιδι ́κως σε στερητικη ́ της ελευθερι ́ας ποινη ́ της οποι ́ας
 η εκτε ́λεση ανεστα ́λη, δεν παυ ́ει, λο ́γω της μη παροχη ́ς (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 εργασι ́ας κατα ́ τον χρο ́νο της προφυλακι ́σεω ́ ς του, να ει ́ναι στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 ενταγμε ́νος στη νο ́μιμη αγορα ́ εργασι ́ας του κρα ́τους με ́λους
 υποδοχη ́ς, υπο ́ τον ́ορο ́οτι επανευρι ́σκει εργασι ́α εντο ́ς
 ευ ́λογου χρο ́νου απο ́ την αποφυλα ́κιση ́ του, και μπορει ́ να Στην υπο ́θεση C-156/97, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 απαιτη ́σει την παρα ́ταση της ισχυ ́ος της αδει ́ας διαμονη ́ς του (εκπρο ́σωποι: H. van Lier και G. zur Hausen, επικουρου ́μενοι απο ́
 στο κρα ́τος αυτο ́, προκειμε ́νου να εξακολουθη ́σει να ασκει ́ τον Β. Wägenbaur) κατα ́ Van Balkom Non-Ferro Scheiding BV,
 το δικαι ́ωμα ́ του για ελευ ́θερη προ ́σβαση σε οποιαδη ́ποτε με ́εδρα το Oss (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπου ́μενης απο ́ τον D. Baas,
 ́εμμισθη δραστηριο ́τητα της επιλογη ́ς του βα ́σει του ́αρθρου δικηγο ́ρο Mannheim, Postfach 10 27 50, D-68027 Mannheim,
 6, παρα ́γραφος 1, τρι ́τη περι ́πτωση, της αποφα ́σεως 1/80, με αντικει ́μενο αγωγη ́ με την οποι ́α ζητη ́θηκε η ει ́σπραξη της
 της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 1980, σχετικα ́ με την προω ́ θηση της προκαταβολη ́ς την οποι ́α η Επιτροπη ́ κατε ́βαλε στην εναγομε ́νη
 συνδε ́σεως, που εξε ́δωσε το Συμβου ́λιο Συνδε ́σεως που για ́ενα σχε ́διο επι ́δειξης στον τομε ́α της παραγωγη ́ς ενε ́ργειας απο ́
 συστα ́θηκε με τη Συμφωνι ́α Συνδε ́σεως μεταξυ ́ της Ευρωπαϊ- πολτοποιημε ́να απορρι ́μματα αυτοκινη ́των, το ∆ικαστη ́ριο (δευ ́τερο
 κη ́ς Οικονομικη ́ς Κοινο ́τητας και της Τουρκι ́ας. τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. Schintgen, προ ́εδρο τμη ́ματος,
 G. Hirsch (εισηγητη ́) και Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγε-
 λε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως,
 και εν συνεχει ́α H. A. Rühl, εξε ́δωσε στις 17 Φεβρουαρι ́ου 2000
 2) Το ́αρθρο 14, παρα ́γραφος 1, της αποφα ́σεως 1/80 πρε ́πει απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 να ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια ́οτι απαγορευ ́ει την απε ́λαση
 Του ́ρκου υπηκο ́ου που απολαυ ́ει δικαιω ́ ματος που του
 παρε ́χει απευθει ́ας η εν λο ́γω απο ́φαση, οσα ́κις το με ́τρο 1) Υποχρεω ́ νει τη Van Balkom Non-Ferro Scheiding BV να
 αυτο ́ διατα ́σσεται κατο ́πιν ποινικη ́ς καταδι ́κης και με σκοπο ́ καταβα ́λει στην Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των το
 την αποτροπη ́ ́αλλων αλλοδαπω ́ ν, χωρι ́ς η ατομικη ́ συμπερι- ποσο ́ των 251 649 ευρω ́ , πλε ́ον το ́κων επι ́ του εν λο ́γω
 φορα ́ του ενδιαφερο ́μενου να δι ́δει στη συγκεκριμε ́νη περι ́- ποσου ́ απο ́ 1ης Μαι ̈́ου 1995 υπολογιζομε ́νων με τα επιτο ́κια
 πτωση λαβη ́ για να υποτεθει ́ ́οτι θα διαπρα ́ξει και ́αλλες τα οποι ́α δημοσιευ ́ονται την πρω ́ τη εργα ́σιμη κα ́θε μη ́να που
 σοβαρε ́ς παραβα ́σεις να διαταρα ́ξουν τη δημο ́σια τα ́ξη εντο ́ς εφαρμο ́ζει το Ευρωπαϊκο ́ Ταμει ́ο Νομισματικη ́ς Συνεργασι ́ας
 του κρα ́τους με ́λους υποδοχη ́ς. για τις συναλλαγε ́ς του σε ευρω ́.
 2) Απορρι ́πτει την αγωγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 3) Καταδικα ́ζει τη Van Balkom Non-Ferro Scheiding BV στα
 ( 1) EE C 357 της 22.11.1997. δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 212 της 12.7.1997.


text:
 12.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 220/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 16ης Ιουλίου 2009 (αίτηση του Tribunale di Napoli — Sezione Lavoro, Ιταλία, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Raffaello Visciano κατά Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)
 (Υπόθεση C-69/08) (1)
 (Κοινωνική πολιτική - Προστασία των εργαζομένων - Αφερεγγυότητα του εργοδότη - Οδηγία 80/987/ΕΟΚ - Υποχρέωση πληρωμής όλων των ανεξόφλητων απαιτήσεων μέχρις ενός προκαθορισμένου ανωτάτου ορίου - Φύση των έναντι του οργανισμού εγγυήσεως απαιτήσεων του εργαζομένου - Αποκλειστική προθεσμία)
 2009/C 220/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Napoli — Sezione Lavoro
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Raffaello Visciano
 κατά
 Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale di Napoli Sezione Lavoro — Ερμηνεία των άρθρων 3 και 4 της οδηγίας 80/987/EOK του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/004, σ. 35) — Εγγύηση αμοιβών αφορωσών τους τρεις τελευταίους μήνες διάρκειας της σχέσεως εργασίας εντός προκαθορισμένου ανωτάτου ορίου — Έκπτωση από την καταβαλλόμενη αποζημίωση των προκαταβολών αμοιβών που έχουν εισπραχθεί από τον εργοδότη — Εθνική ρύθμιση που έχει ως αποτέλεσμα διαφορετικό νομικό χαρακτηρισμό της ίδιας παροχής ανάλογα με το πρόσωπο που υποχρεούται να την εκπληρώσει και διαφορετικό χρόνο παραγραφής της σχετικής αγώγιμης απαιτήσεως
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 3 και 4 της οδηγίας 80/987/EOK του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητος του εργοδότη, δεν αποκλείουν εθνική κανονιστική ρύθμιση κατά την οποία είναι δυνατός ο χαρακτηρισμός ως «παροχών κοινωνικής ασφαλίσεως» ανεξόφλητων απαιτήσεων μισθωτών σε περίπτωση που αυτές καταβάλλονται από οργανισμό εγγυήσεως.
 2)
 Η οδηγία 80/987 δεν αποκλείει εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία χρησιμοποιεί ως απλό όρο συγκρίσεως την αρχική μισθολογική απαίτηση του μισθωτού προς προσδιορισμό της παροχής που διασφαλίζει η παρέμβαση του Οργανισμού εγγυήσεως.
