text:
 23.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/9
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Ιανουαρίου 2013 — Aiscat κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-182/10) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Απευθείας ανάθεση συμβάσεως παραχωρήσεως για την κατασκευή και τη μεταγενέστερη διαχείριση τμήματος αυτοκινητοδρόμου - Απόφαση να τεθεί η καταγγελία στο αρχείο - Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξη δεκτική προσφυγής - Νομιμοποίηση - Άμεσος επηρεασμός της προσφεύγουσας - Παραδεκτό - Έννοια της ενισχύσεως - Κρατικοί πόροι)
 2013/C 55/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Associazione italiana delle società concessionarie per la costruzione e l’esercizio di autostrade e trafori stradali (Aiscat) (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωπος: M. Maresca, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Rossi και D. Grespan)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Concessioni autostradali Venete — CAV SpA (εκπρόσωποι: C. Malinconico και P. Clarizia, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 10ης Φεβρουαρίου 2010, περί απορρίψεως της καταγγελίας που κατέθεσε η προσφεύγουσα σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που φέρεται να χορήγησε η Ιταλική Δημοκρατία στην CAV.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Associazione italiana delle società concessionarie per la costruzione e l’esercizio di autostrade e trafori stradali (Aiscat) φέρει το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της, το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και το σύνολο των δικαστικών εξόδων της Concessioni autostradali Venete — CAV SpA.
 3)
 Η Επιτροπή φέρει το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της καθώς και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της Aiscat.
 (1) ΕΕ C 161 της 19.6.2010.


text:
24.3.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 95/11
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ στην υπο ́θεση T-85/99 ως ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 απαρα ́δεκτη.
 της 21ης Νοεμβρι ́ου 2000
 3) Το Κοινοβου ́λιο φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα καθω ́ ς και
 τα ́εξοδα των C. Ripa di Meana και L. Orlando, στις στην υπο ́θεση T-214/99, Manuel Tomás Carrasco Benı́tez
 υποθε ́σεις T-83/99 και T-84/99. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 4) Ο G. Parigi φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα καθω ́ ς και τα (Υπα ́ λληλοι — Προ ́σληψη — Συμμετοχη ́ σε εσωτερικου ́ς
 ́εξοδα του Κοινοβουλι ́ου, στην υπο ́θεση T-85/99. διαγωνισμου ́ς — Προκη ́ρυξη διαγωνισμου ́ — Προϋπο ́-
 θεση σχετικη ́ με την αρχαιο ́τητα στην υπηρεσι ́α — Επαγ-
 γελματικη ́ πει ́ρα του υποψηφι ́ου)
 (1) ΕΕ C 160 της 5.6.99.
 (2001/C 95/20)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Στην υπο ́θεση T-214/99, Manuel Tomás Carrasco Benı́tez,
 υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος
 Λονδι ́νου, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους J.-N. Louis, G. Parmentier
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ και V. Peere, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο τη Société de gestion fiduciaire SARL, 13,
 της 26ης Οκτωβρι ́ου 2000 avenue du Bois, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (J. Currall και D. Waelbroeck), που ́εχει ως αντικει ́μενο αι ́τηση
 ακυρω ́σεως των αποφα ́σεων των εξεταστικω ́ν επιτροπω ́ν των
 στην υπο ́θεση Τ-138/99, Luc Verheyden κατα ́ Επιτροπη ́ς εσωτερικω ́ν διαγωνισμω ́ν COM/T/R/ADM/A/98, COM/R/
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) 5179/98, COM/R/5182/98, COM/R/5183/98, COM/R/5188/
 98 και COM/R/5190/98 με τις οποι ́ες δεν ́εγινε δεκτη ́ η αι ́τηση
 (Υπα ́ λληλοι — Προηγου ́μενη διοικητικη ́ ́ενσταση — Προ- συμμετοχη ́ς του προσφευ ́γοντος στους διαγωνισμου ́ς αυτου ́ς, το
 θεσμι ́ες — Νε ́ο περιστατικο ́ — Προαγωγη ́ — Συγκριτικη ́ Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους K. Lenaerts,
 εξε ́ταση των προσο ́ντων) προ ́εδρο, και J. Azizi και M. Jaeger, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 21 Νοεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (2001/C 95/19)
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 Στην υπο ́θεση Τ-138/99, Luc Verheyden, υπα ́λληλος της Επιτρο- (1) ΕΕ C 333 της 20.11.99.
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Αngera (Ιταλι ́α),
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Ε. Boigelot, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον L. Schiltz, 2, rue du Fort
 Rheinsheim, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́-
 σωποι: C. Berardis-Kayser και F. Clotuche-Duvieusart), με
 αντικει ́μενο, αφενο ́ς, αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως περι ́ μη ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 προαγωγη ́ς του προσφευ ́γοντος στον βαθμο ́ LA 4 με αναδρομικη ́
 ισχυ ́ απο ́ 10ης Οκτωβρι ́ου 1989 και της αποφα ́σεως περι ́ μη της 12ης ∆εκεμβρι ́ου 2000
 προαγωγη ́ς του προσφευ ́γοντος κατα ́ την περι ́οδο προαγωγω ́ν του
 1998 και, αφετε ́ρου, αι ́τηση ικανοποιη ́σεως της ηθικη ́ς βλα ́βης στην υπο ́θεση Τ-11/00, Michel Hautem κατα ́ Ευρωπαϊκη ́ς
 που ο προσφευ ́γων ισχυρι ́στηκε ο ́τι υπε ́στη, το Πρωτοδικει ́ο Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων (1)
 (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. Garcı́a-Valdecasas,
 προ ́εδρο, και P. Lindh και J. D. Cooke, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: ́ λληλοι — Απο ́λυση — Μη εκτε ́λεση ακυρωτικη ́ς
 (Υπα
 G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 26 Οκτωβρι ́ου αποφα ́ σεως — 'Αρθρο 233 ΕΚ — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη
 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 της Κοινο ́τητας — Ηθικη ́ βλα ́ βη — Χρηματικη ́ ικανο-
 ποι ́ηση)
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 (2001/C 95/21)
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 (1) EE C 226 της 7.8.99.
 Στην υπο ́θεση Τ-11/00, Michel Hautem, υπα ́λληλος της Ευρωπαϊ-
 κη ́ς Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων, κα ́τοικος Schouweiler (Λουξεμβου ́ρ-
 γο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους M. Karp και J. Choucroun,

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 16ης Οκτωβρίου 2008 [αίτηση του Juzgado de lo Mercantil (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Kirtruna SL, Elisa Vigano κατά Red Elite de Electrodomésticos SA, Cristina Delgado Fernández de Heredia, Sergio Sabini Celio, Miguel Oliván Bascones, Electro Calvet SA
 (Υπόθεση C-313/07) (1)
 (Κοινωνική πολιτική - Οδηγία 2001/23/ΕΚ - Μεταβίβαση επιχείρησης - Διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων - Διαδικασία αφερεγγυότητας - Μεταβίβαση μισθωτικής συμβάσεως)
 (2008/C 313/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de lo Mercantil
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Kirtruna SL, Elisa Vigano
 κατά
 Red Elite de Electrodomésticos SA, Cristina Delgado Fernández de Heredia, Sergio Sabini Celio, Miguel Oliván Bascones, Electro Calvet SA
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Juzgado de lo Mercantil — Ερμηνεία της οδηγίας 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων (ΕΕ L 82, σ. 16)
 Διατακτικό
 Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων, δεν απαιτεί, σε περίπτωση μεταβίβασης επιχείρησης, τη διατήρηση της σύμβασης μισθώσεως επαγγελματικού χώρου που είχε συναφθεί από τον εκχωρητή της επιχείρησης με τρίτον, μολονότι η λύση της εν λόγω συμβάσεως είναι πιθανό να έχει ως αποτέλεσμα τη λύση των συμβάσεων εργασίας που μεταβιβάστηκαν στον εκδοχέα.
 (1) ΕΕ C 211 της 8.9.2007.


