text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/19
 Αναίρεση που άσκησαν στις 4 Σεπτεμβρίου 2015 η Servizi assicurativi del commercio estero SpA (SACE) και η Sace BT SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 25 Ιουνίου 2015 στην υπόθεση T-305/13, SACE και Sace BT κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-472/15 P)
 (2015/C 381/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Servizi assicurativi del commercio estero SpA (SACE), Sace BT SpA (εκπρόσωποι: M. Siragusa και G. Rizza, avvocati)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ιταλική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 Η SACE ζητεί από το Δικαστήριο να δεχθεί την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και, ως εκ τούτου, να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου όπως περιέχεται στο διατακτικό της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως και να δεχθεί, χωρίς να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο, τα αιτήματα που υπέβαλαν πρωτοδίκως οι νυν αναιρεσείουσες, συγκεκριμένα δε:
 —
 να ακυρώσει στο σύνολό της την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 20ής Μαρτίου 2013, C(2013) 1501 τελικό, σχετικά με τα μέτρα κρατικής ενισχύσεως SA.23425 τα οποία έθεσε σε εφαρμογή η Ιταλία το 2004 και το 2009 υπέρ της SACE BT SpA·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει εν μέρει την ως άνω απόφαση κατά το μέτρο του (των) λόγου (-ων) που θα γίνει (-ουν) δεκτός (-οί)· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων εκείνων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων T-305/13 R.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο πρώτος λόγος αφορά τη δυνατότητα καταλογισμού των επίμαχων μέτρων στο ιταλικό Δημόσιο: παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, όπως ερμηνεύθηκε από το Δικαστήριο στην απόφαση που εξέδωσε επί της υποθέσεως Stardust Marine (υπόθεση C-482/99)· προδήλως εσφαλμένη ερμηνεία της αιτιολογικής σκέψεως 177, στοιχείο β', σημείο i, της αποφάσεως· ανακρίβεια διαπιστώσεων σε σχέση με τα πραγματικά περιστατικά, η οποία προκύπτει από τη δικογραφία, και παραμόρφωση του περιεχομένου της αποφάσεως· λογικά ανακόλουθη αιτιολογία· μη προσήκουσα συμπλήρωση της αιτιολογίας της προσβαλλόμενης αποφάσεως· εσφαλμένη εφαρμογή της αρχής κατά την οποία η νομιμότητα αποφάσεως σε θέματα κρατικών ενισχύσεων πρέπει να εκτιμάται βάσει των πληροφοριών που μπορούσε να έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή κατά τον χρόνο εκδόσεως της αποφάσεως αυτής, όσον αφορά τις δύο επιστολές του ιταλικού Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών προς τη SACE S.p.A. που προσκόμισε η Ιταλική Κυβέρνηση ως παράρτημα στο υπόμνημα παρεμβάσεώς της
 —
 Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται στην ακόλουθη αρχή: το γεγονός ότι με την επίμαχη πράξη επιδιώκεται το συμφέρον της δημόσιας επιχειρήσεως που συμπίπτει με το γενικό συμφέρον δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην ότι η επιχείρηση αυτή μπορούσε να λάβει την απόφασή της χωρίς να λάβει υπόψη τις απαιτήσεις των δημοσίων αρχών. Κατά το Γενικό Δικαστήριο, τίποτε δεν εμποδίζει το κράτος να επιβάλει σε δημόσια επιχείρηση να προβεί σε επιχειρηματικής φύσεως πράξη η οποία, καίτοι μπορεί ενδεχομένως να είναι σύμφωνη με το κριτήριο του ιδιώτη επενδυτή στο πλαίσιο οικονομίας της αγοράς, εξακολουθεί, εν πάση περιπτώσει, να είναι καταλογιστέα στο κράτος. Ως εκ τούτου, προκειμένου να πληρούται το κριτήριο της δυνατότητας καταλογισμού, δεν απαιτείται να αποδείξει η Επιτροπή ότι η συμπεριφορά της δημόσιας επιχειρήσεως θα ήταν διαφορετική εάν είχε ενεργήσει αυτόνομα. Με το σκεπτικό αυτό, το Γενικό Δικαστήριο διαφοροποιήθηκε από τις αρχές που διατυπώθηκαν με την εκδοθείσα στην υπόθεση Stardust Marine απόφαση. Από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι απλώς και μόνον το γεγονός ότι δημόσια επιχείρηση ελέγχεται από το κράτος και υπόκειται σε συγκεκριμένο οργανωτικό καθεστώς αρκεί για να συναχθεί ότι οι δημόσιες αρχές εμπλέκονται πάντοτε και σε κάθε περίπτωση, εξ ορισμού, στη λήψη αποφάσεων περί παρεμβάσεως υπέρ των ελεγχομένων από την εν λόγω επιχείρηση εταιριών. Εν προκειμένω, η δυνατότητα καταλογισμού στο κράτος μπορεί να αποκλεισθεί μόνον όταν αποδεικνύεται ότι το διοικητικό συμβούλιο της μητρικής εταιρείας έλαβε απόφαση με περιεχόμενο τέτοιο ώστε να μην επιτρέπεται η εκ παραλλήλου επιδίωξη σκοπών γενικού συμφέροντος. Εν προκειμένω, τέτοια απόφαση δεν μπορούσε να είναι παρά η εκκαθάριση της SACE BT, για την οποία εξάλλου, εξ ορισμού, η Επιτροπή δεν θα προέβαλε αντιρρήσεις. Εφόσον, αντιθέτως, το μέτρο που έλαβε η δημόσια επιχείρηση μπορεί, θεωρητικώς, να ανταποκρίνεται και σε σκοπό γενικού συμφέροντος ή να ελήφθη λαμβανομένου υπόψη του συμφέροντος αυτού, θα έπρεπε να γίνει δεκτό ότι το διοικητικό συμβούλιο αποφάσισε κατ’ αυτόν τον τρόπο επειδή δεν είχε τη δυνατότητα να αποφασίσει χωρίς να λάβει υπόψη τις απαιτήσεις των δημοσίων αρχών, ενώ δεν επιτρέπεται ούτε είναι εφικτή η προσκόμιση αποδείξεως περί του αντιθέτου.
 —
 Οι γενικές ενδείξεις περί δυνατότητας καταλογισμού των οποίων έκανε χρήση η Επιτροπή και τις οποίες ενέκρινε το Γενικό Δικαστήριο δεν περιέχουν κανένα στοιχείο ως προς τον βαθμό αυτονομίας με την οποία το διοικητικό συμβούλιο της SACE S.p.A. ασκούσε και εξακολουθεί να ασκεί τη διαχείριση της επιχειρήσεως, τούτο δε όχι μόνον εάν εξετασθούν η καθεμία χωριστά, αλλά ακόμη και θεωρουμένων στο σύνολό τους. Οι ενδείξεις αυτές καθιστούν δυνατό να αποδειχθεί μόνον ότι το 2009 το ιταλικό Δημόσιο ήλεγχε εξ ολοκλήρου τη SACE S.p.A. Εντούτοις, βάσει της αποφάσεως στην υπόθεση Stardust Marine απαιτείται οι ενδείξεις που χρησιμοποιούνται προς απόδειξη της εμπλοκής του Δημοσίου να συνδέονται στενά με τα επίμαχα μέτρα, λαμβανομένου υπόψη του εύρους τους, του περιεχομένου τους και των προϋποθέσεων που προβλέπουν. Στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αναγνωρίζεται ρητώς ότι οι ενδείξεις περί δυνατότητας καταλογισμού των οποίων έγινε χρήση στην προσβαλλόμενη απόφαση –και οι οποίες αφορούν όλες (πλην μίας) τις δραστηριότητες της SACE στην ασφάλιση μη εμπορεύσιμων κινδύνων, κλάδο στον οποίο η SACE BT δεν δραστηριοποιείται– αφορούν, αντιθέτως, το γενικό πλαίσιο εντός του οποίου δραστηριοποιείται η SACE S.p.A. και όχι τις περιστάσεις της υπό κρίση διαφοράς και το πλαίσιο εντός του οποίου εγκρίθηκαν τα επίμαχα μέτρα. Ανεξαρτήτως τούτου, το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να επισημάνει ότι τέτοιες ενδείξεις είναι, εκ φύσεως, ακατάλληλες για την άμεση θεμελίωση του τεκμηρίου περί συγκεκριμένης εμπλοκής του κράτους στη λήψη των επίμαχων μέτρων. Βάσει του σκεπτικού αυτού, το Γενικό Δικαστήριο εστίασε την προσοχή, κατά την εξέταση της δυνατότητας καταλογισμού, στο σύνολο των σχέσεων μεταξύ κράτους και επιχειρήσεων που ανταποκρίνονται στο οργανωτικό πρότυπο των δημόσιων επιχειρήσεων —οι οποίες χαρακτηρίζονται ρητώς από τον νόμο ως κεφαλαιουχικές εταιρίες στην ιταλική έννομη τάξη— με αποτέλεσμα να καταστούν άνευ σημασίας το ειδικό αντικείμενο, η ιδιαίτερη φύση και το ειδικό περιεχόμενο των επίμαχων μέτρων, καθώς και οι συγκεκριμένοι λόγοι της εγκρίσεώς τους. Στην πραγματικότητα, οι ενδείξεις που χρησιμοποίησε η Επιτροπή υποδεικνύουν ότι είναι ελάχιστα πιθανό να υπήρξε οποιαδήποτε εμπλοκή του κράτους στην έγκριση των επίμαχων μέτρων.
 —
 Τουναντίον, κατά την ανάλυση της απαιτήσεως περί δυνατότητας καταλογισμού, το Γενικό Δικαστήριο αγνόησε την αδιαμφισβήτητη διαπίστωση ότι, βάσει του νόμου, το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών δεν διευθύνει ούτε συντονίζει τις εταιρίες στο κεφάλαιο των οποίων κατέχει συμμετοχή, όπως υποστήριξε η SACE στην προσφυγή, επικαλούμενη τους σχετικούς κανόνες. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κατά την εφαρμογή της αρχής κατά την οποία η νομιμότητα αποφάσεως σε θέματα κρατικών ενισχύσεων πρέπει να εκτιμάται βάσει των στοιχείων που μπορούσε να έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή κατά τον χρόνο εκδόσεως της αποφάσεως αυτής, όσον αφορά τις δύο επιστολές του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών προς την SACE S.p.A. που προσκόμισε η Ιταλική Κυβέρνηση ως παράρτημα στο μνημόνιο παρεμβάσεώς της. Πράγματι, οι εν λόγω επιστολές επιβεβαιώνουν την αρχή της διαχειριστικής αυτονομίας που χαρακτηρίζει τη σχέση μεταξύ Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών και SACE S.p.A., την οποία γνώριζε η Επιτροπή, επειδή αυτή είχε καταδειχθεί επανειλημμένως από την Ιταλική Κυβέρνηση στην Επιτροπή στο πλαίσιο της επίσημης διαδικασίας ελέγχου βάσει του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ. Επομένως, τα δύο αυτά έγγραφα προβάλλονται μόνον προς επιβεβαίωση των όσων έχουν ήδη υποστηριχθεί, χωρίς να συνεπάγονται οποιαδήποτε σημαντική τροποποίηση των ουσιωδών στοιχείων των επίμαχων μέτρων.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από μη παροχή του προβαλλόμενου πλεονεκτήματος στη SACE BT με το δεύτερο επίμαχο μέτρο: παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, και εσφαλμένη εφαρμογή του κριτηρίου του ιδιώτη επενδυτή· ανακρίβεια διαπιστώσεων σε σχέση με τα πραγματικά περιστατικά, η οποία προκύπτει από τη δικογραφία· παραμόρφωση του επιχειρήματος κατά το οποίο η SACE S.p.A. επωφελήθηκε εκ των πραγμάτων από την έμμεση αύξηση κατά 5/12 του ύψους της εισπραχθείσας αμοιβής σε σχέση με την καταβληθείσα από τη SACE BT σε ιδιώτες αντασφαλιστές· εσφαλμένος χαρακτηρισμός του εν λόγω επιχειρήματος ως απαράδεκτου «νέου λόγου»
 —
 Το Γενικό Δικαστήριο –επιδεικνύοντας, όπως και η Επιτροπή, περιορισμένη γνώση και κατανόηση του ασφαλιστικού κλάδου, και ιδίως της αντασφαλίσεως υπερβολικών ζημιών (Excess of Loss (XoL)– υπέπεσε σε σοβαρά και πρόδηλα σφάλματα, όσον αφορά τις διαπιστώσεις σε σχέση με τα πραγματικά περιστατικά των οποίων η ανακρίβεια προκύπτει από τη δικογραφία. Η έκθεση του αντασφαλιστή στους κινδύνους σε περίπτωση υπερβάσεως προκαθορισμένου επιπέδου ζημιών δεν αυξάνεται εάν η συμμετοχή του αντασφαλιστή στην κάλυψη είναι πολύ υψηλή: τούτο προκύπτει εκ του γεγονότος ότι στη μεγαλύτερη συμμετοχή στη σύμβαση XoL αντιστοιχεί ανάλογη εισπραχθείσα αμοιβή. Επιπλέον, για τον αντασφαλιστή δεν υφίσταται αύξηση του κινδύνου στην περίπτωση που ο αντασφαλιζόμενος αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες, καθόσον στη σύμβαση XoL ο βασικός κίνδυνος ζημίας για τον αντασφαλιστή δεν συνδέεται με τις δυσκολίες της αντασφαλιζόμενης εταιρείας, αλλά με τον κίνδυνο αφερεγγυότητας των αγοραστών των ασφαλισμένων. Περαιτέρω, ο κίνδυνος αθετήσεως της αντασφαλιζόμενης SACE BT, ακόμη και σε περίπτωση χρηματοοικονομικών δυσκολιών, ήταν εντελώς ανύπαρκτος, καθόσον η καταβολή της αμοιβής για τη σύναψη της αντασφαλιστικής συμβάσεως στην ελέγχουσα εταιρεία πραγματοποιούνταν εφάπαξ και εκ των προτέρων και, σε περίπτωση μη καταβολής, η εν λόγω αντασφαλιστική κάλυψη απλώς δεν ενεργοποιούνταν. Η επίμαχη σύμβαση XoL δεν αφορούσε μόνον το 25 % των αντασφαλιζόμενων κινδύνων της SACE BT και, ως εκ τούτου, δεν είναι αληθές ότι δεύτερη σύμβαση, με πρόβλεψη διαφορετικής αμοιβής, αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγματεύσεως με τη SACE S.p.A. όσον αφορά το υπόλοιπο της αντασφαλιστικής καλύψεως, όπως έκρινε το Γενικό Δικαστήριο. Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε πλήρως το επιχείρημα κατά το οποίο — καθόσον η SACE S.p.A. συνήψε τη σύμβαση και, επομένως, απέκτησε αντασφαλιστική κάλυψη των κινδύνων μόλις στις 5 Ιουνίου 2009 με αντάλλαγμα αμοιβή υπολογιζόμενη σε ετήσια βάση— η εν λόγω εταιρία επωφελήθηκε, στην πραγματικότητα, έμμεσης αυξήσεως κατά 5/12 του ύψους της εισπραχθείσας αμοιβής σε σχέση με την καταβληθείσα από τη SACE BT αμοιβή σε ιδιώτες αντασφαλιστές, λόγω της ήδη παρελθούσας περιόδου κινδύνου χωρίς επέλευση ζημιών. Δεδομένου ότι οι περιστάσεις αυτές προκύπτουν από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι αυτές δεν έγιναν γνωστές στην Επιτροπή κατά τη διοικητική διαδικασία. Καθόσον η SACE πρότεινε απλώς —στο πλαίσιο, και προς συμπλήρωση, του δεύτερου λόγου της προσφυγής της— ένα περαιτέρω επιχείρημα προς απόδειξη του ότι δεν πληρούται η ουσιαστική προϋπόθεση περί παροχής πλεονεκτήματος, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη χαρακτηρίζοντας το επίμαχο επιχείρημα ως απαράδεκτο νέο λόγο.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από μη παροχή του προβαλλόμενου πλεονεκτήματος στη SACE BT από το τρίτο και το τέταρτο επίμαχο μέτρο: παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, και εσφαλμένη εφαρμογή του κριτηρίου του ιδιώτη επενδυτή· μη προσήκουσα συμπλήρωση της αιτιολογίας της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως
 —
 Το διοικητικό συμβούλιο της SACE S.p.A. ενήργησε κατά τρόπο απολύτως ανάλογο εκείνου της διοικήσεως άλλων ιδιωτικών επιχειρήσεων, οι οποίες, λαμβανομένου υπόψη του υψηλού βαθμού αβεβαιότητας και των έκτακτων συνθηκών που επικρατούσαν στην αγορά το 2009, προέβησαν σε ανάλογες εισφορές κεφαλαίων σε ελεγχόμενες εταιρείες τους, παρά την απουσία προβλέψεων για τις μελλοντικές ταμειακές ροές που να υποστηρίζουν λογιστικά την προσδοκία κατάλληλης αποδόσεως αυτών τουλάχιστον μακροπρόθεσμα. Η αντικειμενική αυτή διαπίστωση, η οποία προκύπτει από απλή παρατήρηση της δυναμικής της αγοράς στη συγκεκριμένη συγκυρία, έπρεπε να υπερισχύσει κάθε θεωρητικής ή υποθετικής εκτιμήσεως κατά την εφαρμογή του κριτηρίου του ιδιώτη επενδυτή από την Επιτροπή. Επιπλέον, στην απόφαση δεν μνημονεύεται ούτε μία συγκεκριμένη περίπτωση ιδιωτικής επιχειρήσεως λειτουργούσας υπό κανονικές συνθήκες αγοράς η οποία, ενώπιον των σοβαρών δυσκολιών που προκάλεσε η κρίση, τέθηκε σε εκκαθάριση από τους μετόχους της αντί να προβεί σε ανακεφαλαιοποίηση. Δεν είναι κατανοητό, και σε κάθε περίπτωση το Γενικό Δικαστήριο δεν εξήγησε, για ποιον λόγο η SACE θα παρέμενε σε κάθε περίπτωση υπόχρεη να αξιολογήσει εκ των προτέρων τη μελλοντική απόδοση της SACE BT και να διαβιβάσει στην Επιτροπή τα κατάλληλα στοιχεία εκ των προτέρων αξιολογήσεως, καίτοι από τα δεδομένα της αγοράς συνάγεται ότι οι ιδιώτες επενδυτές δεν έπραξαν κάτι τέτοιο. Τέλος, καθόσον η Επιτροπή αποφάσισε, κατά την επίσημη διαδικασία ελέγχου, ότι δεν όφειλε να εξετάσει με τη δέουσα προσοχή τα επιχειρήματα που προέβαλε η SACE σε σχέση με την εφαρμογή του εμπειρικού κριτηρίου του ιδιώτη επενδυτή, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι η Επιτροπή μπορούσε νόμιμα να τα απορρίψει, λόγω του θεωρητικού ενδεχομένου οι πράξεις των ιδιωτικών επιχειρήσεων σχετικά με το κεφάλαιο να κριθούν με τη σειρά τους μη σύμφωνες προς το κριτήριο του ιδιώτη επενδυτή καθόσον εμπεριέχουν στοιχεία ενισχύσεως.


