text:
 21.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/41
 Αγωγή της 24ης Δεκεμβρίου 2008 — Syndicat des thoniers méditerranéens κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-574/08)
 (2009/C 69/94)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγοντες: Syndicat des thoniers méditerranéens (Μασσαλία, Γαλλία) Jean-Luc Buono, Gérard Buono, Marc Carreno, Roger Louis Paul Del Ponte (Balaruc les Bains, Γαλλία), Serge Antoine Di Rocco (Frontignan, Γαλλία), Jean Louis Donnarel, Jean-François Flores, Jean Louis Etienne Jalabert (Sigean, Γαλλία), Jean Gérald Lubrano (Μασσαλία, Γαλλία), Gérald Jean Lubrano (Balaruc les Bains, Γαλλία), Jean Lubrano, Jean Lucien Lubrano, Fabrice Marin, Robert Marin, Hervé Marin, Nicolas Marin, Sébastien Marin, Jean-Marc Penniello, Serge Antoine José Perez (Sorède, Γαλλία) (εκπρόσωπος: C. Bonnefoi, δικηγόρος)
 Εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των εναγόντων
 Οι ενάγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αναγνωρίσει την ευθύνη της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων όσον αφορά τις συνέπειες της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 530/2008 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 2008, για τη θέσπιση επειγόντων μέτρων όσον αφορά τα σκάφη γρι-γρι που αλιεύουν τόνο στον Ατλαντικό Ωκεανό, ανατολικά του γεωγραφικού μήκους 45 °Δ, και στη Μεσόγειο·
 —
 να επιδικάσει τη δέουσα αποζημίωση, κατόπιν της αναγνωρίσεως αυτής· η αποζημίωση αυτή, το ύψος της οποίας δεν δύναται εισέτι να προσδιορισθεί επακριβώς, υπολογίζεται σε ευρώ βάσει των επισυναπτόμενων αποδεικτικών στοιχείων και έχει ανά ενάγοντα ως εξής:
 —
 για τους Buono Jean-Luc και Gérard: 323 053 ή 564 956 ευρώ (αντιστοίχως, πριν ή μετά τη φορολόγηση)·
 —
 για τον Carreno Marc: συμβολική αποζημίωση ύψους 1 ευρώ·
 —
 για τον Del Ponte Roger: 518 707 ή 703 707 ευρώ (αντιστοίχως, πριν ή μετά τη φορολόγηση)·
 —
 για τον Di Rocco Serge: 388 047 ή 634 207 ευρώ (αντιστοίχως, πριν ή μετά τη φορολόγηση)·
 —
 για τον Donnarel Jean-Louis: 351 685 ευρώ·
 —
 για τον Flores Jean-François: συμβολική αποζημίωση ύψους 1 ευρώ·
 —
 για τον Jalabert Jean Louis Etienne: 144 643 ευρώ·
 —
 για τους Lubrano Jean και Lubrano Jean Lucien: 212 358 ευρώ·
 —
 για τον Lubrano Jean-Gérald: 237 160 ή 474 320 ευρώ (αντιστοίχως, πριν ή μετά τη φορολόγηση)·
 —
 για τον Lubrano Gérald: 213 588 ευρώ·
 —
 για τους Marin Fabrice και Marin Robert: 466 665 ή 610 820 ευρώ (αντιστοίχως, πριν ή μετά τη φορολόγηση)·
 —
 για τους Marin Hervé, Marin Nicolas, Marin Robert και Marin Sébastien: συμβολική αποζημίωση ύψους 1 ευρώ·
 —
 για τον Penniello Jean-Marc: 624 000 ευρώ·
 —
 για τον Perez Serge Antoine: 54 645 ευρώ·
 —
 να επιδικάσει τη δέουσα, κατόπιν της αναγνωρίσεως της ευθύνης της εναγομένης, χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη το Syndicat des thoniers méditerranéens, ήτοι κατ' αποκοπή ποσό ύψους 30 000 ευρώ, τα οποία θα διατεθούν για την επιμόρφωση των μελών του συνδικάτου επί ζητημάτων δικαίου και κοινοτικής νομοθεσίας περί αλιείας.
 —
 να υποχρεώσει την εναγόμενη να καταβάλει το σύνολο των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι ενάγοντες για την παρούσα διαδικασία, περιλαμβανομένων των εξόδων για δικηγορικές αμοιβές, εξόδων διαδικασίας, εξόδων για την αμοιβή δικαστικών επιμελητών και για την αποστολή και προσκόμιση φωτοαντιγράφων, των οποίων εξόδων θα προσκομισθεί αναλυτική κατάσταση.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ενάγοντες, οι οποίοι είναι αλιείς και το συνδικάτο τους, ζητούν την αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζονται ότι υπέστησαν λόγω της εκδόσεως του κανονισμού (ΕΚ) 530/2008 της Επιτροπής (1), με τον οποίο απαγορεύθηκε η αλιεία ερυθρού τόνου στον Ατλαντικό Ωκεανό, ανατολικά του γεωγραφικού μήκους 45 °Δ και στη Μεσόγειο από σκάφη γρι-γρι τα οποία φέρουν ελληνική, γαλλική, ιταλική, κυπριακή και ισπανική σημαία, καθώς και τη σημαία της Μάλτας, ή τα οποία είναι νηολογημένα σε ένα από αυτά τα κράτη μέλη.
 Προς στήριξη της αγωγής τους, οι ενάγοντες προβάλλουν πλείονες ισχυρισμούς και επιχειρήματα που αντλούνται, αντιστοίχως, από:
 —
 παραβίαση των αρχών του Κώδικα Ορθής Συμπεριφοράς που επισυνάπτεται ως παράρτημα στον εσωτερικό κανονισμό της Επιτροπής, καθόσον η Επιτροπή, παρά την υπόσχεσή της, απέφυγε να διοργανώσει σύσκεψη στην οποία θα συμμετείχε το Syndicat des thoniers méditerranéens·
 —
 παράλειψη αποζημιώσεως των εναγόντων, στους οποίους απαγορεύθηκε η αλιεία μολονότι δεν είχαν υπερβεί την ποσόστωση που τους έχει αναγνωρισθεί·
 —
 το γεγονός ότι τα μέτρα που έλαβε η Επιτροπή δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν ως απλός κίνδυνος ο οποίος είναι εγγενής στον οικείο τομέα δραστηριότητας και του οποίου τις συνέπειες, ως εκ τούτου, πρέπει να υποστούν άνευ αποζημιώσεως οι ενάγοντες·
 —
 το γεγονός ότι δεν αποδείχθηκε ότι τα μέτρα που λήφθηκαν ήταν αναγκαία, καθόσον λήφθηκαν κατόπιν μαθηματικών αναγωγών που δεν συνιστούν απόδειξη·
 —
 το γεγονός ότι τα μέτρα που λήφθηκαν δεν στηρίζονται στην ύπαρξη σοβαρής απειλής·
 —
 παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου, καθόσον ο επίμαχος κανονισμός περί απαγορεύσεως της αλιείας ερυθρού τόνου εκδόθηκε με συνοπτικές διαδικασίες, μολονότι συνεπάγεται την ακύρωση διατάξεων περί ενάρξεως της περιόδου κατά την οποία επιτρέπεται η αλιεία·
 —
 προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων που διασφαλίζονται από τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2), ειδικότερα δε του δικαιώματος προς εργασία και του δικαιώματος ιδιοκτησίας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 530/2008 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 2008, για τη θέσπιση επειγόντων μέτρων όσον αφορά τα σκάφη γρι-γρι που αλιεύουν τόνο στον Ατλαντικό Ωκεανό, ανατολικά του γεωγραφικού μήκους 45 °Δ και στη Μεσόγειο (ΕΕ L 155, σ. 9).
 (2) ΕΕ 2000, C 364, σ. 1.


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/49
 Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2014 — Aluminios Cortizo και Cortizo Cartera κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-1/14)
 2014/C 52/94
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι:
 Προσφεύγουσες: Aluminios Cortizo, SAU (Extramundi, Ισπανία) και Cortizo Cartera, SL (Extramundi, Ισπανία) (εκπρόσωπος: A. Beiras Cal, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει τη διαταγή επιστροφής των ενισχύσεων και
 —
 επικουρικώς, να διατάξει την εκτίμηση των ενισχύσεων σύμφωνα με το πραγματικό και καθαρό κέρδος του επενδυτή.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας απόφαση είναι η ίδια με αυτήν που αφορά η υπόθεση T-515/13, Ισπανία κατά Επιτροπής (ΕΕ C 336, σ. 29).
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν έξι λόγους ακυρώσεως:
 1)
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ, και στηρίζεται στο ότι η κρατική ενίσχυση προς τον επενδυτή δεν έχει επιλεκτικό και στρεβλωτικό χαρακτήρα.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση του άρθρου 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και στηρίζεται στην παντελή έλλειψη αιτιολογίας όσον αφορά τον αποκλεισμό του εφοπλιστή και/ή του ναυπηγείου ως αποδέκτη του μεγαλύτερου μέρους της ενισχύσεως.
 3)
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας –σε συνδυασμό με την απώλεια κέρδους– καθόσον η απόφαση απαιτεί από τον επενδυτή την επιστροφή ενισχύσεως που έχει μεταβιβαστεί σε τρίτο.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, διότι η Επιτροπή, με την αλληλογραφία της και την αδράνειά της, δικαιολογημένα δημιούργησε την εντύπωση περί νομιμότητας του «SEAF».
 5)
 Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου, διότι η επιβολή της υποχρεώσεως να επιστραφεί η ενίσχυση που δεν ελήφθη/μεταβιβάστηκε από τον επενδυτή συνιστά κατάσχεση χωρίς νόμιμη αιτία.
 6)
 Ο έκτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, διότι τα μέτρα που κηρύχθηκαν ασυμβίβαστα έχουν γίνει δεκτά σε άλλες περιπτώσεις.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
C 259/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 9.9.2000
 Μπορει ́ κρα ́τος με ́λος να εκλα ́βει ως απαλλασσο ́μενη απο ́ το Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 φο ́ρο (κατα ́ το α ́ρθρο 13, με ́ρος Β', στοιχει ́ο β', της οδηγι ́ας της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 6 Ιουλι ́ου
 77/388/ΕΟΚ (1), χωρι ́ς ο ́μως δυνατο ́τητα παραιτη ́σεως απο ́ την 2000
 απαλλαγη ́ εκ του φο ́ρου) την εξομοιου ́μενη κατα ́ το α ́ρθρο 6,
 παρ. 2, στοιχει ́ο α', της οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ προς παροχη ́ υπηρε-
 σιω ́ν εξ επαχθου ́ς αιτι ́ας ιδιο ́χρηση κατοικι ́ας ευρισκο ́μενης σε (Υπο ́θεση C-272/00)
 κτι ́ριο επιχειρη ́σεως, το οποι ́ο στο συ ́νολο ́ του κατε ́χει η επιχει ́ρηση,
 ω ́στε να αποκλει ́εται, κατα ́ συνε ́πεια, η κατα ́ το α ́ρθρο 17, (2000/C 259/14)
 παρ. 2, στοιχει ́ο α', της οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ ́εκπτωση του
 προκαταβληθε ́ντος στο πλαι ́σιο της κατασκευη ́ς του κτιρι ́ου φο ́ρου
 προστιθεμε ́νης αξι ́ας; Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των εκπροσωπου ́μενη απο ́ τη
 Μαρι ́α Πατακια ́, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, και
 τον Frank Benyon, νομικο ́ συ ́μβουλο της ́διας ι υπηρεσι ́ας, με
 (1) ΕΕ, ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49. αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz,
 με ́λος επι ́σης της νομικη ́ς της υπηρεσι ́ας, κτι ́ριο Wagner,
 Kirchberg, α ́σκησε στις 6 Ιουλι ́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ελληνικη ́ς
 ∆ημοκρατι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Hof van Beroep te Antwerpen με απο ́φαση της 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εφο ́σον το α ́ρθρο
 27ης Ιουνι ́ου 2000 στην υπο ́θεση Gemeente Steenbergen 40 του νο ́μου αριθ. 2065/92 προβλε ́πει ο ́τι οι πτη ́σεις απο ́
 (NL) κατα ́ Baten Luc την Ελλα ́δα απο ́στασης α ́νω των 750 χμ. υπο ́κεινται σε
 υψηλο ́τερο φο ́ρο απο ́ εκει ́νο των πτη ́σεων απο ́στασης κα ́τω
 των 750 χμ., παρε ́λειψε να συμμορφωθει ́ προς τις υποχρεω ́-
 (Υπο ́θεση C-271/00) σεις της με βα ́ση τις διατα ́ξεις του α ́ρθρου 49 ΕΚ (πρω ́ην
 α ́ρθρου 59 της Συνθη ́κης) και τις διατα ́ξεις του α ́ρθρου 3,
 (2000/C 259/13) παρ. 1 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) αριθ. 2408/92 του Συμβου-
 λι ́ου (1).
 Με απο ́φαση της 27ης Ιουνι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 2. να καταδικαστει ́ η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 ́εξοδα.
 5 Ιουλι ́ου 2000, το Hof van Beroep te Antwerpen, στο πλαι ́σιο
 της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Gemeente Steenbergen (NL) και Baten Luc
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 1. Αποτελει ́ η διαφορα ́ σχετικα ́ με αγωγη ́ που ́ενας δη ́μος
 α ́σκησε βα ́σει του ολλανδικου ́ νο ́μου Algemene Το ελληνικο ́ νομοθε ́τημα ει ́ναι ασυ ́μβατο με την αρχη ́ της
 Bijstandswet στραφει ́ς αναγωγικω ́ς κατα ́ ενο ́ς υπο ́χρεου ελευ ́θερης παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν που προβλε ́πεται στη συνθη ́κη ΕΚ,
 διατροφη ́ς υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 93 του Algemene ο ́πως επι ́σης ει ́ναι ασυ ́μβατο με τους κανο ́νες του κανονισμου ́
 Bijstandswet αστικη ́ υπο ́θεση υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 1, (ΕΟΚ) 2408/92 του Συμβουλι ́ου για την προ ́σβαση των κοινο-
 πρω ́το εδα ́φιο, της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968 για τη διεθνη ́ τικω ́ν αερομεταφορε ́ων στα ενδοκοινοτικα ́ αεροπορικα ́ δρομολο ́για
 δικαιοδοσι ́α και την εκτε ́λεση αποφα ́σεων σε αστικε ́ς και και με την α ́σκηση του δικαιω ́ματος της ελευ ́θερης διακι ́νησης
 εμπορικε ́ς υποθε ́σεις, οπο ́τε η δικαστικη ́ απο ́φαση που εντο ́ς της επικρα ́τειας των κρατω ́ν μελω ́ν που παρε ́χεται στους
 εκδο ́θηκε στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς αυτη ́ς εμπι ́πτει στο πεδι ́ο πολι ́τες της Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης με βα ́ση το α ́ρθρο 8 α της
 εφαρμογη ́ς της πιο πα ́νω Συμβα ́σεως; συνθη ́κης (νυν α ́ρθρο 18 ΕΚ). Στην επιστολη ́ δηλω ́νεται ο ́τι η
 ελευθερι ́α παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν που προβλε ́πεται στο α ́ρθρο 3,
 2. Αποτελει ́ η διαφορα ́ σχετικα ́ με αγωγη ́ που ́ενας δη ́μος παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ 2408/92 πρε ́πει να ερμηνευ ́εται
 α ́σκησε βα ́σει του ολλανδικου ́ νο ́μου Algemene σε α ́μεση συ ́νδεση με τις γενικε ́ς αρχε ́ς της ελευ ́θερης παροχη ́ς
 Bijstandswet στραφει ́ς αναγωγικω ́ς κατα ́ ενο ́ς υπο ́χρεου υπηρεσιω ́ν και τε ́λος αναφε ́ρεται ο ́τι υπα ́ρχει παρα ́βαση του
 διατροφη ́ς υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 93 του Algemene κανονισμου ́ εφο ́σον τα αεροπορικα ́ δρομολο ́για μεταξυ ́ κρατω ́ν
 Bijstandswet υπο ́θεση κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως υπο ́ την μελω ́ν τυγχα ́νουν λιγο ́τερο ευνοϊκη ́ς μεταχει ́ρισης, ιδι ́ως στη
 ́εννοια του α ́ρθρου 1, δευ ́τερο εδα ́φιο, σημει ́ο 3, της Συμβα ́- φορολο ́γηση ́ τους, απο ́ τα συγκρι ́σιμα αεροπορικα ́ δρομολο ́για
 σεως της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968 για τη διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α στο ́διο
 ι κρα ́τος με ́λος.
 και την εκτε ́λεση αποφα ́σεων σε αστικε ́ς και εμπορικε ́ς
 υποθε ́σεις, οπο ́τε η δικαστικη ́ απο ́φαση που εκδο ́θηκε στο
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς αυτη ́ς δεν εμπι ́πτει στο πεδι ́ο εφαρμο- (1) EE L 240 της 24.8.92, σ. 8-14.
 γη ́ς της πιο πα ́νω Συμβα ́σεως;


