text:
 20.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/37
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 30ής Απριλίου 2009 — Itochu κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-12/03) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά κονσολών βιντεοπαιχνιδιών και κασετών παιχνιδιών συμβατών με τις κονσόλες παιχνιδιών Nintendo - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Περιορισμός των παραλλήλων εξαγωγών - Δυνατότητα καταλογισμού της παραβατικής συμπεριφοράς - Πρόστιμα - Διαφορετική μεταχείριση - Αποτρεπτικό αποτέλεσμα - Διάρκεια της παραβάσεως - Ελαφρυντικές περιστάσεις - Συνεργασία κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας)
 2009/C 141/74
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Itochu Corp. (Τόκιο, Ιαπωνία) (εκπρόσωποι: Y. Shibasaki, G. van Gerven και T. Franchoo, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς, P. Hellström και O. Beynet, και, στη συνέχεια, F. Castillo de la Torre και Ο. Beynet)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως των άρθρων 1, 3 και 5 της αποφάσεως 2003/675/ΕΚ της Επιτροπής, της 30ής Οκτωβρίου 2002, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (COMP/35.587 PO Video Games, COMP/35.706 PO Nintendo Distribution και COMP/36.321 Omega — Nintendo) (ΕΕ 2003, L 255, σ. 33), καθόσον αφορούν την προσφεύγουσα, ή, επικουρικώς, αίτημα μειώσεως του ποσού του επιβληθέντος σ’ αυτήν προστίμου.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Itochu Corp. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 55 της 8.3.2003.


text:
5 . 4. 97 EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 108/3
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (δεύτερο τμήμα) (πέμπτο τμήμα)
 της 20ής Φεβρουάριου 1997 της 20ής Φεβρουάριου 1997
 στην υπόθεση C-114/94: Intelligente systemen, Database στις συνεκδικασθεισες υποθεσεις C-88/95, C-102/95 και
 toepassingen, Elektronische diensten BV (IDE) κατά C-103/95 (αιτήσεις του Juzgado de lο Social Santiago de
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') Compostela για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 (Ρήτρα διαιτησίας — Σύμβαση σχετική με την κατάρτιση Bernardina Martínez Losada, Manuel Fernández Balado, José
 συστήματος λογισμικού — Αγωγή περί αποπληρωμής του Paredes κατά Instituto Nacional de Empleo (Inem), Instituto
 οφειλομένου ποσού και καταβολής αποζημιώσεως — A ντα Nacional de la Seguridad Social (INSS)(')
 γωγή με αίτημα την επιστροφή των προκαταβληθέντων (Αρθρα 48και 51 της συνθήκης ΕΚ— Αρθρα 4, 48 και 67του
 ποσών) κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 14Θ8/71 — Επίδομα ανεργίας για
 (97/0 108/04) τους άνω των 52 ετών)
 (97/C 108/05 )
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική) (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφρ αση θα δημο σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας τον Δικαστηρίου»)
 Στις συνεκδικασθεισες υποθεσεις C-88/95 , C-102/95 και
 Στην υπόθεση C-1 14/94 Intelligente systemen, Database toe C- 1 03/95 , με αντικείμενο τρεις αιτήσεις του Juzgado de lο
 passingen, Elektronische diensten BV (IDE), εταιρία ολλαν Social de Santiago de Compostela (Ισπανία) προς το Δικα
 δικού δικαίου , με έδρα το Maassluis (Κάτω Χώρες), εκπρο στήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με
 σωπούμενη από τον J. A. M. van de Sande, δικηγόρο τις οποίες ζητήθηκε, στο πλαίσιο των διαφορών που εκκρε
 Ρότερνταμ, 102 , Wijnhaven , Ρότερνταμ, κατά Επιτροπής των μούν ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Bernardina
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. C. Jessen και M. Martinez Losada, Manuel Fernândez Balado, José Paredes,
 van der Woude), με αντικείμενο , αφενός, αγωγή με την οποία αφενός, και Instituto Nacional de Empleo (Inem ), Instituto
 ζητήθηκε η καταβολή του οφειλομένου υπολοίπου της ανώ Nacional de la Seguridad Social (INSS), αφετέρου , η έκδοση
 τατης επιδοτήσεως που προβλέπεται στη συναφθείσα μεταξύ προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρ
 των διαδίκων σύμβαση και η καταβολή αποζημιώσεως και, θρων 4, 48 και 67 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1408/71 του
 αφετέρου , ανταγωγή με την οποία ζητήθηκε η επιστροφή των Συμβουλίου , της 14ης Ιουνίου 1971 , περί εφαρμογής των
 προκαταβληθέντων από την Επιτροπή ποσών, το Δικαστήριο συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς,
 (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους G. F. Mancini, πρό στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που
 εδρο τμήματος, G. Hirsch και R. Schintgen ( εισηγητή ), διακινούνται εντός της Κοινότητας , όπως τροποποιήθηκε και
 δικαστές , γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, γραμματέας: H. A. ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 2001 /83 του
 Rühl , κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 20 Φε Συμβουλίου , της 2ας Ιουνίου 1983 (2), o οποίος τροποποιήθη
 βρουαρίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: κε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 1248/92 του Συμβουλίου ,
 της 30ής Απριλίου 1992 (3), καθώς και των άρθρων 48 και 51
 της συνθήκης ΕΚ , το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα ), συγκείμε
 νο από τους J. C. Moitinho de Almeida , πρόεδρο τμήματος,
 1 . Απορρίπτει την αγωγή της Intelligente systemen, Database C. Gulmann , D. A. O. Edward (εισηγητή ), J. -P. Puissochet και
 toepassingen, Elektronische diensten BV (IDE). M. Wathelet, δικαστές, γενικός εισαγγελέας : C. O. Lenz,
 γραμματέας: H. von Holstein , βοηθός γραμματέας, εξέδωσε
 στις 20 Φεβρουαρίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατα
 κτικό :
 2. Υποχρεώνει την IDE να επιστρέψει το ποσο των
 533 456 Ecu, πλέον τόκων προς 7,97% ετησίως, από της
 29ης Ιουλίου 1994. 1 . Ένα επίδομα όπως αυτο που προβλέπεται από τον
 ισπανικό γενικό νόμο περί κοινωνικής ασφαλίσεως για
 τους ανέργους ηλικίας άνω των 52 ετών αποτελεί παροχή
 ανεργίας υπό την έννοια του άρθρον 4 παράγραφος 1 του
 3 . Καταδικάζει την IDE στα δικαστικά έξοδα. κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου, της
 14ης Ιουνίου 1971 , περί εφαρμογής των συστημάτων
 κοινοτικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μι
 (>) ΕΕ αριθ . C 146 της 28 . 5 . 1994. σθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τονς που διακι
 νούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και
 ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2001/83 του
 Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983, o οποίος τροποποιή
 θηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1248/92 τον Συμβου
 λίου, της 30ής Απριλίου 1992.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 3.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 104/45
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — Ρουμανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-145/15) (1)
 ([ΕΓΤΕ και ΕΓΤΑΑ - Μέτρα με βάση την έκταση - Δαπάνες αποκλειόμενες από τη χρηματοδότηση - Κατ’ αποκοπήν δημοσιονομικές διορθώσεις - Άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) 1306/2013 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Αναλογικότητα])
 (2017/C 104/63)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ρουμανία (εκπρόσωποι: αρχικώς R. H. Radu, V. Angelescu, R. Mangu, D. Bulancea, N. Horumbă, E. Mierlea και T. Crainic, στη συνέχεια δε από τους R. H. Radu, V. Angelescu, R. Mangu, N. Horumbă, E. Mierlea και T. Crainic)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Biolan και G. von Rintelen)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την εν μέρει ακύρωση της εκτελεστικής αποφάσεως (ΕΕ) 2015/103 της Επιτροπής, της 16ης Ιανουαρίου 2015, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ 2015, L 16, σ. 33).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2015/103 της Επιτροπής, της 16ης Ιανουαρίου 2015, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), κατά το μέρος που αφορά τη Ρουμανία.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα έξοδα της Ρουμανίας.
 (1) EE C 178 της 1.6.2015.


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/36
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 30ής Σεπτεμβρίου 2009 — Akzo Nobel κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-175/05) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά μονοχλωριοξικού οξέος - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Προσφυγή ακυρώσεως - Παραδεκτό - Κατανομή της αγοράς και καθορισμός των τιμών - Καταλογισμός της παραβατικής συμπεριφοράς - Πρόστιμα - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Σοβαρότητα και διάρκεια της παράβασης - Αποτρεπτικό αποτέλεσμα)
 2009/C 282/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Akzo Nobel NV (Arnhem, Κάτω Χώρες)· Akzo Nobel Nederland BV (Arnhem)· Akzo Nobel AB (Στοκχόλμη, Σουηδία)· Akzo Nobel Chemicals BV (Amersfoort, Κάτω Χώρες)· Akzo Nobel Functional Chemicals BV (Amersfoort)· Akzo Nobel Base Chemicals AB (Skoghall, Σουηδία)· και Eka Chemicals AB (Bohus, Σουηδία) (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Swaak και A. Käyhkö, στη συνέχεια C. Swaak και M. van der Woude, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς P. Hellström και F. Amato, στη συνέχεια A. Bouquet και X. Lewis)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως C (2004) 4876 τελικό της Επιτροπής, της 19ης Ιανουαρίου 2005, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/E-1/37.773 — AMCA), και, επικουρικώς, μείωση του επιβληθέντος στις προσφεύγουσες προστίμου.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τις Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Nederland BV, Akzo Nobel AB, Akzo Nobel Chemicals BV, Akzo Nobel Functional Chemicals BV, Akzo Nobel Base Chemicals AB και Eka Chemicals AB στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 171 της 9.7.2005.


