text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/39
 Προσφυγή της 18ης Ιουλίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-334/08)
 (2008/C 223/65)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Aresu και A. Caeiros)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 10 ΕΚ, από το άρθρο 8 της αποφάσεως 2000/597/ΕΚ (1), Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2000, για το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και από τα άρθρα 2, 6, 10, 11 και 17 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 (2) του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2000, για την εφαρμογή της απόφασης 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων, λόγω του ότι αρνήθηκε να θέσει στη διάθεση της Επιτροπής τους ιδίους πόρους που αντιστοιχούν στην τελωνειακή οφειλή που προκύπτει από τη χορήγηση, τον Φεβρουάριο του 1997, εκ μέρους της περιφερειακής διεύθυνσης των τελωνείων για τις περιφέρειες Puglia και Basilicata, που εδρεύει στο Μπάρι, μη σύννομων αδειών για τη δημιουργία και τη διαχείριση στον Τάραντα τελωνειακών αποθηκών τύπου C, κατόπιν δε αδειών για μεταποίηση υπό τελωνειακό έλεγχο και για τελειοποίηση προς επανεξαγωγή, μέχρι την ανάκλησή τους στις 4 Δεκεμβρίου 2002,
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή, η Επιτροπή προσάπτει στην Ιταλική Κυβέρνηση ότι αρνήθηκε να θέσει στη διάθεση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τους —υπολογιζόμενους σε περίπου 23 εκατομμύρια ευρώ— ιδίους πόρους που αντιστοιχούν σε ορισμένες μη σύννομες τελωνειακές άδειες που χορηγήθηκαν στον Τάραντα κατά την περίοδο μεταξύ Φεβρουαρίου 1997 και Δεκεμβρίου 2002.
 Το αντικείμενο της διαφοράς αφορά κατ' ουσίαν την ευθύνη για τα ποσά που σχετίζονται με πόρους που δεν έχουν εισπραχθεί λόγω των επίμαχων μη σύννομων πράξεων. Η Ιταλική Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι δεν ευθύνεται για την απώλεια εσόδων που οφείλεται στις προαναφερθείσες παρατυπίες, καθόσον για τις παρατυπίες αυτές είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι οι υπάλληλοι που προκάλεσαν τη ζημία, ενώ η άποψη της Επιτροπής είναι ότι η ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία επιβάλλει στο Ιταλικό κράτος να αναλαμβάνει όλες τις οικονομικές συνέπειες που προκύπτουν από τις ενέργειες —έστω και μη σύννομες— των δημοσίων υπαλλήλων που ενεργούν για λογαριασμό και εξ ονόματός του.
 (1) ΕΕ L 253, σ. 42.
 (2) EE L 130, σ. 1.


