text:
 29.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/39
 Προσφυγή της 19ης Μαΐου 2009 — Balfe κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-219/09)
 2009/C 205/73
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Richard Balfe (Newmarket, Ηνωμένο Βασίλειο), C (Μιλάνο, Ιταλία), C (Μαδρίτη, Ισπανία), C (Lancashire, Ηνωμένο Βασίλειο), C (Gnobkummerfeld, Γερμανία), C (Longré, Γαλλία), C (Saint-Martin de Crau, Γαλλία), C (Bregenz, Αυστρία), C (West Yorkshire, Ηνωμένο Βασίλειο), C (Μασσαλία, Γαλλία), C (Rudsebheim, Γερμανία), C (Devon, Ηνωμένο Βασίλειο), C (Βαρκελώνη, Ισπανία), C (Παρίσι, Γαλλία), C (Wexford, Ιρλανδία), C (Bozen, Ιταλία), C (Μαδρίτη), C (Πόρτο, Πορτογαλία), C (Iaf Nennhau, Ηνωμένο Βασίλειο), C (Μιλάνο), C (Limonest, Γαλλία), C (Colares-Sintra, Πορτογαλία), C (Benfica do Ribatejo, Πορτογαλία), C (Saint-Étienne, Γαλλία), C (Cournon-d’Auvergne, Γαλλία), C (Lutterworth Leics, Ηνωμένο Βασίλειο), C (Cumbria, Ηνωμένο Βασίλειο), C (Oxfordshire, Ηνωμένο Βασίλειο), C (Bratislava, Σλοβακία), C (Πολωνία), C (Βαρσοβία, Πολωνία), C (Radom, Πολωνία), C (Boulogne-Billancourt, Γαλλία), C (Ελσίνκι, Φινλανδία), C (Λυόν, Γαλλία), C (Αθήνα, Ελλάδα), C (Funchal, Πορτογαλία), C (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο), C (Val-d’Ajol, Γαλλία), C (Ταλίν, Εσθονία), C (Γλασκώβη, Ηνωμένο Βασίλειο), C (Riom, Γαλλία), C (Hampshire, Ηνωμένο Βασίλειο), C (Coventry, Ηνωμένο Βασίλειο), C (Ελσίνκι), C (Κρακοβία, Πολωνία), C (Παμπλόνα, Ισπανία), C (Σκωτία, Ηνωμένο Βασίλειο), C (Λισσαβόνα, Πορτογαλία), C (Λισσαβόνα), C (Παρίσι), C (Βουδαπέστη, Ουγγαρία), C (Maia, Πορτογαλία), C (Bielsko-Biala, Πολωνία), C (Wetherby, Ηνωμένο Βασίλειο), C (La Possession, Γαλλία), C (Cornwall, Ηνωμένο Βασίλειο), C (Epernay, Γαλλία), C (Bolton, Ηνωμένο Βασίλειο), C (Kepno, Πολωνία), C (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες), C (Παλέρμο, Ιταλία), C (Kent, Ηνωμένο Βασίλειο), C (Bedforshire, Ηνωμένο Βασίλειο), C (Βαρσοβία) και Fonds de pension-députés au Parlement européen (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις του Προεδρείου του Κοινοβουλίου της 9ης Μαρτίου και 3ης Απριλίου 2009 με τις οποίες τροποποιήθηκε το προαιρετικό σύστημα επικουρικής συντάξεως των ευρωβουλευτών·
 —
 να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή, οι προσφεύγοντες ζητούν να ακυρωθούν οι αποφάσεις του Προεδρείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 9ης Μαρτίου και 3ης Απριλίου 2009 με τις οποίες τροποποιήθηκε η ρύθμιση περί του (προαιρετικού) συστήματος επικουρικής συντάξεως το οποίο περιλαμβάνεται στο παράρτημα VIII της ρυθμίσεως σχετικά με τα έξοδα και τις αποζημιώσεις των ευρωβουλευτών. Οι τροποποιήσεις αφορούν στην ουσία την κατάργηση της δυνατότητας λήψεως πρόωρης συντάξεως από το πεντηκοστό έτος της ηλικίας και της δυνατότητας λήψεως εφάπαξ συντάξεως, καθώς και την αύξηση της ηλικίας συνταξιοδοτήσεως από το εξηκοστό στο εξηκοστό τρίτο έτος της ηλικίας.
 Οι προσφεύγοντες διατυπώνουν τέσσερις λόγους ακυρώσεως με τους οποίους προβάλλουν ότι:
 —
 το Κοινοβούλιο ήταν αναρμόδιο να τροποποιήσει μονομερώς τους όρους της συμβάσεως εντάξεως στο προαιρετικό σύστημα επικουρικής συντάξεως·
 —
 με το να παραβλεφθούν σαφείς όροι του Οργανισμού των ευρωβουλευτών και με το να μην προβλεφθεί κανένα μεταβατικό μέτρο, προσβλήθηκαν κεκτημένα δικαιώματα και παραβιάστηκαν οι αρχές της ίσης μεταχειρίσεως, της αναλογικότητας και της ασφάλειας δικαίου·
 —
 η αιτιολογία που παρατίθεται στις προσβαλλόμενες πράξεις περιέχει σφάλματα όσον αφορά τόσο το νομικό καθεστώς του συγκεκριμένου προαιρετικού συστήματος επικουρικής συντάξεως όσο και τη διαχείριση και την οικονομική κατάσταση του ταμείου συντάξεων·
 —
 οι αμιγώς εξουσιαστικές ρήτρες είναι άκυρες και, με τη μονομερή και αναδρομική τροποποίηση των όρων της δεσμεύσεως καθώς και με τη μη πρόβλεψη αποζημιώσεως, παραβιάστηκε η αρχή της καλόπιστης εκτελέσεως.


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/56
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 8ης Οκτωβρίου 2008 — Barbin κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-44/07) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Διαδικασία που ισχύει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τη χορήγηση μονάδων αξιολογήσεως - Παράνομος χαρακτήρας του πρακτικού οδηγού που έχει εκδοθεί προς ρύθμιση της διαδικασίας αυτής - Συγκριτική εξέταση των προσόντων)
 (2008/C 313/101)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Florence Barbin (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (εκπρόσωποι: A. Lukošiūtė και R. Ignătescu στη συνέχεια C. Burgos, A. Lukošiūtė και R. Ignătescu)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της 16ης Οκτωβρίου 2006, σχετικά με χορήγηση στην προσφεύγουσα μίας μονάδας αξιολογήσεως για το έτος προαγωγών 2005, και, αφετέρου, αίτημα να αναγνωρισθεί ο παράνομος χαρακτήρας του σημείου I.2, στοιχείο γ', των «Μέτρων εκτελέσεως για τη χορήγηση μονάδων αξιολογήσεως και τις προαγωγές» του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 10ης Μαΐου 2006.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 155 της 7.7.2007, σ. 45.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 22.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/31
 Διάταξη του προέδρου του τετάρτου τμήματος του Δικαστηρίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2007 [αίτηση του Tribunale civile di Genova (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Alessandro Tedesco κατά Tomasoni Fittings Srl, RWO Marine Equipment Ltd
 (Υπόθεση C-175/06) (1)
 (2007/C 315/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Ο πρόεδρος του τετάρτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 154 της 1.7.2006.


text:
 6.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/31
 Προσφυγή-αγωγή της 2ας Μαρτίου 2006 — Da Silva κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-21/06)
 (2006/C 108/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Joao Da Silva (Βρυξέλλες, Βέλγιο) [εκπρόσωποι: G. Vandersanden και L. Levi, δικηγόροι]
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να κρίνει την προσφυγή-αγωγή (στο εξής: προσφυγή) παραδεκτή και βάσιμη, συμπεριλαμβανομένης της ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας την οποία περιέχει·
 —
 να ακυρώσει την κατάταξη του προσφεύγοντος στον βαθμό Α*14, κλιμάκιο 2, η οποία περιέχεται στην απόφαση της 18ης Μαΐου 2005 περί διορισμού του προσφεύγοντος ως διευθυντή·
 —
 να αποκαταστήσει τον προσφεύγοντα στον βαθμό και στο κλιμάκιο στο οποίο έπρεπε κανονικά να καταταγεί (ή στο ισοδύναμό του σύμφωνα με την κατάταξη που θεσπίσθηκε από τον νέο Κανονισμό Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων — στο εξής: ΚΥΚ), σύμφωνα με τις διατάξεις της ανακοινώσεως κενής θέσεως, που δημοσιεύθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2003, δυνάμει του άρθρου 29, παράγραφος 2, του ΚΥΚ (ανακοίνωση κενής θέσεως διευθυντή βαθμού Α2)·
 —
 να αποκαταστήσει πλήρως την επαγγελματική εξέλιξη του προσφεύγοντος αναδρομικώς από την ημερομηνία της κατατάξεώς του στον τροποποιηθέντα βαθμό και κλιμάκιο, συμπεριλαμβανομένης της καταβολής τόκων υπερημερίας·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Στις 7 Νοεμβρίου 2003, η Επιτροπή προέβη στη δημοσίευση θέσεως διευθυντή βαθμού Α2, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 29, παράγραφος 2, του ΚΥΚ. Ο προσφεύγων, προϊστάμενος διοικητικής μονάδας με βαθμό Α3, κλιμάκιο 7, ο οποίος κατείχε προσωρινώς την εν λόγω θέση, αποφάσισε να υποβάλει υποψηφιότητα.
 Με απόφαση της 18ης Μαΐου 2005, ο προσφεύγων διορίστηκε στην κενή θέση και κατατάχθηκε στον βαθμό Α*14, κλιμάκιο 2, με ημερομηνία ενάρξεως ισχύος τις 16 Σεπτεμβρίου 2004.
 Με την προσφυγή του, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η ως άνω κατάταξη είναι χαμηλότερη από την κατάταξη στον βαθμό Α2, νυν Α*15, που εμφαίνεται στην ανακοίνωση κενής θέσεως. Επιπλέον, η ως άνω κατάταξη είναι, επίσης, χαμηλότερη από εκείνη που είχε ο προσφεύγων πριν από τον διορισμό του στη θέση του διευθυντή, όταν ήταν προϊστάμενος διοικητικής μονάδας. Το αποτέλεσμα αυτό δεν συνάδει με το γεγονός ότι η θέση του διευθυντή περιλαμβάνει υψηλότερα καθήκοντα και ευθύνες.
 Ο προσφεύγων εκτιμά ότι η κατάταξή του παραβαίνει τα άρθρα 2, παράγραφος 1, και 5, παράγραφος 5, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ. Επίσης, έχουν παραβιασθεί πολλές αρχές του δικαίου: η αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων, η αρχή της ισοδυναμίας της θέσεως απασχολήσεως και του βαθμού, η οποία έχει διατυπωθεί ως βασική αρχή που διασφαλίζει την ίση μεταχείριση των υπαλλήλων στο άρθρο 7, παράγραφος 1, οι αρχές της μη αναδρομικής ισχύος, της ασφαλείας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης καθώς και οι αρχές της χρηστής διοικήσεως και της αρωγής. Επιπλέον, υφίσταται προσβολή του δικαιώματος επαγγελματικής εξελίξεως και του συμφέροντος της υπηρεσίας.
 Επικουρικώς, ο προσφεύγων προβάλλει ότι το άρθρο 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ στερείται νομιμότητας.


