text:
C 6/32 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.1.2000
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 α) να ακυρω ́σει τα α ́ρθρα 2 και 3 της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς
 της 20η ́ς Ιουλι ́ου 1999 [C (1999) 2539 τελικο ́] (1) περι ́
 Ο προσφευ ́γων προβα ́λλει, πρω ́τον, προσβολη ́ των δικαιωμα ́των
 κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως των Κα ́τω Χωρω ́ν υπε ́ρ 633 ολλανδικω ́ν
 α ́μυνας, και ειδικο ́τερα:
 πρατηρι ́ων βενζι ́νης στα συ ́νορα με τη Γερμανι ́α.
 α) Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, τρι ́το εδα ́φιο, του παραρτη ́ματος ΙΧ
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα του ΚΥΚ, καθο ́σον η αρμο ́δια αρχη ́ για τη συ ́ναψη των
 συμβα ́σεως (ΑΑΣΣ) δεν τη ́ρησε την προθεσμι ́α που ορι ́ζει η
 δια ́ταξη αυτη ́, χωρι ́ς να δω ́σει καμι ́α εξη ́γηση για να δικαιολο-
 Ταυτι ́ζονται με τους λο ́γους ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα γη ́σει την υπε ́ρβαση αυτη ́.
 που προβλη ́θηκαν στην υπο ́θεση Τ-210/99.
 β) Παρα ́βαση των κανο ́νων της χρηστη ́ς διοικη ́σεως στον τομε ́α
 (1) EE L 280 της 30.10.99, σ. 87. της διοικη ́σεως του προσωπικου ́, στον βαθμο ́ που
 — το ́ενα απο ́ τα τρι ́α με ́λη που κλη ́θηκαν να ασκη ́σουν απο ́
 κοινου ́ κατ' εξουσιοδο ́τηση τις εξουσι ́ες της εξουσιοδο-
 τημε ́νης ΑΑΣΣ μετει ́χε επι ́σης στην εξουσιοδοτημε ́νη
 ΑΑΣΣ που επε ́βαλε μια πρω ́τη πειθαρχικη ́ κυ ́ρωση, η
 οποι ́α μετε ́πειτα ανακλη ́θηκε, και δεν παρει ́χε συνεπω ́ς τις
 απαιτου ́μενες εγγυη ́σεις αντικειμενικο ́τητας και
 αμεροληψι ́ας·
 Προσφυγη ́-αγωγη ́ του Antonio Pernice κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 19 Οκτωβρι ́ου 1999
 — η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση εκδο ́θηκε χωρι ́ς η ΑΑΣΣ να
 ́εχει λα ́βει γνω ́ση ου ́τε των σχολι ́ων του προσφευ ́γοντος
 (Υπο ́θεση Τ-241/99) επι ́ του σχεδι ́ου πρακτικω ́ν της ακροα ́σεως, που πραγματο-
 ποιη ́θηκε κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 7, εδα ́φιο 3, του
 παραρτη ́ματος ΙΧ του ΚΥΚ, ου ́τε των αμυντικω ́ν ισχυ-
 (2000/C 6/57) ρισμω ́ν και επιχειρημα ́των που αυτο ́ς ανε ́πτυξε το ́σον
 ενω ́πιον του πειθαρχικου ́ συμβουλι ́ου ο ́σον και κατα ́ την
 προαναφερθει ́σα ακρο ́αση.
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 γ) Παρα ́βαση του α ́ρθρου 2 του παραρτη ́ματος ΙΧ του ΚΥΚ,
 Ο Antonio Pernice, κα ́τοικος Torre d’Isola (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́- καθω ́ς και του α ́ρθρου 25 του ΚΥΚ, καθο ́σον οι παραβα ́σεις
 μενος απο ́ τους Jean-Noël Louis, Greta-Françoise Parmentier και που ελη ́φθησαν υπο ́ψη κατα ́ του προσφευ ́γοντος βα ́σει των
 Véronique Peere, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο α ́ρθρων 11, πρω ́το εδα ́φιο, και 12, πρω ́ το εδα ́φιο, του ΚΥΚ
 Λουξεμβου ́ργο τη Société de Gestion Fiduciaire, Immeuble «Um δεν του κοινοποιη ́θηκαν εμπροθε ́σμως, πρα ́γμα το οποι ́ο τον
 Piquet», 2-4, rue Beck, α ́σκησε στις 19 Οκτωβρι ́ου 1999, ενω ́πιον εμπο ́δισε να προβα ́λει τους αμυντικου ́ς ισχυρισμου ́ς του.
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, προσφυγη ́-αγωγη ́
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Ο προσφευ ́γων υποστηρι ́ζει επι ́σης ο ́τι η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση
 Ο προσφευ ́γων-ενα ́γων (στο εξη ́ς: προσφευ ́γων) ζητει ́ απο ́ το ει ́ναι ελαττωματικη ́ λο ́γω προδη ́λου πλα ́νης εκτιμη ́σεως, στον
 Πρωτοδικει ́ο: βαθμο ́ που δεν αποδει ́χθηκε το υποστατο ́ των πραγματικω ́ν
 περιστατικω ́ν για τα οποι ́α κατηγορη ́θηκε η ́, τουλα ́χιστον, ο
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 22ης ∆εκεμβρι ́ου χαρακτηρισμο ́ς τους η ́ταν προδη ́λως υπερβολικο ́ς λαμβανομε ́νων
 1998, με την οποι ́α επιβλη ́θηκε στον προσφευ ́γοντα η πειθαρ- υπο ́ψη των περιστα ́σεων. Φρονει ́ επιπλε ́ον ο ́τι η ΑΑΣΣ παραβι ́ασε
 χικη ́ κυ ́ρωση της χωρι ́ς προειδοποι ́ηση καταγγελι ́ας της συμβα ́- την αρχη ́ της αναλογικο ́τητας, επιβα ́λλοντα ́ς του πειθαρχικη ́
 σεω ́ς του εκτα ́κτου υπαλλη ́λου, απο ́ 1ης Ιανουαρι ́ου 1999, κυ ́ρωση δυσανα ́λογη σε σχε ́ση με τον βαθμο ́ βαρυ ́τητας των
 παραβα ́σεων που του καταλογι ́στηκαν, οι οποι ́ες, συ ́μφωνα με
 την ομο ́φωνη γνω ́μη των μελω ́ν του πειθαρχικου ́ συμβουλι ́ου,
 — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να καταβα ́λει στον προσφευ ́γοντα
 δικαιολογου ́ν απλω ́ς ελαφρα ́ κυ ́ρωση, η ́τοι την επι ́πληξη.
 το υπολογιζο ́μενο ex æquo et bono ποσο ́ των 250 000 ευρω ́,
 ως αποζημι ́ωση για την αποκατα ́σταση της υλικη ́ς ζημι ́ας και
 χρηματικη ́ ικανοποι ́ηση για την ηθικη ́ βλα ́βη που υπε ́στη ο
 προσφευ ́γων λο ́γω των διαδοχικω ́ν πταισμα ́των του οργα ́νου,
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.


text:
 30.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 398/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 6ης Οκτωβρίου 2015 [αίτηση του High Court (Irlande) (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Maximillian Schrems κατά Data Protection Commissioner
 (Υπόθεση C-362/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα - Προστασία φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων αυτών - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρα 7, 8 και 47 - Οδηγία 95/46/ΕΚ - Άρθρα 25 και 28 - Διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα προς τρίτες χώρες - Απόφαση 2000/520/ΕΚ - Διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα προς τις Ηνωμένες Πολιτείες - Μη ικανοποιητικό επίπεδο προστασίας - Κύρος - Καταγγελία φυσικού προσώπου του οποίου τα δεδομένα διαβιβάστηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες - Εξουσίες των εθνικών αρχών ελέγχου))
 (2015/C 398/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court (Irlande)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Maximillian Schrems
 κατά
 Data Protection Commissioner
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 25, παράγραφος 6, της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1882/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, υπό το πρίσμα των άρθρων 7, 8 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει την έννοια ότι απόφαση που εκδίδεται βάσει της διατάξεως αυτής, όπως η απόφαση 2000/520/ΕΚ της Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου 2000, βάσει της οδηγίας 95/46, σχετικά με την επάρκεια της προστασίας που παρέχεται από τις αρχές ασφαλούς λιμένα για την προστασία της ιδιωτικής ζωής και τις συναφείς συχνές ερωτήσεις που εκδίδονται από το Υπουργείο Εμπορίου των ΗΠΑ, με την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφαίνεται ότι τρίτη χώρα εξασφαλίζει ικανοποιητικό επίπεδο προστασίας, δεν εμποδίζει την αρχή ελέγχου κράτους μέλους, υπό την έννοια του άρθρου 28 της οδηγίας αυτής, όπως έχει τροποποιηθεί, να εξετάσει αίτηση προσώπου σχετικά με την προστασία των δικαιωμάτων και των ελευθεριών του έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που το αφορούν, τα οποία έχουν διαβιβαστεί από κράτος μέλος προς την εν λόγω τρίτη χώρα, όταν το πρόσωπο αυτό υποστηρίζει ότι η νομοθεσία και η πρακτική στην χώρα αυτή δεν εξασφαλίζουν ικανοποιητικό επίπεδο προστασίας.
 2)
 Η απόφαση 2000/520 είναι ανίσχυρη.
 (1) ΕΕ C 351 της 6.10.2014.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 23.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 389/18
 Αναίρεση που άσκησαν στις 4 Σεπτεμβρίου 2015 οι FSL Holdings, Firma Léon Van Parys, Pacific Fruit Company Italy SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 16 Ιουνίου 2015 στην υπόθεση T-655/11, FSL Holdings κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-469/15 P)
 (2015/C 389/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: FSL Holdings, Firma Léon Van Parys, Pacific Fruit Company Italy SpA (εκπρόσωποι: P. Vlaemminck, C Verdonck, B. Van Vooren, J. Auwerx, δικηγόροι)
 Αναιρεσίβλητη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 Κυρίως, να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση για τον λόγο ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στηρίχθηκε σε αποδείξεις που συγκεντρώθηκαν κατά τρόπο που παραβλέπει πλήρως την προβλεπόμενη διαδικασία για τη συλλογή αποδείξεων και επειδή εφήρμοσε εσφαλμένα την ανακοίνωση του 2002 περί συνεργασίας, και, εκ ως τούτου, να ακυρώσει στο σύνολό της την απόφαση της Επιτροπής της 12ης Οκτωβρίου 2011·
 —
 Επικουρικώς, να αναιρέσει μερικώς την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στον βαθμό που το Γενικό Δικαστήριο δεν διενήργησε πλήρη δικαστικό έλεγχο του προστίμου που επιβλήθηκε σε βάρος των αναιρεσειουσών και, ως εκ τούτου, να μειώσει ουσιωδώς το ποσό του προστίμου που τους επιβλήθηκε δυνάμει της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως·
 —
 Έτι επικουρικότερον, να αναιρέσει μερικώς την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στον βαθμό που το Γενικό Δικαστήριο δεν αιτιολόγησε επαρκώς ότι η παράβαση είχε ως αντικείμενο ή αποτέλεσμα τον περιορισμό του ανταγωνισμού και, κατά συνέπεια, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, εκτός εάν το Δικαστήριο κρίνει ότι έχει αρκούντως ενημερωθεί προκειμένου να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής·
 —
 Σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι αναιρεσείουσες τόσο ενώπιον του Δικαστηρίου όσο και ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεώς τους, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους:
 —
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, προσέβαλε τα δικαιώματά τους άμυνας και παρέβη ουσιώδη τύπο, καθόσον απέρριψε την αιτίασή τους ότι παρανόμως διαβιβάσθηκαν προς την Επιτροπή τα έγγραφα που συνέλεξαν οι ιταλικές φορολογικές αρχές στο πλαίσιο εθνικού φορολογικού ελέγχου, ενώ περαιτέρω δεν αξιολόγησε ορθώς τις συνέπειες της παρανομίας αυτής. Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η Επιτροπή δεν υπέχει δυνάμει του δικαίου της Ένωσης διακριτή υποχρέωση να αποτρέπει την ανεπανόρθωτη προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων άμυνας κατά το στάδιο διοικητικού ελέγχου του ανταγωνισμού. Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο παραβλέποντας ότι η Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας των αναιρεσειουσών και ότι παρέβη τον ουσιώδη τύπο που προβλέπεται στο άρθρο 12, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003 (1). Τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο παραμορφώνοντας προδήλως το σαφές περιεχόμενο των ενώπιόν του αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον έκρινε ως δευτερεύουσας μόνο σημασίας το γεγονός ότι τα έγγραφα που χρησιμοποίησε η Επιτροπή ως αποδεικτικά μέσα αποκτήθηκαν παρανόμως.
 —
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθώς δεν αναγνώρισε νομικό σφάλμα στην απόφαση της Επιτροπής να χορηγήσει ασυλία όσον αφορά την επιβολή προστίμων στον αιτούντα κατόπιν σχετικού αιτήματός του όσον αφορά τη νότια Ευρώπη και δεν εφήρμοσε, ως εκ τούτου, ορθώς την ανακοίνωση του 2002 περί συνεργασίας. Ειδικότερα, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι καμία ασυλία δεν θα έπρεπε να έχει χορηγηθεί στον αιτούντα όσον αφορά τη νότια Ευρώπη και, κατά συνέπεια, ότι όλες οι προφορικές δηλώσεις του αιτούντος και οι πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν κατόπιν αιτημάτων περί παροχής πληροφοριών βάσει των συγκεκριμένων προφορικών δηλώσεων θα έπρεπε να έχουν αφαιρεθεί από τον φάκελο της υποθέσεως.
 —
 Επικουρικώς, με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον παρέλειψε να παράσχει αποτελεσματική δικαστική προστασία έναντι μιας κυρώσεως ποινικής φύσεως που τους επέβαλε η Επιτροπή, παρά το γεγονός ότι διαθέτει πλήρη προς τούτο δικαιοδοσία δυνάμει του άρθρου 31 του κανονισμού 1/2003 και της αρχής της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη. Επίσης, οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι το Γενικό Δικαστήριο, καθόσον δεν τους παρέσχε αυτού του είδους την αποτελεσματική δικαστική προστασία, έσφαλε κατά τον υπολογισμό του ποσού του προστίμου.
 —
 Έτι επικουρικότερον, με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον ερμήνευσε εσφαλμένα την έννοια της παραβάσεως εξ αντικειμένου, γεγονός το οποίο, εν συνεχεία, οδήγησε και σε εσφαλμένο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών και σε προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας των αναιρεσειουσών.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕL 1, σ. 1).