text:
C 47/28 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 19.2.2000
 κοινοτικη ́ς διαδικασι ́ας για τον καθορισμο ́ ανω ́τατων ορι ́ων κατα- κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Klaus
 λοι ́πων κτηνιατρικω ́ν φαρμα ́κων στα τρο ́φιμα ζωικη ́ς προε ́λευσης Wiedner και Stephen Kinsella), υποστηριζομε ́νης απο ́ τη
 (EE L 170, σ. 8), το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα) συγκει ́μενο απο ́ ∆ημοκρατι ́α της Φινλανδι ́ας (εκπρο ́σωποι: Tuula Pynnä και David
 τους A. Potocki, Προ ́εδρο, C. W. Bellamy και A. W. H. Meij, Vaughan, QC), και τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι: Jean-
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, Franηois Dobelle, Frédéric Million και Kareen Rispal-Bellanger),
 εξε ́δωσε την 1η ∆εκεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο που ́εχει ως αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως
 διατακτικο ́: 97/277/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 20η ́ς Νοεμβρι ́ου 1996, κηρυ ́ττου-
 σας ασυ ́μβατη μι ́α συγκε ́ντρωση με την κοινη ́ αγορα ́ (υπο ́θεση
 1) Συνεκδικα ́ζει τις υποθε ́σεις Τ-125/96 και Τ-153/96 προς ΙV/M. 784 — Kesko/Tuko, EE 1997, L 110, σ. 53), το
 τον σκοπο ́ εκδο ́σεως της παρου ́σας αποφα ́σεως. Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 2) Ακυρω ́ νει τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 1312/96 της Επιτροπη ́ς, A. Potocki, Προ ́εδρο, K. Lenaerts, C. W. Bellamy, J. Azizi και A.
 της 8ης Ιουλι ́ου 1996, σχετικα ́ με την τροποποι ́ηση του W. H. Meij, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: A. Meir, υπα ́λληλος διοι-
 παραρτη ́ματος ΙΙΙ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2377/90 του Συμ- κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 15 ∆εκεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το
 βουλι ́ου για τη θε ́σπιση κοινοτικη ́ς διαδικασι ́ας για τον ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 καθορισμο ́ ανω ́ τατων ορι ́ων καταλοι ́πων κτηνιατρικω ́ ν φαρ- 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 μα ́κων στα τρο ́φιμα ζωικη ́ς προε ́λευσης, καθο ́σον προβλε ́πει
 ́οτι τα ΑΟΚ που καθορι ́ζει για την κλενβουτερο ́λη ισχυ ́ουν 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και
 μο ́νο για ορισμε ́νες θεραπευτικε ́ς χρη ́σεις στα βοοειδη ́ και τα ́εξοδα της Επιτροπη ́ς.
 στα ιπποειδη ́.
 3) Η ∆ημοκρατι ́α της Φινλανδι ́ας και η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α
 3) Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς και την αγωγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́. φε ́ρουν καθεμι ́α τα δικαστικα ́ της ́εξοδα.
 4) Στην υπο ́θεση Τ-125/96 καταδικα ́ζει τις προσφευ ́γουσες
 και τη Fédération européenne de la Santé animale (FEDESA), (1) ΕΕ C 131 της 26.4.97.
 ́οσον αφορα ́ την παρε ́μβαση ́ της, στα δικα ́ τους ́εξοδα καθω ́ς
 και οτα ́εξοδα του Συμβουλι ́ου. Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο, η
 Επιτροπη ́ και το Stichting Kwaliteitsgarantie Vleeskalverensector
 (SKV) θα φε ́ρουν τα ́εξοδα ́ τους.
 5) Στην υπο ́θεση Τ-152/96 η Επιτροπη ́ θα φε ́ρει, εκτο ́ς απο ́
 τα δικα ́ της ́εξοδα, το ́ημισυ των εξο ́δων των προσφευγουσω ́ν ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 και της Fédération européenne de la Santé animale (FEDESA),
 ενω ́ το ́αλλο ́ημισυ θα βαρυ ́νει τις προσφευ ́γουσες και τη της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 1999
 Fédération européenne de la Santé animale (FEDESA). Το
 Συμβου ́λιο και το Stichting Kwaliteitsgarantie Vleeskalveren- στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-33/98 και Τ-34/98,
 sector (SKV) θα φε ́ρουν τα ́εξοδα ́ τους. Petrotub SA και Republica SA κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης (1)
 (1) EE C 318 της 26.10.96 και C 354 της 23.11.96.
 (∆ικαιω ́ ματα αντιντα ́μπινγκ — Σωλη ́νες χωρι ́ς συγκο ́λ-
 ληση απο ́ σι ́δηρο η ́ μη κραματοποιημε ́νο χα ́λυβα —
 ’Ευρωπαϊκη ́ συμφωνι ́α με τη Ρουμανι ́α — Συνη ́θης αξι ́α —
 Περιθω ́ ριο ντα
 ́μπινγκ — Ζημι ́α — ∆ικονομικα ́ δικαιω
 ́ ματα
 των εξαγωγε ́ων)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (2000/C 47/48)
 της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση Τ-22/97, Kesko Oy κατα ́ Επιτροπη ́ς των (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-33/98 και Τ-34/98, Petrotub
 ['Ελεγχος των πρα ́ξεων συγκεντρω ́ σεως — Προσφυγη ́ SA, που εδρευ ́ει στη Roman (Ρουμανι ́α), και Republica SA, που
 ακυρω ́ σεως — Παραδεκτο ́ — Αντικει ́μενο της διαφορα ́ς εδρευ ́ει στο Βουκουρε ́στι (Ρουμανι ́α), που εκπροσωπη ́θηκαν απο ́
 — Αρμοδιο ́τητα της Επιτροπη ́ς βα ́ σει του α ́ ρθρου 22, τον Alfred L. Merckx, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων
 παρα ́ γραφος 3, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 4064/89 – Επι ́πτωση στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο των Duro και Lorang,
 επι ́ του εμπορι ́ου μεταξυ ́ κρατω ́ ν μελω ́ ν — ∆ημιουργι ́α 4, boulevard Royal, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης
 δεσπο ́ζουσας θε ́σεως] (εκπρο ́σωποι: Stephan Marquardt, Hans-Jürgen Rabe και Georg
 Berrisch), που υποστηρι ́χθηκε απο ́ την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 (2000/C 47/47) Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Nicholas Khan και Viktor Kreuschitz),
 που ει ́χε ως αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως του κανονισμου ́ (ΕΚ)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) 2320/97 του Συμβουλι ́ου, της 17ης Νοεμβρι ́ου 1997 για
 την επιβολη ́ οριστικω ́ν δασμω ́ν αντιντα ́μπινγκ στις εισαγωγε ́ς
 Στην υπο ́θεση Τ-22/97, Kesko Oy, με ́εδρα στο Ελσι ́νκι, εκπροσω- ορισμε ́νων σωλη ́νων χωρι ́ς συγκο ́λληση απο ́ σι ́δηρο η ́ μη κραματο-
 που ́μενη απο ́ τον Gerwin van Gerven, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, και ποιημε ́νο χα ́λυβα, καταγωγη ́ς Ουγγαρι ́ας, Πολωνι ́ας, Ρωσι ́ας,
 τη Sarah Beeston, solicitor, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο Τσεχικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, Ρουμανι ́ας και Σλοβακικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας,
 το δικηγορικο ́ γραφει ́ο Loesch και Walter, 11, rue Goethe, για την κατα ́ργηση του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1189/93 και για την
 ---pagebreak--- 19.2.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 47/29
 περι ́πτωση [περα ́τωση] της διαδικασι ́ας ο ́σον αφορα ́ τις εισαγωγε ́ς Προσφυγη ́ της Direcks Service Station Bocholtz B.V. κατα ́
 καταγωγη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Κροατι ́ας (EE L 322, σ. 1), στον της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε
 βαθμο ́ που ο κανονισμο ́ς αυτο ́ς αφορα ́ τις προσφευ ́γουσες, το στις 14 Οκτωβρι ́ου 1999.
 Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον A.
 Potocki, Προ ́εδρο, και K. Lenaerts, C. W. Bellamy, J. Azizi και (Υπο ́θεση Τ-236/99)
 A. W. H. Meij, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 15 ∆εκεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το (2000/C 47/50)
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 2) Καταδικα ́ζει τις προσφευ ́γουσες στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Ο εταιρι ́α Direcks Service Station Bocholtz B.V., με ́εδρα το
 Bocholtz (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Th. J. M.
 3) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα. Oostdijk, δικηγο ́ρο Μα ́αστριχτ, α ́σκησε στις 14 Οκτωβρι ́ου 1999
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 (1) EE C 113 της 11.4.98. κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 20η ́ς Ιουλι ́ου
 1999 [C (1999) 2539 τελικο ́] περι ́ κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως
 των Κα ́τω Χωρω ́ν υπε ́ρ 633 ολλανδικω ́ ν πρατηρι ́ων υγρω ́ν
 καυσι ́μων στα συ ́νορα με τη Γερμανι ́α (1) και να ορι ́σει ο ́τι η
 Προσφυγη ́ της Garage Bergsteyn B. V. κατα ́ της Επιτροπη ́ς προσφευ ́γουσα δεν οφει ́λει να επιστρε ́ψει την ενι ́σχυση, η ́ να
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις εκδω ́σει την απο ́φαση που θα κρι ́νει κατα ́ δι ́καιη κρι ́ση ο ́τι
 14 Οκτωβρι ́ου 1999. επιβα ́λλεται να εκδοθει ́·
 (Υπο ́θεση Τ-235/99) — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα·
 (2000/C 47/49) Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ταυτι ́ζονται με τους λο ́γους ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω που προβα ́λλονται στην υπο ́θεση Τ-210/99.
 Ο εταιρι ́α Garage Bergsteyn B. V., με ́εδρα το Berg en Terblijt
 (1) EE L 280 της 30.10.1999, σ. 87.
 (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Th. J. M. Oostdijk,
 δικηγο ́ρο Μα ́αστριχτ, α ́σκησε στις 14 Οκτωβρι ́ου 1999 ενω ́πιον
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Προσφυγη ́ του Territorio Histο ́rico de Gipuzkoa y
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 20η ́ς Ιουλι ́ου Gipuzkoako Foru Aldundia — Diputaciο ́n Foral de
 1999 [C (1999) 2539 τελικο ́] περι ́ κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως Gipuzkoa κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 των Κα ́τω Χωρω ́ν υπε ́ρ 633 ολλανδικω ́ν πρατηρι ́ων υγρω ́ν που ασκη ́θηκε στις 3 Nοεμβρι ́ου 1999.
 καυσι ́μων στα συ ́νορα με τη Γερμανι ́α (1) και να ορι ́σει ο ́τι η
 προσφευ ́γουσα δεν οφει ́λει να επιστρε ́ψει την ενι ́σχυση, η ́ να
 εκδω ́σει την απο ́φαση που θα κρι ́νει κατα ́ δι ́καιη κρι ́ση ο ́τι (Υπο ́θεση Τ-269/99)
 επιβα ́λλεται να εκδοθει ́·
 (2000/C 47/51)
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́μστα
 Το Territorio Histο ́rico de Gipuzkoa y Gipuzkoako Foru
 Aldundia — Diputaciο ́n Foral de Gipuzkoa, με ́εδρα την
 Ταυτι ́ζονται με τους λο ́γους ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Gipuzkoa (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενο απο ́ τους Antonio Creus
 που προβα ́λλονται στην υπο ́θεση Τ-210/99.
 Carreras, δικηγο ́ρο Βαρκελω ́νης, και Begoña Uriarte Valiente,
 δικηγα ́ρο Μαδρι ́της, με το ́πο επιδο ́σεων στις Βρυξε ́λλες το δικηγο-
 (1) EE L 280 της 30.10.99, σ. 87. ρικο ́ γραφει ́ο Cuatrecasas Abogados, 60 Av. de Cortenbergh,
 α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 στις 3 Νοεμβρι ́ου 1999, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
 20. 7 . 96 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 210/3
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 11ης Ιουνίου 1996 (πέμπτο τμήμα)
 στην υπόθεση C-2/94 (αίτηση του College van Beroep voor της 13ης Ιουνίου 1996
 het Bedrijfsleven για την έκδοση προδικαστικής αποφάσε στην υπόθεση C-205/94 (αίτηση του Finanzgericht Baden-
 ως): Denkavit International BV κ.λπ. κατά Kamer van
 Württemberg για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 Koophandel en Fabrieken voor Midden-Gelderland
 κ.λπ. (1) Binder GmbH & Co. International κατά Hauptzollamt
 Stuttgart-West (')
 (Οδηγία 69/335/ΕΟΚ — Τέλος καταχωρίσεως στο εμπορικό
 (Κατεψυγμένες φράουλες — Μέτρα διασφαλίσεως)
 μητρώο)
 (96/C 210/04)
 (96/C 210/05)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 (Προσωρινή μετάφραση - η οριστική μετάφραση θα δημο
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 Στην υπόθεση C-205/94, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 Στην υπόθεση C-2/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του Finanzgericht Baden-Wurttemberg (Γερμανία) προς το
 College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Κάτω Χώρες) Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης
 προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που
 συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Binder
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου GmbH & Co. International και Hauptzollamt Stuttgart-West,
 μεταξύ Denkavit International BV, Galveston BV, Heklicht η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς το κύρος του
 Scheepvaartbelangen BV, C. Roeleveld Beheer BV κ.λπ., R. J. κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2198/90 της Επιτροπής, της 27ης
 Schippefelt, Sigarenhandel Ben Sterk vof, J. H. van Werkh Ιουλίου 1990, περί των μέτρων διασφαλίσεως που πρέπει να
 oven Holding Maarssen BV, αφενός, και Kamer van Kooph εφαρμοστούν στις εισαγωγές κατεψυγμένων φραουλών,
 andel en Fabrieken voor Midden-Gelderland , Kamer van κατεψυγμένων σμέουρων, προσωρινά διατηρουμένων φρα
 Koophandel en Fabrieken voor 's-Gravenhage , Kamer van ουλών και προσωρινά διατηρουμένων σμέουρων, καταγωγής
 Koophandel en Fabrieken voor Amsterdam, Kamer van Πολωνίας (2), και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3797/90 της
 Koophandel en Fabrieken voor Utrecht en Omstreken, αφε Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 1990, περί των μέτρων
 τέρου , η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την διασφαλίσεως που πρέπει να εφαρμοστούν στις εισαγωγές
 ερμηνεία της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 17ης ορισμένων ημικατεψυγμένων κόκκινων φρούτων καταγωγής
 Ιουλίου 1969, περί των έμμεσων φόρων των επιβαλλομένων Πολωνίας και Γιουγκοσλαβίας (3) , το Δικαστήριο (πέμπτο
 επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων (2), το Δικαστήριο, τμήμα), συγκείμενο από τους D. A. O. Edward, πρόεδρο
 συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, K. N. τμήματος, J.-P. Puissochet, (εισηγητή), J. C. Moitinho de
 Κακούρη , D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet (εισηγητή ) και G. Almeida, L. Sevón και M. Wathelet, δικαστές, γενικός
 Hirsch , προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, F. A. Schockw εισαγγελέας F. G. Jacobs, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλλη
 eiler, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L. Murray, P. λος διοικήσεως, εξέδωσε στις 24 Οκτωβρίου 1995 απόφαση με
 Jann , H. Ragnemalm και L. Sevón, δικαστές, γενικός εισαγ το ακόλουθο διατακτικό :
 γελέας: F. G. Jacobs , γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 11 Ιουνίου 1996 απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό :
 Απο την εξέταση των προδικαστικών ερωτημάτων δεν προ
 έκυψαν στοιχεία ικανά να πλήξουν το κύρος του κανονισμού
 (ΕΟΚ) αριθ. 2198/90 της Επιτροπής, της 27ης Ιουλίου 1990,
 Το άρθρο 10 στοιχείο γ) της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του περί των μέτρων διασφαλίσεως που πρέπει να εφαρμοστούν
 Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των έμμεσων φόρων στις εισαγωγές κατεψυγμένων φραουλών, κατεψυγμένων
 των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων, έχει σμέουρων, προσωρινά διατηρουμένων φραουλών και προ
 την έννοια ότι δεν απαγορεύει ένα φόρο που οφείλεται σωρινά διατηρουμένων σμέουρων, καταγωγής Πολωνίας, ή
 ετησίως λόγω της καταχωρίσεως μιας επιχειρήσεως σε ένα του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3797/90 της Επιτροπής, της21ης
 εμπορικό και βιομηχανικό επιμελητήριο, ακόμη και αν η Δεκεμβρίου 1990, περί των μέτρων διασφαλίσεως που πρέπει
 πράξη αυτή ισχύει και ως καταχώριση της κεφαλαιουχικής να εφαρμοστούν στις εισαγωγές ορισμένων ημικατεψυγμέ
 εταιρείας η οποία είναι, ενδεχομένως, κύριος της επιχειρήσε νων κόκκινων φρούτων καταγωγής Πολωνίας και Γιουγκο
 ως, χωρίς ωστόσο να συνοδεύεται η διατύπωση αυτή από σλαβίας.
 αύξηση του εν λόγω φόρου.
 0 ) ΕΕ αριθ . C 275 της 1 . 10. 1994.
 (') ΕΕ αριθ . C 76 της 12. 3 . 1994. (2) ΕΕ αριθ . L 198 της 28. 7 . 1990, σ. 53 .
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 , σ. 20. o ΕΕ αριθ . L 365 της 28. 12. 1990, σ. 22 .


