text:
 13.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/49
 Προσφυγή-αγωγή της 22ας Ιανουαρίου 2010 — Alisei κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση T-16/10)
 2010/C 63/87
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Alisei (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: F. Sciaudone, avvocato, R. Sciaudone, avvocato, A. Neri, avvocato)
 Καθής-Εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απορριπτική απόφαση·
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστη·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή η Alisei ζητεί:
 —
 την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 29ης Οκτωβρίου 2009 με την οποία η Επιτροπή, αφενός, απέρριψε την αίτηση επιχορηγήσεως που υπέβαλε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της προσκλήσεως υποβολής προσφορών «Διευκόλυνση για την ταχεία αντιμετώπιση των διογκούμενων τιμών των τροφίμων στις αναπτυσσόμενες χώρες» (EuropeAid/128608/ACT/Multi) και αφετέρου, κατέταξε την αίτησή της σε εφεδρικό πίνακα·
 —
 την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 29ης Οκτωβρίου 2009 με την οποία η Επιτροπή επέλεξε την αίτηση επιχορηγήσεως που υπέβαλε ένας άλλος οργανισμός·
 —
 την αποκατάσταση της ζημίας την οποία υπέστη.
 Συναφώς υποστηρίζει ότι, σύμφωνα με τις προδιαγραφές της προσκλήσεως για υποβολή προσφορών, η προσφεύγουσα πρότεινε άμεσες ενέργειες για τη βελτίωση την παραγωγικής ικανότητας του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε, υποδεικνύοντας προς τον σκοπό ως τοπικό συνεργάτη έναν φορέα με εμπειρία στον γεωργικό τομέα.
 Μετά την προεπιλογή της προσφοράς της, η προσφεύγουσα κλήθηκε να υποβάλει πλήρη προσφορά έως την 15η Σεπτεμβρίου 2009.
 Επειδή δεν ενημερώθηκε σχετικά με την έκβαση της προσφοράς της, σε αντίθεση με άλλους οργανισμούς οι οποίοι είχανε ανταποκριθεί στην πρόσκληση υποβολής των προκείμενων προσφορών, η προσφεύγουσα ζήτησε ενημέρωση μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος της 17ης Νοεμβρίου 2009. Με αυθημερόν απάντησή της, η Επιτροπή την ενημέρωσε ότι η απάντηση είχε ήδη αποσταλεί σε όλους τους μετέχοντες και ότι, σε κάθε περίπτωση, επισύναψε αντίγραφο αυτής. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή γνωστοποιούσε στην προσφεύγουσα ότι η επιτροπή αξιολογήσεως δεν είχε επιλέξει την προσφορά της για χορήγηση επιχορηγήσεως και είχε αποφασίσει να την κατατάξει σε εφεδρικό πίνακα με ισχύ έως την 31η Δεκεμβρίου 2009. Η Επιτροπή την ενημέρωνε, επίσης, ότι σε περίπτωση που η Alisei δεν καλούνταν κατά την περίοδο αυτή, δεν θα λαμβανόταν πλέον υπόψη για την χορήγηση της επιχορηγήσεως στο πλαίσιο της επίμαχης προσκλήσεως υποβολής προσφορών.
 Προς στήριξη της προσφυγής ακυρώσεως της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση επιχορηγήσεώς της, η προσφεύγουσα επικαλείται:
 —
 παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, κατά το μέτρο που η Επιτροπή δεν εξέθεσε (ούτε συνοπτικώς), απέρριψε δε σαφώς και ρητώς την προς τούτο αίτηση παροχής πληροφοριών, τους λόγους για τους οποίους η αίτηση της προσφεύγουσας αποκλείσθηκε και περιλήφθηκε σε εφεδρικό πίνακα·
 —
 παράβαση της αρχής της διαφάνειας της δράσεως της διοικήσεως, της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και του δικαιώματος ακροάσεως, κατά το μέτρο που η Επιτροπή ενημέρωσε τους λοιπούς αποκλεισθέντες διαγωνιζόμενους για τους λόγους αποκλεισμού τους ενώ ενημέρωσε την προσφεύγουσα κατά τη λήξη της προθεσμίας ισχύος του εφεδρικού πίνακα.
 Προς στήριξη της προσφυγής ακυρώσεως της αποφάσεως με την οποία αποφασίσθηκε η επιχορήγηση της επιλεγείσας οργανώσεως επικαλείται:
 —
 εσφαλμένη και αβάσιμη αξιολόγηση της αποφάσεως κατά το μέτρο που η Επιτροπή αποφάσισε την επιχορήγηση αιτήσεως υποβληθείσας από οργανισμό με περιορισμένη επαγγελματική εμπειρία και ανεπαρκή τεχνική ικανότητα, καθώς και στερούμενης αυτοτέλειας σε σχέση με τις αιτήσεις των λοιπών οργανισμών και ιδίως σε σχέση με αυτήν της προσφεύγουσας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί, τέλος, αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη.


text:
 13.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2016 [αίτηση του Tribunale di Udine (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — διαδικασία που κινήθηκε από την Degano Trasporti Sas di Ferrucio Degano & C., υπό εκκαθάριση
 (Υπόθεση C-546/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Φορολογία - ΦΠΑ - Άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ - Οδηγία 2006/112/EΚ - Αφερεγγυότητα - Διαδικασία προληπτικού πτωχευτικού συμβιβασμού - Μερική εξόφληση απαιτήσεων ΦΠΑ))
 (2016/C 211/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Udine
 Διάδικος στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Degano Trasporti Sas di Ferrucio Degano & C., υπό εκκαθάριση
 παρισταμένου του: Pubblico Ministero presso il Tribunale di Udine
 Διατακτικό
 Το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ και τα άρθρα 2, 250, παράγραφος 1, και 273 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, δεν αντιτίθενται προς εθνική ρύθμιση όπως η επίμαχη, η οποία έχει ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι έμπορος ο οποίος τελεί σε κατάσταση αφερεγγυότητας μπορεί να υποβάλει ενώπιον δικαστηρίου αίτηση προληπτικού συμβιβασμού, προκειμένου να εξοφλήσει τις οφειλές του μέσω ρευστοποιήσεως της περιουσίας του, με την οποία προτείνει μερική μόνο εξόφληση οφειλής φόρου προστιθέμενης αξίας, στηριζόμενος σε βεβαίωση ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα κατά την οποία, σε περίπτωση πτωχεύσεως του εν λόγω εμπόρου, δεν θα εξοφλούνταν μεγαλύτερο ποσοστό της συγκεκριμένης οφειλής.
 (1) ΕΕ C 81 της 9.3.2015.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 5.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 133/23
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Μαρτίου 2012 — Feng Shen Technology κατά ΓΕΕΑ — Majtczak (FS)
 (Υπόθεση T-227/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Εικονιστικό κοινοτικό σήμα FS - Κακή πίστη του αιτούντος - Άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2012/C 133/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Feng Shen Technology Co. Ltd (Guieshan Township, Ταϊβάν) (εκπρόσωποι: P. Rath και W. Festl-Wietek, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Jarosław Majtczak (Łódź, Πολωνία) (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Wyrwas, εν συνεχεία J. Radłowski, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 1ης Απριλίου 2009 (υπόθεση R 529/2008-4), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ της Feng Shen Technology Co. Ltd και του Jarosław Majtczak.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), της 1ης Απριλίου 2009 (υπόθεση R 529/2008-4).
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει, πέρα από τα δικαστικά του έξοδα, τα δικαστικά έξοδα της Feng Shen Technology Co. Ltd.
 3)
 Ο Jarosław Majtczak φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 193 της 15.8.2009.


text:
 14.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 419/53
 Προσφυγή της 22ας Σεπτεμβρίου 2016 — Seigneur κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-674/16)
 (2016/C 419/70)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Olivier Seigneur (Φρανκφούρτη επί του Μάιν, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Vandenbussche και L. Levi, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει την παρούσα προσφυγή-αγωγή παραδεκτή και βάσιμη·
 ως εκ τούτου:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Chief Service Officer (CSO), η οποία εκδόθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2016 κατόπιν εξουσιοδοτήσεως της εκτελεστικής επιτροπής και κοινοποιήθηκε στο προσωπικό στις 11 Μαρτίου 2016, περί μη χορηγήσεως στον προσφεύγοντα-ενάγοντα συμπληρωματικής αυξήσεως μισθού (ΣΜΑ) για το έτος 2016·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως της 5ης Ιουλίου 2016, η οποία παραλήφθηκε στις 13 Ιουλίου 2016·
 —
 να διατάξει την αποκατάσταση της υλικής ζημίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος η οποία συνίσταται στην απώλεια ΣΑΜ το 2016 και εκτιμάται σε 52 920 ευρώ·
 —
 να διατάξει αποζημίωση της ηθικής βλάβης του προσφεύγοντος-ενάγοντος η οποία εκτιμάται ex aequo et bono σε 15 000 ευρώ·
 —
 να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει τρεις λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αφορά παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων, παράβαση των άρθρων 12 και 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του άρθρου 51 των όρων απασχόλησης των υπαλλήλων της ΕΚΤ, προσβολή του δικαιώματος στην σταδιοδρομία και την προαγωγή, καθώς και παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αφορά αναρμοδιότητα του Chief Service Officer να αποφασίσει τη μη εφαρμογή της διαδικασίας την οποία προβλέπει η διοικητική εγκύκλιος αριθ. 1/2011 της 14ης Φεβρουαρίου 2011, περί συμπληρωματικών αυξήσεων του μισθού, έναντι του προσφεύγοντος-ενάγοντος.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αφορά έλλειψη διαβουλεύσεως με την επιτροπή προσωπικού.


text:
 26.5.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 117/23
 Προσφυγή της 14ης Μαρτίου 2007 — KG Holding NV (σε πτώχευση) κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-81/07)
 (2007/C 117/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Jan Rudolf Maas ως σύνδικος της πτωχεύσεως της K.G. Holding NV (Ρότερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: G. van der Wal en T. Boesman, advocaten)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 19ης Ιουλίου 2006 στην υπόθεση C-30/2005 και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων βάλλει κατά της αποφάσεως 2006/939/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Ιουλίου 2006, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων που κοινοποίησαν οι Κάτω Χώρες υπέρ της KG Holding NV (1).
 Η σχεδιασθείσα ενίσχυση αφορούσε μια ενίσχυση αναδιαρθρώσεως που οι Κάτω Χώρες ήθελαν να χορηγήσουν στην KG Holding NV με ένα ήδη εγκεκριμένο δάνειο διασώσεως και με μετοχοποίηση των τόκων του δανείου αυτού. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή κήρυξε ασύμβατο με την κοινή αγορά το μέτρο ενισχύσεως που είχε τη μορφή ενισχύσεως αναδιαρθρώσεως.
 Η Επιτροπή έκρινε επίσης ότι οι Κάτω Χώρες πρέπει να ανακτήσουν από την KG Holding NV και τη θυγατρική της Kliq BV το μέρος της ενισχύσεως το οποίο ως δάνειο διασώσεως μεταφέρθηκε από την KG Holding NV στην Kliq BV και μετατράπηκε σε εταιρικά μερίδια και ότι οι Κάτω Χώρες πρέπει να αναγγείλουν τις απαιτήσεις τους κατά της KG Holding NV και/ή της Kliq Reïntegratie στους συνδίκους των πτωχεύσεων των εταιριών αυτών.
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει, πρώτον, ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε σφάλματα εκτιμήσεως καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση είναι ανεπαρκώς αιτιολογημένη και αντίκειται στο άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ. Η Επιτροπή κακώς έκρινε ότι οι Κάτω Χώρες πρέπει να αναγγείλουν στους συνδίκους των πτωχεύσεων τις απαιτήσεις τους ποσού 35,75 εκατομμυρίων ευρώ κατά της KG Holding NV και της Kliq Reïntegratie. Είναι ασαφές αν στην προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή έκρινε σχετικά με την KG Holding NV ότι πρόκειται για παράνομη ενίσχυση ποσού 35,75 εκατομμυρίων ευρώ που οι Κάτω Χώρες πρέπει να ανακτήσουν ή αν πρόκειται για ενίσχυση διασώσεως που στην προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή ενέκρινε βάσει του σημείου 23, στοιχείο δ', των κοινοτικών κατευθυντηρίων γραμμών όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων (2). Περαιτέρω, στην απόφασή της της 16ης Δεκεμβρίου 2003 (3), η Επιτροπή είχε συμφωνήσει να διατεθεί το ποσό αυτό για τη χρηματοδότηση της απολύσεως μελών του προσωπικού και για την εξαγορά των περιττών συμβάσεων της Kliq Reïntegratie και μετά να εκκαθαριστεί η Kliq Reïntegratie.
 Δεύτερον ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή κακώς αποφάνθηκε επί της ολοσχερούς καταβολής των κατεχομένων από την KG Holding NV εταιρικών μεριδίων της Kliq BV μέσω συμψηφισμού της υποχρεώσεως της KG Holding NV με την απαίτηση της KG Holding NV κατά της Kliq BV βάσει της συμβάσεως δανείου. Τούτο δεν αποτέλεσε μέρος της αποφάσεως της 5ης Αυγούστου 2005 (4) με την οποία κινήθηκε η διαδικασία. H Επιτροπή ενήργησε κατά κατάχρηση των εξουσιών της και σε αντίθεση με το δικαίωμα άμυνας και το δικαίωμα ακροάσεως.
 Τρίτον, η Επιτροπή παρέλειψε να αποδείξει ότι η φερόμενη ενίσχυση δύναται να επηρεάσει δυσμενώς τον ανταγωνισμό και το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών, ή τουλάχιστον είναι ανεπαρκώς αιτιολογημένο αυτό που η Επιτροπή έκρινε εν προκειμένω.
 Τέταρτον, η Επιτροπή κακώς όρισε ότι οι Κάτω Χώρες πρέπει να ανακτήσουν από την KG Holding NV και την Kliq BV τη φερόμενη ενίσχυση ποσού 9,25 εκατομμυρίων ευρώ. Επίσης, η Επιτροπή κακώς έκρινε ότι οι Κάτω Χώρες πρέπει να ανακτήσουν από την KG Holding NV και/ή την Kliq Reïntegratie τη φερόμενη ενίσχυση 35,75 εκατομμυρίων ευρώ μέσω αναγγελίας στους συνδίκους των πτωχεύσεων των εν λόγω εταιριών. Με την πτώχευση της KG Holding NV, της Kliq Reïntegratie και της Kliq BV, η ανάκτηση των φερόμενων ενισχύσεων είναι εις το διηνεκές αδύνατη και εν πάση περιπτώσει είναι άσκοπη, υπό την έννοια ότι η ανάκτηση μέσω αναγγελίας στους συνδίκους των πτωχεύσεων των πιο πάνω εταιριών δεν είναι αναγκαία, και μάλιστα είναι εντελώς περιττή για να δοθεί τέλος στη νόθευση του ανταγωνισμού.
 Πέμπτον, η Επιτροπή κακώς αποφάνθηκε και έλαβε εσφαλμένη από νομικής απόψεως θέση επί μιας πιστωτικής διευκολύνσεως 17 εκατομμυρίων ευρώ την οποία οι Κάτω Χώρες είχαν παράσχει στην KG Holding NV κατά τη σύστασή της, η οποία χορηγήθηκε σύμφωνα με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων και η οποία δεν αποτελεί μέρος του μέτρου που εξετάζεται στην προσβαλλόμενη απόφαση.
 Τέλος, η Επιτροπή κακώς έκρινε ότι οι Κάτω Χώρες πρέπει να λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να ανακτήσουν από την KG Holding NV ποσό 9,25 εκατομμυρίων ευρώ, περιλαμβανομένων των τόκων από την ημερομηνία που οι επί μέρους δόσεις τέθηκαν στη διάθεση των αποδεκτών μέχρι την ημερομηνία της πραγματικής ανακτήσεώς τους. Η απαίτηση αυτή είναι αντίθετη με το εθνικό πτωχευτικό δίκαιο.
 (1) ΕΕ L 366, σ. 40.
 (2) ΕΕ 1999, C 288, σ. 2.
 (3) Ενίσχυση N 510/2003 — Ενίσχυση διασώσεως της Kliq Holding NV (ΕΕ 2004, C 33, σ. 8).
 (4) Κρατική ενίσχυση C-30/2005 (πρώην N 78/2004) — Ενίσχυση αναδιαρθρώσεως της KG Holding NV — Πρόσκληση για την υποβολή παρατηρήσεων σύμφωνα με το άρθρο 88, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ 2005, C 280, σ. 2).


