text:
C 7/14 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11.1.2003
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- Αποκλείονται από την έννοια των ανατρεπομένων αυτοκινήτων
 βαλε το Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen dumper κατά τη διάκριση 8704 10 του Κ∆ φορτηγά αυτοκίνητα
 (Βέλγιο) με απόφαση της 4ης Νοεμβρίου 2002 στην υπόθεση που είναι κατασκευασμένα για να χρησιμοποιούνται έξω από το
 ΝV Transport Service κατά 1. Βελγικού ∆ημοσίου και οδικό δίκτυο και προορίζονται για τη μεταφορά και εκφόρτωση
 2. BVBA Bea Cars υλικών και προς τούτο διαθέτουν ειδικά έναν ευέλικτο, περίπλοκο
 και ακριβή μηχανισμό ανατροπής;
 (Υπόθεση C-395/02)
 (2003/C 7/24)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το cour d’appel de Bruxelles, δεύτερο τμήμα, με
 Με απόφαση της 4ης Νοεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2002 στην υπόθεση Clinique
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις La Ramée ASBL και Winterthur Europe Assurance SA
 11 Νοεμβρίου 2002, το Rechtbank van eerste aanleg te κατά Jean-Pierre Riehl και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 Antwerpen, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ ΝV Transport Ενώσεως
 Service και 1. Βελγικού ∆ημοσίου και 2. BVBA Bea Cars που
 εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος: (Υπόθεση C-397/02)
 (2003/C 7/26)
 Εμποδίζει η αρχή της ουδετερότητας του φόρου προστιθεμένης
 αξίας να αξιώσει κράτος μέλος την καταβολή ΦΠΑ από έναν
 υποκείμενο στον φόρο, o οποίος, καλώς ή κακώς, εξέδωσε
 τιμολόγιο για να τύχει απαλλαγής από τον ΦΠΑ λόγω ενδοκοινο- Με απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 τικής παραδόσεως (άρθρο 39 bis του βελγικού WBTW), όταν Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 προκύπτει ότι ο ΦΠΑ καταβλήθηκε από τον τελικό καταναλωτή 11 Νοεμβρίου 2002, το cour d’appel de Bruxelles, δεύτερο
 και αποδόθηκε στο κράτος μέλος από τον εκδότη του τιμολογίου; τμήμα, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Clinique La Ramée
 ASBL και Winterthur Europe Assurance SA και Jean-Pierre
 Riehl και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που εκκρεμεί
 ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 «Έχει το άρθρο 85α του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων όπως θεσπίστηκε με τα άρθρα 2 και
 3 του κανονισμού ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ 259/68 του Συμβουλίου,
 της 29ης Φεβρουαρίου 1968 ( 1), καθώς και με τους κανονισμούς
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- που τον τροποποίησαν, την έννοια ότι παρέχει στις Κοινότητες το
 βαλε το Gerechtshof Amsterdam (τμήμα τελωνειακών υπο- δικαίωμα να ζητούν από τρίτον υπαίτιο του θανάτου υπαλλήλου
 θέσεων) με απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2002 στην υπόθεση των Κοινοτήτων την εξ ολοκλήρου επιστροφή της συντάξεως
 DFDS BV κατά του επιθεωρητή του Douanedistrict επιζώντος που καταβάλλεται στον επιζώντα σύζυγο κατ' εφαρ-
 Rotterdam μογήν των άρθρων 79 και 79α του εν λόγω κανονισμού υπηρεσια-
 κής καταστάσεως, ενώ η νομοθεσία που εφαρμόζεται επί της
 αξιώσεως αποκαταστάσεως της ζημίας προβλέπει ότι το δικαίωμα
 (Υπόθεση C-396/02) συντάξεως επιζώντος δεν έχει σχέση με την υποχρέωση του
 υπαιτίου παρανόμου πράξεως να αποκαταστήσει πλήρως τη ζημία,
 η δε ζημία που υπέστη ο επιζών σύζυγος λόγω της απωλείας των
 (2003/C 7/25) εισοδημάτων της θανούσας συζύγου του είναι μικρότερη από το
 ποσό της συντάξεως επιζώντος που του καταβάλλεται;»
 (1 ) Κανονισμός (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) 259/68 του Συμβουλίου, της
 Με απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη 29ης Φεβρουαρίου 1968, περί καθορισμού του κανονισμού υπηρεσι-
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις ακής καταστάσεως των υπαλλήλων και του καθεστώτος που εφαρμό-
 ζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και
 11 Νοεμβρίου 2002, το Gerechtshof Amsterdam (τμήμα τελω-
 περί θεσπίσεως ειδικών μέτρων προσωρινώς εφαρμοστέων στους
 νειακών υποθέσεων), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ DFDS BV υπαλλήλους της Επιτροπής (EE ειδ. έκδ. 01/001, σ. 10).
 και του επιθεωρητή του Douanedistrict Rotterdam που εκκρεμεί
 ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:


text:
 26.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/24
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Σεπτεμβρίου 2013 — Valeo Vision κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-457/11) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Κοινό δασμολόγιο - Κατάταξη στη συνδυασμένη ονοματολογία - Δασμολογική κλάση - Πράξη που δεν αφορά ατομικά τον προσφεύγοντα - Κανονιστική πράξη που περιλαμβάνει εκτελεστικά μέτρα - Απαράδεκτο)
 2013/C 313/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Valeo Vision (Bobigny, Γαλλία) (εκπρόσωπος: R. Ledru, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal, B.-R. Killmann και L. Keppenne)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 603/2011 της Επιτροπής, της 20ής Ιουνίου 2011, σχετικά με τη δασμολογική κατάταξη ορισμένων εμπορευμάτων στη Συνδυασμένη Ονοματολογία (ΕΕ L 163, σ. 10).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τη Valeo Vision στα δικαστικά της έξοδα, καθώς και σε αυτά στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) EE C 298 της 8.10.2011.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 26.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 354/21
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε η Audiencia Provincial de Cantabria (Ισπανία) στις 7 Αυγούστου 2015 — Liberbank, S.A. κατά Rafael Piris del Campo
 (Υπόθεση C-431/15)
 (2015/C 354/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Audiencia Provincial de Cantabria — Sección 4
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Liberbank, S.A.
 Εφεσίβλητος: Rafael Piris del Campo
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνάδει προς την αρχή της μη δεσμευτικής ισχύος των καταχρηστικών ρητρών και προς τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, ο περιορισμός του αναδρομικού αποτελέσματος της ακυρότητας καταχρηστικής ρήτρας ελαχίστου επιτοκίου περιλαμβανόμενης σε σύμβαση που συνάπτεται με καταναλωτές;
 2)
 Συνάδει προς τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, η διατήρηση των συνεπειών ρήτρας ελαχίστου επιτοκίου περιλαμβανόμενης σε σύμβαση που συνάπτεται με καταναλωτές, η οποία κηρύχθηκε άκυρη ως καταχρηστική;
 3)
 Συνάδει προς τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, ο περιορισμός του αναδρομικού αποτελέσματος της ακυρότητας καταχρηστικής ρήτρας ελαχίστου επιτοκίου περιλαμβανόμενης σε σύμβαση που συνάπτεται με καταναλωτές, βάσει εκτιμήσεως του κινδύνου σοβαρής προσβολής της οικονομικής δημόσιας τάξεως και της καλής πίστεως;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, επί ατομικώς ασκηθείσας αγωγής για την αναγνώριση ακυρότητας καταχρηστικής ρήτρας συμβάσεως που συνάπτεται με καταναλωτές, συνάδει προς τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, το να τεκμαίρεται η ύπαρξη κινδύνου σοβαρής προσβολής της οικονομικής δημόσιας τάξεως ή πρέπει η εκτίμηση και διαπίστωση του κινδύνου αυτού να γίνεται με κριτήριο τα συγκεκριμένα οικονομικά στοιχεία από τα οποία προκύπτουν οι μακροοικονομικές επιπτώσεις της αναγνωρίσεως αναδρομικού αποτελέσματος στην ακυρότητα καταχρηστικής ρήτρας;
 5)
 Περαιτέρω, επί ατομικώς ασκηθείσας αγωγής για την αναγνώριση ακυρότητας καταχρηστικής ρήτρας συμβάσεως που συνάπτεται με καταναλωτές, συνάδει προς τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, [σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές], το να εκτιμάται η ύπαρξη κινδύνου σοβαρής προσβολής της οικονομίας με κριτήριο τις οικονομικές επιπτώσεις που θα είχε τυχόν άσκηση ατομικής αγωγής από μεγάλο αριθμό καταναλωτών; Ή πρέπει, αντιθέτως, η σχετική εκτίμηση να γίνεται με κριτήριο τις επιπτώσεις που θα έχει για την οικονομία η συγκεκριμένη αγωγή που ασκεί ατομικώς ο καταναλωτής;
 6)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα, συνάδει προς τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, η αφηρημένη αξιολόγηση της συμπεριφοράς οποιουδήποτε επαγγελματία για τη διαπίστωση της καλής πίστεως εκ μέρους του;
 7)
 Ή απαιτείται, αντιθέτως, να εξετάζεται και να διαπιστώνεται η καλή πίστη σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, με κριτήριο τη συγκεκριμένη συμπεριφορά που επέδειξε ο επαγγελματίας κατά τη σύναψη της συμβάσεως και την εισαγωγή της καταχρηστικής ρήτρας στη σύμβαση, σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές;
 (1) ΕΕ L 95, σ. 29.


text:
 4.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/31
 Προσφυγή-αγωγή της 14ης Ιανουαρίου 2013 — CK κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-3/13)
 2013/C 129/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: CK (εκπρόσωποι: M.-A. Lucas, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της εκθέσεως εξελίξεως της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την έκθεση εξελίξεως της σταδιοδρομίας για το έτος 2011, η οποία καταρτίστηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2012 και οριστικοποιήθηκε στις 9 Μαρτίου 2012·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή στην καταβολή 5 000 ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που προκλήθηκε με την έκθεση αυτή·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 19.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/45
 Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2016 — sheepworld κατά EUIPO (Beste Mama)
 (Υπόθεση T-422/16)
 (2016/C 343/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: sheepworld AG (Ursensollen, Γερμανία) (πληρεξούσιος δικηγόρος: S. von Rüden)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Beste Mama» — Υπ’ αριθ. 14 169 304 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 13ης Μαΐου 2016 στην υπόθεση R 95/2016-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, καθώς και στα έξοδα της διοικητικής διαδικασίας.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 26.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 354/42
 Προσφυγή της 31ης Αυγούστου 2015 — LG Electronics κατά ΓΕΕΑ — Cyrus Wellness Consulting (VIEWTY PRO)
 (Υπόθεση T-500/15)
 (2015/C 354/51)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: LG Electronics, Inc. (Σεούλ, Δημοκρατία της Κορέας) (εκπρόσωπος: M. Graf, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Cyrus Wellness Consulting GmbH (Βερολίνο, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «VIEWTY PRO» — Υπ’ αριθ. 9 125 071 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Ιουνίου 2015 στην υπόθεση R 1940/2014-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 25.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 147/27
 Προσφυγή της 21ης Μαρτίου 2013 — Benelli Q.J. κατά ΓΕΕΑ — Demharter (MOTOBI)
 (Υπόθεση T-170/13)
 2013/C 147/49
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Benelli Q.J. Srl (Pesaro, Ιταλία) (εκπρόσωπος: P. Lukácsi, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Demharter GmbH (Dillingen, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να τροποποιήσει την απόφαση του καθού και να απορρίψει το αίτημα έκπτωσης του δικαιούχου εκ των δικαιωμάτων του, το οποίο υποβλήθηκε από την αιτούσα
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του καθού και να αναπέμψει την απόφαση στο ΓΕΕΑ προς περαιτέρω εξέταση και προς έκδοση νέας απόφασης, εάν το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει οπωσδήποτε να προβεί σε νέα, εις βάθος ανάλυση των αποδεικτικών στοιχείων περί ουσιαστικής χρήσεως του σήματος,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα ως προς το οποίο ζητείται η έκπτωση του δικαιούχου εκ των δικαιωμάτων του: Το λεκτικό σήμα «MOTOBI» για προϊόντα της κλάσης 12 — καταχωρισμένο αριθ. 835 264 κοινοτικό σήμα
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την έκπτωση του δικαιούχου του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Ο δικαιούχος του κοινοτικού σήματος εκπίπτει των δικαιωμάτων του
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Η προσφυγή απορρίπτεται
 Προβαλλόμενοι ισχυρισμοί: Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α' του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/81
 Προσφυγή του Luciano Lavagnoli κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 8 Μαρτίου 2004
 (Υπόθεση T-95/04)
 (2004/C 106/159)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Luciano Lavagnoli, κάτοικος Berchem (Λουξεμβούργο), εκπροσωπούμενος από τους Gilles Bounéou και Frédéric Frabetti, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 8 Μαρτίου 2004, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει την περίοδο βαθμολογίας 1999-2001 καθόσον αφορά τον προσφεύγοντα·
 —
 Επικουρικώς, να ακυρώσει την έκθεση βαθμολογίας του προσφεύγοντος για τη χρονική περίοδο 1.7.1999-30.6.2001 καθώς και, παρεπιμπτόντως, τις προπαρασκευαστικές της εκθέσεως αυτής πράξεις·
 —
 Να κρίνει επί των δικαστικών εξόδων και αμοιβών των δικηγόρων και να καταδικάσει την Επιτροπή στην καταβολή τους.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα:
 Ο προσφεύγων αντικρούει την απόφαση της ΑΔΑ περί της εκθέσεως βαθμολογίας του για τη χρονική περίοδο 1999-2001.
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει:
 —
 την παράβαση των Γενικών διατάξεων εκτελέσεως του άρθρου 43 του ΚΥΚ και την προσβολή των αρχών της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της χρηστής διοικήσεως·
 —
 την παραβίαση της Συμφωνίας πλαισίου του1974, υπογραφείσα από τη συνδικαλιστική οργάνωση Action & Défense, γενικός γραμματέας της οποίας ήταν ο ίδιος ο προσφεύγων κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, και παράβαση του άρθρου 24α του ΚΥΚ, καθώς και παρεμπόδιση της ελευθερίας του συνδικαλίζεσθαι·
 —
 την παράβαση του Πρωτοκόλλου Συμφωνίας, που υπογράφηκε στις 18 Μαΐου 1998 μεταξύ της Επιτροπής και των συνδικαλιστικών και επαγγελματικών οργανώσεων του προσωπικού·
 —
 την προσβολή της αρχής της απαγορεύσεως της αυθαίρετης διαδικασίας και τη μη τήρηση της υποχρεώσεως αιτιολογίας, καθώς και κατάχρηση εξουσίας·
 —
 την προσβολή της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης·
 —
 την προσβολή του καθήκοντος αρωγής.