 3)
 Στο πλαίσιο εξετάσεως αιτήσεως μισθωτού με την οποία ζητείται από οργανισμό εγγυήσεως η καταβολή ανεξόφλητων μισθολογικών απαιτήσεων, η οδηγία 80/987 δεν αποκλείει την εφαρμογή ετήσιας αποκλειστικής προθεσμίας (αρχή της ισοδυναμίας). Εντούτοις, στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να εξετάσει αν η διαμόρφωσή της καθιστά πρακτικώς αδύνατη ή εξόχως δυσχερή την άσκηση δικαιωμάτων που απορρέουν από την κοινοτική έννομη τάξη (αρχή της αποτελεσματικότητας).
 (1) ΕΕ C 107 της 26.4.2008.


text:
 15.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/36
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 28ης Οκτωβρίου 2010
 Vicente Carbajosa κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-77/08) (1)
 (Υπαλληλική - Γενικοί διαγωνισμοί EPSO/AD/116/08 και EPSO/AD/117/08 στον τομέα της καταπολέμησης της απάτης - Αποκλεισμός υποψηφίων λόγω των αποτελεσμάτων τους στις δοκιμασίες - Απόφαση της ΑΔΑ - Μη υποβολή ενστάσεως - Απαράδεκτο της προσφυγής)
 2011/C 13/68
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Isabel Vicente Carbajosa κ.λπ. (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και B. Eggers
 Παρεμβαίνον υπέρ των προσφευγόντων: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: F. Díez Moreno)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση των ατομικών αποφάσεων της EPSO να μη δεχθεί τους προσφεύγοντες στις δοκιμασίες των διαγωνισμών EPSO/AD/116/08 και EPSO/AD/117/08.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Οι προσφεύγοντες φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα και τα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, παρεμβαίνον, φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 285 της 8/11/2008, σ. 57.


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/36
 Προσφυγή της 29ης Μαΐου 2017 — Austrian Power Grid και Voralberger Übertragungsnetz κατά ACER
 (Υπόθεση T-333/17)
 (2017/C 249/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Austrian Power Grid AG (Βιέννη, Αυστρία) και Voralberger Übertragungsnetz GmbH (Bregenz, Αυστρία) (εκπρόσωποι: H. Kristoferitsch και S. Huber, δικηγόροι)
 Καθού: Οργανισμός Συνεργασίας των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ACER)
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του συμβουλίου προσφυγών του Οργανισμού Συνεργασίας των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ACER), της 17ης Μαρτίου 2017, υπόθεση A-001-2017 (ενοποιημένο κείμενο), και να ακυρώσει τα ακόλουθα τμήματα και διατάξεις της αποφάσεως του ACER αριθ. 06/2016, της 17ης Νοεμβρίου 2016, σχετικά με την πρόταση των διαχειριστών του συστήματος μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας για τον προσδιορισμό των περιφερειών υπολογισμού δυναμικότητας:
 i.
 άρθρο 1 της προσβαλλομένης αποφάσεως σε συνδυασμό με
 —
 το παράρτημα I, άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχείο c·
 —
 τη λέξη «επίσης» και το τμήμα του κειμένου «για τους σκοπούς της κατανομής δυναμικότητας εντός των επηρεαζόμενων συνόρων ζωνών προσφοράς μέχρι να εκπληρωθούν οι προϋποθέσεις, οι οποίες περιγράφονται στο άρθρο 5, παράγραφος 3, αυτού του εγγράφου» στο παράρτημα I, άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο e·
 ii.
 το άρθρο 2 της προσβαλλομένης αποφάσεως·
 iii.
 το παράρτημα IV·
 iv.
 το παράρτημα V·
 επικουρικώς,
 ζητεί να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της και να αναπέμψει την υπόθεση στο συμβούλιο προσφυγών·
 —
 να καταδικάσει τον καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν επτά λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο της προσφυγής προβάλλεται ότι εσφαλμένως το συμβούλιο προσφυγών έκρινε ότι ο ACER ήταν αρμόδιος να τροποποιήσει την πρόταση των διαχειριστών συστήματος μεταφοράς (στο εξής: ΔΣΜ).
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη στο μέτρο που το συμβούλιο προσφυγών δεν έλαβε υπόψη ότι ο ACER δεν ήταν αρμόδιος να τροποποιήσει ουσιωδώς τη συνολική πρόταση των ΔΣΜ για τις περιφέρειες υπολογισμού δυναμικότητας (στο εξής: ΠΥΔ).
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο της προσφυγής προβάλλεται ότι το συμβούλιο προσφυγών υπέλαβε εσφαλμένως ότι ήταν στη διακριτική ευχέρεια του ACER να μη λάβει υπόψη του την αίτηση τροποποιήσεως που υπέβαλε η E-Control.
 Κατά τις προσφεύγουσες, η αίτηση της αυστριακής εθνικής ρυθμιστικής αρχής (στο εξής: ΕΡΑ), E-Control, με την οποία ζητήθηκε να τροποποιηθεί το συνολικό σχέδιο των ΔΣΜ για τις ΠΥΔ, δεν εξετάσθηκε σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 9, παράγραφος 12, του κανονισμού CACM (1). Όπως ισχυρίζονται οι προσφεύγουσες, το συμβούλιο προσφυγών υπέπεσε σε νομικό σφάλμα εγκρίνοντας την παράνομη αυτή εφαρμογή του άρθρου 9, παράγραφος 12, του κανονισμού CACM.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο της προσφυγής προβάλλεται ότι το συμβούλιο προσφυγών υπέλαβε εσφαλμένως ότι ο ACER είναι αρμόδιος να καθορίσει ζώνες προσφοράς στο πλαίσιο της διαδικασίας του άρθρου 15 του κανονισμού CACM.
 Κατά τις προσφεύγουσες, όλες οι διαθέσιμες μέθοδοι ερμηνείας, η νομολογία και η ερμηνεία της ίδιας της Επιτροπής συνηγορούν σαφώς υπέρ της απόψεως ότι η διάσπαση μιας υφιστάμενης ζώνης προσφοράς και η υποχρέωση δημιουργίας μηχανισμού κατανομής δυναμικότητας δεν είναι δυνατό να βασίζονται στο άρθρο 15 του κανονισμού CACM. Αντιθέτως, όπως υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες, η ερμηνεία του ACER, την οποία δέχθηκε το συμβούλιο προσφυγών, στηρίζεται σε εσφαλμένη και ελλιπή ερμηνεία του νόμου και των πραγματικών περιστατικών της υπό κρίση υποθέσεως.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο προσφυγής προβάλλεται ότι το συμβούλιο προσφυγών ερμήνευσε εσφαλμένως την έννοια της «διαρθρωτικής συμφορήσεως» και την έκταση του ελέγχου του.
 Κατά τις προσφεύγουσες, η ερμηνεία της διαρθρωτικής συμφορήσεως που έδωσε ο ACER στην απόφαση για τις ΠΥΔ δεν έχει έρεισμα ούτε στον κανονισμό CACM ούτε στον κανονισμό (ΕΚ) 714/2009 (2), και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να στηριχθεί η άποψη ότι τα σύνορα Γερμανίας-Αυστρίας υπόκεινται σε διαρθρωτική συμφόρηση. Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι, δεχόμενο de facto την εν λόγω εσφαλμένη ερμηνεία του εφαρμοστέου νόμου, το συμβούλιο προσφυγών εξέδωσε ουσιαστικά παράνομη απόφαση. Επιπλέον, όπως υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες, δεχόμενο την υπόθεση του ACER για την ύπαρξη διαρθρωτικής συμφορήσεως στη διασύνδεση Γερμανίας-Αυστρίας, το συμβούλιο προσφυγών μετέθεσε εσφαλμένως το βάρος της αποδείξεως στις προσφεύγουσες και παραβίασε το καθήκον του να εκτιμήσει πλήρως τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως και να παραθέσει αιτιολογία.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο προσφυγής προβάλλεται ότι το συμβούλιο προσφυγών έκρινε εσφαλμένως ότι η διάσπαση της ζώνης προσφοράς μεταξύ της Γερμανίας και της Αυστρίας ήταν σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας.
 Οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι κατέδειξαν με σαφήνεια ότι η διάσπαση της ζώνης προσφοράς μεταξύ Γερμανίας και Αυστρίας που διατάχθηκε από τον ACER συνιστά αντίθετη προς την αρχή της αναλογικότητας επέμβαση στα δικαιώματά τους. Εντούτοις, όπως ισχυρίζονται οι προσφεύγουσες, το συμβούλιο προσφυγών παρέλειψε να δώσει απαντήσεις στα επιχειρήματα που προέβαλαν οι προσφεύγουσες με τις προσφυγές. Πάντως, όπως ισχυρίζονται οι προσφεύγουσες, το συμβούλιο προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι η διάσπαση της ζώνης προσφοράς και η δημιουργία μηχανισμού κατανομής δυναμικότητας συνιστούν κατάλληλα μέτρα.
 6.
 Με τον έκτο λόγο προσφυγής προβάλλεται ότι το συμβούλιο προσφυγών έκρινε εσφαλμένως ότι η δημιουργία ζώνης προσφοράς μεταξύ Γερμανίας και Αυστρίας δεν περιορίζει τις θεμελιώδεις ελευθερίες.
 Οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι κατέδειξαν ότι, εν αντιθέσει προς το συμπέρασμα του ACER και του συμβουλίου προσφυγών, η δημιουργία μηχανισμού κατανομής δυναμικότητας στα γερμανο-αυστριακά σύνορα περιορίζει την ελεύθερη διακίνηση των αγαθών, η οποία κατοχυρώνεται στα άρθρα 34 και 35 ΣΛΕΕ, και την ελευθερία παροχής υπηρεσιών (άρθρο 56 ΣΛΕΕ). Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι το συμβούλιο προσφυγών απέρριψε, συνοπτικά και αβασίμως, τα επιχειρήματά τους και διατύπωσε την άποψη ότι οι ποσοτικοί περιορισμοί όσον αφορά το εμπόριο ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ δύο κρατών μελών δεν θίγουν τις θεμελιώδεις ελευθερίες. Ως εκ τούτου, κατά τις προσφεύγουσες, το συμβούλιο προσφυγών παραβίασε το πρωτογενές δίκαιο της Ένωσης και το καθήκον διατυπώσεως επαρκούς αιτιολογίας.
 7.
 Με τον έβδομο λόγο προσφυγής προβάλλεται ότι το συμβούλιο προσφυγών έκρινε εσφαλμένα ότι η απόφαση της Υπηρεσίας για τις ΠΥΔ ήταν σύμφωνη με τους διαδικαστικούς κανόνες.
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι απέδειξαν στις προσφυγές τους ότι η απόφαση της Υπηρεσίας για τις ΠΥΔ είναι εν μέρει εσφαλμένη για τους ακόλουθους λόγους: (i) η Υπηρεσία, με την κήρυξη της υπ’ αριθ. 09/2015 μη δεσμευτικής γνώμης, η οποία εκδόθηκε τον Σεπτέμβριο του 2015, ως δεσμευτικής υπερέβη τις αρμοδιότητές της, και, δεδομένου του ότι η γνώμη δεν τέθηκε υπό διαβούλευση, η ACER παραβίασε θεμελιωδώς τα δικαιώματα των προσφευγουσών επί της διαδικασίας· (ii) στον φάκελο της Υπηρεσίας σχετικά με την προετοιμασία της αποφάσεως για τις ΠΥΔ δεν υφίστανται τεχνικές μελέτες, αναλύσεις και εις βάθος εκτιμήσεις: είτε η Υπηρεσία παρείχε στις προσφεύγουσες ιδιαιτέρως ελλιπή πληροφόρηση, και κατά συνέπεια προσέβαλε το δικαίωμά τους για πλήρη πρόσβαση στον φάκελο της υποθέσεως κατά το άρθρο 41 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, είτε δεν προετοίμασε και/ή δεν δέχθηκε καθόλου εξειδικευμένες τεχνικές μελέτες και αναλύσεις, προκειμένου να στηρίξει την απόφασή της για τις ΠΥΔ σε ασφαλή πραγματικά δεδομένα· (iii) η Υπηρεσία δεν έλαβε υπόψη της τα υποχρεωτικά κριτήρια για την επανεξέταση της ζώνης προσφοράς, όπως εκτίθενται στο άρθρο 33 του κανονισμού CACM· (iv) η απόφαση για τις ΠΥΔ στηρίζεται σε γεγονότα, τα οποία δεν έχουν αποσαφηνισθεί επαρκώς, καθόσον η Υπηρεσίες απέτυχε να διατυπώσει παρατηρήσεις.
 Κατά τις προσφεύγουσες, παρά τις εν λόγω σημαντικές παραβάσεις των νομίμων διαδικαστικών κανόνων από τον ACER, το συμβούλιο προσφυγών επικύρωσε, και πάλι κατά τρόπο γενικό, την απόφαση για τις ΠΥΔ και, ως εκ τούτου, ενήργησε παρανόμως.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1222 της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 2015, σχετικά με τον καθορισμό κατευθυντήριων γραμμών για την κατανομή της δυναμικότητας και τη διαχείριση της συμφόρησης (ΕΕ 2015, L 197, σ. 24).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 714/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους όρους πρόσβασης στο δίκτυο για τις διασυνοριακές ανταλλαγές ηλεκτρικής ενεργείας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 1228/2003 (ΕΕ 2009, L 211, σ. 8).


text:
C 355/32 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 9.12.2000
 ∆. Π α ρ α ́ β α σ η τ ω ν α ́ ρ θ ρ ω ν 4 , π α ρ α ́ γ ρ α φ ο ς 1 , Αγωγη ́ των εταιριω ́ ν Groupe Fremaux και Palais Royal Inc.
 κ α ι 6 , π α ρ α ́ γ ρ α φ ο ς 1 , τ ο υ κ α ν ο ν ι σ - κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και της
 μ ο υ ́ 1 7 , σ ε σ υ ν δ υ α σ μ ο ́ π ρ ο ς τ ο α ́ ρ θ ρ ο 8 1 , Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 π α ρ α ́ γ ρ α φ ο ς 3 , τ η ς Σ υ ν θ η ́ κ η ς Ε Κ 20 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 Κατα ́ το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ 17, οι (Υπο ́θεση T-301/00)
 κατα ́ το α ́ρθρο 6, παρα ́γραφος 1, του ́διου ι κανονισμου ́
 αποφα ́σεις απαλλαγη ́ς μπορου ́ν να εκδι ́δονται μο ́νον επι ́ (2000/C 355/70)
 κοινοποιουμε ́νων συμφωνιω ́ν. Κατα ́ την προσφευ ́γουσα,
 ο ́μως, η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση ει ́χε ως αποτε ́λεσμα την ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 αναδρομικη ́ εφαρμογη ́ της απαλλαγη ́ς σε χρο ́νο προ ́τερο
 των τελευται ́ων τροποποιη ́σεων που επη ́λθαν στις κοινο- Oι εταιρι ́ες Groupe Fremaux, με ́εδρα το Παρι ́σι, και Palais
 ποιηθει ́σες συμφωνι ́ες, κατα ́ παρα ́βαση των α ́ρθρων 4, Royal Inc., με ́εδρα το Charlottesville (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες της
 παρα ́γραφος 1, και 6, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ 17, Αμερικη ́ς), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους Claude Lazarus και
 σε συνδυασμο ́ προς το α ́ρθρο 81, παρα ́γραφος 3, της Florent Prunet, δικηγο ́ρους Παρισιου ́, α ́σκησαν στις 20 Σεπτεμ-
 Συνθη ́κης ΕΚ. βρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των αγωγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και
 Επι ́ πλε ́ον, η χορηγηθει ́σα απαλλαγη ́ ́εχει υπερβολικη ́ και της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 υπε ́ρμετρη δια ́ρκεια.