text:
 27.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/34
 Προσφυγή της 4ης Δεκεμβρίου 2009 — Πολωνία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-486/09)
 2010/C 51/66
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωπος M. Szpunar)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2009/721/ΕΚ (1) της Επιτροπής, της 24ης Σεπτεμβρίου 2009, περί εξαίρεσης από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), Τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2009) 7044], καθόσον εξαιρεί μια δαπάνη ύψους 47 152 775 PLN στην οποία προέβη η επιφορτισμένη προς τούτο από τη Δημοκρατία της Πολωνίας αρχή·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσβαλλόμενη απόφαση προβλέπεται μια οικονομική διόρθωση κατά 5 % το 2005 στο πλαίσιο του σχεδίου αγροτικής ανάπτυξης για τα κονδύλια που δαπανώνται για τη στήριξη της γεωργίας σε μειονεκτικές περιοχές και την υποστήριξη περιβαλλοντικών σχεδίων γεωργικού χαρακτήρα. Ο λόγος για τη διόρθωση είναι παρατυπίες αφορώσες τους διασταυρωμένους ελέγχους όσον αφορά την τήρηση των αρχών της ορθής γεωργικής πρακτικής, το καθεστώς των κυρώσεων, τους επιτόπιους ελέγχους και τον συντονισμό των ελέγχων όσον αφορά όλες τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τα γεωργικού χαρακτήρα περιβαλλοντικά σχέδια.
 Η προσφεύγουσα αμφισβητεί την ύπαρξη των εν λόγω παρατυπιών και προβάλλει, σε σχέση με την προσβαλλόμενη απόφαση, τους ακόλουθους λόγους ακυρώσεως.
 Πρώτον, ισχυρίζεται ότι διαπράχθηκε παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1258/1999 (2) και του άρθρου 31, παράγραφος 1, του κανονισμού 1290/2005 (3), αλλά και παράβαση των περιλαμβανόμενων στο έγγραφο VI/5330/97 κατευθυντήριων γραμμών, λόγω της πραγματοποιήσεως οικονομικής διορθώσεως βασιζόμενης σε εσφαλμένη πραγματική διαπίστωση και σε πεπλανημένη νομική ερμηνεία. Κατά την προσφεύγουσα, δεν υπήρξε καμία από τις φερόμενες παρατυπίες στις οποίες βασίζεται η επελθούσα οικονομική διόρθωση, οι δε δαπάνες που εξαιρέθηκαν από την κοινοτική χρηματοδότηση, δυνάμει της προσβαλλομένης αποφάσεως, πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία.
 Στο πλαίσιο του πρώτου λόγου, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι από τις εκθέσεις της σχετικά με τους επιτόπιους ελέγχους προκύπτει ότι τηρήθηκαν όλες οι αρχές της συνήθους ορθής γεωργικής πρακτικής, περιλαμβανομένης της τηρήσεως του ετήσιου ορίου για τη διασπορά των οργανικών λιπασμάτων, σύμφωνα με το άρθρο 28 του κανονισμού 796/2004 (4). Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επίσης ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο δεν πραγματοποιήθηκαν διασταυρωμένοι έλεγχοι στο πλαίσιο του συστήματος αναγνώρισης και καταγραφής των ζώων είναι ότι το σύστημα αυτό ήταν άχρηστο ως βάση αναφοράς για τη διενέργεια τέτοιων ελέγχων, οπότε αυτοί δεν ήταν επιβεβλημένοι, δυνάμει του άρθρου 68 του κανονισμού 817/2004 (5). Κατά την προσφεύγουσα, το σύστημα των κυρώσεων για παραβιάσεις των αρχών της ορθής γεωργικής πρακτικής είναι πλήρως αποτελεσματικό, προσαρμοσμένο στην κατάσταση που υφίστατο το πρώτο έτος εφαρμογής του σχεδίου αγροτικής ανάπτυξης και ακόμη πιο αυστηρό από το ισχύον καθεστώς κυρώσεων της Κοινότητας, οπότε ήταν απολύτως σύμφωνο προς το άρθρο 73 του κανονισμού 817/2004. Επιπλέον, στο πλαίσιο του πρώτου λόγου, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η έκταση των επιτόπιων ελέγχων ήταν ακόμα και ευρύτερη από εκείνη που επιβάλλει το άρθρο 69, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού 817/2004.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 4, του κανονισμού 1258/1999 και του άρθρου 31, παράγραφος 2, του κανονισμού 1290/2005, παραβίαση των κατευθυντήριων γραμμών του εγγράφου VI/5330/97 και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, λόγω της χρησιμοποιήσεως ενός εξαιρετικά υψηλού κατ’ αποκοπήν ποσοστού διορθώσεως σε σχέση με τον ενδεχόμενο κίνδυνο επελεύσεως οικονομικής ζημίας σε βάρος του κοινοτικού προϋπολογισμού. Κατά την προσφεύγουσα, καμία από τις φερόμενες παρατυπίες στις οποίες στηρίζεται η σχετική διόρθωση δεν θα μπορούσε να προκαλέσει οικονομική ζημία της Κοινότητας και, εν πάση περιπτώσει, ο κίνδυνος προκλήσεως τέτοιας ζημίας ήταν εντελώς αμελητέος και αφορούσε ποσό κατά πολύ μικρότερο από αυτό το οποίο εξαιρέθηκε από την κοινοτική χρηματοδότηση, σύμφωνα με την προσβαλλόμενη απόφαση.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, λόγω ανεπαρκούς αιτιολογίας της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή δεν εξήγησε τους λόγους για την ουσιαστική αλλοίωση του περιεχομένου των προβαλλόμενων παρατυπιών και δεν παρέσχε στις πολωνικές τη δυνατότητα να λάβουν γνώση των λόγων αυτών.
 (1) ΕΕ L 257, σ. 28.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1258/1999 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999 περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΕΕ L 160, σ. 10).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 1290/2005 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2005, για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΕΕ L 209, σ. 1).
 (4) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ.796/2004 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή της πολλαπλής συμμόρφωσης, της διαφοροποίησης και του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς (ΕΕ L 141, σ. 18).
 (5) Κανονισμός (ΕΚ) 817/2004 της Επιτροπής, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με τους λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1257/1999 του Συμβουλίου για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) (ΕΕ L 153, σ. 30, διορθωτικό σε ΕΕ 2004, L 231, σ. 24).


text:
 23.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/26
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 8ης Ιουλίου 2004
 στην υπόθεση Τ-200/02, Βασίλειος Τσαρνάβας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Υπάλληλοι - Εκπρόθεσμη υποβολή της εκθέσεως βαθμολογίας - Αίτηση ακυρώσεως - Αγωγή αποζημιώσεως - Απαράδεκτο)
 (2004/C 262/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση Τ-200/02, Βασίλειος Τσαρνάβας, πρώην υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον Ν. Lhoëst, avocat, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: D. Martin, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), που έχει ως αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής περί της μερικής απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος και αίτημα αποζημιώσεως ύψους 12 500 ευρώ για τη φερόμενη ζημία που προκλήθηκε στον προσφεύγοντα-ενάγοντα λόγω της εκπρόθεσμης υποβολής της εκθέσεως βαθμολογίας του για την περίοδο από 1 Ιουλίου 1997 έως 30 Ιουνίου 1999, το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τον B. Vesterdorf, πρόεδρο, τις M.E. Martins Ribeiro και I. Labucka, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 8 Ιουλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Η προσφυγή-αγωγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη.
 2.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 202 της 24.8.2002.


text:
 14.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/4
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundespatentgericht (Γερμανία) στις 3 Μαΐου 2012 — Sumitomo Chemical Co. Ltd
 (Υπόθεση C-210/12)
 2012/C 209/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundespatentgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Sumitomo Chemical Co. Ltd
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1610/96 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1996, σχετικά με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα (1) να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι δεν αποκλείει τη χορήγηση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για φυτοπροστατευτικό προϊόν για το οποίο υφίσταται ισχύουσα άδεια κυκλοφορίας στην αγορά κατά το άρθρο 8, παράγραφος 4, της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ;
 2)
 Σε περίπτωση που δοθεί καταφατική απάντηση στο πρώτο ερώτημα:
 Επιβάλλεται, κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1610/96, η άδεια κυκλοφορίας στην αγορά να ισχύει κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως χορηγήσεως του πιστοποιητικού;
 3)
 Σε περίπτωση που δοθεί αρνητική απάντηση στο πρώτο ερώτημα:
 Πρέπει το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1610/96 να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι μπορεί να υποβληθεί αίτηση πριν από την έναρξη της προθεσμίας που προβλέπει η εν λόγω διάταξη;
 (1) EE L 198, σ. 30.


text:
 24.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 330/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το VAT and Duties Tribunals, London με διάταξη της 19ης Σεπτεμβρίου 2005 στην υπόθεση 1) J.P. Morgan Fleming Claverhouse Investment Trust plc 2) The Association of Investment Trust Companies κατά Commissioners of HM Revenue and Customs
 (Υπόθεση C-363/05)
 (2005/C 330/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Με διάταξη της 19ης Σεπτεμβρίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 26 Σεπτεμβρίου 2005, το VAT and Duties Tribunals, London, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ 1) J.P. Morgan Fleming Claverhouse Investment Trust plc, 2) The Association of Investment Trust Companies και Commissioners of HM Revenue and Customs, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1.
 Καλύπτει η φράση «αμοιβαία κεφάλαια» του άρθρου 13Β, στοιχείο δ', σημείο 6 της έκτης οδηγίας (1) τους οργανισμούς επενδύσεων ανοικτού τύπου όπως είναι οι ITC;
 2.
 Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική, η φράση «όπως ορίζονται από τα κράτη μέλη» από το άρθρο 13Β, στοιχείο δ', σημείο 6:
 α)
 επιτρέπει στα κράτη μέλη να ορίσουν ότι ορισμένα «αμοιβαία κεφάλαια» εντός της δικαιοδοσίας τους εμπίπτουν στην απαλλαγή των υπηρεσιών διαχειρίσεως ενώ άλλα αποκλίνονται από την απαλλαγή, ή
 β)
 σημαίνει ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να προσδιορίσουν τους οργανισμούς εντός της δικαιοδοσίας τους που εμπίπτουν στον ορισμό των «αμοιβαίων κεφαλαίων» και ότι η απαλλαγή καλύπτει όλους αυτούς τους οργανισμούς;
 3.
 Αν οι απάντηση στο δεύτερο ερώτημα είναι ότι τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ποια «αμοιβαία κεφάλαια» εμπίπτουν στην απαλλαγή, τότε κατά ποίο τρόπο οι αρχές της φορολογικής ουδετερότητας της ίσης μεταχειρίσεως και της αποτροπής της στρέβλωσης του ανταγωνισμού επηρεάζουν την άσκηση αυτής της διακριτικής ευχέρειας;
 4.
 Έχει το άρθρο 13Β, στοιχείο δ', σημείο 6 άμεσο αποτέλεσμα;
 (1) Έκτη οδηγία του Συμβουλίου 77/388/ΕΟΚ της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας : ομοιόμορφη φορολογική βάση, (ειδ. έκδ. ;;;;;;;;;;;;;;


text:
 17.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 23ης Μαρτίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-408/03) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Παράβαση της κοινοτικής ρυθμίσεως σχετικά με το δικαίωμα διαμονής των πολιτών της Ενώσεως - Εθνική νομοθεσία και διοικητική πρακτική όσον αφορά την προϋπόθεση κατοχής επαρκών προσωπικών πόρων και την έκδοση διαταγών εγκαταλείψεως της επικράτειας του οικείου κράτους μέλους)
 (2006/C 143/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: Μ. Κοντού-Durande και D. Martin]
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου [εκπρόσωπος: E. Dominkovits]
 Παρεμβαίνον υπέρ του καθού: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας [εκπρόσωποι: C. Jackson και E. Sharpston, QC]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση της κοινοτικής ρυθμίσεως σχετικά με το δικαίωμα διαμονής των πολιτών της Ενώσεως — Εθνική νομοθεσία και διοικητική πρακτική όσον αφορά την προϋπόθεση κατοχής επαρκών προσωπικών πόρων και την έκδοση διαταγών εγκαταλείψεως της επικράτειας του οικείου κράτους μέλους
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 α)
 το Βασίλειο του Βελγίου, αποκλείοντας, κατά την εφαρμογή της οδηγίας 90/364 στους υπηκόους κράτους μέλους που θέλουν να επικαλεστούν τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτή και από το άρθρο 18 ΕΚ, τα εισοδήματα συντρόφου που κατοικεί στο κράτος μέλος υποδοχής, όταν δεν υπάρχει συμβολαιογραφική πράξη που να περιέχει ρήτρα για παροχή υποστήριξης, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το εν λόγω άρθρο 18 ΕΚ και από την εν λόγω οδηγία·
 β)
 το Βασίλειο του Βελγίου, προβλέποντας τη δυνατότητα να κοινοποιείται αυτομάτως απόφαση περί απελάσεως στους πολίτες της Ενώσεως που δεν έχουν προσκομίσει εντός συγκεκριμένης προθεσμίας τα αναγκαία για τη λήψη τίτλου διαμονής έγγραφα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2 της οδηγίας 90/364, από το άρθρο 4 της οδηγίας 68/360, από το άρθρο 4 της οδηγίας 73/148, από το άρθρο 2 της οδηγίας 93/96 και από το άρθρο 2 της οδηγίας 90/365.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 275 της 15.11.2003.