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/69
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 9ης Οκτωβρίου 2013 — Wahlström κατά Frontex
 (Υπόθεση F-116/12) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτος υπάλληλος - Έκθεση αξιολογήσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Ετήσιος διάλογος με τον βαθμολογητή - Καθορισμός στόχων)
 2013/C 344/126
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Kari Wahlström (Espoo, Φινλανδία) (εκπρόσωπος: Σ. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενος: Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τη Διαχείριση της Επιχειρησιακής Συνεργασίας στα Εξωτερικά Σύνορα των Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Frontex) (εκπρόσωποι: H. Caniard και S. Vuorensola, επικουρούμενοι από τους A. Duron και D. Waelbroeck, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της εκθέσεως βαθμολογίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος και καταβολή χρηματικής ικανοποίησης.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Ο Κ. Wahlström φέρει τα δικαστικά του έξοδα, καθώς και εκείνα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για τη Διαχείριση της Επιχειρησιακής Συνεργασίας στα Εξωτερικά Σύνορα των Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) EE C 379 της 08.12.2012, σ. 39.


text:
 28.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/44
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Ιουλίου 2017 — Lackmann Fleisch- und Feinkostfabrik κατά EUIPO (медведь)
 (Υπόθεση T-432/16) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης медведь - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (EK) 207/2009])
 (2017/C 283/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Lackmann Fleisch- und Feinkostfabrik GmbH (Bühl, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Lingenfelser, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: P. Ivanov και D. Hanf)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 17ης Μαΐου 2016 (υπόθεση R 240/2016-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου медведь ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Lackmann Fleisch- und Feinkostfabrik GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 364 της 3.10.2016.


text:
 10.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/15
 Προσφυγή της 23ης Σεπτεμβρίου 2005 — UPC France κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-367/05)
 (2005/C 315/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: UPC France Holding B.V. (Schiphol-Rjk, Κάτω Χώρες) [Εκπρόσωποι: D. Powell, solicitor, Ν. Flandin, δικηγόρος]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής Κρατική ενίσχυση αριθ. 382/2004 — Γαλλία
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής Κρατική ενίσχυση αριθ. 382/2004 — Γαλλία, της 3ης Μαΐου 2005 (1), με την οποία διαπιστώνεται ότι η επιδότηση που χορηγήθηκε από τις γαλλικές αρχές για την κατασκευή και την εκμετάλλευση δικτύου τηλεπικοινωνιών υψηλής ταχύτητας στο έδαφος της περιφέρειας Limousin (DORSAL) δεν συνιστά ενίσχυση.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται πλείονες λόγους ακυρώσεως αντλούμενους από την παράβαση ουσιώδους τύπου καθώς και την παράβαση του κοινοτικού δικαίου.
 Όσον αφορά την παράβαση ουσιώδους τύπου, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή προσέβαλε τα διαδικαστικά δικαιώματά της καθόσον κακώς παρέλειψε να κινήσει την επίσημη διαδικασία εξετάσεως την οποία προβλέπουν το άρθρο 88, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ και το άρθρο 6 του κανονισμού 659/99 (2), η οποία θα της είχε επιτρέψει, ως ενδιαφερομένης, να διατυπώσει παρατηρήσεις προτού η Επιτροπή εκδώσει την απόφαση.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως που αντλείται από παράβαση του κοινοτικού δικαίου, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως θεωρώντας ότι το επίμαχο μέτρο δεν ενείχε στοιχεία ενισχύσεως διότι η επιδότηση είχε χορηγηθεί στο πλαίσιο αντισταθμίσεως δημόσιας υπηρεσίας και ότι πληρούνταν εν προκειμένω τα κριτήρια της αποφάσεως Altmark (3).
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα αμφισβητεί την προσβαλλόμενη απόφαση στο μέτρο που χαρακτηρίζει ως δημόσια υπηρεσία την υπηρεσία τηλεπικοινωνιών υψηλής ταχύτητας, ενώ ο ορισμός της δημόσιας υπηρεσίας στον τομέα των τηλεπικοινωνιών, όπως αυτός προκύπτει από την οδηγία περί «καθολικής υπηρεσίας», δεν καλύπτει παρά τις υπηρεσίες χαμηλής ταχύτητας.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, περαιτέρω, ότι, αν οι επίμαχες υποχρεώσεις θεωρούνταν ως εμπίπτουσες στην αποστολή δημόσιας υπηρεσίας, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει, η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως θεωρώντας ότι, στην πόλη της Λιμόζ έλειπε η ιδιωτική πρωτοβουλία και δεν υπήρχαν ανταγωνιστικές δυνάμεις. Υποστηρίζει, επίσης, ότι η διαδικασία που χρησιμοποιήθηκε για την επιλογή του επιχειρηματία στον οποίο ανατέθηκε η εκτέλεση της υποτιθέμενης αποστολής υπηρεσίας γενικού συμφέροντος δεν επέτρεψε να επιλεγεί ο υποψήφιος που ήταν ικανός να παράσχει την εν λόγω υπηρεσία με το μικρότερο κόστος για την τοπική αυτοδιοίκηση. Εν πάση περιπτώσει, κατά την προσφεύγουσα, όσον αφορά την πόλη της Λιμόζ, η δημόσια επιδότηση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί ως αντιστάθμιση για την εκτέλεση αποστολής δημόσιας υπηρεσίας και, ως εκ τούτου, η νομολογία Almark δεν μπορεί να τύχει εν προκειμένω εφαρμογής.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα επικαλείται επίσης ουσιώδεις διαδικαστικές παρατυπίες στη διαδικασία της κατά παραχώρηση αναθέσεως αποστολής δημόσιας υπηρεσίας, παρατυπίες οι οποίες δημιούργησαν ανισότητα μεταξύ των δυνητικών υποψηφίων για την ανάθεση της δημόσιας υπηρεσίας.
 Ο τελευταίος λόγος που προβάλλει η προσφεύγουσα αντλείται από ανεπαρκή αιτιολογία, καθόσον η Επιτροπή δεν εξήγησε τους λόγους για τους οποίους εξέτασε την περιφέρεια Limousin στο σύνολό της χωρίς να λάβει υπόψη της τις ιδιαιτερότητες των αστικών περιοχών οι οποίες, όπως η πόλη της Λιμόζ, αποτελούσαν πραγματικούς θύλακες ανταγωνισμού εντός της περιφέρειας, ούτε τους λόγους για τους οποίους ουδέποτε αναφέρθηκε, στην προσβαλλόμενη απόφαση, στο γεγονός ότι στη Λιμόζ υπήρχε το δίκτυο της προσφεύγουσας.
 (1) C(2005)1170 τελικό.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83 της 27.03.1999, σ. 1).
 (3) Απόφαση C-280/00 της 24ης Ιουλίου 2003, Συλλογή 2003, σ. Ι-7747.