text:
 6.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/8
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 21 Ιουλίου 2011 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά της Νορβηγίας
 (Υπόθεση E-9/11)
 2011/C 294/08
 Στις 21 Ιουλίου 2011, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τους Xavier Lewis και Florence Simonetti Gjermund Mathisen, ενεργούντες ως αντιπρόσωποι της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, 35, Rue Belliard, 1040 Brussels, Belgium άσκησε προσφυγή κατά της Νορβηγίας ενώπιον του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ.
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ζητεί από το Δικαστήριο ΕΖΕΣ να αναγνωρίσει ότι:
 1)
 Διατηρώντας σε ισχύ τέτοιους περιορισμούς στα δικαιώματα προσώπων και επιχειρήσεων που είναι εγκατεστημένα σε κράτη του ΕΟΧ να κατέχουν εκμεταλλεύσεις και να ασκούν τα δικαιώματά τους ψήφου σε ρυθμιζόμενες αγορές στη Νορβηγία, όπως προβλέπεται στο τμήμα 35 (1), (2) και (3) και στο τμήμα 36 του νόμου αριθ. 74 της 29ης Ιουνίου 2007 για τις ρυθμιζόμενες αγορές (ο χρηματιστηριακός νόμος), και στα τμήματα 5-3(1), (2) και (3) και 5-4 του νόμου της 5ης Ιουλίου 2002 για την καταχώριση των χρηματοπιστωτικών μέσων (ο νόμος περί αποθετηρίου τίτλων), το Βασίλειο της Νορβηγίας παρέλειψε να τηρήσει τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από τα άρθρα 31 και 40 της συμφωνίας ΕΟΧ.
 2)
 Το Βασίλειο της Νορβηγίας θα καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 Η νορβηγική νομοθεσία περιορίζει τη συμμετοχή και τα δικαιώματα ψήφου σε ιδρύματα ειδικευμένα σε υποδομές χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Κατά γενικό κανόνα, ο χρηματιστηριακός νόμος απαγορεύει την κατοχή πάνω από το 20 % των μετοχών που είναι εισηγμένες σε χρηματιστήριο, καθώς και την άσκηση δικαιωμάτων ψήφου για πάνω από το 20 % του συνολικού κεφαλαίου που δίνει δικαίωμα ψήφου ή το 30 % των ψήφων που εκπροσωπούνται στη γενική συνέλευση. Αντίστοιχοι κανόνες όσον αφορά το αποθετήριο τίτλων θεσπίζονται στον νόμο περί αποθετηρίου τίτλων.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ παρατηρεί ότι η επίμαχη νομοθετική ρύθμιση είναι ασύμβατη τόσο με την ελευθερία εγκατάστασης δυνάμει του άρθρου 31 της συμφωνίας ΕΟΧ, όσο και με την ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων που προβλέπεται στο άρθρο 40 της συμφωνίας ΕΟΧ.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ παρατηρεί ειδικότερα ότι η επίμαχη νομοθετική ρύθμιση δεν είναι χρήσιμη για την προώθηση της εύρυθμης λειτουργίας και της αποτελεσματικότητας των χρηματοπιστωτικών αγορών και για την δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ των φορέων της αγοράς στην ανεξαρτησία και την αμεροληψία των ιδρυμάτων. Ισχυρίζεται ότι υπάρχουν λιγότερο περιοριστικά, εναλλακτικά μέτρα που θα ήταν εξίσου αποτελεσματικά.


text:
3 . 6 . 95 1 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 137/9
 Προσφυγή της Hanseatische Industrie-Beteihgungen GmbH ρίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 222 της 18ης Αυγού
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που στου 1993 , σ . 10 .
 ασκήθηκε στις 28 Ιουνίου 1993
 (Υπόθεση C-62/95) (') ΕΕ αριθ. L 144 της 16. 6. 1993 , σ. 21 .
 ( 95/C 137/15 (2) ΕΕ αριθ. C 222 της 18. 8. 1993 , σ. 8.
 H προσφυγή της Hanseatische Industrie-Beteihgungen
 GmbH κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (υπόθεση C-335/93), η οποία είχε παραπεμφθεί στο Πρωτο
 δικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με διάταξη της 27ης Προσφυγή της Ιταλικής Δημοκρατίας κατά Επιτροπής των
 Σεπτεμβρίου 1993 , σύμφωνα με το άρθρο 4 της αποφάσεως Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 10 Μαρτίου
 93/350/Ευρατόμ, ΕΚΑΧ, ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8ης 1995
 Ιουνίου 1993 για την τροποποίηση της αποφάσεως 88/
 591 /ΕΚΑΧ , ΕΟΚ, Ευρατόμ περί ιδρύσεως Πρωτοδικείου (Υπόθεση C-69/95)
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ('), με αριθμό υποθέσεως (95/C 137/ 17 )
 Τ-488/93 , κατέστη στις 8 Μαρτίου 1995 εκκρεμής ενώπιον του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αφού το Πρω H Ιταλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον Umberto
 τοδικείο εξέδωσε διάταξη με την οποία έκρινε εαυτό αναρ Leanza, επικουρούμενο από τον Oscar Fiumara, avvocato
 μόδιο για την εκδίκαση της υποθέσεως και την ανέπεμψε στο dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την
 Δικαστήριο , προκειμένου να καταστεί δυνατή η συνεκδίκασή Ιταλική Πρεσεβεία, rue Marie-Adélaïde, 5 , άσκησε ενώπιον
 της με την υπόθεση C-329/93 (2 ). του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 10 Μαρ
 τίου 1995 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα παρατέθη
 καν σε ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημε
 ρίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ . C 222 της 18ης H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Αυγούστου 1993 , σ. 9.
 — να ακυρώσει την από 21 Δεκεμβρίου 1994 απόφαση της
 (') ΕΕ αριθ . L 144 της 16 . 6. 1993 , σ. 21 . Επιτροπής αριθ . C (94) 3308 τελικό περί εκκαθαρίσεως
 O ΕΕ αριθ . C 222 της 18. 8. 1993, σ. 8. των λογαριασμών των υποβληθέντων από τα κράτη μέλη
 για τις δαπάνες του οικονομικού έτους 1991 που χρημα
 τοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προ
 σανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα Εγγυήσεων, καθ ' ό
 μέρος απορρίπτει την αναδοχή από το ΕΓΤΠΕ ποσού
 103 161 493 560 ιταλικών λιρών κατά την εκκαθάριση των
 λογαριασμών τους οποίους υπέβαλε η Ιταλική Δημοκρα
 τία,
 Προσφυγή της Bremer Vulkan Verbund AG κατα της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 στις 1 Ιουλίου 1993
 (Υπόθεση C-63/95) Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (95/C 137/16)
 Παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή των άρθρων 1 , 3 και 5
 του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ. 729/70 του Συμβουλίου ('), του
 H προσφυγή της Bremer Vulkan Verbund AG κατα της άρθρου 8 του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 1723/72 της Επιτρο
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (υπόθεση C-339/ πής (2) και των κανόνων του γαλακτοκομικού τομέα (άρθρο 4
 93 ), η οποία είχε παραπεμφθεί στο Πρωτοδικείο των Ευρω του κανονισμού (ΕΟΚ ) αριθ. 857/84 του Συμβουλίου (-*) με τις
 παϊκών Κοινοτήτων με διάταξη της 27ης Σεπτεμβρίου 1993 , διαδοχικές του τροποποιήσεις- κανονισμός ( ΕΟΚ) αριθ. 1
 σύμφωνα με το άρθρο 4 της αποφάσεως 93/350/Ευρατόμ, 1546/88 της Επιτροπής (4). Υπέρβαση εξουσίας — Έλλειψη
 ΕΚΑΧ , ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 1993 για την αιτιολογίας: η Ιταλία συμμορφώθηκε πλήρως προς την
 τροποποίηση της αποφάσεως 88/591 /ΕΚΑΧ , ΕΟΚ, Ευρατόμ κοινοτική ρύθμιση όσον αφορά την εξαγορά των ποσοτήτων
 περί ιδρύσεως Πριοτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή αναφοράς, ενώ ανέστειλε την αναδιανομή των ποσοτήτων
 των ('), με αριθμό υποθέσεως Τ-490/93 , κατέστη στις 8 Μαρ αυτών, σε πλήρη συμμόρφωση προς τους κοινοτικούς σκο
 τίου 1995 εκκρεμής ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊ πούς, λόγω της ιδιαιτέρας καταστάσεως με την οποία βρί
 κών Κοινοτήτων, αφού το Πρωτοδικείο εξέδωσε διάταξη με σκεται ακόμη αντιμέτωπη. Κατά το έτος 1991 , τότε δηλαδή
 την οποία έκρινε εαυτό αναρμόδιο για την εκδίκαση της ακριβώς που έληγε η προθεσμία αναδιανομής των εξαγο
 υποθέσεως και την ανέπεμψε στο Δικαστήριο, προκειμένου ραζομένων ποσοτήτων, την οποία η κοινοτική ρύθμιση όριζε
 να καταστεί δυνατή η συνεκδίκασή της με την υπόθεση για την 1η Ιουνίου 1991 , άρχισε να εμφαvίζεται σοβαρή
 C-329/93 (2). διάσταση μεταξύ της αληθούς γαλακτοπαραγωγής και της
 εθνικής εγγυημένης ποσότητας . Στη συνέχεια, όταν διαγρά
 φηκε με μεγαλύτερη σαφήνεια η σοβαρότητα του προβλήμα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα παρατέθη τος, η Ιταλία, τον Φεβρουάριο 1992, κατέστησε την κατάστα
 καν σε ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημε ση γνωστή στην Επιτροπή , προκαλώντας έτσι την έναρξη των