text:
 20.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/30
 Προσφυγή της 17ης Ιανουαρίου 2017 — LA Superquimica κατά EUIPO — D-Tack (D-TACK)
 (Υπόθεση T-24/17)
 (2017/C 086/39)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: LA Superquimica, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: A. Canela Giménez, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: D-Tack GmbH (Hüttlingen, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «D-TACK» — Υπ’ αριθ. 9 650 847 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 15ης Νοεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 1983/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του EUIPO της 15/11/2016·
 —
 να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα το EUIPO και όσους παραστούν ως αντίδικοι στην παρούσα προσφυγή.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Το τμήμα προσφυγών δεν έλαβε υπόψη τα αποσπάσματα των καταχωρισμένων στην Ισπανία υπ’ αριθ. 2515958, 2516679, 2542249, 2591412 και 2668711 σημάτων της Sitadex που προσκόμισε η προσφεύγουσα·
 —
 Το τμήμα προσφυγών δεν έλαβε υπόψη τα υποβληθέντα από την προσφεύγουσα αποδεικτικά της χρήσεως στοιχεία.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/51
 Προσφυγή της 12ης Δεκεμβρίου 2007 — Ιταλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-463/07)
 (2008/C 51/93)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: G. Aiello, Avvocato dello Stato)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, Ε(2007) 4477 της 3ης Οκτωβρίου 2007, η οποία κοινοποιήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2007, κατά το μέρος που αποκλείει από την κοινοτική χρηματοδότηση και καταλογίζει στον προϋπολογισμό της Ιταλικής Δημοκρατίας τα δημοσιονομικά μέτρα που πρέπει συνακολούθως να ληφθούν στο πλαίσιο της εκκαθαρίσεως των δαπανών που χρηματοδοτεί το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα εγγυήσεων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή, η προσφεύγουσα αμφισβητεί τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης αποφάσεως, κατά το μέρος που αποκλείει από την κοινοτική χρηματοδότηση και καταλογίζει στον προϋπολογισμό της Ιταλικής Δημοκρατίας τα δημοσιονομικά μέτρα που πρέπει συνακολούθως να ληφθούν στο πλαίσιο της εκκαθαρίσεως των δαπανών που χρηματοδοτεί το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα εγγυήσεων.
 Οι δαπάνες που αποκλείσθηκαν, στη συγκεκριμένη περίπτωση, από την ως άνω χρηματοδότηση και οι οποίες αποτελούν το κύριο αντικείμενο της προσφυγής αφορούν τις πριμοδοτήσεις για τα βοοειδή, τον έλεγχο των ελαιοτριβείων, την ύπαρξη του κτηματολογίου αγροτεμαχίων ελαιοπαραγωγής και του σχετικού με την ελαιοπαραγωγή ΣΓΠ (συστήματος γεωγραφικής πληροφόρησης), τον έλεγχο των αποδόσεων, την εξακρίβωση του προορισμού του ελαιολάδου και τις αποξηραμένες ζωοτροφές.
 Προς στήριξη των αξιώσεών της, η προσφεύγουσα επικαλείται παράβαση:
 —
 των άρθρων 15 και 24, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 2419/2001 της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2001, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου για ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων που θεσπίσθηκαν με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3508/92 του Συμβουλίου·
 —
 των άρθρων 9α, παράγραφος 1, και 3, 10, 16, 26 και 28, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 2366/98 της Επιτροπής, της 30ής Οκτωβρίου 1998, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος ενίσχυσης στην παραγωγή ελαιολάδου για τις περιόδους εμπορίας 1998/99 έως 2000/01·
 —
 του άρθρου 11α του κανονισμού 136/66/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 1966, περί δημιουργίας κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των λιπαρών ουσιών·
 —
 του άρθρου 14, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2261/84 του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1984, για τον καθορισμό των γενικών κανόνων σχετικά με τη χορήγηση ενίσχυσης στην παραγωγή ελαιολάδου και στις οργανώσεις παραγωγών ελαιολάδου·
 —
 των άρθρων 2, 8, 13 και 14 του κανονισμού (ΕΚ) 785/95 της Επιτροπής, της 6ης Απριλίου 1995, περί λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 603/95 του Συμβουλίου σχετικά με την κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα των αποξηραμένων ζωοτροφών.


text:
C 144/32 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 15.6.2002
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-282/01 (1) των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-288/01: (αι ́τηση του Finanzgericht για την ́εκδοση
 (2002/C 144/66) προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Ulf Thomsen κατα ́ Finanzamt
 Flensburg.
 Με δια ́ταξη της 21ης Μαρτι ́ου 2002, o Προ ́εδρος του ∆ικαστη- (1) EE C 275 της 29.9.2001.
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-282/01, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 245 της 1.9.2001.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-350/01 (1)
 (2002/C 144/69)
 Με δια ́ταξη της 6ης Μαρτι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-287/01 (1)
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-350/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 (2002/C 144/67) Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) ΕΕ C 317 της 10.11.2001.
 Με δια ́ταξη της 11ης Απριλι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-287/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) ΕΕ C 245 της 1.9.2001. ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-409/01 (1)
 (2002/C 144/70)
 Με δια ́ταξη της 22ας Μαρτι ́ου 2002, o Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-288/01 (1) ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-409/01 (αι ́τηση του Tribunale Civile e Penale di
 (2002/C 144/68) L’Aquila για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως), Rolando
 Salusest κατα ́ Giovanni Petrucci.
 Με δια ́ταξη της 6ης Μαρτι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου (1) EE C 348 της 8.12.2001.