text:
C 299/34 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 26.9.98
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT dijarseäyç cqallaseäay: Blanca Pastor, jtäqia tpókkgkoy dioijgä-
 sgy 17gy Iotkiäot 1998 rexy, eneädxre rsiy 14 Iotkiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho
 diasajsijoä:
 rsgm tpoäherg T-28/97, AgneÁs Hubert jasó Episqopgäy sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä.
 (Tpókkgkoi Ç Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Lesóherg/Amaso- 2. Jóhe diódijoy ueäqei sa dijarsijó eänodó sot.
 poheäsgrg Ç Rtlueäqom sgy tpgqeriäay Ç èkkeiwg aisioko-
 ciäay Ç Acxcgä apofglixärexy) (1) EE C 166 sgy 31.5.1997.
 (98/C 299/57)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Rsgm tpoäherg S-28/97, AgneÁs Hubert, tpókkgkoy sgy Epi- APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy Bqtnekkxäm, sgy 16gy Iotkiäot 1998
 ejpqorxpotälemg apoä som Marc-Albert Lucas, dijgcoäqo
 Kieäcgy, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco sg dijgcoäqo Eve- rsgm tpoäherg T-81/97, Regione Toscana jasó Episqopgäy sxm
 lyne Korn, 21, rue de Nassau, jasó Episqopgäy sxm Etqx- Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 paøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Gianluigi Valsesia, Chri- (Leroceiajó okojkgqxleäma pqocqóllasa Ç Joimosijgä
 stine Berardis-Kayser jai Denis Waelbroeck), le amsijeiälemo, vqglasodosijgä rtmdqolgä Ç Jamomirloäy (EOJ) aqih. 4256/
 auemoäy lem, aiäsgla ajtqxärexy sgy apouórexy sgy Epi- 88 Ç Jamomirloäy (EOJ) aqih. 2085/93)
 sqopgäy sgy 27gy Laqsiäot 1996, peqiä akkacgäy sgy heärexy
 eqcariäay sgy pqoruetäcotray Ç emócotray, aueseäqot de, (98/C 299/59)
 aiäsgla apofglixärexy cia sgm apojasórsarg sgy tkijgäy (Ckxärra diadijariäay: g isakijgä)
 fgliäay jai vqglasijgäy ijamopoigärexy cia sgm ghijgä bkóbg
 siy opoiäey g pqoruetäcotra Ç emócotra irvtqiäfesai oäsi Rsgm tpoäherg S-81/97, Regione Toscana (Peqiueäqeia sgy
 tpeärsg apoä sgm apoäuarg atsgä, so Pqxsodijeiäo (seäsaqso Sorjómgy), ejpqorxpotälemg apoä soty Vito Vacchi jai Lucia
 slgäla), rtcjeiälemo apoä sgm P. Lindt, Pqoäedqo, jai apoä soty Bora, dijgcoäqoty Ukxqemsiäay, le amsiäjkgso rso Kotnel-
 K. Lenaerts jai J. D. Cooke, dijarseäy, cqallaseäay: B. botäqco som Paolo Benocci, 50, rue de Vianden, jasó Epi-
 Pastor, jtäqioy tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 17 Iotkiäot sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Paolo
 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: Ziotti jai Alberto Dal Ferro), le amsijeiälemo aiäsgrg ajtqxä-
 rexy pokkxäm pqónexm sgy Episqopgäy rvesijó le sgm ecje-
 1. Apoqqiäpei sgm pqorutcgä-acxcgä. jqileämg joimosijgä rtmdqolgä pot pqooqifoäsam cia so rveädio
 2. èjarsoy diódijoy ueäqei sa dijó sot dijarsijó eänoda. tpÂ aqih. 88.20.IS.006.0 (eäqca acxcxäm poriälot tädasoy rsgm
 Sorjómg), so Pqxsodijeiäo (sqiäso slgäla), rtcjeiälemo apoä sg
 (1) EE C 131 sgy 26.4.1997. V. Tiili, Pqoäedqo, jai soty C. P. BrieÈt jai A. Potocki, dija-
 rseäy, cqallaseäay: J. Palacio Gónzalez, tpókkgko dioijgärexy,
 eneädxre rsiy 16 Iotkiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho dia-
 sajsijoä:
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT 1. Ajtqxämei sgm peqikalbamoälemg rso eäccqauo sgy 31gy
 sgy 14gy Iotkiäot 1998 Iamotaqiäot 1997 apoäuarg.
 rsgm tpoäherg T-42/97, Giorgio Lebedef jasó Episqopgäy sxm 2. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg jasó sa
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) koipó.
 (Loämiloi tpókkgkoi Ç Òqmgrg voqgcgärexy Ûaporpórexy 3. G Episqopgä ha ueäqei sa dijarsijó eänoda.
 cia rtmdijakirsijotäy koäcotyë sot oqifoleämot apoä rtmdija-
 kirsijgä oqcómxrg pqorxäpot Ç Paqadejsoä) (1) EE C 166 sgy 31.5.1997.
 (98/C 299/58)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Rsgm tpoäherg S-42/97, Giorgio Lebedef, tpókkgkoy sgy Epi- APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy Senninger-
 berg (Kotnelbotäqco), ejpqorxpotälemoy apoä som Gilles sgy 16gy Iotkiäot 1998
 BouneÂou, dijgcoäqo Kotnelbotäqcot, le soäpo epidoärexm rso rsgm tpoäherg T-195/97, Kia Motors Nederland BV jai
 Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo sot seketsaiäot, 4, rue Broeckman Motorships BV jasó Episqopgäy sxm Etqx-
 de l'Avenir, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm paøjxäm Joimosgäsxm (1)
 (ejpqoärxpoi: Gianluigi Valsesia jai Julian Currall), le amsi- (Apoäuarg sgy Episqopgäy le sgm opoiäa diapirsxämesai oäsi g
 jeiälemo aiäsgrg, auemoäy, ajtqxärexy sgy apouórexy sgy epirsqougä sxm eiracxcijxäm darlxäm dem eiämai dijaiokocg-
 Episqopgäy, sgy 12gy Laðot 1996, le sgm opoiäa dem eäcime leämg Ç Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Òqhqo 239 sot sekxmeia-
 dejsgä gä Ûapoärparg cia rtmdijakirsijotäy koäcotyë sot pqo- jotä jxädija Ç Tpovqeäxrg aisiokocgärexy)
 ruetäcomsoy, oäpxy eiäve fgsgärei g rtmdijakirsijgä oqcómxrgä
 sot, jai epamenesórexy jóhe Ûaporpórexy cia rtmdijaki- (98/C 299/60)
 rsijotäy koäcotyë pot eiäve voqgcgheiä rso paqekhoäm, aueseä-
 (Ckxärra diadijariäay: g okkamdijgä)
 qot, amacmxqiärexy sgy ekkeiäwexy moliloäsgsay sgy diadija-
 riäay peqiä Ûaporpórexy cia rtmdijakirsijotäy koäcotyë, so Rsgm tpoäherg S-195/97, Kia Motors Nederland BV, le eädqa
 Pqxsodijeiäo (pqxäso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty B. Vester- so Vianen (Jósx Vxäqey), jai Broeckman Motorships BV, le
 dorf, Pqoäedqo, jai R. M. Moura Ramos jai P. Mengozzi, eädqa so Qoässeqmsal (Jósx Vxäqey), ejpqorxpotälemey apoä


text:
 16.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/15
 Προσφυγή της 27ης Νοεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πολωνίας
 (Υπόθεση C-544/12)
 2013/C 46/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Hetsch, K. Simonsson και J. Hottiaux)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας, παραλείποντας να θεσπίσει όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή της οδηγίας 2009/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2009, για τα αερολιμενικά τέλη (1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να τα κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 1 και 6, παράγραφος 2, και τα άρθρα 7, 8, 9 και 13 της εν λόγω οδηγίας·
 —
 να επιβάλει στη Δημοκρατία της Πολωνίας, σύμφωνα με το άρθρο 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, ημερήσια χρηματική ποινή ύψους 75 002,88 ευρώ, υπολογιζόμενη από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως στην παρούσα υπόθεση, λόγω μη συμμορφώσεως προς την υποχρέωση κοινοποιήσεως των μέτρων μεταφοράς στην εθνική έννομη τάξη της οδηγίας 2009/12/ΕΚ·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2009/12/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 15 Μαρτίου 2011.
 (1) EE L 70, σ. 11.


text:
 15.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 16ης Μαρτίου 2017 [αίτηση του Commissione Tribunaria Provinciale di Torino (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Bimotor SpA κατά Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale II di Torino
 (Υπόθεση C-211/16) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Φόρος προστιθέμενης αξίας - Αρχή της φορολογικής ουδετερότητας - Εθνική νομοθεσία προβλέπουσα σταθερό ανώτατο όριο το οποίο περιορίζει το ύψος του πιστωτικού υπολοίπου ή του υπερβάλλοντος ποσού του φόρου προστιθέμενης αξίας το οποίο δύναται να επιστραφεί ή συμψηφιστεί))
 (2017/C 151/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Commissione Tributaria Provinciale di Torino
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Bimotor SpA
 κατά
 Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale II di Torino
 Διατακτικό
 Το άρθρο 183, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2010/45/ΕΕ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2010, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία περιορίζει τον συμψηφισμό ορισμένων φορολογικών οφειλών με πιστωτικά υπόλοιπα φόρου προστιθέμενης αξίας σε συγκεκριμένο ανώτατο ποσό, για κάθε φορολογική περίοδο, στον βαθμό που η εθνική έννομη τάξη προβλέπει ότι ο υποκείμενος στον φόρο έχει, σε κάθε περίπτωση, δυνατότητα ανακτήσεως του συνολικού πιστωτικού υπολοίπου του φόρου προστιθέμενης αξίας εντός εύλογης προθεσμίας.
 (1) ΕΕ C 251 της 11.7.2016.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 14ης Δεκεμβρίου 2006 (αίτηση του Tribunal Supremo για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Confederación Espanola de Empresarios de Estaciones de Servicio κατά Companía Espanola de Petróleos SA
 (Υπόθεση C-217/05) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Συμφωνίες μεταξύ επιχειρήσεων - Άρθρο 85 της Συνθήκης ΕΟΚ (το οποίο κατέστη άρθρο 85 της Συνθήκης ΕΚ, νυν άρθρο 81 ΕΚ) - Άρθρα 10 έως 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1984/83 - Συμβάσεις αποκλειστικής προμήθειας καυσίμων μεταξύ πρατηριούχων και επιχειρήσεων πετρελαίων καλούμενες «συμβάσεις πρακτορείας εγγυημένων πωλήσεων» και«συμβάσεις αντιπροσωπείας»)
 (2006/C 331/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Confederación Española de Empresarios de Estaciones de Servicio
 κατά
 Companía Espanola de Petróleos SA
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Ερμηνεία των άρθρων 10 έως 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1984/83 της Επιτροπής της 22ας Ιουνίου 1983, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης σε κατηγορίες συμφωνιών αποκλειστικής προμήθειας (EE L 173, σ. 5) — Συμβάσεις αποκλειστικής διανομής καυσίμων, οι οποίες χαρακτηρίζονται μεν ως συμβάσεις εμπορικής αντιπροσωπείας ή πρακτορείας, αλλά περιέχουν συγκεκριμένα στοιχεία
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Το άρθρο 85 της Συνθήκης ΕΟΚ (το οποίο κατέστη άρθρο 85 της Συνθήκης ΕΚ, νυν άρθρο 81 ΕΚ) έχει εφαρμογή σε συναφθείσα μεταξύ προμηθευτή και πρατηριούχου σύμβαση αποκλειστικής διανομής καυσίμων κινήσεως και θερμάνσεως, όπως η επίμαχη στο πλαίσιο της κύριας δίκης, όταν ο πρατηριούχος αυτός αναλαμβάνει, κατά ένα μη αμελητέο ποσοστό, έναν ή περισσότερους από τους οικονομικούς και εμπορικούς κινδύνους που συνδέονται με την πώληση σε τρίτους.
 2)
 Τα άρθρα 10 έως 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1984/83 της Επιτροπής, της 22ας Ιουνίου 1983, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης σε κατηγορίες συμφωνιών αποκλειστικής προμήθειας, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι μια τέτοια σύμβαση δεν καλύπτεται από τον εν λόγω κανονισμό, καθόσον προβλέπει την υποχρέωση του πρατηριούχου να τηρεί την καθορισθείσα από τον προμηθευτή τελική τιμή πωλήσεως στο κοινό.
 (1) ΕΕ C 193 της 6.8.2005.


text:
 10.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/28
 Προσφυγή της 13ης Απριλίου 2015 — Sopra Steria Group κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-181/15)
 (2015/C 262/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sopra Steria Group SA (Annecy-le-Vieux, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Verlinden, R. Martens, και J. Joossen, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την αγνώστου ημερομηνίας απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για έναρξη διαδικασίας διαπραγματεύσεως χωρίς τη δημοσίευση προκηρύξεως διαγωνισμού για NPE-15.8·
 —
 να ακυρώσει οποιαδήποτε απόφαση έχει ενδεχομένως λάβει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την περαιτέρω συνέχιση της διαδικασίας διαπραγματεύσεως χωρίς τη δημοσίευση προκηρύξεως·
 —
 να κηρύξει άκυρη (άκυρες) τη σύμβαση (τις συμβάσεις) που ενδεχομένως συνάφθηκε (συνάφθηκαν) βάσει της διαδικασίας διαπραγματεύσεως χωρίς τη δημοσίευση προκηρύξεως διαγωνισμού για NPE-15.8·
 —
 να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει έναν λόγο ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από παράβαση των άρθρων 102, 103 και 104, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού και του άρθρου 134, παράγραφός 1, στοιχείο γ', των κανόνων εφαρμογής, καθιστώντας συνεπώς ανίσχυρη την αγνώστης ημερομηνίας απόφαση για έναρξη διαδικασίας διαπραγματεύσεως χωρίς προηγούμενη δημοσίευση προκηρύξεως διαγωνισμού.
 Κατά την προσφεύγουσα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κίνησε μη νομίμως και καταχρηστικώς τη διαδικασία διαπραγματεύσεως χωρίς προηγούμενη δημοσίευση προκηρύξεως διαγωνισμού, αντί να επισημάνει τον εξαιρετικό χαρακτήρα της εν λόγω διαδικασίας, η προσφυγή στην οποία έπρεπε να είναι δικαιολογημένη από νομικής απόψεως (δεδομένης επίσης της υποχρεώσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να διασφαλίσει ότι όλες οι διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων θα πραγματοποιούνται με την ευρύτερη δυνατή διαδικασία ανταγωνισμού, πρβλ. άρθρο 102, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού). Όπως διατείνεται η προσφεύγουσα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν προέβαλε καμία τέτοια αιτιολόγηση, ούτε συνέτρεχαν λόγοι επιτακτικής επείγουσας ανάγκης, οφειλόμενης σε απρόβλεπτα συμβάντα μη δυνάμενα να αποδοθούν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (όπως απαιτείται για την εφαρμογή του άρθρου 134, παράγραφος 1, στοιχείο γ', των κανόνων εφαρμογής).