text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 8ης Φεβρουαρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Σλοβακικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-114/06) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 96/48/ΕΚ - Διευρωπαϊκά δίκτυα - Διαλειτουργικότητα του διευρωπαϊκού σιδηροδρομικού συστήματος μεγάλης ταχύτητας - Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη)
 (2007/C 82/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Γ. Ζαββός και T. Kukal)
 Καθής: Σλοβακική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: R. Procházka)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς στην εθνική έννομη τάξη, εντός της προς τούτο ταχθείσας προθεσμίας, της οδηγίας 96/48/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1996, σχετικά με τη διαλειτουργικότητα του διευρωπαϊκού σιδηροδρομικού συστήματος μεγάλης ταχύτητας (EE L 235, σ. 6).
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Σλοβακική Δημοκρατία, με θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 96/48/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1996, σχετικά με τη διαλειτουργικότητα του διευρωπαϊκού σιδηροδρομικού συστήματος μεγάλης ταχύτητας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει τη Σλοβακική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 96 της 22.4.2006.


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/27
 Προσφυγή της 11ης Αυγούστου 2005 — Thierry κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-327/05)
 (2005/C 281/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Michel Thierry (Howald, Λουξεμβούργο) [Εκπρόσωποι: G. Bounéou και F. Frabetti, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τον πίνακα των υπαλλήλων που προήχθησαν κατά την περίοδο προαγωγών 2004, καθόσον στον πίνακα αυτόν δεν περιελήφθη το όνομα του προσφεύγοντος, καθώς και, επικουρικώς, τις προπαρασκευαστικές της αποφάσεως αυτής πράξεις·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή του, ο προσφεύγων βάλλει κατά της αποφάσεως της Επιτροπής να μην τον προαγάγει στον βαθμό Α5 κατά την περίοδο προαγωγών 2004. Υποστηρίζει ότι το νέο σύστημα προαγωγών βάσει της χορηγήσεως μορίων προτεραιότητας στους υπαλλήλους, το οποίο εφάρμοσε εν προκειμένω η Επιτροπή, αποδίδει υπερβολική σημασία στην αρχαιότητα ως κριτήριο προαγωγής. Ως εκ τούτου, ο προσφεύγων θεωρεί ότι, στην περίπτωσή του, δεν έγινε συγκριτική εξέταση των προσόντων, κατά παράβαση του άρθρου 45 του ΚΥΚ, των γενικών εκτελεστικών του άρθρου αυτού διατάξεων, του Διοικητικού Οδηγού αξιολογήσεως και προαγωγής, καθώς και κατά παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων. Βάσει των ιδίων στοιχείων, επικαλείται επίσης παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των αυθαιρέτων διαδικασιών, παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, παράβαση του κανόνα «patere legem quam ipse fecisti», καθώς και κατάχρηση εξουσίας.


text:
 8.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Ιανουαρίου 2014 — Streng κατά ΓΕΕΑ — Gismondi (PARAMETRICA)
 (Υπόθεση T-495/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος PARAMETRICA - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα parameta - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Παράλειψη προσκομίσεως αποδεικτικών στοιχείων στη γλώσσα διαδικασίας της ανακοπής - Κανόνας 19, παράγραφοι 2 και 3, και κανόνας 98, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95)
 (2014/C 71/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Michael Streng (Erding, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Pappert, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: P. Bullock)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Fulvio Gismondi (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Masetti Zannini de Concina, G. Petrocchi, M. Bucarelli και F. Bellan, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Ιουλίου 2011 (υπόθεση R 1348/2010-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ του Michael Streng και του Fulvio Gismondi.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Michael Streng στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 347 της 26.11.2011


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Kammergericht Berlin (Γερμανία) στις 18 Μαρτίου 2010 — Berliner Verkehrsbetriebe (BVG), ίδρυμα δημοσίου δικαίου, κατά JPMorgan Chase Bank N.A., Frankfurt Branch
 (Υπόθεση C-144/10)
 2010/C 148/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Kammergericht Berlin
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Berliner Verkehrsbetriebe (BVG), ίδρυμα δημοσίου δικαίου
 Εναγόμενη: JPMorgan Chase Bank N.A., Frankfurt Branch
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εκτείνεται το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 22, σημείο 2, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (1), και σε διαφορές κατά τις οποίες εταιρία ή νομικό πρόσωπο αντιτάσσει στις εναντίον του αγωγικές αξιώσεις από δικαιοπραξία την έλλειψη ισχύος, εξαιτίας παραβάσεων του καταστατικού του, των αποφάσεων των οργάνων του που κατέληξαν στη σύναψη της δικαιοπραξίας;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, έχει το άρθρο 22, σημείο 2, του κανονισμού 44/2001 εφαρμογή και επί νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, εφόσον το κύρος των αποφάσεων των οργάνων τους πρέπει να ελεγχθεί από τα πολιτικά δικαστήρια;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, υποχρεούται το δικαστήριο κράτους μέλους το οποίο επελήφθη πλέον πρόσφατα της διαφοράς κατά το άρθρο 27 του κανονισμού 44/2001 να αναστείλει τη διαδικασία ακόμη και στην περίπτωση που αντιτάσσεται σε συμφωνία παρέκτασης διεθνούς δικαιοδοσίας ότι, εξαιτίας ελλείψεως ισχύος, βάσει του καταστατικού ενός διαδίκου, της αποφάσεως των οργάνων του, η εν λόγω συμφωνία είναι και αυτή ανίσχυρη;
 (1) ΕΕ L 12, σ. 1.


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/26
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 9ης Οκτωβρίου 2008 — Miguelez Herreras κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-407/04) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Αγωγή αποζημιώσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Προαγωγή - Απονομή μορίων προτεραιότητας)
 (2008/C 313/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Benedicta Miguelez Herreras (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. van der Woude και V. Landes, στη συνέχεια M. van der Woude, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς H. Tserepa-Lacombe και V. Joris, στη συνέχεια V. Joris και G. Berscheid, επικουρούμενοι από τον D. Waelbroeck, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως:
 —
 της αποφάσεως του γενικού διευθυντή της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής, με την οποία απονεμήθηκε στην προσφεύγουσα 2 μόρια προτεραιότητας της γενικής διευθύνσεως κατά την περίοδο προαγωγών 2003, απόφαση η οποία κοινοποιήθηκε στις 2 Ιουλίου 2003 και επικυρώθηκε με απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής που κοινοποιήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2003·
 —
 των εξής αποφάσεων: της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, με την οποία απονέμονται στην προσφεύγουσα συνολικά 23 μόρια κατά την περίοδο προαγωγών 2003· του καταλόγου προακτέων υπαλλήλων βαθμού C 2 κατά την περίοδο προαγωγών 2003, ο οποίος δημοσιεύθηκε στις Διοικητικές πληροφορίες αριθ. 71-2003, της 25ης Νοεμβρίου 2003, του καταλόγου των προαχθέντων στον βαθμό C 1 υπαλλήλων κατά την περίοδο προαγωγών 2003, ο οποίος δημοσιεύθηκε στις Διοικητικές πληροφορίες αριθ. 76-2003, της 3ης Δεκεμβρίου 2003· εν πάση περιπτώσει, της αποφάσεως να μην περιληφθεί η προσφεύγουσα στους προαναφερθέντες καταλόγους·
 —
 καθόσον αυτό είναι απαραίτητο, της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, της 17ης Ιουνίου 2004, περί απορρίψεως της ενστάσεως που άσκησε η προσφεύγουσα στις 24 Φεβρουαρίου 2004·
 —
 της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, της 17ης Απριλίου 2007, να μην δοθεί στην προσφεύγουσα συμπληρωματικό μόριο προτεραιότητας κατά την περίοδο προαγωγών 2003·
 και περί κηρύξεως ως ανυπόστατων όλων των αποφάσεων που ελήφθησαν κατά την περίοδο προαγωγών 2003 και που προσβάλλονται με την παρούσα προσφυγή και δεν αντικαταστάθηκαν το 2007, και ιδίως του καταλόγου προακτέων υπαλλήλων βαθμού C 2 κατά την περίοδο προαγωγών 2003, ο οποίος δημοσιεύθηκε στις Διοικητικές πληροφορίες αριθ. 71-2003, της 25ης Νοεμβρίου 2003, και του καταλόγου των προαχθέντων στον βαθμό C 1 υπαλλήλων κατά την περίοδο προαγωγών 2003, ο οποίος δημοσιεύθηκε στις Διοικητικές πληροφορίες αριθ. 76-2003, της 3ης Δεκεμβρίου 2003, καθώς επίσης και αίτημα περί επιδικάσεως αποζημιώσεως 5 000 ευρώ.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει τις αποφάσεις της Επιτροπής περί καθορισμού του συνολικού αριθμού των μορίων προαγωγής της προσφεύγουσας στα 23 και περί μη εγγραφής της στον κατάλογο των υπαλλήλων που προήχθησαν στον βαθμό C 1 κατά την περίοδο προαγωγών 2003.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 300 της 4.12.2004.


text:
 4.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Οκτωβρίου 2010 [αίτηση του Naczelny Sąd Administracyjny (Δημοκρατία της Πολωνίας) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Kronospan Mielec sp. z o.o. κατά Dyrektor Izby Skarbowej w Rzeszowie
 (Υπόθεση C-222/09) (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχεία γ' και ε' - Εργασίες έρευνας και αναπτύξεως οι οποίες πραγματοποιούνται από μηχανικούς - Προσδιορισμός του τόπου παροχής υπηρεσιών)
 2010/C 328/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Naczelny Sąd Administracyjny
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Kronospan Mielec sp. z o.o.
 κατά
 Dyrektor Izby Skarbowej w Rzeszowie
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Naczelny Sąd Administracyjny — Ερμηνεία του άρθρου 9, παράγραφος 2, στοιχεία γ', πρώτη περίπτωση, και ε', τρίτη περίπτωση, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ: Έκτη οδηγία του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) καθώς και των άρθρων 52, στοιχείο α', και 56, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Προσδιορισμός του τόπου φορολογήσεως — Υπηρεσίες έρευνας και αναπτύξεως παρασχεθείσες σε υποκείμενο στον φόρο εγκατεστημένο εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αλλά εκτός του κράτους μέλους στο οποίο παρεσχέθησαν πράγματι οι υπηρεσίες — Χαρακτηρισμός των υπηρεσιών αυτών είτε ως «επιστημονικών δραστηριοτήτων» είτε ως «υπηρεσιών μηχανικών»
 Διατακτικό
 Υπηρεσίες οι οποίες συνίστανται στην εκτέλεση εργασιών έρευνας και αναπτύξεως στον περιβαλλοντικό και τεχνολογικό τομέα και οι οποίες παρέχονται από μηχανικούς εγκατεστημένους σε κράτος μέλος κατόπιν παραγγελίας και εις όφελος αποδέκτη εγκατεστημένου σε άλλο κράτος μέλος πρέπει να χαρακτηρίζονται ως «υπηρεσίες μηχανικών» κατά την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση.
 (1) ΕΕ C 220 της 12.9.2009.


text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/40
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 28ης Ιουνίου 2011 — AS κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-55/10) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Κενή θέση - Απόρριψη υποψηφιότητας - Έννομο συμφέρον - Υπάλληλος με αναπηρία - Αδιαίρετο της αποφάσεως περί απορρίψεως της υποψηφιότητας και της αποφάσεως περί διορισμού - Δεν υφίσταται - Διάκριση μεταξύ υπαλλήλων που ανήκουν στην ίδια ομάδα καθηκόντων και κατόχων του ιδίου βαθμού με διαφορετική σταδιοδρομία - Αντιστοιχία μεταξύ βαθμού και θέσεως)
 2011/C 232/70
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: AS (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: N. Lhoëst, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και B. Eggers)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως με την οποία δεν ελήφθη υπόψη η υποψηφιότητα της προσφεύγουσας για τη θέση βοηθού βιβλιοθηκάριου και καταβολή εκ μέρους της Επιτροπής αποζημιώσεως προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας και προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη η προσφεύγουσα.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2009 με την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέρριψε την υποψηφιότητα της AS.
 2)
 Υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταβάλει στην AS το ποσό των 3 000 ευρώ.
 3)
 Απορρίπτει τα λοιπά αιτήματα της προσφυγής.
 4)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει, πέραν των δικών της εξόδων, τα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων της AS.
 5)
 Η AS φέρει το ένα τέταρτο των δικαστικών της εξόδων.
 (1) ΕΕ C 246 της 11.9.10, σ. 43.