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/39
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Νοεμβρίου 2010 — RWE Transgas κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-381/09) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Εσωτερική αγορά φυσικού αερίου - Άρθρο 22 της οδηγίας 2003/55/ΕΚ - Έγγραφο με το οποίο η Επιτροπή ζήτησε από ρυθμιστική ρρχή να τροποποιήσει την απόφασή της σχετικά με τη χορήγηση απαλλαγής - Πράξη μη δεκτική προσφυγής - Απαράδεκτο)
 2011/C 30/72
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: RWE Transgas a.s. (Πράγα, Τσεχική Δημοκρατία) (εκπρόσωποι: αρχικώς W. Deselaers, D. Seeliger και S. Einhaus, εν συνεχεία W. Deselaers, D. Seeliger, S. Einhaus και T. Weck,δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Wilms, O. Beynet και B. Schima)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της προσφεύγουσας: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: M. Smolek)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως που φέρεται ότι περιέχει το έγγραφο της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 2009, το οποίο απευθύνθηκε στην Bundesnetzagentur (γερμανική Ρυθμιστική Αρχή για την Ενέργεια) δυνάμει του άρθρου 22, παράγραφος 4, της οδηγίας 2003/55/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 98/30/ΕΚ (ΕΕ L 176, σ. 57)
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η RWE Transgas a.s. φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 3)
 Η Τσεχική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 297 της 5.12.2009.


text:
C 31/4 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 8.2.2003
 ex parte: British American Tobacco (Investments) Ltd και DKK πλέον τόκων υπερημερίας από τις 20 ∆εκεμβρίου
 Ιmperial Tobacco Ltd, παρεμβαίνουσες: Japan Tobacco Inc. και 1999, το Βασίλειο της ∆ανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που
 JT International SA, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως υπέχει από το κοινοτικό δίκαιο, ειδικότερα δε παρέβη το
 προς το κύρος και την ερμηνεία της οδηγίας 2001/37/ΕΚ του άρθρο 10 ΕΚ και τα άρθρα 2 και 8 της αποφάσεως
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 31ης Οκτωβρίου
 2001, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και 1994, για το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών
 διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την Κοινοτήτων (1)·
 παραγωγή, την παρουσίαση και την πώληση των προϊόντων
 καπνού (ΕΕ L 194, σ. 26), το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους
 G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, J.-P. Puissochet, M. Wathelet, — να καταδικάσει το Βασίλειο της ∆ανίας στα δικαστικά έξοδα.
 R. Schintgen, και C. W. A. Timmermans, προέδρους τμήματος,
 D. A. O. Edward, A. La Pergola (εισηγητή), P. Jann, Β. Σκουρή,
 F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr και J. N. Cunha Rodrigues,
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L.A. Geelhoed, γραμματέας:
 L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, και M.-F. Contet,
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 ∆εκεμβρίου 2002,
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 1) Από την εξέταση του πρώτου ερωτήματος δεν προέκυψε
 κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος της οδηγίας Ο Κοινοτικός Τελωνειακός Κώδικας ρυθμίζει τις σχέσεις μεταξύ
 2001/37/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμ- των επιχειρήσεων και των εθνικών αρχών που είναι επιφορτισμένες
 βουλίου, της 5ης Ιουνίου 2001, για την προσέγγιση των με την είσπραξη των ιδίων πόρων εκ μέρους της Κοινότητας,
 νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των ενώ οι σχέσεις μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών
 κρατών μελών σχετικά με την παραγωγή, την παρουσίαση μελών διέπονται από τις διατάξεις που αφορούν το σύστημα
 και την πώληση των προϊόντων καπνού. χρηματοδοτήσεως της Κοινότητας και, ειδικότερα από την
 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου, η οποία περιέχει διατάξεις
 2) Το άρθρο 7 της οδηγίας 2001/37 έχει την έννοια ότι εκτελεστικές του κανονισμού 1552/89 του Συμβουλίου (2),
 εφαρμόζεται μόνον επί των προϊόντων καπνού που διατί- καθώς και από τις γενικές υποχρεώσεις που απορρέουν από το
 θενται στο εμπόριο εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. άρθρο 10 ΕΚ. Το γεγονός ότι υφίσταται καθαρά τεχνικός
 σύνδεσμος μεταξύ των δύο προαναφερθεισών ρυθμίσεων,
 καθόσον ο κανονισμός 1552/89 παραπέμπει, σε ορισμένο
 ( 1) ΕΕ C 56 της 02.03.2002. βαθμό, στα διάφορα στάδια τα οποία, κατά τον Κοινοτικό
 Τελωνειακό Κώδικα, ακολουθούνται για τον καθορισμό του
 ποσού οφειλομένου δασμού καθώς και στους κανόνες περί
 εισπράξεως των δασμών, δεν ασκεί επιρροή όσον αφορά την
 οικονομική ευθύνη των εθνικών αρχών έναντι της Κοινότητας
 για λάθη τα οποία διαπράττονται κατά την είσπραξη των ιδίων
 πόρων. Ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί έναντι της
 Επιτροπής την προστασία που παρέχει στον υπόχρεο ο
 Τελωνειακός Κώδικας και, ειδικότερα, το άρθρο 220, παράγρα-
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά φος , στοιχείο β), όταν το κράτος μέλος δεν έχει εισπράξει τους
 του Βασιλείου της ∆ανίας που ασκήθηκε στις 8 Νοεμβρίου εν λόγω πόρους. Όταν ένα κράτος μέλος παραλείπει να εισπράξει
 2002 τους ίδιους πόρους, μπορεί, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να
 απαλλαγεί από την υποχρέωση να θέσει τους πόρους αυτούς
 στη διάθεση της Επιτροπής μόνον κατ' εφαρμογήν του
 (Υπόθεση C-392/02) άρθρου 17 του κανονισμού 1552/89.
 (2003/C 31/07)
 Σε ορισμένες περιπτώσεις, κατά την περίοδο 1996-1997, οι
 δανικές αρχές επέβαλαν μηδενικό δασμό στις εισαγωγές κατεψυγ-
 μένου αρακά από τη Λαϊκή ∆ημοκρατία της Κίνας, παρά το
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 γεγονός ότι η ενδιαφερόμενη επιχείρηση δεν είχε άδεια εισαγωγής
 τους Η. P. Hartvig και G. Wilms, με τόπο επιδόσεων στο
 των εμπορευμάτων με μηδενικό συντελεστή δασμού λόγω της
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 8 Νοεμβρίου 2002 ενώπιον του
 ειδικής τελικής χρήσεώς τους. Επιπλέον, οι περιφερειακές δανικές
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του
 αρχές υιοθέτησαν αντιφατικές θέσεις, γεγονός το οποίο οδήγησε
 Βασιλείου της ∆ανίας.
 την Επιτροπή να διαπιστώσει, κατόπιν αιτήσεως των δανικών αρχών
 και κατ' εφαρμογήν του άρθρου 220, παράγραφος 2, στοιχείο β),
 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92, της 12ης Οκτωβρίου 1992,
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα ( 3), ότι, λόγω του
 λάθους των δανικών αρχών, δεν μπορούσε να απαιτηθεί από τον
 — να αναγνωρίσει ότι, εφόσον οι δανικές αρχές δεν κατέβαλαν εισαγωγέα να καταβάλει δασμό για καμία από τις επίμαχες
 στην Επιτροπή, ως ίδιους πόρους, το ποσό των 140 409,60 εισαγωγές.
 ---pagebreak--- 8.2.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 31/5
 Ο καθορισμός του χρόνου κατά τον οποίον έπρεπε να έχει λάβει Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 χώρα η βεβαίωση των δασμών καθιστά δυνατό τον υπολογισμό
 της περιόδου εντός της οποίας οι επίμαχοι ίδιοι πόροι έπρεπε να
 πιστωθούν στον λογαριασμό της Επιτροπής, σύμφωνα με το — να αναγνωρίσει ότι:
 άρθρο 10 του κανονισμού 1552/89. Η μη εμπρόθεσμη εκπλήρωση
 της υποχρεώσεως αυτής γεννά υποχρέωση καταβολής τόκων α) μη θεσπίζοντας τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να
 υπερημερίας σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού 1552/89, διασφαλίσει την τήρηση των υποχρεώσεων που υπέχει
 υποχρέωση η οποία, σύμφωνα με τη νομολογία του ∆ικαστηρίου, από τα άρθρα 4, 9 και 13 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ (1),
 γεννάται χωρίς να είναι αναγκαίο να εξεταστεί ο λόγος για τον όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ (2),
 οποίο δεν τηρήθηκε η προθεσμία. επειδή δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα προκειμένου τα
 απόβλητα τα οποία προέρχονται από το χοιροτροφείο
 ( 1) ΕΕ 1994, L 293, σ. 9. που βρίσκεται στην τοποθεσία «El Pago de la Media
 ( 2) ΕΕ 1989, L 155, σ. 1. Legua» να εξαλείφονται ή να αξιοποιούνται χωρίς να
 ( 3) ΕΕ 1992, L 302, σ. 1. τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του ανθρώπου ούτε να
 βλάπτεται το περιβάλλον και επειδή η εγκατάσταση
 αυτή δεν έχει την απαιτούμενη από την οδηγία άδεια, και
 επειδή δεν πραγματοποίησε τους περιοδικούς ελέγχους
 που είναι αναγκαίοι για τις εγκαταστάσεις αυτές·
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Bundesarbeitsgericht με διάταξη της 27ης Ιουνίου β) μη προβαίνοντας στην αποτίμηση της επιπτώσεως πριν
 2002 στην υπόθεση Gerard Merida κατά Ομοσπονδιακής από την κατασκευή ή την τροποποίηση του σχεδίου
 ∆ημοκρατίας της Γερμανίας, εκπροσωπούμενης από την Αmt αυτού, αντίθετα από ό,τι επιβάλλουν τα άρθρα 2 και 4,
 für Verteidigungslasten παράγραφος 2, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ (3), όπως η
 οδηγία αυτή ίσχυσε αρχικά ή όπως τροποποιήθηκε με
 (Υπόθεση C-400/02) την οδηγία 97/11 ( 4)·
 (2003/C 31/08)
 γ) μη πραγματοποιώντας τις αναγκαίες υδρολογικές μελέ-
 τες στην περιοχή που επηρεάζεται από τη μόλυνση,
 Με διάταξη της 27ης Ιουνίου 2002, η οποία περιήλθε στη Γραμμα- σύμφωνα με ό,τι επιβάλλουν τα άρθρα 3, στοιχείο β),
 τεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 12 Νοεμ- 5, παράγραφος 1, και 7 της οδηγίας 80/68/ΕΟΚ (5)·
 βρίου 2002, το Bundesarbeitsgericht, στο πλαίσιο της διαφοράς
 μεταξύ Gerard Merida καιΟμοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμα- δ) μη υποβάλλοντας τα αστικά λύματα της ευρύτερης
 νίας, εκπροσωπούμενης από την Αmt für Verteidigungslasten που αστικής περιοχής της Vera σε αυστηρότερη επεξεργασία
 εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδι- από ό,τι αναφέρει το άρθρο 4, σύμφωνα με ό,τι
 καστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος: επιβάλλει το άρθρο 5, παράγραφος 2, της οδηγίας
 91/271/ΕΟΚ ( 6)·
 Συνιστά παράβαση του άρθρου 39 ΕΚ το γεγονός ότι, κατά την
 εξακρίβωση της βάσεως υπολογισμού της μεταβατικής ενισχύσεως
 ε) μη κηρύσσοντας την περιοχή Rambla de Mojácar ως
 στην περίπτωση του άρθρου 4 της TV SozSich (συλλογικής
 ευαίσθητη ζώνη, αντίθετα από ό,τι ορίζει το άρθρο 3,
 συμβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως), πρέπει να ληφθεί ως
 παράγραφοι 1, 2 και 4, της οδηγίας 91/676/ΕΟΚ (7),
 βάση ο πλασματικός γερμανικός φόρος μισθωτών υπηρεσιών
 (άρθρο 4, περίπτωση 3, στοιχείο b, δεύτερη περίοδος, TV
 SozSich), αν ο πρώην εργαζόμενος κατοικεί στην αλλοδαπή και το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 φορολογείται εκεί; από τις προαναφερθείσες οδηγίες·
 — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 έξοδα.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του Βασιλείου της Ισπανίας που ασκήθηκε στις 19 Νοεμβρίου
 2002
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση C-416/02)
 (2003/C 31/09) — Οι παραβάσεις α)-γ) σχετίζονται με την κατασκευή και τη
 λειτουργία ενός χοιροτροφείου εντατικής εκμεταλλεύσεως
 που βρίσκεται στην τοποθεσία «El Pago de la Media Legua»,
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από εντός των ορίων του δήμου Vera, επαρχία Αlmeria. Οι
 τον Gregorio Valero Jordana, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με ισπανικές αρχές αναγνωρίζουν ότι η εγκατάσταση αυτή είναι
 τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 19 Νοεμβρίου παράνομη και ότι δεν έχει άδεια από τον δήμο, οπότε πρέπει
 2002 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να θεωρείται ότι δεν έχει την άδεια που επιβάλλει το άρθρο 9
 προσφυγή κατά του Βασιλείου της Ισπανίας. της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ. Οι ίδιες αρχές ουδέποτε άλλωστε


text:
 7.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/18
 Προσφυγή της 19ης Οκτωβρίου 2011 — MIP Metro κατά ΓΕΕΑ — Real Seguros (real,- QUALITY)
 (Υπόθεση T-548/11)
 2012/C 6/34
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Ντίσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J. Plate και R. Kaase, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Real Seguros, SA (Πόρτο, Πορτογαλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναστείλει τη διαδικασία μέχρις εκδόσεως τελικής αποφάσεως του Πορτογαλικού Γραφείου Σημάτων επί της αιτήσεως ανακλήσεως που κατέθεσε η προσφεύγουσα κατά των προγενέστερων καταχωρίσεων πορτογαλικών σημάτων με αριθμούς 249791, 249793 και 254390· σε δε περίπτωση απορρίψεως της αιτήσεως περί αναστολής να συνεχίσει τη διαδικασία και
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 17ης Αυγούστου 2007 στην υπόθεση R 114/2011-4, και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: Το υπ’ αριθ. W 983683 διεθνές εικονιστικό σήμα «real,- QUALITY», σε κόκκινο, μπλε και μπεζ χρώμα, για υπηρεσίες της κλάσεως 36.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 249791 πορτογαλικό λεκτικό σήμα «REAL», για υπηρεσίες της κλάσεως 36· το καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 249793 πορτογαλική λεκτικό σήμα «REAL SEGUROS», για υπηρεσίες της κλάσεως 36· το καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 254390 πορτογαλικό εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «REAL», για υπηρεσίες της κλάσεως 36· διάφορα μη καταχωρισμένα δικαιώματα, ως προς τα οποία υποστηρίζεται ότι προστατεύονται σε όλα τα κράτη μέλη ή στην Πορτογαλία.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή έγινε δεκτή στο σύνολό της.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου καθόσον το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι υφίστατο κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση και των αντιτασσομένων σημάτων.