text:
C 366/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.12.1999
 2) Καταδικα ́ζει το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα. αντιρρη ́σεις για την οικονομικη ́ συμμετοχη ́ στην αναδια ́ρ-
 θρωση των επιχειρη ́σεων αυτω ́ν επικαλου ́μενη λο ́γους στηριζο ́-
 3) Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των θα φε ́ρει τα δικα ́ μενους στο δι ́καιο των ενισχυ ́σεων. Πα ́ντως, αποκλει ́εται η
 της ́εξοδα. ανα ́κληση των η ́δη χορηγηθεισω ́ν ενισχυ ́σεων με ́χρι το τε ́λος
 του 1995, διο ́τι με ́χρι την ́εναρξη της προβλεπο ́μενης για τις
 (1) ΕΕ C 208 της 12.8.1995. ενισχυ ́σεις διαδικασι ́ας τον Αυ ́γουστο του 1997 η Επιτροπη ́
 α ́φησε να παρε ́λθουν πλε ́ον των τριω ́ν ετω ́ν κατα ́ τη δια ́ρκεια
 των οποι ́ων ουδε ́ποτε ισχυρι ́στηκε ο ́τι δεν επαρκου ́σαν τα
 στοιχει ́α που της ει ́χαν υποβληθει ́. Επι ́σης ο ́σον αφορα ́ τα
 κοινοποιηθε ́ντα σχε ́δια χορηγη ́σεως ενισχυ ́σεων, ουδε ́ποτε η
 Επιτροπη ́ επικαλε ́στηκε, με ́χρι τον Αυ ́γουστο του 1997, το
 ανασταλτικο ́ αποτε ́λεσμα των α ́ρθρων 93, παρα ́γραφος 3, της
 Προσφυγη ́ της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας Συνθη ́κης ΕΚ (ο ́πως αυτο ́ ́σχυε ι το ́τε) σε συνδυασμο ́ με τα
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́- α ́ρθρα 6, παρα ́γραφος 4, τε ́ταρτο εδα ́φιο, του πε ́μπτου κω ́δικα
 θηκε στις 9 Σεπτεμβρι ́ου 1999 ενισχυ ́σεων και 6, παρα ́γραφος 4, πρω ́το εδα ́φιο, του ́εκτου
 κω ́δικα ενισχυ ́σεων.
 (Υπο ́θεση C-334/99) — Παραβι ́αση της υποχρεω ́ σεως αιτιολογη ́σεως.
 (1999/C 366/22) — Εσφαλμε ́νη επε ́κταση εφαρμογη ́ς της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ επι ́ της
 εκτιμη ́σεως απο ́ απο ́ψεως ανταγωνισμου ́ της μη εμπι ́πτουσας
 Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, εκπροσωπου ́μενη στη Συνθη ́κη ΕΚΑΧ παραγωγη ́ς: Η Επιτροπη ́ στηρι ́ζει την
 απο ́ τον Claus-Dieter Quassowski, του ομοσπονδιακου ́ Υπου- απο ́φαση ́ της επι ́ της αποδοχη ́ς του κινδυ ́νου υπα ́ρξεως Spill-
 ργει ́ου Οικονομικω ́ν, Βο ́ννη, και τον Jochim Sedemund, Over συνεπειω ́ν και ο ́χι επι ́ της πραγματικη ́ς διαπιστω ́σεως της
 Rechtsanwalt, Βερολι ́νο, με αντι ́κλητο τον Wolf-Dieter Plessing, δυσανα ́λογης εφαρμογη ́ς των ισχυο ́ντων περι ́ των διαθεσι ́μων
 Ministerialrat στο ομοσπονδιακο ́ Υπουργει ́ο Οικονομικω ́ν, πο ́ρων μιας επιχειρη ́σεως στον τομε ́α εφαρμογη ́ς της Συνθη ́κης
 Graurheindorfer Straße 108, D-53117 Bonn, α ́σκησε ενω ́πιον ΕΚΑΧ· η Επιτροπη ́ δεν ́ελαβε δεο ́ντως υπο ́ψη της ́εκθεση
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 9 Σεπτεμβρι ́ου λογιστω ́ν ελεγκτω ́ν αποδεικνυ ́ουσα το αντι ́θετο.
 1999 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. — Εσφαλμε ́νη εκτι ́μηση των επενδυτικω ́ν ενισχυ ́σεων κατα ́ τον
 πε ́μπτο κω ́δικα ενισχυ ́σεων στον τομε ́α της βιομηχανι ́ας
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο σιδη ́ρου και χα ́λυβα: Η Επιτροπη ́ αντιφα ́σκει ο ́ταν ισχυρι ́ζεται
 ο ́τι δεν κοινοποιη ́θηκαν εμπροθε ́σμως οι σχετικε ́ς ενισχυ ́σεις
 1. να ακυρω ́σει τα α ́ρθρα 4 ́εως 7 της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, και ́τοι η ́δια
 ι ζη ́τησε απο ́ την ομοσπονδιακη ́ κυβε ́ρνηση την
 της 8ης Ιουλι ́ου 1999 (Κ[1999]2264 τελικο ́) περι ́ «κρατικη ́ς ανα ́κληση της εγκαι ́ρως γενομε ́νης κοινοποιη ́σεως. Εξα ́λλου,
 ενισχυ ́σεως την οποι ́α χορη ́γησε η Γερμανι ́α υπε ́ρ της η παραβι ́αση απλω ́ς της υποχρεω ́σεως κοινοποιη ́σεως δεν
 Gröditzer Stahlwerke GmbH και της θυγατρικη ́ς της δικαιολογει ́ την απαι ́τηση για οριστικη ́ ανα ́κληση της
 Walzwerk Burg GmbH»· ενισχυ ́σεως, ο ́ταν ιδι ́ως δεν ́εχει εξεταστει ́ η ουσιαστικη ́
 νομιμο ́τητα της ενισχυ ́σεως.
 2. να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́, κατα ́ το α ́ρθρο 23 του Οργα-
 νισμου ́ ΕΚΑΧ του ∆ικαστηρι ́ου, να προσκομι ́σει στο ∆ικαστη ́- — Εσφαλμε ́νη εκτι ́μηση των επενδυτικω ́ν ενισχυ ́σεων για τον μη
 ριο το συ ́νολο των φακε ́λων που αφορου ́ν την ενι ́σχυση αυτη ́ εμπι ́πτοντα στη Συνθη ́κη ΕΚΑΧ τομε ́α: Και ́τοι η ́δια
 ι η Επιτροπη ́
 απο ́ του ́ετους 1994 και να επιτρε ́ψει την προ ́σβαση της δε ́χεται με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση ο ́τι προε ́βη σε σαφη ́
 προσφευ ́γουσας στο περιεχο ́μενο αυτω ́ν των φακε ́λων· διαχωρισμο ́ των επενδυτικω ́ν ενισχυ ́σεων σ' αυτε ́ς που
 εμπι ́πτουν στη Συνθη ́κη ΕΚ και σ' αυτε ́ς που εμπιπτουν στη
 3. να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Συνθη ́κη ΕΚΑΧ, η αναφορα ́ της στα κριτη ́ρια εγκρι ́σεως που
 προβλε ́πει η Συνθη ́κη ΕΚΑΧ και στον πε ́μπτο κω ́δικα ενισχυ ́σεων
 για τον τομε ́α της βιομηχανι ́ας σιδη ́ρου και χα ́λυβα ει ́ναι αντι ́-
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα θετη προς τις ισχυ ́ουσες διατα ́ξεις. Εξα ́λλου, οι δραστηριο ́τητες
 του τομε ́α ΕΚ της Gröditzer Stahlwerke δεν συνιστου ́ν «ευαι ́-
 — Αντικανονικη ́ συ ́νθεση της Επιτροπη ́ς: Κατα ́ τον χρο ́νο εκδο ́- σθητο τομε ́α», κατα ́ την ́εννοια της νομοθεσι ́ας περι ́ Treuhand
 σεως της αποφα ́σεως ́ενα με ́λος της Επιτροπη ́ς τελου ́σε «εν και των οδηγιω ́ ν περι ́ αναδιαρθρω ́σεως των επιχειρη ́σεων που
 αδει ́α», περι ́ της οποι ́ας ουδε ́ν προβλε ́πεται στις Συνθη ́κες, η επικαλε ́στηκε η Επιτροπη ́. Η «πλαισι ́ωση ορισμε ́νων κλα ́δων
 δε μεταβι ́βαση των αρμοδιοτη ́των του σε α ́λλο με ́λος της κατασκευη ́ς προϊο ́ντων σιδη ́ρου και χα ́λυβα εκτο ́ς ΕΚΑΧ» (1),
 Επιτροπη ́ς ει ́χε ως αποτε ́λεσμα ο ́τι δεν μπορου ́σε πλε ́ον να την οποι ́α επικαλε ́στηκε στην αιτιολογι ́α η Επιτροπη ́ δεν περιε ́χει
 ασκη ́σει τα καθη ́κοντα ́ του· συνεπω ́ς, στην πρα ́ξη περιορι ́στηκε ουσιαστικα ́ κριτη ́ρια ελε ́γχου για τις ενισχυ ́σεις που χορηγου ́-
 ο αριθμο ́ς των εχο ́ντων δυνατο ́τητα λη ́ψεως αποφα ́σεων νται στους τομει ́ς παραγωγη ́ς χα ́λυβα που περιγρα ́φονται και
 επιτρο ́πων σε δε ́κα εννε ́α. ατομικω ́ς καθορι ́ζονται στο εν λο ́γω ́εγγραφο.
 — Παραβι ́αση της υποχρεω ́σεως ενεργει ́ας εντο ́ς ευλο ́γου χρο ́νου Στηρι ́ζοντας την κρι ́ση της αποκλειστικα ́ στο α ́ρθρο 87, παρα ́-
 και των αρχω ́ν της χρηστη ́ς διοικη ́σεως και της ασφαλει ́ας γραφος 3, της Συνθη ́κης ΕΚ, η Επιτροπη ́ ο ́φειλε να εφαρμο ́σει,
 δικαι ́ου: Η Επιτροπη ́, και ́τοι ενημερω ́θηκε με επιστολε ́ς που στο πλαι ́σιο του περιθωρι ́ου εκτιμη ́σεως που διαθε ́τει, εκει ́να τα
 εστα ́λησαν το 1994 και το 1995 για τα η ́δη εφαρμοζο ́μενα κριτη ́ρια εγκρι ́σεως της ενισχυ ́σεως που εφα ́ρμοσε και σε πολλε ́ς
 και σχεδιαζο ́μενα οικονομικη ́ς φυ ́σεως με ́τρα, εντου ́τοις α ́φησε α ́λλες περιπτω ́σεις λη ́ψεως με ́τρων αναδιαρθρω ́σεως, ιδι ́ως σε
 να δημιουργηθει ́ στην ομοσπονδιακη ́ κυβε ́ρνηση και τις πολλε ́ς παρο ́μοιες περιπτω ́σεις που αφορου ́σαν την
 ενδιαφερο ́μενες επιχειρη ́σεις η δικαιολογημε ́νη εμπιστοσυ ́νη, Treuhandanstalt, αλλα ́ και στις περιπτω ́σεις της Société
 επι ́ περι ́οδο υπερβαι ́νουσα την τριετι ́α, ο ́τι δεν θα προβα ́λει Marseillaise de Crédit (2), και της Ολυμπιακη ́ς Αεροπορι ́ας (3).
 ---pagebreak--- 18.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 366/15
 Τε ́λος, η Επιτροπη ́ θα ́επρεπε να ει ́χε εγκρι ́νει τα κοινοποιηθε ́ντα «'Εχει το α ́ρθρο 1 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 3295/94 του Συμβουλι ́ου,
 με ́τρα βα ́σει του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο γ', της της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1994, περι ́ με ́τρων απαγο ́ρευσης της
 Συνθη ́κης ΕΚ. Και ́τοι γνω ́ριζε ο ́λα τα σχετικα ́ περιστατικα ́ η ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας, της εξαγωγη ́ς, της επανεξαγωγη ́ς και
 Επιτροπη ́ παρε ́λειψε να εφαρμο ́σει τη δια ́ταξη αυτη ́ χωρι ́ς να της υπαγωγη ́ς υπο ́ καθεστω ́ς αναστολη ́ς των εμπορευμα ́των
 παρα ́σχει σχετικη ́ αιτιολογι ́α. παραποι ́ησης/απομι ́μησης και των αναπαραχθε ́ντων χωρι ́ς α ́δεια
 (πειρατικω ́ν) (EE L 341, της 30.12.1994), την ́εννοια ο ́τι ο
 — Αποδοχη ́, παρα ́ τον νο ́μο, της υποθε ́σεως ο ́τι η διαδικασι ́α κανονισμο ́ς αυτο ́ς πρε ́πει να τυγχα ́νει εφαρμογη ́ς και στις
 ιδιωτικοποιη ́σεως εμφανι ́ζει στοιχει ́α παροχη ́ς ενισχυ ́σεως: περιπτω ́σεις κατα ́ τις οποι ́ες εμπορευ ́ματα ο ́πως τα περιγραφο ́μενα
 Αδικαιολογη ́τως δε ́χεται η Επιτροπη ́, επικαλου ́μενη τη νομολο- λεπτομερε ́στερα στον εν λο ́γω κανονισμο ́, τα οποι ́α, κατα ́ τη
 γι ́α του ∆ικαστηρι ́ου (4), ο ́τι κατα ́ τον συγκριτικο ́ υπολογισμο ́ διαμετακο ́μιση (transit) απο ́ ́ενα κρα ́τος το οποι ́ο δεν ανη ́κει στην
 πω ́ληση/εκκαθα ́ριση πρε ́πει να λαμβα ́νεται υπο ́ψη μο ́νον η Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα σε α ́λλο κρα ́τος το οποι ́ο δεν ανη ́κει
 αξι ́α εκκαθαρι ́σεως που προσδιο ́ρισαν οι οικονομικοι ́ ελεγκτε ́ς. στην Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα, παρακρατω ́νται προσωρινω ́ς απο ́ τις
 Πρα ́γματι, κατα ́ τη γερμανικη ́ νομοθεσι ́α, ο κυ ́ριος ει ́ναι τελωνειακε ́ς αρχε ́ς εντο ́ς κρα ́τους με ́λους βα ́σει του προαναφερ-
 υπευ ́θυνος το ́σο για το κο ́στος εκκαθαρι ́σεως ο ́σο και για το θε ́ντος κανονισμου ́, κατο ́πιν αιτη ́σεως του δικαιου ́χου, ο οποι ́ος
 κο ́στος εξυγια ́νσεως του χω ́ρου εγκαταστα ́σεως της επιχει- επικαλει ́ται προσβολη ́ των δικαιωμα ́των του και του οποι ́ου η
 ρη ́σεως, στη συγκεκριμε ́νη δε περι ́πτωση τα δα ́νεια που επιχει ́ρηση ́εχει την ́εδρα της εντο ́ς τρι ́του κρα ́τους;»
 εισε ́φεραν οι εται ́ροι δεν μπορου ́ν να αναζητηθου ́ν απο ́ την
 πτωχευτικη ́ περιουσι ́α.
 Οι επικρι ́σεις που διατυπω ́νει η Επιτροπη ́ στην προσβαλλο ́μενη
 απο ́φαση κατα ́ της διαδικασι ́ας ιδιωτικοποιη ́σεως αντι ́κεινται
 στην απαγο ́ρευση της αντιφατικη ́ς συμπεριφορα ́ς, δεδομε ́νου
 ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν προε ́βαλε καμι ́α αντι ́ρρηση σε πολλε ́ς
 περιπτω ́σεις παρο ́μοιας διαδικασι ́ας ιδιωτικοποιη ́σεως. Εξα ́λ-
 λου, οι απαιτη ́σεις που προε ́βαλε η Επιτροπη ́ δεν στηρι ́ζονται
 σε μια ρεαλιστικη ́ εκτι ́μηση της διαδικασι ́ας η οποι ́α ει ́ναι
 συνη ́θης και στον ιδιωτικο ́ τομε ́α και συνι ́σταται στην εκχω ́-
 ρηση στοιχει ́ων εταιρικη ́ς περιουσι ́ας υπο ́ μορφη ́ συμμετοχη ́ς Προσφυγη ́ της Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας κατα ́ Επιτροπη ́ς
 επενδυτικω ́ν τραπεζω ́ν. Η ομοσπονδιακη ́ κυβε ́ρνηση ει ́ναι της των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 4
 γνω ́μης ο ́τι αυτη ́ καθαυτη ́ η διαδικασι ́α ιδιωτικοποιη ́σεως δεν Οκτωβρι ́ου 1999
 εμφανι ́ζει στοιχει ́α ενισχυ ́σεων. Ωστο ́σο, η Επιτροπη ́ αγνο ́ησε
 την α ́ποψη αυτη ́. Η απο ́φαση δεν ει ́ναι επαρκω ́ς αιτιολογημε ́νη
 ως προς το σημει ́ο αυτο ́ (παρα ́βαση του α ́ρθρου 5, παρα ́γρα- (Υπο ́θεση C-365/99)
 φος 2, τε ́ταρτη περι ́πτωση, και του α ́ρθρου 15 της Συνθη ́κης
 ΕΚΑΧ, καθω ́ς και του α ́ρθρου 253 της Συνθη ́κης ΕΚ).
 (1999/C 366/24)
 ( 1) EE C 320 της 13.12.1988, σ. 3.
 ( 2) EE L 198 της 30.7.1999, σ. 1.
 ( 3) EE L 128 της 21.5.1999, σ. 1. Η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Luı́s
 ( 4) Υπο ́θεση C-278/92, Συλλογη ́ 1994, σ. Ι-4103. Fernandes, διευθυντη ́ της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Γενικη ́ς ∆ιευθυ ́ν-
 σεως Κοινοτικω ́ν Υποθε ́σεων του Υπουργει ́ου Εξωτερικω ́ν, και
 Maria João Abecassis, ακο ́λουθο του Γραφει ́ου του Υπουργου ́
 Γεωργι ́ας, Αγροτικη ́ς Αναπτυ ́ξεως και Αλιει ́ας, τους Carlos Aguiar
 και Tiago Ferreira de Lima, δικηγο ́ρους Λισσαβω ́νας, και τον
 Gerard van der Wal, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων
 στο Λουξεμβου ́ργο την Πορτογαλικη ́ Πρεσβει ́α, 33, allée Scheffer,
 α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στις 4 Οκτωβρι ́ου 1999 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 βαλε το Landesgericht Korneuburg με δια ́ταξη της 17ης
 Σεπτεμβρι ́ου 1999, στην υπο ́θεση SEIKO Kabushiki Kaisha
 κατα ́ Mohammed Ibrahim
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Υπο ́θεση C-362/99)
 α'. να δεχθει ́ την παρου ́σα προσφυγη ́·
 (1999/C 366/23)
 β'. να κηρυ ́ξει α ́κυρη την απο ́φαση 1999/517/ΕΚ (1) της Επιτρο-
 πη ́ς, κατα ́ το με ́τρο που αυτη ́ αντικαθιστα ́, στο α ́ρθρο 4 της
 Με δια ́ταξη της 17ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στην αποφα ́σεως 98/653/ΕΚ (2), τη φρα ́ση «1η Αυγου ́στου 1999»
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 30 με τη φρα ́ση «1η Φεβρουαρι ́ου 2000»·
 Σεπτεμβρι ́ου 1999, το Landesgericht Korneuburg υπε ́βαλε στο
 ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στο πλαι ́σιο της διαφο-
 ρα ́ς μεταξυ ́ SEIKO Kabushiki Kaisha και Mohammed Ibrahim γ'. να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα της Πορτο-
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, το ακο ́λουθο προδικαστικο ́ ερω ́τημα: γαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 15.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/26
 Προσφυγή της 13ης Δεκεμβρίου 2013 — Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-660/13)
 2014/C 45/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. De Elera, E. Finnegan, P. Mahnič Bruni)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής C(2013) 6355 τελικό της 3ης Οκτωβρίου 2013 για την υπογραφή της προσθήκης στο μνημόνιο συμφωνίας σχετικά με τη χρηματοδοτική συνεισφορά της Ελβετίας,
 —
 να διατηρηθούν τα αποτελέσματα της αποφάσεως αυτής μέχρι να εκδοθεί νέα απόφαση, και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Με το δικόγραφο της προσφυγής το Συμβούλιο ζητεί, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής C(2013) 6355 τελικό, της 3ης Οκτωβρίου 2013, για την υπογραφή της προσθήκης στο μνημόνιο συμφωνίας σχετικά με την ελβετική χρηματοδοτική συνεισφορά (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση) (1).
 2)
 Η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία η Επιτροπή εξουσιοδότησε δύο μέλη της να υπογράψουν το προαναφερθέν μνημόνιο, χωρίς προηγούμενη έγκριση από το Συμβούλιο, κρίθηκε από το Συμβούλιο παράνομη, διότι συνιστά παραβίαση των θεμελιωδών αρχών του δικαίου της Ένωσης που κατοχυρώνονται από τις Συνθήκες. Ειδικότερα, η προσφυγή ακυρώσεως στηρίζεται στους εξής δύο λόγους:
 1)
 Η απόφαση της Επιτροπής παραβιάζει την αρχή της κατανομής των αρμοδιοτήτων που προβλέπεται στο άρθρο 13, παράγραφος 2, ΣΕΕ και, κατά συνέπεια, την αρχή της θεσμικής ισορροπίας.
 2)
 Ο τρόπος που ενήργησε η Επιτροπή για την έκδοση της αποφάσεως και για την υπογραφή της προσθήκης στο μνημόνιο παραβιάζει την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας, η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 13, παράγραφος 2, ΣΕΕ.
 3)
 Όσον αφορά τον πρώτο λόγο, η Επιτροπή, υπογράφοντας μόνη της την προσθήκη στο μνημόνιο συμφωνίας με την Ελβετία, εξ ονόματος της Ένωσης, και χωρίς προηγούμενη έγκριση από το Συμβούλιο, ενήργησε παραβιάζοντας την αρχή της κατανομής των αρμοδιοτήτων που προβλέπεται στο άρθρο 13, παράγραφος 2, ΣΕΕ, καθόσον έλαβε μόνη της την εξουσία να αποφασίσει για την πολιτική της Ένωσης, πράγμα που αποτελεί αρμοδιότητα του Συμβουλίου σύμφωνα με το άρθρο 16 της ΣΕΕ, και παραβίασε ως εκ τούτου την αρχή της θεσμικής ισορροπίας.
 4)
 Όσον αφορά τον δεύτερο λόγο, το Συμβούλιο θεωρεί ότι η Επιτροπή, ενεργώντας με τον τρόπο αυτόν, παραβίασε τετράκις την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας: 1) παρεμβαίνοντας εν γνώσει της στις εξουσίες που διαθέτει το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 16 της ΣΕΕ και, ως εκ τούτου, παραβιάζοντας την αρχή της κατανομής των αρμοδιοτήτων του άρθρου 13, παράγραφος 2, ΣΕΕ και, συνεπακόλουθα, την αρχή της θεσμικής ισορροπίας, 2) αγνοώντας εσκεμμένα και μονομερώς τον ρόλο των κρατών μελών στον τομέα αυτόν, παραβιάζοντας την αρχή της δοτής αρμοδιότητας του άρθρου 4, παράγραφος 1, ΣΕΕ, 3) ενεργώντας σκοπίμως με τρόπο που καθιστούσε αναποτελεσματικές τις προσπάθειες του Συμβουλίου να θεραπεύσει την κατάσταση που δημιούργησε η Επιτροπή και 4) ενεργώντας εν γνώσει της με τρόπο που υπονόμευε την αρχή της ενότητας στην εξωτερική εκπροσώπηση της Ένωσης.
 (1) Έγγραφο της Επιτροπής C(2013) 6355 τελικό της 3ης Οκτωβρίου 2013


text:
 17.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 229/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Conseil d'Etat (Γαλλία), τμήμα εκδικάσεως ενδίκων διαφορών, με απόφαση της 18ης Μαΐου 2005, στην υπόθεση Société thermale d'Eugénie-Les-Bains κατά Ministère de l'Ėconomie, des Finances et de l'Industrie
 (Υπόθεση C-277/05)
 (2005/C 229/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Με απόφαση της 18ης Μαΐου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 5 Ιουλίου 2005, το Conseil d'Etat (Γαλλία), τμήμα εκδικάσεως ενδίκων διαφορών, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Société thermale d'Eugénie-Les-Bains και Ministère de l'Ėconomie, des Finances et de l'Industrie που εκκρεμεί ενώπιόν του,
 ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί επί του ζητήματος αν η προκαταβολή που καταβάλλεται στο πλαίσιο συμβάσεως παροχής υπηρεσιών υπαγόμενων στον φόρο προστιθέμενης αξίας πρέπει, όταν ο αποδέκτης των υπηρεσιών κάνει χρήση του δικαιώματος υπαναχωρήσεως και ο παρέχων τις υπηρεσίες διατηρεί την προκαταβολή, να θεωρηθεί ως αμοιβή για την κράτηση και, ως εκ τούτου, να υπαχθεί στον φόρο προστιθέμενης αξίας ή να θεωρηθεί ως αποζημίωση λόγω καταγγελίας της συμβάσεως προς αποκατάσταση της ζημίας που οφείλεται στην αδυναμία του πελάτη να ανταποκριθεί στην κράτηση, η οποία δεν συνδέεται ευθέως με κάποια υπηρεσία παρεχόμενη εξ επαχθούς αιτίας και, ως εκ τούτου, δεν υπάγεται στον ως άνω φόρο.