text:
 4.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 243/45
 Αναίρεση που άσκησε στις 12 Μαΐου 2016 ο José Luis Ruiz Molina κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 2 Μαρτίου 2016 το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-60/15, Ruiz Molina κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-233/16 P)
 (2016/C 243/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: José Luis Ruiz Molina (San Juan de Alicante, Ισπανία) (εκπρόσωποι: N. Lhoëst και S. Michiels, avocats)
 Αναιρεσίβλητο: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 2ας Μαρτίου 2016 στην υπόθεση F-60/15·
 —
 να καταδικάσει το αναιρεσίβλητο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων τόσο ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης όσο και ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεώς του, ο αναιρεσείων προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 8, πρώτο εδάφιο, του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του δεδικασμένου που προκύπτει από την απόφαση της 15ης Σεπτεμβρίου 2011, Bennett κ.λπ. κατά ΓΕΕΑ, F-102/09, EU:F:2011:138.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (ΕΕ 1999, L 175, σ. 43) η οποία υλοποίησε τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1999 μεταξύ διεπαγγελματικών οργανώσεων γενικού χαρακτήρα, καθώς και από παράβαση των παγίων αρχών και προτύπων του διεθνούς κοινωνικού δικαίου σχετικά με τη σταθερότητα της απασχόλησης.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από πλημμελή αιτιολογία της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/12
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (Chancery Division) (Μεγάλη Βρετανία) στις 27 Αυγούστου 2010 — Georgetown University, University of Rochester, Loyola University of Chicago κατά Comptroller General of Patents, Designs and Trade Marks
 (Υπόθεση C-422/10)
 ()
 2010/C 301/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Justice (Chancery Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντα: Georgetown University, University of Rochester, Loyola University of Chicago
 Καθού: Comptroller General of Patents, Designs and Trade Marks
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Επιτρέπει ο κανονισμός 469/2009, και ειδικότερα το άρθρο 3, στοιχείο β', τη χορήγηση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για μια συγκεκριμένη δραστική ουσία ή σύνθεση δραστικών ουσιών, εφόσον:
 α)
 η συγκεκριμένη δραστική ουσία ή η σύνθεση δραστικών ουσιών προστατεύεται με ισχύον κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, κατά την έννοια του άρθρου 3, στοιχείο α', του κανονισμού 469/2009, και
 β)
 για το φάρμακο που περιέχει τη δραστική ουσία ή τη σύνθεση δραστικών ουσιών μαζί με μία ή περισσότερες άλλες δραστικές ουσίες έχει χορηγηθεί έγκυρη άδεια κυκλοφορίας σύμφωνα με τις οδηγίες 2001/83/ΕΚ (1) ή 2001/82/ΕΚ (2), η οποία αποτελεί την πρώτη άδεια για τη διάθεση της δραστικής ουσίας ή της σύνθεσης δραστικών ουσιών στην αγορά;
 (1) Οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (ΕΕ L 311, σ. 67).
 (2) Οδηγία 2001/82/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα κτηνιατρικά φάρμακα (ΕΕ L 311, σ. 1).


text:
Αριθ . C 199/18 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28. 6. 97
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Διαγραφή της υποθέσεως C-282/94 ( 1 )
 (97/C 199/35 )
 O δεσμευτικός χαρακτήρας των διατάξεων του άρθρου 189
 τρίτο εδάφιο και του άρθρου 5 πρώτο εδάφιο της συνθήκης
 ΕΚ υποχρεώνει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν τα μέτρα που Με διάταξη της 17ης Απριλίου 1997 , o Πρόεδρος του
 είναι αναγκαία για τη μεταφορά των απευθυνόμενων σ' αυτά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 οδηγιών στην εσωτερική τους έννομη τάξη , πριν λήξει η προς διαγραφή της υποθέσεως C-282/94: Γαλλική Δημοκρατία
 τούτο οριζομένη προθεσμία, και να τα ανακοινώνουν αμέσως κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 στην Επιτροπή . H προθεσμία αυτή , που ορίζεται στο άρ
 θρο 21 της οδηγίας, έληξε , χωρίς η Πορτογαλική Δημοκρατία (') ΕΕ αριθ. C 351 της 10. 12. 1994.
 να έχει θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις.
 (') ΕΕ ειδ . έκδ . 15/001 . σ . 240 .
 Διαγραφή της υποθέσεως C-174/95 (')
 (97/C 199/36)
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Πρόεδρος του Δικα
 κατά του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 16 Μαΐου 1997 γραφή της υποθέσεως C-174/95 : (αίτηση του Pretura cir
 (Υπόθεση C-190/97) condariale di Roma , sezione distaccata di Tivoli για την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσείος): Ποινική δίκη κατά
 (97/C 199/34 Siro Mattei .
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε (») ΕΕ αριθ . C 208 της 12 . 8 . 1995 .
 νη από τον Götz zur Hausen, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο
 τον Carlos Gômez de la Cruz, Centre Wagner, άσκησε , στις
 16 Μαΐου 1997 , ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, προσφυγή κατά του Βασιλείου του Βελγίου .
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Διαγραφή της υποθέσεως C-175/95 ( 1 )
 Δικαστήριο:
 (97/C 199/37
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου , παραλείπο
 ντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Πρόεδρος του Δικα
 και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 προς τις οδηγίες της Επιτροπής 93/72/ΕΟΚ ( ] ) και 93/ γραφή της υποθέσεως C-175/95 : (αίτηση του Pretura circon
 101 /ΕΟΚ (2), αντιστοίχως, για τη δέκατη ένατη και την dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση
 εικοστή προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Bruno
 67/548/ΕΟΚ (3) περί προσεγγίσεως των νομοθετικών , Belli .
 κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν
 την ταξινόμηση , συσκευασία και επισήμανση των επι (') ΕΕ αριθ. C 208 της 12. 8. 1995 .
 κινδύνων ουσιών ή παραλείποντας να κοινοποιήσει τα
 μέτρα αυτά, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την
 εν λόγω οδηγία,
 — να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά
 έξοδα.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-176/95 (')
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα (97/C 199/38)
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια με Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997, o Πρόεδρος του Δικα
 τα προβαλλόμενα στην υπόθεση C- 1 86/97 " οι ταχθείσες στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 προθεσμίες έληξαν την 1η Ιουλίου 1994 και την 1η Ιανουα γραφή της υποθέσεως C-176/95 : (αίτηση του Pretura circon
 ρίου 1995 , αντιστοίχως. dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Armando
 Scrocca .
 (!) ΕΕ αριθ . L 258 της 16. 10. 1993 , σ . 29 .
 ( 2 ) ΕΕ αριθ . L 13 της 15 . 1 . 1994, σ. 1 .
 (■') ΕΕ ειδ . έκδ . 13/001 , σ. 34 . (>) ΕΕ αριθ . C 208 της 12.8. 1995 .


text:
 11.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 246/30
 Προσφυγή της 29ης Ιουνίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Κυπριακής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-340/10)
 ()
 2010/C 246/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Γεώργιος. Ζαββός και Donatella Recchia)
 Καθ' ης: Κυπριακή Δημοκρατία
 Αιτήματα
 Να διαπιστωθεί από το Δικαστήριο ότι:
 —
 η Κυπριακή Δημοκρατία μη έχοντας συμπεριλάβει την περιοχή της Λίμνης Παραλιμνίου στον εθνικό κατάλογο προτεινόμενων Τόπων Κοινοτικής Σημασίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας.
 —
 η Κυπριακή Δημοκρατία ανεχόμενη δραστηριότητες που θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο τα οικολογικά χαρακτηριστικά της Λίμνης Παραλιμνίου, και μην έχοντας λάβει τα αναγκαία μέτρα προστασίας για να διαφυλαχθεί ο πληθυσμός του είδους Natrix natrix cypriaca, το οποίο αποτελεί το οικολογικό ενδιαφέρον της Λίμνης Παραλιμνίου και του Φράγματος Ξυλιάτου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, όπως έχει ερμηνευτεί από το Δικαστήριο στις υποθέσεις C-117/03 και C-244/05.
 —
 μην έχοντας λάβει τα αναγκαία μέτρα ώστε να θεσπισθεί και να εφαρμοστεί ένα καθεστώς αυστηρής προστασίας του Natrix natrix cypriaca, η Κυπριακή Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρου 12, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας.
 —
 να καταδικάσει την Κυπριακή Δημοκρατία στη δικαστική δαπάνη.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή φρονεί ότι η Κυπριακή Δημοκρατία μη έχοντας συμπεριλάβει ολόκληρη την περιοχή της Λίμνης Παραλιμνίου στον εθνικό κατάλογο πΤΚΣ, μέχρι το Δεκέμβριο του 2009 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας. Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν αμφισβήτησε την ανάγκη για συμπερίληψη της Λίμνης Παραλιμνίου στους πΤΚΣ.. Παρά ταύτα, η Λίμνη δεν συμπεριλήφθηκε στον εθνικό κατάλογο πΤΚΣ πριν την εκπνοή της προθεσμίας της αιτιολογημένης γνώμης. Στις 24 Νοεμβρίου 2009 η Κυπριακή Δημοκρατία ενημέρωσε την Επιτροπή ότι η Λίμνη Παραλιμνίου συμπεριλήφθηκε επίσημα στο Δίκτυο «Natura 2000», αλλά το σημαντικό βόρειο άκρο της Λίμνης παραλήφθηκε από τους πΤΚΣ. Στις 24 Απριλίου 2009 δημοσιεύτηκε η τροποποίηση του Τοπικού Σχεδίου Παραλιμνίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω της οποίας το βόρειο άκρο της Λίμνης μετετράπη σε οικιστική ζώνη. Η Επιτροπή φρονεί ότι δε δικαιολογείται οποιοσδήποτε περιορισμός στην έκταση του οικοτόπου, και η Κυπριακή Δημοκρατία μη έχοντας συμπεριλάβει ολόκληρη την Λίμνη Παραλιμνίου στον εθνικό κατάλογο πΤΚΣ, παραβιάζει το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ
 Περαιτέρω, η Επιτροπή θεωρεί ότι συγκεκριμένες καταστροφικές δραστηριότητες στη Λίμνη Παραλιμνίου (συγκριμένα η παράνομη υπεράντληση υδάτων, η οικιστική ανάπτυξη, η διεξαγωγή αγώνων μοτοσικλέτας και η λειτουργία σκοπευτηρίου) υποβαθμίζουν και καταστρέφουν τον οικοτόπο του είδους και συνεπώς μην έχοντας λάβει τα αναγκαία μέτρα προστασίας για να διαφυλαχθεί ο πληθυσμός του είδους Natrix natrix cypriaca, η Κυπριακή Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, βάσει της ερμηνείας της εν λόγω οδηγίας σε νομολογία του Δικαστηρίου (στις υποθέσεις C-117/03 και C-244/05).
 Επιπροσθέτως, η Επιτροπή φρονεί ότι ως αποτέλεσμα δραστηριοτήτων, όπως η οικιστική ανάπτυξη στην περιοχή και η υλοποίηση διαχωρισμού οικοπέδων στο βόρειο άκρο της Λίμνης Παραλιμνίου, ο οικοτόπος του ενδημικού είδους καθώς και ο πληθυσμός του έχουν επηρεασθεί δυσμενώς. Συνεπώς, η Κυπριακή Δημοκρατία μην έχοντας λάβει τα αναγκαία μέτρα ώστε να θεσπισθεί και να εφαρμοστεί ένα καθεστώς αυστηρής προστασίας του νερόφιδου Natrix natrix cypriaca, μέσω εφαρμογής «συνεκτικών και συντονισμένων μέτρων προληπτικού χαρακτήρα» παραβιάζει τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 12, παράγραφος 1, στοιχεία α', β' και δ' της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας.


