text:
 23.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 182/30
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 11 Μαΐου 2005
 (Υπόθεση C-207/05)
 (2005/C 182/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον V. Di Bucci και την L. Pignataro, άσκησε στις 11 Μαΐου 2005 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να λάβει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλα τα αναγκαία μέτρα για την ανάκτηση των ενισχύσεων οι οποίες, με την απόφαση 2003/193/ΕΚ (1) της Επιτροπής, της 5ης Ιουνίου 2002, [περί κρατικής ενισχύσεως] σχετικά με φορολογικές απαλλαγές και προνομιακά δάνεια [που χορήγησε η Ιταλία] υπέρ επιχειρήσεων κοινής ωφελείας με πλειοψηφική συμμετοχή του δημοσίου, C 27/99 (ex NN 69/98), κρίθηκαν παράνομες και ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά και εν, πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει την Επιτροπή για τα μέτρα αυτά, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 3 και 4 της εν λόγω αποφάσεως και της Συνθήκης EΚ·
 2.
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 H απόφαση υποχρεώνει την Ιταλία να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να ανακτήσει τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν παρανόμως σε λήπτες στο πλαίσιο των συστημάτων που εξετάζονται με την εν λόγω απόφαση, καθώς και να ανακοινώσει στην Επιτροπή, εντός δύο μηνών από της κοινοποιήσεως της αποφάσεως, τα μέτρα που έλαβε προς συμμόρφωσή της.
 Η Ιταλία δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα και, εν πάση περιπτώσει, δεν τα κοινοποίησε στην Επιτροπή ούτε επικαλέστηκε απόλυτη αδυναμία εκτελέσεως της αποφάσεως. Πρόσφατες νομοθετικές πρωτοβουλίες είχαν ως αποτέλεσμα πρόσθετη παράταση του χρόνου ανακτήσεως και δεν είναι, επομένως, κατάλληλες να εξασφαλίσουν άμεση εκτέλεση της αποφάσεως. Επιπλέον, η Επιτροπή προσέφερε ανέκαθεν στην Ιταλία αγαστή συνεργασία.
 (1) ΕΕ L 77 της 24/03/2003, σ. 21.


text:
C 44/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 16.2.2002
 Κοινο ́τητας καθω ́ς και κατα ́ την ει ́σοδο και ́εξοδο ́ τους (ΕΕ L 30, μογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της
 σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του δικαστηρι ́ου αυτου ́ μεταξυ ́
 Προ ́εδρο, N. Colneric, προ ́εδρο τμη ́ματος, C. Gulmann, Georg Heininger και Ηelga Heininger, αφενο ́ς, και Bayerische
 D. A. O. Edward, A. La Pergola (εισηγητη ́), L. Sevón, M. Wathelet, Hypo- und Vereinsbank AG, αφετε ́ρου, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 R. Schintgen, Β. Σκουρη ́, J. N. Cunha Rodrigues και αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α της οδηγι ́ας 85/577/ΕΟΚ του
 C. W. A. Timmermans, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: P. Léger, Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1985, για την προστασι ́α των
 γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε καταναλωτω ́ν κατα ́ τη συ ́ναψη συμβα ́σεων εκτο ́ς εμπορικου ́
 στις 13 ∆εκεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: καταστη ́ματος (ΕΕ L 372, σ. 31), και της οδηγι ́ας 87/102/ΕΟΚ του
 Συμβουλι ́ου, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1986, για την προσε ́γγιση των
 1) 'Οταν εθνικο ́ με ́τρο απαγορευ ́ον γενικω ́ ς την εξαγωγη ́ νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων των κρατω ́ν
 προοριζομε ́νων προς δια ́θεση αποβλη ́των δικαιολογει ́ται μελω ́ν που διε ́πουν την καταναλωτικη ́ πι ́στη (ΕΕ 1987, L 42, σ. 48),
 απο ́ τις αρχε ́ς της εγγυ ́τητας, της προτεραιο ́τητας αξιοποιη ́- ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 90/88/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 σεως και της αυτα ́ρκειας, συ ́μφωνα με το ́αρθρο 4, παρα ́γρα- της 22ας Φεβρουαρι ́ου 1990 (ΕΕ L 61, σ. 14), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο
 φος 3, στοιχει ́ο α', σημει ́ο i, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 259/93 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ την F. Macken, προ ́εδρο τμη ́ματος, και
 του Συμβουλι ́ου, της 1ης Φεβρουαρι ́ου 1993, σχετικα ́ τους C. Gulmann (εισηγητη ́), J.-P. Puissochet, Β. Σκουρη ́ και
 με την παρακολου ́θηση και τον ́ελεγχο των μεταφορω ́ν J. N.Cunha Rodrigues, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: P. Léger
 αποβλη ́των στο εσωτερικο ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, προϊσταμε ́νη τμη ́ματος, εξε ́-
 καθω ́ ς και κατα ́ την ει ́σοδο και ́εξοδο ́ τους, δεν ει ́ναι δωσε στις 13 ∆εκεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο δια-
 απαραι ́τητο να επαληθευ ́εται επιπλε ́ον χωριστα ́ αν το εθνικο ́ τακτικο ́:
 αυτο ́ με ́τρο συνα ́δει προς τα ́αρθρα 34 και 36 της Συνθη ́κης
 ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρα 29 ΕΚ και 30 ΕΚ). 1) Η οδηγι ́α 85/577/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμ-
 2) Το ́αρθρο 4, παρα ́γραφος 3, του κανονισμου ́ 259/93 δεν βρι ́ου 1985, για την προστασι ́α των καταναλωτω ́ ν κατα ́
 επιτρε ́πει σε κρα ́τος με ́λος, το οποι ́ο θε ́σπισε ρυ ́θμιση επιβα ́λ- τη συ ́ναψη συμβα ́σεων εκτο ́ς εμπορικου ́ καταστη ́ματος, ́εχει
 λουσα υποχρε ́ωση προσφορα ́ς σε αρμο ́διο οργανισμο ́ των την ́εννοια ́οτι εφαρμο ́ζεται σε συ ́μβαση δανει ́ου με ́εγγειο
 προς δια ́θεση αποβλη ́των, να ορι ́ζει ́οτι, ́οταν αυτα ́ δεν αποδι ́- ασφα ́λεια, ́οπως η επι ́μαχη στο πλαι ́σιο της κυ ́ριας δι ́κης,
 δονται σε κε ́ντρο εξαρτω ́ μενο απο ́ τον εν λο ́γω οργανισμο ́, οπο ́τε ο καταναλωτη ́ς ο οποι ́ος συνη ́ψε συ ́μβαση του ει ́δους
 η μεταφορα ́ τους προς εγκαταστα ́σεις επεξεργασι ́ας ευρισκο ́- αυτου ́ σε μι ́α απο ́ τις περιπτω ́ σεις που διαλαμβα ́νονται στο
 μενες σε ́αλλα κρα ́τη με ́λη επιτρε ́πεται μο ́νον υπο ́ τον ́ορον ́αρθρο της 1 διαθε ́τει το δικαι ́ωμα ανακλη ́σεως που θεσπι ́ζει
 ́οτι η σκοπου ́μενη δια ́θεση πληροι ́τις προϋποθε ́σεις που θε ́τει το ́αρθρο της 5.
 η περιβαλλοντικη ́ νομοθεσι ́α του κρα ́τους με ́λους αυτου ́.
 2) Η οδηγι ́α 85/77 απαγορευ ́ει στον εθνικο ́ νομοθε ́τη να
 3) Τα ́αρθρα 3 ́εως 5 του κανονισμου ́ 259/93 απαγορευ ́ουν εφαρμο ́ζει προθεσμι ́α ενο ́ς ́ετους, απο ́ της συνα ́ψεως της
 σε κρα ́τος με ́λος να εφαρμο ́σει, πριν απο ́ την εφαρμογη ́ της συμβα ́σεως, για την ́ασκηση του δικαιω ́ ματος ανακλη ́σεως
 διαδικασι ́ας κοινοποιη ́σεως του κανονισμου ́, ιδι ́α διαδικασι ́α, που θεσπι ́ζει το ́αρθρο 5 της οδηγι ́ας αυτη ́ς, οσα ́κις στον
 σχετικη ́ με την προσφορα ́ και τον προορισμο ́ των αποβλη ́- καταναλωτη ́ δεν παρασχε ́θηκαν οι πληροφορι ́ες που προ-
 των, στη μεταφορα ́ μεταξυ ́ κρατω ́ ν μελω ́ ν αποβλη ́των που βλε ́πει το ́αρθρο 4 της εν λο ́γω οδηγι ́ας.
 προορι ́ζονται για δια ́θεση.
 (1) ΕΕ C 79 της 18.3.2000.
 (1) ΕΕ C 352 της 4.12.1999.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 2001 της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-481/99 (αι ́τηση του Bundesgerichtshof για στην υπο ́θεση C-1/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Georg Heininger κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 και Ηelga Heininger κατα ́ Bayerische Hypo- und
 Vereinsbank AG (1) («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — 'Αρνηση κρα ́τους με ́λους
 να θε ́σει τε ́λος στην απαγο ́ρευση εισαγωγη ́ς βρετανικου ́
 («Προστασι ́α των καταναλωτω ́ ν — Κατ' οι ́κον πωλη ́σεις βοει ́ου κρε ́ατος»)
 — ∆ικαι ́ωμα ανακλη ́σεως της δηλω ́ σεως βουλη ́σεως —
 Συ ́μβαση πιστω ́ σεως εξασφαλισμε ́νη με εμπρα ́γματη (2002/C 44/04)
 ασφα ́ λεια επι ́ ακινη ́του»)
 (2002/C 44/03) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-1/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 Στην υπο ́θεση C-481/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του (εκπρο ́σωποι: D. Booss και G. Berscheid), υποστηριζο ́μενη απο ́ το
 Bundesgerichtshof (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρ- Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 14.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 419/43
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Σεπτεμβρίου 2016 — Kozmetika Afrodita κατά EUIPO — Núñez Martín και Machado Montesinos (AFRODITA COSMETICS)
 (Υπόθεση T-575/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης AFRODITA COSMETICS - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα EXOTIC AFRODITA MYSTIC MUSK OIL και προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα AFRODITA MYSTIC MUSK OIL - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 419/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβενική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Kozmetika Afrodita d.o.o. (Rogaška Slatina, Σλοβενία) (εκπρόσωπος: B. Grešak, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: M. Rajh)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Pedro Núñez Martín (Μαδρίτη, Ισπανία) και Carmen Guillermina Machado Montesinos (Μαδρίτη)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 28ης Ιουλίου 2015 (υπόθεση R 2578/2014-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ, αφενός, των Núñez Martín και Machado Montesinos και, αφετέρου, της Kozmetika Afrodita.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Kozmetika Afrodita d.o.o. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 406 της 7.12.2015.