text:
 29.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 78/7
 Προσφυγή της 18ης Δεκεμβρίου 2015 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-683/15)
 (2016/C 078/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K.-Ph. Wojcik, M. Heller και J. Hottiaux)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, καθώς και των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) 1093/2010 και (ΕΕ) 648/2012 (1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να γνωστοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 130, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας·
 —
 να επιβάλει στη Δημοκρατία της Πολωνίας, δυνάμει του άρθρου 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, χρηματική ποινή ύψους 51 456 ευρώ από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως στην υπό κρίση υπόθεση λόγω παραβάσεως της υποχρεώσεως γνωστοποιήσεως των μέτρων μεταφοράς στην εθνική έννομη τάξη της οδηγίας 2014/59/ΕΕ·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά στην εθνική έννομη τάξη της οδηγίας 2014/59/ΕΕ έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 2014.
 (1) ΕΕ L 173, σ. 190.


text:
6.4.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 84/37
 19 Νοεμβρι ́ου 2001, το Bundesverwaltungsgericht, στο πλαι ́σιο Unico del Tribunale di Biella, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο, στο
 της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Stadt Villingen-Schwenningen και Ophilia πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Simoncello και Piera Boerio αφενο ́ς,
 Akosua Owusu, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́- και Direzione Provinciale del lavoro (Vercelli), αφετε ́ρου, που
 ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτη- εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́
 μα ́των: του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 1. Αν ληφθει ́ υπο ́ψη η κρατου ́σα στις 16 Μαι ̈́ου 1997 νομικη ́
 κατα ́σταση, κα ́λυπταν η ελευθερι ́α εγκαταστα ́σεως (α ́ρθρο 52 Ερωτα ́ται κατα ́ πο ́σον συμβιβα ́ζονται με τις κοινοτικε ́ς αρχε ́ς των
 της Συνθη ́κης ΕΚ) η ́ η ελευ ́θερη παροχη ́ υπηρεσιω ́ν (α ́ρθρο 59 α ́ρθρων 39, 43, 86 (παλαια ́ α ́ρθρα 48, 52 και 90) της Συνθη ́κης
 της Συνθη ́κης ΕΚ) την α ́σκηση πορνει ́ας απο ́ υπη ́κοο του ΕΟΚ το α ́ρθρο 9 bis, παρα ́γραφος 2, του νο ́μου 608 της
 κρα ́τους με ́λους Α εντο ́ς του κρα ́τους με ́λους Β υπο ́ 28.11.1996, καθο ́τι προβλε ́πει την υποχρε ́ωση του εργοδο ́τη
 την ιδιο ́τητα του ανεξα ́ρτητου επαγγελματι ́α; 'Εχει σημασι ́α να κοινοποιει ́ την προ ́σληψη κα ́θε εργαζομε ́νου στην Sezione
 συναφω ́ς το ζη ́τημα αν η πορνει ́α κατα ́ το εν λο ́γω χρονικο ́ Circoscrizionale per l’Impiego, καθω ́ς και το α ́ρθρο 10 του
 σημει ́ο θεωρου ́νταν, βα ́σει του εθνικου ́ δικαι ́ου, ως αντι ́θετη νομοθετικου ́ διατα ́γματος 469 της 23.12.1997, καθο ́τι επαναλαμ-
 στα χρηστα ́ η ́θη και κοινωνικα ́ επιβλαβη ́ς; βα ́νει τη ρυ ́θμιση 9 bis του νο ́μου 608/1996 σε περι ́πτωση
 διαμεσολαβη ́σεως μη εγκεκριμε ́νων προσω ́πων.
 2. Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα:
 Μπορου ́σε η υπη ́κοος του κρα ́τους με ́λους Α, αν ληφθει ́
 υπο ́ψη η κρατου ́σα στις 16 Μαι ̈́ου 1997 νομικη ́ κατα ́σταση,
 να αντλη ́σει δικαι ́ωμα διαμονη ́ς εντο ́ς του κρα ́τους με ́λους Β
 απευθει ́ας απο ́ το α ́ρθρο 8 Α της Συνθη ́κης ΕΚ;
 3. Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο δευ ́τερο ερω ́τημα:
 Ει ́χε η εν λο ́γω υπη ́κοος, αν ληφθει ́ υπο ́ψη η κρατου ́σα στις Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 16 Μαι ̈́ου 1997 νομικη ́ κατα ́σταση, δικαι ́ωμα διαμονη ́ς υπο ́ βαλε το Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien με
 τις προϋποθε ́σεις του α ́ρθρου 1 της οδηγι ́ας 90/364/ΕΟΚ (1) δια ́ταξη της 5ης Νοεμβρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση DLD
 του Συμβουλι ́ου, της 28ης Ιουνι ́ου 1990, σχετικα ́ με το Trading Company Import-Export, spol. s.r.o κατα ́
 δικαι ́ωμα διαμονη ́ς, μολονο ́τι το κρα ́τος με ́λος Β δεν ει ́χε ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας
 ακο ́μη μεταφε ́ρει κατα ́ το χρονικο ́ αυτο ́ σημει ́ο την εν λο ́γω
 οδηγι ́α στην εσωτερικη ́ νομοθεσι ́α του;
 (Υπο ́θεση C-447/01)
 4. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο τρι ́το ερω ́τημα:
 'Επρεπε η εν λο ́γω υπη ́κοος, κατα ́ τον χρο ́νο της εισο ́δου της (2002/C 84/64)
 στο κρα ́τος με ́λος Β, να διαθε ́τει επαρκει ́ς πο ́ρους και να το
 αποδει ́ξει ενω ́πιον της αρμο ́διας αρχη ́ς η ́ αρκει ́ το γεγονο ́ς
 ο ́τι δεν επιβα ́ρυνε κατα ́ τη δια ́ρκεια της διαμονη ́ς της εντο ́ς
 του κρα ́τους με ́λους Β το συ ́στημα κοινωνικη ́ς προ ́νοιας του Με δια ́ταξη της 5ης Νοεμβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 κρα ́τους με ́λους αυτου ́; Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 20 Νοεμβρι ́ου 2001, το Landesgericht für Zivilrechtssachen
 Wien, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ DLD Trading Company
 (1) ΕΕ L 180, σ. 26. Import-Export, spol. s.r.o και ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας που
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1. Συνεπα ́γεται η συμπεριφορα ́ οργα ́νου, ο ́πως περιγρα ́φεται
 στο πλαι ́σιο της εκθε ́σεως των πραγματικω ́ν περιστατικω ́ν,
 ιδι ́ως η μεταβολη ́ του ορι ́ου φοροαπαλλαγη ́ς για τους
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- ταξιδιω ́τες με το α ́ρθρο 97a ZollR-DG σε συνδυασμο ́ με το
 βαλε ο Giudice Unico del Tribunale di Biella με δια ́ταξη α ́ρθρο 19a ZollR-DV απο ́ 1.1.1998 σε 75 ευρω ́ και
 της 18ης Οκτωβρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Roberto 100 ευρω ́ και ο ποσοτικο ́ς περιορισμο ́ς κατα ́ την απαλλαγη ́
 Simoncello και Piera Boerio κατα ́ Direzione Provinciale απο ́ τον φο ́ρο κυ ́κλου εργασιω ́ν και φο ́ρο καταναλω ́σεως
 del lavoro (Vercelli) για προϊο ́ντα καπνου ́, παρα ́βαση διατα ́ξεως του ́εχοντος
 απευθει ́ας εφαρμογη ́ κοινοτικου ́ δικαι ́ου η ́ μιας οδηγι ́ας, και
 (Υπο ́θεση C-445/01) αν ναι ποιας;
 (2002/C 84/63) 2. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα:
 Αποτελει ́ αυτη ́ η παραβιασθει ́σα δια ́ταξη του ́εχοντος απευ-
 θει ́ας εφαρμογη ́ κοινοτικου ́ δικαι ́ου η ́ αυτη ́ς της οδηγι ́ας
 Με δια ́ταξη της 18ης Οκτωβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη δια ́ταξη που θεσπι ́ζει υποκειμενικο ́ δικαι ́ωμα για την ενα ́-
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 19 Νοεμβρι ́ου 2001, o Giudice γουσα στην κυ ́ρια δι ́κη;
 ---pagebreak--- C 84/38 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 6.4.2002
 3. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο δευ ́τερο διαδικασι ́α του α ́ρθρου 1 της οδηγι ́ας 89/665/ΕΟΚ ακυ ́ρωση
 ερω ́τημα: παρα ́νομης αποφα ́σεως απο ́ την απο ́δειξη του αν η παρα ́νομη
 απο ́φαση ει ́ναι κρι ́σιμη για την ́εκβαση της διαδικασι ́ας
 'Εχει το ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, βα ́σει του συνα ́ψεως της συμβα ́σεως εφο ́σον η απο ́δειξη αυτη ́ ́επρεπε να
 περιεχομε ́νου της αιτη ́σεως για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς συνι ́σταται στην εκ με ́ρους της εκδικα ́ζουσας την προσφυγη ́
 αποφα ́σεως, ο ́λες τις αναγκαι ́ες πληροφορι ́ες, προκειμε ́νου αρχη ́ς εξε ́ταση του αν η κατα ́ταξη των πρα ́γματι υποβληθει-
 να κρι ́νει αν το εθνικο ́ ο ́ργανο προκα ́λεσε, στο πλαι ́σιο του σω ́ν προσφορω ́ν θα τροποποιηθει ́ εφο ́σον αυτε ́ς εκτιμηθου ́ν
 εκτεθε ́ντος πραγματικου ́ πλαισι ́ου, συγκεκριμε ́νη ζημι ́α στην εκ νε ́ου χωρι ́ς να ληφθει ́ υπο ́ψη το παρα ́νομο κριτη ́ριο
 εναγομε ́νη η ́ επαφι ́εται στο αιτου ́ν δικαστη ́ριο να κρι ́νει αυτο ́ επιλογη ́ς;
 το ζη ́τημα;
 4. Υποχρεω ́νουν οι ισχυ ́ουσες περι ́ συνα ́ψεως δημοσι ́ων συμβα ́-
 σεων διατα ́ξεις του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, ιδι ́ως του α ́ρθρου 26
 της οδηγι ́ας 89/665/ΕΟΚ, την αναθε ́τουσα δημο ́σια αρχη ́ να
 ανακαλε ́σει την προκη ́ρυξη του διαγωνισμου ́ αν κατα ́ τη
 διαδικασι ́α του α ́ρθρου 1 της οδηγι ́ας 98/665/ΕΟΚ αποδει-
 χθει ́ ο ́τι ́ενα απο ́ τα κριτη ́ρια επιλογη ́ς που αυτη ́ ο ́ρισε ει ́ναι
 παρα ́νομο;
 Αι ́τηση εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́βαλε
 με δια ́ταξη της 13ης Νοεμβρι ́ου 2001 το Bundesvergabeamt
 (Αυστρι ́α) στο πλαι ́σιο της προσφυγη ́ς των 1. EVN AG και (1) ΕΕ 1993, L 199, σ. 1.
 2. WIENSTROM GmbH κατα ́ της Republik Österreich (2) ΕΕ 1989, L 395, σ. 33.
 (∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας)
 (Υπο ́θεση C-448/01)
 (2002/C 84/65)
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil
 Division), με δια ́ταξη της 11ης Μαι ̈́ου 2001, στην υπο ́θεση
 Με δια ́ταξη της 13ης Νοεμβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη Αbbey Life Assurance Company Ltd κατα ́ Kok Theam
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις Yeap
 20 Νοεμβρι ́ου 2001, το Bundesvergabeamt, στο πλαι ́σιο της
 προσφυγη ́ς των 1. EVN AG και 2. WIENSTROM GmbH κατα ́ (Υπο ́θεση C-449/01)
 της Republik Österreich, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 (2002/C 84/66)
 1. Απαγορευ ́ουν οι περι ́ συνα ́ψεως δημοσι ́ων συμβα ́σεων ισχυ ́-
 ουσες διατα ́ξεις του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, ιδι ́ως του α ́ρθρου 26
 της οδηγι ́ας 93/36/ΕΟΚ, στην αναθε ́τουσα δημο ́σια αρχη ́ να Με δια ́ταξη της 11ης Μαι ̈́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 ορι ́σει για την παροχη ́ ηλεκτρικου ́ ρευ ́ματος κριτη ́ριο επιλο- Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 γη ́ς του προμηθευτη ́ που υπολογι ́ζεται με συντελεστη ́ 45 % 21 Νοεμβρι ́ου 2001, το Court of Appeal (England & Wales)
 στην τελικη ́ αξιολο ́γηση, συ ́μφωνα με το οποι ́ο ο προσφε ́ρων (Civil Division), στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Αbbey Life
 — χωρι ́ς να δεσμευ ́εται απο ́ συγκεκριμε ́νη προθεσμι ́α παρα- Assurance Company Ltd και Kok Theam Yeap, ζητει ́ απο ́ το
 δο ́σεως — πρε ́πει να διασαφηνι ́σει πο ́ση ηλεκτρικη ́ ενε ́ργεια ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την ́εκδοση προδικαστι-
 απο ́ ανανεω ́σιμες πηγε ́ς ενεργει ́ας ει ́ναι σε θε ́ση να προμηθευ ́- κη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των ακολου ́θων ερωτημα ́των:
 σει σε μη περαιτε ́ρω προσδιοριζο ́μενο κυ ́κλο πελατω ́ν, ο ́ποιος
 δε απο ́ τους υποβαλο ́ντες προσφορα ́ δηλω ́σει την υψηλο ́τερη 1) Μπορου ́ν «οι συμβα ́σεις ασφα ́λειας ζωη ́ς, ετη ́σιας προσο ́δου,
 ποσο ́τητα λαμβα ́νει και τις περισσο ́τερες μονα ́δες, αλλα ́, ασφα ́λειας υγει ́ας και γη ́ρατος, αμοιβαι ́ων κεφαλαι ́ων,
 επ' αυτου ́, λαμβα ́νεται υπο ́ψη μο ́νον η ποσο ́τητα η οποι ́α υπερα ́κτιων εταιριω ́ν επενδυ ́σεων, ατομικω ́ν σχεδι ́ων αποταμι-
 υπερβαι ́νει την αναμενο ́μενη στο πλαι ́σιο της υπο ́ ανα ́θεση ευ ́σεως σε αξιο ́γραφα και οι α ́λλες συμβα ́σεις που προσφε ́-
 συμβα ́σεως κατανα ́λωση; ρονται απο ́ την Αbbey» η ́ οποιαδη ́ποτε απο ́ τις συμβα ́σεις
 αυτε ́ς να χαρακτηριστου ́ν ως «εμπορευ ́ματα» που εμπι ́πτουν
 2. Απαγορευ ́ουν οι ισχυ ́ουσες περι ́ συνα ́ψεως δημοσι ́ων συμβα ́- στις διατα ́ξεις της βρετανικη ́ς κανονιστικη ́ς απο ́φασης του
 σεων διατα ́ξεις του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, ιδι ́ως του α ́ρθρου 2, 1993 και/η ́ της οδηγι ́ας;
 παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β', της οδηγι ́ας 89/665/ΕΟΚ (1), το
 να εξαρτα ́ται η κατα ́ τη διαδικασι ́α του α ́ρθρου 1 της οδηγι ́ας 2) Πρε ́πει «οι συμβα ́σεις ασφα ́λειας ζωη ́ς, ετη ́σιας προσο ́δου,
 89/665/ΕΟΚ ακυ ́ρωση παρα ́νομης αποφα ́σεως απο ́ την ασφα ́λειας υγει ́ας και γη ́ρατος, αμοιβαι ́ων κεφαλαι ́ων,
 απο ́δειξη ο ́τι η παρα ́νομη απο ́φαση ει ́ναι κρι ́σιμη για την υπερα ́κτιων εταιριω ́ν επενδυ ́σεων, ατομικω ́ν σχεδι ́ων αποταμι-
 ́εκβαση της διαδικασι ́ας συνα ́ψεως της συμβα ́σεως; ευ ́σεως σε αξιο ́γραφα και οι α ́λλες συμβα ́σεις που προσφε ́-
 ρονται απο ́ την Αbbey» η ́ οποιαδη ́ποτε απο ́ τις συμβα ́σεις
 3. Απαγορευ ́ουν οι ισχυ ́ουσες περι ́ συνα ́ψεως δημοσι ́ων συμβα ́- αυτε ́ς να ει ́ναι
 σεων διατα ́ξεις του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, ιδι ́ως του α ́ρθρου 26
 της οδηγι ́ας 89/665/ΕΟΚ (2), το να εξαρτα ́ται η κατα ́ τη (i) διαπραγματευ ́σιμες στην αγορα ́ και/η ́