 Οι ενα ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να υποχρεω ́σει το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και
 Ε. Π α ρ α ́ β α σ η τ ο υ α ́ ρ θ ρ ο υ 2 3 3 τ η ς Σ υ ν θ η ́ κ η ς την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των να καταβα ́λουν
 Ε Κ : μ η ε κ τ ́ε λ ε σ η τ η ς α π ο φ α ́ σ ε ω ς τ ο υ στην εταιρι ́α Groupe Fremaux, βα ́σει του α ́ρθρου 288 της
 Π ρ ω τ ο δ ι κ ε ́ο
 ι υ τ η ς 1 1 η ς Ι ο υ λ ́ο ι υ 1996 Συνθη ́κης ΕΚ, το ποσο ́ των 241 705 EUR για τη ζημι ́α που
 υπε ́στη (επιφυλασσο ́μενη για τον τελικο ́ προσδιορισμο ́ του
 Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι βασικη ́ επιδι ́ωξη της ποσου ́ αυτου ́, το οποι ́ο πρε ́πει να προσαρμοστει ́ κατα ́ την
 Επιτροπη ́ς, μετα ́ την ́εκδοση της αποφα ́σεως του Πρωτοδι- ημερομηνι ́α εκδο ́σεως της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου
 κει ́ου, η ́ταν να αποφυ ́γει τις ́εννομες συνε ́πειες της εν λο ́γω προκειμε ́νου να ληφθει ́ υπο ́ψη ο χρο ́νος που θα ́εχει παρε ́λθει
 αποφα ́σεως. απο ́ την α ́σκηση της παρου ́σας αγωγη ́ς)·
 — να υποχρεω ́σει το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και
 την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των να καταβα ́λουν
 ΣΤ. Κ α τ α ́ χ ρ η σ η ε ξ ο υ σ ́α
 ι ς στην εταιρι ́α Palais Royal Inc., βα ́σει του α ́ρθρου 288 της
 Συνθη ́κης ΕΚ, το ποσο ́ των 446 071 EUR για τη ζημι ́α που
 Ευρισκο ́μενη αντιμε ́τωπη με τις επιταγε ́ς του α ́ρθρου 233 υπε ́στη (επιφυλασσο ́μενη για τον τελικο ́ προσδιορισμο ́ του
 της Συνθη ́κης, σε σχε ́ση προς την εκτε ́λεση της αποφα ́σεως ποσου ́ αυτου ́, το οποι ́ο πρε ́πει να προσαρμοστει ́ κατα ́ την
 του Πρωτοδικει ́ου της 11ης Ιουλι ́ου 1996, η Επιτροπη ́ ημερομηνι ́α εκδο ́σεως της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου
 χρησιμοποι ́ησε τις αρμοδιο ́τητες τις οποι ́ες της απονε ́μει ο προκειμε ́νου να ληφθει ́ υπο ́ψη ο χρο ́νος που θα ́εχει παρε ́λθει
 κανονισμο ́ς 17, ο ́χι για να διασφαλι ́σει την εκτε ́λεση της απο ́ την α ́σκηση της παρου ́σας αγωγη ́ς)·
 αποφα ́σεως, ως προς τον απαραι ́τητο χαρακτη ́ρα του
 περιορισμου ́ του ανταγωνισμου ́ που απορρε ́ει απο ́ τους — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και
 κανο ́νες εισδοχη ́ς στην ΕBU, αλλα ́ για να παρακα ́μψει και την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στα δικαστικα ́
 να αποφυ ́γει τις συνε ́πειες της αποφα ́σεως, εκδι ́δοντας ́εξοδα.
 νε ́α απο ́φαση απαλλαγη ́ς, με την οποι ́α παραμερι ́ζει και
 σκοπι ́μως αγνοει ́ το ζη ́τημα που οδη ́γησε στην ακυ ́ρωση Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 της αποφα ́σεως 93/403/ΕΟΚ.
 Η ενα ́γουσα εταιρι ́α Groupe Fremaux ειδικευ ́εται στην κατασκευη ́
 βαμβακερω ́ν κλινοσκεπασμα ́των και εξα ́γει σημαντικο ́ με ́ρος της
 Ζ. Π ρ ο σ β ο λ η ́ τ η ς α ρ χ η ́ ς τ η ς δ ι α κ ρ ́σ
 ι εως των παραγωγη ́ς της στην αμερικανικη ́ αγορα ́ με ́σω της θυγατρικη ́ς της
 ε ξ ο υ σ ι ω ́ ν εταιρι ́ας διανομη ́ς Palais Royal. Κατο ́πιν της σχετικη ́ς με τις
 μπανα ́νες εμπορικη ́ς διαφορα ́ς μεταξυ ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως
 Η συμπεριφορα ́ της Επιτροπη ́ς στην παρου ́σα υπο ́θεση — και των χωρω ́ν ΑΚΕ, αφενο ́ς, και των Ηνωμε ́νων Πολιτειω ́ν και των
 καθ' ο ́σον επε ́τρεψε στον εαυτο ́ της να προβει ́, με την λοιπω ́ν χωρω ́ν παραγωγω ́ν μπανα ́νας, αφετε ́ρου, οι αμερικανικε ́ς
 προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, σε αναθεω ́ ρηση της αποφα ́σεως αρχε ́ς αποφα ́σισαν να υποχρεω ́σουν, απο ́ τις 3 Μαρτι ́ου 1999, τις
 του Πρωτοδικει ́ου — συνιστα ́ σοβαρη ́ προσβολη ́ της ευρωπαϊκε ́ς επιχειρη ́σεις που εξα ́γουν, με προορισμο ́ το αμερικα-
 αρχη ́ς της διακρι ́σεως των εξουσιω ́ν στις σχε ́σεις μεταξυ ́ νικο ́ ́εδαφος, ορισμε ́να προϊο ́ντα, μεταξυ ́ των οποι ́ων και τα
 εκτελεστικη ́ς και δικαστικη ́ς εξουσι ́ας της Κοινο ́τητας. προϊο ́ντα που κατασκευα ́ζουν και διανε ́μουν οι ενα ́γουσες, να
 συστη ́νουν τραπεζικη ́ εγγυ ́ηση που ανε ́ρχεται στο 100 % της αξι ́ας
 των εξαγομε ́νων προϊο ́ντων.
 (1) ΕΕ L 179, σ. 23.
 Η παρου ́σα αγωγη ́ αποβλε ́πει στην αποκατα ́σταση της ζημι ́ας που
 οι ενα ́γουσες υπε ́στησαν λο ́γω των εμπορικω ́ν κυρω ́σεων που
 επε ́βαλαν οι αρχε ́ς των Ηνωμε ́νων Πολιτειω ́ν.
 ---pagebreak--- 9.12.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 355/33
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχει ́ρηματα ταυτι ́ζονται προς τους Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του ο προσφευ ́γων προβα ́λλει τους
 ισχυρισμου ́ς και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα που προβλη ́θηκαν στο ακο ́λουθους νομικου ́ς ισχυρισμου ́ς:
 πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Τ-297/00 (1).
 — Παρα ́βαση των α ́ρθρων 81 και 82 ΕΚ.
 (1) ∆εν ́εχει ακο ́μη δημοσιευθει ́.