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 24ης Μαΐου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-43/06) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 85/384/ΕΟΚ - Αρχιτέκτονες - Αμοιβαία αναγνώριση διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων - Υποχρέωση επιτυχούς συμμετοχής σε εξετάσεις για την εγγραφή στον αρχιτεκτονικό σύλλογο)
 (2007/C 155/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. Støvlbæk και P. Guerra e Andrade)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: L. Fernandes)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 2 και 10 της οδηγίας 85/384/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, για την αμοιβαία αναγνώριση των πτυχίων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων στον τομέα της αρχιτεκτονικής και τη θέσπιση μέτρων για τη διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (ΕΕ L 223, σ. 15) — Επιβολή υποχρεώσεως στους αρχιτέκτονες άλλων κρατών μελών, που δεν είναι εγγεγραμμένοι στον αντίστοιχο εθνικό Σύλλογο, να υποβληθούν, προκειμένου να δύνανται να ασκούν το επάγγελμα του αρχιτέκτονα, σε εξετάσεις για την εγγραφή στον Αρχιτεκτονικό Σύλλογο του κράτους υποδοχής.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Πορτογαλική Δημοκρατία, απαιτώντας από τους κατόχους επαγγελματικών τίτλων στον τομέα της αρχιτεκτονικής, οι οποίοι χορηγήθηκαν από άλλα κράτη μέλη, να υποβληθούν σε εξετάσεις για την εγγραφή στον Πορτογαλικό Αρχιτεκτονικό Σύλλογο εφόσον δεν είναι εγγεγραμμένοι σε αρχιτεκτονικό σύλλογο άλλου κράτους μέλους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2 και 10 της οδηγίας 85/384/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, για την αμοιβαία αναγνώριση των πτυχίων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων στον τομέα της αρχιτεκτονικής και τη θέσπιση μέτρων για τη διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2001/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2001.
 2)
 Καταδικάζει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 86 της 8.4.2006.


text:
C 184/24 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2.8.2003
 Κατ' εφαρμογήν του άρθρου 6, παράγραφος 3, του Πρωτοκόλλου, Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 η απόρριψη στο έλος των ουσιών που αφορά το άρθρο 6, της Ελληνικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 6 Ιουνίου
 παράγραφος 1, υπόκειται σε δύο σωρευτικές προϋποθέσεις: αφενός, 2003
 είναι αναγκαία η ύπαρξη εγκρίσεως απορρίψεως εκ μέρους των
 αρμόδιων εθνικών αρχών και αφετέρου αυτή η έγκριση πρέπει να (Υπόθεση C-246/03)
 λαμβάνει δεόντως υπόψη το σύνολο των κρίσιμων διατάξεων του
 παραρτήματος III του Πρωτοκόλλου. Η Γαλλική Δημοκρατία δεν (2003/C 184/43)
 τήρησε καμία από αυτές τις δύο προϋποθέσεις.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από
 (1) ΕΕ L 67 της 12.3.1983, σ. 3. τον Μηνά Κωνσταντινίδη, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, άσκησε
 (2) Σύμβαση για την προστασία της Μεσογείου Θαλάσσεως κατά της στις 6 Ιουνίου 2003 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 ρυπάνσεως (Σύμβαση της Βαρκελώνης) (δεν υφίσταται επίσημη μετά-
 φραση στα ελληνικά).
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 (3) Απόφαση του Συμβουλίου της 25ης Ιουλίου 1977 περί της συνάψεως
 της συμβάσεως για την προστασία της Μεσογείου Θαλάσσης από τη Η Επιτροπή αιτείται από το Δικαστήριο:
 ρύπανση καθώς και του Πρωτοκόλλου σχετικά με την πρόληψη της
 ρυπάνσεως της Μεσογείου από τις εκκενώσεις πλοίων και αεροσκαφών — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας
 (δεν υφίσταται επίσημη μετάφαση στα ελληνικά). τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
 (4) Απόφαση του Συμβουλίου της 28ης Φεβρουαρίου 1983 για τη διατάξεις, προς συμμόρφωση με την οδηγία 2000/53/ΕΚ (1)
 σύναψη του πρωτοκόλλου για την προστασία της Μεσογείου Θαλάσσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 από τη ρύπανση από χερσαίες πηγές (ΕΕ L 67 της 12.3.1983, σ. 1). 18ης Σεπτεμβρίου 2000, σχετικά με τα οχήματα στο τέλος
 του κύκλου ζωής τους και εν πάση περιπτώσει μη ανακοινώ-
 νοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στη δικαστική
 δαπάνη.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που Σύμφωνα με το άρθρο 249, τρίτο εδάφιο της Συνθήκης για την
 υπέβαλε το Cour Administrative (Λουξεμβούργο) με ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οδηγίες δεσμεύουν κάθε
 απόφαση της 3ης Ιουνίου 2003 στην υπόθεση Ministre des κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται, όσον αφορά το επιδιωκό-
 Finances κατά Jean-Claude Weidert και Εlisabeth Paulus μενο αποτέλεσμα.
 Σύμφωνα με το άρθρο 10 πρώτο εδάφιο της Συνθήκης, τα κράτη
 (Υπόθεση C-242/03) μέλη λαμβάνουν κάθε γενικό ή ειδικό μέτρο κατάλληλο να
 εξασφαλίσει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν
 από τη συγκεκριμένη Συνθήκη ή προκύπτουν από πράξεις των
 (2003/C 184/42) οργάνων της Κοινότητας.
 Δεν αμφισβητείται από την Ελληνική Δημοκρατία ότι οφείλει να
 λάβει μέτρα για να συμμορφωθεί με την προαναφερόμενη οδηγία.
 Με απόφαση της 3ης Ιουνίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι μέχρι στιγμής, η Ελληνική Δημοκρατία
 6 Ιουνίου 2003, το Cour Administrative, στο πλαίσιο της δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα για την πλήρη ενσωμάτωση της
 διαφοράς μεταξύ Ministre des Finances και Jean-Claude Weidert επιδίκου οδηγίας στην ελληνική έννομο τάξη.
 και Εlisabeth Paulus που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής (1) ΕΕ L 269 της 21.10.2000, σ. 34.
 ερωτήματος:
 Συνάδει το άρθρο 129c του από 4 Δεκεμβρίου 1967 loi concer-
 nant l'impôt sur le revenu (νόμου περί φορολογίας εισοδήματος),
 όπως αυτός ο νόμος έχει τροποποιηθεί και ως είχε κατά το Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 οικονομικό έτος 2000, με το οποίο χορηγείται, υπό ορισμένες της Ελληνικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 6 Ιουνίου
 προϋποθέσεις και εντός ορισμένων ορίων, φορολογική έκπτωση σε 2003
 φορολογουμένους φυσικά πρόσωπα που αγοράζουν μετοχές ή
 εταιρικά μερίδια που αντιπροσωπεύουν εισφορές σε μετρητά, από (Υπόθεση C-247/03)
 τις εγκατεστημένες στην ημεδαπή εταιρίες που υπάγονται σε
 καθεστώς πλήρους φορολογήσεως, με την αρχή της ελεύθερης (2003/C 184/44)
 κυκλοφορίας των κεφαλαίων στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Κοινό-
 τητας όπως θεσπίζεται με το άρθρο 56, πρώτο εδάφιο, της
 συνθήκης ΕΚ, λαμβανομένων υπόψη των περιορισμών που θέτει Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από
 σε αυτή την αρχή μεταξύ άλλων το άρθρο 58, πρώτο εδάφιο, τους Μichel van Beek, νομικό σύμβουλο και Μηνά Κωνσταντινίδη,
 στοιχείο α', της Συνθήκης ΕΚ; μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, άσκησε στις 6 Ιουνίου 2003
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 ---pagebreak--- 2.8.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 184/25
 Η Επιτροπή αιτείται από το Δικαστήριο: από καταβολής των αχρεωστήτως πληρωθέντων ποσών, οι
 οποίοι ούτω υπολογιζόμενοι τόκοι ανέρχονται την
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας 30ή Σεπτεμβρίου 2002 σε 15 745,34 ευρώ, και σε ποσό
 τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές 7,97 (7,03 συν 0,94) ευρώ ημερησίως, μέχρι ολοσχερούς
 διατάξεις, προς συμμόρφωση με την οδηγία 1999/22/ΕΚ (1) εξοφλήσεως της οφειλής της εναγόμενης, ή άλλως, επικου-
 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της ρικώς, τους κατά το άρθρο 94 του κανονισμού 3418/93 της
 29ης Μαρτίου 1999, σχετικά με τη διατήρηση άγριων ζώων Επιτροπής οφειλόμενους τόκους υπερημερίας, επί του συνο-
 στους ζωολογικούς κήπους και εν πάση περιπτώσει μη λικού ποσού των 48 046 ευρώ, με επιτόκιο 5,50 % από την
 ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη 31η Δεκεμβρίου 1998 (λήξη προθεσμίας που ορίζεται από το
 τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή· ένταλμα πληρωμής) έως ολοσχερούς εξοφλήσεως της οφειλής
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στη δικαστική της εναγόμενης, οι οποίοι ανέρχονται έως την
 δαπάνη. 30ή Σεπτεμβρίου 2002 σε ποσό 9 911 ευρώ, και έκτοτε σε
 ποσό 7,24 ευρώ ημερησίως·
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα — να καταδικαστούν οι εναγόμενοι στα δικαστικά έξοδα.
 Σύμφωνα με το άρθρο 249, τρίτο εδάφιο της Συνθήκης για την
 ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οδηγίες δεσμεύουν κάθε
 κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται, όσον αφορά το επιδιωκό- Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 μενο αποτέλεσμα.
 Η εναγόμενη εταιρία είναι αστική εταιρία ελληνικού δικαίου, η
 Σύμφωνα με το άρθρο 10 πρώτο εδάφιο της Συνθήκης, τα κράτη οποία έχει ως σκοπό την προώθηση της έρευνας και τη διάδοση
 μέλη λαμβάνουν κάθε γενικό ή ειδικό μέτρο κατάλληλο να του προβληματισμού σε θέματα περιβάλλοντος, ανάπτυξης, πολεο-
 εξασφαλίσει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν δομίας, μεταφορών κ.λπ. Η εναγόμενη εταιρία συνήψε με την
 από τη συγκεκριμένη Συνθήκη ή προκύπτουν από πράξεις των Επιτροπή, στο πλαίσιο της αποφάσεως 94/801/ΕΚ του Συμβου-
 οργάνων της Κοινότητας. λίου, της 23ης Νοεμβρίου 1994, για τη θέσπιση ειδικού προγράμ-
 ματος έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης συμπεριλαμβανομένης
 Δεν αμφισβητείται από την Ελληνική Δημοκρατία ότι οφείλει να της επίδειξης στον τομέα των τηλεματικών εφαρμογών κοινού
 λάβει μέτρα για να συμμορφωθεί με την προαναφερόμενη οδηγία. ενδιαφέροντος (1994-1998) (1), τις εξής συμβάσεις: 1. Σύμβαση
 ΑΡΤΕΜΙΣ — ΕΝ 1001 (υλοποίηση του σχεδίου «Artemis —
 Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι μέχρι στιγμής, η Ελληνική Δημοκρατία
 Application Research and Testing for Emergency Management
 δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα για την πλήρη ενσωμάτωση της
 Intelligent Systems») και 2. Σύμβαση TILEMATT — TR 1057
 επιδίκου οδηγίας στην ελληνική έννομο τάξη.
 (υλοποίηση του σχεδίου «Tilematt — Testing and Implementing
 Links in Europe for multimodal applications of transport
 (1) EE L 94 της 9.4.1999, σ. 24. Telematics»).
 Κατόπιν ελέγχων του Ελεγκτικού Συνεδρίου και της Επιτροπής,
 διαπιστώθηκαν σοβαρές οικονομικές παραβάσεις εκ μέρους της
 εναγομένης. Επειδή η εναγόμενη δεν προσκόμισε τα απαραίτητα
 αποδεικτικά στοιχεία για να ανατρέψει τα συμπεράσματα του
 Αγωγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά οικονομικού ελέγχουν, η Επιτροπή θεώρησε λυθείσες τις συμβάσεις
 1. της εταιρίας «ΤΑΣΕΙΣ» «TRENDS (Transport Environ- και ζήτησε την επιστροφή των αχρεωστήτως εισπραχθέντων.
 ment Developpment Systems)» και 2. Μάριου Κονταράτου
 κ.λπ., που ασκήθηκε στις 6 Ιουνίου 2003
 Η Επιτροπή επικαλείται:
 (Υπόθεση C-248/03)
 — προς στήριξη της κύριας απαιτήσεώς της: το άρθρο 5.3, α.ii
 (2003/C 184/45) του παραρτήματος II των συμβάσεων, που ορίζει ότι η
 Επιτροπή μπορεί αμέσως να καταγγείλει τη σύμβαση ή τη
 συμμετοχή ενός από τους συμβαλλόμενους εγγράφως, σε
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τη περίπτωση οικονομικής ατασθαλίας σοβαρής μορφής·
 Μαρία Πατακιά, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, και τις Μαρία
 Μπρα, δικηγόρο Βρυξελλών, και Κ. Καπουτζίδου, δικηγόρο — προς στήριξη του κύριου αιτήματος περί καταβολής τόκων:
 Αθηνών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις το άρθρο 5.4, παρ. 3, του παραρτήματος II των συμβάσεων,
 6 Ιουνίου 2003 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο- που ορίζει ότι, σε περίπτωση λύσεως της σύμβασης σύμφωνα
 τήτων αγωγή κατά 1. της εταιρίας «ΤΑΣΕΙΣ» «TRENDS (Transport με το άρθρο 5.3.α του παραρτήματος, οφείλονται τόκοι για
 Environment Developpment Systems)» και 2. Μάριου Κοντα- κάθε ποσό που πρέπει να επιστραφεί.
 ράτου κ.λπ. — προς στήριξη του επικουρικού αιτήματος περί καταβολής
 τόκων: το άρθρο 94 του κανονισμού 3418/93 της
 Η ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Επιτροπής, της 9ης Δεκεμβρίου 1993, που ορίζει λεπτομερείς
 — να γίνει δεκτή η αγωγή εξ ολοκλήρου· κανόνες για την εφαρμογή ορισμένων διατάξεων του δημο-
 σιονομικού κανονισμού της 21ης Δεκεμβρίου 1977 (2).
 — να καταδικαστεί η εναγόμενη εταιρία ΤΑΣΕΙΣ (TRENDS) και
 οι εναγόμενοι εταίροι αυτής να επιστρέψουν στην Επιτροπή
 το σύνολο του ποσού της αχρεωστήτως καταβληθείσης (1) ΕΕ L 334 της 22.12.1994, σ. 1.
 προκαταβολής που εισέπραξε η εναγόμενη εταιρία από την (2) ΕΕ L 315 της 16.12.1993, σ. 1.
 Κοινότητα για τις επίδικες συμβάσεις, ήτοι το ποσό των
 48 046 ευρώ, συν τους συμβατικούς τόκους δια την περίοδο