text:
C 316/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.11.2000
 1. 'Εχει το α ́ρθρο 22 της οδηγι ́ας 93/36/EOK (1), της 2. Επιτρεπο ́ταν να αυξηθου ́ν οι καθοριζο ́μενες για Αμβου ́ργο
 14ης Ιουνι ́ου 1993, την ́εννοια ο ́τι τα αρμο ́δια εθνικα ́ και Fac. Atlant τιμε ́ς κατα ́ το ποσο ́ των υποτιθεμε ́νων
 δικαστη ́ρια υποχρεου ́νται να προστατευ ́ουν τους πολι ́τες της μεταφορικω ́ν εξο ́δων υ ́ψους 3,8 Ecu ανα ́ το ́νο;
 Ενω ́σεως που θι ́γονται απο ́ πρα ́ξεις που ́εχουν εκδοθει ́
 κατα ́ παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, καταφευ ́γοντας 3. Επιτρεπο ́ταν κατα ́ την εξευ ́ρεση της τελικη ́ς τιμη ́ς αναφορα ́ς
 ειδικο ́τερα στον προβλεπο ́μενο απο ́ το α ́ρθρο 5 του εθνικου ́ να ληφθου ́ν ως βα ́ση αμιγω ́ς λογιστικω ́ς εξευρισκο ́μενες
 νο ́μου 2248, της 20.3.1865, μηχανισμο ́ της μη εφαρμογη ́ς, με ́σες τιμε ́ς χωρι ́ς να ληφθου ́ν υπο ́ψη οι διαφορετικε ́ς
 και προκειμε ́νου περι ́ ρητρω ́ν προκηρυ ́ξεως διαγωνισμου ́ ποσο ́τητες εμπορι ́ας κατα ́ τους επιμε ́ρους μη ́νες της χρονικη ́ς
 που προσκρου ́ουν μεν στο κοινοτικο ́ δι ́καιο, δεν ́εχουν περιο ́δου υπολογισμου ́;
 προσβληθει ́ ο ́μως εντο ́ς της τασσομε ́νης απο ́ το εθνικο ́
 δικονομικο ́ δι ́καιο συ ́ντομης αποσβεστικη ́ς προθεσμι ́ας, για 4. Στην περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στα ερωτη ́ματα 1
 να εφαρμο ́σουν αυτεπαγγε ́λτως το κοινοτικο ́ δι ́καιο, κα ́θε ́εως 3: Πα ́σχει ο κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 525/93 ως προς τις
 φορα ́ που ενδε ́χεται αφενο ́ς μεν η εφαρμογη ́ του κοινοτικου ́ προϋποθε ́σεις που θε ́τει για τον υπολογισμο ́ του τελικου ́
 δικαι ́ου να εμποδι ́ζεται η ́ τουλα ́χιστον να δυσχεραι ́νεται, περιφερειακου ́ ποσου ́ αναφορα ́ς λο ́γω ελλει ́ψεως αιτιολογι ́ας
 αφετε ́ρου δε να συντρε ́χει δημο ́σιο συμφε ́ρον κοινοτικη ́ς η ́ υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 253 (πρω ́ην α ́ρθρου 190) της
 εθνικη ́ς εμπνευ ́σεως δικαιολογου ́ν την εφαρμογη ́ αυτη ́; Συνθη ́κης ΕΚ;
 2. 'Αγει στο ́διο
 ι συμπε ́ρασμα το α ́ρθρο 6, παρα ́γραφος 2, της 5. Ει ́ναι το ́σον ουσιω ́δης η εν λο ́γω ́ελλειψη αιτιολογι ́ας ω ́στε
 Συνθη ́κης για την Ευρωπαϊκη ́ 'Ενωση, το οποι ́ο, κωδικοποιω ́- να οδηγει ́ στην ακυρο ́τητα η ́ τη μερικη ́ ακυρο ́τητα του
 ντας τον εκ με ́ρους της Ενω ́σεως σεβασμο ́ των θεμελιωδω ́ν κανονισμου ́;
 δικαιωμα ́των τα οποι ́α κατοχυρω ́νει η Ευρωπαϊκη ́ Συ ́μβαση
 για την Προστασι ́α των ∆ικαιωμα ́των του Ανθρω ́που και των
 Θεμελιωδω ́ν Ελευθεριω ́ν, υιοθετει ́ την αρχη ́ της αποτελεσμα- (1) EE L 56 της 9.3.1993, σ. 18.
 τικη ́ς ́ενδικης προστασι ́ας, την οποι ́α διατυπω ́νουν τα α ́ρθρα 6
 και 13 της εν λο ́γω Συμβα ́σεως;
 (1) EE L 199 της 9.8.1993, σ. 1.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 του Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου που ασκη ́θηκε
 στις 11 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 (Υπο ́θεση C-335/00)
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Bayerisches Verwaltungsgericht Regensburg με
 δια ́ταξη της 30η ́ς Αυγου ́στου 2000 στην υπο ́θεση Maria (2000/C 316/31)
 Weber και Martin Weber κατα ́ Freistaat Bayern
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 (Υπο ́θεση C-328/00) τον Gérard Berscheid, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο
 στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος
 της ́διας
 ι υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις
 (2000/C 316/30) 11 Σεπτεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμ-
 βου ́ργου.
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Αυγου ́στου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 6 Σεπτεμβρι ́ου 2000, το Bayerisches Verwaltungsgericht Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Regensburg, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς Maria Weber και Martin
 Weber κατα ́ Freistaat Bayern, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ 1) να διαπιστω ́σει ο ́τι το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου,
 απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των μη θε ́τοντας σε ισχυ ́ εμπροθε ́σμως τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς,
 εξη ́ς ερωτημα ́των: κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμ-
 μορφωθει ́ με
 1. Ει ́χε το δικαι ́ωμα η Επιτροπη ́ κατα ́ τον καθορισμο ́ του τελικου ́
 περιφερειακου ́ ποσου ́ αναφορα ́ς κατα ́ παρε ́κκλιση απο ́ το — την οδηγι ́α 98/68/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της
 παρα ́ρτημα Ι του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 525/93(1) να μη λα ́βει 10ης Σεπτεμβρι ́ου 1998, για την κατα ́ρτιση του τυπο-
 υπο ́ψη τις τιμε ́ς αναφορα ́ς των μηνω ́ν της χρονικη ́ς περιο ́δου ποιημε ́νου εγγρα ́φου που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 9,
 μεταξυ ́ 1ης Ιουλι ́ου 1992 και Ιανουαρι ́ου 1993, να συνυπο- παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 95/53/ΕΚ του Συμβουλι ́ου
 λογι ́σει τιμε ́ς αναφορα ́ς των μηνω ́ν μετα ́ την αναφερθει ́σα και τον καθορισμο ́ ορισμε ́νων κανο ́νων για τους ελε ́γ-
 χρονικη ́ περι ́οδο και να αντικαταστη ́σει με μι ́α εκτι ́μηση τα χους κατα ́ την εισαγωγη ́ στην Κοινο ́τητα ζωοτροφω ́ν
 στοιχει ́α τιμω ́ν αναφορα ́ς που ́ελειπαν; απο ́ τρι ́τες χω ́ρες (1),


text:
 22.6.96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 180/27
 Διαγραφή της υποθέσεως C-294/94 (') Διαγραφή της υποθέσεως C-230/95 (')
 (96/C 180/64) (96/C 180/68)
 Με διάταξη της 12ης Μαρτίου 1996, o Προεδρος του Δικα Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 1996, o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη διαγραφή
 γραφή της υποθέσεως C-294/94 (αίτηση του Juzgado Central της υποθέσεως C-230/95 : Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένω
 de lo Pénal de la Audiencia Nacional για την έκδοση σης κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου .
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Louis Carlos
 Quintanilha . (') EE αριθ . C 208 της 12 . 8 . 1995 .
 (•) EE αριθ . C 351 της 10. 12.1994 .
 Διαγραφή της υποθέσεως C-256/95 (')
 (96/C 180/69)
 Διαγραφή της υποθέσεως C-310/94 (') Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 1996, o Προεδρος του Δικα
 (96/C 180/65 ) στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-256/93: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 Με διάταξη της 16ης Ιανουαρίου 1996 o Προεδρος του Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας.
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα)
 αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-310/94 (αίτηση του (') EE αριθ . C 248 της 23 . 9 . 1995 .
 tribunal de commerce de Saintes για την έκδοση προδικαστι
 κής αποφάσεως): Garage Ardon SA , Bernard Martin —
 Garage Colin-Martin, Relais de Saintonge Sàrl και Bernard
 Menet Sàrl κατά Garage Trabisco SA. Διαγραφή της υποθέσεως C-318/950
 (96/C 180/70)
 (') EE αριθ . C 380 tik 31 . 12 . 1994.
 Με διάταξη της 14ης Μαρτίου 1996, o Πρόεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-318-95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-20/95 (')
 (') EE αριθ . C 333 της 9. 12.1995 .
 (96/C 180/66)
 Με διάταξη της 12ης Μαρτίου 1996, o Πρόεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-20/95 (αίτηση του Juzgado Central de lo Διαγραφή της υποθέσεως C-374/95 (' )
 Pénal de la Audiencia Nacional για την έκδοση προδικαστι (96/C 180/71 )
 κής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Oscar Weg.
 Με διάταξη της 12ης Μαρτίου 1996, o Προεδρος του Δικα
 (') EE αριθ . C 74 της 25 . 3 . 1995 . στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-374/95 ( αίτηση του Industrial Tribunal,
 Southampton , για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 James Paul Barker κατά Service Children's Schools .
 Διαγραφή της υποθέσεως C-33/95 (' ) (') EE αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996 .
 (961C 180/67)
 Με διάταξη της 20ής Μαρτίου 1996, o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια Διαγραφή της υποθέσεως C-381/95 ( ')
 γραφή της υποθέσεως C-33/95 (αίτηση του tribunal de grande (96/C 180/72
 instance de Saint-Nazaire για την έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως ): Sàrl Polypièces κατά Directeur des services Με διάταξη της 27ης Μαρτίου 1996, o Πρόεδρος του Δικα
 fiscaux de Loire-Atlantique . στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-381 /95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 (') EE αριθ . C 74 TIK 25 . 3 . 1995 . Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας.
 (') EE αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996.


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/42
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 2ας Ιουνίου 2004
 στην υπόθεση Τ-123/03, Pfizer Ltd κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Φάρμακα για ανθρώπινη χρήση - Κίνηση της διαδικασίας του άρθρου 32 της οδηγίας 2001/83/ΕΚ, δυνάμει του άρθρου 30 της οδηγίας αυτής - Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξη δεκτική προσφυγής - Προπαρασκευαστική πράξη - Απαράδεκτο»)
 (2004/C 228/95)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση T-123/03, Pfizer Ltd, με έδρα το Sandwich, Kent (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενη από τους D. Anderson, QC, K. Bacon, barrister, I. Dodds-Smith και T. Fox, solicitors, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένης από τους H. Støvlbaek και X. Lewis, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 6ης Ιανουαρίου 2003 να κινήσει μια διαδικασία υποβολής των ανακυπτόντων ζητημάτων στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Αξιολόγησης Φαρμάκων (ΕΟΑΦ), δυνάμει του άρθρου 30 της οδηγίας 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (EE L 311, σ. 67), σχετικά με το Lopid, το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, πρόεδρο, V. Tiili και Μ. Βηλαρά, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, στις 2 Ιουνίου 2004 εκδίδει την ακόλουθη διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 171 της 19.7.2003.


text:
 14.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 302/28
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour administrative (Λουξεμβούργο) στις 24 Ιουλίου 2015 — Maxime Lefort κατά Ministre de l'Enseignement supérieur et de la recherche
 (Υπόθεση C-403/15)
 (2015/C 302/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour administrative
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Maxime Lefort
 Καθού: Ministre de l'Enseignement supérieur et de la recherche
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Προκειμένου να τηρηθούν οι επιταγές περί απαγορεύσεως των διακρίσεων που απορρέουν από τις διατάξεις του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 492/2011 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2011, ο οποίος αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων στο εσωτερικό της Ένωσης, και του άρθρου 45, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, υπό το πρίσμα του άρθρου 33, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης από κοινού, ενδεχομένως, και με το άρθρο του 7, κατά τη συνεκτίμηση του πραγματικού βαθμού συνδέσεως σπουδαστή κατοίκου αλλοδαπής –και αιτούντος οικονομικό βοήθημα για ανώτατες σπουδές– με την κοινωνία και την αγορά εργασίας του Λουξεμβούργου, κράτους μέλους στο οποίο μεθοριακός εργαζόμενος απασχολείται ή ασκεί τη δραστηριότητά του υπό τους όρους του άρθρου 2bis του νόμου της 22ας Ιουνίου 2000 περί οικονομικού βοηθήματος του Δημοσίου για την πραγματοποίηση ανώτατων σπουδών, το οποίο προστέθηκε με τον νόμο της 19ης Ιουλίου 2013 ως άμεση συνέπεια της αποφάσεως του ΔΕΕ της 20ής Ιουνίου 2013 (υπόθεση C-20/12) (2),
 —
 πρέπει να γίνει δεκτό ότι η προϋπόθεση ο εν λόγω σπουδαστής να είναι «τέκνο» του προαναφερθέντος μεθοριακού εργαζομένου έχει την έννοια ότι ο σπουδαστής πρέπει να είναι «απευθείας και σε πρώτο βαθμό κατιών [του δεύτερου], η δε σχέση γονέα-τέκνου να προκύπτει από τον νόμο», και να δίδεται, ως εκ τούτου, έμφαση στη νομική σχέση γονέα-τέκνου μεταξύ του μεθοριακού εργαζομένου σπουδαστή και του σπουδαστή, λόγω της οποίας τεκμαίρεται ότι υπάρχει ο προαναφερθείς βαθμός συνδέσεως (με την κοινωνία και την αγορά εργασίας του Λουξεμβούργου), ή
 —
 πρέπει να δίδεται έμφαση στο γεγονός ότι ο μεθοριακός εργαζόμενος «εξακολουθεί να συντηρεί τον σπουδαστή», χωρίς να τον συνδέει κατ’ ανάγκη νομική σχέση γονέα-τέκνου με τον σπουδαστή, ιδίως, σε περίπτωση που διαπιστώνεται η ύπαρξη κοινού οικογενειακού βίου ικανού να τον συνδέσει με έναν από τους γονείς του σπουδαστή με τον οποίο υπάρχει νομική σχέση γονέα-τέκνου;
 —
 Στη δεύτερη περίπτωση, πρέπει η –εξ ορισμού μη υποχρεωτική– συμβολή του μεθοριακού εργαζομένου στη διατροφή του τέκνου να πληροί ορισμένα ουσιαστικά κριτήρια, σε περίπτωση που δεν προέρχεται μόνο από αυτόν αλλά παρέχεται παράλληλα με τη συμβολή του ή των γονέων που συνδέονται με νομική σχέση γονέα-τέκνου με τον σπουδαστή και, ως εκ τούτου, υπέχουν νομική υποχρέωση διατροφής έναντι αυτού;
 (1) EE L 141, σ. 1.
 (2) EU:C:2013:411.