text:
C 144/22 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 15.6.2002
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- εμπο ́δια ο ́σον αφορα ́ τις αιτη ́σεις καταχωρι ́σεως κοινοτικου ́
 βαλε το Gerechtshof (Douanekamer) te Amsterdam με ση ́ματος υπ' αριθ. 000139527, 000119552, 000206789,
 απο ́φαση της 2ας Απριλι ́ου 2002 στην υπο ́θεση 000206698 καθω ́ς και 000206870·
 Ηοοgenboom Production Ltd. κατα ́ Ιnspecteur Belas-
 tingdienst/Douanedistrict Rotterdam
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του δευ ́τερου τμη ́ματος προσφυ-
 γω ́ν της 14ης Φεβρουαρι ́ου 2002 στις υποθε ́σεις R 0237/
 (Υπο ́θεση C-134/02) 1999-2, R 0238/1999-2, R 0239/1999-2, R 0240/1999-
 2, R 0241/1999-2·
 (2002/C 144/37)
 — να καταδικα ́σει την αναιρεσει ́ουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Με απο ́φαση της 2ας Απριλι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 10 Απριλι ́ου 2002, το Gerechtshof (Douanekamer) te
 Amsterdam, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Ηοοgenboom Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Production Ltd. και Ιnspecteur Belastingdienst/Douanedistrict
 Rotterdam που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος: — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β', του
 κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94 (2) του Συμβουλι ́ου: το Πρωτοδικει ́ο
 Το ερω ́τημα ει ́ναι πανομοιο ́τυπο με αυτο ́ της υποθε ́σεως C-133/ δεν εξετα ́ζει, στην απο ́φαση ́ του, το συνολικο ́ ση ́μα για το
 02 (1). οποι ́ο ζητει ́ται καταχω ́ριση, αλλα ́ προβαι ́νει σε αποσπασμα-
 τικη ́ εξε ́ταση μη κρι ́σιμων για καταχω ́ριση αντικειμε ́νων.
 (1) Βλε ́πε σελι ́δα 21 της παρου ́σας Εφημερι ́δας.
 — Εσφαλμε ́νη εκτι ́μηση και παρα ́βαση των γενικω ́ν κανο ́νων της
 λογικη ́ς: τα πραγματικα ́ περιστατικα ́ και τα αποδεικτικα ́ με ́σα
 που το Πρωτοδικει ́ο ρητω ́ς αγνο ́ησε, που αφορου ́ν μο ́νον την
 αρχικη ́ διακριτικη ́ ικανο ́τητα, εκτιμη ́θηκε ο ́τι αφορου ́ν μο ́νον
 τη διακριτικη ́ ικανο ́τητα που προκυ ́πτει απο ́ τη χρη ́ση, και ως
 εκ του ́του παραβια ́ζουν τους κανο ́νες της λογικη ́ς. Αλλα ́
 ακο ́μη και στην περι ́πτωση των πραγματικω ́ν περιστατικω ́ν
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως της Mag Instrument, Inc. που υποβλη ́- και αποδεικτικω ́ν με ́σων, για τα οποι ́α δεν μπορει ́ να
 θηκε στις 11 Απριλι ́ου 2002 κατα ́ της αποφα ́σεως του αποκλειστει ́ ο ́τι αφορου ́ν μεταξυ ́ α ́λλων και τη διακριτικη ́
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο τμη ́μα) ικανο ́τητα που προκυ ́πτει απο ́ τη χρη ́ση, πολλα ́ συνηγορου ́ν
 της 7ης Φεβρουαρι ́ου 2002, στην υπο ́θεση T-88/00, Mag υπε ́ρ του ο ́τι η διακριτικη ́ ικανο ́τητα δεν προκυ ́πτει μο ́λις
 Instrument, Inc. κατα ́ Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο απο ́ τη χρη ́ση, αλλα ́ υφι ́στατο η ́δη εξ αρχη ́ς. Ει ́ναι δεδομε ́νο
 της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) ο ́τι μο ́νον ́ενα καλο ́ σχε ́διο αποτελει ́ αντικει ́μενο απομι-
 μη ́σεων.
 (Υπο ́θεση C-136/02 P)
 — Παρα ́βαση του δικαιω ́ματος α ́μυνας (α ́ρθρο 6, παρα ́γρα-
 (2002/C 144/38) φος 2, ΕΚ, σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 6 ΕΣ∆Α, α ́ρθρο 41,
 παρα ́γραφος 2, πρω ́τη περι ́πτωση του Χα ́ρτη των ∆ικαιωμα ́-
 των του Ανθρω ́που της Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης): το Πρωτοδικει ́ο
 ουδο ́λως εξε ́τασε τη μεγα ́λη ποικιλι ́α που προκυ ́πτει απο ́
 Η Mag Instrument, Inc., εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Αlexander τα πραγματικα ́ περιστατικα ́ και τα αποδεικτικα ́ με ́σα της
 Nette, Dr. jur. Guntram Rahn, Wedig von der Osten-Sacken, αναιρεσει ́ουσας και προφανω ́ς δεν αξιολο ́γησε δεο ́ντως το
 LL.M. και Ηοlger Stratmann του δικηγορικου ́ γραφει ́ου προσκομισθε ́ν υλικο ́ ο ́σον αφορα ́ την αρχικη ́ διακριτικη ́
 Ηοffmann Eitle στο Μο ́ναχο, υπε ́βαλε, στις 11 Απριλι ́ου 2002, ικανο ́τητα.
 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, αι ́τηση
 αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ-
 κω ́ν Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο τμη ́μα) της 7ης Φεβρουαρι ́ου 2002, — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β', του
 στην υπο ́θεση T-88/00, Mag Instrument, Inc. κατα ́ Γραφει ́ου κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94: το Πρωτοδικει ́ο ́εκρινε εσφαλμε ́νως
 εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια ο ́τι η εμπορικη ́ πρακτικη ́, η ́τοι η πραγματικη ́ αντι ́ληψη απο ́
 και υποδει ́γματα) (1). τους εμπορικου ́ς κυ ́κλους, δεν ́επρεπε να εκτιμηθει ́ στο
 πλαι ́σιο του α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β', αλλα ́,
 αποκλειστικα ́, στο πλαι ́σιο του α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 3.
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — να αναιρε ́σει την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ- — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β', του
 κω ́ν Κοινοτη ́των της 7ης Φεβρουαρι ́ου 2002 στην υπο ́θεση κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94: το Πρωτοδικει ́ο παρε ́λειψε να
 T-88/00, αναγνωρι ́ζοντας ο ́τι, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 7 του εξετα ́σει το ́διο,
 ι αν το σχη ́μα ει ́ναι πρα ́γματι συνηθισμε ́νο,
 κανονισμου ́ για το κοινοτικο ́ ση ́μα, δεν υφι ́στανται απο ́λυτα ο ́πως ́εκρινε, αν ο καταναλωτη ́ς ́εχει συνηθι ́σει το η ́δη
 ---pagebreak--- 15.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 144/23
 καταχωρισθε ́ν σχη ́μα, αν αυτο ́ απαντα ́ ου ́τως η ́ α ́λλως στο προβλεπο ́μενους για το επι ́δομα αιτου ́ντος εργασι ́α με βα ́ση
 εμπο ́ριο και αν η φυ ́ση των σημα ́των επηρεα ́ζει την αντι ́ληψη το εισο ́δημα του ενδιαφερομε ́νου, σε α ́τομο που βρι ́σκεται
 των σημα ́των απο ́ τους οικει ́ους εμπορικου ́ς κυ ́κλους. στην κατα ́σταση του εφεσει ́οντος στην παρου ́σα υπο ́θεση;
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β', του
 κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94: το Πρωτοδικει ́ο θε ́τει υπερβολικα ́
 υψηλε ́ς απαιτη ́σεις ο ́σον αφορα ́ τη διακριτικη ́ ικανο ́τητα. (1) Κανονισμο ́ς περι ́ της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των εργαζομε ́νων στο
 εσωτερικο ́ της Κοινο ́τητας (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/001, σ. 33).
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β', του (2) Οδηγι ́α περι ́ καταργη ́σεως των περιορισμω ́ν στη διακι ́νηση και στη
 διαμονη ́ των εργαζομε ́νων των κρατω ́ν μελω ́ν και των οικογενειω ́ν
 κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94: το Πρωτοδικει ́ο θε ́τει εσφαλμε ́νες
 τους στο εσωτερικο ́ της Κοινο ́τητας (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/001, σ. 43).
 και μη προβλεπο ́μενες απο ́ τον νο ́μο απαιτη ́σεις ο ́σον αφορα ́
 τη διακριτικη ́ ικανο ́τητα, καθο ́σον κρι ́νει, χωρι ́ς να υφι ́στανται
 συναφω ́ς ενδει ́ξεις, ο ́τι «η ποικιλι ́α του σχεδι ́ου» που θεωρει ́
 ο ́τι υφι ́σταται και η εξοικει ́ωση των εμπορικω ́ν κυ ́κλων με
 σχη ́ματα που αντιστοιχου ́ν στα υπο ́ κρι ́ση, επηρεα ́ζουν τη
 διακριτικη ́ ικανο ́τητα.
 (1) μη δημοσιευθει ́σα ακο ́μη στη Συλλογη ́.
 (2) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλι ́ου για το κοινοτικο ́ ση ́μα (ΕΕ
 L 11 της 14.1.1994, σ. 1).
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Ηοuse of Lords με δια ́ταξη της 17ης ∆εκεμβρι ́ου
 2001 στην υπο ́θεση Regina κατα ́ Minister of Agriculture,
 Fisheries and Food (Υπουργει ́ου Γεωργι ́ας, Αλιει ́ας και
 Τροφι ́μων), Εx parte: S. Ρ. Anastasiou (Pissouri) Limited
 κ.λπ., Παρεμβαι ́νουσες: Cypfruvex (UK) Ltd και Cypfruvex
 Fruit and Vegetable (Cypfruvex) Entreprises Ltd
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́βα-
 λαν οι Social Security Commissioners με δια ́ταξη της
 28ης Μαρτι ́ου 2002 στην υπο ́θεση Brian Francis Collins
 (Υπο ́θεση C-140/02)
 κατα ́ Secretary of State for Work and Pensions
 (Υπο ́θεση C-138/02) (2002/C 144/40)
 (2002/C 144/39)
 Με δια ́ταξη της 17ης ∆εκεμβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Με δια ́ταξη της 28ης Μαρτι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 16 Απριλι ́ου 2002, το Ηοuse of Lords, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 12 Απριλι ́ου 2002, το Social Security Commissioners, στο Regina κατα ́ Minister of Agriculture, Fisheries and Food
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Brian Francis Collins και Secretary (Υπουργει ́ου Γεωργι ́ας, Αλιει ́ας και Τροφι ́μων), Εx parte:
 of State for Work and Pensions που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ S. Ρ. Anastasiou (Pissouri) Ltd κ.λπ., Παρεμβαι ́νουσες: Cypfruvex
 απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των (UK) Ltd και Cypfruvex Fruit and Vegetable (Cypfruvex)
 εξη ́ς ερωτημα ́των: Entreprises Ltd, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́-
 ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των ακο ́λουθων
 ερωτημα ́των:
 1. Ει ́ναι εργαζο ́μενος ́ενα α ́τομο που βρι ́σκεται στην κατα ́σταση
 του εφεσει ́οντος στην παρου ́σα υπο ́θεση υπο ́ την ́εννοια
 του κανονισμου ́ 1612/68 (1) του Συμβουλι ́ου, της 1. Ει ́ναι δυνατο ́ν, στην περι ́πτωση εσπεριδοειδω ́ν καταγωγη ́ς
 15ης Οκτωβρι ́ου 1968; τρι ́της χω ́ρας τα οποι ́α απεστα ́λησαν σε α ́λλη τρι ́τη χω ́ρα,
 να πληρου ́ται η ειδικη ́ προϋπο ́θεση περι ́ αναγραφη ́ς του
 2. Αν η απα ́ντηση στο ερω ́τημα 1 ει ́ναι αρνητικη ́, ́εχει ́ενα ενδεδειγμε ́νου ση ́ματος καταγωγη ́ς επι ́ της συσκευασι ́ας
 α ́τομο που βρι ́σκεται στην κατα ́σταση του εφεσει ́οντος συ ́μφωνα με το σημει ́ο 16.1 του παραρτη ́ματος IV Α της
 στην παρου ́σα υπο ́θεση δικαι ́ωμα να διαμε ́νει στο Ηνωμε ́νο οδηγι ́ας 77/93/ΕΟΚ, νυν οδηγι ́ας 2000/29/ΕΚ (1), μο ́νο
 Βασι ́λειο δυνα ́μει της οδηγι ́ας 68/360 (2) του Συμβουλι ́ου, στη χω ́ρα καταγωγη ́ς η ́ ει ́ναι δυνατο ́ν εναλλακτικω ́ς η
 της 15ης Οκτωβρι ́ου 1968; προϋπο ́θεση αυτη ́ να πληρου ́ται και στην α ́λλη τρι ́τη χω ́ρα;
 3. Αν οι απαντη ́σεις στα ερωτη ́ματα 1 και 2 ει ́ναι αρνητικε ́ς,
 επιτα ́σσει κα ́ποια δια ́ταξη η ́ αρχη ́ του ευρωπαϊκου ́ κοινοτικου ́ 2. Πρε ́πει η επι ́σημη δη ́λωση σχετικα ́ με τη χω ́ρα καταγωγη ́ς που
 δικαι ́ου την καταβολη ́ παροχη ́ς κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως, οι απαιτει ́ται για καρπου ́ς που αναφε ́ρονται στα σημει ́α 16.2
 ο ́ροι χορηγη ́σεως της οποι ́ας ει ́ναι παρο ́μοιοι προς τους ́εως 16.4 της οδηγι ́ας 2000/29/ΕΚ να συντα ́σσεται απο ́ τις


text:
 26.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/48
 Προσφυγή της 22ας Νοεμβρίου 2007 — Centre d'Étude et de Valorisation des Algues κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-428/07)
 (2008/C 22/90)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Centre d'Étude et de Valorisation des Algues (Pleubian, Γαλλία) (εκπρόσωπος: J.-M. Peyrical, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 κυρίως, να διαπιστώσει το παράτυπο της διαδικασίας και την παραβίαση της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως και, συνεπώς, να ακυρώσει το χρεωστικό σημείωμα αριθ. 3240908670 της Επιτροπής, της 20ής Σεπτεμβρίου 2007, και να υποχρεώσει την τελευταία να προβεί στην καταβολή του ποσού του εν λόγω χρεωστικού σημειώματος προς το CEVA·
 —
 επικουρικώς, να αναγνωρίσει ότι τα λάθη που διαπιστώνει η έκθεση ελέγχου δεν είναι τόσο σοβαρά ώστε να μπορεί να τύχει εφαρμογής το άρθρο 3.5 του παραρτήματος ΙΙ της συμβάσεως, να ακυρώσει το χρεωστικό σημείωμα 3240908670 της Επιτροπής της 20ής Σεπτεμβρίου 2007 καθόσον με αυτό ζητείται η επιστροφή του συνόλου των ποσών που καταβλήθηκαν στο CEVA στο πλαίσιο της συμβάσεως SEAHEALTH και να υποχρεώσει την Επιτροπή να προβεί στην καταβολή του ποσού του εν λόγω χρεωστικού σημειώματος προς το CEVA·
 —
 τελείως επικουρικώς, να ορίσει πραγματογνώμονα με αποστολή: να επανεξετάσει τη μέθοδο υπολογισμού του CEVA όσον αφορά τον χρόνο που αφιερώθηκε στα σχέδια· να εφαρμόσει τη μέθοδο αυτή στη σύμβαση SEAHEALTH και στις πραγματικές δαπάνες που εμφανίζονται στις καταστάσεις δαπανών· να προσδιορίσει, σε ποσοστό, την απόκλιση μεταξύ του ποσού των λαθών καταχωρίσεως του χρόνου εργασίας όπως αυτό παρουσιάζεται από την Επιτροπή και του ποσού καταχωρίσεως του χρόνου αυτού σύμφωνα με τη μέθοδο υπολογισμού που θα εφαρμόζεται εφεξής στο CEVA· να προβεί σε εκτίμηση του χρόνου εργασίας που ήταν άμεσα αναγκαίος για την υλοποίηση των αποστολών του CEVA στο πλαίσιο της συμβάσεως SEAHEALTH· να αποφανθεί κατά πόσον αυτός ο πραγματικός χρόνος εραγσίας για την υλοποίηση των αποστολών αυτών μπορούσε να είναι βραχύτερος των 7 092,88 ωρών τις οποίες το CEVA θεώρησε ως άμεσα αναγκαίο χρόνο εργασίας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή, το προσφεύγον ζητεί την ακύρωση του χρεωστικού σημειώματος με το οποίο η Επιτροπή ζήτησε την επιστροφή του συνόλου των προκαταβολών που καταβλήθηκαν στο προσφεύγον στο πλαίσιο της συμβάσεως SEAHEALTH αριθ. QLK1-CT-2002-02433, σχετικής με το σχέδιο «Τρόφιμα, διατροφή και υγεία», που εντάσσεται στην κεντρική δράση «Ποιότητα ζωής και διαχείριση των έμβιων πόρων» (1).
 Προς στήριξη της προσφυγής του, το προσφεύγον προβάλλει λόγο αντλούμενο από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, καθόσον η Επιτροπή, κατά παραβίαση της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως, στήριξε το αίτημα επιστροφής στις καταστάσεις χρόνου εργασίας και στα συμπεράσματα της OLAF, των οποίων το προσφεύγον δεν έλαβε γνώση.
 Επικουρικώς, το προσφεύγον αμφισβητεί την εκ μέρους της Επιτροπής εφαρμογή του άρθρου 3.5 του παραρτήματος ΙΙ και τη διαπίστωση της Επιτροπής ότι τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως ήταν επαρκώς σοβαρά ώστε να επικαλεστεί την έννοια της σοβαρής οικονομικής πλημμέλειας που δικαιολογεί πλήρη επιστροφή των προκαταβολών.
 (1) Πέμπτο πρόγραμμα-πλαίσιο δράσεων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 1998-2002.


text:
 26.5.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 117/35
 Προσφυγή της 19ης Μαρτίου 2007 — Μ κατά ΕΟΑΦ
 (Υπόθεση F-23/07)
 (2007/C 117/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Μ (Broxbourne, Ηνωμένο Βασίλειο) (Εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι)
 Καθού: Eυρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMEA)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρωθεί η απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 2006 με την οποία ο εκτελεστικός διευθυντής του ΕΟΑΦ απέρριψε το αίτημα του προσφεύγοντος να επιληφθεί της περιπτώσεώς του η Επιτροπή Αναπηρίας·
 —
 να υποχρεωθεί ο ΕΟΑΦ να καταβάλει στον προσφεύγοντα το ποσό των 100 000 ευρώ ως αποζημίωση για υπηρεσιακά πταίσματα·
 —
 να καταδικαστεί το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Στις 17 Μαρτίου 2005, ο προσφεύγων, έκτακτος υπάλληλος του ΕΟΑΦ υπήρξε θύμα εργατικού ατυχήματος λόγω του οποίου κατέστη ανίκανος προς άσκηση εργασίας. Στις 14 Φεβρουαρίου 2006, ο προσφεύγων πληροφορήθηκε ότι η σύμβασή του δεν θα ανανεωνόταν πέραν της 15ης Οκτωβρίου 2006. Το αίτημά του να υποβληθεί η περίπτωσή του στην κρίση της Επιτροπής Αναπηρίας απορρίφθηκε.
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει, ιδίως, παράβαση του άρθρου 31, πρώτο εδάφιο, και του άρθρου 33, πρώτο εδάφιο, του καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού (ΚΛΠ) όπως έχουν ερμηνευθεί από το Πρωτοδικείο Δημόσιας Διοίκησης στην απόφασή του της 16ης Ιανουαρίου 2007, F-119/05, Gesner κατά ΓΕΕΑ, που δεν έχει εισέτι δημοσιευθεί στη Συλλογή.