text:
 16.8.97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 252/7
 απο ενα ερμάριο που περικλείει μια στεγανή συστοιχία ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 συσσωρευτών μολύβδου, πρέπει να καταταγεί στη διάκριση (έκτο τμήμα)
 85.01 B II, «μετασχηματιστές και μετατροπείς ρεύματος
 στατοί (ανορθωτές κ λπ.)». της 25ης Ιουνίου 1997
 επι των συνεκδικασθεισών υποθεσεων C-304/94, C-330/94,
 C-342/94 και C-224/95 (αιτήσεις των Preture circondariale di
 (') ΕΕ αριθ. C 158 της 1 . 6. 1996. Terni και di Pescara για την έκδοση προδικαστικής απο
 (2) ΕΕ αριθ. L 172 της 22 . 7 . 1968 , σ. 1 .
 P) ΕΕ αριθ. L 331 της 9. 12. 1985, σ. 1 . φάσεως): Ποινικές δίκες κατά Euro Tombesi και Adino
 Tombesi, Roberto Santella, Giovanni Muzi κ.λπ. και Anselmo
 SaviniC )
 (Απόβλητα — Έννοια — Οδηγίες του Συμβουλίου
 91/156/ΕΟΚ και 91/689/ΕΟΚ — Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ.
 259/93 του Συμβουλίου)
 (97/C 252/13)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα) (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο
 της 25ης Ιουνίου 1997 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 στην υπόθεση C-285/94: Ιταλική Δημοκρατία κατα Επιτρο Έπί των συνεκδικασθεισών υποθέσεων C-304/94, C-330/94,
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1 ) C-342/94 και C-224/95 , με αντικείμενο αιτήσεις των Preture
 (Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1840/94 της Επιτροπής, της Circondariale di Terni (C-304/94, C-330/94 και C-342/94) και
 27ης Ιουλίου 1994, για τον καθορισμό των αποδόσεων σε di Pescara (C-224/95) (Ιταλία) προς το Δικαστήριο, κατ'
 ελιές και ελαιόλαδο για την περίοδο 1993/94 — Προσφυγή εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με τις οποίες
 ακυρώσεως) ζητήθηκε, στο πλαίσιο των ποινικών δικών που εκκρεμούν
 (97/C 252/12) ενώπιον των αιτούντων δικαστηρίων κατά Euro Tombesi και
 Adino Tombesi ( C-304/94), Roberto Santella, (C-330/94),
 Giovanni Muzi κ.λπ . (C-342/94) και Anselmo Savini (C
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) 224/95 ), η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την
 ερμηνεία της οδηγίας 91 /156/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 18ης
 Μαρτίου 1991 , η οποία τροποποιεί την οδηγία 75/442/ΕΟΚ
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο περί των στερεών αποβλήτων (2), της οδηγίας 91 /689/ΕΟΚ
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») του Συμβουλίου , της 12ης Δεκεμβρίου 1991 , περί των επι
 κινδύνων αποβλήτων (3) και του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ . 259/93 του Συμβουλίου , της 1ης Φεβρουαρίου 1993 ,
 Στην υπόθεση 285/94, Ιταλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη σχετικά με την παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφο
 από τον καθηγητή Umberto Leanza, επικουρούμενο από τον ρών αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας και κατά την
 Pier Giorgio Ferri, avvocato dello Stato, κατά Επιτροπής των είσοδο και έξοδό τους από αυτή (4), το Δικαστήριο (έκτο
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένης από τον Euge τμήμα), συγκείμενο από τους G. F. Mancini , πρόεδρο τμήμα
 nio de March, επικουρούμενο από τον Alexandre Carnelutti, τος, P. J. G. Kapteyn και H. Ragnemalm (εισηγητή ), δικαστές,
 με αντικείμενο την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: L. Hewlett,
 αριθ. 1840/94 της Επιτροπής, της 27ης Ιουλίου 1994, για τον υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 25 Ιουνίου 1997 από
 καθορισμό των αποδόσεων σε ελιές και ελαιόλαδο για την φαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 περίοδο 1993/94 (2), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο
 από τους G. F. Mancini, πρόεδρο τμήματος, J. L. Murray, και H έννοια του « αποβλήτου » του άρθρου 1 της οδηγίας
 G. Hirsch (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των
 Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: D. Louterman-Hubeau, στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία
 κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 25 Ιουνίου 1997 91/156/ΕΟΚ, στην οποία παραπέμπουν το άρθρο 1 παρά
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: γραφος 3 της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης
 Δεκεμβρίου 1991, περί των επικινδύνων αποβλήτων, και το
 άρθρο 2 στοιχείο a) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 του
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή. Συμβουλίου, της 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά με την
 παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων
 στο εσωτερικό της Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο και
 2. Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδό τους από αυτήν, δεν πρέπει να νοείται ως αποκλείουσα
 έξοδα. τις ουσίες ή τα αντικείμενα που μπορούν, από οικονομική
 άποψη, να επαναχρησιμοποιηθούν, ακόμη και αν τα εν λόγω
 υλικά μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο συναλλαγής ή
 (>) ΕΕ αριθ . C 370 της 24. 12. 1994. των οποίων η τιμή δημοσιεύεται σε χρηματιστήρια εμπορευ
 (2) ΕΕ αριθ. L 133 της 28. 7. 1994, σ. 1 . μάτων ή σε επίσημα αγορανομικά δελτία τιμών. Συγκεκριμέ
 να, η διαδικασία αδρανοποιήσεως των αποβλήτων αποσκο
 πούσα απλώς στο να τα καταστήσει ακίνδυνα, η απόρριψη
 αποβλήτων εντός καθιζήσεων του εδάφους ή με σκοπό την
 ---pagebreak--- Αριθ. C 252/8 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 8. 97
 επιχωμάτωση και η αποτέφρωση αποβλήτων αποτελούν σόμενη του φόρου ή τα οποία αποκλείονται κατ ' άλλον
 εργασίες διαθέσεως ή αξιοποιήσεως εμπίπτουσες στο πεδίο τρόπο από το δικαίωμα εκπτώσεως, παρέβη τις υποχρέ
 εφαρμογής των προαναφερθέντων κοινοτικών κανόνων. Το ωσειςπου υπέχει από το άρθρο 13 σημείο B στοιχείο γ) της
 γεγονός ότι μια ουσία κατατάσσεται στην κατηγορία των οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μάιου
 καταλοίπων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν εκ νέου, 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών
 χωρίς να διευκρινίζονται ούτε τα χαρακτηριστικά της ούτε o μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών —
 προορισμός της, δεν ασκεί συναφώς επιρροή. Το ίδιο ισχύει κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη
 για τον θρυμματισμό των αποβλήτων. φορολογική βάση.
 Ο ) ΕΕ αριθ. C 380 της 31 . 12. 1994, 2. Κάθε διάδικος φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 ΕΕ αριθ. C 392 της 31 . 12. 1994,
 ΕΕ αριθ. C 229 της 2. 9. 1995 . o ΕΕ αριθ. C 119 της 13. 5. 1995.
 0) ΕΕ ειδ. εκδ. 15/001 , σ. 86. (2) ΕΕ ειδ. εκδ. 09/001 , σ. 49.
 (3) ΕΕ αριθ. L 377 της 31 . 12. 1991 , σ. 20.
 (4) ΕΕ αριθ. L 30 της 6. 2. 1993, σ. 1 .
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έκτο τμήμα)
 (έκτο τμήμα) της 25ης Ιουνίου 1997
 της 25ης Ιουνίου 1997 στην υπόθεση C-114/96 (αίτηση του tribunal de police de
 στην υπόθεση C-45/95: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο Luxembourg για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 τήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (') ποινική δίκη κατά René Kieffer και Romain Thill ( )
 (ΦΠΑ — Απαλλαγή εντός της χώρας — Παραδόσεις (Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων — Ποσοτικοί
 αγαθών που διατίθενται αποκλειστικώς σε δραστηριότητα περιορισμοί — Μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος — Κανο
 απαλλασσομένη τον φόρου ή τα οποία αποκλείονται τον νισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3330/91 — Στατιστικές των συναλλαγών
 δικαιώματος εκπτώσεως) αγαθών — Λεπτομερής δήλωση όλων των ενδοκοινοτικών
 συναλλαγών — Συμβιβαστό με τα άρθρα 30 και 34 της
 (97/C 252/14) συνθήκης ΕΚ)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) (97/C 252/15)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 Στην υπόθεση C-45/95, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 των (εκπρόσωπος: Enrico Traversa) κατά Ιταλικής Δημοκρα
 τίας (εκπρόσωποι: καθηγητής Umberto Leanza, επικουρού Στην υπόθεση C-1 14/96, με αντικείμενο αίτηση του tribunal de
 μενος από τον Maurizio Fiorilli, avvocato dello Stato), με police de Luxembourg προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή
 αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, θε του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε,
 σπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ κανονιστική ρύθμιση η στο πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί ενώπιον του
 οποία δεν απαλλάσσει από το φόρο προστιθέμενης αξίας τις εθνικού δικαστηρίου κατά των René Kieffer και Romain
 παραδόσεις αγαθών που διατίθενται αποκλειστικώς σε δρα Thill, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την
 στηριότητα απαλλασσόμενη του φόρου ή τα οποία εν πάση ερμηνεία και το κύρος του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 330/91
 περιπτώσει αποκλείονται του δικαιώματος εκπτώσεως, παρέ του Συμβουλίου, της 7ης Νοεμβρίου 1991 , για τις στατιστικές
 βη τις υποχρέωσεις που υπέχει από το άρθρο 13 σημείο B των συναλλαγών αγαθών μεταξύ κρατών μελών (2), το Δικα
 στοιχείο γ) της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, στήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους G. F. Mancini
 της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, J. L. Murray και P. J. G.
 κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργα Kapteyn, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. B. Elmer, γραμ
 σιών — κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιό ματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις
 μορφη φορολογική βάση (2), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), 25 Ιουνίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 συγκείμενο από τους G. F. Mancini, πρόεδρο τμήματος,
 P. J. G. Kapteyn , G. Hirsch (εισηγητή), H. Ragnemalm και R. Από την εξέταση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3330/91 του
 Schintgen, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Συμβουλίου, της 7ης Νοεμβρίου 1991, για τις στατιστικές των
 Colomer, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, συναλλαγών αγαθών μεταξύ κρατών μελών, δεν προέκυψαν
 εξέδωσε στις 25 Ιουνίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο στοιχεία που να μπορούν να θέσουν υπό αμφισβήτηση το
 διατακτικό: κύρος του.
 1 . H Ιταλική Δημοκρατία, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε (') ΕΕ αριθ. C 158 της 1 . 6. 1996.
 ισχύ κανονιστική ρύθμιση η οποία δεν απαλλάσσει από το (2) ΕΕ αριθ. L 316 της 16. 11 . 1991 , σ. 1 .
 φόρο προστιθέμενης αξίας τις παραδόσεις αγαθών που
 διατίθενται αποκλειστικώς σε δραστηριότητα απαλλασ


text:
 19.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 304/16
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Σεπτεμβρίου 2013 — Europäisch-Iranische Handelsbank κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-434/11) (1)
 (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα ληφθέντα κατά του Ιράν, με σκοπό την παρεμπόδιση της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δικαιώματα άμυνας - Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Δικαίωμα ιδιοκτησίας - Αναλογικότητα)
 2013/C 304/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Europäisch-Iranische Handelsbank AG (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Ashley, S. Gadhia, solicitors, H. Hohmann, δικηγόρος, D. Wyatt, QC, και R. Blakeley, barrister, στη συνέχεια, S. Ashley, H. Hohmann, D. Wyatt, R. Blakeley, S. Jeffrey και A. Irvine, solicitors)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: F. Naert και R. Liudvinaviciute-Cordeiro)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς E. Paasivirta και S. Boelaert, στη συνέχεια E. Paasivirta και M. Κωνσταντινίδης)· και Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: S. Behzadi-Spencer, A. Robinson και C. Murrell, επικουρούμενοι από τους J. Swift, QC, και R. Palmer, barrister)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως, πρώτον, κατά της αποφάσεως 2011/299/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2011, για τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 136, σ. 65), δεύτερον, κατά του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 503/2011 του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 όσον αφορά περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 136, σ. 26), τρίτον, κατά της αποφάσεως 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 319, σ. 71), τέταρτον, κατά του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 319, σ. 11), και, πέμπτον, κατά του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ L 88, σ. 1), καθόσον οι πράξεις αυτές αφορούν την προσφεύγουσα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 503/2011 του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 όσον αφορά περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν, και την απόφαση 2011/299/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2011, για τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν, καθόσον οι πράξεις αυτές αφορούν την Europäisch-Iranische Handelsbank AG.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Europäisch-Iranische Handelsbank φέρει, επιπλέον των τριών πέμπτων των εξόδων της, τα τρία πέμπτα των εξόδων του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 4)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει, επιπλέον των δύο πέμπτων των εξόδων του, τα δύο πέμπτα των εξόδων της Europäisch-Iranische Handelsbank.
 5)
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 282 της 24.9.2011.


text:
 25.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 318/6
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 26 Ιουνίου 2017 — Società Immobiliare Al Bosco srl
 (Υπόθεση C-379/17)
 (2017/C 318/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα: Società Immobiliare Al Bosco srl
 Προδικαστικό ερώτημα
 Συνάδει με το άρθρο 38, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, η εφαρμογή προθεσμίας προβλεπόμενης στη νομοθεσία της χώρας εκτελέσεως, μετά τη λήξη της οποίας παύει να είναι δυνατή η εκτέλεση δυνάμει συγκεκριμένου τίτλου, επίσης στην περίπτωση παρόμοιου, από λειτουργικής απόψεως, τίτλου ο οποίος εκδόθηκε σε άλλο κράτος μέλος και εν συνεχεία αναγνωρίσθηκε και κηρύχθηκε εκτελεστός στη χώρα εκτελέσεως;


text:
 23.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/9
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 28 Οκτωβρίου 2016 — Gasorba, S.L., Josefa Rico Gil και Antonio Ferrándiz González κατά Repsol Comercial de Productos Petrolíferos, S.A.
 (Υπόθεση C-547/16)
 (2017/C 022/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: Gasorba, S.L., Josefa Rico Gil και Antonio Ferrándiz González
 Αναιρεσίβλητη: Repsol Comercial de Productos Petrolíferos, S.A.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 16 («Ομοιόμορφη εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας ανταγωνισμού») του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου (1), της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 ΕΚ, την έννοια ότι η απόφαση [2006/446/ΕΚ (2)] της Επιτροπής, της 12ης Απριλίου 2016, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ (υπόθεση COMP/B-1-38.348 — Repsol CPP) αντιτίθεται στην εκ μέρους των εθνικών δικαστηρίων κήρυξη της ακυρότητας των συμβάσεων τις οποίες αφορά η ως άνω απόφαση, λόγω της διάρκειας της ρήτρας αποκλειστικής προμήθειας, καίτοι οι εν λόγω συμβάσεις μπορούν κάλλιστα να κηρυχθούν άκυρες για άλλους λόγους, όπως παραδείγματος χάρη λόγω της κατώτατης τιμής πωλήσεως στο κοινό την οποία επιβάλλει ο προμηθευτής στον αγοραστή (ή μεταπωλητή);
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ως άνω ερώτημα, έχουν οι μακροπρόθεσμες συμβάσεις που περιλαμβάνονται στην απόφαση της Επιτροπής την έννοια ότι μπορούν να τύχουν ατομικής απαλλαγής υπό τους όρους του άρθρου 101, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, με βάση την ως άνω απόφαση;
 (1) ΕΕ 2003, L 1, σ. 1.
 (2) ΕΕ 2006, L 176, σ. 104.