text:
 4.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 146/37
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Μαρτίου 2015 — Intermark κατά ΓΕΕΑ — Coca-Cola (RIENERGY Cola)
 (Υπόθεση T-384/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος RIENERGY Cola - Προγενέστερο κοινοτικό εικονιστικό σήμα Coca-Cola και προγενέστερο κοινοτικό λεκτικό σήμα COCA COLA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 146/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Intermark Srl (Stei, Ρουμανία) (εκπρόσωπος: αρχικώς Á. László, εν συνεχεία B. Bozóki, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Pohlmann, εν συνεχεία M. Fischer)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: The Coca-Cola Company (Ατλάντα, Γεωργία, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: L. Alonso Domingo, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 6ης Μαΐου 2013 (υπόθεση R 1116/2012-2) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των The Coca-Cola Company και Intermark Srl.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Intermark Srl στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 260 της 7.9.2013.


text:
 24.2.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 42/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 11ης Ιανουαρίου 2007 [αίτηση του College van Beroep voor het bedrijfsleven (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Vonk Dairy Products BV κατά Productschap Zuivel
 (Υπόθεση C-279/05) (1)
 (Γεωργία - Κοινή οργάνωση των αγορών - Τυρί - Άρθρα 16 έως 18 του κανονισμού (EΟK) 3665/87 - Διαφοροποιημένες επιστροφές λόγω εξαγωγής - Σχεδόν άμεση επανεξαγωγή από τη χώρα εισαγωγής - Απόδειξη καταχρηστικής πρακτικής - Αναζήτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων - Άρθρο 3, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 - Διαρκής ή επαναλαμβανόμενη παρατυπία)
 (2007/C 42/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 College van Beroep voor het bedrijfsleven
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Vonk Dairy Products BV
 κατά
 Productschap Zuivel
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Ερμηνεία των άρθρων 16 έως 18 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1987, για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα (ΕΕ L 351, σ. 1), όπως είχε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών — Ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 312, σ. 1) — Διαφοροποιημένες επιστροφές που δεν οφείλονται σε περίπτωση καταχρηστικής επανεξαγωγής από τον εξαγωγέα — Καθορισμός των σχετικών κριτηρίων — Διαρκής ή επαναλαμβανόμενη «παρατυπία»
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Στο πλαίσιο μιας διαδικασίας ανακλήσεως και ανακτήσεως διαφοροποιημένων επιστροφών λόγω εξαγωγής που καταβλήθηκαν οριστικά βάσει του κανονισμού (EΟK) 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1987, για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα, προς διαπίστωση του αχρεωστήτου των πιο πάνω επιστροφών απαιτείται απόδειξη καταχρηστικής πρακτικής του εξαγωγέα, προσκομισθείσα σύμφωνα με τους κανόνες του εθνικού δικαίου.
 2)
 Κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, μια «παρατυπία» είναι διαρκής ή επαναλαμβανόμενη όταν έχει γίνει από κοινοτικό επιχειρηματία ο οποίος αντλεί οικονομικά οφέλη από ένα σύνολο όμοιων πράξεων που συνιστούν παράβαση της ίδιας διατάξεως του κοινοτικού δικαίου. Εν προκειμένω, δεν ασκεί επιρροή το γεγονός ότι η «παρατυπία» αφορά ένα σχετικά μικρό μέρος όλων των συναλλαγών σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και ότι οι συναλλαγές σχετικά με τις οποίες διαπιστώθηκε η «παρατυπία» αφορούν πάντοτε διαφορετικές παρτίδες.
 (1) ΕΕ C 257 της 15.10.2005.


text:
18.3.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 79/35
 Το προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της 14ης Ιουλι ́ου Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα συμπι ́πτουν με τα
 1999, καθ' ο ́σον χαρακτηρι ́ζει ως κρατικη ́ ενι ́σχυση, κατα ́ την προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση Τ-346/99, Diputación Foral de
 ́εννοια του α ́ρθρου 87 ΕΚ, τη μει ́ωση της βα ́σεως υπολογισμου ́ Alava κατα ́ Επιτροπη ́ς.
 του φο ́ρου εταιριω ́ν υπε ́ρ των νεοϊδρυομε ́νων επιχειρη ́σεων,
 την οποι ́α προβλε ́πει το α ́ρθρο 26 της Norma Foral de
 Gipuzkoa 7/1996·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν
 εξο ́δων.
 Προσφυγη ́ του Miroslav Mišković κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως, που ασκη ́θηκε στις 8 ∆εκεμβρι ́ου 1999
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα συμπι ́πτουν με τα (Υπο ́θεση Τ-349/99)
 προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση Τ-346/99, Diputación Foral de
 Alava κατα ́ Επιτροπη ́ς. (2000/C 79/75)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Ο Miroslav Mišković, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους Nicolas
 Rollason και Tim Eicke, με αντικλη ́τους στο Λουξεμβου ́ργο
 τους δικηγο ́ρους Elvinger, Hoss & Prussen, 2, Place Winston
 Churchill, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Προσφυγη ́ του Territorio Histórico de Bizkaia, Bizkaiko
 Κοινοτη ́των στις 8 ∆εκεμβρι ́ου 1999 προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβου-
 Foru Aldundia — Diputación Foral de Bizkaia κατα ́
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 6 ∆εκεμβρι ́ου 1999
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (Υπο ́θεση Τ-348/99)
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση 1999/612/ΚΕΠΠΑ του
 Συμβουλι ́ου·
 (2000/C 79/74)
 — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Το Territorio Histórico de Bizkaia, Bizkaiko Foru Aldundia,
 Diputación Foral de Bizkaia, με ́εδρα τη Bizkaia (Ισπανι ́α), Η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση του Συμβουλι ́ου, που θεσπι ́ζει με ́τρα
 εκπροσωπου ́μενο απο ́ τους Antonio Creus Carreras, δικηγο ́ρο προς εκτε ́λεση της κοινη ́ς θε ́σεως 1999/318/ΚΕΠΠΑ σχετικα ́ με
 Βαρκελω ́νης, και Begoña Uriarte Valiente, δικηγο ́ρο Μαδρι ́της, προ ́σθετα περιοριστικα ́ με ́τρα κατα ́ της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρα-
 του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Cuatrecasas, Av. de Cortenbergh τι ́ας της Γιουγκοσλαβι ́ας, περιλαμβα ́νει, μεταξυ ́ α ́λλων, τον
 60, στις Βρυξε ́λλες, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των προσφευ ́γοντα σε κατα ́λογο προσω ́πων στα οποι ́α απαγορευ ́εται η
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 6 ∆εκεμβρι ́ου 1999 προσφυγη ́ κατα ́ ει ́σοδος στα εδα ́φη των κρατω ́ν μελω ́ν.
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Ο προσφευ ́γων βα ́λλει κατα ́ της νομικη ́ς βα ́σεως την οποι ́α επε ́λεξε
 το Συμβου ́λιο. Απο ́ της ενα ́ρξεως της ισχυ ́ος της Συνθη ́κης του
 Το προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 'Αμστερνταμ, τα με ́τρα που αφορου ́ν την πολιτικη ́ μεταναστευ ́σεως
 και ασυ ́λου υπη ́χθησαν στην κατα ́ τον Τι ́τλο IV ΕΚ αποκλειστικη ́
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της 14ης Ιουλι ́ου αρμοδιο ́τητα. Επομε ́νως, το Συμβου ́λιο, στηρι ́ζοντας την προσβαλ-
 1999, καθ' ο ́σον χαρακτηρι ́ζει ως κρατικη ́ ενι ́σχυση, κατα ́ την λο ́μενη απο ́φαση στον Τι ́τλο V ΕΕ, επε ́λεξε εσφαλμε ́νη νομικη ́ βα ́ση
 ́εννοια του α ́ρθρου 87 ΕΚ, τη μει ́ωση της βα ́σεως υπολογισμου ́ για τις πρα ́ξεις του. Περαιτε ́ρω, επιβα ́λλοντας απαγο ́ρευση εισο ́δου
 του φο ́ρου εταιριω ́ν υπε ́ρ των νεοϊδρυομε ́νων επιχειρη ́σεων, υπο ́ τη νομικη ́ μορφη ́ αποφα ́σεως, το Συμβου ́λιο χρησιμοποι ́ησε
 την οποι ́α προβλε ́πει το α ́ρθρο 26 της Norma Foral de μια μορφη ́ νομικη ́ς πρα ́ξεως, την οποι ́α ου ́τε ο Τι ́τλος V ΕΕ ου ́τε ο
 Bizkaia 3/1996· Τι ́τλος IV ΕΚ προβλε ́πει για την παρου ́σα χρη ́ση.
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν
 εξο ́δων.