text:
 7.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/14
 Προσφυγή της 4ης Απριλίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-161/14)
 2014/C 212/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Soulay και M. Clausen)
 Καθού: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 (1)
 να αναγνωρίσει ότι
 —
 εφαρμόζοντας μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ σε παροχές υπηρεσιών εγκαταστάσεως «υλικών εξοικονομήσεως ενέργειας» και σε παραδόσεις «υλικών εξοικονομήσεως ενέργειας» από πρόσωπο το οποίο εγκαθιστά τα υλικά αυτά σε κατοικίες, στον βαθμό που οι παροχές αυτές δεν δύνανται να θεωρηθούν ως «παράδοση, ανέγερση, ανακαίνιση και μετασκευή κατοικιών στο πλαίσιο κοινωνικής πολιτικής» κατά την έννοια της κατηγορίας 10 του παραρτήματος III της οδηγίας ΦΠΑ (1),
 —
 εφαρμόζοντας μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ σε παροχές υπηρεσιών εγκαταστάσεως «υλικών εξοικονομήσεως ενέργειας» και σε παραδόσεις «υλικών εξοικονομήσεως ενέργειας» από πρόσωπο το οποίο εγκαθιστά τα υλικά αυτά σε κατοικίες, στον βαθμό που οι παροχές αυτές δεν εμπίπτουν στο πεδίο της ανακαινίσεως και επισκευής ιδιωτικών κατοικιών κατά την έννοια της κατηγορίας 10α του παραρτήματος III της οδηγίας ΦΠΑ,
 —
 εφαρμόζοντας μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ σε παροχές υπηρεσιών εγκαταστάσεως «υλικών εξοικονομήσεως ενέργειας» και σε παραδόσεις «υλικών εξοικονομήσεως ενέργειας» από πρόσωπο το οποίο εγκαθιστά τα υλικά αυτά σε κατοικίες, στον βαθμό που οι παροχές αυτές, ακόμη και αν εμπίπτουν στο πεδίο της ανακαινίσεως και επισκευής ιδιωτικών κατοικιών κατά την έννοια της κατηγορίας 10α του παραρτήματος III της οδηγίας ΦΠΑ, περιλαμβάνουν υλικά που αποτελούν σημαντικό μέρος της αξίας της παροχής, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 98, σε συνδυασμό με το παράρτημα III, της οδηγίας ΦΠΑ·
 (2)
 να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σύμφωνα με το άρθρο 96 της οδηγίας ΦΠΑ, ο κανονικός συντελεστής ΦΠΑ που καθορίζεται από κάθε κράτος μέλος, υπό τον όρο ότι δεν είναι κατώτερος του 15 %, εφαρμόζεται σε όλες τις παραδόσεις αγαθών και τις παροχές υπηρεσιών. Η εφαρμογή διαφορετικού από τον κανονικό συντελεστή είναι δυνατή μόνο στις περιπτώσεις που αυτό επιτρέπεται από άλλες διατάξεις της οδηγίας. Σύμφωνα με το άρθρο 98, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν έναν ή δύο μειωμένους συντελεστές στις παραδόσεις αγαθών και στις παροχές υπηρεσιών που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ.
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι το σύστημα των μειωμένων συντελεστών το οποίο εφαρμόζεται στις παραδόσεις υλικών εξοικονομήσεως ενέργειας και στην εγκατάσταση αυτών, όπως προβλέπεται από το άρθρο 29A νόμου περί ΦΠΑ του 1994, και εξειδικεύεται στο παράρτημα 7Α του νόμου αυτού, δεν εμπίπτει στις δυνατότητες που προσφέρονται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις κατηγορίες 10 και 10α του παραρτήματος III της οδηγίας ΦΠΑ, οι οποίες αντιστοίχως καλύπτουν την «παράδοση, ανέγερση, ανακαίνιση και μετασκευή κατοικιών στο πλαίσιο κοινωνικής πολιτικής» και την «ανακαίνιση και επισκευή ιδιωτικών κατοικιών, εξαιρουμένων των υλικών που αποτελούν σημαντικό μέρος της αξίας της παροχής».
 Το σύστημα χαμηλού συντελεστή το οποίο εφαρμόζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο όπως περιγράφεται στο παράρτημα 7Α, δεύτερο μέρος, ενότητα 2, του νόμου περί ΦΠΑ του 1994 δεν μπορεί να συνδεθεί ευθέως με ζητήματα στεγάσεως που εγείρονται στα πλαίσια της κοινωνικής πολιτικής, και συνεπώς υπερβαίνει τα επιτρεπόμενα από την κατηγορία 10 του παραρτήματος III της οδηγίας ΦΠΑ όρια.
 Το παράρτημα 7Α, δεύτερο μέρος, ενότητα 2, του νόμου περί ΦΠΑ του 1994, εφαρμόζοντας έναν μειωμένο συντελεστή στις παροχές υπηρεσιών εγκαταστάσεως «υλικών εξοικονομήσεως ενέργειας» και στις παραδόσεις «υλικών εξοικονομήσεως ενέργειας» από το πρόσωπο το οποίο εγκαθιστά τα υλικά αυτά σε κατοικίες, όταν οι παροχές αυτές περιλαμβάνουν την παράδοση, ανέγερση και μετασκευή ιδιωτικών κατοικιών και δεν λαμβάνεται υπόψη η αναλογούσα αξία των υλικών αυτών στη συνολική αξία της παροχής, βαίνει πέραν της απαιτήσεως που προβλέπεται στην κατηγορία 10α, και συγκεκριμένα ότι ένας χαμηλότερος συντελεστής δύναται να εφαρμοστεί μόνον όταν πρόκειται για ανακαίνιση και επισκευή ιδιωτικών κατοικιών, εξαιρουμένων των υλικών που αποτελούν σημαντικό μέρος της αξίας της παροχής.
 (1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1).


text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/28
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Ιουνίου 2011 — ATB Norte κατά ΓΕΕΑ — Bricocenter Italia (Affiliato BRICO CENTER)
 (Υπόθεση T-483/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος Affiliato BRICOCENTER - Προγενέστερα εικονιστικά κοινοτικά σήματα ATB CENTROS DE BRICOLAGE Brico Centro και CENTROS DE BRICOLAGE BricoCentro - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2011/C 232/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ATB Norte, SL (Μπούργκος, Ισπανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς P. López Ronda, G. Macías Bonilla, H. L. Curtis-Oliver και G. Marín Raigal, στη συνέχεια F. Brandolini Kujman, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: O. Montalto και G. Mannucci)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Bricocenter Italia Srl (Rozzano, Ιταλία) (εκπρόσωποι: G. Ghidini, M. Mergati και C. Signorini, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 28ης Σεπτεμβρίου 2009 (υπόθεση R 1048/2008-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της ATB Norte, SL και της Bricocenter Italia Srl.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 28ης Σεπτεμβρίου 2009 (υπόθεση R 1048/2008-4), καθόσον κάνει δεκτή την προσφυγή που άσκησε η Bricocenter Italia Srl ενώπιον του τμήματος προσφυγών όσον αφορά τις υπηρεσίες «διαφημίσεως», «διαχειρίσεως εμπορικών υποθέσεων» και «διοικήσεως εμπορικών επιχειρήσεων», τις οποίες αφορά η αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η ATB Norte, SL, η Bricocenter Italia και το ΓΕΕΑ φέρουν έκαστος τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασίας.
 (1) EE C 24 της 30.1.2010.


