text:
 7.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/14
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Ιανουαρίου 2016 — Gugler France κατά ΓΕΕΑ — Gugler (GUGLER)
 (Υπόθεση T-674/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Κοινοτικό εικονιστικό σήμα GUGLER - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 4, και άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009 - Αυτεπάγγελτη εξέταση])
 (2016/C 090/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Gugler France SA (Besançon, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A. Grolée, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Alexander Gugler (Maxdorf, Γερμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 16ης Οκτωβρίου 2013 (υπόθεση R 356/2012-4), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας μεταξύ της Gugler France και του Alexander Gugler.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 16ης Οκτωβρίου 2013 (υπόθεση R 356/2012-4)
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η Gugler France κατά τη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 (1) EE C 61 της 1.3.2014.


text:
 9.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/21
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2016 από την DB Schenker κατά της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ
 (Υπόθεση E-7/12 COSTS)
 (2017/C 73/11)
 Στις 7 Δεκεμβρίου 2016 ασκήθηκε προσφυγή κατά της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ ενώπιον του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ από την Schenker North AB, την Schenker Privpak AB και την Schenker Privpak AS (εφεξής από κοινού «DB Schenker»), εκπροσωπούμενες από τον Jon Midthjell, δικηγόρο, Advokatfirmaet Midthjell AS, Grev Wedels plass 5, NO-0151 Όσλο, Νορβηγία.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί με διάταξη ως εξής:
 1.
 Το συνολικό ποσό των λοιπών εξόδων που πρέπει να καταβάλει η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ στις Schenker North AB, Schenker Privpak AB και Schenker Privpak AS, καθορίζεται στο ποσό των 125 657 ευρώ.
 2.
 Το ποσό αυτό προσαυξάνεται με τόκους υπερημερίας από την ημερομηνία κατά την οποία η παρούσα διάταξη επιδίδεται στους διαδίκους έως την ημερομηνία καταβολής του. Το εφαρμοστέο επιτόκιο υπολογίζεται βάσει του επιτοκίου που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησης, το οποίο ισχύει την πρώτη ημερολογιακή ημέρα του μηνός της λήξης της προθεσμίας, προσαυξημένο κατά τρεισήμισι ποσοστιαίες μονάδες.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 Οι προσφεύγουσες, που αναφέρονται από κοινού ως «DB Schenker», εκτελούν δραστηριότητες χερσαίων, θαλάσσιων και σιδηροδρομικών μεταφορών στη Νορβηγία, τη Σουηδία και τη Δανία. Η DB Schenker ήταν η προσφεύγουσα στην υπόθεση E-7/12 κατά της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ ενώπιον του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ.
 —
 Το άρθρο 70 παράγραφος 1 του κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ αναφέρει.
 «Αν γεννηθεί αμφισβήτηση σχετικά με τα έξοδα που μπορούν να αναζητηθούν, το Δικαστήριο, κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου διαδίκου και αφού ο αντίδικος υποβάλει τις παρατηρήσεις του, αποφαίνεται με διάταξη.»
 —
 Το Δικαστήριο ΕΖΕΣ, με την απόφασή του στην υπόθεση E-7/12, διέταξε την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ να καταβάλει τα έξοδα που συνδέονται με την παράλειψη, καθώς και το ήμισυ των εξόδων των προσφευγουσών σχετικά με την αγωγή για εξωσυμβατική ευθύνη.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Sofiyski gradski sad (Βουλγαρία) στις 18 Νοεμβρίου 2009 — Canon Kabushiki Kaisha κατά IPN Bulgaria OOD
 (Υπόθεση C-449/09)
 2010/C 100/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sofiyski gradski sad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Canon Kabushiki Kaisha
 Εναγομένη: IPN Bulgaria OOD
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 5 της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1), το οποίο απονέμει στον δικαιούχο του σήματος το αποκλειστικό δικαίωμα να απαγορεύει στους τρίτους να χρησιμοποιούν στις συναλλαγές, χωρίς τη συγκατάθεσή του, σημεία πανομοιότυπα με το σήμα του, για παράδειγμα να εισάγουν ή να εξάγουν εμπορεύματα φέροντα τέτοια σημεία, την έννοια ότι τα δικαιώματα του δικαιούχου αυτού περιλαμβάνουν το δικαίωμα να απαγορεύει τη χρήση του σήματος που συνίσταται στην εισαγωγή γνήσιων προϊόντων χωρίς τη συγκατάθεσή του, εφόσον τα δικαιώματα του δικαιούχου του σήματος δεν έχουν αναλωθεί κατά την έννοια του άρθρου 7 της οδηγίας;
 (1) Πρώτη οδηγία 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (EE L 40, σ. 1).


text:
 22.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/7
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας, που ασκήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2006
 (Υπόθεση C-102/06)
 (2006/C 96/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Carmel O'Reilly και Wolfgang Bogensberger, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 21 Φεβρουαρίου 2006 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, μη έχοντας θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2003/9/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2003, σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο στα κράτη μέλη (1), ή μη έχοντας κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 2)
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 6 Φεβρουαρίου 2005.
 (1) ΕΕ L 31, σ. 18


text:
 22.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 399/23
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Οκτωβρίου 2012 — Saobraćajni institut CIP κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-219/12 R)
 (Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων - Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Διαδικασία προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών σχετικά με την προετοιμασία τεχνικού φακέλου για το σχέδιο εκσυγχρονισμού του σιδηροδρομικού δικτύου - Αποκλεισμός του αιτούντος από τη διαδικασία προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών - Ακύρωση της διαδικασίας προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών μετά την άσκηση της προσφυγής-αγωγής - Κατάργηση της δίκης)
 2012/C 399/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αιτούν: Saobraćajni institut CIP d.o.o. (Βελιγράδι, Σερβία) (εκπρόσωπος: A. Lojpur, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Erlbacher και E. Georgieva)
 Αντικείμενο
 Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων με την οποία ζητείται, κατ’ ουσίαν, να διαταχθεί η αναστολή της διαδικασίας πρoσκλήσεως για την υποβολή προσφορών σχετικά με την προετοιμασία τεχνικού φακέλου για το σχέδιο εκσυγχρονισμού του σιδηροδρομικού δικτύου, η οποία αποκλείει το αιτούν από τη διαδικασία προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει πλέον η απόφανση επί της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
18.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 366/33
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-198/96 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-97/98 (1)
 (1999/C 366/76) (1999/C 366/79)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Με δια ́ταξη της 19ης Oκτωβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του Με δια ́ταξη της 9ης Ιουλι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́- τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-198/96, Christine Dalby κατα ́ σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-97/98, Maurizio Gastaldello
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Περιφερειω ́ν της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 (1) EE C 54 της 22.2.1997.
 (1) EE C 258 της 15.8.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-218/96 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-78/99 (1)
 (1999/C 366/77)
 (1999/C 366/80)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Με δια ́ταξη της 19ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-218/96, Paul Hodson κατα ́ Με δια ́ταξη της 13ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-78/99, Sonia Marion Elder και
 Robert Dale Elder κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 54 της 22.2.1997.
 (1) EE C 174 της 19.6.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-59/98 (1)
 (1999/C 366/78)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-162/99 R
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω (1999/C 366/81)
 Με δια ́ταξη της 13ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-59/98,
 Honeywell Inc. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Με δια ́ταξη της 22ας Οκτωβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του Πρωτοδι-
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 (1) EE C 234 της 25.7.1998. υποθε ́σεως T-162/99 R, Luigia Dricot-Daniele, Patricia De
 Palma και Claudine Hamptaux κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.


text:
1.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 264/21
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, που ασκήθηκε στις
 21 Αυγούστου 2003
 1. Να διαπιστώσει ότι η ∆ημοκρατία της Αυστρίας παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 2000/30/ΕΚ του
 (Υπόθεση C-362/03) Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της
 6ης Ιουνίου 2000 σχετικά με τον οδικό τεχνικό έλεγχο των
 (2003/C 264/34) οχημάτων επαγγελματικής χρήσεως που κυκλοφορούν στην
 Κοινότητα (1), καθόσον δεν έλαβε τις αναγκαίες νομοθετικές,
 κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά της
 οδηγίας αυτής στο εσωτερικό δίκαιο και δεν ενημέρωσε
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από σχετικά την Επιτροπή.
 τους Αrnaud Bordes και Gerald Braun, μέλη της Νομικής
 Υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμ-
 βούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο- 2. Να καταδικάσει τη ∆ημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά
 τήτων στις 21 Αυγούστου 2003 προσφυγή κατά της ∆ημοκρατίας έξοδα.
 της Αυστρίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα
 1. Να αναγνωρίσει ότι η ∆ημοκρατία της Αυστρίας, μη θεσπί-
 ζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητι-
 κές διατάξεις για τη μεταφορά της οδηγίας 1999/74/ΕΚ του
 Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 1999, περί των στοιχειωδών Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο έληξε
 απαιτήσεων για την προστασία των ωοπαραγωγών ορνί- στις 10 Αυγούστου 2002.
 θων (1), στο εσωτερικό δίκαιο και μη κοινοποιώντας στην
 Επιτροπή τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που
 υπέχει από την οδηγία αυτή.
 (1) ΕΕ 2000, L 203, σ. 1.
 2. Να καταδικάσει τη ∆ημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά
 έξοδα.
 Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο έληξε την 1η Ιανου-
 αρίου 2002.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις 9 Σεπτεμ-
 (1) ΕΕ 1999, L 203, σ. 53. βρίου 2003
 (Υπόθεση C-377/03)
 (2003/C 264/36)
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, που ασκήθηκε στις
 21 Αυγούστου 2003
 (Υπόθεση C-363/03) Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους Ch. Giolito και G. Wilms, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ-
 βούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 (2003/C 264/35)
 τήτων, στις 9 Σεπτεμβρίου 2003, προσφυγή κατά του Βασιλείου
 του Βελγίου.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον Dr. Wouter Wils, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της Ευρωπαϊ- Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 κής Επιτροπής, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 21 Αυγούστου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας. 1. Να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου,
 ---pagebreak--- C 264/22 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 1.11.2003
 — μη εξοφλώντας κανονικώς ορισμένα έγγραφα διαμετα- Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 κομίσεως (δελτίο TIR), πράγμα που είχε ως συνέπεια οι του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις 9 Σεπτεμ-
 εξ αυτών απορρέοντας ίδιοι πόροι ούτε να έχουν ορθώς βρίου 2003
 καταχωριστεί ούτε να έχουν τεθεί στη διάθεση της
 Επιτροπής εντός των προβλεπομένων προθεσμιών·
 (Υπόθεση C-378/03)
 — μη γνωστοποιώντας στην Επιτροπή όλα τα άλλα μη
 αμφισβητούμενα ποσά δασμών για τα οποία ακολουθή- (2003/C 264/37)
 θηκε ανάλογη διαδικασία (εγγραφή στα λογιστικά
 βιβλία «Β» και όχι στα «Α»), σχετικά με την ανυπαρξία
 εξοφλήσεως δελτίων TIR από τα βελγικά τελωνεία
 ύστερα από το 1996·
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 — αρνούμενο να καταβάλει τους σχετικούς τόκους επί των τους Ch. Giolito και G. Wilms, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ-
 οφειλομένων στην Επιτροπή ποσών· βούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων, στις 9 Σεπτεμβρίου 2003, προσφυγή κατά του Βασιλείου
 έχει παραβεί τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 6, 9, του Βελγίου.
 10 και 11 του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 του
 Συμβουλίου (1) για την εφαρμογή της αποφάσεως
 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ (2) για το σύστημα των ιδίων πόρων Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 των Κοινοτήτων, με τον οποίο, ύστερα από τις 31 Μαΐου
 2000, καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε ο κανονισμός — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, λόγω εκπρό-
 (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1552/89 του Συμβουλίου (3), της θεσμης καταβολής των ιδίων πόρων, σε περίπτωση κατά
 29ης Μαΐου 1989, για την εφαρμογή της αποφάσεως δόσεις πληρωμής των σχετικών ποσών εκ μέρους του οφειλέ-
 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ (4) για το σύστημα των ιδίων πόρων του, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 6, 10
 των Κοινοτήτων, του οποίου το αντικείμενο είναι το ίδιο. και 11 του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 του
 Συμβουλίου (1), της 22ας Μαΐου 2000, για την εφαρμογή
 2. Να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά της αποφάσεως 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ (2) για το σύστημα των
 έξοδα. ιδίων πόρων της Κοινότητας, με τον οποίο, ύστερα από τις
 31 Μαΐου 2000, καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε ο
 κανονισμός (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1552/89 του Συμβουλίου (3)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα για την εφαρμογή της αποφάσεως 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ (4)
 για το σύστημα των ιδίων πόρων της Κοινότητας, του οποίου
 το αντικείμενο είναι το ίδιο.
 Κατά τη διάρκεια δύο σχετικών με τους παραδοσιακούς ιδίους
 πόρους ελέγχων που διενεργήθηκαν στο Βέλγιο, το 1996 και το — να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 1997, η Επιτροπή διαπίστωσε, στο πλαίσιο του καθεστώτος
 τελωνειακής διαμετακομίσεως, την ύπαρξη ατασθαλιών σχετικά,
 αφενός, με τη διαπίστωση, λογιστική καταχώριση και θέση στη
 διάθεσή της των ιδίων πόρων και, αφετέρου, με την εφαρμογή του
 κοινοτικού καθεστώτος διαμετακομίσεως TIR. Οι ατασθαλίες Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 αυτές οφείλονταν σε παραλείψεις ή καθυστερήσεις πληρωμών των
 ιδίων πόρων στην Επιτροπή λόγω μη τηρήσεως των κανόνων
 λογιστικής καταχωρίσεως που περιλαμβάνονται στο άρθρο 6, Κατά τον σχετικό με τους παραδοσιακούς ιδίους πόρους έλεγχο
 παράγραφος 3, του κανονισμού 1150/2000. που διενεργήθηκε στο Βέλγιο το 1996, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι
 οι βελγικές αρχές δεν είχαν θέσει στη διάθεσή της, εντός των
 προβλεπομένων από την κοινοτική νομοθεσία προθεσμιών, ιδίους
 Η Επιτροπή δεν αποδέχεται τους λόγους που το Βέλγιο προέβαλε πόρους που είχαν εισπραχθεί υπό τη μορφή κατά δόσεις καταβολής
 προκειμένου να δικαιολογήσει τις παρατηρηθείσες ατασθαλίες και των εισαγωγικών δασμών. Πράγματι, οι δασμοί αυτοί έπρεπε να
 καθυστερήσεις καταχωρίσεως. Οι καθυστερήσεις υπερβαίνουν κατά έχουν μεταφερθεί από τα λογιστικά βιβλία «Β» στα λογιστικά
 πολύ τις προθεσμίες του άρθρου 6, παράγραφος 3, του κανο- βιβλία «Α», ανάλογα με την καταβολή κάθε σχετικής δόσεως από
 νισμού 1150/2000, τόσο όσο αφορά την καταχώριση στα τον οφειλέτη. Η καταβολή των δασμών σε χωριστό λογαριασμό
 λογιστικά βιβλία Α όσο και τη χωριστή καταχώριση στα βιβλία των λογιστικών βιβλίων «Β» επί αρκετούς μήνες προκάλεσε
 τύπου Β. Στο μέτρο που έπρεπε να γίνει καταχώριση στα λογιστικά καθυστερήσεις όσον αφορά τη θέση στη διάθεση του οικείου
 βιβλία Α, η καθυστέρηση αυτή είχε ως αποτέλεσμα την εκπρόθεσμη οργάνου των ιδίων πόρων, πράγμα για το οποίο οφείλονται τόκοι
 θέση στη διάθεση του οικείου οργάνου των σχετικών ιδίων πόρων, υπερημερίας.
 με αποτέλεσμα να οφείλονται τόκοι υπερημερίας.
 (1) ΕΕ L 130 της 31.5.2000, σ. 1.
 (1) ΕΕ L 130 της 31.5.2000, σ. 1. (2) ΕΕ L 293 της 12.11.1994, σ. 9.
 (2) ΕΕ L 293 της 12.11.1994, σ. 9. (3) ΕΕ L 155 της 7.6.1989, σ. 1.
 (3) ΕΕ L 155 της 7.6.1989, σ. 1. (4) ΕΕ L 185 της 15.7.1988, σ. 24.
 (4) ΕΕ L 185 της 15.7.1988, σ. 24.