text:
C 305/2 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 7.12.2002
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 2) Το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 69/335
 έχει την έννοια ότι ο όρος «εισφορά αγαθών οποιασδήποτε
 (έκτο τμήμα) φύσεως», που χρησιμοποιείται στην εν λόγω διάταξη, αφορά
 τις πρόσθετες χρηματοπιστωτικές εισφορές τις οποίες κατα-
 της 17ης Οκτωβρίου 2002 βάλλει νέος εταίρος όχι προς την κεφαλαιουχική εταιρία
 την προβαίνουσα σε αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου,
 στην υπόθεση C-339/99 (αίτηση του Verwaltungsgerichthof αλλά προς τις θυγατρικές της, όταν από τα δεδομένα
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Energie της συγκεκριμένης υποθέσεως προκύπτει σαφώς ότι, από
 Steiermark Holding AG κατά Finanzlandesdirektion für οικονομικής απόψεως, η πράγματι επωφελούμενη από τις
 Steiermark (1) εισφορές αυτές είναι η εν λόγω εταιρία.
 («Οδηγία 69/335/ΕΟΚ — Έμμεσοι φόροι επιβαλλόμενοι 3) Οι εισφορές που πραγματοποιούνται υπό την επιφύλαξη της
 επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων — Φόρος εισφοράς εκπληρώσεως ανασταλτικής αιρέσεως συνιστούν εισφορές
 — Αύξηση του εταιρικού κεφαλαίου με έκδοση νέων κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο γ',
 μετοχών — Εισφορές καταβληθείσες κατά την είσοδο νέου της οδηγίας 69/335 μόνον εφόσον πληρωθεί η εν λόγω
 εταίρου στο εταιρικό κεφάλαιο — Εισφορές καταβληθεί- αίρεση.
 σες από τη μητρική εταιρία του νέου εταίρου — Εισφορές
 καταβληθείσες στις θυγατρικές της προβαίνουσας σε 4) Φόρος εισφοράς δεν συνιστά «υποχρέωση» ή «επιβάρυνση»
 αύξηση του εταιρικού της κεφαλαίου εταιρίας — Εισφορές κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο α',
 μη εισέτι καταβληθείσες») της οδηγίας 69/335.
 (2002/C 305/02)
 (1 ) ΕΕ C 352 της 4.12.1999.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-339/99, με αντικείμενο αίτηση του ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) προς το ∆ικαστήριο,
 κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο (έκτο τμήμα)
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος
 δικαστηρίου μεταξύ Εnergie Steiermark Holding AG και της 17ης Οκτωβρίου 2002
 Finanzlandesdirektion für Steiermark, η έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 4, παράγραφος 1, στην υπόθεση C-71/00 (αίτηση του Verwaltungsgerichtshof
 στοιχείο γ', και 5, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Develop
 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των Baudurchführungs- und Stadtentwicklungsgesellschaft
 εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων mbH κατά Finanzlandesdirektion für Wien,
 κεφαλαίων (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 20), όπως τροποποιήθηκε με Niederösterreich und Burgenland ( 1)
 την πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της ∆ημοκρατίας της
 Αυστρίας, της ∆ημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της («Οδηγία 69/335/ΕΟΚ — Έμμεσοι φόροι επιβαλλόμενοι
 Σουηδίας καθώς και των προσαρμογών των ιδρυτικών Συνθηκών επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων — Φόρος εισφοράς
 της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 1994, C 241, σ. 21, και ΕΕ 1995, — Εισφορά αγαθών οποιασδήποτε φύσεως — Έννοια —
 L 1, σ. 1), το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τον Χρηματοπιστωτικές εισφορές εκ μέρους της μητρικής εται-
 J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος, και τους R. Schintgen ρίας μιας εταιρίας η οποία αγόρασε τίτλους παρέχοντες
 (εισηγητή), Β. Σκουρή, F. Macken και J. N. Cunha Rodrigues, προνομιακά δικαιώματα εκδοθέντες από κεφαλαιουχική
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: εταιρία»)
 D. Louterman-Hubeau, προϊσταμένη τμήματος, εξέδωσε στις
 17 Οκτωβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: (2002/C 305/03)
 1) Το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας
 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των
 συγκεντρώσεων κεφαλαίων, όπως τροποποιήθηκε με την (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της ∆ημοκρατίας στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 της Αυστρίας, της ∆ημοκρατίας της Φινλανδίας και του
 Βασιλείου της Σουηδίας καθώς και των προσαρμογών των
 ιδρυτικών Συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει την Στην υπόθεση C-71/00, με αντικείμενο αίτηση του
 έννοια ότι ο όρος «εισφορά αγαθών οποιασδήποτε φύσεως», Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) προς το ∆ικαστήριο,
 που χρησιμοποιείται στην εν λόγω διάταξη, περιλαμβάνει κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο
 τις χρηματοπιστωτικές εισφορές μητρικής εταιρίας προς πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος
 κεφαλαιουχική εταιρία προβαίνουσα σε αύξηση του εταιρι- δικαστηρίου μεταξύ Develop Baudurchführungs- und
 κού της κεφαλαίου διά της εκδόσεως νέων μετοχών, προκει- Stadtentwicklungsgesellschaft mbH και Finanzlandesdirektion
 μένου να καταστεί δυνατή η αγορά αυτών των μετοχών für Wien, Niederösterreich und Burgenland, η έκδοση προδι-
 από θυγατρική της εν λόγω μητρικής εταιρίας. καστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 4,
 ---pagebreak--- 7.12.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 305/3
 παράγραφος 1, στοιχείο δ', της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβου- άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς
 λίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων φόρων των που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Roquette
 επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων (ΕΕ ειδ. έκδ. Frères SA και Directeur général de la concurrence, de la
 09/001, σ. 20), όπως τροποποιήθηκε με την πράξη περί των όρων consommation et de la répression des fraudes, παρισταμένης της
 προσχωρήσεως της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, της ∆ημοκρατίας Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η έκδοση προδικαστικής
 της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας καθώς και των αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 14 του κανο-
 προσαρμογών των ιδρυτικών Συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως νισμού 17 του Συμβουλίου, της 6ης Φεβρουαρίου 1962, πρώτου
 (ΕΕ 1994, C 241, σ. 21, και ΕΕ 1995, L 1, σ. 1), το ∆ικαστήριο κανονισμού εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης (ΕΕ
 (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τον J.-P. Puissochet, πρόεδρο ειδ. έκδ. 08/001, σ. 25), και της αποφάσεως της 21ης Σεπτεμβρίου
 τμήματος, και τους R. Schintgen (εισηγητή), C. Gulmann, 1989, 46/87 και 227/88, Hoechst κατά Επιτροπής (Συλλογή
 F. Macken, και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός 1989, σ. 2859), το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους
 εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, J.-P. Puissochet, M. Wathelet
 17 Οκτωβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: και R. Schintgen, προέδρους τμήματος, C. Gulmann,
 D. A. O. Edward, A. La Pergola (εισηγητή), P. Jann, Β. Σκουρή,
 Το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο δ', της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ τις F. Macken και Ν. Colneric, τους S. von Bahr και J. N. Cunha
 του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Mischo, γραμματέας:
 φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 22 Οκτωβρίου
 (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 20), όπως τροποποιήθηκε με την πράξη 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 περί των όρων προσχωρήσεως της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας,
 της ∆ημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας
 καθώς και των προσαρμογών των ιδρυτικών Συνθηκών της
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως, έχει την έννοια ότι υπόκεινται σε φόρο 1) ∆υνάμει της γενικής αρχής του κοινοτικού δικαίου που
 εισφοράς οι χρηματοπιστωτικές εισφορές στις οποίες προβαίνει επιτάσσει την προστασία από τις αυθαίρετες ή δυσαναλόγως
 μια μητρική εταιρία προς κεφαλαιουχική εταιρία αυξάνουσα επαχθείς παρεμβάσεις της δημόσιας αρχής στη σφαίρα της
 την εταιρική της περιουσία διά της εκδόσεως τίτλων παροχής ιδιωτικής δραστηριότητας ενός φυσικού ή νομικού προσώ-
 προνομιακών δικαιωμάτων, προκειμένου να καταστήσει δυνατή που, το εθνικό δικαστήριο που είναι αρμόδιο δυνάμει του
 την αγορά των τίτλων αυτών από θυγατρική της εν λόγω εσωτερικού δικαίου να παρέχει άδεια για επί τόπου έρευνες
 μητρικής εταιρίας. και κατασχέσεις στους χώρους των επιχειρήσεων, οι οποίες
 εικάζεται ότι έχουν παραβεί τους κανόνες του ανταγωνι-
 ( 1) ΕΕ C 149 της 27.5.2000. σμού, υποχρεούται να εξετάζει αν τα μέτρα εξαναγκασμού,
 που ζητούνται κατόπιν αιτήσεως αρωγής υποβληθείσας από
 την Επιτροπή κατ' εφαρμογή του άρθρου 14, παράγρα-
 φος 6, του κανονισμού 17 του Συμβουλίου, της 6ης Φεβρου-
 αρίου 1962, πρώτου κανονισμού εφαρμογής των
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης, δεν είναι αυθαίρετα ή
 δυσαναλόγως επαχθή σε σχέση με το αντικείμενο του
 της 22ας Οκτωβρίου 2002
 διαταχθέντος ελέγχου. Με την επιφύλαξη της εφαρμογής
 στην υπόθεση C-94/00 (αίτηση του Cour de cassation για των διατάξεων του εσωτερικού δικαίου που διέπουν την
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Roquette Frères εφαρμογή των μέτρων εξαναγκασμού, το κοινοτικό δίκαιο
 SA κατά Directeur général de la concurrence, de la απαγορεύει στο εθνικό δικαστήριο, κατά την άσκηση του
 consommation et de la répression des fraudes (1) ελέγχου του βασίμου των εν λόγω μέτρων, να βαίνει πέραν
 αυτού που απαιτείται από την προαναφερθείσα γενική
 («∆ίκαιο του ανταγωνισμού — Άρθρο 14, παράγραφοι 3 αρχή.
 και 6, του κανονισμού 17 — Απόφαση της Επιτροπής
 επιτάσσουσα τη διενέργεια ελέγχου — Αρωγή των εθνι-
 κών αρχών — Ερμηνεία της αποφάσεως της 21ης Σεπτεμ- 2) Το κοινοτικό δίκαιο υποχρεώνει την Επιτροπή να μεριμνά
 βρίου 1989, Hoechst κατά Επιτροπής — Γενικές αρχές — ώστε το εν λόγω δικαστήριο να διαθέτει όλα τα στοιχεία
 Προστασία από τις αυθαίρετες ή δυσαναλόγως επαχθείς που είναι απαραίτητα για να μπορεί να ασκεί τον έλεγχο
 παρεμβάσεις της δημόσιας αρχής στη σφαίρα της ιδιωτικής που του ανατίθεται. Συναφώς, στα πληροφοριακά στοιχεία
 δραστηριότητας νομικού προσώπου — Έκταση του ελέγ- που παρέχει η Επιτροπή πρέπει, κατ' αρχή, να περιλαμβά-
 χου του αρμόδιου εθνικού δικαστηρίου προς τον σκοπό νονται:
 παροχής άδειας εφαρμογής μέτρων εξαναγκασμού κατά
 επιχειρήσεων — Καθήκον της Επιτροπής για παροχή πλη-
 ροφοριών — Ειλικρινής συνεργασία»)
 — περιγραφή των ουσιωδών χαρακτηριστικών της εικα-
 (2002/C 305/04) ζομένης παραβάσεως, δηλαδή τουλάχιστον να αναφέ-
 ρεται η τεκμαιρομένη σχετική αγορά και η φύση των
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) εικαζομένων περιορισμών του ανταγωνισμού·
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 — διευκρινίσεις ως προς τον τρόπο με τον οποίο η
 επιχείρηση, την οποία αφορούν τα μέτρα εξα-
 Στην υπόθεση C-94/00, με αντικείμενο αίτηση του Cour de ναγκασμού, τεκμαίρεται ότι ενέχεται στην προαναφερ-
 cassation (Γαλλία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του θείσα παράβαση·