text:
 14.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 419/43
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Σεπτεμβρίου 2016 — Kozmetika Afrodita κατά EUIPO — Núñez Martín και Machado Montesinos (KOZMeTIKA AFRODITA)
 (Υπόθεση T-574/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης KOZMeTIKA AFRODITA - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα EXOTIC AFRODITA MYSTIC MUSK OIL και προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα AFRODITA MYSTIC MUSK OIL - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 419/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβενική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Kozmetika Afrodita d.o.o. (Rogaška Slatina, Σλοβενία) (εκπρόσωπος: B. Grešak, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: M. Rajh)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Pedro Núñez Martín (Μαδρίτη, Ισπανία) και Carmen Guillermina Machado Montesinos (Μαδρίτη)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 28ης Ιουλίου 2015 (υπόθεση R 2577/2014-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ, αφενός, των Núñez Martín και Machado Montesinos και, αφετέρου, της Kozmetika Afrodita.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Kozmetika Afrodita d.o.o. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 406 της 7.12.2015.


text:
 29.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 339/4
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Oberster Gerichtshof (Αυστρία) στις 7 Ιουλίου 2014 — Verein für Konsumenteninformation κατά A1 Telekom Austria AG
 (Υπόθεση C-326/14)
 2014/C 339/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Verein für Konsumenteninformation
 Αναιρεσίβλητη: A1 Telekom Austria AG
 Προδικαστικό ερώτημα
 Παρέχεται το δικαίωμα που χορηγεί το άρθρο 20, παράγραφος 2, της οδηγίας για την καθολική υπηρεσία στους συνδρομητές (1), να καταγγέλλουν τις συμβάσεις τους χωρίς κυρώσεις «όταν τους κοινοποιούνται τροποποιήσεις των συμβατικών όρων», και στην περίπτωση κατά την οποία η αναπροσαρμογή των τελών απορρέει από συμβατικούς όρους, με τους οποίους κατά τη σύναψη της συμβάσεως θεσπίζεται ότι στο μέλλον η αναπροσαρμογή των τελών (αύξηση/μείωση) θα γίνεται βάσει των μεταβολών ενός αντικειμενικού δείκτη τιμών καταναλωτή, ο οποίος αντικατοπτρίζει τη διακύμανση της αξίας του χρήματος;
 (1) Οδηγία 2009/136/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, για τροποποίηση της οδηγίας 2002/22/ΕΚ για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, της οδηγίας 2002/58/ΕΚ σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 για τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών αρχών που είναι αρμόδιες για την επιβολή της νομοθεσίας για την προστασία των καταναλωτών (EE L 337, σ. 11).


text:
 8.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 144/14
 Αναίρεση που άσκησε στις 29 Δεκεμβρίου 2016 η Guccio Gucci SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 11 Οκτωβρίου 2016 στην υπόθεση T-753/15: Guccio Gucci SpA κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-674/16 P)
 (2017/C 144/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Guccio Gucci SpA (εκπρόσωποι: V. Volpi, P. Roncaglia, F. Rossi, N. Parrotta, avvocati)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης· Guess? IP Holder LP
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας·
 —
 να καταδικάσει τη Guess στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως η Guccio Gucci S.p.A. (στο εξής: Gucci ή αναιρεσείουσα) ζητεί από το Δικαστήριο να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα), στην υπόθεση T-753/15 (στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση), κατά το μέρος της που το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της Gucci κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών της 14ης Οκτωβρίου 2015, στην υπόθεση R 1703/2014-4, με την οποία το ως άνω τμήμα προσφυγών μεταρρύθμισε την απόφαση του τμήματος ανακοπών της 1ης Ιουλίου 2014 η οποία δεχόταν την ανακοπή της Gucci κατά της προστασίας εντός της Ένωσης της διεθνούς καταχωρίσεως υπ’ αριθμ. 1090048, για την κλάση 9 (στο εξής: αμφισβητούμενο σήμα), στο όνομα της Guess? IP Holder L.P. (στο εξής: Guess).
 2.
 Με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε κρίνοντας ότι οι λόγοι απαραδέκτου που θεσπίζονται στα άρθρα 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, και 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου της 26ης Φεβρουαρίου 2009, ως είχε αρχικώς (στο εξής: κανονισμός για το κοινοτικό σήμα), δεν έχουν εφαρμογή στο αμφισβητούμενο σήμα. Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο προέβη σαφώς σε παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών ή των αποδεικτικών στοιχείων κατά την εκτίμηση περί της ομοιότητας μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων και, ως εκ τούτου, εσφαλμένως εφάρμοσε τα άρθρα 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, και 8, παράγραφος 5, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα. Επίσης, το Γενικό Δικαστήριο δεν αιτιολόγησε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.
 3.
 Το Γενικό Δικαστήριο απέκλεισε την ομοιότητα μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων στηριζόμενο στην παραδοχή ότι το ενδιαφερόμενο κοινό θα αντιληφθεί στο [αμφισβητούμενο] σήμα το κεφαλαίο γράμμα «G», το οποίο αναπαριστούσαν τα προγενέστερα σήματα, ως αφηρημένο διακοσμητικό στοιχείο. Επιπλέον, λαμβανομένης υπόψη της γραφιστικής μορφής του σημείου και του ότι τα στοιχεία του ενώνονται ή αλληλοσυμπληρώνονται, θα μπορούσαν αυτά να γίνουν αντιληπτά ως καλλιτεχνική απεικόνιση γραμμάτων, όπως το κεφαλαίο γράμμα «X» ή το γράμμα «e», και ως συνδυασμός ψηφίων και γραμμάτων, όπως το ψηφίο «3» και το γράμμα «e» (βλ., συναφώς, σκέψη 32 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως). Η παραδοχή αυτή αποτελεί το κρίσιμο στοιχείο της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, βάσει της οποίας το Γενικό Δικαστήριο απέκλεισε οποιαδήποτε ομοιότητα μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων και, ως εκ τούτου, τη δυνατότητα εφαρμογής στην υπό κρίση υπόθεση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, και 8, παράγραφος 5, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.
 4.
 Ωστόσο, η ως άνω παραδοχή είναι προδήλως εσφαλμένη. Τούτο καταδεικνύεται από τα έγγραφα που προσκομίστηκαν στην υπόθεση από τα οποία καθίσταται φανερό ότι το ενδιαφερόμενο κοινό όντως διακρίνει το κεφαλαίο γράμμα «G» στο αμφισβητούμενο σήμα, σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας που προσκόμισε η Gucci για το πώς αντιλαμβάνεται το κοινό το επίμαχο σήμα. Αυτή η προφανής παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών ή των αποδεικτικών στοιχείων επηρέασε την εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου όσον αφορά την αίτηση καταχωρίσεως της Gucci: εάν το Γενικό Δικαστήριο γνώριζε ότι το ενδιαφερόμενο κοινό –ή τουλάχιστον ένα μέρος του– αντιλαμβάνεται το αμφισβητούμενο σήμα ως συνδυασμό των κεφαλαίων γραμμάτων «G», δεν θα απέκλειε την ομοιότητα μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων και, συνεπώς, τη δυνατότητα εφαρμογής των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, και 8, παράγραφος 5, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.
 5.
 Περαιτέρω, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη την υποχρέωσή του αιτιολογήσεως των αποφάσεών του, διότι δεν έλαβε καθόλου υπόψη κατά την εκτίμησή του την ως άνω έρευνα, χωρίς να παραθέσει αιτιολογία, έστω και έμμεση, βάσει της οποίας να μπορούν να γίνουν γνωστοί οι λόγοι για τους οποίους δεν έλαβε υπόψη το κρίσιμο αυτό αποδεικτικό στοιχείο.
 6.
 Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να καταδικάσει το EUIPO και τη Guess στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.


text:
 14.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/19
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαρτίου 2011 — Viega κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-375/06) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Τομέας των συνδέσμων σωληνώσεων από χαλκό και κράματα χαλκού - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Συμμετοχή στην παράβαση - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Πρόστιμα - Σχετικός κύκλος εργασιών - Ελαφρυντικές περιστάσεις)
 2011/C 145/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Viega GmbH & Co. KG (Attendorn, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικά, J. Burrichter, T. Mäger και F. Bulst, στη συνέχεια, J. Burrichter, T. Mäger και M. Röhrig, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Nijenhuis και V. Bottka, επικουρούμενοι από τον A. Böhlke, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής C(2006) 4180, της 20ής Σεπτεμβρίου 2006, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/F-1/38.121 — Σύνδεσμοι σωληνώσεων) καθώς και, επικουρικώς, αίτημα μειώσεως του ποσού του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με την απόφαση αυτή.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Viega GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 42 της 24.2.2007.