text:
 25.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/45
 Προσφυγή της 16ης Ιουνίου 2014 — LS Cable & System κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-439/14)
 2014/C 282/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: LS Cable & System Ltd (Anyang, Δημοκρατία της Κορέας) (εκπρόσωποι: S. Kinsella και S. Spinks, Solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τα άρθρα 1, παράγραφος 11, και 2, στοιχείο t, της αποφάσεως της Επιτροπής C(2014) 2139 τελικό, της 2ας Απριλίου 2014, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/AT.39610 — Ηλεκτρικά καλώδια) (στο εξής: απόφαση), στο μέτρο που η εν λόγω απόφαση απευθύνεται στην προσφεύγουσα,
 —
 επικουρικώς, να μειώσει σημαντικά το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με το άρθρο 2, στοιχείο t, της αποφάσεως,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο υποστηρίζεται ότι με την απόφαση δεν προσκομίζονται στοιχεία ικανά να αποδείξουν κατά νόμον ότι η προσφεύγουσα μετείχε στην ενιαία και διαρκή παράβαση, δεδομένου ότι η εν λόγω απόφαση ενέχει εσφαλμένη αιτιολογία και δεν παραθέτει επαρκή στοιχεία προς απόδειξη της συμμετοχής της προσφεύγουσας στην παράβαση, πράγμα το οποίο συνιστά παράβαση του άρθρου 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και του άρθρου 2 του κανονισμού 1/2003 καθώς και παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο υποστηρίζεται ότι ο τρόπος με τον οποίο η απόφαση θέτει σε εφαρμογή το σημείο 18 των κατευθυντηρίων γραμμών για την επιβολή προστίμων συνιστά παράβαση των εν λόγω κατευθυντηρίων γραμμών και παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας, της ίσης μεταχειρίσεως και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, τούτο δε διότι η εφαρμογή αυτή:
 —
 αποκλίνει από τις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής για την επιβολή προστίμων δίχως αντικειμενική αιτιολογία, καθόσον αντιμετωπίζει διαφορετικά τα υπόγεια και τα υποθαλάσσια ηλεκτρικά καλώδια στο πλαίσιο προσδιορισμού των πωλήσεων της προσφεύγουσας εντός του ΕΟΧ και δεν αντικατοπτρίζει δεόντως το σχετικό βάρος της προσφεύγουσας στην παράβαση,
 —
 εισάγει διακρίσεις χορηγώντας πλεονέκτημα στους παραγωγούς (περιλαμβανομένης της προσφεύγουσας) οι οποίοι κατασκευάζουν αποκλειστικά και μόνον υπόγεια ηλεκτρικά καλώδια,
 —
 έχει ως συνέπεια η προσδιοριζόμενη ποσότητα των πωλήσεων της προσφεύγουσας εντός του ΕΟΧ να είναι δυσανάλογα μεγάλη.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο υποστηρίζεται ότι η απόφαση παραβιάζει το άρθρο 23 του κανονισμού 1/2003, το σημείο 20 των κατευθυντηρίων γραμμών και την αρχή της αναλογικότητας καθόσον δεν λαμβάνει δεόντως υπόψη τη σοβαρότητα της παραβάσεως, δεδομένου ότι καθορίζει το ποσό του προστίμου μη συνεκτιμώντας:
 —
 το γεγονός ότι η προσφεύγουσα κατασκευάζει μόνον υπόγεια ηλεκτρικά καλώδια,
 —
 το γεγονός ότι η προσφεύγουσα αγνοούσε την πτυχή της παραβάσεως σχετικά με τα υποθαλάσσια ηλεκτρικά καλώδια καθώς και ορισμένα βασικά στοιχεία της πτυχής της παραβάσεως σχετικά με τα υπόγεια ηλεκτρικά καλώδια, και
 —
 τη συμπεριφορά που επέδειξε η προσφεύγουσα εντός του ΕΟΧ και εντός των εδαφών εξαγωγών όσον αφορά τον ανταγωνισμό ή το γεγονός ότι η συμπεριφορά αυτή έχε ως συνέπεια τη διατάραξη της λειτουργίας της πτυχής της συμπράξεως σχετικά με τα υπόγεια ηλεκτρικά καλώδια.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο υποστηρίζεται ότι η απόφαση παραβιάζει τις αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως καθόσον η μείωση του προστίμου που χορηγείται στην προσφεύγουσα λόγω ελαφρυντικών περιστάσεων δεν υπερβαίνει το 11 %.


text:
C 146/26 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.6.2003
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Social (INSS) που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο
 της Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 31 Μαρ- την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί εξής ερωτημάτων:
 τίου 2003
 1. Ερωτάται αν το έντυπο Ε-111 και ειδικότερα το έντυπο Ε-
 (Υπόθεση C-144/03) 112, των οποίων την έκδοση προβλέπουν τα άρθρα 22,
 παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 1408/71 ( 1) και
 (2003/C 146/43) τα άρθρα 22, παράγραφοι 1 και 3 του κανονισμού 574/72 (2)
 έχουν δεσμευτική ισχύ για τον αρμόδιο φορέα που τα
 εκδίδει (στην προκειμένη περίπτωση, την ισπανική κοινωνική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από ασφάλιση) όσον αφορά τη διάγνωση στην οποία προέβη ο
 τους M. França και J. Flett, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, φορέας του τόπου κατοικίας (στη συγκεκριμένη περίπτωση,
 άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων οι γερμανικές δημόσιες υπηρεσίες υγείας), συγκεκριμένα, ως
 στις 31 Μαρτίου 2003 προσφυγή κατά της Πορτογαλικής προς τις επόψεις που αναφέρονται στην αναγκαιότητα άμεσης
 ∆ημοκρατίας. χειρουργικής επεμβάσεως για την εργαζομένη ως μόνο
 θεραπευτικό μέσο προκειμένου να σωθεί η ζωή της και,
 επίσης, ως προς το γεγονός ότι η προαναφερθείσα επέμβαση
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 μπορούσε να πραγματοποιηθεί μόνο σε ένα νοσοκομειακό
 — να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική ∆ημοκρατία, μη θεσπί- κέντρο χώρας η οποία δεν ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση,
 ζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατά- συγκεκριμένα, στην Πανεπιστημιακή Κλινική της Ζυρίχης,
 ξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την Ελβετία, οπότε ο φορέας του τόπου κατοικίας μπορεί να
 οδηγία 2000/52/ΕΚ ( 1) της Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου μεταφέρει τον εργαζόμενο στο εν λόγω νοσοκομειακό κέντρο,
 2000, για την τροποποίηση της οδηγίας 80/723/ΕΟΚ περί χωρίς ο αρμόδιος φορέας να νομιμοποιείται να αξιώνει από
 της διαφάνειας των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των κρατών τον εργαζόμενο να επιστρέψει προκειμένου να υποβληθεί
 μελών και των δημόσιων επιχειρήσεων, παρέβη τις υποχρεώ- στις ιατρικές εξετάσεις που ο φορέας θεωρεί σκόπιμες και να
 σεις που υπέχει από το άρθρο 2 της οδηγίας 2000/52· του προσφέρει τις επιλογές θεραπείας που είναι πρόσφορες
 για την παθολογία που ο εργαζόμενος εμφανίζει;
 — πάντως, να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική ∆ημοκρατία, μη
 ενημερώνοντας αμέσως την Επιτροπή περί της θεσπίσεως 2. Ερωτάται αν η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως που προβλέπει
 τέτοιων διατάξεων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3 του κανονισμού 1408/71 ορίζοντας ότι οι
 το άρθρο 2 της οδηγίας 2000/52· εργαζόμενοι «... απολαύουν των δικαιωμάτων που απορρέουν
 από τη νομοθεσία κάθε κράτους μέλους υπό τους ίδιους
 — να καταδικάσει την Πορτογαλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά όρους με τους υπηκόους του», σε συνδυασμό προς τα
 έξοδα. άρθρα 19, παράγραφος 1, στοιχείο α', και 22, παράγραφος 1,
 περίπτωση i, του ίδιου κανονισμού, κατά τα οποία ο
 διακινούμενος εργαζόμενος δικαιούται παροχών εις είδος
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα που χορηγούνται για λογαριασμό του αρμοδίου φορέα από
 τον φορέα του τόπου διαμονής ή κατοικίας, σύμφωνα με τη
 Η προθεσμία συμμορφώσεως προς την οδηγία έληξε στις νομοθεσία που ισχύει για τον φορέα αυτόν, σαν να ήταν
 31 Ιουλίου 2001. ασφαλισμένος σε αυτόν, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια
 ότι ο αρμόδιος φορέας υποχρεούται να αναλάβει τα έξοδα
 που απορρέουν από την ιατρική θεραπεία που παρασχέθηκε
 ( 1) ΕΕ L 193 της 29.07.2000, σ. 75. από χώρα μη μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως όταν επιβεβαιώ-
 νεται ότι ο εργαζόμενος, αν αυτός υπαγόταν ή ήταν ασφα-
 λισμένος στον φορέα του τόπου κατοικίας, θα είχε δικαίωμα
 στην προαναφερθείσα ιατρική παροχή — δηλαδή την ιατρική
 θεραπεία από ιδιωτικά κέντρα σε περίπτωση επείγοντος που
 θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του ασθενούς, περιλαμβανομένων
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- και χωρών οι οποίες δεν ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση
 βαλε το Juzgado de lo Social no 20 de Madrid, με διάταξη — περιλαμβάνεται μεταξύ των παροχών που προβλέπει η
 της 6ης Νοεμβρίου 2002 στην υπόθεση Αnette Keller κατά νομοθεσία του αρμοδίου κράτους;
 Ιnstituto Nacional de la Salud (INSALUD) και Ιnstituto
 Nacional de la Seguridad Social (INSS)
 (1 ) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής
 (Υπόθεση C-145/03) των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις
 οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ.
 (2003/C 146/44) 05/001, σ. 73).
 (2 ) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 1972, περί του
 τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 περί εφαρμογής
 των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις
 Με διάταξη της 6ης Νοεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (EE ειδ. έκδ.
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 5/001, σ. 138).
 31 Μαρτίου 2003, το Juzgado de lo Social N 20 de Madrid, στο
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Αnette Keller και Ιnstituto Nacional
 de la Salud (INSALUD) και Ιnstituto Nacional de la Seguridad