 — Παρα ́βαση της οδηγι ́ας 93/16/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου της
 5ης Απριλι ́ου 1993 για τη διευκο ́λυνση της ελευ ́θερης
 κυκλοφορι ́ας των ιατρω ́ν και της αμοιβαι ́ας αναγνω ́ρισης των
 διπλωμα ́των, πιστοποιητικω ́ν και α ́λλων τι ́τλων τους (1).
 — Παρα ́βαση των κανο ́νων περι ́ εκτιμη ́σεως του κοινοτικου ́
 συμφε ́ροντος.
 Προσφυγη ́ του Αnthony Goldstein κατα ́ της Επιτροπη ́ς των (1) EE 1993 L 165, σ. 1.
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 21 Σεπτεμβρι ́ου
 2000
 (Υπο ́θεση Τ-302/00)
 (2000/C 355/71)
 Προσφυγη ́ του Marı́a Jesús Sáez Acevedo κατα ́ της Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) 22 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 Ο Anthony Goldstein, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Raymond (Υπο ́θεση Τ-304/00)
 St John Murphy, Solicitor, του γραφει ́ου Merriman White,
 Λονδι ́νο, α ́σκησε στις 21 Σεπτεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδι-
 (2000/C 355/72)
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Ο Marı́a Jesús Sáez Acevedo, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́-
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 7ης Ιουλι ́ου μενος απο ́ τον Juan Ramón Iturriagagoitia α ́σκησε στις
 2000 περι ́ απορρι ́ψεως της καταγγελι ́ας που α ́σκησε ο 22 Σεπτεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 προσφευ ́γων συ ́μφωνα με τον κανονισμο ́ 17 σχετικα ́ με Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 παρα ́βαση των α ́ρθρων 81 και 82 ΕΚ απο ́ το Γενικο ́ Ιατρικο ́ Κοινοτη ́των.
 Συμβου ́λιο·
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση που ́ελαβε στις 13 ∆εκεμβρι ́ου
 1999 το συνταξιοδοτικο ́ τμη ́μα της Επιτροπη ́ς, συ ́μφωνα με
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα τις προηγου ́μενες αιτη ́σεις της 23ης Αυγου ́στου 1999,
 22ας Σεπτεμβρι ́ου 1999 και 3ης ∆εκεμβρι ́ου 1999·
 Το 1993 o προσφευ ́γων, ειδικο ́ς ρευματολο ́γος ιατρο ́ς ασκω ́ν την
 — να επανεξετα ́σει τον φα ́κελο του προσφευ ́γοντος, ως αποτε ́-
 ειδικο ́τητα αυτη ́ εντο ́ς της Κοινο ́τητας, υπε ́βαλε στην Επιτροπη ́,
 λεσμα της μεταφορα ́ς των συνταξιοδοτικω ́ν δικαιωμα ́των εκ
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 17
 του Συμβουλι ́ου, αι ́τηση ζητω ́ντας να διαπιστωθει ́ ο ́τι το General με ́ρους του τομε ́α μεταφορα ́ς δικαιωμα ́των του συνταξιοδοτι-
 κου ́ τμη ́ματος της Επιτροπη ́ς, του ́το δε ως συνε ́πεια της
 Medical Council (Γενικο ́ Ιατρικο ́ Συμβου ́λιο), εκ του νο ́μου
 λη ́ψεως των το ́κων που μεταφε ́ρθηκαν απο ́ τις ισπανικε ́ς
 ο ́ργανο το οποι ́ο ρυθμι ́ζει τα της ασκη ́σεως του ιατρικου ́ επαγγε ́λ-
 ματος εντο ́ς της επικρα ́τειας του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου, ει ́χε παραβει ́ κοινωνικε ́ς ασφαλι ́σεις κατο ́πιν εκτελε ́σεως της δικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως·
 τα α ́ρθρα 85 και 86 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρα 81 και 82 ΕΚ).
 Με ́εγγραφο της 7ης Ιουλι ́ου 2000, η Επιτροπη ́ πληροφο ́ρησε τον
 προσφευ ́γοντα ο ́τι η καταγγελι ́α του ει ́χε απορριφθει ́ (προσβαλλο- — να πραγματοποιη ́σει τους αναγκαι ́ους υπολογισμου ́ς που
 με ́νη απο ́φαση). προκυ ́πτουν απο ́ τη μεταφορα ́ των προαναφερομε ́νων το ́κων·


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/48
 Προσφυγή της 9ης Αυγούστου 2007 — Offshore Legends κατά ΓΕΕΑ — Acteon [OFFSHORE LEGENDS (ασπρόμαυρο)]
 (Υπόθεση T-305/07)
 (2007/C 269/87)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Offshore Legends NV (Nevele, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: P. Maeyaert και N. Clarembeaux, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Acteon SARL (Σεν-Τροπέ, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 29ης Μαΐου 2007 (υπόθεση R 1031/2006-2)·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «Offshore Legends» (ασπρόμαυρο), για προϊόντα των κλάσεων 3, 9, 14, 18, 20, 24, 25, 28 και 35 — αίτηση υπ' αριθ. 3 160 231
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Acteon SARL
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Το εθνικό και διεθνές εικονιστικό σήμα «Offshore One» για προϊόντα των κλάσεων 16, 18 και 25
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής για το σύνολο των αμφισβητουμένων προϊόντων
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Μερική ακύρωση της απόφασης του τμήματος ανακοπών, καθόσον απέρριψε την ανακοπή για τα προϊόντα των κλάσεων 18 και 25
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1) καθόσον το τμήμα προσφυγών εκτίμησε εσφαλμένα τον κίνδυνο συγχύσεως και, ειδικότερα, την ομοιότητα των επίμαχων σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1).


text:
 30.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 130/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 3ης Μαρτίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-508/09) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Διατήρηση των αγρίων πτηνών - Οδηγία 79/409/ΕΟΚ - Παρεκκλίσεις από το καθεστώς προστασίας των αγρίων πτηνών)
 2011/C 130/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Recchia και C. Zadra)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. Palmieri και G. Fiengo, S. Fiorentino, avvocato dello Stato)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 9 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001 σ. 202) — Παρεκκλίσεις — Περιφέρεια της Σαρδηνίας
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ιταλική Δημοκρατία, δεδομένου ότι η Περιφέρεια της Σαρδηνίας θέσπισε και εφάρμοσε ρύθμιση σχετικά με την έγκριση παρεκκλίσεων από το καθεστώς προστασίας των αγρίων πτηνών η οποία δεν τηρεί τις προϋποθέσεις του άρθρου 9 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 9 της οδηγίας αυτής.
 2)
 Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 24 της 30.1.2010


text:
9.12.95 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 333/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ οικείου διανομέα, ή να προτρέπει τους εν λόγω διανομείς να
 της 24ης Οκτωβρίου 1995 υιοθετήσουν μια τέτοια συμπεριφορά.
 στην υπόθεση C-70/93 (αίτηση του Bundesgerichtshof για O κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 123/85 της Επιτροπής της 12ης
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Bayerische Moto Δεκεμβρίου 1984 σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85
 renwerke AG κατά ALD Auto-Leasing D GmbH (') παράγραφος 3 της συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες
 (Σύστημα επιλεκτικής διανομής — Αυτοκίνητα οχήματα — συμφωνιών διανομής και εξυπηρέτησης των πελατών πριν
 Άρνηση παραδόσεως — Εδαφική προστασία — Ερμηνεία και μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων, πρέπει να
 τον άρθρον 85 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ και τον ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν απαλλάσσει μια τέτοια
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 123/85) συμφωνία.