text:
30. 3 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 95/5
 — Κακώς η Επιτροπή θεωρεί οτι η αύξηση κατα 20 Λουξεμβούργο την πρεσβεία της Ισπανίας, 4 και 6 Boulevard
 εκατομμύρια γερμανικά μάρκα των πιστωτικών ορίων E. Servais, άσκησε στις 18 Ιανουαρίου 1996 ενώπιον του
 της HSW, στην οποία προέβη τον Δεκέμβριο 1992 η Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 HLB — κατόπιν σχετικής εντολής εκ μέρους της της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ελεύθερης και Χανσεατικής Πόλης του Αμβούργου —
 αποτελεί ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρο 4, Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 στοιχείο γ), της συνθήκης ΕΚΑΧ: H αύξηση αυτή των — να ακυρώσει το άρθρο 1 , παράγραφος 2, δεύτερη περί
 πιστωτικών ορίων ανταποκρινόταν, υπό τις τότε πτωση , της οδηγίας 95/51 /ΕΚ της Επιτροπής, της 18ης
 συνθήκες, στη συμπεριφορά ιδιώτη επενδυτή πραγμα Οκτωβρίου 1995 , για την τροποποίηση της οδηγίας 90/
 τοποιούντος επενδύσεις στη HSW, o οποίος, ενεργών 388/ΕΟΚ ως προς την κατάργηση των περιορισμών στη
 τας σύμφωνα με του κανόνες της ελεύθερης οικονομί χρήση των καλωδιακών τηλεοπτικών δικτύων για την
 ας, θα όφειλε να λάβει υπόψη του ότι, σε περίπτωση παροχή ήδη ελευθερωμένων τηλεπικοινωνιακών υπηρε
 πτωχεύσεως της επιχειρήσεως αυτής, τα σημαντικά σιών ('), της 18ης Οκτωβρίου 1995 , και
 ποσά που της είχε δανείσει θα θεωρούνταν ότι υπο
 καθιστούν το κεφάλαιο της. Ειδικότερα, το μέγεθος — να καταδικάσει το καθού θεσμικό όργανο στα δικαστικά
 της επενδύσεως που είχε πραγματοποιηθεί στην προ έξοδα.
 κάτοχο εταιρεία είναι εντελώς απρόσφορο ως κριτήριο
 για να διαπιστωθεί αν η αύξηση των πιστωτικών ορίων Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 το 1992 συνιστούσε ενίσχυση . Ένας ιδιώτης επενδυτής — Έλλειψη αρμοδιότητας της Επιτροπής: δεν πρόκειται για
 αποφασίζει πάντοτε ex nunc για τον τρόπο που θα προσδιορισμό των ήδη υφισταμένων και απορρεουσών
 ενεργήσει σε κάθε κρίσιμη κατάσταση , αν δηλαδή θα από το άρθρο 90, παράγραφος 1 , της συνθήκης ΕΚ
 πρέπει να απεμπλακεί από μια σημαντική επένδυση , υποχρεώσεων, αλλά για νέα υποχρέωση ελευθερώσεως,
 οπότε θα υποστεί μεγάλη ζημία, ή να προβεί σε πέραν του ισχύοντος σήμερα κανονιστικού πλαισίου , η
 περαιτέρω εισφορά κεφαλαίου , μικρού ύψους, ώστε οποία συνεπάγεται με τη σειρά της αριθμό μη εισέτι
 να αποκτήσει βάσιμη προοπτική αποφυγής ή περιο ρυθμισθεισών ζωνών, με σοβαρές συνέπειες για την
 ρισμού της εν λόγω ζημίας. Το ζήτημα είναι πάντοτε παροχή της συγκεκριμένης υπηρεσίας σε παγκόσμιο
 ποια απόφαση είναι στη συγκεκριμένη περίπτωση η επίπεδο, ενώ η μόνη δυνατότητα που εξακολουθεί να
 περισσότερο ενδεδειγμένη από εμπορικής απόψεως. υφίσταται είναι o έλεγχος μέσω της ασκήσεως της αυτο
 Δεν υπάρχει ωστόσο κανένας νόμος της αγοράς τελούς κοινοτικής νομοθετικής εξουσίας, ήτοι, μέσω του
 σύμφωνα με τον οποίο μια εταιρεία εξυγιάνσεως που καθεστώτος εναρμονίσεως, το οποίο εμπίπτει στην απο
 έχει ιδρυθεί με σκοπό την αποφυγή της πτωχεύσεως κλειστική αρμοδιότητα του Συμβουλίου και του Ευρωπαϊ
 μπορεί να χρηματοδοτηθεί μόνο μέχρι το ύψος μέχρι κού Κοινοβουλίου δυνάμει της συνθήκης (και συγκεκρι
 το οποίο επιτρεπόταν να χρηματοδοτηθεί η εταιρεία μένα των άρθρων 87 και 100 A της συνθήκης ΕΚ) καθώς
 που κηρύχθηκε σε πτώχευση . και δυνάμει των ψηφισμάτων που εκδόθηκαν επί του
 — Είναι εσφαλμένη η απόψη της Επιτροπής ότι η θέματος. Τούτο σημαίνει ιδιοποίηση αρμοδιοτήτων που
 παράταση και επέκταση των πιστωτικών ορίων τον σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως προβλε
 Δεκέμβριο του 1993 συνιστά ενίσχυση: Το μέτρο αυτό πόμενη στο άρθρο 90, παράγραφος 3 , ή στην περί
 ελήφθη κατόπιν σχετικής συστάσεως εκ μέρους μιας ερμηνείας του νομολογία του Δικαστηρίου .
 ανεξάρτητης εταιρίας παροχής συμβουλών σε επιχει — Υπέρβαση εξουσίας: επιβάλλοντας την απ' ευθείας
 ρήσεις και σκοπούσε, μέσω μιας περαιτέτω, αναλογικά διασύνδεση δικτύων καλωδιακής τηλεοράσεως, η Επιτρο
 μικρής, αυξήσεως των πιστωτικών ορίων, να ενισχύσει πή προβαίνει στην πραγματικότητα σε εναρμόνιση , παρα*
 την HSW μέχρι την πώλησή της και να περιορίσει έτσι βιάζοντας τις αρχές περί θεσμικής ισορροπίας, όπως
 κατά πολύ τις ζημίες που θα έπρεπε να αναμένονται σε ανανγωρίζονται από τη συνθήκη και τη νομολογία του
 περίπτωση εγκαταλείψεως της επενδύσεως. Από τη Δικαστηρίου .
 μεταγενέστερη πώλησή της, που πράγματι έλαβε
 χώρα, καταδεικνύεται ότι η συνολοκή ζημία που 0 ) ΕΕ αριθ. L 256 της 26. 10. 1995, σ. 49.
 επήλθε λόγω της ιδιωτικοποιήσεως ήταν σημαντικά
 μικρότερη από εκείνη που θα είχε επέλθει σε περίπτω
 ση εγκαταλείψεως της επενδύσεως τον Δεκέμβριο του
 1993 . Προσφυγή της Πορτογαλικής Δημοκρατίας κατα Επιτρο
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 — Επικουρικώς: Εσφαλμένος υπολογισμός του ποσού της 18 Ιανουαρίου 1996
 ενισχύσεως.
 (Υπόθεση C-12/96)
 (96/C 95/09)
 Προσφυγή του Βασίλειου της Ισπανίας κατα της Επιτροπής H Πορτογαλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 18 Ια καθηγητή Paulo de Pitta e Cunha, τον Nuno Ruiz και τον Luis
 νουαρίου 1996 Fernandes, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πορ
 τογαλική Πρεσβεία, 33, allée Scheffer, άσκησε ενώπιον του
 (Υπόθεση C-11/96) Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 18 Ιανουα
 (96/C 95/08) ρίου 1996 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων.
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, εκπροσωπούμενο από την Gloria
 Calvo Diaz, Abogado del Estado, με τόπο επιδόσεων στο H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 ---pagebreak--- Αριθ. C 95/6 | EL | Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30 . 3 . 96
 α) να ακυρώσει το άρθρο 1 , παράγραφος 2, και το άρθρο 2 δημιουργείται προς εκτροπή της κινήσεως της τηλεφω
 της οδηγίας 95/5 1/ΕΚ της Επιτροπής, της 18ης Οκτω νικής υπηρεσίας προς τα δίκτυα μισθωμένων κυκλω
 βρίου 1995 για τροποποίηση της οδηγίας 9Θ/388/ΕΟΚ ως μάτων. Επί πλέον, η μεταβολή του κανονιστικού
 προς την κατάργηση των περιορισμών στη χρήση των πλαισίου — που δεν ήταν προβλέψιμη κατά τον χρόνο
 καλωδιακών τηλεοπτικών δικτύων για την παροχή ήδη της μερικής ιδιωτικοποιήσεως της επιχειρήσεως —
 ελευθερωμένων τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών (*). πλήττει την αξιοπιστία της όλης διαδικασίας ιδιωτικο
 ποιήσεων και ασκεί αρνητική επίδραση στις τιμές των
 β) να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο της δικαστικής τίτλων της στο χρηματιστήριο, με μελλοντικό αντί
 δαπάνης. κτυπο στις πηγές χρηματοδοτήσεως της δραστηριότη
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα τάς της. Γι' αυτό και οι υποχρεώσεις τις οποίες
 επιβάλλει το άρθρο 1 , παράγραφος 2, της οδηγίας
 — Αναρμοδιότητα: H Επιτροπή δεν έχει, βάσει του άρ 95/51 /ΕΚ, κατά το μέτρο που δεν προβλέπουν κάποια
 θρου 90, παράγραφος 3 , της συνθήκης ΕΚ, την αρμοδιό πρόσθετη προθεσμία προσαρμογής για την Πορτογα
 τητα να υποχρεώνει, μέσω οδηγιών, τα κράτη μέλη να λία, παρεμβάλλουν σοβαρότατο κώλυμα στην εκπλή
 καταργούν κάθε είδους περιορισμούς στην παροχή χωρη ρωση της αποστολής που έχει ανατεθεί στην Portugal
 τικότητας μεταδόσεως μέσω δικτύων καλωδιακής τηλεο Telecom και είναι, κατά συνέπεια, ασυμβίβαστες με τη
 ράσεως, να επιτρέπουν τη χρήση των εν λόγω δικτύων για διάταξη του άρθρου 90, παράγραφος 2, της συνθήκης
 την παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, πλην της ΕΚ .
 φωνητικής τηλεφωνίας, και να μεριμνούν ώστε να επιτρέ — Παράβαση των διατάξεων της συνθήκης περί συνοχής
 πεται, προς τον σκοπό αυτόν, η σύνδεση των δικτύων και διαφοροποιήσεως: εκδίδοντας την προσβαλλόμε
 καλωδιακής τηλεοράσεως με το δημόσιο δίκτυο τηλεπι νη οδηγία, η Επιτροπή ανέτρεψε την όλη ισορροπία
 κοινωνιών- και δεν έχει την αρμοδιότητα αυτή , διότι η της διαδικασίας επί της οποίας είχε επιτευχθεί πολιτι
 συμμόρφωση προς μια τέτοια υποχρέωση συνεπάγεται ότι κή συμφωνία σε επίπεδο Συμβουλίου και έπληξε το
 θα αναγκασθούν τα κράτη μέλη να τροποποιήσουν ή να σύνολο των πρωτοβουλιών και μέτρων εκείνων που
 εφαρμόσουν διαφορετικά τη νομοθεσία που ρυθμίζει την αποσκοπούν στην εξασφάλιση της παροχής υπηρε
 εν γένει άσκηση της δραστηριότητας των φορέων εκμε σιών και στην εγκατάσταση και ανάπτυξη ενός δημο
 ταλλεύσεως καλωδιακής τηλεοράσεως. Οι σχετικές εξου σίου δικτύου και που θα ήσαν ικανά να εξυπηρετή
 σίες ανήκουν αποκλειστικά, σύμφωνα με το άρθρο 100 A, σουν προσηκόντως τις επιταγές της καθολικής υπηρε
 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, ασκού σίας. Τα άρθρα 1 , παράγραφος 2 , και 2 της οδηγίας
 νται δε κατά τους κανόνες του άρθρου 189 B , οι οποίοι 95/51/ΕΚ παραβιάζουν, έτσι, τις αρχές της συνοχής και
 προστατεύουν προσηκόντως τις προνομίες αμφοτέρων της αρνητικής διαφοροποιήσεως, που διατυπώνονται
 αυτών των οργάνων,καθώς επίσης τον ρόλο της Οικονο στα άρθρα 130 A και 7 Γ της συνθήκης ΕΚ, στις οποίες
 μικής και Κοινωνικής Επιτροπής και τα συμφέροντα των στηρίχτηκε o — ομόθυμος σε επίπεδο Συμβουλίου —
 κρατών μελών. καθορισμός των προσθέτουν χρονοδιαγραμμάτων που
 Υπό το πρίσμα του άρθρου 86, επιβάλλεται να υπομνη προβλέφθηκαν για την ελευθέρωση της εγκαταστά
 σθεί ότι το άρθρο 95 της συνθήκης ΕΚ απονέμει εξουσίες σεως και εκμεταλλεύσεως τηλεπικοινωνιακών υποδο
 στην Επιτροπή μόνον ως προς τα λαμβανόμενα από τα μών.
 κράτη μέλη μέτρα και όχι ως προς την ενδεχομένως — Παραβίαση γενικών αρχών που διέπουν την εφαρμογή
 αντιβαίνουσα προς τον ανταγωνισμό συμπεριφορά την της συνθήκης ΕΚ:
 οποία εξ ιδίας πρωτοβουλίας αναπτύσσουν οι επιχειρή — Παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της
 σεις. Εν προκειμένω, κανένα συγκεκριμένο κρατικό μέτρο δικαιολογημένης εμπιστοσύνης: δεδομένου ότι το
 δεν επιβάλλει στους οργανισμούς τηλεπικοινωνιών ή Συμβούλιο της 17ης Νοεμβρίου 1994 δεν ενέκρινε την
 στους φορείς εκμεταλλεύσεως δικτύων καλωδιακής τηλε ελευθέρωση των εναλλακτικών υποδομών πριν από
 οράσεως οποιαδήποτε υποχρέωση αφορώσα τη λογιστική την 1η Ιανουαρίου 1998, αλλά υποστήριξε ότι ήταν
 τους οργάνωση . Το ότι οι εν λόγω φορείς δεν έχουν αναγκαίο να υπάρξει πολιτική συμφωνία επί της
 διαχωρίσει τη λογιστική τους οφείλεται αποκλειστικά υποθέσεως και τόνισε — όπως άλλωστε και η Επιτρο
 στους ίδιους, το δε γεγονός ότι δυσχεραίνεται έτσι η πή — την σημασία του να έχουν προηγουμένως οριστεί
 απόδειξη της χορηγήσεως σταυροειδών επιδοτήσεων δεν οι μηχανισμοί που θα κατοχυρώνουν την ύπαρξη της
 θεμελιώνει, αφ' εαυτού, αρμοδιότητα της Επιτροπής κατά καθολικής υπηρεσίας, η επίδικη οδηγία τροποποίησε
 το άρθρο 90, παράγραφος 3 . ριζικά και απρόοπτα τους υφιστάμενους κανόνες-
 Γι' αυτό και η Επιτροπή δεν έχει αρμοδιότητα ούτε για να εμφανίστηκε έτσι ξαφνικά, με καινοτομίες που θα
 θέσει την υποχρέωση που περιγράφεται στο άρθρο 2 της άρχιζαν να ισχύουν αμέσως ή εντός βραχυτάτου
 οδηγίας 95/51 /ΕΚ . χρόνου , χωρίς να συνοδεύεται από τα επιβαλλόμενα
 μεταβατικά μέτρα, πλήττοντας σοβαρά την ανα
 — Παράβαση ουσιώδους τύπου : η αιτιολογία της οδηγίας πτυξιακή ή μεταρρυθμιστική στρατηγική την οποία
 95/51 /ΕΚ είναι, για σειρά λόγων, απρόσφορη . είχαν ορίσει ορισμένα κράτη μέλη και οι επηρεαζόμε
 — Παράβαση της συνθήκης ΕΚ: νοι από αυτήν φορείς. Ψηφίσματα του Συμβουλίου ,
 όπως το της 22ης Δεκεμβρίου 1994 (για τις αρχές και το
 — Παράβαση του άρθρου 90, παράγραφος 2, της συνθή χρονοδιάγραμμα ελευθερώσεως τιον τηλεπικοινωνια
 κης ΕΚ: η επίσπευση της ελευθερώσες των υποδομών κών υποδομών), δημιουργούν δικαιολογημένη εμπι
 ενδέχεται να συμβάλει στη σημαντική μείωση των στοσύνη και έχουν σημασία για την ερμηνεία και
 εσόδων της Portugal Telecom κατά το χρονικό διά εξέταση των πράξεων των κοινοτικών οργάνων που τα
 στημα από 1996 έως 2003 , χωρίς να υπολογιστούν οι θέτουν σε εφαρμογή . Είναι ανεπίτρεπτο η αυτονομία
 ζημίες που θα προκύψουν από το κίνητρο που κάθε κοινοτικού οργάνου να μπορεί να οδηγεί σε
 ---pagebreak--- 30. 3 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 95/7
 αντιφασεις μεταξύ των εκπεφρασμενων κατευθύνσε — να ακυρώσει, εν παση περιπτώσει, κατ' εφαρμογή του
 ων του ενός και των αποφάσεων του άλλου - κάτι ιδίου άρθρου 173 της συνθήκης ΕΚ, την παράγραφο 2 του
 τέτοιο δυσχεραίνει και ματαιώνει τον ορισμό της άρθρου 2 της αποφάσεως αυτής,
 οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και πλήττει
 την ασφάλεια δικαίου της οποίας δικαιούνται να — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 απολαύουν οι συναλλασσόμενοι.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 — Παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και της
 απαγορεύσεως των διακρίσεων: επιβάλλοντας εν γένει — O σκοπός και το περιεχόμενο της προσβαλλομένης πρά
 άνοιγμα των των εναλλακτικών δικτύων σε φορείς που ξεως εμπίπτουν στον τίτλο XII της συνθήκης ΕΚ και το
 τα εκμεταλλεύονται υπό εθνικά καθεστώτα που δια άρθρο 129 Δ (ως διάταξη που διέπει τη διαδικασία)
 φέρουν σημαντικά μεταξύ τους, η οδηγία ενέχει άνιση αποτελεί τη μόνη κατάλληλη νομική βάση . Αφενός, παρά
 μεταχείριση των εν λόγω φορέων, ευνοώντας τους μεν τις τυπικές και τις ορολογικές τροποποιήσεις που επέφερε
 και πλήττοντας τους δε, κατά τρόπο μη συμβιβαζόμε το Συμβούλιο στην πρόταση της Επιτροπής, υπάρχουν
 νο με το καθήκον της άνευ διακρίσεως ίσης μεταχει πολυάριθμα στοιχεία «προσανατολισμού » που δικαιολο
 ρίσεως. το οποίο επιβάλλεται όχι μόνο στα κράτη μέλη , γούν την εφαρμογή του άρθρου 129 Δ, πρώτη παράγρα
 αλλά και στα όργανα της Κοινότητας. Το ελάττωμα φος. Αφετέρου , υπάρχουν επίσης πολυάριθμα στοιχεία
 αυτό της οδηγίας είναι ακόμη σοβαρότερο, δεδομένου «διαλειτουργικότητας» (άρθρο 129 Γ, πρώτη παράγρα
 ότι το νομικό καθεστώς της δραστηριότητας των φος, δεύτερη περίπτωση, ως διάταξη που διέπει την
 φορέων εκμεταλλεύσεως καλωδιακής τηλεοράσεως ουσία), τα οποία δικαιολογούν, αφ' εαυτών, την εφαρμο
 στην Πορτογαλία, με την ελευθεριότητα που το δια γή του άρθρου 129 Δ, τρίτη παράγραφος. Τέλος, εφόσον
 κρίνει ως προς την χορήγηση αδειών, επιτείνει την έχουν πράγματι εντοπισθεί σχέδια κοινού ενδιαφέροντος,
 επίδραση της ελευθερώσεως, ενώ ακριβώς θα ήταν η κοινοτική συμβολή εμπίπτει στο άρθρο 129 Γ, πρώτη
 επιθυμητό, εν όψει της συγκριτικώς μικρότερης ανα παράγραφος, τρίτη περίπτωση , και η ορθή νομική βάση εν
 πτύξεως του εθνικού δημοσίου δικτύου , η επίπτωση προκειμένω είναι και πάλι το άρθρο 129 Δ, τρίτη παρά
 του μέτρου να γίνει αισθητή βαθμηδόν και να κατα γραφος. Δεδομένου ότι στη συνθήκη υπάρχουν συγκε
 νέμεται σε μακρότερο χρονικό διάστημα. κριμένες νομικές βάσεις, το άρθρο 235 της συνθήκης ΕΚ
 δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να χρησιμεύσει ως νομική
 — Κατάχρηση εξουσίας: σκοπός της οδηγίας 95/51 /ΕΚ δεν βάση εν προκειμένω .
 φαίνεται να είναι το να θέσει, με μέλημα την ισότητα, τις
 βάσεις ενός ευρύτερου ανταγωνισμού σε επίπεδο μισθώ — (Επικουρικώς) Αναρμοδιότητα, κατάχρηση εξουσίας
 σεως των δικτύων και, κατ' επέκταση , των ελευθερουμέ όσον αφορά το άρθρο 2, παράγραφος 2 της προσβαλλο
 νων τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, αλλά το να επισπεύ μένης αποφάσεως: η διάταξη αυτή προσδίδει στην προ
 σει κατ' επίφαση την ολική ελευθέρωση των υποδομών σβαλλομένη απόφαση απροσδιόριστο περιεχόμενο, συνι
 και να θέσει σε προνομιακή θέση τους φορείς εκμεταλ στά επιφύλαξη αρμοδιότητας εκ μέρους του Συμβουλίου
 λεύσεως καλωδιακής τηλεοράσεως που είναι ήδη εγκα για τον εαυτό του και, προπάντων, ισοδυναμεί με ab initio
 τεστημένοι σε ορισμένα κράτη μέλη , όπου δεν υπόκεινται άρνηση των δικαιωμάτων του Κοινοβουλίου να παρεμ
 σε κανέναν ανταγωνισμό. βαίνει στη νομοθετική διαδικασία.
 (!) ΕΕ αριθ. L 265 της 26. 10. 1995, σ. 49. (') Απόφαση 95/468/ΕΚ, δημοσιευθείσα στην ΕΕ αριθ . L 269 της
 11 . 11 . 1995 . σ . 23 .
 Προσφυγή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατα του
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που ασκήθηκε στις Προσφυγή της Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 25 Ιανουαρίου 1996 κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 26 Ια
 (Υπόθεση C-22/96) νουαρίου 1996
 (96/C 95/10) (Υπόθεση C-23/96)
 (96/C 95/11 )
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εκπροσωπούμενο απο τους
 Johann Schoo και José Luis Rufas Quintana, με τόπο επιδό H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 σεων στο Λουξεμβούργο τη Γενική Γραμματεία του Κοινο νη από τους Michel Nolin και Jean-Francis Pasquier, με
 βουλίου , Bâtiment Tour, Kirchberg, άσκησε στις 25 Ιανουα αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz,
 ρίου 1996 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοι Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε στις 26 Ιανουαρίου 1996
 νοτήτων προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Ενώσεως. προσφυγή κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας.
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητεί από το Δικαστήριο: H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το
 Δικαστήριο:
 — να ακυρώσει, δυνάμει του άρθρου 173 της συνθήκης ΕΚ,
 την απόφαση του Συμβουλίου της 6ης Νοεμβρίου 1995 , — να αναγνωρίσει ότι η Γαλλία, παραλείποντας να θεσπίσει,
 για την κοινοτική συμβολή της τηλεματικής ανταλλαγής παρά την εκπνοή της ταχθείσας προθεσμίας την 1η
 δεδομένων μεταξύ των δημοσίων διοικήσεων στην Κοινό Ιανουαρίου 1992, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστι
 τητα (IDA) ('), κές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωση προς