text:
C 59/4 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 6.3.2004
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά δικαιολογία για τη μη λήψη συγκεκριμένων μέτρων καθαρισμού
 της Ιταλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 9 ∆εκεμβρίου της περιοχής. Αναγνωρίζεται, επομένως, ότι η Ιταλική Κυβέρνηση
 2003 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4 της οδηγίας.
 (Υπόθεση C-516/03) Επιπλέον, η Ιταλική ∆ημοκρατία δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα
 ώστε ο κάτοχος των αποβλήτων που αποτίθενται στον εν λόγω
 χώρο ταφής απορριμμάτων να παραδίδει τέτοια απόβλητα σε
 (2004/C 59/06) ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα περισυλλογής ή σε επιχείρηση που
 εκτελεί τις εργασίες που προβλέπονται στα παραρτήματα ΙΙ Α ή ΙΙ Β
 της οδηγίας. Ως εκ τούτου, παρέβη επίσης τις υποχρεώσεις που
 υπέχει από το άρθρο 8 της οδηγίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον Μηνά Κωνσταντινίδη, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, και
 τον Roberto Amorosi, magistrato di Tribunale, αποσπασμένο
 στην ίδια υπηρεσία, άσκησε στις 9 ∆εκεμβρίου 2003 ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Ιταλικής ∆ημοκρατίας. Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad
 Valenciana, sala de lo social Valencia, με διάταξη της
 27ης Νοεμβρίου 2003, στην υπόθεση José Vicente Olaso
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: Valero κατά Fondo de Garantía Salarial (ταμείο εγγυήσεως
 μισθών)
 — να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να
 λάβει τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει ότι τα στερεά (Υπόθεση C-520/03)
 απόβλητα που αποτίθενται στον χώρο ταφής απορριμμάτων
 του Campolungo (Ascoli Piceno) θα ανακτώνται ή θα (2004/C 59/07)
 διατίθενται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του ανθρώπου
 και χωρίς να χρησιμοποιούνται τεχνικές ή μέθοδοι που
 μπορούν να βλάψουν το περιβάλλον και παραλείποντας να
 λάβει τα αναγκαία μέτρα ώστε ο κάτοχος των αποβλήτων Με διάταξη της 27ης Νοεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 που αποτίθενται στον εν λόγω χώρο ταφής απορριμμάτων να Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 παραδίδει τέτοια απόβλητα σε ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα 12 ∆εκεμβρίου 2003, το Tribunal Superior de Justicia de la
 περισυλλογής ή σε επιχείρηση που εκτελεί τις εργασίες που Comunidad Valenciana, sala de lo social, στο πλαίσιο της
 προβλέπονται στα παραρτήματα ΙΙ Α ή ΙΙ Β της οδηγίας ή να διαφοράς μεταξύ José Vicente Olaso Valero και Fondo de
 μεριμνά ο ίδιος για την ανάκτηση ή τη διάθεσή τους, παρέβη Garantía Salarial (ταμείο εγγυήσεως μισθών), που εκκρεμεί
 τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4 και 8 της ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, περί των στερεών αποβλήτων, όπως αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ,
 Α) Εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 80/987/ΕΟΚ,
 της 20ής Οκτωβρίου 1980 (1), όπως αυτή ίσχυε πριν από
 — να καταδικάσει την Ιταλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. την τροποποίησή της με την οδηγία 2002/74/ΕΚ (2), η
 αποζημίωση που απαιτείται λόγω παράνομης απολύσεως;
 Β) Μπορεί να εκληφθεί ότι η περιλαμβανόμενη στο άρθρο 33,
 παράγραφος 2, του αναθεωρημένου κειμένου του νόμου περί
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 της νομικής καταστάσεως των εργαζομένων, σύμφωνα με την
 οποία απαιτείται δικαστική ή διοικητική απόφαση προκειμέ-
 νου το FOGASA να καταβάλει τις αντίστοιχες αποζημιώσεις,
 Κατά την Επιτροπή, η Ιταλική ∆ημοκρατία δεν έλαβε κανένα δεν είναι αντικειμενικώς εύλογη και ως εκ τούτου δεν πρέπει
 μέτρο προκειμένου να εξασφαλίσει ότι τα στερεά απόβλητα που να τύχει εφαρμογής υπό το πρίσμα της τηρήσεως των
 αποτίθενται στον χώρο ταφής απορριμμάτων του Campolungo θα αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των
 ανακτώνται ή θα διατίθενται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία διακρίσεων;
 του ανθρώπου και χωρίς να χρησιμοποιούνται τεχνικές ή μέθοδοι
 που μπορούν να βλάψουν το περιβάλλον. Οι ιταλικές αρχές
 περιορίστηκαν στον ισχυρισμό ότι με την βαθμιαία αποικοδόμηση (1) περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την
 των αποβλήτων είναι αμφίβολη η παραγωγή στραγγιδίων ποσότη- προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητος του εργοδότη
 τας 35 κ.μ. ημερησίως, χωρίς, ωστόσο, να παράσχουν συναφώς (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/004, σ. 35).
 (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμ-
 κανένα ακριβές στοιχείο και αναγνωρίζοντας, μάλιστα, ρητώς ότι βρίου 2002, για την τροποποίηση της οδηγίας 80/987/ΕΟΚ του
 παραμένει το «ενδεχόμενο παραγωγής και , συνεπώς, διασποράς Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών
 των στραγγιδίων». Η Επιτροπή υπενθυμίζει επίσης ότι, κατά το σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας
 άρθρο 175, παράγραφος 4, της Συνθήκης ΕΚ, απόκειται στα του εργοδότη (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (EE
 κράτη μέλη να εξασφαλίζουν τη χρηματοδότηση και την εφαρμογή L 270 της 8.10.2002, σ. 10).
 της πολιτικής στον τομέα του περιβάλλοντος και, ως εκ τούτου, η
 ανεπάρκεια χρηματοδοτικών πόρων δεν μπορεί να προβληθεί ως


text:
 28.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 441/18
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Οκτωβρίου 2016 — Raimund Schmitt Verpachtungsgesellschaft κατά EUIPO (BRAUWELT)
 (Υπόθεση T-56/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης BRAUWELT - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία βʹ και γʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Απόκτηση διακριτικού χαρακτήρα διά της χρήσεως - Άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 207/2009 - Δικαίωμα ακροάσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009])
 (2016/C 441/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Raimund Schmitt Verpachtungsgesellschaft mbH & Co. KG (Νυρεμβέργη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M. Höfler, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), (εκπρόσωπος: A. Schifko)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 4ης Δεκεμβρίου 2014 (υπόθεση R 1121/2014-4), σχετικά με την καταχώριση του λεκτικού σημείου BRAUWELT ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Raimund Schmitt Verpachtungsgesellschaft mbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 118 της 13.4.2015.


text:
 22.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/37
 Προσφυγή της 27ης Μαρτίου 2017 — CeramTec κατά EUIPO — C5 Medical Werks (Απεικόνιση σφαίρας ισχίου)
 (Υπόθεση T-193/17)
 (2017/C 161/52)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: CeramTec (Plochingen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Renck και E. Nicolás Gómez, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: C5 Medical Werks (Grand Junction, Κολοράντο, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης χρώματος ροζ (Απεικόνιση σφαίρας ισχίου) — Υπ’ αριθ. 10 214 179 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 15ης Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση R 929/2016-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα το καθού ή και την C5 Medical Werks, σε περίπτωση που αυτή παρέμβει στη δίκη.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση των άρθρων 59 και 83 του κανονισμού 207/2009.


text:
22 . 4 . 95 | EL | Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων AoiØ . C 101 /1
 I
 (AvaxoivcboEiç)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 2. Καταδικάζει TIC αιτούσες στα δικαστικά έξοδα.
 τηç 7ÎIÇ Moumov 1995
 P) ΕΕ αριθ. C 165 της 25. 6. 1991 .
 OTTJV UJIOOECTII C-130/91-Rev.: ISAE/VP (Instituto Social de
 ΕΕ αριθ . C 47 της 21 . 2. 1992.
 Apoio ao Emprego e à Valorização Profissional) xai Interdata
 (Centro de Processamento de Dados Ld?) xará EJUTÇOJITIÇ
 TwV Erowjtaïxcbv KOIVOTTITCOV (')
 (Αίτηση αναθεωρήσεως — Προφανώς απαράδεκτον)
 (95/C 101/01
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 9ης Μαρτίου 1995
 (rkéooa ôiaôixaoïaç JzopToyahxrj)
 στην υπόθεση C-345/93 (αίτηση του Supremo Tribunal
 Administrative για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 Fazenda Publica, Ministério Publico κατά Américo Joâo
 Nunes Tadeu ( : )
 (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο (Φόρος αυτοκινήτων — Εσωτερικός φόρος — Δυσμενής
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου και διάκριση)
 του Πρωτοδικείου»)
 (95/C 101/02
 (fXéooa ôiaôixaoïaç: rj nooxoyakixi])
 Στην υπόθεση C-130/91-Rév., ISAE/VP (Instituto Social de
 Apoio ao Emprego e à Valorizaçâo Profissional), εταιρεία (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο
 πορτογαλικού δικαίου , με έδρα τη Αισσαβώνα, και Interdata σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου και
 (Centro de Processamento de Dados Ld?), εταιρεία πορτογα του Πρωτοδικείου»)
 λικού δικαίου , με έδρα τη Λισοαβώνα (εκπρόσωπος: Agosti
 nho Amado Rodrigues), κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Στην υπόθεση C-345/93, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Ana Maria Alves Vieira), που έχει Supremo Tribunal Administrativo προς το Δικαστήριο, κατ'
 ως αντικείμενο την αναθεώρηση της διατάξεως την οποία εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 εξέδωσε το Δικαστήριο στις 14 Ιανουαρίου 1992 στην υπόθε ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 ση C-130/91 , ISAE/VP και Interdata κατά Επιτροπής (Συλλο αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Fazenda Publica, Ministério
 γή 1992, σ. 1-69), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Pùblico, αφενός, και Américo Joâo Nunes Tadeu, αφετέρου , η
 Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, F. A. Schockweiler, P. J. G. έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των
 Kapteyn, C. Gulmann και P. Jann, προέδρους τμήματος, G. F. άρθρων 9, 12 και 95 της συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο (πέμπτο
 Mancini, K. N. Κακούρη , J. C. Moitinho de Almeida, J. L. τμήμα), συγκείμενο από τους J. C. Moitinho de Almeida,
 Murray (εισηγητή), D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, δικαστή, προεδρεύοντα του τμήματος, D. A. O. Edward και
 G. Hirsch και H. Ragnemalm, δικαστές· γενικός εισαγγελέας: J.-P. Puissochet (εισηγητή), δικαστές- γενικός εισαγγελέας:
 Ph. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 7 Μαρτίου F. G. Jacobs, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως,
 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: εξέδωσε στις 9 Μαρτίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό:
 1 . Ένας φόρος αυτοκινήτων που εφαρμόζεται αδιακρίτως
 1 . Απορρίπτει την αίτηση αναθεωρήσεως ως απαράδεκτη. τόσο στα οχήματα που συναρμολογούνται ή κατα
 ---pagebreak--- Ag10. C 101/2 | EL | Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22. 4. 95
 σκεναζονται στο κράτοςμέλος οπον εισπράττεται οσο και α) Πρεπει να τεθεί χρονικό όριο στην ακυρότητα αυτή
 στα οχήματα που εισάγονται καινούργια ή μεταχειρισμέ ή/και στα αποτελέσματα της και, αν ναι, ποιο είναι
 να, δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως δασμός ή επιβάρυνση αυτό;
 ισοδυνάμου αποτελέσματος κατά την έννοια των άρ
 θρων 9 και 12 της συνθήκης ΕΚ. β) Υπό τις συνθήκες της παρούσας υποθέσεως, απαγο
 ρεύει το κοινοτικό δίκαιο στις αρμόδιες εθνικές αρχές
 2. H εκ μέρους κράτους μέλους είσπραξη φόρου επί των να εφαρμόζουν διατάξεις της εσωτερικής νομοθεσίας,
 μεταχειρισμένων αυτοκινήτων προελεύσεως άλλου κρά οι οποίες απαιτούν οι υγειονομικές επιθεωρήσεις σε
 τους μέλους αντιβαίνει προς το άρθρο 95 της συνθήκης σφαγεία να διεξάγονται από κτηνιάτρους ή υπό την
 ΕΚ, όταν το ποσό του φόρου, υπολογιζόμενο χωρίς να επίβλεψη κτηνιάτρων, εφόσον οι διατάξεις αυτές
 λαμβάνεται υπόψη η πραγματική απόσβεση της αξίας του αποσκοπούν στην εφαρμογή της οδηγίας 64/433/
 οχήματος, υπερβαίνει το ποσό του καταλοίπου του φόρου ΕΟΚ, όπως έχει τροποποιηθεί, αλλά έχουν επίσης και
 που παραμένει ενσωματωμένο στην αξία των ομοειδών άλλη , ανεξάρτητη νομική βάση στο εθνικό δίκαιο;
 μεταχειρισμένων αυτοκινήτων οχημάτων που είναι ήδη
 εγγεγραμμένα στα μητρώα του πρώτου κράτους. 4. Αντιβαίνει στα άρθρα 39 ή/και 40 παράγραφος 3 της
 συνθήκης ΕΚ ή στις γενικές αρχές της ισότητας ή/και της
 0) EE aøiØ. C 231 τηç 27. 8. 1993. αναλογικότητας o καταλογισμός του κόστους των υγειο
 νομικών επιθεωρήσεων από κτηνιάτρους των προοριζο
 μένων για σφαγή ζώων εις βάρος του σφαγείου στο οποίο
 πρόκειται να σφαγούν τα ζώα;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που O ) EE Eiô. exô. 03/001 , o. 129.
 υπέβαλε το High Court of Justice, Bristol Mercantile Court (2) EE αριθ. L 268 της 24. 9. 1991 , σ. 69.
 (Μεγάλη Βρετανία), με διάταξη της 20ής Ιανουαρίου 1995
 στην υπόθεση Woodspring District Council κατά Bakers of
 Nailsea Ltd
 (Υπόθεση C-27/95)
 (95/C 101/03
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 Με διαταξη της 20ής Ιανουαρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη υπέβαλε το Marknadsdomstol (Σουηδία), με τρεις διατάξεις
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 7ης Φεβρουαρίου 1995 στις υποθέσεις Konsument
 στις 6 Φεβρουαρίου 1995 , το High Court of Justice, Bristol ombudsman κατά De Agostini (Svenska) Förlag AB και κατά
 Mercantile Court (Μεγάλη Βρετανία), στο πλαίσιο της δια TV-Shop i Sverige AB
 φοράς μεταξύ Woodspring District Council και Bakers of (Υποθέσεις C-34/95, C-35/95 και C-36/95)
 Nailsea Ltd, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικα (95/C 101/04
 στήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 ερωτημάτων:
 Με τρεις διαταξεις της 7ης Φεβρουαρίου 1995, η οποίες
 1 . Υπό τις συνθήκες της παρούσας υποθέσεως, δικαιούνται περιήλθαν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊ
 οι ιδιώτες να επικαλούνται τα άρθρα 39 και 40 παράγρα κών Κοινοτήτων στις 13 Φεβρουαρίου 1995 , το Marknads
 φος 3 της συνθήκης ΕΚ ή/και τις γενικές αρχές της domstol (Σουηδία), στο πλαίσιο των διαφορών μεταξύ Kon
 αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως, προκειμένου sumentombudsman κατά De Agostini (Svenska ) Förlag AB
 να αμφισβητήσουν το κύρος της κοινοτικής νομοθε (υπόθεση C-34/95 ) και κατά TV-Shop i Sverige AB (υποθέ
 σίας; σεις C-35/95 και C-36/95) που εκκρεμούν ενώπιον του , ζητεί
 από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 2. Είναι η οδηγία 64/433/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 26ης Ιου επί των εξής ερωτημάτων:
 νίου 1964 περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα
 των ενδοκοινοτικών συναλλαγών νωπών κρεάτων ('), Έχει το άρθρο 30 ή το άρθρο 59 της συνθήκης ή η οδηγία
 όπως έχει τροποποιηθεί και αντικατασταθεί από την 89/552/ΕΟΚ (! ) της 3ης Οκτωβρίου 1989 την έννοια ότι:
 οδηγία 91/497/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 29ης Ιουλίου
 1991 για την τροποποίηση και την κωδικοποίηση της α) εμποδίζει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν μέτρα κατά
 οδηγίας 64/433/ΕΟΚ περί υγειονομικών προβλημάτων τηλεοπτικής διαφημίσεως την οποία μεταδίδει διαφημι
 στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών νωπών στής από άλλο κράτος μέλος (και στις τρεις υποθέ
 κρεάτων ώστε να καλύπτεται η παραγωγή και η διάθεση σεις);
 νωπού κρέατος στην αγορά (2), άκυρη, από τη σκοπιά των
 άρθρων 39 και 40 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ και της
 γενικής αρχής της αναλογικότητας, καθόσον η οδηγία β) εμποδίζει την εφαρμογή του κανόνα του άρθρου 11
 αυτή υποχρεώνει τα κράτη μέλη ή/και τους επιτρέπει να παράγραφος 1 "του radiolag (νόμου περί ραδιοφωνίας)
 απαιτούν τη διεξαγωγή υγειονομικών επιθεωρήσεων από (755/1966), το οποίο απαγορεύει τη διαφήμιση που
 κτηνιάτρους ή/και καθόσον απαιτεί τη διεξαγωγή επιθε απευθύνεται σε παιδιά (μόνο στην υπόθεση C-34/95);
 ωρήσεων μετά τη σφαγή ;
 (!) ΕΕ αριθ. L 298 της 17. 10. 1989, σ. 23.
 3 . Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτη
 μα 2:


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 12ης Δεκεμβρίου 2006 (αίτηση του High Court of Justice (Chancery Division) — Ηνωμένο Βασίλειο για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation κατά Commissioners of Inland Revenue
 (Υπόθεση C-374/04) (1)
 (Ελευθερία εγκατάστασης - Ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων - Φόρος εταιριών - Διανομή μερισμάτων - Πίστωση φόρου - Διαφορετική μεταχείριση των μετόχων που είναι κάτοικοι ημεδαπής σε σχέση με αυτούς που είναι κάτοικοι αλλοδαπής - Διμερείς συμβάσεις περί αποφυγής της διπλής φορολογίας)
 (2006/C 331/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (Chancery Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation
 κατά
 Commissioners of Inland Revenue
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — High Court of Justice (Chancery Division) — Εθνική νομοθεσία στον τομέα του φόρου εισοδήματος εταιριών — Παρακράτηση στην πηγή («advance corporation tax») επί των κερδών που διανέμει μια θυγατρική στη μητρική εταιρία — Πίστωση φόρου («tax credit») που έχει ως σκοπό τον συνυπολογισμό της πραγματοποιηθείσας σε προηγούμενο στάδιο παρακρατήσεως — Περιορισμός της υπέρ των φορολογουμένων εφαρμογής της πιστώσεως φόρου μόνο στους κατοίκους ημεδαπής και στους κατοίκους ορισμένων άλλων κρατών μελών με τα οποία έχει συναφθεί σύμβαση περί αποφυγής της διπλής φορολογίας, περιλαμβάνουσα σχετική ρήτρα — Ευθύνη κράτους μέλους λόγω παραβιάσεως του κοινοτικού δικαίου — Τρόπος αποκαταστάσεως
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Τα άρθρα 43 ΕΚ και 56 ΕΚ δεν απαγορεύουν, σε περίπτωση διανομής μερισμάτων από ημεδαπή εταιρία, να παρέχει ένα κράτος μέλος, στις ημεδαπές εταιρίες δικαιούχους των μερισμάτων, μερική πίστωση του φόρου εταιριών που κατέβαλε η διανέμουσα εταιρία επί των μερισμάτων, αλλά να μην παρέχει τέτοια πίστωση στις εγκατεστημένες σε άλλο κράτος μέλος δικαιούχους εταιρίες, οι οποίες δεν είναι υπόχρεες φόρου στο πρώτο κράτος για τα μερίσματα αυτά.
 2)
 Τα άρθρα 43 ΕΚ και 56 ΕΚ δεν απαγορεύουν σε ένα κράτος μέλος να μην επεκτείνει το δικαίωμα πίστωσης φόρου, το οποίο προβλέπεται σε ΣΑΔΦ συναφθείσα με άλλο κράτος μέλος υπέρ των εγκατεστημένων στο κράτος αυτό εταιριών που λαμβάνουν μερίσματα από εγκατεστημένη στο πρώτο κράτος εταιρία, σε εταιρίες εγκατεστημένες σε τρίτο κράτος μέλος με το οποίο το πρώτο κράτος έχει συνάψει ΣΑΔΦ μη προβλέπουσα τέτοιο δικαίωμα για τις εγκατεστημένες στο τρίτο κράτος εταιρίες.
 (1) ΕΕ C 273 της 6.11.2004.


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/34
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal administratif de Montreuil (Γαλλία) στις 4 Ιουλίου 2011 — SICAV KBC Select Immo κατά Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’État
 (Υπόθεση C-342/11)
 2011/C 269/68
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal administratif de Montreuil
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: SICAV KBC Select Immo
 Καθού: Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’État
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει, στο πλαίσιο της επίδικης διαδικασίας αξιολογήσεως, να λαμβάνεται υπόψη, εκτός από την κατάσταση των ΟΣΕΚΑ, και εκείνη των μεριδιούχων των ΟΣΕΚΑ;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί το επίδικο μέτρο της επιβολής φόρου παρακρατούμενου στην πηγή να θεωρηθεί ως συμβατό προς την αρχή της ελεύθερης κινήσεως των κεφαλαίων;


text:
 23.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/14
 Προσφυγή της 5ης Απριλίου 2012 — Microsoft κατά ΓΕΕΑ — Sky IP (SKYDRIVE)
 (Υπόθεση T-153/12)
 2012/C 184/26
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Microsoft Corp. (Redmond, ΗΠΑ) (εκπρόσωποι: A. Carboni και J. Colbourn, Solicitors)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Sky IP International Ltd (Isleworth, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 19ης Ιανουαρίου 2012 στην υπόθεση R 2293/2010-1, και να αναπέμψει την αίτηση στο ΓΕΕΑ για να προβεί στην καταχώριση του σήματος· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και κάθε παρεμβαίνοντα στην παρούσα προσφυγή να φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στην παρούσα διαδικασία καθώς και στη διαδικασία προσφυγής ενώπιον του τμήματος προσφυγών στην υπόθεση R 2293/2010-1 και ενώπιον του πρώτου τμήματος ανακοπών στην υπόθεση B 1 371 501.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «SKYDRIVE», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9 και 35 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 6452411
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 3203411 κοινοτικό λεκτικό σήμα «SKY», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 35, 38 και 42
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, διότι η εκτίμηση του τμήματος προσφυγών όσον αφορά τον κίνδυνο συγχύσεως ήταν εσφαλμένη. Περαιτέρω ή επικουρικώς, το τμήμα προσφυγών δεν προέβη σε ορθή σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως.


text:
 12.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/22
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 29ης Σεπτεμβρίου 2011 — Mische κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-93/05) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Διορισμός - Πρόσληψη και ταυτόχρονη μετάταξη σε άλλο όργανο - Κατάταξη σε βαθμό κατ’ εφαρμογήν των νέων, λιγότερο ευνοϊκών κανόνων - Παραδεκτό της προσφυγής - Συμφέρον προς άσκηση της προσφυγής - Καθυστερημένη άσκηση)
 2012/C 138/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Harald Mische (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικά G. Vandersanden και L. Levi, δικηγόροι, στη συνέχεια R. Holland, B. Maluch και J. Mische, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: K. Zejdová και L. G. Knudsen)
 Προσφεύγον υπέρ του καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Arpio Santacruz και I. Šulce)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περί κατατάξεως του προσφεύγοντος στον βαθμό Α*6 κατόπιν διαγωνισμού δημοσιευθέντος πριν από την έναρξη της ισχύος του νέου κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, κατ’ εφαρμογήν των λιγότερο ευνοϊκών διατάξεων του κανονισμού αυτού (άρθρο 12 του παραρτήματος ΧΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 723/2004 για την τροποποίηση του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων), και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρεμβαίνον, φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 315 της 10.12.2005, σ. 15 (υπόθεση αρχικώς πρωτοκολληθείσα ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με αριθμό υποθέσεως Τ-365/05 και μεταβιβασθείσα στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με διάταξη της 15.12.2005).


text:
 9.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 338/3
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 27 Ιουνίου 2017 — Stefano Liberato κατά Luminita Luisa Grigorescu
 (Υπόθεση C-386/17)
 (2017/C 338/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte suprema di cassazione
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Stefano Liberato
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Luminita Luisa Grigorescu
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Επιδρά η παράβαση των κανόνων περί εκκρεμοδικίας, οι οποίοι προβλέπονται στο άρθρο 19, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 (1), μόνο στον καθορισμό της διεθνούς δικαιοδοσίας, με επακόλουθη εφαρμογή του άρθρου 24 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003, ή μπορεί αντιθέτως η εν λόγω παράβαση να εμποδίζει την αναγνώριση, στο κράτος μέλος του οποίου το δικαστήριο επιλήφθηκε πρώτο, της αποφάσεως που εκδόθηκε στο κράτος μέλος του οποίου το δικαστήριο επιλήφθηκε δεύτερο, για λόγους δικονομικής δημόσιας τάξεως, λαμβανομένου υπόψη ότι το άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 παραπέμπει μόνο στους κανόνες που καθορίζουν τη διεθνή δικαιοδοσία και περιέχονται στα άρθρα 3 έως 14 και όχι στο άρθρο 19;
 2)
 Αντιβαίνει ερμηνεία του άρθρου 19 του κανονισμού 2201/2003, κατά την οποία αυτό νοείται μόνο ως κανόνας καθορισμού της διεθνούς δικαιοδοσίας, στην έννοια της εκκρεμοδικίας κατά το δίκαιο της Ένωσης καθώς και στη λειτουργία και στον σκοπό της ρυθμίσεως, η οποία αποβλέπει στον καθορισμό συνόλου κανόνων δικονομικής δημόσιας τάξεως, από τους οποίους δεν χωρεί παρέκκλιση, για τη διασφάλιση της δημιουργίας κοινού χώρου χαρακτηριζόμενου από την αμοιβαία εμπιστοσύνη και την καλόπιστη δικονομική συμπεριφορά μεταξύ των κρατών μελών, εντός του οποίου μπορεί να λειτουργεί η αυτόματη αναγνώριση και η ελεύθερη κυκλοφορία των αποφάσεων;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1347/2000 (ΕΕ L 338, σ. 1).