text:
 7.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 406/46
 Προσφυγή της 12ης Οκτωβρίου 2015 — ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-132/15)
 (2015/C 406/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ZZ (εκπρόσωποι: J.-N. Louis και N. de Montigny, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής περί εφαρμογής της ρήτρας ιατρικής επιφυλάξεως που προβλέπεται στο άρθρο 32 του ΚΛΠ, αναδρομικώς από την ημερομηνία εισόδου της προσφεύγουσας στην υπηρεσία της Επιτροπής, και περί αναστολής των εγγυήσεων που προβλέπονται για την περίπτωση αναπηρίας ή θανάτου και, αφετέρου, της αποφάσεως αποκλεισμού οποιασδήποτε προσλήψεώς της από την Επιτροπή επί χρονικό διάστημα έξι ετών από την ημερομηνία λήξεως της τελευταίας συμβάσεώς της.
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της αρμόδιας για τη σύναψη των συμβάσεων προσλήψεως αρχής που αφορούν, αφενός, την αναδρομική εφαρμογή έναντι της προσφεύγουσας της ιατρικής επιφυλάξεως που προβλέπεται στο άρθρο 32 του ΚΛΠ και την αναστολή των εγγυήσεων για την περίπτωση αναπηρίας ή θανάτου και, αφετέρου, τον αποκλεισμό οποιασδήποτε προσλήψεως της προσφεύγουσας από την Επιτροπή επί χρονικό διάστημα έξι ετών·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 20.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 114/17
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 28ης Φεβρουαρίου 2013 [αίτηση Tribunal da Relação de Lisboa (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ordem dos Técnicos Oficiais de Contas κατά Autoridade da Concorrência
 (Υπόθεση C-1/12) (1)
 (Σώμα εγκεκριμένων λογιστών - Ρύθμιση σχετική με το σύστημα υποχρεωτικής καταρτίσεως των εγκεκριμένων λογιστών - Άρθρο 101 ΣΛΕΕ - Ένωση επιχειρήσεων - Περιορισμός του ανταγωνισμού - Δικαιολογίες - Άρθρο 106, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ)
 2013/C 114/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal da Relação de Lisboa
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ordem dos Técnicos Oficiais de Contas
 κατά
 Autoridade da Concorrência
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal da Relação de Lisboa — Ερμηνεία των άρθρων 56, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 101 και 102 ΣΛΕΕ — Έννοια της ενώσεως επιχειρήσεων — Σώμα εγκεκριμένων ελεγκτών — Δημιουργία συστήματος υποχρεωτικής επαγγελματικής καταρτίσεως για τα μέλη του οικείου συλλόγου — Αποκλειστική παροχή προγραμμάτων καταρτίσεως από τον οικείο σύλλογο — Ελευθερία εγκαταστάσεως και ελεύθερη παροχή υπηρεσιών
 Διατακτικό
 1)
 Ένας κανονισμός όπως ο σχετικός με την απόκτηση διδακτικών μονάδων (Regulamento da Formação de Créditos), που εκδόθηκε από επαγγελματικό σύλλογο όπως το Ordem dos Técnicos Oficiais de Contas (Σώμα εγκεκριμένων λογιστών), πρέπει να θεωρείται ως απόφαση ενώσεως επιχειρήσεων, κατά την έννοια του άρθρου 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 Το ότι ένας επαγγελματικός σύλλογος όπως το Ordem dos Técnicos Oficiais de Contas υποχρεούται κατά νόμο να καθιερώνει σύστημα υποχρεωτικής καταρτίσεως προοριζόμενο για τα μέλη του δεν συνεπάγεται αποκλεισμό από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ των κανόνων που έχει θεσπίσει ο οικείος σύλλογος, εφόσον οι κανόνες αυτοί καταλογίζονται αποκλειστικώς σε αυτόν.
 Το ότι οι εν λόγω κανόνες δεν έχουν άμεση επίδραση στην οικονομική δραστηριότητα των μελών του εν λόγω επαγγελματικού συλλόγου δεν θίγει την εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, εφόσον η παράβαση που προσάπτεται στον ίδιο αυτό επαγγελματικό σύλλογο αφορά αγορά στην οποία αυτός ασκεί οικονομική δραστηριότητα.
 2)
 Ένας κανονισμός που καθιερώνει σύστημα υποχρεωτικής καταρτίσεως των εγκεκριμένων λογιστών προς εξασφάλιση της ποιότητας των υπηρεσιών που αυτοί παρέχουν, όπως είναι ο σχετικός με την απόκτηση διδακτικών μονάδων κανονισμός που εκδόθηκε από επαγγελματικό σύλλογο όπως το Ordem dos Técnicos Oficiais de Contas, συνιστά περιορισμό του ανταγωνισμού απαγορευόμενο από το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, εφόσον, στοιχείο που πρέπει να εξακριβώσει το αιτούν δικαστήριο, καταργεί τον ανταγωνισμό σε σημαντικό τμήμα της σχετικής αγοράς προς όφελος του εν λόγω επαγγελματικού συλλόγου και επιβάλλει στο λοιπό τμήμα της αγοράς όρους εισάγοντες δυσμενείς διακρίσεις εις βάρος των ανταγωνιστών του οικείου επαγγελματικού συλλόγου.
 (1) ΕΕ C 89 της 24.3.2012.


text:
 16.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Krajský súd v Prešove (Σλοβακία) στις 15 Οκτωβρίου 2012 — SKP κατά Ján Bríla
 (Υπόθεση C-460/12)
 2013/C 46/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική
 Αιτούν δικαστήριο
 Krajský súd v Prešove
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: SKP k. s.
 Εναγόμενος: Ján Bríla
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν την έννοια το άρθρο 38 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα άρθρα 6, παράγραφος 1, και 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, ότι εμποδίζουν την εφαρμογή κανονιστικής ρυθμίσεως κράτους μέλους όπως αυτής της υπό κρίση υποθέσεως, η οποία δεν επιτρέπει στο εθνικό δικαστήριο το οποίο κρίνει αγωγή, ασκούμενης από επαγγελματία, αφορώσα παραγεγραμμένη αξίωση έναντι του καταναλωτή, να λάβει αυτεπαγγέλτως υπόψη την παραγραφή, ακόμα και όταν πραγματοποιείται κατά του καταναλωτή αναγκαστική εκτέλεση βάσει καταχρηστικών ρητρών;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, έχουν την έννοια τα άρθρα 6, παράγραφος 1, και 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, ότι ο δικαστής υποχρεούται να ενημερώσει αυτεπαγγέλτως τον καταναλωτή περί του δικαιώματός του να επικαλεστεί την παραγραφή της αξιώσεως του δανειστή;
 (1) ΕΕ L 95, σ. 29.


text:
 27.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/6
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Γαλλία) στις 12 Ιανουαρίου 2017 — Fédération des entreprises de la beauté κατά Ministre des Affaires sociales et de la Santé, Ministre de l’éducation nationale, de l’enseignement supérieur et de la recherche, Ministre de l’économie et des finances
 (Υπόθεση C-13/17)
 (2017/C 095/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d'État [Συμβούλιο της Επικρατείας]
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Fédération des entreprises de la beauté,
 Καθών: Ministre des Affaires sociales et de la Santé, Ministre de l’éducation nationale, de l’enseignement supérieur et de la recherche, Ministre de l’économie et des finances
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αφορά η αναγνώριση της ισοδυναμίας των κύκλων σπουδών στην οποία μπορούν να προβαίνουν τα κράτη μέλη, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 10, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1223/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για τα καλλυντικά προϊόντα (1), μόνο τους κύκλους σπουδών που πραγματοποιούνται σε κράτη εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
 2)
 Επιτρέπουν οι διατάξεις του άρθρου 10, παράγραφος 2, του κανονισμού σε ένα κράτος μέλος να καθορίζει γνωστικά αντικείμενα δυνάμενα να θεωρηθούν «συναφή» προς την ιατρική, τη φαρμακευτική ή την τοξικολογία και τα επίπεδα προσόντων που πληρούν τις απαιτήσεις του κανονισμού;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, βάσει ποίων κριτηρίων μπορούν γνωστικά αντικείμενα να θεωρηθούν «συναφή» προς την ιατρική, τη φαρμακευτική ή την τοξικολογία;
 (1) ΕΕ L 342, σ. 59.