text:
28. 6. 97 1 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 199/17
 H ναυτιλιακή συμφωνία μεταξύ της Οικονομικής Ενώσεως Παραβαση του κανονισμού ( ΕΟΚ ) αριθ . 1956 /
 Βελγίου-Λουξεμβούργου και της Μαλαισίας, που υπογράφη 88 του Συμβουλίου ( 3 ), όπως τροποποιήθηκε
 κε στην Κουάλα-Λουμπούρ στις 12 Φεβρουαρίου 1985 , από τον κανονισμό ( ΕΚ ) αριθ . 3067 / 95 ( 4 ):
 περιέχει διακανονισμό για τον καταμερισμό φορτίων. H
 συμφωνία αυτή , που συνήφθη από το Βέλγιο εξ ονόματος της η βαλλομένη διάταξη συνιστά επίσης παράβαση της παρα
 Ενώσεως, σύμφωνα με το άρθρο 31 της συνθήκης περί γράφου 10 ΐν) του παραρτήματος, η οποία ορίζει ότι «(. . .)
 ιδρύσεως της Οικονομικής Ενώσεως Βελγίου-Λουξεμβούρ ένας επιθεωρητής της NAFO μπορεί, εφόσον συναινεί το
 γου , τέθηκε σε ισχύ στις 17 Αυγούστου 1987 και αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος του σκάφους, να επιβιβασθεί στο
 μελλοντική συμφωνία κατά την έννοια του άρθρου 5 του σκάφος καθ' οδόν προς το λιμάνι, να παραμείνει επί του
 κανονισμού , με τον οποίο και δεν συμβιβάζεται. σκάφους καθ' οδόν προς το λιμάνι, να παρίσταται κατά την
 επιθεώρηση του σκάφους στο λιμάνι». Εξάλλου , μολονότι το
 (!) ΕΕ αριθ . L 378 της 31 . 12 . 1986, σ. 1 . άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1956/88 εξουσιοδοτεί
 την Επιτροπή να θεσπίζει εκτελεστικές διατάξεις κατά τη
 διαδικασία της επιτροπής διαχειρίσεως, ουδόλως της επιτρέ
 πει να εκδίδει διατάξεις αντίθετες προς τον κανονισμό που
 διατείνεται ότι εξειδικεύει.
 Προσφυγή του Βασίλειου της Ισπανίας κατα της Επιτρο (>) ΕΕ αριθ. L 257 της 17. 9. 1988, σ. 20.
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις (2) ΕΕ αριθ. L 77 της 19. 3 . 1997, σ. 5 .
 12 Μαΐου 1997 (3) ΕΕ αριθ. L 175 της 6. 7. 1988, σ. 1 .
 (4) ΕΕ αριθ . L 329 της 30. 12 . 1995 , σ. 1 .
 (Υπόθεση C-179/97)
 (97/C 199/32 )
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, εκπροσωπούμενο από την Rosario
 Silva de la Puerta, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την
 Ισπανική Πρεσβεία, 4-6 Boulevard E. Servais, άσκησε ενώ
 πιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 12 Μαΐου 1997, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρω κατά της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις
 12 Μαΐου 1997
 παϊκών Κοινοτήτων.
 (Υπόθεση C-183/97)
 Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο: (97/C 199/33 )
 — να ακυρώσει την παράγραφο 6 του άρθρου 4α του
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2868/88 της Επιτροπής ('), κατά νη από τον Francisco de Sousa Fialho, μέλος της Νομικής
 το μέτρο που με αυτό θεσπίζονται εκτελεστικές διατάξεις Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 του προγράμματος αμοιβαίας διεθνούς επιθεώρησης που
 Gômez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε
 θεσπίστηκε από την οργάνωση αλιείας του Βορειοδυτι ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις
 κού Ατλαντικού , όπως τροποποιήθηκε από τον κανονι 12 Μαΐου 1997, προσφυγή κατά της Πορτογαλικής Δημο
 σμό (ΕΚ) αριθ . 494/97 (2), και κρατίας.
 — να καταδικάσει το καθού όργανο στα δικαστικά έξοδα.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο :
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 — να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, παραλεί
 Παράβαση του παραρτήματος I σημείο II . 9 ποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και
 στοιχείο ε ) μέρος ΐν ) της συμφωνίας μεταξύ της διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για να συμμορ
 Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Καναδά για φωθεί πλήρως και προσηκόντως προς την οδηγία 80/
 την αλιεία στο πλαίσιο της συμβάσεως NAFO : 68/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 17ης Δεκεμβρίου 1979, περί
 προστασίας των υπογείων υδάτων από τη ρύπανση που
 σύμφωνα με το κείμενο της συμφωνίας αυτής, για να προέρχεται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες ('), όσον
 συμμετέχει ένας επιθεωρητής της NAFO του άλλου συμβαλ αφορά ειδικότερα τις υποχρεώσεις που απορρέουν από
 λομένου μέρους στην επιθεώρηση που πραγματοποιείται σε τα άρθρα 8 , 9, 10, 11 και 15 αυτής, παρέβη τις υποχρεώσεις
 λιμένα, απαιτείται συναίνεση του συμβαλλομένου μέρους του που υπέχει από το άρθρο 189 τρίτο εδάφιο της συνθήκης
 σκάφους. Επομένως, υφίσταται σαφής αντίθεση μεταξύ των ΕΚ και από το άρθρο 21 παράγραφος 1 της οδηγίας
 διατάξεων του βαλλομένου κανονισμού , o οποίος δεν απαιτεί 80/68/ΕΟΚ,
 συναίνεση του συμβαλλομένου μέρους του σκάφους και της
 συμφωνίας που αποτελεί τη βάση του . Μια εσωτερική — επικουρικώς, να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημο
 κοινοτική διάταξη δεν μπορεί να αντιβαίνει προς αναληφθεί κρατία, παραλείποντας να ενημερώσει αμέσως την Επι
 σα διεθνή δέσμευση . H υπεροχή των διεθνών συμφωνιών που τροπή περί της θεσπίσεως τέτοιων μέτρων, παρέβη τις
 έχουν κυρωθεί από την Κοινότητα επί των διατάξεων του υποχρεώσεις που υπέχει από τις ίδιες διατάξεις,
 παραγώγου κοινοτικού δικαίου επιβάλλει την υποχρέωση να
 ερμηνεύονται οι τελευταίες κατά τρόπο σύμφωνο προς τις εν — να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικα
 λόγω συμφωνίες. στικά έξοδα.


text:
 17.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 229/38
 Προσφυγή-αγωγή του Jean-Marc Colombani κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 26 Ιουλίου 2005
 (Υπόθεση T-294/05)
 (2005/C 229/80)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Jean-Marc Colombani, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τους δικηγόρους Stéphane Rodrigues και Yola Minatchy, άσκησε στις 26 Ιουλίου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 28ης Σεπτεμβρίου 2004 για την επανένταξη του προσφεύγοντος στην υπηρεσία από την 1η Οκτωβρίου 2004, καθώς και την απόφαση της Επιτροπής της 21ης Απριλίου 2005, με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση του προσφεύγοντος της 20ής Δεκεμβρίου 2004, ο οποίος είχε ζητήσει να ισχύσει η επανένταξή του αναδρομικά από την 1η Σεπτεμβρίου 2004,
 —
 να ζητήσει από την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή (ΑΔΑ) να συναγάγει τις συνέπειες της ακύρωσης αυτής, και συγκεκριμένα να ορίσει ως ημερομηνία επανένταξης του προσφεύγοντος την 1η Σεπτεμβρίου 2004,
 —
 να επιδικάσει στον προσφεύγοντα αφενός αποζημίωση ενδεικτικού ύψους 10 000 ευρώ για τη ζημία του και αφετέρου συμβολική χρηματική ικανοποίηση ύψους ενός ευρώ για την ηθική του βλάβη,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Ο προσφεύγων, υπάλληλος της Επιτροπής, τελούσε σε άδεια χωρίς αποδοχές για προσωπικούς λόγους μέχρι τις 31 Αυγούστου 2004. Στο τέλος της άδειάς του ζήτησε την επανένταξή του στην υπηρεσία και επανεντάχθηκε στη Γενική Διεύθυνση «Εξωτερικές Σχέσεις» (DG RELEX) με απόφαση της 28ης Σεπτεμβρίου 2004.
 Με την παρούσα προσφυγή ο προσφεύγων βάλλει κατά της απόφασης επανένταξης, καθόσον η απόφαση δεν πρόβλεπε την επανένταξή του την 1η Σεπτεμβρίου 2004, δηλαδή κατά τη λήξη της άδειάς του. Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι κατά την ημερομηνία αυτή υπήρχαν στην Επιτροπή πολλές κενές θέσεις στις οποίες ανταποκρίνονταν τα προσόντα του και ότι συνεπώς η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη, κατά το άρθρο 40 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης (ΚΥΚ), να τον επανεντάξει σε μία από τις θέσεις αυτές. Ο προσφεύγων ισχυρίζεται επίσης ότι συντρέχει παράβαση της απόφασης της Επιτροπής της 28ης Απριλίου 2004 που αφορά τους τρόπους επανένταξης, καθόσον η Επιτροπή δεν επικοινώνησε μαζί του πριν από το τέλος της άδειάς του και, επιπλέον, δεν χρησιμοποίησε την προβλεπόμενη από την απόφαση αυτή δυνατότητα να τον επανεντάξει χρησιμοποιώντας συμπληρωματική θέση του προϋπολογισμού. Τέλος, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι συντρέχουν παραβίαση της αρχής της χρηστής διοίκησης και παράβαση του καθήκοντος αρωγής και ζητεί επίσης τόσο την αποκατάσταση της υλικής ζημίας όσο και την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη.


text:
12.8.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 233/33
 Προσφυγη ́ του Centro Euromediterraneo per lo Sviluppo Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Sostenibile (Innova) κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 2 Ιουνι ́ου 2000 Με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση η Επιτροπη ́ προε ́βη σε
 καταγγελι ́α της συναφθει ́σας με την προσφευ ́γουσα συμβα ́σεως
 περι ́ χορηγη ́σεως ενισχυ ́σεως σχετικα ́ με σχε ́διο καταρτισθε ́ν στο
 (Υπο ́θεση Τ-149/00) πλαι ́σιο του προγρα ́μματος Euromed-Heritage (Εθνικη ́
 Κληρονομια ́), με σκοπο ́ την προω ́θηση του πολιτισμικου ́
 (2000/C 233/61) τουρισμου ́. Η Επιτροπη ́ ει ́χε διαπιστω ́σει τη συνεχη ́ παρα ́βαση
 των συμβατικω ́ν υποχρεω ́σεων, καθω ́ς και την αδυναμι ́α της
 προσφευ ́γουσας να λα ́βει εγκαι ́ρως τα απαιτου ́μενα διορθωτικα ́
 με ́τρα. Αν και η επι ́μαχη συ ́μβαση περιλαμβα ́νει ρη ́τρα
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 παρεκτα ́σεως της αρμοδιο ́τητας υπε ́ρ των βελγικω ́ν δικαστηρι ́ων,
 η προσφευ ́γουσα προτι ́μησε να καταθε ́σει την παρου ́σα προσφυγη ́
 Η ́ενωση χωρι ́ς κερδοσκοπικο ́ σκοπο ́ Centro Euromediterraneo στο Πρωτοδικει ́ο, με την αιτιολογι ́α ο ́τι η Επιτροπη ́ παρε ́λειψε να
 per lo Sviluppo Sostenibile (Innova), με ́εδρα το Calatafimi παρα ́σχει σαφει ́ς ενδει ́ξεις σχετικα ́ με το αρμο ́διο δικαιοδοτικο ́
 Segesta (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Denis Fosselard, ο ́ργανο ενω ́πιον του οποι ́ου θα μπορου ́σε να προσβληθει ́ η επι ́δικη
 δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, α ́σκησε στις 2 Ιουνι ́ου 2000 ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της απο ́φαση.
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των της η προσφευ ́γουσα επικαλει ́ται:
 —
 κατα ́χρηση εξουσι ́ας, δεδομε ́νου ο ́τι η επι ́δικη απο ́φαση
 Η προσφευ ́γουσα ́ενωση ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: εκδο ́θηκε απο ́ προϊστα ́μενο μονα ́δας χωρι ́ς ρητη ́
 — εξουσιοδο ́τηση του σω ́ματος των επιτρο ́πων·
 — κυρι ́ως, να ακυρω ́σει την απο ́ 23 Μαρτι ́ου 2000 απο ́φαση προσβολη ́ των θεμελιωδω ́ν αρχω ́ν και των δικαιωμα ́των
 της Επιτροπη ́ς να προβει ́ σε καταγγελι ́α της συμβα ́σεως α ́μυνας, δεδομε ́νου ο ́τι η Επιτροπη ́ παρανο ́μως παρε ́λειψε να
 σχετικα ́ με το σχε ́διο ∆ΙΟΝΥΣΟΣ· ακου ́σει την α ́ποψη της προσφευ ́γουσας πριν εκδω ́σει την
 — επικουρικα ́, να ακυρω ́σει την ως α ́νω απο ́φαση της Επιτροπη ́ς — επι ́μαχη απο ́φαση·
 καθο ́σον αυτη ́ επιβα ́λλει στην προσφευ ́γουσα να επιστρε ́ψει προσβολη ́ της αρχη ́ς της αναλογικο ́τητας, δεδομε ́νου ο ́τι η
 το συ ́νολο των καταβληθε ́ντων ποσω ́ν, περιλαμβανομε ́νων καταγγελι ́α της συμβα ́σεως συνιστα ́ δυσανα ́λογο προς τις
 ο ́σων νομι ́μως χρησιμοποι ́ησε η προσφευ ́γουσα για την προβληθει ́σες αιτιολογι ́ες με ́τρο, δεδομε ́νου ο ́τι οι
 υλοποι ́ηση του σχεδι ́ου· περισσο ́τερες ανα ́γονται σε αιτι ́ες ανεξα ́ρτητες της βουλη ́σεως
 — της προσφευ ́γουσας·
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν ́ελλειψη αιτιολογι ́ας, δεδομε ́νου ο ́τι η επι ́μαχη απο ́φαση
 εξο ́δων. αντιφα ́σκει εν με ́ρει προς μια προηγου ́μενη ́εκθεση
 εσωτερικου ́ ελε ́γχου.