text:
Αριθ. C 46/4 EL Επίσημη Εφημεριδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 17 . 2 . 96
 δεύτερη φράση του κανονισμού αριθ. 26, ούτε της χορη Edward (εισηγητή), J.-P. Puissochet και G. Hirsch, προέδρους
 γείται απαλλαγή σύμφωνα με το άρθρο 85 παράγραφος 3, τμήματος, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, C.
 είναι αυτοδικαίως άκυρη και η ακυρότητα αυτή παράγει Gulmann, J. L. Murray,P. Jann και L. Sevón, δικαστές, γενικός
 αναδρομικά αποτελέσματα. εισαγγελέας: G. Tesauro, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 12 Δεκεμβρίου 1995
 2. Το εθνικό δικαστήριο, ενώπιον του οποίον γίνεται επί απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 κληση της ακυρότητας της ρήτρας που περιλαμβάνεται
 στο καταστατικό γεωργικού συνεταιρισμού για παράβα 1 . Προκείμενου να κριθεί αν ένα σύστημα αποζημιώσεως
 ση του άρθρου 85 παράγραφος 1 της συνθήκης, ενώ o λόγω εξόδον, που προβλέπεται στο καταστατικό συνεται
 συνεταιρισμός επικαλείται το άρθρο 2 παράγραφος 1 του ριστικής εταιρείας, συνάδει προς το άρθρο 85 παράγρα
 κανονισμού αριθ. 26, μπορεί να συνεχίσει τη διαδικασία φος 1 της συνθήκης ΕΚ, το αιτούν δικαστήριο οφείλει να
 και να αποφανθεί επί της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον λάβει υπόψη τα κριτήρια πον αφορούν το αντικείμενο της
 τους στις περιπτώσεις κατά τις οποίες είναι πρόδηλον ότι συμφωνίας που προβλέπει το σύστημα αυτό, καθώς και τα
 οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 85 παράγρα αποτελέσματα της συμφωνίας αυτής, και τα κριτήρια που
 φος 1 δεν πληρούνται, ή ακόμη να διαπιστώσει την αφορούν τον επηρεασμό του ενδοκοινοτικούεμπορίου,
 ακυρότητα της επίδικης ρήτρας κατ εφαρμογήν του έχοντας υπόψη το οικονομικό πλαίσιο εντός του οποίου
 άρθρου 85 παράγραφος 2, εάν έχει σχηματίσει την αναπτύσσουν τις δραστηριότητές τους οι επιχειρήσεις, τα
 πεποίθηση ότι η ρήτρα αυτή δεν πληροί τις προϋποθέσεις προϊόντα ή τις υπηρεσίες που αφορά η συμφωνία αντή,
 για να τύχει της απαλλαγής του άρθρου 2 παράγραφος 1 καθώς και τη δομή και τις πραγματικές σννθήκες λει
 του κανονισμού αριθ. 26, ούτε απαλλαγής δυνάμει τον τουργίας της σχετικής αγοράς.
 άρθρον 85 παράγραφος 3. Σε περίπτωση αμφιβολίας, το
 εθνικό δικαστήριο μπορεί, όταν τούτο αποδεικνύεται 2. Ως προς ένα σύστημα αποζημιώσεως λόγω εξόδου, που
 σκόπιμο και σύμφωνο προς τις εθνικές δικονομικές προβλέπεται στο καταστατικό συνεταιριστικής εταιρείας,
 διατάξεις, να ζητήσει πρόσθετες πληροφορίες από την μπορεί να τύχει εφαρμογής το σύστημα παρεκκλίσεως
 Επιτροπή ή να παράσχει στους διαδίκους τη δυνατότητα που έχει θεσπιστείμε τον κανονισμό αριθ. 26 του Συμβου
 να ζητήσουν από την Επιτροπή να αποφανθεί επί της λίου της 4ης Απριλίου 1962 περί εφαρμογής ορισμένων
 επίδικης ρήτρας. κανόνων ανταγωνισμού στην παραγωγή και στην εμπο
 ρία γεωργικών προϊόντων, μόνον εφόσον η συμφωνία πον
 1 ΕΕ αριθ . C 204 της 28. 7 . 1993 . προβλέπει το σύστημα αντό αφορά σννεταιρισμό ενός
 μόνο κράτονς μέλους, δεν αφορά την τιμή αλλά μάλλον
 την παραγωγή ή την πώληση γεωργικών προϊόντων ή τη
 χρήση κοινών εγκαταστάσεων αποθηκεύσεως, επεξεργα
 σίας ή μεταποιήσεως των προϊόντων αυτών και, τέλος, δεν
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ αποκλείει τον ανταγωνισμό ούτε διακυβεύει τους στόχους
 της κοινής γεωργικής πολιτικής.
 της 12ης Δεκεμβρίου 1995
 στην υπόθεση C-399/93 (αίτηση του Arrondissementsrecht (') ΕΕ αριθ. C 274 της 12. 10. 1993.
 bank te Zutphen για την έκδοση προδικαστικής αποφάσε
 ως): H. G. Oude Luttikhuis κ.λπ. κατά Verenigde Coôperati
 eve Melkindustrie Coberco ΒΑ (')
 (Ανταγωνισμός — Καταστατικά συνεταιρισμών παραγω
 γών γάλακτος — Σύστημα αποζημιώσεως λόγω εξόδον — ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Άρθρο 85 της συνθήκης και κανονισμός 26)
 (έκτο τμήμα)
 (96/C 46/06)
 της 12ης Δεκεμβρίου 1995
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική) στην υπόθεση C-469/93: Amministrazione delle Finanze dello
 Stato κατά Chiquita Italia SpA (] )
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο (Άμεσο αποτέλεσμα διατάξεων της ΓΣΔΕ και των συμβάσε
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας τον Δικαστηρίου ») ων της Λομέ — Εσωτερικοί φόροι)
 Στην υπόθεση C-399/93 , που είχε ως αντικείμενο αίτηση του (96/C 46/07)
 Arrondissementsrechtbank te Zutphen (Κάτω Χώρες) προς
 το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθή (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 κης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε , στο πλαίσιο της διαφοράς
 που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 H. G. Oude Luttikhuis κ.λπ. και Verenigde Coôperatieve σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 Melkindustrie Coberco ΒΑ, η έκδοση προδικαστικής αποφά
 σεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 85 παράγραφος 1 της Στην υπόθεση C-469/93, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 2 παράγραφος 1 του κανονι Tribunale di Trieste (Ιταλία) προς το Δικαστήριο, κατ'
 σμού αριθ. 26 του Συμβουλίου της 4ης Απριλίου 1962 περί εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 εφαρμογής ορισμένων κανόνων ανταγωνισμού στην παρα ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 γωγή και στην εμπορία γεωργικών προϊόντων (ΕΕ ειδ. έκδ. αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Amministrazione delle
 03/001 , σ. 35), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Finanze dello Stato και Chiquita Italia SpA, η έκδοση
 Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, K. N. Κακούρη , D. A. O. προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της Γενικής
 ---pagebreak--- 17 . 2. 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 46/5
 Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου και των συμβάσεων Grass, εξέδωσε στις 14 Νοέμβριου 1995 απόφαση με το
 ΑΚΕ-ΕΟΚ που υπογράφηκαν στη Λομέ μεταξύ , αφενός, των ακόλουθο διατακτικό :
 κρατών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού και,
 αφετέρου , της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, το 1 , παραπέμπει την προσφυγή στο Πρωτοδικείο των Ευρω
 Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. N. Κακού παϊκών Κοινοτήτων
 ρη , πρόεδρο τμήματος, G. Hirsch, F. A. Schockweiler, P. J. G.
 Kapteyn και J. L. Murray (εισηγητή), δικαστές, γενικός 2, επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος
 (') ΕΕ αριθ. C 299 της 11 . 11 . 1995 .
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 12 Δεκεμβρίου 1995
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1 , η Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου δεν περιλαμ
 βάνει διατάξεις δυνάμενες να παράσχουν στους ιδιώτες Προσφυγή του Βασίλειου του Βελγίου κατα του Βασίλειου
 δικαιώματα τα οποία θα μπορούσαν να επικαλεστούν της Ισπανίας που ασκήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1995
 ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων για να αντιταχθούν
 στην εφαρμογή αντιθέτων εθνικών διατάξεων. H τέταρτη (Υπόθεση C-388/95)
 σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ μπορεί να περιλαμβάνει τέτοιες (96/C 46/09)
 διατάξεις
 Το Βασίλειο του Βελγίου , εκπροσωπούμενο από τον J.
 2, οι συμβάσεις ΑΚΕ-ΕΟΚ απαγορεύουν τις αυξήσεις εσω διευθυντή στο Υπουργείο Εξωτερικών Υποθέσεων, Εξωτερι
 τερικών φόρων επί των μπανανών καταγωγής κρατών κού Εμπορίου και Συνεργασίας με τις Αναπτυσσόμενες
 ΑΚΕ, όπως του ιταλικού φόρου καταναλώσεως, εφόσον Χώρες, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τη βελγική
 είναι μεταγενέστερες της 1ης Απριλίου 1976 και έχουν ως πρεσβεία, 3, rue des Girondins, άσκησε ενώπιον του Δικα
 συνέπεια να περιάγουν τις εξαγωγές μπανανών σε θέση στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 13 Δεκεμβρίου
 λιγότερο ευνοϊκή από τη θέση στην οποία βρίσκονταν 1995 , προσφυγή κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 προηγουμένως όσον αφορά την πρόσβαση στις παραδο
 σιακές τους αγορές και τα πλεονεκτήματά τους στις Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 αγορές αυτές.
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, διατηρώ
 (» ΕΕ αριθ . C 43 της 12. 2. 1994. ντας σε ισχύ το βασιλικό διάταγμα αριθ. 157/1988, και
 ειδικότερα το άρθρο του 19 παράγραφος 1 β, παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 34 της συνθήκης
 ΕΚ, όπως αυτό έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με την απόφασή του της 9ης
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Ιουλίου 1992 ('), καθώς και τις υποχρεώσεις που επιβάλ
 λονται από το άρθρο 5 της ίδιας συνθήκης,
 της 14ης Νοέμβριου 1995
 στην υπόθεση C-281/95: Hedwig Kuchlenz-Winter κατα Επι — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') έξοδα.
 (Αναρμοδιότητα τον Δικαστηρίου — Παραπομπή στο Πρω
 τοδικείο) Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (96/C 46/08) — Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη λαμβάνοντας τα μέτρα που
 ήταν αναγκαία για τη συμμόρφωσή του προς το άρθρο 34
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) της συνθήκης ΕΚ, όπως αυτό έχει ερμηνευθεί από το
 Δικαστήριο, παρέβη την υποχρέωση έντιμης συνεργασίας
 Στην υπόθεση C-281 /95 , Hedwig Kuchlenz-Winter, διαζευγμ που του επιβάλλει το άρθρο 5 της συνθήκης.
 ένη σύζυγος πρώην υπαλλήλου του Ευρωπαϊκού Κοινοβου
 λίου , εκπροσωπούμενη από τον Dieter Rogalla, δικηγόρο — Στην υπόθεση C-47/90, το Δικαστήριο αποφάνθηκε σχε
 Sprockhövel, με αντίκλητο στο Bereldange (Λουξεμβούργο) τικά με την ερμηνεία του άρθρου 34 της συνθήκης,
 τον Armin Machmer, 1 , rue Roger Barthel, κατά Επιτροπής διαπιστώνοντας το ασυμβίβαστο των ισπανικών κανόνων
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που έχει ως αντικείμενο με το κοινοτικό δίκαιο. H συλλογιστική του Δικαστηρίου
 προσφυγή κατά παραλείψεως με την οποία ζητείται να διατηρεί όλη της την επικαιρότητα- πράγματι, δεν θεσπί
 αναγνωριστεί ότι η Επιτροπή παρέλειψε, κατά παράβαση της στηκε καμιά σχετική με την οινοπαραγωγή ρύθμιση ικανή
 συνθήκης, να προτείνει τροποποίηση του κανονισμού υπηρε να θίξει το νομικό πλαίσιο εντός του οποίου εντάσσεται η
 σιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοι απόφαση του Δικαστηρίου .
 νοτήτων ώστε να δώσει τη δυνατότητα στον διαζευγμένο — H λήψη, από το συμβούλιο διαχειρίσεως του Oinou
 σύζυγο πρώην υπαλλήλου , o οποίος έλκει συνταξιοδοτικά Ribera del Duero αποφάσεως ομοίας προς αυτήν του
 δικαιώματα εκ του τελευταίου , να καλύπτεται από το κοινό
 σύστημα ασφαλίσεως ασθενείας, το Δικαστήριο, συγκείμενο συμβουλίου διαχειρίσεως του οίνου Rioja (ύστερα από τη
 από τους Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, K. N. Κακούρη , δημοσίευση της προπαρατεθείσης αποφάσεως), είναι
 D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet και G. Hirsch, προέδρους ασυμβίβαστη με την ύπαρξη της εσωτερικής αγοράς.
 τμήματος, G. F. Mancini, F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de
 C ) Υπόθεση C-47/90, Delhaize κ.λπ. κατα Promalvin κ.λπ., Συλλογή
 Almeida, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J. L. Murray, P. Jann 1992, σ. 1-3669.
 (εισηγητής), H. Ragnemalm, L. Sevón και M. Wathelet,
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R.


text:
6.9.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 213/41
 δικηγόρους, άσκησε στις 8 Ιουλίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδι- Για να στηρίξει την προσφυγή του, o προσφεύγων, προβάλλει
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής παραβάσεις του παραρτήματος Χ του ΚΥΚ, της αρχής της
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. απαγορεύσεως των διακρίσεων και της αρχής «patere legem quam
 ipse fecit». Ως προς την απόφαση σχετικά με την αποζημίωση
 συνθηκών διαβιώσεως, o προσφεύγων προβάλλει επίσης τον
 αδικαιολόγητο πλουτισμό των Κοινοτήτων και παραβιάσεις της
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και των αρχών της νομιμότητας και
 της χρηστής διοικήσεως.
 — να ακυρώσει την από 12 Ιουνίου 2002 απόφαση της
 Αρμόδιας για τους διορισμούς Αρχής (Α∆Α), περί παραχω- (1 ) Απόφαση της 12ης Νοεμβρίου 2002 στην υπόθεση Τ-271/01, Υπ.
 ρήσεως κατοικίας στον προσφεύγοντα και να ακυρώσεη την Υπ. 2002, σ. II-1109, που ανακοινώθηκε στην ΕΕ C 19 της
 απόφαση της Α∆Α την περιεχομένη στην απόδειξη καταβολής 25.9.1993, σ. 33.
 μισθού του Ιουλίου 2002 του προσφεύγοντος σχετικά με τη
 χορήγηση της αποζημιώσεως συνθηκών διαβιώσεως του
 άρθρου 10 του Παραρτήματος Χ του ΚΥΚ·
 — να ακυρώσει, καθόσον είναι αναγκαίο, την από 28 Μαρτίου
 2003 απόφαση με την οποία απορρίπτεται η από 5 Σεπτεμ-
 βρίου ένσταση του προσφεύγοντος·
 — να καταδικάσει την καθής να καταβάλει τόκους υπερημερίας
 από τον Ιούλιο 2000 για τη διαφορά μεταξύ του ποσού που Προσφυγή του Bundesverband der Nahrungsmittel- und
 εισέπραξε ο προσφεύγων βάσει της αποζημιώσεως συνθηκών Speiseresteverwerter e.V. και του Josef Kloh κατά της
 διαβιώσεως και αυτού που θα έπρεπε να είχε εισπράξει Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 λαμβανομένων υπόψη των συντηρουμένων απ' αυτόν τεσσά- 14 Ιουλίου 2003
 ρων τέκνων του, έως της πλήρους εξοφλήσεως, το δε
 εφαρμοστέο επιτόκιο να υπολογισθεί βάσει του επιτοκίου
 που προβλέπει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις (Υπόθεση Τ-256/03)
 κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως κατά την οικεία περίοδο
 αυξημένο κατά δύο μονάδες·
 (2003/C 213/80)
 — να καταδικάσει την καθής να καταβάλει συμβολικά ένα ευρώ
 για αποκατάσταση της ηθικής βλάβης·
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ο Bundesverband der Nahrungsmittel- und
 Speiseresteverwerter e.V., με έδρα στο Bochum (Γερμανία), και ο
 Josef Kloh, κάτοικος Εichenried (Γερμανία), εκπροσωπούμενος
 Λόγοι ακυρώσεως και κύριοι ισχυρισμοί από τους δικηγόρους R. Steiling και S. Wienhues, άσκησε στις
 14 Ιουλίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων, υπάλληλος της Επιτροπής, τοποθετημένος στην
 Αντιπροσωπεία της Επιτροπής στη Μπραζίλια, έχει τέσσερα τέκνα,
 τα οποία ζουν με τη μητέρα τους, πρώην σύζυγο του
 προσφεύγοντος. Ο προσφεύγων εντούτοις συμβάλλει στην ουσια- Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 στική συντήρηση των τέκνων, όπως έχει ήδη αναγνωρίσει το
 Πρωτοδικείο στο πλαίσιο προηγούμενης προσφυγής που άσκησε — να ακυρώσει τα άρθρα 1 και 6 της από 12 Μαΐου 2003
 ο προσφεύγων (1). Η παρούσα δίκη αφορά δύο αποφάσεις της αποφάσεως της Επιτροπής (2003/328/ΕΚ), καθόσον οι
 Επιτροπής, με την πρώτη από τις οποίες απορρίπτεται η παραχώ- εξαιρετικές ρυθμίσεις όσον αφορά τη χρήση υπολειμμάτων
 ρηση στον προσφεύγοντα κατοικίας 5 υπνοδωματίων για τη τροφίμων της κατηγορίας 3 στη διατροφή των χοίρων και
 στέγαση των τεσσάρων τέκνων του για τον λόγο ότι αυτά ζουν την απαγόρευση της ανακύκλωσης εντός ενός ζωικού είδους
 στην Ευρώπη με τη μητέρα τους, και με τη δεύτερη, που για τη διατροφή χοίρων με χυλό ισχύουν το αργότερο μέχρι
 ανακοινώθηκε στον προσφεύγοντα με την απόδειξη καταβολής την 31η Οκτωβρίου 2006,
 μισθού του Ιουλίου 2002, με την οποία λαμβάνονται υπόψη μόνο
 δύο από τα τέσσερα τέκνα για τον καθορισμό της αποζημιώσεως
 συνθηκών διαβιώσεως (άρθρο 10 του παραρτήματος Χ του ΚΥΚ). — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 ---pagebreak--- C 213/42 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 6.9.2003
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Στην υπόθεση Τ-391/02 ( 1), οι προσφεύγοντες άσκησαν προσφυγή Ο προσφεύγων εργάζεται από την 1η Ιουλίου 1999 για την
 ακυρώσεως κατά του κανονισμού (ΕΚ) 1774/2002 του Ευρωπαϊ- καθής-εναγομένη (στο εξής: καθής). Την 1η Ιουλίου 2003 έληξε
 κού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2) και ζήτησαν την η σύμβασή του εργασίας. Ωστόσο, η αίτηση του προσφεύγοντος
 ακύρωση αυτού του κανονισμού καθόσον οι εξαιρέσεις από την να παραταθεί η σύμβασή του απορρίφθηκε από την καθής. Η
 απαγόρευση της χρήσεως υπολειμμάτων τροφίμων στη διατροφή απόφαση αυτή προσβλήθηκε από τον προσφεύγοντα.
 σύμφωνα με το άρθρο 22 επιτρέπονται για διάστημα το πολύ
 4 ετών από 1ης Νοεμβρίου 2002. Με την προσβαλλόμενη
 απόφαση θεσπίστηκαν μεταβατικές ρυθμίσεις σύμφωνα με το Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, o προσφεύγων προβάλ-
 άρθρο 32, παράγραφος 2, του κανονισμού. λει πρώτα παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
 Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι το χρονικό όριο ισχύος των Στη συνέχεια, o προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η καθής υπερέβη τα
 μεταβατικών ρυθμίσεων είναι παράνομο. ∆εν είναι αναγκαίο για όρια της ελευθερίας της να χαράζει την πολιτική της. Η καθής έχει
 την επίτευξη του επιδιωκόμενου στόχου. Οι προσφεύγοντες δημοσιοποιήσει ορισμένα σημεία αφετηρίας, κανόνες πολιτικής και
 επικαλούνται επίσης τους προβληθέντες στο πλαίσιο της υποθέ- ένα σταδιακό πρόγραμμα για να εξασφαλίσει το να παρατείνονται
 σεως Τ-391/02 λόγους ακυρώσεως και επιχειρήματα. οι συμβάσεις με ξεκάθαρο και διαφανή τρόπο. Κατά τον
 προσφεύγοντα, η καθής υπερέβη τη διακριτική εξουσία που έχει
 για την εφαρμογή των κανόνων αυτών.
 ( 1) ΕΕ C 44, σ. 42.
 ( 2) Κανονισμός (ΕΚ) 1774/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και
 του Συμβουλίου της 3ης Οκτωβρίου 2002 για τον καθορισμό
 υγειονομικών κανόνων σχετικά με τα ζωικά υποπροϊόντα που δεν Επιπλέον, o προσφεύγων προβάλλει παράβαση του καθήκοντος
 προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο (ΕΕ L 273, σ. 1). προνοίας και παραβίαση της αρχής της ισότητας.
 Τέλος, o προσφεύγων ισχυρίζεται ότι το γεγονός ότι είναι μέλος
 του συμβουλίου των εργαζομένων της Ευρωπόλ και το γεγονός
 ότι ανήκει σε συνδικαλιστική οργάνωση αποτελούν την αιτία για
 την οποία δεν παρατάθηκε η σύμβασή του. Ο προσφεύγων θεωρεί
 ότι οι εργαζόμενοι που είναι μέλη οργάνου συνδιαχειρίσεως πρέπει
 να απολαύουν ειδικής προστασίας κατά των απολύσεων και ότι σε
 Προσφυγή-αγωγή του Αndreas Mausolf κατά της Ευρωπόλ,
 αυτού του είδους τις περιπτώσεις ο εργοδότης πρέπει να αποδει-
 που ασκήθηκε στις 11 Ιουλίου 2003
 κνύει ότι δεν υπάρχει σχέση μεταξύ της απολύσεως και των
 δραστηριοτήτων του εργαζομένου.
 (Υπόθεση Τ-258/03)
 (2003/C 213/81)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-280/93 ( 1)
 Ο Andreas Mausolf, εκπροσωπούμενος από τους δικηγόρους
 M. F. Baltussen και P. de Casparis, άσκησε στις 11 Ιουλίου (2003/C 213/82)
 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προσφυγή-αγωγή κατά της Ευρωπόλ. (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το
 Πρωτοδικείο:
 Με διάταξη της 12ης Ιουνίου 2003, o πρόεδρος του πρώτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφά-
 1) να ακυρώσει την από την Ευρωπόλ (μερική) απόρριψη
 στις 14 Απριλίου 2003 της διοικητικής ενστάσεως του σισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-280/93, Brian Stephen
 Garrett κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής
 προσφεύγοντος κατά της αποφάσεως της 30ής Σεπτεμβρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 2002 και συγχρόνως να ακυρώσει την απόφαση της
 30ής Σεπτεμβρίου 2002·
 (1 ) ΕΕ C 302 της 19.11.92.
 2) να υποχρεώσει την Ευρωπόλ να καταβάλει αποζημίωση στον
 προσφεύγοντα και, εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την
 Ευρωπόλ στα δικαστικά έξοδα.