text:
C 397/20 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 19.12.98
 Pqeäpei so óqhqo 92 sgy Rtmhgäjgy EJ ma eqlgmetseiä tpoä a) siy epidosgäreiy gä epivoqgcgäreiy pot jasabókkomsai
 sgm eämmoia oäsi g barijgä eämmoia sgy emirvtärexy peqikal- apoä liäa gä peqirroäseqey amaheäsotrey aqveäy cia sgm
 bómei epiärgy siy ehmijeäy qthliäreiy oi opoiäey qthliäfotm emiärvtrg sgy eqetmgsijgäy eqcariäay;
 loämo sgm jasamolgä sxm dapamxäm lesantä epiveiqgärexm
 diauoqesijxäm epipeädxm paqacxcgäy, oi opoiäey pqojkgähg- b) sgm amsipaqovgä pot jasabókkesai apoä liäa gä peqir-
 jam apoä tpovqexsijeäy acoqeäy jai ekóvirsey aloibeäy, am roäseqey amaheäsotrey aqveäy cia sgm paqovgä tpgqe-
 g molohesijgä rtäkkgwg jasakgäcei rsgm pqóng re diaqjgä rixäm pot rtmiärsamsai re eqetmgsijgä eqcariäa;
 jasamolgä sxm epibaqtämrexm, vxqiäy g epibaqtmoälemg
 epiveiäqgrg ma kalbómei amsipaqovgä; c) sgm amsipaqovgä pot jasabókkesai apoä liäa gä peqir-
 roäseqey amaheäsotrey aqveäy cia sgm paqovgä ókkxm
 2. Euoärom rso eqxäsgla 2 doheiä aqmgsijgä apómsgrg, re tpgqerixäm, oäpxy eiämai g paqovgä cmxlodosgärexm gä g
 rveärg le so óqhqo 4 sot Stromeinspeisungsgesetz: dioqcómxrg rtmedqiäxm;
 Pqeäpei so óqhqo 93, paqócqauoy 3, sgy Rtmhgäjgy EJ
 ma eqlgmetseiä tpoä sgm eämmoia oäsi so apacoqetsijoä apo- d) siy uoisgsijeäy tposqouiäey pot jasabókkomsai apoä
 seäkerla dem ejseiämesai loämo rsg rsgäqing jaheatsgä, akkÂ sopijeäy aqloädiey cia sgm ejpaiädetrg aqveäy re pame-
 epiärgy rsiy ejsekersijeäy qthliäreiy, oäpxy eiämai so óqhqo 4 pirsgälia cia sgm jóktwg sxm didójsqxm rtcjejqi-
 sot Stromeinspeisungsgesetz; leämxm uoisgsxäm;
 3. Euoärom doheiä aqmgsijgä apómsgrg rsa eqxsgälasa aÂ 2. Poio pororsoä epiä soiy ejasoä moeiäsai le sgm eäjuqarg
 jai bÂ: Ûjasó so lecaktäseqo leäqoyë pot óqhqot 1 sxm odgcixäm
 gä poia ókkg eämmoia eävei g eäjuqarg atsgä;
 Pqeäpei so óqhqo 30 sgy Rtmhgäjgy EJ ma eqlgmetseiä tpoä
 sgm eämmoia oäsi tuiärsasai porosijoäy peqioqirloäy sxm
 eiracxcxäm gä leäsqo irodtmólot aposekeärlasoy lesantä 3. Am g eäjuqarg Ûjasó so lesaktäseqo leäqoyë oqiäfesai xy
 jqasxäm lekxäm tpoä sgm eämmoia sot óqhqot 30 sgy pororsoä epiä soiy ejasoä, ciämesai o tpokocirloäy loämom epiä
 Rtmhgäjgy EJ, am ehmijgä qtählirg tpovqexämei epivei- sxm pgcxäm vqglasodosgärexy cia ajadglaøjgäy jai
 qgäreiy ma acoqófotm gkejsqijoä qetäla apoä amamexäriley rtmauotäy utärexy rjopotäy gä pqeäpei ma peqikalbómei
 pgceäy emeäqceiay re ekóvirsey sileäy jai epipkeäom vqgrilo- jai sg vqglasodoäsgrg pot kalbómesai re rveärg le
 poieiä soty ejlesakketoleämoty so diäjsto cia sg vqglaso- elpoqijeäy dqarsgqioäsgsey;
 doäsgrg ómet amsipaqovgäy;
 4. Bórei poiot vqomijotä diarsgälasoy pqeäpei ma ciämesai o
 tpokocirloäy cia ma jahoqirheiä am eäma pamepirsgälio
 aposekeiä Ûamaheäsotra aqvgäë xy pqoy oqirleämg dgloäria
 rtälbarg jai pxäy pqeäpei ma kalbómomsai tpoäwg oi dtmó-
 lemey ma pqobkeuhotäm gä oi leäkkotrey lesabokeäy;
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake so High Court of Justice (England and Wales), Queen's (1) Odgciäa 92/50/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 18gy Iotmiäot 1992, cia
 Bench Division, Divisional Court, le diósang sgy 21gy Iot- som rtmsomirloä sxm diadijarixäm rtämawgy dgloriäxm rtlbórexm
 kiäot 1998 rsgm tpoäherg The Queen jasó H. M. Treasury, ex tpgqerixäm (EE L 209 sgy 24.7.1992, r. 1).
 parte: The University for Cambridge (2) Odgciäa 93/36/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 14gy Iotmiäot 1993, peqiä
 (Tpoäherg C-380/98) rtmsomirlotä sxm diadijarixäm cia sg rtämawg rtlbórexm dglo-
 riäxm pqolgheixäm (EE L 199 sgy 9.8.1993, r. 1).
 (98/C 397/34) (3) Odgciäa 93/37/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 14gy Iotmiäot 1993, peqiä
 rtmsomirlotä sxm diadijarixäm (EE L 199 sgy 9.8.1993, r. 54).
 Le diósang sgy 21gy Iotkiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 rsiy 26 Ojsxbqiäot 1998, so High Court of Justice (England
 and Wales), Queen's Bench Division, Divisional Court, rso
 pkaiärio sgy diauoqóy lesantä The Queen jai H. M. Treasury,
 ex parte: The University of Cambridge pot ejjqeleiä emxäpioäm Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy bake le apoäuarg sgy 31gy Iotkiäot 1998 so Court of Appeal
 apouórexy epiä sxm engäy eqxsglósxm: rso pkaiärio sgy ejjqelotäy emxäpioäm sot diauoqóy lesantä
 Ingmar GB Limited jai Eaton Leonard Technologies Inc
 1. Dedoleämot oäsi so óqhqo 1 sgy odgciäay 92/50/EOJ (1) sot
 Rtlbotkiäot, sgy odgciäay 93/36/EOJ (2) sot Rtlbotkiäot (Tpoäherg C-381/98)
 jai sgy odgciäay 93/37/EOJ (3) sot Rtlbotkiäot (rso engäy: (98/C 397/35)
 odgciäey) amaueäqesai re jóhe oqcamirloä sot opoiäot g
 dqarsgqioäsgsa Ûvqglasodoseiäsai jasó so lecaktäseqo
 leäqoy apoä so jqósoy, soty oqcamirlotäy sopijgäy atso- Le apoäuarg sgy 31gy Iotkiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 dioiäjgrgy gä ókkoty oqcamirlotäy dgloriäot dijaiäotë, Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy 26 Ojsxbqiäot 1998, so
 poia jomdtäkia pqeäpei ma peqikalbómomsai rsgm eäjuqarg Court of Appeal (England and Wales) fgseiä apoä so Dijarsgä-
 Ûvqglasodoseiäsai (. . .) apoä [apoä liäa gä peqirroäseqey qio, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Ingmar GB Limited
 amaheäsotrey aqveäy]ë; Eidijoäseqa, oärom auoqó sa poró jai Eaton Leonard Technologies Inc, pot ejjqeleiä emxäpioäm
 pot jasabókkomsai re molijoä pqoärxpo oäpxy so Pame- sot, sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm engäy
 pirsgälio sot Cambridge, peqikalbómei g eäjuqarg atsgä: eqxsglósxm:
 ---pagebreak--- 19.12.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 397/21
 Bórei sot acckijotä dijaiäot, euaqloäfesai so diäjaio pot epeä- 2. Am g apómsgrg rso eqxäsgla 1 eiämai jasauasijgä:
 kenam xy euaqlorseäo diäjaio sa rtlbakkoälema leäqg, ejsoäy
 am sotäso apojkeiäesai apoä koäcoty dgloriäay sónexy, oäpxy a) èvei euaqlocgä, tpoä siy rtmhgäjey sgy paqotäray tpo-
 eiämai lia tpeqirvtäotra diósang. Tpoä siy peqirsóreiy atseäy, heärexy, so óqhqo 7, paqócqauoy 1, rsoiveiäo a), sgy
 eävotm euaqlocgä oi diasóneiy sgy odgciäay 86/653/EOJ sot odgciäay 79/7/EOJ (1);
 Rtlbotkiäot (1), oäpxy euaqloäfesai rsa diäjaia sxm jqasxäm
 lekxäm, jai eidijoäseqa oi diasóneiy pot auoqotäm sgm jasa- b) Rtcjejqileäma, lpoqeiä o aisxäm ma epijakerseiä so
 bokgä apofglixärexy rsoty elpoqijotäy amsipqorxäpoty jasó óqhqo 7, paqócqauoy 1, rsoiveiäo a), sgy odgciäay 79/
 sg kgäng sgy rtlbórexy pot eiävam rtmówei le som amsip- 7/EOJ, oäsam g jamomirsijgä apoäuarg sot 1998 peqiä
 qorxpetoälemo, oäsam: joimxmijotä saleiäot epidoälasoy heqlómrexy jai o
 moäloy sot 1992 peqiä eiruoqxäm jai paqovxäm joimx-
 i) o amsipqorxpetoälemoy oqiäfei eämam apojkeirsijoä amsip- mijgäy aruakiärexy, bórei sxm opoiäxm herpiärsgje g
 qoärxpo rso Gmxleämo Bariäkeio jai rsg Dglojqasiäa sgy jamomirsijgä atsgä apoäuarg, seähgjam re irvtä lesó siy
 Iqkamdiäay cia sgm pxäkgrg emsoäy sxm jqasxäm atsxäm sxm 23 Dejelbqiäot 1984, gleqolgmiäa leävqi sgm opoiäa g
 pqoøoämsxm sot jai, em koäcx odgciäa eäpqepe ma lesaueqheiä pkgäqxy rsgm
 erxseqijgä eämmolg sóng;
 ii) oärom auoqó siy pxkgäreiy sxm pqoøoämsxm rso Gmxleämo (1) Odgciäa 79/7/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 19gy Dejelbqiäot 1978,
 Bariäkeio, o amsipqoärxpoy arjeiä siy dqarsgqioäsgseäy sot peqiä sgy pqoodetsijgäy euaqlocgäy sgy aqvgäy sgy iärgy lesaveiqiä-
 rso Gmxleämo Bariäkeio jai rexy lesantä amdqxäm jai ctmaijxäm re heälasa joimxmijgäy arua-
 kiärexy (EE eid. eäjd. 05/003, r. 160).
 iii) o amsipqorxpetoälemoy eiämai esaiqiäa rtrsaheiära re jqó-
 soy ejsoäy EE jai eidijoäseqa rsgm Pokiseiäa sgy Jakiuoäq-
 miay, GPA, oäpot jai edqetäei, jai
 iv) xy euaqlorseäo diäjaio rsg rtälbarg lesantä sxm leqxäm
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 oqiäfesai qgsxäy so diäjaio sgy Pokiseiäay sgy Jakiuoäqmiay,
 bake so Oberster Gerichtshof sgy Dglojqasiäay sgy Atr-
 GPA;
 sqiäay, le diósang sgy 29gy Repselbqiäot 1998, rsgm tpoäherg
 The Polo/Lauren Company jasó PT Dwidua Langgeng
 (1) Odgciäa 86/635/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 18gy Dejelbqiäot 1986, Pratama International Freight Forwarders
 cia som rtmsomirloä sxm dijaiäxm sxm jqasxäm lekxäm, oärom auoqó
 soty elpoqijotäy amsipqorxäpoty (amenóqsgsoty epacceklasiäey) (Tpoäherg C-383/98)
 (EE L 382 sgy 31.12.1986, r. 17).
 (98/C 397/37)
 Le diósang sgy 29gy Repselbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe
 rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm rsiy 26 Ojsxbqiäot 1998, so Oberster Gerichtshof
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- sgy Dglojqasiäay sgy Atrsqiäay, rso pkaiärio sgy diauoqóy
 bake le diósang sgy 9gy Ojsxbqiäot 1998 so High Court of lesantä The Polo/Lauren Company jai PT Dwidua Langgeng
 Justice (England and Wales), Queen's Bench Division, rso Pratama International Freight Forwarders, pot ejjqeleiä emxä-
 pkaiärio sgy ejjqelotäy emxäpioäm sot diauoqóy lesantä The pioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 Queen jasó Secretary of State for Social Security, ex parte: apouórexy epiä sot engäy eqxsgälasoy:
 John Henry Taylor
 (Tpoäherg C-382/98) èvei so óqhqo 1 sot jamomirlotä (EJ) aqih. 3295/94 sot
 Rtlbotkiäot, sgy 22ay Dejelbqiäot 1994, peqiä leäsqxm apacoä-
 (98/C 397/36) qetrgy sgy eketäheqgy jtjkouoqiäay, sgy enacxcgäy, sgy epa-
 menacxcgäy jai sgy tpacxcgäy tpoä jahersxäy amarsokgäy sxm
 elpoqetlósxm paqapoiägrgy/apoliälgrgy jai sxm amapaqa-
 Le diósang sgy 9gy Ojsxbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg vheämsxm vxqiäy ódeia (peiqasijxäm) (EE L 341 sgy 30.12.1994),
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy 26 Ojsxbqiäot 1998, so sgm eämmoia oäsi o jamomirloäy atsoäy pqeäpei ma stcvómei euaq-
 High Court of Justice (England Wales), Queen's Bench locgäy jai rsiy peqipsxäreiy jasó siy opoiäey elpoqetälasa
 Division, fgseiä apoä so Dijarsgäqio, rso pkaiärio sgy diauoqóy oäpxy sa peqicqauoälema kepsoleqeärseqa rsom em koäcx jamo-
 lesantä The Queen jasó Secretary of State for Social mirloä, sa opoiäa, jasó sg dialesajoälirg (transit) apoä eäma
 Security, ex parte: John Henry Taylor, pot ejjqeleiä emxäpioäm jqósoy so opoiäo dem amgäjei rsgm Etqxpaøjgä Joimoäsgsa re
 sot, sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm engäy ókko jqósoy so opoiäo dem amgäjei rsgm Etqxpaøjgä Joi-
 eqxsglósxm: moäsgsa, paqajqasxämsai pqorxqimxäy apoä siy sekxmeiajeäy
 aqveäy emsoäy jqósoty leäkoty bórei sot pqoamaueqheämsoy
 1. Elpiäpsei rso pediäo sot óqhqot 3 sgy odgciäay 79/7/EOJ jamomirlotä, jasoäpim aisgärexy sot dijaiotävot, o opoiäoy epi-
 so epiädola heqlómrexy pot voqgceiäsai rtäluxma le sa jakeiäsai pqorbokgä sxm dijaixlósxm sot jai sot opoiäot g
 óqhqa 2, paqócqauoi 5 jai 6, jai 3, paqócqauoy 1, epiveiäqgrg eävei sgm eädqa sgy emsoäy sqiäsot jqósoty;
 rsoiveiäo b), sgy jamomirsijgäy apouórexy sot 1998 peqiä
 joimxmijotä saleiäot epidoälasoy heqlómrexy;


text:
 3.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/35
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαΐου 2010 — Abadía Retuerta κατά ΓΕΕΑ (CUVÉE PALOMAR)
 (Υπόθεση T-237/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος CUVÉE PALOMAR - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Σήματα για οίνους εμπεριέχοντα γεωγραφικές ενδείξεις - Συμφωνία ΔΠΙΤΕ - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ι', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ι', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2010/C 179/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Abadía Retuerta, SA (Sardón de Duero, Ισπανία) (εκπρόσωποι: X. Fàbrega Sabaté και M.-I. Curell Aguilà, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Απριλίου 2008 (υπόθεση R 1185/2007-1), σχετικά με την καταχώριση του λεκτικού σημείου CUVÉE PALOMAR ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Abadía Retuerta, SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 272 της 25.10.2008.


text:
 20.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 284/22
 Προσφυγή των The British Aggregates Association Limited, Healy Bros. Limited και DK Trotter & Sons Limited κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 30 Αυγούστου 2004
 (Υπόθεση Τ-359/04)
 (2004/C 284/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Οι The British Aggregates Association Limited, με έδρα το Lanark (Ηνωμένο Βασίλειο), Healy Bros. Limited, με έδρα το Middleton, County Cork (Ιρλανδία) και DK Trotter & Sons, με έδρα το Manorhamilton, County Leitrim (Ιρλανδία), εκπροσωπούμενες από τον C. Pouncey, Solicitor, και τον L. Van Den Hende, lawyer, άσκησαν στις 30 Αυγούστου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2004) 1614 τελικό «Κρατική ενίσχυση Ν 2/2004 Ηνωμένο Βασίλειο/Εισφορά Αδρανών Υλικών», της 7ης Μαΐου 2004,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το έτος 2002 το Ηνωμένο Βασίλειο εισήγαγε την Εισφορά Αδρανών Υλικών, περιβαλλοντικό φόρο που επιβάλλεται σε ορισμένα αδρανή υλικά. Με απόφαση του ιδίου έτους η Επιτροπή έκρινε ότι η Εισφορά Αδρανών Υλικών δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση. Υποστηρίζοντας ότι η Εισφορά Αδρανών Υλικών πλήττει την ανταγωνιστική θέση των μελών τους, οι προσφεύγουσες προσέβαλαν την απόφαση στο πλαίσιο άλλης εκκρεμούς ενώπιον του Πρωτοδικείου υποθέσεως (1).
 Στις 5 Ιανουαρίου 2004 το Ηνωμένο Βασίλειο κοινοποίησε στην Επιτροπή νέο καθεστώς απαλλαγών από την Εισφορά Αδρανών Υλικών για τη Βόρειο Ιρλανδία. Με την προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή έκρινε ότι το νέο καθεστώς είναι συμβατό προς την κοινή αγορά και απέρριψε την καταγγελία των προσφευγουσών άνευ κινήσεως της τυπικής διαδικασίας ελέγχου.
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι το επίμαχο καθεστώς αντιβαίνει στα άρθρα 23 και 90 ΕΚ και, ως εκ τούτου, δεν έπρεπε να κριθεί συμβατό προς την κοινή αγορά. Κατά τις προσφεύγουσες, η Επιτροπή παραβίασε το κοινοτικό πλαίσιο σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος (2), υποπίπτοντας σε τρία πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως: πρώτον, κρίνοντας σημαντικό το ποσοστό 20 % της καταβαλλόμενης από τις επιχειρήσεις εισφοράς που απαλλάσσεται υπό το νέο καθεστώς, δεύτερον, κρίνοντας ότι το νέο καθεστώς περί απαλλαγών είχε εγκριθεί κατά τον χρόνο εισαγωγής της Εισφοράς Αδρανών Υλικών και, τρίτον, κρίνοντας ότι είναι αισθητές οι θετικές συνέπειες της επίμαχης εισφοράς για την προστασία του περιβάλλοντος.
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται επίσης ότι η Επιτροπή παραβίασε την υποχρέωση αιτιολογήσεως που υπέχει από το άρθρο 253 ΕΚ, την υποχρέωση κινήσεως της τυπικής διαδικασίας ελέγχου και τις διαδικαστικής φύσεως υποχρεώσεις της κατά το στάδιο προκαταρκτικού ελέγχου.
 (1) Υπόθεση Τ-210/02, ΕΕ C 214 της 14.9.2002, σ. 23.
 (2) Κοινοτικό πλαίσιο σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος (ΕΕ C 37, σ. 3).


text:
 12.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 335/37
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Λιθουανία) στις 28 Ιουνίου 2016 — UAB «Gelvora» κατά Valstybinė vartotojų teisių apsaugos tarnyba
 (Υπόθεση C-357/16)
 (2016/C 335/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: UAB «Gelvora»
 Εφεσίβλητη: Valstybinė vartotojų teisių apsaugos tarnyba
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εμπίπτει η έννομη σχέση μεταξύ εταιρίας η οποία απέκτησε απαίτηση δυνάμει συμβάσεως εκχωρήσεως απαιτήσεως και του οφειλέτη, φυσικού προσώπου, του οποίου η οφειλή απορρέει από σύμβαση καταναλωτικής πίστεως, στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, εμπίπτουν στην κατά το άρθρο 2, στοιχείο γ’, της οδηγίας έννοια του «προϊόντος» τα μέτρα για την είσπραξη απαιτήσεως, η οποία αποκτήθηκε δυνάμει συμβάσεως εκχωρήσεως απαιτήσεως, από τον οφειλέτη, φυσικό πρόσωπο, του οποίου η οφειλή απορρέει από σύμβαση καταναλωτικής πίστεως συναφθείσα με τον αρχικό δανειοδότη;
 3)
 Εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας η έννομη σχέση μεταξύ εταιρίας η οποία απέκτησε απαίτηση δυνάμει συμβάσεως εκχωρήσεως απαιτήσεως και του οφειλέτη, φυσικού προσώπου, του οποίου η οφειλή απορρέει από σύμβαση καταναλωτικής πίστεως και ο οποίος έχει ήδη καταδικασθεί στην καταβολή της με δικαστική απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη και εγχειρισθεί σε δικαστικό επιμελητή προς εκτέλεση, σε περίπτωση που η εν λόγω εταιρεία εφαρμόζει παράλληλα μέτρα για την είσπραξη;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα, εμπίπτουν στην κατά το άρθρο 2, στοιχείο γ’, της οδηγίας έννοια του «προϊόντος» τα μέτρα για την είσπραξη απαιτήσεως, η οποία αποκτήθηκε δυνάμει συμβάσεως εκχωρήσεως απαιτήσεως, από τον οφειλέτη, φυσικό πρόσωπο, του οποίου η οφειλή απορρέει από σύμβαση καταναλωτικής πίστεως συναφθείσα με τον αρχικό δανειοδότη και στης οποίας την καταβολή αυτός έχει ήδη καταδικασθεί με δικαστική απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη και εγχειρισθεί σε δικαστικό επιμελητή προς εκτέλεση;


text:
 17.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 383/18
 Προσφυγή της 16ης Αυγούστου 2016 — Galletas Gullón κατά EUIPO — Hug (GULLON DARVIDA)
 (Υπόθεση T-456/16)
 (2016/C 383/25)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Galletas Gullón, SA (Aguilar de Campoo, Ισπανία) (εκπρόσωπος: M. Escudero Pérez, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Hug AG (Malters, Ελβετία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «GULLON DARVIDA» — Υπ’ αριθ. 11 705 738 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 13ης Ιουνίου 2016 στην υπόθεση R 773/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO και την αντίδικο, σε περίπτωση παρεμβάσεώς της, στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 16. 8 . 97 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 252/35
 Πρώτον, η προσφεύγουσα προβάλλει καταχρηση εξουσίας προϊστάμενο του o οποίος απουσίαζε λόγω κωλύματος,
 και διαδικασίας, και τούτο για το λόγο ότι οι διαδοχικές μεταξύ άλλων, στις 16 και 20 Αυγούστου 1996. Επομένως,
 συμβάσεις εργασίας ή παροχές υπηρεσιών με τις διαδοχικές κατά τον προσφεύγοντα, η προσβαλλόμενη απόφαση εκδό
 εταιρείες ήσαν παράνομες εφόσον οι συμβατικοί όροι καθο θηκε σκοπίμως και μη λαμβανομένων υπόψη των παρεμβά
 ρίζονταν όχι βάσει των υπηρεσιακών αναγκών αλλά με σεων του προσφεύγοντος για να εξασφαλίσει την τήρηση των
 μοναδικό σκοπό την αποφυγή εφαρμογής των διατάξεων του δικαιωμάτων του. Επιπλέον, η συμπεριφορά αυτή συνιστά
 ΚΥΚ και των λοιπών σχετικών ρυθμίσεων. Οι συμβάσεις κατάφωρη παράβαση του καθήκοντος αρωγής της Επιτρο
 αυτές πρέπει να θεωρηθούν ως έχουσες συναφθεί με υπάλ πής προς τον υπάλληλο της.
 ληλο καλυπτόμενο από τον ΚΥΚ ή/και το ισχύον επί των
 λοιπών υπαλλήλων καθεστώς. O δεύτερος λόγος ακυρώσεως στηρίζεται στην παράβαση του
 άρθρου 25 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, διότι
 O δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από την παράβαση η Επιτροπή δεν πληροφόρησε τον προσφεύγοντα ως προς τις
 του καθήκοντος μέριμνας, της υποχρεώσεως αρωγής και της αιτίες της αποφάσεώς της παρέχοντάς του τα στοιχεία που θα
 δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς και από την παράβα του επέτρεπαν να εκτιμήσει το βάσιμο της προσβαλλομένης
 ση του άρθρου 3 της ευρωπαϊκής συμβάσεως για τα ανθρώ αποφάσεως.
 πινα δικαιώματα, και τούτο κατά το μέτρο που η Επιτροπή Όσον αφορά το αίτημα αποζημιώσεως, o προσφεύγων
 απέφυγε να ενεργήσει όταν η προσφεύγουσα ζήτησε την προβάλλει ηθική βλάβη , διότι επί δύο περίπου έτη βρίσκεται
 αρωγή της.
 σε κατάσταση αβεβαιότητας ως προς το επαγγελματικό του
 Τέλος, η προσφεύγουσα εκτιμά την ηθική βλάβη που έχει μέλλον.
 υποστεί από τις προπαρατεθείσες παραβάσεις στο ένα
 συμβολικό Ecu.
 Προσφυγή-αγωγή των Huguette Meyer κ,λπ. κατα Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 17 Ιουνίου 1997
 Προσφυγή του Albano Moncada κατα Επιτροπής των Ευρω (Υπόθεση T-181V97)
 παϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Ιουνίου 1997 (97/C 252/77)
 (Υπόθεση Τ-178/97)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (97/C 252/76)
 Οι Huguette Meyer, κάτοικος Marner (Λουξεμβούργο), Inès
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Bruno, κάτοικος Λουξεμβούργου, Alba Muller Di Lenardo,
 κάτοικος Mersch (Λουξεμβούργο), Maria da Paz Gomes,
 O Albano Moncada, κάτοικος Λουξεμβούργου , εκπροσω κάτοικος Λουξεμβούργου , και Leonor Araujo, κάτοικος
 πούμενος από τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure και Strassen (Λουξεμβούργο), εκπροσωπούμενες από τους Jean
 την Ariane Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσε Noël Louis, Ariane Tornel και Françoise Parmentier, δικηγό
 ων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρείας Fiduciaire ρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα
 Myson Sàrl, 30, rue de Cessange, άσκησε στις 11 Ιουνίου 1997, γραφεία της εταιρείας Fiduciaire Myson Sàrl, 30, rue de
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Cessange, άσκησαν στις 17 Ιουνίου 1997, ενώπιον του Πρω
 προσφυγή κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. τοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή-αγωγή
 κατά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την από 12 Αυγούστου 1996 απόφαση με την
 οποία ανατέθηκε σε συνάδελφο του προσφεύγοντος η — να ακυρώσει τις αποφάσεις περί ρητής απορρίψεως των
 αναπλήρωση του προϊσταμένου του , o οποίος απουσίαζε αιτήσεών τους περί επιστροφής των ποσών που αφαιρέ
 λόγω κωλύματος στις 16 και στις 20 Αυγούστου 1996, θηκαν αχρεωστήτως ως επιδόματα νοικοκυριού ,
 — να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να τους επιστρέψει
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προ όλα τα αχρεωστήτως αφαιρεθέντα ποσά, νομιμοτόκως
 σφεύγοντα ένα συμβολικό Ecu, προς 8 % ετησίως από την ημερομηνία κατά την οποία
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. πραγματοποιήθηκε κάθε αφαίρεση μέχρι την ημέρα της
 επιστροφής,
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα — να καταδικάσει το καθού-εναγόμενο στα δικαστικά έξο
 δα .
 O προσφεύγων, υπάλληλος βαθμού A4, προσβάλλει την
 απόφαση του προϊσταμένου της μονάδας του να αναθέσει σε Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 συνάδελφο του προσφεύγοντος την αναπλήρωση του προϊ
 σταμένου του τμήματος Ε-3 κατά τις απουσίες του στις 16 και Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες (στο εξής: προσφεύγουσες), οι
 20 Αυγούστου 1996. σύζυγοι των οποίων εργάζονται στον τραπεζικό τομέα του
 Λουξεμβούργου , εκθέτουν ότι, μέχρι τον Ιούνιο του 1996, το
 Επικαλείται παράβαση του άρθρου 23 του εσωτερικού καθού-εναγόμενο (στο εξής: καθού ) αφαιρούσε από τα
 κανονισμού της Επιτροπής της 17ης Φεβρουαρίου 1993 , διότι οικογενειακά επιδόματα τα οποία εδικαιούνταν, το επίδομα
 o προσφεύγων έπρεπε, αυτοδικαίως, να αναπληρώσει τον νοικοκυριού που εχορηγείτο στους συζύγους των, κατ'
 ---pagebreak--- Αριθ. C 252/36 [_ÊL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 8 . 97
 εφαρμογή του άρθρου 67 παραγραφος 2 του κανονισμού γραφείο Loesch & Wolter, 11 , rue Goethe, άσκησε ενώπιον
 υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊ του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 20
 κών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ). Τον Ιούλιο του 1996 Ιουνίου 1997, προσφυγή κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 πληροφορήθηκαν ότι, κατόπιν της αποφάσεως που εξέδωσε Κοινοτήτων.
 το Πρωτοδικείο στις 11 Ιουνίου 1996 στην υπόθεση Τ-147/95 ,
 Pavan κατά Κοινοβουλίου , και της ερμηνείας των όρων H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 χορηγήσεως του εν λόγω επιδόματος, η διοίκηση διαπίστωσε
 ότι το επίδομα αυτό δεν μπορούσε πλέον να θεωρηθεί ότι — να ακυρώσει την απόφαση αριθ. 941/96/ΕΚ της Επιτρο
 είναι της ίδιας φύσεως με το επίδομα στέγης που προβλέπεται πής, της 28ης Απριλίου 1997, περί εγκρίσεως κρατικών
 στο άρθρο 1 του παραρτήματος VII του ΚΥΚ και ότι, κατά ενισχύσεων χορηγουμένων από τη Γαλλία,
 συνέπεια, αποφασίστηκε να μην αφαιρείται πλέον το εν λόγω
 επίδομα από τα ποσά του επιδόματος στέγης που χορηγείται — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 στις προσφεύγουσες. Οι προσφεύγουσες ζήτησαν επομένως
 την αναδρομική επιστροφή όλων των ποσών που είχαν Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 αφαιρεθεί, προσηυξημένων κατά τους τόκους υπερημερίας. Με την παρούσα προσφυγή , η προσφεύγουσα ζητεί την
 Τα αιτήματα αυτά απορρίφθηκαν από το καθού , με το ακύρωση της αποφάσεως περί εγκρίσεως ενός γαλλικού
 αιτιολογικό ότι οι προσφεύγουσες δεν είχαν προσβάλει καθεστώτος ενισχύσεων, το οποίο συνίσταται κυρίως στη
 εμπροθέσμως την βλαπτική πράξη, εν προκειμένω τα εκκα χορήγηση φορολογικής απαλλαγής για τους παραγωγούς
 θαριστικά σημειώματα αποδοχών με τα οποία πραγματο ορισμένων βιοκαυσίμων και σκοπεί να τους παρακινήσει
 ποιείτο η προσβαλλομένη αφαίρεση . στην αγορά ορισμένων μέσων παραγωγής γεωργικής προε
 Οι προσφεύγουσες υπογραμμίζουν, πρώτον, ότι ζητούν την λεύσεως (στο εξής: καθεστώς ενισχύσεων του 1997).
 αποκατάσταση της ζημίας που απορρέει από σφάλμα της Με την προσφυγή της αυτή , η προσφεύγουσα βάλλει κατά της
 διοικήσεως και όχι την ακύρωση βλαπτικής πράξεως, πράγμα εν λόγω αποφάσεως, στο μέτρο που έχει επιπτώσεις στην
 το οποίο εντάσσει το ένδικο βοήθημά τους στο πλαίσιο του παραγωγή του αιθυλοτριτοβουτυλαιθέρα (ΕΤΒΕ) και στην
 άρθρου 179 της συνθήκης ΕΚ και των άρθρων 90 και 91 του αγορά αιθανόλης. Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει
 ΚΥΚ. Φρονούν, κατά συνέπεια, ότι η διαδικασία την οποία ότι η βαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί για τρεις
 ακολούθησαν συνάδει προς τον ΚΥΚ και προς τη νομολογία βασικούς λόγους:
 και ότι το ένδικο βοήθημά τους είναι παραδεκτό.
 Πρώτον, η Επιτροπή υπερέβη τα όρια της διακριτικής της
 Όσον αφορά την ουσία, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι ευχέρειας από τρεις απόψεις. Ενέκρινε μια ενίσχυση χωρίς να
 η διοίκηση υποχρεούται, κατ' εφαρμογή του άρθρου 67 επιβάλλει οποιαδήποτε οικονομικά όρια ή περιορισμούς στον
 παράγραφος 2 του ΚΥΚ και των άρθρων 1 , 2 και 3 του όγκο της παραγωγής ή στη χρονική διάρκεια του καθεστώτος
 παραρτήματος VII , να εξετάσει τα επιδόματα που δηλώνουν ενισχύσεων του 1997. Παρέλειψε να προβεί σε οποιαδήποτε
 οι υπάλληλοι της προκειμένου να διαπιστώσει τη φύση των αξιολόγηση των επιπτώσεων του εν λόγω καθεστώτος επί της
 επιδομάτων αυτών σε σχέση με την εφαρμογή του κανόνα αγοράς της αιθανόλης και, συνακόλουθα, παρέλειψε να
 που απαγορεύει τη σώρευση , χωρίς να διαθέτει, στο πλαίσιο επιβεβαιώσει, όπως απαιτεί το άρθρο 92 παράγραφος 3
 της εξετάσεως αυτής, καμία διακριτική ευχέρεια. Το γεγονός στοιχείο γ) ότι οι όροι των συναλλαγών δεν θα αλλοιωθούν σε
 ότι εσφαλμένως χαρακτήρισε το επίδομα νοικοκυριού που βαθμό αντίθετο προς το κοινό συμφέρον. Τα οφέλη για το
 χορηγείται στους τραπεζικούς υπαλλήλους στο Λουξεμ περιβάλλον τα οποία υποστηρίζεται ότι επάγεται το εν λόγω
 βούργο ως της ιδίας φύσεως με τα επιδόματα στέγης που καθεστώς ενισχύσεων είναι στην καλύτερη περίπτωση ασή
 χορηγούνται στους κοινοτικούς υπαλλήλους συνιστά, επομέ μαντα και θα μπορούσαν να επιτευχθούν με μέτρα που 0α
 νως, κατά τις προσφεύγουσες, υπηρεσιακό πταίσμα. Συνά είχαν πολύ μικρότερο κόστος και θα επάγονταν λιγότερες
 γουν το συμπέρασμα ότι η διοίκηση πρέπει να προβεί στην δυσμενείς διακρίσεις.
 επιστροφή των αχρεωστήτως αφαιρεθέντων ποσών ήδη από
 την πρώτη απόφαση, στο μέτρο που τα άρθρα 179 και 215 της Δεύτερον, η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένα την οδηγία
 συνθήκης ΕΚ και η νομολογία επιβάλλουν, εφόσον αποδει 92/81 /ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 19ης Οκτωβρίου 1992,
 κνύεται η ύπαρξη υπηρεσιακού πταίσματος, ζημίας και σχετικά με τους ειδικούς φόρους καταναλώσεως που επιβάλ
 αιτιώδους συνδέσμου, την υποχρέωση πλήρους αποκαταστά λονται στα πετρελαιοειδή ('). O μόνος τρόπος με τον οποίο το
 σεως της προκληθείσας ζημίας. καθεστώς ενισχύσεων του 1997 θα μπορούσε να τύχει παρεκ
 κλίσεως από την υπαγωγή σε ειδικό φόρο καταναλώσεως την
 οποία επιβάλλει η εν λόγω οδηγία, είναι η λήψη ομόφωνης
 αποφάσεως του Συμβουλίου δυνάμει του άρθρου 8 παρά
 γραφος 4 της οδηγίας αυτής. O ισχυρισμός ότι το καθεστώς
 Προσφυγή της BP Chemicals Limited κατα Επιτροπής των ενισχύσεων του 1997 μπορεί να τύχει της παρεκκλίσεως που
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 20 Ιουνίου ισχύει για τις πειραματικές εγκαταστάσεις, δυνάμει του
 1997 άρθρου 8 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της οδηγίας αυτής, είναι
 (Υπόθεση Τ-184/97) νομικώς εσφαλμένος και αντιβαίνει προς την άποψη που
 διατύπωσε η Επιτροπή το Δεκέμβριο του 1996, όταν θεώρησε
 97/C 252/78) τα μέτρα που ίσχυαν πριν από το καθεστώς ενισχύσεων του
 1997 παράνομα και ασυμβίβαστα προς την κοινή αγορά και
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) δήλωσε ρητά ότι δεν μπορούσαν να τύχουν της παρεκκλίσεως
 σχετικά με τις «πειραματικές εγκαταστάσεις». Δεν έχει ση
 H BP Chemicals Limited, εκπροσωπούμενη απο τον James μειωθεί καμία αλλαγή η οποία να επιτρέπει μια τέτοια στροφή
 Flynn, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό 180 μοιρών.


text:
C 278/34 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 5.9.98
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-403/97 (1) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-406/97 (1)
 (98/C 278/71) (98/C 278/74)
 Le diósang sgy 25gy Laðot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg- Le diósang sgy 15gy Iotmiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä
 sgy tpoheärexy C-403/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- sgy tpoheärexy C-406/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm jasó Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy Ceqlamiäay. mosgäsxm jasó Lecókot Dotjósot sot Kotnelbotäqcot.
 (1) EE C 26 sgy 24.1.1998. (1) EE C 41 sgy 7.2.1998.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-291/95 (1)
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-411/97 (1)
 (98/C 278/72)
 (98/C 278/75)
 Le diósang sgy 15gy Iotmiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä Le diósang sgy 16gy Iotmiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 sgy tpoheärexy C-291/95: Bariäkeio sot Bekciäot jasó Epi- qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. sgy tpoheärexy C-411/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm jasó Barikeiäot sot Bekciäot.
 (1) EE C 268 sgy 14.10.1995.
 (1) EE C 55 sgy 20.2.1998.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-155/97 (1)
 (98/C 278/73) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-105/97 (1)
 (98/C 278/76)
 Le diósang sgy 15gy Iotmiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä Le diósang sgy 25gy Iotmiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 sgy tpoheärexy C-155/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä
 mosgäsxm jasó Barikeiäot sot Bekciäot. sgy tpoheärexy C-105/97 (aiäsgrg sgy Pretura circondariale di
 Trento cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Leonardo
 (1) EE C 181 sgy 14.6.1997. Gulli jasó Ente Poste Italiane.
 (1) EE C 142 sgy 10.5.1997.


text:
 9.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/11
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 2 Ιανουαρίου 2013 — Directeur général des douanes et droits indirects, Chef de l’agence de la direction nationale du renseignement et des enquêtes douanières κατά Humeau Beaupreau SAS
 (Υπόθεση C-2/13)
 2013/C 71/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: Directeur général des douanes et droits indirects, Chef de l’agence de la direction nationale du renseignement et des enquêtes douanières
 Αναιρεσίβλητη: Humeau Beaupreau SAS
 Προδικαστικό ερώτημα
 Στο πλαίσιο της διαδικασίας κατασκευής υποδημάτων, πρέπει οι εργασίες της τορνεύσεως της φτέρνας του επάνω μέρους του υποδήματος και της ευθυγραμμίσεως του εν λόγω επάνω μέρους και του εξωτερικού πέλματος, οι οποίες είναι απαραίτητες για τη συναρμολόγηση των εν λόγω μερών, να χαρακτηρίζονται ως «εργασίες συναρμολογήσεως» ή ως «κατεργασίες αποπερατώσεως της κατασκευής τους», κατά την έννοια του σημείου VII του επεξηγηματικών σημειώσεων σχετικά με τον γενικό κανόνα 2, στοιχείο α', για την ερμηνεία του εναρμονισμένου συστήματος;


text:
 7.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 406/39
 Προσφυγή της 1ης Οκτωβρίου 2015 — Uribe-Etxebarría Jiménez κατά ΓΕΕΑ — Núcleo de comunicaciones y control (SHERPA)
 (Υπόθεση T-577/15)
 (2015/C 406/40)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Xabier Uribe-Etxebarría Jiménez (Erandio, Ισπανία) (εκπρόσωπος: M. Esteve Sanz, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Núcleo de comunicaciones y control, SL (Tres Cantos (Μαδρίτη), Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «SHERPA» — Υπ’ αριθ. 10 000 339 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 17ης Ιουλίου 2015 στην υπόθεση R 1135/2014-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και, ενδεχομένως, την παρεμβαίνουσα, στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση των άρθρων 63, παράγραφος 1, 64, παράγραφος 1, και 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009.
 —
 Παράβαση του άρθρου 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009 και του κανόνα 22 του κανονισμού 2868/95.
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 10.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 362/19
 Προσφυγή της 29ης Σεπτεμβρίου 2011 — Evonik Industries κατά ΓΕΕΑ — Impulso Industrial Alternativo (Impulso creador)
 (Υπόθεση T-529/11)
 2011/C 362/28
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Evonik Industries AG (Essen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. Albrecht, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Impulso Industrial Alternativo, SA (Μαδρίτη, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 20ής Ιουνίου 2011 στην υπόθεση R 1101/2010-2· και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «Impulso creador», για διάφορα προϊόντα και υπηρεσίες μεταξύ των οποίων υπηρεσίες των κλάσεων 35, 36, 37 και 42 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 6146187
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: το καταχωρισμένο στην Ισπανία υπ’ αριθ. 2633891 εικονιστικό σήμα «IMPULSO», για υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 42· το καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 4438206 εικονιστικό κοινοτικό σήμα «IMPULSO», για υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 42
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται εν μέρει την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού του 207/2009 Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών δεν εκτίμησε σωστά την διαφορετική συνολική εντύπωση των συγκρουόμενων σημάτων.


text:
 25.11.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 335/19
 Η μονομερη ́ς επιβολη ́ απο ́ ́ενωση παρεχο ́ντων περι ́θαλψη στους 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 υπαλλη ́λους των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των υψηλοτε ́ρων τιμω ́ν
 για την παρεχο ́μενη σε περι ́πτωση μητρο ́τητας ιατρικη ́ και νοσο-
 κομειακη ́ περι ́θαλψη απο ́ τις ισχυ ́ουσες για τους ασφαλισμε ́νους 2) Καταδικα ́ζει την Ιndustrie des poudres sphériques στα
 στο εθνικο ́ συ ́στημα κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως συνιστα ́ δυσμενη ́ δικαστικα ́ ́εξοδα.
 δια ́κριση λο ́γω ιθαγενει ́ας απαγορευο ́μενη απο ́ το ́αρθρο 6,
 πρω ́ το εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως,
 3) Η Péchiney électrométallurgie, η Chambre syndicale de
 ́αρθρο 12, πρω ́ το εδα ́φιο, ΕΚ), ελλει ́ψει αντικειμενικη ́ς δικαιολο-
 l’électrométallurgie et d’électrochimie και η Επιτροπη ́ των
 γη ́σεως προς του ́το.
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα.
 (1) EE C 20 της 23.1.1999.
 (1) EE C 48 της 20.2.1999.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 3ης Οκτωβρι ́ου 2000
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπο ́θεση C-458/98 P: Industrie des poudres
 sphériques κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Αντιντα ́μπινγκ — Κανονισμο ́ς
 (ΕΟΚ) 2423/88 — Μεταλλικο ́ ασβε ́στιο — Παραδεκτο ́ —
 Επανα ́ ληψη διαδικασι ́ας αντιντα ́ μπινγκ κατο ́πιν ακυρω ́- της 3ης Οκτωβρι ́ου 2000
 σεως του κανονισμου ́ για την επιβολη ́ δασμου ́
 αντιντα ́μπινγκ — ∆ικαιω ́ ματα α ́μυνας»)
 στην υπο ́θεση C-9/99 (αι ́τηση του cour d’appel de Grenoble
 (2000/C 335/34) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Échirolles
 Distribution SA κατα ́ Αssociation du Dauphiné κ.λπ. (1)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 («Εθνικη ́ νομοθεσι ́α περι ́ της τιμη ́ς του βιβλι ́ου»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (2000/C 335/35)
 Στην υπο ́θεση C-458/98 P, Industrie des poudres sphériques,
 με ́εδρα το Αnnemasse (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τη (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 C. Momège, δικηγο ́ρο Παρισι ́ων, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο
 τον δικηγο ́ρο Α. May, 398, route d’Esch, με αντικει ́μενο αναι ́ρεση
 ασκηθει ́σα κατα ́ της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ-
 κω ́ν Κοινοτη ́των (πε ́μπτο πενταμελε ́ς τμη ́μα) της 15ης Οκτωβρι ́ου (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 1998 στην υπο ́θεση Τ-2/95, Industrie des poudres sphériques στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 κατα ́ Συμβουλι ́ου (Συλλογη ́ 1998, σ. ΙΙ-3939), και με την οποι ́α
 ζητει ́ται η εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που οι λοιποι ́
 δια ́δικοι ει ́ναι το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σω- Στην υπο ́θεση C-9/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του cour d’appel de
 πος: S. Marquardt, επικουρου ́μενος απο ́ τον P. Bentley), η Grenoble (Γαλλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: N. Khan και α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α
 X. Lewis), η Péchiney électrométallurgie, με ́εδρα το Courbevoie ζητει ́ται, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του
 (Γαλλι ́α), και η Chambre syndicale de l’électrométallurgie et de αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Échirolles Distribution SA και
 l’électrochimie, με ́εδρα το Παρι ́σι (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενες Αssociation du Dauphiné κ.λπ., το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα),
 απο ́ τους O. d’Ormesson και O. Prost, δικηγο ́ρους Παρισι ́ων, το συγκει ́μενο απο ́ τους J. C. Moitinho de Almeida (εισηγητη ́),
 ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους προ ́εδρο τμη ́ματος, R. Schintgen, C. Gulmann, J.-P. Puissochet
 D. A. O. Edward, προ ́εδρο τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn, A. La και Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμμα-
 Pergola, P. Jann και Η. Ragnemalm (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς τε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́-
 εισαγγελε ́ας: Γ. Κοσμα ́ς, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις δωσε στις 3 Οκτωβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο δια-
 3 Οκτωβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: τακτικο ́:


text:
 25.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 186/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 5ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-206/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 - Άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α' - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1612/68 - Άρθρο 7, παράγραφος 2 - Παροχές των γερμανικών ομόσπονδων κρατών υπέρ τυφλών, κωφών και ατόμων με ειδικές ανάγκες - Προϋπόθεση κατοικίας)
 2011/C 186/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: V. Kreuschitz)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και C. Blaschke)
 Παρεμβαίνουσα προς στήριξη των αιτημάτων της καθής: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωπος: M. Noort)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 σ. 33) και του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με τον τίτλο III, κεφάλαιο 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 σ. 73) — Εθνική νομοθεσία που εξαρτά τη χορήγηση παροχών εκ μέρους των κρατιδίων (Länder) προς όφελος αναπήρων και τυφλών από την προϋπόθεση να κατοικεί ο δικαιούχος στο συγκεκριμένο κρατίδιο (Land) — Παροχές αναφερόμενες στο τμήμα ΙΙΙ του παραρτήματος ΙΙ του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 — Έννοια «ειδικής παροχής χωρίς συνεισφορά».
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, εξαρτώντας τη χορήγηση παροχών προβλεπόμενων από τις νομοθεσίες των ομόσπονδων κρατών υπέρ τυφλών, κωφών και ατόμων με ειδικές ανάγκες προς πρόσωπα υπαγόμενα στην αρμοδιότητα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας από την προϋπόθεση να έχουν οι δικαιούχοι την κατοικία ή τη συνήθη διαμονή τους στο συγκεκριμένο ομόσπονδο κράτος, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) 647/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Απριλίου 2005, σε συνδυασμό με τον τίτλο III, κεφάλαιο 1, του κανονισμού αυτού, και το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας.
 2)
 Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 179 της 3.7.2010.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/25
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Ιταλία) στις 7 Νοεμβρίου 2012 — Davide Gullotta, Farmacia di Gullotta Davide & C. Sas κατά Ministero della Salute, Azienda Sanitaria Provinciale di Catania
 (Υπόθεση C-497/12)
 2013/C 26/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Davide Gullotta, Farmacia di Gullotta Davide & C. Sas
 Καθών: Ministero della Salute, Azienda Sanitaria Provinciale di Catania
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν οι αρχές της ελευθερίας εγκαταστάσεως, της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της προστασίας του ανταγωνισμού, τις οποίες διακηρύσσουν τα άρθρα 49 και επόμ. ΣΛΕΕ, την έννοια ότι προσκρούει σε αυτές εθνική ρύθμιση η οποία δεν επιτρέπει σε αδειούχο φαρμακοποιό, ο οποίος είναι μεν εγγεγραμμένος στον οικείο επαγγελματικό σύλλογο αλλά δεν είναι ιδιοκτήτης εμπορικού καταστήματος εντεταγμένου στο οργανόγραμμα, να πωλεί λιανικώς, από το κατάστημα πωλήσεως παραφαρμακευτικών ειδών ιδιοκτησίας του, και φάρμακα χορηγούμενα με ιατρική συνταγή «λευκού χρώματος», ήτοι μη καλυπτόμενα από το εθνικό σύστημα ασφαλίσεως υγείας, το κόστος των οποίων βαρύνει εξ ολοκλήρου τον ασφαλισμένο, θεσπίζοντας και [Σελ. πρωτ. 17] στον τομέα αυτό απαγόρευση πωλήσεως φαρμακευτικών προϊόντων συγκεκριμένων κατηγοριών και αριθμητικό περιορισμό των εμπορικών καταστημάτων που εδρεύουν στην εθνική επικράτεια;
 2)
 Έχει το άρθρο 15 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης την έννοια ότι η αρχή την οποία διακηρύσσει τυγχάνει εφαρμογής άνευ περιορισμών και όσον αφορά το επάγγελμα του φαρμακοποιού, χωρίς ο χαρακτήρας δημοσίου συμφέροντος που συνδέεται με το εν λόγω επάγγελμα να δικαιολογεί την ύπαρξη διαφορετικών συστημάτων για τους φαρμακοποιούς που είναι ιδιοκτήτες φαρμακείου και για τους φαρμακοποιούς που είναι ιδιοκτήτες καταστήματος πωλήσεως παραφαρμακευτικών ειδών όσον αφορά την πώληση των φαρμάκων που μνημονεύονται στο ανωτέρω σημείο 1;
 3)
 Έχουν τα άρθρα 102 και 106 της ΣΛΕΕ την έννοια ότι η απαγόρευση της καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσεως εφαρμόζεται χωρίς περιορισμούς όσον αφορά το επάγγελμα του φαρμακοποιού, στο μέτρο που φαρμακοποιός με άδεια λειτουργίας παραδοσιακού φαρμακείου για την πώληση φαρμάκων, δυνάμει συμβάσεως συναφθείσας με την εθνική υπηρεσία ασφαλίσεως υγείας, τυγχάνει ευνοϊκής μεταχειρίσεως λόγω της απαγορεύσεως που ισχύει για τους αδειούχους καταστημάτων πωλήσεως παραφαρμακευτικών ειδών πωλήσεως φαρμάκων της κατηγορίας C, χωρίς τούτο να δικαιολογείται από τις αδιαμφισβήτητες ιδιαιτερότητες του επαγγέλματος του φαρμακοποιού οι οποίες απορρέουν από τον δημοσίου συμφέροντος χαρακτήρα της προστασίας της υγείας των πολιτών;


text:
5.1.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 3/37
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των του, ο προσφευ ́γων προβα ́λλει τα
 εξη ́ς:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του συμβου ́λου ακροα ́σεων της
 Ευρωπαϊκη ́ς Επιτροπη ́ς, της 16ης Αυγου ́στου 2001, στην — Ασα ́φεια της προκηρυ ́ξεως του διαγωνισμου ́, καθο ́σον δεν
 υπο ́θεση COMP/37.919 — Τραπεζικο ́ τε ́λος για τη επιτρε ́πει τον ακριβη ́ προσδιορισμο ́ των προϋποθε ́σεων συμ-
 μετατροπη ́ συναλλα ́γματος στη ζω ́νη ευρω ́: Γερμανι ́α μετοχη ́ς στη διαδικασι ́α διορισμου ́.
 (Dresdner Bank AG) — σχετικα ́ με το περαιτε ́ρω αι ́τημα για
 προ ́σβαση στους φακε ́λους συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 8 της
 αποφα ́σεως 2001/462 ΕΚ, ΕΚΑΧ της Επιτροπη ́ς περι ́ των — Ο τελικω ́ς διορισθει ́ς υποψη ́φιος δεν πληρου ́σε, συ ́μφωνα με
 καθηκο ́ντων του συμβου ́λου ακροα ́σεων, το βιογραφικο ́ του σημει ́ωμα που δημοσιευ ́θηκε με ́σω του
 Ιnternet, τις ελα ́χιστες προϋποθε ́σεις ω ́στε να γι ́νει δεκτο ́ς να
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. συμμετα ́σχει στη διαδικασι ́α επιλογη ́ς και να κριθει ́ ως ο
 πλε ́ον κατα ́λληλος.
 — Το καθου ́, βα ́σει ερμηνει ́ας του Κανονισμου ́ του Ελεγκτικου ́
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Συνεδρι ́ου που θεσπι ́στηκε με την απο ́φαση 18/97, δεν του
 επε ́τρεψε την προ ́σβαση σε ορισμε ́να ́εγγραφα σχετικα ́ με τη
 διεξαγωγη ́ της διαδικασι ́ας διορισμου ́.
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα αντιστοιχου ́ν με
 εκει ́να που προβλη ́θηκαν στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως T-216/01
 (Reisebank AG κατα ́ Επιτροπη ́ς, που δεν ́εχει ακο ́μη δημοσιευθει ́).
 Προσφυγη ́ των Changzhou Hailong Electronics & Light
 Προσφυγη ́ του Giuseppe Di Pietro κατα ́ του Ελεγκτικου ́ Fixtures Co., Ltd. και Zhejiang Yankon Group Co., Ltd.
 Συνεδρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως που ασκη ́-
 9 Οκτωβρι ́ου 2001 θηκε στις 11 Οκτωβρι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση Τ-254/01)
 (Υπο ́θεση Τ-255/01)
 (2002/C 3/64)
 (2002/C 3/65)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 Ο Giuseppe Di Pietro, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον δικηγο ́ρο
 Giovanni Monforte, α ́σκησε στις 9 Οκτωβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του
 Οι Changzhou Hailong Electronics & Light Fixtures Co., Ltd.
 Ελεγκτικου ́ Συνεδρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 και Zhejiang Yankon Group Co., Ltd., εκπροσωπου ́μενες απο ́
 τους Philip Bentley QC και Filip Ragοlle του δικηγορικου ́
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: γραφει ́ου Stanbrook Hooper, Βρυξε ́λλες, α ́σκησαν στις
 11 Οκτωβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση με την οποι ́α το Ελεγκτικο ́ Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Συνε ́δριο, κατα ́ τη συνεδρι ́αση της 22ας Φεβρουαρι ́ου 2001, Ενω ́σεως.
 «εξε ́λεξε» τον Michel Hervé στη θε ́ση του Γενικου ́ Γραμματε ́α
 του Ελεγκτικου ́ Συνεδρι ́ου·
 Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να αποφανθει ́ κατα ́ νο ́μον ως προς την απο ́δοση των
 δικαστικω ́ν εξο ́δων του προσφευ ́γοντος και την αποκα- — να ακυρω ́σει τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 1470/2001 του Συμβου-
 τα ́σταση της ζημι ́ας που υπε ́στη λο ́γω της μη επιλογη ́ς του. λι ́ου, της 16ης Ιουλι ́ου 2001, για την επιβολη ́ οριστικου ́
 δασμου ́ αντιντα ́μπινγκ και την οριστικη ́ ει ́σπραξη του προσω-
 ρινου ́ δασμου ́ που επιβλη ́θηκε στις εισαγωγε ́ς λαμπτη ́ρων
 φθορισμου ́ μικρου ́ μεγε ́θους με ηλεκτρονικο ́ κυ ́κλωμα (CFL-
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα i) καταγωγη ́ς Λαϊκη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Κι ́νας, καθο ́σον ο
 κανονισμο ́ς αυτο ́ς αφορα ́ τις προσφευ ́γουσες·
 Ο προσφευ ́γων βα ́λλει κατα ́ της αποφα ́σεως του Ελεγκτικου ́
 Συνεδρι ́ου περι ́ διορισμου ́ του Γενικου ́ Γραμματε ́α του. — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ---pagebreak--- C 3/38 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.1.2002
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Οι προσφευ ́γουσες ει ́ναι αμφο ́τερες Κινε ́ζοι παραγωγοι ́ ηλεκτρο-
 νικω ́ν λαμπτη ́ρων φθορισμου ́ μικρου ́ μεγε ́θους (CFL-i) και εξα ́γουν — να μεταβα ́λει την απο ́φαση του δευτε ́ρου τμη ́ματος προσφυ-
 τους λαμπτη ́ρες αυτου ́ς στην Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα. γω ́ν του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς
 αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), της
 31ης Ιουλι ́ου 2001 επι ́ της προσφυγη ́ς αριθ. R 789/1999-
 Στις 17 Μαι ̈́ου 2000, η Επιτροπη ́ κι ́νησε διαδικασι ́α αντιντα ́μπινγκ 2 κρι ́νοντας ο ́τι δεν υφι ́στανται εμπο ́δια για την καταχω ́ριση
 ο ́σον αφορα ́ τις εισαγωγε ́ς λαμπτη ́ρων CFL-i καταγωγη ́ς Κι ́νας, του κοινοτικου ́ ση ́ματος ΑΙR MARITIME (αι ́τηση καταχω-
 κατο ́πιν της υποβολη ́ς καταγγελι ́ας εκ με ́ρους της Εurοpean ρι ́σεως υπ' αριθ. 81.331) συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 8, παρα ́γρα-
 Lighting Cοmpanies Federatiοn. Κατα ́ την ́ερευνα αντιντα ́μπινγκ, φος 1, εδα ́φιο β', του κανονισμου ́ για το κοινοτικο ́ ση ́μα·
 προς καθορισμο ́ της κανονικη ́ς αξι ́ας των εξαγομε ́νων απο ́ την επικουρικω ́ς,
 Κι ́να προϊο ́ντων, ως ανα ́λογη χω ́ρα με οικονομι ́α αγορα ́ς, συ ́μφωνα
 με το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 7, στοιχει ́ο α', του βασικου ́ κανο-
 νισμου ́, ελη ́φθη υπο ́ψη το Μεξικο ́. — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του δευ ́τερου τμη ́ματος προσφυ-
 γω ́ν του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς
 Οι προσφευ ́γουσες συνεργα ́στηκαν στη δια ́ρκεια της ́ερευνας και αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), της
 τους επιφυλα ́χθηκε ιδιαι ́τερη μεταχει ́ριση. 'Ετσι, τα περιθω ́ρια 31ης Ιουλι ́ου 2001 επι ́ της προσφυγη ́ς R 789/1999-2 και
 να υποχρεω ́σει το Γραφει ́ο Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της
 ντα ́μπινγκ καθορι ́στηκαν με βα ́ση την κανονικη ́ αξι ́α των τιμω ́ν
 εξαγωγη ́ς της Philips Mexicana, θυγατρικη ́ς μιας εκ των κυριο- εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γ-
 ματα) να συνεχι ́σει τη διαδικασι ́α καταχωρι ́σεως για το
 τε ́ρων καταγγελλο ́ντων, καθω ́ς και την κανονικη ́ αξι ́α των τιμω ́ν
 κοινοτικο ́ ση ́μα ΑΙR MARITIME (αι ́τηση καταχωρι ́σεως
 εξαγωγη ́ς των προσφευγουσω ́ν.
 υπ' αριθ. 81.331) χωρι ́ς να λα ́βει υπο ́ψη το γερμανικο ́ ση ́μα
 υπ' αριθ. 1.186.278 «air marin», και
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς τους, οι προσφευ ́γουσες υποστη-
 ρι ́ζουν ο ́τι το Συμβου ́λιο, υιοθετω ́ντας τις διαπιστω ́σεις της
 Επιτροπη ́ς, παρε ́βη τον βασικο ́ κανονισμο ́ αντιντα ́μπινγκ, καθο ́σον — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 η Επιτροπη ́ ́επρεπε να ει ́χε εφαρμο ́σει το α ́ρθρου 2, παρα ́γραφος 7,
 στοιχει ́ο β', και ο ́χι το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 7, στοιχει ́ο α', του
 κανονισμου ́ αυτου ́. Επικουρικω ́ς, οι προσφευ ́γουσες υποστηρι ́ζουν
 ο ́τι η κανονικη ́ αξι ́α που υπολογι ́στηκε κατ' εφαρμογη ́ν του
 α ́ρθρου 2, παρα ́γραφος 7, στοιχει ́ο α', καθορι ́στηκε σαφω ́ς σε μη
 ευ ́λογο επι ́πεδο και κατα ́ τρο ́πον εισα ́γοντα δυσμενη ́ δια ́κριση.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Καταθε ́της του κοινοτικου ́ Η προσφευ ́γουσα
 ση ́ματος:
 Προσφυγη ́ της Frosch Touristik GmbH κατα ́ του Γραφει ́ου
 Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́
 ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), που ασκη ́θηκε στις
 8 Οκτωβρι ́ου 2001 Κατατεθε ́ν κοινοτικο ́ Το λεκτικο ́ ση ́μα «AIR MARITIME»
 ση ́μα: για προϊο ́ντα και υπηρεσι ́ες των
 κατηγοριω ́ν 16, 39 και 42 —
 (Υπο ́θεση T-257/01) Αι ́τηση καταχωρι ́σεως 81.331
 (2002/C 3/66)
 Κα ́τοχος του αντιταχ- Air Marin Flugreisen GmbH
 θε ́ντος κατα ́ τη διαδικασι ́α
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: καθοριστε ́α συ ́μφωνα με το ́αρθρο 131,
 ανακοπη ́ς ση ́ματος:
 παρα ́γραφος 2, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας — Γλω ́ σσα στην
 οποι ́α συντα ́χθηκε η προσφυγη ́: η γερμανικη ́)
 Αντιταχθε ́ν ση ́μα η ́ Το γερμανικο ́ λεκτικο ́ ση ́μα «air
 δικαι ́ωμα σε ση ́μα: marin» για υπηρεσι ́ες της κατηγο-
 Η Frosch Touristik GmbH, με ́εδρα το Μο ́ναχο, εκπροσωπου ́μενη ρι ́ας 39
 απο ́ τους Rechtsanwälte Hans Georg Zeiner and Brigitte
 Heamann-Dunn, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε
 στις 8 Οκτωβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ- Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της αιτη ́σεως περι ́
 κω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης ανακοπω ́ν: καταχωρι ́σεως για τις υπηρεσι ́ες
 στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς. Μετε ́χουσα στη διαδικασι ́α «ταξιδιωτικο ́ γραφει ́ο· οργα ́νωση
 ενω ́πιον του τμη ́ματος προσφυγω ́ν: Air Marin Flugreisen GmbH, ταξιδι ́ων· μεταφορε ́ς επιβατω ́ν» της
 με ́εδρα τη Βο ́ννη (Γερμανι ́α). κατηγορι ́ας 39


text:
 10.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 25ης Ιανουαρίου 2007 — Salzgitter Mannesmann GmbH, πρώην Mannesmannröhren-Werke GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-411/04 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Σύμπραξη - Αγορά των χαλυβδοσωλήνων άνευ ραφής - Δίκαιη δίκη - Αποδεικτικά στοιχεία ανωνύμου προελεύσεως - Πρόστιμο - Συνεργασία - Ίση μεταχείριση)
 (2007/C 56/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Salzgitter Mannesmann GmbH, πρώην Mannesmannröhren-Werke GmbH (εκπρόσωποι: M. Klusmann και F. Wiemer, Rechtsanwälte)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Whelan και H. Gading, H.-J. Freund, Rechtsanwalt)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) της 8ης Ιουλίου 2004, T-44/00, Mannesmannröhren-Werke AG κατά Επιτροπής, καθ' ό μέτρο με την εν λόγω απόφαση απορρίφθηκε η προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως 2003/382/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Δεκεμβρίου 1999, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ (Υπόθεση IV/E-1/35.860-B — Χαλυβδοσωλήνες άνευ ραφής) (ΕΕ L 140, σ. 1) — Δικαίωμα για δίκαιη δίκη — Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 81 ΕΚ — Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Salzgitter Mannesmann GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 273 της 6.11.2004.


text:
16.5.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 151/9
 mosgäsxm, so Pqxsodijeiäo (sqiäso slgäla), rtcjeiälemo apoä sg DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 V. Tiili, Pqoäedqo, jai soty C. P. BrieÈt jai A. Potocki, dija- sgy 24gy Laqsiäot 1998
 rseäy, cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 25 Laqsiäot 1998
 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä: rsgm tpoäherg T-232/97, Micheline Becret-Danieau j.kp. jasó
 Etqxpaøjotä Joimobotkiäot (1)
 (Tpókkgkoi Ç Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Ejjahaqirsijó
 rgleixälasa apodovxäm Ç Paqadejsoä Ç Pqoherliäey Ç
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg.
 Meäo otrixädey peqirsasijoä Ç Apxäkeia dijaixälasoy)
 (98/C 151/19)
 2. èjarsoy diódijoy ha ueäqei sa dijarsijó sot eänoda. (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 (1) EE C 7 sgy 10.1.1998. Rsgm tpoäherg S-232/97, Micheline Becret-Danieau, Jere-
 miah Cadogan, Madeleine Mesenburg, Rainer Moriarty,
 Anne-Marie Nilles, Teresa Rodrigues, Fernando Simoes,
 Jean-Louis Spellini, Jeanne Pica-Borruto jai Nicole Schulte,
 tpókkgkoi sot Dijarsgqiäot sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot,
 jósoijoi, amsirsoiävxy, Bertrange (Kotnelbotäqco), Steinsel
 (Kotnelbotäqco), Biwer (Kotnelbotäqco), Colmar-Berg (Kot-
 nelbotäqco), Mamer (Kotnelbotäqco), Mondercange (Kot-
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT nelbotäqco), Munsbach (Kotnelbotäqco), Bascharage (Kot-
 nelbotäqco), Thionville (Cakkiäa) jai Leudelange (Kotnel-
 sgy 12gy Laqsiäot 1998 botäqco), ejpqorxpotälemoi apoä soty Jean-NoeÈl Louis,
 rsgm tpoäherg T-207/97, Georges Berthu jasó Rtlbotkiäot Ariane Tornel jai FrancËoise Parmentier, dijgcoäqoty
 sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy (1) Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa
 cqaueiäa sgy esaiqeiäay Myson SaÁrl, 30, rue de Cessange, jasó
 (Oijomolijgä jai molirlasijgä pokisijgä Ç Jamomirloäy sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot (ejpqoärxpoi: Manfred Peter jai
 Rtlbotkiäot rvesijó le oqirleämey diasóneiy pot auoqotäm Ciómmgy Pamsakgäy), pot eiäve xy amsijeiälemo sgm ajtäqxrg
 sgm eiracxcgä sot etqxä Ç Amsijasórsarg sgy omolariäay sxm apouórexm peqiä qgsgäy apoqqiäwexy sxm aisgärexm sxm
 ÛEcuë pot pqobkeäpesai rso óqhqo 109 F sgy rtmhgäjgy EJ pqoruetcoämsxm peqiä epirsqougäy sxm porxäm pot eiävam auai-
 apoä sgm omolariäa Ûetqxäë Ç Pqorutcgä ajtqxärexy Ç qeheiä apoä so poroä sot epidoälasoy rseäcgy so opoiäo edi-
 Pqodgäkxy apaqódejsg) jaiotämso, jasÂ euaqlocgäm sot óqhqot 67 paqócqauoy 2 sot
 Jamomirlotä Tpgqeriajgäy Jasarsórexy sxm tpakkgäkxm sxm
 (98/C 151/18) Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, xy amsirsoivotämsa rso epiädola
 moijojtqiotä pot eirpqóssei o/g rtäftcoäy soty jai, rso leäsqo
 pot eiämai amacjaiäo, sxm apouórexm sgy 15gy Laðot jai sgy
 27gy Iotkiäot 1997 le siy opoiäey apoqqiäuhgjam qgsó oi
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 dioijgsijeäy soty emrsóreiy, so Pqxsodijeiäo (detäseqo slgäla),
 rtcjeiälemo apoä soty A. Jakoceqoäpotko, pqoäedqo, jai C. W.
 Bellamy jai J. Pirrung, dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung,
 Rsgm tpoäherg S-207/97, o Georges Berthu, botketsgäy rso eneädxre rsiy 24 Laqsiäot 1998 diósang le so ajoäkotho dia-
 Etqxpaøjoä Joimobotäkio, jósoijoy Chelles (Cakkiäa), ejpqo- sajsijoä:
 rxpotälemoy apoä som Alexandre Varaut, dijgcoäqo Paqiriotä,
 9, rue Alfred de Vigny, Paqiäri, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqx- 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg.
 paøjgäy èmxrgy, (ejpqoärxpoi: Jean-Paul JacqueÂ jai Ignacio
 Díez Parra), le amsijeiälemo sgm ajtäqxrg sot jamomirlotä 2. Jóhe diódijoy ueäqei sa dijarsijó sot eänoda.
 (EOJ) aqih. 1103/97 sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Iotmiäot 1997,
 rvesijó le oqirleämey diasóneiy pot auoqotäm sgm eiracxcgä (1) EE C 318 sgy 18.10.1997.
 sot etqxä (EE L 162 sgy 19.6.1997, r. 1), o Pqoäedqoy sot
 Pqxsodijeiäot eneädxre rsiy 12 Laqsiäot 1998 diósang le so
 ajoäkotho diasajsijoä:
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy pqodgäkxy apaqódejsg. Pqorutcgä-acxcgä sgy Emesa Sugar (Free Zone) NV jasó
 Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy, pot arjgähgje rsiy
 10 Laqsiäot 1998
 (Tpoäherg T-43/98)
 2. O pqoruetäcxm ueäqei sa dijarsijó eänoda.
 (98/C 151/20)
 (1) EE C 318 sgy 18.10.1997. (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä)
 G esaiqeiäa Emesa Sugar (Free Zone) NV le eädqa so Oranje-
 stad (Aruba), ejpqorxpotälemg apoä som G. van der Wal,


text:
 26.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 29ης Νοεμβρίου 2007 — Tomás Salazar Brier κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-9/06 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπάλληλοι - Αμοιβή - Επίδομα αποδημίας - Προϋπόθεση χορηγήσεως του επιδόματος αποδημίας του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', δεύτερη περίπτωση, του παραρτήματος VII του ΚΥΚ - Έννοια της «παροχής υπηρεσιών προς άλλο κράτος»)
 (2008/C 22/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Tomás Salazar Brier (εκπρόσωποι: R. García-Gallardo Gil-Fournier, D. Domínguez Pérez και A. Sayagués Torres, abogados)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall, J. Gutiérrez Gisbert, J. Rivas Andrés και M. Canal, abogados)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα), της 25ης Οκτωβρίου 2005, Τ-83/03, Salazar Brier κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία απέρριψε προσφυγή για την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 24ης Φεβρουαρίου 2003, περί σιωπηρής απορρίψεως της ενστάσεως του αναιρεσείοντος, και της αποφάσεως της 24ης Μαρτίου 2003 περί ρητής απορρίψεως του αιτήματός του να του χορηγηθεί το επίδομα αποδημίας του άρθρου 4 του Παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τον Τ. Salazar Brier στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 60 της 11.3.2006.


text:
24.10.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 327/17
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa Diacqaugä sgy tpoheärexy C-334/96 (1)
 So óqhqo 189 sgy Rtmhgäjgy EJ, rtäluxma le so opoiäo g (98/C 327/28)
 odgciäa derletäei jóhe jqósoy leäkoy rso opoiäo apethtämesai
 oärom auoqó so epidixjoälemo aposeäkerla, rtmepócesai sgm
 tpovqeäxrg sxm jqasxäm lekxäm ma sgqotäm sgm pqoherliäa cia Le diósang sgy 23gy Iotkiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 rtlloäquxrg pot jahoqiäfei g odgciäa. G pqoherliäa atsgä qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä
 eäkgne sgm 1g Repselbqiäot 1995, vxqiäy g Iqkamdiäa ma eävei sgy tpoheärexy C-334/96 (aiäsgrg sot Verwaltungsgericht Düs-
 herpiärei siy amacjaiäey diasóneiy cia ma rtlloquxheiä pqoy seldorf cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Stadt
 sgm odgciäa pot paqasiähesai rsa aisgälasa sgy Episqopgäy. Dormagen jasó Bezirksregierung Düsseldorf.
 (1) EE L 100 sgy 19.4.1994, r. 1. (1) EE C 370 sgy 7.12.1996.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-123/97 (1)
 (98/C 327/27) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-357/97 (1)
 (98/C 327/29)
 Le diósang sgy 17gy Iotkiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä
 sgy tpoheärexy C-123/97 (aiäsgrg sgy Pretura circondariale di Le diósang sgy 24gy Atcotärsot 1998, o Pqoäedqoy sot
 Padova cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Tomasso Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 Nalon jasó Ente Poste Italiane. diacqaugä sgy tpoheärexy C-357/97: Episqopgä sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm jasó Iqkamdiäay.
 (1) EE C 166 sgy 31.5.1997.
 (1) EE C 370 sgy 6.12.1997.
 PQXSODIJEIO
 Ejkocgä sot Pqoeädqot sot Pqxsodijeiäot Ç som dijarsgä Cooke
 (98/C 327/30)
 Ç som dijarsgä Jaeger.
 Jasó sg rtärjewg sgy 17gy Repselbqiäot 1998, oi dijarseäy
 sot Pqxsodijeiäot eneäkenam, rtäluxma le so óqhqo 7 sot
 Jamomirlotä Diadijariäay, som dijarsgä Bo Vesterdorf, B. Ma oqiärei sg rtämherg sxm slglósxm sot xy engäy:
 Pqoäedqo sot Pqxsodijeiäot cia sgm peqiäodo apoä 17 Repsel-
 bqiäot 1998 leävqi 31 Atcotärsot 2001.
 sot pqxäsot slgälasoy:
 B. Vesterdorf, Pqoäedqoy, K. J. Pirrung jai L. Bgkaqóy,
 Dioqirloäy sxm pqoeädqxm sxm slglósxm jai sopoheäsgrg dijarseäyç
 sxm dijarsxäm rsa slgälasa
 (98/C 327/31)
 sot pqxäsot pemsalekotäy slgälasoy:
 So Pqxsodijeiäo, jasó sgm em okolekeiäa rtärjewgä sot sgy
 21gy Repselbqiäot 1998 apouórire, rtäluxma le so óqhqo 2,
 paqócqauoy 4 sgy apouórexy sot Rtlbotkiäot sgy 24gy B. Vesterdorf, Pqoäedqoy, C. W. Bellamy, K. J. Pirrung,
 Ojsxbqiäot 1988 jai le sa óqhqa 10 jai 15 sot Jamomirlotä A. W. H. Meij jai L. Bgkaqóy, dijarseäyç
 Diadijariäay sot Pqxsodijeiäot jai cia sg vqomijgä peqiäodo
 apoä 21gy Repselbqiäot 1998 eäxy 30 Repselbqiäot 1999
 sot detäseqot slgälasoy:
 A. Ma oqiärei xy pqoeädqoty slgälasoy:
 Ç som dijarsgä Potocki
 A. Potocki, pqoäedqoy slgälasoy, C. W. Bellamy jai
 Ç som dijarsgä Moura Ramos A. W. H. Meij, dijarseäyç


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/30
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 5ης Δεκεμβρίου 2006 — Westfalen Gassen Nederland κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-303/02) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ολλανδική αγορά βιομηχανικών και ιατρικών αερίων - Καθορισμός των τιμών - Απόδειξη της συμμετοχής στην σύμπραξη - Απόδειξη της αποστασιοποίησης - Αρχές της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της αναλογικότητας - Υπολογισμός των προστίμων)
 (2006/C 331/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Westfalen Gassen Nederland BV (Deventer, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: M. Essers και M. Custers, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: A. Bouquet)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Κυρίως αίτημα μερικής ακυρώσεως της απόφασης 2003/207/ΕΚ της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 2002, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 1 της Συνθήκης ΕΚ (υπόθεση COMP/E-3/36.700 — Βιομηχανικά και ιατρικά αέρια) (ΕΕ 2003, L 84, σ. 1), και, επικουρικώς, αίτημα μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η εταιρία Westfalen Gassen Nederland BV φέρει τα δικά της έξοδα καθώς και τα τρία τέταρτα των εξόδων της Επιτροπής. Η Επιτροπή φέρει το ένα τέταρτο των εξόδων της.
 (1) ΕΕ C 305 της 7.12.2002.


text:
 27.1.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 20/8
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Εφετείο Αθηνών (Ελλάς) στις 21 Νοεμβρίου 2006 στην υπόθεση «Κ. Π. ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ — Ανώνυμος Εταιρεία Εμπορίας και Διανομής Φαρμακευτικών Προϊόντων» κατά της GLAXOSMITHKLINE ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ
 (Υπόθεση C-476/06)
 (2007/C 20/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Εφετείο Αθηνών
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα:«Κ. Π. ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ — Ανώνυμος Εταιρεία Εμπορίας και Διανομής Φαρμακευτικών Προϊόντων»
 Εναγομένη: GLAXOSMITHKLINE ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ
 Προδικαστικά ερωτήματα:
 1.
 Η άρνηση μιας επιχείρησης με δεσπόζουσα θέση να ικανοποιήσει πλήρως τις παραγγελίες που της απευθύνουν οι χονδρέμποροι φαρμάκων, η οποία οφείλεται στην πρόθεσή της να περιορίσει την εξαγωγική τους δραστηριότητα και μαζί με αυτή τη ζημιά που της προκαλεί το παράλληλο εμπόριο, είναι καθεαυτή καταχρηστική υπό την έννοια του άρθρου 82 ΕΚ; Επηρεάζεται η απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα από το γεγονός ότι το παράλληλο εμπόριο καθίσταται ιδιαιτέρως επικερδές για τους χονδρεμπόρους εξαιτίας των διαμορφουμένων με κρατική παρέμβαση διαφορετικών τιμών στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης, δηλ. από το γεγονός ότι στην αγορά φαρμάκων δεν επικρατούν αμιγώς συνθήκες ανταγωνισμού αλλά ένα καθεστώς που διέπεται σε μεγάλο βαθμό από κρατικό παρεμβατισμό; Είναι εν τέλει ορθό ένα εθνικό δικαστήριο να εφαρμόζει τους κοινοτικούς κανόνες ανταγωνισμού με τον ίδιο τρόπο σε αγορές, οι οποίες λειτουργούν ανταγωνιστικά, και σε εκείνες, στις οποίες ο ανταγωνισμός στρεβλώνεται από κρατικές παρεμβάσεις;
 2.
 Εφόσον το Δικαστήριο θεωρήσει ότι ο περιορισμός του παραλλήλου εμπορίου, για τους προεκτεθέντες λόγους, δεν αποτελεί σε κάθε περίπτωση καταχρηστική πρακτική, όταν ασκείται από επιχείρηση με δεσπόζουσα θέση, πως θα αποτιμηθεί η τυχόν καταχρηστικότητα; Ειδικότερα:
 2.1
 Είναι πρόσφορο το κριτήριο του ποσοστού υπέρβασης της κανονικής εγχώριας κατανάλωσης ή/και της ζημίας που υφίσταται επιχείρηση με δεσπόζουσα θέση σε σχέση με τον όλο κύκλο εργασιών της και την όλη κερδοφορία της; Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης πως προσδιορίζεται το ύψος του ως άνω ποσοστού υπέρβασης και το ύψος της ως άνω ζημίας, το τελευταίο ως ποσοστό στον κύκλο εργασιών και στο σύνολο των κερδών, πέραν του οποίου καθίσταται καταχρηστική ή μη την εν λόγω συμπεριφορά;
 2.2
 Είναι πρόσφορη μία προσέγγιση στάθμισης συμφερόντων, και σε καταφατική απάντηση ποια είναι τα συμφέροντα που θα αποτελέσουν αντικείμενο σύγκρισης. Ειδικότερα:
 (α)
 επηρεάζεται η απάντηση εκ του ότι ο τελικός καταναλωτής ασθενής περιορισμένο οικονομικό όφελος έχει από το παράλληλο εμπόριο,
 (β)
 λαμβάνονται, και σε ποιο βαθμό, υπόψη τα συμφέροντα των κοινωνικοασφαλιστικών οργανισμών για φθηνότερα φάρμακα;
 2.3
 Ποια άλλα κριτήρια και ποιες άλλες προσεγγίσεις θεωρούνται πρόσφορα/ες εν προκειμένω;


text:
 17.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 370/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 27ης Οκτωβρίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-601/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγίες 92/50/ΕΟΚ και 2004/18/ΕΚ - Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Συμπληρωματικές υπηρεσίες κτηματογραφήσεως και πολεοδομικού σχεδιασμού - Διαδικασία με διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη δημοσίευση σχετικής προκηρύξεως)
 2011/C 370/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Μ. Πατακιά και D. Kukovec)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Σ. Χαλάς και Δ. Τσαγκαράκης)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 8 και 11, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/50/ΕΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για το συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών (ΕΕ L 209, σ. 1) καθώς και των άρθρων 20 και 31, παράγραφος 4, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 114) — Σύναψη δημοσίας συμβάσεως χωρίς να προηγηθεί δημοσίευση σχετικής προκήρυξης — Σύμβαση σχετικά με συμπληρωματικές υπηρεσίες κτηματογράφησης και πολεοδομικού σχεδιασμού — Δήμοι Βασιλικών, Κασσάνδρας, Εγνατίας και Αρέθουσας
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, συνάπτοντας, κατόπιν διαδικασίας με διαπραγμάτευση χωρίς δημοσίευση σχετικής προκηρύξεως, δημόσιες συμβάσεις με αντικείμενο συμπληρωματικές υπηρεσίες κτηματογραφήσεως και πολεοδομικού σχεδιασμού οι οποίες δεν προβλέπονταν στην αρχική σύμβαση που είχαν συνάψει οι Δήμοι Βασιλικών, Κασσάνδρας, Εγνατίας και Αρέθουσας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 8 και 11, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 1997, καθώς και από τα άρθρα 20 και 31, σημείο 4, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 63 της 26.2.2011.


text:
 12.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 298/10
 Προσφυγή της 21ης Αυγούστου 2013 — Sea Handling κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-456/13)
 2013/C 298/17
 Γλώσσα της διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sea Handling SpA (Somma Lombardo, Ιταλία) (εκπρόσωποι: B. Nascimbene και M. Merola, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση με την οποία η Επιτροπή δεν επέτρεψε στη SEA Handling S.p.A την πρόσβαση στα έγγραφα που αναφέρονται στην από 27 Φεβρουαρίου 2013 αίτηση,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να προσκομίσει στην προσφεύγουσα τα ζητηθέντα έγγραφα,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η εν λόγω προσφυγή στρέφεται κατά της αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία δεν παρέχεται πρόσβαση στην προσφεύγουσα σε έγγραφα ευρισκόμενα στην κατοχή της Επιτροπής, τα οποία αφορούν τη διοικητική διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση της αποφάσεως της Επιτροπής της 19ης Δεκεμβρίου 2012, σχετικά με τις αυξήσεις κεφαλαίου που πραγματοποίησε η εταιρεία SEA S.p.A υπέρ της SEA Handling (διαδικασία SA.21420 — Ιταλία κατά SEA Handling).
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Πρώτος λόγος: παράβαση κανόνων που διέπουν τη διαδικασία
 —
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στα άρθρα 7, παράγραφοι 1 και 3, και 8, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43), καθώς και στα άρθρα 41 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στον βαθμό που, αφενός, η διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης χαρακτηρίζεται από περιόδους αδικαιολόγητης σιωπής και από παρατάσεις μη προσηκόντως αιτιολογημένες, και στον βαθμό που, αφετέρου, η μη συμμόρφωση με τις προβλεπόμενες προθεσμίες έθιξε τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας.
 2)
 Δεύτερος λόγος: παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού 1049/2001
 —
 Υποστηρίζεται συναφώς ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει από πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως και από παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθόσον θεώρησε ως δεδομένο το γεγονός ότι η πρόσβαση στα έγγραφα θα έβλαπτε σοβαρά τις έρευνες της Επιτροπής καθώς και τις ήδη πραγματοποιηθείσες έρευνες, χωρίς να προσδιορίσει το είδος της εν λόγω βλάβης.
 3)
 Τρίτος λόγος: παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού 1049/2001
 —
 Υποστηρίζεται συναφώς ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει από πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως και από παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθόσον στην εν λόγω απόφαση αναφέρεται ότι η πρόσβαση στα έγγραφα θα έβλαπτε τα εμπορικά συμφέροντα του καταγγέλλοντος χωρίς όμως να διευκρινίζεται ποια είναι τα συμφέροντα αυτά. Με τον τρόπο αυτό βάλλεται εμμέσως η διαδικασία ελέγχου στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων, καθόσον συγχέεται το ιδιωτικό συμφέρον με το δημόσιο συμφέρον της καλής διεξαγωγής των ερευνών και ερμηνεύονται με υπερβολικά ευρεία έννοια τα συμφέροντα που προστατεύει το άρθρο 4, παράγραφος 2, του ως άνω κανονισμού.
 4)
 Τέταρτος λόγος: παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού 1049/2001 και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας
 —
 Υποστηρίζεται συναφώς ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει επίσης διότι δεν εξετάσθηκε η δυνατότητα να δοθεί στην προσφεύγουσα μερική μόνο πρόσβαση στα ζητηθέντα έγγραφα.
 5)
 Πέμπτος λόγος: παράβαση του άρθρου 4, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 1049/2001 και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας από την άποψη του άρθρου 42 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 —
 Υποστηρίζεται συναφώς ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει λόγω μη εκτιμήσεως των εξαιρέσεων υπό το φως του δημοσίου συμφέροντος. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή αρνήθηκε την πρόσβαση στα έγγραφα χωρίς να λάβει υπόψη την ύπαρξη υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος για την γνωστοποίηση των οικείων εγγράφων και χωρίς να εξετάσει τα συγκεκριμένα αποτελέσματα που θα είχε η γνωστοποίηση αυτή στα εμπορικά συμφέροντα των τρίτων και στις δραστηριότητες έρευνας που προστατεύονται από το άρθρο 4, παράγραφος 2, του ως άνω κανονισμού.


text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/22
 Προσφυγή της 31ης Μαρτίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Σουηδίας
 (Υπόθεση C-257/07)
 (2007/C 183/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: D. Kukovec και K. Nyberg)
 Καθού: Βασίλειο της Σουηδίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Σουηδίας, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2004/17/EK (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο έληξε στις 31 Ιανουαρίου 2006.
 (1) ΕΕ L 305, σ. 46.