text:
 4.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 253/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 22ας Μαΐου 2014 — Plásticos Españoles, SA (ASPLA) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-35/12 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά των πλαστικών βιομηχανικών σάκων - Ενιαία και διαρκής παράβαση))
 2014/C 253/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Plásticos Españoles, SA (ASPLA) (εκπρόσωποι: E. Garayar Gutiérrez, M. Troncoso Ferrer και E. Abril Fernández, abogados)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castilla Contreras και F. Castillo de la Torre)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 16ης Νοεμβρίου 2011, T-76/06, ASPLA κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε αίτημα περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2005) 4634 τελικό της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 2005, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] (Υπόθεση COMP/F/38.354 — Βιομηχανικοί σάκοι), με αντικείμενο σύμπραξη στην αγορά πλαστικών βιομηχανικών σάκων, καθώς και, επικουρικώς, αίτημα περί μειώσεως του επιβληθέντος στην ASPLA προστίμου.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Plásticos Españoles SA (ASPLA) στα δικαστικά έξοδα της κατ’ αναίρεση δίκης.
 (1) ΕΕ C 89 της 24.3.2012.


text:
C 21/34 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 24.1.2004
 1) Απορρίπτει την προσφυγή. ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 της 15ης Οκτωβρίου 2003
 (1) ΕΕ C 289 της 23.11.2002.
 στην υπόθεση T-372/02: Internationaler Hilfsfonds eV κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Συνεργασία για την ανάπτυξη — Υπηρεσία Ανθρωπιστι-
 κής Βοήθειας της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΥΑΒΕΚ) —
 Σύμβαση-πλαίσιο εταιρικής σχέσης για τη συγχρηματο-
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ δότηση δράσεων ασκουμένων από ΜΚΟ — Απόρριψη
 της υποψηφιότητας του προσφεύγοντος — Προσφυγή
 ακυρώσεως — Απαράδεκτη»)
 της 27ης Νοεμβρίου 2003
 στην υπόθεση T-348/02: Quick restaurants SA κατά Γρα- (2004/C 21/73)
 φείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς
 (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 («Κοινοτικό σήμα — Σήμα αποτελούμενο από τη λέξη
 QUICK — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Περιγραφικός
 χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του
 κανονισμού (ΕΚ) 40/94 — Μερική μη αποδοχή καταχω-
 ρίσεως») Στην υπόθεση T-372/02, Internationaler Hilfsfonds eV, με έδρα
 το Rosbach (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον Η. Kaltenecker,
 δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσω-
 (2004/C 21/72)
 ποι: M. Wilderspin και S. Fries), με την οποία ζητήθηκε, πρώτον,
 να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής της 22ας Οκτωβρίου
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) 2002 για την απόρριψη της αιτήσεως της προσφεύγουσας να
 υπογραφεί σύμβαση-πλαίσιο εταιρικής σχέσεως με την Υπηρεσία
 Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΥΑΒΕΚ),
 δεύτερον, να υποχρεωθεί η Επιτροπή είτε να αποκαταστήσει την
 προσφεύγουσα στην κατάσταση που αυτή βρισκόταν το 1996
 Στην υπόθεση T-348/02, Quick restaurants SA, με έδρα τις όταν υπέβαλε την αίτησή της για υπογραφή συμβάσεως-πλαισίου
 Βρυξέλλες (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τον L. Van Bunnen, εταιρικής σχέσεως είτε, επικουρικώς, να κληθεί η προσφεύγουσα
 δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Γραφείου να υπογράψει την ισχύουσα σήμερα σύμβαση-πλαίσιο εταιρικής
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέσεως και, τρίτον, να υποχρεωθεί η Επιτροπή να επιστρέψει στην
 σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: A. Rassat και προσφεύγουσα τα έξοδα τα σχετικά με την καταγγελία της
 S. Laitinen), με αντικείμενο την μερική ακύρωση της αποφάσεως στον Ευρωπαίο ∆ιαμεσολαβητή, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα),
 του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως συγκείμενο από την P. Lindh, Πρόεδρο, και τους R. García-
 στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και Valdecasas και J. D. Cooke, δικαστές, γραμματέας: H. Jung,
 υποδείγματα) της 17ης Σεπτεμβρίου 2002 (υπόθεση R 1117/ εξέδωσε στις 15 Οκτωβρίου 2003, διάταξη με το ακόλουθο
 2000-2) αφορώσας την καταχώριση της λέξεως QUICK ως διατακτικό:
 κοινοτικού σήματος, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο
 από τους V. Tiili, Πρόεδρο, P. Mengozzi και Μ. Βηλαρά,
 δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε
 στις 27 Νοεμβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη στο σύνολό της.
 1) Απορρίπτει την προσφυγή. 2) Η προσφεύγουσα φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα καθώς
 και αυτά της Επιτροπής.
 2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 31 της 8.2.2003.
 (1 ) ΕΕ C 31 της 8.2.2003.


text:
28 . 6 . 97 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 199/19
 Διαγραφή της υποθέσεως C-187/95 ( 1 ) Διαγραφή της υποθέσεως C-363/95 ( 1 )
 (97/C 199/39) (97/C 199/43 )
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997, o Πρόεδρος του Δικα Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-187/95 : (αίτηση του Pretura circon γραφή της υποθέσεως C-363/95 : (αίτηση του Pretura cir
 dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση condariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Angelo έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά
 Deodati και Aldo Luchini . Giuseppe Tancredi.
 (') ΕΕ αριθ . C 208 της 12 . 8 . 1995 . 0 ) ΕΕ αριθ . C 16 της 20. 1 . 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-331/95 ( 1 ) Διαγραφή της υποθέσεως C-377/95 ( 1 )
 (97/C 199/40 (97/C 199/44)
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Πρόεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997, o Πρόεδρος του Δικα
 γραφή της υποθέσεως C-331/95 : (αίτηση του Pretura circon στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 dariale di Roma , sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση γραφή της υποθέσεως C-377/95 : (αίτηση του Pretura cir
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Giuseppe condariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την
 Piccolo . έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ): Ποινική δίκη κατά
 Tersilio Onorati .
 (') ΕΕ αριθ . C 333 της 9. 12. 1995.
 ( · ) ΕΕ αριθ. C 31 της 3 . 2. 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-332/95 (')
 (97/C 199/41 ) Διαγραφή της υποθέσεως C-378/95 ( 1 )
 (97/C 199/45 )
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Πρόεδρος του Δικα
 γραφή της υποθέσεως C-332/95: (αίτηση του Pretura circon στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση γραφή της υποθέσεως C-378/95 : (αίτηση του Pretura cir
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Mario condariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την
 Corbo κ.λπ .
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ): Ποινική δίκη κατά
 Palma Mariulli .
 (') ΕΕ αριθ . C 333 της 9. 12. 1995 .
 C ) ΕΕ αριθ. C 31 της 3 . 2. 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-342/95 ( ! )
 (97/C 199/42) Διαγραφή της υποθέσεως C-l/96 SA (')
 (97/C 199/46)
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-342/95 : (αίτηση του Pretura circon Με διάταξη της 24ης Απριλίου 1997 , o Πρόεδρος του
 dariale di Roma , sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Miranda διαγραφή της υποθέσεως C-l /96 SA: Must Intérim SA κατά
 Viola . Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ( · ) ΕΕ αριθ . C 333 της 9 . 12 . 1995 . C ) ΕΕ αριθ . C 269 της 14. 9 . 1996.


text:
 5.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/32
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 22ας Μαΐου 2008 — Radio Regenbogen Hörfunk in Baden κατά ΓΕΕΑ (RadioCom)
 (Υπόθεση T-254/06) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος RadioCom - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2008/C 171/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Radio Regenbogen Hörfunk in Baden Geschäftsfürhungs-GmbH (Μανχάιμ, Γερμανία) (εκπρόσωπος: W. Göpfert, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Ιουλίου 2006 (υπόθεση R 1266/2005–1) σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος RadioCom ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει την Radio Regenbogen Hörfunk in Baden Geschäftsführungs-GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 261 της 28.10.2006.


text:
 30.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 237/16
 Προσφυγή της 18ης Ιουλίου 2006 — Τσιριμώκος κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-76/06)
 (2006/C 237/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ιωάννης Τσιριμώκος (Senningerberg, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: J. Choucroun, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 25ης Οκτωβρίου 2005 που επικυρώθηκε στις 19 Απριλίου 2006·
 —
 να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων, μόνιμος υπάλληλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από 1ης Μαΐου 1981, ζήτησε, με αίτηση της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, να εργάζεται με μειωμένο ωράριο για την προετοιμασία της συνταξιοδοτήσεώς του, δυνάμει του άρθρου 55α του ΚΥΚ και του άρθρου 4 του παραρτήματος IV bis του ΚΥΚ. Κατά τον υπολογισμό του ποσοστού του βασικού μισθού που εδικαιούτο ο προσφεύγων, η διοίκηση δεν έλαβε υπόψη της τα συντάξιμα έτη που είχε συμπληρώσει ο προσφεύγων προτού προσληφθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων επικαλείται τρεις λόγους αντλούμενους:
 —
 ο πρώτος, από την παράβαση του άρθρου 2 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ·
 —
 ο δεύτερος, από την παράβαση του καθήκοντος αρωγής·
 —
 ο τρίτος, από την παράβαση του καθήκοντος προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.


text:
 21.6.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 158/27
 Προσφυγή της 31ης Μαρτίου 2008 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-42/08)
 (2008/C 158/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (Εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αναγνώριση του γεγονότος ότι η αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αγκόλα απέστειλε διά τηλεομοιοτυπίας στις 18 Μαρτίου 2002 υπηρεσιακό σημείωμα, με ημερομηνία 18 Μαρτίου 2002, απευθυνόμενο στον προσφεύγοντα κάνοντας χρήση τηλεφωνικής συσκευής την οποία δεν ήλεγχε και η οποία δεν βρισκόταν στη διάθεση του προσφεύγοντος, αναγνώριση της ελλείψεως νομιμότητας αυτού του γεγονότος και καταδίκη της καθής στην καταβολή ποσού 100 000 ευρώ ως αποζημιώσεως.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 ακύρωση της καθ' οιονδήποτε τρόπο διατυπωμένης αποφάσεως περί απορρίψεως της αιτήσεως με ημερομηνία 8 Μαρτίου 2007
 —
 ακύρωση, εφόσον απαιτείται, της καθ' οιονδήποτε τρόπο διατυπωμένης αποφάσεως περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως με ημερομηνία 10 Σεπτεμβρίου 2007
 —
 ακύρωση, εφόσον απαιτείται, του υπηρεσιακού σημειώματος της 9ης Ιανουαρίου 2008
 —
 διαπίστωση του γεγονότος ότι η αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αγκόλα απέστειλε στις 18 Μαρτίου 2002 δια τηλεομοιοτυπίας, κάνοντας χρήση τηλεφωνικής συσκευής, ο αριθμός τηλεφώνου και τηλεομοιοτυπίας της οποίας είναι +39.0833.54xxxx, υπηρεσιακό σημείωμα φέρον ημερομηνία 18 Μαρτίου 2002 και απευθυνόμενο στον προσφεύγοντα, και διαπίστωση και αναγνώριση της ελλείψεως νομιμότητας του γεγονότος αυτού
 —
 καταδίκη της καθής και επιδίκαση υπέρ του προσφεύγοντος, ως αποζημίωση για τη ζημία που αυτός υπέστη και συνδέεται με το γενεσιουργό γεγονός στο οποίο οφείλεται η ως άνω ζημία, του ποσού των 100 000 ευρώ ή ανώτερου ή κατώτερου ποσού κατά δικαία και επιεική κρίση του Δικαστηρίου, προσαυξημένου με τους τόκους βάσει επιτοκίου ύψους 10 % ετησίως και ετήσια κεφαλαιοποίηση από της ημερομηνίας υποβολής της αιτήσεως στις 8 Μαρτίου 2007 και μέχρις ικανοποιήσεως
 —
 καταδίκη της καθής στην καταβολή υπέρ του προσφεύγοντος όλων των δικαστικών εξόδων, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται τα έξοδα που αφορούν τη σύνταξη πραγματογνωμοσύνης η οποία θα λάβει χώρα ενδεχομένως προκειμένου να διαπιστωθεί η συνδρομή των προϋποθέσεων για την καταδίκη της καθής στην καταβολή των προαναφερθέντων ποσών στον προσφεύγοντα καθώς, εν γένει, και οποιουδήποτε άλλου γεγονότος συναφούς προς την εκδοθησόμενη απόφαση επί της de qua υποθέσεως.


text:
 25.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 199/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 26ης Ιουνίου 2007 [αίτηση του VAT and Duties Tribunal, London (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Hutchison 3G UK Ltd, mmO2 plc, Orange 3G Ltd, T-Mobile (UK) Ltd, Vodafone Group Services Ltd κατά Commissioners of Customs & Excise
 (Υπόθεση C-369/04) (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Πράξεις υποκείμενες στον φόρο - Έννοια του όρου «οικονομική δραστηριότητα» - Άρθρο 4, παράγραφος 2 - Χορήγηση αδειών για την εκμετάλλευση συγκεκριμένου τμήματος του φάσματος ραδιοσυχνοτήτων, το οποίο προορίζεται για τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες)
 (2007/C 199/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 VAT and Duties Tribunal, London
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Hutchison 3G UK Ltd, mmO2 plc, Orange 3G Ltd, T-Mobile (UK) Ltd, Vodafone Group Services Ltd
 κατά
 Commissioners of Customs & Excise
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — VAT and Duties Tribunal, London — Ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφοι 1, 2 και 5, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ: Έκτη οδηγία του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Έννοια του όρου «οικονομική δραστηριότητα» — Δραστηριότητες ή πράξεις που πραγματοποιεί, ως δημόσια εξουσία, οργανισμός δημοσίου δικαίου — Κατανομή συχνοτήτων, κατόπιν δημοπρασίας, σε εταιρίες κινητής τηλεφωνίας
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 2, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχει την έννοια ότι η χορήγηση αδειών όπως οι άδειες για κινητές επικοινωνίες τρίτης γενιάς, τις λεγόμενες UMTS, από την εθνική ρυθμιστική αρχή που είναι αρμόδια για την εκχώρηση των συχνοτήτων, κατόπιν δημοπρασίας των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού, δεν συνιστά οικονομική δραστηριότητα κατά την έννοια της διάταξης αυτής και συνεπώς δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής.
 (1) ΕΕ C 273 της 6.11.2004.