text:
 12.6.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/6
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Tribunale di Genova με διάταξη της 15ης Μαρτίου 2004 στην υπόθεση Andrea Vassallo κατά Azienda Ospedaliera Ospedale San Martino di Genova e Cliniche Universitarie Convenzionate («Aziende»)
 (Υπόθεση C-180/04)
 (2004/C 156/12)
 Mε διάταξη της 15ης Μαρτίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 16 Απριλίου 2004, το Tribunale di Genova υπέβαλε στο Δικαστήριο, στα πλαίσια της υποθέσεως που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ του Andrea Vassallo και των Azienda Ospedaliera Ospedale San Martino di Genova e Cliniche Universitarie Convenzionate («Aziende»), τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
 1.
 Ερωτάται αν —λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της αποτελεσματικότητας (ενόψει του ότι, όσον αφορά ειδικότερα την Ιταλία, τα ληφθέντα μέτρα αναφορικά με τη σχέση εργασίας σε εξαρτώμενες από εργοδότες εκτός του δημοσίου υπηρεσίες)— η οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, της 28ης Ιουνίου 1999 (άρθρο 1 και ρήτρα 1, στοιχείο β', καθώς και ρήτρα 5 της συμφωνίας πλαισίου σχετικά με την εργασία CES-UNICE-CEEP, η οποία ενσωματώνεται στην οδηγία), έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει εσωτερική ρύθμιση όπως αυτή του άρθρου 36 του νομοθετικού διατάγματος 165 της 30ής Μαρτίου 2001, η οποία δεν ορίζει «υπό ποιες συνθήκες οι συμβάσεις ή σχέσεις εργασίας ορισμένου χρόνου [...] χαρακτηρίζονται ως συμβάσεις ή σχέσεις αορίστου χρόνου», αποκλείοντας απερίφραστα κατά τρόπο ριζικό και απόλυτο ότι η κατάχρηση της προσφυγής σε παρόμοια μορφή διαπραγματεύσεως και σχέσεων μπορεί να δώσει λαβή για την ίδρυση σχέσεων εργασίας αορίστου χρόνου·
 2.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, ερωτάται αν, λαμβάνοντας υπόψη την επελθούσα λήξη της προθεσμίας μεταφοράς της, η οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, της 28ης Ιουνίου 1999 (και ειδικότερα η ρήτρα 5 αυτής), καθώς και οι εφαρμοστέες αρχές του κοινοτικού δικαίου, πρέπει να θεωρηθούν —ακόμη και υπό το φως του νομοθετικού διατάγματος 368/2001 και ειδικότερα του άρθρου 5 αυτού, σύμφωνα με το οποίο λογίζεται ως συνήθης συνέπεια της καταχρήσεως της συμβάσεως ή της σχέσεως ορισμένου χρόνου η μετατροπή της σε σχέση αορίστου χρόνου— ότι απονέμουν στον ιδιώτη δικαίωμα, ενεστώς και πάραυτα απαιτητό σύμφωνα με τους εσωτερικούς κανόνες που προσιδιάζουν εν προκειμένω (ήτοι σύμφωνα με τους κανόνες του νομοθετικού διατάγματος 368/20001), να του αναγνωρίζεται, εκ της ιδιότητάς του αυτής, η δυνατότητα χαρακτηρισμού της σχέσεως εργασίας του ως αορίστου χρόνου·
 3.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1 και αρνητικής στο ερώτημα 2, ερωτάται αν, λαμβάνοντας υπόψη την επελθούσα λήξη της προθεσμίας μεταφοράς της, η οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, της 28ης Ιουνίου 1999 (ειδικότερα η ρήτρα 5 αυτής), καθώς και οι εφαρμοστέες αρχές του κοινοτικού δικαίου, πρέπει να θεωρηθούν ότι απονέμουν στον ιδιώτη αποκλειστικά το δικαίωμα λήψεως αποζημιώσεως για την τυχόν ζημία που υπέστη από τη μη θέσπιση εκ μέρους της Ιταλικής Δημοκρατίας των καταλλήλων μέτρων για την πρόληψη των καταχρήσεων από την προσφυγή στη σύμβαση ή/και στη σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου προς τις υπηρεσίες εργοδοτών του δημοσίου.