text:
 22.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/32
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Απριλίου 2015 — Dyckerhoff Polska κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-284/14) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Προθεσμία ασκήσεως - Εκπρόθεσμο - Μη συνδρομή τυχαίου συμβάντος ή περιπτώσεως ανωτέρας βίας - Προδήλως απαράδεκτο - Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας))
 (2015/C 205/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Dyckerhoff Polska sp. z o.o. (Nowiny, Πολωνία) (εκπρόσωπος: K. Kowalczyk, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. White και K. Hermann)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως 2013/488/ΕΕ της Επιτροπής, της 5ης Σεπτεμβρίου 2013, σχετικά με τα εθνικά μέτρα εφαρμογής για τη μεταβατική δωρεάν κατανομή των δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 240, σ. 27).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Παρέλκει η εξέταση των αιτήσεων παρεμβάσεως του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 3)
 Η Dyckerhoff Polska sp. z o.o. φέρει τα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 245 της 28.7.2014.


text:
 14.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/2
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Oberlandesgericht Köln (Γερμανία) στις 14 Ιουλίου 2006 — Deutsche Telekom AG κατά 01051 Telecom GmbH
 (Υπόθεση C-306/06)
 (2006/C 249/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberlandesgericht Köln
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείουσα: Deutsche Telekom AG
 Εφεσίβλητη: 01051 Telecom GmbH
 Προδικαστικό ερώτημα
 Συνάδει προς το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ', περίπτωση ii, της οδηγίας 2000/35/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές, η εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει για την πραγματοποιηθείσα μέσω τραπεζικής μεταφοράς πιστώσεως πληρωμή, που αποτρέπει την έναρξη υπερημερίας του οφειλέτη ή επιφέρει τη λήξη της υπερημερίας του οφειλέτη, ότι σημασία έχει όχι το χρονικό σημείο της πιστώσεως του ποσού στον λογαριασμό του δανειστή, αλλά το χρονικό σημείο της εντολής μεταφοράς της πιστώσεως από τον οφειλέτη με επαρκή κάλυψη τραπεζικού λογαριασμού ή αντίστοιχο πιστωτικό πλαίσιο, την οποία και αποδέχθηκε η τράπεζα;
 (1) ΕΕ. L 200, σ. 35.


text:
 9.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 204/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 19ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Μάλτας
 (Υπόθεση C-376/09) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Κανονισμός (ΕΚ) 2037/2000 - Άρθρα 4, παράγραφος 4, στοιχείο v, και 16 - Υποχρέωση παροπλισμού των συστημάτων πυροπροστασίας και των πυροσβεστήρων που περιέχουν halons για μη κρίσιμης σημασίας χρήσεις σε πλοία - Εξαιρέσεις - Κρίσιμης σημασίας χρήσεις των halons 1301 και 2402)
 2011/C 204/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Alcover San Pedro και E. Depasquale)
 Καθής: Δημοκρατία της Μάλτας (εκπρόσωποι: S. Camilleri και A. Buhagiar)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 4, παράγραφος 4, σημείο v, και 16 του κανονισμού (ΕΚ) 2037/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000 για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στοιβάδα του όζοντος (ΕΕ L 244, σ. 1) — Περιορισμός της διάθεσης στο εμπόριο και της χρησιμοποιήσεως ουσιών που υπόκεινται σε ρύθμιση — Halons — Υποχρέωση παροπλισμού των συστημάτων πυροπροστασίας και των πυροσβεστήρων που περιέχουν halons — Συστήματα πυροπροστασίας και πυροσβεστήρες πλοίων
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 267 της 7.11.2009.


