text:
24. 6 . 95 H EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων AoiØ . C 159/11
 δίκαιο έληξαν στις 31 Δεκεμβρίου 1992 (οδηγία 92/35/ΕΟΚ) έκδοση προδικαστικής αποφασεως επί των ακολούθων ερω
 και την 1η Ιανουαρίου 1993 (οδηγία 92/40/ΕΟΚ). TTiLiatcov :
 (') ΕΕ αριθ. L 157 της 10. 6. 1992, σ. 19. 1 . 1 . Αναφερεται η χρησιμοποιούμενη στο άρθρο 8 της
 (2) ΕΕ αριθ . L 167 της 22. 6. 1992, σ. 1 .
 οδηγίας 64/221/ΕΟΚ (] ) του Συμβουλίου της 25ης
 Φεβρουαρίου 1964 περί του συντονισμού των ειδικών
 μέτρων για τη διακίνηση και τη διαμονή αλλοδαπών,
 τα οποία δικαιολογούνται από λόγους δημοσίας τάξε
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων ως, δημοσίας ασφαλείας και δημοσίας υγείας έκφρα
 κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις ση : «. . . τις προσφυγές (τα ένδικα βοηθήματα) που
 4 Απριλίου 1995 δύνανται να ασκήσουν οι ημεδαποί κατά των πράξεων
 (Υπόθεση C-118/95) της διοικήσεως» α) σε συγκεκριμένα ένδικα βοηθήμα
 τα που παρέχονται κατ' αποφάσεων περί αρνήσεως
 (95/C 159/22) εισόδου των υπηκόων του οικείου κράτους [δηλαδή ,
 εν προκειμένω, στην προσφυγή ενώπιον του immigra
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε tion adjudicator (αρμοδίου δικαστή)] ή β) μόνο σε
 νη από τον Eugenio de March, νομικό σύμβουλο, με αντί ένδικα βοηθήματα που παρέχονται γενικώς κατά
 κλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή , Centre πράξεων της διοικήσεως [δηλαδή , εν προκειμένω,
 Wagner, Kirchberg, άσκησε στις 4 Απριλίου 1995 ενώπιον του στην αίτηση δικαστικού ελέγχου (judicial review)];
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 της Ιταλικής Δημοκρατίας. 2. Αν η απάντηση στο ως άνω ερώτημα 1.1 είναι η α),
 αναφέρεται το παρατεθέν χωρίο του άρθρου 8 της
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: οδηγίας 64/221/ΕΟΚ μόνο στα ένδικα βοηθήματα που
 1 . Να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείπο παρέχονται στους υπηκόους του οικείου κράτους που
 ντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις τελούν υπό τις ίδιες συνθήκες (δηλαδή, εν προκειμένω,
 νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που που αντιμετωπίζουν άρνηση εισόδου για λόγους εθνι
 είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις κής ασφαλείας) ή αναφέρονται και στα συγκεκριμένα
 οδηγίες 92/33/ΕΟΚ για την εμπορία φυτωρίων και πολ ένδικα βοηθήματα που παρέχονται υπό ανάλογες ή
 λαπλασιαστικού υλικού κηπευτικών, εκτός των σπόρων παρεμφερείς συνθήκες στους υπηκόους του εν λόγω
 προς σπορά ( ! ) και 92/34/ΕΟΚ για την εμπορία του κράτους; Σε καταφατική περίπτωση , πόσο παρεμφε
 πολλαπλασιαστικού υλικού οπωροφόρων φυτών και των ρείς ή ανάλογες πρέπει να είναι οι συνθήκες;
 οπωροφόρων δένδρων που προορίζονται για την παρα
 γωγή φρούτων (2), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει 2. Υπό το πρίσμα της απαντήσεως στο ερώτημα αριθ . 1 ,
 από τη συνθήκη ΕΚ. επιβάλλεται βάσει του άρθρου 8 της οδηγίας 64/221 /ΕΟΚ,
 όταν αντιτάσσεται σε κοινοτικό υπήκοο άρνηση εισόδου
 2 . Να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά στο Ηνωμένο Βασίλειο για λόγους εθνικής ασφαλείας, να
 έξοδα. έχει o εν λόγω κοινοτικός υπήκοος δικαίωμα προσφυγής
 ενώπιον του immigration adjudicator αν, κατ ' ορθή ερμη
 IcsyvQiofioi xai xvgia emyeLprjpiara: νεία των σχετικών διατάξεων του εθνικού δικαίου , o
 βρετανός υπήκοος στον οποίο δεν επιτρέπεται η είσοδος
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα συμπίπτουν με τους
 ισχυρισμούς και τα επιχειρήματα στην υπόθεση C-79/95 - οι στο Ηνωμένο Βασίλειο για λόγους εθνικής ασφαλείας έχει
 προθεσμίες για τη μεταφορά των οδηγιών στο εσωτερικό δικαίωμα προσφυγής προκειμένου να αποδείξει ότι έχει
 δίκαιο έληξαν στις 31 Δεκεμβρίου 1992. τη βρετανική ιθαγένεια και ότι, συνεπώς, δικαιούται να
 εισέλθει στο Ηνωμένο Βασίλειο, ανεξαρτήτως του αν η
 (') ΕΕ αριθ . L 157 της 10. 6. 1992 , σ. 1 . παρουσία του στο κράτος αυτό είναι ανεπιθύμητη για
 (2 ) ΕΕ αριθ . L 157 της 10. 6 . 1992, σ. 10. λόγους εθνικής ασφαλείας;
 3. Έχουν εφαρμογή τα οριζόμενα στην αρχή του άρθρου 9
 παράγραφος 1 , της οδηγίας 65/221/ΕΟΚ («αν δεν χωρεί
 προσφυγή σε δικαστήριο ή αν η προσφυγή αυτή αναφέ
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως από το ρεται μόνο στη νομιμότητα της αποφάσεως ή αν δεν έχει
 Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που υπέβαλε το ανασταλτικό αποτέλεσμα») και επί του άρθρου 9 παρά
 High Court of Justice, Queen's Bench Division, με Διάταξη γραφος 2 ;
 της 3ης Φεβρουαρίου 1995 στην υπόθεση The Queen κατά
 The Secretary of State for the Home Department, ex parte:
 4. Όταν έχει ληφθεί για λόγους δημοσίας τάξεως και
 Mann Singh Shingara
 δημοσίας ασφαλείας απόφαση περί αποκλεισμού κοινο
 (Υπόθεση C-65/95) τικού υπηκόου από την επικράτεια κράτους μέλους άλλου
 (95/C 159/23 ) από αυτό του οποίου έχει τη ιθαγένεια και όταν o
 κοινοτικός υπήκοος έχει εγκαταλείψει το εν λόγω κράτος
 Με Διαταξη της 3ης Φεβρουαρίου 1995 η οποία περιήλθε στη μέλος χωρίς να ασκήσει προσφυγή ή χωρίς να ζητήσει τη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 13 Μαρτίου 1995 , το High συμβουλευτικού χαρακτήρα γνωμοδότηση αρμοδίας ανε
 Court of Justice , Queen's Bench Division , στο πλαίσιο της ξάρτητης αρχής κατά τα άρθρα 8 και 9 της οδηγίας
 υποθέσεως The Queen κατά The Secretary of State for the 64/221 /ΕΟΚ του Συμβουλίου , έχει o κοινοτικός υπήκοος
 Home Department, ex parte : Mann Singh Shingara, ζητεί την δικαίωμα, αν επιστρέψει ή επιδιώξει να επιστρέψει στο


text:
C 258/34 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 15.8.98
 Sarda, dijgcoäqo Paqiriäxm, le soäpo epidoärexm rso Kotnel- 1. Jasaqceiäsai g diäjg.
 botäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo Bonn jai Schmitt, 7, Val
 Sainte-Croix, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy 2. Paqeäkjei g eäjdorg apouórexy epiä sxm aisgärexm paqel-
 (ejpqoärxpoy: John Carbery), tporsgqifoleämot apoä sgm bórexy pot tpeäbakam g Foreign Trade Association jai g
 Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: ConfeÂdeÂration EuropeÂenne de l'Industrie de la Chausseure,
 GeÂrard Berscheid), le amsijeiälemo sgm ajtäqxrg sot jahxäy jai epiä sgy aisgärexy sgqgärexy sot apoqqgäsot
 óqhqot 1, rgleiäo 4, sot jamomirlotä (EJ) aqih. 2222/96 sot pot tpeäbakam oi pqoruetäcotrey.
 Rtlbotkiäot, sgy 18gy Moelbqiäot 1996, cia sgm sqopopoiägrg
 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 805/68 peqiä joimgäy oqcamxärexy 3. G Episqopgä ueäqei sa dijarsijó sgy eänoda jahxäy jai so
 acoqóy rsom soleäa sot boeiäot jqeäasoy (EE L 296 sgy gälirt sxm dijarsijxäm enoädxm sxm pqoruetcotrxäm, oi
 21.11.1996, r. 50), so Pqxsodijeiäo (peälpso slgäla), rtcjeiä- opoiäey ueäqotm so tpoäkoipo sxm dijarsijxäm soty
 lemo apoä soty J. Azizi, Pqoäedqo, R. García-Valdecasas jai enoädxm.
 M. Jaeger, dijarseäy, cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy
 25 Iotmiäot 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä: 4. Oi tpobókotrey aiäsgrg paqelbórexy ueäqotm sa dija-
 rsijó soty eänoda.
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg.
 (1) EE C 166 sgy 31.5.1997.
 2. Jasadijófei rsa dijarsijó eänoda soty pqoruetäcomsey
 oi opoiäoi tpovqeotämsai ma jasabókotm eiy okoäjkgqom sa
 dijarsijó eänoda sot Rtlbotkiä ot. G Episqopgä ueäqei sa
 dijó sgy dijarsijó eänoda.
 (1) EE C 94 sgy 22.3.1997 jai EE C 166 sgy 31.5.1997. DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 (sqiäso slgäla)
 sgy 8gy Iotmiäot 1998
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT rsgm tpoäherg T-148/97, David T. Keeling, jasó Cqaueiäot
 Emaqlomiärexy rso Pkaiärio sgy Erxseqijgäy Acoqóy (elpo-
 sgy 30gäy Iotmiäot 1998 qijó rgälasa, rveädia jai tpodeiäclasa) (1)
 rsgm tpoäherg T-73/97, British Shoe Corporation Footwear (Cqaueiäo Emaqlomiärexy rso Pkaiärio sgy Erxseqijgäy Aco-
 Supplies Ltd j.pk. jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm qóy (elpoqijó rgälasa, rveädia jai tpodeiäclasa) Ç
 Joimosgäsxm (1) Apoäuarg sot pqoeädqot sot Cqaueiäot peqiä sgy oqcamxärexy
 (Msólpimcj Ç Tpodgälasa pot eävotm so pómx leäqoy apoä sxm slglósxm pqorutcxäm Ç Pqorutcgä ajtqxärexy Ç
 tuamsijeäy täkey jasacxcgäy Kaøjgäy Dglojqasiäay sgy Jiämay Òqhqo 173 sgy Rtmhgäjgy EJ Ç Apaqódejso)
 jai Imdomgriäay Ç Jamomirloäy sgy Episqopgäy cia sgm epi- (98/C 258/60)
 bokgä pqorxqimotä darlotä amsimsólpimcj Ç Pqorutcgä
 ajtqxärexy Ç Lesacemeärseqg eäjdorg jamomirlotä cia sgm (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 epibokgä oqirsijotä darlotä amsimsólpimcj Ç Jasóqcgrg
 diäjgy) Rsgm tpoäherg S-148/97, David T. Keeling, leäkoy slgälasoy
 (98/C 258/59) pqorutcxäm sot Cqaueiäot Emaqlomiärexy rso Pkaiärio sgy
 Erxseqijgäy Acoqóy (elpoqijó rgälasa, rveädia jai tpodeiäc-
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä) lasa), jósoijoy Alicante (Irpamiäa), ejpqorxpotälemoy apoä
 som Arthur Alan Dashwood, barrister, sot dijgcoqijotä
 Rsgm tpoäherg S-73/97, British Shoe Corporation Footwear rtkkoäcot sgy Acckiäay jai sgy Otakiäay, jai som Edward
 Supplies Ltd, le eädqa so Leicester (Gmxleämo Bariäkeio), Lewis, solicitor, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijg-
 Clarks International Ltd, le eädqa so Somerset (Gmxleämo coäqo ArseÁne Kronshagen, 22, rue Marie-AdeÂlaïde, jasó
 Bariäkeio), Deichmann-Schuhe GmbH & Co Vertriebs KG, le Cqaueiäot Emaqlomiärexy rso Pkaiärio sgy Erxseqijgäy Aco-
 eädqa so Essen (Ceqlamiäa), Groupe AndreÂ SA, le eädqa so qóy (elpoqijó rgälasa, rveädia jai tpodeiäclasa) (ejpqoärx-
 Paqiäri, Reno Versandhandel GmbH, le eädqa so Thalei- poi: Oreste Montalto, jai JoaÄo Paulo Miranda de Sousa), le
 schweiler-Froschen (Ceqlamiäa), Leder & Schuh AG, le eädqa amsijeiälemo aiäsgrg ajtqxärexy sgy apouórexy ADM-97-3
 so Graz (Atrsqiäa), ejpqorxpotälemey apoä soty Alasdair Bell sot pqoeädqot sot Cqaueiäot Emaqlomiärexy rso Pkaiärio sgy
 jai Mark Powell, solicitors, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco Erxseqijgäy Acoqóy (elpoqijó rgälasa, rveädia jai tpodeiäc-
 som dijgcoäqo Marc Loesch, 11. rue Goethe, jasó Episqopgäy lasa), sgy 21gy Uebqotaqiäot 1997, peqiä sgy oqcamxärexy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Nicholas Khan), sxm slglósxm pqorutcxäm, so Pqxsodijeiäo (sqiäso slgäla),
 pot eiäve xy amsijeiälemo aiäsgrg ajtqxärexy sot jamomirlotä rtcjeiälemo apoä sg V. Tiili, Pqoäedqo, jai soty C. P. BrieÈt jai
 (EJ) aqih. 165/97 sgy Episqopgäy, sgy 28gy Iamotaqiäot 1997, A. Potocki, dijarseäy, cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy
 cia sgm epibokgä pqorxqimotä darlotä amsimsólpimcj rsiy 8 Iotmiäot 1988 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 eiracxceäy oqirleämxm tpodglósxm pot eävotm so pómx leäqoy
 apoä tuamsijeäy täkey jasacxcgäy Kaøjgäy Dglojqasiäay sgy 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg.
 Jiämay jai Imdomgriäay (EE L 29 sgy 31.1.1997, r. 3), so
 Pqxsodijeiäo (pqxäso pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä 2. O pqoruetäcxm ha ueäqei sa dijarsijó eänoda.
 soty B. Vesterdorf, Pqoäedqo, C. W. Bellamy, R. M. Moura
 Ramos, J. Pirrung jai P. Mengozzi, dijarseäy, cqallaseäay: H. (1) EE C 199 sgy 28.6.1997.
 Jung, eneädxre rsiy 30 Iotmiäot 1998 diósang le so ajoäkotho
 diasajsijoä:

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 17.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 409/28
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Social número 1 de Córdoba (Ισπανία) στις 27 Αυγούστου 2014 — María Auxiliadora Arjona Camacho κατά Securitas Seguridad España, S.A.
 (Υπόθεση C-407/14)
 2014/C 409/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de lo Social no 1 de Córdoba
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: María Auxiliadora Arjona Camacho
 Εναγομένη: Securitas Seguridad España, S.A.
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 18 της οδηγίας 2006/54/ΕΚ (1), στον βαθμό που αναγνωρίζει στην αποζημίωση θύματος δυσμενούς διακρίσεως λόγω φύλου αποτρεπτικό (πέραν του πραγματικού, αποτελεσματικού και ανάλογου προς την προκληθείσα ζημία) χαρακτήρα, την έννοια ότι παρέχει στον εθνικό δικαστή τη δυνατότητα να επιδικάσει μια κατ’ ουσίαν παρεπόμενη εύλογη αποζημίωση κυρωτικού χαρακτήρα, ήτοι πρόσθετο ποσό που βαίνει μεν πέραν της πλήρους αποκαταστάσεως της πράγματι προκληθείσας ζημίας, επιτελεί όμως ρόλο παραδειγματισμού για τρίτους (πέραν του ιδίου του ζημιώσαντος), υπό την προϋπόθεση ότι το ποσό αυτό παραμένει εντός των ορίων της αναλογικότητας, τούτο δε ακόμη και όταν το είδος αυτό της αποζημιώσεως κυρωτικού χαρακτήρα είναι ξένο προς την οικεία νομική παράδοση του εθνικού δικαστή;
 (1) Οδηγία 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης (αναδιατύπωση) (ΕΕ L 204, σ. 23).


text:
 25.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 147/18
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Απριλίου 2013 — IPK International κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-671/11) (1)
 (Συνδρομή στη χρηματοδότηση σχεδίου οικολογικού τουρισμού - Επιστροφή των ανακτηθέντων ποσών - Απόφαση που εκδίδεται κατόπιν της ακυρώσεως από το Γενικό Δικαστήριο της προγενέστερης αποφάσεως περί ανακλήσεως της συνδρομής - Αντισταθμιστικοί τόκοι - Τόκοι υπερημερίας - Υπολογισμός)
 2013/C 147/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: IPK International — World Tourism Marketing Consultants GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Pitschas, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Dintilhac, G. Wilms και Γ. Ζαββός)
 Αντικείμενο
 Αίτηση μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 14ης Οκτωβρίου 2011 [ENTR/R1/HHO/lsa — entre.r.l(2011)1183091], περί καταβολής στην προσφεύγουσα συνολικού ποσού 720 579,90 ευρώ, στο οποίο περιλαμβάνεται ποσό αντισταθμιστικών τόκων ύψους 158 618,27 ευρώ.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 14ης Οκτωβρίου 2011 [ENTR/R1/HHO/lsa — entre.r.l(2011)1183091] καθόσον το ποσό των υπολογιζόμενων σε αυτή καταβλητέων τόκων στην IPK International — World Tourism Marketing Consultants GmbH περιορίζεται στο ποσό των 158 618,27 ευρώ.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 65 της 3.3.2012.


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/38
 Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουνίου 2011 η Longevity Health Products, Inc. κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 15 Απριλίου 2011 στην υπόθεση T-95/11, Longevity Health Products, Inc. κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 (Υπόθεση C-378/11 P)
 2011/C 269/79
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Longevity Health Products, Inc. (εκπρόσωπος: J. Korab, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή την αναίρεση που άσκησε η εταιρία Longevity Health Products, Inc.,
 —
 να ακυρώσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Απριλίου 2011, T-95/11,
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη διάταξη πρέπει να αναιρεθεί για τους ακόλουθους λόγους:
 —
 η συλλογιστική του Γενικού Δικαστηρίου είναι εσφαλμένη·
 —
 το Γενικό Δικαστήριο δεν εξέτασε τα επιχειρήματα που προέβαλε ο δικαιούχος του σήματος.


text:
Αριθ . C 208/6 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 8 . 95
 Αίτηση αναιρεσεως υποβληθείσα απο την Επιτροπή των στις 31 Μαΐου 1995 , το Gerechtshof te 's-Hertogenbosch, στο
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της αποφάσεως της 28ης πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Maatschap M.J.M. Linthorst,
 Μαρτίου 1995 του τρίτου τμήματος του Πρωτοδικείου των K.G.P. Pouwels en J. Scheres c.s. και Inspecteur der Bela
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Τ-12/94, Frédéric stingdienst/Ondernemingen te Roermond που εκκρεμεί ενώ
 Daffic κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 (Υπόθεση C-166/95 P) αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 (95/C 208/12).
 Έχει το άρθρο 9 της έκτης οδηγίας την έννοια ότι ως τόπος
 στον οποίο παρέχει κτηνίατρος τις υπηρεσίες του υπό την
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε ιδιότητά του αυτή θεωρείται o τόπος στον οποίο έχει την έδρα
 νη από τον Δημήτριο Γκουλούση , μέλος της Νομικής Υπηρε της οικονομικής του δραστηριότητας ή της μόνιμης εγκατα
 σίας, επικουρούμενον από τον Benoit Cambier, δικηγόρο στάσεώς του από την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες ή ,
 Βρυξελλών , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο ελλείψει μιας τέτοιας έδρας ή μόνιμης εγκαταστάσεως, o
 Κρεμλή , Centre Wagner, Kirchberg, υπέβαλε ενώπιον του τόπος της κατοικίας του ή της συνήθους διαμονής του , ή έχει
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 30 Μαΐου το άρθρο αυτό την έννοια ότι o τόπος στον οποίο ένας
 1995 αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως της 28ης κτηνίατρος παρέχει τις υπηρεσίες του υπό την ιδιότητά του
 Μαρτίου 1995 , την οποία εξέδωσε το τρίτο τμήμα του αυτή βρίσκεται αλλού , συγκεκριμένα δε εκεί όπου εκτελείται
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση υλικώς η παροχή των υπηρεσιών αυτών ή βρίσκεται η έδρα
 Τ-12/94, Frédéric Daffix κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών της οικονομικής δραστηριότητάς του λήπτη ή μόνιμη εγκα
 Κοινοτήτων. τάσταση για την οποία παρασχέθηκε η υπηρεσία ή , ελλείψει
 μιας τέτοιας έδρας ή μόνιμης εγκαταστάσεως, o τόπος της
 κατοικίας του ή της συνήθους διαμονής του ;
 H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο :
 — να εξαφανίσει την απόφαση του τρίτου τμήματος του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 28ης
 Μαρτίου 1995 στην υπόθεση Τ-12/94 ('),
 — να δεχθεί τα αιτήματα που διατύπωσε η Επιτροπή
 ενώπιον του Πρωτοδικείου , και να απορρίψει, συνεπώς, Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 τα αιτήματα του Frédéric Daffix, υπέβαλε η Pretura Circondariale di Vicenza με διάταξη της
 22ας Απριλίου 1995 στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας
 κατά του Luciano Arcaro
 — να αποφανθεί κατά νόμον επί των δικαστικών εξόδων.
 (Υπόθεση C-168/95)
 (95/C 208/14)
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα:
 — Απαράδεκτο του λόγου που δέχθηκε το Πρωτοδικείο : Με διάταξη της 22ας Απριλίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 κακώς το Πρωτοδικείο έκρινε ότι εν προκειμένω o λόγος Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 που στηρίζεται στην ανεπαρκή αιτιολογία μπορούσε να στις 30 Μαΐου 1995 , η Pretura Circondariale di Vicenza
 θεωρηθεί ως δημοσίας τάξεως και να κριθεί παραδεκτός ( Ιταλία), στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας κατά του
 παρά την καθυστέρησή του . Luciano Arcaro που εκκρεμεί ενώπιον της, ζητεί από το
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 εξής ερωτημάτων:
 — Αβάσιμο του λόγου που δέχθηκε το Πρωτοδικείο .
 α) αν η προτεινόμενη στο σημείο 8 (') της παρούσας διατά
 (') ΕΕ αριθ . C 119 της 13 . 5 . 1995 , σ. 11 . ξεως ερμηνεία των κοινοτικών οδηγιών 76/464/ΕΟΚ (2)
 και 83/513/ΕΟΚ (3), στην εφαρμογή των οποίων αποβλέ
 πει το ιταλικό ΝΔ 133/1992, είναι ορθή
 β) σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ανωτέρω
 ερώτημα, αν, κατ ' ορθή ερμηνεία της κοινοτικής ρυθμί
 σεως, είναι δυνατή η απευθείας εφαρμογή των κοινοτι
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που κών διατάξεων και η ταυτόχρονη μη εφαρμογή των
 υπέβαλε το Gerechtshof με απόφαση της 18ης Μαΐου 1995 αντίθετων διατάξεων του εσωτερικού δικαίου , έστω και
 στην υπόθεση Maatschap M.J.M. Linthorst, K.G.P. Pouwels αν τούτο ενδέχεται να είναι επαχθέστερο για τον πολί
 en J. Scheres c.s. και Inspecteur der Belastingdienst/Onder τη·
 nemingen te Roermond
 (Υπόθεση C-167/95) γ) σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώ
 (95/C 208/13 τημα, ποιος είναι, κατ ' ορθή ερμηνεία της κοινοτικής
 ρυθμίσεως, o άλλος εκείνος μηχανισμός που πρέπει να
 εφαρμοστεί προκειμένου να εξαλειφθούν από την εθνική
 Με απόφαση της 18ης Μαΐου 1995 , η οποία περιήλθε στη έννομη τάξη οι διατάξεις του εσωτερικού δικαίου που
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αντιβαίνουν προς τις κοινοτικές, εφόσον η απευθείας


text:
2 . 3 . 96 1 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 64/9
 4. Ενόψει όλων των λοιπών περιστάσεων, συμβιβάζεται o — Έχουν τα άθθθα 4 και 7 της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του
 καθορισμός από το Συμβούλιο των πθοαναφεθθεισών Συμβουλίου ('), την έννοια ότι η οδηγία αυτή εφαρμόζεται
 ποσοστώσεων με: στις πράξεις συγχώνευσης-απορροφήσεως που ορίζονται
 στα άρθρα 371 έως 372-2 του νόμου 66.537 της 24ης
 i) την κοινή αλιευτική πολιτική , και ιδίως τον κανονισμό Ιουλίου 1966 περί των εμπορικών εταιρειών;
 (ΕΟΚ ) αριθ . 3760/92 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμ
 βρίου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικού συστήματος για — Συνάδει η είσπραξη από το Γαλλικό Δημόσιο οχημάτων
 την αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια (2); κατόπιν συγχωνεύσεως-απορροφήσεως προς την απαγό
 ii ) την αρχή της αναλογικότητας; ρευση του άρθρου 10 της οδηγίας και, σε περίπτωση
 αρνητικής απαντήσεως, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής
 των διατάξεων του άρθρου 12 ;
 5 . Αν o καθορισμός των πθοαναφεθθεισών ποσοστώσεων
 με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3362/94 είναι άκυρος,
 δικαιούνται οι προσφεύγοντες να ζητήσουν αποζημίωση ί 1 ) ΕΕ αριθ . L 249 της 3 . 10. 1969, σ. 5 .
 από το καθού και, σε περίπτωση καταφατικής απαντή
 σεως, ποιες είναι οι προϋποθέσεις γενέσεως της ευθύνης
 προς αποζημίωση ;
 (>) ΕΕ αριθ . L 363 της 31 . 12. 1994, σ. 1 .
 (2 ΕΕ αριθ . L 389 της 31 . 12. 1992 , σ. 1 . Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Conseil d'État του Βασιλείου του Βελγίου,
 section d'administration, με απόφαση της 10ης Νοεμβρίου
 1995, στην υπόθεση Ligue royale belge pour la protection des
 oiseaux και Société d'études ornithologiques AVES, κατά
 Βαλλονικής Περιφέρειας, — Παρεμβαίνον: Fédération
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που royale ornithologique belge
 υπέβαλε η Pretura Circondariale di Roma — Sezione distac
 (Υπόθεση C-10/96)
 cata di Tivoli — με διατάξεις της 22ας Νοεμβρίου 1995 στο
 πλαίσιο των ποινικών δικών που εκκρεμούν ενώπιον της (96/C 64/20)
 κατά των Sandro Gallotti και Francesco Palermo
 (Υποθέσεις C-6/96 και C-7/96) Με απόφαση της 10ης Νοέμβριου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 (96/C 64/18 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευθωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 17 Ιανουαρίου 1996, το Conseil d'État του Βασιλείου του
 Βελγίου , section d'administration, στο πλαίσιο της διαφοράς
 Με διατάξεις της 22ας Νοέμβριου 1995 , οι οποίες περιήλθαν μεταξύ Ligue royale belge pour la protection des oiseaux και
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο Société d'études ornithologiques AVES , αφενός, και Βαλλο
 τήτων στις 11 Ιανουαρίου 1996, η Pretura Circondariale di νικής Περιφέρειας αφετέρου , — Παρεμβαίνον: Fédération
 Roma — Sezione distaccata di Tivoli ( Ιταλία), στο πλαίσιο royale ornithologique belge , που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί
 των ποινικών δικών που εκκρεμούν ενώπιον της κατά των από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 Sandro Gallotti και Francesco Palermo, υπέβαλε στο Δικα επί των εξής ερωτημάτων:
 στήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ορισμένα προδικαστι
 κά ερωτήματα που συμπίπτουν με τα ερωτήματα που έχουν
 υποβληθεί στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-58/95 1 . Επιτρέπουν τα άρθρα 5 , 9 και 18 της οδηγίας 79/409/
 κ.λπ.('). ΕΟΚ ('), της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως
 των αγρίων πτηνών, σε ένα κράτος μέλος να λάβει υπόψη
 (>) Βλ. ΕΕ αριθ . C 119 της 13. 5. 1995 , σ. 6. — κατά φθίνουσα πρόοδο και για ορισμένο χρονικό
 διάστημα — το γεγονός ότι η απαγόρευση συλλήψεως
 πτηνών για λόγους αναψυχής θα εξανάγκαζε πολλούς
 ερασιτέχνες να τροποποιήσουν τις εγκαταστάσεις τους
 και να εγκαταλείψουν ορισμένες συνήθειες, όταν το
 κράτος αυτό αναγνωρίζει ότι η εκτροφή ναι μεν παρίστα
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που ται δυνατή , δεν είναι όμως πραγματοποιήσιμη σε ευρεία
 υπέβαλε το Tribunal de Grande Instance de Tours με κλίμακα για τον λόγο αυτόν;
 απόφαση της 4ης Ιανουαρίου 1996 στην υπόθεση Locamion
 SA και Directeur des services fiscaux d' Indre et Loire
 2. Αφήνουν τα άρθρα 5 , 9 και 18 της οδηγίας 79/4Θ9/ΕΟΚ —
 (Υπόθεση C-8/96) και, αν ναι, κατά πόσον — τα κράτη μέλη να επιτρέπουν τη
 (96/C 64/19) σύλληψη πτηνών που φυσιολογικά ζουν σε άγρια κατά
 σταση στο ευρωπαϊκό έδαφος, για να προλαμβάνονται,
 στα ερασιτεχνικά πτηνοτροφεία, τα μειονεκτήματα της
 Με απόφαση της 4ης Ιανουαρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 15 Ιανουαρίου 1996, το
 αιμομιξίας που θα προέκυπταν από τη συρροή ενδογαμι
 κών διασταυρώσεων;
 Tribunal de Grande Instance de Tours (πρώτο τμήμα), στο
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Locamion SA και Directeur des
 services fiscaux d ' Indre et Loire που εκκρεμεί ενώπιον του , (') ΕΕ ειδ. έκδ. 15/Θ01 , σ. 202.
 ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά
 σεως επί των εξής ερωτημάτων:


text:
2 . 3 . 96 1 EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 64/1
 T
 (Ανακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ αν δεν έχει γίνει επίκληση της διατάξεως αυτής από τον
 της 14ης Δεκεμβρίου 1995 διάδικο εντός ορισμένης προθεσμίας.
 στην υπόθεση C-312/93 (αίτηση του cour d'appel de Bruxelles
 ί 1 ) ΕΕ αριθ . C 189 της 13 . 7 . 1993 .
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) (')
 («Εξουσία του εθνικού δικαστή να εξετάζει αυτεπαγγέλτως
 αν το εθνικό δίκαιο συμβιβάζεται προς το κοινοτικό
 δίκαιο»)
 (96/C 64/01 )
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 14ης Δεκεμβρίου 1995
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) στην υπόθεση C-317/93 (αίτηση του Sozialgericht Hannover
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) (] )
 («Ίση μεταχείριση μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφθαση θα δημο κοινωνικής ασφαλίσεως — Άρθρο 4 παράγραφος 1 της
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») οδηγίας 79/7/ΕΟΚ — Αποκλεισμός των ησσόνων εργασιών
 από την υποχρεωτική ασφάλιση αναπηρίας και γήρα
 τος»)
 Στην υπόθεση C-312/93, που εχει ως αντικείμενο αίτηση του 96/C 64/02)
 cour d'appel de Bruxelles προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή
 του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος
 δικαστηρίου μεταξύ Peterbroeck , Van Campenhout & Cie (Προσωρινή μετάφθαση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 SCS και Βελγικού Δημοσίου , η έκδοση προδικαστικής απο σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 φάσεως ως προς την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου
 σχετικά με την εξουσία του εθνικού δικαστή να εξετάζει Στην υπόθεση C-317/93, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 αυτεπαγγέλτως αν το εθνικό δίκαιο συμβιβάζεται προς το Sozialgericht Hannover (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ'
 κοινοτικό δίκαιο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 Iglesias, Πθόεδοο, K. N. Κακούθη , D. A. O. Edward, J.-P. ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 Puissochet και G. Hirsch, προέδρους τμήματος, G. F. Mancini αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Inge Nolte και Landesversi
 (εισηγητή), F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida, cherungsanstalt Hannover, η έκδοση προδικαστικής αποφά
 P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J. L. Murray, P. Jann και H. σεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 4 παράγραφος 1 της
 Ragnemalm, δικαστές, το Δικαστήριο, γενικός εισαγγελέας: οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 19ης Δεκεμβρίου
 F. G. Jacobs, γραμματείς: R. Grass, Γραμματέας, και H. A. 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης
 Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 14 Δεκεμ μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα
 βρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: κοινωνικής ασφαλίσεως (2), το Δικαστήριο, συγκείμενο από
 τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, K. N. Κακούθη
 (εισηγητή ), D. A. O. Edward και G. Hirsch, προέδρους
 Το κοινοτικό δίκαιο δεν επιτθέπει την εφαρμογή εθνικού τμήματος, F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida,
 δικονομικού κανόνα, o οποίος, υπό συνθήκες όπως αυτές της P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, P. Jann, H. Ragnemalm και L.
 εν λόγω διαδικασίας στην κύρια δίκη, απαγορεύει στο εθνικό Sevón, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας:
 δικαστήριο, το οποίο εκδικάζει διαφορά στο πλαίσιο της D. Louterman-Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδω
 αρμοδιότητάς του, να εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν πράξη του σε στις 14 Δεκεμβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο
 εσωτερικού δικαίου συμβιβάζεται προς κοινοτική διάταξη, διατακτικό :
 ---pagebreak--- Αριθ. C 64/2 | EL | Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2. 3 . 96
 Το άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του στο δίκτυο διανομής, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής
 Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτι του άρθρου 30 της συνθήκης ΕΚ.
 κής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ
 ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως, 3. Τα άρθρα 5, 90 και 86 της συνθήκης ΕΚ δεν κωλύουν μια
 έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε μια εθνική ρύθμιση, η εθνική νομοθεσία, όπως η ιταλική, να αναθέτει τη λιανική
 οποία αποκλείει από το προβλεπόμενο από τον νόμο σύστη πώληση επεξεργασμένου καπνού αποκλειστικά σε διανο
 μα ασφαλίσεως γήρατος τις εργασίες που κατά κανόνα μείς στους οποίους χορηγεί σχετική άδεια η δημόσια
 συνεπάγονται λιγότερες από δεκαπέντε ώρες απασχολήσεως αρχή.
 την εβδομάδα και μισθό μη υπερβαίνοντα το ένα έβδομο του 4. Το άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ δεν κωλύει μια εθνική
 μηνιαίου μισθού αναφοράς, ακόμη και αν πλήττει πολύ νομοθεσία, όπως η ιταλική, να τιμωρεί ως έγκλημα
 περισσότερες γυναίκες απ' ό,τι άνδρες, εφόσον o εθνικός λαθρεμπορίας την υπό του καταναλωτή παράνομη κατο
 νομοθέτης μπορούσε εύλογα να θεωρήσει ότι η επίμαχη χή επεξεργασμένου καπνού προερχομένου από άλλα
 νομοθεσία ήταν αναγκαία για την επίτευξη σκοπού της κράτη μέλη, για τον οποίο δεν έχει καταβληθεί o σύμφω
 κοινωνικής πολιτικής άσχετου προς οποιαδήποτε διάκριση νος με το κοινοτικό δίκαιο ειδικός φόρος καταναλώσεως,
 λόγω φύλου. ενώ η λιανική πώληση αυτών των προϊόντων, όπως και η
 των εγχωρίων προϊόντων του ίδιου τύπου, ανατίθεται
 (!) ΕΕ αριθ . C 205 της 29. 7. 1993 . αποκλειστικά σε διανομείς στους οποίους χορηγεί σχετική
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/003, σ. 160.
 άδεια η δημόσια αρχή.
 (>) ΕΕ αριθ. C 256 της 21 . 9. 1993.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 14ης Δεκεμβρίου 1995 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπόθεση C-387/93 (αίτηση της Pretura circondariale di της 14ης Δεκεμβρίου 1995
 Genova για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) ποινική στην υπόθεση 0444/93(αιτηση του Sozialgericht Speyer για
 δίκη κατά Giorgio Domingo Banchero (1 ) την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ursula Megner,
 («Άρθρα 5, 30, 37, 85, 86, 90, 92 και 95 της συνθήκης Hildegard Scheffel κατά Innungskrankenkasse Vorderpfalz,
 ΕΟΚ») vuvInnungskrankenkasse Rheinhessen-Pfalz ( ] )
 (96/C 64/03) («Ίση μεταχείριση μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα
 κοινωνικής ασφαλίσεως — Άρθρο 4 παράγραφος 1 της
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) οδηγίας 79/7/ΕΟΚ — Ήσσονες εργασίες και εργασίες
 βραχείας διαρκείας — Αποκλεισμός από την υποχρεωτική
 (Προσωρινή μετάφθαση· η οριστική μετάφθαση θα δημο ασφάλιση γήρατος, από την ασφάλιση ασθενείας και από
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») την υποχρέωση καταβολής εισφορών στο πλαίσιο της ασφα
 λίσεως κατά της ανεργίας»)
 Στην υπόθεση C-387/93, που έχει ως αντικείμενο αίτηση της
 Pretura circondariale di Genova (Ιταλία) προς το Δικαστήριο, (96/C 64/04)
 κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 οποία ζητείται, στο πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά Giorgio Domingo (Προσωρινή μετάφθαση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 Banchero, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 ερμηνεία των άρθρων 5 , 30, 37, 85, 86, 90, 92 και 95 της
 συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Στην υπόθεση C-444/93, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, D. A. O. Edward , J.-P. Puisso Sozialgericht Speyer (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ'
 chet (εισηγητή) και J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 Kapteyn, C. Gulmann, J. L. Murray και P. Jann, δικαστές, ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 γενικός εισαγγελέας: M. B. Elmer, γραμματέας: L. Hewlett, αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ , αφενός, Ursula Megner και
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 14 Δεκεμβρίου 1995 Hildegard Scheffel και, αφετέρου , Innungskrankenkasse Vor
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: derpfalz, Innungskrankenkasse Rheinhessen-Pfalz, υποστηθι
 ζομένης από τις Landesversicherungsanstalt Rheinland-Pfalz,
 1 . Το άρθρο 37 της συνθήκης ΕΚ δεν ασκεί επιρροή σε μια Bundesanstalt fur Arbeit και Firma G. F. Hehl & Co., η
 εθνική νομοθεσία όπως η ιταλική, η οποία επιφυλάσσει τη έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του
 λιανική πώληση επεξεργασμένου καπνού σε διανομείς άρθρου 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβου
 που έχουν λάβει άδεια από τη δημόσια αρχή, άπαξ αυτή η λίου , της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής
 τελευταία δεν επεμβαίνει στην επιλογή των προϊόντων τα εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών
 οποία προμηθεύονται οι λιανοπωλητές. και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως (2) , το
 Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias,
 2. Μια εθνική νομοθεσία, όπως η ιταλική, η οποία αναθέτει Πρόεδρο, K. N. Κακούθη (εισηγητή), D. A. O. Edward και G.
 τη λιανική πώληση επεξεργασμένου καπνού πάσης προ Hirsch, προέδρους τμήματος, F. A. Schockweiler, J. C.
 ελεύσεως σε αδειούχους διανομείς, χωρίς όμως να παρα Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, P. Jann,
 κωλύει μ ' αυτόν τον τρόπο την είσοδο στην εθνική αγορά H. Ragnemalm και L. Sevón, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 προϊόντων προελεύσεως άλλων κρατών μελών και πά P. Léger γραμματέας: D. Louterman-Hubeau, κύρια υπάλλη
 ντως χωρίς να δυσχεραίνει την είσοδο αυτή περισσότερο λος διοικήσεως, εξέδωσε στις 14 Δεκεμβρίου 1995 απόφασή
 απ ' ό,τι δυσχεραίνει την είσοδο των εγχωρίων προϊόντων με το ακόλουθο διατακτικό:


text:
 30.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/30
 Προσφυγή της European Dynamics S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2005
 (Υπόθεση Τ-59/05)
 (2005/C 106/63)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Η European Dynamics S.A, με έδρα την Αθήνα (Ελλάδα), εκπροσωπούμενη από τον Ν. Κορογιαννάκη, δικηγόρο, άσκησε στις 2 Φεβρουαρίου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής (Γενική Διεύθυνση: Γεωργία) με την οποία η προσφορά της προσφεύγουσας κρίθηκε μη ικανοποιητική και η σύμβαση ανατέθηκε στον επιτυχόντα επιχειρηματία·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα σχετικά με την προσφυγή δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας, ακόμη και αν η προσφυγή απορριφθεί.
 Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα:
 Η προσφεύγουσα εταιρία υπέβαλε προσφορά κατόπιν της εκ μέρους της Επιτροπής προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών ΑGRI-2004-S4FA-13-01, σχετικά με την παροχή υπηρεσιών ανάπτυξης, συντήρησης και υποστήριξης του συστήματος πληροφορήσεως για τη Γενική Διεύθυνση Γεωργίας- Συστήματα Δημοσιονομικής Πληροφόρησης (1). Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η εν λόγω προσφορά απορρίφθηκε και η σύμβαση ανατέθηκε σε άλλο υποψήφιο.
 Προς στήριξη της προσφυγής της περί ακυρώσεως της εν λόγω αποφάσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει, καταρχάς, ότι η Επιτροπή, εφαρμόζοντας υπερβολικά ασαφή κριτήρια εκτιμήσεως, παρέβη τον Δημοσιονομικό Κανονισμό (2) καθώς και το άρθρο 17, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/50 (3). Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, περαιτέρω, ότι η Επιτροπή παρέλειψε να διευκρινίσει σαφώς και αντικειμενικώς, προς απάντηση στις ερωτήσεις της προσφεύγουσας, τις προϋποθέσεις που έπρεπε να πληροί μια προσφορά για να γίνει δεκτή.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, επιπλέον, ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως κατά την εξέταση της προσφοράς της. Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η εξεταστική επιτροπή δεν εκτίμησε ορθώς τις προσφορές, καθόσον δεν έλαβε υπόψη ότι, αντιθέτως προς την προσφεύγουσα, αμφότερα τα μέρη του ομίλου στον οποίο ανατέθηκε τελικώς η σύμβαση διέθεταν ιδιαιτέρως περιορισμένη εμπειρία. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επίσης ότι η δική της προσφορά ήταν ελκυστικότερη.
 Η προσφεύγουσα επικαλείται, επίσης, την εκ μέρους της Επιτροπής παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως που υπέχει από το άρθρο 253 ΕΚ και την παράλειψη παροχής των κρίσιμων πληροφοριών που ζήτησε η προσφεύγουσα σχετικά με την απόρριψη της προσφοράς της. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επίσης ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως και επιμέλειας, καθόσον ενήργησε με σημαντική καθυστέρηση και δεν απάντησε προσηκόντως στα αιτήματα της προσφεύγουσας για σχετική πληροφόρηση πριν από την υποβολή των προσφορών.
 (1) ΕΕ 2004 S 59-050031
 (2) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002, L 248, σ. 1).
 (3) Οδηγία 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών (ΕΕ 1992, L 209, σ. 1).


text:
20.4.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 97/11
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ J. Choucroun, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: H. van
 της 23ης Ιανουαρι ́ου 2002 Lier), με αντικει ́μενο την υποχρε ́ωση της Επιτροπη ́ς να καταβα ́λει
 το ποσο ́ των 68 070 EUR, στο πλαι ́σιο της συμβα ́σεως ΑLTENER
 στην υπο ́θεση T-386/00, Margarida Gonçalves κατα ́ — AGORES αριθ. XVII/4.1030/Z/99-085, εντο ́κως, στο νο ́μιμο
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (1) επιτο ́κιο που ισχυ ́ει στο Βε ́λγιο, απο ́ τις 23 Ιουλι ́ου 2001, και
 του ́το εντο ́ς οκτω ́ ημερω ́ν απο ́ της δημοσιευ ́σεως της αποφα ́σεως
 (Υπα ́ λληλοι — Προκη ́ρυξη διαγωνισμου ́ — Αποκλεισμο ́ς που προ ́κειται να εκδοθει ́, υπο ́ την απειλη ́ επιβολη ́ς χρηματικη ́ς
 απο ́ διαγωνισμο ́ — Κανο ́νας αντιστοιχι ́ας — Παραδεκτο ́ ποινη ́ς 100 EUR για κα ́θε ημε ́ρα καθυστερη ́σεως, o Προ ́εδρος του
 — Αιτιολογι ́α — Καθη ́κον αρωγη ́ς και αρχη ́ της χρηστη ́ς Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε, στις 7 ∆εκεμβρι ́ου 2001, δια ́ταξη με το
 ́σεως)
 διοικη ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (2002/C 97/22) 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση λη ́ψεως ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Στην υπο ́θεση T-386/00, Margarida Gonçalves, πρω ́ην ́εκτακτος
 υπα ́λληλος του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν,
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον L. Tinti, δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων
 στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (εκπρο ́σωποι: Προσφυγη ́-αγωγη ́ του Falk-Ulrich von Hoff κατα ́ του
 J. F. De Wachter και D. Moore), με αντικει ́μενο, αφενο ́ς, αι ́τημα Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, που ασκη ́θηκε στις
 περι ́ ακυρω ́σεως των αποφα ́σεων της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς του 24 Ιανουαρι ́ου 2002
 εσωτερικου ́ διαγωνισμου ́ B/172 περι ́ αποκλεισμου ́ της προσφευ ́-
 γουσας απο ́ τις εξετα ́σεις του διαγωνισμου ́ αυτου ́ και περι ́ (Υπο ́θεση Τ-13/02)
 καταρτι ́σεως πι ́νακα επιτυχο ́ντων, καθω ́ς και κα ́θε μετε ́πειτα
 αποφα ́σεως του Κοινοβουλι ́ου στηριζομε ́νης στις αποφα ́σεις αυτε ́ς (2002/C 97/24)
 και, αφετε ́ρου, αι ́τημα αποζημιω ́σεως για την υλικη ́ ζημι ́α και
 χρηματικη ́ ικανοποι ́ηση για την ηθικη ́ βλα ́βη απο ́ τις αποφα ́σεις
 αυτε ́ς, το Πρωτοδικει ́ο, δικα ́ζον ως μονομελε ́ς, με δικαστη ́ τον (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Μ. Βηλαρα ́, γραμματε ́ας: J. Plingers, υπα ́λληλος διοικη ́σεως,
 εξε ́δωσε στις 23 Ιανουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 διατακτικο ́: Ο Falk-Ulrich von Hoff, κα ́τοικος Βερολι ́νου (Γερμανι ́α),
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Rechtsanwalt B. Wägenbaur, α ́σκησε
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. στις 24 Ιανουαρι ́ου 2002 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα. Κοινοβουλι ́ου.
 (1) EE C 61 της 24.2.2001. Ο προσφευ ́γων-ενα ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 17 Απριλι ́ου 2001 απο ́φαση του
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου·
 — να υποχρεω ́σει το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο να καταβα ́λει στον
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ προσφευ ́γοντα-ενα ́γοντα επι ́δομα εγκαταστα ́σεως υ ́ψους δυ ́ο
 μηνιαι ́ων μισθω ́ν πλε ́ον το ́κων 8 % απο ́ της υποβολη ́ς της
 της 7ης ∆εκεμβρι ́ου 2001 αιτη ́σεως της 15ης Μαρτι ́ου 2001·
 στην υπο ́θεση Τ-192/01 R, Lior GΕΙΕ κατα ́ Επιτροπη ́ς των — να καταδικα ́σει το καθου ́-εναγο ́μενο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Πληρωμη ́ εκ Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 συμβατικη ́ς υποχρεω ́ σεως — Προσωρινα ́ με ́τρα —
 Επει ́γον)
 Στο πλαι ́σιο της μεταφορα ́ς της ́εδρας του Ευρωπαϊκου ́ Λαϊκου ́
 Κο ́μματος απο ́ τη Βο ́νη στο Βερολι ́νο, o προσφευ ́γων-ενα ́γων (στο
 (2002/C 97/23) εξη ́ς: προσφευ ́γων), που υπηρετου ́σε στις Βρυξε ́λλες, και που
 ανε ́λαβε τη ∆ιευ ́θυνση της νε ́ας εγκαταστα ́σεως, μετατε ́θηκε στο
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) Βερολι ́νο και ζη ́τησε τη χορη ́γηση επιδο ́ματος εγκαταστα ́σεως
 συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 5 του παραρτη ́ματος VII του καταστατικου ́.
 Το ο ́ργανο απε ́ρριψε αυτη ́ την αι ́τηση με την αιτιολογι ́α ο ́τι ο
 Στην υπο ́θεση Τ-192/01 R, Lior GEIE, με ́εδρα τις Βρυξε ́λλες, προσφευ ́γων βρισκο ́ταν και πα ́λι κοντα ́ στην οικογε ́νεια ́ του, η
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους V. Marien και οποι ́α κατοικου ́σε στο Βερολι ́νο η ́δη πριν απο ́ τη μετα ́θεση ́ του.


text:
 2.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/24
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Ordinario di Verona (Ιταλία) στις 10 Φεβρουαρίου 2016 — Livio Menini και Maria Antonia Rampanelli κατά Banco Popolare — Società Cooperativa
 (Υπόθεση C-75/16)
 (2016/C 156/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Ordinario di Verona
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ανακόπτοντες: Livio Menini και Maria Antonia Rampanelli
 Καθής: Banco Popolare — Società Cooperativa
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 2013/11 (1), κατά το μέρος που ορίζει ότι η εν λόγω οδηγία εφαρμόζεται «με την επιφύλαξη της οδηγίας 2008/52 (2)», να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιφυλάσσει στα επιμέρους κράτη μέλη τη δυνατότητα να προβλέπουν υποχρεωτική διαμεσολάβηση μόνο για τις περιπτώσεις που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2013/11, δηλαδή για τις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 2, παράγραφος 2, της οδηγίας 2013/11, τις συμβατικές διαφορές που απορρέουν από συμβάσεις άλλες από τις συμβάσεις πωλήσεως ή παροχής υπηρεσιών, καθώς και εκείνες που δεν αφορούν τους καταναλωτές;
 2)
 Πρέπει το άρθρο 1 [...] της οδηγίας 2013/11, κατά το μέρος που διασφαλίζει στους καταναλωτές τη δυνατότητα να υποβάλουν καταγγελία κατά επαγγελματιών σε συσταθέντες προς τούτο φορείς εναλλακτικής επιλύσεως διαφορών, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει την προσφυγή στη διαμεσολάβηση, σε μια από τις διαφορές τις οποίες αφορά το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 2013/11, ως προϋπόθεση του παραδεκτού του ενδίκου βοηθήματος που ασκήθηκε από το μέρος που έχει την ιδιότητα του καταναλωτή και, εν πάση περιπτώσει, σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει την υποχρεωτική επικουρία από δικηγόρο και τα σχετικά έξοδα για τον καταναλωτή που μετέχει στη διαμεσολάβηση σε μια από τις προαναφερθείσες διαφορές, καθώς και τη δυνατότητα μη συμμετοχής στη διαμεσολάβηση μόνο όταν συντρέχει δικαιολογητικός λόγος;
 (1) Οδηγία 2013/11/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, για την εναλλακτική επίλυση καταναλωτικών διαφορών και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 και της οδηγίας 2009/22/ΕΚ (οδηγία ΕΕΚΔ) (ΕΕ L 165, σ. 63).
 (2) Οδηγία 2008/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, για ορισμένα θέματα διαμεσολαβήσεως σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 136, σ. 3).


text:
 14.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 27ης Φεβρουαρίου 2014 [αίτηση του Sozialgericht Nürnberg (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Petra Würker κατά Familienkasse Nürnberg
 (Υπόθεση C-32/13) (1)
 ([Κοινωνική ασφάλιση - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 - Οικογενειακά επιδόματα - Άρθρα 77 και 78 - Παροχές για τέκνα συντηρούμενα από δικαιούχους συντάξεων και για ορφανά - Κανονισμός (ΕΚ) 883/2004 - Οικογενειακές παροχές - Άρθρο 67 - Μέλη οικογένειας που κατοικούν σε άλλο κράτος μέλος - Έννοια του όρου «σύνταξη» - Δικαιούχος συντάξεως καταβαλλόμενης, κατά τη γερμανική νομοθεσία, για την ανατροφή τέκνων, μετά τον θάνατο του προσώπου από το οποίο ήταν διαζευγμένη η δικαιούχος της συντάξεως (Erziehungsrente)])
 2014/C 112/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sozialgericht Nürnberg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Petra Würker
 κατά
 Familienkasse Nürnberg
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Sozialgericht Nürnberg — Ερμηνεία των άρθρων 77 και 78 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73), καθώς και του άρθρου 67 του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (ΕΕ L 166, σ. 1) — Δικαίωμα του δικαιούχου συντάξεως σε οικογενειακές παροχές — Έννοια του όρου «σύνταξη» — Σύνταξη χορηγούμενη για την ανατροφή τέκνων μετά τον θάνατο του πρώην συζύγου (Erziehungsrente)
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 77, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως είχε μετά την τροποποίηση και την ενημέρωσή του με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, και τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 592/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, έχει την έννοια ότι παροχή, όπως η σύνταξη λόγω ανατροφής τέκνου κατά το άρθρο 47, παράγραφος 1, του έκτου βιβλίου του κώδικα κοινωνικών ασφαλίσεων (Sozialgesetzbuch, Sechstes Buch), η οποία, σε περίπτωση θανάτου, καταβάλλεται στον πρώην σύζυγο του αποβιώσαντος για την ανατροφή των τέκνων του εν λόγω πρώην συζύγου, δεν μπορεί να εξομοιωθεί προς «σύνταξη γήρατος, αναπηρίας, εργατικού ατυχήματος ή επαγγελματικής ασθένειας» κατά την έννοια της προαναφερθείσας διατάξεως του κανονισμού αυτού.
 2)
 Το άρθρο 67 του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας, έχει την έννοια ότι παροχή, όπως η σύνταξη λόγω ανατροφής τέκνου κατά το άρθρο 47, παράγραφος 1, του έκτου βιβλίου του κώδικα κοινωνικών ασφαλίσεων, εμπίπτει στην έννοια της «συντάξεως» κατά το εν λόγω άρθρο 67.
 (1) ΕΕ C 147 της 25.5.2013.


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/41
 Προσφυγή της 14ης Νοεμβρίου 2008 — Earle Beauty κατά ΓΕΕΑ (SUPERSKIN)
 (Υπόθεση T-486/08)
 (2009/C 6/80)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Liz Earle Beauty Co. Ltd (πρώην Liz Earle Cosmetics Ltd.) (Ryde, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: M. Cover, solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 15ης Σεπτεμβρίου 2008 στην υπόθεση R 1656/2007-4 και να κρίνει ότι πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση καταχώρισης του οικείου κοινοτικού σήματος (αίτηση καταχωρίσεως υπ' αριθ. 5 967 856) και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «SUPERSKIN» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 5 και 44 — αίτηση καταχωρίσεως υπ' αριθ. 5 967 856
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών έσφαλε διαπιστώνοντας ότι το εν λόγω σήμα είναι περιγραφικό των χαρακτηριστικών των προϊόντων ή των υπηρεσιών που αφορά ή αίτηση καταχωρίσεως.


text:
 4.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 253/16
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το τρίτο τμήμα διοικητικών διαφορών του Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 10 Απριλίου 2014 — María José Regojo Dans κατά Consejo de Estado
 (Υπόθεση C-177/14)
 2014/C 253/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: María José Regojo Dans
 Καθού: Consejo de Estado [Συμβούλιο της Επικρατείας]
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εμπίπτουν στον ορισμό του «εργαζομένου ορισμένου χρόνου» που περιέχεται στην παράγραφο 1 της ρήτρας 3 της συμφωνίας πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP, η οποία περιλαμβάνεται ως παράρτημα στην οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου (1), της 28ης Ιουνίου 1999, οι «μετακλητοί υπάλληλοι», όπως το καθεστώς αυτών ρυθμίζεται επί του παρόντος στο άρθρο 12 του νόμου 7/2007 της 12ης Απριλίου 2007, περί του βασικού καθεστώτος των εργαζομένων του Δημοσίου (del Estatuto básico del empleado público), και οι «μετακλητοί υπάλληλοι» όπως το καθεστώς αυτών ρυθμιζόταν παλαιότερα στο άρθρο 20, παράγραφος 2, του νόμου 30/1984, της 2ας Αυγούστου 1984, περί μέτρων για τη μεταρρύθμιση του καθεστώτος των δημοσίων υπαλλήλων (de Medidas para la reforma de la Función Pública);
 2)
 Έχει εφαρμογή στους εν λόγω «μετακλητούς υπαλλήλους» η αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων της ρήτρας 4, παράγραφος 4, της ως άνω συμφωνίας πλαισίου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP, για τους σκοπούς της αναγνωρίσεως και καταβολής σε αυτούς των αποδοχών που λόγω αρχαιότητας καταβάλλονται στους τακτικούς δημοσίους υπαλλήλους, τους εργαζομένους με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, τους αναπληρωτές δημοσίους υπαλλήλους και τους εργαζομένους με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου;
 3)
 Μπορεί να ενταχθεί στους αντικειμενικούς λόγους τους οποίους επικαλείται η εν λόγω ρήτρα 4 προκειμένου να δικαιολογηθεί διακριτική μεταχείριση το καθεστώς ελεύθερου διορισμού και παύσεως, το οποίο βασίζεται σε λόγους εμπιστοσύνης και εφαρμόζεται στους ως άνω «μετακλητούς υπαλλήλους» κατά τους δύο ισπανικούς νόμους που αναφέρθηκαν ανωτέρω;
 (1) ΕΕ L 175, σ. 43.


text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/10
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hanseatisches Oberlandesgericht στις 30 Μαΐου 2006 — Lämmerzahl GmbH κατά Freie Hansestadt Bremen
 (Υπόθεση C-241/06)
 (2006/C 212/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hanseatisches Oberlandesgericht
 Διάδικοι στη διαδικασία της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Lämmerzahl GmbH
 Καθού: Freie Hansestadt Bremen
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συμβιβάζεται με την οδηγία 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών (1), ειδικότερα με το άρθρο 1, παράγραφοι 1 και 3, η περίπτωση κατά την οποία εμποδίζεται το εν γένει δικαίωμα μετέχοντος σε διαγωνισμό για την ανάθεση δημοσίας συμβάσεως, να ασκήσει προσφυγή κατά της περί συνάψεως δημοσίας συμβάσεως αποφάσεως της αναθέτουσας αρχής, διότι ο προσφέρων υπαιτίως δεν επικαλέστηκε, εντός της προβλεπομένης από το εθνικό δίκαιο προθεσμίας διαμαρτυρίας, παράβαση της αναθέσεως, η οποία αφορά
 α)
 τον επιλεγέντα τύπο της προκηρύξεως διαγωνισμού
 ή
 β)
 την ορθότητα του καθορισμού της αξίας της συμβάσεως (ευδιάκριτα εσφαλμένος υπολογισμός ή ανεπαρκής διαφάνεια του καθορισμού)
 και, μετά την ορθώς καθορισθείσα ή ορθώς καθοριστέα αξία της συμβάσεως, θα ήταν δυνατός ο έλεγχος και άλλων, μη αποκλειομένων εκ των προτέρων –εξεταζομένων μεμονωμένα– παραβάσεων της αναθέσεως;
 2)
 Πρέπει ενδεχομένως να τίθενται ειδικές απαιτήσεις για τα περιλαμβανόμενα στην προκήρυξη για τη σύναψη δημοσίας συμβάσεως στοιχεία, που είναι κρίσιμα για τον καθορισμό της αξίας της συμβάσεως, για να μπορεί να συναχθεί γενικός αποκλεισμός της προστασίας που παρέχει το πρωτογενές δίκαιο κατά των παραβάσεων αναθέσεως που αφορούν τον υπολογισμό της αξίας της συμβάσεως, ακόμη και αν η ορθώς εκτιμηθείσα ή εκτιμητέα αξία της συμβάσεως υπερβαίνει την κρίσιμη κατωτάτη αξία;
 (1) ΕΕ L 209, σ. 1.


text:
20.3.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 71/11
 2) Έχει την έννοια το άρθρο 32 του ως άνω Πρωτοκόλλου Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 αριθ. 4 ότι οι τελωνειακές αρχές του κράτους μέλους βαλε το ∆ιοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, με απόφαση της
 εισαγωγής οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη τους τις αποφά- 30ής Σεπτεμβρίου 2003, στην υπόθεση Σφακιανάκης Α.Ε.Β.Ε.
 σεις των δικαστηρίων του κράτους εξαγωγής, οι οποίες κατά Ελληνικού ∆ημοσίου
 ανατρέπουν τα αποτελέσματα ελέγχων που διατάχθηκαν και
 διενεργήθηκαν από τις ουγγρικές αρχές μετά την εξαγωγή, (Υπόθεση C-24/04)
 λαμβανομένου υπόψη
 (2004/C 71/16)
 α) ότι οι αρχές του κράτους εισαγωγής πληροφορήθηκαν
 αρμοδίως τόσο την εκκρεμοδικία ενώπιον των ουγγρι-
 κών δικαστηρίων όσο και το αποτέλεσμα των σχετικών
 Mε απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 διαδικασιών και
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 26 Ιανουαρίου 2004, το ∆ιοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών ζητεί
 από το ∆ικαστήριο, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Σφακιανάκης
 β) ότι δεν ζήτησαν ποτέ οι ίδιες τη διενέργεια του ελέγχου; Α.Ε.Β.Ε. και Ελληνικού ∆ημοσίου που εκκρεμεί ενώπιόν του, την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 3) Αν η απάντηση σε ένα από τα παραπάνω ερωτήματα είναι
 καταφατική, έχουν την έννοια οι παραπάνω ρυθμίσεις του Τα ερωτήματα στην παρούσα υπόθεση ταυτίζονται με τα ερωτή-
 κοινοτικού δικαίου ότι δεν επιτρέπουν την έκδοση διοικη- ματα της υποθέσεως C-23/04.
 τικών πράξεων επιβολής πρόσθετων δασμών, φόρων και
 προστίμων, που εκδόθηκαν από τις εθνικές αρχές του κράτους
 εισαγωγής μετά την κοινοποίηση από τις ουγγρικές αρχές
 του αποτελέσματος του διενεργηθέντος από αυτές ελέγχου,
 αλλά πριν από τη γνωστοποίηση του περιεχομένου των
 δικαστικών αποφάσεων, με τις οποίες ανατρέπονται τα αποτε-
 λέσματά του, προκειμένου να διασφαλιστεί το ωφέλιμο Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 αποτέλεσμα της απαγόρευσης επιβολής δασμών από την του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 27 Ιανουα-
 Ευρωπαϊκή Συμφωνία Σύνδεσης ΕυρΚ-Ουγγαρίας, ενόψει και ρίου 2004
 του γεγονότος ότι τελικώς τα εκδοθέντα πιστοποιητικά
 ΕUR. 1 ήταν ακριβή;
 (Υπόθεση C-26/04)
 4) Ασκεί, συναφώς, επίδραση στα παραπάνω ερωτήματα το (2004/C 71/17)
 γεγονός ότι ούτε οι ελληνικές ούτε οι ουγγρικές τελωνειακές
 αρχές ζήτησαν τη σύγκληση της επιτροπής σύνδεσης του
 άρθρου 33 του ως άνω Πρωτοκόλλου αριθ. 4, προκειμένου
 να αποφανθεί σχετικά, κατάσταση που υποδηλώνει ότι καμία Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 από τις δύο αρχές δεν θεώρησε ότι η έκδοση των αποφάσεων τον Gregorio Valero Jordana, μέλος της νομικής της υπηρεσίας,
 των ουγγρικών δικαστηρίων αποτελεί διαφορά μεταξύ τους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 27 Ιανουαρίου
 που θα έπρεπε να υπαχθεί στην κρίση της επιτροπής αυτής; 2004 προσφυγή ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 5) Επικουρικώς, αν η απάντηση στα προηγούμενα ερωτήματα Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 είναι αρνητική, εάν δηλαδή οι ελληνικές τελωνειακές αρχές
 δεν παραβίασαν τις προαναφερόμενες ρυθμίσεις του κοινοτι- — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας
 κού δικαίου με την επιβολή πρόσθετου δασμού, ΦΠΑ και να χαρακτηρίσει επισήμως ως περιοχές κολυμβήσεως τις
 ποινής, τότε είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι δεν επιτρέπεται η παραλίες «A Videira», «Niño do Corvo» και «Canabal», της
 εκ των υστέρων βεβαίωση δασμών σε βάρος του εισαγωγέα Moaña, Ría de Vigo, στην Αυτόνομη Περιοχή της Γαλικίας,
 με βάση το άρθρο 220 παράγραφος 2 του Κοινοτικού παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4,
 Τελωνειακού Κώδικα, λόγω ιδίου σφάλματος των τελωνεια- παράγραφος 1, της οδηγίας 76/160/ΕΟΚ (1), της 8ης ∆εκεμ-
 κών αρχών του κράτους είτε της εισαγωγής είτε της εξαγωγής βρίου 1975, περί της ποιότητος των υδάτων κολυμβήσεως,
 αν ληφθεί ιδίως υπόψη ότι οι τελωνειακές αρχές του κράτους
 εξαγωγής διέθεταν όλα τα πραγματικά στοιχεία σχετικά με — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας
 την καταγωγή των προς εξαγωγή οχημάτων με βάση τα οποία να υιοθετήσει πρόγραμμα μειώσεως της ρυπάνσεως, παρέβη
 δεν θα εκδιδόταν το πιστοποιητικό ΕUR. 1, ώστε οι αρχές την υποχρέωση που υπέχει από το άρθρο 5 της οδηγίας
 του κράτους εισαγωγής να είναι σε θέση να βεβαιώσουν 79/923/ΕΟΚ (2), του Συμβουλίου, της 30ής Οκτωβρίου
 εξαρχής το νομίμως οφειλόμενο δασμό;
 1979, περί της απαιτούμενης ποιότητας των υδάτων για
 οστρακοειδή,
 — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 έξοδα.
 ---pagebreak--- C 71/12 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 20.3.2004
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Αυστριακής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 28 Ιανουα-
 ρίου 2004
 Οι ισπανικές αρχές δεν χαρακτήρισαν επισήμως ως περιοχές
 κολυμβήσεως τις παραλίες Vila/A Videira, Niño do Corvo και
 Canabal στον δήμο της Moaña (Pontevedra), παρά τη συχνή (Υπόθεση C-29/04)
 παρουσία κολυμβητών σε αυτές. Η παρουσία αυτή, αν δεν έχει
 απαγορευθεί η κολύμβηση, επιβάλλει τον χαρακτηρισμό των
 παραλιών ως υδάτων κολυμβήσεως κατά την έννοια της οδηγίας (2004/C 71/19)
 76/160. Λόγω του ότι δεν έγινε τέτοιος χαρακτηρισμός, οι τρεις
 ως άνω παραλίες δεν υποβλήθηκαν στον απαιτούμενο από την
 οδηγία έλεγχο.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 Εξάλλου, τα ύδατα της Ría de Vigo δεν είναι σύμφωνα με τον Klaus Wiedner, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 τις κατευθυντήριες τιμές που ορίζει η οδηγία 79/923 για τα 28 Ιανουαρίου 2004, ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 κολοβακτηρίδια κοπράνων, παρά το γεγονός ότι το σύνολο, Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Αυστριακής ∆ημοκρατίας.
 σχεδόν, των εν λόγω υδάτων έχουν υποδειχθεί για οστρακοειδή
 από τις ισπανικές αρχές. Κατά συνέπεια, έχει εφαρμογή το
 άρθρο 5 της εν λόγω οδηγίας, το οποίο επιβάλλει την κατάρτιση
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο
 προγράμματος περιορισμού της ρυπάνσεως προκειμένου να εξα-
 σφαλιστεί ότι τα ύδατα που έχουν υποδειχθεί είναι σύμφωνα με τις
 τιμές που ορίζονται στο παράρτημα της οδηγίας. Εντούτοις, το 1. να αναγνωρίσει ότι η Αυστριακή ∆ημοκρατία παρέβη τις
 πρόγραμμα περιορισμού της ρυπάνσεως για τη Ría de Vigo δεν υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 92/50/ΕΟΚ του
 έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή. Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό
 των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρε-
 σιών (1), επειδή ο ∆ήμος του Mödling συνήψε σύμβαση με
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 015/001, σ. 108. αντικείμενο τη διάθεση απορριμμάτων, κατά παράβαση των
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 015/001, σ. 230. συνδυασμένων διατάξεων του άρθρου 8 και των άρθρων 11,
 παράγραφος 1, και 15, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας,
 που αναφέρονται στη διαδικασία δημοσιοποιήσεως·
 2. να καταδικάσει την Αυστριακή ∆ημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Tribunal de grande instance de Paris, τρίτο τμήμα,
 με απόφαση της 5ης ∆εκεμβρίου 2003, στην υπόθεση Εταιρία
 Tod’s Spa (πρώην ΕMA Srl), Tod’s France SARL (πρώην
 DEVA France) κατά Ηeyraud SA — Εκουσίως παρεμβαί- Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 νουσα: Εταιρία Technisynthèse
 (Υπόθεση C-28/04) Ο ∆ήμος του Mödling αποφάσισε στις 21.5.1999 να προσφύγει
 στις υπηρεσίες ενός οργανισμού που έχει ο ίδιος ιδρύσει προκειμέ-
 (2004/C 71/18) νου να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που του έχουν ανατεθεί στον
 τομέα της διαθέσεως των απορριμμάτων. Προς τον σκοπό αυτό
 συστήθηκε η εταιρία ΑbfallGmbH. Το σύνολο του εταιρικού
 κεφαλαίου της εταιρίας αυτής κατείχε ένας μόνο μέτοχος, ο
 Με απόφαση της 5ης ∆εκεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη ∆ήμος του Mödling. Η σύμβαση με αντικείμενο τη διάθεση των
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις απορριμμάτων, δυνάμει της οποίας ο ∆ήμος του Mödling ανέθετε
 28 Ιανουαρίου 2004, το Tribunal de grande instance de Paris, αποκλειστικώς στην εταιρία ΑbfallGmbH τη συλλογή και επεξερ-
 τρίτο τμήμα, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Εταιρίας Tod’s Spa γασία των οικιακών απορριμμάτων, συνήφθη στις 15.9.1999. Η
 (πρώην ΕMA Srl), Tod’s France SARL (πρώην DEVA France) και σύμβαση ήταν αορίστου χρόνου και τέθηκε σε ισχύ αναδρομικώς
 Ηeyraud SA — Εκουσίως παρεμβαίνουσα: Εταιρία από 1.7.1999. ∆ύο εβδομάδες μετά τη σύναψη της συμβάσεως
 Technisynthèse, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστή- που είχε ως αντικείμενο τη διάθεση των απορριμμάτων, το
 ριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του ερωτήματος: δημοτικό συμβούλιο του ∆ήμου του Mödling αποφάσισε να
 μεταβιβάσει ο δήμος, ως μοναδικός μέτοχος της εταιρίας
 Εμποδίζει το άρθρο 12 της Συνθήκης ΕΚ, το οποίο θέτει τη γενική ΑbfallGmbH, το 49 % των μεριδίων του σε μια ιδιωτική
 αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ιθαγενείας, να επιχείρηση.
 εξαρτάται το παραδεκτό αγωγής δημιουργού, με την οποία αυτός
 ζητεί εντός κράτους μέλους την προστασία του δικαιώματος του
 δημιουργού που χορηγεί η νομοθεσία του κράτους αυτού, από Η Αυστριακή ∆ημοκρατία υποστηρίζει ότι η σύναψη με την
 ένα κριτήριο το οποίο στηρίζεται στη χώρα προελεύσεως του εταιρία ΑbfallGmbH συμβάσεως με αντικείμενο τη διάθεση των
 έργου; απορριμμάτων δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας
 92/50/ΕΟΚ, καθόσον πρόκειται για πράξη καθαρώς εσωτερικού
 χαρακτήρα ή, άλλως, για πράξη «In-house».


text:
 22.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/22
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Απριλίου 2017 — Alkarim for Trade and Industry κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-35/15) (1)
 ((Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας - Περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας - Δέσμευση κεφαλαίων - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως))
 (2017/C 161/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Alkarim for Trade and Industry LLC (Tal Kurdi, Συρία) (εκπρόσωποι: J.-P. Buyle και L. Cloquet, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικά G. Étienne και Σ. Κυριακοπούλου, στη συνέχεια Σ. Κυριακοπούλου)
 Αντικείμενο
 Αίτημα δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ περί ακυρώσεως της εκτελεστικής αποφάσεως 2014/730/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2014, για την εφαρμογή της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ 2014, L 301, σ. 36), και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1105/2014 του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2014, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία (ΕΕ 2014, L 301, σ. 7), στο μέτρο που η προσφεύγουσα έχει περιληφθεί στον κατάλογο των προσώπων και των οντοτήτων στα οποία εφαρμόζονται τα εν λόγω περιοριστικά μέτρα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την εκτελεστική απόφαση 2014/730/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2014, για την εφαρμογή της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1105/2014 του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2014, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, στο μέτρο που αφορούν την Alkarim for Trade and Industry LLC.
 2)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκε η Alkarim for Trade and Industry.
 (1) EE C 89 της 16.3.2015.


text:
 25.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/17
 Προσφυγή της 7ης Ιουλίου 2010 — Arrieta D. Gross κατά ΓΕΕΑ — Toro Araneda (BIODANZA)
 (Υπόθεση T-298/10)
 ()
 2010/C 260/24
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: (Christina Arrieta D. Gross (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J.-P. Ewert, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Rolando Mario Toro Araneda (Σαντιάγκο, Χιλή)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 13ης Απριλίου 2010, στην υπόθεση R 1149/2009-2,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, και
 —
 να καταδικάσει τον αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων εκείνων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών, σε περίπτωση που παρέμβει στην υπό κρίση υπόθεση.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «BIODANZA», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 16, 41 και 44
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το καταχωρισμένο στη Γερμανία υπ’ αριθ. 2905152 λεκτικό σήμα «BIODANZA», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 16 και 41· το καταχωρισμένο στη Δανία υπ’ αριθ. VA 199500708 λεκτικό σήμα «BIODANZA», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 16, 41 και 44
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχθηκε την ανακοπή ως προς ορισμένα από τα προϊόντα και υπηρεσίες και δέχθηκε την αίτηση ως προς τα υπόλοιπα προϊόντα τα οποία αφορούσε
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Δέχθηκε την προσφυγή, ακύρωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και απέρριψε την ανακοπή στο σύνολό της
 Λόγοι ακυρώσεως: Η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως προς στήριξη της προσφυγής της.
 Με τον πρώτο λόγο, ισχυρίζεται ότι το τμήμα προσφυγών παρέβη, με την προσβαλλόμενη απόφαση, το άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον εσφαλμένως έκρινε ότι η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι είχε γίνει ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος σε κράτος μέλος στο οποίο το προγενέστερο εθνικό σήμα προστατεύεται ως προς τη χρήση του στην Κοινότητα.
 Με τον δεύτερο λόγο, ισχυρίζεται ότι το τμήμα προσφυγών παρέβη, με την προσβαλλόμενη απόφαση, τον κανόνα 22, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, καθόσον παρέλειψε να καλέσει την προσφεύγουσα να προσκομίσει τα απαιτούμενα αποδεικτικά στοιχεία, όπως θα όφειλε να είχε το ίδιο προσδιορίσει.


text:
10.4.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 100/21
 eäpqepe ma sot enaruakiäfei pqoseqaioäsgsa cia pqoacxcgä re G jasaccekiäa auoqó siy ajoäkothey rtlpeqiuoqeäy:
 rveärg le soty koipotäy tpakkgäkoty.
 Ç som rtmsomirloä lesantä PSA jai sxm amsipqorxäpxm sot
 re ehmijoä jai sopijoä epiäpedo cia ma elpodiärotm siy
 O pqoruetäcxm pqobókkei epiärgy sgm paqóbarg sot paqókkgkey eiracxceäy,
 óqhqot 40, paqócqauoy 1, sot JTJ, jahoärom g aqloädia
 cia soty dioqirlotäy aqvgä dem pqoeäbg re rtcjqisijgä eneäsarg
 sxm pqoroämsxm jasó sqoäpo etäkoco jai deoämsxy dijaioko- Ç sa elpoädia pot eäheram rsom ameuodiarloä, arjxämsay
 cgleämo. pieäreiy rsoty akkodapotäy amsipqorxäpoty cia ma lgm
 paqadiädotm atsojiämgsa re sekijotäy vqgärsey jasoiäjoty
 Cakkiäay,
 Ç sg vqgrilopoiägrg sgy sevmijgäy pxkgärexy pot auoqó so
 Ûeäsoy lomseäkotë, jai
 Pqorutcgä sgy Garage Trabisco SA jasó sgy Episqopgäy sxm Ç sgm täpaqng rtmodetsijxäm leäsqxm rsiy jqasijeäy pqilo-
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 25 Iamota- dosgäreiy ÛBalladurë.
 qiäot 1999
 (Tpoäherg T-26/99) G pqoruetäcotra uqomeiä oäsi g Episqopgä, jasó sgm rtämowg
 sgy jasaccekiäay jai sgm paqotriäarg sgy aisiokociäay, jahxäy
 (1999/C 100/40)
 jai cia ma dijaiokocgärei sgm eäkkeiwg epaqjotäy joimosijotä
 rtlueäqomsoy, paqakeiäpei ma somiärei sg rsecamopoiägrg sxm
 acoqxäm jai sa elpoädia sot ameuodiarlotä, oäpxy eiämai oi
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) rtmsomirleämey pqorpóheiey cia ma elpodirseiä g pqoärbarg
 rsgm acoqó sxm paqókkgkxm eiracxcxäm le jasarsqasgäcgrg
 sxm ehmijxäm diadijarixäm. Jasó rtmeäpeia, so jahotä oäqcamo
 paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei jasó sgm eneäsarg sxm
 G esaiqeiäa Garage Trabisco SA, le eädqa so Cognac (Cakkiäa), jasaccekixäm pot tpobókkomsai rsom soleäa sot amsacxmi-
 ejpqorxpotälemg apoä som Jean Claude Fourgoux, dijgcoäqo rlotä.
 Paqiriotä, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo
 Pierrot Schiltz, 4, rue BeÂatrix de Bourbon, órjgre rsiy
 25 Iamotaqiäot 1999, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 Pqorutcgä sgy Sigma Tecnologie di Rivestimento SRL jasó
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot
 arjgähgje rsiy 25 Iamotaqiäot 1999
 (Tpoäherg T-28/99)
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy sgy 16gy/17gy (1999/C 100/41)
 Moelbqiäot 1998ç
 (Ckxärra diadijariäay: g isakijgä)
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda.
 G esaiqeiäa Sigma Tecnologie di Rivestimento SRL, ejpqorx-
 potälemg apoä soty Aurelio Pappalardo jai Massimo Merola,
 dijgcoäqoty Trapani jai Qxälgy, le amsiäjkgso rso Kotnel-
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa botäqco som dijgcoäqo Alain Lorang, 51, rue Albert 1, órjgre
 rsiy 25 Iamotaqiäot 1999 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 G pqorutcgä rsqeäuesai jasó sgy apouórexy sgy Episqopgäy
 le sgm opoiäa apoqqiäuhgje g jasaccekiäa sgm opoiäa tpeäbake
 g pqoruetäcotra esaiqeiäa jasó sxm elpodiäxm pot eähere o G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 oälikoy Peugeot (PSA) jai oqirleämoi apoä soty amsipqorxä-
 poty sot rsg dqarsgqioäsgsó sgy xy amenóqsgsot emsokodoä-
 vot-lesapxkgsgä, jai sa opoiäa aposekotäm sgm eäjuqarg aheä- Ç jtqiäxy, ma ajtqxärei so óqhqo 1 sgy apouórexy E
 lisgy rtlpqónexy lesantä sot PSA jai sxm amsipqorxäpxm (1998) 3117 sekijoä sgy Episqopgäy, sgy 21gy Ojsxbqiäot
 sot re oäko so cakkijoä eädauoy. 1998 (tpoäherg IV/35.691/E-4 Ç Jaqseäk pqolomxleämxm


text:
C 331/2 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων 1 . 11 . 97
 Τέταρτο τμήμα για να συνεκδικασθούν είτε όχι), η σύνθεση του κρίνοντος
 σχηματισμού είναι εκείνη που έχει οριστεί για την πρώτη από
 Ragnemalm, πρόεδρος τμήματος, τις υποθέσεις που εισήχθη στη σύσκεψη επί γενικών
 θεμάτων.
 Kapteyn, Murray και Ιωάννου, δικαστές.
 4. Για τη μέχρι τις 6 Οκτωβρίου 1998 περίοδο, οι κατάλογοι
 Πέμπτο τμήμα για τους οποίους γίνεται λόγος ανωτέρω έχουν ως εξής:
 Gulmann, Πρόεδρος τμήματος, Πρώτο τμήμα
 Wathelet, Moitinho de Almeida, Edward, Puissochet, Jann (Προεδρος: o δικαστής Wathelet)
 και Sevón, δικαστές.
 Edward, Jann και Sevón, δικαστές.
 Έκτο τμήμα
 Τέταρτο τμήμα
 Ragnemalm, πρόεδρος τμήματος,
 (Προεδρος: o δικαστής Ragnemalm)
 Schintgen, Mancini, Kapteyn, Murray, Hirsch και Ιωάννου ,
 δικαστές.
 Kapteyn, Murray και Ιωάννου , δικαστές.
 2. Για κάθε υπόθεση που τους ανατίθεται, το πρώτο και το
 τέταρτο τμήμα (στα οποία είναι τοποθετημένοι τέσσερις Πέμπτο τμήμα
 δικαστές) συγκροτούνται από τον πρόεδρο, τον εισηγητή
 δικαστή και έναν τρίτο δικαστή, o οποίος ορίζεται σύμφωνα (Προεδρος: o δικαστής Gulmann)
 με τη σειρά ενός καταλόγου καταρτισμένου κατά τάξιν
 αρχαιότητος και του οποίου η αρχή μετατίθεται κατά ένα Edward, Jann, Sevón, Wathelet, Moitinho de Almeida, και
 όνομα σε κάθε σύσκεψη επί γενικών θεμάτων. Puissochet, δικαστές.
 3 . Για τον προσδιορισμό των πέντε δικαστών που συνεδριά
 ζουν σε κάθε υπόθεση που ανατίθεται σε ένα μεγάλο τμήμα, Έκτο τμήμα
 ήτοι το πέμπτο και το έκτο (σε καθένα από τα οποία τοποθε
 τούνται επτά δικαστές), καταρτίζεται ένας κατάλογος που (Προεδρος: o δικαστής Ragnemalm)
 ισχύει για το δικαστικό έτος. O κατάλογος αυτός περιέχει
 όλους τους ανήκοντες στο τμήμα δικαστές, πλην του προέ Kapteyn, Murray, Ιωάννου , Mancini, Hirsch, και Schintgen,
 δρου , κατά την ακόλουθη τάξη: δικαστές.
 α) τους δικαστές του μικρού τμήματος στο οποίο έχουν Ορισμός του πρώτου γενικού εισαγγελέα
 τοποθετηθεί τέσσερις δικαστές, κατά σειράν αρχαιότη
 τος·
 Το Δικαστήριο όρισε, δυνάμει του άρθρου 10 παράγραφος 1
 β) τους δικαστές του ετέρου μικρού τμήματος κατά την ίδια του κανονισμού διαδικασίας, πρώτο γενικό εισαγγελέα, για
 σειρά. περίοδο ενός έτους αρχομένη στις 7 Οκτωβρίου 1997, τον
 Γ. Κοσμά.
 Για κάθε υπόθεση , το μεγάλο τμήμα συγκροτείται από:
 — τον πρόεδρο,
 — τον εισηγητή δικαστή, Ορκωμοσία ενóς νέου μέλους του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 — τρεις δικαστές που ορίζονται κατά τη σειρά του καταλό (97/C 331/04)
 γου, του οποίου η αρχή μετατίθεται κατά ένα όνομα σε
 κάθε σύσκεψη επί γενικών θεμάτων.
 Διορισθείς δικαστής στο Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοι
 Σε περίπτωση κωλύματος ενός ή περισσοτέρων δικαστών, νοτήτων με απόφαση των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων
 ορίζεται αντικαταστάτης του κατά τη σειρά του καταλόγου . των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 29ης
 Αν όμως κωλυόμενος είναι o πρόεδρος του μεγάλου τμήμα Μαΐου 1997 ('), o κ. Karl Jôrg Pirrung ορκίσθηκε ενώπιον
 τος, πρέπει αυτός να αντικατασταθεί κατά προτίμηση από του Δικαστηρίου στις 11 Ιουνίου 1997.
 τον πρόεδρο του μικρού τμήματος.
 Ρ ) ΕΕ L 145 της 5 . 6. 1997 , σ. 27 .
 Οσάκις το Δικαστήριο ή το τμήμα εκτιμά ότι πλείονες υποθέ
 σεις πρέπει να κριθούν από κοινού (είτε αυτές έχουν ενωθεί


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 18ης Δεκεμβρίου 2008 [αίτηση του Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Wienstrom GmbH κατά Bundesminister für Wirtschaft und Arbeit
 (Υπόθεση C-384/07) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Άρθρο 88, παράγραφος 3, ΕΚ - Ενισχύσεις που κρίθηκαν συμβατές με την κοινή αγορά - Διαφορά μεταξύ του αποδέκτη των ενισχύσεων και των εθνικών αρχών σχετικά με το ύψος των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν παράνομα - Ρόλος του εθνικού δικαστή)
 (2009/C 44/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Wienstrom GmbH
 κατά
 Bundesminister für Wirtschaft und Arbeit
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Verwaltungsgerichtshof — Ερμηνεία του άρθρου 88, παράγραφος 3, ΕΚ — Καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που έχει τεθεί σε εφαρμογή χωρίς να έχει προηγουμένως κοινοποιηθεί στην Επιτροπή και χωρίς να έχει εκδοθεί ρητή αρνητική απόφαση, του οποίου όμως η τροποποιημένη μορφή έχει κριθεί, κατόπιν της κοινοποίησής της, συμβατή με την κοινή αγορά — Υποχρεώσεις των εθνικών δικαστηρίων που απορρέουν από την απόφαση αυτή της Επιτροπής
 Διατακτικό
 Η απαγόρευση εφαρμογής μέτρων κρατικών ενισχύσεων, την οποία προβλέπει το άρθρο 88, παράγραφος 3, τελευταίο εδάφιο, ΕΚ, δεν επιβάλλει στο εθνικό δικαστήριο, υπό περιστάσεις παρόμοιες με τις περιστάσεις της διαφοράς της κύριας δίκης, να απορρίψει την αίτηση του αποδέκτη κρατικών ενισχύσεων η οποία αφορά το ύψος των ενισχύσεων αυτών που οφείλονταν για περίοδο προγενέστερη της απόφασης της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με την οποία οι εν λόγω ενισχύσεις κρίθηκαν συμβατές με την κοινή αγορά.
 (1) ΕΕ C 283 της 24.11.2007.


text:
 23.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 357/15
 Προσφυγή-αγωγή της 15ης Ιουλίου 2017 — TK κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-446/17)
 (2017/C 357/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: TK (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει την παρούσα προσφυγή-αγωγή παραδεκτή και βάσιμη·
 κατά συνέπεια:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 26ης Αυγούστου 2016, με την οποία απορρίφθηκαν τα από 28 Απριλίου 2016 αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας·
 —
 κατά το μέτρο που είναι αναγκαίο, να ακυρώσει την απόφαση του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 5ης Απριλίου 2017, με την οποία απορρίφθηκε η από 25 Νοεμβρίου 2016 διοικητική ένσταση της προσφεύγουσας-ενάγουσας·
 —
 να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να καταβάλει χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη την οποία υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα και η οποία αποτιμάται κατά δίκαιη και εύλογη κρίση σε 25 000 ευρώ·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 26ης Απριλίου 2017, με την οποία απορρίφθηκε η από 16 Ιανουαρίου 2017 διοικητική ένσταση καθόσον με την απόφαση αυτή δεν ήρθη η ηθική βλάβη την οποία υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα και να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να καταβάλει χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη την οποία υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα και η οποία αποτιμάται κατά δίκαιη και εύλογη κρίση σε 25 000 ευρώ·
 —
 να καταδικάσει το καθού-εναγόμενο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής, η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος, ο οποίος αφορά τις αποφάσεις της 26ης Αυγούστου 2016 και της 5ης Απριλίου 2017, αποτελείται από τρία σκέλη:
 —
 ως προς το αίτημα ακυρώσεως των αποφάσεων περί απορρίψεως του πρώτου αιτήματος που είχε υποβληθεί στις 28 Απριλίου 2016, ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης), από παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ, από παράβαση του άρθρου 25, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ) και από παράβαση του καθήκοντος μέριμνας·
 —
 ως προς το αίτημα ακυρώσεως των αποφάσεων περί απορρίψεως του δεύτερου αιτήματος που είχε υποβληθεί στις 28 Απριλίου 2016, ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 2, του παραρτήματος IX του ΚΥΚ και από παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη·
 —
 ως προς το αίτημα αποζημιώσεως, η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει ότι οι σχετικές αποφάσεις της προξένησαν ηθική βλάβη που δεν μπορεί να αρθεί μόνον διά της ακυρώσεως των προσβαλλόμενων αποφάσεων.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος, ο οποίος αφορά την απόφαση της 26ης Απριλίου 2017, αντλείται από το άρθρο 41 του Χάρτη, διατάξεως της οποίας φέρεται ότι διαπράχθηκε παράβαση εκ μέρους του καθού-εναγομένου, καθώς και από φερόμενη παράβαση του καθήκοντος αιτιολογήσεως και του καθήκοντος μέριμνας που υπείχε το καθού-εναγόμενο, καθόσον το καθού-εναγόμενο υποστηρίζει ότι η απόφαση, την οποία είχε αμφισβητήσει η προσφεύγουσα-ενάγουσα με διοικητική ένσταση, ακυρώθηκε και ότι ελήφθη απόφαση περί ενάρξεως έρευνας, και καθόσον το καθού-εναγόμενο συνάγει εξ αυτού ότι δεν συνέτρεχε λόγος να γίνει δεκτό το αίτημα αποζημιώσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας. Η προσφεύγουσα-ενάγουσα φρονεί, επίσης, ότι έχει αποδείξει ότι υπέστη βλάβη δυναμένη να διαχωριστεί, η οποία δεν μπορεί να αρθεί μόνον διά της ακυρώσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Επομένως, κατά την προσφεύγουσα-ενάγουσα, εναπέκειτο στο καθού-εναγόμενο όχι μόνον να ακυρώσει την απόφαση την οποία αφορούσε η διοικητική ένσταση, αλλά και να άρει τη βλάβη αυτή.


text:
 14.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 302/67
 Προσφυγή της 22ας Ιουλίου 2015 — Herm. Sprenger κατά ΓΕΕΑ — web2get (σχήμα αρθρωτού αναβολέα)
 (Υπόθεση T-396/15)
 (2015/C 302/84)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Herm. Sprenger GmbH & Co. KG (Iserlohn, Γερμανία) (εκπρόσωπος: V. Schiller, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: web2get GmbH & Co. KG (Dülmen, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Τρισδιάστατο κοινοτικό σήμα (σχήμα αρθρωτού αναβολέα) — Υπ’ αριθ. 1 599 620 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 22ας Απριλίου 2015 στην υπόθεση R 520/2015-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να απορρίψει το αίτημα της εταιρείας web2get GmbH & Co. KG για κήρυξη της ακυρότητας του υπ’ αριθ. 1 599 620 κοινοτικού σήματος της προσφεύγουσας·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 52 , παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 52 , παράγραφοι 1, στοιχείο α', και 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', σημεία i και ii, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 77, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009.


text:
Αριθ. C 268/2 PEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14. 10. 95
 τους G. C. Rodriguez Iglesias , Προεδρο, F. A. Schockweiler 2. Καταδικαζει το Ευρωπαϊκό Κονοβούλιο στα δικαστικά
 και P. J. G. Kapteyn, προέδρους τμήματος, G. F. Mancini , K. έξοδα. Το Συμβούλιο θα φέρει τα δικαστικά έξοδά τον.
 N. Κακούρη , L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G.
 Hirsch , H. Ragnemalm, και J. L. Sevôn, δικαστές, γενικός (') ΕΕ αριθ . C 159 της 11 . 6. 1993.
 εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε
 στις 13 Ιουλίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό :
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 2. Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικα
 έξοδα. της 13ης Ιουλίου 1995
 στην υπόθεση C-341/93 (αίτηση του δανικού Vestre Landsret
 3 . H Ελληνική Δημοκρατία, η Γαλλική Δημοκρατία και η για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Danvaern
 Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα. Production A/S και Schuhfabriken Otterbeck GmbH &
 CM 1 )
 (') ΕΕ αριθ . C 260 της 9. 10. 1992 . («Σύμβαση των Βρυξελλών — Ειδικές βάσεις διεθνούς
 δικαιοδοσίας — Άρθρο 6, σημείο 3 — Έννοια της ανταγωγής
 — Συμψηφισμός»)
 (95/0 268/04)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (Γλώσσα διαδικασίας: η δανική)
 της 13ης Ιουλίου 1995
 (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο
 στην υπόθεση C-156/93: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατα σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 («Κανόνες περί τον βιολογικού τρόπον παραγωγής γεωργι Στην υπόθεση C-341 /93 , που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 κών προϊόντων — Αρμοδιότητες τον Σνμβονλίον και αρμο Vestre Landsret (Δανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμο
 διότητες της Επιτροπής — Προνομίες τον Κοινοβον γήν του Πρωτοκόλλου της 3ης Ιουνίου 1971 , για την ερμηνεία
 λίου») από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της συμβά
 95/0 268/03) σεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968, για τη διεθνή δικαιοδοσία
 και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) υποθέσεις, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς
 που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
 Danvaern Production A/S και Schuhfabrfiken Otterbeck
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο GmbH & Co., η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») την ερμηνεία των άρθρων 6 σημείο 3 και 22 της προπαρατε
 θείσας συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 (ΕΕ 1982,
 Στην υπόθεση C-156/93, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ( εκπρόσω L 388, σ. 7), όπως τροποποιήθηκε με τη σύμβαση της 9ης
 πος: Jorge Campinos) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Οκτωβρίου 1978 για την προσχώρηση του Βασιλείου της
 Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Christiaan Timmermans, David Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της
 Gilmour και José Lois Iglesias Buhigues), υποστηριζομένης Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας (ΕΕ 1982, L 388,
 από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: σ. 24), και με τη σύμβαση της 25ης Οκτωβρίου 1982 για την
 Jean-Claude Piris και Michael Bishop), που έχει ως αντικεί προσχώρηση της Ελληνικής Δημοκρατίας (ΕΕ 1982, L 388,
 μενο προσφυγή με την οποία ζητείται η ακύρωση του σ. 1 , και — τροποποιημένο κείμενο — ΕΕ 1983 , C 97 , σ. 1 ), το
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 207/93 της Επιτροπής της 29ης Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias,
 Ιανουαρίου 1993 για τον καθορισμό του περιεχομένου του Πρόεδρο, F. A. Schockweiler, C. Gulmann και P. Jann,
 παραρτήματος VI του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2092/91 περί προέδρους τμήματος, G. F. Mancini , J. C. Moitinho de
 του βιολογικού τρόπου παραγωγής γεωργικών προϊόντων Almeida, J. L. Murray, D. A. O. Edward (εισηγητή), J. -P.
 και των σχετικών ενδείξεων στα γεωργικά προϊόντα και στα Puissochet, G. Hirsch και L. Sevôn, δικαστές, γενικός εισαγ
 είδη διατροφής και για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων γελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 13 Ιου
 για την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 5 παράγρα λίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 φος 4 του εν λόγω κανονισμού (ΕΕ αριθ. L 25 , σ. 5), ή ,
 επικουρικώς, η ακύρωση των αμφισβητουμένων τμημάτων Το άρθρο 6 σημείο 3 της συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου
 του εν λόγω κανονισμού , το Δικαστήριο, συγκείμενο από 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων
 τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, F. A. Schockweiler, σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιήθηκε με
 P. J. G. Kapteyn (εισηγητή) και P. Jann, πρόεδρους τμήματος, τη σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978, για την προσχώρηση
 G. F. Mancini, K. N. Κακούρη , J. C. Moitinho de Almeida, J. L. του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου
 Murray, G. Hirsch, H. Ragnemalm και L. Sevôn, δικαστές, Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας
 γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: L. Hewlett, και με τη σύμβαση της 25ης Οκτωβρίου 1982, για την
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 13 Ιουλίου 1995 απόφα προσχώρηση της Ελληνικής Δημοκρατίας, αφορά μόνον τις
 ση με το ακόλουθο διατακτικό: ανταγωγές που ασκούν οι εναγόμενοι με σκοπό να επιτύχουν
 την έκδοση αυτοτελούς καταψηφιστικής αποφάσεως. Δεν
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή. αφορά την περίπτωση όπου o εναγόμενος επικαλείται ως
 ---pagebreak--- 14. 10 . 95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 268/3
 απλο μεσο αμννας χρηματική απαίτηση κατά τον ενάγοντος. άρθρου 27 περίπτωση 2 της συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου
 Το εθνικό δίκαιο καθορίζει τα επιτρεπόμενα μέσα άμυνας και 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων
 τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες μπορεί να γίνει επίκληση σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιήθηκε με
 τους. τη σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978, περί προσχωρήσεως
 του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου
 Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας.
 (») ΕΕ αριθ. C 231 της 27. 8. 1993.
 (') ΕΕ αριθ. C 43 της 12. 2. 1994,
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 13ης Ιουλίου 1995 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπόθεση C-474/93 [αίτηση του Arrondissementsrecht (τέταρτο τμήμα)
 bank te Zwolle (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστι
 κής αποφάσεως]: Hengst Import BV και Anna Maria Cam της 13ης Ιουλίου 1995
 pese (') στην υπόθεση C-116/94 (αίτηση του Social Security Commis
 («Σύμβαση των Βρυξελλών — Άρθρο 27 περίπτωση 2 — sioner, London, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 Έννοια τον εισαγωγικού εγγράφου της δίκης ή άλλου Jennifer Meyers και Adjudication Officer ( ] )
 ισοδύναμου εγγράφου») («Ίση μεταχείριση μεταξύ ανδρών και γυναικών — Οδηγία
 (95/0 268/05 ) 76/207/ΕΟΚ — Συνθήκες προσβάσεως σε απασχόληση —
 Συνθήκες εργασίας — Family crédit»)
 (95/C 268/06)
 (Γλώσσα Διαδικασίας: η ολλανδική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Προσωρινή μεταφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 Στην υπόθεση C-474/93, που εχει ως αντικείμενο αίτηση του σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 Arrondissementsrechtbank te Zwolle (Κάτω Χώρες) προς το
 Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του πρωτοκόλλου της 3ης
 Ιουνίου 1971 για την ερμηνεία από το Δικαστήριο της Στην υπόθεση C-1 16/94, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968, για τη διεθνή δικαι Social Security Commissioner, London , προς το Δικαστήριο,
 οδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορι κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΚ, με την
 κές υποθέσεις, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου ενώπιον του αιτούντος δικατηρίου μεταξύ Jennifer Meyers
 μεταξύ Hengst Import BV και Anna Maria Campese , η και Adjudication Officer, η έκδοση προδικαστικής αποφά
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του σεως ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 76/2Θ7/ΕΟΚ του
 άρθρου 27 περίπτωση 2 της προαναφερθείσας συμβάσεως Συμβουλίου της 9ης Φεβρουαρίου 1976 περί της εφαρμογής
 της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 (ΕΕ 1982, L 388, σ. 7), όπως της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον
 τροποποιήθηκε με τη σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 περί αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική
 προσχωρήσεως του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας (ΕΕ
 του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρει ειδ. έκδ. 05/002, σ. 70), το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα),
 ας Ιρλανδίας (ΕΕ 1982, L 388, σ. 24), το Δικαστήριο (τρίτο συγκείμενο από τους P. J. G. Kapteyn (εισηγητή), πρόεδρο
 τμήμα), συγκείμενο από τους C. Gulman, πρόεδρο τμήματος, τμήματος, K. N. Κακούρη και H. Ragnemalm, δικαστές,
 J. C. Moitinho de Almeida (εισηγητή) και D. A. O. Edwart, γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: L. Hewlett,
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 13 Ιουλίου 1995 απόφα
 Grass, εξέδωσε στις 13 Ιουλίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο ση με το ακόλουθο διατακτικό:
 διατακτικό:
 Επίδομα εχον τα χαρακτηριστικά και τον σκοπό του Family
 Το «decreto ingiuntivo», κατα την έννοια του τέταρτου crédit έχει ως αντικείμενο την πρόσβαση σε απασχόληση και
 βιβλίου του ιταλικού κώδικα πολιτικής δικονομίας (άρ τις συνθήκες εργασίας και, επομένως, εμπίπτει στο πεδίο
 θρα 633 έως 656), πρέπει να θεωρηθεί, από κοινού με το εφαρμογής της οδηγίας 76/2Θ7/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 9ης
 δικόγραφο της σχετικής αιτήσεως, ως «εισαγωγκό έγγραφο Φεβρουαρίου 1976 περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης
 της δίκης ή άλλο ισοδύναμο έγγραφο» κατά την έννοια τον μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρό


text:
 15.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 59/18
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Δεκεμβρίου 2015 — Cofely Solelec κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-224/15) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Συμβάσεις δημοσίων έργων - Διαδικασία διαγωνισμού - Απόρριψη της προσφοράς υποψηφίου - Ανάκληση της προσβαλλομένης πράξεως - Κατάργηση της δίκης))
 (2016/C 059/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Cofely Solelec (Esch-sur-Alzette, Λουξεμβούργο), Mannelli & Associés SA (Bertrange, Λουξεμβούργο) και Cofely Fabricom (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικώς μεν V. Elvinger και S. Marx, εν συνεχεία δε S. Marx, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: L. Chrétien και M. Mraz)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως αριθ. 103299 της Γενικής Διευθύνσεως Υποδομών και Υλικοτεχνικής Υποστηρίξεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 27ης Απριλίου 2015, με την οποία απορρίφθηκε η προσφορά που είχαν υποβάλει οι προσφεύγουσες σχετικά με την παρτίδα αριθ. 75, «ηλεκτρισμός — ρεύμα υψηλής ισχύος», στο πλαίσιο του διαγωνισμού με στοιχεία αναφοράς INLO-D-UPIL-T-14-AO4, σχετικά με το σχέδιο επεκτάσεως και ανακαινίσεως του κτηρίου Konrad Adenauer στην Πόλη του Λουξεμβούργου (Λουξεμβούργο), και με την οποία η εκτέλεση της συμβάσεως ανατέθηκε σε άλλον υποψήφιο.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει η απόφανση επί της υπό κρίση προσφυγής.
 2)
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φέρει τα έξοδά του, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι Cofely Solelec, Mannelli & Associés SA και Cofely Fabricom.
 (1) EE C 205 της 22.6.2015.