 (95/C 333/01 )
 (') ΕΕ αριθ . C 112 της 22. 4. 1993 .
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφράση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Στην υπόθεση C-70/93, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 Bundesgerichtshof προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του της 24ης Οκτωβρίου 1995
 άρθρου 177 της συνθήκης ΕΟΚ, με την αποία ζητείται, στο στην υπόθεση C-266/93 (αίτηση του Bundesgerichtshof για
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Bundeskartellamt
 δικαστηρίου μεταξύ Bayerische Motorenwerke AG και ALD κατά Volkswagen AG και VAG Leasing GmbH (')
 Auto- Leasing D GmbH , η έκδοση προδικαστικής αποφά (Leasing στον τομέα των αντοκινήτων — Διανομείς δρώντες
 σεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 85 παράγραφος 1 της ως αποκλειστικοί πράκτορες της θυγατρικής του κατασκευ
 συνθήκης ΕΟΚ και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 123/85 της αστή, η οποία ειδικεύεται στο leasing — Ερμηνεία τον
 Επιτροπής της 12ης Δεκεμβρίου 1984 σχετικά με την εφαρ άρθρου 85 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ και τον
 μογή του άρθρου 85 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ σε κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 123/85)
 ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών διανομής και εξυπηρέτη
 σης των πελατών πριν και μετά την πώληση αυτοκινήτων ( 95/C 333/02 )
 οχημάτων ( ΕΕ 1985 , L 15 , σ. 16), το Δικαστήριο συγκείμενο
 από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο , K. N. Κακούρη , (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 D. A. O. Edward , G. Hirsch , προέδρους τμήματος, G. F.
 Mancini , F. A. Schockweiler (εισηγητή ), J. C. Moitinho de (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 Almeida , P. J. G. Kapteyn , P. Jann , H. Ragnemalm και L. σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Sevón, δικαστές , γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro, γραμματέ
 ας: H. A. Rühl , κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις Στην υπόθεση C-266/93 , που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 24 Οκτώβριου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό : Bundesgerichtshof προς το Δικαστήριο, κατ ' εφαρμογήν του
 άρθρου 177 της συνθήκης ΕΟΚ , με την οποία ζητείται, στο
 Το άρθρο 85 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ πρέπει να πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί, ενώπιον του αιτούντος
 ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι εμποδίζει μια αυτοκινητοβιο δικαστηρίου μεταξύ Bundeskartellamt και Volkswagen AG ,
 μηχανία, που πωλεί τα υπ ' αυτής κατασκευαζόμενα οχήματα VAG Leasing GmbH , υποστηριζομένων από την VAG
 μέσω συστήματος επιλεκτικής διανομής, να συνομολογεί με Händlerbeirat eV, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως
 τους συμβεβλημένους διανομείς της ότι δεν θα παραδίδουν προς την ερμηνεία του άρθρο 85 παράγραφος 1 της συνθήκης
 οχήματα σε ανεξάρτητες εταιρίες leasing, όταν αυτές, χωρίς ΕΟΚ και του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 123/85 της Επιτροπής
 να παρέχουν δικαίωμα επιλογής αγοράς, παραχωρούν τη της 12ης Δεκεμβρίου 1984 σχετικά με την εφαρμογή του
 χρήση τους σε μισθωτές leasing, που έχουν την κατοικία ή άρθρου 85 παράγραφος 3 της συνθήκης σε ορισμένες κατη
 έδρα τους εκτός της σνμβατικώς ορισθείσας περιοχής του γορίες συμφωνιών διανομής και εξυπηρέτησης των πελατών
 ---pagebreak--- Αριθ . C 333/2 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9 . 12 . 95
 πριν και μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων ( ΕΕ 1985 , και 39 παραγραφοι 1 και 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1 408/
 L 15 , σ. 16), το Δικαστήριο συγκείμενο από τους G. C. 71 του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των
 Rodriguez Iglesias , Πρόεδρο, K. N. Κακούρη , D. A. O. συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς
 Edward , G. Hirsch , προέδρους τμήματος, G. F. Mancini . F. A. εργαζομένους, στους μη μισθωτούς εργαζομένους και στα
 Schockweiler ( εισηγητή ), J. C. Moitinho de Almeida , P. J. G. μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της
 Kapteyn . P. Jann , H. Ragnemalm και L. Sevón , δικαστές, Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ )
 γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro , γραμματέας: H. A. Rühl , αριθ . 2001 /83 του Συμβουλίου της 2ας Ιουνίου 1983 ( ΕΕ L 230 ,
 κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 24 Οκτωβρίου σ. 6), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: D. A. O. Edward ( εισηγητή ), πρόεδρο τμήματος, J. C.
 Moitinho de Almeida , C. Gulmann , P. Jann και L. Sevón ,
 1 . Το άρθρον 85 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ έχει την δικαστές, γενικός εισαγγελέας : A. M. La Pergola, γραμματέ
 έννοια ότι απαγορεύει στην πρώτη αυτοκινητοβιομηχα ας: H. A. Rühl , κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 νία κράτους μέλους να υποχρεώνει όλους τους εγκατε 26 οκτωβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 στημένους στο ίδιο αυτό κράτος μέλος διανομείς της να
 αναπτύσσουν δραστηριότητα πρακτορίας στον τομέα του Το άρθρο 38 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 leasing αποκλειστικά για λογαριασμό της δικής της εται αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971 περί
 ρείας leasing. εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους
 μισθωτούς εργαζομένους, στους μη μισθωτούς εργαζομέ
 2 . O κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 123/85 της Επιτροπής της 12ης νους και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται
 Δεκεμβρίου 1984 σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85 εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονι
 παράγραφος 3 της συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες σμό (ΕΟΚ) αριθ. 2001/83 του Συμβουλίου της 2ας Ιουνίου
 συμφωνιών διανομής και εξυπηρέτησης των πελατών 1983, έχει την έννοια ότι , οσάκις η εφαρμοστέα νομοθεσία
 πριν και μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων, πρέπει κράτους μέλους εξαρτά τη χορήγηση παροχών αναπηρίας
 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν απαλλάσσει την ιδίως από την προϋπόθεση ότι η κατάσταση της υγείας του
 υποχρέωση, την οποία επιβάλλει η πρώτη αυτοκινητοβιο εργαζομένου, κατά τον χρόνο υπαγωγής του στο σύστημα
 μηχανία κράτους μέλους σε όλους τους εγκατεστημένους που εγκαθιδρύει, δεν προοιωνίζεται την επέλευση, εντός
 στο ίδιο αυτό κράτος μέλος διανομείς της, να αναπ συντόμου χρόνου, της ανίκανοτητάς του προς εργασία με
 τύσσουν δραστηριότητα πρακτορίας στον τομέα του επακόλουθο την ανικανότητα, o αρμόδιος φορέας πρέπει να
 leasing αποκλειστικά για λογαριασμό της δικής της εται λαμβάνει υπόψη και τις περιόδους υπαγωγής στο σύστημα
 ρείας leasing. κοινωνικής ασφαλίσεως που διήνυσε o ενδιαφερόμενος υπό
 τη νομοθεσία άλλου κράτους μέλους και που λογίζονται ως
 (') ΕΕ αριθ . C 160 της 12 . 6 . 1993 . περίοδοι διανυθείσες υπό τη νομοθεσία που εφαρμόζει o
 φορέας αυτός.