text:
1.9.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 245/11
 παρα ́κτια ζω ́νη απο ́ τις διοικητικε ́ς αρχε ́ς και που, για να επιτευχθει ́ Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ο στο ́χος ασφα ́λειας της ακτη ́ς και των κατοι ́κων της, προορι ́ζεται
 να δι ́νει εικο ́να της παρα ́κτιας περιοχη ́ς προσαρμοσμε ́νη στη
 δυναμικη ́ της περιοχη ́ς αυτη ́ς. Κατα ́ συνε ́πεια, η συ ́μβαση εμπι ́πτει Κατα ́ το α ́ρθρο 249, τρι ́το εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ, η οδηγι ́α
 στις κατηγορι ́ες που ει ́ναι γνωστε ́ς υπο ́ τους αριθμου ́ς 86753 δεσμευ ́ει κα ́θε κρα ́τος με ́λος στο οποι ́ο απευθυ ́νεται, ο ́σον αφορα ́
 («υπηρεσι ́ες σχετικα ́ με την επιτη ́ρηση της επιφα ́νειας της γης») και το επιδιωκο ́μενο αποτε ́λεσμα.
 86754 («υπηρεσι ́ες για τη συ ́νταξη γεωγραφικω ́ν χαρτω ́ν»), οπο ́τε
 αφορα ́ τις υπηρεσι ́ες που παρατι ́θενται στο παρα ́ρτημα Ι.Α.
 της οδηγι ́ας ως αποτελου ́σες την κατηγορι ́α 12: «Υπηρεσι ́ες
 Το α ́ρθρο 10, πρω ́το εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ, ορι ́ζει ο ́τι τα κρα ́τη
 αρχιτε ́κτονα· υπηρεσι ́ες μηχανικου ́ και ολοκληρωμε ́νες υπηρεσι ́ες
 με ́λη λαμβα ́νουν κα ́θε γενικο ́ η ́ ειδικο ́ με ́τρο κατα ́λληλο να
 μηχανικου ́· υπηρεσι ́ες πολεοδομικου ́ σχεδιασμου ́ και αρχιτεκτο-
 εξασφαλι ́σει την εκπλη ́ρωση των υποχρεω ́σεων που απορρε ́ουν
 νικη ́ς τοπι ́ου· συναφει ́ς υπηρεσι ́ες παροχη ́ς επιστημονικω ́ν και
 απο ́ τη Συνθη ́κη η ́ προκυ ́πτουν απο ́ πρα ́ξεις των οργα ́νων της
 τεχνικω ́ν συμβουλω ́ν· [...]». Κατα ́ το α ́ρθρο 8 της οδηγι ́ας, οι
 Κοινο ́τητας.
 συμβα ́σεις για την παροχη ́ των υπηρεσιω ́ν που παρατι ́θενται στο
 παρα ́ρτημα Ι.Α. συνα ́πτονται συ ́μφωνα με τις διατα ́ξεις των
 τι ́τλων ΙΙΙ ́εως και VI (πρα ́γμα που συνεπα ́γεται ο ́τι, εκτο ́ς των
 α ́λλων, πρε ́πει να υπα ́ρξει ενδεικτικη ́ προκη ́ρυξη, να καταχωρηθει ́ Η ως α ́νω υποχρε ́ωση, που προκυ ́πτει απευθει ́ας απο ́ τη Συνθη ́κη
 δημοσι ́ευση στην Επι ́σημη Εφημερι ́δα και να κινηθει ́ ανοικτη ́ η ́ ΕΚ, επαναλαμβα ́νεται ρητα ́ και στο α ́ρθρο 23 της οδηγι ́ας
 κλειστη ́ διαδικασι ́α). 96/48/ΕΚ, κατα ́ το οποι ́ο τα κρα ́τη με ́λη τροποποιου ́ν και
 θεσπι ́ζουν τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις
 τους κατα ́ τρο ́πο ω ́στε να επιτρε ́πουν τη χρησιμοποι ́ηση των
 Τε ́λος, η Επιτροπη ́ δεν μπορει ́ να δεχθει ́ την επι ́κληση του στοιχει ́ων διαλειτουργικο ́τητας του διευρωπαϊκου ́ σιδηροδρομικου ́
 α ́ρθρου 11, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο β', της οδηγι ́ας, και ιδι ́ως των συστη ́ματος μεγα ́λης ταχυ ́τητας, καθω ́ς και τη θε ́ση σε λειτουργι ́α
 τεχνικω ́ν λο ́γων που αναφε ́ρει η δια ́ταξη αυτη ́. Ει ́ναι εξαιρετικα ́ και εκμετα ́λλευση υποσυστημα ́των συμφω ́νων προς την παρου ́σα
 απι ́θανο να μην υπα ́ρχουν σε α ́λλα παραθαλα ́σσια κρα ́τη με ́λη οδηγι ́α, το αργο ́τερο 30 μη ́νες μετα ́ την ́εναρξη ισχυ ́ος της.
 επιχειρη ́σεις που απο ́ τεχνικη ́ς και οικονομικη ́ς απο ́ψεως ει ́ναι σε Ενημερω ́νουν δε αμε ́σως την Επιτροπη ́ σχετικα ́. Στο πλαι ́σιο αυτο ́
 θε ́ση να εκτελε ́σουν τη συ ́μβαση. πρε ́πει να τονιστει ́ ο ́τι, ακο ́μη και αν δεν υφι ́σταντο οι τεχνικε ́ς
 προδιαγραφε ́ς διαλειτουργικο ́τητας του κεφαλαι ́ου ΙΙ, τα κεφα ́-
 λαια ΙΙΙ και ΙV ισχυ ́ουν πλη ́ρως και πρε ́πει να εφαρμο ́ζονται.
 (1) ΕΕ 1992, L 209, σ. 1.
 Η Φινλανδι ́α επικαλε ́στηκε την απο ́ 3 Μαρτι ́ου 1999 απο ́φαση
 του Υπουργου ́ Συγκοινωνιω ́ν της, με την οποι ́α αποφασι ́στηκε ο
 ορισμο ́ς τον Ratahallintokeskus ως οργανισμου ́ ελε ́γχου κατα ́ το
 α ́ρθρο 20 της οδηγι ́ας 96/48/ΕΚ, σχετικα ́ με τη διαλειτουργικο ́-
 τητα του διευρωπαϊκου ́ σιδηροδρομικου ́ συστη ́ματος μεγα ́λης
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ ταχυ ́τητας. Παρα ́λληλα, επιβλη ́θηκε στο Ratahallintokeskus να
 της Φινλανδικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 3 Ιουλι ́ου λαμβα ́νει υπο ́ψη, ο ́ταν εκδι ́δει τεχνικη ́ς φυ ́σεως διατα ́ξεις, τις
 2001 τεχνικε ́ς προδιαγραφε ́ς διαλειτουργικο ́τητας που προ ́κειται να
 θεσπισθου ́ν βα ́σει των ως α ́νω διατα ́ξεων της προαναφερθει ́σας
 οδηγι ́ας.
 (Υπο ́θεση C-254/01)
 (2001/C 245/20) Επιπλε ́ον, πε ́ραν της ως α ́νω αποφα ́σεως η Φινλανδι ́α δεν κοινο-
 ποι ́ησε α ́λλα νομοθετικα ́ η ́ διοικητικα ́ με ́τρα βα ́σει των οποι ́ων να
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ μπορει ́ να εξακριβω ́σει η Επιτροπη ́ ο ́τι η φινλανδικη ́ νομοθεσι ́α και
 τους Μ. Huttunen και Μ. Wolfcarius, με το ́πο επιδο ́σεων στο οι ισχυ ́ουσες διοικητικε ́ς διατα ́ξεις επιτρε ́πουν τη χρησιμοποι ́ηση
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν των στοιχει ́ων διαλειτουργικο ́τητας του διευρωπαϊκου ́ σιδηροδρο-
 Κοινοτη ́των στις 3 Ιουλι ́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ της Φινλανδικη ́ς μικου ́ συστη ́ματος μεγα ́λης ταχυ ́τητας, καθω ́ς και τη θε ́ση σε
 ∆ημοκρατι ́ας. λειτουργι ́α και εκμετα ́λλευση υποσυστημα ́των συμφω ́νων προς την
 οδηγι ́α. Η Φινλανδι ́α ισχυρι ́στηκε μο ́νον ο ́τι προετοιμα ́ζει την
 πλη ́ρη αναμο ́ρφωση της νομοθεσι ́ας περι ́ σιδηροδρο ́μων και ο ́τι
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: σκοπο ́ς της ει ́ναι να συμπεριλα ́βει στην αναμο ́ρφωση αυτη ́ και
 επαρκει ́ς διατα ́ξεις εξασφαλι ́ζουσες την εφαρμογη ́ της οδηγι ́ας
 1) να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Φινλανδικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας σχετικα ́ με τη διαλειτουργικο ́τητα του διευρωπαϊκου ́ σιδηροδρομι-
 τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς η ́ διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που κου ́ συστη ́ματος μεγα ́λης ταχυ ́τητας.
 ει ́ναι απαραι ́τητες για τη συμμο ́ρφωση ́ της προς την οδηγι ́α
 96/48/ΕΚ (1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την
 οδηγι ́α αυτη ́, εκτο ́ς απο ́ την υποχρε ́ωση κοινοποιη ́σεως των (1) Οδηγι ́α 96/48/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 23ης Ιουλι ́ου 1996, σχετικα ́
 οικει ́ων οργανισμω ́ν συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 20, παρα ́- με τη διαλειτουργικο ́τητα του διευρωπαϊκου ́ σιδηροδρομικου ́ συστη ́-
 γραφος 1· ματος μεγα ́λης ταχυ ́τητας (ΕΕ L 235, σ. 6).
 2) να καταδικα ́σει τη Φινλανδικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/35
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιουλίου 2010 — Deutsche Post κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-570/08) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Διαταγή για την παροχή πληροφοριών - Πράξη μη δυνάμενη να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής - Απαράδεκτο)
 2010/C 234/63
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Deutsche Post AG (Βόννη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J. Sedemund και T. Lübbig, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: B. Martenczuk)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της περιεχόμενης στην επιστολή της Επιτροπής της 30ής Οκτωβρίου 2008 αποφάσεως, σχετικά με τη διαταγή για την παροχή πληροφοριών στο πλαίσιο της διαδικασίας κρατικής ενισχύσεως υπέρ της Deutsche Post AG [C 36/2007 (ex NN 25/07)].
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει την Deutsche Post AG στα έξοδα.
 (1) EE C 55 της 7.3.2009.


text:
22.7.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 211/21
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 15ης Μαι ̈́ου 2000
 της 2ας Μαι ̈́ου 2000
 στην υπο ́θεση Τ-101/00 R, Miguel Angel Martı́n de Pablos
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 στην υπο ́θεση T-17/00 R, Willi Rothley και 70 λοιποι ́
 αιτου ́ντες κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου
 (Υπα ́ λληλοι — ∆ιαγωνισμο ́ς — Αποκλεισμο ́ς απο ́ τις εξε-
 τα ́ σεις — ∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Αναστολη ́
 («∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Πρα ́ ξη του Κοινο- της διαδικασι ́ας του διαγωνισμου ́)
 βουλι ́ου — Ασυλι ́α των μελω ́ ν του Κοινοβουλι ́ου —
 Ευρωπαϊκη ́ Υπηρεσι ́α Καταπολε ́μησης της Απα ́ της (OLAF) (2000/C 211/44)
 — Παραδεκτο ́ — Fumus boni juris — Επει ́γον — Στα ́ θμιση
 των συμφερο ́ντων»)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω
 (2000/C 211/43)
 Στην υπο ́θεση Τ-101/00 R, Miguel Angel Martı́n de Pablos,
 κατοι ́κου Μαδρι ́της (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον
 J. Moreno Núñez, δικηγο ́ρο Μαδρι ́της, Calle Sante Cruz de
 Marcenado 7, Μαδρι ́τη, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω τη ́των (εκπρο ́σωποι: G. Valsesia, J. Currall και J. Guerra
 Fernandez), με αντικει ́μενο την αναστολη ́ της διαδικασι ́ας του
 διαγωνισμου ́ COM/A/11/98, ο Προ ́εδρος του δευ ́τερου τμη ́ματος
 Στην υπο ́θεση T-17/00 R, Willi Rothley και 70 λοιποι ́ αιτου ́ντες, του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις 15 Μαι ̈́ου 2000 δια ́ταξη με το
 βουλευτε ́ς του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 τους H.-J. Rabe και G. Berrisch, δικηγο ́ρους Αμβου ́ργου, avenue
 de Tervuren 35, Βρυξε ́λλες, κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων
 (εκπρο ́σωποι: J. Schoo και H. Krück), υποστηριζομε ́νου απο ́ το
 Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: J. Aussant, 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 M. Bauer και I. Dı́ez Parra) και απο ́ την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: C. Timmermans, H.-P. Hartvig και
 U. Wölker), με αντικει ́μενο αι ́τηση για τη χορη ́γηση αναστολη ́ς
 εκτελε ́σεως της αποφα ́σεως του Κοινοβουλι ́ου, της 18ης Νοεμ-
 βρι ́ου 1999, σχετικα ́ με τις τροποποιη ́σεις του κανονισμου ́ του,
 κατο ́πιν της διοργανικη ́ς συμφωνι ́ας της 25ης Μαι ̈́ου 1999,
 σχετικα ́ με τις εσωτερικε ́ς ́ερευνες που πραγματοποιου ́νται απο ́ την
 Ευρωπαϊκη ́ Υπηρεσι ́α Καταπολε ́μησης της Απα ́της, η ́, επικουρικω ́ς,
 Προσφυγη ́-αγωγη ́ του Miguel Angel Martı́n de Pablos κατα ́
 για τη λη ́ψη προσωρινω ́ν με ́τρων, ο Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω
 εξε ́δωσε στις 2 Μαι ̈́ου 2000 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 στις 21 Απριλι ́ου 2000
 1) Αναστε ́λλεται η εκτε ́λεση των ́αρθρων 1 και 2 της αποφα ́- (Υπο ́θεση Τ-101/00)
 σεως του Κοινοβουλι ́ου σχετικα ́ με τους ́ορους και τις λεπτο-
 με ́ρειες των εσωτερικω ́ ν ερευνω ́ ν, στον βαθμο ́ που υποχρεω ́-
 νουν τους αιτου ́ντες να συνεργα ́ζονται με την Ευρωπαϊκη ́ (2000/C 211/45)
 Υπηρεσι ́α Καταπολε ́μησης της Απα ́της και να ενημερω ́ νουν
 τον Προ ́εδρο του Κοινοβουλι ́ου ́η την Υπηρεσι ́α.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω
 2) Το Κοινοβου ́λιο οφει ́λει να ενημερω ́ νει αμελλητι ́ τους αιτου ́-
 ντες σχετικα ́ με κα ́θε επικει ́μενο με ́τρο που η Ευρωπαϊκη ́ Ο Miguel Angel Martı́n de Pablos, κα ́τοικος Μαδρι ́της, εκπροσω-
 Υπηρεσι ́α Καταπολε ́μησης της Απα ́της λαμβα ́νει κατ' αυτω ́ν που ́μενος απο ́ τον δικηγο ́ρο Javier Moreno Núñez, α ́σκησε στις
 και να μην επιτρε ́πει στους υπαλλη ́λους της εν λο ́γω Υπηρε- 21 Απριλι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 σι ́ας να ́εχουν προ ́σβαση στα γραφει ́α των αιτου ́ντων παρα ́ Κοινοτη ́των προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 μο ́νο με τη συγκατα ́θεση ́ τους, ́εως ́οτου εκδοθει ́ η περατω ́- Κοινοτη ́των.
 νουσα την κυ ́ρια δι ́κη απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου.
 Ο προσφευ ́γων-ενα ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 3) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς να μη
 δεχθει ́ τον Miguel Angel Martı́n de Pablos στις προφορικε ́ς
 δοκιμασι ́ες και, κατα ́ συνε ́πεια, να υποχρεω ́σει την Ευρωπαϊκη ́
 Επιτροπη ́ να κα ́νει δεκτο ́ τον προσφευ ́γοντα-ενα ́γοντα στις
 δοκιμασι ́ες αυτε ́ς·


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/49
 Προσφυγή της 1ης Αυγούστου 2006 — Gerson κατά ΓΕΕΑ (Φίλτρο χρώματος)
 (Υπόθεση T-201/06)
 (2006/C 224/104)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Louis M. Gerson Co., Inc (Middleboro, ΗΠΑ) (Εκπρόσωπος: M. Edenborough, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει, στο σύνολό της, την απόφαση του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 15ης Μαΐου 2006 (υπόθεση R 1387/2005-2)·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: τρισδιάστατο σήμα αποτελούμενο από «ανοιχτό κίτρινο χρώμα σε συγκεκριμένη απόχρωση, πάνω στην άκρη φίλτρου χρώματος» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 16 και 21 — αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 3 969 367.
 Απόφαση του εξεταστή: απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως ως προς τα πραγματικά περιστατικά και έκανε δεκτή τουλάχιστον μια πεπλανημένη εκτίμηση του τμήματος ελέγχου. Επιπροσθέτως, κατά την εξέταση των διαθέσιμων αποδεικτικών στοιχείων, το τμήμα προσφυγών δεν προέβη σε ορθή στάθμιση οδηγούμενο, επομένως, σε πεπλανημένη κρίση ως προς το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του προπαρατεθέντος κανονισμού.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, τέλος, ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση διαθέτει διακριτό χαρακτήρα συνδεόμενο με μια εμπορική προέλευση και, συνεπώς, δεν αντιβαίνει στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού. Συγκεκριμένα, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το κοινό θα εκλάβει τη χρήση του χρώματος ως συνδεόμενη μόνο με τη συγκεκριμένη εμπορική προέλευση.