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2008 [αίτηση του Arbeidshof te Brussel (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding κατά Firma Feryn NV
 (Υπόθεση C-54/07) (1)
 (Οδηγία 2000/43/ΕΚ - Κριτήρια επιλογής του προσωπικού ενέχοντα δυσμενή διάκριση - Βάρος αποδείξεως - Κυρώσεις)
 (2008/C 223/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Arbeidshof te Brussel
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding
 κατά
 Firma Feryn NV
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Arbeidshof te Brussel — Ερμηνεία των άρθρων 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', 8, παράγραφος 1, και 15 της οδηγίας 2000/43/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής (ΕΕ L 180, σ. 22) — Κριτήρια επιλογής προσωπικού ενέχοντα άμεση διάκριση λόγω φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής — Βάρος αποδείξεως — Εκτίμηση και διαπίστωση από το εθνικό δικαστήριο — Υποχρέωση ή όχι του εθνικού δικαστηρίου να διατάξει την παύση της δυσμενούς διακρίσεως
 Διατακτικό
 1)
 Το γεγονός ότι ένας εργοδότης δηλώνει δημοσίως ότι δεν θα προσλάβει μισθωτούς με ορισμένη εθνοτική ή φυλετική καταγωγή συνιστά άμεση δυσμενή διάκριση κατά την πρόσληψη, υπό την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2000/43/ΕΚ, του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής, δεδομένου ότι τέτοιου είδους δηλώσεις είναι ικανές να αποτρέψουν σοβαρά ορισμένους υποψηφίους από την υποβολή της υποψηφιότητάς τους και, επομένως, να εμποδίσουν την πρόσβασή τους στην αγορά εργασίας.
 2)
 Οι δημόσιες δηλώσεις με τις οποίες ο εργοδότης καθιστά γνωστό ότι, στο πλαίσιο της πολιτικής του προσλήψεων, δεν θα προσλαμβάνει μισθωτούς ορισμένης εθνοτικής ή φυλετικής καταγωγής αρκούν προκειμένου να τεκμαίρεται, υπό την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/43, η ύπαρξη πολιτικής προσλήψεων ενέχουσας άμεση δυσμενή διάκριση. Στην περίπτωση αυτή, στον εν λόγω εργοδότη εναπόκειται να αποδείξει ότι δεν παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως. Μπορεί να το πράξει, μεταξύ άλλων, αποδεικνύοντας ότι η πραγματική πολιτική προσλήψεων της επιχειρήσεως δεν αντιστοιχεί στις δηλώσεις αυτές. Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να εξακριβώσει αν έχουν αποδειχθεί τα προσαπτόμενα πραγματικά περιστατικά και να εκτιμήσει αν επαρκούν τα στοιχεία που προσκομίζονται προς στήριξη των ισχυρισμών του εργοδότη αυτού ότι δεν παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.
 3)
 Το άρθρο 15 της οδηγίας 2000/43 επιτάσσει όπως, ακόμη και όταν δεν μπορεί να εντοπισθεί συγκεκριμένο θύμα, το σύστημα κυρώσεων που έχουν εφαρμογή στις παραβάσεις των εθνικών διατάξεων που έχουν θεσπισθεί για τη μεταφορά της οδηγίας αυτής στο εσωτερικό δίκαιο είναι αποτελεσματικό, ανάλογο προς τις παραβάσεις και αποτρεπτικό.
 (1) ΕΕ C 82 της 14.4.2007.


text:
 19.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 304/9
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Σεπτεμβρίου 2013 — L κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-317/10 P) (1)
 (Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτοι υπάλληλοι - Σύμβαση αορίστου χρόνου - Απόφαση περί απολύσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Απώλεια εμπιστοσύνης)
 2013/C 304/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: L (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Sèbe και V. Sviderskis, στη συνέχεια A. Sèbe, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Seyr, K. Zejdová και L. Mašalaitė-Chouteau, στη συνέχεια S. Seyr, K. Zejdová και S. Milius, και τέλος S. Seyr και S. Alves)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης [εμπιστευτική] (2) με αίτημα την αναίρεση της αποφάσεως αυτής
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης [εμπιστευτική], στο μέτρο που παρέλειψε να αποφανθεί επί του λόγου ο οποίος αντλείται από παραβίαση της αρχής της αμεροληψίας, απέρριψε τον λόγο που αντλείται από ουσιαστική ανακρίβεια και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και έκρινε ότι ο προσφεύγων δεν είχε ζητήσει να καταδικαστεί το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την αίτηση αναιρέσεως.
 3)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή του L ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης [εμπιστευτική].
 4)
 Κάθε διάδικος θα φέρει τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε τόσο πρωτοδίκως όσο και κατ’ αναίρεση.
 (1) EE C 340 της 19.11.2011.
 (2) Απαλειφθέντα εμπιστευτικά στοιχεία.