text:
Αριθ. C 137/30 fEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 3 . 6 . 95
 πλήττονται οι αρχές της ασφάλειας δίκαιου και της H προσφεύγουσα-εναγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί
 δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. από το Πρωτοδικείο:
 H προσφεύγουσα υποστηρίζει επίσης ότι δεν μπορεί να — να ακυρώσει την απόφαση του Προέδρου του Κοινοβου
 υφίστανται αμφιβολίες ως προς το ότι, παρ ' όλα τα λίου της 19ης Δεκεμβρίου 1994 περί απομακρύνσεώς της,
 νομικά, οικονομικά και κοινωνικά βάρη που υφίσταντο, βάσει του άρθρου 50 του Κανονισμού Υπηρεσιακής
 την απειρία της και την πλήρη σχεδόν ανυπαρξία οδη Καταστάσεως των Υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινο
 γιών και κατευθύνσεων, το πρόγραμμα επαγγελματικής τήτων (στο εξής: ΚΥΚ), από τη θέση εργασίας της ως
 καταρτίσεως επέτυχε όλους τους επιδιωκόμενους στό Γενικής Διευθύντριας της Μεταφράσεως και των Γενικών
 χους του . Υπ ' αυτές τις συνθήκες, η προσφεύγουσα Υπηρεσιών,
 θεωρεί ανεπίτρεπτο το να υφίσταται κύρωση λόγω μη — να ακυρώσει κάθε προηγούμενη σιωπηρή απόφαση περί
 τηρήσεως διαδικαστικών κανόνων — που άλλωστε δεν απομακρύνσεως της προσφεύγουσας από τη θέση εργα
 απαιτούνται —, όπως ισχυρίζεται η προσβαλλόμενη από σίας της, βάσει του άρθρου 50 του ΚΥΚ,
 φαση .
 — να ακυρώσει κάθε σιωπηρή ή/και ρητή απόφαση της ΑΔA
 H προσφεύγουσα, τέλος, θεωρεί ότι, εν όψει του χρόνου περί απορρίψεως της ενστάσεως που υπέβαλε η προσφεύ
 που διέρρευσε (από την έναρξη της επίδικης διαδικασίας γουσα στις 21 Φεβρουαρίου 1995 ,
 μέχρι την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως μεσο
 λάβησαν περίπου οκτώ έτη) και κυρίως εν όψει της — να αποκαταστήσει την προσφεύγουσα στη θέση εργασίας
 προφανούς αδυναμίας αναπαραστάσεως του συνόλου της ή σε άλλη παρόμοια, αντίστοιχη προς τον βαθμό και τα
 των πραγματικών περιστατικών, μαρτυριών και εγγρά καθήκοντά της, και να διατάξει να της καταβληθούν οι
 φων των σχετικών με το αναπτυχθέν πρόγραμμα, και ενδεχομένως οφειλόμενες καθυστερούμενες αποδοχές
 δεδομένου ότι το διαρρεύσαν χρονικό διάστημα αντι από την ημερομηνία που πράγματι απομακρύνθηκε από
 προσωπεύει για την προσφεύγουσα σημαντικές ζημίες, η τη θέση εργασίας της μέχρι την επανένταξή της, εντόκως
 προσβαλλομένη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί λόγω με ετήσιο επιτόκιο 8% ,
 παραβιάσεως των αρχών της ασφάλειας δικαίου και — να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών
 λόγω μη συμμοργώσεως της Επιτροπής προς την αρχή εξόδων.
 της χρηστής διοικήσεως και του καθήκοντος επιμε
 λείας. Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήματα
 β) H προσφεύγουσα θεωρεί, περαιτέρω, ότι η προσβαλλο H προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως του Προέδρου
 μένη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί καθ' ό μέρος αφορά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περί απομακρύνσεώς της,
 τις «μη εγκριθείσες δαπάνες στην αρχική αίτηση», λόγω βάσει του άρθρου 50 του ΚΥΚ, από τη θέση εργασίας της ως
 προσβολής κεκτημένων δικαιωμάτων και ανεπαρκούς Γενικής Διευθύντριας της Μεταφράσεως και των Γενικών
 αιτιολογίας της αποφάσεως της Επιτροπής που ενέκρινε Υπηρεσιών.
 την αρχικώς υποβληθείσα αίτηση. H προσβαλλομένη
 απόφαση πρέπει επίσης να ακυρωθεί καθ' ό μέρος αφορά Πρώτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι συντρέχει παρά
 τις δαπάνες που εμφανίζονται στα κονδύλια που περι βαση των άρθρων 7, 25 , 27 και 60 του ΚΥΚ, καθώς και των
 γράφονται ως «λειτουργία και διαχείριση των μαθημά γενικών αρχών της ισότητας και της διανεμητικής δικαιοσύ
 των — διδακτικό προσωπικό», «προετοιμασία των μαθη νης, διότι η προσβαλλομένη απόφαση δεν ελήφθη προς το
 μάτων», «αναλώσιμα υλικά και αγαθά» και «κανονικές συμφέρον της υπηρεσίας, δεδομένου ότι η έννοια αυτή
 αποσβέσεις», λόγω παντελούς ελλείψεως αιτιολογίας για αντικαταστάθηκε από τη σκέψη ότι είναι δήθεν σκόπιμο να
 τις αποφασισθείσες μειώσεις. λαμβάνεται υποχρεωτικώς υπόψη η γεωγραφική διεύρυνση
 της Ενώσεως, και διότι δεν προκύπτει από την προσβαλλό
 μενη πράξη ότι ελήφθη κατόπιν σοβαρής και ενδελεχούς
 εξετάσεως των στοιχείων της υποθέσεως.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα φρονεί ότι η προσβαλλομένη
 απόφαση δεν πληροί τις προϋποθέσεις αιτολογήσεως του
 Προσφυγή-αγωγή της Carmen Gomez de Enterria y Sanchez άρθρου 25 δεύτερο εδάφιο του ΚΥΚ, και ότι ενέχει επίσης
 κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που ασκήθηκε στις πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως και ελήφθη κατά κατάχρηση
 13 Μαρτίου 1995 εξουσίας.
 (Υπόθεση Τ-82/95) H προσφεύγουσα φρονεί επίσης ότι το καθού κοινοτικό
 (95/C 137/69 ) όργανο παρέβη το άρθρο 50 του ΚΥΚ, αποφασίζοντας να
 μην την τοποθετήσει σε άλλη θέση εργασίας που να αντι
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) στοιχεί στον βαθμό και στα καθήκοντά της. Κατά τη γνώμη
 της, η συνέπεια αυτή δεν απορρέει αυτομάτως από τη
 διάταξη αυτή του ΚΥΚ. Εξάλλου , όσον αφορά τη σταδιο
 H Carmen Gomez de Enterria y Sanchez, κάτοικος Λουξεμ δρομία της, τα προσόντα και την ηλικία της, η διοίκηση
 βούργου (Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου), εκπροσω παρέβη την υποχρέωση αρωγής που υπέχει έναντι αυτής και
 πούμενη από τον Eric Boigelot, δικηγόρου Βρυξελλών, με προσέβαλε την εμπιστοσύνη την οποία είχε η προσφεύγουσα
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Louis Schiltz, 2 ως προς το ότι το καθού κοινοτικό όργανο θα μεριμνούσε για
 rue du Fort Rheinsheim, άσκησε στις 13 Μαρτίου 1995 την ομαλή εξέλιξη της σταδιοδρομίας της.
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προσφυγή-αγωγή κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου .


text:
 3.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 131/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 23ης Φεβρουαρίου 2006 (αιτήσεις του Tribunale di Cagliari, Tribunale ordinario di Cagliari για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Giuseppe Atzeni, Francesco Atzori, Giuseppe Ignazio Boi κατά Regione autonoma della Sardegna
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-346/03 και C-529/03) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Απόφαση 97/612/ΕΚ - Επιδότηση δανείου υπέρ γεωργικών επιχειρήσεων - Άρθρο 92, παράγραφοι 2, στοιχείο β', και 3, στοιχεία α' και γ', της Συνθήκης ΕΚ (νυν κατόπιν τροποποιήσεως άρθρο 87, παράγραφοι 2, στοιχείο β', και 3, στοιχεία α' και γ', ΕΚ) - Παραδεκτό - Νομική βάση - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη)
 (2006/C 131/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Cagliari, Tribunale ordinario di Cagliari
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Giuseppe Atzeni, Francesco Atzori, Giuseppe Ignazio Boi
 κατά
 Regione autonoma della Sardegna
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale civile e penale di Cagliari — Κύρος της αποφάσεως 97/612/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 1997, με την οποία κηρύχθηκαν παράνομες οι ενισχύσεις που χορήγησε η Σαρδηνία στον τομέα της γεωργίας (ΕΕ L 248, σ. 27)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Από την εξέταση της απόφασης 97/612/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 1997, σχετικά με τις ενισχύσεις που χορηγούνται από την Περιφέρεια Σαρδηνίας (Ιταλία) στον γεωργικό τομέα, δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος της απόφασης αυτής.
 (1) EE C 264 της 1.11.2003.
 ΕΕ C 71 της 20.3.2004.


text:
 14.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/49
 Προσφυγή της 29ης Δεκεμβρίου 2015 — Quanta Storage κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-772/15)
 (2016/C 098/64)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Quanta Storage, Inc. (Taoyuan City, Ταϊβάν) (εκπρόσωποι: B. Hartnett, Barrister, O. Geiss, δικηγόρος, και W. Sparks, Solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 21ης Οκτωβρίου 2015 στην υπόθεση AT.39639 — Μηχανισμοί ανάγνωσης οπτικού δίσκου, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, καθόσον αφορά την προσφεύγουσα,
 —
 επικουρικώς να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα· και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα στης προσφεύγουσας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας, παρέβη το καθήκον της αιτιολογίας και προσέβαλε το δικαίωμα χρηστής διοικήσεως.
 —
 Η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίχθηκε στη διαπίστωση παραβάσεων οι οποίες δεν γνωστοποιήθηκαν στην προσφεύγουσα κατά τη διοικητική διαδικασία.
 —
 Η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίχθηκε σε υποθέσεις όσον αφορά τη διαφάνεια στην αγορά τις οποίες η Επιτροπή δεν εξέτασε εμπεριστατωμένα.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η διαφορά μεταξύ του διατακτικού της προσβαλλόμενης αποφάσεως και της συλλογιστικής της Επιτροπής όσον αφορά τη διάρκεια της παραβάσεως σε σχέση με τη Hewlett Packard συνιστά πλάνη περί το δίκαιο και παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογίας.
 3.
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε ούτε αιτιολόγησε επαρκώς κατά νόμο ότι η προσφεύγουσα συμμετείχε σε ενιαία και διαρκή παράβαση.
 —
 Η προσφεύγουσα δεν συμμετείχε σε ενιαία και διαρκή παράβαση που φέρεται να διήρκεσε το διάστημα από 14 Φεβρουαρίου 2008 έως 9 Απριλίου 2008.
 —
 Η προσφεύγουσα δεν συμμετείχε σε παράβαση που φέρεται να διήρκεσε το διάστημα από 10 Απριλίου 2008 έως 27 Οκτωβρίου 2008.
 —
 Η προσφεύγουσα δεν συμμετείχε σε παράβαση στις 28 Οκτωβρίου 2008.
 —
 Δεν αποδείχθηκε επαρκώς κατά νόμο ότι η προσφεύγουσα γνώριζε το συνολικό σχέδιο της συμπράξεως ή το γενικό περιεχόμενο και τα ουσιώδη χαρακτηριστικά της.
 —
 Οι νομικές συνέπειες της μη αποδείξεως εκ μέρους της Επιτροπής της φερόμενης παραβάσεως.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε επαρκώς κατά νόμο και στο απαιτούμενο επίπεδο αποδείξεως ότι ήταν αρμόδια να εφαρμόσει το άρθρο 101 ΣΛΕΕ και το άρθρο 53 της συμφωνίας ΕΟΧ.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη από πλευράς πραγματικών και νομικών περιστατικών κατά τον υπολογισμό του ύψους του προστίμου και παρέβη την υποχρέωσή της αιτιολογήσεως.
 —
 Η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη από πλευράς πραγματικών και νομικών περιστατικών κατά τον υπολογισμό του βασικού ποσού και παρέβη την υποχρέωσή της αιτιολογήσεως.
 —
 Η Επιτροπή δεν χρησιμοποίησε τα καταλληλότερα αριθμητικά δεδομένα όσον αφορά την αξία των πωλήσεων της προσφεύγουσας.
 —
 Η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως κατά τον υπολογισμό του βασικού ποσού.
 —
 Η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως κατά την εξέταση της σοβαρότητας της παραβάσεως και των ελαφρυντικών περιστάσεων.


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2014 — Καλλιόπη Νικολάου κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-220/13 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Εξωσυμβατική ευθύνη - Παραλείψεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου - Αγωγή αποζημιώσεως - Αρχή του τεκμηρίου αθωότητας - Αρχή της καλόπιστης συνεργασίας - Αρμοδιότητες - Διεξαγωγή των προκαταρκτικών ερευνών))
 2014/C 315/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Καλλιόπη Νικολάου (εκπρόσωποι: Β. Χριστιανός και Σ. Παλιού, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ελεγκτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: T. Kennedy, I. Ní Riagáin Düro, επικουρούμενοι από τον Π. Τριδήμα, barrister)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Καλλιόπη Νικολάου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 189 της 29.6.2013.