text:
24.6.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 176/31
 — ́ελλειψη νομιμο ́τητας του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2553/97 της Πρε ́πει να επισημανθει ́ ο ́τι η Επιτροπη ́ απε ́ρριψε την καταγγελι ́α
 Επιτροπη ́ς, της 17ης ∆εκεμβρι ́ου 1997, για τις λεπτομε ́ρειες των κοινοτικω ́ν παραγωγω ́ν με την αιτιολογι ́α ο ́τι η καταγγελι ́α
 εκδο ́σεως πιστοποιητικω ́ν εισαγωγη ́ς ο ́σον αφορα ́ ορισμε ́να η ́ταν απαρα ́δεκτη, δυνα ́μει κυρι ́ως του α ́ρθρου 27 του κανονισμου ́
 προϊο ́ντα που υπα ́γονται στους κωδικου ́ς ΣΟ 1701, 1702, 2820/98, που ορι ́ζει ο ́τι «το προτιμησιακο ́ ευεργε ́τημα χορηγει ́ται
 1703, και 1704 με σω ́ρευση καταγωγω ́ν ΕΚ/ΥΧΕ (3), οπο ́τε συνη ́θως σε προϊο ́ντα που αποτελου ́ν αντικει ́μενο με ́τρων (...)
 και το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, της Συμφωνι ́ας για τα με ́τρα κατα ́ των επιδοτη ́σεων».
 διασφαλι ́σεως, ο ́που κηρυ ́σσεται ο ́τι οι διατα ́ξεις του κανο-
 νισμου ́ 2553/97 ́εχουν mutatis mutandis εφαρμογη ́, στερει ́-
 ται νομιμο ́τητας. Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς τους, οι προσφευ ́γουσες προβα ́λ-
 λουν τα εξη ́ς επιχειρη ́ματα:
 (1) EE L 56 της 1.3.2000, σ. 39.
 (2) ΕΕ 1991, L 263, σ. 1, ο ́πως τροποποιη ́θηκε προ ́σφατα με την
 απο ́φαση 2000/168/ΕΚ. Η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση στερει ́ται νομιμο ́τητας, διο ́τι αντιβαι ́-
 (3) ΕΕ 1997, L 349, σ. 26. νει προς το κοινοτικο ́ παρα ́γωγο δι ́καιο. Ο κανονισμο ́ς 2820/98
 δεν ορι ́ζει ο ́τι η υ ́παρξη με ́τρων κατα ́ των επιδοτη ́σεων εμποδι ́ζει
 την κι ́νηση ́ερευνας με σκοπο ́ την ανα ́κληση ευεργετικω ́ν με ́τρων
 του ΣΓΠ. Ορι ́ζει ο ́τι τα ευεργετικα ́ με ́τρα του ΣΓΠ κανονικα ́ μεν
 δεν ει ́ναι ασυμβι ́βαστα με με ́τρα κατα ́ των επιδοτη ́σεων η ́ κατα ́
 του dumping, μπορου ́ν ο ́μως να ανακληθου ́ν σε κατα ́φωρες
 περιπτω ́σεις επιδοτη ́σεως η ́ α ́λλων μορφω ́ν αθε ́μιτης εμπορικη ́ς
 Προσφυγη ́ των DuPont Teijin Films Luxembourg S.A., πρακτικη ́ς. Η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, επομε ́νως, κατα ́ την
 Mitsubishi Polyester Film GmbH και Toray Plastics οποι ́α τα ευεργετικα ́ με ́τρα δεν μπορου ́ν σε καμι ́α περι ́πτωση
 Europe S.A. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, να ανακληθου ́ν εφο ́σον ισχυ ́ουν με ́τρα κατα ́ των επιδοτη ́σεων,
 που ασκη ́θηκε στις 2 Μαι ̈́ου 2000 στηρι ́ζεται σε παρερμηνει ́α του κανονισμου ́ 2820/98. Η ερμηνει ́α
 την οποι ́α παρε ́χουν στον κανονισμο ́ αυτο ́ν οι κοινοτικοι ́ παραγω-
 (Υπο ́θεση Τ-113/00) γοι ́ ει ́ναι επι ́σης συνεπη ́ς με την εμπορικη ́ πολιτικη ́, καθ' ο ́σον
 παρε ́χει στην Επιτροπη ́ τη δυνατο ́τητα να εξετα ́σει το ενδεχο ́μενο
 (2000/C 176/54) ανακλη ́σεως ευεργετικω ́ν με ́τρων απο ́ ́εναν εμπορικο ́ εται ́ρο που
 παραβαι ́νει κατ' εξακολου ́θηση η ́ κατα ́ τρο ́πο κατα ́φωρο διεθνει ́ς
 υποχρεω ́σεις η ́ κανο ́νες της Παγκο ́σμιας Οργανω ́σεως Εμπορι ́ου.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 Οι DuPont Teijin Films Luxembourg S.A. (Λουξεμβου ́ργο), Η Επιτροπη ́ δεν αιτιολο ́γησε προσηκο ́ντως την απο ́φαση ́ της να
 Mitsubishi Polyester Film GmbH (Wiesbaden, Γερμανι ́α) και απορρι ́ψει την καταγγελι ́α των κοινοτικω ́ν παραγωγω ́ν.
 Toray Plastics Europe S.A. (Miribel Cedex, Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́-
 μενες απο ́ τους Ian S. Forrester QC και Mr. James Killick, του
 δικηγορικου ́ γραφει ́ου White & Case LLP, α ́σκησαν ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 2 Μαι ̈́ου 2000 (1) EE L 357 της 30.12.1998, σ. 1.
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα·
 — να λα ́βει ο ́,τι περαιτε ́ρω με ́τρα η ́θελε κρι ́νει επιβεβλημε ́να.
 Προσφυγη ́/αγωγη ́ του Michael Nevin κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, ασκηθει ́σα στις 11 Μαι ̈́ου 2000
 Στις 17 Σεπτεμβρι ́ου 1998, οι κοινοτικοι ́ παραγωγοι ́ ζη ́τησαν απο ́ (Υπο ́θεση Τ-127/00)
 την Ευρωπαϊκη ́ Επιτροπη ́ να ερευνη ́σει αν η ́ταν σκο ́πιμο να
 ανακαλε ́σει τα κατα ́ το συ ́στημα γενικευμε ́νων προτιμη ́σεων (ΣΓΠ)
 δασμολογικα ́ ευεργετικα ́ με ́τρα απο ́ τις ινδικε ́ς ταινι ́ες τερεφθαλι- (2000/C 176/55)
 κου ́ πολυαιθυλενι ́ου («PET film»), με την αιτιολογι ́α ο ́τι οι
 επιδοτη ́σεις που καταβα ́λλονται υπε ́ρ των Ινδω ́ ν παραγωγω ́ν
 «PET film» συνιστου ́σαν «εμφανη ́ περι ́πτωση αθε ́μιτων εμπορικω ́ν (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 πρακτικω ́ν» συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 22, υπο ́ την τωρινη ́ του
 μορφη ́, του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2820/98 του Συμβουλι ́ου, της
 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1998, για την εφαρμογη ́ πολυετου ́ς συστη ́ματος Ο Michael Nevin, κα ́τοικος Tervuren (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος
 γενικευμε ́νων δασμολογικω ́ν προτιμη ́σεων για την περι ́οδο απο ́ την απο ́ τον Nicolas Lhoëst, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, α ́σκησε στις
 1η Ιουλι ́ου 1999 ́εως τις 31 ∆εκεμβρι ́ου 2001 (1). Την υπο ́ κρι ́ση 11 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 προσφυγη ́ ασκου ́ν οι τρεις κυριο ́τεροι παραγωγοι ́ «PET film» στην Κοινοτη ́των προσφυγη ́/αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Ευρω ́πη κατα ́ της απορρι ́ψεως της αιτη ́σεως αυτη ́ς. Κοινοτη ́των.
 ---pagebreak--- C 176/32 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.6.2000
 Ο προσφευ ́γων/ενα ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Προς στη ́ριξη των ισχυρισμω ́ν του, ο προσφευ ́γων/ενα ́γων προβα ́λ-
 λει ιδι ́ως ορισμε ́νους νομικου ́ς δεσμου ́ς που τον συνδε ́ουν με την
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της 9ης Απριλι ́ου Επιτροπη ́. Επιπλε ́ον, οι συμβα ́σεις του ως προσωρινου ́ υπαλλη ́λου
 1999, περι ́ αρνη ́σεως χορηγη ́σεως στον προσφευ ́γοντα/ενα ́- συνη ́φθησαν κατα ́ παρα ́βαση του κω ́δικα καλη ́ς συμπεριφορα ́ς που
 γοντα του επιδο ́ματος αποδημι ́ας· διε ́πει τις σχε ́σεις της Επιτροπη ́ς με τον προσωρινο ́ προσωπικο ́.
 Κατα ́ συνε ́πεια, οι συμβα ́σεις αυτε ́ς πρε ́πει να επαναχαρακτηριστου ́ν
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ να καταβα ́λει το επι ́δομα αποδη- ως συμβα ́σεις εργασι ́ας αορι ́στου χρο ́νου με την Επιτροπη ́.
 μι ́ας στον προσφευ ́γοντα/ενα ́γοντα απο ́ 1ης Απριλι ́ου 1999,
 προσαυξημε ́νη με το ́κους υπερημερι ́ας βα ́σει επιτοκι ́ου υ ́ψους Επικουρικω ́ς ο προσφευ ́γων/ενα ́γων ισχυρι ́ζεται ο ́τι η ́εννοια
 8 % ετησι ́ως· της επαγγελματικη ́ς δραστηριο ́τητας για λογαριασμο ́ διεθνου ́ς
 οργανισμου ́ κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 4 του παραρτη ́ματος VII,
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν
 δεν απαιτει ́ α ́μεσο συμβατικο ́ δεσμο ́ με την Επιτροπη ́.
 εξο ́δων.
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ο προσφευ ́γων/ενα ́γων επικαλει ́ται κυρι ́ως την παρα ́βαση του
 α ́ρθρου 4 του παραρτη ́ματος VII του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-289/97 (1)
 Καταστα ́σεως των Υπαλλη ́λων. Ισχυρι ́ζεται ο ́τι η εργασι ́α που
 α ́σκησε ως συμβασιου ́χος υπα ́λληλος ορισμε ́νου χρο ́νου της
 Επιτροπη ́ς πρε ́πει να θεωρηθει ́ ως επαγγελματικη ́ δραστηριο ́τητα (2000/C 176/56)
 ασκηθει ́σα για λογαριασμο ́ διεθνου ́ς οργανισμου ́ κατα ́ την ́εννοια
 του α ́ρθρου 4, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο α', του παραρτη ́ματος VII ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των Υπαλλη ́λων.
 'Επεται ο ́τι επιβα ́λλεται η μη παραγωγη ́ εννο ́μων αποτελεσμα ́των
 Με δια ́ταξη της 9ης Μαρτι ́ου 2000, ο B. Vesterdorf, δικα ́ζων ως
 για τις περιο ́δους δραστηριο ́τητας υπο ́ την ιδιο ́τητα ́ τους ως
 μονομελε ́ς τμη ́μα, αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως
 συμβασιου ́χου ορισμε ́νου χρο ́νου, ο ́σον αφορα ́ τον υπολογισμο ́
 Τ-289/97, Peter Cain κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 της περιο ́δου κατα ́ τη δια ́ρκεια της οποι ́ας ο προσφευ ́γων/ενα ́γων
 τη ́των.
 α ́σκησε επαγγελματικη ́ δραστηριο ́τητα στη χω ́ρα τοποθετη ́σεω ́ς
 του πριν απο ́ την ανα ́ληψη των καθηκο ́ντων του. Επομε ́νως, ο
 προσφευ ́γων/ενα ́γων δικαιου ́νταν να λα ́βει επι ́δομα αποδημι ́ας. (1) ΕΕ C 26 της 24.1.1998.