text:
16.5.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 151/9
 mosgäsxm, so Pqxsodijeiäo (sqiäso slgäla), rtcjeiälemo apoä sg DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 V. Tiili, Pqoäedqo, jai soty C. P. BrieÈt jai A. Potocki, dija- sgy 24gy Laqsiäot 1998
 rseäy, cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 25 Laqsiäot 1998
 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä: rsgm tpoäherg T-232/97, Micheline Becret-Danieau j.kp. jasó
 Etqxpaøjotä Joimobotkiäot (1)
 (Tpókkgkoi Ç Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Ejjahaqirsijó
 rgleixälasa apodovxäm Ç Paqadejsoä Ç Pqoherliäey Ç
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg.
 Meäo otrixädey peqirsasijoä Ç Apxäkeia dijaixälasoy)
 (98/C 151/19)
 2. èjarsoy diódijoy ha ueäqei sa dijarsijó sot eänoda. (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 (1) EE C 7 sgy 10.1.1998. Rsgm tpoäherg S-232/97, Micheline Becret-Danieau, Jere-
 miah Cadogan, Madeleine Mesenburg, Rainer Moriarty,
 Anne-Marie Nilles, Teresa Rodrigues, Fernando Simoes,
 Jean-Louis Spellini, Jeanne Pica-Borruto jai Nicole Schulte,
 tpókkgkoi sot Dijarsgqiäot sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot,
 jósoijoi, amsirsoiävxy, Bertrange (Kotnelbotäqco), Steinsel
 (Kotnelbotäqco), Biwer (Kotnelbotäqco), Colmar-Berg (Kot-
 nelbotäqco), Mamer (Kotnelbotäqco), Mondercange (Kot-
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT nelbotäqco), Munsbach (Kotnelbotäqco), Bascharage (Kot-
 nelbotäqco), Thionville (Cakkiäa) jai Leudelange (Kotnel-
 sgy 12gy Laqsiäot 1998 botäqco), ejpqorxpotälemoi apoä soty Jean-NoeÈl Louis,
 rsgm tpoäherg T-207/97, Georges Berthu jasó Rtlbotkiäot Ariane Tornel jai FrancËoise Parmentier, dijgcoäqoty
 sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy (1) Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa
 cqaueiäa sgy esaiqeiäay Myson SaÁrl, 30, rue de Cessange, jasó
 (Oijomolijgä jai molirlasijgä pokisijgä Ç Jamomirloäy sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot (ejpqoärxpoi: Manfred Peter jai
 Rtlbotkiäot rvesijó le oqirleämey diasóneiy pot auoqotäm Ciómmgy Pamsakgäy), pot eiäve xy amsijeiälemo sgm ajtäqxrg
 sgm eiracxcgä sot etqxä Ç Amsijasórsarg sgy omolariäay sxm apouórexm peqiä qgsgäy apoqqiäwexy sxm aisgärexm sxm
 ÛEcuë pot pqobkeäpesai rso óqhqo 109 F sgy rtmhgäjgy EJ pqoruetcoämsxm peqiä epirsqougäy sxm porxäm pot eiävam auai-
 apoä sgm omolariäa Ûetqxäë Ç Pqorutcgä ajtqxärexy Ç qeheiä apoä so poroä sot epidoälasoy rseäcgy so opoiäo edi-
 Pqodgäkxy apaqódejsg) jaiotämso, jasÂ euaqlocgäm sot óqhqot 67 paqócqauoy 2 sot
 Jamomirlotä Tpgqeriajgäy Jasarsórexy sxm tpakkgäkxm sxm
 (98/C 151/18) Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, xy amsirsoivotämsa rso epiädola
 moijojtqiotä pot eirpqóssei o/g rtäftcoäy soty jai, rso leäsqo
 pot eiämai amacjaiäo, sxm apouórexm sgy 15gy Laðot jai sgy
 27gy Iotkiäot 1997 le siy opoiäey apoqqiäuhgjam qgsó oi
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 dioijgsijeäy soty emrsóreiy, so Pqxsodijeiäo (detäseqo slgäla),
 rtcjeiälemo apoä soty A. Jakoceqoäpotko, pqoäedqo, jai C. W.
 Bellamy jai J. Pirrung, dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung,
 Rsgm tpoäherg S-207/97, o Georges Berthu, botketsgäy rso eneädxre rsiy 24 Laqsiäot 1998 diósang le so ajoäkotho dia-
 Etqxpaøjoä Joimobotäkio, jósoijoy Chelles (Cakkiäa), ejpqo- sajsijoä:
 rxpotälemoy apoä som Alexandre Varaut, dijgcoäqo Paqiriotä,
 9, rue Alfred de Vigny, Paqiäri, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqx- 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg.
 paøjgäy èmxrgy, (ejpqoärxpoi: Jean-Paul JacqueÂ jai Ignacio
 Díez Parra), le amsijeiälemo sgm ajtäqxrg sot jamomirlotä 2. Jóhe diódijoy ueäqei sa dijarsijó sot eänoda.
 (EOJ) aqih. 1103/97 sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Iotmiäot 1997,
 rvesijó le oqirleämey diasóneiy pot auoqotäm sgm eiracxcgä (1) EE C 318 sgy 18.10.1997.
 sot etqxä (EE L 162 sgy 19.6.1997, r. 1), o Pqoäedqoy sot
 Pqxsodijeiäot eneädxre rsiy 12 Laqsiäot 1998 diósang le so
 ajoäkotho diasajsijoä:
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy pqodgäkxy apaqódejsg. Pqorutcgä-acxcgä sgy Emesa Sugar (Free Zone) NV jasó
 Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy, pot arjgähgje rsiy
 10 Laqsiäot 1998
 (Tpoäherg T-43/98)
 2. O pqoruetäcxm ueäqei sa dijarsijó eänoda.
 (98/C 151/20)
 (1) EE C 318 sgy 18.10.1997. (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä)
 G esaiqeiäa Emesa Sugar (Free Zone) NV le eädqa so Oranje-
 stad (Aruba), ejpqorxpotälemg apoä som G. van der Wal,


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/32
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 2 Δεκεμβρίου 2008 — Friedrich Schulze, Jochen Kolenda, Helmar Rendenz κατά Deutsche Lufthansa AG
 (Υπόθεση C-529/08)
 (2009/C 44/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες/αναιρεσείοντες: Friedrich Schulze, Jochen Kolenda, Helmar Rendenz
 Εναγομένη/αναιρεσίβλητη: Deutsche Lufthansa AG
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μπορεί η τεχνική βλάβη που προκάλεσε τη ματαίωση της πτήσης να αποτελεί έκτακτη περίσταση υπό την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (EΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (1);
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Καλύπτει η έννοια της έκτακτης περιστάσεως υπό τη μορφή της τεχνικής βλάβης και τις ελλείψεις οι οποίες επηρεάζουν την αξιοπλοΐα του αεροσκάφους ή την ασφαλή πραγματοποίηση της πτήσης;
 3)
 Πρέπει να θεωρηθεί ότι ο πραγματικός αερομεταφορέας έλαβε όλα τα εύλογα μέτρα, εφόσον τήρησε το ισχύον για το οικείο αεροσκάφος πρόγραμμα συντηρήσεως και επισκευής του κατασκευαστή καθώς και τις προδιαγραφές ασφαλείας και τις υποχρεώσεις που επιβάλλονται από τις αρμόδιες αρχές ή τον κατασκευαστή, ή εφόσον η βλάβη δεν θα μπορούσε να αποφευχθεί, έστω και αν ο αερομεταφορέας είχε τηρήσει το πρόγραμμα αυτό ή είχε συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις αυτές;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα: Αρκεί αυτό για να απαλλαγεί ο αερομεταφορέας από την υποχρέωση καταβολής αποζημιώσεως ή απαιτείται περαιτέρω να αποδειχθεί ότι και η ματαίωση, δηλαδή η ακινητοποίηση του οικείου αεροσκάφους και η ακύρωση της πτήσης λόγω ελλείψεως άλλου αεροσκάφους προς αντικατάσταση του ακινητοποιηθέντος, δεν θα είχε αποφευχθεί με τη λήψη όλων των εύλογων μέτρων;
 (1) ΕΕ L 46, σ. 1.


text:
 30.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/37
 Προσφυγή της NecScout Systems, Inc., κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), η οποία ασκήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2005
 (Υπόθεση T-75/05)
 (2005/C 106/75)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 H NecScout Systems, Inc, με έδρα το Westford, Massachussets (ΗΠΑ), εκπροσωπούμενη από τον M. Holah, δικηγόρο, άσκησε στις 17 Φεβρουαρίου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα).
 Η Kye Systems Corporation, με έδρα το Taipei Hsien (Ταϊβάν) ήταν επίσης διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα,
 —
 εναλλακτικώς, να τροποποιήσει την προσβαλλόμενη απόφαση, να απορρίψει την ανακοπή που άσκησε η Kye, να επιτρέψει την καταχώριση του κοινοτικού σήματος που ζητεί η προσφεύγουσα και να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση του κοινοτικού σήματος:
 Lotto Sport Italia S.p.A
 Κοινοτικό σήμα για το οποίο υποβλήθηκε η αίτηση:
 Το λεκτικό σήμα «NGENIUS» για προϊόντα των κλάσεων 9, 16 και 42 (Ηλεκτρονικοί υπολογιστές, υλικό και λογισμικό ηλεκτρονικών υπολογιστών· έντυπη ύλη· προγραμματισμός ηλεκτρονικών υπολογιστών) — αίτηση αριθ. 1 830 900
 Δικαιούχος του σήματος ή του σημείου για το οποίο ασκήθηκε ανακοπή:
 Kye Systems Corporation
 Σήμα ή σημείο για το οποίο ασκήθηκε ανακοπή:
 Το εθνικό εικονιστικό σήμα «GENIUS» για προϊόντα της κλάσεως 9 (υπολογιστές, μονάδες δίσκου, συσκευές φαξ).
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών:
 Απόρριψη αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος για όλα τα προϊόντα της κλάσεως 9
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών
 Απόρριψη της προσφυγής
 Ισχυρισμοί:
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του Κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου.


text:
 21.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 377/19
 Προσφυγή της 8ης Νοεμβρίου 2013 — Shire Pharmaceutical Contracts κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση T-583/13)
 2013/C 377/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Shire Pharmaceutical Contracts (Hampshire, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: K. Bacon, Barrister, M. Utges Manley και M. Vickers, Solicitors)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που περιλαμβάνεται στο από 2 Σεπτεμβρίου 2013 έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία επιβεβαιώθηκε από το έγγραφο της 18ης Οκτωβρίου 2013, περί απορρίψεως της επιλεξιμότητας για ανταμοιβή παρεχόμενη για εθελοντικό πρόγραμμα παιδιατρικής έρευνας βάσει του άρθρου 37 του κανονισμού (ΕΚ) 1901/2006 (1) και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει θεμελιώδη πλάνη περί το δίκαιο αναφορικά με την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΚ) 1901/2006.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως η προσφεύγουσα προβάλλει παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1901/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, για τα παιδιατρικά φάρμακα και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1768/1992, της οδηγίας 2001/20/ΕΚ, της οδηγίας 2001/83/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) 726/2004 (ΕΕ L 378, σ. 1).


text:
C 79/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.3.2000
 4) Η αναιρεσιβαλλο ́μενη απο ́φαση ει ́ναι επι ́σης πλημμελη ́ς επειδη ́ Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 το Πρωτοδικει ́ο παρε ́βη το κοινοτικο ́ δι ́καιο λο ́γω εσφαλμε ́νης της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 22 ∆εκεμ-
 εφαρμογη ́ς της αρχη ́ς της αναλογικο ́τητας, εσφαλμε ́νης αξιο- βρι ́ου 1999
 λογη ́σεως της διακριτικη ́ς εξουσι ́ας της Επιτροπη ́ς και λο ́γω
 παραβα ́σεως του κανο ́να περι ́ του δικαστικου ́ προηγουμε ́νου. (Υπο ́θεση C-502/99)
 (2000/C 79/19)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Christopher Van der Hauwaert, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρε-
 σι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la
 Cruz, με ́λος της ́διας
 ι υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg,
 α ́σκησε στις 22 ∆εκεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρα-
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 22 ∆εκεμ- τι ́ας.
 βρι ́ου 1999
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Υπο ́θεση C-501/99)
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη λαμβα ́νοντας
 εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς,
 (2000/C 79/18)
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορ-
 φωθει ́ προς τις διατα ́ξεις της οδηγι ́ας 97/61/ΕΚ του Συμβου-
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ λι ́ου, της 20η ́ς Οκτωβρι ́ου 1997, για την τροποποι ́ηση του
 τον Christopher Van der Hauwaert, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρε- παραρτη ́ματος της οδηγι ́ας 91/492/ΕΟΚ για τον καθορισμο ́
 σι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la των υγειονομικω ́ν κανο ́νων παραγωγη ́ς και εμπορι ́ας ζωντανω ́ν
 Cruz, με ́λος της ́διας
 ι υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, διθυ ́ρων μαλακι ́ων (1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́
 α ́σκησε στις 22 ∆εκεμβρι ́ου 1999 ενω ́ πιον του ∆ικαστηρι ́ου των τη Συνθη ́κη,
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρα-
 τι ́ας. — να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη λαμβα ́νοντας Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα προς τα
 εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση C-495/99 (2)· η προθεσμι ́α που
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορ- ορι ́ζει το α ́ρθρο 2 της οδηγι ́ας 97/61/ΕΚ ́εληξε την 1η Ιουλι ́ου
 φωθει ́ προς τις διατα ́ξεις της οδηγι ́ας 95/69/ΕΚ του Συμβου- 1998.
 λι ́ου, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1995, για τη θε ́σπιση των ο ́ρων
 και των κανο ́νων που εφαρμο ́ζονται κατα ́ την ́εγκριση και την
 εγγραφη ́ ορισμε ́νων εγκαταστα ́σεων και ενδιαμε ́σων του τομε ́α (1) EE L 295, της 29.1.1997, σ. 35.
 της διατροφη ́ς των ζω ́ων και για τροποποι ́ηση των οδηγιω ́ν (2) EE C 63 της 4.3.2000, σ. 16.
 70/524/ΕΟΚ, 74/63/ΕΟΚ, 79/373/ΕΟΚ και 82/471/EOK (1),
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη,
 — να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου που ασκη ́θηκε στις 22 ∆εκεμ-
 βρι ́ου 1999
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα προς τα
 προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση C-495/99 (2)· η προθεσμι ́α που (Υπο ́θεση C-503/99)
 ορι ́ζει το α ́ρθρο 21 της οδηγι ́ας 95/69/ΕΚ ́εληξε την 1η Απριλι ́ου
 1998.
 (2000/C 79/20)
 (1) EE L 332, της 30.12.1995, σ. 15.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 (2) EE C 63 της 4.3.2000, σ. 16. τη Μαρι ́α Πατακια ́, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο
 στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της
 ιδι ́ας Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε ενω ́πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 22 ∆εκεμβρι ́ου
 1999 προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου.


text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/32
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2011 — Aldi Einkauf κατά ΓΕΕΑ — Illinois Tools Works (TOP CRAFT)
 (Υπόθεση T-374/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σήματος TOP CRAFT ως κοινοτικού - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] - Ουσιαστική χρήση των προγενέστερων σημάτων - Άρθρο 43, παράγραφος 2 του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρου 42, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009) και κανόνας 22 του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95)
 2011/C 252/74
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG (Έσση (Γερμανία) (Εκπρόσωποι: N. Lützenrath, U. Rademacher, L. Kolks και C. Fürsen, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: R. Pethke)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Illinois Tools Works, Inc. (Glenview, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 25ης Ιουνίου 2008 (υπόθεση R 952/2007-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Illinois Tools Works, Inc. και της Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 25ης Ιουνίου 2008 (υπόθεση R 952/2007-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Illinois Tools Works, Inc. και της Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG.
 2)
 Καταδικάζει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα
 (1) EE C 313 της 6.12.2008.