text:
C 226/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 7.8.1999
 Dr. Michael Schütte, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον πρε ́σβη — (Επικουρικω ́ς) παραβια ́σεις του δικαι ́ου και ελλιπη ́ς αιτιολογι ́α
 Dr. Josef Magerl, Αυστριακη ́ Πρεσβει ́α, 3, rue des Bains, κατα ́ την εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 92, παρα ́γραφος 3, της
 L-1212, α ́σκησε στις 4 Μαι ̈́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου Συνθη ́κης ΕΚ.
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) ∆εν ́εχει δημοσιευθει ́ στην Επι ́σημη Εφημερι ́δα.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 3ης Φεβρουα-
 ρι ́ου 1999 Κ (1999) 325 τελικο ́ (1) περι ́ κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως
 της Αυστρι ́ας υπο ́ τη μορφη ́ απαλλαγη ́ς απο ́ τον φο ́ρο
 οινοπνευματωδω ́ν ποτω ́ ν του οι ́νου και α ́λλων ποτω ́ν που
 ́εχουν υποστει ́ ζυ ́μωση, κατα ́ την απευθει ́ας πω ́ληση στον Αι ́τηση αναιρε ́σεως που υπε ́βαλαν στις 6 Μαι ̈́ου 1999 οι SA
 καταναλωτη ́ στον το ́πο της παραγωγη ́ς· Clauni, SA Lomagenais, Jean Marie Bissières και André
 Lompech κατα ́ της διατα ́ξεως που εξε ́δωσε στις 9 Μαρτι ́ου
 1999 το τε ́ταρτο τμη ́μα του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση T-205/98, SA Clauni κ.λπ. κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (Υπο ́θεση C-170/99 P)
 — Παρα ́βαση ουσιω ́δους τυ ́που: η Επιτροπη ́ διαπι ́στωσε εσφαλ- (1999/C 226/23)
 με ́να σειρα ́ σημει ́ων της υποθε ́σεως, τα οποι ́α ́εχουν σημασι ́α
 για το ζη ́τημα της κατατα ́ξεως της ρυθμι ́σεως ως γενικου ́
 με ́τρου η ́ ως ενισχυ ́σεως, καθω ́ς και κατα ́ την εξε ́ταση της Οι SA Clauni, SA Lomagenais, Jean Marie Bissières και André
 υπα ́ρξεως στρεβλω ́σεως ανταγωνισμου ́ και επηρεασμου ́ του Lompech, που εκπροσωπου ́νται απο ́ τον Daniel Veyssière,
 εμπορι ́ου. δικηγο ́ρο Agen, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο
 Aloïse May, 31 Grand-Rue, α ́σκησαν, στις 6 Μαι ̈́ου 1999,
 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, αναι ́ρεση
 — Παρα ́βαση της Συνθη ́κης ΕΚ με την εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ κατα ́ της διατα ́ξεως που εξε ́δωσε στις 9 Μαρτι ́ου 1999 το τε ́ταρτο
 του α ́ρθρου 92, παρα ́γραφος 1: η απαλλαγη ́ της επι ́ το ́που τμη ́μα του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην
 πωλη ́σεως οι ́νου απο ́ τον φο ́ρο οινοπνευματωδω ́ν ποτω ́ν δεν υπο ́θεση T-205/98, SA Clauni κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 συνιστα ́ εξαι ́ρεση απο ́ την αρχη ́ ο ́τι οι διαθε ́σεις οι ́νου στο κω ́ν Κοινοτη ́των.
 πρω ́το στα ́διο του εμπορι ́ου δεν υπο ́κεινται στον φο ́ρο
 οινοπνευματωδω ́ν ποτω ́ν. Η φορολογικη ́ απαλλαγη ́ των επι ́ Οι αναιρεσει ́οντες ζητου ́ν απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 το ́που πωλη ́σεων αιτιολογει ́ται, επιπλε ́ον, απο ́ απο ́ψεως αποτε-
 λεσματικο ́τητας. Αν ο ανταγωνισμο ́ς ζημιω ́νεται απο ́ γενικε ́ς
 ρυθμι ́σεις, η κατα ́ το δι ́καιο περι ́ ενισχυ ́σεων διαδικασι ́α δεν — να ακυρω ́σει στο συ ́νολο ́ της τη δια ́ταξη με την οποι ́α η
 συνιστα ́ τη βα ́ση για τον παραμερισμο ́ των ζημιω ́ν αυτω ́ν προσφυγη ́ των αναιρεσειο ́ντων απορρι ́φθηκε ως απαρα ́δεκτη
 αλλα ́, ενδεχομε ́νως, μι ́α διαδικασι ́α για την προσαρμογη ́ των
 νομοθετικω ́ν διατα ́ξεων. — να γι ́νει δεκτη ́ η αι ́τηση διαγραφη ́ς δασμω ́ν (1) η ́, ακριβε ́στερα,
 η αι ́τηση ακυρω ́σεως της σιωπηρη ́ς αποφα ́σεως περι ́ απορ-
 ρι ́ψεως της αιτη ́σεω ́ς τους διαγραφη ́ς δασμω ́ν
 ∆εν ει ́ναι προφανε ́ς γιατι ́ η απαλλαγη ́ απο ́ τον φο ́ρο
 οινοπνευματωδω ́ν ποτω ́ν, η οποι ́α ευνοει ́ α ́μεσα τον τελικο ́ — να γι ́νει δεκτη ́ η αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως με την
 καταναλωτη ́, θα οδηγου ́σε στο να ευνοηθει ́ τουλα ́χιστον οποι ́α η Επιτροπη ́ αρνη ́θηκε να καταλογι ́σει τα πιστοποιητικα ́
 ́εμμεσα ο αγρο ́της. Ει ́ναι ζη ́τημα της εκα ́στοτε συγκεκριμε ́νης εισαγωγη ́ς στην ποσο ́στωση της Πολωνι ́ας, αι ́τηση που αποτε-
 περιπτω ́σεως, κατα ́ πο ́σον μπορει ́ ο αμπελουργο ́ς να επιτυ ́χει λει ́ την α ́μεση συνε ́πεια της αιτη ́σεως διαγραφη ́ς δασμω ́ν
 καλυ ́τερο αντι ́τιμο λο ́γω της εκλει ́ψεως του φο ́ρου
 οινοπνευματωδω ́ν ποτω ́ν. Πα ́ντως, το υψηλο ́τερο αντι ́τιμο δεν — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 μπορει ́ να θεωρηθει ́ ο ́τι οφει ́λεται, ́εστω και εμμε ́σως, στο
 κρα ́τος.
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — Ελλιπη ́ς αιτιολογι ́α, παρα ́βαση του α ́ρθρου 190 της Συνθη ́κης
 ΕΚ: η Επιτροπη ́ δεν ασχολη ́θηκε προσηκο ́ντως, εν με ́ρει δε — Ουσιαστικο ́ σφα ́λμα και αντιφατικη ́ αιτιολογι ́α ο ́σον αφορα ́ τη
 καθο ́λου, με την επι ́ της υποθε ́σεως ́εκθεση της ∆ημοκρατι ́ας χρονολο ́γηση των γεγονο ́των, με συνε ́πεια τον εσφαλμε ́νο
 της Αυστρι ́ας. υπολογισμο ́ των διαδικαστικω ́ν προθεσμιω ́ν.
 Πλανωμε ́νη περι ́ το δι ́καιο, βασι ́ζεται στο ο ́τι αυτη ́ δεν πρε ́πει — Αλλοι ́ωση της αιτη ́σεως διαγραφη ́ς δασμω ́ν και της δικονο-
 να εφαρμο ́σει τις διατα ́ξεις περι ́ της κοινη ́ς οργανω ́σεως μικη ́ς εναλλακτικη ́ς δυνατο ́τητας των προσφευγο ́ντων:
 αγορα ́ς στον τομε ́α του οι ́νου· συ ́μφωνα με τη νομολογι ́α του
 ∆ικαστηρι ́ου, οι διατα ́ξεις περι ́ των κρατικω ́ν ενισχυ ́σεων — λαμβα ́νοντας υπο ́ψη την πρω ́τη υποτιθε ́μενη α ́ρνηση της
 εφαρμο ́ζονται, εντου ́τοις, μο ́νον επικουρικω ́ς ́εναντι των διατα ́- Επιτροπη ́ς να καταλογι ́σει την κοινοτικη ́ ποσο ́στωση, ο
 ξεων οργανω ́σεως αγορα ́ς. προσφευ ́γων προε ́βη ρητα ́ σε εκ των υστε ́ρων καταλογισμο ́
 ---pagebreak--- 7.8.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 226/15
 της ποσοστω ́σεως απο ́ την Επιτροπη ́ με την αι ́τηση ́ του — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 διαγραφη ́ς δασμω ́ν της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1995, στην
 οποι ́α ουδε ́ποτε δο ́θηκε απα ́ντηση·
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — ο πολι ́της προσε ́φυγε στον κοινοτικο ́ δικαστη ́ απευθει ́ας,
 εντο ́ς της προβλεπο ́μενης απο ́ το εθνικο ́ δι ́καιο τριετου ́ς — Πλα ́νη περι ́ το δι ́καιο ο ́σον αφορα ́ το παραδεκτο ́, στην
 προθεσμι ́ας παραγραφη ́ς, μο ́νον ο ́ταν η προσφυγη ́ στον υπο ́ κρι ́ση διαφορα ́, της αιτιολογη ́σεως δια παραπομπη ́ς σε
 φυσικο ́ δικαστη ́, τον κοινοτικο ́ δικαστη ́, αποτε ́λεσε το ́εγγραφα που ́εχουν κατατεθει ́ στον φα ́κελο και ο ́σον αφορα ́
 αντικει ́μενο ανυπε ́ρβλητου εμποδι ́ου εξαιτι ́ας των γαλλι- τη διαδικαστικη ́ εναλλακτικη ́ δυνατο ́τητα που ́εγκειται στην
 κω ́ν αρχω ́ν. προδικαστικη ́ παραπομπη ́: η οδο ́ς της προδικαστικη ́ς παρα-
 πομπη ́ς θα η ́ταν ασφαλω ́ς η πλε ́ον κατα ́λληλη, πλην ο ́μως τα
 — Παραγνω ́ριση του παραδεκτου ́ της παραπομπη ́ς σε ειδικε ́ς γαλλικα ́ δικαστη ́ρια θεω ́ρησαν προδη ́λως ο ́τι οι κανο ́νες της
 πραγματογνωμοσυ ́νες σχετικε ́ς με τα πραγματικα ́ περιστατικα ́ δασμολογικη ́ς κατατα ́ξεως των μανιταριω ́ν ανα ́λογα με τον
 και τα νομικα ́ ζητη ́ματα. βρασμο ́ τους συνιστου ́ν «σαφη ́ πρα ́ξη» (acte clair), μη δικαιο-
 λογου ́σα την υποβολη ́ προδικαστικω ́ν ερωτημα ́των. Οι αναιρε-
 σει ́οντες υπενθυμι ́ζουν ο ́τι, σε κοινοτικο ́ επι ́πεδο, η δασμολο-
 — Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ τελωνειακου ́ κω ́δικα και του κανο- γικη ́ κατα ́ταξη των μανιταριω ́ν αποτε ́λεσε μεταγενε ́στερα αντι-
 νισμου ́ περι ́ εφαρμογη ́ς του. κει ́μενο πολλω ́ν κανονισμω ́ν, γεγονο ́ς το οποι ́ο εμφαι ́νει τα
 σφα ́λματα της κοινοτικη ́ς ρυθμι ́σεως. Υπενθυμι ́ζουν επι ́σης
 ο ́τι, με την απο ́φαση της 4ης Ιουλι ́ου 1996, C-296/94 (2), το
 ∆ικαστη ́ριο, απαντω ́ντας, σε προδικαστικο ́ ερω ́τημα που του
 (1) EE C 71,της 13.3.1999, σ. 30. ει ́χε υποβα ́λει δικαστη ́ριο α ́λλου κρα ́τους με ́λους στον ́διο ι
 τομε ́α και σχετικα ́ με την ́δια
 ι περι ́οδο, ακυ ́ρωσε τον κανονισμο ́
 (ΕΟΚ) 2163/92 της Επιτροπη ́ς, σχετικα ́ με την υπερφορολο ́-
 γηση των μανιταριω ́ν που ́εχουν υποστει ́ πλη ́ρη ́εψηση.
 — Εσφαλμε ́νος νομικο ́ς χαρακτηρισμο ́ς των πραγματικω ́ν
 περιστατικω ́ν ο ́σον αφορα ́ την ανυπαρξι ́α της προβαλλομε ́νης
 ζημι ́ας.
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως που υπε ́βαλαν στις 6 Μαι ̈́ου 1999 οι SA — Εσφαλμε ́νος νομικο ́ς χαρακτηρισμο ́ς των πραγματικω ́ν
 Clauni, SA Lomagenais, Jean Marie Bissières και André περιστατικω ́ν ο ́σον αφορα ́ την ́ελλειψη προσδιορισμου ́, με το
 Lompech κατα ́ της διατα ́ξεως που εξε ́δωσε στις 9 Μαρτι ́ου δικο ́γραφο της προσφυγη ́ς, μιας παρα ́νομης παραλει ́ψεως
 1999 το τε ́ταρτο τμη ́μα του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν καταλογιστε ́ας στην Επιτροπη ́.
 Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση Τ-206/98, SA Clauni κ.λπ. κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των — Παραγνω ́ριση των αρμοδιοτη ́των της Επιτροπη ́ς και των
 διοικη ́σεων των κρατω ́ν μελω ́ν, αντιστοι ́χως, στον τομε ́α
 της διαγραφη ́ς δασμω ́ν: ο κοινοτικο ́ς πολι ́της δεν ́εχει την
 (Υπο ́θεση C-171/99 Ρ) παραμικρη ́ υλικη ́ δυνατο ́τητα να υπερνικη ́σει την αδρα ́νεια η ́
 τη διστακτικο ́τητα μιας εθνικη ́ς διοικη ́σεως ο ́σον αφορα ́ τη
 (1999/C 226/24) διαβι ́βαση αιτη ́σεως διαγραφη ́ς δασμω ́ν στην Επιτροπη ́. 'Ομως,
 το δικαι ́ωμα αποτελεσματικη ́ς ́ενδικης προσφυγη ́ς και η
 υποχρε ́ωση αιτιολογη ́σεως των αποφα ́σεων των εθνικω ́ν αρχω ́ν
 Οι SA Clauni, SA Lomagenais, Jean Marie Bissières και André που προσβα ́λλουν δικαι ́ωμα παρεχο ́μενο απο ́ κοινοτικο ́ κανο ́να
 Lompech, που εκπροσωπου ́νται απο ́ τον Daniel Veyssière, αποτελου ́ν θεμελιω ́δεις αρχε ́ς του κοινοτικου ́ δικαι ́ου. Ομοι ́ως,
 δικηγο ́ρο Agen, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο η αρχη ́ της προστασι ́ας απο ́ τις αυθαι ́ρετες η ́ δυσανα ́λογες
 Aloïse May, 31 Grand-Rue, α ́σκησαν, στις 6 Μαι ̈́ου 1999, παρεμβα ́σεις των δημοσι ́ων αρχω ́ν ́εχει συγκεκριμενοποιηθει ́
 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, αναι ́ρεση λεπτομερω ́ς. Ει ́ναι επομε ́νως προ ́δηλον ο ́τι ο πολι ́της μπορει ́
 κατα ́ της διατα ́ξεως που εξε ́δωσε στις 9 Μαρτι ́ου 1999 το τε ́ταρτο να ́εχει εμπιστοσυ ́νη στην εξελικτικη ́ δυ ́ναμη της νομολογι ́ας
 τμη ́μα του Πρωτιδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην υπο ́- του ∆ικαστηρι ́ου σε μια καινοφανη ́ περι ́πτωση γενικευμε ́νης
 θεση Τ-206/98, SA Clauni κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν παραλει ́ψεως της Επιτροπη ́ς να διασφαλι ́σει την εφαρμογη ́ της
 Κοινοτη ́των. Συνθη ́κης. Το α ́ρθρο 906 Α του κανονισμου ́ περι ́ εφαρμογη ́ς
 του κοινοτικου ́ τελωνειακου ́ κω ́δικα διασφαλι ́ζει πλη ́ρως τη
 Οι αναιρεσει ́οντες ζητου ́ν απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: δι ́καιη εξε ́ταση της αιτη ́σεως διαγραφη ́ς δασμω ́ν και, τελικω ́ ς,
 μετα ́ απο ́ διεξαγωγη ́ πολυετου ́ς διαδικασι ́ας, την αιτιολο ́γηση
 σε κοινοτικο ́ επι ́πεδο, με ο ́λες τις συναφει ́ς νομικε ́ς εγγυη ́σεις
 — να ακυρω ́σει στο συ ́νολο ́ της τη δια ́ταξη με την οποι ́α η και δυνατο ́τητες ́ενδικης προσφυγη ́ς.
 προσφυγη ́ των αναιρεσειο ́ντων απορρι ́φθηκε ως απαρα ́δεκτη
 — να δεχθει ́ την αι ́τηση διαγραφη ́ς δασμω ́ν (1) η ́, ακριβε ́στερα, (1) ΕΕ C 71, της 13.3.1999, σ. 31.
 την αι ́τηση ακυρω ́σεως της σιωπηρη ́ς αποφα ́σεως περι ́ απορ- (2) ΕΕ C 336, της 9.1.1996, σ. 7.
 ρι ́ψεως της αιτη ́σεω ́ς τους διαγραφη ́ς δασμω ́ν, ω ́στε να τους
 δοθει ́ η δυνατο ́τητα να προβα ́λουν ενω ́πιον της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των το βα ́σιμο της δασμολογικη ́ς
 κατατα ́ξεως την οποι ́α υποστηρι ́ζουν