text:
C 278/38 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 5.9.98
 So pqoäcqalla epacceklasijgäy jasaqsiärexy ejse- lesantä sxm enoädxm Ûcia sevmijoä, lg didajsijoä pqorx-
 keärsgje, oäpxy ha jasadeivheiä rsg rtmeäveia, jasÂ pijoä, dietähtmrg jai cqallaseiäa sot pqocqóllasoyë,
 atrsgqgä rtlloäquxrg pqoy soty oäqoty soty opoiäoty akkó lesantä sxm eneidijetleämxm eqcarixäm pot, xy ej
 epeäbakke g aqvijgä ecjqisijgä apoäuarg. sgy utärexäy soty, ejsekotämsai apoä sqiäsoty.
 Ç Paqóbarg moälot Ç èkkeiwg moliloäsgsay Ç Pkómg G apoäuarg pqoùpoheäsei eäma etäqoy jqisgqiäxm jai so
 peqiä sa pqóclasa dijaiäxla liay rtlbebkgleämgy esaiqeiäay, oäpxy g
 ÛE.B.L.daë, ma pqorpoqiäfesai helisoä jeäqdoy.
 G pqoruetäcotra rtlloquxähgje, pkgäqxy jai atrsgqxäy,
 le oäkoty soty oäqoty soty opoiäoty epeäbakke g Episqopgä, So DAFSE jai g Episqopgä eävotm ameäjahem devheiä, epi-
 oäqoi pot paqasiähemsai rsgm apoäuarg ecjqiärexy sgy sqeäpomsay jópoia diajqisijgä etveäqeia cia sgm peqiäodo
 tpowguioäsgsay jai rsom jamomirloäç tpevqeotäso, eidijoä- 1986 eäxy 1989, som poqirloä jeäqdoty tpokocifoleämot epiä
 seqa, ma paqórvei epacceklasijgä jasóqsirg re 36 jai sot joärsoty so opoiäo baqtämei soty tpeqcokóboty, jai
 re 300 ósola amsirsoiävxy (re ejóseqo som uajeäkxm), ameqvoleämot re pororsoä 50 % atsotäç epoleämxy, so jeäq-
 euodiófomsóy sa le pqoroämsa epaqjgä cia sgm eiärodoä doy sgy E.B.L.da etqiärjesai emsoäy sxm oqiäxm sa opoiäa
 soty rsgm acoqó eqcariäay. eävotm devheiä so DAFSE jai g Episqopgä.
 G pqorbakkoleämg apoäuarg pqorópsei rsgm pqoruetä-
 cotra oäsi oqirleämey dapómey dem eäcimam rtäluxma le
 soty oqifoälemoty rsgm ecjqisijgä apoäuarg oäqoty.
 Pqorutcgä-acxcgä sgy Marie Costigan jasó Rtlbotkiäot sgy
 CiÂ atsoä so koäco, amarseäkkei sgm pkgqxlgä sot tpokoiä- Etqxpaøjgäy Emxärexy, pot arjgähgje rsiy 28 Laðot 1998
 pot, cia soty koäcoty pot ejsiähemsai rsgm eäjherg ekeäc-
 vot sgm opoiäa jasgäqsire g Cemijgä Epihexäqgrg Oijomo- (Tpoäherg T-84/98)
 lijxäm. (98/C 278/84)
 èsri, g pqorbakkoleämg apoäuarg rsgqiäfesai apojkei- (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 rsijó, dió paqapolpgäy, rsgm eäjherg atsgä sgy Cemijgäy
 Epihexqgärexy Oijomolijxäm. G Marie Costigan, ejpqorxpotälemg apoä som SeÂamas
 O'Touathail, jasÂ emsokgäm sxm Lehane & Hogan, Solicitors, 1
 CiÂ atsoä so koäco, rtmsqeävei pkóg peqiä siy pqaclasijeäy Upper Ormond Quay, Dublin, 7, Iqkamdiäa, órjgre emxäpiom
 pqoùpoheäreiy sgy pqorbakkoleämgy apouórexy, jahÂ sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rsiy
 oärom g Episqopgä, helekixämomsóy sgm apojkeirsijó rÂ 28 Laðot 1998, pqorutcgä-acxcgä jasó sot Rtlbotkiäot sgy
 atsgä sgm eäjherg, tpeäpere rsiy iädiey pkómey peqiä siy Etqxpaøjgäy Emxärexy.
 pqaclasijeäy pqoùpoheäreiy apoä siy opoiäey pórvei jai
 atsgä. G pqoruetäcotra-emócotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 G pqoruetäcotra vqgrilopoiägre sgm voqgäcgrg vqgla- Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg aqih. 677/97 sot Cemijotä
 sijxäm bqabeiäxm epilekeiäay jai epidoärexy rsoty ejpai- Cqallaseäa sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy,
 detoleämoty, cia ma diasgqgärei so emdiaueäqom soty jai sgy 11gy Iotkiäot 1997,
 ma epistävei sg lecirsopoiägrg sxm paqevoleämxm cmxärexm,
 pokisijgä pot apeäueqe óqirsa aposekeärlasa, apoä ópowg Ç ma epamaueäqei sgm Marie Costigan rsgm pqogcotälemg
 sajsijgäy paqajokothgärexy, jai pot otdoäkxy amsibaiämei heärg sgy emsoäy sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxä-
 pqoy sgm aqvijgä ecjqisijgä apoäuarg. rexy, vxqiäy opoiadgäpose apxäkeia gä leiäxrg tpgqeriajotä
 jahersxäsoy, lirhotä gä stvoäm paqovxäm,
 G pqoruetäcotra jaseäutce rsiy tpgqeriäey eneidijet-
 leämgy tpgqeriäay, le sgm opoiäa rtmebkgähg cia ma sgm epi- Ç ma ajtqxärei jóhe lesacemeärseqg apoäuarg g opoiäa ajo-
 jotqgärei jai ma beksirsopoigärei sa paqevoälema lahgä- kotähgre gä jahoiomdgäpose sqoäpo ejdoähgje jasÂ euaq-
 lasa. locgäm gä pqoeäjtwe apoä sgm pqolmglometheiära apoäuarg
 aqih. 677/97 jai g opoiäa ejdoähgje apoä gä epÂ omoälasi sot
 G esaiqeiäa atsgä rtmebkgähg le sgm pqoruetäcotra xy Cemijotä Cqallaseäa sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy
 tpeqcokóboy sgy, paqeävomsóy sgy didajsijoä pqorxpijoä Emxärexy, sxm tpakkgäkxm gä sot koipotä pqorxpijotä sgy,
 jai rtlbotkeäy sevmijotä jai paidacxcijotä vaqajsgäqa,
 epacceklasijotä pqoramasokirlotä jai tpgqeriäey diavei- Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg, sgy 14gy Iotmiäot 1996, sot
 qiärexy jai ekeäcvot sot pqoùpokocirlotä. Cemijotä Cqallaseäa sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy
 Emxärexy rvesijó le sgm paqapolpgä sgy peqipsxärexäy
 G tpeqcokabiäa atsgä Çsgm opoiäa epeäsqepe soäro o jamo- sgy rsgm Episqopgä Amapgqiäay,
 mirloäy oäro jai g ecjqisijgä apoäuarg sgy EpisqopgäyÇ
 pqoeäjtpse gädg apoä sgm pqóng tpowguioäsgsay, sotkó- Ç ma jgqtänei ójtqa jai vxqiäy eämmolo aposeäkerla sa
 virsom elleärxy, jasó so leäsqo pot so joärsoy sxm rtlpeqórlasa sgy Episqopgäy Amapgqiäay, sgy 9gy Iot-
 tpgqerixäm atsxäm dem eluamifoäsam rsom pqoùpokocirloä kiäot 1997,
 ---pagebreak--- 5.9.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 278/39
 Ç ma tpovqexärei so Rtlbotäkio ma jasabókei rsgm pqo- sgy Episqopgäy Amapgqiäay dem apodeijmtäesai oäsi g pqo-
 ruetäcotra-emócotra soty oueikoälemoty rÂ atsgäm li- ruetäcotra tpeäueqe apoä okijgä diaqjgä amapgqiäa gä ami-
 rhotäy apoä sgm 1g Atcotärsot 1997, jahxäy jai jóhe jamoäsgsa, g oqiärara aqvgä dem lpoqotäre ma pqobeiä re
 pqojtäpsotra en atsxäm paqovgä, emsoäjxy pqoy 10 % jameäma bórei sxm óqhqxm 53 jai 78 sot jamomirlotä
 esgriäxy, oäpxy atsoiä oueiäkomsai gä ha eäpqepe ma eiävam tpgqeriajgäy jasarsórexy oqirloä.
 jasabkgheiä am de eiäve ejdoheiä g pqoamaueqheiära
 apoäuarg aqih. 677/97, Ç Apoä sa pqaclasijó peqirsasijó sgy tpoheärexy jasa-
 uaiämesai oäsi g rtcjkgheiära apoä so Rtlbotäkio Episqopgä
 Amapgqiäay rtrsóhgje oävi cia ma eqetmgärei eóm g pqo-
 Ç ma tpovqexärei so Rtlbotäkio ma jasabókei rsgm pqo- ruetäcotra tpeäueqe apoä okijgä jai loämilg amijamoäsgsa
 ruetäcotra-emócotra so poroä sxm 3 000 000 (sqixäm eja- oärom auoqó sgm ejseäkerg sxm jahgjoämsxm sgy, akkó xy
 solltqiäxm) bekcijxäm uqócjxm (BEF) xy ijamopoiägrg leärom cia sgm apolójqtmrgä sgy apoä sgm tpgqeriäa sot
 koäcx ghijgäy bkóbgy, Rtlbotkiäot. Apoä sgm ópowg atsgä, okoäjkgqg g diadija-
 riäa peqiä diapirsxärexy amapgqiäay ha pqeäpei ma hexqg-
 Ç ma jgqtänei ójtqey siy diapirsxäreiy sot Cemijotä Cqalla- heiä xy pórvotra apoä jasóvqgrg enotriäay.
 seäa sot Rtlbotkiäot, sgy 12gy Uebqotaqiäot 1998, le siy
 opoiäey apoqqiäuhgje g dioijgsijgä eämrsarg sgy pqoruetä-
 cotray-emócotray, sgy 15gy Ojsxbqiäot 1997, jai epibe-
 baixähgje so jtäqoy sgy apoäuargy 677/97, jai
 Pqorutcgä sgy Gisela Stodmeister jasó Rtlbotkiäot sgy
 Ç ma epidijórei so jahotä rsa dijarsijó eänoda. Etqxpaøjgäy Emxärexy, pot arjgähgje rsiy 6 Iotkiäot 1998
 (Tpoäherg T-101/98)
 Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa (98/C 278/85)
 G pqoruetäcotra-emócotra rsgm tpoä jqiärg tpoäherg, tpók- (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 kgkoy sot Rtlbotkiäot pot hiäcesai koäcx sgy apouórexy peqiä
 diapirsxärexy sgy amapgqiäay sgy (apoäuarg aqih. 677/97), G Gisela Stodtmeister, jósoijoy Tervuren (Beäkcio), ejpqorx-
 pqorbókkei sgm oqirsijgä apoäuarg peqiä amacmxqiärexy potälemg apoä soty Georges Vandersanden jai Laure Levi,
 amapgqiäay, jahxäy jai sgm pqojasaqjsijgä apoäuarg peqiä dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnel-
 rtrsórexy Episqopgäy Amapgqiäay rvesijó le sgm peqiäpsxrgä botäqco sa cqaueiäa sgy Fiduciaire Myson SARL, 30, rue de
 sgy, jahxäy jai sa rtlpeqórlasa atsgäy, bórei sxm opoiäxm Cessange, órjgre emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx-
 ekgäuhg g pqxäsg apoäuarg. paøjxäm Joimosgäsxm, rsiy 6 Iotkiäot 1998, pqorutcgä jasó sot
 Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy.
 Pqoy rsgäqing sxm aisglósxm sgy, g pqoruetäcotra-emócot- G pqoruetäcotra fgseiä apo so Pqxsodijeiäo:
 ra irvtqiäfesai oäsi:
 Ç ma ajtqxärei siy apouóreiy sgy ADA, sgy 17gy Moel-
 bqiäot 1997, rvesijó le pqoacxcgä rsom bahloä A 3 cia so
 Ç G Episqopgä Amapgqiäay jajxäy diapiärsxre oäsi pórvei
 eäsoy 1997,
 apoä amapgqiäa, sgm opoiäa jai hexäqgre xy okijgä jai xy
 elpodiäfotra atsgäm apoä sgm ejseäkerg sxm jahgjoämsxm
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg peqiä lg pqoacxcgäy sgy pqo-
 pot amsirsoivotäm re heärg sgy rsadiodqoliäay sgy. G dia-
 ruetäcotray rsom bahloä A 3 cia so eäsoy pqoacxcxäm
 piärsxrg atsgä dem rsgqiäfesai re jameäma rsoiveiäo pot ha
 1997, jai sotäso le sg rtmajoäkothg eämmolg rtmeäpeia,
 lpoqotäre ma boghgärei som amacmxärsg ma ejsilgärei siy
 dgkadgä sgm amahexäqgrg sot uajeäkot sgy pqoruetäcot-
 hexqgäreiy epiä sxm opoiäxm atsgä rsgqiäfesai. Epipkeäom,
 ray apoä sgm 1g Iamotaqiäot jai leävqi sgm gleqolgmiäa
 dedoleämot oäsi rsa rvesijó rtlpeqórlasa otdeliäa ciäme-
 sgy rtmsaniodosgärexy gä sgy pqoacxcgäy sgy rsom bahloä
 sai lmeiäa iasqijxäm diapirsxärexm, otdeiäy rtämderloy
 A 3,
 tuiärsasai lesantä sxm (stvoäm) iasqijxäm diapirsxärexm
 sgy Episqopgäy Amapgqiäay jai sxm rtlpeqarlósxm sgy.
 Jasó rtmeäpeia, g apoäuarg aqih. 677/97 pórvei apoä dia- Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda.
 dijarsijeäy paqastpiäey.
 Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 Ç So jahotä dem eiäve sgm enotriäa ma ejdxärei sgm apoäuarg G pqoruetäcotra irvtqiäfesai oäsi g diadijariäa jasaqsiärexy
 aqih. 677/97, jai sotäso cia sqeiy koäcoty. Pqxäsom, g oqiä- sxm ejheärexm bahlokociäay dem ajokotähgre sg rxrsgä poqeiäa
 rara aqvgä lpoqeiä ma paqapeälwei sgm peqiäpsxrg emoäy oärom auoqó sgm eäjhergä sgy bahlokociäay cia sgm peqiäodo
 tpakkgäkot rsgm Episqopgä Amapgqiäay loämom eóm g 1993-1994. Rtmeäpeia atsotä gäsam so cecomoäy oäsi oäsam rtme-
 amaqqxsijgä ódeia atsotä eävei tpeqbeiä soty dxädeja dqiäare g rtlbotketsijgä episqopgä pqoacxcxäm cia sgm jasg-
 lgämey emsoäy peqioädot sqixäm esxäm, oäpxy pqojtäpsei apoä coqiäa A dem dieähese jaliäa eäjherg bahlokociäay rvesijó le
 so seäsaqso edóuio sot óqhqot 59 paqócqauoy 1 sot sgm pqoruetäcotra cia sgm peqiäodo atsgä. Epoleämxy, g epi-
 jamomirlotä tpgqeriajgäy jasarsórexy, pqócla pot dem sqopgä dem eäkabe tpoäwg sa stpijó jai otriarsijó pqoroämsa
 eävei em pqojeileämx apodeivheiä. Detäseqom, g Episqopgä sgy cia so eäsoy pqoacxcxäm 1997, pqócla pot rglaiämei oäsi
 Amapgqiäay otdeäpose eneäsare sgm pqoruetäcotra. èsri, dem lpoäqere ma pqobeiä re eäcjtqg rtcjqisijgä eneäsarg sxm
 g aluirbgsotälemg apoäuarg ejdoähgje vxqiäy jalió ia- amsirsoiävxm pqoroämsxm oäkxm sxm tpowguiäxm cia pqoacxcgä,
 sqijgä bórg. Sqiäsom, jahxäy apoä sa iädia sa rtlpeqórlasa jai sotäso re bóqoy sxm rtlueqoämsxm sgy pqoruetäcotray.