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 1ης Οκτωβρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Μάλτας
 (Υπόθεση C-252/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ρύπανση και οχλήσεις - Εγκαταστάσεις καύσεως - Περιορισμός των εκπομπών ορισμένων ρύπων στην ατμόσφαιρα)
 2009/C 282/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: L. Flynn και A. Alcover San Pedro)
 Καθής: Δημοκρατία της Μάλτας (εκπρόσωπος: S. Camilleri)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με τα παραρτήματα IV, μέρος A, VI, μέρος A, και VII, μέρος A, και του άρθρου 12, σε συνδυασμό με το παράρτημα VIII, μέρος A, παράγραφος 2, της οδηγίας 2001/80/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2001, για τον περιορισμό των εκπομπών στην ατμόσφαιρα ορισμένων ρύπων (ΕΕ L 309, σ. 1) — Υπέρβαση των καθορισμένων ορίων εκπομπής διοξειδίων του θείου, οξειδίων του αζώτου και κονιορτού — Εγκαταστάσεις της Delimara και της Marsa
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Δημοκρατία της Μάλτας, μη εφαρμόζοντας ορθώς την οδηγία 2001/80/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2001, για τον περιορισμό των εκπομπών στην ατμόσφαιρα ορισμένων ρύπων από μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης, στο πλαίσιο της λειτουργίας της υπαχθείσας στην πρώτη φάση ατμογεννήτριας του σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της Delimara και του σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της Marsa, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 4, παράγραφος 1, και 12 της εν λόγω οδηγίας, καθώς και των παραρτημάτων της IV, μέρος A, VI, μέρος A, και VII, μέρος A, και VIII, μέρος A, παράγραφος 2.
 2)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Μάλτας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 197 της 2.8.2008.


text:
 1.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/48
 Προσφυγή της 2ας Απριλίου 2013 — Κάτω Χώρες κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-186/13)
 2013/C 156/89
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: M. Bulterman, B. Koopman και J. Langer)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το προσφεύγον βάλλει κατά της υπό τα στοιχεία C(2013) 87 αποφάσεως της Επιτροπής, της 23ης Ιανουαρίου 2013, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.24123 (2012/C) (πρώην 2011/NN) που έθεσαν σε εφαρμογή οι Κάτω Χώρες — Τεκμαιρόμενη πώληση, από τον Δήμο Leidschendam-Voorburg, οικοπέδων με τίμημα κατώτερο της τιμής που ισχύει στην αγορά.
 Προς στήριξη της προσφυγής του το προσφεύγον διατυπώνει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 Δεν πρόκειται για κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Κατά την Ολλανδική Κυβέρνηση, εδώ δεν πρόκειται για πλεονέκτημα, και σε κάθε περίπτωση δεν πρόκειται για πλεονέκτημα το οποίο ένας επιχειρηματίας δεν θα είχε λάβει υπό τις συνήθεις συνθήκες την αγοράς. Η Επιτροπή βάσει μη ορθών παραδοχών κατέληξε στο εσφαλμένο συμπέρασμα ότι ο Δήμος είχε άλλες δυνατότητες όσον αφορά την οικοδόμηση του Damplein. Η διατήρηση των υπαρχουσών συμφωνιών ως είχαν δεν θα οδηγούσε στο επιθυμητό αποτέλεσμα και η τροποποίηση της συμβάσεως δεν αποτελούσε λύση. Επιπλέον, η Επιτροπή σαφώς προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση κατά την αξιολόγηση του ζητήματος αν υπήρξαν δυσμενείς συνέπειες στο εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών. Το σχέδιο Leidschendam Centrum και, πολύ περισσότερο, το επιμέρους σχέδιο Damplein έχουν τόσο περιορισμένη έκταση ώστε δεν μπορεί να πρόκειται για δυσμενείς συνέπειες επί του εμπορίου. Κατά συνέπεια, η προσβαλλόμενη απόφαση αντίκειται στο άρθρο 107 ΣΛΕΕ.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ.
 Η Επιτροπή σαφώς προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών βάσει της οποίας θεώρησε ότι η μείωση του τιμήματος των οικοπέδων δεν είναι συμβατή με την εσωτερική αγορά. Η μείωση του τιμήματος των οικοπέδων ικανοποιεί όλες τις επιταγές, η δε Επιτροπή δεν εξήγησε επαρκώς, ιδίως υπό το πρίσμα παλαιότερων αποφάσεών της, γιατί η μείωση του τιμήματος των οικοπέδων δεν είναι συμβατή. Επιπλέον, η Επιτροπή κακώς χρησιμοποίησε ανεπάρκειες της αγοράς ως κριτήριο εφαρμογής του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται εσφαλμένος καθορισμός του ύψους της ενισχύσεως λόγω πλείστων λαθών υπολογισμού.
 Η Επιτροπή κατά τον υπολογισμό του ύψους της ενισχύσεως διέπραξε τρία σοβαρά σφάλματα. Πρώτον, η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι η μείωση του τιμήματος των οικοπέδων και η παραίτηση από χρηματικές απαιτήσεις επιβάρυναν μόνο κατά 50 % τα δημόσια οικονομικά. Δεύτερον, η Επιτροπή κατά τον υπολογισμό της μειώσεως του τιμήματος δεν έλαβε υπόψη τις παλαιότερες μειώσεις τιμήματος που έλαβαν χώρα το 2006 και 2008. Τρίτον, η Επιτροπή κατά τον υπολογισμό των χρηματικών απαιτήσεων έλαβε ως αφετηρία τις χρηματικές απαιτήσεις για τη ζώνη Leidschendam Centrum και όχι για το επιμέρους σχέδιο Damplein. Επίσης, δεν έλαβε υπόψη τους τόκους που καταβλήθηκαν μεταξύ του 2004 και του 2010. Έτσι, η Επιτροπή δεν είχε ορθή εικόνα των πραγμάτων κατά τον υπολογισμό του ύψους της ενισχύσεως, οπότε το ποσό των 6 922 121 ευρώ είναι εσφαλμένο.
 4)
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλονται παραβίαση γενικών αρχών και παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Λόγω του μη εύλογα μακρού χρονικού διαστήματος που η Επιτροπή χρειάστηκε για να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή δεν μπορούσε να επιβάλει την ανάκτηση της ενισχύσεως.
 Η Επιτροπή, λαμβανομένου υπόψη του χρονικού σημείου στο οποίο διέθετε όλα τα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά, χρειάστηκε μια μη εύλογα μεγάλη προθεσμία για να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση. Λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της παρούσας υποθέσεως, η Επιτροπή έπρεπε να μην επιβάλει την ανάκτηση της ενισχύσεως. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή ενήργησε σε αντίθεση με τις αρχές της επιμέλειας, της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/53
 Προσφυγή της 29ης Νοεμβρίου 2013 — ΖΖ και ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-114/13)
 2014/C 52/102
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: ΖΖ και ΖΖ (εκπρόσωποι: A. Salerno και B. Cortese, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής περί μη αναγνωρίσεως της νομιμότητας της αποφάσεως της τοπικής επιτροπής προσωπικού του Λουξεμβούργου να ανακαλέσει την εντολή εκπροσωπήσεώς της από εντολοδόχο στην κεντρική επιτροπή προσωπικού της Επιτροπής.
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής περί μη αναγνωρίσεως της νομιμότητας της αποφάσεως της τοπικής επιτροπής προσωπικού του Λουξεμβούργου να ανακαλέσει την εντολή εκπροσωπήσεώς της από εντολοδόχο στην κεντρική επιτροπή προσωπικού της Επιτροπής·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/27
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Bacău (Ρουμανία) στις 29 Ιουνίου 2010 — Ministerul Justiției și Libertăților Cetățenești κατά Ștefan Agafiței κ.λπ.
 (Υπόθεση C-310/10)
 ()
 2010/C 234/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική.
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel Bacău
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείον: Ministerul Justiției și Libertăților Cetățenești
 Αναιρεσίβλητοι: Ștefan Agafiței κ.λπ.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 15 της οδηγίας 2000/43/ΕΚ του Συμβουλίου (1), περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής, και το άρθρο 17 της οδηγίας 2000/78/ΕΚ (2) του Συμβουλίου, [της 27ης Νοεμβρίου 2000], για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία –αμφότερες οι οδηγίες έχουν μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο με την Ordonanța Guvernului (νομοθετικό διάταγμα της Κυβερνήσεως, στο εξής: ΟG) υπ’ αριθ. 137/2000, όπως αναδιατυπώθηκε και τροποποιήθηκε– να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντίκειται στα άρθρα αυτά εθνική νομοθετική ρύθμιση ή απόφαση του Curte Constituțională (Συνταγματικού Δικαστηρίου) οι οποίες απαγορεύουν στα εθνικά δικαστήρια να επιδικάζουν σε προσφεύγοντες που υπέστησαν δυσμενή διάκριση την κατά την κρίση τους κατάλληλη αποζημίωση προς αποκατάσταση υλικής ζημίας ή χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η επανόρθωση της ζημίας που προκλήθηκε ως αποτέλεσμα της δυσμενούς διάκρισης συνίσταται στην καταβολή ποσών λόγω μισθολογικών απαιτήσεων που προβλέπει και χορηγεί ο νόμος υπέρ κοινωνικής-επαγγελματικής κατηγορίας διαφορετικής από εκείνη στην οποία ανήκουν οι προσφεύγοντες; Συναφώς, λυσιτελείς είναι οι αποφάσεις υπ’ αριθ. 1325 της 4ης Δεκεμβρίου 2008 και υπ’ αριθ. 146 της 25ης Φεβρουαρίου 2010 που εξέδωσε το Curte Constituțională.
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, οφείλει το εθνικό δικαστήριο να αναμείνει την κατάργηση ή την τροποποίηση των εσωτερικών νομοθετικών διατάξεων και/ή τη μεταστροφή της νομολογίας του Curte Constituțională, που θεωρητικώς αντιβαίνουν προς τους κανόνες του κοινοτικού δικαίου, ή υποχρεούται το δικαστήριο αυτό να εφαρμόσει ευθέως και άμεσα στην υπόθεση της οποίας έχει επιληφθεί τους κοινοτικούς κανόνες, όπως αυτοί έχουν ενδεχομένως ερμηνευθεί από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφήνοντας ανεφάρμοστες οποιεσδήποτε εσωτερικές νομοθετικές διατάξεις ή αποφάσεις του Curte Constituțională οι οποίες προσκρούουν στο κοινοτικό δίκαιο;
 (1) Οδηγία 2000/43/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής (ΕΕ L 180, σ. 22)
 (2) ΕΕ L 303, σ. 16.