text:
 6.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/7
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunalul Sibiu (Ρουμανία) στις 6 Μαρτίου 2017 — Liviu Petru Lupean και Oana Andreea Lupean κατά OTP BAAK NYRT, εκπροσωπούμενης από την OTPBANK SA, εκπροσωπούμενης από το Sucursala Sibiu, και OTP BAAK NYRT, εκπροσωπούμενης από την OTPBANK SA
 (Υπόθεση C-119/17)
 (2017/C 178/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunalul Sibiu
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες: Liviu Petru Lupean και Oana Andreea Lupean
 Εναγόμενες: OTP BAAK NYRT, εκπροσωπούμενη από την OTPBANK SA, εκπροσωπούμενη από το Sucursala Sibiu, και OTP BAAK NYRT, εκπροσωπούμενη από την OTPBANK SA
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Δύναται το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (1), σε συνδυασμό τόσο με την αρχή in dubio pro consumptore, η οποία απορρέει από το άρθρο 5, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, της εν λόγω οδηγίας, όσο και με τη νομολογία της Ένωσης, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ρήτρα συμβάσεως τραπεζικού δανείου η οποία:
 —
 προβλέπει τη χορήγηση δανείου εκφρασμένου σε (ξένο) νόμισμα και την υποχρέωση αποδόσεως στο ίδιο (ξένο) νόμισμα, όταν από τις περιστάσεις που περιέβαλαν τη σύναψη και την εκτέλεση της συμβάσεως προκύπτει ότι η πραγματική θέση του δανεισθέντος ποσού στη διάθεση του δανειολήπτη πραγματοποιήθηκε σε ένα εντελώς άλλο νόμισμα, το δε νόμισμα στο οποίο τηρείται ο λογαριασμός έχει δυνητικά τη λειτουργία μονάδας υπολογισμού·
 —
 μεταφέρει στον δανειολήπτη (καταναλωτή) το σύνολο του κινδύνου ανατιμήσεως της εξωτερικής και/ή εσωτερικής αξίας του (ξένου) νομίσματος που χρησιμοποιείται στον λογαριασμό, μολονότι το πρόσωπο αυτό έλαβε το δάνειο σε άλλο νόμισμα πληρωμής, δηλαδή σε εκείνο στο οποίο καταναλώθηκε στην πραγματικότητα το δάνειο·
 —
 δεν εκθέτει με διαφανή τρόπο τη συγκεκριμένη λειτουργία του μηχανισμού συναλλαγματικής ισοτιμίας του νομίσματος το οποίο δυνητικά θα χρησιμοποιείται στον λογαριασμό, έτσι ώστε ο καταναλωτής να μπορέσει να αξιολογήσει, βάσει σαφών και κατανοητών κριτηρίων, τις οικονομικές συνέπειες της συνάψεως της συμβάσεως·
 —
 επιβάλλει στον καταναλωτή τη χρηματική υποχρέωση να καταβάλλει, στο πλαίσιο της αποδόσεως του δανείου, τη διαφορά μεταξύ των μηνιαίων δόσεων που υπολογίζονται στο δυνητικό νόμισμα στο οποίο τηρείται ο λογαριασμός που προσφέρθηκε στον δανειολήπτη και εκείνων που υπολογίζονται στο νόμισμα πληρωμής στο οποίο καταναλώθηκε στην πραγματικότητα το δάνειο,
 μπορεί να είναι καταχρηστική;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, ποια κριτήρια οφείλει να εφαρμόσει ο εθνικός δικαστής για να εκτιμήσει αυτόν τον ενδεχόμενο καταχρηστικό χαρακτήρα, λαμβανομένων υπόψη των πραγματικών περιστατικών που περιγράφονται στο πρώτο ερώτημα;
 3)
 Δύνανται οι ρήτρες που περιγράφονται στο πρώτο ερώτημα να θεωρηθούν ως μη εμπίπτουσες στο κύριο αντικείμενο της δανειακής συμβάσεως;
 (1) Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ 1993, L 95, σ. 29).


text:
10. 1. 98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 7/7
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT soty Vito Vacchi jai Lucia Bora, dijgcoäqoty Ukxqemsiäay, le
 (pqxäso slgäla) amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Paolo Benocci, 50, rue de
 Vianden.
 sgy 20gäy Moelbqiäot 1997
 rsgm tpoäherg C-188/96 P: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- G pqoruetäcotra fgseiä eidijoäseqa sgm ajtäqxrg emoäy
 mosgäsxm jasó V (1) rgleixälasoy sgy Episqopgäy (Cemijgä Dietähtmrg Cexqciäay)
 (Tpókkgkoi Ç Oqirsijgä patärg Ç Aisiokociäa) jai liay pqónexy le sgm opoiäa g Episqopgä jasóqcgre sg
 vqglasodosijgä rtmdqolgä pot pqooqifoäsam, rso pkaiärio sot
 (98/C 7/13) leroceiajotä okojkgqxleämot pqocqóllasoy, cia so rveädio
 tpÂ aqih. 88.20.IS.006.0 (eäqca paqovgäy poriälot tädasoy rsgm
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Sorjómg).
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) Le diósang sgy 1gy Ojsxbqiäot 1997 so Dijarsgäqio, dtmólei
 sot óqhqot 47 sot Oqcamirlotä sot Dijarsgqiäot, paqeäpelwe
 Rsgm tpoäherg C-188/96 P, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- sgm pqorutcgä emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm
 mosgäsxm (ejpqoärxpoi: Ana Maria Alves Vieira, epijot- Joimosgäsxm.
 qotälemg apoä som Denis Waelbroeck), le amsijeiälemo aiäsgrg
 amaiqeärexy pot arjgähgje jasó sgy apouórexy pot
 eneädxre, rsiy 28 Laqsiäot 1996, so Pqxsodijeiäo sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm (Peälpso slgäla) rsgm tpoäherg S-40/95,
 V jasó Episqopgäy (Rtkkocgä Tp. Tp. 1996, r. II-461), jai le
 sgm opoiäa fgsgähgje g amaiäqerg sgy apouórexy atsgäy, oäpot Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 o eäseqoy diódijoy eiämai o V, pqxägm tpókkgkoy sgy Epi- bake so Pqxsodijeiäo Ahgmxäm, le apoäuarg sgy 24gy
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemoy Iotmiäot 1997, rsgm tpoäherg Diomtärioy Dialamsgäy jasó 1.
 apoä soty Jean-NoeÈl Louis, Thierry Demaseure, VeÂronique Ekkgmijotä Dgloriäot jai 2. Oqcamirlotä Oijomolijgäy
 Leclercq jai Ariane Tornel, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le soäpo Amartcjqoäsgrgy Epiveiqgärexy (OAE)
 epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy fiduciaire
 Myson, 30, rue de Cessange, so Dijarsgäqio (pqxäso slgäla), (Tpoäherg C-373/97)
 rtcjeiälemo apoä soty D. A. O. Edward, pqoedqetäomsa sot (98/C 7/15)
 pqxäsot slgälasoy, P. Jann (eirgcgsgä) jai L. Sevón, dijarseäy,
 cemijoäy eiraccekeäay: M. B. Elmer, cqallaseäay: R. Grass,
 eneädxre rsiy 20 Moelbqiäot 1997 apoäuarg le so ajoäkotho Le apoäuarg sgy 24gy Iotmiäot 1997, g opoiäa peqigäkhe rsg
 diasajsijoä: Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 rsiy 31 Ojsxbqiäot 1997, so Pqxsodijeiäo Ahgmxäm, rso pkaiä-
 1. Amaiqeiä sgm apoäuarg sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx- rio sgy diauoqóy lesantä Diomtriäot Dialamsgä jai 1. Ekkgmi-
 paøjxäm Joimosgäsxm sgy 28gy Laqsiäot 1996, S-40/95, V jotä Dgloriäot jai 2. Oqcamirlotä Oijomolijgäy Amart-
 jasó Episqopgäy, jahoärom, auemoäy, ajtäqxre, koäcx ame- cjqoäsgrgy Epiveiqgärexm, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä
 paqjotäy aisiokociäay, sgm apoäuarg sgy Episqopgäy sgy apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy
 18gy Iamotaqiä ot 1995 peqiä oqirsijgäy patärexy sot V jai, epiä sxm engäy eqxsglósxm:
 aueseäqot, jasadiäjare sgm Episqopgä rsa dijarsijó
 eänoda, peqikalbamoleämxm jai sxm enoädxm sgy diadija- A. Am, tpoä sa rtcjejqileäma jai ejsiheälema rso rjepsijoä
 riäay sxm aruakirsijxäm leäsqxm. sgy aisgärexy, pqaclasijó peqirsasijó, siähesai heäla
 soäro molijgäy oäro jai otriarsijgäy euaqlocgäy sot
 2. Amapeälpei sgm tpoäherg rso Pqxsodijeiäo cia ma óqhqot 281 sot AJ peqiä jasavqgrsijgäy arjgärexy sot
 apouamheiä epiä sxm koipxäm koäcxm ajtqxärexy pot pqoeä- dijaixälasoy sot emócomsoy re rveärg le so óqhqo 25
 bake pqxsodiä jxy o V. paqócqauoy 1 jai so óqhqo 29 paqócqauoy 1 sgy
 detäseqgy odgciäay,
 3 Epiutkórresai xy pqoy sa dijarsijó eänoda.
 B. Re peqiäpsxrg pot so Dijarsgäqio jqiämei bórilg jasó so
 (1) EE C 210 sgy 20. 7. 1996.
 moälo jai sgm otriäa sgy sgm amxseäqx eämrsarg, poio ha
 eiämai so aposeäkerla epiä sot jtäqoty sxm tpotqcijxäm
 apouórexm peqiä atngärexy jai leixärexy sot jeuakaiäot
 sgy eämdijgy esaiqeiäay, sgy opoiäay leäsovoy stcvómei o
 emócxm, jai jasÂ epeäjsarg am oi diasóneiy sot aqhqot 8
 Pqorutcgä sgy Regiona Toscana, pot arjgähgje sgm 1g paqócqauoy 8 jai sot óqhqot 10 paqócqauoy 1 sot
 Apqikiäot 1997, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi- M. 1386/1993 eiämai rtlbaseäy pqoy so joimosijoä diäjaio, em
 mosgäsxm oäwei sot oäsi, vxqiäy sg rtmdqolgä sgy diasónexy sot
 óqhqot 281 sot AJ, eävei jqiheiä jasó sa amxseäqx oäsi
 (Tpoäherg C-180/97) atseäy amsiäjeimsai rsiy qthliäreiy sgy odgciäay 77/91/
 (98/C 7/14) EOJ (1).
 Sgm 1g Apqikiäot 1997, so Dijarsgäqio epekgäuhg pqorutcgäy (1) EE L 26 sgy 31. 1. 1977, r. 1.
 arjgheiäray jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm apoä sg Regione Toscana, ejpqorxpotälemg apoä


text:
C 200/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 14.7.2001
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ τα εν λο ́γω στοιχει ́α, που κατε ́χουν ́η που ει ́ναι σε θε ́ση
 να συλλε ́ξουν, στα εσωτερικα ́ ́οργανα εκπροσωπη ́σεως των
 (ε ́κτο τμη ́μα) εργαζομε ́νων που υποβα ́λλουν τη σχετικη ́ αι ́τηση. Μπορει ́
 επι ́σης να απαιτηθει ́η κοινοποι ́ηση εγγρα ́φων που διευκρινι ́-
 της 29ης Μαρτι ́ου 2001
 ζουν και διασαφηνι ́ζουν στοιχει ́α που ει ́ναι απαραι ́τητα για
 στην υπο ́θεση C-62/99 (αι ́τηση του Landesarbeitsgericht ι σκοπο ́, εφο ́σον η κοινοποι ́ηση αυτη ́ ει ́ναι αναγκαι ́α
 τον ́διο
 Düsseldorf για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): για να μπορε ́σουν οι ενδιαφερο ́μενοι εργαζο ́μενοι ́η οι
 Betriebsrat der bofrost* Josef Η. Boquoi Deutschland εκπρο ́σωποι ́ τους να ́εχουν προ ́σβαση στα πληροφοριακα ́
 West GmbH & Co. KG κατα ́ Bofrost* Josef Η. Boquoi στοιχει ́α βα ́σει των οποι ́ων θα μπορε ́σουν να εκτιμη ́σουν
 Deutschland West GmbH & Co. KG (1) αν ́εχουν το δικαι ́ωμα να απαιτη ́σουν την ́εναρξη διαπραγμα-
 τευ ́σεων.
 («Αι ́τηση εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως —
 'Αρθρο 11, παρα ́γραφοι 1 και 2, της οδηγι ́ας 94/45/ΕΚ —
 (1) ΕΕ C 160 της 5.6.1999.
 Πληροφοριακα ́ στοιχει ́α που οι επιχειρη ́σεις πρε ́πει να
 καθιστου ́ν διαθε ́σιμα κατο ́πιν αιτη ́σεως — Πληροφοριακα ́
 στοιχει ́α βα ́ σει των οποι ́ων αποδεικνυ ́εται η υ ́παρξη ελε ́γ-
 χουσας επιχειρη ́σεως στο πλαι ́σιο ομι ́λου επιχειρη ́σεων
 κοινοτικη ́ς κλι ́μακας»)
 (2001/C 200/05)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 της 29ης Μαρτι ́ου 2001
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-62/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του στην υπο ́θεση C-163/99: Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α κατα ́
 Landesarbeitsgericht Düsseldorf (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς («Ανταγωνισμο ́ς — Αποκλειστικα ́ δικαιω ́ ματα — ∆ιαχει ́-
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του δικαστηρι ́ου αυτου ́ μεταξυ ́ Betriebsrat ριση των αερολιμε ́νων — Τε ́λη προσγειω ́ σεως —
 der bofrost* Josef Η. Boquoi Deutschland West GmbΗ & Co. 'Αρθρο 90, παρα ́ γραφος 3, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ ρθρο 86,
 KG και Bofrost* Josef Η. Boquoi Deutschland West GmbH & παρα ́γραφος 3, ΕΚ»)
 Co. KG, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α
 του α ́ρθρου 11, παρα ́γραφοι 1 και 2, της οδηγι ́ας 94/45/ΕΚ του (2001/C 200/06)
 Συμβουλι ́ου, της 22ας Σεπτεμβρι ́ου 1994, για τη θε ́σπιση
 μιας ευρωπαϊκη ́ς επιτροπη ́ς επιχει ́ρησης η ́ μιας διαδικασι ́ας σε
 επιχειρη ́σεις και ομι ́λους επιχειρη ́σεων κοινοτικη ́ς κλι ́μακας με ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 (Γλω
 σκοπο ́ να ενημερω ́νονται οι εργαζο ́μενοι και να ζητει ́ται η γνω ́μη
 τους (ΕΕ L 254, σ. 64), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 απο ́ τους C. Gulmann, προ ́εδρο τμη ́ματος, Β. Σκουρη ́,
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 J.-Ρ. Puissochet, R. Schintgen και F. Macken (εισηγητη ́), δικαστε ́ς,
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: Α. Saggio, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε
 στις 29 Μαρτι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: Στην υπο ́θεση C-163/99, Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι:
 L. Fernandes, Μ. L. Duarte και F. Viegas) κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Κ. Leiνο και Μ. Afonso,
 1) Το ́αρθρο 11, παρα ́γραφοι 1 και 2, της οδηγι ́ας 94/45/ΕΚ
 στη συνε ́χεια Μ. Afonso και Μ. Erhart), με αντικει ́μενο την
 του Συμβουλι ́ου, της 22ας Σεπτεμβρι ́ου 1994, για τη
 ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως 1999/199/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της
 θε ́σπιση μιας ευρωπαϊκη ́ς επιτροπη ́ς επιχει ́ρησης ́η μιας
 10ης Φεβρουαρι ́ου 1999, σχετικα ́ με διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς
 διαδικασι ́ας σε επιχειρη ́σεις και ομι ́λους επιχειρη ́σεων κοινο-
 του α ́ρθρου 90 της Συνθη ́κης (IV/35.703 — Αεροδρο ́μια της
 τικη ́ς κλι ́μακας με σκοπο ́ να ενημερω ́ νονται οι εργαζο ́μενοι
 Πορτογαλι ́ας) (ΕΕ L 69, σ. 31), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα),
 και να ζητει ́ται η γνω ́ μη τους, ́εχει την ́εννοια ́οτι επιβα ́λλει
 συγκει ́μενο απο ́ τους C. Gulmann, προ ́εδρο τμη ́ματος, Β. Σκουρη ́,
 σε μια επιχει ́ρηση ανη ́κουσα σε ́ομιλο επιχειρη ́σεων την
 J.-Ρ. Puissochet (εισηγητη ́), R. Schintgen και F. Macken, δικαστε ́ς,
 υποχρε ́ωση να παρε ́χει πληροφοριακα ́ στοιχει ́α στα εσωτε-
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας: Η. von Holstein,
 ρικα ́ ́οργανα εκπροσωπη ́σεως των εργαζομε ́νων, ́εστω και
 βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 29 Μαρτι ́ου 2001 απο ́φαση με
 αν δεν ́εχει ακο ́μη αποδειχθει ́ ́οτι η διευ ́θυνση στην οποι ́α οι
 το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 εργαζο ́μενοι απευθυ ́νονται αποτελει ́ διευ ́θυνση ελε ́γχουσας
 επιχειρη ́σεως στο πλαι ́σιο ομι ́λου επιχειρη ́σεων. 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 2) Οσα ́κις τα στοιχει ́α σχετικα ́ με τη δια ́ρθρωση ́η την οργα ́- 2) Καταδικα ́ζει την Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 νωση ενο ́ς ομι ́λου επιχειρη ́σεων συγκαταλε ́γονται μεταξυ ́ ́εξοδα.
 των πληροφοριακω ́ ν στοιχει ́ων που ει ́ναι απαραι ́τητα για την
 ́εναρξη των διαπραγματευ ́σεων για τη συ ́σταση ευρωπαϊκη ́ς
 επιτροπη ́ς επιχειρη ́σεως ́η διαδικασι ́ας διεθνικη ́ς ενημε- (1) ΕΕ C 226 της 7.8.1999.
 ρω ́ σεως των εργαζομε ́νων και διαβουλευ ́σεως με αυτου ́ς,
 εναπο ́κειται στις επιχειρη ́σεις του ομι ́λου αυτου ́ να παρε ́χουν


text:
C 149/26 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 27.5.2000
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 βαλε το Hovrätten för västra Sverige με δια ́ταξη της της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 16 Μαρτι ́ου
 10ης Μαρτι ́ου 2000 στην υπο ́θεση Kenny Roland 2000
 Lyckeskog κατα ́ Åklagarkammaren i Uddevalla
 (Υπο ́θεση C-99/00) (Υπο ́θεση C-100/00)
 (2000/C 149/47)
 (2000/C 149/48)
 Με δια ́ταξη της 10ης Μαρτι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 16 Μαρτι ́ου 2000, το Hovrätten för västra Sverige, στο πλαι ́σιο
 τον Richard Wainwright, κυ ́ριο νομικο ́ συ ́μβουλο, και τον
 της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Kenny Roland Lyckeskog και
 Giacinto Bisogni, εφε ́τη αποσπασμε ́νο στη Νομικη ́ Υπηρεσι ́α, με
 Åklagarkammaren i Uddevalla που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz,
 απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των
 Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 16 Μαρτι ́ου 2000
 εξη ́ς ερωτημα ́των:
 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 1. Εμπι ́πτει στην ́εννοια του δικαστηρι ́ου που διαλαμβα ́νεται στο
 α ́ρθρο 234, τρι ́το εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ ́ενα εθνικο ́
 δικαστη ́ριο, το οποι ́ο στην πρα ́ξη αποτελει ́ δικαστη ́ριο τελευ-
 ται ́ου βαθμου ́ δικαιοδοσι ́ας, σε συγκεκριμε ́νη υπο ́θεση, λο ́γω Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 του ο ́τι απαιτει ́ται α ́δεια για την α ́σκηση αναιρε ́σεως προκειμε ́-
 νου η υπο ́θεση να εξεταστει ́ απο ́ το ανω ́τατο δικαστη ́ριο της
 χω ́ρας; — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, υποβα ́λλοντας τους
 ηλεκτρικου ́ς θερμοσι ́φωνες με θερμοσυσσωρευτη ́ σε ο ́ρους
 2. Μπορει ́ ́ενα δικαστη ́ριο, υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 234, ασφαλει ́ας μη προβλεπο ́μενους απο ́ την οδηγι ́α 73/23/ΕΟΚ (1)
 τρι ́το εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ, να μη ζητη ́σει την ́εκδοση και, ως εκ του ́του, μη αναγνωρι ́ζοντας στα προϊο ́ντα που
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ο ́ταν θεωρει ́ ο ́τι ει ́ναι σαφε ́ς πω ́ς κατασκευα ́ζονται συ ́μφωνα με το προ ́τυπο ΕΝ 60335-2-21
 πρε ́πει να κριθου ́ν τα ζητη ́ματα κοινοτικου ́ δικαι ́ου που τεκμη ́ριο συμβατο ́τητας με τις απαιτη ́σεις της οδηγι ́ας, παρε ́βη
 ανακυ ́πτουν στην υπο ́θεση, ́εστω και αν τα ζητη ́ματα αυτα ́ δεν τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το κοινοτικο ́ δι ́καιο·
 εμπι ́πτουν στη θεωρι ́α της acte clair η ́ της acte éclairé;
 Αν το ∆ικαστη ́ριο ΕΚ δω ́σει αρνητικη ́ απα ́ντηση στο πρω ́το — να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ερω ́τημα η ́ δω ́σει καταφατικη ́ απα ́ντηση στο πρω ́το ερω ́τημα
 και αρνητικη ́ στο δευ ́τερο ερω ́τημα, το Hovrätten επιθυμει ́ —
 αλλα ́ σε α ́λλη περι ́πτωση ο ́χι — να δοθει ́ απα ́ντηση και στα
 υπο ́λοιπα ερωτη ́ματα. Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 3. Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 45, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́
 (ΕΟΚ) 918/83 (1) του Συμβουλι ́ου, της 28ης Μαρτι ́ου 1983, Το α ́ρθρο 9 της οδηγι ́ας 73/23/ΕΟΚ προβλε ́πει την εν λο ́γω ρη ́τρα
 για τη θε ́σπιση του κοινοτικου ́ καθεστω ́τος τελωνειακω ́ν ασφαλει ́ας, η οποι ́α επιτρε ́πει στα κρα ́τη με ́λη να θεσπι ́ζουν
 ατελειω ́ν, με την επιφυ ́λαξη των διατα ́ξεων των α ́ρθρων 46 ́εως περιοριστικα ́ με ́τρα για λο ́γους ασφαλει ́ας ακο ́μη και ο ́σον αφορα ́
 49 του κανονισμου ́, παρε ́χεται τελωνειακη ́ ατε ́λεια για τα προϊο ́ντα που κατασκευα ́ζονται συ ́μφωνα με εναρμονισμε ́νο προ ́-
 εμπορευ ́ματα που περιε ́χονται στις προσωπικε ́ς αποσκευε ́ς των τυπο. Τα με ́τρα αυτα ́ πρε ́πει να δικαιολογου ́νται απο ́ πραγματικα ́
 προερχομε ́νων απο ́ τρι ́τες χω ́ρες ταξιδιωτω ́ν, εφο ́σον προ ́κειται στοιχει ́α τα οποι ́α να επιτρε ́πουν να συναχθει ́ ο ́τι τα επι ́μαχα
 για εισαγωγε ́ς μη εμπορικου ́ χαρακτη ́ρα. Προϋποθε ́τει του ́το προϊο ́ντα, και ́τοι κατασκευα ́ζονται συ ́μφωνα με το εναρμονισμε ́νο
 ο ́τι το ει ́δος και η ποσο ́τητα των εμπορευμα ́των, απο ́ αντικειμε- προ ́τυπο, ει ́ναι δυνατο ́ν να θε ́σουν σε κι ́νδυνο την ασφα ́λεια των
 νικη ́ α ́ποψη, δεν πρε ́πει να δημιουργου ́ν αμφιβολι ́ες ως προς χρηστω ́ν. Η Επιτροπη ́ θεωρει ́ ο ́τι, ελλει ́ψει τε ́τοιων πραγματικω ́ν
 τη φυ ́ση της εισαγωγη ́ς; 'Η μπορου ́ν να ληφθου ́ν υπο ́ψη ο στοιχει ́ων και, πα ́ντως, ελλει ́ψει τυπικη ́ς ανακοινω ́σεως κατα ́ τα
 τρο ́πος διαβι ́ωσης και οι συνη ́θειες του συγκεκριμε ́νου ατο ́μου; προβλεπο ́μενα στο α ́ρθρο 9 της οδηγι ́ας 73/23/ΕΟΚ, οι ηλεκτρικοι ́
 θερμοσι ́φωνες με θερμοσυσσωρευτη ́ που ει ́ναι συ ́μφωνοι προς το
 4. Ποια νομικη ́ σημασι ́α ́εχουν οι κανονιστικε ́ς διατα ́ξεις μιας προ ́τυπο ΕΝ 60335-2-21 πρε ́πει να μπορου ́ν να διατι ́θενται
 εθνικη ́ς υπηρεσι ́ας στις οποι ́ες ορι ́ζεται η ποσο ́τητα ενο ́ς ελευ ́θερα στο εμπο ́ριο χωρι ́ς να υποβα ́λλονται σε κανε ́ναν προ ́σ-
 εμπορευ ́ματος — επι ́ του οποι ́ου ́εχει εφαρμογη ́ ο κανονισμο ́ς θετο ο ́ρο ασφαλει ́ας.
 (ΕΟΚ) 918/83 του Συμβουλι ́ου, της 28ης Μαρτι ́ου 1983, για
 τη θε ́σπιση του κοινοτικου ́ καθεστω ́τος τελωνειακω ́ν ατελειω ́ν
 — για την οποι ́α πρε ́πει κανονικα ́ να χορηγει ́ται τελωνειακη ́
 ατε ́λεια;
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 13/002, σ. 58.
 (1) EE L 105 της 23.4.1983, σ. 1.


text:
 24.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/3
 Γνωμοδότηση του Δικαστηρίου (ολομέλεια) της 16ης Μαΐου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 (Γνωμοδότηση 2/15) (1)
 ((Γνωμοδότηση εκδοθείσα δυνάμει του άρθρου 218, παράγραφος 11, ΣΛΕΕ - Συμφωνία Ελευθέρων Συναλλαγών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας της Σινγκαπούρης - Συμφωνία «νέας γενιάς» της οποίας η διαπραγμάτευση διεξήχθη μετά την έναρξη ισχύος των Συνθηκών ΕΕ και ΛΕΕ - Αρμοδιότητα για τη σύναψη της συμφωνίας - Άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο ε', ΣΛΕΕ - Κοινή εμπορική πολιτική - Άρθρο 207, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ - Ανταλλαγές εμπορευμάτων και υπηρεσιών - Άμεσες ξένες επενδύσεις - Δημόσιες Συμβάσεις - Εμπορικές πτυχές της διανοητικής ιδιοκτησίας - Ανταγωνισμός - Εμπόριο με τα τρίτα κράτη και αειφόρος ανάπτυξη - Κοινωνική προστασία των εργαζομένων - Προστασία του περιβάλλοντος - Άρθρο 207, παράγραφος 5, ΣΛΕΕ - Υπηρεσίες στον τομέα των μεταφορών - Άρθρο 3, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ - Διεθνής συμφωνία που ενδέχεται να επηρεάσει τους κοινούς κανόνες ή να μεταβάλει την εμβέλειά τους - Κανόνες του παράγωγου δικαίου της Ένωσης περί ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στον τομέα των μεταφορών - Ξένες επενδύσεις πλην των άμεσων - Άρθρο 216 ΣΛΕΕ - Συμφωνία αναγκαία για την επίτευξη ενός εκ των στόχων των Συνθηκών - Ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων και ελεύθερη διενέργεια πληρωμών μεταξύ κρατών μελών και τρίτων κρατών - Διαδοχή συνθηκών στον τομέα των επενδύσεων - Αντικατάσταση επενδυτικών συμφωνιών μεταξύ των κρατών μελών και της Δημοκρατίας της Σινγκαπούρης - Θεσμικές διατάξεις της συμφωνίας - Διευθέτηση διαφορών μεταξύ επενδυτών και κρατών - Διευθέτηση διαφορών μεταξύ των συμβαλλομένων μερών))
 (2017/C 239/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: όλες οι επίσημες γλώσσες
 Αιτούσα
 Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: U. Wölker, B. De Meester, R. Vidal-Puig και M. Kocjan)
 Διατακτικό
 Η συμφωνία ελευθέρων συναλλαγών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας της Σινγκαπούρης εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης, εξαιρουμένων των ακόλουθων διατάξεων, οι οποίες εμπίπτουν σε συντρέχουσα αρμοδιότητα της Ένωσης και των κρατών μελών:
 —
 των διατάξεων του τμήματος A (Προστασία των επενδύσεων) του κεφαλαίου 9 (Επενδύσεις) της συμφωνίας, καθόσον αυτές αφορούν τις επενδύσεις μεταξύ της Ένωσης και της Δημοκρατίας της Σινγκαπούρης πλην των άμεσων·
 —
 των διατάξεων του τμήματος B (Επίλυση διαφορών μεταξύ επενδυτών και κράτους) του εν λόγω κεφαλαίου 9, και
 —
 των διατάξεων των κεφαλαίων 1 (Στόχοι και γενικοί ορισμοί), 14 (Διαφάνεια), 15 (Επίλυση διαφορών), 16 (Μηχανισμός διαμεσολαβήσεως) και 17 (Θεσμικές, γενικές και τελικές διατάξεις) της εν λόγω συμφωνίας, καθόσον αυτές αφορούν τις διατάξεις του εν λόγω κεφαλαίου 9 και στον βαθμό κατά τον οποίον οι διατάξεις αυτές του κεφαλαίου 9 εμπίπτουν σε συντρέχουσα αρμοδιότητα της Ένωσης και των κρατών μελών.
 (1) ΕΕ C 363 της 3.11.2015.


text:
4.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 352/17
 β) ́ακρως επικουρικω ́ ς, στην περι ́πτωση που η διαφορα ́ δεν ́εκφραση της γνω ́μης της εξυπηρετει ́ τη συζη ́τηση επι ́ της
 ει ́ναι ω ́ριμη για να εκδοθει ́ απο ́φαση, να αναπε ́μψει την προτα ́σεως περι ́ αποφα ́σεως, την οποι ́α η Επιτροπη ́ πρε ́πει
 υπο ́θεση στο Πρωτοδικει ́ο προκειμε ́νου να συζητηθει ́ εκ να υποβα ́λει μαζι ́ με την προ ́σκληση για κοινη ́ συνεδρι ́αση.
 νε ́ου και να εκδοθει ́ νε ́α απο ́γαση·
 Με την προσβαλλομε ́νη απο ́φαση αγνοει ́ται ο ́τι οι υποχ-
 2. να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα ́εξοδα της δι ́κης, επικουρι- ρεω ́σεις για παυ ́ση και παρα ́λειψη μπορου ́ν να θεμελιω-
 ́ ς, στην περι ́πτωση της αναπομπη ́ς, να επιφυλα ́ξει την
 κω θου ́ν μο ́νο συνδυαζο ́μενες σε πολυ ́ κοντινο ́ με την προφο-
 απο ́φαση επι ́ των δικαστικω ́ν εξο ́δων στο Πρωτοδικει ́ο. ρικη ́ ακρο ́αση χρο ́νο, και μια χρονικω ́ς εγγυ ́ς σχετικη ́
 απο ́φαση η ́δη για τον λο ́γο αυτο ́ν ει ́ναι επιβλητε ́α.
 Λο ́γοι της αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — ∆ικονομικα ́ ελαττω ́ματα Ομοι ́ως, αποτελει ́ νομικη ́ πλα ́νη η αποδοχη ́ του ο ́τι ο
 καθορισμο ́ς του προστι ́μου δεν επηρεα ́ζεται απο ́ την
 — 'Ελλειψη νο ́μιμης συνθε ́σεως του τμη ́ματος: Το τρι ́το παρο ́δο του χρο ́νου. Η Επιτροπη ́ πρε ́πει να αποφασι ́σει
 πενταμελε ́ς τμη ́μα ει ́χε μεν κατα ́ την επ' ακροατηρι ́ου σχετικα ́ κατα ́ την α ́σκηση της διακριτικη ́ς της ευχε ́ρειας,
 συζη ́τηση νο ́μιμη συ ́νθεση, αυτο ́ ο ́μως δεν συνε ́βαινε πλε ́ον αλλα ́ λαμβα ́νοντας υπο ́ψη τις υπα ́ρχουσες κατα ́ τον χρο ́νο
 κατα ́ την ́εκδοση της αποφα ́σεως. Αν ́ενας καλου ́μενος να της δευ ́τερης αποφα ́σεως πραγματικε ́ς σχε ́σεις. Επιπλε ́ον,
 συμπρα ́ξει στην απο ́φαση δικαστη ́ς απε ́χει λο ́γω λη ́ξεως υποχρεου ́ται, κατα ́ τον υπολογισμο ́ του προστι ́μου να
 της θητει ́ας του, δεν προκυ ́πτει α ́ρτιος αριθμο ́ς δικαστω ́ν λα ́βει υπο ́ψη επι ́σης τις περιουσιακε ́ς σχε ́σεις και συ ́μφωνα
 «λο ́γω απουσι ́ας η ́ κωλυ ́ματος», και το α ́ρθρο 32, παρα ́γρα- με το α ́ρθρο 15, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 17/62,
 φος 1, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας, η ́δη συ ́μφωνα με ιδι ́ως, τις πωλη ́σεις που πραγματοποιη ́θηκαν κατα ́ την
 το γρα ́μμα του, δεν ́εχει εφαρμογη ́. Στην προκειμε ́νη τελευται ́α διαχειριστικη ́ περι ́οδο.
 περι ́πτωση, ο συγκεκριμε ́νος δικαστη ́ς η ́δη επτα ́ μη ́νες πριν
 απο ́ την ́εκδοση της αποφα ́σεως ει ́χε αποχωρη ́σει απο ́ την — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 81, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ
 υπηρεσι ́α του, η αποχω ́ρηση ́ του η ́ταν προφανω ́ς η ́δη και του α ́ρθρου 15, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 17/62.
 πριν απο ́ την επ' ακροατηρι ́ου συζη ́τηση βε ́βαιη και το
 Πρωτοδικει ́ο ει ́χε, επομε ́νως, επαρκω ́ς την ευκαιρι ́α να
 μεριμνη ́σει εγκαι ́ρως για τη νο ́μιμη συ ́νθεση πε ́ντε (1) ΕΕ L 239, της 14.9.1994, σ. 14.
 (2) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 08/01, σ. 25.
 δικαστω ́ν. (3) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 08/01, σ. 37.
 Η ́εκδοση της προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως απο ́ ́ενα τμη ́μα
 χωρι ́ς νο ́μιμη συ ́νθεση παραβια ́ζει ταυτο ́χρονα την αρχη ́
 του νο ́μιμου δικαστη ́.
 — Μη διευκρι ́νιση αμφισβητουμε ́νων πραγματικω ́ν περιστα-
 τικω ́ν: αν το Πρωτοδικει ́ο θεωρου ́σε ο ́τι οι αναφερθε ́ντες
 απο ́ την προσφευ ́γουσα Hoechst και επιβεβαιωθε ́ντες
 απο ́ μια επω ́νυμη οικονομικη ́ εταιρι ́α ελε ́γχου αριθμοι ́ Αι ́τηση αναιρε ́σεως της εταιρι ́ας Imperial Chemical
 πωλη ́σεων δεν ευσταθου ́σαν η ́ ο ́τι η ́σαν αμφι ́βολοι, ω ́φειλε Industries plc που ασκη ́θηκε στις 8 Ιουλι ́ου 1999 κατα ́ της
 να προβει ́ στη διεξαγωγη ́ αποδει ́ξεων. ∆ιο ́τι για την αποφα ́σεως της 20η ́ς Απριλι ́ου 1999, την οποι ́α εξε ́δωσε το
 καταδι ́κη λο ́γω παραβα ́σεως συμπρα ́ξεως επιχειρη ́σεων σε Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (τρι ́το πενταμελε ́ς
 καμι ́α περι ́πτωση δεν αρκει ́ να αμφισβητηθου ́ν τα στοιχει ́α τμη ́μα) στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις T-305/94 (1),
 μεμονωμε ́νων διαδι ́κων η ́ να χαρακτηρισθου ́ν απι ́θανα. T-306/94 (2), T-307/94 (3), T-313/94 (4), T-314/94 (5),
 Αντιθε ́τως, πρε ́πει να αποδειχθου ́ν συγκεκριμε ́να στους T-315/94 (6), T-316/94 (7), T-318/94 (8), T-325/94 (9),
 θιγομε ́νους εκει ́να τα πραγματικα ́ περιστατικα ́ στα οποι ́α T-328/94 (10), T-329/94 (11) και T-335/94 (12), Limburgse
 στηρι ́ζεται η παραδοχη ́ της παραβα ́σεως της συμπρα ́ξεως Vinyl Maatschappij NV, Elf Atochem SA, BASF AG, Shell
 επιχειρη ́σεων. Αν, μετα ́ την εξα ́ντληση των διαθεσι ́μων International Chemical Company Ltd, DSM NV και DSM
 δυνατοτη ́των διευκρινι ́σεως, εξακολουθου ́ν να υπα ́ρχουν Kunststoffen BV, Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG,
 αμφιβολι ́ες, η απο ́φαση πρε ́πει να ληφθει ́ υπε ́ρ του Société artésienne de vinyle, Montedison SpA, Imperial
 κατηγορουμε ́νου. Chemical Industries plc, Hüls AG και Enichem SpA,
 αντι ́στοιχα, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 — Παραβι ́αση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 231, πρω ́το εδα ́φιο, σε συνδυασμο ́ (Υπο ́θεση C-254/99 P)
 με το α ́ρθρο 230, τε ́ταρτο εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ,
 του α ́ρθρου 10, παρα ́γραφος 3, και του α ́ρθρου 19, (1999/C 352/26)
 παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ 17/62 (2), καθω ́ς και των
 α ́ρθρων 1, 2, 4 και 7 του κανονισμου ́ 99/63 (3): αντι ́θετα
 προς την α ́ποψη του Πρωτοδικει ́ου, ως προς την προσβαλ- Η εταιρι ́α Imperial Chemical Industries plc (στο εξη ́ς: ICI), του
 λομε ́νη απο ́φαση της Επιτροπη ́ς δεν ́ελαβε χω ́ρα ου ́τε ομι ́λου Imperial Chemical House, 9 Millbank, London SW1,
 ακρο ́αση των διαδι ́κων ου ́τε ακρο ́αση της Συμβουλευτικη ́ς εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους David Vaughan QC, David Anderson
 Επιτροπη ́ς επι ́ συμπρα ́ξεων και δεσποζουσω ́ν θε ́σεων. Το QC και Kelyn Bacon, barrister, ενεργου ́ντες κατ' εντολη ́ του
 Πρωτοδικει ́ο αρκει ́ται αντ' αυτου ́ στις ακροα ́σεις οι οποι ́ες γραφει ́ου Richard Coles και Shirley Turner, Solicitors, με
 διεξη ́χθησαν σχεδο ́ν ́εξι χρο ́νια πριν απο ́ την ́εκδοση της αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Lambert Dupong,
 προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως περι ́ προστι ́μου επ' ευκαιρι ́α 4-6, rue de la Boucherie, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 α ́λλης — εκτο ́ς της προσβαλλομε ́νης — αποφα ́σεως. Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 8 Ιουλι ́ου 1999 αι ́τηση αναιρε ́σεως
 κατα ́ της αποφα ́σεως της 20η ́ς Απριλι ́ου 1999, την οποι ́α εξε ́δωσε
 Το Πρωτοδικει ́ο αγνοει ́ ο ́τι η Συμβουλευτικη ́ Επιτροπη ́ το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τρι ́το πενταμελε ́ς
 συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 10 του κανονισμου ́ 17/62 δεν τμη ́μα) στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-305/94 κ.λπ.,
 πρε ́πει μο ́νο να εκφε ́ρει γνω ́μη πριν απο ́ την απο ́φαση Limburgse Vinyl Maatschappij NV κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 αλλα ́ και επι ́ της προτιθεμε ́νης αποφα ́σεως· πρα ́γματι, η Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 ---pagebreak--- C 352/18 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.12.1999
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Π α ρ α ́ β α σ η τ ο υ α ́ ρ θ ρ ο υ 1 9 0 Ε Κ ( ν υ ν α ́ ρ θ ρ ο υ
 253)
 1) να εξαφανι ́σει την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των της 20η ́ς Απριλι ́ου 1999 στις συνεκδικασθει ́σες Η απο ́φαση της Επιτροπη ́ς να εκδω ́σει νε ́α απο ́φαση χωρι ́ς να
 υποθε ́σεις Τ-305/94 κ.λπ., Limburgse Vinyl Maatschappij προβει ́ σε νε ́α ανακοι ́νωση των αιτια ́σεων και χωρι ́ς να ακου ́σει εκ
 NV κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς, ο ́σον αφορα ́ την υπο ́θεση Τ-328/94, νε ́ου την α ́ποψη των εταιριω ́ν η ́ να ζητη ́σει τη γνω ́μη της
 ICI κατα ́ Επιτροπη ́ς· συμβουλευτικη ́ς επιτροπη ́ς ο ́χι μο ́νον η ́ταν ασυνη ́θης αλλα ́ και
 στερει ́ται κα ́θε προηγουμε ́νου. Υπο ́ τις συνθη ́κες αυτε ́ς, οι επιχει-
 2) να ακυρω ́σει την απο ́φαση 94/599/ΕΚ (13) της Επιτροπη ́ς, της ρη ́σεις μπορου ́σαν να αναμε ́νουν, ο ́πως πρα ́γματι ανε ́μεναν, κα ́ποια
 27ης Ιουλι ́ου 1994, καθο ́σον αφορα ́ την ICI, η ́, επικουρικα ́, εξη ́γηση για τον τρο ́πο τον οποι ́ο η Επιτροπη ́ επε ́λεξε για να
 να αναπε ́μψει το ∆ικαστη ́ριο την υπο ́θεση ενω ́πιον του ενεργη ́σει. Η σιωπη ́ της Επιτροπη ́ς επ' αυτου ́ συνιστα ́ προφανη ́
 Πρωτοδικει ́ου· παρα ́βαση του α ́ρθρου 253.
 3) να ακυρω ́σει η ́ να μειω ́σει περαιτε ́ρω το επιβληθε ́ν στην ICI Π α ρ α ́ β α σ η τ ο υ α ́ ρ θ ρ ο υ 2 0 , π α ρ α ́ γ ρ α φ ο ς 1 , τ ο υ
 προ ́στιμο υ ́ψους 1 550 000 EUR, ο ́πως μειω ́θηκε η ́δη απο ́ το κ α ν ο ν ι σ μ ο υ ́ 1 7
 Πρωτοδικει ́ο·
 Η ICI διατει ́νεται ο ́τι, σε αντι ́θεση με την απο ́φαση του Πρωτοδι-
 4) να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα της ICI κει ́ου, η Επιτροπη ́ δεν δικαιου ́το να χρησιμοποιη ́σει ́εγγραφα που
 ο ́σον αφορα ́ την υπο ́θεση Τ-328/94 και την παρου ́σα αι ́τηση περιη ́λθαν στη δια ́θεση ́ της στο πλαι ́σιο α ́λλων διαδικασιω ́ν στις
 αναιρε ́σεως. ́ερευνες στον τομε ́α του PVC, ανεξα ́ρτητα απο ́ το αν ζητη ́θηκαν η ́
 ο ́χι νε ́α αντι ́γραφα των εγγρα ́φων αυτω ́ν για τυπικου ́ς λο ́γους για
 τις ανα ́γκες του δευ ́τερου ελε ́γχου, και ο ́τι το Πρωτοδικει ́ο υπε ́πεσε
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα σε σφα ́λμα δικαι ́ου δεχο ́μενο ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν παρε ́βη το
 α ́ρθρο 20, παρα ́γραφος 1.
 Ε ξ ο υ σ ́α
 ι ε κ δ ο ́ σ ε ω ς τ η ς α π ο φ α ́ σ ε ω ς P V C I I Π ρ ο ́ σ τ ι μ α
 Η ICI διατει ́νεται ο ́τι το Πρωτοδικει ́ο υπε ́πεσε σε σφα ́λμα δικαι ́ου Η ICI υποστηρι ́ζει ο ́τι η εκ με ́ρους του Πρωτοδικει ́ου ερμηνει ́α
 δεχο ́μενο ο ́τι η Επιτροπη ́ νομι ́μως εξε ́δωσε την απο ́φαση PVC II του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2988/74 (17) 1) αντιβαι ́νει προς το γρα ́μμα
 παρα ́ 1) την αρχη ́ του δεδικασμε ́νου, 2) την αρχη ́ non bis in idem και το πνευ ́μα του κανονισμου ́, αυτου ́· 2) αντιβαι ́νει προς την εκ
 και 3) την υποχρε ́ωση ενεργει ́ας εντο ́ς ευλο ́γου χρο ́νου. με ́ρους του Πρωτοδικει ́ου ερμηνει ́α του σκοπου ́ του α ́ρθρου 3
 του κανονισμου ́· 3) αντιβαι ́νει προς την αρχη ́ του κοινοτικου ́
 δικαι ́ου ο ́τι δια ́δικος δεν μπορει ́ να επωφελει ́ται απο ́ τις παρα ́νομες
 και παρα ́τυπες πρα ́ξεις του και 4) οδηγει ́ σε παρα ́λογα αποτε-
 ∆ ι α δ ι κ α σ ́α
 ι ε κ δ ο ́ σ ε ω ς τ η ς α π ο φ α ́ σ ε ω ς P V C I I λε ́σματα.
 Το δικαι ́ωμα α ́μυνας σε κα ́θε διαδικασι ́α στην οποι ́α μπορου ́ν να (1) EE C 331, 26.11.94, σ. 6.
 επιβληθου ́ν κυρω ́σεις αποτελει ́ θεμελιω ́δη αρχη ́ του κοινοτικου ́ (2) EE C 380, 31.12.94, σ. 12.
 δικαι ́ου. Κατ' εφαρμογη ́ της αρχη ́ς αυτη ́ς, το α ́ρθρο 19, παρα ́γρα- (3) EE C 351, 10.12.94, σ. 15.
 φος 1, του κανονισμου ́ 17 του Συμβουλι ́ου (14) και το α ́ρθρο 4 (4) EE C 380, 31.12.94, σ. 15.
 του κανονισμου ́ 99/63/ΕΟΚ της Επιτροπη ́ς (15) ορι ́ζουν ο ́τι πρε ́πει (5) EE C 331, 26.11.94, σ. 7.
 να παρε ́χεται στην οικει ́α επιχει ́ρηση η δυνατο ́τητα να πληροφο- (6) EE C 351, 10.12.94, σ. 17.
 ρηθει ́ τις αιτια ́σεις σε βα ́ρος της και να καταστη ́σει γνωστη ́ την (7) EE C 380, 31.12.94, σ. 16.
 α ́ποψη ́ της επ' αυτω ́ν των αιτια ́σεων. Σε διαδικασι ́ες στον τομε ́α (8) EE C 351, 10.12.94, σ. 18.
 του ανταγωνισμου ́ τις οποι ́ες κινει ́ η Επιτροπη ́ προβλε ́πονται (9) EE C 370, 24.12.94, σ. 12.
 περαιτε ́ρω διαδικαστικε ́ς εγγυη ́σεις με την προ ́βλεψη ενο ́ς συμβου ́- (10) EE C 380, 31.12.94, σ. 18.
 (11) EE C 351, 10.12.94, σ. 20.
 λου ακροα ́σεων και με την υποχρε ́ωση της Επιτροπη ́ς να ζητει ́ τη (12) EE C 370, 24.12.94, σ. 13.
 γνω ́μη της συμβουλευτικη ́ς επιτροπη ́ς. (13) Απο ́φαση σχετικα ́ με διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 85 της
 Συνθη ́κης ΕΚ (IV/31.865 — PVC) (EE L 239, 14.9.1994, σ. 14).
 (14) Κανονισμο ́ς της 6ης Φεβρουαρι ́ου 1962 (Πρω ́τος κανονισμο ́ς
 Η θε ́ση που ́ελαβε το Πρωτοδικει ́ο με την απο ́φαση PVC II ει ́ναι, εφαρμογη ́ς των α ́ρθρων 85 και 86 της Συνθη ́κης, ΕΕ ειδ. ́εκδ.
 στην ουσι ́α, ο ́τι οι εν λο ́γω διαδικαστικε ́ς εγγυη ́σεις εξασφαλι ́στη- 08/001, σ. 25).
 καν με τα διαδικαστικα ́ στα ́δια που προηγη ́θηκαν της αποφα ́σεως (15) Κανονισμο ́ς της 25ης Ιουλι ́ου 1963, περι ́ των ακροα ́σεων που
 PVC I το 1988 (16), δηλαδη ́ ́εξι ́ετη πριν απο ́ την ́εκδοση της προβλε ́πονται στο α ́ρθρο 19, παρα ́γραφοι 1 και 2, του κανονισμου ́
 αποφα ́σεως PVC II το 1994. Η ICI υποστηρι ́ζει ο ́τι το Πρωτοδικει ́ο 17 του Συμβουλι ́ου (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 08/001, σ. 37).
 υπε ́πεσε σε σφα ́λμα δικαι ́ου επι ́ του σημει ́ου αυτου ́. Πρω ́τον, η (16) Απο ́φαση 89/190/ΕΟΚ της Επιτροπη ́ς, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988,
 ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως PVC I κατε ́στησε ανι ́σχυρα τα προ της σχετικα ́ με διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 85 της συνθη ́κης ΕΟΚ
 αποφα ́σεως PVC I διαδικαστικα ́ στα ́δια. ∆ευ ́τερον, ακο ́μα και αν η (IV/31.865, PVC) (EE 1989 L 74, σ. 1).
 (17) Κανονισμο ́ς του Συμβουλι ́ου, της 26ης Νοεμβρι ́ου 1974, περι ́
 ICI σφα ́λλει επι ́ του σημει ́ου αυτου ́, η ICI διατει ́νεται ο ́τι η ́εκδοση παραγραφη ́ς του δικαιω ́ματος διω ́ξεως και εκτελε ́σεως των αποφα ́-
 νε ́ας αποφα ́σεως απο ́ την Επιτροπη ́ επε ́βαλλε εν πα ́ση περιπτω ́σει σεων στους τομει ́ς του δικαι ́ου των μεταφορω ́ν και του ανταγωνισμου ́
 νε ́α ακρο ́αση των εμπλεκο ́μενων εταιριω ́ν, νε ́α ́εκθεση του συμβου ́- της Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομικη ́ς Κοινο ́τητας (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 07/001
 λου ακροα ́σεων και νε ́α γνω ́μη της συμβουλευτικη ́ς επιτροπη ́ς. Το σ. 241).
 εξαετε ́ς δια ́στημα που χωρι ́ζει τις διαδικαστικε ́ς εγγυη ́σεις και την
 τελικη ́ απο ́φαση ει ́ναι ο ́χι μο ́νο υπερβολικο ́, αλλα ́ και οδηγει ́ σε
 πλη ́ρη α ́ρση της προστασι ́ας των νομι ́μων δικαιωμα ́των της.