text:
 8.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/24
 Προσφυγή της 27ης Δεκεμβρίου 2013 — The Directv Group κατά ΓΕΕΑ — Bolloré (DIRECTV)
 (Υπόθεση T-718/13)
 (2014/C 71/44)
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: The Directv Group, Inc. (El Segundo, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής) (εκπρόσωπος: F. Valentin, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Bolloré SA (Érgue Gaberic, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 11ης Οκτωβρίου 2013 στην υπόθεση R 1812/2012-2 και να δεχθεί ως έγκυρο το προσβαλλόμενο σήμα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα ως προς το οποίο ζητείται η έκπτωση του δικαιούχου εκ των δικαιωμάτων του: Το λεκτικό σήμα «DIRECTV», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16, 35, 38, 41 και 42 — Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 1 163 138 κοινοτικό σήμα
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτών την έκπτωση του δικαιούχου του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Ανακαλεί εν μέρει το κοινοτικό σήμα
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακυρώνει την προσβαλλομένη απόφαση και ανακαλεί το κοινοτικό σήμα στο σύνολό του
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 15 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα


text:
 8.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/20
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Ιανουαρίου 2014 — Novartis κατά ΓΕΕΑ (CARE TO CARE)
 (Υπόθεση T-68/13) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος CARE TO CARE - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 (2014/C 71/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Novartis AG (Βασιλεία, Ελβετία) (εκπρόσωπος: M. Douglas, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: M. Rajh και J. Crespo Carrillo)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 29ης Νοεμβρίου 2012 (υπόθεση R 953/2012-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως ως κοινοτικού σήματος του λεκτικού σημείου CARE TO CARE
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Novartis AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 108 της 13.4.2013.


text:
 16.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/25
 Προσφυγή της 6ης Μαρτίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-95/09)
 2009/C 113/48
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: S. Pardo Quintillán, AA. Gilly)
 Καθής: Ιρλανδία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Να αναγνωρίσει ότι,
 —
 η Δημοκρατία της Ιρλανδίας, παραλείποντας να προσδιορίσει πλήρως και ορθώς τις ευαίσθητες περιοχές κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ, του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991 (1) για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων·
 —
 παραλείποντας να μεταφέρει στο εθνικό δίκαιο πλήρως και ορθώς τα άρθρα 3, παράγραφοι 1 και 2, και 5, παράγραφοι 2, 3, 4 και 5, της οδηγίας αυτής σε σχέση με ορισμένες ευαίσθητες περιοχές·
 —
 παραλείποντας να παράσχει το επίπεδο επεξεργασίας στο οποίο αναφέρεται το άρθρο 5, παράγραφοι 2 και 3 της οδηγίας αυτής πριν την ταχθείσα προθεσμία της 31ης Δεκεμβρίου 1998 σε σχέση με όλα τα αστικά λύματα για ορισμένα αστικά κέντρα άνω των 10 000 ι.π. που απορρίπτονται στις λεκάνες υδροσυλλογής ευαισθήτων περιοχών·
 —
 παραλείποντας, για ορισμένα αστικά κέντρα, να εξασφαλίσει ότι το σύστημα αποχέτευσης που επιβάλλει το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του άρθρου 3, παράγραφος 2 αυτής· και
 —
 παραλείποντας να πραγματοποιήσει ορθά την πρώτη υποχρεωτική αναθεώρηση κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 6, της οδηγίας αυτής πριν από την ταχθείσα προθεσμία της 31ης Δεκεμβρίου 1997, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα εν λόγω άρθρα καθώς και από το άρθρο 19 της οδηγίας· και
 —
 παραλείποντας να παράσχει τα στοιχεία που ζητήθηκαν με την από 23 Απριλίου 1999 επιστολή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 10 της Συνθήκης ΕΚ·
 —
 να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή φρονεί ότι η Ιρλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 3, 5 και 19 της οδηγίας και από το άρθρο 10 της Συνθήκης ΕΚ για τους ακόλουθους λόγους:
 Όσον αφορά το στόμιο εκβολής Boyne, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, παραλείποντας να κοινοποιήσει νομότυπη πράξη προσδιορισμού για την περιοχή αυτή, η Ιρλανδία παρέλειψε να προσδιορίσει πλήρως και ορθώς τις ευαίσθητες περιοχές σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας. Όσον αφορά άλλες περιοχές που δεν προσδιορίστηκαν ως ευαίσθητες, η Επιτροπή δέχεται ότι η Ιρλανδία προέβη σε προσδιορισμούς κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, αλλά υποστηρίζει ότι οι τρέχουσας εφαρμογής νομότυπες πράξεις προσδιορισμού δεν είναι αρκούντως σαφείς όσον αφορά την οριοθέτηση της συγκεκριμένης ευαίσθητης περιοχής.
 Όσον αφορά το άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας, η Ιρλανδική νομοθεσία προβλέπει παράταση της προθεσμίας εφαρμογής που τάσσει η δεύτερη περίπτωση του άρθρου 3, παράγραφος 1, από 31.12.1998 σε 14.6.2001. Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η οδηγία δεν προβλέπει τη δυνατότητα αναβολής. Η Επιτροπή επισημαίνει επίσης ότι για 32 περιοχές τις οποίες η Ιρλανδία χαρακτήρισε στη συνέχεια ως ευαίσθητες, η εθνική νομοθεσία δεν τήρησε την προθεσμία της 31.12.1998 που τάσσει το άρθρο 5 της οδηγίας.
 Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι, σε σχέση με περιοχές τις οποίες η Ιρλανδία κακώς παρέλειψε να χαρακτηρίσει ευαίσθητες, η Ιρλανδία στην πραγματικότητα δεν συμμορφώθηκε με τις διατάξεις των άρθρων 3, παράγραφοι 1 και 2, και 5 παράγραφοι 2, 3 και 4, για αστικά κέντρα άνω των 10 000 ι.π. και προς τις διατάξεις του άρθρου 5, παράγραφοι 2, 3 και 4, σε σχέση με εγκαταστάσεις επεξεργασίας αστικών λυμάτων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 5, παράγραφος 5, της οδηγίας.
 Η Επιτροπή φρονεί ότι η Ιρλανδία παρέβη το άρθρο 5, παράγραφος 6, της οδηγίας διότι δεν πραγματοποίησε την πρώτη αναθεώρηση του προσδιορισμού ευαισθήτων περιοχών που όφειλε να έχει πραγματοποιήσει μέχρι τις 31.12.1997 το αργότερο.
 Τέλος, η Επιτροπή φρονεί ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να παράσχει σαφείς χαρτογραφικές πληροφορίες που να δείχνουν την έκταση των ευαισθήτων περιοχών και των αντιστοίχων περιοχών υδροσυλλογής καθώς και την τοποθεσία των οικείων αστικών κέντρων πριν τις 31.12.1998 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 10 της Συνθήκης ΕΚ.
 (1) Οδηγία 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων, ΕΕ L 135, σ. 40.


text:
 13.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 15ης Δεκεμβρίου 2016 [αίτηση του Hof van beroep te Antwerpen (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Loterie Nationale — Nationale Loterij NV van publiek recht κατά Paul Adriaensen, Werner De Kesel, The Right Frequency VZW
 (Υπόθεση C-667/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 2005/29/ΕΚ - Αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων έναντι των καταναλωτών - Παραπλανητική εμπορική πρακτική - Πυραμιδωτό σύστημα πωλήσεων - Συμμετοχές τις οποίες καταβάλλουν τα νέα μέλη και αντιπαροχές τις οποίες λαμβάνουν τα υπάρχοντα μέλη - Έμμεση οικονομική σχέση))
 (2017/C 046/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van beroep te Antwerpen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Loterie Nationale — Nationale Loterij NV van publiek recht
 κατά
 Paul Adriaensen, Werner De Kesel, The Right Frequency VZW
 Διατακτικό
 Το παράρτημα I, σημείο 14, της οδηγίας 2005/29/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές»), πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η διάταξη αυτή επιτρέπει να χαρακτηρισθεί μια εμπορική πρακτική ως «πυραμιδωτό σύστημα πωλήσεων» ακόμη και στην περίπτωση που υφίσταται μόνον έμμεση σχέση μεταξύ των συμμετοχών τις οποίες καταβάλλουν τα νέα μέλη ενός τέτοιου συστήματος και των αντιπαροχών τις οποίες λαμβάνουν τα υπάρχοντα μέλη.
 (1) ΕΕ C 106 της 21.3.2016.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 10ης Δεκεμβρίου 2009 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-390/07) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Οδηγία 91/271/ΕΟΚ - Επεξεργασία των αστικών λυμάτων - Άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 2, άρθρο 5, παράγραφοι 1 έως 3 και 5, και παραρτήματα I και II - Παράλειψη αρχικού προσδιορισμού των ευαίσθητων περιοχών - Έννοια του ευτροφισμού - Κριτήρια - Βάρος της αποδείξεως - Κρίσιμη ημερομηνία για την εξέταση των αποδεικτικών στοιχείων - Εφαρμογή των υποχρεώσεων συλλογής - Εφαρμογή αστηρότερης επεξεργασίας των λυμάτων στις ευαίσθητες περιοχές)
 2010/C 24/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Pardo Quintillán, και H. van Vliet)
 Καθού: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: C. Gibbs και V. Jackson, D. Anderson, QC, και S. Ford, barrister)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes και M. J. Lois)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρα 3, παράγραφοι 1 και 2, 5, παράγραφοι 1, 2, 3 και 5, και παράρτημα II της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων (ΕΕ L 135, σ. 40) — Παράλειψη προσδιορισμού ορισμένων περιοχών οι οποίες έπρεπε να χαρακτηρισθούν ως ευαίσθητες από πλευράς ευτροφισμού και παράλειψη θέσεως σε εφαρμογή αυστηρότερης επεξεργασίας των αστικών λυμάτων από οικισμούς με ισοδύναμο πληθυσμό άνω των 10 000 σε ευαίσθητες περιοχές ή σε περιοχές που έπρεπε να χαρακτηρισθούν ως ευαίσθητες
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να υποβάλει σε αυστηρότερη επεξεργασία τα αστικά λύματα των οικισμών Craigavon (σταθμοί επεξεργασίας του Ballynacor και του Bullay’s Hill) και Magherafelt, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5, παράγραφοι 2, 3 και 5, της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να φέρει τα δικαστικά έξοδα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας.
 4)
 Η Πορτογαλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 283 της 24.11.2007.