text:
 5.3.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 57/34
 Προσφυγή της εταιρίας Belfass κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που ασκήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2004
 (Υπόθεση T-495/04)
 (2005/C 57/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η εταιρία Belfass, με έδρα τις Βρυξέλλες, εκπροσωπούμενη από τον Lucas Vogel, δικηγόρο, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 23 Δεκεμβρίου 2004 προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε η Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, με την οποία απορρίφθηκαν οι δύο υποβληθείσες από την προσφεύγουσα προσφορές, στο πλαίσιο της προσκλήσεως για υποβολή προσφορών UCA 033/04, με σκοπό την ανάθεση της συμβάσεως για τις παροχές καθαρισμού και συντηρήσεως των δύο κτιρίων γραφείων που βρίσκονται στις Βρυξέλλες·
 —
 να υποχρεώσει το καθού να καταβάλει αποζημίωση 1 481 317,65 ευρώ, νομιμοτόκως προς 7 % ετησίως, από της ασκήσεως της παρούσας προσφυγής, με τη ρητή επιφύλαξη μεταγενέστερης προσαυξήσεως, μειώσεως ή διευκρινίσεως·
 —
 να καταδικαστεί το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Η προσφεύγουσα στην παρούσα υπόθεση, εταιρία ειδικευμένη στον καθαρισμό γραφείων η οποία διασφαλίζει τον καθαρισμό, από την 1η Ιανουαρίου 1998, ορισμένων γραφείων της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου, προσβάλλει τιν απόρριψη, εκ μέρους του καθού, δύο υποβληθεισών από την προσφεύγουσα προσφορών, στο πλαίσιο διαγωνισμού για τη σύναψη συμβάσεως καθαρισμού και διαφόρων προς εκτέλεση εργασιών στα κτίρια «Woluwé Heights» (ομάδα κτιρίων 1) και «Frère Orban» (ομάδα κτιρίων 2) αντιστοίχως.
 Προς στήριξη των αξιώσεών της, η προσφεύγουσα προβάλλει:
 —
 Την εν προκειμένω ύπαρξη πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως, καθόσον, για την απορριπτική απόφαση σχετικά με την ομάδα κτιρίων 1, το καθού υποστηρίζει ότι ο μέσος ωριαίος μισθός που απορρέει από την εν λόγω προσφορά είναι κατώτερος του ελαχίστου μισθού που προβλέπει η Union générale belge du nettoyage για την κατηγορία 1Α, την 1η Ιουλίου 2004, ενώ από την ακριβή ανάλυση των αριθμητικών στοιχείων της προσφοράς της προσφεύγουσας προκύπτει ότι ο μέσος ωριαίος μισθός που απορρέει συναφώς είναι ανώτερος του ελαχίστου ποσού που έχει καθορίσει η Union générale belge du nettoyage·
 —
 Την προσβολή των αρχών της χρηστής διοικήσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, καθώς και την εν προκειμένω ύπαρξη πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως, καθόσον η προσφορά που αφορά την ομάδα κτιρίων 2 απορρίφθηκε, χωρίς περαιτέρω εξέταση, για τον λόγο μόνον ότι ο συνολικός αριθμός των προβλεπομένων στην εν λόγω προσφορά ωρών εργασίας είναι κατώτερος πλέον του 12,5 % του μέσου όρου ωρών που απορρέουν από τις άλλες συλλεγείσες για την εν λόγω σύμβαση προσφορές, ενώ κάνοντας δεκτό το κριτήριο αυτό, η προσβαλλομένη απόφαση ευνοεί τις επαχθέστερες προσφορές που προβλέπουν τη χρέωση υψηλού αριθμού ωρών, χωρίς αντικειμενική χρησιμότητα.


text:
AqiØ. C 145/10 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18. 5 . 96
 2. να υποχρεώσει την καθής-εναγομενη (στο εξής: καθής) να προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, κρατώ
 καταβάλει στον προσφεύγοντα το ποσό των 300 000 ντας μια θέση σε μια Γενική Διεύθυνση στην οποία θα
 φράγκων Λουξεμβούργου , ή οποιοδήποτε άλλο ποσό μπορούσε να τοποθετηθεί ένας υπήκοος των νέων κρατών
 αποφασίσει το Πρωτοδικείο κατά δικαία κρίση, ως χρη μελών.
 ματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης,
 O προσφεύγων περαίνει προβάλλοντας την ύπαρξη εν
 3 , να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. προκειμένω καταχρήσεως εξουσίας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 O προσφεύγων, υπάλληλος βαθμού Α5 της Γενικής
 Διευθύνσεως «Απασχόληση, βιομηχανικές σχέσεις και κοινω Προσφυγή της Giuliana Gaspari κατα του Ευρωπαϊκού
 νικές υποθέσεις» της Επιτροπής, βάλλει τόσο κατά της Κοινοβουλίου, που ασκήθηκε στις 14 Μαρτίου 1996
 ανακλήσεως από την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή (στο (Y JIÔ O EOÏI T-36/96)
 εξής: ΑΔΑ) του οργάνου αυτού των πράξεων που συνιστούν (96/C 145/20)
 τη διαδικασία της ανακοινώσεως κενής θέσεως COM/1 16/94,
 η οποία σκοπούσε στην πλήρωση , σύμφωνα με το άρθρο 29 (riéooa ôiaôixaoïaç: ri yakhxrj)
 παράγραφος 1 του ΚΥΚ, της θέσεως του προϊσταμένου της
 μονάδας «Προώθηση της υγείας και εποπτεία των ασθενει H Giuliana Gaspari, κάτοικος Sandweiler (Λουξεμβούργο),
 ών», όσο και κατά της αποφάσεως να καλυφθεί η θέση αυτή εκπροσωπούμενη από τους Jean-Noël Louis, Thierry Dema
 μέσω γενικού διαγωνισμού και να κρατηθεί για υπήκοο των seure και Ariane Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο
 νέων κρατών μελών . επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της Fiduciaire
 Προς στήριξη των αιτημάτων του προβάλλει: Myson Sari, 1 , rue Glesener, άσκησε στις 14 Μαρτίου 1996
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 — Παραβίαση των γενικών αρχών του δικαίου , ιδίως δε προσφυγή κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου .
 αυτών της ίσης μεταχειρίσεως και της προστασίας της
 δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Συναφώς, φρονεί ότι στο H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 κείμενο της ανακοινώσεως κενής θέσεως η ΑΔΑ δεν — να ακυρώσει την απόφαση να θεωρηθεί παράτυπη η
 διατύπωσε καμία επιφύλαξη ως προς το ότι, αν η Επι απουσία της προσφεύγουσας στις 5 Μαΐου 1995 και να
 τροπή αποφάσιζε μετά τη δημοσίευση της ανακοινώσεως καταλογιστεί η απουσία αυτή στην ετήσια άδειά της,
 να κρατήσει τη θέση για υπήκοο ενός των νέων κρατών
 μελών, σύμφωνα με μια διαδικασία που δεν είχε ακόμη — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 ορίσει το Συμβούλιο, η ανακοίνωση θα μπορούσε να
 θεωρηθεί στερημένη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσμα Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 τος .
 H προσφεύγουσα εκθέτει ότι, στις 3 Μαΐου 1995 , o θεράπων
 — Παράβαση των άρθρων 4, 5 , 27 και 29 του ΚΥΚ. Τονίζει ιατρός της συνέταξε ένα πιστοποιητικό ανικανότητας για την
 επί του σημείου αυτού ότι, καίτοι αληθεύει ότι η ΑΔΑ δεν περίοδο μεταξύ 3ης και 5ης Μαΐου 1995 . Στις 4 Μαΐου 1995 το
 είναι υποχρεωμένη να δώσει συνέχεια σε διαδικασία καθού απέστειλε ελεγκτή ιατρό στην κατοικία της προσφεύ
 προσλήψεως κινηθείσα κατ ' εφαρμογήν του άρθρου 29 γουσας, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 59 παράγραφος 1 του
 του ΚΥΚ, αληθεύει επίσης ότι η ΑΔΑ είναι υποχρεωμένη κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των
 να μεριμνά για την τήρηση των γενικών αρχών του Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ). Μετά το πέρας
 δικαίου και ότι, κατά συνέπεια, όφειλε να συνεχίσει τη της εξετάσεως στην οποία προέβη, o ελεγκτής ιατρός πληρο
 διαδικασία πριν κινήσει μια διαφορετική διαδικασία, η φόρησε την προσφεύγουσα ότι την έκρινε ικανή να αναλάβει
 οποία επιπλέον απέκλεισε τη συμμετοχή του προσφεύγο τα καθήκοντά της από την επομένη ημέρα, δηλαδή την
 ντος . Παρασκευή 5 Μαΐου. H προσφεύγουσα ανέλαβε εργασία στις
 8 Μαΐου. Με σημείωμα της 22ας Μαΐου 1995 o προϊστάμενος
 Επιπλέον, o κανονισμός περί θεσπίσεως ειδικών μέτρων του τμήματος προσωπικού του Κοινοβουλίου γνωστοποίησε
 αφορώντων την πρόσληψη υπαλλήλων κατόπιν της προ στην προσφεύγουσα την απόφαση να θεωρηθεί παράτυπη η
 σχωρήσεως των νέων κρατών μελών τέθηκε σε ισχύ μετά απουσία της στις 5 Μαΐου και να καταλογιστεί, σύμφωνα με
 τη δημοσίευση της ανακοινώσεως κενής θέσεως COM/ το άρθρο 60 του ΚΥΚ, η απουσία αυτή στην ετήσια άδειά
 116/94 και, εφόσον δεν έχει αναδρομική ισχύ , δεν μπορεί της.
 να επηρεάσει την κατάσταση που διείπετο από την
 ανωτέρω ανακοίνωση . Κατά της αποφάσεως αυτής η προσφεύγουσα προβάλλει,
 πρώτον, παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, ισχυρι
 Εξάλλου , στο άρθρο 27 του ΚΥΚ δεν γίνεται λόγος περί ζομένη ότι το καθού δεν εξέθεσε τους ιατρικούς λόγους για
 καθηκόντων, αλλά περί θέσεων. Τούτο συνεπάγεται ότι η τους οποίους o ελεγκτής ιατρός αποφάσισε να θεωρήσει
 Επιτροπή δεν υποχρεούται να εξασφαλίζει ισόρροπη παράτυπη την απουσία της 5ης Μαΐου, πράγμα που καθιστά
 γεωγραφική εκπροσώπηση στο οργανόγραμμα μιας Γενι αδύνατη την εξέταση του βάσιμου της προσβαλλομένης
 κής Διευθύνσεως, αλλά μεταξύ του συνόλου των θέσεων αποφάσεως.
 του πίνακος της δυνάμεως προσωπικού . Επομένως, το
 καθού όργανο θα μπορούσε και να τηρήσει την αρχή της H προσφεύγουσα φρονεί, επί πλέον, ότι η απόφαση παρα
 προσλήψεως στην ευρύτερη γεωγραφική βάση , ιδίως βλέπει τα άρθρα 59 και 60 του ΚΥΚ. Υπογραμμίζει συναφώς
 όσον αφορά τα νέα κράτη μέλη , και να μεριμνήσει για την ότι, την εν λόγω ημέρα, είχε «αυτοδίκαιη» άδεια ασθενείας,
 τήρηση των γενικών αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και δεδομένου ότι κατέθεσε εγκαίρως στο θεσμικό όργανο στο
 ---pagebreak--- 18 . 5 . 96 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων AoiØ . C 145/11
 οποίο υπηρετεί πιστοποιητικό του θεράποντος ιατρού της με του άρθρου 16 παραγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 το όποιο συνίστατο να διακόψει την εργασία της από τις 3 έως αριθ. 3975/87 του Συμβουλίου , της 14ης Δεκεμβρίου 1987,
 τις 5 Μαΐου . Το θεσμικό όργανο εδικαιούτο να την υποβάλει σχετικά με τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής των
 σε ιατρικό έλεγχο , αλλά δεν επιτρεπόταν να μη λάβει υπόψη κανόνων ανταγωνισμού που ισχύουν για τις επιχειρήσεις
 το ιατρικό πιστοποιητικό και να διατάξει την προσφεύγουσα στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών (2), και υποστήριξε
 να αναλάβει την εργασία της, ακόμη και σε περίπτωση συναφώς ότι η Επιτροπή έπρεπε να εξαρτήσει την κατ'
 αμφισβητήσεως από τον ελεγκτή ιατρό του προσκομισθέντος εφαρμογή του άρθρου 85 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ
 ιατρικού πιστοποιητικού . Πράγματι, το άρθρο 59 παράγρα χορήγηση απαλλαγής υπό την προϋπόθεση ότι o αριθμός των
 φος 3 διευκρινίζει ότι, σε περίπτωση αμφισβητήσεως, ζητείται υπαλλήλων των δύο επιχειρήσεων δεν θα μειωνόταν πέραν
 από την επιτροπή αναπηρίας η έκδοση γνωμοδοτήσεως. Από ορισμένου ποσοστού για μια περίοδο μέχρι δύο ετών. H
 τα ανωτέρω προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι προσφεύγουσα πληροφορήθηκε αργότερα από τον ημερήσιο
 παράνομη κατά το μέτρο που ελήφθη χωρίς η επιτροπή τύπο ότι η Επιτροπή αποφάσισε να χορηγήσει απαλλαγή της
 αναπηρίας να έχει εκδώσει γνωμοδότηση επικυρώνουσα το συμφωνίας από την απαγόρευση του άρθρου 85 παράγρα
 συμπέρασμα του ορισθέντος από το θεσμικό όργανο ελεγκτή φος 1 και αντιστοίχως παράγραφο 3 της συνθήκης ΕΚ, χωρίς
 ιατρού . να τεθούν εν προκειμένω, όπως επιθυμούσε η προσφεύγου
 σα, προϋποθέσεις σχετικές με την απασχόληση στις δύο αυτές
 Τέλος, η προσφεύγουσα τονίζει ότι o ελεγκτής ιατρός δεν εταιρείες.
 προέβη σε καμία κλινική εξέταση προκειμένου να αντικρού
 σει την απόφαση του θεράποντος ιατρού της με την οποία H προσφεύγουσα προβάλλει ότι, καίτοι η απόφαση απευθύ
 διαπιστώθηκε ότι είχε περιέλθει σε ανικανότητα να εργαστεί νεται στη SAS και την Lufthansa, αφορά άμεσα και ατομικά
 από τις 3 έως τις 5 Μαΐου . Από τα ανωτέρω συμπεραίνει ότι η τα μέλη της οργανώσεως και η προσφεύγουσα, η οποία
 γνώμη αυτή , η οποία δεν στηρίζεται σε καμία ιατρική εκπροσωπεί τα συμφέροντα των μελών, δικαιούται κατά
 διαπίστωση , δεν έχει καμία επιστημονική αξία και δεν μπορεί συνέπεια να ασκήσει προσφυγή δυνάμει του άρθρου 173 της
 παρά να οφείλεται σε πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση . συνθήκης ΕΚ.
 Περαιτέρω , η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η απόφαση
 συνιστά παράβαση του άρθρου 190 της συνθήκης ΕΚ, επειδή
 Προσφυγή της Luftfartsfunktionaererne κατα της Επιτροπής δεν προκύπτει από αυτήν κατά πόσον ελήφθη υπόψη η
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 15 Μαρ προστασία της απασχολήσεως στο πλαίσιο της αιτιολογίας
 τίου 1996 της αποφάσεως.
 (YjioØeoti T-37/96)
 Όσον αφορά την ουσία της υποθέσεως, η προσφεύγουσα
 (96/C 145/21 ) προβάλλει ότι η απόφαση συνιστά παράβαση της συνθήκης
 ΕΚ και των θεμελιωδών δικαιωμάτων, που αποτελούν μέρος
 (rXœooa ôiaôixaoïaç: ri ôavixri) της κοινοτικής έννομης τάξεως, επειδή η Επιτροπή δεν
 H Luftfartsfunktionœrerne , Kastrup (Δανία), εκπροσωπούμε επέβαλε με την απόφαση την υποχρέωση διατηρήσεως θέ
 νη από τον Christian Harlang, δικηγόρο Κοπεγχάγης, άσκησε σεων εργασίας στη SAS και τη Lufthansa. H προσφεύγουσα
 στις 15 Μαρτίου ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ εκθέτει εν προκειμένω ότι η Επιτροπή , η οποία, δυνάμει του
 κών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρω άρθρου 155 της συνθήκης ΕΚ, υποχρεούται να μεριμνά για
 παϊκών Κοινοτήτων.
 την εφαρμογή της συνθήκης, πρέπει να λαμβάνει υπόψη ,
 κατά την εφαρμογή του άρθρου 85 παράγραφος 3, τους
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: σκοπούς που επιδιώκει η Ευρωπαϊκή Κοινότητα όπως αυτοί
 καθορίζονται στη συνθήκη . Κατά το άρθρο 2 της συνθήκης,
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 16ης στην αποστολή της Ευρωπαϊκής Κοινότητας περιλαμβάνε
 Ιανουαρίου 1996, περί χορηγήσεως απαλλαγής κατ' εφαρ ται, μεταξύ άλλων, η προαγωγή ενός υψηλού επιπέδου
 μογή του άρθρου 85 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ, ως απασχλήσεως, από δε το άρθρο 3 στοιχείο θ) προκύπτει ότι
 προς τις συμφωνίες συνεργασίας της 11ης Μαΐου 1995 στις αρμοδιότητες της ΕΚ συγκαταλλέγεται μια πολιτική στον
 μεταξύ της Scandinavian Airlines System και της Deutsche κοινωνικό τομέα. Από τη νομολογία του Δικαστηρίου και του
 Lufthansa AG , Πρωτοδικείου , όπως ήδη ορίζεται στο άρθρο ΣΤ παράγρα
 φος 2 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση , προκύπτει ότι
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. τα ατομικά θεμελιώδη δικαιώματα περιλαμβάνονται στις
 γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου . Έχει αναγνωριστεί στα
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 συντάγματα των κρατών μελών και μπορεί να συναχθεί από
 H προσφεύγουσα, η οποία είναι μια επαγγελματική ένωση μια σειρά διεθνών συνθηκών ότι το δικαίωμα της εργασίας
 εργαζομένων στο αεροδρόμιο της Κοπεγχάγης και της οποί αποτελεί γενικό θεμελιώδες δικαίωμα. H Επιτροπή , θεσπί
 ας τα μέλη είναι σχεδόν στο σύνολο τους υπάλληλοι της ζοντας την προσβαλλομένη απόφαση, παρέλειψε να λάβει
 Scandinavian Airlines System (SAS), βάλλει κατά της απο υπόψη την προστασία της απασχολήσεως κατά παραβίαση
 φάσεως 96/180/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Ιανουαρίου 1996, των κατά το κοινοτικό δίκαιο θεμελιωδών δικαιωμάτων και,
 σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της συνθή κατ' αυτόν τον τρόπο, προσέβαλε το δικαίωμα της εργασίας
 κης ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ (IV/35.545 — των μελών της προσφεύγουσας.
 LH/SAS) (').
 (') ΕΕ αριθ . L 54 της 5 . 3 . 1996, σ. 28.
 H προσφεύγουσα διατύπωσε τις παρατηρήσεις της επί της (2) ΕΕ αριθ. L 374 της 31 . 12. 1987, σ. 1 .
 ανακοινώσεως που η Επιτροπή δημοσίευσε στην Επίσημη
 Εφημερίδα κατ' εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 2 και