text:
30.6.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 186/3
 ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. La Pergola, ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο διαδικασι ́ας που κι ́νησαν οι Vincent
 προ ́εδρο τμη ́ματος, Μ. Wathelet, D. Α. Ο. Edward, Ρ. Jann και Offermanns και Esther Offermanns, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 L. Sevón (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 3 και 4, παρα ́γρα-
 γραμματε ́ας: Η. Α. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε φος 1, στοιχει ́ο η', του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβου-
 στις 15 Μαρτι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: λι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1971, περι ́ εφαρμογη ́ς των συστημα ́των
 κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους μισθωτου ́ς, στους μη μισθωτου ́ς και
 1) Τα κριτη ́ρια βα ́σει των οποι ́ων καθορι ́ζεται αν ́ενας μεθορια- στα με ́λη των οικογενειω ́ν τους που διακινου ́νται εντο ́ς της
 κο ́ς εργαζο ́μενος πρε ́πει να θεωρηθει ́ ως ευρισκο ́μενος υπο ́ Κοινο ́τητας, ο ́πως τροποποιη ́θηκε και ενημερω ́ θηκε με τον κανο-
 καθεστω ́ ς μερικη ́ς ανεργι ́ας ́η πλη ́ρους ανεργι ́ας, κατα ́ την νισμο ́ (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλι ́ου, της 2ας ∆εκεμβρι ́ου 1996
 ́εννοια του ́αρθρου 71, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο α', του (ΕΕ 1997, L 28, σ. 1), καθω ́ς και των α ́ρθρων 6 και 52 της
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλι ́ου, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρων 12 ΕΚ και
 14ης Ιουνι ́ου 1971, περι ́ εφαρμογη ́ς των συστημα ́των 43 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους μισθωτου ́ς, στους μη μισ- Α. La Pergola, προ ́εδρο τμη ́ματος, Μ. Wathelet, D. Α. O. Edward
 θωτου ́ς και στα με ́λη των οικογενειω ́ ν τους που διακινου ́νται (εισηγητη ́), Ρ. Jann και L. Sevón, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 εντο ́ς της Κοινο ́τητας, ́οπως τροποποιη ́θηκε και ενημε- S. Alber, γραμματε ́ας: Η. Α. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως,
 ρω ́ θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 2001/83 του Συμβουλι ́ου, εξε ́δωσε στις 15 Μαρτι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 της 2ας Ιουνι ́ου 1983, πρε ́πει να ει ́ναι ενιαι ́α και κοινοτικου ́ διατακτικο ́:
 χαρακτη ́ρα. Η εκτι ́μηση αυτη ́ δεν μπορει ́ να γι ́νεται βα ́σει
 κριτηρι ́ων του εθνικου ́ δικαι ́ου. Μια παροχη ́ ́οπως η προκαταβαλλο ́μενη διατροφη ́ που προβλε ́πει
 2) Αν, σε κρα ́τος με ́λος διαφορετικο ́ απο ́ εκει ́νο στο. οποι ́ο ο österreichisches Bundesgesetz über die Gewährung von Vorschüssen
 κατοικει ́, ο εργαζο ́μενος εξακολουθει ́ να απασχολει ́ται απο ́ auf den Unterhalt von Kindern (Unterhaltsvorschußgesetz) (αυστρια-
 την ́δια
 ι επιχει ́ρηση, αλλα ́ ως μερικω ́ ς απασχολου ́μενος, κο ́ς ομοσπονδιακο ́ς νο ́μος περι ́της προκαταβαλλομε ́νης διατροφη ́ς
 παραμε ́νοντας υποψη ́φιος για μια εργασι ́α πλη ́ρους απασχο- για τη συντη ́ρηση τε ́κνων) συνιστα ́ οικογενειακη ́ παροχη ́ υπο ́
 λη ́σεως, βρι ́σκεται σε κατα ́σταση μερικη ́ς ανεργι ́ας και οι την ́εννοια του ́αρθρου 4, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο η', του
 παροχε ́ς χορηγου ́νται απο ́ τον αρμο ́διο φορε ́α του εν λο ́γω κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου
 κρα ́τους. Αντιθε ́τως, αν μεθοριακο ́ς εργαζο ́μενος δεν ́εχει 1971, περι ́ εφαρμογη ́ς των συστημα ́των κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως
 πλε ́ον κανε ́να συ ́νδεσμο με το κρα ́τος αυτο ́ και ευρι ́σκεται στους μισθωτου ́ς, στους μη μισθωτου ́ς και στα με ́λη των οικογε-
 σε κατα ́σταση πλη ́ρους ανεργι ́ας, οι παροχε ́ς χορηγου ́νται νειω ́ ν τους που διακινου ́νται εντο ́ς της Κοινο ́τητας, ́οπως τροπο-
 και βαρυ ́νουν τον φορε ́α του το ́που της κατοικι ́ας. Στο ποιη ́θηκε και ενημερω ́ θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 118/97 του
 εθνικο ́ δικαστη ́ριο εναπο ́κειται να καθορι ́ζει, βα ́σει αυτω ́ν Συμβουλι ́ου, της 2ας ∆εκεμβρι ́ου 1996. Κατα ́ συνε ́πεια, τα
 των κριτηρι ́ων, στην κα ́θε υπο ́θεση της οποι ́ας επιλαμβα ́νε- προ ́σωπα που διαμε ́νουν στο ́εδαφος ́αλλου κρα ́τους με ́λους
 ται, την κατηγορι ́α στην οποι ́α εμπι ́πτει ο εργαζο ́μενος. στα οποι ́α ́εχουν εφαρμογη ́ οι διατα ́ξεις του κανονισμου ́ αυτου ́
 μπορου ́ν να λα ́βουν την παροχη ́ αυτη ́ που προβλε ́πει η νομοθεσι ́α
 του εν λο ́γω κρα ́τους με ́λους υπο ́ τις ́διες
 ι προϋποθε ́σεις με τους
 (1) ΕΕ C 48 της 20.2.1999. ημεδαπου ́ς, συ ́μφωνα με το ́αρθρο 3 του εν λο ́γω κανονισμου ́.
 (1) ΕΕ C 174 της 19.6.1999.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 15ης Μαρτι ́ου 2001
 (τρι ́το τμη ́μα)
 στην υπο ́θεση C-85/99 (αι ́τηση του Oberster Gerichtshof
 για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): ∆ιαδικασι ́α που της 16ης Νοεμβρι ́ου 2000
 κι ́νησαν οι Vincent Offermanns και Esther Offermanns(1)
 στην υπο ́θεση C-289/99 Ρ: Schiocchet SARL κατα ́ Επιτροπη ́ς
 («Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 1408/71 — 'Εννοια της οικογενειακη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 παροχη ́ς — Εθνικη ́ νομοθεσι ́α προβλε ́πουσα προκατα-
 βολε ́ς ́εναντι διατροφη ́ς οφειλομε ́νης απο ́ εργαζο ́μενο στο («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — ∆ιεθνει ́ς μεταφορε ́ς επιβατω ́ ν με
 ανη ́λικο τε ́κνο του — Προϋπο ́θεση ιθαγε ́νειας του που ́λμαν και λεωφορει ́α — Αι ́τηση αναιρε ́σεως προδη ́λως
 τε ́κνου») αβα ́σιμη»)
 (2001/C 186/05)
 (2001/C 186/06)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση Θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-85/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Oberster Στην υπο ́θεση C-289/99 Ρ, Schiocchet SARL, με ́εδρα το
 Gerichtshof (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ του Beuvillers (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Ρ. Barbier, δικηγο ́ρο
 α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α Thionville, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Borislav


text:
 17.7.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 204/13
 λαμβα ́νει οικογενειακα ́ επιδο ́ματα για το τε ́κνο του που ονομασι ́ες δηλω ́ νουν τις περιοχε ́ς που συνδε ́ονται ση ́μερα,
 κατοικει ́ μαζι ́ με αυτο ́ν στο εν λο ́γω κρα ́τος με ́λος, ενω ́ οι κατα ́ την αντι ́ληψη των ενδιαφερομε ́νων κυ ́κλων, με την
 υπη ́κοοι του κρα ́τους αυτου ́ υποχρεου ́νται αποκλειστικα ́, οικει ́α κατηγορι ́α προϊο ́ντων, αλλα ́ εφαρμο ́ζεται επι ́σης
 προς του ́το, να ́εχουν εκει ́ την κατοικι ́α τους. στις γεωγραφικε ́ς ονομασι ́ες που μπορου ́ν να χρησιμο-
 ποιηθου ́ν στο με ́λλον απο ́ τις ενδιαφερο ́μενες επιχειρη ́σεις
 2) ∆εν μπορει ́ να γι ́νει επι ́κληση του αμε ́σου αποτελε ́σματος ως ́ενδειξη γεωγραφικη ́ς προελευ ́σεως της επι ́μαχης
 του ́αρθρου 3, παρα ́γραφος 1, της αποφα ́σεως 3/80 προς κατηγορι ́ας προϊο ́ντων·
 στη ́ριξη αιτημα ́των σχετικω ́ ν με παροχε ́ς που αφορου ́ν
 περιο ́δους προγενε ́στερες της ημερομηνι ́ας εκδο ́σεως της — στις περιπτω ́ σεις κατα ́ τις οποι ́ες η επι ́μαχη γεωγραφικη ́
 παρου ́σας αποφα ́σεως, εκτο ́ς αν προ ́κειται για προ ́σωπα τα ονομασι ́α δεν συνδε ́εται ση ́μερα, κατα ́ την αντι ́ληψη
 οποι ́α, πριν την ημερομηνι ́α αυτη ́, ει ́χαν ασκη ́σει προσφυγη ́ των ενδιαφερομε ́νων κυ ́κλων, με την οικει ́α κατηγορι ́α
 ́η ει ́χαν υποβα ́λει αντι ́στοιχη διοικητικη ́ ́ενσταση. προϊο ́ντων, η αρμο ́δια αρχη ́ πρε ́πει να εκτιμα ́ αν μπορει ́
 ευ ́λογα να υποτεθει ́ ́οτι μια τε ́τοια ονομασι ́α μπορει ́,
 (1) EE C 269 της 14.9.1996. κατα ́ την αντι ́ληψη των ενδιαφερομε ́νων κυ ́κλων, να
 δηλω ́ σει τη γεωγραφικη ́ προε ́λευση αυτη ́ς της κατηγορι ́ας
 προϊο ́ντων·
 — στο πλαι ́σιο της εκτιμη ́σεως αυτη ́ς, πρε ́πει να λαμβα ́νεται
 υπο ́ψη, ειδικο ́τερα, εα ́ν η επι ́μαχη γεωγραφικη ́ ονομασι ́α
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ καθω ́ ς και τα χαρακτηριστικα ́ της περιοχη ́ς που δηλω ́ νει
 και η οικει ́α κατηγορι ́α προϊο ́ντων ει ́ναι, κατα ́ το μα ́λλον
 της 4ης Μαι ̈́ου 1999 ́η ́ηττον, γνωστα ́ στους ενδιαφερο ́μενους κυ ́κλους·
 επι ́ των συνεκδικασθεισω ́ ν υποθε ́σεων C-108/97 και — το συνδετικο ́ στοιχει ́ο μεταξυ ́ του οικει ́ου προϊο ́ντος και
 C-109/97 (αιτη ́σεις του Landgericht München I για την της γεωγραφικη ́ς τοποθεσι ́ας δεν πρε ́πει να συνι ́σταται
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Windsurfing Chiemsee οπωσδη ́ποτε στην κατασκευη ́ του προϊο ́ντος στον το ́πο
 Produktions- und Vertriebs GmbH (WSC) κατα ́ Boots- αυτο ́.
 und Segelzubehör Walter Huber (C-108/97) και Franz
 Attenberger (C-109/97) (1) 2) Το ́αρθρο 3, παρα ́γραφος 3, πρω ́ τη περι ́οδος, της πρω ́ της
 οδηγι ́ας 89/104 ́εχει την ́εννοια ́οτι
 («Οδηγι ́α 89/104/ΕΟΚ — Ση ́ματα — Ενδει ́ξεις γεωγρα-
 ́ς προελευ
 φικη ́σεως») — ο διακριτικο ́ς χαρακτη ́ρας του ση ́ματος που ́εχει αποκτη-
 θει ́ με τη χρη ́ση που του ́εχει γι ́νει σημαι ́νει ́οτι το ση ́μα
 (1999/C 204/24) ει ́ναι προ ́σφορο για τον προσδιορισμο ́ του προϊο ́ντος του
 οποι ́ου ζητει ́ται η καταχω ́ ριση ως προερχομε ́νου απο ́
 συγκεκριμε ́νη επιχει ́ρηση και, επομε ́νως, για τη δια ́κριση
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) του προϊο ́ντος αυτου ́ απο ́ τα προϊο ́ντα ́αλλων επιχει-
 ρη ́σεων.
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») — δεν επιτρε ́πει τη διαφοροποι ́ηση της ́εννοιας του διακριτι-
 κου ́ χαρακτη ́ρα ανα ́λογα με το συμφε ́ρον που διαπιστω ́ νε-
 Επι ́ των συνεκδικασθεισω ́ν υποθε ́σεων C-108/97 και C-109/97, ται ́οτι υπα ́ρχει για τη διατη ́ρηση της γεωγραφικη ́ς
 με αντικει ́μενο αιτη ́σεις του Landgericht München I (Γερμανι ́α) ονομασι ́ας στη δια ́θεση και ́αλλων επιχειρη ́σεων.
 προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ (παλαιου ́
 α ́ρθρου 177), με τις οποι ́ες ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς — προκειμε ́νου να διαπιστω ́ σει αν ́ενα ση ́μα ́εχει αποκτη ́σει
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́, αφενο ́ς, διακριτικο ́ χαρακτη ́ρα με τη χρη ́ση που του ́εχει γι ́νει,
 Windsurfing Chiemsee Produktions-und Vertriebs GmbH η αρμο ́δια αρχη ́ οφει ́λει να εκτιμα ́ σφαιρικα ́ τα στοιχει ́α
 (WSC) και, αφετε ́ρου, Boots-und Segelzubehör Walter Huber βα ́σει των οποι ́ων μπορει ́ να αποδειχθει ́ ́οτι το ση ́μα ́εχει
 (C-108/97) και Franz Attenberger (C-109/97), η ́εκδοση προδι- καταστει ́ προ ́σφορο για τον προσδιορισμο ́ του οικει ́ου
 καστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 3, προϊο ́ντος ως προερχομε ́νου απο ́ συγκεκριμε ́νη επιχει ́-
 παρα ́γραφοι 1, στοιχει ́ο γ', και 3, της πρω ́ της οδηγι ́ας ρηση και, επομε ́νως, για τη δια ́κριση του προϊο ́ντος αυτου ́
 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988, για απο ́ τα προϊο ́ντα ́αλλων επιχειρη ́σεων.
 την προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν περι ́ σημα ́των — αν η αρμο ́δια αρχη ́ διαπιστω ́ σει ́οτι σημαντικο ́ τμη ́μα
 (EE 1989, L 40, σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους των ενδιαφερομε ́νων κυ ́κλων αναγνωρι ́ζει, χα ́ρη στο
 G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, P. J. G. Kapteyn, ση ́μα, το προϊο ́ν ως προερχο ́μενο απο ́ συγκεκριμε ́νη
 J.-P. Puissochet, G. Hirsch και P. Jann, προε ́δρους τμη ́ματος, επιχει ́ρηση, πρε ́πει εν πα ́ση περιπτω ́ σει να δεχθει ́ ́οτι
 G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann (ειση- πληρου ́ται η προϋπο ́θεση που απαιτει ́ται για την καταχω ́-
 γητη ́), D. A. O. Edward, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: ριση του ση ́ματος.
 Γ. Κοσμα ́ς, γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοι-
 κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 4 Μαι ̈́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο — το κοινοτικο ́ δι ́καιο δεν στερει ́ απο ́ την αρμο ́δια αρχη ́
 διατακτικο ́: τη δυνατο ́τητα, αν αντιμετωπι ́ζει ιδιαι ́τερες δυσχε ́ρειες
 για την αξιολο ́γηση του διακριτικου ́ χαρακτη ́ρα του
 1) Το ́αρθρο 3, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ', της πρω ́ της οδηγι ́ας ση ́ματος του οποι ́ου ζητει ́ται η καταχω ́ ριση, να προσφυ ́-
 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988, γει, υπο ́ τις προβλεπο ́μενες στο εθνικο ́ της δι ́καιο προϋπο-
 για την προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ ν των κρατω ́ ν μελω
 ́ ν περι ́ θε ́σεις, σε δημοσκο ́πηση, προκειμε ́νου να διαφωτισθει ́.
 σημα ́των, ́εχει την ́εννοια ́οτι
 — δεν περιορι ́ζεται στην απαγο ́ρευση της καταχωρι ́σεως (1) ΕΕ C 166 της 31.5.1997.
 των γεωγραφικω ́ ν ονομασιω ́ ν ως σημα ́των αποκλειστικα ́
 και μο ́νον στις περιπτω ́ σεις κατα ́ τις οποι ́ες οι εν λο ́γω