 (') ΕΕ αριθ . C 59 της 26 . 2 . 1994.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 26ης Οκτωβρίου 1995
 στην υπόθεση C-481/93 (αίτηση του Arrondissementsrecht
 bank te Amsterdam για την έκδοση προδικαστικής αποφά ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 σεως): R. Moscato κατά Bestuur van de Nieuwe Algemene (πέμπτο τμήμα)
 Bedrijfsvereiniging (')
 της 26ης Οκτωβρίου 1995
 («Κοινωνική ασφάλιση — Αναπηρία — Εφορμοστέο δίκαιο
 — Νομοθεσία της κατηγορίας A — Προγενέστερη κατά στην υπόθεση C-482/93 (αίτηση του Arrondissementsrecht
 σταση της υγείας») bank te Amsterdam για την έκδοση προδικαστικής αποφά
 σεως): S. E. Klaus κατά Bestuur van de Nieuwe Algemene
 (95/C 333/03 ) Bedrijfsvereniging (')
 («Κοινωνική ασφάλιση — Ασθενεια — Προϋπάρχουσα
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική) κατάσταση υγείας — Σννοπολογισμός περιόδων ασφαλίσε
 ως»)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο (951C 333/04 )
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-481 /93, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 Arrondissementsrechtbank te Amsterdam (Κάτω Χώρες)
 προς το Δικαστήριο , κατ ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 συνθήκης ΕΚ , με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 μεταξύ R. Moscato και Bestuur van de Nieuwe Algemene
 Bedrijfsvereniging, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως Στην υπόθεση C-482/93 , που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 προς την ερμηνεία των άρθρων 13 παράγραφος 2 στοιχείο α) Arrondissementsrechtbank te Amsterdam (Κάτω Χώρες)


text:
10.5.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 112/9
 4. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ιταλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 26 Φεβρουα-
 Η απόφαση περί υποβολής προδικαστικού ερωτήματος, ρίου 2003
 συμπεριλαμβανομένων και των συνημμένων εγγράφων,
 παρέχει στο ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ενόψει
 της νομολογίας του στην απόφαση της 26.3.1996 ( 2),
 υπόθεση C-392/93, British Telecommunications, όλα τα (Υπόθεση C-83/03)
 στοιχεία που απαιτούνται προκειμένου να απαντήσει στο
 ερώτημα, αν οι προεκτεθέντες κανόνες της εθνικής νομοθε-
 σίας που αποτελούν μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική (2003/C 112/17)
 έννομη τάξη παραμένουν εντός των ορίων διακριτικής ευχέ-
 ρειας που αναγνωρίζει στον εθνικό νομοθέτη η οδηγία
 89/105/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1988,
 σχετικά με τη διαφάνεια των μέτρων που ρυθμίζουν τον
 καθορισμό των τιμών των φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση
 και για την κάλυψη του κόστους των στο πλαίσιο των εθνικών Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 ασφαλιστικών συστημάτων υγείας (ΕΕ 1989, L 40, σ. 8), ή η τον Αntonio Aresu και τον Roberto Amorosi, άσκησε ενώπιον
 απάντηση στο ερώτημα αυτό επαφίεται στο αιτούν δικαστή- του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 26 Φεβρουα-
 ριο; ρίου 2003, προσφυγή κατά της Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) Συλλογή 2001, σ. I-09285.
 ( 2) Συλλογή 1996, σ. I-01631.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 α) να διαπιστώσει ότι η Ιταλική ∆ημοκρατία παρέβη τις υπο-
 χρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφος 2, της
 οδηγίας 85/337/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου
 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, στο μέτρο
 βαλε το Bundesarbeitsgericht με διάταξη της 6ης Νοεμ- που δεν εξέτασε ορθώς αν για το σχέδιο κατασκευής μαρίνας
 βρίου 2002 στην υπόθεση Wolff & Müller GmbH & CO. σκαφών αναψυχής στη Fossacesia (Chieti), σχέδιο που
 KG κατά José Filipe Pereira Félix περιλαμβανόταν στον κατάλογο του παραρτήματος ΙΙ της εν
 λόγω οδηγίας, ήταν αναγκαία η διεξαγωγή διαδικασίας
 (Υπόθεση C-60/03) εκτιμήσεως των επιπτώσεων για το περιβάλλον·
 (2003/C 112/16) β) να καταδικάσει την Ιταλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Με διάταξη της 6ης Νοεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 14 Φεβρουαρίου 2003, το Bundesarbeitsgericht στο πλαίσιο της
 διαφοράς μεταξύ Wolff & Müller GmbH & Co KG και José Filipe Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Pereira Félix, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Οι ιταλικές αρχές δεν εξήγησαν στην Επιτροπή τον λόγο για τον
 Απαγορεύει το άρθρο 49 ΕΚ (πρώην άρθρο 59 της Συνθήκης ΕΚ) οποίο θεώρησαν ότι το σχέδιο κατασκευής μαρίνας σκαφών
 εθνική ρύθμιση σύμφωνα με την οποία ένας εργολάβος οικοδομών, αναψυχής στη Fossacesia (Chieti) δεν χρειαζόταν να υποβληθεί σε
 o οποίος αναθέτει σε άλλο επιχειρηματία την παροχή οικοδομικών διαδικασία εκτιμήσεως των επιπτώσεων για το περιβάλλον υπό την
 υπηρεσιών, ευθύνεται για τις υποχρεώσεις του εν λόγω επιχειρημα- έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ.
 τία ή ενός υπεργολάβου της πληρωμής της κατωτάτης αμοιβής σε
 εργαζόμενο ή της καταβολής εισφορών σε κοινό φορέα των
 συμβαλλομένων μερών συλλογικής συμβάσεως ως εγγυητής, o
 οποίος παραιτήθηκε από την ένσταση διζήσεως, αν η κατωτάτη Επιπλέον, δεν είναι προφανές ότι τα χαρακτηριστικά του σχεδίου
 αμοιβή περιλαμβάνει το ποσό το οποίο πρέπει να εξοφληθεί στον εκτιμήθηκαν σε σχέση με τις πιθανές επιπτώσεις στην πανίδα, τη
 εργαζόμενο μετά την αφαίρεση των φόρων και των εισφορών στην χλωρίδα και το τοπίο. Το γεγονός ότι ο σχετικός χώρος δεν
 κοινωνική ασφάλιση και για την προώθηση της εργασίας ή για προτάθηκε ως Τόπος Κοινοτικής Σημασίας είναι ένα περαιτέρω
 αντίστοιχες δαπάνες για την κοινωνική ασφάλεια (καθαρή αμοιβή), στοιχείο από το οποίο συνάγεται ότι οι επιπτώσεις αυτές έπρεπε
 αν η προστασία της αμοιβής των εργαζομένων δεν αποτελεί πράγματι να ληφθούν υπόψη. Ακόμη, το γεγονός ότι η εξέταση
 πρωταρχικό σκοπό ή αποτελεί μόνο δευτερεύοντα σκοπό του αυτή πραγματοποιήθηκε αφότου είχε χορηγηθεί η οικοδομική
 νόμου; άδεια ήταν ένα άλλο βασικό στοιχείο από το οποίο μπορεί να
 συναχθεί ότι η διαδικασία που εφαρμόστηκε χαρακτηριζόταν
 τουλάχιστον από έλλειψη συνοχής.
 ---pagebreak--- C 112/10 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.5.2003
 Ακόμη και ελλείψει, υπό την έννοια της προαναφερθείσας οδηγίας, 4) Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης, αν τα ∆ικαστήρια των
 κατευθυντήριων γραμμών και κριτηρίων για τη διεξαγωγή ελέγχων Κρατών μελών μπορούν να προβούν σε επέκταση της έννοιας
 προκειμένου να διαπιστωθεί η ανάγκη εκτιμήσεως των επιπτώσεων του εμπορικού αντιπροσώπου και στον ανωτέρω, με αναλο-
 ενός συγκεκριμένου σχεδίου για το περιβάλλον, δεν μπορεί να γική εφαρμογή της εθνικής τους νομοθεσίας, με την οποία
 θεωρηθεί ότι το άρθρο 4, παράγραφος 2, εφαρμόστηκε σωστά ενσωματώθηκε στο εσωτερικό τους δίκαιο η ως άνω οδηγία,
 ούτε ότι είναι ευλόγως αιτιολογημένη η απόφαση να μην υποβληθεί ή αυτό είναι ανεπίτρεπτο αφού αντιστρατεύεται την ομοιο-
 το σχέδιο στη διαδικασία αυτή. μορφία του κοινοτικού δικαίου.