text:
 1.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 61/5
 Προσφυγή της 19ης Δεκεμβρίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-678/13)
 2014/C 61/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Lozano Palacios και D. Milanowska)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο,
 —
 να διαπιστώσει, σύμφωνα με το άρθρο 258, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας, εφαρμόζοντας μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ για παράδειγμα στις παραδόσεις των κάτωθι αγαθών που απαριθμούνται στο παράρτημα 3 του πολωνικού νόμου περί ΦΠΑ και αφορούν ιατρικό εξοπλισμό, ιατρικά είδη και φάρμακα:
 —
 ιατρικό εξοπλισμό, βοηθητικά όργανα και άλλες συσκευές, που δεν προορίζονται αποκλειστικά για προσωπική χρήση από αναπήρους ή/και δεν χρησιμοποιούνται συνήθως για την ανακούφιση και την αντιμετώπιση αναπηριών,
 —
 προϊόντα όπως π.χ. υλικά απολυμάνσεως, προϊόντα και παρασκευάσματα για φαρμακευτική χρήση και θεραπευτικά προϊόντα τα οποία δεν είναι ούτε φάρμακα χρησιμοποιούμενα συνήθως για θεραπευτική αγωγή, για την πρόληψη ασθενειών και για σκοπούς ιατρικούς ή κτηνιατρικούς, ούτε προϊόντα για την αντισύλληψη και για τη γυναικεία υγιεινή προστασία,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 96 έως 98, σε συνδυασμό με το παράρτημα III, της οδηγίας για τον ΦΠΑ (1)·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας εφαρμόζει μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ για προϊόντα που δεν ανήκουν σε καμία από τις κατηγορίες προϊόντων που παρατίθενται στο παράρτημα III της οδηγίας για τον ΦΠΑ. Τα προϊόντα αυτά πρέπει να φορολογούνται, ωστόσο, με τον βασικό συντελεστή, επειδή δεν μπορούν να εμπίπτουν στην εξαίρεση που προβλέπεται στο άρθρο 98, παράγραφος 2, της οδηγίας.
 Κατά την άποψη της Επιτροπής, τα επίμαχα προϊόντα δεν μπορούν να λογίζονται ούτε ως φάρμακα χρησιμοποιούμενα συνήθως για θεραπευτική αγωγή, για την πρόληψη ασθενειών και για σκοπούς ιατρικούς ή κτηνιατρικούς, ούτε ως συσκευές που χρησιμοποιούνται συνήθως για την ανακούφιση και την αντιμετώπιση αναπηριών και προορίζονται αποκλειστικά για προσωπική χρήση από αναπήρους. Επιπλέον, πολλές κατηγορίες προϊόντων, τα οποία βάσει της πολωνικής ρυθμίσεως υπάγονται στον μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ, είναι ασαφείς ή δεν προσδιορίζονται επακριβώς, ώστε να μην μπορεί να διαπιστώνεται για ποια προϊόντα πρόκειται.
 (1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006 σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1).


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/20
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Σεπτεμβρίου 2010 — Editions Jacob κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-452/04) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Γαλλόφωνες εκδόσεις - Απόφαση κηρύσσουσα τη συγκέντρωση συμβατή προς την κοινή αγορά με την επιφύλαξη της μεταπωλήσεως στοιχείων του ενεργητικού - Απόφαση περί εγκρίσεως του αγοραστή των μεταπωλούμενων στοιχείων του ενεργητικού - Προσφυγή ακυρώσεως από μη επιλεγέντα υποψήφιο αγοραστή - Ανεξαρτησία του εντολοδόχου - Κανονισμός (ΕΟΚ) 4064/89)
 2010/C 301/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Editions Jacob (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: W. van Weert, O. Fréget, M. Struys, M. Potel και L. Eskenazi, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς οι A. Whelan, O. Beynet, A. Bouquet και F. Arbault, στη συνέχεια οι A. Bouquet και O. Beynet)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ της καθής: Wendel Investissement SA (Παρίσι) (εκπρόσωποι: αρχικώς οι C. Couadou και M. Trabucchi, στη συνέχεια οι M. Trabucchi και F. Gordon, δικηγόροι), και Lagardère SCA (Παρίσι) (εκπρόσωποι: αρχικώς οι A. Winckler, I. Girgenson και S. Sorinas Jimeno, στη συνέχεια A. Winckler, F. de Bure και J.-B. Pinçon, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 30ής Ιουλίου 2004, περί εγκρίσεως της αποκτήσεως από τη Wendel Investissement των στοιχείων του ενεργητικού, σύμφωνα με την απόφαση της Επιτροπής της 7ης Ιανουαρίου 2004, με την οποία κηρύσσεται πράξη συγκέντρωσης συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά και τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (υπόθεση COMP/M.2978 Lagardère/Natexis/VUP (ΕΕ L 125, σ. 54).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση (2004) D/203365 της Επιτροπής, της 30ής Ιουλίου 2004, περί εγκρίσεως της Wendel Investissement SA ως αγοράστριας των στοιχείων του ενεργητικού, τα οποία μεταβιβάσθηκαν σύμφωνα με την απόφαση 2004/422/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Ιανουαρίου 2004, με την οποία πράξη συγκεντρώσεως κηρύσσεται συμβατή προς την κοινή αγορά και τη λειτουργία της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (υπόθεση COMP/M.2978 — Lagardère/Natexis/VUP).
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Lagardère SCA φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Éditions Odile Jacob SAS.
 3)
 Η Wendel Investissement φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 45 της 19.2.2005.


text:
 7.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/25
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 17ης Δεκεμβρίου 2008 — Ryanair κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-196/04) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Συμφωνίες συναφθείσες από την Περιφέρεια Βαλλονίας και το αεροδρόμιο Charleroi Βρυξέλλες Sud με την αεροπορική εταιρία Ryanair - Ύπαρξη οικονομικού πλεονεκτήματος - Εφαρμογή του κριτηρίου του ιδιώτη επενδυτή υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς)
 (2009/C 32/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ryanair Ltd (Dublin, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: αρχικώς D. Gleeson, A. Collins, SC, V. Power και D. McCann, solicitors, στη συνέχεια V. Power, D. McCann, solicitors, J. Swift, QC, J. Holmes, barrister, και G. Berrisch, δικηγόρο)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: N. Kahn)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Association of European Airlines (AEA) (εκπρόσωποι: S. Völcker, F. Louis και J. Heithecker, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως 2004/393/ΕΚ της Επιτροπής, της 12ης Φεβρουαρίου 2004, σχετικά με τα πλεονεκτήματα που εκχώρησαν η Περιφέρεια Βαλλονίας και η Brussels South Charleroi Airport στην αεροπορική εταιρία Ryanair κατά την εγκατάστασή της στο Charleroi (EE L 137, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση 2004/393/ΕΚ της Επιτροπής, της 12ης Φεβρουαρίου 2004, σχετικά με τα πλεονεκτήματα που εκχώρησαν η Περιφέρεια Βαλλονίας και η Brussels South Charleroi Airport στην αεροπορική εταιρία Ryanair κατά την εγκατάστασή της στο Charleroi.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδά της, καθώς και στα δικαστικά έξοδα της Ryanair Ltd.
 3)
 Η Association of European Airlines (AEA) φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 228 της 11.9.2004.


text:
C 85/26 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 3.4.2004
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ με έδρα τη Βρέμη (Γερμανία), Hauptverband der Deutschen
 Bauindustrie eV, με έδρα το Βερολίνο (Γερμανία), εκπροσωπούμε-
 της 18ης ∆εκεμβρίου 2003 νοι από τον καθηγητή Η.-P. Schneider, κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: K. Wiedner και Α. Böhlke),
 στην υπόθεση T-215/02, Santiago Gómez-Reino κατά με αντικείμενο αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων υποβληθείσα
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1) βάσει του άρθρου 243 ΕΚ και αποσκοπούσα στο να παραταθεί η
 περίοδος συνύπαρξης των εθνικών προτύπων και των ευρωπαϊκών
 προτύπων ΕΝ 13162:2001 έως 13171:2001 που προβλέπεται
 (Υπάλληλοι — Έρευνα της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας για την
 από την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 22ας Μαΐου 2003, η
 Καταπολέμηση της Απάτης (OLAF) — Καθήκον αρωγής —
 οποία δημοσιεύθηκε στο πλαίσιο της εφαρμογής της οδηγίας
 Προσφυγή — αγωγή προδήλως απαράδεκτη και προδήλως
 89/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ C 120, σ. 17), ο Πρόεδρος του
 αβάσιμη)
 Πρωτοδικείου εξέδωσε στις 28 Νοεμβρίου 2003 διάταξη με το
 ακόλουθο διατακτικό:
 (2004/C 85/50)
 1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Στην υπόθεση T-215/02, Santiago Gómez-Reino, υπάλληλος
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών
 (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον M.-A. Lucas, δικηγόρο,
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H.-
 P. Hartvig και J. Currall), με αντικείμενο, αφενός, αίτηση ακυρώ-
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 σεως μιας σειράς μέτρων σχετικών με έρευνες της Ευρωπαϊκής
 Υπηρεσίας για την Καταπολέμηση της Απάτης (OLAF) και με
 αιτήσεις αρωγής βάσει του άρθρου 24 του Κανονισμού Υπηρεσια- της 2ας ∆εκεμβρίου 2003
 κής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 και, αφετέρου, αγωγή αποζημιώσεως, το Πρωτοδικείο (δεύτερο στην υπόθεση T-334/02, Βιομηχανία Συσκευασίας Τυποποίη-
 τμήμα), συγκείμενο από τον J. Pirrung, Πρόεδρο, και τους σης και Συντήρησης Αγροτικών Προϊόντων ΑΕ κατά Επιτρο-
 Α.W.H. Meij και Ν. J. Forwood, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 εξέδωσε στις 18 ∆εκεμβρίου 2003 διάταξη με το ακόλουθο
 διατακτικό: (ΕΓΤΠΕ — Βελτίωση των συνθηκών μεταποιήσεως και
 εμπορίας γεωργικών προϊόντων — Αίτηση καταργήσεως
 1) Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως προδήλως απαρά- της κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής — Αδράνεια
 δεκτη και ως προδήλως αβάσιμη. της Επιτροπής — Προσφυγή κατά παραλείψεως)
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα, συμπεριλαμ- (2004/C 85/52)
 βανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών
 μέτρων T-215/02 R και C-471/02 Ρ(R).
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 (1) ΕΕ C 247 της 12ης Οκτωβρίου 2002.
 Στην υπόθεση T-334/02, Βιομηχανία Συσκευασίας Τυποποίησης
 και Συντήρησης Αγροτικών Προϊόντων ΑΕ, με έδρα την Αθήνα,
 εκπροσωπούμενη από τον Ι. Σταμούλη, δικηγόρο, με τόπο επιδό-
 σεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων (εκπρόσωπος: Μ. Κοντού-Durande), με αντικείμενο αίτηση
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ με την οποία η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο να
 διαπιστώσει, δυνάμει του άρθρου 232 ΕΚ, την παράλειψη της
 της 28ης Νοεμβρίου 2003 Επιτροπής αφενός να κινήσει διαδικασία αναγνωρίσεως παραβά-
 σεως της Ελληνικής ∆ημοκρατίας για παραβίαση του κοινοτικού
 στην υπόθεση T-264/03 R, Jürgen Schmoldt και λοιποί δικαίου, λόγω της οποίας επλήγησαν τα οικονομικά συμφέροντα
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της προσφεύγουσας, και αφετέρου να καταργήσει ex tunc τη
 χρηματοδοτική συνδρομή του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου
 Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), η οποία χορηγήθηκε
 (Ασφαλιστικά μέτρα — Παραδεκτό — Επείγον)
 προς τον σκοπό συγχρηματοδοτήσεως του επενδυτικού σχεδίου
 της προσφεύγουσας, το οποίο είχε εγκριθεί με την απόφαση
 (2004/C 85/51) υπ' αριθ. 324986/505 των ελληνικών αρχών, της 17ης Φεβρουα-
 ρίου 1994, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) τους J. Azizi, πρόεδρο, M. Jaeger και F. Dehousse, δικαστές,
 γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 2 ∆εκεμβρίου 2003, απόφαση
 με το ακόλουθο διατακτικό:
 Στην υπόθεση T-264/03 R, Jürgen Schmoldt, κάτοικος Dallgow-
 Döberitz (Γερμανία), Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG, 1) Η προσφυγή απορρίπτεται ως προδήλως απαράδεκτη.
 ---pagebreak--- 3.4.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 85/27
 2) Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά έξοδα της, καθώς Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της ανακοπής
 και τα έξοδα της Επιτροπής. ανακοπών:
 Απόφαση του τμήματος Μερική απόρριψη της αιτήσεως για
 (1) EE C 31 της 8.2.03. προσφυγών: καταχώριση σήματος για προϊόντα
 και υπηρεσίες των κλάσεων 9
 και 35. Κατά τα λοιπά, απόρριψη
 της προσφυγής της προσφεύγουσας
 Λόγοι ακυρώσεως προ- — Το σήμα που προβλήθηκε με
 βαλλόμενοι με την την ανακοπή αποτελεί γνωστό
 Προσφυγή της Les Éditions Albert René Sarl κατά του παρούσα προσφυγή σήμα·
 Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς
 (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) που ασκήθηκε — Το σήμα που προβλήθηκε με
 την 1η Οκτωβρίου 2003 την ανακοπή προστατεύεται
 από εκμετάλλευση ακόμη και
 (Υπόθεση Τ-336/03) έναντι ασχέτων προϊόντων ή
 υπηρεσιών·
 (2004/C 85/53) — Υφίσταται σημαντική ομοιό-
 τητα μεταξύ των σημάτων.
 (Η γλώσσα διαδικασίας θα καθοριστεί βάσει του άρθρου 131,
 παράγραφος 2, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας — Γλώσσα στην
 οποία έχει συνταχθεί η προσφυγή: η γερμανική)
 Η Les Éditions Albert René Sarl, Παρίσι, εκπροσωπούμενη από
 τον δικηγόρο J. Pagenberg, άσκησε, την 1η Οκτωβρίου 2003 Προσφυγή του Luigi Marcuccio κατά της Επιτροπής των
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ασκηθείσα στις 13 Ιανουαρίου
 προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της 2004
 Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα).
 Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών ήταν η εταιρία (Υπόθεση T-9/04)
 Orange A/S, Κοπεγχάγη.
 (2004/C 85/54)
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 — να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυ-
 γών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής
 Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της
 Ο Luigi Marcuccio, εκπροσωπούμενος από τον Αlessandro
 14ης Ιουλίου 2003 (υπόθεση R 559/2002-4)·
 Distante, avvocato, άσκησε στις 13 Ιανουαρίου 2004 ενώπιον
 — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς
 Αιτούσα την καταχώριση Orange A/S αρχής (Α∆Α) περί απορρίψεως του αιτήματός του,
 κοινοτικού σήματος:
 — να αναγνωρίσει ότι ο προσφεύγων έπεσε θύμα εργατικού
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «MOBILIX» για
 ατυχήματος στις 29 Οκτωβρίου 2001, ενώ υπηρετούσε σε
 προϊόντα και υπηρεσίες των κλά-
 Αντιπροσωπεία, εντός της οποίας έλαβε χώρα το ατύχημα,
 σεων 9, 16, 35, 37, 38 και 42
 — Αριθ. αιτήσεως για καταχώριση — να καταδικάσει την ΕΚ στα δικαστικά έξοδα.
 671396
 ∆ικαιούχος κατά τη διαδι- Η προσφεύγουσα
 κασία ανακοπής αντιταχ- Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 θέντος σήματος ή διακρι-
 τικού γνωρίσματος:
 Ο προσφεύγων της παρούσας προσφυγής βάλλει κατά της
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί Το εθνικό και κοινοτικό λεκτικό αρνήσεως της καθής να θεωρήσει ως εργατικό ατύχημα, με τα εξ
 σήματος ή διακριτικού σήμα «OBELIX» για προϊόντα και αυτού επαγόμενα πλεονεκτήματα που προβλέπει συναφώς η
 γνωρίσματος: υπηρεσίες, μεταξύ άλλων, των κλά- κανονιστική ρύθμιση σχετικά με την κάλυψη των κινδύνων ατυχή-
 σεων 9, 16, 28, 35, 41 και 42 ματος και των επαγγελματικών ασθενειών, το ατύχημα που του


