text:
 31.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 8ης Ιουνίου 2010 [αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Queens’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — The Queen, κατόπιν αιτήσεως των Vodafone Ltd, Telefónica O2 Europe plc, T-Mobile International AG, Orange Personal Communications Services Ltd κατά Secretary of State for Business, Enterprise and Regulatory Reform
 (Υπόθεση C-58/08) (1)
 (Κανονισμός (ΕΚ) 717/2007 - Περιαγωγή σε δημόσια δίκτυα κινητής τηλεφωνίας εντός της Κοινότητας - Κύρος - Νομική βάση - Άρθρο 95 ΕΚ - Αρχές της αναλογικότητας και της επικουρικότητας)
 2010/C 209/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (England & Wales), Queens’s Bench Division (Administrative Court)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 The Queen, κατόπιν αιτήσεως των Vodafone Ltd, Telefónica O2 Europe plc, T-Mobile International AG, Orange Personal Communications Services Ltd
 κατά
 Secretary of State for Business, Enterprise and Regulatory Reform
 παρισταμένων των: Office of Communications, Hutchison 3G UK Ltd, GSM Association
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — High Court of Justice (England & Wales), Queens’s Bench Division (Administrative Court) — Κύρος του κανονισμού (ΕΚ) 717/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2007, για την περιαγωγή σε δημόσια δίκτυα κινητής τηλεφωνίας εντός της Κοινότητας και για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (EE L 171, σ. 32) — Επιλογή της νομικής βάσεως — Κύρος των άρθρων 4, παράγραφος 2, στοιχείο α', και 6, παράγραφος 3, του κανονισμού, που επιβάλλουν ανώτατη τιμή για τις κλήσεις περιαγωγής, υπό το πρίσμα των αρχών της αναλογικότητας και της επικουρικότητας
 Διατακτικό
 Από την εξέταση των υποβληθέντων προδικαστικών ερωτημάτων δεν προέκυψαν στοιχεία δυνάμενα να επηρεάσουν το κύρος του κανονισμού (ΕΚ) 717/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2007, για την περιαγωγή σε δημόσια δίκτυα κινητής τηλεφωνίας εντός της Κοινότητας και για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/21/ΕΚ.
 (1) ΕΕ C 107 της 26.4.2008.


text:
 25.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 258/18
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2012 — Pharmazeutische Fabrik Evers κατά ΓΕΕΑ — Ozone Laboratories Pharma (HYPOCHOL)
 (Υπόθεση T-517/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος HYPOCHOL - Προγενέστερο εικονιστικό εθνικό σήμα HITRECHOL - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2012/C 258/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Pharmazeutische Fabrik Evers GmbH & Co. KG (Pinneberg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: R. Kaase και R. Möller, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Ozone Laboratories Pharma SA (Βουκουρέστι, Ρουμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 1ης Σεπτεμβρίου 2010 (υπόθεση R 1332/2009-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Pharmazeutische Fabrik Evers GmbH & Co. KG και Ozone Laboratories Pharma SA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Pharmazeutische Fabrik Evers GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 13 της 15.1.2011.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 16.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 216/7
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2015 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά της Ισλανδίας
 (Υπόθεση E-25/15)
 (2016/C 216/04)
 Στις 23 Οκτωβρίου 2015, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τους Carsten Zatschler, Markus Schneider και Clémence Perrin, υπό την ιδιότητά τους ως αντιπροσώπων της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, 35 Rue Belliard, 1040 Brussels, Belgium, άσκησε προσφυγή κατά της Ισλανδίας ενώπιον του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ.
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ζητεί από το Δικαστήριο ΕΖΕΣ:
 1.
 να αναγνωρίσει ότι παραλείποντας να λάβει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλα τα αναγκαία μέτρα για να ανακτήσει από τους αποδέκτες τις κρατικές ενισχύσεις που κηρύχθηκαν ασυμβίβαστες με τη λειτουργία της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο από τα άρθρα 2, 3, 4 και 5 της απόφασης της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αριθ. 404/14/COL, της 8ης Οκτωβρίου 2014, σχετικά με το καθεστώς παροχής επενδυτικών κινήτρων στην Ισλανδία, παραλείποντας να ακυρώσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις ενδεχόμενες εκκρεμείς πληρωμές που αναφέρονται στο άρθρο 7 τρίτη περίοδος της εν λόγω απόφασης και παραλείποντας να παράσχει στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλες τις πληροφορίες που περιγράφονται στο άρθρο 8 της εν λόγω απόφασης, η Ισλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει του άρθρου 14 παράγραφος 3 του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου και των άρθρων 6, 7 και 8 της απόφασης αριθ. 404/14/COL·
 2.
 να διατάξει την Ισλανδία να καταβάλει τα έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι η Ισλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που ορίζονται στην απόφαση αριθ. 404/14/COL της Αρχής της 8ης Οκτωβρίου 2014για το καθεστώς παροχής επενδυτικών κινήτρων της Ισλανδίας («απόφαση ανάκτησης» ή «απόφαση»).
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι στην απόφαση ανάκτησης, η Αρχή έκρινε μεταξύ άλλων ότι πέντε επενδυτικές συμφωνίες τις οποίες είχε συνάψει η Ισλανδία με εταιρείες, περιελάμβαναν νέες κρατικές ενισχύσεις ασυμβίβαστες με τη λειτουργία της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι το άρθρο 6 της απόφασης ανάκτησης υποχρεώνει την Ισλανδία να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για την ανάκτηση από τους δικαιούχους των παράνομων κρατικών ενισχύσεων που αναφέρονται στα άρθρα 2, 3, 4 και 5 της απόφασης.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι το άρθρο 7 τρίτη περίοδος της απόφασης ανάκτησης επιβάλλει την υποχρέωση στην Ισλανδία να ακυρώσει όλες τις εκκρεμείς πληρωμές των ενισχύσεων από την ημερομηνία κοινοποίησης της απόφασης, δηλαδή από τις 8 Οκτωβρίου 2014.
 —
 Εξάλλου, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει περαιτέρω ότι, σύμφωνα με το άρθρο 8 της απόφασης ανάκτησης, η Ισλανδία είχε την υποχρέωση να παρέχει στην Αρχή τις πληροφορίες που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο έως τις 9 Δεκεμβρίου 2014.


text:
 29.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 168/26
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 27 Μαρτίου 2017 — Köln-Aktienfonds Deka κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-156/17)
 (2017/C 168/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Köln-Aktienfonds Deka
 Καθού: Staatssecretaris van Financiën
 Υποβαλόντες παρατηρήσεις: Nederlandse Orde van Belastingadviseurs, Loyens en Loeff NV
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιτίθεται το άρθρο 56 ΕΚ (νυν άρθρο 63 ΣΛΕΕ) στο ότι σε εγκατεστημένο εκτός των Κάτω Χωρών οργανισμό επενδύσεων δεν χορηγείται, για τον λόγο ότι αυτός δεν υποχρεούται σε παρακράτηση ολλανδικού φόρου μερισμάτων, επιστροφή ολλανδικού φόρου μερισμάτων παρακρατηθέντος επί μερισμάτων τα οποία ο οργανισμός αυτός έλαβε από φορείς εγκατεστημένους στις Κάτω Χώρες, ενώ μια τέτοια επιστροφή χορηγείται σε εγκατεστημένο στις Κάτω Χώρες οργανισμό συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα ο οποίος σε ετήσια βάση διανέμει στους μετόχους ή συμμετέχοντές σε αυτόν τα κέρδη από τις επενδύσεις του μετά την παρακράτηση του ολλανδικού φόρου μερισμάτων;
 2)
 Αντιτίθεται το άρθρο 56 ΕΚ (νυν άρθρο 63 ΣΛΕΕ) στο ότι σε εγκατεστημένο εκτός των Κάτω Χωρών οργανισμό επενδύσεων δεν χορηγείται, για τον λόγο ότι αυτός δεν αποδεικνύει επαρκώς ότι οι μέτοχοι ή συμμετέχοντες σε αυτόν πληρούν τις οριζόμενες στην ολλανδική νομοθεσία προϋποθέσεις, επιστροφή ολλανδικού φόρου μερισμάτων παρακρατηθέντος επί μερισμάτων τα οποία ο οργανισμός αυτός έλαβε από φορείς εγκατεστημένους στις Κάτω Χώρες;
 3)
 Αντιτίθεται το άρθρο 56 ΕΚ (νυν άρθρο 63 ΣΛΕΕ) στο ότι σε εγκατεστημένο εκτός των Κάτω Χωρών οργανισμό επενδύσεων δεν χορηγείται, για τον λόγο ότι αυτός δεν διανέμει πλήρως στους μετόχους ή στους συμμετέχοντες σε αυτόν, σε ετήσια βάση και το αργότερο τον όγδοο μήνα μετά το κλείσιμο της χρήσεως, το εισόδημά του από επενδύσεις, επιστροφή ολλανδικού φόρου μερισμάτων παρακρατηθέντος επί μερισμάτων τα οποία ο οργανισμός επενδύσεων έλαβε από φορείς εγκατεστημένους στις Κάτω Χώρες, ακόμη και αν στη χώρα εγκαταστάσεώς του βάσει των εκεί ισχυουσών νομοθετικών διατάξεων το εισόδημά του από επενδύσεις που δεν διανεμήθηκε (α) θεωρείται ότι έχει διανεμηθεί ή (β) περιλαμβάνεται στον φόρο που η χώρα αυτή επιβάλλει στους μετόχους ή συμμετέχοντες ως εάν το κέρδος αυτό είχε διανεμηθεί, ενώ μια τέτοια επιστροφή χορηγείται σε εγκατεστημένο στις Κάτω Χώρες φορολογικού χαρακτήρα οργανισμό συλλογικών επενδύσεων ο οποίος σε ετήσια βάση διανέμει πλήρως στους μετόχους ή συμμετέχοντες σε αυτόν τα κέρδη από τις επενδύσεις του μετά από παρακράτηση του ολλανδικού φόρου μερισμάτων;


text:
 16.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/34
 Προσφυγή της 14ης Μαρτίου 2014 — Freitas κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-185/14)
 2014/C 184/56
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: José Freitas (Porto, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: J.-P. Hordies, δικηγόρος)
 Καθών: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη·
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 2, σημείο β', της οδηγίας 2013/55/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Νοεμβρίου 2013, για την τροποποίηση της οδηγίας 2005/36/ΕΚ σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων και του κανονισμού (ΕΕ) 1024/2012 σχετικά με τη διοικητική συνεργασία μέσω του συστήματος πληροφόρησης της εσωτερικής αγοράς («κανονισμός IMI»), που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 28 Δεκεμβρίου 2013 (L 354/132)·
 —
 να καταδικάσει τα καθών στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 49 ΣΛΕΕ, καθόσον το επάγγελμα του συμβολαιογράφου εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 49 ΣΛΕΕ σχετικά με την ελευθερία εγκαταστάσεως και δεν υπάγεται στην άσκηση δημόσιας εξουσίας υπό την έννοια του άρθρου 51 ΣΛΕΕ. Επομένως, το επάγγελμα του συμβολαιογράφου δεν μπορεί να εκφεύγει του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας 2005/36/ΕΚ (1).
 2.
 Ο δεύτερος λόγος στηρίζεται σε παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον οι συμβολαιογράφοι που διορίζονται με επίσημη πράξη των δημοσίων αρχών αποκλείονται γενικώς και απολύτως από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2005/36/ΕΚ.
 (1) Οδηγία 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (ΕΕ L 255, σ. 22).


text:
8.7.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 192/7
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα καθεστω ́ς αυτο ́ δεν παρεμποδι ́ζει τις επιχειρη ́σεις των
 α ́λλων κρατω ́ν μελω ́ν να εισα ́γουν τα προϊο ́ντα τους και
 να τα πωλου ́ν στις αγροτοβιομηχανι ́ες της Extremadura.
 — Προ ́δηλο σφα ́λμα εκτιμη ́σεως καθο ́σον με ́ρος των ενισχυ ́σεων 'Εχει ως μο ́νο σκοπο ́ να ενθαρρυ ́νει τις σταθερε ́ς σχε ́σεις
 τις οποι ́ες η Επιτροπη ́ θεωρει ́ ασυμβι ́βαστες δεν ́εχουν χορηγη- μεταξυ ́ τοπικω ́ν παραγωγω ́ν και τοπικω ́ν μεταποιητικω ́ν
 θει ́: δεν ́εχουν χορηγηθει ́ ενισχυ ́σεις μετα ́ τις 30.6.1998. βιομηχανιω ́ν, εξασφαλι ́ζοντας αυτε ́ς τις πρω ́ τες υ ́λες
 (εγγυ ́ηση που μο ́νη η αγορα ́ δεν φαι ́νεται να προσφε ́ρει).
 — Παρα ́βαση των α ́ρθρων 253 ΕΚ και 87 ΕΚ, παρα ́γραφος 1, — Η Επιτροπη ́ θεωρει ́ ο ́τι δεν συντρε ́χουν οι προϋποθε ́σεις
 λο ́γω ελλει ́ψεως αιτιολογι ́ας του ο ́τι επηρεα ́ζεται το εμπο ́ριο της ανακοινω ́σεως περι ́ των ενισχυ ́σεων υπο ́ μορφη ́ βρα-
 μεταξυ ́ κρατω ́ν μελω ́ν και λο ́γω του ο ́τι δεν συντρε ́χει η χυπρο ́θεσμων δανει ́ων με επιδο ́τηση επιτοκι ́ου (EE C 44
 προϋπο ́θεση αυτη ́: η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση δεν περιλαμβα ́- της 16.2.1996, σ. 2). 'Ομως, αν η ενι ́σχυση δεν χορηγει ́ται
 νει την ελα ́χιστη απαιτου ́μενη αιτιολογι ́α σχετικα ́ με το ο ́τι οι σε ο ́λους τους επιχειρηματι ́ες του γεωργικου ́ τομε ́α, ο
 ενισχυ ́σεις επηρεα ́ζουν το εμπο ́ριο μεταξυ ́ κρατω ́ν μελω ́ν προσδιορισμο ́ς των προϊο ́ντων γι ́νεται υπο ́ μορφη ́ν που
 κατα ́ τρο ́πον που νοθευ ́ουν η ́ απειλου ́ν να νοθευ ́σουν τον δεν εισα ́γει διακρι ́σεις σε συσχετισμο ́ προς τις ενισχυ ́σεις
 ανταγωνισμο ́ στην κοινη ́ αγορα ́. προς τις βιομηχανι ́ες οι οποι ́ες συνα ́πτουν συμβα ́σεις προς
 μεταποι ́ηση των πρω ́των υλω ́ν που αγορα ́ζουν. Εξα ́λλου,
 δεν υπα ́ρχουν διακρι ́σεις, αφου ́ η αποκλειστικη ́ προϋπο ́-
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 3, α', ΕΚ, σε συν-
 θεση δεν συνι ́σταται στο ο ́τι προ ́κειται για συγκεκριμε ́νο η ́
 δυασμο ́ προς το α ́ρθρο 253 ΕΚ:
 α ́λλο τομε ́α, αλλα ́ για επιχειρηματι ́ες οποιουδη ́ποτε τομε ́α
 οι οποι ́οι ́εχουν συμφωνη ́σει στην επικυ ́ρωση των συμβα-
 — Κατα ́ την Επιτροπη ́, οι πριν τις 30.6.1998 ενισχυ ́σεις προς τικω ́ν τους σχε ́σεων· κα ́θε τομε ́ας ο οποι ́ος επικυρω ́νει
 τις βιομηχανι ́ες δεν μπορου ́ν κατα ́ κανε ́να τρο ́πο να περιφερειακη ́ συ ́μβαση μπορει ́ να ́εχει προ ́σβαση στην
 ενταχθου ́ν στις παρεκκλι ́σεις του α ́ρθρου 87, παρα ́- ενι ́σχυση. Κατα ́ τα λοιπα ́, η επιδο ́τηση των επιτοκι ́ων
 γραφος 3, ΕΚ, λο ́γω του ο ́τι νοθευ ́ουν τους ο ́ρους επηρεα ́ζει αποκλειστικα ́ τη χρηματοδο ́τηση προς αγορα ́
 των συναλλαγω ́ν, ως συνεπαγο ́μενες περιορισμου ́ς στην των αγροτικω ́ν προϊο ́ντων δυνα ́μει των επικυρωμε ́νων
 ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των εμπορευμα ́των. Αυτο ́ δεν ει ́ναι συμβα ́σεων. Οι ενισχυ ́σεις ́εχουν σταθερο ́ αποτε ́λεσμα
 ακριβε ́ς: αυτη ́ η αλλοι ́ωση των ο ́ρων στις συναλλαγε ́ς στην ανα ́πτυξη του τομε ́α, καθο ́σον συμβα ́λλουν στην
 μπορει ́ ενδεχομε ́νως να δυσχερα ́νει τον ανταγωνισμο ́ που καθιε ́ρωση επικυρωμε ́νων και σταθερω ́ν συμβατικω ́ν
 ορι ́ζει το στοιχει ́ο γ', ο ́χι ο ́μως το στοιχει ́ο α'. σχε ́σεων μεταξυ ́ της βιομηχανι ́ας και του πρωτογενου ́ς
 τομε ́α, τα δε αποτελε ́σματα των ενισχυ ́σεων ́εχουν αποδει-
 χθει ́ ικανα ́ να αναπτυ ́ξουν τον βιομηχανικο ́ ιστο ́ και να
 — Η Επιτροπη ́ θεωρει ́ ο ́τι δεν ́εχει εφαρμογη ́ η παρε ́κκλιση συγκρατη ́σουν τον αγροτικο ́ πληθυσμο ́. Τε ́λος, ενο ́ψει των
 του α ́ρθρου 87 ΕΚ, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο α', διο ́τι οι ποσω ́ν που ́εχουν λα ́βει οι καλλιεργητε ́ς ει ́ναι δυ ́σκολο να
 ενισχυ ́σεις δεν χορηγη ́θησαν ως περιφερειακε ́ς ενισχυ ́σεις γι ́νει δεκτο ́ ο ́τι η κοινη ́ οργα ́νωση αγορα ́ς των εν λο ́γω
 αλλα ́ ως λειτουργικε ́ς ενισχυ ́σεις στον γεωργικο ́ τομε ́α. προϊο ́ντων ́εχει επηρεαστει ́.
 'Ελλειψη λογικη ́ς συνοχη ́ς στη συλλογιστικη ́ της Επιτρο-
 πη ́ς. Οι ενισχυ ́σεις προορι ́ζονταν στο να ευνοη ́σουν την
 οικονομικη ́ ανα ́πτυξη μιας περιοχη ́ς με χαμηλο ́ βιοτικο ́
 επι ́πεδο και σοβαρο ́τατη κατα ́σταση ανεργι ́ας. Ει ́χαν προ-
 φανη ́ κοινωνικο ́ σκοπο ́, εφο ́σον επιδιωκο ́ταν η δημιουργι ́α
 σταθερω ́ν σχε ́σεων μεταξυ ́ παραγωγου ́ και μεταποιητη ́ που
 δεσμευ ́ονταν με επικυρωμε ́νες συμβα ́σεις αγοραπωλησι ́ας Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της πρω ́της υ ́λης, εξασφαλι ́ζοντας τον εφοδιασμο ́ των του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας που ασκη ́θηκε στις 11 Απριλι ́ου
 μεταποιητικω ́ν βιομηχανιω ́ν και την εγκατα ́σταση ́ τους 2000
 στις ζω ́νες παραγωγη ́ς. Λαμβα ́νοντας υπο ́ψη τα προηγου ́-
 μενα, η Επιτροπη ́ ο ́φειλε να σκεφθει ́ ο ́τι οι ενισχυ ́σεις δεν (Υπο ́θεση C-139/00)
 εμπι ́πτουν στο πεδι ́ο του α ́ρθρου 87 ΕΚ, παρα ́γραφος 3,
 στοιχει ́ο α', και να τις αντιμετωπι ́σει ενδεχομε ́νως ως ειδικα ́ (2000/C 192/13)
 και ο ́χι ως γενικα ́ με ́τρα. 'Οφειλε επι ́σης να αιτιολογη ́σει
 τουλα ́χιστον γιατι ́ αποφασι ́ζει, κατα ́ διακριτικη ́ ευχε ́ρεια,
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 να μην επιτρε ́ψει ενισχυ ́σεις μικρου ́ υ ́ψους, που προορι ́-
 τον Gregorio Valero Jordana, με ́λος της νομικη ́ς υπηρεσι ́ας, με
 ζονται προς αντιμετω ́πιση εξαιρετικα ́ σοβαρη ́ς καταστα ́-
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz,
 σεως εντο ́ς της Κοινο ́τητας. Μη ενεργω ́ντας κατ' αυτο ́ν
 Centro Wagner C 254, α ́σκησε στις 11 Απριλι ́ου 2000 ενω ́πιον
 τον τρο ́πο, η Επιτροπη ́ παρε ́βη το α ́ρθρο 253 ΕΚ.
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του
 Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας.
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο γ' ΕΚ:
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — Η Επιτροπη ́ θεωρει ́ ο ́τι αυτο ́ το καθεστω ́ς ενισχυ ́σεων 1. να κρι ́νει ο ́τι το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας, μη θεσπι ́ζοντας τα
 συνεπα ́γεται περιορισμου ́ς στην ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου να εξασφαλι ́σει, ο ́σον αφορα ́ τις
 των εμπορευμα ́των (α ́ρθρο 28 ΕΚ), καθο ́σον μπορει ́ να τρεις εγκαταστα ́σεις καυ ́σεως αστικω ́ν απορριμμα ́των που ει ́ναι
 προκαλε ́σει αλλοι ́ωση των ο ́ρων στις συναλλαγε ́ς. Του ́το εγκατεστημε ́νες στο Mazo και το Barlovento, του νησιου ́ La
 παρεμποδι ́ζει την εφαρμογη ́ της παρεκκλι ́σεως. Το Palma, κατ' εφαρμογη ́ν του
 ---pagebreak--- C 192/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.7.2000
 — α ́ρθρου 2 της οδηγι ́ας 89/369/ΕΟΚ (1), στον βαθμο ́ Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 που οι τρεις εγκαταστα ́σεις λειτουργου ́ν χωρι ́ς να ́εχει
 χορηγηθει ́ καμια ́ σχετικη ́ α ́δεια· 1) να διαπιστω ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, καθο ́σον δεν ́εθεσε
 σε ισχυ ́ και δεν κοινοποι ́ησε στην Επιτροπη ́ εντο ́ς της ταχθει ́σας
 — του α ́ρθρου 6 της οδηγι ́ας 89/369/ΕΟΚ, στον βαθμο ́ που, προθεσμι ́ας τα εθνικα ́ με ́τρα μεταφορα ́ς στο εθνικο ́ δι ́καιο του
 ο ́σον αφορα ́ τις εν λο ́γω εγκαταστα ́σεις, οι αρμο ́διες αρχε ́ς, α ́ρθρου 4, παρα ́γραφος 2, του α ́ρθρου 6, παρα ́γραφος 1, 3
 και 4, του α ́ρθρου 7, του α ́ρθρου 8, παρα ́γραφοι 2, 3, 4 και
 — δεν προε ́βησαν στις περιοδικε ́ς μετρη ́σεις των παραμε ́- 6, του α ́ρθρου 11, παρα ́γραφος 2, και του α ́ρθρου 12 της
 τρων που προβλε ́πει το εν λο ́γω α ́ρθρο· οδηγι ́ας 97/66/ΕΚ (1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́
 το α ́ρθρο 15 της προαναφερθει ́σας οδηγι ́ας·
 — δεν ει ́χαν εγκρι ́νει προηγουμε ́νως τις διαδικασι ́ες
 δειγματοληψι ́ας και μετρη ́σεων ου ́τε και προσδιο ́ρισαν
 2) να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 τα σημει ́α ο ́που πραγματοποιου ́νται οι εν λο ́γω
 μετρη ́σεις·
 — δεν καθο ́ρισαν κανε ́να προ ́γραμμα μετρη ́σεων. Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — του α ́ρθρου 7 της οδηγι ́ας 89/369/ΕΟΚ, στον βαθμο ́ Ο δεσμευτικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων των α ́ρθρων 249, τρι ́το
 που οι τρεις εγκαταστα ́σεις δεν ει ́ναι εξοπλισμε ́νες με εδα ́φιο, και 10, πρω ́το εδα ́φιο, ΕΚ υποχρεω ́νει τα κρα ́τη με ́λη να
 εφεδρικου ́ς καυστη ́ρες, με αποτε ́λεσμα να μην εξασφαλι ́ζε- λαμβα ́νουν τα αναγκαι ́α με ́τρα για τη μεταφορα ́ των οδηγιω ́ν στην
 ται η ελα ́χιστη θερμοκρασι ́α καυ ́σεως των 850° ειδικο ́τερα εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη πριν απο ́ την εκπνοη ́ της προθεσμι ́ας που
 κατα ́ τη θε ́ση σε λειτουργι ́α και την παυ ́ση, τα ́σσεται προς του ́το. Η προθεσμι ́α που ́εθεσε το α ́ρθρο 15,
 παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας εξε ́πνευσε στις 24 Οκτωβρι ́ου 1998,
 παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει δυνα ́μει της προανα-
 χωρι ́ς η Γαλλι ́α να ́εχει θεσπι ́σει τα με ́τρα μεταφορα ́ς στο εσωτερικο ́
 φερο ́μενης οδηγι ́ας 89/369/ΕΟΚ.
 δι ́καιο των διατα ́ξεων των α ́ρθρων των οποι ́ων ́εγινε μνει ́α στα
 2. να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα. αιτη ́ματα.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (1) Οδηγι ́α 97/66/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου
 της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 1997 περι ́ επεξεργασι ́ας των δεδομε ́νων προσω-
 πικου ́ χαρακτη ́ρα και προστασι ́ας της ιδιωτικη ́ς ζωη ́ς στον τηλεπικοι-
 Μολονο ́τι οι εγκαταστα ́σεις καυ ́σεως αστικω ́ν απορριμμα ́των που νωνιακο ́ τομε ́α, EE L 24, της 30.01.1998, σ. 1.
 βρι ́σκονται στο Mazo και στο Barlovento δεν ει ́χαν την υποχρεω-
 τικη ́ α ́δεια θε ́σεως σε λειτουργι ́α, α ́ρχισαν να λειτουργου ́ν τον
 Ιανουα ́ριο του 1992, η δε οδηγι ́α 89/369/ΕΟΚ πρε ́πει να
 θεωρει ́ται ο ́τι ́εχει εφαρμογη ́ στη συγκεκριμε ́νη περι ́πτωση. Με το
 απο ́ 3 Φεβρουαρι ́ου 1999 ́εγγραφο με το οποι ́ο η Ισπανικη ́
 Κυβε ́ρνηση υπε ́βαλε τις πληροφορι ́ες που της ει ́χε παρα ́σχει το
 Συμβου ́λιο Βιομηχανι ́ας και Εμπορι ́ου της Κυβερνη ́σεως των
 Καναρι ́ων, αναγνω ́ρισε τις προαναφερθει ́σες παραβα ́σεις.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε ο ανακριτη ́ς του Rechtbank van Eerste aanleg te
 (1) Οδηγι ́α 89/369/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 8ης Ιουνι ́ου 1989, σχε- Turnhout με δια ́ταξη της 13ης Απριλι ́ου 2000 στην ποινικη ́
 τικα ́ με την προ ́ληψη της ατμοσφαιρικη ́ς ρυ ́πανσης που προκαλει ́ται διαδικασι ́α κατα ́ του P. Der Weduwe
 απο ́ τις νε ́ες εγκαταστα ́σεις καυ ́σης αστικω ́ν απορριμμα ́των, EE L 163
 της 14.6.1989, σ. 32.
 (Υπο ́θεση C-153/00)
 (2000/C 192/15)
 Με δια ́ταξη της 13ης Απριλι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στο
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 25 Απριλι ́ου 2000,
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 19 Απριλι ́ου ο ανακριτη ́ς του Rechtbank van Eerste aanleg te Turnhout, στο
 2000 πλαι ́σιο της ανακρι ́σεως που διεξα ́γει στην ποινικη ́ διαδικασι ́α κατα ́
 του P. Der Weduwe, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 (Υπο ́θεση C-151/00)
 (2000/C 192/14) Πρε ́πει το α ́ρθρο 49 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 59 της Συνθη ́κης ΕΚ) να
 ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια ο ́τι,
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Bernard Mongin, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο στην περι ́πτωση που ́ενα πιστωτικο ́ ́δρυμα
 ι που ́εχει α ́δεια λειτουρ-
 στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος γι ́ας σε ́ενα κρα ́τος με ́λος, ο ́που οι παραβια ́σεις του τραπεζικου ́
 της ́διας
 ι υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις απορρη ́του κολα ́ζονται ποινικω ́ς, δρα, στο πλαι ́σιο της ελευ ́θερης
 19 Απριλι ́ου 2000 ενω ́ πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν, εντο ́ς α ́λλου κρα ́τους με ́λους ο ́που δεν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. υφι ́σταται τε ́τοιο τραπεζικο ́ απο ́ρρητο,


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/20
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 10ης Σεπτεμβρίου 2009 [αίτηση του Juzgado de lo Social de Madrid (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Francisco Vicente Pereda κατά Madrid Movilidad SA
 (Υπόθεση C-277/08) (1)
 (Οδηγία 2003/88/ΕΚ - Οργάνωση του χρόνου εργασίας - Δικαίωμα ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών - Αναρρωτική άδεια - Ετήσια άδεια συμπίπτουσα με αναρρωτική άδεια - Δικαίωμα λήψεως της ετήσιας άδειας σε άλλη χρονική περίοδο)
 2009/C 267/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de lo Social de Madrid
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Francisco Vicente Pereda
 κατά
 Madrid Movilidad SA
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Juzgado de lo Social de Madrid — Ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (ΕΕ L 299, σ. 9) — Εργαζόμενος ευρισκόμενος σε άδεια ασθενείας κατά την περίοδο της ετήσιας άδειας που είχε καθοριστεί από την επιχείρηση, λόγω εργατικού ατυχήματος που συνέβη πριν από την έναρξη της άδειας — Δικαίωμα του εργαζομένου να λάβει την ετήσιά άδειά του σε διαφορετικό χρόνο
 Διατακτικό
 Το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, έχει την έννοια ότι απαγορεύει εθνικές διατάξεις ή συλλογικές συμβάσεις που προβλέπουν ότι ο εργαζόμενος που ευρίσκεται σε αναρρωτική άδεια κατά τη διάρκεια της περιόδου ετήσιας άδειας που καθορίζεται με το πρόγραμμα αδειών της επιχειρήσεως στην οποία εργάζεται δεν έχει δικαίωμα, αφού αναρρώσει, να λάβει την ετήσια άδειά του σε χρόνο διαφορετικό από τον προκαθορισμένο, ενδεχομένως εκτός της αντίστοιχης περιόδου αναφοράς.
 (1) ΕΕ C 223 της 30.8.2008.


text:
 12.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 335/31
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Aachen (Γερμανία) στις 19 Μαΐου 2016 — Frank Sleutjes
 (Υπόθεση C-278/16)
 (2016/C 335/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Aachen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ασκών το ένδικο μέσο: Frank Sleutjes
 Έτερος διάδικος μετέχων στη διαδικασία: Staatsanwaltschaft Aachen
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει την έννοια το άρθρο 3 της οδηγίας 2010/64/ΕΕ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2010, σχετικά με το δικαίωμα σε διερμηνεία και μετάφραση κατά την ποινική διαδικασία (αριθ. Celex 32010L0064), ότι ο όρος «απόφαση» του άρθρου 37, παράγραφος 3, του StPO [κώδικα ποινικής δικονομίας] καλύπτει επίσης και αποφάσεις εκδοθείσες κατά τη συνοπτική διαδικασία υπό την έννοια των άρθρων 407 επ. του StPO;
 (1) ΕΕ L 280, σ. 1.


text:
 2.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/25
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Ιανουαρίου 2015 — easyJet Airline κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-355/13) (1)
 (Ανταγωνισμός - Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης - Αγορά των αερολιμενικών υπηρεσιών - Απόφαση απόρριψης καταγγελίας - Άρθρο 13, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 - Χειρισμός της υπόθεσης από την αρμόδια για τον ανταγωνισμό αρχή κράτους μέλους - Απόρριψη της καταγγελίας για λόγους προτεραιότητας - Απόφαση της αρμόδιας για τον ανταγωνισμό αρχής που συνάγει συμπεράσματα, στο πεδίο του δικαίου του ανταγωνισμού, από έρευνα που διεξήχθη σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία που έχει εφαρμογή στον οικείο τομέα - Υποχρέωση αιτιολόγησης)
 (2015/C 073/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: easyJet Airline Co. Ltd (Luton, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: M. Werner και R. Marian, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Biolan και F. Ronkes Agerbeek)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Luchthaven Schiphol NV (Schiphol, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: J. de Pree, G. Hakopian και S. Molin, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακύρωσης της απόφασης C(2013) 2727 τελικό της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2013, με την οποία απορρίφθηκε η καταγγελία της προσφεύγουσας για τη Luchthaven Schiphol, που αφορούσε συμπεριφορά αντίθετη προς τους κανόνες του ανταγωνισμού στην αγορά των αερολιμενικών υπηρεσιών (υπόθεση COMP/39.869 — easyjet/Schiphol)
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την easyJet Airline Co. Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 260 της 7.9.2013.


text:
 20.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 222/37
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 12ης Μαΐου 2016 – Guittet κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-92/15) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Πρώην υπάλληλος - Κοινωνική ασφάλιση - Ατύχημα - Άρθρο 73 του ΚΥΚ - Περάτωση της διαδικασίας - Καθορισμός του ποσοστού μερικής μόνιμης αναπηρίας - Αποζημίωση συμπληρωματική του κεφαλαίου που καταβάλλεται σε περίπτωση μερικής μόνιμης αναπηρίας - Εκτέλεση ακυρωτικής αποφάσεως - Ανίατη ολική απώλεια της ακοής))
 (2016/C 222/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Christian Guittet (Κάννες, Γαλλία) (εκπρόσωποι: L. Levi και A. Tymen, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. S. Bohr, C. Mélotte, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως, αφενός, της αποφάσεως περί εκ νέου υπολογισμού του ποσοστού μερικής μόνιμης αναπηρίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος (στο εξής: προσφεύγοντος) και, αφετέρου, της αποφάσεως που απορρίπτει εν μέρει τη διοικητική ένσταση του προσφεύγοντος και αίτημα αποζημιώσεως καθώς και χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 2014 που περατώνει τη διαδικασία η οποία είχε κινηθεί βάσει του άρθρου 73 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατόπιν του επισυμβάντος στις 8 Δεκεμβρίου 2003 ατυχήματος του Christian Guittet, στο μέτρο που καθόρισε στο 65 % το ποσοστό μερικής μόνιμης αναπηρίας που αναγνωρίζεται στον προσφεύγοντα δυνάμει του άρθρου 12 της Κοινής Ρυθμίσεως των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την κάλυψη των κινδύνων ατυχήματος και επαγγελματικής ασθένειας, όπως ίσχυε πριν την 1η Ιανουαρίου 2006.
 2)
 Υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταβάλει στον Ch. Guittet το ποσό των 5 000 ευρώ.
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 4)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Ch. Guittet.
 (1) EE C 294 της 7.9.2015, σ. 83.


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/29
 Αίτηση αναιρέσεως που η Melkveebedrijf Overenk BV κ.λπ. κατέθεσαν στις 4 Δεκεμβρίου 2013 κατά της διατάξεως της 11ης Σεπτεμβρίου 2013, την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στην υπόθεση T-540/11, Melkveebedrijf Overenk κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-643/13 P)
 2014/C 52/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Melkveebedrijf Overenk BV, Maatschap Veehouderij Kwakernaak, Mulders Agro vof, Melkveebedrijf Engelen vof, Melkveebedrijf De Peel BV και M.H.H.M. Moonen (εκπρόσωποι: P. E. Mazel en A van Beelen, δικηγόροι)
 Αναιρεσίβλητη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των αναιρεσειόντων
 Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη πρέπει να αναιρεθεί λόγω διαδικαστικών πλημμελειών οι οποίες έθιξαν τα συμφέροντα των αναιρεσειόντων και λόγω παραβιάσεως του δικαίου της Ένωσης από το Γενικό Δικαστήριο.


text:
 C 4/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 6.1.2001
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ Αιτη ́σεις του Tribunale di Bari — Sezione distaccata di
 της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας που ασκη ́- Rutigliano — υποβληθει ́σα με δια ́ταξη της 19.9.2000 που
 θηκε στις 20 Οκτωβρι ́ου 2000 εκδο ́θηκαν στις υποθε ́σεις Giovanni Colapietro κατα ́
 Ιspettorato Generale Repressione Frodi και Giovanni
 (Yπο ́θεση C-389/00) Colapietro κατα ́ Ministero per le Politiche Agricole, για
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 (2001/C 4/02)
 (Yποθε ́σεις C-390/00 και C-391/00)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Josef Christian Schiferer, με ́λος της νομικη ́ς υπηρεσι ́ας
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, με αντι ́κλητο στο (2001/C 4/03)
 Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gο ́mez de la Cruz, με ́λος της νομικη ́ς
 της υπηρεσι ́ας, Centre Wagner C 254, Kirchberg, α ́σκησε στις
 Με διατα ́ξεις της 19.9.2000, που περιη ́λθαν στη Γραμματει ́α του
 20 Οκτωβρι ́ου 2000, ενω ́ πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 24.10.2000,
 Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ κατα ́ της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της
 εκδοθει ́σες στις υποθε ́σεις Giovanni Colapietro κατα ́ Ιspettorato
 Γερμανι ́ας.
 Generale Repressione Frodi και Giovanni Colapietro κατα ́
 Ministero per le Politiche Agricole, το Tribunale di Bari —
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο να αναγνωρι ́σει ο ́τι: Sezione distaccata di Rutigliano, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των να αποφανθει ́ επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1. Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας θεσπι ́ζουσα τον
 Αbfallverbringungsgesetz (νο ́μο περι ́ μεταφορα ́ς αποβλη ́-
 των) της 30η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 1994, ο οποι ́ος προβλε ́πει τη 1) Μπορει ́ ο νο ́μος 460 του 1987, ο οποι ́ος, με το α ́ρθρο 4
 συ ́σταση ταμει ́ου αλληλεγγυ ́ης για την επιστροφη ́ αποβλη ́- αυτου ́, ́εθεσε σε εφαρμογη ́ διατα ́ξεις τις οποι ́ες εθε ́σπισε
 των, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 23 η Ευρωπαϊκη ́ Οικονομικη ́ 'Ενωση με καταργηθε ́ντες η ́δη
 και 25 ΕΚ. κανονισμου ́ς (1), να εφαρμοστει ́να θε ́σει σε ισχυ ́ τους κανο ́νες
 οι οποι ́οι καθιερω ́θηκαν με τους νε ́ους κανονισμου ́ς;
 2. να καταδικα ́σει την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα. 2) η ανωτε ́ρω αναφερο ́μενη επιβληθει ́σα διοικητικη ́ κυ ́ρωση
 ει ́ναι ο ́ντως δυσανα ́λογη σε σχε ́ση με τα περιστατικα ́ και
 παραβια ́ζει την αρχη ́ του δικαι ́ου χαρακτη ́ρα των ποινω ́ν;
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η Επιτροπη ́ κρι ́νει ο ́τι η υποχρε ́ωση που επιβα ́λλεται στους (1) Προ ́κειται, ειδικο ́τερα, για τον κανονισμο ́ 822/87 του Συμβουλι ́ου,
 εξαγωγει ́ς αποβλη ́των δυνα ́μει του γερμανικου ́ Αbfall- της 16ης Μαρτι ́ου 1987, ΕΕ L 84, της 27.3.87, σ. 1.
 verbringungsgesetz να καταβα ́λλουν υποχρεωτικα ́ εισφορε ́ς σε
 ́ενα ταμει ́ο αλληλεγγυ ́ης δεν συμβιβα ́ζεται με το κοινοτικο ́ δι ́καιο
 καθο ́σον το εν λο ́γω ταμει ́ο καλυ ́πτει τα ́εξοδα επανεισαγωγη ́ς
 αποβλη ́των (περιλαμβανομε ́νης της διαθε ́σεως και ανακυκλω ́σεω ́ς
 τους), στις περιπτω ́σεις των α ́ρθρων 25 και 26 του κανονισμου ́
 του Συμβουλι ́ου 259/93 (1), στις οποι ́ες οι δαπα ́νες χρεω ́νονται
 στον κοινοποιου ́ντα η ́, εα ́ν αυτο ́ δεν ει ́ναι πρακτικω ́ς εφικτο ́, στα
 ενδιαφερο ́μενα κρα ́τη με ́λη (α ́ρθρο 33, παρα ́γραφος 2, του
 κανονισμου ́ 259/93). Απο ́ την α ́ποψη αυτη ́ η εισφορα ́ αποτελει ́
 μονομερη ́ επιβα ́ρυνση των εγχωρι ́ων προϊο ́ντων με την ευκαιρι ́α
 διευλευ ́σεως των συνο ́ρων. Το αντι ́στοιχο τμη ́μα της εισφορα ́ς δεν
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 μπορει ́ να θεωρηθει ́, αντιθε ́τως προς την α ́ποψη της καθη ́ς, ως
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 13 Νοεμβρι ́ου
 ευ ́λογη αντιπαροχη ́ για πρα ́γματι και ατομικω ́ς προσφερο ́μενη εκ
 2000
 με ́ρους της διοικη ́σεως υπηρεσι ́α προς τους επιχειρηματι ́ες. Η
 ρητω ́ς προβλεπο ́μενη απο ́ το α ́ρθρο 33, παρα ́γραφος 2, του
 κανονισμου ́ 259/93 χρηματοδο ́τηση της δευτερογενου ́ς κρατικη ́ς (Yπο ́θεση C-418/00)
 ευθυ ́νης δεν μπορει ́ να θεωρηθει ́ ως «ειδικο ́ η ́ ατομικο ́ πλεο-
 νε ́κτημα».
 (2001/C 4/04)
 ( 1) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 259/93 του Συμβουλι ́ου, της 1ης Φεβρουαρι ́ου
 1993, σχετικα ́ με την παρακολου ́θηση και τον ́ελεγχο των μεταφορω ́ν
 αποβλη ́των στο εσωτερικο ́της Κοινο ́τητας και κατα ́ την ει ́σοδο και Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 ́εξοδο ́ τους (ΕΕ L 30 της 6ης Φεβρουαρι ́ου 1993, σ. 1, ο ́πως τους Th. van Rihn, νομικο ́ συ ́μβουλο, και B. Mongin, με ́λος
 τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 2408/98 της Επιτροπη ́ς, της της Νομικη ́ς Yπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον
 6ης Νοεμβρι ́ου 1998, ΕΕ L 298, της 7ης Νοεμβρι ́ου 1998, σ. 19. C. Gο ́mez de la Cruz, με ́λος της ́διαςι υπηρεσι ́ας, Centre Wagner,
 Kirchberg, α ́σκησε, ενω ́πιον του ∆ηκαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των, στις 13 Νοεμβρι ́ου 2000, προσφυγη ́ κατα ́ της
 Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/54
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 17ης Ιουνίου 2008 — Dow AgroSciences κατά ΕΑΑΤ
 (Υπόθεση T-397/06) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Αγωγή αποζημιώσεως λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης - Οδηγία 91/414/ΕΟΚ - Φυτοπροστατευτικά προϊόντα - Γνώμη της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (ΕΑΑΤ) - Πράξη μη δεκτική πρoσφυγής - Προπαρασκευαστική πράξη - Απαράδεκτο)
 (2008/C 209/96)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Dow AgroSciences Ltd (Hitchin, Hertfordshire, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem και C. Mereu, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (ΕΑΑΤ) (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Cuvillier και D. Detken, στη συνέχεια A. Cuvillier και S. Gabbi)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής-εναγομένης: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: L. Parpala και B. Doherty)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της από 28 Ιουλίου 2006 γνώμης της ΕΑΑΤ, όσον αφορά την αξιολόγηση της δραστικής ουσίας haloxyfop-R, κατά την έννοια της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (ΕΕ L 230, σ. 1), καθώς και αίτημα αποκαταστάσεως της προκληθείσας ζημίας.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Η Dow AgroSciences Ltd, η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (ΕΑΑΤ) και η Επιτροπή φέρουν η καθεμία τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 42 της 24.2.2007.


text:
C 72/28 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 7.3.98
 Ç paqóbarg sgy tpovqexärexy aisiokociäay, euoärom le sgm Rsiy 28 Uebqotaqiäot 1996, sa leäkg sgy CDK tpeäbakam emxä-
 aluirbgsotleämg óqmgrg so Rtlbotäkio apkxäy epameäkabe piom sgy jahgäy jasaccekiäa jasó 16 bekcijxäm epiveiqgärexm
 so jeiälemo sgy odgciäay 97/731/EJ, vxqiäy ma amaueqheiä sot jasarjetarsijotä soleäa, pot rtlleseävotm rsgm auamgä
 re jópoia rtcjejqileämg pqaclasijgä bórg rtkkocirlotä. esaiqeiäa EGC, jai jasó sot Bekcijotä Dgloriäot.
 G jasaccekiäa atsgä auoqotäre rtlpeqiuoqeäy pot rtmirsotä-
 ram robaqeäy paqabóreiy sxm jamoämxm amsacxmirlotä sgy
 rtmhgäjgy EJ, oi opoiäey diapqóvhgjam jasó sgm jasarjetgä
 sot meäot jsiqiäot sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy
 Pqorutcgä sgy Impregilo SpA j.kp. jasó Episqopgäy sxm rsiy Bqtneäkkey. Oi paqabóreiy atseäy eiävam xy amsijeiälemo
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 19 Iamotaqiäot jai xy aposeäkerla sg moähetrg sot amsacxmirlotä, epiä fgliäa
 1998 epiveiqgärexm ókkxm jqasxäm lekxäm jai sg diaqjgä aposqopgä
 (Tpoäherg T-19/98) sxm lg bekcijxäm epiveiqgärexm ma ejdgkxärotm emdiaueäqom
 cia sa bekcijó dgloäria eäqca. G xy ómx jasaccekiäa auoqotä-
 (98/C 72/59) re jasÂ otriäa lia rtälpqang lesantä emoäy lecókot aqihlotä
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) apoä siy pio rglamsijeäy bekcijeäy epiveiqgäreiy jasarjetxäm
 jai dgloriäxm eäqcxm, g opoiäa soty epeäsqewe ma Ûepibókotm
 G esaiqeiäa Impregilo SpA, le eädqa so Likómo (Isakiäa), g jtqxäreiyë rsa leäkg sgy CDK, rsa opoiäa peqikalbómesai lia
 esaiqeiäa Dyckerhoff & Widmann AG (Dywidad), le eädqa so isakijgä jai lia ceqlamijgä epiveiäqgrg oi opoiäey Ûsoäklgramë
 Ascheim (Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay), jai g ma epiveiqgärotm ma dieirdtärotm rsg bekcijgä acoqó sxm
 esaiqeiäa Entreprises Koeckelberg SA, le eädqa so Charleroi jasarjetxäm jai sxm dgloriäxm eäqcxm tpobókkomsay pqo-
 (Beäkcio), ejpqorxpotälemey apoä sg Chantal Bonnard, dijg- ruoqó cia sgm jasarjetgä sxm meäxm jsiqiäxm sot Rtlbotkiäot.
 coäqo Paqiriotä, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijg-
 Siy rtlpeqiuoqeäy atseäy epeäsqewe re lecóko bahloä g dqórg
 coäqo Aloyse May, 31, Grand'rue, órjgram rsiy 19 Iamotaqiäot
 sot iädiot sot Bekcijotä Dgloriäot. So Bekcijoä Dgloärio, apo-
 1998, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 meälomsay rsgm esaiqeiäa EGC derpoäfotra oijomolijgä jai
 mosgäsxm, pqorutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 molijgä heärg eämamsi sot amsacxmirsgä sgy CDK, idiäxy le sg
 mosgäsxm.
 voqgäcgrg tpeqbokijxäm pqomoliäxm jai sgm pqosouamgä
 Oi pqoruetäcotrey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo: rxäqetrg aqlodiosgäsxm, paqeäbg soty joimosijotäy jamoämey
 amsacxmirlotä, dgliotqcxämsay eäsri lia jasórsarg g opoiäa
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy sgy 13gy amapoäuetjsa odgäcgre re pqoädgkey, robaqeäy jai epameikgl-
 Moelbqiäot 1997, peqiä apoqqiäwexy sxm aisgärexm sxm leämey jasavqgäreiy.
 pqoruetcotrxäm le siy opoiäey sgy fgäsgram ma epibókei
 Le sgm pqorbakkoälemg apoäuarg, g Episqopgä apeäqqiwe sgm
 jtqxäreiy cia siy paqabóreiy sxm óqhqxm 5, 85, 86 jai 90
 jasaccekiäa atsgä.
 sgy rtmhgäjgy EJ, siy opoiäey dieäpqanam bekcijeäy jasa-
 rjetarsijeäy esaiqeiäey jai so Bekcijoä Dgloärio jasó sgm Oi pqoruetäcotrey pqobókkotm paqóbarg sxm óqhqxm 5,
 jasarjetgä sot meäot jsiqiäot sot Rtlbotkiäot Tpotqcxäm, 85, 86 jai 90 sgy rtmhgäjgy EJ.
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsgm jasabokgä sot rtmoä- G Episqopgä, lg diemeqcxämsay eäqetma, lokomoäsi oäkey oi
 kot sxm dijarsijxäm enoädxm rsa opoiäa tpobkgähgjam oi emdeiäneiy jai sa pqaclasijó rsoiveiäa pot diaheäsei rtmgco-
 pqoruetäcotrey rso pkaiärio sgy paqotäray pqorutcgäy qotäm tpeäq sgy tpóqnexy rtkkocijgäy derpoäfotray heärexy,
 ajtqxärexy. paqeäbg so óqhqo 86 jai siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sgm
 euaqlocgä sxm jamoämxm amsacxmirlotä.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 G ej leäqoty sot Bekcijotä Dgloriäot apomolgä apojkeirsijxäm
 Oi pqoruetäcotrey, sqeiy jasarjetarsijeäy epiveiqgäreiy, eiämai jai eidijxäm dijaixlósxm rsgm EGC rtmirsó paqóbarg sxm
 leäkg sgy auamotäy esaiqeiäay bekcijotä dijaiäot CDK, pot tpovqexärexm pot so Bekcijoä Dgloärio tpeävei apoä so
 rtrsóhgje le rjopoä ma rtllesórvei rsgm jasarjetgä sot óqhqo 90 sgy rtmhgäjgy EJ.
 meäot jsiqiajotä rtcjqosgälasoy pot pqoäjeisai ma rsecórei
 siy tpgqeriäey sot Rtlbotkiäot. G EGC eiämai lia auamgäy esai- Epipkeäom, g pqorbakkoälemg apoäuarg rtmirsó paqóbarg
 qeiäa bekcijotä dijaiäot, pot peqikalbómei sa leäkg serróqxm sot óqhqot 85 sgy rtmhgäjgy EJ, koäcx sot oäsi peqieävei sgm
 auamxäm esaiqeixäm pot rtrsóhgjam jtqiäxy apoä beäkcoty ejsiälgrg oäsi g rtärsarg sgy EGC dem eiämai artälbasg pqoy
 eqcokóboty, emoäwei sgy jasarjetgäy sxm jsiqiäxm sot sg diósang atsgä. G apoäqqiwg sgy jasaccekiäay le so aisioko-
 Rtlbotkiäot. Sa leäkg sgy EGC rtcjasakeäcomsai lesantä sxm cijoä oäsi oi pqoruetäcotrey dem tpeärsgram jaliäa fgliäa rtme-
 rglamsijoseäqxm esaiqeixäm sot jasarjetarsijotä soleäa rso peiäa sgy auamotäy esaiqeiäay cia oqirleäma slgälasa sot eäqcot
 Beäkcio. eiämai epiärgy amsiähesg pqoy so óqhqo 85.


text:
 8.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 298/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 28ης Ιουλίου 2011 — Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya (C-471/09 P), Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava (C-472/09 P), Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa (C-473/09 P) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Comunidad Autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco, Comunidad Autónoma de la Rioja, Camara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Vizcaya, Cámara Oficial de Comercio e Industria de Álava, Cámara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Guipúzcoa, Confederación Empresarial Vasca (Confebask)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-471/09 P έως C-473/09 P) (1)
 (Αναίρεση - Κρατικές ενισχύσεις - Προσφυγή ακυρώσεως - Αποφάσεις της Επιτροπής σχετικά με τα καθεστώτα κρατικών ενισχύσεων που εφάρμοσε η Ισπανία υπέρ των επιχειρήσεων των επαρχιών της Vizcaya, της Álava και της Guipúzcoa - Πίστωση φόρου ίση με το 45 % των επενδύσεων - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Αρχή της αναλογικότητας - Αρχές της ασφάλειας δικαίου της της χρηστής διοικήσεως - Τήρηση εύλογης προθεσμίας - Παράλειψη κοινοποιήσεως)
 2011/C 298/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya (C-471/09 P), Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava (C-472/09 P), Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa (C-473/09 P) (εκπρόσωποι: I. Sáenz-Cortabarría Fernández και M. Morales Isasi, abogados)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre και C. Urraca Caviedes), Comunidad Autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco (εκπρόσωποι: I. Sáenz-Cortabarría Fernández και M. Morales Isasi, abogados), Comunidad Autónoma de la Rioja (εκπρόσωποι: J. M. Criado Gámez και E. Martínez Aguirre, abogados), Camara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Vizcaya, Cámara Oficial de Comercio e Industria de Álava, Cámara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Guipúzcoa (εκπρόσωποι: I. Sáenz-Cortabarría Fernández και M. Morales Isasi, abogados), Confederación Empresarial Vasca (Confebask)
 Παρεμβαίνον προς στήριξη των αιτημάτων των αναιρεσειόντων: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad)
 Αντικείμενο
 Αιτήσεις αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πέμπτο πενταμελές τμήμα) της 9ης Σεπτεμβρίου 2009, T-227/01 έως T-229/01, T-265/01, T-266/01 και T-270/01, Diputación Foral de Álava και Gobierno Vasco κ.λ.π. κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε, στις υποθέσεις Τ-227/01 και Τ-265/01, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2002/820/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Ιουλίου 2001, για το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που εφάρμοσε η Ισπανία υπέρ των επιχειρήσεων της Άλαβα υπό μορφή έκπτωσης φόρου 45 % επί των επενδύσεων (ΕΕ 2002, L 296, σ. 1), στις υποθέσεις T-228/01 και T-266/01, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2003/27/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Ιουλίου 2001, σχετικά με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που εφάρμοσε η Ισπανία υπέρ των επιχειρήσεων της Βισκάγια υπό μορφή έκπτωσης φόρου ίσης με το 45 % των επενδύσεων (ΕΕ 2003, L 17, σ. 1), και, στις υποθέσεις T-229/01 και T-270/01, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2002/894/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Ιουλίου 2001, σχετικά με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που εφάρμοσε η Ισπανία υπέρ των επιχειρήσεων της Γκιπούθκοα υπό μορφή έκπτωσης φόρου ίσης με το 45 % των επενδύσεων (ΕΕ 2002, L 314, σ. 26)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως και τις ανταναιρέσεις.
 2)
 Καταδικάζει τους Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava, Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa, Cámara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Vizcaya, Cámara Oficial de Comercio e Industria de Álava και Cámara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Guipúzcoa, κατ’ ίσα μέρη, στα δικαστικά έξοδα των παρουσών αιτήσεων αναιρέσεως.
 3)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 37 της 13.2.2010.


text:
 7.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 201/5
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 24ης Ιουνίου 2004
 στην υπόθεση C-421/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 85/337/ΕΟΚ - Ατελής μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο)
 (2004/C 201/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση C-421/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: X. Lewis), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: Ph. Ormond), με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ L 175, σ. 40), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 1997 (ΕΕ L 73, σ. 5), καθόσον αφορά τα απαριθμούμενα στο παράρτημα ΙΙ, σημείο 1, στοιχεία β) και γ), σχέδια της οδηγίας αυτής, ή, τουλάχιστον, μη ενημερώνοντας σχετικώς την Επιτροπή, έχει παραβεί τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen και N. Colneric (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 24 Ιουνίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να λάβει, όσον αφορά τη Σκωτία και τη Βόρεια Ιρλανδία, τα νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα που ήσαν αναγκαία για τη συμμόρφωσή του προς το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 1997, σχετικά με τα απαριθμούμενα στο παράρτημα ΙΙ, σημείο 1, στοιχείο γ), της οδηγίας μέτρα και παραλείποντας να γνωστοποιήσει τα μέτρα που είχαν για τον σκοπό αυτό ληφθεί στην Αγγλία και την Ουαλία, έχει παραβεί τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 2.
 Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 7 της 11.1.2002.


text:
 24.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/12
 Προσφυγή της 7ης Φεβρουαρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Τσεχίας
 (Υπόθεση C-60/07)
 (2007/C 69/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Šmerdová και L. Pignataro)
 Καθής: Δημοκρατία της Τσεχίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Τσεχίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2004/33/ΕΚ της Επιτροπής, της 22ας Μαρτίου 2004, για την εφαρμογή της οδηγίας 2002/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά ορισμένες τεχνικές απαιτήσεις για το αίμα και τα συστατικά του αίματος (1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ανακοινώσει στην Επιτροπή τη θέσπιση τέτοιων διατάξεων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 9, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας,
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Τσεχίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 8 Φεβρουαρίου 2005.
 (1) ΕΕ L 91, σ. 25.


text:
 21.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 277/31
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Ιουνίου 2017 — Cipriani κατά EUIPO — Hotel Cipriani (CIPRIANI)
 (Υπόθεση T-343/14) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης CIPRIANI - Μη ύπαρξη κακής πίστεως - Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Δεν υφίσταται προσβολή του δικαιώματος στο φημισμένο όνομα προσώπου - Άρθρο 53, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 207/2009])
 (2017/C 277/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Arrigo Cipriani (Βενετία, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Vanzetti, G. Sironi και S. Bergia, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Hotel Cipriani Srl (Βενετία) (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Hoole, solicitor, στη συνέχεια T. Alkin, B. Brandreth, barristers, W. Sander, P. Cantrill, M. Pearce, A. Hall και A. Ward, solicitors, και τέλος B. Brandreth, barrister, A. Poulter και P. Brownlow, solicitors)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 14ης Μαρτίου 2014 (υπόθεση R 224/2012-4), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας σήματος μεταξύ Arrigo Cipriani και Hotel Cipriani.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Ο Arrigo Cipriani φέρει τα δικαστικά του έξοδα και καταδικάζεται στα έξοδα του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) και της Hotel Cipriani Srl.
 (1) EE C 261 της 11.8.2014.


text:
C 166/12 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 30.5.98
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-251/96 (1) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-305/95 (1)
 (98/C 166/20) (98/C 166/24)
 Le diósang sgy 29gy Ojsxbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot Le diósang sgy 29gy Iamotaqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot eäjsot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg slgälasoy sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-251/96 (aiäsgrg sgy Pretura cir- apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy C-305/95 (aiäsgrg sot
 condariale di Rovigo cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó- Cour du travail de Mons cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 rexy): Poimijgä diäjg jasó Giuseppe Cordella. apouórexy): UniversiteÂ catholique de Louvain jasó Francine
 Plapied jai Danielle Gallez.
 (1) EE C 294 sgy 5.10.1996.
 (1) EE C 299 sgy 11.11.1995.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-224/96 (1)
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-325/97 (1)
 (98/C 166/21)
 (98/C 166/25)
 Le diósang sgy 13gy Moelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot Le diósang sgy 11gy Uebqotaqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-224/96: Promotion LeÂopold SA diacqaugä sgy tpoheärexy C-325/97: Episqopgä sxm Etqx-
 jasó Etqxpaøjotä Joimobotkiäot. paøjxäm Joimosgäsxm jasó Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy
 Ceqlamiäay.
 (1) EE C 269 sgy 14.9.1996.
 (1) EE C 331 sgy 1.11.1997.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-91/97 (1)
 (98/C 166/22) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-238/97 (1)
 (98/C 166/26)
 Le diósang sgy 27gy Iamotaqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg Le diósang sgy 18gy Uebqotaqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-91/97 (aiäsgrg sot Bundessozial- Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 gericht cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Arif Alti- diacqaugä sgy tpoheärexy C-238/97: Episqopgä sxm Etqx-
 ney jasó Bundesanstalt für Arbeit. paøjxäm Joimosgäsxm jasó Barikeiäot sgy Irpamiäay.
 (1) EE C 131 sgy 26.4.1997. (1) EE C 252 sgy 16.8.1997.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-146/96 (1)
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-142/97 (1)
 (98/C 166/27)
 (98/C 166/23)
 Le diósang sgy 3gy Laqsiäot 1998, o Pqoäedqoy sot eäjsot
 Le diósang sgy 27gy Iamotaqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot slgälasoy sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy C-146/96: Episqopgä
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-142/97: Episqopgä sxm Etqx- sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jasó Olorpomdiajgäy Dglo-
 paøjxäm Joimosgäsxm jasó Isakijgäy Dglojqasiäay. jqasiäay sgy Ceqlamiäay.
 (1) EE C 181 sgy 14.6.1997. (1) EE C 197 sgy 6.7.1996.


text:
 5.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 133/27
 Προσφυγή της 2 Μαρτίου 2012 — Ελληνική Δημοκρατία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-105/12)
 2012/C 133/54
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Κ. Σαμώνη και Ν. Δαφνίου)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κάνει δεκτή την προσφυγή ακυρώσεως,
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στην καταβολή της δικαστικής δαπάνης.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Ελληνική Δημοκρατία με τη προσφυγή της ζητεί την ακύρωση (κατά το άρθρο 263 ΣΛΕΕ) της απόφασης της Επιτροπής 1472708 της 3ης Ιανουαρίου 2012«σχετικά με τη συνέχιση της καταβολής από την Ελληνική Δημοκρατία της ημερήσιας χρηματικής ποινής των 31 536 ευρώ, ανά ημέρα καθυστέρησης στη λήψη των αναγκαίων μέτρων για τη συμμόρφωση προς την απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση C-65/05», στο μέτρο που ζητείται η καταβολή τής εν λόγω χρηματικής ποινής από τις 22 Αυγούστου 2011 και εντεύθεν. Σύμφωνα με την ανωτέρω προσβαλλόμενη απόφαση, δεδομένου ότι η Ελληνική Δημοκρατία φαίνεται, κατά την Επιτροπή, να μην εκτέλεσε τα αναγκαία μέτρα προς συμμόρφωση με την απόφαση του Δικαστηρίου ΕΕ στην υπόθεση C-65/05 και σε συνέχεια της δεύτερης απόφασης του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση C-109/08, η Ελληνική Δημοκρατία καλείται, να καταβάλει το ποσό των 4 825 008 ευρώ ως χρηματική ποινή για το χρονικό διάστημα από τις 1ης Ιουλίου 2011 έως και 30 Νοεμβρίου 2011.
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ακυρώσεως:
 1)
 Πρώτον, την εσφαλμένη εκτίμηση από την πλευρά της Επιτροπής, σχετικά με τη λήψη των αναγκαίων μέτρων από την Ελληνική Δημοκρατία, προς συμμόρφωση προς την απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής 'Ένωσης
 Η Ελληνική Δημοκρατία θεωρεί ότι η καθής έκανε εσφαλμένη εκτίμηση και ερμηνεία των μέτρων που έλαβε η Ελληνική Δημοκρατία, προκειμένου να συμμορφωθεί προς την απόφαση του Δικαστηρίου. Η Ελληνική Δημοκρατία υποστηρίζει ότι έλαβε όλα τα αναγκαία μέτρα προς εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου με την υιοθέτηση του νόμου 4002/2011, δια του οποίου καταργούνται τα επίδικα άρθρα του νόμου 3037/2002, κατ’επιταγήν της αποφάσεως του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-65/05.
 2)
 Δεύτερον, την υπέρβαση εξουσίας από την πλευρά της Επιτροπής
 Η Ελληνική Δημοκρατία θεωρεί ότι η Επιτροπή υπερέβη τα όρια της εντολής της ως θεματοφύλακα της Συνθήκης, διότι δεν αρκέστηκε στην πρόδηλη ή μη εκτέλεση των μέτρων συμμόρφωσης, ως όφειλε. Επιπλέον, υπερέβη και τα όρια των αποφάσεων του Δικαστηρίου, δεδομένου ότι η Ελληνική Δημοκρατία συμμορφώθηκε πλήρως προς αυτές.
 3)
 Τρίτον, την έλλειψη αιτιολογίας εκ μέρους της Επιτροπής
 Η Επιτροπή με την προσβαλλόμενη από την Ελληνική Δημοκρατία απόφασή της δεν αιτιολόγησε και δεν παρέθεσε ρητώς τους λόγους, για τους οποίους ζήτησε τη συνέχιση της καταβολής της χρηματικής ποινής για το, πέραν της υιοθέτησης του νόμου 4002/2011, χρονικό διάστημα, δηλαδή από τις 22 Αυγούστου 2011 και μέχρι 30 Νοεμβρίου 2011.
 Η Ελληνική Δημοκρατία αμφισβητεί το επιπλέον αυτό ποσό, καθόσον θεωρεί ότι, με τη δημοσίευση του εν λόγω νόμου επήλθε πλήρης συμμόρφωση αυτής προς τις αποφάσεις του Δικαστηρίου ΕΕ.
 4)
 Τέταρτον, την εσφαλμένη χρήση νομικής βάσης
 Η Ελληνική Δημοκρατία υποστηρίζει ότι, εάν η Επιτροπή θεωρούσε ότι ο νόμος 4002/2011 δεν εφαρμόζεται ορθά από την Ελληνική Δημοκρατία, όφειλε να κάνει χρήση του άρθρου 258 ΣΛΕΕ κινώντας νέα διαδικασία παράβασης και όχι να απαιτεί τη συνέχιση καταβολής της χρηματικής ποινής.


text:
6. 7 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 197/13
 Αίτηοη για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που υπόκεινται σε υποχρεωτικές εισφορές, μολονότι, ακριβώς
 υπέβαλε to High Court of Justice, Queen's Bench Division, jie λόγω του τόπου κατοικίας τους, το δικαίωμα τους για
 {hâtas»] της 3ης Maiov 1996, στην υπόθεση The Queen κατά παροχές δεν υφίσταται ή αδρανεί;
 Minister of Agriculture, Fisheries and Food and The Commis
 sioners for Customs & Excise, ex parte: The National Farmers'
 Union, David Burnett and Sons Limited, R.S. and E. Wright
 Limited, Anglo Beef Processors Limited, United Kingdom Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 Genetics, Wyjac Calves Limited, International Traders Ferry υπέβαλε το Bundesfinanzhof, με διάταξη της 19ης Μαρτίου
 Limited, MFP International Limited, Interstate Truck Rental 1996, στην υπόθεση Südzucker AG Mannheim/Ochsenfurt
 Limited και Vian Exports Limited, παρεμβαίνοντες: Anglo κατά Hauptzollamt Mannheim
 Dutch Meat Exports Limited, Beck Food Group Limited, First (Υπόθεση C-161/96)
 City Trading Limited, Weddel Swift Limited, Carrex August
 Limited, Meatal Supplies (Wholesale Meats) Limited, Meat (96/C 197/25 )
 Marketing Services (UK) Limited, NWL (Ireland) Limited, Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Hibernia Foods pic, D.T. Duggins Limited, Swallow Foods Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 International Limited x.ai The British Association of Sheep στις 13 Μαΐου 1996, το Bundesfinanzhof —έβδομο τμήμα—
 Exporters στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Südzucker AG Mannheim/
 (Υπόθεση C-157/96) Ochsenfurt κατά Hauptzollamt Mannheim που εκκρεμεί
 (96/C 197/23 ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα
 στικής αποφάσεως επί του ακόλουθου ερωτήματος:
 Με διάταξη της 3ης Μαίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Είναι έγκυρος o κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ . 2670/81 της Επι
 στις 8 Μαΐου 1996, το High Court of Justice , Queen's Bench τροπής, της 14ης Σεπτεμβρίου 1981 , περί θεσπίσεως των
 Division, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ The Queen κατά λεπτομερειών εφαρμογής για την εκτός ποσοστώσεως παρα
 Minister of Agriculture , Fisheries and Food and The Commis γωγή στον τομέα της ζάχαρης ( ] ), σε συνδυασμό με τον
 sioners for Customs & Excise , ex parte : The National Farmers' κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 3183/80 της Επιτροπής, της 3ης
 Union κ.λπ., παρεμβαίνοντες: Anglo Dutch Meat Exports Δεκεμβρίου 1980, περί κοινών τρόπων εφαρμογής του καθε
 Limited κ.λπ ., που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το στώτος πιστοποιητικών εισαγωγής,'εξαγωγής και προκαθο
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του ρισμού για τα γεωργικά προϊόντα (2), καθ ' όσον, ως προκύ
 ακόλουθου ερωτήματος: πτει από τον εν λόγω κανονισμό, η ζάχαρη θεωρείται ως
 διατεθείσα στην εσωτερική αγορά —γεγονός που αποτελεί τη
 Είναι το άρθρο 1 της αποφάσεως 96/239/ΕΚ της Επιτροπής, βάση για την επιβολή εισφοράς στην παραγωγή ζάχαρης—
 της 27ης Μαρτίου 1996, σχετικά με ορισμένα επείγοντα μέτρα αν έχει όντως εξαχθεί, χωρίς όμως τήρηση των τελωνειακών
 προστασίας από τη σπογγώδη εγκεφαλοπάθεια των βοοει διατυπώσεων εξαγωγής, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να
 δών ('), εν όλω ή εν μέρει άκυρο, για το λόγο συγκεκριμένα ότι προσκομισθεί το φέρον μνεία περί καταχωρήσεως και θεώ
 η Επιτροπή ενήργησε αναρμοδίως ή , άλλως, κατά κατάχρηση ρηση της οικείας τελωνειακής αρχής αντίτυπο αριθ. 1 του
 εξουσίας κατά την έκδοση της εν λόγω αποφάσεως ή ότι η πιστοποιητικού εξαγωγής, το οποίο αποδεικνύει την εξαγω
 απόφαση αυτή αντιβαίνει προς την αρχή της αναλογικότη γή ;
 τας ;
 (!) ΕΕ αριθ . L 262 της 16 . 9. 1981 , σ. 14.
 (') ΕΕ αριθ . L 78 της 28 . 3 . 1996, σ. 47 . (2) EE ειδ. έκδ. 11 /022 o. 66.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Sozialgericht Karlsruhe, με διάταξη της 28ης υπέβαλε το Bundesfinanzhof, με διάταξη της 7ης Μαρτίου
 Μαρτίου 1996, στην υπόθεση Manfred Molenaar και Barbara 1996, στην υπόθεση A. Racke GmbH & Co. κατά Hauptzol
 Fath-Molenaar κατά ΑΟΚ Baden-Württemberg lamt Mainz
 (Υπόθεση C-160/96) (Υπόθεση C-162/96)
 (96/C 197/24 (96/C 197/26)
 Με διάταξη της 28ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 13 Μαΐου 1996, το Bundes
 στις 13 Μαΐου 1996, το Sozialgericht Karlsruhe — ενδέκατο finanzhof —έβδομο τμήμα—, στο πλαίσιο της διαφοράς
 τμήμα — στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Manfred Mole μεταξύ A. Racke GmbH & Co. και Hauptzollamt Mainz που
 naar και Barbara Fath-Molenaar που εκκρεμεί ενώπιον του , εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση
 ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημά
 σεως επί του ακόλουθου ερωτήματος: των :
 Έχουν τα άρθρα 6 και 48 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ την 1 . Είναι έγκυρος o κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ . 3300/91 του
 έννοια ότι περιορίζουν το δικαίωμα κράτους μέλους να Συμβουλίου , της 11ης Νοεμβρίου 1991 , περί αναστολής
 θεσπίζει σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως προς κάλυψη των εμπορικών παραχωρήσεων οι οποίες προβλέπονται
 αναγκών περιθάλψεως , στο πλαίσιο μιας εκ του νόμου από τη συμφωνία συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής
 επιβαλλόμενης υποχρεώσεως ασφαλίσεως, κατά το οποίο Οικονομικής Κοινότητας και της Ομοσπονδιακής Σοσια
 πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους σε άλλο κράτος μέλος λιστικής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας ( ! );
 ---pagebreak--- Aριθ. C 197/14 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6 . 7 . 96
 2. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στην πρώτη ερώτη του παραχωρησιούχου του terminal) δημιουργεί τέτοιες
 ση : ποιες συνέπειες πρέπει να συναχθούν από την έλλειψη σχέσεις στην αγορά, ώστε o αποδέκτης των υπηρεσιών να
 κύρους του κανονισμού για τον πραγματοποιηθέντα στις δύναται να διατηρεί συμβατικές σχέσεις αποκλειστικά με
 αρχές Μαΐου 1992 εκτελωνισμό οίνων καταγωγής Σερ τον παραχωρησιούχο του terminal για ολόκληρο το
 βίας , οι οποίοι κατά το χρονικό διάστημα από τα μέσα φάσμα των υπηρεσιών τις οποίες χρειάζεται κατά τον
 Νοεμβρίου 1991 μέχρι τον Απρίλιο του 1992 είχαν εισαχθεί ελλιμενισμό του σε λιμένα όπου o παραχωρησιούχος ή οι
 και υπαχθεί σε καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως; παραχωρησιούχοι terminal κατέχουν δεσπόζουσα θέση
 στην αγορά κατά την έννοια του άρθρου 86 της συνθή
 Ισχύει εν προκειμένω η χορηγηθείσα το 1992 βάσει κης;
 προσοστώσεων προνομιακή δασμολογική μεταχείριση
 οίνων προερχομένων από το έδαφος της πρώην Γιουγκο 3. Αντιβαίνει, γενικότερα, προς τα άρθρα 59 και 90, σε
 σλαβίας με εξαίρεση τη Σερβία ; συνδυασμό προς το άρθρο 86, της συνθήκης ΕΚ εθνική
 ρύθμιση η οποία επιτρέπει σε ένα μόνο λιμενικό φορέα να
 (') ΕΕ αριθ . L 315 της 15 . 11 . 1991 , σ. 1 . παρέχει σε άλλες λιμενικές επιχειρήσεις, και ειδικότερα
 στις παραχωρησιούχους terminal, υπηρεσίες περιοριζόμε
 νες απλώς στην παροχή εργατικού δυναμικού ;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 υπέβαλε η Pretura Circondariale di La Spezia, με διάταξη της Αίτηση για τη> έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την
 12ης Απριλίου 1996, στην ποινική δίκη κατά Silvano Raso οποία υπέβαλε, με διάταξη της 9ης Ιανουαρίου 1996, το
 κ.λπ. Consiglio di Stato της Ιταλίας στην υπόθεση περιφέρεια του
 (Υπόθεση C-163/96) Πεδεμοντίου (Regione Piemonte) κατά SAI Agricola SpA
 (Υπόθεση C-164/96)
 (96/C 197/27)
 (96/C 197/28)
 Με διάταξη της 12ης Απριλίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Με διάταξη 9ης Ιανουαρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 στις 13 Μαΐου 1996, η Pretura Circondariale di La Spezia, στο Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 13 Μαΐου 1996, το Consi
 πλαίσιο της ποινικής δίκης κατά Silvano Raso κ.λπ., που glio di Stato της Ιταλίας, στο πλαίσιο της διαφοράς που
 εκκρεμεί ενώπιον της, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση εκκρεμεί ενώπιον του μεταξύ της περιφέρειας του Πεδεμο
 προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημά ντίου ( Regione Piemonte) και της εταιρείας SAI Agricola
 των :
 SpA, υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
 1 . Αντιβαίνει προς το άρθρο 59 της συνθήκης η ιταλική Εάν, βάσει της οδηγίας 72/159/ΕΟΚ του Συμβουλίου ^), και
 ρύθμιση που απαγορεύει σε επιχείρηση , παραχωρησιούχο του μεταγενέστερου κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 797/85 του
 λιμενικού terminal, να καταφεύγει σε άλλες επιχειρήσεις Συμβουλίου (2), σε σχέση προς τον επιδιωκόμενο σκοπό της
 —που δεν έχουν συσταθεί από τις πρώην λιμενικές αναπτύξεως της κοινής γεωργικής πολιτικής στο πλαίσιο ενός
 συντεχνίες και λιμενικούς ομίλους— για την παροχή συστήματος αποκλείοντος τις διακρίσεις μεταξύ των επιχει
 υπηρεσιών που συγκαταλέγονται μεταξύ των παροχών ρηματιών, o εθνικός ή περιφερειακός νομοθέτης έχει την
 των οποίων οι αποδέκτες ανήκουν σε άλλα κράτη μέλη ευχέρεια να επιφυλάσσει διαφορετική μεταχείριση στους
 [πράγμα που σημαίνει περαιτέρω ότι, ως αποτέλεσμα της επιχειρηματίες-φυσικά πρόσωπα, έστω και απλώς με τη
 ιταλικής αυτής ρυθμίσεως, η επιχείρηση παραχωρησιού θέσπιση ενός ειδικού συστήματος προσδιορισμού των εν
 χος terminal αναγκάζεται να οργανώσει η ίδια ολόκληρο λόγω επιχειρηματιών, συνισταμένου στην καθιέρωση ενός
 το φάσμα των υπηρεσιών που ενδέχεται να αξιώσει o ειδικού μητρώου για τους επιχειρηματίες αυτούς.
 αποδέκτης τους από το λιμενικό terminal , με κίνδυνο, να
 πλήττεται η πρόσβαση επιχειρήσεων κατόχων αδείας
 (') EE ειδ . έκδ . 03/007 , o. 172 .
 λειτουργίας εντός του λιμένα, πέραν εκείνων που ορίζο ( 2 ) ΕΕ αριθ . L 93 της 30. 3 . 1985 , σ. 1 .
 νται στο άρθρο 21 παράγραφος 1 στοιχείο β), του νόμου
 84/94, στην αγορά επιμέρους υπηρεσιών];
 2. Αντιβαίνει προς το άρθρο 90 παράγραφος 1 , σε συνδυα
 σμό προς το άρθρο 86 της συνθήκης ΕΚ εθνική ρύθμιση η
 οποία ( ως εκ των αποτελεσμάτων τα οποία επιφέρει στην Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 αγορά, ήτοι, πρώτον, ότι άλλες επιχειρήσεις πλην της υπέβαλε το Royal Court of Jersey, με διάταξη της 11ης
 παραχωρησιούχου terminal —και μη συνεστημένες από Απριλίου 1996, στην υπόθεση Rui Alberto Pereira Roque
 πρώην λιμενικές συντεχνίες και λιμενικούς ομίλους— κατά His Excellency the Lieutenant Governor of Jersey
 κωλύονται να παρέχουν εντός του λιμένα υπηρεσίες στους (Υπόθεση C-171/96)
 ενδιαφερομένους, δεύτερον, ότι o παραχωρησιούχος ter
 minal υποχρεούται να παρέχει όλες τις αξιούμενες από το (96/C 197/29
 terminal λιμενικές εργασίες και υπηρεσίες και, τρίτον, ότι
 o αποδέκτης των υπηρεσιών αδυνατεί να αναθέσει ορι Με διάταξη της 11ης Απριλίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 σμένες υπηρεσίες σε επιχειρήσεις της επιλογής του πλην Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων


text:
24.1.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 26/5
 PQXSODIJEIO
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 27gy Moelbqiäot 1997 sgy 9gy Dejelbqiäot 1997
 rsgm tpoäherg T-290/94, Kaysersberg SA jasó Episqopgäy rsiy rtmejdijafoälemey tpoheäreiy T-195/94 jai T-202/94,
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) Friedhelm Quiller jai Johann Heusmann jasó Rtlbotkiäot
 sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 (Amsacxmirloäy Ç Jamomirloäy (EOJ) aqih. 4064/89 Ç Joimosgäsxm (1)
 Apoäuarg jgqtärrotra rtcjeämsqxrg rtlbasgä le sgm joimgä
 acoqó Ç Tpovqexäreiy Ç Pqoøoämsa ctmaijeiäay tcieimgäy Ç (Acxcgä apofglixärexy Ç Enxrtlbasijgä ethtämg Ç Cóka
 Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Paqadejsoä Ç Paqóbarg Ç Rtlpkgqxlasijgä eiruoqó Ç Poroäsgsa amauoqóy Ç
 otrixdxäm stäpxm Ç Diabotäketrg le sqiäsoty Ç Derpoäfot- Jamomirloäy (EOJ) aqih. 2055/93 Ç Apofgliäxrg
 ra heärg) paqacxcxäm Ç Paqacqaugä)
 (98/C 26/09) (98/C 26/10)
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy S-195/94, Friedhelm Quiller,
 Rsgm tpoäherg S-290/94, Kaysersberg SA, le eädqa sgm Kay- jósoijoy Lienen (Ceqlamiäa), jai S-202/04, Johann Heusmann,
 sersberg (Cakkiäa), ejpqorxpotälemg apoä soty Dominique jósoijoy Loxstedt (Ceqlamiäa), ejpqorxpotälemoi apoä soty
 Voillemot jai Jacques-Philippe Gunther, dijgcoäqoty Paqi- Bernd Meisterernst, Mechtild Düsing, Dietrich Manstetten,
 riotä, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Jacques Frank Schultze jai Winfried Haneklaus, dijgcoäqoty Münster,
 Loesch, 11, rue Goethe, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä
 Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: aqvijxäy, Francisco GonzaÂlez Díaz cqaueiäo sxm Lambert Dupong jai Guy Kosbrück, 14 A, rue
 jai GeÂraud de Bergues jai, rsg rtmeäveia, Giuliano Marenco des Bains, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy
 jai Guy Charrier), tporsgqifoleämgy apoä sgm Procter & (ejpqoärxpoi: Arthur Brautigam, Hans-Jürgen Rabe jai
 Gamble GmbH, le eädqa so Schwalbach (Ceqlamiäa), ejpqo- Georg M. Berrish) jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 rxpotälemg apoä soty Mario Siragusa, dijgcoäqo Qxälgy, mosgäsxm (Ejpqoärxpoi: Dierk Booû, Hans-Jürgen Rabe jai
 Giuseppe Scasselati-Sforzolini, dijgcoäqo Lpokoämia, jai som Georg M. Berrisch), le amsijeiälemo aiäsgla apofglixärexy,
 Nicolas Levy, Barrister, sot Dijgcoqijotä Rtkkoäcot Acckiäay jasÂ euaqlocgäm sxm óqhqxm 178 jai 215 detäseqo edóuio sgy
 jai Otakiäay, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so dijg- rtmhgäjgy EJ, cia siy fgliäey pot tpeärsgram oi emócomsey
 coqijoä cqaueiäo sxm Elvinger jai Hoss, place Winston Chur- koäcx sot oäsi elpodiärsgjam ma elpoqethotäm cóka jasÂ euaq-
 chill, le amsijeiälemo sgm ajtäqxrg sgy apouórexy 94/893/EJ locgäm sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 857/84 sot Rtlbotkiäot,
 sgy Episqopgäy, sgy 21gy Iotmiäot 1994, rvesijó le diadijariäa sgy 31gy Laqsiäot 1984, peqiä cemijxäm jamoämxm cia sgm euaq-
 euaqlocgäy sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 4064/89 sot locgä sgy eiruoqóy pot amaueäqesai rso óqhqo 5c sot jamo-
 Rtlbotkiäot, le sgm opoiäa liäa rtcjeämsqxrg jgqtärresai mirlotä (EOJ) aqih. 804/68 rsom soleäa sot cókajsoy jai sxm
 rtlbasgä pqoy sgm joimgä acoqó jai sg keisotqciäa sgy rtlux- cakajsojolijxäm pqoøoämsxm (2), oäpxy rtlpkgqxähgje apoä
 miäay cia som Etqxpaøjoä Oijomolijoä Vxäqo [IV/M.430 Ð som jamomirloä (EOJ) aqih. 1371/84 sgy Episqopgäy, sgy 16gy
 Procter & Gamble/VP Schickedanz (II)] (2), so Pqxsodijeiäo Laðot 1984 (3), jai rsg rtmeäveia sqopopoigähgje apoä som
 (detäseqo pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty C. W. Bel- jamomirloä (EOJ) aqih. 764/89 sot Rtlbotkiäot, sgy 20gäy
 lamy,, Pqoäedqo, C. P. BrieÈt, A. Jakoceqoäpotko, A. Potocki Laqsiäot 1989 (4) so Pqxsodijeiäo (pqxäso pemsalekeäy slgäla),
 jai M. Jaeger, dijarseäy, cqallaseäay: J. Palacio GonzaÂlez, rtcjeiälemo apoä soty A. Saggio, Pqoäedqo, C. P. BrieÈt, A.
 tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 27 Moelbqiäot 1997 Jakoceqoäpotko, V. Tiili jai R. M. Moura Ramos, dijarseäy,
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: cqallaseäay: A. Mair, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy
 9 Dejelbqiäot 1997 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä.
 1. Sa emacoälema joimosijó oäqcama tpovqeotämsai ma apo-
 jasarsgärotm siy fgliäey pot tpeärsgram oi emócomsey,
 auemoäy, koäcx sgy euaqlocgäy sot jamomirlotä (EOJ)
 2. Jasadijófei sgm pqoruetäcotra rsa dijarsijó eänoda aqih. 857/84 sot Rtlbotkiäot, sgy 31gy Laqsiäot 1984,
 rtlpeqikalbamoleämxm jai atsxäm sgy paqelbaiämotray peqiä cemijxäm jamoämxm cia sgm euaqlocgä sgy eiruoqóy
 P & G. pot amaueäqesai rso óqhqo 5c sot jamomirlotä (EOJ)
 aqih. 804/68 rsom soleäa sot cókajsoy jai sxm cakajso-
 jolijxäm pqoøoämsxm, oäpxy rtlpkgqxähgje apoä som jamo-
 (1) EE C 316 sgy 12.11.1994. mirloä (EOJ) aqih. 1371/84 sgy Episqopgäy, sgy 16gy
 (2) EE L 354 sgy 31.12.1994, r. 32.
 Laðot 1984, cia som jahoqirloä sxm kepsoleqeixäm euaq-
 locgäy sgy rtlpkgqxlasijgäy eiruoqóy pot amaueäqesai
 rso óqhqo 5c sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 804/68, rso
 leäsqo pot le soty jamomirlotäy atsotäy dem pqobkeäuhgje


text:
 11.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 9/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2013 [αίτηση του Cour constitutionnelle (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Institut professionnel des agents immobiliers (IPI) κατά Geoffrey Englebert, Immo 9 SPRL, Grégory Francotte
 (Υπόθεση C-473/12) (1)
 (Επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα - Οδηγία 95/46/ΕΚ - Άρθρα 10 και 11 - Υποχρέωση ενημερώσεως - Άρθρο 13, παράγραφος 1, στοιχεία δ' και ζ' - Εξαιρέσεις - Πεδίο εφαρμογής των εξαιρέσεων - Ιδιωτικοί ντετέκτιβ ενεργούντες για λογαριασμό του οργανισμού ελέγχου ενός νομοθετικά κατοχυρωμένου επαγγέλματος - Οδηγία 2002/58/ΕΚ - Άρθρο 15, παράγραφος 1)
 2014/C 9/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour constitutionnelle
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Institut professionnel des agents immobiliers (IPI)
 κατά
 Geoffrey Englebert, Immo 9 SPRL, Grégory Francotte
 παρισταμένων των: Union professionnelle nationale des détectives privés de Belgique (UPNDP), Association professionnelle des inspecteurs et experts d’assurances ASBL (APIEA), Conseil des ministres
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Cour constitutionnelle (Βέλγιο) — Ερμηνεία των άρθρων 11, παράγραφος 1, και 13, παράγραφος 1, στοιχεία δ' και ζ' της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (EE L 281, σ. 31) καθώς και του άρθρου 6, παράγραφος 3, ΣΕΕ — Πλήρης εναρμόνιση; — Ευχέρεια κράτους μέλους να προβλέψει περιορισμό ή απαλλαγή από την υποχρέωση άμεσης ενημερώσεως του ενδιαφερομένου — Έκταση εφαρμογής της απαλλαγής από την εν λόγω υποχρέωση — Συγκαταλέγονται οι επαγγελματικές δραστηριότητες των ιδιωτικών ντετέκτιβ — Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, συμβιβάζεται το άρθρο 13, της οδηγίας 95/46/ΕΚ με το άρθρο 6, παράγραφος 3, ΣΕΕ, και, ειδικότερα, με την αρχή της ισότητας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων;
 Διατακτικό
 Το άρθρο 13, παράγραφος 1, της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, έχει την έννοια ότι τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα και όχι την υποχρέωση να μεταφέρουν στο εσωτερικό τους δίκαιο μία ή περισσότερες από τις προβλεπόμενες σε αυτό εξαιρέσεις από την υποχρέωση ενημερώσεως του ενδιαφερόμενου προσώπου σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που το αφορούν.
 Η δραστηριότητα του ιδιωτικού ντετέκτιβ ο οποίος ενεργεί για λογαριασμό επαγγελματικής οργανώσεως προκειμένου να ερευνήσει παραβάσεις της δεοντολογίας ενός νομοθετικά κατοχυρωμένου επαγγέλματος, εν προκειμένω του επαγγέλματος του κτηματομεσίτη, εμπίπτει στην εξαίρεση του άρθρου 13, παράγραφος 1, στοιχείο δ', της οδηγίας 95/46.
 (1) ΕΕ C 26 της 26.1.2013.


text:
 9.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/48
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Δεκεμβρίου 2014 — Comptoir d' Épicure κατά ΓΕΕΑ — A-Rosa Akademie (da rosa)
 (Υπόθεση T-405/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση για διεθνή καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Εικονιστικό σήμα da rosa - Προγενέστερο κοινοτικό λεκτικό σήμα aROSA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009 και κανόνας 22 του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95])
 (2015/C 046/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Le Comptoir d' Épicure (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: S. Arnaud, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: A-Rosa Akademie GmbH (Ροστόκ, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Theis, δικηγόρος
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 22ας Μαΐου 2013 (υπόθεση R 1195/2012-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της A-Rosa Akademie GmbH και της Le Comptoir d' Épicure.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Le Comptoir d' Épicure στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 284 της 28.9.2013


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/17
 Προσφυγή της 20ής Νοεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-503/08)
 (2009/C 6/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Dejmek και E. Adsera Ribera)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2005/56/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2005, για τις διασυνοριακές συγχωνεύσεις κεφαλαιουχικών εταιρειών, το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 19 της οδηγίας αυτής,
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2005/56/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 15 Δεκεμβρίου 2007.
 (1) EE L 310, σ. 1.


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/57
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 18ης Σεπτεμβρίου 2014 — Lebedef κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-118/13) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Παρεμπίπτοντα ζητήματα - Προδήλως απαράδεκτη))
 2014/C 421/82
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: F. Frabetti, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και G. Berschied)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της εκθέσεως εξελίξεως της σταδιοδρομίας για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 2001 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2002 και ακύρωση των μορίων αξιολογήσεως που απονεμήθηκαν για την περίοδο προαγωγών 2003.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2.
 Ο G. Lebedef φέρει τα δικαστικά του έξοδα και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) EE C 52 της 22.2.2014, σ. 53.


text:
 26.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 354/46
 Προσφυγή της 7ης Σεπτεμβρίου 2015 — Mengozzi κατά ΓΕΕΑ — Consorzio per la Tutela dell’Olio Extravergine di Oliva Toscano (TOSCORO)
 (Υπόθεση T-510/15)
 (2015/C 354/56)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Roberto Mengozzi (Μονακό, Μονακό) (εκπρόσωπος: T. Schuffenecker, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Consorzio per la Tutela dell’Olio Extravergine di Oliva Toscano IGP (Φλωρεντία, Ιταλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Ο προσφεύγων
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «TOSCORO» — Υπ’ αριθ. 2 752 509 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 5ης Ιουνίου 2015 στην υπόθεση R 322/2014-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει εν μέρει την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον με αυτήν το κοινοτικό σήμα κηρύχθηκε άκυρο για τα προϊόντα «Έλαια και λίπη βρώσιμα· φυτικά βρώσιμα έλαια, και συγκεκριμένα ελαιόλαδο», καθώς και για τις «κρέμες πράσινης και μαύρης ελιάς»·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων για τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών·
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων για τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών, εφόσον αυτή παρέμβει στην υπό κρίση υπόθεση.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο ια', του κανονισμού 207/2009 και του άρθρου 6, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 1151/2012·
 —
 Παράβαση του άρθρου 13, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 1151/2012·
 —
 Παράβαση του άρθρου 15 της Συμφωνίας TRIPS.


text:
C 184/12 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2.8.2003
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ όπως είναι η Bundes-Vergabekontrollkommission, που θεσπίστηκε με
 τον Bundesgesetz über die Vergabe von Aufrägen (Bundesvergabege-
 setz) 1977 (ομοσπονδιακό νόμο του 1997 για τη σύναψη δημοσίων
 (έκτο τμήμα) συμβάσεων).
 της 19ης Ιουνίου 2003 (1) ΕΕ C 31 της 2.2.2002.
 στην υπόθεση C-410/01 (αίτηση του Bundesvergabeamt για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Fritsch, Chiari &
 Partner, Ziviltechniker GmbH κ.λπ. κατά Αutobahnen-
 und Schnellstraßen-Finanzierungs-AG (Asfinag) (1)
 («Δημόσιες συμβάσεις — Οδηγία 89/665/ΕΟΚ — Διαδι- ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 κασίες εκδικάσεως προσφυγής στον τομέα της συνάψεως
 δημοσίων συμβάσεων — Άρθρο 1, παράγραφος 3 — (τρίτο τμήμα)
 Πρόσωπα που νομιμοποιούνται να ασκήσουν προσφυγή —
 Έννοια του “συμφέροντος προς ανάληψη συγκεκριμένης
 δημόσιας συμβάσεως”») της 19ης Ιουνίου 2003
 στην υπόθεση C-420/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 (2003/C 184/21) τήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (1)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) («Παράβαση κράτους μέλους — Ελεύθερη κυκλοφορία των
 εμπορευμάτων — Άρθρα 28 EK και 30 ΕΚ — Απαγό-
 ρευση διαθέσεως στο εμπόριο τονωτικών ποτών των
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί οποίων η περιεκτικότητα σε καφεΐνη υπερβαίνει ορισμένο
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») όριο — Δημόσια υγεία — Διατήρηση σε ισχύ εθνικής
 διατάξεως αντιβαίνουσας στο κοινοτικό δίκαιο»)
 Στην υπόθεση C-410/01, με αντικείμενο αίτηση του Bundesverga- (2003/C 184/22)
 beamt (Αυστρία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
 Fritsch, Chiari & Partner, Ziviltechniker GmbH κ.λπ. και Αuto-
 bahnen- und Schnellstraßen-Finanzierungs-AG (Asfinag), η (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 άρθρου 1, παράγραφος 3, της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του Συμβου-
 λίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον συντονισμό των νομο-
 θετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της εφαρ- Στην υπόθεση C-420/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 μογής των διαδικασιών [εκδικάσεως] προσφυγής στον τομέα της (εκπρόσωπος: H. van Lier και R. Amorosi) κατά Ιταλικής Δημο-
 σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων κρατίας (εκπρόσωπος: U. Leanza, επικουρούμενος από τον
 (EE L 395, σ. 33), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/50/ M. Fiorilli), με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημο-
 ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό κρατία, εφαρμόζοντας στα ποτά που παρασκευάζονται και διατί-
 των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών (ΕΕ θενται στο εμπόριο, εντός άλλων κρατών μελών, ένα σύστημα
 L 209, σ. 1), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους απαγορεύσεως της διαθέσεως στο εμπόριο, εντός της Ιταλίας, των
 J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen (εισηγητή), τονωτικών ποτών των οποίων η περιεκτικότητα σε καφεΐνη υπερ-
 Β. Σκουρή, F. Macken και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, βαίνει ορισμένο όριο, χωρίς να αποδεικνύει ότι το όριο αυτό είναι
 γενικός εισαγγελέας: J. Mischo, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια απαραίτητο και ανάλογο για την προστασία της δημόσιας υγείας,
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 19 Ιουνίου 2003, απόφαση παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 28 EK και
 με το ακόλουθο διατακτικό: 30 ΕΚ, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τον
 J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος, την F. Macken (εισηγήτρια)
 και τον J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 Το άρθρο 1, παράγραφος 3, της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του
 J. Mischo, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε, στις 19 Ιουνίου 2003,
 Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον συντονισμό των
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της
 εφαρμογής των διαδικασιών [εκδικάσεως] προσφυγής στον τομέα
 της σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων 1) Η Ιταλική Δημοκρατία, εφαρμόζοντας στα ποτά που παρα-
 έργων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/50/ΕΟΚ του σκευάζονται και διατίθενται στο εμπόριο, εντός άλλων
 Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των κρατών μελών, ένα σύστημα απαγορεύσεως της διαθέσεως
 διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών, εμποδίζει στο εμπόριο, εντός της Ιταλίας, των τονωτικών ποτών των
 όπως ένας επιχειρηματίας ο οποίος συμμετείχε σε διαδικασία οποίων η περιεκτικότητα σε καφεΐνη υπερβαίνει ορισμένο
 συνάψεως δημοσίας συμβάσεως θεωρηθεί ότι έχει απολέσει το όριο, χωρίς να αποδεικνύει ότι το όριο αυτό είναι απαραί-
 συμφέρον του προς σύναψη της συμβάσεως αυτής επειδή, πριν τητο και ανάλογο για την προστασία της δημόσιας υγείας,
 κινήσει τη διαδικασία προσφυγής που προβλέπει η εν λόγω παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 28 EK
 οδηγία, παρέλειψε να προσφύγει σε επιτροπή συμφιλιώσεως, και 30 ΕΚ.


text:
 1.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 290/18
 Προσφυγή-αγωγή της 12ης Αυγούστου 2011 — Charron Inox και Almet κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-445/11)
 2011/C 290/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες-ενάγουσες: Charron Inox (Μασσαλία, Γαλλία) και Almet (Satolas-et-Bonce, Γαλλία) (εκπρόσωπος: P.-O. Koubi-Flotte, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών-εναγουσών
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες (στο εξής: προσφεύγουσες) ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 627/2011 της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 2001·
 —
 επικουρικώς, να αναγνωρίσει το πταίσμα της Επιτροπής η οποία δεν προέβλεψε επαρκή χρόνο μεταξύ της εκδόσεως του κανονισμού (ΕΕ) 627/2011 της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 2011, και της ενάρξεως της ισχύος του και να επιδικάσει στις προσφεύγουσες εταιρίες ως αποζημίωση τα ακόλουθα ποσά:
 —
 για προκληθείσα ζημία:
 —
 στην εταιρία Charron: 123 297,69 ευρώ
 —
 στην εταιρία Almet: 384 210 ευρώ
 —
 για διαφυγόντα κέρδη:
 —
 στην εταιρία Charron, όσον αφορά τη σύμβαση που συνήψε με την εταιρία Suraj, το ποσό των 78 051,76 δολαρίων ΗΠΑ, ήτοι 55 211,57 ευρώ,
 —
 στην εταιρία Almet, όσον αφορά τη σύμβαση που συνήψε με την εταιρία Suraj, το ποσό των 69 059,18 δολαρίων ΗΠΑ, ήτοι 48 827,61 ευρώ, κατά την ημερομηνία του εισαγωγικού της δίκης δικογράφου·
 —
 Έτι επικουρικότερον, να αναγνωρίσει την αντικειμενική ευθύνη της Επιτροπής, η οποία δεν προέβλεψε επαρκή χρόνο μεταξύ της εκδόσεως του κανονισμού (ΕΕ) 627/2011 της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 2011, και της ενάρξεως της ισχύος του και να επιδικάσει στις προσφεύγουσες εταιρίες ως αποζημίωση τα ακόλουθα ποσά:
 —
 για προκληθείσα ζημία:
 —
 στην εταιρία Charron: 123 297,69 ευρώ
 —
 στην εταιρία Almet: 384 210 ευρώ
 —
 για διαφυγόντα κέρδη:
 —
 στην εταιρία Charron, όσον αφορά τη σύμβαση που συνήψε με την εταιρία Suraj, το ποσό των 78 051,76 δολαρίων ΗΠΑ, ήτοι 55 211,57 ευρώ,
 —
 στην εταιρία Almet, όσον αφορά τη σύμβαση που συνήψε με την εταιρία Suraj, το ποσό των 69 059,18 δολαρίων ΗΠΑ, ήτοι 48 827,61 ευρώ, κατά την ημερομηνία του εισαγωγικού της δίκης δικογράφου·
 —
 Σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα καθώς και στην καταβολή του ποσού των 10 000 ευρώ ως συμμετοχή στα σχετικά με την άμυνα των προσφευγουσών εταιριών έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν δύο λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από σοβαρές ελλείψεις των διαπιστώσεων στις οποίες προέβη η Επιτροπή πριν από την έκδοση της αποφάσεώς της, στο μέτρο που αυτές οι ελλείψεις είχαν ως αποτέλεσμα να στηριχθεί σε ανακριβή πραγματικά περιστατικά.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από την παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, στο μέτρο που η άμεση έναρξη ισχύος του προσβαλλόμενου κανονισμού δεν επέτρεψε στις προσφεύγουσες την αναπροσαρμογή της πρακτικής που ακολουθούσαν.