 ( 1) ΕΕ L 175 της 5ης Ιουλίου 1985, σ. 40. (1 ) ΕΕ L 372, της 31.12.1986, σ. 1.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- Προσφυγή της Ελληνικής ∆ημοκρατίας κατά της Επιτροπής
 βαλε το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, με απόφαση της των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 26 Φεβρου-
 27ης Απριλίου 2001, στην υπόθεση Αναστασία Μαύρωνα αρίου 2003
 & Σια Ε.Ε. κατά ∆ΕΛΤΑ εταιρείας Συμμετοχών Α.Ε.
 (Υπόθεση C-86/03)
 (Υπόθεση C-85/03)
 (2003/C 112/19)
 (2003/C 112/18)
 Η Ελληνική ∆ημοκρατία, εκπροσωπούμενη από την Αικατερίνη
 Mε απόφαση της 27ης Απριλίου 2001, η οποία περιήλθε στη Σαμώνη-Ράντου και τον Παναγιώτη Μυλωνόπουλο, νομικούς
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις συμβούλους της ειδικής νομικής υπηρεσίας του Υπουργείου
 26 Φεβρουαρίου 2003, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών ζητεί Εξωτερικών, άσκησε στις 26 Φεβρουαρίου 2003, προσφυγή κατά
 από το ∆ικαστήριο, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Αναστασίας της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Μαύρωνα & Σια Ε.Ε. και ∆ΕΛΤΑ εταιρείας Συμμετοχών Α.Ε., που
 εκκρεμεί ενώπιόν του, την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 των εξής ερωτημάτων:
 1) να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής Ε(2002) 2475
 1) Αν κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 2 της τελικό, της 17ης ∆εκεμβρίου 2002, επί του αιτήματος της
 υπ' αριθμ. 86/635/ΕΟΚ (1) οδηγίας του Συμβουλίου των Ελλάδος να επιτραπεί η χρήση βαρέος μαζούτ μέγιστης
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εμπορικός αντιπρόσωπος είναι και περιεκτικότητας σε θείο 3 % κατά μάζα σε τμήμα της
 αυτός ο οποίος υπό την ιδιότητά του ως ανεξάρτητου
 επικράτειάς της ( 1),
 μεσολαβητή αγοράζει στο όνομά του εμπορεύματα από τον
 αντιπροσωπευόμενο αφαιρώντας από την τιμή αγοράς την 2) να κηρύξει την οδηγία 1999/32/ΕΚ ανεφάρμοστη βάσει του
 προμήθειά του και στη συνέχεια πωλεί τα εμπορεύματα
 άρθρου 241 της Συνθήκης ΕΚ, και
 αυτά σε τρίτους, ενεργώντας όμως για λογαριασμό του
 αντιπροσωπευόμενου.
 3) να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 2) Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης, αν εν προκειμένω ο
 τεθείς με το ως άνω άρθρο ορισμός του εμπορικού αντιπρο-
 σώπου, έχει τεθεί κατ' αντιδιαστολή με τον ως άνω (δηλαδή Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 με αυτόν ο οποίος υπό την ιδιότητά του ως ανεξάρτητου
 μεσολαβητή αγοράζει στο όνομά του εμπορεύματα από τον — Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας.
 αντιπροσωπευόμενο αφαιρώντας από την τιμή αγοράς την
 προμήθειά του και στη συνέχεια πωλεί τα εμπορεύματα — Παραβίαση της αρχής του πρόσφορου αποτελέσματος (effet
 αυτά σε τρίτους, ενεργώντας όμως για λογαριασμό του utile).
 αντιπροσωπευόμενου) ή αν υφίσταται πραγματικό κενό.
 — Παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
 3) Σε περίπτωση που υφίσταται κενό, αν είναι δυνατό με βάση
 τις αρχές της επιείκειας να εφαρμοσθεί αναλογικά ο ως άνω — Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.
 ορισμός του άρθρου 1 παράγραφος 2 της οδηγίας και σε
 αυτόν ο οποίος υπό την ιδιότητά του ως ανεξάρτητου — Παράβαση του άρθρου 252 ΕΚ.
 μεσολαβητή αγοράζει στο όνομά του εμπορεύματα από τον
 αντιπροσωπευόμενο αφαιρώντας από την τιμή αγοράς την
 προμήθειά του και στη συνέχεια πωλεί τα εμπορεύματα (1 ) ΕΕ L 4 της 9.1.2003, σ. 16.
 αυτά σε τρίτους, ενεργώντας όμως για λογαριασμό του
 αντιπροσωπευόμενου. Και


text:
 3.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/38
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Μαΐου 2010 — Επιτροπή κατά Meierhofer
 (Υπόθεση T-560/08 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Πρόσληψη - Γενικός διαγωνισμός - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται η αποτυχία υποψηφίου στην προφορική δοκιμασία - Άρνηση της Επιτροπής να απαντήσει σε μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας)
 2010/C 179/65
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και B. Eggers, επικουρούμενοι από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Stefan Meierhofer (Μόναχο, Γερμανία), (εκπρόσωπος: H. G. Schiessl, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώτο τμήμα) της 14ης Οκτωβρίου 2008, F-74/07, Meierhofer κατά Επιτροπής (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώτο τμήμα) της 14ης Οκτωβρίου 2008, F-74/07, Meierhofer κατά Επιτροπής (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή).
 2)
 Αναπέμπει την υπόθεση στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης.
 3)
 Επιφυλάσσεται επί των δικαστικών εξόδων.
 (1) EE C 55 της 7.3.2009.


text:
 12.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 335/46
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιουλίου 2016 — Alcimos Consulting κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-368/15) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Αγωγή αποζημιώσεως - Αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ - Παροχή έκτακτης ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες - Ανώτατο όριο - Πράξη που δεν αφορά άμεσα τον προσφεύγοντα - Απαράδεκτο - Μη τήρηση των τυπικών προϋποθέσεων))
 (2016/C 335/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Alcimos Consulting SMPC (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Φ. Ροδολάκη, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εκπρόσωποι: K. Laurinavičius και M. Szablewska, επικουρούμενοι από τον H. G. Kamann, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αφενός, προσφυγή βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση των αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ της 28ης Ιουνίου 2015, με την οποία αποφασίστηκε η διατήρηση του ανώτατου ορίου παροχής έκτακτης ρευστότητας στο επίπεδο που είχε αποφασιστεί στις 26 Ιουνίου 2015, και της 6ης Ιουλίου 2015, με την οποία ομοίως αποφασίστηκε η διατήρηση του ίδιου ορίου, καθώς και η προσαρμογή των περικοπών αποτιμήσεως που εφαρμόζονται για τις εγγυήσεις που δέχεται η Τράπεζα της Ελλάδος στο πλαίσιο αυτό, και, αφετέρου, αγωγή βάσει του άρθρου 268 ΣΛΕΕ προς αποκατάσταση της ζημίας που προβάλλει ότι υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα εξαιτίας των ως άνω αποφάσεων.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει την Alcimos Consulting SMPC στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 302 της 14.9.2015.