text:
 1.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 154/21
 Προσφυγή της 28ης Απριλίου 2006 — Japan Tobacco κατά ΓΕΕΑ — Torrefacção Camelo (παραστατικό σήμα CAMELO)
 (Υπόθεση T-128/06)
 (2006/C 154/51)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα Japan Tobacco Inc. (Τόκιο, Ιαπωνία) [εκπρόσωποι: A. Ortiz López, S. Ferrandis González και E. Ochoa Santamaría, δικηγόροι]
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Torrefacção Camelo Lda
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Ανακαλώντας την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών της 22ας Φεβρουαρίου 2006, που εκδόθηκε στο πλαίσιο της υποθέσεως R 669/2003-2, να εκδώσει απόφαση με την οποία, τροποποιώντας την εν λόγω απόφαση, [το Πρωτοδικείο] να αναγνωρίσει την αναγκαιότητα εφαρμογής της απαγορεύσεως που περιλαμβάνεται στο άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα σ' αυτή την υπόθεση και, κατά συνέπεια, κρίνοντας τα προβαλλόμενα από τη Japan Tobacco επιχειρήματα, να προβάλει άρνηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος αριθ. 1 469 121·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα έξοδα αυτών των διαδικασιών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Torrefacção Camelo Lda
 Σήμα προς καταχώριση: σήμα φέρον παραστατικά στοιχεία (καμήλα, πυραμίδες, φοίνικες) και το όνομα CAFÉ TORREFACTO CAMPO MAIOR CAMELO CAFÉ ESPECIAL PURO Torrefacção Camelo Lda CAMPO MAIOR-PORTUGAL, όσον αφορά προϊόντα της κλάσεως 30 (αίτηση αριθ. 1469121).
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος: Εγχώρια λεκτικά και παραστατικά σήματα «CAMEL» όσον αφορά προϊόντα καταταγμένα στις κλάσεις 22 και 34.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή έγινε δεκτή.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών.
 Προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως: Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, του Συμβουλίου καθώς και σφάλματα κατά τη διενέργεια της διαδικασίας και παράβαση των άρθρων 74 και 79 του ίδιου κανονισμού.


text:
 29.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/40
 Προσφυγή της 12ης Ιουνίου 2009 — Access Info Europe κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-233/09)
 2009/C 205/75
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Access Info Europe (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: O. Brouwer και J. Blockx, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας, σύμφωνα με το άρθρο 87 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, περιλαμβανομένων των εξόδων των τυχόν παρεμβαινόντων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί, σύμφωνα με τον κανονισμό ΕΚ 1049/2001 (1) την ακύρωση της αποφάσεως του Συμβουλίου περί αρνήσεως παροχής πλήρους προσβάσεως στο έγγραφο 16338/08, σημείωμα της Γενικής Γραμματείας προς την ομάδα «πληροφόρηση», σχετικό με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το Συμβούλιο της παρέσχε πρόσβαση στο έγγραφο αυτό μόνον αφού είχαν εξαλειφθεί ορισμένα στοιχεία, μεταξύ των οποίων τα χωρία από τα οποία μπορούν να αναγνωρισθούν οι αντιπροσωπείες που υποβάλλουν προτάσεις τροποποιήσεων.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλομένη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί για τους ακόλουθους λόγους:
 Πρώτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι Συμβούλιο παρέβη το άρθρο 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού ΕΚ 1049/2001, διότι:
 α)
 δεν απέδειξε κατά ποιον τρόπο η γνωστοποίηση των ονομάτων των αντιπροσωπειών θα έθιγε σοβαρά την οικεία διαδικασία λήψεως αποφάσεων·
 β)
 δεν απέδειξε ότι υπάρχει κίνδυνος οι απόψεις των αντιπροσωπειών να παύσουν να υποβάλλονται εγγράφως ούτε κατά ποιον τρόπο αυτό θα έθιγε σοβαρά την οικεία διαδικασία λήψεως αποφάσεων· και διότι
 γ)
 παρέλειψε να λάβει υπόψη του το υπέρτερο δημόσιο συμφέρον της γνωστοποιήσεως των ονομάτων των εθνικών αντιπροσωπειών.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το Συμβούλιο παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως που υπέχει από το άρθρο 253 ΕΚ και από τα άρθρα 7, παράγραφος 1, και 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001 L 145, σ.43)


text:
 7.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/17
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Judicial da Comarca de Braga (Πορτογαλία) την 1η Ιουνίου 2017 — Caixa Económica Montepio Geral κατά Carlos Samuel Pimenta Marinho κ.λπ.
 (Υπόθεση C-333/17)
 (2017/C 256/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Judicial da Comarca de Braga
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Επισπεύδουσα την εκτέλεση: Caixa Económica Montepio Geral
 Καθών η εκτέλεση: Carlos Samuel Pimenta Marinho, Maria de Lurdes Coelho Pimenta Marinho, Daniel Pimenta Marinho, Vera da Conceição Pimenta Marinho
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το δίκαιο της Ένωσης –κατά το μέτρο που αναγνωρίζει στους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης το θεμελιώδες δικαίωμα προστασίας του καταναλωτή και το θεμελιώδες δικαίωμα ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ πολιτών και επιχειρήσεων, όπως κατοχυρώνονται στο άρθρο 38 και το άρθρο 21 αντιστοίχως, του [Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης]– την έννοια ότι αντίκειται σε αυτό εθνική κανονιστική ρύθμιση [μοναδικό άρθρο του Decreto-Lei n.o 32765. de 29 de abril de 1943 (νομοθετικό διάταγμα αριθ. 32765, της 29ης Απριλίου 1943) με την οποία θεσπίζεται εξαίρεση στο γενικό καθεστώς που προβλέπεται στο άρθρο 1143 του Código Civil (πορτογαλικού αστικού κώδικα), κατά το μέτρο που επιφυλάσσει διαφορετική μεταχείριση για τον τραπεζικό κλάδο σε σχέση με τους υπόλοιπους πολίτες και επιχειρήσεις, όσον αφορά τον τύπο που πρέπει να περιβάλλεται η σύμβαση δανείου, για τον λόγο ότι θεσπίζει λιγότερο αυστηρές απαιτήσεις ως προς τον τύπο για τις συμβάσεις δανείου που συνάπτουν τα τραπεζικά ιδρύματα;


text:
 16.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 14/19
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte dei Conti (Ιταλία) στις 12 Οκτωβρίου 2016 — Istituto Nazionale della Previdenza Sociale κατά Francesco Faggiano
 (Υπόθεση C-524/16)
 (2017/C 014/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte dei Conti
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλών: Istituto Nazionale della Previdenza Sociale
 Εφεσίβλητος: Francesco Faggiano .
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει η κοινοτική νομοθεσία, όπως αποτυπώνεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) 1408/1971 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971 (1), και στον κανονισμό (ΕΚ) 1606/1998 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998 (2), την έννοια ότι δεν επιτρέπεται η υποβολή από πρόσωπο στο οποίο χορηγείται ήδη σύνταξη αιτήσεως συνυπολογισμού των χρονικών διαστημάτων καταβολής ασφαλιστικών εισφορών σε διαφορετικούς ασφαλιστικούς φορείς και ειδικότερα στο κράτος του οποίου ο αιτών έχει την ιθαγένεια και σε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
 2)
 Αντιβαίνει στο άρθρο 49, παράγραφος 1, στοιχείο β', σημείο ii), του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/1971 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, εθνική ρύθμιση, όπως το άρθρο 71 του ιταλικού νόμου 388 της 23ης Δεκεμβρίου 2000, κατά την οποία το δικαίωμα υποβολής αιτήσεως συνυπολογισμού των χρονικών διαστημάτων καταβολής ασφαλιστικών εισφορών σε διαφορετικούς ασφαλιστικούς φορείς, ειδικότερα δε στο κράτος του οποίου ο αιτών έχει την ιθαγένεια και σε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περιορίζεται στα πρόσωπα που δεν έχουν θεμελιώσει ακόμη δικαίωμα συντάξεως σε κάποιον ασφαλιστικό φορέα.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ L 149, σ. 2).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1606/98 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998, για τροποποίηση του κανονισμού (EOΚ) 1408/71 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας και του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71, με σκοπό την επέκτασή τους ώστε να καλύπτουν ειδικά συστήματα για τους δημοσίους υπαλλήλους (ΕΕ L 209, σ. 1).