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/35
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Δεκεμβρίου 2010 — Tresplain Investments κατά ΓΕΕΑ — Hoo Hing (Golden Elephant Brand)
 (Υπόθεση T-303/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Κοινοτικό εικονιστικό σήμα Golden Elephant Brand - Μη καταχωρισμένο εθνικό εικονιστικό σήμα GOLDEN ELEPHANT - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Παραπομπή στο εθνικό δίκαιο που διέπει το προγενέστερο σήμα - Σύστημα κανόνων που διέπει την αγωγή του common law λόγω προσβολής διακριτικού σημείου (action for passing off) - Άρθρο 74, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 76, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] - Άρθρο 73 του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009) - Άρθρο 8, παράγραφος 4, και άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρο 8, παράγραφος 4, και άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009) - Νέοι λόγοι - Άρθρο 48, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας)
 2011/C 30/62
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tresplain Investments Ltd (Tsing Yi, Χονγκ-Κογκ, Κίνα) (εκπρόσωπος: D. McFarland, barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Novais Gonçalves)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Hoo Hing Holdings Ltd (Romford, Essex, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: M. Edenborough, barrister)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Μαΐου 2008 (υπόθεση R 889/2007-1), σχετικά με διαδικασία ακυρότητας μεταξύ Hoo Hing Holdings Ltd και Tresplain Investments Ltd.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Απορρίπτει τα αιτήματα της Hoo Hing Holdings Ltd περί μερικής ακυρώσεως και μεταρρυθμίσεως της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), της 7ης Μαΐου 2008 (υπόθεση R 889/2007-1), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας σήματος μεταξύ της Hoo Hing Holdings και της Tresplain Investments Ltd.
 3)
 Η Tresplain Investments φέρει τα δικαστικά της έξοδα, τα έξοδα του ΓΕΕΑ και το ήμισυ των εξόδων της Hoo Hing Holdings. Η Hoo Hing Holdings φέρει το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της.
 (1) EE C 260 της 11.10.2008.


text:
 1.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/29
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Απριλίου 2013 — SOZA κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-413/08) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Δικαιώματα του δημιουργού σχετικά με τη δημόσια εκτέλεση μουσικών έργων μέσω διαδικτύου, δορυφόρου ή καλωδιακής αναμεταδόσεως - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Κατανομή της γεωγραφικής αγοράς - Διμερείς συμβάσεις μεταξύ εθνικών εταιριών συλλογικής διαχείρισης - Εναρμονισμένη πρακτική που αποκλείει τη δυνατότητα χορηγήσεως αδειών πολλαπλής εδαφικής ισχύος και πολλαπλών ρεπερτορίων - Απόδειξη - Τεκμήριο αθωότητας)
 2013/C 156/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Slovenský ochranný Zväz Autorský pre práva k hudobným dielam (SOZA) (Μπρατισλάβα, Σλοβακία) (εκπρόσωπος: M. Favart, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre, A. Biolan και J. Bourke)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της προσφεύγουσας: International Confederation of Societies of Authors and Composers (CISAC) (Neuilly-sur-Seine, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J. F. Bellis και K. Van Hove, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή με αίτημα τη μερική ακύρωση της αποφάσεως C(2008) 3435 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC).
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 3 της αποφάσεως C(2008) 3435 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC), ακυρώνεται στο μέτρο που αφορά τη Slovenský ochranný Zväz Autorský pre práva k hudobným dielam (SOZA).
 2)
 Η προσφυγή απορρίπτεται κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 301 της 22.11.2008.


text:
6.9.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 213/43
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-52/98 (1) τήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-292/99,
 Bouw- en Handelsonderneming J. Peeters B.V. κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (2003/C 213/83)
 (1 ) EE C 63 της 4.3.00.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 Με διάταξη της 11ης Ιουνίου 2003, o πρόεδρος του τρίτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφά-
 σισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-52/98, Ολλανδικές Αντίλλες
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-295/99 ( 1)
 ( 1) EE C 151 της 16.5.98.
 (2003/C 213/86)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-53/98 (1) Με διάταξη της 11ης Ιουνίου 2003, o πρόεδρος του δευτέρου
 πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-295/99, Diesel
 (2003/C 213/84) Oil Company B.V. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 (1 ) ΕΕ C 63 της 4.3.00.
 Με διάταξη της 11ης Ιουνίου 2003, o πρόεδρος του τρίτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφά-
 σισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-53/98, De Nederlandse
 Antillen κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ( 1) EE C 166 της 30.5.98. ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-303/99 ( 1)
 (2003/C 213/87)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-292/99 ( 1)
 Με διάταξη της 11ης Ιουνίου 2003, o πρόεδρος του δευτέρου
 πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 (2003/C 213/85) τήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-303/99,
 Hoogendijk ATW B.V. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 (1 ) ΕΕ C 63 της 4.3.00.
 Με διάταξη της 11ης Ιουνίου 2003, o πρόεδρος του δευτέρου
 πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο-


text:
 1.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Ιουνίου 2016 — Whirlpool Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-118/13) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Οικιακές ηλεκτρικές συσκευές - Ενίσχυση λόγω αναδιάρθρωσης - Απόφαση με την οποία ενίσχυση κηρύσσεται συμβατή με την εσωτερική αγορά υπό ορισμένους όρους - Απόφαση εκδοθείσα κατόπιν ακυρώσεως από το Γενικό Δικαστήριο της προγενέστερης αποφάσεως σχετικά με την ίδια διαδικασία - Πράξη που δεν αφορά ατομικά τον προσφεύγοντα - Δεν θίγεται ουσιωδώς η ανταγωνιστική θέση - Απαράδεκτο))
 (2016/C 279/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Whirlpool Europe BV (Breda, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: F. Wijckmans και H. Burez, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Flynn, É. Gippini Fournier και P.-J. Loewenthal)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της προσφεύγουσας: Electrolux AB (Στοκχόλμη, Σουηδία) (εκπρόσωποι: F. Wijckmans και H. Burez, δικηγόροι)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ της καθής: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues, D. Colas και J. Bousin) και Fagor France SA (Rueil-Malmaison, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J. Derenne και A. Müller-Rappard, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση της απόφασης 2013/283/ΕΕ της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 2012, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.23839 (C 44/2007) της Γαλλίας υπέρ της επιχειρήσεως FagorBrandt (ΕΕ 2013, L 166, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Η Whirlpool Europe BV θα φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 3)
 Η Γαλλική Δημοκρατία, η Electrolux AB και η Fagor France SA θα φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 141 της 18.5.2013.


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/66
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 16ης Ιανουαρίου 2014 — Guinet κατά ΕΤΕπ
 (Υπόθεση F-107/12) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΤΕπ - Συνταξιοδοτικό καθεστώς - Μεταφορά των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων - Αντιστάθμισμα για τα μειονεκτήματα που οφείλονται στην καθυστέρηση κατά τη μεταφορά των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων - Προϋπόθεση αποτελεσματικής μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που αποκτήθηκαν σε καθεστώς διαφορετικό από αυτό της ΕΤΕπ - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως))
 2014/C 223/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Philippe Guinet (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (εκπρόσωποι: T. Gilliams, G. Nuvoli, επικουρούμενοι από τους D. Waelbroeck και A. Duron, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της σιωπηρής αποφάσεως της ΕΤΕπ να απορρίψει την αίτηση του προσφεύγοντος-ενάγοντος για υπολογισμό των επανεκτιμηθέντων συνταξίμων ετών και αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2.
 Ο P. Guinet φέρει τα δικαστικά του έξοδα και καταδικάζεται στα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.
 3.
 Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων φέρει το ένα τέταρτο των δικαστικών της εξόδων.
 (1) EE C 366 της 24/11/2012, σ. 41.


text:
10.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 7/33
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Senningerberg (Λουξεμβούργο), εκπροσωπούμενη από τους
 G. Bouneou και F. Frabetti, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο
 της 22ας Οκτωβρίου 2003 Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωπος: D. Martin), με αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση
 στην υπόθεση T-311/01: Les Éditions Albert René κατά των αποφάσεων της Επιτροπής περί μερικής απορρίψεως των
 Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς ενστάσεων της προσφεύγουσας με τις οποίες σκοπούσε την
 (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1) επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης για την ηθική βλάβη που
 προκλήθηκε από την καθυστερημένη κατάρτιση των εκθέσεων
 («Κοινοτικό σήμα — ∆ιαδικασία ανακοπής — Προγε- βαθμολογήσεώς της για τις περιόδους 1993/1995, 1995/1997
 νέστερο κοινοτικό σήμα ΑSTERIX — Αίτηση καταχω- και 1997/1999, και, αφετέρου, την επιδίκαση χρηματικής ικανο-
 ρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος περιλαμβάνοντος ποίησης για την εν λόγω ηθική βλάβη, το Πρωτοδικείο (μονομελές:
 τον όρο “starix” — Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου — V. Tiili), γραμματέας: I. Νάτσινας, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε
 Άρθρο 8, παράγραφοι 1, στοιχείο β', και 5, του κανονισμού στις 23 Οκτωβρίου 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 (ΕΚ) 40/94»)
 1) Υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει στην προσφεύ-
 (2004/C 7/59)
 γουσα το ποσό των 2 500 ευρώ, πλέον του ποσού των
 1 500 ευρώ που της έχει ήδη χορηγηθεί από την Α∆Α.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 2) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 Στην υπόθεση T-311/01, Les Éditions Albert René, με έδρα το
 Παρίσι (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον J. Pagenberg, δικηγόρο, 3) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς
 (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: A. von
 (1) ΕΕ C 109 της 4.5.2002.
 Mühlendahl και G. Schneider), έτερος διάδικος κατά τη διαδικα-
 σία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως
 στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και
 υποδείγματα) η Trucco sistemi di telecomunicazione SpA, με
 έδρα το Μιλάνο (Ιταλία), με αντικείμενο προσφυγή κατά της
 αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά
 σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 2ας Οκτωβρίου ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 2001 (υπόθεση R 1030/2000-1), το Πρωτοδικείο (τέταρτο
 τμήμα), συγκείμενο από τη V. Tiili, Πρόεδρο, και τους
 P. Mengozzi και Μ. Βηλαρά, δικαστές, γραμματέας: της 23ης Οκτωβρίου 2003
 D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 22 Οκτωβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: στην υπόθεση T-25/02, Michel Sautelet κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα. (Υπάλληλοι — Έκθεση βαθμολογήσεως — Εκπρόθεσμη
 κατάρτιση — Αγωγή αποζημιώσεως)
 (1) ΕΕ C 56 της 2.3.2002.
 (2004/C 7/61)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 23ης Οκτωβρίου 2003 Στην υπόθεση T-25/02, Michel Sautelet, υπάλληλος της Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Λουξεμβούργου (Λου-
 στην υπόθεση T-24/02, Maddalena Lebedef-Caponi κατά ξεμβούργο), εκπροσωπούμενος από τους G. Bouneou και
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1) F. Frabetti, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι:
 (Υπάλληλοι — Έκθεση βαθμολογήσεως — Εκπρόθεσμη J. Currall και C. Berardis-Kayser), με αντικείμενο, αφενός, την
 κατάρτιση — Αγωγή αποζημιώσεως) ακύρωση των αποφάσεων της Επιτροπής περί μερικής απορρίψεως
 των ενστάσεων του προσφεύγοντος με τις οποίες σκοπούσε την
 (2004/C 7/60) επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης για την ηθική βλάβη που
 προκλήθηκε από την καθυστερημένη κατάρτιση των εκθέσεων
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) βαθμολογήσεώς του για τις περιόδους 1993/1995, 1995/1997
 και 1997/1999, και, αφετέρου, την επιδίκαση χρηματικής ικανο-
 ποίησης για την εν λόγω ηθική βλάβη, το Πρωτοδικείο (μονομελές:
 Στην υπόθεση T-24/02, Maddalena Lebedef-Caponi, υπάλληλος V. Tiili), γραμματέας: I. Νάτσινας, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος στις 23 Οκτωβρίου 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:


text:
6.4.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 84/3
 σχετικα ́ με την εκκαθα ́ριση των λογαριασμω ́ν που υπε ́βαλαν τα 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 κρα ́τη με ́λη σχετικα ́ με τις δαπα ́νες του Ευρωπαϊκου ́ Γεωργικου ́
 Ταμει ́ου Προσανατολισμου ́ και Εγγυη ́σεων, τμη ́μα Εγγυη ́σεων, για 2) Καταδικα ́ζει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 το οικονομικο ́ ́ετος 1995 (ΕΕ L 61, σ. 37), καθ' ο ́ με ́ρος αφορα ́ τη
 Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο (1) ΕΕ C 174 της 19.6.1999.
 απο ́ την F. Macken, προ ́εδρο τμη ́ματος (εισηγη ́τρια), και τους
 Ν. Colneric, C. Gulmann, R. Schintgen και Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς,
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 24 Ιανουαρι ́ου 2002
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 2) Καταδικα ́ζει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 3) Η ∆ημοκρατι ́α της Φινλανδι ́ας φε ́ρει τα δικαστικα ́ ́εξοδα ́ της 24ης Ιανουαρι ́ου 2002
 της.
 στην υπο ́θεση C-164/99 (αι ́τηση του Αmtsgericht
 Tauberbischofsheim για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 (1) ΕΕ C 188 της 3.7.1999. σεως): Portugaia Construções Lda (1)
 («Ελευ ́θερη παροχη ́ υπηρεσιω ́ ν — Επιχειρη ́σεις του
 κατασκευαστικου ́ τομε ́α — Οδηγι ́α 96/71/ΕΚ —
 Απο ́σπαση εργαζομε ́νων — Κατω ́ τατες αποδοχε ́ς»)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (2002/C 84/05)
 (ε ́κτο τμη ́μα) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 της 27ης Νοεμβρι ́ου 2001 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 στην υπο ́θεση C-146/99: Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α κατα ́ Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 Στην υπο ́θεση C-164/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Αmtsgericht
 («ΕΓΤΠΕ — Εκκαθα ́ριση των λογαριασμω ́ ν — Ντομα ́ τες Tauberbischofsheim (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρ-
 — Ελα ́ χιστη τιμη ́ που καταβα ́λλεται στους παραγωγου ́ς») μογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο
 της δι ́κης που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου σχετικα ́
 (2002/C 84/04) με διοικητικη ́ παρα ́βαση κατα ́ Portugaia Construções Lda, η
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του
 α ́ρθρου 59 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως,
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) α ́ρθρου 49 ΕΚ) και του α ́ρθρου 60 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 α ́ρθρου 50 ΕΚ), καθω ́ς και της οδηγι ́ας 96/71/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1996,
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») σχετικα ́ με την απο ́σπαση εργαζομε ́νων στο πλαι ́σιο παροχη ́ς
 υπηρεσιω ́ν (ΕΕ 1997, L 18, σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος, D. A. O. Edward
 Στην υπο ́θεση C-146/99, Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι: (εισηγητη ́) και Α. La Pergola, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 U. Leanza, επικουρου ́μενος απο ́ τον D. Del Gaizo) κατα ́ Επιτροπη ́ς J. Mischo, γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως,
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: F. P. Ruggeri Laderchi, εξε ́δωσε στις 24 Ιανουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 επικουρου ́μενος απο ́ τον Α. Dal Ferro), με αντικει ́μενο την διατακτικο ́:
 ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως 1999/186/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της
 3ης Φεβρουαρι ́ου 1999, για την εξαι ́ρεση απο ́ την κοινοτικη ́ 1) Κατα ́ την εκτι ́μηση του αν η εφαρμογη ́ απο ́ το κρα ́τος
 χρηματοδο ́τηση ορισμε ́νων δαπανω ́ν που πραγματοποιη ́θηκαν απο ́ με ́λος υποδοχη ́ς στους εγκατεστημε ́νους σε ́αλλο κρα ́τος
 τα κρα ́τη με ́λη στο πλαι ́σιο του Ευρωπαϊκου ́ Γεωργικου ́ Ταμει ́ου με ́λος παρε ́χοντες υπηρεσι ́ες της εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας που
 Προσανατολισμου ́ και Εγγυη ́σεων (ΕΓΤΠΕ), τμη ́μα Εγγυη ́σεων (ΕΕ προβλε ́πει κατω ́ τατο μισθο ́ συνα ́δει με το ́αρθρο 59 της
 L 61, σ. 34), στο με ́τρο που απορρι ́πτει τις δαπα ́νες υ ́ψους Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρο 49 ΕΚ)
 7 421 939 820 ιταλικω ́ν λιρω ́ν (ITL), στις οποι ́ες υποβλη ́θηκε η και το ́αρθρο 60 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρο 50 ΕΚ),
 Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α για την ενι ́σχυση στη μεταποι ́ηση ντομα ́τας, εναπο ́κειται στις εθνικε ́ς αρχε ́ς ́η, κατα ́ περι ́πτωση, στα
 το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ την F. Macken, εθνικα ́ δικαστη ́ρια να εξακριβω ́ νουν αν η νομοθεσι ́α αυτη ́,
 προ ́εδρο τμη ́ματος, την Ν. Colneric, τους C. Gulmann (εισηγητη ́), εκτιμωμε ́νη αντικειμενικω ́ ς, διασφαλι ́ζει την προστασι ́α των
 Β. Σκουρη ́ και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστε ́ς, γενικη ́ εισαγγε- αποσπασμε ́νων εργαζομε ́νων. Συναφω ́ ς, αν και η δεδηλω-
 λε ́ας: C. Stix-Hackl, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοι- με ́νη προ ́θεση του νομοθε ́τη δεν μπορει ́ να ει ́ναι καθο-
 κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 29 Νοεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ριστικη ́, μπορει ́ εντου ́τοις να αποτελει ́ ́ενδειξη ως προς τον
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: σκοπο ́ που επιδιω ́ κει η εν λο ́γω ρυ ́θμιση.
 ---pagebreak--- C 84/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 6.4.2002
 2) Το γεγονο ́ς ́οτι οι ημεδαποι ́εργοδο ́τες μπορου ́ν, συνα ́πτοντας 1) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, διατηρω ́ ντας ́ενα δευ ́τερο συ ́στημα
 συλλογικη ́ συμφωνι ́α ειδικα ́ για το προσωπικο ́ των επιχει- εκπαιδευ ́σεως για την προ ́σβαση στο επα ́γγελμα του
 ρη ́σεω ́ ν τους, να ορι ́ζουν μισθο ́ χαμηλο ́τερο απο ́ το οδοντια ́τρου, μη συ ́μφωνο προς την οδηγι ́α 78/687/ΕΟΚ
 κατω ́ τατο ́οριο που ́εχει καθοριστει ́ με συλλογικη ́ συ ́μβαση του Συμβουλι ́ου, της 25ης Ιουλι ́ου 1978, περι ́ του συντο-
 αναγνωρισμε ́νη ως γενικη ́ς εφαρμογη ́ς, ενω ́ οι εγκατεστημε ́- νισμου ́ των νομοθετικω ́ ν, κανονιστικω ́ ν και διοικητικω ́ν
 νοι σε ́αλλο κρα ́τος με ́λος εργοδο ́τες δεν μπορου ́ν να το διατα ́ξεων που αφορου ́ν τις δραστηριο ́τητες του οδοντια ́-
 πρα ́ττουν, αποτελει ́αδικαιολο ́γητο περιορισμο ́ στην ελευθε- τρου, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α
 ρι ́α παροχη ́ς υπηρεσιω ́ ν. αυτη ́.
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 (1) ΕΕ C 204 της 17.7.1999.
 3) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α και η Επιτροπη ́ φε ́ρουν τα δικαστικα ́
 τους ́εξοδα.
 (1) EE C 226 της 7.8.1999.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 29ης Νοεμβρι ́ου 2001
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπο ́θεση C-202/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1) (πε ́μπτο τμη ́μα)
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 78/687/ΕΟΚ — της 29ης Νοεμβρι ́ου 2001
 ∆ιατη ́ρηση δευτε ́ρου συστη ́ματος εκπαιδευ ́σεως για την
 προ ́σβαση στο επα ́γγελμα του οδοντια ́ τρου — ∆ιατη ́ρηση στην υπο ́θεση C-221/99 (αι ́τηση του Giudice di pace di
 της δυνατο ́τητας διπλη ́ς εγγραφη ́ς και στον ιατρικο ́ και Genova για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 στον οδοντιατρικο ́ συ ́λλογο για τους ιατρου ́ς που αφορα ́ Giuseppe Conte κατα ́ Stefania Rossi (1)
 το α ́ρθρο 19 της οδηγι ́ας 78/686/ΕΟΚ»)
 [«Αμοιβη ́ αρχιτε ́κτονα — Συνοπτικη ́ διαδικασι ́α εκδο ́σεως
 (2002/C 84/06) διαταγη ́ς πληρωμη ́ς — Γνω ́ μη του επαγγελματικου ́ συλλο ́-
 γου — 'Αρθρα 5 και 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρα 10
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω ΕΚ και 81 ΕΚ)»]
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ (2002/C 84/07)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Στην υπο ́θεση C-202/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (εκπρο ́σωποι: E. Traversa και B. Mongin), κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρα- στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 τι ́ας (εκπρο ́σωποι: U. Leanza, επικουρου ́μενος αρχικα ́ απο ́ τον
 P. G. Ferri), με αντικει ́μενο να διαπιστωθει ́ ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρα-
 τι ́α, διατηρω ́ντας ́ενα δευ ́τερο συ ́στημα εκπαιδευ ́σεως για την
 προ ́σβαση στο επα ́γγελμα του οδοντια ́τρου, μη συ ́μφωνο προς την Στην υπο ́θεση C-221/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Giudice di
 οδηγι ́α 78/687/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 25ης Ιουλι ́ου 1978, pace di Genova (Ιταλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 περι ́ του συντονισμου ́ των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικη- α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 τικω ́ν διατα ́ξεων που αφορου ́ν τις δραστηριο ́τητες του οδοντια ́- που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του δικαστηρι ́ου αυτου ́ μεταξυ ́ Giuseppe
 τρου (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/003, σ. 21), και διατηρω ́ντας τη δυνατο ́τητα Conte και Stefania Rossi, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως
 διπλη ́ς εγγραφη ́ς και στον ιατρικο ́ και στον οδοντιατρικο ́ συ ́λλογο προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 5 και 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 για τους ιατρου ́ς που ασκου ́ν τις δραστηριο ́τητες του οδοντια ́τρου, α ́ρθρων 10 ΕΚ και 81 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα),
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́, το συγκει ́μενο απο ́ τους S. von Bahr, προ ́εδρο του τε ́ταρτου
 ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα του πε ́μπτου τμη ́ματος,
 τμη ́ματος, D. A. O. Edward (εισηγητη ́), A. La Pergola, L. Sevón D. A. O. Edward, A. La Pergola, M. Wathelet (εισηγητη ́) και
 και C. W. A. Timmermans, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: C. W. A. Timmermans, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: P. Léger,
 P. Léger, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε γραμματε ́ας: H. von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις
 στις 29 Νοεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 29 Νοεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 22.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 462/23
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Νοεμβρίου 2014 — Vans κατά ΓΕΕΑ (Αναπαράσταση κυματοειδούς γραμμής)
 (Υπόθεση T-53/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος το οποίο αναπαριστά μια κυματοειδή γραμμή - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β’, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Δεν έχει αποκτηθεί διακριτικός χαρακτήρας με τη χρήση - Άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 207/2009 - Άρθρο 76 του κανονισμού 207/2009 - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009])
 (2014/C 462/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Vans, Inc. (Cypress, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: M. Hirsch, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: O. Mondéjar Ortuño)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 14ης Νοεμβρίου 2012 (υπόθεση R 860/2012-5), σχετικά με την αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σημείου που αναπαριστά μια κυματοειδή γραμμή ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Vans, Inc. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 101 της 6.4.2013.


text:
 1.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/19
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Γερμανία) στις 28 Φεβρουαρίου 2013 — U κατά Stadt Karlsruhe
 (Υπόθεση C-101/13)
 2013/C 156/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων και εκκαλών: U
 Καθής και εφεσίβλητη: Stadt Karlsruhe
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει, βάσει του Παραρτήματος του Κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 (1), ο τρόπος εκδόσεως της αναγνώσιμης από μηχάνημα σελίδας προσωπικών δεδομένων των διαβατηρίων που εκδίδουν τα κράτη μέλη να πληροί όλες τις υποχρεωτικές προδιαγραφές του Μέρους 1 (αναγνώσιμα από μηχάνημα διαβατήρια) του εγγράφου αριθ. 9303 της ICAO (2);
 2)
 Όταν, κατά τη διέπουσα τα ονόματα νομοθεσία ενός κράτους μέλους, το όνομα ενός προσώπου αποτελείται από το κύριο όνομά του και από το επώνυμό του, μπορεί το κράτος μέλος, βάσει του Παραρτήματος του Κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 σε συνδυασμό με τους κανόνες του σημείου 8.6 του Τμήματος IV του Μέρους 1 (αναγνώσιμα από μηχάνημα διαβατήρια) του εγγράφου αριθ. 9303 της ICAO, να καταχωρίσει επίσης το επώνυμο γένους ως κύριο αναγνωριστικό στοιχείο στο πεδίο 6 της αναγνώσιμης από μηχάνημα σελίδας προσωπικών δεδομένων του διαβατηρίου;
 3)
 Όταν, κατά τη διέπουσα τα ονόματα νομοθεσία ενός κράτους μέλους, το όνομα ενός προσώπου αποτελείται από το κύριο όνομά του και από το επώνυμό του, μπορεί το κράτος μέλος, βάσει του Παραρτήματος του Κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 σε συνδυασμό με τους κανόνες του σημείου 8.6 του Τμήματος IV του Μέρους 1 (αναγνώσιμα από μηχάνημα διαβατήρια) του εγγράφου αριθ. 9303 της ICAO, να καταχωρίσει επίσης το επώνυμο γένους ως δευτερεύον αναγνωριστικό στοιχείο στο πεδίο 7 της αναγνώσιμης από μηχάνημα σελίδας προσωπικών δεδομένων του διαβατηρίου;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως επί του δεύτερου ή επί του τρίτου ερωτήματος: κράτος μέλος, κατά τη διέπουσα τα ονόματα νομοθεσία του οποίου το όνομα ενός προσώπου αποτελείται από το κύριο όνομά του και από το επώνυμό του, υποχρεούται, βάσει της προστασίας του ονόματος ενός προσώπου κατά το άρθρο 7 του ΧΘΔ (3) και το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ (4), να επισημάνει στην περιγραφή του πεδίου της αναγνώσιμης από μηχάνημα σελίδας προσωπικών δεδομένων του διαβατηρίου, στο οποίο καταχωρίζεται το επώνυμο γένους, ότι στο εν λόγω πεδίο καταχωρίζεται επίσης το επώνυμο γένους;
 5)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως επί του τέταρτου ερωτήματος: κράτος μέλος, κατά τη διέπουσα τα ονόματα νομοθεσία του οποίου το όνομα ενός προσώπου αποτελείται από το κύριο όνομά του και από το επώνυμό του και κατά τη διέπουσα τα διαβατήρια νομοθεσία του οποίου οι περιγραφές των πεδίων της αναγνώσιμης από μηχάνημα σελίδας προσωπικών δεδομένων του διαβατηρίου αναγράφονται επίσης στην αγγλική και στη γαλλική γλώσσα, στο δε πεδίο 6 της προμνησθείσας σελίδας του διαβατηρίου πρέπει επίσης να σημειώνεται, σε χωριστή γραμμή, το επώνυμο γένους και πριν από αυτό η συντομογραφία «geb.» (γεν.) του όρου «geboren» (γεννηθείς/είσα), υποχρεούται, βάσει της προστασίας του ονόματος ενός προσώπου κατά το άρθρο 7 του ΧΘΔ και το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ, να αναγράψει τη συντομογραφία «geb.» (γεν.) του όρου «geboren» (γεννηθείς/είσα) στην αγγλική και στη γαλλική επίσης γλώσσα;
 6)
 Όταν, κατά τη διέπουσα τα ονόματα νομοθεσία ενός κράτους μέλους, το όνομα ενός προσώπου αποτελείται από το κύριο όνομά του και από το επώνυμό του, μπορεί το κράτος μέλος, βάσει του Παραρτήματος του Κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 σε συνδυασμό με τους κανόνες του σημείου 8.6 του Τμήματος IV του Μέρους 1 (αναγνώσιμα από μηχάνημα διαβατήρια) του εγγράφου αριθ. 9303 της ICAO, να καταχωρίσει το επώνυμο γένους στο πεδίο 13 της αναγνώσιμης από μηχάνημα σελίδας προσωπικών δεδομένων του δεδομένου ως προαιρετικό προσωπικό δεδομένο;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 2252/2004 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με την καθιέρωση προτύπων για τα χαρακτηριστικά ασφαλείας και τη χρήση βιομετρικών στοιχείων στα διαβατήρια και τα ταξιδιωτικά έγγραφα των κρατών μελών (ΕΕ L 385, σ. 1).
 (2) International Civil Aviation Organization.
 (3) Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (4) Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών.