text:
19.7.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 171/3
 κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την άλλα κράτη μέλη και οι οποίες επιθυμούν να προσφέρουν
 ανάληψη δραστηριότητος πρωτασφαλίσεως, εκτός της ασφαλίσεως υπηρεσίες σχετικές με τους εν λόγω κινδύνους. Στο αιτούν
 ζωής, και την άσκηση αυτής (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ. 157), δικαστήριο εναπόκειται να εξακριβώσει αν η νομοθεσία
 όπως τροποποιήθηκε με τη δεύτερη οδηγία 88/357/ΕΟΚ του αυτή δικαιολογείται πράγματι βάσει στόχων κοινωνικής
 Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1988 (ΕΕ L 172, σ. 1), το πολιτικής και, ιδίως, να εξετάσει αν η έκταση της καλύψεως
 ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet, που παρέχει η εν λόγω υποχρεωτική ασφάλιση είναι ανά-
 πρόεδρο τμήματος, C. W. A. Timmermans (εισηγητή), λογη των στόχων αυτών.
 D. A. O. Edward, P. Jann και S. von Bahr, δικαστές, γενική
 εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος 4) Η έννοια της «επιχειρήσεως» κατά το άρθρο 92 της Συνθή-
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 22 Μαΐου 2003, απόφαση κης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 87 ΕΚ) δεν
 με το ακόλουθο διατακτικό: καλύπτει έναν οργανισμό όπως ο Οργανισμός Ελληνικών
 Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΕΛ.Γ.Α) όσον αφορά τις
 δραστηριότητες που ασκεί στο πλαίσιο του συστήματος
 1) Oι περί κοινής γεωργικής πολιτικής διατάξεις της Συνθήκης
 υποχρεωτικής ασφαλίσεως έναντι των φυσικών κινδύνων.
 ΕK και ο κανονισμός (EOK) 2777/75 του Συμβουλίου, της
 29ης Οκτωβρίου 1975, περί κοινής οργανώσεως αγοράς
 στον τομέα του κρέατος πουλερικών, όπως τροποποιήθηκε (1 ) ΕΕ C 335 της 25.11.2000.
 με τον κανονισμό (EOK) 1235/89 του Συμβουλίου, της
 3ης Μαΐου 1989, δεν απαγορεύουν οιονεί φορολογική
 επιβάρυνση επιβαλλόμενη από κράτος μέλος, όπως μια
 ειδική ασφαλιστική εισφορά πλήττουσα τις αγορές και τις
 πωλήσεις εγχωρίων γεωργικών προϊόντων που υπόκεινται ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα του κρέατος
 της 20ής Μαΐου 2003
 πουλερικών και της οποίας τα έσοδα προορίζονται για τη
 χρηματοδότηση δημοσίου οργανισμού επιφορτισμένου με στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-465/00, C-138/01 και
 την πρόληψη και την αποζημίωση των ζημιών που προξε- C-139/01 (αιτήσεις του Verfassungsgerichtshof και του
 νούνται από φυσικούς κινδύνους στις γεωργικές εκμεταλ- Oberster Gerichtshof για την έκδοση προδικαστικής αποφά-
 λεύσεις του κράτους αυτού. σεως): Rechnungshof (C-465/00) κατά Österreichischer
 Οι εν λόγω διατάξεις της Συνθήκης ΕΚ και ο κανονισμός Rundfunk, κ.λπ. και Christa Neukomm (C-138/01), Joseph
 2777/75, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1235/89, Lauermann (C-139/01) και Österreichischer Rundfunk (1)
 απαγορεύουν πάντως μια τέτοια οιονεί φορολογική επιβά-
 ρυνση αν αυτή είναι ικανή να θίξει τους σκοπούς και τους («Προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξερ-
 στόχους της συγκεκριμένης κοινής οργανώσεως των αγορών γασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα — Οδηγία
 και, ιδίως, αν πρόκειται πράγματι να παρεμποδίσει τις 95/46/ΕΚ — Προστασία της ιδιωτικής ζωής — Ανακοί-
 ενδοκοινοτικές συναλλαγές. νωση στοιχείων περί των εισοδημάτων των υπαλλήλων
 φορέων και οργανισμών που υπόκεινται στον έλεγχο του
 Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να εκτιμήσει κατά πόσον Rechnungshof»)
 η εν λόγω εισφορά έχει πράγματι τέτοια αποτελέσματα.
 (2003/C 171/03)
 2) Το κοινοτικό δίκαιο στον τομέα της ελεύθερης κυκλοφορίας
 των εμπορευμάτων και ειδικότερα τα άρθρα 9 και 12 της (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρα 23 ΕΚ
 και 25 ΕΚ), 16 της Συνθήκης ΕΚ (που καταργήθηκε με τη (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 Συνθήκη του Άμστερνταμ) και 95 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 90 ΕΚ) δεν απαγορεύουν
 εισφορές όπως η μνημονευόμενη στο σημείο 1 του παρόντος Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-465/00, C-138/01 και
 διατακτικού.
 C-139/01, με αντικείμενο τρεις αιτήσεις του
 3) Παροχές όπως αυτές που χορηγεί ο Οργανισμός Ελληνικών Verfassungsgerichtshof (C-465/00) και του Oberster
 Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΕΛ.Γ.Α) στο πλαίσιο του συστή- Gerichtshof (C-138/01 και C-139/01) (Αυστρία) προς το
 ματος υποχρεωτικής ασφαλίσεως έναντι των φυσικών κινδύ- ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με τις οποίες
 νων δεν εμπίπτουν ούτε στο πεδίο εφαρμογής των ζητήθηκε, στο πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον των
 άρθρων 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, αιτούντων δικαστηρίων μεταξύ Rechnungshof (C-465/00) και
 Österreichischer Rundfunk, Wirtschaftskammer Steiermark,
 άρθρου 49 ΕΚ)και 60 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 50 ΕΚ)
 ούτε στο πεδίο εφαρμογής της πρώτης οδηγίας 73/239/ΕΟΚ Marktgemeinde Kaltenleutgeben, Land Niederösterreich,
 του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1973, περί συντονισμού Österreichische Nationalbank, Stadt Wiener Neustadt, Austrian
 των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων Airlines, Österreichische Luftverkehrs-AG, και Christa
 που αφορούν την ανάληψη δραστηριότητος πρωτασφαλί- Neukomm (C-138/01), Joseph Lauermann (C-139/01) και
 σεως, εκτός της ασφαλίσεως ζωής, και την άσκηση αυτής, Österreichischer Rundfunk, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 όπως τροποποιήθηκε με τη δεύτερη οδηγία 88/357/ΕΟΚ ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού
 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1988. Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995,
 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας
 Ένα τέτοιο σύστημα υποχρεωτικής ασφαλίσεως μπορεί, δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφο-
 ωστόσο, να συνιστά εμπόδιο στην ελεύθερη παροχή υπηρε- ρία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281, σ. 31), το ∆ικαστήριο,
 σιών κατά την έννοια των εν λόγω διατάξεων της Συνθήκης συγκείμενο από τους G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, J.-
 για ασφαλιστικές εταιρίες που είναι εγκατεστημένες σε P. Puissochet, M. Wathelet (εισηγητή) και R. Schintgen, προέ-
 ---pagebreak--- C 171/4 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 19.7.2003
 δρους τμήματος, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς
 P. Jann, Β. Σκουρή, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr και που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Ravil
 Ν. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, SARL og Bellon import SARL, Biraghi SpA, η έκδοση προδι-
 γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε καστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 29 ΕΚ, το
 στις 20 Μαΐου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodríguez Iglesias,
 Πρόεδρο, J.-P. Puissochet, M. Wathelet, R. Schintgen και
 1) Τα άρθρα 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και 7, στοιχεία C. W. A. Timmermans, προέδρους τμήματος, C. Gulmann
 γ' και ε', της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβου- (εισηγητή), D. A. O. Edward, P. Jann, Β. Σκουρή, F. Macken,
 λίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, N. Colneric, S. von Bahr και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές,
 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της γενικός εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια
 επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 20 Μαΐου 2003, απόφαση
 την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, δεν εμπο- με το ακόλουθο διατακτικό:
 δίζουν την εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως όπως η επίμαχη
 στις υποθέσεις των κύριων δικών, υπό την προϋπόθεση 1) Όσον αφορά τον χρόνο πριν από την έναρξη της ισχύος του
 ότι αποδεικνύεται ότι η ευρεία δημοσιότητα όχι μόνον του κανονισμού (ΕΚ) 1107/96 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου
 ποσού των υπερβαινόντων ένα ορισμένο ανώτατο όριο 1996, σχετικά με την καταχώριση των γεωγραφικών ενδεί-
 εισοδημάτων ατόμων τα οποία απασχολούνται σε φορείς και ξεων και των ονομασιών προέλευσης σύμφωνα με τη διαδι-
 οργανισμούς που υπόκεινται στον έλεγχο του Rechnungshof κασία που προβλέπεται στο άρθρο 17 του κανονισμού
 αλλά και των ονομάτων τους είναι αναγκαία και πρόσφορη (ΕΟΚ) 2081/92 του Συμβουλίου, το άρθρο 29 ΕΚ έχει
 για την επίτευξη του σκοπού της ορθής διαχειρίσεως των την έννοια ότι δεν απαγορεύει την εφαρμογή συμβάσεως
 δημοσίων πόρων, τον οποίο επιδιώκει ο νομοθέτης, πράγμα που έχει συναφθεί μεταξύ δύο κρατών μελών Α και Β,
 το οποίο εναπόκειται στα αιτούντα δικαστήρια να εξετά- όπως είναι η σύμβαση μεταξύ της Γαλλικής ∆ημοκρατίας
 σουν. και της Ιταλικής ∆ημοκρατίας περί της προστασίας των
 2) Τα άρθρα 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και 7, στοιχεία γ' ονομασιών προελεύσεως, των ενδείξεων προελεύσεως και
 και ε', της οδηγίας 95/46 είναι απευθείας εφαρμοστέα, των ονομασιών ορισμένων προϊόντων, η οποία υπογράφηκε
 υπό την έννοια ότι είναι δυνατή η εκ μέρους ιδιώτη επίκλησή στη Ρώμη στις 28 Απριλίου 1964, και δυνάμει της οποίας
 τους ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων με σκοπό την εφαρμόζεται εντός του κράτους μέλους Α ορισμένο εθνικό
 παρεμπόδιση της εφαρμογής κανόνων εθνικού δικαίου αντι- νομοθέτημα του κράτους μέλους Β, όπως είναι το νομοθέ-
 θέτων προς τις διατάξεις αυτές. τημα που αναφέρει το αιτούν δικαστήριο, κατά το οποίο
 η ονομασία προέλευσης ενός τυριού, η οποία προστατεύεται
 στο κράτος μέλος Β, επιτρέπεται να χρησιμοποιείται, όσον
 ( 1) ΕΕ C 79 της 10.3.2001 και EE C 173 της 16.6.2001. αφορά το τυρί που διατίθεται τριμμένο στο εμπόριο, μόνο
 για το τυρί που έχει τριφτεί και συσκευαστεί εντός της
 περιοχής παραγωγής του.
 2) Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 2081/92 του Συμβουλίου, της
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 14ης Ιουλίου 1992, για την προστασία των γεωγραφικών
 ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών
 της 20ής Μαΐου 2003 προϊόντων και των τροφίμων, όπως τροποποιήθηκε με την
 Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της ∆ημοκρατίας
 στην υπόθεση C-469/00 (αίτηση του Cour de cassation για της Αυστρίας, της ∆ημοκρατίας της Φινλανδίας και του
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ravil SARL κατά Βασιλείου της Σουηδίας και των προσαρμογών των Συνθη-
 Bellon import SARL, Biraghi SpA (1) κών επί των οποίων βασίζεται η Ένωση, έχει την έννοια
 ότι δεν απαγορεύει, όσον αφορά τη χρήση μιας ονομασίας
 («Προστατευόμενες ονομασίες προελεύσεως — Κανο- προέλευσης, την επιβολή της προϋπόθεσης περί πραγματο-
 νισμός (EOK) 2081/92 — Κανονισμός (EK) 1107/96 — ποιήσεως ορισμένων εργασιών, όπως είναι το τρίψιμο και
 “Grana Padano”, φρεσκοτριμμένο — Προδιαγραφές — η συσκευασία του προϊόντος, εντός της περιοχής παραγωγής,
 Σύμβαση μεταξύ δύο κρατών μελών — Προϋπόθεση τρι- εφόσον η προϋπόθεση αυτή προβλέπεται από τις προδια-
 ψίματος και συσκευασίας του τυριού στην περιοχή γραφές.
 παραγωγής — Άρθρα 29 ΕΚ και 30 ΕΚ — ∆ικαιολογητικός
 λόγος — Ζήτημα αν η προϋπόθεση αυτή μπορεί να αντι- 3) Η επιβολή της προϋπόθεσης ότι, για τη χρήση της προστα-
 ταχθεί στους τρίτους — Ασφάλεια δικαίου — ∆ημοσιό- τευόμενης ονομασίας προέλευσης «Grana Padano», όσον
 τητα») αφορά το τυρί που διατίθεται στο εμπόριο τριμμένο, πρέπει
 το τρίψιμο και η συσκευασία να έχουν πραγματοποιηθεί
 (2003/C 171/04) εντός της περιοχής παραγωγής συνιστά μέτρο αποτελέσμα-
 τος ισοδύναμου με ποσοτικό περιορισμό των εξαγωγών,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) υπό την έννοια του άρθρου 29 ΕΚ, αλλά μπορεί να
 θεωρηθεί δικαιολογημένη και, συνεπώς, συμβατή με την
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί τελευταία αυτή διάταξη.
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 4) Η επίμαχη προϋπόθεση δεν μπορεί πάντως να αντιταχθεί
 στους επιχειρηματίες, δεδομένου ότι δεν περιήλθε σε γνώση
 Στην υπόθεση C-469/00, με αντικείμενο αίτηση του Cour de τους μέσω της κατάλληλης δημοσιοποίησής της με την
 cassation (Γαλλία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του κοινοτική ρύθμιση. Εντούτοις, η αρχή της ασφάλειας δικαίου


text:
 4.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/29
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Φεβρουαρίου 2016 — Puma κατά ΓΕΕΑ — Sinda Poland (Απεικόνιση ενός ζώου)
 (Υπόθεση T-692/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος που απεικονίζει ένα ζώο - Προγενέστερα διεθνή εικονιστικά σήματα που απεικονίζουν ένα πούμα - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 118/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Puma SE (Herzogenaurach, Γερμανία) (εκπρόσωπος: P. González-Bueno Catalán de Ocón, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Walicka)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Sinda Poland Corporation sp. z o.o. (Βαρσοβία, Πολωνία) (εκπρόσωποι: M. Siciarek, J. Rasiewicz και J. Mrozowski, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 14ης Ιουλίου 2014 (υπόθεση R 2214/2013-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Puma SE και Sinda Poland Corporation sp. z o.o.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 14ης Ιουλίου 2014 (υπόθεση R 2214/2013—5).
 2)
 Υποχρεώνει το ΓΕΕΑ να φέρει τα δικαστικά έξοδά του και το ήμισυ των εξόδων της Puma SE, περιλαμβανομένων των αναγκαίων εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Puma στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ.
 3)
 Η Sinda Poland Corporation sp. z o.o. φέρει τα δικαστικά έξοδά της και το ήμισυ των εξόδων της Puma, περιλαμβανομένων των αναγκαίων εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Puma στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ.
 (1) EE C 409 της 17.11.2014.


text:
Αριθ. C 333/18 [_ EL Επίσημη Εφημερίδα ίων Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9. 2 . 95
 τα βάρη είχαν πλέον αντισταθμιστεί από τις ήδη γενόμενες πικούς λόγους και για τον λόγο αυτό δεν μπόρεσε να λάβει
 τμηματικές καταβολές, με αποτέλεσμα να μην οφείλεται γνώση της εν λόγω συμφωνίας. H συμφωνία αυτή δημοσιεύ
 κανένα άλλο ποσό στην επιχείρηση . θηκε στις «Διοικητικές Πληροφορίες». Κατά τον χρόνο της εν
 λόγω δημοσιεύσεοος , οι εφαρμοστέες ΓΕΔ δεν προέβλεπαν
 Κατόπιν αυτού , o νόμιμος εκπρόσωπος της επιχειρήσεως ότι η προαναφερθείσα προθεσμία των έξι μηνών είχε ανα
 διαβίβασε στις αρχές του Κέντρου ένα αντίθετο πόρισμα λίαν τρεπτικό χαρακτήρα .
 προσβλητικό για τον προσφεύγοντα-ενάγοντα. Την ίδια
 εποχή , o προσφεύγων-ενάγων δέχθηκε πολυάριθμα ανώνυμα O προσφεύγων στήριξε την αίτηση περί της οποίας εκδόθηκε
 τηλεφωνήματα με ανοικτές απειλές κατ ' αυτού και της η προσβαλλομένη απόφαση στο γεγονός , αφενός, ότι δεν
 οικογενείας του . μπόρεσε να τηρήσει την καθοριζόμενη με τις ΓΕΔ προθεσμία
 των έξι μηνών, λόγω του ότι τελούσε σε άδεια για προσωπι
 O προσφεύγων-ενάγων, δεδομένου ότι όντως αντιμετώπιζε κούς λόγους όταν δημοσιεύθηκε η συναφθείσα με τον ιταλικό
 την κατάσταση που περιγράφεται στο άρθρο 24 πρώτο οργανισμό συμφωνία και, α<( ετέρου , ότι δεν είχε πληροφο
 εδάφιο του ΚΥΚ, ζήτησε στις 28 Ιουλίου 1994 από την ρηθεί πριν από τις 15 Μαρτίου 1994, ημερομηνία δημοσιεύ
 αρμόδια για τους διορισμούς αρχή (στο εξής: ΑΔΑ ) να τύχει σεως της αποφάσεως στην υπόθεση T- 1 00/92 La Pietra , ότι σε
 της προβλεπομένης επί παρομοίων περιστάσεων αρωγής. H σχέση με την προθεσμία αυτή μπορούσαν να λαμβάνονται
 ΑΔΑ δεν έδωσε καμία απάντηση στην αίτηση αυτή . υπόψη και άλλες πλην της ανωτέρας βίας περιστάσεις που να
 δικαιολογούν την καθυστερημένη υποβολή μιας αιτήσεως .
 O προσφεύγων ισχυρίζεται καταρχάς ότι η Επιτροπή μπο
 ρούσε να γνωστοποιήσει στους υπαλλήλους της την εν λόγω
 Προσφυγή του Giovanni Sergio κατα της Επιτροπής των συμφωνία τόσο μέσω των Διοικητικών Πληροφοριών όσο και
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 8 Οκτωβρίου μέσω της Επίσημης Εφημερίδας των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 1995 των. Δεδομένου όμως ότι η καθής επέλεξε την πρώτη
 (Υπόθεση Τ-185/95) δυνατότητα, o προσφεύγων δεν μπορεί να θεωρείται ότι
 εγνώριζε τα κατ ' αυτόν τον τρόπο δημοσιευθέντα κείμενα,
 ( 95/C 333/34 ) οπότε η προβλεπόμενη στις ΓΕΔ προθεσμία και οι αφετηρίες
 της προθεσμίας που προκύπτουν από τη δημοσίευση της
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) συμφωνίας ή από την υπηρεσιακή επανένταξή του μετά από
 άδεια για προσωπικούς λόγους δεν μπορούν να του αντιτα
 O Giovanni Sergio, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγω), εκπροσω χθούν παρά αφότου έλαβε σχετικώς γνώση . Εξάλλου , γίνεται
 πούμενος από τον Marc-Albert Lucas , δικηγόρο Λιέγης, πλέον δεκτό, όπως απορρέει από την απόφαση στην υπόθεση
 άσκησε στις 8 Οκτωβρίου 1995 , ενώπιον του Πρωτοδικείου Τ-70/91 Moretto . ότι η υπέρβαση της προθεσμίας των έξι
 των Ευριοπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτρο μηνών μπορεί να δικαιολογηθεί από γεγονότα, πέραν της
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. ανωτέρας βίας , τα οποία δεν μπορούν να καταλογισθούν σε
 πταίσμα του ενδιαφερομένου υπαλλήλου .
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Τέλος, o προσφεύγων υποστηρίζει ότι δεν μπορεί να θεωρη
 — Να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 7ης θεί ότι εγνώριζε την απόφαση στην υπόθεση Moretto κατά
 Ιουλίου 1994 .
 τον χρόνο της απαγγελίας της ούτε κατά τον χρόνο της
 δημοσιεύσεώς της στη Συλλογή , δεδομένου ότι η Επιτροπή
 — Να αναγνωρίσει τη δυνατότητα που του παρέχει το οφείλει να πληροφορεί το προσωπικό της σχετικά με τις
 άρθρο 11 παράγραφος 2 του παραρτήματος VIII του συνέπειες που απορρέουν από ορισμένες αποφάσεις που
 ΚΥΚ να μεταφέρει τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα που έχουν ιδιαίτερη σημασία για τους κοινοτικούς υπαλλήλους.
 απέκτησε στην Ιταλία από τις 22 Νοεμβρίου 1961 έως τις
 21 Νοεμβρίου 1964, λόγω της επαγγελματικής απασχολή
 σεώς του στις διοικητικές υπηρεσίες της κοινότητας του
 Cutro .
 — Να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Προσφυγή του Marco Mazzochi-Alemanni κατα της Επιτρο
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις
 6 Οκτωβρίου 1995
 O προσφεύγων, υπάλληλος της Επιτροπής, προσβάλλει την (Υπόθεση Τ-186/95)
 απόρριψη της αιτήσεώς του περί μεταφοράς των συνταξιο ( 95/C 333/35 )
 δοτικών δικαιωμάτων που είχε αποκτήσει πριν από τον
 διορισμό του , λόγω της ασκήσεως ορισμένων επαγγελματι
 κών δραστηριοτήτων στην Ιταλία. (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Κατ ' εφαρμογήν του άρθρου 11 παράγραφος 2 του παραρ O Marco Mazzocchi-Alemanni , κάτοικος Libreville ( Γκαρ
 τήματος VIII του ΚΥΚ, η Επιτροπή θέσπισε διάφορες γενικές μπόν), εκπροσωπούμενος από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο
 εκτελεστικές διατάξεις (ΓΕΔ) προβλέπουσες προθεσμία έξι Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την
 μηνών για την υποβολή αιτήσεως περί της εν λόγω μεταφο εταιρία Fiduciaire Myson sari , 1 , rue Glesener, άσκησε στις
 ράς· κατά την σύναψη της συμφωνίας με τον ιταλικό αρμόδιο 6 Οκτωβρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ
 οργανισμό, συμφωνίας η οποία καθιστούσε δυνατή την εν κών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρω
 λόγω μεταφορά, o προσφεύγων τελούσε σε άδεια για προσω παϊκών Κοινοτήτων.
 ---pagebreak--- 9 . 12. 95 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 333/19
 O προσφεύγων ζητεί απο το Πρωτοδικείο: σει όλα τα εσωτερικά έγγραφα που σχετίζονται με την
 έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως προκειμένου να
 — Να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 9ης διαπιστωθεί αν η απόφαση αυτή εκδόθηκε κατ' εφαρμο
 Νοεμβρίου 1994 περί μη επιστροφής στον προσφεύγοντα γήν της αρχής της συλλογικότητας και του εσωτερικού
 ολοκλήρου του ποσού της διαφοράς μεταξύ των πράγματι κανονισμού της Επιτροπής.
 καταβληθέντων ιατρικών εξόδων και των παροχών του
 κοινού συστήματος υγειονομικής ασφαλίσεως, σύμφωνα 3. Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της
 με άρθρο 24 του παραρτήματος X του ΚΥΚ. παρούσας διαδικασίας.
 — Εφόσον παρίσταται ανάγκη , να ακυρώσει την απόφαση
 την οποία έλαβε η Επιτροπή στις 3 Ιουλίου 1995 προς Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 απάντηση στη διοικητική ένσταση του προσφεύγοντος.
 1 . H Επιτροπή παρέλειψε να κινήσει αμελητί τη διαδικασία
 — Να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει ολόκληρη τη τον άρθρον 93 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ ως προς
 διαφορά μεταξύ των πράγματι καταβληθέντων εξόδων τις ενισχύσεις που εγκρίθηκαν με την προσβαλλόμενη
 και των παροχών του κοινού συστήματος υγειονομικής απόφαση , δεδομένου ότι από τα στοιχεία των ενισχύσεων
 ασφαλίσεως, ήτοι εν προκειμένω το ποσό των 253 353 που προβλέπονται στον WBM ανακύπτουν διάφορα
 βελγικών φράγκων. σοβαρά προβλήματα που δεν μπορούν να λυθούν με την
 κατά το άρθρο 93 παράγραφος 3 εκ πρώτης όψεως
 — Να κρίνει ότι οι γενικές εκτελεστικές διατάξεις του εξέταση .
 άρθρου 24, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, του παραρτήμα
 τος X του ΚΥΚ είναι παράνομες και, κατά συνέπεια, να τις 2. Ανεπαρκής και αντιφατική αιτιολόγηση .
 ακυρώσει.
 3 . Παραβίαση γενικών αρχών του κοινοτικού δικαίου :
 — Να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών παρέκκλιση από την ίδια της την χαραχθείσα πολιτική,
 εξόδων. όπως έχει δημοσιευθεί, ειδικότερα δε από τους «κοινοτι
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα: κούς κανόνες για τις ενισχύσεις υπέρ της προστασίας του
 περιβάλλοντος» ( ΕΕ 1994, αριθ . C 72 , σ. 3 ).
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται
 με τους λόγους ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα στην 4. Παράβαση αρμοδιότητας: έγκριση μέτρου ενισχύσεως
 υπόθεση T-2 1 /95 ('). που ισχύει επ' αόριστον υπό την αίρεση , ότι δεν πρέπει να
 εφαρμόζεται πλέον μετά από μια ορισμένη ημερομηνία
 (') ΕΕ αριθ . C 87 της 8 . 4 . 1995 . σ. 15 . πριν ανακοινωθεί εκ νέου στην Επιτροπή : επομένως, η
 έγκριση παρέχεται υπό «διαλυτική αίρεση».
 5 . Θεωρείται δεδομένο ότι η Επιτροπή δεν τήρησε την αρχή
 της συλλογικότητας: εντεύθεν το αίτημα για την διεξαγω
 Προσφυγή της NV Waterleiding Maatschappij «Noord-West γή αποδείξεων.
 Brabant» κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των, που ασκήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1995 6. Κακώς η Επιτροπή αρνήθηκε να αναθεωρήσει την προη
 (Υπόθεση Τ-188/95) γούμενη κρίση της ως μέτρα ενισχύσεως που είχαν
 (95/C 333/36 ανακοινωθεί ήδη προηγουμένως και τα οποία δεν είχαν
 ακόμη αρχίσει να εφαρμόζονται, παρά το ότι εν τω μεταξύ
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική) η νέα ρύθμιση πλαισίου είχε ήδη αρχίσει να ισχύει.
 H NV Waterleiding Maatschappij «Noord-West Brabant», με (') Με την απόφαση αυτή , η οποία απευθύνεται στις Κάτω Χώρες,
 έδρα το Oudenbosch (Κάτω Χώρες), εκπροσωπούμενη από κρίθηκε ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά τα μέτρα ενι
 τους P. H. L. M. Kuypers, δικηγόρο Breda, και H. M. Gilliams, σχύσεως που περιλαμβάνονται στον νόμο περί επιβολής φόρου
 δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος με τον οποίο προβλέ
 πεται η θέσπιση φόρων σε σχέση με τα υπόγεια ύδατα, τα υγρά
 δικηγόρο J. M. Bauler, Grand-rue 47 , άσκησε στις 9 Οκτωβ απόβλητα, τα καύσιμα από απορρίματα και το ουράνιο 235 .
 ρίου 1995 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1 . Να δεχθεί τυπικά και ουσιαστικά την προσφυγή και κατά Προσφυγή της εταιρείας Service pour le Groupement d'Acq
 συνέπεια να ακυρώσει την απόφαση SG(95) D/8442 της uisitions «SGA» κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο
 3ης Ιουλίου 1995 της Επιτροπής που αφορά την υπόθεση τήτων, που ασκήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1995
 ενισχύσεων ΝΝ 13/95 (Κάτω Χώρες — Νόμος περί (Υπόθεση Τ-189/95)
 επιβολής φόρου για λόγους προστασίας περιβάλλο ( 95/C 333/37 )
 ντος) (').
 2. (Μόνο στην περίπτωση όπου το Πρωτοδικείο κρίνει ότι η (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 προσβαλλομένη απόφαση δεν μπορεί ήδη να ακυρωθεί
 βάσει των τεσσάρων άλλων λόγων που προβάλλει η H εταιρεία Service pour le Groupement d'Acquisitions
 προσφεύγουσα) να διατάξει την Επιτροπή να προσκομί «SGA », με έδρα την Istres (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από


text:
 8.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/21
 Προσφυγή της 22ας Φεβρουαρίου 2006 από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-105/06)
 (2006/C 86/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εκπροσωπούμενη από τους B. Schima και J. Hottiaux, με τόπο επιδόσεων το Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 22 Φεβρουαρίου 2006, προσφυγή κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 2003/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Μαΐου 2003, σχετικά με την προώθηση της χρήσης βιοκαυσίμων ή άλλων ανανεώσιμων καυσίμων για τις μεταφορές (1), και, εν πάση περιπτώσει, μη γνωστοποιώντας τες στην Επιτροπή, έχει παραβεί τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 2.
 να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προθεσμία μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 2003/30/ΕΚ εξέπνευσε στις 31 Δεκεμβρίου 2004.
 (1) ΕΕ L 123, σ. 42.


text:
 28.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 245/12
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Ιουνίου 2014 — Communicaid Group κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-4/13) (1)
 ((Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Διαδικασία διαγωνισμού - Παροχή υπηρεσιών διδασκαλίας ξένων γλωσσών για το προσωπικό των θεσμικών οργάνων, των οργάνων και των οργανισμών της Ένωσης που εδρεύουν στις Βρυξέλλες - Απόρριψη των προσφορών διαγωνιζομένου - Αρχή της διαφάνειας - Απαγόρευση των διακρίσεων - Ίση μεταχείριση - Άρθρο 94 του δημοσιονομικού κανονισμού - Κριτήρια επιλογής - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Κριτήρια αναθέσεως - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως))
 2014/C 245/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Communicaid Group Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: C. Brennan, solicitor, F. Randolph, QC, και M. Gray, barrister)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Delaude και S. Lejeune, επικουρούμενοι από τους P. Wytinck και B. Hoorelbeke, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως, στο σύνολό τους ή εν μέρει, των αποφάσεων με τις οποίες η Επιτροπή αρνήθηκε να κατατάξει την Communicaid Group Ltd στην πρώτη θέση για τα τμήματα 1, 2, 4, 7, 8 και 9 του διαγωνισμού HR/R3/PR/2012/002, ο οποίος αφορά συμβάσεις-πλαίσια για την παροχή υπηρεσιών διδασκαλίας ξένων γλωσσών για το προσωπικό των θεσμικών οργάνων, των οργάνων και των οργανισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εδρεύουν στις Βρυξέλλες (Βέλγιο).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Communicaid Group Ltd στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 71 της 9.3.2013.