text:
 21.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 16ης Ιουλίου 2015 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Σλοβενίας
 (Υπόθεση C-140/14) (1)
 ((Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγίες 2008/98/ΕΚ και 1999/31/ΕΚ - Πρόληψη της αποθέσεως και απομάκρυνση υλικών εκσκαφής και άλλων αποβλήτων - Εναπόθεση σε χώρους υγειονομικής ταφής - Μη λήψη μέτρων για την εξάλειψη και την αποθήκευση αυτών των αποβλήτων - Άσκηση μέσων ένδικης προστασίας))
 (2015/C 311/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβενική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Sanfrutos Cano και M. Žebre)
 Καθής: Δημοκρατία της Σλοβενίας (εκπρόσωπος: J. Morela)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Δημοκρατία της Σλοβενίας,
 —
 επιτρέποντας την εναπόθεση υλικών εκσκαφής στο γήπεδο 115/1 του Δήμου του Teharje (Bukovžlak), χωρίς να εξασφαλίσει ότι κανένα άλλο απόβλητο δεν είχε εναποτεθεί προηγουμένως ή συγχρόνως στον χώρο αυτόν, και εφόσον, δεδομένου ότι δεν ελήφθη κανένα μέτρο για την απομάκρυνση από τον χώρο αυτόν αποβλήτων που δεν καλύπτονταν από την εκδοθείσα άδεια, ο εν λόγω χώρος έπρεπε να θεωρείται ως παράνομος χώρος αποθέσεως αποβλήτων που δεν πληροί τις προϋποθέσεις ούτε ανταποκρίνεται στις επιταγές, αφενός, των άρθρων 13 και 36, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 2008, για τα απόβλητα και την κατάργηση ορισμένων οδηγιών, καθώς και, αφετέρου, των άρθρων 5, παράγραφος 3, στοιχείο ε', 6, σε συνδυασμό με την απόφαση 2003/33/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2002, για τον καθορισμό κριτηρίων και διαδικασιών αποδοχής των αποβλήτων στους χώρους υγειονομικής ταφής σύμφωνα με το άρθρο 16 και το παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 1999/31/ΕΚ, 7 έως 9, 11 και 12 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων, καθώς των παραρτημάτων Ι έως ΙΙΙ της τελευταίας αυτής οδηγίας, και
 —
 μη έχοντας λάβει, από τον Απρίλιο του 2009, επαρκή μέτρα για την παρεμπόδιση της δημιουργίας και, κατόπιν, για την εξάλειψη του χώρου αποθέσεως υλικών εκσκαφής που εμπίπτουν στις κατηγορίες αποβλήτων 17 05 06 (υλικό εκσκαφής μη εμπίπτον στην κατηγορία 17 05 05) και 17 05 05 (υλικό εκσκαφής περιέχον επικίνδυνες ουσίες) στον χώρο κατασκευής δημοτικής υποδομής για την εμπορική ζώνη Gaberje-sud, οπότε και ο χώρος επίσης πρέπει να θεωρείται ως παράνομος χώρος αποθέσεως αποβλήτων που δεν τηρεί τις προμνησθείσες διατάξεις των οδηγιών 1999/31 και 2008/98 καθώς και τα άρθρα 12, 15 και 17 της τελευταίας αυτής οδηγίας,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το σύνολο των διατάξεων αυτών.
 2)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Σλοβενίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 184 της 16.6.2014.


text:
 18.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 167/5
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale di Milano (Ιταλία) στις 12 Μαΐου 2009 — Flos SpA κατά Semeraro Case e Famiglia SpA
 (Υπόθεση C-168/09)
 2009/C 167/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Milano
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Flos SpA
 Εναγόμενη: Semeraro Case e Famiglia SpA
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν τα άρθρα 17 και 19 της οδηγίας 98/71/ΕΚ (1) την έννοια ότι, κατά την εφαρμογή εθνικού νόμου κράτους μέλους, το οποίο καθιέρωσε νομοθετικά –δυνάμει της εν λόγω οδηγίας– την προστασία του δικαιώματος του δημιουργού για τα σχέδια και τα υποδείγματα, η δυνατότητα που παρέχεται στο κράτος μέλος αυτό να καθιερώνει αυτοτελώς την έκταση και τους όρους της προστασίας αυτής συμπεριλαμβάνει τη δυνατότητα αποκλεισμού της προστασίας αυτής σε σχέση με τα σχέδια και υποδείγματα τα οποία –μολονότι θα πληρούσαν τις προϋποθέσεις προστασίας βάσει του δικαιώματος του δημιουργού– έπρεπε να θεωρηθούν ότι είχαν καταστεί κοινό κτήμα πριν από την έναρξη της ισχύος των νομοθετικών διατάξεων με τις οποίες θεσπίστηκε στην εσωτερική έννομη τάξη η προστασία του δικαιώματος του δημιουργού για τα σχέδια και τα υποδείγματα, καθόσον δεν είχαν καταχωριστεί ποτέ ως σχέδια ή υποδείγματα ή καθόσον η ισχύς της καταχώρισής τους είχε ήδη λήξει;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα: Έχουν τα άρθρα 17 και 19 της οδηγίας 98/71/ΕΚ την έννοια ότι, κατά την εφαρμογή εθνικού νόμου κράτους μέλους, το οποίο καθιέρωσε νομοθετικά –δυνάμει της εν λόγω οδηγίας– την προστασία του δικαιώματος του δημιουργού για τα σχέδια και τα υποδείγματα, η δυνατότητα που παρέχεται στο κράτος μέλος αυτό να καθιερώνει αυτοτελώς την έκταση και τους όρους της προστασίας αυτής συμπεριλαμβάνει τη δυνατότητα αποκλεισμού της προστασίας αυτής σε σχέση με τα σχέδια και υποδείγματα τα οποία –μολονότι θα πληρούσαν τις προϋποθέσεις προστασίας βάσει του δικαιώματος του δημιουργού– έπρεπε να θεωρηθούν ότι είχαν καταστεί κοινό κτήμα πριν από την έναρξη της ισχύος των νομοθετικών διατάξεων με τις οποίες θεσπίστηκε στην εσωτερική έννομη τάξη η προστασία του δικαιώματος του δημιουργού για τα σχέδια και τα υποδείγματα, εφόσον [σελ. 15 του πρωτοτύπου] ένας τρίτος είχε ήδη παραγάγει και εμπορευθεί στο εν λόγω κράτος –χωρίς την άδεια του κατόχου του δικαιώματος του δημιουργού επί των σχεδίων και υποδειγμάτων αυτών– προϊόντα παραχθέντα σύμφωνα με τα σχέδια και υποδείγματα αυτά;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο πρώτο και στο δεύτερο ερώτημα: Έχουν τα άρθρα 17 και 19 της οδηγίας 98/71/ΕΚ την έννοια ότι, κατά την εφαρμογή εθνικού νόμου κράτους μέλους, το οποίο καθιέρωσε νομοθετικά –δυνάμει της εν λόγω οδηγίας– την προστασία του δικαιώματος του δημιουργού για τα σχέδια και τα υποδείγματα, η δυνατότητα που παρέχεται στο κράτος μέλος αυτό να καθιερώνει αυτοτελώς την έκταση και τους όρους της προστασίας αυτής συμπεριλαμβάνει τη δυνατότητα αποκλεισμού της προστασίας αυτής σε σχέση με τα σχέδια και υποδείγματα τα οποία –μολονότι θα πληρούσαν τις προϋποθέσεις προστασίας βάσει του δικαιώματος του δημιουργού– έπρεπε να θεωρηθούν ότι είχαν καταστεί κοινό κτήμα πριν από την έναρξη της ισχύος των νομοθετικών διατάξεων με τις οποίες θεσπίστηκε στην εσωτερική έννομη τάξη η προστασία του δικαιώματος του δημιουργού για τα σχέδια και τα υποδείγματα, εφόσον ένας τρίτος [σελ. 16 του πρωτοτύπου] είχε ήδη παραγάγει και εμπορευθεί στο εν λόγω κράτος –χωρίς την άδεια του κατόχου του δικαιώματος του δημιουργού επί των σχεδίων και υποδειγμάτων αυτών– προϊόντα παραχθέντα σύμφωνα με τα σχέδια και υποδείγματα αυτά, αν ο αποκλεισμός αυτός επιβάλλεται για μακρά χρονική περίοδο (δεκαετία);
 (1) ΕΕ L 289, σ. 28.


text:
 10.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 362/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 20ής Οκτωβρίου 2011 — PepsiCo, Inc. κατά Grupo Promer Mon Graphic SA, Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-281/10 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κανονισμός (ΕΚ) 6/2002 - Άρθρα 5, 6, 10 και 25, παράγραφος 1, στοιχείο δ' - Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα - Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα που απεικονίζει κυκλική διαφημιστική βάση - Προγενέστερο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα - Διαφορετική συνολική εντύπωση - Βαθμός ελευθερίας του δημιουργού - Ενημερωμένος χρήστης - Εύρος του δικαστικού ελέγχου - Παραμόρφωση του περιεχομένου των πραγματικών περιστατικών)
 2011/C 362/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: PepsiCo, Inc. (εκπρόσωποι: E. Armijo Chávarri, abogado, V. von Bomhard, Rechtsanwältin)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Grupo Promer Mon Graphic SA (εκπρόσωποι: R. Almaraz Palmero, abogada), Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: A. Folliard-Monguiral)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 18 Μαρτίου 2010 επί της υποθέσεως T-9/07 (Grupo Promer Mon Graphic κατά ΓΕΕΑ-PepsiCo) και με την οποία δέχθηκε προσφυγή ακυρώσεως που άσκησε ο δικαιούχος του κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος αριθ. 53186-1 κατά της αποφάσεως R 1001/2005-3 του τρίτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 27ης Οκτωβρίου 2006, περί ακυρώσεως της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων με την οποία κηρύχθηκε η ακυρότητα του σχεδίου ή υποδείγματος αριθ. 74463-1 (διαφημιστικά είδη για παιχνίδια).
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την PepsiCo, Inc. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 234 της 28.8.2010.


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/55
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2014 — Mészáros κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-22/13) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Διαγωνισμός - Προκήρυξη διαγωνισμού EPSO/AD/207/11 - Επιτυχών του διαγωνισμού του οποίου το όνομα περιελήφθη στον εφεδρικό πίνακα για μελλοντικές προσλήψεις - Έλεγχος εκ μέρους της ΑΔΑ των προϋποθέσεων συμμετοχής σε διαγωνισμό για την πρόσληψη υπαλλήλων με βαθμό AD 7 - Επαγγελματική πείρα μικρότερης χρονικής διάρκειας από την απαιτούμενη ελάχιστη - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως της εξεταστικής επιτροπής - Ανάκληση από την ΑΔΑ της προτάσεως προσλήψεως - Δέσμια αρμοδιότητα της ΑΔΑ))
 2014/C 421/77
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Mátyás Támas Mészáros (Κρακοβία, Πολωνία) (εκπρόσωπος: M. Pecyna, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Eggers και G. Gattinara)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας (ESTAT) περί προσλήψεως του προσφεύγοντος και με την οποία κρίθηκε ότι ο προσφεύγων δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής στον διαγωνισμό EPSO/AD/207/11.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως αβάσιμη
 2.
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα έξοδά της, καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε ο M. Mészáros.
 (1) ΕΕ C 291 της 05.10.2013, σ. 7.


text:
 20.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/17
 Προσφυγή της 3ης Ιουλίου 2012 — ΖΖ κατά Ευρωπόλ
 (Υπόθεση F-69/12)
 2012/C 319/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: N. D. Dane, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπόλ
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της σιωπηρής αποφάσεως της καθής περί απορρίψεως της αιτήσεως του προσφεύγοντος καθώς και της διοικητικής του ενστάσεως με τις οποίες ζητήθηκε η καταβολή των συμφωνηθέντων ποσών στο πλαίσιο φιλικού διακανονισμού μεταξύ των διαδίκων, επιτευχθέντος εκτός Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης σε προγενέστερη υπόθεση.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση περί απορρίψεως της από 26 Μαΐου 2011 αιτήσεώς του καθώς και να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η από 9 Δεκεμβρίου 2011 διοικητική ένστασή του κατά της σιωπηρής αποφάσεως περί απορρίψεως της προμνησθείσας αιτήσεως·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπόλ στα δικαστικά έξοδα.


text:
 16.2.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 44/15
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ της Επιτροπη ́ς, της 12ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, περι ́ απορρι ́ψεως της
 απο ́ 6 Μαρτι ́ου 2000 καταγγελι ́ας της προσφευ ́γουσας, το
 της 15ης Ιουνι ́ου 2001 Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. M. Moura
 Ramos, Προ ́εδρο, J. Pirrung και Α. W. H. Meij, δικαστε ́ς,
 γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 25 Οκτωβρι ́ου 2001 δια ́ταξη
 στην υπο ́θεση Τ-339/00 R, Bactria Industriehygiene- με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Service GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 [«∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 1896/2000 — Οδηγι ́α 98/8/ΕΚ — Επει ́γον — ∆εν υφι ́στα-
 ται»]
 2) Καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (2002/C 44/27)
 3) Παρε ́λκει η απο ́φανση επι ́ της αιτη ́σεως παρεμβα ́σεως εκ
 με ́ρους της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως Ραδιοτηλεοπτικω ́ν
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 Εκπομπω ́ ν.
 Στην υπο ́θεση T-339/00 R, Bactria Industriehygiene-Service
 (1) ΕΕ C 79 της 10.3.2001.
 GmbH, με ́εδρα το Kirchheimbοlanden (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́-
 μενη απο ́ τους K. Van Maldegem και C. Mereu, δικηγο ́ρους, κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι:
 R. Wainwright και L. Ström), με αντικει ́μενο αι ́τηση αναστολη ́ς
 εκτελε ́σεως του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1896/2000 της Επιτροπη ́ς, της
 7ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, για την πρω ́ τη φα ́ση του προγρα ́μματος
 που περιλαμβα ́νεται στο α ́ρθρο 16, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας
 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου για
 τα βιοκτο ́να (ΕΕ L 228, σ. 6), που επαναλαμβα ́νεται στο α ́ρθρο 6,
 παρα ́γραφοι 2 και 3, και στο α ́ρθρο 7, παρα ́γραφος 1, του ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 κανονισμου ́, ο Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις
 15 Ιουνι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 της 2ας Αυγου ́στου 2001
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 στην υπο ́θεση T-111/01 R, Saxοnia Edelmetalle GmbH
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Αναστολη ́ εκτε-
 λε ́σεως — Κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις — 'Εννομο συμφε ́ρον προς
 ́σκηση προσφυγη
 α ́ς — Επει ́γον)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (2002/C 44/29)
 της 25ης Οκτωβρι ́ου 2001
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 στην υπο ́θεση Τ-354/00, Métropole télévision SA (M6)
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 Στην υπο ́θεση T-111/01 R, Saxοnia Edelmetalle GmbH, με ́εδρα
 («Ανταγωνισμο ́ς — Απο ́ρριψη καταγγελι ́ας — 'Ενσταση το Ηalsbrücke (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον P. νοn
 απαραδε ́κτου — Βεβαιωτικη ́ απο ́φαση μιας αποφα ́σεως Wοedtke, δικηγο ́ρο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 που προσβλη ́θηκε εμπροθε ́σμως — Απαρα ́ δεκτο») (εκπρο ́σωποι: V. Kreuschitz και V. Di Bucci), με αντικει ́μενο
 αι ́τηση αναστολη ́ς εκτελε ́σεως της αποφα ́σεως Ε(2001) 1028 της
 (2002/C 44/28) Επιτροπη ́ς, της 28ης Μαρτι ́ου 2001, σχετικα ́ με την κρατικη ́
 ενι ́σχυση την οποι ́α χορη ́γησε η Γερμανι ́α στην ΕFBE Verwaltungs
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω GmbH & Cο. Management KG (νυν Lintra Beteiligungshοlding
 GmbH, εταιρι ́α χαρτοφυλακι ́ου στην οποι ́α υπα ́γονται οι εταιρι ́ες
 Zeitzer Maschinen, Anlagen Geräte GmbH, LandTechnik
 Schlüter GmbH, ILKA MAFA Kältetechnik GmbH, SKL
 Στην υπο ́θεση Τ-354/00, η Métropole télévision SA (M6), με Mοtοren- und Systembautechnik GmbH, SKL Spezialappa-
 ́εδρα το Παρι ́σι, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον D. Théophile, avocat, ratebau GmbH, Magdeburger Eisengiesserei GmbH, Saxοnia
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Edelmetalle GmbH και Gοthaer Fahrzeugwerk GmbH), ο
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: K. Wiedner και Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις 2 Αυγου ́στου 2001
 B. Mongin), με αντικει ́μενο αι ́τηση περι ́ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 23.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/71
 Προσφυγή ασκηθείσα στις 31 Αυγούστου 2004 από τις επιχειρήσεις Prosessindustriens Landsforening, Borregaard, Elkem ASA, Norsk Hydro ASA, Eramet Norway AS, Norske Skogindustrier ASA, Södra Cell Folla AS, Tinfos Titan & Iron KS, και Yara International ASA κατά της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ
 (Υπόθεση E-6/04)
 (2004/C 319/13)
 Στις 31 Αυγούστου 2004, ασκήθηκε προσφυγή κατά της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ ενώπιον του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ από τις επιχειρήσεις Prosessindustriens Landsforening, Borregaard, Elkem ASA, Norsk Hydro ASA, Eramet Norway AS, Norske Skogindustrier ASA, Södra Cell Folla AS, Tinfos Titan & Iron KS, και Yara International ASA, εκπροσωπούμενες από τους Onno W. Brouwer, advocaat, και Michael Schuette, Rechtsanwalt, Freshfields Bruckhaus Derringer, Bastion Tower, Place du Champ de Mars 5, 1050 Brussels.
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 1.
 να ακυρώσει την απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αριθ. 148/04/COL της 30ής Ιουνίου 2004· και
 2.
 να διατάξει την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομικά επιχειρήματα:
 —
 Η απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αριθ. 148/04/COL της 30ής Ιουνίου 2004 (η «Απόφαση») αφορά τον φόρο ηλεκτρικού ρεύματος και θεωρεί ότι η μη επιβολή του εν λόγω φόρου στη μεταποιητική βιομηχανία συνιστά κρατική ενίσχυση.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ παραβίασε το άρθρο 61 παράγραφος 1 της Συμφωνίας ΕΟΧ.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ παραβίασε το άρθρο 61 της Συμφωνίας ΕΟΧ και το Μέρος II του Πρωτοκόλλου 3 για τις κρατικές ενισχύσεις όσον αφορά τον χαρακτηρισμό υφιστάμενης ενίσχυσης ως νέας ενίσχυσης.
 —
 Η Απόφαση παραβιάζει της αρχή της ασφάλειας δικαίου.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ δεν ακολούθησε την ορθή διαδικασία, παραβιάζοντας τα άρθρα 17, 18 και 19 του Μέρους II του Πρωτοκόλλου 3 της Συμφωνίας ΕΟΧ/Δικαστηρίου.
 —
 Η Απόφαση παραβιάζει τα άρθρα 61 και 62 της Συμφωνίας ΕΟΧ όσον αφορά την ανάκτηση ενίσχυσης.


text:
C 275/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 29.9.2001
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Συμβιβα ́ζεται το α ́ρθρο 10, παρα ́γραφος 2, σημει ́ο 2, του νο ́μου
 βαλε το Cour administrative d’appel de Douai με απο ́φαση περι ́ φο ́ρου εισοδη ́ματος, ο ́πως αυτο ́ς ́σχυε
 ι κατα ́ το ́ετος 1992,
 της 12ης Ιουλι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Ιsabel Burbaud κατα ́ το οποι ́ο προβλε ́πει ο ́τι η δυνατο ́τητα εκπτω ́σεως εισφορω ́ν προς
 Ministère de l’emploi et de la solidarité ασφαλιστικε ́ς επιχειρη ́σεις εξαρτα ́ται απο ́ την προϋπο ́θεση ο ́τι οι
 εν λο ́γω επιχειρη ́σεις ́εχουν την ́εδρα τους η ́ τη διοι ́κηση ́ τους στην
 (Υπο ́θεση C-285/01) ημεδαπη ́, με τα α ́ρθρα 39, 43 και 49 της Συνθη ́κης ΕΚ (α ́ρθρα 48,
 52 και 59 της Συνθη ́κης ΕΚ ο ́πως αυτη ́ ει ́χε τροποποιηθει ́ στις
 7 Φεβρουαρι ́ου 1992);
 (2001/C 275/15)
 Με απο ́φαση της 12ης Ιουλι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 18 Ιουλι ́ου 2001, το Cour administrative d’appel de Douai, στο
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Ιsabel Burbaud και Ministère de
 l’emploi et de la solidarité που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́
 το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς
 ερωτημα ́των:
 1. Μπορει ́ να θεωρηθει ́ ισο ́τιμος προς δι ́πλωμα υπο ́ την ́εννοια
 των διατα ́ξεων της οδηγι ́ας (ΕΟΚ) 89/48 του Συμβουλι ́ου, Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988 (1), κυ ́κλος μαθημα ́των σε σχολη ́ βαλε το Tribunal de grande instance de Dax με δια ́ταξη
 δημοσι ́ας διοικη ́σεως ο ́πως ει ́ναι η ΕΝSP (École nationale de της 2ας Ιουλι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Ministère public κατα ́
 la santé publique), μετα ́ την οποι ́α οι αποφοιτου ́ντες Jean-Marie Perchicot
 διορι ́ζονται ως δημο ́σιοι υπα ́λληλοι, και, στην περι ́πτωση
 αυτη ́, πω ́ς πρε ́πει να εκτιμηθει ́ η ισοτιμι ́α μεταξυ ́ του
 διπλω ́ματος της εθνικη ́ς σχολη ́ς δημοσι ́ας υγει ́ας της Λισαβω ́- (Υπο ́θεση C-289/01)
 νας και εκει ́νου της école nationale de la santé publique de
 Rennes;
 (2001/C 275/17)
 2. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́ τημα,
 μπορει ́ να εξαρτη ́σει η αρμο ́δια αρχη ́ τον διορισμο ́ σε θε ́σεις
 δημοσι ́ας διοικη ́σεως δημοσι ́ων υπαλλη ́λων α ́λλου κρα ́τους
 με ́λους οι οποι ́οι επικαλου ́νται ισο ́τιμο δι ́πλωμα, απο ́ προϋπο- Με δια ́ταξη της 2ας Ιουλι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 θε ́σεις, ιδι ́ως απο ́ την προϋπο ́θεση της επιτυχι ́ας σε διαγω- Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 νισμο ́ εισαγωγη ́ς στην ως α ́νω σχολη ́, περιλαμβανομε ́νων και 20 Ιουλι ́ου 2001, το Tribunal de grande instance de Dax, στο
 εκει ́νων οι οποι ́οι επε ́τυχαν σε ανα ́λογο διαγωνισμο ́ στη χω ́ρα πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Ministère public και Jean-Marie
 καταγωγη ́ς τους; Perchicot που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 (1) Οδηγι ́α 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988,
 σχετικα ́ με ́ενα γενικο ́ συ ́στημα αναγνω ́ρισης των διπλωμα ́των τριτο-
 βα ́θμιας εκπαι ́δευσης που πιστοποιου ́ν επαγγελματικη ́ εκπαι ́δευση
 ελα ́χιστης δια ́ρκειας τριω ́ν ετω ́ν (EE L 19 της 24.1.1989, σ. 16). Επιτρε ́πεται, στην περι ́πτωση διαθε ́σεως οχη ́ματος χωρι ́ς οδηγο ́,
 ο ́πως αυτη ́ προβλε ́πεται απο ́ το α ́ρθρο 2 της οδηγι ́ας
 84/647/ΕΟΚ (1), στον εκμισθωτη ́, εν προκειμε ́νω γαλλικη ́ εταιρι ́α
 οδικω ́ν μεταφορω ́ν:
 — να λαμβα ́νει τις αναγκαι ́ες α ́δειες μεταφορα ́ς εντο ́ς του
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- εθνικου ́ εδα ́φους για λογαριασμο ́ του μισθωτη ́, εν προκειμε ́νω
 βαλε το Schleswig-Holsteinches Finanzgericht με δια ́ταξη εταιρι ́ας οδικω ́ν μεταφορω ́ν ισπανικου ́ δικαι ́ου;
 της 31ης Μαι ̈́ου 2001 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Ulf
 Thomsen κατα ́ Finanzamt Flensburg
 — να διαχειρι ́ζεται για λογαριασμο ́ του μισθωτη ́, εν προκειμε ́νω
 (Υπο ́θεση C-288/01) εταιρι ́ας μεταφορω ́ν ισπανικου ́ δικαι ́ου, τους ταχογρα ́φους
 των μισθωτω ́ν οδηγω ́ν της εταιρι ́ας αυτη ́ς;
 (2001/C 275/16)
 Με δια ́ταξη της 31ης Μαι ̈́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη (1) Οδηγι ́α 84/647/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 1984
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις για τη χρησιμοποι ́ηση μισθωμε ́νων οχημα ́των χωρι ́ς οδηγο ́ στις οδικε ́ς
 19 Ιουλι ́ου 2001, το Schleswig-Holsteinches Finanzgericht, στο εμπορευματικε ́ς μεταφορε ́ς (EE L 335 της 22.12.1984, σ. 72).
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του μεταξυ ́ Ulf
 Thomsen και Finanzamt Flensburg, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:


text:
 9.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2016 — Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού ΑΕ (ΔΕΗ) κατά Αλουμινίου της Ελλάδος ΒΕΑΕ, πρώην Αλουμίνιον ΑΕ, Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-590/14 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Παραγωγή αλουμινίου - Προτιμησιακό τιμολόγιο βάσει συμβάσεως - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση συμβατή με την εσωτερική αγορά - Καταγγελία της συμβάσεως - Δικαστική αναστολή των συνεπειών της καταγγελίας - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση παράνομη - Άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ - Έννοια των όρων «υφιστάμενη ενίσχυση» και «νέα ενίσχυση» - Διάκριση))
 (2017/C 006/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού ΑΕ (ΔΕΗ) (εκπρόσωποι: E. Μπουρτζάλας, avocat, E. Σαλακά, Χ. Συνοδινός, Χ. Ταγαράς και Α. Οικονόμου, δικηγόροι
 Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Αλουμίνιον της Ελλάδος ΒΕΑΕ, πρώην Αλουμίνιον ΑΕ (εκπρόσωποι: Γ. Δελλής, Ν. Κορογιαννάκης, Ε. Χρυσάφης, Δ. Διακόπουλος και Ν. Κεραμίδας, δικηγόροι)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 8ης Οκτωβρίου 2014, Αλουμίνιον κατά Επιτροπής (T-542/11, EU:T:2014:859).
 2)
 Αναπέμπει την υπόθεση T-542/11 ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 65 της 23.2.2015.


text:
C 289/24 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 29.11.2003
 3) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβα- ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 νομένων των εξόδων της παρεμβαίνουσας.
 της 1ης Αυγούστου 2003
 στην υπόθεση Τ-378/02 R, Technische Glaswerke Ilmenau
 GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (∆ιαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Κρατική ενίσχυση
 — Υποχρέωση ανακτήσεως — Fumus boni juris — Επείγων
 χαρακτήρας — Στάθμιση των συμφερόντων — Εξαιρετι-
 κές περιστάσεις — Προσωρινή αναστολή)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ
 ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
 (2003/C 289/52)
 της 9ης Σεπτεμβρίου 2003 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 στην υπόθεση T-293/02, Éric Vranckx κατά Επιτροπής των
 Στην υπόθεση Τ-378/02 R, Technische Glaswerke Ilmenau
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 GmbH, με έδρα το Ιlmenau (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από
 τους G. Schole και C. Arhold, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων
 στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Γενικός διαγωνισμός — Μη επίτευξη των ελάχιστων (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και V. Kreuschitz), υποστηριζόμενης
 βαθμών που απαιτούνται για την προφορική δοκιμασία από την Schott Glas, με έδρα το Mainz (Γερμανία), εκπροσωπούμε-
 — Αποκλεισμός από τον πίνακα επιτυχόντων — Αιτιολο-
 νης από τον U. Soltész, δικηγόρο, με αντικείμενο αίτηση αναστο-
 γία — Συμφωνία ενστάσεως και προσφυγής — Προσφυγή
 λής της εκτελέσεως του άρθρου 2 της αποφάσεως της Επιτροπής
 μερικώς αβάσιμη και μερικώς απαράδεκτη) της 2ας Οκτωβρίου 2002 [K(2002) 2147 τελικό] σχετικά με την
 κρατική ενίσχυση (C 44/2001) που χορήγησε η Γερμανία υπέρ
 της Technische Graswerke Ilmenau GmbH, o Πρόεδρος του
 (2003/C 289/51) Πρωτοδικείου εξέδωσε την 1η Αυγούστου 2003 διάταξη με το
 ακόλουθο διατακτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 1) Αναστέλλει την εκτέλεση, έως τις 31 Οκτωβρίου 2003,
 του άρθρου 2 της αποφάσεως C(2002) 2147 τελικό της
 Επιτροπής, της 2ας Οκτωβρίου 2002, σχετικά με την
 κρατική ενίσχυση C 44/2001 που χορήγησε η Γερμανία
 υπέρ της Technische Glaswerke Ilmenau GmbH.
 Στην υπόθεση T-293/02, Éric Vranckx, έκτακτος υπάλληλος της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών 2) Η εν λόγω αναστολή συνοδεύεται από τις ακόλουθες
 (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τους J.-N. Louis, É. Marchal και προϋποθέσεις: πρώτον, η αιτούσα να αποδώσει στην
 Α. Coolen, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, Thüringer Aufbaubank πριν από τις 30 Σεπτεμβρίου 2003,
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: το αργότερο, το ποσό των [...] ευρώ και να καταθέσει στη
 J. Currall και L. Lozano Palacios), με αντικείμενο την ακύρωση Γραμματεία του Πρωτοδικείου και στην Επιτροπή, εντός
 της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού προθεσμίας μιας εβδομάδας μετά την εν λόγω απόδοση και
 COM/B/1/00 με την οποία απένειμε στον προσφεύγοντα, στην το αργότερο ως τις 7 Οκτωβρίου 2003, δικαιολογητικό
 προφορική δοκιμασία του εν λόγω διαγωνισμού, βαθμολογία της εν λόγω αποδόσεως· δεύτερον, το έγγειο χρέος πρώτης
 κατώτερη του ελαχίστου απαιτουμένου και δεν τον περιέλαβε στον τάξεως υπέρ της Thüringer Aufbaubank επί του οικοπέδου
 πίνακα επιτυχόντων, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο του τετάρτου κλιβάνου να ελευθερωθεί και να συναφθεί
 από τους K. Lenaerts, πρόεδρο, και τους J. Azizi και M. Jaeger, εκ νέου υπέρ της Bundesanstalt für vereinigungsbedingte
 δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 2003 Sonderaufgaben, ώστε να διασφαλιστεί το δικαίωμα της
 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: τελευταίας να της επιστραφεί το υπόλοιπο της τιμής
 πωλήσεως της asset-deal 1· τρίτον, παρόμοια εγγύηση με
 την προσωπική και αλληλέγγυα εγγύηση που συνέστησε
 1) Απορρίπτει την προσφυγή. στις 3 Μαρτίου 1998 o κ. Geiß για την απόδοση του
 δανείου της Thüringer Aufbaubank να συσταθεί από αυτόν,
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα. το αργότερον έως τις 10 Οκτωβρίου 2003, υπέρ της
 Bundesanstalt für vereinigungsbedingte Sonderaufgaben καθό-
 σον αφορά το υπόλοιπο της τιμής πωλήσεως της asset-
 deal 1· τέταρτον, να κατατεθούν στη Γραμματεία του
 (1) ΕΕ C 289 της 23.11.02. Πρωτοδικείου και στην Επιτροπή το αργότερο ως τις
 17 Οκτωβρίου 2003 τα δικαιολογητικά της τροποποιήσεως
 των εγγυήσεων, που απαιτείται σύμφωνα με τη δεύτερη
 και τρίτη προϋπόθεση που αναφέρθηκαν πιο πάνω.
 ---pagebreak--- 29.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 289/25
 3) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανο- σήματα, σχέδια και υποδείγματα). Στη διαδικασία ενώπιον του
 μένων αυτών της παρεμβαίνουσας. τμήματος προσφυγών μετείχε και η Conceria Toska S.R.L., με
 έδρα στο Μιλάνο (Ιταλία).
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την από 13 Μαΐου 2003 απόφαση του δεύτερου
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ τμήματος προσφυγών (R 369/2002-2)·
 της 16ης Σεπτεμβρίου 2003 — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 στην υπόθεση T-272/03 R, Maria Dolores Fernández
 Gómez κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (Ασφαλιστικά μέτρα — Αίτημα αναστολής εκτελέσεως
 — Επείγον — Έλλειψη) Αιτούσα την καταχώριση Conceria Toska S.R.L.
 του σήματος:
 (2003/C 289/53)
 Σήμα για το οποίο ζητεί- Το λεκτικό σήμα «TOSKA» για
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) ται η καταχώριση: εμπορεύματα της κατηγορίας 18
 (μεταξύ άλλων: τσάντες) — Αριθμός
 αιτήσεως καταχωρίσεως: 743427
 Στην υπόθεση T-272/03 R, Maria Dolores Fernández Gómez, Κάτοχος του προσβαλλό- H προσφεύγουσα
 κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο) εκπροσωπούμενη από τους μενου με τη διαδικασία
 J. Iturriagagoitia και K. Delvolvé, δικηγόρους, κατά Επιτροπής ανακοπής σήματος ή
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall, F. Clotuche- δικαιώματος:
 Duvieusart και Η. Tserepa-Lacombe), με αντικείμενο την
 αναστολή εκτελέσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της Αντιτασσόμενο σήμα ή Το γερμανικό λεκτικό σήμα
 12ης Μαΐου 2003 περί απορρίψεως του αιτήματος της δικαίωμα: «TOSKA» για αρώματα (μεταξύ
 προσφεύγουσας για ανανέωση της συμβάσεώς της ως εκτάκτου άλλων για άρωμα, κολώνια και γυ-
 υπαλλήλου, o ∆ικαστής των ασφαλιστικών μέτρων εξέδωσε στις ναικεία κολώνια)
 16 Σεπτεμβρίου 2003 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Απόφαση του αρμόδιου Απόρριψη της ανακοπής τμήματος
 1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. επί των ανακοπών:
 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής της
 προσφυγών: προσφεύγουσας
 Λόγοι ακυρώσεως: — Η ανακοπή βάσει του γνωστού
 σήματος αιτιολογείται βάσει
 του άρθρου 8, παράγραφος 1,
 Προσφυγή της Mühlens GmbH & Co. KG κατά του Γραφείου στοιχείο β' του κανονισμού
 εναρμόνισης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά (ΕΚ) 40/94 (1).
 σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις — Υφίσταται κίνδυνος συγχύ-
 18 Ιουλίου 2003 σεως μεταξύ των δύο αντιτιθέ-
 μενων σημάτων.
 (Υπόθεση Τ-263/03)
 — Τα δύο αντιτιθέμενα σήματα
 (2003/C 289/54) εμφανίζουν ορισμένη ομοιό-
 τητα.
 (Γλώσσα διαδικασίας: οριστέα σύμφωνα με το άρθρο 131, — Το αντιτασσόμενο σήμα είναι
 παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας — γλώσσα στην γνωστό υπό την έννοια του
 οποία συντάχθηκε η προσφυγή: η γερμανική) άρθρου 8, παράγραφος 5, του
 κανονισμού (ΕΚ) 40/94.
 Η εταιρία Mühlens GmbH &Co. KG, με έδρα στην Κολωία
 (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Th. Schulte- (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου της 20ής ∆εκεμβρίου 1993
 για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1).
 Beckhausen, άσκησε στις 18 Ιουλίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδι-
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου
 εναρμόνισης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά


text:
 8.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 39/12
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 2 Δεκεμβρίου 2013 — Ποινική διαδικασία κατά Miguel M.
 (Υπόθεση C-627/13)
 2014/C 39/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Miguel M.
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει να θεωρηθεί ότι τα φάρμακα, όπως ορίζονται στην οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικα για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (1), τα οποία περιέχουν τις διαλαμβανόμενες στους κανονισμούς (ΕΚ) 273/2004 (2) και (ΕΚ) 111/2005 (3) διαβαθμισμένες ουσίες, εξαιρούνται πάντοτε από το πεδίο εφαρμογής των κανονισμών σύμφωνα με το άρθρο 2 εκάστου των κανονισμών ή ότι εξαιρούνται μόνον όταν η σύνθεσή τους έχει γίνει με τέτοιο τρόπο ώστε οι διαβαθμισμένες ουσίες να μην μπορούν να χρησιμοποιηθούν εύκολα ή να εξαχθούν με εύχρηστα και με οικονομικά πρόσφορα μέσα;
 (1) ΕΕ L 311, σ. 67.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 273/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, περί των προδρόμων ουσιών των ναρκωτικών (ΕΕ L 47, σ. 1).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 111/2005 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση κανόνων για την παρακολούθηση του εμπορίου πρόδρομων ουσιών ναρκωτικών μεταξύ της Κοινότητας και τρίτων χωρών (ΕΕ 2005, L 22, σ. 1).


text:
 24.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/61
 Προσφυγή της 15ης Ιουνίου 2015 — ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-88/15)
 (2015/C 279/79)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ZZ (εκπρόσωπος: M. Velardo, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της απόφασης μη προαγωγής του προσφεύγοντος-ενάγοντος στον επόμενο βαθμό (AD 12) κατά την περίοδο προαγωγών 2014 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης για την ηθική βλάβη που ο ενδιαφερόμενος ισχυρίζεται ότι υπέστη.
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση μη προαγωγής του στον βαθμό AD 12, όπως προκύπτει από τον κατάλογο που δημοσιεύτηκε στις 14 Νοεμβρίου 2014, καθώς και την απάντηση της ΑΔΑ στην ένσταση της 5ης Μαρτίου 2015,
 —
 να του επιδικάσει το ποσό των 10 000 ευρώ για την ηθική βλάβη που υπέστη,
 —
 να καταδικάσει την καθής-εναγόμενη στα δικαστικά έξοδά του.


text:
 21.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/22
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 21 Δεκεμβρίου 2015 — Il Camaleonte Srl κατά Questore di Napoli και Ministero dell’Interno
 (Υπόθεση C-693/15)
 (2016/C 106/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Il Camaleonte Srl
 Αναιρεσίβλητοι: Questore di Napoli και Ministero dell’Interno
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μήπως η απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση Επιτροπή κατά Ιταλίας, C-465/2005, EU:C:2007:781, όπου το Δικαστήριο έκρινε ότι το Ιταλικό Δημόσιο παραβίασε τις αρχές που διατυπώνονται στα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ (ελευθερία εγκαταστάσεως και ελεύθερη παροχή υπηρεσιών), επειδή προέβλεπε ότι:
 α)
 η δραστηριότητα ιδιωτικού φύλακα δύναται να ασκηθεί μόνο κατόπιν όρκου πίστεως στην Ιταλική Δημοκρατία·
 β)
 οι πάροχοι υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένοι σε άλλο κράτος μέλος δύνανται να ασκήσουν τη δραστηριότητα παροχής υπηρεσιών ιδιωτικής ασφάλειας μόνο κατόπιν άδειας του Prefetto, τοπικής ισχύος, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι υποχρεώσεις στις οποίες ήδη υπόκεινται οι πάροχοι αυτοί στο κράτος μέλος καταγωγής τους·
 γ)
 η εν λόγω άδεια έχει περιορισμένη εδαφική ισχύ και η χορήγησή της προϋποθέτει συνυπολογισμό του αριθμού και του μεγέθους των επιχειρήσεων ιδιωτικής ασφάλειας που ήδη δραστηριοποιούνται στη συγκεκριμένη περιοχή·
 δ)
 οι επιχειρήσεις ιδιωτικής ασφάλειας πρέπει να διαθέτουν έδρα επιχειρηματικής δραστηριότητας σε κάθε επαρχία όπου ασκούν τη δραστηριότητά τους·
 ε)
 το προσωπικό των εν λόγω επιχειρήσεων πρέπει να έχει σε ατομική βάση άδεια για την άσκηση δραστηριοτήτων ιδιωτικής ασφάλειας, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι έλεγχοι και εξακριβώσεις που ήδη πραγματοποιήθηκαν στο κράτος μέλος καταγωγής·
 στ)
 οι επιχειρήσεις ιδιωτικής ασφάλειας πρέπει να διαθέτουν κατώτατο και/ή ανώτατο αριθμό προσωπικού προκειμένου να λάβουν άδεια·
 ζ)
 οι επιχειρήσεις αυτές πρέπει να καταθέσουν εγγύηση στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων·
 η)
 οι τιμές για τις υπηρεσίες ιδιωτικής ασφάλειας καθορίζονται με τη χορηγούμενη από τον Prefetto άδεια εντός προκαθορισμένου περιθωρίου διακυμάνσεως,
 δύναται να αποκλείσει, αφ’ εαυτής, την εξουσία της επαρχιακής αρχής δημόσιας ασφάλειας (του Questore) να θέτει προδιαγραφές για την παροχή υπηρεσιών όπως οι προδιαγραφές που βάλλονται εν προκειμένω, oι oποίες καθιστούν υποχρεωτική την απασχόληση ελάχιστου αριθμού (δύο) υπαλλήλων σε επιχειρησιακές δράσεις που αφορούν ορισμένες υπηρεσίες;
 2)
 Μήπως, μολονότι πρόκειται για νέο ζήτημα, το ζήτημα αυτό έχει ομοιότητες που μπορούν να οδηγήσουν στην ίδια κρίση με γνώμονα τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ;


text:
 18.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 250/13
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Ιουλίου 2012 — Laboratoire Garnier κατά ΓΕΕΑ (natural beauty)
 (Υπόθεση T-559/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος natural beauty - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Διακριτικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2012/C 250/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Laboratoire Garnier et Cie (Παρίσι, Γαλλία) (Εκπρόσωποι: αρχικώς R. Dissmann και A. Steegmann, ακολούθως R. Dissman, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: V. Melgar)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 23ης Σεπτεμβρίου 2010 (υπόθεση R 971/2010-1), σχετικά με την καταχώριση του εικονιστικού σήματος natural beauty ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Laboratoire Garnier et Cie στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 38 της 5.2.2011.


text:
 25.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/31
 Προσφυγή της 12ης Νοεμβρίου 2013 — Wilo κατά ΓΕΕΑ (Pioneering for You)
 (Υπόθεση T-601/13)
 2014/C 24/56
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Wilo SE (Dortmund, Γερμανία) (εκπρόσωπος: B. Schneiders, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 11ης Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση R 555/2013-4,
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «Pioneering for You» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 7, 9, 11, 37 και 42 ‒ Αίτηση κοινοτικού σήματος αριθ. 11 065 588
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αίτησης.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009.


text:
 18.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/21
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 25 Απριλίου 2016 – Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED) κατά Generalitat de Catalunya
 (Υπόθεση C-233/16)
 (2016/C 260/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo, Sección Segunda
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Generalitat de Catalunya
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντίκεινται τα άρθρα 49 και 54 ΣΛΕΕ σε περιφερειακό φόρο επί της χρήσεως μεμονωμένων μεγάλων εμπορικών κέντρων [IGEC] με επιφάνεια πωλήσεων ίση ή μεγαλύτερη των 2 500 m2, λόγω των ενδεχόμενων επιπτώσεων στο έδαφος, στο περιβάλλον και στο συνολικό αστικό εμπόριο της περιοχής, ο οποίος, όμως, από νομική άποψη, επιβάλλεται ανεξάρτητα από την πραγματική θέση των εν λόγω εμπορικών καταστημάτων εντός ή εκτός της συμπαγούς αστικής περιοχής και στην πράξη επιβάλλεται, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, σε επιχειρήσεις άλλων κρατών μελών, λαμβανομένων υπόψη ότι: (i) δεν επηρεάζει τους εμπόρους οι οποίοι κατέχουν περισσότερα εμπορικά καταστήματα με μεμονωμένη επιφάνεια πωλήσεων κατώτερη των 2 500 m2, ανεξάρτητα από το άθροισμα της επιφάνειας πωλήσεων όλων των καταστημάτων τους· (ii) απαλλάσσει τα συλλογικά μεγάλα εμπορικά καταστήματα· (iii) εξαιρεί τα μεμονωμένα εμπορικά καταστήματα που έχουν ως αντικείμενο την κηπουρική και την πώληση οχημάτων, υλικών οικοδομών, μηχανημάτων και βιομηχανικών υλικών, και (iv) επιβάλλει την καταβολή του 40 % μόνον της αναλογούσας καθαρής φορολογικής βάσεως στα εμπορικά καταστήματα που έχουν κατά βάση ως αντικείμενο την πώληση ειδών επιπλώσεως, ειδών υγιεινής, θυρών και παραθύρων καθώς και στα κέντρα πωλήσεως υλικών για ιδιοκατασκευές;
 2)
 Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστούν κρατικές ενισχύσεις που απαγορεύονται βάσει της εν λόγω διατάξεως (i) η ολική απαλλαγή από τον IGEC των μεμονωμένων εμπορικών καταστημάτων με επιφάνεια πωλήσεων κατώτερη των 2 500 m2, των συλλογικών εμπορικών καταστημάτων και των μεμονωμένων εμπορικών καταστημάτων που έχουν ως αντικείμενο την κηπουρική και την πώληση οχημάτων, υλικών οικοδομών, μηχανημάτων και βιομηχανικών υλικών, και (ii) η μερική απαλλαγή από τον IGEC των μεμονωμένων εμπορικών καταστημάτων που έχουν κατά βάση ως αντικείμενο την πώληση ειδών επιπλώσεως, ειδών υγιεινής, θυρών και παραθύρων καθώς και των κέντρων πωλήσεως υλικών για ιδιοκατασκευές;
 3)
 Εάν οι προμνησθείσες ολικές και μερικές απαλλαγές από τον IGEC συνιστούν κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, ποια είναι η χρονική ισχύς της σχετικής αποφάσεως, λαμβανομένου υπόψη του περιεχομένου της επιστολής, της 2ας Οκτωβρίου 2003, την οποία απέστειλε ο αρμόδιος για θέματα κρατικών ενισχύσεων διευθυντής της ΓΔ COMP στην Αντιπροσωπεία του Βασιλείου της Ισπανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σε σχέση με την υπόθεση CP 11/01, με αντικείμενο εικαζόμενες ενισχύσεις χορηγηθείσες από την Αυτόνομη Κοινότητα της Καταλονίας βάσει του Ley del Parlament de Catalunya (νόμος του Κοινοβουλίου της Καταλονίας);


text:
 7.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/16
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 14 Απριλίου 2014 — Ποινική διαδικασία κατά G
 (Υπόθεση C-181/14)
 2014/C 212/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικος στην κύρια δίκη
 G
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2001/83/EΚ της 6ης Νοεμβρίου (1), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2004/27/EΚ της 31ης Μαρτίου 2004 (2), την έννοια ότι ουσίες ή συνδυασμοί ουσιών κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, που απλώς και μόνο επηρεάζουν τις λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού –δηλαδή δεν τις αποκαθιστούν ούτε τις διορθώνουν–, πρέπει να χαρακτηρίζονται ως φάρμακο μόνο στην περίπτωση που έχουν θεραπευτική επίδραση ή, πάντως, επηρεάζουν βελτιωτικά τις σωματικές λειτουργίες; Μπορούν επομένως ουσίες ή συνδυασμοί ουσιών που καταναλώνονται μόνο λόγω της ψυχοτρόπου δράσεώς τους, η οποία συνίσταται στη δημιουργία καταστάσεως μέθης, και για τον λόγο αυτό είναι εν πάση περιπτώσει επικίνδυνες για την υγεία, να μην εμπίπτουν στην έννοια «φάρμακο» κατά την ως άνω οδηγία;
 (1) Οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (ΕΕ L 311, σ. 67).
 (2) Οδηγία 2004/27/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, για την τροποποίηση της οδηγίας 2001/83/ΕΚ περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (ΕΕ L 136, σ. 34).


text:
 23.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/13
 Προσφυγή της 2ας Απριλίου 2012 — Ελληνική Δημοκρατία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-150/12)
 2012/C 184/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Ι. Χαλκιάς, Ξ. Μπασάκου και Α. Βασιλοπούλου)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής της 25 Ιανουαρίου 2012 με αριθμό Ε(2011) 9335 τελικό/25.01.2012«σχετικά με τις ενισχύσεις που χορήγησε η Ελλάδα σε παραγωγούς δημητριακών και σε αγροτικούς συνεταιρισμούς που συγκεντρώνουν δημητριακά [αριθ. SA 27354 (C 36/2010) (πρώην NN 3/2010, πρώην CP 11/2009)]» και
 —
 Να καταδικασθεί η Επιτροπή στη δικαστική δαπάνη.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Ελληνική Δημοκρατία με τη προσφυγή της ζητά την ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής της 25 Ιανουαρίου 2012«σχετικά με τις ενισχύσεις που χορήγησε η Ελλάδα σε παραγωγούς δημητριακών και σε αγροτικούς συνεταιρισμούς που συγκεντρώνουν δημητριακά [αριθ. SA 27354 (C 36/2010) (πρώην NN 3/2010, πρώην CP 11/2009)]», κοινοποιηθείσα με αριθμό Ε(2011) 9335 τελικό.
 Με τον πρώτο λόγο ακύρωσης, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι ασαφής, διότι δεν προκύπτει εναργώς i) σε τι συνίσταται η παράνομη ενίσχυση, ii) πώς καθορίζεται το ύψος της και iii) ποιοι είναι οι δικαιούχοι, σε βάρος των οποίων θα πρέπει να χωρήσει ανάκτηση. Επίσης, υποστηρίζει ότι είναι ασαφής και η δημοσιοποίηση της έρευνας της Επιτροπής που προηγήθηκε, με αποτέλεσμα να κλονίζεται η ασφάλεια δικαίου και να θίγονται τα δικαιώματα υπερασπίσεως τρίτων ενδιαφερόμενων κατά παράβαση των άρθρων 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999 (1).
 Με το δεύτερο λόγο ακύρωσης, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι υφίσταται εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, και εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, διότι τα χορηγηθέντα μέτρα και υπό τις δύο μορφές τους, της χορήγησης εγγύησης και της επιδότησης επιτοκίου, δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις των παράνομων κρατικών ενισχύσεων.
 Με τον τρίτο λόγο ακύρωσης, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά πλάνη ως προς την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και παράβαση ουσιώδους τύπου της διαδικασίας, διότι η Επιτροπή, κατ’εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και με πλημμελείς ή/και ανεπαρκείς αιτιολογίες, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα μέτρα της επιδότησης επιτοκίου και της παροχής εγγύησης του Δημοσίου για τη δανειοδότηση των ΕΑΣ συνιστούν παράνομες κρατικές ενισχύσεις, δεδομένου ότι συνιστούσαν επιλεκτικό οικονομικό πλεονέκτημα για τους άμεσους και έμμεσους δικαιούχους και απείλησαν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό και να επηρεάσουν τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών.
 Με τον τέταρτο λόγο ακύρωσης, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 107, παράγραφος 3, εδάφιο β), της ΣΛΕΕ, και έκανε κακή χρήση της διακριτικής ευχέρειας που διαθέτει στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων, αφού σε κάθε περίπτωση οι πληρωμές του 2009 έπρεπε να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά λόγω της πασίδηλης σοβαρότατης οικονομικής διαταραχής όλης της ελληνικής οικονομίας και η έναρξη ισχύος μιας διάταξης του πρωτογενούς δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μπορεί να εξαρτηθεί από την έναρξη ισχύος μιας ανακοίνωσης της Επιτροπής, όπως είναι το Προσωρινό Κοινοτικό Πλαίσιο στήριξης (εφεξής ΠΚΠ). Επίσης, ότι η Επιτροπή απέρριψε με ανεπαρκή αιτιολογία τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας περί συνδρομής των προϋποθέσεων του ΠΚΠ στην προκειμένη περίπτωση.
 Με τον πέμπτο λόγο ακύρωσης, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι υφίσταται εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 107, ΣΛΕΕ από την Επιτροπή, που αναιτιολόγητα συμπεριέλαβε στα χρηματικά ποσά που πρέπει να ανακτηθούν ως παράνομες κρατικές ενισχύσεις α) μέρος του επιτοκίου που σύμφωνα με τη δανειακή σύμβαση και την υπ’ αριθ. 56700/Β3033/08.12.2008 υπουργική απόφαση αποτελεί εισφορά (0,12 % εισφορά του Ν.128/75) και β) την προβλεπόμενη στην 2/21304/0025/26.10.2010 υπουργική απόφαση προμήθειας εγγύησης 2 % υπέρ του Δημοσίου, που δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις και πρέπει να αφαιρεθούν από το τελικό ποσό προς ανάκτηση.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ


text:
 26.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/16
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 29 Φεβρουαρίου 2012 — Staat der Nederlanden κατά Eneco Holding NV
 (Υπόθεση C-106/12)
 2012/C 151/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείον: Staat der Nederlanden
 Αναιρεσίβλητη: Eneco Holding NV
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 345 ΣΛΕΕ την έννοια ότι στο «καθεστώς της ιδιοκτησίας στα κράτη μέλη» υπάγεται επίσης το καθεστώς της επίμαχης εν προκειμένω απόλυτης απαγορεύσεως ιδιωτικοποιήσεως, όπως αυτό περιλαμβάνεται στο Besluit aandelen netbeheerders, σε συνδυασμό με το άρθρο 93 του Elektriciteitswet 1998 και το άρθρο 85 του Gaswet, το οποίο συνεπάγεται ότι οι μετοχές διαχειριστή δικτύου μπορούν να μεταβιβαστούν μόνον εντός του κύκλου των δημόσιων φορέων;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα Ι, έχει αυτό ως συνέπεια ότι οι κανόνες περί ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων δεν έχουν εφαρμογή επί της απαγορεύσεως συμμετοχής σε ομάδα, ή τουλάχιστον ότι τα πράγματα δεν φθάνουν μέχρι το σημείο η απαγόρευση συμμετοχής σε ομάδα να πρέπει να εξεταστεί με γνώμονα τους κανόνες περί ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων;
 3)
 Μήπως οι στόχοι που αποτελούν επίσης βάθρο του Won [Wet onafhankelijk netbeheer], δηλαδή μέσω καταπολεμήσεως των διεπιδοτήσεων εν ευρεία εννοία (περιλαμβανομένης της ανταλλαγής στρατηγικών πληροφοριών) η διαφάνεια στην αγορά ενέργειας και η αποτροπή στρεβλώσεων του ανταγωνισμού, συνιστούν απλώς και μόνον οικονομικά συμφέροντα, ή μπορούν να θεωρηθούν επίσης ως συμφέροντα μη οικονομικής φύσεως, υπό την έννοια ότι υπό προϋποθέσεις δύνανται να δικαιολογήσουν ως επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος έναν περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων;


text:
 20.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 372/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Σεπτεμβρίου 2014 — Hansestadt Lübeck κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-461/12) (1)
 ([Κρατικές ενισχύσεις - Αερολιμενικά τέλη - Αερολιμένας της Λυβέκης - Απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ - Άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999])
 2014/C 372/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Hansestadt Lübeck (Γερμανία) που έχει υπεισέλθει στα δικαιώματα της Flughafen Lübeck GmbH (εκπρόσωποι: M. Núñez Müller, J. Damman de Chapto και T. Becker, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. Maxian Rusche και R. Sauer)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2012) 1012 τελικό της Επιτροπής, της 22ας Φεβρουαρίου 2012, σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις SA.27585 και SA.31149 (2012/C) (πρώην NN/2012, πρώην CP 31/2009 και CP 162/2010) — Γερμανία, στο μέτρο που η απόφαση αυτή αφορά τον κανονισμό περί των αερολιμενικών τελών του αερολιμένα της Λυβέκης (Γερμανία) που εκδόθηκε το 2006
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση C(2012) 1012 τελικό της Επιτροπής, της 22ας Φεβρουαρίου 2012, σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις SA.27585 και SA.31149 (2012/C) (πρώην NN/2012, πρώην CP 31/2009 και CP 162/2010) — Γερμανία, στο μέτρο που η απόφαση αυτή αφορά τον κανονισμό περί των αερολιμενικών τελών του αερολιμένα της Λυβέκης, ο οποίος εκδόθηκε το 2006.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του Hansestadt Lübeck.
 (1) EE C 379 της 8.12.2012.


text:
 25.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 23ης Φεβρουαρίου 2016 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας
 (Υπόθεση C-179/14) (1)
 ((Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2006/123/ΕΚ - Άρθρα 14 έως 16 - Άρθρο 49 ΣΛΕΕ - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Άρθρο 56 ΣΛΕΕ - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Προϋποθέσεις εκδόσεως δελτίων υπό ευνοϊκούς φορολογικούς όρους χορηγούμενων από τους εργοδότες στους εργαζομένους τους και χρησιμοποιούμενων για σκοπούς στεγάσεως, αναψυχής και/ή σιτίσεως - Περιορισμοί - Μονοπώλιο))
 (2016/C 145/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Tokár και E. Montaguti)
 Καθής: Ουγγαρία (εκπρόσωποι: M. Z. Fehér και G. Koós)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Με την καθιέρωση και τη διατήρηση του συστήματος της κάρτας δραστηριοτήτων ελεύθερου χρόνου Széchenyi, το οποίο προβλέπεται με το κυβερνητικό διάταγμα 55/2011, της 12ης Απριλίου 2011, για την έκδοση και χρήση της κάρτας δραστηριοτήτων ελεύθερου χρόνου Széchenyi και τροποποιήθηκε με τον νόμο CLVI της 21ης Νοεμβρίου 2011, για την τροποποίηση ορισμένων φορολογικών νόμων και άλλων συναφών πράξεων, η Ουγγαρία παρέβη την οδηγία 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά, στον βαθμό που:
 —
 το άρθρο 13 του εν λόγω κυβερνητικού διατάγματος, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο d, του νόμου XCVI του 1993 για τα ταμεία εκουσίας αλληλασφαλίσεως, με το άρθρο 2, στοιχείο b, του νόμου CXXXII του 1997 για τα υποκαταστήματα και τα εμπορικά πρακτορεία των επιχειρήσεων που έχουν την έδρα τους στην αλλοδαπή, καθώς και με τα άρθρα 1, 2, παράγραφοι 1 και 2, 55, παράγραφοι 1 και 3, και 64, παράγραφος 1, του νόμου IV του 2006 για τις εμπορικές εταιρίες, αποκλείει την έκδοση της κάρτας δραστηριοτήτων ελευθέρου χρόνου Széchenyi από τα υποκαταστήματα κατά παράβαση, ως εκ τούτου, του άρθρου 14, σημείο 3, της οδηγίας αυτής·
 —
 το εν λόγω άρθρο 13, σε συνδυασμό με τις ίδιες ως άνω εθνικές διατάξεις, δεν αναγνωρίζει, βάσει των προϋποθέσεων που προβλέπει το ίδιο αυτό άρθρο 13, στοιχεία a έως c, τη δραστηριότητα ομίλων των οποίων η μητρική εταιρία δεν έχει συσταθεί σύμφωνα με το ουγγρικό δίκαιο και των οποίων τα μέλη δεν λειτουργούν υπό εταιρικές μορφές προβλεπόμενες από το ουγγρικό δίκαιο κατά παράβαση του άρθρου 15, παράγραφοι 1, 2, στοιχείο β', και 3, της εν λόγω οδηγίας·
 —
 το άρθρο 13 του κυβερνητικού διατάγματος 55/2011, σε συνδυασμό με τις ίδιες ως άνω εθνικές διατάξεις, επιφυλάσσει τη δυνατότητα εκδόσεως της κάρτας δραστηριοτήτων ελευθέρου χρόνου Széchenyi στις τράπεζες και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα καθόσον μόνον οι οργανισμοί αυτοί δύνανται να πληρούν τις προϋποθέσεις αυτού του άρθρου 13, κατά παράβαση του άρθρου 15, παράγραφοι 1, 2, στοιχείο δ', και 3, της ίδιας οδηγίας·
 —
 το εν λόγω άρθρο 13 επιβάλλει, για την έκδοση της κάρτας δραστηριοτήτων ελευθέρου χρόνου Széchenyi, την ύπαρξη εγκαταστάσεως στην Ουγγαρία κατά παράβαση του άρθρου 16 της οδηγίας 2006/13·
 2)
 Το σύστημα των δελτίων Erzsébet το οποίο διέπεται από τον νόμο CLVI, της 21ης Νοεμβρίου 2011, και από τον νόμο CIII, της 6ης Ιουλίου 2012, για το πρόγραμμα Erzsébet αντιβαίνει στα άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 56 ΣΛΕΕ στον βαθμό που η εν λόγω εθνική νομοθεσία δημιουργεί μονοπώλιο υπέρ δημοσίων οργανισμών στον τομέα της εκδόσεως δελτίων για την αγορά κρύων γευμάτων τα οποία δύναται να χορηγούνται, υπό φορολογικώς ευνοϊκούς όρους, από τους εργοδότες στους μισθωτούς εργαζομένους τους ως παροχές σε είδος.
 3)
 Καταδικάζει την Ουγγαρία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 202 της 30.6.2014.


text:
C 7/38 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.1.2004
 Αγωγή του Giorgio Lebedef κατά της Επιτροπής των Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 15 Οκτωβρίου
 2003 — να ακυρώσει την απόφαση του αναπληρωτή γενικού γραμμα-
 τέα του Συμβουλίου της 29ης Νοεμβρίου 2002 περί μη
 (Υπόθεση Τ-352/03) αναγραφής του ονόματός της στον κατάλογο των προα-
 χθέντων υπαλλήλων στον βαθμό C2 για την περίοδο προαγω-
 (2004/C 7/69) γών 2002·
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ο Giorgio Lebedef, κάτοικος Senningerberg (Λουξεμβούργο),
 εκπροσωπούμενος από τους Gilles Bounéou και Frédéric Frabetti, Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 15 Οκτωβρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο- Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται
 τήτων. παράβαση του άρθρου 45 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστά-
 σεως, καθόσον το καθού υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί την
 Ο ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: εκτίμηση προβαίνοντας σε συγκριτική εξέταση των προσόντων
 χωρίς να λάβει υπόψη τις διαφορές βαθμολογίας μεταξύ των
 — να χορηγηθεί στον ενάγοντα ποσό 5 000 ευρώ για αποζη- διαφόρων υπηρεσιών του θεσμικού οργάνου.
 μίωση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη από την
 καθυστέρηση της οριστικής καταρτίσεως (καθυστερημένη
 ένθεση στον ατομικό του φάκελο) της εκθέσεως βαθμολογίας
 του για την περίοδο 1999-2001·
 — να αποφανθεί επί των εξόδων, δαπανών και αμοιβών και να
 καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην
 πληρωμή τους.
 Προσφυγή της Gemma Reggimenti κατά του Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου, που ασκήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2003
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση Τ-354/03)
 Προς στήριξη της αγωγής του, o ενάγων επικαλείται παράβαση
 των γενικών κατευθύνσεων εκτελέσεως του άρθρου 43 του
 Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως, παραβίαση της αρχής της (2004/C 7/71)
 χρηστής διοικήσεως και μη τήρηση του καθήκοντος αρωγής. Ο
 ενάγων ισχυρίζεται ότι υπέστη ηθική βλάβη εξ αυτού του λόγου
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 και ότι πρόκειται, επιπλέον, για ηθική παρενόχληση που αποσκοπεί
 στην παρεμπόδιση της συνδικαλιστικής ελευθερίας.
 Η Gemma Reggimenti, κάτοικος Woluwé-Saint-Lambert
 (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από την Claudine Junion, δικηγόρο,
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 20 Οκτωβρίου
 Προσφυγή της Ιnge-Lise Nielsen κατά του Συμβουλίου της 2003 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 14 Οκτωβρίου Κοινοτήτων κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 2003
 (Υπόθεση Τ-353/03) Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (2004/C 7/70) — να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
 της 17ης Ιουλίου 2003, περί αρνήσεως καταβολής στην
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) προσφεύγουσα των εξόδων ταξιδίου στα οποία έχει υποβλη-
 θεί, αναδρομικά από τις 6 Αυγούστου 1999·
 Η Ιnge-Lise Nielsen, κάτοικος Villers-la-Ville (Βέλγιο), εκπροσω- — να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην καταβολή
 πούμενη από τους Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël εξόδων ταξιδίου υπέρ της κόρης της, αναδρομικά από τις
 Louis και Εtienne Marchal, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο 6 Αυγούστου 1999·
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 14 Οκτωβρίου 2003 ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του — να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. έξοδα.


text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/44
 Προσφυγή του Angelo Wille κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που ασκήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2003
 (Υπόθεση T-412/03)
 (2004/C 94/125)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στις 16 Δεκεμβρίου 2003 ο Angelo Wille, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο D. Rogalla, άσκησε προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις του καθού της 24ης Φεβρουαρίου 2003, της 28ης Απριλίου 2003, της 20ής Μαΐου 2003 και της 17ης Σεπτεμβρίου 2003,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Ο προσφεύγων βάλλει κατά των αποφάσεων του Κοινοβουλίου με τις οποίες δεν του επιτράπηκε να μετάσχει στον διαγωνισμό EUR/A/167/02. Ως αιτιολογία για την απόρριψη της αιτήσεως του προσφεύγοντος προβλήθηκε το ότι ο προσφεύγων δεν διέθετε διετή τουλάχιστον επαγγελματική πείρα μετά την ολοκλήρωση της αναγκαίας πλήρους νομικής εκπαιδεύσεώς του.
 Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η απόρριψη είναι παράνομη, διότι υπέβαλε την αίτησή του εμπρόθεσμα και νομότυπα και, εξάλλου, πληροί επίσης όλες τις γενικές και ειδικές προϋποθέσεις για τη συμμετοχή στον διαγωνισμό. Ο προσφεύγων έχει ολοκληρώσει πλήρη κύκλο νομικής εκπαιδεύσεως και διαθέτει την αναγκαία επαγγελματική πείρα. Η έλλειψη νομιμότητας των απορριπτικών αποφάσεων οφείλεται σε εσφαλμένη ερμηνεία από το καθού των προϋποθέσεων της προκήρυξης του διαγωνισμού. Η εξομοίωση του πανεπιστημιακού πτυχίου με τον δεύτερο κρατικό διαγωνισμό, ο οποίος προβλέπεται στη Γερμανία, αντιβαίνει στο γράμμα της προκήρυξης και στην απαγόρευση των διακρίσεων λόγω ιθαγένειας, την οποία επιβάλλει το άρθρο 12 ΕΚ. Δεν επιτρέπεται να είναι οι απαιτήσεις για τους Γερμανούς νομικούς αυστηρότερες από ό,τι για τους πτυχιούχους των άλλων κρατών μελών.


text:
 3.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 131/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 23ης Φεβρουαρίου 2006 (αίτηση του Bundesfinanzhof για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — CLT-UFA SA κατά Finanzamt Köln-West
 (Υπόθεση C-253/03) (1)
 (Ελευθερία εγκαταστάσεως - Φορολογική νομοθεσία - Φόροι επί των κερδών των εταιριών)
 (2006/C 131/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 CLT-UFA SA
 κατά
 Finanzamt Köln-West
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bundesfinanzhof — Ερμηνεία του άρθρου 52 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 43 ΕΚ) και του άρθρου 58 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 48 ΕΚ) — Εθνική νομοθεσία περί αμέσων φόρων επί των κερδών των εταιριών — Φορολόγηση των μόνιμων εγκαταστάσεων — Συντελεστής φορολογίας των κερδών, τα οποία πραγματοποιούν οι θυγατρικές των αλλοδαπών ανωνύμων εταιριών, υψηλότερος από τον συντελεστή φορολογίας των κερδών, τα οποία πραγματοποιούνται από τις θυγατρικές και διανέμονται στις αλλοδαπές μητρικές εταιρίες
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Τα άρθρα 52 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 43 ΕΚ) και 58 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 48 ΕΚ) απαγορεύουν εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη της κύριας δίκης, η οποία προβλέπει, στην περίπτωση υποκαταστήματος εταιρίας έχουσας την έδρα της σε άλλο κράτος μέλος, φορολογικό συντελεστή επί των κερδών του υποκαταστήματος αυτού μεγαλύτερο του φορολογικού συντελεστή επί των κερδών της θυγατρικής μιας τέτοιας εταιρίας, όταν αυτή η θυγατρική καταβάλλει εξ ολοκλήρου τα κέρδη της στη μητρική της εταιρία.
 2)
 Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να εκτιμήσει τον φορολογικό συντελεστή που πρέπει να εφαρμοστεί επί των κερδών ενός υποκαταστήματος, όπως το επίμαχο της κύριας δίκης, σε συνάρτηση με τον συνολικό φορολογικό συντελεστή που θα εφαρμοζόταν σε περίπτωση καταβολής των κερδών μιας θυγατρικής στη μητρική της εταιρία.
 (1) ΕΕ C 200 της 23.8.2003.


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/42
 Προσφυγή της 29ης Σεπτεμβρίου 2008 — Performing Right Society κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-421/08)
 (2008/C 313/78)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Performing Right Society Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: J. Rivas Andrés και M. Nissen, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 16ης Ιουλίου 2008, σχετικά με διαδικασία του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας του ΕΟΧ (υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC), για τον λόγο ότι δεν προσδιορίζεται η ημερομηνία έναρξης των παραβάσεων και, ως εκ τούτου, η διάρκειά τους,
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 3 και/ή το άρθρο 4, παράγραφος 2, της αποφάσεως της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2008, σχετικά με διαδικασία του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας του ΕΟΧ (υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC),
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 3 και/ή το άρθρο 4, παράγραφος 2, της αποφάσεως της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2008, σχετικά με διαδικασία του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας του ΕΟΧ (υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC), στο μέτρο που αφορούν την προσφεύγουσα,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητεί τη δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ ολική ή μερική ακύρωση της αποφάσεως C(2008) 3435 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2008, σχετικά με διαδικασία του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας του ΕΟΧ (υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC).
 Με τον πρώτο λόγο, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης δεν στηρίζει τη διαπίστωση παραβάσεως για καμία από τις τρεις ακόλουθες μορφές εκμεταλλεύσεως: δορυφορική, διαδικτυακή και καλωδιακή αναμετάδοση. Σε αυτή τη βάση, η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή ότι δεν προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία για την προβαλλόμενη εναρμονισμένη πρακτική στην οποία φέρονται ότι επιδόθηκαν όλα τα μέλη της CISAC του ΕΟΧ περιορίζοντας το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής των αμοιβαίων εντολών τους στα αντίστοιχα εδάφη τους. Τούτο συνιστά, κατά την προσφεύγουσα, πλάνη περί την εκτίμηση και παράβαση των άρθρων 81 ΕΚ και 253 ΕΚ. Συγκεκριμένα, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι δεν υφίσταται παράλληλη συμπεριφορά μεταξύ όλων των μελών της CISAC του ΕΟΧ όπως διαφαίνεται και από τις εξαιρέσεις από την εδαφική οριοθέτηση που παρατίθενται στην προσβαλλόμενη απόφαση. Επιπλέον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι ανεπαρκώς αιτιολογημένη, καθόσον σιωπά όσον αφορά την ημερομηνία έναρξης και, συνεπώς, τη διάρκεια των παραβάσεων, ειδικότερα δε της εναρμονισμένης πρακτικής, παραβαίνοντας, κατά συνέπεια, και τα άρθρα 2 και 16, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1).
 Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει εσφαλμένη αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθόσον δεν αποδεικνύεται ότι η προσφεύγουσα συμμετείχε στην προβαλλόμενη εναρμονισμένη πρακτική. Επιπλέον, κατά την προσφεύγουσα, για τη συμπεριφορά της υπάρχει εύλογη εξήγηση εκτός από αυτήν που αποδίδει την εν λόγω συμπεριφορά σε εναρμονισμένη πρακτική, ήτοι, ότι επιλέγει τις λύσεις που κρίνει εμπορικά προτιμότερες. Προβάλλεται, επιπλέον, ο ισχυρισμός ότι η Επιτροπή όφειλε, κατά πάγια νομολογία, να εξετάσει αν είναι συνετή η ατομική οικονομική συμπεριφορά που συνίσταται στον διορισμό μιας ή περισσοτέρων πρόσθετων εταιριών συλλογικής διαχείρισης προκειμένου να προωθηθεί ο ανταγωνισμός τόσο με την τοπική εταιρία συλλογικής διαχείρισης όσο και με την εταιρία που χορηγεί άδειες απευθείας.
 Με τον τρίτο προβαλλόμενο λόγο, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα μέτρα που επιβάλλει το άρθρο 4, παράγραφος 2, της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι νομικώς αβέβαια, αδικαιολόγητα, μη αναγκαία και/ή δυσανάλογα προκειμένου να παύσει η προβαλλόμενη παράβαση.
 Με τον τέταρτο λόγο, η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή προσβολή του δικαιώματός της ακροάσεως, στο μέτρο που το όργανο αυτό δεν ενημέρωσε την προσφεύγουσα για τους λόγους απόρριψης των προτεινόμενων από αυτή δεσμεύσεων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της συνθήκης (ΕΕ 2003 L 1, σ. 1).


text:
 22.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/8
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Μαΐου 2013 — macros consult κατά ΓΕΕΑ — MIP Metro (makro)
 (Υπόθεση T-579/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Κοινοτικό εικονιστικό σήμα makro - Εταιρική επωνυμία macros consult GmbH - Κεκτημένο πριν από την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος δικαίωμα που παρέχει στον δικαιούχο την εξουσία απαγορεύσεως της χρήσεως του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση - Μη καταχωρισμένα σημεία τα οποία προστατεύονται κατά το γερμανικό δίκαιο - Άρθρο 5 του Markengesetz - Άρθρα 8, παράγραφος 4, 53, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και 65 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)
 2013/C 178/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: macros consult GmbH — Unternehmensberatung für Wirtschafts- und Finanztechnologie (Ottobrunn, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς T. Raible, στη συνέχεια M. Daubenmerkl, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς R. Manea, στη συνέχεια G. Schneider)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Ντύσσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J.-C. Plate και R. Kaase, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 18ης Οκτωβρίου 2010 (υπόθεση R 339/2009-4), σχετικά με διαδικασία ακυρότητας μεταξύ της macros consult GmbH — Unternehmensberatung für Wirtschafts- und Finanztechnologie και της MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη macros consult GmbH — Unternehmensberatung für Wirtschafts- und Finanztechnologie στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 55 της 19.2.2011.


text:
 30.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 202/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 8ης Μαΐου 2014 [αίτηση του Hanseatisches Oberlandesgericht Hamburg (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Technische Universität Hamburg-Harburg, Hochschul-Informations-System GmbH κατά Datenlotsen Informationssysteme GmbH
 (Υπόθεση C-15/13) (1)
 ((Δημόσιες συμβάσεις προμηθειών - Οδηγία 2004/18/ΕΚ - Ανάθεση χωρίς διεξαγωγή διαδικασίας διαγωνισμού - Ανάθεση «in house» (οιονεί αυτεπιστασία) - Ανάδοχος που από νομικής απόψεως είναι διακριτός από την αναθέτουσα αρχή - Προϋπόθεση του «ανάλογου ελέγχου» - Αναθέτουσα αρχή και ανάδοχος μεταξύ των οποίων δεν υφίσταται σχέση ελέγχου - Τρίτη δημόσια αρχή που ασκεί επί της αναθέτουσας αρχής μερικό έλεγχο και επί του αναδόχου έλεγχο που μπορεί να χαρακτηριστεί ως «ανάλογος» - «Οριζόντια εσωτερική σχέση»))
 2014/C 202/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hanseatisches Oberlandesgericht Hamburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Technische Universität Hamburg-Harburg, Hoechschul-Informations-System GmbH
 κατά
 Datenlotsen Informationssysteme GmbH
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Hanseatisches Oberlandesgericht Hamburg — Ερμηνεία της έννοιας «δημόσια σύμβαση» κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 114) — Χαρακτηρισμός συμβάσεως μεταξύ εταιρίας και πανεπιστημίου που υπόκεινται στον έλεγχο του ίδιου οργανισμού δημοσίου δικαίου ο οποίος είναι η αναθέτουσα αρχή κατά την έννοια της οδηγίας (horizontales In-House-Geschäft) — Έκταση του ελέγχου που ασκεί ο εν λόγω οργανισμός δημοσίου δικαίου
 Διατακτικό
 Το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, έχει την έννοια ότι σύμβαση με αντικείμενο την προμήθεια προϊόντων συναφθείσα μεταξύ, αφενός, ενός πανεπιστημίου, το οποίο είναι αναθέτουσα αρχή και, όσον αφορά τον τομέα της αποκτήσεως αγαθών και υπηρεσιών, τελεί υπό τον έλεγχο ενός γερμανικού ομόσπονδου κράτους και, αφετέρου, εταιρίας ιδιωτικού δικαίου την οποία κατέχει το γερμανικό ομοσπονδιακό Δημόσιο και τα γερμανικά ομόσπονδα κράτη, συμπεριλαμβανομένου του εν λόγω ομόσπονδου κράτους, συνιστά δημόσια σύμβαση κατά την έννοια της διατάξεως αυτής και, ως εκ τούτου, υπόκειται στις διατάξεις περί συνάψεως δημόσιων συμβάσεων που προβλέπει η οδηγία αυτή.
 (1) ΕΕ C 114 της 20.4.2013.