text:
Αριθ. C 9/6 I EL [ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11 . 1 . 97
 στοιχείο ε) της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων (έκτο τμήμα)
 ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο
 περιβάλλον, έχει την έννοια ότι καλύπτει και ορισμένα της 24ης Οκτωβρίου 1996
 είδη εργασιών επί προχωμάτων κατά μήκος πλωτών στην υπόθεση C-73/95 P: Viho Europe BV κατα Επιτροπής
 οδών. των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηριζόμενης από την
 Parker Pen Ltd ( 1 )
 2. H έκφραση «έργα διευθέτησης (canalisation) και ρύθμι (Ανταγωνισμός — Ομιλοι επιχειρήσεων — Άρθρο 85
 σης της ροής υδάτων» του παραρτήματος II σημείο 10 παράγραφος 1 της συνθήκης)
 στοιχείο ε) της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ έχει την έννοια ότι κα (97/C 9/10)
 λύπτει όχι μόνο την κατασκευή νέου προχώματος, αλλά
 και την τροποποίηση προϋπάρχοντος προχώματος διά
 της μετατοπίσεως, ενισχύσεως ή διαπλατύνσεώς του, την (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 αντικατάσταση προχώματος με την κατασκευή νέου
 προχώματος στην ίδια θέση, ανεξαρτήτως του αν το νέο (Προσωρινή μετάφραση η οριστική μετάφραση θα δημο
 πρόχωμα είναι στερεότερο ή πλατύτερο από το προηγού σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας τον Δικαστηρίου »)
 μενο, ή ακόμα τον συνδυασμό πλειόνων από τις ως άνω
 περιπτώσεις. Στην υπόθεση C-73/95 P, Viho Europe BV (εκπρόσωπος:
 Werner Kleinmann, δικηγόρος) με αντικείμενο αίτηση αναι
 3 . — Το άρθρο 4 παράγραφος 2 της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ ρέσεως που υποβλήθηκε κατά της αποφάσεως που εξέδωσε
 και το παράρτημα II σημείο 10 στοιχείο ε) της εν λόγω στις 12 Ιανουαρίου 1995 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών
 οδηγίας έχουν την έννοια ότι, όταν ένα κράτος μέλος Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα) στην υπόθεση T- 1 02/92, Viho
 καθορίζει τα κριτήρια ή/και τα κατώτατα όρια καθο κατά Επιτροπής (Συλλογή 1995 , σ. 11-17), και με την οποία
 ρισμού των σχεδίων προχωμάτων σε τέτοιο επίπεδο ζητήθηκε η εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου o έτερος
 ώστε, στην πράξη, το σύνολο των σχεδίων προχωμά διάδικος είναι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 των να εξαιρείται εκ προοιμίου από την υποχρέωση (εκπρόσωπος: Bernd Langeheine ), υποστηριζόμενη από την
 εκτιμήσεως των επιπτώσεων, το κράτος αυτό υπερβαί Parker Pen Ltd, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από
 νει το περιθώριο εκτιμήσεως που διαθέτει δυνάμει των τους G. F. Mancini, πρόεδρο τμήματος, K. N. Κακούρη και
 διατάξεων του άρθρου 2 παράγραφος 1 και του H. Ragnemalm (εισηγητή ), δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 άρθρου 4 παράγραφος 2 της οδηγίας, εκτός εάν το C. O. Lenz, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 24 Οκτω
 σύνολο των εξαιρουμένων σχεδίων μπορούσε να θεω βρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 ρηθεί, βάσει συνολικής εκτιμήσεως, ότι δεν είναι ικανό
 να έχει σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον. I. Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 — Εφόσον, δυνάμει του εθνικού δικαίου, ένα δικαστήριο
 έχει την υποχρέωση ή την ευχέρεια να εξετάζει αυτε 2 . Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα.
 παγγέλτως τους αντλούμενους από εσωτερικό κανόνα
 αναγκαστικού δικαίου νομικούς ισχυρισμούς οι οποί (!) ΕΕ αριθ. C 137 της 3. 6. 1995 , σ. 10.
 οι δεν έχουν προβληθεί από τους διαδίκους, οφείλει να
 εξετάζει αυτεπαγγέλτως, στο πλαίσιο της αρμοδιότη
 τάς του, κατά πόσον οι νομοθετικές ή διοικητικές
 αρχές του κράτους μέλους παρέμειναν εντός των
 ορίων του περιθωρίου εκτιμήσεως που καθορίζουν το
 άρθρο 2 παράγραφος 1 και το άρθρο 4 παράγραφος 2 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της οδηγίας και να λαμβάνει το σχετικό πόρισμα
 υπόψη του στο πλαίσιο της εξετάσεως της προσφυγής (έκτο τμήμα)
 ακυρώσεως. της 24ης Οκτωβρίου 1996
 — Στην περίπτωση κατά την οποία υπάρχει υπέρβαση στην υπόθεση C-76/95: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 του εν λόγω περιθωρίου εκτιμήσεως και, ως εκ τούτου, τήτων κατά Royale belge SA (')
 δεν μπορούν να τύχουν εφαρμογής οι σχετικές εθνικές (Υπάλληλοι — Ασφάλιση επαγγελματικών ατυχημάτων και
 διατάξεις, εναπόκειται στις αρχές του κράτους μέλους νόσων)
 να λάβουν, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, κάθε (97/C 9/11 )
 αναγκαίο γενικό ή ειδικό μέτρο ώστε τα σχέδια να
 υποβάλλονται σε εξέταση προκειμένου να διαπιστω
 θεί κατά πόσον είναι δυνατόν να έχουν σημαντικές (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 επιπτώσεις στο περιβάλλον και, αν όντως συντρέχει
 τέτοια περίπτωση, να πραγματοποιείται μελέτη όσον (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 αφορά τις επιπτώσεις αυτές. σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 (!) ΕΕ αριθ . C 119 της 13 . 5 . 1995 , σ. 8. Στην υπόθεση C-76/95 , Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 2 ) ΕΕ αριθ . L 175 της 5 . 7 . 1985 , σ. 40. των (εκπρόσωπος: Julian Currall, επικουρούμενος από τον
 Jean-Luc Fagnart), κατά Royale belge SA (δικηγόρος: Fran
 çois van der Mensbrugghe ) που έχει ως αντικείμενο την υπό
 ---pagebreak--- 11 . 1 . 97 1 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 9/7
 των ασφαλιστών καταβολή του κεφαλαίου , το οποίο ισχυρί αυτής, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο απο τους J. L.
 ζεται ότι οφείλει η Επιτροπή, δυνάμει του άρθρου 73 του Murray, πρόεδρο του τετάρτου τμήματος, προεδρεύοντα του
 κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των έκτου τμήματος, K. N. Κακούρη, P. J. G. Kapteyn (εισηγητή),
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σε έναν υπάλληλο της λόγω G. Hirsch και H. Ragnemalm, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 επαγγελματικής νόσου , το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκεί F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 4 Οκτω
 μενο από τους G. F. Mancini, πρόεδρο τμήματος, K. N. βρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Κακούρη και P. J. G. Kapteyn (εισηγητή ), δικαστές, γενικός
 εισαγγελέας: A. La Pergola, γραμματέας: H. von Holstein,
 βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 24 Οκτωβρίου 1996 από 1 . Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 φαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 2. Καταδικάζει τους αναιρεσεíοντες στα δικαστικά έξοδα.
 1 . Υποχρεώνει τις Royale belge SA, Assurances Générales de
 France SA, Caisse nationale de Prévoyance, Mutuelles du
 Mans, Assurantie van de Belgische Boerenbond SA, Han 0 ) ΕΕ αριθ . C 189 της 22 . 7 . 1995 , σ. 6.
 nover SA, Securitas AG και Condor va καταβάλουν στην
 Επιτροπή το ποσό των 25 794 194 βελγικών φράγκων,
 εντόκως προς 8% από 6ης Μαίου 1994.
 2. Καταδικάζει τις Royale belge SA, Assurances Générales de
 France SA , Caisse nationale de Prévoyance, Mutuelles du
 Mans, Assurantie van de Belgische Boerenbond SA, Han
 nover SA, Securitas AG και Condor στα δικαστικά έξο ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 δα.
 (έκτο τμήμα)
 της 7ης Νοέμβριου 1996
 (') ΕΕ αριθ. C 159 της 24. 6. 1995 , σ. 13.
 στην υπόθεση C-221/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (! )
 (Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς της
 οδηγίας 91/263/EOK στο εσωτερικό δίκαιο — Τηλεπικοινω
 νίες — Τερματικός εξοπλισμός τηλεπικοινωνιών — Αμοι
 βαία αναγνώριση της πιστότητας)
 (97/C 9/13 )
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα) (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 της 24ης Οκτωβρίου 1996
 στην υπόθεση C-91/95 P: Roger Tremblay, Harry Kestenberg (Προσωρινή μετάφραση η οριστική μετάφραση θα δημο
 και Syndicat des exploitants de lieux de loisirs (SELL), κατά σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Αναίρεση — Ανταγωνισμός — Απόρριψη καταγγελίας —
 Έλλειψη κοινοτικού συμφέροντος) Στην υπόθεση C-221 /94, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 (97/C 9/ 12) τήτων (εκπρόσωποι: Anders C. Jessen και Jean-Francis
 Pasquier) κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 ( εκπρόσωπος: Nicolas Schmit), με αντικείμενο προσφυγή με
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) την οποία ζητήθηκε να αναγνωριστεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο
 του Λουξεμβούργου , παραλείποντας, κυρίως, να θεσπίσει
 εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές,
 (Προσωρινή μετάφραση η οριστική μετάφραση θα δημο κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφαιθεί
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») προς την οδηγία 91/263/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης
 Απριλίου 1991 . για την προσέγγιση των νομοθεσιών των
 κρατών μελών των σχετικών με τον τερματικό εξοπλισμό των
 Στην υπόθεση C-91 /95 P, Roger Tremblay, Harry Kestenberg τηλεπικοινωνιών περιλαμβανομένης της αμοιβαίας αναγνω
 και Syndicat des exploitants de lieux de loisirs (SELL) ρίσεως της πιστότητας (2 ) και, επικουρικώς, να ενημερώσει
 (εκπροσωπούμενοι από τον δικηγόρο: Jean-Claude Four αμέσως την Επιτροπή για τη λήψη των ως άνω μέτρων,
 goux), όπου έτερος διάδικος είναι η Επιτροπή των Ευρωπαϊ παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία, και ιδίως
 κών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι Giuliano Marenco και Géraud από το άρθρο της 17 , το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο
 de Bergues), με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως της αποφά από τους G. F. Mancini , πρόεδρο τμήματος (εισηγητή), J. L.
 σεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( δεύ Murray, K. N. Κακούρη , P. J. G. Kapteyn και H. Ragnemalm,
 τερο τμήμα) της 24ης Ιανουαρίου 1995 στην υπόθεση Τ-5/93 , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: H. A.
 Tremblay κ.λπ. κατά Επιτροπής (Συλλογή 1995 , σ. 11-185 ), με Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 7 Νοεμ
 την οποία ζητήθηκε η μερική αναίρεση της αποφάσεως βρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 29ης Μαρτίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-64/04) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Άδειες αλιείας - Κανονισμός (ΕΚ) 3690/93 - Σκάφη Cleopatra και Ocean Quest - Οριστική μεταφορά τους στην Αργεντινή)
 (2007/C 96/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: T. van Rijn και B. Doherty)
 Καθού: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: M. Bethell)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΚ) 3690/93 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για τη θέσπιση ενός κοινοτικού καθεστώτος που θα καθορίζει τις ελάχιστες πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται στις άδειες αλιείας (ΕΕ L 341, σ. 93) — Παράλειψη αφαιρέσεως των αδειών αλιείας των σκαφών CLEOPATRA και OCEAN QUEST, κατόπιν της οριστικής μεταφοράς τους στην Αργεντινή
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 94 της 17.4.2004.


text:
 25.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/21
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado Contencioso Administrativo no 4 de Madrid (Ισπανία) στις 10 Φεβρουαρίου 2016 – Congregación de Escuelas Pías Provincia Betania κατά Ayuntamiento de Getafe
 (Υπόθεση C-74/16)
 (2016/C 145/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado Contencioso Administrativo no 4 de Madrid
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Congregación de Escuelas Pías Provincia Betania
 Καθού: Ayuntamiento de Getafe
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντιβαίνει στο άρθρο 107, παράγραφος 1, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης η απαλλαγή της Καθολικής Εκκλησίας από την καταβολή φόρου οικοδομών, εγκαταστάσεων και έργων όσον αφορά έργα επί ακινήτων που προορίζονται για την ανάπτυξη οικονομικών δραστηριοτήτων οι οποίες δεν εξυπηρετούν αυστηρώς θρησκευτικούς σκοπούς;