text:
 4.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 153/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 7ης Μαΐου 2009 [αίτηση του Raad van State (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — College van burgemeester en wethouders van Rotterdam κατά M.E.E. Rijkeboer
 (Υπόθεση C-553/07) (1)
 (Προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα - Οδηγία 95/46/ΕΚ - Προστασία της ιδιωτικής ζωής - Διαγραφή δεδομένων - Δικαίωμα πρόσβασης στα δεδομένα και στα στοιχεία των αποδεκτών των δεδομένων - Προθεσμία άσκησης του δικαιώματος πρόσβασης)
 2009/C 153/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 College van burgemeester en wethouders van Rotterdam
 κατά
 M.E.E. Rijkeboer
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Raad van State (Κάτω Χώρες) — Ερμηνεία των άρθρων 6, παράγραφος 1, στοιχείο ε', και 12, στοιχείο α', της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281, σ. 31) — Εθνική νομοθεσία που περιορίζει το δικαίωμα προσβάσεως στα δεδομένα που υποβλήθηκαν σε επεξεργασία εντός ενός έτους πριν την αίτηση προσβάσεως — Αρχή της αναλογικότητας
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 12, στοιχείο α', της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, υποχρεώνει τα κράτη μέλη να προβλέπουν δικαίωμα προσβάσεως στα στοιχεία των αποδεκτών ή των κατηγοριών των αποδεκτών των δεδομένων καθώς και στο περιεχόμενο των στοιχείων που κοινοποιήθηκαν όχι μόνο για το παρόν αλλά και για το παρελθόν. Στα κράτη μέλη εναπόκειται να καθορίσουν τη χρονική περίοδο διατήρησης των στοιχείων αυτών και να ρυθμίσουν τη συνεπακόλουθη πρόσβαση στα στοιχεία αυτά κατά τρόπο που να σταθμίζονται δικαίως, αφενός, το συμφέρον του ενδιαφερομένου να προστατεύσει την ιδιωτική του ζωή, ιδίως μέσω των τρόπων παρέμβασης ή του δικαιώματος προσφυγής που προβλέπει η οδηγία 95/46, και, αφετέρου, το βάρος που η υποχρέωση διατήρησης των στοιχείων αυτών συνεπάγεται για τον υπεύθυνο της επεξεργασίας.
 2)
 Κανονιστική ρύθμιση που περιορίζει σε ένα έτος την υποχρέωση διατήρησης των στοιχείων για τους αποδέκτες ή τις κατηγορίες αποδεκτών των δεδομένων και για το περιεχόμενο των δεδομένων που κοινοποιήθηκαν και, ως εκ τούτου, περιορίζει την πρόσβαση στα στοιχεία αυτά, ενώ τα βασικά δεδομένα διατηρούνται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, δεν σταθμίζει δικαίως το συμφέρον του ενδιαφερομένου και την επίμαχη υποχρέωση, εκτός αν αποδεικνύεται ότι η διατήρηση των στοιχείων αυτών για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα συνιστά υπερβολικό βάρος για τον υπεύθυνο της επεξεργασίας. Στον εθνικό δικαστή εναπόκειται να προβεί στον απαραίτητο έλεγχο.
 (1) ΕΕ C 64 της 8.3.2008.


text:
 17.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 231/40
 Προσφυγή της 16ης Μαΐου 2017 — Stavytskyi κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-290/17)
 (2017/C 231/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Edward Stavytskyi (Βέλγιο) (εκπρόσωποι: J. Grayston, Solicitor, P. Gjørtler, G. Pandey και D. Rovetta, lawyers)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/381 του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/119/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ L 58, σ. 34), και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2017/374 του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 2017, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 208/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ L 58, σ. 1), στο μέτρο που οι εν λόγω πράξεις περιλαμβάνουν τον προσφεύγοντα στον κατάλογο των προσώπων και οντοτήτων επί των οποίων εφαρμόζονται τα περιοριστικά μέτρα,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο υποστηρίζει ότι οι διατάξεις περί καταχωρίσεως στον σχετικό κατάλογο παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον επιτρέπουν την καταχώριση ενός προσώπου για τον λόγο και μόνον ότι έχει κινηθεί εις βάρος του ποινική διαδικασία και ότι, συνεπώς, οι προσβαλλόμενες πράξεις στηρίζονται σε μη νόμιμη νομική βάση.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλει ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον δεν είχε στη διάθεσή του επαρκή πραγματικά στοιχεία για την καταχώριση του προσφεύγοντος στον οικείο κατάλογο λόγω της κινήσεως εις βάρος του ποινικής διαδικασίας από τις ουκρανικές αρχές για κατάχρηση κεφαλαίων και περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου.
 3.
 Ο τρίτος λόγος στηρίζεται σε ανεπαρκή αιτιολογία, διότι το Συμβούλιο αιτιολόγησε τις προσβαλλόμενες πράξεις ανεπαρκώς και με στερεότυπο τρόπο, αντιγράφοντας απλώς το κείμενο των διατάξεων περί καταχωρίσεως στον οικείο κατάλογο.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο ο προσφεύγων προβάλλει εσφαλμένη νομική βάση, διότι τα μέτρα που έλαβε το Συμβούλιο δεν συνιστούν, σε σχέση με αυτόν, μέτρα εξωτερικής πολιτικής, αλλά μέτρα διεθνούς συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις, τα οποία συνεπώς ελήφθησαν σε εσφαλμένη νομική βάση.