text:
C 47/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 19.2.2000
 Το προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Προσφυγη ́ του Territorio Histórico de Alava, Arabako
 Foru Aldundia — Diputación Foral de Alava κατα ́ της
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της 14ης Ιουλι ́ου Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 1999, στο με ́τρο που με την απο ́φαση αυτη ́ χαρακτηρι ́ζεται 3 Νοεμβρι ́ου 1999.
 ως κρατικη ́ ενι ́σχυση, κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 87 ΕΚ, η
 πι ́στωση φο ́ρου που προβλε ́πεται απο ́ τον περιφερειακο ́ νο ́μο (Yπο ́θεση Τ-271/99)
 της Gipuzkoa 7/1997, της 22ας Νοεμβρι ́ου 1997·
 (2000/C 47/52)
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 To Territorio Histórico de Alava, Arabako Foru Aldundia —
 Το προσφευ ́γον προβα ́λλει, προς στη ́ριξη των αιτημα ́των του, τους Diputación Foral de Alava, με ́εδρα την Alava (Ισπανι ́α),
 ακο ́λουθους λο ́γους: εκπροσωπου ́μενο απο ́ τους Antonio Creus Carreras, δικηγο ́ρο
 Bαρκελω ́νης, και Begoña Uriarte Valiente, δικηγο ́ρο Μαδρι ́της,
 — Θεωρω ́ντας ο ́τι η πι ́στωση φο ́ρου που προβλε ́πεται απο ́ τον με το ́πο επιδο ́σεων στις Βρυξε ́λλες το δικηγορικο ́ γραφει ́ο
 περιφερειακο ́ νο ́μο της Gipuzkoa 7/1997 αποτελει ́ με ́τρο Cuatrecasas Abogados, 60 Av. de Cortenbergh, α ́σκησε ενω ́πιον
 επιλεκτικου ́ χαρακτη ́ρα και, ως εκ του ́του, κρατικη ́ ενισχυ ́ση, του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 3 Νοεμβρι ́ου
 η Επιτροπη ́ ερμη ́νευσε εσφαλμε ́νως την ́εννοια της κρατικη ́ς 1999, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 ενισχυ ́σεως του α ́ρθρου 87 ΕΚ, παρα ́γραφος 1: κατα ́ το τη ́των.
 προσφευ ́γον, η πι ́στωση φο ́ρου αποτελει ́ με ́τρο γενικου ́
 χαρακτη ́ρα εφο ́σον εφαρμο ́ζεται, ομοιοτρο ́πως, επι ́ ο ́λων των Το προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 επιχειρηματικω ́ν φορε ́ων που πληρου ́ν τις υπο ́ του νο ́μου
 προβλεπο ́μενες προϋποθε ́σεις, και ́εχει αντικειμενικο ́ και μη — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της 14ης Ιουλι ́ου
 εισα ́γοντα δυσμενει ́ς διακρι ́σεις χαρακτη ́ρα: ́εστω και αν 1999, στο με ́τρο που με την απο ́φαση αυτη ́ χαρακτηρι ́ζεται
 υποτεθει ́ ο ́τι το εν λο ́γω με ́τρο ́εχει, σε κα ́ποιο βαθμο ́, ως κρατικη ́ ενι ́σχυση, κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 87 ΕΚ, η
 επιλεκτικο ́ χαρακτη ́ρα, του ́το δικαιολογει ́ται απο ́ τη φυ ́ση η ́ πιστωση φο ́ρου που προβλε ́πεται απο ́ τον περιφερειακο ́ νο ́μο
 την οικονομι ́α του συστη ́ματος εφο ́σον το πεδι ́ο εφαρμογη ́ς της Alava 22/1994, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1994, ο ́πως αυτο ́ς
 του εν λο ́γω με ́τρου ουδεμι ́α ́εχει σχε ́ση με εισαγωγη ́ δυσμενω ́ν ́εχει τροποποιηθει ́·
 διακρι ́σεων δεδομε ́νου ο ́τι στηρι ́ζεται σε αντικειμενικε ́ς και
 οριζο ́ντιες προϋποθε ́σεις η ́ κριτη ́ρια και, επιπλε ́ον, συντελει ́ — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 στην αποτελεσματικο ́τητα του φορολογικου ́ συστη ́ματος στο
 οποι ́ο εντα ́σσεται·
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — θεωρω ́ντας ο ́τι υφι ́σταται κρατικη ́ ενι ́σχυση χωρι ́ς να αποδει-
 κνυ ́ει ο ́τι νοθευ ́εται ο ανταγωνισμο ́ς και ο ́τι θι ́γονται οι
 Οι προβαλλο ́μενοι λο ́γοι ακυρω ́σεως ει ́ναι ο ́μοιοι προς αυτου ́ς της
 εμπορικε ́ς συναλλαγε ́ς μεταξυ ́ των κρατω ́ν μελω ́ν, ο ́πως απαιτει ́
 υποθε ́σεως Τ-269/99.
 η δια ́ταξη αυτη ́, η Επιτροπη ́ ερμη ́νευσε εσφαλμε ́νως το α ́ρθρο
 87 ΕΚ·
 — η Επιτροπη ́ εσφαλμε ́νως εκτι ́μησε ο ́τι οι ισπανικε ́ς αρχε ́ς
 παραβι ́ασαν την προβλεπο ́μενη απο ́ το α ́ρθρο 88 ΕΚ, παρα ́γρα-
 φος 3, υποχρε ́ωση κοινοποιη ́σεως·
 — κα ́νοντας χρη ́ση μα ́λλον της διαδικασι ́ας που εφαρμο ́ζεται Προσφυγη ́ του Territorio Histο ́rico de Bizkaia, Bizkaiko
 επι ́ των κρατικω ́ν ενισχυ ́σεων παρα ́ της διαδικασι ́ας που Foru Aldundia — Diputaciο ́n Foral de Bizkaia κατα ́ της
 προβλε ́πεται απο ́ τον κοινοτικο ́ νομοθε ́τη σχετικα ́ με τη Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 φορολογικη ́ εναρμο ́νιση, τομε ́ας ο ́που οι εξουσι ́ες της Επιτρο- 3 Νοεμβρι ́ου 1999.
 πη ́ς ει ́ναι αισθητω ́ς περισσο ́τερον περιορισμε ́νες, εφο ́σον πρε ́πει
 να ασκου ́νται απο ́ κοινου ́ με τις εξουσι ́ες του Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, η Επιτροπη ́ προε ́βη σε κατα ́χρηση (Υπο ́θεση Τ-272/99)
 εξουσι ́ας·
 (2000/C 47/53)
 — η Επιτροπη ́ δεν εξεπλη ́ρωσε δεο ́ντως την υποχρε ́ωση ́ της
 σχετικα ́ με την αιτιολο ́γηση της αποφα ́σεω ́ς της εφο ́σον δεν
 διατυ ́πωσε σαφω ́ς τα πραγματικα ́ και νομικα ́ στοιχει ́α που την (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 ω ́θησσν να χαρακτηρι ́σει το επι ́μαχο φορολογικο ́ με ́τρο ως
 κρατικη ́ ενι ́σχυση κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 87 ΕΚ. To Territorio Histο ́rico de Bizkaia, Bizkaiko Foru Aldundia —
 Diputaciο ́n Foral de Bizkaia, με ́εδρα την Bizkaia (Ισπανι ́α),
 εκπροσωπου ́μενο απο ́ τους Antonio Creus Carreras, δικηγο ́ρο
 Βαρκελω ́νης, και Begoña Uriarte Valiente, δικηγο ́ρο Μαδρι ́της,
 ---pagebreak--- 19.2.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 47/31
 με το ́πο επιδο ́σεων στις Βρυξε ́λλες το δικηγορικο ́ γραφει ́ο ερμη ́νευσε εσφαλμε ́νως την ́εννοια «επιχει ́ρηση». Κα ́θε πρατη ́ριο
 Cuatrecasas Abogados, 60 Av. de Cortenbergh, α ́σκησε ενω ́πιον υγρω ́ν καυσι ́μων η ́ κα ́θε νομικη ́ οντο ́τητα που εκμεταλλευ ́εται
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 3 Νοεμβρι ́ου πρατη ́ριο υγρω ́ν καυσι ́μων πρε ́πει να θεωρηθει ́ ως επιχει ́ρηση,
 1999, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- οπο ́τε η ενι ́σχυση που χορηγη ́θηκε εν προκειμε ́νω σε κα ́θε αιτου ́ντα
 τη ́των. η ́ σε κα ́θε πρατη ́ριο — η οποι ́α υπερβαι ́νει το ποσο ́ που αφορα ́ η
 ρυ ́θμιση de minimis — δεν εμπι ́πτει στο α ́ρθρο 87, παρα ́γραφος
 Το προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: 1, της Συνθη ́κης ΕΚ. Επι ́ πλε ́ον, η δια ́ταξη αυτη ́ δεν μπορει ́ να ́εχει
 εφαρμογη ́ καθο ́σον η σχετικη ́ ενι ́σχυση αποσκοπει ́ στη διατη ́ρηση
 του ανταγωνισμου ́.
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της 14ης Ιουλι ́ου
 1999, στο με ́τρο που με την απο ́φαση αυτη ́ χαρακτηρι ́ζεται
 ως κρατικη ́ ενι ́σχυση, κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 87 ΕΚ, η
 πι ́στωση φο ́ρου που προβλε ́πεται απο ́ τον περιφερειακο ́ νο ́μο (1) EE L 280 της 30.10.1999, σ. 87.
 της Bizkaia 7/1996, της 26ης ∆εκεμβρι ́ου 1996, ο ́πως αυτο ́ς
 ́εχει στη συνε ́χεια παραταθει ́·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Προσφυγη ́ της De Haan Minerale Oliën B.V. κ.λπ. κατα ́ της
 Οι προβαλλο ́μενοι λο ́γοι ακυρω ́σεως ει ́ναι ο ́μοιοι πρας αυτου ́ς της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 υποθε ́σεως Τ-269/99.
 27 Νοεμβρι ́ου 1999
 (Υποθε ́σεις Τ-279/99 ́εως Τ-284/99)
 (2000/C 47/55)
 Προσφυγη ́ της Αutoservice J. van Deursen B.V. κ.λπ. κατα ́
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 στις 27 Οκτωβρι ́ου 1999
 Η εταιρι ́α De Haan Minerale Oliën B. V., με ́εδρα το
 (Υποθε ́σεις Τ-273/99 ́εως 278/99) Alblasserdam (Κα ́τω Χω ́ρες), και λοιποι ́, εκπροσωπου ́μενοι απο ́
 τον M.J.C. Deriks, δικηγο ́ρο Ρο ́τερνταμ, α ́σκησαν στις 27
 Νοεμβρι ́ου 1999 ενω ́ πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 (2000/C 47/54)
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Η εταιρι ́α Autoservice J. van Deursen B.V., με ́εδρα το Budel-
 Schoot (Κα ́τω Χω ́ρες) και λοιποι ́, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον M.J.C. α) να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 20η ́ς Ιουλι ́ου
 Deriks, δικηγο ́ρο Ρο ́τερνταμ, α ́σκησαν στις 27 Οκτωβρι ́ου 1999 1999 [C (1999) 2539 τελικο ́] περι ́ κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ των Κα ́τω Χωρω ́ν υπε ́ρ 633 ολλανδικω ́ν πρατηρι ́ων υγρω ́ν
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. καυσι ́μων στα συ ́νορα με τη Γερμανι ́α (1)·
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: β) να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 α) να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 20η ́ς Ιουλι ́ου
 1999 [C (1999) 2539 τελικο ́] περι ́ κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 των Κα ́τω Χωρω ́ν υπε ́ρ 633 ολλανδικω ́ν πρατηρι ́ων υγρω ́ν
 καυσι ́μων στα συ ́νορα με τη Γερμανι ́α (1).
 Ταυτι ́ζονται με τους λο ́γους ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 β) να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. που προβα ́λλονται στις υποθε ́σεις Τ-273/99 ́εως Τ-278/99.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (1) EE L 280 της 30.10.1999, σ. 87.
 Οι υποθε ́σεις αυτε ́ς ει ́ναι συναφει ́ς με την υπο ́θεση Τ-210/99. Οι
 προσφευ ́γοντες ισχυρι ́ζονται, μεταξυ ́ α ́λλων, ο ́τι η Επιτροπη ́