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/46
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 17ης Σεπτεμβρίου 2007 — Γαλλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-240/04) (1)
 (Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας - Επενδύσεις - Ανακοίνωση των σχεδίων επενδύσεων στην Επιτροπή - Λεπτομερής διαδικασία - Κανονισμός (Ευρατόμ) 1352/2003 - Αναρμοδιότητα της Επιτροπής - Άρθρα 41 ΕΑ έως 44 ΕΑ - Αρχή της ασφάλειας δικαίου)
 (2007/C 269/81)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικά F. Alabrune, G. de Bergues, C. Lemaire και E. Puisais, στη συνέχεια G. de Bergues και S. Gasri)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Μ. Πατακιά)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της προσφεύγουσας: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: C.-D. Quassowski και A. Tiemann) και Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: αρχικά D. Haven, στη συνέχεια A. Hubert, επικουρούμενοι από τον J.-F. De Bock, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση του κανονισμού (Ευρατόμ) 1352/2003 της Επιτροπής, της 23ης Ιουλίου 2003, για την τροποποίηση του κανονισμού (EΚ) 1209/2000, περί προσδιορισμού των διαδικασιών για την πραγματοποίηση των ανακοινώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 41 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας (ΕΕ L 192, σ. 15).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει τον κανονισμό (Ευρατόμ) 1352/2003 της Επιτροπής, της 23ης Ιουλίου 2003, για την τροποποίηση του κανονισμού (EΚ) 1209/2000, περί προσδιορισμού των διαδικασιών για την πραγματοποίηση των ανακοινώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 41 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της Γαλλικής Δημοκρατίας.
 3)
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το Βασίλειο του Βελγίου φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 304 της 13.12.2003 (πρώην υπόθεση C-455/03).


text:
 8.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/3
 Αναίρεση που άσκησαν στις 23 Μαρτίου 2015 οι Teva Pharma BV και Teva Pharmaceuticals Europe BV κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 22 Ιανουαρίου 2015 στην υπόθεση T-140/12, Teva Pharma BV και Teva Pharmaceuticals Europe BV και Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA)
 (Υπόθεση C-138/15 P)
 (2015/C 190/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Teva Pharma BV και Teva Pharmaceuticals Europe BV (εκπρόσωποι: G. Morgan, Solicitor, K. Bacon, Barrister και E. S. Mackenzie, Solicitor)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου·
 —
 να ακυρώσει την περιεχόμενη στο έγγραφο της 24ης Ιανουαρίου 2012 απόφαση του ΕΜΑ περί απορρίψεως της αιτήσεώς τους για τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας·
 —
 να καταδικάσει τον EMA στα δικαστικά έξοδα of the Appellants.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων τους, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν έναν και μοναδικό λόγο αναιρέσεως, ήτοι ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΚ) 141/2000 (1). Πιο συγκεκριμένα, του προσάπτουν τρία χωριστά νομικά σφάλματα. Πρώτον, ισχυρίζονται ότι το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως το άρθρο 8, παράγραφος 3, σε συνδυασμό με το 8, παράγραφος 1, του ως άνω κανονισμού, αφού έπρεπε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όταν, βάσει της παρεκκλίσεως του άρθρου 8, παράγραφος 3, χορηγείται άδεια για δεύτερο παρόμοιο φάρμακο, τότε και αυτό καλύπτεται από την εμπορική αποκλειστικότητα η οποία προβλέπεται υπέρ του πρώτου ορφανού φαρμάκου από το άρθρο 8, παράγραφος 1.
 Δεύτερον, κατά τις αναιρεσείουσες, το Γενικό Δικαστήριο κακώς έκρινε ότι ο τρόπος με τον οποίο ερμήνευσε το άρθρο 8 δεν έχει ως αποτέλεσμα την επέκταση της εμπορικής αποκλειστικότητας που αναγνωρίζεται υπέρ του πρώτου προϊόντος.
 Τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο δεν αντιλήφθηκε και, ως εκ τούτου, δεν ανέλυσε ορθώς τον λόγο ακυρώσεως τον οποίο είχαν προβάλει επικουρικώς οι αναιρεσείουσες υποστηρίζοντας πρωτοδίκως ότι, ακόμη και αν έπρεπε κατ’ αρχήν να αναγνωριστεί και υπέρ του δεύτερου προϊόντος εμπορική αποκλειστικότητα για ορισμένη χρονική περίοδο, τούτο δεν θα σήμαινε ότι θα απαγορευόταν να κυκλοφορήσει στην αγορά μια γενόσημη εκδοχή του πρώτου προϊόντος.
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο να αποφανθεί οριστικώς ακυρώνοντας την προσβαλλόμενη απόφαση του ΕΜΑ.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 141/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1999, για τα ορφανά φάρμακα (ΕΕ 2000, L 18, σ. 1).


text:
 11.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 3ης Ιουλίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-215/06) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Παράλειψη εκτιμήσεως των περιβαλλοντικών επιπτώσεων σχεδίων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ - Εκ των υστέρων νομιμοποίηση)
 (2008/C 260/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: D. Lawunmi και D. Recchia)
 Καθής: Ιρλανδία (εκπρόσωποι: D. O'Hagan, J. Connolly, SC, και G. Simons, BL)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρα 2, 4 και 5 έως 10 της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ L 175, σ. 40) — Μη λήψη μέτρων προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι τα σχέδια που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας θα υποβάλλονται σε μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Παραλείποντας να θεσπίσει όλες τις απαραίτητες διατάξεις ώστε:
 —
 τα σχέδια που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ L 175, σ. 40), τόσο πριν όσο και μετά τις τροποποιήσεις που εισήγαγε η οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 1997 (ΕΕ L 73, σ. 5), να υποβάλλονται, πριν από την ολική ή τη μερική εκτέλεσή τους, σε εξέταση, προκειμένου να διαπιστωθεί αν χρειάζεται εκτίμηση των περιβαλλοντικών τους επιπτώσεων και, στη συνέχεια, αν είναι πιθανό ότι θα έχουν σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις λόγω της φύσεως, του μεγέθους ή της θέσεώς τους, να υποβάλλονται σε εκτίμηση όσον αφορά τις επιπτώσεις τους, σύμφωνα με τα άρθρα 5 έως 10 της οδηγίας 85/337, και
 —
 πριν τη χορήγηση των αδειών για την κατασκευή αιολικού πάρκου και για τις συναφείς δραστηριότητες στο Derrybrien της κομητείας του Galway, καθώς και πριν την πραγματοποίηση των εργασιών, να διενεργηθεί εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, σύμφωνα με τα άρθρα 5 έως 10 της οδηγίας 85/337, τόσο πριν όσο και μετά τις τροποποιήσεις που εισήγαγε η οδηγία 97/11, η Ιρλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2, 4 και 5 έως 10 της εν λόγω οδηγίας.
 2)
 Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 178 της 29.7.2006.


text:
 4.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 153/49
 Προσφυγή της 11ης Μαΐου 2009 — Spa Monopole κατά ΓΕΕΑ — Club de Golf Peralada (WINE SPA)
 (Υπόθεση T-183/09)
 2009/C 153/93
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV (Spa, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: L. De Brouwer, E. Cornu και O. Klimis, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Club de Golf Peralada, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Μαρτίου 2009 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις R 1231/2005-4 και R 1250/2005-4· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Club Golf de Peralada, SA
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «WINE SPA», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 5, 16, 24, 25 και 42
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Πολλά καταχωρισμένα εθνικά, διεθνή και κοινοτικά σήματα «SPA» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 32 και 42, αντιστοίχως· καταχωρισμένο διεθνές και καταχωρισμένο στην Μπενελούξ σήμα «LES THERMES DE SPA» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3 και 42· καταχωρισμένο γερμανικό σήμα «SPA MONOPOLE S.A. SPA», για προϊόντα της κλάσεως 3· S.A. SPA Monopole, Compagnie fermière de Spa, σε συντομογραφία S.A. Spa Monopole N.V., ανώνυμη εταιρία, προστατευόμενη στο Βέλγιο εταιρική επωνυμία· Les Thermes de Spa, Place Royale 2, 4900 Spa, Βέλγιο, προστατευόμενη στο Βέλγιο εμπορική επωνυμία
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Μερική ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών και απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση των άρθρων 75, παράγραφος 2, και 76, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου (1), εφόσον το τμήμα προσφυγών εξέδωσε την απόφασή του παραβιάζοντας την αρχή των δικαιωμάτων άμυνας, καθώς και την αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως· παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, εφόσον το τμήμα προσφυγών βάσισε την εκτίμησή του περί του διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος «SPA» επί εσφαλμένων και μη αποδεδειγμένων στοιχείων και δεν εκτίμησε την ομοιότητα των δύο εμπλεκομένων σημάτων όσον αφορά τα προϊόντα για τα οποία έχουν καταχωρισθεί ή έχει ζητηθεί η καταχώρισή τους. Τέλος, το τμήμα προσφυγών δεν εξέτασε αν η χρήση του οικείου κοινοτικού σήματος μπορεί να δημιουργήσει αδικαιολόγητο πλεονέκτημα από το προγενέστερο σήμα «SPA», ή να θίξει τον διακριτικό χαρακτήρα και τη φήμη του σήματος αυτού, παραβιάζοντας έτσι το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).


text:
C 219/12 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14.9.2002
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-144/01 (1) σεως C-279/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Βασιλείου της Σουηδίας.
 (2002/C 219/23)
 (1 ) EE C 245 της 1.9.2001.
 Με διάταξη της 4ης Ιουνίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-144/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Βασιλείου της Ισπανίας.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-365/01 (1)
 ( 1) EE C 161 της 2.6.2001.
 (2002/C 219/27)
 Με διάταξη της 5ης Ιουνίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-247/01 (1) σεως C-365/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Ιρλανδίας.
 (2002/C 219/24)
 (1 ) EE C 317 της 10.11.2001.
 Με διάταξη της 20ής Ιουνίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-247/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Βασιλείου της Σουηδίας.
 ( 1) EE C 227 της 11.8.2001. ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-391/01 (1)
 (2002/C 219/28)
 Με διάταξη της 27ης Ιουνίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-258/01 (1) των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-391/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας.
 (2002/C 219/25)
 (1 ) EE C 348 της 8.12.2001.
 Με διάταξη της 14ης Μαι ̈́ου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-258/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) EE C 245 της 1.9.2001. ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-412/01 (1)
 (2002/C 219/29)
 Με διάταξη της 7ης Ιουνίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-279/01 (1) των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-412/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 (2002/C 219/26) Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 (1 ) EE C 348 της 8.12.2001.
 Με διάταξη της 20ής Ιουνίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-