text:
 16.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/40
 Προσφυγή της 12ης Μαρτίου 2009 — Ηνωμένο Βασίλειο κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-107/09)
 2009/C 113/81
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: V. Jackson, επικουρούμενος από τον T. Eicke, Barrister)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση 2008/960/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Δεκεμβρίου 2008 που αποκλείει από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένες δαπάνες που πραγματοποίησαν τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) (1), και συγκεκριμένα στο μέτρο που εφαρμόζει διόρθωση στο σύστημα ενισχύσεων οπωροκηπευτικών κατά του Ηνωμένου Βασιλείου για προβαλλομένη ανεπάρκεια του συστήματος ελέγχου όσον αφορά την αναγνώριση οργανώσεων παραγωγών που συστάθηκαν πριν το 2002 (χωρίς παροχή τεχνικών μέσων) και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή το προσφεύγον ζητεί τη μερική ακύρωση της αποφάσεως 2008/960/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Δεκεμβρίου 2008 περί εξαίρεσης από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα εγγυήσεων και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ), προβάλλοντας τον λόγο ότι η Επιτροπή ερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 11, παράγραφος 2, στοιχείο δ', του κανονισμού 2200/96 του Συμβουλίου (2) διαπιστώνοντας ότι η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου δεν τήρησε τους όρους που θέτει η διάταξη αυτή για την αναγνώριση οργανώσεων παραγωγών στον τομέα των οπωροκηπευτικών.
 Το προσφεύγον υποστηρίζει ότι η συσταλτική ερμηνεία που δίνει η Επιτροπή στο άρθρο 11, παράγραφος 2, στοιχείο δ', του κανονισμού 2200/96 του Συμβουλίου, η οποία διαπνέει τις συναφείς πτυχές της προσβαλλομένης απόφασης δεν συμβιβάζεται ούτε με το γράμμα ούτε με το αντικείμενο της διάταξης αυτής.
 (1) Κοινοποιήθηκε υπό τον αριθμό C(2008) 7820, ΕΕ 2008 L 340, σ. 99
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 2200/96 του Συμβουλίου, της 28ης Οκτωβρίου 1996 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των οπωροκηπευτικών, ΕΕ 1996 L 297, σ. 1


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/25
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 18ης Δεκεμβρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-85/07) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2000/60/ΕΚ - Άρθρα 5, παράγραφος 1, και 15, παράγραφος 2 - Κοινοτική πολιτική στον τομέα των υδάτων - Περιοχή λεκάνης απορροής ποταμού - Συνοπτική έκθεση και αναλύσεις - Κοινοποίηση - Απουσία)
 (2008/C 51/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: S. Pardo Quintillán και D. Recchia)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. I. Braguglia, επικουρούμενος από τον M. G. Fiengo, δικηγόρο)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 5, παράγραφος 1, και 15, παράγραφος 2, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (ΕΕ L 327, σ. 1) — Μη υποβολή των συνοπτικών εκθέσεων επί των απαιτουμένων δυνάμει του άρθρου 5 αναλύσεων όσον αφορά ορισμένες περιοχές λεκάνης απορροής ποταμού — Μη πραγματοποίηση των προβλεπομένων από το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας αναλύσεων και μελετών
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Όσον αφορά την πιλοτική περιοχή λεκάνης απορροής ποταμού του Serchio και ένα τμήμα των περιοχών λεκάνης απορροής ποταμού των ανατολικών Άλπεων καθώς και των βορείων, κεντρικών και νοτίων Απεννίνων, η Ιταλική Δημοκρατία, μη υποβάλλοντας συνοπτική έκθεση επί των αναλύσεων που απαιτούνται δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων, όπως προβλέπει το άρθρο 15, παράγραφος 2, της οδηγίας αυτής, και μη πραγματοποιώντας τις αναλύσεις και τη μελέτη που προβλέπονται στο άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 5, παράγραφος 1, και 15, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας.
 2)
 Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 95 της 28.4.2007.


text:
 30.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 191/13
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Λιθουανία) στις 8 Μαρτίου 2016 — UAB «Vakarų Baltijos laivų statykla» κατά Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos
 (Υπόθεση C-151/16)
 (2016/C 191/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα:«Vakarų Baltijos laivų statykla»
 Αναιρεσίβλητη: Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 14, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2003/96/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας, όπως τροποποιήθηκε προσφάτως με την οδηγία 2004/75/ΕΚ (2) του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, την έννοια ότι δεν μπορεί να εισπράττεται ειδικός φόρος καταναλώσεως επί της παραδόσεως ενεργειακών προϊόντων οσάκις, όπως εν προκειμένω, τα εν λόγω προϊόντα παραδίδονται ως καύσιμο πλοίου προκειμένου να χρησιμοποιηθεί για τη ναυσιπλοΐα του εντός των υδάτων [της Ευρωπαϊκής Ένωσης] με σκοπό, άνευ αμέσου ανταλλάγματος, το πλοίο αυτό να πλεύσει με ίδια μέσα από τον τόπο ναυπηγήσεώς του σε λιμένα άλλου κράτους μέλους προκειμένου να παραλάβει το πρώτο εμπορικό του φορτίο;
 2)
 Αντίκειται το άρθρο 14, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2003/96 στην εφαρμογή διατάξεων της εθνικής νομοθεσίας των κρατών μελών, όπως οι εν προκειμένω εφαρμοστέες, οι οποίες δεν επιτρέπουν να επωφεληθεί ο ενδιαφερόμενος της φοροαπαλλαγής την οποία προβλέπει η εν λόγω διάταξη, όταν η παράδοση ενεργειακών προϊόντων πραγματοποιήθηκε κατά παράβαση των προϋποθέσεων που έχει θέσει το κράτος μέλος, μολονότι η παράδοση αυτή πληροί τις ουσιώδεις προϋποθέσεις για την εφαρμογή της απαλλαγής που καθορίζονται στην εν λόγω διάταξη της οδηγίας 2003/96;
 (1) ΕΕ L 283, σ. 51.
 (2) ΕΕ L 157, σ. 100.


text:
 13.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/34
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Δεκεμβρίου 2009 — Γιαννόπουλος κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-436/07 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Πρόσληψη - Κατάταξη σε βαθμό - Αίτηση αναθεωρήσεως της κατατάξεως - Άρθρο 31, παράγραφος 2, του ΚΥΚ)
 2010/C 37/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Νίκος Γιαννόπουλος (Wezembeek-Oppem, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues και C. Bernard-Glanz, avocats)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και I. Šulce)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) της 20ής Σεπτεμβρίου 2007, F-111/06, Γιαννόπουλος κατά Συμβουλίου (η οποία δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Νίκος Γιαννόπουλος και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρουν, έκαστος, τα δικαστικά έξοδά του στο πλαίσιο της παρούσας δίκης.
 (1) ΕΕ C 22 της 26.1.2008.


text:
 9.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/31
 Προσφυγή της 3ης Δεκεμβρίου 2007 — Rotter κατά ΓΕΕΑ (EU-BRUZZEL)
 (Υπόθεση T-449/07)
 (2008/C 37/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Thomas Rotter (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M. Müller, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 27ης Σεπτεμβρίου 2007 στην υπόθεση R 1415/2006-4,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων και των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το τρισδιάστατο σήμα «EU-BRUZZEL» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 29, 30 και 43 (αίτηση υπ' αριθ. 4 346 185).
 Απόφαση του εξεταστή: Μερική απόρριψη της αίτησης.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), διότι το σήμα που αφορά η αίτηση έχει διακριτικό χαρακτήρα σε σχέση με τα επίμαχα αλλαντικά.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 10ης Δεκεμβρίου 2009 [αίτηση του Tribunal Superior de Justicia de Madrid (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ovidio Rodríguez Mayor, Pilar Pérez Boto, Pedro Gallego Morzillo, Alfonso Francisco Pérez, Juan Marcelino Gabaldón Morales, Marta María Maestro Campo, Bartolomé Valera Huete κατά Herencia yacente de Rafael de las Heras Dávila, Sagrario de las Heras Dávila
 (Υπόθεση C-323/08) (1)
 (Προδικαστική διαδικασία - Προστασία των εργαζομένων - Ομαδικές απολύσεις - Οδηγία 98/59/ΕΚ - Λύση συμβάσεων εργασίας λόγω θανάτου του εργοδότη)
 2010/C 24/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Superior de Justicia de Madrid
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ovidio Rodríguez Mayor, Pilar Pérez Boto, Pedro Gallego Morzillo, Alfonso Francisco Pérez, Juan Marcelino Gabaldón Morales, Marta María Maestro Campo, Bartolomé Valera Huete
 κατά
 Herencia yacente de Rafael de las Heras Dávila, Sagrario de las Heras Dávila
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής απόφασεως — Tribunal Superior de Justicia de Madrid (Ισπανία) — Ερμηνεία των άρθρων 1, 2, 3, 4 και 6 της οδηγίας 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις (ΕΕ L 225, σ. 16) — Εθνική νομοθεσία που περιορίζει την έννοια της ομαδικής απολύσεως αποκλειστικά στις απολύσεις για οικονομικούς και τεχνικούς λόγους, καθώς και για λόγους που αφορούν την οργάνωση ή την παραγωγή — Λύση συμβάσεως εργασίας λόγω του θανάτου, της συνταξιοδοτήσεως ή της ανικανότητας προς εργασία του εργοδότη — Διαφορετική αποζημίωση σε καθεμιά από τις δύο περιπτώσεις — Συμβατό προς τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και προς τον Κοινοτικό Χάρτη των Θεμελιωδών Κοινωνικών Δικαιωμάτων των εργαζομένων
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις, έχει την έννοια ότι δεν αποκλείει εθνική νομοθετική ρύθμιση δυνάμει της οποίας η λύση των συμβάσεων εργασίας περισσότερων εργαζομένων, των οποίων εργοδότης είναι φυσικό πρόσωπο, λόγω θανάτου του προσώπου αυτού δεν αποτελεί ομαδική απόλυση.
 2)
 Η οδηγία 98/59 δεν αποκλείει εθνική νομοθετική ρύθμιση προβλέπουσα αποζημίωση η οποία διαφέρει αναλόγως του εάν οι εργαζόμενοι απώλεσαν τη θέση εργασίας τους λόγω θανάτου του εργοδότη ή συνεπεία ομαδικής απολύσεως.
 (1) ΕΕ C 236 της 13.9.2008