text:
5.6.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 160/21
 Αγωγη ́ της Fresh Marine Company AS κατα ́ της Επιτροπη ́ς ∆ευ ́τερον, παρελει ́ποντας να πληροφορη ́σει την ενα ́γουσα για τα
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 28 αποτελε ́σματα των ερευνω ́ν της πριν απο ́ την επιβολη ́ των
 Οκτωβρι ́ου 1998 προσωρινω ́ν με ́τρων και μη δι ́δοντας στην ενα ́γουσα τη δυνατο ́τητα
 να σχολια ́σει τα αποτελε ́σματα των ερευνω ́ν αυτω ́ν, η Επιτροπη ́
 παραβι ́ασε το δικαι ́ωμα της ενα ́γουσας για τη διεξαγωγη ́ μιας
 (Υπο ́θεση Τ-178/98) δι ́καιας διαδικασι ́ας.
 (1999/C 160/40) (1) ΕΕ L 346 της 17.12.1997, σ. 63.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Η Fresh Marine Company AS, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Jean-
 François Bellis, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το γραφει ́ο
 των δικηγο ́ρων Loesch & Wolter, 11, rue Goethe, α ́σκησε στις
 28 Οκτωβρι ́ου 1998 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Προσφυγη ́ της Committee of the Cotton and Allied Textile
 Κοινοτη ́των, αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- Industries of the European Union (Eurocoton) κατα ́ Συμ-
 τη ́των. βουλι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 7 ∆εκεμβρι ́ου 1998
 Η ενα ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: (Υπο ́θεση Τ-192/98)
 — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να καταβα ́λει αποζημι ́ωση υ ́ψους
 2 115 000 κορω ́νων Νορβηγι ́ας (ΝΟΚ) και (1999/C 160/41)
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Η Committee of the Cotton and Allied Textile Industries of the
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα European Union (Eurocoton), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Clive
 Stanbrook QC και Alan Dashwood, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 βου ́ργο το δικηγο ́ρο Arsène Kronshagen, 22, rue Marie-
 Η ενα ́γουσα, εταιρι ́α περιορισμε ́νης ευθυ ́νης συσταθει ́σα βα ́σει Alélaiïde, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 του νορβηγικου ́ δικαι ́ου, ασχολει ́ται με την πω ́ληση σολομου ́ Κοινοτη ́των στις 7 ∆εκεμβρι ́ου 1998 προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβου-
 Ατλαντικου ́ εκτροφη ́ς. Απο ́ τις 18 ∆εκεμβρι ́ου 1997 η Επιτροπη ́ λι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 επε ́βαλε [με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) αριθ. 2529/97] προσωρινου ́ς
 δασμου ́ς αντιντα ́μπινγκ και αντισταθμιστικου ́ς δασμου ́ς σε ορισμε ́-
 νες εισαγωγε ́ς σολομου ́ Ατλαντικου ́ εκτροφη ́ς, καταγωγη ́ς Νορ- Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 βηγι ́ας (1).
 — να ακυρω ́σει, κατ’ εφαρμογη ́ν των α ́ρθρων 173 και 174 της
 συνθη ́κης ΕΚ, την απο ́φαση του Συμβουλι ́ου να απορρι ́ψει την
 Η ενα ́γουσα αποτιμα ́ τις ζημι ́ες που υπε ́στη λο ́γω της λη ́ψεως προ ́ταση της Επιτροπη ́ς για κανονισμο ́ 1ον) περι ́ επιβολη ́ς
 προσωρινω ́ν με ́τρων (ο ́πως ει ́ναι, ιδι ́ως, η στε ́ρηση ́ της απο ́ οριστικου ́ δασμου ́ αντιντα ́μπινγκ στις εισαγωγε ́ς αλευκα ́ντων
 σημαντικο ́ με ́ρος των εσο ́δων που ανε ́μενε απο ́ τις πωλη ́σεις των βαμβακερω ́ν υφασμα ́των καταγωγη ́ς Κι ́νας, Αιγυ ́πτου, Ινδι ́ας
 Χριστουγε ́ννων του 1997) σε 1 115 000 ΝΟΚ. Πλε ́ον της ζημι ́ας Ινδονησι ́ας, Πακιστα ́ν και Τουρκι ́ας και 2ον) περι ́ εισπρα ́ξεως
 που υπε ́στη με τη μορφη ́ της μειω ́σεως των πωλη ́σεων στην των προσωρινω ́ν δασμω ́ν τους οποι ́ους επιβα ́λλει ο κανονισμο ́ς
 κοινοτικη ́ αγορα ́ η ενα ́γουσα διατει ́νεται ο ́τι προε ́βη και συνεχι ́ζει (ΕΚ) αριθ. 773/98 της 7ης Απριλι ́ου 1998, και
 να προβαι ́νει σε σημαντικα ́ ́εξοδα για να ανακτη ́σει τη θε ́ση της
 στην κοινοτικη ́ αγορα ́. Η ενα ́γουσα αποτιμα ́ ευλο ́γως τη σχετικη ́ — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ζημι ́α σε 1 000 000 ΝΟΚ.
 Η ενα ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Επιτροπη ́ παρε ́βη δυ ́ο ιεραρχικα ́ Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ανω ́τερους κανο ́νες δικαι ́ου ο ́σον αφορα ́ την προστασι ́α των
 ιδιωτω ́ν, επιβα ́λλοντα ́ς της προσωρινου ́ς δασμου ́ς αντιντα ́μπινγκ Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα προβαλλο ́μενα επιχειρη ́ματα ει ́ναι
 και αντισταθμιστικου ́ς δασμου ́ς.
 παρο ́μοια με εκει ́να της υποθε ́σεως Τ-213/97 (1).
 Πρω ́τον, η Επιτροπη ́ δεν επιτε ́λεσε το καθη ́κον που ́εχει να (1) ΕΕ C 318 της 18.10.1997, σ.23.
 επιδεικνυ ́ει την αρμο ́ζουσα προσοχη ́ και να ενεργει ́ συ ́μφωνα με
 την αρχη ́ της χρηστη ́ς διοικη ́σεως, καθο ́σον δεν εξε ́τασε λεπτο-
 μερω ́ς την ́εκθεση ελε ́χου την οποι ́α υπε ́βαλε η ενα ́γουσα πριν απο ́
 την επιβολη ́ των προσωρινω ́ν με ́τρων.


text:
 18.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/11
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale di Napoli (Ιταλία) στις 7 Φεβρουαρίου 2013 — Alba Forni κατά Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca
 (Υπόθεση C-61/13)
 2013/C 141/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Napoli
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Alba Forni
 Καθού: Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστά το νομοθετικό πλαίσιο για τη σχολική εκπαίδευση, [το οποίο επιτρέπει τη σύναψη διαδοχικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου με τον ίδιο διδάσκοντα, χωρίς διακοπές και για απροσδιόριστο αριθμό, ακόμη και για την κάλυψη μονίμων αναγκών σε προσωπικό], ισοδύναμο μέτρο κατά την έννοια της ρήτρας 5 της οδηγίας 1999/70/ΕΚ (1);
 2)
 Πότε θεωρείται ότι μία σχέση εργασίας συνιστά παροχή προς το «Δημόσιο» υπό την έννοια της ρήτρας 5 της οδηγίας 1999/70/ΕΚ και ειδικότερα ότι εμπίπτει στους «ειδικούς τομείς ή/και κατηγορίες εργαζομένων», με αποτέλεσμα να είναι δυνατή η δικαιολόγηση συνεπειών που διαφέρουν από τις αφορώσες σχέσεις ιδιωτικού δικαίου;
 3)
 Λαμβανομένων υπόψη των διευκρινίσεων του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2000/78/ΕΚ (2) και του άρθρου 14, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2006/54/ΕΚ (3), περιλαμβάνονται στις υπό την έννοια της ρήτρας 4 της οδηγίας 1999/70/ΕΚ συνθήκες απασχολήσεως και οι συνέπειες εκ της αθέμιτης διακοπής της σχέσεως εργασίας; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, δικαιολογείται, υπό την έννοια της ρήτρας 4, η διαφοροποίηση των συνεπειών που προβλέπει κατά κανόνα η εσωτερική έννομη τάξη ανάλογα με το αν η αθέμιτη διακοπή αφορά σχέση εργασίας αορίστου ή ορισμένου χρόνου;
 4)
 Απαγορεύεται, δυνάμει της αρχής της καλόπιστης συνεργασίας, κράτος [μέλος] να παρουσιάσει εσκεμμένως στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο διαδικασίας ερμηνευτικής προδικαστικής παραπομπής, εσωτερικό νομοθετικό πλαίσιο το οποίο δεν ανταποκρίνεται στο ισχύον; Παράλληλα, υποχρεούται ο [εθνικός] δικαστής, ελλείψει διαφορετικής ερμηνείας του εσωτερικού δικαίου πληρούσας καθ’ όμοιο τρόπο τις απορρέουσες από την ιδιότητα μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποχρεώσεις, να ερμηνεύσει, εφόσον είναι εφικτό, το εσωτερικό δίκαιο συμφώνως προς την προτεινόμενη από το κράτος [μέλος] ερμηνεία;
 5)
 Εμπίπτει στις προϋποθέσεις που ισχύουν για τη σύμβαση ή τη σχέση εργασίας που προβλέπει η οδηγία 91/533/ΕΟΚ (4) και ιδίως το άρθρο 2, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο ε', η γνωστοποίηση των περιπτώσεων κατά τις οποίες η σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου μπορεί να μετατραπεί σε σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου;
 6)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, είναι αντίθετη προς το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 91/533/ΕΟΚ και προς τον σκοπό της οδηγίας 91/533/ΕΟΚ και δη προς τη δεύτερη αιτιολογική σκέψη αυτής, τροποποίηση του νομοθετικού πλαισίου με αναδρομική ισχύ η οποία δεν εξασφαλίζει στον εργαζόμενο τη δυνατότητα να αξιώσει τα απορρέοντα από την οδηγία δικαιώματά του και την τήρηση των όρων εργασίας που αναφέρονται στο έγγραφο προσλήψεως;
 7)
 Έχουν οι απορρέουσες από το ισχύον κοινοτικό δίκαιο γενικές αρχές της ασφάλειας δικαίου, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της ισότητας των δικονομικών όπλων και της αποτελεσματικής ένδικης προστασίας, καθώς και το δικαίωμα προσβάσεως σε ανεξάρτητο δικαστήριο και, εν γένει, το δικαίωμα για δίκαιη δίκη, που κατοχυρώνονται με το άρθρο 6, παράγραφος 2, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1, παράγραφος 8, της Συνθήκης της Λισσαβώνας και στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 46 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση), σε συνδυασμό με το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, η οποία υπογράφηκε στη Ρώμη στις 4 Νοεμβρίου 1950, και με τα άρθρα 46, 47 και 52, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η διακήρυξη του οποίου έγινε στη Νίκαια στις 7 Δεκεμβρίου 2000, όπως αυτά ενσωματώνονται στη Συνθήκη της Λισσαβώνας, την έννοια ότι εμποδίζουν, στο πλαίσιο της εφαρμογής της οδηγίας 1999/70/ΕΚ, την εκ μέρους του ιταλικού κράτους έκδοση, μετά την παρέλευση σημαντικού χρονικού διαστήματος (3 ετών και έξι μηνών), νομοθετικής διατάξεως, όπως του άρθρου 9 του ν.δ. 70 της 13ης Μαΐου 2011, που κατέστη νόμος με τον νόμο 106 της 12ης Ιουλίου 2006, το οποίο προσέθεσε την παράγραφο 4-bis στο άρθρο 10 του ν.δ. 368/01, με την οποία στρεβλώνονται οι συνέπειες εκκρεμών δικών, ζημιώνοντας ευθέως τον εργαζόμενο προς όφελος του Δημοσίου που ενεργεί ως εργοδότης και αποκλείεται η προβλεπόμενη από την εσωτερική έννομη τάξη δυνατότητα κυρώσεως της καταχρηστικής ανανεώσεως συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου.
 (1) Οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (ΕΕ L 175, σ. 43).
 (2) Οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16).
 (3) Οδηγία 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης (αναδιατύπωση) (ΕΕ L 204, σ. 23).
 (4) Οδηγία 91/533/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Οκτωβρίου 1991 σχετικά με την υποχρέωση του εργοδότη να ενημερώνει τον εργαζόμενο για τους όρους που διέπουν τη σύμβαση ή τη σχέση εργασίας (ΕΕ L 288, σ. 32).


text:
 8.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/18
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 23 Νοεμβρίου 2015 — W κ.λπ. κατά Sanofi Pasteur MSD SNC, Caisse primaire d’assurance maladie des Hauts-de-Seine, Caisse Carpimko
 (Υπόθεση C-621/15)
 (2016/C 048/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσες: W κ.λπ.
 Αναιρεσίβλητοι: Sanofi Pasteur MSD SNC, Caisse primaire d’assurance maladie des Hauts-de-Seine, Caisse Carpimko
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιτίθεται το άρθρο 4 της οδηγίας 85/374/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1985, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σε θέματα ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων (1), στο πλαίσιο υποθέσεων που αφορούν την ευθύνη των φαρμακευτικών εργαστηρίων για τα εμβόλια που παρασκευάζουν, στον τρόπο αποδείξεως κατά τον οποίο ο δικαστής της ουσίας μπορεί, κατά την άσκηση της μη υποκείμενης σε έλεγχο εξουσίας εκτιμήσεως την οποία έχει, να κρίνει ότι τα πραγματικά στοιχεία που επικαλείται ο ενάγων συνιστούν σοβαρές, ακριβείς και συγκλίνουσες ενδείξεις, ικανές να αποδείξουν το ελάττωμα του εμβολίου και την ύπαρξη αιτιώδους συναφείας μεταξύ αυτού και της ασθενείας του ενάγοντος, παρά τη διαπίστωση ότι η ιατρική έρευνα δεν αποδεικνύει σχέση μεταξύ του εμβολιασμού και της επελεύσεως της ασθενείας;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 1, αντιτίθεται το άρθρο 4 της προπαρατεθείσας οδηγίας 85/374, σε σύστημα τεκμηρίων κατά το οποίο η ύπαρξη αιτιώδους συναφείας μεταξύ του ελαττώματος που αποδίδεται σε εμβόλιο και της βλάβης που υπέστη ο ζημιωθείς θεωρείται πάντοτε αποδεδειγμένη όταν συντρέχουν ορισμένες ενδείξεις αιτιώδους συναφείας;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1, έχει το άρθρο 4 της προπαρατεθείσας οδηγίας 85/374 την έννοια ότι η απόδειξη –της οποίας το βάρος φέρει ο ζημιωθείς– της υπάρξεως αιτιώδους συναφείας μεταξύ του ελαττώματος που αποδίδεται σε εμβόλιο και της βλάβης που υπέστη ο ζημιωθείς μπορεί να θεωρηθεί ότι παρασχέθηκε μόνον εάν η συνάφεια αποδειχθεί με επιστημονικό τρόπο;
 (1) EE L 210, σ. 29.


text:
 12.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 335/22
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 30ής Ιουνίου 2016 — Βασίλειο του Βελγίου κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-270/15 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Ενισχύσεις χορηγηθείσες από τις βελγικές αρχές για τη χρηματοδότηση των εξετάσεων ανιχνεύσεως μεταδοτικών σπογγωδών εγκεφαλοπαθειών στα βοοειδή - Επιλεκτικό πλεονέκτημα - Απόφαση κρίνουσα τις ενισχύσεις αυτές εν μέρει μη συμβατές με την εσωτερική αγορά))
 (2016/C 335/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: C. Pochet και J.-C. Halleux, επικουρούμενοι από τον L. Van den Hende, advocaat)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Noë και H. van Vliet)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Το Βασίλειο του Βελγίου φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων του, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) ΕΕ C 254 της 3.8.2015.


text:
 12.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 335/45
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Ιουνίου 2016 — Pshonka κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-380/14) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα ληφθέντα λόγω της καταστάσεως στην Ουκρανία - Δέσμευση κεφαλαίων - Κατάλογος των προσώπων, οντοτήτων και οργανισμών έναντι των οποίων ισχύει η δέσμευση των κεφαλαίων και των οικονομικών πόρων - Εγγραφή του ονόματος του προσφεύγοντος στον κατάλογο - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Παραδεκτό - Απόδειξη της βασιμότητας του λόγου εγγραφής στον κατάλογο - Προσφυγή προδήλως βάσιμη))
 (2016/C 335/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Artem Viktorovych Pshonka (Μόσχα, Ρωσία) (εκπρόσωποι: C. Constantina και J.-M. Reymond, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: V. Piessevaux και A. Vitro)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Bartelt και D. Gauci)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2014/119/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ 2014, L 66, σ. 26), και του κανονισμού (ΕΕ) 208/2014 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ 2014, L 66, σ. 1), στο μέτρο που αφορούν τον προσφεύγοντα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση 2014/119/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία, και τον κανονισμό (ΕΕ) 208/2014 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία, στο μέτρο που αφορούν τον Artem Viktorovych Pshonka.
 2)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης καταδικάζεται να φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα του A. V. Pshonka.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 261 της 11.8.2014.


text:
 12.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/9
 Αναίρεση που άσκησε στις 26 Μαρτίου 2012 η Neubrandenburger Wohnungsgesellschaft mbH κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 9 Ιανουαρίου 2012 στην υπόθεση T-407/09, Neubrandenburger Wohnungsgesellschaft mbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-145/12 P)
 2012/C 138/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Neubrandenburger Wohnungsgesellschaft mbH (εκπρόσωποι: M. Núñez-Müller και J. Dammann de Chapto, δικηγόροι)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Bavaria Immobilien Beteiligungsgesellschaft mbH & Co. Objekte Neubrandenburg KG, Bavaria Immobilien Trading GmbH & Co. Immobilien Leasing Objekt Neubrandenburg KG
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναιρέσει εξ ολοκλήρου την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη,
 2)
 να αποφανθεί οριστικώς επί της ουσίας και να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 29ης Ιουλίου 2009 (D/53320), σε κάθε δε περίπτωση να αποφανθεί οριστικώς επί του παραδεκτού της προσφυγής στην υπόθεση T-407/09,
 επικουρικώς:
 να διαπιστώσει ότι η Επιτροπή, κατά παράβαση των υποχρεώσεων που υπέχει δυνάμει του άρθρου 108 ΣΛΕΕ και του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999, παρέλειψε να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας κατά το άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ·
 3)
 να καταδικάσει την Επιτροπή και τις υπέρ αυτής παρεμβαίνουσες στα δικαστικά έξοδα τόσο της αναιρετικής διαδικασίας, όσο και της πρωτοβάθμιας διαδικασίας στην υπόθεση T-407/09.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η παρούσα αίτηση αναιρέσεως βάλλει κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Ιανουαρίου 2012, στην υπόθεση T-407/09, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε ως απαράδεκτη την προσφυγή της νυν αναιρεσείουσας με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής που φέρεται ως περιλαμβανομένη στην επιστολή της 29ης Ιουλίου 2009, με την οποία δηλώνεται ότι ορισμένες συμβάσεις, που συνήφθησαν από την προσφεύγουσα και αφορούν την πώληση κατοικιών στο πλαίσιο της ιδιωτικοποιήσεως δημοσίων κατοικιών στο Neubrandenburg, δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ και τη διαπίστωση περί αδράνειας της Επιτροπής υπό την έννοια του άρθρου 232 ΕΚ, στο μέτρο που η τελευταία δεν έλαβε θέση επί των εν λόγω συμβάσεων κατά το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 88 ΕΚ (EE L 83, σ. 1).
 Η αναιρεσείουσα στηρίζει ουσιαστικώς την αίτησή της αναιρέσεως σε τέσσερις λόγους:
 Πρώτον, η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη αντιβαίνει στο άρθρο 263, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ, διότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα καθότι έκρινε ότι η επιστολή της Επιτροπής της 29ης Ιουλίου 2009 δεν πρόκειται περί αποφάσεως δεκτικής προσφυγής υπό την έννοια της ανωτέρω διατάξεως. Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε την επιστολή μόνον κατά το γράμμα της. Σύμφωνα με τις αρχές που αναπτύχθηκαν από τη νομολογία του Δικαστηρίου, το Γενικό Δικαστήριο όφειλε, εντούτοις, να λάβει υπόψη τη φύση του εγγράφου, τον μέσω αυτής επιδιωκόμενο σκοπό της Επιτροπής και το πλαίσιο εντός του οποίου καταρτίσθηκε η επιστολή.
 Δεύτερον, η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη προσκρούει στην κατοχυρωμένη στο ευρωπαϊκό δίκαιο αρχή της διασφαλίσεως αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας. Το Γενικό Δικαστήριο συνήγαγε ουσιαστικώς τον απρόσβλητο χαρακτήρα της επιστολής της Επιτροπής της 29ης Ιουλίου 2009 από το γεγονός ότι η Επιτροπή χαρακτήρισε ως «προσωρινή» την περιεχόμενη στην επιστολή εκτίμηση βάσει των διατάξεων περί ενισχύσεων. Εάν η Επιτροπή δύνατο να μετατρέπει μια νομικώς οριστική εκτίμηση σε μέτρο χωρίς νομικές επιπτώσεις χαρακτηρίζοντας την απλώς και μόνον προφορικά ως «προσωρινή», η έκδοση αποφάσεως δεκτικής προσφυγής θα απόκειτο στη διακριτική της ευχέρεια. Σε τέτοια περίπτωση δεν θα ήταν πλέον δυνατή η αποτελεσματική δικαστική προστασία των ατομικών δικαιωμάτων.
 Τρίτον, η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη αντιβαίνει στο άρθρο 265 ΣΛΕΕ, διότι, αναφορικά με την επιστολή της 29ης Ιουλίου 2009, το Γενικό Δικαστήριο αφενός έκρινε ότι αυτή δεν ήταν δεκτική προσφυγής και, αφετέρου, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθότι έκρινε ότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του παραδεκτού της προσφυγής κατά παραλείψεως. Ως εκ τούτου η αναιρεσείουσα στερήθηκε κάθε δυνατότητας έννομης προστασίας.
 Τέλος, η διάταξη πάσχει διάφορα ελαττώματα αιτιολογίας και παραβιάζει, επομένως, την υποχρέωση αιτιολογήσεως του άρθρου 81 του κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστήριο.


text:
 20.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 327/23
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 11ης Νοεμβρίου 2008 — Speiser κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-390/07 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτοι υπάλληλοι - Παραδεκτό - Επίδομα αποδημίας - Απόφαση αμιγώς επιβεβαιωτική - Εκπρόθεσμη διοικητική ένσταση)
 (2008/C 327/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Michael Alexander Speiser (Neu-Isenburg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. Theumer, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Lukošiūtė και N. Lorenz, στη συνέχεια A. Lukošiūtė και S. Seyr)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώτο τμήμα), της 10ης Σεπτεμβρίου 2007, στην υπόθεση F-146/06, Speiser κατά Κοινοβουλίου (η οποία δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο της παρούσας δίκης.
 (1) ΕΕ C 297 της 8.12.2007.


text:
 22.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 134/39
 Προσφυγή της 5ης Μαρτίου 2010 — Λουξεμβούργο κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-109/10)
 2010/C 134/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (εκπρόσωποι: C. Schiltz και P. Kinsch, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που αφορά το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το προσφεύγον ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως C(2009) 10712 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2009, περί μειώσεως της χρηματοδοτικής συνδρομής η οποία χορηγήθηκε από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) προς το Βασίλειο του Βελγίου, την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, τη Γαλλική Δημοκρατία, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου και το Βασίλειο των Κάτω Χωρών για την υλοποίηση του προγράμματος προληπτικής προστασίας από τις πλημμύρες στους ποταμούς Ρήνο και Meuse στο πλαίσιο της κοινοτικής πρωτοβουλίας Interreg II/C δυνάμει της αποφάσεως C(97) 3742 της Επιτροπής, της 18ης Δεκεμβρίου 1997 (ΕΤΠΑ αριθ. 970010008), κατά το μέρος που η προσβαλλόμενη απόφαση αφορά το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου.
 Προς στήριξη της προσφυγής του, το προσφεύγον προβάλλει δυο λόγους ακυρώσεως.
 Με τον πρώτο λόγο, το προσφεύγον προβάλλει ότι εάν η προσφυγή ακυρώσεως που άσκησαν οι ολλανδικές και γερμανικές αρχές γίνει δεκτή, η ακυρωτική απόφαση πρέπει να επεκταθεί στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου. Εάν γίνει δεκτό ότι τα κατ’ εξακολούθηση σφάλματα ή παρατυπίες, τα οποία φέρεται ότι διαπίστωσε η Επιτροπή κατόπιν ελέγχου της υλοποιήσεως του επίμαχου προγράμματος στις Κάτω Χώρες και τη Γερμανία, δεν έλαβαν όντως χώρα, τόσο το σκεπτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως όσο και η γραμμική δημοσιονομική διόρθωση σχετικά με τις δράσεις που υλοποιήθηκαν στο Λουξεμβούργο πρόκειται να καταστούν άνευ ερείσματος.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από την επέκταση στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου δημοσιονομικής διορθώσεως η οποία ενδεχομένως δικαιολογείται μόνον σε σχέση με άλλα κράτη μέλη. Κατά την υλοποίηση του προγράμματος στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου δεν διαπιστώθηκε καμία παρατυπία. Το γεγονός ότι το Λουξεμβούργο συμμετείχε από κοινού σε πρόγραμμα με τη Γερμανία, το Βέλγιο, τη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες δεν δικαιολογεί την επέκταση των αρνητικών συνεπειών –δηλαδή τη δημοσιονομική διόρθωση των δικών του δράσεων– που είχαν σφάλματα και παρατυπίες διαπιστωθείσες κατόπιν ελέγχου των ολλανδικών και γερμανικών δράσεων και συνιστάμενες σχεδόν αποκλειστικώς σε δήθεν παράβαση των διατάξεων περί διαδικασιών συνάψεως δημοσίων συμβάσεων. Ως εκ τούτου, μολονότι πρόκειται για κοινή συμμετοχή πέντε κρατών μελών στο ίδιο πρόγραμμα, μόνον οι εθνικές αρχές των κρατών μελών στα οποία πρόκειται να εκτελεσθούν οι δημόσιες συμβάσεις φέρουν την ευθύνη για τη διαδικασία συνάψεως των εν λόγω συμβάσεων.


text:
 27.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 123/9
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Gerechtshof Amsterdam (Κάτω Χώρες) στις 25 Ιανουαρίου 2013 — X AG κ.λπ. κατά Inspecteur van de Belastingdienst Amsterdam
 (Υπόθεση C-40/13)
 2013/C 123/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Gerechtshof Amsterdam
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείουσες: X AG, X1 Holding GmbH, X2 Holding GmbH, X3 Holding BV, D1 BV, D2 BV και D3 BV
 Εφεσίβλητος: Inspecteur van de Belastingdienst Amsterdam
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστά περιορισμό της ελευθερίας εγκαταστάσεως κατά την έννοια του άρθρου 43 ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 48 ΕΚ το ότι στις ενδιαφερόμενες αντιτάχθηκε άρνηση όπως η ολλανδική ρύθμιση περί ενιαίας φορολογικής οντότητας εφαρμοστεί επί των δραστηριοτήτων και της περιουσίας των εδρευουσών στις Κάτω Χώρες θυγατρικών εταιριών X3 Holding, D1 και D2;
 Είναι στο πλαίσιο αυτό, υπό το πρίσμα των σκοπών της ολλανδικής ρυθμίσεως περί ενιαίας φορολογικής οντότητας [...], η κατάσταση της X3 Holding, της D1 και της D2 αντικειμενικά συγκρίσιμη [...] με (i) την κατάσταση εδρευουσών στις Κάτω Χώρες θυγατρικών εταιριών οι οποίες δεν επέλεξαν να αποτελέσουν ενιαία φορολογική οντότητα με την εδρεύουσα στις Κάτω Χώρες κοινή μητρική τους εταιρία και οι οποίες, επομένως, ως κοινές θυγατρικές εταιρίες, δεν έχουν, όπως επίσης οι ενδιαφερόμενες, πρόσβαση στη ρύθμιση περί ενιαίας φορολογικής οντότητας, ή με (ii) την κατάσταση εδρευουσών στις Κάτω Χώρες θυγατρικών εταιριών οι οποίες, μαζί με τις εδρεύουσες στις Κάτω Χώρες κοινές μητρικές τους εταιρίες, επέλεξαν να αποτελέσουν ενιαία φορολογική οντότητα με τις μητρικές τους εταιρίες και των οποίων επομένως οι δραστηριότητες και η περιουσία, σε αντίθεση με τις δραστηριότητες και την περιουσία των ενδιαφερόμενων, έχουν ενοποιηθεί από φορολογικής απόψεως;
 2)
 Έχει σημασία για την απάντηση στο πρώτο σκέλος του ερωτήματος 1 [...] το αν οι περί ων πρόκειται εταιρίες (i), όπως στην περίπτωση της D1 και της D2, έχουν κοινή (άμεση) μητρική εταιρία στο άλλο κράτος μέλος ή (ii), όπως στην περίπτωση, αφενός, της X3 Holding και, αφετέρου, της D1 και της D2, έχουν διαφορετικές (άμεσες) μητρικές εταιρίες στο άλλο κράτος μέλος, οπότε μόνο σε υψηλότερο –αλλά ευρισκόμενο εντός αυτού του άλλου κράτους μέλους– επίπεδο στη διάρθρωση του ομίλου πρόκειται για κοινή (έμμεση) μητρική εταιρία των διάφορων αυτών εταιριών;
 3)
 Αν και στο μέτρο που στο πρώτο σκέλος του ερωτήματος 1 πρέπει να δοθεί καταφατική απάντηση, δύναται τότε ένας τέτοιος περιορισμός να δικαιολογηθεί από επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος, και ειδικότερα από την ανάγκη διατηρήσεως της φορολογικής συνοχής, περιλαμβανομένης της αποτροπής της μονομερούς και της διμερούς διπλής εκπτώσεως ζημιών [...];
 4)
 Αν και στο μέτρο που στο ερώτημα 3 πρέπει να δοθεί καταφατική απάντηση, πρέπει τότε ένας τέτοιος περιορισμός να θεωρηθεί αναλογικός [...];


text:
 7.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 139/12
 Αναίρεση που άσκησε στις 10 Νοεμβρίου 2010 ο Mariyus Noko Ngele κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα) στις 10 Δεκεμβρίου 2009 στην υπόθεση T-390/09, Mariyus Noko Ngele κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-525/10 P)
 2011/C 139/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Mariyus Noko Ngele (εκπρόσωπος: F. Sabakunzi, avocat)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Με διάταξη της 10ης Μαρτίου 2011, το Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη.


text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/14
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto (Ιταλία) στις 17 Αυγούστου 2015 — Associazione Italia Nostra Onlus κατά Comune di Venezia κ.λπ.
 (Υπόθεση C-444/15)
 (2015/C 381/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Associazione Italia Nostra Onlus
 Καθών: Comune di Venezia, Ministero per i beni e le attività culturali, Regione del Veneto, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero della Difesa Capitaneria di Porto di Venezia, Agenzia del Demanio
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Ισχύει η παράγραφος 3, του άρθρου 3, της οδηγίας 2001/42/ΕΚ (1), κατά το μέρος που αναφέρεται επίσης στην περίπτωση που προβλέπεται από την παράγραφο 2, στοιχείο β', του ίδιου άρθρου, υπό το πρίσμα των περιβαλλοντικών κανόνων της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, στον βαθμό που εξαιρεί από τη συστηματική υποβολή σε στρατηγική εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων σχέδια και προγράμματα για τα οποία έχει θεωρηθεί αναγκαία η εκτίμηση επιπτώσεων σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ (2);
 2)
 Σε περίπτωση επιβεβαιώσεως της ισχύος της εν λόγω διατάξεως, πρέπει να ερμηνεύονται οι παράγραφοι 2 και 3 του άρθρου 3 της οδηγίας 2001/42/ΕΚ, εξεταζόμενες υπό το πρίσμα της δέκατης αιτιολογικής σκέψεως της οδηγίας αυτής, σύμφωνα με την οποία «όλα τα σχέδια και προγράμματα για τα οποία απαιτείται εκτίμηση βάσει της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και θα πρέπει κατά κανόνα να υποβάλλονται σε συστηματική εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων», υπό την έννοια ότι απαγορεύουν νομοθεσία, όπως η εθνική νομοθεσία η οποία, προκειμένου να ορίσει την έννοια των «μικρών περιοχών σε τοπικό επίπεδο» που διαλαμβάνονται στο άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42/ΕΚ, κάνει αναφορά σε καθαρά ποσοτικά στοιχεία;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, πρέπει να ερμηνεύονται οι παράγραφοι 2 και 3 του άρθρου 3 της οδηγίας 2001/42/ΕΚ, εξεταζόμενες υπό το πρίσμα της δέκατης αιτιολογικής σκέψεως της οδηγίας αυτής, σύμφωνα με την οποία «όλα τα σχέδια και προγράμματα για τα οποία απαιτείται εκτίμηση βάσει της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και θα πρέπει κατά κανόνα να υποβάλλονται σε συστηματική εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων», υπό την έννοια ότι απαγορεύουν νομοθεσία, όπως η εθνική νομοθεσία που εξαιρεί από την αυτόματη και υποχρεωτική υπαγωγή στη διαδικασία στρατηγικής εκτιμήσεως περιβαλλοντικών επιπτώσεων όλα τα αναπτυξιακά έργα αστικών περιοχών, νέων ή επεκτεινόμενων, που αφορούν εκτάσεις μέχρι 40 εκτάρια, ή τα έργα αναβαθμίσεως ή αναπτύξεως αστικών περιοχών εντός υφιστάμενων αστικών περιοχών που αφορούν εκτάσεις μέχρι 10 εκτάρια, μολονότι, λαμβάνοντας υπόψη τις πιθανές συνέπειες στις περιοχές, έχει θεωρηθεί για αυτές αναγκαία η εκτίμηση επιπτώσεων σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ;
 (1) Οδηγία 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2001, σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων (EE L 197, σ. 30).
 (2) Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 1992 για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (EE L 206, σ. 7).


text:
 22.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/20
 Προσφυγή της 22ας Φεβρουαρίου 2006 — RKW κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-55/06)
 (2006/C 96/37)
 Γλώσσα διαδικασίας:η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: RKW AG Rheinische Kunststoffwerke (Worms, Γερμανία) (εκπρόσωπος: ο δικηγόρος H.-J. Hellmann)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της καθής, της 30ής Νοεμβρίου 2005, περί διαδικασίας εφαρμογής του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ (Ε (2005) 4634 τελικό, COMP/F/38.354 — Βιομηχανικοί σάκοι), η οποία επιδόθηκε στην προσφεύγουσα στις 14 Δεκεμβρίου 2005, καθόσον αυτή αφορά την προσφεύγουσα, και,
 επικουρικώς, να μειώσει το επιβληθέν στην προσφεύγουσα πρόστιμο·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα αμφισβητεί τη νομιμότητα της αποφάσεως της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 2005 C (2005) 4634 τελικό, στην υπόθεση COMP/F/38.354 — Βιομηχανικοί σάκοι. Με την προσβαλλόμενη απόφαση επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα πρόστιμο για παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ, διότι κατά την άποψη της Επιτροπής, οι ως άνω εταιρίες μετείχαν σε σειρά συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών στον τομέα των βιομηχανικών σάκων στο Βέλγιο, τη Γερμανία, την Ισπανία, τη Γαλλία, το Λουξεμβούργο και τις Κάτω Χώρες.
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την αρχή της νομιμότητας. Η ακολουθούμενη από την καθής πολιτική στον τομέα των προστίμων δεν καλύπτεται από την εξουσιοδότηση του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17/1962 (1) ή του άρθρου 23 του κανονισμού 1/2003 (2). Η προσφεύγουσα προβάλλει, επίσης, παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της αναλογικότητας.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει, επίσης, πεπλανημένη εφαρμογή του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17/1962, καθώς και των κατευθυντηρίων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων. Ειδικότερα, η προσκόμιση των αποδεικτικών στοιχείων και η αξιολόγηση των στοιχείων αυτών, όσον αφορά την προσφεύγουσα, υπήρξε πεπλανημένη. Επιπροσθέτως, λαμβανομένης υπόψη της μέχρι τούδε διοικητικής πρακτικής, οι κυρώσεις που επιβλήθηκαν στην προσφεύγουσα είναι δυσανάλογες. Όσον αφορά το αρχικό ποσό που καθορίστηκε αναλόγως της σοβαρότητας της παραβάσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει σειρά λόγων για άνιση μεταχείρισή της σε σχέση με άλλους αποδέκτες της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, επίσης, ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά την εκτίμηση της διάρκειας της παραβάσεως και τον μη συνυπολογισμό ελαφρυντικών περιστάσεων. Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, συντρέχει παράβαση του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17/1962, για τον πρόσθετο λόγο ότι το πρόστιμο υπολογίστηκε κατά τρόπο πεπλανημένο, αν ληφθεί υπόψη ο τρόπος εφαρμογής της ανακοινώσεως περί της μη επιβολής ή μειώσεως των προστίμων.
 (1) Συμβούλιο ΕΟΚ: κανονισμός 17: Πρώτος κανονισμός εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης (ΕΕ ειδ. έκδ. 08/001, σ. 25).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της συνθήκης (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (ΕΕ. L 1, σ. 1).


text:
27.3.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 86/17
 4. Oi jtäqioi diódijoi jai g paqelbaiämotra ueäqotm sa dija- APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 rsijó soty eänoda. sgy 28gy Iamotaqiäot 1999
 (1) EE C 54 sgy 22.2.1997.
 rsgm tpoäherg T-264/97, D jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaø-
 jgäy Emxärexy (1)
 (Tpókkgkoi Ç Òqmgrg voqgcgärexy rsom pqoruetäcomsa
 sot epidoälasoy rseäcgy le bórg sg rveärg sot le som
 rtämsqouoä sot)
 (1999/C 86/35)
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 11gy Uebqotaqiäot 1999 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 rsgm tpoäherg T-200/97, Carmen JimeÂnez jasó Cqaueiäot
 emaqlomiärexy rso Pkaiärio sgy Erxseqijgäy Acoqóy Rsgm tpoäherg S-264/97, D, tpókkgkoy sot Rtlbotkiäot sgy
 (rgälasa, rveädia jai tpodeiäclasa) (CEEA) (1) Etqxpaøjgäy Emxärexy, jósoijoy Bqtnekkxäm, ejpqorxpotäle-
 moy apoä soty Jean-NoeÈl Louis, Thierry Demaseure jai Fran-
 (Tpókkgkoi Ç Diacxmirloäy Ç Eccqaugä rsom piämaja epi-
 stvoämsxm Ç Diadijarsijgä paqastpiäa Ç Aqvgä sgy apaco- Ëcoise Parmentier, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm
 rso Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy Fiduciaire Myson SARL,
 qetärexy sxm diajqiärexm Ç Pqoädgkg pkómg ejsilgärexy)
 30, rue de Cessange, tporsgqifoälemoy apoä so Bariäkeio sgy
 (1999/C 86/34) Rotgdiäay (ejpqoärxpoy: Lotti Nordling), jasó sot Rtlbot-
 kiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy (ejpqoärxpoi: TheÂreÁse Blan-
 chet jai Eva Karlsson), le amsijeiälemo aiäsgrg ajtqxärexy
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) sgy apouórexy sot Rtlbotkiäot, peqiä aqmgärexy amacmxqiä-
 rexy tpeäq sot pqoruetäcomsoy sot dijaixälasoy epidoälasoy
 rseäcgy koäcx sot rtmsqoäuot sot, so Pqxsodijeiäo (detäseqo
 Rsgm tpoäherg S-200/97, Carmen JimeÂnez, tpókkgkoy sgy Epi- slgäla), rtcjeiälemo apoä soty A. Potocki, Pqoäedqo, C. W.
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy Alicante Bellamy jai A. W. H. Meij, dijarseäy, cqallaseäay: B. Pastor,
 (Irpamiäa), ejpqorxpotälemg apoä som Georges Vandersanden, jtäqia tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 28 Iamotaqiäot
 dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco sgm 1999 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 esaiqeiäa fiduciaire Myson SARL, 30, rue de Cessange, jasó
 Cqaueiäot Emaqlomiärexy rso Pkaiärio sgy Erxseqijgäy Aco-
 qóy (rgälasa, rveädia jai tpodeiäclasa) (CEEA) (ejpqoärx- 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä.
 poi: Fernando López de Rego jai Antonio Grilli), le amsijeiä-
 lemo pqorutcgä ajtqxärexy sgy apouórexy sgy Episqopgäy
 epikocgäy sot Cqaueiäot Emaqlomiärexy rso Pkaiärio sgy Erx- 2. èjarsoy jtäqioy jai paqelbaiämxm diódijoy ha ueäqei sa
 seqijgäy Acoqóy (rgälasa, rveädia jai tpodeiäclasa) sgy dijarsijó sot eänoda.
 30gäy Ojsxbqiäot 1996 ma lgm eccqówei sgm pqoruetäcotra
 rsom piämaja pot jasaqsiärsgje jasoäpim sot Ûdiacxmirlotä (1) EE C 357 sgy 22.11.1997.
 cia sgm jasóqsirg piämaja lekkomsijxäm pqorkgäwexm pqorx-
 qimxäm tpakkgäkxm aluoseäqxm sxm utäkxm sgy jasgcoqiäay C
 (diacxmirloäy AS/C)ë, so Pqxsodijeiäo (sqiäso slgäla), rtcjeiä-
 lemo apoä soty M. Jaeger, pqoäedqo jai soty K. Lenaerts jai
 J. Azizi, dijarseäy, cqallaseäay: A. Mair, tpókkgkoy dioijgä-
 rexy, eneädxre rsiy 11 Uebqotaqiäot 1999 apoäuarg le so
 ajoäkotho diasajsijoä: APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 10gy Uebqotaqiäot 1999
 1. Ajtqxämei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy epikocgäy sot rsgm tpoäherg T-35/98, AndreÂ Hecq jai Syndicat des fonction-
 Cqaueiä ot Emaqlomiärexy rso Pkaiärio sgy Erxseqijgäy naires internationaux et europeÂens (SFIE) jasó Episqopgäy
 Acoqóy (rgälasa, rveädia jai tpodeiäclasa) sgy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 30gäy Ojsxbqiäot 1996 ma lgm eccqówei sgm pqoruetä-
 cotra rsom piä maja pot jasaqsiärsgje jasoäpim sot Ûdia- (Tpókkgkoi Ç Cqaueiäo sgy sopijgäy episqopgäy pqorxpijotä
 cxmirlotä cia sgm jasóqsirg piä maja lekkomsijxäm pqo- Ç Ejkoceäy Ç Jahgäjomsa sot oqcómot Ç Paqadejsoä)
 rkgäwexm pqorxqimxäm tpakkgäkxm aluoseäqxm sxm utäkxm (1999/C 86/36)
 sgy jasgcoqiä ay C (diacxmirloäy AS/C)ë.
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 2. Jasadijófei so Cqaueiä o Emaqlomiärexy rso Pkaiärio sgy
 Erxseqijgäy Acoqóy (rgälasa, rveädia jai tpodeiäclasa)
 rsa dijarsijó eänoda. Rsgm tpoäherg S-35/98, AndreÂ Hecq, tpókkgkoy sgy Episqo-
 pgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy Bqtnekkxäm, jai
 Syndicat des fonctionnaires internationaux et europeÂens (rtm-
 (1) EE C 7 sgy 10.1.1998.
 dijakirsijgä eämxrg sxm diehmxäm jai etqxpaiäxm tpakkgäkxm)
 (SFIE), le eädqa siy Bqtneäkkey, ejpqorxpotälemoi apoä som
 Lucas Vogel, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso
 ---pagebreak--- C 86/18 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 27.3.1999
 Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo Christian Kremer, cotra oäsi dem eävei sgm pqoäherg ma enesórei siy aisgäreiy sgy
 8-10, rue Mathias Hardt, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm euoärom ejjqelotäm diadijariäey emxäpiom sxm ceqlamijxäm
 Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Gianluigi Valsesia jai Julian Cur- dijarsgqiäxm, so Pqxsodijeiäo (peälpso slgäla), rtcjeiälemo
 rall), pot eävei xy amsijeiälemo pqorutcgä ajtqxärexy sgy apoä apoä soty J. D. Cooke, Pqoäedqo, jai García-Valdecasas jai
 20 Laqsiäot 1997 apouórexy sgy Episqopgäy, le sgm opoiäa P. Lindh, dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy
 dem eäcime dejsoä so aiäsgla peqiä kgäwexy leäsqxm pqoy diaruó- 15 Iamotaqiäot 1999 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 kirg sgy rtkkocijgäy jai amakocijgäy rtmheärexy sot cqaueiäot
 sgy sopijgäy episqopgäy pqorxpijotä sxm Bqtnekkxäm, so Pqx-
 sodijeiäo (detäseqo slgäla), rtcjeiälemo apoä soty A. Potocki, 1. Jasaqceiäsai g diäjg.
 pqoäedqo, jai C. W. Bellamy jai A. W. H. Meij, dijarseäyç
 cqallaseäay: B. Pastor, jtäqia tpókkgkoy dioijgärexy, eneä-
 dxre rsiy 10 Uebqotaqiäot 1999 apoäuarg le so ajoäkotho 2. Oi diódijoi ueäqotm sa dijarsijó soty eänoda.
 diasajsijoä:
 (1) EE C 318 sgy 26.10.1996.
 1. Diacqóuei apoä som piä maja sxm pqoruetcoämsxm sgm Syn-
 dicat des fonctionnaires internationaux et europeÂens.
 2. Apoqqiäpsei sgm arjgheiära apoä som A. Hecq pqorutcgä.
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 15gy Iamotaqiäot 1999
 3. Jóhe diódijoy ueäqei sa dijarsijó eänodó sot. rsgm tpoäherg T-243/97, Catherine Metdepenningen j.kp.
 jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 (1) EE C 113 sgy 11.4.1998. (èjsajsoy tpókkgkoy Ç Rtälbarg oqirleämot vqoämot Ç
 Dtmasoäsgsa paqasórexy Ç Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Pqo-
 dgäkxy apaqódejso)
 (1999/C 86/38)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 15gy Iamotaqiäot 1999 Rsgm tpoäherg S-243/97, Catherine Metdepenningen, JeÂrôme
 Poussielgue jai Jürgen Wettig, eäjsajsoi tpókkgkoi sgy Epi-
 rsgm tpoäherg T-131/96, RWE Energie Aktiengesellschaft sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoi Bqtnekkxäm,
 jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) ejpqorxpotälemoi apoä som Nicolas LhoeÈst, dijgcoäqo Bqtnek-
 (Jasóqcgrg sgy diäjgy) kxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy
 Fiduciaire Myson SARL, 30, rue de Cessange, jasó Episqo-
 (1999/C 86/37) pgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Gianluigi
 Valsesia jai Florence Duvieusart-Clotuche), le amsijeiälemo,
 auemoäy, aisgäreiy ajtqxärexy sxm apouórexm sgy Episqopgäy
 sgy 26gy Atcotärsot 1996, le siy opoiäey apoqqiäuhgjam
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 qgsxäy oi aisgäreiy sxm pqoruetcoämsxm C. Metdepenningen
 jai J. Poussielgue peqiä paqasórexy sxm rtlbórexäm soty
 ejsójsot tpakkgäkot jai, aueseäqot, aisgäreiy ajtqxärexy
 Rsgm tpoäherg S-131/96, RWE Energie Aktiengesellschaft, le sxm apouórexm sgy Episqopgäy sgy 23gy jai 28gy Laðot
 eädqa so èrrem (Ceqlamiäa), ejpqorxpotälemg apoä soty dijg- 1997, le siy opoiäey apoqqiäuhgjam qgsxäy oi dioijgsijeäy
 coäqoty sot Düsseldorf Gerhard Wiedemann jai Jens Fleisch- emrsóreiy soty, so Pqxsodijeiäo (detäseqo slgäla), rtcjeiälemo
 hauer, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Luc apoä soty A. Potocki, Pqoäedqo, jai soty C. W. Bellamy jai
 Frieden, 62, avenue Guillaume jasó Episqopgäy sxm Etqx- A. W. H. Meij, dijarseäy, cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy
 paøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Giuliano Marenco jai 15 Iamotaqiäot 1999 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 Klaus Wiedner), tporsgqifoälemgy apoä sg Cakkijgä Dglojqa-
 siäa (ejpqoärxpoi: Kareen Rispal-Bellanger jai Jean-Marc
 Belorgey), pot eävei xy amsijeiälemo, auemoäy, pqorutcgä jasó 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä.
 paqakeiäwexy le sgm opoiäa fgseiäsai ma amacmxqirseiä oäsi g
 Episqopgä paqamoälxy paqeäkeiwe ma kóbei apoäuarg epiä sxm
 aisgärexm pot tpeäbake g pqoruetäcotra cia sg voqgäcgrg 2. èjarsoy diódijoy ha ueäqei sa dijarsijó sot eänoda.
 aqmgsijgäy pirsopoigärexy jai apakkacgäy amauoqijó le rtäl-
 barg paqovgäy gkejsqijgäy emeäqceiay g opoiäa rtmgäuhg lesantä (1) EE C 331 sgy 1.11.1997.
 sgy pqoruetäcotray jai sot Dgälot sot Nordhorn jai, aueseä-
 qot, epijotqijxäy, pqorutcgä ajtqxärexy sgy apoä 18 Iotmiäot
 1996 epirsokgäy sgy Episqopgäy pot emgleqxämei sgm pqoruetä-


text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 4ης Ιουλίου 2006 (αίτηση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης — Ελλάδα για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Κωνσταντίνος Αδενέλερ, Πανδώρα Κοζά-Βαλδίρκα, Νικόλαος Μάρκου, Αγάπη Παντελίδου, Χριστίνα Τοπαλίδου, Απόστολος Αλεξόπουλος, Κωνσταντίνος Βασινιώτης, Βασιλική Καραγιάννη, Απόστολος Τσιτσιώνης, Αριστείδης Ανδρέου, Ευαγγελία Βασιλά, Καλλιόπη Περιστέρη, Σπυρίδων Σκλιβανίτης, Δημοσθένης Τσελέφης, Θεοπίστη Πατσίδου, Δημήτριος Βογιατζής, Ρούσα Βοσκάκη, Βασίλειος Γιατάκης κατά Ελληνικού Οργανισμού Γάλακτος (ΕΛΟΓ)
 (Υπόθεση C-212/04) (1)
 (Οδηγία 1999/70/ΕΚ - Ρήτρες 1, στοιχείο β', και 5 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου - Διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου στον δημόσιο τομέα - Έννοια των «διαδοχικών συμβάσεων» και των «αντικειμενικών λόγων» που δικαιολογούν την ανανέωση των συμβάσεων αυτών - Μέτρα προς αποφυγή των καταχρήσεων - Κυρώσεις - Περιεχόμενο της υποχρεώσεως περί σύμφωνης ερμηνείας)
 (2006/C 212/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης
 Διάδικοι στη διαδικασία της κύριας δίκης
 Κωνσταντίνος Αδενέλερ, Πανδώρα Κοζά-Βαλδίρκα, Νικόλαος Μάρκου, Αγάπη Παντελίδου, Χριστίνα Τοπαλίδου, Απόστολος Αλεξόπουλος, Κωνσταντίνος Βασινιώτης, Βασιλική Καραγιάννη, Απόστολος Τσιτσιώνης, Αριστείδης Ανδρέου, Ευαγγελία Βασιλά, Καλλιόπη Περιστέρη, Σπυρίδων Σκλιβανίτης, Δημοσθένης Τσελέφης, Θεοπίστη Πατσίδου, Δημήτριος Βογιατζής, Ρούσα Βοσκάκη, Βασίλειος Γιατάκης
 κατά
 Ελληνικού Οργανισμού Γάλακτος (ΕΛΟΓ)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης — Ερμηνεία των παραγράφων 1 και 2 της ρήτρας 5 του παραρτήματος της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (ΕΕ L 175, σ. 43) — Συμβάσεις εργασίας που συνάπτονται με το Δημόσιο — Έννοια των «αντικειμενικών λόγων» που δικαιολογούν την ανανέωση, στο διηνεκές, των διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου — Έννοια των «διαδοχικών συμβάσεων»
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η ρήτρα 5, σημείο 1, στοιχείο α', της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1999 και η οποία περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει τη χρησιμοποίηση διαδοχικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου η οποία δικαιολογείται από το γεγονός και μόνον ότι προβλέπεται σε γενική νομοθετική ή κανονιστική διάταξη κράτους μέλους. Αντιθέτως, η έννοια των «αντικειμενικών λόγων» κατά την εν λόγω ρήτρα απαιτεί να δικαιολογείται η χρήση αυτού του ειδικού τύπου σχέσεων εργασίας, όπως προβλέπεται στην εθνική ρύθμιση, από την ύπαρξη συγκεκριμένων στοιχείων που άπτονται, μεταξύ άλλων, της σχετικής δραστηριότητας και των συνθηκών ασκήσεώς της.
 2)
 Η ρήτρα 5 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στο πλαίσιο της κύριας δίκης, η οποία θεωρεί ότι μόνον οι συμβάσεις ή σχέσεις εργασίας ορισμένου χρόνου μεταξύ των οποίων δεν μεσολαβεί χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 20 εργασίμων ημερών πρέπει να θεωρούνται «διαδοχικές», υπό την έννοια της εν λόγω ρήτρας.
 3)
 Υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, η συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου έχει την έννοια ότι, εφόσον η εσωτερική έννομη τάξη του οικείου κράτους μέλους δεν περιέχει, στον συγκεκριμένο τομέα, άλλο αποτελεσματικό μέτρο προς αποφυγή και, ενδεχομένως, προς επιβολή κυρώσεων για την καταχρηστική χρησιμοποίηση διαδοχικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, η εν λόγω συμφωνία-πλαίσιο εμποδίζει την εφαρμογή εθνικής νομοθεσίας η οποία απαγορεύει απολύτως, στον δημόσιο τομέα και μόνον, τη μετατροπή σε σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου μιας σειράς διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου οι οποίες, στην πραγματικότητα, αποσκοπούσαν στην κάλυψη «παγίων και διαρκών αναγκών» του εργοδότη και πρέπει να θεωρηθούν καταχρηστικές.
 4)
 Σε περίπτωση εκπρόθεσμης μεταφοράς στην έννομη τάξη του οικείου κράτους μέλους μιας οδηγίας και εφόσον δεν υφίσταται άμεσο αποτέλεσμα των σχετικών διατάξεων της οδηγίας αυτής, τα εθνικά δικαστήρια οφείλουν, στο μέτρο του δυνατού, να ερμηνεύουν το εσωτερικό δίκαιο, μετά τη λήξη της προθεσμίας μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο της εν λόγω οδηγίας, υπό το φως του κειμένου και του σκοπού της οδηγίας αυτής, προκειμένου να επιτευχθούν τα επιδιωκόμενα από αυτήν αποτελέσματα, προκρίνοντας την ερμηνεία των εθνικών κανόνων που είναι η πλέον σύμφωνη προς τον σκοπό αυτό, για να καταλήξουν έτσι σε λύση συμβατή προς τις διατάξεις της εν λόγω οδηγίας.
 (1) ΕΕ C 179 της 10.7.2004.


text:
 3.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 104/55
 Προσφυγή της 30ής Ιανουαρίου 2017 — Mackevision Medien Design κατά EUIPO (TO CREATE REALITY)
 (Υπόθεση T-50/17)
 (2017/C 104/76)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mackevision Medien Design GmbH Stuttgart (Στουτγάρδη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: E. Stolz, U. Stelzenmüller και J. Weiser, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «TO CREATE REALITY» — Υπ’ αριθ. 15 098 106 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 20ής Δεκεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 995/2016-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.