text:
 22.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 462/25
 Προσφυγή της 21ης Σεπτεμβρίου 2014 — Servier κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-691/14)
 (2014/C 462/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Servier SAS (Suresnes, Γαλλία)· Servier Laboratories Ltd (Wexham, Ηνωμένο Βασίλειο) και Les Laboratoires Servier SAS (Suresnes) (εκπρόσωποι: I. S. Forrester, QC, J. Killick, barrister, O. de Juvigny, δικηγόρος, και M.-I. F. Utges Manley, solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, τα άρθρα 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 και 8 της αποφάσεως της Επιτροπής C (2014) 4955 τελικό, της 9ης Ιουλίου 2014, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 και του άρθρου 102 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης [AT.39.612 — Périndopril (Servier)], καθόσον αφορούν τις Servier S.A.S, Les Laboratoires Servier και Servier Laboratories Limited·
 —
 επικουρικώς, να ασκήσει την πλήρη δικαιοδοσία του ώστε να μειώσει σημαντικά το ποσόν του προστίμου που επιβλήθηκε στις Servier S.A.S, Les Laboratoires Servier και Servier Laboratories Limited με το άρθρο 7 της εν λόγω αποφάσεως·
 —
 να επεκτείνει υπέρ των Servier S.A.S, Les Laboratoires Servier και Servier Laboratories Limited τα ευεργετικά αποτελέσματα της τυχόν, εν όλω ή έν μέρει, ακυρώσεως της αποφάσεως στην υπόθεση επί της προσφυγής που άσκησε η Biogaran·
 —
 να διατάξει οποιοδήποτε μέτρο κρίνει αναγκαίο·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν δεκαεπτά λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται διαδικαστική πλημμέλεια, επειδή η επιβεβαίωση του αποτελέσματος της έρευνας είχε προκαταληφθεί. Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή, αφού χαρακτήρισε δημοσίως μετά τη λήξη της κλαδικής έρευνας τον συγκεκριμένο κλάδο «σάπιο», επιδίωξε πάση θυσία να επιβεβαιώσει τον χαρακτηρισμό αυτόν με την απόφασή της, ακόμη και αν αυτό συνεπαγόταν την παραμόρφωση και αναδιατύπωση των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση ουσιώδους τύπου, καθόσον, αφενός, η συμβουλευτική επιτροπή συμπράξεων και δεσποζουσών θέσεων η οποία γνωμοδοτεί υποχρεωτικά πριν την έκδοση οποιασδήποτε αποφάσεως κατά το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1) δεν συγκλήθηκε εγκαίρως και, αφετέρου, στη συνεδρίαση της εν λόγω επιτροπής συμμετείχαν οι εκπρόσωποι τριών μόνο κρατών μελών.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται προσβολή του δικαιώματος πραγματικής προσφυγής, επειδή η Επιτροπή απηύθυνε στις προσφεύγουσες απόφαση 919 σελίδων, χωρίς να λάβει υπόψη τους χρονικούς περιορισμούς και τους τηρητέους τύπους για την άσκηση προσφυγής.
 4.
 Με τον τέταρτο έως και τον δωδέκατο λόγο προβάλλονται πολλαπλή πλάνη εκτιμήσεως και πλάνη περί το δίκαιο, επειδή η Επιτροπή έκρινε εσφαλμένως ότι οι συμφωνίες φιλικού διακανονισμού μεταξύ των προσφευγουσών, αφενός, και των Niche, Matrix, Teva, Krka και Lupin, αφετέρου, συνιστούσαν παραβάσεις του άρθρου 101 ΣΛΕΕ.
 —
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ειδικότερα ότι, προκειμένου να κρίνει ότι οι συμφωνίες συνιστούν «εξ αντικειμένου» περιορισμό, η Επιτροπή στηρίχθηκε σε τρία στοιχεία τα οποία όρισε με τόσο ευρύ τρόπο ώστε τα κατέστησε αλυσιτελή για τη διάκριση μεταξύ των θεμιτών φιλικών διακανονισμών και των συμπράξεων που είναι αντίθετες προς τους κανόνες του ανταγωνισμού (ύπαρξη μεταβιβάσεως αξίας που αποτελεί κίνητρο για τη συμφωνία του παραγωγού γενόσημων φαρμάκων, η οποία εν τέλει σημαίνει οποιοδήποτε εμπορικό κέρδος, περιορισμός του ανταγωνισμού, ο οποίος εν τέλει σημαίνει οποιοδήποτε περιορισμό της ελευθερίας ασκήσεως εμπορικής δραστηριότητας του παραγωγού γενόσημων φαρμάκων, και δυνητικός ανταγωνισμός μεταξύ των μερών, ο οποίος εν τέλει σημαίνει έλλειψη εμποδίου το οποίο καθιστά απολύτως αδύνατη τη μελλοντική είσοδο του παραγωγού γενόσημων φαρμάκων στην αγορά).
 —
 Επιπλέον, η Επιτροπή, παρερμηνεύοντας τον θεμιτό σκοπό και το πλαίσιο των συμφωνιών (ιδίως μη λαμβάνοντας υπόψη, παρά την πραγματικότητα, την ύπαρξη σημαντικών δυσχερειών οφειλόμενων σε τεχνικούς και ρυθμιστικούς λόγους, οι οποίες εμποδίζουν την είσοδο των παραγωγών γενόσημων φαρμάκων στην αγορά, καθώς και την ύπαρξη παράλληλων ένδικων διαφορών), υπέπεσε σε πολλαπλή πλάνη εκτιμήσεως, κρίνοντας ότι οι συμφωνίες είχαν ως αντικείμενο τον περιορισμό του ανταγωνισμού.
 —
 Τέλος, για την εξέταση των «αποτελεσμάτων» των συμφωνιών παρατίθεται αντιφατική αιτιολογία, ενώ η Επιτροπή δεν έκανε χρήση ευλογοφανούς αντιπαραδείγματος. Ειδικότερα, η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται σε εκ των προτέρων ανάλυση υποθετικών αποτελεσμάτων, επαναλαμβάνοντας σχεδόν την ανάλυση ανά αντικείμενο κατά παράβαση της νομολογίας, με αποτέλεσμα να γίνεται δεκτή η ύπαρξη αποτελεσμάτων αντίθετων προς τους κανόνες του ανταγωνισμού παρά την ανυπαρξία οποιουδήποτε πραγματικού αποτελέσματος στην αγορά.
 5.
 Με τον δέκατο τρίτο λόγο προβάλλεται επικουρικώς πλάνη εκτιμήσεως και πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον η Επιτροπή έκρινε πλασματικά ότι οι συμφωνίες μεταξύ των προσφευγουσών, αφενός, και των Niche, Matrix, Teva, Krka και Lupin, αφετέρου, συνιστούσαν πέντε χωριστές παραβάσεις.
 6.
 Με τον δέκατο τέταρτο λόγο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον η Επιτροπή περιόρισε εσφαλμένα και τεχνητά τη σχετική αγορά τελικών προϊόντων μόνο στο μόριο της περινδοπρίλης, αποκλείοντας τους λοιπούς δεκαπέντε αναστολείς μετατρεπτικού ενζύμου που κυκλοφορούν στην αγορά.
 7.
 Με τον δέκατο τέταρτο λόγο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον η Επιτροπή έκρινε εσφαλμένα ότι οι προσφεύγουσες κατείχαν δεσπόζουσα θέση στη σχετική αγορά. Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η κρίση αυτή της Επιτροπής οφείλεται στον τεχνητό περιορισμό της σχετικής αγοράς μόνο στην περινδοπρίλη.
 8.
 Με τον δέκατο έκτο λόγο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον εσφαλμένα η Επιτροπή έκρινε ότι οι προσφεύγουσες είναι επιχειρήσεις που κατέχουν δεσπόζουσα θέση στην αγορά της «τεχνολογίας».
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή όρισε κατά τρόπο ο οποίος δεν είναι αρκούντως σαφής και, σε κάθε περίπτωση, είναι εσφαλμένος αγορά προηγούμενου σταδίου για την «τεχνολογία», η οποία όμως ορίζεται όπως η αγορά των τελικών προϊόντων, και έκρινε εσφαλμένα ότι η Servier είχε δεσπόζουσα θέση στην υποθετική αυτή αγορά.
 9.
 Με τον δέκατο έβδομο λόγο προβάλλεται πλάνη εκτιμήσεως και πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον η Επιτροπή έκρινε εσφαλμένα ότι οι προσφεύγουσες είχαν προβεί σε καταχρηστική εκμετάλλευση δεσπόζουσας θέσεως συνάπτοντας συμφωνίες φιλικού διακανονισμού (κατ’ αυτόν τον τρόπο η Επιτροπή εφάρμοσε κατά τις προσφεύγουσες ταυτοχρόνως τα άρθρα 101 και 102 ΣΛΕΕ για τα ίδια πραγματικά περιστατικά, κατά παράβαση της νομολογίας) και αποκτώντας τεχνολογία ευρισκόμενη σε πρώιμο στάδιο από ευρωπαϊκή μικρομεσαία επιχείρηση.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).


text:
 28.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/26
 Προσφυγή του Alessandro Ianniello κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 8 Ιουνίου 2004
 (Υπόθεση T-205/04)
 (2004/C 217/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Alessandro Ianniello, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τους Stéphane Rondriques και Yola Minatchy, με τόπο επιδόσεων το Λουξεμβούργο, άσκησε στις 8 Ιουνίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 την ακύρωση της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ), της 18ης Φεβρουαρίου 2004, με την οποία δίδεται απάντηση στην ένσταση του Alessandro Ianniello, καθώς και την ακύρωση της εκθέσεως αξιολογήσεως της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος για το διάστημα από 1η Ιουλίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου 2002,
 —
 να αναγνωρίσει την εξωσυμβατική ευθύνη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η οποία απορρέει από την προσβαλλόμενη απόφαση και την εκπρόθεσμη σύνταξη της εκθέσεως αξιολογήσεως της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος για το διάστημα από 1η Ιουλίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου 2002,
 —
 να επιδικάσει στον προσφεύγοντα αποζημίωση ύψους 5 000 ευρώ για τη ζημία που αυτός υπέστη,
 —
 να καταδικάσει την καθής σε όλα τα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Η παρούσα προσφυγή βάλλει κατά της αποφάσεως της ΑΔΑ, της 18ης Φεβρουαρίου 2004, με την οποία αφενός απορρίφθηκε η ένσταση του προσφεύγοντος, με αίτημα την επανεξέταση της εκθέσεως αξιολογήσεως της σταδιοδρομίας του για το διάστημα από 1η Ιουλίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου 2002, και αφετέρου δεν κρίθηκε σκόπιμη η διεξαγωγή διοικητικής έρευνας σχετικά με ορισμένα έγγραφα που προσκομίσθηκαν ενώπιον της επιτροπής ίσης εκπροσωπήσεως της Γενικής Διευθύνσεως Εξωτερικών Υποθέσεων.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών του, ο προσφεύγων επικαλείται παραβάσεις ουσιώδους τύπου, ήτοι προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, παραβίαση του καθήκοντος αμεροληψίας της διοικητικής αρχής και παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως των πράξεων.
 Περαιτέρω, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν λαμβάνει υπόψη το δικαίωμα του προσφεύγοντος στην προστασία των προσωπικών του δεδομένων, το καθήκον προνοίας και την αρχή της χρηστής διοικήσεως.


text:
 25.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/35
 Προσφυγή της 20ής Νοεμβρίου 2013 — AIC κατά ΓΕΕΑ — ACV Manufacturing (Ενθέματα εναλλάκτη θερμότητας)
 (Υπόθεση T-617/13)
 2014/C 24/66
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: AIC S.A. (Gdynia, Πολωνία) (εκπρόσωπος: J. Radłowski, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: ACV Manufacturing (Seneffe, Βέλγιο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 10ης Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση R 688/2012-3·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας και στα δικαστικά έξοδα ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το σχέδιο ή υπόδειγμα για το προϊόν που περιγράφεται ως «ένθετο εναλλάκτη θερμότητας» — Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο υπ' αριθ. 1137 152-0002
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Προβάλλεται ότι το σχέδιο ή υπόδειγμα δεν πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 4, παράγραφοι 1 και 2, σε συνδυασμό με τα άρθρα 5 και 6 και ιδίως με το άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (RDC)
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: το επίμαχο καταχωρισθέν κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα κηρύσσεται άκυρο
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 25, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το άρθρο 4, παράγραφος 2, του κανονισμού για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (RDC).


text:
 14.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 367/19
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 24ης Οκτωβρίου 2013 [αίτηση του Finanzgericht Hamburg (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Metropol Spielstätten Unternehmergesellschaft (haftungsbeschränkt) κατά Finanzamt Hamburg-Bergedorf
 (Υπόθεση C-440/12) (1)
 (Φορολογία - ΦΠΑ - Τυχερά παίγνια - Ρύθμιση κράτους μέλους υπάγουσα σωρευτικώς σε ΦΠΑ και ειδικό τέλος την εκμετάλλευση παιγνιομηχανημάτων για μικρά κέρδη - Επιτρέπεται - Βάση επιβολής φόρου - Δυνατότητα του υποκειμένου στον φόρο να μετακυλίσει τον ΦΠΑ)
 2013/C 367/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Hamburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Metropol Spielstätten Unternehmergesellschaft (haftungsbeschränkt)
 κατά
 Finanzamt Hamburg-Bergedorf
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Finanzgericht Hamburg — Ερμηνεία των άρθρων 1, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, 73, 135, παράγραφος 1, στοιχείο θ' καθώς και 401 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Φορολόγηση των τυχηρών παιγνίων — Ρύθμιση κράτους μέλους δυνάμει της οποίας η εκμετάλλευση παιγνιομηχανημάτων για μικρά κέρδη υπόκειται σωρευτικώς σε ΦΠΑ και ειδικό φόρο
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 401 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, ερμηνευόμενο σε συνδυασμό με το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο θ', αυτής, έχει την έννοια ότι ο φόρος προστιθέμενης αξίας και ο ειδικός εθνικός φόρος επί των τυχερών παιγνίων μπορούν να εισπράττονται σωρευτικώς, υπό τον όρο ότι ο ειδικός εθνικός φόρος δεν έχει τον χαρακτήρα φόρου κύκλου εργασιών.
 2)
 Τα άρθρα 1, παράγραφος 2, πρώτη περίοδος, και 73 της οδηγίας 2006/112 δεν αντιτίθενται σε εθνική διάταξη ή πρακτική κατά την οποία ως βάση υπολογισμού του φόρου, όσον αφορά την εκμετάλλευση παιγνιομηχανημάτων με δυνατότητα κέρδους, λαμβάνεται το ποσό που συγκεντρώνεται στο ταμείο του μηχανήματος μετά την παρέλευση συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος.
 3)
 Το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/112 δεν αντιτίθεται σε εθνικό σύστημα μη εναρμονισμένου φόρου, στο πλαίσιο του οποίου ο οφειλόμενος φόρος προστιθέμενης αξίας εκπίπτει από τον εν λόγω μη εναρμονισμένο φόρο.
 (1) ΕΕ C 389 της 15.12.2012.


text:
C 304/20 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 13.12.2003
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά υποθέσεως C-28/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2003 Βασιλείου της Ισπανίας.
 (Υπόθεση C-460/03)
 (1) ΕΕ C 68 της 16.3.2002.
 (2003/C 304/29)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον X. Lewis και τον Μ. Κωνσταντινίδη, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-162/02 (1)
 Κοινοτήτων, στις 31 Οκτωβρίου 2003, προσφυγή κατά της
 Ιρλανδίας.
 (2003/C 304/32)
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 1) να διαπιστώσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει τις Με διάταξη της 14ης Αυγούστου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 αναγκαίες για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2000/53/ΕΚ υποθέσεως C-162/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της κατά Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας.
 18ης Σεπτεμβρίου 2000, για τα οχήματα στο τέλος του
 κύκλου ζωής τους (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 από την οδηγία αυτή και, ειδικότερα, από το άρθρο 10, (1) ΕΕ C 156 της 29.6.2002.
 παράγραφος 1, καθώς και από τη Συνθήκη περί ιδρύσεως
 της Ευρωπαϊκής Κοινότητας·
 2) να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-231/02 (1)
 Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη (2003/C 304/33)
 έληξε στις 21 Απριλίου 2002.
 (1) ΕΕ L 269 της 21.10.2000, σ. 34. Με διάταξη της 18ης Σεπτεμβρίου 2003 o Πρόεδρος του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-231/02 (αίτηση του Bundesvergabeamt για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Neumayer Bauges.m.b.H.
 κατά Αbwasserverband Großraum Bruck an der Leitha.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-379/01 (1)
 (1) EE C 219 της 14.9.2002.
 (2003/C 304/30)
 Με διάταξη της 16ης Σεπτεμβρίου 2003 o Πρόεδρος του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-379/01 (αίτηση του Bundesvergabeamt για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ortner GmbH κατά ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-380/02 (1)
 Αllgemeine Unfallversicherungsanstalt.
 (2003/C 304/34)
 (1) ΕΕ C 3 της 5.1.2002.
 Με διάταξη της 18ης Σεπτεμβρίου 2003 o Πρόεδρος του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-380/02 (αίτηση του Unabhängiger
 Verwaltungssenat des Landes Vorarlberg για την έκδοση προδι-
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-28/02 (1) καστικής αποφάσεως): Fantom Gebäudereinigung GmbH κατά
 Stadt Dornbirn.
 (2003/C 304/31)
 (1) EE C 7 της 11.1.2003.
 Με διάταξη της 1ης Αυγούστου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της