text:
C 233/32 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28.9.2002
 Προσφυγή του Osman Ocalan, εκπροσωπούντος το Εργατικό αποκρούουν, το Συμβούλιο παρέλειψε παντελώς να λάβει
 Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK), και του Serif Vanly, εκπροσω- υπόψη τον όρο ότι οποιαδήποτε υποτιθέμενη οργάνωση που
 πούντος το Εθνικό Συμβούλιο του Κουρδιστάν (KNK), κατά εμπίπτει στο πεδίο του κανονισμού πρέπει να αναπτύσσει
 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε άμεσα τρομοκρατική δράση. Στην πραγματικότητα, από τον
 στις 31 Ιουλίου 2002 Ιούλιο του 1999 το PKK εγκατέλειψε το αίτημά του για
 ανεξαρτησία του Κουρδιστάν και απλώς ζητεί την αναγνώριση
 με ειρηνικά και πολιτικά μέσα.
 (Υπόθεση Τ-229/02)
 — Προσβολή του διεθνώς αναγνωρισμένου δικαιώματος αυτο-
 (2002/C 233/56) διαθέσεως, των πολιτιστικών, αστικών και πολιτικών δικαιω-
 μάτων.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 — Προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων του εκφράζεσθαι
 και του συνεταιρίζεσθαι.
 Ο Osman Ocalan, εκπροσωπών το Εργατικό Κόμμα του
 — Παραβίαση άλλων αρχών του κοινοτικού δικαίου όπως της
 Κουρδιστάν (PKK), και ο Serif Vanly, εκπροσωπών το Εθνικό
 αρχής της αναλογικότητας, ασφάλειας, ισότητας και του
 Συμβούλιο του Κουρδιστάν (KNK), εκπροσωπούμενοι από τους
 δικαιώματος για δίκαιη ακρόαση.
 Mark Muller, barrister, Edward Grieves, barrister, κατόπιν
 παραγγελίας του Gareth Pierce, του γραφείου Birnberg, Peirce
 και συνεργάτες, 14 Inverness Street, Λονδίνο ΝW1 7HJ (Ηνωμένο — Υπέρβαση εξουσίας καθότι η εκ μέρους του Συμβουλίου
 Βασίλειο), άσκησαν στις 31 Ιουλίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδι- εγγραφή του PKK στον εν λόγω κατάλογο πρέπει να θεωρηθεί
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Συμβου- ως το αποτέλεσμα πολιτικής πίεσης εκ μέρους της Τουρκίας
 λίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. και όχι εύλογης εφαρμογής των προαναφερθέντων κριτηρίων
 στα πραγματικά περιστατικά.
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 — να κηρύξει άκυρη την απόφαση 2002/334/ΕΚ του Συμβου-
 λίου, της 2ας Μαι ̈́ου 2002 και τη συναφή απόφαση της
 17ης Ιουνίου 2002, όσον αφορά την προγραφή του PKK,
 — επικουρικώς, να κηρύξει παράνομο τον κανονισμό
 2508/2001 κατά το μέρος που εφαρμόζεται στους Προσφυγή του Piero Gonnelli και της Αssociazione Italiana
 προσφεύγοντες, Frantoiani Oleari (Ιταλικής Ενώσεως Ελαιοτριβείων, AIFO)
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκή-
 — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα, θηκε στις 2 Αυγούστου 2002
 — να υποχρεώσει το Συμβούλιο να καταβάλει αποζημίωση.
 (Υπόθεση T-231/02)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα (2002/C 233/57)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 Η παρούσα προσφυγή επιδιώκει τη μερική ακύρωση της αποφά-
 σεως 2002/334/ΕΚ και της αποφάσεως 2002/460/ΕΚ που τη
 διαδέχθηκε, και η οποία θέτει το PKK στον κοινοτικό κατάλογο
 τρομοκρατικών οργανώσεων. Οι αποφάσεις αυτές εκδόθηκαν
 κατ' εφαρμογήν του προσβαλλομένου κανονισμού 2580/2001. Ο Piero Gonnelli και η Αssociazione Italiana Frantoiani Oleari,
 εκπροσωπούμενοι από τον δικηγόρο Ugo Scuro, άσκησαν στις
 2 Αυγούστου 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Οι προσφεύγοντες στηρίζουν τα αιτήματά τους στους ακόλουθους Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 λόγους: Κοινοτήτων.
 — Παράλειψη εφαρμογής των κριτηρίων στα ακριβή πραγματικά
 περιστατικά και/ή θεωρήσεως του δικαίου των ενόπλων
 συρράξεων όπου έδει. Συναφώς υποστηρίζεται ότι το Συμ- Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο
 βούλιο επέβαλε προγραφή σε ανύπαρκτη (προσφάτως δια-
 λυθείσα) οργάνωση, η οποία εξ ορισμού δεν μπορούσε να — την ολική ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 1019/2002 της
 αναλάβει στο παρόν ή στο μέλλον τρομοκρατική δράση. Επιτροπής, της 13ης Ιουνίου 2002, για τις προδιαγραφές
 Επικουρικώς, αν θεωρηθεί ότι το PKK εξακολουθεί να υπάρχει εμπορίας του ελαιολάδου και, επικουρικώς, την ακύρωση
 ως οργάνωση, το οποίο οι προσφεύγοντες αρνούνται και των άρθρων 2, 3, 4, 5 και 6 του εν λόγω κανονισμού.
 ---pagebreak--- 28.9.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 233/33
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 2 Αυγούστου 2002 προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊ-
 κής 'Ενωσης.
 Ο προσφεύγων, πρόεδρος της ΑΙFO (Associazione Italiana
 Frantoiani Oleari), στρέφεται κατά του κανονισμού (ΕΚ) 1019/
 2002 της Επιτροπής, της 13ης Ιουνίου 2002, για τις προδιαγρα- Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 φές εμπορίας του ελαιολάδου (1).
 — να γίνει δεκτή η παρούσα,
 Προς στήριξη των ισχυρισμών του, o προσφεύγων προβάλλει
 παράβαση των άρθρων 33, 34, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, — να ακυρωθούν οι προσβαλλόμενες πράξεις, έτσι ώστε να
 153, 157 και 253 της Συνθήκης ΕΚ. Συναφώς επισημαίνεται υποχρεωθεί το καθού να δεχθεί τους προσφεύγοντες στις
 ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός ευνοεί τη διατήρηση των προφορικές δοκιμασίες,
 δεσποζουσών θέσεων των μεγάλων επιχειρήσεων του τομέα,
 παρακωλύοντας την ανάπτυξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, και — να καταδικασθεί το καθού στη δικαστική δαπάνη.
 δεν παρέχει στον καταναλωτή εγγυήσεις όσον αφορά την καταγωγή
 και τη γνησιότητα του προϊόντος. Ειδικότερα, o κανονισμός
 προβλέπει την αναγραφή στην ετικέτα στοιχείων σχετικών με την
 ποιότητα του ελαιολάδου, τα οποία όμως δεν επαρκούν για να Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 κριθεί η πραγματική ποιότητα του προϊόντος. Συγκεκριμένα,
 μόνον προαιρετικά προβλέπεται η αναγραφή της καταγωγής των
 παρθένων και εξαιρετικά παρθένων ελαιολάδων, όταν συνήθως ο Πρόκειται για προσφυγή κατά της αποφάσεως της εξεταστικής
 καταναλωτής προσδίδει μεγαλύτερη σημασία στη γεωγραφική επιτροπής του γενικού διαγωνισμού Α/393 του Συμβουλίου να
 καταγωγή των πρώτων υλών. Ο ίδιος κανονισμός επιβάλλει βαθμολογήσει απορριπτικά τους προσφεύγοντες σε μία από τις
 την παρουσίαση του προϊόντος στον τελικό καταναλωτή σε γραπτές δοκιμασίες και να μη τους δεχθεί στις προφορικές
 συσκευασίες μέγιστης χωρητικότητας πέντε λίτρων, εις βάρος των δοκιμασίες.
 μικρών επιχειρήσεων, όπως για παράδειγμα των ελαιοτριβείων, που
 κατά κανόνα πωλούν το προϊόν χύμα στις εγκαταστάσεις τους.
 Οι προσφεύγοντες επικαλούνται παραβίαση του άρθρου 27,
 παράγραφος 1, ΚΥΚ και της αρχής της ίσης μεταχείρισης,
 Επιπλέον, o προσβαλλόμενος κανονισμός δεν παρέχει επαρκείς υποστηρίζουν δε ότι η εν λόγω παραβίαση επιτείνεται εκ της
 εγγυήσεις για την καταγωγή και τη γνησιότητα του προϊόντος και αρνήσεως του καθού να ικανοποιήσει αιτήματα ενημέρωσής τους
 παρακωλύει την εμπορία ελαιολάδων υψηλότερης ποιότητας, για για τις οδηγίες και κριτήρια βαθμολόγησης και σύγκρισης των
 τα οποία ο καταναλωτής έχει μεγαλύτερη δυνατότητα άμεσου γραπτών τους με αυτά των επιτυχόντων υποψηφίων.
 ελέγχου, όπως αυτά που πωλούνται απ' ευθείας από τα ελαιοτρι-
 βεία.
 Περαιτέρω, η άρνηση αυτή καθιστά, κατά τους προσφεύγοντες, τις
 προσβαλλόμενες πράξεις ακυρώσιμες και λόγω παραβίασης της
 Εξάλλου, σε αντίθεση προς τον σκοπό της κοινής γεωργικής αρχής της αιτιολογίας των βλαπτικών πράξεων, καθώς και της
 πολιτικής, o ως άνω κανονισμός δεν ευνοεί τη διανομή ποιοτικών αρχής της διαφάνειας, σε συνδυασμό και με το περί προσβάσεων
 ελαιολάδων, όπως αυτά που τίθενται στο εμπόριο απ' ευθείας από στα έγγραφα άρθρο 255 ΕΚ.
 το ελαιοτριβείο, μειώνει την παραγωγικότητα και παρακωλύει την
 τεχνική πρόοδο και την ορθολογική ανάπτυξη της γεωργίας.
 ( 1) ΕΕ L 155 της 14.6.2002, σ. 27.
 Προσφυγή της εταιρίας Strongline A/S κατά του Γραφείου
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς που
 ασκήθηκε στις 5 Αυγούστου 2002
 Προσφυγή των Χάρη Αλεξανδράτου και Μαρίας Παναγιώτου
 κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης που ασκήθηκε (Υπόθεση Τ-235/02)
 στις 2 Αυγούστου 2002
 (2002/C 233/59)
 (Υπόθεση Τ-233/02)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (2002/C 233/58)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 Η εταιρία Strongline A/S, εκπροσωπούμενη από τον Jacob S.
 Ørndrup του γραφείου Gorrissen, Federspiel, Kierkegaard,
 Κοπεγχάγη (∆ανία), άσκησε στις 5 Αυγούστου 2002 ενώπιον του
 Οι Χάρης Αλεξανδράτος και Μαρία Παναγιώτου, κάτοικοι Βρυξελ- Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του
 λών, εκπροσωπούμενοι από τον δικηγόρο Χάρη Ταγαρά, άσκησαν Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/53
 Προσφυγή της 5ης Νοεμβρίου 2012 — Nestlé Unternehmungen Deutschland κατά ΓΕΕΑ — Lotte (LOTTE)
 (Υπόθεση T-483/12)
 2013/C 26/107
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nestlé Unternehmungen Deutschland GmbH (Φρανκφούρτη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Jaeger-Lenz, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Lotte Co. Ltd (Τόκυο, Ιαπωνία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 3ης Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση R 2103/2010-4,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Lotte Co. Ltd
 Σήμα προς καταχώριση: εικονιστικό σήμα το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «LOTTE» καθώς και την εικόνα ενός κοάλα πάνω σε ένα δένδρο που κρατά ένα μικρό κοάλα, για προϊόντα της κλάσεως 30 — Αίτηση καταχώρισης αριθ. 6 158 463
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: εθνικά εικονιστικά σήματα τα οποία περιέχουν τα λεκτικά στοιχεία «KOALA BÄREN» και «KOALA» καθώς και την εικόνα ενός κοάλα που κρατά ένα μικρό κοάλα, για προϊόντα της κλάσεως 30
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Αποδοχή της προσφυγής και ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009, του κανόνα 22, παράγραφος 2, του κανονισμού 2868/95 και του άρθρου 15, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009.


text:
 19.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 195/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Μαΐου 2017 — Meta Group κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-744/14) (1)
 ([Ρήτρα διαιτησίας - Συμβάσεις επιδοτήσεως συναφθείσες στο πλαίσιο του έκτου προγράμματος-πλαισίου για δράσεις έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης (2002-2006) - Συμβάσεις επιδοτήσεως συναφθείσες στο πλαίσιο του προγράμματος-πλαισίου για την καινοτομία και την ανταγωνιστικότητα (2007-2013) - Επιστροφή των καταβληθέντων ποσών - Υπόλοιπο προς καταβολή εκ του συνολικού ποσού των χρηματοδοτικών συνδρομών που χορηγήθηκαν στην προσφεύγουσα-ενάγουσα - Επιλέξιμες δαπάνες - Συμβατική ευθύνη])
 (2017/C 195/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Meta Group Srl (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Bartolini και A. Formica, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Recchia και R. Lyal)
 Αντικείμενο
 Αίτημα, βάσει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ, να διαπιστωθεί ότι η Επιτροπή δεν εκπλήρωσε τις συνιστάμενες σε χρηματική οφειλή υποχρεώσεις της από πλείονες συμβάσεις επιδοτήσεως που σύναψε με την προσφεύγουσα-ενάγουσα στο πλαίσιο του έκτου προγράμματος-πλαισίου της Ευρωπαϊκής Κοινότητας για δράσεις έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης, με σκοπό τη συμβολή στη δημιουργία του ευρωπαϊκού χώρου έρευνας και καινοτομίας (2002-2006), και του προγράμματος-πλαισίου για την καινοτομία και την ανταγωνιστικότητα (2007-2013), να διαπιστωθεί ο παράνομος χαρακτήρας των συμψηφισμών στους οποίους προέβη η Επιτροπή επί των αξιώσεων που προβάλλει η προσφεύγουσα-ενάγουσα και να υποχρεωθεί η Επιτροπή να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα τα χρηματικά ποσά που της οφείλονται βάσει των εν λόγω συμβάσεων επιδοτήσεως, προσαυξημένα με τόκους υπερημερίας και λαμβανομένης υπόψη της μεταβολής της αξίας του νομίσματος, και να αποκαταστήσει τη ζημία που διατείνεται ότι υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Meta Group Srl στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 462 της 22.12.2014.


text:
 2.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/6
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) στις 13 Νοεμβρίου 2012 — Aslihan Nazli Ayalti κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-513/12)
 2013/C 63/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgericht Berlin
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Aslihan Nazli Ayalti
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιβαίνει στο άρθρο 41, παράγραφος 1, του υπογραφέντος στις 23 Νοεμβρίου 1970 Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Συμφωνίας Συνδέσεως της 2ας Σεπτεμβρίου 1963 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας περί της μεταβατικής φάσεως της Συνδέσεως (ΠΠ) και/ή στο άρθρο 13 της αποφάσεως 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας της 19ης Σεπτεμβρίου 1980 (ΑΣΣ 1/80) ρύθμιση του εθνικού δικαίου που θεσπίστηκε το πρώτον μετά τη θέση σε ισχύ των προαναφερθεισών διατάξεων, σύμφωνα με την οποία η αρχική είσοδος μέλους της οικογένειας Τούρκου υπηκόου που απολαύει του νομικού καθεστώτος του άρθρου 6 ΑΣΣ 1/80 στο γερμανικό έδαφος εξαρτάται από την προηγούμενη της εισόδου απόδειξη ότι το εν λόγω μέλος της οικογένειας έχει την ικανότητα απλής συνεννοήσεως στη γερμανική γλώσσα;
 2)
 Σε περίπτωση που δοθεί αρνητική απάντηση στο πρώτο ερώτημα: Αντιβαίνει η ρύθμιση του εθνικού δικαίου που περιγράφεται στο πρώτο ερώτημα στο άρθρο 7, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης (1);
 (1) ΕΕ L 251, σ. 12.


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/22
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Bruchsal (Γερμανία) στις 10 Αυγούστου 2010 — Ποινική δίκη κατά QB (*1)
 (Υπόθεση C-405/10)
 ()
 (2010/C 288/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Bruchsal
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 QB (*1)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Έχουν την έννοια οι διατάξεις του άρθρου 37 του κανονισμού (ΕΚ) για τη μεταφορά αποβλήτων (κανονισμός 1013/2006, της 14.6.2006 (1)), σε συνδυασμό με τον κανονισμό (ΕΚ) για τις διαδικασίες εξαγωγής αποβλήτων για αξιοποίηση (κανονισμός 1418/2007, της 29.11.2007 (2)), ότι υφίσταται απαγόρευση της μεταφοράς στον Λίβανο αποβλήτων της κατηγορίας αποβλήτων Β 1120 του παραρτήματος IX της Συμβάσεως της Βασιλείας περί του ελέγχου της διασυνοριακής μεταφοράς των επικινδύνων αποβλήτων και της διαθέσεώς τους, της 22ας Μαρτίου 1989;
 (*1) Πληροφορίες που διεγράφησαν ή αντικαταστάθηκαν στο πλαίσιο της προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και/ή εμπιστευτικότητας.
 (1) EE L 190 της 12.7.2006, σ. 1.
 (2) EE L 316 της 4.12.2007, σ. 6.