text:
 23.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/7
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) στις 24 Οκτωβρίου 2016 — DUEMMESGR SpA κατά Associazione Cassa Nazionale di Previdenza e Assistenza in favore dei Ragionieri e Periti Commerciali (CNPR)
 (Υπόθεση C-536/16)
 (2017/C 022/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: DUEMMESGR SpA
 Καθής: Associazione Cassa Nazionale di Previdenza e Assistenza in favore dei Ragionieri e Periti Commerciali (CNPR)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιβαίνει στο κοινοτικό δίκαιο, παρά τη δυνατότητα των κρατών μελών να ορίζουν ότι η συμπλήρωση και διευκρίνιση υποβληθέντων εγγράφων, με σκοπό την άρση παρατυπίας ή ελλείψεως, συνεπάγεται την καταβολή χρηματικού ποσού, το άρθρο 38, παράγραφος 2-bis, του decreto legislativo (νομοθετικού διατάγματος) 163/2006, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο της επίμαχης προσκλήσεως υποβολής προσφορών (...), το οποίο προβλέπει την καταβολή ποσού «χρηματικής κυρώσεως», καθόσον αυτή καθορίζεται από την αναθέτουσα αρχή («όχι κατώτερη του 1 ‰ και όχι ανώτερη του 1 % επί της αξίας της συμβάσεως, με ανώτατο όριο τις 50 000 ευρώ, της οποίας η καταβολή διασφαλίζεται μέσω της προσωρινής εγγυήσεως»), λαμβανομένου υπόψη του υπερβολικού ύψους και του προκαθορισμένου χαρακτήρα της εν λόγω κυρώσεως, η οποία δεν διαφοροποιείται αναλόγως της συγκεκριμένης περιπτώσεως, δηλαδή αναλόγως της σοβαρότητας της παρατυπίας που μπορεί να αρθεί;
 2)
 Αντιβαίνει, αντιθέτως, στο κοινοτικό δίκαιο το ίδιο άρθρο 38, παράγραφος 2-bis, του νομοθετικού διατάγματος 163/2006 (επίσης όπως ίσχυε κατά τον ως άνω χρόνο), καθόσον ο επαχθής αυτός χαρακτήρας της συμπληρώσεως ή διευκρινίσεως των υποβληθέντων εγγράφων μπορεί να θεωρηθεί ότι προσκρούει στις αρχές του μέγιστου δυνατού ανοίγματος της αγοράς στον ανταγωνισμό, στον οποίο αποσκοπεί ο προμνησθείς θεσμός, με συνακόλουθη υπαγωγή της δραστηριότητας, η οποία ανατίθεται συναφώς στην επιτροπή αξιολογήσεως, στα καθήκοντα που επιβάλλονται σε αυτήν εκ του νόμου, προς εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος για την επίτευξη του ως άνω σκοπού;


text:
 1.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/29
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Απριλίου 2013 — Autortiesību un komunicēšanās konsultāciju aģentūra/Latvijas Autoru apvienība κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-414/08) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Δικαιώματα του δημιουργού σχετικά με τη δημόσια εκτέλεση μουσικών έργων μέσω διαδικτύου, δορυφόρου ή καλωδιακής αναμεταδόσεως - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Κατανομή της γεωγραφικής αγοράς - Διμερείς συμβάσεις μεταξύ εθνικών εταιριών συλλογικής διαχείρισης - Εναρμονισμένη πρακτική που αποκλείει τη δυνατότητα χορηγήσεως αδειών πολλαπλής εδαφικής ισχύος και πολλαπλών ρεπερτορίων - Απόδειξη - Τεκμήριο αθωότητας)
 2013/C 156/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Autortiesību un komunicēšanās konsultāciju aģentūra/Latvijas Autoru apvienība (Ρίγα, Λεττονία) (εκπρόσωπος: M. Favart, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre και A. Biolan)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ της προσφεύγουσας: International Confederation of Societies of Authors and Composers (CISAC) (Neuilly-sur-Seine, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J.-F. Bellis και K. Van Hove, δικηγόροι)· και European Broadcasting Union (EBU) (Grand-Saconnex, Ελβετία) (εκπρόσωποι: D. Waelbroeck, δικηγόρος, και D. Slater, solicitor)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή με αίτημα τη μερική ακύρωση της αποφάσεως C(2008) 3435 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC).
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 3 της αποφάσεως C(2008) 3435 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC), ακυρώνεται στο μέτρο που αφορά την Autortiesību un komunicēšanās konsultāciju aģentūra/Latvijas Autoru apvienība.
 2)
 Η προσφυγή απορρίπτεται κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 313 της 6.12.2008.


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/46
 (2004/C 228/110)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 ΕΕ C 201 της 7.8.2004
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 190 της 24.7.2004.
 ΕΕ C 179 της 10.7.2004.
 ΕΕ C 168 της 26.6.2004.
 ΕΕ C 156 της 12.6.2004.
 ΕΕ C 146 της 29.5.2004.
 ΕΕ C 106 της 30.4.2004.
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
 CELEX: http://europa.eu.int/celex


text:
21.4.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 118/11
 Πρε ́πει να ερμηνευθει ́το α ́ρθρο 3α, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο ε, Αγωγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ της
 της οδηγι ́ας υπο ́ την ́εννοια ο ́τι τα στοιχει ́α για τον Beta Television SpA (Videomusic/TMC2), εδρευ ́ουσας στη
 προσδιορισμο ́ του ανταγωνιστη ́ πρε ́πει να περιορι ́ζονται στο ́ μη, που ασκη ́θηκε στις 5 Φεβρουαρι ́ου 2001
 Ρω
 απολυ ́τως αναγκαι ́ο με ́τρο και ο ́τι ως εκ του ́του απαγορευ ́εται
 η πε ́ραν του ονο ́ματος του ανταγωνιστη ́ αναφορα ́ και
 (Υπο ́θεση C-51/01)
 του (ενδεχο ́μενου) λογο ́τυπου της εταιρι ́ας του και της
 επιχειρη ́σεω ́ς του;
 (2001/C 118/17)
 (1) EE 1997, L 290, σ. 18.
 (2) EE 1984, L 250, σ. 17. Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Bernard Mongin, επικουρου ́μενο απο ́ τον δικηγο ́ρο Massimo
 Moretto, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των στις 5 Φεβρουαρι ́ου 2001 αγωγη ́ κατα ́ της Beta
 Television SpA (Videomusic/TMC2).
 Η ενα ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — να υποχρεω ́σει την εναγομε ́νη να επιστρε ́ψει στην Επιτροπη ́
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ το ποσο ́ των 382 312 ευρω ́, προσαυξημε ́νο με το ́κους απο ́
 του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας που ασκη ́θηκε στις 5 Φεβρουα- 14ης Ιουλι ́ου 1999 και με ́χρι πλη ́ρους εξοφλη ́σεω ́ς του·
 ρι ́ου 2001
 — να καταδικα ́σει την εναγομε ́νη στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Υπο ́θεση C-47/010
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (2001/C 118/16)
 Η αγωγη ́, η οποι ́α ασκη ́θηκε δυνα ́μει ρη ́τρας διαιτησι ́ας, αποβλε ́πει
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ στην επιστροφη ́ των προκαταβολω ́ν που καταβλη ́θηκαν βα ́σει της
 τον Gregorio Valero Jordana, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο συμβα ́σεως 70320, η οποι ́α συνα ́φθηκε στις 13 Νοεμβρι ́ου 1996
 τον Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, α ́σκησε στις στο πλαι ́σιο του Σχεδι ́ου δρα ́σεως 16:9, που ́εχει ως σκοπο ́ να
 5 Φεβρουαρι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν προωθη ́σει την υψηλη ́ς ευκρι ́νειας εκπομπη ́ τηλεοπτικω ́ν προγραμ-
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας. μα ́των στην Ευρω ́πη.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Η εναγομε ́νη, με ́χρι τη λη ́ξη της προθεσμι ́ας που ο ́ριζε η συ ́μβαση,
 μετε ́δωσε σε συ ́στημα εικο ́νας 16:9 προγρα ́μματα δια ́ρκειας μο ́νον
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας, παραλει ́ποντας 6 ωρω ́ν και 34 λεπτω ́ν αντι ́ 500 ωρω ́ν, ο ́πως υπη ́ρχε η δυνατο ́τητα
 να καταρτι ́σει η ́, εν πα ́ση περιπτω ́σει, να κοινοποιη ́σει στην και προβλεπο ́ταν απο ́ τη συ ́μβαση. Ως εκ του ́του, η Επιτροπη ́
 Επιτροπη ́ το σχε ́διο απολυμα ́νσεως, τις γενικε ́ς κατευθυ ́νσεις αποφα ́σισε να υπαναχωρη ́σει απο ́ τη συ ́μβαση βελγικου ́ δικαι ́ου
 συλλογη ́ς και διαθε ́σεως, καθω ́ς και τους καταλο ́γους που ει ́χε συνα ́ψει με την εναγομε ́νη, διο ́τι η τελευται ́α δεν
 απογραφη ́ς που προβλε ́πονται στα α ́ρθρα 4, παρα ́γραφος 1, εκπλη ́ρωσε τις συμβατικε ́ς της υποχρεω ́σεις.
 και 11 της οδηγι ́ας 96/59/ΕΚ (1) του Συμβουλι ́ου, της 16ης
 Σεπτεμβρι ́ου 1996, για τη δια ́θεση των πολυχλωροδιφαι-
 νυλι ́ων και των πολυχλωροτριφαινυλι ́ων (PCB/PCT), παρε ́βη
 τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τις εν λο ́γω διατα ́ξεις της
 οδγηι ́ας·
 — να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας στα δικαστικα ́
 ́εξοδα. Αγωγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της TV Internazionale SpA, εδρευ ́ουσας στη Ρω ́ μη, που
 ασκη ́θηκε στις 5 Φεβρουαρι ́ου 2001
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Υπο ́θεση C-52/01)
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα προκυ ́πτουν απο ́ τα
 αιτη ́ματα της προσφυγη ́ς. (2001/C 118/18)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 (1) EE L 243 της 24.9.1996, σ. 31. τον Bernard Mongin, επικουρου ́μενο απο ́ τον δικηγο ́ρο Massimo
 Moretto, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των στις 5 Φεβρουαρι ́ου 2001 αγωγη ́ κατα ́ της TV
 Internazionale SpA.