text:
 17.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 231/15
 Αναίρεση που άσκησαν στις 27 Απριλίου 2017 οι Islamic Republic of Iran Shipping Lines, Hafize Darya Shipping Lines (HDSL), Khazar Sea Shipping Lines Co., IRISL Europe GmbH, IRISL Marine Services and Engineering Co., Irano Misr Shipping Co., Safiran Payam Darya Shipping Lines, Shipping Computer Services Co., Soroush Sarzamin Asatir Ship Management, South Way Shipping Agency Co. Ltd, Valfajr 8th Shipping Line Co. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 17 Φεβρουαρίου 2017 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-14/14 και T-87/14, Islamic Republic of Iran Shipping Lines κ.λπ. κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-225/17 P)
 (2017/C 231/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Islamic Republic of Iran Shipping Lines, Hafize Darya Shipping Lines (HDSL), Khazar Sea Shipping Lines Co., IRISL Europe GmbH, IRISL Marine Services and Engineering Co., Irano Misr Shipping Co., Safiran Payam Darya Shipping Lines, Shipping Computer Services Co., Soroush Sarzamin Asatir Ship Management, South Way Shipping Agency Co. Ltd, Valfajr 8th Shipping Line Co. (εκπρόσωποι: M. Taher, Solicitor, M. Lester QC, Barrister)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Φεβρουαρίου 2017 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-14/14 και T-87/14,
 —
 να επιλύσει τη διαφορά την οποία εκδίκασε το Γενικό Δικαστήριο και ιδίως:
 —
 να ακυρώσει τα «μέτρα τα οποία επιβλήθηκαν τον Οκτώβριο του 2013» (απόφαση 2013/497 (1) του Συμβουλίου για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413 (2) και κανονισμός 971/2013 (3) του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού 267/2012 (4)) και τα «μέτρα τα οποία επιβλήθηκαν τον Νοέμβριο του 2013» (απόφαση 2013/685 (5) του Συμβουλίου για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413 και εκτελεστικός κανονισμός 1203/2013 (6) του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού 267/2012), καθόσον τα εν λόγω περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν αφορούν τις αναιρεσείουσες·
 —
 επικουρικώς, να κηρύξει τα μέτρα τα οποία επιβλήθηκαν τον Οκτώβριο του 2013 ανεφάρμοστα ως παράνομα, καθόσον αφορούν τις αναιρεσείουσες· και
 —
 να καταδικάσει το καθού η αναίρεση στα δικαστικά έξοδα της κατ’ αναίρεση δίκης, καθώς και στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεώς τους αναιρέσεως όσον αφορά το αίτημα περί κηρύξεως των μέτρων ως ανεφάρμοστων, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους:
 1.
 Με τον πρώτο λόγο, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη καθόσον έκρινε ότι τα μέτρα που επιβλήθηκαν τον Οκτώβριο του 2013 είχαν νομική βάση.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη καθόσον έκρινε ότι τα μέτρα που επιβλήθηκαν τον Οκτώβριο 2013 δεν παραβίασαν τις αρχές του δεδικασμένου, της ασφάλειας δικαίου, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και του ne bis in idem, ούτε προσέβαλαν το δικαίωμα αποτελεσματικής ένδικης προστασίας.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη καθόσον έκρινε ότι το καθού η αναίρεση δεν είχε υπερβεί την εξουσία του καθόσον εφάρμοσε τα μέτρα που επιβλήθηκαν τον Οκτώβριο του 2013.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη καθόσον έκρινε ότι το καθού η αναίρεση δεν είχε προσβάλει τα δικαιώματα άμυνας των αναιρεσειουσών.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη καθόσον έκρινε ότι τα μέτρα που επιβλήθηκαν τον Οκτώβριο του 2013 δεν συνιστούσαν αδικαιολόγητη και δυσανάλογη επέμβαση στα θεμελιώδη δικαιώματα των αναιρεσειουσών.
 Προς στήριξη της αιτήσεώς τους αναιρέσεως όσον αφορά το αίτημα αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους:
 1.
 Με τον πρώτο λόγο, προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο στο μέτρο που έκρινε ότι το καθού η αναίρεση υπέπεσε σε πολλαπλή πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως καθόσον έκρινε ότι επληρούντο τα κριτήρια εγγραφής στους καταλόγους των μέτρων που επιβλήθηκαν τον Νοέμβριο του 2013 για όλες τις αναιρεσείουσες.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη καθόσον έκρινε ότι το καθού δεν είχε προσβάλει τα δικαιώματα άμυνας των αναιρεσειουσών επανεγγράφοντάς τις στον κατάλογο των μέτρων που επιβλήθηκαν τον Νοέμβριο του 2013.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο, προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη καθόσον έκρινε ότι η επανεγγραφή των αναιρεσειουσών στους καταλόγους δυνάμει των μέτρων που επιβλήθηκαν τον Νοέμβριο του 2013 δεν παραβίασε τις αρχές του δεδικασμένου, της ασφάλειας δικαίου, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και του ne bis in idem, ούτε προσέβαλαν το δικαίωμα σε αποτελεσματική ένδικη προστασία.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη καθόσον έκρινε ότι τα μέτρα που επιβλήθηκαν τον Νοέμβριο του 2013 δεν συνιστούσαν αδικαιολόγητη και δυσανάλογη επέμβαση στα θεμελιώδη δικαιώματα των αναιρεσειουσών.
 (1) Απόφαση 2013/497/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 10ης Οκτωβρίου 2013, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2013, L 272, σ. 46).
 (2) Απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ 2010, L 195, σ. 39).
 (3) Κανονισμός (ΕΕ) 971/2013 του Συμβουλίου, της 10ης Οκτωβρίου 2013, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2013, L 272, σ. 1) (ΕΕ 2013, L 272, σ. 1).
 (4) Κανονισμός (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ 2012, L 88, σ. 1).
 (5) Απόφαση 2013/685/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Νοεμβρίου 2013, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2013, L 316, σ. 46).
 (6) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1203/2013 του Συμβουλίου, της 26ης Νοεμβρίου 2013, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2013, L 316, σ. 1).


text:
 27.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/11
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Φεβρουαρίου 2017 — M. I. Industries κατά EUIPO — Natural Instinct (Natural Instinct Dog and Cat food as nature intended)
 (Υπόθεση T-30/16) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου Natural Instinct Dog and Cat food as nature intended ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Προγενέστερα λεκτικά σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης INSTINCT και NATURE’S VARIETY - Ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος - Φύση της χρήσεως - Άρθρο 42, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Κανόνας 22, παράγραφοι 3 και 4, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95])
 (2017/C 095/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: M. I. Industries, Inc. (Lincoln, Νεμπράσκα, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: αρχικά T. Elias, barrister, και B. Cookson, solicitor, στη συνέχεια M. Montañá Mora, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: E. Zaera Cuadrado)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Natural Instinct Ltd (Camberley, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: C. Spintig, S. Pietzcker, δικηγόροι, και B. Brandreth, barrister)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 26ης Νοεμβρίου 2015 (υπόθεση R 2944/2014-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της M. I. Industries και της Natural Instinct.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 26ης Νοεμβρίου 2015 (υπόθεση R 2944/2014-5), καθόσον με αυτήν κρίθηκε ότι δεν υπήρξε ουσιαστική χρήση του προγενέστερου λεκτικού σήματος INSTINCT.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Το EUIPO φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων του, το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της M. I. Industries Inc.
 4)
 Η M. I. Industries φέρει το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της.
 5)
 Η Natural Instinct Ltd φέρει τα δικαστικά έξοδά της
 (1) EE C 106 της 21.3.2016.


text:
C 118/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 21.4.2001
 Προσφυγη ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας κατα ́ της Επιτροπη ́ς 3) Η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση ει ́ναι επι ́σης παρα ́νομη για τους
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε την 1η Μαρτι ́ου εξη ́ς λο ́γους:
 2001
 παρα ́λειψη εξατομικευ ́σεως της σχετικη ́ς αγορα ́ς· υπε ́ρβαση
 (Υπο ́θεση C-102/01) εξουσι ́ας· παρα ́βαση της οδηγι ́ας περι ́ των ταχυδρομικω ́ν
 υπηρεσιω ́ν· παρα ́βαση και εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ των
 α ́ρθρων 82 και 86 της Συνθη ́κης· υπε ́βαση εξουσι ́ας λο ́γω
 (2001/C 118/32) της γενικο ́τητας και της αοριστι ́ας της αποφα ́σεως.
 Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Umberto
 Leanza, επικουρου ́μενο απο ́ τον Ιvο M. Braguglia και την
 Francesca Quadri, avvocati dello Stato, α ́σκησε την 1η Μαρτι ́ου (1) Οδηγι ́α του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της
 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 15ης ∆εκεμβρι ́ου 1997, σχετικα ́ με τους κοινου ́ς κανο ́νες για την
 ανα ́πτυξη της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς κοινοτικω ́ν ταχυδρομικω ́ν υπηρεσιω ́ν
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 και τη βελτι ́ωση της ποιο ́τητα ́ς των παρεχομε ́νων υπηρεσιω ́ν (EE L15
 της 21.1.1998, σ. 14).
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 21 ∆εκεμβρι ́ου του 2000 απο ́φαση της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, που κοινοποιη ́θηκε
 στην Ιταλικη ́ Κυβε ́ρνηση στις 22 ∆εκεμβρι ́ου 2000·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας που ασκη ́-
 θηκε στις 2 Μαρτι ́ου 2001
 1) Η Ιταλικη ́ Κυβε ́ρνηση παρατηρει ́ ο ́τι η Επιτροπη ́ διε ́πραξε
 προφανε ́ς σφα ́λμα κατα ́ τον προσδιορισμο ́ της προ ́σφορης (Υπο ́θεση C-103/01)
 νομικη ́ς βα ́σεως για την εκτι ́μηση του συμβιβαστου ́ των
 αμφισβητου ́μενων εθνικω ́ν διατα ́ξεων προς τις κοινοτικε ́ς και
 ο ́τι αυτη ́ η ́ελλειψη νομικη ́ς βα ́σεως εν προκειμε ́νω ́εχει ως (2001/C 118/33)
 αποτε ́λεσμα την προφανη ́ παρα ́βαση ουσιω ́δους τυ ́που και
 «κατα ́χρηση διαδικασι ́ας», στον βαθμο ́ που τε ́θηκε σε κι ́νηση
 η διαδικασι ́α και εκδο ́θηκε απο ́φαση κατα ́ το α ́ρθρο 86,
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 παρα ́γραφος 3, ενω ́ ενδεχο ́νενη αιτι ́αση για τη μη ορθη ́
 τον Josef Christian Schieferer, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με
 μεταφορα ́ στο εσωτερικο ́ δι ́καιο της οδηγι ́ας περι ́ ταχυδρο-
 αντι ́κλητο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς
 μικω ́ν υπηρεσιω ́ν 97/67/ΕΚ (1) ́επρεπε να ει ́χε αμφισβητηθει ́
 Υπηρεσι ́ας της Ευρωπαϊκη ́ς Επιτροπη ́ς, Centre Wagner C 254,
 στο πλαι ́σιο της διαδικασι ́ας που θεσπι ́ζει το α ́ρθρο 226 της
 Kirchberg, Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 2 Μαρτι ́ου 2001 ενω ́πιον
 Συνθη ́κησ.
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας.
 Ενεργω ́ντας κατ' αυτο ́ν τον τρο ́πο η Επιτροπη ́ παρε ́βη επι ́σης
 το α ́ρθρο 86, παρα ́γαφος 3, της Συνθη ́κης, το οποι ́ο δεν
 μπορου ́σε να εφαρμοστει ́ στην προκειμε ́νη περι ́πτωση, καθω ́ς Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 και το α ́ρθρο 226 της Συνθη ́κης, καθο ́σον η Επιτροπη ́
 εσφαλμε ́νως δεν το εφα ́ρμοσε.
 1. Να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμα-
 Στην απο ́φαση ουδο ́λως αναφε ́ρονται οι λο ́γοι που οδη ́γησαν νι ́ας παρε ́βη τα α ́ρθρα 1 και 4 της οδηγι ́ας 89/686/EOK (1),
 την Επιτροπη ́ να ακολουθη ́σει τη διαδικασι ́α του α ́ρθρου 86, καθο ́σον οι διατα ́ξεις ορισμε ́νων ομο ́σπονδων κρατω ́ν περι-
 ́ετσι ω ́στε αυτη ́ η ́δια
 ι η απο ́φαση να ει ́ναι πλημμελη ́ς λο ́γω ́εχουν προ ́σθετες απαιτη ́σεις ως προς τα με ́σα ατομικη ́ς
 ελλει ́ψεως αιτιολογι ́ας. προστασι ́ας, για πυροσβε ́στες, σε σχε ́ση με αυτε ́ς που θε ́τει η
 εν λο ́γω οδηγι ́α.
 2) Η απο ́φαση πα ́σχει επειδη ́ προσβα ́λλει τα δικαιω ́ματα του
 αμυνομε ́νου λο ́γω διαφορα ́ς της τελικη ́ς αποφα ́σεως σε σχε ́ση 2. Να καταδικα ́σει την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμα-
 με το ́εγγραφο οχλη ́σεως. νι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα.