text:
6.9.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 213/3
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 (πρώτο τμήμα)
 της 9ης Απριλίου 2003
 στην υπόθεση C-424/01 (αίτηση του Bundesvergabeamt για
 της 22ας Απριλίου 2003 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): CS
 Communications & Systems Austria GmbH κατά
 Αllgemeine Unfallversicherungsanstalt ( 1)
 στην υπόθεση C-149/00 P: Gregorio Valero Jordana και
 Serge Vadé κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) («∆ημόσιες συμβάσεις — Οδηγία 89/665/ΕΟΚ — ∆ιαδι-
 κασίες προσφυγής στον τομέα της συνάψεως δημοσίων
 συμβάσεων — Προσφυγή ακυρώσεως κατά αποφάσεως
 της αναθέτουσας αρχής — Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων
 («Αίτηση αναιρέσεως — Υπάλληλοι — Προσφυγή — Υποχρέωση ή δυνατότητα της αρμόδιας για τις διαδικα-
 καταστάσα άνευ αντικειμένου — Κατάργηση της δίκης») σίες προσφυγής αρχής να λάβει υπόψη τις πιθανότητες
 ευδοκιμήσεως της κύριας προσφυγής — Άρθρο 104, παρά-
 γραφος 3, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας — Ζήτημα ως
 (2003/C 213/04) προς το οποίο δεν υφίσταται περιθώριο για καμία εύλογη
 αμφιβολία»)
 (2003/C 213/05)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-424/01, με αντικείμενο αίτηση του
 Bundesvergabeamt (Αυστρία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρ-
 μογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο
 Στην υπόθεση C-149/00 P, Gregorio Valero Jordana και Serge της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 Vadé, υπάλληλοι της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, μεταξύ CS Communications & Systems Austria GmbH και
 κάτοικοι Βρυξελλών (Βέλγιο), (δικηγόρος: C. Amo Quiñones), με Αllgemeine Unfallversicherungsanstalt, η έκδοση προδικαστικής
 αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Πρωτοδι- αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 2 της οδηγίας
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα) της 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1989, για
 9ης Φεβρουαρίου 2000, T-111/97, Valero Jordana και Vadé τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών
 κατά Επιτροπής (Συλλογή Υπ.Υπ. 2000, σ. I-A-15 και ΙΙ-61), με διατάξεων περί της εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον
 την οποία ζητήθηκε η εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου ο τομέα της σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων
 έτερος διάδικος είναι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έργων (EE L 395, σ. 33), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία
 (εκπρόσωποι: E. Gippini Fournier et C. Berardis-Kayser), το 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για
 ∆ικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet, τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων
 πρόεδρο τμήματος, P. Jann και Α. Rosas (εισηγητή), δικαστές, υπηρεσιών (ΕΕ L 209, σ. 1), το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους
 γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις C. W. A. Timmermans (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, Α. La
 22 Απριλίου 2003 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: Pergola και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: S. Alber,
 γραμματέας: R. Grass, αφού το αιτούν δικαστήριο ενημερώθηκε
 ότι το ∆ικαστήριο θα αποφανθεί με αιτιολογημένη διάταξη
 1) Καταργείται η δίκη. σύμφωνα με το άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού
 ∆ιαδικασίας του, αφού οι κατά το άρθρο 23 του Οργανισμού
 ΕΚ του ∆ικαστηρίου ενδιαφερόμενοι κλήθηκαν να καταθέσουν
 2) Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ενδεχόμενες παρατηρήσεις τους επί του ζητήματος, εξέδωσε στις
 στα δικαστικά έξοδα τόσο της ενώπιον του Πρωτοδικείου 9 Απριλίου 2003, διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 διαδικασίας όσο και της παρούσας διαδικασίας.
 Το άρθρο 2 της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 21ης ∆εκεμβρίου 1989, για τον συντονισμό των νομοθετικών,
 κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής
 ( 1) ΕΕ C 163 της 10.6.2000. των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης συμβάσεων
 κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων, όπως τροποποιήθηκε
 με την οδηγία 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου
 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημοσίων
 συμβάσεων υπηρεσιών, έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει στα
 ---pagebreak--- C 213/4 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 6.9.2003
 κράτη μέλη να προβλέπουν ότι η αρχή που είναι αρμόδια για ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 τις διαδικασίες προσφυγής στον τομέα της συνάψεως δημοσίων
 συμβάσεων, όταν αποφαίνεται επί αιτήσεως για τη λήψη ασφα-
 λιστικών μέτρων, υποχρεούται ή δύναται να λαμβάνει υπόψη (έκτο τμήμα)
 τις πιθανότητες ευδοκιμήσεως της προσφυγής με την οποία
 ζητείται η ακύρωση παράνομης αποφάσεως της αναθέτουσας
 αρχής, αρκεί οι εφαρμοστέοι για τη λήψη των ασφαλιστικών της 28ης Μαρτίου 2003
 αυτών μέτρων εθνικοί κανόνες να μην είναι λιγότερο ευνοϊκοί από
 αυτούς που αφορούν παρόμοια ένδικα βοηθήματα της εσωτερικής
 έννομης τάξεως και να μην καθιστούν στην πράξη αδύνατη ή
 στην υπόθεση C-75/02 P: Territorio Histórico de Álava —
 υπερβολικά δυσχερή την άσκηση των δικαιωμάτων που παρέχει Diputación Foral de Álava, Territorio Histórico de Bizkaia
 η κοινοτική έννομη τάξη.
 — Diputación Foral de Bizkaia, Territorio Histórico de
 Gipuzkoa — Diputación Foral de Gipuzkoa y Juntas
 ( 1) ΕΕ C 3 της 5.1.2002. Generales de Gipuzkoa και Comunidad Autónoma del País
 Vasco — Gobierno Vasco κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων (1)
 («Αίτηση αναιρέσεως — Κρατικές ενισχύσεις — Ενίσχυση
 στον τομέα της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα —
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Προσφυγή ακυρώσεως — Άρθρο 33 ΑΧ — Προσφυγή
 ασκηθείσα από αρχή τοπικής αυτοδιοικήσεως — Αίτηση
 αναιρέσεως προδήλως απαράδεκτη»)
 (πέμπτο τμήμα)
 της 27ης Μαρτίου 2003 (2003/C 213/07)
 στην υπόθεση C-1/02 SA: Antippas κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 («Αίτηση αδείας κατασχέσεως στα χέρια της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων») (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (2003/C 213/06)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Στην υπόθεση C-75/02 P, Territorio Histórico de Álava —
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί Diputación Foral de Álava, Territorio Histórico de Bizkaia —
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») Diputación Foral de Bizkaia, Territorio Histórico de Gipuzkoa
 — Diputa-ción Foral de Gipuzkoa y Juntas Generales de
 Gipuzkoa και Comunidad Autónoma del País Vasco —
 Gobierno Vasco, (εκπρόσωπος: R. Falcón y Tella), με αντικείμενο
 Στην υπόθεση C-1/02 SA, Antippas, εταιρία κονγκολέζικου αίτηση αναιρέσεως η οποία ασκήθηκε κατά της διατάξεως που
 δικαίου, με έδρα την Κινσάσα (Λαϊκή ∆ημοκρατία του Κονγκό), εξέδωσε στις 11 Ιανουαρίου 2002 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊ-
 εκπροσωπούμενη από τον M. Spandre, avocat, κατά Επιτροπής κών Κοινοτήτων (τρίτο πενταμελές τμήμα) στην υπόθεση T-77/01,
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. De Pauw και Diputación Foral de Álava κ.λπ. κατά Επιτροπής (Συλλογή 2002,
 B. Martenczuk), με αντικείμενο αίτηση αδείας κατασχέσεως στα σ. II-81), με την οποία το Πρωτοδικείο έκρινε απαράδεκτη την
 χέρια της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το ∆ικαστήριο προσφυγή ακυρώσεως που άσκησαν οι αναιρεσείουσες αρχές κατά
 (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο της αποφάσεως 2001/168/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της
 τμήματος, C. W. A. Timmermans, P. Jann, S. von Bahr (εισηγητή) 31ης Οκτωβρίου 2000, σχετικά με την ισπανική νομοθεσία για
 και Α. Rosas, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, τον φόρο εταιριών (ΕΕ 2001, L 60, σ. 57), και με την οποία
 γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 27 Μαρτίου 2003, διάταξη ζητείται η εξαφάνιση της διατάξεως αυτής, όπου ο έτερος
 με το ακόλουθο διατακτικό: διάδικος είναι Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι:
 G. Rozet και J. L. Buendía Sierra), το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα),
 1) Απορρίπτει την αίτηση. συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet (εισηγητή), πρόεδρο τμήμα-
 τος, C. Gulmann, F. Macken, N. Colneric και J. N. Cunha
 2) Καταδικάζει την Αntippas στα δικαστικά έξοδα. Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμμα-
 τέας: R. Grass, εξέδωσε στις 28 Μαρτίου 2003, διάταξη με το
 ακόλουθο διατακτικό:
 ( 1) ΕΕ C 247 της 12.10.2002.
 1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.


text:
 8.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 285/34
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 18ης Σεπτεμβρίου 2008 — Angé Serrano κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-47/05) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Επιτυχία σε εσωτερικούς διαγωνισμούς μετάβασης σε άλλη κατηγορία υπό τον παλαιό ΚΥΚ - Έναρξη ισχύος του νέου ΚΥΚ - Μεταβατικοί κανόνες κατάταξης σε βαθμό - Τροποποίηση της ιεράρχησης που προέβλεπε ο παλαιός ΚΥΚ - Παραδεκτό - Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας - Κεκτημένα δικαιώματα - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Αναλογικότητα - Ίση μεταχείριση - Αρχή της χρηστής διοίκησης και καθήκον αρωγής)
 (2008/C 285/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες-ενάγοντες: Pilar Angé Serrano (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο)· Jean-Marie Bras (Λουξεμβούργο)· Dominiek Decoutere (Wolwelange, Λουξεμβούργο)· Armin Hau (Λουξεμβούργο)· Adolfo Orcajo Teresa (Βρυξέλλες, Βέλγιο)· και Francisco Javier Solana Ramos (Βρυξέλλες) (εκπρόσωπος: É. Boigelot, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: αρχικώς L. Knudsen, A. Bencomo Weber και K. Zejdova, εν συνεχεία L. Knudsen και K. Zejdova)
 Παρεμβαίνον υπέρ του καθού-εναγομένου: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Sims και I. Sulce, εν συνεχεία I. Sulce και M. Simm)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως των ατομικών αποφάσεων που αφορούν την κατάταξη σε ενδιάμεσο βαθμό των προσφευγόντων από 1η Μαΐου 2004, οι οποίες τους κοινοποιήθηκαν με έγγραφο του γενικού διευθυντή προσωπικού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας του Μαΐου του 2004, καθώς και κάθε άλλης ακόλουθης και/ή σχετικής πράξης, ακόμη και μεταγενέστερης της παρούσας προσφυγής, και αγωγή αποζημιώσεως κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Δεν χρειάζεται να εξεταστεί το πρώτο αίτημα της προσφυγής όσον αφορά την Pilar Angé Serrano και τους Jean-Marie Bras και Adolfo Orcajo Teresa.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή/αγωγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Καταδικάζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά του έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα των Angé Serrano και Bras και Orcajo Teresa.
 4)
 Καταδικάζει τους Dominiek Decoutere, Armin Hau και Francisco Javier Solana Ramos στα δικαστικά τους έξοδα.
 5)
 Καταδικάζει το Συμβούλιο στα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 93 της 16.4.2005.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 26.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 233/16
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 14ης Ιουλίου 2009 — Hoo Hing κατά ΓΕΕΑ — Tresplain Investments (Golden Elephant Brand)
 (Υπόθεση T-300/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Άρθρο 63, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 65, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] - Πράξη με την οποία έγιναν πλήρως δεκτά τα αιτήματα της προσφεύγουσας - Απαράδεκτο)
 2009/C 233/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Hoo Hing Holdings Ltd (Romford, Essex, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: M. Edenborough, barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Novais Gonçalves)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου:Tresplain Investments Ltd (Tsing Yi, Hong-Kong) (εκπρόσωπος: D. McFarland, barrister)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της απόφασης του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Μαΐου 2008 (υπόθεση R 889/2007-1) σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας σήματος μεταξύ Hoo Hing Holdings Ltd και Tresplain Investments Ltd.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει την Hoo Hing Holdings Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 247 της 27.9.2008.


text:
 30.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 130/23
 Προσφυγή της 11ης Μαρτίου 2011 — Guei κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-140/11)
 2011/C 130/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Badia Brice Guei (Αμπιτζάν, Ακτή του Ελεφαντοστού) (εκπρόσωπος: G. Collard, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει, όσον αφορά τον προσφεύγοντα, Badia Brice GUEI, ότι ο κανονισμός ΕΕ 25/2011 του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011, και η απόφαση 2011/18/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011, που δημοσιεύθηκαν στις 15 Ιανουαρίου 2011 στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν δικαιολογούνται στην πράξη,
 —
 κατά συνέπεια,
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό 25/2011 του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011, και την απόφαση 2011/18/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011·
 —
 επικουρικώς, να διατάξει τη διαγραφή του ονόματος του Badia Brice GUEI από τους καταλόγους που συνάπτονται στον ως άνω κανονισμό και στην ως άνω απόφαση.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλει o προσφεύγων είναι κατ’ ουσίαν όμοια ή παραπλήσια προς τα προβαλλόμενα στο πλαίσιο της υποθέσεως T-137/11, Guiai Bi Poin κατά Συμβουλίου.


text:
 11.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 173/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 29ης Μαρτίου 2011 — ArcelorMittal Luxembourg SA, πρώην Arcelor Luxembourg SA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ArcelorMittal Belval & Differdange, πρώην Arcelor Profil Luxembourg SA, ArcelorMittal International SA, πρώην Arcelor International SA (C-201/09 P), Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά ArcelorMittal Luxembourg SA, πρώην Arcelor Luxembourg SA, ArcelorMittal Belval & Differdange SA, πρώην Arcelor Profil Luxembourg SA, ArcelorMittal International SA (C-216/09 P)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-201/09 P και C-216/09 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Κοινοτική αγορά δοκών χάλυβα - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 65 ΑΧ, μετά τη λήξη ισχύος της Συνθήκης ΕΚΑΧ, βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 - Αρμοδιότητα της Επιτροπής - Καταλογισμός της παράνομης συμπεριφοράς - Δεδικασμένο - Δικαιώματα άμυνας - Παραγραφή - Περιεχόμενο του όρου «αναστολή» της παραγραφής - Αποτελέσματα erga omnes ή inter partes - Έλλειψη αιτιολογίας)
 2011/C 173/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 (C-201/09 P)
 Αναιρεσείουσα: ArcelorMittal Luxembourg SA, πρώην Arcelor Luxembourg SA (εκπρόσωποι: A. Vandencasteele και C. Falmagne, δικηγόροι)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre και E. Gippini Fournier) ArcelorMittal Belval & Differdange, πρώην Arcelor Profil Luxembourg SA, ArcelorMittal International SA, πρώην Arcelor International SA
 (C-216/09 P)
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre, X. Lewis και E. Gippini Fournier)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: ArcelorMittal Luxembourg SA, πρώην Arcelor Luxembourg SA, ArcelorMittal Belval & Differdange, πρώην Arcelor Profil Luxembourg SA, ArcelorMittal International SA, πρώην Arcelor International SA (εκπρόσωπος: A. Vandencasteele, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως — Ανταγωνισμός — Κοινοτική αγορά δοκών χάλυβα — Συμπράξεις για τον καθορισμό των τιμών στον τομέα των δοκών χάλυβα — Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 65 ΑΧ, μετά τη λήξη ισχύος της Συνθήκης ΕΚΑΧ, βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 — Αρμοδιότητα της Επιτροπής — Καταλογισμός της παράνομης συμπεριφοράς — Αρχή του προσωπαγούς των ποινών και των κυρώσεων και αρχή του δεδικασμένου — Κανόνες ισχύοντες όσον αφορά την παραγραφή του δικαιώματος διώξεως — Περιεχόμενο του όρου «αναστολή» της παραγραφής
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως και ανταναιρέσεως.
 2)
 Η ArcelorMittal Luxembourg SA φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όσον αφορά την κατ’ αναίρεση δίκη στην υπόθεση C-201/09 P.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η ArcelorMittal Belval & Differdange SA και η ArcelorMittal International SA φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους όσον αφορά την κατ’ αναίρεση δίκη στην υπόθεση C-216/09 P.
 (1) ΕΕ C 205 της 29.8.2009.


text:
 22.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 305/47
 Προσφυγή της 28ης Ιουνίου 2016 — Flatworld Solutions κατά EUIPO — Outsource2India (Outsource 2 Ινδία)
 (Υπόθεση T-340/16)
 (2016/C 305/63)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Flatworld Solutions Pvt. Ltd (Bangalore, Ινδία) (εκπρόσωποι: S. Gillert, K. Vanden Bossche, B. Köhn-Gerdes, J. Schumacher, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Outsource2India Ltd (Friedrichshafen, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «Outsource 2 Ινδία» — Υπ’ αριθ. 6 035 547 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 15ης Απριλίου 2016 στην υπόθεση R 611/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της·
 —
 να επικυρώσει την από 3 Φεβρουαρίου 2015 απόφαση του τμήματος ακυρώσεων·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της προσφεύγουσας.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 1.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 31/10
 Προσφυγή της 1ης Οκτωβρίου 2013 — Société européenne des chaux et liants κατά ECHA
 (Υπόθεση T-540/13)
 2014/C 31/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Société européenne des chaux et liants (Bourgoin-Jallieu, Γαλλία) (εκπρόσωπος: J. Dezarnaud, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να δεχθεί το αίτημά της περί πλήρους διαγραφής του προστίμου που της κοινοποιήθηκε.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί να απαλλαγεί από τη διοικητική επιβάρυνση που της επεβλήθη με την από 21 Μαΐου 2013 απόφαση SME (2013) 1665 του ECHA, με την οποία διαπιστώθηκε ότι η προσφεύγουσα δεν πληροί τις προϋποθέσεις καταβολής του μειωμένου τέλους που προβλέπεται για τις μικρές επιχειρήσεις, κατόπιν τροποποιητικής δηλώσεως που υπέβαλε όταν ο ECΗΑ κίνησε τη διαδικασία επαληθεύσεως του μεγέθους της επιχειρήσεως.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει ορισμένους λόγους ακυρώσεως που αντλούνται από:
 —
 το γεγονός ότι η επιβληθείσα κύρωση είναι δυσανάλογη προς το σφάλμα που μπορεί να της προσαφθεί·
 —
 το γεγονός ότι προέβη σε άμεση διόρθωση της δηλώσεώς της κατόπιν απλής ερωτήσεως του ECHA ·
 —
 το γεγονός ότι είναι συγγνωστή η εκ μέρους της εσφαλμένη ερμηνεία ενός φακέλου ο οποίος είχε εξαιρετικά τεχνικό χαρακτήρα, καταρτισθέντοςσε ξένη γλώσσα·
 —
 από τον παράλογο χαρακτήρα που έχει η αυτόματη επιβολή κυρώσεως.


text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/24
 Προσφυγή της 7ης Ιουνίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Λιθουανίας
 (Υπόθεση C-274/07)
 (2007/C 183/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Braun και A. Steiblytė)
 Καθής: Δημοκρατία της Λιθουανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Λιθουανίας, παραλείποντας να εξασφαλίσει, στην πράξη, ότι οι αρμόδιες για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης αρχές λαμβάνουν, στο μέτρο του τεχνικώς εφικτού, πληροφορίες για τον εντοπισμό του καλούντος για όλες τις κλήσεις στον ενιαίο ευρωπαϊκό αριθμό κλήσης έκτακτης ανάγκης (112) όταν χρησιμοποιούνται τα δημόσια τηλεφωνικά δίκτυα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 26, παράγραφος 3, της οδηγίας 2002/22/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία καθολικής υπηρεσίας)·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Λιθουανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 24 Ιουλίου 2003.
 (1) ΕΕ L 108, σ. 51.


text:
C 131/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 1.6.2002
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ρικο ́ διαγωνισμο ́ COM/TB/99, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους R.M. Moura Ramos, Προ ́εδρο, και J. Pirrung
 της 6ης Μαρτι ́ου 2002 και Α.W.H. Meij, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λλη-
 λος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 13 Μαρτι ́ου 2002 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 στην υπο ́θεση Τ-77/99 REV, Girish Ojha κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́ 24 Φεβρουαρι ́ου 2000 απο ́φαση της
 εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς να μη δεχθει ́ τη συμμετοχη ́ του
 (Υπα ́ λληλοι — Αναθεω ́ ρηση αποφα ́ σεως — Νε ́ο γεγονο ́ς προσφευ ́γοντος στις δοκιμασι ́ες του διαγωνισμου ́ COM/TB/
 — ∆εν υφι ́σταται — Απαρα ́ δεκτο) 99.
 (2002/C 131/29) 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) 3) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 233 της 12.8.00.
 Στην υπο ́θεση Τ-77/99 REV, Girish Ojha, υπα ́λληλος της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Korbeek-Lo
 (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Α. Ottati, δικηγο ́ρο, κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: C. Berardis-
 Kayser) με αντικει ́μενο αι ́τημα αναθεωρη ́σεως της αποφα ́σεως του
 Πρωτοδικει ́ου της 6ης Μαρτι ́ου 2001, Τ-77/99, Ohja κατα ́ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ Υπ.Υπ. 2001, σ. I-Α-61 και ΙΙ-293), το
 Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Μ. Βηλαρα ́, της 13ης Μαρτι ́ου 2002
 προ ́εδρο, και V. Tiili και P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 H. Jung, διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 6 Μαρτι ́ου 2002 απο ́φαση με
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-357/00, Τ-361/00,
 το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Τ-363/00 και Τ-364/00, Justina Martı́nez Alarcón κ.λπ.
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναθεωρη ́σεως ως απαρα ́δεκτη.
 (Υπα ́ λληλοι — Εσωτερικο ́ς διαγωνισμο ́ς — Αποκλεισμο ́ς
 2) Καταδικα ́ζει τον αιτου ́ντα δια ́δικο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 απο ́ τη συμμετοχη ́ σε διαγωνισμο ́ — Απαιτου ́μενη επαγ-
 γελματικη ́ πει ́ρα)
 (1) EE C 174 της 19.6.99.
 (2002/C 131/31)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-357/00, Τ-361/00, Τ-363/
 00 και Τ-364/00, Justina Martı́nez Alarcón, Antonio Cherenti,
 της 13ης Μαρτι ́ου 2002 Luigia Dricot, Sophie Van Weyenbergh, υπα ́λληλοι της Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, αντιστοι ́χως κα ́τοικοι Βρυξελ-
 λω ́ν, Thuin (Βε ́λγιο), Overijse (Βε ́λγιο) και Tervuren (Βε ́λγιο),
 στην υπο ́θεση Τ-139/00, Laurent Bal κατα ́ Επιτροπη ́ς των εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον C. Mourato, δικηγο ́ρο, με το ́πο
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Ε. Τσερε ́πα-Lacombe και F. Clotuche-
 (Υπα ́ λληλοι — Εσωτερικο ́ς διαγωνισμο ́ς — Αποκλεισμο ́ς Duvieusart), που ει ́χαν, μεταξυ ́ α ́λλων, ως αντικει ́μενο αιτη ́ματα
 απο ́ τη συμμετοχη ́ σε διαγωνισμο ́ — Απαιτου ́μενη επαγγε- ακυρω ́σεως των αποφα ́σεων περι ́ απορρι ́ψεως της υποψηφιο ́τητας
 λματικη ́ πει ́ρα) των προσφευγο ́ντων στον εσωτερικο ́ διαγωνισμο ́ COM/TB/99, το
 Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R.M. Moura
 (2002/C 131/30) Ramos, Προ ́εδρο, και J. Pirrung και Α.W.H. Meij, δικαστε ́ς,
 γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 13 Μαρτι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-364/00:
 Στην υπο ́θεση Τ-139/00, Laurent Bal, κα ́τοικος Walhain (Βε ́λγιο), 1) Ακυρω ́ νει την απο ́ 28 Ιανουαρι ́ου 2000 απο ́φαση της
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους Ι. Cooreman και T. Delvaux, δικηγο ́- εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς περι ́ απορι ́ψεως της υποψηφιο ́τητας
 ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των της S. Van Weyenbergh στον εσωτερικο ́ διαγωνισμο ́ COM/
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: J. Curall), που ει ́χε, μεταξυ ́ TB/99 και την απο ́ 9 Οκτωβρι ́ου 2000 απο ́φαση της
 α ́λλων, ως αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως περι ́ αρμο ́διας για τους διορισμου ́ς αρχη ́ς περι ́ απορρι ́ψεως της
 απορρι ́ψεως της υποψηφιο ́τητας του προσφευ ́γοντος στον εσωτε- ενστα ́σεως που υπε ́βαλε η προσφευ ́γουσα-ενα ́γουσα.
 ---pagebreak--- 1.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 131/17
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́. 2) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 3) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 227 της 11.8.01.
 Στις υποθε ́σεις Τ-357/00, Τ-361/00 και Τ-363/00:
 1) Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς-αγωγε ́ς.
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (1) ΕΕ C 61 της 24.2.01.
 της 25ης Ιανουαρι ́ου 2002
 στην υπο ́θεση Τ-207/00, Nuno Antas de Campos κατα ́
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (1)
 (Υπα ́ λληλοι — Καθεστω ́ ς κινητικο ́τητας του Ευρωπαϊκου ́
 Κοινοβουλι ́ου — Απαρα ́δεκτο)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (2002/C 131/33)
 της 20η ́ς Φεβρουαρι ́ου 2002
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 (Γλω
 στην υπο ́θεση Τ-117/01, Marcos Roman Parra κατα ́ Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 (Υπα ́ λληλοι — Προαγωγη ́ — Προηγου ́μενη διοικητικη ́ Στην υπο ́θεση Τ-207/00, Nuno Antas de Campos, υπα ́λληλος
 ́ενσταση — Σιωπηρη ́ απορριπτικη ́ απο ́φαση — Αιτιολογι ́α) του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Λισσαβω ́νας, εκπροσω-
 που ́μενος απο ́ τον C. Botelho Moniz, κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβου-
 λι ́ου, (εκπρο ́σωποι: R. Da Silva Passos και J.F. De Wachter), με
 (2002/C 131/32) την οποι ́α ζητη ́θηκε η ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως, την οποι ́α του
 κοινοποι ́ησε, με επιστολη ́ της 30η ́ς Μαρτι ́ου 2000, η Γενικη ́
 ∆ιευ ́θυνση Προσωπικου ́ και με την οποι ́α υπα ́γεται στο καθεστω ́ς
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω κινητικο ́τητας κατα ́ το ́ετος 2000, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R.M. Moura Ramos, προ ́εδρο,
 J. Pirrung και Α.W.H. Meij, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung,
 εξε ́δωσε στις 25 Ιανουαρι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο
 διατακτικο ́:
 Στην υπο ́θεση Τ-117/01, Marcos Roman Parra, υπα ́λληλος της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Zaventem
 (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους J.-N. Louis και V. Peere, 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 avocats, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: C. Berardis-Kayser),
 με την οποι ́α ζητη ́θηκε η ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς 2) Το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα
 περι ́ μη προαγωγη ́ς του προσφευ ́γοντος στον βαθμο ́ Α6 για την και το ́ημισυ των εξο ́δων του προσφευ ́γοντος. Ο
 περι ́οδο προαγωγω ́ν 2000, το Πρωτοδικει ́ο (μονομελε ́ς τμη ́μα: προσφευ ́γων φε ́ρει το ́ημισυ των δικω ́ ν του εξο ́δων.
 H. Legal), γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 20 Φεβρουαρι ́ου
 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 3) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα σχετικα ́ με τη διαδικασι ́α ασφαλιστι-
 ́ ν με ́τρων δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 κω
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς περι ́ μη προαγωγη ́ς
 του Roman Parra στον βαθμο ́ Α6 για την περι ́οδο προαγω-
 γω ́ ν 2000, που προκυ ́πτει απο ́ τη δημοσι ́ευση, στις διοικητι- (1) ΕΕ C 302 της 21.10.00.
 κε ́ς πληροφορι ́ες υπ' αριθ. 65-2000 της 14ης Αυγου ́στου
 2000, του πι ́νακα των προαχθε ́ντων στον βαθμο ́ αυτο ́
 υπαλλη ́λων.


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/21
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Landesarbeitsgericht Düsseldorf (Γερμανία) στις 21 Αυγούστου 2006 — Gerhard Schultz-Hoff κατά Deutscher Rentenversicherung Bund
 (Υπόθεση C-350/06)
 (2006/C 281/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landesarbeitsgericht Düsseldorf (Γερμανία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων και εφεσείων: Gerhard Schultz-Hoff
 Εναγομένη και εφεσίβλητη: Deutscher Rentenversicherung Bund
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει την έννοια το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ (1) (άρθρο 7 της οδηγίας 93/104/ΕΚ) ότι οι εργαζόμενοι σε κάθε περίπτωση πρέπει να λαμβάνουν ετήσια άδεια μετ' αποδοχών διάρκειας τουλάχιστον τεσσάρων εβδομάδων, [και ότι] ειδικότερα, πρέπει να χορηγείται αργότερα στον εργαζόμενο άδεια την οποία δεν έλαβε λόγω ασθενείας κατά το οικείο έτος αδείας, ή μπορεί να προβλέπεται από εθνικές διατάξεις και/ή εθνικές πρακτικές ότι η αξίωση για ετήσια άδεια μετ' αποδοχών αποσβένεται αν ο εργαζόμενος κατά το οικείο έτος αδείας, πριν από τη χορήγηση της αδείας, ασθένησε και κατέστη ανίκανος προς εργασία, δεν απέκτησε δε την ικανότητά του προς εργασία πριν από τη λήξη του συγκεκριμένου έτους αδείας ή της καθοριζομένης εκ του νόμου, από συλλογική ή ατομική σύμβαση, περιόδου μεταφοράς;
 2)
 Έχει την έννοια το άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ ότι οι εργαζόμενοι, σε περίπτωση λήξεως της σχέσεως εργασίας, έχουν οπωσδήποτε αξίωση για χρηματική αποζημίωση ως υποκατάστατο δικαιούμενης αλλά μη ληφθείσας άδειας (χρηματική αποζημίωση για μη λήψη αδείας), ή μπορούν εθνικές νομοθετικές διατάξεις και/ή εθνικές πρακτικές να προβλέπουν ότι οι εργαζόμενοι δεν δικαιούνται χρηματικής αποζημιώσεως για μη λήψη αδείας, αν αυτοί μέχρι τη λήξη του έτους αδείας και της επακολουθούσας περιόδου μεταφοράς είναι άρρωστοι με αποτέλεσμα να είναι ανίκανοι προς εργασία και/ή αν αυτοί μετά τη λήξη της σχέσεως εργασίας λαμβάνουν σύνταξη λόγω μειωμένης ικανότητας προς εργασία ή αναπηρίας;
 3)
 Σε περίπτωση που το Δικαστήριο απαντήσει καταφατικά στο πρώτο και δεύτερο ερώτημα: Έχει την έννοια το άρθρο 7 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ ότι η αξίωση για ετήσια άδεια ή για χρηματική αποζημίωση προϋποθέτει ότι ο εργαζόμενος πράγματι εργάστηκε κατά το έτος της αδείας, ή υφίσταται η αξίωση ακόμα και σε περίπτωση δικαιολογημένης απουσίας (λόγω ασθενείας) ή αδικαιολόγητης απουσίας καθ' όλο το έτος της αδείας;
 (1) EE L 299, σ. 9.


text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/10
 Διάταξη του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 23ης Μαΐου 2011 [αιτήσεις του Tribunal de première instance de Namur (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — André Rossius (C-267/10), Marc Collard (C-268/10) κατά État belge — SPF Finances
 (Συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-267/10 και C-268/10) (1)
 (Άρθρο 6, παράγραφος 1, ΣΕΕ - Άρθρο 35 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Προώθηση και πώληση επεξεργασμένων καπνών για κάπνισμα - Εθνικές διατάξεις που επιτρέπουν την είσπραξη φόρων καταναλώσεως επί των προϊόντων καπνού - Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου)
 2011/C 232/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal de première instance de Namur
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: André Rossius (C-267/10), Marc Collard (C-268/10)
 κατά
 Καθού: Βελγικό Δημόσιο — SPF Finances (Υπουργείο Οικονομικών)
 Παρεμβαίνον: Βελγικό Δημόσιο — Service public dédéral Défense (Υπουργείο Εθνικής Άμυνας)
 Αντικείμενο
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal de première instance de Namur — Ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της ΣΕΕ και του άρθρου 35 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Συμβατό, με σκοπό την προστασία της ανθρώπινης υγείας, εθνικής ρύθμισης η οποία επιτρέπει την παρασκευή, την εισαγωγή, την προώθηση και την πώληση επεξεργασμένων καπνών για κάπνισμα, τα οποία αναγνωρισμένως βλάπτουν σοβαρά την υγεία — Κύρος, από πλευράς των προμνησθεισών κανόνων, εθνικών διατάξεων που επιτρέπουν την είσπραξη φόρων καταναλώσεως επί των προϊόντων καπνού
 Διατακτικό
 Με απόφαση της 24ης Μαρτίου 2010 το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι προδήλως αναρμόδιο να απαντήσει στα ερωτήματα του Tribunal de première instance de Namur (Βέλγιο).
 (1) ΕΕ C 221 της 14.8.2010.


text:
 Avis juridique important
 |
 E1997P0007
 Προσφυγή της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, της 20ής Οκτωβρίου 1997, κατά Βασιλείου της Νορβηγίας (Υπόθεση Ε-7/97)
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 020 της 22/01/1998 σ. 0017 - 0017
 Προσφυγή της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, της 20ής Οκτωβρίου 1997, κατά Βασιλείου της Νορβηγίας (Υπόθεση Ε-7/97) (98/C 20/09)Στις 20 Οκτωβρίου 1997, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, Rue de Trθves 74, Β-1040 Βρυξέλλες, αντιπροσωπευόμενη από τον κ. Hεkan Berglin, Direktor of the Legal and Executive Affairs Directorate, υπό την ιδιότητα του πληρεξουσίου, υπέβαλε αγωγή στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ κατά Βασιλείου της Νορβηγίας.Η προσφεύγουσα ζητεί,1. να διαπιστωθεί, ότι το Βασίλειο της Νορβηγίας παραλείποντας να θεσπίσει, εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών, τις εθνικές διατάξεις που ήταν απαραίτητες για να συμμορφωθεί με την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 16 στοιχείο στ) του παραρτήματος XVIII της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (οδηγία 92/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Δεκεμβρίου 1992, περί των ελαχίστων προδιαγραφών για τη βελτίωση της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων στις υπαίθριες και υπόγειες εξορυκτικές βιομηχανίες), όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, παρέβη τις υποχρεώσεις που του ανατίθενται σύμφωνα με το άρθρο 13 της συγκεκριμένης πράξης και σύμφωνα με το άρθρο 7 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ,2. να καταδικασθεί το Βασίλειο της Νορβηγίας στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων.Πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση- Οδηγία 92/104/ΕΟΚ περί των ελαχίστων προδιαγραφών για τη βελτίωση της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων στις υπαίθριες και υπόγειες εξορυκτικές βιομηχανίες.- Σύμφωνα με το άρθρο 7 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, οι πράξεις που αναφέρονται ή που περιέχονται στα παραρτήματα της συμφωνίας ή στις αποφάσεις της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ είναι δεσμευτικές για τα συμβαλλόμενα μέρη και αποτελούν ή θα αποτελέσουν τμήμα της εσωτερικής τους έννομης τάξης.- Με την απόφαση αριθ. 7/94 της Μικτής Επιτροπής του ΕΟΧ, της 21ης Μαρτίου 1994, η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1994, η οδηγία 92/104/ΕΟΚ προστέθηκε σαν νέο σημείο 16 στοιχείο στ) στο παράρτημα XVIII της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (βλέπε άρθρα 1 και 3 καθώς και σημείο Α.2 του παραρτήματος XVI της απόφασης).- Σύμφωνα με το άρθρο 2 της απόφασης και το άρθρο 13 της πράξης, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, η Νορβηγία όφειλε να θεσπίσει τους απαραίτητους νόμους, κανονισμούς και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί με την πράξη έως τις 3 Δεκεμβρίου 1994 και να ενημερώσει την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ για τα μέτρα που έλαβε προς το σκοπό αυτό.- Κατά τη λήξη της προαναφερόμενης προθεσμίας, η Νορβηγία δεν είχε λάβει τα απαραίτητα νομοθετικά μέτρα για να συμμορφωθεί με την πράξη. Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ζήτησε από τη Νορβηγία με αιτιολογημένη γνώμη να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για να συμμορφωθεί με την πράξη. Η προθεσμία αυτή εξέπνευσε χωρίς η Νορβηγία να λάβει τα απαραίτητα προς το σκοπό αυτό μέτρα. Η Νορβηγία παρέλειψε, ως εκ τούτου, να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις που της ανατίθενται σύμφωνα με το άρθρο 13 της πράξης και το άρθρο 7 της συμφωνίας για τον


text:
 8.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/16
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 18ης Νοεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-422/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2001/18/ΕΚ - Μη εμπρόθεσμη μεταφορά της στο εσωτερικό δίκαιο)
 (2005/C 6/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Στην υπόθεση C-422/03, με αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, που κατατέθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: M. Van Beek), κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: H. G. Sevenster και J. Van Bakel), το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. N. Cunha Rodrigues, ασκούντα καθήκοντα προέδρου του τετάρτου τμήματος, K. Schiemann (εισηγητή) και E. Juhász, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 18 Νοεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, μη θεσπίζοντας όλα τα αναγκαία νομοθετικά κανονιστικά και διοικητικά μέτρα για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον και την κατάργηση της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ή τουλάχιστον μη κοινοποιώντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 275 της 15.11.2003.


text:
C 146/2 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.6.2003
 αφορά την υπόθεση C-399/00, την ακύρωση του άρθρου 2, ∆ημοκρατίας (εκπρόσωποι: L. Fernandes και M. Telles Romão),
 παράγραφος 1, της εν λόγω αποφάσεως, στο μέτρο που επιβάλλει με αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι η Πορτογαλική ∆ημοκρατία
 στην Ιταλική ∆ημοκρατία να λάβει τα μέτρα που είναι αναγκαία
 για να αναζητήσει από την Seleco Multimedia Srl την ενίσχυση
 που είχε χορηγηθεί στη Seleco SpA όσον αφορά το μέρος των — παραλείποντας να θεσπίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας,
 ενισχύσεων που δεν θα μπορεί ενδεχομένως να αναζητήσει από την τις διατάξεις που επιβάλλουν στην αρμόδια αρχή την
 τελευταία, το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους υποχρέωση, πριν χορηγήσει άδεια στις επιχειρήσεις που
 R. Schintgen, πρόεδρο του δευτέρου τμήματος, προεδρεύοντα προβαίνουν στην αναγέννηση χρησιμοποιημένων ορυκτε-
 του έκτου τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή), Β. Σκουρή, λαίων ή που τα χρησιμοποιούν ως καύσιμο, να βεβαιώνεται
 F. Macken και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγε- ότι έχουν ληφθεί όλα τα κατάλληλα μέτρα προστασίας της
 λέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος υγείας κατά τη χρήση των ορυκτελαίων ως καυσίμου και ότι
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 8 Μαΐου 2003 απόφαση με το ακόλουθο χρησιμοποιείται η καλύτερη διατιθέμενη τεχνολογία, εφόσον
 διατακτικό: δεν συνεπάγεται υπερβολικό κόστος, κατά την αναγέννηση
 χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων και τη χρήση χρησιμοποιημέ-
 1) Ακυρώνει το άρθρο 2, παράγραφος 1, της αποφάσεως νων ορυκτελαίων ως καυσίμου·
 2000/536/ΕΚ της Επιτροπής, της 2ας Ιουνίου 1999, σχε-
 τικά με την κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Ιταλία
 υπέρ της Seleco SpA, στο μέτρο που ορίζει ότι η Ιταλική — παραλείποντας να ορίσει ότι τα κατάλοιπα της καύσεως
 ∆ημοκρατία λαμβάνει όλα τα μέτρα που είναι αναγκαία χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων διατίθενται σύμφωνα με τη
 για να αναζητήσει από την Seleco Multimedia Srl, τις διάταξη του άρθρου 9 της οδηγίας 78/319/ΕΟΚ του
 προβλεπόμενες στο άρθρο 1 ενισχύσεις, όσον αφορά το Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 1978, περί των τοξικών και
 μέρος των ενισχύσεων που δεν θα μπορεί ενδεχομένως να επικινδύνων αποβλήτων (EE ειδ. έκδ. 15/001, σ. 161), από
 αναζητήσει από την Seleco SpA. δε της 27ης Ιουνίου 1995, σύμφωνα με το άρθρο 9 της
 οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου
 2) Απορρίπτει, κατά τα λοιπά, την προσφυγή. 1975, περί των στερεών αποβλήτων (EE ειδ. έκδ. 15/001,
 σ. 86), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του
 3) Όσον αφορά την υπόθεση C-328/99, η Ιταλική ∆ημοκρατία Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991 (ΕΕ L 78, σ. 32), το
 και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρουν τα οποίο, δυνάμει της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου,
 δικά τους δικαστικά έξοδα. της 12ης ∆εκεμβρίου 1991, για τα επικίνδυνα απόβλητα (ΕΕ
 L 377, σ. 20), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 94/31/ΕΚ
 4) Όσον αφορά την υπόθεση C-399/00, καταδικάζει την του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1994 (ΕΕ L 168, σ. 28),
 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά αντικατέστησε το άρθρο 9 της οδηγίας 78/319·
 έξοδα.
 ( 1) ΕΕ C 352 της 4.12.1999.
 — παραλείποντας να προβλέψει, εντός της ταχθείσας προ-
 θεσμίας, τον περιοδικό έλεγχο των επιχειρήσεων που προβαί-
 νουν στην αναγέννηση χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων ή που
 χρησιμοποιούν χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια ως καύσιμο, ή
 την παρακολούθηση της εξελίξεως στο πεδίο της τεχνολογίας
 ή/και του περιβάλλοντος, προκειμένου να αναθεωρεί, εάν
 χρειάζεται, τις άδειες που έχουν χορηγηθεί στις επιχειρήσεις
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ αυτές·
 (έκτο τμήμα)
 — παραλείποντας να κοινοποιήσει στην Επιτροπή πληροφοριακά
 της 10ης Απριλίου 2003 στοιχεία σχετικά με τις τεχνικές γνώσεις, την εμπειρία και
 τα αποτελέσματα που απορρέουν από την εφαρμογή των
 στην υπόθεση C-392/99: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο- διατάξεων που θεσπίστηκαν δυνάμει της οδηγίας
 τήτων κατά Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας (1) 75/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1975, περί
 διαθέσεως των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων (ΕΕ ειδ. έκδ.
 («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 75/439/ΕΟΚ 15/001, σ. 77), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία
 — ∆ιάθεση χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων — Ελλιπής 87/101/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας ∆εκεμβρίου 1986
 μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη») (ΕΕ 1987, L 42, σ. 43),
 (2003/C 146/03)
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 6, παράγρα-
 φος 2, 8, παράγραφος 2, στοιχείο α', 13 και 17 της οδηγίας
 (Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική)
 75/439, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 87/101, καθώς και
 από τα άρθρα 5, πρώτο εδάφιο, και 189, τρίτο εδάφιο, της
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρα 10, πρώτο εδάφιο, ΕΚ και 249, τρίτο
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») εδάφιο, ΕΚ), το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.-
 P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen, Β. Σκουρή
 (εισηγητή), F. Macken και Ν. Colneric, δικαστές, γενική εισαγγε-
 Στην υπόθεση C-392/99, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων λέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 10 Απρι-
 (εκπρόσωποι: L. Ström και M. A. Caeiros) κατά Πορτογαλικής λίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 ---pagebreak--- 21.6.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 146/3
 1) — Παραλείποντας να θεσπίσει, εντός της ταχθείσας προ- ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 θεσμίας, τις διατάξεις που επιβάλλουν στην αρμόδια
 αρχή την υποχρέωση, πριν χορηγήσει άδεια στις επι- (έκτο τμήμα)
 χειρήσεις που προβαίνουν στην αναγέννηση χρησιμο-
 ποιημένων ορυκτελαίων ή που τα χρησιμοποιούν ως
 καύσιμο, να βεβαιώνεται ότι έχουν ληφθεί όλα τα της 10ης Απριλίου 2003
 κατάλληλα μέτρα προστασίας της υγείας κατά τη
 χρήση των ορυκτελαίων ως καυσίμου και ότι χρησιμο- στην υπόθεση C-142/00 P: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 ποιείται η καλύτερη διατιθέμενη τεχνολογία, εφόσον τήτων κατά Νederlandse Antillen ( 1)
 δεν συνεπάγεται υπερβολικό κόστος, κατά την αναγέν-
 νηση χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων και τη χρήση («Αίτηση αναιρέσεως — Καθεστώς συνδέσεως των υπερ-
 χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων ως καυσίμου·
 ποντίων χωρών και εδαφών — Εισαγωγή ρυζιού καταγω-
 γής υπερποντίων χωρών και εδαφών — Μέτρα διασφαλί-
 — παραλείποντας να ορίσει, εντός της ταχθείσας προ- σεως — Κανονισμοί (ΕΚ) 2352/97 και 2494/97 —
 θεσμίας, ότι τα κατάλοιπα της καύσεως χρησιμοποιη- Προσφυγή ακυρώσεως — Απαράδεκτο της προσφυγής»)
 μένων ορυκτελαίων διατίθενται τηρουμένων των υπο-
 χρεώσεων που απορρέουν από το άρθρο 9 της οδηγίας (2003/C 146/04)
 78/319/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου
 1978, περί των τοξικών και επικινδύνων αποβλήτων,
 από δε της 27ης Ιουνίου 1995, τηρουμένων των (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 υποχρεώσεων που απορρέουν από το άρθρο 9 της
 οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων, στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, καθόσον ίσχυε
 ήδη για τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 9 της
 οδηγίας 78/319· Στην υπόθεση C-142/00 P, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωπος: T. van Rijn), υποστηριζόμενη από τη Γαλλική
 ∆ημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και L. Bernheim) και
 — παραλείποντας να προβλέψει, εντός της ταχθείσας
 από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: J. Huber
 προθεσμίας, τον περιοδικό έλεγχο των επιχειρήσεων
 και G. Houttuin), με αντικείμενο αναίρεση που ασκήθηκε κατά
 που προβαίνουν στην αναγέννηση χρησιμοποιημένων της αποφάσεως που εξέδωσε στις 10 Φεβρουαρίου 2000 το
 ορυκτελαίων ή που χρησιμοποιούν χρησιμοποιημένα
 Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα) στις
 ορυκτέλαια ως καύσιμο, ή την παρακολούθηση της
 υποθέσεις T-32/98 και T-41/98, Nederlandse Antillen κατά
 εξελίξεως στο πεδίο της τεχνολογίας ή/και του περι-
 Επιτροπής (Συλλογή 2000, σ. II-201), με την οποία ζητήθηκε η
 βάλλοντος, προκειμένου να αναθεωρεί, εάν χρειάζεται,
 εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου οι άλλοι διάδικοι είναι
 τις άδειες που έχουν χορηγηθεί στις επιχειρήσεις αυτές·
 Νederlandse Antillen (δικηγόροι: M. M. Slotboom και
 P. V. F. Bos) και το Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz
 — παραλείποντας να κοινοποιήσει στην Επιτροπή πλη- Abad), το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.-
 ροφοριακά στοιχεία σχετικά με τις τεχνικές γνώσεις, P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen, C. Gulmann,
 την εμπειρία και τα αποτελέσματα που απορρέουν Β. Σκουρή και F. Macken (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγε-
 από την εφαρμογή των διατάξεων που θεσπίστηκαν λέας: P. Léger, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος
 δυνάμει της οδηγίας 75/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 Απριλίου 2003, απόφαση με το
 της 16ης Ιουνίου 1975, περί διαθέσεως των χρησιμο- ακόλουθο διατακτικό:
 ποιημένων ορυκτελαίων, όπως τροποποιήθηκε με την
 οδηγία 87/101/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας ∆εκεμ- 1) Αναιρεί την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 βρίου 1986, Κοινοτήτων της 10ης Φεβρουαρίου 2000, Τ-32/98 και
 Τ-41/98, Nederlandse Antillen κατά Επιτροπής.
 η Πορτογαλική ∆ημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που
 υπέχει από τα άρθρα 6, παράγραφος 2, 8, παράγραφος 2, 2) Απορρίπτει τις ασκηθείσες από τις Ολλανδικές Αντίλλες
 στοιχείο α', 13 και 17 της οδηγίας 75/439, όπως τροποποιή- προσφυγές ακυρώσεως ως απαράδεκτες.
 θηκε με την οδηγία 87/101.
 3) Καταδικάζει τις Ολλανδικές Αντίλλες στα δικαστικά έξοδα
 2) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. τόσο της ενώπιον του Πρωτοδικείου όσο και της κατ'
 αναίρεση διαδικασίας.
 3) Καταδικάζει την Πορτογαλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά 4) Το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική ∆ημοκρατία και το
 έξοδα. Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως φέρουν τα δικαστικά
 έξοδά τους.
 ( 1) ΕΕ C 34 της 05.02.2000.
 (1 ) ΕΕ C 233 της 12.8.2000.


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 10ης Σεπτεμβρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-457/07) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ - Προϊόντα του τομέα των δομικών κατασκευών - Εθνική διαδικασία εγκρίσεως - Άρνηση να ληφθούν υπόψη πιστοποιητικά πιστότητας εκδοθέντα σε άλλα κράτη μέλη - Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία διαπιστώνεται η παράβαση - Μη εκτέλεση - Άρθρο 228 ΕΚ - Αντικείμενο της διαφοράς - Προσδιορίζεται κατά την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία - Μεταγενέστερη διεύρυνση - Δεν επιτρέπεται)
 2009/C 267/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: S. Pardo Quintillán και P. Andrade)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes N. Ruiz και C. Farinhas, advogados)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους — Άρθρο 228 ΕΚ — Μη εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 10ης Νοεμβρίου 2005 στην υπόθεση C-432/03 — Αίτηση επιβολής χρηματικής ποινής
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 297 της 8.12.2007.


text:
21.4.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 118/11
 Πρε ́πει να ερμηνευθει ́το α ́ρθρο 3α, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο ε, Αγωγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ της
 της οδηγι ́ας υπο ́ την ́εννοια ο ́τι τα στοιχει ́α για τον Beta Television SpA (Videomusic/TMC2), εδρευ ́ουσας στη
 προσδιορισμο ́ του ανταγωνιστη ́ πρε ́πει να περιορι ́ζονται στο ́ μη, που ασκη ́θηκε στις 5 Φεβρουαρι ́ου 2001
 Ρω
 απολυ ́τως αναγκαι ́ο με ́τρο και ο ́τι ως εκ του ́του απαγορευ ́εται
 η πε ́ραν του ονο ́ματος του ανταγωνιστη ́ αναφορα ́ και
 (Υπο ́θεση C-51/01)
 του (ενδεχο ́μενου) λογο ́τυπου της εταιρι ́ας του και της
 επιχειρη ́σεω ́ς του;
 (2001/C 118/17)
 (1) EE 1997, L 290, σ. 18.
 (2) EE 1984, L 250, σ. 17. Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Bernard Mongin, επικουρου ́μενο απο ́ τον δικηγο ́ρο Massimo
 Moretto, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των στις 5 Φεβρουαρι ́ου 2001 αγωγη ́ κατα ́ της Beta
 Television SpA (Videomusic/TMC2).
 Η ενα ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — να υποχρεω ́σει την εναγομε ́νη να επιστρε ́ψει στην Επιτροπη ́
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ το ποσο ́ των 382 312 ευρω ́, προσαυξημε ́νο με το ́κους απο ́
 του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας που ασκη ́θηκε στις 5 Φεβρουα- 14ης Ιουλι ́ου 1999 και με ́χρι πλη ́ρους εξοφλη ́σεω ́ς του·
 ρι ́ου 2001
 — να καταδικα ́σει την εναγομε ́νη στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Υπο ́θεση C-47/010
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (2001/C 118/16)
 Η αγωγη ́, η οποι ́α ασκη ́θηκε δυνα ́μει ρη ́τρας διαιτησι ́ας, αποβλε ́πει
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ στην επιστροφη ́ των προκαταβολω ́ν που καταβλη ́θηκαν βα ́σει της
 τον Gregorio Valero Jordana, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο συμβα ́σεως 70320, η οποι ́α συνα ́φθηκε στις 13 Νοεμβρι ́ου 1996
 τον Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, α ́σκησε στις στο πλαι ́σιο του Σχεδι ́ου δρα ́σεως 16:9, που ́εχει ως σκοπο ́ να
 5 Φεβρουαρι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν προωθη ́σει την υψηλη ́ς ευκρι ́νειας εκπομπη ́ τηλεοπτικω ́ν προγραμ-
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας. μα ́των στην Ευρω ́πη.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Η εναγομε ́νη, με ́χρι τη λη ́ξη της προθεσμι ́ας που ο ́ριζε η συ ́μβαση,
 μετε ́δωσε σε συ ́στημα εικο ́νας 16:9 προγρα ́μματα δια ́ρκειας μο ́νον
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας, παραλει ́ποντας 6 ωρω ́ν και 34 λεπτω ́ν αντι ́ 500 ωρω ́ν, ο ́πως υπη ́ρχε η δυνατο ́τητα
 να καταρτι ́σει η ́, εν πα ́ση περιπτω ́σει, να κοινοποιη ́σει στην και προβλεπο ́ταν απο ́ τη συ ́μβαση. Ως εκ του ́του, η Επιτροπη ́
 Επιτροπη ́ το σχε ́διο απολυμα ́νσεως, τις γενικε ́ς κατευθυ ́νσεις αποφα ́σισε να υπαναχωρη ́σει απο ́ τη συ ́μβαση βελγικου ́ δικαι ́ου
 συλλογη ́ς και διαθε ́σεως, καθω ́ς και τους καταλο ́γους που ει ́χε συνα ́ψει με την εναγομε ́νη, διο ́τι η τελευται ́α δεν
 απογραφη ́ς που προβλε ́πονται στα α ́ρθρα 4, παρα ́γραφος 1, εκπλη ́ρωσε τις συμβατικε ́ς της υποχρεω ́σεις.
 και 11 της οδηγι ́ας 96/59/ΕΚ (1) του Συμβουλι ́ου, της 16ης
 Σεπτεμβρι ́ου 1996, για τη δια ́θεση των πολυχλωροδιφαι-
 νυλι ́ων και των πολυχλωροτριφαινυλι ́ων (PCB/PCT), παρε ́βη
 τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τις εν λο ́γω διατα ́ξεις της
 οδγηι ́ας·
 — να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας στα δικαστικα ́
 ́εξοδα. Αγωγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της TV Internazionale SpA, εδρευ ́ουσας στη Ρω ́ μη, που
 ασκη ́θηκε στις 5 Φεβρουαρι ́ου 2001
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Υπο ́θεση C-52/01)
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα προκυ ́πτουν απο ́ τα
 αιτη ́ματα της προσφυγη ́ς. (2001/C 118/18)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 (1) EE L 243 της 24.9.1996, σ. 31. τον Bernard Mongin, επικουρου ́μενο απο ́ τον δικηγο ́ρο Massimo
 Moretto, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των στις 5 Φεβρουαρι ́ου 2001 αγωγη ́ κατα ́ της TV
 Internazionale SpA.


text:
 8.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/45
 Προσφυγή-αγωγή της 16ης Φεβρουαρίου 2006 — Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά ΕΚΠΝΤ
 (Υπόθεση T-63/06)
 (2006/C 86/84)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) [εκπρόσωπος: N. Κορογιαννάκης, δικηγόρος]
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 H προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας με την οποία θεωρήθηκε ως μη επιτυχής η προσφορά της προσφεύγουσας και ανατέθηκε η εκτέλεση της συμβάσεως στον επιτυχόντα διαγωνιζόμενο,
 —
 να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας στη καταβολή των δικαστικών εξόδων της προσφεύγουσας και να το υποχρεώσει να καταβάλει στην προσφεύγουσα τα έξοδα στα οποία αυτή υποβλήθηκε σε σχέση με τη διαδικασία του διαγωνισμού.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα υπέβαλε προσφορά στο πλαίσιο πρόσκλησης για την υποβολή προσφορών που δημοσίευσε το καθού-εναγόμενο (στο εξής: εναγόμενο) όσον αφορά υπηρεσίες προγραμματισμού λογισμικού και παροχής συμβουλών (ΕΕ 2005/S 187-183846). Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως περί απορρίψεως της προσφοράς της και περί αναθέσεως της εκτελέσεως της συμβάσεως σε άλλον υποβαλόντα προσφορά.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ελήφθη κατά παραβίαση των αρχών της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της διαφάνειας, καθώς και κατά παράβαση της οδηγίας 92/50 (1) και του Δημοσιονομικού Κανονισμού (2). Κατά την προσφεύγουσα, η προσφορά της απορρίφθηκε βάσει κριτηρίων τα οποία δεν περιέχονταν στην προκήρυξη του διαγωνισμού. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επίσης ότι το καθού παρέλειψε να ζητήσει διευκρινίσεις από την προσφεύγουσα και παραβίασε συνεπώς την αρχή της χρηστής διοικήσεως. Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως.
 (1) Οδηγία 92/50/EΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για το συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών (ΕΕ L 209, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του Δημοσιονομικού Κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 248, σ. 1).


text:
 14.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/22
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαρτίου 2011 — IBP και International Building Products France κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-384/06) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Τομέας των συνδέσμων σωληνώσεων από χαλκό και κράματα χαλκού - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Διάρκεια της συμμετοχής στην παράβαση - Πρόστιμα - Επιβαρυντικές περιστάσεις)
 2011/C 145/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: IBP Ltd (Tipton, Ηνωμένο Βασίλειο) και International Building Products France SA (Sartrouville, Γαλλία) (εκπρόσωποι: M. Clough, QC, και A. Aldred, solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre και V. Bottka)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής C(2006) 4180, της 20ής Σεπτεμβρίου 2006, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/F-1/38.121 — Σύνδεσμοι σωληνώσεων), καθώς και, επικουρικώς, αίτημα μειώσεως του ποσού του προστίμου που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες με την απόφαση αυτή.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η IBP Ltd και η International Building Products France SA φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και το 80 % των δικαστικών εξόδων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Φέρουν επίσης τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή στο πλαίσιο της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 3)
 Η Επιτροπή φέρει το 20 % των δικαστικών της εξόδων.
 (1) EE C 20 της 27.1.2007.


text:
 23.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 182/38
 Προσφυγή-αγωγή του Bart Nijs κατά του Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 2 Μαΐου 2005
 (Υπόθεση T-171/05)
 (2005/C 182/71)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Bart Nijs, κάτοικος Bereldange (Λουξεμβούργο), εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο Fränk Rollinger, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 2 Μαΐου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά του Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1.
 να ακυρώσει την απόφαση της επιτροπής κρίσεων του Ελεγκτικού Συνεδρίου με την οποία δόθηκαν στον προσφεύγοντα τα μόρια αξιολόγησης για το 2003,
 2.
 να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας ΑΔΑ να μην προαγάγει τον προσφεύγοντα στον βαθμό του αναθεωρητή το 2004,
 3.
 να ακυρώσει την έκθεση βαθμολογίας του προσφεύγοντος για το 2003,
 4.
 να ακυρώσει την απόφαση υπ' αριθ. 6/2004 της δευτεροβάθμιας επιτροπής κρίσεων του Ελεγκτικού Συνεδρίου, της 26ης Οκτωβρίου 2004, με την οποία εγκρίθηκε η έκθεση βαθμολογίας του προσφεύγοντος για το 2003,
 5.
 να ακυρώσει κάθε συναφή και/ή μεταγενέστερη απόφαση,
 6.
 να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστη ο προσφεύγων και να καταδικάσει το Ελεγκτικό Συνέδριο στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων, ο οποίος έχει επίσης ασκήσει την προσφυγή στην υπόθεση T-377/041 (1), βάλλει στην παρούσα υπόθεση κατά των αποφάσεων του καθού με τις οποίες του δόθηκαν τα μόρια αξιολόγησης για το 2003, συντάχθηκε η έκθεση βαθμολογίας του για το ίδιο έτος και αποφασίστηκε η μη προαγωγή του το 2004 στη θέση αναθεωρητή της ολλανδικής μεταφραστικής μονάδας.
 Προς στήριξη των αιτημάτων του ο προσφεύγων ισχυρίζεται τα εξής:
 —
 Παραβιάστηκαν το άρθρο 11 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης (ΚΥΚ) και οι αρχές της αρωγής, της χρηστής διοίκησης και της ίσης μεταχείρισης.
 —
 Η διαδικασία αξιολόγησης ενέχει πλημμέλειες, καθόσον είχε ανατεθεί σε υπαλλήλους των οποίων αμφισβητήθηκε η ακεραιότητα κατά τη διαδικασία πριν από την άσκηση της προσφυγής.
 —
 Δεν τηρήθηκαν οι προθεσμίες που προβλέπονται για τη διαδικασία αξιολόγησης.
 —
 Δεν πραγματοποιήθηκε εν προκειμένω συγκριτική εξέταση των προσόντων εντός της ολλανδικής μεταφραστικής μονάδας.
 —
 Παραβιάστηκαν οι αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, διότι δεν ανακοινώθηκαν οι κανόνες που θα εφαρμόζονταν στη διαδικασία προαγωγών του 2004.
 —
 Εν προκειμένω συντρέχει κατάχρηση εξουσίας.
 (1) Υπόθεση T-377/04, Nijs κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου (ΕΕ C 284, της 20.11.2004, σ. 26).


text:
 7.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 15ης Μαΐου 2014 [αίτηση του Kúria (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — Almos Agrárkülkereskedelmi Kft κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Közép-magyarországi Regionális Adó Főigazgatósága
 (Υπόθεση C-337/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρο 90 - Μείωση της βάσης επιβολής του φόρου - Έκταση των υποχρεώσεων των κρατών μελών - Άμεσο αποτέλεσμα))
 2014/C 212/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Kúria
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Almos Agrárkülkereskedelmi Kft
 κατά
 Nemzeti Adó- és Vámhivatal Közép-magyarországi Regionális Adó Főigazgatósága
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής απόφασης — Kúria — Ερμηνεία του άρθρου 90, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Ζήτημα συμβατού με την οδηγία της εθνικής νομοθεσίας που δεν προβλέπει τη δυνατότητα διόρθωσης της βάσης επιβολής του φόρου σε περίπτωση μη εκτέλεσης της σύμβασης
 Διατακτικό
 1)
 Οι διατάξεις του άρθρου 90 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχουν την έννοια ότι δεν αντιβαίνει σε αυτές η εθνική διάταξη που δεν προβλέπει τη μείωση της βάσης επιβολής του φόρου προστιθέμενης αξίας σε περίπτωση μη καταβολής της τιμής, εφόσον πρόκειται για εφαρμογή της παρέκκλισης που προβλέπεται στην παράγραφο 2 του εν λόγω άρθρου. Όταν συμβαίνει αυτό όμως, η διάταξη αυτή πρέπει να αναφέρει όλες τις άλλες περιπτώσεις στις οποίες, κατά την παράγραφο 1 του εν λόγω άρθρου, το υποκείμενο στον φόρο πρόσωπο δεν λαμβάνει, μετά την ολοκλήρωση της οικείας πράξης, την αντιπαροχή ή ένα μέρος της, πράγμα που εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εξακριβώσει.
 2)
 Τα υποκείμενα στον φόρο πρόσωπα μπορούν να επικαλούνται ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων το άρθρο 90, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112 κατά του κράτους μέλους, προκειμένου να επιτυγχάνουν τη μείωση της βάσης επιβολής του φόρου προστιθέμενης αξίας που οφείλουν. Μολονότι τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι η άσκηση του δικαιώματος μείωσης της βάσης επιβολής εξαρτάται από την εκπλήρωση ορισμένων διατυπώσεων, χάρη στις οποίες αποδεικνύεται ιδίως ότι, μετά την ολοκλήρωση της πράξης, η αντιπαροχή ή ένα μέρος της δεν καταβλήθηκε οριστικά στο υποκείμενο στον φόρο πρόσωπο και ότι το πρόσωπο αυτό μπορούσε να επικαλεστεί μία από τις περιπτώσεις που προβλέπει το άρθρο 90, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112, τα σχετικά μέτρα του κράτους μέλους δεν πρέπει να βαίνουν πέραν αυτού που είναι αναγκαίο για την απόδειξη αυτή, πράγμα που εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εξακριβώσει.
 (1) ΕΕ C 304 της 19.10.2013.


text:
 9.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/23
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Ιουλίου 2010 — Brinkmann κατά Γερμανίας
 (Υπόθεση T-261/10 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Πρόδηλη αναρμοδιότητα)
 2010/C 274/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Norbert Brinkmann (Rheine, Γερμανία) (εκπρόσωπος: R. Wiegers, δικηγόρος)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αντικείμενο
 Αίτημα να ανασταλεί η εφαρμογή, όσον αφορά τον αιτούντα, των άρθρων 47 και 48bis του γερμανικού Ομοσπονδιακού Συμβολαιογραφικού Κώδικα (Bundesnotarordnung).
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 28.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 245/30
 Προσφυγή της 6ης Ιουνίου 2014 — Sociedad Española Inmuebles y Locales κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-397/14)
 2014/C 245/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sociedad Española Inmuebles y Locales, SL (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόπωποι: J. C. García Muñoz, J. I. Jiménez-Blanco Carrillo de Albornoz, J. Corral García, abogados)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα είναι ανάλογα των προβληθέντων στην υπόθεση T–392/14.


text:
 7.6.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/19
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Συμβούλιο της Επικρατείας (Ελλάδα) στις 9 Απριλίου 2008 — ΚΛΑΜΠ ΟΤΕΛ ΛΟΥΤΡΑΚΙ Α.Ε., Αθηναϊκή Τεχνική Α.Ε και Ευάγγελος Μαρινάκης κατά Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης και Υπουργού Επικρατείας
 (Υπόθεση C-145/08)
 (2008/C 142/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Συμβούλιο της Επικρατείας
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούντες: ΚΛΑΜΠ ΟΤΕΛ ΛΟΥΤΡΑΚΙ Α.Ε., Αθηναϊκή Τεχνική Α.Ε. και Ευάγγελος Μαρινάκης
 Καθών η αίτηση: Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης και Υπουργός Επικρατείας
 Παρεμβαίνοντες: Athens Resort Casino Ανώνυμη εταιρεία συμμετοχών, Ελληνική Τεχνοδομική ΤΕΒ Α.Ε., Hyatt Regency Ξενοδοχειακή και Τουριστική (Ελλάς) Α.Ε. και Λεωνίδας Μπόμπολας.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 «1.
 Σύμβαση με την οποία η αναθέτουσα αρχή αναθέτει στον ανάδοχο την διαχείριση επιχειρήσεως Καζίνο, την εκπλήρωση αναπτυξιακού σχεδίου, συνισταμένου στην αναβάθμιση των χώρων του Καζίνο και την επιχειρηματική αξιοποίηση των δυνατοτήτων της άδειας του Καζίνο αυτού και στην οποία συμπεριλαμβάνεται όρος, σύμφωνα με τον οποίο, αν στην ευρύτερη περιοχή, στην οποία λειτουργεί το επίμαχο Καζίνο, λειτουργήσει νομίμως άλλο Καζίνο, η αναθέτουσα αρχή αναλαμβάνει την υποχρέωση να καταβάλει στον ανάδοχο αποζημίωση, αποτελεί σύμβαση παραχωρήσεως, μη διεπομένης από τις διατάξεις της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ;».
 «2.
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα: ένδικο βοήθημα, το οποίο ασκούν συμμετάσχοντες σε διαδικασία αναθέσεως δημοσίας συμβάσεως μικτής μορφής, η οποία προβλέπει και παροχή υπηρεσιών, υπαγομένων στο Παράρτημα ΙΒ της οδηγίας 93/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Ιουνίου 1992, για το συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών (ΕΕL 209), με το οποίο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης των διαγωνιζομένων (αρχής επιβεβαιωνόμενης με το άρθρο 3 παρ. 2 της εν λόγω οδηγίας), εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων (ΕEL 395), ή τέτοια εφαρμογή αποκλείεται, εφ' όσον στην διαδικασία σύναψης της ανωτέρω συμβάσεως παροχής υπηρεσιών εφαρμόζονται, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 9 της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ, μόνο τα άρθρα 14 και 16 αυτής;».
 «3.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα: εφ' όσον γίνεται δεκτό ότι δεν αντίκειται, κατ' αρχήν, στο Κοινοτικό Δίκαιο, ειδικώτερα δε στις διατάξεις της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ, εθνική διάταξη, κατά την οποία μόνον το σύνολο μελών κοινοπραξίας, χωρίς νομική προσωπικότητα, η οποία μετέσχε ανεπιτυχώς σε διαδικασία συνάψεως δημόσιας συμβάσεως, μπορεί να ασκήσει ένδικα βοηθήματα κατά της κατακυρωτικής πράξεως και όχι μεμονωμένα μέλη της, τούτο δε ισχύει ακόμη και όταν το ένδικο βοήθημα έχει μεν αρχικώς ασκηθεί από όλα τα μέλη της κοινοπραξίας από κοινού, αλλά, τελικώς, ως προς ορισμένα από αυτά, προέκυψε ότι ασκείται απαραδέκτως, είναι, περαιτέρω, από πλευράς εφαρμογής της ως άνω οδηγίας, αναγκαίο να εξετασθεί, προκειμένου να απαγγελθεί το ως άνω απαράδεκτο, να τα μεμονωμένα αυτά μέλη διατηρούν μετά ταύτα το δικαίωμα να διεκδικήσουν σε άλλο εθνικό δικαστήριο την αποζημίωση που τυχόν προβλέπεται από διάταξη του εθνικού δικαίου;»
 «4.
 Όταν με πάγια νομολογία εθνικού δικαστηρίου γινόταν δεκτό ότι μπορεί και μεμονωμένο μέλος κοινοπραξίας να ασκεί παραδεκτώς ένδικο βοήθημα κατά πράξεως, εντεταγμένης σε διαδικασία αναθέσεως δημοσίας συμβάσεως, είναι συμβατή με τις διατάξεις ης οδηγίας 89/665/ΕΟΚ, ερμηνευομένης υπό το φως του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ ως γενικής αρχής του κοινοτικού δικαίου, η απόρριψη ενδίκου βοηθήματος ως απαραδέκτου, λόγω μεταβολής της ως άνω πάγιας νομολογίας, χωρίς προηγουμένως να δοθεί στον ασκήσαντα το ένδικο αυτό βοήθημα είτε η δυνατότητα να θεραπεύσει το σχετικό απαράδεκτο είτε, σε κάθε περίπτωση, η δυνατότητα να διατυπώσει, με βάση την αρχή της αντιμωλίας, τις απόψεις του σχετικά με το ζήτημα αυτό;»


text:
 11.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 246/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 15ης Ιουλίου 2010 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Gaston Schul BV κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-354/09) (1)
 (Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας - Άρθρο 33 - Δασμολογητέα αξία των εμπορευμάτων - Περιλαμβάνονται οι τελωνειακοί δασμοί - Όρος παραδόσεως «Delivered Duty Paid»)
 2010/C 246/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Gaston Schul BV
 κατά
 Staatssecretaris van Financiën
 Αντικείμενο
 Ερμηνεία των άρθρων 33, πρώτο εδάφιο, στοιχείο ζ', και 220 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (EE L 302, σ. 1) — Δασμολογητέα αξία — Σύμβαση η οποία περιλαμβάνει τον όρο παραδόσεως «Delivered Duty Paid» και συνήφθη για την περίπτωση που δεν υπάρχουν τελωνειακοί δασμοί — Μη αναφερόμενο ποσό δασμών — Ζήτημα αν αποκλείεται η δασμολογητέα αξία
 Διατακτικό
 Η προϋπόθεση του άρθρου 33 του κανονισμού 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, κατά την οποία οι εισαγωγικοί δασμοί πρέπει να «διακρίνονται» από την πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα για τα εισαγόμενα εμπορεύματα τιμή, πληρούται όταν τα συμβαλλόμενα μέρη έχουν συμφωνήσει ότι τα εμπορεύματα αυτά θα παραδίδονται DDP (Delivered Duty Paid) και έχουν αναγράψει τον όρο αυτό στη διασάφηση αλλά, λόγω πλάνης ως προς την προτιμησιακή καταγωγή των εν λόγω εμπορευμάτων, δεν αναφέρουν κανένα ποσό εισαγωγικών δασμών.
 (1) ΕΕ C 282 της 21.11.2009.


text:
 1.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 431/16
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 9ης Σεπτεμβρίου 2014 [αίτηση του Audiencia Provincial de Navarra (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Miguel Angel Zurbano Belaza, Antonia Artieda Soria κατά Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA
 (Υπόθεση C-93/14) (1)
 (2014/C 431/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 151 της 19.5.2014.


text:
C 34/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.2.2000
 Υπο ́ τις συνθη ́κες αυτε ́ς η Επιτροπη ́ φρονει ́ ο ́τι η Ιταλικη ́ (PCB/PCT) (1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την
 ∆ημοκρατι ́α παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το κοινοτικο ́ οδηγι ́α αυτη ́ και
 δι ́καιο.
 — να καταδικα ́σει το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 15/001, σ. 86.
 (2) ΕΕ 1991, L 377, σ. 20. Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (3) ΕΕ 1994, L 365, σ. 10.
 Το α ́ρθρο 249 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 189 της Συνθη ́κης ΕΚ), κατα ́ το
 οποι ́ο η οδηγι ́α δεσμευ ́ει τα κρα ́τη με ́λη στα οποι ́α απευθυ ́νεται,
 ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται την υπο-
 χρε ́ωση των κρατω ́ν μελω ́ν να τηρου ́ν τις προθεσμι ́ες που προβλε ́-
 πουν οι οδηγι ́ες για τη μεταφορα ́ τους στα εσωτερικα ́ δι ́καια. Η
 ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε στις 16 Μαρτι ́ου 1998 χωρι ́ς το Ηνωμε ́νο
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω
 Βασι ́λειο να ́εχει θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις για τη συμμο ́ρ-
 του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου που ασκη ́θηκε στις 6 ∆εκεμβρι ́ου
 φωση ́ του προς την οδηγι ́α την οποι ́α αφορου ́ν τα αιτη ́ματα της
 1999
 Επιτροπη ́ς.
 (Υπο ́θεση C-468/99)
 (1) ΕΕ 1996, L 243, σ. 31.
 (2000/C 34/37)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Richard Wainwright, κυ ́ριο νομικο ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο
 στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της
 Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-90/99 (1)
 6 ∆εκεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου. (2000/C 34/38)
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Με δια ́ταξη της 22ας Οκτωβρι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο, μη θεσπι ́ζοντας τις
 υποθε ́σεως C-90/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις
 Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 για τη συμμο ́ρφωση ́ του προς την οδηγι ́α 96/59/ΕΚ του
 Συμβουλι ́ου, της 16ης Σεπτεμβρι ́ου 1996, για τη δια ́θεση
 των πολυχλωροδιφαινυλι ́ων και των πολυχλωροτριφαινυλι ́ων (1) ΕΕ C 160 της 5.6.1999.


text:
 22.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 12ης Ιουλίου 2012 [αίτηση του Cour d’appel de Nancy (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Association Kokopelli κατά Graines Baumaux SAS
 (Υπόθεση C-59/11) (1)
 (Γεωργία - Οδηγίες 98/95/ΕΚ, 2002/53/ΕΚ, 2002/55/ΕΚ και 2009/145/ΕΚ - Κύρος - Κηπευτικά - Πώληση στην εθνική αγορά σπόρων προς σπορά ποικιλιών λαχανικών οι οποίες δεν έχουν γίνει επισήμως αποδεκτές και δεν έχουν καταχωριστεί στον κατάλογο ποικιλιών των κηπευτικών ειδών - Μη συμμόρφωση με το σύστημα προηγούμενης εγκρίσεως για τη διάθεση στην αγορά - Διεθνής συνθήκη σχετικά με τους φυτογενετικούς πόρους για τη διατροφή και τη γεωργία - Αρχή της αναλογικότητας - Επιχειρηματική ελευθερία - Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Ίση μεταχείριση)
 2012/C 287/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour d’appel de Nancy
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Association Kokopelli
 κατά
 Graines Baumaux SAS
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Cour d’appel de Nancy — Κύρος, σε σχέση ιδίως προς τις αρχές της αναλογικότητας, της ισότητας και της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, καθώς και προς τις δεσμεύσεις που απορρέουν από τη Διεθνή Συνθήκη σχετικά με τους φυτογενετικούς πόρους για τη διατροφή και τη γεωργία, της οδηγίας 98/95/ΕΚ του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1998, για την τροποποίηση, στα πλαίσια της ενοποίησης της εσωτερικής αγοράς, των γενετικώς τροποποιημένων φυτικών ποικιλιών και των φυτικών γενετικών πόρων, των οδηγιών 66/400/ΕΟΚ, 66/401/ΕΟΚ, 66/402/ΕΟΚ, 66/403/ΕΟΚ, 69/208/ΕΟΚ, 70/457/ΕΟΚ και 70/458/ΕΟΚ που αφορούν, αντίστοιχα, την εμπορία σπόρων προς σπορά τεύτλων, κτηνοτροφικών φυτών, σιτηρών, γεωμήλων, ελαιούχων και κλωστικών φυτών, κηπευτικών και τον κοινό κατάλογο ποικιλιών των καλλιεργούμενων φυτικών ειδών (ΕΕ 1999, L 25, σ. 1), της οδηγίας 2002/53/ΕΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, περί του κοινού καταλόγου ποικιλιών καλλιεργούμενων φυτικών ειδών (ΕΕ L 193, σ. 1), της οδηγίας 2002/55/ΕΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, περί εμπορίας σπόρων προς σπορά κηπευτικών (ΕΕ L 193, σ. 33) και της οδηγίας 2009/145/ΕΚ της Επιτροπής, της 26ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με την πρόβλεψη ορισμένων παρεκκλίσεων για την αποδοχή ντόπιων αβελτίωτων φυλών και ποικιλιών κηπευτικών που καλλιεργούνται κατά παράδοση σε συγκεκριμένους τόπους και περιφέρειες και απειλούνται με γενετική διάβρωση και ποικιλιών κηπευτικών οι οποίες δεν έχουν εγγενή αξία για εμπορική φυτική παραγωγή αλλά αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες, και για την εμπορία σπόρων προς σπορά των εν λόγω ντόπιων φυλών και ποικιλιών (ΕΕ L 312, σ. 44) — Προώθηση στην εθνική αγορά σπόρων προς σπορά κηπευτικών ειδών μη συμπεριλαμβανομένων στον επίσημο κοινό κατάλογο των ποικιλιών των κηπευτικών ειδών — Μη τήρηση του εθνικού καθεστώτος χορήγησης προηγούμενης άδειας για τη διοχέτευση των προϊόντων στην αγορά καθόσον αυτό κρίνεται υπερβολικά περιοριστικό — Αθέμιτος ανταγωνισμός ή παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας, της ισότητας και της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων
 Διατακτικό
 Από την εξέταση του προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο που να θίγει το κύρος της οδηγίας 2002/55/ΕΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, περί εμπορίας σπόρων προς σπορά κηπευτικών, και της οδηγίας 2009/145/ΕΚ της Επιτροπής, της 26ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με την πρόβλεψη ορισμένων παρεκκλίσεων για την αποδοχή ντόπιων αβελτίωτων φυλών και ποικιλιών κηπευτικών που καλλιεργούνται κατά παράδοση σε συγκεκριμένους τόπους και περιφέρειες και απειλούνται με γενετική διάβρωση και ποικιλιών κηπευτικών οι οποίες δεν έχουν εγγενή αξία για εμπορική φυτική παραγωγή αλλά αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες, και για την εμπορία σπόρων προς σπορά των εν λόγω ντόπιων φυλών και ποικιλιών.
 (1) ΕΕ C 120 της 16.4.2011.


text:
4.3.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 63/29
 Προσφυγη ́ της V.O.F. Achten κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 26 Νοεμβρι ́ου
 1999 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση με την οποι ́α η Επιτροπη ́ αρνη ́θηκε
 να ακυρω ́σει την κανονικη ́ α ́δεια του προσφευ ́γοντος απο ́
 τις 4 Αυγου ́στου 1998 με ́χρι 1ης Σεπτεμβρι ́ου 1999 λο ́γω
 (Υπο ́θεση Τ-339/99) ασθενει ́ας·
 (2000/C 63/57) — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 Ο προσφευ ́γων αμφισβητει ́ την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς με την
 Η εταιρι ́α V.O.F. Achten, με ́εδρα το Arcen (Κα ́τω Χω ́ρες), οποι ́α αυτη ́ αρνη ́θηκε να παρα ́σχει τη δυνατο ́τητα να προστεθου ́ν
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον M.J.C. Deriks, δικηγο ́ρο Ρο ́τερνταμ, εκ νε ́ου στην κα ́ρτα αδειω ́ν του οι ημε ́ρες κανονικη ́ς αδει ́ας οι
 α ́σκησε στις 26 Νοεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των οποι ́ες αντιστοιχου ́ν στην περι ́οδο που καλυ ́πτεται απο ́ τα ιατρικα ́
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των πιστοποιητικα ́ που προσκο ́μισε προς δικαιολο ́γηση των απουσιω ́ν
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. του λο ́γω ασθενει ́ας το χρονικο ́ δια ́στημα για το οποι ́ο ει ́χε λα ́βει
 κανονικη ́ α ́δεια.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Ισχυρι ́ζεται, καταρχα ́ς, ο ́τι η Επιτροπη ́ αμφισβη ́τησε το κυ ́ρος των
 προσκομιθε ́ντων ιατρικω ́ν πιστοποιητικω ́ν χωρι ́ς να προβει ́ σε
 α) να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 20η ́ς Ιουλι ́ου ιατρικη ́ εξε ́ταση ω ́στε να ελε ́γξει το κυ ́ρος καθενο ́ς απο ́ αυτα ́,
 1999 [C(1999)2539 τελικο ́] περι ́ κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως των πρα ́γμα το οποι ́ο αντιβαι ́νει προς το α ́ρθρο 59, παρα ́γραφοι 1 και
 Κα ́τω Χωρω ́ν υπε ́ρ 633 ολλανδικω ́ν πρατηρι ́ων υγρω ́ν καυσι ́- 3, του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των Υπαλλη ́λων.
 μων στα συ ́νορα με τη Γερμανι ́α (1)·
 Θεωρει ́ επι ́σης ο ́τι η Επιτροπη ́ παρε ́βη την υποχρε ́ωση αιτιολο-
 β) να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. γη ́σεως και ο ́τι προσε ́βαλε τα δικαιω ́ματα α ́μυνα ́ς του, καθο ́σον
 δεν παρε ́σχε καμι ́α ιατρικη ́ πληροφορι ́α που να παρε ́χει στον
 προσφευ ́γοντα η ́ στον ιατρο ́ του τη δυνατο ́τητα κατανοη ́σεως και,
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ενδεχομε ́νως, αντικρου ́σεως των λο ́γων που οδη ́γησαν τον ελεγκτη ́
 ιατρο ́ να αμφισβητη ́σει το κυ ́ρος του πιστοποιητικου ́ της
 4ης Αυγου ́στου 1998, το μο ́νο το οποι ́ο για το οποι ́ο διεξη ́χθη
 Ταυτι ́ζονται με τους λο ́γους ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ιατρικη ́ εξε ́ταση ελε ́γχου.
 που προβα ́λλονται στις υποθε ́σεις Τ-273/99 ́εως Τ-278/99.
 (1) EE L 280 της 30.10.99, σ. 87.
 Προσφυγη ́ της Harbinger Corporation κατα ́ του Γραφει ́ου
 Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς που
 ασκη ́θηκε στις 2 ∆εκεμβρι ́ου 1999
 (Υπο ́θεση Τ-345/99)
 Προσφυγη ́ του Francisco Javier Rémon Galar κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε την (2000/C 63/59)
 1η ∆εκεμβρι ́ου 1999
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Υπο ́θεση Τ-341/99)
 Η Harbinger Corporation, εταιρι ́α που ́εχει την καταστατικη ́ της
 (2000/C 63/58) ́εδρα στις ΗΠΑ, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Robert Collin και τη
 Mary-Claude Mitchell, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον
 δικηγο ́ρο Nicolas Decker, 16 avenue Marie-Thérèse, α ́σκησε στις
 2 ∆εκεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο
 πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (ΓΕΕΑ).
 Ο Francisco Javier Rémon Galar, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσω-
 που ́μενος απο ́ τους Jean-Noël Louis, Greta-Françoise Parmentier Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 και Véronique Peere, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων
 στο Λουξεμβου ́ργο τα γραφει ́α της εταιρι ́ας Société de Gestion — να μεταρρυθμι ́σει την απο ́φαση του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 Fiduciaire, 2-4, rue Beck, α ́σκησε την 1η ∆εκεμβρι ́ου 1999 καθο ́σον με αυτη ́ κρι ́θηκε ο ́τι το εμπορικο ́ ση ́μα δεν πληροι ́ τις
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ προϋποθε ́σεις του α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β' του
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. κανονισμου ́ 40/94,


text:
 9.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 251/25
 Προσφυγή των εταιριών UPS Europe N.V./S.A. και UPS Deutschland Inc. & co OHG κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων, πoυ ασκήθηκε στις 12 Ιουλίου 2004
 (Υπόθεση T-284/04)
 (2004/C 251/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Οι εταιρίες UPS Europe N.V./S.A., με έδρα τις Βρυξέλλες, Βέλγιο, και UPS Deutschland Inc. & co OHG, εκπρoσωπoύμενες από τον T.R. Ottervanger και την A.S. Bijleveld, δικηγόρους, άσκησαν στις 12 Ιουλίου 2004 ενώπιoν τoυ Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων.
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από τo Πρωτoδικείo:
 —
 να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση της Επιτροπής περί απορρίψεως της από 13 Απριλίου 2004 επαναληπτικής τους αιτήσεως για πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Με απόφαση της 20ής Μαρτίου 2001 (1), η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η Deutsche Post AG, με την πρακτική της στον τομέα των υπηρεσιών μεταφοράς δεμάτων για το εμπόριο δι' αλληλογραφίας, είχε παραβεί τις διατάξεις του άρθρου 82 της Συνθήκης ΕΚ. Με την απόφαση αυτή η Επιτροπή υποχρέωσε, επίσης, την Deutsche Post να δημιουργήσει μια θυγατρική εταιρία υπηρεσιών μεταφοράς εμπορικών δεμάτων, καθώς και ένα σύστημα διαφανούς και σύμφωνης προς τους κανόνες της αγοράς τιμολογήσεως μεταξύ της Deutsche Post AG και της θυγατρικής αυτής εταιρίας. Η Deutsche Post υποχρεώθηκε να ενημερώνει ετησίως την Επιτροπή για την τήρηση αυτών υποχρεώσεων. Πράγματι, η Deutsche Post ενημέρωσε την Επιτροπή με έγγραφο της 22ας Μαΐου 2003. Οι προσφεύγουσες, που δραστηριοποιούνται στον ίδιο επιχειρηματικό τομέα, ζήτησαν μια μη εμπιστευτική μορφή του εγγράφου αυτού, την οποία έλαβαν στις 22 Σεπτεμβρίου 2003. Στις 20 Οκτωβρίου 2003 οι προσφεύγουσες ζήτησαν από την Επιτροπή να τους επιτρέψει την πρόσβαση σε στοιχεία σχετικά με τις μέσες τιμές εσωτερικής μεταφοράς με τις οποίες χρεώνει η Deutsche Post τη θυγατρική της εταιρία, στοιχεία που είχαν παραλειφθεί από το υπό μη εμπιστευτική μορφή έγγραφο της 22ας Μαΐου 2003. Οι προσφεύγουσες ζήτησαν επίσης πρόσβαση σε μια έκθεση και σε σχετικά λογιστικά στοιχεία που, κατά το ίδιο έγγραφο, είχαν υποβληθεί στην Επιτροπή στις 16 Νοεμβρίου 2001. Η σχετική αίτηση υποβλήθηκε βάσει του κανονισμού 1049/2001 (2), Επίσημη Εφημερίδα L 145 της 31ης Μαΐου 2001, σ. 43-48. Στις 18 Νοεμβρίου 2003 οι προσφεύγουσες επανέλαβαν το αίτημά τους και στις 13 Απριλίου 2004 υπέβαλαν επαναληπτική αίτηση. Με έγγραφο της 21ης Απριλίου 2004, η Επιτροπή επιβεβαίωσε τη λήψη της επαναληπτικής αιτήσεως και δήλωσε ότι διαβουλευόταν με την Deutsche Post για το ακριβές περιεχόμενο των ευαίσθητων, από εμπορικής απόψεως, στοιχείων που περιλαμβάνονταν στα ζητηθέντα έγγραφα. Δεδομένου ότι, έκτοτε, δεν έλαβαν καμία άλλη απάντηση, οι προσφεύγουσες συνάγουν ότι πρόκειται για σιωπηρή απόφαση με την οποία η Επιτροπή απορρίπτει την αίτησή τους για χορήγηση προσβάσεως και ζητούν από το Πρωτοδικείο την ακύρωσή της.
 Προς στήριξη του αιτήματός τους οι προσφεύγουσες προβάλλουν ισχυρισμό περί παραβάσεως, εκ μέρους της Επιτροπής, των διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001, υποστηρίζοντας ότι, εν προκειμένω, δεν τυγχάνει εφαρμογής καμία από τις εξαιρέσεις του άρθρου 4 και ότι, συνεπώς, η ζητηθείσα πρόσβαση θα έπρεπε να είχε χορηγηθεί. Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν, επίσης, ότι η Επιτροπή παρέβη την κατ' άρθρο 253 ΕΚ υποχρέωσή της να αιτιολογήσει την απόφασή της. Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή παρέβη τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 και για τον λόγον ότι δεν απάντησε εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας και δεν αιτιολόγησε την απόφασή της περί απορρίψεως της αιτήσεώς τους για χορήγηση προσβάσεως. Τέλος, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι η Επιτροπή παρέβη τις διατάξεις του εσωτερικού της κανονισμού, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση της Επιτροπής της 5ης Δεκεμβρίου 2001 (3). Κατά τις προσφεύγουσες, η Επιτροπή όφειλε να τερματίσει τις διαβουλεύσεις της με την Deutsche Post και να λάβει απόφαση εντός δεκαπέντε εργάσιμων ημερών.
 (1) Απόφαση της Επιτροπής, της 20ής Μαρτίου 2001, σε μια διαδικασία σύμφωνα με το άρθρο 82 της συνθήκης ΕΚ (Υπόθεση COMP/35.141 — Deutsche Post AG) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2001) 728], ΕΕ L 125 της 5.5.2001, σ. 27.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής.
 (3) ΕΕ L 345 της 29.12.2001, σ. 94.