text:
24.5.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 124/9
 Η υποχρέωση άρσεως των παραβάσεων της κοινοτικής νομοθεσίας και για τη χρήση του δικτύου, με σκοπό την αντιστάθμιση
 περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων ακόμη και δια της λήξεως της υπεραξίας της υδροηλεκτρικής και γεωθερμοηλεκτρικής
 των συμβάσεων που έχουν ήδη συναφθεί, δεν μπορεί να αμφισβη- ενέργειας που προκύπτει, όπως εκτέθηκε ανωτέρω στο
 τηθεί ούτε με βάση τη διάταξη του άρθρου 2, παράγραφος 6, της σκεπτικό, από την αλλαγή του κανονιστικού πλαισίου και
 οδηγίας 89/665 ( 2) η οποία αφορά τον έλεγχο ενδεχόμενων προορίζεται για τη χρηματοδότηση των γενικών οικονομικών
 παραβάσεων στον τομέα του κοινοτικού δικαίου των δημοσίων επιβαρύνσεων στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας;
 συμβάσεων. Παράβαση της Συνθήκης εκ μέρους κράτους μέλους
 μπορεί να θεωρηθεί ως λήξασα μόνον όταν τούτο, αφενός,
 (1 ) Οδηγία 96/92/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
 αναγνωρίσει το παράνομο της πράξεως ή παραλείψεώς του και,
 της 19ης ∆εκεμβρίου 1996 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την
 αφετέρου, παύσει πλήρως την προσβολή. εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας (EE L 27 της 30.01.1997,
 σ. 20).
 ( 1) ΕΕ L 209, σ. 1.
 ( 2) ΕΕ L 395, σ. 33.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ιταλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 24 Μαρτίου
 2003
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- (Υπόθεση C-130/03)
 βαλε το Consiglio di Stato με διάταξη της 14ης Ιανουαρίου
 2003, στην υπόθεση ΑΕM S.p.A. (C-128/03) και ΑΕM Torino (2003/C 124/16)
 S.p.A. (C-129/03) κατά Αutorità per l’energia elettrica e
 per il gas, Ministero delle attività produttive, Ministero
 dell’economia e delle finanze, και κατά Ε.N.E.L.
 Produzione S.p.A. Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους Νiels Bertil Rasmussen και Luigi Cimaglia, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου
 (Υποθέσεις C-128/03 και C-129/03) των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 24 Μαρτίου 2003 προσφυγή
 κατά της Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 (2003/C 124/15)
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να
 Με διάταξη της 14ης Ιανουαρίου 2003, η οποία περιήλθε στη ορίσει πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια δικαστήρια κοινο-
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις τικών σημάτων, και πάντως μη ανακοινώνοντας στην
 24 Μαρτίου 2003, το Consiglio di Stato στο πλαίσιο της Επιτροπή, εντός της οριζομένης προθεσμίας, κατάλογο των
 διαφοράς μεταξύ ΑΕM S.p.A. (C-128/03) και ΑΕM Torino S.p.A. δικαστηρίων αυτών με μνεία της ονομασίας και της κατά
 (C-129/03) και Αutorità per l’energia elettrica e per il gas, τόπον αρμοδιότητάς τους, παρέβη τις υποχρεώσεις που
 Ministero delle attività produttive, Ministero dell’economia e υπέχει από το άρθρο 91 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 ( 1) του
 delle finanze, και Ε.N.E.L. Produzione S.p.A., που εκκρεμεί Συμβουλίου, της 20ής ∆εκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό
 ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής σήμα·
 αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 — να καταδικάσει την Ιταλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 α) Μπορεί να θεωρηθεί κρατική ενίσχυση, υπό την έννοια των
 άρθρων 87 επ. της Συνθήκης, το διοικητικό μέτρο που
 επιβάλλει, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στο σκεπτικό της Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 παρούσας σχετικά με τον τρόπο επιβολής και τους σκοπούς
 του, σε ορισμένες επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν το δίκτυο
 μεταφοράς της ηλεκτρικής ενέργειας την καταβολή προσαυ- Κατά το άρθρο 249, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης περί ιδρύσεως
 ξημένου τέλους για την πρόσβαση και τη χρήση του δικτύου, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, o κανονισμός είναι δεσμευτικός ως
 με σκοπό τη χρηματοδότηση των γενικών οικονομικών προς όλα του τα μέρη και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
 επιβαρύνσεων στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας;
 Στη προκειμένη περίπτωση, το άρθρο 91 του κανονισμού 40/94
 β) Έχουν οι γενικές αρχές που καθιερώνει η οδηγία 96/02 (1), προβλέπει υποχρέωση των κρατών μελών να ορίζουν, σύμφωνα με
 σχετικά με την ελευθέρωση της εσωτερικής αγοράς ηλεκτρι- την έννομη τάξη τους, εθνικά πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια
 κής ενέργειας, και ειδικότερα οι διατάξεις των άρθρων 7 δικαστήρια αρμόδια για την παραποίηση και το κύρος κοινοτικών
 και 8 που διέπουν τη διαχείριση του δικτύου μεταφοράς της σημάτων, καθώς και να ανακοινώνουν στην Επιτροπή κατάλογο
 ενέργειας, την έννοια ότι δεν επιτρέπουν στο κράτος μέλος των δικαστηρίων κοινοτικών σημάτων στον οποίο αναφέρονται η
 να θεσπίζει μέτρα μεταβατικής ισχύος με τα οποία επιβάλλε- ονομασία τους και η κατά τόπον αρμοδιότητά τους. Η προθεσμία
 ται σε ορισμένες επιχειρήσεις η καταβολή προσαυξημένου προς εκπλήρωση αυτών των υποχρεώσεων έληγε στις 15 Μαρτίου
 τέλους για την πρόσβαση στο δίκτυο μεταφοράς ενέργειας 1997.