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/42
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 27ης Σεπτεμβρίου 2007 — Pelle και Konrad κατά Συμβουλίου και Επιτροπής
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-8/95 και T-9/95) (1)
 (Εξωσυμβατική ευθύνη - Γάλα - Συμπληρωματική εισφορά - Ποσότητα αναφοράς - Κανονισμός (ΕΟΚ) 2187/93 - Αποζημίωση των παραγωγών - Διακοπή της παραγραφής)
 (2007/C 269/76)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Ενάγοντες: Wilhelm Pelle (Kluse-Ahlen, Γερμανία) και Ernst-Reinhard Konrad (Löllbach, Γερμανία) (εκπρόσωποι: B. Meisterernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze και W. Haneklaus, δικηγόροι)
 Εναγόμενοι: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Brautigam και A.-M. Colaert, στη συνέχεια A.-M. Colaert) και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: B. Booß και M. Niejahr, στη συνέχεια T. van Rijn και M. Niejahr, επικουρούμενοι αρχικώς από τους δικηγόρους H.-J. Rabe, G. Berrisch και M. Núñez-Müller)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αγωγές αποζημιώσεως, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 178 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 235 ΕΚ) και του άρθρου 215, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 288, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ), για τη ζημία που υπέστησαν οι ενάγοντες λόγω της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, περί γενικών κανόνων για την εφαρμογή της εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68 στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (EE L 90, σ. 13), όπως συμπληρώθηκε με τον κανονισμό ΕΟΚ 1371/84 της Επιτροπής, της 16ης Μαΐου 1984, για τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής της συμπληρωματικής εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού 804/68 (ΕΕ 1984, L 132, σ. 11).
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Το Συμβούλιο και η Επιτροπή υποχρεούνται να αποκαταστήσουν τη ζημία που υπέστησαν ο Wilhelm Pelle και ο Ernst-Reinhard Konrad λόγω της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, περί γενικών κανόνων για την εφαρμογή της εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68 στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, όπως συμπληρώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1371/84 της Επιτροπής, της 16ης Μαΐου 1984, για τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής της συμπληρωματικής εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού 804/68, καθόσον οι κανονισμοί αυτοί δεν προέβλεψαν τη χορήγηση ποσότητας αναφοράς στους παραγωγούς οι οποίοι, σε εκτέλεση υποχρεώσεως αναληφθείσας βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) 1078/77 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί θεσπίσεως συστήματος πριμοδοτήσεων για τη μη εμπορία του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων και τη μετατροπή των αγελών βοοειδών γαλακτοκομικής κατευθύνσεως, δεν παρέδωσαν γάλα κατά τη διάρκεια του έτους αναφοράς που επελέγη από το οικείο κράτος μέλος.
 2)
 Ο W. Pelle, ενάγων στην υπόθεση T-8/95, πρέπει να αποζημιωθεί για τις ζημίες που υπέστη λόγω της εφαρμογής του κανονισμού 857/84 για τη χρονική περίοδο που αρχίζει στις 5 Δεκεμβρίου 1987 και λήγει στις 28 Μαρτίου 1989.
 3)
 Ο E. R. Konrad, ενάγων στην υπόθεση T-9/95, πρέπει να αποζημιωθεί για τις ζημίες που υπέστη λόγω της εφαρμογής του κανονισμού 857/84 για τη χρονική περίοδο που αρχίζει στις 27 Νοεμβρίου 1986 και λήγει στις 28 Μαρτίου 1989.
 4)
 Οι διάδικοι θα υποβάλουν στο Πρωτοδικείο, εντός προθεσμίας έξι μηνών από της εκδόσεως της παρούσας αποφάσεως, τα καταβλητέα ποσά, τα οποία θα καθοριστούν δια κοινής συμφωνίας.
 5)
 Ελλείψει συμφωνίας, θα υποβάλουν στο Πρωτοδικείο, εντός της ίδιας προθεσμίας, τα αιτήματά τους ως προς το ύψος της αποζημιώσεως.
 6)
 Το Πρωτοδικείο επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 132 της 28.5.2005.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/64
 Προσφυγή της 14ης Νοεμβρίου 2006 — Budějovický Budvar κατά ΓΕΕΑ — Anheuser-Busch (BUD)
 (Υπόθεση T-309/06)
 (2006/C 326/136)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Budějovický Budvar, národní podnik (České Budějovice, Τσεχική Δημοκρατία) (εκπρόσωπος: F. Fajgenbaum, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Anheuser-Busch, Inc.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση R 305/2005-2, η οποία εκδόθηκε την 1η Σεπτεμβρίου 2006 από το δεύτερο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ·
 —
 να απορρίψει την αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος «BUD» υπ' αριθ. 24 711 για τον προσδιορισμό προϊόντων της κλάσης 32·
 —
 να διαβιβάσει την εκδοθησομένη από το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων απόφαση στο ΓΕΕΑ·
 —
 να καταδικάσει την εταιρία Anheuser-Busch στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών των καταχώριση κοινοτικού σήματος: Anheuser-Busch, Inc.
 Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «BUD» για προϊόντα που υπάγονται στην κλάση 32 — αίτηση υπ' αριθ. 24 711
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Δικαίωμα στην προστατευόμενη ονομασία προελεύσεως «BUD» για τον προσδιορισμό της μπίρας
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 62, παράγραφος 1, του κανονισμού 40/94 (1) καθώς και του άρθρου 20 του εκτελεστικού κανονισμού 2868/95 (2), καθόσον το τμήμα προσφυγών είναι αναρμόδιο να αποφανθεί επί του κύρους της ονομασίας προελεύσεως την οποία επικαλέσθηκε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της ανακοπής της. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, επίσης, ότι το σημείο «BUD» συνιστά προστατευόμενη ονομασία προελεύσεως στη Γαλλία καθώς και στην Αυστρία. Επιπλέον, η προσφεύγουσα επικαλείται την εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 40/94, καθόσον, κατά τη γνώμη της, η ονομασία προελεύσεως «BUD» συνιστά όντως σημείο χρησιμοποιούμενο στις συναλλαγές.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1995, L 303, σ. 1).


text:
 2.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 34/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Δεκεμβρίου 2014 — Leali και Acciaierie e Ferriere Leali Luigi κατά Επιτροπής
 (Υποθέσεις T-489/09, T-490/09 και T-56/10) (1)
 ([Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά του οπλισμού σκυροδέματος σε ράβδους ή σε ρόλλους - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 65 ΑΧ μετά τη λήξη ισχύος της Συνθήκης ΕΚΑΧ, βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 - Καθορισμός των τιμών και των προθεσμιών πληρωμής - Περιορισμός ή έλεγχος της παραγωγής ή των πωλήσεων - Παράβαση ουσιώδους τύπου - Νομική βάση - Υπέρβαση εξουσίας και καταστρατήγηση διαδικασίας - Πρόστιμα - Διάρκεια της παραβάσεως - Αναλογικότητα - Παραγραφή - Προσφυγή ακυρώσεως - Τροποποιητική απόφαση - Απαράδεκτο])
 (2015/C 034/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Leali SpA (Odolo, Ιταλία) (υποθέσεις T-489/09 και T-56/10), και Acciaierie e Ferriere Leali Luigi SpA (Brescia, Ιταλία) (υποθέσεις T-490/09 και T-56/10) (εκπρόσωπος: G. Bellotti, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: στις υποθέσεις T-489/09 και T-490/09, αρχικώς R. Sauer και V. Di Bucci, εν συνεχεία R. Sauer και B. Gencarelli, και τελικά R. Sauer και R. Striani, και, στην υπόθεση T-56/10, αρχικώς μεν R. Sauer και B. Gencarelli, εν συνεχεία δε R. Sauer και R. Striani, επικουρούμενοι από τον M. Moretto, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Στις υποθέσεις T-489/09 και T-490/09, αιτήματα ακυρώσεως της αποφάσεως C (2009) 7492 τελικό της Επιτροπής, της 30ής Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 65 ΑΧ (υπόθεση COMP/37.956 — Οπλισμός σκυροδέματος, επανέκδοση), και, επικουρικώς, αιτήματα περί μειώσεως του επιβληθέντος στις προσφεύγουσες προστίμου και, στην υπόθεση T-56/10, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C (2009) 9912 τελικό της Επιτροπής, της 8ης Δεκεμβρίου 2009, περί τροποποιήσεως της αποφάσεως C (2009) 7492 τελικό.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Συνεκδικάζει τις υποθέσεις T-489/09, T-490/09 και T-56/10 προς έκδοση της παρούσας κοινής αποφάσεως.
 2)
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 3)
 Στην υπόθεση T-489/09, καταδικάζει τη Leali SpA στα δικαστικά έξοδα.
 4)
 Στην υπόθεση T-490/09, καταδικάζει την Acciaierie e Ferriere Leali Luigi SpA στα δικαστικά έξοδα.
 5)
 Στην υπόθεση T-56/10, καταδικάζει τις Leali και Acciaierie e Ferriere Leali Luigi στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 37 της 13.2.2010.


text:
 5.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 31/8
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2004
 (Υπόθεση C-485/04)
 (2005/C 31/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους G. Valero Jordana και D. Recchia, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 25 Νοεμβρίου 2004 προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη έχοντας λάβει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί με την οδηγία 2003/17/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 2003, για τροποποίηση της οδηγίας 98/70/ΕΚ (2) όσον αφορά την ποιότητα των καυσίμων βενζίνης και ντίζελ και, εν πάση περιπτώσει, μη έχοντας ανακοινώσει στην Επιτροπή τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2 της εν λόγω οδηγίας,
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 30 Ιουνίου 2003.
 (1) ΕΕ L 76 της 22/3/2003, σ. 10.
 (2) ΕΕ L 350 της 28/12/1998, σ. 58.


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/43
 Προσφυγή της 21ης Δεκεμβρίου 2007 — Deltalinqs και SVZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-481/07)
 (2008/C 64/72)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Deltalinqs και SVZ Havenondernemersvereniging Rotterdam (Ρότερνταμ, Ολλανδία) (εκπρόσωπος: M. Meulenbelt, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες βάλλουν κατά της αποφάσεως της Επιτροπής της 10ης Μαΐου 2007 (ΕΕ 2007, C 227, σ. 4), που αφορά το φλαμανδικό καθεστώς ενισχύσεων υπέρ της διατροπικής μεταφοράς μέσω πλωτής οδού (μέτρο ενισχύσεως Ν 682/2006 — Βέλγιο). Με την προσβαλλομένη απόφαση, η Επιτροπή θεωρεί το μέτρο ενισχύσεως σύμφωνο με τη Συνθήκη ΕΚ και αποφασίζει να μην προβάλει αντιρρήσεις.
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες επικαλούνται, πρώτον, παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων την οποία προβλέπει ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1107/70 του Συμβουλίου, της 4ης Ιουνίου 1970, περί ενισχύσεων που χορηγούνται στον τομέα των σιδηροδρομικών, οδικών και εσωτερικών πλωτών μεταφορών (ΕΕ ειδ. έκδ. 07/001, σ. 135) και παράβαση των άρθρων 12 και 73 ΕΚ. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η επιδότηση για τη μεταφόρτωση εμπορευματοκιβωτίων στους φλαμανδικούς εσωτερικούς λιμένες παρέχεται μόνον οσάκις τα εμπορευματοκιβώτια εισέρχονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή εξέρχονται από αυτή μέσω φλαμανδικού θαλάσσιου λιμένα, αλλά όχι οσάκις πρόκειται περί θαλασσίου λιμένα άλλου κράτους μέλους. Κατά τις προσφεύγουσες, τούτο συνιστά δυσμενή διάκριση λόγω ιθαγενείας.
 Οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι η επιδότηση συνεπάγεται τη στρέβλωση του ανταγωνισμού. Η επιδότηση συνεπάγεται σοβαρό μειονέκτημα για όλους τους λιμένες της Βορειοδυτικής Ευρώπης από τους οποίους διεξάγεται εμπόριο με τη φλαμανδική ενδοχώρα, ιδίως δε για τον λιμένα του Ρότερνταμ.
 Τέλος, οι προσφεύγουσες προβάλλουν παράβαση της υποχρεώσεως εξετάσεως και αιτιολογίας. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παράλειψε να εξετάσει τις συνέπειες για τον ανταγωνισμό και επιπλέον δεν εξέθεσε τους λόγους για τους οποίους μπορούσε να παραλειφθεί η οικονομική εξέταση.


text:
 28.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/23
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Köln (Γερμανία) στις 7 Ιουνίου 2017 — Verein für lauteren Wettbewerb e.V. κατά Princesport GmbH
 (Υπόθεση C-339/17)
 (2017/C 283/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Köln
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Verein für lauteren Wettbewerb e.V.
 Εναγόμενη: Princesport GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 1007/2011 (1) την έννοια ότι η παράθεση διευκρινίσεως ότι πρόκειται για καθαρό κλωστοϋφαντουργικό προϊόν που αποτελείται αποκλειστικά από την ίδια ίνα είναι υποχρεωτική;
 2)
 Είναι η χρήση ενός εκ των τριών προβλεπόμενων στο άρθρο 7 του κανονισμού 1007/2011 όρων («100 %», «καθαρό» ή «όλο ...») υποχρεωτική ή παρέχεται με τη διάταξη αυτή απλώς μια δυνατότητα, όταν πρόκειται για τέτοια προϊόντα, χωρίς όμως να επιβάλλεται και σχετική υποχρέωση;
 3)
 Ισχύει η προβλεπόμενη στο άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 1007/2011 υποχρέωση ότι κάθε κλωστοϋφαντουργικό προϊόν πρέπει να επισημαίνεται ή να σημαίνεται με την ονομασία και το ποσοστό επί του βάρους όλων των ινών που συνθέτουν το προϊόν, περιλαμβανομένης της περιπτώσεως των καθαρών [σελ. του πρωτοτύπου 3] κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων τα οποία εμπίπτουν στο άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) 1007/2011;
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1007/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 2011, για τις ονομασίες των υφανσίμων ινών και τη συναφή επισήμανση και τη σήμανση της σύνθεσης των ινών των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων και την κατάργηση της οδηγίας 73/44/EOK του Συμβουλίου και των οδηγιών 96/73/ΕΚ και 2008/121/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 272, σ. 1).